cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ryžovna
Ryžovna (ĝis la jaro 1948 Sejfy, Seifen) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Boží Dar en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 5 km de Boží Dar. Ties parto ĝi estas ekde la jaro 1955. Hodiaŭ ĉi tie troviĝas naŭ domoj el la eksaj 70. Vivas ĉi tie. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre neniu vivis. En la vilaĝo oni produktas Fromaĝon de Abertamy.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.
Apud ŝoseo ĝis Hřebečná situadis preĝejo de sankta Venceslao, detruita en la jaro 1968. Sur ties loko estis konstruita monumento.
Cernobbio
Cernobbio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Ocotal
Ocotal estas la ĉefurbo de la departemento Nova Segovio en Nikaragvo. Ĝia areo estas kaj la loĝantaro estas 41,875. Ocotal situas en la norda parto de la lando, proksime al la landlimo kun Honduro.
Cernobbio
Najbaras la komunumoj Blevio, Como, Maslianico kaj Moltrasio.
Ocotal
Ocotal ankaŭ estas konata kiel "La urbo de la pinoj".
Klimato
La klimato de Ocotal nur havas du sezonojn. Vintro komenciĝas meze de majo kaj finiĝas komence de novembro. La averaĝa pluvo estas 1,200 mm3 kaj la temperaturo varias inter 20° kaj 26 °C. Somero komenciĝas meze de novembro kaj finiĝas komence de majo. La plej varmaj monatoj estas marto kaj aprilo kun temperaturoj ĝis 30 °C. La minimumaj temperaturoj estas en decembro kiu falas ĝis 10 °C.
Kambej-Golfo
Kambej-Golfo aŭ Golfo de Ĥambato estas golfo de Araba Maro laŭlonge de la okcidenta marbordo de Barato, en la subŝtato de Guĝarato. Ĝi proksimume longas 130 kilometrojn, kaj disigas Katiavar-Duoninsulon de la orienta parto de Guĝarato okcidente.
Tapti-Rivero kaj Narmado enfluas en Kambej-Golfon. Tiu ĉi malprofundas, kaj abundas sablobenkoj kaj enakvaj sablodigoj inkluzive de Mal-Sablobenko ĉe la riverbuŝo kaj Malaka-Sablobenko ĉe la enirejo de la golfo en Araban Maron. La golfo estas konata por siaj ekstremaj alflu-reflu-ciklaj niveldiferencoj kiuj plie ŝanĝas mirige rapide. Je malalta tajdo la fundo estas preskaŭ seka je iu distanco de la urbo de Khambhat.
En la marborda urbo Alang, la ŝipomalkonstruado profitas de la ekstremaj flusoj de la golfo. Grandaj ŝipoj estas surgrundigitaj dum la dufoje-ĉiumonataj plej altaj tajdoj, kaj estas malmuntitaj kiam la akvo retiriĝas.
Kambej-Golfo estis grava centro de komerco ekde antikvaj tempoj. Ĝiaj havenoj ligas centran Baraton al la markomercitineroj de la Hinda Oceano. Bharuch, Surat, Ĥambato, Bhavnagar, kaj Daman estas historie gravaj havenurboj. Bharuch estis grava ekde antikvaj tempoj; Khambhat estis la ĉefa haveno de la golfo en la Mezepoko, sed post la ŝlimigado de sia haveno, Surat pliiĝis al eminenteco kiel la plej grava haveno de la Mogola Imperio.
2507 Bobone
2507 Bobone estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan astronomon Jorge Bobone (1901 — 1958).
Sitka-piceo
La Sitka-piceo (Picea sitchensis), estas nearktisa ĉiamverda konifero kiu altas ĝis 50–70 metrojn, eksterordinare ĝis 100 metrojn, kaj kiu havas diametron ĝis 5 metrojn, eksterordinare ĝis 6–7 metrojn. Ĝi estas nete la plej volumena picea specio; la kvara plej volumena konifero en la mondo (post sekvojadendro, sekvojo kaj giganta tujo); kaj la tria plej alta konifero (post sekvojo kaj marborda duglaso). La specionomo devenas de alaska urbo, Sitka.
Priskribo
La arboŝelo estas maldika kaj skvama, deskvamiganta en etajn rondajn lamenojn kun diametroj inter 5–20 cm. La arbokrono estas larĝe konusa ĉe junaj arboj; pli maljunaj arboj povas esti senbranĉaj je la plej malaltaj 30–40 m. La ŝosoj estas tre pale flav-brunaj, preskaŭ blankaj, kaj senharaj sed kun elstarantaj pulvinoj. La folioj estas rigidaj, akraj kaj pinglecaj, 15–25 mm longaj, platigitaj transverse, malhele glaŭke blu-verdaj supre kun du aŭ tri maldikaj linioj de stomoj, kaj blu-blankaj malsupre kun du densaj strioj de stomoj. La strobiloj estas pendantaj, svelte cilindraj, 6–10 cm longaj kaj 2 cm larĝaj kiam fermitaj, malfermiĝante ĝis larĝeco de 3 cm. Ili havas maldikajn, fleksiĝemajn skvamojn kiuj longas 15-20 mm; la brakteoj ĵus super la skvamoj estas la plej longaj kompare kun tiuj de iu ajn alia piceo, okaze ĵus elstarantaj kaj videblaj ĉe la fermitaj strobiloj. Ili estas verdaj aŭ ruĝecaj, maturante pale brunaj 5–7 monatoj post polenado. La semoj estas nigraj, 3 mm longaj, kun svelta, 7–9 mm longa bruna flugilo.
Dimensio
Pli ol jarcento de arbarekspluatado postrestigis nur parteton de la picearo. La plej grandaj arboj estis hakitaj longdaŭre antaŭ ol eblis mezurofarado. Arboj kiuj altas pli ol 90 m ankoraŭ videblas en Nacia Park-Rezervejo de la Pacifika Marbordo kaj Provincia Parko Karmanah-Ŭalbran en Vankuvera Insulo, Brita Kolumbio (la Karmanah-Giganto, kun 96 metrojn estas la plej alta arbo en Kanado), kaj en Olimpia Nacia Parko (Vaŝingtonio) kaj Sekojara Ŝtata Parko Prairie Creek ( Kalifornio ); du en tiu ĉi loko altas ĵus pli ol 96 metrojn. La Kvits-Piceo estas la plej volumena en la mondo kun trunka volumeno de 337 m³, alteco de 75,6 m kaj diametro de 455 cm je brust-alto. Ĝi situas apud Kvits-Rivero en Olimpia Nacia Parko, proksimume 26 kilometrojn ekde Pacifika Oceano.
Aĝo
La Sitka-piceo estas longdaŭre vivanta arbo, kun individuoj kiuj estas pli aĝaj ol 700 jarojn. Ĉar ĝi rapide kreskas sub favoraj cirkonstancoj, granda dimensio nenecese indikas eksterordinaran aĝon. La Kvits-Piceo laŭtakse aĝas nur 350 ĝis 450 jarojn, sed jare ĝi havas alkreskon de pli ol ligna kubmetro.
Taksonomio
DNA-analizoj montris ke nur Bruŭer-piceo ( Picea breweriana ) havas pli bazan pozicion ol Sitka-piceo. La aliaj tridek tri piceospecioj estas pli derivataj kiu sugestas ke la genro originas de Nordameriko.
Disvastiĝo kaj biotopo
La Sitka-piceo estas hejma ĉe la okcidenta marbordo de Nordameriko, kun sia nordokcidenta limo sur Insulo Kodiak, Alasko, kaj sia sudorienta limo apud Fort Bragg en norda Kalifornio. Ĝi estas intense asociata kun la mezvarmaj pluvarbaroj kaj troviĝas distance de kelkaj kilometroj ekde la marbordo en la suda parto de sia arealo. Norde de Oregono, ĝia arealo etendiĝas landinternen laŭlonge de ĉeriveraj marĉoj, sed nenie ĝia arealo etendiĝas pli da 80 kilometrojn ekde la Pacifika Oceano kaj ties golfetoj.
Uzado
La Sitka-piceo ege gravas en forstumado por konstruligno kaj papero-produktado. Ekster sia natura arealo, ĝi estas speciale aprezita por sia rapida alkresko sur malriĉaj grundoj kaj elmetitaj ejoj kie malmulte da aliaj arboj sukcese kapablas vegeti; en optimumaj cirkonstancoj junaj arboj povas alkreski 1,5 metrojn jare. Ĝi estas enmetita en iuj partoj de Irlando kaj Britujo kie ĝi estis enkondukita en 1831 kaj Nov-Zelando, kvankam ne tiel grandskale por esti konsiderata kiel invada specio. Sitka-piceo ankaŭ estas grandskale kultivita en Danujo, Norvegujo kaj Islando. En Norvegujo, Sitka-piceo estis enkondukita je la komenco de la 1900-aj jaroj. Taksita areo de 50 000 hektaroj estis plantitaj en tiu lando, ĉefe laŭlonge de la marbordo ekde Vest-Agder en la sudo ĝis Troms en la nordo. Sitka-piceo estas pli tolerema por vento kaj sala oceana aero, kaj pli rapide alkreskas ol la indiĝena ordinara piceo. Sitka-piceo estas vaste uzata por fabrikado de pianoj, harpoj, violonoj, kaj gitaroj, ĉar sia alta forteco-pezo proporcio kaj regulaj, sennodaj jarringoj faras la lignon bonegan kondukilon de sono. Por tiuj kialoj, la ligno ankaŭ estas grava substanco por mastoj de velŝipoj, por flugiloj de flugmaŝinoj, kaj nazokonusoj de Trident-Raketoj.
Alfréd Zách
Alfréd Zách [zAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zách Alfréd estis hungara meteologo.
Sitka-piceo
Uzado
La Flyer 1 de la Fratoj Wright estis konstruita kun Sitka-piceo, kiel multaj aŭ plimultaj flugmaŝinoj antaŭ la Dua mondmilito; dum tiu ĉi milito, aviadiloj kiel la britaj Mosquito uzis ĝin kiel anstataŭaĵon de la strategia grava aluminio.
Alfréd Zách
Biografio
Alfréd Zách frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1935. Ekde la sekva jaro li eklaboris en la meteologia instituto, kie paŝo post paŝo li akiris pli altajn postenojn. En 1942 li soldatiĝis, baldaŭ li estis militkaptito de Usono. Post la 2-a mondmilito li daŭris sian laboron, li okupiĝis ĉefe pri prognozoj. En 1960 li kandidatiĝis. Lia plej granda ago estis establo de prognoza observatorio en Siófok, kiu respondecis pri prognozoj ĉirkaŭ la Balatono. Dum la Hungara revolucio de 1956 li konsentis kun la revolucio. Li ricevis 3 hungarajn kaj slovakan premiojn inter 1963-1996.
En 1938 li edziĝis, baldaŭ li havis 2 filinojn. Baldaŭ li denove edziĝis.
Sitka-piceo
Uzado
La radikoŝelo de Sitka-piceo estis uzata dum la farado de korboplektaĵoj de la alaskaj indiĝenaj popoloj.
Kultivado
Unika specimeno kun orkolora foliaro kiu estis vegetanta sur Kvinĉarlot-Insularo, sciata kiel Kiidk’jas, estis sankta por la Ĥajda-indianoj. Ĝ estis neleĝe faligita, kvankam nuntempe arbidoj kultivitaj el stikaĵoj estas troveblaj apud la origina kreskadloko.
NGC 2735A
NGC 2735A (aliaj indikoj — MCG 4-22-3, ZWG 121.3, VV 40, ARP 287, NPM1G +26.0168, PGC 25402) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Montparnasse - Bienvenüe (pariza metrostacio)
Montparnasse - Bienvenüe [mɔ̃paʁnas bjɛ̃vəny] estas stacio sur linioj 4, 6, 12 kaj 13 de la Metroo de Parizo; ĝi situas inter la 6-a, 14-a kaj 15-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
Komence, ekzistis du apartaj stacioj:
Fine de la 1930-aj jaroj, longa koridoro de interkonekto ligis ambaŭ staciojn Montparnasse kaj Bienvenüe.
En la 1970-aj jaroj, la lasta estis malkonstruita por lasi lokon al Turo Montparnasse. Hodiaŭ, la tuta trafiko de SNCF estas ekspluatata en la nova stacidomo. Rul-trotuaro estis instalita en la subtera koridoro kiu plenumas konekton inter la linio 6 kaj la eksa linio 14 (fariĝinta linio 13), flanke de nova stacidomo, kaj linioj 4 kaj 12, flanke de Strato de Rennes.
La haltejoj de linioj 4 kaj 12 situas norde (sub Placo du 18-Juin-1940) dum la haltejoj de linioj 6 kaj 13 situas sude apud Pordo Océane, flanke de la stacidomo SNCF.
6811 Kashcheev
6811 Kashcheev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la fizikisto Boris Leonidoviĉ Kaŝĉejev (cirile : Борис Леонидович Кащеев, 1920–2004), profesoro pri radio-elektroniko en la Ĥarkiva Universitato kaj esploranto pri la dinamikoj de la meteoroj. En 1956 li fondis laboratorion por la esploro pri la meteoroj per radiaj teknikoj.
Departemento Grand'Anse
Departemento Grand’Anse (kreole: Grandans) estas unu el la dek departementoj de Haitio. Ĝia nomo estas la franca vorto por "granda anso". Tiel nomiĝas ankaŭ rivero en la okcidenta parto de la departemento.
Ĝi situas sur la norda flanko de la pinto de duoninsulo Tiburon; al ĝi apartenas insulo Cayémites. Ĉe ĝia suda limo (al departemento Sud) situas la montaro Massif de la Hotte kun monto Pic Macaya, 2.347 metrojn alta. Ĉirkaŭ la monto estas nacia parko.
Ĝia areo estas 1.871 (laŭ aliaj 1.912) km²; en 2009 oni taksis ĝian loĝantaron je 425.878. Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2 estas HT-GA. Ĝia ĉefurbo estas Jérémie.
Departemento Grand'Anse ĝis 2003 ampleksis ankaŭ la teritorion de la nuna departemento Nippes, ĝis ties apartiĝo.
La departemento estas dividita en tri arondismentojn, kiuj konsistas el sume 12 komunumoj:
Sierra de Segura
Sierra de Segura estas la nomo de komarko de la Provinco Ĥaeno en Hispanio. Granda parto de ĝia teritorio formas parton de la Natura Parko Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas.
Geografio
Ĝi estas en la nordorienta pinto de la provinco, kaj limas kun la provincoj Albacete, Ciudad Real kaj Granado. Pro la granda etendo de la komarko, ĝi havas kelkajn administraci-komercajn centrojn: nome Beas de Segura, La Puerta de Segura kaj Orcera. La historia ĉefurbo estas Segura de la Sierra, sed la nuna munciparo Diputación Provincial de Jaén ne indikas ĉefurbecon por la komarko. Tiu komarko estas parto de pli granda natura regiono, kun la nomo de la sierra kiel unu de ties komunaj elementoj. Aktuale la natura regiono Sierra de Segura estas disa inter 3 regionoj nome "comunidades autónomas" (Andaluzio, Kastilio-Manĉo kaj Murcio), precize tra la nordoriento de Ĥaeno, sudoriento de Albacete kaj nordoriento de Murcio. Pro la provinca kaj regiona dividoj ili estas konataj apartaj, sed are ili kunhavas kulturajn kaj dialektajn trajtojn.
Darova
Darova (hungare: Daruvár, germane: Daruwar) estas komunumo en Rumanio; en la jaro 2005[ ĝi havis 3 024 loĝantojn. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario. Administre apartenas al ĝi Hodoş, Sacoşu Mare kaj Ştefăneşti.
Oskar Dirlewanger
Oskar Dirlewanger (naskiĝis la 26-an de septembro 1895 en Würzburg, mortis la 7-an de junio 1945 en Altshausen) estis germana militkrimulo, SS-oficiro, konata de sadismo komandanto de speciala puna SS-militunuo por kontraŭbatali partizanojn, respondeca pri pluraj militaj krimoj en okupata Pollando, Belorusio kaj Slovakio. Oni pritaksas, ke rezulte de la agado de komandataj de li taĉmentoj, en tio de la 36-a Divizio de Grenadistoj SS „Dirlewanger”, mortis ne malpli ol 70 mil homoj (ekz. en la Masakro de Wola dum la Ribelo de Varsovio), plejparte civiluloj; grandan parton de la viktimoj germanaj kaj orienteŭropaj subuloj de Dirlewanger vivbruligis. Inter la SS-uloj de la 36-a Divizio de Grenadistoj SS „Dirlewanger” estis krimuloj rekrutigitaj el la germanaj prizonoj kaj ankaŭ rekrutigitaj inter la malliberuloj de la koncentrejoj, inter ili estis : 2652 da germanoj, 400 rusoj, 268 judoj, 240 romaoj kaj 120 ukrainoj.
John Taylor
John TAYLOR estis la 3a Prezidento de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj.
(16873) 1998 BO1
(16873) 1998 BO1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Sporta naĝado
Sporta naĝado estas individua aŭ teama sporto, kiu konsistas en naĝado, tio estas uzado de brakoj kaj kruroj por movi la korpon tra akvo. Tipe, tiu sporto okazas en naĝejoj aŭ en malferma akvo (t.e., en maro aŭ lago). Sporta naĝado estas unu el la plej popularaj olimpikaj sportoj, kun eventoj en papilinaĝado, dorsonaĝado, brustonaĝado, libera stilo, kaj kvarstila. Aldone al tiuj individuaj eventoj, naĝantoj partoprenas ankaŭ en stafeto. Naĝado per ĉiu stilo postulas specifajn teknikojn, kaj en konkurso, estas specifaj reguloj koncerne al la akceptenda formo por diferencaj stiloj. Estas ankaŭ reguloj por reguligi, kiaj tipoj de bankostumoj estas permesataj je konkursoj. Kvankam eblas al konkuraj naĝantoj ricevi kelkajn vundojn pro la sporto, estas ankaŭ multaj sanprofitoj asociaj per la sporto.
Carla Marins
Carla Cristina Marins (naskiĝis la en Campos dos Goytacazes, Brazilo) estas brazila aktorino.
En 2010 ŝi ĉefrolis en la telenovelo Uma Rosa com Amor, kaj en 2011, ŝi revenis al la televida reto Globo, kie ŝi ludis la flegistinon en la telenovelo Amanda Morde & Assopra. En 2017, la aktorino subskribis kontrakton por fari la telenovelon Apocalipse.
34144 Alexandersun
Nomo
Ĝia nomo honoras Alexander Karl Sun, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto en teamo pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Hillcrest High School de Midvale (Utaho, Usono).
Kelly Brook
Kelly BROOK (23-an de novembro 1979 en Rochester; naskiĝnome Kelly Ann Parsons) estas usona aktorino kaj fotomodelo.
Biografio
Ŝi komencis sian karieron en aĝo de 16 jaroj, post kiam ŝi venkis en beleca konkurso. Ŝi estis videbla interalie en reklamoj pri aŭtomobilo Renault Mégane. Ŝi baldaŭ aperis en Daily Star kaj en 1999 jam en magazinoj kiel GQ kaj FHM. Brook studis tri jarojn aktoradon en la Londona teatra lernejo Italia Conti Academy. Ŝi debutis en flanka rolo en agfilmo Sorted en 2000. Ŝi ludis en la hororfilmo Ripper (2001) kun Andrea Joy Cook kaj Bruce Payne. En la scienc-fikcia agfilmo Absolon (2003), ŝi ludis kun Christopher Lambert kaj Lou Diamond Phillips gravan rolon. En la aventura filmo Survival Island (2005) ludis ŝi edzinon de milionulo Jack Matson (Billy Zane), kiu kun li kaj matroso albordiĝas sur sudmara insulo.
Ĝis disiĝo en 2008, Brook formis amparon kun aktoro Billy Zane.
Insuletaro Reĉerĉe
La okcidenta grupo estas ĉe Esperance-Urbo kaj la orienta grupo ĉe Israela Golfo. Ili estas situantaj ĉe kaj marbordaj kaj internaj akvoj, parto el kiuj estas deklaritaj kiel Naturrezervejo Recherche Archipelago.
1909
1909 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1909 post Kristo okazis, interalie:
Esperantujo
Francis William Shaw, Adolf Halbedl, Manuel de Elezcano y Maiztegui, Jenő Fuchs, Josef Schmalzl, Josef Pontz, Carlos Domingues, Saul J. Jaffe, Josep Grau-Casas, Christian Petersen Heilskov, Marie Larroche, kaj Mikaelo Gabrielo.
Karnopieda pufino
Ili reproduktiĝas en kolonioj, kaj havas du ĉefajn reproduktejajn areojn: nome unu en sudokcidenta Pacifika Oceano inklude Insulo de Lord Howe (20,000 al 40,000 paroj) kaj norda Novzelando (50,000 al 100,000 paroj); la alia estas laŭlonge de la marbordo de Okcidenta Aŭstralio el Kabo Leeuwin al la Insularo Reĉerĉe. Aliaj 600 paroj reproduktiĝas ĉe la insulo Sankta-Paŭlo en la Hinda Oceano, same kiel ĉe la Insulo Astola de Pakistano en la Araba Maro. Ili loĝas kiel somera vizitanto en norda Pacifika Oceano tiom for norde kiom ĝis Brita Kolumbio. Karnopiedaj pufinoj estis vidataj en centra-norda Pacifiko, kaj ĉe la ĉefaj insuloj de Havajo.
Nakhonsithamarat
Nakhonsithamarat, taje นครศรีธรรมราช estas universitata urbego, provinca kaj distrikta ĉefurbo en suda Tajlando. Marco Polo konis la urbon Lo-Kag, la portugaloj (kaj eŭropanoj) Ligor, la ĉinoj Tung Ma-ling. Loke nuntempe sufiĉas Nakhon Si, la angloj dispartigas ĝin al Nakhon Si Thammarat.
Situo
Nakhonsithamarat situas sur la orienta flanko de la Malaja Duoninsulo. Ĝi kuŝas proksime de la marbordo de la Golfo de Tajlando. Origine ĝi estis marborda havenurbo sur inundosava duno, sed la ŝlimigado movis la marbordon for. Hatjaj troviĝas je 168, Bankoko 596, Ĉiang Mai 1149 km-oj.
Historio
Nakhonsithamarat estas unu el la plej malnovaj urboj de Tajlando kaj estis la administra centro de suda Tajlando dum la plej granda parto de ĝia historio. Fondita supozeble en 775 fare de reĝo, ĝi estis la ĉefurbo de potenca ŝtato, kiu kontrolis duonon de la duoninsulo. La glora epoko okazis en la 13-a jarcento. Britaj, portugalaj kaj nederlandaj komercistoj en la 17-a jarcento faris viglan komercadon. La urbo apartenis al pluraj regnoj. Fine de la 19-a jarcento la regiono estis finfine plene absorbita en Tajlandon. En 1932 la urbo iĝis provinca ĉefurbo.
Ekonomio
Nakhonsithamarat kuŝas en riĉa terkultura regiono, kiu produktas rizojn, fruktojn, kokosojn kaj kaŭĉukojn. La haveno funkcias proksime de alia urbeto. En la areo oni minadas fosfatojn, ferojn, plumbojn, stanojn kaj tungstenojn.
Trafiko
Nakhonsithamarat havas fervojon kaj 3 ĉefvojojn.
Klimato
Nakhonsithamarat troviĝas en la tropika klimato. En la jaro pluvas resume 2496 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en la 3 lastaj monatoj pli ofte. La averaĝa temperaturo estas 27 °C, laŭmonate la temperaturo ŝanĝiĝas inter 23-33 °C.
Mejtnerio
Mejtnerio estas kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon Mt kaj la atomnumeron 109. Ĝi estas ege radioaktivega sinteza elemento kies pli stabila izotopo (Mt-266) havas duonvivon de malpli ol 3.4 milisekundoj. Ĝi estis nomita pro fizikisto kaj matematikisto Lise Meitner.
Mejtnerio estas unue farita en Darmŝtato en la jaro 1982 per kunfandiĝo de bismuto kaj fero.
Regina Duarte
Regina Blois Duarte (naskiĝis la en Campos dos Goytacazes, Brazilo) estas brazila aktorino.
Senmorteco
Senmorteco aŭ eterna vivo estas filozofia, religia kaj scienca koncepto, laŭ kiu estulo (ĉi-kaze homo) kapablus ekzistadi korpe aŭ mense dum senfina tempo. Ĉar senmorteco estas la kontraŭo kaj neado de morto, ĝi ĉiam fascinis homojn de la komenco de historio. La eposo pri Gilgameŝ, kiu datiĝas de la 22-a jarcento a.K., estas unuvorte klopodado de heroo al senmorteco. Kaj ankaŭ la saĝuloj de la Biblio imagis ke origine la homo estis kreita senmorta kaj nur pro peko li ĝin perdis (Gn 1-2).
La ebleco kaj formo de senfina homa vivo, sed ankaŭ sendepende se animo ekzistas aŭ ne, estas gravegaj temoj por ĉiuj religioj.
Senmorteco prezentas almenaŭ du precipajn nociojn: senmorteco fizika kaj senmorteco spirita (anima). La fizika senmorteco koncernas tion kion oni vidas velkema, nome la korpo, la spirita koncernas la ekziston postmortan kun korpo aŭ kun korpo. La unua esploras koncepton facilan, la dua ĝin ricevas el kredo aŭ el filozofiaj konkludoj. .
Senmorteco laŭ religioj
Per la vorto senmorteco en la religioj kutime oni pensigas al la postmorta transformiĝo aŭ transiro al alia formo de ekzistado, en kiu la vivo ne estas senfajrigita, eĉ pliintensigita (ĉe kelkaj kulturoj), kaj pli/malpli konservas rilatojn, almenaŭ memorajn, al la pasinta vivo. Fakte, kutime senmorteco estas konceptata, precipe en la etnaj kaj antikvaj religioj, ĉiam en ligo kun la antaŭa vivo kaj antaŭvidas malsaman sorton por la forpasintoj dependantan plejofte el la pasinta morala konduto en la tera vivo sed ankaŭ el sociaj funkcioj aŭ plenumo de religiaj aŭ magiaj ritoj.
La senmorteco de animo (kiu ajn ĝis estas konceptata) estas tiom insista en ĉiuj religioj ke ĝi praktike fariĝas elemento esenca de la homa religieco. Vidu ekzemple religiojn hinduismajn kaj budhismajn varimaniere karakterizitajn de la trasmigrado de la animoj, kaj la religiojn de la antikvaj Mezopotamio de Egiptujo. Preskaŭ ĉiuj tiuj religioj praktikas la riton de la purigado por la forpasinto pere de ofero kaj preĝoj aŭ ankaŭ magiaj ekzercoj.
Senmorteco laŭ la Biblio
Malgraŭ, laŭ la per mita rakonto, la origina falo per kiu perdis kaj perdigis senmortecon, la homo konservas intensan rilaton kun Dio kaj Dio sin montras interesita pri la sorto de la homo kaj la tuta Biblio vidas en tiu rilato la vivigon de la homo.
Sed la Biblio neniam eksplicite parolas pri senmorteco de la animo, kvankam implicite tio travideblas el la koncepto de Ŝeolo, hebrea vorto svage signifanta staton kaj lokon. Foje la vorto ŝajnas indentiĝi kun “tombo”, sed la psalmisto diras ke se mem iras en ŝeolon eĉ tie li trovas Dion Do estas loko aŭ stato). Kaj la Septuaginto, kiu uzas 73 fojojn la Hadeso (Ἅδης, aŭ Ἅιδης), ĉi tiun uzas 60 fojojn por traduki “Ŝeol”. Oni scias tial ke la vorto Hadeso pensigas al precizan lokon kie loĝas, laŭ la greka kaj helenisma mondo, la animoj de la mortintoj.
Se en la hebrea (kaj, laŭ kristanij, Malnova testamento) Biblio neniam estas priparolate eksplicite pri senmorteco de la animo kaj, male, en Kohelet ) kaj en psalmaro estas priskribita la morto kiel sorto de la homo sen iu ajn aludo al la transvivo, veras ankaŭ ke la hebrea monoteismo enkondukis hororon por la adorado de animoj, kion hebreoj sciis kaj spertis en Egiptujo. Ĉu tio timo silentigis kaj lasis implicita bazan religian konvinkon? Tion opinias iuj famaj bibliistoj.
Nunaj Encikopedioj kiel la itala Treccani kaj la Brita encikopedio, kiu notas: (1971, vol. 11, p. 276): “Ŝeolo situis subtere... la kondiĉoj de la mortintoj estis nek sufera nek plezura. Nek al la ŝeolo estis asociita ideo pri premio kaj puno, nek okazis distingon inter bonuloj kaj malbonuloj... kaj izraelidoj kaj neizraelidoj”.
La sama vorto “hadeso” por ŝeolo estas uzata ankaŭ en Agoj de la Apostoloj por paroli pri la kondiĉo de Kristo, el kiu li estis resurektigita (2,27).
Laŭ ĵusa kroma interpreto de hebrea biblia koncepto tiurilate, “la homa estulo, pro sia naturo, havas rilaton kun Dio. Tia rilato kun Dio tute rekte kapablas superi la morton. La Malnova Testamento ne konas la grekan doktrinon pri senmorteco. En la saĝulaj libroj ni trovas la kredon laŭ kiu la animo de la justulo estas en la manoj de Dio ankaŭ transe de la morto. Facile, do, la Malnova Testamento albordiĝas al la simila koncepto de grekuloj pri la senmorteco de la homa estulo, kiu tamen ne kuŝas en ties naturo, sed en la fideleco de Dio.” (Anselm Grün e Wunibal Müller, Che cosìè l'anima?, Queriniana, 2008, ISBN 978-88-399-2871-9 (Traduko al la itala).
La problemo de la intera stato de la animoj
La problemo de la “intera stato” inter la morto kaj la fina resurekto, puŝis kristanismon al la esploro pri la Sanktaj Skriboj por pliprofundigi sian Eskatologion. Laŭ tiu, la posttmorta homo daŭrigas ekzisti, ankaŭ se temas pri kondiĉo de nekompleteco, kaj sin trovas jam en situacio de ĝojo aŭ malĝojo; tiu vivo sentas bezonon de integriĝo kun la korpo en la fina resurekto, kun la sekva feliĉiĝo kaj malfeliĉiĝo. Tiu estas la pli konfesata kredo. Sed aliaj kristanaj fluoj preferas pensi ke la Biblio instruas la neniigon de la konscio per la morto de la korpo: la animo ĉesas vivi en la atendo de la resurekto.
Modernaj teologoj liveras kromajn eksplikojn pri la “intera stato”: Laŭ Oscar Cullmann temas pri periodo de dormo, en kiu la dormantoj konscie atendas la finan resurekton (Psikopanikismo = Beatiga vizio prokrastita); laŭ Karl Rahner la animo dekorpigita spertas periodon de kreskiĝo kaj sin pretigas al la komunio kun la tuta kosmo kiu okazos kiam ĝi rekuniĝos kun la korpo; laŭ Ladilaus Boros la resurekto de la korpo okazas en la sama momento de la morto, sed ĝi kompletiĝos kun la alveno de la Nova mondo, kapabla gastigi korpon resurektigitan.
En Islamo la supervivo, nome la persona senmorteco estas kredvero se ĝi koncernas la postresurekto, sed rilate la “interan tempon” antaŭ la dia juĝo la opinioj multas: ĉiukaze oni asertas ke la mortinto estas submetita al pridemandado jam en la tombo. Ĉu la racio, sendepende de religio, kion kapablas diri pri senmorteco?
Životice u Nového Jičína
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1399. Životice apartenis ekde la jaro 1411 al la senjorujo Štramberk kaj ekde 1558 ĝis pereo de feŭdismo al la senjorujo Nový Jičín. En la 17-a jarcento la vilaĝo estis germanigita.
Senmorteco
Filozofio kaj senmorteco
Filozofoj kaj teologoj distingas senmorteco el eterneco, kiu enhavas ankaŭ la la tempon antaŭantan la almondiĝon de ĉiu homa estulo. Kaj ankaŭ konsiderigas ke etereneco ne estas tempo ĉiam daŭranta sed tuta senekspansia en la tempo, kiu, almenaŭ laŭ kristanismo, estas siavice kreaĵo.
Životice u Nového Jičína
Historio
Parto de Životice estis ankaŭ la vilaĝo Zdislavice, kiu troviĝis en valo inter la montoj Jedlí kaj Hlásnice, kaj verŝajne ĝi pereis pro naturplago. Komence de la 18-a jarcento vivis en la arbaroj ĉirkaŭ Životice taĉmento de rabistoj subgvide de Gajdušek, kiu teruris la tutan ĉirkaŭaĵon. Eĉ kiam Gajdušek estis en 1719 kun kelkaj siaj samideanoj ekzekutita en Nový Jičín, kelkaj restintaj rabistoj maltrankviligis ĝis la jaro 1736 senĉese tiun ĉi regionon.
Senmorteco
Filozofio kaj senmorteco
Diversal estas la argumentoj elpensitaj de filozofoj. Citendus almenaŭ unu, tiu platoniĝantan: la animo-menso havas la samajn kavalitojn de la principoj de ĝi pensitaj, ekzemple la principo ke la tuto estas pli granda ol sia ero valoras antaŭtempa posttempa ĉiuloke ĉiukondiĉe: la menso-animo devas daŭri tiom kiom daŭras la principo. Do ĝi estas senmorta.
Životice u Nového Jičína
Historio
Dum la Protektorato Bohemio kaj Moravio Životice fariĝis parto de Germanio. La vilaĝo estis liberigita la 6-an–7-an de majo 1945.
Senmorteco
Filozofio kaj senmorteco
Ĉu eblas senmoteco de la unuopa homa estulo jam en ĉi tiu tero? Oni ellebaboris teoriojn esperigajn.
Životice u Nového Jičína
Historio
Ekde la 1-a de januaro 1993 ĝi estas memstara vilaĝo.
Senmorteco
Medicina scienco kaj senmorteco en ĉi tiu mondo
Kontraŭ ĝenerala skeptikismo, iuj scienculoj opinias ke eblas bremsi senlime la maljuniĝon de la psiko-korpo de la homo kaj sekvi kaj favori al la evoluo de la homa specio per scienco esploroj kaj aplikadoj. Kutime oni citas la projekton “SENS” de Aubrey de Grey.
Funde temas pri la antikva sonĝo de la alkemio.
Životice u Nového Jičína
Inundo
La 24-an de junio 2009 trafis la vilaĝon kaj la ĉirkaŭajn vilaĝojn granda inundo, dum kiu perdis la vivon kelke da homoj. Multe da domoj estis inunditaj kaj en la sekvantaj tagoj ili estis egaligitaj kun tero. Informojn pri la inundo en 2009 en la meza Eŭropo vidu ĉe Inundoj en meza Eŭropo 2009.
Elemento de grupo 3
Elemento de grupo 3 estas kemia elemento de grupo 3 de la perioda tabelo, kiu inkluzivas la rarajn terojn (la lantanoidojn kaj aktinoidojn).
Ĉiuj elementoj en ĉi tiu grupo havas tri elektronojn en la plej ekstera elektrona ŝelo.
1241
En la jaro 1241 post Kristo okazis, interalie:
.bl
.bl estas planita nacia domajno de la alta nivelo por Saint-Barthélemy. Estas konfirmita la 21-an de septembro 2007. Tio sekvis atribuon al Saint-Barthélemy de la statuso de transmara komunumo de Francio la 15-an de julio 2007. Je 2009, Saint-Barthélemy uzas la naciajn domajnojn de la alta nivelo de Gvadelupo (.gp) kaj Francio (.fr).
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Hudson
Hudson estas la nomo de jenaj lokoj
en Usono
en Kanado
in Argentino
Vidu ankaŭ:
Les Salins-d'Hyères (stacidomo)
Les Salins-d'Hyères estas fermita franca stacidomo sur linio - Les Salins-d'Hyères, situanta en  Hyères, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio La Pauline-Hyères - Les Salins-d'Hyères (942000).
Mihály Csomor
Mihály Csomor [mihAj ĉomor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csomor Mihály estis hungara meteologo, fervojisto, oficiro.
Mihály Csomor naskiĝis la en Pély, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Csomor frekventis bazlernejon en Budapeŝto, poste li eklaboris en la hungara armeo. Li plulernis en armea lernejo, sed li lernis ankaŭ fotadon. Post la 2-a mondmilito li iĝis fervojisto. En 1950 li faris abiturienton, poste li akiris meteologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955. Post la diplomo li iĝis leŭtenanto en la armeo. Depost la Hungara revolucio de 1956 li forlasis la armeon, poste li denove estis fervojisto. Ekde 1958 li laboris en la meteologia instituto. Ekde 1962 ĝismorte li redaktis meteologian revuon. En 1972 li doktoriĝis, poste en Hárskút li establis stacion pri observado de prujnoj. Baldaŭ en la tuta lando oni prognozis kaj ekzamenis la prujnojn, kiun la energia industrio profitis. En 1987 li pensiuliĝis, en 1998 li ricevis premion.
NGC 2736
NGC 2736 (alia indiko — ESO 260-N14) estas emisia nebulozo en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Santa Cruz da Vitória
Santa Cruz da Vitória estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 6.673 loĝantojn en 2010.
Cernusco Lombardone
Cernusco Lombardone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Merate, Montevecchia kaj Osnago.
Radoje Domanoviĉ
Radoje Domanoviĉ estas serba rakontisto kaj satiristo. Gimnazion li studis en urbo Kragujevac kaj Filozofian fakultaton en Beogrado. Post la studoj, li oficis kiel profesoro en Vranje, Pirot kaj Leskovac. En la jaro 1898 li estis eksigita je ofico pro politikaj motivoj, kaj ĝis 1900 li vivtenis sin el literaturo kaj ĵurnalismo. Tiam li estis nomita skribisto en la Ministerio pri Instruado, kaj en 1902 reeksigita, pro politikaj aferoj. En 1903 kaj 1904 li vojaĝis al Munĥeno kaj en la jaro 1905 li estis nomita ĉefkorektisto de la Ŝtata Presejo. En tiu tempo li redaktis “Stradija” (“Suferio”), satiran politikan gazeton.
En la jaro 1899 li publikigis en Poĵarevac la duvoluman “Pripovetke” (“Rakontoj”). En 1902 li publikigis “Čiča Mita” (“Onklo Miĉjo”), rakonton el la serba vivo, kaj liajn plejn fortajn satirojn: “Vođa” (“Gvidanto”), “Danga” (“Stampo”), “Kraljević Marko po drugi put među Srbima” (“Reĝido Marko por la dua fojo inter la Serboj”). En la jaro 1903 oni eldonis “Tri priče za omladinu” (“Tri rakontoj por la junularo”). En 1905 oni eldonis selekton el lia verkaro sub titolo “Pripovetke” (“Rakontoj”).
La plej konata estas satira rakonto “Stradija”, aperinta en la jaro 1902 en Beogrado, per kiu li sin postulis kaj konfirmis kiel la plej originala kaj la plej akra satira verkisto serba. Li vivis en tempo de ardaj bataloj politikaj, sarkasma laŭnature, akra kaj agresiva spirito, li forte kaj senkompate atakis la tiutempajn politikajn kaj sociajn cirkonstancojn.
En Esperanto aperis
La unua lia satira rakonto kiu estas tradukita en esperanto, “Razmišljanje jednog običnog srpskog vola” (“Meditado de ordinara bovo serba”) aperis en 1902, kaj en esperanto tradukiĝis en 1957 en Ljubljano fare de serba esperantisto Petar Stefanoviĉ en kolektiva kolekto Tri satiroj kun verkoj el Branko Ĉopiĉ kaj Fran Milčinski.
Karlo Maria Isidro de Burbono
Karlo Maria Isidro de Burbono aŭ en la hispana origine Carlos María Isidro Benito de Borbón y Borbón-Parma (naskiĝis la en Madrido; mortis la  en Triesto), grafo de Molina kaj infanto de Hispanio, estis la unua pretendanto karlista al la hispana trono, laŭ la nomo de Carlos V (Karlo la 5-a) kontraŭ la leĝaj heredorajtoj de sia nevino Isabel. Li estis la dua filo de Karlo la 4-a kaj Maria Luiza de Parma kaj frato de Fernando la 7-a. Li estis konata ankaŭ kiel Don Carlos.
Lia pretendo al la trono de Hispanio estis la komenco de la Unua Karlisma Milito.
István Rusznyák
István Rusznyák [iŝtvAn rusnjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rusznyák István estis hungara kuracisto, profesoro, politikisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1946).
Biografio
István Rusznyák devenis el juda familio. Li ricevis diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1911. Li eklaboris en medicina instituto, poste en hospitalo. Li batalis en la 1-a mondmilito. En 1926 li iĝis privata profesoro, en 1937 li estis elektita dekano en universitato en Szeged. En 1944 li estis deportita al Germana Regno. Post la 2-a mondmilito li eklaboris en la universitata malsanulejo krome li instruis kiel katedrestro. Inter 1945–1967 li estis parlamenta deputito. En 1963 li pensiuliĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1948, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Mark Siljander
Mark Deli SILJANDER (n. 11-a de junio 1951) estas deligito kaj eksa usona respublikano reprezentivo de la subŝtato Miŝigano. Li estis elektita trifoje al la Usona Domo de Reprezentantoj.
Terorisma Kulpigo
La 16-an de januaro, 2008, Siljander estis kulpigita pri rolo en helpi la Islamic American Relief Agency kolekti pli da $130.000, kiuj estis supozeble senditaj al Gulbuddin Hekmatyar, kiun Usono rigardas kiel internacian teroriston. La kulpigo pretendas, ke la mono estis maskita kiel donacoj al orfejo lokita en konstruaĵoj, kiujn posedis Hekmatyar. Ekprocesistoj pretendas, ke Siljander devoligis 46 apartajn krimojn inkluzivaj konspiron kaj obstrukcon de justeco.
Denta
Denta (hungare: Denta, germane: Denta, Tenta) estas komunumo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 3488 loĝantojn (rumanoj, serboj, germanoj, hungaroj), en 1992 2182 (rumanoj, 8% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1322. La germanoj estis koloniigitaj post 1720. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Breştea, Roviniţa Mare, Roviniţa Mică.
Gustav Adolf Canaval
La aŭstra publicisto Gustav Adolf CANAVAL naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1898 en Linz kaj mortis la 26-an de novembro 1959 en Salcburgo.
Publika vivo kaj laboro
Li klopodis superi malnovajn ideologiajn kaj partiajn malamikecojn kaj strebis al la repaciĝo kun la antaŭaj simpatizantoj de naziismo. Krome li serĉis novajn vojojn de amikaj rilatoj ne nur inter Aŭstrio kaj Germanio sed ankaŭ kun aliaj najbaraj ŝtatoj. Laŭ la usona organizaĵo Civilian Rights Organization li fondis en Salcburgo asocion por la gardado de civitaj rajtoj. Ankaŭ tio gravis por la mensa demokratiigo de la eksaj nazioj en la juna Dua respubliko.
Konsekvence li honoritis en 1953 per la Granda Honora Insigno kaj postmilite li ricevis la Oran Medalon de elstaraj servoj por la Respubliko Aŭstrio. Omaĝe al li, la urbo Salcburgo nomis straton por Canaval en la urboparto Schallmoos en la jaro 1971-a.
Údol
Údol (hungare Sárosújlak rutene Удол [udol]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Údol situas laŭ dekstra bordo de Poprad (rivero), laŭ fervojo Poprad-Prešov, laŭ flankovojo. Stará Ľubovňa troviĝas je 11 km.
Kadra programo por esplorado kaj teknologia disvolviĝo (Eŭropa Unio)
La Kadraj Programoj por Esploro kaj Teknologia Disvolviĝo (KPED), ankaŭ nomataj Kadraj Programoj aŭ mallongigita FP (el la angla akronimo Framework Programme, Kadra Programo), estas financaj programoj kreitaj de Eŭropa Unio por subteni kaj kuraĝigi eŭropan esploradon por subteni la konkurencpovon de industrio, konforme al la Traktato kaj, lastatempe, al la Eŭropa Esploroareo (EEA). La precizaj celoj kaj agoj varias de unu financa periodo al alia.
Tiroler Glasmalerei- und Mosaikanstalt
Tiroler Glasmalerei- und Mosaikanstalt estas artmetia entrepreno en Insbruko, Aŭstrujo, fondite en 1861 far Georg Mader, Josef von Stadl kaj Albert Neuhauser. Ĝi specialiĝis pri la faro kaj restaŭrado de (buntaj) kirkaj vitraloj kaj plumbvitraj fenestroj. Krome produktis ilin mozaikojn.
Fenestroj kaj mozaikoj de tiu ĉi ateliero troviĝas en pli ol kvar miloj da kirkoj en la tuta mondo.
Historio
Komence situis ĝi en la insbruka urbocentro je la nuna strato Brixenstraße. En 1870 estiĝis novkonstruaĵo je Müllerstraße, ĝis nun al ĉefa sidejo. Por tiu ĉi firmao oni nomis etan straton inter Maximilian- kaj Müllerstrato Glasmalereistraße.
Sub la estrato de Albert Jele la firmao ekfloris kaj oni fondis filiojn en Vieno kaj Novjorko. En la 19-a jarcento estiĝis je la nuna strato Schöpfstraße vitroproduktejo por ĉiam kaj sendepende disponi krudmaterialon. Inter 1900 kaj 1902 la tirolanoj efektivigis la de Eduard Lebiedzki dezajnitan mozaikan frison por la parlamento en Vieno.
Carolina Ferraz
Maria Carolina Álvares Ferraz (naskiĝis la en Goiânia, Brazilo) estas brazila aktorino, balerino kaj modelino.
Beurey-Bauguay
Beurey-Bauguay estas franca komunumo, kiu situas en departemento Orbordo en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Beurey-Bauguay etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro.
Tie fontas la riveron Serein.
Historio
La kirko Sankta margerito datiĝas el la 13-a jarcento. Estas ankaŭ izolita romanika kapelo Sankta Marteno.
Arroyo del Ojanco
Arroyo del Ojanco [arojo deloĥanko] (Rojo de la Okulego) estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 57,31 km2 kie loĝas 2 288 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 41,06 loĝ./km2.
Ĝi atingis la sendependigon disde Beas de Segura kaj sian konstituon kiel sendependa municipo la 24an de januaro 2001, post longa jura proceso, komencita per postuloj el la 4a de junio 1953.
Geografio
Arroyo del Ojanco situas sur la okcidento de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco. Estas sur 540 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°19′15″N 2°53′41″O.
Parto de la municipo formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj. Limas kun la teritorioj de Segura de la Sierra, Puente de Génave, Beas de Segura kaj Chiclana de Segura. Estas ĉe la enirejo de la Natura Parko kaj la municipa teritorio estas trapasata de la rivero Guadalimar.
Fina Mezepoko
Priskribo
Ĉirkaŭ 1300, jarcentoj de prospero kaj kresko en Eŭropo venis al halto. Serio de malsategoj kaj plagoj, kiel la Granda malsatego de 1315-1317 kaj la Nigra morto, malpliigis la loĝantaron al ĉirkaŭ duono de tio kio estis antaŭ la katastrofoj. Kun la senhomigo venis socia maltrankilo kaj endemia milito-stato. Francio kaj Anglio suferis gravajn kamparanajn ribelojn, kiel tiuj de la Jacquerie kaj de la Angla kamparana ribelo, same kiel ĉirkaŭ unu jarcento de intermita konfliktaro, nome la Centjara milito. Aldone al multaj problemoj de la periodo, la unueco de la Katolika Eklezio estis portempe maltrankviligita de la okcidenta skismo. Kolektive, tiuj okazaĵoj estas foje nomataj Krizo de la Fina Mezepoko.
Spite la krizojn, la 14a jarcento estis ankaŭ epoko de granda progreso en artoj kaj sciencoj. Laŭ plinoviga intereso en antikvaj grekaj kaj latinaj tektoj kiuj devenis el la Frua Mezepoko, ekis la Itala Renesanco. La akcepto de klasikaj tekstoj jam estis startinta antaŭ la Renesanco de la 12-a jarcento pere de kontaktoj kun Araboj dum la Krucmilitoj, sed la disponeblo de gravaj grekaj tekstoj akceliĝis pro la Konkero de Konstantinopolo fare de la Otomanaj Turkoj, kiam multaj Bizancaj fakuloj devis serĉi rifuĝon en Okcidento, partikulare en Italio.
Tiuj ŝanĝoj kiuj kondukis al tiuj disvolvigoj kondukis al multaj fakuloj al rigardo de tiu periodo kiel la fino de la Mezepoko kaj la komenco de la moderna epoko kaj de la moderna Eŭropo. Tamen, tiu divido estas iome artefarita, ĉar la antikva sciaro neniam estis tute foresta el la socio eŭropa. Kiel rezulto, oni parolas pri kontinueca disvolvigo inter la Antikva epoko (tra la Grek-romia antikvo) kaj la moderna epoko. Kelkaj historiistoj, partikulare en Italio, preferas ne paroli pri Fina Mezepoko entute, sed pli bone vidi tiun finan periodon de la Mezepoko kiel transiro al la Renesanco kaj al la moderna epoko.
1370
En la jaro 1370 post Kristo okazis, interalie:
Cikonibeka arbalciono
La Cikonibeka arbalciono, Pelargopsis capensis (eksa Halcyon capensis), estas unu el la specioj de arbalcionoj, tio estas birdo de la grupo de Alcededoj kiu enhavas ankaŭ alcionon kaj alcedinedojn.
Ĝi estas amplekse, sed malabunde, disvastigita en tropika suda Azio el Barato kaj Srilanko al Indonezio. Tiu arbalciono estas ĉefe loĝanto tra sia teritorio.
Dromo
Dromo estas kurejo aŭ veturejo, tio estas instalaĵo konstruita por kurkonkurenco de vehikloj, atletoj, aŭ animaloj (ekz. por ĉevalvetkuro aŭ levrelkurado). Depende el la tipo de kuranto, oni povas paroli pri hipodromo, aŭtodromo ktp.
Cikonibeka arbalciono
Aspekto
Temas pri tre granda arbalciono, 35 cm longa. La plenkreskulo havas helbluan dorson (ankaŭ verdecan), pli malhelbluajn flugilojn kaj voston (ĉio hele sube), kaj brunan (ĝis grizan) kapon. Ties subaj partoj kaj kolo estas flavoranĝaj, pli hele en gorĝo. La tre granda kaj longa beko estas brilruĝa, kio nomigas la specion per komparo al la cikonio. Ankaŭ la kruroj estas ruĝaj. La flugo de la Cikonibeka arbalciono, estas prilaborita kaj sveba, sed rekta.
Ambaŭ seksoj estas similaj. Estas 15 rasoj, ĉefe diferencaj en plumardetaloj, sed P. c. gigantea de la insularo Sulu havas blankajn kapon, kolon kaj subaj partoj. La alvoko de tiu bruema arbalciono estas mallaŭta piir-por-por ripete ĉiun 5an sekundon aŭ simila rido ki-ki-ki-ki-ki-ki.
Kutimoj
La Cikonibeka arbalciono, estas specio de varia arbara habitato ĉe lagoj, riveroj aŭ marbordoj. Ĝi gvatas silente dum serĉado de manĝaĵo, kaj estas ofte nerimarkebla spite sian grandon. Ĝi estas teritoria kaj forigos aglojn kaj aliajn grandajn predantojn. Tiu specio ĉasas fiŝojn, ranojn, krabojn, rodulojn kaj birdidojn.
La Cikonibeka arbalciono, elfosas sian neston en riverbordo, putrinta arboparto, aŭ arbotermitejo. La tipa ovodemetado estas de 2 ĝis 5 rondoformaj blankaj ovoj.
Dromo
Francisko Azorín fokusigas al aspektoj de arkitekturo kaj urbanizado kaj tiele laŭ li dromo estas ''Avenuo kun skulptaĵoj ambaŭflanke. Tia de Luksoro ĝis Karnako mezuris 2 km. k. havis milojn da sfinksoj. Kaj li rezervas la koncepton de kurejo al hipodromo''. Kaj li indikas etimologion el greka dromos, kaj de tie la latina dromos. Li referencas ankaŭ la terminojn hipodromo, kiel kampo pretigita por rajdantaj ekzercoj, por ĉevala vetkuro; aerodromo, ejo por manovri aviadilojn; velodromo, loko por ciklaj sportoj.
NGC 2737
NGC 2737 (aliaj indikoj — UGC 4751, MCG 4-22-5, ZWG 121.9, PGC 25453) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de tramlinioj en Liberec
Tio ĉi estas listo de tramlinioj en Liberec. Tramlinioj en Liberec estas numeritaj de jaro 1924.
1
Nádraží - Lidové sady (de 1924 )
Nádraží - Muzeum (dum jaro 1950)
Lidové sady - Vápenka (dum jaro 1990)
2
Rochlice - Liberec, radnice - Růžodol I (de jaro 1924 ĝis la 31-a de oktobro 1960 )
Lidové sady - Dolní Hanychov (dum jaro 1990, poste nuligita)
Lidové sady - Kubelíkova (1998)
Lidové sady - Riegrova - Botanická-ZOO - Muzeum-výstaviště - Průmyslová škola - Ul. 5.května - Šaldovo náměstí - Fügnerova - Rybníček - Nádraží - Viadukt - Krkonošská - Staré Pekárny - Vápenka - Janův Důl - Kubelíkova - Dolní Hanychov (de jaro od 2005 ĝis nun)
3
Soukenné náměstí - Horní Hanychov (de 1924 )
Lidové sady - Horní Hanychov (de 1932 ĝis la jaro 1996 )
Lidové sady - Riegrova - Botanická-ZOO - Muzeum-výstaviště - Průmyslová škola - Ul. 5.května - Šaldovo náměstí - Fügnerova - Rybníček - Nádraží - Viadukt - Krkonošská - Staré Pekárny - Vápenka - Janův Důl - Kubelíkova - Dolní Hanychov - Malodoubská - Hanychov kostel - Spáleniště - Horní Hanychov (de jaro 2005 ĝis nun)
4
Lidové sady - Pekárny či Vápenka (de jaro 1934, iam post jaro 1950 nuligita kaj alinumerigita al linio 1)
5
Fügnerova - Vratislavice (de oktobro 1965 )
Rybníček - Fügnerova - Mlýnská - Textilana - U Lomu - Nová Ruda - Ústav sociální péče - Pivovar - Lékárna - Vratislavice nad Nisou kostel - Vratislavice nad Nisou, výhybna (de jaro 2005 ĝis nun)
11
Liberec, Fügnerova - Jablonec nad Nisou, vozovna v Pražské ulici (de jaro 1955)
Viadukt - Nádraží - Rybníček - Fügnerova - Mlýnská - Textilana - U Lomu - Nová Ruda - Ústav sociální péče - Pivovar - Lékárna - Vratislavice nad Nisou, kostel - Vratislavice nad Nisou, výhybna - Kyselka - Proseč nad Nisou, škola - Proseč nad Nisou, pošta - Proseč nad Nisou, výhybna - Jablonec nad Nisou, Nový Svět - Jablonec nad Nisou, Zelené údolí - Jablonec nad Nisou, měnírna - Jablonec nad Nisou, Brandl - Jablonec nad Nisou, Liberecká - Jablonec nad Nisou, Tyršovy sady (de jaro 2005 ĝis nun)