cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(101496) 1998 XM3
(101496) 1998 XM3 estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,123916 astronomia unuo, tie estas 18,538 milionoj da km.
Aĥondroplazio
La kutima staturo de personoj kun akondroplazio estas de 131 centimetroj ĉe viroj kaj de 123 centimetroj ĉe virinoj; sed, la staturo povas esti tiom malalta kiom 62,8 cm.
Universitato de Kaboverdo
Organizo
La Universitato de Kaboverdo estis kreita de dekreto-leĝo 53/2006 el 20 novembro 2006 de kombino de tri altlernejoj:
En 2007, kvara lernejo oficiale aliĝita al la aliaj: INIDA (Instituto Nacionai de Investigação e Desenvolvimento Agrário) en São Jorge dos Órgãos.
Universitato de Nĝameno
La Universitato de N'Djamena (جامعة انجامينا, Université de N'Djamena, akronime UNDT) estas la eminenta institucio de plialta edukado en Nĝameno, Ĉado. Ĝi estis kreita en 1971 kiel la Universitato de Ĉadio kaj estis renomita "Universitaton de N'Djamena" en 1994.
Universitato de Kaboverdo
Fakultatoj kaj lernejoj
La Universitato de Kaboverdo havas la sekvantajn fakultatojn kaj lernejojn:
Universitato de Nĝameno
Proksimume 6,000 studentoj sekvas trijaran programon kondukantan al bakalaŭro.
Fargues-Saint-Hilaire
- jen france, okcitane respektive gaskone Fargas aŭ je plena nomo Fargas Sent Ilari - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Kartuzia kato
Kartuzia kato, nomita ankaŭ kato chartreux, estas raso de hejma kato konsiderita origina el Francio. Tiu kato karakteriziĝas per la kupreca aŭ oranĝa koloro de ties okuloj kaj pro sia blueca haŭto. Ties vizaĝa mieno estas similaj al rideto. La disvolvigo de la kartuziaj estas malrapida: ili postulas pli ol unu jaro por maturiĝo.
Fakte la raso estas origina el Turkio kaj Irano, sed estis alporita en Francion dum la Krucmilitoj. En la 1930-aj jaroj, la fratinoj Léger disvolvigis kaj plibonigis la rason. Ĝi estis agnoskita kiel tio en 1939, sed ili estis sur la rando de la formorto post la Dua Mondmilito, sed la disvolvigo de kriterioj de selektado tre precizaj en la 1980-aj jaroj kondukis al la rekuperado de la dekomenca raso. Populara en Francio, la chartreux estis priskribita en poemo de Joachim du Bellay. Ekde tiam multaj personoj ekakiris kartuziajn katojn, inter kiuj Colette kaj Charles de Gaulle.
La kartuzia havas tre klaran prezenton de seksa duformismo. La masklo estas meza aŭ granda, kun ampleksa brusto. La korpo de la plenkreska kartuzia estas muskolhava kaj fortika de mezgrandaj proporcioj, tre fleksebla kaj facil-mova. La kolo estas fortika, dika kaj mallonga, tre muskolhava (tio speciale certas ĉe la masklo kiu, en matureco, jam preskaŭ ne havas kolon). La ŝultroj estas mallarĝaj, la brusto profunda kaj malantaŭeca. La gamboj havas fortajn ostojn kaj muskolojn, sed ŝajnas maldikaj kompare kun la cetero de la korpo. La piedoj estas rondoformaj kaj la kusenetoj estas bluec-grizaj. La ino estas pli malgranda, pli mallarĝa en la brusto kaj malpli rondoforma, sed devus esti ankoraŭ fortika, kvankam la proporcioj estas samaj por ambaŭ seksoj. Ĝenerale, la gamboj kaj la vosto estas mezgrandaj.
Ektrodaktilio
Ektrodaktilio estas ekstrema ekzemplo de oligodaktilio, kiu konsistas en foresto de unu aŭ pliaj centraj fingroj de mano aŭ piedo. La manoj kaj piedoj de personoj kun ektrodaktilio estas ofte priskribita kiel "krifeca" kaj povas inkludi nur la dikfingron kaj unu fingron (kutime la etfingro, ringofingro aŭ sindaktilio de ambaŭ) kun similaj nenormalecoj de la piedoj.
La fingroj en la bordoj de la mano povas esti sindaktiliaj, kaj unu aŭ pliaj fingroj povas manki. Ĝenerale, la dikfingro, la ringofingro kaj la etfingro estas la malplej tuŝitaj partoj de la mano. La proporcio de ektrodaktiliaj manoj varias el 1 en 90 000 ĝis 1 en 10 000 naskoj depende de la uzita klasigo. Tiuj kriplaj manoj povas aperi unuflanka aŭ duflanka, kaj povas aperi izole aŭ asocia kun sindromo.
Le Pian-Médoc
- jen france, okcitane respektive gaskone Lo Pian - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ira Brown
Ira BROWN estas japana korbopilkisto. Lia korpoalto estas 1.93 m. Li naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1982 en Corsicana. Li partoprenis en la somera Olimpiko 2020.
Sofi Oksanen
Sofi-Elina OKSANEN (naskiĝinta 7-a de januaro 1977 en Jyväskylä) estas finna verkisto. Ŝi skribis kun alia ses romanojn kaj kvar teatraĵojn. Ŝia unua romano aperis en 2003. Ŝi estas konata speciale pri sia romano Puhdistus. El tio ŝi ricevis Premion Finlandian, literaturan premion de Nordia Konsilantaro kaj aliajn premiojn. Ŝi skribis ankaŭ eseojn kun alie en Helsingin Sanomat kaj Aamulehti. Ŝiaj verkoj estas tradukita al pli ol 40 lingvoj. Ŝi ankaŭ faris 3 operojn. Ŝi kreskis en Jyväskylä en Halssila. Ŝia patrino estas estona. Sofi Oksanen estas duseksa. Oksanen rakontis, ke ŝi estas volonte seninfana. Ekde 2011 ŝia edzo estas Juha Korhonen. Oksanen estas feministo. Oksanen fondis propran eldonejon en 2011. Antaŭe granda finna eldonejo WSOY eldonis librojn de Oksanen, sed fariĝis disputo inter WSOY kaj ŝi, kaj do WSOY anoncis, ke ĝi ne plu eldonos ŝiajn librojn. Sofi Oksanen loĝas nuntempe en Helsinko.
Hans Otto Roth
Hans Otto ROTH (naskiĝinta la en Sighișoara, mortinta en la  en Bukareŝto-Ghencea) estis juristo kaj politikisto rumanuja. Li apartenis al la malplimulto de la transilvaniaj saksoj.
Vivo kaj atingoj
Hans Otto Roth estis la filo de la advokato Karl Roth; lia avo Karl Roth estis ĉefa oficialulo en Sighișoara (Stadthann). Post la frekvento de la bazlernejo surloka kaj de la Monta lernejo (inter 1900 kaj 1908) li studis inter 1908 kaj 1912 jursciencojn en Budapeŝto, Vieno, Berlino kaj Zuriko. En aprilo 1913 li doktoriĝis en Budapeŝto. En la lasta gimnazia jaro li estis estro de la chlamys-portantoj (Rex chlamydatorum), t.e. de la lernantara memorganizo enlerneja Coetus. Inter 1910 kaj 1912 li prezidantis la Ligon de saksaj altlernejanoj. Post doktorecakiro li laboris en 1915 en budapeŝta advokatejo antaŭ ol soldati ĝis 1917. La reston de la milito li redaktistis ĉe "Siebenbürgisch-Deutsches Tageblatt" en Sibiu.
Roth komencis la politikistan karieron post la unuiĝo de Transilvanio kun Rumanio. Estante advokato kaj sekretario de la Centra komitato respektive de la Germana popolkonsilio por Transilvanio li reklamis politikan integrigon de la germanlingvanoj en la novajn politikajn strukturojn. En januaro 1919 li estis unu el la ĉefaj parolantoj dum la Popoltago en Mediaș kaj membro de la Delegacio de la saksa popolo alportonte al la reĝo kaj la registaro en Bukareŝto la Unuiĝdeklaro de Mediaș. Estante ano de la gvida komisiono kvinopula de la Germana-saksa nacia konsilio por Transilvanio li preparis la tagordaron de la Kvara saksa tago en novembro 1919 en sia naskiĝurbo. Por tio li verkis novan Saksan popolstatuton. La saman jaron li elektitis deputito de la parlamento rumania al kiu li membris ĝis 1938. Pro sia longjara parlamentaneco li iĝis senatoro ĝuante renomon grandan kaj inter germanoj kaj inter rumanoj. Jam en 1922 li gvidis la germanlingvan frankcion Deutsche Partei en la parlamento bukareŝta.
Kontraŭe al Rudolf Brandsch, kiu engaĝiĝis por unio kun la Nacia liberala partio (Partidul Național Liberal) de la transilvaniaj rumunoj por realigo de deziroj de la germanlingva etno, Roth pensis ke la germanlingvanoj ne dependiĝu de ununura partio. Ili ĉiam denove strebu kunlabori kun la diversaj registaroj en la rumania ĉefurbo. La pozicio de Roth venkis asekurante al la germanlingva malplimulto aŭtomate certan kvanton da sidoj parlamentaj kaj pronan akcepton de kelkaj postuloj. Tamen multo ne plenumitis; ofte la registaroj tuj post potencakiro ne respektis antaŭe donitajn promesojn kaj koncedojn. Malplimulto-protekto ne estis ilia ĉefa zorgo. Tamen la permeso de la germana lingvo en lernejoj, preĝejoj kaj societoj konsideratis bonaĵo permesonte evoluon relative fruktodonan.
Inter 1921 kaj 1923 Roth prezidantis ĉe Germana teatrosocieto, inter 1928 kaj 1932 ĉe Sibia ĝenerala ŝparkaso, inter 1938 kaj 1942 (vice) ĉe Transilvania elektra societo inter 1939–1941 ĉe la administradkonsilio de la Sibia elektra centralo, inter 1939 kaj 1942 ĉe la adminstradkonsilio de la eldonejo Siebenbürgisch-Deutscher Verlag (kie aperis la taggazeto "Siebenbürgerisch-Deutsches Tageblatt"). Krome Roth ankaŭ eklezie aktivis: en 1927 li estis ĉefa advokato ĝia, inter 1926 kaj 1932 ano de la landa konsistorio kaj inter 1932 kaj 1949 landa eklezikuratoro de la Evangelia eklezio de Aŭgsburga konfeso en Rumanio. Inter 1935 kaj 1948 li advokatis en Bukareŝto. Inter 1931 kaj 1934 li ĉefis ĉe la Ligo de germanaj malplimultoj en Eŭropo. Tiufunkcie li protestis la 15-an de junio 1933 dum aŭdienco ĉe Adolf Hitler kontraŭ la persekuto de germanaj judoj atentigante profete pri damaĝo estonta por germanlingvaj malplimultoj en tuta Eŭropo.
Roth kun ĉagreno kaj naŭzo vidis la kreskantan influon de la nazia movado Erneuerungsbewegung en Rumanio sub la gvido de Fritz Fabritius. Estante sur la kulmino politikista Roth skribis en la 11.9.1939, dekon da tagoj post la eksplodo de la Dua mondmilito en la ĵurnalo Siebenbürgisch-Deutsches Tageblatt pri la devo de la germanlingvanoj en Rumanoj esti kaj germanoj kaj fidelaj anoj de la rumania ŝtato, ankaŭ por plenumi rolon peradan interpopolan.
En la 4.7.1940 Roth iĝu ministro por malplimultoj en la kabineto de Ion Gigurtu, pri kio li rezignis. En interparolo la 8-an de septembro 1940 la nova registarestro Ion Antonescu petis lian ekdeĵoron kiel ministro pri justico. Post malobeo de Roth proponitis la ministreco pri edukado; fine Roth, kiu denove hezitis, havis eĉ la rajton mem decidi la taŭgan ministerion. Vere, post 1938 ekde la diktaturo de reĝo Karlo la 2-a Roth ne plu gravis.
En la 23.11.1940 Rumanio iĝis aliano de Nazia Germanio milite. Tri tagojn antaŭe agnoskitis la Germana etno sub gvido de la nova nazia organizo NSDAP der Deutschen Volksgruppe in Rumänien kiel oficiala societo. Ĝi laboru por la bono kaj la firmigo de la enetna vivo kaj starigu la ĉi-koncerne devigajn leĝojn. Komandanto ĝia iĝis Andreas Schmidt. Schmidt nomis Roth aĉan kritikanton kaj dissplitiganton frenezan. En parolado farita la 28-an de septembro 1943 Schmidt bedaŭris la nekomprenon de la nacisocialisma revolucio fare de Roth malpermesante pluan oficialan etnokoncernan laboron al li. En la citita parolado Schmidt nomis la filon de Hans Otto, Herbert Roth pro ties malvolo ekaniĝi ĉe la armeo rumania por iĝi ano de SS malbravulo kaj perfidulo. Pro tiu ĉi ofendo kaj la patro kaj la filo petis sinjoron Schmidt je duelado; kiel sekundantoj du generaloj rumaniaj el la germana malplimulto transdonis la inviton al Schmidt. Sed tiu ĉi timema viro rifuzis la satisfakcion. Sekve Roth startigis proceson priofendan, kiu finiĝis post la fino de la milito per monpuno kontraŭ la akuzito Schmidt kiu intertempe loĝis en nekonata loko.
Post la Ŝtatrenverso en Rumanio de 1944 kaj la tuje sekvanta rumania ekmaliancano de Germanujo Roth strebis, kune kun aliaj iamaj kunparlamentanoj, transpreni la gvidon de la germanlingvanojn en Rumanio. Li postulegis per konvinkaj vortoj la fidelecon de ĉiuj al la ŝtato rumania. Liaj klopodoj haltigi la kontraŭleĝan deportacion de germanoj je punlaboro en Sovetion ekde januaro 1945 fiaskis. Sekve malpermesitis ĉiuj germanaj organizajoj kaj komunismo ekregis en la lando. Sub la diktaturo de la Rumana Komunista Partio la (laŭdiraj) malnovaj elitoj forigotis kaj politikaj kontraŭuloj senproprietigitis, deportitis aŭ eĉ murditis. Ankaŭ Roth deklaritis malamiko de la popolo kaj arestitis la unuan fojon en printempo 1948 kun sekva internigo en la bukareŝta ministerio pri internaj aferoj por la daŭro de ok semajnoj; konekso estis al proceso kontraŭ sibia ŝparkaso pro laŭdira devizodelikto. En 1952 sekvis la nova malliberiĝo fare de la sekreta servo Securitate. Unu jaron poste Roth mortis en internigejo por politike malŝatitaj personoj en Ghencea pro malbonaj enkarceraj kondiĉoj. Li postlasis du infanojn, Maria Luise kaj Herbert Roth, kaj la vidvinon Paula Roth (fraŭline Copony). La familio pri la morto ne informitis.
Roth havis kontaktojn kun kelkaj elstaraj rezistantoj germanaj kontraŭnaziaj. Inter liaj amikoj kaj konatuloj nombriĝis Hans Bernd von Haeften de la germana ambasado en Bukareŝto, Ulrich von Hassell kaj Carl Friedrich Goerdeler; ili ĉiuj ekzekutitis post la malsukcesa atenco de la 20-a de julio 1944 kontraŭ Hitler. Corneliu Coposu memoris pri la momento de la morto de Roth estante apud li en koncentreja barako. En la 1.1.2003, okaze de la datreveno 50-a mortotaga la deputito kaj eksa estro de DFDR Eberhard-Wolfgang Wittstock faris memorigprelegon pri Roth parlamente.
Listo de fervojaj stacioj en Svislando
La jena listo enhavas la stacidomojn, staciojn kaj haltejojn de fervojoj en Svislando.
La Svisaj Federaciaj Fervojoj havas nuntempe iom pli ol 600 staciojn, sen kalkuli haltejojn. La etŝpuraj privataj fervojoj kutime havas pli densan reton de haltejoj. Entute, tio sumas preskaŭ al du mil stacioj kaj haltejoj inkluzivitaj en ĉi tiu listo.
Tradicie, la Svisaj Federaciaj Fervojoj distingis inter Bahnhof (stacidomo, gare) kaj stacioj surbaze de la grandeco kaj graveco, kiuj plejofte rilatas al la kvanto de laborantoj. Hodiaŭ, la malsamecoj inter la du terminoj pli kaj pli malklariĝas, precipe el la vidpunkto de la pasaĝero. La plej multaj el la stacioj estas senpilotaj hodiaŭ, ĉar multaj el la gvidejoj estas kontrolataj demalproksime en centra loko dank'al aŭtomatigata administrado. Neniu distingo ekzistas inter stacioj kaj haltejoj en la sekva listo, ĉar ĉi tiuj informoj ne kutimas aperi en la sciigoj kaj fariĝis plejparte sensencaj.
Courtonne-les-Deux-Églises
Courtonne-les-Deux-Églises estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Courtonnais.
Poŝtmuzeo de Vaduzo
Poŝtmuzeo de la Princlando Liĥtenŝtejno (Postmuseum des Fürstentums Liechtenstein) elmontras dokumentojn pri filatelo kaj poŝta historio de la Princlando Liĥtenŝtejno. La muzeo partas de Liĥtensthejna Landa Muzeo. Ĝi troviĝas en la kerno de Vaduzo en la t.n. Engländerbau, la unua konstruaĵo en Liĥtenŝtejno laŭ ŝtalframskeleta konstrumaniero.
Historio kaj ekspozicio
La muzeo fonditis en la 1930-a jaro por kolekti la poŝtmarkeldonojn kaj aliajn gravajn dokumentojn filatelajn-poŝthistoriajn kaj montri la tuton al la publiko. Inaŭguro estis en la jaro 1936-a. Post gastado diversloke ĝi estas ekde 2002 en la nuna loko. Fokuso estas pri ekde 1912 eldonitaj liĥtenŝtejnaj poŝtmarkoj, iliaj skizoj, provpresitaĵoj kaj gravurplatoj, pri poŝtdokumentoj kaj historiaj iloj de poŝtistoj. Krom daŭraj elmontradoj spekteblas ĉiam denove specialaj aranĝoj. Engaĝiĝis pri la muzearanĝo Hermann E. Sieger.
Courtonne-la-Meurdrac
Courtonne-la-Meurdrac estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Oligodaktilio
Oligodaktilio (el la antikva greka oligos signife "malmultaj" kaj δάκτυλος daktylos signife "fingro") estas la ekzisto de malpli ol kvin fingroj en mano aŭ piedo.
Ĝi estas tre ofte erare nomata hipodaktilio, sed la grekaj prefiksoj hipo- kaj hiper- estas uzataj por senĉesaj skaloj (ekz. en hipoglikemio kaj hipotermio). Tio estas male al interrompitaj aŭ kalkuleblaj skaloj, kie oligo- kaj poli- estu uzataj (ekz. en oligarkio kaj poligamio). Oligodaktilio estas tiel la malo de polidaktilio. Tre rara, tiu misordo kutime havas genetikan aŭ familian kaŭzon.
Oligodaktilio estas foje signo aŭ simptomo de kelkaj sindromoj kiel la sindromo de Poland kaj la sindromo de Weyer Ulnar Ray. Ĝi estas tipo de dismelio.
Ektrodaktilio estas ekstrema ekzemplo de oligodaktilio, kiu konsistas en foresto de unu aŭ pliaj centraj fingroj de mano aŭ piedo. La manoj kaj piedoj de personoj kun ektrodaktilio estas ofte priskribita kiel "krifeca" kaj povas inkludi nur la dikfingron kaj unu fingron (kutime la etfingro, ringofingro aŭ sindaktilio de ambaŭ) kun similaj nenormalecoj de la piedoj.
Personoj kun oligodaktilio ofte havas normalan uzadon de la ceteraj fingroj kaj bone adaptiĝas al sia kondiĉo. Ili ne estas malhelpitaj en siaj ĉiutagaj agadoj. Eĉ tiujn kun la plej ekstremaj formoj povas fari taskojn kiuj postulas fajnan kontrolon, kiel skribado ŝufarado same kiel labori kiel taksiisto.
Elfrida Andrée
Elfrida Andrée (la 19an de februaro 1841 – la 11an de januaro 1929), estis sveda orgenisto, komponisto kaj dirigento kaj la granda pioniro kiu rompis multajn barojn kiuj limigis la muzikajn agadojn de virinoj en Svedio.
(101554) 1999 AL4
(101554) 1999 AL4 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,337956 astronomia unuo, tie estas 50,557 milionoj da km.
Elfrida Andrée
Interalie ŝi estis la fratino de sveda opera kantistino-sopranulino Fredrika Stenhammar.
Vivo
Andre naskiĝis en Visby. Ŝi estis filino de progresema kuracisto kiu apogis sian filinon per leteraj kaj personaj diskutoj kun deputitoj por ŝanĝi la leĝon kiu malpermesis al virinoj profesie labori kiel orgenisto.
Je sia 16 jaraĝo ŝi diplomiĝis kiel orgenisto ĉe la Reĝa Sveda Akademio de Muziko. Tiel ŝi fariĝis la unua virino en Svedio kiu ricevis tian diplomon. Ŝi devis lerni kiel ekstermura studento, ĉar ne estis permesata al virinoj la eniro al la Akademio. Post la diplomiĝo ŝi devis batali dek jarojn por unue atingi ŝanĝon en la restrikta leĝo, kaj poste ankoraŭ kontraŭstari la sociajn konvenciojn por efektive ricevi nomumon kiel orgenisto de Katedralo.
Dume ŝi studis komponadon sub Ludvig Norman kaj Niels Gade, kaj sukcesis en la lukto por aliaj rajtoj: ŝi helpis realigi alian leĝan ŝanĝon per kiu virinoj povu esti dungitaj kiel telegrafistoj. Elfrida Andrée iĝis la unua sveda virino telegrafisto (1863), malfermante labormerkaton kiu baldaŭ iĝis populara postulo de virinoj en Svedio.
Ŝiaj klopodoj por akiri lokon en tia vira mondo sekvis diversmaniere: pri la premiero de sia Unua Simfonio ĉe la Hammars Teatro de Stokholmo, ŝi skribis en sia taglibro, ke la muzikistoj “intence malĝuste ludis”… Ŝi kaj ŝia fratino retiriĝis de la teatro kiam la lasta movado komenciĝis, ĉar la violonoj iris malantaŭ la orkestro. La kritikistoj estis speciale akraj pri la verko.
Konvinkita de sia patro, Elfrida Andrée aŭdoprovis kune kun 7 viroj por la posteno de orgenisto en la Katedralo de Göthenberg (1867). Kontraŭ siaj atendoj kaj esperoj ŝi estis unuanime akceptata de la ĵurio. Tiel ŝi fariĝis la unua virino orgenisto de katedralo en la tuta Eŭropo, posteno kiun ŝi konservis dum sia vivo.
Kiel katedrala orgenisto Elfrida Andrée organizis serion de popularaj koncertoj prezentante proksimume 800 programojn en kiuj ŝi inkludis kelkajn el siaj simfonioj. Tiel ŝi establis sian reputacion kiel la unua sveda virino kiu dirigentis simfonian orkestron, kaj kiu verkis orgensimfoniojn daŭre prezentataj ĝis nun. En konsidero de ŝiaj atingoj, ŝi estis elektita membro de la Sveda Akademio de Muziko (1879).
Por la malfermo de la Reĝa Operejo en Stokholmo organiziĝis opera konkurso, al kiu Elfrida Andrée prezentiĝis kun opero nomita Fritiof's Saga (1898) verkita kune kun la dramistino Selma Lagerlöf. Malgraŭ ke ili ne atingis la premion, Elfrida poste eltiris de la opero du orkestrajn suitojn kiuj iĝis ŝiaj plej konataj verkoj. Ŝi ankaŭ komponis tri simfoniojn por orkestro kaj du por orgeno, plurajn signifajn ĉambrajn komponaĵojn, same kiel pecojn por orgeno kaj piano, korusajn mesojn en la sveda, kantatojn, kaj kanzonojn.
La opozicio al virinoj kiel muzikistoj kaj komponistoj kreskis en la 1880-aj jaroj, tamen, kaj paradokse, al la pionira vojo de Elfrida aliĝis aliaj svedaj virinoj kiuj ankaŭ komencis muzike brili, nome Laura Netzel (V. en M.173), Valborg Aulin (1860-1928) kaj Helena Munktell (1852-1919), kiuj sekvis ŝiajn paŝojn.
Laŭ Dave Lewis, post jarcento de forgeso, la muziko de Elfrida Andrée reaperis en Svedio, ĉar “ĝi estas teknike solida kaj iom pli esprimplena ol la muziko de siaj svedaj samtempuloj."
Porfirio (malsano)
La porfirioj estas heterogena grupo de metabolaj malsanoj, ĝenerale heredaj, okazigitaj per manko de la enzimoj kiuj intervenas en la biosintezo de la grupo hemo (komponanto de la hemoglobino, esenca parto de la eritrocitoj).
La ĉefaj produktantoj de porfirinoj de la organismo estas la hepato kaj la osta medolo. En tiu, oni sintezigas grandajn kvantojn de grupo hemo por produkti sufiĉan hemoglobinon, substanco necesa por la transporto de oksigeno. En la hepato, la hemo estas uzata por formi aliajn substancojn kiuj fundamente utilas por sentoksigi.
La termino devenas de la greka πορφύρα, porphura, signife "purpura pigmento". Estas probable ke la nomo estis referenco al la koloraro kiu akiras kelkajn korpajn likvojn dum atako. Kvankam la origina priskribo estas atribuita al Hipokrato, la klarigo biokemia de la malsano estis farita de Felix Hoppe-Seyler en 1874, kaj la kronikaj porfirioj estis priskribitaj de la nederlanda kuracisto B.J. Stokvis en 1889.
Hermann E. Sieger
Hermann Ernst SIEGER (naskiĝinta en Cannstatt, mortinta la  en Göppingen) estis germana komercisto per poŝtmarkoj kaj eldonisto.
Vivo
Jam en 1919 Sieger ekspedis aĵojn transportotajn de zepelino LZ 120 Bodensee. En la aĝo de 20 jaroj li fondis en la 16.12.1922 firmaon en Lorch (Virtembergo). Ankoraŭ la saman jarojn li kreis Sieger-premion. En 1930 li eldonis zepelin-poŝtkatalogon titolita Sieger-Katalog. Kiam li aĝis 35 jarojn Paragvajo nomumis honora konsulo. Li estis kuratoro de la kolektoj de Poŝtmuzeo de Vaduzo kaj filatela konsilisto por Zeppelin A.K
En 1954 transprenis lia filo Hermann Walter Sieger la entreprenon. en 1971 li troviĝis inter la iniciantoj de filatela reklamad-ago kiu poste konatiĝis sub la nomo Poŝtmarka skandalo pri Apollo 15. En 1975 ekposteulis la nepo Günter Hermann Sieger.
Sieger estis 1932 fondomembro de la loka filio de NSDAP en Lorch kiun li estris. En la 6.6.2005 aperisi okaze de la datreveno 75-a de la poŝtmuzefondiĝo en Liĥtenŝtejno poŝtmarko (Mchel-katalogo nr. 1380) kun portreto de li por honori lian rolon en la aranĝo de la poŝtmuzekolektoj.
János Makróczy
János Makróczy [jAnoŝ makrOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Makróczy János estis hungara aktoro. Laŭ alia informo lia naskiĝvilaĝo estis Rihnó.
János Makróczy naskiĝis la en Kluknó (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Kluknava en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Makróczy maturiĝis en premonstrata gimnazio en Kassa, poste li aktoriĝis en Torna en 1874. En la jaroj 1880 kaj 1881 li kantis en koruso de Népszínház, poste li estis membroj ekzemple de migraj teatraj kompanioj de Vince Nagy, respektive Gerő Aradi. Lia piedo rompiĝis en 1887, tial poste li estis teatra kasisto. Ekde 1896 li apartenis al Gaja Teatro, kie post du jaroj estis ĉefkasisto. Li verkis teatraĵojn. Lia edzino naskis filon en 1880.
Courvaudon
Courvaudon estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Cresseveuille
Cresseveuille estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Courvaudon
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Courvaudonais.
Isle-Saint-Georges
- jen france, okcitane respektive gaskone L'Isla Sent Jòrgi, historie ankaŭ L'Isla d'Aruan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Toponimo
La nomo de la komunumo originas de la latina substantivo insula (aperante en la malnova francan lingvon kiel Isle) kun la signifo «insulo», kaj de Sankta Georgo kiu simboligas la venkon de la kristana fido kontraŭ satano.
Ratchet & Clank (filmo)
Ratchet & Clank estas komputil-animacia sciencfikcia komedia filmo de 2016 produktita fare de Rainmaker Entertainment kaj distribuita de Gramercy Pictures, surbaze de videoludserio de la sama nomo de Insomniac Games. La filmo estis reĝisorita fare de Kevin Munroe, kunreĝisorita fare de Jericca Cleland, kaj ĉefroligita de la voĉoj de Paul Giamatti, John Goodman, Bella Thorne, Rosario Dawson kaj Sylvester Stallone. James Arnold Taylor kaj David Kaye ripetas siajn rolojn kiel la titularaj roluloj kune kun Jim Ward kaj Armin Shimerman.
Intrigo
En la Solana Galaksio, prezidanto Drek kaj liaj homoj, la Blarg, ĉie malmuntas multoblajn planedojn por eltiri dezirindan materialon por la konstruado de artefarita planedo, New Quartu. La Blarg bezonas tiun novan mondon ĉar ilia hejmo, Quartu, fariĝis neloĝebla pro poluo. La detruo altiras la atenton de la packonservaj Galactic Rangers. En fabriko kiu produktas la militrotojn de Drek sur Quartu, difektita roboto estas produktita pro senkurentiĝo, kaj flugas al Kerwan por informi la gardistojn de la plano de Drek. Pafita, li renkontas junan lombaks-kosmoŝip-mekanikiston nomitan Ratchet sur la planedo Veldin. Ratchet nomas lin Clank, kaj la du flugas al Kerwan, kie ili savas la gardistojn de la armeo de Drek de militrotoj. Iliaj agoj akiras kaj Ratchet kaj Clank grandegan popularecon, kiu premas la komandanton de la gardistoj, kapitano Qwark, nomi ilin honoraj gardistoj.
Georgia Ŝtata Universitato
Georgia Ŝtata Universitato (Georgia State University; Georgia State, simple State aŭ akronime GSU) estas publika esplora universitato en Atlanta, Georgio. Fondita en 1913, ĝi estas unu el la kvar esploraj universitatoj de la Universitata Sistemo de Georgio. Ĝi estas ankaŭ la plej granda institucio de supera edukado laŭ aliĝeco bazita en Georgio kaj unu el la plej granda en la nacio kun studenta aliĝeco de ĉirkaŭ 52,000, inkluzive proksimume 33,000 studentajn kaj diplomitajn studentojn ĉe la ĉefa kampuso urbocentre.
Ratchet & Clank (filmo)
Intrigo
La gardistoj atakas la Deplanedigilon denove, sed Qwark kaptas kaj batalas kontraŭ Ratchet kaj Clank. Ratchet petegas Qwark ĉesi, igante Qwark ekkompreni ke li estis uzita, kaj la triopo alfrontas Nefarious. Nefarious pafas la laseron, sed la gardistoj movas ĝin de celo de Umbris kaj direkte al New Quartu, forviŝante Drek kaj la Blarg kiam la efiko eluziĝas de ili. Nefarious provas diserigi Qwark per sia persona armilo, la RYNO, sed estas maldaŭrigita fuŝkontakto fare de Ratchet, igante Nefarious mem esti ŝajne diserigita kiam li falas en la laserkameron de la Deplanedigilo. Ratchet, Clank, kaj Qwark sukcesas eskapi per teletransportilo kiam la Deplanitizer falas direkte al Umbris, kie ĝi vaporiĝas en la atmosfero. Kun Nefarious malsukcesis, la gardistoj revenas al Kerwan kaj Qwark estas degradita al la plej malsupra rango, malpublike. Ratchet kaj Clank reunuiĝas sur Veldin, kie Ratchet promesas realiĝi al la gardistoj se li estas bezonita. En mez-lista sceno, Nefarious pruviĝas esti daŭre vivanta sur Umbris, havante sian korpon perforte konvertita en robotformon por pluvivi.
Cricqueville-en-Auge
Cricqueville-en-Auge estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Cricquebœuf
Cricquebœuf estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cricquebœuviens.
Cricqueville-en-Bessin
Cricqueville-en-Bessin estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cricquevillais.
Croisilles (Calvados)
Croisilles estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Croisillais.
Cristot
Cristot estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Universitato Marien Nguabi
Universitato Marien Ngouabi (Université Marien Ngouabi, akronime UMNG) estas la nurunua ŝtat-financita universitato en la Respubliko Kongo, kaj ĝi estas troviĝita en la ĉefurbo de Brazzavilo.
La universitato estis fondita en 1971, kaj origine estis nomita la Universitato de Brazavilo. Ĝi estas la plej granda kaj prestiĝa brazila-kongola universitato.
Komence, la universitato havis kvar instituciojn kaj 3,000 studentoj; de 2012 ĝi kreskis al 11 institucioj kaj kelkaj 20,000 studentoj.
Historio
La historia tradicio de la Universitato Marien Ngouabi komenciĝas per la fondo de la "Centre de l’enseignement supérieur de Brazavile" (CESB), kiu komencis siajn agadojn en 1959. En 1961, ĉi tiu institucio estis sukcedita de la Fondaĵo por Alteduko en Mezafriko (Fondation de l’enseignement supérieur en Afrique centrale, FESAC).
Crocy
Crocy estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Universitato Marien Nguabi
Historio
Ĝis 2020, ĝi estis la nurunua brazila-kongola publika universitata institucio, kiam aperas la Universitato Denis Sassou-N'guesso, ankaŭ kun sidejo en la ĉefurbo.
Organizo
La universitato havas nombron de apartaj kampusoj, ĉiu kun individuaj bibliotekoj (dekopo en 1993), en Brazzaville kaj la cetero de la lando. La plej granda kaj plej grava biblioteko estas tio kio estas nomita la Centra Biblioteko: la Biblioteko de la Lernejo de Homecoj kaj de la Altnivela Instituto de Ekonomia, Jura, Administracia kaj Administradaj Sciencoj; ĉi tiu biblioteko devenas en la biblioteko de la registaro de Ekvatora Franca Afriko kaj la Alianco Française.
Crocy
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Crocéens.
Klamidio
Klamidio, el Chlamydia (de la greka χλαμύς / χλαμυδως, ĥlamis / ĥlamidös: "mantelo") estas genro de gramnegativaj bakterioj apartenantaj al la familio Chlamydiaceae, ordo Chlamydiales, filumo Chlamydiae. La klamidiazo, konsiderata la bakteridevena malsano plej ofta estas disvastigita pere de sekso ĉu vaginal, anusa, buśa kaj per kontakto kun fluaĵoj en lokoj de malmulta higieno. Ĝi estas kuracebla per antibiotiko kaj la plej certa preventmetodo estas la kondomo.
Konataj kiel «klamidio», kaj ĝenre komprenita kiel pluralo (nome la klamidioj) por referenci al Chlamydia spp., la taksonomio kaj nomenklaturo de tiu grupo estas polemika temo pri kiu ne estas totala interkonsento inter la fakuloj, same kiel pri la maniero de kontaĝo. El la informaro disponebla en la aktualo, kaj pri taksonomio kaj pri sistematiko, la genro Chlamydia inkludas tri speciojn: nome C. trachomatis, C. muridarum kaj C. suis.
Tamen por la medicino, estas agnoskitaj aktuale —por homoj— kvar gravaj patogenaj specioj: nome C. trachomatis, C. pneumoniae, C. psittaci kaj C. pecorum. La du unuaj estas konsiderataj parazitoj nure de homoj kaj de interhoma transmitado (produktantoj de infektkontaĝaj malsanoj). Male, C. psittaci kaj C. pecorum estas duarangaj patogenoj de birdoj kaj mamuloj.
Toksoplasmozo
La toksoplasmozo estas parazita malsano okazigita per la protozoo Toxoplasma gondii, nome intraĉela parazito deviga. T. gondii estas intraĉela parazito kun enorma kapablo invadi ĉelojn de la gastiganto pere de la movebla invadoformo (taĥizoito aŭ trofozoitoj) karakterizita per nura apeksa komplekso, el la evolucia vidpunkto, kaj per mekanismo de moveblo bazita sur aktino.
Oni konsideras la malsanon kiel zoonozo, kio signifas ke, kutime, ĝi pasas el animaloj al homoj tra diversaj kontaĝvojoj, kaj estas la definitivaj gastigantoj la kato kaj aliaj ses specioj de felisedoj.
Las preventmetodoj estas partikulare gravaj en la gravedaj virinoj kaj konsistas en ĝeneralaj reguloj de higieno por eviti la transmitadon per manĝaĵoj aŭ per poluita akvo, ne konsumi nekuiritan aŭ malbone kuiritan viandon kaj eviti kontakton kun fekaĵoj de kato.
Crouay
Crouay estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Crocusiens.
Dermatofitozo
Dermatofitozo, konata ankaŭ kiel ringovermo, estas funga infekto de la haŭto. Tipe ĝi rezultas en ruĝa, juka, skvameca, cirkla erupcio. Hararperdo povas okazi en la tuŝita areo. Simptomoj ekis kvar ĝis dekkvar tagojn post la ekspono. Multaj areoj povas esti tuŝitaj je difinita tempo.
Ĉirkaŭ 40 tipoj de fungoj povas okazigi dermatofitozon. Ili estas tipe de la tipoj Trichophyton, Microsporum, aŭ Epidermophyton. Riskigaj faktoroj estas uzi publikaj duŝejoj, kontaktosportoj kiaj luktado, troa ŝvito, kontakto kun animaloj, obezeco, kaj imunonuligo. Ringovermoj povas etendiĝi el aliaj animaloj aŭ inter personoj. Diagnozo estas ofte bazita sur la aspekto kaj simptomoj. Ĝi povas esti konfirmita ĉu per kultivado aŭ per rigardo de haŭtoskrapado per mikroskopo.
Prevento estas farita tenante la haŭton seka, ne piedirante senŝue en publiko, kaj ne kunhavi personajn aĵojn. Traktado estas tipe farita per kontraŭfungaj kremoj kiel klotrimazolo aŭ mikonazolo. Se temas pri la krania haŭto, trabuŝaj kontraŭfungiloj kiel flukonazolo povas esti necesaj.
Tutmonde, ĝis 20% el la loĝantaro povas esti infektata de dermatofitozo iam. Infektoj de ingvenoj estas plej oftaj ĉe maskloj, dum infektoj ĉe krania haŭto kaj korpo okazas same en ambaŭ seksoj. Infektoj de krania haŭto estas plej oftaj ĉe infanoj dum infektoj de ingvenoj estas plej oftaj en maturuloj. Priskriboj de dermatofitozo datas reen el antikva historio.
Erika Mészáros
Erika Mészáros [mEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros Erika estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, dufoja mondĉampiono. Ŝia patro estis György Mészáros (kajakisto).
naskiĝis la en Budapeŝto.
Culey-le-Patry
Culey-le-Patry estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Erika Mészáros
Biografio
inter 1977-1996 estis kajakisto en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 22-foje duope aŭ kvarope. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kun ora kaj arĝenta medaloj kvarope en distanco 500 m, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua dufoje en 1986 (duope kaj kvarope). Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1996. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Ŝi ricevis signifajn ŝtastajn premiojn en 1988 kaj 1992.
Ordiga algoritmo
En komputiko, ordiga algoritmo aù algoritmo de ordigo, estas algoritmo kiu metas elementojn de listo en ordo. La plej ofte uzataj ordoj estas nombra ordo kaj leksikografia ordo, kaj aŭ ascenda aŭ malkreska. Efika ordigo estas grava por optimumigado de la efikeco de aliaj algoritmoj (kiel ekzemple serĉo kaj kunfando de algoritmoj) kiuj postulas enigdatenojn esti en ordigitaj listoj.
Cussy
Cussy estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Polidaktilio
La polidaktilio (de la greka poly, «multaj» kaj daktylos, «fingro») estas genetika misordo pro kiu homo naskiĝas kun pli ol kvin fingroj en la mano aŭ en la piedo (plej ofte unu plia fingro). Ĝi estas detektita en la momento de la nasko. Tiuj fingroj estas nomataj “kromaj fingroj”. Polidaktilio estas la malo de oligodaktilio (malmultaj fingroj).
La polidaktilio povas okazi en la mano aŭ la piedo laŭ diferencaj formoj, sed ne estas misformo kiu suferigas la sanon de la tuŝita persono, kvankam foje, ĝi povas esti asocia kun pli grava genetika malordo en kiu povas ekzisti aliaj fizikaj misformoj.
Tiu malordo tuŝas unu el ĉiuj 500 ĵusnaskitoj vivaj, kvankan la frekvenco pliiĝas en kelkaj grupoj (kiel inter Amiŝistoj pro la fondefiko aŭ inter nigruloj), kun plej granda okazado en viroj ol en virinoj.
La kroma fingro estas ĝenerale malgranda peco de histo fajna kaj milda. Foje ĝi enhavas la oston sen artikoj; foje la fingro estas kompleta kaj funkcianta. La kroma fingro kutime estas post la etfingro de la mano aŭ de la piedo, malpli ofte ĉe la dikfingro kaj pli malfote inter aliaj fingroj. Ĝi kutime estas duforkiĝo de normala fingro, kaj rare eliras el la pojno kiel la aliaj fingroj.
La nura traktado estas kirurgia, speciale kiam la fingro estas ĝena aŭ malestetika. Se la fingro funkcias, kutime oni ne amputas ĝin.
Sesfingreco estas la plej ofte okazo de polidaktilio. Francisco Cruz Gutiérrez kromnome 'Seisdedos' (en hispana signifas "Sesfingrulo") estis hispana anarkiisto kaj membro de la Confederación Nacional del Trabajo, loĝinta en Casas Viejas, provinco de Kadizo, dum la nomita Insurekcio de Januaro de 1933 iĝis simbolo de la liberecana kamparanaro kaj de la malhumana subpremado fare de policanoj dum la Dua Hispana Respubliko.
Ŝtata Universitato Weber
Ŝtata Universitato Weber (Weber State University, prononcita /ˈwiːbər/ WEE-bər) estas publika universitato en Ogden, Utaho. Ĝi estis fondita en 1889 kiel Weber Stake Academy. Ĝi estas akreditita de la Nordokcidenta Komisiono sur Altlernejoj kaj Universitatoj.
Ĝi estis establita kiel Weber Stake Academy en 1889 fare de Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. En 1933, la mormonoj transdonis la lernadon al la ŝtato Utaho, kaj post multaj nomŝanĝoj, la titolo ŝtatuniversitato estis aljuĝita en 1991.
En la universitato estis 18,303 studentoj kaj 909 akademia kunlaborantaro en 2006, kaj en la sama jaro instrukotizoj estis 3,433 USD por studentoj registritaj en Utaho. La studoj estas ofertitaj ĝis majstra nivelo.
Organizo
Ŝtata Universitato Weber ofertas pli ol 250 atesto kaj gradaj programoj. Ili estas ofertita tra la sekvaj sep altlernejoj :
Rovensko (distrikto Šumperk)
Rovensko (Rowenz) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1373.
Kabineto de Britio
La kabineto (Cabinet) de brita registaro de Britio estas oficiala organo, kies membroj estas la altrangaj ministroj de la registaro. La membroj de la kabineto estas elektitaj de la brita Ĉefministro. La ministroj kiuj estas membroj de la kabineto portas la titolon "Ŝtatsekretarioj". Kabinetanoj devas esti membroj de unu el la domoj de la brita parlamento. La Kabineto estas la centra decida organo de la plenuma povo en Britio.
Historio
En la pasinteco, la kabineto estis komisiono en la Reĝa konsilio (Privy Council) kaj oficiale tio estas ĝia statuso ĝis nuntempe. En la Mezepoko kaj poste, la reĝo aŭ reĝino estris la "kabineton" - komitato kiun la reĝo uzis en decidoj. La membroj de la kabineto estis homoj kiuj "Lojalis al la Reĝo".
La kabineto, kiel ĝi signifas hodiaŭ, unue estis establita fare de David Lloyd George kiam li estis la Ĉefministro de Britio inter 1916 kaj 1922. Lloyd George instituciigis la kabinetrenkontiĝojn kun la establado de la Kabinetoficejo (" Cabinet Office ") kaj determinis ke Protokolo por la kabinetaj renkontiĝoj estus administritaj. La bezono de tiu ĉi institucio kreiĝis pro la bezono de kunordigo inter la diversaj registaraj ministerioj dum la Unua Mondmilito – kaj ankaŭ pro la neceso efektivigi rapide kaj efike la decidojn de la registaraj ministroj fare de la diversaj registaraj departementoj.
Kun la fino de la milito kaj en la lumo de la krizoj kiuj sekvis: la ĝenerala striko de 1926, la Granda Depresio en 1929 ĝis 1932, la civita milito en Hispanio en 1936 kaj la neceso trakti la ascendon de Adolf Hitler al potenco en Nazia Germanio kaj la fiasko de la Ligo de Nacioj), la Kabineto daŭre estis la centra korpo ricevanta la La politikajn decidojn same kiel la kunordigan korpon inter registaraj ministerioj, kaj ĝia statuso estas determinita per brita konstitucia juro.
Kunmeto
La brita ĉefministro konsilas la reĝon aŭ reĝinon pri la nomumo de kabinetmembroj, kaj en praktiko la ĉefministro determinas kiuj la kabinetmembroj estos (kaj kvankam la oficiala aprobo de la reĝo aŭ reĝino estas postulata por la nomumo - la reĝo aŭ reĝino neniam havas rifuzis la peton de la ĉefministro).
Kvankam la Ĉefministro de Britio estas konsiderita "unua inter egaloj" (latine por primus inter pares), en praktiko la ĉefministro estas la estro de la kabineto ĉar li havas la kapablon rekomendi forigi kaj nomumi membrojn al la kabineto, kaj fiksas la tagordo diskutita de la kabineto. En la pasinteco, la kabineto kunvenis dufoje semajne, sed Tony Blair reduktis la nombron da renkontiĝoj al unu semajna renkontiĝo.
Oficiale, la membroj de la kabineto estas membroj de la Konsilio de la Reĝo (Privy Council) kaj tial ili ricevas la titolon "The Right Honorable" (titolo identa al la titolo de la membroj de la Ĉambro de lordoj, do la membroj de la kabineto) kutime skribas la literojn "PC" por indiki ke ili estas membroj de la Konsilio de la Reĝo).
Laŭ la akceptita praktiko, preskaŭ ĉiuj membroj de la kabineto estas membroj de la malsupra ĉambro de la Brita Parlamento, kaj nur du membroj: la lordkanceliero kaj la Lord Speaker estis membroj de la Ĉambro de lordoj (la supera ĉambro de la Brita Parlamento). Tamen, ekzistis kazoj en kiuj sinjoroj estis nomumitaj al kabinetpostenoj.
Kunvenoj
La kabineto kunvenas ĉiun semajnon, por diskuti la tagordon de la Brita registaro. De kiam Gordon Brown enoficiĝis kiel ĉefministro, la kabineto kunvenas vendrede. La daŭro de la semajnaj renkontiĝoj varias laŭ la tagordo de la ĉefministro.
La kabineto havas grandan nombron da subkomitatoj kiuj diskutas diversajn temojn. Subministroj kiuj ne ĉeestas ĉe kabinetrenkontiĝoj ankaŭ estas membroj de tiuj komisionoj.
En la lastaj jaroj, pro politikaj kialoj, la Ĉefministroj de Britio kutime diskutas diversajn temojn kun la Ministroj antaŭ la kabinetaj diskutoj, kaj la kabinetkunvenoj estas fakte nur celitaj por la oficiala aprobo de la decidoj de la Ĉefministro kaj la Ministroj kiuj estis efektive farita pli frue.
En la lastaj jaroj (ekde la ofico de Margaret Thatcher) la ĉefministroj tendencas teni "kuirejkabineton" - limigitan kabineton en kiu membroj estas malmulto de ministroj same kiel konsilistoj al la ĉefministro. Tiu ĉi kuirejo efektive determinas la politikon de la registaro, kaj la Ĉefministro agas post kiam la decidoj estis faritaj en la kuirejo, por konvinki la aliajn membrojn de la kabineto aprobi tiujn decidojn.
Rilato inter la kabineto kaj parlamento
Konforme al konstituciaj konvencioj, la membroj de la kabineto havas la devon raporti al la brita parlamento, kaj respondecas pri la decidoj faritaj en la kabineto (ĉiu ministro respondecas pri la ĝeneralaj decidoj kiuj estas faritaj, kaj ne nur pri la decidoj. koncerne la oficejon pri kiu li estas respondeca).
Tiu konstitucia kongreso baziĝas sur la fakto ke la plej multaj membroj de la kabineto ankaŭ estas membroj de la malsupra ĉambro de la brita parlamento kaj tial ŝuldas al la aliaj membroj de la ĉambro devon raporti siajn agojn.
Konforme al la konstitucia konvencio, la kabineto faras siajn decidojn kolektive (kaj eĉ se certa ministro kontraŭstaris la decidon, kaj la decido estis akceptita de plimulto de la kabinetanoj, tiu ministro respondecas pri la decido, krom se li petis eksiĝi. de sia pozicio - kiel faris, ekzemple, Robin Cook en 2003, kiu kontraŭbatalis la decidon de la registaro ataki Irakon). Ankaŭ, laŭ la konvencio pri kolektiva respondeco, mocio de demisio al la registaro signifas la aŭtomatan eksiĝon de ĉiuj kabinetanoj (same kiel la ĉefministro).
La parlamentanoj (kaj en la supera ĉambro kaj en la malsupra ĉambro) povas prezenti demandojn (skribe kaj parole)) al kabinetano, kiu estas devigataj respondi tiujn demandojn (per si mem aŭ per sia deputito). Plejofte, la respondo al demandoj estas preparita de teamo en la oficejo de la ministro kaj ne de la ministro mem.
Ombra kabineto
La oficiala opozicio (la partio kun la plej granda nombro da membroj en la malsupra ĉambro de la brita parlamento, kiu ne estas membro de la koalicio) elektas el inter siaj altrangaj membroj la "Ombra kabineto" - organo kies membroj respondecas pri kontrolo. la agadojn de la kabinetanoj kaj kritikante ilin. Ĉiu el la membroj de la ombroregistaro (nuntempe tiuj membroj apartenas al la Laborista Partio) estas nomumita de sia partio por sekvi certan ministerion de la kabineto. En la lastaj jaroj, la tria plej granda partio en la parlamento (nuntempe la Liberala Demokrata Partio) ankaŭ komencis rilati al siaj gvidantoj kun ĉi tiu titolo.
Nuna kabineto
Ĝisdatigita dato: aprilo 2023
La Porte du Der
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langres, la norda parto de la departemento, kaj al la kantono .
William Sealy Gosset
William Sealy GOSSET (13a de Junio 1876 – 16a de Oktobro 1937) estis angla statistikisto, kemiisto kaj bierfaristo kiu laboris kiel bierfarejestro de Guinness kaj Head Experimental Brewer of Guinness kaj estis pioniro de moderna statistiko. Li pioniris per malgranda eksperimenta dezajno kaj analizo de montraĵoj kun ekonomia alproksimiĝo al la logiko de necerteco. Gosset publikigis sub la plumnomo Student kaj disvastigis ĉefe la faman "distribuadon t Student" – origine nomita Student's "z" – kaj la "teston de Student por statistika signifo".
Kariero
En sia laboro kiel Head Experimental Brewer ĉe Guinness, la memedukita Gosset disvolvis novajn statistikajn metodojn – kaj en la bierfarado kaj en agrikulturo – nune ŝlosilaj en la dezajno de eksperimentoj, cele al akurata uzado de signifotestado pere de ripetitaj klopodoj, kaj al analizo de la "ekonomia signifo" (frua ekzemplo de decidteoria interpretado de statistiko) kaj krome, pere de sia malgranda tavoligita montraĵaro, kaj ripetitaj ekvilibraj eksperimentoj pri hordeo por pruvi la plej bonkvalitajn variaĵojn de kultivarioj. Gosset atingis tion pere de studado, pere de klopodo kaj eraro, pere de kunlaborado kun aliuloj, kaj dediĉante du lernotempojn en 1906–1907 en la biometria laboratorio de Karl Pearson. Gosset kaj Pearson havis bonajn rilatojn. Pearson helpis Gosset ĉe la matematikaj nuancoj de liaj artikoloj, kiel ĉe la artikoloj de 1908, sed fakte malmulte atentis pri ilia gravo. La artikoloj enhavis temojn pri bierfarado kun malgranda montraĵaro; biometriistoj kiel Pearson, aliflanke, tipe faris centojn da observaĵoj kaj ne vidis neceson disvolvi metodojn de malgranda montraĵaro.