cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stilfs
Stilfs - por kiu aldona itallingva nomo Stelvio estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bormio (SO), Laas, Martell, Val Müstair (CH-GR), Prad am Stilfserjoch, Taufers im Münstertal kaj Valfurva (SO).
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (98,5%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 1,5% parolas denaske la italan.
Eksteraj ligiloj
Proksime troviĝas la Stelvia pasejo.
6136 Grifo
6136 Grifo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Akira Natori kaj Takeŝi Urata elde la Stacio Yakiimo, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la grifo kiu aperas en la aventuroj de Alicio en Mirlando de Lewis Carroll.
Litovio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Litova Olimpika Komitato (litove Lietuvos tautinis olimpinis komitetas, LTOK).
Storo
Storo estas komunumo de Italio.
Dumetila tritiokarbonato
Dumetila tritiokarbonato aŭ dumetila karbonotritioato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la metanolo kaj tritiokarbonata acido. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, iomete solvebla en akvo. Dumetila tritiokarbonato posedas 3 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn, kaj 3 sulfuratomojn. Dumetila tritiokarbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tritiokarbonataĵoj kaj metilaj derivaĵoj.
Venningen
Venningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Edenkoben, kiu kovras larĝan strion relative en la norda parto de la distrikto.
Ituzaingó (Bonaero)
Ituzaingó estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.
Historio
Fontoj mencias nur 3 okazintaĵojn:
Klimato
Ituzaingó situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La temperaturo varias inter 6-32 °C.
(25872) 2000 MV1
(25872) 2000 MV1 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rokuvata (stacidomo)
Rokuvata (Рокувата) (foje Rokovata, Роковата) estas fervoja stacio en Krivij Rih (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.
2930 Eŭripido
2930 Eŭripido estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlabora esploro de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembron kaj oktobron 1960 per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego), platoj sekve senditaj en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la antikvan grekan verkiston Eŭripidon, de la 5-a jarcento a.K..
Sofia (filozofio)
Sofia aŭ Sophia (Σοφῐ́ᾱ “saĝo”) estas filozofia kaj religia koncepto komuna jen al gnostikismo de la aleksandria kaj siria skoloj, jen al judismo jen al kristanismo. Ŝi (temas pri virina nomo) ricevas la signifon, surbaze de la sistemo al kiu estas aplikata, de dia Saĝo aŭ de virina parto de Dio. Tio videblas, ekzemple, en Ptolomeo kaj Valentino).
Sofia en la kristana gnostikismo
Laŭ la kristana gnostikuloj, Sofia estas centra elemento por la kosmologia kompreno pri la universo. Sofia estas la virina komponanto de Dio, kaj koincidas kun la Sankta Spirito de la Sankta Triunuo. Ŝi specifiĝas, tial, samtempe kiel Fratino kaj Edzino de Kristo ĉar, same kiel Kristo, ŝi devenas el Dio [Dio intencita, do, kiel Patro kaj Patrino ĉar Origino kaj Generanto de la du principoj, vira (en Kristo) kaj virina (en Sofia) Sophia rezidas en ĉiuj subforme de Dia Fajrero kaj Kristo estis sendita surteren por ekflamigi la dian fajreron kiu kuŝas en la homo, ĝin revekante el al trompoj de la mondo kaj el la Demiurgo.
Preskaŭ ĉiuj gnostikaj sistemoj de la siria kaj egipta skoloj instruas, ke la universo komenciĝis el origina Dio, nekonebla, difinita Patro aŭ Bythos aŭ Monado. Tiu povas esti asociita al la koncepto de Logos de la stoikismo, aŭ de esoterismo, aŭ al terminoj de teozofio kiel Ain Sof  en la Kabalo aŭ Brahmao en Hinduismo. En la kristana gnostikismo tiu origina Dio estis konata ankaŭ kiel Unua Eono. De tiu unueca komenciĝo, la Unuo spontane emanis aliajn parajn eonojn, potence ĉiam pli malsuperajn. La lastaj de tiuj paroj estis formitaj de Sofia kaj Kristo. La tuta eonaro, kune, konstituas la Pleromon, aŭ la plenecon de Dio, kaj tiel la eonoj ne devus esti konsiderataj kiel entaĵoj malsamaj el Li, sed kiel simbolaj abstraktaĵoj de la dia naturo.
Sofia en la gnostikaj kodeksoj de Nag Hammadi
En la kodeksoj de Nag Hammadi, Sophia alestiĝas siziĝa (para) kun Jesuo Kristo (estinte kunemanata kun li, ŝi formas kun li intiman unuecon. Kaj estas identigata kun la Sankta Spirito de la Triunuo. Laŭ la teksto "Pri la Origino de la mondo", Sofia estas priskribita kiel tiu kiu generis sen sia vira partnero: el tiu afero alestiĝis la Demiurgo (Satano) aŭ la hebrea Dio Javeo (nomata ankaŭ Yaldabaoth, Samael), kreinto de la materia universo, kaj do de la homo, kaj malsupera-dio malbona, ĉar Sofia ĝin generis sen sia siziĝa Jesuo, provante malfermi breĉon en la barilo inter si kaj la nekonebla Bythos.
Sed ĉar en la kreita homo restis enprizonigita dia fajrero, por ĝin liberigi aparis sur la tero Jesuo Kristo kiu sukcesis reveki en la homo konscion pri lia digneco dia, nome pri la spuroj de Sofia restinta en li.
Krome Sofia estas pentrata kiel tiu kiu detruos Satanon/Yaldabaoth/Javeon kaj tiun materian universon kaj ties ĉielojn.
Falo kaj elaĉeto de Sofia
Tamen, la angoro kaj timo de Sofia pro la risko perdi la vivon sammaniere per kiu ŝi perdis la lumon de la Unuo, provokis en ŝi konfuzon kaj deziron reveni al ĝi. Pro tiu timo, hazarde alestiĝis la materio (greke: hyle) kaj la animo (greke: psyĥe) pere de la kvar elementoj fajro, akvo, tero, kaj aero. Laŭ iuj gnostikaj fontoj Ŝi sukcesis enirigi en la homajn kreitulojn dian fairerojn kiuj igos farebla ilian elaĉeton. Post tiuj eventoj de Sofia, la elaĉetinto (Kristo) revenis kaj al ŝi permesis denove reakiri la perditan lumon, ŝin remetante al la kontakto kun la Spirito.
Judismo
Ankaŭ se la "Dia Sofia" estas centra en multaj gnostikaj movadoj, ŝi ne estas ekskluziva de gnostikismo. Sofia kiel "Saĝo de Dio" (Chokmah hebree) aperas en la Biblio en la libro de Sentencoj de Salomono (aparte en ĉap. 8 22-31 en kiu Sofia parolas kvazaŭ estulo tute subsistanta), en Psalmoj, en la, por la plejgranda parto de la kristanaj eklezioj kanona, Saĝo de Salomono kaj en la Nova Testamento. En judismo Sofia korespondas al la Ŝekinah, "la Gloro de Dio", figuro kiu plenumas ŝlosilan rolon en la kosmologio kiel esprimo de la virina aspekto de Dio. Kiel la gnostika Sofia, la Ŝekinah duforme rolas: ŝi sidas flanke de Dio, sed ankaŭ estas ekzilita en la mondo de la materio, la Malkuth.
Rusa Ortodoksa Kristanismo
Dum certa periodo, en la rusa ortodoksa eklezio, Sofia estis individuigita de iuj teologoj kiel ŝlosilo-figuro por la kompreno pri Dio. Inter ili la plej famaj Vladimir Solovjov, Pavel Aleksandrovič Florenskij, Nikolaj Berdjaev kaj Sergej Nikolajevič Bulgakov, kies libro Sofia: La Saĝo de Dio reprezentas la apoteozon de la Sofialogio. Lia verko, tamen, estis denuncita ĉe la rusaj ortodoksaj aŭtoritatoj kiel hereza. Laŭ Bulgakov, Sofia estis sur la sama plano de la Sankta Triunuo, aganta kiel virina aspekto de Dio kune kun la tri Viraj principoj (Patro, Filo, kaj Sankta Spirito). Tio, pliprecize, kontraste kun la oficiala orienta Ortodoksa Eklezio, kiu asertis ke Sofia estas la sama persono de la Filo (virine priskribata en la Malnova Testamento) ĉar "Sofia", en la greka lingvo de la Septuaginto, estas virina termino), kiu enkarniĝis en Jesuo Kristo.
Koki Anzai
Koki Anzai (安西 幸輝, n. ) estas japana futbalisto.
Sofia (filozofio)
Katolika Eklezio kaj Reformaciaj Eklezioj
En la Katolika Eklezio la figuro de Sofia estis forlasita ĝis kiam Hildegard de Bingen rakontis, ke mem havis pri ŝi vizion kaj ŝin celebris kiel kosman figuron jen skribe jen arte, ŝin prezentante vestita per ora surmetaĵo ornamita per altvaloraj gemoj.
Ene de la angla protestanta medio de la 17-a jarcento, la mistikulino kaj teozofulino Jane Leade, verkis diversajn priskribaĵon de siaj vidpunktoj kaj de siaj dialogoj kun la Virgulino 'Sofia' kiu, ŝi diris, al si rivelis la spiritan disvolviĝon de la kosmo. Tamen, krom tiu vidpunkto iom stranga, kutime la doktrino pri Sofia de la protestantaj kaj reformitaj eklezioj ne distanciĝas el la katolika koncepto.
Koki Anzai
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy kaj Kashima Antlers.
Ventschow
Ventschow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Dorf Mecklenburg-Bad Kleinen. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Dämelow, Kleekamp kaj Neuhof.
Sofia (filozofio)
Katolika Eklezio kaj Reformaciaj Eklezioj
La virina fizionomio de Sofia, kiu estas dia prerogativo de Kristo Difilo, altiris kelkajn ĝin kompari kun la Virgulino Maria, tiom admirata kaj kultata de katolikismo kaj ortodoksismo kaj aliaj eklezioj. La komparo tamen ne havas sencon ĉar la Virgulino Maria estas pura kreitulo, kvankam laŭdecide Dio, influa ĉe Dio, dum al Sofia estas atribuataj diaj karakteroj.
Konkludoj
La precipa malsamaĵo inter la gnostika ideo pri Sofia kaj tiu de la oficialaj eklezioj, estas ke laŭ la duaj, ŝi ne falis kaj ne bezonas elaĉeton. Krome, por kristanismo ŝi ne estas figuro tiom centra kiom por la gnostikuloj. Laŭvere, se oni esceptas la mistikulojn kaj teologojn supre menciitajn, en multaj teologoj ŝi ne estas figuro grava kaj teologia altira, aparte en la okcidentaj eklezioj [[Katolikismo, Protestantismo ktp). En la tradicioj orientaj ĝenerale, aparte en tiuj ordodoksaj, Sofia estas konsiderata, sed kutime restas koncepto nekomprenata kaj flankelasata.
Strembo
Strembo estas komunumo de Italio.
Vorstadtkrokodile 2
Vorstadtkrokodile 2 estas daŭrigo al la du filmaj adaptoj de la infana libro Vorstadtkrokodile de Max von der Grün (1926–2005), aparte de la pli juna versio de 2009, ties ĉefaj aktoroj, kaj infnaj kaj plenkreskulaj, revideblas en la filmo de 2010. La daŭrigo samkiel la posta filmo Vorstadtkrokodile 3 de 2011 ne plu baziĝas je la literatura verko, sed estas libera daŭrigo de la rakonto.
La filmo Vorstadtkrokodile 2 en kinejoj ekvideblis 21-an de januaro 2010 kaj aĉeteblas lumdiskege ekde la 12-a de aŭgusto 2010.
Enhavo
Post kiam la grupano Elvis pro grafitio estis sendita al internulejo, la infana grupo "antaŭurbaj krokodiloj" nur konsistas el sep membroj: Olli kaj ties fratino Maria, Hannes, Kai, Frank, Peter kaj Jorgo. La sep geknaboj komence de la filmo trovas novan grupejon en la forlasitaj tuneloj kaj kavoj de minejo. Sed ili ne longe restas neĝenataj: La gepatroj de Kai planas semajnon ferii duope ĉe la Balta Maro, sed ne volas lasi la filon sen kontrolo kaj tial petas lian jaron pli aĝan kuzinon Jenni loĝi kun Kai dum tiu semajno. Ŝi serioze kontrolas la kuzon kaj ne lasas lin sole vagi kun la aliaj aventuremaj grupanoj. Pli drastaj tamen estas la evoluo en la familio de Olli kaj Maria: ambaŭ gepatroj laboras en firmao kies kompleta maŝinaro subite ne plu funkcias, kaj rezulte minacatas fermo de la firmao, perdo de ĉiuj laborpostenoj kaj vendo de la firmae posedataj loĝejoj, interalie la loĝejo de la familio de Olli kaj Maria. La gepatroj tial planas translokigi al la avino de la infanoj, kaj serĉi tie novajn laborlokojn.
Jam kiam la infanaj grupanoj esploris la forlasitan minejon, ili havis malagrablan sperton rilate al du firmaaj kunlaborantoj - du ĝemelaj junaj viroj de familia nomo Boller. La du viroj malfruvespere agas strange en la firmaa teritorio kaj ofendas la infanojn. La grupo decidas observi la Boller-ĝemelojn kaj sekvi ilin en diskotekon, sed ili bezonas la helpon de pliaĝulino Jenny por rajti eniri la dancejon. La grupano Hannes sukcesas aŭdi, ke la ĝemeloj malfunkciigis la firmaan maŝinaron per komputila programo sur USB-fulmomemorilo. Kiam ili provas preni la fulmomemorilon por pruvi la krimon, la infanoj tamen glitas en vivdanĝerigan situacion: La ĝemeloj malkovras ilin kaj persekutas ilin per aŭto. La infanoj provas konvinki la gepatrojn de Olli kaj Maria per fotoj faritaj en la firmao, por ke la plenkreskuloj informu la policon. Sed la gepatroj ne kredas al la infanaj rakontoj, kaj sekvatage forveturas kun Olli kaj Maria, tiel ke la grupo malfondiĝas.
Iom pli poste Hannes devas konstati, ke Dieter Gotte, la nova amiko de lia patrino, havas la USB-fulmomemorilon de la Booler-ĝemeloj. Li volas profitige vendi la ŝajne malfunkciajn maŝinojn al Ĉinio, kaj tiucele sabotis la firmaon. La infanoj regrupiĝintaj sukcesas ŝteli la memorilon kaj anstataŭi ĝin kontraŭ alia, samaspekta ilo. Sed antaŭ ol la infanoj povus informi la gepatrojn aŭ la policon, Dieter Grotte jam rimarkis la trompon, kaj kun la Boller-ĝemeloj persekutas la infanojn en la forlasitan minejon. Ekestas batalo, kadre de kio eksplodas dinamito, kaj nur lastmomente la infanoj povas savi sin kaj la senkonsciiĝintajn krimulojn el la minejo. Ili kolizias kun demonstracio de la malpostenigitaj eksfirmaanoj, la tri krimuloj malliberiĝas kaj la laboristoj celebre gratulas al la infanoj. En fina filma sceno la grupanoj kun siaj gepatroj dancas en la diskotejo - Jenny, kiu pli kaj pli amikiĝis kun la grupanoj, estas akceptata kiel nova grupano, kaj la infanoj Hannes kaj Maria, kiuj jam pli longe kaŝe estis enamiĝintaj, interkisas.
Filmaj lokoj
La filmo produktiĝis en 2009; filmaj lokoj estis la urboj Kolonjo, Dortmund, Duisburg, Hückelhoven, Porta Westfalica kaj la muzea minejo Kleinenbremen en okcidenta Germanio.
Litovio en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Litova Olimpika Komitato (litove Lietuvos tautinis olimpinis komitetas, LTOK).
Kucivka (stacidomo)
Kucivka (Куцівка) estas fervoja stacio en (Kirovohrada provinco), vilaĝo en Ukrainio.
NGC 6474
NGC 6474 (aliaj indikoj — UGC 10989, MCG 10-25-92, ZWG 300.68, IRAS17462+5718, PGC 60850) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Robert Stephenson
Robert Stephenson, membro de la RS (16a de Oktobro 1803 – 12a de Oktobro 1859) estis pionira fervoja inĝeniero. La nura filo de George Stephenson, nome "Patro de Fervojoj", li sekvis la atingojn de sia patro. Robert estis nomita la plej granda inĝeniero de la 19a jarcento.
Robert naskiĝis en Willington Quay, Northumberland, al George kaj Frances naske Henderson, antaŭ ili translokiĝis al Killingworth, kie Robert ricevis edukon en la loka vilaĝa lernejo. Robert ĉeestis ĉe la mezklasa lernejo de strato Percy en Newcastle kaj je la aĝo de dekkvin iĝis metilernanto ĉe la mininĝeniero Nicholas Wood. Li abandonis antaŭ la kompletigo de siaj tri jaroj por helpi sian patron inspekti la Fervojon Stockton kaj Darlington. Robert pasiĝis ses monatojn ĉe la Universitato de Edinburgo antaŭ eklabori tri jarojn kiel mininĝeniero en Kolombio. Reveninte, lia patro estis konstruanta la Fervojon Liverpool kaj Manchester, kaj Robert disvolvigis la vaporlokomotivon Rocket kiu venkis en la Konkurenco Rainhill en 1829. Li iĝis inĝenierestro de la Fervojo Londono kaj Birmingham en 1833 kun salajro de 1,500 pundoj jare. Ĉirkaŭ 1850 Robert implikiĝis en triono de la landa fervoja reto. Li desegnis la Altnivelan Ponton kaj la Reĝan Limoponton ĉe la Ĉefa Linio de la Orienta Marbordo. Kun Eaton Hodgkinson kaj William Fairbairn li disvolvigis tubajn pontojn el forĝita fero, kiaj la Ponto Britannia en Kimrio, kies desegno estis poste uzata por la Viktoria Ponto en Montrealo, dum multaj jaroj la plej longa ponto en la mondo. Li eventuale laboris por 160 komisioj el 60 kompanioj, konstruante fervojojn en aliaj landoj kiaj Belgio, Norvegio, Egiptio kaj Francio.
En 1829 Robert edziĝis al Frances Sanderson kiu mortis en 1842; la paro ne havis infanojn kaj li ne reedziĝis. En 1847 li estis elektita Membro de la Parlamento por Whitby, kaj tenis sian sidlokon ĝis sia morto. Kvankam Robert malakceptis britan kavalirecon, li ricevis en Belgio la honoron de la Ordeno de Leopoldo, en Francio tiun de la Honora legio kaj en Norvegio tiun de la Ordeno de Sankta Olavo. Li estis elektita membro de la Reĝa Societo de Londono en 1849. Li estis Prezidento de la Instituto de Mekanikaj Inĝenieroj kaj de la Instituto de Civilaj Inĝenieroj. La morto de Robert estis amplekse bedaŭrata, kaj lia funebra parado ricevis permeson de la reĝino Viktoria por trapasi tra Hyde Park, nome honoro antaŭe rezervita por membroj de la reĝa familio. Li estis entombigita en la Abatejo Westminster.
8399 Wakamatsu
8399 Wakamatsu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ken-ichi Wakamatsu, profesoro en la Universitato de Gifu kaj vicprezidento de la Astronomia Societo de Japanio. Li studis la strukturon kaj la dinamikon de grupoj de galaksioj per optika kaj radia observoj kaj li ankaŭ laboris per la radioteleskopo de 11 metroj de la reto "e-VLBI" en Japanio.
Atenco de la 17-a de aŭgusto 2017 en Barcelono
Je la 17-a de aŭgusto 2017, blanka kamiono trafis piedirantojn ĉe La Rambla, Barcelono, mortigante almenaŭ 13 personojn kaj vundante almenaŭ 80 homojn. La du suspektatoj poste fuĝis piedirante. Vespere en proksima vilaĝo Cambrils la polico mortigis kvin homojn, kiuj volis atenci tie laŭ simila maniero. La atako estis asertita de Islama Ŝtato.
Oni raportis, ke du viroj estis arestitaj rilate la atakon, kaj ke unu estis pafmortigita fare de la polico.
La lasta kvanto de mortigitoj atingis la 16 viktimojn.
Konfesanto
Konfesanto, el la latina lingvo: confiteri (konfesi, profesii), estis la honoriga titolo uzita por precize difini tiujn kristanojn kiuj kuraĝe estis publike konfesintaj la kredon en Jesuo Kristo dum la persekutoj kontraŭ la kristanoj en la Romia Imperio kaj estis punitaj per karcero, torturo, ekzilo aŭ per kondamno al la minejoj, restante fidelaj ĝis vivfino.
Etimologio kaj signifo
La vorto confiteri estis enkondukita en la latinan lingvon iniciate de kristanoj. La substantivo devenanta el tiu verbo “konfesanto” estis enkondukita por distingi, kiel supre skribite, tiujn persekutitojn kiuj rezistis ĝis vivofino sed ne suferis martiriĝon. La unua klara pruvo de tiu distingo estis la malkovro de la itala arkeologo De Rossi (Bullettino di archeologia cristiana, 1864 p. 30) en epitafo en kiu estas enskribte: A Domino coronati sunt beati confessores comites martyrum Aurelius Diogenes confessor et Valeria Felicissima vivi in Deo fecerunt (la benataj konfesantoj, kunuloj de la martiroj, estis kronitaj de Dio. Aurelius Diogenes, konfesanto, kaj Valeria Felicissima starigis tiun monumentum dum sia vivo).
La unua uzanto, inter la verkistoj, de tiu termino estis Cipriano (Epistoloj XXXVII): Is demum confessor illustris et verus est de quo post-modum non erubescit Ecclesia sed gloriatur (vere, pri tiu eminenta konfesanto, la Eklezio ne hontas, sed fieras). En tiu pasaĵo li eksplikas ke la titolon de konfesanto oni ne meritis per la sufero pro la kredo, sed per la persisto en ĝi ĝis vivfino. La kristanaj verkistoj, krome, utiligis tiun terminon nur laŭ tiu senco, kiel videblas en la (Carmen, XVII), de Sidonius Apollinaris kiu verkis: Sed confessorem virtutum signa sequuntur (sed signoj de la virtoj sekvas la konfesanton). Uzon similan faras Lucio Cecilio Firmiano Laktancio, De mortibus persecutorum, XXXV; Sankta Hieronimo, Epistoloj LXXXII, 7; Prudencio, Peristephanon, 55, ktp.
Sinsekva signifo
Post la duono de la 4-a jarcento la vorto “konfesanto” estis profitita por indiki tiujn homojn provizitajn per eksterordinaraj virtoj kaj saĝo kiuj konfesis la kristanan kredon antaŭ la mondo pere de la praktiko de heroaj virtoj, pere de iliaj verkoj kaj predikado. Pro tio ili komenciĝis esti objekto de venerado, kaj estis starigitaj, por ilin honori, kapeloj (martyria), afero kiu en la antaŭaj jarcentoj estis rezervita nur al martiroj. En la Orienta Eklezio la unuaj konfesantoj kiuj ricevis publikan kulton estis la abatoj Sankta Antonio, Sankta Ilario kaj Sankta Filogono, kaj Sankta Atanazio. En Okcidento papo Silvestro estis tiumaniere honorita ankaŭ antaŭ ol Marteno de Tours, kiel oni povas dedukti el la kalendaro uzita jam en la tempo de papo Libero (352 -355).
Nuna signifo
De kiam la romaj papoj rezervis al si la definitivan decidon rilate la deklaron de beatigo kaj de kanonizo, la titolo de konfesanto estas atribuata nur al tiuj homoj kiuj distingiĝis pro iliaj heroaj virtoj kaj al kiuj (Dio) allasis la donon de la mirakloj; tiam la konfesanto estas proponita al la fideluloj kiel venerendan personon.
Golfo de Algeciras
Golfo de Algeciras [alĥeZIras] aŭ Golfo de Ĝibraltaro troviĝas en la sudo de la Ibera Duoninsulo, en la norda marbordo de la Ĝibraltara Markolo. Ĝi enhavas la marbordan eron limigitan inter punta Carnero kaj Eŭropa pinto kun longo de ĉirkaŭ 10 km, minimuma larĝo de 8 km, areo de 7500 ha kaj kun profundoj de ĝis 400 m. Ties bordoj apartenas de okcidento orienten kaj laŭ horloĝa direkto al municipoj hispanaj de Algeciras, Los Barrios, San Roque kaj La Línea de la Concepción kaj al brita transmara teritorio de Ĝibraltaro kun totala loĝantaro super la 250 000 loĝantoj.
Ties naturaj valoroj estas rezulto de ties geografia situo inter la Atlantika Oceano kaj la Mediteranea Maro kaj inter la eŭropa kontinento kaj Afriko. Estas trapasejo de specioj migrantaj kaj de birdoj kaj de cetacoj. Ties flaŭro kaj loĝanta faŭno estas ege varia kaj gravas la kompono endemia de la regiono. Kelkaj el la ekosistemoj de la areo estas protektitaj pere de diversaj mediaj konsideroj sed la intensa procezo de urbanizado kaj la havenaj instalaĵoj okazigis dum la dua duono de la 20a jarcento fortan degradadon de la medio.
El Escorial (Madrido)
El Escorial esperantigita kiel Eskorialo estas municipo de la Madrida Regiono (Hispanio), apartenanta al la Gvadarama Baseno. Ĝi situas en la nordokcidento de la regiono, ĉe la suda flanko de la Gvadarama Montaro, je 46 kilometroj de la urbo Madrido. Ĝi estas populare nomata El Escorial de Abajo (Malsupra Eskorialo), por distingi ĝin de la najbara loĝloko San Lorenzo de El Escorial, kiu siaflanke ricevas la nomon El Escorial de Arriba (Supra Eskorialo).
Golfo de Algeciras
La homa estado en la Golfo de Algeciras estis konstatita almenaŭ por antaŭ 600 000 jaroj pro la malkovro de ŝtonaj iloj apartenantaj al teknika komplekso de la Aŝela kulturo ligitaj al Homo heidelbergensis. Ĝi estis rifuĝejo por la lastaj loĝantaroj de Homo neanderthalensis laŭ la enketoj fare el la ostaj restoj trovitaj ĉefe en Ĝibraltaro. La unua stabila setlejo konita en la zono estas tiu de la urbo de fenicoj nome Kartejo, nome grava komerca kolonio de la 7a jarcento a.K. Dum la 1-a jarcento la ekonomio de la regiono baziiĝis sur la fiŝkaptado kaj la procezado de produktoj derivitaj el tiu per du aktivaj havenoj, nome tiu de Kartejo kaj tiu de Iulia Traducta. El 711 post la Islama invado de Iberio la homaj setlejoj de la regiono ludos gravan rolon por la komerco inter Eŭropo kaj Afriko kun la urbo Al-Jazirat Al-Hadra kiel administra centro. El la Konkero de Ĝibraltaro en 1704 kaj kiel konsekvenco de tiu aperos la nunaj loĝokernoj.
Nune la Golfo de Algeciras estas loko de forta ekonomia aktiveco kun gravaj industriaj areoj dediĉita ĉefe al la transformado de produktoj derivitaj el nafto kaj al la gravaj havenoj de Ĝibraltaro kaj de Algeciras, specializitaj en transmeto de brulaĵoj kaj de pasaĝeroj ĉe la unua kaj en la transporto de varoj ĉe la dua.
El Escorial (Madrido)
En ĝia teritorio estis starigita, en la 16-a jarcento, la fama Monaĥejo de El Escorial. Tamen, nuntempe ĝi troviĝas en San Lorenzo de El Escorial, municipo estigita du jarcentojn poste, kiel apartiĝo de El Escorial. La tialo de tiuj nomoj kaj konfuza situacio devenas el la tempo kiam la reĝoj malpermesis konstrui domojn ĉe la monaĥejo kiu kunhavis la nomon kun tiu ĉi vilaĝo. Poste oni permesis konstrui domojn ĉe la monaĥejo kiuj formis novan vilaĝon kiu jam ne povis nomiĝi El Escorial kaj devis ricevi novan San Lorenzo de El Escorial. Tiele El Escorial (monaĥejo) ne estas en El Escorial (vilaĝo), sed en San Lorenzo de El Escorial.
Galeritombo (kontinenta tipo)
Galeritombo estas aparta tipo de dolmeno. Estas kelkfoje malfacile distingi inter longa dolmeno kaj galeritombo.
Prezentado
Galeritombo estas dolmeno tre longa kies tomba ĉambro estas pli malpli samlarĝa kiel la galerio. La tuto estas kovrita per pluraj horizontalaj slaboj (tabloj), kiuj kuŝas sur vico de flankaj kruroj (aŭ ortostatoj) enigitaj en la tumulo aŭ elstarantaj internen.
Kutime, tiuj « galeritomboj » estas preskaŭ altkonstantaj laŭ la tuta longo, male al la dolmenoj dirataj « kun galerio » kiuj havas fundan vertikalan slabon pli altan ol la galerienirejo. Kompreneble, tiuj diferencoj estas pli malpli distingeblaj laŭ la dolmeno, kaj do la nomo « Galeritombo » estas do kelkfoje kontestata.
La plej komunaj galeritomboj situas en Bretonio, en Île-de-France kaj, malpli multaj, en Akvitanio. Ili ĝenerale estas pli novaj ol la galeridolmenoj. Plej multaj galeritomboj estis starigitaj dum la fina neolitiko, kaj dum Ĥalkolitiko. Tipe, nordokcidente de Francio kaj sude de Belgio, tiuj konstruaĵoj estas ligitaj al la kulturo Seine-Oise-Marne.
Masaomi Nakano
Masaomi Nakano (中野 雅臣, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Épiais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Kucivka (Kirovohrada provinco)
Kucivka (Куцівка) estas vilaĝo en Kirovohrada provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2001.
La Trinité-Surzur
(jen france, bretone An Drinded-Surzhur) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
2931 Mayakovsky
2931 Mayakovsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan poeton kaj dramiston Vladimir Vladimiroviĉ Majakovskij (cirile Владимир Владимирович Маяковский, 1893–1930).
Felipe de Oliveira Barros
Felipe de Oliveira Barros (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Jokohama FC.
Oestradiolo
Oestradiolo estas steroido, oestrogeno, kaj la ĉefa ina seksa hormono. Ĝia nomo devenas de oestro, al kies regulado ĝi tre gravas kaj same al la menstruo. Oestradiolo estas esenca por la evoluigado kaj bontenado de inaj seksorganoj, kiel la mamoj, utero, kaj vagino, dum pubereco, plenkreskiĝo, kaj gravedeco, sed ankaŭ grave efikas al multaj aliaj histoj, inkludante ostojn, grason, la haŭton, la hepaton, kaj la cerbon. Kvankam oestrogenaj kvantoj estas pli malaltaj en viroj ol en inoj, oestrogenoj havas esencajn funkciojn ankaŭ en viroj. Ĝi troviĝas en la plimulto da vertebruloj kaj krustacoj, insektoj, fiŝoj, kaj aliaj bestaj specioj.
(14321) 1978 VT9
(14321) 1978 VT9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Oestradiolo
Oestradiolo produktiĝas speciale en la folikloj de la inaj ovarioj, sed ankaŭ en aliaj endokrinaj (t.e. hormon-produktantaj) kaj neendokrinaj histoj (ekzemple grasaj, hepataj, adrenalaj, mamaj, kaj nervaj histoj). Oestradiolo sinteziĝas el kolesterolo per serio de intermezaj kemiaĵoj.
Venusberg (Ercmontaro)
Venusberg estas loĝloko en Germanio, kiu ĝis la fino de la jaro 2009 estis memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Meza Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de 2008 la komunumo havis 2321 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi post fuzio estas parto de la komunumo Drebach.
Demokratia Patriota Movado
La Demokratia Patriota Movado حركة الوطنيون الديمقراطيون, Mouvement des patriotes démocrates, ) estas marksisma politika partio en Tunizio. Fondita en 1981, la movado estis nur oficiale permesita en 2011 post la tunizia revolucio. La movado laŭ propraj asertoj unuavice subtenas parlamentan politikan sistemon, la ekvilibran disvolviĝon de la kamparanoj kaj de la malpeza industrio, kaj kampanjojn kontraŭ la ekspluatado de la laborista klaso en Tunizio. En la tunizia parlamenta baloto de 2011, ili gajnis unu seĝon en la Konstituciiga Asembleo de Tunizio. La ĝenerala sekretario de la partio estis Ŝokri Belaid (Shokri Belaid), kiu estis mortpafita la 6-an de februaro 2013.
Erigono
Erigono - (helene Ἠριγόνη, latine Erigone) estis en la helena mitologio nomo de du virinoj:
Erigono - filino de terkulturisto
Ikario en la antikvaj mitoj estis atena paŝtisto. Li ricevis de la dio de vino Dionizo la unuan arbusteton de vinberujo kaj ankaŭ instruon kiel ĝin kultivi kaj kiel produkti vinon el ĝi. Li famiĝis ne nur en sia naskiĝurbo, sed ankaŭ en multaj proksimaj kaj malproksimaj regionoj kaj landoj. Pro tio estas ironio de la sorto, ke li fariĝis la unua ofero de drinkemo. Okazis, ke li proponis kruĉeton da vino al paŝtistoj kaj tiuj pro nekonato senprudente trinkis, ĝis ili tute ebriiĝis. Ĉar ili suferis naŭzeton, supozis, ke Ikario volis venenigi ilin. Pro tio ili ne atendis iun ajn klarigon kaj Ikarion mortigis.
Filino de Ikario Erigono pro funebro pendigis sin, kiam ŝia hundo Maira venigis ŝin al la patra tombo. Erigono antaŭ sia morto petis diojn, ke ŝia sorto atingu ĉiujn knabinojn de Ateno, ĝis ŝia patro ne estos venĝita. La murdiistoj fuĝis kaj knabinoj de Ateno memmortigadis sin unu post la alia. Nur Orakolejo de Delfo anoncis, ke tiujn ĉi oferojn postulas la morta Erigono.
Poste estis la fuĝintaj murdistoj elserĉitaj kaj pendigitaj. Memore al tiu ĉi evento oni okazigas festojn de vinberrikolto.
Oni diras, ke Dionizo Ikarion, Erigonon kaj ilian hundon Mairon prenis en la ĉielon kaj tiuj ĉi konstelacioj nomiĝas Virgulino kaj Granda Hundo.
Erigono - edzino de Oresto
Tiu ĉi Erigono estis filino de Egisto, kiu kun Klitemnestro, perfida edzino de la mikena reĝo Agamemno, kaŝpreparis insidan murdon de Agamemno, reveninta el la  Troja milito. Post sep monatoj revenis Oresto, jam la plenkreska filo de la reĝo, kaj venĝis morton de sia patro kaj Egiston murdis. Sed poste devis Oresto por iu tempo forlasi Mikenon kaj Egista filo Aleto fariĝis kelktempa mikena reĝo. Kiam Oresto revenis, mortigis sindefende Aleton. Per tio finiĝis longaj jaroj de familiaj kvereloj, perfortoj kaj murdoj.
Oresto transprenis laŭleĝe regadon super Mikeno kaj pli poste ankoraŭ super Arguso kaj Sparto. Post la unua edzino Hermiono li edziĝis al Erigono. kiu donis al li filon Pentilon.
Champdivers
Champdivers estas franca komunumo lokita en la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Chemin), en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Edmond Frémy
Li studis kaj klarigis la strukturojn de la lecitinoj, kontribuis por la studoj pri la fabrikado de fero kaj ŝtalo, sulfata acido, vitro, papero kaj rimarkindiĝis pro la sapigo de la grasoj kun sulfata acido kaj la uzo de la palmitata acido en la fabrikado de kandeloj. En la lastaj jaroj de sia vivo, li studis la demandon pri alumini-produktado laŭ ties kristaleca formo kaj li sukcesis estigi rubenajn gemojn identajn al la natura gemo, kaj laŭ la vidpunkto pri la kemia kombinaĵo, kaj pri ties fizikaj proprecoj.
Tassullo
Tassullo estas eksa komunumo de Italio, kiu la 1-an de januaro 2016 kun la najbaraj komunumoj Nanno kaj Tuenno unuiĝis al nova komunumo Ville d'Anaunia. Ĉiuj tri malnovaj komunumoj, kaj sekve ankaŭ la kunigita nova komunumo, situas en la regiono Trentino-Supra Adiĝo kaj en ties pli suda provinco Trento. Tassullo kaj ankaŭ la du aliaj komunumopartoj situas en la Non-valo, en kiu parolatas aparta latinida dialekto aŭ lingvo, nomata Nones.
Fullerton (Kalifornio)
Fullerton estas grandurbo, diocezo kaj universitata urbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Orange (Kalifornio). Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
Fullerton situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Anaheim troviĝas 6, Santa Ana (Kalifornio) 18, Los-Anĝeleso 40 km.
Historio
En la nuna Fullerton hispanoj-meksikanoj alvenis en 1769, ili trovis tie indianojn. En 1848 norda Kalifornio iĝis apartenaĵo de Usono kaj en 1887 George H. Fullerton aranĝis la kampojn por la fervojo. La urbeto fondiĝis kiel fervojurbo kaj agrikultura centro. Bori por nafto komenciĝis en 1880. Fullerton urbiĝis en 1904. La periodo de 1910-1950 reprezentis oran epokon por la grandurbo, diversaj imponaj domoj konstruiĝis.
Klimato
Fullerton situas en mediteranea klimato. La temperaturo averaĝe estas 17 °C. Jare pluvas po 312 mm.
Naoki Nomura
Naoki Nomura (野村 直輝, n. ) estas japana futbalisto.
Fullerton (Kalifornio)
Trafiko
Fullerton havas municipan flughavenon, tri gravajn aŭtovojojn kaj stacidomon.
Famuloj
En Fullerton naskiĝis Gwen Stefani.
Telve
Telve estas komunumo de Italio.
(14323) 1979 MV1
(14323) 1979 MV1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Verchen
Verchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio apartenas al la komunumaro Demmin-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Nordisk Tonefilm
Nordisk Tonefilm estis sveda filmoproduktada kompanio fondita en 1930 kiel filio de la dana filmoproduktada kompanio Nordisk Film. La plej fama filmo de la kompanio estis Hon dansade en sommar ("ŝi dancis dum unu somero", de 1951).
Atiriacoj
La atiriacoj (Athyriaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas ĉirkaŭ 650 speciojn. Ĝia tipa genro estas atirio.
Nordisk Tonefilm
Komence de 1941, la kompanio petis permeson distribui la nazian kontraŭjudisman propagandan filmon Jud Süß de Veit Harlan en Svedio sed ĝi estis malpermesita de la cenzuro.
Atiriacoj
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Nordisk Tonefilm
La ekonomio de la kompanio malboniĝis fine de la 1960-aj jaroj kaj la kompanio vendiĝis en 1969 al "Omega Film AB", kiu translokiĝis al la adreso Apelbergsgatan 58. "Omega Film AB" nuligis siajn pagojn la 2-an de aprilo 1971 kaj estis deklarita bankrota la 19-an de septembro 1972. Tonefilm, kiu estis filio de Omega Film, forlasis Apelbergsgatan en 1974-75.
La posteula kompanio Nya Svenska AB Nordisk Tonefilm estis formita de Ingemar Ejve en junio 1973. La unua registrado estis Maria (1975) reĝisorita de Mats Arehn. La kompanio ŝanĝis sian nomon al "Nordisk Tonefilm AB" en septembro 1976. En 1984, Ingemar Ejve administris sian kompanion kune kun William Aldridge, Björn Henricson kaj Lennart Norbäck. Nordisk Tonefilm kaj Ingemar Ejve estis produktantoj de Mio, mia Mio (1987), malfacile majstrebla kunproduktado inter Svedio, Norvegio kaj Sovetunio laŭ kortuŝa rommano de Astrid Lindgren. La filmo fariĝis la plej multekosta ĝis nun en la sveda filmhistorio. Nordisk Tonefilm AB ŝanĝis sian nomon al Gamma-film Aktiebolag en januaro 1989. Tiel la komerco ĉesis.
Atiriacoj
Taksonomio
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.
Die lustige Witwe
Die lustige Witwe (La gaja vidvino) estas la titolo de opereto en tri aktoj komponita de la aŭstri-hungaria komponisto Franz Lehár. La libreton verkis la aŭstriaj teatropoetoj Victor Léon kaj Leo Stein, laŭ la komedio L'attaché d'ambassade de Henri Meilhac. La agadloko estas Parizo ĉirkaŭ 1900.La gaja vidvino estis prezentita unue en la teatro an der Wien en Vieno la 30-an de decembro 1905.
NGC 6477
NGC 6477 (alia indiko — PGC 2702901) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Litovio en la Vintra Olimpiko 1928
La rapid-sketisto Kęstutis Bulota konkuris en la konkursoj de 500 metroj, 1500 metroj, 5000 metroj kaj 10 000 metroj. En la lasta el tiuj konkursoj li atingis la 5-an pozicion. Naskiĝinta en 1896, li cetere studis en Berlino kaj en 1930 finis la studojn kiel konstrua inĝeniero, poste inter la jaroj 1935 kaj 1940 laboris en ministerio de la demokratia respubliko Litovio, post la okupo de Litovio fare de la Ruĝa Armeo de Sovetunio la 14-an de junio 1941 estis deportita al punlaborejo en la norda urala regiono kaj tie samjare estis mortpafita.
Épuisay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche.
2932 Kempchinsky
2932 Kempchinsky estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, ĝi estus ano de la Cibela grupo.
Nomo
Ĝia nomo honoras Paula Kempchinsky, bofilinon de la malkovrintino.
Konstrumaterialo
La nocio konstrumaterialo ampleksas ĉiujn materialojn, kiujn oni aplikas en konstruado. La konstrumaterialojn oni dividas en naturajn kaj artefaritajn. Tradiciaj materialoj, kiujn oni uzis en konstrutekniko, estis: ligno, lomo, ŝtono, briko, en monumenta arkitekturo - marmoro, granito, betono, ankaŭ metalo. Al sekva evoluo de konstruarto, forte influis ferbetono, invento de franca ĝardenisto Joseph Monier en 1849, respektive pli poste ŝtalbetono.
adobo
Telve di Sopra
Telve di Sopra estas komunumo de Italio.
La Trinité-Porhoët
(jen france, bretone An Drinded-Porc'hoed) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
La loĝloko, kiel indikas la komunuma nomo, situas en la historia regiono Porhoët centre de Bretonio ambaŭflanke de rivero Oust, dekstra flankrivero de rivero Vilaine. La regiona nomo venas de Poutrecoet (pou-tre-coet, « la lando tra la arbaro», la bretonlingva formo de Pagus trans sylvam (Transarbara lando). Temis pri vastega arbara montaro utila kiel natura obstaklo. Per lingvistika erodo, la formo reduktiĝis al Porhoët.
11670 Fountain
11670 Fountain estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff, Usono.
Ronaldo Henrique Silva
Ronaldo Henrique Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC.
Instituto por Diskonigo de Spiritismo
Instituto por Diskonigo de Spiritismo - IDS ( Instituto de Difusão Espírita - IDE) estas eldona organizo fondita la 19an de septembro 1963 en Araras, Brazilo. Ĝi eldonas i.a. la Spiritisman Jarlibron.
Historio
En 1955 kaj 1956 d-ro Lauro Michielin eldonis specon de jarlibro kun la titolo Libertação (Seleções Espíritas) (esperante Liberigo - Elektitaj Verkaĵoj). En 1958 Chico Xavier sendis al li leteron kun propono eldoni jaran libron, kiu enhavus la ĉefajn okazaĵojn rilate spiritismon en Brazilo kaj en aliaj landoj. Chico proponis ankaŭ iujn rubrikojn kaj la nomon Spiritisma Jarlibro. La 19an de septembro 1963 oni fondis en Araras Instituton por Diskonigo de Spiritismo, kaj la t.n. Spiritisma Jarlibro fariĝis ĝia ĉiujara eldonaĵo. Chico Xavier proponis ankaŭ la nomon de la Instituto.
Ahmed Harkan
Ahmed Hussein Harkan (أحمد حسين حرقان []) (naskita la ) estas egipta aktivisto por parollibereco. Li estas blogisto, filmetisto, kaj kreinto de la Free Mind e-kanalo, kaj ofte aperis je pluraj egiptaj parol-televidaĵoj por diskuti la rajtojn de nekredantoj dum siaj 10 jaroj kiel ateisto kaj aktivisto ekde 2010 ĝis 2020.
Lia unua nomo estas alterne latinalfabete literumita kiel Ahmed kaj Ahmad, lia kromnomo estas Harkan. Fojfoje li uzis siajn unuan kaj duan nomojn kiel Ahmed Hussein.
Frua vivo kaj eduko
Harkan kreskis en islama familio alturnita al Salafia movado de Islamo. Li ricevis religian edukon el islama klerulo Ĝaser Al Borhami. Li pasigis grandan parton de sia junaĝo kiel konservemega salafisma islama fundamentismulo. En junio 2010, 27-jaraĝe, Harkan decidis rompi el sia pasinteco, bruligi ĉiujn siajn religiajn atestilojn kaj rekomenci sian edukon de nulo. Lia patrino estis ŝokita, kiam li konfesis sian ateismon, kaj lia ŝeiĥo Ĝaser sendis lin al psiĥiatro, kiu konkludis, ke Harkan ne estis freneza, sed nur ateisto. Ĝaser rifuzis la diagnozon kaj insistis, ke Harkan estis »malsana el dubo«.
Aktivistado
Ekde sia malreligiiĝo, Harkan estis el la malmultaj nekredantoj en Egiptujo, kiu kuraĝis paroli malkaŝe pri esti ateisto, kaj estis invitita al pluraj egiptaj parolaj televidaĵoj por diskuti la rajtojn de la senreligiaj civitanoj.
Posta aktivistado
Dum aŭtuno de 2014, Harkan kaj Mandur kreis la kanalon Free Mind TV, kiu strebas disvastigi nereligiajn liberalajn ideojn. Kun Harkan kiel parolanto kaj Mandur kiel filmisto kaj direktoro, epizodoj estis registritaj en sekretaj lokoj en Egiptujo, kaj redaktitaj kaj produktitaj en studio en Usono fare de la produktoro iraka Ĥaldun Alghanimi. Dum la 24-a de marzo 2015, Harkan partoprenis en libera diskuto inter senreligiaj egiptoj, moderata fare de la esploristo Amr Ezat kaj gastigita fare de la Forumo de Religio kaj Libero, en la centrejo de Egipta Iniciato por Personaj Rajtoj. Ezat pridemandis, ĉu Harkana ateisteco televida estis efika aktivista kielo: "mi konsilis al li [Harkan] ne fari tion publike, aŭ li irus malliberejen, sed li diris, ke socio bezonis tian ŝokon. Mi miras, ĉu tiu ŝoko havus bonan efikon por la rajtoj de nekredantoj." Harkan defendis sian aperon dirante: "Se ĉiuj sendiuloj sindeklarus, la Ŝtato ne plu traktus ilin kiel malvolatan malplejmulton." Al iu aŭskultanto, kiu diris, ke ateistoj ekhavus plian simpation, se ili ne ofte »insultis religion«, Harkan respondis, ke "Ni rajtas sin esprimi," kaj Ismail Mohamed (gastiganto de The Black Ducks) aldonis: »Ĉu ni unue havu niajn rajtojn, antaŭ paroli pri insultoj kaj fiparolado?«
Ŝajnigo de reislamaniĝo
Dum la 30-a de marzo 2020, kvar monatojn post plenumado de la 57-taga malsatstriko por protesti por sia rajto foriri el Egiptujo kaj edziĝi kun sia fianĉino Tunizie, Harkan diris, ke li reislamiĝis. Dum januaro 2021, Harkan foriris el Egiptujo; Harkan diris, ke li decidis ĉesi la malsatostrikon, kion li komencis, por pristudi rezervan planon. Post 57 tagoj, li iris en la plej sudan Egiptujon, en Abo-Sunbul kaj lago Naser, kie estas landlimo inter Egiptujo kaj Sudano; tie, kie li alrigardis la veturvojon, tra kiu li povus iri; kiun li fine trairis, post plenan jaron studante la situacion. Unu el la ĉefaj etapoj estis certigi plenumi antaŭ apliki sian planon ŝajnigi reislamiĝi. La ideo, malantaŭ tiu anonco, estis eviti esti rekonita kiel teroristo, dum marŝado Tunizien. Harkan sukcesis iri Tunizien el Egiptujo, laŭvorte piedirante tra Sudano, Ĉado kaj Libio tra la dezerto. Post multa tempo tie en Tunizio, Harkan transloĝiĝis al Italujo.
Referencoj
esp
Hendrik Arie de Hoog
Hendrik Arie DE HOOG (naskiĝis en 1910, mortis en 2001) estis nederlanda esperantisto kaj membro de Akademio de Esperanto, estro de la sekcio pri gramatiko ekde 1972, prezidanto de Kristana Esperantista Ligo Internacia kaj de ties nederlanda sekcio.
Li estas la aŭtoro de Du Malsanoj en Esperanto, Nia Historio. KELI 1911-1961, La Senpera Verbigo de Adjektivoj kaj aliaj Esperanto-libroj.
Joxemari Sarasua
Joxemari SARASUA [ĥoŝEmarI sarAsuA] (naskita en 1970, en Bilbao, Eŭskio) estas eŭska tradukisto kaj membro de la Ibera Skolo. Doktoro pri matematiko kaj ĝia didaktiko. Esperantisto ekde 1987. En sia jun-aĝo li redaktoris la eŭskisman kaj skandal(et)an esperanto-gazeton Eŭska Kverko. Li ankaŭ movadumis en Eŭska Esperanto-Asocio. De tempo al tempo li publikigas en diversaj revuoj, krom tradukoj, ankaŭ libro-recenzojn.
Li loĝas en Bilbao. Profesie li estas docento pri matematiko en la Eŭska Universitato. Lia esplor-kampo estas matematiko kaj ĝia didaktiko.
Libro-formaj tradukoj
El la eŭska lingvo:
La baptofilino (eŭske Haur besoetakoa). Eld. Fonto, 2002.
El la hispana lingvo:
Suzana kaj la ĉasistoj de muŝoj (hispane Susana y los cazadores de moscas). Eld. Fundación Esperanto kaj Eŭska Esperanto-Asocio, 2004.
El la angla lingvo: Mil naŭcent okdek kvar (angle Nineteen Eighty-Four), fama politika romano de George Orwell (1903 - 1950). Baldaŭ publikigota.
Preĝejo Sankta Marko (Zagrebo)
La Kirko Sankta Marko (kroate: Crkva sv. Marka) estas grava preĝejo romkatolika situanta en la centro de la supera urbo Gornji Grad de Zagrebo, Kroatio (placo Radićev Trg).
Historio
La konstruaĵo ŝanĝitis plurfoje: inter 1660-1725 faritis la baroka turo kaj dum la regotikigado oni ornamis la tegmenton per buntaj brikoj formante per ili la blazonojn de Kroatio kaj de la urbo.
Dum 1936-38 gvidis novajn restaŭradlaborojn (plastikoj interne) I. Meštrović kaj J. Kliaković (freskoj), kiuj sukcesis restarigi la orignalan aspekton.
Tenna (Trento)
Tenna estas komunumo de Italio.
NGC 6478
NGC 6478 (aliaj indikoj — UGC 10998, MCG 9-29-32, ZWG 278.33, IRAS17474+5110, PGC 60896) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Katedralo de Zagrebo
La Katedralo de Zagrebo (kroate: Katedrala Svetog Stjepana) estas ne nur la plej granda konstruaĵo en Zagrebo sed. Ĝi dominas la urbokvartalon Kaptol kaj estas sub la patroneco de la Ĉielenpreno de Maria. Iam ĝi estis konsekrita ankaŭ por la hungaraj reĝoj Stefano kaj Ladislao. Pro tio la zagrebanoj nomas tiun ĉi kirkon ankaŭ "Stefano-katedralo".
Għajnsielem
Għajnsielem estas komunumo (loka konsilio) sur la mediteraneaj insuloj Gozo kaj Comino en Malto. Ĝi havis 2570 loĝantojn laŭ la popolnombrado de la jaro 2005.