cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(11937) 1993 FF16
(11937) 1993 FF16 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Huta Voivozi
Huta Voivozi [huta vojvozj] (hungare: Almaszeghuta) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Marghita. En 1910 Almaszeghuta nombris 631 loĝantojn (slovakoj), en 1956 318. Sur ĝia areo ĝis la komenco de la 20-a jarcento funkciis vitrofarejo. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario, al Bihar. Administre ĝi apartenas al Şinteu.
Steldato
La progresado de stelaroj ankaŭ estas nekonstanta. Oni diras ke steldatoj dependas de matematika formulo kiu varias depende de loko en la galaksio, rapido de vojaĝado, kaj aliaj faktoroj, kiuj povas varii multe de epizodo al epizodo. Steldatoj ĝenerale ŝajnas pliigi dum tempo, sed En Star Trek III: The Search for Spock, la supozata morto de Spock okazas je la steldato 8128, sed la antaŭa filmo Star Trek II: The Wrath of Khan komenciĝas en la steldato 8130.
Bangerten
Bangerten havas diversajn signifojn:
(5582) 1989 CU8
(5582) 1989 CU8 estas sennoma asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Uzumaki
Uzumaki (うずまき, “La Spiralo”) estas japana horora bildstrio verkita kaj ilustrita de Ito &. Ĝi estis eldonita de Ŝogakukan per ĝia bildstrimagazino Big Komik Spirits je 1998-1999. La bildstrio estis tradukita al angla lingvo kaj eldonita en Usono fare de Viz Media je 2001. Filmo de Uzumaki estis farita je 2000.
Intrigo
La ĉemara vilaĝo Kuroŭzu estas plagata de spiraloj, kiuj estas asociita kun la lageto centra de la vilaĝo, kaj kiuj atingas en la vivon de la vilaĝo kaj eĉ en la vivon de la ĉirkaŭaj arbaro kaj kampoj. Kirie, la filino de la vilaĝa ceramikisto, penas solvi la enigmon de la spiraloj kun la helpo de ŝia orfa samklasano Ŝuiĉi, kies gepatroj estis la unuaj viktimoj de la spiraloj.
Hergenfeld
Hergenfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Frigyes Verzár
Frigyes Verzár [fridjeŝ verzAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Verzár Frigyes estis hungara kuracisto, fiziologo, profesoro, membro (honora en 1973) de Hungara Scienca Akademio. Lia nomo disvastiĝis en Svislando kiel Fritz Verzar.
Frigyes Verzár naskiĝis la  1886 en Budapeŝto. Li mortis la 1979 en Arlesheim.
Biografio
Frigyes Verzár akiris medicinan diplomon en sia naskiĝurbo. Li eklaboris en la universitata medicina instituto en Debrecen en 1918, krome li instruis en la apuda universitato. Li estis dekano en la studjaro 1920, li estis rektoro en la studjaro 1927. Li establis biologian instituton en Tihany, kiun li longe gvidis. En 1930 li invitiĝis al instituto en Bazelo, poste el la foro li gvidis la instituton de Tihany ĝis 1938. Post la emeritiĝo li fondis novan instituton en Bazelo. Li okupiĝis precipe pri ligoj inter nutraĵoj kaj la homa korpo.
Feroz Ĥan
Feroz ĤAN aŭ Feroz KHAN (en Hindi: फ़िरोज़ ख़ान, en Urdu: فیروزخان d 25a de septembro 1939 – 27a de aprilo 2009) estis barata aktoro, kina eldonisto, produktoro kaj reĝisoro en la Barata kinematografio. Li estis konata pro sia brila stilo kaj heroeca sinteno. Li estis konata kiel stila simbolo de la kinindustrio.
Li aperis en ĉirkaŭ 50 filmoj en la 1960aj, 1970aj kaj 1980aj jaroj, kaj iĝis unu el la plej amataj herooj de Barato per sia rolo en la sukcesa filmo de 1980 nome Kurbani, kiun li mem reĝisoris. Ĥan sekvis tiun mult-fakan atingon per reĝisorado de plej sukcesaj filmoj kiaj Dajavan (1988) kaj Janbaaz (1986). Li ricevis la premion Filmfare al plej bonkvalita subtena Aktoro por Aadmi Aur Insaan en 1970, kaj estis honorigita per la premio Filmfare al dumviva atingo en 2000.
9442 Beiligong
9442 Beiligong estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Rakio
En zoologio
Ĉe vertebruloj rakio povas referenci al serio de artikulitaj vertebroj, kiuj formas la tuton de la mjelo. Tiukaze la rakio kutime formas la eltenan akson de la korpo kaj tiam estas nomata vertebraro. Rakio povas celi ankaŭ la centran akson de la plumoj de birdoj.
9442 Beiligong
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Instituto de Teknologio de Beijing (ĉine : 北京理工大学, Běijīng Lǐgōng Dàxué aŭ ITB), fondita en 1940. Kun pli ol 27 000 plentempaj studentoj, ĝi estas unu el ŝlosita nacia universitatoj. ITB disvolvis la unuan ĉinan grand-skalan planetarion kaj kontribuis al la preparaj esploroj por la sfera radioteleskopo de kvincent metroj de aperturo.
Rakio
En botaniko
Rakio estas la ĉefa ripo de malsimpla, plumforma folio, interalie ĉe filikoj sed oni uzas tiun terminon ankaŭ ĉe florplantoj.
La feino
La feino (Les Fées, laŭvorte “La feinoj”) estas popola fabelo prilaborita de Charles Perrault kaj publikigita en 1697 en la kolekto «Rakontoj de panjo Anserino» (Histoires ou contes du temps passé, avec des moralités, avec cet autre titre au dos : Contes de ma mère l’Oye).
Roluloj
Jen la roluloj de la fabelo.
Resumo
Malagrabla kaj fiera vidvino havis du filinojn. La pli maljuna, Marinjo (Fanchon), estis malagrabla simile al sia patrino, sed la pli juna estis bonkora, honesta, kaj bela. La patrino amis Marinjon, sed malamis la pli junan filinon.
Unu tagon, la pli juna filino estis ĉerpanta akvon el fonto. Feino, alivestita kiel malriĉulino, petis por trinko, kaj la filino donis al ŝi akvon. Pro la ĝentileco, la feino donis al la pli juna filino la magian donacon, ke floro aŭ gemo eliros el ŝia buŝo, kiam ŝi parolos.
Kiam la pli juna filino venis hejmen, ŝia patrino eksciis la fean donacon, kaj igis Marinjo ankaŭ provi akiri la saman magian kapablon. Marinjo iris al la sama fonto, kaj renkontis la feinon, alivestitan kiel riĉulinon, kiu petis por trinko. Kiam Marinjo rifuzis, la feino malbenas Marinjon, donante al ŝi la fikapablon elbuŝigi serpenton aŭ ranon.
Zamenhofa traduko
En 1893, L. L. Zamenhof publikigis sian tradukon de la fabelo en la libro Ekzercaro de la lingvo internacia Esperanto, poste estiĝonte parto de la Fundamento de Esperanto. Tradukon de ĉi tiu fabelo Zamenhofo uzis kiel lernomaterialon en la Fundamenta «Ekzercaro de la lingvo internacia Esperanto» (§§11, 13, 15, 17, 19,21, 23), sub la titolo La Feino (malgraŭ ke la originala titolo estas plurala).
Supozeble, Zamenhofo uzis tradukon rusan. Jen kelkaj signoj de la uzo de la rusa traduko:
Ruslingva traduko
La rusa poeto Ivan Turgenev tradukis la fabelon en la rusan lingvon, kune kun aliaj fabeloj de Charles Perrault, sub la titolo La feino (Волшебница); la traduko estis eldonita en 1867.
Anglalingva traduko
La skota fabelisto Andrew Lang tradukis la fabelon al la angla en sia libro La Blua Felibro (The Blue Fairy-Book) en 1889 sub la titolo Bufoj kaj Diamantoj (Toads and Diamonds).
Kantono Marion (Ohio)
La kantono Marion (Marion County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ohio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Policoro
Policoro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Rotondella, Scanzano Jonico, Tursi kaj Nova Siri.
Kenesaw Mountain Landis
Kenesaw Mountain LANDIS (n. la 20-an de novembro 1866 - m. la 25-an de novembro 1944) estis usona juĝisto de 1905 ĝis 1922. En 1920 li fariĝis la unua Komisiito pri la usona profesia basbalo, restante en tiu posteno ĝis la morto.
Sevan (urbo)
La Sevana duoninsulo, kiu situas je 3 km oriente de la urbo estas hejmo de unu el la plej rimarkindaj provaĵoj de mezepoka armena arkitekturo, la Monaĥejo Sevanavank (de la 9-a jarcento). La monaĥejo estis plejparte celita por monaĥoj de Eĉmiadzin kiuj pekis. Alia grava religia konstruaĵo en la duoninsulo estas la Vaskenjan Teologia Akademio de Sevan kiu estis malfermita en 2004.
Karl Corino
Vivo
Corino frekventis gimnazion en Dinkelsbühl. En je 2011 eldonita teksto li rakontis pri negativaj travivaĵoj ĉe la tiama instruisto pri religio kiu ankaŭ paroĥestris dirante: Er bläute uns Tugend in unser sündiges Fleisch. Post abiturienta ekzameno trapasita en 1961 li studis ĉe la universitatoj de Erlangen, Tubingeno kaj Romo germanistikon, klasikan filologion kaj filozofion; doktoriĝo estis en 1969 ĉe la Universitato de Tubingeno per temo pri la frua verkaro de Robert Musil.
Sevan (urbo)
La oficiala censo de 2001 montris malkreskon en la loĝantaro de Sevan, kiu falis de 27,000 raportita en la censo de 1989 al 21,422. Nuntempe la loĝantaro estas ĉirkaŭ 22,000, la plejparto el ili okupiĝas pri agrikulturo, fiŝkaptado kaj kelkaj turismaj servoj, precipe dum la somersezono.
Karl Corino
Vivo
En 1970 li iĝis redaktisto de la literatura sekcio ĉe Hessischer Rundfunk, kiun li ekestris en 1985. Li samloke restis ĝis la pensiuliĝo en 2002. Li i.a. famis kiel spertulo pri literaturo de GDR kaj biografo de Robert Musil. Corino vivas en Tubingeno edziniginte la verkistinon Elisabeth Albertsen; kun ŝi li havas du infanojn el kiuj estas unu Eva Corino.
Sevan (urbo)
Etimologio
la urbo Sevan estis fondita kiel Jelenovka (armene: Ելենովկա, ruse: Еленовка) en 1842 por iĝi vilaĝo precipe loĝata de rusoj. Ĝi ricevis la nomon de Jelena Pavlovna, filino de caro Paŭlo la 1-a de Rusio.
Ĉilia Ruĝa Kruco
La Ĉilia Ruĝa Kruco - hispane Cruz Roja Chilena - estas societo de humanitara helpo en Ĉilio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en Santiago de Ĉilio, kaj laŭ stato de 2020 kiel prezidanto funkcias Patricio Acosta Sansarricq.
Sevan (urbo)
Etimologio
La urbo estis konata kiel Jelenovka ĝis 1935 kiam ĝi estis renomita Sevan laŭ la Lago Sevan. La scienca konsento estas, ke la vorto Sevan originis de la urarta vorto su (i) n (i) a, kutime tradukita kiel "lago". La esprimo estas trovita sur kojnskriba surskribo de la 8a jarcento a.K. fare de la urarta reĝo Rusa la 1-a, trovita en Odzaberd, sur la suda bordo de la lago. Laŭ popola etimologio, Sevan estas aŭ kombinaĵo de sev ("nigra") + Van (t.e. Lago Van) aŭ sev ("nigra") kaj vank ' ("monaĥejo").
Historio
La teritorio de nuntempa Sevan estas loĝata ekde la 3-a jarmilo antaŭ nia erao. La ciklopea fortikaĵo Mecep el la 3-a jarmilo antaŭ Kristo staras tuj norde de la urbo. Alia ciklopea fortikaĵo konata kiel Maŝtocner situas en la kvartalo Camakaberd de Sevan.
Post la establado de la praa Reĝlando Armenio, la teritorio de nuntempa Sevan estis inkludita ene de la kantonoj Mazaz kaj Varaĵnunik ĉe la oriento de la historia provinco Ajrarato de Granda Armenio.
La duoninsulo Sevan, situanta 3 kilometrojn oriente de la nuna Sevan, estas hejmo de unu el la plej rimarkindaj specimenoj de mezepoka armena arkitekturo, la monaĥejo Sevanavank de la 9-a jarcento. La monaĥejo estis ĉefe destinita por monaĥoj de Eĉmiadzin pekintaj. Nuntempe la monaĥejo konsistas el du preĝejoj: Sanktaj Apostoloj kaj Sankta Dipatrino. La monaĥejo famas pro ĝia vario de mezepokaj armenaj ĥaĉkaroj. Komence la monaĥejo estis konstruita ĉe la suda bordo de malgranda insulo, kiu poste fariĝis duoninsulo dum la unua duono de la 20-a jarcento, kiel rezulto de la artefarita drenado de la lago Sevan sub regado de Josif Stalin kaŭzante falon de la akvonivelo ĉirkaŭ 20 metrojn.
Post la Unua Mondmilito, Jelenovka estis inkludita ene de sendependa Armenio de 1918 ĝis ĝia sovetiigo en 1920.
En 1930, Jelenovka iĝis la centro de la lastatempe formita Sevana Rajono de sovetia Armenio. En 1935, la setlejo renomiĝis laŭ Sevan laŭ la proksima lago. En 1961, Sevan ricevis la statuson de urba setlejo. En 1965, la proksimaj vilaĝoj Camakaberd kaj Gomadzor estis inkluzivitaj ene de la teritorio de la urbo Sevan. En 1967, Sevan fariĝis urbo je respublika subigo.
La unua urba disvolva plano de Sevan estis enkondukita en 1954, kun la celo gastigi ĉirkaŭ 11.000 loĝantojn en la urbo ĝis 1970. La dua plano enkondukita en 1967, estis antaŭvidita por loĝantaro de 20.000 ĝis 1980. Tamen, la nova plano de 1974 estis dizajnita por loĝantarkresko ĝis 40,000 ĝis 2000.
Sub la sovetia regado, Sevan fariĝis grava industria nabo ene de la Armena SSR. En 1958, la Sevan-fabriko de mekanikaj aparatoj estis malfermita, sekvita de la Sevan-vitroformaj izoliloj en 1962. En 1978, la Sevan-farunfabriko kaj bakeja fabriko estis malfermita, sekvita de la fiŝ-prilabora fabriko en 1981. Multaj aliaj malgrandaj plantoj por laktaĵoj kaj konstrumaterialoj ankaŭ estis fonditaj en la urbo. Kiel rezulto de la industria kresko, la loĝantaro de la urbo kreskis trioble inter 1959 kaj 1979, saltante de 6500 al 20.500.
Tamen, post la sendependeco de Armenio en 1991, la plej multaj el la planoj de disvolviĝo estis forlasitaj kaj la plimulto de la industriaj fabrikoj estis fermitaj. En 1995, Sevan estis inkluzivita ene de la nove formita administra provinco Gegharkunik.
En 2004, la Vaskenjan Teologia Akademio de la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin malfermiĝis en la Sevana duoninsulo. La duoninsulo ankaŭ estas hejmo de la somera prezidenta loĝejo de Armenio.
Geografio kaj klimato
Situanta ĉe la nordokcidentaj bordoj de la lago Sevan, la urbo Sevan estas ĉefe regata de la montoj Pambak de la nordo kaj Gegham de la okcidento.
Nacia Parko Sevan
La nacia rezervejo okupas gravajn teritoriojn ĉirkaŭ la lago Sevan, etendita de la nordorientaj partoj de la urbo ĝis la sudokcidento. La areo konsistas el 1,501 kvadrataj kilometroj, el kiuj 24,900 hektaroj estas lagobordaj teroj. Ĝi estas ĉirkaŭita de la deklivoj de montaraj ĉenoj de Areguni, Geghama, Vardenis, Pambak kaj Sevan. Ĉirkaŭ 1600 plantoj kaj 330 bestospecioj troviĝas ĉi tie. La parko estas dividita en 3 zonojn: nacia rezervejo, distra zono kaj ekonomia uzzono.
La baseno de la lago Sevan estas vojkruciĝo por mezofilaj kaj armen-iranaj kserofilaj flaŭraj zonoj.
Tamen sciencaj esploroj pri la mamuloj de la Sevana baseno estas sufiĉe malbonaj. Lupoj, ŝakaloj, vulpoj, musteloj kaj katoj troviĝas kutime en la nacia rezervejo.
Sevana Botanika Ĝardeno
La Sevana Botanika Ĝardeno kovranta areon de 5 hektaroj, situas en alteco de 2000 metroj super la marnivelo kaj estas hejmo de pli ol 650 lokaj, nordamerikaj, aziaj kaj eŭropaj specioj. Ĝi funkcias ekde 1944 kiel satelito de la Erevana Botanika Ĝardeno sub la superrigardo de la Armena Akademio de Sciencoj.
Klimato
La klimato de Sevan estas karakterizita per mallongaj mildaj someroj kaj longaj, malvarmaj kaj neĝaj vintroj. Malgraŭ ĝia suda loko, pro alteco kaj kontinenteco, klimato de Sevan similas al orienta Finnlando.
Demografio
La censo de 2011 montris signifan malkreskon en la loĝantaro de Sevan, kiu malsupreniris de 27 000 raportitaj en la censo de 1989 al 19 229.
La plimulto de la sevana loĝantaro okupiĝas pri agrikulturaj agadoj, fiŝkaptado kaj turismaj servoj, precipe dum la somera sezono.
Tempolinio de la loĝantara evoluo de la urbo Sevan:
Religio
La plimulto de la loĝantaro de Sevan apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La preĝejo de la Sanktaj Ĉefanĝeloj estas la ĉefa preĝejo de la urbo. Ĝi estis konsekrita la 31-an de majo 2015. La urbo ankaŭ havas judan komunumon de subbotnikoj, kaj la nuran urbon en Armenio kun sinagogo ekster Erevano.
Kulturo
La urbo estas hejmo de kultura palaco kaj multaj publikaj bibliotekoj. Sevan ankaŭ estas hejmo de geologia muzeo, kiu funkcias surbaze de la Sevana Botanika Ĝardeno.
Karl Corino
Premioj
Karl Corino ricevis en 2003 la meritkrucon Bundesverdienstkreuz am Bande. Al li aljuĝitis en la jaro 1974-a la premio Kurt-Magnus-Preis kaj en 2012 la premo Nikolaus-Lenau-Preis (fare de la Artista gildo Esslingen por la lirika volumo In Bebons Tal). Kromis la Ernst-Johann-literaturpremio de la urbo Schifferstadt. En 2014 li honore doktoriĝis fare de la universitato de Klagenfurt.
Rolandas
Rolandas estas vira persona nomo. Temas pri litova variaĵo de la ĝermana persona nomo Roland (origine malnovgermane Hruotland, "(el) honora lando", mezepoka kavaliro al kiu aludas la historiaj statuoj pri Rolando en pluraj eŭropaj urboj), nomo kiu tradicie ankaŭ transpreniĝis al kaj oftas en la franca lingvo. Kutima litovlingva mallongiga formo estas Rolas.
Sevan (urbo)
Kulturo
Sevan estas hejmo de 2 regionaj televidaj stacioj:
Transportado
Sevan situas ĉe la aŭtovojo M-4, kiu ligas la ĉefurbon Erevano oriente kaj nordorientan Armenion.
Ottwiller
(jen france, origine germane kaj alemane Ottweiler, prononco - "Weiler" estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Sevan (urbo)
Transportado
La urbo ankaŭ havas stacidomon, kiu ligas la urbon Sevan kun Erevano per laŭsezonaj vojaĝoj. Regulaj ĉiutagaj vojaĝoj de busoj kaj mikrobusoj ankaŭ ligas la urbon kun Erevano kaj aliaj provincoj.
Industrio
La vasta plimulto de la sovetepokaj industriaj fabrikoj de Sevan estas nuntempe forlasitaj. La fabriko de faruno kaj bakejo Sevan estas la sola grava uzino, kiu postvivis post la sendependeco.
Nuntempe, la urbo estas ankaŭ la hejmo de la Sevan sukerfabriko kiu malfermiĝis en 2003, kaj la Lihnitis Sevan Brewerey kiu malfermiĝis en 2007. La Sevan Brewery  produktas diversajn bierojn kaj ankaŭ maldolĉa biero, sub la marko Kellers.
Sukeraĵejo "Yerknain Manana" (2013) kaj la mineja fabriko "Tuff-Granite" estas ankaŭ inter la famaj firmaoj de Sevan.
Turismo kaj servoj
Dum la mallonga somero de la regiono, Sevan fariĝas populara plaĝa feriejo. Multaj profesiuloj kaj amatoroj vizitas la urbon por praktiki akvosportojn borde inkluzive de plaĝa futbalo, plaĝa volano, tabulvelado kaj aliaj specoj de akvaj sportoj tra multaj naĝaj strandoj kaj instalaĵoj laŭ la tuta Sevana bordo, kiel ekzemple la akva parko, la rajdklubo, la tenisejoj, la mini-futbala kaj basketbala kampoj, ktp.
La hotela komplekso Harsnaqar, la Best Western Bohemian Resort, la Akhtamar Sevan Hotel kaj la dometoj Lavanda City estas inter la ĉefaj feriejoj de la urbo.
En februaro 2011, la Sevana telfero estis malfermita norde de la urbo, en la areo konata kiel "Moŝtocner", survoje al la vilaĝo Covagjugh. Ĝi havas longon de 1.130 metroj.
La Sevana Nacia Parko kaj Sevana Botanika Ĝardeno estas gravaj cellokoj por la amantoj de ekoturismo.
Sevan havas ĝeneralan hospitalon kaj ankaŭ psikiatrian hospitalon.
Edukado
La urbo estas hejmo de 7 publikedukaj lernejoj kaj 4 infanĝardenoj. La Fizika Instituto de la Nacia Akademio de Sciencoj de Armenio havas filion en Sevan.
La Vaskenjan Teologia Akademio de Sevan restarigita en 1990, estas inter la elstaraj teologiaj institucioj de la Suda Kaŭkazio.
Sporto
Inter 1990 kaj 1994, la futbala klubo Akhtamar Sevan reprezentis la urbon en la enlandaj konkursoj. Tamen ĝi malaperis pro monaj malfacilaĵoj. Ekde 2018, la urbo estas reprezentata ĉe la armenaj futbalaj ligoj de Sevan FC.
Aliaj popularaj sportoj en Sevan inkluzivas plaĝan futbalon, plaĝan volanon kaj tabulveladon.
Sporta komplekso same kiel futbala stadiono konstruiĝas en la urbo.
Zimologio
Ĝi temas pri biokemiaj procesoj de fermentado, pri selektado de gisto kaj ĝia fiziologio, kaj aliaj aferoj de fermentado. Fermentado povas esti simple difinita, kiel la ŝanĝado de sukeraj molekuloj al etanolo kaj karbona dioksido per gisto, laŭ la jena kemia formulo:
C6H12O6 => 2CO2 + 2C2H5OH
Keloj de Malnova Urbo (Prago)
Keloj de Malnova Urbo praga troviĝas en Prago 1-Malnova Urbo.
Zimologio
Kvankam la ĝenerala scio de fermentado estis sciita por multaj jaroj, la unua moderna zimologo estis franca kemiisto Louis Pasteur, kiu unue ligis la ecojn de gisto al fermentado.
Keloj de Malnova Urbo (Prago)
Prago proponas abundan riĉecon de keloj kaj multaj el ili en aspekto de vendejoj, galerioj, vinejoj aŭ kluboj (sed eĉ necesejoj) estas alireblaj ankaŭ por publiko. Scivolema vizitanto ne faros eraron, se li vizitos kelojn en la ĉirkaŭaĵo de Malnovurba placo (en arkadoj de la placo, en stratoj Železná, Melantrichova, Husova, Jilská, Celetná) aŭ kelojn en Nerudova-strato (precipe domon nomata Ĉe kelo Sanktjohana). Vera praga rimarkindaĵo estas en Malnova Urbo praga restaĵoj de romanaj loĝdomoj, kiuj konserviĝis en hodiaŭaj keloj. Per kvanto kaj kvalito superos ilin norde de Alpoj eble nur similaj konstruaĵoj en Regensburgo.
La romanaj keloj, kies restaĵoj konserviĝis, estis konstruitaj proksimume en la jaroj 1150 – 1240 kiel parte enprofundigitaj duonsubteretaĝoj de tiamaj loĝdomoj aŭ veraj palacoj. En la 12-a jarcento ili estiĝadis precipe kiel ĉefaj konstruaĵoj de pli grandaj romanaj kortegoj, al kiuj ofte apartenis ankaŭ romanaj preĝejoj. La konstruaĵoj el la 1-a duono de la 13-a jarcento estis koncentritaj plejparte en la ĉirkaŭaĵo de Malnovurba placo kaj tio estis jam paradaj urbanaj domoj, ĉirkaŭ kiuj stabiliĝis la hodiaŭa strat-reto. Plimulte ili havis du aŭ eĉ tri etaĝojn. Dum pli malfruaj surŝutadoj de la stratoj, por ke la stratoj ne estu tiel ofte inundigataj de Vultavo, estis pluraj teretaĝoj de ŝtonaj domoj sepultitaj sub surŝutaĵoj kaj hodiaŭ ili kreas kelojn, ofte eĉ ekster bazplano de pli novaj domoj.
Palaco de sinjoroj el Kunštát estas plej bone konservita ekzemplo de praga subburgeja palaco. Ankoraŭ komence de la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento estis ties romana kelo apartigita en ordinarajn tenejetojn por ligno kaj karbo. Post renovigo ĝi estis alirebligita por publiko. Ĝi konsistas el tri spacoj – ĉefa ĉambrego kun duopo de kolonoj kaj simetraj flankaj ĉambroj, volbigitaj al la meza piliero kaj enhavanta torsojn de unikaj fajrujoj. Restaĵoj de la romana palaco estas videblaj eĉ en la hodiaŭa teretaĝo. La teretaĝo estas hodiaŭ galerio kaj en korto eblas agrable sidi ĉe bonaj refreŝigaĵoj.
Romana kelo sub nova urbodomo en angulo de Platnéřská kaj Kaprova-stratoj konserviĝis kiel unusola parto de malfeliĉe detruita tn. Anĝela kolegio, kie ankoraŭ komence de la 20-a jarcento estis konservintaj tri romanaj etaĝoj. Hodiaŭ oni ĉi tie ekspozicias.
Romana kelo sub domo en Husova-strato 19-21 estas plua interesa romana keletaĝo, konservinta en subterejo de Ĉeĥa muzeo de belartoj en angulo de Karlova kaj Husova-stratoj. Ankaŭ tiujn ĉi spacojn eblas viziti enkadre de ĉi tie okazantaj ekspozicioj.
Keloj de Malnovurba urbodomo estas devene keloj de kelkaj antaŭe memstaraj domoj. Romana ĉambrego kaj komplika sistemo de plejparte gotikaj spacoj kun riĉa historio kreas ilin (ĉi tie estis malliberigata ekz. Jan Želivský). Konsisto de la ampleksa subtera sistemo estas ankaŭ masonitaj gotikaj putoj. En tre efika spaco estas hodiaŭ longtempe instalita ekspozicio Praga mystica, per originalaj formoj proksimiganta prahistorion kaj historion de la ĉefurbo, propre ekde trilobitoj ĝis la tempo de Rudolfo.
Keloj de domo de Rott en Malgranda placo estas konstrua raraĵo. Sub romana enprofundigita spaco el komenco de la 13-a jarcento, volbigita al duopo de pilieroj, estis nome en la 14-a jarcento ankoraŭ profundigita gotika kelo. Ambaŭ estis poste kunigitaj per aperturoj por suprentirado de varo. Hodiaŭ ili estas konsisto de restoracio.
Subterejon de Karolina kreas vere profunda kelaro kun minimuma kvanto de surŝutigaj aperturoj aŭ aperturoj por aerumado. Oni tradicias, ke tiuj ĉi spacoj estis foje kunigitaj kun ĉiesulinejo en Kamzíkova-strato kaj abunde uzataj dum policaj traserĉoj kiel eskapvojoj.
Ĉiujare estas en la centro de Prago alirebligataj novaj, ofte mirigaj subteraj spacoj.
En la ĉirkaŭaĵo troviĝas Malnovurba urbodomo kaj multaj pluaj memorigaĵoj en la centro de Prago, ekz. Praga historia kanalizo, Praga burgo, Kripto en la templo de sanktaj Kirilo kaj Metodo, Galerio de Rudolfo, Vyšehrad, Kazematoj en Vyšehrad kaj pluaj.
Alfonso García Robles
Alfonso GARCÍA Robles (20-a de marto 1911 – 2-a de septembro 1991) estis meksika diplomato kaj politikisto kiu kune kun Alva Myrdal de Svedio, ricevis la Nobel-premion pri paco en 1982.
García Robles naskiĝis en Zamora, Michoacán, kaj studis juron ĉe la Nacia Aŭtonoma Universitato de Meksiko (UNAM), la Instituto de Pli Altaj Internaciaj Studoj en Parizo, Francio (1936) kaj la Haga Akademio de Internacia Juro en Nederlando (1938).
Li servis kiel delegito al la San-Franciska Konferenco de 1945 kiu establis la organizaĵon de Unuiĝintaj Nacioj. Li estis ambasadoro al Brazilo ekde 1962 ĝis 1964 kaj estis ŝtata sekretario de la ministerio de eksterlandaj aferoj de 1964 al 1970.
Oissel (stacidomo)
Oissel estas franca stacidomo sur linioj Paris-Saint-Lazare - kaj  - Oissel, situanta en  Oissel, apud Tourville-la-Rivière, en departemento Seine-Maritime, en regiono Normandio.
Ĝi estis malfermita post malfermo de la linio, supozeble komence de 1845, fare de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Rouen" kaj transformita en stacidomon de disbranĉiĝo, en 1865, fare de "Compagnie des chemins de fer de l'Ouest" kiu transprenis la unuan kompanion.
Großlöbichau
Großlöbichau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Oissel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj de Normandio, Intercités kaj regionaj trajnoj.
Kader Ĥan
Kader Ĥan aŭ Kader Khan estas barata kinaktoro, komikisto, verkisto de scenaroj kaj dialogoj, same kiel reĝisoro. Li aperis en ĉirkaŭ 300 filmoj el sia ekkariero en 1973 en la filmo Daag en kiu li ludis la rolon de prokuroro. Ĥan gradiĝis en Lernejo Ismail Jusuf aligite al la Universitato de Mumbajo. Antaŭ eniri en la kinindustrio en la komenco de la 1970-aj jaroj, li lernis ĉe la Lernejo de Inĝenieriko M. H. Saboo Siddik, Mumbajo, kiel profesoro de Civila inĝenieriko.
Krusty Krab
La Krusty Krab estas fikcia rapidmanĝejo en la amerika vigla televidserialo SpongeBob SquarePants. Ĝi estas fama pro sia signatura hamburgero, la
Krabby Patty, la formulo al kiu estas proksime gardita komerca sekreto.
La restoracio estis fondita fare de Eugene H. Krabs (ofte referita kiel Mr. Krabs), kiu ankaŭ estas la posedanto kaj manaĝero. Laŭ The SpongeBob Musical, la filino de Mr. Krabs, Pearl, heredos la Krusty Krab kiam ŝi maljuniĝos.[2] SpongeBob SquarePants (kiu laboras kiel la fritkuiristo) kaj Squidward Tentacles (la kasisto) estas la nuraj plentempaj dungitoj. La restoracio estas rigardita kiel "la plej bona manĝadestablado iam establita por manĝado" en Bikini Bottom, kaj ĝi estas konstante defiita fare de sia primara konkuranto, la Chum Bucket, kiu estas funkciigita fare de Plankton, planktono kaj Karen, akvorezista superkomputilo kaj la edzino de Plankton.
Unu el la ĉefaj agordoj de la serio, la Krusty Krab estis prezentita en la ekepizodo, "Help Wanted", kie SpongeBob petas pri la fritkuirista tasko en la restoracio. La Krusty Krab ankaŭ estis prezentita en alia amaskomunikilaro, inkluzive de teatra filmserio, Broadway-muzikalo, videoludoj, kaj ludiloj. La restoracio estis referenceita aŭ parodiita ĉie en popola kulturo. Ĝi ankaŭ inspiris realvivajn establadojn.
Kombinaĵo
La vorto havas plurajn signifojn:
Vidu ankaŭ en komponaĵo, kombinatoriko.
Serjeant Painter
Serjeant Painter (esperante "Serĝento-Pentristo") estis honora kaj profitdona titolo kaj posteno en la brita reĝa kortego. La Serjeant Painter responsis interalie pri la pentrado kaj brunigo de ĉiuj reĝaj loĝejoj, fiakroj, standardoj, ktp. Bona serjeant painter en la 18-a jarcento povis esperi gajni pli ol mil pundoj kaze de tre aktiva jaro.
La laboro implicis la pentradon de palacoj, fiakroj, reĝaj barĝoj kaj ĉiuspecaj dekoracioj por festoj, kiuj cetere estis ofte desegnendaj. La posteno de serjeant painter aperis por la unua fojo en 1511, per la nomumo de S-ro John Browne. La lasta registrita serjeant painter estis James Stewart, pri kiu ekzistas neniu arkivo post la jaro 1782. Ne certas, ĉu la posteno estis oficiale aboliciita aŭ ne. Inter aliaj famaj serjeant painter estis Robert Peake la pliaĝa, James Thornhill kaj William Hogarth.
Vinești
Vinești [vineŝtj] (hungare: Vám) estis vilaĝo, nun vilaĝparto en Rumanio oriente de Lipova. En 1910 Vám havis 424 loĝantojn. Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1479. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario, al Arad (reĝa departemento). Oni aligis ĝin al Săvârşin en 1925.
Eupen
Eupen [OJpen] (valone Nèyåw, historie franclingve ankaŭ Néau [neO]) ekde 1920 estas municipo en la oriento de Belgio, en la provinco Lieĝo. Inter la jaroj 1815 kaj 1920 ĝi apartenis al la germanlingva ŝtato Prusio kaj ekde 1871 al la Germana Regno. Sed ankaŭ antaŭ tio, la loĝantaro estis historie germanlingva aŭ ĉiukaze parolantoj de iuj lokaj variaĵoj de la okcidentĝermana lingvaro ene de la Sankta Romia Imperio kaj de la duklando Limburgo. La loĝloko ricevis la honortitolon "urbo" en 1808.
Ĉirkaŭ 90 % de la loĝantaro de Eupen estas germanlingvaj. Eupen estas de 1983 (federaciigo de Belgio) la administra centro de la germanlingva komunumo de Belgio, kiu konsistas el ĉirkaŭ anoj kaj el la jenaj municipoj:
Historio
Eupen dum 800 jaroj apartenis al la duklando Limburgo; ĝia unua dokumenta mencio estas el 1213. En 1674 ĝi ricevis urbajn privilegiojn. Post la Viena kongreso en 1815 oni atribuis ĝin kaj la urbon Malmedy al Prusio. Post la Unua mondmilito la Traktato de Versajlo atribuis ilin al Belgio. Dum la Dua mondmilito Germanio en 1940 aneksis la regionon. Post la germana malvenko en 1945 Belgio reprenis ĝin.
Esperanto en Eupen
Tie naskiĝis kaj movadis Louise Vertongen-Xhayet.
Trudoa ŝterno
La Blankkrona ŝterno aŭ Truda ŝterno (Sterna trudeaui) estas svelta birda specio de la ŝternoj de la familio de Ŝternedoj.
Disvastiĝo
Tiu specio troviĝas en Argentino, sudorienta Brazilo, Ĉilio, Paragvajo kaj Urugvajo. Ĝi estas vaganto iam en la insuloj Falklandoj aŭ insuloj Malvinoj.
Worb
Worb estas urbo kaj komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi estis parto de la distrikto Konolfingen. Ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove fondita administra distrikto Berno-Mezlando. Ĝi havis 11295 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Trudoa ŝterno
Kutimoj
Tiu specio superflugas laŭlonge de marbordo por ĵeti sin sur etajn fiŝojn kiu estas prenitaj kaj manĝotaj. Ĝi reproduktiĝas kaj marborde kaj interne proksime de marbordo.
Worb
Geografio
Worb estas komunumo de la aglomeraĵo de la federacia urbo Berno. Ĝi situas sudoriente de Berno en la tiel nomita valo Worbletal ĉe la bordo de la rivereto Worble iomete flanke de la ĉefaj trafikvojoj. Al la urbo Worb apartenas krom Worb mem la lokoj Enggistein, Richigen, Ried, Rüfenacht, Vielbringen, Wattenwil kaj Bangerten.
Trudoa ŝterno
Referencoj
2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24an Julio 2007.
Worb
Najbaraj komunumoj
Worb limas en oriento al Walkringen, Biglen kaj Schlosswil, en sudo al Trimstein kaj Rubigen, en okcidento al Allmendingen ĉe Berno kaj Muri ĉe Berno kaj en nordo al Vechigen.
Trafiko
En Worb situas kapa stacio de la unumetra ŝpurreto de la fervojkompanio Regionalverkehr Bern-Solothurn. De Worb estas linio al Gümligen kaj Berno kaj alia linio Ittigen. Iomete ekster la urbocentro situas ankaŭ la stacidomo  de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de la linio de Langaŭ en Emme-Valo al Berno. Ek de decembro 2004 tiu-ĉi linio estas servata de la Berno-Lötschberg-Sempion-Fervojo per la reginontrajnlinio S2.
Kastelo Worb
La vidindaĵo de la urbo estas la Kastelo Worb, kiu estis konstruita por la Baronoj de Worb.
Historio
En Worb estits trovitaj vilao kaj tombejkampo el romia epoko. En mezepoko Worb fariĝis baronejo, tio estis speco de nobela regejo, kvazaŭ ŝtato interne de la ŝtato de Berno. Ĉirkaŭ la jaro 1100 la baronejo estis posedaĵo de la nobela familio de Worwo, kiuj tiel menciiĝis unuan fojon en la jaro 1130. Sekvis la Baronoj von Kien, la familioj Diessbach, Graffenried kaj von Sinner. Al la baronejo apartenis la lokoj Worb vilaĝo, Richigen, Ried, Enggistein, Wattenwil, Vielbringen kaj Rüfenacht kaj poste ankaŭ Bangerten. La baronoj disponis pri la terena suverenceco kaj la malsupera kaj meza jurisdikcio kaj la ekzleziimpoŝtoj, ĉi en la jaro 1798 la Helveta Revolucio forbalais la malnovan reĝimon kun helpo de la francaj trupoj.
Sânmiclăuș (Moftin)
Sânmiclăuș [sınmikləuŝ] (hungare Krasznaszentmiklós) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al la komunumo Moftin.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1316. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár ).
Zimbalono
Zimbalono estas muzika instrumento, kun horizontale streĉitaj kordoj, kiujn oni sonigas per du batiloj (PIV).
Dernișoara
Dernișoara [derniŝoara] (hungare: Alsóderna) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudokcidente de Marghita. En 1910 ĝi nombris 745 loĝantojn (rumanoj), en 1956 950. Ĝi estis unue menciita skribe en 1406. Ĝi estis hungara servutulvilaĝo, sed dum la turka submetiĝo ĝi pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Derna.
Dum la censo de 2002 el la 656 loĝantoj 15 deklaris sin romaoj kaj 6 slovakoj.
Pomarico
Pomarico estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ferrandina, Miglionico, Montescaglioso kaj Pisticci.
United Buddy Bears
United Buddy Bears estas internacia arto-projekto.
Sub la devizo «Ni devas interkonatiĝi pli bone, por ke ni povas interkompreniĝi pli bone, fidi pli unu la alian kaj kunvivi pli bone», la urso-figuroj United Buddy Bears faras mondan turneon por varbi pri paca kunvivado. La ĉirkaŭ 140 Buddy-ursoj (el kiuj ĉiu estas 2 metrojn granda) reprezentas la saman nombron de landoj agnoskitaj de la Unuiĝintaj Nacioj. Pli ol 30 milionoj da homoj vizitis la ekspozicioj ĝis nun.
Ĝisnunaj stacioj de la monda turneo estis
2002/2003: Berlino
2004: Kitzbühel, Honkongo, Istanbulo
2005: Tokio, Seulo
2006: Sidnejo, Berlino, Vieno
2007: Kairo, Jerusalemo
2010: Berlino, Astano, Helsinko
2011: Sofio, Berlino, Kuala-Lumpuro
2014: Rio-de-Ĵanejro
2015: Havano, Santiago de Ĉilio
2016: Ĝorĝtaŭno (Penango)
2017/2018: Berlino
2018: Rigo
(5586) 1990 RE6
(5586) 1990 RE6 estas ankoraŭ sennoma asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
United Buddy Bears
Ĝisnunaj stacioj de la monda turneo estis
2019: Gvatemalurbo
kaj multaj pli.
La mesaĝo de la United Buddy Bears
La United Buddy Bears staras kune "mano en mano", varbante pri toleremo kaj interkompreniĝo inter popoloj, kulturoj kaj religioj.
Arto kaj kulturo
Ĉiu Buddy-urso estis kreita individue de artisto por ties hejmlando. La gaja kunestado de la urso do estigis grandan artaĵon, kiu esprimas vivĝojon. Danke al la diversaj formoj de la ursoj, tipaj de la diversaj landoj, la ekspozici-vizitantoj spertas vojaĝon tra la terglobo.
Zimbalono
La primitiva zimbalono venis al Eŭropo de persa-araba kultura sfero proksimume en la 12-a jarcento.
Monerfolia lizimakio
Monerfolia lizimakio, latine Lysimachia nummularia, estas plurjara, rampa, senhara herbo el familio primolacoj. Ĝi portas parajn foliojn kiuj pensigas pri moneroj pro sia ronda formo. La flavaj floroj, sonoriletformaj, estas 10 ĝis 20 mm larĝaj. Ili situas aksele de la mezaj folioj. Tiu planto kreskas ĉefe en malsekaj, ombraj, herbaj  lokoj,  preskaù ĉie en Eŭropo krom en mediteranea regiono. Ĝi estas uzata kiel ornama planto.
Zimbalono
La nuntempa zimbalono havas 35 ĝis 39 kordojn, el kiuj eblas tiri 50 ĝis 56 tonojn. Zimbalono ne havas dampilon kaj estas facile transportebla.
Uzas ĝin precipe folkloraj grupoj konservantaj la popolan tradicion.
Zimbalono estas cigan- kaj hungar-devena kordinstrumento, speco de 35-korda citro sonigata per du bastonetoj kun kurba, lede aŭ ŝtofe garnita ekstremaĵo.
Simila instrumento estas tipa de la regiono Apencelo, en orienta parto de Svislando.
United Buddy Bears
Arto kaj kulturo
Helpo por infanoj: Per donacoj kaj la aŭkciado de Buddy-ursoj, ĝis nun kuniĝis pli ol 2,2 milionoj da eŭroj favore al UNICEF kaj lokaj infanhelpaj organizaĵoj.
Subteno
La ekspozicioj estas, kaj estis, subtenataj de UNICEF-ambasadoroj (Peter Ustinov, Jackie Chan, Mia Farrow, Ken Done), politikistoj (ja japana ĉefministro Koizumi Jun'ichiro, la germana prezidento Horst Köhler, la urugvaja prezidento Tabaré Vázquez) kaj internaciaj entreprenoj (la ŝipveturiga entrepreno "Reederei Hamburg Süd", la logistika entrepreno Schenker).
Ciklopropanono
Historio
En 1930, la germana kemiisto Peter Lipp havis la ideon sintezi la ciklopropanonon, per interago de la keteno kaj la duazometano.
Lia instigo estis tipa ekzemplo de pensmaniero far iu organika kemiisto de la 20-a jarcento. Tamen, la reakcio kun duetila etero rezultis en la ciklobutanono. Lipp kaj liaj asistantoj sukcesis izoli la hidraton de ciklopropanono per akvo-aldono, kiu rapide izomerizis al propanoata acido. Kun metil- kaj etil-alkholoj, ili estigis ciklopropanonajn duonketalojn.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Ethylene_oxide.svg| Oksirano Aziridin.svg| Aziridino Thiiran.svg| Tiirano Azirin.svg| Azirino Thiiren.svg| Tiirino Coprine.svg| Koprino </Gallery>
2246 Bowell
2246 Bowell estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Brian G. Marsden proponis nomi ĝin "Bowell" en omaĝo al ĝia malkovrinto.
Valea de Jos
Valea de Jos [valja de ĵos] (hungare: Alsófeketevölgy) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Beiuş. En 1910 ĝi nombris 554 loĝantojn (rumanoj), en 1956 631. Ĝi estis unue menciita skribe en 1588. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Rieni.
13265 Terbunkley
13265 Terbunkley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lucas de Heere
De Heere estis protestanta, kaj li fuĝis dum la nederlanda ribelo kontraŭ Filipo la 2-a de Hispanio, kiu provis forigi protestantismon. De Heere iris al Anglio, sed povis reveni al sia denaska lando post la pacigo de Gento en 1576.
Li estis tre populara dum sia kariero, kaj onidire fariĝis ege riĉa. Lia portreto de Catrin o Ferain videblas en la National Museum Cardiff. Li pentris la kapon de Filipo la 2-a en 1553. En Anglio, li trejnis aliajn junajn nederlandanojn : John de Critz, plej verŝajne Marcus Gheeraerts la malpliaĝa kaj eble ankaŭ Robert Peake la pliaĝa.
13265 Terbunkley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Terrance S. Bunkley, finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la  Dunbar Middle School de Fort Worth (Teksaso, Usono).
Ottrott
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Obelisko de Bonaero
La Obelisko de Bonaero estas monumento konsiderata simbolo de la urbo Bonaero, Argentino, konstruita en 1936 kun motivo de la kvara centjariĝo de la fondo de la urbo. Ĝi situantas ĉe la Placo de la Respubliko, en la interkuniĝo de la avenuoj Corrientes kaj 9a de Julio. Ĝi estis deklarita Historia Nacia Monumento.
-34.60361°N, 58.38167°W
Stročín
Stročín (hungare Szorocsány [soroĉAnj], rutene Строчін [stroĉin]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Stročín situas laŭ maldekstra bordo de Ondava, ĉefvojo Pollando-Svidník. Tiu lasta troviĝas je 5 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317 en formo "Strachyna". baldaŭe ĝi ricevis dogenprenan rajton. En 1427 48 familioj pagis imposton. En 1787 386 vilaĝanoj loĝis en 53 domoj, en 1828 514 vilaĝanoj en 68 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szorocsány 334 homoj, (rutenoj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum ambaŭ mondomilitoj la vilaĝo parte detruiĝis. En 2001 vivis en Stročín 476 homoj, (424 slovakoj, 41 ciganoj).
Asocio de Mortintaj Homoj
Asocio de Mortintaj Homoj (उत्तर प्रदेश मृतक संघ, Utar-Pradeŝo mritak sangh) estas neregistara organizo en la barata ŝtato Utar-Pradeŝo. La celo de ĝiaj agadoj estas protekti la rajtojn de hindaj civitanoj, kiujn la koruptaj aŭtoritatoj registris kiel mortintojn por kontraŭleĝe konfiski siajn terojn.
La ŝtato Utar-Pradeŝo estas unu el la plej dense loĝataj en la lando (pli ol 200 milionoj da homoj). Lokaj oficialuloj uzis fraŭdan skemon: falsa mortatesto estis eldonita por la posedanto de terpeco, post kiu lia havaĵo estis transdonita al liaj parencoj, kiuj subaĉetis. Rezulte de la amasa apliko de tia plano, multaj loĝantoj de la ŝtato estis laŭleĝe "mortaj", kio signifas, ke ili perdis ĉiujn civilajn rajtojn. La procezo de nuligo de la "laŭleĝa morto" estis malhelpita de multaj burokratiaj obstakloj.
La fondinto de la asocio, Lal Bihari, batalis por sia rajto esti nombrita inter la vivantoj dum preskaŭ 20 jaroj: de 1976 ĝis 1994. Dum tiu tuta tempo li eĉ ne povis uzi sian propran familian nomon kaj simple subskribis "Mritak" ("Mortinta"). Estas interese rimarki, ke kvankam oni supozis lin mortinta, lia edzino ricevis rifuzon de sociala asekuro kiel vidvino. En 2003, lia laboro pri protektado de la rajtoj de la mortintoj ricevis la Ig-Nobel-premion kun la vortumo: «pro aktiva vivo post kiam li estis oficiale deklarita morta; efektivigis postmortan kampanjon kontraŭ burokratio kaj avidaj parencoj; fondis la "Asocion de Mortaj homoj"». <blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
Louis L. Mowbray
Louis Leon Arthur Mowbray (19a de aŭgusto 1877 Sankta George (Bermudo); 5a de junio 1952) estis bermuda naturalisto.
Vivo
Ties filo Louis Mowbray remalkovris la specion de la Bermuda petrelo en 1951 kun Robert Cushman Murphy kaj David B. Wingate. Louis Leon Arthur Mowbray estis dungita de la Bermuda Naturhistoria Societo kiel direktoro de la Bermuda unua akvario, kiun li administris ĝis 1911. En 1911 li iĝis direktoro de la Sudbostona Akvario, kiun li administris dum tri jaroj. En 1914, li iĝis superintendanto de la Novjorka Akvario. Inter 1919 kaj 1923 li pasis en Miami kie li konstruis kaj administris novan akvarion. En 1923 li rekunigis la stabanaron de la Novjorka Akvario kaj en 1926 li revenis en Bermudon. En 1928 li iĝis direktoro de la Bermuda Akvario, Muzeo kaj Bestoĝardeno, kion li administris ĝis 1944. Mowbray sukcesis bredi la unuajn Galapagajn testudojn kaj Galapagajn pingvenojn en kaptiveco.
En 1943 koratako lasis lin parte paralizita. Li rezignis en 1944 kaj estis sukcedita de sia filo Louis.
Boleto
Boletus - jen latine, esperante Boleto - estas genro de fungoj de la familio Boletaceae. Konata specio estas la nobla boleto, aparte aprezata en kuirarto.
Deveno de la nomo
Boletus estas malofta scienca nomo kiu estas vere latina. Por la romianoj ĝi signifis verŝajne Amanita caesarea.
Ĉefaj specioj de boletoj
principe indikiĝas la botanikaj, latinlingvaj nomoj, se estas, sekvas la mallongigoj de botanikistoj unue priskribintaj ilin - esperantajn nomojn eblas aldoni post, kiam ili konatas
Urocissa
Urocissa estas genro de birdoj de la ampleksega ordo de Paserinoj de la familio de Korvedoj. Ili konsistas el ĉefe brilkoloraj pigoj de Azio. La ĉefaj karakteroj en la plumaro estas blua korpo kaj nigra kapo, escepte la lasta specio en taksonomia ordo, nome Srilanka blua pigo, kiu havas brunan kapon anstataŭ nigran kaj la antaŭlasta, nome Blankflugila pigo, kiu havas grizan korpon anstataŭ bluan. Tiuj estas pli malproksimaj de la kerno de la genro en tiu senco, sed ankaŭ tiel montras similajn kolorojn nur iome malpli markite. El la komenco de la taksonomia listo la specioj montras pli bluajn korpojn dum sube griziĝas ĝis la lasta kiu estas denove blua, pro tio ankaŭ oni nomigas tiujn speciojn kiel bluaj pigoj, sed tio estas konfuziga kun la specioj (nuntempe du anstataŭ unu) kaj genro de la Blua pigo.
16449 Kigoyama
16449 Kigoyama estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Tetsuya Fujii kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Kigojama, en la sud-oriento de Kanazaŭa en gubernio Iŝikaŭa, ĉe kies kulmmino planetario kaj observatorio estas malfermitaj al la publiko, kaj estas montritaj la historioj de japana kosma disvolviĝo kaj de la Internacia Kosmostacio.
Kamp Koral: SpongeBob's Under Years
Kamp Koral: SpongeBob's Under Years (ankaŭ konata simple kiel Kamp Koral) estas usona komputile animita televida serio kreita de Stephen Hillenburg kaj evoluigita de Luke Brookshier, Marc Ceccarelli, Andrew Goodman, Kaz, Mr. Lawrence kaj Vincent Waller kiu premieris sur Paramount+ la 4-an de marto 2021. La serio estas antaŭdaŭrigo kaj kromprodukto de SpongeBob SquarePants de Nickelodeon, havante pli junajn versiojn de la roluloj dum ili ĉeestas someran tendaron. En aŭgusto 2021, la serio estis renovigita por 13-epizoda dua sezono.
Premiso
La serio sekvas 10-jaraĝan SpongeBob SquarePants dum li pasigas sian someron ĉe dorma tendaro nomita Kamp Koral. La tendaro estas prizorgata fare de Mr. Krabs, unuopa patro kreskiganta sian bebinfilinon, Pearl. La agadoj de la tendaro estas kontrolataj fare de sinjorino Puff, kiu laboras kiel la skoltestro kaj art-kaj-metio-instruisto. SpongeBob kuŝas en kabano kun siaj amikoj Patrick Star kaj Sandy Cheeks. Ilia kabano estas prizorgata de Squidward Tentacles, pesimisma kamploĝanto kiu estas iomete pli maljuna ol la aliaj (preskaŭ adoleskanto) kaj estas juniora konsilisto. Nekonate al la kamploĝantoj, la loka kuiristo Plankton prizorgas sekretan laboratorion sub la tendaro kie lia komputila asistanto Karen helpas al li krei kompleksajn inventojn por konkeri la mondon. Epizodoj temigas SpongeBob kaj liajn amikojn lerni pli pri la kampadejo, esplori novajn lokojn kaj partopreni en someraj agadoj.
Oka Oficiala Aldono al la Universala Vortaro
La Oka Oficiala Aldono al la Universala Vortaro, parto de la Fundamento de Esperanto, estis ago de Akademio de Esperanto. Per ĝi oficialiĝis 200 radikoj por la lingvo internacia Esperanto. La aprobo okazis en 1974.