cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dogano
Laŭ Francisko Azorín dogano estas Ŝtatoficejo por impostoj sur varoj al aŭ el eksterlande. Kaj li indikas etimologion el araba adajŭan (notlibro por kalkuloj).
Valaĥio
Valaĥio aŭ Valaĥujo estas nomo por regiono en Rumanio kaj por regiono en Moravio.
Jon Huntsman, Jr.
Jon Meade HUNTSMAN, Jr. (naskita la ) estas usona politikisto, komercisto, kaj diplomato, kiu servis interalie en la registaroj de kvin usonaj prezidentoj, kaj kiel la subŝtatestro de Utaho, kaj kandidatis por la respublikana prezidenta nomumo en 2012.
Kalia maleato
Kalia maleato aŭ C4H2K2O4 estas organika kalia salo de maleata acido, kemia substanco nature trovata en multaj fruktoj kaj vegetaloj kun antiokidigaj proprecoj. Ĝi ekzistas en du izomeraj formuloj de la cis-trans butenoduata acido, kvankam la trans-izomero estas konata kiel derivaĵo de fumarata acido. Ĝi estas ĉefe uzata kiel antaŭanto de la fumarata izomero, ĉar la maleata formo havas tre malmultaj aplikojn.
Jon Huntsman, Jr.
Li laboris por Ronald Reagan en la Blanka Domo; por George H. W. Bush li servis kiel subvicministro pri Komerco, kaj poste (1992-1993) kiel ambasadoro en Singapuro sub Bush kaj Bill Clinton. Sub George W. Bush li servis kiel la Usona Subdelegito pri Komerco, lanĉante globan intertraktadon prikomercan en Doho (Kataro) en 2001 kaj gvidante la enlasiĝon de kaj la Popola Respubliko de Ĉinio kaj la Respubliko de Ĉinio en la Mondan Organizaĵon pri Komerco.
Huntsman servis ankaŭ kiel la estro de la familia firmao, Huntsman Corporation, kaj elektiĝis Subŝtatestro de Utaho en 2004, reelektiĝante en 2008 per 78% el la voĉoj. Dum la subŝtatestrado, li servis ankaŭ kiel prezidanto de la Asocio de Okcidentusonaj Subŝtatestroj kaj kiel estrarano de la Nacia Asocio de Subŝtatestroj. En aŭgusto 2009, li demisiis por akcepti nomumon kiel la usona ambasadoro al la Popola Respubliko de Ĉinio en la registaro de Barack Obama. Li demisiis en 2011 por esplori prezidentan kandidatiĝon, sed post nesukcesa rezulto en la respublikana antaŭbalotado en Novhampŝiro en januaro 2012, li rezignis pri la kampanjo kaj donis sian subtenon al Mitt Romney.
Rosnoën
(jen france, bretone Rosloc'hen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Jon Huntsman, Jr.
Huntsman (same kiel Romney) estas el eminenta mormona familio; la patro de lia patrino, David B. Haight, estis apostolo de la mormona eklezio, kaj patroflanke li estas kvinageneracia posteulo de la mormona pioniro Parley P. Pratt. Li ne finis la mezlernejon, demisiiante kiel lernanto por esti klavaristo en la rokmuzika bando Wizard. (Poste li gajnis la diplomon GED.) Li servis junulaĝe kiel mormona misiisto en Tajvano, kaj post la [universitata diplomiĝo li kaj lia familio loĝis tie. Sekve, li flue parolas la ĉinan lingvon, kio helpis al li en la ambasadorado.
Air (rokgrupo)
Ĝi estas ligata al la muzika movado franca tuŝo (franca elektronika muziko). Ĝia sukceso estas internacia, ĉefe en Britio kaj Usono. En 1998, ĝia unua albumo Moon Safari estas unu el la diskoj de la jaro, dank'al la ŝlagro "Sexy Boy". Du jarojn poste, la muziko de The Virgin Suicides kunmetita por la samnama filmo de Sofia Coppola, permesas al la grupo establi sian reputacion.
Ĉe la limo de elektronika muziko, popmuziko kaj psikedela roko, la grupo kreas sian propran muzikan stilon per proponoj de kosmaj melodioj, en kiuj multaj gitaraj ripetfrazoj akompanas elektronikajn sonojn kaj voĉojn. Malgraŭ iliaj ŝajnaj timidoj, Jean-Benoît Dunckel kaj Nicolas Godin ne evitas la koncertojn kaj regule organizas internaciajn turneojn famajn por iliaj alternativaj versioj kaj iliaj senperaj reinterpretoj de iuj el iliaj titoloj.
Air kunlaboris kun Beck, Charlotte Gainsbourg, Jarvis Cocker (Pulp), Neil Hannon (The divine comedy) kaj Nigel Godrich.
Cejle
Cejle (Zeil) estas municipo en Ĉeĥio, en Bohemio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
En la jaroj 1961–1990 ĉi tien kiel loka parto apartenis vilaĝo Dvorce. Ekde la 1-a de januaro 1968 al la municipo apartenas Hutě.
Gudo TI
-
Cejle
Partoj de municipo
La municipo estas dividita en du partojn: Cejle kaj Hutě. Plu ĝi havas tri katastrajn teritoriojn nomitaj "Cejle", "Hutě" kaj "Kostelecký Dvůr" (ĝi apudas al la najbara municipo Kostelec).
Gudo TI
Gudo estas komunumo de la komunumaro Tiĉino kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 770 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Gudo situas en la nordo de la ebenaĵo de Magadino ĉe la bordo de la rivero Tiĉino, proksimume 6 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Belinzono, al kies aglomeraĵo la komunumo apartenas. Sude de la kanaligita rivero Tiĉino etendiĝas marĉo kun pluraj lagetoj. La malnova fluvojo de Tiĉino formas la sudan komunumlimon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Gudo kaj Progero en la ebenaĵo, kaj Malacarne, Caneggio, Costone kaj Monti Martino
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,94 km², de kiuj 61,8 % estas kovritaj de arbaro, 27,1% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gudo limas en nordo kaj oriento al Sementina, en sudsudoriento al Giubiasco, en sudo al Sant'Antonino TI, en sudsudokcidento al Cadenazzo, kaj en okcidento al Cugnasco.
Trafiko
Tra Gudo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 de Belinzono al Locarno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 Belinzono-Sudo situas proksimume 3 kilometrojn okcidentsudokcidente de la komunumo en Camorino.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gudo datiĝas el la jaro 1277 kiel Gudio. Komence de la 20-a jarcento apud Progero estis trovita vasta prahistoria tombokampo. El trovitaj ceramikaj objektoj oni konkludis, ke la unuaj setlejoj en Gudo jam ekzistis en la 17-a jarcento antaŭ Kristo. Dum mezepoko la johanitoj de Contone, la episkopo de Como kaj diversaj nobelaj familioj de la regiono posedis bienojn en Gudo. En la jaro 1440 Gudo kaj Sementina disiĝis de la paroĥo Belinzono kaj sendependiĝis. Laŭ Legendoj en Gudo dum mezepoko ankaŭ ekzistis benediktana monaĥejo.
Ukraina lingvo
Historio
La pola lingvo iam forte influis la ukrainan (kaj ankaŭ la belorusan). Dum la plua evoluo de la ukraina, ĝi elprenis kelkajn vortojn el la tatara kaj el la turka. Ukraina kulturo kaj lingvo prosperis dum la 16-a jarcento kaj la unua duono de la 17-a, kiam Ukrainio estis parto de la Pola-Litova Unio. La ukraina estis ankaŭ la oficiala lingvo de ukrainaj provincoj en la Pola reĝlando. Inter multaj tiamaj lernejoj, la Kieva akademio estis la plej grava, sed la bazaĵo de la ukraina kulturo ne daŭris dum la anarĥio de la Ĥmelnickia ribelo kaj la sekvantaj militoj. La Kievan akademion fine regis Rusio kaj la plejparto de ukrainaj nobeluloj kaj lernejoj ŝanĝiĝis al pollingva uzado. Iom post iom la oficialaj lingvoj de la ukrainaj provincoj en Pollando ankaŭ ŝanĝiĝis al la pola, kaj la rusa parto de Ukraino ofte uzis la rusan.
Post la partigo de Pollando, Aleksandro la 2-a de Rusio malpermesis la ukrainan lingvon en la gazetaro, per la Dekreto de Emso, kiu malhelpis la evoluon de la ukraina lingvo. Dum la sama tempo, en Galicio la ukraina lingvo estis ofte uzata en lernejoj kaj en oficialaj dokumentoj.
Dum la soveta periodo, la ukraina lingvo havis vastan oficialan subtenon. Oni uzis ĝin en lernejoj, gazetoj, radio kaj televido en la Ukraina SSR. Tamen, la registaro konsideris la rusan lingvon kiel pli prestiĝan, tial la rusa iom post iom anstataŭis la ukrainan.
Ekde 1989, la nune sendependa Ukrainio elektis la ukrainan kiel la solan oficialan lingvon (malgraŭ la fakto, ke ĉirkaŭ duono de la loĝantaro parolas denaske la rusan).
Historio de ukraina literaturo
La ukrainan literaturan oni povas dividi en du periodojn: la praukraina (la 14-a ĝis la 18-a jarcento) kaj la moderna ukraina (ekde la fino de la 18-a jarcento). Multaj ekzemploj de la praukraina ekzistas: leĝoj, polemikaj artikoloj, sciencaj traktaĵoj kaj multaj tipoj de fikcio.
Influaj literaturuloj en la evoluo de la moderna ukraina literaturo inkluzivis la filozofon Hrihorij Skovoroda, Ivan Kotlarevskij, Pantelejmon Kuliŝ, Mikola Kostomarov, Taras Ŝevĉenko, Ivan Franko, Vasil Stefanik kaj Lesja Ukrajinka.
Fonetiko kaj ortografio
La ukraina uzas la ĉi-postan variaĵon de la cirila alfabeto:
La plejparto de la konsonantoj havas tri eblajn formojn: nepalataligitan, palataligitan kaj longan, ekzemple /l/, /lʲ/ kaj /ll/ aŭ /n/, /nʲ/ kaj /nn/. Ortografie la vokaloj povas palataligi aŭ nepalataligi antaŭan konsonanton; tiam la vokaloj я, є, ю estas legata sen /j/, ekzemple ню estas legata /nʲu/, sed ne /nʲju/. En kelkaj pozicioj, ekzemple ĉe la fino de vorto, speciala simbolo (ь) estas uzata por indiki palataligitan konsonanton. Oni uzas apostrofon por indiki la nepalataligitecon de konsonanto kie normale la sekvanta vokalo palataligus ĝin; ekzemple "з'явитись" estas legata /zjavɪtɪsʲ/ (ne /zʲavɪtɪsʲ/; kaj ne /zʲjavɪtɪsʲ/, kiel estus se ь estus anstataŭ la apostrofo). Por indiki longecon oni ripetas la literon. Ukrainoj emas elparoli mallongajn konsonantojn kaj ne skribi duoblajn literojn en fremdaj vortoj, kiam la literoj estas duoblaj en la fontlingvo; sed en iuj tiaj vortoj tiaj konsonantoj estas longaj kaj estas skribataj kiel duoblaj literoj.
La lingvo ankaŭ havas la fonemojn /ʣ/ kaj /ʤ/ (kiel Esperantaj "dz" elparolata unusone kiel "c", kaj "ĝ"), kiuj ne havas siajn proprajn literojn en la alfabeto kaj estas skribataj per du literoj: дз, дж. Tamen, ili estas unuopaj fonemoj.
La ukraina alfabeto estas preskaŭ plene laŭfonema, sed ĝi havas tri sonojn, kiuj ne havas proprajn literojn kaj malsimplajn (sed lerneblajn) regulojn pri palataligo de konsonantoj laŭ sekvantaj vokaloj.
Substantivoj
La ukraina lingvo havas tri genrojn por substantivoj: virgenro, ingenro kaj neŭtra genro. Ĉiu substantivo havas sian genron; ne ekzistas reguloj difinantaj la genron de substantivo per ĝia senco, se ĝi ne signifas vivulon de difinita sekso. Sed ofte genroj estas difinitaj per finaĵo de substantivo.
Substantivoj estas deklinacieblaj (7 kazoj) kaj povas esti uzataj en singularo kaj pluralo.
Adjektivoj
Adjektivoj en la ukraina akordigas kun substantivoj je genroj, kazoj kaj nombroj (singularo aŭ pluralo). En pluralo genroj malestas.
Adverboj
La ukraina lingvo havas multe de diversaj tipoj de adverboj. Konsiderinda parto de ukrainaj adverboj estas derivitaj de adjektivoj; tiaj adverboj diferenciĝas de konformaj adjektivoj per finaĵo.
Ves Touškov
Ves Touškov (Tuschkau, Tuschkau Dorf aŭ antaŭe ankaŭ Touškov Hartmanův) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Ukraina lingvo
Pronomoj
La tipoj de pronomoj en la ukraina estas similaj al tiuj en esperanto.
Personaj pronomoj:
Ves Touškov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1243.
Ukraina lingvo
Pronomoj
ти - vi (singularo, familiara);
він - li;
вона - ŝi;
воно - ĝi;
ми - ni;
вони - ili.
La deklinacio de multaj pronomoj estas simila al tiu de substantivoj aŭ adjektivoj. Aparte personaj pronomoj estas deklinacieblaj laŭ kazoj. Ofte nominativo de persona pronomo tre diferenciĝas de la ceteraj kazoj. Ekzemple, "mi" estas tradukato "я" ("ja"), sed "min" - "мене" ("mene").
Numeraloj
Kardinalaj numeraloj de la ukraina:
2: два (virgenro, neŭtra genro), дві (ingenro)
3: три
4: чотири
5: п'ять
6: шість
8: вісім
9: дев'ять
10: десять
11: одинадцять
12: дванадцять
13: тринадцять
14: чотирнадцять
15: п'ятнадцять
17: сімнадцять
18: вісімнадцять
20: двадцять
21: двадцять один (virgenro), двадцять одна (ingenro), двадцять одне (neŭtra genro)
22: двадцять два (virgenro, neŭtra genro), двадцять дві (ingenro)
30: тридцять
37: тридцять сім
40: сорок
60: шістдесят
70: сімдесят
80: вісімдесят
90: дев'яносто
100: сто
102: сто два (virgenro, neŭtra genro), сто дві (ingenro)
200: двісті
215: двісті п'ятнадцять
300: триста
400: чотириста
500: п'ятсот
600: шістсот
700: сімсот
800: вісімсот
900: дев'ятсот
1000: тисяча
1989: тисяча дев'ятсот вісімдесят дев'ять
2000: дві тисячі
2012: дві тисячі дванадцять
3000: три тисячі
Životice
Nomon Životice havas pluraj setlejoj:
Ukraina lingvo
Numeraloj
4000: чотири тисячі
Životice
Vorto Životice aperas ankaŭ en nomoj de municipoj:
Ukraina lingvo
Numeraloj
6000: шість тисяч
10 000: десять тисяч
Životice
Vorto Životice aperas ankaŭ en nomoj de katastraj teritorioj:
Jasenná
Nomon Jasenná havas pluraj municipoj:
Dobroĝo
Dobroĝo aŭ Dobruĝo (Добруджа; Dobrogea) estas provinco en la sud-orienta Rumanio, limigita oriente de Nigra Maro, sude de Bulgario, okcidente de Danubo kaj norde de Ukrainio. Ĝi enhavas du rumaniajn distriktojn: norde: Tulcea, sude: Constanţa. Grandan parton de la nordo de Dobroĝo okupas la riverdelto de Danubo. La provincon "tranĉas" horizontale la Kanalo Danubo-Nigra Maro.
En Dobroĝo loĝas preskaŭ unu miliono de personoj.
Sur la apuda mapo la rumania Dobroĝo estas markita per oranĝa koloro, dum la flava koloro markas la bulgaran regionon.
Bruckman
Bruckman estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Ukraina lingvo
Numeraloj
16 000: шістнадцять тисяч
21 000: двадцять одна тисяча
23 256: двадцять три тисячі двісті п'ятдесят шість
101 003: сто одна тисяча три
1 000 000: мільйон
215 003 017: двісті п'ятнадцять мільйонів три тисячі сімнадцять
1 000 000 000: мільярд
Kardinalaj numeraloj estas deklinacieblaj (6 kazoj). Iuj kardinalaj numeraloj aliformiĝas ankaŭ je genroj.
Ordnumeraloj gramatike similas adjektivojn. Plimulto de ordnumeraloj havas radikojn de respondaj kardinalaj numeraloj (en iuj kazoj kun iuj modifoj); ekzemple, "п'ять" ("kvin") - "п'ятий" ("kvina"), "сім" ("sep") - "сьомий" ("sepa"), "двадцять" ("dudek") - "двадцятий" ("dudeka"). Sed "один" ("unu") - "перший" ("unua"), "два" ("du") - "другий" ("dua"). Se kardinala numeralo konsistas el kelkaj vortoj, en la responda ordnumeralo nur la lasta vorto diferencas de la kardinala numeralo: "п'ятсот двадцять три" (523) - "п'ятсот двадцять третій".
Verboj
La ukraina lingvo havas tri verbotempojn (tensojn): prezencon, preteriton kaj futuron.
Ĉiu verbo en la ukraina estas aŭ perfekta aŭ neperfekta. Por esprimi la ideon, ke farado estas finita, oni devas uzi perfektan verbon. Neperfekta kaj perfekta verboj estas ne formoj de unu vorto, sed diversaj vortoj. Krom tio, al unu neperfekta verbo povas respondi pluraj perfektaj verboj. Ekzemple, la verbo "писати" (skribi) estas neperfekta verbo. Por esprimi ĝian perfektan formon ekzistas multaj neparencaj verboj, ĉiuj esprimante malsametan aspekton de skribi : "написати", "записати", "переписати", "приписати", "дописати", "списати", ktp. Sed, parolante pli precize, nur la vorto "написати" estas preciza konvena al "писати". Aspektoj de aliaj de ĉi tiuj perfektaj verboj kapablas esti esprimitaj per pli specifaj neperfektaj verboj: "записувати", "переписувати", "приписувати", "дописувати", "списувати", ktp.
Perfektaj verboj ne havas prezencon.
En la prezenca kaj futura verbotempoj, oni konjugacias verbojn laŭ persono kaj pluraleco. Aliflanke, la preterita (pasinta) verbotempo indikas genron anstataŭ personon, kiel ankaŭ en la rusa.
La ukraina havas participojn kaj verbajn adverbojn, sed malpli multe formojn ol la esperanto. Ekzemple, ili neniam estas de futuro (-ont-, -ot-); ne ekzistas formoj respondintaj al esperanta -inta; formoj responditaj al -anta estas uzataj malofte. Participoj estas gramatike similaj al adjektivoj.
Komparo kun la rusa
Plimulto de literoj signifas samajn sonojn en la ukraina kaj la rusa. Literoj signifantaj malsamajn sonojn en ĉi tiuj lingvoj estas:
Vokaloj en la ukraina estas multe pli klaraj, ol en la rusa. Ekzemple, en la rusa "o" ofte sonas kiel "a", sed en la ukraina tia fenomeno ne ekzistas.
En la rusa "molaj" variantoj de sonoj e kaj i estas multe pli oftaj ol iliaj "malmolaj" variantoj, sed en la ukraina tia fenomeno ne ekzistas kaj eĉ "malmolaj" variantoj estas pli oftaj. Tial la literoj "е" kaj "и" estas tre oftaj en ambaŭ lingvoj, kvankam signifas en la rusa malsamaj sonoj ol la ukraina. En la rusa "е" estas pli ofta ol "э", kaj "и" estas pli ofta ol "ы"; en la ukraina "е" estas pli ofta ol "є", kaj "и" estas pli ofta ol "і".
La litero "о" en rusaj vortoj ofte estas kie "і" en ukrainaj vortoj, kiel en "под/під" (pod/pid) - 'sub'. Krome en tiaj ukrainaj vortoj la litero "о" povas alterni kun "і" en deklinacio, kiel "кіт" (kit) - 'kato', "кота" (kota) - 'katon'.
La litero "г" signifas malsamajn konsonantojn en la rusa kaj la ukraina. Ukraina "г" similas al la esperanta sono "h", sed la rusa "г" similas al "g". La sono elparolata tiel estas unu el la distingaj trajtoj de Ukrainoj, kiam ili parolas la rusan. Por sono simila al "g" en la ukraina oni uzas literon "ґ"; ĉi tiun literon havas malmulte de vortoj.
NGC 5408A
NGC 5408A estas parto de galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ukraina lingvo
Komparo kun la rusa
Oni povas diri, ke la ukraina estas ĉirkaŭ inter la rusa kaj la pola koncerne vortaro kaj gramatiko. La rusa "на первом этаже" (na pjervom etaĵe) 'en la unua etaĝo' estas deklinaciita prepoziciokaze. La sama esprimaĵo en la ukraina estus "на першому поверсі" (na perŝomu poversi). -Ому (-omu) estas la norma lokativa (= prepozicionkaza) sufikso, sed variaĵo -ім (-im) estas komuna en dialektoj kaj en poezio, kaj estas oficiale gramatika. La "х" (ĥ) en la vorto "поверх" (poverĥ) ŝanĝiĝis al "с" (s) pro la influo de la vokalo "і". La litero "к" estas simile ŝanĝiĝema silabfine.
Nuna uzado
La ukraina lingvo nun ekprosperas post longa periodo de subpremo kaj senprestiĝeco. Kvankam estas almenaŭ 50 milionoj da ukrainoj tra la mondo, inkluzive de ĉirkaŭ 38 ĝis 39 milionoj en Ukrainio (tri kvaronoj de la tuta ukrainaro), nur en okcidenta Ukrainio oni komune uzas ĝin. En Kievo kaj centra Ukrainio la rusa estas la lingvo de preskaŭ ĉiu urbano, kvankam ja estas ekŝanĝo al la ukraina; en orienta Ukrainio, la rusa estas ankoraŭ la ĉefa lingvo kaj kelkaj personoj parolas rusigitan variaĵon de la ukraina (t. n. "surĵik"). En Krimeo la ukraina estas preskaŭ neniam uzata. Uzado de la ukraina lingvo en Ukrainio verŝajne plialtiĝos, ĉar la kampara loĝantaro (preskaŭ ĉiu kamparano ankoraŭ parolas la ukrainan) migras al la urboj, kaj la ukrainlingva uzado tial vastiĝos trans centran Ukrainion.
La ukrainan parolas ankaŭ granda ukraina diasporo, speciale en Kanado kaj Brazilo (ĉirkaŭ 300.000). La unuaj anoj de tiu elmigrintaro ĉefe venis el Galicio — regiono, kiu estis parto de Aŭstrio-Hungario antaŭ la Unua mondmilito kaj inter la mondmilitoj apartenis al Pollando. Ilia vorttrezoro montras iom malpli da rusa influo ol la moderna lingvo en sendependa Ukrainio — por la vorto "magazeno" ili eble preferus la formon "крамниця" (kramnicja) kaj ne "магазин" (mahazin) (de la rusa "магазин", origine el la franca ' magasin '). En Ukrainio, "магазин" estas multe pli komuna ol "крамниця", kiu arĥaismiĝas.
Lingvopolitiko
En Rusio la ekzisto de propra ukraina lingvo longtempe ne estis agnoskita pro rusa lingvopolitiko. Ĝis la revolucio estis striktaj limigoj pri la uzo de la ukraina kiel skriba lingvo.
Asocio de Naciaj Malplimultoj en Germanio
Asocio de Naciaj Malplimultoj en Germanio (germane: Verband der nationalen Minderheiten in Deutschland) estis politika organizaĵo aganta en la jaroj 1924–39 en Vajmara Respubliko por defendo de rajtoj de naciaj malplimultoj en Germanio: soraboj, danoj, poloj, frisoj kaj litovoj.
NGC 5408A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Asocio de Naciaj Malplimultoj en Germanio
Historio
La organizaĵo estis fondita la 26-an de januaro 1924 dum kunsido en Berlino. Ĝin eniris: En balotoj al Reichstag en 1924 komuna listo de naciaj minoritatoj ne sukcesis. La fiasko malfortigis la asocion, sed ĝi formale ekzistis ĝis 1939, kiam estis malfondita de nazioj.
Anita Włodarczyk
Anita Włodarczyk (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1985 en Rawicz) – pola atletikistino specialiĝanta pri martelĵeto. Konsiderata plej eminenta sportistino en sia kategorio. Ŝi partoprenis Someran Olimpikon en Pekino (la 6-a loko) kaj gajnis arĝentan medalon dum Olimpiko en Londono. Ora medalistino de Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro.
Asocio de Naciaj Malplimultoj en Germanio
Estraro
Prezidanto de la asocio estis elektita polo Stanisław Sierakowski, en la 30-aj jaroj anstataŭis lin dano Ernst Christiansen. Ĝenerala sekretario estis d-ro Jan Kaczmarek.
Eldona agado
La asocio de majo 1925 eldonis propran revuon: komence titolitan "Kulturwille", poste "Kulturwehr". Lia redaktoro estis sorabo Jan Skala.
Anita Włodarczyk
Sporta kariero
Mondĉampionino de 2009, vicĉampionino de 2013, la ora medalistino por virina martelĵetado dum Ĉampioneco de Eŭropo pri Atletiko en Helsinko (2012) kaj bronza medalistino de la 20-a Ĉampioneco de Eŭropo pri Atletiko en Barcelono (2010). Ŝi venkis en Eŭropa Teama Ĉampioneco pri Atletiko (2009) kaj dufoje en Vintra Pokalo de Eŭropo pri Ĵetado (2008 kaj 2009). Aŭguste 2009 en Berlin dum Atletika Mondĉampioneco kun rezulto 77,96 m fiksis la mondrekordon. Junie 2010 ŝi korektis sian rezulton atingante 78,30. Ŝia vivrekordo estas 78,46 (la 16-an de aŭgusto 2013, Moskvo) – la aktuala rekordo de Pollando.
La 1-an de aŭgusto 2015 iĝis la unua virino, kiu transpasis 80 m, kun la rezulto 81,08 m. La 15-an de aŭgusto 2016 en Brazilo akiris laŭvican mondrekordon (82,29 m), kiu validis nur dum 13 tagoj. Ĝi estis plibonigita de ŝi mem la 28-an de aŭgusto 2016 dum Memorialo al Kamila Skolimowska en Varsovio kaj nun egalas al 82,98 m.
Distingoj
Septembre 2009 Anita Włodarczyk estis distingita de pola prezidento Lech Kaczyński per Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Masaya Sato
Masaya Sato (佐藤 将也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Thespa Kusatsu, FC Ryukyu kaj Fujieda MYFC.
Sotterhausen
Sotterhausen  estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urba komunumo Allstedt en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Sangerhausen. La 30-an de junio 2013 la loĝloko havis 241 loĝantojn.
École nationale supérieure des mines de Paris
La École nationale supérieure des mines de Paris (École des mines de Paris, Mines ParisTech) estas franca altlernejo pri minoj. Ĝi estis kreita per reĝal dekreto de Ludoviko la 16-a en la 19a de Marto 1783. .
En 1967 la altlernejo etendiĝis al Fontainebleau kaj Évry, kaj en 1976 al la teknologia zono de Sophia Antipolis en sudoriento de Francio.
La moto de la altlernejo estas jena: "Teorio kaj Praktiko".
5119 Imbrio
5119 Imbrio estas mezgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la « Troja Tendaro ».
Elam (apartigilo)
Elam aŭ Elamo estas la nomo de:
5119 Imbrio
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 8-an de septembro 1988 de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Imbrio, filo de Mentoro kaj edzo de Medesikasto, filino de Priamo. Li batalis por defendi Trojon kaj estis mortigita de Teŭkro.
Elam (apartigilo)
Elam estas familia nomo de jenaj personoj:
Nigrakrona aremono
La Nigrakrona aremono (Arremon abeillei) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonoj.
Ĝi troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Kvankam ĉiu membro de tiu genro montras nigrablankan kapobildon, tiu ĉi montras pli nigran bildon, nome kun nigraj krono (kio nomigas la specion) kaj kapo kie rimarkindas blankaj superokula strio al kolflanko kaj gorĝareo; sub tiu estas nigreca brustozono kiu separigas tiun el pli subaj blankecaj partoj kun grizaj flankoj. La subaj partoj estas pli grizaj kun olivverdecaj nuancoj. Ankaŭ la beko estas griza.
14224 Gaede
14224 Gaede estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Allison Gaede, mentorino de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2001. Ŝi estis instruistino ĉe la Reyburn Intermediate School de Clovis (Kalifornio, Usono).
Cejkov
Cejkov, hungare Céke estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Cejkov situas laŭ flankovojoj. Trebišov troviĝas 19 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La vilaĝo mem menciiĝas en 1381 en formo "Cheke", en 1404 fortikaĵo malkonstruiĝis laŭ ordono de Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio). En 1439 tamen bienulo Marteno Cékei akiris kaj rekonstruis ĝin. En 1670 oni bruldetruis la vilaĝon. En 1831 la loĝantoj partoprenis en ribelo ĥolero. En 1910 loĝis en Céke 1029 da homoj, (905 hungaroj, 112 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Céke apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sátoraljaújhely, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Céke rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Cejkov 1239 da homoj, (1200 slovakoj).
5905 Johnson
5905 Johnson estas tre malgranda, meze hela duopa asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio kaj en orbita resonanco 5:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kolonelo-leŭtenanto  Lindley N. Johnson, organizanto de la aktiva gvato de la kosmo por malkovri kaj sekvi la apudterajn objektojn. Li kontribuis al la disvolviĝo de la JPL-a projekto Near Earth Asteroid Tracking.
Satelito
Tiu satelito havas orbitan periodon de 0,9077 ± 0,00002 tagoj (21,785 horoj), la granda duonakso de ĝia orbito estas proksimume 9,3 km kaj ĝia diametro estas 1,78 ± 0,18 km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Triparta ario
La triparta ario (itale da capo aria) estis muzika formo grava en la baroka epoko. Ĝin kantis solisto kun akompano de instrumentoj, ofte malgranda orkestro. La triparta ario estis ofta en la ĝenroj opero kaj oratorio.
La triparta ario estas en triparta formo. La unua sekcio estas kompleta muzika tuto finiĝanta per la tonika tonalo, kaj ĝin oni principe povus kanti sola. La dua sekcio kontrastas kun la unua per sia muzika teksado, tono, kaj iafoje ankaŭ rapido. La tria sekcio kutime ne estis elverkita de la komponisto, kiu simple specifis la instrukcion da capo (itale "de la kapo", aŭ de la supro [de la paĝo]), kiu indikis, ke la unua sekcio ripetiĝu plene.
La triparta ario dependis por sia sukceso de la kapablo de la kantisto improvizi variaĵojn kaj ornamojn dum la tria sekcio, por ke ĝi ne estu nura ripetaĵo de la unua. Tiel estis aparte ĉe tripartaj arioj verkitaj en malpli viglaj rapidoj, en kiaj la okazoj por improvizado, kune kun la risko de enuo, estis pli grandaj. Improvizado de variaĵoj kaj ornamoj estis kapablo, kiun ĉiuj solistaj kantistoj lernis kaj devis lerni. La maloftiĝo de tiu ĉi kapablo post la baroka epoko eble kaŭzis tion, ke la triparta ario enfine akiris reputacion de muzike seninteresa formo. La movado de aŭtentika ludado, komenciĝinte en la meza dudeka jarcento, reenkondukis improvizadon en la ludadon de tripartaj arioj, kvankam tiu praktiko ankoraŭ ne universaliĝis, eĉ inter aŭtentikludaj artistoj.
La oratorio Mesio de Händel (1742) inkluzivas du bone konatajn tripartajn ariojn, "Li estis malŝatata" (por aldaj solistoj) kaj "La trumpeto sonos" (por baso). La fama kantato Jauchzet Gott in allen Landen de J.S. Bach (BWV 51, 1731) komenciĝas per brila triparta ario por soprano, trumpeta solisto, kaj arĉinstrumentoj.
Levente
Levente estas donita nomo, ĝin uzas nur hungaroj. Krom famaj nomportantoj, lian nomon portis Levente–II, hungara trejna, kuriera aviadilo.
Famaj nomportantoj:
Dromaiedoj
Dromaiedoj (latine: Dromaiidae) aŭ Dromiceoj estas familio de Casuariiformes birdoj, kiujn oni dividas en du genrojn: Dromaius kaj Emuarius †.
Serio ĈS8 de SZD
ĈS8 (ruse ЧС8 kiel ĉeĥoslovaka) estas elektra lokomotivo, kiu estis produktita en jaroj 1983 - 1989 en Ĉeĥoslovakio de kompanio ŠKODA TRANSPORTATION a.k. por Sovetunio (sume estis produktitaj 82 lokomotivoj de tiu ĉi tipo). Hodiaŭ oni povas ilin vidi en Ukrainio kaj Rusio. Maksimuma rapideco estas 160 km/h, ŝpuro estas 1 524 mm.
Udavské
Udavské (hungare Udva) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La slovaka historia loknomo estis Udva.
Situo
Udavské situas ĉe kunfluejo de Laborec kaj rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo preteriras. Humenné troviĝas je 6 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317 en formo "Vadna". En 1831 kaj en 1873 epidemioj pri ĥolero okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Udva 813 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Udavské 1256 homoj (1188 slovakoj).
Kizilovo (Simferopola distrikto)
Kizilovo estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 647 homoj.
Geografio
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto ĉe la maldekstra bordo de la rivero Almo apud la digo de la Partizanska akvorezervujo. La vilaĝo situas sur la deklivoj de unu el la kuestoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro, tial la varieco de la absolutaj altoj ene de la vilaĝo estas sufiĉe granda (de 240 ĝis 330 metroj).
Kizilovo situas proksimume 8 kilometrojn sude de Simferopolo; la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Kaŝtanovo (situanta kilometron nord-oriente) kaj Malinovko (situanta 1,5 kilometrojn nord-okcidente).
Historio
La unuaj fidindaj historiaj mencioj pri la vilaĝo (menciita kiel Kara Agaĉ) aperis en la jaro 1784. Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (menciita jam kiel Karagaĉ) havis 19 kortojn kaj estis loĝata de 104 krime-tataroj. Meze de la 19a jarcento la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis pro la elmigrado de krime-tataroj en Turkion: la statistikaj dokumentoj de la jaro 1864 mencias nur 5 loĝantojn.
Fine de la 19a jarcento la vilaĝo iom post iom rekreskis; en la jaro 1887 ĝi estis loĝata jam de 26 homoj. Komence de la 1920aj jaroj en la vilaĝo aktive evoluas agrikulturo.
Diference de multaj aliaj krimeaj vilaĝoj la krime-tatara nomo Karagaĉ ne estis ŝanĝita baldaŭ post la Dua mondmilito. Tamen, la 8an de septembro 1958 per la decido de la krimea Plenum-komitato oni ŝanĝis la statuson de la vilaĝo al tiu de loĝloketo kaj atribuis al ĝi la nomon Kizilovka (la status-ŝanĝo estis verŝajne kaŭzita de la planoj pri konstruado de la Partizanska akvorezervuo tuj apud la vilaĝo; la rusa nomo signifas laŭvorte «kornus(riĉ)a»). Per la decido de la parlamento de Aŭtonoma Respubliko Krimeo la 19an de decembro 2007 la loĝloko denove ricevis la statuson de vilaĝo. Per la decido de la ukraina parlamento la 15an de marto 2012 la nomo de la vilaĝo estis ŝanĝita de Kizilovka al Kizilovoje.
Fine de la 1990aj jaroj la loĝantaro de la vilaĝo multe kreskis pro la amasa reveno de la krime-tatara loĝantaro (kiu estis deportita el Krimeo en 1944).
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 674 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 603 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 10 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 203.
La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas pri agrikulturo; parto de la loĝantaro laboras pri priservado de la Partizanska akvorezervujo (kiu estis finkonstruita en 1966 kaj estas unu el la tri fontoj, provizantaj Simferopolon per akvo). Per la busa transporto Kizilovo estas ligita al Simferopolo kaj aliaj najbaraj vilaĝoj.
Ĉonĝuo
Ĉonĝuo, en korea alfabeto 청주 (prononco, en ĉina skribo 淸州, laŭ la angla reviziita latinliterigo de la korea Cheongju-si, laŭ sistemo McCune-Reischauer Ch'ŏngju-si), estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio, kie estas provinca ĉefurbo.
Historio
Ekde la antikvaj tempoj la urbo estis grava provinca urbo. La unua mencio okazis en 940. En 1908 ĝi perdis esti provinca ĉefurbo. En 1949 Ĉonĝuo iĝis oficiale grandurbo kaj en 1989 ĝi denove iĝis centro de provinco.
Klimato
En Ĉonĝuo jare pluvas (aŭ neĝas) po 1239 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro. Tiam la temperaturo atingas foje 30 'C-ojn, inter decembro-marto tio falas sub frostopunkto.
Mariska Karácsonyi
KARÁCSONYI Mariska [pr. kara:ĉonji], edzino de József B. Szabó, estis hungara aktorino naskiĝinta en Deĵo la 3-an de marto 1875 kaj mortinta en Arado, la 16-an de novembro 1903.
Kariero
Karácsonyi debutis en la trupo de Kálmán Egri, poste dum tri jaroj ŝi estis anino de la trupo de Péter Deák, dum du jaroj de Ignác Krecsányi. Ŝi aperis en Segedo, Győr, ekde majo de 1902 en la trupo de Gyula Zilahy en Arado. Ŝi mortis pro sepso.
Listo de francaj ministroj pri sociala agado
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecajn pri sociala agado, solidareco, sociala kaj profesia integriĝo, integriĝo, socia kunligo aŭ batalo kontraŭ ekskludo.
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Kalvinana preĝejo (Balatonfüred)
Historio
Komence la kalvinanoj havis diservojn en la tre proksima Kalvinana preĝejo (Balatonarács). En Balatonfüred la kalvinisma kirko estis konstruita inter 1826-1830. Pli frue nur sonorilostablo funkciis, kies sonorilojn metis en la preĝejturon jam en 1828. József Angster faris la orgenon en 1884. La turopinto estis trakonstruita en 1922. Malantaŭ la kirko etaĝa domo estis konstruita en 1982. Sur la etaĝo troviĝas loĝejo de la pastro, sur la teretaĝo estas kunvena ĉambro kaj la oficejo. La kirko mem en 2004 estis renovigita.
Interesaĵo: la plej fama diserva partoprenanto estis Mór Jókai, kiu havis tie ripozdomon.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej alte la turo altiĝas. Inter la enirejo kaj turopinto 3 fenestroj estas videblaj. Ankaŭ la navo havas enirejon. La fenestroj en la navo jam estas ŝanĝitaj, ili disrompas la originan stilon. Kaj ekstere kaj interne la muroj estas plene blankaj. Interne 2 galerioj troviĝas.
Ngozi Okonjo-Iweala
Ngozi Okonjo-Iweala, naskiĝinta, estas niĝeria politikisto. Ŝi ankaŭ havas usonan civitanecon de 2019.
Financministro de Niĝerio de 2003 ĝis 2006 kaj de 2011 ĝis 2015, ŝi laboris por redukti la koruptadon kaj la publikan ŝuldon. Inter ĉi tiuj du mandatoj, ŝi estis ministro pri eksterlandaj aferoj kaj poste administra direktoro de la Monda Banko. En 2021, ŝi fariĝis ĝenerala direktoro de la Monda Komerca Organizo.
Persona situacio
Ngozi Okonjo-Iweala naskiĝis la 13-an de junio 1954 en Ogwashi-Uku, en la Niĝera Delto, de profesorino pri sociologio kaj profesoro pri ekonomio. Ŝiaj gepatroj estas tradiciaj estroj, de reĝa rango. Ŝi finis siajn bakalaŭrajn studojn en Usono en Harvard University kaj la Masaĉuseca Instituto pri Teknologio (MIT).
Komenco ĉe la Monda Banko
Ŝi aliĝis al la Monda Banko en 1982, kaj zorgis la projektojn financitajn de ĉi tiu organizo ĉeloke, poste fariĝis sekretario de la direktoraro de la Banko laŭ peto de James Wolfensohn.
Unua mandatperiodo kiel ministro pri financoj
En 2003, la niĝeria prezidanto Olusegun Obasanjo vokis ŝin fariĝi ministro pri financoj; ŝi estis la unua virino, kiu okupas ĉi tiun postenon en sia lando. Ŝi forlasas Vaŝingtonon, kie loĝas ŝia edzo kaj kvar infanoj, por reveni al sia naskiĝlando. Sub ŝia gvidado, ŝtataj industriaj entreprenoj estis privatigitaj, kaj konkurenco disvolviĝis en telekomunikado. Ŝi batalis kontraŭ korupto, publikigante la enspezojn de la naftoindustrio same kiel la sumojn pagitajn al lokaj komunumoj, tiel ke "la nafta mono iras al lernejoj kaj hospitaloj anstataŭ al la poŝoj de kelkaj". Por kontraŭkorupta specialisto Sarah Chayes, Ngozi Okonjo-Iweala tamen lanĉis nur "kelkajn reformojn pri travidebleco", denuncante la fakton, ke "preskaŭ miliardo da dolaroj malaperis ĉiumonate el la kaso de la ŝtato, kiam ŝi respondecis pri la financoj". Ŝi lanĉas maldungajn procedurojn pri ministroj, juĝistoj, militistoj, guberniestroj kaj la estro de la nacia polico, gajnante la kromnomon "Okonjo-Wahala" (en la joruba lingvo, kiu povas esti tradukita kiel "la incitema"). Ŝi ankaŭ dediĉas sian energion al redukto kaj retraktado de la publika ŝuldo de sia lando kaj sukcesas sufiĉe bone: fakte, tri kvaronoj de la ŝuldo de Niĝerio (30 miliardoj da dolaroj) estis nuligitaj. La kreditorlandoj de la Pariza Klubo kreas specialan repagan programon por Niĝerio, kaj nuligas 18 miliardojn da dolaroj en ĉi tiu ŝuldo.
La rezultoj de ŝia mandato estas precipe markitaj per la ŝparado de unu miliardo da dolaroj en repagoj jare, jara inflacio reduktita de 23% al 11%, kaj malneta enlanda produkto multobligita per preskaŭ tri. Ĝi ankaŭ kreis specifan fonduson por afrikaj virinaj firmaestroj.
Ministro pri eksterlandaj aferoj
En 2006, proksime de la prezidanta baloto, ŝi ricevis alian ministerion, tiun pri Eksterlandaj Aferoj. Ŝi estas denove la unua virino, kiu okupas ĉi tiun postenon en sia lando. Sed ŝi ne restis longe kaj, post du monatoj, preferis forlasi la registaron, la periodo malpli emis al fondaj agoj.
Ĝenerala direktoro de la Monda Banko
Disponebla denove, ŝi estis redungita en 2007 de la prezidanto de la Monda Banko, Robert Zoellick, kiu igis ŝin ĝia administra direktoro. En 2012, ŝi estis kandidato por iĝi ĝia prezidanto. La 14an de aprilo 2012 ŝi ricevis la subtenon de sia iama konkuranto José Antonio Ocampo, sed la usonano Jim Yong Kim estis nomumita al ĉi tiu posteno malprofite de ŝi la 16an de aprilo 2012.
Dua mandatperiodo kiel ministro pri financoj
Intertempe ŝi denove iĝis Ministro pri Financoj, de 2011 ĝis 2015. Unu el ŝiaj ĉefaj decidoj estis ĉesigi subvenciojn al benzin-vendistoj, kiuj duobligis la prezon de karburaĵo ĉe la pumpilo, por financi investojn pri infrastrukturoj kaj pri la sano de graveduloj. La 9-an de decembro 2012 ŝia patrino estis kidnapita, la kidnapintoj postulis elaĉetan monon kaj ŝian eksiĝon. Sed, 83-jaraĝe, ŝia patrino sukcesis eskapi siajn kaptintojn.
Gavi Alliance
En septembro 2015, forlasante la registaron, ŝi fariĝis prezidanto de la direktoraro de GAVI Alliance, organizo antaŭeniganta aliron al vakcinado en Afriko. Ŝi sukcedas je Dagfinn Høybråten, norvegan sanministron, kiu fariĝis ĝenerala sekretario de la Nordlanda Konsilio de Ministroj.
Ĝenerala direktoro de la MOK
En 2020, ŝi estis kandidato por la ĝenerala administrado de la Monda Komerca Organizo, en konkurado kun la sudkoreina Yoo Myung-hee. Ĉi-lasta demisiis komence de 2021, kaj Ngozi Okonjo-Iweala estis nomumita plenuma direktoro de la organizo en februaro 2021. Ŝi estis la unua virino kaj la unua afrikano, kiu okupis ĉi tiun postenon. Ŝi ekprenis siajn funkciojn la 1-an de marto, 2021.
Aliaj engaĝiĝoj
Ngozi Okonjo-Iweala estas kunprezidanto de la Tutmonda Komisiono por Ekonomio kaj Klimato, kun Nicholas Stern kaj Paul Polman. Ŝi ankaŭ estas Prezidanto de la administrista konsilio de la Instituto Nelson Mandela, kadra organizaĵo de la afrikaj institutoj pri scienco kaj teknologioj, Prezidanto de la administrista konsilio de la Afrika Universitato de Scienco kaj Teknologio de Abuĝo kaj administranto de la Carnegie Fondaĵo por Internacia Paco.
Premioj
En 2019, Ngozi Okonjo-Iweala estis elektita al la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj. En 2017, ŝi ricevis la Premion Madeleine K. Albright por Tutmonda Disvolvo de la Aspen-Instituto, la Virinan Ekonomian Povigan Premion de WEConnect International kaj la Avangardan Premion de Universitato Howard. En 2016, ŝi ricevis la Premion Potenco kun Celo de la Devex Development Communications Network kaj la Tutmondan Justecon-Premion de la Tutmonda Akcia Iniciato en rekono de sia kontribuo al daŭripova disvolviĝo. Ŝi ankaŭ ricevis altajn naciajn honorojn de la Ebur-Borda Respubliko kaj la Respubliko de Liberio. Ŝi finfine ricevis la Eŭropan Heroan Premion de la revuo TIME en 2004, estis nomumita Financa Ministro de la Jaro (Revuo Afrika Investanto, 2014), Financa Ministro de la Jaro por Afriko kaj Mezoriento (Le Banquier, 2004), Ministro de Tutmonda Financado de la Jaro (EUROMONEY, 2005), Financa Ministro de la Jaro por Afriko kaj Mezoriento (Revuo Emerging Markets, 2005) kaj Ministro de la Jaro (THISDAY, 2004 kaj 2005).
Burgo Perlenberg
La burgo Perlenberg, ankaŭ nomata Perleburg aŭ Perlenburg estas la ruino de montburgo ĉe la komunumo Bann proksime de Hohenecken en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Székely Hírmondó
Radaktoro
Ĝia ĉefredaktoro estas Károly Kocsis, Ágnes Ambrus.
Historio
En 1849 estis jam kun la sama titolo gazeto, sed ĝi aperis nur en kvar numeroj. Post la politika turniĝo en Rumanio en 1989 jam estis gazeto kun titolo Székely Újság, sed ĝi en marto 1991 ĉesis. Ekde marto 2010 ĝi aperas ĉiutage.
Aha-tago
Aha-tago estas festa tago, kiun ĉefe festas ŭonbulanoj en Iksan. Dum la tago okazas diversaj eventoj kaj ekspozicioj. Iksan-a filio de Korea Esperanto-Asocio propagandas Esperanton en tiu tago al urbanoj de Iksan. La nomo 'Aha-tago' originis el la historio de Ŭonbulismo, ke Sotesano(ĉefmajstro de Ŭonbulismo) tiutage mem gajnis sanktan instruon.
Alimena
Alimena estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Blufi, Bompietro, Gangi, Petralia Soprana, Petralia Sottana, Resuttano (CL), Santa Caterina Villarmosa (CL) kaj Villarosa (EN).
Las Labores
Las Labores (La taskoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas laboreños. La censita populacio en 2010 estis de 659 loĝantoj kaj la denseco estas de 19,3 loĝ/km².
Situo
Las Labores estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Manĉa Centro en la nordorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 650 m. La areo de ties teritorio estas de 34.14 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°16′28″ N 3°31′07″ Ok.
La municipa teritorio, kiu enhavas proksimume 34 km² limas norde kun Herencia, oriente kun Puerto Lápice, sude kun Arenas de San Juan kaj okcidente kun Villarrubia de los Ojos.
Ekonomio
Agrikulturo (Vitoj) kaj brutobredado (kokoj, porkoj, kaproj kaj ŝafoj). Produktado de vino, aliaj likvoroj kaj de olivoleo.
Historio
Ĝis la 17a jarcento la vilaĝo nomiĝis Las Labores de San Juan, ĉar naskiĝis kiel submunicipo dependa de Arenas de San Juan, sed pro la plej saneca kvalito de ties terenoj, pli malproksimaj de Tablas de Daimiel, la populacio tie laboranta ekloĝis tie definitive kaj la 22an de januaro de 1843 la domaro sendependiĝis. Tie loĝis dekomence loĝantoj de Herencia.
Perpezac-le-Blanc
Perpezac-le-Blanc - jen france, okcitane respektive gaskone Perpesac lo Blanc - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
Perpezac-le-Blanc situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Palio (Sieno)
Palio delle contrade [pAlio delle kontrade] estas ĉevalkurado okazante dufoje ĉiujare en itala urbo Sieno. Ĉevalo kaj rajdanto reprezentas unu el la deksep contrade ("kvartaloj") kaj vestas laŭ ties blazonoj.
La kvartaloj estas Aquila (Aglo), Bruco (Raŭpo), Chiocciola (Heliko), Civetta (Strigo), Drago (Drako), Giraffa (Ĝirafo), Istrice (Histriko), Leocorno (Unukorno), Lupa (Lupino), Nicchio (Ŝelo), Oca (Ansero), Onda (Ondo), Pantera (Pantero), Selva (Arbaro), Tartuca (Testudo), Torre (Turo) kaj Valdimontone (Virŝafo).
Ambaŭ kuradoj okazas je la 2-a de julio (Palio di Provenzano) kaj la 16-a de aŭgusto (Palio dell'Assunta), kaj konsistas de nur 10 ĉevaloj, kio limigas la nombron da kunkonkursantaj kvartaloj.
Oni kuras trifoje ĉirkaŭ placo Piazza del Campo, kies rando estas kovrita per pluraj centimetroj da tero por la okazaĵo. Rajdantoj (fantini) rajdas sen selo. En la ekolinio estas loko por nur 9 ĉevaloj. La 10-a (rincorsa) restas post la ceteraj 9. Loka oficialulo Mossiere signalas ekon, post kontroli, ke ĉiu cevalo situas en ĝusta loko. Tiam, per mekanismo, li forprenas eko-ŝnuron canapo.
Houdan (stacidomo)
Houdan estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Houdan, en departemento Yvelines, regiono Francilio.