cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Junta de Villalba de Losa
Historio
Ĝi apartenis al la iama komunumaro Merindad de Losa, kiel nereligia senjorlando de la Duko de Frías, kiu nomumis siajn suburbestrojn. En la dua duono de la 18-a jarcento la Junta enhavis Villalba kaj jenajn ok lokojn: Barriga, nun apartenanta al Valle de Losa, Lastras de Teza, nun apartenanta al Valle de Losa, Mijala, Murita, Teza, nun apartenanta al Valle de Losa, Villacián, nun apartenanta al Valle de Losa, Villota (nun senhoma) kaj Zaballa.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj abelbredado). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
María Guerrero
María Ana de Jesús GUERRERO Torija [geREro] (Madrido, 17a de Aprilo 1867 - Madrido, 23a de Januaro 1928)​, konata kiel María Guerrero aŭ María "la Brava"​, estis unu de la plej gravaj aktorinoj de la hispana teatro kaj unu de la plej fruaj teatraj impresarioj je tutlanda nivelo. Ŝi kontrolis, kun sia edzo Fernando Díaz de Mendoza y Aguado, ampleksan periodon de la teatra etoso kaj en Hispanio kaj en Hispanameriko.
Vivo kaj kariero
Ŝia familio estis en kontakto kun la teatra etoso kaj ekster la tiama kutimo ŝi instruiĝis teatre ekde 1885. Ŝi debutis la 28an de Oktobro 1885 per la teatraĵo Sin familia, de Miguel Echegaray en la Teatro de la Komedio de Madrido. Dum sia ekkariero kiel aktorino ŝi ludis rolojn de naiva damo. En 1890, ŝi ekformis parton de la kompanio de Ricardo Calvo kiel unua aktorino de la Teatro Español, por klasikaĵoj kaj tiutempaĵoj sukcese. Ŝia Doña Inés — de Don Juan Tenorio de José Zorrilla —, kiun ŝi ludis en 1891, estis unu de ŝiaj plej laŭdataj roloj.​ Tial tiu iĝis inspiro por tiamaj dramaturgoj kiel Benito Pérez Galdós, Valle-Inclán, Clarín kaj José Echegaray.​ ​En 1891 ŝi studis en Parizo kun Benoît-Constant Coquelin.
En 1894 ŝi kreis sian propran kompanion. Kun sia juna aktoro Fernando Díaz de Mendoza, María Guerrero kunludis tearaĵojn kiel María Rosa, de Ángel Guimerá, aŭ Mancha que limpia, de José Echegaray. Ili amaferis kaj geedziĝis la 10an de Januaro 1896; ili havis du filojn, Fernando (5a de Marto 1897) kaj Carlos Fernando (4a de Septembro 1898). En 1899, la kompanio Guerrero-Díaz de Mendoza ekfaris turneon tra Latinameriko, kaj poste tra Francio, Belgio kaj Italio. Per la enspezo ili aĉetis en Marto 1908 la Teatron de la Princino —kiu ekde 1931 nomiĝas Teatro María Guerrero— reinaŭgurita en Novembro 1909 per la teatraĵo Doña María la Brava, verkita de Eduardo Marquina intence por la paro.​ En 1918 ili ekloĝis en la nova kvina etaĝo de la teatro; sed ili preskaŭ ruiniĝis pro la klopodoj financi la konstruadon de la Teatro Cervantes de Bonaero, inaŭgurita la 5an de Septembro 1921. La Teatro María Guerrero estas aktuale sidejo de la Centro Dramático Nacional kaj estis, dum la epoko de María "la Brava", centro de la madrida socio kie ludis gravaj aktorinoj kiel Margarita Xirgu.
Dum la cetero de sia kariero, ŝi faris pli ol 25 turneojn eksterlande, ​ĉefe tra Latinameriko (1897, 1908, 1910, 1914...), speciale tra Urugvajo kaj Argentino. Ŝi eĉ ludis en 1926 en la Manhattan Opera House de Novjorko. Laŭlonge de sia kariero ŝi premieris verkojn de la Nobel-premiitoj Jacinto Benavente kaj José Echegaray, same kiel de Benito Pérez Galdós, Eduardo Marquina, Valle-Inclán, Ángel Guimerá, Gregorio Martínez Sierra, Francisco Villaespesa, Pedro Muñoz Seca kaj la fratoj Álvarez Quintero. Ŝi dungis gravajn tiamajn geaktorojn kiel Elena Salvador, María Cancio, Catalina Bárcena, Emilio Masejo, Emilio Thuillier, Josefina Blanco kaj María Fernanda Ladrón de Guevara kaj ŝi mem aktoris kun eksterlandaj aktorinoj kiel Sarah Bernhardt dum franclingva ludado en la Teatro Español.​
Ŝia plej aĝa filo, Fernando Díaz de Mendoza y Guerrero, havis ekstergeedzecan rilaton kun Carola Fernán Gómez, aktorino kiu laboris por la kompanio de ŝia patrino. Kiam María sciis prie, sendis Carola al Ameriko sen scii, ke ŝi estas graveda. Carola naskis en Lima (Peruo) infanon, kiu poste estos la granda aktoro Fernando Fernán Gómez, tiel nepo de la aktorino. Fernán Gómez neniam estis agnoskita de la familio Díaz de Mendoza-Guerrero, kaj ankaŭ ne de sia patro, kun kiu li iam renkontiĝis almenaŭ unufoje.​
Le devin du village
Le devin du village ("La divenisto de la vilaĝo") estas unu-akta franclingva opero (intermède) de Jean-Jacques Rousseau, kiu verkis ankaŭ la libreton. Ĝi estis la unua verko en la repertorio de la Académie Royale de Musique kaj la teksto kaj la muziko estis verkita de la sama aŭtoro.
Ĝi estis por la unua fojo premierita la 18an de Oktobro 1752 antaŭ la reĝa kortego en Fontainebleau, kaj por la publiko ludita la 1an de Marto 1753 en la Théâtre du Palais-Royal (rue Saint-Honoré) en Parizo. Al la reĝo Ludoviko la 15-a tio plaĉis tiom ke li proponis al Rousseau porvivan pension. Malespero de liaj amikoj venis kiam Rousseau malakceptis tiun grandan honoron, kio havigis al li famon kiel "la homo kiu malakceptis pension de la reĝo". Li malakceptis ankaŭ kelkajn aliajn profitajn proponojn, foje per bruskeco kiu preskaŭ iĝis teatreca dramo kiu ofendis kelkajn kaj okazigis al li problemojn. Ĉiuokaze, la opero iĝis unu el la plej popularaj tiam kaj havigis al la aŭtoro kaj riĉon kaj famon. La opero estis ludita ankaŭ dum la nupto de la estonta Ludoviko la 16-a kaj Marie Antoinette.
Anglalingva traduko de Charles Burney, nome The Cunning Man, estis premierita en Londono en 1762. La verko de Rousseau estis celo de parodio en la kantoteatraĵo Bastien und Bastienne fare de la 12-jaraĝa Mozart.
Intrigo
Colin kaj Colette amas sin unu la alian, kvankam ili suspektas, ke la alia estas malfidinda — ĉe Colin kun la sinjorino de la domego, kaj ĉe Colette kun kortegano. Ĉiu siaflanke serĉas konsilon kaj apogon de la vilaĝa divenisto por plifortigi sian amon. Post serio de seniluziigoj, Colin kaj Colette reamikiĝas kaj feliĉe geedziĝas.
Cikloheksila tereftalato
Cikloheksila tereftalato aŭ dukeksila 1,4 benzenodukarboksilato estas organika kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la tereftalata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila tereftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de tereftalata acido derivaĵoj kaj cikloheksilaj derivaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Cikloheksila tereftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Cikloheksila tereftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
La plej popularaj gazetoj de Hindio
La plej popularaj gazetoj de Hindio estas tiuj gazetoj, kiujn legas la plej ofte en tiu nacio. Hindio estas multlingva nacio. Por tiu ĉi kialo, la plej popularaj gazetoj sin publikas en kelkaj lingvoj. En la unua duono de la jaro 2022, kvin el dudek la plej popularaj gazetoj eldoniĝis en la hindia. Aliaj lingvoj, en kiuj eldonas gazetoj, estas: tri en kanara, tri en malajala, tri en telugua, du en angla, du en tamila, unu en bengala, kaj unu en odia.
Datumoj pri gazetoj
Laŭ la datumoj de la Oficejo de Kontrolo de Cirkulado, la plej populara gazeto en Hindio estas Dainik Ĝagran.
Brea de Aragón
Brea de Aragón [BREa dearaGON] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Aranda kies ĉefurbo estas Illueca, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Ciklopentila izoftalato
Ciklopentila izoftalato aŭ 1,3-benzenodukarboksilato de duciklopentilo estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izoftalata acido kaj ciklopentila alkoholo. Ciklopentila izoftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de izoftalata acido derivaĵoj kaj ciklopentilaj derivaĵoj. Ciklopentila izoftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Ciklopentila izoftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Brea de Aragón
Geografio
La loĝloko Brea de Aragón mem estas je 86 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 553 msm en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Aranda ĉe la montaroj Virgen kaj Nava Alta. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1503 laŭ kiu ĝi estas apuda Illueca nordokcidente kaj Morés sudoriente. La plej proksima loĝloko estas Illueca.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. La loĝantaro estis ĉefe de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kiuj dediĉis sin al industrio de tanado. Komence de la 19-a jarcento, la malfacilo eksporti felojn al ekstero pro la Milito de Hispana Sendependigo, rezultis en ŝanĝo de la orientigo de la industrio, nun al fabrikado de ŝuoj. En 1930 ekzistis 32 atelieroj en la loko, kaj ankoraŭ restas iom de la iama industrio.​
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed ne tiom en Brea de Aragón kie oni restis ĉirkaŭ la 2 000 loĝantoj ĝis la 21-a jarcento kiam oni iomete malaltiĝis ĝis nunaj 1 559 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Mem-servo
Kelkfoje memservo estas malpli oportuna por la ricevanto de la servo. En tiuj situacioj memserva itinero foje estas ofertita kune kun plenserva itinero tiel ke la kliento povas elekti la itineron kiu konvenas al li.
Brea de Aragón
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj), ŝuindustrio kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Mem-servo
Du oftaj metodoj por funkciigado de memservo:
Memservoj
Ekzemploj de memservo:
Katsudō Shashin
Katsudō Shashin(Japane:かつどう しゃしん,kanji:活動写真) aŭ Matsumoto fragment eble estas plej maljuna japana diafilmo. Ĝia kreintoj estas nekonata,kretempon povas certitan inter 1907 ĝis 1912,plej frua ol antaŭa Imokawa Mukuzō Genkanban no Maki(Kanji:芋川椋三 玄関番の巻) el 1917, kiu konsederitan estis plej frua Japana anima filmo. Estis profesoro malkovri en Kioto en 2005.
Enhavo
La 50 bildoj el la filmo deskribis knabo kiu porti mararmea uniformon skribi 活動写真 ĉe muro kun negra plumo.kaj li turnis lin al spektantaro kaj fari saluti kaj kliniĝi.
Male al tradiciaj animacioj,kardojn estis presaĵanimacio,sed ne estis fotografitajn bildojn. La metoro de paŝo uzis Kappa ban kun Kappa-zuri. Bildoj estis ruĝaj kaj nigraj,impresitajn sur filmo 35mm.
Erao
Inter 1896-1897,okcidenta filma tekniko eniris Japanio. Plej frua fremda animacio kiu publigis en Japanaj teatrejoj estis Les Exploits de Feu Follet de Émile Cohl en 15-an de aprilo 1912 en Tokio.Post artistoj kiel Ōten Shimokawa kaj Jun'ichi Kōuchi kreis plej fruaj Japanaj animacioj. Sed plej parto estis perdita.
Malkovro
Brokanta komercisto en Tokio kontaktis Matsumoto Natsuki,ikonografispertulo de Osaka Universitato de Artoj en la Decembro 2004 .La komercisto parolis,ri akiris kolekton de animacioj kaj projekciiloj el maljuna familio en Kioto,kaj Matsumoto aĉetis ĝin en post monato. La kolekto inkluzivis 3 projekciilojn,11 35mm filmojn kaj 13 vitrmagia lanternojn.
Matsumoto malkovris Katsudō Shashin en tre malbona situacio ,Matsumoto kaj Tsugata Nobuyoki(つがた のぶゆき,津堅信之) pensis,la dato de Katsudō Shashin eble krei inter 1907 ĝis 1912 ,fino de Meiĝi-epoko，kinejoj estis tre malofta en Japanio.Matsumoto pensis,la prefere kompatinda kvalito de animacio kaj la Kappa-zuri tekniko indikas,la animacio prefere krei de malgranda kompanio. kaj kreintoj estas ankoraŭ nekonata.
Miklós Meszéna
Miklós Meszéna [miklOŝ mesEna], laŭ hungarlingve kutima nomordo Meszéna Miklós estis hungara skermisto (sabristo), olimpiano, mondĉampiono.
Miklós Meszéna naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Meszéna maturiĝis en gimnazio en 1958, poste li akiris elektroinstrumentistan licencon en 1961, fine li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1966. Post la diplomo li havis postenon en hotelo ĝis 1974, poste li malfermis butikon pri modaĵoj, kie li laboris ĝis 1986. Li ricevis premion en 1973. Li vivis kune kun kuracistino, kies filon ankaŭ li edukis.
Sporta kariero
Miklós Meszéna skermis en pluraj sportkluboj en sia naskiĝurbo inter 1955–1974. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono 12-foje (1958-1971), junulara monĉampiono en 1960 individue, en universiadoj li estis la unua trifoje (1961, 1963, 1965). Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1964 kaj Somera Olimpiko 1968 kun bronza medalo, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1966. Ekde 1987 ĝis sia morto li havis postenojn en la hungara sporta vivo.
34539 Gabrielsilva
34539 Gabrielsilva estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en 2:9 kun la Tero kaj 5:12 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Gabriel Silva, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Portugala Franca Kolegio de Porto, Portugalio.
Ciklopentila tereftalato
Ciklopentila tereftalato aŭ ciklopentila estero de la 1,4-Benzenodukarboksilata acido estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la tereftalata acido kaj ciklopentila alkoholo. Ciklopentila tereftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de tereftalata acido derivaĵoj kaj ciklopentilaj derivaĵoj. Ciklopentila tereftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Ciklopentila tereftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Tiĥvin (stacidomo)
Tiĥvin (Тихвин) estas fervoja stacio en Tiĥvin (Leningrada provinco), urbo en Rusio.
Institucioj de la Eŭropa Unio
La Institucioj de la Eŭropa Unio estas la institucioj kiuj regas la Eŭropan Union. Fariĝinte politika, ekonomia kaj mona ento, ĝi bezonas instituciojn, kies rolo estas defendi ĝiajn valorojn, ĝiajn celojn, ĝiajn interesojn, tiujn de ĝiaj civitanoj kaj membroŝtatoj, kaj kiuj agas en proksima kunlaborado kun registaroj kaj iliaj administracioj.
Laŭ Artikolo 13 de la Traktato pri Eŭropa Unio, tiuj institucioj estas: la Eŭropa Parlamento, la Eŭropa Konsilio, la Konsilio de la Eŭropa Unio (ofte nomata simple la "Konsilio"), la Eŭropa Komisiono, la Kortumo de Eŭropa Unio, la Eŭropa Centra Banko kaj la Eŭropa Revizora Kortumo.
Historio
La Traktato fondanta la Eŭropan Komunumon pri Karbo kaj Ŝtalo estis ĉe la origino de la unuaj institucioj kies formo estas proksime al la hodiaŭaj. Ĝi fondis Altan Aŭtoritaton, Asembleon, Konsilion de Ministroj, Kortumon kaj dotis la Komunumon per jura personeco.
András Ernő Tóth
András Ernő Tóth [andrAŝ ernO tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth András Ernő estas hungara aktoro, reĝisoro.
Institucioj de la Eŭropa Unio
Historio
La 25-an de marto 1957, la Traktatoj de Romo estis subskribitaj por krei komunan merkaton (la Eŭropa Ekonomia Komunumo) kaj por antaŭenigi kunlaboron en la disvolvigo de atomenergio. Tiuj komunumoj kunhavis kelkajn instituciojn kiel ekzemple la Kortumo kaj la Parlamento. Aliflanke, ili ĉiu havis sian propran Konsilion kaj Alta Aŭtoritato kiuj en tiu tempo ekprenis la nomon de Komisiono. Tiam, la funkciado de la institucioj estis modifita fare de la franca registaro kiu estis singarda de supernaciismo kaj deziris limigi la povojn de la Komisionoj de la novaj Komunumoj donante al la Konsilioj pli gravan rolon en la inspektado de la eŭropa plenuma povo.
András Ernő Tóth
András Ernő Tóth naskiĝis en 1969 en Lengyeltóti.
Institucioj de la Eŭropa Unio
Historio
La Traktato de Lisbono faris kelkajn ŝanĝojn al la institucia strukturo de la Eŭropa Unio. Konservante la ĉefajn ŝanĝojn proponitajn de la Eŭropa Konstitucio, ĝi ŝanĝis politikajn kampojn (inkluzive de la buĝeto) al la kundecida sistemo (renomita "ordinara leĝdona proceduro"), tiel pliigante la povon de la Parlamento. La sistemo de distribuado de sidlokoj en la parlamento ankaŭ estis ŝanĝita. La grandeco de la Komisiono (la esprimo "de la Eŭropaj Komunumoj" estas forigita) estis reduktita, kun la nomumo de prezidanto reflektanta la rezultojn de la lastaj balotoj de Eŭropa Unio, kaj la institucio nun inkludas Altan Reprezentanton. La Konsilio de Ministroj adoptas kvalifikitan plimultan voĉdonadon. Ekzistas ankaŭ kelkaj etaj konfiguracioŝanĝoj kaj la translokigo de kelkaj povoj al la Eŭropa Konsilio. La Kortumo de la Eŭropaj Komunumoj estis renomita "Kortumo de la Eŭropa Unio" kiam temas pri la tuta jura institucio, dum la Kortumo mem (ekskludante la Tribunalo de Unua Instanco) estas simple nomita la Kortumo. La Tribunalo de Unua Instanco de la Eŭropaj Komunumoj estis renomita "Tribunalo" kaj specialigitaj tribunaloj povas esti aldonitaj al ĉi tiu korpo per leĝaro.
András Ernő Tóth
Biografio
András Ernő Tóth maturiĝis en gimnazio en Marcali, poste li akiris estetikan kaj juran diplomojn en Universitato de Pécs. Jam pli frue ekde 1988 li ricevis rolojn en malgrandaj teatroj en Pécs. En 1996 li fondis la universitatan scenejon en la sama urbo. Ekde 2003 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs). Li ricevis premion en 2020. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
Institucioj de la Eŭropa Unio
Politikaj institucioj
Kvar politikaj institucioj tenas la plenumajn kaj leĝdonajn povojn de la Unio. La Eŭropa Konsilio reprezentas la ŝtatestrojn kaj registarestrojn, la Konsilio reprezentas la registarojn, la Parlamento reprezentas la civitanojn, kaj la Komisiono reprezentas eŭropuniajn interesojn. La Konsilio, la Parlamento (aŭ en kelkaj kazoj la ECB, ktp.) petas la Komisionon ellabori tekston. Tiam la Komisiono ellaboras projekton kaj prezentas ĝin al la Parlamento kaj la Konsilio, kiuj ĝenerale devas doni sian aprobon, kies precizaj detaloj dependas de la leĝdona proceduro aplikata. Kiam aprobita kaj subskribita de ambaŭ ĉambroj, ĝi fariĝas leĝo. La tasko de la Komisiono estas certigi ĝian efektivigon en la ĉiutagaj agadoj de la Unio kaj alporti antaŭ la Kortumo tiujn, kiuj ĝin malobservas.
Parlamento
La Eŭropa Parlamento havas kun la Konsilio la leĝdonajn kaj buĝetajn povojn de la Unio. La Prezidanto de la Parlamento estas Roberta Metsola (EPP), kiu estis elektita de la Parlamento la 18an de januaro 2022. Ĝiaj 705 MEP estas elektitaj ĉiujn kvin jarojn per universala voĉdonrajto kaj sidas laŭ sia politika aparteneco. Ili reprezentas ĉirkaŭ 500 milionojn da civitanoj (la dua plej grava demokrata elekto en la mondo) kaj formas la nuran senpere elektitan organon de la Unio. Kvankam ĝi estas unu el la du leĝdonaj ĉambroj de la Unio, ĝiaj povoj estas malpli signifaj ol tiuj de la Konsilio en iuj kampoj (la Parlamento estas esence kunleĝdonanto en fakoj sub la ordinara leĝdona proceduro), kaj ĝi ne havas la leĝdona iniciato, kiu estas donita al la Eŭropa Komisiono. Tamen, ĝi havas povojn super la Komisiono kiujn la Konsilio ne havas. Ĝi estas foje konsiderata, pro sia demokratia naturo kaj ĝiaj kreskantaj povoj, kiel unu el la plej potencaj parlamentoj en la mondo.
Eŭropa Konsilio
La Eŭropa Konsilio oficiale iĝis institucio kun la validiĝo de la Traktato de Lisbono la 1-an de decembro 2009. Ĝi ne konsistas el ministroj sed el ŝtatestroj aŭ registarestroj kaj la Prezidanto de la Komisiono. Ĝi kunvenas minimume kvar fojojn ĉiujare por difini la politikan tagordon de la Unio kaj impulsi integriĝon. La institucio estas prezidata de prezidanto, elektita por mandato de du jaroj kaj duono. La Eŭropa Konsilio gajnis en plenuma povo, ĉar ĝi nun havas la povon nomumi la Prezidanton de la Komisiono kaj la Altan Reprezentanton por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio. La institucio entute estis priskribita kiel la plej alta politika instanco en la Eŭropa Unio.
Konsilio de la Eŭropa Unio
La Konsilio de la Eŭropa Unio (kies neformala nomo estas "Konsilio de Ministroj", aŭ simple "Konsilio de la Unio") estas institucio havanta leĝdonajn kaj plenumajn povojn. Ĝia prezidanteco turniĝas inter la ŝtatoj ĉiun sesmonaton, sed ĉiu prezidanteco kunlaboras kun du aliaj prezidantecoj en komuna programo laŭ la triopa sistemo. La organo diferencas de la Eŭropa Konsilio, simila organo, sed kunmetita de la ŝtatestroj aŭ registarestroj de la membroŝtatoj.
La Konsilio konsistas el 27 naciaj ministroj (po unu el ĉiu ŝtato), sed ĝia konsisto varias laŭ la temo pritraktata dum la kunvenoj. Ekzemple, kiam agrikulturo estas en la tagordo, la Konsilio konsistas el agrikulturministroj de ĉiu membroŝtato. Ili reprezentas sian registaron kaj respondecas al sia hejmŝtato. La voĉdonadoj estas plenumitaj, laŭ la areoj, unuanime, per simpla plimulto aŭ per kvalifikita plimulto, kun ponderado de la voĉdonrajtoj laŭ la loĝantaro de la ŝtatoj por la kvalifikita plimulta voĉdonado.
Komisiono
La Eŭropa Komisiono estas la plenuma organo de la Unio. Ĝi estas organo kunmetita de po unu reprezentanto el ĉiu ŝtato (nuntempe 27), sed organizita en tia maniero ke ĝi estas sendependa de naciaj interesoj. La institucio estas ĉe la origino de la juro de Eŭropa Unio kaj havas la monopolon de leĝdona iniciato. Ĝi respondecas pri la ĉiutaga agado de la Unio kaj havas la taskon kontroli la aplikadon de leĝoj kaj traktatoj (ĉi tiu rolo donas al ĝi la nomon de “Gardanto de la Traktatoj”).
La Komisiono estas gvidata de Prezidanto, kiu estas proponita de la Eŭropa Konsilio, per kvalifikita plimulta voĉdono, poste elektita de la Eŭropa Parlamento, per plimulto de ĝiaj membroj. Komisionanoj estas proponitaj de la Membro-Ŝtatoj, konsente kun la Prezidanto, kaj devas esti aprobitaj de la Parlamento entute antaŭ ol la Komisiono povas ekofici. La nuna prezidanto estas Ursula von der Leyen, elektita en 2019.
Eŭropa Centra Banko
La Eŭropa Centra Banko iĝis institucio kun la ekvalido de la Traktato de Lisbono kiel la Eŭropa Konsilio. De la komenco, la banko estis dizajnita por esti sendependa de politika influo. Kiel la centra banko de la 19 ŝtatoj de la eŭrozono (la membroŝtatoj kiuj adoptis la eŭron kiel sian oficialan valuton), ĝi kontrolas la monpolitikon de ĉiuj ĉi tiuj ŝtatoj, kun la ĉefa celo konservi stabilajn prezojn. Ĝi estas en la centro de la Eŭropa Sistemo de Centraj Bankoj (ESCB) kiu inkludas ĉiujn naciajn bankojn de la EU (inkluzive de landoj kiuj ne adoptis la eŭron). La banko estas gvidata de la gvidantoj de la naciaj centraj bankoj kaj de prezidanto (nuntempe Christine Lagarde ekde novembro 2019) nomumita de la Konsilio. Tiu ĉi nomumpovo pasis al la Eŭropa Konsilio en 2007.
Eŭropa Revizora Kortumo
La Eŭropa Revizora Kortumo certigas, ke la buĝeto de Eŭropa Unio estas ĝuste uzata. Ĝi sendas agadraporton por ĉiu fiska jaro al la Konsilio kaj al la Parlamento. La Parlamento uzas ĝin por decidi ĉu aprobi la plenumon de la buĝeto de la Komisiono. La Revizora Kortumo ankaŭ donas opiniojn kaj formulas proponojn pri financa leĝaro kaj agoj kontraŭ fraŭdo.
La Revizora Kortumo estis kreita en 1975, kiel sendependa institucio (la kontraŭ-fraŭda agentejo, EKFO, ankaŭ estas konstruita sur tiu ĉi sendependeco). Ĝi konsistas el po unu membro el ĉiu Ŝtato nomumita de la Konsilio ĉiujn ses jarojn. Ĉiujn tri jarojn, unu el ili estas elektita por iĝi prezidanto, ofico nuntempe plenumita fare de Klaus-Heiner Lehne.
Juĝa institucio
La Kortumo de Eŭropa Unio estas la juĝa institucio de la Unio kadre de la Eŭropunia juro. Ĝia rolo estas certigi, ke la Unia juro estas aplikata sammaniere en ĉiuj ŝtatoj kaj ĉesigi jurajn disputojn inter institucioj kaj ŝtatoj.
Dolní Nivy
Dolní Nivy (Unter Neugrün) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Institucioj de la Eŭropa Unio
Juĝa institucio
Ĝi estas dividita en du instancojn:
Dolní Nivy
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.
Naturrilatoj
Dolní Nivy etendiĝas en malprofunda valo de rojo Lomnický potok sur sudaj deklivoj de Ercmontaro falantaj en Sokolovan basenon.
Institucioj de la Eŭropa Unio
Komparoj
Kvankam la eŭropa sistemo de regado estas grandparte unika, ekzistas elementoj kiuj proksimigas ĝin al aliaj sistemoj, precipe germana federaciismo. Fakte, povoj estas plejparte dividitaj (ŝtatoj povas plenumi federaciajn povojn kiam la federacio ankoraŭ ne plenumis ilin) ​​inter niveloj de registaro, kaj la ŝtato estas tre engaĝita en la decidprocezo sur la federacia nivelo. Tio kontrastas kun aliaj federacioj, ekzemple Usono kie povoj estas klare dividitaj inter la malsamaj niveloj de registaro kaj la ŝtatoj havas malmulte da influo al decidofarado.
La instituciaro de EU ankaŭ estas iom komparebla al la svisa registaro. La svisa sistemo, bazita sur konsento, bildigas sukcesan kuniĝon en ŝtaton, kiu estas tamen dividita laŭ lingvo kaj religio. La Eŭropa Komisiono similas la Svisan Federacian Konsilion en tio ke ekzistas plurpartia reprezentantaro kaj komisionanoj estas nomumitaj surbaze de nacieco prefere ol populareco. La Prezidanteco de la Federacia Konsilio turniĝas inter siaj membroj ĉiujare, en maniero komparebla kun tiu de la Prezidanteco de la Konsilio de la EU. Pro tiu sistemo de prezidanteco, svisaj prezidantoj, kiel tiuj de EU, estas relative nekonataj kaj nacia politiko estas vidita kiel iom teknokrata rezultigante malaltan balotpartoprenon, simile al eŭropaj elektoj. Aliaj similecoj inkludas la povojn konservitajn fare de la ŝtatoj, la konsiderindan gravecon de tradukoj kaj la elekto de pli malgranda grandurbo kiel la ĉefurbo.
Krome, la plenuma povo de EU ne koncentriĝas en unu sola institucio. Tio estas eĉ pli evidenta, post kiam la Traktato de Lisbono faris la Eŭropan Konsilion apartan institucion kun fiksa prezidanteco. Tiu funkciado estas komparebla al la duobla plenuma sistemo kiel trovite en Francio kie ekzistas Prezidanto (la Prezidanto de la Konsilio) kaj Ĉefministro (la Prezidanto de la Komisiono). Sed male al la franca modelo, la Prezidanto de la Konsilio ne havas ajnan formalan povon, kiel tiu de nomumo aŭ eksigo de aliaj, aŭ eĉ la kapablon dissolvi la Parlamenton. Tiel, dum la Prezidanto de la Konsilio povas havi la prestiĝon, al ĝi mankus la povo, male al la Prezidanto de la Komisiono kiu havus la povon sed al kiu mankus la prestiĝo.
Sidejoj
La institucioj ne koncentriĝas en unu ĉefurbo: ili situas en kvar malsamaj urboj, Frankfurto, Bruselo, Luksemburgo kaj Strasburgo. La nuna dispozicio estis fiksita en 1992 kaj kunligita al la Traktato de Amsterdamo. La Traktato establas ke la Komisiono kaj la Konsilio estu bazitaj en Bruselo, la Kortumo en Luksemburgo kaj la Parlamento en Strasburgo. Tamen iuj departementoj de la Komisiono kaj iuj kunvenoj de la Konsilio okazas en Luksemburgo, dum la Parlamento okazigas iujn sesiojn en Bruselo kaj ĝia sekretariejo estas en Luksemburgo. La Centra Banko estas bazita en Frankfurto ĉe Majno kaj la Eŭropa Konsilio en Bruselo (sed kelkaj eksterordinaraj kunvenoj okazas aliloke).
Jurisdicción de San Zadornil
Jurisdicción de San Zadornil [ĥurisdikZJON desanzadorNIL] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Jurisdicción de San Zadornil povas esti komprenebla etimologie kiel Jurisdikcio de Sankta Saturnino.
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas kvar loĝlokojn nome San Zadornil (ĉefurbo), Arroyo de San Zadornil, San Millán de San Zadornil kaj	Villafría de San Zadornil, okupas totalan areon de 30,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 62 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 44 loĝantojn el la jaro 1991. Ĝi distas 100 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
La municipo estas en la Natura Parko Montes Obarenes-San Zadornil, kiu protektas densajn arbarojn de fagoj, kverkoj kaj pinoj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj abelbredado). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Attila Tóth
Attila Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Attila estas hungara ŝlagrokantisto, muzikalkantisto.
Attila Tóth naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Attila Tóth estis edukita en Dunakeszi. Li aĝis 16, kiam li komencis kantadi en ŝlagraj ensembloj. Li iĝis tutlande fama, kiam li ricevis rolon en nacia muzikalo prezentita en pluraj teatrejoj kaj televizioj. Ekde 2010 li estis kantisto de pli konata ensemblo Pokolgép, sed li ne forlasis la muzikalojn. En 2019 li malsaniĝis pro apopleksio, sed post jaro li resaniĝis.
Chodov (distrikto Sokolov)
Chodov (Chodau) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en Regiono Karlovy Vary 10 km okcidente de Karlovy Vary, sur rojo Chodovský potok. Vivas ĉi tie. Ĝi estas konata pro sia tradicia produktado de porcelano. En chodova manufakturo Thun (devene H&C) oni produkatis rozkoloran porcelanon.
Historio
La unua skribmencio pri Chodov devenas el dokumento de ĉeĥa episkopo kaj princo Jindřich Břetislav, kiu estis verkita inter la jaroj 1195 kaj 1197.
Enkadre de Munkena interkonsento Chodov estis en oktobro de 1938 almembrigita kiel konsisto de Sudetio al Germanio. Post fino de la dua mondmilito estis plimulto de la devena germana loĝantaro ellandigita kaj anstataŭigita de ĉeĥa loĝantaro el la enlando.
Ŝoseoj
Tra la urbo kondukas ŝoseoj de la II-a klaso:
Fervojo
Chodov situas sur signifa fervoja linio 140 Chomutov - Cheb kaj plu estas ĉi tie konektiga fervojlinio 143 Chodov – Nová Role.
Péter Bakonyi
Péter Bakonyi [bakonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakonyi Péter estis hungara skermisto (sabristo), trifoja olimpiano, mondĉampiono, komputosciencisto. Lia origina familia nomo estis Buchwald [buĥvald] ĝis 1958.
Péter Bakonyi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Bakonyi devenis el juda familio. Li maturiĝis en mezlernejo en 1956, poste li estis helplaboristo. Li akiris elektroinĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1965, li doktoriĝis samloke en 1969, poste li ricevis stipendion, helpe de tio li kandidatiĝis en 1974. Post la diplomo li ankaŭ laboris en esplorinstituto, kie li okupiĝis pri komputilaj retoj. En la 1990-aj jaroj li havis altan postenon en sekureca kompanio, en la sekva jardeko en koncerna ministerio. En 2007 li ricevis titolon titulara altlerneja instruisto, krome li ricevis premiojn inter 1990-2007. Li edzino naskis dufoje.
El Chapulín Colorado
El Chapulín Colorado [elĉapuLIN koloRAo] (La ruĝa chapulín, tiu estas centramerika hispanlingva vorto por akrido) estas titolo de meksika televid-serio, registrita de 1973 ĝis 1979 fare de "Televisión Independiente de México"-Televisa. La serio estis verkita de dramisto Roberto Gómez Bolaños. La televid-serio parodiis plurajn usonajn superheroojn de la epoko, eĉ la titulara ĉefrolulo estas mokado de la nerealismo de tradiciaj superherooj.
La ĉefa heroo estas la titulara El Chapulín Colorado, mallerta kaj malkuraĝa superheroo kiu venas por helpi homojn en danĝero kiam iu alvokas lin, tamen, plejofte li finas kaŭzi pli da konfuzo ol li helpas.
Horní Nivy
Horní Nivy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,63 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353. Horní Nivy kreis komune kun vilaĝo Dolní Nivy unu tutaĵon. Nur ekde la 16-a jarcento oni unuafoje distingas Dolní kaj Horní Nivy. Post la dua mondmilito kaj forŝovo de la germana loĝantaro okazis nur parta ĝisloĝigo, pli poste Horní Nivy ŝanĝiĝis en plejparte refreŝigejan lokon.
Frías
Frías [FRIas] estas municipo en la nordoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Las Merindades. La loknomo Frías povas esti komprenebla etimologie kiel Malvarmaj, alude al malvarmaj akvoj, el "Aguas Fridas".
Kun la municipoj Oña kaj Poza de la Sal ĝi kunformas la municiparon Raíces de Castilla (Radikoj de Kastilio).​
Geografio
Ĝia municipa teritorio, kiu enhavas tri loĝlokojn nome Frías, Quintanaseca kaj Tobera, okupas totalan areon de 29,378 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 270 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 950 loĝantojn el la 1900 jaroj. Ĝi distas 77 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Ĝi estas ĉe la rivero Ebro kaj limas kun Cillaperlata, Valle de Tobalina, Oña kaj Partido de la Sierra en Tobalina.
Historio
Ties strategia loko ĉe la rivero Ebro faris, ke estis setlejo jam en epoko de romianoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estis de 867, dum la reloĝado post la konkero el islamanoj. En la 11-a jarcento la grafo Sanĉo Garcia akiris la urbon. Post lia morto Frías estis de la reĝlando de Pamplona Nájera (antaŭaĵo de la Regno Navaro) dum la regado de Sanĉo Garcés la 3-a.
En 1202, la reĝo Alfonso la 8-a atribuas al la urbo la Foruon de Logroño kio helpis ĝian juran sendependecon, helpante al la ekonomia disvolvigo de la loko, kiu havis en tiu epoko gravan judan komunumon. En la 14-a jarcento oni konstruis sur la ponto turon cele al la pago de pontopasado: tio aperas en la blazono.
En 1435, la reĝo Johano la 2-a de Kastilio havigis al la urbo la titolon de "urbo" cele al interŝanĝo kun Pedro Fernández de Velasco, grafo de Haro, por akiri Peñafiel. La lokano de Frías malakceptis la grafon de Haro kiel senjoro, kio rezultis en konflikto kaj sieĝo de la urbo, kiu devis finfine kapitulaci kaj rezigni al akcepto de la normoj de la nova senjoro. En 1492 la Katolikaj Gereĝoj kreis la Duklandon de Frías, kiun ili donas al la familio Velasko.​
En la registro de Floridablanca (1789), Frías aperas, kun kvartaloj «con sus barrios de Quintanaseca y Tovera», ene de la "partido" de Kastilio la Malnova en Burgoso,​ listita inter «pueblos solos» (izolaj lokoj). Temis pri neeklezia senjorlando, regata de la Duko de Frías, kun senjorlanda urbestro Alcalde Mayor de Señorío kaj popola urbestro.​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, fruktoĝardenoj, vitejoj, forstado) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj ĉevaloj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
La mezepoka urba kerno estas deklarita Histori-Arta Komplekso pro sia popola arkitekturo de duetaĝaj surrokaj pendodomoj kaj kelkaj el kiuj kun vinkeloj. Inter vidindaĵoj menciindas la turisma oficejo en la Palaco de Salazar, la romia ŝoseo, la mezepoka ponto, la kastelo, la preĝejoj, la konventoj ktp.
Kastelo Yéquera
Ĝi povas esti atingita lasante Luna sur la vojo, kiu iras al El Frago. Forlasante la lastajn domojn en la urbo Luna, malpli ol 500 metrojn for, estas dekstre (la unua) kromvojo, mallarĝa pavimita vojo en bona stato. Proksimume kilometro kaj duono for estas la kastelo Obano. Baldaŭ estas signalilo klare videbla, kiu indikas "castillo de Yéquera", kiu en 3,5 kilometroj kondukas al la kastelo Yecra.
Historio
En la 10-a jarcento, du jarcentojn post la islama invado de la Ibera Duoninsulo, la Reĝlando de Pamplono kaj la Graflando de Aragono estis malgrandaj teritorioj minacataj de Al-Andalus. Por defendi ĝiajn limojn kun la saracenoj, multaj fortikaĵoj estis konstruitaj, kaj aliaj estis utiligitaj kaj modifitaj post sia konkero al la maŭroj. En la 11-a jarcento, la Reĝlando Aragono, post sia rekonkera antaŭeniĝo al la sudo en la lasta kvarono de ĉi tiu jarcento, fortikigis sian sudan limon por certigi la kontrolon de la teroj gajnitaj al la islamanoj. Dum tiu epoko novaj kasteloj kaj defendaj turoj multiĝis ĉie en la areo.
Rochus Habitzky
Rochus Andreas HABITZKY (naskiĝinta la en Braniewo, mortinta la  en Kerpen) estis germana teologo, klasika filologo kaj romkatolika pastro.
Kastelo Yéquera
Historio
La limkasteloj de Aragono estis ĝenerale malgrandaj kaj konstruitaj ĉe strategiaj punktoj, defendante aliron al valoj, urboj, rivertransirejoj kaj gravaj komunikadvojoj. Ili estis limigitaj al malgranda enmurigita kunmetaĵo, el kiu eliris svelta turo, ĝenerale akompanita de ĝia romanika preĝejo, kiel tradicie oni faris tiam en la aragonaj kasteloj de kristana origino. Sancho Ramírez, (1042-1094) estis profunde religia kaj armea reĝo, kiu havis sufiĉan ekonomian povon por konstrui kastelojn kaj fortikaĵojn, ĉar krom ŝarĝi islamajn reĝlandojn per mono aŭ valoraj produktoj, li enspezis impostojn pro la trapaso de varoj en ĝiaj pireneaj landlimoj.
Horní Rozmyšl
Horní Rozmyšl (Rossmeisl) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Nivy, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Dolní Nivy. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rochus Habitzky
Agadoj eldonistaj/tradukistaj
Krom animzorgado li okupiĝis pri la teologio kaj la verkaro de Sankta Aŭgusteno. Ties skribaĵojn kontraŭpelagianismajn li tekstkritike nove eldonis.
Kastelo Yéquera
Historio
La nuna regiono Cinco Villas, en la provinco Zaragozo, estis landlima teritorio inter maŭroj kaj kristanoj inter la 10-a kaj la unuaj jaroj el la 12-a jarcento, kaj hodiaŭ konservas plurajn el tiuj limkasteloj. Kelkaj estas en ruinoj, aliaj estis transformitaj de sia origina mezepoka fabriko kaj aliaj malaperis. Fortikigitaj lokoj kiel Ballesta, Biel, Biota, Hispaniés, Luesia, Obano, Sibirana, Sos, Uncastillo, Villaverde aŭ Yecra, inter aliaj, formis parton de la fortika limdefendo aŭ aragona limlanda "ekstremaduro" kun la islamaj teritorioj de Al-Andalus.
Horní Rozmyšl
Horní Rozmyšl estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,76 km².
Rochus Habitzky
Agadoj eldonistaj/tradukistaj
Li mem tradukis plurajn librojn de Theodor Storm, Reinhard Brune kaj de la fratoj Grimm el la germana en la latinan. En Duisburg li fondis kaj tri dekojn da jaroj gvidis rondon de amikoj de Latinitas viva kiuj regule kunvenis por babili en la idiomo de la antikvaj romianoj. Tiuj ĉi cirkloj nomiĝis Circulus Latinus Duisburgensis. La kutima lokalo de la kolektiĝintaj latinemuloj estis Balkanhof.
Kastelo Yéquera
Historio
La kastelo Yéquera estis konstruita pli malpli dum la sama epoko, kiel la kasteloj Obano kaj Villaverde kaj sekvis la tradician kristanan konstrumanieron de kastel-preĝejo en la regioneto Cinco Villas kaj en multaj aliaj partoj de la aragona teritorio dum la 11-a kaj 12-a jarcentoj. Tiu ĉi areo estis reloĝigita komence de la 11-a jarcento laŭ reĝa ordono de Sancho Ramírez, kiu organizis la konstruadon de kasteloj por defendi la aliron de islamaj militistoj al la Graflando de Aragono kaj la Reĝlando Navaro. En 1093 la monarko donis la unuajn fruktojn de Yéquera aŭ Yecra al la preĝejo de San Martín de Biel, en dokumento kun referenco farita al la urbo kaj la preĝejo.
Horní Rozmyšl
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1314, kiam Rozmyšl estas indikata inter domaroj, kiujn Taut el Schönbrunn donacis al waldsassena monaĥejo.
Boučí
Boučí (Pichelberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Nivy, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Dolní Nivy. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Aranda (rivero)
La rivero Aranda estas rivero de Hispanio, alfluanto de la rivero Jalón en ĝia maldekstra bordo. Ĝi estas 51,9 km longa kaj ĝis akvenhavo en Aranda de Moncayo estas de 13,8 hm³/jaro. Ĝi fluas tra teritorio de Aragono kie ĝi trapasas la municipajn teritoriojn de Pomer, Aranda de Moncayo, Jarque de Moncayo, Gotor, Illueca, Brea de Aragón kaj Arándiga.
Ĝi ekfluas je 1000 m super marnivelo. La supra fluejo estas seka granda parto de la jaro. En la meza fluejo ĝi irigacias fruktoĝardenojn de Jarque, Gotor, Illueca, Brea kaj Sestrica, kaj ricevas kontribuon de diversaj rojoj. Antaŭ alveni al Arándiga, ĝi ricevas akvon de Isuela, nura grava alfluanto, kaj poste ĝi enfluas en la riveron Jalón. La rivero Aranda malsupreniras disnivelon de 615 m en 51,9 km de fluado, kun averaĝa deklivaro de 1,18 %. La natura alporto de la rivero Aranda al la sistemo de Jalón estas de 63,2 hm³, de kio korespondas al la rivero Isuela 23,2 hm³.
Boučí
Boučí estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,62 km².
Horní Rozmyšl
Naturrilatoj
Boučí etendiĝas sur sudaj deklivoj de Ercmontaro falantaj en Sokolovan basenon. En la sudokcidenta parto de la katastra teritorio de Boučí trafas orienta rando de subercmontara elŝutejo, kiu ĉi tie estiĝis pro surveturigo de kaŝigaj materioj el la brunkarba Surfaca minejo Jiří.
Kastelo Yéquera
Historio
La kastelo Yéquera situiĝis en strategia pozicio por defendi unu el la alirejoj al Aragono kaj Navaro. Kiam la limo kun la islamanoj moviĝis suden de la rivero Ebro, la defendo de tiuj ĉi vojoj ne plu estis bezonata, krome pli komfortaj itineroj estas establitaj, kaj tial la kastelo perdis gravecon kaj la loko fine estis forlasita.
Priskribo
Nenio restas de la mezepoka turo el la 11-a jarcento. La nuna granda fortikaĵo estis konstruita en la 14-a jarcento. Ĝi havas ortangulan etaĝmapon kaj interne ĝi estis dividita en tri etaĝojn. Daŭre estas konservataj la pintaj diafragmaj arkoj kaj la korbeloj, kiuj servis kiel subteno por la diversaj lignaj strukturoj, kiuj dividis la internan spacon laŭ etaĝoj. La izolita kaj memstaranta turo estas ortangula en plano, kun plano de 9 por 7 metroj, de granda alteco (15 m). Ĝi estas dividita en kvar etaĝojn.
La alirpordo malfermiĝas sur la orienta muro de la dua etaĝo. Ĝi havas pintan profilon kaj ĉirkaŭ ĝi estas konservitaj la truoj, kie estis apogita la ligna strukturo, kiu permesis la aliron.
Sur la malsupra etaĝo estas fenestro kun ununura malfermaĵo sur ĉiu el ĝiaj muroj krom la okcidenta muro. La dua etaĝo ankaŭ estis prilumita per du grandaj malfermaj pintaj fenestroj en la nordaj kaj sudaj muroj. La tria etaĝo, aŭ ĉefa etaĝo, malfermiĝis al la ekstero tra ĝemelaj fenestroj. La tegmento estis protektita per kreneloj kaj kelkaj turoj ĉe la anguloj, verŝajne el ligno, el kiuj konserviĝis la korbeloj, sur kiuj ili estis apogitaj kaj la ortangulaj alirpordoj. La planoj de la tri etaĝoj, kiuj estus faritaj el ligno, eble pro fajroj, malaperis; sed iliaj grandiozaj pintaj arkoj, kiuj subtenis ilin restas sendifektaj, atendante pli bonajn tempojn por ilia resaniĝo.
Ĉe la kontraŭa fino de la malgranda alto, kie sidas la kastelo, staris alia turo, kiu ne konservis sian plenan altecon. Ĝia malsupra parto gastigis la kastelkapelon. La kapelo havas platan kapon kaj pintan profiltegmenton. Apud la fasado de tiu ĉi kapelo troviĝas la alirpordo al la fortika kunmetaĵo. Inter ambaŭ turoj konserviĝas parto de la suda muro de granda majesta konstruaĵo, en kiu malfermiĝas pluraj gotikstilaj ĝemelaj fenestroj. Ĉe la interna flanko estas la restaĵoj de la origina interna divido en du etaĝoj. La loĝkvartalo konsistis el konstruaĵo kun neregula trapeza plano, de kiu preskaŭ ĉio el la suda fronto restas staranta, kie situis la ĉefa aliro kaj la komenco de la orienta muregero, responda al la flanko de la turo, kiu fermis la komplekson ĉe ĝia sudorienta angulo.
Ermitejo Yéquera
La ermitejo Yequera aŭ Yecra proksime de la urbeto Lacorvilla estis deklarita Katalogita Havaĵo de Aragona Kultura Heredaĵo.
La ermitejo estas tipe romanika en la regiono kaj devenas de la 12-a jarcento. Pli precize ĝia konstruo datiĝas de la fino de la 12-a jarcento ĝis la komenco de la 13-a jarcento. Ĝi havas ununuran navon finiĝantan en tamburabsido, kun bone kvadratitaj kaj vicigitaj bildoj. Korbeloj ornamitaj per volbaĵoj kaj klingoj subtenas la kornicon. La tegmento de la absido estas la origina slabo; tio ne estas la kazo kun la cetero de la konstruaĵo, kiu estas farita el arabaj kaheloj. Ekzistas du murapogiloj supren al la kornico sur la suda muro kaj tri sur la nordo, sed al la absido mankas ili.
Interne, ĉe la piedo de la templo, kelkaj modernaj pilastroj subtenas la lignan strukturon, sur kiu estis konstruita loĝloko, utiligita kiel fojnamaso. La navo estas kovrita per frontonhava ligna tegmento apogita per pintaj arkoj. La absido estas kovrita per kvaronsfera pinta volbo. Tra la absido kaj navo trakuras simpla imposto ĉe la alteco de la abakoj de la kapiteloj. En la absida fenestro, tiu ĉirkaŭas ĝin, arkiĝante super ĝi. La kapiteloj, kiuj malaltigas la arkojn de la templo, estas ornamitaj per tre simplaj geometriaj motivoj.
Boučí
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1268.
Naturrilatoj
Boučí etendiĝas sur sudaj deklivoj de Ercmontaro falantaj en Sokolovan basenon. En la sudokcidenta parto de la katastra teritorio de Boučí trafas orienta rando de subercmontara elŝutejo, kiu ĉi tie estiĝis pro surveturigo de kaŝigaj materioj el la brunkarba surfaca minejo Jiří.
Minado
Ekde mezepoko en la ĉirkaŭaĵo de Boučí oni minis el kvarcaj vejnoj en ardeza ercmontara-smrčina fundamento plumban ercon. La plej abundaj estis minejoj Felix (Felixzeche) kaj Bartoloměj (Bartolomäi Zeche). En la jaroj 1947–1948 okazis en deklivoj de monteto Boučský vrch (667 m) esploro por urania erco, kiu ĉi tie estis sekve minata en la jaroj 1950–1951. Sume ĉi tie estis akiritaj proksimume 3 tunojn da uranio.
23543 Saiki
23543 Saiki estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana aerospaca inĝeniero Takanao Saiki de la Instituto de Kosma kaj Kosmonaŭtika Sciencoj. Li estas la ĉefa inĝeniero por la misio Hajabusa 2, kiu sukcesis krei artefaritan krateron ĉe la surfaco de 162173 Ryugu en 2019 per malgranda alfrapilo disvolvita de Saiki.
Heinrich Eduard Schmieder
Heinrich Eduard SCHMIEDER (naskiĝinta la en in Kösen (Pforta), mortinta la  en Wittenberg) estis germana teologo. Li ankaŭ estis civitana honoro je Wittenberg.
Vivo
Estante filo de predikisto kaj spirita inspektista Johann Christoph Cölestin Schmieder li transloĝiĝis post ties morto kun la patrino je Naumburg (Saale). En 1801 iĝis reloĝiĝo en Schulpforta, kie direktorestris tiam Karl David Ilgen. En 1811 enmatrikuliĝis Schmieder ĉe la teologia fakultato de la Universitato de Lepsiko. Post studfino li ekameniĝis en 1814 en Dresden kaj eklaboris kiel privata edukisto. Post fondo de la unua Reĝa predikista seminario en Wittenberg en 1817 Schmieder tuj iris tien. Influite de la instruistoj Karl Ludwig Nitzsch kaj Heinrich Leonhard Heubner li religie kaj religiscience pli kaj pli fortiĝis. Kiel Heubner li iĝis ano de Novluteranismo rifuzante sekve la de la reĝo ordonita malnovprusia ekleziunion (EKapU),