cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skvaro de Nemcov (Tjumeno)
Priskribo
Nun tio estas verda tereno kun arboj, floroj kaj eta fontano. En la parto proksima al strato Respubliko videblas busto de Boris Ŝĉerbina, la partiestro de Tjumena provinco en 1961-1973, kiu grave kontribuis al ĝia evoluigo kaj starigo de la naftogasa komplekso en la regiono. En 1986 li gvidis la registaran komision pri likvidado de sekvoj de la Nuklea akcidento de Ĉernobilo. Li multe laboris surloke, persone vizitadis la plej danĝerajn lokojn kaj ricevis altan dozon de joniga radiado. En 1988 li gvidis la similan komisionon post la tertremo, detruinta du urbojn en Armena SSR. La 2004 estis starigita la menciita busto fare de la tjumena skulptisto Nikolao Raspopov, kiu persone konis lin.
Kadre de la Tago de la Urbo en julio 2010 oni starigis tie kaĝon kun du sciuroj-teleutinoj (Sciurus vulgaris exalbidus), donacitaj de la urbano Fjodor Ustjugov. Unue ili spertis plurajn problemojn, kelkfoje nekonatoj malfermis la kaĝon kaj sciuroj eskapis, eble pereis, sed en 2011 oni setligis du pliajn. En 2014 oni setligis tie altajajn sciurojn (Sciurus vulgaris altaicus) el Sankt-Peterburgo kaj ili eĉ naskis idojn. La kaĝo havis interne grimpilojn kaj pendoŝtuparojn, dometojn por sciuroj. Oni ĉiutage purigis la kaĝon kaj nutris la bestojn. Vintrumis la sciuroj en varma ejo. Tamen la urbanoj ofte plendis pri malkomforta vivo de la bestoj kaj la ili estis translokitaj al zoo ekster la urbo. La kaĝo estis forigita.
Gotteszell
Gotteszell estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la geografia kaj kultura regiono Bavaria Arbaro.
Skvaro de Nemcov (Tjumeno)
Publika transporto
La plej proksimaj haltejoj estas Skver Nemcova (Skvaro de Nemcov) en strato Respubliko, Centralnij Rinok (Centra Bazaro) en strato Lenin kaj Oblastnaja Biblioteka (Provinca Biblioteko) en strato Orĝonikidze. Tra ĉiuj haltejoj sekvas pluraj busaj kaj busetaj itineroj.
Referencoj
<Center> <Gallery mode="packed"> Skvaro de Nemcov (Tjumeno) 01.jpg| Informŝildo Skvaro de Nemcov (Tjumeno) 04.jpg| Ĝenerala vido Tyumen Nemtsov Park.jpg| Fontano Skvaro de Nemcov (Tjumeno) 07.jpg| Sciura kaĝo Skvaro de Nemcov (Tjumeno) 06.jpg| Publika necesejo </Gallery> </Center>
Chef-du-Pont
Chef-du-Pont estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Capipontains.
Ĝi nun formas parton de Sainte-Mère-Église.
Gábor Csongor Szigeti
SZIGETI Gábor Csongor (sigeti) hungara intermedia belartisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 14-an de septembro 1980.
Lobón
Lobón [loBON] (Lupego) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas loboneros. La censita populacio en 2008 estis de 2.835 loĝantoj.
Peterd
Peterd, kroate Peterda estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Lobón
Situo
Lobón estas situa en la centrokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 323 m; je 23 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 28 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, kaj ankaŭ proksime de Montijo kaj Puebla de la Calzada, do en privilegia situo en la plej trafika parto de la regiono. La surfaco de ties teritorio estas de 57,6 km².
Peterd
Situo
Peterd situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Kozármisleny troviĝas 18, Siklós kaj Villány po 19, Pécs 26, Bóly 34, Budapeŝto 215 km-ojn.
Lobón
Situo
Ĝi estas mezoje el Badajoz al Mérida laŭ la <font style="background-color:#003399;color:white">  A-5 .
Ekonomio
Ĉefe agrikulturo de irigacio en plena centro de la komarko Vegas Bajas, kun produktado de tomato, maizo, oranĝoj ktp. Ĝi profitas la proksimecon de grandaj urboj por servoj. Ĝi profitas ankaŭ de privilegia situo sur monteto kiu deklivas norden al la valo de la rivero Gvadiano, kies pejzaĝon oni kontrolas el la vilaĝo, kiu ĝuas de rigardejo.
Peterd
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. Peterd menciiĝis unuafoje en 1276 laŭ tiama hungara ortografio "Petherd" kaj "Peturd". Post la mezepoko dum regado de la turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis. Baldaŭe serboj, poste germanoj alvenis. En 1910 vivis tie 584 homoj, (553 hungaroj, 27 germanoj, 4 kroatoj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Peterd migra poŝto servas.
(26817) 1987 QB
(26817) 1987 QB estas tre malgranda amora asteroido, terrenkonta (ekstera tanĝanto) kaj marsrenkonta, malkovrita la de la usona astronomo Stephen Singer-Brewster elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Marchagaz
Marchagaz [marĉagAz] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas populare tordos (turdoj). La censita populacio en 2008 estis de 249 loĝantoj.
Geografio
Marchagaz estas ĉirkaŭata de montoj kiaj Santa Bárbara kaj Risco Viejo, tiu lasta kun 1.010 m de alto. Norde estas la komarko de Las Hurdes kaj Sierra de Gata kaj Sierra de Francia kaj oriente la Akvorezervujo de Gabriel y Galán kie eblas fiŝkaptado, bano kaj akvaj sportoj, krom la vizito al la abandonita kaj poste rekonstruata vilaĝo de Granadilla.
Situa sur la deklivoj de la Sierra de Santa Bárbara estas ĉirkaŭata de olivarbaroj, korkokverkaroj kaj kelkaj pinaroj, krom kaŝtanarboj en la plej altaj zonoj.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado.
Kaboverdo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1996 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis kaboverdaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon. Kunordigas la teamon la Kaboverda Olimpika Komitato, Comité Olímpico Cabo-verdiano, fondite en 989 kaj rekonita en 1993.
8574 Makotoirie
8574 Makotoirie estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Makoto Irie, konata pro liaj esceptaj observoj de la korono per la koronografo de la Suna Observatorio de Norikura. Li ankaŭ faris multenombrajn desegnojn de sunmakuloj en la Nacia Observatorio de Japanio dum lia servo tie de 1963 ĝis 2001.
Kamran Vafa
Kamran Vafa aŭ Cumrun Vafa (‎‎, ; naskita en 1960 en Tehrano ) estas irana-usona eminenta kordo-teoriisto de Universitato Harvard, kiun li unue aliĝis kiel Harvarda Nesupera Rangulo. Li estas la ricevinto de la Medalo Dirac de 2008.
Naskiĝo kaj edukado
Kamran Vafa naskiĝis en Tehrano, Irano en 1960. Li diplomiĝis de Alborz Mezlernejo kaj migris al Usono en 1977. Li akiris sian licencian gradon de Massachusetts Instituto de Teknologio (MIT) kun duobla majoro en fiziko kaj matematiko. Li ricevis sian Ph.D. de Princeton Universitato en 1985 sub la supervidado de Edward Witten. Li tiam fariĝis nesupera samrangulo ĉe Harvardo, kie li pli poste akiris nesuperan fakultatan pozicion. En 1989 al li estis proponita altranga fakultata pozicio kaj de tiam li restis tie ĝis nun.
Nuntempe, li estas la Donner Profesoro de Scienco ĉe Universitato Harvard.
Esplorado
Kamran Vafa estas korda teoriisto. Lia esplorado estas koncentrita sur la naturo de kvantuma graveco kaj la rilato inter geometrio kaj kvantum-kampaj teorioj. Li estas fama en la korda teoria komunumo pro sia kun-eltrovo, kun Strominger, ke la Bekenstein-Hawking entropio de nigra truo povas esti klarigita pere de solitonic-statoj de superkorda teorio kaj por eksplikado de la rilaton inter geometrio kaj kamp-teorioj kio ekestiĝas tra kordaj duecoj (kulminanta en la Gopakumar-Vafa konjekto). Ĉi tiu temo konatigxis kiel "geometria inĝenieristiko de kvantum-kampaj teorioj". En 1997, li evoluigis F-teorion.
Li estas ankaŭ interesita en komprenado de la fundamenta signifo de kordaj duecoj, tiel kiel provanta apliki super-kordan teorion al kelkaj nesolvitaj demandoj de elementa parteta fiziko kiel la hierarkia problemo kaj la kosmologia konstanta problemo.
Li forte kontribuis al topologiaj kord-teorioj kaj al la komprenado de spegula simetrio.
Li estas ankaŭ estrarano de la Reto de Irananoj po Sciencoj kaj Novigado (NIKI).
Čejkovice
Čejkovice estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio.
Fortunelo
Fortunelo (Fortunella), ankaŭ nomata kumkvato, ankaŭ nomata nanaj oranĝoj , estas plantgenro ene de la familio de la Rutacoj (Rutaceae). Sestas proksime parencaj al la citruso. Kumkvato estas la esperanta nomo de la kantona-ĉina esprimo kam kwat (ora oranĝo).
La frukto estas manĝata kun kernoj kaj ŝeloj; la ŝelo havas amaran-dolĉan guston, dalas fruktkarno estas tre acida.
Vegetalaj karakterizaĝoj
Kumkvato estas ĉiamverda arbusto aŭ malgranda arbo. Ĝi kreskas malrapide kaj fariĝas 2,5 ĝis 4,5 metroj alta. La dense disbranĉita arbeto havas malgrandajn dornojn. La folioj estas malhelverdaj kaj brilaj. La floroj estas blankaj kaj similas al la aliaj Citruso-floroj. Depende de la grandeco la planto povas produkti pluraj cent fruktoj, eĉ mil fruktoj.
Generaj karakterizaĵoj
DLa frujtoj estas pir- ĝis ovoformaj kaj longas maksimume 5 cm, ili varias laŭ la koloro de malheloranĝa ĝis orflava. La acida kaj dolĉa karno estas dividita en kvin ĝis ses segmentoj, kiuj enhavas relative grandajn, manĝeblajn, sed amaretajn kernoj.
Disvastigo
La kumkvato hejmiĝas en Azio, sed estas hodiaŭ ankaŭ kultivata en Ameriko, Afriko kaj en la varmaj regionoj de Sudeŭropo (ekzemple Korfuo).
Sistematiko
Krome estis breditaj ankaŭ hibridoj. Ekzistas ankaŭ intergenraj hibridoj, kiuj nomiĝas Citrus × Fortunella, aŭ Citrofortunella, al kiu ankaŭ aprtenas la Limekvatoj.
Narboneta
Narboneta estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas narboneteño [narboneTEnjo]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 58 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,66 loĝ/km².
Situo
Narboneta estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 850 m super marnivelo; je malpli ol 20 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 34,85 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°45′03″N 1°28′29″Ok.
La municipa teritorio limas kun Mira, Garaballa, Henarejos, Enguidanos kaj Víllora.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Narboneta, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Narboneta kie oni alvenis al la nunaj 58.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Brebières-Sud (stacidomo)
Brebières-Sud estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en Brebières, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Piroska Csányi
CSÁNYI Piroska [pr. ĉa:nji] estis hungara ĵurnalistino, verkistino naskiĝinta en Kassa la 13-an de februaro 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de julio 1981. Ŝi estis la filino de komponisto Mátyás Csányi kaj edzino de ĵurnalisto Géza Berey.
Kariero
Piroska Csányi en 1930 ricevis la premion de la novelkonkurso de Brassói Lapok (Manillai szerelem) kaj en la sama jaro ŝi iĝis profesia ĵurnalistino, kunlaborontino de la gazetoj Aradi Közlöny, Szatmári Újság, Sajtó, Reggeli Lapok. Ekde 1938 en Hungarujo ŝi laboris al Délmagyarország de Segedo. Okaze de la germana okupado oni arestis ŝin (19-a de marto 1944) kaj malliberigis. Post la dua mondmilito ŝi sendis el Budapeŝto al Délmagyarország siajn „Pesti leveleit” (Leteroj el Peŝto).
Saint-Denis Pleyel (pariza metrostacio)
Saint-Denis Pleyel estas estonta stacio en Saint-Denis sur linio 14 kiu devus fariĝi ĝia finstacio en 2024. Ĝi ankaŭ estus finstacio de linio 16 kaj linio 17 kaj ebligus interkonekton kun linio 15 de Grand Paris Express.
Ĝardena ekspozicio Kaiserslautern
La Ĝardena ekspozicio en Kaiserslautern (germane Gartenschau Kaiserslautern) oficiale malfermiĝis en 2000 preskaŭ samtempe kun la Japana Ĝardeno Kaiserslautern. La du ĝardenoj kune estis la unua Rejnland-palatinata landa ĝardenekspozicio.
Parte ĝi situas sur la tereno de la iama industria ŝpinejo Kammgarnspinnerei kaj la iama brutbuĉejo. Ĝi inkluzivas la apudan monton "Kaiserberg". La tereno estas dividita en diversaj temoj, ekzemple "akvo- kaj kultur-ĝardeno".
Post la fino de la ekspozicia jaro en 2000 aldoniĝis novaj elementoj. Krom golfejeto kaj granda infanludejo ekde 2002 dise tra la tereno estis starigataj realgrandaj dinosaŭraj modeloj. La ekspozicio estas konstante pligrandigata. Nun ĝi jam estas la plej granda ekspozicio de dinosaŭro-modeloj en Eŭropo. Sur Kaiserberg staras preĝejo el salikaj branĉoj.
Relativismo
Relativismo estas (ofte niajn tagojn) vorto aludanta plurajn konceptojn kaj referencas precipe al la akiro de la vero, diversforme akirita aŭ tute neekirebla. Pro tio ke la vero estas akordo de la homa menso kun la objekto enketita, prave estas dirate ke la vero estas relativa.
Tia konceptado, foje apogita sur filozofiaj logikaĵoj, havas gravajn konsekvencojn se tia konsento etendiĝas ĝis la etikaj principoj, ĉar signifus ke eĉ pri tiuj ne povas esti akordo, kaj se ne pri tiuj, ankaŭ ne en la komunaj interpopolaj kaj interpersonaj rilatoj. Ĉi-kaze relativismo estas absoluta.
Relativismoj estas multaj kaj varie fundamentitaj, sed preskaŭ neniu deduktas la ekstremajn teoriajn kaj praktikajn konsekvencojn.
Malsameco de moroj kaj opinioj kaj tradicioj kaj sciencaj vidpunktoj... ne konkretigas relativismon, kiu serĉas ĉiam filozofian bazon. Pro tio eblas distingi diversajn relativismojn, inter kiuj tiuj apogiĝantaj, ekzemple, sur Psikologismo, pragmatismo, empiriismo, skeptikismo ktp.
Relativismo esktrema kaj relativismo modera
En la unua membras tiuj kiuj sin deklaras ĝismorte malamikoj, nivele de filozofio, de ĉiu teologio kaj de ĉiu metafiziko kaj, rilate moralon, de ĉiu aserto pri valoroj “absolutaj” de kiu ajn speco, kiel Dankins kaj James Watson laŭ kiuj moralo estas nur efiko biologia. La dua estas sekvata de tiuj kiuj ekcertas la kritikan penson firme malamikoj de ĉiu fundamentismo, sed kiuj kapablas agnoski ke la homo ne povas ne fondi sian ekziston sur valoroj, kies iuj estas absolutaj kaj nerezigneblaj, kiel ĉe Tomaso de Akvino, Kant, Gandhi, ...
Notoj kaj onidiroj
Ofte oni diras ke relativismo reiriĝas tute rekte al la sofistoj de la antikva Grekio, precipaj inspirantoj de la ideo ke ĉiu unuopulo estas “mezuro de ĉiuj aĵoj”. La termino “relativismo”, tamen eniras la kurantan uzon komence de la 20-a jarcento por indiki la tezon laŭ kiu ĉiuj scioj estas “relativaj”, nome validaj nur rilate al la konscienco de ĉiu unuopulo aŭ de specifa komunumo. Sed la konvinko ke ne estas sekuraj fundamentoj aŭ certaj veroj ricevis pli fortan konsiston en la publika opinio post kiam Albert Einstein disvantigis en 1916 la ĝeneralan teorion de la relativeco. Ekde tiu dato, estas preskaŭ komuna diro subteni ke ĉio estas relativa, en la konvinko ege disvatigita ke la teorioj de Einstein provizis sciencan bazon al skeptika relativismo. Reale tamen ne ekzistas en la scienco teorio malpli “relativista” kompare kun lia relativeco. kaj supraĵa kulturo povas konfuzi la du relativecojn. Einstein fakte ne dubas pri la potenco de la menso en la kapablo koni la veron en la kampo rilate la etikaj normoj.
San Vincenzo Valle Roveto
San Vincenzo Valle Roveto estas komunumo de Italio.
Bátonyterenye
Bátonyterenye [bAtonjterenje] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Bátonyterenye, kies centro estas.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas la baroka Kastelo de Bátonyterenye aŭ kastelo de "Gyürky-Solymossy" [djurki-ŝojmoŝi] kune kun parko, baroka katolika preĝejo, en Maconka romanika Preĝejo de Stefano la 1-a (Hungario) (Bátonyterenye), en Kisterenye Preĝejo Sankta Stefano (Kisterenye), en Szúpatak luterana preĝejo.
Famuloj
En Kisterenye naskiĝis:
11855 Preller
11855 Preller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana pentristo kaj gravuristo Friedrich Preller la Maljuna (1804–1878) en la kortego de Vajmaro, kaj komence de 1834, direktoro de la "Free Zeichenschule". Liaj murpentraĵoj estas en malfrua klasikisma stilo kun elementoj de romantikismo. Liaj ĉefaj verkoj estas 16 monumentaj freskoj pri la Odiseado en la Nova Muzeo de Vajmaro.
Maguilla
Maguilla [maGIja] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La censita populacio en 2008 estis de 1.091 loĝantoj.
Situo
Ĝi limas kun Azuaga, Berlanga, Valencia de las Torres kaj Campillo de Llerena.
Historio
La populacio estis longe ĉirkaŭ 200 domoj, tio estas ĉirkaŭ 800 loĝantoj. Ĝi sendependiĝis en tempo de Filipo la 5-a.
Ekonomio
La agrikulturo estas 72.9% de la laboranta populacio, sekve de la sektoro servoj 16,1%, la konstruado 6,7% kaj la industrio nur 4,3%.
Hgemonias la olivarbaro kaj la vitejoj. Dum en brutobredado porkoj, ŝafoj, bovoj, kaproj kaj kortobirdoj.
Festoj
La karnavaloj estas tre popolaj. Du sinsekvaj semajnfinoj.
Antikve oni celebris la feston de la oficialigo de la soldatiĝontaj junuloj Quintos [KINtos], kiam oni festenis kokojn kaj oni ricevis monn de la vilaĝanoj.
Sankta Semajno Procezioj kaj dimanĉe kamparfesto.
Sankta Isidro Kamparano, kiam oni promenigis fortrancitan branĉon de anzino antaŭ ties bruligo.
Fumaĵado
vidu ankaŭ tabakfumado
Fumaĵado aŭ fumumo estas la plej malnova — krom sekigado — nutraĵ-konserva kaj bongustiga metodo, en kiu oni elmetas marinitan karnon aŭ fiŝon al fumo, kie ĝi ricevas karakterizan guston kaj agrablan brunetan koloron. La karnon konservas la sekiga efiko de la fumo, kvankam kelkaj kombinaĵoj en la lignofumo (ekz. formaldehido kaj kelkaj alkoholaĵoj) estas mem konservaĵoj.
Hodiaŭ manĝaĵoj estas uzataj ĉefe por gustaj celoj, kaj la vario de fumitaj manĝaĵoj estas tre vasta kaj inkluzivas interalie viandojn, fruktojn, legomojn, fromaĝojn kaj eĉ spicojn.
Oni plej ofte fumadas per malmola ligno (ligno de pinacoj, rezino kaŭzas amarecon de la karno) en varmo de 45 kaj 70 °C en fumkamero. La fumado daŭras — depende de la akvoenhavo, karnotipo — de kelkaj horoj ĝis kelkaj tagoj. Post la fumado, oni rapide malvarmigas la viandon kaj dispecigas kaj enpakas la pecojn por vendado aŭ stokado.
Oni plej ofte fumadas la porko- kaj bovoŝinkon, subventrajn lardojn kaj kolbasojn. Oni povas fumadi hejme ne nur karnojn de diversaj animaloj, sed ankaŭ fromaĝon, grajnojn, tofuon, berojn, diversajn fruktojn kaj internaĵojn (hepato, lango, koro).
La moderna industrio povas uzi falsan fumaĵadon — kovri per fumgusta kaj odora konservaĵo aŭ mergi la karnon en tian solvaĵon. Sed en tiu proceso forestas la sekiga, akvodeprena efiko, fakte tio ne konservas la materialon.
Ferenc Szisz
Li naskiĝis kiel filo de biena ĉevalprizorgisto, li lernis en gimnazio de Gyula, poste laboris en metiejoj de seruristoj kaj kupromuldistoj, poste li laboris en Germanio ĉe la aŭtomobila industrio.
La mekanikisto Szisz laboris en 1901 jam en Parizo, en uzino de la Renault-fratoj, kie li ricevis senlimajn eksperimentajn kaj evoluigajn eblecojn pro siaj patentoj. Li havis sennombrajn inventaĵojn ekz. li helpis la problemon de la krankostanga ekfunkciigo per densaera ekilo.
Dum li pli kaj pli altiĝis en la hierarkio, li prenis la nomon Francois Szisz kaj per tiu nomo anoncis sin al la Grand Prix. La partoprenantoj ekis la 27-an de junio 1906 kaj ekstartis po 1,5 minutoj kaj veturis dum 2 tagoj ĉ. 1200 km. La konkursisto Szisz veturis 12 h 14 m 7 s, averaĝe per rapido de 101,8 km/h. La aŭtomobilo estis 12.985 kub-cma Renault, kun 4-takta motoro kaj kun 95 ĈP.
Ĉar oni alŝutis gudron por kapti la polvon, tiu gudro venis eĉ vangon de Ferenc Szisz, kies haŭto vundiĝis. Oni devis kontraŭbatali eĉ la promenantajn bestojn.
Li laboris eĉ ĉe aviadila kompanio Breguet kaj pensioniĝis en 1930.
Li mortis en 1944 sen posteuloj. La tombo de Ferenc Szisz kaj lia edzino troviĝas en ekstera distrikto de Parizo.
Oni nomas en 2006 (je la centjariĝo) sporthalon pri li en la naskiĝurbo Szeghalom. Okazas ankaŭ rememoroj en Francio.
La alia Szisz
Post la dua mondmilito, samnoma Szisz Ferenc en Hungario (en Tiszaszentimre) surprenis, ke li estas la fama konkuristo (kvankam li ne parolis france, ne sciis pri la konkuro). La historion kredis la firmao Renault, kies direktoro vizitis Hungarion kaj donacis memormedalon kaj oni ĝiris monatan apanaĝon por la homo.
Li malvualiĝis nur fine de la 1960-aj jaroj, kiam li vizitis la ekspoziciejon de Renault dum la Budapeŝta Internacia Foiro: la francoj petis lin stiri la aŭomobilon R-16 iom por foti lin. Tiam la oĉjo disetendis la manojn kaj evidentiĝis ke li neniam stiris aŭtomobilon. Poste la Renault esplorigis la veron en Hungario, ke temas nur pri nom-parenculo.
44479 Oláheszter
44479 Oláheszter estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj László Kiss kaj Krisztián Sárneczky elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la montaro Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Eszter (naskiĝinta Oláh) Kiss (1945–2004), amata patrino de la unua malkovrinto.
Francis Meynell
Francis MEYNELL (naskiĝis la 12-an de majo 1891 en Londono, mortis la 10-an de julio 1975 en Lavenham, Suffolk) estis brita poeto kaj presisto ĉe la Nonesuch Press.
Li estis filo de verkisto Alice Meynell, sufrago kaj romkatoliko. Li studis en la Kolegio Triunuo. Li fondis en 1914 la presejon Romney Street Press. Li direktis inter 1916 kaj 1923 Pelican Press, kiu okupiĝis pri presado de anoncoj kaj politikaj flugfolioj. Unu eldonaĵo de Pelican estis la Typography (Tipografio; 1923), kiu iĝis litertipa libro kaj libroarta manlibro. Li fondis Nonesuch Press en 1923, kiu eldonis la sepvoluman Shakespeare-kolektaĵon (1929–33).
Li ricevis kavalirecon en 1946, edziĝis kun Alix Kilroy (1903-1999).
Marcantonio Flaminio
Vivo
Li estis filo de Giovanni Antonio Zarrabini (1464-1536), kultivanto de la greka kaj latina literaturoj kaj unua instruanto de la filo. Pro religiaj demandoj dum la "Milito pri la Ligo de Kambrajo", lia naskiĝurbo troviĝis envolvita en la malamikeco kaj en 1509 la familio reiris al Milano, la pripatra naskiĝurbo. En 1514, Markantono kune kun sia patro iris al Romo, kie li restis kelkajn monatojn, kaj dum tiu periodo li donis al la papo Leono la 10-a (1475-1521) sian verketon "Annotationum Sylvae duae". Samtempe vizitadis la papan kortegon la poeto Raffaello Brandolini (1465-1517) kaj la humanistoj Giovan Battista Pio (1460-1540) kaj Filippo Beroaldo la Juna (1472-1518).
Pli malfrue li transloĝiĝis al Napolo, kie li konatiĝis kun Jacopo Sannazaro (1457-1530) kaj en 1515 li pasis al Urbino, laŭ invito de Baldassare Castiglione (1478-1529) al kiu li dediĉos, en 1526, sian verkon "Lusus pastorales". En septembro 1515 li publikigis en Fano sian "Carminum libellus", dediĉitan al la bolonja humanisto Achille Bocchi (1488-1562), latinajn versojn kun amora kaj mitologia inspiro. Fine de tiu sama jaro, atendante al la patra volo, li establiĝis en Bolonjo por studi filozofion.
En la bolonja studio tiam instruis prestiĝaj profesoroj tiaj kiaj Achille Bocchi (1488-1562), Pietro Pomponazzi (1462-1525), Ludovico Boccadiferro (1482-1545) kaj Romolo Quirino Amaseo (1489-1552). Tiuepoke Achille Bocchi kaj Leandro Alberti (1479-1552) entreprenis iniciativon pri kompilado de biografia vortaro, kies titolo estis "De viris illustribus Ordinis praedicatorum", kiu estis publikigita en Bolonjo en 1517, al kiu kunlaboris ankaŭ Markantono Flaminio rilate al la kapvortoj pri la beato "Maŭrico de Parinonio" kaj sia kuzo Sebastiano Flaminio, itala kuracisto akuzita pri herezo kaj samseksemeco antaŭ la Sankta Ofico de Imolo.
Vidu ankaŭ
Sebastiano Delio (1488-1570)
Baronlando
Baronlando aŭ baronujo estas lando regata de barono.
Origino
Geografia baronlando estas resto de mezepokaj tempoj de la areo de tero tenita sub la formo de feŭdan terpermanentan oficon nomitan feŭda baronlando, aŭ baronlando antaŭ permanenta ofico, aŭ angla feŭda baronlando, skota feŭda baronlando aŭ irlanda feŭda baronlando, kiuj ĉiu funkciigis sub malsamaj laŭleĝaj kaj sociaj sistemoj. Ekzakte ĉar modernaj distriktoj jam ne estas sub la administra kontrolo de nobla kalkulo aŭ grafo, geografiaj baronlandoj estas ĝenerale jam ne ligitaj kun feŭdaj baronoj, certe ne en Anglio kie tia permanenta ofico estis aboliciita kun la tuta feŭda sistemo de la Permanentaj oficoj Forigo-Leĝo 1660. La pozicio en Skotlando estas pli kompleksa, kvankam la jura valido de la skota feŭda barono estis aboliciita frue en la 21-a jarcento.
William Smithers
William SMITHERS (naskita la 10-an de julio 1927 en Richmond, Virginio) estas usona aktoro, eble plej konata pro sia revenanta rolo kiel Jeremy Wendell en la televidserio Dallas. Li aperis en la televidserio en 1981 kaj de 1984 ĝis 1989.
Tatuí
Tatuí (oficiale Município de) estas municipo kaj universitata grandurbo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga, en la mikroregiono Tatuí kaj en la urbaro de Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun. La urbego estas konata en Brazilo kiel la "muzika ĉefurbo" pro ĝia prestiĝa konservatorio - la plej granda en Sud-Ameriko.
Geografio
Tatuí situas en altebenaĵo en sudorienta parto de la lando. La limaj municipoj estas: Campinas troviĝas en distanco de 38, San-Paŭlo (urbo) 127, Guarulhos 135, Curitiba 270, Nova Iguaçu 455, Rio-de-Ĵanejro 475, Belo Horizonte 557, Goiânia 758, Campo Grande 769, Porto Alegre 814, Braziljo 842, Salvador de Bahio 1516, Maceió 1995, Teresina 2102, Recife 2192, São Luís 2349, Natalo (Brazilo) 2377, Belém 2437, Manaus 2604 kilometroj.
Historio
Supozeble indiĝenoj loĝis en la hodiaŭa Tatuí. Eŭropaj pioniroj komencis loĝi en tiu teritorio ekde 1680. En Tatuí komenciĝis okulfrapa evoluo en 1823 kun 800 konstruaĵoj kaj pluraj industriaĵoj. Post 3 jaroj okazis la oficiala fondiĝo de Tatuí. Ĝi estis levita al komunumo en 1861, pli frue ĝi apartenis al Itapetininga.
William Smithers
Li rolis en filmojn kiel Attack (1956), Trouble Man (1972), Scorpio (1973), Papillon (1973), The Six Million Dollar Man (1974), kaj Deathsport (1978).
Tatuí
Klimato
Tatuí apartenas al la subtropika klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C.
Trafiko
Tatuí havas flughavenon. El la grandurbo forkuras 5 gravaj vojoj.
William Smithers
Estis en 1965, kiam li komencis sian televidan karieron per Peyton Place. Li partoprenis ĉirkaŭ 400 televidaĵojn kiel The Invaders, Voyage To The Bottom Of The Sea, Star Trek, Combat!, Mission:Impossible, kaj Hawaii Five-O.
De 2003 ĝis 2005 li kreis, produktoris kaj direktis la Santa Barbara Theatre of the Air por KCSB radio. En 2010 kaj 2011, Smithers servis kiel direktoro de TV Santa Barbara. En decembro 2015, li estis nomumita fare de la Urboĉambro de Santa Barbara (Santa Barbara City Council) al la Arts Advisory Committee (Arta Teknika Komiteo) de la grandurbo.
Ferdinando de Medici
Ferdinando de Medici (Florenco, 9-a de Aŭgusto 1663 - samloke, 31-a de Oktobro 1713) estis la plej aĝa filo de la grandduko de Toskanio Cosimo la 3-a de Medici kaj de la franca Marguerite Louise d'Orléans.
Forta kontrasto inter liaj gepatroj rezultis en rompo de la geedzeco, kaj Ferdinando alproksimiĝis al sia patrino: same kiel ŝi, Ferdinando amis plezurojn, artojn kaj muzikon (li mem estis muzikisto), dum lia patro Cosimo estis profunde religiema kaj bigota, pro kio lia rilatoj al li estis ĉiam malbonaj. Kiel fama diboĉulo, dum vizito al la Karnavalo de Venecio de 1696 Ferdinando eksuferis pro sifiliso, malsano kiu portis lin al frenezeco kaj finfine al la morto en 1713, antaŭ supreniri al trono. En 1689 li estis edziĝinta al Violante Beatrix el Bavario, filino de la elektisto Ferdinando Maria de Bavario kaj de lia edzino Enrichetta Adelaide Maria de Sabojo. Tiu geedzeco ne produktis filon. Je la morto de Cosimo la 3-a, ascendis al la trono la frato de Ferdinando, nome Gian Gastone de Medici, nome la lasta Medici kiu okupis la tronon de Toskanio: post lia morto senfila la Grandduklando de Toskanio pasis al Francisko Stefano de Loreno.
Diatona gamo
La diatona gamo estas gamo muzika derivita el dividado de la oktavo en sep intervaloj, iuj estante plentonoj kaj aliaj estante duontonoj. Ĝi estas la bazo de la gamoj maĵora kaj minora en muziko okcidenta, kaj ankaŭ de la modaloj ekleziaj. Jen du ekzemplojn de gamoj diatonaj:
La plimulto da intervaloj estas plentonaj. Sed en ĉiu gamo estas du intervaloj indikataj per "^", kiuj estas duontonoj. La gamoj povas komenci ĉe iu ajn noto, sed la sekvenco de plentonoj kaj duontonoj devas esti same kiel montriĝas ĉi tie. La aliaj modaloj havas kvin plentonojn kaj du duontonojn en ĝia propra sekvenco, kaj povas komenci ĉe iu ajn noto.
Deimaĥo
Dimako, Deimako aŭ Deimaĥo (el la greka milit-akiro) estis la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
(6328) 1991 NL1
(6328) 1991 NL1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Magyargencs
Magyargencs [madjargenĉ], germane Gentschdorf estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. Magyar signifas: hungara.
Pitoreska Ukrainio
Pitoreska Ukrainio estas serio de desegnaĵoj faritaj de Taras Ŝevĉenko en 1844. Farita uzante la teĥnikon de akvaforto, la serio estis origine intencita konsisti el dek du publikigitaj presaĵoj ĉiun jaron. Tamen, pro financaj malfacilaĵoj tio fariĝis neebla, kaj nur unu albumo de ses presaĵoj estis finita, kiu konsistis el En Kievo, Monaĥejo Vidubickij, Juĝa Konsilio, Fabelo, Maljunaĝo, kaj Donacoj en Ĉigirin.
Magyargencs
Situo
Magyargencs situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas 18, Celldömölk 21, Répcelak 25 km-ojn.
Berlitz Kompanio
Berlitz Kompanio (Berlitz Company) estas japana komerca firmao pri lingva lernado kaj trejnado, ĉefe de dungitoj de kompanioj. La ĉefsidejo situas en Princeton, Usono. La firmao estis fondita en la jaro 1878 de Maximilian Berlitz en Providenco, Rod-Insulo, Usono. Berlitz Kompanio estas ekde 2001 en la tuta posedaĵo de la Grupo Benesse, japana eldoneja firmao en korespondadaj kursoj kaj aliaj edukaj materialoj, kiu posedas pli ol 547 filiojn en pli ol 70 landoj.
Historio
En 1895, Maximilian Berlitz eldonis lingvan lernolibron por infanoj.
En la 1950-aj jaroj, Berlitz malfermis sian unuan latinamerikan lingvocentron en Meksiko, sekvata de centroj en Brazilo, Venezuelo, Argentino, Kolombio kaj Ĉilio. En 1966, Berlitz unue malfermis la azian lingvo-merkaton kun lingvocentro en Tokio. En 2014 estis pli ol 90 Berlitz-centroj en Azio.
En 2001, Berlitz fariĝis filio de la Benesse Kompanio. En 2002, Berlitz eldonejo estis vendita al Langenscheidt. Hodiaŭ eldonejo APA posedas la eldonejon Berlitz.
Maximilian D. Berlitz
Maximilian Berlitz naskiĝis en Germanio en 1852, la filo de familio de instruistoj kaj matematikistoj. Li elmigris al Usono en 1870 kaj ekloĝis en Westerly, Rod-Insulo. En 1877 Berlitz transloĝiĝis al Providenco, Rod-Insulo kie li estis instruisto de lingvoj ĉe la Nacia Komerca Altlernejo Bryant and Stratton, kiu poste fariĝis Warner's Polytechnic Business College.
La metodo Berlitz
"La Metodo Berlitz " uzas la rektan metodon kaj koncentriĝas sin pri la uzo de lingvo kiel komunikilo. Trejnado estas konstruiĝas kaj baziĝas sur la jenaj principoj, kiujn li elpensis :
La rekta metodo, kontraŭe al la tradicia metodo de "gramatiko + tradukado" (kiu malpli celas aŭskultankaj parolan kapablojn) rekomendas instrui la gramatikajn regulojn nur pere de la insturata lingvo, sen ke la studento nepre estu kapabla klarigi la regulojn. Hodiaŭ, ekzistas diversaj metodoj kaj teorioj bazitaj sur la metodo Berlitz.
Vidu ankaŭ
Instruado de lingvoj
Metodo Assimil
Brebières
Brebières estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Brebièrois.
Rostock
Rostock (Esperante Rostoko) estas havenurbo proksime al la Balta Maro. Ĝi ne estas la ĉefurbo, sed la plej granda urbo de la germana federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Historio
Fondita en la 12-a jc sur setladteritorio de la slavaj Vendoj, la vilaĝo ricevis la urbajn rajtojn en 1218 kaj submetiĝis je la komenco de la 14-a jc a. Meklenburgio. Por la plua evoluo de la urbo, elstara membro de la Hansa Ligo gravis aparte la komerco kun Skandinavio: en la 15-a jc la urbo prosperadas.
Chérencé-le-Héron
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chérencéens.
Rostock
Historio
Pro la Tridekjara milito la graveco de la urbo malkreskis. Nur de post 1850 la haveno denove reekfloris (antaŭ ĉio kiel transŝarĝadoloko por grenaĵoj). Dum la Dua mondmilito estis bombarde damaĝitaj kaj detruitaj vastaj partoj de la urbo. De 1952 ĝis 1990 la urbo estis ĉefurbo de GDR-distrikto. En 1960 la haveno fariĝis internacia.
Industrio kaj publika vivo
Kune kun la kvartalo Warnemünde Rostock estas unu el la plej gravaj komercaj havenoj en Germanujo. La nomo devenas el la slava vorto Roztoc, kiu signifas larĝiĝo de rivero. Al la plej gravaj industribranĉoj nombriĝas la ŝip- kaj maŝinkonstruada, la fiŝprilaborada kaj la kemiaĵfabrika.
Ankaŭ la fremdultrafiko gravas. Multaj vizitantoj venas regule al grandaj eventoj en la urbo kiel al la Internacia Ĝardenekspozicio (IGA) en 2003. En Rostock troviĝas la plej malnova universitato de Norda Eŭropo (1419) kaj pluraj esplorinstitutoj (i.a. por ŝipveturado kaj fiŝkaptado) kiel ankaŭ de la Germana ŝipveturiga entreprenaro (Deutsche Seereederei). Estas en la urbo muzeo pri ŝipveturado artohalo kaj pluraj aliaj muzeoj.
Vidindaĵoj
Vizitindas la gotikstila Preĝejo Sankta Mario konstruita laŭ la stilo de la brika gotiko (13-a ĝis 15-a jc.) kun astronomia horloĝo el 1472 kaj la Preĝejo Sankta Kruco (14-a jc.) kun malfrugotikaj skulptitaj altaroj. La plej malnova kirko, la Preĝejo Sankta Nikolao (13-a jc) havas plurajn specifajn trajtojn post profaniĝo: sub ĝia altaro troviĝas strata transirejo (ĉe arkaĵo inter du paralelaj muroj); en la subtegmento troviĝas 20 loĝejoj; la turo gastigas administradajn oficejojn; la navo estas koncerthalo. Iam tiu kirko estis la centro de slava setlejo. La monaĥeja komplekso kun la Preĝejo Sankta Katarino servis de post 1534 kiel malriĉulejo, poste kiel orfejo kaj lernejo instrua kaj industria; post la restaŭrado ekgastis surloke la Altlernejo por muziko kaj teatro.
La gotikstila urbodomo, ekde 700 jaroj sidejo de urba administrado, fariĝis per la unuigo de tri burĝaj domoj danke al ununura antaŭa fasado gotika kun sep turetoj. Mezepoko ĝi estis ankaŭ aĉethalo antaŭ ol ricevi en 1727 sian barokan fasadon.
Banurbo
La kvartalo Rostock-Warnemünde, 12 km for de la urbokerno, estas konata banurbo.
Esperanto
La Esperanto-grupon de Rostock pro historiaj ŝanĝoj kvar fojojn necesis fondi: La unua fondo okazis je la 10-a de oktobro 1908 en la metiista ripozejo-gastejo "Stadt Halle". Tie pri Esperanto prelegis la migranta metiisto s-ro Schlaf el Dresdeno, kaj konvinkis 30 kolegojn esperantistiĝi - sekve de tio oni sukcese fondis la unuan grupon, krome ekorganizis Esperanto-kursojn kaj ĉiusemajnan duhoran lingvoekzercadon. Post la unua Mondmilito sekvis la dua fondo, ĉar multaj antaŭaj membroj mortis en la milito kaj kelkaj aliaj rezignis. En la venontaj jaroj kolektiĝis iamaj esperantistoj, progresemaj laboristoj kaj oficistoj, kiel A. Wilken, O. Wackerow, d-ro Gieraß, Willi Puls por fondi novan grupon de Germana Laborista Esperanto-Asocio. Oni denove regule aranĝis kursojn en la Margarethen-lernejo. En 1928 la angla Esperanto-instruisto "Flower" instruis dum tre viglaj kursoj. Danke al la pozitiva evoluo de la urba klubo, la juna esperantisto Rudi Graetz povis disvastigi la Esperanto-movadon en tuta Meklenburgo. Ekde 1933 la nova reĝimo de Nazia Germanio malpermesis unue la laboristan Esperanto-movadon, du jarojn poste ĉiun esperantistan agadon, ankaŭ en Rostock. Post la Dua Mondmilito restis malpermeso disvastigi la lingvon. Danke al la seninterrompa agado de Rudi Graetz kaj aliaj aktivuloj en 1965 la ŝtataj instancoj de GDR permesis apliki Esperanton en la kadro de Kulturligo de GDR, kaj la 31-an de aŭgusto 1965 en la Heinrich-Mann-klubejo de la urbo estis elektita estraro de la GDR-a distrikto Rostock. La unuan kurson por 1945 ekde la 14-a de januaro 1966 gvidis Detlev Blanke, studento ĉe la universitato de Rostock, kaj pliajn kursojn gvidis samtempe Paul Köster en Warnemünde, Werner Plate en Rostock kaj U. Hannemann en Bad Doberan. Post la reunuiĝo de Germanio la urba Esperanto-grupo devis plian fojon registriĝi kiel urba organizaĵo, la membroj kunfondis la Landan Esperanto-Asocion de Meklenburgo-Antaŭpomerio, kiu kadre de la 69-a Germana Esperanto-Kongreso en majo 1991 akceptiĝis en Germana Esperanto-Asocio.
Disponeblas "Rondiro tra la preĝejo de Sankta Maria", kio estas esperantigita versio de la loke disponebla informilo, tradukita kun la helpo de Peter Bäß, pastro en Berlin.
Ankaŭ pri esperantista kunlaboro kun Rostoko legu en urbo Ŝĉeĉino (Szczecin).
Partneraj urboj
Inter la partnerurboj estas:
Gyula Vargha
Gyula Vargha [djula varga], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vargha Gyula estis hungara statistikisto, poeto, tradukisto, politikisto, membro (korespondanta en 1892, ordinara en 1907, honora en 1923) de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy (en 1883). Lia nobela antaŭnomo estis görzsönyi [gorĵonji]. Gyula Vargha naskiĝis la  1853 en Káva. Li mortis la 1929 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Vargha frekventis kalvinanan gimnazion, poste universitaton en Budapeŝto, fine li doktoriĝis el juro. Li eklaboris en la statistika oficejo jam dum la studjaroj, kie li iĝis direktoro inter 1901-1914. En 1882 li edziĝis. Dum la 1-a mondmilito li politikadis en la parlamento, eĉ li estis subministro. Li ricevis premion en 1896.
Fresneda de la Sierra (Cuenca)
Fresneda de la Sierra (Fraksinaro de la Montaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas fresnedero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 53 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,65 loĝ/km².
Situo
Fresneda de la Sierra estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 993 m super marnivelo; je malpli ol 44 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. Ĝi distas ankaŭ 212,4 km al Madrido, 242,7 km al Valencio, 584,1 km al Barcelono. La areo de ties teritorio estas de 32,067281 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°23′29″N 2°08′30″Ok.
Historio
Ties origino estas malfacile datebla, sed oni supozas ke dum la islama dominado, ĝi apenaŭ estis loĝata de arabaj setlantoj. La unuaj konstruaĵoj aperis dum la reloĝiga periodo de la 12a jarcento kaj temis pri kristanoj devenjs el la teroj de la Paramo Molines.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Fresneda de la Sierra, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Fresneda de la Sierra kie oni alvenis al la nunaj 53.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis lastatempe el maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Rura turismo.
Damján György Vargha
Damján György Vargha [djordj varga], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vargha Damján György estis hungara monaĥo, pastro, literaturhistoriisto, profesoro, membro (korespondanta en 1919) de Hungara Scienca Akademio.
Damján György Vargha naskiĝis la  1873 en Mosonszentmiklós. Li mortis la 1956 en Hegyeshalom.
Biografio
Damján György Vargha frekventis universitaton en Budapeŝto. En 1892 li aliĝis al la cistercianoj, en 1899 li pastriĝis. Li instruis en Baja, Eger, Székesfehérvár, ekde 1912 en gimnazio en Budapeŝto, fine ekde 1925 en Reĝa Universitato Erzsébet. Li estis dekano en la studjaro 1931, rektoro en la studjaro 1941. Li okupiĝis pri hungaraj kodeksoj, religia literaturo, hungara ortografio. Li pensiuliĝis en 1943.
Citroën 2CV
La Citroën 2CV estas aŭtomobilo produktita de Citroën inter 1948 kaj 1990. Ekde 1961, la Renault 4 fariĝis ĝia rivalo.
Alonso de León
Alonso De León (n. ĉ. 1639 - m. en 1691) estis hispana esploristo kaj guberniestro, kiu estris plurajn ekspediciojn en la regionon de hodiaŭaj nordorienta Meksiko kaj suda Teksaso.
Brila molotro
La Brila molotro aŭ Bonaera molotro laŭ traduko de la specifa scienca nomo, Molothrus bonariensis, estas specio de birdoj de la familio de Ikteredoj kaj genro de molotroj kiu enhavas 5 speciojn de nestoparazitaj birdoj.
Alonso de León
Li naskiĝis en 1639 aŭ 1640 en la hispana kolonio Cadereyta Jiménez, lokita en la provinco Nuevo León de Nova Hispanio. Li estis la tria filo de Alonso De León and Josefa González. . Por diferencigi lin el lia patro (alia eminentulo de la kolonio), oni kelkfoje aldonis la esprimon "El Mozo" ("la plijuna") al lia nomo.
Brila molotro
Ĝi troviĝas en plej parto de Sudameriko escepte la plej densajn ĝangalojn, montojn kaj dezertojn (kvankam ĝi disvastiĝas en tiuj habitatoj se ili estas modifitaj de homoj), la plej malvarmaj kaj sudaj regionoj (ekz. Fuegio), kaj en Trinidado kaj Tobago. Ĝi ĵus koloniigis Ĉilion kaj multajn insulojn de Karibio, kaj eĉ atingis Usonon, kie ĝi probable reproduktiĝas en suda Florido. Nordaj kaj plej sudaj populacioj estas parte migrantaj.
Ĝi estas birdo asocia kun malfermaj arbaroj kaj terkultivejoj.
Alonso de León
De León estis edukita kaj trejnita en Hispanio, cele al militŝipa kariero. Li revenis al Nuevo León en 1660, kie li oftfoje organizis ekspediciojn kaj cetere administris salminojn. Li edziĝis kun Agustina Cantú kaj havis ses infanojn. En 1689 kaj post plurjara serĉado, li finfine malkovris la ruinigitan francan kolonion Fort Saint-Louis, fonditan de René Robert Cavelier de La Salle ĉe la teksasa marbordo.
Brila molotro
Aspekto
La maskloj estas ĉirkaŭ 20,3 cm longaj kaj pezas 45 g, estas nigraj kun multkolora irizeco, sed ĉefe violkolora en kapo, dorso kaj subaj partoj, dum verdecaj ĉe flugiloj kaj vosto. La inoj estas 19 cm longaj kaj pezas 31 g, kaj ties plumaro estas malhelbruna, pli pala sube. Temas pri specio kun longa kaj pintakra beko kaj longaj kaj maldikaj kruroj. Estas granda vario de nigraj plumaroj kaj la norda subspecio M. b. cabanisii de Panamo kaj norda Kolombio estas pli pala ol la nomiga subspecio bonariensis. Junuloj estas kiel inoj, sed pli striecaj sube.
Alonso de León
De León iĝis la urbestro de Cadereyta ekde 1667 ĝis 1675. Li estis la guberniestro de Nuevo León ekde 1682 ĝis 1684, kaj tiu de la regiono Coahuila ekde 1687.
Manksa kato
La manksa kato (angle: Manx) estas raso de kato, kiu origine vivis en Manksinsulo, insulo en la Irlanda maro, de kie ĝi ricevis sian nomon. La loĝantoj de la insulo estas tre fieraj pri sia senvosta kato, ke ili elektis tion por simbolo de la insulo. Ĝi estas tre lerta, moviĝema, saĝa, senbezona, tenaca besto.
Brila molotro
Aspekto
La ino povas esti distingata el ino de Brunkapa molotro pro sia pli longa, pli fajna beko, hela superokula strio kaj pli markata kapobildo.
Manksa kato
La manksa kato estas tute senvosta besto, per stranga iro, kun granda kaj globforma kapo, mallonga, denshararo. La koloro de ĝia okulo havas saman farbon ol la felo. La senvoste naskiĝintaj katidoj ofte formortas.
Brila molotro
Aspekto
La kanto de la masklo estas ronronado kaj fajfo, puaar puaar puaarte-ciiii. La alvoko de la masklo estas akra fajfo cii-cii, sed la ino elsendas akran tintadon.
Manksa kato
La senvosteco estas rezulto de genetika mutacio: la korpokonstruo de la besto ŝanĝiĝis, la postkola areo estas rondiĝinta, la dorso mallonga, la postaj kruroj de la kato estas pli longaj, fortaj ol la antaŭaj. Pro la menciitaj la moviĝo de la kato ne estas tiu leĝera paŝado ol kutima, sed iom simila al saltadeto. Ĝi mallerte grimpas kaj ne povas desalti el alto.
Brila molotro
Manĝo
Tiu abunda kaj gregema specio manĝas ĉefe insektojn kaj semojn, inklude rizon kaj manĝas surgrunde aŭ eĉ sur gregaro.
Manksa kato
Ekzistas mitoj pri ties originoj.
Brila molotro
Reproduktado
Kiel plej parto de aliaj molotroj, ĝi estas nestoparazito, kaj la ino demetas siajn ovojn en nestoj de multaj diversaj birdospecioj, kiaj (en Brazil) la Ruĝkola plumzonulo kaj la Maskla fluvikolo. La ovoj estas dutipaj, ĉu blankecaj kaj senpunktaj, aŭ helbluecaj aŭ verdecaj kun malhelaj punktoj kaj makuletoj. La ovoj de la gastiganto estas foje forigitaj, kaj se mankas manĝo, la gastigantidoj povas malsatmorti, sed pli grandaj gastigantaj specioj estas malpli ĝenataj. La kovoperiodo de 11–12 tagoj estas pli mallonga ol tiu de plej parto de gastigantoj. Formortigo de la Brila molotro en la malgranda teritorio de la Palkapa atlapeto kaŭzis populacian pliiĝon ĉe tiu draste endanĝerita specio.
San Vito Chietino
San Vito Chietino estas komunumo de Italio.
Guy Parmelin
Guy PARMELIN (naskiĝis la 9-an de novembro 1959 en Bursins, Kantono Vaŭdo) estas svisa politikisto kaj ano de la Svisa Popolpartio. Ek de 2003 li estis membro de la Svisa Nacia Konsilio. La 9-an de decembro 2015 li estis elektita kiel posteulo de la retiriĝinta Eveline Widmer-Schlumpf kiel membro de la svisa registaro al la Federacia Konsilio.
Vivo kaj kariero
De 2000 ĝis 2004 Parmelin estis la prezidanto de la vaŭda sekcio de la Svisa Popolpartio. En novembro 20015 la frakcio de la popolpartio lanĉis lin kiel oficialan kandidaton por la elektoj de la Federacia Konsilio en 2015, kaj en la tria voĉdono li estis elektita kiel membro de la Federacia Konsilio.
Guy Parmelin estas agrikulturisto kaj vitokulturisto kaj vivas en Bursins. En la svisa armeo li havis la gradon de kaporalo.
Dentrada trakciilo
Dentrada trakciilo estas lokomotivo aŭ motorvagono kun sola aŭ aldona movomekanismo ekipita per trakcirado kun dentoj. Por trakcie venki krute ascendajn trakojn, la dentorado endentiĝas en dentorelon fiksitan en la trakmezo sur la ŝpaloj. Ekzistas dentrelspecoj laŭ Riggenbach, Strub, Abt kaj Locher. Se dentrelo troviĝas nur parte en la veturvojo, necesas uzi trakciilojn kun du movo-mekanismoj, unu dentrada kaj unu adherrada.
Dentradaj trakciiloj servas