cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Indiga lingvo
Ekzemploj
mi kunportos vin al la maro,
tiu bela norda maro kiun mi lernis ami;
ĝi havas la koloron de viaj okuloj.
Kaj vespere, dum la momento de amo,
mi estos ĝentila, mi estos dolĉa
kiel ĉiuj virinoj deziras viron.
Mi montros al vi kiom mi amas vin
Kaj mi vere mirigos vin,
mi faros agrablan surprizon.
Esperanto MUD
Esperanto MUD estas MUD (MultUzanta Dimensio) en Esperanto kun anglaj tradukoj. Nathan KOVAC de la firmao Lost in Code (perdita en kodo) estras la projekton (tiu firmao jam kreis anglalingvan komputilludon Sorren kiu havas 54.000 ludantojn). Ĝi estas mezepoka fantazia ludo en kiu la ludantoj komencas malaltnivele kaj akiras lertecon kaj potencon. La ludanto povas elekti inter multaj rolaj profesioj kaj rasoj. La ideo estas ke la plejmulto da personoj pli bone lernas interage ol per farado de kursoj, kaj ili rapide akiros konon de Esperanto ludante.
Johann Sperl
Johann SPERL (naskiĝinta en la 3-a de novembro 1840 en Buch, mortinta en la 29-a de julio 1914) estis germana pentristo.
Vivo
Johann Sperl estis naskita kiel sola infano de protestantaj gepatroj. Lia patro laboris kiel agrikultura tagolaboristo en la somero kaj kiel lignaĵisto en la vintro. Lia patrino laboris kiel mastrumisto. La familio vivis tre proksime de bieneto. De 1846 ĝis 1854 li frekventis lernejon kie li estiĝis klasogajninto. La loka pastoro helpis al Sperl trovi trejnadan lokon por fari pentristo. Kun la morto de lia patro en 1856, Sperl iĝis la sola provizanto de sia malsana patrino kaj komencis metilernadon por iĝi litografiisto. En la vintro de 1858-59 Sperl plenumis sian deziron sekvi desegnokursojn ĉe la Artmetilernejo de Nürnberg. Tiam la altlernejo estis gvidita fare de August von Kreling, diverstalenta historipentristo kaj skulptisto. Sperl renkontis la pentriston Rudolf Hirth du Frênes kaj Theodor Alt tie. En 1865 la tri artistoj renkontiĝis denove en Munkeno kaj poste iĝis membroj de la Leibl-cirklo. Sperl iĝis direktoro de litografia institucio en 1863 en Arnstadt.
Sperl trapasis la majstran klason de Carl Theodor von Piloty, pentristo famekonata ankaŭ ekstere de Munkeno kaj kies lernantoj estis i.a. Hans Makart, Franz von Lenbach, Eduard von Grützner, Franz Defregger kaj Gabriel von Max.
En la printempo de 1866 Arthur von Ramberg estis vokita de Vieno al Munkeno kaj transprenis la majstran klason tie ĉi. Ĉar Sperl havis afablan rilaton kun Ramberg li daŭrigis esti lernanto kaj forlasis la akademion nur post la morto de Ramberg en 1875.
Eĉ se Sperl estis membro de la Leibl-cirklo la trejnado sub Ramberg estis decida en la propra stilformado. En la fruaj 1870-aj jaroj li montris sian majstradon en pluraj grandaj kunmetaĵoj kun multaj figuroj, sed de 1875 pluen li pentris pli malgrandajn kunmetaĵojn.
En 1878 li kaj Leibl transloĝiĝis al Berbling. En decembro de la sama jaro Max Liebermann venis de Venecio al Munkeno, kaj Sperl renkontis lin iam en 1879, verŝajne pere de Leibl. En la fruaj 1880-aj jaroj Sperl pli kaj pli pentris pejzaĝojn.
En vintro de 1882 Sperl iris al Kraiburg kiu estis rekomendita al li fare de amikoj pro la situo aparta. En 1883 li moviĝis al la nova studio de Willhelm Leibl en Bad Aibling. En majo 1899 Sperl vojaĝis al Italio, vizitante Florencon, Sienon kaj Venecion. En varmega printempa tago (la 24-an de majo 1910) Sperl kolapsis pentrante sur flora herbejo. Li suferspertis apopleksion kiu kondukis al parta paralizo de la dekstra flanko de lia korpo. Kelkajn tagojn antaŭ la eksplodo de la Unua mondmilito Sperl mortis. Lia lasta deziro estis esti entombigota plej proksime al lia amiko Wilhelm Leibl, en la sama tombejo en Würzburg.
Natria perklorato
Natria perklorato, perklorato de natrio aŭ NaClO4 estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj perklorata acido, blanka kristala substanco, higroskopa, kaj tre solvebla en akvo kaj alkoholo. Ĝi estas komerce trovebla kiel unuhidrata salo, kiu havas romban kristalan sistemon.
Uzoj
Natria perklorato estas antaŭilo al multaj perklorataj saloj, ofte pro ĝia alta solvebleco (209 g/100 mL ĉe 25 °C). Perklorata acido prepareblas per traktado de HCl kaj natria perklorato.
Natria perklorato preskaŭ ne uzatas en pirotekniko pro ĝia alta higroskopeco, anstataŭe amonia perklorato kaj kalia perklorato estas prefereblaj. Ĉi-salos preparatas per duobla malkompiĝo el solvaĵo de natria perklorato kaj kalia aŭ amonia kloridoj.
Perklorato de natrio havas sennombrajn uzojn en laboratorio, ofte kiel nereaktiva agento. Ekzemple: ĝi uzatas por norma DNA ekstraktado kaj hibridigaj reakcioj en molekulabiologio. En medicino, natria perklorato povas uziĝi por bloki jodokaptadon antaŭ administrigo de jodkontrastaj agentoj en pacientoj kun subklinika hipertiroidismo.
Izotopo
Nomiĝas izotopoj tiuj specoj de atomoj de la sama kemia elemento, kiuj havas malsamajn masojn. La elementoj en la naturo ĝenerale estas miksaĵoj de du aŭ pli izotopoj. La atomnumero, kiu indikas la nombron da protonoj estas la sama por du izotopoj, sed la nombro de neŭtronoj malsamas.
La nomo devenas el la grekaj isos, sama, kaj topos, loko, ĉar ili havas la saman lokon en la perioda tabelo de la elementoj.
Ĉar la atomnumero (aŭ atomnombro), Z, estas la sama, la ĥemiaj ecoj de du izotopoj estas la samaj. Tamen, la fizikaj ecoj povas tre malsimili.
En la scienca nomigado, la izotopojn oni alnomas per la nomo de la responda elemento, sekvata de la masnumero, kiu estas la nombro da nukleonoj (protonoj plus neŭtronoj), kaj kiu tre similas la atommason. La du partoj estas ĝenerale disigitaj per streketo. Kelkaj izotopoj posedas proprajn nomojn. Ekzemploj de konataj izotopoj: hidrogeno-3 aŭ tricio, karbono-12, karbono-14, uranio-238, ktp. En simbola formo la nombro da nukleonoj estas aldonita kiel superindekso al la kemia simbolo: 3H, 12C, 14C, 238U.
En la komuna lingvo estas ofte uzi la vorton izotopo por aludi la specon karakterizatan per difinitaj valoroj de Z kaj A. Striktasence, tia speco devus esti nomata nuklido, kaj oni devus alnomi izotopo la nuklidojn apartenantajn al la sama elemento. Tiel, la nuklidoj karbono-12 kaj karbono-14 estas ambaŭ izotopoj de la elemento karbono. Ili apenaŭ diferenciĝas el ĥemia vidpunkto, sed diferencoj en aliaj proprecoj povas taŭgi por multaj esploroj, kiel la radiokarbona datado.
Se la proporcio inter la kvantoj de protonoj kaj neŭtronoj ne estas la ĝusta por atingi la nuklean stabilecon, la izotopo estas radioaktiva.
La atompezo de elemento estas la averaĝo de la pezoj de la izotopoj trovitaj en la naturo.
San Marcos (Guerrero)
San Marcos estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas San Marcos. San Marcos apartenas al la regiono Costa Chica, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sudokcidento de Guerrero kun limo al la pacifika oceano. Al ĝi krome apartenas dek-kvar aliaj komunumoj. Al San Marcos apartenas entute 138 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12053.
Mechterstädt
Mechterstädt ĝis novembro 2011 estis memstara administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro 2014 la loĝloko havis loĝantojn. La 1-an de decembro 2011 ĝi kun la najbaraj komunumoj Aspach, Ebenheim, Fröttstädt, Hörselgau, Laucha, Metebach, Teutleben, Trügleben kaj Weingarten unuiĝis al nova komunumo Hörsel, kies administra centro estas en Hörselgau.
San Marcos (Guerrero)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 44959 loĝantojn. El tiuj estis 21662 viroj kaj 23297 virinoj. La komunumo havas surfacon de 960,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 80 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1500 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,3 °C.
Sociogeografio
27867 de la loĝantoj de San Marcos en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 7561 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 27,13 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 30,88 % (4569 el 14797 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 22,89 (2992 el 13070 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 42133 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 39774 apartenis al la katolika religio. 2359 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Istvan Bierfaristo
Istvan Bierfaristo estas pseŭdonimo por Steven Brewer [stivn bruer] kaj lia frato Philip Brewer [filip bruer], usonaj esperantisto-amuzuloj kiuj ŝerce pretendas esti "zne-majstro" kaj grava Esperanto-aŭtoro. Ili verkis kelkajn hajkojn – kelkaj tute ŝercaj aŭ ironiaj, aliaj pli profundaj, sed tro videble neprofesiaj (interalie ili emas forgesi akuzativojn kaj ligo-strekojn) – laŭ ili mem, laj plej konataj estas la serio Printempaj Salamandroj.
Istvan devenas de la hungara nomo István [Iŝtvan] = Stefano. Bierfaristo estas la traduko de la angla vorto brewer.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo lia, kun hajkoj: http://www.bierfaristo.com/
Ratatujo
Ratatujo (ratatouille [ratatuj'], plena nomo ratatouille niçoise, Nica ratatujo) estas tradicia franca provenca mikspoto el legomoj, kiu povas esti surtabligata kiel kompleta manĝaĵo akompanata de rizo, terpomoj, aŭ de simpla franca pano, aŭ kiel kroma manĝaĵo. Tomatoj estas la ĉefa ingredienco, kun cepoj, kukurbetoj (italaj), melongenoj, kapsikoj kaj ajlo. Ĉio estas kirlofritita aŭ brezita en olivoleo.
George V (pariza metrostacio)
George V [ʒɔʁʒ sɛ̃k] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo en la 8-a arondismento de Parizo.
Ratatujo
La nomo de la manĝaĵo estas derivita de la okcitana ratatolha (kp. francan touiller, kirli). La vorto ratatujo ankaŭ estas uzata en nekulinara kunteksto por referenci al (ĝenerale multkolora) multspeca miksaĵo.
George V (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi estis malfermita la sub sia unua nomo Alma. Ĝi alprenis sian nunan nomon la. Tiu nomo devenas de Avenuo George-V, laŭ Georgo la 5-a, reĝo de Britio (1865-1936).
La stacio troviĝas sub Avenuo de la Elizeaj Kampoj.
Princepiskoplando Paderborn
La Princepiskoplando Paderborn estis teritorio en la Sankta Romia Imperio de 1281 ĝis 1802, situanta en la orienta Vestfalio. Estante princepiskoplando, ĝi estis la civila reg-teritorio de episkopo. Ĝi kontrastas al la diocezo (aŭ episkopujo) Paderborn, la eklezia teritorio gvidata de la sama episkopo, kiu estis pli granda ol la civila.
NGC 3318
NGC 3318 (aliaj indikoj — ESO 317-52, MCG -7-22-26, AM 1035-412, IRAS10350-4122, PGC 31533) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(13741) 1998 SH10
(13741) 1998 SH10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio),
Ebenau
Ebenau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Salzburg (germane Bezirk Salzburg-Umgebung aŭ simple Flachgau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Robledo de Corpes
Robledo de Corpes (Kverkejo de C.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. En tiu loko la Cantar de Mio Cid situigas la ofendon de Corpes, kiam la filinoj de Rodrigo Díaz de Vivar Cido, nome Elvira kaj Sol, estis abandonitaj de la infantoj de Carrión kiel murdoklopodo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 51 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,24 loĝ/km².
Situo
Robledo de Corpes situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1146 m super marnivelo; je 74 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 41,11 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°07′05″N 2°56′57″Ok.
La municipa teritorio limas kun Angón, Atienza, La Bodera, Congostrina, Gascueña de Bornova, Hiendelaencina, La Miñosa, Pálmaces de Jadraque kaj Villares de Jadraque
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el iama pinto de 559 loĝantoj en 1910 al 51, tio estis oni perdis pli ol 500 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Robledo de Corpes, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Robledo de Corpes kie oni falis al la nunaj 51.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Lipná (Hazlov)
Lipná (ĝis la jaro 1948 Lindov, Lindau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hazlov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2 km en valo okcidente de Hazlov. Proksime troviĝas randa parto de montetaro Smrčiny. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Lipná situas en katastra teritorio Lipná u Hazlova kun areo 1,79 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1307, kiam Henriko Nothaft donacis trionon de dekonaĵo de Lipná kaj de Polná al germanaj kavaliroj. Homoj ĉi tie havis laboron nur en agrikulturo kaj poste en malgranda granita minejo, tial la vilaĝo restis ĉiam malgranda kaj neinteresa. Nuntempe ĉi tie vivas nur 15 loĝantoj en 14 domoj, el kiuj plie 5 estas refreŝigejaj konstruaĵoj.
Memorindaĵoj
Proksime de Lipná, sur ŝoseo ĝis Skalka troviĝas proksime de fervojo ŝtona penta kruco kun skribaĵo IHS kaj kun trapikita koro, kiu havas klaran historion. En la jaro 1675 ĉi tie patro el Skalka murdis sian filon, kaj laŭ kroniko de Markl li "elŝiris liajn viscerojn kaj elsuĉis lian sangon". Juĝaj dosieroj el la jaroj 1675–1676 konfirmas, ke pro tiu ĉi krimo la kulpinto estis senkapigita per glavo. Laŭlonge laŭ ŝoseo direkte al Polná poste troviĝas kelke da ŝtonaj monumentoj de eksaj germana loĝantoj kaj malgranda niĉa kapeleto.
Mansio (tranoktejo)
En Romio, mansio, kiu venas de la latina por dumvojaĝa tranoktejo, estis oficiala haltejo en roma vojo, subtenita de la centra registaro por la uzado de oficiroj kaj komercistoj dum iliaj vojaĝoj tra la imperio. Laŭlonge de la tempo ili estis adaptitaj por gastigi vojaĝantojn el ĉiuj kondiĉoj, inkluzive la imperiestron. Ili povas esti konsiderataj la precedencoj de gastejoj kaj iberiaj hoteloj nomataj parador en Hispanio kaj pousada en Portugalio. La mansioj estis sub la administrado kaj superrigardo de oficiro.
Diederich von dem Werder
Vivo
Werder estis la filo de Gebhard von dem Werder kaj de ties edzino Katharina von Hahn. Liaj fratoj, kiuj poste ankaŭ aniĝis al Fruktodona Societo, estis Heinrich von dem Werder kaj Kuno Hartwig von dem Werder. Diederich jam kiel infano ricevitis kiel paĝio ĉe la kortego de Morico de Hesio-Kaselo. Tie li frekventis la renoman lernejon Collegium Mauritianum kaj ekstudentis en 1596 ĉe la Universitato de Lepsiko. Du jarojn poste li daŭrigis la studojn ĉe Universitato de Jena. Post tio li migradis scivoleme tra Francujo kaj Italujo. En Italujo li studis unu semestron en 1690 ĉe la altlernejo de Sieno.
Post la reveno germanlanden landgrafo Morico nomumis lin Kammerjunker (proks. sub-ĉambelano). En 1610 Diederich montris sin aŭdaca dum la sieĝo de Jülich kaj soldate plialrangigitis. Post la fino de la bataloj li denove iris al la kortego en Marburg kie li plie karieris; i.a. li ankaŭ ekresponsis pri la inspektado de la kasela universitato. Krome li diplomate agadis i.a. en Danujo, Saksujo, Brandenburgio. Du fojojn li reprezentistis ĉe imperiestraj elektokunvenoj. Li elstare menciitis kiel ano de la Ordeno de germanaj kavaliroj en Lucklum, ankoraŭ antaŭ 42 aliaj samordenanoj. En 1620 li membriĝis al la Fruktodona Societo laŭ instigo de princo Ludoviko la 1-a de Anhalt-Köthen, kie li adoptis la kluban nomon der Vielgekörnte (la multgrajna) kun la persona devizo abkühlend stärket (malkolerike plifortigas). Emblemo lia estis matura granato malferma kun grajnoj ene. En la societa libro notaĵo de Werder troviĝas ĉe numero 31, kie li poezie ankaŭ dankas la anojn pri membriĝo jene:
Kiam Werder malsukcesis ĉe intertraktoj kun Tilly, li ne plu bezonitis ĉe la kasela kortego kaj sekve retiriĝis en privatecon en Anhalton. Tie komenciĝis lia verkista agado riĉa. Werder jam estis retiriĝinta kiam la kortego - post la Batalo de Breitenfeld (1631; apud Lepsiko) - iris al Halle (Saale) por renkontiĝI kun Gustavo la 2-a Adolfo kaj ekintertrakti kun protestantaj dukoj. La reĝo volis doni al Werder propran regimenton (li nomumitis kapitano en 1623 de infanteria kompanio anhalta), sed Werder unue rifuzis akcepti ĝis la konvinkiĝo fare de la sveda generalo Johan Banér. Sekve Werder gvidis inter 1631 kaj 1635 svedan regimenton. Post denova retiriĝo li enaĝiĝis repuŝi malkonvenaĵojn militajn disde la lando, pro kio li nomumitis subdirektoro princolanda. En 1645 li senditis fare de la landgrafino Amalie Elisabeth de Hessen-Kassel al la kortego brandenburgia por peri geedziĝon de ŝia filo Vilhelmo kun princino Hedwig Sophie. Post sukcesa perado Werder nomumitis en Kenigsbergo sekreta konsiliisto kaj oficiro kaj distriktestro de Gatersleben kun salajro alta.
Privataĵoj
Werder edziĝis en 1618 Dorothea Katharina de Waldow, kun kiu li havis filon Paris kaj kvar frue mortintajn filinojn. Li denove edziĝis post la morto de Dorothea en 1629 al Juliane Ursula de Peblis, fratino de Georg Hans von Peblis, kiu ankaŭ membris ĉe Fruktodona Societo. La filino de la dua geedzeco baldaŭ mortis.
1820
1820 estis superjaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1820 post Kristo okazis, interalie:
Esperanto-Klubo de Norda Teksaso
La Esperanto-Klubo de Norda Teksaso estas la Esperanta grupo por la regiono ĉirkaŭ Dalaso, Teksaso, Usono. Ĝi kunvenas kutime monate, la duan sabaton de ĉiu monato en la urbocentro de Dalaso. Laŭ la stato de 2016 kontaktuloj estas Earl "Jarlo" Bills en Dalaso, "Filipo" Phil Dorcas en Fort Worth kaj Fred Meyer en Sherman.
Levido
“La Sinjoro diris al Moseo: "Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 12 Jen Mi prenis la Levidojn el inter la Izraelidoj anstataŭ ĉiuj unuenaskitoj uterelirintoj el la Izraelidoj; La Levidoj estu do Miaj." (Nombroj 3,11) Hebree: וַאֲנִי הִנֵּה לָקַחְתִּי אֶת-הַלְוִיִּם, מִתּוֹךְ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, תַּחַת כָּל-בְּכוֹר פֶּטֶר רֶחֶם, מִבְּנֵי יִשְׂרָאֵל; וְהָיוּ לִי, הַלְוִיִּם .וַיְדַבֵּר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר.
La Levido estis membro de la dekdu triboj de Izraelo, nome de Levi. Al levidoj estis konfidita la tasko gardi la tabernaklon kaj la Templon de Jerusalemo. La sacerdota linio de Aaron (parto de la Levidoj, kaj kies membroj estis diritaj cohanim), konkrete okupiĝis pri la ritaj oferoj dum la aliaj Levidoj zorgis pri la kanto, sono kaj asistado. La Levidoj estas priskribitaj kiel la hededaĵo de Dio, lia "posedaĵo"; la levida taĉmento translokigis, piednude, la keston de la Interligo. Unika inter la dekdu tribo, ili ne obtenis iun ajn parton de la Izraela Lando ĉar servi al Dio estis ilia heredaĵo. Paralele, en batalo ili havis la taskon gardi la Interligan keston, sen aliaj partopreniĝo en la milito.
Ili vivloĝis en la levidaj urboj, disaj inter la tuta Izraelio, kaj salajriĝis per la dekonaĵoj. La Levidoj estis elektitaj por tia speciala rolo ĉar, dum ili estis en Egiptio kaj poste dum la “peko de la ora bovido” ili restis fidelaj al la kredo de siaj patroj: ili nek adoris la oran bovidon kaj nek kontraŭis Moseon kiu membris en la sama tribo. Laŭ midraŝo, ili, dum la ekzilo babilona rifuzis kanti por la dioj de Nebukadnecar la 2-a. La koloroj de ilia ŝildo estas la blanko, la nigro kaj la ruĝo.
Gorzyce
Gorzyce estas la nomo de ok loĝlokoj de la nuna ŝtato Pollando:
Vidu ankaŭ:
Franz West
Franz WEST (la – la ) estis aŭstria artisto.
West ekpentris ĉirkaŭ 1970 antaŭ translokiĝi al pentritaj kolaĝoj kiuj engavis gazetajn bildojn kaj montris la influon de Poparto. Lia artopraktiko startis kiel reago al la Viena Agadismo, nome movado kiu estis ekspoziciata en muzeoj kaj galerioj dum pli ol tri jardekoj. Dum la lastaj 20 jaroj li havis regularan aperon en grandaj ekspozicioj kiel Documenta kaj la Venecia Bienalo.
Levido
Torao
Laŭ la libro de la Nombroj la praaj funkcioj de la levidoj, dividitaj laŭfamilie, estis tiaj:
Franz West
En 2001 en la Muzeo de la Dekoraciaj Artoj en Vieno okazis la ekspozicio Franz West: Gnadenlos, do oni decidis starigi sur la pilonoj de la apuda ponto Stubenbrücke kvar liajn skulptaĵojn. Origine oni planis ke Lemurenköpfe (Lemuraj Kapoj) el blanke farbita aluminio troviĝos ĉi tie dum la ekspozicio funkcias, sed la muzeo grandanime permesis ilian pluan restadon.
Levido
Torao
La kulta servo komenciĝis kun la aĝo de 25 jaroj kaj ĉesis kun tiu de 50 jaroj.
Navegna (komunumaro)
Geografio
La komunumaro Navegna etnediĝas en la ebenaĵo de Magadino norde de la Majora Lago, kiu konsistas el la deltoj de la riveroj Verzasca kaj Tiĉino. Parto de la Lago de Vogorno ankaŭ situas sur la teritorio de la komunumaro.
Levido
Torao
Iuj pasaĵoj de la Torao parolas pri “levidoj sacerdotoj”. Tiuj esprimoj, je malfacila interpreto, eble sugestas ke la limoj inter la sacerdotoj [[descendantaj el la levida Aaron) kaj la aliaj levidoj estis, en iuj epokoj, sufiĉe subtila.
Navegna (komunumaro)
Trafiko
Tra la komunumaro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 kaj partoj de la svisa aŭtovojo A13 kaj la fervojlinio de Belinzono al Locarno.
Komunumoj de la komunumaro Navegna
La komunumaro Navegna konsistas (stato en 2013) el 6 komunumoj, el kiuj Minusio estas la plej granda. Jen la listo:
Levido
En Kanaano
En Kaanano la lividaro loĝis inter la popolo de la aliaj dekunu triboj, 48 malgradaj urboj, Al ilia vivsubteno kontribuis la dekonaĵoj sed diversaj levidoj provizis ankaŭ per agrikulturista kaj paŝtista laboroj. Epoke de la unua templo (10-a /6-a jarcentoj), la levidoj zorgis pri la kanto kaj aliaj pliperfektiĝoj de la dia kulto, kiuj, poste almenaŭ parte, en la kristana tradicio, transformiĝis en la servoj de la akolitoj kaj aliaj figuroj. Ĉar, certepoke, oni permesis, fakte, la alestiĝo de duarangaj altaroj inter la fora popolo aŭ en “altaĵoj” formale dediĉitaj al YHWH-Dio, levidoj, fakte, ricevis la taskon zorgi pri ili. (Jeĥezkel 44,10-14).
Epoke de la reveno el la babilona ekzilo, en la periodo de la dua templo (6-a/5-a jarcentoj), la levidoj revestis, krom liturgiaj funkcioj, ŝlosilorolon en la reorganizado de la socio kaj de la hebrea kulto, direktita de Ezra.
Sinsekva tradicio
En la Nova Testamento, levido kaj sacerdoto aperas en la Parabolo de la bona samariano (Evangelio laŭ Luko (10,32). En la Agoj de la Apostoloj, levido kromnomita “Barnabaso”, origina de Kipro, fariĝas disĉiplo de Jesuo kaj konulo de Paŭlo. Ankaŭ la evangeliisto Marko, ĉar kuzo de Barnabaso, estis judo apartenanta al la tribo de Levi.
Hodiaŭ la Levidoj havas nur reziduan rolon en la juda religio: ili estas rajtigita legi la Toraon tuj post la sacerdotoj kaj estas ilia tasko lavi la manojn de la benontaj sacerdotoj.
Egipt-araba lingvo
La egipt-araba aŭ masra lingvo estas parolata en Egiptio de 78 milionoj da parolantoj. Temas pri karakteriza kaj kulture grava dialekto de la araba lingvo. Ĝia ISO-kodo estas  . Ekzistas Vikipedio en la egipt-araba lingvo.
(19761) 2000 JP10
(19761) 2000 JP10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Niederlangen
Niederlangen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marone
Marone (jen itale, Marù en la breŝa dialekto) estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Breŝo (Brescia). Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Monte Isola, Zone, Sale Marasino, Pisogne, Gardone Val Trompia, Marcheno, Parzanica kaj Riva di Solto - la lastaj du en la apuda provinco Bergamo. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Napola lingvo
La napola lingvo estas latinida lingvo parolata en la Sudo de Italio, en la regionoj de Kampanio, en Moliso, Basilikato, suda Marko kaj Abruzo, kaj norda Kalabrio kaj Apulio. Temas fakte pri amaso da malsamaj lokaj dialektoj kiuj ĉiuj estas sufiĉe similaj, kaj ne ekzistas norma versio de la lingvo. En Italio, oni praktike neniam parolas pri napola "lingvo", sed nur pri napola "dialekto". Kutime, kiam oni parolas pri napola dialekto oni nur parolas pri la parol-maniero de la urbo de Napolo mem. Tamen, laŭ lingvistoj granda parto de la dialektoj de la sudo de Italio estas sufiĉe similaj unu al la aliaj ke oni povus paroli pri unu lingvo, kaj Napolo estas la plej grava urbo kie oni parolas ĝin.
La napola lingvo estas relative simila al la itala, sed italoj de aliaj regionoj povas kompreni ĝin nur ĝis iu grado, kaj verŝajne ne se ĝi estas parolata rapide.
La napola lingvo tute ne havas oficialan statuson en Italio. Tamen ĝi havas riĉan literaturan, muzikan kaj teatran historion, kaj ĝi verŝajne havas pli da prestiĝo en Italio ol aliaj lokaj "dialektoj", ĉefe pro la famaj napolaj kantoj. Nuntempe la napola ankoraŭ estas parolata sufiĉe vaste, tamen ĝia uzo malpliiĝas konstante, ĉar pli edukitaj aŭ junaj homoj ofte preferas la italan. Estas malfacile kalkuli kiom da homoj "parolas" ĝin, sed verŝajne temas pri kelkaj milionoj.
La kodo de la napola lingvo laŭ la normo ISO 639-3 estas nap.
Flughaveno de Barcelono
La flughaveno de Barcelono ( IATA: BCN, ICAO: LEBL), ofte konata kiel Flughaveno El Prat, situas je 10 km sudokcidente de Barcelono, Katalunio, Hispanio, kuŝanta en la municipoj El Prat de Llobregat, Viladecans kaj Sant Boi de Llobregat.
La flughaveno estas la dua plej granda en Hispanio malantaŭ flughaveno Madrido-Baraĥo kaj la unua en Katalunio. Ĝi estas la ĉefa flugkompania nabo por Vueling Airlines kaj fokusa urbo por Air Europa kaj Iberia Airlines. La flughaveno plejparte servas naciajn, eŭropajn kaj nordafrikajn cellokojn, ankaŭ havante negravajn flugojn al Sudorienta Azio, Latinameriko kaj Nordameriko.
La aera spaco Barcelono-Madrido, konata kiel "Pont Aeri" (en kataluna) aŭ "Puente Aéreo" (en hispana), laŭlitere "Aera Ponto", estis la plej trafikata itinero de la mondo ĝis 2008, kun la plej alta nombro de flug-operacioj (971 semajne) en 2007. La horaro estis reduktita ekde februaro 2008, kiam rapidtrajnlinio Madrido-Barcelono estis malfermita, kovrante la distancon en 2 horoj kaj 40 minutoj, kaj rapide iĝis populara.
Club Atlético Lanús
La asocio Club Atlético Lanús estas futbalklubo en Lanús, urbego en la en la provinco Bonaero kaj industria antaŭurbo de la argentina ĉefurbo Bonaero. Ĝia unua vira teamo konkuras en la plej alta argentina divizio de futbalo (Primera División). Kluba koloro estas nuanco de malhelruĝo, kiu hispane nomatas amaranto, ĉar ĝi similas al la koloro de la floroj de la samnoma planto.
Nigra Fenikso
Tiu nomo estas aludo al la simbolo de la urbo Campinas, San-Paŭlio, kio estas same fenikso, sed ne estas nigra.
Nigra Fenikso estas anarkiista esperantista malferma kolektivo kiu eldonas anarkiistajn materialojn kaj en esperanta kaj en portugala. En ĝia eldona kolektivo estis kontribuanto la anarkiista esperantista socihistoriisto Edgar Rodrigues, lastatempe mortiĝinta.
La kolektivo proponas disvastigi pri anarkiismo kaj esperanto kaj ankaŭ rekte agi en kelkaj formoj. Ĉio tio interkonsentatas kun partoprenantoj (oni vidu sube pri ĝia organizacio). Kolektivo havas ankaŭ interretan paĝon: http://anarkio.net
Organizacio
Laŭ teksto de la propra organizaĵo:
"Por ni eklumigas ke ni faras aŭ ne, kaj ni plivastigos al niaj konatularoj anarkiistoj, ni starigas niajn principojn kaj nian liniagon.
Aĝiotado
Aĝiotado estas ekonomia termino el la borsa komercado. Ĝi estas formo de spekulacio en borso. IKEV difinas aĝiotadon jene: "borsludo per kiu oni arte igas la kurzon de la valorpapero altiĝi aŭ fali."
Nigra Fenikso
Organizacio
2- "Ĉiu partoprenanto, kiam eble, prenas sur sin prirespondajn necesojn por vastiĝo de nia unuigo kaj ĉiuj respondas por nia unuigo;
Enprotezo
Enprotezo — elemento farita el biomaterialoj, enplantita operacie en la organismon (enplantaĵo), anstataŭiganta aŭ subtenanta perditan funkcion de la organo aŭ organoj. Ĉi tia termino temas ĉefe pri enplantaĵoj anstataŭigantaj difektitajn elementojn de la movsistemo, precipe koksartikon kaj genuartikon, kvankam ekz. enplantaĵoj de la kardiovaskula sistemo ankaŭ estas agnoskata kiel enprotezoj. Tamen ortopediaj enplantaĵoj, konektantaj rompajn ostojn, ne estas endoprotezoj, ĉar ili estas forigitaj de la organismo post la kunigado de la ostoj.
Nigra Fenikso
Organizacio
4- "Niaj bazaj principoj de nia unuigo esta kompleta libereco kun egala respondeco kaj egaligema justeco sennacia, jam ni havas nek patrolandon nek nacion;
5- "Ni luktas favore por ekspluatatoj kaj subprematoj de tuta mondo;
6- "La partopreno kaj eniro de iu estos pri akceptado de 5 punktoj supre kaj oni informos en la nia kunvenigo."
Klaso EF58 de JNR
JNF Klaso ED58 estas elektra lokomotivo (Kontinua kurento) de Japana Nacia Fervojo (JNR). Ekde 1946 ĝis 1958 la lokomotivo estis produktata en Hitachi, Toshiba, Kawasaki, Mitsubishi kaj Tōyō & Kisha. Maksimuma rapideco estas 100 km/h.
Jesse Stone
Jesse Albert Stone (kaŝnomo: Charles E. Calhoun; * 16-an de novembro 1901 en Atchison, Kansaso; † 1-an de aprilo 1999 en Altamonte Springs, Florido), estis komence estro de teritoria bando kaj partoprenis la evluon de la kansasurba ĵazo. Li estis unu el la centraj muzikistoj de ritmenbluso kaj de frua rokenrolo, ĉar li kiel bandestro, komponisto kaj aranĝisto multan kontribuis por la evoluigo de ĉi tiuj muzikaj ĝenroj.
Elixhausen
Elixhausen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Salzburg (germane Bezirk Salzburg-Umgebung aŭ simple Flachgau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Marbella
Marbella [marbe(l)ja] estas unu el la plej famaj turismaj urboj en Hispanio, apud Mediteraneo. En la 1950-aj jaroj, oni rimarkis la specialan lokan klimaton, kaj ekpensis utiligi ĝin por turismo.
La konstruo de apuda jaĥthaveno Puerto Banús allogis riĉulojn.
Ĝi iĝis feriejo de jet-riĉularo kun popularaj aristokratoj kiel Jaime de Mora y Aragón, Alfonso zu Hohenlohe, Gunilla von Bismarck kaj Ira von Fürstenberg.
Aliaj riĉuloj elektis ĝin por loĝadejo dum la tuta jaro. Eĉ britaj trajnŝtelistoj ĝuis tie iliajn gajnojn for de la justica atingo.
En la 1990-aj jaroj, madrida konstruentreprenisto Jesús Gil, fama pro prezidi futbalteamon Atlético de Madrid, kandidatis en liamezura partio Grupo Independiente Liberal (GIL), kaj sukcesegis esti urbestrigita. Li, laŭ promeso, malaperigis stratajn deliktojn per polico. Tamen, post jaroj, Marbella iĝis rifuĝejo kaj monlavejo de rusa mafio.
Iom post iom, la neordinara maniero regi de Gil alarmis ceteran Hispanion. Skandaloj pri konstrupermesoj, reklamado en lia futbalteamo, malobjektiveco en la urba ĵurnalo, kaj malrespekto al la opozicio novaĵigis. Ankaŭ lia netradicia partio GIL etendiĝis en aliaj urboj de Costa del Sol kaj eĉ trans la Ĝibraltara Markolo al Ceŭto kaj Melilio. Tamen, la loĝantoj de Marbella reelektis Gil kiel urbestro.
En la 2000-aj jaroj, la futbalteamo estis sekvestrita de justico kaj Gil estis senrajtigita je publikaj postenoj. En 2003, GIL-ano Julián Muñoz estis elektita urbestro. Li baldaŭ ekaperis en klaĉmediatoj, ĉar li foranstataŭis sian edzinon per fama kantisto Isabel Pantoja. En julio 2003, Jesús Gil ordonis, ke lia partio elpostenigu Muñoz. En aŭgusto 2003, kun subteno de ribelaj elektitoj de PSOE kaj Partido Andalucista, la kandidato favorata de Gil anstataŭis Muñoz. Enketo ekis pri koruptaĵoj de Gil y Muñoz.
Eksteraj ligiloj
Elviria Hills
Jupille-sur-Meuse
Jupille-sur-Meuse estas loko de la municipo Lieĝo en la belga provinco Lieĝo.
Ekonomio
Bierfarejo faras la bieron Jupiler.
Historio
Tie estis travadejo en la rivero Mozo. En romania epoko tie estis vilao. En 1872 oni trovis vazon.
Girondins Bordeaux
La Football Club Girondins de Bordeaux, mallonge Girondins de Bordeaux, estas la plej konata futbalklubo de la urbo Bordozo (france Bordeaux) en Francio. La klubo fondiĝis la 1-an de oktobro 1881 kaj en la 2010-aj jaroj ricevis komplete novan stadionon, nomatan Matmut Atlantique, kiu konstruiĝis inter la jaroj 2012 kaj 2015, kaj solene malfermiĝis la 23-an de majo 2015. La 1-a vira teamo de la klubo konkuras en la 1-a nacia ligo de futbalkluboj, kaj en la sezono 2015-16 atingis la 11-an rangon.
La futbala historio de la klubo tamen ne same longas kiom la kluba historio: de la komenco la klubo ofertis gimnastikon kaj pafadon, kaj iom poste aldoniĝis remado, rajdado, naĝado kaj iuj pliaj fakoj. En 1910 je forta premo de multaj klubanoj eksperimente aldoniĝis ankaŭ futbalo, sed la eksperimento nur daŭris unu jaron. Nur en 1919 futbalo daŭre instaliĝis kiel kluba sportfako. En 1926 la klubo atingis altan futbalan statuson per kunfandiĝo kun la najbara klubo Girondins Guyenne Sport, kaj en 1940 per kunfandiĝo kun la same najbara klubo AC Port. La unua vira teamo inter la jaroj 1939–1943, 1944–1947, 1949–1956, 1959/60, 1962–1991 kaj post bankrotiĝo kaj novfondiĝo ekde la jaro 1992 apartenas al la 1-a nacia ligo de futbalkluboj. Laste ĝi gajnis la francian ĉampionadon en 1999 kaj 2009.
Glosolalio
Kelkaj kristanismaj grupoj kredas, ke glosolalio estas spirita donaĵo de Dio. En sia unua letero al la Korintanoj, Paŭlo skribis, ke per glosolalio oni parolas ne al homoj sed al Dio, kaj do ke en komuna diservo ĝi taŭgas nur se iu interpretas por ke aliaj povu kompreni.
János Ranolder
János Ranolder [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Ranolder János Nepomuk estis hungara pastro, kanoniko, episkopo, abato, altlerneja instruisto. János Ranolder naskiĝis la en Pécs, li mortis la  en Veszprém (urbo).
Biografio
János Ranolder frekventis cistercianan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste seminarion en Pest (urbo), fine li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Li pastriĝis en 1829 kaj li komencis sian pastran karieron en sia naskiĝurbo. En 1831 li doktoriĝis en Vieno. Inter 1831-1840 li instruis en seminario en Pécs, ekde 1834 ankaŭ bibliotekisto. Inter 1840 - 1846 li ekinstruis en la menciita universitato, poste li estis seminaria prefekto. Intertempe en 1845 li estis nomumita kanoniko. En 1849 li havis postenon en ministerio en Vieno, en la sama jaro li estis nomumita abato kaj episkopo. Li havis la titolojn vera interna sekreta konsilisto (1854) kaj papa apudulo (1862). En 1861 li konstruigis kastelon en Csopak, apude vitejo etendiĝis. Libertempe li okupiĝis pri vinberoj. Li estis mecenato de instruado kaj sanafero. Li ricevis reĝan premion en 1854.
Federacia vojo 27
La federacia vojo 27 - germane Bundesstraße 27 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 673 kilometrojn tra la federaciaj landoj Saksio-Anhalto, Malsupra Saksio, Hesio, Bavario kaj Baden-Virtembergo. La plej norda punkto estas la komunumo Blankenburg en la mezalta montaro Harco kaj la plej suda la komunumo Lottstetten ĉe la limo al Svislando. Gravaj urboj survojaj estas Braunlage, la Esperanto-urbo Herzberg, Göttingen, Eschwege, Bebra, Fulda (kie situas la kongresejo Esperanto), Karlstadt, Würzburg, Tauberbischofsheim, Bad Friedrichshall, Heilbronn, Ludwigsburg, Stutgarto, Tubingeno, Rottweil kaj Bad Dürrheim. Sude de Göttingen la vojo je proksimume 16 kiloetroj vojas paralele al la pli larĝaj aŭtovojoj A7 kaj poste A38, sed ne estas anstataŭata per ili, sed poste inter Würzburg kaj Tauberbischofsheim ĝi efektive estas anstataŭata per la aŭtovojoj A3 kaj A81. En la informkesta mapo dekstre la vojo inter Würzburg kaj Tauberbischofsheim estas markita blue, dum la "normala" federacia vojo estas markita ruĝe.
NGC 3318A
NGC 3318A (aliaj indikoj — ESO 317-50, PGC 31373) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Leithaprodersdorf
Leithaprodersdorf, hungare Lajtapordány, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Eisenstadt. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Leithaprodersdorf situas sur malebenaĵo. Eisenstadt troviĝas 16 km-ojn.
Thor Vilhjálmsson
Thor Vilhjálmsson, naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1925 en Skotlando, forpasis la 2-an de marto 2011 , estas unu el la plej rimarkindaj verkistoj islandaj en la dua duono de la 20-a jarcento. Liaj verkoj estas multnombraj kaj variaj: noveloj, romanoj, eseoj, priartaj libroj, vojaĝpriskriboj, poemoj, teatraĵoj, skeĉoj. Thor estas majstro de diversaj stiloj, ekde tradicia rakonta stilo ĝis la superrealisma. Liaj temoj ofte ne estas nepre ligitaj al Islando, sed influitaj de eksterlandaj cirkonstancoj kaj impresoj.
Bayreuth
La urbo Bayreuth (esperantigite Bajreŭto) situas en la distrikto Supra Frankonio (Oberfranken) de la germana federacia lando Bavario kaj estas la administra centro de la distriktaro. Ĝi estas eksterdistrikta urbo (mem posedas distriktajn rajtojn) kaj krome estas ĉefurbo de la ĉirkaŭa distrikto Bamberg. Bayreuth situas proksime de la mezalta montaro Fichtelgebirge. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Kvankam la urba nomo komenciĝas per la samaj tri literoj kiel la germanlingva nomo de la historia regno Bavario (Bayern), la urbo nur ekde la jaro 1810 apartenas al la regno kaj ne ekestis kiel parto de ĝi.
Ĝia plej konata civitano estis la komponisto Richard Wagner, pri kiu memorigas pluraj konstruaĵoj en la urbo kaj ĉiujara granda opera festivalo de Bayreuth.
<!--
Museen
eta|Haus Wahnfried
Famuloj
En Bayreuth mortis:
28131 Dougwelch
28131 Dougwelch estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Doug Welch, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Li instruas ĉe la Central Middle School de Eden Prairie (Minesoto).
Verkisto
Verkisto estas homo, kies okupo estas la verkado de libroj, ĝenerale profesie. Temas pri aŭtoro de romanoj, poezio aŭ alispecaj skribitaj verkoj - ekzemple prisciencaj. Plej ofte la teksto estas originale verkita de la verkisto.
Kiu kaj kio
Ekde la infana edukado - oni povus konsideri ĉiun ajn kiel verkiston (ĉar ne necesas, ke la verko estu publikigita aŭ presita); sed la termino uzeblas kutime por tiuj, kiuj disvolvas profesian aktivecon per tiu agado. Aliflanke oni ne adoptu puran ekonomian vidpunkton: ĉiu ajn, kiu deziras esti tio, povas iĝi verkisto, kvankam ties verko ne publikiĝos laŭ iu ajn maniero aŭ donas enspezojn.
Historio
Ekde historia vidpunkto ne ĉiam la konsidero de verkisto estis sama. Ĝis la Alta Mezepoko, dum la parola literaturo ankoraŭ estis sufiĉe prestiĝa, oni ne ĉiam estis ĉiele akceptata, ke verkisto estas la entuta posedanto de la verko. Ankoraŭ oni kredis en ĉiesa rajto modifi, kopii, elpreni, ŝanĝi la tekstojn, ĉefe kiam ankoraŭ la tekstoj estis kopiitaj nur per mano, kaj la profesioj de kopiisto kaj de verkisto foje estis interkonfuzitaj. En Hispanio Don Juan Manuel, aŭtoro de la rakontara libro El conde Lucanor (La grafo Lukanoro), en la 14-a jarcento klarigis en ties enkonduko, ke neniu kuraĝu ŝanĝi ion ajn el sia libro. Tamen en la antaŭa jarcento - do en la 13-a jarcento - la reĝo Alfonso la 10-a estis la estro de redakta, kompila kaj traduka teamo, kaj oni atribuas al li la verkadon de la tuta produktaro de tiu teamo: li estis la verkisto, kvankam li mem ne ĉion verkis.
Terminologio
Dum la verbo "verki" havas pli larĝan sencon ol "produkti libromanuskriptojn" - oni ja povas verki operon aŭ simfonion - la substantivo "verkisto" en la daŭro de la ekzisto de Esperanto ricevis multe pli mallarĝan signifon: oni verkas librojn. Tiun pli larĝan sencon transprenis la vorto "aŭtoro". Oni povas esti aŭtoro de artikolo, de skulptaĵo, de opero.
La Adrada
La Adrada [laaDRAda] estas municipo en la sudoriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo La Adrada estas etimologie devena el araba dar (domo) aŭ "adra", alude al disdono de akvo por irigacio, aŭ el "hiedra" (hedero); ĉiukaze estas aliaj similaj loknomoj en Hispanio, nome Adrados, Ledrada (El Hedrada en 1470), aŭ Las Hedradas.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 58,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2757 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, sed tute male kiel komarka centro akiris 1200 el la komenco de la 20-a jarcento devenaj ĉefe el apudaj loĝlokoj. Ĝi distas 75 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Frua mencio estas de 1250. En 1274 oni havis plugorajton, konfirmita de Ferdinando la 4-a en 1305, kio permesis aldonon de agrikulturo al pli fruaj rimedoj pro forstado, ĉasado kaj brutobredado. En la 15-a jarcento La Adrada estis kapo de senjorlando kiu enhavis ankaŭ domarojn de Sotillo de la Adrada, La Iglesuela, Piedralaves, Casavieja, Fresnedilla kaj Casillas, kio poste iĝis markizlando. El 1627 ĝis 1651 okazis proceso kontraŭ Avilo, el kio rezultis pagoj el kiuj la lasta pluis ĝis 1970. En la 18-a jarcento oni produktis paperon.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Plej vizitinda loko estas la kastelo, krom preĝejo de la 16-a jarcento, placo kaj ĉirkaŭaĵoj.
Listo de asteroidoj (130001–131000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 130001 ĝis 131000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam iliaj orbitoj estas konfirmitaj ; tio, kio povas okazi tre longtempe post iliaj malkovroj. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, kelkaj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Judith Szűcs
Judith Szűcs [sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szűcs Judith estas hungara ŝlagrokantisto. Ŝia frato estas Antal Gábor Szűcs. Ŝi alglutis literon h al Judit en 1979.
Judit Szűcs naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Judit Szűcs krom la kutima lernado ricevis ankaŭ pianolecionojn. Ŝi frekventis mezlernejon por iĝi frizisto, krome ŝi kantis en koruso. En 1966 ŝi aliĝis al orkestro de sia frato. Post 3 jaroj ŝi estis orkestrano de la unua hungara virina ŝlagrorkestro. En 1972 ŝi estis la unua en konkurso de Hungara Televizio. Tamen en 1977 ŝi estis vere konata pro sukcesa ŝlagro (iru al "Aŭdu ankaŭ"), eksterlande pro konstantaj pasportaj problemoj ŝi ne povis atingi gravajn rezultojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1972–2008. Ŝi havis edzon, naskis filinon en 1985, sed ŝi eksedziĝis en 1995.
Lajos Szabó (rektoro)
Lajos Szabó [lajos sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Lajos estas hungara luterana pastro, altlerneja instruisto.
Lajos Szabó naskiĝis la en Kissomlyó.
Biografio
Lajos Szabó akiris pastran diplomon en Luterana Teologia Akademio en 1977, sed li studis ankaŭ en Universitato Frederiko Aleksandro Erlangeno-Nurenbergo. Post siaj studoj li pastriĝis en Kőszeg, li estis pastro en Pécs (1977-1983), en Zugló (1983-1996). En 1992 li akiris sciencan gradon Ph.D., en la sekvanta jaro li estis katedrestro en la akademio, inter 1998-2006 kaj 2010-2018 rektoro, inter 2006–2010 vicrektoro.
Cañaveral
Cañaveral [kanjaverAl] (Kanejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Situo
Cañaveral estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la centra parto de la provinco de Cáceres; je 40 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 30 km de Plasencia, la plej proksima urbo. La areo de ĝia teritorio estas de 86,48 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Produktado de korko, tradicia industrado ĉe la fervoja stacio, nun nefunkciantaj. La vilaĝo bone situas ĉe la iama Nacia Ŝoseo, nun aŭtovojo de Cáceres al Plasencia, proksima al la Montopasejo de la Kaŝtanarboj. Tamen oni perdis la iaman fervojon.
Jonas Salk
Jonas Edward SALK ( – ) estis usona kuracisto, epidemiologo kaj scienca esploristo de la unua sukcesa vakcino kontraŭ poliomjelito. En sia malfrua kariero, li multe laboris la disvolvadon de vakcino kontraŭ aidoso. Salk neniam volis riĉeco aŭ fameco de sia eltrovaĵoj, fame dirante, "Kiu proprietas mian polian vakcinon? La popoloj! Ĉu oni povas patenti la sunon?"
Benito Juárez (Guerrero)
Benito Juárez estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas San Jerónimo de Juárez. Benito Juárez apartenas al la regiono Costa Grande ,kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sud, sudokcidento de Guerrero. Al ĝi krome apartenas sep aliaj komunumoj. Al Benito Juárez apartenas entute 48 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12014.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14444 loĝantojn. El tiuj estis 7019 viroj kaj 7425 virinoj. La komunumo havas surfacon de 284,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1000 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 13757 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 126 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,92 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
10427 de la loĝantoj de Benito Juárez en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1594 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 15,29 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 17,12 % (932 el 5443 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 13,28 (662 el 4984 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 13757 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 12920 apartenis al la katolika religio. 837 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Seplatero
Seplatero estas plurlatero kun 7 lateroj kaj 7 verticoj.