cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mammoth Hot Springs
Kalkoŝtonaj terasoj
La subtere pro vulkana aktiveco varmigita akvo, kiu ĉi-tie atingas la tersurfacon, estas ofte akompanata per sulfuraj gasoj. Ĉiuminute proksimume 1900 litroj da akvo elteriĝas. Sube de la deklivo la akvo absorbiĝas de la arbara grundo. La vizitantoj gvidiĝas tra la teritorio sur lignaj vojetoj, por ne endangerigi la terasojn per homa paŝado.
Similaj kalkoŝtonaj terasoj ekzistas en la turkia loko Pamukkale. En Nov-Zelando ĝis la jaro 1886 ekzistis tria komparebla areo de kalkoŝtonaj terasoj, kiu tamen tiam detruiĝis pro vulkana aktiveco.
János Spech
János Spech [jAnoŝ speĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Spech János estis hungara komponisto, dirigento, pianoinstruisto.
János Spech naskiĝis la ; laŭ alia informo la en Pozsony/Pressburg (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la ; laŭ alia informo la  en Vieno (Habsburga Imperio); laŭ alia informo en Felsőlendva (Hungara reĝlando, nuntempa Grad en Slovenio).
Biografio
János Spech supozeble studis juron, krome li estis komponista disĉiplo de Joseph Haydn, kiu donis al li atestilon en 1800. Proksimume inter 1800-1812 li laboris kiel ŝtata oficisto en tiam apartaj urboj Buda kaj Pest (urbo), sed li estis ankaŭ dirigento en la Germana Teatro (Peŝto). Intertempe li estis familia pianinstruisto en aristokrataj familioj. Inter 1816-1818 li vivis en Parizo, en 1821 li denove estis detektebla en Pest, ekde 1824 li loĝis en Vieno. Liaj komponaĵoj presiĝis en Vieno kaj Pest. Li estis amiko de la familio "Nádasdy". Spech komponis precipe laŭ stiloj de Wolfgang Amadeus Mozart kaj Franz Schubert.
Felix Otto Dessoff
Felix Otto DESSOFF (naskiĝinta la 14-an de januaro 1835 en Lepsiko, mortinta la 28-an de oktobro 1892 en Frankfurto ĉe Majno) estis direktisto kaj filharmonikisto en Vieno.
Dum la jaroj 1860-75 li estis direktanto ĉe la Viena Kortega Operejo (hodiaŭ: Viena Ŝtata Operejo) kaj ĉe la vienaj filharmonikistoj, kies tutmonda famo evoluiĝis ankaŭ danke al li. Krome li deĵoris kiel instruisto ĉe la konservatorio de la Gesellschaft der Musikfreunde [viena societo de la muzikamantoj].
Li ekzemple dirigentis dum la premiero de la Unua Simfonio de Brahms, kiel amiko de la komponisto; ĝi okazis la 4an de Novembro 1876, en Karlsruhe, tiam en la Grandduklando Badeno.
Moskva Literatura Esperanto-klubo
Moskva Literatura Esperanto-klubo estis fondita en 1990 surbaze de la tradukista grupo. La unua gvidanto - Vladimir Samodaj, poste Nikolao Gudskov kaj Valentin Melnikov. En 1990-2000 havis propran presorganon "Cerbe kaj Kore". En la klubo formiĝis pluraj aŭtoroj, konsistigantaj Moskvan skolon de Esperanto-poezio.
La klubo ne ĉesis funkcii eĉ en la plej malfacila periodo por Sovetunio kaj Rusio. Ĝi kunvenas unufoje monate, nun - lastan lundon de ĉiu monato.
Kremnické Bane
Historio
Germanoj fondis la vilaĝon, kies unua mencio devenis el 1361 en latina formo "Villa Johannis". La unua vilaĝestro esis "Johann". La loĝantoj aĉetis la vilaĝon en 1429, tial ili ne pagis imposton. En 1828 vivis tie 769 homoj en 80 domoj. Batalo okazis en 1849 inter la hungaroj kaj la rusa armeo. En 1910 vivis en Jánoshegy 787 homoj, (698 germanoj, 53 hungaroj, 34 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, baldaŭe slovakoj alvenis en la malplenajn domojn. En 2001 loĝis en Kremnické Bane 250 homoj (221 slovakoj, 26 hungaroj kaj aliaj). La minejo ankaŭ nun funkcias, kie oni minadas oron kaj arĝenton.
(154990) 2005 AA66
(154990) 2005 AA66 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro » : ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
(13183) 1996 TW
(13183) 1996 TW estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Dennis di Cicco elde ties privata observatorio de Sudbury (Masaĉuseco, Usono).
Turdeni
Turdeni [turdenj] (hungare: Tordátfalva torda:tfalva) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Cristuru Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Şimoneşti.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 462 loĝantojn (hungaroj); en 1992 118 (97% hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1566.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Udvarhely).
Andezino
Andezino hodiaŭ ne plu estas konsiderata memstara mineralo, sed estas mineralmiksaĵo el albito kaj anortito en la grupo de la feldspatoj kaj la mineralklaso de la silikatoj. Andezito estas petrofaranta tektosilikato kun la ĝenerala sumoformulo (Na,Ca)Al(Si,Al)3O8, kiu en la triklina kristalsistemo kristaliĝas kaj ĉefe evoluigas masajn agregaĵojn.
Sian nomon andezino ricevis pro sia unua trovejo, la sudamerikaj Andoj.
Formiĝo kaj trovejoj
Andezino formiĝas magme en andezitoj kaj dioritoj. Simile ĝi formiĝas metamorfe en gnejsoj kaj migmatitoj.
Trovejoj estas interalie Bodenmais en Germanio, la Esterelmontaro en Francio, Adamello en Italio kaj la Andoj en Sudameriko
Helenisma judismo
Helenisma judismo estis formo de judismo en la antikva mondo kiu kombinis la judan religian tradicion kun elementoj de la greka kulturo. Ĝis la falo de la Romia Imperio kaj la islamaj konkeroj de la orienta Mediteraneo, la ĉefaj centroj de helenisma judismo estis Aleksandrio (Egiptio) kaj Antioĥio (hodiaŭ en Suda Turkio), la du ĉefaj grekaj urbaj setlejoj en la Mez-Orienta kaj Nord-Afrika areo, ambaŭ fonditaj fine de la 4a jarcento a.K. post la konkeroj de Aleksandro la Granda. Helenisma judismo ankaŭ ekzistis en Jerusalemo dum la duatempla periodo, kie estis konflikto inter heleniĝantoj kaj tradiciistoj.
La grava literatura produkto de la kontakto inter la duatempla judismo kaj helenisma kulturo estas la Septuaginto, nome traduko de la Hebrea Biblio el la bibliaj hebrea kaj aramea al la kojnea greka, specife, la juda kojnea greka. Menciindas ankaŭ la filozofiaj kaj etikaj traktatoj de Filo de Aleksandrio kaj la historiografiaj verkoj de la aliaj helenismaj judaj aŭtoroj.
La defalo de la helenisma judismo komenciĝis en la 2a jarcento p.K. kaj ĝiaj kaŭzoj estas ankoraŭ ne plene komprenitaj. Eblas, ke ĝi estis poste marĝenigita de, parte sorbiĝis en, aŭ iom post iom fariĝis la kojne-parolanta kerno de la frua kristanismo centrita ĉirkaŭ Antioĥio kaj ĝiaj tradicioj.
Ruské
Ruské estas neekzistanta, eksa rutena vilaĝo en orienta Slovakio, troviĝata sub la ĉefa montdorso de Karpatoj, kie troviĝas pola-slovaka limo. La teritorio de vilaĝo kuŝas en distrikto Snina. Unua skribaĵo pri vilaĝo estas de jaro 1568. Dum historio la vilaĝo apartenas origine al noblaj familioj de Humenné, poste al kelkaj aliaj noblaj familioj.
Memoraĵoj
Post la aliro de Slovaikio kaj Pollando al zono de Ŝengeno (fino de 2007), limpasejo ĉesis.
Vidu ankaŭ
Eksaj slovakaj vilaĝoj
Hrachovice
Hrachovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Mírová pod Kozákovem. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/283. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Gœrsdorf
(jen france, origine germane kaj alemane Görsdorf) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Alceo
Alceo, Alkeo aŭ Alkajo (el la greka Αλκαίος, pova) estas la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Alceo, filo de Perseo
Li estis filo de la heroo Perseo kaj Andromedo, la etiopa princino liberigita de li. Alceo edziĝis al Astidamio, Laonomo, Lisidico aŭ Hiponomo, filino de la reĝo de Tebo (dependante de la diversaj versioj), kaj havis kun ŝi tri gefilojn: Amfitriono, Anakso kaj Perimedo, do li iĝis grava ĉenero de heroa genealogio.
Alceo, filo de Androgeo
Li estis filo de la kreta princo Androgeo, do nepo de la fama reĝo Minoo. Li kaj lia frato Estenelo reprezentis sian onklon Radamanto en la ciklada insulo Paroso. Kiam Heraklo, dum sia ekzpedicio kontraŭ la amazonoj, haltis ĉe la insulo por proviziĝi, la filoj de Minoo kiuj loĝis tie (Eŭrimedonto, Ĥrizo, Nefaliono kaj Filolao) murdis du el liaj kunvojaĝantoj. Venĝe, la heroo mortigis la filojn de Minoo kaj sieĝis la ceteran loĝantaron ĝis kiam ili proponis al li kompenson: pro la morto de du el siaj ŝipanoj Heraklo rajtis anstataŭigi ilin per du el la lokanoj. Akceptante, Heraklo elektis la fratojn Alceo kaj Estenelo, pro ilia nobla genealogio. Do, ili akompanis la heroon dum lia ekzpedicio por serĉi la zonon de Hipolito, reĝino de la amazonoj. Post tio, Heraklo donacis al ili la insulon Tasos, kie Alceo kaj Estenelo loĝis ĝis sia morto.
Alceo, generalo de Enopiono
Alceo estis unu el la generaloj de Enopiono, filo de Dionizo kaj reĝo de Ĥio. Dankema homo, Enopiono donacis insulon aŭ urbon al liaj plej fidelaj generaloj, kaj tiel Alceo ricevis la insulon Paroso, tre grava tiam pro ĝia marmoro.
Alceo, filo de Heraklo
Alceo nomiĝis ankaŭ unu el la multnombraj filoj de Heraklo, pro rimarki ke li devenis el la honora familio de la filo de Perseo. Fakte, ankaŭ sia patro nomiĝis tiel (Alceo) antaŭ ricevi sian novan kromnomon, Heraklo, kiu signifas Gloro de Hero. Lia patrino estis Omfalo, sklavino de Jardano aŭ reĝino de Lidio, kaj la heraklidoj kiu regis Likion ĝis kiam Kreso el Sardeso detronigis ilin, asertis deveni el li kaj lia filo Belo. Tamen, Diodoro nomis lin Kleolao.
Alceo, filo de Margaso
Tiu Alceo, filo de Margaso kaj Filiso, estis soldato el Kario kiu partoprenis la Trojan militon apogante la flankon de la reĝo Priamo. Dum batalado, li estis mortigita de Megeso.
Nordorient-brazilaj restingaoj
La nordorient-brazilaj restingaoj estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Restingaoj estas marbordaj arbaroj kiuj formiĝas sur sablaj, acidaj, kaj malriĉaj grundoj, kaj estas karakterizataj de mezgrandaj arboj kaj arbedoj adaptataj al sekaj kaj malfertilaj cirkonstancoj tie ĉi trovataj. Biome la ekoregiono apartenas al la tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de nordorienta Brazilo.
Priskribo
La ekoregiono kovras areon de 10 100 kvadrataj kilometroj laŭlonge de la atlantika marbordo de la subŝtatoj de orientaj Maranjo, Piaŭio, kaj okcidenta Cearao. La ekoregiono ampleksas Nacian Parkon Lençóis Maranhenses, kie eroj de restingao alternas kun la plej vastaj marbordaj dunoj en la mondo.
Flaŭro
La flaŭro de la Nordorient-brazilaj restingaoj entenas multajn speciojn kiuj estas afinaj al Amazona arbaro. Tiu distingas ilin de la Atlantik-marbordaj restingaoj de la orient-brazila marbordo, kies plantaro plejparte derivas de tiu de la Atlantikaj arbaroj de orienta Brazilo.
Granda pufino
Aspekto
Temas pri mezgranda pufino averaĝe 46 cm longa sed kun gamo de 43–51 cm kaj enverguro de 105–122 cm. Ĝia kaposupro estas nigra, la gorĝo blanka, la kapo svelta, la maldika beko malhela al nigra. Ĝia flugo similas al tiu de la Nordmara pufino, sed tiu specio estas pli malgranda, supre pli malhela kaj sur la vosto ne havas blankan makulon. Ĝi estas identigebla pro sia grando, malhelaj supraj partoj, kaj subaj partoj blankaj escepte bruna ventromakulo kaj malhelaj ŝultraj markoj. Ĝi havas blankan markon kun formo de "hufumo" ĉe la bazo de la vosto. Ankaŭ la rigida flugmaniero, kiel granda Nordmara pufino, estas distinga. La ununura alia granda pufino en ties teritorio estas la tute malhela Griza pufino.
Kutimaro
Ĝi vivas ĉe maro, nestas en terkavoj de insuloj Tristan da Cunha, Gough, Najtingalo kaj Inaccessible en Suda Atlantiko. Ĝi vizitas somere kaj aŭtune la nord-orientan parton de la Atlantiko. La Granda pufino apartenas al tiuj malmultaj kelkaj birdoj, kiuj migras de la suda al la norda hemisfero, kaj ne inverse kiel multaj aliaj. Tiu pufino, kiel la Griza pufino, sekvas cirklan itineron, moviĝnate supren laŭ la orienta marbordo de unue Suda kaj poste Norda Ameriko, antaŭ trapasi la Atlantikon aŭguste. Ĝi povas esti tre komuna ĉe la sudokcidentaj marbordoj de Granda Britio kaj Irlando antaŭ direkti sin reen suden denove, tiam suben laŭ la orienta marbordo de Atlantiko.
Tiu pufino nestumas en grandaj kolonioj, kie la ino demetas unu blankan ovon en malgranda nestotruo aŭ sur malferma herbaro. Tiuj nestoj estas vizitataj nur nokte por eviti predadon fare de grandaj mevoj.
Tiu birdospecio havas la tipan pufinan flugmanieron de la genro, movante sin el flanko al flanko per rigidaj flugiloj kaj malmultaj flugilfrapoj, havante la flugilpintojn preskaŭ tuŝante la akvon. Ties flugmaniero estas pova kaj rekta, havante la flugilojn rigide kaj rekte.
La Granda pufino manĝas fiŝojn kaj kalmarojn, kiujn ĝi kaptas el la surfaco aŭ per plonĝado. Ĝi prete sekvas fiŝkaptadajn ŝipojn, kie ili rezultas en bruaj kvereloj. Tiu estas gregema specio, kiu povas esti vidata en grandaj nombroj el ŝipoj aŭ taŭgaj erlokoj. Ili havas penetran krion iiiah kutime elsendita el ripozo en grupoj aŭ surakve.
10514 Harlow
10514 Harlow estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada amatora astronomo scienca popularigo Scott Harlow (1963 – 2020) de Brita Kolumbio, kiu aniĝis al la Centro de Sunbrila Bordo de la RASK en 2011, servis kiel bibliotekisto de la klubo kaj en la direktora teamo, kaj laboris al multenombraj klubaj kunvenoj kaj popularigaj eventoj. Li estis precipe aktiva kiel volontulo ĉe la kluba observatorio kaj kunordigis la donacojn de teleskopoj al la klubo.
Stacio Iidabashi
Stacio Iidabashi (japane: 飯田橋駅 [idabaŝi-eki]) estas fervoja stacio en centro de Tokio en Japanio. Ĝi havas kvar partojn: unu supertera kaj tri subteraj. La supertera estas stacio de la fervoja reto JR, ĝi situas en Kvartalo Chiyoda, sur la suda-orienta (dekstra) bordo de la rivero Kanda kaj servas Linion Chūō-Sōbu de JR Orienta. La unua subtera parto de la stacio situas sud-oriente de la rivero Kanda, ankaŭ en Kvartalo Chiyoda, ĝi servas Linion Tōzai de la metroa reto Tokyo Metro. La dua subtera parto situas sub la nord-okcidenta bordo de la rivero, en Kvartalo Shinjuku kaj servas 2 liniojn de Tokyo Metro: Linion Yūrakuchō kaj Linion Namboku. La tria subtera parto situas ankaŭ sub la nord-okcidenta bordo, sed pli nord-oriente, en Kvartalo Bunkyō, ĝi servas Linion Ōedo de la metroa reto Toei.
Iva Bittová
Biografio
Ŝi finstudis muzike-draman fakon en konservatorio en Brno, kantadon kaj violonan ludon. Ŝi kunlaboris apud tio kiel kantistino kun BROLN. Ekde la jaro 1978 ŝi estis membrino de teatro nomata Divadlo na provázku, hodiaŭ Husa na provázku, kie ŝi atentigis pri si per rolo de Eržika en ludo Balado por bandito. Ekde la jaro 1984 ŝi prezentiĝis kiel kantistino kaj violonistino kun propraj kantoj kun popolaj tekstoj, ankaŭ kun konata brna formacio Dunaj kaj pli poste kun Kvarteto de Škampa. Kunlaborante kun kun komponisto kaj tamburisto Pavel Fajtl ŝi atingis multajn sukcesojn sur eŭropaj scenejoj de progresiva muziko. Amplekso de ŝiaj aktivecoj estas rimarkinda - en la muziko de la propraj interpretaĵoj de popolaj kantoj tra eksperimenta ĵazo, rokmuziko ĝis violonaj aplikaĵoj de komponaĵoj de klasika muziko kaj opera kantado. En la jaro 2004 ŝi partoprenis en novjorka Carnegie Hall en rolo de Elvíra en Don Giovanni, la opero de Mozart. Al tiu ĉi kunlaborado ŝi poste ligis per kelkaj koncertoj kun tiea formacio Bang On A Can All Stars, kiuj kulminis per eldono de albumo Elida. Ŝi partoprenas ankaŭ en la plej diversaj projektoj de performiga celigo, programoj por infanoj ktp.
3015 Candy
3015 Candy estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝiaj orbitaj elementoj klasifikas ĝin en la Cibela grupo.
Kunešov
Kunešov, hungare Kunosvágása [kunoŝvAgAŝa], germane Kuneschhau [kuneŝaŭ] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. La historiaj hungaraj loknomoj estis Kunoso, Konosov kaj Koneshely.
Situo
Kunešov situas sur malebenaĵo inter montoj 937, 913, 934 kaj 927 m-ojn altaj, fine de sakovojo. Kremnica troviĝas 7 km-ojn.
Historio
Germanaj ministoj fondis la vilaĝon, kies unua mencio devenis el 1342 en latina formo "villa St. Michaelis". En 1628 la turkoj neatendite okupis la vilaĝon, la loĝantoj sklaviĝis. En 1828 vivis tie 1550 homoj en 85 domoj. En 1910 vivis en Kunosvágása 1913 homoj, (1876 germanoj, 25 hungaroj, 12 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, baldaŭe slovakoj alvenis en la malplenajn domojn. En 2001 loĝis en Kunešov 244 homoj (195 slovakoj, 45 hungaroj, 3 ĉeĥoj).
Mikold Darabont
Mikold Darabont, laŭ hungarlingve kutima nomordo Darabont Mikold estas hungara aktoro.
Mikold Darabont naskiĝis la  en Reghin (Rumanio).
Biografio
Mikold Darabont apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi estis edukita en Ceuașu de Câmpie. Ŝi akiris aktoran diplomon en Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat en Târgu Mureş en 2001. Ŝia ĉefinstruisto estis Levente Kovács (reĝisoro). Post la diplomo ŝi apartenis al Nacia Teatro Trupo Tompa Miklós de Târgu Mureș, ekde 2005 al Nacia Teatro (Pécs) jam en Hungario. Ŝi ricevis premiojn en 2008 kaj 2011. Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon.
Rakoforedoj
La Rakoforedoj aŭ laŭ la latina scienca nomo Rhacophoridae estas familio de specioj de ranoj, kiuj loĝas en tropika sub-Sahara Afriko, Suda Barato kaj Srilanko, Japanio; nordorienta Barato al orienta Ĉinio suden tra Filipinoj kaj Grandaj Sundaj Insuloj, kaj Sulaveso. Ili estas komune konata kiel arbustaj ranoj, aŭ pli ambigue kiel "muskoranoj" aŭ "makisranoj". Kelkaj Rakoforedoj estas nomataj "arboranoj". Inter plej rimarkindaj membroj de tiu familio estas nombraj "flugoranoj".
La specioj ene de tiu familio varias laŭ grando el 1.5 al 12 cm. Kiel aliaj arboranoj, ili havas fingrodiskojn, kaj tiuj de la genro Chiromantis havas du kontraŭajn fingrojn en ĉiu mano. Tiu familio enhavas ankaŭ la flugoranojn de la Malnova Mondo, Kiaj la flugorano de Wallace (Rhacophorus nigropalmatus). Tiuj ranoj havas etendan membranon inter siaj manoj kaj piedoj, kio permesas ilin gliti tra aero.
Holubín
Holubín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Chodová Planá en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km norde de Chodová Planá. Estas ĉi tie registritaj ses adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Holubín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,27 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1228.
Chow Yun-fat
CHOW Yun-fat (18-an de majo 1955 en Hongkongo) estas Hongkong-ĉina aktoro. Li apartenas al la plej gravaj aktoroj de la Hongkonga filmarto, kiel Bruce Lee aŭ Jackie Chan.
Chow Yun-Fat plenkreskis inter malriĉaj vivkondiĉoj sur insulo Lamma. Li debutis ĉe la televida stacio Television Broadcasts Limited (TVB). En 1983 ludis li en la sukcesa televida serio "The Bund" (ĉina titolo: Shang Hai tan). En 1986 ludis li en la filmo "A Better Tomorrow" (yīnĝióng běnsè), reĝisorita de John Woo. La filmo igis la reĝisoron kaj Chow Yun-Fat internacie konataj. Li ofte ludas honestan murdiston.
Göhlen
Göhlen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Ludwigslust-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Savièse
Savièse estas komunumo en la distrikto Siono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 6760 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Saint-Germain.
Geografio
La komunumo Savièse situas norde de la kantonĉefurbo Siono ĉe la suda flanko de la Bernaj Alpoj, kiujn en nordo la komunuma teritorio transpasas al la valo de la rivero Sarino, kies fonto situas sur la komunuma teritorio. En sudo de la komunumo supre de Siono situas multnombraj vitejoj. La komunumo konsistas el la ses vilaĝoj Saint-Germain, Chandolin, Granois, Drône, Roumaz kaj Ormone.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 70,92 km², de kiuj 15,8% estas kovritaj de arbaro, 21,2% servas por agrikulturo kaj 4,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Savièse limas en nordnordokcidento al Gsteig ĉe Gstaad (BE), en nordnororiento al Lauenen (BE), en nordoriento al Ayent, en oriento al Arbaz, en sudoriento al Grimisuat, en sudo al Siono, en sudokcidento al Conthey, kaj en nordokcidento al Ormont-Dessus (VD).
Trafiko
Savièse sitas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al Savièse kondukas kurboriĉaj vojoj ek de Siono. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 3 kilometrojn sude de la komunumo apud Siono. Pere de poŝtaŭtolinioj al Siono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
(16344) 2370 T-3
(16344) 2370 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Savièse
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1200 kiel Saviesi. Dum mezepoko Savièse estis subvoktejo de la episkopo de Sion, kiu tie konstruigis la Kastelon Seta. Malgraŭ la kontrakto inter la episkopo de Siono kaj la Grafoj de Savojoj, Savièze dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj multe suferis pro savojaj atakoj. Dum multaj jarcentoj Savièse havis konfliktojn kun sia najbara komunumo Conthey kaj ankaŭ sukcese defendis siajn rajtojn kontraŭ la postuloj de la urbo Siono. En la jaro 1475 la vilaĝoj de Savièse estis raboburligitaj de savojaj trupoj. En la jaro 1798 Savièse estis atribuita al la Distrikto Siono.
Anuakoj
La anuakoj estas nilota etno, kiu vivas en la sudoriento de Sudano kaj en la regiono Gambelo (Gambela) en la okcidento de Etiopio.
La anuakoj vivas laŭlonge de riveroj per agrokulturo kaj bestbredado. En Sud-Sudano ili vivas en ebena, plejparte senarba herblando, kiu dum la pluvsezono ofte inundiĝas kaj marĉiĝas. La anuaka lingvo estas parolata en Sudano de 52.000 kaj en Etiopio de 26.000 homoj.
Estas supozate, ke la anuakoj havas la saman originon kiel la same en Sud-Sudano vivanta etno de la ŝilukoj. La nuaka lingvo similas al la aĉolia lingvo.
Anuakoj en Gambelo
Ĝis en la 1980-aj jaroj la anuakoj estis la loĝantarplejmulto en la etiopia Gambelo. Tio ŝanĝiĝis, kiam la komunisma Derg-registaro sekve de la malsekeco kaj malsatmizero en la Etiopaj Altaĵoj dekmilojn da homoj el aliaj landopartoj setligis en Gambelo kaj krome nueroj fuĝis tien antaŭ la intercivitana milito en Sud-Sudano. Per tio ekestas konfliktoj inter la anuakoj, nueroj kaj la "altlandanoj". Lige kun tiuj konfliktoj "altlandanoj" kaj etiopaj soldatoj en decembro 2003 mortigis centojn da anuakoj en la urbo Gambelo.
Civitella Roveto
Civitella Roveto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Kastelo de Commarque
La Kastelo de Commarque (Château de Commarque) estas franca kastelo situanta en la Dordogne inter Sarlat kaj Les Eyzies, klasita, vizitinda, konstruita sur roka nudroko ĉe la fundo de la valo Beune. La ejo estas mezepoka kastrumo, ene de fermitejo, kiu enhavas kastelon, kapelon kaj nobelajn domojn. La kaverno de Commarque situas sube, rekte sub la fortikaĵo.
Mārupe
Mārupe estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la sudo de Latvio, apud limo de Rigo. Ĝi estas ĉefurbo de distrikto Mārupe. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 43 km de Jelgava kaj 9 km de centro de Rigo.
Kastelo de Commarque
Ĝi frontas al la Kastelo de Laussel, situanta sur la alia bordo de la Beune, kiu estis okupita en la mezepoko de la angloj.
Mārupe
Ĝis 2022, Mārupe estis la plej granda vilaĝo en Latvio laŭ populacio. La ŝtatleĝo kondiĉas ke de 1-a julio 2022, Mārupe estis koncedita urborajtoj. La administrado de distrikto Mārupe kontraŭbatalis ĝin, kredante ke la konstruado de la setlejo kaj rilatoj kun la apudaj teritorioj ne egalrilatis al la urbostatuso, aliflanke, la leĝo estis promulgita.
Kastelo de Commarque
Aliro al la kastelo estas per ŝtona vojo, poste per vojo de ĉirkaŭ 600 m tra la arbaro. Ĉi tiu aliro estas tiel malfacile alirebla, ke ĝi ricevis la nomon "Forgesita Fortikaĵo".
Mārupe
Historio
La teritorio de Mārupe komencis formiĝi ekonomie en la 19-a jarcento. La nombro da terposedantoj pliiĝis precipe post la agrara reformo de 1920, kaj antaŭ Dua Mondmilito paroĥo Mārupe estis la plej malgranda sed plej dense loĝita distrikto en Riga regiono.
Dum la tempo, Mārupe preskaŭ kunfandiĝis kun Rigo kaj la najbara vilaĝo Tīraine, de kiu ĝi estas apartigita nur per administraj limoj.
71 (nombro)
Sepdek unu estas la natura nombro kiu sekvas 70 kaj antaŭas 72.
Mārupe
Geografio
Averaĝa temperaturo estas -5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 700 mm jare.
71 (nombro)
La nombro 71 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
en matematiko
71 estas primo.
pri la nombro 71
La atomnumero de Lutecio.
Nombro kiu rilatas al Porko laŭ Brazila folkloro
Mārupe
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ekonomio
La plej grandaj kompanioj registritaj en Mārupe laŭ spezo en 2020 estis vojtransporta kompanio "Kreiss", komercisto de aŭtopartoj "Inter Cars Latvija", komputila pograndisto "Also Latvia", elektra ekipaĵo kaj komputila pograndisto "MoonCom".
Transporto
La ĉefa ŝoseo de la setlejo estas P1132 Rigo-Jaunmārupe. La fervoja stacio Tīraine sur linio Rigo-Jelgava estas 2 km de Mārupe, en 2022 26 persontrajnoj ĉiutage veturas al Rigo kaj Jelgava. La Rigaj urbobusoj veturas al Mārupe.
Apio
Apio (samoe Apia) estas ĉefurbo de Samoo. La urbo situas sur la norda marbordo de la insulo Upolu kaj estas la sola haveno de la lando. En Apio vivas ĉirkaŭ 380.000 homoj. (popolnombrado el 2001).
La plej gravaj ekonomiaj branĉoj estas la produktado de bananoj, kopro kaj kakao. En la lastaj jaroj iĝis grava enspeza fonto la fiŝkaptado. Plimulto de la kaptitaj fiŝoj estas eksportitaj al Japanio.
La urbopejzaĝon dominas la 7-etaĝa registara konstruaĵo, financita far Ĉinio.
La tombo de Robert Louis Stevenson troviĝas sur monteto rande de la urbo.
Kastelo de Commarque
Ĝi estas klasifikita kiel historia monumento per dekreto de la 2a de septembro 1943.
Maroun Lahham
Li estas ekde la helpa-ĉefepiskopo de la Patriarko la Latinaj de Jerusalemo.
Biografio
La, li estis ordenita pastro de Jerusalemo. Li poste fariĝis fidei donum en Dubajo kaj poste vikario kaj paroĥestro en Jordanio.
Sieĝo de Parizo (1870–71)
La Prusiaj armeoj rapide atingis Parizon, kaj la 15an de Septembro Moltke dissendis ordonojn por la ĉirkaŭigo de la urbo. La armeo de Kronprinco Albert fermiĝis al Parizo el la nordo sen trafi kontraŭon, dum la Kronprinco Frederiko venis el la sudo. La 17an de Septembro forto estrita de Vinoy atakis la armeon de Frederiko ĉe Villeneuve-Saint-Georges kiel klopodo savi provizejon tie, sed ĝi esti reenirigita fare de artilerio. La fervojo al Orleano estis eltranĉita, kaj la 18an estis kaptita Versajlo, kio poste utilis kiel sidejo de la 3a Armeo kaj finde de Vilhelmo. Ĉirkaŭ la 19a de Septembro la ĉirkaŭo estis kompleta, kaj la sieĝo oficiale komencis. Responsa pri la direktorado de la sieĝo estis la Generalo (poste kampomarŝalo) von Blumenthal.
Gottesheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Sieĝo de Parizo (1870–71)
La Prusia kanceliero Otto von Bismarck sugestis bombardadi Parizon por certigi la rapidan kapitulacon de la urbo kaj elĉerpi ĉiujn Franciajn klopodojn por liberigi la urbon sensukcese, sed la Germana alta stabanaro, estrita de la reĝo de Prusio, malakceptis la proponon antaŭ la insisto de Generalo von Blumenthal, sur la bazo ke bombardado tuŝus civilulojn, perfortus la militregulojn kaj turnus la opinion de triaj partioj kontraŭ la Germanoj, sen nepre rapidigi ĝis la fina venko. Oni subkomprenis ankaŭ ke rapida Franca kapitulaco lasus la novajn Franciajn armeojn nevenkitaj kaj tio permesus Francion renovigi la militon tuj poste. La novaj Francaj armeoj devis esti nuligitaj unue, kaj Parizo estu malsategigita ĝis la kapitulaco.
Maroun Lahham
Biografio
La, li estis nomumita episkopo de Tunizo fare de papo Benedikto la 16-a; li estis oficiale ordenita la en la paroĥa preĝejo de Beit Jala fare de latina patriarĥo de Jerusalemo Michel Sabbah.
La, papo Benedikto la 16-a altigis la diocezon de Tunizo al rango de ĉefdiocezo, kaj donis al MS-ro Lahham titolon de ĉefepiskopo de Tunizo.
La li estis translokita en Jerusalemo, kaj starigis al la oficejo de Helpa Episkopo de la Patriarko la Latinaj kun la tasko de Patriarka Vikario por Jordano.
Moto kaj blazono
Ut cognoscant te (Ĉar ili konas vin)
Konsoj
La konsoj estas etno, kiu vivas en Etiopio en la provinco Southern Peoples, Nations & Nationalities sude de la lago Abajo (Abaya), proksimume 90 km sude de la urbo Arba-Minĉo (Arba Minch).
Radioastronomio
Radioastronomio estas fako de astronomio, kiu temas pri la observo de kosmo en la kampo de la radioondoj per radioteleskopoj. Estas nova scienco, kiu aperis en la 1930-aj jaroj.
Historio
La ideo pri kosmaj radioondoj naskiĝis en la 1860-aj jaroj, kiam la ekvacioj de Maxwell elmontris, ke elektromagnetaj ondoj povas esti elsendataj de kosmaj objektoj. Pluraj sciencistoj, inter kiuj Nikola Tesla, Oliver Lodge kaj Max Planck, prognozis, ke Suno devus elsendi radioondojn. Lodge provis observi sunajn elsendojn, sed tiam mankis sufiĉe sensivaj riceviloj.
La 5-an de majo 1933, la inĝeniero pri radio Karl Guthe Jansky publikigis sian malkovron de radioondoj emisiataj nek de tera fonto nek de Suno, sed de steloj. Pli malfrue li montris, ke la pli intensaj radioondoj venas de la centro de la Lakta vojo. Estas la unua kosma radiosignalo kaptita sur Tero.
2046
2046 estos normala jaro komenciĝanta lunde (vidu ĉi tie kalendaron). Pasko okazas la 24-an de marto. Dum la jaro 2046 post Kristo okazos, interalie:
29633 Weatherwax
29633 Weatherwax estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la 10-a de novembro 1998 far'de la teamo de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomata en honoro de Craig kaj Leigh Weatherwax, kiuj helpis la astronoman komunumon en Suda Kalifornio de pli ol kvardek jaroj. Ili estas bonaj amikoj de la malkovrinto kaj la asteroido estis nomita okaze de ilia emeritiĝo.
2046
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
21687 Filopanti
21687 Filopanti estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto, patrioto kaj politikulo Giuseppe Barilli (1812–1894), kies pseŭdonimo estis Quirico Filopanti. Profesoro pri matematiko ĉe la Universitato de Bolonjo, li estis aŭtoro de du libroj : L´Universo kaj Lezioni di Astronomia.
2046
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Radioastronomio
Historio
Post la dua mondmilito, oni reuzis armeajn radarojn por novaj serĉoj.
La bildo montras tutan grupon de antenoj, angle very large array, en Esperanto tre granda aro. Ĉiuj antenoj ricevas el ekzakte sama direkto kaj iliaj ricevitaj signaloj estas adiciitaj. Aro de antenoj produktas üli fortan bildon ol unueca anteno. Ankaŭ oni povas multe pli bone distingigi najbarajn objektojn.
Včelákova Lhota
Včelákova Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Estas ĉi tie registritaj 10 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Historio
Ekde la 1-a de januaro 2007 la vilaĝo transiris komune kun urbo Sedlec-Prčice el distrikto Benešov en distrikton Příbram.
11831 Chaple
11831 Chaple estas malgranda, malhela, nerapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 1984 de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan popularigiston de astronomio Glenn Chaple, bone konatan pro lia kariero de 20 jaroj kiel kontribuanta eldonisto por la revuo ''Astronomy. Kiel ano de la AAVSO, li submetis pli ol 80 000 pervidajn taksojn de kaj servis kiel prezidento (2015–2018) de la Amatoraj Konstruantoj de Teleskopoj de Bostono.
Perkūnas
Perkūnas (litove Perkūnas, latve Pērkons, prapruse percunis, ĵemajtie Perkūns) estas balta ĉiela kaj fulmotondra dio. Ĝi estas la plej ofte menciata el la baltaj dioj, kaj ofte konsideriĝas la ĉefa dio, paralele al la dioj Thor aŭ Donar de la ĝermana mitologio, Jupitero de la romia aŭ Zeŭso de la greka mitologio. Tamen - kontraste al tiuj dioj el aliaj mitologioj - li ne oficiale estas la estro el ĉiuj baltaj dioj, sed samranga kun la aliaj. Kvankam en la litova kaj latva kulturoj lia personaĵo estas konata kaj la mitologiaj historioj transdonitaj de generacio al generacio, en la praprusa lingvo, kies parolantoj estis estingitaj dum genocido de la 13-a jarcento, skribaj fontoj nur pruvas la ekziston de la vorto percunis por "tondro kaj la adoro de Perkūnas inter la praprusoj pro manko de skribaj pruvoj do estas nur hipotezo. En la modernaj religiaj kultoj, kiuj vivtenas la antikvajn baltajn prakristanajn religiojn, Perkūnas ludas gravajn rolojn: la plej grava el tiuj movadoj nomiĝas Romuva.
Etimologio
Ekzistas pluraj same konvinkaj ideoj pri la etimologio de la vorto Perkūnas. Klaras, ke nur unu el ili povas esti ĝusta, sed ne eblas decidi, kiu: Eĉ ne ekzistas konsento pri tio, ke la balta dio havas nomon parencan ligon al tiu de la slava fulmotondra dio Perun - tiun ligon pridubas ekzemple la litova lingvisto Pranas Skardžius.
Skribaj fontoj
La plej malnova skriba mencio de la dio estas el aldono de la jaro 1261 al bizanca kroniko, kiu mencias plurajn baltajn diojn. En la eklezie slava lingvo li tie estas literumata Перкоунови (en dativa formo), listiĝas en vico kun la aliaj baltaj dioj Andajus, Žvorūna - la hundino, Teliavelis - la forĝisto kaj lia nomo estas klarigata kiel "tondro".
En livonia poema kroniko de la jaro 1291 li en la mezepoke germana lingvo la dio estas nomata "Perkune".
La etnologo Simon Grunau ĉirkaŭ la jaro 1529 raportas, ke en la centra sanktejo de la baltoj, la kultejo Romuva, ekzistis tri ĉefaj dioj, kies bildoj estis skulptitaj en la lignon de giganta kverko kaj tie estis adorataj: La nomoj de la tri dioj estis Patollo, Patrimpo, Perkuno (en genitiva formo).
La polo Jan Długosz en latina teksto eksplicite komparas la baltan dion kun la romia diopatro Jupitero:
Tamen pli ol al la romia aŭ greka ĉefa dio, Perkūnas similas al la ĝermana dio Thor: Li estas la dio de tondro kaj fulmo, sed ankaŭ fekundiganto kaj puriganto de la tero - ankoraŭ hodiaŭ en la litova kaj latva lingvoj ekzistas diraĵoj, laŭ kiuj Perkūnas per unua printempa fulmotondro revekigas la teron.
Kultura rolo
Multaj sciencistoj, kiuj okupiĝis pri la antikva litova kaj latva lingvoj, kulturoj kaj religioj, interalie la litovo Gintaras Beresnevičius, eksplicite skribis pri Perkūnas, nomante lin la plej grava el ĉiuj baltaj dioj.
Por la rusoj Vladimir Toporov kaj Vjaĉeslav Ivanov Perkūnas estas la gvida figuro en la tiel nomata "ĉefa mito de balta-slava mitologio", kiu rakontas pri batalo inter Perkūnas kaj lia malamiko, la diablo (velnias) respektive granda serpento aŭ drako, kaj raportas ke li persekutas kej fine venkas la malamikon.
Feliks Jasieński
Feliks Jasieński blazono Dołęga, pseŭdonomo Manggha kaj aliaj (naskiĝis la 8-an de julio 1861 en vilaĝo Grzegórzewice, distrikto Ostrowiecki, mortis la 6-an de aprilo 1929 en Krakovo) – pola kritikisto kaj kolektisto de artaĵoj. Liaj prauloj estis riĉaj kaj influaj bienposedantoj en Sanktakruca Provinco en la 19-a jarcento. La pseŭdonomo Manggha - uzata de li plej ofte - devenas de la titolo de kolekto de lignogravuraĵoj de la japana artisto Katsushika Hokusai.
Pluraj eksterlandaj vojaĝoj permesis al Feliks Jasieński konatiĝi kun la plej novaj artofluoj kaj arigi riĉan kolekton de la japana arto. De 1888 ekloĝis en Varsovio, sed en 1901 translokiĝis al Krakovo, kie plenumis esence gravan rolon kiel mecenato de arto kaj promociisto de modernismo. Lia kolektaĵo - ampleksanta interalie grafikaĵojn kaj eŭropan ceramikon, kolekton de teksaĵoj el Eŭropo kaj Fora Oriento, plurajn antikvaĵojn kaj menciitan japanan kolekton - inspiris multajn artistojn, kiel Julian Fałat, Leon Wyczółkowski, Józef Mehoffer, Ferdynand Ruszczyc, Wojciech Weiss, Józef Pankiewicz, Stanisław Witkiewicz.
Fine de la 1980-aj jaroj pola filmisto Andrzej Wajda fordonis sian premion de la urbo Kioto por konstrui Centron de la Japana Arto kaj Tekniko Manggha en Krakovo. Tie oni kunvenigis la kolektaĵojn de Feliks Jasieński.
Montominaoj
Gracula, Grakuloj aŭ Montominaoj estas genro de minaoj, tropikaj birdoj membroj de la familio de sturnedoj. Ĝis ĵuse estis agnoskataj nur du specioj, nome G. religiosa kaj G. ptilogenys; ĝis tiam ĉiuj Gracula estis konsiderataj apartenantaj al tre varia specio komune nomata Montominao. Sed tri aldonaj subspecioj de G. religiosa estis pli kaj plu konsiderataj distingaj specioj.
Skandalo
Skandalo (el la greka: skandalon, faligkordo, ŝtoneto) estas tondra afero, kiu vigle kritikas aŭ akuzas famulojn aŭ kompaniojn, kiuj faris iajn operaciojn aŭ toleras iajn praktikojn leĝe aŭ morale neakcepteblajn.
Montominaoj
Tiu genro havas reprezentantojn en tropika suda Azio el Barato, Bangladeŝo kaj Srilanko orienten al Indonezio, kaj la Komuna montominao, kiel populara kaĝobirdo, estis enmetita en Usono.
Skandalo
Ne facilas scii, kiam ĝuste ekas skandalo, kaj kiam ĝi finiĝas. Pro diversaj kialoj malfacilas ekscii la nombron de personoj enmiksitaj aŭ la sekvojn: iuj rifuzas denunci, enketo multekostas, ktp. Pri kompanioj temas ankaŭ pri ekonomiaj sekvoj.
Feliĉa nombro
En matematiko feliĉa nombro estas natura nombro en aro kreita per kribrilo simila al la kribrilo de Eratosteno kiu kreas la aron de la primoj. Ni ekas per listo de entjeroj komencante per 1 :
Montominaoj
Tiuj 25–30 cm longaj birdoj havas brilnigrajn plumarojn kaj grandajn blankajn flugilmakulojn tre rimarkindaj dumfluge. La beko kaj fortaj kruroj estas brilflavaj aŭ oranĝaj, kaj estas ankaŭ flavaj bridoj en kapo, kies formo kaj situo varias laŭ specioj kaj subspecioj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas pli senkoloran bekon.
Feliĉa nombro
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26,
Skandalo
Priskribo
Plejofte skandalo havas politikajn kaj jurajn sekvojn. Aŭ politikistoj perdas sian postenon, aŭ krimuloj estas malliberigitaj, foje eĉ ambaŭ. Okazas ke novaj leĝoj estas faritaj por malhelpi denove similajn krimajn agadojn.
Sciigo
Foje informuloj malkaŝas skandalojn avertante ĵurnalistojn aŭ aŭtoritatojn. Alifoje ĵurnalistoj malkovras skandalon enketante pri aliaj aferoj.
Montominaoj
Kiel multaj sturnoj, la Montominaoj estas ĉiomanĝantaj, manĝante fruktojn, nektarojn kaj insektojn.
Specioj
Tradicie la Srilanka montominao estis konsiderata subspecio de la Komuna montominao, sed nuntempe plej parto de fakuloj agnoskas ilin kiel separataj. Kompare la Engana, Niasa kaj Hindoceana montominaoj estis tradicie traktataj kiel subspecioj de la Komuna montominao; traktado ankoraŭ preferata de kelkaj fakuloj.
Logronjo
Logroño aŭ Logronjo estas hispania urbo, ĉefurbo de la aŭtonoma regiono Rioĥo (La Rioja). Logronjo situas ĉe la rivero Ebro (42° 28' N, 2° 27' U, kaj 386 m super la marnivelo) tute en la nordo de la regiono. La urbo estas turisme grava interalie ĉar ĝi situas en la itinero de la Jakoba Vojo. Logronjo estas la komerca kaj financa centro de regiono Rioĥo. Grandan ekonomian gravecon posedas la produktado de vino de Rioĥo.
Enhavante 150 211 loĝantojn (2022), ĝi estas ankaŭ la loĝloko de plej granda loĝantaro en la regiono, kiu fakte koncentras preskaŭ la duonon de la totalo, kaj estas ties ekonomia, kultura kaj serva centro.
Trapasata norde de la rivero Ebro, Logronjo estis historie trapasejo kaj vojkrucejo, ekzemple ĉe la Jakoba Vojo, kaj landlimejo, inter la iamaj hispanaj regnoj de Iberio dum la Mezepoko.
En la lastaj jardekoj, la urbo vidis malrapidan sed certan demografian kreskon eĉ rilate al proksimaj loĝlokoj, ĉefe pro la migrado el aliaj komarkoj de la provinco.
Geografio
La municipo Logronjo estas sur la nordo de la komarkaro Meza Rioĥo kaj limas kun la municipoj Fuenmayor, Navarrete, Lardero, Villamediana de Iregua, Murillo de Río Leza kaj Agoncillo en Rioĥo, Laguardia, Lanciego kaj Oyón en Alavo kaj Viana en Navaro.
La plej parto de la municipa areo kaj de la urba kerno kuŝas sur la dekstra bordo de la rivero Ebro. Ties alteco, reference en la urbocentra promenejo Espolón, estas de 386 metroj super marnivelo. Kvankam temas pri zono geografie tre ebena pro situo sur valo, estas ankaŭ kelkaj proksimaj altaĵoj kiel la montetoj Kantabrio (492 m), Korvo (489 m), la monto Pila (564 m) kaj la plej alta punkto de la urbo mem, nome Candorras, de 584 metroj de altitudo. Precize tiu loko ebligas taŭgajn komunikvojojn kaj ŝosee kaj fervoje orienten (Zaragozo) kaj okcidenten (Burgoso). Tamen, la montaroj Kantabrio kaj Iberia Sistemo, norde kaj sude, respektive, limigas rapidan komunikadon en tiujn direktojn.
Historio
La deveno de la nuntempa urbo Logronjo ligiĝas al tiu de la romia Vareia. Fakte Varea estas aktuale loĝloko integrita ene de la nuntempa ĉefurbo. Plinio la Maljuna menciis Vareia kaj Ebron kiel kiel navigebla rivero. Vareia utilis al trupoj de Aŭgusto Cezaro kaj en la epoko de Vespasiano (ĉirkaŭ 50 p.K.) ricevis la rangon de municipo. En tiu epoko (kaj ĝis la 11-a jarcento), enŝipiĝejo ĉe la monto Kantabrio ĉe la rivero Ebro, utilis al la komerco de la urbo kun la cetero de Hispanio. Estas ankoraŭ restajoj de romia ponto kaj de romia ŝoseo, ĉe la kvartalo El Cortijo. Ĉe la nuntempa Logronjo, sur la monto Cantabria, estas ankoraŭ la ruinoj de iama keltibera urbo Kantabria, detruita de la trupoj de la visigota reĝo Leovigildo (jaro 575). Etimologie Kantabrio signifas «ĉe la rivero Ebro».
Por la disvolvigo de la urbo dum la Mezepoko gravis ke la Jakoba Vojo trapasis (kaj trapasas) ĝin, kaj same pri la lima situo inter la regnoj Kastilio, Navaro kaj Aragono.
Por helpi la disvolvigon de tiom grava loko, Alfonso la 6-a havigis la Foruon de Logronjo en la jaro 1095, kaj tiel domaro iam apartenanta al San Millán de la Cogolla iĝis reĝa loko kun kreskantaj manfarado kaj komerco. Tiu foruo ege gravis, ĉar laŭ tiu oni redaktis plej fruaj foruoj de la zono. En tiu teksto oni ankaŭ referencas al la atako fare de Rodrigo Díaz de Vivar «Cid Campeador», al la urbo, pro lia persona malemo al la grafo García Ordóñez.
Feliĉa nombro
Poste ni forigas unu nombron el du (la duan el la duopo), kio postlasas nur la malparajn entjerojn :
1,   3,    5,    7,    9,   11,   13,   15,   17,   19,   21,   23,   25,   La dua elmento el la sinsekvo estas 3. Nun ni forigu unu nombron el tri (la trian el la unua aro) el tiuj kiuj postrestis :
1,   3,          7,    9,         13,   15,         19,   21,         25, La tria nombro postrestante nun estas 7. Ni nun forigas unu nombron el sep (la sepan el la unua aro) :
1,   3,          7,    9,         13,   15,               21,         25,
Se ni plu ripetadas tiun proceduron senfine, la postrestantaj nombroj estas la "feliĉaj nombroj"
Stanislaw Marcin Ulam la unua studis ĉi nombrojn ĉirkaŭ 1955. Li nomis ilin « feliĉaj » pro rilato kun rakonto de la historiisto Josephus.
La feliĉaj nombroj havas kelkajn komunajn ecojn kun la primoj, kia asimptotika sinteno akordiĝante kun la teorio de la primoj; la konjekturo de Goldbach estis etendita al ili. Ekzistas senfina aro da feliĉaj nombroj. Ne estas sciate ĉu ekzistas senfina aro da feliĉaj primoj :
3, 7, 13, 31, 37, 43, 67, 73, 79, 127, 151, 163, 193, ...
Ilona Thury
Ilona Thury [turi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Thury Ilona estis hungara aktoro, kantisto, primadono. Ŝi ricevis de kritikistoj la jenajn epitetojn: matriarko de la amerika hungara teatro, eterna primadono, la usona Lujza Blaha.
(6369) 1983 UC
(6369) 1983 UC estas malgranda ne tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Ĝia satelito estis malkovrita la de P. Pravec, P. Scheirich, P. Kušnirák, K. Hornoch, kaj A. Galád per observoj de, anoncita la.
Ilona Thury
Biografio
Ilona Thury komencis studi aktoradon en privata lernejo de Fülöp en Budapeŝto. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Szidi Rákosi kaj Elek Solymossy. Laŭ peto de ŝia familio ŝi rifuzis la favoran kontrakton de Népszínház kaj ŝi debutis en province, kie ŝia teatra partnero estis Kálmán Rózsahegyi. Baldaŭ ŝi estis invitita al la muzika teatro Orpheum en la ĉefurbo. La juna kantisto allogis la aŭskultantaron per kantoj kaj la mondo malfermis sin por ŝi. Baldaŭ ŝi ricevis rolojn en Italujo, Ĉeĥio kaj Serbio, fine en Teatro Magyar en Budapeŝto. Tamen Thury elmigris al Usono, kie ŝi ricevis rolojn en la hungarlingva teatro. Iom poste kun la teatra trupo ŝi turneis en Usono.
(6369) 1983 UC
Tiu satelito havas diametron de 1,75 ± 0,43 km. Ĝi orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 15 km kaj orbita periodo de 1,658 ± 0,0004 tagoj (39,79 horoj, ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Bako Sahakjan
Bako Sahakjan (Բակո Սահակյան; naskiĝis la ) estas prezidento de Montara Karabaĥo, memproklamita respubliko en Suda Kaŭkazio. Li antaŭe estis ministro pri nacia sekureco de la respubliko (2001—2007).
Deveno
Sahakjan devenas el Montara Karabaĥo, naskiĝis en Stepanakerto.
Logronjo
Historio
La unuaj dokumentoj reference al la nuna kunkatedralo estas de la jaro 1196, kiam ĝi estis mezepoka templo de kies romanika deveno, cirkla, oni konservas nur la nomon. La templo de gotika kaj baroka stiloj, estis konstruita laŭlaonge de la 15-a al 18-a jarcentoj, kaj en ĝi estas verkoj eĉ de Mikelanĝelo Buonarroti.
En 1431, la reĝo Johano la 2-a de Kastilio havigis la titolon de "urbo" kaj en 1444 la titolojn Muy Noble y Muy Leal, kun rajto sendi delegitojn al la Kortumoj de Kastilio. En 1454 ĝi havis 717 lokanojn (familiajn grupojn) laŭ tiamaj ciferoj.