cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rokeja cistikolo
La Rokeja cistikolo (Cisticola aberrans) estas specio de birdo de la familio de  Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Tiu specio havas ruĝecbrunajn kronon kaj nukon, malhelbrunajn dorson, flugilojn kaj longan kaj finlarĝan voston. La vizaĝo estas pli hela kun grizbruna traokula strio kaj blankeca superokula strio. La gorĝo kaj supra brusto estas blankaj, sed la resto de la subaj partoj estas grizecaj. La kruroj estas rozkolorecaj, la beko nigreca kaj la irisoj brunaj.
Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko nome en Angolo, Benino, Bocvano, Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ganao, Gvineo, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Maŭritanio, Mozambiko, Niĝero, Niĝerio, Ruando, Sieraleono, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj. Ĝi kutime asociiĝas kun roka arbara tereno (de kio devenas la nomo de la specio) kun disaj herbotufoj. Kutime ĉe deklivoj de montetoj aŭ en apuda ĉerivera vegetaĵaro.
Ĝi estas foje disigita en du speciojn: nome la Pigra cistikolo (C. aberrans) en la suda parto de sia teritorio kaj la Rokeja cistikolo (C. emini) pli norde.
Oni agnoskas 8 subspeciojn. Estas raspj el Okcidenta kaj Orienta Afriko suden al Angolo, orienta Malavio kaj norda Mozambiko, foje traktataj kiel separata specio sur bazo de punktita vosto kaj pli mallarĝajn habitatopreferojn, sed lurio estas intermeza; la simileco de la izolata angola raso bailunduensis estas necerta. Proponita raso teitensis (el sudorienta Kenjo) sinonimas kun emini.
Inter la agnoskataj subspecioj estas la jenaj: admiralis Bates, 1930 – surloke el suda Maŭritanio, Gvineo kaj Malio orienten al Ganao, Togo kaj norda Benino, petrophilus Alexander, 1907 – Niĝerio kaj Kameruno orienten al suda Sudano kaj nordorienta DRKongo, Ugando, Ruando kaj Burundo kaj bailunduensis Neumann, 1931 - Okcidenta Angolo.
Lago Coatepeque
Lago Coatepeque estas kratera lago en kaldero en Salvadoro.
La lago formas parton de la biosfera rezervejo de Apaneca-Llamatepec, agnoskita de Unesko en 2007,.
Listo de flughavenoj de Ĉado
Jen listo de flughavenoj de Ĉado, laŭ geografia situo.
840 Zenobia
840 Zenobia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la reĝino Zenobia de Palmyra
Bory-burgo
Bory-burgo estas burgo-muzeo en Hungario, en urbo Székesfehérvár, kiun Jenő BORY [bori] konstruis inter 1923-1964.
Jenő Bory (1879–1959) estis universitata instruisto pri konstrutekniko en Budapeŝto, sed li estis ankaŭ poeto, skulptisto kaj pentristo. Li aĉetis parcelon en viteja parto de Székesfehérvár kaj dum la someroj li propramane konstruis la burgon. Li tie loĝis kun la familio kaj ankaŭ nun la posteuloj tie loĝas. Li preskaŭ la unua uzis la betonon en Hungario.
La betona burgo altas 30 m-ojn de la keloj ĝis la turopintoj. Ĝi havas 7 turojn, 30 ĉambrojn. La korto estas impona ĝardeno. Escepte la loĝejon la tuto estas muzeo, kie estas videblaj skulptaĵoj, pentraĵoj kaj poemoj de Bory. La muzeo, kiel privata muzeo, eĉ dum la socialismo daŭre funkciis. Li faris skulptaĵojn precipe pri hungaraj figuroj, sed ankaŭ pri la familio. La originoj estas videblaj dise en la tuta Hungario, tie estas precipe la originaj gipsaj formoj.
Ankaŭ edzino kaj filino de Bory pentris pentraĵojn por la muzeo. La burgo estas grava vidindaĵo en la urbo.
Pelendonoj
La pelendonoj estis keltibera popolo kiu loĝis en la regiono de la fontoj de la Doŭro, tio estas, en la nordo de la provinco Sorio (al sudoriento de la provinco Burgoso kaj sudokcidento de Rioĥo.
Batalo de Iso
La Batalo de Iso okazis en suda Anatolio, en Novembro 333 a.K. inter la armeoj de la Helena Ligo estrita de Aleksandro la Granda kaj de la Aĥemenida Imperio, estrita de Dario la 3-a de Persio, en la dua granda batalo dum la konkero de Azio fare de Aleksando. La invadantaj trupoj el Macedonio venkis super Persio. Post la Helena Ligo klare venkis super la persaj satrapoj de Malgranda Azio (estritaj de la pagsoldato Memnono de Rodoso) ĉe la Batalo de la rivero Graniko, Dario ekhavis personan komandon de sia armeo. Li arigis plifortigojn kaj kondukis siajn trupojn en surpriza marŝo malantaŭ la helena antaŭeniro por tranĉi ties linio de liverado. Tio devigis Aleksandron kontraŭmarŝi, preparante la batalkampon por la batalo ĉe la elfluo de la rivero Pinaro kaj la urbo Iso.
Kiel ĉe similaj okazoj, la tiamaj fontoj atribuas grandan malekvilibron al la trupoj de Persio (multe pli multnombraj ol tiuj grekaj, kio certe okazis sed ne tiom grandkvante). Tiele ĉirkaŭ 40,850 grekoj frontis 50,000–100,000 persojn (laŭ modernaj fontoj) aŭ 250,000–600,000 (laŭ antikvaj fontoj). Pri perdoj en la batalo, oni parolis pri 7,000 ĉe grekoj kontraŭ ĉirkaŭ 20,000 persoj.
Hidrido
Ebla divido de la hidridoj povas esti:
Bolovănești
Bolovănești estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Ceru-Băcăinți.
Komsomolsko-ĉe-Amuro
Komsomolsk-na-Amure (Комсомольск-на-Амуре) estas urbo en la rusia Fora Oriento, kiu estis la plej granda armea bazo en la sovetunia tempo. La urbo situas sur la maldekstra bordo de la rivero Amuro, kiu konsistas ankaŭ el longdistancaj marĉoj kun multaj disbranĉiĝoj, riveretoj kaj insuletoj. En la urbo haveblas fervoja stacio kaj flughaveno.
Ĝis 1932 ĝia nomo estis Permskoje (Пермское). En 1959 la urbo havis 177 mil loĝantojn, en 2002 — 281 mil.
Historio kaj ekonomio
Antaŭe tiu areo apartenis al la Ĉina Imperio. En 1858 ĝi transiris al la Rusia imperio laŭ la Traktato de Aigun (瑷珲条约, Айгунский договор).
La urbo estis fondita en 1932, nomita omaĝe al Komsomolo kaj transformita en industrian urbon kun fera metalurgio, maŝinkonstruado, petrolkemio, malpeza industrio, manĝaĵo-industrio kaj ŝipkonstruado kiel la plej gravaj ekonomiaj sektoroj.
Stalin
Dum la regado de Stalin la urbo devis fariĝi modela urbo kun modernaj fabrikoj kaj komfortaj apartamentoj por la laboristoj, inkluzive sekretan armean ŝipkonstruejon kie centoj da submaraj ŝipoj estis konstruitaj, la duono propulsita de nuklea energio. Ĝi devis fariĝi la urbo, al kiu estis senditaj gejunuloj de Komsomolo, sed ĝi fariĝis ankaŭ urbo de Gulago. Preskaŭ miliono da punlaboristoj, "kulakoj" kaj aliaj homoj konsideritaj malamikaj al la reĝimo, poste ankaŭ germanaj kaj japanaj militkaptitoj devis labori tie, i.a. por BAM (la fervojo Bajkalo-Amuro aŭ dua transsiberia fervoja linio).
Akvifoliacoj
La akvifoliacoj (Aquifoliaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo akvifolialoj (Aquifoliales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 480 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ilekso, kies malnova sinonimo estas akvifolio (Aquifolium).
Tiuj plantoj estas arbustoj, arboj, arbedoj de la tropika, subtropika, kontinenta klimato kun difuzaj, ĉiamverdaj, dornaj folioj kaj kun ofte verda ŝelo. La diverstipaj infloreskoj estas ĉiam akselo-lokitaj, la floroj estas unuseksaj, insektopolenitaj.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
17412 Kroll
17412 Kroll estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Werner Landgraf elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astrofizikisto Reinhold Kroll (1955–2010), de la Instituto de Astrofiziko de Kanarioj, konata pro liaj esploroj pri la kun aparta kemia kompono, kaj ĉefe infraruĝaj observoj de ĉi-tiuj. Reinhold Kroll estis kamarado de la malkovrinto ĉe la Universitato de Göttingen.
Akselo
Akselo estas Pli striktasence ĝi signifas nur la akselan kavon inter brako kaj trunko (torso), kie troviĝas multaj ŝvitoglandoj kaj seboglandoj. Sub la haŭto ĉe la akselo estas limfaj ganglioj kiuj ludas gravan rolon en la defenda sistemo. Ĉe la homo la akselo estas unu el la malmultaj lokoj kie estas hararo.
Brutus Sárdy
Biografio
Brutus Sárdy akiris diplomon en Reĝa Hungara Belarta Altlernejo, poste li batalis dum la 1-a mondmilito. Lia altlerneja ĉefinstruisto estis Tivadar Zemplényi. Li debutis en ekspozicio en 1918. En la 1930-aj jaroj li studvojaĝis al Italio. Inter 1933 kaj 1953 li estis restaŭristo en muzeo, poste li aranĝis eksterlande ekspoziciojn. En 1957 li estis nomumita ĉefrestaŭristo de Hungara Nacia Galerio. En 1959 li aranĝis ekspoziciojn en pluraj ĉinaj urboj kaj li ankaŭ instruis en ĉinaj artakademioj. Lia pentraĵo estis premiita en 1931, li pentradis plej ofte pejzaĝojn. En la lasta periodo lia filo helpis lin en restaŭraj laboroj.
Ĉekarpata provinco
Administra divido
La provinco dividiĝas en 21 distriktoj (powiat), kaj krome ekzistas kvar eksterdistriktaj urboj. Tiuj kvar urboj poe situas lime respektive centre de distriktoj kiuj portas la nomon de la koncerna urbo, sed la urba teritorio malgraŭ la nomo ne apartenas al la samnoma distrikto.
Distriktoj
(nombro de loĝantoj laŭ stato de la 30-a de junio 2006 )
NGC 3121
NGC 3121 (aliaj indikoj — UGC 5450, MCG 3-26-27, ZWG 93.46, KCPG 224A, PGC 29387) estas galaksio en konstelacio Leono.
MoveOn
MoveOn (en la angla: MovuAntaŭen) estas neprofita progresema publika-politika proparolgrupo, kiu gajnis milionojn da dolaroj por Demokrat-partiaj kandidatoj en Usono. Ĝi formiĝis en respondo al la priakuzoj de Bill Clinton, kaj helpis la Demokratan Partion en potencon en la elektoj de 2006.
NGC 3121
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
MoveOn
En 2007 la organizaĵo kunfondis la prisocian retejon Avaaz.org.
2549 Baker
2549 Baker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de Richard Eugene McCrosky, Cheng-Yuan Shao, G. Schwartz, J. H. Bulger kaj aliaj teamanoj de la Observatorio Oak Ridge (tiam konata sub la nomo de George R. Agassiz Station) en Harvard (Masaĉuseco).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon kaj optikiston James Gilbert Baker (1914 — 2005).
Ottó Táborszky
Ottó Táborszky [tAborski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Táborszky Ottó estis hungara inĝeniero, muzeestro. Lia familia nomvarianto estis Táborsky.
112656 Gines
112656 Gines estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana amatora astronomo Rafael Ferrando elde la Observatorio Pla d'Arguines en Algimia de Alfara (Valencio, Hispanio). Ĝi estas proksima de la 3:7 kun Marso kaj 8:3 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Gines Lopez (1933–2008), bona amiko kaj kunlaborinto de la malkovrinto. Lopez faris multenombrajn plibonigojn al la teleskopoj de la observatorio de la malkovrinto.
Ottó Táborszky
Ottó Táborszky naskiĝis la  en Habsburga Imperio en Pöltschach (nuntempa Poljčane en Slovenio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Pri lernojaroj de Ottó Táborszky mankas informoj, eble li studis en Vieno. Ágoston Trefort nomumis lin muzeestro de teknologia industria muzeo, li havis tiu ĉi postenon 19 jarojn. Li instruis ankaŭ sciojn pri la industrio. Inter 1889 kaj 1901 li redaktis fakrevuon Technológiai Lapok.
Landštejn (Staré Město pod Landštejnem)
Landštejn situas en katastra teritorio Pomezí pod Landštejnem kun areo 11,05 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1232.
Memorindaĵoj
Troviĝas ĉi tie samnomata ruino de burgo.
Mona Markolo
La Mona Markolo (Canal de la Mona) estas markolo kiu separas la insulojn Hispaniolo kaj Puertoriko. La Mona Markolo konektas la malfermajn akvojn de la Atlantika Oceano kun la Kariba Maro, kaj estas grava ŝipvojo inter la Atlantiko kaj la Panama Kanalo.
La markolo havas 130 km de larĝo inter la du ĉefaj insuloj kaj estas unu el plej malfacilaj markoloj en Karibio. Dangxeroj estas variaj tajdaj marfluoj kreitaj de la grandaj insuloj ambaŭflanke, kaj de la sablejoj kiuj foretendas multajn mejlojn el ambaŭ marbordoj.
Insuloj
Estas tri insuloj ene de la Mona Markolo:
Mona kuŝas ĉe la mezo de la Mona Markolo.
Kvin kilometroj nordokcidente de Mona estas multe pli malgranda Monito.
Kvindek kilometrojn nordoriente de Mona kaj multe pli proksime (21 km) al la Puertorika ĉeftero estas Deseĉeo.
Víctor Català
Caterina ALBERT i PARADÍS (L'Escala, Katalunio, 1869-1966). Verkistino sub vira pseŭdonimo Víctor CATALÀ.
Ŝi naskiĝis la 11-an de septembro 1869, estis la plej aĝa filino de la bienuloj Dolors Paradís Farrés kaj Lluís Albert Paradeda.
Ŝi ĉefe estis edukita hejme kaj tial forte influis la instruadon sia patrina avino kaj sia patrino. Kiel ŝi agnoskas en letero, ŝi sekvis neniun formalan studadon pro "esti la pli aĝa" de la fratoj kaj "flegi la maljunulojn, pro iliaj delikataj sanoj". Tamen ŝi frekventis la vilaĝan lernejon nelonge en 1873, kiam estis kvar aĝa, sed ne tenis ĝin en bona memoro. Ŝi ankaŭ estis internigita en lernejo de monaĥinoj en Ĝirono dum unu el siaj adoleskaj jaroj, kie ŝi lernis la francan kaj pianon.
En la kampo de artoj, ŝi faris la unuajn paŝojn en pentrado kaj skulptado dum la adoleskaj jaroj sub la gvidado de sia patra avo. Ĝi ankaŭ ricevis la instruojn de la sevillana pentristo Félix-Antonio Alarcón; kun li ŝi lernis pentri homecan figuron per oleo. Ŝi ricevis flutajn lecionojn de Rossend Mercader kaj Savanto Mundi instruis ŝin pri piano. Fine, en 1900, Ŝi ricevis klasojn pri skulptado sub la direkto de Josep Carcassó,
De 1884, ŝi vizitis Barcelonon pli kaj pli ofte, de tiam ŝi komencas sian korespondadon kun verkistoj kiel Joan Maragall, Narcís Oller kaj Francesc Matheu.
Romanisto, novelisto, dramisto kaj poeto. Ŝi estis aŭtodidakta kaj moviĝis en la literatura sfero de naturalismo kiu regis kiam ŝi komencis skribi, tamen ŝi deklaris sin favora al "senbrida eklektikismo".
Ŝi debutis en la Floraj Ludoj (Jocs Florals) de 1898 per la teatra monologo “La infanticida” (La infan-murdintino) kaj la poemo “El llibre nou” (La nova libro). Ŝi verkis ankaŭ poezion: “El cant dels mesos” (La kanto de la monatoj) (1901), “Llibre blanc” (Blanka libro) (1905), kaj publikigis poemojn en diversaj gazetoj.
Solitud, sukcesa romano kun la plej bonaj kritikoj tra siaj multenombraj eldonoj kaj tradukita al ok lingvoj inkluzive de Esperanto, estas la plej emblema verko de la modernisma renovigo de la kataluna literaturo kaj pionira romano en la reprezentado de la virina imagaro. La romano aperis poĉapitre en la revuo Joventut dum la jaroj 1904-1905. Tiu verko ricevis la premion Fastenrath de la Floraj Ludoj de la jaro 1908 kaj estas konsiderata ŝia ĉefverko. Ĝia temo estas la serĉado de la propra individueco kaj la eblo atingi apartan kaj liberan ekziston. La strukturo de la romano baziĝas sur instrua vojaĝo de ĵus edziniĝinta virino kiu post malagrablaj spertoj decidas serĉi sian propran vojon.
Per la romano “Solitud” la aŭtorino stariĝis en la unua vico de la katalunaj verkistoj de la komenco de la 20-a jarcento, sed eble la plej surpriza romano - la aŭtorino mem diris ke ŝi antaŭeniris sian tempon - estis “Film (3000 metres)", kun rakontoj kiuj kunfandiĝas kaj aldoniĝas en la evoluon de la rolulo enkondukante deven-kinajn elementojn en la katalunan romanon. La verkaro de “Víctor Català”, kiu partoprenas la movadojn Modernismo kaj “Noucentismo”, -kultur-politika movado en Katalunio ĉe la komenco de la 20-a jarcento-, regalis nin per romanoj kaj roluloj, kiuj sekvas la stelon de la plej bonaj eŭropaj libroj de la periodo.
Ĉiam malhelpis ŝian publikan akcepton la fakto, ke ŝi estis fraŭla, tuŝis krudajn temojn kaj posedis potencan esprimkapablon. Ĉirkaŭis ŝiajn temojn amara vido pri la mondo, malproksime de bukolikaj idealigoj, kaj profunda radikiĝo en la grundo. En ŝiaj lastaj verkoj, brutalecon kaj krudecon anstataŭas rafinita kaj eleganta tono, kaj nostalgio pri pasinta epoko pli bona.
Literaturaj Verkoj
La literatura kariero de Víctor Català povas esti dividita en tri periodojn:
En Esperanto aperis
Antologio de "Soleco" kaj aliaj rakontoj
Silacayoapam
Silacayoápam estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Silacayoapam. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 537.
Kabo Engaño (Domingo)
La Kabo Engaño (trompo) estas kabo ĉe la plej orienta pinto de la insulo Hispaniolo kaj sekve de ties orienta duono nome ŝtato Domingo. La nomo aludas al la danĝeroj de proksimaj rifoj kaj de la Mona Markolo, kiu separas tiun insulon el la najbara Puerto-Riko. Plej proksima urbo estas Higüey [igŭEi] saŭ Salvaleón de Higüey. Sude estas insulo Saona.
Silacayoapam
Geografio
Silacayoápam apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6486 loĝantojn. El tiuj estis 2955 viroj kaj 3531 virinoj. La komunumo havas surfacon de 417,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1620 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1603 indiĝenoj. El tiuj 1401 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Marklkofen
Marklkofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dingolfing-Landau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Konakovo
Konakovo (Конаково) estas urbo en Tverja provinco en Rusio.
Shrewsbury School
Shrewsbury School estas privata lernejo en Shrewsbury, Shropshire, Anglio.
Konakovo
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 28430.
Shrewsbury School
La lernejo estis fondata en 1552 de Adam Jones kaj Eduardo la 6-a, kaj pligrandigata de Elizabeto la 1-a en 1571. Ĝis 1882 ĝi situis sur Castle Hill (Kastela Monteto): tiun jaron la lernejo translokiĝis trans Rivero Severn. La antaŭa konstruaĵo nun servas kiel publika biblioteko.
Konakovo
La urbo estis fondita en jaro 1806.
Shrewsbury School
Ĝis 2008 la lernejo enhavis nur knabojn: ekde tiun jaron ĝi akceptas ankaŭ knabinojn en la plej altaj klasoj. Entute estas ĉirkaŭ 690 geknaboj.
Konakovo
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1937.
Shrewsbury School
Inter la plej famaj viroj edukitaj ĉe Shrewsbury School estas:
Konakovo
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 08242, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Volgo (Ivanjkovskoje-akvujo), ĉe enfluo en ĝin de rivero Donĥovka (Донховка).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 13,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 42,3 mil loĝantojn.
Leonid Bikov
Leonid Fjodoroviĉ BIKOV ( Леоні́д Фе́дорович Би́ков, Леони́д Фёдорович Бы́ков) naskiĝis la 12-an de decembro 1928 en Znamenskoje, Donecka provinco, Ukrainio, pereis en aŭta katastrofo la 11-an de aprilo 1979 apud Dimer, Kieva provinco. Li estis fama ukraina aktoro, kinoreĝisoro kaj scenaristo multe glorinta la Ruĝan armeon per siaj roloj en filmoj ofte dediĉitaj al bataloj dum la Dua mondmilito. Li meritis plej valoran rangon - Popola artisto de Ukrainia SSR.
Biografio
Ekde 1929 la familio translokiĝis al urbo Kramatorsk, Donecka provinco, kie Leonid lernis en loka mezlernejo. Tiam aperis lia pasio al la teatra arto kaj li partoprenis en diversaj amatoraj spektakloj. Dum la Dua mondmilito la familio estis evakuita al la siberia urbo Barnaul. En 1945 realiĝis lia multjara revo studi en militlernejo en fako de pilotoj por defendi la patrujon, sed studado daŭris nur unu monaton, ĉar la milito finiĝis kaj la militlernejo plu ne funkciis.
Ekde 1946 ĝis 1951 Bikov studis en la Ĥarkova teatra instituto kaj post ĝia sukcesa fino naŭ jarojn (1951—1960 ) servis en tiea teatro nome de Taras Ŝevĉenko. Tiam lin pli allogas kinoroloj, tial li translokiĝis al Leningrado por labori en Lenfilm kinostudio. En 1969 li revenis al Kievo por labori en tiea kinofabriko nome de Oleksandr Dovĵenko (nun - Dovĵenka Nacia kinostudio).
La 11-an de aprilo 1979 Bikov revenadis hejmen en sia aŭto. Pro malklaraj kaŭzoj li provis ĉirkaŭveturi malrapide movantan traktoron kaj trafis en la inversan trafikan cirkuladon. Do okazis kolizio de lia Volga aŭto kaj kamiono, rezulte de kio Bikov pereis.
La aktoro tiam estis nur kvindekjara viro. Lin oni sepultis en Baikove tombejo en Kievo.
amiko Aleksej Smirnov
En kelkaj filmoj Bikov rolis kune kun sia intima amiko Aleksej Smirnov, kiu pli famiĝis kiel komedia aktoro. Precipe ties kunlaboro rimarkindas en la milita filmo Nure la olduloj partoprenu en bataloj (ĝi nun estas kolorigita kaj ciferecigita, kio grave pliigis kvaliton). Printempe de 1979 Smirnov resaniĝadis en leningrada kliniko kaj jam atendis permeson de kuracistoj por eliri kaj festi la Venkotagon la 9-an de majo hejme. Li esperis renkonti sian amikon Leonid Bikov. Bedaŭrinde iu medicinistino elbabilis, ke tiu jam pereis. La terura novaĵo tuj mortigis la aktoron la 7-an de majo 1979.
Smugljanka
Smugljanka (sunbrunhaŭtulino) estas kantonomo (teksto de Jakov Ŝvedov, muziko de Anatolij Novikov), kiu aperis en 1940. Ĝi multe furoras en Rusio, precipe post la filmo Nure la olduloj partoprenu en bataloj, kiun ĝi multe beligas. Ĝi estis ankaŭ plej ŝatata kanto de Leonid Bikov.
En ĉi-filmo la aktoro rolas kapitanon Titarenko, eskadroestron, kiu havas kromnomon "Maestro" (Majstro) pro sia amo al kantado. Reale ekzistis flugisto Vitalij Popkov, dufoje heroo de Sovetunio, batalinta dum la Dua mondmilito. Iujn faktojn de lia biografio oni uzis por enigi ilin en la scenaron.
Iŝmael
Iŝmael (יִשְׁמָעֵאל yišmāʿêl ; إسماعيل Islma'il ), laŭ Biblio (Genezo) estis filo de Hagar, sklavino de Sara kaj Abraham. Laŭ tradicie li estas prapatro de la araboj. Islamanoj vidas lin kiel unu el profetoj. Laŭ Biblio, li vivis 137 jarojn. Sankta Paŭlo citas lin en Gal 4:21-31.
En Islamo, oni kredas, ke Puto Zamzam estas akvofonto generita mirakle fare de Dio, kiu aperis spontane antaŭ jarmiloj kiam, laŭ islama tradicio, la Puto Zamzam estis revelaciita al Hagar, patrino de Iŝmael, ĉar ŝi iris serĉi akvon malespere por sia juna filo. Ŝi ne trovis akvon ĝis li malkovris la Zamzam, kiu kontentigis la soifon de la knabo. Mekko estas sur seka varma valo kun malmultaj akvofontoj, kaj laŭ la tradicio, la akvo de Zamzam estas benita de Dio. Oni kredas, ke la akvo de Zamzam havas specialajn proprecojn, kiuj finigas la malsaton kaj kuracas malsanojn. Estas malmultaj la pilgrimantoj kiuj revenas de sia pilgrimado sen botelo kun akvo de Zamzam. Estas la akvo kiun oni servas al la publiko pere de fridujoj en la Masĝid al-Haram en Mekko kaj en la moskeo Masĝid al-Nabaŭi en Medino. Ĉiuj pilgrimantoj klopodas trinki tiun akvon dum sia pilgrimado kaj kelkaj malsekigas siajn vestojn de la "ihram" en tiu, tiel ke la tolo estu uzebla por sia propra entombigo, kiel mortotuko kiam ili mortos.
(7942) 1991 OK1
(7942) 1991 OK1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Hargnies (Ardennes)
Hargnies - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Ferenc Koós
Biografio
Ferenc Koós estis servullernanto en reformita kolegio en Marosvásárhely (1840–48). Post la hungara liberecbatalo (1849 li estis lernanto, publikinstruisto en Marosvásárhely. Li partoprenis en la Makk-komploto (1851); oni arestis lin, sed lasis libera. Li estis reformita pastro kaj instruisto en Bukareŝto (1855–69). Li eldonis kaj parte verkis la ĵurnalon Bukaresti Magyar Közlöny (1860–61). Li trairis parton da vilaĝoj de ĉangoj (1858) kaj faris tabelon pri iliaj nombroj. Li estis porinstruista instruisto, prezidanto de filio de Braŝovo de Erdélyi Magyar Közművelődési Egyesület (EMKE) (1885–94). Li esti ano de la braŝova framasona loĝio. Li tradukis ciganajn, rumanaj popolfabelojn, italajn rakontojn, kun Vasile Goldiş li verkis lernolibron por lernejoj rumanaj de Transilvanujo. Inter la du mondmilitoj en Bukareŝto funkciis rondo sun nomo Koós Ferenc Kör por helpi la universtatan studentojn kaj kiel memkulturiga asocio ĝis 1939.
Opština Negotino
Opština Negotino (Општина Неготино) estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Ĝi situas en la suda parto de Vardar regiono. En 2002 ekzistis totalo de 19 212 loĝantoj. Administraj centroj de la komunumo estas la urbo Negotino.
Loko, priskribo
Opština estas distribuita ĉefe en la valo de la rivero Vardar. Sekve, la alto de la areo estas ĉirkaŭ 120-350 m. Nur malgranda proporcio de la oriento atingas ĝis 1150 m smn. Kampara regiono estas 426,46 km².
Valo de la rivero iras tra la komunumo laŭ aŭtoŝoseo A1 / E75 de Skopje al Gevgelija kaj plue al Grekio. Paralele kun la ŝoseo kondukas fervojo.
Jehoŝafat
Jehoŝafat (hebree יהושׁפט, "Javeo estas la juĝisto") laŭ la Biblio estis filo kaj sekvanto de Asa, la tria reĝo de Judio. Li regis inter la jaroj 870 kaj 848 antaŭ nia erao. Jehoŝafat havis plurajn infanojn, inter ili lia posteulo Joram. La nomo de la reĝo ne interrilatas al "la valo de Jehoŝafat", kie laŭ Joel 3:1,12 Javeo kunvenigos ĉiujn popolojn por la lasta juĝado.
Opština Negotino
Loko, priskribo
La komunumon konsistigas la urbo Negotino kaj aliaj 18 vilaĝoj. Ili estas:
Najbaraj komunumoj estas: Opština Štip en la nordo, Opština Konče en la oriento, Opština Demir Kapija en la sudoriento, Opština Kavadarci en la sudokcidento, Opština Rosoman en la okcidento kaj Opština Gradsko nordokcidente.
Svinertona ruĝgorĝulo
La Svinertona ruĝgorĝulo (Swynnertonia swynnertoni) estas malgranda afrotropisa paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familiode Turdedoj, sed nuntempe estas pli ĝenerale konsiderata membro de la familio de Muŝkaptuledoj. Tiu kaj aliaj similaj specioj formas la grupon de Saksikolenoj. Tiu estas la ununura specio de la genro Swynnertonia.
Aspekto
Temas pri malgranda birdo 13-14 cm longa. Ĝi havas blugrizajn suprajn partojn kaj kapon kaj oranĝan bruston kiu flaviĝas en suba ventro. Tre tipa karaktero estas blanka fajna horizontala strio en supra gorĝo (malfacile videbla en naturo), bordita de faina nigra strio (ankaŭ malfacile videbla).
Simila specio estas la Blankastelulo, Pogonocichla stellata, kiu estas pli granda, havas flavan bruston (ne oranĝan), estas pli malhela, havas pli longan voston kun oranĝaj internaj vostoplumoj; krome la P. stellata neniam estas vidata surgrunde, ĉiam almenaŭ 1 m supergrunde.
La voĉo estas milda, trena, fajfa zitt zitt, kun la lasta silabo pli altatona. Alarma noto estas monotona, tre trena.
Jakobo
Jakobo / Jaakov (hebree: יַעֲקֹב, norma hebrea: Yaʿaqov, tiberia hebrea: Yaʿăqōḇ) estas Biblia patriarko, prapatro de izraelidoj, kies filoj estis prapatroj de la 12 izraelaj triboj. Lia bopatro devigis lin servi dum multaj jaroj, antaŭ ol doni al li siajn filinojn Lean kaj Raĥelan kiel edzinojn. Post la naskiĝo de la unuaj dek unu filoj laŭ la biblio, li ricevis la nomon "Izrael" (Genezo 35:10 "Kaj Dio diris al li: Via nomo estas Jakob; tamen ne plue estu nomata Jakob, sed Izrael estu via nomo. Kaj Li donis al li la nomon Izrael.").
Svinertona ruĝgorĝulo
Disvastiĝo kaj kutimaro
Ĝi troviĝas en sudorienta Afriko nome Mozambiko, Tanzanio kaj Zimbabvo en limigita montara teritorio. Ties natura biotopo estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de malaltaj teroj aŭ montarbaroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo. Ili preferas altajn kanopeojn super malferma subkreskaĵaro kie ili manĝas senvertebrulojn kaj malgrandajn fruktojn, ofte atendante kolonojn de armeformikoj dum la seka sezono. Ili estas ofte abundaj kaim hegemonias la planto Dracaena fragans. Ĉe Udzungva la kutima altitudo estas ĉirkaŭ 1,400-1,550 m, plej ofte ĉe zingibro, Cyperus kaj Podocarpus.
Jakobo
Izrael aŭ Jakobo havis sume 12 filojn:
Svinertona ruĝgorĝulo
Disvastiĝo kaj kutimaro
Ili kutime vivas laŭpare surgrunde. Ili estas timidaj kaj malaperas kaze de ĝenado aŭ plantoforhakado. La ino demetas 2 ovojn.
La populacio estas ĉirkaŭkalkulita je 2,500 al 10,000 sed malpliiĝanta, en teritorio de 6,800 km².
Nitrozila acetato
Nitrozila acetato aŭ C2H3NO3 estas organika kombinaĵo kie la nitrozila grupo ligiĝas al la acetata grupo. Acetato de nitrozilo estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kiel nitrozigagento.
Obstalden
Obstalden estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 460 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 Obstalden estis integrita al la nova komunumo Glaruso Nordo.
Geografio
Obstalden situas ĉe la suda bordo de Valenlago. La efektiva vilaĝo troviĝas sur teraso de Kerenzerberg sur alteco de 685 m s.m. Al la iama komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo la vilaĝetoj Hüttenberge, Walenguflen, Nidstalden, Voglingen kaj Mühletal. Kune kun Filzbach kaj Mühlehorn Obstalden formas la regionon Kerenzerberg. Sur la iama komunuma teritorio situas la montmasivo Mürtschenstock.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Obstalden limas en nordo aliflanke de Valenlago al Amden (SG), en oriento al Mühlehorn, en sudo al Quarten (SG), en sudsudokcidento al Sool, en sudokcidento al Ennenda, kaj en okcidento al Filzbach.
Monda naturheredaĵo
Obstalden apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Historio
Kadre de la glarusa komunumreformo la komunumo Obstalden estis kun efiko de la 1-a de januaro 2011 kunigita kun al komunumoj Bilten, Filzbach, Mollis, Mühlehorn, Näfels, Niederurnen kaj Oberurnen al la nova komunumo Glaruso Nordo.
Krasová
Krasová estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Ĝis la jaro 1946 la vilaĝo nomiĝis Rogendorf. Vivas ĉi tie.
Historio
La municipon Roggendorf (pli poste per skribita Rojendorf kaj Rogendorf) fondis en la jaro 1717 (kio estas ankaŭ la jaro de la unua skribmencio pri la municipo) posedanto de rajeca senjorujo Karel Ludvík, grafo el Rogendorfo kaj Molenburko (1682–1744).
Dum la dua mondmilito la vilaĝo estis perforte forloĝigita. En la jaro 1946 ĝi estis alinomita al sia nuntempa nomo laŭ situo, ĝi nome troviĝas en Moravia karsto.
Golasecca
Golasecca estas komunumo de Italio.
Le Valdahon (stacidomo)
Le Valdahon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Valdahon, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Besançon-Viotte - Le Locle-Col-des-Roches (872000).
Alila oksalato
Alila oksalato aŭ C8H10O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oksalata acido kaj alila alkoholo. Alila oksalato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Golferenzo
Golferenzo estas komunumo de Italio.
Aleksandro la 1-a (Epiro)
Aleksandro la 1-a de Epiro (Ἀλέξανδρος Α' τῆς Ἠπείρου, 370 a.K. – 331 a.K.), konata ankaŭ kiel Aleksandro Moloso (Ἀλέξανδρος ὁ Μολοσσός), estis reĝo de Epiro (350–331 a.K.) de la Ecida dinastio.
Kiel la filo de Neoptolemo la 1-a de Epiro kaj frato de Olimpia, Aleksandro la 1-a estis onklo de Aleksandro la Granda. Li estis ankaŭ onklo de Pirho de Epiro. Li estis portita tre juna al la kortego de Filipo la 2-a, kaj laŭ la helena modo li iĝis celo de liaj allogoj. Je aĝo de ĉirkaŭ 20, Filipo faris lin reĝo de Epiro, post eltronigi sian onklon Arimbas.
Kiam Olimpia estis malakceptita de lia edzo, en 337 a.K., ŝi iris ĉe sia frato, kaj klopodis instigi lin al milito kontraŭ Filipo.
Azay-sur-Cher
, prononco, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours kaj al la kantono .
Ĉirkaŭaj lokoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Azay-sur-Cher :
30558 Jamesoconnor
30558 Jamesoconnor estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la Irlandan amatoran astronomon James O'Connor, fidela ano de la Irlanda Astronomia Societo, servinte kiel prezidento, sekretario kaj konsilisto. Li ankaŭ verkis historion de la Societo kovrantan la jarojn 1937 - 2006.
Curpeni
Curpeni (kurpenj) (hungare:Kurpény, germane:Kurpentsch) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 434 loĝantojn (rumanoj); en 1992 71 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1805. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Ceru-Băcăinţi.
Bruck an der Mur
Bruck an der Mur - prononco  - estas urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Bruck-Mürzzuschlag. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
Bruck situas ĉe la konfluo de rivero Mur kaj Mürz, proksime 50 kilometroj norde de la Stiria ĉefurbo Graz.
Famaj konstruaĵoj
En Bruck notindas la sekvaj konstruaĵoj:
Savagnier
Savagnier estis ĝis la 31-a de decembro komunumo en la distrikto Val-de-Ruz en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Boudevilliers, Cernier, Chézard-Saint-Martin, Coffrane, Dombresson, Engollon, Fenin-Vilars-Saules, Fontainemelon, Fontaines, Le Pâquier, Les Geneveys-sur-Coffrane, Les Hauts-Geneveys, Montmollin, Savagnier, kaj Villiers estis kunigitaj al la nova komunumo Val-de-Ruz. Savagnier havis 1167 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Savagnier situas en la Neŭŝatela Ĵuraso ĉe la suda flanko de la Valdo de Ruz, proksimume 7 kilometrojn nordnordoriente de la centro de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo. En nordokcidento la komunuman limon formas la rivero Seyon, en nordoriento al komunumo etendiĝas ĝis sur la kresto de la montoĉeno Grand Chaumont, kie sur alteco de 1270 s.m. troviĝas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Petit Savagnier kaj Grand Savagnier, la setlejoj La Rincieure en okcidento de la komunumo, Rosemont sur la kresto de Chaumont, kaj diversaj izolitaj bienoj kaj feridomoj. Ankaŭ parto de la setlejo Métairie d'Hautrive, kiu grandparte apartenas al Neŭŝatelo, situas sur la komunuma teritorio sur la kresto de Chaumont.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,55 km², de kiuj 42,7% estas kovritaj de arbaro, 49,5% servas por agrikulturo kaj 7,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Savagnier limas en nordo al Dombresson, en nordnordoriento al Villiers, en nordoriento al Enges, en sudoriento al Neŭŝatelo, en sudokcidento al Fenin-Vilars-Saules, en okcidento al Engollon, kaj en nordokcidento al Chézard-Saint-Martin.
Trafiko
Savagnier situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi estas ligita per konektaj vojoj kun Dombresson, kaj Fenin-Vilars-Saules kaj pasejvojo kondukas trans Chaumont al Neŭŝatelo. Per buslinio de Neŭŝatelo al Cernier la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
(157468) 2004 XS184
(157468) 2004 XS184 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Andezito
La andezito (ReVo) aŭ andesito estas erupcia rokaĵo, kiu estiĝas post solidiĝo, malvarmiĝo de la lafo. Oni klasifikas ĝin al la neŭtralaj (SiO2-enhavo estas ~56–63%) vulkanaj rokaĵoj, ĝia terprofunda paro estas la diorito. Ĝi konsistas grandparte el plagioklaza feldspato kaj koloraj mineraloj (biotito, amfibolo, pirokseno). Ĝi troviĝas en la junaj faltmontaroj. Ĝia nomo venas de la Andoj.
Andezito estas ŝatata ekde jarcentoj, ĉar ĝia minado estas pli facila ol minado da aliaj rokaĵoj. La andezito kun rubrokaĵa strukturo estas nomata andezita tufo, estiĝas el lafo kaj cindro.
Estiĝo
La andezito estiĝas post solidiĝo de magmo (900–1100 °C).
Andezito sur aliaj planedoj
Plua informo: magmaj rokaĵoj
Lamelo (apartigilo)
Lamelo (en latina lingvo Lamella, plurnombra lamellae, diminutivo de lamina, lamna, plako, folio, tranĉo) signifas malgranda plataĵo aŭ maldikaĵo kiu povas havi plurajn signifojn:
Hans Burgkmair
Hans BURGKMAIR la maljuna (naskiĝis en 1473 - mortis en 1531) estis germana pentristo kaj gravuristo. Li naskiĝis en Augsburg, kaj estis la filo de la pentristo Thomas Burgkmair. Lia filo, Hans la juna, ankaŭ dediĉis sian vivon al pentrado.
50717 Jimfox
50717 Jimfox estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Hans Burgkmair
Junaĝo
Hans fariĝis lernoknabo de Martin Schongauer en Colmar ekde 1488. Schongauer mortis antaŭ la fino de la dujara formado de Burgkmair. La juna pentristo eble vizitis Italion dum tiu periodo, kaj certe revenis tien en 1507. Tio grandege influis lian stilon. Li eklaboris en 1491 en Augsburg, kie li fariĝis majstro kaj kreis sian propran atelieron en 1498.
50717 Jimfox
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jim Fox, kiu komencis en astronomio en la 1950-aj jaroj kun la " Juna Lun-Gvata Teamo ". Li estas fondinto de tio, kiu fariĝis la Astronomia Societo de Minesoto kaj iama Prezidento de la Astronomia Ligo (1990-1994). Li ricevis la Premion Leslie C. Peltier 2014 de la AAVSO.
Hans Burgkmair
Gravuraĵoj
La kritikisto Hollstein atribuas 834 lignajn gravuraĵojn al Burgkmair, precipe bildoj por libroj. La plej bonaj el ili montras talenton por okulfrapaj desegnaĵoj, kiuj ne ĉiam sukcese miksas italian Renesancon kun pli germana stilo. Li tre volonte uzis la chiaroscuro-teknikon. Ekde proksimume 1508, li plejparte laboris por la imperiestro Maksimiliano la 1-a, ĝis lia morto en 1519.
Pentrado
Burgkmair estis cetere sukcesa pentristo, precipe koncerne religiajn scenojn kaj portretojn de la civitanoj de Augsburg aŭ de la korteganoj de la imperiestro. Oni trovas plurajn verkojn de Burgkmair en la galerioj de Munkeno, Vieno sed ankaŭ aliloke. Liaj portretoj estas ĝenerale pli modernaspektaj ol liaj religiaj pentraĵoj.
3214 Makarenko
Ĝia estis nomita en honoro de la rusa pedagogo Anton Semjonoviĉ Makarenko (cirile : Антон Семёнович Макаренко, 1888–1939), fondinto de akceptejoj por orfoj de la interna milito.
Soyaló
Soyaló estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Soyaló. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07085.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8852 loĝantojn. El tiuj estis 4494 viroj kaj 4358 virinoj. La komunumo havas surfacon de 179 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1160 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4532 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3143 scipovis legi kaj skribi kaj 1383 personoj estis analfabetoj. Do 69% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 31% estis analfabetoj.
7767 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2044 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 26.32% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Hadijoj
Hadijoj (ሀዲያ: Hadija aŭ Hadijja) estas etna grupo de Etiopio de personoj kiuj parolas la Hadijan lingvon. Tamen, propra historia difino de Hadijaj personoj inkludas nombrajn etnajn grupojn de Etiopio nune konataj per aliaj nomoj laŭ la etnologo Ulrich Braukämper, kiuj loĝis en variaj partoj de sud-centra Etiopio dum ĉirkaŭ kvar jaroj dum sia esplorado. En sia libro titolita A history of the Hadiyya in Southern Ethiopia, li establis ligilojn kun la antikva Hadija Regno. Nuntempe, la Hadijoj ne estas homogena etna grupo sed pli bone estas sub-dividitaj en nombraj etnonimoj, parte kun diferencaj lingvoj kaj kulturaj difinoj. Ili estis dekomence ĉiuj loĝantoj de unusola politika ento, nome Sultanlando, kiuj en 4 jarcentoj post iliaj aperoj iĝis rimarkinde diversaj. La Libidoo (Maräqo), Leemo, Sooro, Shaashoogo, kaj Baadawwaachcho restis lingva ento kaj konservis identecon, nome Hadijoj mem; dum Kabeena, Allaaba, Silt'e-oj, nome klanoj de Hadija origino en Volajtoj, partoj de orientaj guragoj same kiel la posteuloj de malnova Hadija tavolo kiuj loĝas kun oromoj kaj sidaamaoj disvolvigis apartajn etnajn identecojn.
Géza Némethy
Géza Némethy [nEmeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Némethy Géza estis hungara filologo, literaturhistoriisto, tradukisto, poeto, instruisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.
Ferenc Snétberger
Ferenc Snétberger naskiĝis la  1957 en Salgótarján.
Géza Némethy
Géza Némethy naskiĝis la 1865 en Tiszapolgár. Li mortis la 1937 en Budapeŝto.
Ferenc Snétberger
Biografio
Ferenc Snétberger apartenas al la cigana minoritato en Hungario, li frue lernis muzikon en la familio. En 1987 li aliĝis al triopo "Trio Stendhal", kiu portis tutlandan konatecon. Li multe muzikadis kun László Dés eĉ en Eŭropo, Japanio, Barato, Usono. Li faris komunajn koncertojn ekzemple kun David Friedman, Bobby McFerrin. Ekde 1988 li vivas en Berlino. En 1995 li komponis muzikaĵon memore al holokaŭsto. Li havas edzinon, kiu naskis filon. Li ricevis premion Kossuth en 2014, ekde 2004 ankaŭ aliaj premiojn.
Géza Némethy
Biografio
Géza Némethy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1883-1887, poste li plulernis en Lejpcigo kaj Berlino. Inter 1888-1902 li instruis en gimnazio en Budapeŝto. Baldaŭe li edukis en universitatoj. Li okupiĝis pri la romia literaturo: Cicero, Vergilio, Ovidio, Tacito (verkisto), Horatio, Propertio, Tibulo, Lygdamus kaj aliaj.
Leopold Einstein
Leopold EINSTEIN (origine nomita Löb Einstein, naskiĝis la 28-an de novembro 1833 en Roth; mortis la  en Nürnberg ) estis juda religia instruisto, komercisto kaj verkisto. Li estis unu el la unuaj pioniroj de Esperanto.
Greg Louganis
Gregory Efthimios LOUGANIS (naskiĝis la 29-an de januaro 1960) estas usona olimpika plonĝisto, GLAT-aktivulo, kaj aŭtoro kiu gajnis orajn medalojn ĉe la Someraj Ludoj 1984 kaj 1988, kaj sur la saltotabulo kaj platformo. Li estis nomita tiel "la plej granda usona plonĝisto" kaj "verŝajne la plej granda plonĝisto de la historio".
Leopold Einstein
Li estis la unua prezidanto de la "Nürnberger Weltspracheverein" fondita la kiel centro de la volapukisma movado kaj restis prezidanto ĝis sia rezigno pro malbona sano la. Li mem fariĝis fervora volapukisto, kaj propagandis tiun lingvon per ĉirkaŭ 200 germanlingvaj artikoloj. Li publikigis en 1885 traktaĵon germanlingvan: Al la historio de la mondlingvaj provoj de Leibniz ĝis la nuntempo.
Ricevinte okaze en 1888 la Unuan Libron de Zamenhof, li tuj konvertiĝis al Esperanto kaj koresponde enketis al Zamenhof pri ties identeco kaj profesio. Li komencis energian laboron por Esperanto malgraŭ la atakoj de siaj iamaj volapukistaj amikoj. Liaj broŝuroj germanlingvaj kreis la fundamenton por la movado en Germana Regno ĝuste en la momento, kiam en la Rusia Imperio pro politikaj kaŭzoj ĝi estis preskaŭ sufokiĝanta. Sub lia influo la "Nürnberger Weltspracheverein" transiris en decembro de 1888 al Esperanto. Einstein verkis la unuan veran lernolibron pri Esperanto. En ĝi li prezentis la interrilatajn pronomojn kaj adverbojn en tabelo, supozeble la unua tia prezento (vidu: tabelvortoj), sed li ankaŭ enkondukis ŝanĝojn al plurdek radikoj.
Post lia morto L. L. Zamenhof skribis pri li, ke lia nomo devas esti enskribata per oraj literoj en la historio de Esperanto. Tamen poste, dum la reformperiodo de 1894, Zamenhof plendis, ke la movado por reformoj komenciĝis kiam la membroj de la klubo en Nürnberg kun sia prezidanto Einstein "forlasinte Volapükon fariĝis esperantistoj, kondiĉe ke en Esperanto estos faritaj necesaj (laŭ ilia opinio) reformoj".
Gareth Thomas
Gareth THOMAS (naskiĝis la 25-an de julio 1974), karesnomita "Alfie", estas kimra iama profesia rugbeisto, kiu reprezentis Kimrion ĉe Rugbeo 15 kaj Rugbeo 13. Kun 100 testmaĉaj aperoj li estis la plej limigita kimra rugbeisto ĝis li estis preterpasita fare de Stephen Jones en septembro 2011. Li estas nuntempe rangigita 13-a inter internaciaj poentintoj, kaj estas la dua plej alta Kimria golisto malantaŭ Shane Williams.
Blazono de Afganio
La blazono de Afganio en sia nuna formo enkondukiĝis la 4-an de januaro 2004.
Priskribo
La blazono centre montras moskeon kun sia predikejo, nomata Minbar. La centran bildon ĉirkaŭas grenaj faskoj, ĉirkaŭvolvita per rubando. Supre legeblas la devizo Allahu akbar, en Esperanto "Alaho plej grandas", kaj sube la vorto "Afganio".
Dekstre kaj maldekstre flirtas po flago de Afganio, kaj sube, super la ŝtata nomo, videblas la nombro 1298 en arabaj ciferoj, laŭ la islama kalendaro la jaro de ŝtata sendependiĝo (laŭ gregoria kalendaro la jaro 1919.
Carl Djerassi
Carl Djerassi ( – ) estis bulgara, aŭstra kaj usona kemiisto, novelisto kaj verkisto. Li konatiĝis mondvaste pro sia laboro pri kontraŭkoncipa pilolo („la pilolo“).
9K720 Iskander
La 9K720 Iskander (Искандер; NATO-raportnomo SS-26 Stone) estas movebla mallongdistanca balistika misilsistemo konceptita en Sovetunio ekde 1988 kaj produktita kaj ĉefe uzata fare de la Armitaj Fortoj de Rusia Federacio. Laŭ informoj de la Armitaj Fortoj de Rusio, la misilsistemoj (Искандер-М, do Iskander-M) en tiu armeo plene anstataŭigis la malnoviĝintajn sovetuniajn OTR-21 Toĉka-misilsistemojn en aprilo 2020. La Iskander havas plurajn malsamajn konvenciajn eksplodilojn, inkluzive de grapolpafaĵo-eksplodilo, fuel-aera eksplodaĵo-plifortigita eksplodilo, eksplodkapo-fragmenta eksplodilo, terpenetrilo por bunkrorompado kaj elektromagneta pulsaparato por kontraŭradaraj misioj. La misilo ankaŭ povas porti nukleajn eksplodilojn.
Boris Lvoviĉ Ejdelman
EdE-E - rusaj