cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biokemio
La historio de la biokemio
Estis siatempe ĝenerale kredite, ke vivo kaj ĝiaj materialoj havas iun esencan posedaĵon aŭ substancon (ofte referita kiel la "vivprincipo") aparta de tio trovebla en ne-vivanta materio, kaj laŭsupoze ke nur vivantaj estaĵoj povas produkti la molekulojn de vivo. Poste, en 1828, Friedrich Wöhler publikigis artikolon pri la sintezo de ureo, pruvante ke organikaj substancoj povas esti kreitaj artefarite. Ekde tiam, biokemio avancis, precipe ekde la mezo de la 20-a jarcento, kun la evoluo de novaj teknikoj kiel ekzemple kromatografio, rentgen-difraktaĵo, duobla polusiĝinterfermometrio, NMR-spektroskopio, radioizotopa etikedado, elektronmikroskopio, kaj molekuldinamikaj simulaĵoj. Tiuj teknikoj enkalkulis la eltrovaĵon kaj detaligis analizon de multaj molekuloj kaj metabolajn procezojn de la ĉelo, kiel ekzemple glikolizo kaj la Krebs-ciklo (ciklo de Krebs).
Alia signifa historia okazaĵo en biokemio estas la eltrovo de la geno kaj ĝia rolo en la translokigo de informoj en la ĉelo. Tiu parto de biokemio ofte estas nomita molekula biologio. En la 1950-aj jaroj, James Watson, Francis Crick, Rosalind Franklin, kaj Maurice Wilkins ludis ŝlosilan rolon en solvado de DNA-strukturo kaj sugestado de ĝia rilato kun genetika translokigo de informoj. En 1958, George Beadle kaj Edward Tatum ricevis la Nobel-premion pro sia laboro pri fungoj montranta ke unu geno produktas po unu enzimon. En 1988, Colin Pitchfork estis la unua persono juĝita pro murdo pere de konstato de DNA indico, kio okazigis la kreskon de krimmedicina scienco. Pli lastatempe, Andrew Z. Fire kaj Craig C. Mello ricevis la 2006-datitan nobelpremion pro malkovrado de la rolo de RNA-interfero (RNAi), en la senbruigo de genesprimo.
La Vivaforcismo
La unuaj biokemiistoj kredis ke ĉia biomolekuloj havis vivaforcon. Ili diris ke nur la vivaĵoj havas vivaforcon, kaj nur la viveroj povas fari biomolekulojn. Ili estis malpravaj. En 1828 Friedrich Wöhler eldonis la dokumenton, kiu diras ke li faris ureon de HNC el NH3. Li malpruvis Vivaforcismon per ĉi tiu documento.
Startmaterialoj: la kemiaj elementoj de vivo
Ĉirkaŭ du dekduoj de la 92 nature ekzistantaj kemiaj elementoj estas esencaj al diversaj specoj de biologia vivo. La plej multaj raraj elementoj sur la Tero ne estas bezonataj por la vivo (escepte seleno kaj jodo), dum kelkaj komunaj (aluminio kaj titanio) ne estas uzataj. La plej multaj organismoj kunhavas elementajn bezonojn, sed ekzistas kelkaj diferencoj inter plantoj kaj bestoj. Ekzemple, oceanaj algoj uzas bromon, sed terplantoj kaj bestoj ŝajnas bezoni neniun. Ĉiuj bestoj postulas natrion, sed kelkaj plantoj ne faras tion. Plantoj bezonas boron kaj silicion, sed bestoj ne bezonas (aŭ eble povas bezoni nur ultra-malgrandajn kvantojn).
Nur ses elementoj - karbono, hidrogeno, nitrogeno, oksigeno, kalcio, kaj fosforo - konsistigas preskaŭ 99% de la maso de vivantaj ĉeloj, inkluzive de tiuj en la homa korpo. Aldone al la ses plej gravaj elementoj kiuj komponas la plej grandan parton de la homa korpo, homoj postulas pli malgrandajn kvantojn de eventuale 18 pliaj.
La malkovro de la DNA
DNA estas desoksiribonukleata acido. En 1953 Francis Crick kaj James Watson, danke al la bildoj faritaj de Rosalind Franklin kaj Raymon Gosling, proponis en la scienca gazeto Nature, ke DNA-strukturo estis du-helica, kun nitrogenaj bazoj duope aranĝitaj. Samtempe, Maurice Wilkins publikigis similan ideon, kies bazo estis diversaj envivaj eksperimentoj, kiujn li faris. Pro tio ĉi, Watson, Crick kaj Wilkins ricevis la 1962an Nobel-premion pri medicino. Bedaŭrinde, Rosalind Franklin ne estis premiebla, pro tio, ke ŝi mortis en 1958 (Nobel-premio, laŭ ĝiaj reguloj, ne estas ricevebla postmorte). En 1957 Crick proponis la centran dogmon de molekula biologio, kiu stabiligas, ke la sekvenca informo moviĝas el DNA ĝis proteino, sed ne male. Tio ĉi signifas, ke DNA transskribiĝas al RNA (aŭ replikas al alia DNA), kaj RNA tradukiĝas (per proteina sintezo) al proteinoj.
Biomolekuloj
Ekzistas multaj tipoj de biomolekuloj.
Sukeroj
La sukeroj estas faritaj de karbonoj kun oksigenoj kaj hidrogenoj.
Lipidoj
Ĉiu el la naturaj esteroj el alkoholo kaj grasa acido, eventuale kombinataj kun alispecaj molekuloj, kaj ĉiu el anologaj naturaj substancoj enakve ne solveblaj : grasaj acidoj, esteroj de glicerolo, sfingolipodoj, longmolekulaj alkoholoj, vaksoj, terpenoj, steroidoj, vitaminoj A, D kaj E, karotinoidoj kaj similaj.
Charles Dirac
Charles Adrien Ladislas DIRAC (Monthey, Svisio, 31-a de julio 1866, Bristol, Britio 15-a de junio 1936) estis instruisto pri lingvoj kaj esperantisto, origine svisa, kaj poste brita. Li estas pli konata kiel la patro de la fizikisto kaj Nobelpremiito Paul Dirac.
Charles studis en la Universitato de Ĝenevo, sed en 1888 li foriris el la lando kaj fine ekloĝis en Bristol, Britio. Li edziĝis en 1899 kun Florence, kaj havis tri filojn.
Kiel esperantisto, li partoprenis la 3-an Universalan Kongreson en Kembriĝo. Li estis aktiva en la movado en sia urbo Bristol, ĝis sia morto.
Charles estas pli konata pro siaj rilatoj kun la filo Paul, kiu lin kulpigis pri aŭtoritatemo, kaj pri sia malfeliĉa infanaĝo. Ekzemple, Charles ĉiam insistis ke la filoj parolu al li nur en la franca lingvo. Ĵusa biografio pri Paul Dirac multe pli nuancigas tiujn akuzojn, kaj konsideras ankaŭ la rolon de la karaktero de la filo, verŝajne kun aŭtistaj trajtoj.
Lando Kleve
Lando Kleve estis la plej grava kaj laŭ areo plej granda distrikto de Duklando Kleve. Ĝi ampleksis la teritoriajn partojn maldekstre de la Rejno escepte la Landon Kranenburg, la landon Linn (en 1392 al Elektoepiskopujo Kolonjo), la urbon Orsoy same kiel la arbaron Klever Reichswald (al Duklando Kleve ekde 1429), la komunumon Gennep (al Kleve ekde 1424/42) kaj la oficejon Goch (kleva ekde 1473).
Görzke
Görzke estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Pronelo
Pronelo aŭ Heĝpronelo (Prunella modularis) estas malgranda paserina birdo de la familio de Proneledoj kaj ties ununura genro Prunella, kaj kutima birdo en ĝardenoj de Eŭropo. Ĝia aspekto similas al tiu de paseroj, sed al kleraj observantoj ne ekzistas konfuzeblo.
Disvastiĝo
Tiu specio troviĝas en la tuta Eŭropo escepte en Islando kaj ĉe Mediteraneo nur en altaj montaroj kaj en Azio. Ĝi estas la plej disvastigata membro de la familio de Proneledoj, kiu fakte konsistas el montaj specioj.
Ili estas loĝantaj birdoj en pli mildaj okcidento kaj sudo de sia teritorio, sed kiel insektovora, devas migri suden el pli malvarmaj partoj de sia teritorio. Ĝi estas birdo de arbaro, arbustaro kaj ĝardenoj. Ili konstruas simplan neston malalte en arbusto aŭ konifero, kie la ino demetas 3-5 nepunktecajn bluajn ovojn.
Ili estis enmetitaj en Novzelando inter 1867 kaj 1882 kaj nuntempe reproduktas ne la lando inklude la insulojn Ĉathamojn, Antipodojn, Aŭklandojn kaj Kampbelojn.
Kutimoj
Ĝi estas gastiganto de la Komuna kukolo. Ŝajne tiu asocio estas ĵusa, ĉar aliaj gastigantoj de la kukolo lernis distingi inter ovoj, kaj la kukolo evoluis siajn ovojn por kongruigi ilin kun tiu de la gastigantoj. En la kazo de la Pronelo ne estas simileco, sed la kukolovoj estas akceptataj.
Reproduktado
Tiu specio kompensas sian senkoloran aspekton per kurioza reprodukta kutimaro. Inoj estas ofte poliandriaj, tio estas ke ili reproduktiĝas kun du maskloj samtempe (aŭ inverse), kaj tio kondukas al spermokonkurenco. Maskloj konkurencas por pariĝi kun inoj, sed analizoj de DNA montris ke idoj de unu ovodemetado ofte havas diversajn patrojn, depende de ilia sukceso ĉe monopoligo de aliro al la fekunda ino. Maskloj klopodas certigi sian patrecon dum pariĝado per bekofrapado ĉe la kloako de la ino por stimuli ŝin forigi la spermon de aliaj maskloj kun kiuj la inoj povus esti pariĝanta ĵuse. Maskloj zorgas idojn nur en proporcio al siaj pariĝanta sukceso, tiele estas komune vidi du masklojn kaj unu inon manĝigantajn idojn de ununura nesto. Poliandrio estas rara ĉe birdoj, kun nur ĉirkaŭ 2 % de la specioj montranta tian parigan sistemon; la majoritato estas monogamaj, ĉe kiuj unu maskloj kaj unu ino reproduktiĝas kune.
Aspekto
Tiu estas rubekolgranda birdo, 13.5–14 cm longa, iom senkolora laŭ aspekto kaj iom simila al malgranda Dompasero kun strieca dorso kaj ĝenerala formo. Ĝi estas ankaŭ bruneca supre, kaj havas maldikan pintecan nigran bekon. Plenkreskulo havas (kun iom da malhelblueca nuanco) grizajn kapon, kolon kaj bruston; en la kapo rimarkindas la tre brunaj okuloj, bruneca krono kaj bruna makulo en orelareo kun iom da strieco. La dorso estas bruna kaj strieca nigre, dum la ventro estas blankeca kun brunecaj makuletoj en flankoj, sed ne tiom kiom la parenca Alpopronelo. La vosto estas malhelbruna sen blankaj markoj. Blanka punktostrio en flugiloj apenaŭ videblas malkiel ĉe aliaj proneloj. La kruroj estas brunruĝecaj.
Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ koloro. La ununura simila specio kun griza kapo kaj bruna korpo estas la Alpopronelo, sed tiu havas multajn markojn kiel blanka gorĝo aŭ tre markataj brunaj makuloj en flankoj, kion la Pronelo ne havas; ne eblas konfuzo.
Pronela kanto
La kanto estas fajna kaj tinteca, dolĉa trilado konfuzebla kun tiu de la Troglodito, sed tiu aldonas ripetecan trilsonojn kaj la Pronelo ne. Tiu estas pli mallonga kaj milda. La specio kantas la tutan jaron. La pronelo estas unu el la plej frue ekkantantaj birdoj: aŭdiĝas ĝi ekde la komenco de februaro, kaj foje ĝi ree kantas iom en aŭtuno. Ĝia kanto mezlonga meze variigita similas iel al vigla kaj akcenta klaviceno-muziko, kun apoĝaturoj.
La ĉefa alvoko estas akra, persista "ciip" aŭ "ciit", kiu ofte malfidas sian kaŝemon. Kanto de pronelo, 43 sekundoj
Universitato de Viskonsino en Madisono
La Universitato de Viskonsino en Madison (The University of Wisconsin-Madison) ankaŭ nomata UW-Madison, Madison, Viskonsino, Universitato de Viskonsino, aŭ UW estas usona publika universitato, kies kampuso okupas parton de la urbo Madison, en la ŝtato Viskonsino.
Pronelo
Referencoj
<References/>
Universitato de Viskonsino en Madisono
Fondita en 1848, ĝi estas la plej granda universitato en la ŝtato, kun 41.000 studentoj. UW-Madison proponas larĝan gamon de studfakoj, profesiaj programoj kaj studentaj agadoj.
La universitato estas ofte konsiderata publika universitato je la nivelo de privataj universitatoj de Ivy League. En 2007, U.S. News & World Report vicigis ĝin 8-a inter usonaj publikaj universitatoj. Ĝi ankaŭ estis 16-a en la mondo laŭ sciencaj publikaĵoj en la Akademia Rangotabelo de Mondaj Universitatoj de la Ŝanhaja Universitato.
Pilafo
Pilafo estas orienta manĝo el rizo bolita en akvo, miksita kun ruĝa pipro kaj rostita viando kokina, porka aŭ ŝafa. Ĝi estas kutima en la tuta regiono de nord-okcidenta Azio kaj de orienta Eŭropo, kaj en la multaj lingvoj de tiuj regionoj havas diversajn, similajn nomojn kun la konsonantoj p - l - f/v/ŭ: inter la variaĵoj estas pilaf (inkluzive de la hebrea formo פילאף) kaj pilav/pilaw (inkluzive de la makedona formo Пилав), plov (inkluzive de la rusa kaj ukraina formoj Плов), palov kaj palav, polo پلو, pilau, polao kaj pulao en vasta gamo da lingvoj, inter ili la turka, azeria, kazaĥa, kirgiza, marata, uzbeka, turkmena, urdua, hinda, paŝtua, armena kaj multaj slavaj lingvoj, plus la greka formo Πιλαφί (pilafí).
Pilafo estas ankaŭ franca manĝo el densa rizo kun viando aŭ konkaj moluskoj.
Fera Monto, Misuro
Fera Monto, en angla origine Iron Mountain, estas neenkadrigita komunumo en sudokcidenta Kantono St. Francois, Misurio, Usono. Ĝi troviĝas proksimume 10 km sude de Bismarck. La komunumo estis fondita en 1836 kiel minejo kaj ĝi estis nomita pro la apuda Fera Monto, iam supozita kiel el fera erco. Poŝta oficejo nomata Fera Monto estis establita en 1846 kaj daŭris en funkcio ĝis 1978.
La fervoja historio de la areo estas profunda, ĉar la fervojoj estis kernaj al la disdonado de la minitaj mineraloj. La Fera Monto kaj Suda Fervojo estis elstara dum la evoluado de la komunumo de Fera Monto en la 19a jarcento.
Wipfra
Wipfra estis urboparto de Wipfratal en la centra Distrikto Ilm, Germanio. Situas ĝi je 396 metroj kaj loĝas tie 186 homoj en la jaro 2004. Famas vere ĝia defend-preĝejo. Ekde la 1-a de januaro 2019 ĝi estas kvartalo de la urbo Arnstadt.
Geografio
Wipfra situas centre de la Ilm-distrikto je 10 km for kaj de Arnstadt kaj de Ilmenau (en la sudo) apud la rivero Wipfra en kiuj enfluas surloke la rivereto Prolle venanta el okcidento. Wipfra centras en relative ebena areo kiu uzatas parte agrikulture parte forste (pinligno). Limas la regionon la montaro Reinsberge ueste kaj norde, Willingerberg kaj Sandberg eoste, la Heyda-baraĵlago sude. Najbaras la vilaĝoj Schmerfeld oriente, Kettmannshausen norde kaj Neuroda im oriente.
Historio
La unua endokumenta mencio estis en 1348. Ĉe la norda vilaĝorando je la maldekstra parto de la vojo kondukanta al Reinsfeld troviĝis Burgo Wipfra. La Schwarzburg-oj posedis ĝin kaj devis zorgi prie ankaŭ laŭ komisio de la urbo Erfurto. Restaĵoj videblas ĉe iama foso kaj ĉe ebenega monteto.
Vidindaĵoj
Juvelaĵo estis sendube la defend-preĝejo el la 12-a jarcento kie romanikaj spuroj ankoraŭ ekzistas; ĝi staras sur monteto en la centro de la vilaĝo ĉirkaŭite de muro 3 metrojn alta. En la 25.7.1685 Heinrich Bach ludis la kirkan orgenon. Johann Gottfried Herder ellaboris ankaŭ novan liturgion por tiu ĉi komunumo. Ene troviĝas malofta vandpentraĵo de natura grandeco pri Adamo kaj Evo. Krome admirotas baptujo de 1596 kaj sonorilo de 1682. Post tri jarojn daŭrinta restaŭrado iĝis solena rekonsekro en la jaro 2004-a. Tiu ĉi belega protestantisma kirko administratas de la kirkestroj de Neuroda.
Ekonomio kaj trafiko
Wipfra estas agrikultura vilaĝo, el kiu multaj estas pendollaborantoj en la urboj Ilmenau, Arnstadt und Stadtilm. Kunligatas per stratoj Wipfra al Ilmenau tra Schmerfeld, al Arnstadt tra Kettmannshausen, al Stadtilm tra Neuroda. Buslinio 355 unuigas la vilaĝon al Anstadt tra Dörnfeld an der Ilm. Ĉirkaŭ du kilometrojn eoste de la vilaĝo kondiuas la federacia ŝoseo 71 kaj la fervoja rapidlinio inter Erfurto kaj Nurenbergo kun la proksima Sandberg-tunelo.
Preterveturantaj aŭtostiristoj vidas kirkon bone konservitan malantaŭ la iama tombeja murego. Aliro internen iam permesis nur eta pordeto ŝlosfermebla. Simile al aliaj vilaĝoj de la nuna komunumo Wipfratal (Hausen, Reinsfeld) la remparo konstruitis ne antaŭ la malfrua Mezepoko.
Kirko-detaloj
La kirko mem estas eta halo kun duonronda apsido estiĝinte ĉ. la jaroj 1150/60. En 1969 malkovritis romanika murpentraĵo ĉe a volbo de la apsido kiu montras Kriston kiel juĝiston de la mondo kaj la kvar apokalipsajn trajtojn (latine: Maiestas Domini - majesteco de Dio).
Pro la starigo de la muro en la malfrua Mezepoko plialtigitis ankaŭ la preĝejo je du etaĝoj. Orielo ĉe la nove farita orienta gablo (nuntempe ankoraŭ oni vidas la truojn por la traboj kaj etan fendon) povis esti uzata ankaŭ kiel gvatteraso por protekti sin kontraŭ danĝeroj.
Post la Reformacio la interno ŝanĝitis laŭ la novaj protestantaj bezonoj. Ĝi ricevis en 1667/68 barelvolbon el ligno, galeriojn kaj pli grandajn fenestrojn. Tiam oni kovris pentraĵojn de la paradizo de nekonata pentristo el 1600 ĉe la orienta flanko. Ĝi malkovritis antaŭ malmultaj jaroj (en 2001). Ĝi montras pejzaĝon kun diversaj bestoj kaj kreskaĵoj kiel ankaŭ la de super natura grando estantaj figuroj de Adamo kaj Eva. Ties nudeco kaŭzis eĉ surpentradon en la jaro 1810-a pro maldeco de la bildo enkirke. La anatomio de la figuroj estas bonege videbla kaj unikaĵo. En tiu ĉi tempo faritis ankaŭ la ambono, artiste mirinda verko pro la samtempa uzo de klasikismaj kaj novgotikaj formoj. En la superkronanta predikeja tegmento troviĝas i.a. la simbolo de la Sankta Triunuo kiel ankaŭ la torturinstrumentojn de la krucumota Kristo.
En 2004 ĉiuj restaŭradlaboroj malekis kaj la kirko solene rekonsekritis. La sonorilo estas de 1682, la baptopelvo de 1596. La preĝejo apartenas al la eklezia komunaro Neuroda.
(5396) 1988 SH1
(5396) 1988 SH1 estas asteroido de la asteroida zono, kiu en 2022 ne ankoraŭ estis ricevinta nomon.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 20-an de septembro 1988 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Plilongigita kvadrata turnodukupolo
En geometrio, la plilongigita kvadrata turnodukupolo estas unu el la solidoj de Johnson (J37). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per plilongigo de kvadrata turnodukupolo (J29) per enigo de oklatera prismo inter ĝiaj du duonoj. La rezultanta solido estas loke vertico-regula - la ordigo de la kvar edroj ĉirkaŭ ĉiu vertico estas la sama por ĉiuj verticoj; laŭ ĉi tiu propraĵo la plurlatero estas unika inter la Solidoj de Johnson. Tamen, ĝi ne estas vere vertico-transitiva, kaj sekve ne estas unu el la arĥimedaj solidoj, ĉar estas duoj de verticoj tiaj ke ne ekzistas izometrio de la solido kiu mapas unu verticon en la alian, samtempe mapante la tutan solidon en sin.
La solido povas esti konsiderata ankaŭ kiel la rezulto de tordo de unu el la kvadrato kupoloj (J4) de rombokub-okedro (unu el la arĥimedaj solidoj) je 45 gradoj. Ĝia simileco al la rombokub-okedro donas al ĝi la alternativan nomon pseŭdo-rombokub-okedro.
Antonio Saura (metroo de Madrido)
Antonio Saura estas stacio sur linio ML-1 de la Malpeza Metroo de Madrido, situanta ĉe la interkruciĝo de Strato del Príncipe Carlos kun Strato del Pintor Antonio Saura, en la loĝloko Sanchinarro de kvartalo Valdefuentes (Hortaleza).
La stacio estis malfermita la.
Krobica
Krobica (germane: Krobsdorf ĝis 1945) estas ĉena vilaĝo en Pollando en Malsupra Silezio en Distrikto Lwówek Śląski en Komunumo Mirsk en Izera Montaro.
Historio
La unua priskribo pri la vilaĝo devenas el la 13-a jarcento kaj temas pri tiam nomata Krebsdorf. Ĝi disvolviĝis en la 14-a jarcento pro minado de stana erco en proksima Gierczyn. Dume kelkcent da jaroj la vilaĝo estis proprietaĵo de familio de Schaffgotsch. En la jaro 1613 pro pesto mortis ĉiuj loĝantaroj escepte familianoj de loka juĝisto. De 1756 en Krobica ekspluatis stanon, kaj poste kobalton, kio finis en 1803. En 1840 loĝis ĉi tie jam 306 da ŝpinaĵistoj. Ĉi tie naskiĝis pastoro Johano Kristoforo Schwedler (1672-1730), kiu estis adepto de pietismo kaj kiu estis aŭtoro de ĉirkaŭ 400 da popularaj religiaj kantoj. En la jaroj 1945-47 la vilaĝo mallonge nomiĝis Rakówek. En 1979 ĉirkaŭe de la vilaĝo oni dokumentis gangon de kasiterito, kiu havas grandan minadan perspektivon.
Preĝejo Johano Nepomuka (Gyömrő)
Preĝejo de Sankta Johano Nepomuka estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Gyömrő.
Historio
La unua kirko estis konstruita antaŭ ol 1470. En la 17-a jarcento jam kalvinanoj profitis ĝin. Baldaŭe dominado de turkoj okazis. La nun videbla preĝejo (laŭ la lokaj loĝantoj kapelo) konstruiĝis en 1777 en la sama loko. En 1833 plena trakonstruo okazis. En 1877 kaj 2001 la preĝejo renoviĝis. Orgeno estis farita en 1954.
Raül Romeva i Rueda
Raül Romeva i Rueda (naskiĝis la en Madrido) estas kataluna politikisto. Li membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Iniciativo por Katalunio - Verduloj (Iniciativa per Catalunya - Verds). Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Raül Romeva i Rueda estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
Preĝejo Johano Nepomuka (Gyömrő)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola, kontraŭe kastelo situas. En mezo, sube de la fasado troviĝas la enirejo, plej supre la turo altiĝas. La absido estas kvadrata kaj ĝi troviĝas en la orienta parto de la konstruaĵo. Interne la meblo restis originaj el la 18-a jarcento.
Kermeso okazas dimanĉe ĉirkaŭ en la 16-an de majo.
Roman Karl Scholz
Roman Karl SCHOLZ (naskiĝinta la en Šumperk, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra teologo, aŭgustenano kaj rezistanto kontraŭ la nazioj.
Vivo
Estante filo de negeedzinigita patrino li pasigis la junajn jarojn ĉe la geavoj kaj frekventis la gimnazion en Šumperk. En 1930 li aniĝis al la monakejo de la aŭgustenanoj en Klosterneuburg. Ordino pastra iĝis en 1936; Scholz estis poeto kaj porjunulara animzorganto. Liaj radikoj spiritaj ja kuŝis en kristanaj-germanaj grupoj: dum lernejtempo li estis membro de la katolika porjunula ligo Staffelstein. Komence li eĉ havis simpatiojn por la naziismo.
Post ĉeesto en 1936 en Nurenbergo ĉe Regna partitago li ja ekkonis la verajn fiajn ideojn de la nazia movado kaj fondis en aŭtuno 1938 kune kun la ĵurnalisto Viktor Reimann la unuan rezistadmovadon en post Anschluss okupita Aŭstrio. Nomo ĝia estis unue Deutsche Freiheitsbewegung, sed post eksplodo de la Dua mondmilito oni alinomis ĝin Österreichische Freiheitsbewegung. La politikaj celoj estis unue la klerigo de la popolo pri la veraj intencoj de la nazioj kaj poste la renverso de la reĝimo, la eliro de la aŭstriaj govioj el la ŝtato germana kaj la restarigo de Aŭstrio kun inkludo de Bavario ĝis la rivero Majno.
Apartenis al tiu grupo ankaŭ du aktoroj de Burgteatrejo, Fritz Lehmann kaj Otto Hartmann. Hartmann estis spiono perfida laboranta por Gestapo. Hartmann estis proponinta engrupe entrepreni teroragojn kion Scholz pro kristana konvinko sia malvolis. Dum raportado kaŝpolicana Hartmann ankaŭ tiajn renversplanojn priparolis.
Arestiĝo de Scholz estis en la 22.7.1940. Li devis atendi la proceson dum ne tute kvar jaroj: intertempe iĝis multaj priesploraj demandoj sen iu sukceso koncerne la perfidon de aliaj partoprenintoj kontraŭfaŝistaj fare de Scholz. Scholz internigitis en diversaj malliberejoj. Eĉ interveno de fratino de Hermann Göring, al kiu amikoj de Scholz havis kontakojn, ne helpis. Kondamno je mortpuno estis en la 23.2.1944. Telegramo al Adolf Hitler, per kiu kardinalo Theodor Innitzer mem petis pri indulgo, eĉ ne responditis. Liaj lastaj vortoj antau ekzekuto estis Por Kristo kaj Austrio!.
Honoroj
Hodiaŭ liaj agadoj poraŭstriaj kiel ankaŭ liaj poemoj konatas. Entombigo estis sur la tombejo Heiligenstädter Friedhof. Placo en Klosterneuburg nomitis por li. Memorigtabulo starigitis en Klosterneuburg en 1990. La Katolika Eklezio akceptis Scholz oficiale kiel martiron de la 20-a jarcento.
Tenggaroh 1
Tenggaroh 1 estas la vilaĝo de FELDA en Ĝohoro, Malajzio.
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo (originala angla titolo: Indiana Jones and the Temple of Doom) estas usona kineja filmo farita en 1984 reĝisorita de Steven Spielberg metanta ĉe la ekrano kiel heroon la aktoron Harrison Ford. Ĝi estas la dua parto de serio de filmoj centritaj sur la fikcia persono Indiana Jones, juna usona arkeologo, kiu dum sia serĉo de raraj historiaj objektoj envolviĝas en apenaŭkredeblaj aventuroj.
Emblemo de Francio
Nun, Francio havas nur unu oficialan emblemon, nome, sian flagon bluan, blankan, ruĝan.
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Historio
La filma historio disvolviĝas dum la jaro 1935, do unu jaron antaŭ la okazaĵoj de la unua kineja filmo pri la juna usona arkeologo Indiana Jones, kaj komenciĝas en nokta kluboen Ŝanhajo, kie Indiana Jones provas negoce ekhavi escepte grandan diamanton de la ĉina krimulo Lao Ĉe. La komerco ne disvolviĝas sukcese: Indiana Jones trinkas el venenigita kaliko, kaj la krimulo mortpafiĝas. Por savi sin de morto per veneniĝo, la juna arkeologo provas de la morta krimulo preni kontraŭvenenon, kaj ekigas ĥaosan interbatalon en la klubo. Fine li sukcesas fuĝi kun la kantistino Wilhelmina „Willie“ Scott, kiu prenis la kontraŭvenenon, en aŭto stirita de la ĉina knabo Shorty, kaj estas persekutata de la venĝemaj kunlaborantoj de Lao Ĉe.
Emblemo de Francio
Ekde la Franca Revolucio oficiale ne plu havas ŝtatan blazonon, ĝin anstataŭas la ĉi tie bildigita heraldikeca insigno ekde la jaro 1953, kiu funkcias kiel kvazaŭ oficiala nacia emblemo de Francio.
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Historio
Per aviadileto la arkeologo kun la kantistino kaj la ĉina knabo provas vojaĝi al la urbo Delhio en Barato, sed ne konscias ke la aviadilo estas parto de la propraĵo de Lao Ĉe. Dum la aventurista triopo ripozetas, la du pilotoj direktigas la aviadilon al montaro, malplenigas la benzinujon kaj forsaltas per la solaj du paraŝutoj de la aviadilo. La kantistino, vekiĝinta, rimarkas la danĝeron kaj vekas la arkeologon, sed ne eblas eviti la pereon krom per forsalto de la triopo el la aviadilo per blovebla boateto. Nekredeble, ili sane surteriĝas en la neĝo, en la boateto skiadas montosuben kaj de tie sur sovaĝan riveron. Borde de la rivero, meze de la ĝangalo, ili alvenas al barata vilaĝo, kies loĝantoj petegas pri helpo: la vilaĝa puto sekiĝis, la infanoj rabiĝis kaj la sankta Ŝankara-ŝtono de la vilaĝo same. Kaŭzo estas reviviĝinta kulto pri morto en proksima palaco. Nokte alvenas knabo fuĝinta el la palaco, transdonas al Inidiana Jones misteran hinduisman pergamenton, kaj pro troelĉerpiĝo mortas en la brakoj de la arkeologo. Indiana Jones decidas kun Willie kaj Shorty vojaĝi al la palasto kaj malkovri ties sekreton.
Malala Yousafzai
Malala Yousafzai aŭ Malala Yousufzai (ملالہ یوسف زئی, naskiĝinta la en Mingora, en la provinco de Ĥajber-Paŝtulando) estas pakistana aktivulino pri homaj rajtoj. Ŝi vivis en Mingora, ĉefa urbo de la Swat-distrikto, en nord-okcidenta Pakistano, regiono proksima al la influo de la Talibanoj. Simbolo de la lukto por edukado de la junulinoj kaj kontraŭ la Talibanoj, ŝi plurfoje ricevis honorigojn pakistanajn kaj internaciajn pro siaj opinideklaroj dum en ŝia regiono estis luktoj inter la pakistanaj Talibanoj kaj la pakistana armeo.
Emblemo de Francio
Priskribo
La ŝtata emblemo de Francio estas blua ovalo, sur kiu troveblas ora liktora fasko. La liktora fasko estas kunligita per oraj rubandoj kaj la ora hakilo faskocentre estas turnata dekstren (heraldike maldekstren). Sur la liktora fakso troveblas ora banderolo, kiu montras la moton de Francio „Liberté, Egalité, Fraternité“ (libero, egaleco, frateco). La simbola fakso ĉirkaŭatas de kverkaj kaj olivaj branĉoj. La blua ovalo limiĝas per la ĉeno de la Honora Legio. La priskribita kaj bildigita emblemo estas uzata fare de la francia ministerio pri eksteraj rilatoj kaj lastatempe ankaŭ fare de la prezidanto de Francio - tamen laŭ la klarigo ĝi daŭre ne estas oficiala ŝtata blazono.
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Historio
En la palaco la triopo invitiĝas al festeno kun la tre juna reganto, kiu deklaras ne kredi iujn kultajn mortigajn ritojn en sia rezidejo. Dum la sekva nokto Indiana atakiĝas per atenculo, sed kun la du kunuloj fuĝas tra tunelo plena je kaptiloj, kaj alvenas en subtera templo, kie ĵus viro vive estas mortoferata al la diino Kali. La kruela templa popolo jam havas tri el la kvin Ŝankara-ŝtonoj, kaj la rabitaj infanoj en la subtera minejo fosas serĉe al la restaj du, ĉar la ŝamano Mola Ram, estranta la kruelajn ritojn, per la kvin ŝtonoj strebas atingi la regadon pri la mondo.
Malala Yousafzai
La 9-an de oktobro 2012, ŝi estis grave vundita ĉe la kapo pro murdo-provo (ŝia lerneja aŭtobuso estis atakita). La agon kondamnis la tuta politikistaro de la lando. Ŝin oni translokis en la hospitalon de Birmingham en Britio la 15-an de oktobro, por ke ŝi estu pli profunde kuracata. Pro tiu okazaĵo ŝi nun estas internacie konata.
Biografio
La publiko ekkonis ŝin komence de 2009, kiam ŝi estis 11-jara, dank'al ŝiaj atestoj en blogo de la BBC pri la perfortoj de la Talibanoj, bruligoj de porknabinaj lernejoj kaj perfortoj en la Swat-valo, tiam sub talibana regado. Ŝi tiam aperis larmanta en video kaj diris, ke ŝi deziras iĝi kuracistino. Dum la talibana okupado, ŝia familio forlasis la regionon kaj disiĝis. Ĝi rekuniĝis en julio 2009, post la dua Swat-batalo.
Post kiam la pakistana armeo refoje regadis super la valo, ŝi estis agnoskita kiel heroino kaj ŝia porknabina lernejo estis renomita laŭ ŝia nomo.
Husinec (distrikto Prachatice)
Husinec estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la Sudbohemia regiono, distrikto Prachatice. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291. En ĝi havis.
Malala Yousafzai
Biografio
Ankaŭ ŝia patro, Ziauddin Yousafzai, estas konata pro siaj kontraŭ-talibanaj opinideklaroj kaj subtenis armean intervenon en lia regiono. La 10-an de decembro 2012, li estis nomumita speciala UN-konsilisto pri la Rajto pri edukado.
La 12-an de julio 2013, en la tago de sia 16-jariĝo, Malala Yousafzai parolis pri la Rajto pri Edukado por la knabinoj ĉe la tribuno de UN en Nov-Jorko, en ĉeesto de la Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj Ban Ki-Moon kaj de pluraj centoj da 12- ĝis 25-jaraj gejunuloj reprezentantaj 85 landojn. . En sia parolado, ŝi interalie deklaris, ke « ''La ekstremistoj timas la librojn kaj la skribilojn. La potenco de la eduko timigas ilin''. » kaj ankaŭ ke « Infano, instruisto, libro kaj skribilo povas ŝanĝi la mondon. » . Ŝi admonis la registarojn « certigi liberan kaj devigan instruadon al ĉiu infano en la mondo. »
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Historio
La triopo malkovriĝas, kaj la arkeologo perfortiĝas trinki nervan venenon, kiu igas la viktimon senvola marioneto de la kulto. La kantistino dume mortoofere estu mallevata en kaĝo en la ardantan lafon, kaj la ĉina knabo kiel sklavo estas portata en la diamantan minejon. La knabo tamen sukcesas fuĝi, kaj liberigi la arkeologon el sia venena tranco. Indiana savas la kantistinon kaj prenas la tri Ŝankara-ŝtonojn. La tripo saltas en minejan ĉaron kaj fuĝas per furioza surrela veturo tra la minejo. Malgraŭ persekuto de la templa popolo kaj inundiĝo de mineja tunelo ili sukcese fuĝas el la malbenita monto.
Husinec (distrikto Prachatice)
Majstro Jan Hus
En Husinec troviĝas la naskiĝdomo de Majstro Jan Hus. Pri la naskiĝloko de Hus oni longe disputis, sed fine dank' al registroj de Štěpán z Pálče, Jiřík Heremita kaj aliaj la faka publiko kongruis en tio, ke tiu loko estis Husinec. Dank' al tiu ĉi evento Husinec famiĝis ne nur en la proksima ĉirkaŭaĵo, sed ankaŭ en la tuta mondo.
Malala Yousafzai
Rekompencoj
En 2009, ŝi estis nomumita por la internacia premio de la infanoj por la paco, donita de la fondaĵo "KidsRights". Ĝin ŝi ricevis la 6-an de septembro 2013,.
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Historio
Ekstere ili plufuĝas sur pendoponto super abismo, plu persekutite de la templa popolo. Aliflanke de la ponto tamen atendas la malica ŝamano Mola Ram kun pliaj militistoj. Indiana ne vidas alian eliron ol detrui la ponton, sur kiu troviĝas li kaj siaj du amikoj, la ŝamano kaj multaj malamikaj militistoj. Multaj militistoj falas en akvon plenan je krokodiloj funde de la abismo. En spektakla lukto la arkeologo venkas la ŝamanon, kaj tiumomente britaj soldatoj venas je helpo kaj forpelas la restajn templajn militistojn. La herooj kun la savita Ŝankara-ŝtono kaj la liberigitaj infanoj revenas al la ĝangala vilaĝo kaj tie festene akceptiĝas.
Malala Yousafzai
Rekompencoj
La 19-an de decembro 2011, ŝi ricevis la nacian ĉef-premion de la junularo por paco el la pakistana registaro, transdonitan de la pakistana ĉefministro Jusuf Raza Gillani. Ŝi tiam elvokis kreon de politika partio. Tiu honorigo poste estis renomita « premio Malala ».
Klijn
Klijn estas familia nomo de jenaj personoj:
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Kritikoj
La opinioj pri la filmo estas tre dividataj: iuj ŝatantoj de la kompleta serio opinias la filmon la plej bona, aliaj la plej malsukcesa el la ĝis nun kvar kinejaj filmoj. Kontraste al la pli komplikaj unua kaj tria filmoj de la serio, tiu ĉi dua seriaĵo estas plena je spektaklaj persekutoj kaj bataloj, sed kulture pli simpla. Aparte la laŭ multaj trosimpligita prezento de la barataj vilaĝanoj forte kritikiĝis. En intervjuo videbla en oficiala akompana dua lumdiskego kun aldona materialo pri la filmo, la reĝisoro Steven Spielberg mem nomas la filmon "ne tre sukcesinta".
Malala Yousafzai
Eksteraj ligiloj
Malala Yousafzai, We and Our Enemies ("Ni kaj niaj malamikoj") (konsultita 2013-10-13)
After the Taliban: Swat women on changing life (konsultita 2013-10-13)
Indiana Jones kaj la Templo de Pereo
Kritikoj
Tamen ĝi multfoje premiiĝis dum la jaro 1985, interalie per la Akademia Premio por specialaj efikoj kaj per premio por junaj aktoroj por Jonathan Ke Quan, la aktoro rolanta la ĉinan knabon Shorty, en Usono, per la filma premio Jupitera en Germanio kaj premio de la Brita Akademio pri Filma kaj Televida Arto.
Husinec (distrikto Prachatice)
Majstro Jan Hus
Nun la ĉefa memorindaĵo de Husinec estas la naskiĝdomo de Majstro Jan Hus kun muzeo pri liaj vivo kaj verkaro.
En la urbo konserviĝis pluraj aliaj historiaj konstruaĵoj, pro kio la urbocentro estis en 2003 proklamita kiel protektita historia urbozono.
Fugging
Parolantoj de la angla lingvo opinias ke la nomo Fucking estas tre ridiga ĉar ĝi signifas en tiu lingvo "fikanta". Amaso da turistoj sin fotigas antaŭ la loĝnomŝildoj. Tre regule oni ŝtelis tiujn ŝildojn, ĝis plurfoje monate. T-ĉemizoj kun la nomo de la vilaĝeto estas tre facile vendataj surloke.
En 2004 la enloĝantoj voĉdonis pri la nomo Fucking, sed decidis gardi ĝin kaj sekurigi la ŝildojn pere de veldado kaj betono. Tamen la malfacilo pluis kaj en 2020 oni decidis ŝanĝis la nomon. Iel oni povas konsideri, ke temas pri nova damaĝo fare de la angla lingvo. Fakte la 17an de Novembro 2020 la konsilantaro de Tarsdorf aprobis la oficialan ŝanĝon al Fugging, kio validas ekde la 1a de Januaro 2021.
Prata d'Ansidonia
Prata d'Ansidonia estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Saro
La Saro (Sarre, Saar, Saravus) estas rivero en Francio kaj Germanio (Sarlando, Rejnlando-Palatinato).
Geografio
La rivero fontas ĉe la monto Donon en montaro Vogezoj, Alzaco (Francio) en du fontaj riveretoj ("ruĝa Saro" kaj "blanka Saro") kaj fluas tra la regionoj Loreno kaj Sarlando. Apud la loko Lorquin sude de Sarrebourg unuiĝas la du fontoriveretoj.
Post 246 kilometroj, el kiuj 126 troviĝas en Francio kaj 120 en Germanio, la rivero apud la urbeto Konz (Rejnlando-Palatinato) enfluas la pli grandan riveron Mozelo. La areo kiu liveras sian akvon al la rivero ampleksas 7431 kvadratajn kilometrojn.
La rivero dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj havis gravan signifon por la transporto de karbo, fero kaj ŝtalo inter la industria centro Sarlando kaj la ĉirkaŭa parto de Eŭropo. Kanalo konstruita inter la jaroj 1862 kaj 1879 frue ligis ĝin al Francio, sed la fina parto de la rivero, antaŭ la enfluo en la riveron Mozelo nur post trakonstruo inter la jaroj 1969 kaj 1999 iĝis ŝipe pasebla por grandegaj kargoŝipoj, kiuj do nur plej fine de la industria epoko de la 19-a kaj 20-a jarcentoj de la Sarlando tra la Mozelo kaj Rejno povis atingi la same industriigitan Ruhr-Regionon kaj la industrian havenegon en Roterdamo.
La lasta parto de la rivero Saro – inter la lokoj Serrig und Konz – estas dominita de vinkultivado. La vinkultiva regiono "Saar" situas ekskluzive en la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kie fekunda grundo sur ardezaj rokoj aparte favoras por la kultivado. En Sarlando dumlonge la sola vinkultiva teritorio estis apud la loko Perl, kvankam dum la jaro 2002 estis revivigitaj historiaj vitejoj Saarfels kaj dum 2007 ĉe Merzig.
Advokato
Tradicia divido de la profesio en iuj landoj
Kun la ekuzo de romia juro en Eŭropo ekde la Alta Mezepoko, tribunalprocesoj iĝis pli profesiaj kaj pozicioj estis kreitaj kiuj estis okupitaj fare de edukitaj advokatoj. Tio rezultigis profesion de profesiaj advokatoj kiuj reprezentis partion en la demandosesio antaŭ la tribunalo, la tielnomitaj "prokuroroj" (aŭ akuzistoj). Ekzistis ankaŭ aliaj advokatoj kiuj konservis kontakton kun tiuj serĉantaj justecon, konsilis klientojn kaj ankaŭ disponigis laŭleĝan subtenon en eksterjuĝaj transakcioj, la tielnomitaj "advokatoj". La advokatoj laŭleĝe preparis la juran disputon kaj provizis al la prokuratoro la skriban preparon. En kelkaj landoj, tamen, tiu apartigo inter advokatoj kaj prokuratoroj ekzistis nur en la plej altaj tribunaloj.
Francesco Crispi
Francesco CRISPI (Ribera, la 4-an de oktobro 1818 - Napolo, la 11-an de aŭgusto 1901) estis itala patrioto kaj politikisto.
Advokato
Tradicia divido de la profesio en iuj landoj
Ekde la fino de la 16-a jarcento, la dikotomio de la advokatprofesio en kontinenta Eŭropo estis ĉiam pli malstreĉita kaj plejparte eliminita kun la juraj reformoj de la napoleona epoko, tiel ke en la daŭro de la 19-a jarcento aperis la profesia profilo de unuforme aktiva advokato. Unue, en Prusio dum la reĝo Frederiko la Granda, la advokatoj iĝis ŝtataj oficistoj kiel "kortumaj kaj helpaj konsilistoj". De 1780, "justic-komisaroj" estis prezentitaj por la areo de libervola jurisdikcio, ekzekucio kaj bankroto kaj por notariaj servoj. En 1793 Prusio aboliciis la helpkonsiliojn kaj en 1849 igis la komisarojn de justeco "advokatoj" kiuj komence restis ŝtatfunkciuloj ĝis la Jurista Leĝo de 1878 igis la advokatprofesion libera profesio sendependa de la ŝtato. La 20-a jarcento estis karakterizita per kreskanta specialiĝo de la advokata profesio, kiu daŭris kun la enkonduko de pliaj fakaj juraj profesioj en la 21-a jarcento.
Francesco Crispi
Elstara figuro de la Risorgimento, li estis unu el la organizantoj de la Sicilia Revolucio de 1848 kaj estis la kreinto kaj maksimuma subtenanto de la Ekspedicio de la Miloj, en kiu li partoprenis.
Advokato
Proverbo
Ekzistas proverboj pri advokato en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Francesco Crispi
En ekstera politiko li kultis amikecon kun Germanio, kiu apartenis al Italio kaj Aŭstrio en la Triopa Entento. Li preskaŭ ĉiam iris al Francio, kontraŭ kiu li plifortigis la armeon kaj la mararmeon.
Kelkaj registaroj distingiĝis per gravaj socialaj reformoj (kiel la kodo Zanardelli, kiu aboliciis la mortopunon kaj enkondukis la liberan strikon), sed ankaŭ por la milito kontraŭ anarkiistoj kaj socialistoj, kies movadoj de la sicilia faŝismo estis subpremitaj per militista leĝo. En la ekonomia kampo, lia kvara registaro plibonigis la kondiĉojn de la lando.
Tamen, Crispi subtenis multekostan kolonian politikon, kiu, post iuj sukcesoj, kaŭzis la malvenkon de Adua en 1896, okazaĵo kiu kondukis al la fino de lia politika kariero. Lia ĉefa politika kontraŭulo estis Giovanni Giolitti, kiu anstataŭis lin kiel la ĉefon de la lando.
The Swan Princess
The Swan Princess ("La cigna princino") estas usona animacia filmo de 1994 bazata sur la baleto "Cignolago". Uzante la voĉajn kapablojn de Jack Palance, John Cleese, Steven Wright kaj Sandy Duncan, tiu filmo estis reĝisorita de iama animacia reĝisoro de Disney nome Richard Rich, kun muziko de Lex de Azevedo. Tiu filmo estis sekvata de du videaj filmetoj nome: The Swan Princess II: Escape from Castle Mountain (1997) kaj la The Swan Princess: The Mystery of the Enchanted Kingdom (1998).
Rivereto Shetley
Rivereto Shetley estas rivereto en Kantono Madison en la Usona ŝtato Misuro.
Rivereto Shetley havas la nomon de Caleb Shetley, la originala posedanto de la ejo.
2186 Keldysh
2186 Keldysh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 27-an de septembro 1973 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan akademianon kaj matematikiston Mstislav Vsevolodoviĉ Keldiŝ (cirile Мстислав Всеволодович Келдыш).
Plilongigita kvinlatera rotondo
En geometrio, la plilongigita kvinlatera rotondo estas unu el la solidoj de Johnson (J21). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per plilongigo de kvinlatera rotondo (J6) per aldono de deklatera prismo al ĝia bazo. Ĝi povas esti konsiderata ankaŭ kiel plilongigita kvinlatera ortodurotondo (J42) kun unu kvinlatera rotondo forprenita.
Jiggs Whigham
Jiggs Whigham (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1943 en Klevlando, Ohio; civitana nomo Oliver Haydn Whigham la 3-a) estas trombonisto, bandestro kaj altlerneja instruisto. Lian trombonludon karakterizas granda, varma sono kaj fleksiĝema frazigarto. Krom tio li estas „ unu el la plej spertaj orkestrestroj de la eŭropa [ĵaz]mondeto kaj – kiel pioniro en Germanujo – instituciulo rilate ĵazedukadon ĉe altlernejoj.“
Vivo kaj verkado
Whigham lernis ekde la sepa vivojaro pianludon kaj harmonisciencon ĉe la Muzikinstituto je Klevlando. En la aĝo de dek jaroj li komencis trombonludi; jam dum sia lerneja tempo oni dungis lin por koncertoj kaj eĉ surdiskigoj. Jam en al aĝo de 17 jaroj li estis unua solotrombonisto de la okestro Glenn Miller sub Ray McKinley, du jarojn poste ĉe Stan Kenton. Krom tio li studis kompozicion Klevlando.
Post unujaraj dungitecoj en novjorkaj sonregistraj studioj kaj je brodvejaj muzikaloj li iris en 1965 al Germanujo kiel soloisto de la ĵazorkestro de Kurt Edelhagen ĉe WDR en Kolonjo. La unuan premion li ricevis en 1966 je la unua konkurso por moderna ĵazo en Vieno. Ekde la 1970-aj jaroj li muzikis kun Rhythm Combination & Brass de Peter Herbolzheimer. En 1976 ekestis unua albumo je propra nomo, Hope kun Niels-Henning Ørsted Pedersen kaj Grady Tate. En 1989 li verkis kun gastmuzikistoj kiel Bud Shank, George Cables, John Clayton kaj Jeff Hamilton la albumon The Jiggs Up. Ekde 1971 ĝis 1981 li laboris regule kun la bandego de George Gruntz.
En 1979 li fariĝis profesoro kaj estro de la ĵazfako de la Muzikaltlernejo je Kolonjo. Fine de la 1970-aj jaroj Jiggs Whigham formis kune kun trombonistoj Bill Watrous, Albert Mangelsdorff kaj Kai Winding la bandon Trombone Summit, kun kiu li en 1980 verkis por la germana diskeldonejo MPS albumon. En 1982 li kunlaboris kun la WDR Big Band kaj verkis la albumon The Third Stone, kun aranĝaĵoj de Bill Holman. Inter 1988 kaj 1992 li plurfoje koncertvojaĝis kun bando direktata de Bud Shank (The Jiggs Up, 1989). Ekde 1995 ĝis aŭtuno de 2006 Jiggs Whigham estis profesoro kaj estro de la fako popularmuziko ĉe la Altlernejo por Muziko „Hanns Eisler“ je Berlino kaj ties filion Ĵazinstituto je Berlino. Ankaŭ li direktis ekde 1995 ĝis 2000 la bandegon de radiostacio RIAS. En 2007 kaj 2009 respektive li koncertis kun Bandego Berenbostel. Aktuale Whigham direktas la bandegon de BBC en Londono kaj – kune kun Niels Klein – la Ĵazorkestron de la Federacia Respubliko Germanujo.
Sandovalina
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la samnoma mikroregiono Presidente Prudente. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Stacio Kita-Tanabe
Stacio Kita-Tanabe (japane: 北田辺駅 [Kita-Tanabe-eki], angle: Kita-Tanabe Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝi-Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Hartmannswiller
(jen france, germane Hartmannsweiler, alzace Hàrtmànnswiller) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin/Owerèlsass (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler, kaj al la kantono .
Göschitz
Göschitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seenplatte. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Gemologia Instituto de Usono
En 1953 GIA disvolvigis sian Internacian Diamantklasigan Sistemon kaj la Kvar K-oj (klingotranĉado, klareco, koloro, kaj karatpezo) kiel normigo por kompari kaj pritaksi la kvaliton de diamantoj.
Nuntempe, la instituto havas sidejon en Carlsbad (Kalifornio) kaj funkcias en 13 landoj, kun 11 kampusoj, 9 laboratorioj kaj 4 esplorcentroj tutmonde.
Anders Spole
Anders SPOLE (1630-1699) (* Barnarp, Småland, en la 10-a de julio 1630 - Upsalo, en la 1-a de aŭgusto 1699) estis sveda matematikisto kaj astronomo kaj instruis matematikon kaj astronomion en la Universitato de Upsalo krom esti la unua astronomo de la universitato. En 1672, li sukcedis al Nils Silfverskiöld (1635–1702) kiel rektoro en la Universitato de Lund.
Vera Miles
Vera June MILES (denaske Ralston, 23an de aŭgusto, 1929) estas retiriĝinta usona aktorino kiu laboris kun Alfred Hitchcock, ĉefe kiel Lila Crane en la klasika filmo de 1960 nome Psycho, kaj reprene de la rolo en la pluigo de 1983 nome Psycho II. Aliaj filmoj en kiuj ŝi aperis estas Tarzan's Hidden Jungle (1955), The Searchers (1956), la filmo de Alfred Hitchcock nome The Wrong Man (1956), A Touch of Larceny (1959), The Man Who Shot Liberty Valance (1962), Follow Me, Boys! (1966), Sergeant Ryker (1968) kaj Molly and Lawless John (1972).
Tenggaroh 2
Tenggaroh 2 estas la vilaĝo de FELDA en Ĝohoro, Malajzio.
Vera Miles
Kariero
Subskribinte kvinjaran personan kontrakton kun Hitchcock en 1957, Miles estis amplekse publikigita kiel ebla sukcedanto de Grace Kelly en la filmoj de la reĝisoro. Du jarojn antaŭe, Hitchcock estis reĝisorinta Miles en la rolo de la emocie malforta fianĉino de Ralph Meeker en "Revenge", nome pilota epizodo de lia televida serio Alfred Hitchcock Presents.
Vertigo (1958), projekto kiun Hitchcock planis kiel montrilo por sia nova stelulino, trafis produktorajn prokrastojn. La posta gravediĝo de Miles kostis al ŝi la ĉefan rolon kiu finfine iris al Kim Novak kun kiu Hitchcock kvereletis, kvankam Novak asertis en intervjuoj, ke ŝi ne havis problemon laborante kun Hitchcock en la filmo. Vertigo (en kiu stelulis ankaŭ James Stewart) ne estis financa aŭ kritika sukceso tiam, kaj Hitchcock plendis, ke Novak estis miselektita. Spite la seniluziiĝon de Hitchcock pri Vertigo, li plue laboris kun Miles, finfine dungante ŝin en tio kio estas eble la rolo por kio ŝi estis plej memorita, tiu de Lila Crane, fratino de la viktimo, en Psycho.
Finsteraar-Glaĉero
Priskribo
La glaĉero estiĝas en tri brakoj. La norda brako, kiu estas la ĉefbrako, naskiĝas sude de Lauteraarhorn kaj Hienderstock je alteco de proksimume 3400 m s.m. kaj fluas 4 km suden kie ĝi renkontiĝas kun la aliaj du brakoj. Okcidenta brako estiĝas en firnkampoj je la orienta flanko de Finsteraarhorn. Ĝi havas formon de kurbita botelo kun longeco de proksimume 2,5 km kaj larĝeco de inter 1,5 kaj 2 km. Je ĝia norda flanko ĝi tra la firnaj kampoj de la glaĉerpasejo Lautersattel estas ligita kun Supra Grindelwald-Glaĉero. La suda brako estas la plej malgranda el la tri brakoj. Ĝi estiĝas je la suda flanko de Oberaarhorn (3477 m. s.m.) je alteco de 3400 m kaj havas ĝis la kunfluo longecon de proksimume 2 km kaj larĝecon de 1 km. La kunigitaj glaĉeroj nun fluas dum 4 km nordorienten kun larĝeco de 1,5 km. Je la rekontiĝo kun Lauteraar-Glaĉero ĝi kurbiĝas orienten kaj transiras al la Unteraar-Glaĉero.
Vera Miles
Kariero
Entute ŝi aperis en pli ol kvardek filmoj, en preskaŭ 120 televidaj programoj aŭ serioj, inter kiuj Alfred Hitchcock Presents, Bonanza, Cannon, Columbo, Hawaii Five-O, Ironside, Mannix, The Fugitive, The Man from U.N.C.L.E. kaj The Virginian, inter aliaj.
Le Géant
"Le Géant" (la giganto) estis la nomo de balono, kiun konstrukciis kaj uzis Félix Tournachon Nadar.
La aerbalono estis konstruita en 1863 kaj havis volumenon de 6000 m3. En la sama jaro NADAR ripete leviĝis per la balonego "Le Géant". Per ĝi li entreprenis vojaĝon de Parizo al Hanovro. Tiujn veturojn li priskribis en la libro "Mémoires du Géant; à terre et en l'air" (Memoroj pri Géant; surtere kaj enaere) 1864) kaj "Le droit au vol" (La rajto flugi) (1865).