cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trampolino
Trampolino aŭ saltigilo estas gimnastika kaj refreŝiga aparato konsistanta el unu peco de alligita forta ŝtofo super ŝtala skeleta konstruo. La ŝtofo ne estas elasta de si mem, sed ĝi estas alligita per risortoj al kadro, kiu peligas saltanton supren aeren.
Aŭtoŝoseo Albanio-Kosovo
La Aŭtoŝoseo Albanio-Kosovo (ankaŭ konata kiel la Koridoro Durrës-Kukës en Albanio, Koridoro Vermice-Merdare kaj Ibrahim Rugova Highway en Kosovo, kaj Rruga e Kombit ĝenerale) estas 4-voja aŭtoŝoseo konstruata inter Albanio kaj Kosovo. Ĝi estas la unua tiaspeca aŭtoŝoseo se temas pri ligado de la du landoj. Poste, kiam la kosova parto de la projekto estos finita, la aŭtoŝoseo interligos la havenon de Durrës en Adriatiko kun la Tuteŭropa koridoro X.
Stefan Aleksander Okrzeja
Stefan Aleksander Okrzeja [STEfan alekSANder okŜEja] ps. "Witold", "Ernest" (naskiĝis la 3-an de aprilo 1886 en la vilaĝo Dębe Wielkie, mortis la 21-an de julio 1905 en Varsovio) estis laboristo, membro de Pola Partio Socialista (PPS) kaj de la Batalorganizo de PPS, socialisma kaj porsendependeca aktivulo. Kaptita de la polico dum atako al polica distrikto en Praga. La ago estis parto de atenco kontraŭ la ĉefo de polico Karl Nolken. Okrzeja estis kondamnita al morto kaj pendumita sur la deklivoj de la Varsovia Citadelo. Post la morto li fariĝis simbolo de revoluciaj kaj sendependecaj luktoj.
Infanaĝo
Stefan Okrzeja naskiĝis en la familio de Walenty Okrzeja, 26-jara vojgardisto, kaj 20-jara Helena Cieślińska (mortis en 1949 ), en la vilaĝo Dębe Wielkie en Mazovio (hodiaŭ la Distrikto Miński, Mazovia provinco).
Baldaŭ post lia naskiĝo la liaj gepatroj transloĝiĝis al Varsovio. Ili ekloĝis en Praga ĉe la strato Wołowa 30. En la aĝo de 10 jaroj Okrzeja eklernis en duklasa urba lernejo, en kiu li diplomiĝis kun distingo. Poste li frekventis kromlecionojn kaj sekretajn kursojn. Pro la malfacilaj financaj kondiĉoj de la gepatroj li devis eklabori. Li pentris florojn sur emajlaj ujoj en la emajlejo "Labor" en Praga. Post konflikto kun la mastro li ŝanĝis la laborejon kaj fariĝis seruristo en la emajlejo "Wulkan" ĉe la strato Namiestnikowska.
Defendo de Marcin Kasprzak
La 2-an de aŭgusto 1904 la Varsovia Laborista Komitato de PPS ekagis por defendi la arestiton Marcin Kasprzak. La 3-an de aŭgusto 1904 okazis manifestacio de PPS sur la strato Aleje Ujazdowskie. Stefan Okrzeja levis ruĝan standardon kun la surskribo "For al la milittribunaloj – PPS". La atendanta apude polico atakis kaj dispelis la manifestaciantojn. Okrzeja sukcesis ruli la standardon kaj eskapi. Li fariĝis membro de la Varsovia Laborista Komitato de Pola Partio Socialista.
La 28-an de oktobro 1904 li partoprenis amasan kontraŭmilitan manifestacion en Leszno, kiel standardisto estranta sian grupon. La manifestacio estis ege brutale dispelita de la polico kaj armeo. Okrzeja estis severe batita kaj vundita. Ĉi tiu evento instigis la organizadon de armita manifestacio.
En la Varsovia konferenco de PPS kun partopreno de cent delegitoj (nomata "la konferenco de la cento") sub la gvidado de Józef Kwiatek, Wacław Jankowski kaj Wacław Komorowski, oni decidis respondi al la atakoj de la carisma polico per armiloj. La armilojn (38 revolveroj n) kontrabandis el eksterlando Walery Sławek, unu el la ontaj gvidantoj de la Konspir-Batala Organizo de PPS.
Sur la placo Grzybowski
La 13-an de novembro 1904 okazis la unua, de 1863, armita konflikto kontraŭ trupoj de la armeo de Rusia Imperio sur la placo Grzybowski en Varsovio. La organiza kerno de la manifestacio, kunvokita de Pola Partio Socialista, estis grupo de ĉirkaŭ 60 membroj de de batalgrupoj de PPS de Bolesław Berger, el kiuj dekkelko havis armilojn. Multaj miloj da homoj venis al la manifestacio. Post kiam la homamaso forlasis la preĝejon, standardisto Stefan Okrzeja levis standardon kun la vortoj "PPS. For al milito kaj carismo! Vivu la Libera Pola Popolo!". Kiam la polico proksimiĝis al la flago, Okrzeja kaj la aliaj pafis, kio kaŭzis interpafadon. En la konfuzo, la batalantoj sukcesis marŝi al la strato Świętokrzyska, sekve al Marszałkowska, kaj eskapis de la postkuro.
En februaro 1905, kune kun Bronisław Żukowski, laŭ ordono de Bolesław Bereger "Kuroki", li devis atenci la ĝeneral-guberniestron de Varsovio Miĥail Ĉertkov. La atako estis okazonta ĉe la Viena Stacidomo, kiam Ĉertkov estis forveturonta al eksterlanda kuracado. Tamen la ago ne okazis – la guberniestro ne forveturis pro malsano. Kelkajn tagojn poste, kune kun Żukowski, li estis elektita de Aleksander Prystor "Katajama" por organizi la unuajn strukturojn de la Konspira-Batala Organizo de PPS. Du batalgrupoj formiĝis. La grupo gvidata de Bronisław Żukowski "Harakiri" elektita el la distriktoj "Wolska", "Jerozolimska", "Mokotowska" kaj "Dolna" konsistis el sep homoj. En la trupo de Okrzeja "Ernest", elektita el la distriktoj "Praga" kaj "Powązki", troviĝis Stanisław Zieliński "Sewer", Kazimierz Dobrowolski "Kazik", Szloma Eksztajn "Chłop" kaj NN. Post organizado de la grupoj, ĝiaj membroj retiriĝis tute de la agitado kaj komencis trejnadon per armiloj.
Atenco al la policestro Nolcken
La plej grava kaj lasta batala ago de Stefan Okrzeja estis partopreno en fama atako kontraŭ la policestro kolonelo barono Karl Nolcken, malamata de la loĝantaro de Varsovio. La 26-an de marto 1905 trupo de Batalorganizo de PPS disiĝis en du grupojn. Tiu sub la komando de Okrzeja devis ĵeti bombon sur la 7-an polican distrikton en Praga (str. Wileńska 9) por venigi Nolcken al la loko de la atako. La dua grupo sub la komando de Bronisław Żukowski kaj Aleksander Prystor devis ataki Nolcken. La plano estis sensukcesa – la policestro sidanta en kaleŝo mane rebatis la bombon ĵetitan de batalanto. Rezulte de la eksplodo li estis grave vundita, sed travivis.
István Knoll
KNOLL István (pr. knol iŝtva:n) estis hungara inĝeniero pri mekaniko, laŭreato de Kossuth-premio (1960) naskita en Oravicabánya la 20-an de aprilo 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 12-an de novembro 1970.
Stefan Aleksander Okrzeja
Atenco al la policestro Nolcken
Okrzeja, tamen, ne havinte sperton, ĵetis bombon sur la polican distrikton de tro proksima distanco, pro kio li mem estis vundita kaj duonsvenigita. Rezulte li perdis la orientiĝon kaj iris en korton anstataŭ en pordegon. Atakita de distriktopolicisto, Okrzeja ĉirkaŭpafadis kaj mortigis la policiston. Kaptita, li estis batata ĝis senkonsciiĝo.
István Knoll
Biografio
István Knoll diplomitiĝis en la teknikuniversitato de Budapeŝto (1941), poste li iĝis projektinĝeniero de la fabriko de aviadiloj en Budapeŝto, en 1945 uzininĝeniero de la viandprilaborejo, de 1949 inĝeniero de la BARNEVÁL (Baromfiipari Igazgatóság, resp. Országos Vállalat), resp. sekciestro. Li partoprenis en la verkado de la libro Baromfiipari ismeretek. Li havis gravan rolon en la evoluigo de la industrio hungara pri kortbirdaro.
Stefan Aleksander Okrzeja
Kondamnita al morto
Okrzeja estis malliberigita en la 10-a Pavilono de la Varsovia Citadelo. Post la aresto de Okrzeja, laboristaj manifestacioj okazis por lia defendo. La 13-an de junio 1905 Stefan Okrzeja prezentiĝis antaŭ la Milita Distrikta Tribunalo en Varsovio. En tiu tago Pola Socialista Partio alvokis al ĝenerala striko en Varsovio. Okrzeja estis akuzita pri:
Laŭ peto de la patrino, la advokato de Okrzeja estis konata advokato, Stanisław Patek.
La 23-an de junio 1905 li estis kondamnita al senigo de rajtoj kaj al mortpuno per pendumo. Samtempe la tribunalo turnis sin al varsovia general-guberniestro Konstantin Maksimoviĉ petante pri malseverigo de la puno. La peto estis malakceptita. La puno estis efektivigita la 21-an de julio 1905 sur la deklivoj de la Citadelo. La ekzekutito estis entombigita en nekonata loko.
Familio
Stefan havis sep gefratojn: tri fratinojn kaj kvar fratojn. La nomon Stefan ricevis ankaŭ al lia frato Stefan Stanisław, naskita en 1907, leŭtenanta piloto, kiu mortis en septembro 1939.
La patro de Okrzeja, kiel fervojisto, estis evakuita profunde en Rusion en 1914 post la eksplodo de la unua mondmilito kaj mortis tie baldaŭ. La patrino de Okrzeja mortis la 10-an de novembro 1949 en Varsovio.
Omaĝo
Okrzeja eniris la panteonon de naciaj herooj ankoraŭ dum la revolucio de 1905. La tagon 21-a de julio 1906, kiu estis sabato, oni proklamis la "Tago de Okrzeja". En la unua datreveno de lia ekzekuto, la varsovia laborista komitato de PPS publikigis la alvokon "Al ĉiuj varsoviaj laboristoj", per kiu ĝi alvokis partoprenon en la datrevenaj solenaĵoj. La distriktaj PPS-organizoj okazigis dudek kelkajn laboristajn asembleojn en Varsovio. Similaj festoj okazis la 5-an de novembro 1916, kiam Tomasz Arciszewski kaj Norbert Barlicki parolis ĉe la Citadelo.
Tiutempe Okrzeja jam estis heroo de popolaj baladoj kantataj en Praga.
En Dua Pola Respubliko
De 1925 la nomon de Okrzeja havis la distrikta organizo de PPS en Praga. Kiel rememoris ĝia aktivulo Bronisław Lipiński:
En 1930 prezidanto Ignacy Mościcki postmorte premiis Okrzeja per la triaklasa Ordeno de Renaskiĝo de Pollando por elstara, ofera laboro por la Sendependeco en la vicoj de la Batalorganizo de Pola Partio Socialista kaj la 19-an de decembro 1930 per la Kruco de Sendependeco kun Glavoj. En la sama jaro oni inaŭguris memortabulon ĉe la strato Czerwonego Krzyża (la sidejo de la fervojista sindikato) en Varsovio. La tabulon malkovris Tomasz Arciszewski. Sur ĝi oni skribis:
Dum la dua mondmilito
Dum la germana okupacio en Pollando lian nomon havis inter aliaj la 3-a Bataliono de la Batalorganizo de PPS, kiu batalis en Wola dum la Varsovia Ribelo (ekzistis tie ankaŭ barikado nomata Stefan Okrzeja), kreita dum la Varsovia Ribelo 28-a Infanteria Divizio de la Enlanda Armeo kaj la 1-a Bataliono de rezerva infanteria regimento "Restauracja" de la 106-a Infanteria Divizio de la Enlanda Armeo komandata de subleŭtenanto Apoloniusz Józefowicz.
Kantono Franklin (Misisipio)
La kantono Franklin - angle Franklin County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio, kies nomo aludas al Benjamin Franklin, usona multfakulo kaj unu el la patraj fondintoj de Usono. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Paul R. Ehrlich
Paul Ralph EHRLICH (n. 29-a de majo de 1932, Filadelfio) estas elstara usona entomologo, specializita en lepidopteroj (papilioj). Li estas konata ankaŭ kiel esploristo kaj verkisto pri homa troloĝiĝo kiel en 1968 per The Population Bomb; li estas profesoro pri populacistudoj en la departemento de biologiaj sciencoj de la Universitato Stanford.
Teramikoj internacie
Teramikoj internacie (Friends of the Earth International, mallonge FoEI) estas internacia asocio kuniganta mediprotektajn organizaĵojn, reprezentita en 70 landoj.
La asocio estis fondita en 1971 de kvar organizaĵoj el Francujo (La Teramikoj), Svedujo, Usono kaj Britujo.
Strukturo
La sidejo de Teramikoj internaciee situas en Amsterdamo, Nederlando. La asocio estas estrataj de ekzekuta komisio, nomita "Executive Committee" aŭ simple ExCom, kiu estas elektita ĉiun duan jaron de la ĝenerala membraro. La sekretariaro estas dungita de la ExCom Dum la dujara kunveno estas akceptitaj la ĝenerala politiko kaj prioritatoj.
Membraj asocioj
Kuna bazo de ĉiuj membroorganizaĵoj estas la sendependeco de politikaj partioj kaj de ekonomiaj interesoj, laboro pri mediprotektado kaj loke kaj nacie kaj demokrata strukturo.
Teramikoj eŭropee
La tuteŭropan kunordigon de la membroorganizaĵoj estas farata de FoE Europe (teramikoj eŭrope). Ĝi gvidas tuteŭropajn kampanjojn kaj lobiadlaboras en Bruselo.
En julio 2007 fondiĝis junulara asocio junaj teramikoj eŭrope.
Laŭ raporto de Siim Kallas, vicprezidanto de la Eŭropa Komisiono kaj komisiisto pri administracio, aŭskulto kaj trompkontraŭstaro, FoE Europe ricevis en 2006 entute 6235.000 eŭrojn da subvencio de EU, tio estas pli ol la duono de ĝiaj enspezoj. Anja Leetz, reprezentantino de FoE Europe diris laŭ raporto de la gazeto Die Welt, ke tio tamen ne malhelpas la sendependecon de la organizaĵo.
Sinjaroj
La sinjaroj estas malgranda etno en Ĉado kaj Sudano (Okcidenta Darfuro). La sinjara lingvo, kiun parolas nur parto de la sinjaroj, apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La sinjaroj estas muslimoj kaj kulture apartenas al la furoj.
Saint-Josse-ten-Noode
Saint-Josse-ten-Noode (france: [sejnt-ĵos'-t'n-NO:D'] aŭ nederlande: Sint-Joost-ten-Node [sint-JO:ST-t'n-NO:D']) estas municipo en Belgio, unu el la 19 municipoj de la Brusela Ĉefurba Regiono.
(8487) 1989 SQ
(8487) 1989 SQ estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1989 de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Azia drongokukolo
La Azia drongokukolo Surniculus lugubris estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi troviĝas en suda Azio.
Jean Dondelinger
Jean Dondelinger, naskiĝinta la 4-an de julio 1931 kaj mortinta la 21-an de oktobro 2004, estis luksemburgia politikisto kaj diplomato. Li interalie estis komisaro en la dua periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1989 kaj 1993. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn kulturo kaj informsocio.
Azia drongokukolo
Tiu ĉi specio similaspektas kun la Nigra drongo aŭ Dikruro. Ĝi povas esti facile distingita pro ties rekta beko kaj la blanka striita ventro. Ĝi estas nestoparazito de etaj timaliedoj. Oni ne certas pri kiel aŭ ĉu la aspekto de drongo kaŭzas profiton al tiu ĉi specio.
Ĝi kunhavas la genron Surniculus kun la Filipina drongokukolo Surniculus velutinus. Tiu estis kutime traktita kiel subspecio de S. lugubris, sed ĝi povas esti separata kiel aparta specio sur la bazo de voĉo kaj junula plumaro.
Kelkaj ĵusaj pristudoj sugestas, ke la specio povas esti eĉ disigita en du rekonitaj formoj, nome Kvadrovosta kaj Forkovosta.
Tongil (pjongjanga metrostacio)
Stacio Tongil (통일역) estas metroa stacio de Chollima-linio de la Metroo de Pjongjango.
Dörpling
Dörpling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La Guerre des boutons (filmo)
La Guerre des boutons (La butonmilito) estas franca filmo de Yves Robert aperinta en 1962, adaptita de la romano La Guerre des boutons de Louis Pergaud, publikigita en 1912 kaj esperantigita en 1991.
Fraŭlingruo
Aspekto
Ĝi estas la plej malgranda el la gruoj, kun longeco de ĉ. 97 cm. kaj pezo de malpli ol 2,3 kilogramoj. Ĝi havas grizan koloron sur la tuta korpo, malhelgrizan sur la kolo, kun longaj blankaj plumtufoj ĉe la oreloj. La longaj griznigraj plumoj sur la brusto kaj internaj duagradaj flugplumoj havas formon de pajla pluvmantelo, tial oni nomas ĝin pajlmantela gruo.
Konduto
La pajlomantelaj gruoj flugas al la nestejoj en rekta linio aŭ en V-formo en la mezo de marto kaj ofte vivas kune kun ordinaraj gruoj. Ili krias akre. Ili aktivadas grupete sur vastaj herbejoj aŭ en fragmitejoj. Matene kaj vespere ili kolektiĝas ronde sur herbejo, iam en du aŭ tri vicoj. Kelkaj el ili eniras en la ciklon kaj "ekdancas". Ili, kun hirtigitaj brustplumoj, disetenditaj flugiloj kaj rektigita kolo, saltas,-kapbalanciĝas kaj krias trumpete. Kiam ili ĉesas "danci", kelkaj aliaj tuj anstataŭas ilin, tial la dancado daŭras senĉese. Ili forflugas ĉielen en aroj tuj post sekskuniĝo. En la meza aŭ lasta tagdeko de aprilo ili aktivadas en paroj. Ili demetas ovojn inter la mezo de majo kaj la unua tagdeko de jwio. Estas interese, ke ili ne korstruas neston, sed demetas ovojn sur salalkala terpeco, ĉirkaŭ kiu kreskas maldensaj fragmitoj, herboj, absintoj kaj fabplantoj.
La birdino ellasas kutime du ovojn, kiujn kovas la virbirdo kaj birdino alterne dum 28 tagoj. La eloviĝintaj idoj, tutkorpe kovritaj de lanugoj, kreskas rapide kqj pezas po pli ol 1 600 gramojn post nur 40 tagoj. En la fino de aŭtuno ili flugas suden kune kun siaj gepatroj por tie travintri.
NGC 7477
NGC 7477 (alia indiko — PGC 1245518) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
René Steichen
René Steichen, naskiĝinta la 27-an de novembro 1942, estas luksemburgia politikisto. Li interalie estis membro de la tria Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Union inter la jaroj 1993 kaj 1995. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn agrikulturo. René Steichen estas membro de la konservativa partio CSV de Luksemburgio.
Oglethorpe Universitato
La Oglethorpe Universitato aŭ Universitato Oglethorpe, en angla origine kaj oficiale Oglethorpe University, estas privata subgrada universitato (liberal arts college) en Brookhaven, interna ĉeurbo de Atlanta, en la usona ŝtato de Georgio. Ĝi estis fondita en 1835 kaj nomita laŭ James Edward Oglethorpe, la ŝtata fondinto. Ĝi lernigas ĉirkaŭ milon da studentoj.
La ŝtorma petrelo estas la maskoto de la Universitato Oglethorpe.
Kavalkado de la Tri Reĝoj
La Kavalkado de la Tri Reĝoj estas defilo de veturiloj tipa, en urboj de Hispanio, Andoro, Ĉeĥio, Pollando, en kelkaj urboj meksikaj de la subŝtato Guanajuato kiaj ĉe la municipo Irapuato kaj en la portugala urbo Monção, en kiuj aktoroj kiel la Tri Reĝoj (nome Melkioro, Gasparo kaj Baltazaro) kaj ties helpantoj ĵetas dolĉaĵojn aŭ ludiletojn al rifargantaj geinfanoj kiuj observas surstrate. Tio okazas plej ofte la vesperon de la 5-a de januaro. Tiu de Alcoy, Alikanto (Hispanio) estas konsiderata la plej antikva de Hispanio kaj eble de la mondo.
Tio okazas tradicie la vesperon de la 5-a de januaro kio supozigas malvarman veteron en la Norda Hemisfero. Laŭ tradicio la geinfanoj devas tuj enlitiĝi ĉar frumatene ili ricevas la donacojn alportitajn de la Tri Reĝoj kiujn ili jam mendis per letero. Laŭ la tradicio se la infanoj malbone kondutis dum la pasinta jaro ili ricevas karboforman dolĉaĵon.
Kobalevicja
Kobalevicja, ukraine Кобалевиця, ruse Кобаловица [kobalovica], slovake Kobalevice, hungare Gálfalva estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava, en municipo de Zahattja.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Gálfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Kobalevicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Loreto (Italio)
Loreto estas komunumo de Italio.
Rakontas la tradicio, ke en la nokto de la 10-a de decembro 1294 alvenis el Palestino al markia marbordo, fluge transportite de la anĝeloj, la Sankta Hejmo Nazareta, kie la Virgulino Maria ricevis la anunciacion de anĝelo. Tra la Adria Maro, el la loko de sia unua halto en Tersatto en Dalmatio, ĝi fine altteriĝis sur monteto ĉe arbaro, kies la nomo de la posedanto estis Laureta kaj sekve Loreto, kiel nomo de la urbo.
La baziliko de Loreto enhavas la Sanktan Hejmon, kie oni kultis ikonon pri la Virgulino, pentritan sur ligno, kiu, pro sia malhela koloro, estigis la tradicion de la kulto al la nigra madono. Pli freŝdataj hipotezoj emas subteni transporton faritan per homa mano de la muroj de la Sankta Hejmo, kiuj, enŝipigite, alvenis sur la loretan monteton el la Sankta Lando.
La sanktejo de la Sankta Hejmo de Loreto estis dum la tri jarcentoj de la Moderna epoko la plej famaj kaj la plej vizitataj pilgrimaj lokoj en la okcidenta mondo.
Sungoroj
La sungoroj estas etno en Ĉado kaj Sudano (Okcidenta Darfuro). La sungora lingvo (Assangori) apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La plej multaj sungoroj estas muslimoj. La sungoroj estas minimume pluraj 10.000 homoj.
Neologisma Glosaro
Neologisma Glosaro, subtitolita Eta postrikoloto al PIV, estas Esperanta vortaro. Ĝin publikigis la eldonejo Iltis. Ĝi estas verko de Henri Paul Vatré.
4 eldonoj:
Por ĉiu vorto ĝi proponas difinon, mencias referencojn kaj tradukojn en unu aŭ pluraj el la lingvoj franca, angla, hispana, germana, itala, scienca-latina.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1997 Neologisma Glosaro.jpg|Eldono de 1997 </Gallery>
Invarianta teorio
En matematiko, invarianta teorio signifas la studon de invariantaj algebraj prezentoj (ekvivalente, simetriaj tensoroj) por la ago de linearaj transformoj. Ĉi tio estas grava kampo de studo en la lasta parto de la dek-naŭa jarcento, kiam aperinta progreso en ĉi tiu aparta kampo (el la tuta aro de ebla matematikaj formulaĵoj de invarianto kun respekto al simetrio) estis la ŝlosila algoritma disciplino. Malgraŭ iuj heroaj klopodoj kies promesoj ne estis verigita, unu povas diri; sed multaj antaŭenigoj estis koneksaj. Aktualaj teorioj rilatantaj al la simetria grupo kaj simetriaj funkcioj, komuta algebro, modulaj spacoj kaj la prezentoj de grupoj de Lie venas de ĉi tiu areo.
En pli granda detaleco, por donita finidimensia vektora spaco V oni povas konsideri la simetrian algebron S(V), kaj la ago sur ĝi de Gl(V). Estas reale pli precize konsideri la projekcian prezenton de Gl(V), se oni deziras rezoni pri invariantoj: ĉi tio estas ĉar skalaro multipliko de la idento estos ago sur tensoro de rango r en S(V) tra la r-ona potenca pezo de la skalaro. La punkto estas tiam al difini la subalgebro de invariantoj I(V) por la (projekcia) ago. Oni estas, en klasika lingvo, rigardantaj je n-umoaj r-aĵoj, kie n estas la dimensio de V.
Nuntempe povus esti pli nature malkomponi la parton de S(V) de grado r en neredukteblajn prezentojn de Gl(V): la formulaĵo ĵus donita estas la sama kiel diri, ke oni estas koncernata nur kun la aperaĵon de unu-dimensiaj prezentoj. La prezenta teorio postulita venis poste, kvankam, kun Issai Schur.
Por doni la pli larĝan bildon: kio estis reale studita en la klasika fazo de invarianta teorio rilatas fakte al
kie V* estas la duala vektora spaco al V. Tio estas, la invariantoj kiel polinomoj koncernataj kontraŭgradientan aron de koordinatoj konvertantaj en duala maniero.
Estas kutime diri, ke la laboro de David Hilbert, pruvanta abstrakte, ke I(V) estas finie prezentata, metis finon al klasika invarianta teorio. Tio estas malproksima de la vero: la klasika epoko en la subjekto povis daŭri ĝis la finaj eldonoj de Alfred Young, je pli ol 50 jaroj poste. Eksplicitaj kalkuloj por apartaj celoj estas sciataj en modernaj tempoj (ekzemple de Shioda).
La moderna formulaĵo de geometria invarianta teorio estas pro al David Mumford, kaj emfazas la konstruadon de kvociento per la grupa ago kiu devus enkapti invariantan informon tra ĝia koordinata ringo. Ĝi estas subtila teorio, en, kiu sukceso estas ricevata per ekskludo de iuj 'malbonain' orbitoj kaj identigi aliajn kun 'bonaj' orbitoj. Apartigante evoluon de la signa maniero de invarianta teorio, videbla heŭristiko kombina notacio (skribmaniero), havas estas akirita.
21104 Sveshnikov
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Miĥail Leonidoviĉ Sveŝnikov, fama fakulo pri ĉiela mekaniko kaj astrometrio. Li estas ĉef-redaktoro de la Astronomia Almanako de la Rusa Mararmeo. De 2001 ĝis 2004, li direktis la Laboratorio pri la astronomiaj jarlibroj de la Instituto de Aplikata Astronomio de la Rusia Akademio de Sciencoj.
Toro (Italio)
Toro estas komunumo de Italio.
Damparis
Damparis estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Dole-Sud-Ouest). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Poul Dalsager
Poul DALSAGER (naskiĝis en 1929, mortis la 2-an de majo 2001) estis dana politikisto. Li interalie estis membro de la Eŭropa Komisiono Thorn, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1981 kaj 1985. En la Eŭropa Komisiono, li post la morto de la samlandano Finn Olav Gundelach dum 1981 transprenis ties postenon kaj sekve prezidis la fakojn agrikulturo kaj fiŝado. Poul Dalsager estis membro de la socialdemokrata partio SD de Danio.
Organika kombinaĵo
Organika kombinaĵo estas difinita ĉiu ajn karbona kombinaĵo en kiu tiu elemento ĉeestas oksidiĝa nombro malsupera je a +4. Tial ne eniras en tiu kategorio la karbonata acido kaj ties saloj, aŭ la bikarbonatoj kaj karbonatoj. Ankaŭ la karbona monooksido, kvankam posedanta oksidiĝan nombron malsuperan je a +4 kaj do povas inkluziviĝi en la difino, estas konsiderata neorganika kombinaĵo.
La adjektivo “organika” havas historiajn originojn: antikvajn epokojn, fakte, oni imagis ke la substancoj ekstraktitaj el histoj derivitaj el vivantaj organismoj, bestaj kaj vegetalaj, posedas apartajn propraĵojn devenantajn ĝuste el iliaj “organika” origino kaj ke, tial, esti sintezitaj aŭ esti persintezaj ekvivalentoj egalvaloras esti diferencaj pro malĉeesto de tiuj apartaj kvalitoj. La laboratoria sintezo de ureo en dua duono de 19-a jarcento aranĝita de germana kemiisto Friedrich Wöhler, kaj la konstato ke la sintezita ureo havas la samajn kemiajn kaj fizikajn propraĵojn de tiu ekstraktita el la urino, faligis tiun supozon kaj aldirektis al la nuna difino de “organika kombinaĵo” (1961). De tiam diversaj scienculoj aranĝis aliajn tiaspecajn organikajn kombinaĵojn.
Ĝenerale la organikaj kombinaĵoj estas konstituataj per skeleto de karbono kaj hidrogeno ligantaj iun aliatomon, kiel: oksigeno, sulfuro, fosforo, silicio
En la strukturoj de tiuj kombinaĵoj troviĝas grupoj ripetiĝantaj seriojn de atomoj kaj ligoj kiuj allasas al la molekulo propraĵojn kaj tipajn reakciajn kvalitojn. Tiaj grupoj estas nomataj organika sistemiko.
Klasado de organikaj kombinaĵoj
La organikaj kombinaĵoj estas dividitaj laŭ du grandaj klasoj: “alifataj” (identigeblaj per la litero R) kaj “aromataj”
La aromataj kombinaĵoj karakteriziĝas per la ĉeesto de unu aŭ pluraj ĉeneroj [aromataj) kiuj montras elektronikan delokadon, aŭ elektronojn π kiuj, anstataŭ aparteni nur al du atomoj kiel en la normalaj duoblaj ligoj, apartenas samtempe al ĉiuj atomoj de la ĉenero. La delokado igas la ligojn per π pli solidaj ol tiuj normalaj kaj tial provizas malsaman reakcian kondiĉon. Ĝenerale, rezultas aromataj la cikloj kun nombro de elektronoj egala al 4n + 2 kun n entijero pozitiva (regolo de Hückel).
La grupoj kiuj ne posedas aromatajn ĉenerojn restas nomataj “alifataj”
Kelkaj organikaj kombinaĵoj
La karbona skeleto de la hidrokarbonoj povas enteni ankaŭ ĉenerojn, oni parolas pri cikloankanoj
Se ĉeestas du al pli duoblaj ligoj karbono-karbono, oni parolas pri “duenoj”, "trienoj", “pluenoj”, ktp.
Gravaj klasoj de organikaj kombinaĵoj estas la alkoholoj, la aldehidoj, la ketornoj, la esteroj, la aminoj, la tioloj, la vitaminoj ktp.
Domo de Abbasioj
La Domo de Abbasioj estas granda historia doma muzeo en Kaŝano, Irano. Ĝi estis konstruita dum la lastaj jardekoj de la 18a jarcento kaj apartenis al riĉa komercisto de glasoj. Ĝi estas parte transformita en te-domon, tradician restoracion kaj malgrandan butikon. Aliaj tiaj domoj en Kaŝano inkluzivas la jenajn: la Domo de Boruĝerdioj, la Domo de Tabatabaioj kaj la Domo de Amerioj.
Referencoj
<references group="" responsive="">
2048 Dwornik
2048 Dwornik estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la planedologojn Stephen E. Dwornik kaj E. J. Dwornik.
(99300) 2001 RV52
(99300) 2001 RV52 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la 12-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas sufiĉe proksima de la orbita resonanco 3:2 kun Jupitero por esti rigardita kiel ano de la Hilda grupo, tamen, ĝia orbita discentreco estas relative malgranda : 0,03228 kiam la tipaj discentrecoj de la Hildaj asteroidoj estas inter 0,07 kaj 0,3.
Salikino
Salikino aŭ C13H18O7 estas kontraŭinflama kaj antireŭmata medikamento, kies kemia strukturo enhavas la la glukozan grupon kaj la salikila alkoholo. Ĝi estas trovata en la plantoŝeloj de la genro poploj el la familio de la salikacoj. Salikino estas ekstraktata el la ŝeloj de la saliko kaj posedas multajn farmakologiajn proprecojn kiel antifebra kaj analgezia.
Ĝi same trovatas en la oleo de kastoreo, kies dieto faras uzon de la ŝeloj de tiuj plantoj. La salikino akirita transformiĝas en salikata acido, kies agado estas tre simila al tiu de la aspirino. La historio de la salikino estas intime ligita al la malkovro de la aspirino. Kiam konsumita, la du partoj (la glukozo kaj la salikila alkoholo) de la molekulo disiĝas kaj aparte metaboliĝas.
Kelkaj homoj estas alergiaj aŭ sensivaj al salikatoj kaj spertas reakciojn similajn al tiuj produktitaj de la aspirino. Salikino ne devas preskribiĝi al homoj kun astmo, diabeto, guto, gastrito, hemofilio kaj kun stomakaj ulceroj. Salikino ankaŭ estas ne indikata al junuloj malpli ol 16-jaraj, gravedulinoj kaj mannutrantinoj.
Historio
Plantoj kiu enhavas kemiajn kuzojn de la aspirino antaŭ longe estis uzataj por kontrolado de doloro kaj febro. Ezemple, la salika ŝelo rekomendiĝas por kvietigo de doloroj kaj febroj antaŭ 2 mil jaroj aŭ pli. Ĉirkaŭ la jaro 400 a. K. la greka kuracisto Hipokrato instigis al siaj pacientoj maĉi la ŝelon de la salikarbo en la traktado de kapdoloro, febro kaj laceco.
Tamen, kvankam la salika ŝelo estis agnoskita kiel herba medikamento kontraŭ doloroj, la amara gusto, la limigita disponebleco de la ŝelo kaj la nelogikaj efikoj devigis la kuracistojn uzi narkozajn analgezikojn agintajn sur la centra nervosistemo. Do, tia konduto estis erara elekto por kontrolo de drogoj uzataj en la traktadoj de seriozaj doloroj. Finfine, en jardeko 1880, la aktiva agento de la salika ŝelo estis izolita, kaj rimedoj estis trovitaj por la sintezado de grandaj dozoj de ĉi-tiu kombinaĵo por komercaj uzoj.
Aspirino estis unue disvolvita ekde la salikino, kiu troviĝas en la ŝeloj de la salikacoj. Tiuepoke, la kemiistoj ekproduktis la kemian kuzon de la salikino, konatan kiel salikata acido kiu havis la samajn proprecojn de la salikino, sed ĝi estis pli facila produkti. En 1828, la germana apotekisto Johann Andreas Buchner (1783-1852) ĝin unuafoje izolis el la ŝelo de la saliko kaj samepoke la franca apotekisto Pierre-Joseph Leroux (1795–1870) donis la nomon al tiu komponaĵo, derivita el la latina salix. En 1874, Thomas Maclagan, skota fizikisto, unue uzis salikinon, por trakti pacienton afliktitan kun reŭmata febro. La metila salikato, iu derivaĵo de la salikino estis unue izolita en 1843 de William Procter ekde la Gaultheria procumbens.
Ferenc Herskovits
HERSKOVITS Ferenc (herŝkoviĉ) estis rumanihungara kuracisto, publicisto, verkisto naskita en Zazár la 31-an de decembro 1902 kaj mortinta en Bukareŝto la 4-an de junio 1935. Li estas la pli juna frato de Jenő Herskovits kaj Izidor Herskovits.
Kariero
Herskovits Ferenc diplomiĝis en la Universitato de Kluĵo (1926). Li laboris en Sanatorul Central de Bukareŝto, poste en la Judmalsanulejo de Galați. En la komenco de la 1930-aj jaroj li organizis la radiologian sekcion de la ŝtata malsanulejo de Zalău, pli poste li revenis en Bukareŝton.
Podzámčí
Podzámčí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kdyně, en distrikto Domažlice. Ĝi situas 1 kilometro de Kdyně. Estas ĉi tie registritaj 41 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654. En la jaro 1930 la vilaĝo havis 31 domojn kaj 151 loĝantojn.
NGC 7478
NGC 7478 (aliaj indikoj — KUG 2302+023, PGC 70418) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
XIA
La vorto havas plurajn signifojn:
Kalvinana preĝejo (Abod)
La Kalvinana preĝejo de Abod estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Abod.
Historio
La simpla, tre malgranda, romanika, katolika kirko estis konstruita en la dua duono de la 13-a jarcento. En la 15-a jarcento freskoj estis pentritaj, ekde la sekva jarcento jam la kalvinanoj uzis la preĝejon. Ili blankigis la murojn, la baldaŭa restaŭrado jam ne povis reaperigi la freskojn. En 1755 la kirko plene renoviĝis, en la 1870-aj jaroj la tegmento estis renovigita. En 1904 ĝi denove estis en tre malbona stato (vivdanĝera). En 1998 escepte la murojn ĉiuj partoj renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto ĉe vojkliniĝo. La fasado estas simetria, meze vestiblo kun la enirejo estas videbla. La navo havas supre lignan firstotureton. La rektangula absido estas pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo. Interne la muroj estis blankaj. La sonorilo estis kreita en 1619.
33012 Eddieirizarry
33012 Eddieirizarry estas malgranda malhela asteroido de la (preskaŭ ekstera) asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝia orbita duona grandakso estas 3,19963895 (kalkulita por la epoko 2458200.5  TDB), tio, kiu metas ĝin nur 54 000 km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝia nomo honoras Eddie Irizarry, astronomo ĉe la Sociedad de Astronomia del Caribe. Ĉe la Observatorio de Arecibo, li aranĝis kunvenojn pri asteroidoj kaj kometoj.
Prahejmregiono
Sub prahejmregiono oni komprenas la verŝajnan regionon, en kiu certa komuna praformo de iu lingvofamilio estis parolata, kaj kiun oni per lingvistikaj metodoj konklude eltrovis.
La Araba duoninsulo estas rigardata kiel prahejmregiono de ĉiuj ŝemidoj, Centrazio kiel prahejmregiono de ĉiuj turkaj etnoj. Sed Centrazio ankaŭ estas supozata ebla prahejmregiono de la hineŭropanoj respektive de la arjoj. Oni devas konstati, ke por ĉiuj tiuj lokigoj ankoraŭ ne ekzistas nedubleblaj pruvoj.
Historio de Moskva Ŝtata Universitato
Moskva Ŝtata Universitato estas la plej malnova rusia universitato. Ĝi estis fondita en jaro 1755. Fondo de la universitato en Moskvo fariĝis ebla danke al agado de la unua rusia akademiano Miĥail Vasiljeviĉ Lomonosov (1711-1765). En jaro 1940, dum festado de la 185-jara jubileo, al la universitato estis proprigita la nomo de M.V. Lomonosov. M.V. Lomonosov tre alte valorigis kreon de sistemo de supera klerado en Rusio. Ankoraŭ en jaro 1724 ĉe la Peterburga Akademio de sciencoj, fondita per Petro I, estis kreitaj universitato kaj gimnazio por preparado de sciencaj kadroj en Rusio. Sed la akademiaj insititucioj kaj la universitato ne sukcesis plenumi ĉi tiun taskon. Pro tio M.V. Lomonosov multfoje levis demandon pri fondo de universitato en Moskvo. Liaj proponoj, formulitaj en letero al Ivan Ivanoviĉ Ŝuvalov, fariĝis bazo de projekto de Moskva universitato. Ivan Ŝuvalov, favorito de imperiestrino Elizabeto, patronis disvolviĝon de la rusa scienco kaj kulturo, helpis multajn entreprenojn de M.V. Lomonosov.
Post konatiĝo kun la projekto de nova altlernejo, kiun prezentis la grafo, imperiestrino Elizabeto subskribis la 12-an de januaro (la 23-an de januaro laŭ la gregoria kalendaro) 1755 (en la tago de sankta Tatiana laŭ la ortodoksa eklezia kalendaro) ordonon pri fondo de Moskva universitato.
Nepivaj Vortoj
Nepivaj Vortoj subtitolita listo de 6800 vortoj ne troviĝantaj en la PIV, el kiuj kelkaj povas esti utilaj, estas vortaro kompilita de André Cherpillod. Ĝi enhavas tiujn vortojn kiuj ne troviĝas en Plena Ilustrita Vortaro. Ĝi estas eldonita ĉe la aŭtoro mem en 1988 en la urbo Courgenard.
Historio de Moskva Ŝtata Universitato
La solena inaŭgurado de la universitato okazis en tago de la jubileo de kronado de la imperiestrino la 26-an de aprilo (la 7-an de majo) de jaro 1755. Ekde tiam ĉi- tago estas tradicie festata en la universitato per studentaj festadoj, al ili estis samtempigitaj ĉiutaga scienca konferenco "Lomonosovaj legadoj" kaj tagoj de scienca kreado de la studentoj. Laŭ la plano de M. V. Lomonosov en Moskva universitato estis kreitaj 3 fakultatoj: filozofia, jura kaj medicina. Ĉiuj studentoj komencis sian kleriĝon sur la filozofia fakultato, kie ili ricevis fundamentan preparon pri naturaj kaj sociaj sciencoj. Eblis kontinui kleriĝon, specialiĝante sur la jura, la medicina aŭ sur la sama filozofia fakultato. Malsimile al universitatoj de Eŭropo en la Moskva forestis teologia fakultato pro ĉeesto de speciala sistemo de preparado de servantoj por la ortodoksa eklezio en Rusio. Profesoroj legis lekciojn ne nur en la komunuza lingvo de tiama scienco - la latina, sed ankaŭ en la rusa lingvo. Moskva universitato havis demokratian konsiston de studentoj kaj profesoroj. Tio grandparte rezultigis vastan disvastiĝon de avangardaj sciencaj kaj sociaj ideoj inter la lernantoj kaj lektoroj. Jam en edkonduko de la ordono pri fondo de universitato en Moskvo estis rimarita, ke ĝi estis kreita "por ĝenerala klerigo de anoj de diversaj tavoloj". En la universitaton povis aniĝi reprezentantoj de diversaj sociaj tavoloj, krom la servutuloj. M.V. Lomonosov montris al ekzemplo de okcidenteŭropaj universitatoj, kie estis abolita principo de ranĝado. "En universitato tiu studento estas pli respektata, kiu pli multe lenras, kaj kies filo li estas, tio ne gravas". En dua duono de XVIII jarcento el 26 rusaj profesoroj, kiuj gvidis instruadon, nur 3 estis el noblanoj. Diverstavolanoj ankaŭ konsistis en XVIII jarcento plimulton da lernantoj. Plej kapablajn studentojn oni sendis en eksterlandajn universitatojn por daŭrigado de la klerado, plifirmigante per tio kontaktojn kaj ligojn kun la tutmonda scienco.
Nepivaj Vortoj
Temas pri vortlisto sen difinoj, sed ofte kun indiko de klaso ("planto", "virinnomo"...), aŭ kun etimo en originalaj lingvo kaj skribo. Ĝi ankaŭ mencias fontverkojn.
Historio de Moskva Ŝtata Universitato
Ŝtataj asignadoj nur parte kontentigis bezonojn de la universitato, des pli ke dekomence oni ne prenis pagon por klerado, kaj poste komencis liberigi malriĉajn studentojn de ĝi. Estraro de la universitato bezonis serĉi aldonajn fontojn de spezo, ne ekskluzante okupiĝon pri komerca agado. Grandegan monoferon okazigis mecenatoj Demidov-oj, Stroganov-oj, Jekaterina Daŝkova k.a.). Ili aĉetis kaj donis al la universitato sciencajn instrumentojn, kolektojn, librojn, fondis stipendiojn por studentoj. Laŭ formiĝinta tradicio profesoroj testamentis al la universitata biblioteko siajn personajn kolektojn.
Moskva universitato havis gravan rolon en disvastigo kaj popularigo de variaj sciencoj. Dum lekcioj de universitataj profesoroj kaj disputoj de studentoj rajtis ĉeesti publiko. Aprile de1756 ĉe Moskva universitato sur strato Moĥovaja estis malfermitaj presejo kaj librobutiko. Samtempe la universitato komencis eldoni dufoje en semajno unuan en la lando neoficialan gazeton "Moskovskie Vedomosti", kaj ekde januaro de 1760 - unuan en Moskvo literaturan revuon "Poleznoje uveselenie" ["Utila distro"]. Dum dek jaroj, de 1779 ĝis 1789 la presejon gvidis lerninto de la universitata gimnazio, elstara rusa klerigisto Nikolaj Novikov.
Unu jaron post kreo de la universitato, la unuaj legantoj jam povis viziti la universitatan bibliotekon. Dum pli ol 100 jaroj ĝi estis la sola publika biblioteko en Moskvo.
Turo de Senmorteco
La "turo de senmorteco" estas monumento en Nord-Koreio por memorfesti la "eterna prezidanto" Kim Il-sung kaj la "Eterna Generalo" Kim Ĝong-il. Senmortecaj turoj ekzistas en diversaj lokoj tra la lando kaj estas esprimo de la idolkulto de Nord-Koreio.
Turo de Senmorteca ŝtormo en Kumsong Strato kaj Sungri Strato
Tie skribatas:
" 위대한 김일성 동지 와 김정일 동지 는 영원히 우리 와 함께 계신다 "
Contadora
Contadora [kontadOra] estas plej elstara insulo de la Perlinsuloj (en hispana: Archipiélago de las Perlas aŭ Islas de las Perlas) nome grupo de 100 aŭ pliaj insuloj (multaj malgrandaj kaj neloĝataj) je ĉirkaŭ 48 km ĉe la marbordo al Pacifiko de Panamo en la Golfo de Panamo.
Contadora estas konata pro siaj turismejoj, ŝajne iam uzita de hispanaj konkistadoroj kiel haltejo por kalkuli ŝiparon (aŭ havaĵojn aŭ perlojn) antaŭ ties resendo al Hispanio, kaj de tie la nomo (contador signifas "kalkulisto" en hispana). Contadora estas turismeja insulo, kie posedas multajn domojn riĉaj panamanoj. Estas ankaŭ granda hotelo kaj aliaj disponeblaj gastejoj. Plej el ties laboristoj loĝas en apuda Insulo Saboga. En 1979, la jam eksa Ŝaho de Irano dum mallonge ekziliĝis en Insulo Contadora. Enlandaj flugentreprenoj Air Panama kaj Aero Perlas realigas oftajn flugojn inter Panamurbo kaj Contadora, Insulo San Jose kaj Isla del Rey.
Preĝejo Saint-Martin (Esnandes)
La preĝejo Saint-Martin [] estas katolika preĝejo situanta en Esnandes, en Francio. Ĝi estis konstruita en la 12-a jarcento, kaj fortikigita dum la 14-a kaj 15-a jarcentoj, por esti samtempe preĝejo kaj fortikaĵo.
La preĝejo estas vizitebla; de ĝia murego oni havas panoraman vidon al Esnandes kaj la golfo de Aiguillon.
Ĝi estis deklarita historia monumento en 1840.
Historio de Moskva Ŝtata Universitato
En XIX jarcento ĉe la universitato estis fonditaj unuaj sciencaj societoj: de esplorantoj de la naturo, de historio kaj rusiaj antikvaĵoj, de ŝatistoj de rusia literaturo.
Ĝis 1804 agado de la universitato estis regulata per "Moŝte promulgita projekto pri fondo de Moskva universitato". En 1804 estis aprobita universitata statuto. Al la universitato estis donita granda aŭtonomio. Rektoro kaj fakultestroj estis elektitaj el nombro de la profesoroj. Unua elektita rektoro estis profesoro pri historio kaj literaturo Ĥariton Ĉebotarev. Konsilantaro de profesoroj rajtis decidi ĉiujn demandojn de universitata vivo. Libroj, presataj laŭ sankcio de la Konsilantaro en la universitata presejo, estis liberigitaj de ĝenerala cenzuro. La studentoj studis en kvar fakultatoj (sekcioj, kiel oni nomis ilin tiam): de moralaj kaj politikaj sciencoj, de fizikaj kaj matematikaj sciencoj, de medicinaj sciencoj, de literaturaj sciencoj. Studado daŭris 3 jarojn. Post finaj ekzamenoj al la plej bonaj el finintoj de la universitato estis donita rango de kandidato, al la aliaj - rango "efektiva studento". Plifortiĝis sinsekvado de diversaj ŝtupoj de klerado. Laŭ la statuto de 1804 la universitato plenumis ĝeneralan gvidadon de mezaj kaj komencaj lernejoj de centralaj gubernioj de Rusio.
Pro interveno de la napoleona armeo en Rusion en 1812 konstruaĵoj de la universitato en Moskvo praktike plene forbruliĝis. Pereis la biblioteko, arkivo, muzeo, scienca aparataro. Malgraŭ malfacila stato de la universitato, profesoroj kaj studentoj komencis studadon jam la 1-an de septembro 1813. En 20aj jaroj de XIX jarcento kvanto de la studentoj superis 500 personojn.
En unua duono de XIX jarcento Moskva universitato havis gvidan rolon en socia vivo de Rusio. Tradicioj de liberpensado estis daŭrigitaj per studentaj rondetoj. En la aŭditorioj de la universitato disputis okcidentistoj kaj slavistoj pri vojo de evoluo de Rusio. Estis publikaj kursoj de lekcioj kaj dusputoj.
Ankaŭ estis aktiva eldona agado de la universitato, kiu ne estis limigita per presado de sciencaj verkoj.
Nova etapo de historio de la universitato komenciĝis post abolo de la servitudo en 1861 kaj komenco de kapitalismo en Rusio. Universitata statuto de 1863 estis laŭ ĝenerala kurso de la registaro al plenumo de reformoj, destinitaj plirapidigi evoluon de la lando. Kresko de industrio, komerco, agrokulturo, transformadoj en administrado, juĝo, armeo postulis plialtigon de nivelo de universitata klerigado kaj ĝian plivastigon. Laŭ la statuto de 1863 pligrandiĝis kvanto de isciplinoj kaj nombro de instruistoj. Granda atento estis donita al organizado de praktikaj kaj laboratoriaj lecionoj, seminaroj. Estis restaŭrigita elektado de la rektoro kaj la dekanoj. En kvar fakultatoj de la universitato - la historiofilologia, la fizikomatematika, la jura kaj la medicina - studis ĉirkaŭ 1500 studentoj de diversaj tavoloj de la socio.
Kreinto de Esperanto, Ludoviko Zamenhof studis en la universitato medicinon en 1879-1881.
Profesoraro de Moskva universitato faris multon por plifirmigo de ligo inter scienco kaj praktiko. Universitataj sciencistoj verkis lernolibrojn por lernejoj. Multaj edukitoj de la universitato laboris kiel instruistoj, estante la plej kvalita parto de rusa instruistaro. Pro la universitato en dua duono de XIX - komenco de XX jarcento aperis konataj moskvaj muzeoj: la Politeknika, la Historia, la Zoologia, de Antropologio, de Belatroj (poste Muzeo de plastikaj artoj nomita honore al A. S. Puŝkin), estis malfermitaj Botanika ĝardeno kaj Zoologia ĝardeno (Moskva zoo).
La Statuto de 1863 ekzistis nur ĝis 1884. Post murdo de caro Aleksandro II per la membroj de terorista organizo "Popola libero" la registaro denove komencis plimalgrandigi universitatan aŭtonomion, plifortigi regon de instruado. Malgraŭ ĉi tio la universitato restis unu el centroj de scienca kono kaj socia vivo de Rusio. Studentoj kaj profesoroj pridiskutis la plej aktualajn problemojn de rusia vivo. En la universitato studis aŭ instruis konataj agantoj de gvidaj politikaj partioj de Rusio.
Studentoj de Moskva universitato estis aktivaj partoprenantoj en la eventoj de la revolucio (1905-1907). En kunveno la 9-an de septembro de 1905 la studentoj aprobis rezolucion postulantan abolon de la aŭtokratio kaj transformigon de la imperiestra Rusio en demokratian respublikon. En 1911 protestante kontraŭ maldungo de kelkaj profesoroj kaj rompigo de la universitata aŭtonomio pli ol 130 profesoroj kaj instruistoj demonstre forlasis siajn laborlokojn. La registaro respondis per forigo de pli ol mil studentoj el la universitato, arestoj kaj deportigo el Moskvo de revoluciemaj studentoj. Kvanto de la studentoj grande malpligrandiĝis ankaŭ pro komenciĝinta en 1914 la Unua mondmilito.
Pro la rusia revolucio en 1917 estis abolita pago pro studado, studentoj estis provizitaj per ŝtataj stipendioj, ekde 1919 la universitato estis plene financata per la ŝtato. Por ke reprezentantoj de laboristaj familioj povu ricevi necesajn por aniĝo en altlernejon sciojn, ĉe la universitato ekde 1919 ĝis 1936 funkciis prepara Laborista fakultato.