cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stelo (monunuo)
Universala Ligo
En 1965, aldoniĝis la 25-stela monero el arĝento. Ĝi estis farita en 1965 laŭ mendo de la Universala Ligo, kaj estis stampita de Holy Freres monfarejo en Svisujo. Ili estis arĝentaj po 0,900 procentoj.
Dum longa periodo oni fiksadis la prezojn de diversaj Esperanto-servoj kaj -varoj stele, sed tra la jaroj ĝi malrapide neuziĝis.
Je la oficiala fermo de l' Universala Ligo en la 1990-aj jaroj, la restintaj stelo-moneroj estis transdonataj al Universala Esperanto-Asocio. Oni povas aĉeti ilin ĉe la UEA-libroservo, kiel memoraĵojn.
La magazino Monato raportis en junio 2017 pri ekzisto de 25 Steloj kiel ora monero (50-grama), kiu valoras 1800 eŭrojn. La magazino samtempe anoncis aŭkcion, en kiu ĝi intencas vendi unu tian ekzempleron kontraŭ minimume 2500 eŭroj.
Plastaj steloj de Stelaro
En 2012 aperis moneroj nomataj "stelo" faritaj el plasto, kiuj estas uzataj en kelkaj Esperanto-renkontiĝoj, ĉefe inter junuloj. Steloj estas rezulto de cerbuma sesio dum FESTO 2012, kaj ili estis unuafoje uzataj en novembro de 2012 ĉe la unua KKPS en Nederlando. La monunuo estas prizorgata de estraro nomata Stelaro, kiu kalkulas la kurzojn, gardas la stokon, kaj malfermas filiojn en diversaj Esperanto-renkontiĝoj. Aperis moneroj de valoro 1★, 3★ kaj 10★.
Pliaj kurzoj
Kurzoj de Steloj dependas je la prezaj indicoj de la landoj, kiuj uzas eŭrojn, brazilajn realojn kaj polajn zlotojn. Je la 31-a de decembro 2017 la kurzoj estis:
Nova 100-Steloj monero-medalo 2018
Spesmilo Okaze de la 150-a naskiĝdatreveno de René de Saussure aperis jam en oktobro 2017 la unua Stelo-monero el pura arĝento 999/1000. La nominalo estas 100 Steloj, la maso unu unco, do 31,1 gramoj. Laŭ la arĝento-prezo (oktobro 2017) 1 € = 5 Steloj. Eventuale eldoniĝos pliaj nominaloj. Informojn pri tio disdonas esperanto@chello.at.
Umbilika hipotezo
Laŭ la sama pensaĵo, oni povas hipotezi ke la universo estis kreita kiam ajn (eĉ ja hieraŭe) kaj ĉiaj homaj memoroj ankaŭ kreitaj laŭe. Do kelkaj lingvoj nomas la hipotezon «la kvinminuta tero» aŭ «la unutaga tero». Tiun ideon priparolas signifoplene la japana libroserio «La deprimo de Suzumija Haruhi».
La Umbilika hipotezo ne estas scienca hipotezo, ĉar ĝi ne havas malpruveblecon, simile al la tekruĉo de Russell aŭ la Nevidebla Rozkolora Unukornulo.
Juliusz Małachowski
Juliusz Małachowski de blazono Nałęcz (naskiĝis en 1801, mortis la 18-an de aprilo 1831 en Kazimierz Dolny) – pola grafo, kolonelo, poeto.
Li estis la plej juna filo de generalo Stanisław Aleksander Małachowski kaj Anna Stadnicka.
Li estis ligita kun komploto de Piotr Wysocki, kies sendito al Galicio li estis. Li batalis dum la novembra ribelo, kie li komandis pafistan batalionon de Sandomierz, kiun li ekipis proprakoste. Li distingiĝis per kuraĝega atako kontraŭ rusa kazerno en Puławy la 26-an de februaro 1831. Li ankaŭ famiĝis dum plensukcesa batalo de Puławy la 3-an de marto samjare. La 7-an de marto li estis distingita per Ora Kruco de la Ordeno Virtuti Militari. Li partoprenis ankaŭ militiron de generalo Julian Sierawski kontraŭ rusa korpuso de Kreutz, batalante laŭvice la 17-an de marto en Wronów (apud Bełżyce), kie li savis la polan armeon de malvenko, kaj la 18-an de marto en Kazimierz Dolny. Dum ĉi lasta batalo li mortis komandante kontraŭatakon de militfalĉistoj.
Li estis enterigita en familia sepulto en Końskie.
Omaĝe al Juliusz Małachowski estis nomita ravino en Kazimierz Dolny, kie li mortfalis.
Kisszekeres
Kisszekeres [kiŝsekereŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Fehérgyarmat. La loknomo signifas: malgranda ĉaristo. Paro de la vilaĝo estas Nagyszekeres.
Historio
La unua mencio devenis en 1181. En 1359 la kampoj apartenis al familio Szekeressy [sekereŝi]. Vilaĝservo estas poŝto.
Saint-Étienne-du-Vauvray
Saint-Étienne-du-Vauvray estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Stéphanois.
Unua Balkana milito
Unua Balkana milito (9-a de oktobro 1912 — 30-a de majo 1913) estis milito de la Balkana Unio (Bulgario, Grekio, Montenegro kaj Serbio) kontraŭ la Osmana imperio kun la celo liberigi kristanan loĝantaron de la Balkana duoninsulo elsub la osmana jugo.
En la milito de ĉiuj flankoj partoprenis 2 158 000 soldatoj, inter kiuj pli ol 83 mil pereis.
Rezulte de la milito, laŭ la Londona pactraktato de la 30-a de majo 1913, Turkio perdis ĉiujn eŭropajn terenojn krom Istanbulo kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj. La terenoj estis ĉefe disdividitaj inter Grekio, Serbio kaj Bulgario (ĝi interalie ekhavis aliron al la Egea maro). Subtene de grandaj eŭropaj potencoj aperis sendependa Albanio; Serbio ne atingis la ĉefcelon de sia partopreno en la milito — aliron al la Adriatika maro.
Jam tre baldaŭ malkonsentoj inter la venkintoj kaŭzis la Duan Balkanan militon.
Vidu ankaŭ
Balkanoorlogen
UNESKO-premio Madanjeet Singh
La UNESKO-premio Madanjeet Singh por la promocio de la toleremo kaj de la ne-perforto estas premio aljuĝata ĉiun duan jaron de Unesko.
La premio estis inaŭgurita en 1996, post la Jaro de la Unuiĝintaj Nacioj por la toleremo de 1995 kaj en rilato al la 125-a datreveno de la naskiĝo de Mohandas Karamchand Gandhi, financita kun donaco de Madanjeet Singh.
La premio anonciĝas ĉiun duan jaron je la Internacia Tago por Toleremo. La ricevintoj ankaŭ ricevas 100,000 usonajn dolarojn.
Celo
La celo de tiu premio estas honorigi kaj premii eksterordinarajn realigojn en la antaŭenigo de la toleremo, kiel gravaj modeloj por aliaj en la fako de la sekuriĝo de la paco. La efiko-analizo estas parto de la procezo de nomumo kaj taksado.
Vidu ankaŭ
Unesko-premio por pacedukado
Premio de Paco de Félix Houphouët-Boigny
Eksteraj ligiloj
(angla) Oficiala retejo de la UNESKO-premio Madanjeet Singh
(angla) Inspiraj modeloj por akceli toleremon en indiĝenaj komunumoj, debato
6966 Vietoris
6966 Vietoris estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstra matematikisto Leopold Vietoris (1891 — 2002) en okazo de lia 107-a naskodato. Krom esti plejaĝulo el Aŭstrio, Vietoris estis fama pro siaj laboroj pri la homologeco, la algebra topologio kaj la probablokalkulo.
Indriði G. Þorsteinsson
Indriði G. Þorsteinsson (18-a de aprilo 1926 - 3-a de septembro 2000) naskiĝis en la biendomo Gilhagi en en norda Islando. Li okupis sin pri diversaj laboroj, ekzemple kiel taksiisto kaj ĵurnalisto. Dum ioma tempo li estis redaktoro de la ĵurnalo La Tempo (Tíminn) en Reykjavík. Indriði estas tre konata verkisto de romanoj kaj noveloj. Li ankaŭ aperigis unu poemlibron. Liaj plej famaj romanoj estas 79 el la taksiejo (79 af stöðinni) 1955 kaj Tero kaj filoj (Land og synir) 1963.
Občina Bovec
Občina Bovec estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 14 komunumoj kovrante areon de 367,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 3049 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Bovec.
Loko, priskribo
Najbaraj municipoj estas: Občina Kranjska Gora en la nordoriento, Občina Bohinj en la sudoriento, Občina Cobarid en la sudo.
Indriði G. Þorsteinsson
En Esperanto aperis
En tempoj de paco (Á friðartímum), novelo, en La Tradukisto en traduko de Hafsteinn Bjargmundsson.
Občina Bovec
Loko, priskribo
En la nordokcidenta rando de la komunumo estas la limon kun Italio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 14 vilaĝoj:
Bavšica, Bovec, Čezsoča, Kal - Koritnica, Lepena, Log Čezsoški, Log pod Mangartom, Plužna, Soča, Srpenica, Strmec na Predelu, Trenta, Žaga, Zavrzelno.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:6_x394487.75_y134766.5505_s12_b4
Selonio
La regiono Selonio (Sēlija) - aŭ Supra Latvio (Augšzeme) estas historia regiono en la sudo de Latvio. Tradicie ĝi estis la setlejo de la historia balta tribo selonoj. Nuntempe la teritorio ne plu estas sendependa administra regiono, sed parto de Zemgalio. La teritorio situas sude de la rivero Daugava. La urbo Jēkabpils ("jakoba kastelo") estas la neoficiala ĉefurbo.
La selonoj estis aliancitaj kun la baltaj triboj de Litovio, sed same kiel la baltaj triboj kuronoj, livonoj kaj zemgaloj post la jaro 1180 estis atakitaj kaj iom post iom konkeritaj de la germanlingva kavalira Livonia Ordeno kaj poste de la Ordeno de Germanaj Kavaliroj. La konkeristoj devigis la lokulojn konvertiĝi al kristanismo, kaj koloniigis la regionon. Post la reformacio granda parto de la loĝantoj iĝis luteranoj, kaj dum la 18-a kaj 19-a jarcento granda parto de la enloĝantaro estis judoj.
Post la konkeriĝo de Latvio de la ruĝa armeo kaj la posta deviga aliĝo de la ŝtato al Sovetunio la selonoj oficiale ne rekoniĝis kultura komunumo. Post la resendependiĝo de Latvio la posteuloj de la tribanoj fortigis la strebon pri etna kaj kultura identeco. Ili esploras kaj flegas la lokan lingvon, kulturon kaj tradiciojn.
Gravaj urboj en Selonio estas Aizkraukle, Daugavpils kaj Jēkabpils.
Protonotario
La Protonotario aŭ Protonotaria parulio (Protonotaria citrea) estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj malgranda genro de Protonotaria, kie ĝi estas la ununura specio.
905
En la jaro 905 post Kristo okazis, interalie:
Protonotario
Aspekto
La Protonotario estas 13 cm longa kaj pezas 12.5 g. Ĝi havas olivecan dorson kun bluecgrizaj pugo, flugiloj (senmarkaj) kaj vosto (kun blankaj markoj), tre flavaj subaj partoj, relative longa pintakra malhelgriza beko (iom subenkurveca pinte kaj pli hela ĉebaze), nigraj okuloj kaj malhelgrizaj kruroj. Maskla plenkreskulo havas brilan oranĝflavajn kapon kaj bruston; inoj estas pli senkoloraj kaj havas flavan kapon kun oliveca nuanco krone kaj blanka ventro; nematuruloj estas same kiel inoj pli senkoloraj kun simila oliveca nuanco kape; inaj nematuruloj havas multe malpli da flava kape.
Kutimaro
Ili reproduktiĝas en durlignaj marĉoj de suda Kanado kaj orienta Usono el la regiono de la Grandaj Lagoj al Teksaso, kaj nestumas en kavaĵo (tute escepte inter Paruliedoj), foje uzante malnovan truon de Strivizaĝa buntpego kaj foje eĉ uzante nestoskatolojn. La masklo ofte konstruas kelkajn nekompletajn neuzatajn nestojn en sia teritorio; la ino konstruas la realan neston. Ili vintrumas ĉe karibaj marbordoj de Meksikio, Centrameriko kaj norda Sudameriko ekzemple Kolombio.
La preferata manĝohabitato estas densaj, inondeblaj, marĉaj, ĉeriveraj arbaroj, kie la Protonotario manĝas aktive en malalta foliaro, ĉefe insektojn kaj helikojn.
La kanto de tiu birdo estas laŭta ripetata tŭiit-tŭiit-tŭiit-tŭiit.
Tiuj birdoj malpliiĝas laŭ nombroj pro habitatoperdo kaj ties nombroj ege malpliiĝis komence de la 20a jarcento. Ili suferas ankaŭ parazitadon fare de la Brunkapa molotro (Molothrus ater), aŭ estas forkonkurencitaj pro nestolokoj fare de la Domtroglodito (Troglodytes aedon). Nun la nombroj repliiĝas danke al klopodoj de konservistoj kiuj ekzemple lokigas nestoskatolojn ĉe ties prefarataj marĉaj habitatoj.
Diversaĵoj
Tiu nearktisa birdo ricevis sian nomon en la diversaj lingvoj kaj en la latina scienca nomo el kolora simileco kun funkciuloj de la Katolika Eklezio konataj per tiu preciza nomo de protonotario, kiuj vestis orkolorajn vestojn.
La Protonotario iĝis konata en la 1940-aj jaroj kiel la birdo kiu ĉe la House Un-American Activities Committee, starigis konekton inter Whittaker Chambers kaj Alger Hiss. Chambers estis atestinta, ke Hiss ĝuis birdumon kaj iam fieris esti vidinta Protonotarion. Hiss poste atestis pri sama okazaĵo, pro kio multaj komitatanoj konvinkiĝis pri la interkono de la paro.
Ciklopentila dukloroacetato
Ciklopentila dukloroacetato aŭ C7H10Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun ciklopentanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Ciklopentila dukloroacetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Gd
La literkombino havas plurajn signifojn:
Louis Held
Louis HELD estas la nomo de la jenaj personoj:
BBA
La vorto havas plurajn signifojn:
Duĉambra parlamento
La Duĉambreco estas praktiko havi du ĉambrojn por la Leĝdona povo. Tiusence Duĉambra parlamento estas parlamento aŭ kongreso kiu havas du ĉambrojn: nome malalta ĉambro, ĝenerale nomata Deputitaro, kaj alta ĉambro, kutime nomata Senato.
Kvankam la deveno de la Duĉambreco povas esti je la epoko de la Antikva Grekio kaj la Romia Imperio, la duĉambraj parlamentoj propre dirite aperis en Eŭropo mezepoke kiam oni asociis ĝin kun la reprezentado de la diversaj klasoj aŭ statoj de regno.
906
En la jaro 906 post Kristo okazis, interalie:
BBB
La vorto havas plurajn signifojn:
Douwe Mout van der Meer
Douwe Mout VAN DER MEER (n. en 1704 - mortis post 1758) estis nederlando, kiu famiĝis en la 18-a jarcento pro la rinocero, kiun li ekspoziciis en pluraj eŭropaj landoj.
Ge
La literkombino havas plurajn signifojn:
Douwe Mout van der Meer
Li naskiĝis en Nederlando la 12-an de aprilo 1704 ene de familio da ŝipanoj. Lia patro, samkiel lia avo kaj patrinaj onkloj, estris komercajn marŝipojn. Li mem fariĝis ŝipisto, kaj fariĝis ŝipestro por la Nederlanda Orienthinda Kompanio. En 1740, li estris la Knappenhof el Hindio al Eŭropo, kaj en 1742-1744 li estris la Goidschalxoord inter Nederlando kaj Hindio.
Ekde 1744, li forlasis la kompanion kaj ekis novan karieron kiel spektaklisto : li vojaĝis tra la tuta Eŭropo por prezenti hindan rinocerinon, nomitan Clara, kiun li trovis en Bengalio en 1741. Ĉar jam estis pluraj sukcesaj ekspozicioj de rinoceroj en Londono en 1684 kaj 1739, van der Meer konstruis specialan veturilon por la besto kaj akompanis ĝin al Bruselo. Sukceso tuj trafis la spektaklon, kaj li do daŭrigis sian vojaĝon ĝis 1758, tra germanlingva Eŭropo, Francio kaj Italio, antaŭ reveni al centra Eŭropo kaj finatingi Anglion.
La lasta spektaklo okazis en Londono en 1758, kie la rinocerino Clara mortis la 14-an de aprilo. Pri la posta vivo de Douwe Mout, kiu estis nobeligita de la aŭstria imperiestro, oni nenion scias.
Depono
Depono havas du signifojn:
Saint-Germain-des-Angles
Saint-Germain-des-Angles estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Teodoro la Legisto
Teodoro la Legisto (naskiĝdato nekonata, mortodato: antaŭ 550) estis bizanca historiisto kiu vivis kaj laboris en Konstantinopolo en la unua duono de la 6-a jarcento.
Lia surnomo ligiĝas al rolo de legisto en la preĝejo de Sankta Sofia de Konstantinipolo. Li verkis greklingvan "Tripartan Historion" en kvar libroj, konstruita sintezante erojn de aliaj tri historiistoj: Sokrato Skolastika, Sozomeno, kaj Teodoreto. Teodoro verkis ankaŭ pri la imperiestroj Teodozo la 2-a (450) ĝis la epoko de Justino la 1-a (antaŭ ol 527), sed tiu verko perdiĝis: apenaŭ serio da eroj estis konservita kun la titolo Apo phones Nikephorou Kallistou. Tiuj eroj, tamen, estas konsiderataj apokrifaj. Citaĵoj pri iaj libroj kuŝas ankaŭ en la verkoj de Johano de Damasko kaj en la agoj de la 7-a Ekumena Koncilio. <br Liaj libroj plenplenas je legendoj, foje fabelaj, sed ili rezultas gravaj pro manko de aliaj tiuepoke historiaj fontoj.
John W. Holland
John W. HOLLAND estas angla esperantisto. Post la fondiĝo de TJO en 1938 li fariĝis ĝia ĉefperanto por Anglio; li loĝis en Leighton Buzzard, Bedfordshire.
Ernő Kállai Kiss
Ernő KÁLLAI KISS, hungare Kállai Kiss Ernő, estas hungara klarnetisto.
Biografio
Ernő Kállai Kiss naskiĝis en 1939. Li devenis el cigana muzikista familio. Ekde 1956 li okupiĝas nur pri folklora muziko, kiu en Hungario havas alian nomon: cigana muziko. Li aliĝis al fama orkestro Hungara Ŝtata Popola Orkestro, kiun foje Zoltán Kodály dirigentis. Poste Kodály aparte gratulis al Kállai. Baldaŭe li aliĝis al orkestro de Hungara Radio. En Usono li kune muzikadis kun Benny Goodman. Post la koncerto Benny Goodman nomis lin "Reĝo de klarneto". En 1966 li ricevis kronon de la ciganoj. Jam ankaŭ lia filo Ernő Kállai Kiss pli juna estas violonisto, ili ofte muzikadas komune en orkestro. Li ricevis premion Kossuth en 2003, krome ankaŭ aliajn premiojn.
Lia repertuaro
Li ludas la plej konatajn melodiojn, kiuj estas konataj, kiel cigana muziko.
Ferdinand Gerstung
Georg Ferdinand GERSTUNG (naskiĝinta en la 6-a de marto 1860 en Vacha, mortinta en la 5-a de marto 1925 en Oßmannstedt) estis evangelia pastoro kaj abelbredada pioniro.
Tormón
Tormón [torMON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo Tormón estas derivita el loka termino "tormo" referenca al izola rokmonteto, sur kiu estis kastelo.
Ferdinand Gerstung
Biografio
La filo de la komercisto Justus Gerstung studis teologion en Jena kaj Heidelberg frekventante ankaŭ natursciencajn kaj filozofiajn prelegojn. Kiel juna paroĥestro li baldaŭ venis al Oßmannstedt. Tie li okupiĝis ankaŭ pri abelbredado kaj abelesplorado.
Kei Taniguchi
Kei Taniguchi (谷口 圭, n. ) estas japana futbalisto.
Ferdinand Gerstung
Biografio
Multajn ilojn por faciligi abelbredadon li inventis ankaŭ kaj fabrikis ilin en propra fabriko. Pri siaj observoj li faris multajn prelegojn kaj publikigis libretojn; liaj teorioj siatempe akre pridiskutatis. En la 1893 li fondis la fakgazeton Deutsche Bienenzucht in Theorie und Praxis kiu eldonitis ĝis 20 jaroj post lia morto.
Orioloj
Orioloj estas:
Kei Taniguchi
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Brummel Sendai kaj Ehime FC.
Ferdinand Gerstung
Honoroj
En la 1920-a jaro li ricevis honoran doktoran titolon fare de la Universitato de Jena. En la abelbredista muzeo en Vajmaro oni amplekse informas pri liaj laboroj natursciencaj. Strato en Oßmannstedt nomis por li. Krome troviĝas al lia honoro, ekde 1953, abelo sur la blazono de Oßmannstedt.
Jacques Villeret
Jacques VILLERET, naskiĝnome Jacky BOUFROURA (naskiĝis la en Loches (Indre-et-Loire), mortis la  en Évreux (Eure)), estis franca aktoro.
Liaj plej famaj roloj estis aŭtisma Mo en L'Été en pente douce, ekster-terano en La Soupe aux choux, Marŝalo Ludwig von Apfelstrudel «che n'ai pas chanché» en Papy fait de la résistance kaj François Pignon en le Dîner de cons, kie lia burleska rondeco konservas dramecan dimension.
Biografio
Jacquy Boufroura, naskiĝis de franca patrino Annette Bonin el Tours kaj kabila patro Ahmed Boufroura el Alĝerio. La gepatroj eksedziĝis kiam Jacques estis naŭ-monatojn aĝa. Li travivis plejparton de sia infaneco en Loches, regiono de lia adopta patro Raymond Villeret.
Li edziĝis al komediistino kaj verkistino Irina Tarassov la post du jaroj da kunvivado, kaj edukis Alexandre, filon de lia edzino, kvazaŭ propran infanon. En 2006 Alexandre estas muzikisto kaj reĝisoro. Jacques Villeret kaj Irina eksedziĝis en 1998. Li renkontis Seny, afrikan vidvinon, kiu estis forironta el Lille por vivi kun li en Parizo, kiam li mortis pro hepata interna hemoragio la en hospitalo de Évreux. Li estis entombigita en Perrusson, apud lia patrina avino, kiu estis lia plej proksima familiano.
Irina, lia edzino, rakontis ilian travivaĵon, ŝian akompanon en la kariero de sia edzo, kaj ilian batalon kontraŭ la malsano pro kiu Jacques forpasis, en libro eldonita de Flammarion Un jour tout ira bien (Iam ĉio fartos bone).
Anekdoto
Kelkaj personoj foje konfuzis jacques Villeret kun Maurice Risch. Ambaŭ komediistoj fakte prezentis ian fizikan similecon en la 1970-aj jaroj.
Tormón
Geografio
Ĝi estas je 38 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Tormón apartenas al grupo de kvar municipoj kiuj okupas sudokcidentan terlangon de la komarko: nome Tormón plej norde, Alobras meze kaj Veguillas de la Sierra kaj El Cuervo plej sude jam lime kun Rincón de Ademuz, eksklavo de la provinco Valencio. Krome okcidente estas limo kun la provinco Kvenko. Veturado al Teruelo eblas nur farante du ĉirkaŭojn unuan dekstren kaj duan maldekstren por alveni ĝis Gea de Albarracín.
Ferdinand Gerstung
VIdu ankaŭ
Muzeo pri abeloj (Weimar)
Tormón
Geografio
La loĝloko staras je 1051 m super marnivelo sur montaro, kio ebligas arbarojn de pinoj, kverkoj kaj juniperoj.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj. En la Mezepoko estis kastelo, de kiu restas nur minimumaj restaĵoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Tormón oni malaltiĝis ĝis nunaj 25 loĝantoj.
Vidindaĵoj estas la preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, la ermitejo de Sankta Kristoforo, kaj la restaĵoj de la kastelo sur izola rokmonteto. Tamen estas multaj aliaj lokaj interesaĵoj, kiel la Forsta Domo en la arbaro, planita nun por montara gastejo, komuna bakforno, ferfandejoj, lavejo, muelejoj, naturaj lokoj kiel geologia loko Cabezo de Tormón, montopadoj ĉe Estrechos del Ebrón, fontoj, pinaroj, terasoj, forlasitaj meandroj, grotoj, rokpentraĵoj de Neolitiko ktp.
Alain Duault
Li ekzemple partoprenis en la revuo Po&sie. Li partoprenas ankaŭ en la organizado de muzikaj eventoj kaj festivaloj.
59425 Xuyangsheng
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Xu Yangsheng (ĉine : 徐扬生, Xu Yangsheng, gvidanta fakulo pri Robotiko kaj Inteligentaj Sistemoj kaj Akademiano de la Ĉina Akademio de Inĝenierarto. Li estis nomumita unua prezidento de la Ĉina Universitato de Honkongo en Ŝenĵeno.
Terry Fox
Terrance Stanley "Terry" Fox, (naskiĝis la 28-an de julio 1958 – mortis la 28-an de junio 1981) estis kanada atleto, kiu fariĝis konata pro sia maratono de Espero, kiun ĝi kuris transverse tra Kanado kun unu kruro kaj krurprotezo.
Montpasejo Brenero
Brenero, Brenner Brennero, Brennus mons estas la plej malalta montpasejo tra la centraj Alpoj, kun alto de nur 1372 metroj super marnivelo. Ĝi ligas la aŭstrian provincon Tirolo kaj la italian provincon Sudtirolo.
Tra la pasejo kondukas grava fervoja linio, ŝoseo kaj aŭtovojo. Je la italia flanko la ŝoseo nomiĝas SS 12, je la aŭstria 182. La aŭtovojo havas kiel eŭropa ŝoseo la numeron E 45; en la aŭstria sistemo ĝi estas A 13, en la italia A 22.
Oni planas "bazan" fervojan tunelon sub Brenero, kiu grave reduktus la trafikon tra ĝi.
Geografio
Ĉe Brenero fontas la riveretoj Sill kaj Eisack, kiu iras norden al Inn resp. suden al Adiĝo. Tial Brenero estas parto de akvodislimo. La valo je la norda flanko kutime nomiĝas ne laŭ rivereto Sill, sed estas nomata Wipptal.
La landlima komunumo ĉe la pasejo nomiĝas ambaŭflanke Brenner. La stacidomo, kiu estas en la italia parto, estas relative granda, ĉar ĉiuj trajnoj tie devas ŝanĝi la lokomotivon, pro la malsamaj fervojaj kurento-sistemoj.
Historio
Dum la Unua mondmilito, kiam la pasejo troviĝis meze en Aŭstrio, Italio verve batalis por konkeri Sudtirolon kaj puŝi sian limon ĝis Brenero. Pro decido de la usona prezidento Woodrow Wilson Italio sukcesis en tiuj klopodoj.
Reĝa Kordilero (Bolivio)
La Reĝa Kordilero ( hispane : Cordillera Real ) estas montaro en la sudamerika Altiplano ( la Altebenaĵo de Andoj ) de Bolivio. Tiu masivo de faldmontaroj, plejparte konsistanta el granito, estas situanta sudoriente de Lago Titikako, kaj oriente de la bolivia ĉefurbo La-Pazo, mezurante 125 km laŭ longo kaj 20 km laŭ larĝo. Malgraŭ la fakto ke ĝi troviĝas nur 17° al sudo de la ekvatoro, Reĝa Kordilero estas relative dense glaĉere okupata. Tiu estas kaŭzita de ĝia proksimeco al la amazoniaj malaltaĵoj kun la asociitaj humidaj aeramasoj.
Devaluto
Devaluto estas la subita redukto, laŭ registara dekreto, de la oficiala valoro de la propra valuto per difinita procento.
Gf
La literkombino havas plurajn signifojn:
Reĝa Kordilero (Bolivio)
Pintoj plej altaj ol 6 000 m
Estas ses pintoj pli altaj ol 6 000 m en la montaro kiuj estas, ekde nordo al sudo :
Pintoj plej altaj ol 5 000 m
Aliaj rimarkindaj pintoj inkludas Mururaton ( 5 871 m ), Ĉakaltajon ( 5 421 m ), kaj Kondoriri-Masivon. Tiu ĉi estas montarmasivo de 13 pintoj, kiuj ĉiuj superas la 5 000 metrojn, inkluzive de Kapo de Kondoro ( 5 540 m ) kaj Malgranda Alpamajo ( 5 370 m ). Aliaj pintoj de la Kondoriri-Masivo inkludas Blankan Piramidon ( 5 250 m ) kaj Tariĥo ( 5 320 m ).
Monda heredaĵo-listo
La monda heredaĵo-listo estas listo de monda heredaĵo kiun kompilis la Komisiono por la monda heredaĵo de UNESKO je la nomumo de la aliĝintaj membro-landoj.
Priskribo
La Interkonsenton pri la ejoj de monda heredaĵo ĉe Unesko ratifis 191 el inter la 197 membro-ŝtatoj. La Konvencio pri kulturaj objetkoj de Den haag/Hago, kiu estas la bazo de Unesko kaj la taskoj rilate al kultura heredaĵo, priskribas la respondecojn de Unesko kaj la subskribintaj ŝtatoj rilate al la kulturaj objektoj.
La materia heredaĵo ekzistas ekde la 41a sesio de la Komisiono (2017) de 1073 mondaj heredaĵejoj de Unesko disvastigitaj trans 167 landoj. De tiuj, 832 kulturaj objektoj, 206 naturaj objektoj kaj 35 miksitaj heredaĵoj aŭ kombinaĵo. Ekzistas 54 mondaj heredaĵejoj sur la listo de endanĝerigita monda heredaĵo, ĉar kiel monda heredaĵo en danĝero ekzemple pro konstruado, senarbarigo, kontraŭleĝaj agadoj aŭ milito.
Aldone al la nemoveblaĵa monda heredaĵo de Unesko, Unesko ankaŭ nomis dokumentojn kaj arkivojn kiel loko de kultura heredaĵo. Tiuj estas listigitaj sur la monda heredaĵo-listo por dokumentoj. La nemateria monda kultura heredaĵo de Unesko estas inkluditaj en aparta listo de ĉefverkoj de la parola kaj nemateria heredaĵo de la homaro.
Geografia distribuo de la monda heredaĵo
Ene de UNESKO kaj la Komisiono por la Monda Heredaĵo kreskas la atento por ke la mondheredaĵejoj ne nur servu por renkonti la postulojn kaj kriteriojn rilate al la monda heredaĵo, sed ke devus ekzisti ankaŭ grado de proporcieco inter la malsamaj regionoj de la mondo kaj inter la natura kaj kultura heredaĵo. Estas iu malkontenta pri la sukceso de ejoj en Eŭropo en kiu kvin landoj havas la plej multajn ejojn sur la listo de la Unesko-monda heredaĵo : Italio (51), Ĉinio (50), Hispanio (45), Francio (42) kaj Germanio (41).
Eksteraj ligiloj
La listo de UNESKO rilate al monda heredaĵo
907
En la jaro 907 post Kristo okazis, interalie:
Enmigrado en Hispanio
La Enmigrado en Hispanio ĉiam ekzistis, sed ekde la 1990-aj jaroj, estis fenomeno de granda gravo demografia kaj ekonomia. Laŭ la oficiala censo de 2009, 12 % de la populacio de Hispanio estas de eksterlanda nacieco.
Dum la tuta 20-a jarcento, sed ĉefe dum la 1960-aj jaroj Hispanio estis lando de klara elmigrado, unue al Sudameriko kaj dum la dua duono de la jarcento al Okcidenta Eŭropo. Ĉe la demokratia transiro (1970-aj jaroj) la loĝantaro ekrestis kaj la populacio reprenis ekvilibron ĝis la 1990-aj jaroj kiam la fenomeno invertiĝis kaj la lando ekkomecis akcepti grandajn kvantojn de enmigrintoj de tre diversa deveno.
Aktuale la indico de enmigrado estas nur de 0,99 %, kaj okupas la 15-an rangon ene de la Eŭropa Unio. Hispanio estas krome la naŭ alndo kun plej alta procentaĝo de enmigrintoj ene de tiu, sub landoj kiaj Luksemburgo, Irlando, Aŭstrio aŭ Germanio.
Hispanio estas krome la deka lando de la mondo kiu plejaj enmigrantoj posedas en absoluta kvanto, malantaŭ Usono, Rusio, Germanio, Ukrainio, Francio, Kanado aŭ Britio. Post kvin jaroj, la eksterlanda populacio kvarobliĝis, ĉar venis al la lando preskaŭ tri milionoj de novaj loĝantoj.
Adamantina (mikroregiono)
La mikroregiono de Adamantina estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 14 municipojn.
Vermivora parulio
La Vermivora parulio aŭ vermovora parulio (Helmitheros vermivorus) estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj malgranda genro de Helmitheros, kie ĝi estas la ununura specio.
Ĝi estas 13 cm longa kaj pezas 13 g. Ĝi estas relative senmarka kun olivecbrunaj supraj partoj kaj helaj subaj partoj, sed kiel distingilo havas nigrajn al malhelbrunajn striojn kape nome traokulaj strioj kaj kronaj strioj kiuj lasas kronomeze olivecan vertican strion kaj superokulajn pli larĝajn flavecajn striojn. Ĝi havas sveltan pintakran bekon kun grizeca supra makzelo kaj rozeca suba makzelo kaj rozkolorecajn krurojn. Ĉe nematuruloj la kapaj strioj estas brunecaj.
Vintre tiuj birdoj migras al suda Meksiko kaj Centrameriko.
Vermivoraj parulioj manĝas insektojn, kutime per serĉado inter mortintaj folioj aŭ sub arboŝelo en arboj aŭ arbustoj, ankaŭ per bekoprobado tra mortintaj folioj sur la arbara grundo. Spite la nomo, ili rare manĝas tervermojn, sed ja manĝas raŭpojn. Relative malkutime inter paruliedoj, tiuj estas ofte tre malrapidemaj dum traserĉas en la subkreskaĵaro kaj arbargrundo insektojn. La ino estas ege ligita al sia nesto, kaj ofte restas senmova ĝis kiam predanto (aŭ eĉ scivolema birdumanto) ege alproksimiĝas. Tiam la patrino eliras ŝajnigante esti vundita por malproksimgi la entrudulon for de la nesto. Ties trilado estas simila al tiu de la Spizella passerina. La kanto de la masklo estas mallonga altatona trilado. La alvoko de tiu birdo estas ĉip aŭ ciit.
Vermivoraj parulioj malaperis el kelkaj partoj de sia teritorio pro habitatoperdo. Ili estas vundebla pro nestoparazitado fare de la Brunkapa molotro kie arbaroj estas fragmentataj.
Lothar Quinkenstein
Lothar QUINKENSTEIN  (naskiĝis la 11-an de septembro 1967 en Bayreuth) estas germana filologo, verkisto, kaj tradukisto el la pola al la germana.
Lothar Quinkenstein pasigis infanaĝon kaj junecon en Sarlando. Post diplomiĝo de la gimnazio de Illingen, li studis la germanan kaj etnologion en la universitato de Frajburgo, en 1993 li laboris kiel germana instruisto en Sankt-Peterburgo, kaj en 1994 li ekoficis kiel germana instruisto en liceo en Mielec, sudorienta Pollando. Doktoriĝinte en la universitato Adam Mickiewicz en Poznano sub Stefan Kaszyński, li ekoficis tie en 1999 ĉe la Instituto por Germana Filologio. Ekde 2012 li instruas kadre de "interkulturaj germanaj studoj", kiu estis kreita kiel komuna studkurso en la Eŭropa Universitato Viadrina en Frankfurto ĉe Odro kaj la Universitato Adam Mickiewicz en Poznano. Quinkenstein verkas poezion kaj prozon, literaturajn artikolojn, librorecenzojn kaj studojn. Literature li debutis en 1998 per la novelaro Nervenharfe ("harpo de nervoj"). Lothar Quinkenstein loĝis en Pollando de 1994 ĝis 2011, kaj loĝas en Berlino ekde 2011.
En siaj tekstoj, Quinkenstein traktas ĉefe german-polajn temojn, perspektivojn de la percepto de Pollando kaj Mezeŭropo, pri la okcident-orientaj malsimetrioj de memoro rilate al la "plej delikata parto de la Okcidento" (Milan Kundera) kaj pri demandoj pri memoro en germana-pola-juda kunteksto.
Mommenheim (Germanio)
Mommenheim [MOmenhajm] estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Walter Kobelt
Walter KOBELT estas svisa esperantisto. Post la fondiĝo de TJO en 1938 li fariĝis ĝia ĉefperanto por Svislando; li loĝis en St. Margrethen, kantono Sankt-Galo.
Peterskopf (Palatinato)
Peterskopf estas la nomo de la 493,5 m alta orienta sprono de la altplataĵo de Peterskopf kaj Heidenfels en la Palatinata arbaro. Ĝi situas proksime de Kallstadt kaj  la distrikta urbo Bad Dürkheim. Sur la pinto staras la turo Bismarckturm.
Geografio
La monto Peterskopf staras en la Biosfera rezervejo Palatinata Arbaro – Nordaj Vogezoj kaj Naturparko Palatinata Arbaro en la arbaro de la teritorio de Kallstadt. Ĝia pinto staras 3,7 km okcidentsudokcidente de Kallstadt, 3,4  km nordocidente de la distrikturbo  Bad Dürkheim kaj 3,6 km okcidente de ties urboparto Ungstein. Tiu ĉi formas kun la Peterskopf  eksklavon. Sude preter la sprono fluas la rivereto Isenach, antaŭ ĝi fluas tra Bad Dürkheim.
Spronaltecoc
La Peterskopf estas 493,5 m alta. Ĝia pinto kun la turo Bismarckturm situas en la oriento de la relative granda altplataĵo kaj la Heidenfels.
Ĉirkaŭaĵo
En la ĉirkaŭo de la Peterskopf ekzistas multaj historiaj lokoj: Ĉ. 700 m sudoriente troviĝas ruinoj de bieno Weilach, kiu  1381 unuafoje en dokumentoj estis menciata. Sur la pli sude situanta Teufelsstein estas la samnoma ŝtonbloko, kiu dum la kelta tempo estis  Kulto objekto, kaj je la susorienta etendaĵo, la  Kästenberg, la kelta ringremparo Heidenmauer kaj la iama romia ŝonompejo Kriemhildenstuhl. Je la alia flanko de la Isenach-valo situas la mezepoka ruino  monaĥejo Limburg kaj la Hardenburg.
Bismarck-turo
Sur la pinta plataĵo de la Peterskopf staras la  36 m alta  Bismarckturm. De kies pinto oni havas belan alrigardon al la Malaltebenaĵo de Supra Rejno en la oriento, al la Palatinata arbaro en la okcidento kaj ties orienta rando, la  Haardt. Estas gastejo en la malsupra etaĝo de la turo.
Plumetot
Plumetot estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kodoprezento
Kodoprezento estas maniero plukodi datumon, koditan per iu kodo, uzante alian kodon, pli konvenan por datumtransmeto aŭ alia celo. Rezulte la datumo estas kodita per kompono de kodoj. Ekz-e oni ofte uzas UTF-8 por transmeti aŭ konservi tekstojn koditajn en Unikodo:
Ĉi tie Unikodo ĵetas signojn en pozitivajn entjerojn; sed por oportunigi la datumtransmeton kaj tekstotraktadon, oni prezentas tiujn entjerojn per unu aŭ pluraj bajtoj. Interalie, ĉiuj signoj de Askio (kia <tt>'a'</tt> en la tabelo) estas prezentataj per 1 bajto kies valoro egalas al kodnumero de la signo; sed la ĉapelitaj literoj de Esperanto havas kodnumerojn pli grandajn ol 127 — kaj eĉ pli grandajn ol 256 — kaj ne estas prezenteblaj per 1 bajto; UTF-8 disponigas algoritmon por prezenti iliajn valorojn per 2 bajtoj. Tamen pli grandaj kodnumeroj povas postuli 3 aŭ eĉ 4 bajtojn.
Simile la egalsigna askiigo estas kodoprezento ebliganta prezenti 8-bitajn kodojn per printeblaj 7-bitaj bajtoj; la 64-uma kodoprezento ebligas prezenti duumajn datumojn per 64 printeblaj «ciferoj» askiaj.
Alecuș
Alecuș [alekuŝ] (hungare: Elekes [elekeŝ], germane: Elkendorf) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Blaj. Administre ĝi apartenas al Șona.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 795 loĝantojn (rumanoj); en 1992 285 (rumanoj, 43 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Preĝejo Vizito de Maria (Vértessomló)
Historio
La unua mencio pri katolika konstruaĵo okazis en 1426. Ekde 1543 la regiono apartenis al la Osmana Imperio. Post dominado de turkoj germanaj migrantoj alvenis, kiuj trovis tie nur kadukan kapelon. Grafo zorgis pri la rekonstruo, eĉ ĝi iomete estis pligrandigita inter 1735-1738. En 1736 iu pentris kopion de sankta bildo pri Sankta Maria por la kapelo, la bildo generis pilgrimadojn. Plurfoje okazis renovigaj laboroj (1752, 1770), en la frua 19-a jarcento kaj inter 1851-1852 la kapelo estis pligrandigita pro la granda pilgrimado. En 1875 oni faris unuecan formon inter la diversaj konstruadoj. En 1880 kaj 2001 la konstruaĵo denove renoviĝis. La orgeno estis farita en 1938. En 2011 tertremo okazis, tial post 3 jaroj estis faritaj la necesaj riparoj.
Klerigejo Sankta Ursulo
Priskribo
La instituto fondiĝis jam en la 1978-a jaro kiel malfermita forumejo por homoj de diversaj sociaj klasoj, mondvisioj kaj konfesioj. Establinto estas la Episkopujo de Erfurto.
Preĝejo Vizito de Maria (Vértessomló)
Konstruaĵo
La iama kapelo (jam levita al paroĥa preĝejo) situas sola sur monteto ĉe rando de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze, malsupre la enirejo funkcias, al kiu 8 ŝtupoj kuras supren. proksimume meze estas malgranda ovaloforma fenestro, la plej supre timpano. En mezo de timpano malgranda kvadrata fenestro situas. La kirko havas nur malgrandan ornamturon el ligno. Post la navo etendiĝas la kvadrata sanktejo, - ŝajnas - origine ĝi estis la mezepoka kapelo. La sanktejo estas kovrita per kupolo. Finiĝo de la preĝejo estas duonronda absido. Longa teretaĝa alo aliĝas al la sanktejo, ili kune formas L-majusklon. Ankaŭ al la navo aliĝas teretaĝa parto kun aparta enirejo. Interne sur la menciita kupolo freskoj estas videblaj (Sankta Triunuo, anĝelo kun bebo). La sankta bildo estas videbla en la ĉefaltaro. Estas ankaŭ flankoaltaro farita en 1773. ornamaĵoj de la predikejo estas la 4 evangeliistoj.
Kermeso okazas la 2-an de julio, tiam okazas ankaŭ la pilgrimado.
Klerigejo Sankta Ursulo
Priskribo
Sian nomon ĝi portas pro la apuda Ursulanina monaĥejo. Krom la historia monakinejo troviĝas surloke la dum la 1990-aj jaroj kreitaj Edith-Stein-lernejo kaj infanĝardeno katolika.
Fokusoj
La domo volas antaŭenpuŝi tutpersonan kaj utilan klerigadon respektive pluklerigadon.
Krom la diskuto kaj okupiĝo pri akutalaj temoj kaj modoj, religiaj temoj, kulturo kaj historio, personeca evoluo de la unuopuloj, subteno de propraj iniciativoj kaj teamemeco, gravas ĉiama pripensado de valoroj antaŭ la fono de la kristana bildo de la homo.
Specoj de aranĝoj
Celgrupoj estas ĉiuj pli ol 18-jaraĝaj, honoroficuloj, familioj kun infanoj, olduloj, anoj de certaj profesioj, multiplikantaj personoj.
Gastigaj strukturoj
Je la dispono de la klerigejo estas 60 litoj, krome eblas manĝi manĝaĵojn regionajn kaj laŭsezono ŝanĝantajn en la kantino. Al meditadaj promenoj invitas bela monakeja ĝardeno.Edifaj preĝadoj kaj diservoj ofertatas kaj en la monakineja kirko kaj en la klerigdoma kapelo.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la klerigejo.
Sindara lingvo
La sindara lingvo aŭ Sindarino estas unu el la artaj lingvoj verkitaj de J. R. R. Tolkien uzita en sia fikcia mondo, Arda. En siaj rakontoj, ĝi estas la plej parolata elfa lingvo en la orienta parto de Mez-Tero dum la Tria Aĝo (dum okazas „La Mastro de l' Ringoj“). Ĝi estas unu el la lingvoj parolataj de la grizaj elfoj kaj la unua lingvo de la sindaraj elfoj de Beleriando. Ĉi tiuj estis la elfoj de la tria klano, ofte nomitaj „teleri“, kiuj restis en Beleriando post la Granda Vojaĝo. La lingvo de la elfoj kiuj forlasis Mez-Teron restis samaj, dum la lingvo de la elfoj kiuj restis tie ŝanĝiĝis tra la tempo.
Kiam la kvenja-parolantaj noldoroj revenis Mez-Teron, ili adoptis la sindaran lingvon por trankviligi al Thingol, la reĝo de la sindaroj. La kvenja-lingvo kaj la sindara lingvo estis iam rilataj kaj havas kelkajn komunajn vortojn sed tre malsaman gramatikon. Dum la Dua Aĝo, multaj homoj de la insulo Numenoro povis flue paroli la sindaran kaj iliaj idoj, la dunedainoj de Gondoro kaj Arnoro, daŭris parolante ĝin dum la Tria Aĝo.
En ĉi tiu fikcia mondo, unue, antaŭ la reveno de la noldoroj al Mez-Tero, Sindarino estis skribita per cirth runoj, elfa aboco de Beleriando. Poste, tengvaro estis uzita.
BBD
La vorto havas plurajn signifojn:
(19903) 3464 T-3
(19903) 3464 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Belasica
Belasica (prononcata ekzakte tiel) aŭ Kerkini aŭ Belles (makedone kaj bulgare, en iuj latinliteraj lingvoj de Eŭropo ankaŭ latinliterigata Belasitsa aŭ Belasitza; greke Μπέλλες, Bélles, aŭ Κερκίνη, Kerkíni) estas montoĉeno en la regiono Makedonio en Sudorienta Eŭropo. La montoĉenan teritorion politike dividas la limo inter Bulgario, Grekio kaj Nord-Makedonio: el la teritorio, proksimume 45 procentaĵoj apartenas al Grekio sude, 35 procentaĵoj al Nord-Makedonio nordokcidente kaj 20 procentaĵoj al Bulgario nordoriente.
908
En la jaro 908 post Kristo okazis, interalie:
Belasica
Plej alta pinto de la ĉeno estas la monto Radomir (bulgare Радомир, greke Καλαμπάκα, Kalabaka), metrojn alta.
La montoĉenoj Rodopoj, Pirino kaj Rilao, plejparte en Bulgario, situas pli nordoriente.
Ekde la jaro 2003 la translima areo konsideratas eŭropa regiono.
Francesco Maurelli
Francesco MAURELLI estas itala esperantisto, sciencisto, naskiĝinta en 1984 en Italio, kaj loĝanta en Bremeno (Germanio) kaj Bostono (Usono).
Ekde la UK 2011 en Kopenhago, li reprezente de Internacia Scienca Asocio Esperanta estas membro de la komitato de Universala Esperanto-Asocio. Li funkcias kiel membro de la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro de ILEI.
Gi
La literkombino havas plurajn signifojn:
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012
La Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, mallonge Eŭro 2012 (pole: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2012, ukraine: Чемпіонат Європи з футболу 2012) - estis la dek kvara finala ĉampionado de vira futbalo en Eŭropo. La turniro estis organizata de du ŝtatoj: Pollando kaj Ukrainio (do jam la trian fojon la Eŭropan Futbal-Ĉampionadon organizis du ŝtatoj, antaŭe temis pri Belgio/Nederlando en 2000 kaj Aŭstrio/Svisio en 2008).
La finala fazo malfermiĝis la 8-an de junio 2012 per malfermada matĉo en Varsovio kaj ĝi finiĝis la 1-an de julio per finala matĉo en Kievo: En la finala matĉo la hispana nacia teamo de futbalo per 4 goloj kontraŭ 0 gajnis kontraŭ la itala teamo.
Slogano de la ĉampionado estis "Verku historion kune".
Kvalifikiĝo
La kvalifikigaj matĉoj por la finala parto de la Eŭropa Ĉampionado okazis inter la 11-a de aŭgusto 2010 ĝis la 15-a de novembro 2011. Kandidatis teamoj de 51 el la sume 53 membroŝtataj asocioj de la eŭropa federacio UEFA. Unuafoje partoprenis teamo makedona, kies asocio ekde la jaro 2006 estas membro de UEFA. La pola kaj ukraina naciaj teamoj de futbalo aŭtomate partoprenas, ĉar la turniro okazas en iliaj landoj, kaj aldoniĝas 14 pliaj teamoj de la finala turniroparto.
La 51 teamoj dividiĝis en naŭ grupojn: la grupoj A ĝis F konsistis el po 6, kaj la grupoj G ĝis I el po 5 teamoj. Ĉiu el la grupaj teamoj havis po du matĉojn unu la alia: Sekve la 9 grupaj gajnantoj kvalifikiĝis, aldone la plej bona grupe duaranga teamo, kaj la ok pliaj grupe duarangaj teamoj en kvalifikiga kromturniro luktis pri la kvar restaj lokoj.
La 2-an de decembro 2011 la 16 teamoj en Kievo per lotumo dividiĝis en la kvar grupojn:
Grupa fazo
En la sekvaj tabeloj aperas la jenaj kurtigoj:
Plej bonaj golfaristoj
Laŭ oficiala listigo de la federacio UEFA. En kazo de sama nombro de goloj, atingo de la goloj per malpli da matĉaj minutoj donas pli altan pozicion.
Chioag
Chioag [kiŭag] (Kővág) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 495 loĝantojn (rumanoj), en 1992 286. Ĝi estis unue menciita skribe en 1421. Ĝiaj unuaj loĝantoj estis hungaraj paŝtistoj. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Sârbi.
Allas (apartigilo)
Allas estas la nomo de jenaj lokoj:
Allas estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Job Kars
Job KARS estis nederlanda esperantisto. Li redaktis la nederlandlingvan organon de TJO, De Esperantist. Dum la 2-a Internacia Junular-Kunveno oni elektis lin estrarano de TJO. Li loĝis en Leerdam.
Settala
Najbaras la komunumoj Vignate, Rodano, Liscate, Comazzo (LO), Merlino (LO), Pantigliate, Paullo kaj Mediglia.
Werner Meier (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
Hideyoshi Akita
Hideyoshi Akita (秋田 英義, n. ) estas japana futbalisto. Li ludis kiel defendanto, mezkampulo kaj atakanto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Blaze Kumamoto, Nagoya SC, FC Kariya, Gainare Tottori kaj FC Gifu.
BBE
La vorto havas plurajn signifojn:
Bellingcat
Bellingcat (stiligita bell¿ngcat) estas esplorĵurnalisma retejo specialigita pri fakto-kontrolado kaj informiĝo per liberaj fontoj, fondita fare de brita ĵurnalisto kaj iama blogisto Eliot Higgins en julio de 2014.
Bellingcat publikigas la rezultojn de enketoj de profesiaj kaj civitanaj ĵurnalistoj pri militareoj, homarajtaj malobservoj kaj financaj krimoj. La kontribuantoj de la retejo ankaŭ publikigas gvidojn pri siaj esplorteknikoj same kiel kazesplorojn.
Bellingcat komenciĝis esplorante la uzon de armiloj en la siria enlanda milito. Ĝia raportado pri la milito de Donbaso (inkluzive de la faligo de la flugo 17 de Malaysia Airlines), la atako de El Junquito, la jemena interna milito, la veneniĝo de Sergej Skripal kaj lia filino, tiu de Aleksej Navalnij kaj la masakro farita de la kameruna armeo atentigis internacie.
Nagyszekeres
Nagyszekeres [nadjsekereŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Fehérgyarmat. La loknomo signifas: granda ĉaristo. Paro de la vilaĝo estas Kisszekeres.
Situo
Nagyszekeres situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Mátészalka-Zajta. Kisszekeres troviĝas 2, Fehérgyarmat 9, Csenger 19, Mátészalka 27 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis en 1332. Tiutempe la kampoj apartenis al familio Szekeressy [sekereŝi]. En 1662 solduloj de fortikaĵo de Satu Mare disrabis, en 1717 la tataroj bruldetruis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas lernejo, kuracejo, migra poŝto.
Livonoj
Livonoj (latve : Līvi, livone: līvlizt, latgale : lībieši, germane: liven, latine: Livones) estas nord-eŭropaj homoj parencaj al la estonoj, kiuj apartenas al la finn-ugra lingvaro. En la pasinteco ilia loĝregiono (Livonio) kovris la marbordajn regionojn de la Golfo de Rigo (tial en la pasinteco konata kiel Livona Golfo).
La historia regiono Livonio (Livonio) nomiĝas laŭ ili.
Departemento Tacuarembó
Departemento Tacuarembó estas departemento de Urugvajo. La ĉefurbo kaj administra centro same nomiĝas Tacuarembó. Laŭ la censo de en la departemento vivis.
Saint-Just (Eure)
Saint-Just estas malaperinta franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de La Chapelle-Longueville.
Cerba ponto
La cerba ponto - latine pons cerebri - estas parto de la homa kaj besta cerbo. Kune kun la cerbeto ĝi konsistigas la "malantaŭan cerbon", latine nomata metencephalon. Se oni vidas anatomian preparaĵon de homa cerbo, unuarigarde elstaras la bulbo de la cerba ponto inter la "meza cerbo" (latine mesencephalon) kaj la mjela plilongigo, en la anatomia terminaro ankaŭ nomata "mjela cerbo" (latine myelencephalon). Kune kun la "meza cerbo" kaj la mjela plilongigo ĝi konsistigas la cerban trunkon.
Anatomio
Fakuloj dividas la ponton en antaŭan parton, nomata "ponta bazo" (pars basilaris pontis), kaj malantaŭan parton, nomata "ponta tegmento" (tegmentum pontis). En la ponto de kvarpiede moviĝantaj bestoj tiuj partoj pro la sekve alia korpa pozicio estas sube respektive supre.