cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Instituto de Unesko por Dumviva Lernado
Celoj
La celoj de la Instituto de Unesko por Dumviva Lernado estas certigi, ke ĉiuj formoj de eduko kaj lernado – formalaj, neformalaj, kaj malformalaj – estu agnoskataj, respektataj, kaj haveblaj por kontentigi la bezonojn de personoj kaj komunumoj tra la mondo. La instituto respondas al tiuj bezonoj kaj helpas solvi la problemojn de la homaro (paco kaj demokratio, daŭripova disvolviĝo kaj elimino de malriĉeco, kultivado de diverseco, venko de HIV/Aidoso, protektado de la medio) per esplorado de politiko, kapabligado, interkonektado, eldonaĵoj kaj teknikaj servoj por membroŝtatoj kaj ne-registaraj kaj civilsociaj organizaĵoj, kaj privataj donantoj je ilia peto.
Templo Bajjungŭan
La nune ekzistantaj haloj de la templo rekonstruiĝis dum Ming- kaj Ĉing-dinastioj. La templo havas la tri partojn mezan, orientan kaj okcidentan, kaj malantaŭan korton. Diŝingmen, 7-etaĝa portalo kun 4 kolonoj, aspektas tre impone. Tie antaŭe estis loko por observi planedojn. Sur la muro de la pordo estis skulptitaj ŝtonaj simietoj. Ĝi estas unu el la vidindaĵoj de la templo.
En la meza parto staras kvin haloj unu post alia kaj sonorila kaj tambura turoj. En la orienta kaj okcidenta partoj troviĝas po kvin flankaj haloj simetrie aranĝitaj.
La malantaŭa korto nomiĝis Junĝji-ĝardeno kaj ankaŭ Malgranda Penglaj. Ĝi kun la Ordinada Altaro kaj Junĝjiŝan-domo kiel la centro ornamiĝas per artefaritaj montetoj, ĉirkaŭ koridoro kaj ombroriĉaj arboj.
Zimbor
Zimbor (hungare: Magyarzsombor madjarĵombor) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Zalău. Administre apartenas al ĝi Chendremal, Dolu, Sâncraiu Almaşului, Sutoru.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 856 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 596 (rumanoj, 6% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1320. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs).
Tenosique
Tenosique estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Tenosique de Pino Suárez. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27017.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 55601 loĝantojn. El tiuj estis 27198 viroj kaj 28403 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2098,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 3286 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 30,5 °C.
Károly Pétery
Károly Pétery [kAroj pEteri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pétery Károly estis hungara parlamenta deputito, bienulo, verkisto. Liaj pseŭdonimoj estis Névtelen kaj Péter Károly.
Károly Pétery naskiĝis la en Mezőtúr, li mortis la  en Pusztapó.
Biografio
Károly Pétery frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, li maturiĝis en kalvinana kolegio (tiam li loĝis ĉe Ézsaiás Budai), fine li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Dum la Hungara revolucio de 1848 li batalis kiel oficiro, post fiasko de la revolucio li okupiĝis pri la familia bieno. Pro reveno de la demokratiĝo (1861) li estis parlamentano, li estis denove elektita en 1865 kaj 1868. Li sekvis politikon de Lajos Kossuth. Ekde 1872 li okupiĝis nur pri la literaturo. Liaj noveloj aperis plej ofte en Athenaeum (revuo).
Rejnromantiko
La rejna romaniko aŭ rejnromaniko estis la parto de la kulturhistoria epoko de la romantiko, kiu daŭris de la komenco de la 18a jarcento ĝis la malfrua 19a jarcento. Ĝi entenas ĉiujn artgenrojn. La rejnromantiko idealigis la pitoreskan pejzaĝon kaj la legendoriĉan pasintecon de la meza rejnvalo. Multaj mezepokaj burgruinoj estis tiam novkonstruitaj.
(17833) 1998 HO42
(17833) 1998 HO42 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Valo Passeier
La Valo Passeier ({itale:Val Passiria; Passeier aŭ Passeiertal) estas la valo de rivero Passer, en Sudtirolo, norda Italio. La rivero Passer estas maldekstra alfluanto de la rivero Adiĝo. Proksime al kunfluejo de la du riveroj, troviĝas la urbo Merano.
De Merano (altitudo 320 m) la valo direktiĝas cirkaŭ 20 km norden ĝis St. Leonhard (680 m), kie ĝi disbranĉiĝas. La ĉefa valo, tiu de la rivero Passer, direktiĝas nord okcidenten ĝis Moos in Passeier. De tie la altitudo rapide kreskas ĝis la montpasejo Timmelsjoch (2474 m) kie troviĝas la landlimo inter Italio kaj Aŭstrio. La alia branĉo de la valo de St. Leonhard direktiĝas nordorienten al montpasejo Jaufen (2094 m) de kie oni povas malspreniri al Sterzing.
La sekvaj komumumoj troviĝas en la valo: Kuens, Riffian, St. Martin in Passeier, St. Leonhard in Passeier kaj Moos in Passeier.
La plejmulto de la loĝantoj parolas la germanan kiel denaska lingvo.
Rozhanovce
Rozhanovce, hungare Rozgony (rozgonj), germane Roscho estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Rozhanovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1270 en formo "Ruzgun". Tiu loko estas devenejo de familio Rozgonyi. En 1312 Karolo la 1-a (Hungario) venkis armeon de Mateo Csák. En 1910 loĝis en Rozgony 1021 homoj, (803 slovakoj, 121 hungaroj, 16 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Kassa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Rozgony rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno. Tiu slovaka vilaĝo tre ligiĝis al Kassa, tial retiriĝis al Hungario. En 2001 loĝis en Rozhanovce 2062 homoj, (1998 slovakoj, 33 ciganoj, 9 ĉeĥoj, 5 hungaroj, po 2 germanoj kaj ukrainoj).
Marca
Marca [marka] (hungare: Márkaszék) estas komunumo en Rumanio okcidente de Şimleu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 1 042 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 590 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1314. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre apartenas al ĝi Leşmir, Marca-Huta, Porţ, Şumal.
7150 McKellar
7150 McKellar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Clyde Tombaugh elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada astronomo Andrew McKellar (1910–1960), konata por esti mezurinta en 1941 la temperaturon de la interstela medio : ĉ 2,7 kelvinoj laŭ la rotacia spektro de la molekulo de cianogeno (N≡C–C≡N).
Kazuhisa Hamaoka
Kazuhisa Hamaoka (濱岡 和久, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Ehime FC, Sagawa Printing, Banditonce Kakogawa, Tochigi Uva FC, Nara Club kaj MIO Biwako Shiga.
Brienzwiler
Brienzwiler estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Interlaken kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 511 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Brienzwiler situas ĉe la nora bordo de Aro sur la suda deklivo de la monto Wilerhorn tri kilometrojn oriente de la Lago de Brienz. En la vilaĝeto Ballenberg en Brienzwiler situas la konata svisa subĉiela muzeo Ballenberg. La komunumo konsistas el la vilaĝo Brienzwiler, la setlejoj Ballenberg (la okcidenta parto, la orienta parto de Ballenberg apartenas al la komunumo Hofstetten ĉe Brienz), Haltestelle Brienzwiler (kie situas la trajnhaltejo Brienzwiler kaj la alveturejo al la aŭtovojo), Binzeren, Hasli kaj Hirsi (kie situas la okcidenta trajnhaltejo). Krome al la komunumo apartens la eksklavo Rumpel proksimume 2 kilometrojn sude de Aro, kiu konsistas el rokoj, arbaro kaj la alpopaŝtejo Oltscheren. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 2890 m s.m. la monto Wildgärst. La plej malalta punkto estas sur altece de 575 m s.m. la stacidomo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 17,66 km², de kiuj 33,5% estas kovritaj de arbaro, 30,8% servas por agrikulturo kaj 2,9% por setlado, la resto, preskaŭ triono de la teritorio estas altmontara dezerto.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Brienzwiler limas en nordo al Lungern (OW), en oriento kaj sudo al Meiringen, en sudokcidento al Brienz, kaj en okcidento al Hofstetten ĉe Brienz.
La eksklavo Rumpel limas en oriento al Meiringen, en sudo en unu punkto al Grindelwald kaj en okcidento al Brienz.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 4, kiu kondukas de la kantona ĉefvojo n-ro 6,11 al la Brünig-Pasejo. Brienzwiler disponas pri propra alveturejo al la svisa aŭtovojo A8, kiu pasas laŭlonge de la suda komunumlimo. Ankaŭ ĉe la suda komunuma limo troviĝas du haltejoj ĉe la etspura trajnlinio de Interlaken al Meiringen kaj tra Brünig-Pasejo al Lucerno. La vilaĝo mem kaj la Ballenberg-muzeo estas konektitaj al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Brienz al Hasliberg.
Historio
Dum mezepoko Brienzwiler estis senjora feŭdo de la Senjorujo Ringgenberg al senjoro Rudenz. La senjoroj Rudenz ĝin vendis en la jaro 1361 al bernaj civitanoj. En la jaro 1522 Brienzwiler fariĝis havaĵo de la urbo Berno kaj estis post la reformacio en la jaro 1528 atribuita al la Voktejo Interlaken, kiu post la fino de la Helveta Revolucio post kvinjara aparteno al la tiama Kantono Oberlando estis transformita al la distrikto Interlaken, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli.
Ambono
La ambono estas la parto de la katolikaj kaj ortodoksaj temploj el kiu oni plenumas la legadon de la Biblio en la meso kaj aliaj ceremonioj. Ĝi povas havi formon de libropupitro, podio aŭ predikejo. Oni rekomendas ke ĝi estu fiksa kaj ke tiuj partoj de la meso kiu ne estas legaĵoj de la Biblio, estu dirataj el alia loko. En kelkaj preĝejoj, laŭ la antikva kutimo, ekzistas du ambonoj: unu dekstre (rigardante al la altaro) por la legaĵoj kaj alia maldekstre por la Evangelio.
20265 Yuyinchen
20265 Yuyinchen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yuyin Chen, finalisto en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Cranbrook Kingswood School en Bloomfield Hills (Miĉigano, Usono).
Admiral-papilio
Admiral-papilio (Vanessa Atalanta) ankaŭ nomata atalanto, (ruĝa) admiralo, numero-papilio estas specio el inter la buntaj urtikopapilioj. Ĝi havas nigran bazkoloron, kiun ornamas ĉe la antaŭaj flugiloj vigla ruĝa strio, ĉe la postaj flugiloj ruĝa kadro kun nigraj makuloj. Ĝia raŭpo vivas sur urtiko.
(8157) 1988 XG2
(8157) 1988 XG2 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Muzeo pri la kradrostita kolbaso (Holzhausen)
La Muzeo pri la kradrostita kolbaso (germane: Bratwurstmuseum) estis tutmonde unika muzeo troviĝanta en Amt Wachsenburg-Holzhausen ĝis la fino de la 2019-a jaro. Ĝi estis samtempe la celo de la fina etapo de la kulinara-geologia aventurpado Vom Bier zur Bratwurst. En 2020 refaratas muzeo samnoma pligrandigota en Mühlhausen (Turingio). Malfermo tie antaŭviditis por la 17-a de majo kio ne povis plenumiĝi pro la kronviruso-problemaro.
Historio
Ekde la 28-a de majo 2006, kiam okazis la inaŭguro de la kolbasmuzeo, la turingia kradrostita kolbaso trovis hejmon. Daŭra ekspozicio dokumentadas historion, tradiciojn kaj kulturan rolon de tiu regiontipa kaj laŭleĝe protektita manĝaĵo. Signifon aparton havas la fakto, ke la unua dokumenta mencio de la kolbaso estis farita en la klostro de la Benediktaninoj tre proksime, nome en Arnstadt enla 1404-a jaro.
Honorigoj
En novembro 2008 la muzeo ricevis, kunligite kun monsumo de 8000 eŭroj, la Turingian marketadan premion por turismo fare de la turingia ministerio pri ekonomio kaj laboro.
Enhavo de la ekspozicoj
Ĉio ajn koneksita al la kolbaso tie ĉi prezentiĝas. Ekzemploj por la elmontritaj objektoj: informoj pri la bredado de porkoj, buĉiloj, maŝinoj por kolbasfarado, anekdotoj kaj kuriozaĵoj en kunteksto kun la kolbasfarado.
Specialaĵoj kaj kuriozaĵoj
Jen kelkaj aferoj kiuj alie apenaŭ ekzistas:
Fongoroj
La fongoroj estas etno en Sudano kaj Ĉado. Ĉirkaŭ 1000 fongoroj vivas en Sudano kaj verŝajne pli alta nombro da ili en Ĉado. Ili parolas la fongoran lingvon.
337
En la jaro 337 post Kristo okazis, interalie:
Frassineto Po
Frassineto Po estas komunumo de Italio.
Scientific American
Scientific American (mallonge SciAm) estas revuo kun celo popularigi sciencon fondita en jaro 1845 de Rufus Porter. Nuntempe ekzistas 14 naciaj versioj, sed ne ĉiuj nomiĝas precize Scientific American.
Ryohei Koike
Ryohei Koike (小池 良平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Aŭstralia Ĉefurba Teritorio
La Aŭstralia Ĉefurba Teritorio ( Australian Capital Territory, ACT) estas teritorio en Aŭstralio kaj ĉirkaŭas la ĉefurbon Canberra. Ĝi estas enklavo en Novsudkimrio kaj la plej malgranda aŭtonoma (mem-reganta) unuo en Australio.
NGC 3906
NGC 3906 (aliaj indikoj — UGC 6797, MCG 8-22-12, ZWG 243.11, IRAS11469+4842, PGC 36953) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Aŭstralia Ĉefurba Teritorio
Kanbero situas nord-okcidente en la teritorio, kiu longas (nord-sude) proksimume 90 km kaj larĝas inter 30 kaj 50 km. Triflanke la teritorio havas naturajn limojn, la eksteraj akvodislimojn de riveraj valoj : Naas Creek sude, rivero Cotter okcidente, rivero Molonglo nord-oriente. La orienta limo estas la fervoja linio inter Goulburn kaj Cooma; la nord-okcidenta estas rekta linio.
Aubiat (stacidomo)
Aubiat estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Aubiat, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
338
En la jaro 338 post Kristo okazis, interalie:
Altnau (stacidomo)
Altnau estas fervoja stacidomo en Altnau, Svislando.
Dioscorea bulbifera
Priskribo
Dioscorea bulbifera havas nur malgrandajn aŭ neniun bulbojn en la grundo. Se subgrundaj bulboj estas, ili havas grandecon de nur kvar ĝis 10 centimetroj. La engrundaj bulboj ne havas tigojn, ili estas nigraj de ekstere, malmolaj, amaraj kaj ne manĝeblaj. La trunko ne havas harojn kaj ĝi grimpas tri ĝis sep metrojn. Ĉu la ŝosoj estas volvantaj dekstren aŭ maldekstren ne estas klaraj. La folioj staras alternante ĉe la ŝoso. La folibazo estas korfoma kaj ĉirkaŭas la ŝoson. La folirando estas iom ondanta. La folipinto estas longa. En la foliakseloj evoluiĝas grizaj ĝis brunaj neregulaj bulboj, kiuj pezas ĉe kultivitaj plantoj averaĝe 500 ĝis 700 gramoj, sed ili povas esti ĝis du kilogramoj.
Disvastigo
Dioscorea bulbifera estas disvastigita en la tropikoj kaj Subtropikoj de Azio kaj Afriko. Ĝi toleras sekajn periodojn de du ĝis kvin monatojn. En Afriko sude de la Saharo kaj Madagaskaro ĝi estas disvastigita. En Azio ĝi kreskas de Pakistano kaj Hindio trans Ĉinujo ĝis Koreujo kaj Japanujo. En la sudoriento trans Indonezio ĝis Aŭstralio.
Botanika historio
Dioscorea bulbifera estis jam en la jaro 1753 priskribita de Carl von Linné en lia verko „Species Plantarum“. La nomo bulbífera konsistas el la latinaj partoj bulbus, „bulbo“,kaj -fer, „-portanta“
Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda
La Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda (germane: Volkskundemuseum Reitzengeschwenda) troviĝas Drognitz, Reitzengeschwenda nr 24.
John Locke
John LOCKE [ĝan lak] (naskiĝis la, mortis la ) estis angla filozofo (kaj kuracisto), kiu disvolvigis kaj popularigis la bazan politikan filozofion de moderna demokratio. Li estis konsiderita unu el plej influaj pensuloj el la epoko de la Klerismo kaj estis konata kiel "Patro de la klasika liberalismo"  Locke fondis la skolon de brita empiriismo, sekvante la tradicion de Sir Francis Bacon, kiu staris kontraŭ tiu de raciismo fondita de Kartezio. Lia figuro estas same grava kiel la teorio de la socia kontrakto. Lia verkaro ege tuŝis la disvolvigon de la epistemologio kaj de la politika filozofio. Lia verkoj influis super Voltaire kaj Rousseau, super multaj pensuloj de la Skota Klerismo, same kiel ĉe la usonaj revoluciuloj. Liaj kontribuoj al la klasika respublikismo kaj al la liberala teorio estas respegulitaj en la Usona Deklaro de Sendependo. Locke plejparte filozofiis pri la naturo de scio kaj pri politiko.
Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda
Priskribo de la loko
Komencoj estis en 1969, vera muzeo-fondo en 1983; intertempe la kolektoj pligrandiĝis senteble. En kamparana domo de 1680 estas elmontrataj kamparanaj iloj, mebloj, tradiciaj kostumoj kaj sekcio pri historio.
John Locke
La teorio pri menso de Locke estas ofte citata kiel origino de la modernaj konceptoj de identeco kaj memo, figurante elstare en la verkaro de postaj filozofoj kiaj Hume, Rousseau, kaj Kant. Locke estis la unua kiu difinis la memon pere de kontinueco de konscio. Li postulis, ke je nasko la menso estas malplena tabulo aŭ tabula rasa. Male al la Kartezia filozofio bazita sur antaŭ-ekzistantaj konceptoj, li asertis, ke oni naskiĝas sen denaskaj ideoj, kaj ke scio estas anstataŭe determinita nur de la sperto derivita el la sensa percepto.
Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda
Kolektaro
En la draŝejo estas dioramoj pri vivospacoj de la regiono, kiuj invitas al aŭskultado, gapado kaj tuŝado. Krome videblas sur tri etaĝoj malnovaj iloj agrikulturaj (de jungil-kolumoj por ĉevaloj ĝis draŝmaŝino) kaj prezentatas diversaj aliaj metioj.
John Locke
Vivo kaj verkaro
En 1647, Locke estis sendita al la prestiĝa Westminster School en London sub la sponsoreco de Alexander Popham, membro de la Parlamento kaj iama komandanto de sia patro. Post kompleti siajn studojn tie, li estis akceptita en Christ Church (Oksfordo). La dekano de la lernejo tiam estis John Owen, vic-kanceliero de la universitato. Kvankam kapabla studento, Locke estis malkontenta pro la subgrada studobjektaro tiama. Li trovis la verkojn de modernaj filozofoj, kiaj René Descartes, pli interesaj ol la klasika materialo instruata ĉe la universitato. Pere de sia amiko Richard Lower, kiun li ekkonis ĉe la Altlernejo Westminster, Locke estis enkondukita al medicino kaj al eksperimenta filozofio kiu estis lernataj ĉe aliaj universitatoj kaj en la Reĝa Societo de Londono, kies membro li iĝis eventuale.
Locke ricevis bakalaŭron en 1656 kaj magistriĝon en 1658. Li iĝis subgradigito je medicino en 1674, estinte studinta medicinon etende dum sia estado en Oksfordo kaj laborinte kun elstaraj sciencistoj kaj pensuloj kiaj Robert Boyle, Thomas Willis, Robert Hooke kaj Richard Lower. En 1666, li renkontiĝis kun Lord Anthony Ashley Cooper, 1a Grafo de Shaftesbury, kiu estis veninta al Oksfordo serĉe de traktadon por malsano de hepato. Cooper iĝis impresita je Locke kaj konvinkis lin iĝi parto de sia akompanantaro.
Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda
Kolektaro
En la teknika monumento Sägemühle (segmuelejo) oni povas informiĝi pri la ligna prilaborado kaj la flosigado sur la rivero Saale.
Centro pri aŭdo kaj lingvo Zuriĥo
Centro pri aŭdo kaj lingvo Zuriĥo  estas lernejo por senaŭduloj en Zuriĥo, Svisujo. La nomo en germana lingvo estas: Zentrum für Gehör und Sprache, Zürich.
Regionhistoria muzeo de Reitzengeschwenda
Kirko
Partoprenantoj de rondgvidado povas ankaŭ viziti la modestan kirkon kun belaj plafonaj pentraĵoj, baroka ambono, malnova orgeno kaj interesa baptopelvo.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 42
John Locke
Vivo kaj verkaro
Tiame Locke estis serĉinte karieron kaj en 1667 li translokiĝis al la hejmo de Shaftesbury ĉe Exeter House en Londono, por servi kiel persona kuracisto de Lord Ashley. En Londono, Locke pluis siajn medicinajn studojn sub la tutoreco de Thomas Sydenham. Sydenham ludis ĉefan efikon sur la pensaro de Locke pri natura filozofio - nome efiko kiu iĝos poste evidenta en An Essay Concerning Human Understanding.
La medicina sciaro de Locke estis testata kiam la hepata infekto de Shaftesbury iĝis mortominaca. Locke kunordigis la opiniojn de kelkaj kuracistoj kaj ludis probable instrumentan rolon por konvinki Shaftesbury suferi operacion (tiam mortominaca mem) por forigi la kiston. Shaftesbury survivis kaj prosperis, kredinte ke Locke estis tiu kiu savis lian vivon.
Ilustrita historio de la Laborista Esperanto-Movado
Ilustrita historio de la Laborista Esperanto-Movado estas libro eldonita en 1993 de la Fritz-Hüser-Institut el Dortmundo. La artikoloj estas kaj germane kaj Esperante prezentitaj.
Robert Muller (apartigilo)
Robert Muller estas la nomoj de pluraj personoj:
John Locke
Vivo kaj verkaro
Shaftesbury, kiel fondinto de la movado Whig, ege influis sur la politikajn ideojn de Locke. Locke engaĝiĝis en politiko kiam Shaftesbury iĝis Lord-kanceliero en 1672. Post la elpovigo de Shaftesbury en 1675, Locke dediĉis iome da tempo veturante tra Francio kiel tutoro kaj medicina zorganto de Caleb Banks. Li revenis en Anglion en 1679 tiam kiam la politika fortuno de Shaftesbury reŝanĝis pozitiva pozicio, sed mallonga. Ĉirkaŭ tiam, plej verŝajne je instigo fare de Shaftesbury, Locke komponis la kernon de sia verkaĵo Two Treatises of Government. Kvankam oni supozis, ke Locke verkis la Treatises por defendi la Gloran Revolucion de 1688, ĵusaj studoj pruvis, ke tiu verko estis verkita multe antaŭ tiu dato. Tiu verko estas nuntempe reviziata kiel pli ĝenerala argumentaro kontraŭ la absoluta monarkio (partikulare fare de Robert Filmer kaj Thomas Hobbes) kaj laŭ individua konsento kiel bazo de la politika legitimigeco. Kvankam Locke estis asociita kun la influaj Whigs, liaj ideoj pri naturaj rajtoj kaj registaro estas nuntempe konsiderataj tre revoluciaj por tiu periodo de la historio de Anglio.
Locke foriris al Nederlando en 1683, pro forta suspekto de engaĝiĝo en la konspiro de Rye House por murdi Karlon la 2-an, kvankam estas malmulta pruvaro kiu sugestas ke li estis rekte engaĝiĝita en tiu afero. La filozofo kaj romanistino Rebecca Newberger Goldstein asertas, ke dum siaj kvin jaroj en Nederlando, Locke elektis siajn amikojn "el inter la samaj liberpensaj membroj de disidentaj protestantaj grupoj kiel la malgranda grupo de fideluloj de Spinoza (Baruch Spinoza estis mortinta en 1677). Locke preskaŭ certe renkontis homojn en Amsterdamo kiuj parolis pri la ideoj de tiu renegata judo kiu... insistis en identigado de si mem tra nur sia religio de racio." Kvankam ŝi diras ke "la fortaj empiriaj tendencoj de Locke" estus estintaj "disklinigintaj lin legi grandajn metafizikajn verkojn kiaj la Etiko de Spinoza, alimaniere li estis preta ricevemi la ideojn de Spinoza, plej partikulare pri la pensaro pri politika kaj religia toleremo kaj la neceso de separado de eklezio kaj ŝtato de la raciisto."
En Nederlando, Locke havis tempon por reveni al verkado, kaj dediĉis grandan parton de tempo al re-verkado de Essay kaj al komponado de Letter on Toleration. Locke ne revenis hejmen ĝis post la Glora Revolucio. Locke akompanis la edzinon de Vilhelmo el Orange reen al Anglio en 1688. La kerno de la publikaĵoj de Locke okazis post sia reveno el la ekzilo - liaj menciitaj verkaĵoj Essay Concerning Human Understanding, la Two Treatises of Civil Government kaj A Letter Concerning Toleration ĉiuj aperis en rapida sukcedo.
La amikino de Locke nome Lady Masham invitis lin veni al ŝi ĉe la kamparhejmo de la familio Masham en Essex. Kvankam lia tempo tie estis markita de ŝanĝanta sanstato pro atakoj de astmo, li neniel iĝis intelekta heroo de la Ŭigoj. Dum tiu periodo li studis objektojn kun figuroj kiaj John Dryden kaj Isaac Newton.
Li mortis la 28an de oktobro 1704, kaj estis entombigita ĉe la preĝejkorto de la vilaĝo High Laver, oriente de Harlow en Essex, kie li estis loĝinta en la hejmo de Sir Francis Masham ekde 1691. Locke neniam edziĝis nek havis infanojn.
Historiaj eventoj kiuj estis okazintaj dum la vivotempo de Locke estis la Angla Resurtronigo, la Granda pesto de Londono kaj la Granda incendio de Londono. Li ne vidis la leĝon Act of Union de 1707, kvankam la tronoj de Anglio kaj de Skotlando estis tenitaj en Persona unio laŭlonge de sia vivotempo. La konstitucia monarkio kaj la parlamenta demokratio estis komencantaj dum la vivo de Locke.
Influo
Fine de la 17a kaj komence de la 18a jarcentoj, la verko de Locke nome Two Treatises estis ne ofte cititaj. La historiisto Julian Hoppit diris pri la libro, "escepte ĉe kelkaj Ŭigoj, eĉ kiel kontribuo al la intensa debato de la 1690-aj jaroj, ĝi faris malmultan impreson kaj estis ĝenerale ignorita ĝis 1703 (kvankam en Oksfordo en 1695 oni informis ke ĝi faris 'grandan bruon')". John Kenyon en sia studo pri la britpolitika debato el 1689 al 1720, notis ke la teorioj de Locke estis "menciitaj tiom rare en la komencaj periodoj de la [Glora] Revolucio, ĝis 1692, kaj eĉ malpli tiele, escepte ke li amasigu misuzon sur ili" kaj ke "nenio, inklude plej Ŭigoj, [estis] preta por la ideo de nocia aŭ abstrakta kontrakto de la tipo skizita de Locke". Kontraste, Kenyon aldonis ke la verko de Algernon Sidney nome Discourses Concerning Government estis "certe multe pli influa ol la verko de Locke nome Two Treatises".
En la kvindek jaroj post la morto de la reĝino Anne en 1714, la Two Treatises estis represitaj nur unufoje (krom en la kolektita verkaro de Locke). Tamen, kun la elstarigo de la nordamerika rezistado kontraŭ la britia impostado, la dua traktaĵo Second Treatise atingis novan legantaron; ĝi estis ofte citata en la debatoj kaj en Ameriko kaj en Britio. La unua amerika presado okazis en 1773 en Bostono.
Locke ekzercis profundan influon sur la politika filozofio, en partikulare pri moderna liberalismo. Michael Zuckert asertis, ke Locke lanĉis liberalismon moderante la absolutismon de Hobbes kaj klare separante la nivelojn de la eklezio kaj la ŝtato. Li faris fortan influon super Voltaire kiu nomigis lin "le sage Locke" (la saĝa L.). Liaj argumentoj koncerne kun libereco kaj kun la socia kontrakto poste influis la verkojn de Alexander Hamilton, James Madison, Thomas Jefferson, kaj de aliaj Patroj-fondintoj de Usono. Fakte, unu fragmento el la Second Treatise estis reproduktita laŭvorte en la Deklaro de Sendependeco, la referenco al "long train of abuses" (granda misuzado). Tia estis la influo de Locke ke Thomas Jefferson verkis: "Bacon, Locke kaj Newton... Mi konsideras ilin kiel la tri plej grandaj homoj kiuj iam vivis, sen ajna escepto, kaj estante metita la fondo de tiuj superstrukturoj kiuj estis edukitaj en la Fizika kaj Morala sciencoj".
Sed la influo de Locke povus esti estanta eĉ pli profunda en la fako de epistemologio. Locke redifiniĝis subjektive, aŭ sin mem, kaj intelektulaj historiistoj kiaj Charles Taylor kaj Jerrold Seigel asertis ke la verko de Locke nome An Essay Concerning Human Understanding (1690) markis la komencon de la moderna okcidenta koncepto de la memo.
Teorioj de religia toleremo
Locke, verkante sian verkon Letters Concerning Toleration (1689–92) en la sekvo de la Eŭropaj militoj de religio, formulis klasikan raciigon por religia toleremo. Tri argumentoj estas centraj: (1) Surteraj juĝistoj, la ŝtato en partikularo, kaj la homaj estaĵoj ĝenerale, ne povas depende pritaksi la verajn postulojn de konkurencaj religiaj starpunktoj; (2) Eĉ se ili povus, plifortigi unusolan "veran religion" ĝi ne estus havinta la deziritan efikon, ĉar kredo ne povas esti pelita per violento; (3) Trudita religia uniformeco kondukus al plia socia malordo ol permesi diversecon.
Rilate al sia pozicio pri religia toleremo, Locke estis influita de baptismaj teologoj kiaj John Smyth kaj Thomas Helwys, kiuj estis publikigintaj traktaĵojn postulantaj liberecon de konscio en la komenco de la 17a jarcento. Baptisma teologo Roger Williams fondis la kolonion Rod-Insulo en 1636, kie li kombinis demokratan konstitucion kun nelimigita religia libereco. Lia traktaĵo The Bloudy Tenent of Persecution for Cause of Conscience (1644), kiu estis amplekse legata en la denaska lando, estis pasia plendo por absoluta religia libereco kaj la totala separado de eklezio kaj ŝtato. Libereco de konscio havis altan prioritatecon super la teologiaj, filozofiaj kaj politikaj farendaĵoj, ekde kiam Marteno Lutero malakceptis nuligi siajn kredojn antaŭ la Dieto de la Sankta Romia Imperio ĉe Worms en 1521, ĉar ili ne estis pruvitaj kiel falsaj fare de la Biblio.
Konstitucio de Karolino
Konsideroj pri Locke estis ofte ligataj al konsideroj pri liberalismo ĝenerale, kaj ankaŭ la konsideroj pri Usono mem. Kontraŭantoj notas, ke (en 1671) li estis ĉefa investanto en angla sklavo-komerco tra la Reĝa Afrika Kompanio. Aldone, li partoprenis en la redaktado de la Fundamentaj Konstitucioj de Karolino kiel sekretario de Anthony Ashley-Cooper, 1a Grafo de Shaftesbury, kiu establis feŭdecan aristokrataron kaj donis al li absolutan povon super siaj sklavoj. Ekzemple, Martin Cohen notis ke Locke, kiel sekretario de la terposedanta asocio Council of Trade and Plantations (1673–4) kaj kiel membro de la komerca Board of Trade (1696–1700), estis fakte, "unu el ĝuste dekduduono da homoj kiuj kreis kaj superrigardis kaj la koloniojn kaj ties perversaj sistemoj de servuteco". Kelkaj konsideras liajn asertojn pri nebarita posedaĵo kiel intenco por justigi la trudan translokigon de la indiĝenoj nordamerikaj. Pro sia kontraŭo al la aristokrataro kaj al sklavsistemo en siaj ĉefaj verkoj, li estis akuzita pro hipokriteco kaj rasismo, aŭ por esti zorgante nur pri la libereco de la anglaj kapitalistoj. Locke ankaŭ redaktis plibonigajn instrukciojn por la kolonoj de Karolino desegnitaj por sekurigi ke la setlado kaj disvolvigo estis kongrua kun la Fundamentaj Konstitucioj. Kolektive, tiuj dokumentoj estas konataj kiel la Granda Modelo por la Provinco Karolino.
Naturo de scio
Kiel filozofo pri la naturo de scio, Locke fondis la skolon de empiriismo. En sia tago, la regnanta skolo estis la de Kartezio, Raciismo, kiu diris, ke la bazo de homa scio estas racio kaj iuj denaskaj ideoj. Locke malkonsentis kaj klarigis sian ideojn pri homa scio en la verko Essay Concerning Human Understanding ("Eseo pri Homa Kompreno") en 1690.
Naturo de registaro
La revoluciuloj kiuj fondis Usonon uzis la ideojn de Locke. Por deklari la sendependecon de Usono for de Britio, Thomas Jefferson skribis la jenon, trafe kaj koncize resuminte la politikan filozofion de Locke:
Ni supozas ĉi tiujn verojn esti memevidentaj:
Locke kredas, ke homo estas nature bona, racia, tolerema kaj egala, ke li celas esti feliĉa kaj racie komprenas, ke li devas pace kunlabori kun aliaj por prosperi. La nune tipa burĝa kredo. En tio, Locke staris kontraŭ Hobbes, kiu supozas, ke homo estas nature perforte egoisma. Tial la politiko de Locke estas multe pli liberema ol tiu de Hobbes. Kie Hobbes donas ĉiun rajton al la registaro kaj neniun al la popolo (kies prauloj fordonis siajn rajton por gajni pacon kaj socian ordon), Locke donas al la popolo, al la individuo la rajton de "vivo, sano, libereco kaj posedaĵo", donante al la registaro la minimume necesan rajton kaj potencon por gardi tian rajton. Plue, laŭ Locke registaro estas bazita sur la konsento de la regatoj, t. e., la popolo. Tial se la registaro detruas ilian liberecon, la popolo rajtas renversi la registaron. La registaro ile servas la popolon, ne inverse. Al Hobbes (kiu vidis Brition ŝiritan de enlanda milito), la grava danĝero estis socia malpaco kaj ĥaoso, sed al Locke ĝi estis tiraneco kaj la perdo de libereco. La fondintoj de Usono konsentis kun Locke.
Se Locke estas la baptopatro de moderna, liberala demokratio, Hobbes iusence estas tiu de la banana respubliko.
Locke ankaŭ diris ke registaro bezonas sistemon de bridoj kaj seloj por gardi liberecon kaj gardi kontraŭ tiraneco. Tia sistemo estas konstruita en la konstitucio de Usono.
En la 18-a jarcento Adam Smith, skota ekonomikisto, poste klarigis, kiel tia lokea socio povus funkcii ekonomike per libera merkato, t. e., kapitalismo. Sed la ideo, ke la ekonomio funkcius pli bone sen registara regado devenas de Locke.
Poste, en la 19-a jarcento, la brita filozofo Mill disvolvigis la politikon de Locke pri demokratio, socio kaj libereco.
Locke klarigis sian politikon en la verko Second Treatise of Government ("Dua Traktaĵo pri Registaro") en 1690.
Lia unua, malpli fama traktaĵo, parenteze, argumentas kontraŭ la ideo, ke la rajto de reĝo al regado devenas de Dio. Hobbes ankaŭ argumentis kontraŭ tio. Dum kaj Hobbes kaj Locke konsentis, ke tia rajto devenas de la popolo, Hobbes diras, ke la rajto estis fordonita por ĉiam, dum Locke diras ke ĝi estas reprenebla.
(17834) 1998 HL43
(17834) 1998 HL43 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
Aubiat
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aubiadaires.
3377 Lodewijk
3377 Lodewijk estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kunlaborante kun la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden,
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego, Kalifornio).
Tiuj platoj, poste senditaj en Leiden (Nederlandon), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Lodewijk" en honoro de la nederlanda astronomo Lodewijk Woltjer, filo de la astronomo Jan Woltjer, kiu lasis sian nomon al la planedeto 1795 Woltjer.
Raben Steinfeld
Raben Steinfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Crivitz (ekde 2014, antaŭe Amt Ostufer Schweriner See). Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
339
En la jaro 339 post Kristo okazis, interalie:
Socia organizo
Socia organizo aŭ socia institucio, estas grupo de sociaj postenoj, konektitaj de sociaj rilatoj, kiuj kaŭzigas kompleksaĵon de sociaj roloj. Ĝi povas esti difinita je mallarĝa signifo kiel ĉiu institucio en ia socio kiu funkcias por atingi la socialigon de grupoj aŭ homoj per ĝi. Komunaj ekzemploj inkludas instruadon, registaron, familiojn, la diversajn tipojn de ekonomia sistemo, religiojn, kaj ĉiujn homojn aŭ grupojn kiuj uzas socian interagadon. Ĝi estas la plej grava sfero de socia vivo organizita por kunigi homajn bezonojn.
Sociaj organizoj povas adapti diversajn formojn, depende de la socia kunteksto. Ekzemple, ĉe familia kunteksto la respektiva socia organizo estas la granda familio. Ĉe negoca kunteksto socia organizo povas esti entrepreno, kompanio, korporacio, ktp. En instrusistema kunteksto, ĝi povas esti lernejo, universitato, ktp. En politika kunteksto ĝi povas esti registaro, politika partio, ktp. Komune, fakuloj oficiale agnoskas kvin plej gravajn sociajn instituciojn kiuj evidentiĝas iamaniere en ĉiu civilizo en historio: registaro, religio, eduko, ekonomio kaj familio.
Kiel simpla ekzemplo: produktaj institucioj estas dependaj de edukaj institucioj por atingi preparitan laborforton, edukaj institucioj estas dependaj de registaroj por atingi mondisponojn, kaj registaraj institucioj, siavice, rilatas al produktaj institucioj por krei riĉecon por financi la registaran elspezon. Sociologoj nomas tion "institucia interdependo".
Max Weber konkludis, ke en la historio de la homaro, organizoj evoluis al raciigo laŭ la formo de racileĝa organizo, kiel burokrataro.
Organizo antaŭ institucio
La termino "organizo" estas en sociologio foje uzata interŝanĝe kun la termino "institucio", kiel rilate formala organizo kiel malsanulejo aŭ prizono. En aliaj partoj de sociologio, kiel ĉe sociologio de organizoj kaj ĉefe ĉe nova instituciismo (ankaŭ kiel nova institucia ekonomio ĉe ekonomiko kaj historia instituciismo en politika scienco), 'organizo' kaj 'institucio' aludas al du diferencajn fenomenojn. Organizoj estas sociaj entoj kiuj havas membrojn, resursojn, strukturojn, aŭtoritatojn, limojn, ktp. Institucioj estas ideoj pri kial io estu farita, ŝajnas aŭ estas konsistigitaj por rsti konsideritaj laŭleĝaj. Tiu temo estas iom komplika pro la fakto, ke oni povas paroli pri institucioj kiuj regas organizojn kaj organizoj kiel institucioj.
Listo de komunumoj en Sinaloa
En la meksika federacia subŝtato Sinaloa ekzistas 18 komunumoj:
San Martín Texmelucan
San Martín Texmelucan estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas San Martín Texmelucan de Labastida.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 130316 loĝantojn. El tiuj estas 62564 viroj kaj 67752 virinoj. La komunumo havas surfacon de 71.45 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 17′ norda latitudo kaj 98° 26′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2240
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21132a.htm
György Petrovics
György Petrovics [djordj petroviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petrovics György estis hungara juĝisto, parlamenta deputito, urbestro. Lia familia nomvarianto estis Makay-Petrovics [makai].
Biografio
György Petrovics maturiĝis en luterana gimnazio en Szarvas, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj Luterana Jura Akademio (Eperjes), fine li akiris diplomon en Scienca Universitato Ferenc József. En 1906 li estis juĝisto, poste li havis similan juran postenon en Csanád. En 1917 li estis elektita vicurbestro, post monatoj urbestro ĝis 1922, sed en la ĥaosaj tempoj (1919) li rifuĝis el la urbo. Inter 1922-1935 li estis parlamentano.
1830 Pogson
1830 Pogson estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Aŭgusta familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno, kaj tiel nomita en honoro de la brita astronomo Norman Robert Pogson.
Satelito
La, D. Higgins, P. Pravec, P. Kušnirák, J. Oey, kaj D. Pray anoncis la malkovron de asteroida satelito malkovrita la per observo de  elde diversaj observatorioj. Tiu satelito, de ĉirkaŭ 2,52 km de diametro, orbitas en 24,24 horoj (1,01 ± 0,0002 tagoj) kun orbita duona grandakso estimata je 18 km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Seiichi Akahoshi
Seiichi Akahoshi (赤星 誠一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
1831 Nicholson
1831 Nicholson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Seth Barnes Nicholson.
Trio Matamoros
Trio Matamoros estis muzika grupo, nome romantika trio, de Kubo. Ankaŭ malfrue ekzistas Conjunto Matamoros kaj Septeto Matamoros kun pliaj muzikistoj.
Izopropila fluoroacetato
Izopropila fluoroacetato aŭ C5H9FO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun izopropanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izopropila fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.
24250 Luteolson
24250 Luteolson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Robert Luther Olson, famkonata korbopilka trejnisto ĉe la Universitato de Arizono kaj subtenanto de akiro de financa subteno por la Arizona Centro pri Artrito kaj la Arizona Centro pri Kancero.
Marianna Váradi
Marianna Váradi naskiĝis la  en Hajdúnánás.
Biografio
Marianna Váradi frekventis muzikan lernejon en sia naskiĝurbo, poste muzikan mezlernejon en Debrecen, finee ŝi akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1991. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Zsolt Bende kaj Éva Andor. Ŝi partoprenis ankaŭ en majstrokursoj de Vera Rózsa kaj Szilvia Geszty. Post la diplomo ŝi ricevis stipendion 2 jarojn. Ŝi debutis en Nacia Teatro (Szeged) en 1991, sed ŝi kantadis ankaŭ en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1992 kaj 1996 (denove ekde 2001) ŝi apartenis al Nacia Teatro (Pécs), inter 1996-1998 ŝi kantadis en Düsseldorf kaj Duisburg. Ekde 2004 ŝi ankaŭ instruas en Universitato de Pécs. En 2010 ŝi doktoriĝis (DLA) en la Muzikakademio. Jam ekde 1989 ŝi partoprenas en oratoriaj koncertoj. Ŝi naskis filon.
382
En la jaro 382 post Kristo okazis, interalie:
Svisa centro kaj lernejo por malaŭduloj Landenhof
Landenhof centro kaj svisa lernejo por malfacilaj aŭduloj estas centro en CH-5035 Unterentfelden, Svisujo, kun mezlernejo, en germana lingvo: Zentrum und schweizerische Schule für Schwerhörige, Landenhof estas tre malnova kaj grava lernejo por malaŭduloj. Landenhof signifas en la germana "landa bieno".
Nomo
Ekde jaro 1940 la Landenhof havis novan nomon: la malnova nomo estis "surdaj mutaj uloj  instituto (en germana lingvo: Taubstummenanstalt) ; la nova nomo estis Svisa  malfacilaj aŭduloj lernejo  Landenhof, (en germana lingvo: Schweizerische Schwerhörigenschule Landenhof.
Ekde fino de jaroj 1990 oni donis novan gvidobildon kaj oni faris strukturajn reformojn. Oni devis alĝustigi ankaŭ la fondaĵan dokumenton. La instituto havas nun la nomon en germana lingvo: Landenhof Zentrum und Schweizerische Schule für Schwerhörige, aŭ Landenhof Centro kaj svisa lernejo por malfacilaj aŭduloj.
Festskribaĵo
Ekde 175 jaroj la lernejo laboris kun malfacilaj aŭduloj.
NGC 3907
NGC 3907 (aliaj indikoj — NGC 3907A, KCPG 304B, UGC 6796, NPM1G -00.0306, MCG 0-30-28, ZWG 12.94, PGC 36941) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3907, NGC 3907A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Martín Totoltepec
San Martín Totoltepec estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Martín Totoltepec.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 770 loĝantojn. El tiuj estas 362 viroj kaj 408 virinoj. La komunumo havas surfacon de 12.77 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 39′ norda latitudo kaj 98° 20′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1320
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Buruo
Buru aŭ en Esperanto Buruo (iam literumita Boeroe) estas la tria plej granda insulo ene de la insularo Molukoj de Indonezio. Ĝi kuŝas inter la Banda Maro sude kaj la Serama Maro norde, okcidente de insuloj Ambono kaj Seramo. La insulo apartenas al la Moluka provinco (en indonezia Provinsi Maluku) kaj inkludas la regentaĵojn Buru (en indonezia Kabupaten Buru) kaj Suda Buruo (en indonezia Kabupaten Buru Selatan). Ties administraj centroj, nome Namlea kaj Namrole, respektive, havas havenojn kaj estas la plej grandaj urboj de la insulo. Estas armea flughaveno ĉe Namlea kiu eltenas civilan transporton.
Wojciech Jaruzelski
Generalo Wojciech Witold JARUZELSKI (laŭ la decido de Pola Sejmo degradita /la 6an de marto 2018) (naskiĝis la 6-an de julio 1923 en Kurów ĉe Lublin, mortis la 25-an de majo 2014 en Varsovio) estis pola politikisto kaj oficiro, ŝtatestro de Pollando en la jaroj 1985–1990.
Jaruzelski venas el katolika etnobela familio kaj plenkreskis en proksimo de Wysokie en (hodiaŭa) nordorienta Pollando. Post la enmarŝo de la germanaj trupoj en Pollandon en 1939, la familio fuĝis al Latvio kaj la sovetiaj instancoj deportis ilin al la Siberio. Jaruzelski kaj lia patro devis trudlabori. Lia patro, Władysław Mieczysław Jaruzelski, mortis en Bijsk (Altaja Regiono).
Pli poste Jaruzelski aliĝis al la polaj trupoj, starigitaj sur teritorio de Sovetunio kaj batalis en la Dua Mondmilito. Li estis edukita ĉe militfino ĉe la Pola Infanteria Altlernejo kaj la Ĝeneralstaba Akademio.
Jare 1945-1947 Jaruzelski batalas kontraŭ polaj kontraŭkomunismaj partizanoj proksime Częstochowa kaj Piotrków Trybunalski. Li kunlaboris kun Milita Informaĵo (Główny Zarząd Informacji) kiel agento sub pseŭdonimo "Wolski".
Jaruzelski iĝis en 1981 unua sekretaro (gvidanto) de PULP, kiam la sindikato Solidarność de Lech Wałęsa akiris pli kaj pli da nacia kaj internacia konateco. Li iĝis la 11-an de februaro ĉefministro de Pollando kaj enkondukis la 13-an de decembro 1981 militleĝon (armean gvidadon), por rompi la kreskantan populariĝon de Solidarność, sed tio ne sukcesis ĉar ĝi agadis plu kaŝe. Li devis rekoni en aprilo de 1989 la Solidarecon kaj tiu akiris ĉiujn lokojn en la parlamento, dum la duonliberaj elektoj, la 4-an de junio.
Burĉela stepkoko
La Burĉela stepkoko (Pterocles burchelli) estas specio de birdo de la familio de Pterokledoj.
Wojciech Jaruzelski
Li estis de 1989 ĝis 1990 Ŝtatprezidanto de Pollando, kiam Lech Wałęsa anstataŭis lin.
Burĉela stepkoko
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en sudcentra Afriko kaj pli precize en Zambio, Zimbabvo, Bocvano, Angolo, Namibio kaj Sudafriko. Temas pri loĝanta specio.
Wojciech Jaruzelski
Lia decido en 1981 pri enkonduko de dekreto pri militleĝo (militara gvido) estas disputata eĉ hodiaŭ: unuflanke oni vidas tion superflua, aliflanke oni vidas tion savagado por eviti la batalojn kun la sovetaj trupoj, puĉo.
Jaruzelski petis pardonon en aŭgusto de 2005 pro partopreno de Pollando en la enmarŝo.
La 28-an de marto 2006, aljuĝis krucon Siberia Ekzilo la pola prezidento Lech Kaczyński. Oni deklaris hazarda eraro la aljuĝon kaj Jaruzelski redonis la premion la 30-an de marto 2006.
La pola registaro serĉas pruvojn kontraŭ Jaruzelski por lia agado kiel spiono en 1946 kaj kontraŭleĝaj agadoj en 1981 (la militleĝo). Post fino de la militleĝo (milita stato en Pollando) li ricevis kiel unusola polo platenan-oran Ordenon de Lenin kaj Vjaĉeslav Molotov en sia memorlibro - tute malkonata en Pollando - konstatis, komentante enkondukon de la militleĝo (milita stato): ''Bolŝevikoj estis malmultaj inter poloj. Jaruzelski anstataŭis nin''.
Pro liaj krimaj agadoj en la jaro 1946 kontraŭ Anatemitaj Soldatoj, la Pola ribelo de Decembro 1970 kaj kontraŭleĝaj agadoj en 1981, la militleĝo, (milita stato en Pollando) en la jaro 2016 laŭ propono de defend-ministro Antoni Macierewicz kaj laŭ decido de Pola Sejmo (la 6an de marto 2018) li estis degradita de la rango generalo.
(8778) 1931 TD3
(8778) 1931 TD3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Clyde Tombaugh elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi ankoraŭ restas sennoma.