cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Udontani
Historio
En la regiono oni loĝas 6000 jarojn. Dum la historio ĝi apartenis al Laoso aŭ regno de kmeroj, en la 18-a jarcento al Birmo, poste al Tajlando. Udontani mem estis fondita en fino de la 19-a jarcento. En la 1900-aj jaroj proksimume 46,700 vjetnamaj militrifuĝintoj migris al Udontani. Iliaj posteuloj daŭre loĝas tie, hodiaŭ tie estas la plej granda vjetnama minoritato de la lando. Dum la Vjetnama milito Usono havis tie aerbazon.
Trafiko
Udontani kuŝas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bankoko-Vjentiano. La urbego havas internacian flughavenon.
Klimato
Udontani troviĝas en la tropika klimato. La pluvsezono aŭ musonosezono daŭras de aprilo ĝis oktobro, la ceteraj monatoj apartenas al la seka sezono. Spite la nomon ankaŭ tiam pluvas, sed malpli. En la jaro pluvas resume 1241 mm. La temperaturo varias inter 22-32 °C.
Tecalitlán
Tecalitlán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Tecalitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 087.
Geografio
Tecalitlán apartenas al la regiono Sureste kiu situas en la sudoriento de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16042 loĝantojn. El tiuj estis 7697 viroj kaj 8345 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1326,44 km². La meza alteco estas 1140 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 22 C. En la komunumo estas 730,4 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Stacio Nikaidō
Stacio Nikaidō (japane: 二階堂駅 [Nikajdoo-eki], angle: Nikaidō Station) estas fervoja stacio en Tenri, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Tenri.
NGC 2273B
NGC 2273B (aliaj indikoj — UGC 3530, MCG 10-10-13, ZWG 285.5, IRAS06421+6023, PGC 19579) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Mark Wheelis
Mark L. WHEELIS estas usona mikrobiologo. Wheelis estas nune profesoro en la Altlernejo de Biologiaj Sciencoj, Universitato de Kalifornio (Davis). Carl Woese kaj Otto Kandler kun Wheelis verrkis gravegan sciecnan artikolon Towards a natural system of organisms: proposal for the domains Archaea, Bacteria, and Eucarya kio fakte diskonigis la malkovron de la arkeoj kaj proponis ŝanĝon el la duregna sistemo de Prokariotoj kaj Eŭkariotoj al la tri-domania sistemo de domanioj Eŭkariotoj, Bakterioj kaj Arkeoj.
La esploraj interesoj de Wheelis estas ĉe la historio de la biologia milito. Li kun-aŭtoris (kun Larry Gonick) The Cartoon Guide to Genetics (1983). Wheelis havigis la sciencan sciaron kaj tekston, dum Gonick kontribuis per la ilustraĵoj kaj humoro.
1356
En la jaro 1356 post Kristo okazis, interalie:
(13590) 1994 AC3
(13590) 1994 AC3 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Parolfiguro
Parolfiguro estas lingva figuro aŭ rimeda procedo kiu aranĝas la paroladon per specifa maniero nenormala celante pli da esprimiveco aŭ frapeco, kio estas nepra en literaturo kaj ofta en ĉiutaga parolado.
Ties plej granda, aŭ eĉ ĉioma, parto devenas de la normala parolado, kiam la parolanto zorgas pri celado impresi la aŭskultanton iamaniere, kaj pro tio estas spontane spronita de la propra vojo de la parolado, ekzemple la ripeto aŭ la sinonimo, se la aŭskultanto ŝajne ne tute komprenis; la eksklamacio povas helpi kiam la aŭskultanto ne ŝajnas akcepti la vidpunkton de la parolanto, ktp.
Oni distingas plurajn specojn de parolfiguroj:
Noto
Ne konfuzu la tri figurojn: parolfiguro, stilfiguro kaj vortfiguro; la unua koncernas la sonojn kaj voĉ-altecon, la dua koncernas subjektivan esprimon aŭ anstataŭon de vorto en frazo, dum la tria koncernas alian signifon de vorto.
Vidu ankaŭ
Kelkaj el la aliaj plej uzataj kaj konataj estas:
Sainte-Pience
Sainte-Pience estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Le Parc.
Boris Kordemskij
Boris Anastasjeviĉ Kordemskij (ruse: Борис Анастасьевич Кордемский; naskiĝis la en Kiknur, tiam en la gubernio Vjatka nomata laŭ la samnoma rivero (nun Kirova provinco), mortis la ) estis rusia matematikisto kaj edukisto. Li estas plej konata por siaj popularsciencaj libroj kaj matematikaj puzloj. Li estas la verkinto de pli ol 70 libroj kaj popularaj matematikartikoloj.
Kordemsky ricevis PH. D. en eduko en 1956 kaj instruis matematikon ĉe pluraj moskvaj kolegioj.
Joniga radiado
Sub la nomo joniganta radiado oni aludas aron da fenomenoj tre gravaj el fizika sed ankaŭ el teknologia, biologia kaj medicina vidpunktoj.
La ikso- kaj gama-radiadoj estas fenomenoj tute similaj en sia naturo al la videbla lumo, parto de la t.n. elektromagneta spektro, kiu ankaŭ inkludas aliajn fenomenojn kiel la radio-ondojn aŭ la ultraviolan kaj infraruĝan lumojn. Ĉiuj havas la saman rapidon en la vakuo, sed diferenciĝas en la ondaj proprecoj, t.e. la frekvenco kaj la ondolongo, kaj la individua energio de la senmasaj je kiuj ili kunmetiĝas, la fotonoj.
Se la energio de la fotonoj estas sufiĉe granda, povas okazi ke kiam la radiado alvenas al materia medio kaj interagas kun tiu ĉi, ĝi kapablas disigi ties elektronojn disde la nukleo, kaj krei ene de la materio elektrajn ŝarĝojn, liberajn elektronojn kaj pozitivajn jonojn, tio estas, ĝi povas jonigi la materion.
Tial, la ikso- kaj gama-radiadoj estas nomataj jonigaj elektromagnetaj radiadoj. Notu ke la ebleco estigi jonojn dependas kaj de la energio de la radiado kaj de la materio. Fakte, ne eblas difini simplan kaj ununuran valuon de la energio kiu valorus kiel sojlo, t.e. super kiu la radiado estu joniga kaj sub kiu ĝi estu ne-joniga. Ne ekzistas absoluta fizika limo inter la iksa kaj ultraviola radiadoj. Tiu limo estas ĉefe teknologia, laŭ la ilo uzata por generi tiajn radiadojn, kvankam oni povas fiksi praktikajn limojn depende de la naturo de la materio konsiderata (aero, akvo, mezvaloro de la homa histo).
Tiun ĉi efekton, la jonigado de la materio, oni povas kaŭzi per la bombado de la medio per materiaj partikloj tre rapide vojaĝantaj. Kiam ĉi ties energio estas sufiĉe granda, la efektoj sur la materion trairatan (aero, vivantaĵo, ktp) kompareblas kun la kaŭzitaj de la ĵus priskribitaj elektromagnetaj radiadoj. Tial ĉi, la tre rapide vojaĝantajn partiklojn oni ankaŭ konsideras joniganta radiado, kvankam la vorto radiado ne estu tute taŭga ĉi-kaze.
Ekzemploj de tiuj ĉi partiklaj radiadoj estas:
Argegno
Argegno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Brienno, Colonno, Dizzasco, Lezzeno, Nesso, Pigra kaj Schignano.
Joniga radiado
El vidpunkto praktika, oni povas profiti la jonigadon por utilaj celoj. Ekzemple, oni povas ŝanĝi la ĥemiajn proprecojn de iu materio, ĝin submetante al surradiado. Ekzemploj de tia aplikado estas la radiaktivaj fulmoŝirmiloj (kiuj uzas la jonigadon de la ĉirkaŭa aero por, teorie, pli allogi la fulmojn), la incendidetektiloj, la polimerado de plastaj materioj, ktp. En tiuj kazoj oni povas uzi kaj partiklajn kaj elektromagnetajn radiadojn, kaj la elekto nur dependas de la specifaj detaloj dezirataj.
La dua grava aspekto okazas kiam la trairata materio estas la homa korpo. En tiu kazo la jonigado kaŭzas damaĝojn sur la vivajn ĉelojn. Tio ĉi havas konsekvencojn sur la sanon, ĉar ĝi pliigas la probablecon de estigo de kancero aŭ heredaj malsanoj kaj, se sufiĉe granda, ĝi povas kaŭzi aliajn malsanojn, kiel kataraktojn, bruligojn kaj eĉ la morton. Denove ekzistas malsimiloj inter ĉiuj tipoj de radiado, ĉar la menciitaj efikoj dependas interalie de la kapablo de la radiadoj eniri en la korpon, sed la fina damaĝo estas esence la sama. Samaj estas ankaŭ la teĥnikoj uzataj por protekti kontraŭ tiu damaĝo, tiel nomata radiprotektado.
Ambaŭ tipojn de efekto oni povas kune bildigi per konata apliko de la radiadoj: la radioterapio. En tiu ĉi apliko, oni submetas la kancerajn ĉelojn al surradiado, t.e. al bombado per joniga radiado, por ilin mortigi. Tion oni povas fari pere de gama-radiado produktita de radiaktiva fonto, formata per izotopo kiel kobalto-60 aŭ cezio-137, aŭ pere de elektronoj akcelitaj per maŝino nomata partikla akcelilo. Ambaŭkaze la efektoj estas la samaj, kvankam denove la detaloj povas tre malsimili.
Teleperformance
Teleperformance estas internacia kompanio de franca origino. Kiel tutmonda gvidanto en alvokcentroj, ĝi diversiĝis ekde 2017, aldonante multkanalan administradon de klientaj rilatoj, malantaŭajn oficejajn subkontraktajn servojn kaj moderan socian komunikilon.
La grupo dungas pli ol 383.000 homojn kaj atingis spezon de 5.732 miliardoj da eŭroj en 2020. Ĝi estas listigita en CAC 40 ekde junio 2020.
Templo de Akrao
La Templo de Akrao estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 117 konstruita de la eklezio kaj la unua en okcidenta Afriko kaj la dua de tri mormonaj temploj konstruitaj en la kontinento, lokita en la avenuo Independence en la komunumo de North Ridge, en plena centro de la urbo de Akrao.
Lodiklo
Lodiklo estas unu el ordinare du preskaŭ senkoloraj, skvamformaj florfolietoj de graminacoj. Ordinare estas po du lodikloj je floro.
Paleo
Paleo estas estas esprimo el la botaniko]. Ĝi reduktitaj [[brakteoj ekzemple ĉe poacoj (aŭ graminacoj) ambaŭ el la du brakteoj kovrantaj unuopan floron: Paleoj ĉirkaŭas la unuopaj floroj ene de kapitulo ĉe multaj plantoj el la familio de la Asteracoj. Ili povas esti ankaŭ kiel rigidharoj.
Bernard Clavel
Bernard Clavel (Bernar Klavel) naskiĝis la 29-an de majo 1923 en Lons-le-Saunier (franca Ĵuraso), mortis la 5-an de oktobro 2010 en Chambéry (Savojo) kaj estas entombejigita en Frontenay (Ĵuraso). Li estas franca verkisto, fama ĉefe pro siaj romanoj, sed kiu verkis ankaŭ eseojn, poemojn, porinfanajn rakontaĵojn. Li gajnis la Goncourt-Premion en 1968 pro sia romano « Les Fruits de l’hiver » (la fruktoj de la vintro).
Biografio
Naskiĝinta en modesta medio, li estis granda memlernanto, kiu komencis kiel kukbakisto metilernanto kiam li estis 14-jara. Poste li praktikis malsamajn perlaborojn antaŭ iĝi ĵurnalisto en la 1950-aj jaroj. Depost la milito, li laboris en la Sociala asekuro kaj ne povis dediĉi sin al literaturo antaŭ 1964. Li vivis kaj vojaĝis en multaj lokoj (i.a en Ĵuraso) kaj fine restis en Savojo.
Lia unua romano L'Ouvrier de la nuit (La Laboristo de la nokto - 1956) estis la unua de cento da libroj kiuj inkluzivis verkojn por junuloj kaj romanojn, kelkfoje arigitajn en sagaoj kiel La grande patience (La granda pacienco, 4 volumoj de 1962 al 1968), Les Colonnes du ciel (La Kolonoj de l'ĉielo, 5 volumoj de 1976 al 1981) aŭ Le Royaume du Nord (La Norda Regno, 6 volumoj de 1983 al 1989).
En sia verkaro, li uzis simplan lingvaĵon kaj donis multan gravecon al humilaj personoj kaj al defendo de humanaj valoroj pridiskutante perforton kaj militon.
Aktivisto
Bernard Clavel estis vigla pacisto kaj favore al homaj rajtoj. Lia verkaro spegulas liajn engaĝiĝojn por Homaj rajtoj. Li estis amiko de ĉiuj pens-tendencoj, anoj de franca sekcio de Internacio de Militrezistantoj (Union pacifiste de France, totala pacisto). Kaj ankaŭ de Terre des Hommes por kiu li verkis romanon "Le massacre des innocents" (1970).
Verkaro
Bernard Clavel famiĝis ĉefe kiel romanisto, sed li verkis ankaŭ fabelojn kaj novelojn por junuloj, multnombrajn artikolojn. Li estas konsiderata kiel bona reprezentanto de la ĝenro t. n. prikampara romano (« roman du terroir »). Li estis produktiva verkisto, kiu eldonis pli ol cent librojn, inter kiuj la plej famaj estas : « L’Espagnol » (La Hispano), « Malataverne » (Malataverno), aŭ la pli malfruaj « Brutus » kaj « La Retraite aux flambeaux » (La torĉluma Procesio). Li gajnis la Goncourt-Premion en 1968 pro sia romano « Les Fruits de l’hiver » (la fruktoj de la vintro).
La personaj arĥivoj de Bernard Clavel kaj lia edzino Josette Pratte (kanada aŭtorino) nun troviĝas en la Kantona kaj Universitata Libraro en Laŭzano, Svisio.
Vidu ankaŭ
Bibliografio en la franca lingvo
Kontraŭvirusilo
Kontraŭvirusilo aŭ senvirusigilo estas komputila programo kiu kontraŭas virusojn. Ĝi protektas komputilojn kontraŭ diversaj programetoj kiuj provas fi-influi la normalan funkciadon de komputiloj.
Kontraŭvirusiloj povas kontroli ne nur durdiskojn kaj eksterajn memorujojn, sed ankaŭ la memoron de komputilo mem. European Bernt Fix (aŭ Bernd) estas la plej frua kontraŭvirusilo publikigita en jaro 1987, kiu kapablis detekti kaj forigi nur unu viruson nomitan "Vienna". Post tiu viruso, multaj virusoj ekestis kiel Ping Pong, Lehigh kaj Surviv-3.
Eksteraj ligiloj
Avira
22837 Richardcruz
22837 Richardcruz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard Cruz, mentoro de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Discovery Channel Young Science Challenge de 2006. Li estis instruisto ĉe la Bradley Middle School de San Antonio (Teksaso).
Ripeto
Ripeto estas stila parolmaniero kiu celas reliefigi parton de la teksto kaj kiu konsistas je ripetado de vortoj, sintagmoj, vorteroj, vortogrupoj aŭ tuta frazoj. Per tiu rimedo la aŭtoro klopodas fiksigi la atenton de la leganto ĉe specifa ideo, koncepto, aĵo, rolulo, ktp.
"Verda, ĝin mi volas verda.
Verda vento. Verdaj branĉoj."
Per diversaj tipo de ripetoj -komenco kaj fino de verso, komenco de du sinsekvaj versoj, fino de verso kaj komenco de sekvonta, komenco de verso kaj komenco de la duonverso, ktp.- la aŭtoro ŝokas la leganton kaj atentigas ĝin pri la specifa graveco kiun havos dum la poemo la koncepto de tiu koloro, kiu vere ne konsistos je sia normala ideo inter koloroj nek sia kutima simbolo sed kiu baziĝos super pli persona signifaro.
En komputiko, ripeto estas sinsekva ruligo de iu parto de programo, kutime per ciklo.
Hyrynsalmi
Hyrynsalmi estas komunumo en la provinco Kainuu en la norda parto de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Oulu. Hyrynsalmi situas ĉ. 70 kilometrojn norde de provinca ĉefurbo Kajaani.
Carmen Lomana
María del Carmen FERNÁNDEZ DE LOMANA GUITIÉRREZ, Carmen LOMANA (Leono, 1-a de aŭgusto 1948)  estas hispana entreprenistino kaj famulino, vidvino de la industria dizajnisto Guillermo CAPDEVILA.
Afero
Afero laŭ PIV estas
Carmen Lomana
Vivo
Unua de la ok filoj de la vaska-franca bankiero Heliodoro Carmelo FERNÁNDEZ DE LOMANA Y PERELÉTEGUI kaj de María Josefa GUTIÉRREZ-GARCÍA Y FERNÁNDEZ-GETINO, asturleona kun kubaj radikoj. Ŝi studis filozofion en Londono kaj ŝi laboris en Banco de Bilbao kaj Banco de Santander.
Torija
Torija [toRIĥa] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas torijano [toriĤAno]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 1 373 loĝantoj kaj la denseco estas de 38,92 loĝ/km².
Situo
Torija situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 958 m super marnivelo; je 20 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 35,28 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°44′36″N 3°01′53″Ok.
Historio
Ĝia privilegia situo kiel vojkruco kaj facila natura transirejo al Aragono, faris ke ekde mallonge oni supozis la estadon de homoj en ĝia medio. La unua skribitaj mencioj datas de la Reconquista. Ĝi strategia valoro, fine de ampleksa valo, faris ke ekde frue oni konstruis gvatoturon, ĉirkaŭ kiu oni starigis la ceteron de la konstruaĵoj de la municipo. La historio de Torija iris do paralele al tiu de ĝia fortikaĵo.
En sia aktuala formo la kastelo datas de la 15-a jarcento kaj ĝi estis verko de la familio Mendoza kiu, el ĝia alveno al Kastilio en la 14-a jarcento, estis ligita al Torija kaj al la ĉrikaŭaj vilaĝoj. Estas de kvadrata plano kaj estos konstruita el kalkoŝtono de Alkario. Ĝi havas tri cilindrajn kubojn kaj altan ĉefturon, kie iam gastiĝis la senjoroj de la kastelo. En ĝia interno estas luktokorto, kie estis puto centre. Ĝi jam ne estos loĝata fine de la 16-a jarcento kaj nur malofte ĝi estis uzata por gastigi reĝojn kiel Karlo la 1-a aŭ Filipo la 2-a, kaj gravaj vizitantoj.
Interne de ĝiaj muroj plifortiĝis navaranoj, nome la trupoj senditaj de la kapitano Juan de Puelles, dum la kampanjo de Johano la 2-a de Navaro en 1445 kontraŭ lia kuzo Johano la 2-a de Kastilio. Spite malvenko en la unua batalo de Olmedo, tie rezistis la navaranoj dum sep jaroj la atakojn de la trupoj de la markizo de Santillana kaj don Alfonso Carrillo de Acuña, arkiepiskopo de Toledo. Dum la Milito de Hispana Sendependeco, la kastelo utilis kiel rifuĝejo al la fama gerilano Juan Martín “El Empecinado”, kiu finfine eksplodigis ĝiajn murojn por ke la kastelo ne utilu al la francaj trupoj.
Dum la Hispana Enlanda Milito el 10-a de marto 1937, Torija estis ĉefa stabanaro de la respublikaj generaloj Enrique Líster kaj Hans Kahle dum la batalo de Guadalajara.
La kastelo estis rekonstruita en 1962. Oni plibeligis kaj plifirmigis ĝin. La Diputacio de Guadalajara metis en sian internon Centron de Turisma Interpretado de la provinco pri naturo, faŭno, historio, folkloro kaj produktoj de Guadalajara. En la ĉefturo oni muntis la muzeon "Viaje a la Alcarria" (Veturo al Alkario), honore al la samnoma verko de Camilo José Cela.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 1,940, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Torija, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Torija kie oni falis al la nunaj 200.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Iljuŝin Il-2
La Iljuŝin Il-2 (ruse Штурмовик,atakaviadilo) estis unu- aŭ dusideja, unumotora, forte kirasita surterataka aviadilo, kiun uzis en la dua mondmilito la Sovetunio. Ĝi estas unu el la plej plure konstruitaj aviadiloj tutmonde. La ĉefa tasko de la aviadilo estas venko de la malamikaj kirasitaj aviadiloj, „molaj” celoj (ekz. uzinoj).
Evoluo
La planadon de plurcela aviadilo ordonis s-ro Stalino en 1936. Kvankam la oficialan konkuron ne partoprenis, Sergej Iljuŝin mem studis la problemon kaj oni akceptis liajn proponojn kaj oni komisiis lin la 5-an de majo de 1938 pri la planado. La unua eksperimenta ekzemplero estis pretigita, flugita en 1939. Tiu havis la serian motoron de Mikulin AM-35 kaj atingis la rapidon de 362 km/h. Oni en 1940 fortigis la motoran povumon per AM-38 kaj la aviadilo atingis la rapidon de 423 km/h. La produktadon de la aviadilo ordonis Stalin post persona renkontiĝo de Iljuŝin kaj Mikulin, en decembro de 1940.
La oficialan nomon Il-2 ricevis la aviadilo en januaro de 1941, la seria produktado komenciĝis en februaro de 1941. Ĉar la unuaj aviadiloj suferis grandajn perdojn pro manko de ĉasdefendo, malkonvenaj defendaj armiloj, oni traplanis en 1942 la aviadilon al Il-2M kaj tiu ricevis la motoron AM-38F kaj maŝinfusilon kun kalibro de 12,7 mm.
Ekde printempo de 1943 aperis Il-2M3 kun du 37-mma kanonoj NS-37.
Aliaj versioj estis la lern-aviadilo Il-2U, la torpedo-aviadilo Il-2T kaj la Il-2AŜ-82 kun stelforma motoro.
Aulx-lès-Cromary
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĉefmemoro
Ĉefmemoro ( main memory, primary memory) estas la ĉefa memoro uzebla de la procesoro de komputilo. Ĝi estas ofte mallongigata fremdalingve kiel RAM pro la anglalingva Random Access Memory t.e. «ajnvice atingebla memoro» (la angla RAM konfuzas du malsamajn nociojn: la atingomanieron kaj la pozicion en komputila memorhierarkio; bedaŭrinde, tiu konfuzo iom internaciiĝis). Ĉi tiu memoro estas tipe la labor-areo por manipuli kaj montri datumojn.
Ĝenerale, ĉefmemoro en komputilo funkcias per integraj cirkvitoj fiksitaj sur cirkvitkarto. Plejparto da personaj komputiloj havas ingon por aldoni aŭ interŝanĝi memorpecojn. Ĉefmemoro kutime forviŝiĝas kiam komputilo estas malŝaltita, kvankam iaj ĉefmemoroj tenas informon sen konstanta fonto da elektro.
MDA (drogo)
MDA malofte estas serĉata kiel distra drogo kompare kun aliaj drogoj el la amfetaminoj. Tamen ĝi restas grava kaj vaste uzata kuracilo pro tio, ke ĝi estas primara metabolito.
NGC 2274
NGC 2274 (aliaj indikoj — UGC 3541, MCG 6-15-8, ZWG 175.15, KCPG 118A, PGC 19603) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kanal strato (Manhatano)
Kanal Strato (Canal Street) estas ĉefstrato en la suda parto de Manhatano en la urbo Novjorko, en la subŝtato Novjorko en Usono. La strato krucas Manhatanon de oriento ĝis okcidento kaj ligas Tunelo Holland kondukantan al Nov-Ĵerzejo kaj vojo Interstate 78 de la oriento ĝis la Manhatana Ponto kaj Broklino de la okcidento.
Ultimate Spinach
Ultimate Spinach estis usona psikedela rokmuzikgrupo el Bostono, Masaĉuseco, kiu estis kreita en 1967. Laŭ stilo kaj nacia rekono, la bando estis unu el la plej elstaraj muzikaj agoj aperintaj el la "Bosstown Sound", kiu estis regiona provo konkurenci kun la San-Franciska Sono. Dum la ekzisto de la grupo, ili publikigis tri albumojn, kun ĝia mem-titolita debuto kiu estis la plej komerca sukceso.
Santa María la Blanca (Toledo)
Santa María la Blanca en hispana origine, nome Sankta Maria Blanka, estas monumento en la urbo de Toledo, Hispanio. Temas pri katolika preĝejo, kiu dekomence estis sinagogo kaj nur poste iĝis preĝejo katolika. Estas de stilo mudeĥara kaj datas el la 12-a jarcento. Kvankam apartenanta el la Katolika Eklezio, ĝi ne funkcias kiel preĝejo, sed kiel muzeo vizitebla kaj vizitinda.
Arkitekturo
Konstruita en 1180 (laŭ atesto de skribaĵo videbla sur trabo), tiu konstruaĵo mudeĥara posedas kvin navojn separatajn per pilieroj sur kiuj estas hufoferaj arkoj. Estas ioma kontrasto inter la simpleco de la ekstero de la sinagogo kaj ties prilaborita interno. Tiu sinagogo havis konsiderindan influon sur aliaj hispanaj sinagogoj; ekzemple, ĉe la sinagogo de Segovio.
La muroj estas tutblankaj, de kio la nomo, kaj el briko, kun hufoferaj arkoj kaj oktogonaj pilieroj, geometria ornamaĵo en la frisoj kaj vegetala ĉe la kapiteloj de la pilieroj. Ĉiuj tiuj karakteroj kaj la distribuado de la spacoj, kun navoj formataj per la sukcedo de hufoferaj arkoj tenitaj de pilieroj, similas al la tiparo propra de moskeo, kaj certe tiu stilo mudeĥara, plej ofte estis realigita de arabaj konstrulaboristoj.
Dum la 19-a jarcento, la interna dispono kaj stilo de moriskoj de Santa María la Blanca utilis kiel modelo por gravaj sinagogoj de Eŭropo kaj Ameriko.
Rimarkindas la arkaro, la preskaŭ kaŝita sespinta davida stelo proksime de la elirejo, la strobiloj en kapiteloj kiel simbolo de la unueco inter la anoj de la juda popolo. En la altaro videblas kiel la kristanoj perfortigis la centran adorejon por ŝanĝi la celon de la konstruaĵo.
Historio
En 1260, la juda komunumo de Toledo akiris eksterordinaran permeson el la reĝo Alfonso la 10-a por rekonstrui "la plej grandan kaj plej belan sinagogon de Hispanio", kontraŭe al buleo de la papo Inocento la 4-a. La konstruaĵo estis starigita ene de teritorio kristana (Regno de Kastilio) fare de moriskaj konstruistoj kaj pagita de la jusa komunumo de Toledo, reprezentita de Jozef ben Ŝoŝan. Post la finkonstruo la konstruaĵo estis nomita "Sinagoga Mayor" (plej granda sinagogo) ĉsr ĝis estis ĉefa hebrea adorejo en Toledo. Jam ekdekomence tiu templo formis parton el la dek toledaj sinagogoj konsiderataj de Jehuda ben Ŝlomo al-Jarizi en siaj verkoj de la 12-a jarcento.
7826 Kinugasa
7826 Kinugasa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Atsushi Takahashi kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Santa María la Blanca (Toledo)
Historio
Dum jaroj la sinagogo estis uzita de judoj ĝis la pogromoj kontraŭ la juda kvartalo en 1355 kaj en 1391. En kuntexto de predikado fare de Vicenco Ferrer la sinagogo estis konvertita en katolika preĝejo de la Ordeno de Calatrava sub dediĉo al la Virgulino en 1411 kaj, de tiam, oni nomis ĝin "Iglesia de Santa María la Blanca". En 1550, la kardinalo Siliceo transformis ĝin en malliberejo por maldecaj virinoj. De tiam estas la retablo el la skolo de Berruguete, fakte verko de Juan Bautista Vázquez el Viejo kaj Nicolás Vergara el Viejo. La transformoj de la antaŭo de la konstruaĵo estas tiamaj kaj fare de la arkitekto Alonso de Covarrubias. El 1600 al 1701 la konstruaĵo iĝis senokupa. Dum la 18-a jarcento iĝis kazerno. Dum la napoleona invado de komenco de la 19-a jarcento ĝi iĝis stokejo. Meze de tiu jarcento estis deklarita nacia monumento kaj post la Hispana Enlanda Milito, iĝis posedo de la Katolika Eklezio. Tamen ĝi plu estas nomata kiel la "Sinagogo de Sankta Maria la Blanka".
19484 Vanessaspini
19484 Vanessaspini estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
7826 Kinugasa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana basbalisto Sachio Kinugasa (japane 衣笠祥雄, Kinugasa Sachio) kromnomita "Fera viro". Post sia sporta kariero, li fariĝis sporta komentisto por la televido kaj gazetoj kaj invitata profesoro en la Universitato de Hiroŝimo.
19484 Vanessaspini
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vanessa Anne Spini, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Gold Beach High School de Gold Beach (Oregono, Usono).
Belomorsk
Belomorsk (Беломорск) estas urbo en la respubliko Karelio de Rusio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 86204501.
La urbo estis fondita en jaro 1938.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La interurba telefona kodo estas 81437, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas sur kelkaj insuloj en maro kaj rivero Vig (Выг).
Apud la urbo estas fervoja stacio.
Tecolotlán
Tecolotlán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Tecolotlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 088.
Geografio
Tecolotlán apartenas al la regiono Sierra de Amula kiu situas relative okcidente interne de la subŝato. Al tiu regiono apartenas entute 11 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14984 loĝantojn. El tiuj estis 7410 viroj kaj 7574 virinoj. La komunumo havas surfacon de 795,87 km². La meza alteco estas 1200 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 23,3 C. En la komunumo estas 773,1 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 953 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 856 scipovis legi kaj skribi kaj 97 viroj estis analfabetoj. Do 10.18 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1065 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 963 sciis legi kaj skribi kaj 102 virinoj estis analfabetoj. Do 9,58 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tecolotlán vivis 14198 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 8 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,056 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kristnaska kordo
Kristnaska kordo estas KD de la nederlanda muzikgrupo Akordo, lanĉita en decembro 2003. Tiu KD estas la dua disko de la grupo, aperinta pli ol sep jaroj post ilia unua disko, Muzikpluvo (1996). Ĝi enhavas 25 muzikaĵojn en Esperanto, kantataj de la akordanoj diversstile. Tiuj julkantojn originas ĉefe el Britio, Ĉeĥio, Nederlando, Francio, Germanio, Ukrainio, Usono kaj Venezuelo.
Radiado
En fiziko, la radiado estas maniero de transporto de energio en la medio, kaj inkludas grandan aron da fenomenoj, inter kiuj la videbla lumo.
La radiado, en ĝusta senco, aludas la energion transportatan per elektromagnetaj ondoj, kiu tiel estas nomata elektromagneta radiado. Tamen, oni uzas la esprimon ankaŭ por aludi la movadon de grandrapidaj partikloj en la spaco, kun alta transporto de energio, kio ricevas la nomon de partikla radiado.
Se la transportado de energio estas sufiĉe granda, oni povas kaŭzi la jonigadon de la medio, kaj tiam oni parolas pri joniga radiado. Ekzemploj de tia fenomeno estas: la iksradioj kaj la gama-radiado (ambaŭ elektromagnetaj) kaj la alfa- kaj beta- radiadoj.
Kvankam ne tute ĝuste, estas kutime uzi la vorton radiado, por aludi la jonigantajn radiadojn.
Suna radiado
Suna radiado estas esprimita kiel energia flukso en surfaca unuo. Ĝi mezuriĝas kun la unuo MJ/m². La meza tagsumo de suna radiado dum unu jaro estas 10 MJ/m² en Suda Anglo, 8MJ/m² en Norda Skotio.
La sunan radiadon uzas la plantoj per fotosintezo por formi el aera karbon-dioksido organikajn kombinaĵojn.
Kelkaj eksperimentoj agraraj, dum la 1960-jaroj, indikis ke, almenaŭ dum la vegetaĵa kreska fazo, kultivo kaptas karbonon kaj akumulas sekan materion per la radiada halto. Sekvaj analizoj indikas ke maksimuman sekmaterian sumon akumulas la kultivo laŭ la radiada sumo haltita per la foliaro dum kreskperiodo.
Rilatoj inter halta radiado kaj jara sekmateria produkto estas mirinde simila por diversaj kultivoj.
Eksklamacio
Eksklamacio estas lingva rimedo kiu povas esti uzata kaj en normala ĉiutaga parolado kaj por pli preciza celo en literaturaj tekstoj. Ĉiukaze la bazo de la rimedo estas la sama: laŭtigi kaj reliefigi la diraĵon. En normala skribado tiu rimedo oni signu per specifa ortografa signo [!] kaj kutime la eksklamacia frazo komencas per eksklamacia vorto -Kiel, Kia,...- aŭ per interinterjekcio -ve!-.
En literaturo ĝi funkcias kiel parolfiguro celanta esprimi fortan senton pro diversaj kialoj eblaj, ĉu miro ĉu kolero ĉu timo, ktp. Oni vidu kiel ĝi funkcias ekzemple en la "Morto de Antoñito Camborio" en la Cigana Romancaro de Federico García Lorca, laŭ traduko de Fernando de Diego, kiam tiu cigano ĵus estis mortovundita:
"-Ve, Federico García,
Kompreneble tiu momento elstariĝas danke al tiu eksklamacio super la aliaj de la poemo, ĉar dum ĝi la ĉefrolulo mortiĝas.
Žabokreky
Situo
Žabokreky situas laŭ traira flankovojo, sed ĉefvojo kaj fervojo estas tre proksime. Martin troviĝas je 7 km.
Eksklamacio
Specifa tipo de eksklamacio estas apostrofo kiu konsistas je tuja rompo de la rakonta aŭ parola fadeno por rekte alparoli ĉu ĉeestantojn ĉu malĉeestantojn ĉu vivajn ĉu nevivajn estaĵojn aŭ eĉ al si mem.
Žabokreky
Historio
La loko estis loĝata jam en la 9-a jarcento. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1282 en latina formo "Villa Zabokrek". En 1715 oni komputis tie 23 familiojn. En 1785 357 vilaĝanoj loĝis en 51 domoj, en 1828 198 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zsámbokrét 435 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turócszentmárton, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en 1123 homoj, (1106 slovakoj).
Famuloj
En la iama Zsámbokrét naskiĝis hungara violonisto Zsigmond Bachrich.
Seĥemĥet
Seĥemĥet - Ĝoser Teti, estis la tria faraono de la tria egipta dinastio de la malnova imperio de Egiptio ĉ. 2645 - 2638 a. K. Manetono komentis ke Tireis, laŭ Seksto Julio Afrika, regis sep jarojn. Li estas menciata en la Reĝa Listo de Turino kiel Ĝeserti, regante ses jarojn. En la Reĝa Listo de Abidozo li estas nomata Teti kaj en la Reĝa Listo de Sakkara kiel Ĝoser Teti.
Eksklamacio
"Ho, Dio, aŭskultu min"
Seĥemĥet
Kial sia antaŭulo Ĝoser, Seĥemĥet ekigis la konstruadon de ŝtupa piramido en Sakkara, sed nur la plej malaltaj ŝtupoj estis finiĝintaj kiam li mortis. Kelkaj egiptologoj kredas ke la piramido de Seĥemĥet estus pli granda ol tiu de Ĝoser se ĝi estus finiĝinta.
En Uadi Maghara troviĝas reliefo de Seĥemĥet, scenigante la faraonon batante sian malamikon.
(15340) 1994 CE14
(15340) 1994 CE14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
San Miguel Tlacotepec
San Miguel Tlacotepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Miguel Tlacotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 286.
Geografio
San Miguel Tlacotepec apartenas al la distrikto Juxtlahuaca al kiuj apartenas entute 7 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3307 loĝantojn. El tiuj estis 1518 viroj kaj 1789 virinoj. La komunumo havas surfacon de 112,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1710 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 670 indiĝenoj. El tiuj 535 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 535 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Glumo
Glumo (hungare pelyva) estas ĉiu el la du brakteoj, kovrantaj la spiketon de poacoj.
Espícula
Kuhmo
Kuhmo estas urbo kaj komunumo en la provinco Kainuu en la norda parto de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Oulu. En Kuhmo ĉiujare okazas festivalo pri ĉambra muziko.
Sako (Krimeo)
Sako estas urbo en Krimeo / Ukrainio, fama ripoz- kaj kurac-loko. La urbo estas centro de la Saka distrikto de Krimeo, sed mem ne apartenas al ĝi, formante propran urban municipon. La urbo situas ĉe la okcidenta bordo de Krimea duoninsulo, 45 km for de Simferopolo. En la urbo loĝas iom pli ol 26 mil homoj.
Historio
Oni ĝis nun ne scias ĝuste, kiam aperis la unua loĝloko sur la loko de la nuna urbo. Dum mezepoko ĉi tie jam ekzistis malgranda vilaĝo, kiu estis parto de la Krimea Ĥanlando. En la jaro 1827 en Sako estis fondita la unua en Rusio ŝlim-kuracejo / fango-kuracejo. Dum la Krimea (Orienta) milito la urbo estis preskaŭ tute detruita; post la milito la pli granda parto de la loĝantaro (krime-tataroj) forlasis la urbon. Post la milito la urbo renaskiĝis tre malrapide.
Dum la sovetia tempo Sako evoluis kiel grava ripoz- kaj kurac-loko. En la jaro 1979 la loĝloko iĝis urbo de provinca subiĝo; en la jaro 1997 la urbo ricevis statuson de urbo-kuracloko de Ukrainio.
Klimato
Laŭ la klimataj kaj naturaj kondiĉoj Sako estas sufiĉe simila al Eŭpatorio. La klimato ĉi tie estas ĉemara-stepa, sufiĉe seka, modere milda, kun varma vintro. La averaĝa jar-temperaturo estas +11,2 °C.; la averaĝa somera aer-temperaturo estas +22 °C, la vintra - ĉirkaŭ nulo. La jara daŭro de la sub-brilo - 2500 horoj (iom pli, ol en Jalto).
Kuraca sektoro
Sako estas unika klimata, mara kaj akvo-ŝlima kurac-loko de tutukrainia graveco, kun multaj ripozejoj kaj sanatorioj. Krome, kelkaj kuracejoj de la urbo aparte specialiĝas pri kuracado de malsanuloj kun diversaj traŭmatoj de mjelo. Ĉe la urbo estas kelkaj sal-akvaj lagoj, kies ŝlimoj (fangoj) havas fortajn kuracajn efikojn; en la urbo mem estas kelkaj fontoj de kuracaj mineral-akvoj.
Socia sfero
En la urbo estas 6 bazaj lernejoj, unu teknika lernejo, muzika lernejo, kinejo, kelkaj bibliotekoj, multaj kuracejoj kaj kulturaj kolektivoj.
Vidindaĵoj
La urbo ne havas multajn vidindaĵojn. La ĉefa vizitindaĵo estas la urba parko, kiu havas la areon de 30 hektaroj kaj havas ĉirkaŭ 80 speciojn de arboj kaj arbedoj.
Sainte-Suzanne-sur-Vire
Sainte-Suzanne-sur-Vire estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sainte-Suzannais.
Kvetoslavov
Kvetoslavov, hungare Úszor, germane Austern estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda. La historia slovaka nomo estis Uzor.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, fervojo Komárno-Bratislavo preteriras sen haltejo. Šamorín troviĝas 4 km-ojn for.
Jan Sapp
Jan Anthony SAPP (12a de Junio, 1954) estas profesoro en la Departemento de Biologio, Universitato de York, Kanado. Liaj verkoj fokusiĝas speciale al evolucia biologio trans la klasika kadro de la novdarvinismo, kaj emfazas la fundamentan gravon de simbiozo kaj horizontala gentransigo en heredo kaj evolucio.
La verko de Sapp nome Evolution by Association (1994) estas la unua libro kiu dokumentigas la historion de simbiozo profunde.
Millonfosse
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Panĝabo
Panĝabo aŭ Panĝabio povas aludi al:
Ludvíkov
Ludvíkov estas vilaĝo en Moraviasilezia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Gaston Waringhien
Gaston WARINGHIEN, esperantigita Varingjeno, (naskiĝis la 20-an de julio 1901 en Lille, mortis la 20-an de decembro 1991 en sia hejmo en Parizo) estis franca profesoro kaj grava vortaristo, gramatikisto kaj historiisto de Esperanto. Li aperigis verkojn sub la pseŭdonomoj Georges E. Maura, A. Nurak, kaj A. Papadiamantopoulos.
Vivo
Waringhien estis profesoro interalie en la universitato de Tours kaj liceo Lakanal (Sceaux). Li kunlaboris al Grand Larousse Encyclopédique.
Esperanta agado
Waringhien gvidis kursojn pri Esperanto, verkis kaj tradukis. Li estis prezidanto de la Akademio de Esperanto de 1963 ĝis 1979. Li estis kunredaktoro de Literatura Mondo kaj ĉefredaktoro de La Nica Literatura Revuo. Li multe tradukis poezion, ĉefe el la franca, sed ankaŭ el la angla kaj la germana, kaj kontribuis al la Angla Antologio. Li estis vortaristo kaj inter la projektoj kiujn li prilaboris estas la Plena Vortaro (1930 kaj postaj eldonoj), la Plena Ilustrita Vortaro (1970), kaj la Grand Dictionnaire Espéranto-Français (Granda Vortaro Esperanta-Franca) (1957).
Plie, li estas la aŭtoro de Plena Gramatiko (1935), poste nomita Plena Analiza Gramatiko (5a eld. 1985), kun Kálmán Kalocsay.
Elektitaj verkoj
Postvivaj eldonoj:
Bibliografio
El la abunda literaturo pri Waringhien kaj diversaj aspektoj de lia verkaro menciindas minimume jenaj:
Anekdotoj
Oni povas aŭdi lin kiel rakontanto de la enkonduko de la esperantlingva filmo de Jacques-Louis Mahé, Angoroj (1964).
(68287) 2001 FL24
(68287) 2001 FL24 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Petr Nečas
Petr NEČAS (naskiĝis en Uherské Hradiště, urbo en la sudoriento de Ĉeĥio, do nun -aĝa) estas ĉeĥa fizikisto kaj politikisto. Li estas membro kaj ekde marto 2010 gvidanto de la konservativa partio Občanská demokratická strana (civitana demokratia partio). En la parlamenta baloto de majo 2010 lia partio iĝis la dua plej forta grupiĝo, post la socialdemokrata partio, sed kune kun du aliaj konservativaj partioj stariĝis sufiĉe forta registara koalicio sub lia gvido. La 28-an de junio 2010 li oficiale fariĝis la nova ĉefministro de Ĉeĥio.
Jaschek
Jaschek estas familia nomo de:
Jaschek staras por:
István Törő
István Törő [iŝtvAn torO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Törő István estas hungara poeto.
István Törő naskiĝis la en Nagydobos.
Ijaci
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Lavras. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
(13591) 1994 BC1
(13591) 1994 BC1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
NGC 2275
NGC 2275 (aliaj indikoj — UGC 3542, MCG 6-15-7, ZWG 175.16, KCPG 118B, PGC 19605) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Charmes (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).
1422
En la jaro 1422 post Kristo okazis, interalie:
22838 Darcyhampton
22838 Darcyhampton estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Darcy Hampton, mentorino de unu finalist(in)o de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Alice Deal Junior High School de Vaŝingtono.
Jully
Jully estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 142 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
(19485) 1998 HC122
(19485) 1998 HC122 estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jully
Geografio
La komunumo dividiĝas en kvin domaretojn : Jully-les-Forges,Jully-la-Loge,Jully-Frace,Jully-la-Folie kaj Jully-la-Maine.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Jully apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Klimesch
Klimesch estas familia nomo de:
Autoreille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
La Prohibida
La Prohibida (La Malpermesatino), antaŭe "La Perdida", artistnomo de Amapola López (Kadizo, 1971) estas hispana reĝinjo kaj kantisto.
De valencia patrino kaj eŭska patro, kun dek ses jaroj, li forlasis la domon de liaj gepatroj kaj li laboris kaj studis en diversaj urboj: Barcelono, Londono, Rio-de-Ĵanejro aŭ Romo. Li iniciatis kiel kantisto danke al lia ekskunulo, la artisto Luis MIGUÉLEZ en 1996.
Retorika alparolo
"Vi staras nun antaŭ miaj okuloj, mia kara Litovujo, mia malfeliĉa patrujo, kiun mi meniam povas forgesi."
Kompreneble la verkisto ne supozas, ke la tuta tiama Litovujo estu aŭskultanta lin. Sed tion li literature imagas.
Oni vidu kiel tiu parolfiguro funkcias ekzemple en la romanco "San Gabriel" en la Cigana Romancaro de Federico García Lorca, laŭ traduko de Fernando de Diego, kiam la aŭtoro aŭ rakontanto alparolas rekte al la propra anĝelo -neekzistanta estaĵo- kiu tiamoment estas eĉ super la propra virgulino kiu poste estos dipatrino.
"-San Gabriel de mia koro!
Ho, Gabriĉjo adorata!
[...] -San Gabriel de multaj briloj!
Ho, Gabriĉjo adorata!"
Ĉeftabulo
Ĉeftabulo estas komputila presplanko kun elektronikaĵoj, sur kiun oni povas munti kromkartojn. Tra la jaroj pli kaj pli da funkciado estis aldonita al la ĉeftabulo. Ĉirkaŭ 1989 sur la tabulo ĉefe troviĝis la procesoro kaj la ĉefmemoro. En 2006 plej ofte sur ĉeftabulo estas de la fabrikanto muntita preskaŭ tuta komputilo: sonkarto, vidkarto, retkarto, ktp. Tiel oni sukcesas surmerkatigi malmultekostajn komputilojn.
La BIOS, mallongigo de Basic Input-Output System (baza eniga sistemo), estas programaro de la ĉeftabulo mem. Ĝi estas konservita sur la EEPROM, kaj per ĝi oni povas ekzemple malŝalti neuzitajn funkciojn aŭ enŝalti aliajn preferojn.
Projektantoj kaj fabrikantoj de ĉeftabuloj
La plej grandan parton de ĉeftabuloj fabrikas la granda kvaropo - ASUS, ECS, Gigabyte kaj MSI. Tamen ĝenerale pri la produktado okupiĝas granda kvanto da firmaoj. Ĉi-sube estas menciitaj la plej konataj:
Wilhelm Rose
Wilhelm Rose (1792-1867) estis germana apotekisto, filo de Valentin Rose la Juna (1762-1807), nepo de la apotekisto Valentin Rose la Maljuna (1736-1771), frato de la mineralogoj Heinrich Rose kaj Gustav Rose, kaj onklo de la filologo Valentin Rose (1829-1916) kaj de la kirurgo Edmund Rose.
Biografio
Lia patrino nomiĝis Marie Rose (1765–1849) kaj du el liaj fratinoj kaj unu frato mortis duminfane. Li estis baptita en la Preĝejo de Sankta Maria. Rose edziĝis al Luise Tieftrunk, filino de la profesoro pri filozofio Johann Heinrich Tieftrunk (1760-1837), en Halle. Li mem ne havis infanojn sed ekprenis la respondecon pri la gefiloj de sia edzino.
Marie Schweitzer, lia adopta filino, edziniĝis en 1845 al la konstrumajstro Martin Koch. Inter la 1-a de aprilo 1836 kaj la 9-a de januaro 1840, Theodor Fontane laboris kiel lernanto pri apoteko en la Apoteko de la "Blanka Cigno", fondita de Valentin Rose la Maljuna.
En 1802 li studis en la "Evangelia Gimnazio de la Griza Monaĥejo", renoma institucio fondita en la 13-a de julio 1574, kies direktoro estis la teologo kaj pedagogo Friedrich Gedike (1754-1803), sekvata de la ŝemida lingvisto Johann Joachim Bellermann (1754-1842). Rose estis enamiĝita pri botaniko kaj ĉiumerkrede kune kun Carl Ludwig Willdenow (1765-1812) li vizitadis la Botanikan Ĝardenon. En 1803, li konatiĝis kun la statistikisto Carl Friedrich Dieterici (1790-1859).