cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nordreĝa albatroso
La Nordreĝa albatroso, Sanforda albatroso aŭ Toroa, Diomedea sanfordi, estas granda marbirdo el la familio de albatrosoj. Ĝi estis disigita el la tre proksime rilata Sudreĝa albatroso tiom ĵuse kiom ĉe 1998, kvankam ne ĉiuj sciencistoj subtenas tiun konkludon kaj konsideras ambaŭ el ili kiel subspecioj de Reĝa albatroso.
Etimologio
Diomedea sanfordi estas komponaĵo de Diomedea alude al Diomedo, nome greka heroo, kies kompanoj turniĝis laŭlegende en birdoj kaj sanfordi alude al Leonard Cutler Sanford.
Taksonomio
Albatrosoj apartenas al la familio de Diomedeedoj kaj al la ordo de Procelarioformaj, kun pufinoj, fulmaroj, ŝtormopetreloj, kaj merĝopetreloj. Ili kunhavas iajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko nome narikornoj, kvankam la naztruoj ĉe albatrosoj estas en la flankoj de la beko. La bekoj de Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ en tio ke ili disiĝas en inter 7 kaj 9 kornecaj platoj. Fine, ili produktas stomakoleon faritan el vaksoesteroj kaj trigliceridoj kiu estas stokita en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj sane kiel energiriĉa manĝofonto kaj por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj.
La Nordreĝa albatroso estis unuafoje priskribita kiel Diomedea sanfordi fare de Robert Cushman Murphy, en 1917, baze sur specimeno el la Ĉathamoj.
Priskribo
La Nordreĝa albatroso estas tipe ĉirkaŭ 115 cm, pezas 6.2 al 8.2 kg kaj havas enverguron de 270 al 305 cm. La junulo havas blankajn kapon, kolon, supran dorson, pugon kaj subajn partojn. Estas malhela makuleteco ĉe la krono kaj pugo. Ties malsupra dorso estas blanka kun pli nigra makuleteco ol ĉe la krono, kaj ĝi havas malhelajn nigra-brunajn supraflugilojn kun blanka makuleteco ĉe kovriloj. Ties vosto estas blanka kun nigrabruna pinto, kiel ties subflugiloj. Estas nigra bendo malantaŭ la antaŭa bordo de ties flugiloj inter la karpa kuniĝo kaj la pinto. Dum la aĝopaŝo, ties kapo, dorso, pugo, vosto, kaj skapulara regiono blankiĝas. Ĉiuj aĝoj havas rozkolorecan bekon kun nigra tranĉobordo ĉe la supra makzelo, kun karnokoloraj kruroj. La Nordreĝa albatroso povas esti distingata el la Suda en maro pro siaj supraflugiloj, kies plumaro estas tute malhela kompare kun la grandaj areoj de blanko ĉe la Suda. Ambaŭ specioj diferenciĝas ankaŭ laŭ kutimaro.
Manĝo
La Nordreĝa albatroso manĝas fiŝojn, cefalopodojn, krustulojn, salpajn tunikulojn, kaj kadavraĵojn. Kalmaroj ludas gravan rolon kiel granda parto de ties dieto kaj povas konsistigi 85% el ĝi.
Reproduktado
Ili plenumas tre ampleksan reciprokan aŭ grupan memmontradon, foje en la aero aŭ sur akvo. Post kiam la paro estas formata, la memmontrado perdas rimarkindecon. La reproduktado ekas je la 8a jaro. Ili nestumas ĉiun duan jaron, kaj konstruas siajn nestojn sur ebenecaj amasetoj de la insuloj kie ili ĉeestas. Ili preferas herbojn, kaj ties nesto estas malalta amaso de vegetaĵaro, koto kaj plumoj. La ino demetas ununuran ovon, en oktobro aŭ novembro, sur nesto, kiun kovas ambaŭ gepatroj dum ĉirkaŭ 80 tagoj. La ido estas kovata ankaŭ dum unu monato, kaj estas preta por elnestiĝo post ĉirkaŭ 240 tagoj. Ties kolonioj estas pli densaj ol tiuj de iuj ajn aliaj grandaj albatrosoj.
Teritorioj
Nordreĝaj albatrosoj nestumas en la Ĉathamoj (Forty-Fours, Granda Fratino, kaj Malgranda Fratino), Insulo Enderby en la Aŭklandoj, kaj ĉe Kabo Taiaroa en la Duoninsulo Otago, Novzelando. La kolonio de Kabo Taiaroa estas la unika albatrosa kolonio inter ĉiuj specioj troviĝanta en hom-loĝata ĉeftero. For de la reprodukta sezono la Nordreĝaj albatrosoj entreprenas ĉirkaŭpolusajn flugojn en sudaj oceanoj, kaj ĉefe ĉe la Humboldta Marfluo kaj la Patagonia Breto.
Konservado
La Nordreĝa albatroso estas listita kiel endanĝerita specio fare de IUCN, kaj ili havas loĝan teritorion de 64,300,000 km2, kun reprodukta teritorio de 8 km2. El 5,200 al 5,800 paroj reproduktiĝas ĉe la Ĉathamoj ĉiujare kaj 25 paroj ĉe Kabo Taiaroa kaj 2 paroj ĉe Insulo Enderby, el ĉirkaŭkalkulata totalo de 17,000 birdoj, kvankam tio estis ĉirkaŭkalkulo de 1991. Ties ĉefa reproduktejo en la Ĉathamoj estis ege damaĝita de serio de intensaj ŝtormoj kaj la rezulta manko de nestomaterialo malpliigis ties reproduktan sukceson. La idoj kaj la ovoj de birdoj reproduktantaj en la Suda Insulo estis preditaj de enmetitaj specioj, kiaj sovaĝiĝintaj katoj, la muŝo Lucilia sericata kaj la ermeno Mustela erminea. Fine la multhokada fiŝkaptado estas la plej damaĝa minaco al tiu birdo, eĉ kvankam ĝi estis malpliigita.
Por helpi en la survivado de tiu specio, oni entreprenas birdoringadon, la Kabo Taiaroa havas predantokontrolon funkciantan dum la reprodukta sezono, same kiel la Ĉathamoj ne havas predantojn. La Insulo Enderby kaj la Kabo Taiaroa estas naturrezervejoj, kaj la Departamento de Konservado de Novzelando formortigis la sovaĝiĝintajn gregarojn, kuniklojn kaj musojn el Insulo Enderby ĉe 1993.
Danke al klopodoj de L. E. Richdale, la kolonio de Kabo Taiaroa estis jam protektita ĉe 1950. En 1972 okazis la unua formala publika rigardo al ties reprodukta areo, kaj ĉe 2001 pli ol 100,000 personoj vizitas ĉiujare la areon por rigardi tiun specion.
Hans-Joachim Schulze (muziksciencisto)
Hans-Joachim SCHULZE (n. 1934 en Lepsiko) estas germana muziksciencisto.
Biografio
Hans-Joachim Schulze studis muziksciencon kaj germanistikon ĉe la Altlernejo por Muziko je Lepsiko ekde 1952 ĝis 1954 kaj ĉe la Universitato de Lepsiko ekde 1954 ĝis 1957. Ekde 1957 li laboras ĉe la Bach-arĥivo en Lepsiko kaj estis ties direktoro ekde 1992 ĝis 2000. En 1979 li doktoriĝis ĉe la Universitato Rostock per studaĵoj pri la Bach-tradicio en la 18-a jarcento.
En 1993 li fariĝis kromprofesia profesoro ĉe la Altlernejo por Muziko kaj Teatro „Felix Mendelssohn Bartholdy“ Lepsiko. En la jaroj 1975–2000 li estis kune kun Christoph Wolff eldonanto de la Bach-Jarlibro.
Paul-Henri Spaak
Paul-Henri SPAAK (25-a de januaro 1899 - 31-a de julio 1972) estis belga politikisto. Antaŭ, dum kaj post la dua mondmilito li okupis diversajn postenojn en la belga registaro. Li estis la unua prezidanto de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj (1946-1947), prezidanto de la Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropo (1949-1951) kaj prezidanto de la Komuna Eŭropa Asembleo (1952-1954). De 1957 ĝis 1961 li estis ĝenerala sekretario de NATO.
Pálné Veres
Pálné Veres [vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo (tio estas ŝia geedza nomo) Veres Pálné, laŭ ŝia origina nomo (hungarsinsekve) Beniczky Hermin estis hungara feministo. Ŝiaj nobelaj antaŭnomoj estis benicei kaj micsinyei [miĉinjei]. Beniczky Hermin naskiĝis la  en Lázi, ŝi mortis la  en Váchartyán.
Biografio
Beniczky Hermin post orfiĝo estis edukita en pluraj familioj. En 1939 ŝi edziniĝis, post 2 jaroj ŝi naskis en Vanyarc. La geedza nobela paro havis viglajn kontaktojn kun figuroj (ekzemple Imre Madách, Pál Szontágh). En 1855 Pálné Veres iris al Pest (urbo) por akiri elstaran edukadon al sia filino, ŝi spertis, ke la fraŭlinoj ne havas lerni tiel, kiel la viroj. Ekde 1865 ŝi iniciatis movadon por la ina edukado. Post 4 jaroj ŝi instalis lernejon por fraŭlinoj. En 1880 mortis ŝia sola nepo, post 2 jaroj memore al la nepo ŝi instalis proran lernejon. En 1893 ŝi ricevis premion. Ŝi ĝismorte strebis por la virina edukado.
Ármin Flesch
Ármin Flesch [fleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Flesch Ármin estis hungara kuracisto, profesoro, infankuracisto.
Ármin Flesch naskiĝis la  en Aszaló. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ármin Flesch devenis el juda familio. Li akiris kuracistan diplomon, poste li eklaboris en kliniko pri infanoj. En 1913 li estis nomumita privata profesoro en Universitato de Budapeŝto. Inter 1916 kaj 1926 li estis ĉefkuracisto en hospitalo en Budapeŝto. En 1943 pro la kontraŭjudaj leĝoj li estis trudemerito, tamen li kuracadis en kuracejo. Post la 2-a mondmilito li estis nomumita eksterordinara profesoro, en 1952 li kandidatiĝis.
József Somogyi
József SOMOGYI [jOĵef ŝomodji], hungare Somogyi József (naskiĝis la en Hungario, en Félszerfalva (nuntempa Hirm en Aŭstrio), mortis la  en Budapeŝto) estis hungara skulptisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Campora
Campora estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Sep montetoj (apartigilo)
Sep montetoj estas nomo de kelkaj historiaj lokoj:
Plaza de Castilla (metroo de Madrido)
Plaza de Castilla (Placo Kastilio) estas stacio sur linioj 1, 9 kaj 10 de la Metroo de Madrido, situanta sub samnoma Placo de Castilla, ĉe la limo inter distriktoj Tetuán kaj Chamartín.
La stacio estis malfermita la sur linio 1, la  sur linio 10 kaj la  sur linio 9.
Brazila Birdsimfonio
Brazila Birdsimfonio estas disko farita de Ivon Barbosa kaj José Carlos Reis de Magalhães kie Barbosa rakontis pri brazilaj birdoj kaj oni povas aŭskulti la kantojn de la birdojn gravuritaj de Johan Dalgas Frisch. Oni povas aŭdi la enkondukon en
https://www.webcitation.org/query?id=1256561707688212&url=us.share.geocities.com/lunazzi_kaj_esperanto/36BKE/BrazilaBirdsimfonio.rm
Zoltán Olcsai-Kiss
Zoltán OLCSAI-KISS [olĉai-kiŝ], hungare Olcsai-Kiss Zoltán estis hungara skulptisto, instruisto kaj profesoro.
Zoltán Olcsai-Kiss naskiĝis la 1895 en Szalafő. Li mortis la 1981 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Olcsai-Kiss frekventis Belartan Ĉeflernejon en Budapeŝto nur unu jaron, poste li soldatiĝis, fine li estis militkaptito en Rusio. En 1921 li hejmenvenis, sed poste li rifuĝis al Vieno. Li ekspoziciadis kaj faris etplastikojn, kiujn uzino de Sèvres produktis amase, kiel porcelanaĵoj. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj komence li gvidis faklernejon, inter 1951-1953 li edukis en ĉeflernejo en Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1959, inter 1953-1980 ankaŭ aliajn premiojn.
Stacio Shinzaike
Stacio Shinzaike (japane: 新在家駅 [Ŝinzajke-eki], angle: Shinzaike Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
József Szaniszló
József Szaniszló [jOĵef sanislO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szaniszló József estis hungara pastro, kanoniko, preposto. Lia nobela antaŭnomo estis tordai. Lia frato estis Ferenc Szaniszló.
József Szaniszló naskiĝis la  1790 en Szombathely. Li mortis la 1862 en Szombathely.
Biografio
József Szaniszló lernis en sia naskiĝurbo, kie li pastriĝis en 1812. Komence li servis en Kéthely kaj Körmend, poste ekde 1817 li estis direktoro de pripastra lernejo en Szombathely. En 1822 li denove estis pastro en Bérbaltavár. Inter 1840-1847 li okupiĝis pri arestitoj. En 1850 li ricevis la titolon titulara kanoniko, en la sekva jaro ordinara kanoniko, en 1854 titulara preposto.
Samuel Barber
Samuel Osmond Barber II (9-a de Marto, 1910 - 23-a de Januaro, 1981) estis usona komponisto de orkestra, opera, ĥora, kaj piana muziko. Li estis unu de la plej famaj komponistoj de la 20a jarcento. Lia Adaĝo por ŝnuroj (1936) gajnis konstantan lokon en la repertuaroj de orkestroj. Li gajnis dufoje la Premion Pulitzer por muziko, pro sia opero Vanessa (1956-57) kaj sia Koncerto por piano kaj orkestro (1962). Ankaŭ vaste interpretita estas lia Knoxville: Somero de 1915 (1947), verko por soprano kaj orkestro, kiu enmuzikigas tekston en prozo de James Agee. Nekutima inter nuntempaj komponistoj, preskaŭ ĉiuj el liaj komponaĵoj estis registritaj.
10251 Mulisch
10251 Mulisch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geezoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda verkisto Harry Mulisch (1927 — 2010). Li verkis romanojn, teatraĵojn, eseojn poeziaĵojn kaj filozofiajn pripensojn. "De ontdekking van de hemel" ("La malkovro de la ĉielo") estas lia plej grava verko.
Eŭropa Libera Alianco
La Eŭropa Libera Alianco, mallonge ELA (angle European Free Alliance, eŭske Europako Aliantza Librea, france Alliance libre européenne, frise Jeropeeske Frije Alliânsje, germane Europäische Freie Allianz kaj katalune Aliança Lliure Europea, citante iujn el la nacilingaj nomoj) estas eŭropa politika partio, kiu grupigas naciajn regionajn kaj aŭtonomajn partioj de la Eŭropa Unio. Nuntempe 34 eŭropaj regionaj partioj membras en la alianco. La membropartioj kandidatiĝas por la balotoj de la Eŭropa Parlamento. Prezidantino de la ELA estas Eric Defoort el Flandrio.
Celoj
En la Eŭropa Parlamento la Eŭropa Libera Alianco kune kun la Eŭropa Verda Partio konsistigas la Frakcion de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco.
Akvomaŝino de Toledo
La Akvomaŝino de Toledo estis mekanismo konstruita en la 16-a jarcento, kiu liveris akvon de la rivero Taĵo al la urbo kaj al la alkazaro de la urbo.
Situacio
La urbo nepre bezonis akvon por la forĝistoj, famaj por iliaj produktoj el ŝtalo, speciale glavoj. La akvedukto el romiaj tempoj estis detruita. Tial la akvo devis esti transportita per azenoj, tre malefika kaj multekosta metodo. Karlo la 5-a mendis la akvomaŝinon ĉe la inĝeniero Juanelo Turriano.
La konstruado
La konstruado daŭris tre longe. Bremsis ĝin i.a. la rezigno de Karlo la 5-a en 1556. Ties posteulo Filipo la 2-a ne estis tiom interesita en la maŝino, pro kio la projekto estis haltigita. En 1565 Turriano denove gvidis la konstruadon kaj sukcesis finigi ĝin. Dum 1568 ĝi funkciis kaj transportis ĉiutage 12.400 litrojn da akvo en la urbon.
La maŝino
La tuta maŝino estis komplika mekanismo, kiu povis levigi la akvon de la rivero Taĵo 90 metrojn alten kaj sur distanco de 600 metroj. Tiu alteco estis tiam monda rekordo. La afero komencis kun akvorado, kiu estis movigita de la rivero kaj samtempe servis kiel ĉerpila rado. Ĝi metis akvon en pli alte situantan ujon. La akvorado ankaŭ movigis aron da levigaj kanaletoj, kies unua ĉerpis la akvon el la komenca ujo.
Ĉiu de tiuj kanaletoj estis movigita per stangoj kaj preterdonis la ĉerpitan akvon en la pli altan kanaleton, kiu poste estis movigita per stangoj. Ŝtupo post ŝtupo tiel la akvo estis levigita supren, ĝis ĝi atingis la urbon kaj estis distribuita tie per tuboj.
Operaciado
Post la morto de Turriano lia nepo prizorgis la operadon de la maŝino. Post lia morto oni ne trovis spertulon kiu povis ripari la komplikan mekanismon. Tamen ĝi bone funkciis dum jaroj, ĝis en 1639 ĝi estis fine difekta. La maŝino do estis funkcianta dum 71 jaroj. Poste ĝi detruiĝis. Post tio denove azenoj devis transporti akvon malgraŭ la tre altaj kostoj.
Rekonstruo
De la maŝino ne estas haveblaj desegnaĵoj aŭ taŭgaj priskriboj, ĉiuj ekzistantaj bildoj ŝajnas fuŝaj aŭ neekzaktaj.
El la haveblaj dokumentoj kaj sia propra scio la scienco-historiisto Ladislao Reti (1901–1973) provis rekonstrui la mekanismon. La supra desegno montras la rezulton de lia laboro.
La literaturo estas abunda sed relative komplika, en angla kaj hispana. El la literaturo sube listigita ne estas facile trovebla, ĉu tiu maŝino vere estis ne nur desegnita de Reti, sed ankaŭ vere kunmuntita, ĉu ĝi praktike funkciis.
La bildo supre ne montras ĉerpilan radon kiel unua ŝtupo, kiun mencias kelkaj tekstoj, sed montras ĉerpilan ĉenon.
Nordo-Kaleza Markolo
Geografio kompono
Ĝi konsistas el du departementoj:
Ĉefaj urboj de la regiono estas: Lille (Lillo) (ĉefurbo), Valenciennes (Valencieno), Arras, Calais (Kalezo), Boulogne-sur-Mer (Bulonjo-ĉe-Maro) kaj Dunkerque (Dunkirko). ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-O</tt>.
Akvomaŝino de Toledo
Rekonstruo
Alia bildo troviĝas en la germana versio de la artikolo. Tiu bildo ne estas simple kopiebla, probable pro ne sufiĉa licenco. Tiu bildo montras alian specon de mekanismo. Kiel unua ŝtupo tie estas ĉerpila rado. La tuta mekanismo aperas pli simpla ol tiu en la bildo de Reti.
Nordo-Kaleza Markolo
Arondismentoj
En la departemento Nord estas 652 komunumoj, 2 urbaj komunumoj (communautés urbaines), 5 kunurbaj komunumoj (communautés d'agglomération) kaj 43 komunumaj komunumoj (communautés de communes).
La departemento Nordo estas administre dividita en ses arondismentojn, ĉiu kun subprefektejo.
En la departemento Pas-de-Calais (Kaleza Markolo) estas la sekvaj ses arondismentoj:
Esperanto
Esperanto-movado: La regionon kovras la Nordfrancia Esperanto-Federacio (Nordo-Kaleza Markolo kaj Pikardio).
Arborano
Arborano estas ajna specio de rano kiu pasas plej parton de sia vivodaŭro sur arboj, kio estas konata kiel arbomoviĝo. Kelkaj stirpoj de ranoj inter Novbatrakoj venis al arboranoj, kvankam ili ne estas proksime rilataj unu al aliaj.
Steinbach (Manitobo)
Steinbach estas urbeto de Kanado. Ĝi situas en la provinco Manitobo, kiu krom la ĉefurbo Vinipego estas relative malmulte loĝata. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Arborano
Priskribo
Kiel la nomo sugestas, evidente tiuj ranoj tipe troviĝas en arboj aŭ aliaj arbo-kreska vegetaĵaro. Ili normale ne descendas surgrunden, escepte por pariĝi kaj ovodemeti, kvankam kelkaj konstruas saŭmonestojn surfolie kaj rare lasas entute la arbojn plenkreskule.
Steinbach (Manitobo)
La loka nomo signifas "ŝtona rojo" en la germana lingvo kaj devenas de plaŭtdiĉe, do malaltgermane parolantaj menonitoj kiuj alvenis ĉi-tien en 1874 el samnoma vilaĝo germanlingva, kiu tiam estis en la Rusia Imperio kaj nun troviĝus en Ukrainio - la nomo prononcatas en la plaŭtdiĉa kaj  en la germana lingvo. Baldaŭ post la alveno, la setlistoj evidente fosis rojon tra la centro de la loĝloko, kiun ili bordigis per ŝtonoj - tiel la loko daŭre havas sian "ŝtonan rojon".
Arborano
Priskribo
Multaj arboranoj povas ŝanĝi sian koloron por pli bona kamuflado. Ekzemple, la griza arborano (Hyla versicolor) povas ŝanĝi sian koloron el la verdas al la griza al la flava.
Arboranoj estas kutime malgrandaj ĉar ties pezo devas esti portata sur la branĉoj kaj bastonetoj en siaj habitatoj. Kvankam kelkaj atingas 10 cm aŭ plie, ili estas tipe pli malgranda kaj pli fajna ol la surteremaj ranoj. Arboranoj tipe havas bone disvolviĝintajn diskojn ĉe la pintoj de fingroj; la fingroj mem, same kiel la membroj, tendencas esti pli malgrandaj, rezulte al la pli ekifa kaptokapablo. La genro Chiromantis de Rakoforedoj estas plej ekstrema en tiu rilato: ĝi povas oponi du fingrojn al la aliaj du, rezulte en vajceca kaptilo.
Familioj
Arboranoj estas membroj de tiuj familioj aŭ genroj:
Kaiser Matanzima
Kaiser Daliwonga MATANZIMA (15a de Junio 1915 - 15a de Junio 2003) estis sudafrika politikisto, prezidanto de Transkejo, nome bantustano agnoskita internacie kiel parto de Sudafriko.
Biografio
Naskita en Kamata, parenco de Nelson Mandela, Matanzima ricevis la nomon Daliwonga kiel "inkahlelo" (laŭdonomo) atinganta la maturecon. Fininte studojn pri juro, li dediĉis sin al politiko. Kiel ĉefo de tembu migrantoj, nome subiga frakcio de tembu-oj, lia apogo al la Leĝo de Bantua Aŭtoritato de 1951 aprobita de la registaro de Sudafriko, havigis kredindecon al la menciita leĝo antaŭ la konsidero de aliaj tribestroj. Tamen, tiu apogo ekseparis lin disde Mandela kiel politika aliancano (kvankam ili plue estis amikoj dum ioma tempo). Mandela kondamnis tion kion li konsideris apogo de facto de Matanzima al la politiko de apartismo. En 1975, en sia plano de "Sendependenco miamaniera", Matanzima diris, ke la liberigo de nigruloj okazos pere de federacio de nigrulaj patrioj kiel tiu de Transkejo, kaj ne per la vojo de liberigaj movadoj kiel tiu estrita de Nelson Mandela.
Matanzima kun sia politika partio venkis en la balotadoj de 1968 kaj 1973 en Transkejo. En 1976 li ĵuris kiel ĉefministro kiam Transkejo iĝis la unua bantustano kiu estis sendependa lando (agnoskita nur de Sudafriko). En 1979 Matanzima ricevis la postenon de prezidanto, dum lia frato ricevis tiun de ĉefministro. Lia registaro malpermesis kelkajn politikajn partiojn de la opozicio kaj persekutis jure la politikajn malamikojn kiuj "insultis la dignecon" de la prezidanto.
Matanzima klopodis konvinki Mandela akcepti la proponon de la sudafrika registaro liberigi lin se li akceptu ekzilon en Transkejon. Mandela, krom malakcepti la proponon, malakceptis ankaŭ ricevi vizitojn de Matanzima en prizono, timante, ke tio povas esti konsiderata kiel akcepto kaj legitimigo de la sistemo de la bantustanoj.
En 1986, antaŭ klaraj evidentoj de korupto, Matanzima rezignis kiel prezidanto, lasante sian fraton zorge de la registaro. Tamen baldaŭ la fratoj iĝis politikaj malamikoj kaj Matanzima estis arestita. Li estis liberigita en 1987 sed limigite al restado en la zono de Kamata. Matanzima mortis en Queenstown en 2003 la tagon de sia 88a datreveno.
Bütgenbach
Bütgenbach (germane: [BYTĥ'nbaĥ]) estas municipo en la germanlingva parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipo Elsenborn apartenas al Bütgenbach, la ĉefa municipo.
Ĝis la Traktato de Versajlo en 1919 la municipo apartenis al la Germana Regno, kiel la resto de la tiamaj distriktoj Eupen kaj Malmedy. Antaŭe ĝi estis parto de la duklando Limburgo, kaj post la Viena kongreso en 1815 al Prusio.
Chvalatice
Chvalatice (Chwalatitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Vítězov
Vítězov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velim, en distrikto Kolín. Vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 92 adresoj.
Vítězov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1299.
En la jaro 1757 en la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo okazis batalo ĉe Kolín.
Knabinoj kaj Tankoj
Knabinoj kaj Tankoj (angla-germane: Girls und Panzer, japane: ガールズ&パンツァー [Gāruzu ando Pancā]) estas japana mangao de Sajtanija Rjuiĉi, kiu unue aperas la 5-an de junio 2012. Poste en aŭgusto 2012 aperis mangao pri antaŭaj eventoj. Animeo, bazita sur la unua mangao aperis en oktobro 2012.
Titolo
La titolo sur la librokovrilo de la mangao estas skribita ambaŭ japane (per katakanao) kaj per latinaj literoj. La latinlitera titolo konsistas de la angla vorto "girls" (knabinoj), la germana vorto "und" (kaj) kaj la vorto "panzer". La germana vorto "panzer" [pancer] signifas "tankon" kaj la angla vorto "panzer" [panse] signifas "tankojn" aŭ "tankaj armeoj".
Intrigo
En la mondo de la rakonto estas speco de sporto por knabinoj, nomata "tankarto" (戦車道 [senŝa-dō]; laŭvorte: 戦車 [senŝa] — tanko, 道 [dō] — vojo), kie lernantinoj batalas per tankoj. La ĉefa heroino Miho devenas el fama klano de tankartistoj. Ŝi decidas fini kun la tankarto kaj transiras al lernejo Oaraj (大洗 [Ooarai]), kie la tankarton oni jam longe ne praktikas. Tamen, ironie la lernejo samtempe decidas revivi la praktiko de tankarto. Malgraŭ ke Miho ne deziras okupiĝi pri tankoj ŝi finfine konsentas elekti la tankarto kiel fakultativan lernofakon.
Teamo de la lernejo Oaraj
Lernejo Oaraj (県立大洗女子学園 [kenricu Ooarai ĝoŝi gakuen], laŭvorte: ina lernejo "Oaraj" fondita de gubernio) situas sur grandega ŝipo.
Subteamo "Lofio"
(あんこうチーム [Ankō ĉīmu]) estas tank-teamo de ĉefroluloj.
Junulino el fama klano de tankartistoj. Ŝi okupiĝis pri la tankatro antaŭe, sed post malagrabla incidento dum tanka batalo ŝi ekmalŝatis tankarton kaj decidis forlasi ĝin. Tial ŝi transiris en la lernejo Oaraj, kie ne estis tankarto. Tamen ĝuste tiam oni revivigis tankarton tie kaj Miho estas devigita partopreni ĝin por preventi fermadon de la lernejo. Unue ŝi elektis por si malgrandan rolon en la tanko, sed estis neeviteble, ke ŝi iĝis komandanto de la tanko kaj poste — komandanto de la lerneja teamo. Iom post iom ŝi konscias, ke en sia nova lernejo ŝi komencas ĝui tankarton.
Blonda junulino el la klaso de Miho. Ŝi ofte parolanta pri homoj de mala sekso, kvankam ŝi neniam reale havis amaton. Saori facile amikiĝas kun homoj, aparte ŝi estis unua, kiu amikiĝis kun Miho. Ŝi kaj ŝia amikino Hana tre ekdeziras okupiĝi tankarton, sed ili decidis ne forlasi sian novan amikinon Miho, kiam ŝi diris, ke ŝi ege malŝatas tankarton, kaj ili elektis alian fakultativan lernofakon kune. Kiam ja ili finfine reelektis tankarton, Saori iĝis komandanto, tamen post la prova batalo ĉiuj komprenas, ke komandanto devas esti Miho. Tiam ŝi proponas sin kiel radiisto, ĉar ŝi estas babilema kaj lerta en poŝtelefona tajpado, kiun neatendite reale helpas ilin en sekvontaj bataloj.
Tre aktiva junulino kun nelongaj haroj. Ŝi estas obsedata de tankoj ekde infanaĝo. Eble pro tio Jukari ĉiam estis soleca kaj ne havis geamikojn antaŭ okupiĝado pri la tankarto. Ŝiaj samteamanoj iĝis ŝiaj unuaj geamikoj. Ŝi multe scias pri tankoj kaj helpas al aliaj samlernejaj tankistoj pri teknikaj demandoj. Krome ŝi okupiĝas pri spionado, filtriĝante en lernejoj de sekvontaj kontraŭuloj.
Tenebra kaj silentema junulino. Ŝi tre malfacile vekiĝas matene kaj suferas pro anemio. Pro tio ŝi tre ofte malfruiĝas al lecionoj. Dum la prova batalo Mako hazarde troviĝas en la tanko kaj helpas teamanoj pri stirado. Pro sia saĝeco ŝi tuj montras sin tre kapabla al ĝi, sed ŝi elektas alian fakultativan lernofakon: kaligrafion. Mako havas la plej bonaj notoj en la lernejo, sed pro siaj malfruiĝoj ŝi havas problemojn, kiuj povas rezulti al ŝia restigo por dua jaro (en la samgrada klaso). Tion uzis Saori, kiam ŝi konvinkis ŝin aliĝi al tankarton, ĉar oni promesis aldonajn poentojn al tiuj, kiuj elektas tiun lernofakon. Mako ne havas gepatrojn kaj loĝas kun sia avino. Ŝi timas kolerigi avinon kaj tial ŝi fariĝas tanka ŝoforo por solvi la problemojn kun siaj poentoj.
Subteamo "Testudo"
"Testudo" (カメさんチーム [Kame-san ĉīmu]) estas tank-teamo de la lernanta konsilio.
Malalta junulino, prezidanto de la lernanta konsilio. Ŝi faras ĉion eblan por restigi la lernejon, tamen ŝi ĉiam trovas vojon por remeti sian laboron sur aliajn.
Ano de la lernanta konsilio, reprezentanto por komuniko kun socio.
Subteamo "Anaso"
"Anaso" (アヒルさんチーム [Ahiru-san ĉīmu]) estas tank-teamo de eksa volejbala klubo.
Komandanto de tanko kaj ŝargisto.
Radiisto.
Nuevo León
Ĝi havas areon de kaj loĝantaron de  milionoj kaj dividiĝas en 51 komunumojn (municipojn). Vidu ankaŭ la liston de komunumoj en Nuevo León. Ĝia ĉefurbo nomiĝas Monterrey. La provinca kodo laŭ ISO 3166-2 estas "MX-NLE".
Knabinoj kaj Tankoj
Subteamo "Anaso"
Ŝoforo.
Nuevo León
Kvankam granda parto de la provinco situas proksime de la rivero Rio Grande del Norte, ĝi ampleksas nur ĉirkaŭ 15 km longan parton de la rivervordo (landlimo al Usono, ĉar mallarĝa strio de la teritorio de apuda Tamaulipas interŝoviĝas).
La nomo de la provinco reiras al la hispana reĝo Filipo la 2-a, kiu en 1582 permesis al Luis Carvajal y de la Cueva fondi en "Nov-Hispanio" (nuna Meksiko) novan setlejon nomotan Nuevo Reino de León (nova regno de León). La nomon verŝajne instigis la malnova "Regno de León", kiu ekzistis ĝis 1230.
Wellington Katzor de Oliveira
Wellington Katzor de Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto.
Knabinoj kaj Tankoj
Subteamo "Anaso"
Pafisto.
Wellington Katzor de Oliveira
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj Giravanz Kitakyushu.
Knabinoj kaj Tankoj
Subteamo "Hipopotamo"
"Hipopotamo" (カバさんチーム [Kaba-san ĉīmu]) estas tank-teamo de lernantoj, kiuj interesiĝas pri historio. Ili nomas unu la alian per kromnomoj.
Ŝargisto. Specialo — historio de Romio.
Komandanto de tanko kaj radiisto. Specialo — historio de Eŭropo kaj de la dua mondmilito.
Pafisto. Specialo — Epoko de Sengoku
Ŝoforo. Specialo — periodo Bakumacu.
Subteamo "Kuniklo"
Komandanto de tanko.
Pafisto de la 75-milimetra armilo.
Pafisto de la 37-milimetra armilo.
Radiisto.
Subteamo "Platbeka Anaso"
"Platbeka Anaso" (カモさんチーム [Kamo-san Ĉīmu]) estas tank-teamo de disciplina komitato. Ĝiaj anoj havas kromnomojn.
Komandanto de tanko, radiisto kaj pafisto de la dua (47-milimetra) armilo. Midoriko estas estro de disciplina komitato. Ŝi havas konflikton kun Mako pro ŝiaj malfruiĝoj. Mako nomas ŝin Sodoko, kio kolerigas ŝin.
Ŝoforo.
João Masiero
João MASIERO fariĝas membro de San-Paŭlo Esperanto-Klubo en 1948 kaj restas fidela aganto ĝis lia morto en la 4-a de septembro 1992. Li aperas en la estraro de tiu klubo kiel sekretario en 1956-57 kaj agadis kiel artisto, partoprenis en treatraĵoj kaj daŭre transdonis bonan humoron al ĉiuj per Esperanto en eventoj.
Estas strato kun lia nomo en urbo Araraquara.
Knabinoj kaj Tankoj
Subteamo "Formikomanĝulo"
"Formikomanĝulo" (アリクイさんチーム [Arikui-san ĉīmu]) estas tank-teamo de fanoj de multludista enreta ludo. Ili nomas unu la alian per retaj kromnomoj.
Teamo de akademio de Sankta Gloriana
La akademio de Sankta Gloriana (聖グロリアーナ女学院 [Sej Guroriāna gakuin]) estas brita ina akademio.
Komandanto de teamo. Ŝi trinkas teon dum batalo en sia tanko. Post la batalo kun la lernejo Oaraj ŝi venas spekti iliajn batalojn. Darĝiling ofte citas scienculojn kaj politikistojn.
Vickomandanto kaj ŝargisto. Darĝiling estas ĉie akompanata de ŝi.
Teamo de lernejo Sanders
La lernejo Sanders (サンダース大学付属高校 [Sandāsu Daigaku-fuzoku kōkō]) estas usona ĉeuniversitata altlernejo.
Komandanto de teamo, gaja parolema junulino. Ŝia principo estas "la grava estas ne venko, sed partopreno". Kej emas batali juste.
Unua vickomandanto, bona pafisto.
Dua vickomandanto. Dum la batalo kontraŭ la lernejo Oaraj ŝi subaskultis ilian radiokanalon.
Teamo de lernejo Ancio
Komandanto de teamo.
Teamo de lernejo Pravda
Lernejo Pravda (プラウダ高校 [Purauda kōkō], ruse: Правда) estas rusa altlernejo.
Komandanto de teamo. Ŝi estas troe aplomba kaj malsana pri komplekso de Napoleono pro sia eta alteco (127 cm).
Vickomandanto. Ŝi ĉiam estas trankvila kaj senemocia. Nonna zorgas pri Katjuŝa kiel pri infano. Kontraste kun ŝi Nonna estas la plej alta rolulo (172 cm).
Teamo de akademio Kuromorimine
Vickomandanto.
Ceteraj Roluloj
Trejnisto de la lernejo Oaraj pri tankarto.
Patrino de Miho. Ŝi fondis sian propran skolon de tankarto. Ŝiho malagnoskis la filinon, eksciante, ke ŝi oferis venkon por savi siajn kamaradojn.
Endre Latabár (pli juna)
Endre Latabár
25468 Ramakrishna
25468 Ramakrishna estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Schierke
Schierke estas eksa komunumo kaj nuna parto de la urbo Wernigerode en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Quedlinburg. Fine de 2007 la loĝloko havis 713 loĝantojn.
Ekspedicio Baudin
La Ekspedicio Baudin de 1800 al 1803 estis franca ekspedicio por mapigi la marbordon de Aŭstralio. Nicolas Baudin Oktobre de 1800 li estis elektita por estrado de la ekspedicio. Li disponis el du ŝipoj nome Le Géographe, kiun li mem kapitanis, kaj Le Naturaliste, kies kapitano estis Jacques Hamelin, kaj estis akompanata de naŭ naturalistoj kaj botanikistoj, inter ili Jean Baptiste Leschenault de la Tour, François Péron kaj Charles-Alexandre Lesueur.
En 1801 Nicolas Baudin atingis Aŭstralion. Li malkovris parton de la suda marbordo kaj estis la unua eŭropano kiu malkovris la okcidentan marbordon Pro tio ankoraŭ multaj lokoj de Okcidenta Aŭstralio havas francajn nomojn nune: Baudin Beach, Peron Peninsula, Faure Island, Gantheaume Point.
Aprile de 1802 ili trafis la britan ŝipon Investigator kies kapitano estis Matthew Flinders, ankaŭ engaĝiĝinta en mapigi la marbordon, en Encounter Bay kie nune estas Suda Aŭstralio. Baudin haltiĝis en la brita kolonio Sidnejo por akiri manĝon kaj novan ŝipon dum li sendis Le Naturaliste revene hejmen kun la kolektitaj specioj. Li direktis sin al Tasmanio kaj pluis norden al Timoro. Revene hejmen, Baudin haltiĝis ĉe Port-Luiso, nuna insulo Maŭricio (tiam laŭnome Insulo de Francio), kie li mortiĝis pro tuberkulozo. La ekspedicio fine revenis al Francio en 1804.
Tiuj francoj havis pacemajn rilatojn kun ĉiuj aboriginaj popoloj kiujn ili trafis. Ili fakte produktis valorajn etnologiajn studojn pri indiĝenoj de Tasmanio, kiuj estis onigitaj laŭ la britia koloniigo de Tasmanio komence de la 19a jarcento.
Laŭ reserĉistoj de la Universitato de Adelajdo, dum tiu ekspedicio Baudin preparis informon por Napoleono pri vojoj por invadi kaj konkeri la britan kolonion ĉe Sydney Cove.
Ramakrishna
Ramakrishna povas esti :
Philly Joe Jones
Joseph Rudolph „Philly Joe“ JONES (naskiĝis la 15-an de julio 1923 en Filadelfio; mortis la 30-an de aŭgusto 1985 samloke) estis usona ĵaza frapinstrumentisto. Li validas kiel unu el la stilformaj frapinstrumentistoj de la malmolbopo kaj precipe famiĝis pro sia ludo en la kvinopo de Miles Davis la duan duonon de la 1950-aj jaroj. La kromnomo Philly Joe rilatas kun sia hejmurbo, kiu en la usona ĉiutaga lingvo nomiĝas „Philly“, distingis la frapinstrumentiston de sia same fama pli aĝa kolego „Papa“ Jo Jones el la bando de Count Basie.
Verkado
Philly Joe Jones devenis el la ritmenbluso-tradicio de la malfruaj 1940-aj jaroj, antaŭ ol li komence de la 1950-aj ankaŭ komencis kiel frapinstrumentisto de moderna ĵazo – je kio estas konsiderende, ke la du stiloj siatempe akoraŭ ne tiel klare estis separitaj kiel pli malfrue. Ekde proksimume 1956 ĝis 1958 li estis stampa ero en la ritmosekcio de la sensacia kvinopo kaj pli malfrue sesopo de Miles Davis. Davis ne pro muzikaj kialoj maldungis la frapinstrumentiston (male li nomis lin, kiel pli malfrue ankaŭ Bill Evans, lia preferata frapinstrumentisto), sed nure pro lia nefidindeco kaŭzita de liaj drogoproblemoj, kiuj malutilis al la profesia laboro de la bando. Tamen Jones kunverkis je sennombraj registradkunsidoj por la eldonejoj Blue Note, Riverside, Prestige, ĉar lia sento de movo, dinamiko kaj gusto estis ege populara.
La kontribuoj de Jones por la evoluo de la frapinstrumenara ludo estas multaj kaj formas siaflanke la bazon de kromaj novigoj, kiujn iniciatis muzikistoj el la ĉirkaŭaĵo de libera ĵazo de la 1960-aj jaroj kiel Tony Williams kaj Elvin Jones (ne parenca kun „Philly Joe“). Aparte fama estas la karakteriza du-pulsa sento, kiun la frapinstrumenisto kunlude kun kontrabasisto Paul Chambers ofte submetis sub la temon de la blovistoj. Ĉi tiu re-ekpreno de la tradicia novorleana ĵazo ene de stile ege pli moderna kunteksto montras, same kiel multaj aliaj detaloj, kiel gustocerte Jones sciis enigi siajn ampleksajn muzikajn spertojn ekster la ĵaza mondeto en la malmolbopon. Ankaŭ influoj el la latinida ĵazo, ekzemple la tiel nomata figuro svinga tumbao, kiun popularigis kongaisto Ray Barretto, eniris fare de la registradkunsidoj de Jones kun Miles Davis en la ritman vortaron de la ĉeftendencan ĵazon:
Chaudfontaine
Chaudfontaine (france: [ŝofoTEJN], valone: Tchôfontinne) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Vaux-sous-Chèvremont, Beaufays kaj Embourg apartenas al Chaudfontaine, la ĉefa municipo.
Chaudfontaine (la nomo signifas "varma fonto") estas konata pro siaj varmaj akvofontoj (36,5 celsiaj gradoj).
Walter Baldwin Spencer
Sir Walter Baldwin Spencer (23an de junio 1860 – 14an de julio 1929) estis angla-aŭstralia biologo kaj antropologo.
Vivo kaj kariero
Baldwin naskiĝis en Stretford, Lancashire. Baldwin edukiĝis ĉe lernejo de Old Trafford, Manchester, kaj poste eniris en la Manchester School of Art (manĉestera artlernejo). Li estis tie nur unu jaron sed neniam forgesos sian trenadon en pentrarto. Poste li iris al Owens College kaj, kiam Milnes Marshall gvidis lin en sia studo de biologio, li atingis stipendion ĉe Exeter College, Oksfordo. Antaŭe le estis premiita per la Premio Dalton pri natura historio.
Li studis kaj defendis la vivon de la indiĝenoj de Aŭstralio.
Bjeso
Bjeso - en popolaj kredoj de slavoj prozopopeo de precize ne difinita malbona fantomo aŭ demono de malbono. En slava popola demonologio la ideoj pri besoj ŝanĝiĝis sub la influo de kristana traditio, proksimiĝante al la imago de diablo. Tamen popolaj kredoj havas multe da specifaj trajtoj.
Etimologio
La vorto bjeso devenas de praslava lingvo: "bĕsъ" kaj de hindeŭropa pralingvo: "bboidh", kiu signifas "kaŭzanta timon".
Imago kaj popolaj kredoj
Laŭ slavaj popolaj kredoj bjesoj vivas en arbaroj, marĉoj kaj akvaj profundaĵoj. Ili eblas eniri homojn kaj konduki ties agadojn. Krom tio bjesoj gardas kriptajn en tero trezorojn.
Oni povas nomi diversajn mitologiajn rolulojn "besoj" (ekzemple, en Ukrainio "kampa bjeso" havas signifon kampspirito, en serbaj kaj bulgaraj legendoj besoj estas gigantoj, en Pollando la vorto "bjeso" povas signifi "malbona spirito aspektanta kiel alta homo kun grandegaj piedoj", "malbona spirito en besta aspekto"). Ankaŭ en Pollando oni eĉ opinias ke ekzistas "blankaj besoj" de la "supra mondo" kaj "malbonaj besoj" de la "subtera mondo". En tiu ĉi okazo la vorto "bjeso" evidente signifas "spirito, dajmono". Do, la imago de bjeso en slava mitologio estas sufiĉe nebula kaj malklara.
Selkirk (Manitobo)
Selkirk estas urbeto de Kanado. Ĝi situas en la provinco Manitobo, kiu krom la ĉefurbo Vinipego estas relative malmulte loĝata. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Palizada
Palizada estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)
La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Palizada. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04007.
Geografio
La ĉefaj loĝlokoj estas la sekvaj:
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 6919 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 34 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,49 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ravino
Ravino estas profunda kruta valeto en montaro, do speco de gorĝo. Multaj da ili ekestis dum milionoj da jaroj pro ellavado fare de (ofte malgrandaj) akvofluoj. Poroza ŝtonaĵo (ekzemple: kalkoŝtono aŭ grejso) povas plirapidigi tiun ĉi procezon.
Ravinoj prezentas ankaŭ idealajn kondiĉojn por konstruo de digolago.
Fortikaĵo Kaiser Franz
La fortikaĵo „Kaiser Franz“ (ankaŭ nomata fortikaĵo Franz) estas parto de la iama prusa fortikaĵo Koblenco. Ĝi estis konstruita inter 1816 kaj 1822 laŭ planoj de la prusa oficiro Le Bauld de Nans kaj nomata laŭ Franz la 2a (Aŭstrio), imperiestro de Aŭstrio, alianculo de Prusio en la militoj kontraŭ Napoleono. La fortikaĵo formas kun la Bubenheimer Flesche („fleŝo“ de Bubenheim) la ĉefan parton de la fortikaĵo sur kaj ĉirkaŭ la t.n. Petersberg en la urboparto Lützel de Koblenco, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Feste Kaiser Franz e.V.
registrita societo „Feste Kaiser Franz“ e.V.
2007 McCuskey
2007 McCuskey estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1963 en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
NGC 5686
NGC 5686 (aliaj indikoj — MCG 6-32-75, ZWG 192.48, NPM1G +36.0345, PGC 52189) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2007 McCuskey
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Sidney Wilcox McCuskey.
Alianco por Eŭropo de Nacioj
La Alianco por Eŭropo de Nacioj aŭ mallonge AEN (angle Alliance for Europe of the Nations, france Alliance pour l'Europe des Nations], germane Allianz für ein Europa der Nationen) estas eŭropa politika partio. Ĝi fondiĝis dum decembro 2004 en Milano. Jam antaŭe ekzistis paralela frakcio de la Eŭropa Parlamento sub la nomo "Unio por Eŭropo de Nacioj". La alianco konsistas el 16 naciismaj, konservativaj kaj eŭroposkeptikaj partioj
La plej gravaj programeroj kaj valoroj el la programo de AEN estas substreko de la nacioj respektive naciaj ŝtatoj kun siaj popoloj, la koncepto de demokratio, protekto de la diverseco de tradicioj kaj popolaj kutimoj, solidareco, paco, politika stabileco kaj sekureco, subteno de la (kristanisme dominita) "okcidenta civilizo" kaj de humanismaj principoj kaj la postulo, ke la rajton pri plej multaj decidoj en la Eŭropa Unio ne havu la unio, sed la unuopaj naciaj ŝtatoj.
14238 d'Artagnan
14238 d'Artagnan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca militestro Charles de Batz-Castelmore, grafo d'Artagnan (inter 1610 kaj 1615–1973). Li estis ĉefe konata, ĉar li iĝis modelo de la ĉefrolulo en la romano de Alexandre Dumas "La Tri Muskedistoj".
Johannes Cuno (kuracisto)
Johannes CUNO (1557-1610) estis germana teologo, kuracisto, filozofo, profesoro pri medicino kaj filozofio en la Universitato de Hajdelbergo kaj patro de la advokato Sebastian Cuno (1592-1655). Li diplomiĝis pri medicino en la 12-a de decembro 1584 kaj en la sekvanta jaro li iĝis membro de la Kuracista Kolegio. Kune kun Gerhard Titius (1620-1681) li verkis "Theses theologicae de poenitentia" (1653).
Anatalono
Biografio
Mankas preskaŭ tute informaj fontoj pri tiu episkopo, kiu eble estis unu el la unuaj episkopoj de tiu urbo.
La unuaj, hagiografiaj, informoj alvenas el la fino de la 8-a jarcento el la verko Gesta episcoporum Mettensium de Paŭlo Diakono, en kiuj la longobarda verkisto raportas ke Anatalono estis unu el la disĉiploj de Sankta Petro kaj ke estis tiu lasta mem kiu lin sendis al Milano kiel unua episkopo. En iuj bizancaj katalogoj pri la disĉiploj de Jesuo Kristo (7-a/8-a jarcentoj), Anatalono estas prezentata kiel disĉiplo de la apostolo sankta Barnabaso, kiu estus suferinta persekutaĵojn de Nerono, sen tamen perdi la vivon, sed simple devigita kaŝi sian aŭtoritaton. La legendo pri lia vivo, ĉiuokaze, volas ke Sankta Anatalono kontruigis preĝejon dediĉitan al la Savinto sur antaŭa templo dediĉita al la dio Merkuro aŭ Apolono, en la loko en kiu hodiaŭ situas la preĝejo San Giorgio al Palazzo.
Okaze de lia morto, iuj liaj relikvoj (esence konstituitaj en linaĵoj kiuj hazarde estis tuŝantaj lian korpon) estis portataj, en Milano, en la kapelon titolitan ad Concilia Sanctorum, eble en la 5-a jarcento. La loko de lia entombigo restis laŭlonge nekonata, sed en la baziliko San Babila (Milano) oni celebris simbolan entombigon.
Milana dokumento de 1263 aldonas ke Sankta Anatalono estus entombigita en la preĝejo Sankta Floriano (Breŝo) kie oni opiniis ke li estis la unua episkopo: konfirme de tiu tezo okazis retrovo en 1472 de iuj liaj relikvoj, kiuj estis poste solene translokigitaj enen de la urba katedralo, kie ankaŭ hodiaŭ estas objekto de intensa honorado.
Lin antaŭulis la apostolo Barnabaso kaj lin posteulis Kaio de Milano.
Bibliografio
Katolikaj enciklopedioj:
2006 Polonskaya
2006 Polonskaya estas tre malgranda, treege hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1973 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ukrainan astronominon Elena Ivanovna Kazimirĉak-Polonskaja (cirile Елена Ивановна Казимирчак-Полонская, 1902 ‒ 1992)
Satelito
La satelito estis malkovrita de D. Pray, P. Pravec, P. Kuŝnirak, W. Cooney, J. Gross kaj D. Terrell per observoj de la lumaj kurboj de la 1-a ĝis la, kaj anoncita la 16-an de novembro. Ĝi havas ĉirkaŭ 0,99 km de diametro kaj estas sur orbito de granda duonakso proksimume de 8,5 km; ĝia orbita periodo estas 19,15 horoj (0,7979 ± 0,0008 tago) kaj ĝia rotacia periodo 6,6571 ± 0.0002 horoj.
La ĉeesto de dua satelito estas suspektata.
Svetlana Gerasimenko
Svetlana Gerasimenko (Світлана Іванівна Герасименко) (naskiĝis la 23-a de februaro 1945, Bariŝiŭka, Kieva provinco, Ukraina Soveta Socialisma Respubliko) estas ukraina kaj taĝikia astronomo, esploristo de kometo Ĉurjumov-Gerasimenko.
Biografio
Svetlana Gerasimenko naskiĝis en 1945 jaro en ukraina urbeto Bariŝiŭka. En 1968 jaro ŝi diplomiĝis en la katedro de astronomio de Kijiva Universitato, poste ŝi studis en aspiranturo. En septembro de 1969 ŝi kune kun Klim Ĉurjumov, kunlaboranto de Ĉefa astronomia observatorio de ukraina Nacia akademio de scienco, trovis en ekspedicio al urbo Almato por observojn de kometoj.
La 11-a de septembro de 1969 jaro, Svetlana Gerasimenko kaj Ljuila Ĉirkova laboris en observatorio de Instituto de astrofiziko en Almato kaj fotografis kometon 32P/Comas Solà, uzante 50-centimentran teleskopon de Maksutov. Gerasimenko sendis la faritajn fotogragiojn al Klim Ĉurjumov kaj li dum analizo evidentigis objekton kun parametroj de movado de la kometo, sed li missupozis, ke ĝi estas 32P/Comas Solà.
La 22-a de oktobro de 1969 jaro, Ĉurjumov kompernis, ke 32P/Comas Solà ne povas esti la objekto, ĉar kalkuloj montris, ke dispozicio de objekto en la fotografioj devas sur 2-3 gradoj proksime. La detala analizo de fotografio pruvis svagan bildon de kometo 32P/Comas Solà en dispozicio, kiu konfirmis la matematikaj kalkuloj.
Tiamaniere, la kalkuloj montris, ke la eltrovita objekto estas nova kometo. La kometo estis elpensita en 4 aliaj fotografioj, kiuj estis kreitaj de Gerasimenko inter 9-a de septembro kaj 21-a de septembro de 1969 jaro.
En 1973 jaro, Gerasimenko translokiĝis en Duŝanbo, laŭ invito de la Instituto de Astrofiziko de Akademio de Sciencoj de Taĝikio. Nuntempe ŝi laboras kiel scienca kunlaboranto de la instituto, efektiviĝas esplorojn kaj studadon de kometoj.
En 1975 jaro, Svetlana Gerasimenko ricevis medalon pro malkovro de novaj astronomaj objektoj.
Guzmán el Bueno (metroo de Madrido)
Guzmán el Bueno estas stacio sur linioj 6 kaj 7 de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de la Reina Victoria, inter la kvartaloj Vallehermoso (distrikto Chamberí) kaj Ciudad Universitaria (distrikto Moncloa-Aravaca).