cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ben Carson
Ben CARSON, formale Benjamin Solomon CARSON, Sr., (naskita la en Detrojto) estas usona politikisto, verkisto, kaj emerita nervoĥirurgo. Je la li anoncis sin kandidato por la nomumo de la Respublikana Partio por la usona prezidenta balotado en 2016. Je la, post la Supermardaj primaraj konkursoj, Carson anoncis ke li "ne vidas politikan vojon antaŭen" kaj ne ĉeestos la sekvontan respublikanan debaton en Detrojto. La 4-an de marto li malaktivigis sian kandidatadon, kaj anoncis ke li fariĝos la nacia prezidanto de My Faith Votes, organizaĵo celanta instigi kristanojn voĉdoni. Carson estis la unua ĥirurgo, kiu sukcesis apartigis ĝemelojn kranie kunkreskintajn. en 2008 li ricevis de usona prezidento George W. Bush la Prezidentan medalon de libereco.
Post vaste diskonigita parolado ĉe la Nacia matenmanĝo de preĝado en 2013, Carson fariĝis furora konservativa figuro en la usonaj amaskomunikiloj pro siaj opinioj pri sociaj kaj politikaj demandoj.
Ben Carson de la 20-a de januaro 2017 estas la ĉefo de la Departemento pri Urbanizado en la kabineto de Prezidento de Usono Donald Trump.
Fontoj
Ĉi tiu artikolo estas ege koncizigita traduko de partoj de la anglalingva vikipedia artikolo pri Ben Carson.
5263 Arrius
5263 Arrius estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la brit-aŭstralia astronomo Duncan I. Steel elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la filo de la malkovrinto : Harrison (Harry) Callum Bertram Steel : "Arrius" estas la latinigita formo de Harry.
Lomy (Člunek)
Lomy (Tieberschlag) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Člunek en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas inter Člunek kaj Kunžak. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 56 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lomy situas en katastra teritorio Lomy u Kunžaku kun areo 6,38 km².
La vilaĝo situas en distanco 12 km oriente de Jindřichův Hradec. Kondukas tra ĉi tie mallarĝtraja fervojo Jindřichův Hradec – Nová Bystřice trafikata de akcia kompanio Lokaj fervojoj de Jindřichův Hradec (fervojlinio n-ro 229, stacio Kunžak-Lomy).
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1288.
Gertrude Stein
Ŝi estas la aŭtoro de fama frazo "Rozo estas rozo, estas rozo, estas rozo" kiu ordonas interpreti aĵojn same kiel ili estas.
Stein estis lesbanino. En 1907 ŝi ekkonis Alice B. Toklas, kiu estis ŝia vivpartnero ĝis morto.
Leo Stein estis artokolektisto kaj kritikisto, pli aĝa frato de Gertrude Stein. Li estis influa promocianto de la pentrarto de la 20-a jarcento.
Linkeo
Linkeo - (helene Λυνκεύς', latine). Lynceus estis en la helena mitologio nomo de du personoj.
(18633) 1998 EU
(18633) 1998 EU estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Danco de malgrandaj cignoj
Danco de malgrandaj cignoj (danse des petits cygnes en la franca) estas fama danco de la baleto Cignolago de 1895 de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij, en dua aŭ kvara ago de la baleto, kun la dancordigo de Lev Ivanov.
Ellwangen (Jagst)
Ellwangen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ellwangen estas la centro de administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ellwangen, kiu krome konsistas el la najbaraj komunumoj Adelmannsfelden, Ellenberg, Jagstzell, Neuler, Rainau, Rosenberg kaj Wört.
Linkeo
Linkeo - Argonaŭto
estis filo de Mesenia reĝo Afareo kaj lia edzino kaj duonfratino Areno.
Danco de malgrandaj cignoj
Dancordigo de Ivanov, kreita por la fama revivigo de Cignolago en 1895, intencis imiti la manieron kiel junaj cignoj kunvivas kaj moviĝas kune por protekto. Kvar dancistoj, situantaj en unu linio, eneniras la scenon kaj moviĝas tra ĝi kun ilia brakoj krucigita antaŭe unu de la alia, kupliĝante per la mano kun mano de la postsekva dancisto. Ili moviĝas flanken, farante 16 pas de chat. Ideale la dancistoj moviĝas en akurata aŭ proksime-akurata unisono. Je la fino, ili rompas sian ĉenon kaj provas kvazaŭ flugi, nur por fali sur la teron.
Komunumaro Wonnegau
La Verbandsgemeinde Wonnegau estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La unuo ekestis la 1-an julio 2014 el la urba komunumo Osthofen kaj la 10 komunumoj de la antaŭa komunumaro Westhofen; ĝi ricevis sian administran centron en Osthofen kaj havas duan oficejon en Westhofen. Fine de la jaro la komunumaro havis sume  loĝantojn.
Danco de malgrandaj cignoj
Laŭ baleta verkisto Jean Battey Lewis en NPR komentario de 1997, la malgrandaj cignoj estas kutime plenumataj de nekonataj, esperdonaj dancistoj. Ironie, en konsidero de la samformeco postulata de la kvaropo, estado elektita por rolo de malgranda cigno estas ofte konsiderata kiel ŝanco al esti selektita, rimarkita kaj ricevonta pli gravajn rolojn.
Ekzemplo de la komedia potencialo de ĉi tiu danco povas vidiĝi en la filmo The Intelligence Men de Eric Morecambe kaj Ernie Wise de 1965.
Likvidebleco
Likvidebleco estas facileco de transformado (ofte vendado) de materiaj aŭ aliaj valoroj al mono por amortizi kurantajn ŝuldojn.
Linkeo
Linkeo - filo de Egipto
estis unu el kvindek filoj de la reĝo Egipto. Li edziĝis kun la plej juna Danaa filino Hipermestro. Unusola li eskapis de morto, kiam ĉiujn ceteraj fratojn dum la edziĝa nokto iliaj novedzinoj murdis. Li edziĝis kun ŝi kaj fariĝis sekvanto sur la argea trono post la reĝo Danao
Likvidebleco
Likvidebleco estas la eblo de aktivoj rapide transformiĝi al mono kondiĉe ke fiksa nominala kosto de tia aktivo estu konservita.
Borsa likvidebleco estas indikilo, difinanta la eblon rapide kaj sen esenca prez-oscilo fari borsajn transakciojn kaj negocojn. Likvidebleco de akcioj estas la eblo de akcitenanto transformi ilin al mono, enspezinte sumon, pli altan ol la sumo, pagita por aĉetado de tiaj akcioj.
Béla Entz
ENTZ Béla (enc) estis hungara kuracisto, patologiisto naskita en Koloĵvaro la 10-an de marto 1877 kaj mortinta en Pécsvárad la 14-an de januaro 1959.
Likvidebleco
Internacia likvidebleco estas la kapablo de lando pagi siajn internaciajn financajn ŝuldatestojn kaj pagi ŝuldojn.
Béla Entz
Biografio
Béla Entz havigis sian diplomon en 1900 en Sciemca Universitato de Budapeŝto, sed jam ekde 1899 li laboris en anatomia kaj fiziologia instituto de Budapeŝto. En 1905–06 li studis eksterlande per stipendio, en 1907 li estis asistanto, en 1911 privatprofesoro. En 1917 li profesoris patologion en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Ekde 1918 ĝis 1952 li instruis patologion en Universitato Erzsébet, respektive de Universitato de Pécs. Inter 1918–47 li estis komissita preleganto de tribunala medicino. En 1931–32 kaj 1945–46 li estis rektoro de la universitato.
Likvidebleco
Valuta likvidebleco estas la eblo de landoj aŭ grupo de landoj ĝustatempe pagi eksterajn ŝuldojn.
Drogo
Drogo estas ajna substanco (krom manĝo kiu havigas nutran subtenon) kiu, enspirita, injektita, fumita, konsumita, sorbita tra la haŭto, aŭ dissolvita sub la lango, kiu kaŭzas fiziologian ŝanĝon en la korpo.
En Farmakologio, farmacia drogo, nomita ankaŭ kuracilo, estas kemia substanco uzita por traktado, kuracado, prevento, aŭ diagnozo de malsano aŭ helpi al bonfarto. Tradicie drogoj estis akiritaj pere de elpreno el medicinaj plantoj, sed pli ĵuse ankaŭ pere de organika sintezo. Farmaciaj drogoj povas esti uzataj por limigita daŭro, aŭ laŭ regula bazo por kronikaj malsanoj.
Macroglenes
Macroglenes Westwood, 1832, estas genro da insektoj de la familio de Pteromaledoj (Hymenoptera Chalcidoidea) enhavanta speciojn parazitajn de dipteroj Cecidomyiidae.
Priskribo
La adoltoj longas malpli ol 2 mm.
Sistematiko
La genro enhavas 20 speciojn.
Ekonomia signifo
Macroglenes estas gravaj parazitoj de Contarinia tritici kaj Sitodiplosis mosellana aŭ Contarinia pisi.
Ted Cruz
Ted CRUZ, oficiale Rafael Edward CRUZ, naskiĝinta la en Kanado al civitane usona patrino kaj kuba patro, estas usona senatano el Teksaso. Li estas membro de la Respublikana Partio. Li anoncis sian kandidatecon por la partia nomumo por la usona prezidenta balotado de 2016 je la. Iom post iom aliaj kandidatoj malaktiviĝis, kaj en aprilo 2016 restis nur tri konataj konkurencantoj en la partio, Donald Trump, John Kasich, kaj Ted Cruz. La Cruz anoncis, ke se li fariĝos la partia elektito kiel prezidenta kandidato, li nomumos Carly Fiorina kiel sian vicprezidentan kandidaton. La, venkite de Trump en la indianaa primara balotado, li malaktivigis sian kandidatadon.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio; ege koncizigita.
Azmi Bishara
Bishara fondis en 1976 la unuan nacian araban studentunion. Li engaĝiĝis kontraŭ la malposedigo de araba grundo.
Li studis filozofion ĉe la Humboldt-universitato en orienta Berlino, la tiama ĉefurbo de GDR, kaj gvidis ekde 1986 la fakon de filozofio kaj politikaj sciencoj en la Bir-Zeit-universitato ĉe Ramallah.
En 1996 li elektiĝis israel-araba deputito de la Kneset. Li fondis la Balad, nacian demokratan kunvenon, kiu reprezentis la araban malplimulton en Israelo. Li subtenas la opcion de "ŝtato de ĉiuj siaj civitanoj" kaj malreligion kontraŭe al la koncepto de "juda ŝtato", kaj kritikas la cionisman vidon de Israelo.
Azmi Bishara publikigis verkojn en la araba, la angla, la germana kaj la hebrea lingvoj, pri demokratio kaj civila socio, rajtoj de malplimultoj en Israelo, islamo kaj la palestina afero, ktp.
La 22-an de aprilo 2007, li demisiis de sia posteno de deputito de la Kneset, akuzante la aŭtoritatojn, ke ili persekutis lin pro liaj politikaj pozicioj. Celo de politika enketo, kies motivojn oni ignoras, li forlasis la landon antaŭ pluraj semajnoj. Anstataŭis lin ĉe la Kneset Saïd Nafa, kvara sur la listo de la Balad.
La 25-an de aprilo, la policeo deklaris, ke Bishara estas akuzita pri krimo kontraŭ la sekureco de Israelo, kunlaborinte kun la libana Hizbulaho dum la israela invado en 2006.
Premio
2002: Ibn-Rushd-premio pri libera pensado, Berlino
Namako (luno)
Namako aŭ Haŭmeo II estas plej malgranda kaj plej interna satelito de Haŭmeo.
Malkovro
Michael E. Brown kaj astronomia teamo malkovris ĝin la, per la sistemo de adaptiĝiva optiko de la observatorio W. M. Keck de Mauna Kea.
Nomoj
Ĝiaj malkovrintoj komence kromnomis ĝin "Blitzen" (unu el la boacoj de la Kristnaska Viro ).
Kiam Haŭmeo ricevis sian oficialan numeron (136108) 2003 EL_61, la satelito ricevis nomon (136108) 2003 EL61 II, kaj kiam la nana planedo ricevis sian nomon Haŭmeo, ĝia satelitoj fine akiris veran nomon: Namako, laŭ Namaka havaja diino de la maro, kies rolo estas estingi la lafojn de sia fratino Pele.
Ecoj
La grando de tiu luno estis ĉirkaŭkalkulata laŭ ĝia magnitudo, hipotezinte ĝian albedon al 0,8. Ĝia infraruĝa spektro similas al tiu de kristala akva glacio, pro kio ĝia denso estus ne malproksima de 1 g/cm3 (aŭ 1000 kg/m3). Oni do taksas ĝian mason al 1,79 x 1018 kg; unu dekono de tiu de Hiiako kaj ĝia grando al 160 km.
La ĉeesto de kristala glacio (kiel sur Haŭmea mem) estis neatendita, ĉar je la temperaturo de Namako, (< 50 K) kristala glacio estas nestabila, kaj iom post iom (je milionoj da jaroj) aliformiĝas al amorfa glacio.
Estas opiniata, ke ambaŭ lunoj de Haŭmeo formiĝis sekve al kolizio inter Haŭmeo kaj iu kosma korpo.
La haŭmea familio grupo da transneptunaj asteroidoj kies orbitaj parametroj similas tiujn de Haŭmeo, apogas tiun hipotezon.
Blua divizio
La '''250. Einheit spanischer Freiwilliger de la Wehrmacht, plej konata kiel Blua Divizio' (División Azul en hispana, Blaue Division'', en germana), estis militunuo hispana de supozataj volontuloj kiuj militservis inter 1941 kaj 1943 en la germana armeo dum la Dua Mondmilito, ĉefe en la Orienta Fronto kontraŭ Sovetunio.
Civrac-sur-Dordogne
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sivrac de Dordonha, foje ankaŭ Sibrac de Castilhon - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Blua divizio
Deveno
Kvankam Hispanio ne intervenis oficiale en la Dua Mondmilito en la flanko de Germanio, la generalo Francisco Franco sendis hispanajn volontulojn por ke ili unuiĝu al la germana armeo. Tiele li povis pluteni la hispanan supozatan neŭtralecon dum samtempe li kompensis Hitler pro ties helpo dum la Hispana Enlanda Milito (vidu Legio Kondor). La ministro de Eksteraj Aferoj de la epoko, Ramón Serrano Súñer, kreis militan korpon, komence de la Operaco Barbaroso, kaj Franco sendis oficialan proponon pri helpo al Berlino. Hitler aprobis la uzon de la hispanaj soldatoj la 24-a de junio de 1941. La rekrutado haltis kiam oni atingis la sufiĉajn homojn por formi unu divizión (ĉirkaŭ 18.000 homoj), kies elementoj estus volontulaj oficiroj devenaj de la regula armeo, rekrutoj el provincaj rekrutejoj el tuta Hispanio, universitatanoj ĉefe apartenantaj al la faŝisma hispana universitata sindikato (SEU) kaj pagosoldatoj aŭ eĉ kontraŭfaŝistoj kiuj klopodis profiti la altajn pagojn kiujn ili ricevos kaj de la hispana ŝtato kaj de la germana aŭ kaze de tiuj lastaj forgeson pri siaj propraj pasintecoj, koincide kun epoko de ekonomiaj malfacilaĵoj en Hispanio.
Civrac-sur-Dordogne
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Blua divizio
Deveno
Ĉirkaŭ duono de la oficiroj kaj soldatoj estis kariermilitistoj, multaj el ili falangistoj veteranoj de la Enlanda Milito kaj studentoj de la diversaj universitatoj. La generalo Agustín Muñoz Grandes estis nomumita kiel estro de la trupo dum ties unua jaro. Poste li estos anstataŭata de Emilio Esteban Infantes. La integrantoj de la Blua Divizio eliris el Hispanio kun la uniformoj de siaj devenaj unuoj, de la armeo aŭ de la milicoj de la FET y de las JONS. Kiam oni alvenis en Germanio kaj ricevis la uniformon de la Wehrmacht, la falangistoj pro ideologia kohereco kaj maldisciplino malakceptis dekomence abandoni sian bluan ĉemizon, kaj pro tio la divizio ekkonatiĝis kiel "Blua Divizio". La 13-a de julio de 1941 estis alirinta el Madrido la unua trajno de hispanoj direkte al Germanio kaj tra Francio ili povis konstati la malamikecon kaj de hispanaj rifuĝintoj kaj de francaj kontraŭfaŝistoj. Post kvin semajno de instruado en la kampadejo de Grafenwöhr (Bavario) la grupo formita transformiĝis en la 250a Divizio de Infanterio de la germana armeo, integrata dekomence de tri regimentoj de infanterio kaj unu de artilerio, kun la numeroj 262, 263, 269 kaj 250 respektive, plus unuoj diviziaj de kontraŭtankistoj, esplorado, komunikado, sapeistoj kaj Ĝenerala Stabo.
La 20-a de aŭgusto, post lojalĵurado al Hitler, la Blua Divizio estis sendita al la Orienta Fronto kontraŭ Rusio (respektive Sovetunio). Ĝi estis transportita per trajno al Suwalki, Pollando, el kie oni devis plui perpiede. Post direkti sin al Smolensko, ĝi deplojiĝis en la Sieĝo de Leningrado, kie ili integriĝis en la 38a germana armekorpo, kiu formis parton de la 16a Germana Armeo.
Tuhaň (Stružinec)
Tuhaň estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stružinec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Stružinec. Estas ĉi tie registritaj 66 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Tuhaň situas en katastra teritorio Tuhaň u Stružince kun areo 4,12 km². En la katastra teritorio Tuhaň u Stružince situas ankaŭ Bezděčín.
Nogaja lingvo
Nogaja lingvo estas lingvo de nogajoj, kiuj loĝas ĉefe en Stavropola regiono, norda Dagestano kaj Karaĉajio-Ĉerkesio. Laŭ la lasta censo de la Sovetunio (1989), indikis 67.591 aŭ 89,9% el la 75.181 Nogajoj ke ili parolas la nogajan kiel gepatran lingvon.
La lingvo apartenas al la kipĉaka grupo de tjurka lingvaro. La grupon karakterizas regula anstataŭigo de komuntjurka /ĉ/ kaj /ŝ/ per /ŝ/ kaj /s/ respektive. Proksime parencas la kazaĥa kaj la karakalpaka.
Ekzistas tri dialektoj en la nogaja. La lingvo uzas cirilan skribsistemon, similan la tiu de la lingvoj kumika kaj karaĉaj-balkara.
Éva Tófalvy
Éva Tófalvy, pli frue Tófalvi (naskiĝis la 11-an de aprilo 1947 en Mohács, Hungario) estas hungara kaj esperantlingva verkistino, ĵurnalistino, altlerneja instruistino, kalvinisma pastrino kaj bibliotekistino.
Biografio
Éva Tófalvy diplomiĝis kiel filologo pri Esperanto kaj la hungara en la Universitato Eötvős Loránd en Budapeŝto, kaj biblioteka scienco.
Post akiro de sia diplomon, ŝi estis dungita de Hungaria Esperanto-Asocio kiel la organizanto de la Hungara Kultura Festivalo en 1972. Ŝi laboris kiel instruistino ĉe la meti-eduka lernejo pri sano Móra Ferenc kaj ĉe la teknika faklernejo Ottó Bláthy Technikum en Budapeŝto kaj poste estis docento ĉe la Instruista Altlernejo en Esztergom, kie ŝi instruis hungaran filologion kaj fondis la Esperantlingvan fakultaton.
Ĵurnalismo
En 1976 ŝi diplomiĝis kiel ĵurnalistino pri ekstera politiko ĉe la nacia asocio de ĵurnalistoj (Magyar Újságírók Országos Szövetsége -MÚOSZ). Ŝi laboris tri jarojn ĉe la sekvaj gazetoj: Orvosegyetem (Budapeŝto), Dunántúli Napló (Pécs) kaj Pest megyei Hírlap (Budapeŝto). Inter 1984-1985, ŝi estis cefredaktoro ĉe la Nacia Konsilio de Hungaraj Virinoj (MNOT). Posdt ŝi estis memdungita (freelance) ĝis 1994.
Teologio
Inter 1989 kaj 1994 ŝi studis teologion en la Budapeŝta Reformita Teologia Akademio (ekde 1993: Károli Gáspár Reformita Universitato-Fakultato de Religiaj Studoj, hungare: Károli Gáspár Református Egyetem Hittudományi Kar),
Henčlov
Henčlov (Hentschelsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Přerov en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudokcidente de Přerov kaj 4 km de Troubky. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/434. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 192 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Éva Tófalvy
Teologio
Inter 1994 kaj 1997 ŝi laboris kiel kalvinisma pastro, De 1997 ĝis 1998 ŝi instruis pri kalvinismo en katolika altlernejo.
Henčlov
Přerov VIII-Henčlov situas en katastra teritorio Henčlov kun areo 3,73 km².
Éva Tófalvy
Esperanto
Esperantisto ekde 1965 ŝi prizorgis dum tri jaroj materialojn por la Esperanto-elsendoj de la Hungara Radio. Ŝi estis ankaŭ kunlaboranto interalie de la revuoj "Hungara vivo" kaj de la literatura revuo "Fonto".
Sándor Szathmári
Tófalvy estas esploristo kaj fakulo kiu verkis plurajn studojn pri Sándor Szathmári (1897-1974) en Esperanto kaj ankaŭ monografion en la hungara.
Verkaro
Pluraj romanoj (Portreto de la diktatoro kaj La Liberiĝo) estas originale publikigitiaj en du lingvoj: hungara kaj Esperanto.
Lingvocido
En la lingvistiko, lingvocido (kombinaĵo de 'lingvo' kaj 'genocido' kaj faka termino por lingvomortigo) konsistas el konscie planita mortigado (parta aŭ kompleta) de lingvo aŭ lingvovario por altrudi (dominan) lingvon pere de eksplicitaj politikaj aranĝoj fare de ŝtataj instancoj. Ŝtatoj disponas pri pluraj ekstingiloj, de kiuj la plej konataj estas la armeo, la eduksistemo kaj la komunikilaro. La fenomeno de lingvocido (lingvomortigo) ankaŭ povas koincidi kun etnocido, tio estas la detruado de la lingvo kaj ĝia tradicia kulturo kaj medio. La termino estis enkondukita de la lingvisto Tove Skutnabb-Kangas. Krome uzis ĝin inter aliaj la francaj lingvistoj Claude Hagège kaj Albert Bock (pri la bretona lingvo ). Kontraŭe al genocido la termino lingvocido ne estas popoljure akceptata koncepto.
Metodoj de lingvomortigo
La plej komuna procezo kiu portas al la lingvomorto konsistas en tio ke parolantoj de iu lingvokomunumo fariĝas dulingvaj en alia lingvo, kaj ​​laŭgrade komencas paroli la duan lingvon ĝis oni ĉesas uzi sian propran lingvon. Tiu ĉi estas procezo de asimilado kiu povas esti propravola aŭ povas esti deviga. La parolantoj de iuj lingvoj, aparte la regionaj aŭ malplimultaj lingvoj, povas decidi forlasi sian unuan lingvon por ekonomiaj motivoj aŭ praktikaj, favore al lingvoj konsiderataj esti de pli granda utileco aŭ prestiĝo. Ĉi tiu procezo estas laŭgrada kaj povas okazi ĉu de sube supren aŭ de supre suben.
Historiaj ekzemploj multas.Tamen, ne ĉiun lingvoŝanĝon aŭ lingvoanstataŭigon oni nomus lingvocido.
Estas interese, ke la anglalingva vikipedia artikolo pri la termino emfazas kiel ekzemplon de lingvocido la hispanan koloniigadon de Ameriko, kvankam la angla koloniigo almenaŭ samforte ekstermis indianajn lingvojn kaj popolojn.
Lawrence Montaigne
Lawrence MONTAIGNE (1931 - 2017) estis usona aktoro, verkisto, dancisto kaj riskaktoro.
Li naskiĝis en Novjorko, sed kreskis en Italio. Li parolis plurajn lingvojn - lerto, kiun li uzis por sia avantaĝo, por havigi rolojn en internaciaj produktaĵoj. Li deĵoris en la fama United States Marine Corps [Usona Marinfanteria Korpuso] kaj ĉeestis bivakejon de taĉmento en la Insulo Parris, kie li konis sian estontan amikon Steve McQueen.
Televidserioj
Li ankaŭ partoprenis televidseriojn Batman, Voyage to the Bottom of the Sea, The Man From U.N.C.L.E., Blue Light, Mission: Impossible, The Time Tunnel, The Invaders, McCloud, Hogan's Heroes kaj The Feather and Father Gang.
Filmoj
Li aperis en filmoj kiel The Great Escape (1963), Captain Sindbad (1963), Tobruk (1967), The Power (1968), The Psycho Lover (1970), Escape to Witch Mountain (1975), Framed (1975), Young Lady Chatterley (1977), Deadly Blessing (1981) kaj Dakota (1988).
Boisseaux (stacidomo)
Boisseaux estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Boisseaux, en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Centra Provinco (Srilanko)
La Centra Provinco (sinhale: Maĝhama Palata මඪයම පලත) estas provinco de Srilanko. Ĝia ĉefurbo estas Kandy; en ĝi troviĝas la plej altaj montoj de Srilanko kiuj finiĝas en granda valo. La loĝantaro konsistas el sinhaloj kaj hindaj tamiloj. Ankaŭ estas malplimultoj de britoj, portugaloj kaj kelkaj hispanoj.
Laŭ la stato de  en la teritorio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
16229 Kavyakoneru
16229 Kavyakoneru estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko. Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kavya Sai Koneru, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la duPont Manual High School de Louisville (Kentukio, Usono).
Komunumaro Wörrstadt
La Verbandsgemeinde Wörrstadt estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La unuo konsistas el la urba komunumo Wörrstadt kaj la 11 pliaj neurbaj komunumoj. Fine de la jaro la komunumaro havis sume  loĝantojn.
Tuhaň
Nomon Tuhaň havas pluraj setlejoj:
14605 Hyeyeonchoi
14605 Hyeyeonchoi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hyeyeon Choi, finalistinon en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Half Hollow Hills High School East de Dix Hills (Nov-Jorkio, Usono).
François Rebsamen
François Rebsamen, naskiĝinta la en Dijon (Côte-d'Or), estas franca politikisto membro de la Socialista Partio kaj ministro pri laboro, dungado kaj socia dialogo.
Eŭropa ŝoseo 35
La eŭropa ŝoseo 35 (Mallongigo E 35) estas eŭropa ŝoseo, kiu kondukiĝas de Amsterdamo tra Frankfurto ĉe Majno kaj Bazelo ĝis Romo. Ĝi longas 1 647 kilometrojn.
François Rebsamen
Proksima al François Hollande, kies vicestro li estis en la Socialista Partio de novembro 1997 (kongreso de Brest) ĝis novembro 2008 (kongreso de Reims), li estis urbestro de Dijon, prezidanto de la aglomera komunumo Grand Dijon, senatano de Côte-d'Or kaj prezidanto de socialista frakcio en la Senato. La, li estis nomumita al la posteno de ministro pri laboro, dungado kaj socia dialogo en la 1-a registaro de Manuel Valls.
Eŭropa ŝoseo 35
Itinero
La eŭropa ŝoseo 35 komenciĝas ĉe la aŭtovoja ringo de Amsterdamo Rijksweg 10), kaj sekve havas la naciajn nederlandajn aŭtovojajn kodojn Rijksweg 2 kaj Rijksweg 12. En Germanio, ĝi havas la naciajn aŭtovojajn kodojn A3, A67 kaj A5 tra Germanio, en Svislando la kodon A2 kaj en Italio la nomojn "Autostrada dei Laghi" ("aŭtovojo de la lagoj"), A50 kaj fine A1.
François Rebsamen
Biografio
La, li fariĝis senatano de Côte-d'Or, la unua socialista ekde 1948. Li tiam demisis el sia posteno de departementa konsiliano de kantono Dijon-5. En la Senato, li estis membro de la komisiono pri financoj, de la buĝeta kontrolo kaj de la ekonomiaj kontoj de la nacio.
Post la senatanaj balotoj de la kaj la elekto la 1-an de oktobro de Jean-Pierre Bel kiel prezidanto de la Supra Ĉambro, François Rebsamen estis elektita por anstataŭi lin kiel estro de la socialista frakcio en la Senato.
En 2012, kiam la registaro volis obeigi sian proponon faritan okaze de la prezidenta kampanjo malpermesi mandatkumulon, François Rebsamen kontraŭis ĝin pretekstante la apartan staton de senatano. La registaro, per sia proparolanto kaj sia ĉefministro respondis ke ne estos escepto. F. Rebsamen tamen anoncis ke se la leĝo pri la nekumulo estos akceptita, li elektos rest urbestro de Dijon.
Pumprezerva akvoenergia centralo Dlouhé stráně
Pumprezerva akvoenergia elektrejo Dlouhé stráně estas pumprezerva akvoenergia centralo de kompanio ČEZ konstruita en montaro Hrubý Jeseník en katastra teritorio de Rejhotice de municipo Loučná nad Desnou en distrikto Šumperk, interne de PPR Jeseníky. Temas pri la plej efika akva elektrejo en Ĉeĥio – ties instalita povumo estas 650MW.
Funkcioj kaj ecoj
La ĉefa tasko de la elektrejo estas sekurigi stabilecon de elektrizita sistemo, por kiu estas necesa egalo inter aktuala konsumo kaj povumo donataj de energetikaj fontoj. Kelkfoje ĉiutage ĝi tiel transiras el ĉerpila en turbinan reĝimon kaj male. Pro influo de alveno de ventaj kaj sunaj elektrejoj karakterize plialtiĝis nestabileco de la sistemo. Tial lastatempe la elektrejo transiras en la ĉerpilan reĝimon ankaŭ dumtage, dum antaŭe ĝi transiris en tiun ĉi reĝimon plej ofte nokte.
La akvaj rezervujoj
La pumprezerva akvoenergia elektrejo Dlouhé stráně disponas je du rezervujoj kun alteca diferenco 510,7 m.
Dum plena enĉerpigo de la supra rezervujo ties surfaco estos ascendinta je 21,5 m kaj la surfaco de la suba rezervujo estos sinkinta je 22,2 m. . La supra rezervujo estas izolita per 18cm tavolo de natura asfalto, kiu estis alveturigita el Albanio – estis nome materialo, kiu sen damaĝigo eltenos amplekson de temperaturoj de −30 ĝis +60 °C. Apud la supra rezervujo situas malgranda tumulo, kiu konservas devenan altecon de la pinto de l' monto, kiu estis alie detranĉita proksimume je tri metroj.
La elektrejo
Ĉar la areo de la elektrejo troviĝas interne de protektata pejzaĝa regiono, estas pro ekologiaj kaŭzoj la tuta sektoro lokigita en subterejo. En kaverno kun areoj 87,5 × 25,5 × 50 m estas lokigitaj du 24 metroj altaj turbomaŝinaroj kun reversaj turbinoj de Francis, ĉiu havas povumon 325 MW (la povumo en la turbina reĝimo, en la ĉerpila reĝimo maksimumo estas 312 MW; temas pri la plej grandaj reversaj turbinoj en Eŭropo). La kaverno estas kunigita kun la supra rezervujo per du alkondukiloj kun diametro 3,6 m kaj longecoj 1547 kaj 1499 m, kun la suba rezervujo per du tuneloj kun diametro 5,2 m kaj longecoj 354 kaj 390 m, sur ambaŭ finaĵoj la alkondukiloj havas globajn fermilojn; dum la plena povumo trafluas tra ĉiu alkondukilo 68,5 m³ da akvo dum sekundo; la tutan volumenon de la rezervujo eblas enĉerpi dum sep horoj. Sur la turbinoj estas sur kava ŝafto kun diametro 1000 mm alfiksitaj generatoroj, sur ili poste la ekkurumaj motoroj, kiuj dum aktivigado de la ĉerpila reĝimo ekturnigos ŝoveliletojn de la turbino en kontraŭdirekton (plu la ŝoveliletoj estas movumataj rekte per la generatoroj en funkcioj de motoroj). Sur la plafono de turbina kaverno estas du pontogruoj, ĉiu kun portebleco 250 tunoj, kiuj estas okaze de bezono kaj post muntado de kuniga parto (per tio plialtigi la porteblecon al 400t), estas komune kapablaj levi la maŝinaron al demetiga areo, kie estas alireblaj riparoj.
En la subterejo estas plu konstruita tuta sistemo de komunikaj, aerumaj kaj deakvigaj tuneloj kaj ŝaktoj kun suma longeco 8,5 km. La supra rezervujo estas el la elektrejo alirebla sur ŝoseo (kun longeco proksimume 12 km). Okaze de ties neveturebleco (precipe en vintraj monatoj) estas la supra rezervujo alirebla ankaŭ tra tunelo kun 2400 ŝtupoj, kiu estas ekipita per plataĵaj dentigitaj liftoj - dum la vojo oni ŝanĝas liftojn.
Krom pli supre menciita statika funkcio (ŝanĝo de superflua energio en plialtigitan konsumon de energio) la elektrejo ankaŭ donas funkcion dinamikan – ĝi funkcias kiel povuma rezervo de la sistemo, donas reguligan povumon kaj ĝi partoprenas en gvidado de frekvenco de la sistemo. Plu ĝi povas funkcii en kompensa reĝimo, kiam ĝi helpas reguligi la tension en la sistemo. Okaze de bezono la elektrejo kapablas el trankvilo ĝis la maksimuma turbina povumo transiri dum 100 sekundoj kaj doni la energion seninterrompe ses horojn. El la ĉerpila ĝis la turbina reĝimo eblas transiri dum 150 s, el la trankvilo ĝis la ĉerpila poste esats bezone 400 s. Trafiko de la elektrejo estas gvidata telegvide el Prago. En la elektrejo mem laboras malpli ol 40 okupitoj, kiuj zorgas precipe pri riparado.
La elektrejo estas plenigita per malgranda malaltprema egaligata elektrejo (Dlouhé stráně II), kiu servas por kovri propran konsumon de la elektrejo; ĝi estas ekipita per turbino de Francis kun povumo 163 kW lokigita sur defluejo el la suba rezervujo. La pumprezerva akvoenergia centralo havas ankaŭ propran reguligejon de akvo, kiun ĝi akiras el rojo Jezerní, ĝi disponas ankaŭ per propra prilaboro de la uzitaj akvoj.
Măderat
Măderat [məderat] (hungare: Magyarád) estas vilaĝo en Rumanio norde de Lipova administracie apartenanta al la urbo Pâncota. En 1910 ĝi havis 2 415 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 457 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1746. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Torrox
Torrox [toROKS] estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la orienta pinto de la komarko Aĥarkia kaj la orienta pinto de la provinco Malago kaj sur la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj je la deklivaro de la Sierra de Almijara. Estas sidejo de la jurisdikcia teritorio samnoma kaj unu de la municipoj kiuj kunformas la komarkon Axarquía (Aĥarkia] kaj la municiparo "Mancomunidad de Municipios de la Costa del Sol-Axarquía".
Ĝia municipa teritorio okupas etendon de 51 km², etende trs la valo de la samnoma rivero. Estas 16 395 loĝantoj, laŭ la popolnombrado de la statistika servo INE de 2008. Tiu estas distribuata en du disaj kernoj; nome la antikva kerno de Torrox, situa en la interno, kaj Torrox Costa, situa sur la marbordo, kie estas la plej granda parto de la loĝantaro. Menciindas ke la urbo estas hejmo de unu el la plej grandaj kolonioj de germanaj loĝantoj de Hispanio, krom multnombraj britoj.
Oni supozas, ke la origino de Torrox estas en urbo-fabriko de la Romia Imperio probable nomata Caviclum. La araboj enkondukis la plantadon de la morusoj, kio faris Torrox centro de la industrio de la silko, kiu liveris la peton de la bazroj de Malago kaj Granado, kie ĝi estis tre aprezata. Post la konkero fare de Kastilio, ĝi suferis la konsekvencojn de la ribelo de la moriskoj, la forpelo de tiuj kaj la postaj reloĝigoj.
La limoj de la urbo estas la jenaj:
Torrox estas alirebla pere de la Aŭtovojo de la Mediteraneo.
Bandiagara
Bandiagara estas urbo en la Malia "Dogon-lando". La nomo signifas ĉirkaŭ "granda manĝa bovlo" – referante al la komunumaj bovloj, en kiuj oni servas manĝaĵojn.
Bandiagara estas ESE de Mopti, ĉirkaŭ 63 km oriente de vojkruciĝoj de Sévaré. Ĝi estas hejmo de kelkaj kunvivantaj etnoj kiel fulaoj, dogonoj, bambaraoj, malinkeoj. Administre ĝi estas parto de la Regiono Mopti.
Historio
Bandiagara estas fondita onidire en 1770 fare de Nangabanu Tembély, Dogon-a ĉasisto.
En 1864 Tidiani Tall, nevo kaj posteulo de El Hadj Umar Tall, elektis Bandiagara-n ĉefurbo de Imperio Toucouleur.
Ĝi estas naskiĝloko de la Malia aŭtoro Amadou Hampâté Bâ.
Erlach (distrikto)
La distrikto Erlach estas administra unuo de Kantono Berno. Kun nur 10867 loĝantoj je la 31-a de decembro 2008 ĝi apartenas al la plej malgrandaj bernaj distriktoj. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbeto Erlach.
Najbaraj distriktoj
La distrikto Erlach limas en nordo al la distrikto La Neuveville, en nordoriento al la distrikto Nidau, en oriento al la distrikto Aarberg, en sudo al la Lagodistrikto (Kantono Friburgo), en sudodidento al la distrikto Avenches (Kantono Vaŭdo), kaj en okcidento al la distrikto Neŭŝatelo.
Komunumoj de la distrikto Erlach
La distrikto Erlach konsistas (stato en 2009) el 23 komunumoj, el kiuj Ins estas la plej granda. La ununura urbo en la distrikto estas la ĉefloko Erlach, kiu posedas historian urborajton. Jen la listo:
Mikola Zerov
ZEROV Mikola ukraine Микола Зеров (1890-1937) estis filologo, literatura esploristo, poeto kaj tradukisto.
Li naskiĝis en Zinkivo (nuna Poltava provinco) en familio de instruisto. En elementa lernejo lia samklasano estis fama ukraina humuristo Ostap Viŝnja. Li finis 1-an kijivan gimnazion, en Kijiva Universitato studis literaturon. Li instruis la latinan, ukrainologion, redaktis literaturajn revuojn. De 1923 li estis profesoro de Kijiva instituto de popola klereco. Krome li kompilis "Antologion de romia poezio" (1920), "Novan ukrainan verkistaron" (1924), nur en 1925 verkis 17 literatur-kritikajn artikolojn. 1935 arestita apud Moskvo kaj ekzelita al Solovki-insularo pro "la kontraŭ-revolucia agado"; mortpafigita en 1937.
16 liajn sonetojn esperantigis Kris Long.
277 Elvira
277 Elvira estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Koronisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita, la, de Auguste Charlois, franca astronomo laboranta en la observatorio de Nico.
"Elvira" estas la nomo de rolulino en du verkoj de Alphonse de Lamartine : Méditations poétiques (1820) kaj Harmonies poétiques et religieuses (1830).
Traktato de Nankino
La Traktato de Nankino (南京條約) finis la unuan opian militon inter Grand-Britio kaj la Qing-Ĉinio. La traktato estis subskribita en, kaj nomita laŭ, la urbo Nankino en Ĉinio.
La traktato
La traktato priparolita la 29-an de aŭgusto 1842 sur la brita militŝipo Cornwallis fare de Qiying kaj Siro Henry Pottinger kaj subskribita ela templo sur la Leonkapa monto. Ĝi estis ratifikita 10 monatojn poste, post formala aprobo de la reĝino Viktoria kaj imperiestro Daoguang en Hongkongo. Ĝi estis la unua el la t.n. malegalaj traktatoj kaj certigis por la angloj precipe la la tre profitdonan rajton je la opiokomerco. Tion trovas multaj historiistoj, ĉefe la ĉinaj detruefika je evoluo de la Imperiestro Ĉinio.
Liberigo de la komerco
Kerna parto de la traktato estas la malfermo de havenoj de Kantonon, Xiamen (Amoy), Fuĝoŭo, Ningbo kaj Ŝanhajo por libera komercado kun Anglio (art. 2). Ĝi ĉesigis la la multflankan limigojn por la komerco en Kanton (t.n. Cohong-monopol-sistemo):
Honkongo
En artiklo 3 de la Nanking-traktato, Anglio ricevis „eternan posedrajton“ je insulo Honkongo.
Monkompensoj
Kiel kontraŭkompenson, la britaj militfortoj devigis sin retiriĝi – post ricevo de la unua pagoparto – el Nankino kaj la Imperiestra kanalo. La same okupata Zhoushan estis forlasita nur okaze de la plena plenumo de la tuta sumo (art. 12).
Aliaj
En la art. 8 kaj 9 de la traktato, la Qing-registaro devigis sin al tuja liberigo de ĉiuj arestitaj britaj ŝtatanoj kaj samtempe al senkondiĉa amnestiigo de ĉiuj ĉinaj regatoj, kiuj loĝis ĉe britoj, komercis kun britoj aŭ servis ĉe la britoj.
La art. 11 antaŭskribis neŭtraligon de la lingvoreguligo. La britoj ne plu devis uzi la vortojn, esprimojn – kun ĉinaj komercistoj aŭ instancoj – kiel „petskribo“ aŭ „peto“. Oni povis ekde tiam uzi la vortojn kiel „sciigas“, „konstatas“ kaj „informas“.
Sekvoj
Precipe, post la aldonoj per traktato de Humen en 1843, la traktato de Nanking purigis la vojon por serio de similaj traktatoj, per kiuj la eksterlandaj potencoj forprenis pli kaj pli da partojn de la ĉina ŝtata suvereneco. La loĝantaro grandkvante konsumis opion kaj tio detruis ekonimian kaj socian vivon de la imperio.
Aliflanke en la malfermitaj havenoj aperis la okcidenta vivformo, tiel multajk ĉinoj tie renkontiĝis unuafoje kun la okcidenta pens- kaj vivmaniero. Tiuj urboj iĝis en la 19-20-aj jarcentoj centroj de la ĉina industriigo.
Propozicio
Kunordigita propozicio
Kunordigita propozicio estas parto de kompleksa frazo, kiu povus memstare esti frazo. Kutime du kunmetitaj propozicioj estas ligitaj per konjunkcio kaj tiel formas unu kompleksan frazon. Tamen povas ankaŭ esti pli ol du kunordigitaj propozicioj en unu frazo. Kunordigita propozicio kontrastas al subordigita propozicio.
Ekzemple en la frazo "Mi estis ĉe ŝia hejmo, sed neniu alia ĉeestis", estus du kunmetitaj propozicioj: "Mi estis ĉe ŝia hejmo" kaj "neniu alia ĉeestis". Ilin ligas la konjunkcio "sed".
Sintakso
Subordigita propozicio
Subordigita propozicio (aŭ subpropozicio) estas parto de kompleksa frazo, kiu anstataŭas iun el la frazelementoj de la ĉefpropozicio (li diris tion → li diris, ke li venos).
Lajos Jordáky
JORDÁKY Lajos (jorda:ki) rumanuja hungara sociologo, kritikisto, studverkisto: Kolozsvár, 6-a de septembro 1913 – 29-a de novembro 1974.
Biografio
Lajos Jordáky la mezlernejonfinis en sia naskiĝurbo (1931). Li estis urba oficisto (1932–41). Dum la dua mondmilito li pristudis ekonomikon en la universitato kaj li doktoriĝis pri ekonomiko kaj sociaj sciencoj. Ekde 1945 li estis profesoro pri ekonomiko de Universitato Bolyai de Kluĵo, samtempe direktoro de Intrepreno pri Tergaso de urbo, pli poste literatura sekretario de la Kolozsvári Magyar Színház. En 1952 li estis arestita laŭ eltrovitaj akuzoj kaj juĝita kune kun Edgár Balogh, Lajos Csőgör kaj János Demeter. Oni rehonorigis lin 1955. Li prelegis plue en la universitato, sed ekde aprilo 1957 denove estis arestita, sed denove oni rehonorigis lin, kaj li laboris kiel esploristo de Filio de Rumana Historia Instituto.
Suppiluliumas la 2-a
Suppiluliumas la 2-a estis la lasta konata reĝo de la Hitita imperio. Li estis filo de Tudhalijas la 3-a, frato de sia antaŭulo, Arnuvandas la 3-a. Li regis de ĉ. 1215/10 ĝis ĉ. 1190/80 a.K.
Laŭ la postrestintaj dokumentoj, dum lia regado la insulo Kreto (nomita Alasija tiutempe) ribelis kaj Suppiluliumas venkis en tri maraj ŝipbataloj, poste en surteraj bataloj. La hitita batalŝiparo plej verŝajne estas dankebla al Ugarit, kies lasta reĝo, Hammurapi la 3-a kunagadis en la komercado inter Egiptujo kaj la Hitita Imperio.
Dum regado de Merenptah, Egiptujo liveris grenon al la malsateganta Hattusas, laŭ la Egipta-Hitita pactraktato. La ŝipoj de Ugarit transportis la grenon al Mukis kaj de tie oni plutransportis la grenon surtere al Tarhuntassas.
Tápiószele
Tápiószele [tApiOsele] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Nagykáta. Tápió estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva, la tuta loknomo signifas: vento de Tápió.
Situo
Tápiószele situas sur ebenaĵo, laŭ la ĉefvojo Budapeŝto-Nagykáta-Cegléd, laŭ la fervojo Budapeŝto-Nagykáta-Szolnok inter Újszász kaj Nagykáta. Tiu lasta urbo troviĝas 15, Cegléd 20, Újszász 23, Szolnok 34, Budapeŝto 77 km.
Historio
Oni trovis restaĵojn el la neolitiko kaj de skitoj. La unua skriba mencio devenis el 1219. Pro la tataroj kaj turkoj la vilaĝo senhomiĝis, en 1723 refondiĝis. En 1914 vilaĝdomo konstruiĝis. La iama grandvilaĝo urbiĝis en 2009.
Novaj historiistoj
La Novaj historiistoj estas grupo da israelaj historiistoj kiuj reesploris la historion de Israelo, precipe la naskiĝon de la ŝtato.
Grajnfromaĝo
Grajnfromaĝo estas freŝa kazea fromaĝo. Ĝi estas esenca ingredienco de pucino, tradicia Kebekia plado. Simple temas pri Ĉedara fromaĝo kiu ne ricevis premadon. Ĉi tiu fromaĝo manĝeblas plej bone freŝa. Kiam ĝi estas fridita aŭ frostigita, ĝi perdas sian firman teksturon kaj sian teksturan guston, ĝi firmiĝas kaj la gusto multe ŝanĝas; kontraste ĝi restas bongustega kiam fandita, miksita en pucino. Tiu ĉi fromaĝo ankaŭ troviĝas en la aliaj provincoj de Kanado, kaj nord-oriente de Usono.
Alia senbaza legendo, sed tamen absurda, lokigus la verajn devenojn de grajnfromaĝo dum la angla konkero, aŭ iom antaŭe. La eŭropaj kolonianoj estus volintaj instrui al la Abenakizoj fari fromaĝon. Ĉi tiuj misfarinte la recepton, ili rezultigis erigitan fromaĝon, simila al la nuna grajnfromaĝo.
32 fouettés en tournant
32 fouettés en tournant (la termino en franca lingvo) estas 32 sinsekvaj fouetté rond de jambe en tournant, turnantaj movoj en klasika baleto.
Movo
La ebleco al sinsekve plenumi 32 ĉi tiujn turnojn estas konsiderata kiel bravado de la dancisto, emfazanta ĝian fortecon, eltenokapablon kaj teknikon. Ĝi estas tre malfacila paŝo por farado kaj multaj dancistoj povas nur fari ilin 32 je unu flanko, normale je la dekstro.
Historio
La 32 fouetté estis unue prezentita en la coda de grand pas d'action de baleto Cindrulino (dancordigo de Lev Ivanov, Enrico Cecchetti kaj Marius Petipa al la muziko de Boris Vietinghoff-Scheel), plenumita de Pierina Legnani, prima ballerina assoluta de la Imperia Baleto de Sankt-Peterburgo.
La unua Rusia baletistino kiu plenumis 32 fouetté estis prima ballerina assoluta Matilda Kŝesinskaja.
La baleta historiisto Konstantin Skalkovskij, kiu estis la danca kritikisto por la Sankt-Peterburga Gazeto, ĉeestis la premieron de Cindrulino. Li raportis ke "... en la lasta ago Legnani definitive avantaĝiĝis super si. Kiam Emma Bessone dancis la 'La Haarlema Tulipo' ŝi faris 14 fouetté. En ŝia variado Legnani plenumis 32 ilin sen haltado, kaj sen vojaĝado je unu colo! La publiko raviĝinte aplaŭdis al la baletistino kaj devigis ŝin ripeti ĉi tiun variadon same bone. Sur la ripeto ŝi tamen faris 28 fouetté. Kalkuli ilin iĝis la favorata agado de la publiko."
Legnani ripetis ĉi tiun prodaĵon denove en multaj aliaj laboroj dum sia kariero kun la Imperia Baleto (hodiaŭ la Mariinskij Baleto), kiu daŭris ekde 1893 ĝis 1901. Ŝi plenumis ilin plej rimarkinde kiel Odilia en la coda de tio kio estas nun sciata kiel la nigra cigna Pas de deux de Cignolago de 1895. Nun la fouetté turnoj estas postulataj de ĉiu baletistino, kaj dum la 20-a jarcento 32 fouetté estas enigitaj enen de coda de multaj famaj grand pas.
Fiĝioj en la Olimpikoj
Sportista teamo de la Fiĝioj en la Olimpikoj ekde la jaro 1956 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 14 someraj eldonoj de la sporta evento, en ĉiuj krom en tiu de 1964 kaj tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankaŭ en 1988, 1994 kaj 2002 ĉeestis po unusola fiĝia partoprenanto.
Kunordigas la teamon la Fiĝia Sporta Asocio kaj Nacia Olimpika Komitato.
Regno de Kröv
La Regno de Kröv, germane „Kröver Reich“, estis reĝa domeno de la Karolidoj ĉe la meza Mozelo, en la regiono de la hodiaŭa Rejnland-Palatinato en Germanio, kiu havis certajn privilegiojn ĝis la Franca Revolucio. La landeto kosistis el la komunumoj Kröv kun la uboparto (Kövenig), Reil, Kinheim (Kindel), Bengel, Kinderbeuern, Erden kaj diversaj malgrandaj setlejoj. La plej granda parto de la areo estis kovrata de la Kondel-arbaro, Kondelwald, ĉe kies rando situas la Klostro Springiersbach.
Kiam la areo fariĝis posedo de la frankaj reĝoj ne estas konate. Ekzistas fruaj dokumentoj pri la unua utiligado de la areo fare de la karolidoj. La unua vera dokumento estas de reĝo Lotaro la 2-a, kiu en la jaro 862 donacis al la kostro Stablo kapelon en Kröv. La kapelo eble situis sur la montodorso inter Kröv, Reil und Bengel. Pli poste ĝi fariĝis posedo de la abatejo Echternach. Ankaŭ la ĝermo de dua paroĥejo, pli posta Reilkirch, estis verŝajne reĝa kapelo. Unua dokumento datiĝas el la jaro 1008.
Ekesto
La rekta dependeco de la krono ŝanĝiĝis jam en la 10-a jarcento. Ŝajne la palatinaj grafoj de Aĥeno sentis sin posedantoj de la areo kaj havis la reĝan potencon. Ĉar la dinastio de la palatinaj grafoj forpereis post la morto de Wilhelm von Ballenstädt en la jaro 1140, la reĝo denove heredis la domenon. La imperia senpereco tamen restis ĝis kiam reĝo  Rudolf von Habsburg la 25-an de novembro 1274 la regnon de Kröv lombardis al la grafo  Henriko de Sponheim. La ĉefepiskopo de Treviro Balduin von Luxemburg provis kun ĉiuj rimedoj forpreni la lombardterenon de la Sponheim-anoj. Sed li ne sukcesis. Spektakla estis en tiu potencbatalo la preno de la grafino  Loretta von Sponheim-Starkenburg, kiel ostaĝo. La ĉefepiskopo ordonis la prenon de la grafino dum ŝi veturis sur la Mozelo kaj postulis ke la grafo rezignu pri la tereno de Kröv, sed la trevirano malsukcesis.
Daŭraj kvereloj pri influo
La rezignon la trevirano ne akceptis. Dum la 14-a jarcento ili sukcesis ricevi la tiel nomantajn vokto-rajtojn pri la koncernaj mozelaj vilaĝoj. La voktoj rajtas postuli certajn impostojn kaj havis la juĝopovon. Sed ĉar la Sponheim-anoj sukcesis en la jaro  1399 ŝanĝi la lombardon en veran feŭdon, komenciĝis longdaŭra konflikto. Ekestis t.n. komuna proprietaĵo aŭ kondominiumo, do la komuna regado de du partioj. La du partioj kverelis pro la divido de la enspezoj. Krome la treviranoj provis malebligi la enkondukon de la Reformacio en la regno de Kröv. Laŭ la principoj de la Aŭgsburga interreligia paco estis ne permesata enkoduki la novan religion sen permeso de ĉiuj partoj. La „regno“ devis resti katolika. En la jaro 1594 la du partioj procesis en la regna juĝejo pro la divido de la enspezoj. La konflikto nur finiĝis en 1784 per la t.n. „traktato de Zell“ kiun la  la arkiepiskopujo de Treviro faris kun la duklando Pfalz-Zweibrücken. Laŭ tiu traktato la Treviro ricevis unu trionon kaj la Palatinatanoj du trionojn de la enspezoj. Sed post dek jaroj la Trevira Arkiepiskopujo kaj la regno de Kröv pereis sekve de la franca revolucio.
Ambaŭ teritorioj apartenis de 1798 ĝis 1814 al la franca Département de la Sarre, post la malvenko de  Napoleono en la jaro  1815 la teritorio fariĝis  prusa.