cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valtournenche
Valtournenche estas komunumo en la regiono Aosta Valo, en la nord-okcidenta Italio. Ĝi situas en la samnoma valo Valtournenche. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Antey-Saint-André, Ayas, Bionaz, Chamois, Torgnon kaj Zermatt (CH-VS).
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
August Thalheimer
Reveno al Germanujo kaj KPO 1928–1933
Tiutempe Thal­heimer disvolvis sian poste famiĝintan analizon de faŝismo (vd malsupre).
Ekzilo 1933–1948
Pro la intensa teroro, kiu sekvis al la nomumo de Hitlero kiel kanceliero la 30-an de januaro 1933, parto de la regna gvido estis transigita eksterlanden. Thalheimer devis elmigri, unue al Estrasburgo, poste al Parizo. Komence de la Dua Mondmilito li estis en Francujo internigita en proksimume dek diversaj francaj koncentrejoj. Per tio la politika gvidlaboro de la eksterlanda komitato de la KPO estis paralizita.
En la jaro 1941 Thalheimer, lia familio kaj Heinrich Brand­ler sukcesis eliri al Kubo. En Havano Thalheimer sub tre mal­fa­cilaj materiaj kondiĉoj laboris pri filozofiaj kaj politikaj proble­moj de la marksismo. La manuskriptoj el tiu tempo perdiĝis. Post la militfino li kune kun Brandler reaktivigis siajn kontak­tojn kun siaj kamaradoj en Germanujo kaj por ilia informado ĉiumonate ellaboris mondpolitikan superrigardon (eldonitan en 1992 de la grupo Arbeiterpolitik sub la titolo Westblock ‒ Ost­block). Liaj strebadoj por reveni fiaskis malgraŭ intensaj klopo­doj de lia fratino Bertha Thalheimer.
Li mortis la 19-an de septembro 1948 en Havano kaj entom­biĝis en la juda tombejo en havana distrikto Guanabacoa.
Teoriulo pri faŝismo
En sia faŝismo-analizo Thalheimer deiras de la marksa ana­lizo de la bonapartismo kaj de la spertoj pri la itala faŝismo, kiu en 1922 estis akirinta la potencon. La faŝismo detruis la burĝan demokration kaj ĉiujn burĝajn liberecojn. Ĝi volis neniigi ĉiujn proletarajn organizaĵojn. Ĝi planas la armadon de la germana kapitalismo por fari ĝin mondpotenco kaj trudi novdividon de la ankoraŭ kolonia mondo. Tiu celo atingeblas nur per nova mond­milito. Tio estas la interna kaj ekstera politika programo de la germana kapitalismo, kiu apogas, financas, armas la NSDAP kaj la 30-an de januaro 1933 transdonas al ĝi la politikan poten­con por certigi kaj etendi sian ekonomian potencon. Thalheimer argumentis, kial la „germana faŝismo” estos pli brutala ol la itala. Pro tio necesas i.a. defendi la burĝan demokration kiel „la plej bonan batalgrundon por la socialismo” kontraŭ ĝia detru­a­do.
Pro la egaleca fortrilato en la klasbatalo inter burĝaro kaj proletaro la faŝistaj movadoj en Germanujo kaj Italujo kun sia amasaj adeptoj el deklasitaj aŭ de deklasado minacataj anoj de ĉiuj klasoj povis en relativa aŭtonomeco konkeri la politikan plenumad-funkcion. Kvankam la faŝismo objektive ankoraŭ reprezentas la interesojn de la burĝaro, per tio ke ĝi defendas ĝin per terorismaj rimedoj kontraŭ la supoze alsturmanta revolucio, ĝi tamen fariĝis politike sendependa de ĝi, tiel ke klarig­eblas ankaŭ la provoj de la faŝista plenum-funkcio peri inter la klasoj kaj eĉ elpaŝoj de la faŝistoj ankaŭ kontraŭ entreprenistoj. La marburga politiksciencisto Wolfgang Abendroth en la 1960-aj jaroj nove eldonis la eseojn de Thalheimer. Ili donis gravajn impulsojn al la faŝismoteoriaj diskutoj de la 1968-a movado kaj influis historiistojn kaj politiksciencistojn kiel Timothy Mason kaj Reinhard Kühnl.
Postaj prijuĝoj en la GDR
En la propagandofilmo Ernst Thälmann – Sohn seiner Klasse (E.T. ‒ filo de sia klaso, 1954, reĝisoro Kurt Maetzig), kiu re­spegulas la oficialan histori-bildon de la SED mallonge antaŭ la senstalinigo, Thalheimer estis prezentita kiel usona agento. Nur en decembro de 1983 la membro de la Politika Buroo de la SED Horst Sindermann deklaris lin „elstara batalinto de la ger­mana laborista movado” kaj metis lin en la saman rangon kun Roza Luksemburgo kaj Wilhelm Pieck, Hermann kaj Käte Duncker, Hugo Eberlein kaj Paul Frölich, Leo Jogiches kaj Ernst Meyer, Paul Levi kaj Paul Lange.
Literaturo
Theodor Bergmann, Mario Keßler (eld.): Ket­zer im Kommunismus [Th.B., M.K.: Herezuloj en la komunismo]. Hamburgo, 2000, p. 75–100. Lexikon [Demokratiaj vojoj ‒ Germanaj biografioj el kvin jarcentoj]. Ŝtutgarto/Vajmaro, 1997, p. 638–639. Hamburgo, 2001, p. 543–544. Skizoj de ilia vivo kaj politiko]. Majenco, 1993. stark erw. Auflage. Karl Dietz Verlag, Berlin 2008, ISBN 978-3-320-02130-6.
Prezidintoj de la KPD (1919-1968)
Karlo Libkneĥto kaj Roza Luksemburgo; Leo Jogiches kaj Paul Levi; Paul Levi kaj Ernst Däumig; Ernst Meyer; Heinrich Brandler kaj August Thalheimer; Hermann Remmele; Ruth Fischer kaj Arkadi Maslow; Ernst Thälmann kaj Philipp Dengel; Ernst Thälmann; John Schehr; Wilhelm Pieck; Max Reimann
Laŭ la germanlingva Vikipedio.
Woltersdorf
Woltersdorf havas diversajn signifojn:
Jack Lenz
Jack Lenz estas kanada komponisto. Li verkis, realigis kaj produktis muzikon por kinejaj filmoj, televidaj produktaĵoj kaj teatraĵoj, kaj ankaŭ albume publikigis pliajn ne-voĉajn muzikaĵojn. Li estas ankaŭ la fondinto de Live Unity Enterprises, organizo dediĉita al la produktado de muziko por la Bahaa komunumo, kaj de dramaj kaj muzikaj produktaĵoj por helpi antaŭenigi la bahaajn instruojn. Ekzemple, Lenz komponis la muzikon por la malferma solenaĵo Expectation por la dua Bahaa Universala Kongreso en 1992, kiun spertis dekmiloj da bahaanoj el la tuta mondo.
En Usono li konatiĝis precipe post kiam li kunkreis la muzikon por la filmo La Pasiono de Kristo de Mel Gibson. Inter liaj pli novaj projektoj estis filmo pri la persekutado de bahaanoj en Irano, aparte la historio de Mona Mahmudnizhad kiu suferis je la persekutado en Irano kaj estis mortigita 17-jara, je la titolo Mona's Dream ("Sonĝo de Mona").
Li loĝas en Toronto, Ontario.
Drina
Drina aŭ Drina-Rivero estas dekstra plej longa flankorivero de Sava (rivero), kiu ekestas per kuniĝo de la riveroj Piva kaj Tara en Šćepan polje en Montenegro kaj enfluas en riveron Sava.
Dum la Romia Imperio la rivero nomiĝis Drinus.
La rivero longas 346 km-ojn, dume estas ankaŭ limo inter Bosnio-Hercegovino kaj Serbio. Akvokolekta areo estas 19.700 km².
Sur Drina estas kelkaj akvoelektrejoj.
La rivero estas konata pro bataloj dum la 1-a kaj la 2-a Mondomilitoj. Ivo Andrić ricevis Nobel-premion pri literaturo por la romano "La ponto super Drino".
Denisovko (Simferopola distrikto)
Denisovko estas vilaĝo en la Trudova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1000 homoj. Antaŭ la jaro 1948 la vilaĝo havis krime-tataran nomon Suin-Aĝi. La moderna nomo estis donita omaĝe al sovetia aviadisto Konstantin Denisov.
Katedralo de Utreĥto
La katedralo de Utreĥto estis ĝis 1580 la katedralo de la episkopujo Utreĥto kaj servas nun kiel protestanta reformita preĝejo. Ekde forta ŝtormo en la jaro 1674, kiu detruis la laŭlongan navaron, la preĝejo konsistas nur el ĥorejo, transversa navo kaj turo, per 112 metroj la plej alta preĝejturo en Nederlando.
Denisovko (Simferopola distrikto)
Geografio
La vilaĝo situas ses kilometrojn sudoriente de Simferopolo, etendiĝante je kelkaj kilometroj laŭlonge de la rivero Malgranda Salgiro (ĉefe sur ĝia maldeksta bordo). Krom Simferopolo la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Strogonovko, situanta 1,5 kilometrojn sube laŭ la fluo de la rivero (nordokcidente), kaj Ivanovko, situanta 1 kilometron nordoriente.
Katedralo de Utreĥto
Historio
Proksimume 630 frankaj misiistoj starigis unuan lignan preĝejon en la iama romia fortikaĵo Utreĥto, kiu eble jam estis konsekrita je la nomo de Sankta Marteno. Proksimume 695 oni konstruis sub Willibrord, ĉefepiskopo de la Frisoj ŝtonan preĝejon kaj faris per tio Utreĥton eklezia centro. En 857 la Normanoj detruis la preĝejon, kaj nur post 922 komenciĝis la rekonstruo. Post denova ruinigo per brulego en la jaro 1017 oni povis konsekri en 1023 novkonstruaĵon. En 1131 kaj 1148 ree okazis bruldetruoj, nova konsekrado okazis en 1173. Plua brulego en 1253 evidente fariĝis ekigilo por planado de granda gotika novkonstruaĵo, ekkonstruata en 1254. Proksimume 1295 pretiĝis la ĥorĉirkaŭirejo, konstruita laŭ modelo de la katedralo de Kolonjo. Kvankam la konstrulaboroj estis daŭrantaj, inter 1321 kaj 1382 oni konstruis la altan okcidentan turon. Mallonge post 1400 la konstruado kelktempon haltis; nur en 1440 ĝi rekomenciĝis. Komence de la 16-a jarcento la monrimedoj de la konstruiganto elĉerpiĝis; tial en 1521 la konstruado finiĝis, post kiam la preĝejo esence estis finfarita.
Denisovko (Simferopola distrikto)
Historio
La unua fidinda skriba mencio pri Denisovko (sub la nomo Gusein Gaĝi) aperis en la jaro 1784. Ekde la jaro 1802 en ĉiuj oficialaj dokumentoj estas uzata la nomo Suin-Aĝi. Laŭ la statistikaj informoj de la jaro 1805 la vilaĝo konsistis el 19 kortoj kaj estis loĝata de 125 krime-tataroj kaj 10 ciganoj.
Katedralo de Utreĥto
Historio
En 1559 Utreĥto rangaltiĝis al ĉefepiskopujo. En 1580 religiaj fanatikuloj difektis la katedralon dum la kontraŭbildaj tumultoj, la preĝejo transiris al la protestanta eklezio. Dum la okupado fare de la franca reĝo Ludoviko la 14-a en 1672/73 la katolikoj pretertempe okupis la katedralon.
Fortega ŝtormo la 1-an de aŭgusto 1674 kaŭzis la kunfalegon de la preĝeja meznavo. La utreĥta pentristo Herman Saftleven ricevis de la urba registaro de Utreĥto la komision dokumenti la situacio post la kunfalego. Oni fermis la ankoraŭ starantan transversan navon per provizora okcidenta muro. La ruinojn de la meznavo oni forportis nur en 1826; sur ties loko ekestis la katedrala placo (Domplein). La kadukiĝo de la katedralo pludaŭris dum la 19-a jarcento; en 1850 oni ekigis unuan riparagadon. Pluaj riparlaboroj sekvis en 1921 kaj de 1979 ĝis 1988. La turon oni ĝisfunde riparis inter 1901 kaj 1931. Rekonstruado de la meznavo estas ĉiam denove diskutata. En 2004 – okaze de la 750-jara datreveno de la ekkonstruo de la gotika katedralo – oni markis la mezurojn de la navo per metalkonstruaĵo.
Denisovko (Simferopola distrikto)
Historio
Meze de la 19a jarcento la vilaĝo ege malkreskis pro amasa elmigro de krime-tataroj en Turkion. Tiel, laŭ la informoj de la jaro 1864 la vilaĝo estis loĝata de nur 6 homoj. Tamen, iom post iom la vilaĝo kreskis: en la jaro 1887 en ĝi loĝis jam 48 loĝantoj.
Katedralo de Utreĥto
Orgeno
La historio de la orgenoj retroetendiĝas en la jaron 1342. La granda orgenon konstruis en la jaroj 1825 ĝis 1831 la orgenkonstruistoj Johan kaj Jonathan Bätz el Utreĥto, uzante je tio parte fajfilan materialon el la 16-a kaj 18-a jarcentoj. En 1974 kaj 1975 oni plene riparis la orgenon, nuligante je tio intertempe faritajn ŝanĝojn. La instrumento havas entute 50 registrojn (3698 fajfilojn) sur tri manualoj kaj pedalaro. La orgenaj registroj kaj aliaj eroj estas nomataj laŭ naciaj lingvoj kaj ne ĉiam tradukeblaj. Krom tio traduko de la nomoj ne helpas, se leginto de ĉi tiu vikipedia artikolo volus ludi la orgenon kaj uzi la registrojn. Tial la registronomoj restu netradukitaj. Sufiĉus jenaj klarigo de nederlandaj terminoj: rugpositief = dorsopozitivo, hoofdwerk = ĉefpozitivo, bovenwerk = supra pozitivo, pedaal = pedalpozitivo
Turo
Rimarkinda estas la kolosa okcidenta katedrala turo alta je 112 metroj. Ĝi apartenas al la plej grandaj kaj originalaj turoj de la 14-a jarcento en Eŭropo kaj konsistas el du malsame larĝaj, kvadrataj etaĝoj kaj okangula lanterno, kiun kronas tre malalta turtegmento.
Denisovko (Simferopola distrikto)
Historio
Laŭ la rezultoj de la tutsovetia censo de la jaro 1926 en la vilaĝo loĝis 120 homoj (inter ili 106 krime-tataroj, 8 rusoj, 3 germanoj, 2 ukrainoj kaj 1 estono). Dum la Dua mondmilito multaj vilaĝanoj partoprenis la partizanan movadon, pro kio la vilaĝo (same kiel multaj najbaraj vilaĝoj) estis forbruligita fare de la germanoj.
En la jaro 1944 post la deporto de la krime-tatara loĝantaro la vilaĝo (same kiel multaj aliaj vilaĝoj kaj regionoj de Krimeo) preskaŭ senhomiĝis, pro kio oni organizis amasan transloĝigon de la kamparanoj el diversaj regionoj de RSFSR. La 18an de majo 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la vilaĝo estis ŝanĝita de Suin-Aĝi al Denisovko omaĝe al fama ĉasaviadisto, Heroo de USSR Konstantin Denisov.
Katedralo de Utreĥto
Turo
La turkonstruo kaŭzis pro la ŝajna vanteco de la projekto protestojn de la pentopredikanto Geert Groote, kiujn li skribis en sia traktaĵo Contra turrim Traiectensem („Kontraŭ la turo de Utreĥto“). Malgraŭ tio la turo pli malfrue decide influis la konstruadon de aliaj altaj preĝejturoj en Nederlando, ekzemple en Amersforto, Rhenen kaj Groningen.
Denisovko (Simferopola distrikto)
Historio
Ĝis la jaro 1975 la vilaĝo estis centro de la Denisovka komunumo. Ekde la jaro 1975 Denisovko apartenas al la Trudova komunumo
Katedralo de Utreĥto
Turo
Sub la turo pasas unuvoja strateto, sur kiu ĝis 2003 senescepte trafikis aŭtobusoj.
Sonoriloj
En la malsupra sonorilejo pendas aro el 14 sonoriloj. Gerhardus van Wou gisis en 1505 diatonan serion da 13 sonoriloj por unu el la plej grandaj sonorilaroj. Por tio oni parte fandis, parte vendis la antaŭan sonorilstokon. La sep modernaj sonoriloj el la gisejo de la firmao Eijsbouts en Asten anstataŭas la respektive egaltonajn kaj -ripajn sonorilojn de van Wou, kiuj en 1664 estis fandataj por financado de la kariljono. La dek kvara sonorilo ne apartenas al la vera ĉefsonorilaro kaj pendis supozeble en la iama tureto sur la navokruciĝo. Ekde 1979 proksimuma 50-persona Utreĥta Sonoriga Gildo sonorigas kaj je ekleziaj kaj je profanaj okazoj ĉiujn sonorilojn permane. Je tio la granda Savantosonorilo eksonas kombine kun la aliaj sonoriloj nur je altaj festotagoj: La plensonorado eksonas pokaze je la novjara tago je la 0:00 horo kaj por la inaŭgurado de la Festivalo Malnova Muziko je la 12-a horo. Krom la sonorilaro en la turo troviĝas historie grava kariljono el kvindek sonoriloj, kiujn gisis en 1663 la fratoj Hemony. En la 17-a jarcento la blinda komponisto kaj bekflutisto Jacob van Eyck estis katedrala kariljonisto.
Denisovko (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la aliaj apudaj vilaĝoj. En la vilaĝo estas mezlernejo, antaŭlernejo kaj klubo; ĉe la mezlernejo funkcias muzeo, dediĉita al la historio de Denisovko kaj kelkaj apudaj vilaĝoj. Apud la vilaĝo oni trovis neolitikan setlejon, dum en unu el kurganoj apud la vilaĝo estis trovita skita tombo, tamen tiuj arkeologiaj trovaĵoj nun havas neniun turisman allogecon.
Fungotubo
Fungotubo estas ĉiu de la tubformaj konsistigaj elementoj de la himeniokovrita organo, situa sur la suba surfaco de la ĉapelo de pluraj grandfungoj ekz. satanboletoj.
Salikila alkoholo
Salikila alkoholo, hidrokso-benzila alkoholo, saligenino, aŭ  C7H8O2 estas primara alkoholo, blanka kristala solidaĵo solvebla en akvo kaj etanolo. Ĝi estas antaŭaĵo de la salikata acido kaj formiĝas per enzima hidrolizo de la salikino. Aliaj derivaĵoj de la salikata acido ankaŭ produktatas de betuloj, mirtoj, fagoj, legomoj (pizoj, fazeoloj kaj trifolioj), sekaloj, tritikoj kaj sukerkano.
Keskastel
Keskastel (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Salikila alkoholo
Ankaŭ ĝi ĉeestas en multaj fruktoj tiaj kiaj oranĝoj, pomoj, ĉerizoj, rubusoj, prunusoj, framboj kaj beroj. Multaj el la naturaj salikatoj posedas antiinflamajn, kontraŭdolorajn kaj antifebrajn proprecojn. Hermann Kolbe estis unu el la unuaj priskribi la sintezon de la salikata acido. En 1838, la itala kemiisto Raffaele Piria (1814-1865) konvertis salikilan alkoholon en salikatan acidon.
6339 Giliberti
6339 Giliberti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1993 de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Sankta Andreo
Sankta Andreo (1-a jarcento), juda fiŝkaptisto el Betsaida, kristana martiro kaj frato de Sankta Petro, estis unu el la dek du Apostoloj de Jesuo Kristo. Antaŭ Andreo sekvis Jesuon, li estis disĉiplo de Johano la Baptisto. Andreo predikis la evangelion al Niceo, Ukrainio kaj precipe Grekio, farinte signojn por disvastigi la fidon, elpelinte demonojn kaj reviviginte homojn, inter aliaj.
Laŭ la Evangelio de Johano, Johano la Baptisto diris al Andreo ke Jesuo estas la Ŝafido de Dio, t.e., la Mesio, la Kristo. Andreo diris tion al Petro, do ili ambaŭ sekvis Jesuon. Sed laŭ la Evangelio de Mateo, Jesuo vokis la du fratojn samtempe:
Kaj piedirante apud la maro de Galileo, li vidis du fratojn, Simonon, kiu estis nomata Petro, kaj Andreon, lian fraton, ĵetantajn reton en la maron, ĉar ili estis fiŝkaptistoj. Kaj li diris al ili: Venu post mi, kaj mi faros vin kaptistoj de homoj. Kaj ili tuj forlasis la retojn, kaj sekvis lin. Kaj antaŭenirinte de tie, li vidis aliajn du fratojn, Jakobon, filon de Zebedeo, kaj Johanon, lian fraton, en la ŝipeto kun ilia patro Zebedeo, riparantajn siajn retojn; kaj li vokis ilin. Kaj ili tuj forlasis la ŝipeton kaj sian patron, kaj sekvis lin.
(Mateo 4:18-22).
Post la ĉieliro de Jesuo, Andreo vojaĝis al Grekio. Tie li konvertigis Maksimilianon, la edzinon de Egeo, la romia provincestro, sed ne la provincestro mem, kiu persekutis la novan kulton. (Landoj ofte estis konvertigitaj per la noblulinoj). Ĉar Andreo rifuzis servi idolojn, Egeo torturis lin. Andreo respondis: "Ju pli kuraĝe mi suferis pro Lia Nomo, des pli akceptinda mi fariĝas al Mia Reĝo", lia reĝo estinte Kristo.
La kruco de Sankta Andreo ne estis T-forma sed X-forma. Andreo estas la patrono de Skotlando, tial vi povas vidi lian krucon (la blanka ikso) en la flago de Britio:
Andreo vivis sur la kruco du tagojn, predikinte la evangelion al 20 mil homoj. La popolo, koleriginte pro la mortigo de homo tiel sankta, minacis mortigi Egeon. Do Egeo sendis soldatojn por liberigi Andreon. Sed kiam ili alvenis, Andreo preĝis al Dio ne liberigi lin de la kruco, sed de lia korpo. Post la preĝo, kiun Aŭgusteno citas en lia libro De pento, granda lumo venis el la ĉielo kaj kaŝis lin duonan horon. Maksimilia entombigis lian korpon kaj Egeo, hejmenirinte, mortis en la strato de demonoj. La korpo de Andreo poste estis transdonita al Konstantinopolo.
Andreo ankaŭ estas religia patrono de Ukrainio.
Andreo estis la unua disĉiplo vokita de Kristo, kaj lia festotago estas kutime la unua de la katolika eklezia jaro: la 30-a de novembro. (La katolika jaro komencas kvar dimanĉoj antaŭ Kristnasko).
Festotago: 30-a de novembro, 13-a de decembro laŭ orienta kristana kalendaro.
(8584) 1997 AN22
(8584) 1997 AN22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Aarberg (stacidomo)
Aarberg estas fervoja stacidomo en Aarberg, Svislando.
Seliștat
Seliștat [seliŝtat] (hungare Boldogváros, germane: Seligstadt) estas vilaĝo en Rumanio norde de Făgăraș. En 1910 ĝi nombris 663 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj), en 1992 217 (rumanoj). En mezepoko ĝi estis libera saksa vilaĝo. En 1500 loĝis en ĝi 34 kamparfamilioj, ĝi havis muelejon kaj lernejon. Ĝia unua skriba mencio estis en 1206. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Șoarș.
Etimologio
La germana kaj la hungara nomoj signifas "beata urbo"; la rumana estas fonetika transskribaĵo de la germana.
Greimerath (Eifel)
Greimerath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Koblov
Koblov (Koblau, Kobłów) estas historia municipo situanta sub Landek sur teritorio de Ostrava en Ĉeĥio. Nuntempe ĝi estas parto de urboparto Silezia Ostrava. Vivas ĉi tie. Ĝia nomo devenas laŭ paŝtado de senjoraj ĉevalinoj sur ties hodiaŭa teritorio.
3645 Fabini
3645 Fabini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
4485 Radonezhskij
4485 Radonezhskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio, ĉu de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ, ĉu de ties edzo, Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ, laŭ la fontoj.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa ortodoksa sanktulo Sergio Radoneĵskij (cirile : Сергий Радонежский, ~ 1314–1392).
Migranta Plumo
Migranta Plumo estas poemaro kaj novelaro verkitaj de Julio Baghy. La 158-paĝa libro estas publikigita en Budapeŝto en la jaro 1929 fare de Hungarlanda Esperanto Societo. Dua eldono aperis en 2018 ĉe Ars Libri el Lublino.
Enhavo
La libro konsistas el poemoj, noveloj, kaj teatraĵoj. Inter la teatraĵoj estas la traduko de la mallonga teatraĵo Vinrikolto en Badaĉon, originale verkita en la hungara lingvo de Viktor Géza Lányi.
Stacio Tehara
Stacio Tehara (japane: 手原駅 [Tehara-eki], angle: Tehara Station) estas fervoja stacio en Ritto, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kusatsu.
Vinĉestera Trezoro
La Vinĉestera Trezoro estas arkeologia trezoro el oro el la Ferepoko trovita en kampo en la areo de Vinĉestero en Hampshire, Anglio, en la jaro 2000, fare de retiriĝinta floristo kaj amatora metaldetektilisto, Kevan Halls. Ĝi estis deklarita trezoro kaj valorigita en 350,000 pundoj — la plej alta premio garantiita sub la leĝo Treasure Act de 1996 ĝis tiam.
La trovitaĵo estis priskribita kiel "la plej grava malkovro de oraĵoj el la Ferepoko" dum kvindek jaroj; kaj la objektoj estis probable "multekosta", "diplomata donaco". La broĉoj sole estis "la tria malkovro siatipe el Britio".
Maurice Maréchal (ĵurnalisto)
Li kun lia edzino Jeanne Maréchal estas unu el la fondintoj de la semajngazeto: Le Canard enchaîné.
Li naskiĝis en la departemento Nièvre, kie sia patro estis inspektoro pri la arbaroj. Tuj post sia lernado, li komencis tre juna en la ĵurnalismo: en la 1900-aj jaroj, li verkis artikolojn en gazetoj La Guerre sociale, de Gustave Hervé, La Bataille syndicaliste, le Bonnet rouge, Le Matin (kie li okupiĝis pri la meteologia rubriko). Li maldungiĝis el La Guerre sociale kiam Gustave Hervé forlasis la ekstrenan pacismon por adopti ekstreman naciismon. Li estus redaktoro en L'Humanité en 1916; sed li lasis sian nomon en neniu el tiuj gazetoj: tiam, ne estis kutima subskribi oniajn artikolojn en politikaj gazetoj.
En 1915, li kaj sia edzino kontaktis kun Henri-Paul Deyvaux-Gassier por kune fondi gazeton: Le Canard enchaîné kies unua numero aperis la. Maurice Maréchal (kiu ne estis rekrutigata dum la unua mondmilito) estis direktoro kaj vigliganto de tiu gazeto kaj verkis artikolojn, dum sia edzino Jeanne Maréchal, prizorgis la liveron al la abonantoj.
Kiam Maurice Maréchal mortis en 1942, Jeanne reprenis la direktorecon de la gazeto.
Lester R. Brown
Lester R. Brown (naskiĝis la 28-an de marto 1934 en Bridgeton Nov-Ĵerzejo Usono) estas usona tutmonda ekologiisto, verkisto, Konata pro analizoj de la tutmonda varmiĝo, nutraĵ-manko, akvo-elĉerpiĝo kaj energio-manko. Li fondis la Mond-Gardan Instituton (Worldwatch Institute) kaj la Ter-Politikan Instituton (ne-profitan esplor-organizaĵon kies sidejo estas en Vaŝingtono kaj kiun li prezidas).
Brown verkis aŭ kunverkis pli ol 50 librojn pri naturmediaj tutmondaj problemoj tradukitajn en pli ol 40 lingvojn. Lia plej lasta verko estas Plan B 3.0: Mobilizing to Save Civilization, kies esperantigo aperis en 2008 sub titolo Plano B - Mobilizo por savi civilizacion. Brown resumis multajn el la plej gravaj problemoj endanĝerigantaj civilizacion en numero de majo 2009 de la revuo Scientific American. Ricevanto de 40 honoraj doktorecoj kaj premioj, inkluzive, en 1987, de la Naturmedia Premio de Unuiĝintaj Nacioj, en 1989, de la Ora Medalo de WWF, en 1994, de la Premio Blua Planedo (Blue Planet) pro liaj "kontribuoj al solvado de tutmondaj naturmediaj problemoj" kaj ankaŭ de la premio MacArthur Fellowship, jam en 1978 en sia libro The Twenty-Ninth Day (La dudek-naŭa tago), Brown atentigis pri la "diversaj danĝeroj aperantaj sekve de nia ekspluatado de la naturo... pro troa fiŝkaptado en la oceanoj, senarbarigo kaj transformado de teroj en dezertojn"
En 1986, la Biblioteko de Kongreso petis liajn personajn arkivojn, rimarkante ke liaj verkoj "jam forte influis la pens-aliron al problemoj kiel tutmondaj loĝantaro kaj resursoj." Meze de la 1970-aj jaroj, Brown kontribuis al disvolvo de la koncepto pri "daŭripova disvolviĝo", dum kariero komenciĝinta per agrikulturo. Brown loĝas en Vaŝingtono.
Kleriĝo
Ĵus akirinte diplomon pri agronomio en Universitato Rutgers en 1955, li pasigis ses monatojn vivante en kampara Barato, kie li intime konatiĝis kun la nutraĵa-loĝantara problemo. "Lia sperto en barataj vilaĝoj ŝanĝis lian vivon" skribis la biografiiston David De Leon. "Kvankam li revenis al tomat-kultivado kiam li revenis Usonon, ĉi tiu laboro ne plu aspektis tiel alloge." En 1959, Brown dungiĝis ĉe la Eksterlanda Agrikultura Servo de la Usona Departemento pri Agrikulturo (USDA), kiel internacia agrikultur-analizisto. Brown tiam akiris magistrecon pri agrikultura ekonomiko en universitato de Marilando. Dum lia kvar-jara tempo en USDA, Brown plenumis studon pri tutmondaj resursoj. Ministro pri agrikulturo, Orville Freeman proponis al li laboron pri diversaj politik-konsiloj, dirante: "nun, kiam vi skizis la problemaron, vi devas ion fari pri ili." Li baldaŭ estis konsiderata kiel la konstanta fakulo pri tutmondaj problemoj. Tiel li konsiladis la ministron pri Agrikulturo pri la eksterlandaj agrikulturaj politikoj. Li laboris ankaŭ por la Internacia Agrikultur-Disvolva Servo fine de la 1960-aj kaj komence de la 1970-aj, samtempe akirante magistrecon pri Publika Administrado el la Harvarda Administrada Lernejo Kennedy. Lia ĉefa laboro celis "kreskigi nutraĵ-produktadon en subdisvolviĝintaj landoj." Komence de 1969, li forlasis la registaran administracion por kunfondi la Eksteran Disvolv-Konsilion (Overseas Development Council ). Li iĝis ankaŭ entuziasma fidanto je la verda revolucio, esperante uzi pli bonajn semojn kaj kultiv-metodojn por kontribui al solvado de la tutmondaj malriĉec- kaj malsateg-problemoj. Liaopinie, "ĉi tiu teknikaro estas la plej turnopunkta evento el la historio de la elpenso de la vapor-maŝino." Dum postaj jaroj, tamen, li ekkonsciis ke rapida loĝantar-kresko en la nedisvolviĝinta mondo estis superanta la atingojn en nutraĵ-produktada pliigo.
Kariero de naturmedia aktivulo
En 1974, kun subteno de la Fondaĵo Rockefeller Brothers Fund per stipendio de 500.000 usonaj dolaroj, Brown fondis la Mond-Gardan Instituton, la unuan esplor-instituton dediĉitan al analizado de tutmondaj naturmediaj problemoj. Li tiam lanĉis la inform-servon Worldwatch Papers kaj la raportojn Stato de la Mondo (State of the World) kaj aliajn informajn eldonaĵojn. Laŭ De Deon, "li kunigis skipon da junaj idealistoj ĵus elirantaj el la universitato. Ili estis petitaj esti "profesiaj ĝeneralistoj", anstataŭ mallarĝ-spektraj fakuloj kun altnivelaj diplomoj."
Ĉefaj temoj
Sufiĉe nombraj estas le temoj, kiuj eniris lian laboron laŭlonge de la jaroj. Jen nekompleta listo de ili:
Alarmado
Post freŝdata parolado ĉe la Universitato Catawba (Catawba College), la universitata gazeto parolis pri li, kiel "naturmedia Paul Revere," [pro tio, ke] li avertis sian aŭskultantaron dirante "krom se la civilizacio prenus alian vojon, ĝia fino estas vere proksima... Ni partoprenas vetkuron inter la naturmedia krita punkto kaj la politikaj kritaj punktoj, - 'kion plej bezonas, estas ke la merkato spegulu la naturmedian realon.' " Li aldonis "ni ne bezonas travivi fandiĝon de glaĉeroj por scii,ke ni estas en problemoj. Kiom ni pretas elspezi por eviti 23-futan leviĝon de la marnivelo?" li klarigis, ke "nerektaj kostoj estas difinantaj nan estonton, " kaj ĉi tion ignorante, "ni faras ekzakte la samon kiel Enron - lasante kostojn ekster la kontoj. Konsumadi hodiaŭ sen interesiĝi pri la estonto estas senelireja filozofio." Li parolis pri rapidaj loĝantar-kresko kaj senarbarigo kaj ankaŭ pri "du novaj streĉoj - altiĝantaj prezoj de nutraĵoj kaj petrolo." "Petrol-prezoj altiĝas, ankaŭ altiĝos gren-prezoj," li asertis.
Proponoj de solvoj
En decembro 2008, en eseo por la Ter-Politika Instituto, Brown prezentis rimedojn por krei labor-postenojn per publikaj investoj en renoviĝantaj energioj kaj energi-efikaj teknikoj. Li liveris statistikojn pri disvolvo de la sektoro, enkalkulante kreotajn labor-postenojn Li reliefigis, ke "historie, malofte okazas, ke tiel multaj aperantaj danĝeroj havas komunan solvon."
"Plano B, Mobilizo por savi civilizacion"
Plano B estas referenc-verko de Brown, en kiu li disvolvas ĉiujn temojn, kiujn li prilaboris dum siaj esploroj. En ĝi, li starigas la konstaton, ke ne la tuta mondo povas sekvi la disvolviĝ-modelon praktikatan de la industriaj landoj. Ekzemple, se Ĉinio atingus tiun disvovlvo-gradon, la naturmedia sistemo ne eltenus, kaj ne estus sufiĉe da resursoj (energiaj, akvaj, nutraĵaj, kultur-teraj, ktp) sur la Tero por nutri tian disvolviĝon. Kaj Ĉinio ne estas la nura lando aspiranta al tia evoluo... Li klare montras la nedaŭripovecon de la nuntempa industria modelo. Li ankaŭ starigas la konstaton de la multnombriĝanta tutmonda loĝantaro, kaj kiel ĉi tio kolizias kun la naturmediaj limoj (reduktiĝo de fekundaj kultur-teroj kaj de la rendimentoj de kulturataj teroj, ŝrumpo de grund-akvejoj, malkresko de fiŝkaptejoj, nutraĵ-krizoj, ktp) kaj socialaj-politikaj limoj (disvolviĝo de diversaj konfliktoj pri akvoresursoj, interalie).
Plano B, Mobilizo por Savi Civilizacion estas traduko al Esperanto de la plej lasta verko de Brown, anglalingve titolita Plan B 3.0, mobilizing to save civilizaton, kaj ĝis nun nura verko de ĉi aŭtoro disponebla en la tutmonda lingvo. Ĝin eldonis la Eldona Fako Kooperativa de SAT en 2009.
Achnacarry
Achnacarry estas malgranda vilaĝeto, privata bieno kaj kastelo en regiono Lochaber de Highland, Skotlando, ĉ. 15 mejlojn norde de urbo Fort William proksima al la vilaĝo Spean Bridge. La kastelo estis finkonstruita en 1802, ĝi ne estas malferma al la publiko, nur la Clan Cameron Museum, samloke.
La kastelo gravis dufoje, unuafoje ĝi servis por loko de interkonsento de Achnacarry (angle Achnacarry Agreement) en 1928, kiu rezultis kartelan interkonsenton inetr la naftoproduktaj konzernoj. La interkonsento estas konata ankaŭ kiel interkonsento "As-Is".
La kastelo servis dum la dua mondmilito (1942 to 1945) kiel trejnejo de la komando-membroj de aliancanoj.
5493 Spitzweg
5493 Spitzweg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana pentristo kaj karikaturisto Carl Spitzweg (1808–1885).
Amerika gruo
La Amerika gruo, Grus americana, estas granda birdo de familio Gruedoj, tre minacata de malapero.
Andrelândia
Andrelândia estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj estas la administra centro de la mikroregiono Andrelândia. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
EBNF
En komputado, plivastigita notacio de Backus-Naur aŭ (laŭ la anglalingva mallongigo) EBNF estas sintaksa notacio por formuli senkuntekstan gramatikon, t.e. formala manieron priskribi programlingvojn kaj aliajn formalajn lingvojn. Tiu ĉi notacio havas plivastigitajn sintaksajn rimedojn kompare kun notacio de Backus-Naur (BNF).
Amerika gruo
Disvastiĝo
Ili bredas en nordorienta Kanado (Wood Buffalo Nacia Parko) somere kaj migras vintre al sudmarborda Teksaso (Aransas Nacia Rifuĝejo) ekde oktobro ĝis marto, same ol Griza gruo en Eŭropo. En la 19a jarcento 1500 birdoj faris tiun migron. Poste la loĝantaro malpliiĝis ĝis nur 18 dum la 30aj jaroj kaj 16! en 1941. Poste malrapide pliiĝis ĝis sufiĉe pli ol cento fine de la 20a jarcento kaj preskaŭ ducento komence de la 21a kaj lastatempe ĉirkaŭ tricento. Tamen danĝero malaperi por tiu specio daŭre ekzistas. Nuntempe estas ankaŭ etaj loĝantaroj en ŝtatoj Nov-Meksiko, Florido kaj Viskonsino (mezbredado). Ties medio estas marĉecaj ebenaĵoj.
EBNF
La plej frua EBNF estis origine disvolvita de Niklaus Wirth. Ekzistas pluraj variantoj de EBNF. La Internacia Organizaĵo por Normigado akceptis EBNF kiel normon (ISO/IEC 14977). Tiu ĉi artikolo uzas en ekzemploj la formon de EBNF priskribitan en ISO-normo.
Amerika gruo
Aspekto
Temas pri gruo tute blanka, escepte pro la antaŭa parto de la kapo ĝis okulo kaj iom malantaŭe supre kaj sube, kio estas senpluma kaj nigra kun ruĝaj briloj ĉefronte kaj rozkolora ĉe bekobazo kaj nigraj unuaj plumoj en flugiloj (flugilpintoj) kiuj estas videblaj nur dumfluge. Beko estas grizo kaj okuloj flavaj. Kruroj estas longaj kaj nigraj.
EBNF
Bazo
EBNF estas kodo kiu priskribas gramatikon de komputada lingvo. EBNF konsistas el finformaj simboloj kaj nefinformaj produktoreguloj kiuj estas limigoj regantaj kiel la finformaj simboloj povas esti kombinitaj en laŭleĝan esprimon. Ekzemploj de finformaj simboloj estas literoj, ciferoj, interpunkciaj simboloj kaj spacaj signoj.
EBNF difinas produktoregulojn kie sinsekvoj de simboloj estas respektive aplikataj al finformaj kaj ne finformaj simboloj:
Amerika gruo
Reproduktado
Tiuj nearktisaj gruoj pariĝas porĉiame, sed ili akceptas novan partneron se la eksa mortiĝas. Ili konstruas surplankan neston el junkoj, kie la ino demetas 1 ĝis 3 ovojn. Ambaŭ gepatroj laŭvice deĵoras ĉeneste kaj zorgas. Kovado daŭras unu monaton. Kutime du idoj eloviĝas kaj unu ido transvivas. La ido vintras la unuan jaron kun la gepatroj kaj separiĝas antaŭ la printempa migrado ĉar junuloj migras grupe. La 4an jaron ili jam estas sekse maturuloj.
EBNF
Bazo
cifero sen nulo = "1" | "2" | "3" | "4" | "5" | "6" | "7" | "8" | "9" ; cifero        = "0" | cifero sen nulo ;
Amerika gruo
Kutimoj
Tiuj gruoj migras sole, pare, familie aŭ laŭ etaj birdaroj, foje kun aro da Kanada gruo. Ili migras tage kaj haltas por ripozi kaj manĝi ĉe tradciaj ripozejoj. Ili vintras ĉe la samaj lokoj kie vintris unuajare kun siaj gepatroj.
EBNF
Bazo
Tiu ĉi produktoregulo difinas nefinforman elementon cifero kiu troviĝas ĉe la maldekstra flanko de la esprimo. La vertikala streko reprezentas alternativon kaj la finformoj troviĝas inter citiloj kaj ĉion fermas punktokomo kiu estas la finsimbolo. Tiel la  povas esti 0 aŭ , t.e. 1 aŭ 2 aŭ 3 ktp. ĝis 9.
Amerika gruo
Endanĝerigata specio
Kialoj por jarcenta malpliiĝo estis ĉasado, kolektado ĉu de ovoj ĉu de ekzempleroj, homa ĝenado kaj malaperigo de ties medio por terkulturado. Lastatempe danĝeroj estas poluado, kolizioj kontraŭ elektraj kabloj aŭ drataj bariloj, uraganoj, ktp. En kaptiveco danĝeroj estas malsanoj kaj parazitoj. Por la eksperimenta loĝantaro de Florido predado de linkoj endanĝerigis la eksperimenton.
EBNF
Bazo
La produktoregulo povas ankaŭ enhavi sekvon de finformaj kaj nefinformaj elementoj, ĉiu apartigita per komo:
dekdu               = "1", "2" ; ducent unu          = "2", "0" , "1" ; tricent dekdu       = "3", dekdu ; dekdu mil decent unu = dekdu, tricent dekdu ;
Esprimoj kiuj povas aperi aŭ ne, troviĝas inter kurbaj krampoj :
natura nombro = cifero sen nulo, { cifero } ;
Tiukaze, la ĉenoj 1, 2, ...,10,...,12345,... estas korektaj esprimoj. Por prezenti tion, ĉio kio troviĝas inter kurbaj krampoj povas esti ripetitaj arbitrafoje, ankaŭ tute ne.
Se la elemento devas aperi almenaŭ unufoje, la norma EBNF sintakso utiligas kurbajn krampojn kun streko :
litero = "a" | "b" | "c" ; ĉeno = "'", { litero }- , "'" ;
Tiel difinita  povas esti:
sed ne
'', 'a1c', 'bda' ktp.
Opcio povas esti esprimita per rektaj krampoj. Ĉi, kio troviĝas inter rektaj krampoj povas aperi unu fojon aŭ tute ne:
entjero = "0" | [ "-" ], natura nombro ;
Por priskribi elementojn kiuj aperas la difinitan nombron da fojoj, oni uzas steleton :
dudek du                 = 2 * "2" ; trimil tricent tridek tri = 4 * "3" ;
Por esprimi esceptojn, EBNF utiligas strekon :
litero = "A" | "B" | "C" | "ĉ" | "D" | "E" | "F" | "G" | "Ĝ" | "H" | "Ĥ" | "I" | "J" | "Ĵ" | "K" | "L" | "M" | "N" | "O" | "P" | "R" | "S" | "Ŝ" | "T" | "U" | "Ŭ" | "V" | "Z" ; vokalo = "A" | "E" | "I" | "O" | "U" ; konsonanto = litero - vokalo ;
Tabelo de simboloj
EBNF uzas la jenajn operatorojn (montritaj laŭ prioritatoj):
Ornamarto
Ornamartoj aŭ ornamaj artoj estas artoj aŭ metioj koncernaj kun la desegno kaj manproduktado de belaj objektoj kiuj estas ankaŭ funkciaj, tio estas plenumas celon, krom la propra de arto. Ĝi inkludas dominternan dezajnon, sed kutime ne arkitekturon. La ornamartoj estas ofte kategoriigitaj kontraste al "belartoj", nome, pentrarto, desegno, fotarto, kaj grandskale skulptarto, kiuj ĝenerale ne havas alian funkcion krom esti rigardataj.
EBNF
Tabelo de simboloj
La prioritatoj povas esti ŝanĝitaj per jenaj simboloj:
Ornamarto
"Ornamaj" kaj "Belaj" artoj
La distingo inter la ornamaj kaj la belartoj (fajnaj artoj) leviĝis ĉefe el la post-Renesanca arto de Okcidento, kie la distingo estas ĉefe ege signifoplena. Tiu distingo estas multe malpli signifoplena se konsideri la arton de aliaj kulturoj kaj periodoj, kies plej alte konsideritaj verkoj – aŭ eĉ ĉiuj verkoj – inkludas tiujn de ornamaj rimedoj. Ekzemple, Islama arto en multaj periodoj kaj lokoj konsistas entute el ornamaj artoj, kiel ĉe la arto de multaj tradiciaj kulturoj. La distingo inter ornamaj kaj belaj artoj ne estas tre utila por aprezi la trajtojn de ĉina arto, kaj ankaŭ ne por kompreni la komencon de la Mezepoka arto en Eŭropo. En tiu periodo en Eŭropo, ekzistis belartoj kiaj ilustracio de manuskriptoj kaj monumenta skulptarto, sed la plej prestiĝaj verkoj tendencis esti en oraĵarto, en fandaj metaloj kiaj bronzo, aŭ en aliaj teknikoj kiaj eburĉizarto. Grand-skalaj murpentraĵoj estis multe malpli konsideritaj, malfajne faritaj, kaj rare menciitaj en tiutempaj fontoj. Ili estis probable rigardataj kiel malsupra anstataŭaĵo de mozaikoj, kio tiam estis vidata kiel belarto, kvankam en pli ĵusaj jarcentoj mozaiko kutime estis rigardata kiel ornamarto. La termino "ars sacra" ("religiaj artoj") estas foje uzata por mezepoka kristana arto farita el metalo, eburo, tekstiloj, kaj aliaj valoregaj materialoj sed ne por pli raraj nereligiaj verkoj el tiu periodo.
EBNF
Ekzemploj
aa = "A"; bb = 3 * aa, "B"; cc = 3 * [aa], "C"; dd = {aa}, "D"; ee = aa, {aa}, "E"; ff = 3 * aa, 3 * [aa], "F"; gg = {3 * aa}, "G"; hh = {aa}-, "H";
Ornamarto
Influo de diversaj materialoj
Moderna kompreno de arto ĉe multaj kulturoj tendencas esti distordita de moderna konsidero de belartaj rimedoj super aliaj, same kiel la tre diversaj survivaj indicoj de verkoj en diferencaj rimedoj. Verkoj en metalo, ĉefe ĉe altvaloraj metaloj, estas "recikleblaj" ĉar ili facile povas eksmodiĝi, kaj estis ofte uzataj de posedantoj kiel montro de riĉo, por esti fandita kiam necesas kroma mono. Ilustraciitaj manuskriptoj havas multe pli altan survivindicon, ĉefe ĉe manoj de eklezioj, ĉar estas malmulte valoro reciklebla en la materialoj kaj estas facile stokeblaj.
Carlos Valderrama
Li ludis en Kolombio kaj en la eksterlando, li restis en Francio ludante en Montpellier, en Hispanio en Valladolid, kaj en Usono en Tampa Bay, Miami Fusion kaj Colorado Rapids.
Ornamarto
Renesancaj sintenoj
La superigo de belartoj super ornamaj en la eŭropa pensaro ege dependis el la nova pensaro de la Renesanco, kiam italaj teoriuloj kiaj Vasari plialtigis artajn valorojn, ekzempligita ĉe artistoj de la Supra Renesanco, kiu metis malmultan valoron ĉe la kosto de materialoj aŭ la kvanto de lerta laboro postulata por produkti artaĵon, sed anstataŭe valorigis la artan imagopovon kaj la individuan lertecon de la mano de supreme graciaj majstroj kiaj Mikelanĝelo, Rafaelo aŭ Leonardo da Vinci, revivigante je ioma etendo la alproksimigon al la antikveco. Plej eŭropa arto dum la Mezepoko estis produktita laŭ tre diferenca serio de valoroj, ĉe kiuj oni valorigis multekostajn materialojn kaj virtuozajn realigojn en malfacilaj teknikoj. En Ĉinio ambaŭ alproksimiĝoj kunekzistis dum multaj jarcentoj: lavinka pentrarto, ĉefe de pejzaĝoj, estis je granda etendo produktita de kaj por burokratuloj aŭ "literati", kaj estis intencitaj kiel esprimo de artista imagopovo super ili, dum aliaj fakoj de arto, kiaj ĉe la tre grava Ĉina ceramiko produktita en efektivaj industriaj kondiĉoj, estis produktitaj laŭ tute diferenca serio de artaj valoroj.
EBNF
Ekzemploj
Tiel la finformaj ĉenoj difinitaj per la ĉi supraj reguloj estas jenaj:
Ornamarto
Artmetia Movado
La pli malalta statuso atribuita al verkoj de ornamaj artoj kontraste al balartoj mallarĝiĝis pro la apero de la Artmetia Movado (Arts and Crafts Movement). Tiu estetika movado de la dua duono de la 19a jarcento naskiĝis en Anglio kaj inspiriĝis de William Morris kaj John Ruskin. Tiu movado reprezentis la komencon de pli granda aprezado de la ornamartoj tra tuta Eŭropo. La alvoko de la Artmetia Movado al nova generacio kondukis, en 1882, al la angla arkitekto kaj desegnisto Arthur H. Mackmurdo organizi la Century Guild (jarcenta gildo) por metiistoj, kiu pioniris la ideon ke estas sensignifa diferenco inter the fine and decorative arts. Many converts, both from professional artists’ ranks and from among the intellectual class as a whole, helped spread the ideas of the movement.
Carlos Valderrama
Du foje li estis premiita kun la Pilko de Oro por la plej bona futbalisto amerika, tri foje estis la plej bona sportisto en Kolombio. Li futbalis en la kolombia naciteamo dum pli ol cent renkontoj kvin Amerikaj Pokaloj, kaj ĉeestis memorindajn futbalmatĉojn, kiel la sampoentigo de Kolombio kontraŭ Germanio (kiu estis la ĉampiono) en la lastaj minutoj en la Monda Pokalo en Italio 1990, kaj la venko 5-0 sur Argentino dum enira matĉaro al la Monda Pokalo de 1994, li estis la kapitano de Kolombio en tri Mondaj Pokaloj.
Ornamarto
Artmetia Movado
The influence of the Arts and Crafts Movement led to the decorative arts being given a greater appreciation and status in society and this was soon reflected by changes in the law. Until the enactment of the Copyright Act 1911 only works of fine art had been protected from unauthorised copying. The 1911 Act extended the definition of an "artistic work" to include works of "artistic craftsmanship".
Carlos Valderrama
Ludante en la kolombianaro estis la cerbo organizanto, kvankam li ne faris multe da goloj, nur 12 kun kolombia naciteamo, unu en la Monda Pokalo de 1990. Siaj ekskunuloj pensas que li estis granda estro, kiu ĉiam voladis gajni kaj ke li transmisiis sian energion en el ludkampo.
EBNF
Ekzemploj
aa: A bb: AAAB cc: C AC AAC AAAC dd: D AD AAD AAAD AAAAD ktp. ee: AE AAE AAAE AAAAE AAAAAE ktp. ff: AAAF AAAAF AAAAAF AAAAAAF gg: G AAAG AAAAAAG ktp. hh: AH AAH AAAH AAAAH AAAAAH ktp.
Carlos Valderrama
Iuj de siaj kunuloj en la kolombia naciteamo estis ankaŭ altnivelaj futbalistoj tiel, kiel estis René Higuita, Freddy Rincón (Corinthians), Adolfo Valencia (Bayern München, Atlético de Madrid) kaj Fastino Asprilla (Parma, Newcastle).
EBNF
Alternativo
La normo ISO/IEC 14977 difinas ankaŭ alternativajn simbolojn. Ili estu uzataj se en komputiloj aŭ skribmaŝinoj mankas bazajn simbolojn. Oni tamen devas uzi aŭ unu aŭ la duan simbolaron en unu dokumento por ne fari konfuzon.
Carlos Valderrama
En 1998 Valderrama ludis sian lastan futbalmatĉon en la Franca Monda Pokalo kontraŭ Anglio. En novembre 2002 estis inaŭgurita statuon de 9 metroj de alteco al li omaĝe en sian naskiĝa urbo, kaj en 2004 preskaŭ 53.000 homoj en la stadiono kunvenis por doni adiaŭo al kapitano meze de laŭdoj.
Verrayes
Verrayes estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Chambave, Fénis, Nus, Saint-Denis kaj Torgnon.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Burgo Rauschenberg (Mermuth)
La Rauschenburg, aŭ burgo Rauschenberg, estas la ruino de montburgo sur alteco de 250m s.m., supre de la rivero Ehrbachs en la komunumo Mermuth en la distrikto Rhein-Hunsrück, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
De la iama burgo ankoraŭ restis la interna korto, la ŝildmuro, kaj restoj de la burgfrido.
La burgo kaj sia historio havas rilatojn al la kvereloj de Eltz Fehde. Same kiel la kontraŭburgo Trutzeltz pro la konkero de la burgo Eltz. Ankaŭ la burgo Rauschenberg estis konstruita de la trevira princelektisto Balduin.
Onda (apartigilo)
Onda staras por:
Onda estas familio nomo de:
Sempach-Neuenkirch (stacidomo)
Sempach-Neuenkirch estas fervoja stacidomo en Neuenkirch, Svislando.
Dustilusa kratago
La dustilusa kratago (Crataegus laevigata) estas plantospecio el familio rozacoj (Rosaceae), el genro kratago.
C. laevigata subsp. laevigata
La folio longas maks. 3,5 cm, la vejnoj de la folia dorso ne estas vilaj. La larĝo de sepalo egalas al ties longo. La frukto estas globforma.
C. laevigata subsp. palmstrushii
La folio longas maks. 5 cm, a vejnoj de la folia dorso estas vilaj. La sepalo pli longas ol larĝas. La frukto estas longiĝinta globforma.
C. laevigata 'Paul's Scarlet'
La vario 'Paul's Scarlet' estas ĝardena ornamplanto, ĝi floras en majo kun brilaj, plenruĝaj floroj.
Kuracefiko
La dustilusa kratago estas proponata kontraŭ korproblemoj, nome kontraŭ ofta forta sangobatado ĉe plenkreskuloj kun sana koro. Se la malsano venas el organa misformiĝo, oni proponas nur kiel aldonaĵon.
La plantaj efikaĵoj fortigas la kalian pumpilon de la koro kaj tiel reguligas ties ritmon. Ĝi kreskigas la sangofluon en la koronariaj arteroj. Li trankviligas la glatajn muskolojn, havas angiodilatan efikon, trankviligas la fortan korbatadon.
Talpo
Talpo (Talpa) estas genro de mamuloj, preskaŭ blindaj, el la ordo de sorikomorfoj. La specoj vivas en la tero, kie ĝi fosas koridorojn kaj difektas de sube la radikojn de plantoj. Tial apero de "talpaj montetoj" en ĝardeno estas malgranda katastrofo por la kultivisto. "Talpofelo", kies mallonga, densa, brila hararo forstaras sen klino en kiu ajn direkto (tio ebligas al la besteto moviĝi en la subteraj koridoroj antaŭen kaj reen preskaŭ same rapide) estas uzata en peltindustrio. "Talpejo" konsistas el talpaj galerioj kaj talpaj teramasoj en la tuta ĝardeno.
Dustilusa kratago
Kuracefiko
Oni kolektas la florantajn branĉofinojn, kiu entenas saponinojn, flavonoidojn, volatilajn oleojn kaj aliajn efikaĵojn.
Talpo
En Esperanto
Talpo fariĝis proverba pro sia blindeco ("blinda kiel talpo"), pro sia laboremo ("talpa laborado") kaj pro sia malgrandeco ("fari monton el talpejo" - troigi la aferon).
En la rakonto de Ĥristina Kozlovska Fabelo pri talpo oni literaturigas pri la vivo de talpo konstante fosanta subtere.