cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernardo de Clairvaux
Sankta Bernardo de Clairvaux, aŭ "Bernardo el Klarvalo", (naskiĝis en 1090, mortis la 20-an de aŭgusto 1153) estis franca abato kiu disvastigis la ordenon de la Cistercianoj. Li estis kanonizita en 1174, kaj deklarita doktoro de la Eklezio fare de Pio la 8-a en 1830.
Cisterciana abato
Li naskiĝis en Fontaine-lès-Dijon (Fontené le Diĵón), Burgundio, en nobela familio. En la jaro 1111 li membriĝis kun ĉirkaŭ 30 kunuloj en la ordeno de la Cistercianoj en Cîteaux, en Esperanto Cistercio. La Cistercianoj ekfloris kaj disvastiĝis. Bernard fariĝis abato de la klostro en Clairvaux. Dum sia vivo li fondis 68 monaĥejojn. Li forte influis la siatempan eklezion per sia teologio honore al la Virga Maria, siaj predikoj kaj verkoj. La 20-an de aŭgusto 1153 li mortis en la abatejo Clairvaux.
Li estis ege fama, kaj lia voĉo estis aŭskultita. Ekzemple kiam lia amiko Guillaume de Saint-Thierry legas la Teologion de Abelardo, kaj estas ŝokita de ĝi, li petas al Bernardo kondamnigi la aŭtoron. Li sukcesas kaj en la koncilio de Sens en 1141, Abelardo estas kondamnita, grandparte pro la akuzoj de Bernardo.
Religia fanatikulo
Bernardo el Klarvalo estis unu de la plej gravaj iguloj de la 2-a Krucmilito kontraŭ la araboj. Krome, li organizis samtempan Vendan Krucmiliton kontraŭ la vendoj, slavoj en la teritorio de nuna Germanio.
Locorotondo
Locorotondo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alberobello, Cisternino (BR), Fasano (BR) kaj Martina Franca (TA).
Scotia Speedworld
Scotia Speedworld (laŭvorte Skotio Rapidmondo) estas aŭtodromo en la Regiona Municipo Halifakso en Nov-Skotio, Kanado.
Skotio Rapidmondo ankaŭ gastigas la Maran Profesian Stokaŭton Turneon (Maritime Pro Stock Tour), la NAPAn Serion de Sportistojn (NAPA Sportsman Series), kaj la Maran Ligon de Legendoj (Maritime League of Legends). Unufoje jare prezentas ĝi la USHRAn monstrokamionojn. La Atlantika CAT 250 altiras larĝan gamon de konkursantoj el aliaj regionoj de Kanado kaj Usono.
Eksteraj ligiloj
Retejo de Skotio Rapidmondo Mara Profesia Stokaŭto Turneo NAPA Serio de Sportistoj Mara Ligo de Legendoj
Bełchatów
Bełchatów estas urbo en Lodzio en Pollando. Ĝi apartenas al samnomaj komunumo kaj distrikto.
Dua mondmilito
7.03.1942: En Bełchatów germanoj surstrate murdis 4 soldatojn de Pola Enlanda Armeo
Stridorsa iktero
La Stridorsa iktero, Icterus pustulatus, estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Ĝi troviĝas ĉefe en la okcidenta marbordo de Meksiko, sed ĝi estas tre tre rara vizitanto en Sudokcidenta Usono. Ĝi troviĝas ankaŭ en Kostariko.
Tiu estas birdospecio kun ĉefe sulfurflava plumaro kaj foje oranĝeca nuanco en kapo kaj brusto. Maskla plenkreskulo havas malgrandan nigrajn okulmaskon kiel brido el la bekobazo al la okulo, kiu pluas kaj kovras iomete la gorĝareon. La ĉefa distingilo de tiu specio estas la tre strieca dorso nome en supra brusto de malgrandaj nigraj plumoj kun blankaj mallarĝaj bordoj kaj en flugiloj de pli grandaj nigraj flugilplumoj kun tre markataj blankaj bordoj, kio nomigas la specion en la komuna nomo. Dume Icterus aludas al la ĝenerala flava koloro. Estas nigra ankaŭ la vosto kaj ĝi havas ankaŭ ne larĝan flavan ŝultromakulon. La beko estas tre fortika ĉebaze kaj griza (kun eburblanka unua duono de la suba makzelo), dum ankaŭ la kruroj estas grizaj.
Lizarda
Lizarda estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 3.725 loĝantojn en 2010.
Heiligenberg
Heiligenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bodensee kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La nuna komunumo ekestis la 1-an de januaro 1975 el kunigo de tri antaŭaj administraj komunumoj. Oficiale la administrejo de la nova komunumo ne plu reprezentiĝas per la tradicia loĝloka blazono, kiu estas tiu de la mezepoka nobela familio Heiligenberg kaj ne ricevis oficialan aprobon de la landa registaro, ĉar ĝi enhavas pli da pompa dekoro ĉirkaŭ la blazonŝildo ol permesate por "simpla" komunuma blazono - neoficiale la blazono tamen daŭre vaste aplikatas.
Karĝali
Karĝali (Кърджали, Kırcaali) estas urbo en Bulgario, administracia centro de provinco Karĝali (Област Кърджали). En 2008 la urbo havis 51 mil loĝantojn.
Karĝali estas grava centro de metalurgio (plumbo kaj zinko) kaj montara turismo en la Rodopoj. En la ĉirkaŭaĵoj de la urbo troviĝas multaj vidindaĵoj el la trakia, romia, bizanca kaj otomana epokoj. Speciale famas la trakia sanktejo Perperikon, nomumita por monda heredaĵo de UNESCO.
Karĝali estas unu el la nemultaj urboj de Bulgario, kie etnaj turkoj estas plejmulto (ĉ. 62% de la loĝantoj). La urbestro Hasan Azis estas turko kaj reprezentas la partion DPS, kiu estas konsiderata la turka partio de Bulgario.
La urbo estas vigle rekonstruata, kun subteno de la Eŭropa Unio estas jam pretaj kelkaj grandaj projektoj, aliaj estas ankoraŭ planataj. En marto 2010 komenciĝis laboro pri la nova parko „Arpezos“ en la centro de la urbo ĉe la rivero Arda. La investata sumo estas 8,7 milionoj da levoj. Post finfaro de la projekto je ĉiu loĝanto de Karĝali estos po 23 m² da verdaĵoj.
Maria Lisandra Gonzalez Hurtado
Biografio
Ŝi naskiĝis en Guantanamo, finis tie mezlernejon kaj poste studis en la Universidad de las Ciencias Informáticas en Havano, kiun ŝi finis en 2011. Poste ŝi revenis al Guantanamo, kie ŝi loĝis kaj laboris kiel informadikisto.
En 2016 ŝi transloĝiĝis al Havano kaj okupiĝis pri familiaj aferoj. Ekde 2021 ŝi loĝas en Tjumeno (Rusio) post edziĝo kun la esperantisto Stanislavo Belov. Ili havas filon Stano Leonid Belov Gonzalez (n. 2017).
Esperanto-vivo
Lisandra estis LKK-ano de la IJK 2010, organizanto de la esperanto-klubo ĉe la Universidad de las Ciencias Informáticas en Havano kaj estrarano de KEJO (Kuba Esperantista Junulara Organizo) dum pluraj jaroj. Ŝi partoprenis en UK 2010 (Kubo) kaj UK 2016 (Slovakio).
Ekde 2021 ŝi estas aŭtorino de ĉiusemajna programo de Radio Havano Kubo en Esperanto, en kiu ŝi prezentas interesajn lokojn en Kubo, rakontas pri historio kaj kulturo de la lando.
Lavaveix-les-Mines (stacidomo)
Lavaveix-les-Mines estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lavaveix-les-Mines, en departemento Creuse, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Busseau-sur-Creuse - Ussel (712000).
Rybnice (Háje nad Jizerou)
Rybnice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Háje nad Jizerou. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Háje nad Jizerou. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/292. Estas ĉi tie registritaj 70 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rybnice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,23 km². En la katastra teritorio Rybnice situas ankaŭ Loukov.
Mihály Kulcsár
Kariero
Kulcsár Mihály finis superan komercan lernejon rumanlingve, li akiris kvalifikon de pastro kaj instruisto en Romo, li doktoriĝis en Segedo pri eklezijuro (1938). Li estis profesoro de teologia altlernejo kaj edukinstituta inspektisto en Baia Mare (1939-40). Poste li estis pastro en Lugos (1940-42), Aiud (1942-56) kaj denove en Lugoj (1956-78).
Hilda Furacão
Hilda Furacão (portugallingva signifo: "Hilda (kiel) Uragano") estas brazila romano verkita de Roberto Drummond kaj eldonita en 1991. La romano estis adaptata por televida novelo fare de Glória Perez kaj realigita de Rede Globo. Sukcese, la televidnovelo kontribuis por ke ĉi tiu verko estu la plej fama de Roberto Drummond. Entute, estis vendata 200 mil kopiojn. La libro estis verkita dum 64 tagoj.
Rakonto
La historio de Hilda Furacão okazas en Belo Horizonte dum la 1960-aj jaroj. Hilda estas bela kaj multaj viroj volas ediziĝi kun ŝi. Surprize, ŝi lasas ĉion en ŝia vivo kaj transloĝas al bordelo kaj kiel prostitutino ŝi estas Hilda Furacão, ĉar ĉiuj viroj volas seksumi kun ŝi. Tamen, Hilda konas tri virojn el Santana dos Ferros: Aramel, la belulo (li volus esti aktoro en Hollywood), Malthus (franciskana monaĥo, li volus sanktiĝi), kaj Roberto (la rakontisto, li volus trovi lian Sierra Maestra). Hilda, amindumata de Malthus, estas la defio, kiun la sankto devas superi.
Minversheim
(jen france, origine alemane kaj germane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Pafmasakro en la noktoklubo Pulse (2016)
La 12-an de junio 2016 Omar Mateen, 29-jaraĝa usona gardisto, murdis 49 homojn kaj damaĝis 53 aliajn en homofobia krimo de malamo en la GLAT-a noktoklubo Pulse en Orlando, Florido. Tiu nokto en la klubo estis evento por GLAT-aj homoj el latinamerika deveno, kaj la granda plimulto da viktimoj estis gejaj latinamerikanoj. Ĝi estis la dua plej multe mortiga pafmasakro en Usono post la masakro de Wounded Knee, la plej multe mortiga fare de unuopa pafisto, kaj la plej multe mortiga unuopa evento de kontraŭ-GLATa perforto.
La pafinton, kiu naskiĝis en Novjorko, obsedis usona polica kulturo. Li trejniĝis kiel prizongardisto sed estis maldungita kiam li ŝercis, ke li volis porti pafilon al la trejnejo. Li malsukcese klopodis fariĝi policisto, klopodante sed fiaskante fariĝi ŝtata policisto de la ŝoseoj. Ekde 2007 li estis gardisto por la firmao G4S Secure Solutions. Li havis aktivan ŝtatan pafilan permeson, aktivan gardistan permeson, neniajn antaŭajn krimojn, kaj pasis psikologian ekzamenon. En 2009 li eksedziĝis de sia edzino, kiu priskribis lin kiel fizike mistraktema.
Antaŭ la pafo, Mateen ĵuris fidelon samtempe al la islama ŝtato kaj la Fronto al-Nusra. Ĉar tiuj grupoj estas reciprokaj malamikoj, kaj pro manko de substancaj evidentaĵoj, la pretendoj ambaŭ estas dubataj de usonaj informservoj. Tamen pro la severeco de la masakro kaj rezulta indigno de la popolo, la supozita fidelo de Mateen al la islama ŝtato iĝis motivo de multaj kontraŭterorismaj leĝoj kaj politikaj kampanjoj en usono dum 2016. En la nacia konveno de la Respublikana Partio, kie la Respublikanoj adoptis agendon permesi diversajn formojn de rekta diskriminado kontraŭ GLAT-aj homoj kaj usonanoj de latinamerika deveno, ili pretendis ke ilia agendo protektos GLAT-ajn homojn per kontraŭstaro de Islamo, diraĵo vaste kritikita kiel makiavela kaj islamofobia.
Lucera
Lucera estas komunumo de Italio.
Maassluis
Maassluis [maslEJS] estas urbo kaj municipo en la nederlanda provinco Zuid-Holland.
Vuelta a España 2017
La Vuelta a España 2017 estas la 72-a Vuelta a España (Biciklista Ronditinero en Hispanio).
Tonya Harding
Tonya Maxine HARDING (12-an de novembro 1970 en Portland, Oregono, Usono) estas iama usona art-sketistino. Ŝi dismonde fifamiĝis pro afero de 1994, kiam ŝi vundigis kruron de konkurantino Nancy Kerrigan.
Harding estas - post Midori Ito - la dua art-sketistino de la mondo (kaj unua usonano), kiu sukcesis fari triblan akson dum konkurado. Tiel ŝi akiris en 1991 grandan internacian sukceson.
Atenco je Kerrigan
Ŝi estis jure punita nur pro malebligo de partopreno de la konkuro. Ŝi estis punita je trijara kondiĉa mallibereco, 500 horoj da komunutila laboro kaj monpuno de US$ 160.000. Tonya Harding estis malpermesita por ĉiu glaci-art-sketa sporto.
Poste ŝi divorcis, vivtenis sin kiel profesia boksistino (ŝi altas 1,55 m). Li ludis en 2003 glacihokeon por mallonga tempo.
Hajnáčka
Bazaj informoj
Hajnáčka, hungare Ajnácskő (ajnAĉkO), germane Pirsenstein) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Hajnáčka situas sub piedoj de monto 536 m-ojn alta, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Fiľakovo troviĝas 13, Rimavská Sobota 30 km-ojn.
Said Haveno
Said Haveno aŭ Port Said (en araba: ميناء سعيد kaj foje بور سعيد) estas distrikto en orienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu estas komunumo kiu limas sude kun la Dubaja Rojo, norde kun Alĥabisi, oriente kun Algarhud, kaj okcidente kun Rigga Albutin. Ĝi etendiĝas inter la Algarhuda Ponto kaj la Almaktuma Ponto. Gravaj lokoj de Port Said estas la Dejra Urba Centro, la Dubaja Vendejara Centro, golfejo kaj jaĥtejo.
Hajnáčka
Fortikaĵo
La fortikaĵo estis unue menciita en la jaro 1344 en formo Anyaskw, sed verŝajne post 1242 konstruiĝis. La husanoj okupis ĝin en la 1450-aj jaroj. Antaŭe kaj poste la posedantoj ofte ŝanĝiĝis. Inter 1566-1593 la turkoj havis la fortikaĵon. Post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a alvenis pli pacemaj tempoj, la fortikaĵo malgraviĝis kaj detruiĝis.
(45074) 1999 XA38
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere kaj malproksime tanĝas tiun de Marso, sed ne krucas ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,318152 astronomia unuo, tie estas 47,595 milionoj da km.
Said Haveno
Ĝi havas 448 loĝantojn.
Ĝi estis establita de Said Ahmed Lutah, kiu nomis ĝin laŭ la urbo de Egiptio nome Port Said kiu estis detruita de brit-franca invado dum la Sueza krizo.
Hajnáčka
Komunumo
Plej frue keltoj vivis en la proksimeco. La setlejo estis unue menciita en 1255 en formo Kues, apartenanta al la fortikaĵo. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En la 19-a jarcento kuracbanejo kaj brikofarejo ekfunkciis. En 1910 loĝis en Ajnácskő 830 homoj, (821 hungaroj, 8 slovakoj, unusola germano). Ĝis la Traktato de Trianon Ajnácskő apartenis al la Hungara Reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ la Dekretoj de Beneš. En 1957 kolĥozo formiĝis, tiutempe nova brikofarejo, minejo pri bazalto kaj bakejo ekfunkciis. En 2001 loĝis en Hajnáčka 1164 homoj, (1004 hungaroj, 146 slovakoj, 2 ĉeĥoj, po 1 germano kaj ukraino).
Zuoz (stacidomo)
Zuoz estas fervoja stacidomo en Zuoz, Svislando.
Hansjörg Wyss
Hansjörg Wyss (naskiĝis la 19-an de septembro 1935 en Berno) estas svisa entreprenisto kaj mecenato.
Vivo
Wyss naskiĝis kaj pasis sian infanaĝon kaj junaĝon en Berno. Li studis konstruinĝenieradon en la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko kaj post la akirado de la inĝeniera diplomo li studis de 1963 ĝis 1965 mastrumadon en la Harvard Business School kion li konkludis kun la titolo mastro de komercadministrado. Tiam li laboris en diversaj funkcioj en la tekstilindustrio kaj kiel inĝeniero kaj projektmastrumanto por Chrysler en Pakistano, Turkio kaj Filipinoj. En la jaro 1977 li fariĝis prezidanto de la medicinaĵproduktanto Synthes, kiun funkcion li plenumigis ĝis la vendo de la entrepreno. En la jaro 2011 kaj 2012 li vendis siajn akciojn de Synthes al la usona farmaci- kaj konsumaĵproduktisto Johnson & Johnson.
La verkistino kaj ĵurnalistino Hedi Wyss estas la fratino de Hansjörg Wyss.
La havaĵo en la jaro 2012 estis de la svisa revuo Bilanz taksita je 9500 milionoj da svisaj frankoj.
Mecenato
Hansjörg Wyss fondis en la jaro 1988 la Wyss-Fondumon, kies celo estas la subteno de daŭripovaj novigoj kaj konservado de la kamparo.
Groß Berßen
Groß Berßen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. En la regiono videblas multaj prahistoriaj dolmenaj tomboj, kaj en la komunumo troveblas iuj aparte impresaj ekzemploj.
Rus-Turka Milito (1828-1829)
La Rus-Turka Milito de 1828-1829 estis armita konflikto inter la Rusa Imperio kaj la Otomana Imperio post la Milito de la Greka Sendependiĝo. La milito komenciĝis kiam la sultano, enkolerigita pro la partopreno de Rusio en la Batalo de Navarino, li fermis la Dardaneloj la transiron de rusaj ŝipoj kaj revokis la Kunveno de Akkerman (1826).
La milito finiĝis per la Traktato de Adrianopolo, kaj ĝi estis grava venko por Rusio kaj plia paŝo en la dekadenco de la Otomana Imperio. Rusio ricevis la plejparton de la orienta marbordo de la Nigra Maro kaj la enfluejo de la rivero Danubo. Turkio agnoskis la rusan suverenecon de Kartvelio kaj parto de la nuna Armenio. Rusio havis la permeson okupi Moldavion kaj Valaĥion ĝis kiam Turkio estus paginta altan damaĝkompenson. Krome Serbio atingis aŭtonomion. La problemoj pri la mallarĝo de Dardaneloj estis solvata post kvar jaroj, kiam ambaŭ imperioj subskribis la Traktato de Unkiar Skelessi.
Killarney (Manitobo)
Killarney estas urbeto en sudokcidenta Manitobo (Kanado), lokita ĉe la kruciĝo de la aŭtovojoj Highway 3 kaj Highway 18. Laŭ censo plenumita en 2005, ĝi tiam havis proksimume 2300 loĝantojn. Killarney estas ĉirkaŭita de la kampara municipo Turtle Mountain.
Ĝi situas 20 kilometrojn el la usona landlimo kaj 250 kilometrojn sudokcidente de la provinca ĉefurbo Vinipego.
Dastakert
Dastakert (armene: Դաստակերտ ) estas urbo en la provinco Sjuniko, Armenio. Ĝi troviĝas je 236 km sude de Erevano kaj 127 km nordokcidente de la provinca ĉefurbo Kapan. Dastakert estas urbo ekde la jaro 1951 kaj situas ĉe la piedo de la monto Aera, ĉe la naskiĝo de la rivero Dastakert, je 2050 metroj super marnivelo. Dastakert estis unue menciita kiel vilaĝo en la historio fare de Stepanos Orbelian en la 12-a kaj 13-a jarcentoj.
En 1968, dum la sovetia glortempo, ekzistis 4000 loĝantoj en Dastakert. Post kiam la kupro-fabrikejo fermiĝis en 1975, la loĝantaro severe malkreskis, kaj nur restis la statuso kiel urbo. Nuntempe, nur 317 loĝantoj vivas en Dastakert, la plimulto el ili estas armenaj rifuĝintoj el Azerbajĝano kaj nur 2-3 infanoj naskiĝas ĉiujare en la urbo.
Zsigmond Mányai
Zsigmond Mányai [ĵigmond mAnjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mányai Zsigmond estis hungara operkantisto (baritono). Lia origina familia nomo estis Mandl, lia filo estis Lajos Mányai.
Biografio
Zsigmond Mandl devenis el juda familio. Li studis nur jaron en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 1893. En la sekva jaro li komencis sian kantistan karieron en Nacia Teatro (Kolozsvár). Inter 1899-1901 li estis membro de Reĝa Operejo de Budapeŝto, poste li estis reĝisoro en Hungarlingva Teatro en Pozono, fine en 1902 li iris al Vieno. Post morto de sia patrino li finis la kantadon kaj li vivtenis sin el komercado. Tamen depost la mondomilito kelkfoje li kantis en Budapeŝto. Li edziĝis en 1911 en Keszthely.
Rigga Albutin
Rigga Albutin aŭ Rikka Albutin (en araba: رقة البطين) estas distrikto en orienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu estas komunumo kiu limas sude kun la Dubaja Rojo kaj norde kun Alrigga. Said Haveno estas oriente. Rigga Albutin estas malgranda komunumo kiu estas hejmo de kelkaj gravaj lokoj. Ĝi havas malgrandan loĝejan areon, sed ĝi estas konata ĉefe pro siaj gravaj registaraj kaj municipaj konstruaĵoj. Krome estas en la areo gravaj nuboskrapulaj turoj, la Nacia Banko de Dubajo kaj la Ponto Al Maktum, kiu havigas aliron el Dejra al Bur Dubajo.
Ĝi havas 1,394 loĝantojn.
Lipnica Mała
Lipnica Mała, slovake Malá Lipnica, hungare Felsőlipnica estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Nowy Sącz, en Distrikto Nowotarski.
Wang Liqin
(simpligita ĉina 王励勤; tradicia ĉina 王勵勤; pinjino Wáng Lìqín, naskiĝis en Ŝanhajo, do nun -jaraĝa) estas eksa profesia ĉina tablotenisisto. En januaro 2014, li estis vicigita 12-a en la Internacia Tablotenisa Federacio (ITTF). Li komencis ludi en la aĝo de 6 jaroj kaj estis elektita por la ĉina vira taĉmento en 1993 kiam li estis nur 15-jara. Li venkis en tri Mondĉampionecoj. Li estis vicigita numero 1 de ITTF dum 25 sinsekvaj monatoj, de septembro 2000 ĝis septembro 2002, kio estis la dua plej longa periodo por esti sinsekva numero 1 de la mondo ĝis la momento de lia retiriĝo: Fine de 2013, Wang Liqin retiriĝis de la nacia teamo.
Lipnica Mała
Situo
La vilaĝo situas en Karpatoj en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Jabłonka (Malgrandopolio) troviĝas 3 km-ojn for.
18953 Laurensmith
18953 Laurensmith estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lauren Marie Smith, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Rampart High School de Colorado Springs (Koloradio Usono).
21817 Yingling
21817 Yingling estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chelsey Ann Yingling, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Tucson Magnet High School de Tucson (Arizono, Usono).
Givry (Yonne)
Geografio
Givry etendiĝas sur 8.43 km², kaj havis 195 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 23 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Administrado
Givry apartenas al la kantono de Vézelay, kies ĉefurbo estas Vézelay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Lagoa do Tocantins
Lagoa do Tocantins estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 3.525 loĝantojn en 2010.
Rătești (Satu Mare)
Tra Rătești pasas la nacia vojo DN19A inter Beltiug kaj Ardud.
Fort William (Ontario)
Fort William estis urbeto de norda Ontario (Kanado), lokita laŭlonge de la rivero Kaministiquia, ĉe la enfluejo de la Supra Lago.
Ĝi kuniĝis kun Port Arthur kaj la komunumoj Neebing kaj McIntyre por formi la urbon Thunder Bay en januaro 1970. Ĝi tiam estis la plej granda urbo de nordokcidenta Ontario.
Abatejo Sankta Viktoro de Parizo
La Abatejo Sankta Viktoro de Parizo (Abbaye Saint-Victor de Paris, ankaŭ konata kiel "Reĝa Abatejo kaj Lernejo de Sankta Viktoro") estis abatejo proksime de Parizo, Francio. Liaj originoj estas konektitaj al la decido de Vilhelmo de Champeaux (france Guillaume de Champeaux, latine Guillelmus de Campellis), la Arkidiakono de Parizo kaj direktoro de la Katedrala lernejo de Parizo, retiriĝi al malgranda ermitejo proksime de la urbo en 1108. Li okupis la vivon, alvokiĝon kaj observojn de la Regulaj kanonikoj, kaj lia nova komunumo sekvis la Regulon de la Aŭgustenanoj.
Vilhelmo estis fama pro sia instruado, kaj estis sekvita al sia ermitaĵo fare de multaj el liaj disĉiploj, inkluzive de Petro Abelardo (vidu la tekston Abelardo kaj Heloiza). Tiuj disĉiploj estis konvinkitaj ke li denove ekkaptu lian prelegadon. Vilhelmo estis farita episkopo de Châlons-sur-Marne en 1113, kaj estis sukcesita en sia ermitaĵo ĉe Sankt-Viktoro de Gilduin, kiu forte vigligis la kanonikan regularon kaj sian novan abatejon.
Per donacoj de papoj, reĝoj, reĝinoj kaj nobeloj, la Abatejo de Sankta Viktoro estis baldaŭ ekonomie tre prospera. Multaj aliaj monaĥejoj venis sub sia influo kaj estis reformitaj per ĝia ĉefeco, inkluzive de la Abatejo de Sainte Geneviève (Parizo), la Abatejo Wigmore ĉe Hereford en okcidenta Anglio, La Aŭgustena Abatejo kiu poste fariĝis la Katedralo de Bristol, Abatejo Sankta Katalina en Waterford, la Abatejo Sankta Thomaso en Dublino, kaj la Abatejo Sankta Pietro ad Aram en Napolo. La reĝo Ludoviko la 8-a de Francio menciis ne malpli ol kvardek abatecojn de la Ordono de Sankta Viktoro en sia lasta volo kaj testamento, kaj li lasis 4 000 pundojn same dividitaj inter ili, kaj ĉiujn liajn juvelojn por la konstruado de la abateja preĝejo en Parizo. Antaŭ ol la abatejo havis 160 jarojn, pluraj kardinaloj kaj almenaŭ ok signifaj abatoj estis produktitaj el inter siaj membroj.
La tradicioj de William de Champeaux estis transdonitaj, kaj la abatejo iĝis centro de pieco kaj lernado, altirante famajn studentojn, fakulojn kaj intelektulojn inkluzive de Hugo el Sankta Viktoro, Peter Lombard kaj Thomas Becket. Fakte, la Viktora Skolo, kun la lernejoj Sainte Geneviève kaj Dipatrino de Parizo, estis la naskiĝejo de la Universitato de Parizo.
Nova Esperanta Krestomatio
Nova Esperanta Krestomatio estas krestomatio kun vasta panoramo de tekstoj el la tuta historio de Esperanto, inkluzive de rakontoj, elstaraj tradukoj, sciencaj kaj prilingvaj eseoj, poemoj pri Esperanto, kaj poezia antologio el 73 lingvoj. Ĝin kompilis kaj redaktis William Auld. Jubilea Kolekto n-ro 5.
Abatejo Sankta Viktoro de Parizo
La franca revolucio de 1789 finis la historion de la abatejo. En 1790 la konstruaĵoj estis detruitaj, kaj en 1811 la ruinoj komplete forigitaj por soni spacon al nova stokejo de la parizaj vinvendejoj. Nun la loko de la eksa abatejo nomatas "kvartalo Sankta viktoro" kaj apartenas al la 5-a arondismento de Parizo. La lokon de la abetejo mem nun okupas la univerisitato Pierre kaj Marie Curie (UPMC), la lokon de la eksaj abatejaj ĝardenoj la univerisitato Denis Diderot (Jussieu).
Nova Esperanta Krestomatio
Listo de aŭtoroj kaj verkoj
Pro teknikaj limigoj, ĉi tiu listo devas esti dividita en 3 partojn. La libro ne dividas la tekstojn en ĉi tiujn 3 grupojn, kaj la divido estas nur por teknikaj kialoj, ĉar Vikipedio ne permesas pli ol 50 enirojn en kaŝebla listo.
Robert Dudley (1-a Grafo de Leicester)
Robert DUDLEY, 1-a Grafo de Leicester, OĜ (24a de junio 1532 – 4a de septembro 1588) estis angla nobelo, politikisto kaj favorito de la reĝino Elizabeto la 1-a el ŝia surtroniĝo al sia morto. Li estis pretendanto por la mano de la reĝino dum multaj jaroj.
La juneco de Dudley estis malfaciligita pro la falo de sia familio en 1553 post lia patro, nome la Duko de Northumberland, malsukcesis eviti la surtronigon de Maria la 1-a. Robert Dudley estis kondamnita je mortopuno, sed estis liberigita en 1554 kaj partoprenis en la Batalo de Saint-Quentin sub la regado de la edzo de Maria kaj kun-reganto, Filipo, kio kondukis al lia kompleta rehabilitigo. Je la surtronigo de Elizabeta en novembro 1558, Dudley estis nomumita kiel "Master of the Horse", nome ministro-konsilisto. En oktobro 1562, li iĝis ano de la Privata Konsilantaro kaj, en 1587, estis nomumita "Lord Steward", nome grava funkciulo de la Reĝa Domo. En 1564, Dudley iĝis Grafo de Leicester kaj, el 1563, unu el la plej grandaj terposedantoj en Norda Kimrio kaj West Midlands de Anglio pere de reĝaj donacoj.
Robert Dudley, estis unu el la ĉefaj politikistoj de la Elizabeta epoko, kaj li partoprenis kaj en enlanda kaj en eksterlanda politiko kune kun William Cecil kaj Francis Walsingham. Kvankam li malakceptis edziĝi al Maria, Reĝino de Skotoj, Dudley estis dumlonge relative simpatia al ŝi ĝis, ekde mezo de la 1580.aj jaroj, li srde postulis ŝian ekzekuton. Kiel patrono de la Puritana movado, li subtenis ne-konformintajn predikistojn sed klopodis peradi inter ili kaj la episkopoj de la Eklezio de Anglio. Defendanto ankaŭ de la internacia movado de Protestantismo, li estris la anglan kampanjon subtene al la Nederlanda Ribelo (1585–87) kontraŭ la katolika Hispanio. Lia akcepto de la posteno de Ĝenerala guberniestro de la nederlanda Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj kolerigis la reĝinon Elizabeta. La ekspedicio estis milita kaj politika malsukceso, kaj ĝi ruinigis lian Graflandon finance. Leicester eniris en multaj grand-skalaj negocaj aventuroj kaj estis unu el la ĉefaj apogantoj de Francis Drake kaj de aliaj esploristoj kaj piratoj. Dum la kampanjo de la Nevenkebla Mararmeo, la Grafo estis en ĝenerala komando de la anglaj terfortoj. Tiukadres, li invitis la reĝinon Elizabeta viziti siajn trupojn en Tilbury. Tii estis la lasta de multaj eventoj kiujn li organizis dum la jaroj, el kiuj la plej spektakla estis la festivalo en lia sidejo de la Kastelo Kenilworth en 1575 okaze de tri-semajna vizito de la reĝino. Dudley estis grava patrono de la artoj, literaturo, kaj partikulare de la Elizabeta teatro.
La privata vivo de Robert Dudley interplektiĝis kun sia kortega kariero kaj inverse. Kiam lia unua edzino, Amy Robsart, falis laŭ ŝtuparo kaj mortis en 1560, li estis libera por edziĝi al la reĝino. Tamen, la rezultanta skandalo ege malpliiĝis liajn ŝancojn tiukadre. Popularaj onidiroj ke li estis aranĝinta la morton de sia edzino pluis tra sia tuta vivo, spite la juran esploron pri la akcidento. Dum 18 jaroj li ne reedziĝis je la konto de la reĝino Elizabeta kaj kiam li finfine faris tion, lia nova edzino, Lettice Knollys, estis permanente forigita el la kortego. Tio kaj la morto de lia nura laŭleĝa filo kaj heredanto forte frapis lin. Tuj post la morto de la filo en 1584, akra pamfleto konata kiel "Leicester's Commonwealth" cirkulis en Anglio. Tio metis la fundamenton de literatura kaj historiografia tradicio kiu ofte priskribis la Grafon kiel Makiavela "kortega mastro" kaj kiel abomeninda figuro ĉirkaŭ Elizabeta. Pli ĵusa esplorado kondukis al retaksado de lia loko en la Elizabetaj registaro kaj societo.
Nicholas Hilliard
Nicholas HILLIARD (naskiĝis ĉirkaŭ 1547 en Exeter, Britio; mortis la 7-an de januaro 1619 en Londono) estis brita pentristo. Li laboris ankaŭ kiel portretisto. Mendis portretojn de li Elizabeto la 1-a de Anglio kaj poste Jakobo la 1-a.
Ekde 1562 Hilliard lernis ankaŭ la metion de juvelisto, en 1569 li iĝis mastro. Hilliard estas la unua angla pentristo kies vivo kaj verko estas iom dokumentitaj. Multaj el liaj pentraĵoj troviĝas en la National Portrait Gallery en Londono.
Ma Long
(simpligita ĉina 马龙; pinjino Mǎ Lóng, naskiĝis en Anŝano, do nun -jaraĝa) estas profesia ĉina tablotenisisto. Li estas la olimpika ormedalisto en viraj unuopaĵoj en 2016 kaj 2020. Li ankaŭ estas ĉampiono en Mondaj Ĉampionecoj en viraj unuopaĵoj en 2015, 2017 kaj 2019. Liaj rekordoj igis la Internacian Tablotenisan Federacion moknomi lin kiel "La Drako "(derivita de lia nomo, Lóng). Ekde 2014, li estas la kapitano de la ĉina nacia tablotenisa vira teamo.
Dombóvár
Dombóvár [dombOvAr] estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Dombóvár, kies centro. La loknomo devenas el la slava "dobov". En 2020 havas Dombóvár sian 50jaran datrevenon, ekde la 1an de aprilo de 1970 estas urbo. En la urbo naskintaj personoj, kiuj akiris internacian sukcesojn: Imre Mándi (boksisto); Ferenc Pataki (en kapo rapide kalkulanta artisto) kaj Jenő Buzánszky (nacia 11ano de fama hungara futbalgrupo /hungare: orteamo/) kaj Miklós Ivanich (piano-artisto) kaj Norbert Rózsa (naĝisto) kaj la granda sport-talento de hodiaŭ: Anna Lili Tóth (atleto). Ekde 1923 esperantistoj vivantaj en la urbo kulturas la tradicion kaj samideon de lingvo Esperanto.
Alproksimiĝo
La urbo situas parte sur ebenaĵo, parte sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Siófok-Pécs, laŭ fervojoj Budapeŝto-Pécs kaj Kaposvár-Baja, inter la lago Balatono kaj rivero Danubo apud la rivereto Kapos ĉe la renkontiĝo de tri departementoj Tolna, Somogy kaj Baranya.
Historio
Laŭ la ĉi tie trovitaj fosilioj estas pruvita, ke la regiono estis loĝita jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. En la 4a jarcento a. K. la keltoj okupis la teritorion de Transdanubio. Poste dum la 8a jaro ĝi estis definitive konkerita de la romianoj kaj aneksita al la Romia Imperio. En Panonio, Dombóvár povis danki sian ekziston pro sia favora geografia situo. Gravaj vojoj kondukis ĉi tie dum la romia epoko al Pécs (Sopianæ) kaj al Győr (Arrabona) kaj Óbuda (Aquincum), la ĉeesto de la romianoj estas pruvita de pluraj fosilioj. La urbeton nomis en la romiaj tempoj kiel Pons Sociorum Mansuectina (ponto /krucvojo: vojo-rivero/ Kapos-rivero), nur ĉi tiu unusola ponto estis ĉi tie en la regiono. Dum ankaŭ ĉi tiu periodo ekzistis ĉe la proksima vilaĝo Alsóhetény milita fortikaĵo, la muroj de ĝi estis neregula kvadrato, la longeco de muroj entute 1879 metroj kaj ĝia areo estis 21 hektaroj. En la 5a jarcento, la "perdita" urbo Iovio povis esti proksime al la fortikaĵo. Laŭ freŝaj arkeologiaj esploroj, ĉi tiu setlejo situis iomete pli norde, ĉirkaŭ 7 kilometrojn de Alsóhetény, ĉe la limo de Szakcs - Felsőleperd (Gölösi-dűlő).
La vera evoluo de Dombóvár estis okazita de la fervoja konstruado. La linio Dombóvár-Zákány estis finita en 1872, poste daŭris la konstruado de la linioj Dombóvár-Bátaszék-Baja, Budapest-Pécs, Dombóvár-Veszprém. Antaŭ 1908, Dombóvár estis en favora transporta situacio, tiu ankaŭ influis la evoluon de industrio. Pro la industriiĝo ekaperis la dungitoj de firmaoj, tie kie estis antaŭe nur homoj laborintaj en agrikulturo. En kelkaj jardekoj ĝi fariĝis la transporta kaj industria kaj komerca centro de la regiono. La fino de la jarcento ankaŭ okazis aliajn ŝanĝojn en la vivo de la urbo. En 1902 la nomo de la setlejo estis ŝanĝita de Ódombóvár al Dombóvár. Komenciĝis konstruado de infrastrukturaj elementoj, kiel elektra reto, pavimado de vojoj kaj trotuaroj. El la vidpunto de trafiko ĝi estas tiam en preferata situacio. Tial ĝi povus iĝi la fervoja centro de Suda Transdanubio. Ĉi tio malfermis pliajn eblecojn por evolui. La nombro de loĝantoj kreskis kaj pluraj fabrikoj estis establitaj, inkluzive de konserveja fabriko, butero-fabriko, muelejo kaj fabrikejo. Plukreskis la elementaj lernejoj, kun la plifortigo de la etburĝa civitanoj, necesis ankaŭ fondi gimnazion. La Reĝa Katolika Gimnazio Miklós Eszterházy en Dombóvár estis inauxgurita en 1929. Pro la pluevoluigxo Dombóvár estis deklarita urbo la 1an de aprilo 1970.
Estraro 2019
Urbestro: estas politikisto kiu laboras kiel la estro de urbo. Urbestro povas agi kiel la ĉefano de konsilantaro, aŭ eble esti unua estro. La urbestro povas esti elektita oficialulo, aŭ nur ceremonia ofico.
Ŝoltiso: el la 16-a jarcento, kiu nomiĝis Enderle kaj pri kiu ekzistas plurstrofa kanto kaj dramo surscenigata ekde 1950 ĉiujn dek jarojn. Ŝoltiso aŭ lokumisto (lat. scultetus) estas fondinto aŭ peranto de loĝigo de municipo surbaze de germana kaj valaĥia rajtoj. Dum koloniigado laŭ la valaĥia rajto li nomiĝis ankaŭ kenezo. Surbaze de skriba kontrakto kun landestro la ŝoltiso akiris por fondi la novan aŭ loĝigi la malnovan, dezertiĝintan vilaĝon privilegiojn, kiuj sekurigis al li avantaĝajn posedantajn rilatojn kaj heredan vilaĝestrecon kun certa jura kaj administra leĝrajto. Li invitis domaranojn, li dividis grundon kaj li estis plenumisto inter landestro kaj servutuloj. Fine de la 17-a jarcento la nocio ŝoltiso markis ankaŭ vilaĝestron, kiu havis neniajn privilegiojn. La vorto ŝoltiso devenas el la germana Schultheiß (en meza supra germana lingvo "ordonisto por egaligi ŝuldecon" < Schuld - ŝuldeco, ŝulda plenumo + heißen - ordoni, aldevigi) kaj ĝi markis juĝ-plenuman leĝrajtojn de la ŝoltiso. En la slovaka, germana aŭ latina aspektoj ĝi estas bazo de multaj familiaj nomoj - Šoltýs, Šulc, Schulz(e), Škultéty, Škult kaj simile. Post urblibra reguligo dum Maria Terezia la instituto de la ŝoltiso tute pereis.
Guberniestro: estas ŝtata gvidanto, kiu regas landon aŭ grandan landoparton (iam kolonioj, federaciaj landoj) per preskaŭ plenpotenco. Ĝi ofte regis anstataŭ la reĝo, se la reĝo estis ne plenaĝa. La gubernion enkondukis en Rusio Petro la Granda en 1708. Tie la guberniestro respondecis pri administrado, juraferoj, policaj kaj financaj aferoj. Li estis ankaŭ ĉefkomandanto de la taĉmento garnizonigitaj en la gubernio.
Aktuala urbestro
Vicurbestro:
Helpurbestroj:
Aktualaj individuaj magistrat-deputitoj
Magistrat-deputitoj akirintan mandaton de la kompensa listo:
Mikrofirmaoj
Al la sekvontaj kategorioj estas la mikrofirmaoj enklasigitaj:
Loĝantaro
Loĝantaro estas la sumo de la homoj, kiuj loĝas en difinita areo (ekzemple urbo, lando aŭ la tuta mondo). Ĝi daŭre ŝanĝiĝas per kreskoj (naskoj kaj enmigrado) kaj perdoj (mortoj kaj elmigrado).
Kiel ĉiun biologian populacion ankaŭ la homan limigas la provizo de nutraĵoj, la efiko de malsanoj kaj aliaj faktoroj de la medio. La evoluon de la loĝantaro influas krome sociaj kutimoj kaj tradicioj kaj la evoluo de scienco kaj tekniko (ekzemple la medicino reduktis la mortokvanton kaj plilongigis la vivodaŭron).
Popolnombrado (aŭ censo) estas ago de la ŝtato, kiam ĉiu loĝanto estas statistike priskribita.
Popolnombrado temas ne nur pri nombrado de popolo, ĉar la celo estas ne nur koni la nombron de loĝantoj, sed ĉefe ricevi multajn personajn datumojn pri la loĝantoj.
La celo de popolnombrado estas kono de la ecoj de la loĝantaro, por ebligi planadon. Politike, popolnombrado povas taŭgi por reguligi balotadojn. Ekonomie, popolnombrado konigas la ekonomian disvolvon de la lando, la variecon, la bezonon pri infrastrukturo, ktp. Apartan gravecon havas fiskaj motivoj, ĉar popolnombrado helpas en la fiksado de impostoj. Loĝnombro: 18555 personoj
Loĝdenso: 236 pers./km²
Loĝejnombro: 8387 pecoj
Ŝanĝo de loĝantaro :
Unuiĝo de Dombóvár kaj Újdombóvár
Dombóvár kaj Újdombóvár-Dalmand estis administre tute sendependa unu de alia. La setlejoj en 1946 unuiĝis, sed Dalmand iĝis memstara setlejo en 1949.
La lingvo Esperanto en la urbo
La sidejo de Sud-Transdanubia Regiona Esperanto Fondaĵo estis en Dombóvár.
La cirkonstancoj de komenco pri movado: Poeto László Szepessy (1880-1915) naskinta en la strato Erzsébet de urbo, inter 1912-1915 komisiis lin Sándor Giesswein ĉefpastro, deputito por skribi la marŝkanton de kristano-socialistoj. Helpnotario György Lehman la unua esperantisto de Dombóvár (1901-1932) ankaŭ naskinta en la strato Erzsébet. Sándor Giesswein en ĉi tiu tempo estis la prezidanto de Hungara Landa Esperanto-Asocio. Giesswein dum 1920 komencis organizi la Internacian Paco-Ligon de Esperantistoj. Dum tiu laboro ekkonis li György Lehman la unuan esperantiston de Dombóvár. La Paco-Ligo estiĝis en 1923 kaj mortis Sándor Giesswein. En Dombóvár la esperantistoj de ĉi tiu tempo originigas la komencon de Esperanto-movado. Ceteraj eventoj: La Otomana Imperio ĉesis por ekzisti kaj establiĝis la moderna Turkio; Adolf Hitler fiaskis dum la munkena puĉo (biero-puĉo) por akiri la politikan potencon en Germanio.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo aŭ turisma vidindaĵo estas signifa monumento de naturo aŭ kulturo aŭ io alie alloga, spektakla aŭ elstara, ofte trovebla en turismaj programoj. Ofte temas pri objektoj, kiujn la vojaĝanto jam konas pro gazetartikolo, televidelsendaĵo, vojaĝromano ktp., kaj nun volas vidi mem.
Organizistoj de porindividuaj vojaĝoj kritikas la terminon "vidindaĵo"', ĉar ĝi implikas, ke malmultaj spektaklaj objektoj valoras la rigardadon, dum aliaj ĉiutagaĵoj ne meritas ĝin - kvankam tiuj estas minimume same gravaj por sperti kaj kompreni la viditajn aferojn.
Kio estas aparta vidindaĵo, tio ankaŭ dependas de la vizitantoj mem - biologiistoj, muzikistoj, historiistoj trovas diversajn aferojn interesaj.
Tipaj kulturaj vidindaĵoj estas historiaj konstruaĵoj aŭ specifaj objektoj de aktuala historio. Naturaj vidindaĵoj ekzemple estas lagoj aŭ montoj.
Famuloj de urbo Dombóvár
Dum la famo estas ĝenerale kondiĉo por atingi la statuson de "famulo", ĝi ne ĉiam sufiĉas. Ekzistu ia nivelo de publika intereso pri tiu persono, sed tre ofte multaj famuloj estas tiaj nur dum certa tempoperiodo pro portempaj kialoj kiel esti aperinta en televida programo, esti farinta ion, kio lokas ĝin sub la publikan atenton (kiel trapasi la Manikan Markolon naĝe) aŭ esti la unua, farinta ion. Estas ankaŭ fakaj famuloj, kiuj estas famuloj nur por tiuj, kiuj ĝuas specifan temon, kaj pro tio ili konsideras ilin kiel famulojn nur ene de tiu limigita medio.
Honorcivitano
Honorcivitaneco estas kutime la plej alta distingo kaj honorado disdonata fare de urbo aŭ komunumo por persono, kiu elstarmaniere meritis pri la bonstato de la civitanoj aŭ pri la prestiĝo de la loko. Ekzistas plejofte regularo pri la disdonado de la honorcivitaneco, laŭ kiu la urba parlamento decidas pri ĝi. Krom tio foje universitatoj donas al merititoj la honorcivitanecon.
Sportvivo 2020
En Dombóvár funkcias multe da sport-asocioj. Iuj sportistoj de Dombóvár atingis mondfaman sukcesojn. Ĉi tie lernis naĝi la olimpik- kaj mond- kaj Europa ĉampiona bustnaĝisto Norbert Rózsa. Jenő Buzánszky eksa nacia 11ano de mondfama hungara futbalgrupo (hungare: orteamo) inter 1950-1956 naskinta en Újdombóvár, nun urboparto de Dombóvár. La plej granda sport-talento de hodiaŭ estas Anna Lili Tóth atleto, naskinta en 1998.
Loko-historia serio - hungare
En la jaro 1993 la lokalpatriotoj de Dombóvár (Dombóvári Városszépítő és Városvédő Egyesület) iniciatis loko-historiajn librojn por eldoni:.
Traduko
En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo Dombóvár en la hungara Vikipedio.
Reichenau-Tamins (stacidomo)
Reichenau-Tamins estas fervoja stacidomo en Domat/Ems, Svislando.
Sumatra arbopigo
La Sunda arbopigo aŭ Sumatra arbopigo (Dendrocitta occipitalis) estas birdo de la aziaj arbopigoj, mezgranda membro de la familio de Korvedoj kiu inkludas la korvojn kaj la garolojn. Ĝi estas endemio de la insulo de Sumatro en Indonezio. Ĝia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj. La Bornea arbopigo (D. cinerascens) estas foje konsiderata kiel subspecio de tiu birdo.
Tamás Vécsey
Tamás Vécsey [tamAŝ vEĉei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vécsey Tamás estis hungara juristo, politikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1881, ordinara en 1889, honora en 1911) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis hernád-vécsei.
Tamás Vécsey naskiĝis la  1839 en Szikszó. Li mortis la 1912 en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Vécsey frekventis universitaton en Pest (urbo) inter 1856-1860. Post 2 jaroj li akiris diplomon, ekinstruis en la universitato, krome li advokatiĝis. Inter 1864-1874 li instruis en Luterana Jura Akademio (Eperjes). Reveninta al Budapeŝto li iĝis publika ordinara profesoro. Li estis elektita dufoje dekano, en la studjaro 1901 rektoro. Li politikadis en la parlamento inter 1869-1881, krome li havis funkciojn en la luterana eklezio. Li okupiĝis precipe pri la romia juro.
Sauda
Sauda [seŭda] (laŭ norena verbo sjoða "boli") estas komunumo kaj urbeto de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland kaj al la historia regiono Ryfylke.
Heiligenfelde
Heiligenfelde ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al tiutage kreita nova komunumo Altmärkische Höhe. La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la komunumo havis 222 loĝantojn.
Ježov
Nomon Ježov havas:
kaj ĝi aperas ankaŭ en nomoj
Cayetano Rosell y López
Cayetano Rosell y López (Aravaca, Madrido, 1817 - Madrido, 26an de marto de 1883) estis hispanabibliografo, historiisto, dramaturgo, eldonisto kaj tradukisto.
Biografio
Arkivisto profesie, ekkarieris en la Nacia Biblioteko de Madrido en 1844. Li estis elektita membro de la Real Academia de Historia la 6an de junio de 1856, ekposedis la 31an de majo de 1857. En 1856 li ascendis kiel altranga bibliotekisto kaj iĝis profesoro pri Arkiviko el 1856 al 1866. Profesoro pri bibliografio en la Supera Altlernejo de Diplomatio, kaj direktoro el tiu institucio en 1868. Li estis ankaŭ Prezidanto de la Asociación de Escritores y Artistas Españoles (societo de verkistoj kaj artistoj) el 1873 al 1876. En 1875 li estis nomumita altranga estro de la Arkivista Gildo. Li estis direktoro de la Nacia Biblioteko de Hispanio el 1880 ĝis sia morto.
Verkaro
Li verkis teatraĵojn, ĉefe komediojn kaj zarzuelojn. Entuziasma de la klera eposo, li tradukis La Divina Commedia de Dante Alighieri (Barcelona: Montaner y Simón, 1871-1872, en verso, notita, kun gravuraĵoj de Gustave Doré kaj enkonduko de Juan Eugenio Hartzenbusch), Paradizo perdita de John Milton (Barcelona: Montaner y Simón, 1873, el angla, notita, kun biografio de la aŭtoro kaj same kun gravuraĵoj de Gustave Doré) kaj Orlando furioso de Ludovico Ariosto. Redaktis kaj enkondukis diversajn volumenojn de la verkokoleto Biblioteca de Autores Españoles: Poemas épicos (1851-1854), Novelistas posteriores a Cervantes (1851-1854), Historiadores de sucesos particulares (1852-1853), Obras no dramáticas de Lope de Vega (1856) kaj Crónicas de los reyes de Castilla. Li eldonis ankaŭ la unuan fojon la kompletan verkaron Obras completas de Miguel de Cervantes Madrid: 1863-1864. Ankaŭ presis Colección de piezas dramáticas, entremeses, loas y jácaras verkitaj de Luis Quiñones de Benavente Madrid: Librería de los Bibliófilos Alfonso Durán, 1872-1874. Tradukis kelkajn teatraĵojn kaj, kun aldonoj kaj notoj, la Historia del reinado de Felipe Segundo, rey de España de William H. Prescott Madrid: 1856-1857.
Kunlaboris per historiaj kaj literaturhistoriaj verkoj en diversaj publikaĵoj, inter ili en La Ilustración Española y Americana.
Kiel historiisto li verkis pri la batalo de Lepanto Historia del combate naval de Lepanto, y juicio de la importancia y consecuencias de aquel suceso, Madrid: Academia de la Historia, 1853. Krom Crónica de la provincia de Madrid Madrid: Aquiles Ronchi, 1865.
Kiel dramaturgo li tradukis kaj adaptis, inter aliaj, la Tartufo de Molière kun titolo El hipócrita, verkis kelkajn teatraĵojn kunlabore kaj nur lian La Madre de San Fernando, historia dramo kvarakta kaj versa. Madrid: Agencia General Hispano-Cubana, 1849. Li verkis ankaŭ la tekston de la zarzuelo El burlador burlado (1859).
Zubrzyca Górna
Zubrzyca Górna, hungare Felsőzubrica estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Nowy Sącz, en Distrikto Nowotarski. Inter 1899-1918 la oficiala hungara nomo estis Felsőbölényes.
Situo
La vilaĝo situas en Karpatoj en valo de rojo, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo preteriras). Jabłonka (Malgrandopolio) troviĝas 10 km-ojn for.
Historio
Familio Moniak konstruis tie akvomuelejojn kaj teksaĵfarejon proksimume en 1620 kaj formiĝis ankaŭ vilaĝo. Pro tiu ago Mateusz Moniak nobeliĝis en 1674. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Hungario, poste al Pollando. En 1939 Slovakio okupis la vilaĝon kaj ĝis 1945 apartenis al Slovakio.
435 Ella
435 Ella estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Nomo
Ĝia nomo, "Ella", ne havas precizan signifon. Oni ne konfuzu kun 699 Hela nek 1370 Hella
Ĝenerala baloto de Alberto en 1926
La ĝenerala baloto de Alberto en 1926 estis la 6-a ĝenerala baloto de la kanada provinco Alberto. Ĝi okazis la 28-an de junio 1926, cele al la elektado de la novaj membroj de la asembleo de Alberto.
Post la demisio de Herbert Greenfield kiel estro de la partio Unuiĝintaj Farmistoj de Alberto (UFA) kaj ĉefministro de Alberto, John E. Brownlee akceptis la postenon kaj sukcese obtenis duan balotvenkon por UFA post la baloto de 1921.
Hemikriptofitoj
Hemikriptofitoj (greke: ἥμι hemi- „duon-“, κρυπτός kryptós „kaŝita“; φυτόν fitón „planto“) estas plantoj, kies rezerva burĝono troviĝas ĉe la grinda surfaco. Ĝenerale ĝi estas kovrita de neĝo, folioj aŭ grundo kiel protekto kontraŭ la malvarmo de la vintro. Depende de la situo de la renovigaj burĝonoj ĉe la planto oni distingas diversajn rezervorganojn: Oni distingas plurajn tipojn de multjaraj herbaj surfacaj plantoj:
Sur nekultivataj areoj la hemkriptofitoj formas multjaran ruderalan vegetaĵaron.