cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teknologia Universitato de Monterejo
La Teknologia Universitato de Monterejo (Instituto Tecnológico y de Estudios Superiores de Monterrey, aŭ mallongigite: ITESM) estas privata, sekulara, multuniversitata universitato, kiu estis establita en 1943 kaj situas en Monterrey, Meksiko. La instituto havas proksimume 36 kampusojn, kaj estas konsiderita unu el la plej grandaj kaj plej prestiĝaj akademiaj institucioj en Latin-Ameriko. Aktuale en 2020, ĉirkaŭ 91,000 studentoj studas en la instituto.
La universitato estas membro de Universitas 21, tutmonda universitata reto kaj la Asocio de la Universitatoj de la Pacifika Bordo.
Historio
La instituto estis fondita la 6-an de septembro 1943 fare de grupo de komercistoj.
Internaciaj rangigoj
QS-rangotabelo por universitatoj - 155 (2021)
La Charce
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Chantemerle-lès-Grignan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Santa Cruz de Moncayo
Santa Cruz de Moncayo [santaKRUZ demonKAĝo] estas municipo de Hispanio, en la centra parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La loĝloko Santa Cruz de Moncayo mem estas je 89 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 4 km de Tarazona, komarka ĉefurbo. Ĝi estas sur 629 msm.
Historio
La araboj, certe la kreintoj de la nuna urba kerno, restis tie ĝis 1610 (dato de la forpelo de la moriskoj el Aragono). De la islama epoko devenas granda parto de la reto de irigaciaj kanaletoj kiuj nutras la fruktoĝardenojn kaj ankaŭ la urba strukturo en sia plej antikva parto. La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Santa Cruz de Moncayo estis konkerita de kristanoj samjare.
La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ili havis juran entecon propre, kun decidoj fare de la "aljama", islama komunumo, kaj ili rajtis partopreni en la kunsidoj de la konsilantaro.
En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Santa Cruz de Moncayo demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Santa Cruz de Moncayo oni malaltiĝis ĝis nunaj 125 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Bohaté Málkovice
Bohaté Málkovice (devene Málkovice Německé) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Chamaret
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Trescléoux
(jen france, okcitane Trescleus) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Buis-les-Baronnies
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
John Tuzo Wilson
John Tuzo WILSON OBI RS (24a de oktobro, 1908 – 15a de aprilo, 1993) estis kanada geofizikisto kaj geologo kiu famiĝis tutmonde pro siaj kontribuoj al la teorio de platotektoniko.
Platotektoniko estas la ideo ke rigidaj eskteraj tavoloj de la Tero (krusto kaj parto de la supra mantelo), la litosfero, estas rompita en ĉirkaŭ 13 pecoj aŭ "platoj" kiuj moviĝas sendepende super la pli milda astenosfero. Wilson subtenis, ke la Havajaj Insuloj estis kreitaj kiel tektona plato (etenda tra multo de la Pacifika Oceano) moviĝinta nordokcidenten super fiksita punkto, kreinta longan serion de vulkanoj. Li ankaŭ imagis la transforman faŭlton, grava platolimo kie du platoj moviĝas unu apud alia horizontale (ekz., the San Andreas Faŭlto). Lia nomo estis donita al du junaj kanadaj submaraj vulkanoj nomitaj Tuzo Wilson Seamounts (TZ Marmontoj). La Ciklo Wilson de etendo kaj maletendo de marfundo (asocia kun la Superkontinenta ciklo) portas lian nomon.
Kubo en la Somera Olimpiko 1900
La skermisto Ramon Fonst, sola kubano en la olimpiko de 1900, rikoltis oran kaj arĝentan medalojn - en 1904 li aldonos tri pliajn orajn.
Neuhofen an der Krems
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Nacia Muzeo de Pakistano
La Nacia Muzeo de Pakistano (, IAST-e qaumī ajāyaba ghara pākistāna) estas muzeo situanta en Karaĉio (Sindo, Pakistano).
Historio kaj priskribo
La Nacia Muzeo de Pakistano estis starigita la 17-an de aprilo1950, anstataŭigante la Viktorian Muzeon. La muzeo moviĝis al sia nuna loko — en Burns Garden, strato D-ro Zia-ud-din Ahmed — en 1970.
La baza celo de la kreado de la Nacia Muzeo estis la kolekto, konservado, studo kaj ekspozicio de la dokumentoj de la kultura historio de Pakistano.
En 1970 ekzistis nur kvar galerioj en la Muzeo. Tra la jaroj la muzeo kreskis kaj nun gastigas totalon de dek unu galerioj. La muzeo ankaŭ enhavas kolekton de artefaktoj ligitaj al la kultura heredaĵo de Pakistano, inkluzive de Induso-civilizaciaj artefaktojn, Gandara-civilizaciaj skulptaĵoj, islama arto, antikvaj moneroj kaj manuskriptoj, kiuj dokumentas la politikan historion de Pakistano. Ekzistas ankaŭ etnologia galerio kun statuoj laŭ realaj dimensioj skulptitaj fare de la malsamaj etnoj nun vivantaj en la kvar provincoj de moderna Pakistano.
La muzeo havas kolekton de sigeloj kaj statuoj trovitaj ĉe la arĥeologia situo Mohenĝo-daro.
La muzeo havas kolekton de 58 000 antikvaj moneroj kaj centojn da skulptaĵoj. Krome, proksimume 70 000 publikaĵoj, libroj kaj aliaj materialoj de la departemento pri arĥeologio kaj muzeoj moviĝis al la Nacia Muzeo, por ke vizitantoj kaj publiko povu vidi kaj konsulti ilin.
Enns
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Interstela medio
En astronomio, la interstela medio (ISM) estas la materio kaj radiado, kiuj ekzistas en la kosmo inter la stelsistemoj en galaksio. Ĉi tiu matiero inkluzivas gason en jona, atoma kaj molekula formoj, same kiel polvon kaj kosmajn radiojn. Ĝi plenigas interstelan kosmon kaj miksas glate en la ĉirkaŭan intergalaksian kosmon. La energio kiu okupas la saman volumenon, en la formo de elektromagneta radiado, estas la interstela radiada kampo.
La interstela medio estas kunmetita de multoblaj fazoj distingitaj de materio ĉu estas jona, atoma aŭ molekula, kaj la temperaturo kaj denseco de la materio. La interstela medio estas kunmetita, ĉefe, de hidrogeno, sekvita de heliumo kun spurkvantoj de karbono, oksigeno, kaj nitrogeno. La termikaj premoj de tiuj fazoj estas en proksimuma ekvilibro unu kun la alia. Magnetaj kampoj kaj turbulaj moviĝoj ankaŭ disponigas premon en la ISM, kaj estas tipe pli gravaj, dinamike, ol la termika premo estas. En la interstela medio, materio estas ĉefe en molekula formo, kaj atingas nombrajn densecojn de 106 molekuloj je cm3 (1 miliono da molekuloj je cm3). En varmaj, difuzaj regionoj de la ISM, materio estas ĉefe jonigita, kaj la denseco povas esti tiel malalta kiel 10−4 jonoj je cm3. Komparu tion kun nombra denseco de ĉirkaŭ 1019 molekuloj je cm3 por aero ĉe marnivelo, kaj 1010 molekuloj je cm3 (10 miliardoj da molekuloj je cm3) por laboratoria altvakua kamero. Laŭ maso, 99% de la ISM estas gaso en ajna formo, kaj 1% estas polvo. De la gaso en la ISM, laŭ nombro 91% de atomoj estas hidrogeno kaj 8,9% estas heliumo, kie 0,1% estas atomoj de elementoj pli pezaj ol hidrogeno aŭ heliumo, konataj kiel "metaloj" en astronomia lingvaĵo. Laŭ maso tio sumiĝas al 70% hidrogeno, 28% heliumo, kaj 1,5% pli pezaj elementoj. La hidrogeno kaj heliumo estas ĉefe rezulto de pranukleosintezo, dum la pli pezaj elementoj en la ISM estas plejparte rezulto de riĉiĝo (pro stela gravito kaj radiada premo) en la procezo de stela evoluo.
Longflugilaj papagoj
Longflugilaj papagoj (Poicephalus) estas genro de afrikaj papagoj el subfamilio afrotropisaj papagoj (Psittacinae) de familio veraj papagoj (Psittacidae). Al ĝi apartenas ĉirkaŭ 10 specioj kun naturaj arealoj en afrotropisaj areoj. Ili troveblas en Subsahara Afriko ene de triangulo formita per Senegalo ueste, Etiopio eoste kaj Sudafriko sude. De loko al loko iuj specioj de longflugilaj papagoj formas lokajn variaĵojn aŭ subspeciojn. Kune kun proksima genro afrikaj papagoj (Psittacus), Ambirdoj (Agapornis) kaj endemiaj en Madagaskaro Vaza-papagoj (Coracopsis) ili formas tipan papagan parton de afrotropisa zoogeografio.
Same kiel afrikaj papagoj, longflugilaj papagoj estas longe konataj kaj popularaj dombirdoj kaj kompaniaj birdoj. La plej fama specio tiudirekte estas la senegala papago (Poicephalus senegalus), anoj de kiu estis vendataj en Eŭropo kiel kompaniaj birdoj jam en komenco de la 19-a jarcento. Ili havas bonan reputacion kiel dombirdoj ĉar ili lernas rapide kaj havas paceman, amikeman konduton kun homoj. Kune kun, senegalaj papagoj estas inter la plej ofte importitaj afrikaj birdoj.
Aspekto
Longflugilaj papagoj estas robustaj birdoj kun mallongaj kaj vastaj vostoj, kaj rilative grandaj kapoj kaj bekoj. Bekoj de brunakapa papago (Poicephalus cryptoxanthus) kaj de njamnjama papago (Poicephalus crassus) havas blankecajn mandiblojn kaj grizajn maksilojn, kaj aliaj specioj havas unukolorajn brunecajn aŭ grizecajn bekojn kun nur iom pli malhelaj pintoj.Ĉefplumoj de iliaj flugiloj estas ege longaj, preskaŭ atingantaj pinton de la vosto kiam la birdo sidas. Tio ĉi donas al la papago aspekton de nekutime longaj flugiloj, de kie devenas la kutima nomo de la genro.
Laŭ H. Strunden, la latina nomo Poicephalus devenas de klasika greka vorto por "griza kapo" (poliós = griza, kaj kephalé = kapo). Verŝajne ĝi devenas de senegala papago, kiu vere havas grizan kapon, sed ne por ĉiu specio de la genro tio ĉi veras. Plejparto de specioj de longflugilaj papagoj havas plejparte verdan plumaron, sed koloro de iliaj kapoj kutime diferencas de la resto de plumaro. Senegalaj papagoj havas malhele grizajn plumojn ĉe la kapo, brunakapaj papagoj malhele brunajn. Brunakola papago (Poicephalus fuscicollis) kaj kaba papago (Poicephalus robustus) havas grizece-brunajn aŭ arĝentecajn kapojn. Konga papago (Poicephalus gulielmi) havas gradientan verdan plumaron kiu estas nur iomete pli malhela ĉe la kapo, kaj nur grizaj plumoj ĉe oreloj kaj ruĝeca/oranĝeca makulo sur la frunto kontrastas. Iĉoj de papago de Rüppell (Poicephalus rueppellii), male, havas plejparte brunan plumaron kun iome arĝentece griza nuanco sur la kapo kaj oreloj, kaj nur iomete verdeca nuanco sur la dorso. Inoj de la sama specio, aliflanke, havas brile bluajn dorsojn, kapojn kaj suprajn partojn de vosto kaj flugiloj, kaj grizece bluaj ventrojn kaj malsuprajn partojn.
Seksa duformismo observeblas en kelkaj specioj de la genro, sed ne en la aliaj. Krom la antaŭpriskribataj papagoj de Rüppell, ankaŭ (Poicephalus rufiventris) havas tre rimarkeblan duformismon: iĉoj havas ruĝajn aŭ oranĝkolorajn plumojn ĉe ventroj, brustoj kaj malsupraj partoj de la flugiloj, dum ĉe la inoj ili estas brunece aŭ grizece verdaj. Kontraste, senegalaj papagoj, brunkapaj papagoj aŭ papagoj de Meyer (Poicephalus meyeri) tute ne distingeblas je sekso laŭ aspekto.
Specioj de longflugilaj papagoj sufiĉe vaste diferencas je grando. La plej malgranda specio en genro Poicephalus estas papago de Meyer (Poicephalus meyeri), kies plenkreskaj anoj estas ne pli ol 22 cm longaj kaj pezas ĉirkaŭ 120 g. Aliflanke, la plej granda specio, la kaba papago (Poicephalus robustus), estas preskaŭ same granda kiel griza papago, kun plenkreskaj iĉoj atingantaj longon de 32 cm kaj pezon de 400 g. Kaba papago ankaŭ elstaras per ĝia nekutime forta kaj fortika beko, kiun ĝi uzas por manĝi sian ĉefnutraĵon, durŝelajn fruktojn de podokarpo. Brita papagsciencistino Rosemary Low rimarkis ke el longflugilaj papagoj nur la kaba papago povas rompi ŝelon de juglanda nukso per sia beko. Vere krom araoj kaj eble apartaj specioj de kakatuoj ne multaj papagoj povas fari tion.
Distribuo
Ĉiuj specioj de longflugilaj papagoj vivas en Afriko sude de Saharo. Iliaj arealoj estas inter marbordoj de Ruĝa maro kaj Adena Golfo en la nordo ĝis Drakensbergoj en Sudafriko kaj nordaj franĝoj de Kalaharo kaj Namibo en la sudo. Do, longflugilaj papagoj troveblas en ĉiu tropisa aŭ subtropisa habitato en Afriko krom la plej altaj montaroj, kvankam ili jes vivas en Afromontano kaj ĉe la bordo inter Kalaharo kaj Highveld. Kompreneble, dezertoj kaj duondezertoj kiel Sahelo, Kalaharo kaj Namibo estas naturaj limoj de ilia distribuo, ĉar ili tute ne havas taŭgajn biotopojn por papagoj. En la sudeostaj areoj senarbarigo plie limigas ilian distribuon, tiom ke populacioj de kaba papago, jam la plej minacata Afrika papago, iĝis diskonektaj en areoj inter Orienta Kablando kaj Kvazulu-Natalo.
Nur kelkaj insuloj ĉe Afrikaj bordoj havas longflugilajn papagojn. Brunkapaj papagoj troveblas sur Pembo kaj senegalaj papagoj sur Îles de Los en Gvineo. Zanzibaro iam havis longflugilajn papagojn, sed tie ili jam tute formortis.
Habitato
Krom la kaba papago kies preferata nutraĵo estas semoj de podokarpoj kaj celtisoj, longflugilaj papagoj estas adaptemaj ĉiomanĝantoj. Pro tio ili sukcesas disvastiĝi en tiel diversaj habitatoj kiel, , diversaj pluvarbaraj kaj sekarbaraj biomoj kaj partoj de Afrikaj savanoj.
Grizkapaj papagoj (subspecio de brunakola papago Poicephalus fuscicollis suahelicus) kaj papagoj de Meyer havas aparte vastan distribuon. Natura arealo de grizkapaj papagoj inkludas diversajn biomojn de sekaj malaltaj arbaraj savanoj ĝis humidaj montanaj pluvarbaroj en altecoj ĝis 4000 m super marnivelo. Ankaŭ papagoj de Meyer troveblas en multaj diversaj habitatoj, oni povas renkonti ilin en ĉiuj malsekaj arbaraj biomoj de Subsahara Afriko kaj ankaŭ en arbustejaj kaj herbejaj savanoj.
Labortablo (komputilo)
En komputilaj interfacoj, la labortablo estas la kromnomo por la ĉefa ekrano de la operaciumo.
Longflugilaj papagoj
Habitato
De tempo al tempo oni povas renkonti longflugilajn papagojn en kulturaj areoj kie ili furaĝas fruktojn kaj grenon. Ili tamen ne estas gravaj agrokulturaj parazitoj ie en ilia distribuareo.
Labortablo (komputilo)
Ĝia nomo derivas de ĝia simileco al oficeja skribotablo kiu enhavas diversajn ilojn necesajn por agadoj kaj operacioj de oficeja laboro.
Longflugilaj papagoj
Konduto kaj ekologio
Kvankam longflugilaj papagoj ne estas tre parencaj al Amerikaj amazonaj papagoj, ili estas tre similaj al la ĉi-lastaj je ekologia niĉo kaj ankaŭ je multaj ecoj de konduto.
Longflugilaj papagoj vivaj en malgrandaj familiaj grupoj kiuj konsistas je kelkaj plenkreskaj birdoj kaj iliaj idoj. Tiuj ĉi grupoj formas malfortajn asociojn kun aliaj similaj grupoj, kiuj kunekzistas ju pli bone des pli bonas la kondiĉoj. En bonaj sezonoj kiam estas sufiĉe da nutraĵoj tiaj asociaj birdaroj povas enhavi ĝis 100 birdoj aŭ plu.
Labortablo (komputilo)
Ecoj
Kutime la labortablo enhavas ĉefan interfacon por aliri programojn kaj lokojn en la komputilo, per la dosiersistemo, same kiel taskobreton.
Longflugilaj papagoj
Konduto kaj ekologio
Kvankam de tempo al tempo grupoj de longflugilaj papagoj furaĝas en homaj ĝardenoj kaj en maizaj aŭ mileaj kampoj, plej ofte ili estas timemaj kaj evitas resti longe apud homaj loĝlokoj.
Dieto
Plimulto de longflugilaj papagoj estas adaptemaj ĉiomanĝuloj, kiuj facile adaptiĝas manĝi semojn, fruktojn kaj ŝajnfruktojn, foliojn de diversaj arboj kaj arbustoj, florojn riĉajn je nektaro kaj diversspecajn insektojn, kvankam la lastaj neniam formas plejparton de ilia nutraĵo. Ĉar plej ofte ilia manĝaĵo ne enhavas na sufiĉe da likvaĵoj, longflugilaj papagoj ankaŭ bezonas havi fonton de akvo en ilia habitato.
Labortablo (komputilo)
Ecoj
Krome, la labortablo eĉ povas inkluzivi interfacojn kiuj permesas aliron al dezirata objekto, inkluzive de dosierujoj, ŝparvojaj ikonoj kaj menuoj.
Longflugilaj papagoj
Dieto
La kaba papago estas escepto inter longflugilaj papagoj, ĉar ili manĝas nur kelkajn specojn de fruktoj de Podocarpus kaj Celtis arboj. Krom kaptado kaj habitatdetruo, tio ĉi ankaŭ estas kialo ke kaba papago estas la plej endanĝerita inter specioj de longflugilaj papagoj, listita kiel vundebla far IUCN.
Senegalaj papagoj kaj papagoj de Meyer estas parte migrantaj, kaj per tiuj ĉi migroj ili anstataŭigas nutrofontojn kiuj laŭsezone elĉerpiĝas kaj malaperas. Ili, tamen, neniam migras dum la bredsezono.
Bredado
Longflugilaj papagoj komencas bredi kiam ili aĝas tri jarojn. Ili nestas en naturaj arbotruoj, prefere en grandaj arboj kiel baobaboj kaj karobarboj. Kabaj papagoj preferas nesti en truoj de podokarpoj, sur kiuj ili furaĝas, kaj oni trovis nestojn de en truoj de termitejoj. La papagoj ne kolektas materialon kaj nenion konstruas en siaj nestoj.
Ovaroj de longflugilaj papagoj konsistas plej ofte el du aŭ kvar ovoj. La ino kreas ilin dum unu ĝis kvar tagoj kaj kovas dum inter 26 kaj 28 tagoj. La iĉo ĝenerale restas apude de la nesto dum la tuta periodo de kovado kaj kelkajn tagojn post eloviĝo de idoj. Li portadas manĝaĵojn al la ino kaj viglas por danĝeroj. Post kiam la ino ĉesas resti ĉe la idoj tuttempe, la iĉo komencas porti manĝaĵojn ankaŭ al ili. La pezo de ĵuseloviĝintaj idoj nur mezuritas en kaptivbredantaj birdoj kaj estas ĉirkaŭ 5 g por papago de Meyer kaj 6 g por brunakapa papago. Idoj de ĉiuj specioj estas kovritaj je brunecaj aŭ grizecaj lanugoj. Dum la nesta periodo la papagoj iĝas malpli bruaj kaj pli atentemaj.
Oni ne scias kiom longe idoj restas en nestoj krom en kapteco. Observoj pri sovaĝaj birdoj nur eblis por kabaj papagoj kaj brunakolaj papagoj. Idoj de kaba papago restas en nesta truo ĝis 79 tagojn kaj tiuj de brunakola papago 69 tagojn. Datumoj pri senegalaj kaj brunakapaj papagoj baziĝas je observoj de kaptivaj birdoj. Laŭ ili senegalaj papagoj elnestiĝas inter la 9-a kaj la 11-a semajno de ilia vivo kaj brunakapaj papagoj ĉirkaŭ la 12-a semajno. La patro manĝigas la idojn ĝis ili aĝas 15 semajnojn.
Danĝeroj kaj malsanoj
Nestantaj inoj kaj junaj idoj de longflugilaj papagoj estas vundeblaj por predado, ekzemple far dazipeltoj, bumslangoj, varanoj, viveroj, pavianoj, kaj mungotoj. Oni ankaŭ observis kiel poliboroido prirabas neston de longflugila papago, tenante sin ĉe la arbotruo per unu mano kaj kaptante idojn per la alia. Plenkreskaj bridoj estas malpli vundeblaj ol la idoj, sed ankaŭ ilin ĉasas sufiĉe grandaj agloj, akcipitroj kaj falkoj.
La plej kutimaj parazitoj de longflugilaj papagoj estas plumaj akaroj kaj birdopedikoj, kiuj vivas sur haŭto aŭ en plumaro de la birdo. Samkiel multaj aliaj animaloj, la papagoj povas esti infektitaj de enaj parazitoj kiel Coccidia, Ascaridida, Capillaria kaj Cestoda.
Ne multe estas sciata pri malsanoj de sovaĝaj longflugilaj papagoj, sed studoj de kaj papagoj de Rüppell montris ke iliaj populacioj ade estas infektitaj per la psitaka beka kaj pluma malsano (PBPM). Kuraco por tiu ĉi malsano ankoraŭ ne ekzistas, kaj eĉ kvankam iuj birdoj ne montras simptomojn, ili tamen povas esti disvastigantaj la malsanon.
Populacioj
Dum kaj  estas ĝis nun sufiĉe kutimaj, iuj subspecioj de aliaj ĝenerale stabilaj specioj iĝis minacataj pro habitatdetruo kaj trokaptado. Tiel okazis, ekzemple, kun subspecio Poicephalus gulielmi fantiensis de Konga papago, kiu estas minacata pro senarbarigo kaj kaptado (malgraŭ ke CITES) malpermesas komercon de tiuj sovaĝe kaptitaj birdoj).
Ĝis nun ne estas fidindaj informoj pri, kiuj plejparte vivas en Ĉado kaj Centr-Afrika Respubliko, kaj , endemiaj en Etiopaj Altaĵoj. Oni povas supozi, ke populacioj de flavafruntaj papagoj malkreskas, ĉar intensa senarbarigo okazas en ĝia habitato. Informo pri kaj papagoj de Rüppell estas nekonsista kaj kontraŭdira. Iuj studoj montras ke ambaŭ la specioj iĝis tre raraj en iliaj arealoj, la aliaj nur asertas ke iliaj kvantoj malkreskas sed ili ankoraŭ ne iĝis minacataj.
El la specioj pri kiuj ekzistas fideblaj datumoj, la plej draste endanĝerita specio de longflugilaj papagoj estas la Kaba papago, kies nutrado dependas je podokarpaj semoj. Ĉar kvanto de podokarpaj arboj malkreskas pro senarbarigo, tiu ĉi specio estas en danĝero de formorto. En 2018 oni kontis nur 1.453 specianojn de Kabaj papagoj. Tio ĉi estas tre malgranda kvanto, sed tamen iom pli ol en 2004, kio povas doni esperon eĉ kvankam la datumoj venas el malsamaj fontoj.
Taksonomio
La genron Poicephalus enkondukis angla naturalisto William John Swainson en 1837. La tipa specio estas senegala papago. La nomo devenas de la antikvaj grekaj vortoj phaios "griza" kaj kephalos "kapo".
La genro enhavas 10 speciojn.
Subspecioj
Multaj specioj de longflugilaj papagoj formis subspeciojn aŭ pro varieco de habitato, aŭ pro diseco de vivareoj. Onikrede, Kaba papago kaj Konga papago formas subspecian komplekson.
Avikulturo kaj rilatoj kun homo
Senegala papago, papago de Meyer, ruĝaventra papago kaj brunakapa papago estas popularaj dombirdoj, kiuj ofte vivas en homaj domoj en multaj landoj de la mondo. Ili estas ĥarizmaj, inteligentaj, kapablaj imiti homan parolon, kaj samtempe amikemaj al homoj kaj malpli bruaj ol plimulto de aliaj domaj papagoj. Pli raraj specioj de longflugilaj papagoj plej ofte ne troveblas en kapteco.
Iuj specioj de longflugilaj papagoj estas minacataj per habitatdetruo, aliaj, eĉ konsiderataj nezorgigaj, suferas pro kaptado por komerco. Ekzemple, senegala papago, kiun IUCN ĝis nun listas kiel malplej zorgiga, estas unu el la plej ofte kaptataj birdospecioj. Oni kontis ke ekde 1981 ĉirkaŭ 735,775 sovaĝkaptitaj senegalaj papagoj eniris internacian komercon.
Kubo en la Somera Olimpiko 1904
La tri sportisto estis Ramón Fonst kaj Manuel Díaz, kiuj ambaŭ konkuris en skermado, kaj la maratonisto Andarín Carvajal.
Medalistoj *
* Jen ne kalkuliĝas medaloj atingitaj en teamoj de miksitaj naciecoj
Kromaj medaloj akiritaj nome de Kubo
Medaloj kiujn nun la Internacia Olimpika Komitato atribuas al Usono, sed ĝis 2021 atribuis al Kubo, ĉar en 1904 multaj usonaj sportistoj listiĝis je aliaj naciecoj, simple por montri simpation al tiuj ŝtatoj (laŭ la haveblaj informoj ne estas indikoj ke la sekvaj du skermistoj havus iujn familiajn radikojn al Kubo):
Laborel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Lachau
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun. Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.
Ansfelden
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Niederneukirchen
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Norman Angell
Sir Ralph Norman ANGELL (26a de Decembro 1872 – 7a de Oktobro 1967) estis angla ricevinto de la Nobel-premio pri paco. Li estis prelegisto, ĵurnalisto, verkisto kaj Membro de la Parlamento por la Laborpartio.
Angell estis unu el la ĉefaj fondintoj de la premgrupo Union of Democratic Control (Unio de Demokratia Kontrolo). Li servis en la Konsilio de la Reĝa Instituto de Internaciaj Aferoj, estis estrarano de la Tutmonda Komitato kontraŭ la Milito kaj la Faŝismo, membro de la plenumkomitato de la pacisma Unio Ligo de Nacioj, kaj prezidanto de la Abisenia Asocio. Li estis farita "Knight Bachelor" en 1931 kaj ricevis la Nobel-premion pri paco en 1933.
Li loĝis kaj laboris en Ĝenevo, Kalifornio, Parizo ktp. El la mezo de la 1930-aj jaroj, Angell aktive kampanjis por kolektiva internacia opozicio al la agresemaj politikoj de Germanio, Italio, kaj Japanio. Li iris al Usono en 1940 por prelegi favore al la usona apogo de Britio en la Dua Mondmilito, kaj restis tie ĝis post la publikigo de sia membiografio en 1951. Li poste revenis al Britio kaj mortis 94-jaraĝa en Croydon, Surrey.
Angell estis ankaŭ la desegnisto de The Money Game (monludo), laŭvida metodo instrui al lernejanoj la fundamentojn de financo kaj bankado. Unufoje publikigita en 1928 fare de J. M. Dent & Sons, The Money Game, How to Play It: A New Instrument of Economic Education estis kaj libro kaj ludo. La kerno de la libro estis eseo pri mono kaj studo pri ekonomiko, ĝi enhavis ankaŭ resumon de la historio de la ludo kaj klarigo pri la reguloj.
Li edziĝis al Beatrice Cuvellier sed ili separiĝis kaj li vivis siajn lastajn 55 jarojn sole. Li aĉetis la insulon Northey, Essex, kiu estas ligita al la ĉeftero nur dum malalta tajdo, kaj loĝis en la nura loĝejo en la insulo, kiu nun estas natura rezervejo.
Dénes Rónai
Dénes Rónai [dEneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rónai Dénes estis hungara fotisto, pupisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Rosenberg Izidor, liaj gefratoj estis Mihály Rónai kaj Hermin Rónai.
Izidor Rosenberg  naskiĝis la  en Gyula, li mortis la  en Budapeŝto (laŭ aliaj informoj la datenoj estas diversaj).
Biografio
Dénes Rónai devenis el juda familio. En 1892, li translokiĝis al Budapeŝto, kie li lernis la fotoarton en fotateliero. Inter 1893 kaj 1895 li laboris ĉe Károly Koller, poste li laboris kaj studis en Vieno, Munkeno kaj Hamburgo. Li estis studento ĉe la de:Höhere Graphische Bundes-Lehr- und Versuchsanstalt en Vieno en 1899, poste li apartenis al filma stabo de Fratoj Lumière en Liono. Hejmenveninta li malfermis fotatelieron en Orosháza kun Aladár Székely. Inter 1900 kaj 1903 li havis solan atelieron en Mezőtúr, poste ĝis 1909 en Eger. Li ekspoziciis ekde 1905. En 1908 li studvojaĝis al okcidenta Eŭropo helpe de stipendio. Hejmenveninta li aktivis en Szolnok, poste en Budapeŝto. En 1913 li kreis mutan filmon. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato. Intertempe en 1917 li establis la unuan hungaran artan pupteatron. Ekde 1929 li redaktis fotogazeton. Dum la sieĝo de Budapeŝto (1945) lia ateliero detruiĝis, sed poste li malfermis ĝin denove. Li ricevis memormedalon en 1939.
Hargelsberg
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Vilaĝa preĝejo de Gerthausen
La surmontete situanta Vilaĝa kirko de Gerthausen (germane: Dorfkirche Gerthausen) estas luterana preĝejo en la kvartalo Gerthausen de Rhönblick, Germanujo. Post forbrulo en 1844 ĝi rekonstruitis sub la gvidado de la gravega ĉefkonstruisto saksia-vajmara Clemens Wenzeslaus Coudray laŭ klasikisma stilo. Ĝi monumentprotektindas.
Historio
Kerne temas eĉ pri mezepokaĵo! Ĉeokcidente konserviĝis malfrugotika ornamripa fenestro. Dum incendio en aprilo 1844 la preĝejo kaj grandaj partoj de la vilaĝo brulkonsumiĝis. Temis pri defend-preĝejo. La muraro kun fosoj perdiĝis krom la vandaro kirka mem. Du portaloj sudaj restis kaj unu havas la jardaton 1712. La rekonstruiĝo kirka preparitis en printempo 1845: tiam konservitis la eksteraj muroj de la navo kaj la malsuprajpartoj de la orienta altarejturo; krome la fenestrovandoj. En 1847, du jarojn post la morto de Coudray, estis surkirke jam puco kaj farbo. En 1848 starigitis la orgeno kun novgotika orgenfasado.
Notoj
<References />
Tago de Libereco kaj Homrajtoj
Tago de Libereco kaj Homrajtoj – pola festo, celebrata la 4-an de junio, voĉdonita de Pola Sejmo la 24-an de majo 2013.
La festa tago estas labortago.
Ĝi memorigas unuan post la dua mondmilito liberan parlamentan balotadon en 1989: parte liberan al Sejmo, kaj tute liberan al Senato, nuligita en 1946 sekve de falsigita de komunistoj popola referendumo.
La Laupie
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Los Fayos
Los Fayos [losFAĝos] estas municipo de Hispanio, en la centrorienta parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Hedley Bull
Hedley Norman BULL (10a de Junio 1932 – 18a de Majo 1985) estis Profesoro pri Internaciaj Rilatoj en la Aŭstralia Nacia Universitato, la London School of Economics kaj la Universitato de Oksfordo ĝis sia morto (pro kancero en 1985). Li estis Profesoro Montague Burton pri Internaciaj Rilatoj ĉe Oksfordo el 1977 ĝis 1985, kaj mortis tie.
Los Fayos
Geografio
Los Fayos estas municipa teritorio en la centrorienta parto de la komarko Tarazona y el Moncayo, kie ĝi okupas tre malgrandan teritorion sudokcidente de tiu de Tarazona, lime kun la municipaj teritorioj de Tarazona, Torrellas kaj Santa Cruz de Moncayo.
Hedley Bull
Biografio
Bull naskiĝis en Sidnejo, Aŭstralio, kaj studis historion kaj filozofion en la Universitato de Sodnejo, kie li estis tre influita de la filozofo John Anderson. En 1953, Bull lasis Aŭstralion por studi politikan sciencon en Oksfordo, kaj post du jaroj li estis nomumita helpoprofesoro pri internaciaj rilatoj en la London School of Economics and Political Science (LSE).
En 1965, Bull estis nomumita direktoro de la Arms Control and Disarmament Unit de la Brita Oficejo pri Eksterlandaj Aferoj, forlasante sian aŭstralian civitanecon por akiri la britan ŝtatanecon. Du jarojn poste, en 1967, li estis nomumita por la profesoreco de internaciaj rilaton en la Aŭstralia Nacia Universitato (ANU) en Kanbero.
Los Fayos
Geografio
La loĝloko Los Fayos mem estas je 89 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 6 km de Tarazona, komarka ĉefurbo. Ĝi estas sur 569 msm, alirebla nur el Torrellas. Apud la loĝloko estas la Akvobaraĵo de Val (1996), kiu kolektas akvon el riveroj Val kaj Queiles.
Hedley Bull
Biografio
En 1977, Bull publikigis sian ĉefan verkon, The Anarchical Society. Ĝi estis amplekse konsiderita kiel ŝlosila lernolibro en la fako de internaciaj rilatoj kaj estas ankaŭ rigardita kiel centra teksto en la tiel nomita "Angla skolo de internaciaj rilatoj". En tiu libro, li argumentas, ke spite la anarkieca karaktero de la internacia panoramo, ĝi estas karakterizata per la formado de ne nur sistemo de ŝtatoj, sed ankaŭ de socio de ŝtatoj. Tiu socio de ŝtatoj estas la maniero per kiu Bull analizas kaj taksas la eblojn de ordo en tutmonda politiko. Li pluigas sian argumentaron per la koncepto de ordo en la socia vivo, kaj mekanismoj kiel: la povekvilibro, la internacia juro, la diplomatio, la milito kaj la centraj roloj kiujn ludas la mondpotencoj. Li finfine konkludas, ke, spite la ekzistadon de eblaj alternativaj formoj de organizado, la ŝtata sistemo estas la plej bona ŝanco atingi ordon en tutmonda politiko.
Kelkaj verkoj
Estas kompleta bibliografio de la verkoj de Hedley Bull (preparita de Donald Markwell) en:
Los Fayos
Historio
Estas multaj enrokaj kavaĵoj, kelkaj konektitaj artefarite kaj eble uzitaj kvazaŭ enroka kastelo.
Hedley Bull
Kelkaj verkoj
kaj
Los Fayos
Historio
La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ĉirkaŭ la 16-a jarcento oni konstruis la preĝejon.
En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Los Fayos demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Los Fayos oni malaltiĝis ĝis nunaj 131 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun mudeĥarstila sonorilturo de la 18-a jarcento; ermitejo de la 12-a jarcento, elfosita enroke; restaĵoj de kastelo kaj de monaĥejo same elfositaj enroke; la palaco de la dukoj de Villahermosa,​ konstruita el briko dum la 17-a jarcento; kaj restaĵoj de la Akvedukto de Los Fayos.
Malataverne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
Kubo en la Somera Olimpiko 1924
Alvenis ses skermistoj, inkluzive de la renoma Ramón Fonst gajninta 5 medalojn en la olimpikoj de 1900 kaj 1904, kiuj konkuris en la konkurso pri spado, kaj skipo de tri velistoj, kiuj konkuris en la klaso de 6-metra velboato. La Kuba Olimpika Komitato nur fondiĝis en 1926, kaj estis internacie oficiale akceptita eĉ nur en 1955.
Malataverne
La teritorio havas komunan limon kun.
Universitato de Johanesburgo
La universitato estas membro de Universitas 21 kaj la Asocio de Britaj Ŝtatkomunumaj Universitatoj.
Historio
Dum la orfebro en Johanesburgo, pluraj trejnejoj estis establitaj por la ondo de enmigrintoj kiuj alvenis en la areo. Komence, teknika instituto estis establita en 1903. En la 1960-aj jaroj, studoj komenciĝis ankaŭ en la afrikansa, kaj post la falo de la rasapartisma reĝimo en 1994, pli da nigrulaj studentoj komencis studi en la institucio (kiuj povus oficiale akceptiĝi jam en 1982).
Pasching
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mévouillon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Kubo en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato, kiu estis fondita jam en 1926, sed estis internacie oficiale akceptita nur en 1955.
Chaim Herzog
Generalmajoro Chaim HERZOG (חיים הרצוג, la 17-an de septembro 1918 – la 17-an de aprilo 1997) estis israela politikisto, generalo, advokato kaj verkisto.
Jason Isaacs
Jason Isaacs (naskiĝinta en Liverpool, do nun -jara) estas brita aktoro. Interalie li famiĝis en la filma rolo de la aristokrata nigra magiisto Lucius Malfoy en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling.
Chaim Herzog
Li estis ambasadoro de Israelo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj kaj sekve la sesa Prezidanto de Israelo inter 1983 kaj 1993.
Lia patro estis la ĉefrabeno, unue de Irlando kaj poste la unua "Aŝkenaza" de Israelo. Lia filo, Isaac Herzog, ankaŭ advokato kaj politikisto, estas la 11a Prezidanto de Israelo.
Sauze
(jen france, okcitane Sause) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Anna Safranek
Anna SAFRANEK [ŝafranek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Safranek Anna estas hungara manekeno. Ŝiaj edzoj estis András Payer kaj Pál Sándor, ŝia frato estis Károly Safranek.
Biografio
Anna Safranek frue lernis baleton, poste dancojn, fine lernejon por manekenoj. En sia aĝo 18 ŝi manekeniĝis, kiun ŝi finis en sia aĝo 30. Pli poste ŝi laboris en butiko, en 1995 ŝi establis manekenlernejon. Krom tio ŝi kontribuis en gazetoj, eĉ en filmoj. Ŝi aranĝis spektaklojn pri modo. Ŝi naskis 2 filinojn.
Kubo en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Hofkirchen im Traunkreis
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kubo en la Somera Olimpiko 1928
La nura konkuranto el Kubo en 1928 estis Jose Eduardo Barrientos Schweyer (1904-1945, prononco ), filo de hispanlingva patro kaj de germanlingva patrino, kiu estis 24 jarojn juna kiam li konkuris en la 100-metra konkurso de viroj. Li atingis la duan raŭndon kaj finis je kvina rango post la kvara, lasta parto. La publiko kaj sekve ankaŭ la gazetaro lin titoligis "El Relampago del Caribe" (La Tondro de Karibio).
La Kuba Olimpika Komitato nur fondiĝis en 1926, kaj estis internacie oficiale akceptita eĉ nur en 1955.
Pristimantis gretathunbergae
Pristimantis gretathunbergae, rano de Greta Thunberg, estas specio de rano en la familio Craugastoridae, indiĝena al Panamo. Ĝi estas nomita honore al klimata aktivulino Greta Thunberg. Ĝi vivas en malgrandaj lagetoj da akvo tenataj en bromeliacoj kreskantaj sur la nubarbaroj de Monto Chucantí kaj aliaj montoj de Panamo.
La specimenon malkovris internacia teamo de biologoj gviditaj de Abel Batista el Panamo kaj Konrad Mebert (Svislando) en Monto Chucantí, privata rezervejo situanta en provinco Darieno.
La nova specio de rano estas endemia en Panamo; ĝi estis raportita nur en Respubliko Panamo kaj vivas nur en la altaj montoj de Darienio kaj en Centra Panamo.
Kubo en la Somera Olimpiko 1964
La arĝentan medalon atingis la atleto Enrique Figuerola, tiam 26-jara, en la vira 100-metra kuro.
152647 Rinako
152647 Rinako estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso
Kubo en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
152647 Rinako
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Atsuo Asami elde la observatorio de Hadano en gubernio Kanagaŭa, Japanio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Rinako Asami, filinon de la malkovrinto.
Torrellas
Geografio
Torrellas estas municipa teritorio en la centra parto de la komarko Tarazona y el Moncayo, kie ĝi okupas tre malgrandan teritorion sude de Tarazona. La altitudo gamas inter 630 metroj sude, ascende al la montaro Sierra del Moncayo, kaj 500 metroj borde de la rivero Queiles.
Hörsching
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Torrellas
Geografio
La loĝloko Torrellas mem estas je 89 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 4 km de Tarazona, komarka ĉefurbo. Ĝi estas sur 570 msm.
Historio
Eble estis setlejo de keltiberoj, ĉar oni trovis skribaĵojn en keltibera lingvo.
Kubo en la Somera Olimpiko 1948
Estis la unua fojo en 20 jaroj, ke kubaj atletoj konkuris ĉe la Olimpikoj. 53 konkurantoj, ĉiuj viroj, partoprenis en 31 konkursoj en 12 sportaj disciplinoj. La arĝentan medalon atingis la velistoj Carlos de Cárdenas, patro kaj samnoma filo, kiu en julio 1948 estis 16-jara.
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato, kiu estis fondita jam en 1926, sed estis internacie oficiale akceptita nur en 1955.
Torrellas
Historio
La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. Ili havis juran entecon propre, kun decidoj fare de la "aljama", islama komunumo, kaj ili rajtis partopreni en la kunsidoj de la konsilantaro.
Kiel teritorio lima inter Navaro kaj Aragono, eble por ioma periodo ĝi apartenis al Navaro post la morto de Alfonso la 1-a kaj la separo de ambaŭ regnoj. En 1264 Jakobo la 1-a I donis la urbon kaj la kastelon al García Romei, kun la reĝaj rentoj de Bierlas, nuna Vierlas. Komence de la 14-a jarcento ĝi revenis al la krono, kiu donis ĝin alla familio Loriz.
La 8an de aŭgusto 1304 oni decidis la Arbitracion de Torrellas, dum kunsido de la reĝoj Denizo la 1-a de Portugalio, la ĉefepiskopo de Zaragoza, Jimeno de Luna, reprezente de la Regno Aragono, kaj la infanto Johano de Kastilio, reprezente de la Regno Kastilio. La celo de la negocado estis finigi la disputojn inter Kastilio kaj Aragono pri la posedo de la regno Murcia.​ La decido favore al Kastlio estis aprobitaj de la reĝoj Fernando la 4-a de Kastilio, Jakobo la 2-a de Aragono, Denizo la 1-a de Portugalio kaj Muhammad la 3-a de Granada.
En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. Torrellas perdis tiukadre 2 000 personojn kaj demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Torrellas oni malaltiĝis ĝis nunaj 236 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas tre diversaj, ekzemple jenaj:
(152637) 1997 NC1
Orbito
Ĝi estas proksima de la 5:4 kun la Tero kaj 7:3 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Venuso. Ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito, kaj ĝia suprenira nodo, proksima de la venusa orbito.
John Strachey
Evelyn John St Loe STRACHEY (21a de Oktobro 1901 – 15a de Julio 1963) estis Britia Labor-politikisto kaj verkisto.
Montaulieu
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
John Strachey
Dum la Dua Mondmilito, Strachey servis kiel oficiro de la Reĝa aerarmeo por roloj de planado kaj publikaj rilatoj. Li estis unufoje denove elektita al la Parlamento kiel Labor-parlamentano en la ĝenerala balotado de 1945 kaj enposteniĝis kun Clement Attlee kiel Ministro de Manĝo (li iĝis nepopulara figuro pro la kontinua porciumado kaj kiel Sekretario de Ŝtato por Milito. Li plue estis Labor-parlamentano, ĝenerale kiel apoganto de la dekstra frakcio de la partio ĝis sia morto.
Laŭlonge de sia kariero, Strachey estis fekunda verkisto de libroj kaj artikoloj el komunisma vidpunkto en la 1930-aj jaroj kaj kiel socialdemokrato post la Dua Mondmilito.
Pucking
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traunviertel kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Isaac Herzog
Isaac "Bougie" HERZOG, יצחק הרצוג, foje literumita kiel Yitzhak Herzog (esperante Iĉĥak), (la 22-an de septembro 1960 en Tel-Avivo) estas israela politikisto de HaAvoda (la Laborista Partio) kaj ekde 2021 la Prezidanto de Israelo.
Riddu Riđđu
Centro por la norda popolo Riđđu estas ĉiujara samea muzika kaj kultura festivalo (Riddu Riđđu Festivàla). Komence ĝi estis festivalo de samea kulturo, poste ĝi iĝis la ĉefa internacia multkultura festivalo de indiĝenaj popoloj.
Kubo en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Kuba Olimpika Komitato.
Riddu Riđđu
La festivalo okazas ĉiujare en julio ĉe la festivalareo apud la rivero Manndal en la norvega municipio Kåfjord, distrikto Troms.
Celo
La celo de la festivalo estas antaŭenigi kaj la samean kulturon kaj tiun de aliaj indiĝenaj popoloj. Dum Riddu Riđđu okzazas ankaŭ koncertoj, seminarioj, prezentoj, junularaj tendaroj, podiuma arto, literaturo, programo por infanoj, filmprogramo, kursoj (atelieroj), artaj ekspozicioj, bazaro, tradiciaj loĝejoj de diversaj popoloj kaj multe pli.