cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Biedroń
Socia kaj politika agado
La 3an de februaro 2019 (je la horo 14:00) okazos la fond-konvencio/kongreso de la novlanĉita partio de d-ro Robert Biedroń, kie oni anoncos la nomon de la partio kaj la findeciditan programon. Estis invititaj al granda sport-konferenc-halo "Torwar" en Varsovio 6500 delegitoj/partoprnantoj el tuta Pollando (inter la delegitoj li invitis kelkajn esperantistojn, ekz. Prezidanton de EDE-Pollando Eduardo Kozyra el Malbork kaj Wiesław Piszczek el Olsztyn).
Distingoj
De la jaro 2016 li estas kavaliro de la franca Nacia Ordeno de Merito (Francio) (vidu la apudan foton de la ordeno).
PorEsperanta aktiveco
Dum sia junaĝo li mem eklernis Esperanton, kiel parlamentano en majo 2012 li certigis la aliĝon al la kreota en Pola Parlamento la Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE), kunlaboras kun anoj de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) en Szczecin, Gdynia kaj en Malbork. Fine de la jaro 2012 li estis kunfondinto de PGAE.
Jen la ligilo al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE): (en la pola).
Jen la parlamentana raporto de Robert Biedroń por la jaro 2012: en ĝi estis menciita la jena E-agado:
<<W czerwcu nawiązałem współpracę z przedstawicielami organizacji działających na rzecz propagowania języka esperanto (EDE-PL i klub esperancki działający przy „Rivierze” w Gdyni). Wstąpiłem także do sejmowego Zespołu Parlamentarnego Wspierania Esperanta, który powstał m.in. z inicjatywy gdyńskich działaczy EDE-PL.>> Traduko: <<En junio mi ekkomecis kunlaboron kun la reprezentantoj de la E-organizaĵoj agantaj por disvastigi Esperanton (Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto / EDE-Pollando kaj kun la E-rondo ĉe la marista klubejo „Riviera” en Gdinio). Mi aliĝis al la sejma Parlamenta Grupo Subtenanta Esperanton, kiu estis kreita i.a. de la iniciato de gdiniaj anoj de EDE-Pollando.>> Krome en Bjalistoko: <<Interwencja poselska do Dyrektora Centrum im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku w sprawie organizacji projektu „Żywa Biblioteka”.>> Traduko: <<Mi faris la parlamentanan intervenon al la Direktoro de la Centro je la nomo de Ludoviko Zamenhof en Bjalistoko okaze de realigado de la projekto „La Vivanta Biblioteko”.>>
La 22-an de julio 2013 li aliĝis al Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando).
La 3-an de julio 2014 li interpelaciis, t.e. publike demandis al ministro pri edukado por Esperanto, interpelacio n-ro 27232:
La 15an de januaro 2015 okazis la inaŭguro de la Senata E-Ekspozicio en la Pomeria Akademio sub la Patroneco de la Rektoro kun lia persona ĉeesto, okaze de la vernisaĝo Robert Biedroń renkontiĝis kun la kunordiganto de la Ekspozicio kaj vicprezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto Eduardo Kozyra por inviti la Ekspozicion al la galerio en la Urba Oficejo de Słupsk en la jaro 2016, la interparolon ĉeestis la doktoriĝ-kandidato en la Pomeria Akademio Mariusz Borysiewicz kiu fakte periis en la invito de la Ekspozicio al Słupsk. La 19an de januaro 2016 li renkontiĝis denove en sia Urba Oficejo kun prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra, kaj i.a. sekretario de EDE Mariusz Borysiewicz kaj Stanisław Bekier. Dum la labor-kunsido oni priparolis la vernisaĝon de la Senata E-ekspozicio en la Urbodomo, eldonadon de E-prospektoj pri urbo Slupsko kaj promesis helpi skribi projekton de la E-konfereno en Słupsk kadre de la Baltia Regiono. Li ankaŭ promesis konvinki kelkajn parlamentanoj (ekz. Grzegorz Furgo) al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) de la nuna ofic-periodo.
La renkontiĝo de la Estraro de EDE-Pollando la 19-an de januaro 2016 en Slupsko kun nia ano Robert Biedroń, kiu estas Urbestro en tiu urbo. La renkontiĝon ĉeestis Eduardo Kozyra - prezidanto, Mariusz Borysiewicz - sekretario, Halina Borysiewicz - kasistino kaj Stanisław Bekier - la mastro de nia nova sidejo en Słupsk. La Urbestro Robert Biedroń dum la renkontiĝo informis nin, ke konvinkos parlamentanon el Partio Moderna Grzegorz Furgo (vidu la apudan foton) por la Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) kaj la menciita parlamentano jam kontaktis nin por priparoli la procedon de la kreo de PGAE en nuna Pola Parlamento.
Laŭ lia iniciato la Urba Konsilantaro de Slupsko sub gvido de Prezidantino Beata Chrzanowska - la 25-an de januaro 2017 unuanime decidis kaj proklamis dum la 35a Sesio de la Konsilantaro (la presaĵo n-ro 35/8) la jaron "2017 LA JARO DE ZAMENHOF EN SŁUPSK", dum la kunsido de la Konsilantaro li substrekis la aktivadon de forta E-movado dum multaj jaroj kaj speciale d-ron Stanisław Zausmer kaj nun ĉefe la aktivadon de EDE-Pollando.
La 24an de aprilo 2017 okazis la ĉefa E-konferenco en Urbodomo de Słupsk okaze de la 2017 LA ZAMENHOFA JARO en SŁUPSK. La konferencon organizis EDE-Pollando kunlabore kun Urbestro de Słupsk d-ro Robert Biedroń kaj komencis la konferencon la arta programo dum kiu prezentis la E-kantojn la infanensemblo "Słoneczka" / "Sunetoj" kaj junular-koruso "Fantazja" / "Fantazio". Dum la E-konferenco la inaŭguran prelegon faris Urbestro de Slupsko d-ro Robert Biedroń (esperantisto), Kazimierz Kleina kiu reprezentis la Parlamentan Grupon de la Lingvo Esperanto (PGLE), la Honora Konsulo de Respubliko Peruo Kajetan Pyrzyński (esperantisto), prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra (esperantisto), baratano, prof. de la angla Shankar Dasgupta (esperantisto), prof. de la angla el la Supera Ekonomia Altlernejo en Malbork Maria Kozłowska (eperantistino), direktorino Anetta Dropińska-Pawlicka (esperantistino) de la Elementa Lernejo n-ro 7 el Poznano en kiu de du jaroj estas oficiale instruata lingvo Esperanto, prezidantino de Germana Esperanto-Junularo Michaela Stegmaier (esperantistino) el la Herzberg am Harz - la Esperanto-urbo, la lasta prezidanto de E-klubo en Słupsk funkcianta dum la jaroj 1956-1998 Henryk Wower (esperantisto), kaj aliaj esperantistoj el Gdańsk (Gdansko), Gdynia, Łowicz, Malbork, Mełpin, Olsztyn, Poznań (Poznano), Słupsk, Szczecin, Wągrowiec kaj Wejherowo. En la konferenco partoprenis ankaŭ Starosto de Słupsk Zdzisław Kołodziejski, Vic-starosto de Słupsk Rafał Konon, Prezidantino de la Urba Konsilantaro en Słupsk Beata Chrzanowska kaj direktoroj de kelkaj fakoj (ekz. pri kulturo, edukado) en la Urbodomo en Słupsk kaj profesoroj de Pomeria Akademio en Słupsk kaj direktoroj de kelkaj mez- baz-lernejoj. Post la E-konferenco Senatano Kazimierz Kleina kun Prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra metis florojn ĉe la Zamenhof-monumento kaj ili ambaŭ malkovris dulingvan memortabulon "GRAB ZAMENHOFA - KARPENO"- la novan ZEOn en Słupsk kun la ĉeesto de kelkdeko da partoprenantoj de la konferenco kaj multaj mediatoj.
Danke al lia iniciato la kvara ZEO en Słupsk: La Esperanto-murpentraĵo "Wszyscy jesteśmy MOMARANO" ("Ni ĉiuj estas HOMARANO"). En Słupsk okaze de la proklamita de la Urbestro de Słupsk d-ro Robert Biedroń (esperantisto) kaj de la Urba Konsilantaro sub la gvido de ĝia Prezidantino Beata Chrzanowska (esperantistino) la "2017 Zamenhofa Jaro en Słupsk" - tiam la loka artistino Zuzanna Litawińska pentris la Esperanto-murpentraĵon "Wszyscy jesteśmy MOMARANO" ("Ni ĉiuj estas HOMARANO") ĉe la n-ro 5 de la strato de -d-ro Ludoviko Zamenhof (ulica Dr. Ludwika Zamenhofa).
Septembre 2018 li decidis ne plu esti la Urbestro de Słupsk (Pomerio/Pollando) sed krei februare 2019 sian centr-maldekstran partion (soci-politikan movadon). Dum la gazetara konferenco de Urbestro de Słupsk Robert Biedroń (esperantisto) en Varsovio (la 2an de septembro 2018) li skizis sian politikan planon por la jaro 2018 kaj 2019. Malgraŭ, ke antaŭ la municipaj balotoj kiu okazos fine de oktobro 2018 li havis en la sondado de opinio (demoskopio) 69 % apogon kiel la rekandidato por la posteno de la Urbestro de Słupsk - li rezignas kaj proponas sian Vicurbestrinon Krystyna Wojewódzka por ke ŝi kandidatiĝu por tiu posteno kaj li dum tiu gazatara konferenco en Varsovio anoncis, ke li komencas sian kampanjon por krei novan tutpollanadan partion aŭ soci-politikan movadon - kaj ĝis la fino de la jaro li planas rondveturon tra tuta Pollando farante en 45 urboj publikaj renkontiĝojn por priparoli la programon de sia novkreata partio/movado kaj ankaŭ la ĉeestantoj kundecidu pri la nomo de la kreata partio. Februare 2019 li planas la kongreson/konvencion de sia partio - kaj la celo ke la partio startu en la balotoj por la Eŭropa Parlamento kaj en la balotoj por Pola Parlamento (tie kaj tie estas bezonata la apogo de la minimumo de 5% de polaj civitanoj ĉe la balotujoj). . En septembro 2018 li kreis Komitaton de Robert Biedroń en Słupsk / Slupsko - kun la kandidatino Krystyna Danilecka de lia komitato en la MUNICIPAJ BALOTOJ en SŁUPSK por la posteno de URBESTRO (dato de balotoj: 21an de oktobro 2018) kaj ŝi jam venkis dum la unua etapo de la kun 53,3% !!!, la dua kontr-kandidato de PiS (Rajto kaj Justeco) ricevis 22,9%, la tria kontrkandidatino de PO (Civitana Platformo) Beata Chrzanowska (esperantistino) akiris 17,3% kaj la kvara kandidato de SLD (Alianco de Demokrata Maldekstrularo) ricevis nur 2,1% apogon. MI ALDONU KE d-ro Robert Biedroń (esperantisto, nuna Urbestro de Słupsk) LI ESTAS ANO DE EDE-POLLANDO kaj li kreis por la tiuj Municipaj Balotoj (la 21an de oktobro 2018) la BALOT-KOMITATON DE Robert Biedroń kaj mem decidis ne kandidati, kaj ke lia kandidato por nova Urbestro de Słupsk estu Krystyna Danilecka. Li ne deziris starti mem ĉar li aktuale kreas tutpollandan novan politikan centr-maldekstran partion kaj februare 2019 faros la kongreson/konvencion de tiu nova partio kun la kompleta programo kaj la nomo de tiu partio. Mi aldonu, ke li celas ke tiu partio startu jam en la Balotoj por la Eŭropa Parlamento (maje 2019) kaj aŭtune 2019 por Pola Parlamento (Sejmo kaj Senato). Lau la opinisondado (demoskopio) Robert Biedroń aktuale okupas la trian lokon kun la apogo 19% en la venontaj Prezidentaj Balotoj en Pollando - tio estas post la nuna Prezidento de Pollando d-ro Andrzej Duda (de la partio Rajto kaj Justeco / PiS kun la apogo 38%) kaj Donald Tusk la nuna Prezidanto de Eŭropa Konsilio (la Civitana Platformo/PO, kun la apogo 20%).
Finfine la 3an de februaro 2019 okazis la fond-konvencio/kongreso de la novlanĉita partio Printempo (pole Wiosna) estas pola centra-maldekstra politika partio d-ro Robert Biedroń, kie oni anoncis la nomon de la partio kaj la findeciditan programon. Partoprenis dum la konvencio en la granda sport-konferenc-halo "Torwar" en Varsovio ĉ. 9000 delegitoj/partoprenantoj el tuta Pollando (inter la delegitoj li invitis kelkajn esperantistojn, ekz. Prezidanton de EDE-Pollando Eduardo Kozyra el Malbork kaj Wiesław Piszczek el Olsztyn).
Dum la kampanjo antaŭ la Balotoj al la Eŭropa Parlamento Robert Biedroń ofte menciis publike pri Ludoviko Zamenhof kaj Esperanto ekz. legu pri tio en la jena artikolo kiu aperis post lia vizito en la naskiĝurbo de Zamenhof - en Bjalistoko:
Privata vivo
De la jaro 2002 lia vivpartnero estas d-ro Krzysztof Śmiszek, li estas doktoro de juro, ankaŭ li estas prezidanto de la Estraro de Pola Asocio de Anti-diskriminaciaj Rajtoj, eksperto pri justico kaj ano de Kampanjo Kontraŭ Gejfobio.
Li deklaras ke estas ateisto. Liaj hobioj: legado de libroj, kurado kaj kuirado (kuirarto)
Premioj
La Ĉielarka Laŭro (2000)
La titolo de "Ĉielarko-MAN" (2004)
Distingo en la ranking de la 10 plej bonaj parlamentanoj de la semajna revuo Polityka farita inter polaj parlamentaj ĵurnalistoj por diligento, kulturo kaj kontribuo al la laboro de la Justica Komitato (2014)
Anna Laszuk Award de Radio Tok FM (2015).
Diverseco-Premio de la Kongreso de virinoj (2016)
Rangigita 8-a en la rangotabelo de plej bonaj urbaj urbestroj de Newsweek (2016)
La Franca Nacia Ordo de Merito (2016)
13-a loko en la rangotabelo de la plej bonaj urbaj urbestroj de Newsweek (2017)
Alan Turing LGBTIQ+ Awards Premio Especial aljuĝita de la festivalo Culture Business Pride pro batalado por LGBTIQ+-homoj, iliaj rajtoj kaj videbleco (2022)
Ajapaneka lingvo
Ajapaneka lingvo aŭ Nuumte Oote (tr. Vera Voĉo ) estas unu el 68 indiĝenaj lingvoj en Meksiko. En 13-an de aprilo 2011, gazeto The Guardian raportis ke la lingvo "riskas mortiĝi." Nur du parolantoj, kiuj povas paroli la lingvon flue, vivas. Iliaj nomoj estas - Isidro Velazquez, 69, kaj Manuel Segovia, 75. La lingvo estis viva ĝis la 1950-aj jaroj en Tabasco. Kvankam, la lingvo suferis post la registaro enkondukis instruadon en la hispana. Ankaŭ rapida proceso de urbiĝo kaj migrado de Ajapaneko-parolantoj rezultis en la malkreskiĝo de la lingvo.
Daniel Suslak, profesoro helpanta je la The American Indian Studies Research Institute, estas unu de la lingvosciencistoj, kiuj verkas la unuan vortaron de la lingvo.
La Nacia Indiĝena Lingva Instituto ankaŭ montris intereson pri revivigi la lingvon.
Kantono de Évaux-les-Bains
La kantono de Évaux-les-Bains (france canton d'Évauxx-les-Bains) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Aubusson.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Évauxx-les-Bains la jenaj 8 francaj komunumoj :
Eldonejo T3
Eldonejo T3 (ru: Editura și Tipografia T3, hu: T3 Kiadó és Nyomda) estas hungarlingva eldonejo en Rumanio. La prezidanto-direktoro de la akcia societo estas Márton Gajzágó
Historio
La Eldonejo T3 kaj Tipografio (Akcia societo Trisedes Press) fondiĝis en 1994 en Sfântu Gheorghe, kaj ĝi eldonas precipe lernolibrojn. Ĝi eldonis pli ol 60 milojn da libro, precipe lernolibrojn, sed ankaŭ sciencpopularigajn, etnografiajn, historiajn kaj kulturhistoriajn. Ĝi eldonas ankaŭ la hungarlingvan distriktan ĵurnalon Háromszék.
Produktiveco
Produktiveco estas kvanto kaj mezuro de la efiko de produktada procezo, laŭ unuoj de akiraĵo. Ekzemple, laborproduktiveco estas tipe mezurata kiel rilato de produktado laŭ laboro-horo per unuo de akiraĵo kaj laŭ ĉio kio necesas por la produktado. Produktiveco povas esti elpensita kiel metriko de la teknika aŭ inĝeniera efikeco de produktado. Ĉar tiel, la emfazo estas sur kvantaj metrikoj de akiraĵo, kaj foje produktado.
Brusela Komunikadcentro
La Brusela Komunikadcentro funkcias kiel organo de Eŭropa Esperanto-Unio (EEU) por informi precipe al parlamentanoj de Eŭropa Unio. Ĝi estis starigita en marto 2002 kaj komence havis malfortan financan bazon, tiel ke Johan Derks, tiutempa kastisto kaj poste sekretario de Eŭropa Esperanto-Unio, per granda kampanjo klopodis monsubtenon por la projekto inter individuaj esperantistoj. Dafydd Ap Fergus iĝis la direktoro de tiu Brusela Komunikadcentro. La centro senĉese lobiis ĉe la eŭropaj instancoj, la neregistritaj organizaĵoj kaj la “bruselaj” ĵurnalistoj (en Bruselo estas pli ol 3000 kiuj rilatas kun la tuta mondo). Ĝi oficiale plendis ĉe la Eŭropa Komisiono pro lingva diskriminacio fare de multaj internaciaj entreprenoj kies sidejo estas en Bruselo, fare de oficialaj instancoj kaj belgaj kaj internaciaj. Dafydd Ap Fergus partoprenis en multaj konferencoj, ĉeestis kunvenojn de partioj, de organizaĵoj, kie li ĉiam instigis al diskutoj pri lingvaj rajtoj kaj pri lingvaj diskriminacioj. La aliaj lokaj esperantistoj subtenis lin kaj helpis lin en tiu lobiado.
Pro malkonsentoj en la estraro de Eŭropa Esperanto-Unio, Dafydd Ap Fergus demandis sian maldungon je la fino de 2004, kaj kun bedaŭro la estraro konsentis. Sed jam ekde januaro 2003, kaj dank' al mecenata monsubteno de Etsuo Miyoshi, en la centro ankaŭ kunlaboris Marko Lins. La du dungitoj de la centro laŭ juĝo de la estraro de EEU estis tre bona skipo kiu senlace serĉis la diskriminaciantajn dunganoncojn en ĉiuj eŭropaj ĵurnaloj kaj revuoj, kaj ili faris la oficialajn plendojn laŭbezone. Dum la UK de 2003 en Gotenburgo ili kune organizis la EEU-kunvenojn. Iomete post la foriro de Dafydd, ankaŭ Marko fine de aprilo 2005 forlasis la centron. Li estis kapabla oficisto kiu krom Esperanton parolas plurajn lingvojn, kaj li prenis la eblecon eklabori en la diplomata servo de Germanio. Ekde majo 2005 Vesna Obradović el Slovenio, parttempe en la brusela centro laboras por Eŭropa Esperanto-Unio.
Fiŝagleto
La fiŝagleto (Ichthyophaga humilis) estas birda specio de la genro Ichthyophaga, kiu signifas manĝanto de fiŝoj, kaj de familio Akcipitredoj kiu enhavas ankaŭ multajn speciojn de rabobirdoj, nome agloj, milvoj, akcipitroj, cirkuoj, ktp.
Disvastiĝo
Tiu birda specio loĝantas en la ĉirkaŭaĵo de Himalajo. Estas informoj pri ĉeesto ĉe Gujarato kaj Centra Barato kaj malpli certe en rivervalo Kaveri en suda Barato. Pli disigita estas ankaŭ en aliaj landoj kiel tiuj de Indoĉinio kaj Indonezio. Oni diferencigas du subspeciojn: I. h. humilis en duoninsulo Malako kaj Indonezio kaj I. h. plumbea en Himalajoj kaj Indoĉinio.
Aspekto
Temas pri mezgranda specio spite sian nomon: ĝis 60 cm longa. Ĝi estas bruna plej parte kaj blanka nur ĉe suba ventro kaj krurplumaro. Okuloj estas flavegaj kaj beko hohega kaj griza.
Kutimoj
Ili loĝas en arbara medio proksima de marĉejoj aŭ riveroj. Tie konstruas neston sur arbo. Ili manĝas fiŝojn kiujn kaptas post gvatado en kaŝita gvatejo.
Kantono Louisa
Kantono Louisa (Louisa County) estas la nomo de du administraj unuoj en Usono:
9459 Gracecai
9459 Gracecai estas ne rapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝi estis malkovrita la elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la projekto "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research).
Ĝia nomo honoras Grace Cai, finalistinon en la Regeneron Science Talent Search (STS) de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri informadiko. Ŝi lernis ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando).
1376 Michelle
1376 Michelle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Guy Reiss elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Michelle", tiu de unu filino de Louis Boyer, kolego de la malkovrinto.
Atentu : Oni ne konfuzu ĉi tiun asteroidon kun :
- 1045 Michela
- 1348 Michel
Churchill (rivero - Atlantiko)
Rivero Churchill (pli frue rivero Hamilton) estas 1600 km longa rivero en la provinco Novlando de Kanado, la plej granda rivero de Labradoro. Ĝi fontas sur centra altebenaĵo de Okcidenta Labradoro (kie oni minas ferercon) el kelkaj riverlagoj, poste je 300 km atingas la kaskadon Churchill. Poste ĝi trairas multajn kaskadojn, kaj entute kolektas la akvon sur ĉ. 65 000 km2.
AL rivero origine estis nomata (1821) post Charles Hamilton, unua kolonia guberniestro de Novlando, sed oni alinomis ĝin en 1965 post Winston Churchill.
Tamariksilvio
La Tamariksilvio aŭ Silvio de Ménétries (Sylvia mystacea) estas komuna kaj disvastigata specio de birdo de la familio de Silviedoj kaj de ties plej tipa genro nome Sylvia aŭ silvioj, kiuj estas grizecaj aŭ grizecbrunaj insektovoruloj. Ĝi estas indiĝena de sudokcidenta Azio. La dua nomo de la specio omaĝas Édouard Ménétries, la franca zoologo kiu priskribis tiun specion en 1832. Ĝi estas tre rilata al la Nigrakapa silvio (Sylvia melanocephala) de la regionoj de Mediteraneo kaj estas simila laŭ aspekto.
Priskribo
La Tamariksilvio estas 12 al 14 cm longa kun enverguro de 15 al 19 cm kaj pezas ĉirkaŭ 9-11 g. Ties longa vosto estas nigreca kun blanko en la eksteraj plumoj kaj estas ofte levata aŭ malfermata. Ĝi estas ofte movata suben kaj supren kaj el flanko al flanko. La beko estas fortika kaj mahela kun rozkolora makulo ĉebaze. Estas pala okulringo.
La masklo de la nomiga subspecio S. m. mystacea estas malhelgrizeca supre kaj blankeca sube kun blanka subvanga strio kaj rozkoloraj gorĝo kaj brusto. Ĝi havas malhelan kronon kiu estas nigra frunte sed iĝas pli pala malantaŭen kaj merĝas en griza nuko malkiel la Nigrakapa silvio kiu havas tute brilnigran kronon. La Tamariksilvio havas senmarkajn flugilplumojn malkiel la Nigrakapa silvio kiu havas triarangajn kun pli malhelaj centroj kaj palaj bordoj. La okcidenta subspecio S. m. rubescens estas pli palgriza supre ol la nomiga kaj la roza koloro de subaj partoj estas pli pala aŭ tute ne estas. La orienta subspecio S. m. turcmenica estas pli palgriza supre kaj pli palrozkolora sube ol la nomiga kaj havas pli longajn flugilojn ol ambaŭ aliaj subspecioj. Maskloj de la Tamariksilvio iĝas pli brunaj for de la reprodukta sezono kun pli hela krono.
La ino estas sablokolore grizbruna supre kaj sablokolore blankeca sube. Ŝi estas simila al la inoj de la Nigrakapa silvio kaj de la Barbstria silvio sed ŝi havas pli senmarkajn triarangajn flugilplumojn kaj pli da kontrasto inter la pala dorso kaj la malhela vosto. Unuavintraj maskloj estas similaj al inoj sed povas havi iom da rozkoloro ĉe gorĝo kaj brusto.
Tiu specio havas akran zumadan alvokon kaj ankaŭ kvazaŭ paserecan plendadon. La kanto de la masklo estas trankvila babilado kiu miksas muzikecajn kaj akrajn notojn kaj ofte dumfluge.
Distribuado
La vintra teritorio kovras sudan Iranon, Arabion kaj Nordorientan Afrikon el Sudano al Somalio. Kelkaj birdoj pasas tra Israelo kaj Jordanio dum migrado kaj oni konstatis vagantojn el Portugalio, Niĝerio kaj Niĝero.
Ekologio
Ili loĝas en arbustaroj, makisoj, malfermaj arbaroj, kultivataj areoj kaj ĝardenoj en areoj kun sekaj kontinentaj klimatoj. Ili troviĝas tipe en regionoj de stepoj, ĉe montaj deklivoj kaj laŭlonge de riveroj kaj ofte asociiĝas kun arbustoj de tamariko, de kio devenas la nomo de la specio. Ili manĝas inter folioj kaj branĉoj insektojn kaj aliajn senvertebrulojn, komence de la pinto de arbusto kaj moviĝante suben. Ilil manĝas ankaŭ fruktojn kaj semojn.
Reproduktado
La tasforma nesto estas konstruita en malalta vegetaĵaro, ĝis 90 cm supergrunde. Ĝi estas farita el bastonetoj, tigetoj kaj herberoj kun plumoj kaj haroj uzata por kovrado. La ino demetas 4 aŭ 5 ovojn, kiuj estas kovataj dum 11 al 13 tagoj. Ili estas brilblankaj kun brunaj punktoj. La elnestiĝo okazas post 10 aŭ 11 tagoj. Ambaŭ seksoj implikiĝas en la kovado kaj idozorgado. Ili kutime faras du ovodemetadojn dum la reprodukta sezono.
Parlamento de Regiono Kurdio
Parlamento de Regiono Kurdio (پەرلەمانی كوردستان) estas la parlamento de la Aŭtonoma Regiono Kurdistano de Irako. La parlamento konsistas el reprezentantoj de la malsamaj partioj aŭ listoj, kiuj estas elektitaj ĉiun kvaran jaron en la provincoj de Iraka Kurdio nuntempe sub la aŭtoritato de la regiona registaro de Kurdio. Estas 111 seĝoj en la parlamento kaj gvidas la Parolanto, kiu estas helpata de siaj vicoj de la vicprezidanto.
La parlamento estis fondita kiel "Kurdia Nacia Asembleo" en 1992 kaj okazigis siajn unuajn liberajn elektojn en tiu jaro, kiu estis jaro post la kurda ribelo kontraŭ la iraka registaro en marto 1991. Ĝis nun okazis kvin parlamentaj elektoj en Iraka Kurdio en 1992, 2005, 2009, 2013 kaj 2018. En 2009 la Kurdia Nacia Asembleo renomiĝis Parlamento de Regiono Kurdio.
La lasta elekto por la 111-sidloko okazis la 30-an de septembro 2018.
Vidu ankaŭ
Aŭtonoma Regiono Kurdistano
Limoux
Limós [limus'] (franclingve Limoux [limu']), estas okcitana urbeto situanta en la franca departemento Aude en la regiono Langvedoko-Rusiljono, 20 kilometrojn sude de la fama mezepoka urbo Karkasuno.
Ĝi havas proksimume.
Ĝi estas aparte fama pro sia tradicia karnavalo kies originon oni retrovas jam en la 15-a jarcento, kaj pro sia blanka ŝaŭmvino Blanqueta de Limós [blanketɔ de limus'] („Blanquette de Limoux” en la franca).
Tiu ŝaŭmvino Blanqueta estas la plej malnova ŝaŭmvino konata en Francio, eĉ pli malnova ol la mondfama samtipa vino ĉampanjo kaj estis kreita por la unua fojo en 1531 de la monaĥoj en la abatejo Sant Ilari.
La karnavalo de Limoux daŭras ĉiujare tri monatojn, de januaro ĝis la fino de marto, kaj finiĝas ĉiam per la okcitanlingva juĝo de la „reĝo Karnavalo”, kaj ties brulado sur la centra placo de la urbeto. En Limoux oni ankaŭ povas malkovri la historion de la kataroj, famaj mezepokaj herezuloj, kaj la krucmilito per spektaklo prezentita ĉiutage en multaj lingvoj (inkluzive esperante).
Arinos
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Noroeste de Minas (do "Nordokcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Unaí. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Nacia Rezervejo Ampajo
La Nacia Rezervejo Ampajo (Santuario Nacional de Ampay) estas natura rezervejo situanta ĉe la bazo de la Monto Ampajo, norde de la urbo Abankajo, Peruo. Kreita en 1987, ĝi situantas en la departemento Apurimako. Ĝi estas 36.35 km² granda kaj celas protekti kelkajn endanĝeritajn plantospeciojn, kiaj Intimpa aŭ Romerillo (Podocarpus glomeratus), same kiel la protekto de la baseno de la Paĉaĉaka.
Inter kelkaj specioj protejtitaj elstaras la simbola Anda kondoro, Vultur gryphus.
Rivero Han (Ŝenŝjio kaj Hubejo)
La rivero Han estas maldekstra alfluanto de la rivero Jangzio (Ĉáng Jiāng) kun longo de 1,532 kilometroj (952 mejloj). Historie ĝi estis referencata ankaŭ kiel Hanŝui kaj tiu nomo estas ankoraŭ foje uzata nuntempe. La rivero ŝuldas sian nomon al Hanĵong, kiu siavice ŝuldas sian nomon al la Dinastio Han; foje oni rilatas tiun ŝuldofadenon en inversa direkto. La areo de la baseno estas 174,300 km² (67,298 kv mej). La riveraj koordinatoj estas 30°33′52″N 114°17′30″E.
Márton Gajzágó
Márton GAJZÁGÓ [gajzAgO] rumania hungara ĵurnalisto, libroeldonisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 30-an de oktobro 1942. Li estas la patro de aktorino Zsuzsa Gajzágó.
Kariero
Márton Gajzágó akiris diplomon pri filozofio en UBB de Kluĵo en 1967. Li instruis kaj poste ŝi estis vicĉefredaktoro de gazeto Megyei Tükör en Sfântu Gheorghe, de 1991 prezidanto-direktoro de akcia societo Trisedes Press.
Diplomateco
Diplomateco, aŭ takto, en homa komunikado estas delikateco, la kapablo en kontakto kun aliaj homoj konsideri ties situacion kaj respekti ties memestimon sen provoki aŭ hontigi ilin. Tio estas altestimata kvalito en la personaj rilatoj. Sed en la kariero de diplomatio estas nepra kondiĉo: diplomatoj devas esti diplomatemaj kaj agadi diplomatece. Tiu kondiĉo estas nepra ankaŭ ĉe tradukistoj kaj interpretistoj, kiuj ofte povas mildigi aŭ akrigi la sintenojn inter la partioj alproksimiĝantaj kaj negocantaj, per nuancoj, elekto de vortoj ktp.
18987 Irani
18987 Irani estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Großbothen
Großbothen estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la en aŭgusto 2008 fondita distrikto Leipzig de la federacia lando Saksio, kaj antaŭe estis parto de la tiutempa distrikto Muldental. La 1-an de januaro 2011 la kvin nordaj komunumopartoj – Großbothen, Kleinbothen, Schaddel, Kössern kaj Förstgen – iĝis parto de la granda distrikta urbo Grimma. La kvar sudaj komunumopartoj – Leisenau, Sermuth, Zschetzsch kaj Schönbach – ekde tiu tago kun la antaŭaj komunumoj Colditz kaj Zschadraß konsistigas la novan komunumon Colditz. En 2003 tie okazis la Ido-konferenco.
Libro de Ombroj
Libro de Ombroj estas la nomo de libro kiu enhavas magiajn kaj religiajn tekstojn en la religio Viko, kaj certaj aliaj novpaganaj magiaj tradicioj. Tipe, Libro de Ombroj enhavas la bazajn ritojn, magiajn farojn, morojn kaj filosofiojn de Viko ene de ĝi, kaj ofte ankaŭ liston de ritoj personaj de la posedanta viĉo.
Laŭ la Brita Tradicia Viko, kiu plejparte estas koven-grupa, la libro estas tradicie mankopiita de la libro de la kovena altpaŝistino aŭ paŝisto, kiu siavice kopiis ĝin de sia adeptiginto. Por eklektikaj vikanoj, tamen, Libro de Ombroj estas persona ĵurnalo, sed ofte estas uzate sam- au simil- maniere kiel tiuj de tradiciaj viĉoj.
Por tradiciaj kovenaj (kaj ‘fermitaj’) formoj de Viko, ekzistas multaj versioj de la Libro de Ombroj, kies enhavoj varias aŭ multe aŭ malmulte de la fruaj versioj de la libro kiun posedis Gerald Gardner (la populariginto de Viko). Malgraŭ tio ke plej verŝajne kreis Gardner tiun libron kiel personan ĵurnalon, ĝi estas konsiderata nun religia teksto laŭ la plejmulto de vikanaj tradicioj.
Aleksandr Afanasjev
Aleksandr Nikolajeviĉ Afanasjev (Александр Николаевич Афанасьев; naskiĝis la 11-an de julio jul. respektive 23-an de julio greg. 1826 en Boguĉar en la gubernio Voroneĵ de la Rusia Imperio; mortis la 23-an de septembro jul. respektive 5-an de oktobro greg. 1871 en Moskvo) estis inter la plej gravaj rusiaj publikigistoj kaj esploristoj de rusiaj fabeloj.
Vivo
Aleksandr Afanasjev inter la jaroj 1837 kaj 1844 frekventis la gimnazion en Voroneĵ. Sekve li dum kvar jaroj studis juron en la Moskva Ŝtata Universitato. En tiu tempo li ankaŭ unuafoje science okupiĝis pri historia prikultura esploro. Ekde la jaro 1849 li laboris en Moskva ĉefa arkivo de la ministerio pri eksteraj aferoj. En 1856 li transprenis la gvidadon de la "komisiono pri publikigo de ŝtataj dokumentoj kaj traktatoj".
Els Quatre Gats
Els Quatre Gats ("la kvar katoj" kio en Hispanio signifas "malmultopaĉon") estis gastinstalaĵo (bierumejo, kabaredo, restoracio) inaŭgurita en Barcelono, Katalunio, Hispanio, la 12an de junio 1897.​ Dum la ses jaroj en kiuj ĝi funkciis, ĝis 1903, ĝi iĝis unu el ĉefaj referenc-centroj de la kataluna modernismo. Ĝi estis reinaŭgurita samnome en la 1970-aj jaroj.
Ĝi estis ĉe la strato Montsió (aŭ Montesión) en la teretaĝo de la domo Martí, nome novgotika konstruaĵo de la arkitekto Josep Puig i Cadafalch (1896). La ĉefaj fondintoj estis la pentristoj Santiago Rusiñol, Ramón Casas, Pompeyo Gener, Joaquín Mir Trinxet kaj Miquel Utrillo.
Fanklubo
Fanklubo estas klubo de fervoraj admirantoj de artisto, muzikgrupo, sportisto aŭ sporta teamo, eventuale de politikisto aŭ sciencisto.
Els Quatre Gats
Els Quatre Gats enkadriĝis en tradicio de babilrondoj, vespermanĝoj kaj artokunsidoj propraj de Barcelono, kvankam ties rekta inspiro estis la kabaredo Le Chat Noir ("la nigra kato") de Parizo, kies nomon ĝi parodiis, rilate al la esprimo kiu komprenigas "kvar katoj" kun malabunda ĉeestantaro.
Fanklubo
La fanklubanoj akompanas sian admiraton, aklamas lin (aŭ ŝin), petas lian subskribon sur lia foto, portas T-ĉemizon kun lia portreto, kolektas liajn verkojn kaj informojn pri liaj sukcesoj. Ne ĉiam ili estas organizitaj, ofte ili nur spontane kunvenas okaze de koncerto, matĉo aŭ alia evento, kie ili povus aklami sian amatan favoraton.
Els Quatre Gats
Tie okazis ekspozicioj (ekzemple la unua individua montro de Pablo Picasso okazis tie en Februaro 1900 ), literaturaj kaj muzikaj eventoj, spektakloj de pupteatro kaj ombroludoj. Dum 1899 oni publikigis 15 numerojn de la revuo Quatre Gats.
Fanklubo
Fankluboj de famuloj aperas nun abunde en la interreto, kie oni povas priskribi lian aŭ ŝian biografion, portretojn, verkojn, koncertojn, turneojn, filmojn kaj aliajn interesaĵojn pri la admirato. Tiuj retejoj ofte aperas en pluraj lingvoj kaj iliaj aŭtoroj konkursas, kies reta fanklubo estos plej bela kaj plej interesa.
Els Quatre Gats
Krom la juna Picasso, aliaj famaj partoprenantoj estis la arkitekto Antoni Gaudí, la urugvaj-kataluna pentristo Joaquín Torres García, la skulptisto Julio González, la bildstriisto Ricard Opisso kaj la muzikkomponisto Isaac Albéniz. La kinreĝisoro Woody Allen filmis kelkajn scenojn de sia filmo Vicky Cristina Barcelona en Els Quatre Gats.
National Geographic Society
Societo
La societon fondis la 33 personoj kiel klubon de elitaj scienculoj-akademianoj kaj riĉaj patronoj, interesantaj vojaĝi. Ili kunvenis por la unua fojo du semajnojn pli frue, je la 14-a de januaro, por diskuti pri «la dezirindeco de societo por plivastigi kaj propagandi la scion pri geografio». La unua prezidanto de la societo estis Gardiner Greene Hubbard, kiu poste estis sekvita de sia bofilo Alexander Graham Bell.
La celo de la societo estis kaj ĝis nun estas la progresigo de la publika scio de la geografio en la mondo ĝenerale. Kiel unu el la plej grandaj edukaj kaj sciencaj senprofitaj organizaĵoj de la mondo ĝi klopodas per variaj manieroj efektivigi sian celon. Tiel ĝi eldonas monatan revuon, National Geographic Magazine, financas sciencajn ekspediciojn kaj subtenas sciencan geografian esploradon.
Krom la usona eldono, National Geographic Magazine aperas tutmonde en 37 lingvoj, inter ili la portugala (2 diversaj eldonoj por Portugalio kaj Brazilo), la hebrea (2 versioj), la hispana (2 - por Hispanio kaj Latinameriko) kaj la ĉina (2 - en mandarena kaj tajvana).
La unua eldono de la revuo havis nur 217 abonantojn. Nun la eldonkvanto estas 8,3 milionoj da ekzempleroj, nur en Usono - 5 milionoj monate. Statistike, ĉiuj eldonoj de la NGS atingas 360 milionojn da legantoj mondskale. Lasta versio en la ukraina aperis Aprile de 2013. Bedaŭrinde, ĝi ne aperas en Esperanto.
Okcident-armena lingvo
La Okcident-armena lingvo estas unu el la du dialektoj aŭ variantoj de la armena lingvo (hindeŭropa lingvo) parolata de la armena diasporo, ĉefe en Usono, Eŭropo kaj Meza Oriento escepte de Irano. Ĝi ankaŭ estas parolata de malgranda komunumo en Turkio. Ĝi disvolviĝis dum la 19-a jarcento kaj baziĝas sur la armena dialekto de Konstantinopolo (hodiaŭ Istanbulo). Sed la Okcident-armena lingvo estas parolita de nur malgranda procento de Armenoj en Turkio, kun 18 procentoj inter la ĝenerala komunumo kaj 8 procentoj inter junuloj. La Okcidenta Armena lingvo en Turkio estas difinita kiel ja endanĝerigita (Endanĝeraj lingvoj).
Valenzano
Valenzano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Adelfia, Bari, Capurso kaj Casamassima.
7688 Lothar
7688 Lothar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis la ĉielon en 1960 elde la Monto Palomar ; la, senditaj en Leiden, estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten la sekvantajn jarojn.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lothar Kurtze, amatora astronomo de la Observatorio Starkenburg en Heppenheim, kunfondinto de la grupo de astrometrio por la malgrandaj planedoj en 1995. Kurtze ludis gravan rolon kaj por la planado kaj por la konstruo de la observatorio por studantoj de la Werner-Heisenberg-Gymnasium en Weinheim. Liaj lekcionoj pri astronomiaj temoj inspiris multenombrajn junajn studentojn.
Ferenc Harrer
Ferenc Harrer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Harrer Ferenc estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, profesoro.
Ferenc Harrer naskiĝis la  1874 en Budapeŝto. Li mortis la 1969 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Harrer akiris juran diplomon en 1896, poste li eklaboris en administrado de Budapeŝto. Ekde 1914 li ankaŭ instruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. En 1917 li gvidis la rekonstruon de Gyöngyös ĵus forbruliĝinta. Dum la Kalistefa revolucio komence li estis diplomato en Vieno, poste li estis ministro pri eksteraj aferoj en Kabineto Berinkey, poste li retiriĝis. Inter 1925-1942 li politikadis en la ĉefurba municipo, ekde 1934 ankaŭ en la senato. En 1945 li ricevis la instruan rangon titulara profesoro. Inter 1949–1969 li estis parlamenta deputito. En 1968 li ricevis premion.
Saint-Agnan
Saint-Agnan estas la nomo de pluraj artikoloj.
Kisbér
Ne miskomprenu kun Kisdér!
Kisbér [kiŝbEr] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Kisbér, kies centro estas.
Situo
La urbo situas ĉe piedoj de montaro Bakony, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Székesfehérvár-Komárom.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1277. La turkoj detruis kaj senhomigis la setlejon. En 1853 reĝa ĉevalaro fondiĝis, kiu portis famon por la vilaĝo. En 1770 baroka kastelo de Battyán (batjAn), en 1828 Preĝejo de Ĉieliro de Maria (Kisbér) konstruiĝis.
Famuloj
En Kisbér naskiĝis:
Kantono Marshall
Kantono Marshall (Marshall County) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:
Distrikto Vásárosnamény
La Distrikto Vásárosnamény [vAŝAroŝnamEnj] (hungare Vásárosnaményi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Tiso en la nordorienta parto de la departemento (same en la nordorienta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Vásárosnamény, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 25 estas vilaĝoj. La areo estas 617,94 km², kie loĝas 36 689 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj. Menciindas la alta senlaboreco.
Historio
Tiu distrikto estis kreita en 1923 el restanta parto de departemento Bereg. Ĝi funkciis ĝis 1983, tiam la distrikta sistemo ne funkciis en Hungario. La Distrikto Vásárosnamény rekreiĝis en 2013.
(27057) 1998 SP33
(27057) 1998 SP33 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Taconnaz (stacidomo)
Taconnaz estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Les Houches, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).
János Fürst
János Fürst [jAnoŝ furŝt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fürst János estis hungara dirigento, violonisto, koncertmajstro, altlerneja instruisto.
János Fürst naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Parizo.
Biografio
János Fürst studis violonadon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, sed post la Hungara revolucio de 1956 li disidis. Li daŭrigis la studojn en la konservatorio en Bruselo, sed li akiris diplomon en simila instituto en Parizo, kie li gajnis premion. Ekde 1958 li estis koncertmajstro en Irlando, post 5 jaroj li fondis orkestron. En 1971 li iĝis dirigento-asistanto, tiutempe li ne plu violonadis. Li estis ĉefdirigento aŭ muzikdirektoro en Malmö (1974-1977), Aalborg (1980-1983), Dublino kaj Winterthur (1990-1994). Li longtempe estis dirigento en Helsinko, krome li turneis en Eŭropo, Ameriko, Azio, Oceanio. Inter 1981 kaj 1990 li estis muzikdirektoro de Operejo de Marsejlo, poste ĝis 1995 en Winterthur. Ekde 1997 li precipe instruis en konservatorio de Parizo. Ekde 2002 li estis arta direktoro de Szeged, samtempe aktiva figuro de la hungara muzika vivo.
Werrikon
Geografio
Werrikon situas inter la efektiva urbo Uster kaj la vilaĝo Nänikon en nordo de la komunumo Uster. Inter ĝi kaj la urbo troviĝas vasta naturprotekta areo kun lagetoj kaj marĉo. La vilaĝo konservis sian kamparan aspekton. Sude de la vilaĝo pasas la fervojlinio, je kies suda flanko troviĝas malgranda industrizono, kiu ankaŭ apartenas al la vilaĝo. En Werrikon situas la preskaŭ unikaj konstruterenrezervoj de la komunumo Uster.
Trafiko
Tra Werrikon kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 340 de Uster tra Hegnau-Volketswil al Zuriko. La teritorio de la vilaĝo estas dividita de la grava loka trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Uster al Zuriko, kiu tamen ne disponas pri haltejo sur la teritorio de Werrikon, kiu ankaŭ ne disponas pri bushaltejo. De Werrikon la stacidomo de Uster atingeblas piede en 10 minutoj. La fervoja bariero disigas la vilaĝon de la industria zono sude de la fervojlinio. Tiu bariero pro la granda trajntrafiko estas pli ofte fermita ol malfermita kaj tial la temo de multnombraj politikaj diskutoj. Jam de jardekoj estas postulita la konstruo de subpasejo, kiu tamen pro manko de mono ĝis nun ne realiĝis.
Naturprotekta zono
Oriente de Werrikon etendiĝas vasta naturprotekta zono kun diversaj malgrandaj lagetoj kaj marĉo, kiu disigas la vilaĝon de la urbo Uster. La naturrezervejo estas rifuĝejo de multnumbraj minacitaj amfiboj kaj birdoj, kiel ekzemple la blanka cikonio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Werrikon datiĝas el la jaro 1250 el bienolisto de la Monaĥejo Rüti. La 9-a de julio 1927 Werrikon kun la ceteraj iamaj civilaj komunumoj de Uster estis kunigitaj al la nova politika komunumo Uster. .
Sudo-Pireneoj
Sudo-Pireneoj, (Midi-Pyrénées [midi' pirene'], Miègjorn-Pirenèus [mjeĉur pireneŭs]), estas regiono en suda Francio, proksime de la montaro Pireneoj kaj de Hispanio.
Kun kvadratkilometroj ĝi estas la plej vasta franca regiono, sed havas nur  loĝantojn. Ĝi konsistas el jenaj ok departementoj: Ariège, Aveyron, Haute-Garonne, Hautes-Pyrénées, Gers, Lot, Tarn, Tarn-et-Garonne.
La ĉefurbo estas Tuluzo (Toulouse), aliaj gravaj urboj Tarbes, Auch, Albi, Montauban, Cahors, Rodezo kaj Foix. ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-N</tt>.
Orne
Orne [orn] estas franca departemento, unu el la kvin de la regiono Normandio. Ĝia prefektejo estas Alençon.
La departemento havas entute 412 komunumojn.
Geografio
Orne partoprenas en la regiono Normandio. Ĝi estas lima de la departementoj Eure nordoriente, Eure-et-Loir oriente, Sarthe sude, Mayenne sudokcidente, Manche okcidente, kaj Calvados norde.
Historio
La departemento estis kreita dum la Franca Revolucio, je la 4-a de marto 1790, per uzado de la leĝo de la 22-a de decembro 1789, el parto de la provinco de Normandio kaj Perche.
Saint-Agnan (Yonne)
Saint-Agnan estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 774 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Orne
Historio
La 18-an de aŭgusto 1944 1-a Kirasita Divizio de Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento post 2-taga sanga batalo konkeris Chambois en Orne, Supera Komandanto Kazimierz Sosnkowski skribis al 355-a Ĉasista Divizio "Dębliński" pri "ĝia grandioza venko, la plej granda en kronikoj de la Pola Aerarmeo — antaŭan tagon la divizio pafalterigis super Francio 16 germanajn aviadilojn, perdante unu propran kaj komandanton majoron Eugeniusz Horbaczewski. Liberigo de Parizo estis komencita.
Saint-Agnan (Yonne)
Geografio
Saint-Agnan etendiĝas sur 13.22 km², kaj havis 774 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 59 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Karmino
La vorto karmina signifas la koloron de karmino. En la 255-nivela RVB-sistemo oni difinas ĝin kiel la koloron (150/0/24), do kiel mezhelan ruĝon kun iom da bluo.
Saint-Agnan (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pierre Marrec, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Agnan apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Orne
Kulturo
Orne estas fama pro siaj ĉevalaj bredejoj.
Krablejo
Krablejo ofte havas kvarangulan formon kaj konsistas el plata subaĵo ĉirkaŭita per stangoj kun sur tiuj apogilo. Eventuale povas esti tirkesto sub la ludkradejo por ekzemple stoki ludilojn.
Alkemio
Alĥemio aŭ alkemio estas historia pra-staĝo de la scienca kemio. Oni povas konsideri ĝin ankaŭ kiel kvazaŭ-religian vojon al perfektiĝo per la ĥemia prilaboro de metaloj.
La prauloj kaj alkemio
La pra-homoj admiris la fajron; iam ili lernis kiel perfajre eltiri metalon el ŝtonoj kaj krei ĉiuspecajn objektojn el metalo. Tion farante, ili bone konsciis ke ili paŝis ekster la kutimaj naturaj leĝoj. Kaj en ilia menso plena je spiritoj, kie ĉio vivas, indis trovi klarigojn. Alkemio rezultas el klopodoj klarigi tion, kio okazas en la forno.
Bazaj kredoj de alkemio
Baza kredo de alkemio estas, ke krom la vegetala kaj animala regnoj, ankaŭ la minerala regno havas siaspecan vivon, speciale la metaloj: Ili bezonas milojn da jaroj por maturiĝi, puriĝi, perfektiĝi. La rezulto estas ilia alta grada transformo en oro, per transmutacio (konverto de unu metalo al alia). Dua baza kredo estas ke la naturo permesas akceli tiun perfektiĝon. La alkemiisto do nur helpas la naturon, kiam li faras oron el plumbo.
Etimologio
La vorto alkemio estas el greka deveno, tra la araba. La greka etimologio aludas la Egiptojn, kaj eblas ankaŭ kompreni ĝin kiel «arto de la fandado, aŭ de transformigo». Tamen, ni konstatu ke alkemio kaj orfarado ekzistas en ĉiuj kulturoj. Ofte, alkemio fariĝas videbla nur tra legendoj: La reĝo Midas, la oron-fekanta azeno, ktp.
Antikveco
La greka kaj egipta deveno de alkemio troviĝas en la t.n. Smeralda Tabulo. Tio estas aforismaro, kiun, laŭ la legendo, Hermeso Trismegistos engravis en smeraldo. La tekston oni tradukis en la latinan kaj ĝi iĝis la centra dokumento de la alkemiistoj. Diversaj grekaj alkemiistoj (Zozimo el Panopolis, Apolonius el Tiane) kaj arabaj alkemiistoj (Geber, Aviceno) riĉigis la tradicion, kiu venis en okcidentan Eŭropon en la Mezepoko.
Al-Ghazâlî (La alkemio de la feliĉo) kaj Jâbir Ibn Hayyân (al-Kutub al-sabʿūn aŭ "La sep libroj") ambaŭ verkis libron en kiu alkemio rolis ludon,
Mezepoko
Pri alkemio laboris la teologo Tomaso Akvino. Ankaŭ Jacques Coeur, ministro de la franca reĝo verŝajne sukcesis, kiel la publika skribanto Nicolas Flamel, kies nomo troviĝas diversloke en Parizo: Ambaŭ seneksplike riĉiĝis en malmulte da tempo. Tiuj sukcesoj kapturnigis ĉiujn pensulojn kaj pli kaj pli da aŭtoroj asertis ke ili trovis la Grandan Verkon. Alkemiistoj engaĝiĝis multnombraj ĉe la potenculoj, ekzemple ĉe la kortego de imperiestro Rudolfo la 2-a en Prago (kie ankaŭ ekzistas la alkemia palaco Wallenstein kaj la strateto de la oro).
Ora aĝo de alkemio
En la periodo de la 16- ĝis la 18-a jarcento, la alkemiaj tekstoj kongruiĝas pli kaj pli: la Ŝtono de la Filozofoj estas la celo. Ĝi disponigas ĵetpulvoron, per kiu ĉiu metalo transformiĝas en oron. La farado de la Ŝtono estas nomata Granda Verko. Pri tiu farado tamen, la alkemiaj libroj restas malklaraj.
La Granda Verko
Tiuj tekstoj ĉiuj asertas, ke la aŭtoro sukcesis la Grandan Verkon, ke li klarigas pli ol ĉiuj aŭtoroj antaŭ li, ke li tamen silentu pri diversaj detaloj. Li krome avertas ke la Granda Verko estas danĝera, ke la sukceso ankaŭ estas danĝera. La aŭtoro tiam komencas paroli pri la unua materio, kiun oni devas diveni dank'al liaj priskriboj kaj aludoj. Pri la operacioj, li nur parolas per alegorioj, kaj substrekas tion uzante ekzemple posesivan pronomon antaŭ la metaloj, por distingi ilin de la kutimaj metaloj: Nia Hidrargo, Nia Oro, ktp. En la klarigoj pri la farendaĵoj aperas diversaj simboloj: La reĝo, la luno, la suno, la stelo, la ambaŭseksulo, la agloj, la drako... Je la fino de la Granda Verko, la preparaĵo havas la sinsekvajn kolorojn: Nigro, ruĝo, (foje tie-ĉi: flavo) blanko. Poste indas ankaŭ purigi la ŝtonon kaj plipotencigi ĝin per diversaj faraĵoj.