cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mikrobiologio de la Lyme-malsano
La boreliozo Lyme aŭ Lyme-malsano estas ĉiam pli ofte aperanta, infekta malsano kaŭzata de almenaŭ tri specioj de Gram-negativaj bakterioj de la genro Borelio, apartenantaj al la ordo de Spiroketaloj. (Al tiu ĉi ordo apartenas ankaŭ la treponemoj kaj leptospiroj.) La genro Borelio havas almenaŭ 37 konatajn speciojn, el inter kiuj hodiaŭ 12 estas suspektataj kiel kaŭzantoj de Lyme-malsano. La nombro de genetike rilataj mikrobo-stamoj estas nekonata. Tiujn borelio-speciojn, kiuj certe kaŭzas Lyme-malsanon, oni nomas kolektive Borrelia burgdorferi sensu lato.
Ernő Lendvai
Ernő Lendvai naskiĝis la en Kaposvár, li mortis la  en Budapeŝto.
József Deme
József Deme [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Deme József estas hungara kajakisto, trifoja olimpiano, dufoja mondĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Szolnok.
Biografio
estis kajakisto en en sia naskiĝurbo sur Tiso ekde 1964. Li estis junulara ĉampiono en 1969, ekde 1971 longe lia paro en kajako estis János Rátkai. Li estis ankaŭ hungara ĉampiono sesfoje inter 1972-1980 individue aŭ teame, dum li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta medalo en 1972 duope en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1973 duope, respektive kvarope. Pli frue jam en 1976 li estis trejnisto, iom poste li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Post la emeritiĝo li vivis en Velence apud la samnoma lago.
Frazosintakso
Frazosintakso estas tiu parto de sintakso, kiu klarigas la formadon de frazoj. Ĝi kontrastas al la vortsintakso.
Vanda Šimaitienė
Vanda Šimaitienė  (naskiĝis la en Lygumai, distrikto Pakruojis) estas litova esperantistino, apartenas al Esperanto klubo "Ruto".
Dum 1958 – 1962 ŝi studis en Pedagogia instituto de Šiauliai (nuntempe Universitato de Šiauliai) kaj tie akiris profesion de pedagogo. Post la studado ŝi pli ol 40 jarojn instruis en diversaj lernejoj de la urbo Šiauliai kaj ankaŭ en aliaj urboj. Printempe de 1995 Vanda finis E- kurson (gvidis P. Stasiūnas) kaj aktive eniris en la klubagadon. Ŝi prenis memvole multajn organizajn klopodojn de la klubo sur siajn ŝultrojn. Precipe profesian inventemon ŝi demonstris, organizante tradiciajn printempajn postpaskajn kunestadojn „Rideto“.
Vanda partoprenis en BET-oj (1996, 2005), laboris kiel helpantino en UK-90 en Vilnius. Ŝi estis ĉiam elektata en la kluban revizian komisionon. La filino Daiva, instruistino de la angla, tre favore traktas okupiĝon de sia patrino pri Esperanto. Vanda ŝatas memstare aǔ kun samklubanoj ekskursi kaj turiste vizitadi diversajn landojn ankaŭ niajn respublikajn regionojn. Ŝi mem estas sperta ekskursgvidantino.
Rain
Rain estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Lake Placid
Lake Placid estas vilaĝo en Kantono Essex, nordorienta Nov-Jorkio, Usono. Ĝi situas en montaro nomita la Adirondakoj. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Tie okazis la Vintraj Olimpikoj 1932 kaj 1980.
Saanen
Saanen (france Gessenay) estas de Kantono Berno en Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al la malnova distrikto Saanen kies ĉefloko ĝi estis, kaj ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto kaj ĉefloko de la nova administra distrikto Supra Simme-Valo-Saanen. Ĝi havis 6961 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008, kiu nombro kreskis al 7053 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Saanen situas ĉe la bordo de la rivero Sarino, de kies germana nomo Saane la komunumo ricevis sian nomon. Al Sarino alfluas en Saanen la du fontriveroj Louibach kaj Turbach. Krom la ĉefvilaĝo Saanen mem apartenas al la komunumo la vilaĝoj Abländschen, Bissen, Ebnit, Gruben, Grund, Gstaad, Kalberhöni, Saanenmöser, Schönried kaj Turbach, kiujn oni en la loka alemana dialekto nomas Bäuerte.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 119,74 km², de kiuj 35,3% estas kovritaj de arbaro, 51,3% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Saanen limas en nordo al Charmey kaj Jaun (ambaŭ en Kantono Friburgo), en oriento al Boltigen, Zweisimmen, Sankt-Stefano kaj Lenk en Simme-Valo, en sudo al Lauenen kaj Gsteig ĉe Gstaad, kaj en okcidento al Château-d'Œx kaj Rougemont (ambaŭ en Kantono Vaŭdo).
Trafiko
Saanen disponas pri stacidomo ĉe la Montreux-Berna Oberlanda-Fervojo de Montreux al Zweisimmen. De la stacidomo de Saanen krome eliras diversaj poŝtaŭtolinioj.
Tra Saanen ankaŭ kondukas la pasejstrato tra la Col-des-Mosses-Pasejo de Zweisimmen al Château-d’Œx.
Historio
La unua dokumenta mencio de Saanen datiĝas el la jaro 1228 en la franclingva formo Gissinay. La germanlingva formo estis menciita unuan fojon en la jaro 1340 kiel Sanon.
Partneraj komunumoj
La komunumo Saanen havas urbajn partnerecojn kun:
Gerbrunn
Gerbrunn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Würzburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Propozicio-sintakso
Sintakso
:Akordo al la subjekto :Sensubjekta propozicio :Predikato :Atribua predikativo :Objekto :Adjekto :Loka adjekto :Tempa adjekto :Stata adjekto :Modala adjekto :Koncern-adjektoj :Plurfunkcieco de frazelemento :Speco de la propozicio :Vortordo :Ordinara vortordo :Ligita vortordo :Reliefiga vortordo
Dorina Csifó
Dorina Csifó [ĉifO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Csifó Dorina Mirtill estas hungara voĉoaktoro, muzikalkantisto.
Dorina Csifó naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Dorina Csifó komencis frekventi privatan aktorlernejon de Judit Koltai en 1992. Ŝi debutis en muzikalo en 1997. Tamen ŝi estas precipe voĉoaktoro. Ŝi fondis ŝlagrorkestron en 2008. Ŝi ricevis voĉoaktoran premion en 2019. Ŝi edziniĝis en 2011, en la sekva jaro ŝi naskis filon, post jaroj ŝi eksedziniĝis.
Ngô Bảo Châu
Ngo Bao Chau (Ngô Bảo Châu) (naskiĝis la 26-an de junio 1972 en Hanoi ) estas vjetnama matematikisto ĉe la Universitato de Ĉikago. Li havas duoblan civitanecon de Vjetnamio kaj Francio. Châu gajnis famon pro pruvo de la Fundamenta Lemo de teorio de aŭtomorfaj formoj, kiun proponis Robert Langlands kaj Diana Shelstad. La ĵurnalo Time elektis lian pruvon unu el la plej grandaj sciencaj malkovroj de la jaro 2009.
Biografio
Ngô Bảo Châu naskiĝis en 1972 kiel la sola filo en familio de intelektuloj en Hanojo, Vjetnamo. Lia patro, Ngô Huy Cẩn, estis profesoro pri fiziko en Vjetnama Nacia Instituto pri Mekaniko, kaj lia patrino, Trần Lưu Vân Hiền, estis profesoro-kuracisto en Hanoja malsanulejo.
Je la aĝo de 15 jaroj Châu eniris specialan klason pri matematiko en altlernejo de Vjetnama Nacia Universitato (Khối chuyên Tổng Hợp - Đại học Khoa Học Tự Nhiên Hà Nội ), iam konata kiel A0-klaso. En jaroj 11 kaj 12 de sia lerneja eduko, Châu partoprenis, laŭorde, la 29-an kaj 30-aj Internacian Matematikan Olimpiadon kaj iĝis la unua vjetnamano, kiu gajnis du orajn medalojn, la unuan de kiu li gajnis kun perfekta rezulto (42 el 42).
Post la altlernejo Châu prepariĝis por studo en Budapeŝto, sed post detruo de komunisma reĝimo Hungario ĉesis provizii stipendion por vjetnamaj studentoj. Pro liaj gravaj rezultoj li ricevis inviton al Universitato Paris-6 (Université Pierre et Marie Curie), sed li anstataŭe ekstudis en prestiĝa École Normale Supérieure. En 1997 li atingis rangon de Ph.D de Universite Paris-Sud sub gvido de Gérard Laumon. Li iĝis membro de CNRS ĉe Universitato Paris-13, kie li laboris ekde 1998 ĝis 2005. Tie li habilitiĝis en 2003. En 2005 li iĝis profesoro de Universitato Paris-Sud-11. La samon jaron li ankaŭ ricevis titolon de profesoro en Vjetnamo, tiel iĝante la plej juna profesoro en Vjetnama historio (li aĝis 33). Nun li laboras en Institute for Advanced Study, Princeton, Nov-Ĵerzejo kaj ankaŭ havas pozicion en Hanoja Institudo de Matematiko. En 2010 li akceptis profesorecon en Universitato de Ĉikago kaj estas komenconta laboron ekde la 1-a de septembro.
Eventuale, Châu sukcesis pruvi ĝeneralan kazon de la lemo de Langlands en 2008, per enkonduko de novaj metodoj en algebra geometrio. Nombroteoriisto Peter Sarnak skribis pri lia rezulto:
Time elektis sukceson de Châu kiel unu el la plej gravaj sciancaj malkovroj de jaro 2009. En 19-a de aŭgusto 2010 Châu ricevis Fields-Medalon ĉe ICM 2010 en Hajderabado, Barato.
Rapidmalpliigilo
Rapidmalpliigilo aŭ kongruigilo estas mekanika sistemo formita per muntitaj dentradoj sur kadro tiele ke la dentoj de la dentradoj kongruas.
La transmisio de rotacio inter kontaktantaj dentoradoj povas esti datitaj el la Meĥanismo de Antikithera de Antikva Grekio kaj el la sud-indikanta ĉaro de Ĉinio. Ilustraĵoj de la sciencisto de la Renesanco nome Georgo Agrikola montras kongruigilojn kun cilindraj dentoj. La plibonigo de evolventaj dentradoj havigis normigan desegnon de rapidmalpliigilo kiu havigas konstantan rapidproporcion.
Ĉe bicikloj rapidmalpliigiloj aŭ kongruigiloj proporciigas kaj ekvilibrigas la rilaton inter rapido kaj fortoneceso, tio estas niveligas la forton postulitan por la diversaj terenoj trairotaj, depende de la deklivo, firmeco, atabileco, malsekeco ktp.
Heineken
La nederlanda bierfarejo Heineken kaj Co estis fondita la 16-an de decembro de 1863 far Gerhard Adriaan Heineken. Ĝi estas la dua plej granda bierfarejo en Eŭropo (2004) kaj ekde 2004 eĉ la tria plej granda bierfarejo de la mondo post la belga InBev kaj Anheuser-Busch en Usono.
Per agresa prezopolitiko, Heineken akiris en 1912 la gvidantan rolon en la hejma merkato. En 1931 oni fondis la unuan eksterlandan filialon en Surabaja, Indonezio. La produktado atingis eĉ 200.000 hl jare (ĉe konkurantoj ĉ. 3000 hl je jaro). En 1936, Heineken fondis kun la trinkaĵfirmao "Fraser and Neave" la hodiaŭan Asian Pacific Breweries. La disvastiĝo en Azio baziĝis sur tiuj ĉi fruaj investadoj. Ekde la 1930-aj jaroj, la firmao aperis en Usono.
Post la dua mondmilito, la firmao evoluis ĝis 2000 al la 2-a firmao en la bierfarado kun produkta kvanto de 98 milionoj da hektolitroj je jaro. Heineken eksportas el tio 19 milionojn al 170 landoj kaj tiel ĝi estas la plej disvastiĝanta biermarko.
Heineken kaj politiko
La bierbotelo kaj la firmao portas ruĝan stelon kiel simbolon. Origine oni volis tiel popularigi ĝin inter la laboristoj. Ĉar en Hungario la uzado de ruĝa stelo estas malpermesita, oni provas pro tio eki juĝproceson kontraŭ la firmao en Hungario (2005).
Loto
Loto estas
Republic P-47 Thunderbolt
La Republic P-47 Thunderbolt estas usona ĉasaviadilo, kiun oni uzis dum la Dua Mondmilito. Kiel ĉefa ĉasaviadilo kun North American P-51 Mustang, P-47 batalis en la Eŭropa fronto kaj ĉefe partoprenis en la eskortaj misioj dum la bombado de Eŭropo kaj grundaj atakoj antaŭ la Operaco Overlord.
Loto
Proverbo
Ekzistas proverbo pri loto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Republic P-47 Thunderbolt
Kiel ĉefa militaviadilo de Usona Armea Aerforto P-47 sukcese faris sian rolojn, ambaŭ ĉasaviadilo kaj ĉasbombaviadilo. Danke al famo en dua mondmilito, La Fairchild Republic A-10 Thunderbolt II, moderna atakaviadilo de Usona Aerarmeo sukcedis nomon de P-47.
Historio
La P-47 estis prilaborita por anstataŭi ĉasaviadilon de Republic Aviation, Seversky P-35. Unue Republic Aviation prezentis XP-47 kaj XP-47A, sed tuj dezajnoj ne adaptiĝis en USAAC. Tiam Republic Aviation proponis XP-47B kun plilarĝita korpo. XP-47B estis elektita de USAAF kaj debutis en 1942. P-47 estis peza, pli ol aliaj ĉasaviadiloj kiel Lockheed P-38 Lightning aŭ Curtiss P-40 Warhawk, Brita Supermarine Spitfire.
La unu el teknikaj specialaĵoj de P-47 estas ĝia motoro. La motoro de P-47, aermalvarmiĝita piŝtmotoro Pratt & Whitney R-2800 estis kun aer piŝtmotoro kun turboŝaltilo, kiu estis simila kiel motoro de bombaviadilo. La teknikoj de turboŝaltilo plibonigis rendimenton kaj manovron de P-47 en superalta rapideco, kaj ebligis krei altan rapidon dum la aerbatalo. La P-47 ofte partoprenis en la eskorto de bombaviadiloj kiel B-17 kaj B-24, kaj batalis kun germanaj ĉasaviadiloj. P-47 ofte survivis en la peza damaĝo danke al peza kiraso. Operaciante la P-47, pluraj flug-asoj kiel kolonelo Francis Gabreski kaj Robert. S. Johnson gajnis venkon en aerbatalo.
La alta kredidenco ankaŭ helpis P-47 en grundaj misioj. P-47 ankaŭ aktive partoprenis en la grundaj atakoj kontraŭ germanaj terarmeoj en Francio. Dum kaj post la Invado en Normandio, P-47 oferis aeran helpon por aliancanaj fortoj kaj sukcese detruis multajn germanajn tankojn kaj veturilojn.
Post la milito, P-47 estis oferiĝitaj al pluraj eŭropaj landoj, inkluzive Italio kaj Jugoslavio. Last P-47 retiriĝis en 1966, el Perua Aerarmeo.
Francesco Paolo Frontini
Francesco Paolo Frontini (Katanio, 6-an de aŭgusto 1860 - 26-an de julio 1939, Sicilio) estis itala komponisto.
Studento ĉe la Kolegio de Palermo, li studis kun Pietro Platania kaj poste ĉe la Konservatorio de Napolo kun Rossi. Lia unua opero Nella, premiere prezentita en Katanio en 1881, donis al li ideon. Lia oratorio Sansone, skribita laŭ mendo de la municipo Katanio, estis tre festita.
Arbon (stacidomo)
Arbon estas fervoja stacidomo en Arbon, Svislando.
Francesco Paolo Frontini
Poste aperis pliaj sukcesaj operoj (1893) kaj Il Falconiere (1899). Li komponis krome Requiem, kvarteton por muzikinstrumentoj, re minora, multnombraj am-aferoj rimarkinde influitaj de la populara sento. Lia kolekto de siciliaj kantoj, eldonita de Ricordi, kiu estas ege interesa por adorantoj de ĉi tiu klaso de studoj.
Gaston Moch
Gaston MOCH [mok] (naskita la en Saint-Cyr apud Parizo; mortinta en 1935) estis franca esperantisto, oficiro de artilerio ĝis 1894, poste verkisto kaj pacisto.
Moch estis membro de la Lingva Komitato de 1905 ĝis 1912 (eksigo pro kontraŭesperanta agado). (Surbaze de la artikolo de Louis BASTIEN en Enciklopedio de Esperanto).
1260 Valhalo
Nomo
Ĝia nomo celebras la monumenton Valhalon, marmora templo dediĉita al la elstaraj homoj de Germanio.
Publika juro
La publika juro estas branĉo de la nacia juro, kiun oni tradicie kontrastigas kun la privata juro.
Ĝi inkluzivas:
Kantono Apencelo Interna
La Kantono Apencelo Interna estas unu el la 26 federaciaj ŝtatoj de la Svisa Konfederacio. Ĉefloko de la kantono estas la vilaĝo Apencelo, kies teritorio tamen dividiĝas inter la distriktkomunumoj Apencelo, Rüte kaj Schwende. Fine de la jaro 2008 la kantono havis 15549 loĝantojn. La kantona nomo en la lingvoj de la Svisa Konfederacio estas Appenzell Innerrhoden; Appenzell Rhodes-Intérieures; Appenzello Interno kaj romanĉe: Appenzell Dadens.
Geografio
La Kantono Apencelo Interna situas en nordoriento de Svislando en la Apencela Montaro. Ĝi estas la svisa kantono kun malplej da loĝantoj (iom pli ol 15 000) kaj la dua plej malgranda laŭ areo (la plej malgranda estas Bazelo Urba). Ĝi havas limon kun la Kantono Apencelo Ekstera kaj kun la Kantono Sankt-Galo. Ambaŭ Apenceloj do fakte estas enklavo en la Kantono Sankt-Galo. Pro tio apencelanoj kelkfoje ankaŭ ŝerce diras, ke Apencelo estas la orpeco, kiu falis sur sterkejon. La plej alta monto en Apencelo estas kun alteco de 2502 metroj super la marnivelo Säntis, sur kies pinto renkontiĝas al tri kantonoj Apenceloj Interna kaj Ekstera kaj Sankt-Galo.
Hoher Kasten situas sur la limo inter la kantonoj Kantono Apencelo Interna kaj Kantono Sankt-Galo.
Lingvoj
La oficiala lingvo estas la germana. Ĉefe parolata estas la apencela dialekto de la alemana lingvo. Lau la popolnombrado de la jaro 2000 92,9 % de la loĝantaro estis denaske germanlingva, dum 2,5% denaske parolis serbo-kroate kaj 1% albane.
Historio
La Kantono Apencelo membriĝis en la Svisa Konfederacio dum la jaro 1513, kaj post la reformacio (1523 ĝis 1597) dum la jaro 1597 pace divigiĝis al du duon-kantonoj, Apencelo Ekstera kaj Interna, kiuj ambaŭ restis plenaj membroj de la Konfederacio.
Apencelo Ekstero devis surbaze de verdikto de la Federacia Tribunalo de la 25-a de marto 1990 je la 27-a de novembro 1990 kontraŭ la volo de la vira civitanaro enkonduki la voĉdonrajton por la virinoj je kantona nivelo. Apencelo Ekstera estis tiel la lasta kantono, kiu enkondukis la voĉdonrajton pro la virinoj kaj la ununura, kiu tion faris kontraŭ la volo de la propra vira civitanaro. Daŭris tamen ankoraŭ ĝis la Landkomunumo 2010, kiam kun Daniela Fässler al unua virino fariĝis membro de la apencel-ekstera registaro.
Politiko
La kantono Apencelo Interna estas unu el la lastaj du kantonoj en Svislando, kiu estas regita far la landkomunumo (germane: Landsgemeinde). Tio estas asembleo de ĉiuj voĉdonrajtaj loĝantoj de la kantono. En ĉi-tiu asembleo povas estis decidita pri ĉiuj leĝo-proponoj per publika voĉdono kaj dum ĝi estas elektita la registaro de la kantono.
Administra subdivido
En Kantono Apencelo Interna la politikaj komunumoj nomiĝas distriktoj. La kantono estas dividita en ses distriktojn respektive komunumojn. Vidu sub Distriktoj de Kantono Apencelo Interna.
Heilly (stacidomo)
Heilly estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta inter j Méricourt-l'Abbé kaj Heilly, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Nord - Lille (272000).
Thomas Vermaelen
Thomas Vermaelen (n. ) estas belga futbalisto.
Nikolaj Gastello
Nikolaj Franceviĉ GASTELLO (Николай Францевич Гастелло; naskiĝis la en Moskvo, mortis la ) estis soveta piloto, kiu per la maniero de Pjotr Nesterov (t.e. kiel kamikazo) atakis germanan trajnon. Ĝis la dua mondmilito li partoprenis du aliajn militojn: Vintran militon kaj batalon de Halhin Gol.
Gastello estris bombaviadilon ДБ-3. La malamikoj sukcesis trafi lian aviadilon per kanono. Li kun tri amikoj direktis la rompitan aviadilon kontraŭ nazia teknikaro, ĉar ili nek povis veturi hejmen, nek volis saltante el la aviadilo esti kaptitaj de nazioj.
Ovitz-familio
La Ovitz-familio [ovic sed ankaŭ oviĉ] estis familio de judaj nanoj, veturantaj muzikistoj, kiuj travivis suferojn en la koncentrejo de Aŭŝvico, dum la dua mondmilito.
Origino
La Ovitz-familio devenis el la rumana vilaĝo Rozalia, en Transilvanio. Ili estis posteuloj de Ŝimson Eizik Ovitz (1868-1923), amuzisto kaj migranta rabeno. Li estis patro de 10 nanaj infanoj kaj unu normalstatura el du geeziĝoj. La patro mem estis nano.
La infanoj fondis sian propran amuzgrupon, La liliputa trupo. Ili kantis kaj muzikis tra Rumanio, Hungario kaj Ĉeĥoslovakio en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj. Ili povis kanti jidiŝe, hungare, rumane, ruse kaj germane. Se ili ne turneis, ili vivis en unuopaj domoj kun geedzoj. Komence de la dua mondmilito, kunlaboris 12 familianoj, el ili 7 nanoj. Ili havis unuaj radion kaj aŭtomobilon en la vilaĝo.
Post kiam Hungario okupis nordan Transilvanion en septembro de 1940, oni malpermesis iliajn amizigajn spektaklojn, sed ili akiris dokumentojn, kiuj permesis por ili la pluajn turneojn ĝis 1944. La hungara ŝtato deportis ilin la 15-an de majo 1944 al Aŭŝvico. Nur altstatura frato eskapis, sed oni pli poste kaptis kaj ekzekutis lin.
En la mortkampo Aŭŝvic, ili altiris atenton de Josef Mengele, kiu kolektis kuriozaĵojn por siaj heredaj eksperimentoj. Li faris terurajn eksperimentojn je ili, sed fine ĉiuj travivis la suferojn kaj liberiĝis en 1945. Post fno de la milito, ili hejmenpiedis el Sovetunio – kien la rusa aremo forportis ilin – dum 7 monatoj al sia vilaĝo, sed siajn domojn posedis jam aliaj. Post tio, ili migris al vilaĝo Sighet kaj pli poste al Belgio kaj en majo de 1949 al Palestino. Ili setlis en Ĥajfo kaj rekomencis siajn turneojn. En 1955, ili retiriĝis kaj aĉetis kinejon.
Posteuloj de la nanaj viroj naskiĝis kiel normalstaturaj; la virinoj ne gravediĝis. La unua naskita nan(in)o, Rozika Ovits, mortis en 1984 en aĝo de 98. La lasta travivanto de la familio Perla Ovitz mortis en 2001.
Literaturo
·	Yehuda Koren & Eilat Negev: In Our Hearts We Were Giants - the Remarkable story of the Lilliput Troupe (2004) (En Niaj Koroj Ni Estis Gigantoj- la Rimarkebla storio de la Liliputa Trupo
Erxleben (Börde)
Erxleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Moabo
Moabo (moabe 𐤌𐤀𐤁, مؤاب, מוֹאָב) estas la historia nomo de monta terpeco en Jordanio. La tero kuŝas apud multe el la orienta marbordo de la Morta Maro. La ekzisto de la antikva Reĝlando Moabo estas atestita el diversaj arkeologiaj trovoj, precipe la Meŝa-steleo, kiu priskribas la moaban venkon super nenomata filo de la Reĝo Omrio de Izraelujo. La moaba ĉefurbo estis Dibono. Laŭ la hebrea biblio, Moabo ofte konfliktis kun siaj izraelidaj najbaroj je sia okcidento.
Ĉefdio de Moabo, laŭ la Meŝa-steleo same kiel la Hebrea Biblio, estis Kemoŝ, kiu por la moabidoj eventuale estis identa kun (la vira) Aŝtar kaj Moloĥo.
Rammingen
Rammingen havas diversajn signifojn:
Adomas Mečislovas Grikpėdis
Adomas Mečislovas GRIKPĖDIS (naskiĝis la en Šateikių Rūdaičiai, distrikto Plungė) estas filologo, redaktoro, esperantisto.
Vivo
Post studoj en Agrikultura Teknika Mezlernejo de Rietavas (1961-1966 ), A. M. Grikpėdis iĝis diplomita agronomo. Samjare kiel eksterulo li ricevis ankaŭ abiturientan ateston. Li laboris kolĥoza agronomo-brigadestro (1966-1967), laboristo en Klaipėda kaj Vilnius (1967-1974). Dum 1967-1976 A. M. Grikpėdis studis foreste litovan lingvon kaj literaturon en Vilna Universitato, militservis en soveta armeo (1974-1976). Li tri jarojn instruis litovan lingvon en mezlernejo de Gervėčiai (Belorusio). En 1979 A. M. Grikpėdis revenis en Vilnon kaj komencis karieron de la redaktoro. Li okupis diversajn postenojn en eldonejo Mokslas ("Scienco", en 1992 reorganizita al Ŝtata Eldonejo de Sciencaj kaj Enciklopediaj Eldonaĵoj) (1979-1996), eldonejo de Valstiečių laikraštis (Kamparana gazeto, 1996-2003). Ekde 2003 ĝis la emeritiĝo (la ) li laboris en Instituto pri Eldonado de Sciencaj kaj Enciklopediaj Eldonaĵoj (IESEE) (ekde 2005 - kiel etata scienca redaktoro por sciencaj eldonaĵoj kaj vortaroj).
Esperantista agado
A. M. Grikpėdis esperantiĝis en 1969, ekinteriĝis pri agado de esperantistoj katolikoj, ekde 2002 partoprenas en kongresoj de IKUE, partoprenis en 89a Universala Kongreso (Pekino, 2004), estis LKK-ano de la 90a Universala Kongreso en Vilnius (2005). Dum la Vilna Kongreso li respondecis por ĉiutaga apero de kongresa gazeto Vilna Sonorilo. A. M. Grikpėdis redaktis Esperanto-libran serion eldonitan de IESEE kunlabore kun Litova Esperanto-Asocio.
A. M. Grikpėdis legis lecionon Ĉu esperantistoj estas framasonoj? en somera universitato de BET-46 (Visaginas, Litovio, 2010).
Asti spumante
Asti aŭ Asti spumante estas blanka, aroma, ŝaŭmvino el Piemonto. La vinoj kiuj venas el tiu regiono estas tre popularaj kaj la dua plejmulte produktita vino de Italio. La vino estu trinkata juna kaj je temperaturo de 6-8 gradoj. Ĝi estas farata de la Moscato bianco, ankaŭ nomata Muscat blanc à petits grains.
Asti estas produktata en 52 komunumoj en la provincoj Asti, Cuneo kaj Alessandria.
21545 Koirala
21545 Koirala estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pratistha Koirala, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Edwin O. Smith High School en la vilaĝo Storrs (Konektikuto, Usono).
Insuloj de Reĝino Elizabeto
Historio
La insulojn malkovris - post la indiĝenoj - William Baffin, kiu penetris la insulan regionon en 1615–1616. William Edward Parry 200 jarojn poste (1819-1820) atingis la insulojn, serĉante la nordokcidentan pasejon. Oni nomumis post li la insulojn al insuloj Parry ĝis 1954, kiam oni ŝanĝis la nomon je estimo de reĝino Elizabeto. La mapado de la areo okazis ĉefe en la 19-a jarcento per ekspedicioj (John Franklin, Otto Sverdrup). Ekde la 1960-aj jaroj, oni boris multloke sur la insulo por nafto.
Geografio
La Kanalo Parry aŭ Markolo Parry kaj en angla Parry Channel estas natura akvovojo tra la centra Kanada arkta insularo. Ties orientaj du trionoj kuŝas ĉe la teritorio de Nunavuto, dum ties okcidenta triono (okcidente de la meridiano 110a Okcidente) kuŝas en la Nordokcidentaj Teritorioj. Ĝi itineras oriente okcidenten, konektante la akvojn de la Bafina Golfo en la oriento kun tiuj de la Beaufort-maro okcidente. Ties orienta pinto estas la nura praktika enirejo al la Nordokcidenta pasejo. Ties okcidenta pinto estus natura elirejo el la arkipelago ne fermita per glacio. La kanalo separas la Insulojn de Reĝino Elizabeto norde el la resto de Nunavuto.
Divido de la insulgrupo
Al la insularo apartenas 22 pli grandaj kaj ĉ. 2.000 pli malgrandaj insuloj, kiuj - krom la insulo Ellesmere - estas grupigeblaj en du partojn:
Bastonmapo
La bastonmapo estas grava navigacia instrumento en Polinezio.
Konsisto
Bastonmapo konsistas el reto de bastonetoj, kiuj tranĉiĝas el la centra branĉo de kokospalmaj folioj, kaj kiuj estas interligitaj per ŝnuroj el kokosaj fibroj. En resumaj mapoj aldone konkoj de cipreedo-helikoj estas ligitaj al iuj partoj de la bastonoj, por mape signi apartajn lokojn.
Bastonmapo estas bildigita en la suba parto de la blazono de la Marŝala Insularo.
Funkcio
La bastonmapoj ne uziĝis por navigado sur vojaĝantaj ŝipoj, sed nur por la eduko de la ŝipaj navigistoj sur la hejmaj insuloj. Ili ne servas por trovo de la momenta ŝipa pozicio, sed montru al la ŝipa navigisto kiel atingi sian celon.
En plena amplekso bastonmapo nur interpreteblas de tiu kiu produktis ĝin.
Ili per pli malgrandaj, kurbaj branĉetoj montras la marfluojn ĉirkaŭ la insuloj, ondomovojn reflektitajn de la insuloj, maltrankvilajn maropartojn kie diversdirektaj ondoj renkontiĝas, kaj per pli longaj bastonoj la veturdirekton al la per helikaj konkoj signitaj insuloj.
Bedaŭrinde konstateblas ke la konoj de polinezia navigado necesaj por utila uzo de la bastonmapoj intertempe plejparte perdiĝis. Nuntempe bastonmapoj preskaŭ ekskluzive produktiĝas por vendado al turistoj.
Variaĵoj
Bastonmapoj aparte uziĝis sur la Marŝala Insularo en Mikronezio.
Ekzistis tri specoj de ili:
Horosedly
Horosedly estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie. La unua skribmencio devenas el la jaro 1234. La vilaĝo pli antaŭe nomiĝis Horusedly.
Tra sudorienta direkto de la municipo troviĝas naturmemorindaĵo Nerestský lom. Ĉi tie mortis gimnasto Bedřich Šupčík.
Juan Manuel Santos
Juan Manuel SANTOS CALDERÓN estas kolombia komercisto, ĵurnalisto kaj politikisto. Li naskiĝis en Bogoto, do nun estas -jara. Dum la jaroj 2000-2002 li estis financ-ministro, kaj de la 19a de julio 2006 ĝis 23a de majo 2009 li estis defend-ministro. Ekde la ĝis la  li estis la Prezidento de Kolombio.
11780 Thunder Bay
11780 Thunder Bay estas malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku (Finnlando).
Juan Manuel Santos
Politika agado
En septembro 2016 en Kartageno (Kolombio) Prezidento Juan Manuel Santos subskribis kun komandantaro de FARK (FARC) pacan pakton en kiu dum 6 monatoj post referendumo la anoj de FARK devus senarmiĝi sub kontrolo de UNO. Por senarmiĝintaj FARKanoj estis planita amnestio, tamen la komandantoj kulpaj de milit-murdoj devus konfesi siajn kulpojn. La pakto antaŭvidas por la kulpantoj de la milit-murdoj la punon de 5 ĝis 8 jaroj en malliberejo.
11780 Thunder Bay
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kanada urbo Thunder Bay ĉe la bordo de la Supra Lago. Formita en 1970 per kunfando de du urboj, Thunder Bay estas konata kiel "La Laga Kapo" ĉar ĝi estas la plej okcidenta havenurbo el la Grandaj Lagoj kaj la fino de la Granda Laga Navigado.
Juan Manuel Santos
Politika agado
La referendumo estis 51 % kontraŭ la paca interkompreniĝo inter Prezidento kaj terorisma gerilistaro de FARK (FARC) en Kolombio.
En la jaro 2016 li ricevis la Nobel-Premion pri Paco pro la paca interkompreniĝo kun terorisma gerilistaro de FARK (FARC) en Kolombio.
Edukado
Li finis ekonomikan fakultaton de Universitato de Kansaso kaj studis ankaŭ en usona Universitato Harvard en Kembriĝo (Masaĉuseco). Poste laboris science kiel profesoro pri ekonomiko en la Universitato de los Andes.
Nebílovský Borek
Nebílovský Borek (Borek bei Nebillau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Štěnovický Borek en distrikto Plzeň-urbo. Ĝi troviĝas proksimume 1 km oriente de Štěnovický Borek. Estas ĉi tie registritaj 64 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nebílovský Borek estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,39 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Lučina (Nemanice)
Grafenried (ankaŭ germane Grafenried, post la dua mondmilito mallongtempe Lučina) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nemanice, en distrikto Domažlice. Ĝi situis apud nuntempaj bohemia-bavaria limoj okcidente de Nemanice, en kies katastron ĝi hodiaŭ apartenas, kaj ĝi pereis en la 1950-aj jaroj sekve de konstruado de limzono. Restis post ĝi nur kelke da ruinoj.
Historio
Grafenried estis devene bavaria vilaĝo. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1282 en urbolibro por Malsupra Bavario. En la jaro 1764 okazis reguligo de bohemia-bavaria limo, pro kiu la norda parto de la vilaĝo estis alligita al Bohemio kaj ĝi ricevis nomon Obergrafenried. La suda parto restis en Bavario kiel Untergrafenried. Reformo de eklezia administrado sekvis 44 jaroj pli poste: en la jaro 1808 transiris Grafenried de sub administrado de Regensburga diocezo sub diocezo de České Budějovice.
Jam en la 18-a jarcento situadis en la vilaĝom kapelo, al kiu posedanto lasis en la jaro 1753 alkonstrui ůpregejan navon, el la devena kapelo fariĝis presbitero. En la jaro 1775 estis al la navo alkonstruita ankaŭ turo, en la jaro 1786 estis fondita loka tombejo, en la jaro 1787 baronino Anna Katharina von Müller lasis proksime konstrui paroĥon, kun teretaĝa parto por ekleziaj celoj kj etaĝo por siaj propraj celoj post emeritiĝo. Sed ŝi mortis pli baldaŭ, ol ŝi emerititiĝis.
Post la jaro 1913 estis en Obergrafenriedu 38 domoj kasj vivis en ili preskaŭ 300 logntoj, estis ĉi tie 4 vendejoj, bierfarejo, tri gastejoj, brikfarejo kaj lernejo, kiu estis reguligita en la jaro 1876 el malnova kasteleto.
Laŭ popolnombrado en la ajro 1930 vivis en Grafenried 244 loĝantoj, el tio 14 ĉeĥoj. Signifon de la negranda municipo plialtigis sufiĉe uzata limpasejo kaj paroĥa pregejo de sankta Georgo.
Post la dua mondmilito estis granda plimulto de la loĝantoj perforte ellandigita, sekva ĝisloĝigo estis nur parta. La municipo ricevis novan nomon Lučina. Komence de la 1950-ja jaroj la loĝantaro sekve de kreo de severe gardata limzono foriri. La turoj de la pregejo estis deŝiritaj inter la jaroj 1970 ĝis 1975.
Sándor Havas
Sándor Havas [ŝAndor havaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Havas Sándor estis hungara oficisto, notario, arkeologo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis gömöri. Sándor Havas naskiĝis la en Felsőmicsinye (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Horná Mičiná en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Sándor Havas akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1842. Post 2 jaroj li estis subnotario en municipo de Pest (urbo). Dum la hungara revolucio de 1848 li laboris en la ĵus fondita ministerio de István Széchenyi. Dum la komenciĝinta liberecbatalo li estis memvola soldato kontraŭ la serbaj trupoj, poste la juĝejo ne kondamnis lin. En la sekvaj jaroj li estis nobela juĝisto aŭ li havis jurajn postenojn province, nur ekde 1862 en Buda aŭ urbo Pest. Ekde 1867 li denove havis postenon en reestablita ministerio, fine li estis subministro. En 1875 li emeritiĝis, poste li pli energie okupiĝis pri arkeologio, sed li ankaŭ instruis en la universitato. Li estis pioniro de arkeologiaj esploroj en Aquincum.
Mococa
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campinas kaj en la mikroregiono São João da Boa Vista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Sergi Samper
Sergi Samper (n. ) estas hispana futbalisto.
Antonio Il Verso
Antonio Il Verso (Piazza Armerina, ĉirkaŭ 1560 - Palermo, 23-an de aŭgusto 1621) estis itala komponisto kaj madrigalisto.
Li komencis siajn muzikajn studojn sub la gvido de Pietro Vinci. Fine de la 16-a jarcento li foriris al Venecio, tiama muzika centro el eŭropa signifo kaj sidejo de la Venecia Skolo, kie li rafinis siajn madrigalajn studojn kaj polifonian muzikon. Reen en Sicilio li ekloĝis en Palermo, kie li instruis muzikon ĉe la monaĥejo de San Domeniko. Li estis eksponento de manierismo. Li muzikigis la versojn de gravaj poetoj kiaj Torquato Tasso kaj Gabriello Chiabrera same kiel la plej gravaj poetoj de la epoko. Li ofte uzis melodiojn de aliaj aŭtoroj, modifante ilin laŭstile sed neniam distordante ilian kompozician integrecon.
Antonino Palminteri
Antonino Palminteri (Menfi, 3-an de oktobro 1846 – Pracchia, 31-an de julio 1915) estis komponisto kaj ĥorestro de Sicilio, Italio. El riĉa familio de Menfi, li kompletigis siajn muzikajn studojn en 1870 ĉe la Reĝa Konservatorio de Palermo (nun Vincenzo Bellini-Konservatorio), tiam gvidata de Pietro Platania. En 1874 li gajnis la konkurson de posedanto de harmonia seĝo en tiu konservatorio, posteno kiun li forlasis en 1878 por translokiĝi al Milano, kie li komencis sian karieron kiel komponisto.
330 Adalberta
330 Adalberta estas ne tre granda asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la.
"Adalberta" estas latineska inigita formo de "Aldabert" : persona nomo de la bopatro de Max Wolf.
La, Max Wolf kredis esti malkovrinta objekton, al kiu li donis la provizoran nomon de "1892 X", kaj sekve nomis 330 Adalberta. Sed li perdis ĝin kaj neniam ĝin retrovis. Dekok jaroj pli malfrue, Max Wolf reuzis la nomon kaj la numeron por la objekto malkovrita en februaro 1910, kiu havis provizoran nomon A910 CB.
En 1982 esti montrita, ke la objekto vidita de Max Wolf kaj nomita 1892 X estis stelo, do neniel asteroido.
Hassanal Bolkiah
Hassanal Bolkiah (per plena nomo jave Kebawah Duli Yang Maha Mulia Paduka Seri Baginda Sultan Haji Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah Ibni Almarhum Sultan Omar Ali Saifuddien Sa'adul Khairi Waddien) estas bruneja politikisto. Li naskiĝis en Bandar-Seri-Begavano, do nun estas -jara. Ekde la 4-a de oktobro 1967 li estas la sultano de Brunejo kaj do ties ŝtatestro.
Gerbstedt
Gerbstedt estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfelder Land de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj krome estas la administra centro de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Josef Groll
Josef GROLL (naskiĝis la en Vilshofen an der Donau, mortis la  samloke) estis bavara bierfaristo, plej bone konata pro sia invento de la biero Pilsner, kaj konata de kelkaj kiel "la patro de la Pils". La unua biero pale lager en la mondo, nome lia Pilsner Urquell estis tre sukcesa, kaj utilis kiel inspiro por pli ol du trionoj el la biero produktita en la mondo nuntempe.
Turstrigo (genro)
Turstrigoj (Tyto) estas genro de noktaj grandaj aŭ mezgrandaj rabobirdoj havanta korforman kapfasadon. Tiu ĉi estas unu el la genroj de Strigoformaj birdoj kaj de la familio de Titonedoj. La titonedoj inkludas du subfamiliojn: Tytoninae kaj Phodilinae, ambaŭ kun po ununura genro.
La Turstrigoj estas tre disvastigataj; ili malestas nur el la norda ekstremo de Nordameriko, el la Saharo kaj el kelkaj areoj de Azio. La plej parto de la 14 specioj de turstrigoj estis malmulte pristudata kaj kelkaj, kiel Tyto soumagnei, apenaŭ estis vidataj post ties malkaŝo; la komuna turstrigo (Tyto alba) tamen estas unu de la specioj plej bone konataj de turstrigoj.
5 specioj de titonedoj estas minacataj, kaj kelkaj insulaj specioj formortis, kiel Tyto letocarti. La turstrgioj estas ĉefe noktemaj kaj ne migrantaj; ili loĝas solaj aŭ laŭ paroj.
Oni distingas la jenajn speciojn:
Turnișor
Turnișor [turniŝor] (Kistorony, Neppendorf) estis vilaĝo aligita al Sibiu en 1954.
Loĝantaro
Ĝi havis en 1910 2 831 loĝantojn (germanoj, rumanoj). Temas pri centro de la landleroj (antaŭ ilia amasa forlaso de Rumanujo dum la 1990-aj jaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1327. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben ). La historia kerno de Turnișor situas sude de la nacia vojo 1, oriente de la flughaveno de Sibiu kaj nord-okcidente de la rivero Cibin. Aliflanke de la nacia vojo troviĝas pli junaj domoj kaj la fervoja stacio Turnișor. La historion lokan esploris la protestantisma pastoro Hellmut Klima dum multaj jaroj surloke deĵoranta. Ekde 2021 ekzistas en la vilaĝo kongresejo de Evangelia Akademio de Transilvanio.
Genta Ito
Genta Ito (伊藤 元太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
7592 Takinemachi
7592 Takinemachi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la tiama urbo Takine (japane: 滝根町 Takine-machi, gubernio Fukuŝima), nun kunfandita en la urbo Tamura. La urbo estas fama pro sia stela ĉielo kaj sia kaverno.
Tușnadu Nou
Tușnadu Nou ( Ujtusnád ) estas vilaĝo en distrikto Harghita en Rumanio. Administre ĝi apartenas al la komunumo Tușnad.
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye). Ĉe la censo de 2002 triono de la loĝantaro deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo.
Tușnadu Nou situas sud-okcidente de Tușnad; tra ambaŭ vilaĝoj pasas la nacia vojo DN12 (tie ankaŭ Eŭropa Vojo E578). En Tușnadu Nou situas la fervoja stacio Tușnad Sat, ĉe la linio inter Sfântu Gheorghe kaj Miercurea Ciuc.
Piramido de la Divenulo
La Piramido de la Divenulo aŭ Divenisto, en hispana Pirámide del adivino, del hechicero (sorĉisto), del enano (nano) aŭ de la granda Ĉilan', ​ estas verko de arkitekturo de Majaoj, de 35 m de alto en la komplekso Uŝmalo, en la zono Puuc de la subŝtato Jukatanio (Meksiko).
Laŭ legendo, tiu strukturo estis konstruita en nur unu nokto fare de nano, naskiĝinta el ovo. Tiu kapablis diveni la estontecon, pro kio li estis konata kiel la Divenulo. Iam la nano trovis tunkul (ligana perkut-instrumento) kaj ekludis ĝin. Laŭ profeteco, kiam iu ludu tiun instrumenton kaj ties sono atingu la tutan regionon, tiu iĝos reĝo.
Tiu konstruaĵo estas la nura konata kun ovalforma bazo ĉe majaoj, kaj estas la rezulto de kvin ampleksigoj apartenantaj al diversaj etapoj kaj ornamaj stiloj, inter kiuj estas Peten, Usumacinta, Rivero Ĉenes kaj Puuk. ​ La ovalforma etaĝaro kovras la tri unuajn originajn nivelojn,​ el kiuj la kvara kaj kvina niveloj estas laŭ la kutima prisma formo. En la supra parto de la piramido estas templo kun ornamaj elementoj. Tiu, 35 m alta, kun bazo de 53,5 m en la plej granda flanko, estas konstruita entute el ŝtono.
Dub
Dub estas kampurbo situanta en distrikto Prachatice de Ĉeĥio. La kampurbon oni nomas ankaŭ Dub u Prachatic. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1274. La 29-an de oktobro 1869 ĝi estis fare de imperiestro Francisko Josefo la 1-a avancita al kampurbo. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Ĉirkaŭ la jaro 1618 ĉi tie estiĝis ankaŭ juda komunumo, konstruita estis eĉ malgranda sinagogo. La municipo malgrandiĝis dekomence de la 20-a jarcento, antaŭ la jaro 1920 estis eĉ vendita kaj en loĝdomon ŝanĝigita la sinagogo. La juda komunumo definitive pereis pro holokaŭsto.
Ĉirkaŭaĵo
En la ĉirkaŭaĵo de la kampurbo oni povas viziti burgoruinon de burgo Helfenburk.
6268 Versailles
6268 Versailles estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1990 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la franca urbo Versailles [versAj], monde famkonata pro ties kastelo.
Abudabio
La Emirlando Abudabio (Imārat Abu-Dabi aŭ Imārat Abu-Zabi; إمارة أبوظبي) estas la plej granda kaj grava emirlando en konsisto de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE). Ĝi situas ĉe la bordo de la Persa Golfo. Abudabio okupas 67.350 km², kio estas ĉirkaŭ 87 % de la teritorio de UAE, ĝia loĝantaro estas pli ol 1,0 miliono. La ĉefurbo estas samnoma kiel la emirlando, aliaj urboj estas: Al-Ajn, Ĝebel-Dana, Ruveis, Bu-Hasa.
Abudabio estis fondita en 1760 kaj estis sidejo de lokaj regantoj. De 1966 ĝin regis ŝejĥo Zajid bin Sultan Al Nahjan, kiu samtempe estis prezidanto de UAE ekde 1971. Post lia morto en 2004, lin sekvis lia filo Ĥalifa bin Zajid bin Sultan Al Nahjan, kaj post ties morto en 2022 alia filo, Muhamad bin Zajid bin Sultan Al Nahjan.
Ekonomio
En la municipo en regiono Al Dhafra la ekfunkciis la unua en la araba mondo nuklea stacio Barakah, kies plena kapacito atingos 5600 mWt. Ĝi provizos 25% de la elektro de UAE.
Ĉefurbo
La ĉefurbo Abudabio situas ĉe la Persa Golfo kaj estas grava transporta, komerca kaj naftoprilabora centro.
Ruleto
Ruleto estas hazardludo, ludata en hazardludejoj kaj ludkasinoj per kuglo kaj turnebla, kuŝanta rado, por akiri hazardajn numerojn. La ludantoj vetas je numeroj aŭ numerogrupoj (t.n. ŝancoj), dum ili metas ĵetonojn sur la konrenjan kampoj de la ludtablo. Se la numero aŭ numerogrupo sukcesas, oni gajnas la multoblon de la metita sumo (en formo de ĵetonoj). Ne trafante la numerojn, gajnas la t.n. ludbanko.
Oni alskribas la elpenson de la ruleto je la franca matematikisto Blaise Pascal. Onidire, li kalkulis la probablecon de ludo. Oni ludas per numeroj 0 ĝis 36, tio estas 37 numeroj. En kelkaj landoj (Belgio, Usono) ekzistas ankaŭ la duobla nulo, vantaĝa por la banko.
Normaj tipoj de vetado ĉe la franca ruleto
vetado ...
Ĝenerale: ju pli granda estas la probableco por gajno, des pli malpli estas la gejnebla sumo.
Reiderland
(loĝantoj je la 1-a de januaro 2006: 7.000, fonto: CBS) estas antaŭa municipo en norda Nederlando, provinco Groningen, en la samnoma regiono Reiderland. La municipo havas areon de 156,72 km² (de kiu 58,16 km² akvo). En Reiderland situas la plej orienta loko de Nederlando (apud la vilaĝo Bad Nieuweschans, laŭlonge la A7). Reiderland ekestis en 1990 pro komunuma redivido de tri municipoj: Beerta, Finsterwolde kaj Bad Nieuweschans kiuj estas kunigitaj. Je la 1-a de januaro 2010 la municipo kunfandiĝis kun Winschoten kaj Scheemda, la nova nomo estas Oldambt.
Loĝlokoj
La municipo Reiderland havas dudek oficialaj loĝlokoj. La ĉefa estas Beerta.
Nombro da loĝantoj po loĝloko je la 1-a de januaro 2004: Fonto: CBS
Aliaj oficialaj loĝlokoj:
Politiko
En Orienta Groningen la komunismo havas ekde la fino de la 19-a jarcento gravan influon. Tio ankoraŭ nun montiĝas en Reiderland, kie la NCPN (Nova Komunista partio Nederlando) hodiaŭ estas la plej granda partio en la komunuma konsilantaro kun kvin konsilantoj kaj unu skabeno.
Publika transporto
Bad Nieuweschans havas stacion je la fervojlinio de Groningen al la germana Leer. Krom tio la municipo estas servata de la buslinioj 17 (Winschoten-Beerta-Finsterwolde-Oostwold-Midwolda-Scheemda) kaj 18 (Finsterwolde-Ganzedijk-Drieborg-Bad Nieuweschans).
Naneco
Naneco estas la postresto de laŭlonga kresko ĉe homo. La vera naneco ne estas malsano ĉe la afrikaj pigmeoj kaj kelkaj sudazianaj grupoj; tie la averaĝa alto de la popolraso estas pli malalta ol la kutima (ĉ. 130–150 cm).
La plej oftaj formoj de la heredita naneco estas la akondroplazio, la hipoĥondroplazio kaj la diastrofala naneco.
La plej gravan formon de la endokrina naneco, la hipofizan nanecon kaŭzas tio, ke la hipofizo ne produktas kreskohormonon; tiu ĉi malsano povas esti hereda aŭ povas elformiĝi pro tumoro, inflamo aŭ histoformorto de hipofizo. La korpopartoj de hipofiza nano restas proporciaj.
La hormona kaj heredita naneco povas aperi kun malpli da spirita kapablo. Se dum la gravedo kaj en la frua beboaĝo ne produktiĝas sufiĉa tiroida hormono, aperas kretenismo, kiu kaŭzas foreston de kresko kaj misturbon de la spirita funkcio.
Kelkaj formoj de mukopolisaĥaridozo aperas kun naneco kaj mensa handikapeco.
Lăzarea
Lăzarea, hungare: Szárhegy aŭ Gyergyószárhegy [djerdjOsArhedj] , estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio nordokcidente de Gheorgheni.
Al la komunumo Lăzarea apartenas la vilaĝo Ghiduț, kiu en 2002 havis 172 loĝantojn.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 753 loĝantojn (hungaroj); en 1992 3 727 (98 % da hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Csík.
Pitagora agordo
La pitagora agordo, ankaŭ nomite kvintpura agordo, estas agordsistemo, kiu distingiĝas per tio, ke la distancojn de tonoj unu kun la alia (intervalojn) difinas sinsekvo de puraj kvintoj. Unua mencio troviĝas ĉe Pitagoro el Samos (* ĉ. 570 v. Chr., † post 510 v. Chr.). Dum la mezepoko tiu ĉi agordo estis la ĝenerale valida kaj uzata agordo. Komence de la 16-a jarcento la pitagora agordo pli kaj pli estis anstataŭata per la meztona agordo. Nuntempe oni denove uzas la pitagoran agordon lige kun la interpretado de precipe mezepoka muziko, sed ankaŭ kelkfoje je moderna muziko.
En la pitagora agordo ekzistas neniu intervalo sisteme malpurigita (temperita), tamen ekestas pro la agordado malpuraj intervaloj, precipe la pitagora tercio (64:81 aŭ 407,82 Cendojn) kompare kun la pura granda tercio. (64:80 aŭ 386,31 Cendo). Dum la mezepoko oni sentis nur la intervalojn kvarto, kvinto kaj oktavo kiel konsonantaj, ĉiujn aliajn intervalojn kiel malkonsonantaj, pro kio oni ne sentis la malpuran pitagoran tercion ĝena.
Pri la praktika aplikado de la pitagora agordo dum la antikva epoko nenio konatas. En la frua kaj meza mezepoko oni ofte limitiĝis per tio, agordi nur la tonojn Bb — F — C — G — D — A — E — H — F diesa en puraj kvintdistancoj, je kio la tonoj Bb kaj F# ĉefe servis en tio, preteri la tritonon F — B, tiam ege sentita malkonsonanta, per la puraj kvartoj F# — B aŭ F — Bb. Kun la plivastigo de la tonprovizo je 12 tonoj nun aperas la problemo de la pitagora komo. Se oni agordas super la jam ekzistaj tonoj la tonojn C# kaj G# samkiel Eb kaj Ab laŭ puraj kvintdistancoj, tiam G# kaj Ab ne rezultigas la saman tonon. Oni devas decidiĝi inter G# aŭ Ab. La dum tio ekestanta malpura kvinto inter Eb — G# aŭ C# — Ab (pitagora lupokvinto) estas pitagoran komon tro malgranda kaj en la plejmultaj kazoj muzike maluzebla. Por la muziko de la mezepoko la situo de la lupokvinto inter Eb — G# estas malplej problema. Ekz. la muziko el la Robertsbridge Codex (ekestinte ĉ. 1320) kondiĉas la situon de la lupokvinto je Eb—G#.