cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĥoĥol
Inter la vortaroj unue ĝi estis registrita en «Триязычный лексикон» (Trilingva vortaro) de Feodor Polikarpov-Orlov en 1704. En la vortaro de Vladimir Dal tiu vorto estis registrita kun signifo "ukraino". "La vortaro de la moderna rusa literatura lingvo" (1965) priskribas ĥoĥol kiel "nomo de ukraino, unue malhonoriga, poste ŝerca, familiara". La klasika vortaro de Dmitrij Uŝakov (1935—1940) markas ĝin kiel ŝovinisma, antaŭrevolucia, parollingva, ŝerca, insulta. Laŭ la vortaro de Sergej Oĵegov (21 eldono ekde 1949) ĥoĥol estas arkaika parolvorto, samsenca al "ukraino".
En la 19-a jarcento en Siberio oni foje nomis tiel ne nur ukrainojn, sed ankaŭ aliajn transmigrantojn de la okcidenta parto de Rusia imperio, inkluzive de belorusoj kaj rusoj. Iuj grupoj da ukrainaj transmigrantoj foje uzis tiun vorton kiel memnomon. En Sloboda Ukrainio, en Kulanska distrikto de Ĥarkiva gubernio, etnologoj registris kelkajn legendojn pri kreado de "ĥoĥoloj" kaj "moskaloj" (stile simila vorto por rusoj, etimologie: moskv(i)anoj) fare de la apostoloj Petro kaj Paŭlo.
Uzado
En Kieva Regno tia hartufo eble montris apartenon al nobela familio. Ekzemple bizanca historiisto Leo Diakon tiel priskribas rusan princon Svjatoslav la 1-a de Kievo: «La kapo lia estis tute nuda, sed ĉe unu ĝia flanko pendis hartufo - signo de nobeleceo de familio».
La vorton ĥoĥol uzis en siaj verkoj klasikuloj de la rusa literaturo kiel Gavriil Derĵavin kaj Aleksandro Puŝkin. Ekzemple ili nomis tiel kancelieron de la Rusia imperio, princon Aleksandr Bezborodko.
{{Citaĵo }}
Tamen jam komence de la 20-a jarcento tiu vorto ofte estis konsiderata ofenda ŝovinismaĵo. Ekzemple la fama rusia cionisto kaj verkisto Vladimir Ĵabotinskij tiel esprimis sian opinion:
En Moskvo
En Moskvo en Bulvarda ringo inter Pokrovskij bulvardo kaj placo Pokrovskije vorota troviĝas Ĥoĥlovskaja placo, apude estas Ĥoĥlovskij strateto en kiu situas preĝejo de Triunio Vivodona "en Ĥoĥoloj". La areo estis nomita tiel pro multnombra ukraina loĝantaro, kiu loĝis ĉi tie ekde la 17-a jarcento.
En Niĵegoroda distrikto de Moskvo estas areo Ĥoĥlovka, kie situas Ĥoĥlovskij rojo, Novoĥoĥlovskaja strato, stratoj Supra Ĥoĥlovka kaj Malsupra Ĥoĥlovka.
En Voroneĵa provinco
En Voroneĵa provinco estas vilaĝo Ĥoĥol, kiu estas ĉefurbo de Ĥoĥola distrikto.
Butila adipato
Butila adipato aŭ C14H26O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj butila alkoholo. Butila adipato estas senkolora aŭ flava likvaĵo, uzata kiel kemia plastigaĵo kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Dâmbu
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 936 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 175 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1325. En mezepoko ĝi estis hungara-rumana vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
Delegacio por alpreno de la lingvo internacia
La Delegacio por alpreno de la lingvo internacia, france Délégation pour l’adoption d’une langue auxiliaire internationale trovis sian originon en 1900 kiam la francoj Louis Couturat kaj Leopold Leau volis eluzi la lingvajn malfacilaĵojn en internaciaj kongresoj kaj dum la tutmonda ekspozicio en Parizo. Ili fondis ĝin kun la delegitoj la 17-an de januaro 1901 kaj ellaboris programon kun la celo "peti al la Internacia Asocio de Akademioj (fondita en 1900) elekti lingvon internacian aŭ se tiu estus rifuzita, mem krei komisionon por la elekto".
Ĝis oktobro 1907 Couturat kolektis sub la deklaracio pri dezirindeco de lingvo internacia subskribojn de 307 societoj kaj 1251 scienculoj. Multajn subskribojn havigis esperantistoj Nikolai Evstifejev, rusa esperantisto, monsubtenis Couturat per pluraj milfrankoj. Per tiu mono estis eĉ dungita sekretario, angla esperantisto. Couturat diplomate asertis, ke Esperanto havas ĉiujn ŝancojn triumfi, kaj nur pro taktiko li ne malkovras sian laboron por Esperanto.
La Delegacia Komisiono kunvenis 18 foje en Parizo inter la 15-an kaj 24-an de oktobro 1907 por ekzameni la proponitajn sistemojn de lingvo internacia. Laŭ peto de L. L. Zamenhof mem, Esperanto estis defendata de Louis de Beaufront, la dua patro de Esperanto. Ne povantaj veni Parizon kelkaj anoj sin anstataŭis per aliaj personoj. La 29-an de oktobro 1907 dum la lasta kunsido la ĉeestantaj 9 anoj Wilhelm Ostwald, Louis Couturat, Leopold Leau, Baudouin de Courtenay, Otto Jespersen, Ernest Dimnet, Paul D. Hugon, Gaston Moch, Paul Rodet ĉiesvoĉe akceptis principe Esperanton, sed sub la kondiĉo de kelkaj ŝanĝoj efektivigotaj de la Konstanta Komitato, laŭ la senco difinita en la konkludoj de la raporto de la sekretarioj (Couturat kaj Leau) de la komisiono kaj de la projekto "Ido", provante interkonsenti kun la Esperantista Lingva Komitato. Samtage en la Konstantan Komitaton estis elektataj: Wilhelm Ostwald, prezidanto, Baudouin de Courtenay, O. Jespersen anoj; L. Couturat, L. Leau, sekretarioj. Poste oni alelektis L. de Beaufront "pro lia speciala kompetenteco".
La 2-an de novembro 1907 la Konstanta Komitato informis oficiale pri ĉio Zamenhof kaj Esperantistan Lingvan Komitaton. kaj petis respondi antaŭ la 6-an de decembro. La decido prokrastiĝis, ĉar Lingva-Komitatanoj respondis malrapide. La 14-an de decembro, W. Ostwald deklaris, ke la Konstanta Komitato de nun agos libere kaj rezervas al si la rajton sin turni al la publiko en ĉiu formo opiniata utila. La 7-an de januaro 1908 prezidanto de Esperantista Lingva Komitato, E. Boirac publikigis la respondon: el 61 Lingva-Komitatanoj nur 8 plene aprobis la Delegaci-reformojn en Esperanto. La 18-an de januaro li deklaris al la Konstanta Komitato, ke konsente kun Zamenhof kaj plimulto de la Lingva-Komitatanoj al Esperantistoj ne eblas fleksiĝi sub postuloj de la Delegacio. Samdate Zamenhof alvokis per "Cirkulera letero al ĉiuj Esperantistoj" resti fidelaj al Esperanto, ĉar nur per severa unueco estas akirebla konfido de la mondo. La tasko de la Delegacio estis nur elekti, sed ne reformi.
La 29-an de marto 1908 Zamenhof rifuzis la nomon Esperanto (reformita) por la nova lingvo. Oni ĝin poste nomis definitive "Ido". Ĝis majo 1908, Louis de Beaufront energie kontraŭbatalis reformojn en Esperanto. Nur tiam li demetis la maskon kaj deklaris, ke la aŭtoro de Ido estas li mem. Ĉirkaŭ 20% de gvidaj Esperantistoj komence transiris al Ido. Poste la % de idistoj-eks-Esperantistoj malkreskis ĝis 3-5%. El 307 societoj ĝis 1910 nur 14 aprobis Idon. La rompo inter la Delegacio kaj esperantistaro estas klarigebla per tio, ke ambaŭ flankoj esperis venki apartiĝinte de la alipartianoj.
La "Delegitaro" estis unu-homa afero, sen kunvenoj aŭ difinita regularo. La unusola klara regulo, ke aŭtoroj de lingvoprojekto ne rajtas partopreni, estis rompita. El la 12 membroj de la komitato nur du estis lingvistoj, kaj nur 4 partoprenis; oni aldonis nomojn de anstataŭantoj aŭ novaj membroj sen rajtigo. La fina rezolucio estis voĉdonita de nur tri el la 12 plus 4 anstataŭantaj kaj la sekretarioj. Oni sendis al la L. K. 25 kopiojn de la projekto, por disdoni ilin al 100 membroj de la L. K. (loĝantaj ankaŭ ekster Eŭropo) kaj postulis respondon post unu monato.
Johann Parler la pli aĝa
Johann Parler la pli aĝa, ankaŭ Johannes von Gmünd (naskiĝinta proksimume 1330 supozeble en Schwäbisch Gmünd; mortinta post 1359) estis germana konstruestro de gotika arĥitekturo, kiu verŝajne anis de la familio Parler. Eble li estis la plej aĝa filo de konstruestro lkaj arĥitekto Heinrich Parler la pli aĝa kaj frato de Michael kaj Peter Parler. Pro tio lia nomo havas la aldonaĵon la pli aĝa.
Supozataj idoj
La parenceco de jenaj personoj kun Johannes ne estas certa.
Tresserre
Tresserre - france, kataluna nomo Tresserra - estas administra komunumo de Francio en la administra regiono Langvedoko-Rusiljono (Languedoc-Roussillon) kaj la departemento Pyrénées-Orientales (Orientaj Pireneoj), en la pleja sudo de la ŝtato, kaj en la historia kultura regiono Norda Katalunio. La komunumo situas 16 kilometrojn sude de Perpignan, 20 kilometrojn sudokcidente de la plej proksima bordo de la Mediteranea Maro (komunumo Saint-Cyprien), kaj 15 kilometrojn norde de la plej proksima limtransirejo de la bordo inter Francio kaj Hispanio (komunumo Le Perthus).
Ekde la jaro 2008 la komunumestro de Tresserre estas la esperantisto Jean Amouroux.
Mureck
Mureck estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Sudorienta Stirio (germane Südoststeiermark). Fine de en la komunumo vivis.
József Kemény
KEMÉNY József (keme:nj) grafo, estis hungara historiisto, ano de MTA naskita en Gerend la 11-an de septembro 1795 kaj mortinta en Gerend la 12-an de septembro 1855.
Biografio
József Kemény havis malpli gravajn postenojn en la fiska oficejo en Sibio. Li rezignis (1835) kaj kiel ano de nacia opozicio partoprenis en la reformlandkunvenoj de Transilvanujo. En 1846 li retiriĝis el publika vivo kaj li vivis plene por scienco. Li studis la historion kaj la arkeologiajn trovitaĵojn de Transilvanujo. Li donacis siajn bibliotekon kaj kolekton en 1841 al la fondonta Erdélyi Múzeum; hodiaŭ oni konservas ilin en Kluĵo.
Ĝibraltaro
Strategie grava lokiĝo kiel ponto inter Eŭropo kaj Afriko kaj kiel "ŝlosilejo" en Ĝibraltara markolo inter Atlantiko kaj Mediteraneo. Ĝi estas esence granda fortikejo-roko, traborita de facile defendeblaj tuneloj.
La loĝantaro estas idoj de britoj, hispanoj, maltanoj, ĝenovanoj, marokaj sefardoj, hindianoj kaj aliaj. La oficiala lingvo estas la angla, sed ĝenerale oni ankaŭ parolas hispane andaluzece.
Aliaj loĝantoj estas la ĝibraltaraj makakoj, la ununuraj nature sovaĝaj simioj de Eŭropo.
Ekonomio
La "Interkonsento de la Eŭropa Konsilio de 1990 pri monpurigado" ne validas por Ĝibraltaro; tiu fakto estas ofte kritikata.
La nacia valuto estas la Ĝibraltara pundo.
Historio
Estas antaŭhistoriaj prahomaj restaĵoj.
Romianoj nomis ĝin kaj Calpe, kaj konsideris ĝin kaj monton Abila monton en Afriko la Kolonoj de Herkulo. Ne konfuzu ĝin tamen kun Calpe, marborda urbo en Hispanio ankaŭ kun granda rokmonto Ifach.
Dum la Sukceda Milito de Hispanio, Britio konkeris ĝin (1704), pravigonte sian posedon per traktato de Utreĥto (1713). Ĝi restas la "unulasta kolonio en Eŭropo".
Hispanio de tiam iredentismas pri ĝi.
Hispana diktatoro Francisco Franco decidis fermi la teran pasejon, hispane la verja, "la krado [do, ne landlimo]", por trudi la redonon. Tio kaŭzis profundan malfidon de ĝibraltaranoj pri enhispaniiĝo. La kruta malsamo pri vivnivelo inter riĉaj ĝibraltaranoj kaj apudaj malriĉaj loĝantoj de Campo de Gibraltar ankaŭ malkonsilas la rehispaniiĝon.
En 1969 la konstitucio firmigas la ligojn al Britio.
Multaj ĝibraltaranoj preferas daŭrigi la koloniecon aŭ sendependiĝi post memdecidado, kvankam la hispana registaro kaj, oficiale, la brita citas la traktaton, kiu ordonas, ke Britio rajtas cedi la teritorion al Hispanio. En 2002 oni balotis kaj 98,97% de la loĝantoj esprimis sian fidon je Britio kaj ne volis komunan regadon de Hispanio kaj Britio (187 loĝantoj balotis por, kontraŭ 17.900).
La flughaveno, konstruita sur istmo ne atribuita laŭ la traktato, estis diskutaĵo inter registaroj. La afero baris komunan eŭropunian politikon pri aviado.
Kulturo
La popmuzika grupo Melon Diesel estas ĝibraltara.
Jules Verne en sia romano Gil Braltar karikaturis hispanan etnobelon, kiu intencas dresi la simiojn por konkeri Ĝibraltaron el Britio.
Lingvoj
Praktike en Ĝibraltaro oni uzas kaj la anglan kaj la hispanan, nome variaĵo de la andaluza dialekto, nome "llanito", adjekto kiu utilas kaj por la parolmaniero kaj por la popolo. Tiu variaĵo ne temas pri piĝino, "pro la fakto, ke piĝino havas simplan gramatikon kaj eĉ propran vort-provizon. Ni parolas pri tiuj vortoj kaj frazoj uzataj en landlimoj [...] Fakuloj asertas, ke en tiuj ekzemploj ni troviĝas ĉe la unua etaĝo tamen ĝi ne estas piĝino", sed simpla mikso de sonoj, vortoj, lingvaj trajtoj ktp.
Simioj
Sur la roko de Ĝibraltaro vivas de la britoj konservata simiokolonio en naturrezervejo. Temas pri magotoj (Macaca sylvanus), kiuj ankaŭ vivas en Nord-Afriko. Laŭ legendo Ĝibraltaro restas brita tiel longe kiel la simioj vivas sur la roko. Kune pro tio la populacio estas severe protektata. Winston Churchill eĉ dum la Dua Mondmilito importigis novajn simiojn el Nord-Afriko ĉar la populacio ŝrumpis ĝis sep bestoj. La kolonio konsistas el kelkcentoj da animaloj en ses diversaj grupoj. La plejmulto de la simioj estas tre malsovaĝa. Ili venas kelkfoje ĝis en la urbo, aŭ grimpas sur ŝultroj kaj kapoj. Ĉar ili estas sovaĝaj bestoj kaj por preventi ke ili fariĝas tro brutalaj aŭ tro dependaj de homoj, karesado kaj alia direkta kontakto estas senkuraĝigata, kaj estas manĝigado malpermesata.
Nógrádkövesd
Bazaj informoj
Nógrádkövesd (nOgrAdkoveŝd) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Balassagyarmat.
Situo
Nógrádkövesd situas en valo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Aszód-Balassagyarmat. La lasta kaj Vác troviĝas po 25, Rétság 22 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1271. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La fervojo atingis Nógrádkövesd en 1896. En la 20-a jarcento ŝtonominejo ekfunkciis. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, apoteko.
22860 Francylemp
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Francy M. Lemp, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo Discovery Channel Young Science Challenge de 2006. Ŝi estis instruistino ĉe la Lemp Home School en Waterford (Miĉigano).
Boult
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Oguzoj
En la 9a jarcento, la Oguzoj el la Aralaj stepoj pelis la Peĉenegojn el la regiono de la riveroj Emba kaj Uralo okcidenten. En la 10a jarcento, ili loĝis la stepon de riveroj Sari-su, Turgaj, kaj Emba norde de la Lago Balĥaŝo de nuntempa Kazaĥio. Klano de tiu nacio, nome Selĝukoj, aliĝis al Islamo kaj en la 11a jarcento eniris en Persio, kie ili fundis la Selĝukan Imperion.
Simile en la 11a jarcento, a Tengrisma Oguza klano — referencata kiel Uzoj aŭ Torkoj en la kronikoj de Rusio — superis la hegemonion de Peĉenegoj en la rusiaj stepoj. Pelitaj de alia Tjurka hordo, nome Kipĉakoj, tiuj Oguzoj penetris tiom for kiom ĝis la malsupra Danubo, trapasis ĝin kaj invadis Balkanion, kie ili estis aŭ vekitaj aŭ detruitaj pro eksplodo de plago, pro kio la survivantoj devis aŭ foriri aŭ aliĝi al la trupoj de la Bizanca Imperio kiel pagosoldatoj (1065).
La Kaĝaroj estas tjurka tribo kiu loĝis diversloke, kun aliaj triboj en la areo kie nun situas Armenio, Azerbajĝano kaj nordokcidenta Irano.
José Luis Martínez-Almeida
José Luis MARTÍNEZ-ALMEIDA Navasqüés (Madrido, 17-a de Aprilo 1975) estas hispana advokato kaj politikisto, membro de la dekstrema Partido Popular, urbestro de Madrido ekde Junio 2019.
(15306) 1992 WK2
(15306) 1992 WK2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
José Luis Martínez-Almeida
Li devenas el familio katolika kaj altklasa. Li studis juron kaj plenumis diversajn altajn postenojn en la 2000-aj jaroj por la Madrida Regiono. Dum la 2010-aj jaroj li partoprenis en la lukto por la povo interne de la partio PP fare de la diversaj frakcioj.
En Januaro 2019 oni konis la decidon de Pablo Casado elekti Martínez-Almeida kiel aspiranto de la PP al la urbestreco de Madrido. Estante la unua en la listo de kandidatoj de la PP en la municipa balotado de la 26a de Majo, li atingis rezulton por esti elektita skabeno. Atinginte la PP interkonsenton koalicia kun Ciudadanos kun la apogo de ekstremdekstra partio Vox, ​ Martínez-Almeida iĝis urbestro de Madrido la 15an de Junio 2019. ​
Dum sia balotkampanjo li proponis malfari unu de la dedidojn de la antaŭa municipa konsilantaro, nome la zonigo de malaltaj elsendoj nome Madrid Central. ​ Laŭ tiu promeso, la 1an de julio ​ li nuligis la sistemon dum tri monatoj, kaj ĉesigis la monpunadon. Ekologiistoj kiel Greenpeace faris protestojn. ​ Unu semajnon poste tribunalo de Madrido restarigis la monpunadon, pro kio sekvis la kontrolon de malaltaj elsendoj. ​
Ekde sia alveno al la urbestreco de Madrido, Almeida promociis la senhomigon kaj fermon de granda kvanto de socialaj centroj de la urbo, kiel La Dragona, La Ingobernable, La Yaya, El EVA aŭ la Liberecana Ateneo de Vallekas, laŭ sia promeso dum balotkampanjo. Aktuale tiuj konstruaĵoj plue estas abandonitaj same kiel antaŭ iliaj okupadoj.
M50
Pri la aliaj signifoj de "M50" vidu artikolon M kun nombro.
M50 (Messier 50, aliaj indikoj — NGC 2323, OCL 559) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(12313) 1992 EX10
(12313) 1992 EX10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
5524 Lecacheux
5524 Lecacheux estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 15-an de septembro 1991 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la franca astronomo Jean Lecacheux de la Observatorio de Parizo ; malkovrinto de la satelito de Saturno Heleno. Li disvolvis observan stacion en la observatorio de la Pic du Midi kiu produktis bonajn bildojn de Venuso, Jupitero, Saturno kaj de la alfrapo de la kometo Shoemaker-Levy 9 sur Jupiteron.
Buguruslano
Buguruslano (Бугуруслан) estas urbo en Orenburga provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 53408.
La urbo estis fondita en jaro 1748.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1781.
La interurba telefona kodo estas 35352, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°37' norde, longitudo 52°25' oriente.
La urbo estas на южных склонах ĉe rivero Bolŝoj Kinel (Большой Кинель) (baseno de rivero Volgo).
En jaro 1959 la urbo havis 42.5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 53.9 mil loĝantojn.
Burier (stacidomo)
Burier estas fervoja stacidomo en La Tour-de-Peilz, Svislando.
Barzanò
Barzanò estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Vito, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Barzago, Cassago Brianza, Cremella, Monticello Brianza, Sirtori kaj Viganò.
7939 Asphaug
7939 Asphaug estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la norvega-usona planedologo Erik Ian Asphaug, profesoro ĉe la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz. Li estas pionero en la apliko de mekaniko pri fendadoj kaj fluidodinamiko al multnombraj problemoj pri planeda scienco. Uzante modelon farita per radaro de 4769 Kastaljo, li esploris kiel la efikoj de rapidega alfrapo dependas de la energio de la ĵetaĵo, de la ekvacio de stato de la materialo de la celtabulo kaj de ties interna aranĝo de fendoj kaj malplenaĵoj. Lia kalkuloj estis gravaj por kompreni la kolizian evoluon de la asteroidoj kaj por eviti la danĝeron pro kometoj kaj asteroidoj.
3172 Hirst
3172 Hirst estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la sud-afrikan astronomon William Parkinson Hirst (1903–1994).
Natalja Vitaljevna Metlova
Natalja Vitaljevna METLOVA Наталья Витальевна Метлова, estas rusa astronomino.
Penhoët (stacidomo)
Penhoët estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Nazaire, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
NGC 2324
NGC 2324 (alia indiko — OCL 542) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Penhoët (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Tours - St-Nazaire (515000).
NGC 2324
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stehlovice
Stehlovice estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie. En la municipo funkcias trajna kaj aŭtobusa transporto. Plu estas en la municipo vendejo, gastejo kaj municipa ofico.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1306.
Igney (stacidomo)
Igney estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).
Walter Lippmann (ĵurnalisto)
Walter LIPPMANN, naskita la en Novjorko, mortinta proksime la, estis usona ĵurnalisto, verkisto kaj kritikisto.
Lippmann studis kaj diplomiĝis, aĝante nur 20 jarojn, ĉe Universitato Harvard. En 1914 li, Herbert Croly kaj Walter Weyl fondis magazinon nomitan The New Republic (la nova respubliko). Dum la unua mondmilito Lippmann konsilis al la usona prezidento Woodrow Wilson, fine ĉe la ellaborado de ties 14-era programo.
Pro sia gazeta serio Today and Tomorrow (hodiaŭ kaj morgaŭ) Lippmann ricevis (en 1958 kaj 1962) la premion Pulitzer. Oni kreditigas al li la enkondukon de la esprimo malvarma milito.
Kiel junulo Lippmann gajnis oran olimpikan medalon pri lancoĵetado.
Ormosbánya
Situo
Ormosbánya situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kazincbarcika-Rudabánya. La vilaĝo kontaktiĝas kun Izsófalva. Rudabánya troviĝas 4, Kazincbarcika 12, Miskolc 30 km-ojn.
Historio
Pli frue keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1275 en formo "Vrmus". En 1408 abatejo fondiĝis. En 1564 la turkoj okupis la vilaĝon, la loĝantaro rifuĝis. Inter 1887-1984 oni minadis karbojn. En 1912 la fervojo ekfunkciis. Ormosbánya longe apartenis al Izsófalva, fine en 1993 memstariĝis kaj municipo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto, kuracejo.
Famuloj
En Ormosbánya naskiĝis:
Buinsk
Buinsk (Буинск) estas urbo en Tatarstano en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 92412.
La urbo estis fondita en jaro 1691.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 54°58' norde, longitudo 48°17' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Karla (Карла) (kiu demaldekstre enenfluas en riveron Svijaga (Свияга)).
En la urbo estas fervoja stacio Buj (Буй).
En jaro 1959 la urbo havis 9 mil loĝantojn.
30259 Catherineli
30259 Catherineli estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Catherine J. Li, finalistino de la Intel STS de 2015, kaj kiu gajnis la duan rangon en la Intel ISEF de 2014 pro sia projekto pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Highland Preparatory School de Orlando (Florido).
Buinsk
En jaro 2002 la urbo havis 19.7 mil loĝantojn.
Pegalajar
Pegalajar [pegalaĤAR] estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio. Parto de ĝia municipa teritorio estas ene de la Natura Parko de Sierra Mágina.
La areo de la municipo estas 80 km2 kie loĝas 2 919 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 36,81 loĝ./km2.
Geografio
Pegalajar situas sur la okcidento de la komarko Sierra Mágina en la sudo de la provinco, lime kun La Guardia de Jaén, Mancha Real, Torres, Cambil, Carchelejo, Campillo de Arenas kaj Ĥaeno. Estas sur 798 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj de la provinco Ĥaeno kaj je 18.8 km sudoriente de la provinca ĉefurbo Ĥaeno.
La ĉefa urba kerno estas sur la suda deklivo de la Serrezuela de Pegalar, kaj estas submunicipo, La Cerradura (La Seruro), je 560 metroj super la marnivelo, laŭlonge de la fluejo de la rivero Guadalbullón. La Huerta de Pegalajar estas Havaĵo de Kultura Intereso ĉar estas “simbola modelo de interagado homo-naturo”.
Prahistorio kaj Antikveco
La plej antikvaj pruvaroj de homa okupo en la municipa teritorio estas de la Kuprepoko, en la Kavo Majuelos, je 500 metrosj norde de la urba kerno, kaj preskaŭ detruita aktuale. Tie estis kolektiva tombejo kun homaj restaĵoj kaj instrumentoj el osto kaj siliko, restaĵoj de ceramiko kaj kupraj sagopintoj. Menciindas ankaŭ Serrezuela, kie estas rokpentraĵoj kaj la monteto Torre de la Cabeza, kun strukturoj de loĝejoj de la Bronzepoko, kun okupado dum la epokoj de iberoj (ceramiko kun geometria ornamado pentrita ruĝe), de romianoj kaj eĉ mezepoke. Eble la kastelo de Peñuela staras sur romia iama konstruaĵo; eble estis romia vojo ĉar oni trovis kvar miliariojn en 1975. Oni trovis ankaŭ ceramikon romian, inter kiuj hispana terra sigillata. En tiu epoko la okupo estus de disaj kampardomoj.
Mezepoko kaj poste
En islama epoko de Al Andalus estis diversaj fortikaĵoj en diversaj epokoj kiuj utilis kiel defendejoj okaze de atakoj. Finfine pro ordono de Abd ar-Rahman la 3-a oni venis al pli malsupra areo kun muelejoj, terasoj kaj akvorezervejoj. Fernando la 3-a konkeris Pegalhaiar kaj ties alkazaron en 1244, kiuj estis inkluditaj en la teroj de la reĝo kiel milita zono landlima kun la Nazaria Regno de Granado. La internaj konfliktoj de Kastilio en la 14a kaj 15a jarcentoj rezultis en konsekvencoj en Pegalajar, ekzemple dum komploto en 1468 kontraŭ Iranzo. En 1559 Filipo la 2-a konfirmis la Ĉarton de Privilegio.
Kirurgofiŝo
Kirurgofiŝo (Acanthurus) estas fiŝo el la familio de la Akanturedoj.
Kirurgofiŝo referencas al genro da maraj tropikaj rifofiŝoj kiuj estas membroj de la familio de la akanturedoj (Acanthuridae), ĝenerale nomataj kirurgofiŝoj. Ili estas karakterizataj per la posedo de paroj da defendaj tranĉiloj (tial kirurgofiŝoj) je la bazo de iliaj vostoj. Spirtubnaĝantoj en Havajaj maroj certas ke ili renkontas la plej amatan fiŝon, la "manini", aŭ Acanthurus triostegus, (antaŭe A. sandvicensis).
13607 Vicars
13607 Vicars estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la inĝenierino Andrea Vicars, kiu havas larĝan gamon da kapabloj, kaj grandan amon por la katoj. Ŝi faris ampleksan laboron por konstrui iujn el la solidpelaĵaj uzataj por la kosmopramoj.
Budjonnovsko
Budjonnovsko (Будённовск) estas urbo en Stavropola regiono en Rusio.
Greka-turka milito (1919-1922)
La greka-turka milito de 1919-1922, ankaŭ nomata Anatolia Katastrofo aŭ katastrofo de Malgranda Azio, estis la milito inter Grekio kaj Turkio post la Unua mondmilito.
Ovimbundoj
La ovimbundoj - propralingve plurale Ovimbundu, singulare Ocimbundu, adjektivo kaj lingvonomo Umbundu - estas la plej granda etno de Angolo. Ili ampleksas proksimume trionon de la angola loĝantaro.
Budjonnovsko
La urbo estis fondita en jaro 1799.
Greka-turka milito (1919-1922)
La milito komenciĝis, ĉar la okcidentaj aliancanoj — ĉefe la brita ĉefministro David Lloyd George — promesis teritoriojn al Grekio el la Otomana Imperio, se Grekio partoprenas la militon flanke de la aliancanoj. La promeso estis orienta Trakio, la insuloj de Imbros kaj Tenedos; partoj de okcidenta Anatolio ĉirkaŭ la urbo Smirna (nuntempe İzmir), ĉion kie vivis grava greka loĝantaro.
Ovimbundoj
Origino
La ovimbundoj iĝis popolo en la centra altebenaĵo de Angolo kaj eksetlis tie kaj en la proksima parto de la marbordo, akceptante en la lingvan kaj kulturan komunumon ankaŭ anojn de malgrandaj alidevenaj etnoj. Origine la ovimbundoj estis preksaŭ ekskluzive terkultivistoj kaj limigite bestobredistoj, nur je tre malgranda parto komercistoj kaj metiistoj. Ili fondis diversajn politikajn sociajn strukturojn (kiujn la eŭropanoj alvenantaj al Afriko plejparte nomis "reĝlandoj"), ekzemple en la regiono de la nunaj provincaj ĉefurboj Huambo kaj Kuito, kaj ĉe la urbeto Bailundo.
Budjonnovsko
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1799.
Greka-turka milito (1919-1922)
La en 1920 subskribita traktato de Sèvres, kiu finis la unuan mondmiliton en Malgranda Azio kaj dividis la Otomanan Imperion, donis ĉiun menciitan teritorion al Grekio. La grekaj trupoj okupis Smirna-on kun apogo de francaj, britaj kaj usonaj ŝipoj. Dumtempe la otomana generalo Mustafa Kemal (pli poste Kemal Atatürk) fondis novan turkan nacian registaron en Ankaro la on 23-an de aprilo en 1920, kiu rifuzis la kontrakton de Sèvres kaj preparis sin kontraŭ Grekio.
Ovimbundoj
Origino
Ekde la 17-a jarcento la ovimbundoj kontaktis kun la portugalanoj, kiuj post konstruo de la urbo Luando starigis la nunan urbon Benguela kiel bazo por la koloniigo de la lando. La ovimbundoj tiutempe evoluigis viglan karavanan komercon inter la koloniista urbo Benguela kaj la oriento de la nuntempa Angolo. Nur dum la 19-a jarcento la portugalanoj armee ekregis la regionon.
Budjonnovsko
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Greka-turka milito (1919-1922)
Oktobre en 1920, je kuraĝigo de Lloyd George – kiu intencis praktiki premon sur la turka kaj la otomana registaro por subskribi la kontrakton de Sevrès-, la greka armeo antaŭenmarŝis orienten en Anatolion kun intenco subpremi la Kemalistajn fortojn, antaŭ ol ili atakas la grekajn armeajn areojn ĉe Smirna. Tio okazis dum la liberala registaro de Eleftherios Venizelos, sed baldaŭ – post komenco de la atako - li estis anstataŭigita per Dimitrios Gounaris. La greka reĝo Konstantino persone komandis la armeon ĉe Smirna.
Post la greka malvenko la 11-an de januaro en 1921, la aliancaj landoj proponis korekti la kontrakton de Sevrès dum konferenco en Londono, kie reprezentiĝis ankaŭ la turka ankaŭ la otomana registaro. La ŝanĝojn, decidojn ne akceptas Grekio, sed atakis denove la 27-an de marto (Batalo de Inonu II), sed la kemalistaj trupoj venkis la 30-an de marto. La neimagita turka venko kaŭzis la ĉesigon de apogo por Grekio. Tiutempe la milita sekretario estis Winston Churchill en Britio.
Ovimbundoj
Kolonia regado
La koloniigan okupadon akompanis la fondo de katolikaj kaj luteranaj misiejoj. La ovimbundoj fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcentoj plejparte iĝis kristanoj. Al misiistoj de la usonaj kongregacionistoj, kiuj gajnis proksimume trionon de la ovimbundoj por la eklezio Igreja Evangélica Congregacional de Angola (IECA), dankindas ke la umbunda lingvo plifortiĝis: ili interkonsentis ortografion de la lingvo per la latinaj literoj, kunmetis gramatikon kaj vortaregon, kaj krom la biblion ankaŭ tradukis pliajn religiajn verkaĵojn en la lingvon. Kvankam ilia gramatika priskribo de la umbunda estis foje trosimpligita, la lingvo tiel plifiksiĝis.
Flago de Nauro
La nacia flago de Nauro estis farita por la unua fojo post ĝia sendependeco. La flago, elektita en loka dizajnokonkurado, estis adoptita en la sendependectago, la 31-an de januaro 1968. Ĝi prezentas la geografian pozicion de Nauro, unu gradon sub la Ekvatoro. Orkolora horizontala strio reprezentanta la Ekvatoron trairas la bluan kampon por la Pacifiko. Nauro mem estas simbolita de blanka 12-pinta stelo. Ĉiu punkto reprezentas unu el la 12 indiĝenaj triboj sur la insulo.
Ovimbundoj
Kolonia regado
Komence de la 20-a jarcento la karavana komerco ne plu estis prosperiga, kaj la ovimbundoj anstataŭe ekkultivis maizon kaj aliajn agrikulturajn varojn vendeblajn al regionaj portugalaj komercistoj. La portugala kolonia ŝtato pli kaj pli senteblis kaj la tradiciaj politikaj strukturoj de la ovimbundoj malpligraviĝis sen tute malaperi.
Greka-turka milito (1919-1922)
Junie en 1921, la fortigita greka armeo antaŭmarŝis ĝis rivero Sakarja, malpli ol 100 km (62 mejlojn) okcidente de Ankara. Dumtempe la turka registaro en Ankaro ĉef-komandantigis Mustafa Kemal. Kemal kontraŭatakis kaj tranĉis la apoglinion de la grekoj en la batalo de Sakarja (23-a de aŭgusto - 13-a de septembro, 1921). La grekoj retiriĝis al bazo de Smirna, esperante defendi tion. Ili petis helpon de la aliancanoj, sed frue en 1922, Britio, Francio kaj Italio decidis ne akcepti la kontrakton de Sèvres kaj volis tion revizii. Italio kaj Francio retiris siajn turpojn forlasante iliajn poziciojn.
Budjonnovsko
La urbo estas apud Norda Kaŭkazo ĉe rivero Kuma (Кума).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 65,7 mil loĝantojn.
Flago de Palaŭo
La nacia flago de Palaŭo estis adoptita la 1-an de januaro 1981. Kiam la insularo apartiĝis de la Kuratora teritorio de la Unuiĝintaj Nacioj ĝi adoptis tiun flagon. Ofta kun aliaj pacifikaj insuloj, blua estas la koloro uzita por reprezenti la oceanon kaj la lokon de la nacio ene de ĝi. Dum tio similigas la flagon de Palaŭo kun la Federacio de Mikronezio kaj aliaj najbaraj insularoj, la centra disko sur la flago estas simila al tiu de la flago de Bangladeŝo (kaj ankaŭ al la flago de Japanio), sed en tiu kazo ĝi reprezentas la lunon anstataŭ la suno. La nuna flago estis lanĉita en 1981 kiam Palaŭo iĝis respubliko.
Antaŭe, la flago de Pacifikaj Insuloj estis levita komune kun la falgoj de Unuiĝintaj Nacioj kaj de Usono. La tre simpla dizajno de la flago malpruvas la profundon de signifo atribuita al ĝi. La klarigo por la elekto de koloroj estas fiksiĝinta en la historio de palaŭanoj. La helbluo de la kampo, simbolo de Pacifiko, estas reprezentado de la transiro de eksterlanda regado al aŭtonomio. La ora disko, kiu sidas iomete de centro direkte al la hisflanko, reprezentas la plenlunon. La palaŭanoj konsideras la plenlunon esti la optimuma tempo por homa agado. En tiu tempo de la monato, festadoj, rikoltadoj, semadoj, fiŝkaptado, arb-faligado, kaj la ĉizado de tradiciaj kanuoj estas aranĝitaj. La luno estas simbolo de paco, amo, kaj trankvilo.
Futaranosuke Nagoŝi (名越二荒之助), japana profesoro kiu studas internaciajn rilatojn, faris mencion de verŝajna rilato inter flago de Palaŭo kaj tiu de Japanio. Laŭ lia ideo, la ĉeftemo de la luno estas speco de omaĝo al la Altiĝanta-sunoflago kaj priskribas la simbolon de amikeco inter Palaŭo kaj Japanio.
Ovimbundoj
Kolonia regado
Samtempe kreskis la graveco de la kristanaj eklezioj, aparte de la supre menciita eklezio IECA. Kompare al aliaj partoj de Afriko, la lerneja edukado kaj rego de la portugala lingvo estis pli forte disvastiĝintaj, kaj krome meze de la 20-a jarcento en la tuta angola altebenaĵo ekestis apartaj vilaĝoj por katolikoj, por luteranoj kaj por nekristanoj.
Istmaj Ludoj
Istmaj Ludoj aŭ Istmia (en antikva greka: Ἴσθμια) estis unu el la Tuthelenaj Ludoj de la Antikva Grekio, kaj estis nomigitaj laŭ la Istmo de Korinto, kie ili okazis. Same kiel ĉe la Nemeaj Ludoj, la Istmaj Ludoj okazis kaj la jaron antaŭ kaj la jaron post la Olimpiaj Ludoj (nome la dua kaj kvara jaroj de Olimpiado), dum la Pitiaj Ludoj okazis en la tria jaro de la Olimpiada ciklo.
La Ludoj ŝajne estis originitaj kiel funebraj ludoj por Melikerto (konata ankaŭ kiel Palemon), instituciitaj de Sizifo, legenda fondinto kaj reĝo de Korinto, kiu malkovris la mortintan korpon kaj entombigis ĝin poste en la Istmo. En Romia epoko, Melikerto estis adorita en la regiono.
Ovimbundoj
Kolonia regado
La nombro de ovimbundoj meze de la 20-a jarcento aparte kreskis, kaj tio igis la etnanojn en du rilatoj viktimoj de la kolonia politiko de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj: unuflanke, ĉar la lokaj eŭropanoj en tiuj jardekoj aĉetis grandajn areojn por plantejoj de kafo kaj sisalo, forprenante la grundon de la lokaj ovimbundoj, kaj aliflanke, ĉar la koloniaj regantoj per impostoj devigis la ovimbundojn akcepti dungiĝon por ekhavi eŭropan monon, kaj apenaŭ estis alternativo al malbone salajrata laboro en la kafaj kaj sisalaj plantejoj.
Milito pri ŝtata sendependeco kaj sekvaj evoluoj
Dum la milito kontraŭ la kolonia okupo en Angolo inter la jaroj 1961 kaj 1975 la ovimbundoj kaŝe je granda parto iĝis subtenantoj de la movado UNITA, unu el tri movadoj kiuj armite batalis por sendependiĝo de la lando, kaj kies gvidanto, Jonas Savimbi, estis sametnano. La movado UNITA kaŝe kreis reton da kontakto inter la ovimbundoj, sed aliflanke la koloniaj administrantoj malfaciligis la vivon de la ovimbundoj, devigante multajn anojn de ofte diversreligiaj vilaĝoj kune translokiĝi al pli grandaj "koncentritaj loĝlokoj", bone gardeblaj, sed la vilaĝanoj daŭre devis uzi la ĝisnunajn terkultivajn areojn, bredejojn kaj arbarojn, kaj sekve ĉiutage havis pene longajn vojojn. La malkontento pri tiu arbitra translokigo tre helpis mobiligi la loĝantaron por la movado UNITA. Malplimulto de urbaj ovimbundoj samtempe decidiĝis favore al la konkurenca movado MPLA.
Aliflanke la liberigoj de la kolonia sistemo post la jaro 1962 signifis iugradajn avantaĝojn por la ovimbundoj: ekestis la ebleco profesie sukcesi en la armeo (tamen nur ĝis la rango de subleŭtenanto), lernejaj klasoj en la fina jaro ekskursis parte ĝis Lisbono en Eŭropo, futbalaj teamoj kaj korusoj vojaĝe vidis nekonatajn regionojn kaj la partoprenantoj ampleksigis sian mondkoncepton.
Pro la enlanda milito en Angolo inter la jaroj 1975 kaj 2002 multaj malurbaj ovimbundoj translokiĝis al urboj en aŭ ekster la teritorio de sametnanoj, aparte al la angola ĉefurbo Luando kaj la ĉirkaŭaĵo, al la marbordaj urboj Benguela kaj Lobito, kaj al Lubango en suda Angolo. La du plej gravaj urboj en la historie plejparte de ovimbundoj loĝata teritorio, Huambo kaj Kuito, en la enlanda milito je granda parto detruiĝis, sed intertempe estas rekonstruataj.
Greka-turka milito (1919-1922)
Marte en 1922, aliancanoj proponis batalpaŭzon, sed Kemal timis, ke la grekoj restas en Anatolio. Aŭguste, post ambaŭflankaj preparoj, la turkoj komencis novan atakon la 26-an de aŭgusto, subpremante la grekojn en la batalo de Dumlupınar proksime al Afjon (30-a de aŭgusto, 1922, celebrota kiel Sieĝa tago kaj nacia festotago en Turkio). Iomete poste, la turkoj okupis Smirna-on (9-a de septembro). La urbo forbrulis ĝis la fundo kaj ĉiuj grekoj, kiuj ne povis eskapi, estis masakritaj. Tio signis komencon de la ĝenerala deportado de grekoj el Anatolio.
Turkio havis tiam limojn sude kaj oriente, fortigitajn per kontraktoj, tiel Kemla kuraĝe povis agadi kontraŭ la grekoj. La grekoj evakuis homojn el Trakio, el la insuloj, el Anatolio kaj retiriĝis al la Marica rivero. La restanta greka popolo estis forpelita el Malgranda Azio, tial la grekoj parolas pri "Katastrofo en Malgranda Azio".
Francio, Italio kaj Britio alvokis Mustafa Kemal por kontrakti pri batalpaŭzo en Venecio, sed Mustafa Kemal redemandis pri ebleco kontrakti en Moudania (Mudanja) kun kondiĉo, ke orienta Trakio venas al Turkio. La traktadoj komenciĝis en Mudanja la 3-an de oktobro, unuflanke la turka delegitoj sub gvido de İsmet İnönü, kaj la grekoj aliflanke reprezantitaj far aliancanoj. Kiam la britoj rezistis ĉe problemo de Ĉanak sur la Dardaneloj, Kemal kuraĝigis la britojn efektivigi la kondiĉojn de Kontrakto de Sèvres, sed Lloyd George repaŝis. La batalhalto de Mudanja estis subskribita la 11-an de oktobro en 1922, - enhavante, ke orienta Trakio kaj Bosporo restas sub aliancana okupo, sed grekoj evakuas la regionon. La batalhalto startis la 15-an de oktobro, unu tagon post la greka subskribo.
Dum la traktato de Lausanne (julio 1923) – kiu finis la Greka-Turkan militon - la retiriĝo de Grekio for de Anatolio kaj orinta Trakio estis fiksita. Por kompensi la damaĝojn de la greka okupado en okcidenta Anatolio, Karaagac (ĉe Edirne) estis transdonita al Trukio (artikolo 59). Por certigi la postan pacon, Grekio reduktis sian armean ĉeeston sur la Egeaj insuloj, simile kiel Turkio en la markoloj. Plie, Italio ricevis la Dodekanezajn insulojn, akiritajn en 1912.
Gabriel Delmas
Gabriel DELMAS (naskiĝis la en Bordeaux) estis franca direktoro de presejo.
Greka-turka milito (1919-1922)
Tiu popolŝanĝo tuŝis ankaŭ la lokojn, kie jam ekde la antikva epoko vivis grekoj kiel en Ionia kaj Pontus. La grekoj rigardas tiujn eventojn kiel holokaŭston aŭ genocidon, ĉar mortis multaj miloj dum la eskapo.
Alia rezulto de la kontrakto estis la politika reakcio en Grekio. Oficiroj abdikigis la reĝon; kvin komandantoj fariĝis "propekaj kaproj" kaj estis ekzekutitaj.
Rezulte de la milito ambaŭ landoj iĝis etne homogenaj: tio malebligis estontajn konfliktojn. Tio finis la grekajn sonĝojn pri granda Grekio kun ĉefurbo en Konstantinopolo kaj ebligis okupiĝon pri la hejmaj problemoj.
Oficina kumino
La oficina kumino (Cuminum cyminum) estas specio de kumino kultivata en la mediteraneaj kaj subtropikaj regionoj por tre aromaj fruktoj uzataj, same kiel karvio, por farmaciaĵoj kaj por aromigi fromaĝojn, panon, brandon, ktp.
2473 Heyerdahl
2473 Heyerdahl estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Oficina kumino
En la kuirarto uzatas la semoj (fakte, malgrandaj fruktoj) de la planto. Kumino fajnigas ĉefe grasajn viandaĵojn, supojn, panojn, keksojn, brasikon, ruĝan beton, fromaĝon kaj likvorojn.
2473 Heyerdahl
Nomo
Ĝia nomo honoras la norvegan antropologon Thor Heyerdahl (1914 — 2002).
Oficina kumino
Kuminosemoj (maĉataj aŭ en tizano) subtenas la digeston, freŝigas la spiron kaj efikas kontraŭ flatulenco.
Vidu ankaŭ
Kultivata nigelo
Raismes (stacidomo)
Raismes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Raismes, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Douai - Blanc-Misseron (262000).
Ingaí
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Lavras. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Pamlény
Pamlény [pemlEnj] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó. La loknomo ne havas sencon hungare.
Situo
Pemlény situas sur deklivoj, fine de sakovojo. Encs troviĝas 30, Szikszó 42, Miskolc 65, Budapeŝto 230 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1299 laŭ tiama ortografio "Pomlyn". En Pamlény migra poŝto servas.
Ágnes Horváth
Ágnes Horváth [Agneŝ horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Ágnes estas hungara politikisto, ministro, kuracisto. Ágnes Horváth  naskiĝis la  1973 en Budapeŝto.
Biografio
Ágnes Horváth akiris diplomon en Universitato Semmelweis en 1997, dum kaj post lernado ŝi laboris en instituto kaj aliaj firmaoj (do ŝi ne kuracadis). Inter 1998-2001 ŝi plulernis en Ekonomia kaj Ŝtatadministra Universitato. En la jaro 2006 ŝi estis nomumita subministro pri sano, en la sekva jaro ministro pri sano en Dua Kabineto Gyurcsány. En 2008 ŝi plene forlasis la politikon. Ŝia rapida kariero en la politiko donis riĉajn temojn al la figazetoj.
Toleremo
Toleremo devenas de la latina verbo: tolerare, kiu signifas "elteni" silente suferi  indulgi, sed ankaŭ "allasi" aŭ "akcepti". Laŭ PIV "tolero" estas ago de iu, kiu toleras, kaj ankaŭ la rezulto de tiu ago; kompreneble toleras plej ofte tiu, kiu toleremas kaj inverse. Toleremo estus inklino allasi ĉe la aliaj pens- aŭ agmanierojn, kiujn oni ne uzas aŭ aprobas mem, kiel religia toleremo, politika toleremo, ktp.
Tiu, kiu kutime ne toleras estas netolerema kaj, se faras tion sisteme kaj troe, estas maltolerema. Do, maltoleremo estas la plej alta grado de netoleremo. En ŝtata kaj socia privata juroj estas difinebla la tolero sub la absolutismo, diktatoreco, hegemonio, tiraneco, imperiismo. militarismo - en religioj estas vaste konata la dogmismo
Proverbo
Ekzistas proverboj pri toleremo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Unu mondo
Unu mondo estas esprimo, kiu atentigas, kun diversspeca emfazo, pri la unueco de la homaro, pri tutmondiĝo aŭ pri la unikeco de nia planedo.
Toleremo
Vidu ankaŭ
Rael pri toleremo
Unu mondo
Nova signifo: de "tria mondo" al "unu mondo"
300px|thumb|La tri mondoj dum la [[Malvarma Milito:
]]
Tiel estiĝis, precipe en la germanlingvaj landoj, "unumondaj vendejoj", "unumondaj laborgrupoj", "unumondaj forumoj" ktp. Tiu nova signifo de "unu mondo" certagrade penetris ankaŭ en aliajn lingvojn, ekzemple la anglan.
Mileto
Mileto estas
Unu mondo
Nova signifo: de "tria mondo" al "unu mondo"
Bazaj principoj de unumonda agado estas justa komerco, "helpo al sinhelpo" kaj ekologia vivmaniero. Konformas kun ĝi ankaŭ la devizo "pensu tutmonde, agu loke" de la Agendo 21.
Surbaze de la nova signifo, la esperantista partio UNU MONDO elektis sian nomon.
Pomeroy (Vaŝingtonio)
Pomeroy estas urbo en Kantono Garfield, Vaŝingtonio, Usono. Pomeroy estas la administra sidejo de la kantono. En 2010 la loĝantaro estis homoj laŭ la usona censo, t.e. malkresko de 6,5% depost 2000.
(68350) 2001 MK3
(68350) 2001 MK3 estas tre malgranda, hela terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido.
Pomeroy (Vaŝingtonio)
Geografio
Pomeroy situas ĉe 46°28´24´´ N, 117°35´53´´ W.
Laŭ la Usona Buroo de la Censo, la urbo kovras areon de 4,6 km², tute seka tero.
(68350) 2001 MK3
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito pasas inter tiuj de la Tero kaj de Marso, ĝia suprenira nodo situiĝas proksimume egaldistance de ambaŭ orbitoj. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima kaj de Marso kaj de la Tero.