cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gencianacoj
La gencianacoj (Gentianaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo gencianaloj (Gentianales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 90 genrojn kaj pli ol 1680 speciojn,. Ĝia tipa genro estas genciano.
Ĝi konsistas el arboj, arbedoj kaj herboj kun plejofte paraj folioj. La infloreskoj estas cumaj, la floroj havas plejofte kvin kuniĝintajn petalojn kaj saman nombron de stamenoj ligitaj al la korola tubo; la du karpeloj, kun parieta alfiksado de la ovoloj, plejofte fariĝas kapsulo. Tiuj plantoj havas (tre) amaran guston pro enhavo de iridoidaj substancoj. Tiu familio estas kosmopolita.
Pluraj gencianacoj estas kultivataj pro siaj ornamaj floroj; oni ankaŭ eltiras amarajn substancojn de iuj specioj kaj el ili faras likvoron.
Gartempe
Gartempe estas la nomo de pluraj artikoloj.
NEK
La vorto havas plurajn signifojn:
Preĝejo Mario Magdaleno (Zalaegerszeg)
Historio
La unua romanika preĝejo en Zalaegerszeg konstruiĝis en la 13-a jarcento, ĝi estis trakonstruita, kiel gotika kirko post jarcento. Dum la kontraŭturkaj bataloj la konstruaĵo iĝis ruina. En 1747 oni ekkonstruis novan preĝejon, sed en 1760 granda incendio okazis. En 1826 denova incendio okazis. Komence de la 21-a jarcento plena renovigo okazis.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unu navon kaj du turojn. Super la enirejo skulptaĵoj pri Sankta Mikaelo, Sankta Mario Magdaleno kaj Kristo estas videblaj. En la navo 6 kapeloj havas lokon. Unu el la freskoj prezentas Marion Magdalenon. La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en la 2-an de julio (aŭ en la plej proksima dimanĉo).
Eugène Michel Antoniadi
Li karieris en Francio kaj ricevis la francan ŝtatanecon en 1928.
Li estis ankaŭ nomata Eugenios ANTONIADIS aŭ Eugène Michael ANTONIADI aŭ eĉ, erare, Eugène Marie ANTONIADI.
Li interesiĝis pri astronomio en 1888 kaj faris unuajn desegnojn de la cielo per lorno de 47 mm, kaj per alia de 108 mm. Li sendis siajn unuajn laborojn al Camille Flammarion, kiu publikigis ilin en sia revuo "L'Astronomie".
En 1881 li aniĝis al la Société astronomique de France (Astronoma Societo de Francio) kaj instaliĝis en Francion en 1893. Flammarion akceptis lin en la observatorio de Juvisy-sur-Orge, kies adjunkta direktoro li iĝis en 1895.
Diligenta observanto de Marso li portempe aliĝis, kiel Flammarion, al la hipotezeo de la marsaj kanaloj; sed, observinte Marson dum la opozicio de 1909 per la lorno de 83 cm de la observatorio de Meudon, li konkludis, ke la kanaloj estas optika iluzio.
Li observis ankaŭ Merkuron kaj Venuson. Li provis desegni mapon de Merkuro, sed liaj mapoj estis falsaj, ĉar li bazis ilin sur la malprava hipotezo de la ligita rotacio de Merkuro.
Li revenis en Francion en 1909. Kvankam reamikiĝinte kun Flammarion, li laboris en la observatorio de Meudon, kie li povis uzi ekvatorialan lornon de 83 cm, per kiu li konstatis la neekziston de la marsaj kanaloj.
Li estas konata por esti kreinta la skalon de Antoniadi kiu mezuras sur skalo de 1 al 5 la kvaliton de observo, vidpunkte de la atmosfera turbulenteco. 1 estas plej trankvila atmosfero, 5 estas tre turbulenta areo kiu malhelpas ĉiujn observojn.
Krom astronomo, Antoniadi estis bonega ŝakludisto.
Hotelo de Hilbert
La senfina Hotelo de Hilbert estas abstrakta konstruo elpensita de la germana matematikisto David Hilbert. Tiu ĉi paradoksaĵo klarigas, simple kaj intuicie la paradoksojn rilatajn al la matematika koncepto pri senfineco (plej ekzakte pri la transfinaj numeroj enkondukitaj de la matematikisto Georg Cantor).
Ĉiuj paradoksaĵoj de Hilbert priskribas pere de hotelo el senfinaj ĉambroj, kvar paradoksojn el la eltrovitaj de Georg Cantor. Multaj personoj kreis kompletajn historiojn pri la metaforo de David Hilbert.
La plej granda hotelo en la mondo
Du renomaj hotelistoj volis konstrui la plej grandan hotelon de la mondo, renkontiĝis por pritrakti la aferon kaj komencis per la unua kaj plej evidenta temo: kiom da ĉambroj ĝi havus.
Kiel kutime, povus aperi pli granda hotelo, ili alvenis al la konkludo pri la bezono konstrui hotelon kun senfinaj ĉambroj por ke neniu alia hotelo superu ĝin.
Senfineco plus unu
Tamen, en hotelo el senfina nombro de ĉambroj ne ĉio rozkoloras. Tuj aperinte siajn pordojn la klientoj ekplenigis ĝin kaj baldaŭ la senfinaj ĉambroj estis okupataj de gastoj, kio estis grava nekonvenaĵo. En tiu ĉi momento estiĝis la unua paradokso, tiel ili decidis ke la gastoj ĉiam havus disponeblan ĉambron kun la antaŭa konsento ke la gastoj ĉiam povus ŝanĝi sian ĉambron ĉiam kiam tio estus petata.
Tiam do alvenis homo al la hotelo sed ĝi estis jam plena, sed tio ĉi ne timigis la klienton ĉar la senfina hotelo asertis ke ĉiuj havus ĉambron. La homo mendis sian ĉambron kaj la akceptisto, konscia pri la manko de problemo, prenis la laŭtparolilon per kiu sciigis al ĉiuj siaj gastoj por ke ili reviziu la numeron de la ĉambro, ili aldonu unu kaj ili translokiĝos al la ĉambro kun tiu numero, tiel la nova gasto povis trankvile dormi en la ĉambro numero 1. Sed, kio okazis al la gasto de la lasta ĉambro? Simple, ne estas lasta ĉambro.
Du infinitoj
Estante plena de senfinaj gastoj la hotelo, venis reprezentanto de vojaĝagentejo, li venis kun grupo de senfinaj turistoj kiuj bezonis tranokti en tiu hotelo tiunokte. Temis do, pri lokigo de senfinaj gastoj en hotelo kun senfinaj ĉambroj, ĉiuj okupataj tiumomente. Sed la akceptisto havis neniun problemon akceptinte la ĵusalvenintajn turistojn. Li prenis la laŭtparolilon kaj petis al la gastoj translokiĝi al la ĉambro apartenanta al la rezulto de la multobligado per du de la numero de la ĉambro kie ili estis. Tiel ĉiuj gastoj translokiĝis al para ĉambro, kaj ĉiuj neparaj ĉambroj liberiĝis. Ĉar estas senfinaj neparaj numeroj, la senfinaj turistoj povis senprobleme tranokti.
Senfina numero de infinitoj
Estante plena la hotelo kun senfinaj gastoj, venis alia reprezentanto de vojaĝagentejo multe pli timoplena ol la unua kaj sciigis al la unua la grandan okazintan problemon, nun la agentejo havis senfinan nombron de ekskursantoj kun senfina nombro de turistoj ĉiu el ili. "Kia granda problemo estiĝas nun!", pensis tiel la reprezentantoj de la vojaĝagentejoj, kiel oni povus gastigi senfinan nombron de senfinaj turistoj?
La akceptisto restis senemocia, trankvile prenis la laŭtparolilon kaj nur komunikiĝis kun la ĉambroj kies numero estis prima aŭ unu el la potencoj el ĉiuj ĉi (p^n), petis al ili levi la numeron 2 al la numero de la ĉambro kie ili troviĝis (2^{p^n}) kaj translokiĝus al tiu ĉambro rezultinta.
Tiel li asignis al ĉiu el la ekskursantoj priman nombron (malsame de 2), al ĉiu el la turistoj de unu el la ekskuroj neparan nombron (t), tiel ke la ĉambro de ĉiu turisto kalkuliĝus nur prenante la priman nombron de ilia ekskurso (p) kaj levi ĝin al la nombro kiun ili ricevis ene de la ekskurso (t) kies rezulto estas p^t.
Ekzistante senfineco de primaj nombroj kaj de neparaj nombroj, eblis facile gastigi senfinan nombron de senfinaj turistoj en la hotelo kiu nur havas senfinan numeron de ĉambroj.
La Bodera
La Bodera estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas boderense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 26 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,19 loĝ/km².
Situo
La Bodera situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1124 m super marnivelo; je 79 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 21,76 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°08′09″N 2°53′08″Ok.
Episkopa Palaco de Kvenko
Fine de la 15-a jarcento, en la palaco estis instalita la Tribunalo de la Inkvizicio kaj tie restis ĝis 1530.
En 1535, la episkopo Diego Ramírez decidis renovigi la konstruaĵon. Li dungis Pedro de Alviz, kiu aldonis al la palaco centran korton. La ĉarpentisto Alonso de León ankaŭ prilaboris la koncernajn masontaskojn.
La Bodera
Historio
En la kunteksto de la «fiebre de la plata» (arĝentimpeto) okazigita en la regiono meze de la 19-a jarcento pro trovo de riĉaj kuŝejoj el arĝento en la proksima vilaĝo Hiendelaencina, la minoj el arĝento de La Bodera —apartenantaj al la nomita Mina Distrikto de Hiendelaencina​ kaj situaj ĉe ambaŭ bordoj de la rivero Cañamares ĉe la limo kun Robledo de Corpes en la sudokcidento de la municipo— atingis gravan produkton de tiu metalo, kvankam neregule, laŭ ekspluatado kiu pluis ĝis 1925 —kvankam la fina dekadenco jam estis okazinta el 1916— ​ kiam oni fermis la lastan minon.
Orienta Esplor-Instituto Bhandarkar
La Orienta Esplor-Instituto Bhandarkar, en angla Bhandarkar Oriental Research Institute (BORI) estas en Puneo, Maharaŝtro, Barato. Ĝi estis fondita la 6an de Julio 1917 kaj nomita laŭ Ramakrishna Gopal Bhandarkar (1837–1925), delonge konsiderata kiel la fondinto de la Hindologio (Orientalismo) en Barato. La instituto estas bone konata pro sia kolekto de malnovaj manuskriptoj en Sanskrito kaj Prakrito.
La Bodera
Historio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 400 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Orienta Esplor-Instituto Bhandarkar
En 1932 la Instituto ricevis gravan monhelpon el Asaf Jah la 7-a.
La Bodera
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 396 loĝantoj en 1940 al 26, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe La Bodera, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe La Bodera kie oni falis al la nunaj 26.
Ekonomio kaj medio
Faŭno elstaras pro ĉasbestoj, menciindaj aproj kaj kapreoloj. Estas rabobirdoj. En flaŭro menciindas fraksenoj, roburoj, anzinoj, poploj, ulmoj, stepo, cistoj kaj lavendo.
Gandosso
Gandosso estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Carobbio degli Angeli, Castelli Calepio, Credaro, Grumello del Monte kaj Trescore Balneario. Kristana patroneco de la komunumo estas la biblia evento Anunciacio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.-->
Preĝejo Sankta Andreo (Kvenko)
La Preĝejo Sankta Andreo en Kvenko (Hispanio) estis konstruita en la 16-a jarcento sub la gvido de la arkitekto Pedro de Alviz, kiu kalkulis je la kunlaboro de la spertulo Sebastián de Arnani.
La verko estis haltita dum longa tempo ĝis granda parto de la 16-a jarcento, kiam Juanes de Mendizábal kaj ties bofilo, Pedro de Aguirre, ekigis la daŭrigon. En 1936 la kirko suferis gravajn damaĝojn kaj post la Hispana Enlanda Milito ĝi estis cedita por gastigi la procesiojn.
Jake Gyllenhaal
Jacob «Jake» Benjamin GYLLENHAAL, (Los-Anĝeleso, Kalifornio, 19-an de decembro 1980) estas usona kin-aktoro kaj produktoro, filo de la reĝisoro Stephen Gyllenhaal kaj skriptisto Naomi Foner. Gyllenhaal eklaboris jam 19jaraĝa. Lia unua ĉefa interpreto estis en la filmo October sky (1999), sekvita de la filmo de sendependa kulta filmo Donnie Darko, en kiu li rolis kiel adoleskanto kun psikologiaj problemoj kaj en kiu li aktoris apud la aktorino Maggie Gyllenhaal, lia fratino en la filmo kaj en la reala vivo, kaj The Day After Tomorrow (2004), filmo pri la katastrofa temo de tutmonda malvarmiĝo kiu markis sian debuton en grand-buĝeta kinarto kaj en kiu li rolis kiel studento, filo de Dennis Quaid. La jaro 2005 estis lia pinta jaro pro lia interpreto de frustrita maristo en Jarhead kaj, antaŭ ĉio, al la rolulo de la vakera Jack Twist en Brokeback Mountain, de Ang Lee, kie li kunhavis protagonismon kun Heath Ledger. La laboro de Gyllenhaal, same kiel tiu de Ledger, estis aklamita de kritikistoj, kiuj jam laŭdis lian agadon en Donnie Darko. Gyllenhaal fariĝis politika aktivulo, antaŭenigante diversajn politikajn kaj sociajn aferojn. En la lastaj jaroj, li aperis en reklamado por la kampanjo Rokenrolo-Voĉdonado, publike eldonis sian subtenon al la Demokrata Partio de Usono en la elektoj de 2004 kaj antaŭenigis diversajn mediajn kaŭzojn kaj favore al la Usona Civitanrajta Unuiĝo.
Kuŝida lingvaro
La kuŝidaj lingvoj estas parolataj en la orienta korno de Afriko. Ili estas branĉo de la afrikazia lingvaro. La verŝajne plej konata el ili estas la somala lingvo, kiu estas la oficiala lingvo en Somalio kaj estas skribata per latina alfabeto.
NGC 3007
NGC 3007 (aliaj indikoj — MCG -1-25-38, IRAS09452-0612, PGC 28150) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
István Szász (ĵurnalisto)
SZÁSZ István [sa:s] estis rumania hungara ĵurnalisto, rakontisto. Li naskiĝis en Cécke la 7-an de februaro 1910 kaj mortisen Kluĵo la 31-an de majo 1981.
Kariero
István Szász pristudis francan lingvon kaj literaturon en Kluĵo, poste en Dijon kaj Besançon (1928–31). Inter 1929–40 li estis kunlaboranto de gazeto Ellenzék, sed li publikis ankaŭ en pluraj aliaj gazetoj. Post 1945 li laboris en presarsekcio de MNSZ, poste ĉe la gazeto ''Utunk.
Distrikto Miltenberg
La germana distrikto Miltenberg situas ambaŭflanke de la rivero Majno en la distriktaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de Bavario. Sur la distrikta areo de 715 km² fine de loĝis  homoj; do meznombre 179 sur unu kvadrata kilometro. La distrikto apartenas al la ekonomia regiono Rejno-Majno. Norde najbaras la distrikto kaj urbo de Aschaffenburg, oriente la distrikto Main-Spessart kaj la baden-virtemberga distrikto Main-Tauber, sude la same baden-virtemberga distrikto Neckar-Odenwald kaj okcidente la hesiaj distriktoj Odenwald kaj Darmstadt-Dieburg.
Trafiko
Fervoja linio konektas kun la urbo Aschaffenburg, kaj la rivero Majno helpe de kanalo inter Majno kaj Danubo ligas la riverojn Rejno inter Svisio kaj Nederlando kaj Danubo inter suda Germanio kaj Rumanio.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
En la distrikto troviĝas sep urboj (inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de ):
La plej grandaj inter la kromaj 19 komunumoj estas:
Tribaj komicioj
En la Roma respubliko, la tribaj komicioj estis popola asembleo, laŭ kelkaj sama de la pleba koncilo ekde la Lex Hortensia de 287 a. K., laŭ aliaj ne. Tiu asembleo elektis la subajn magistratojn (kvestorojn kaj kurulajn edilojn), pribalotis leĝojn proponitajn al si, kaj prijuĝis negravajn procesojn (la plej gravajn prijuĝis la centuriaj komicioj).
Por la elektoj kaj balotoj, la popolo estis disigita je triboj (komence laŭ loĝloko, poste laŭ la volo de la censoroj do fakte laŭ riĉeco ): je kvar urbaj kaj je multaj kamparaj; ĉiom je verŝajne dudek fine de la 5-a jarcento a. K. kaj je tridek kvin ekde meze de la 3-a. Ĉiu tribano voĉdonis publike; decidis la plimulto de la triboj.
Neunkirchen (Malsupra Frankonio)
Neunkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miltenberg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ang Lee
Ang Lee (en la ĉina:李安 piĝine: Lǐ Ān) (Pingtun, Tajvano, la 23-an de oktobro 1954) estas tajvana filmreĝisoro.
Li studis teatron ĉe la Universitato de Ilinojso kaj faris sian magistron ĉe la Tisch School of Art (Universitato de Novjorko), kie en 1984 li faris filmon titolitan "Fine Line" kiel tezo. Li estis samklasano de Spike Lee.
En 2013, la prezidanto de Tajvano, Ma Ying-jeou, ornamis lin per la Ordeno de la Brila Stelo kun Speciala Ŝnuro, la plej alta rango por la internacia disvastigo de Tajvano kaj la grava impulso, kiun li donis al la loka filmindustrio, iĝante la unua persono en la monda kulturo kiu atingis ĉi tiun distingon ekde la kreado de la premio.
Árpád Balázs
BALÁZS Árpád (bala:ĵ) estis hungara komponisto, kantaŭtoro. Li estis naskita en Koloĵvaro la 16-an de novembro 1874 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de marto 1941.
Kariero
Árpád Balázs ĝis 1887 studis muzikon en sia naskiĝurbo. Li diplomitiĝis pri juro en la Universitato de Koloĵvaro kaj ĝis 1919 li estis oficisto en Zilah, poste li loksidiĝis en Budapeŝto, kie ĝis 1924 li estis polickapitano. Li faris sian unuan koncerton en 1924 en Muzikakademio de Budapeŝto. En 1905 aperis lia unua kantlibro. Ĝis 1936 li komponis pli ol ducent kantojn.
Servio
En la verkaĵo Saturnalia de Makrobio, Servius aperas kiel unu el la interparolantoj; aludoj en tiu verko kaj letero de Quintus Aurelius Symmachus al Servius indikas, ke li ne estis konvertito al kristanismo.
Die 1000 Augen des Dr. Mabuse
Die 1000 Augen des Dr. Mabuse (La 1000 okuloj de d-ro Mabuse) estas la lasta kinfilmo realigita de Fritz Lang en 1960. Ĝia intrigo baziĝas sur la novelo Mr. Tot Aĉetas Mil Okulojn, verkita en Esperanto de Jean Forge, sed estas transmetita al 1960.
Lang jam en 1922 realigis la silentan filmon Dr. Mabuse, der Spieler kaj en 1933 la filmon Das Testament des Dr. Mabuse.
Garbagnate Milanese
Najbaras la komunumoj Caronno Pertusella (VA), Cesate, Lainate, Senago, Arese, Bollate kaj Baranzate.
Campo de' Fiori
Campo de' Fiori (nome Florkampo aŭ Kampo de la Floroj) estas rektangula placo sude de Placo Navona en Romo, Italio, ĉe la limo inter la distriktoj (rione) Parione kaj Regola. Ĝi estas ĝuste diagonale sudoriente de la Palazzo della Cancelleria kaj je unu dombloko nordoriente de la Palazzo Farnese. Campo de' Fiori, tradukita laŭvorte el la itala, signifas "kampo de floroj". La namo aperis unue dum la Mezepoko kiam la areo estis vere herbejo.
Kolpaŝevo
Kolpaŝevo (Колпашево) estas urbo en Tomska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 69232501.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La interurba telefona kodo estas 38254, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Obj (Обь).
En la urbo estas flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 22,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 28,4 mil loĝantojn.
Naturkuracado
Naturkuracado aŭ naturopatio estas naturkuraca sistemo kiu rekonas la naturan propran, regenerigan kuracpovon de la [korpo]]. Kronika malsano ekestus kiam tiu propra kuracpovo ne plu kapablus forigi restaĵojn en la korpo. Tial naturkuracistoj forte akcelas edukadon kaj informadon pri sana naturnutrado kaj sana vivhigieno.
Al la tradicia naturkuracado apartenas fastado, dietoj, lumo-, aero- kaj hidroterapio, ofte aplikataj en kuraclokoj. Kutimaj helpiloj estas sanigaj herboj, biologiaj aŭ homeopataj medikamentoj kaj akupunkturo, kombinite kun fizioterapio kaj formoj de fizika ekzercado kiel ĉi kung, respiraj teknikoj, ŝanĝi vivstilon, sane manĝi kaj uzi certajn manĝosuplementojn.
Ofte oni aplikas plurterapian aliron.
Naturkuracado kaj Esperanto
Ekde 1986 ekzistas faka Esperanto-asocio pri naturkuracado, Internacia Naturkuraca Asocio. Ĝi eldonas revuon, fakverkojn kaj organizas renkontiĝojn. Ekde la jaro 1992 kunlaboras kun UEA.
Distrikto Main-Spessart
La distrikto Main-Spessart situas en la distrikaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia nomo venas de la rivero Majno kaj de la mezalta montaro Spessart.
Administra centro estas la urbo Karlstadt. La distrikto havas areon de 1 321 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Colombier-Fontaine (stacidomo)
Colombier-Fontaine estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Colombier-Fontaine, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dole-Ville - Belfort (852000).
János Göröcs
János Göröcs [jAnos goroĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Göröcs János estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, trejnisto.
Traian Vuia
Traian Vuia estas persono kaj geografia nomo en Rumanio.
János Göröcs
János Göröcs naskiĝis la en Gánt, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Göröcs debutis en 1949 en junulara teamo. Li apartenis al elita klubo Újpest inter 1957–1972, li ludis tie 339-foje kun 109 goloj. Li estis kvinfoje hungara ĉampiono. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1958–1970 resume 62-foje kun 19 goloj. Lia olimpika teamo akiris bronzan medalon en Romo en 1960. Li estis trejnisto de pluraj teamoj inter 1974-1992. Li ricevis premiojn inter 1960-2019.
2534 Houzeau
2534 Houzeau estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan astronomon kaj ĵurnaliston Jean-Charles Houzeau de Lehaie (1820 — 1888)
Blankamentona petrelo
La Blankamentona petrelo, Procellaria aequinoctialis, estas granda petrelo de la familio Procelariedoj. Ĝi havas teritoriojn ĉe la Suda Oceano tiom for norde kiom ĝis suda Aŭstralio, Peruo kaj Namibio, kaj reproduktiĝas kolonie en disaj insuloj.
Aspekto
La Blankamentona petrelo estas 51-58 cm longa, pezas 0.97-1.89 kg kaj estas 134-147 cm larĝa inter flugiloj. Ne nur ĝi estas la plej granda petrelo en la genro Procellaria sed ĝi estas ankaŭ la plej granda specio en la familio de Procelariedoj escepte pri la gigantaj petreloj. Tiu granda petrelo estas fulgecnigra kaj havas iome da blanko en siaj groĝo kaj mentono (kio estas tialo por la komuna nomo), pli ĉe la hindoceana sektoro ol ĉe la Atlantiko. Ties unuarangaj povas havi arĝentecan aspekton sube. Ties beko povas esti korneca aŭ flaveca kun nigra pinto, kaj estas nigr ankaŭ inter la naztruoj. Ĝi havas nigrajn piedojn. Kiam ĝi flugas, ĝi miksas malrapidajn flugilfrapadojn kun glitado. Kvankam ĝi estas normale silentema, ĝi povas grunti ĉe la kolonio.
Manĝo
Ties dieto estas komponita ĉefe de krilo sekve de fiŝoj. La Blankamentonaj petreloj manĝas per surfaca kaptado kaj per entreprenado de neprofundaj plonĝoj, kaj ili pretas sekvi ŝipojn por kolekti fiŝkaptadajn forĵetaĵojn, kio endanĝerigas ilin al ilaroj de multhokado.
Reproduktado
Ambaŭ seksoj helpas konstrui la nestotruon, kaj helpas ankaŭ al la kovado de la ovo. Post eloviĝo, ambaŭ seksoj helpas al nutrado kaj protektado de la junulo.
Teritorio kaj habitato
La Blankamentonaj petreloj uzas multajn insulojn dum la reprodukta sezono. Ĉirkaŭ 2,000,000 da paroj reproduktiĝas ĉe Sud-Georgio, inter 175,000 kaj 226,000 paroj ĉe la Kergelenoj, kaj 100,000 paroj ĉe Insulo Disappointment, Krozetoj, Princ-Eduarda Insulo, Kampbela Insularo, Aŭklandoj, la Antipodaj Insuloj, kaj la Falklandoj. For de la reprodukta sezono, tiuj petreloj flugas el la flosglacio de Antarkto al la subtropikoj.
Konservado
Studo de 2004 ĉirkaŭkalkulis la populacion de plenkreskuloj je 7,000,000 kun loĝanta teritorio de 44 800 000 km. Mortindico kaj de plenkreskuloj kaj de idoj pro interplektado ĉe ilaro de multhokado devigis IUCN al klasigo de tiu birdospecio kiel Vundebla. Ĝenerala malpliiĝo en populacio estas supozata el falo ĉe okupado de nestotruoj je 28% ĉe Birdinsulo, kaj je malpliiĝo de 86% en la populacio de Golfo Prydz. Krome monitorado ĉe Insulo Marion montris malpliiĝon de 14.5%, kaj de 37% ĉe la Krozetoj. Neintenca mortigo ĉe la ilaro de multhokado montriĝis kiel ĉefa kontribuo al la ĝenerala populacia malpliiĝo. Preskaŭ ĉio el la fiŝkaptadaj forĵetaĵoj dum fiŝkaptado de merluĉo ĉe Namibio estas Blankamentona petrelo, 10% el la pelaga multhokado ĉe Sudafriko kaj 55% el la bentona. Krome la Blankamentona petrelo suferis ankaŭ pro invadaj specioj kiaj la Bruna rato, Rattus novegicus, kaj la Nigra rato, Rattus rattus.
Kelkaj el la reproduktejaj insuloj estas protektitaj areoj. Oni entreprenadas studojn kaj populacian monitoradon ĉe Sud-Georgio, ĉe la Princ-Eduardaj Insuloj, Kergelenoj, kaj Krozetoj. Fine ili estas parto de la Anekso I de ACAP, kaj de la Apendico II de la sistemo CMS.
Por helpi al la reversado de la malpliiĝo en populacio oni proponis pluigi kaj etendi monitoradajn studojn, klopodante elimini plej invadajn speciojn, helpi la adoptadon de bona praktiko ĉe la multhokada fiŝkaptado ene de tiu teritorio pere de organizoj kiaj ACAP, FAO, kaj CCAMLR.
1628 Strobel
1628 Strobel estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al la germana astronomo Willy Strobel.
11091 Thelonious
11091 Thelonious estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵaza pianisto kaj komponisto Thelonious Sphere Monk (1917–1982). Naskiĝinta en Rocky Mount (Norda Karolino), li iris en Novjorkon je la aĝo de 3 jaroj kaj eklernis pianon je 5 jaroj. Monk estas en la centro de la disvolvo de la stilo bibopo kaj granda kreinto de muzika antaŭeniro.
Újezd (distrikto Znojmo)
Municipo Újezd (Aujezd) troviĝas en distrikto Znojmo, regiono Sudmoravia, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Márta Mátrai
Márta Mátrai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Mátrai Márta estis hungara juristo, parlamenta deputito. Márta Mátrai naskiĝis la en Szombathely.
Biografio
Márta Mátrai maturiĝis en gimnazio en 1966 en Kaposvár, poste ŝi akiris juran diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1978. Post siaj studoj ŝi estis jura konsilisto en ŝtata entrepreno ĝis 1992, poste en similaj organizaĵoj ŝi havis altajn postenojn. Intertempe ŝi estis fondinto de la Kaposvár-filio de Fidesz en 1989 kaj en la sekva jaro ŝi estis elektita urbestrarano en Szombathely. Ekde 1998 ŝi estas seninterrompe parlamentano. Pli frue kaj poste ŝi havis plurajn postenojn en la partio. Ŝi estas eksedziniĝanta kaj naskis unuafoje.
Wart
Wart havas la sekvantajn signifojn:
Stacio Ōmoto
Stacio Ōmoto (japane: 大元駅 [Oomoto-eki], angle: Ōmoto Station) estas fervoja stacio en Kita-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Uno.
30439 Moe
30439 Moe estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Moe Howard (realnome Harry Moses Horwitz, 1897–1975), hirthara estro de la burleska teamo "The Three Stooges", kiu amuzis la mondon per sia longa serio da holivudaj mallongaj kaj ekde 1934.
Komicio
Komicio (comitia) estas la nomo de tri malsamaj asembleoj de la Roma respubliko:
2042 Sitarski
2042 Sitarski estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la polan astronomon Grzegorz Sitarski.
Tasovice (distrikto Blansko)
Tasovice estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en distrikto Blansko en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.
Albiorikso (luno)
Albiorikso estas neregula satelito de Saturno. Ĝi estas la plej granda ano de la kelta grupo.
Ĝin malkovris Brett J. Gladman, John J. Kavelaars kaj ilia teamo. Ĝi ricevis la maldaŭran nomon S/2000 S 11.
Orbito
Ĉiuj lunoj de la kelta grupo havas proksimajn orbiton kaj orbitan inklinon, kio sugestas, ke aliaj lunoj de tiu grupo estas iamaj eroj ĉu de Albiorikso, ĉu de pli granda luno, diseriĝinta pro alfrapo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Albiorikso, dio de la kelta mitologio, pli ofte elvokata sub la nomo Tutates.
Kajmana Fosaĵo
La Kajmana Fosaĵo, Kajmana Fosego (konata ankaŭ kiel la Kajmana Tranĉeo, Bartlett Deep kaj Bartlett Tranĉeo) estas kompleksa sono de transforma faŭlto, nome profunda submara fosego, kiu enhavas basenapartigon kiu siavice enhavas malgrandan etendan bordon surgrunde de la okcidento de la Kariba Maro inter Jamajko kaj la Kajmana Insularo. Ĝi estas la plej profunda punkto en la Kariba Maro kaj formas parton de la tektona limo inter la Nordamerika plato kaj la Karibia plato. Ĝi etendas el la Markolo Windward, sude de Sierra Maestra de Kubo al Gvatemalo. La transforma faŭlto pluas borde kiel Motagua Faŭlto, kiu tranĉas tra Gvatemalo kaj etendas for sub la Pacifika Oceano, kie ĝi kuniĝas kun la subdukcia zono de la Mezamerika Fosaĵo.
La plej profunda punkto de la Kariba Maro estas la Kajmana Fosaĵo inter Kubo kaj Jamajko, pli ol metrojn sub mara nivelo, inter la Kajmana Insularo kaj Jamajko, precize ĝis   sub marnivelo.
28632 Christraver
28632 Christraver estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chris Traver, finalisto en 2013 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Croton-Harmon High School en Croton-on-Hudson (Nov-Jorkio).
Katedralo Sveticĥoveli
La katedralo Sveticĥoveli (სვეტიცხოველი Svet'icĥoveli) estas ortodoksa preĝejo de Kartvelio situanta en la urbo Mcĥeta, kaj estis la religia centro de la mezepoka Kartvelio. La katedralo, konstruita en la naŭa jarcento dum la patriarka regado de Melkisedek la 1-a de Kartvelio, havas latinkrucan planon. La kartvellingva nomo signifas "piliero de vivo" kaj aludas la legendon rilatan al la vivo de sankta Nino de Kartvelio kaj la tunikon de Jesuo.
Tamerlano okazigis severajn damaĝojn al la konstruaĵo en la 14a jarcento, pro kio ĝi estis riparita unu jarcenton poste. Ekde 1994 ĝi inkluziviĝas, kun aliaj historiaj monumentoj de Mcĥeta, en la listo de monumentoj deklaritaj Monda heredaĵo de UNESKO. Ĝi estis la plej granda preĝejo de Kartvelio ĝis la konstruado de la Katedralo de Tbiliso en 2004.
Tulica
Tulica (Тулица) estas rivero situanta meze de la centra parto de Rusio, dekstra alfluanto de Upa. La tuta rivero situas en Tula provinco.
Tulica komenciĝas apud loĝloko Revjakino kaj alfluas riveron Upa en la urbo Tula. Ĝia longeco - 41 km, areo de baseno - 285 kv. km.
Buchanan Lecture
La Buchanan Lecture estas jara konferenco pri Esperanto okazinta en la Universitato de Liverpool danke al mono testamentita de John Buchanan. Inter 2009 kaj 2018 tiel prelegis aro de fakuloj kiel Javier Alcalde, Duncan Charters, Sabine Fiedler, Angela Tellier, Paul Gubbins kaj Wim Jansen.
Kolpino
Kolpino (Колпино) estas urbo enkadre de Sankt-Peterburgo en Rusio.
La urbo estas ĉe rivero Iĵora (Ижора) (enenfluaĵo de rivero Neva (Нева)).
En la urbo estas fervoja stacio.
Serge Gainsbourg (pariza metrostacio)
Stacio
En 2023, la stacio priservos komunumon Les Lilas. La urbestro, Daniel Guiraud, akiris la konsenton de Jane Birkin por uzi la nomon Serge Gainsbourg. La urbo ankaŭ volas starigi bronzan statuon de la aŭtoro-komponisto de la kanzono « Le Poinçonneur des Lilas ».
Stacio Serge Gainsbourg situos en komunumo Les Lilas, sub Bulvardo du Général-Leclerc-de-Hautecloque inter enirejo de Skvaro Henri-Dunant kaj Vojeto Giraud. Tiu nomo do ne signifas ke la stacio priservos ĝardenon "Serge-Gainsbourg" de "porte des Lilas", kiu troviĝas je okcidente.
La stacio disponos pri du alirejoj, ene de Skvaro Henri-Dunant okcidente kaj pli proksime al kruciĝejo de Strato de la Liberté oriente. La okcidenta alirejo havos la formon de kiosko, eta malpeza konstruaĵo, kiu koncentros la tuton de vertikalaj fluoj kondukantaj al biletvendejo, tio estas ŝtuparo, du rulŝtuparoj, kaj du liftoj. La alirejo enhavos du simetriajn ŝaktojn, por ŝtuparo kaj rulŝtuparo. La kajoj havos profundon de.
Studio Miraval
La Studio Miraval estis sonregistrejo troviĝanta en Correns, Francio (departemento Var), en la Kastelo de Miraval.
Historio
La studio estis kreita de la ĵaza pianisto Jacques Loussier, kiu aĉetis la kastelon, kun la soninĝeniero Patrice Quef en 1977. Loussier unue uzis ĝin por sia propra uzado, kaj poste ludonis ĝin al multaj famaj artistoj, ekz. Maxime Le Forestier, Pink Floyd, The Cure, Ange, AC/DC, Indochine, Chris Rea, The Cranberries, Sting, Judas Priest. Jacques Loussier vendis la kastelon al la unsona komercisto Tom Bove en 1998. La uzado de la studio pludaŭris, kun artistoj kiel Muse, Rammstein kaj Courtney Love. En 2011, post lupreninti la kastelon plurfoje por iliaj ferioj dum tri jaroj, la aktora paro Angelina Jolie kaj Brad Pitt aĉetis ĝin por 35 milionoj da eŭroj. De tiam la studio ne plu estas uzata.
Aparataro
Miraval estis hejma studio, sammaniere de la Studio de Hérouville. Ĝia surfaco estis 300 kvadrataj metroj granda. La kastelo estas ĉirkaŭata de bieno kiu kovris areon de 600 hektaroj, kies 30 da vinberujoj.
34220 Pelagiamajoni
34220 Pelagiamajoni estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kirovsk
La nomo Kirovsk povas esti du urboj en Rusio:
Arnold Vosloo
Arnold VOSLOO naskiĝinta la 16-an de junio 1962 en Pretorio, Sud-Afriko estas aktoro konata plej multe el filmoj pri Mumio kaj Mumio revenas.
Alter ego
Alter ego (el la latina lingvo alter ego, "la alia mio") estas dua mio, kiu sin kredas malsama de la alia normala aŭ originala personeco. La termino estis inventita en la deknaŭa jarcento kiam la malsano pri disiga identeco estis priskribata unuafoje de la psikologoj. Persono kiu havas ĝin onidire havas duoblan vivon.
Malsama signifo de alter ego troveblas en la literatura kritiko, en kiu estas priskribitaj la roluloj en malsamaj verkoj kiuj estas psikologie similaj, aŭ fikcia rolulo kies konduto, parolmaniero aŭ pensmaniero intence reprezentas tiujn de la aŭtoro. Ankaŭ estas uzita por la plej bona amiko de alia rolulo en rakonto.
La alter ego ankaŭ inkluzivas la malsamajn kondutojn de unu persono kiuj povas aperi en certaj situacioj. Kelkaj rilataj terminoj estas la avataro, la doppelgänger, la imitanto kaj la imitanto kaj la duobla personeco.
Mirandola dialekto
La Mirandola dialekto estas dialekto kiu devenas de la Latina lingvo kaj apartenas al la varieco de la dialektoj Gaŭlo-itala. La Mirandola dialekto estas parolata en la nord-provinco de Modena, la "Modena malaltaĵo" (Bassa modenese)
Perarrúa
Perarrúa (en ribargorza aragona Perarruga) estas municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Ribagorza (kies ĉefurbo estas Graus) apartenanta al la nordoriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Ribagorza, borde de la rivero Ésera. Ĝi enhavas la loĝlokojn Perarrúa (municipa ĉefurbo) kaj Besiáns, kaj senhomejoj Arués kaj El Mon. Ĝi limas sude kaj okcidente kun Graus, kaj norde kun Santaliestra y San Quílez ene de la komarko. Oni parolas variaĵojn de la aragona.
La klimato estas malvarma, nome montara.
La loĝloko Perarrúa mem kiel sidejo de la municipo (517 msm) estas je 95 km oriente de Huesca. Ĉiuj loĝlokoj de la municipoj estas komunikataj laŭ la ŝoseo A-139 kiuj kondukas al Campo norde kaj al Graus sude.
Historio
La invado de islamanoj atingis nordan limon inter Perarrúa kaj Besiáns. En la islama suda zono oni konstruis kastelon, Qasr Muns, kiu poste jam kristana nomiĝis kastelo de El Mon aŭ de Perarrúa (plej verŝajna etimologio Ruĝa Roko). Tiu konstruaĵo tiam gravis en la luktoj inter kristanoj kaj islamanoj, ĉar ĝi hegemoniis en la teritorio (estis en la zono ankaŭ aliaj kasteloj, nome de Besiáns, de Esvu aŭ Castro Pelato, de Santa Liestra kaj de Fantova). En la 11-a jarcento la zono estis konkerita de kristanoj (interveno de la Reĝo Sanĉo la Aĝa), ĉefe post la konkero de la kastelo de Perarrúa. Poste, la kastelo plifortikiĝis cele al la organizado de la defendo de la valo kaj al la konkero de Graus. Ĉirkaŭ la fortikaĵo establiĝis kelkaj domaroj.
Besiáns jam ekzistis en la 10-a jarcento, sed la unua dokumento konservita mencianta la lokon estas de 1018.​
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado.
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Perarrúa kie oni malaltiĝis el 600 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 108 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj forstado kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro. La kreskanta montarturismo helpis en la areo la konstruadon de hoteloj, vendejoj kaj rilataj instalaĵoj.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejoj, la ermitejoj, kasteloj en Besiáns kaj El Mon, romanikaj pontoj en Besiáns kaj Perarrúa, naturaj lokoj kiel padoj por montogrimpado, ktp.
Stanislav Knížek
Stanislav KNÍŽEK estis ĉeĥa esperantisto, aktivulo en Liberec, kie nun la loka esperanto-klubo portas lian nomon. Li laboris kiel direktoro. Li reprezentis la ĉeĥajn esperantistojn la 19-an de septembro 1948 dum kunveno de polaj esperantistoj el Jelenia Góra kun ĉeĥaj esperantistoj el Liberec sur la landlima montopinto Sněžka.
Katedralo de Malago
Ĝia interno estas el renesanca stilo. La Baziliko el rektangula plano, konsistante el tri navoj kaj la centra estas pli larĝa ol la flankaj, sed ĉiuj samaltaj je 41,79 metroj, kiuj konvertas ilin en la plej altaj katedralvolboj de Andaluzio.
Ĝia fasado estas el baroka stilo kaj duetaĝa. En la una etaĝo ekzistas tri arkoj kaj ene de ili, pordoj dividitaj per kolonoj el marmoro.
La seĝaro de la ĥoro estis de Pedro de Mena.
Garbagnate Monastero
Garbagnate Monastero estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Bernardo de Clairvaux, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Barzago, Bulciago, Costa Masnaga, Molteno kaj Sirone.
Upa
Upa (Упа) estas rivero meze de la centra parto de Rusio, dekstra alfluanto de Okao. La tuta rivero situas en Tula provinco. Ĝia longeco - 345 km, areo de baseno - 9510 kv. km.
La nomo Upa verŝajne devenas de la balta vorto kiu signifas "rivero". Baltaj popoloj loĝis tie dum la 1-a jarmilo p.K.
La rivero komenciĝas je 3 km norde de loĝloko Volovo. Ĝis Tula plejparte fluas norden, poste okcidenten kaj alfluas al Okao apud vilaĝo Kuleŝovo. Kutime ĝi glaciiĝas en fino de novembro aŭ decembre, malglaciiĝas fine de marto aŭ komence de aprilo.
Upa estas populara loko de fiŝkaptado.
La rivero estas fotre malpuligita de tulaj fabrikoj ("Tulaĉermet" kaj aliaj).
Alfluantoj
Alfluantoj de Upa kun longeco pli ol 20 km :
La plej grandaj alfluantoj (laŭ ilia longeco) estas Plava (89 km), Upjorta (63 km), Solova (52 km). En Tula ĝin alfluas Tulica kaj Voronka.
Loĝlokoj
Urboj ĉe Upa:
Aliaj gravaj loĝlokoj ĉe Upa:
Eksteraj ligiloj
Regionografia artikolo pri Upa kun multaj fotoj
Navalmoral de la Mata
Navalmoral de la Mata estas urbo de la Provinco de Cáceres, en la Aŭtonoma Komunumo aŭ regiono de Ekstremaduro, Hispanio.
Loĝantaro
Dum la lasta jardeko, la loĝantaro malpliiĝis nur iomete inter 1998 kaj 2001 de kio poste repliiĝis laus la datumoj de Instituto Nacional de Estadística español.
Historio
Centro de la regioneto Campo Arañuelo kaj de aliaj najbaraj regionetoj, nome (La Vera, La Jara kaj Los Ibores), situa ĉe la nordorienta pordo de Ekstremaduro (tra kio en- kaj eliras la du vojoj plej gravaj de tiu regiono, nome la Aŭtoŝoseo de Ekstremaduro kaj la fervojo Madrido-Lisbono), ĝuis gravan rolon laŭlonge de la historio:
Prahistorio
Estas prahistoriaj restaĵoj en tiu ĉi ekstremadura municipo en la terasoj de riveroj Taĵo kaj Tjetaro, kie ekzistis gravaj loĝejoj.
Romia epoko
Poste alvenis la romianoj, kiuj asimilis kaj riĉigis la antaŭajn indiĝenajn kulturojn (inkludante la vetonian, kio tiom da restaĵoj lasis en tiu regioneto, kiel la rimarkindaj Verakoj), kaj lasis gravan heredaĵon: vilaojn, pontojn, templojn, ŝoseojn, fontojn kaj banejojn, minejojn, skribaĵojn ktp.
Visigotoj kaj araboj
Post la invado de la visigotoj -kiu alportis plian heredaĵon- la araboj daŭre uzis la regionon kaj la vojojn de la regioneto Arañuelo, ĉefe rilate la iama romiana soŝeo.
Rekonkero
Poste venos nova epoko de Rekonkero farita mezepoke de kristanaj nordaj popoloj kaj Reloĝado de la teritorio. Tiele fine de la 14a jarcento -aŭ komence de la 15a-, estas kiam naskiĝas Navalmoral kaj la aliaj vilaĝetoj de la regioneto, kaj denove svarmas la ŝoseoj de tiu ĉi teritorio: la okcidenta Leona Reĝa Cañada [kaNJAda] kaj la Reĝa Vojo de Ekstremaduro (post la konstruo de la Ponto de Albalat-Almaraz, en 1536), kiu kunigis la translokiĝojn kaj okcidenten kaj orienten de personoj, gregaroj kaj varoj (inkludante, tiujn norden kaj suden, tra la respektivaj duarangaj vojoj). Tiele -laŭ la legendo- fondiĝis Navalmoral: ĉirkaŭ la "Venta del Moral" (Gastejo de la Morusejo), kiu gastis kaj kunigis tiujn kiuj veturis tra tiu vojopunkto. Ekde tiam, Navalmoral rilatiĝas kun Plasencia, Trujillo, Cáceres, Talavera, ktp.
Dum la 15a kaj 16a jarcentoj Guadalupe, kaj poste Yuste kreskiĝas kaj graviĝas. Kaj Navalmoral evidente plu estas vojopunkto rilate al veturadoj al tiuj lokoj, kiel trapasejo kaj kiel ripozejo aŭ ligopunkto.
De tiu epoko datiĝas la plej antikvaj kaj gravaj monumentoj de Navalmoral: kiel la preĝejo de Sankta Andreso kaj la la ermito de Las Angustias (aŭ la popola kvartalo de la "Plaza Vieja" (Malnova Placo) aŭ "La Peligrosa" (La Danĝera)). Poste oni starigis la "Rollo" aŭ "Picota" (Punfosto), en 1637, kiel simbolo aŭ blazono de la aŭtonoma municipa justo (kaj sekva libereco), ĉar Navalmoral iĝas Villa (Vilaĝo).
Habsburgoj kaj Burbonoj
Tiam oni konstruas la Casa de los Frailes (Domo de la Monaĥoj) (aŭ Espadañal, aŭ Comillas, laŭ diversaj nomoj sub diversaj posedantoj), la Fonto de Caños Viejos kaj aliaj de pli malfacila katalogado (La Bamba, La Serradilla kaj kelkaj pliaj); kaj ankaŭ la tipajn kvartalojn Cerro kaj Perchel (iama "Sankta Mikaelo"), aŭ la unuan urbodomon.
19a jarcento
Tiele oni alvenas al la 19a jarcento kiam okazas la Milito de Hispana Sendependiĝo kaj la bataletoj de la milito kontraŭ la Karlistoj) kaj aliaj katastrofoj kiel oftaj epidemioj), kaj la urbo estis nomumita kiel centro de la juĝa departamento (en 1834, kio poste pligrndigos la urbon), oni favoris la vojojn kaj transportoresursojn: en 1845 oni rekonstruis la Ponton de Almaraz kaj en 1854 oni inaŭguris la Ŝoseon de Ekstremaduro (aŭ Madrido-Badaĥozo), ĉe la iama Reĝa Vojo kaj antikva romiana ŝoseo. Fine de la jarcento alvenas la fervojo, kies linio ĝis Portugalio malfermiĝas en 1881.
La ekonomio kaj loĝantaro de la urbo ricevas pozitivan pligravigon. Sed ankaŭ la municipo suferis la procezon de "Desamortización" aŭ privatigo de komunaj posedaĵoj: pro tio aperis Latifundismo aŭ koncentrigo de la terposedo en malmultaj rixcaj posedantoj, kaj sekvaj socipolitikaj movadoj, ĉefe en la lasta triono de tiu jarcento kaj en la unua de la 20a jarcento (la graveco de la maldekstrularo kaj sindikatoj kompreniĝas nur pro tiu termanko).
20a jarcento
Oni plibonigis la ŝosearojn ĉefe dum la Diktatoreco de Primo de Rivera kaj dum la Dua Hispana Respubliko, kiel la ŝoseo de La Vera, kaj tiu de Guadalupe kaj aliaj duarangaj. Ankaŭ tiam oni konstruis la Malliberejon kaj Lernejoj. Oni orhanizis dusemajnajn merkatojn. En 1930 oni konstruis fabrikon de tabako kio multe plibonigis la ekonomian staton. Tamen la socipolitika situacio malordigis la trankvilecon de la regioneto kaj okazis bieninvadoj kaj strikoj kiel tiuj de ĉaristoj en 1933). La dekstrularo sukcesas en la balotadoj ĉar la urbo estas ankoraŭ sufiĉe konservativa. Poste oni entreprenas Terkulturadan Reformon, kio ne sufiĉas por solvi la situacion en la kamparo. Dum la Hispana Enlanda Milito Navalmoral sufiĉe suferis ĉar tie oni haltigis la iradon de la frankisma armeo al Madrido kaj okazis bataloj kaj poste oni masakris maldekstrulojn revenĝe. Poste venis frankisma diktatoreco, plia subpremado kaj dekomence malsato kaj malriĉeco.
Dum la postmilito oni plukontruis plibonigaĵojn jam a de antaŭe projektitajn kiel enmeto de trinkebla akvo kaj kreskigo de komercado. Krome oni komencis la akvumadon en la zono Rosarito, kaj kreskiĝis la ekonomio de la tabako kaj kotono. Dum postaj jardekoj oni konstruas proksime akvorezervejojn, nome Valdecañas (baldeKAnjas) kaj Torrejón (torreĤON), kio plibonigos la riĉecon de la terkulturado kaj bremsis la elmigradon al Eŭropo kio okazis en la tuta regiono dum la 60aj jaroj. Oni konstruis lernejojn kaj aliajn servejojn. Kiam ekonomio iome stagnis, komencis en 1972 la konstruadon de la Atoma Centralo de Almaraz kio pluretenis loĝantaron kaj dum la jaroj de la konstruo eĉ plialtigis ĝin, sed poste denove stagnis kaj restis la danĝero kaj eblaj konsekvencoj de la atoma industrio.
Fine de la 1970-aj jaroj komencis en la regiono kaj en la lando la demokratia epoko kaj oni disvolvigis la ekonomion per plivigligo de la komerco kaj industrio kaj konstruadon de servejoj (sportejoj, Malsanulejo, Maljunulejo, Kulturdomo, lernejoj, ktp.). Dum la 80aj jaroj reviviĝis la tradicia festo de la Karnavaloj, same kiel en multaj aliaj vilaĝoj kaj urboj de la regiono; tamen dum la sekvaj jardekoj la karnavaloj en la plej granda parto de la regiono denove eksmodiĝis escepte en Navalmoral kaj provinca ĉefurbo Badajoz.
Ekonomio
Servoj, agrikulturo (en proksimeco, tabako, kapsiko), brutobredado (bovoj), Atomcentralo de Almaraz, komerco ktp.
NGC 3008
NGC 3008 (aliaj indikoj — MCG 7-20-59, ZWG 210.39, PGC 28252) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Libá
Libá (ĝis la jaro 1948 Libštejn, Liebenstein) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Cheb, regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1264.
Partoj de municipo
La municipo dividiĝas en du partojn, kiuj situas ankaŭ sur katastraj teritorioj de jam pereintaj municipoj: