cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elastino
Elastino estas proteino en konektiva histo kiu estas elasta kaj permesas al multaj histoj en la korpo reakiri sian formon post streĉado aŭ kontraktiĝo. Elastino helpas al haŭto reveni al sia origina pozicio kiam ĝi estas enpremita aŭ pinĉita. Elastino ankaŭ estas grava apoga histo en la korpoj de vertebruloj kaj uzita en lokoj kie mekanika energio devas esti stokita. En homoj, elastino estas ĉifrita per la ELN geno.
Funkcio
Tiu geno ĉifras proteinon kiu estas unu el la du komponentoj de elastaj fibroj. La ĉifrita proteino estas riĉa je hidrofobaj aminoacidoj kiel ekzemple glicino kaj prolino, kiuj formas moveblajn hidrofobajn regionojn kuntenitaj per krucligoj inter restaĵoj de lizino. Multoblaj transskribaj variaĵoj ĉifrantaj malsamajn izoformojn estis trovitaj por tiu geno. Alia nomo por elastino estas tropoelastino. La karakterizado de malordo estas kongrua kun entropi-regita mekanismo de elasta kontraŭmoviĝo. Oni povas konkludi ke konformiga malordo estas konstituiga kvalito de elastin-strukturo kaj -funkcio.
Klinikaj aspektoj
Forigoj kaj mutacioj en tiu geno estas rilataj al supravalva aorta stenozo (SVAS) kaj aŭtosoma domina cutis laxa ("loza haŭto"). Aliaj rilataj difektoj en elastino inkludas Marfan-sindromon kaj emfizemon kaŭzitan de manko deα1-antitripsino.
Konsisto
Elasta fibro estas kunmetita de la proteino fibrilino kaj elastino farita el simplaj aminoacidoj kiel ekzemple glicino, valino, alanino, kaj prolino. La totala elastinenhavo intervalas de 58 ĝis 75% de la pezo de seka sengrasigita arterio en normalaj hundoarterioj. Komparo inter freŝaj kaj digestitaj histoj montras ke, ĉe 35% streĉiĝo, minimumo de 48% de la arteria ŝarĝo estas portita per elastino, kaj minimumo de 43% de la ŝanĝo en rigideco de arteria histo ŝuldiĝas al la ŝanĝo en elastinrigideco. Elastino estas farita per interligado de multaj solveblaj tropoelastinaj proteinmolekuloj, en reakcio katalizita per lisiloksidazo, kreante masivan nesolveblan, daŭreman kruc-ligitan ariĝon. La aminoacido respondeca por tiuj krucligoj estas lizino. Tropoelastino estas speciala proteino kun molekulpezo de 64 ĝis 66 kDa, kaj neregula aŭ hazarda volvaĵoformo konsistigita de 830 aminoacidoj.
Desmozino kaj izodesmozino estas specoj de ligiloj por la tropoelastin-molekuloj.
Histodistribuo
Elastino havas gravan funkcion en arterioj kiel rimedo por prema ondodisvastigo por helpi al la sangofluo, kaj estas precipe abunda en grandaj elastaj angioj kiel ekzemple la aorto. Elastino ankaŭ estas gravega en la pulmoj, elastaj ligamentoj, la haŭto, la veziko, kaj en elasta kartilago. Ĝi ĉeestas en ĉiuj vertebruloj escepte la senmakzela fiŝo.
Straupitz
Straupitz - malsuprasorabe Tšupc - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj estas membro samkiel administra centro de la komunumaro Amt Lieberose/Oberspreewald, libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiuj dividas iujn komunajn taskojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Monaĥinejo Nonnberg
Abatejo Nonnberg (germane: Stift Nonnberg) estas benediktanina monaĥejo en Salzburg, Germanujo.
Historio
Ĝi estis fondita ĉ. 714 fare Ruperto de Salcburgo kaj estas la monaĥinejo la plej maljuna en la tuta mondo kun seninterrompa ekzistado. Ĝia unua abatino estis Sankta Erentrudis, nevino aŭ fratino de Ruperto.
La fondo de la abatejo estis permesita fare de la bavara duko kaj pliigita fare de imperiestro Henriko la 2-a, kiu ja ankaŭ estis duko de Bavario.
Memormonero
La abatejo estis selektita kiel unua monero en la serio Grandaj abatejoj de Aŭstrio (2006). Ĝi montras la benediktaninan monaĥejon kaj fone videblas Citadelo Hohensalzburg kaj la Kirko Sankta Gaetano.
Zachód (Szczecin)
Zachód (esperante: Okcidento) estas kvartalo de la urbo Szczecin en Pollando. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 2-an lokon en la urbo; la 9-an de julio 2015 ĝi havis 114 188 loĝantojn. Zachód estas la plej okcidenta kvartalo de Szczecin.
Ĝi najbaras al la urbaj kvartaloj Północ kaj Śródmieście (oriente).
Nuntempa kvartalo estis estabilita la 28-an de novembro 1990.
Setlejoj
La teritorio de la kvartalo konsistas el 9 setlejoj.
Etila formiato
Etila formiato aŭ etil-formiato estas organika estero, senkolora likvaĵo rezultanta el interagado de la formiata acido kaj etanolo. La etil-formiato havas karakterizan flaron je rumo kaj ankaŭ parte respondecas pri la odoro je framboj. Ĝi nature okazas en la korpo de la formikoj kaj en la abel-pikiloj. Etila formiato ankaŭ uzatas kiel fumigagento, solvanto kaj kiel lako-diluanto.
Raguhn-Jeßnitz
Raguhn-Jeßnitz - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
La urbo Raguhn-Jeßnitz ekestis la 1-an de januaro 2010 per administra unuigo de la antaŭe sendependaj komunumoj Altjeßnitz, Jeßnitz (Anhalt), Marke, Raguhn, Retzau, Schierau, Thurland kiuj Tornau vor der Heide, kiuj ĉiuj antaŭe apartenis al la komunumaro Raguhn. La administra centro de la urbo estas la urboparto Raguhn, kiu ankaŭ antaŭ la 1-a de januaro 2010 havis urbajn rajtojn.
Praromaniko
La terminoj praromaniko kaj antaŭromaniko ampleksas en la arthistorio la epokojn de la Frua Mezepoko en Eŭropo, proksimume de la 5-a jarcento ĝis la 11-a jarcento. Ĝi karakterizas la epokon respektive la transiron de la malfrua antikvo al la romaniko. La termino uziĝas ĉefe por la arĥitekturo.
Difino
Tradicie kaj memkompreneble arthistorio rigardas epokojn kiel stilepokojn. La artverkadon de la malnovaj epokoj en la greka kultursfero same kiel en la romia imperio oni jam frue (proksimume ekde la renesanco) klasifikis per la termino antikvo. Dum la paso de la lastaj tri jarcentoj la arto de la alta kaj malfrua mezepokoj estis enordigata sub la terminojn romaniko kaj gotiko. La romia antikvo estas sfere kaj tempe interakordigebla kun la Romia Imperio, la romaniko kun la mezepokaj regnoj en Eŭropo. Dum kiam la artoj de la antikvo kaj de la romaniko surbaze de sufiĉe granda nombro da objektoj estis ankoraŭ relative bone kaptebla pro komunaj stilaj karakterizaĵoj same kiel pro tempaj kaj regionaj interilatoj, la tempospaco intere tamen estas malbone dokumentita. En ĝi okazis la artaj verkoj de kristanaj posteaj regnoj, aparte tiu de la stabila Bizanca Imperio, sed ankaŭ tiu de la lombardoj (lombarda stilo), gotoj kaj vandaloj. Poste en okcidenta Eŭropo formiĝis la franka imperio. Por ties kulturaj atingaĵoj oni uzas analoge al la regantaj dinastioj la stilonomojn merovida kaj karolida kaj poste en la germana kultursfero otida. Tiujn ĉi epokojn oni kunprenas pro la malgranda nombro de konserviĝintaj konstruaĵoj sub la termino antaŭromaniko.
Antaŭromanikaj konstruaĵoj reekprenas antikvajn modelojn, transformas ilin kaj preparas la formojn de la romaniko. Aparte je la konstruado de preĝejoj evoluis novaj formoj, kiuj en romaniko kaj gotiko estis normaĵoj, inter ili ekz. klostro, navokruciĝo, okcidenta alkonstruaĵo, preĝejturoj.
Virialo
En mekaniko, la virialo estas fizika kvanto, kiu estas la produto de la elorigina komponanto de la forto kaj la distanco al la origino. Laŭ la viriala teoremo, la virialo estas, tempe mezume, proporcia al la kineta energio.
Praromaniko
Merovida kaj karolida arĥitekturo
La mapo de la monaĥejo de Sankt-Galo estas karolida desegno de benediktana ideala monaĥejo, kiu stampis la tutan postean monaĥejan arĥitekturon.
Virialo
Difino
En fizika asistemo, supozu ke la fortodenso (mezurita en neŭtono – inversa kubmetro) aganta sur korpo estas. Do, la virialo sur la sistemo difiniĝas jene: Se la sistemo estas pli bone priskribata kiel sistemo de N partikloj, ĉe \mathbf r_i, kaj la forto sur partiklo i estas \mathbf F_i, do Tial, la mezurunuo de virialo estas la neŭtono-metro.
Yoshifumi Kashiwa
Yoshifumi Kashiwa (柏 好文, n. ) estas japana futbalisto.
Virialo
Propraĵoj
Konsideru sistemon de partikloj kunigitaj per potencialaj fortoj. Do, la viriala teoremo asertas ke la virialo, se mezumita tra tempo, egalas la negativaĵon de la duoblo de la laŭtempa mezumo de la kineta energio. Formule, En la ĉi-supra ekvacio,
Praromaniko
Otida arĥitekturo
Plej gravaj konstruaĵoj estas:
Yoshifumi Kashiwa
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu kaj Sanfrecce Hiroshima.
Virialo
Historio
La virialo estis difinita de Rudolf Clausius en 1870. La termino virialo devenas de la latina vīs “forto, energio”.
Menznau (stacidomo)
Menznau estas fervoja stacidomo en Menznau, Svislando.
Praromaniko
Asturia antaŭromaniko en Hispanujo
Temas pri konstruaĵoj de Reĝlando Asturio, kristana postsekva ŝtato de la Okcident-Gota Regno en la norda parto de Hispanujo (718 ĝis 910).
Malnov-kroata antaŭromaniko
Ankaŭ en partoj de Kroatujo troviĝas konstruaĵoj de la.
Princo de Asturio
Princo de Asturio estas la ĉefa el la nobelaj titoloj de la heredanto de la monarkio de la Regno de Hispanio.
Estas regulita de reĝa dekreto ekde 1977 la historiaj titoloj kiuj apartenas al la heredantoj de la diferencaj hispanaj regnoj kiuj kunformis la nunan ŝtaton fine de la 15a jarcento:
Pere de la Fondaĵo Príncipe de Asturias, kies prezidanto li estas, oni donas ĉiujare la prestiĝajn Premioj Príncipe de Asturias dum solena okazaĵo en Oviedo.
En la unuaj tempoj de la institucio de Princo de Asturio, ĝi ne estis simpla honora titolo, ĉar la asturia teritorio vere apartenis al li kiel heredaĵo. La princo povis nomumi juĝistojn, urbestrojn ktp. kiuj estris Asturion nome de la Princo. Tio ŝanĝiĝis dum la reĝado de la Katolikaj Gereĝoj, kiuj reduktis la titolon de Princo de Asturio al historian kondiĉon, karaktero kiun oni pluhavis dum la reĝado de la monarkoj de la Dinastio de Aŭstrio kaj de la Dinastio de Burbonoj.
NGC 5978
NGC 5978 (aliaj indikoj — MCG -2-40-2, NPM1G -13.0488, PGC 55838) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mijoŝi Ŝimeko
MIJOŜI Ŝimeko (naskiĝis en 1911; mortis la en Ŝirotori) estis japana esperantistino.
Ŝi prezidis inter 1986 kaj 1990 Oomoto-Amikaron de Esperanto, kiu interalie financas la Premion Onisaburo Deguĉi ekde 1987. Ŝia filo Mijoŝi Ecuo estas la konata movada patrono financanta la ĉiujare aljuĝatan Subvencion Cigno.
Michelle Hunziker
Michelle Yvonne HUNZIKER (naskiĝis la 24-an januaro 1977 en Sorengo ĉe Lugano, Svisujo) estas svisa televida moderigisto, kantistino kaj fotomodelo kaj Manekeno (modelo).
Biografio
Ekde 1996 Hunziker konas la italan kantiston Eros Ramazzotti. La edziĝo estis la 24-an aprilo 1998. La disigo estis ekde jaro 2002. La eksgeedziĝo estis la 25-an marto  2009. La filino Aurora Sophie naskiĝis en decembro 1996.
Laboro
Michelle Hunziker laboras en Eŭropo kaj en diversaj grandaj televidaj organizaĵoj.
(8337) 1984 SF6
(8337) 1984 SF6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kun granda duonakso de sia orbito de 3,1938239, (por la epoko 2456400.5 - - TDB) ĝi orbitas 924 000 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Programara inĝenierarto
Programara inĝenierarto aŭ programarinĝenierado (angle, software engineering) aplikas sisteman, disciplinecan, kvantigeblan aliron al la dezajno, disvolvado, efektivado kaj reviziado de la programaro, kaj studas tiujn alirojn; tio estas, ĝi aplikas inĝenierarton al programaro. En laikaj terminoj, ĝi utiligas ekkomprenojn por ke oni konceptu, modelu kaj skaligu solvon al problemo. La termino, vortfarita de Friedrich L. Bauer, unue aperis en la Programara inĝenierarta konferenco de la Nord-Atlantika Traktat-Organizo (1968) kaj intencigis inciti penson pri la tiam perceptita "programara krizo." Programara disvolvado, multe uzita kaj pli genra termino, ne postulas subkuŝigi la inĝenierartan paradigmon.
Kálmán Szopos
Kálmán SZOPOS [sopos] rumania hungara grafikisto, pentristo. Li naskiĝis en Csíkszereda en 1910 kaj mortis en Satmaro en 1977. Li estis la nepo de pentristo Sándor Szopos.
General Plutarco Elías Calles
General Plutarco Elías Calles estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La komunumo mem troviĝas en la plej norda parto de Sonora tuj ĉe la landlimo. La ĉefurbo de la komunumo estas Sonoita. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26070.
Klimato
La komunumo General Plutarco Elías Calles estas en la plej seka kaj varma parto de Meksiko, la dezerto de Altar formas grandan parton de la komunumo. Tio signifas ke la klimato estas ekstrema. En la orienta parto de la komunumo jare falas averaĝe 200 - 300 mm/m² de precipitaĵo, la centra parto havas precipitaĵon de averaĝe inter 100 kaj 200 mm/m² kaj en la plej okcidenta parto estas precipitaĵoj malpli altaj ol 100 mm/m², la plej malaltaj en Meksiko. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 9759 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 156 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,6 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Politiko
La komunumestroj post 1889 estis la jenaj:
Historio
La unuaj loĝantoj de la regiono estis indiĝena tribo, la tiel nomataj papagaoj. Ili vivis de la kolekto de nutraĵoj kaj ĉasado kaj migris de unu loko al alia. Kun la veno de la jezuitaj misiistoj la vivo de la indiĝenoj ŝanĝiĝis. Poste ili formis loĝunuojn ĉe la bordoj de riveroj aŭ lagoj. En Sonoytag, hodiaŭ la ĉefurbo de la komunumo Sonoita la jezuitoj formis misiejan komunumon kun la nomo "San Marcelo Sonoytag" en la jaro 1694.
Sonoita dum la historio apartenis al diversaj komunumoj. Post la revolucio ĝi apartenis al la komunumo Caborca. Per la leĝo n-ro 136 de la 9-a de julio 1952 ekestis la komunumo Puerto Peñasco, prenante partojn de la komunumo Caborca. Al tiu komunumo Sonoita apartenis ĝis 1989. En tiu jaro en aŭgusto 1989 kreiĝas la komunumo General Plutarco Elías Calles.
Thalwenden
Thalwenden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Uder, ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj, kun administra centro en la samnoma komunumo Uder.
6026 Ksenofano
6026 Ksenofano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka poeto kaj filozofo Ksenofano de Kolofono (greke Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος, ĉirkaŭ -570 – ĉirkaŭ -475).
2903 Zhuhai
2903 Zhuhai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo en Ĉinio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina urbo Ĝuhaj (珠海 ; Hanyu Pinyin : Zhūhǎi [ĝuĥaj]), en la provinco Gŭangdongo.
Ambulanco
La termino ambulanco ĝenerale esta uzata por aludi al veturilo uzata por havigi kuracajn zorgojn al malsanuloj aŭ vunditoj kiuj troviĝas malproksime de malsanulejo aŭ por transporti tiujn al sancentro kie oni povas pli certe sekvi ties evoluon kaj praktiki al ili plej grandan nombron de kuracpruvoj. Foje la celo de la ambulanco estas nur zorgi la necesulon (kiel kaze de urĝo kiam oni provizas antaŭkuracajn traktadojn), sed oni ne sekvas celon porti tiun al sancentro. Tiuokaze, la paciento kiu bezonos alporton al hospitalo, bezonos ankaŭ specifan ambulancon destinatan nur al translokigo de pacientoj.
La termino "ambulanco", devenas el la verbo latina ambulare, kies signifo estas piediri. Tiu termino aludas al la unuaj kuracaj militservoj, kie la pacientoj etis movataj per brankardo aŭ hospitala ĉareto. La origina senco de la vorto estis "hospitalo kiu sekvas armeon dum kampanjoj".
Yuki Horigome
Yuki Horigome (堀米 勇輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Roasso Kumamoto, Ehime FC, Kyoto Sanga FC kaj JEF United Chiba.
41502 Denchukun
Denchukun estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Benito Juárez (Sonora)
Benito Juárez estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon. La kodnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 26071.
Geografio
La komunumo laŭ la lasta popolnombrado de la instituto INEGI en 2010 havis 22 009 loĝantojn. El tiuj estis 11 088 viroj kaj 10 921 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3631.65 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 14220 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 13075 scipovis legi kaj skribi kaj 1137 personoj estis analfabetoj. Do 8 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 19255 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1,003 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 5,21 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2000 kaj 2010, (hispane: censo de loĝantaro kaj loĝlokoj).
14567 Nicovincenti
14567 Nicovincenti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nicole Vincenti, mentorino de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2002. Ŝi estis instruistino ĉe la Fairmont Elementary de Sanger (Kalifornio, Usono).
Baňa
Baňa (hungare Boksabánya [bokŝabAnja]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Baňa situas laŭ mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Stropkov troviĝas je 3 km.
Historio
Baňa naskiĝis en 1957. Pli frue la loko apartenis al Stropkov. En 2001 vivis en Baňa 202 homoj, (ĉiuj slovakoj). La vilaĝo havas kulturdomon.
Distrikto Augsburg
Najbaraj distriktoj estas Aichach-Friedberg, Landsberg, Ostallgäu, Unterallgäu, Günzburg, Dillingen kaj Donau-Ries. En la okcidento limas ankaŭ Augsburg, la samnoma urbo, kiu ne apartenas al la distrikto, sed estas ties administra sidejo.
Arthur Phillip
Admiralo Arthur PHILLIP (11a oktobro 1738 - 31a aŭgusto 1814) estis oficiro de la Brita Ŝiparo kaj la unua Guberniestro de Novsudkimrio, kaj fondinto de la setlejo kiu poste iĝis Sidnejo.
Post multe da sperto sur maro, inkluzive de estreco pri ŝipo kiu estis savita el ŝtormo fare de kondamnitoj, Phillip velis kun la Unua Floto, kiel guberniestro de la proponita brita punkolonio de Novsudkimrio. En februaro 1788, li selektis ĝian lokon por esti Port Jackson (nun Sydney Harbour).
Phillip estis klarvida guberniestro, kiu baldaŭ vidis ke Novsudkimrio bezonus ĝentilan administracion kaj sistemon por emancipado de la kondamnitoj. Sed lia plano kunporti spertajn metiistojn estis malaprobita, kaj li renkontis enormajn problemojn de laboro, disciplino kaj provizo. Ankaŭ lia ĝentila sinteno direkte al la aborigenoj estis grave testita kiam ili mortbatis lian ĉasgardiston, kaj li ne povis cetigi klaran politikon pri ili.
Phillip demisiis en 1805, sed daŭre korespondis kun siaj amikoj en Novsudkimrio kaj defendis la interesojn de la kolonio.
Kasiterito
Kasiterito estas mineralo el kvadrata stana oksido, SnO², hele bruna ĝis nigra, dura, grava fonto de stano. Ĝi estas ĝenerale opaka, sed ĝi estas diafana en fajnaj kristaloj. Ties brilo kaj multoblaj kristalfacetoj produktas dezireblan juvelon. Kasiterito estis ĉefa stana erco laŭlonge de antikveco kaj pluestas la plej grava fonto de stano aktuale.
Plej fontoj de kasiterito nuntempe troviĝas en aluviaj kuŝejoj kiuj enhavas rezistajn eroziigitajn grajnojn. La plej bonkvalitaj de unuaranga kasiterito troviĝas en la stanaj minejoj de Bolivio, kie ĝi troviĝas en hidrotermaj vejnoj. Ruando havas naskiĝantan kasiteritan minindustrion. Fakte la luktado por la kasiteritaj kuŝejoj (partikulare en Walikale) estas ĉefa tialo de konflikto en la orientaj partoj de la Demokratia Respubliko Kongo.
Kasiterito estas disvastigita minora konstituanto de magmorokaĵoj. La Boliviaj vejnoj kaj la malnovaj minejoj de Kornvalo, Anglio, estas koncentritaj en alttemperaturaj kvarcaj vejnoj kaj pegmatito asocia kun granitaj intruzipetroj. La vejnoj ofte enhavas turmalinon, topazon, fluoriton, apatiton, volframiton, molibdeniton, kaj arsenopiriton. La mineralo estas etende en Kornvalo kiel surfacaj kuŝejoj en Erikejo Bodmin, por ekzemplo, kie estas etendaj restaĵoj de hidraŭlika minmetodo konata kiel streaming. Aktuala ĉefa stana produktado venas el aluviaj kuŝejoj en Malajzio, Tajlando, Indonezio, la regiono Maĥiro de Somalio, kaj Rusio. Hidraŭlikaj minmetodoj estas uzataj por koncentrataj minercoj, procezo kiu baziĝas sur alta specifa pezo de ercoj de SnO2, de ĉirkaŭ 7.0.
32770 Starchik
32770 Starchik estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ukraina inĝeniero Boris Stepanovicx Starĉik (cirile Борис Степанович Старчик, 1939–1996), konstruisto kaj vojaĝanto. Li estis aktiva defendanto de la ukraina naturo kaj, dum siaj lastaj jaroj, laboris kiel forstisto.
5264 Telefo
5264 Telefo estas meze granda, malhela troja asteroido, orbitanta, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro": ĝi situas "antaŭ" Jupitero laŭ ilia orbita movo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Telefo, filo de Heraklo kaj greka batalinto de la Troja milito.
Foiano della Chiana
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Ralph Fiennes
Ralph FIENNES (naskiĝis  en Ipswich, Suffolk, Anglio, do nun -jara) estas brita aktoro. Interalie li aktore kontribuis al la filmo Schindler's List farita en 1993 de reĝisoro Steven Spielberg bazita pri romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto. Lia roligo de la nazia krimulo Amon Göth internacie konatigis lin. La filmo The English Patient estis plia elstara sukceso inter liaj roloj. Krome, interalie inter 2005 2011 li en la kvara ĝis oka el la sume ok kinejaj filmoj de la serio Harry Potter personigis la maliculon Lord Voldemort.
Akra aktinidio
Akra aktinid (Actinidia arguta) estas plantspecio el la familio de la Aktinidiacoj. Ĝi hejmiĝas en orienta Azio.
Ĝia frukto, la kiveo estas parenca al konata verda kivo kaj la fruktoj de diversaj aliaj malgrandfruktaj aktinidio-specioj kiel Actinidia melanandra, Actinidia kolomikta aŭ Actinidia polygama. Tiu specio kaj ĝiaj kulturvarioj estas multe pli frostrezista ol la verda kivo (Actinidia deliciosa) kaj tial ĝi taŭgas pli por esti kultivata en la modera klimato kiel Mezeŭropo.
Infanĝardeno
Infanĝardeno estas speciala edukejo, al kiu la laborantaj gepatroj povas konfidi siajn infanojn de antaŭlerneja aĝo dum la laborhoroj. Infanĝardenisto zorgas pri la infanoj kaj edukas ilin per pedagogiaj ludoj. Infanĝardeno estas nomata ankaŭ infanvartejo, lernludejo, antaŭlernejo, en la naciaj lingvo ofte patrina lernejo, ĉar ĝi anstataŭas patrinon dum ŝiaj laborhoroj.
Akra aktinidio
Kromozomnombroj
La nombro de kromozomoj estas 58 (diploida), 116, 174 aŭ 232.
Infanĝardeno
En limigita senco infanvartejo estas sanitara flegejo por beboj ĝis 3-jaraj, kiuj ankoraŭ ne estas instruataj, sed nur flegataj, kiam zorgi la infanon ne povas gepatroj mem, dum la infanĝardenon frekventas infanoj pli ol 3-jaraj, kiuj jam estas iomete instruataj per kolektivaj ludoj, kantoj, versoj. La bebovartejo servas por infanoj ĝis aĝo de 3.
Akra aktinidio
Fruktoj
La fruktoj estas tre dolĉaj kaj riĉaj je vitamino C kaj mineraloj. La averaĝa enhavo estas laŭ A.A. Titljanov kaj E. I. Kolbasina): Vitamin C 80 mg% (A. kolomikta 930 mg%, A. deliciosa 100 mg%) Vitamin P 55 mg% (A. kolomikta 26 mg%, A. polygama 48 mg%) Karotin 0,28 mg% (A. kolomikta 0,26 mg%, A. polygama 8,45 mg%) Säuregehalt 1,29 mg% (A. kolomikta 1,26 mg%, A. deliciosa 1,3 mg%, A. polygama 0,93 mg%) sukerenhavo 8,4 % (A. kolomikta 5,7 %, A. deliciosa 9%, A. polygama 6,9 %)
Infanĝardeno
La beboj ĉefe dormas aŭ rampas sur la planko inter ludiloj, sed ne okazas kolektivaj ludoj, deklamado de rimaĵoj aŭ kantado kiel en infanĝardeno por infanoj pli ol 3-jaraj.
La unuan infanĝardenon - tiam kun la nomo "anĝelĝardeno" - fondis Teréz Brunszvik 1828 en Hungario. La unuan infanĝardenon kun tiu nomo fondis Friedrich Wilhelm August Fröbel 1837 en la turinga Bad Blankenburg, Germanio. Li elektis la nomon ĉar laŭ lia intenco la infano kresku kiel planto. La germanlingva nomo Kindergarten pruntvorte penetris en plurajn aliajn lingvojn, en Esperanton ĝi venis en laŭvorta traduko.
Keisuke Naito
Keisuke Naito (内藤 圭佑, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama, Thespakusatsu Gunma, FC Machida Zelvia kaj Tokyo Verdy.
Springfield (Manitobo)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Kanado. Ĝi situas en la provinco Manitobo. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La administra unuo nomatas la "unua malurba municipo" de Manitobo kaj kovras vastan teritorion oriente de la provinca ĉefurbo Vinipego (vidu en la skaligebla mapo informkeste).
En Kanado ekzistas du loĝlokoj nomitaj Springfield, kaj unuopaj tiunomaj urboj ankaŭ troveblas en aliaj anglalingvaj landoj, sed en la apuda Usono ekzistas urboj de tiu nomo eĉ en 34 subŝtatoj. Tiel Springfield estas nomo tre uzata por fikciaj urboj, ekzemple, en The Simpsons.
Silko
Krom la hejmigita bombikso ankaŭ aliaj papilioj (Bombycidae) produktas konvenajn kokonfadenojn. Oni nomas tiujn silkojn sovaĝa silko.
La konkosilko estas produktita de kelkaj maraj konkospecioj el sekrecio de la bisinoglando. La aranea silko produktiĝas el la teksoglanda sekrecio de la araneoj. Ili ne estas produkteblaj grandamase.
La bazmaterialo de silko estas la fibrino kaj la gluaĵo sericino, kiu kungluas la du fadenojn de la silkofadeno.
La sekreton de la silko protektis la ĉinoj ĝis 200 a.K., poste la produktado disvastiĝis en Japanio, pli poste en Sud-Eŭropo.
(117385) 2004 YN20
(117385) 2004 YN20 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun iom granda klinangulo proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey, plenumita elde la Observatorio de Monto Lemmon en la malgranda censa loko Summerhaven, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Antal Hekler
Antal Hekler naskiĝis kaj mortis en Budapeŝto. Li estis en Munkeno disĉiplo de Adolf Furtwängler kaj okupiĝis unuavice pri la klasika arto, sed poste kiel profesoro de arthistorio en la budapeŝta universitato li sin dediĉis ankaŭ al la historio de la pli nova arto. Liaj verkoj aperis en la hungara, kaj germana lingvoj. La ĉefaj estas (kun esperantigita titolo):
Literatura Mondo eldonis en 1934 kaj 1935 lian libron "Arthistorio" tradukitan al Esperanto de Kalman Kalocsay en du volumoj.
Atahualpa Yupanqui
Atahualpa YUPANQUI [juPANki] pseŭdonimo de Héctor Roberto Chavero (Juan A. de la Peña, 31a de januaro de 1908 – Nîmes, 23a de majo de 1992), estis argentina kantaŭtoro, gitaristo, poeto kaj verkisto.
Li estas konsiderata la plej grava muzikisto argentina de folklora muziko.
En 1986 en Francio estis al li atribuita la Ordre des Arts et des Lettres.
NGC 5979
NGC 5979 (aliaj indikoj — PK 322-5.1, ESO 136-PN3) estas planeduma nebulozo en la konstelacio Aŭstrala Triangulo (latine: Triangulum Australe). Ĝin malkovris je la 24a de aprilo 1835 angla astronomo kaj matematikisto John Herschel.
La nebulozo ŝajnas iom eliptika kaj la taksita distanco al la tero estas ĉ. 11.700 lumjaroj.
Monty Budwig
Monty Rex Budwig (naskiĝis la 26-an de decembro 1929 en Pender, Nebrasko; mortis la 9-an de marto 1992 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona ĵaz-basisto.
Atahualpa Yupanqui
Kantisto
El 325 kantoj registritaj oficiale kiel liaj, citendas kiel plej konataj la jenaj:
Monty Budwig
Vivo kaj verkado
Krom tio li kunverkis proksimume tricent muikalbumojn. En 1978 li faris kiel bandestro interalie kun sia edzino Arlette McCoy la albumon Dig.
6035 Citlaltépetl
La ebeno de ĝia orbito estas klinita de preskaŭ 24° rilate al la ekliptiko, sed ĝia rotacia periodo estas konata nur kun precizo de 30%.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Citlaltepetl, dormanta (sed aktiva) vulkano kaj la plej alta monto (5636 m) en Meksiko. Tiu vulkano situas proksime de la urbo Orizaba.
Endiocezigo
La endiocezigo estas la jura kaj teologia ligilo kiu instaliĝas en la Katolika Eklezio inter la kleriko (presbitero aŭ diakono) kaj la aparta Eklezio diocezo en kiu li plenumas sian paŝtistan servon.
En la sama momento en kiu aspiranto ricevas diakonan ordinigon, fariĝas integriga parto de sia diocezo aŭ persona prelateco aŭ instituto de konsekrita vivo: tio signifas ke mem estos je servo de tiu specifa komunumo kaj devos obei al sia superulo (episkopo aŭ diversspeca reganto). Tial nur pere de sia aparta Eklezio, la klerikaro paŝtiste deĵoras en la universala Eklezio. Jam en la kanono 6-a de la Koncilio de Kalcedono (451 p.K) la Eklezio malpermesis la ordinadojn kiuj ne estus en funkcio de popolo (nome sen endiocezigo): de tiam neniam estis ordinitaj klerikoj senĉefaj aŭ vagantaj, kiuj nome ne havus sian referencon al teritorio kaj al superulo. Sed jam la unuaj okcidentaj koncilioj asertis la nepron ke klerikoj estu ligitaj al aparta eklezio.
Nune la endiocezigo estas normata en la kanonoj 265-272 de la Kodo de kanona juro, kie estas fiksitaj ankaŭ la proceduroj kaj la kondiĉoj por ke kleriko povu translokiĝi, nome ŝanĝi sian apartenon: necesas ke li ricevu leteron de 'eldiocezigo de la unua superulo kaj leteron de endiocezigo de la nova superulo. Tamen, la eldioceziga letero havas neniun efikon ĝis kiam mankas tiu endioceziga: tio ĝuste por malhelpi ke kleriko povas resti senligila.
Roko Rosemary
Roko Rosemary aŭ en angla Rosemary Rock estas kruta insuleto, 170 m longa por 40 m larĝa ĉe marnivelo, stare nur super 50 m. Ĝi estas la plej malgranda el la Princinĉeno de la Insuloj Tri Reĝoj kuŝa 57 km ĉe la nordokcidenta pinto de la Norda Insulo de Novzelando. Ĝi nomiĝas tiele laŭ la jakto Rosemary, kiu transportis priserĉistoj al la Tri Reĝoj fine de la 1940-aj jaroj kaj komence de la 1950-aj jaroj.
Semněvice
Semněvice (Hochsemlowitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Domažlice. Ĝi situas 17 kilometroj norde de Domažlice kaj 18 kilometroj sude de Stříbro. Vivas ĉi tie.
Roko Rosemary
Flaŭro kaj faŭno
Plantoj registritaj en la insuleto estas Salicornia australis, Senecio lautus, Coprosma repens kaj Chenopodium allanii. Ĝi estas reproduktejo por malgranda kolonio, malkovrita nur en 1983, de ĉirkaŭ 20 paroj de Norda Bulera albatroso (Thalassarche bulleri platei), la ununura konata reproduktejo de la subspecio for de la Ĉathamoj. Ĝi havas ankaŭ grandan kolonion de la mevo Tarapungo.
Semněvice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1264.
David MacGill
MacGill naskiĝis en Skotlando, sed vivis en Novzelando (1921-77, 1993-) kaj Japanio (1977-93). Esperantisto de ĉ. 1935, li estis dum multaj jaroj eduka oficisto de la landa Esperanto-asocio (ĝis 1973) kaj produktis dekon da sonbendaj kursoj kaj programoj en Esperanto, i.a. La vivo de Zamenhof, La rakonto pri Aojagi, Homo kaj La vojaĝo de la maorioj. Dumviva membro de UEA, li plenumis delegitajn funkciojn de post 1948 seninterrompe: de la 60-jaroj ankaŭ kiel fakdelegito pri vegetarismo kaj budhismo, poste kiel vicdelegito en Kioto. En sia familio li esperantistigis kvar generaciojn: instigis sian patrinon lerni, instruis la lingvon al ĉiu sia infano (inter kiuj denaske al sia famiĝonta filo Stefan), kaj nun liaj nepoj parolas Esperanton denaske. Ok jarojn antaŭ sia morto MacGill deponis ĉe la Centra Oficejo de UEA "materialon por nekrologo" kun la rimarko: "utilus se oni petus al aliaj homoj aktivaj simile verki".
Sudorient-usonaj koniferaroj
La sudorient-usonaj pinaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de Sudorienta Usono. Kune kun la sudorient-usonaj miksaj arbaroj, la sudorient-usonaj koniferaroj konstituas la "sudorient-usonajn koniferajn kaj foliajn arbarojn", tutmondaj 200-regionon.
10296 Rominadisisto
10296 Rominadisisto estas malhela malgranda asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Sudorient-usonaj koniferaroj
Ĝi estas la plej vasta konifera ekoregiono oriente de Misisipo.
10296 Rominadisisto
Ĝi estas ano de la Hilda grupo; tio estas, ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero. Kvankam ĝia aphelio (4,793 ) preskaŭ tanĝas la orbiton de Jupitero, (5,20 AU), ĝi neniam alproksimiĝas la gigantan planedon. Kiam ĝi estas en opozicio kun Jupitero, tiu asteroido estas ĉe sia perihelio: la minimuma distanco inter ambaŭ korpoj estas ĉirkaŭ 2 AU.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la argentina astronomino Romina Paula Di Sisto, ĉe la Nacia Universitato La Plata, kies esploroj inkludas la dinamikon kaj la kolizian evoluon de la Centaŭroj, de la kometoj de la familio de Jupitero, de la Hildaj kaj.
Sudorient-usonaj koniferaroj
Klimato
Tiu ekoregiono havas humidan subtropikan klimaton kun signifan precipitaĵon tutjare.
Plantokomunumoj
La historia vegetaĵaro estis dominata de duonarbaroj de longfolia pino (Pinus palustris) kun subarbaraĵo de Aristida stricta (poacoj). Aliaj naturaj komunumoj inkludas pinajn savanojn, flatwoods (pinarojn kun lignecaj subarbaraĵoj), kaj kserofitajn foliarbarojn.
Altaĵa longfoli-pina duonarbaro
Tiuj estas duonarbaroj dominataj de longfolia pino kaj kondiĉigataj de oftaj fajroj. La "altaĵj atlantikmarbord-ebenaĵaj longfoli-pinaj duonarbaroj" troviĝas sur altaĵoj kaj sur la pli altaj partoj de altejaj-humidejaj mozaikoj, dum la "orient-golfmarbord-ebenaĵaj longfoli-pinaj duonarbaroj" troviĝas sur ondadantaj dissekcitaj altaĵoj, landinterne de la marbordaj ebenaĵoj. La grundoj estas bone al troe drenataj. Arbedaj kverkoj kiel ekzemple Quercus laevis kaj Quercus incana ofte estas subarbaraĵaj. La herbeca tavolo estas dominata de poacoj, precipe de Aristida stricta en la nordo kaj de Aristida beyrichiana en la sudo.
Longfoli-pinaj sablomontetoj
La floridaj longfoli-pinaj sablomontetoj konsistas el arbareroj de longfolia pino sur tre bone drenitaj, sablaj montetoj de la marbordaj ebenaĵoj de Florido. Tiuj arbareroj estas daŭrigataj de oftaj fajroj. Quercus laevis estas ofta en la subarbaraĵo. Aristida beyrichiana konsistigas la arbedotavolon.
Apud-marbordaj flatwoods
La orient-golfaj marbord-ebenaĵaj pinaj flatwoods estas arbaroj kaj duonarbaroj sur larĝaj, sablaj ebenaĵoj laŭlonge de la norda Meksika Golfo. La arboj estas tipe longfolia pino aŭ Eliot-pino (Pinus elliottii). Fajroj estas nature oftaj, okazante ĉiujare ĝis ĉiujn kvar jarojn. La subarbaraĵa vegetaĵaro varias de maldensa kaj herba al densa kaj arbeda, depende de la fajrohistorio. La arbedoj inkludas Cyrilla racemiflora, Ilex coriacea, Ilex glabra, Lyonia lucida (erikacoj), kaj Serenoa repens (arekacoj).
Laget-taksodiaj kupoloj
La sudaj marbord-ebenaĵaj laget-taksodiaj kupoloj estas malgrandaj arbarkovritaj humidejoj karakterizitaj per sia kupolforma aspekto, kun pli altaj arboj en la centro kaj pli mallongaj arboj ĉirkaŭ la perimetro. Tiuj humidejoj troviĝas sur nebone drenitaj depresioj ĉirkaŭataj de pinaj flatwoods. Lageta taksodio (Taxodium ascendens) dominas la kanopeon, kiun ĝi samhavas kun Nyssa biflora (kornusacoj) kaj storaka likvidambaro (Liquidambar styraciflua).
Kverkokupolo kaj hamoko
La sudaj marbord-ebenaĵaj kverkokupolo kaj hamoko prezentiĝas kiel densaj arbareroj de ĉiamverdaj kverkoj en malgrandaj pecetoj sur malprofundaj depresioj aŭ malaltaj montetoj. Tiuj arbaroj estas diferencaj de la ĉirkaŭaj vivejoj, kiuj ofte estas longfoli-pine dominataj. En mezofitaj ejoj, oftaj specioj estas Quercus virginiana, Quercus hemisphaerica kaj Diospyros virginiana. La subarbaraĵo estas malabunda, kun Campsis radicans kaj  Smilax spp. En sekegaj ejoj, komunaj specioj estas Quercus geminata, longfolia pino, Quercus virginiana, Aristida stricta kaj Stylisma humistrata.
Humida hamoko
Sudaj marbord-ebenaĵaj hamokoj estas trovitaj en la ebenaĵaj malaltaĵoj de la sudaj kaj ekstremaj partoj de la marborda ebenaĵo, kutime sur kalkoŝtonosubstratoj. Tiuj arbaroj de ĉiamverdaj kaj deciduaj foliarboj troviĝas proksime de la riverebenaĵoj de fontoriginaj riveroj kun relative konstantaj akvoreĝimoj. Ili povas esti grandaj areoj de larĝaj, malprofundaj malsekejoj. Oftaj arboj inkludas Chamaecyparis thyoides, Ulmus americana, Magnolia virginiana, Quercus laurifolia, Quercus virginiana, Sabal palmeto. Ilex cassine estas tipa arbedo.
Apudmarborda arbaro
Sur la golf-marborda ebenaĵo, la apudmarborda arbaro konsistas el mozaiko de arbaroj kaj arbedaroj sur baroero-insuloj kaj strandoj. Ĝi troviĝas en ŝirmitaj lokoj malantaŭ marbordaj dunoj kaj herbejoj. La arbaroj estas dominataj de miksaĵo de koniferaj kaj foliarbaj ĉiamverdaj arboj, inkluzive de sablopino (Pinus clausa), Eliot-pino, longfolia pino, Quercus virginiana, Sabal palmeto, Carya glabra kaj Carya pallida. Malsekejoj estas dominataj de lagetaj taksodioj kaj de virginia magnolio (Magnolia virginiana). Vento- kaj salosprajaĵo de la oceano povas igi tiujn arbarojn prezentiĝi pritonditaj kaj skulptitaj.
En la atlantik-marborda ebenaĵo, apudmarborda arbaro konsistas el arbaroj kaj arbedaroj sur stabiligitaj altaj dunoj de bariero-insuloj kaj strandoj. Kverkoj emas superregi la subarbaraĵon, ofte Quercus virginiana kaj Quercus geminata. Duonarbaroj dominataj de pinospecioj inkludas longfolian pinon, Eliot-pinon kaj Pinus serotina. La subarbaraĵo estas densa kaj arbeda kaj enhavas Quercus virginiana, Quercus geminata, Quercus hemisphaerica, Quercus chapmanii, Quercus myrtifolia, kaj Magnolia grandiflora.
Seka altaĵa foliarbaro
Tiu arbarotipo inkludas gamon da deciduaj kverkaroj kaj miksaj ĉiamverdaj arbaroj dominataj de kverkoj. Pinoj ofte ĉeestas ankaŭ. Tiu arbaro troviĝas en fajro-ŝirmataj lokoj ĉirkaŭataj de pin-dominitaj altaĵoj, inkluzive de deklivoj proksime de riveroj kaj dolinoj. Quercus hemisphaerica estas la tipa kverkospecio; Quercus stellata, Quercus falcata kaj Quercus alba troviĝas en la sama asocio. La arbarokanopeo povas esti varia, inkluzive de karioj kaj aliaj durlignospecioj. Oftaj pinoj inkludas torĉpinon (Pinus taeda), glatan pinon (Pinus glabra), aŭ mallongfolian pinon (Pinus echinata). En la sudo, tio iĝas la suda marbord-ebenaĵa kverkokupolo kaj hamoko.
Mezofita deklivarbaro
En la suda atlantik-marborda ebenaĵo, mezofita deklivarbaro estas trovita sur krutaj deklivoj, klifoj, kaj ŝirmataj ravinoj. Fajro estas malofta. La arbaroj troviĝas sur humidetaj grundoj, kaj enhavas speciojn ne trovatajn en aliaj arbarosistemoj en la areo. Tiuj specioj inkludas grandfolian fagon, Magnolia grandiflora kaj  Illicium floridanum. La rilata orienta Golf-marbord-ebenaĵa norda mezofita durligno-deklivarbaro troviĝas en la nordo kaj havas pli da foliarboj.
En la landinterna orient-golfa marborda ebenaĵo, la mezofita deklivarbaro konsistas el deciduaj foliarbaroj trovitaj sur deklivoj kaj en ravinoj. Ili okupas mezofitejojn inter pli sekaj altaĵoj kaj pli humidaj riveretoj. Grandfolia fago, Quercus alba kaj Quercus pagoda estas la karakterizaj arbospecioj. Torĉpino estas komuna en la suda parto de la areo. La rilata suda marbord-ebenaĵa mezofita deklivarbaro estas trovita en la sudo.
Seka kaj seka-mezofita kverkaro
Tiuj arbaroj troviĝas en sekejoj kaj sekejoj-humidetejoj kaj estas dominataj de kverkoj kaj karjoj. Tiuj vivejoj estas protektataj kontraŭ fajroj per aŭ kruta topografio, aŭ izoliteco, aŭ limigata flamabileco de la vegetaĵaro. Tipaj kanopeospecioj inkludas Quercus alba, Quercus hemisphaerica, Carya tomentosa kaj Carya glabra.
Altaĵaj dolĉakvomarĉoj
La floridaj altaĵaj dolĉakvomarĉoj troviĝas en malprofundaj torfplenaj valoj, la basenoj de sekigitaj lagoj, kaj je la limoj de ekzistantaj lagoj. La vegetaĵaro mozaiko inkludas gamon da plejparte herbecaj plantokomunumoj, variantaj laŭ la akvoprofundo. Profunda akvo subtenas diversajn subakvajn kaj flosigantajn plantojn. Metro-profunda akvo subtenas emerĝajn herbecajn plurjarulojn, tipe en densaj, unuspeciaj aroj; tiuj specioj inkludas Typha latifolia, Pontederia cordata kaj Nelumbo lutea. Malprofundaj areoj nur enakvigataj dum la pluvsezono subtenas pli da poaca vegetaĵaro, inkluzive de Panicum hemitomon kaj Leersia hexandra. Ŝanĝoj pri subsidenco kaj drenado kaŭzas ŝanĝojn de tiuj vivejoj en la daŭro de la tempo. Grundoj povas esti malpuraj, lomaj, aŭ sablaj, sed ili estas ĝenerale super penetreblaj subgrundoj kiuj kreas konstantan akvotavolon dum plimulte da la jaro. Tiuj marĉoj ankaŭ povas esti nomataj herbejoj aŭ prerioj.
Nigra-akva riverebenaĵarbaro
La sudaj marbord-ebenaĵaj riverebenaĵarbaroj troviĝas en la basenoj de nigra-akvo riveroj kaj riveretoj. Tipaj arboj inkludas marĉan taksodion, Nyssa aquatica kaj Chamaecyparis thyoides.
Faŭno
En la ekoregiono vivas 236 da birdospecioj kaj 54 da mamulospecioj.
Maturaj longfoli-pinaroj estas grava vivejo por la endanĝerigita blankvizaĝa buntpego (Picoides borealis) kaj la georgia dezerta testudo (Gopherus polyphemus).
Areoj de natura vivejo
Hodiaŭ, preskaŭ ĉiuj maturaj arbareroj de longfolia pino estas malaperintaj, kaj nur kelkaj izolitaj ejoj daŭre enhavas grandan naturan vivejon. En multaj lokoj, la longfoli-pinaj arbaroj estis anstataŭigataj de plantejoj de Eliot-pino (Pinus elliottii), kiuj havas malpli da biodiverseco ol la indiĝena vivejo.
Takeuti Tomiko
Unu el la fondintoj de Esperanto-Societo de Takatuki en 1966 kaj, kiel ĝia direktoro, 32 jarojn flegadis la societon, i.a. en la organizado de Esperanto-ekspozicio kadre de la Kultura Festivalo, oficiala aranĝo de la urbo Takatuki. Ŝi estis senlaca semanto de Esperanto kaj eĉ en sia lasta tempo en hospitalo konigis Esperanton al kuracistoj kaj flegistoj per aŭdigo de Esperanto-elsendo de ina Radio Internacia.
Dum multfojaj vizitoj al Ĉinio, Universalaj Kongresoj kaj gravaj Esperantaj renkontiĝoj de Azio kaj Ĉinio, ŝi starigis profundan amikecon kun multaj ĉinaj samideanoj kaj kuraĝigis ilin en lernado kaj praktikado de la lingvo.
Aparte menciindas, ke kiel multjara leganto de "El Popola Ĉinio" kaj fidela aŭskultanto de la Esperanta Disaŭdigo de Ĉina Radio Internacia, ŝi entuziasme iniciatis okazigi en landaj kaj regionaj kongresoj kunsidojn por legantoj de "El Popola Ĉinio" kaj aŭskultantoj de Ĉina Radio Internacia kaj devokonscie helpis varbi abonantojn kaj aŭskuftantojn. Ĉio ĉi kun ŝia afabla kaj dolĉa rideto restos ĉiam en la koroj de ĉinaj samideanoj, kiuj dividas la malĝojon kun s-ro Takeuti Yosikazu, ŝia versence samidea edzo.
Soraoj
Soraoj (aŭ popolo soraa, savara aŭ sabara) estas indiĝenoj de aŭstralazia lingvaro vivanta en Odiŝo (Barato) kaj nombris 535 000 personojn en 2011. La soaroj estas grandaj marŝemuloj, grimpemuloj kaj ĉasistoj. Ilia pentrarto iom similas al tiuj de la varloj (en: Warli).
Zhoukoudian
Zhoukoudian (ĉina simpligita : 周口店 ; ĉina tradicia : 周口店 ; pinjino : Zhōukǒudiàn ; en la malnova tempo transskribita Choukoutien aŭ Chou Kou Tien) estas arkeologia loko, kiu enhavas pluraj grotoj. Ĝi estas fama ĉar oni trovis tie unu el la unuaj fosilioj de Homo erectus kromnomita la pekina homo (Homo erectus pekinensis). Ĝi situas  sud-okcidente de Pekino en Ĉinio.
Unesko
En 1987, la loko estis enskribita sur la listo de la monda heredaĵo de UNESKO.
La projekto «pekina homo»
La projekto «pekina homo» estis inicita en julio 1994, kadre de kunlaboro tripartite inter UNESKO, la Akademio de la Sciencoj de Ĉinio kaj la asocio Assistance-Ethno, kiu grupigas pluraj mecenajn firmaojn. Por tiu projekto oni faris du interkonsentojn : unu dupartita kadrointerkonsento inter UNESKO kaj la asocio Assistance-Ethno, kaj unu tripartita interkonsento de ekskluziveco inter UNESKO, la Akademio de la Sciencoj de Ĉinio kaj la asocio Assistance-Ethno. Estis la unua fojo, ke asocio subskribis tiun tipon de akordo.
La komuna projekto celas plibonigi la prizorgadon kaj la mastrumadon de la loko sed ĝi celas precipe por instigi la sciencan kunlaboron kaj la esploradon sur la loko de la pekina homo. Estas en tiu kadro, ke la Fondo EDF (Elektro de Francio), la unua partnero de la operacio, daŭrigis tiun programon per misioj de geologia kaj geofizika taksado kun la celo identigi la enhavon de la taŭgaj kavoj, kiuj povas enhavi ankoraŭ nekonatajn fosiliojn.
La arkeologoj povis fari plurajn malkovrojn, ĉefe restojn de Homo pekinensis, kiuj vivis dum la meza plejstoceno kaj restojn de Homo sapiens datiĝitaj de ĝis. La loko alportas ne nur esceptan ateston sur la homaj socioj de la azia kontinento dum la frua prahistorio sed ĝi ilustras ankaŭ la procezon de la evoluo de la homaro.
Referencoj
Farita per Content translation.
Flugo 752 de Ukraine International Airlines
Flugo 752 de Ukraine International Airlines estis regula flugo de la kompanio Ukraine International Airlines, kiu kraŝis la je 02:44 UTC apud la urbo Ŝahrijar (provinco Teherano, Irano). Tio estas la plej granda katastrofo en la historio de la ukraina aviado, inkluzive la periodon de Ukraina SSR, kaj la 50-a laŭgrande aviada katastrofo en la mondo. Irano unue asertis ke tion kaŭzis ekbrulo de motoro, sed poste agnoskis ke la aviadilo estis erare trafita de irana misilo.
Katastrofo
Matene la 8-an de januaro 2020 la aviadilo Boeing 737-8KV de la flugkompanio Internaciaj Fluglinioj de Ukrainio, ekfluginta je 02:38 UTC el Teherano (Irano) al Kievo (Ukrainio) laŭ itinero PS-752, je 2:44 falis apud la urbo Parando, 20 km nord-oriente de la Internacia Flughaveno de la imamo Ĥomejni. Ĉiuj 176 homoj (167 pasaĝeroj kaj 9 skipanoj) pereis. La aviadilo atingis la altecon de 2416 metroj kaj flugis kun la rapideco 509 km/hore, kiam konekto kun ĝi subite ĉesis. Poste komenciĝis senrega falo, akompanata de incendio.
Plejparto de la pereintoj estis civitanoj de Irano (82). Sekvis la civitanoj de Kanado (63), Ukrainio (11, el kiuj 9 skipanoj), Svedio (10), Afganio (4), Germanio (3) kaj Britio (3).