cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Institucio Hoover
La Institucio Hoover (plennomo: The Hoover Institution on War, Revolution and Peace) estas usona publikpolitika pensfabriko kaj biblioteko. La institucio situas sur la kampuso de la Universitato Stanford kaj estis fondita en 1919 fare de la tiama estonta usona prezidanto Herbert Hoover.
La institucio tenas ampleksan arkivon de materialo rilatiganta al Herbert Hoover, Unua Mondmilito kaj Dua Mondmilito.
Laŭ la departemento, ĝia celo estas promocii, interalie, reprezenta demokratio, libera komerco, paco, persona libereco, kaj laboranta por protekti la usonan sistemon. Kelkaj elstaraj konservativaj profiloj estas aktivaj ĉe la Hoover Institucio, ekz. Victor Davis Hanson, Edwin Meese, Condoleezza Rice, George Shultz, Thomas Sowell kaj Shelby Steele.
Bač (Novaci)
Bač (makedone Бач) vilaĝo en Opština Novaci en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 172 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la suda parto de la Opština Novaci. La alteco estas ĉirkaŭ 570 - 900 m.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 17,7 km².
Ĉe la norda rando de la vilaĝo fluas rivero Nigra rivero (Črna Reka).
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 172 homoj.
En 2002 ĉi tie loĝis 171 makedonoj kaj 1 serbo.
La vilaĝo baze havas agrikultur-reproduktan funkcion. Ekzistas agrikultura kooperativo en la vilaĝo same kiel butikoj kaj manĝoprovizinstalaĵoj. Ĉi tie kultivas tritiko, hordeo, aveno, sekalo kaj maizo. De industriaj kultivaĵoj tiam kotono, papavoj, sezamo kaj arakidoj. En pli altaj altitudoj la vito kreskas. Fruaj legomoj ankaŭ prosperas. Ŝafoj kaj kaproj estis breditaj en la pasinteco. Ilia nombro estas nun reduktita. Multaj familioj konservas variojn de bovinoj kun alta laktoproduktado.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Nová Ves nad Lužnicí
Nová Ves nad Lužnicí (Erdweis) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1499.
Partoj de municipo
Municipo Nová Ves nad Lužnicí konsistas el du partoj sur du katastraj teritorioj:
Ernst Emil Hoffmann
Ernst Emil HOFFMANN (naskiĝinta la en Darmstadt, mortinta samloke la ) estis germana politikisto kaj fabrikisto.
Vivo
La monrimedoj ebligis al li ankaŭ politikiste aktivi kaj helpadi karitate. Multajn oferojn li donis en 1813 por la kontraŭbatalantoj de Napoleono Bonaparte kaj por grekoj en ilia milito de sendpendiĝo. Sekve Greklando al li aljuĝis heredan honorcivitanecon. En la malsatminacanta jaro 1817 li helpis la malriĉulojn; al la de fajrego de 1842 trafitaj hamburganoj li sukuris kiel ankaŭ al la viktimoj de tertremo en Guadeloupe en 1843.
Hoffmann ankaŭ antaŭenpuŝis la Germanan Doganunion. Hoffmann krome instigis la konstruon de fervojlinio ĉe Majno kaj Neckar. Estante gvidanto de la liberalisma movado Die Schwarzen li helpis atingi bonan konstitucion por Hesio: por la registaro molestas Hoffmann estante kvazaŭ pleba tribunuso kaj bona retorikisto. En 1826 li estis unuafoje deputito en la dua ĉambro parlamenta; vere enparlamente li sedis ne antaŭ 1829 post venko en proceso pri suverena ofendo kaj balotadmanipulado.
Dum sia deputiteco (1829–35) li treege aktivis. Fine la justico malkomencis tian karieron. Ankaŭ lia gazeto "Hessisches Volksblatt" suferis premiĝon. Inverse li feliĉege aktivis en la urba konsilantaro de Darmstadt inter 1828 kaj 1842 kaj eĉ estis urbestro sen registara aprobo. Eĉ kontraŭulaj liaj (ekz. ministro du Thil) devis agnoski ke ne temis pri revoluciulo aŭ demagogo sed honorinda reprezentanto de la sinemancipiĝinta burĝaro kiu ne fidis aniĝon al konkreta partio. Samtempuloj ja admiris lian titanajn fortojn kaj lia helpemo faris lin tre konata kaj populara en tuta Hesujo.
Fonto
Kraft, Rudolf, "Hoffmann, Ernst Emil" ĉe: Neue Deutsche Biographie 9 (1972), p. 396-397 (tie ĉi interrete)
Arto farita de bestoj
Arto farita de bestoj estas arto kreita de besto kaj rilatas al artaĵoj kreitaj de ne-homaj bestoj. Diversaj artaĵoj estis kreitaj fare de primatoj, elefantoj, cetacoj, reptilioj, birdoj kiel la ptilonorinkedoj, kaj aliaj bestoj.
Kazoj
Ĉarma porkino el Sudafriko, kiu tute hazarde estis lastmomente savita de buĉado kaj fariĝis artistino: filmeto, kiu furoras en interreto montras ĝin en fervora produktado de abstraktaj bildoj per peniko tenata per la buŝo. En humura maniero, oni alnomis la simpatian beston “Pigcasso”, kaj ŝiaj verkoj estis ekspoziciitaj en artgalerio kaj venditaj kontraŭ sufiĉe alta monkvanto — verŝajne rekorda prezo. Pigcasso estis savita de industria porkbieno kiel porketo fare de ŝia posedanto, Joanne Lefson, kiu instruis ŝin pentri uzante pozitivajn plifortikigajn teknikojn.
Lefson uzas la enspezon de la vendo de la pentraĵoj de Pigcasso por akiri financojn por ŝia farmrifuĝo en Franschoek, Sudafriko. Ĉiu el la verkoj de Pigcasso estas subskribita per la artisto trempante ŝian nazpinton en inkon de ruĝa beto kaj tuŝante ĝin sur la kanvaso. Pigcasso kaj Lefson estas la unua besta/homa kunlaboro kiu okazigis artekspozicion kune.
En la jaro 2010, ĉimpanzo Jimmy, loĝanto en zoologia ĝardeno en la brazila urbo Niterói, produktis 14 pentraĵojn, kiuj estis same ekspoziciitaj en galerio. Pro atento al tiu okazo, grupo de protektantoj de primatoj pledis antaŭ juĝisto, ke Jimmy translokiĝu al faka centro, sed verŝajne la afero ne prosperis.
En la jaro 2020, fare de grupo, kiu agadas por protekti forlasitajn hundojn en San-Paŭlo, Brazilo: oni verŝis netoksan inkon sur hundojn kaj lasis, ke ili skuu sian haŭton antaŭ blanka tolaĵo: rezultis 18 pentraĵoj, kiujn oni vendis por uzi la monon en hundoŝirmejoj.
En la jaro 1964, en Svedujo. Fama artgalerio ekspoziciis pentraĵojn de mistera, nekonata artisto Pierre Brassau. La loko pleniĝis de renomaj kritikistoj kaj artamantoj, kiuj emocioplene esprimis sian admiron pri la nova artisto produktinta ekspresionismajn abstraktajn pentraĵojn. Kritikistoj entuziasme publikigis laŭdojn al la talentulo. Surprizo okazis tuj poste, kiam oni malkovris la loĝejon de Pierre Brassau: zoologia ĝardeno. Pierre estis kvarjara ĉimpanzo. La tutan aferon organizis ĵurnalisto, kiu intencis taksi la kapablon de kritikistoj distingi inter verkoj de homo kaj de besto. Por tio li pacience stimulis la ĉimpanzon pentri, kontraŭ ricevo de bananoj. Malgraŭ la malkovro de la tuta farso, la kritikisto tamen konfirmis siajn laŭdojn al la talento de la “artisto”. La ĉimpanzo famiĝis, ricevis amason da vizitantoj en sia loĝejo, sed tia amaso da homoj malbonfaris al ĝia humoro.
Kopirajto
La kopirajto de artaĵo normale apartenas al ĝia aŭtoro. En kazoj kie arta verko estas kreita de besto, specialistoj pri intelekta proprieto argumentis ke nek la homo disponiganta la ekipaĵon nek la posedanto de la besto (kie uzeble) povas posedi kopirajton en laboro produktita de besto. En ĉi tiuj kazoj, la verko de la besto ne estas homa intelekta kreaĵo, kio estas laŭleĝa postulo.
Lebrija (stacidomo)
Lebrija estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Lebrija, en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco kaj de Proksimaĵoj Sevilo.
Melastomacoj
La melastomacoj (Melastomataceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo mirtaloj (Myrtales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 160 genrojn kaj pli ol 4000 speciojn,. Ĝia tipa genro estas melastomo.
Kastela preĝejo (Schwarzburg)
Historio
Jam en la 14-a jarcento oni raportis pri kapelo surkastela. En 1596 ĝi incendie tiom damaĝitis ke la rekonstrulaboroj daŭris ĝis 1713. Konsekro okazis ne antaŭ la 26.10.1713. Ankaŭ la laboroj por la princa kripto/maŭzoleo ĉevolbe detruitis fajrege. La en 1713 estiĝinta preĝejo restis neŝanĝita post nova bruldamaĝiĝo en 1715 koncerne la konstruvolumenon. La preĝejo estis unuiĝinta kaj al la ĉefa burgokomplekso kaj al la Leutenberg-ejero.
Interne dekoracie nur regionaj materialoj uzitis: alabastro el Allendorf kaj marmoro el Döschnitz. En 1914 la nazioj ordonis la malaperigon de la konstruaĵo krom la turo. La baroka turospajro tamen damaĝitis en 1980 pro bruliĝo silvestronokte.
Géza Kádas
[kAdaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kádas Géza estis hungara naĝisto, olimpiano.
naskiĝis la en Eger, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
aĝis 15, kiam li komencis sportadi. Inter 1946-1954 li estis naĝisto en pluraj sportkluboj en sia naskiĝurbo. En aĝo 17 li estis junulara enlanda ĉampiono, sed en 1945 li jam estis ĉampiono inter la plenkreskuloj. Li estis hungara ĉampiono individue 13-foje, teame naŭfoje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1946-1954. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun arĝenta medalo (1948), krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua teame en 1954. La sportaj rezultoj donis al li konatecon en Eger, tial li estis gvidanto de la loka naĝejo. Dum la hungara revolucio de 1956 li estis partoprenanto (ne armile), tial post la fiasko li estis kondamnita je prizono. Pro la tutlanda amnestio li liberiĝis en 1961, poste li estis simpla laboristo en la naĝejo. En 1967 li translokiĝis al Budapeŝto. Li ricevis premiojn inter 1948-1951.
La Zarra
Biografio
La artisto estas kanada-maroka kaj restas tre diskreta pri siaj originoj kaj kariero. Oni scias pri ŝi, ke ŝi kreskis proksime de la urbo Longejlo (en Kebekio) kaj ke ŝi havas magrebajn originojn. ,
En 2021, la kantistino pliigas sian famon per la titolo Tu t'en iras elsendita regule en radio kaj televido. La kanto estas atestita platena unuopaĵo. La saman jaron, La Zarra estis nomita kiel franclingva revelacio ĉe NRJ Music Awards 2021.
La, France Télévisions sciigis ke La Zarra reprezentos Francion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2023, kiu okazos en Liverpool en Britio. . Ŝia kanto estos prezentita en la franca.
Lora del Río (stacidomo)
Lora del Río estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Lora del Río en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco. Ĝi ankaŭ estas parto de linio C-1 de Proksimaĵoj Sevilo.
Jean-Baptiste Jourdan
Jean-Baptiste JOURDAN (naskiĝis en Limoĝo, mortis  en Parizo) estis franca militisto. Li partoprenis la Usonan Militon de Sendependeco kaj la Napoleonajn Militojn. Li kontraŭbatalis la puĉon de la 18a de Brumero sed estis nomumita Marŝalo de la Imperio kaj stabestro de Joseph Bonaparte. Li estis venkita fare de la Duko de Wellington ĉe la Batalo de Talavera kaj falis en malhonoron sed poste estis reestablita, estante venkita denove ĉe la Batalo de Vitorio kaj nomumita grafo fare de Ludoviko la 16-a de Francio (1816) kaj Ministro pri eksteraj aferoj (1830).
Nava de Béjar
Nava de Béjar estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,73 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havas 96 loĝantojn. Ĝi perdis 550 loĝantojn laŭlonge de la 20-a jarcento.
En 1982 Nava rekuperis sian administracian sendependecon el Guijuelo post longdaŭra procezo pere de la barakto de la lokanoj. La urbestro estas de la dekstra partio PP.
Universitato de Ĝeĝjango
Universitato de Ĝeĝjango (en la ĉina :浙江大学pin-yin : Zhèjiāng ; Zhejiang University; en inicialoj : ZJU aŭ Zheda), foje nomita Zheda, estas internacia universitato en Ĉinio. Ĝi estis fondita en 1897 kaj estas konsiderata unu el la plej malnovaj kaj prestiĝaj altlernejoj en Ĉinio. La ĉefa kampuso situas en Hangzhou, proksimume 180 kilometrojn sude de Ŝanhajo.
La universitataj havas 7 fakultatoj, 37 altlernejoj, lernejoj kaj departementoj, proponas pli da ol 140 studenta kaj 300 diplomitaj programoj. La universitato ankaŭ havas sep filiiĝita hospitalojn, 1 muzeo, 2 internaciaj artikaj institutoj kaj fanfaronaĵoj super 200 studentaj organizoj. La biblioteksistemo de la universitato enhavas proksimume 7 milionojn da volumoj.
La universitato estas membro de la C9-ligo, membro de la Alianco de Jangzia Delta Universitatoj, membro de la Asocio de la Universitatoj de la Pacifika Bordo, membro de la Monda Universitata Reto, membro de la Asocio de la Universitatoj de la Pacifika Bordo kaj membro de la Monda Forumo de Gvidantoj de Universitato (angle Global University Leaders Forum).
Organiza strukturo
La akademiaj disciplinoj en la universitato estas dividitaj en sep fakultatojn, ĉiu el kiuj havas malsamajn lernejojn:
Konstruado per rektilo kaj cirkelo
Konstruado per rektilo kaj cirkelo, konata ankaŭ kiel klasika geometrio aŭ klasika konstruado, estas la geometria konstruado de longoj, anguloj kaj aliaj geometriaj figuroj kiu uzas nur idealigitajn rektilon kaj cirkelon.
La idealigita rektilo supozeble estas senfina laŭ longo, havas nur unu randon, kaj neniujn markojn. La cirkelo supozeble ne havas maksimuman aŭ minimuman radiuson, kaj supozeble "falas" kiam eliras el la paĝo, kaj tiel ne povas esti rekte uzata por transmeti distancojn. (Tiu estas negrava limigo ĉar, uzante mult-ŝtupan proceduron, distanco povas esti transmetita eĉ per falanta (foriranta) cirkelo.) Pli formale, la nuraj permeseblaj konstruoj estas tiuj garantiitaj de la unuaj tri postulatoj de Eŭklido.
La matematikistoj de Antikva Grekio estis la unuaj kiuj imagis la konstruadon per rektilo kaj cirkelo, kaj nombraj antikvaj problemoj pri geometrio de ebenoj metas tiun limigon. La antikvaj grekoj disvolvigis multajn konstruojn, sed en kelkaj okazoj estis malkapablaj fari tion. Gauss pruvis, ke kelkaj plurlateroj estas konstrueblaj sed plej ne. Kelkaj el la plej famaj problemoj per rektilo kaj cirkelo estis pruvitaj maleblaj fare de Pierre Wantzel en 1837, uzante la matematikan teorion de kampoj.
Spite la ekziston de pruvoj de maleblo, kelkaj insistas en klopodoj solvi tiujn problemojn. Multaj el tiuj problemoj estas facile solveblaj kondiĉe ke oni rajtas al aliaj geometriaj transformoj: por ekzemplo, duobligo de kubo estas ebla uzante geometriajn konstruojn, sed ne ebla uzante nur konstruadon per rektilo kaj cirkelo.
En terminoj de algebro, longo estas konstruebla se kaj nur se ĝi reprezentas konstrueblan nombron, kaj angulo estas konstruebla se kaj nur se ties kosinuso estas konstruebla nombro. Nombro estas konstruebla se kaj nur se ĝi povas esti verkita uzante kvar bazajn aritmetikajn operaciojn kaj la kalkulon de kvadrataj radikoj sed ne de pli alt-ordaj radikoj.
Benacazón (stacidomo)
Benacazón estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Benacazón, en la provinco Sevilo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi estas la okcidenta finstacio de linio C-5 de Proksimaĵoj Sevilo funkciigita fare de Renfe. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco.
Lycée Chaptal
La gimnazio aŭ Lycée Chaptal, eks-Collège Chaptal, estas granda mezlernejo en la 8-a arondismento de Parizo, nomita laŭ Jean-Antoine Chaptal, kun proksimume lernantoj. Ĝi estis transprenita fare de la ĉefurbo Parizo en 1848 post kiam la fondinto renkontis monmalfacilaĵojn. Lernantoj estis atenditaj okupiĝi pri karieroj en komerco aŭ produktado. La instruplano estis noviga por sia tempo, kun emfazo al la franca prefere ol klasikaj studoj kaj al modernaj lingvoj kaj sciencoj. Komence ĝi estis ĉefe porknaba internulejo sed nun estas geknaba taglernejo. La nunaj konstruaĵoj estis kompletigitaj en 1876. Famaj eks-studentoj inkludas Alfred Dreyfus, André Breton, Jean Anouilh, Daniel Hechter kaj Nicolas Sarkozy.
Vajmara arsenalo
La iama arsenalo (germane: Zeughaus) en Vajmaro, Germanujo, estis konstruita en 1753 anstataŭante la dormoĉambran alon de la franciskana monaĥejo.
Historio
Je Ritter-strateta plilongiĝo, norde de grenejo, kondukas transirejo nome Zeughof, kiu nomiĝas laŭ la iama arsenalo. Unue ĝin uzis lia duka moŝto Ernesto Aŭgusto la 2-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kiel loĝejon: nur por li do ĝi komence starigitis. Sed li baldaŭ poste mortis en la aĝo de nur 21 jaroj. La arsenala utiliĝo finiĝis en 1801 kiam duko Karlo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) trasportigis la armilojn al Kastelo Ettersburg. En 1887 ĝin transprenis la Porartista societo kaj ĝi iĝis artista hejmo kun kutimlokalo kaj ekspoziciejoj. La komplekso en 1945 tiom damaĝitis ke necesis komence de la 1950-aj jaroj malaltigo konstruaĵo ĝis la teretaĝaj muroj.
Pro la aliuzo de la remizo ĉe Teatra placo (la nuna Domo de Vajmara respubliko; ĝis 2018 gastis tie Bauhaus-muzeo) la horizontala projekciaĵo de arsenalo tiom pligrandigitis. Antaŭ la damaĝiĝo en 1945 havis la domo mezen elsaltantan kolonegon estante duetaĝa mansardtegmenta domo malfrubaroka. Surlokis soldataĵoj kaj armiloj, veturiloj kaj pafilegoj. Pri la identeco de la stariginto estas duboj. Multaj konsideras ties kreinto Gottfried Heinrich Krohne.
Eĉ la resto de iama belaĵo figuras sur listo de monumentprotektotaĵoj vajmaraj. Apudas la eksa punlaborejo kaj orfejo.
Notoj
<References />
Chicago Bears
La Ĉikago-Ursoj - angle Chicago Bears - estas profesia klubo de usona piedpilkado bazita en Ĉikago. La unua vira teamo de la Ursoj konkuras en la Nacia Futbala Ligo (NFL) kiel membroklubo de la Norda Divido de Futbala Konferenco (NFC) de la ligo. La Ursoj gajnis naŭ NFL-Ĉampionecojn, inkluzive de unu "superpokalon" Super Bowl, kaj tenas la NFL-rekordon por la plej multaj montraĵoj en la Pro Futbala Halo de Famo. La Ursoj ankaŭ registris pli da venkoj ol iu ajn alia NFL-klubo.
La klubo estis fondita en Dekaturo (Ilinojo) la 17-an de septembro 1920 kaj translokiĝis al Ĉikago en 1921. Ĝi estas unu el nur du ceteraj kondaj membroj de la NFL en 1920, kune kun la Arizonaj Kardinaloj, kiu estis origine ankaŭ en Ĉikago. La teamo ludis hejmmatĉojn en Wrigley Field sur la Norda Flanko de Ĉikago ĝis la 1970 sezono; ili nun ludas ĉe Soldata Kampo sur la Proksima Suda Flanko, najbara al Lago Miĉigano. La Ursoj havas longan rivalecon kun la "Pakistoj de Verda Golfeto" el Green Bay (Viskonsino).
La ĉefsidejo de la teamo, Halas Hall, estas en la Ĉikaga antaŭurbo de Lake Forest (Lago-Arbaro), Ilinojso. La Ursoj ekzercas ĉe apudaj instalaĵoj tie dum la sezono, kaj komencis gastigi Trejnadon ĉe Halas Hall en 2020 post gravaj renovigoj.
Pál Lipták (entreprenisto)
Pál Lipták, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lipták Pál estis hungara entreprenisto, arkitekto, subministro, parlamenta deputito, ĉarpentisto.
Pál Lipták naskiĝis la en Békéscsaba, li mortis la  en Balatonfüred.
Biografio
Pál Lipták plej frue estis ĉarpentisto. Li laboris en reguligaj laboroj de Fera Pordo (1889–1892), kiam eĉ Gábor Baross ekvidis lian talenton. Intertempe Lipták maturiĝis, poste helpe de ŝtata apogo li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1901. Post la diplomo li estis asistanto samloke, en 1907 li doktoriĝis en la teknikuniversitato. En 1908 li fondis firmaon, kiun li gvidis ĝis 1916. En la sekvaj jaroj li estis entreprenisto, inter 1920-1922 parlamenta deputito, fine subministro en la komerca ministerio.
Navacarros
Navacarros estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparo Ruta de la Plata.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Navacarros kaj Vistahermosa, okupas totalan areon de 8,55 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havas 104 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn el la 1970-aj ĝis la 1980-aj jaroj.
La municipa teritorio de Navacarros estas trapasejo survoje Nord-Suden de la Sierra de Béjar. Pro sia etendo, estas nombraj la vojoj kaj padoj kiuj trapasas ĝin, tre uzataj (piede, bicikle kaj ĉevale) fare de la naturamantoj. Unu de la vojoj kiuj trapasas la vilaĝon estas la longitinera pado GR-10, kiu komunikas la valencian urbon Puçol kun Lisbono, unuigante la Mediteraneon kaj la Atlantikon.
Tradicie agrikulturo kaj brutobredado estis ĉefa enspezofonto, ekde mezo de la 20-a jarcento ankaŭ tekstila industrio, poste, el la 1970-aj jaroj, koincide kun la komenco de la tekstila krizo, multaj familioj elmigris al urboj: Avilés, Barcelono, Madrido, Valadolido, ktp., kaj startis la senloĝigo de Navacarros, dum fekundaj teroj estis abandonitaj.
Bitoteko
Bitoteko estas la nomo de la cifereca biblioteko de Hispana Esperanto-Federacio, kies celoj estas kunigi, organizi, konservi kaj diskonigi ĉiaspecajn dokumentojn en Esperanto aŭ pri Esperanto.
Ĝi enhavas bitigitajn dokumentojn el Biblioteko Juan Régulo Pérez kaj aliajn bitnaskitajn, kiel rezulto de la agado de la Federacio. Ĝi konservas ankaŭ dokumentojn el eksteraj fontoj naciaj kaj internaciaj.
La projekto komenciĝis en septembro de 2009  per la iniciato de Ana Manero, kaj Miguel Ángel Sancho. Ili daŭre kunordigas respektive la bibliotekistan kaj la  informadikistan laborojn.
Navalmoral de Béjar
Navalmoral de Béjar estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparo Ruta de la Plata.
Bitoteko
Bitoteko havas du sekciojn: Biblioteko, kiu konsistas el pluraj kolektoj (libroj, sonregistraĵoj, videoj, fotografaĵoj, partituroj, arĥiv-dokumentoj, ktp.) kaj Gazetoteko.
La interfaco estas alirebla en tri lingvoj: Esperanto, hispana kaj angla. Disponeblas helpo por serĉado en Esperanto.
Bitoteko ricevas institucian apogon de la Ministerio pri Kulturo de Hispanio, danke al kiu, ĝi aliĝis al Hispana (projekto de la ministerio, kies celo estas kunigi la bitkolektojn de hispanaj arkivoj, bibliotekoj kaj museoj) en 2012 kaj al Europeana (la publika bita biblioteko de la Eŭropa Unio) en 2013.
Ĝia graveco estas ankaŭ agnoskita en Esperantujo. En 2015 ĝiaj prizorgantoj ricevis de Universala Esperanto-Asocio la Diplomon pri Elstara Agado, kaj en 2016 ĝi ricevis la duan Premion Grabowski.
Navalmoral de Béjar
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 62 loĝantojn. Ĝi perdis 300 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento. Ĝi estis fondita fine de la 12-a jarcento.
Limas sude kun la loĝlokoj Montemayor del Río kaj Lagunilla, okcidente kun Valdelageve, oriente kun Béjar, Cantagallo kaj Puerto de Béjar kaj norde kun Horcajo de Montemayor, Colmenar de Montemayor, Valdehijaderos kaj La Calzada de Béjar.
Li tresor de Fluvglant
Li tresor de Fluvglant estas originala rakonto verkita okcidentale de Vicente Costalago kaj kontrolita de Dave MacLeod. Ĝi estis publikigita en 2022.
Dvory nad Lužnicí
Dvory nad Lužnicí (Beinhöfen) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝis la jaro 1945 la nomo de municipo estis Německé. En la jaro ĉi tie vivis. En distanco 20 km norde situas urbo Třeboň, 34 km nordoriente urbo Jindřichův Hradec kaj 34 km nordokcidente statuta urbo České Budějovice.
Kun la municipo najbaras nordokcidente kaj nordoriente urbo Suchdol nad Lužnicí (5 km), oriente municipo Halámky (1 km), sudoriente municipo Nová Ves nad Lužnicí (5 km), sudokcidente urbo Nové Hrady (11 km) kaj okcidente municipo Hranice (2 km).
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1499. La tuta katastro de la devene malsupraaŭstria municipo estis al la iama Ĉeĥoslovakio alligita nur la 31-a de julio 1920 kiel konsisto de la tn. Okcidenta Vitorazio, kaj enkadre de Bohemio enmembrigita en juĝejan distrikton Třeboň de la samnomata politika distrikto. Malgraŭ tio, ke antaŭ la jaro 1920 la municipo estis konsisto de Malsupra Aŭstrio, superis ĉi tie la ĉeĥa lingvo, germanoj unuiĝis kun la ĉeĥa loĝantaro. Post subskribo de Munkena interkonsento estis plimulto de la katastro rezignita al Nazia Germanio, dume en la resto de Ĉeĥoslovakio restis nur malgranda norda parto de la katastro kun kelke da soliĝintaj domoj. En la jaroj 1980–1990 la vilaĝo estis konsisto de municipo Suchdol nad Lužnicí.
Navamorales
Navamorales estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 17,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 64 loĝantojn. Ĝi perdis 700 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Estas restaĵoj el la Prahistorio, ekzemple dolmeno kaj sonorilformaj pokaloj. Ankaŭ de la Bronzepoko, Romia Imperio, Mezepoko ktp.
Irving Abella
Irving ABELLA (2-an de‏ julio 1940 en Toronto - 3-an de julio 2022) estis kanadajuda historiisto, profesoro pri juda historio en Universitato de York. Lia esplorado traktis kanadan judaron kaj la laboristan movadon en Kanado.
Abella ricevis sian bakalaŭron (1963), magistron (1964) kaj doktorecon (1969) de la Universitato de Toronto. En 1994 li ricevis membrecon en la Ordeno de Kanado. Li estis profesoro en Universitato de York kaj estis prezidanto de la Kanada Juda Kongreso de 1992 ĝis 1995.
Li funkciis kiel prezidanto de "Kanadaj Profesoroj por Paco en la Proksima Oriento", estis prezidanto de la Canadian History Society, kaj redaktisto de la ĵurnalo Middle East Focus.
Mortis la 3-an de julio 2022. Li estas postvivita fare de edzino, Rosalie Silverman Abla, juĝisto en la kasacia kortumo de Kanado.
Hiperboloido
La hiperboloido estas la surfaco de rivoluo generita per la rotacio de hiperbolo ĉirkaŭ unu de ties du aksoj de simetrio. Depende de la elektita akso, la hiperboloido povas esti de unu aŭ de du surfacoj.
Por pli bona kompreno, oni konsideru la okazigon de la hiperbolo de referenco, kies ekvacio estas la jena:
en la sistemo de koordenatoj.
Natco Pharma
Natco Pharma Ltd estas barata farmacia kompanio fabrikanta aktivajn farmaciajn ingrediencojn.
Superrigardo de kompanio
Ĉefaj laboroj - disvolviĝo de drogoj por kontraŭbatali virusojn (inkluzive de hepatito C) kaj kanceron.
Natco Pharma operacias en Barato, Usono, Eŭropo kaj Azio. Filioj situas en Norda kaj Latin-Ameriko, la Azi-Pacifika regiono, Mezoriento kaj Sudorienta Azio.
La kompanio origine nomiĝis Natco Fine Pharmaceutical Ltd. Ĝi fariĝis oficiale publika ekde julio 1992. En februaro 1993, ĝi ŝanĝis sian nomon al Natco Pharma (NPL).
La produkta gamo de Natco Pharma Limited estas pli ol 500 kuracaj eroj kaj senĉese vastiĝas danke al baza esplorado kaj kunlaboro en la kampo de teknologio.
La kompanio produktas tiajn drogojn kiel Sofosbuvir, Daclatasvir, Lenalidomide, Entecavir, Deferazirox, Ledipasvir, Imatinib, Bendamustin, Bortezomib, Chlorambucil, Velpatasvir kaj aliaj.
Por eniri la usonan merkaton, NPL formis filion de Natco Pharma en Usono kaj eniĝis en esplora kunlaboro kun la Jammu Regiona Esploro-Laboratorio, la Centro por Ĉela kaj Molekula Biologio por Sintezaj Peptidoj kaj la Centra Instituto por Haŭta Esploro.
Natco Laboratorioj, Natco Parenterals kaj Karanth Pharmaceuticals kuniĝis kun la firmaa firmao NPL por provizi grandan aktivaĵbazon kaj pliigi altteknologiajn kapablojn.
Loko
La registrita oficejo situas en Hajderabado, Telangano, Barato.
Registranto - Venture Capital & Corporate Investments Pvt. Ltd.
Reprezentaj oficejoj en Rusio kaj la CIS-landoj
Natco Pharma ne havas oficialajn reprezentantajn oficejojn en Rusujo kaj CIS-landoj.
Historio de la kompanio
La kompanio komencis operaciojn en 1981. Hodiaŭ ĝi havas siajn proprajn esplorcentrojn kaj pli ol 4000 kvalifikitajn sciencistojn. NPL-produktoj estas eksportataj al Usono, Aŭstralio, Kanado, Brazilo, Eŭropo, CIS-landoj, Vjetnamio, Hongkongo, Ĉinio, Nederlando, Niĝerio, Tanzanio kaj Kenjo, ktp.
Natco Pharma Limited estas atestita de la Monda Organizaĵo pri Sano kaj fabrikas produktojn por Ranbaxy Laboratories Ltd., Eskayef Ltd., Parke Davis (I) Ltd., Fulford India Limited, Cadila Ltd., John Wyeth India Ltd., ICI Ltd. kaj SOL Pharmaceuticals Ltd.
Kronologio
1996 - liberigo de la drogo Sumatriptan kontraŭ migreno sub sia propra marko.
1997 - Natco Pharma Limited subskribis interkonsenton donantan la rajton vendi Natco-produktojn en Rusio kaj aliaj CIS-landoj. La kunfandiĝo de la grupaj kompanioj estas Natco Pharma, Natco Laboratories, Natco Parenterals kaj D-ro Karanth Pharma Chemical Labs.
1998 - Natco Pharma Ltd interkonsentis kun la usona farmacia giganto Mallin Krodt por la produktado kaj eksportado de Naproxen.
Harbina Instituto de Teknologio
Harbin Instituto de Teknologio (en mandarena: 哈尔滨工业大学, ofte mallongigita HIT) estas publika universitato, situanta en Harbino en Ĉinio, kiu estis establita en 1920. La instituto havas aliajn kampusojn en Ŝenĵeno, provinco Gŭangdongo kaj Hejlongĝjango. Entute, ĉirkaŭ 37,000 studentoj studas en la institucio. La instituto temigas inĝenierajn studojn, kaj estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj en la lando en ĉi tiu kampo.
Natco Pharma
Kronologio
2002 - Natco Pharma Ltd ricevis aprobon de la Terapia Varoj-Administracio (TGA), Aŭstralio, por ĝia instalaĵo Mekagood.
Harbina Instituto de Teknologio
Ĝi estas konata kiel la MIT de Ĉinio pro ties superrega reputacio en scienca kaj inĝenieristika esploron ene de Ĉinio.
Natco Pharma
Kronologio
2003 - liberigo de la kontraŭkancera drogo Imatinib sub sia propra marko.
Harbina Instituto de Teknologio
La instituto estas membro de la C9-ligo.
Historio
La instituto estis establita en 1920 kaj en 1931 bakalaŭraj studoj komenciĝis kaj estis unu el la unuaj en la lando por fari tion.
Natco Pharma
Kronologio
La liberigo de la drogo Letrozole por la kuracado de progresinta mamo-kancero en virinoj postmenopaŭzaj.
Ordonu Rs-35-fr por eksportado de Citalopram-Hidrombrido (uzata kiel kontraŭpremilo por kuracado).
2004 - Natco Pharma lanĉas kontraŭkanceran drogon, malfermas onkologian unuon. En la sama jaro, li liberigis drogon por kuracado de prostata kancero kaj drogon por ovaria kancero.
2005 - Natco Pharma Limited subskribas Memorandum of Understanding (MoU) por interŝanĝo de teknologioj rilataj al produktado de kancerproduktoj. Ĝi ankaŭ ĵetas la drogon Voriconazole.
2006 - Natco anoncas la lanĉon de Pemetrexed por kuracado de ne-malgranda ĉela pulmkancero.
2007 - Natco anoncas la liberigon de mondkonstrua kontraŭkoncipo.
2011 - Natco, kune kun la usona kompanio Levomed LLS, formis alian kompanion, Natcofarma Do Brasil, por la distribuado de medikamentoj en Brazilo.
2012 - la kompanio ricevas la Mondan Premion Golden Peacock por sia disvolviĝo.
Natco anoncas la lanĉon de kuraco por rena kaj hepata kancero.
2015 - Natco lanĉas produktadon de Sofosbuvir en Nepalo.
2016 - Natco lanĉas la unuan Tamiflu-kapsulon en Usono.
Kompanio pri prezoj
Natco Pharma Ltd fabrikas analogojn de multekostaj, bonkonataj, markitaj medikamentoj, igante ilin atingeblaj por malalt-enspezaj pacientoj. Do, en 2012, barata kompanio nuligis patenton por kancero-kuracilo farita de Bayer, dirante, ke ĝi vendos generitajn medikamentojn Tosilat Sorafenib por 3 procentoj de la prezo ŝargita de Bayer el Germanio por la originalo. Hodiaŭ Natco vendas la drogon en Barato por $ 174. Originala Bayer-drogo vendiĝas por $ 5,500.
En 2015, Natco, sub sia propra nomo, lanĉis Sofosbuvir, kuracilon uzatan por trakti kronikan hepatiton C, analogo de Sovaldi (Sovaldi), kiu estas produktita de la usona kompanio Gilead. La prezo por botelo por kuracilo estas fiksita en ĉirkaŭ 20 mil rupioj, tio estas ĉirkaŭ 300 dolaroj. 12-semajna kurso kostas ĉirkaŭ $ 945 (tio estas 12 fojojn pli malmultekosta ol la originalo en Usono).
En majo 2017, barata kompanio eldonis kuracilon por sango-kancero je prezo de 5 000-20 000 rupioj, kio estas 98% malpli alta ol la prezo en Usono. Pomalidomido estas destinita al pacientoj kun multobla mjelomo (speco de kancero de sango). La drogo estas vendita de Celgene Inc en Usono sub la marko "Pomalyst". Natco vendos pomalidomidajn kapsulojn sub sia propra marko en Barato.
En oktobro 2017, Natco Pharma Ltd akcioj supreniris 20%, ekde la Usona Administracio pri Manĝaĵoj kaj Drogoj (FDA) aprobis la generan Copaxon-drogon disvolvita de Natco en partnereco kun la nederlanda kompanio Mylan. Ĉi tiu kuracilo estas uzata por trakti multnombran sklerozon. La originala drogo estas fabrikita kaj vendita de la israela kompanio Teva. Dum la 12 monatoj ĝis la 31a de julio 2017, kopaxona vendo je dozo de 20 mg sumiĝis al $ 700 milionoj, kontraŭ dozo de 40 mg - $ 3,6 miliardoj.
Schmidtstedt
Schmidtstedt estas forlasita loko en en la sudoriento de la turingia subŝtata ĉefurbo Erfurto (Germanujo). Kelkaj nomoj de stratoj kaj lokoj en Erfurto, kies nomoj devenas de Schmidtstedt, ankoraŭ memorigas nin pri la iama vilaĝo.
Historio
Esplorado pri la mezepokaj dezertaj areoj ĉirkaŭ Erfurto komenciĝis antaŭ 200 jaroj. Aldone al la setlejo Schmidtstedt, la antaŭaj vilaĝoj kaj bienoj Neuses, Münstergehofen, Orfal, Hohenwinden, Daberstedt, Wittenroda, Hesseborn, Mannzimmern, Ranigsdorf, Marpich, Ranstet kaj Sulza estis kunfanditaj kun la erfurta centro. De tiuj setlejoj, nur la Sulza kaj Neuses estis arkeologie detale ekzamenitaj ĝis nun, ĉar la plimulto de la dezertaj areoj jam estis (delonge) superkonstruitaj de placoj kaj ejoj.
El la interfaka esploro pri la dezerta areo en la erfurta areo, la antaŭe reganta supozo, ke tiuj lokoj estis forlasitaj post militaj konfliktoj aŭ kiel rezulto de epidemioj, ne plu validas. Ŝajne, la instigo prirezigni la vilaĝan komunumon kaj translokiĝi en loĝejon ene de la supozeble sekuraj muroj de proksima grandurbo jam estis en la 13-a jarcento grava kialo kial tiuj lokoj estis iom post iom forlasitaj libervole fare de siaj loĝantoj.
La vilaĝo Schmidstedt estis ĉe la hodiaŭa strato Weimarische Straße en la areo de gastejo Gasthof Henne kaj verŝajne estis dezerta jam antaŭ 1350. La loko apartenis al areo antaŭ la grandurbo kiu estas referita kiel la Voktejo Büßleben. Schmidtstedt ne estis sensignifa loko havante propran preĝejon, kiu staris ĝis 1631 kaj estis malkonstruita de la svedoj dum la Tridekjara milito por akiri konstrumaterialon. Longan tempon staris ankoraŭ kruco ĉe iama tombejo por viktimoj de pestepidemio.
La Schmidtstedter-koridoro nun formas la orientan parton de la distrikto de Daberstedt.
Jakob Philipp Fallmerayer
Jakob Philipp FALLMERAYER (naskiĝinta en Pairdorf apud Brixen la, mortinta la en Munkeno) estis aŭstra filologo kaj historiisto. Li estis implicite kritikisto de filhelenismo.
Vivo
Estante filo de taglaboristo li frekventis la katedralan lernejon de Brixen kaj studis ekde 1809 en Salzburg teologion, historion kaj ŝemidajn lingvojn. Poste li studis en Landshut jursciencojn sed baldaŭ dediĉis sin tute al la studo de klasika filologio kaj lingvistiko. En somerio 1813 li iĝis leŭtenanto en bavara infanteribataliono kaj batalis apud Hanau. Tamen li daŭrigis, kiam li estis en 1815 soldate en Lindau, la fruajn studojn. En 1818 li forlasis la soldataron kaj fariĝis gimnazia instruisto kaj en 1826 li iris al la nova liceo de Landshut.
Okaze de tria vojaĝo, kiu kondukis en 1847 tra Bursa al Palestino, Sirio kaj Malgranda Azio, li finfine ĝojis en marto 1848 pri vokiĝo je profesoreco pri historio Munkenon. Tie li estu anstataŭonto de Joseph Görres. Elektite deputito de la munkenanoj por la Nacia Asembleo de Frankfurto li ree perdis la universitatajn karierŝancojn en 1849 ĉar li partoprenis la t.n. Stutgartajn decidojn. Kiel politika fuĝulo li vivis en Appenzell kaj San-Gallo. Post rehabilitiĝo li vivis ekde aprilo 1850 en plena retiriĝo en Munkeno.
Krom artikoloj ekz. en la gazeto »Allgemeine Zeitung« kaj kelkaj etaj topografiaĵoj, ekz. pri Golgoto kaj la Sankta tombo (Munkeno 1852), la Morta Maro (Munkeno 1853), li verkis ankoraŭ: »Geschichte des Kaisertums Trapezunt« (Munkeno 1827); »Originalfragmente, Chroniken etc. zur Geschichte des Kaisertums Trapezunt« (Munkeno 1843–44.) u. »Das albanesische Element in Grieĉenland« (Munkeno 1857–60). Lian kompletan verkaron eldonis ekde 1861 en Leipzig s-ro Thoma.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 6. Leipzig 1906, p. 300 (tie ĉi interrete)
(152704) 1998 SD4
(152704) 1998 SD4 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 17-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Orbito
Ĝi estas kun-orbitanto de Marso, tie estas en orbita resonanco 1:1 kun ĉi tiu planedo: ĝi estas kandidata marsa trojano.
Ĝia marsa MOID estas 0,00431 astronomia unuo, tie estas 644 800 kilometroj.
Csaba Nagy (politikisto)
Csaba Nagy [ĉaba nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Csaba estas hungara politikisto, arkitekto.
Csaba Nagy naskiĝis en 1970 en Pécs.
Biografio
Csaba Nagy maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1989, en la sekvanta jaro li akiris diplometon samloke kaj li estis teknikisto. Li akiris arkitekturan diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1997. Li aliĝis al Fidesz jam en 1988 kaj inter 1990 kaj 2010 li estis municipa deputito en sia naskiĝurbo. En la jaroj 2009 kaj 2010 li estis vicurbestro. Inter 2010-2014 kaj ekde 2018 li estis parlamenta deputito. Li estis nomumita prezidanto de la kunsido de Baranya en 2014. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
István Pálffy (prezentisto)
István Pálffy [iŝtvAn pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálffy István estas hungara prezentisto, ĵurnalisto, redaktoro, arkitekto, parlamenta deputito, diplomato. Lia onklo estis József Pálfy (prezentisto).
István Pálffy naskiĝis la en Debrecen.
Peñacaballera
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Peñacaballera y la senhoma Colonia de San Miguel, okupas totalan areon de 6,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 142 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Sudoriente de la provinco Salamanko, ĉe la provinca limo kun la provinco Cáceres, Ekstremaduro, Peñacaballera estas je 82 kilometroj for de Salamanko, la provinca ĉefurbo. Ĝi estis fondita en la 13-a jarcento.
Kultura lingvistiko
Kultura lingvistiko, ankaŭ nomata etnolingvistiko aŭ foje lingvokulturologio, estas fako de lingvistiko kiu studas la proksiman rilaton inter lingvo kaj kulturo kaj koncepto, sed ankaŭ la manieron en kiu diversaj etnoj perceptas la mondon. Ĝi estas la kombinaĵo inter antropologio kaj lingvistiko. Ĝi rilatas al la vivmaniero de tuta komunumo, tio estas, al ĉiuj trajtoj, kiuj distingas unu komunumon de alia. Ĉi tiuj trajtoj difinas la kulturajn aspektojn de komunumo aŭ socio. La kultura lingvistiko aliro estis adoptita en pluraj esplorkampoj de aplikata lingvistiko, inkluzive de interkultura komunikado, akirado de dua lingvo, kaj World Englishes.
Kritiko
Kontraŭuloj de la lingvokulturologio partoprenis la polemikon sur la paĝoj de la rusa revuo "Политическая лингвистика" (Politika Lingvistiko) en 2011-2012 kaj publikigis kolekton de artikoloj kritikantaj tiun ĉi direkton, nomitan "От лингвистики к мифу" (De lingvistiko al mito), ankaŭ konata kiel la "Kontraŭlingva Kultura Manifesto".
Literaturo
Farzad Sharifian & Gary B. Palmer (eld.), Applied cultural linguistics: Implications for second language learning and intercultural communication, Amsterdam/Philadelphia, 2007, John Benjamins Publishing Company.
Vidu ankaŭ
Interkultura edukado
Ekolingvistiko
Eksteraj ligiloj
(en) Cultural Linguistics: A new multidisciplinary field of research. Arkivite la 1-an de decembro ĉe Wayback Maŝino
Dániel Gyurta
[djurta], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyurta Dániel estis hungara naĝisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trifoja mondĉampiono, diplomato.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Pizarral
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Pizarral kaj la senhoma Torozos, okupas totalan areon de 16,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 53 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Dániel Gyurta
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2008, poste li studis en Universitato Metropolitan. Li eklaboris en ministerio pri eksterlandaj aferoj en 2019, post 3 jaroj li ricevis la postenon ambasadoro. Li havis edzinon. Li ricevis ŝtatajn premiojn inter 2004-2012.
Pizarral
Ĝi estis fondita en la 13-a jarcento. Nun la urbestro estas de dekstra partio PP.
Teorio de Galois
En matematiko, la teorio de Galois, aŭ galoja teorio, estas kolekto de rezultoj, kiuj konektas la teorion de kampoj kun la teorio de grupoj. La teorio de Galois havas aplikojn al diversaj problemoj de la teorio de kampoj, kiuj, pere de tiu disvolvo, povas esti transformitaj en principe pli facilajn problemojn de la teorio de grupoj. La teorio de Galois ricevis sian nomon omaĝe al la franca matematikisto Évariste Galois.
Dániel Gyurta
Sporta kariero
inter 1999-2018 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 18-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo, ankaŭ dum periodo de László Kiss (trejnisto). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004, Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun ora kaj arĝenta medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 2009, 2011 kaj 2013. Resume li havis 34 enlandajn rekordojn, ankaŭ olimpikajn kaj mondajn rekordojn. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2018, poste li estis membro de la Internacia Olimpika Komitato.
Peromingo
Peromingo estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparoj Embalse de Béjar kaj Entresierras.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 8,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 132 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Ĝi estis fondita fine de la 12-a jarcento.
Pinedas
Pinedas estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Béjar kaj al la municiparo Ruta de la Plata. Pinedas signifas Pinaroj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 115 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento.
Sobradiel
Sobradiel [sobraDJEL] estas municipo de Hispanio, en la plej sudorienta parto de la komarko Ribera Alta del Ebro kies ĉefurbo estas Alagón, en la nordocentro de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La loĝloko Sobradiel mem estas je 20 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 215 msm. La loĝloko estas tute apude de la Aŭtovojo Vasco-Aragonesa (AP-68) kaj la Aŭtoŝoseo Autovía del Ebro (A-68) kiuj konektas inter tute apuda Alagón oriente, Gallur nordokcidente kaj Utebo sudoriente.
Historio
La araboj lasis irigacian reton en la areo. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. Post la konkero la plej granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, pro kio oni devis fari novan reloĝadon.
Sobradiel demografie kreskiĝis precipe ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, fekundeco de la valo kaj instalo de industrio. Poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Sobradiel oni plialtiĝis pro proksimeco de la grandurbo Zaragozo kaj de la ĉefaj komunikiloj de la akso de la valo de Ebro el 460 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj nur 1 143 loĝantoj (2022).
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (ĉefe de irigacio) brutobredado (ŝafoj, bovoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Granda parto de la laboristaro laboras en industrio, ĉefe kiel salajruloj, kaj precipe en Opel España en proksima Figueruelas.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la Turo Kandespina kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la riveroj.
99503 Leewonchul
99503 Leewonchul estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la sud-korea astronomo Young-Beom Jeon elde la Observatorio de Bohyunsan proksime de Jeongĉeon (Sud-Koreio).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Lee, Won Chul (David W. Lee, 1896–1963) kiu studis eta Aquilae (la " Stelo de Won Chul ") ĉe la Universitato de Miĉigano kaj fariĝis en 1926 la unua koreo, kiu ricevis gradon de Ph.D. Reveninte en Koreion, li fariĝis profesoro ĉe la Kolegio Yonsei kaj en 1945 iĝis la unua direktoro de la Nacia Observatorio en Seulo.
Padelo (sporto)
Padelo estas rakeda kaj pilka sporto, kiu estas ludata en enfermita kampo, aŭ kaĝo. Ĝi estas ĉefe ludata kun kvar ludantoj, kie pilko, simila al tenispilko, devas esti ludita per rakedo trans reto. Ĝi ŝajnas esti miksaĵo de teniso kaj skvaŝo. La ludkampo estas ĉirkaŭ 25% pli malgranda ol tenisejo.
Andor Révész
Andor Révész [rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Révész Andor estis hungara-hispana ĵurnalisto, redaktoro, tradukisto. Lia persona nomvarianto eksterlande estis Andrés.
Andor Révész naskiĝis la  en Galgóc (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Hlohovec en Slovakio), li mortis la  en Madrido (Hispanio).
Biografio
Andor Révész devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Szombathely, poste li studis la francan lingvon en Reĝa Universitato Budapeŝto, pli poste en Sorbonne helpe de stipendio. Post la diplomo li instruis en gimnazio en Budapeŝto, dum li kontribuis en Nyugat, ankaŭ en eksterlandaj revuoj. En 1914 li vojaĝis al Parizo, kie li edziĝis. Iom poste la milito eksplodis, tial li devis rifuĝi (kiel malamiko) al Hispanio. En Madrido li estis sukcesa ĵurnalisto kaj redaktoro. Intertempe li pasis longajn jarojn ankaŭ en Portugalio, Finnlando, Turkio, Usono kaj Kanado kiel ĵurnalisto. Li ankaŭ tradukis.
Judit Révész
Judit Révész [rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Révész Judit estis hungardevena nederlanda ceramikisto, skulptisto. Ŝia patro estis Géza Révész, ŝia geedziĝa nomo estis Judith Magdalena Laqueur-Revesz. Judit Révész naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Malcesine.