cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bjangbjang-nudeloj
Bjangbjang-nudeloj (ĉine: tradicia 𰻞𰻞麵, simpligita 𰻝𰻝面, pinjino Biángbiángmiàn) estas tipo de nudeloj el kuirarto de provinco Ŝenŝjio, Ĉinio. La nudeloj, konsiderataj unu el la "Ok kuriozaĵoj de Ŝenŝjio" (陕西八大怪), estas dikaj kaj krudoj remen-similaj nudeloj. Antaŭe malbone konataj kaj konsiderataj kruda manĝaĵo de laboristoj de Ŝjiano, bjangbjang-nudeloj atingis sufiĉan popularecon kaj iĝis interreta memeo lastatempe, aparte pro la nekutime komplika ideogramo uzata en la nomo de la kuiraĵo. La ideogramo, uzata nur en la nomo de tiu ĉi manĝaĵo, havas verŝajne onomatopean signifon kaj estas skribita en tradicia ĉina ortografio per 58 strekoj.
La nudeloj
La nudeloj estas dikaj kaj longaj, kaj dum plejparto de ilia ekzisto ili estis konsiderataj loka popola manĝaĵo de Ŝjiano. Ilin plejparte priparis laboristoj kiuj ne havis tempon por kuiri pli fajnajn kaj elegantajn nudelojn kaj kuiristoj en malmultekostaj ŝjianaj rapidmanĝejoj. En la lastaj jaroj ili disvastiĝis en aliajn partojn de Ĉinio, je ne malgranda parto pro interreta memeeco de ilia nomo kaj intereso pri la esotera ideogramo uzata en ĝi por vorto biáng. La vorto biáng estas onomatopea, onikrede ĝi prezentas la sonon de nudela pasto falanta al metala tabulo dum kuiro.
La ideogramo
Kvankam ekzistas multaj variantoj de ideogramo biáng, la plej vaste akceptata estas skribata per 58 strekoj en tradicia formo kaj per 42 strekoj en simpligita formo. Ĝi estas unu el la plej komplikaj ĉinaj ideogramoj nun uzataj, kaj ĝi estas tre obskura kaj ne trovebla en plejparto de modernaj vortaroj, nek en la malnovaj kiel Kangxi-Vortaro.
600-aj jaroj
6-a jarcento| 7-a jarcento | 8-a jarcento Jaroj 580 | Jaroj 590 | Jaroj 600 | Jaroj 610 | Jaroj 620 600 | 601 | 602 | 603 | 604 | 605 | 606 | 607 | 608 | 609
Jouet-sur-l'Aubois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Mysletín
Mysletín (Misletin) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1226.
Komforto
Komforto laŭ la difino de esperantlingvaj vortaroj kiel la Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto estas "ĉio, kio igas la vivadon pli facila, la loĝadon pli oportuna, la hejmon pli ripoziga", en aliaj vortoj "ĉio, kio malpliigas penon kaj laciĝon en la ĉiutaga vivo".
La vorto venas de la angla esprimo comfort por "komforto" aŭ "agrabla sento") kaj celas bonan staton de homo bazita sur la ĉeesto de certaj sentoj aŭ emoj, sed ankaŭ bazita sur la ĉeesto de certaj helpiloj, maŝinoj, aŭ objektoj. Instalaĵo estas komforta pro siaj eblecoj kaj sia ekipaĵo se ĝi reduktas laboron kaj penon al homoj kaj do sekve ofertas al ili komforton.
Komforto ankaŭ povas esti ĝenerale difinita kiel la foresto de malkomforto, la foresto de videblaj malagrablaj sentoj, en iuj naciaj lingvoj, kiuj ne havas afikson mal-, ankaŭ nomata "miskomforto" (discomfort), do servo kiu celas forpreni videblajn malagrablajn sentojn, sed ne plene (aŭ tute ne) sukcesas pri tiu celo. Oni supozas, ke homoj konstante komparas aktualajn situaciojn kun antaŭe spertitaj situacioj. Dum ne ekzistas diferencoj inter tio, kio estis travivita kaj kio estas atendata de la situacio, ĉi tiu situacio ne estos konscie perceptita. Nur kiam estas diferencoj, ili estas specife identigitaj. Sekve, la komforto dependas de la atendoj de la homo kiu taksas la komfortecon de situacio.
Faverdines
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Komforto
Ĉiu homo disvolvas tiel nomatan komfortan hierarkion. Ju pli da komfortaj bezonoj estas jam plenumitaj, des pli altaj bezonoj estas disvolvitaj. Bezonoj jam plenumitaj estas konsiderataj memkompreneblaj kaj ne plu estas perceptitaj.
Laŭ socia studo de Zhang, Helander kaj Drury el 1996, komforto kaj malkomforto ne estas aranĝitaj sur la akso de kontinuumo. Laŭ iliia grupanalizo de terminoj, komforto estas rilata al la aspekto de ŝato kaj malkomforto kun la aspekto de sufero. Tiel eblas sperti komforton kaj malkomforton samtempe. Veturi ekstreman sportaŭton povus servi kiel ekzemplo ĉi tie. Objektive, estas alta nivelo de malkomforto kompare kun limuzino (vibro, bruo, mis-odoro kaj tiel plu). Subjektive, la ŝoforo tamen plejparte ĝuas veturi la sportaŭton. Tiel komforto kaj malkomforto okazas samtempe.
Drevant
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Sándor Buglya
Sándor Buglya [ŝAndor bugja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Buglya Sándor estas hungara reĝisoro, kameraisto, produktoro, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (koresponda 2014, ordinara 2017).
Sándor Buglya naskiĝis la  en Újkécske.
Biografio
Sándor Buglya maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1964, poste li akiris medicinan diplomon en Universitato Semmelweis en 1970. Dum la studentaj jaroj li estis amatora filmisto, tial li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1976, eĉ reĝisoran diplomon en 1981. Lia ĉefinstruisto estis György Illés. Inter 1976–1987 li laboris en hungara filma produktejo, poste en similaj filmaj laborejoj, ekde 1992 en televido. Li ankaŭ instruis en la altlernejo (1983-), en Universitato Reĝo Sankta Stefano (2002-2010), en Transilvania Hungara Universitato Sapientia (2004-), en Katolika Universitato Péter Pázmány (2008-). Li akiris sciencan gradon DLA en 2005. Li ricevis premiojn inter 1994-2021.
Cúchares
Francisco Arjona Herrera, alinome "Cúchares" [KUĉares] kaj "Curro Cúchares" (Madrido, 20a de majo 1818 - Havano, 4a de decembro 1868), estis hispana toreisto, filo de la banderilisto Manuel Arjona "Costuras", nevo de Francisco Herrera Rodríguez "Curro Guillén" kaj patro de la toreisto Francisco Arjona Reyes "Currito".
Li lernis estante knabo el majstro Pedro Romero. Li ekkarieris en 1840, kiel banderilisto. Li estis toreistigita (alternativa) en aprilo 1842. Ekde tiam li estis rivalo de Paquiro, kaj poste de José Redondo "El Chiclanero". Dum tiu jardeko li estis favorito de granda parto de la sekvantaro, sed lia agado iom post iom dekadencis ĉar li suferis lezon en genuo.
Li estis la unua toreisto de la historio kiu iĝis brutobredisto de taŭroj.
En 1868 li veturis al Kubo (tiam hispana provinco) por profesiaj celoj, sed tie malsaniĝis je flava febro kaj mortis en Havano. En 1885 liaj restaĵoj estis translokigitaj al Hispanio kaj kuŝas en la preĝejo de Sankta Bernardo de Sevilo.
Li estis la unua toreisto de la historio kiu uzis la muletaon kiel arta rimedo. Antaŭe la muletao utilis precipe por prepari la taŭron por esti glave mortigita. Li ricevis kritikojn sed hodiaŭ ankoraŭ oni konas la toreadon kiel «arto de Cúchares».
Lantan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
La Chapelle-Hugon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Gonzalo Collantes García
Gonzalo COLLANTES GARCÍA (naskiĝis en Santiago de Cuba) estas kuba esperantisto, diplomita en la Pedagogia Instituto de la Orienta Universitato, en la fako Geografio. Li esperantistiĝis en 1991 kaj de tiam estas estrarano de la Provinca Filio. Prezidanto de la PF, nuntempe li estas ĝia Ĝenerala Sekretario kaj Historiisto pri Esperanto en tiu teritorio. Gonzalo partoprenis en la 2-a, 3-a, 4-a, 5-a kaj 6-a kongresoj de KEA kaj en kelkaj internaciaj eventoj. En 2004 li estis invitita gvidi kursojn en Brazilo, de tiam 7-foje vojaĝis tien por gvidi E-kursojn en la urbo Maceió, ŝtato Alagoas. Ekde 2015 li estas la kuba ILEI-sekciestro. Nuntempe Gonzalo estas membro de la Elekta Komisiono de la Komitato de KEA.
Curro Romero
Francisco Romero López, plej ofte konata kiel «Curro» Romero aŭ «El Faraón de Camas» ​ (Camas, Provinco Sevilo, 1a de decembro 1933), estas hispana toreisto.
Li ekkarieris en 1954 kaj toreis por la unua fojo en la Toreejo Las Ventas de Madrido la 18an de julio 1957. Lin toreistigis (alternativa) la toreisto Gregorio Sánchez, en la toreejo de Valencio, la 18an de marto 1959; ​ tamen tiun tagon li tute malsukcesis. Li ja sukcesis kaj triumfe eliris tra la Pordo de la Princo de la Reĝa Toreejo de Sevilo kvarfoje: 19a de majo 1966; 13a de junio 1968; 29a de majo 1972 kaj 19a de aprilo 1980.
Unu de liaj plej sukcesaj sesioj okazis en Sevilo la 19an de majo 1966, kiam li tranĉis ok orelojn al ses taŭroj, kaj tiel ĝi estis la toreisto kiu plej multajn orelojn tranĉis en unu sesio en la Maestranza. Kiam toreisto sukcesas la sesiprezidanto rajtigas, ke oni fortranĉu unu, du orelojn aŭ eĉ la voston al la mortinta taŭro kaj oni havigu tion al la toreisto kiem premioj, se li faris bonkvalitan laboron.
Farinte ĉirkaŭ 900 taŭrludojn en sia kariero, li adiaŭis en festivalo okazinta en La Algaba (Sevilo), la 22an de oktobro 2000, en kiu li tranĉis du orelojn.
La toreŝatantoj tute dividiĝis inter tiuj kiuj tute apogis senkondiĉe (curristas) kaj tiuj kiuj tute kritikis lin kiel malkuraĝa kaj fuŝa (anticurristas). Li retiriĝis estante 66-jaraĝa, ​ post 42 jaroj de profesia aktiveco.
La 3an de marto 2001 ĵurio komponita de kronikistoj kaj toreŝatantoj inkludis lin ene de la listo de la 10 toreistoj plej gravaj de la 20.a jarcento, kun jenaj toresitoj: José Gómez "Joselito", Pepe Luis Vázquez, Juan Belmonte, Domingo Ortega, Manolete, Antonio Bienvenida, Antonio Ordóñez, Paco Camino kaj El Viti.
Cezia hidroksido
Cezia hidroksido aŭ hidroksido de cezio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratigado de la cezia oksido. Cezia hidroksido estas blanka aŭ flaveca, higroskopa, senodora solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cezia hidroksido prezentas ceziatomon ligitan al du hidroksilaj grupoj. Ĝi konsistas je 1 ceziatomo, 2 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Marçais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Lignières (Cher)
Lignières estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Ĉarvaka
Ĉarvaka, Ĉarvako aŭ Charvaka (चार्वाक; IAST: Cārvāka), konata ankaŭ kiel Lokāyata, estas antikva skolo de hindia materiismo. Ĉarvaka subtenas la kredon en rekta percepto, empiriismo, kaj kondiĉa inferenco kiel propraj fontoj de sciaro, defendas la superecon de filozofia skeptikismo kaj malakceptas ritismon, kaj supernaturismon. Ĝi estis tre populara kredaro en Hindujo antaŭ la apero de la nunaj tradicioj de Ĝainismo kaj Budhismo.
Brihaspati estas kutime referencata kiel la fondinto de Ĉarvaka aŭ Lokāyata filozofio. Dum la Hindua reformoperiodo de 600 a.n.e., kiam aperis Budhismo kaj Ĝainismo, tiu filozofio estis bone dokumentita kaj kontrastita de la novaj religioj. Multo de la frua literaturo de Ĉarvaka, nome la Barhaspatjaj sutroj, perdiĝis ĉu pro perdo de populareco aŭ pro aliaj nekonataj tialoj. Ties instruado estis kompilitaj el historiepoka duaranga literaturo kiel tiu trovita en la Ŝastroj, Sutroj kaj la Hindia eposa poezio same kiel en la dialogoj de Budho Gotamo kaj el la Ĝainisma literaturo.
Unu el la plej amplekse studitaj principoj de la Ĉarvaka filozofio estas ties malakcepto de inferenco kiel rimedo por establi validan, universalan sciaron, kaj de metafizikajn verojn. Alivorte, la Ĉarvaka epistemologio asertas, ke iam ajn oni inferencas veron el observado aŭ el veroj, oni devas agnoski dubon; nome inferencita sciaro estas subkondiĉa.
Ĉarvaka estas kategoriigita kiel heterodoksa skolo de Hinda filozofio. Ĝi estas konsiderata ekzemplo de ateismaj skoloj en la Hinduisma tradicio.
92578 Benecchi
92578 Benecchi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Susan D. Kern elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Robert J. Benecchi, edzon de la malkovristino, inĝenieron en planado de informadika aparataro, kiu kontribuis al la disvolvo de multenombraj teknikoj por sendrata komunikado kaj medicinaj aparatoj.
Bhind
Bhind, laŭ (भिंड) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Bhind havis populacion de en 2011 kun legopovo de 83%, kiu estas signife pli alta, ol la landa aŭ regiona mezumo.
Geografio
Bhind situas 143 metrojn super la marnivelo en la norda parto de la subŝtato proksime de la najbara Utar-Pradeŝo. Ŝikohabad troviĝas 62, Gvalior 72, Morena 77, Oraj 96, Agra 97, tutlanda ĉefurbo Delhio 274, subŝtata ĉefurbo Bopalo 395, Indaur 521, Mumbajo 1043, Kolkato 1068 kilometrojn (aere).
Historio
Reĝo konstruis fortikaĵon kontraŭ la oftaj ribeloj en la 16-a jarcento. En la proksimeco ekzistas ankaŭ aliaj fortikaĵoj el diversaj jarcentoj.
Lingvoj
En Bhind la oficiala lingvo estas la hindia.
Klimato
En Bhind pluvas malmulte, ol en la najbareco.
Trafiko
Bhind havas trairan fervojan linion kaj 5 alvenantajn vojojn.
Pepe-Hillo
José Delgado Guerra, plej bone konata kiel Pepe-Hillo [pePIljo] samsignife kiel Joĉjo (Sevilo, 14a de marto 1754 - Madrido, 11a de majo 1801), esits hispana toreisto.
Kariero
Oni konsideras lin kun Costillares — kies lernanto li estis — kaj Pedro Romero, — kun kiu li ege rivalis — kiel unu de tiuj kiuj fiksis la regulojn kaj la stilon de toreado.
Lia virtuoza stilo estis konata kiel sevila skolo. Li estas konsiderata unu de la ĉefaj stilistaj toreistoj. Oni supozas, ke li debutis ĉirkaŭ 1769 kaj estis toreistigita en 1774, en Malago, fare de Juan Romero.
En 1796 li publikigis la Traktato pri taŭrludado, grava teksto por koni la evoluon de la taŭrludado, citita ofte de la fakulo José María de Cossío en sia majstroverko prie. La verko estis tre probable redaktita de José de la Tixera, amiko de la toreisto.
Morto
La 11an de majo 1801 Pepe-Hillo estis toreanta kun José Romero Martínez — frato de la fama Pedro Romero —, Antonio de los Santos kaj Juan Conde en la taŭrludejo ĉe la Pordo de Alcalá en Madrido, tiam nomita Plaza de la Corte. Kiam li estis glavmortiganta la sepan taŭron, nome Barbudo, tiu faligis lin kaj laŭ bildo de la lasta gravuraĵo de la serio La tauromaquia de Goya rakontita detale de José de la Tixera en letero publikigita en Barcelono en 1801. Laŭ rakonto, poste la taŭro frapis lin per la dekstra korno kaj frapegis lin kontraŭ la grundon kaj tiel li ne povis eviti sekvajn frapojn en la ventro, pulmo, hepato, arterioj kaj aliaj internaĵoj, dum helpantoj povis nur klopodi al finmortigo de la besto. La fideleco kaj detaleco per kiu Goya montris Pepe-Hillo bategita de la taŭro eĉ en diversaj momentoj pensigis kelkajn fakulojn, ke Goya eble estis rekta atestanto surloke. Estis aliaj gravaj atestantoj, kiel la propra reĝino María Luisa, kiu lasis impresan ateston en letero sendita al Manuel Godoy. La okazaĵo impresis ankaŭ la madridan socion kaj estis dumlonge memorita en la torea etoso.
(162911) 2001 LL5
(162911) 2001 LL5 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:4 kun la Tero.
Ĝia discentra, ne tre klinata orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj tanĝas tiun de Venuso. Ĝia malsuprenira nodo estas iom proksima de la orbito de Venuso, ĝia suprenira nodo estas tre proksima de la orbito de Marso.
• ĝia venusa MOID estas 0,09417 astronomia unuo, tie estas 14,088 milionoj da km.
• La ĝi pasis al 0,08594 astronomia unuo (12,856 milionoj da km) de Marso,
• La ĝi pasas al 0,06629 astronomia unuo (9,917 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasos al 0,01690 astronomia unuo (2,528 milionoj da km) de la ruĝa planedo.
• La ĝi pasis al 0,10323 astronomia unuo (15,443 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,10332 astronomia unuo (15,456 milionoj da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,09466 astronomia unuo (14,161 milionoj da km) de Venuso,
• La ĝi pasos al 0,09766 astronomia unuo (14,610 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Morlac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Aladrén
Aladrén [alaDREN] estas municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Campo de Cariñena kies ĉefurbo estas Cariñena mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Aladrén estis rilatigita al la latina vorto artarius, tio estas "agrikulturisto", pro kio la centra simbolo de la municipaj blazono kaj flago estas romia plugilo.
Geografio
Aladrén estas municipa teritorio en la sudo de la komarko Campo de Cariñena norde de tiu de Vistabella kaj sude de tiuj de Paniza kaj Tosos. La loĝloko mem estas je 60 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 783 msm norde de la valo de la rivero Huerva. Ĝi estas tute inter Vistabella sude kaj Paniza nordokcidente.
Historio
La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento. Plue restis multaj moriskoj, kiuj laboris por agrikulturo; sed komence de la 17-a jarcento okazis la forpelo de la moriskoj el Hispanio, kio rezultis en krizo por la loko. Post la konkero fare de kristnaoj kun Paniza, kaj aliaj du proksimaj loĝlokoj, nome Luco kaj Alcañiz de Huerva, nune malaperintaj (nune en aktualaj teritotioj de Herrera de los Navarros kaj Tosos respektive) estis donitaj al la fratoj Fruela kaj Pelayo fare de Alfonso la 1-a. Poste ĝi ekestis de la familio Urrea, fondita de Maksimiliano de Urrea, filo de la germana imperiestro kiu formis parton de la trupoj de Sancho Ramírez, reĝo de Aragono, en la konkero de Barbastro.
En 1248, per privilegiiga rajtigilo de Jakobo la 1-a, Aladrén sendependiĝis disde Daroca, kaj ekformis parton de la komunumaro Sesma de Trasierra en la Komunumaro de Domaroj de Daroca, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio pluis ĝis la morto de Fernando la 7-a en 1833, nuligita en 1838.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Aladrén kie oni malaltiĝis el 242 loĝantoj en 1960 ĝis nunaj 58 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al Zaragozo kaj Cariñena.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj) kaj ĉefe brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo de mudeĥara stilo, la ermitejo, popola arkitekturo kaj naturaj lokoj.
Lavin (stacidomo)
Lavin estas fervoja stacidomo en Lavin, Svislando.
Guillermo Bes Salazar
Guillermo BES SALAZAR (naskiĝis en Santiago de Kubo) estas kuba agronomo, specialisto pri sanigado de plantoj (fakulo pri vermoj) kaj esperantisto. Li esperantiĝis en 2005, kaj estas membro de KEA kaj UEA. Guillermo estis prezidanto de la Provinca Filio en Santiago de Cuba dum la jaroj 2008 ĝis 2011. Nuntempe li estas aktivulo kaj instruanto de Esperanto nuntempe en Santiago de Cuba.
Esperanto-kongresoj
Li partoprenis en Seminarioj por aktivuloj kaj instruistoj organizitaj de KEA, Zamenhofaj metiejoj kaj aliaj naciaj aranĝoj. Guillermo partoprenis en 3 Universalaj Kongresoj (Havano 2010, Francio 2015 kaj Slovakio 2016) kaj la 49-a ILEI-Konferenco 2016 (Hungario).
(159368) 1979 QB
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,01134 astronomia unuo, tie estas 1,696 miliono da km.
Madulain (stacidomo)
Madulain estas fervoja stacidomo en Madulain, Svislando.
Mimamsa
Mīmāṃsā (Sanskrito: मीमांसा ) estas Sanskrita vorto kiu signifas "reflekto" aŭ "kritika esplorado" kaj tiel referencas al tradicio kontempladi tion kio estas reflektata en la signifo de kelkaj Vedaj tekstoj. Tiu tradicio estas konata ankaŭ kiel Pūrva-Mīmāṃsā pro sia fokuso al pli fruaj (pūrva) Vedaj tekstoj kiuj temas pri ritara agado, kaj simile kiel Karma-Mīmāṃsā pro sia fokuso al ritara agado (karma). Ĝi estas unu el ses Vedaj "jesaj" (āstika) skoloj de Hinduismo. Tiu partikulara skolo estas konata pro sia filozofiaj teorioj pri la naturo de darmo, bazite sur hermeneŭtiko de Vedoj, specialle la Brahmana kaj la Saṃhita. La skolo Mīmāṃsā estis fundamenta kaj influa por la vedantaj skoloj, kiuj estas konataj ankaŭ kiel Uttara-Mīmāṃsā pro sia fokuso al "pli malfruaj" (uttara) partoj de la Vedoj, nome la Upaniŝadoj. Kvankam kaj "pli fruaj" kaj "pli malfruaj" Mīmāṃsā esploras la celon de la homa agado, ili faras tion ekde diferencaj sintenoj al la neceso de rita praktiko.
Mīmāṃsā havas kelkajn sub-skolojn, el kiuj ĉiu difiniĝas per sia epistemologio. La Prābhākara sub-skolo, kiu prenas sian nomon el la filozofo Prabhākara de la 7-a jarcento, priskribis la kvin epistemologiajn fidindajn rimedojn por akiri sciaron: nome pratjakŝa aŭ percepto; anumāna aŭ inferenco; upamāṇa, per komparo kaj analogio; arthāpatti, nome uzo de postulo kaj derivado el cirkonstancoj; kaj śabda, nome vorto aŭ atesto de pasintaj aŭ nuntempaj fidindaj fakuloj. La Bhāṭṭa sub-skolo, el la filozofo Kumārila Bhaṭṭa, aldonis sesan rimedon al tiu kanono; anupalabdhi signife ne-percepto, aŭ pruvo per foresto de kono (ekz., la manko de pulvo sur mano de suspektito)
La skolo Mīmāṃsā konsistas el kaj ateismaj kaj teismaj doktrinoj, sed la skolo mem montris malmultan intereson en sistema ekzamenado de la ekzistado de Dioj. Anstataŭe, ĝi tenis, ke la animo estas eterna, ĉiea, nepre aktiva spirita esenco, kaj fokusis al epistemologio kaj metafiziko de dharma. Por la skolo Mīmāṃsā, la koncepto dharma signifas ritaron kaj socian devaron, ne deva-oj, aŭ dioj, ĉar dioj ekzistis nur nome. La Mīmāṃsa-anoj tenas ankaŭ, ke la Vedoj estas "eternaj, senaŭtoraj, [kaj] seneraraj", ke Vedoj vidhi, aŭ injunkcioj kaj mantroj en ritoj estas preskribaj kārya aŭ agoj, kaj ke ritoj estas de unurangaj gravo kaj merito. Ili konsideris la Upanisadojn kaj aliajn tekstojn rilatajn al mem-konaro kaj spiriteco kiel duaranga, filozofia rigardo pri kiu Vedānta malkonsentas.
Mīmāṃsā okazigis la studadon de filologio kaj de la filozofio de lingvo. Kvankam ĝia profunda analizo de lingvo kaj lingvistiko influis super aliaj skoloj de Hinduismo, ĝiaj rigardoj ne estis kunhavitaj de aliaj. Mīmāṃsa-anoj konsideris, ke la celo kaj povo de lingvo estas klare preskribi la propran, ĝustan kaj pravan. Kontraste, Vedānta-anoj etendis la rigardon kaj valoron de lingvo kiel ilo por ankaŭ priskribi, disvolvigi kaj derivigi. Mīmāṃsa-anoj konsideris ordigitan, laŭleĝe kondukitan, proceduran vivon kiel centra celo kaj plej nobla neceso de darmo kaj socio, kaj la dieca (teisma) subtenon kondukas al tiu celo.
La Mīmāṃsā skolo estas formo de filozofia realismo. Ŝlosila teksto de la Mīmāṃsā skolo estas la "Mīmāṃsā Sūtra" de Jaimini.
Černý Potok
Černý Potok (Pleil) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, parto de municipo Kryštofovy Hamry en distrikto Chomutov. Černý Potok situas apud ĉeĥa-germana ŝtatlimo proksimume kvar kilometroj sudokcidente de Kryštofovy Hamry, sed plej proksima najbara setlejo estas saksa urbeto Jöhstadt. Ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo estas loĝigita de dekkvara jarcento. Ĝiaj loĝantoj okupiĝis precipe per prilaborado de fererco, kiun en la ĉirkaŭaĵo oni minis en vico da minejoj. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 43 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Černý Potok estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 25,88 km².
Nomo
Černý Potok estiĝis per kunigo de domaroj kaj. La germana nomo en traduko signifas valo de zorgoj. En la historiaj fontoj la nomo aperas nur en indikita formo. La nomo de la alia domaro estis derivita el familia nomo Bleile (etformo al Blei). En la historiaj fontoj ĝi aperas en formoj Pleyl (1787) kaj Pleil (1846). La nomo Černý Potok estis enkondukita per proklamilo de ministerio de enlando en la jaro 1950.
Historio
Vilaĝo Černý Potok estiĝis en la jaro 1949 per kunigo de du domaroj kaj, kiu troviĝas proksime de la ŝtatlimo kun Germanio. Historio de ambaŭ domaroj estas reciproke ligitaj kaj kelkaj historij fontoj inter ambaŭ domaroj ne diferencigas.
Naturaj rilatoj
Černý Potok, simile kiel vico da aliaj ercmontaraj vilaĝoj en tiu ĉi regiono en distrikto Chomutov (ekz. Kovářská, Měděnec, Horní Halže, Petlery, Údolíčko, Mýtinka, Blahuňov ktp.) estas ankaŭ interesa mineralogia loko. En arbaroj oriente de la vilaĝo, kutime sur malnovaj ŝutmontoj, eblas trovi aperaĵoj de diversaj mineraloj – ekzemple fluorito, barito, kristalo, ametisto kaj agato.
Préveranges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Le Prese (stacidomo)
Le Prese estas fervoja stacidomo en Poschiavo, Svislando.
Nederlando en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
El Espartero
Manuel García Cuesta (Sevilo, 18a de januaro 1865 - Madrido, 27a de majo 1894), plej ofte konata kiel El Espartero, estis hispana toreisto kiu mortis estante 29-jaraĝa post kornofrapo ricevita kiam li estis mortigonta la taŭron, nome «Perdigón» (Virperdriko) de la brutobredejo Miura en la Taŭrludejo de Madrido. ​
Biografio
Lia oficiala nomo estis Manuel García Cuesta, dum lia kromnomo El Espartero (La Spartisto) devenis de la patra profesio en vendejo de spartaĵoj ĉe la Placo Alfalfa de Sevilo.
Li estis toreistigita (alternativa) en 1885 fare de Antonio Carmona, «El Gordito». Li tuj iĝis unu el la plej popularaj toreistoj siatempe kaj pri li oni rakontis multajn anekdotojn, ne ĉiam verajn. Li famis kiel malavara. Unu el ĉefaj toreaĵoj estis alvoko al taŭro demalproksime per fermita muletao alte, por malfermi ĝin dum la besto venas. Multajn jarojn poste alia sevila toreisto, Pepe Luis Vázquez, faris tion simile laŭ klarigoj de lia avo kiu estis apartenanta al lia toreteamo.
151430 Nemunas
151430 Nemunas estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la litovaj astronomoj Kazimieras Černis kaj Justas Zdanavičius elde la Observatorio de Molėtai (Molėtai, Litovio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la plej larĝa litovia rivero : Nemunas, unu el plej grandaj riveroj de Orienta Eŭropo, kiu fontas el Belarusio kaj trafluas Druskininkai, Alytus, Birštonas, Kaŭnon kaj aliajn litovajn urbojn antaù alflui la kaj la  50 km sude de Klaipėda. La rivero estas longa de 937 km.
Viri (stacidomo)
Viri (Вири) estas fervoja stacio en Bilani (Sumia provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Sagonne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Bilani
Bilani (Білани) estas vilaĝo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Morteratsch (stacidomo)
Morteratsch estas fervoja stacidomo en Pontresina, Svislando.
Saint-Hilaire-de-Gondilly
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
(159378) 1997 TS20
(159378) 1997 TS20 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Greka Tendaro » : ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Saint-Maur (Cher)
Saint-Maur - prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Saint-Christophe-le-Chaudry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Konstitucio de Azerbajĝano
La Konstitucio de Azerbajĝano (Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyası) estas la pli alta leĝo de la Azerbajĝana Respubliko. Ĝi estis adoptita per nacia referendumo la 12-an de novembro 1995, kaj ekvalidis la 27-an de novembro 1995, en la momento de ĝia oficiala publikigo. Ĝi anstataŭigis la konstitucio de la Azerbajĝana SSR kaj finis la epokon de la sovetia registara sistemo. La aktuala konstitucio estas la plej longviva en la historio de Azerbajĝano, krom la stalinisma Sovetia Konstitucio de 1936.
Ĉi tiu konstitucio establis Azerbajĝanon kiel demokratian, suverenan, socian, laika, unitaria kaj konstitucian ŝtaton. La azerbajĝana lingvo estas difinita kiel la oficiala lingvo. Bakuo estas difinita kiel la ŝtata ĉefurbo. Potenco estas donita al ĝiaj civitanoj, kiuj praktikas ĝin rekte per la elekto de registaraj reprezentantoj. Decidoj rilate al ŝanĝoj en konstitucia statuso aŭ al ŝanĝo de limoj estas submetataj al voĉdono de la civitanoj de Azerbajĝano ekzercitaj dum referendumo. Estas 147 artikoloj en la konstitucio de 1995.
Laŭ la Konstitucio, la Prezidanto de la Respubliko nomumas la Ĉefministron surbaze de la disdonado de la sidlokoj en la Nacia Asembleo. La prezidanto ankaŭ povas forpeli la ĉefministron de oficejo. La prezidanto ankaŭ nomumas (aŭ forpelas de oficejo) la membrojn de la registaro. Donitaj la konstituciaj potencoj de la prezidanto, Azerbajĝano povas esti konsiderata duon-prezidanta respubliko.
Li Curt (stacidomo)
Li Curt estas fervoja stacidomo en Poschiavo, Svislando.
Verneuil
La nomo Verneuil povas interalie rilati al la sekvaj francaj komunumoj
kun aldonaĵoj:
Mark Lehner
Mark LEHNER estas usona arkeologo kaj egiptologo; doktoro en Egiptologio ĉe la Universitato de Yale ekde 1990, li estas vizitanta helpoprofesoro de Egipta Arkeologio en la Orienta Instituto de la Universitato de Ĉikago, kaj asocia esploristo en la Semitic Museum de la Universitato de Harvardo. Krome, li estis direktoro de la esplorado de la altebenaĵo de Gizo, kie li trovis dum siaj elfosadoj abundajn arkeologiajn restojn de tio kio ŝajnas la vendejoj, domoj, atelieroj, hejmoj kaj lokoj en kiuj oni preparis la manĝon de la laboristoj kiuj plenumis taskojn de konstruistoj, same kiel enorma tombejon kie kuŝas tomboj kun restaĵoj de centoj da personoj enterigitaj ĉe la grandaj piramidoj, ĉefe laboristoj kaj ties familioj.
Lia doktoriga disertacio direktorita de Williams Kelly Simpson, kaj prezentita en 1990, estis Arkeologio de bildo: La Granda Sfinkso de Gizo. Defendanto de la interfaka arkeologia esplorado, li ĉiam klopodis aliri al ĝenerala rigardo de arkeologia kuŝejo el diversaj vidpunktoj. Lia libro, Ĉio pri la Piramidoj, estas profunda studo de la lokoj sur kiuj oni starigis la plej gravajn piramidojn de la Antikva Egipto, en kiu li priskribis la ritojn kaj mitologio ĉirkaŭ la morto kaj entombigo de la faraonoj, kaj la historion de la iamaj vojaĝistoj, rabistoj kaj arkeologoj. Li ankaŭ partoprenis en britaj kaj usonaj televidprogramoj, ĉefe por National Geographic, en kiuj li rakontas la eksperimentajn klopodojn konstrui piramidon kaj starigi obeliskon.
Luterana preĝejo (Kisvárda)
La Luterana preĝejo estas sakrala historia monumento (ekde 1992) en urbo Kisvárda (Hungario).
Historio
Depost dominado de turkoj regiono de Nyíregyháza malofte estis loĝata, tial oni invitis kamparanojn el ĉirkaŭaĵo de Szarvas en 1752. Inter ili estis ankaŭ luteranoj. Baldaŭe luterana grupo fondiĝis, la anoj vivis en 64 komunumoj, ekzemple en Kisvárda, kie la kirko estis konstruita en 1931. Pli frue ekde 1929 diservoj okazis loke helpe de propra pastro. Internaj renovigaj laboroj okazis en 1999.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed apude estas la kunvena domo. La fasado estas simetria, meze malsupre antaŭĉambro plene reliefas. Super la antaŭĉambro estas ronda fenestro, apude po unu mallarĝaj fenestroj. La navo ne havas turon.
Eldetal
Eldetal estas komunumo en Germanio, kiu estis formita la 26-an de majo 2019 per la fuzio de la antaŭaj komunumoj Grabow-Below, Massow, Wredenhagen kaj Zepkow. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la komunumaro Amt Röbel-Müritz. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Libkova Voda
Libkova Voda (Libekswasser, en la jaroj 1869–1910 sub nomo Lipková Voda) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1352.
Saint-Saturnin (Cher)
Saint-Saturnin estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Saulzais-le-Potier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Ildikó Czéró
[cErO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Czéró Ildikó estas hungara kegloludisto, monda ĉampiono, teknika desegnisto. Ŝia geedziĝa kaj ofte sporta nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Hudomiet Ferencné.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis kun licenco teknika desegnisto en mezlernejo en sia naskiĝurbo laŭ vespera lernado, poste pliajn licencojn pri stenografio kaj maŝinskribo. Ŝi eklaboris en uzino, kiu bankrotiĝis depost fino de la socialismo (1990). Ŝi edziniĝis en 1982, poste ŝi naskis filon, en 1989 ŝi divorcis.
Sporta kariero
konatiĝis pri la kegloludo en la menciita uzino (en ties keglejo) en sia aĝo 13, iom poste ŝi estis junulara kegloludisto. Ŝi estis hungara ĉampiono trifoje induope en 1985, 1986 kaj 1988. Intertempe ŝi estis la unua en mondĉampionumo en 1986 induope, ankaŭ inteame. Depost fino de la socialismo pro laborejaj kaj familiaj problemoj ŝi konkursis plej ofte en amatora statuso.
Thaumiers
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
92585 Fumagalli
92585 Fumagalli estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala konstruanto de teleskopoj kaj amatora astronomo Francesco Fumagalli, kiu observas. Li vivas en Bregazzana di Varese.
Verneuil (Cher)
Verneuil estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Lüen-Castiel (stacidomo)
Lüen-Castiel estas fervoja stacidomo en Lüen, Svislando.
Leskovice
Leskovice (Leskowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379. En majo de 1945, la 5-an kaj la 6-a de majo 1945, plimulto de la municipo estis forbruligita fare de naziistoj, kelkaj loĝantoj estis masakritaj. Post la milito la municipo estis denove konstruita.
Martín Castro López
Martín CASTRO LÓPEZ (naskiĝis - mortis  en Havano) estis kuba arkitekto kaj esperantista muzikisto. Li eklernis Esperanton en septembro 1979 kaj ekinstruis ĝin en 1981, estis aktivulo pri kulturo (1980-1983) kaj estrarano de KEA pri Kulturo (1984-1994). Li estis kunordiganto de E-konferencoj dum la Librofoiro Havano’86, membro de la Preparkomitato de la 1-a KEA-Kongreso kaj respondecis pri kulturaj aranĝoj dum la Konferenco Esperanto’88. Li estis kongresano kaj reprezentanto de kubaj artistoj en la 73-a UK (Roterdamo, 1988). Li estis LKK-ano pri artaj aranĝoj dum la 75-a UK (Havano, 1990). Martín prelegis dum la Unua Tutlanda Seminario (UTS) pri Informado (junio, 1992), la UTS pri Instruado (junio, 1993) kaj Ekspolingvo’93.
Franz Anton Ebner
Franz Anton EBNER (naskiĝinta ĉirkaŭ la jaro 1698-a en Salcburgo, mortinta samloke la ) estis aŭstra barokepoka pentristo.
Li disĉiplis ĉe Martino Altomonte, Francesco Solimena kaj Sebastiano Conca. Ekde 1727 li estis eĉ princĉefepiskopa kortega pentristo. En 1732 li elfaris la freskojn de la fama ĉevaltrinkigejo apud Neutor-tunelo. Ilin oni renovigis en la 1916-a jaro.
Samšín
Samšín (Samschin) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379.
Paniza
Geografio
Paniza estas municipa teritorio en la sudo de la komarko Campo de Cariñena lime kun tiuj (laŭhorloĝe) de Encinacorba, Cariñena, Tosos kaj Aladrén. La loĝloko mem estas je 53 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 6 km sudoriente de Cariñena laŭ la nacia ŝoseo N-330 kaj ĵuse komunikita ankaŭ pere de la Autovía Mudéjar, en la deklivaroj de la montaro Sierra del Águila, je 699 msm. Ĝi estas tute inter Aladrén sudoriente kaj Cariñena norde.
La municipa teritorio estas inter la unuaj deklivaroj de la montaro Sierra de Algairén okcidente kaj sude kaj la altebenaĵo kiu okazigas la Kamparon de Karinjeno. La ŝoseo N-330 trapasas du montopasejojn, nome Huerva (944 metrojn), kiu konektas kun Campo Romanos, kaj Paniza (938 metrojn), kiu havigas aliron al Campo de Cariñena. La riverea reto estas formata de malgrandaj rojoj apartenantaj al la baseno de la rivero Jalón. La altitudo gamas inter 1077 m sude (Cabezo Rodrigo) kaj 650 m norde, borde de la rojo Carracariñena.
Historio
Estis restaĵoj de epoko de iberoj. La konkero de la areo el islamanoj estis farita en 1127 fare de la reĝo Alfonso la 1-a kaj estis formale setlejo en 1294. La reĝo Pedro la 4-a vendis la lokon kun Aladrén, Luco de Huerva kaj Alcañicejo (tiuj du lastaj jam malaperintaj) al la familio Jiménez de Urrea. En 1348, Juan Jiménez de Urrea, partoprenis en la batalo de Épila kontraŭ la reĝo Pedro la 4-a, kio rezultis en la perdo de Paniza kaj la ceteraj propraĵoj, kiuj estis venditaj al la Komunumaro de domaroj de Daroca, sed en 1357 la reĝo donis Paniza al don Alvar García de Albornoz. En 1372 Pedro la 4-a redonis Paniza al Gonzalo González de Lucio kaj lia edzino Violante de Urrea.
La 16-a jarcento estis de progreso, sed komence de la 19-a jarcento kadre de la Milito de Hispana Sendependigo oni detruis ermitejon kun valorega retablo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Paniza kie oni malaltiĝis el 1 286 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 609 loĝantoj; do laŭlonge de la jarcento oni perdis la duonon. Evidente elmigrado foriris al Zaragozo kaj Cariñena.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj migdalarboj, sed ĉefe vitejoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la ununava preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, ermitejoj, kaj naturaj lokoj.
Malnova rezidejo (Salzburg)
La Malnova rezidejo (germane: Alte Residenz) en la historia urbokerno de Salcburgo, Aŭstrujo, estas la tradicia princĉefepiskopa palackomplekso.
Situo
La ampleksa tuto troviĝas inter la placoj Domplatz, Residenzplatz kaj la strateto Sigmund-Haffner-Gasse. La unua mencio estis dokumente ĉirkaŭ la jaro 1120. Gravaj novkonstruadoj faritis ekde 1600 sub la regado de Wolf Dietrich von Raitenau kontinuigote de Markus Sittikus von Hohenems kaj Paris von Lodron. Franz Anton von Harrach modernigis la fronton per pli grandaj fenestroj. La uesta Dietrichsruh, iama dupartita ĝardeno el la tempo de 1605/11, forigitis parte ĉirkaŭ la jaro 1790-a kaj anstataŭigitis nordueste per la novaj konstruaĵoj de la t.n. Toskanertrakt.
Antaŭ 1120 estis loĝintaj la (arki)episkopoj en la Arkiabatejo Sankta Petro estantaj mem benediktanaj abatoj.
Uzoj post 1803
Post la fino de la princĉefepiskopujo 1803 loĝis ĉi tie anoj de la aŭstra imperiestra familio, ekz. Karoline Auguste von Bayern, vidvino de lia imperiestra moŝto Francisko la 1-a. Krome gastis ankaŭ el Florenco forpelitaj anoj de la linio Habsburg-Toskana - tio nomdonis al Toskanertrakt. Krome estis tie ĉi ĝis 1986 la sidejo de la federacipolica direkcio. Ekde 1992 tiun ĉi parton uzas la fakultato pri jursciencoj de la Universitato de Salcburgo.
Nuntempe
Konsistas la rezidejo el pli ol 180 ĉambroj kaj salonegoj, el kiuj estis 15 fortimpresaj. Konata ege estas la granda salonego Carabinierisaal. La apudaj (Rittersaal de la kavaliroj, Konferenzzimmer por interparoladoj, Ante Camera, Audienzzimmer por aŭdiencoj, Arbeitszimmer por laborado, Schatullenkabinett, dormejo kun privata kapelo, Schöne Galerie kaj Gesellschaftszimmer) nove faritis sub la gvidado de Johann Lucas von Hildebrandt. Pentradis por ili Johann Michael Rottmayr kaj Martino Altomonte. Surloke ankaŭ ludis Wolfgang Amadeus Mozart kiam li estis kortega muzikisto; krome enscenigitis tie ĉi ties fruaj muzikdramaĵoj Die Schuldigkeit des ersten Gebots (KV 35), La finta semplice (KV 51) aŭ Il re pastore (KV 208).
La rezidejo nombriĝas inter la plej valoraj profanaj ejoj de la salcburga kerno. En la tria etaĝo estas krome la pinakoteko  Residenzgalerie kun bildoj el tute Eŭropo de inter la 16-a kaj la 19-a jarcentoj. Furoras la nederlandaj verkoj el la 17-a jarcento - temas pri la malnova nobela kolekto Czernin.
Interesataj plej agrable vizitu ĝin en la kadro de rondirado tra DomQuartier.
Partoj
La Malnova rezidejo grupiĝas ĉirkaŭ kvar internaj kortoj:
Antipatro de Sidono
Antipatro de Sidono (greke: Ἀντίπατρος ὁ Σιδώνιος, Antipatros ho Sidonios) estis antikva greka poeto de la dua duono de la 2a jarcento a.K. Cicerono menciis lin loĝanta en Romo en la epoko de Kraso kaj Katulo, kaj nomas lin brila epigramisto, foje tro preta al imitado. Liaj poemoj konservitaj en la Greka Antologio inkludas alvokojn al arto kaj al literaturo kaj epitafojn, sed ŝajne estas konfuzo en la Antologio inter Antipatro de Sidono kaj Antipatro de Tesaloniko, kiu vivis en la venonta jarcento.
Antipatro komponis epitafon por Sapfo.
Kun Filono de Bizanco, Strabono, Herodoto kaj Diodoro Sicila, li estas asocia kun la listo de la Sep mirindaĵoj de la antikva mondo, kiujn li priskribis en poemo verkita ĉirkaŭ 140 a.K.
(151517) 2002 PQ113
(151517) 2002 PQ113 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito tanĝas tiun de Marso sed ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la ruĝa planedo : ĝia marsa MOID estas 0,29025 astronomia unuo (43,421 milionoj da km).
Tosos
Tosos [TOsos] estas municipo de Hispanio, en la sudo de la komarko Campo de Cariñena kies ĉefurbo estas Cariñena mem, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
La Imperio de la silento
La Imperio de la silento (france: L'Empire du silence) estas belga filmo realigita de Thierry Michel kaj enkinejigita en 2022. En sia dokumenta filmo L'empire du silence, la belga produktoro Thierry Michel kaj la kongola nobelpremiito pri paco Denis Mukwege kronikas pri la kongola historio dum la lastaj tridek jaroj, inkluzive de Mobutu, la elmigrantoj en postkolonia Kongo, la potencbatalo kaj la fino de la diktaturo, la miksado de politiko kaj komerco, la geografio, justeco kaj seksperforto kiel milita armilo. Ĝi ankaŭ traktas la senpunecon de pluraj kongolaj agresantaj grupoj kiuj uzis seksperfortojn kaj ekzekutojn kiel militarmilojn kontraŭ sendefendaj civitanoj.
Tosos
Geografio
Tosos estas municipa teritorio en la sudo de la komarko Campo de Cariñena lime kun tiuj (laŭhorloĝe) de Aladrén, Paniza, Cariñena, Longares, Villanueva de Huerva kaj Aguilón.
La Imperio de la silento
Sinoptiko
La milito en Demokratia Respubliko Kongo, kun la ligitaj malobeoj de la homaj rajtoj denuncitaj de Denis Mukwege, fronte al la indiferenteco de la internacia komunumo.
Tosos
Historio
La konkero de la areo el islamanoj estis farita en la 12-a jarcento. De tiu epoko devenas la konstruado de du kasteloj en la teritorio, nome Casaza kaj Alcaciñejo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Tosos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 176 loĝantoj laŭlonge de la jarcento. Evidente elmigrado foriris al Zaragozo kaj Cariñena.
Morteza Neidavoud
Morteza Neidavoud (en persa مرتضی نی‌داوود, naskiĝis en la jaro 1900 en Esfehano, mortis la 24-an de Julio 1990 en San-Francisko) estis muzikisto, komponisto kaj ludisto de Tar. Li kreskis en juda kaj muzikema familio en Irano.
Vivo
Morteza Neidavoud naskiĝis en la jaro 1900 en juda familio en centra Irana urbo nome Esfehano. Sed kiam li aĝis tri jarojn, ilia familio iris al Teherano kaj tie ekloĝis. En kelkaj fontoj, lia naskiĝ-urbo estas menciite Esfehano kaj en kelkaj aliaj fontoj lia naskiĝurbo estas menciite Teherano. Kiam Morteza Nejdavoud estis infano, lia talento por muziko iĝis klara, do lia patro Bala Ĥan, kiu mem estis muzikisto kaj ludisto de Tar kaj Tombak sendis lin al instruisto de muziko por edukiĝi pri tio. La instruisto nomiĝis Ramezan Zolfaqari, kiu estis el la studantoj de Hosein Qoli. Morteza Nejdavoud dum 7 monatoj lernis muzikon ĉe Ramdezan Zolfaqari kaj post tio li edukiĝis dum ĉirkaŭ 2 jaroj ĉe Hosein Qoli mem.
Post lerni muzikon ĉe Hosein Qoli, Morteza Neidavoud komencis lerni muzikon ĉe Darviŝ Ĥan, kiu estis fama muzikisto kaj ĉe li Morteza lernis kiel ludi Tar. Li komencis ludi Tar kiam aĝis nur 16 jarojn kaj iĝis plene profesia pri tio kiam estis 20-jaraĝa. Lia frato Musa Neidavoud ankaŭ estis muzikisto kaj ili kunlaboris multe.