cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Advanced Packaging Tool
apt-get
Ekzemple, por instali pakaĵon oni tajpas <tt>apt-get install pakaĵon</tt>, por forigi ĝin <tt>apt-get remove pakaĵon</tt>, kaj por ĝisdatigi la fontojn <tt>apt-get update</tt>.
Eric Liddell
Eric Henry Liddell (16-an de januaro 1902 en Tianjin mortis la 21-an de februaro 1945 en Weixian; ĉina nomo 李爱锐, Li Airui) estis skota atleto kaj misiisto, kiu venkis en la 400-metra kuro en la Olimpiko de 1924, en Parizo. Krom tio, li estis ankaŭ rugbea nacia ludisto de Skotlando. Post fino de la sporta kariero, li agadis en Ĉinio kiel protestanta misiisto. Lia vivo estis prilaborita en la filmo Fajroĉaroj.
Biografio
Liddell naskiĝis en Ĉinio kiel dua filo de John Dunlop Liddell, kiu laboris por la London Missionary Society. Liaj gepatroj sendis lin en 1908 al Eltham College, tieloĝanta kolegio por infanoj de misiistoj en Londono. Liaj gepatroj vidis la infanojn Liddell kaj lia frato 2-3foje en jaro por kelkaj semajnoj, plej ofte en Edinburgh, antaŭ ol ili reveturis al Ĉinio.
En la kolegio, Liddell iĝis baldaŭ kapitano de la kriketa kaj la rugbea taĉmanto. Montriĝis lia atlento ankaŭ en la atletiko kaj baldaŭ li iĝis plej rapida kuranto de Skotlando. Jam dum liaj lernojaroj aperis ĵurnalaj artikoloj, kiuj prezentis lin kiel olimpikan venkonton.
Liddell studis ekde 1920 en la Universitato de Edinburgo, kie li studis sciencan teorion. Li plu sportis dum sia studado en la universitata taĉmento, sprint-kuris kaj ludis rugbeon. Liddell iĝis en 1923 majstro pri 100 kaj 220 jardoj; la tempo de 9,7 sekundoj por 100 jardoj ne estis superita dum 35 jaroj.
Li partoprenis en 1924 en la Olimpiko de Parizo, kie li rifuzis kuri por kvalifikado en dimanĉo, ĉar li estis forta kredanto. Lia surpriza venko okazis en 400-metra kuro, ties kvalifiko kaj finalo okazis dum labortagoj. Lia tempo de 47,6 sekundoj estis nova monda rekordo. Kelkajn tagojn poste, li iĝis tria en la 200-metra kuro. Surbaze de lia frota kredo, oni nomis lin post la olimpiko de 1924 „fluganta pastro“. La travivaĵoj de Liddell kaj la 100-metra olimpika venkinto Harold Abrahams estis prezenmtitaj en filmo de 1981 Chariots of Fire (Fajroĉaroj).
Post la studfino en 1925, Liddell veturis al Ĉinio, por agadi en Tianjin kiel misiisto. Li iĝis en 1932 pastro, geedziĝis en 1934 kun kanada misiisitino, kiu naskis tri filinojn. Post eko de la dua japana-ĉina milito en 1937, la situo por la eksterlandanoj iĝis pli kaj pli danĝera en Ĉinio. La brita registaro en 1941 petis siajn ŝtatanojn forlasi la landon, sed Liddell restis en Ĉinio, dum sia edino kun la infanoj veturis al Kanado.
La japanaj okupantoj en 1943 internigis Liddell. Li malsaniĝis en la interniga tendaro de Weixian, li suferis je cerbotumoro kaj mortis en aĝo de 43 jaroj. Li estis entombigita en Shijiazhuang. Allan Wells, same skoto, ofertis sian venkon al Liddell, kiam li venkis en 1980 la 100-metran kuron en la Olimpiko.
Lutopecny
Lutopecny estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Měrůtky.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1290.
Krásná (Pěnčín)
Krásná (Schumburg, ĝis la jaro 1950 ĉeĥigite Šumburk) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pěnčín en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi situas proksimume 1,5 km okcidente de Pěnčín. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 53 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Krásná situas en katastra teritorio Jistebsko kun areo 2,52 km².
Qu Yuan
Qu Yuan (屈原, Wade-Giles: Ch'ü Yüan, Esperante: Ĉju Jŭan), (ĉ. 340 - 278 a. K.) estis ĉina poeto kaj ministro. Li vivis en la Ĉu-regno dum la Militŝtata periodo de antikva Ĉinio. Li konatiĝs pro sia patriotismo, kaj pro siaj kontribuoj al klasika poezio. La poemoj en la fama antologio Ĉu Ci (Kantoj de la Sudo aŭ Kantoj de Ĉu) estis inspiritaj de liaj verkoj. Oni supozas, ke li verkis la plej faman poemon el tiu kolekto, Li Saŭ.
Laŭlegende, la Drakboata Festivalo memorigas pri lia morto. Li loĝis en la tiama regno de Ĉu. Post kiam li aŭdis, ke la Ĉjin-regno kaptis la kapitalon de la Ĉu-regno, li saltis en riveron por sin droni. La lokaj homoj ege admiris lin. Ili rapidis en iliaj boatoj por provi savi lin. Ili ne povis trovi lian korpon, do ili faligis rizbulojn en la akvo. Ili deziris, ke la fiŝoj manĝu la rizon, anstataŭ ol manĝi la korpon de Qu Yuan.
(16352) 1974 FF
(16352) 1974 FF estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
József Reményi
József Reményi [jOĵef remEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reményi József estis hungara skulptisto, medalisto.
József Reményi naskiĝis la  1887 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1977 en Budapeŝto.
Tibor Melczer
Tibor Melczer [melcer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Melczer Tibor estis hungara inĝeniero, profesoro.
József Reményi
Biografio
József Reményi lernis industriarton inter 1902 kaj 1905, poste li lernis arton pri medaloj de Ede Telcs kaj Adolf von Hildebrand. En 1909 li lernis helpe de stipendio en Munkeno de Georg Roemer. Hejmenveninta li instruis industriarton, krome li havis signifan postenon en fabriko pri medaloj. Li kreis la unuan medalon en 1903, poste ĉ. 900 medalojn. Ekde 1912 li havis signifajn sukcesojn. Li aranĝis individuajn ekspoziciojn en Budapeŝto en 1922, 1960, 1972.
Tibor Melczer
Biografio
Tibor Melczer akiris diplomon en teknika universitato en Vieno, poste li denove faris ekzamenon por la diplomo en Reĝa Teknika Universitato József en 1900. Li havis invitojn por instrui en ambaŭ universitatoj, fine li elektis la hungaran universitaton. Post jaroj li edziĝis, li forlasis la instruadon kaj li ricevis postenon apud Vieno en flughaveno. Li spertiĝis pri flugmaŝinoj, sed li interesiĝis ankaŭ pri la samo en Hungario. Depost 1909 li hejmenvenis kaj daŭris la instruadon en universitato József [jOĵef]. Komence de la 1-a mondmilito li gvidis flugmaŝinaron ĉe Vieno, poste li estis ĉefinĝeniero en fabriko pri flugmaŝinoj en Aszód. Liaj projektitaj flugmaŝinoj havis grandajn sukcesojn. Li laboris plu dum la Hungara Sovetrespubliko kune kun Aladár Zsélyi. En 1922 la fabriko estis detruita pro Traktato de Trianon, tial Melczer revenis al la universitato por instrui. Li estis nomumita privata profesoro en 1926, eksterordinara profesoro en 1932.
9342 Carygrant
9342 Carygrant estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la britdevena usona aktoro Cary Grant (1904–1986), admirita en la filmo To Catch a Thief kun Grace Kelly (1955).
Pavlovce nad Uhom
Pavlovce nad Uhom, hungare Pálóc estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ankoraŭ 2 setlejoj apartenas al la municipo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1334 en formo "Palouch" kaj tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis. En 1910 loĝis en Pálóc 2222 da homoj, (1903 slovakoj, 298 hungaroj, 17 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Pálóc apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Pavlovce nad Uhom 4382 da homoj, (3017 slovakoj, 1029 ciganoj, 26 hungaroj, 11 ĉeĥoj, 8 ukrainoj, 4 poloj, 2 rutenoj, 1 germano).
Famuloj
En la iama Pálóc naskiĝis:
99 (nombro)
Naŭdek naŭ (99) estas la natura nombro kiu sekvas 98 kaj antaŭas 100.
La nombro 99 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Distrikto Breisgau-Hochschwarzwald
La distrikto havas areon de 1 378 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Emmendingen norde, Schwarzwald-Baar oriente, Waldshut sudoriente kaj Lörrach nordoriente. La rivero Rejno konsistigas la naturan limon al la regiono Alzaco de la najbara ŝtato Francio. Okcidente de la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald situas la franca departemento Haut-Rhin. La eksterdistrikta urbo Freiburg komplete ĉirkaŭiĝas de la distrikto kaj estas la administra sidejo, sed mem ne apartenas al la distrikta teritorio. La distrikta administrejo havas du filiojn en Müllheim kaj Titisee-Neustadt.
Parto de la distrikta teritorio estas la monto Kaiserstuhl, kie estas konataj vitejoj laŭ kiuj nomiĝas la tie kultivita kaj produktita blanka vino. La distrikto per la rejna valo kaj la kerna parto de la Nigra Arbaro kunigas tre malsamajn pejzaĝojn. La rejna valo havas tre mildan kaj sunoriĉan klimaton, tie troviĝas statistike plej varma punkto de Baden-Virtembergo, unu el la plej varmaj regionoj de Germanio, dum la monto Feldberg meze de la Nigra Arbaro estas la statistike plej malvarma punkto de la federacia lando. Vintre la montara parto de la distrikto estas tre ŝatata por skikurado (moviĝi horizontale sur speco de skioj), kaj ankaŭ eblas tradicie skii (do subengliti montajn deklivojn per iom alia speco de skioj) - tamen por ŝatantoj de tradicia skiado konkurencas la relativa proksimeco de la Alpoj, kie la montoj pli altas kaj la skiado pli aventuras.
Alfred Vail
Alfred Vail (naskiĝis la 25-an de septembro 1807, mortis la 18-an de januaro 1859) estis usona inĝeniero kaj inventisto.
Samuel Morse iĝis mondfama en 1843 per la instalo de la elektra telegrafo inter Vaŝingtono kaj Baltimore. Sur tiu linio la 27-an de majo 1844 estis sendita la unua mesaĝo. Tamen konstruis la morsan telegrafon ne Samuel Morse, sed ties kunlaboranto Alfred Vail. Morse tiam estis profesoro pri pentroarto kaj desegno ĉe la novjorka universitato. Sed la aparato ne povis funkcii, ĉar la transigsistemo mankis. Ankaŭ la morsa kodo estas de Vail. Li mem ĉiam restis malantaŭe, "ĉar li ne volis endanĝerigi la unuecon de la invento".
Fuente de Piedra
Fuente de Piedra (Fonto da ŝtono) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la norda parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la nordokcidento de la komarko de Antequera kaj en la samnoma jurisdikcia teritorio.
Geografio
La municipo Fuente de Piedra estas en la okcidenta duono de la komarko de Antequera, kaj etendiĝas el la teritorio de Campillos ĝis la limo de la provinco Malago kun Sevilo. La pejzaĝo, milda kaj kovrita de kampoj de olivarboj kaj cerealo, estas dominata de la enorma Lageto de Fuente de Piedra, en kiu la ekologia intereso pro la grava kolonio de flamengoj kiu tie hejmas (oni kalkulis ĝis 10 000 reproduktantajn parojn), kuniĝas al la belaj pejzaĝoj de ties etenda akvolameno. Eĉ dum sekaj jaroj, kiam la akvonivelo de la lageto malaltiĝas, ne malaperas la spektakleco de la zona.
La flamengoj iel iĝis simbolo de la municipo kaj tial aperas en la blazono.
Željko Pahek
Željko Pahek (naskiĝinta la 1954) en Županja, Kroatio, Jugoslavio) estas serba aŭtoro de bildrakontoj kaj scenaristo.
Li estas fama pro, interalie, La Légion des imperméables, Error Data kaj Moby Dick kun scenaristo Jean-Pierre Pécau.
Hupo
Hupo estas instrumento komponita de elguma piraĵo unuigita al trumpeto. Kiam oni premas la piraĵon, aero eliras tra la trumpeto, kreante sonon. Antikve oni uzis ĝin en aŭtoj kiel aŭda signalo, sed lastatempe ĝi estis anstataŭata de sona elemento movata de elektro.
Muzika instrumento
La hupo estas muzika ventinstrumento. Ĝi inventiĝis en Francio en 1680 kaj tiam servis nur por ĉasado. Poste ĝi estis alportita en Germanion kaj tie oni ĝin perfektigis kaj aplikis en muziko. Por tio ĝi estis adoptita en Francio en 1730 sed ĝi ne estis enmetita en la tiaman orkestrokomponon ĝis 1757.
En tiu epoko ĝi elsendis malmultajn sontipojn, sed en 1760 la germano Hampl inventis sistemon por ampleksigi la gamon de sonoj, per ŝtopado per mano de parto de la kloŝo de la instrumento. Tiu malkovro malfermis kampagadon al lertaj artistoj kiuj dediĉis sin al la studado de la korno. Alia germano, nome Haltenhoft, plibonigis tiun instrumenton per aldono de pumpilo pere de kiu oni agordas precize la instrumenton, kiam pro la varmo de la spiro supreniras la entonado.
Media poluado (sona aŭ aŭda)
Dekomence la aŭtoj (kaj alitipaj veturiloj) uzis hupojn por averti la preterpasotojn pri neatendita proksimeco de endanĝeriganta veturilo. Kiam tiuj vehikloj oftiĝis, la uzado de hupoj restis kiel tradicia avertilo, sed ofte senkiale kaj ankaŭ malprofite.
En la nuntempa kulturo, hupoj estas unu el la plej oftaj elementoj de sona poluado: ĝi anstataŭas la homan voĉon; multegaj stirantaj personoj (aŭtoj, aŭtobusoj, trajno ktp.) funkciigas hupojn senzorge kaj sen atenti la ĉirkaŭajn personojn aŭ cirkonstancojn.
Alikaze por averti stiristojn aŭ eĉ piedirantojn ĉiam eblas uzi lumajn signojn anstataŭ aŭdajn kiuj ne estas garantio ĉar avertato povas esti surda, kvankam ne blinda, se stiristo.
Nordia skiado
Nordia skiado aŭ klasika skiado estas komuna nomo por la sportaj fakoj de skiado, kiuj ekestis en Skandinavio aŭ Nordio. Ili estas
Ekde la jaro 1924 celebriĝas mondaj ĉampionadoj pri nordia skiado.
Parenca la la nordia skiado, sed ne kalkulata sub tiu ĉi kategorio, estas la sporto biatlono, la kombino el skikurado kaj celpafado.
Usona Terarmeo
La Usona Terarmeo ( United States Army) estas la terarmeo de Usono. la aliaj branĉoj de la Armitaj Fortoj de Usono estas la mararmeo, la aerarmeo, la marinfanterio, kaj la marborda gardistaro.
La terarmeo estas la plej grava kaj multmembra el la armeopartoj. Ties ĉefa respondeco estas la termilitaj operacioj. En 2004 ĝi estis formit de 494.295 soldatoj en aktiva servo, 342.918 en la Nacia Gardistaro (Army National Guard) kaj 204.134 en la Rezervo (United States Army Reserve).
Deveno
La Usona Terarmeo devenis el la Kontinenta Armeo ( Continental Army), kiu estis kreita la 14-an de junio 1775, antaŭ la setligo de Usono, por lukti en la Milito de la Sendependo sub la regado de George Washington. Post la milito kaj la malfondo de la Kontinenta Armeo, ĉar jam oni supozis, ke usonanoj ne bezonos armeon por defendi sin de ekstera ŝtato, la 3a de junio de 1784 la Konfederacia Kongreso kreis la Armeon de Usono je la neceso defendi sin (eŭropaj enmigrintoj) kontraŭ atakoj de indiĝenoj, ĉefe ĉirkaŭ 1791. Spite tio, la propra Armeo konsideriĝas kiel evoluaĵo de la Kontinenta Armeo kaj markas sian originon en 1775.
19-a jarcento
Komence de la 19-a jarcento la Milito de 1812 estis okazaĵo por malvenko kontraŭ la brita armeo: malsukcesa invado de Kanado, incendio de Vaŝingtono, ktp. Poste kaj dum la tuta jarcento kaj ĉefe ekde 1815 ĝis 1860, la armeo dediĉis sin al akompano de la civilaj pioniroj en la koloniigo de la okcidentaj teritorioj kaj lukto kontraŭ la indiĝenoj. Inter 1846 kaj 1848 la usona armeo engaĝigis en pli sukcesa milito, nome la Meksikusona Milito, ĉefe pro la aneksio de Teksaso, sed kiu rezultis en gravaj atingoj de Usono ĉe la plej parto de la sudokcidentaj aktualaj ŝtatoj, kiuj estis vole nevole akiritaj el Meksiko.
Eble pli sanga estis la venonta milito, nome Usona Enlanda Milito el 1861 ĝis 1865 per kiu la nordaj ŝtatoj luktis kontraŭ la disiĝintoj sudaj ŝtatoj. Fakte la milito konsistis en la disiĝo de la Usona armeo en du frakcioj kiuj luktis unu kontraŭ la alia: la rezulto estis pli ol duonmiliono da mortintoj. Poste la Usona armeo daŭris sian lukton kontraŭ la indiĝenoj en la centro de la lando.
La fina jardeko de la jarcento estis epoko de sukcesaj militoj, kiel la Hispana-usona milito, per kiu Usono venkis unuafoje eksterlandan potencon kiel Hispanio kaj akiris gravajn teritoriojn kiel Kubo, Puerto-Riko kaj Filipinoj, kie eksplodis nova milito inter 1899 kaj 1902. Tiamaniere Usono inaŭguris sian ĝeneralan politikan tendencon interveni ie en la mondo por defendi per la forto de la armiloj kaj de ĝia Usona armeo la supozitajn interesojn de Usono aŭ de usonanoj. Ekzemple en tiu epoko la Usona armeo ekintervenis en Latinameriko kaj eĉ en Ĉinio dum la Boksera ribelo.
20-a jarcento
La agado de la Usona armeo disvolviĝis kaj ties organizado kompletiĝis dum la partopreno ĉefe en la du gravaj tutmondaj militaj konfliktoj, nome la Unua Mondmilito (1914-1918) kaj la Dua Mondmilito (1939-1945). Fakte la Usona armeo ne intervenis en tiuj militoj ekde la komenco, sed en preciza momento, kio permesis al ĝi pli akuratan preparadon. Dum la dua duono de la 20-a jarcento la Usona armeo agadis unuflanke en la Malvarma milito kaj duaflanke en regionajn konfliktojn kie tiu "malvarma" milito eksplodis en malfermaj militoj ĉefe de kontraŭkomunismaj blokoj, regataj de Usono, kontraŭ komunismaj ŝtatoj, apogitaj de Sovetunio.
Fagnano Alto
Fagnano Alto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
La Grupo W
La Grupo W aŭ Le Groupe W estas la dua bildlibro de la franc-belga serio kies titolo estas Largo Winch.
Historio
La sekvonta bildlibro nomiĝas P.A.P..
Demografio de Afganio
La loĝantaro de Afganio estis ĉirkaŭ 32 milionoj en 2015, kio inkludas 2.7 milionojn da afganaj civitanoj kiuj estas loĝantaj provizore en Pakistano kaj Irano. La lando estas komponita de mult-etna kaj multlingva socio, kio ŝuldas al ties situo en historia loko por komercaj kaj invadaj vojoj inter Centra Azio, Suda Azio, kaj Okcidenta Azio. La plej granda etna grupo inter la loĝantaro de Afganio estas la Paŝtuoj, sekve de Taĝikoj, Hazaroj, Uzbekoj, Aimakoj, Turkmenoj, Beluĉoj kaj aliaj.
Je 2013 46% el la loĝantaro de Afganio estas sub 15 jaroj de aĝo kaj 74% el la loĝantaro loĝas en ruraj areoj. Averaĝaj virinoj naskas ĝis kvin filojn dum sia vivo kaj 6.8% el ĉiuj infaoj mortiĝas en naska aŭ infana epoko. Vivespero en 2013 estis 60 jaroj kaj nur .1% de la loĝantaro inter aĝoj de 15 kaj 49 havis HIV.
Etnoj
La loĝantaro de Afganujo apartenas al granda nombro de etnaj grupoj kaj triboj. Pro historiaj kialoj la paŝtuoj emas konsideriĝi la naciportanta popolo. En multaj regionoj diversaj etnoj loĝas miksitaj kaj oni ne scias precize la nombron de loĝantoj. La kategorigo en etnajn grupojn malfacilas ankaŭ, ĉar memdifino kaj ekstera difino ofte malsamas.
Tial oni ne konsideru la nombron kaj procentojn de etnaj grupoj kiel ekzaktaj valoroj, sed nur kiel taksado. La sekvaj nombroj estas ekstrapolitaj al la jaro 2009.
Paŝtuoj
Paŝtuoj, historie Afganoj estis la fondintoj kaj nomdonintoj de la lando. Ili reprezentas inter 40 kaj 50 % de la loĝantaro. Nombras kiel paŝtuoj interalie diversaj nomadaj triboj, ĉefe la kuĉioj, kiuj estas ĉirkaŭ 5 milionoj da homoj. Ili estas aparte protektitaj de la afgana konstitucio kaj havas rajtojn pri kunparolo.
Taĝikoj
Taĝikoj estas la dua plej granda grupo de la lando. La nomo signifas ĝenerale la persparolantajn loĝantojn de Afganujo, kiujn oni nomas ankaŭ "Parsiwan" (persparolantoj) aŭ, oriente kaj sude, "Dihgan" kaj "Dihwar" (vilaĝposedantoj, tio estas malnomadoj). La taĝikoj ne vere estas etno, ne ekzistas konstateblaj kultura, socia aŭ politika diferenco al aliaj grupoj. Okcidente ili estas la rektaj posteuloj de la persa popolo de Irano, en la nordo tiu de la persparolanta popolo de centra Azio. Ili reprezentas la plimulton en la plej multaj urboj.
Hazaroj
Hazaroj, ankaŭ persparolantoj, tamen ĉefe ŝiismanoj estas 7 ĝis 20 % de la tuta loĝantaro.
Aliaj
Ekzistas aldone pluraj aliaj malgrandaj etnaj grupoj en Afganujo kiel la aimakoj (3 ĝis 6 %), turkmenoj (1 ĝis 3 %), beluĉoj (< 1 %), nuristananoj kaj multaj aliaj.
Nasse-setä
Nasse-setä ("onklo Nasse") estas finna televida ŝercfiguro, kiun kreis kaj aktoris Vesa-Matti Loiri. Nasse-setä estas karikaturo pri malbona prezentisto de infana programo. Li provas devi sin prezenti kiel bona onklo, sed li malamas infanojn kaj normale malsukcesas kaŝi tion. Li ofendas la rigardantojn kaj iutempe povas eĉ ekzemple drinki alkoholon kaj tabaki en infana programo, kion li prezentas. Nasse-setä estas parodio pri Markus-setä.
Metano-sulfonata anhidrido
Metano-sulfonata anhidrido, mezilata acido aŭ C2H6O5S2 estas organika anhidrido de la metano-sulfonata acido, blanka, koroda kaj higroskopa solidaĵo, komerce disponebla kun 97%-98% da pureco kaj uzata kiel organika reakcianto en kemiaj sintezoj. Ĝi reakcias kun akvo per hidrolizo kaj estas solvebla en plejmulto el la senprotonaj organikaj solvantoj.
Metano-sulfonata anhidrido posedas unu metilan grupon (-CH3) ligitan al sulfonata grupo (-SO2OH). Sulfonata acido posedas unu sulfuratomon ligitan al unu karbonatomo el hidrokarbonido kaj ligita ankaŭ al tri oksigenatomoj, unu el kiuj estas aneksita al unu hidrogenatomo. Sulfonata acido havas acidajn proprecojn pro la hidrogenatomo, kaj ĝi estas pli forta acido ol karboksilataj acidoj. Metano-sulfonata anhidrido estas unu el la plej gravaj organosulfuraj komponaĵoj uzataj en organikaj sintezoj. Ĝi uzatas kiel katalizitlo en esterigoj, alkiligoj kaj kondensigaj reakcioj. Metano-sulfonatoj estas saloj kaj esteroj de la metano-sulfonata acido.
Zlatorog
Zlatorog (tradukite: Orkornulo) estas legenda figuro el la slovenaj Alpoj.
Legendo
Originas la legendo pri sovaĝa blanka virĉamo el la regiono de Triglav. Li havis kornojn el oro kaj ĝardenon alte situantan, proksime de la montopinto. Lia tasko estis gardi trezoron kaŝitan. Kiam monavida ĉasisto intencis havigi al si la trezoron, li ŝteliras al la virĉamo kaj mortpafis la beston. El la sango kreskis tuj mirakla floro redonanta vivon al Zlatorog. Koleriĝante Zlatorog mortigis la krimulon, detruis la ĝardenon kaj foriris. Poste neniu plu vidis la beston.
Artista prilaboro
Tiun legendon servigis Rudolf Baumbach kiel fundamenton de la konata versepopeo Zlatorog (1877). La poetistino Camilla Lucerna prenis tiun verkon por fari el ĝi opereton, por kiu ŝia frato Eduard Lucerna komponis la muzikon.
La unua filmo de normala longeco en la slovena (1931 fare de Janko Ravnik) portis la titolon: En la reĝolando de la Ora Kornulo. Influa bulgara literatura gazeto de la 1920-aj jaroj nomis sin Zlatorog. Krome la virĉamo troviĝas sur la emblemo de la ŝatata slovena biermarko Laško Pivo.
Arturo Uslar Pietri
Arturo USLAR Pietri (n. la 16-an de majo 1906 - m. la 16-an de februaro 2001 estis unu el la plej eminentaj venezuelaj verkistoj kaj intelektuloj de la 20-a jarcento.
Vivo
Li naskiĝis en Karakaso, kaj tre fruaĝe publikigis novelojn en porinfanaj periodaĵoj. Arturo ekstudadis politikajn sciencojn, antaŭ ol fariĝi komence de la 1930-aj jaroj membro de la venezuela diplomataro en Parizo, kie li renkontas kaj amikiĝas kun aliaj estontaj sudamerikaj verkistoj, interalie Alejo Carpentier aŭ Miguel Angel Asturias. Li verkis dum sia restado en Parizo historian romanon pri la sendependa milito estrita de Simon Bolivar, titolitan Les lanzas coloradas. Ĝi eldoniĝis en la hispana en 1931.
Li revenis al Venezuelo kaj komencis ekde 1935 politikan karieron, per la verkado de eseoj pri oleo-ekonomio kaj edukado. Li estis deputito, senatano, ministro kaj eĉ kandidato por fariĝi prezidanto de la Respubliko en 1963.
Li longe estris la gazeton El Nacional, antaŭ ol fariĝi ambasadoro ĉe UNESKO en Parizo. Liaj eseoj, poemoj kaj romanaj fikcioj ricevis multajn premiojn.
5395 Shosasaki
5395 Shosasaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Anti-folk
Antifolko aŭ Kontraŭ-folko estas muzika ĝenrero, kiu prenas karakterizaĵojn el la Popolkantoj de la 1960-aj jaroj. Ankoraŭ ekzistas gravan debaton pri la difino kaj la karakterizaĵoj de ĉi tiu ĝenraro, ĉar ĝi varias de artisto al artisto. Tamen, estas sufiĉe akceptita, ke la muziko inkline sonas, kvazaŭ kruda aŭ eksperimenta.
5395 Shosasaki
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana fizikisto Sho Sasaki, profesoro en la Universitato de Tokio. Li simulis, per lasera surradiado, la procezojn de kosma veterdisfalo sur Luno. Li estas la ĉefa sciencesploristo en multenombraj esperimentoj pri la kosmaj polvoj en la japanaj kosmaj misioj.
Anti-folk
Novjorka Kontraŭ-folko
La kantaŭtoro Lach, fondis la Forton, noktoklubo ĉe la Suba Orienta Flanko de Novjorko, poste ol folkklubo malakceptis lin dirante, ke lia muziko estis tro punka. Lach fondis la Novjorkan Kontraŭ-folkan Festivalon je la sama semajno ol la Novjorka Folka Festivalo okazis. La folka festivalo ne plu okazas, sed la de Lach ankoraŭ daŭras kreskante.
La originala Forto fermiĝis en 1985 kaj translikiĝis de lok'al loko ĝis, finfine, ĝi restis en la malantaŭa ĉambro de la Sidewalk Café en 1993.
Nombro de la bestio
Nombro de la bestio tradicie estas la 666 kiu trovas sian fonton, kvankam diskutatan, en la Biblio, en kiu tiu nombro estas eksplicite menciata tri fojojn, kun signifoj tute malsamaj kaj ankaŭ en cirkonstancoj bonŝancaj, ka do malmulte diablaj.
Bibliaj lokoj
La unua legeblas en 1 Rĝ 10,14-15: "La pezo de la oro, kiu estis alportita al Salomono dum unu jaro, estis sescent sesdek ses kikaroj da oro krom tio, kio venis de la butikistoj kaj de la komerco de negocistoj kaj de ĉiuj reĝoj de Arabujo kaj de la regionestroj". Tiu versego nenion aludas pri bestio aŭ similaĵo.
Interpreto
Pluraj esploristoj provis interpreti kaj doni sencon al tiuj vortoj, ofte fantaziante. La plej insista, kaj interesveka, estis ke la sescentsesdekses (666) indikus Nerono Cezaro (Nero Claudius Caesar Drusus Germanicus Caesar), sed ĉi-kaze interesas estas bezonate nur “Nerono Cezaro”. Tiu du lasta vortoj, transdonitaj al la hebrea, kiu ne havis vokalojn, estas  נרון קסר (rsK nvrN, aŭ latinorde Nrvn Ksr). Similmaniere, ĉi-kaze, nombrojn signas romiaj kaj grekaj kaj hebreaj literoj: tiuj nombrosignifantaj literoj, adiciitaj, allasas la sumon 666. Ekzemple la rilatoj inter la hebreaj literoj/nombroj kaj la latina literoj:
El kio rezultas vere Nerono Cezaro kvankam kiam apostolo Johano (aŭ alia Johano, laŭ kelkaj bibliaj skoloj) kompiladis sian verkon regnis Domiciano (alia persekutanto kontraŭ kristanoj), kaj spite la variantojn de manuskriptoj kies literoj rezultigus 616. Komentistoj kutime konvenas ke la ĉiukaze Nerono Cezaro reprezentas la imperian povon persekutantan.
Difini la persekutantan imperian potencon bestio, varie figurata, jam uzis Danielo en la ĉapitro 7a kie estas tiel epitetata la greka imperio seleŭkia.
La pasinta jarcento vidis alian pensaĵon, plimalbonigantan: 666 estus la nomo de la diablo. Tiun interpreton plifortigis la biblia (aŭ enradikiĝinta tradicio interpretanta la biblierojn) kutimo konsideri la nombron 6 kiel simbolon de malperfekteco, ĉikaze plej intensigita de la trifoja ripetado, kaj, do, de la totala malperfekteco, do malmoraleco... el kio fonas la diablo!.
Por pli bone kompreni tiun lastan ekspansion, helpas la tuthebrea arto (kaj ludo) centri la nombron de la sumigitaj literoj kaj doni signifon al la sama nombro. Tiu interpretsistemo estas konata per Gematrio.
Kvankam la historio (kaj literaturo) nun rememorigas protestantojn malkovrantajn la Bestion en la papo aŭ katolikismo, kaj katolikojn rezultigantajn el la literoj de la nomo "Lutero" la nomon de la bestio, la kristanaj eklezioj neniam oficiale sentencis pri la signifoj de tiuj bibliaj versegoj. Ankaŭ rilate la personulon aludatan de la Apokalipso, neniam oficiale la eklezioj sentencis; nur bibliistoj liveras opiniojn pli/malpli dokumentitajn
Saint-Ouen (stacidomo)
Saint-Ouen estas franca stacidomo sur Linio C de RER, situanta en Komunumo (departemento Seine-Saint-Denis).
Malfermita en 1988, ĝi estas stacidomo de SNCF.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Champ-de-Mars (VMI) (962000).
Alirejoj
Temas pri subtera stacidomo konsistanta el insula kajo kun du trakoj. Estas du elirejoj:
Giovanni Trapattoni
Giovanni Trapattoni (Cusano Milanino, Italio, 17-an de marto 1939) estas unu el la plej sukcesaj italaj futbalaj trejnistoj. Li estis kluba trejnisto kaj ludisto en la Serio A, nun (2011) manaĝisto de futbala taĉmento de Irlando.
Giovanni Trapattoni ludis 367 fojojn en AC Milan kaj Varese FC, plej ofte kiel mezkampa defendisto. Lia ĉefa asocio estis Milan, ĉe kiu li ludis de 1953 ĝis 1970. Li estis en 1962 kaj 1968 majstro de itala majstro de Serio A, en 1967 pokala venkinto de Italio. Li venkis en 1963 kaj 1969 ĉe la Eŭropa pokalo de landa majstro, en 1968 Eŭropa pokalo de pokalvenkinto. De 1970 ĝis 1971 ludis li en Varese FC.
Li poste estis trejnisto de junuloj ĉe AC Milan, ekde 1974 ĉeftrejnisto. Li ŝanĝis en 1976 al Juventus Torino, en 1986 al Inter Milano, en 1991 denove Juventus.
Giovanni Trapattoni eklaboris eksterlande kiel trejnisto en 1994, kiam li komencis trejnistan laboron ĉe FC Bayern München, post unu jaro li ŝanĝis al Cagliari Calcio, kie oni - unuafoje en lia vivo - lin maldungis en la sama sezono.
Li reŝanĝis en sezono 1996/97 al Bayern München, ekde 1998 laboris ĉe AC Firenze. Post retiriĝo de Dino Zoff en 2000, li iĝis ties sekvanto kiel trejnisto de la itala nacia taĉmento ĝis 2004. Ekde 2004, li trejnis la ludistojn de Benfica Lisboa, en 2005-06 la futbalistojn de VfB Stuttgart. Li estis ĉeftrejnisto de la auŝtra klubo FC Red Bull Salzburg en 2006-08. En 2008-11 li trejnas la Irlandan nacian futbalan taĉmento.
Gerard Horenbout
Gerard HORENBOUT (ĉirkaŭ 1465 – ĉirkaŭ 1541) estis flandra miniaturisto, nome malfrua ekzemplo de la miniatura tradicio en la pentrarto de la Flandraj Primitivuloj. Li estis "verŝajne kaj amplekse akceptita" kiel la nomita Majstro de Jakobo la 4-a de Skotlando.
Biografio
Horenbout loĝis kaj laboris en Gento kaj estas plej bone konata kiel manuskriptilustraciisto. Li faris ankaŭ vitralojn, tapiŝojn, brododesegnojn, feraĵojn kaj panelpentraĵojn. Unuafoje menciita en 1487, kiam li aliĝis al la pentristoj de la Gildo de Sankta Luko. Li edziĝis al Margaret Svanders tuj post aliĝi al la gildo. Ili havis ses filojn, du el kiuj estis la artistoj Lucas Horenbout kaj Susanna Hornebolt. Aliaj filoj estis Eloy kaj Joris. Lucas, Susanna kaj almenaŭ unu plia el iliaj filoj estis trejnitaj de Horenbout por estis pentristoj.
Li havis almenaŭ du metilernantojn, unu en 1498, kaj alia en 1502. En 1515, li iĝis pentristo por la Margareto de Aŭstrio, kaj dum mallonge li laboris ankaŭ en la kortego de Henriko la 8-a en Anglio. Li estis vizitita de Albrecht Dürer en 1521, kiam Durero aĉetis ilustraciitan manuskripton faritan de lia filino Susanna Horenbout. Ankaŭ lia filo Lucas Horenbout estis bone konata pentristo.
Lia edzino, Margaret Svanders, aŭ van Saunders, mortis en 1529 kaj li faris la latunan platon kiu estas en la preĝejo de Ĉiuj Sanktuloj en Fulham, Londono.
Li mortis ĉirkaŭ 1540 aŭ 1541.
Taiko
Taiko (太鼓: 太 [tai/dai] = dika, 鼓 [ko] = tambur(et)o) estas nomo por japanaj tamburoj. Japanlingva vorto "Taiko" origine signifas "tamburo" ĝenerale. Tial por klare indiki japanajn (ne alilandajn) tamburojn, japanoj ofte uzas ankaŭ la vorton Wadaiko (和太鼓: 和 [ŭa] = japana). En ĉi tiu artikolo la vorto "Taiko" estas uzata nur por japana "Wadaiko".
Iam antaŭe, samurajoj sonorigis Taiko antaŭ la atako por mense detrui siajn malamikojn. En budhismaj temploj oni sonorigas ilin kiel horan signalon. Kaj diversloke en Japanio aperis folklora Taiko-muziko. Ankaŭ nun ni povas spekti Taiko-ludadon en diversaj japanaj festoj ofte en ŝintoismaj sanktejoj kaj en aliaj diversaj eventoj.
Oni ofte ludas Taiko sen akompano de melodiaj instrumentoj, kaj pro sia impresa dinamikeco populariĝas ĉi tia ludado nur el frapado senmelodia, kvankam oni ludas Taiko ankaŭ en ritma parto en ensemblo de diversaj japane tradiciaj muzikoj. Tiele nun ekzistas multaj amatoraj kaj profesiaj Taiko-grupoj. Famaj japanaj grupoj profesiaj estas ekzemple Ondekoza, Kodo kaj Yamato.
Specoj de taiko
Nagadô-Daiko (長胴太鼓 = longkorpa tamburo) aŭ Miya-Daiko (宮太鼓 = sankteja/palaca tamburo)
Supozeble la plej ofte videblaj Wadaiko.
Prackov
Prackov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordoriente de Mírová pod Kozákovem. Estas ĉi tie registritaj 80 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Taiko
Specoj de taiko
Ties korpo estas elĉizita el unu dika abrotrunko. Zelkovo estas la plej bona materialo, ĉar ĝiaj dikaj angioj bone efikas en resonado. Por tiu ĉi elĉiza fabrikado oni bezonas zelkvojn kun centoj da jaraĝoj. Konsekvence prezo fariĝas tre alta, kaj antaŭ ĉio nun ne tiom sufiĉas natura riĉfonto. Do, nun ekzistas Nagadô-Daiko el kunmetita lignaĵo aŭ el plasto.
Prackov
Prackov situas en katastra teritorio Vesec pod Kozákovem kun areo 4,82 km².
Taiko
Specoj de taiko
Tamburkapo estas ledo de bovo plej ofte, aŭ de cervo aŭ ĉevalo. La kapo estas fiksita per multaj vastkapaj najloj al la tamburkorpo.
Sime-Daiko/Tukesime-Daiko (締太鼓/附締太鼓 [ŝime daiko/cukeŝime daiko] = fiksa tamburo)
Malgranda wadaiko. La nomo 'Sime' (= fiksi) devenas de ŝnuro, kiu fiksas tamburkapojn. Diference de Nagadô-Daiko kun najle fiksitaj kapoj, oni povas ŝanĝi tonon de Sime-Daiko, ŝanĝante ŝnur-streĉon. La tamburkapoj estas ledoj alkudritaj al fera ringo. Kaj la du kapoj estas ligitaj per ŝnuro kun tamburkorpo inter si.
Videblas ankaŭ Sime-Daiko, kies kapoj estas fiksitaj ne per snuro sed per metalaj turnobukoj aŭ ŝraŭboj por facila agordo.
Oke-Daiko estas multe pli malpezaj ol elĉize farita Nagadô-Daiko, tial estas Oke-Daiko malgrandaj por kunparta ludado.
Frapiloj
Frapiloj por Wadaiko estas nomataj "Bati (撥) [baĉi]". Ili havas longan rondan kolonan formon kun iom rondigitaj finaĵoj. Ties materialo estas (laŭ la malmoleco): Kasi 樫 [kaŝi] kverko > 楓 [kaede] acero > Hoo 朴 [hoo] japana magnorio > Hinoki 檜 japana cipreso. Diametro estas ĉ. 20-36mm (ĉ. 25mm ĝenerale), longeco estas ĉ. 380-550mm (ĉ. 400mm ĝenerale). Depende de la tamburaj aŭ muzikaj specoj, ludantoj ŝanĝas la frapilojn.
Ekzistas ankaŭ aliaj specialaj frapiloj, ekzemple frapiloj kun mallarĝiĝanta diametro, frapiloj bambuaj tre longaj kaj flekseblaj ktp.
Eksteraj ligiloj
Japanaj profesiaj Taiko-grupoj
David R. Herald
David R. HERALD estas aǔstralia amatora astronomo.
Taiko
Eksteraj ligiloj
Ondekoza 鬼太鼓座
David R. Herald
Minor Planet Center atribuas al li la malkovron de 3 asteroidoj inter 2005 kaj 2006
En 2007, li ricevis la premion  Homer F. DaBoll de la  International Occultation Timing Association (Internacia Asocio de Kaŝadaj Tempmezuroj) pro esti disvolvinte por kalkuli kaŝadojn far'de asteroidoj.
Taiko
Eksteraj ligiloj
Yamato 倭
David R. Herald
La asteroido 3696 Herald estis nomita en lia honoro.
Monda
Monda estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la suda parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Valo de Guadalhorce kaj en la areo Sierra de las Nieves. Je 427 metroj de altitudo, ĝia municipa teritorio havas areon de 58 km² kaj estas 2594 loĝantoj (2019).
Kelkaj historiistoj situas tien la loko de la fama batalo de Munda inter Julio Cezaro (kiu ja estis en la areo) kaj la fratoj Pompejo. Pli certa estas, ke je la eniro de la islamanoj al Iberio, la teritorio kiu nun estas en la municipo, estis integrita en la defendosistemo de la Valo de Guadalhorce, pere de la konstruado de ĝia kastelo. En la 16a jarcento la lokaj restintaj moriskoj estis forpelitaj post la malsukceso de la ribelo de Alpujarras kaj iliaj posedoj estos okupitaj de novaj loĝantoj alvenintaj ĉefe el Kastilio.
Ilan Stavans
Ilan STAVANS (n. la 7-an de aprilo 1961 en Meksikurbo) estas meksika-usona intelektulo, translingva verkisto, eseisto, leksikografo, kultura komentisto, tradukisto, novelisto, televidfamulo kaj instruisto. Li famiĝis pro siaj komentoj kaj verkoj pri usona, hispana kaj juda kulturoj.
Ilan Stavans naskiĝis kiel Ilan Stavchansky en Meksikurbo, ene de juda familio. Li vivis en Eŭropo, Latinameriko kaj Mezoriento, sed li fine elmigris al Usono en 1985. Li restas plej konata pro sia esploro de lingvoj kaj kulturoj. Lian pasion pri leksikografio evidentiĝis per lia verko Dictionary Days: A Defining Passion (2005).
Suica
Suica (japane: スイカ [Suika]) estas sistemo de pagado por publika transporto, precipe en la fervojaj linioj de Orienta-Japania Fervoja Kompanio. La sistemo estis lanĉita 18-an de novembro 2001 kaj estas bazita sur RFID-ico, muntita en plastan karton "Suica". Do, por pagi vojaĝon oni bezonas nur almeti monujon kun la karto al bilet-pordo.
Ĝis la lanĉo de la pag-sistemo PASMO (en marto de 2007) la kartoj "Suica" estis uzeblaj nur en linioj de Japana Fervojo. Nun ĝi estas uzebla por pagado en iuj aliaj retoj de publika transporto (fervojaj, metroaj kaj busaj retoj), aparte en Tokio kaj ĝia ĉirkaŭaĵo.
Oni povas mon-ŝargi sian karton ĉe ĉiu stacio de fervoja linio, akceptanta la karton "Suica", uzante aŭtomatojn, situantaj ambaŭ antaŭ kaj post stacia enirejo. La kartoj mem estas aĉeteblaj ĉe grandaj stacioj.
Tipoj de kartoj
La kartoj "Suica" estas vendataj de 3 fervojaj kompanioj:
RFID-sistemo
La karto enhavas RFID-radio-ricevilon/sendilon (radio-frekvenco-identilon), kiu estis konstruita de Sony kun la nomo Felica.
Uzo aliloke
La sama tekniko etas uzata ankaŭ en
2179 Platzeck
2179 Platzeck estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Arnold Richard Klemola elde la Observatorio Félix Aguilar (tiam konata sub la nomo "Observatorio El Leoncito"), en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan astronomon Ricardo Pablo Platzeck, direktoro de la Observatorio Kordobo, Instituto de Matematiko, de la Fiziko kaj Astronomio de Kordobo, kaj de la Instituto Balseiro de Atoma Fiziko de la Nacia Universitato de Cuyo. Eminentulo en la konstruo, testado kaj prilaborado de speguloj por teleskopoj, li ludis gravan rolon en la finfarado de la teleskopo de 1,5 m de la Astrofizika Stacio de Bosque Alegre en 1941.
Fallo
Fallo estas komunumo de Italio.
Preĝejo Stefano la 1-a (Rakamaz)
La paroĥa preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika monumento historia en urbo Rakamaz (Hungario).
Historio
Laŭ dokumentoj jam kirko dediĉita al Sankta Kruco funkciis en la 14-a jarcento en tiu loko. En 1440 kaj ĉirkaŭ 1660 la vilaĝo estis detruitaj kaj senhomigitaj, intertempe kalvinanoj alvenis en la 16-a jarcento. En 1728 katolikoj el Aŭstrio alvenis. Ili fondis paroĥon en 1729 kaj konstruis preĝejon en 1734. La nazioj plene detruis ĝin en 1944. La nun videbla kirko estis konstruita en 1960.
Konstruaĵo
La konstruaĵo staras sola en korto inter abioj. En la korto estas videbla ankaŭ ŝtona kruco. La fasado estas malsimetria, ĉe la dekstra angulo kvadrata turo malreliefas. La turo havas 2 sonorilojn. La kubeca navo konsistas el 3 navoj, la duonronda absido havas po unu flankajn ejojn. La tegmento estas ebena. Interne la instalaĵoj devenis el la malnova kirko, ĝustatempe savitaj.
Denise Speelman
Denise Speelman estas modelo kaj belecreĝino kronita kiel Fraŭlino Nederlando 2020. Ŝi per tio postsekvis Sharon Pieksma-n la antaŭa Fraŭlino Nederlando.
Biografio
Speelman fariĝis en 2014 Fraŭlino Nord-Nederlando. Ŝi transloĝis al Amsterdamo, kie ŝi startis stiladokompanion. En 2020 ŝi estis reprezantino de la provinco Nord-Holando por la elekto de Fraŭlino Nederlando 2020, kie ŝi je la 31-a de aŭgusto 2020 estis kronita al Fraŭlino Nederlando 2020.
Speelman reprezentos Nederlandon por la elektado de Fraŭlino Universo 2020.
Racionala nombro
Racionala nombro (aŭ racia nombro) estas kvociento de du entjeroj; ekzemple 3/7.
Pli abstrakte
Matematike, eblas difini la racionalajn nombrojn kiel ordajn parojn de entjeroj (a,b), kie b ≠ 0.
Oni difinas adicion kaj multiplikon laŭ la jenaj reguloj:
Pro tio ke eblas esprimi racionalajn nombrojn plurmaniere (ekz. ½ = 2/4) oni aldonas la jenan ekvivalentorilaton:
La kvocientan aron, kiun difinas ~, oni reprezentas per ℚ. Kune kun la operacioj + kaj ×, ℚ estas kampo, kaj fakte la plej malgranda kampo, kiu enhavas la entjerojn.
Kosciusko (Misisipio)
La urbo de Kosciusko estas la kantona sidejo de la Kantono Attala kaj situas en la ŝtato de Misisipio, Usono. Kosciusko estas tiel nomita pro la generalo Tadeusz Kościuszko, pol-litova oficiro kiu servis kun la Kontinenta Armeo kaj helpis en la militklopodoj dum la Usona Milito de Sendependeco, kies nomo estis angligita kiel 'Kosciusko'. La setlejo estis origine nomita "Red Bud Springs" pro naturaj fontoj kiuj estis tie.
(16353) 1974 WB
(16353) 1974 WB estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Matějov (Sedlec-Prčice)
Matějov situas en katastra teritorio Kvasejovice kun areo 5,73 km². Kreas ĝin du partoj, Dolní Matějov (apud norda flanko de ŝoseo III/10529 el Sedlec ĝis Nechvalice) kaj Horní Matějov (proksimume duonkilometro sude, el Dolní Matějov kondukas en ĝin asfaltita loka komunikilo, kiu ĉi tie finiĝas).
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1545.
18841 Hruška
18841 Hruška estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Luboš Hruška (1927–2007), kiu, sekve al malfacilaj spertoj en sia vivo, transformis sian familian fruktoĝardenon de Plzeň en mirinda ĝardeno de meditado kiel monumento al la viktimoj de la malbono (ĉeĥe: památník obětem zla).
Stacio Takadashi
Stacio Takadashi (japane: 高田市駅 [Takadaŝi-eki], angle: Takadashi Station) estas fervoja stacio en Jamatotakada, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 liniojn de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Ruzsa
Ruzsa [ruĵa] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Mórahalom.
Situo
Ruzsa situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Mórahalom troviĝas 16, Kiskunmajsa 27 Szeged 34 km.
Historio
Hungaroj fondis la vilaĝon, oni trovis sonorilon el post la ŝtatiĝo. Dum la turkoj la regiono senhomiĝis, la loĝantoj rifuĝis precipe al urboj Kecskemét, Szeged kaj Szabadka. Post la turka erao la kamparanoj konstruis farmojn en siajn parcelojn, ĉar el la urbo ne povis kulturi teron kaj bredadi. Naskiĝis senfinaj vicoj de farmoj, kiu hungare enradikiĝis "farmomondo" pro la grandeco. Tie oni kaptis Sándor Rózsa, kiu estis la plej fama hungara popola kaj populara bandito. La simileco inter Rózsa kaj Ruzsa ne estas hazarda! Katolika preĝejo omaĝe al Ŝanĝo de Nia Sinjoro ekfunkciis ekde 1987. La vilaĝo atingis la 1-an lokon en 2004 en Tutlanda Flora Hungario. Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, infanvartejo, lernejo, kulturdomo, biblioteko, interreta ĉambro, familihelpa servo, sportejo.
William Wyler
William WYLER ([ˈ|w|aɪ|l|ər]; denaske Willi Wyler ([ˈvɪlɪ ˈvi:lɐ]); 1-a de julio 1902 – 27-a de julio 1981) estis svis-germana kina reĝisoro, produktoro kaj scenaristo. Elstaraj liaj verkoj estas Mrs. Miniver (1942), The Best Years of Our Lives (1946), kaj Ben-Hur (1959), ĉiuj el kiuj havigis al li Oskar-premiojn al Plej Bonkvalita Reĝisoro, kaj Plej Bonkvalita Filmo, kio faris lin la nura reĝisoro de tri premioj al Plej Bonkvalita Filmo. Wyler ricevis sian unuan nomumon al Oskar-premio pro la reĝisorado de Dodsworth en 1936, en kiu stelulis Walter Huston, Ruth Chatterton kaj Mary Astor, "malfermante 20-jaran karieron de preskaŭ nerompita grandeco."
Kinhistoriisto Ian Freer nomis Wyler "bona fide perfektisto", kies emo ripeti filmeron kaj klopodojn kapti la minimumajn nuancojn, "iĝis la esenco de legendo." Lia kapablo reĝisori serion de adaptoj de klasikaj literaturaĵoj en grandaj ekonomiaj kaj kritikaj sukcesoj faris lin unu el la "plej bankeblaj filmistoj de Holivudo" dum la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj kaj ĝis la 1960-aj jaroj. Tra sia talento por scenarigi, eldoni kaj kameramovado, li konvertis dinamikajn teatrajn spacojn en kinaj.
Li helpis peladon de nombraj aktoroj al steluleco, trovante kaj reĝisorante Audrey Hepburn en ŝia holivuda debuta filmo, nome Roman Holiday (1953), kaj reĝisorante Barbra Streisand en ŝia debuta filmo, nome Funny Girl (1968). Ambaŭ el tiuj ludoj ricevis Oskar-premiojn. Li reĝisoris Olivia de Havilland por ŝia dua Oskar en The Heiress (1949) kaj Laurence Olivier en Wuthering Heights (1939), por lia unua Oskar-nomumo. Olivier fidis al Wyler la instruadon al li kiel aktoradi por la ekrano. Kaj Bette Davis, kiu ricevis tri Oskar-nomumojn sub lia reĝisorado kaj ricevis sian duan Oskar pro Jezebel (1938), diris, ke Wyler faris ŝin "tre, tre multe pli bonkvalita aktorino" ol ŝi iam estis.
Aliaj popularaj filmoj de Wyler estas jenaj: Hell's Heroes (1929), Dodsworth (1936), The Westerner (1940), The Letter (1940), Friendly Persuasion (1956), The Big Country (1958), The Children's Hour (1961) kaj How to Steal a Million (1966).
Ronda de la Comunicación (metroo de Madrido)
Ronda de la Comunicación estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la Telefona Distrikto aŭ Urbo de Komunikado, la entreprena parko de Telefónica situanta en distrikto Fuencarral-El Pardo norde de Las Tablas. Ĉi tiu kompanio financis la konstruadon de la stacio, ĉar la projekto MetroNorte ne inkluzivis ĝin. Tiamaniere ĝiaj laboristoj uzas ĝin por alveni al la oficejoj.
La stacio estis malfermita la.
Paracetamolo
Paracetamolo aŭ acetaminofenolo estas medikamento kun analgeziaj proprecoj sed sen kontraŭinflamaj proprecoj klinike signifoplenaj. Ĝi uzatas por traktado de reŭmata artrito, doloroj kaj febro kaj tipe ĝi uzatas en kazoj de moderaj doloroj. Ekzistas malmulta evidentaĵo pri senpezigo de febro en infanoj. Ĝi komerce vendatas kombine kun aliaj ingrediencoj tiaj kiaj multaj kuraciloj kontraŭ gripo.
Kombinita kun kontraŭdoloraj medikamentoj surbaze de opioidoj, paracetamolo uzatas en kazoj de pli seriozaj doloroj tiaj kiaj prokanceraj kaj postkirurgiaj doloroj. Ordinare ĝi uzatas buŝe aŭ rektume sed ĝi same disponeblas intravejne. La efektoj daŭras inter du kaj kvar horoj.
Proprecoj
Paracetamolo ĝenerale estas sekura laŭ rekomenditaj dozoj. Seriozaj haŭtaj ekzantemoj rare povas okazi kaj pli altaj dozoj rezultas en hepata fiasko kaj laŭŝajne estas sekura por uzoj dum gravedeco kaj mamnutrado. Homoj kun hepataj malsanoj ankaŭ povas uzi ĝin tamen malpli altaj dozoj devas esti prenitaj.
Paracetamolo estis unue sintezita en 1877 far la kemiisto Harmon Northrop Morse (1848-1920) kiel peranto en la sintezo de la fenacetino, tamen ĝi nur estis testata en homoj ĉirkaŭ 1887. Bedaŭrinde la tiamaj organikaj kemiistoj en la Bayer neniam testis la komponaĵon laŭ ĝiaj medicinaj proprecoj. La tiama reganta koncepto estis ke la fenoloj estis tre toksaj por esti uzata kiel kuracilo. Nur en 1891, la sveda fiziologo Karl Axel Hampus Mörner (1854-1917) malkovris ke la paracetamolo estis urinmetabolito de la fenacetino.
Sintezo
La originala metodo por la produktado de paracetamolo implikas la nitrigon de la fenolo per natria nitrato kiu rezultas en miksaĵo de du izomeroj, el kiuj la 4-nitrofenolo (bp 279 °C) povas facile izoliĝi per vapordistilado. Laŭ ĉi-reakcio de elektrofila aromata anstataŭigo, la oksigeno de la fenolo estas forte aktiva, tiel ke la reakcio postulas nur mildaj kondiĉoj kiam komparata al la nitrigo de la benzeno ĝustadire.