cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blankkapa buntpego
Aspekto
Tiu specio havas nigran korpon (ĉirkaŭ 20 cm longa) escepte blankan kapon kun nigraj beko, okuloj, nuko kaj malantaŭa kolo, sed sen nigraj markoj aŭ strioj malkiel aliaj membroj de la genro. Krome ĝi havas blankajn unuarangajn flugilplumojn kiuj formas duonlunon dumfluge. Maskloj havas ruĝan punkton en supra nuko.
Habitato
Temas pri nemigrantaj pegedoj kiuj loĝas en arbaroj de pinoj de la montaroj de okcidenta Nordameriko.
Plej parto de la teritorio estas okupata de la nomiga subspecio. P. a. gravirostris, kiu havas pli longajn bekon -ĉefe ĉe maskloj- kaj voston kaj troviĝas nur en montopintoj de la plej suda parto de la teritorio de la specio, el la Montaro San Gabriel al Distrikto San Diego. La birdoj de la Monto Pinos estas iom intermezaj. Analizoj de DNA konfirmas tion kaj sugestas, ke la birdoj de Monto Pinos estas pli proksimaj al P. a. gravirostris (Alexander & Burns, 2006). Ŝajne, la pli granda beko de la suda subspecio estas adaptado por manĝi el la grandaj, longaj pinfruktoj de la Kultera Pino (Pinus coulteri).
La teritorio de la Blankkapa buntpego ampleksas en la montaroj el Brita Kolumbio tra suda Kalifornio. Ili faras neston en mortaj aŭ sekaj arboj kaj reproduktiĝas unufoje ĉiun jaron.
12199 Sohlman
12199  Sohlman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Sohlman, bone konatan svedan fakulon pri ekonomiko kaj financoj, plenuman direktoron de la Nobel-Fondaĵo, anon de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj kaj la Reĝa Sveda Akademio de Inĝenieriaj Sciencoj.
Júlia Szendrei
Ne miskomprenu kun Júlia Szendrey same prononcebla!
SZENDREI Júlia [sendrei], V. Szendrei Júlia, familinomo: Vajda Júlia, estis rumanuja hungara literaturhistoriistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo je la 15-a de marto 1932 kaj tie mortis je la 12-a de oktobro 1976. Ŝi estis la edzino de historiisto Lajos Vajda.
Biografio
Júlia Szendrei laboris en la Katedro de Hungara Literaturhistorio de Universitato de Kluĵo.
Izoeŭgenila fosfato
Triizoeŭgenila fosfato aŭ triizoeŭgenila ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la izoeŭgenila alkoholo kaj fosfata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Izoeŭgenila fosfato posedas 30 karbonatomojn, 33 hidrogenatomojn, 7 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Izoeŭgenila fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de izoeŭgenilaj derivaĵoj.
Esperanto-movado en Cearao
Eble la unua esperantistoj en Cearao estis kelkaj homoj kiuj memlernis la lingvon. Manoel Cândido de Sena, kiu loĝis en vilaĝo São José, ĉe la bordo de la rivero “Acaraú”, en la komenco de la 20-a jarcento eble parolis Esperanton. Joel Linhares, en 1908, ekkonis, en Canindé, monaĥon Silvério, kiu legadis atente malgrandan Esperanto-libron.
En la 1-a de Decembro de la sama jaro, Moacir Caminha fondis novan kurson de Esperanto, kiu funkciis ĉe la strato Barão do Rio Branco, 232, kun la sekvantaj lernantinoj: Ceci Abreu, Maria de Lourdes Abreu, Maria do Carmo Abreu, Maria Luiza Abreu, Maria Antonieta de Abreu, Frutuosa Araújo, Maria Anésia Ferreira, Maria José Ferreira, Engrácia Ferreira, Rosa Ferreira, Ofélia Abreu Gomes kaj Lélia Lustosa Vasconcelos. La gazeto “O Jornal do Ceará”, de Valdomiro Cavalcante, anoncis la okazaĵon en la 6-a de decembro.
Demócrito Rocha, en 1913, kune kun Eurico Pinto, fondis la unuan Esperanto-klubon en Ceará.
Moacir Caminha aktive partoprenas en “Esperanto-Klubo Cearense” kaj en ĝia reorganizado la 3-an de aŭgusto 1917 kune kun Eurico Pinto, Josias de Moura, Joaquim Bessa Pereira, Manoel Mendes Queiroz, Francisco Assis do Rego Falcão, Francisco Paula Medeiros kaj Raimundo Guedes da Mota. La klubo funkciis ĉe la strato Major Facundo, 256, kvankam ĝi funkciigis kelkajn kursojn, ĝi havis efemeran vivon.
Distrikto Garwolin
Distrikto Garwolin - pole powiat garwoliński - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Garwolin. Fine de en la distrikto vivis.
Esperanto-movado en Cearao
Joaquim Bessa Ferreira estis invitata de Eurico Pinto reorganizi Cearaan Esperanto-Klubon, la 14-an de Aprilo 1919; li decidis fondi novan asocion, kies nomo estus “Ĉiam Antaŭen”, sed la nomo akcepita de la plejmulto estis “Nova Samideanaro”. La 30-an de Aprilo de la sama jaro Moacir Caminha estas akceptita en la klubo. Por fariĝi ano la kandidato surmetadis la manon sur granda verda stelo kaj prononcadis la sekvantan ĵuron: Eble pro tiu ĵuro, Nova Samideanaro kreskis kaj multe vivis. La 6-an de marto 1921, propone de Antônio Freire Jucá, estis kreataj kategorioj de honoraj membroj kaj membroj reprezentantoj. Estis elektitaj honoraj membroj: Julio de Matos Ibiapina, Nuno Baena, Couto Fernandes, Francisco de Menezes Pimentel, Cândido Jucá, Justiniano de Serpa, João Tomé de Sabóia e Silva, Hermínio Barroso, Barono de Studart, D. Manoel da Silva Gomes, Ildefonso Albano, Elcias Lopes, Giovanni Leoni, Alba Valdez kaj José Acioli. Kvar Membroj Reprezentantoj estis elektataj: Ana Weyne, en Afonso Pena, nuntempe Acopiára; Cora de Castro, en Giráu, nuntempe Piquet Carneiro; Stela de Castro, en Floriano; kaj Manoel Feitosa, en Crato.
La 29-an de Januaro 1922 Caminha publikigis la revuon “Brazila Vivo”, kiu estis la dua revuo en Esperanto eldonita en Brazilo kaj la unua en la Nordoriento. La 30-an de Julio 1923 li eldonis novan revuon, tute en Esperanto, kies nomo estis “Nova Mondo”. Moacir Caminha translokiĝis al Rio de Janeiro, kie li daŭre laboris por Esperanto.
Distrikto Garwolin
Dua mondmilito
En la tagoj 24-a kaj 25-a de februaro 1944, venĝe pro provo liberigi malliberulojn el lernejo-malliberejo en Latowicz, distrikto Mińsk, germanoj en apuda vilaĝo Iwowe (distrikto Garwolin) murdis 7 virojn agantaj en Pola Enlanda Armeo
Esperanto-movado en Cearao
Francisco Falcão direktis la destinon de la asocio dum du jaroj kaj je la proksimo de la lasta mandato li kreadis esperantajn kursojn kiel la kreitan en “Phoenix Caixeiral” la 3-an de aprilo 1922, kurso por klarigo al José Joaquim de Oliveira Paiva kaj Carlos Pinho, direktoroj de la klasorgano de la komercistoj. En la sama jaro funkciis kelkaj kursoj en la loĝejo de Amélia de Castro kaj en tiu de Moacir Caminha ĉe strato General Sampaio, 330; en Crato, pastro Feitosa instruis en “Escola do Comércio”; kaj en Iguatu, Izabel Linhares disvastigadis la internacian lingvon laŭ sia povo.
La beletra vivo kreskadis ĉiam plu. Joel Linhares, vicprezidanto elektita en 1922, skribis soneton “Al Nova Vivo”, eldonita en Brazila Vivo la 22-an de Januaro de la sama jaro. Ĝi estas la unua soneto en Esperanto en Ceará.
Nova Samideanaro ankoraŭ en 1930 aniĝadis al Brazila Esperanto-Ligo.
Cariry Esperantista Asocio fondita en Crato je la 24-a de Marto 1921, venkanta iniciato de la pastro Manoel Feitosa, kiu kalkulis je la decida kunlaboro de Antônio Freire Jucá, tiama sekretario de Nova Samideanaro. Aliĝis al la nova asocio: Quintino Rodrigues de Oliveira e Silva, tiama episkopo de Crato, kaj diversaj pastroj kaj komercistoj.
Katolika Esperantistina Klubo fondita en 1938, de Demócrito Rocha, asocio kiu malaperis post lia morto. La unua prezidanto de KEK estis Maria Stael Porto, kiu fariĝis monaĥino kaj estis anstataŭita de sia fratino Zeneide Porto. Estis membroj de KEK la virinoj: Guiomar Aquino, Lúcia Rocha Dummar, Neusa Nepomuceno, Angélica Campos kaj aliaj.
“Grupo Esperantista Limoeiro do Norte” kreita je la 1-a de Septembro 1940, de D-ro Deoclécio Lima Verde.
Verda Stelo Esperanta Grupo kreita de la armea leŭtenanto João Gurgel de Moura, en Baturité, la oficiala inaŭguro estis je la 7-a horo vespere de la 15-a de Decembro 1940, ĉe la Placo de la Ĉefpreĝejo, 68. Ĝi estis unu el la plej belaj festoj omaĝe al la kreinto de la Internacia Lingvo. La estraro: Prezidanto, João Gurgel de Moura; Vicprezidanto, José Francelino de Oliveira; kaj Kasisto, Luiz Erick de Menezes. Partoprenis tiun grupon: Audísio Lopes de Sousa, Osvaldo Pires de Holanda, Álcimo Cavalcante de Aguiar kaj aliaj.
La 15-an de Marto 1945 estis fondata en Fortaleza, Cearaa Esperanta Asocio, kies sidejo estis en la strato Major Facundo, 490. La inaŭgura kunsido estis solena kaj ĉiuj alvokis la memoron de Demócrito Rocha, longe reverenciata en tiu tago. La unua prezidanto de Cearaa Esperanta Asocio estis samideano Fernando Bezerra Fernandes. Baldaŭ la asocio aliĝis al BEL. Kvankam kreita kun granda entuziasmo ĝia vivo estis efemera, eĉ tiele estis realigataj pluraj esperantaj kursoj en tiu tempo. En tiu jaro, Hildeberto Valente Ramos reprezentis Cearaon en 10-a Brazila Kongreso de Esperanto.
Dua duono de 20-a jarcento
En 1949 alvenis al Fortaleza José Lins de Albuquerque. Fervora esperantisto, zorgis pri la fondado de Esperanto-Klubo, kiu funkciis ĉe la strato General Sampaio, 1.227, loĝejo de Antônio Eugênio Cavalcante, kaj tie li komencis plurajn kursojn. La nombro de anoj pligrandiĝis rapide. Estis interparolado, distroj, piknikoj kaj ekskursoj. José Lins de Albuquerque kaj José Eduardo Ribeiro, la plej entuziasmaj, komencis je la 26-a de Marto 1950, programon de disvastigo de Esperanto pere de radiostacio PRE-9, ĉiu dimanĉo de la dua ĝis la dua kaj kvarono posttagmeze. Unu el la dissendadoj estis aŭdita de Secundino Ferreira Passos, kiu komencis lerni Esperanton jam 65-jaraĝa. Secundino, antaŭvidante en Esperanto manieron kunigi la homaron, fondis en 1946 “Ŝparejo por disvastigo de Esperanto” ĉe Spiritisma Brazila Federacio, al kiu li donacis kvindek mil kruzejrojn. Tuj poste, Secundino skribis al José Lins de Albuquerque, kiu invitis lin viziti la kurson. Estis lanĉita la semo por fondi “Cearaa Esperanto-Klubo” kun sidejo en la strato Floriano Peixoto. Secundino estis la financa subtenilo de la klubo. Cearaa Esperanto-Klubo havis tri kategoriojn da membroj:
Estis honormeritaj membroj: Secundino Ferreira Passos, Agostinho Soares, Valdemar Larim kaj Guiomar de Aquino.
En malpli ol unu jaro Cearaa Esperanto-Klubo havis preskaŭ centon da anoj efektivaj kaj pli ol cento da kontribuantoj.
La 14-an de Aprilo 1954, profitante la daton por omaĝi la memoron de Zamenhof, Paulo Amorim Cardoso, unu el la plej dinamikaj membroj de Cearaa Esperanto-Klubo, fondis esperantan kurson per korespondado, kiu ricevis la nomon de la kreinto de Esperanto. La diplomoj estis disdonitaj de Brazila Esperanto-Ligo. Poste, en Januaro 1955, Paulo Amorim Cardoso akiras “Instituto Tiradentes” kaj tie li instalas “Escola Zamenhof”. Pro la foriro de Secundino kaj José Lins de Albuquerque, Cearaa Esperanto-Klubo perdas fortojn, instaliĝas en Gimnazio “Rui Barbosa” kaj fine en “Instituto Tiradentes”, en Februaro 1955. Tiam Cearaa Esperanto-Klubo intermiksiĝis kun Paulo Amorim Cardoso, kiu en Majo 1955 inaŭguris “Salonon Zamenhof” en sia edukejo. En la 15-a de Decembro 1955 li eldonis “Unuan Libron de Esperanto” adaptita al la unua klaso de la unuagrada kurso. Nelacigebla virino en Cearaa Esperanto-Klubo estis Guiomar de Aquino, kiu subtenis Esperanto-kurson en vespera ĵurnalo “Correio do Ceará”, de la 11-a de Majo 1955 ĝis la 28-a de Aŭgusto 1956. Cearaa Esperanto-Klubo nutriĝadis de la venkoj de ĝiaj plej aktivaj membroj, kiam la realigo de la 6-a Nordorienta Kunveno de Esperanto kunportis al ĝi spiritan nutriĝon por postvivi.
Esperanto-Klubo Demócrito Rocha la 15-an de Decembro 1955 fondiĝis en Messejana, ĉe Gimnazio Getúlio Vargas, kies direktoro, Ernesto Mattos Gurgel do Amaral, amiko de Esperanto, inaŭguris salonon kun grandaj literoj surskribitaj: “SALONO DEMÓCRITO ROCHA – Esperanto, Lingvo de la Homaro”.
Esperanto-Klubo Demócrito Rocha estis finance subtenita de Lúcia Dummar, kaj la lecionoj estis gvidataj de José Dutra Mendes, kiu estis unu el la plej gravaj entuziasmuloj de Esperanto en Ceará. La lecionoj komenciĝis je la 15-a de Februaro 1956.
La baza okupo estis la disvastigado de Esperanto, sed Joaquim Bessa Pereira avertis kontraŭ tia orientado, ĉar oni devus komenci uzi la Internacian Lingvon. Nova Samideanaro jam estis literatura asocio.
Guiomar de Aquino, Paulo Amorim Cardoso kaj José Dutra Mendes subtenis la esperantan movadon en Fortaleza. Guiomar instruadis pere de la gazetaro, José Dutra Mendes instruadis en Esperanto-Klubo Demócrito Rocha, kaj Paulo Amorim Cardoso instruadis en Instituto Tiradentes, Cearaa Asocio de Ĵurnalistoj kaj en aliaj lokoj. Arlindo Castor de Lima petis helpon al Paulo Amorim Cardoso, ĉar oni deziris organizi la 6-an Nordorientan Kunvenon de Esperanto en Fortaleza, sed Paulo Amorim neis la eblecon de Fortaleza organizi la eventon kaj pri tio plendis Arlindo pere de artikolo en “O Poti”, de la 4-a de Decembro 1955. Deoclécio Lima Verde iniciatis kaj invitis Álcimo Cavalcante de Aguiar pritrakti la aferon kun Paulo Amorim, kiu akceptis helpi kaj labori se iu prenus sur sin la respondecon. Álcimo prenis sur sin la prezidantecon de la Organiza Komisiono.
21-a jarcento
La 87-a Universala Kongreso okazis en Fortaleza, de la 3-a ĝis la 10-a de aŭgusto 2002.
Per la alveno de Osmo Buller, ĝenerala direktoro de UEA, en la jaro 1999, kune kun la tiama prezidanto de BEL, Osvaldo Pires de Holanda, kaj la paro Symilde Schenk Ledon kaj Gilbert René Ledon, kaj antaŭ la kondiĉoj prezentitaj de la urbo, Tasso Jereissati, estro de Ceará, disponigis la Sekretariinon pri Turismo de la Subŝtato, D-ino Anya Ribeiro.
Kvankam alia urbo, eŭropa, kandidatiĝis al realigo de la kongreso, pro la bona impreso elmontrita de la direktoro de UEA la cearaanoj konvinkiĝis pri la sukceso igi la kongreson kaj tuj komencis labori sub la entuziasma komando de Wandemberg Ribeiro Morais, kiu organizis la jenan provizoran komitaton:
Prezidanto, Wandemberg Ribeiro Morais; Vicprezidanto, Prof. Paulo Amorim Cardoso; Sekretario, Inĝ-o Michelson Sávio Herbster Moura; Kasisto, Francisco de Assis Caetano; Protokolisto, Antônio José da Silva; Ekskursoj, Maria Emília Buarque de Lima; Junularaj Aferoj, José Marcos de Castro Martins kaj Iraneide de Oliveira Lopes; Artaj Aranĝoj, Tarcisio Meireles de Lima kaj Karla Meireles Cardoso; Infana Kongreseto, Olívia Carvalho de Melo kaj Elisângela Alves da Silva; Eksterlanda Informado, Adelson Alves Sobrinho, Raimundo Ferreira de Araújo, Rômulo da Costa Nântua kaj Francisco Barbosa Filho; Sciencaj Programoj, Dr-o César Barros Leal; Loĝado, Cláudio Lacerda Moura Brasil.
Kardono
Kardono (Cynara cardunculus) aŭ hispana artiŝoko estas la nomo de kardosimila, forta kulturplanto el la familio de la Asteracoj (Asteraceae). Tiu specio de la cinaro estas legomo tre simila al artiŝoko, kies petioloj kaj foliripoj post etiolado estas manĝataj kuiritaj. Ankaŭ la artiŝoko, kies nematuraj kapituloj estas uzataj kiel legomoj, apartenas al la specio Cynara cardunculus.
Priskribo
La ĉefa flortempo estas de aŭgusto ĝis septembro. La kardono havas multajn infloreskojn. La grandaj kapituloj havas nur tubetflorojn.
La aĥenoj estas 4 ĝis 8 mm langaj kaj havas papuson kun 2 ĝis 4 cm longaj rigidtriĥomoj.
Historio
La nomo „kardono“ venas de la latina „carduus“, kiu signifas kardo. Kaj el tie derivas la nomo de la birdospecio kardelo, kiu multe ŝatas la semojn de kardono kaj de similaj plantoj.
Utiligado
Kardono estas kultivata unujare kaj multigata el semoj. Kontraste al la artiŝoko kardono jam estas paligita antaŭ la rikolto.
Nutraĵo
La paligitaj folitigoj kaj la grizverdaj folioj estas manĝataj. La gusto estas amareta kaj simile al artiŝoko.
Unu el la plej konataj kardon-kulturvarioj estas la 'Cardon argente épineŭ de Plainpalais'. Ĝi estas la unua svisa legomo en la registro de la protektitaj regionaĵoj (GUB/AOC).
Kuracplanto
Krom legomo la folioj povas esti uzataj en legomsuko, teoj, ekstraktoj kaj tinkturoj. La sanigan kaj dietan efikon kaŭzas diversaj flavonoidoj kaj ĉinacidaj derivaĵoj.
Gaŭĝa teorio
En fiziko, gaŭĝa teorio estas fizika teorio kun lokaj kontinuaj simetrioj (gaŭĝaj simetrioj) — simetrioj kiuj ŝanĝas sole operatorojn difinitajn en iu eta areo de spactempo. Kelkaj gaŭĝaj teorioj, ekzemple kvantuma elektrodinamiko, kvantuma kolordinamiko, kaj la norma modelo, ĝuste priskribas naturon. Gaŭĝaj teorioj ankaŭ havas gravajn aplikaĵojn en diferenciala geometrio, specife en teorio de Donaldson.
Historio kaj etimologio
La plej frua gaŭĝa teorio estas la klasika teorio de elektrodinamiko far James Clerk Maxwell en 1864, sed neniu remarkis la ekziston de loka simetrio. La teorio de Maxwell estas, laŭ moderna terminaro, gaŭĝa teorio kun komuta gaŭĝa grupo U(1). Alia grava gaŭĝa teorio estis la teorio de ĝenerala relativeco, kiu havas kiel gaŭĝa simetrio la simetrio inter koordinatsistemoj (difemorfia simetrio).
La termon "gaŭĝo" (germane Eich) Hermann Weyl enkondukis en 1954, kiam li klopodis unuigi la teorioj de elektrodinamiko kaj ĝenerala relativeco per postuli lokan simetrion de skalo de longo — nuntempe konatan kiel konforma simetrio. Do la skalo de longo dependas de kampo kiu difinas ĝi — alivorte, de matematika gaŭĝo (mezurilo). Lia teorio malsukcesis kiel priskribo de naturo. Tamen, lia principo de gaŭĝa simetrio igis influa.
En 1954, Chen Ning Yang kaj Robert Mills eltrovis klason de teorioj kun lokaj simetrioj, nune konatan kiel teorioj de Yang–Mills, pro priskribi la fortan forton. Unu variaĵo, nune konata kiel kvantuma kolordinamiko, estis pruvita priskribi la fortan forton ĝuste. Alia variaĵo, la modelo de Glashow–Salam–Weinberg aŭ elektromalforta teorio, estis pruvita priskribi la malfortan forton kaj la elektromagnetan forton ĝuste. La kombinaĵo de kvantumkolordinamiko kaj la elektromalforta teorio nomiĝas la norma modelo, ĉar ĝi aperas ĝuste priskribi preskaŭ preskaŭ ĉiajn fenomenojn (escepte de gravito).
Nune, la termino "gaŭĝa teorio" (angle gauge, france jauge, germane Eich) estas iom misnomita: kvankam la gaŭĝa kampo el la originala teorio de Weyl havis interpreton kiel "gaŭĝo" aŭ difino de longo, tamen aliaj gaŭĝaj teorioj ne havas similajn interpretojn.
Difino kaj konstruo
Klasike, gaŭĝa teorio konsistas el la jenaj objektoj.
Gaŭĝa transformo
Gaŭĝa transformo estas (senfine derivebla) mapo. La aro de gaŭĝa transformo evidente formas grupo per punkte multipliko. La grupo de gaŭĝaj transformoj agas sur la aro de G-konektoj laŭ (supozante iun elekton de gaŭĝo) kie signifas la adjunktan prezenton. Evidente, gaŭĝa transformo rilatas du malsamaj elektoj de gaŭĝo. Kun indicoj kaj por infinitezima transformo , kie f^{abc} estas la struktura konstantoj de \mathfrak g, veriganta.
Gaŭĝaj transformoj ankaŭ agas sur ŝargitaj kampoj evidente: k.e., se \psi estas ŝargita laŭ prezento r. Kampo (ekz., \psi) kiu estas transformata laŭ lineara prezento r estas kunvarianta. Se E_r havas enan produton veriganta (k.e., se r estas unita aŭ orta laŭ la ena produto) do la produto  ne estas transformita de gaŭĝa transformoj; ĝi estas invarianta. Notu ke A ne estas kunvarianta.
Kunvarianta derivo kaj kampa kurbeco
La G-konekto A induktas la kunvariantan derivon por E_r-valoraj formoj \psi jene: (supozante iun elekton de gaŭĝo). Oni povas pruvi ke la difino ne dependas de la elekto de gaŭĝo kaj ke la derivo de E_r-valora k formo estas E_r-valora (k+1)-formo. Kun indicoj, la kunvarianta derivo de 0-formo \psi^i estas kie t_r estas la prezentaj matricoj. La kunvarianta derivo de kunvarianta kampo estas ankaŭ kunvarianta.
Difinu la 2-formon kiu nomiĝas la (gaŭĝa) kurbeco (ekvivalento de la elektra kaj magneta kampoj; ne konfuzu kun la kurbeco de spactempo en ĝenerala relativeco). Kun indicoj, La kurbeco F transformas jene: Tial F ne dependas de la elekto de gaŭĝo: ĝi estas kunvarianta kampo ŝargita laŭ la adjunkta prezento.
Ago de Yang–Mills kaj buklo de Wilson
Pro difini fizike mezureblan valorojn kiuj ne dependas de elekto de gaŭĝo, oni devas difini teorion per nombroj invariantaj de gaŭĝaj transformoj. Supozante rimanan metrikon sur M, unu tia nombro estas la ago de Yang–Mills: kie signifas ke oni apliku la enan produton en \mathfrak g (difinita supre) sur la grupa indicoj. Fakte, ni povas aparte difini tiun ĉi kvanton por ĉia komuta komponanto de G (aŭ simpla grupo de Lie aŭ S^1). Por simpla komponanto G_0, uzante la difinon de la formo de Killing, Evidente la ago de Yang–Mills estas invarianta (ĉar la cikleco de la spuro). La teorio de Yang–Mills estas la teorio kies ago estas proporcia al S.
En kvar dimensioj, alia invarianta objekto estas la termo La termo estas tuta derivaĵo, kaj tial S'=0 se M estas kompakta sternaĵo. Tamen se M ne estas kompakta (ekz, spaco de Minkowski), do S' povas esti nenula. Ekzemple, konsideru. Do la eblaj valoroj de S' respondas al klasojn de mapoj el S^3 (la "rando" de \mathbb R^4) al G: alivorte, la tria homotopian grupon \pi_3(G). Ekzemple, se (n\ge2) aŭ  (n\ge3,n\ne4;  ne estas simpla), do. Do S' estas entjero (la normaliga faktoro estis elektita verigi tio ĉi), konata kiel la nombro de momentpartikloj (angle instanton number).
Alia invarianta objekto estas la buklo de Wilson (angle Wilson loop, france boucle de Wilson) difinita kiel kie \mathcal C estas fermita kurbo kaj (vojorda operatoro) signifas ke la integralato estas integralita laŭ la ordo en kiu punkto aperas en la kurbo. Tiu ĉi objekto, tamen, rompas Lorencan simetrion en spaco de Minkowski.
Referencoj
Pro ĝenerala legantoj:
Teknikaj libroj kaj artikoloj:
Listo de asteroidoj (81001–82000)
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.
Căpâlna de Sus
Căpâlna de Sus [kəpılna de sus] (hungare: Felsőkápolna felŝokapolna) estas vilaĝo en Rumanio norde de Mediaş. Administre ĝi apartenas al Mica.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 232 loĝantojn ( rumanoj) kaj en 1992 157 (rumanoj, 15% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332, kiam ĝi estis ekleziejo kaj hungara vilaĝo. Ĝis 1919 Felsőkápolna apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Distrikto Gdansko
La distrikto Gdansko - pole powiat gdański - estas distrikto en la administra provinco (historie vojevodio) Pomerio de Pollando. Ĉefurbo estas la urbo Pruszcz Gdański (jen pole, germane Praust, kaŝube Pruszcz, Pruszcz Gduńsczi, kiu situas iom sude de la tiel nomata Triurbo el Gdansko, Sopot kaj Gdynia. La urbo Gdankso mem, kiu donis la nomon al la distrikto, ne apartenas al la distrikta areo, sed nur duone ĉirkaŭatas de ĝi. Fine de en la distrikto vivis.
PolyGram
PolyGram estis nederlanda marko de registraĵoj de klasika muziko. Ĝi ekestis el la antaŭaj firmaoj Hollandsche Decca Distributie (HDD), 1929-1950, kaj Philips Phonografische Industrie (PPI), 1950-1962, kaj origine havis sian radikon en la germana firmao Deutsche Grammophon, la plej malnova postvivanta kompanio muzikdiska. Ekde la jaro 1999 la marko PolyGram estas parto de la usona firmao Universal Music Group (UMG).
Nova Objektiveco
La Nova Objektiveco (en Neue Sachlichkeit) estis movado en germana arto kiu stariĝis dum la 1920-aj jaroj kiel reago kontraŭ ekspresionismo. La termino estis stampita de Gustav Friedrich Hartlaub, direktoro de la muzeo Kunsthalle de Mannheim, kiu uzis ĝin kiel la titolo de artekspozicio starigita en 1925 por promocii artistojn kiuj estis laborante laŭ post-ekspresionisma spirito. Ĉar tiuj artistoj — inter kiuj Max Beckmann, Otto Dix, George Grosz, Christian Schad, Rudolf Schlichter kaj Jeanne Mammen — malakceptis mem-engaĝiĝon kaj romantismajn nuancojn de ekspresionistoj, la vajmaraj intelektuloj ĝenerale faris alvokon al publika kunlaboro, engaĝiĝo kaj malakcepto de romantisma idealismo.
Kvankam ĉefe priskribante tendencon en germana pentrarto, la termino ekhavis propran uzadon por karakterizi la sintenon de publika vivo en la vajmara Germanio same kiel por ties arto, literaturo, muziko kaj arkitekturo kreita por adaptiĝi al tio. Pli ol iu ajn celo por filozofia objektiveco, ĝi estis uzita por signifi turnon al praktika engaĝiĝon en la mondon — kiel ĝenerala sinteno, komprenita de germanoj kiel esence usondevena.
La movado ĝenerale finiĝis en 1933 pro la falo de la Vajmara Respubliko kaj la starigo de Nazioj al povo.
Placo Nakŝ-e Ĝahan
La Placo Nakŝ-e Ĝahan, Naghŝ-i Jahan aŭ Naghsh-i Jahan, konata ankaŭ kiel Reĝa Placo (Meidan Eman) kaj placo de la imamo Ĥomejni, en la centro de la urbo Esfahano, estas unu de la plej gravaj lokoj de la loko kaj estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko en 1979.
Priskribo
Estas la plej granda placo de Irano kaj unu de la plej grandaj de la mondo. Ekde la epoko de la dinastio de safavidoj, estis ĉirkaŭita de historiaj monumentoj de tiu epoko. Oriente de la placo estas la moskeo de la ŝejĥo Lutfallah, norde estas unu de la pordegoj de la granda bazaro de Isfahano, okcidente estas la palaco de Ali Kapu kaj sude la Moskeo de la Ŝaho, antaŭ kiu aktuale okazas la vendredoj de Namaaz-e Jom'eh (la preĝo de vendredo de la islamanoj).
Konstruita inter 1598 kaj 1629, ĝi estas nune grava historia kaj kultura loko. Ĝi estas 160 metrojn larĝa kaj 560 metrojn longa (areo de 89 600 kvadrataj metroj).
La placo estas priskribita en la reverso de la irana monbileto de 20 000 rialoj.
NGC 1490
NGC 1490 (aliaj indikoj — PGC 14040, ESO 83-11, AM 0353-661) estas galaksio en konstelacio Reteto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŭ
Ŭ, minuskle ŭ, estas la litero U kun hoketo (luneto aŭ duonarko) super ĝi. Ĝi estas la 26-a litero de la Esperanta alfabeto, kies prononco, laŭ IFA, estas [u̯] (nesilaba proksima malantaŭa ronda vokalo), kaj kies nomo estas "ŭo", "u-hoko" aŭ "u luneta".
Uzo en Esperanto
En Esperanto, la litero Ŭ estas unu el la 28 literoj de la Esperanta alfabeto. Ŭ neniel estas alofono de U (nek de V). Tamen, en krucvortenigmoj oni ofte rigardas Ŭ kiel anstataŭigeblan per U.
Diftonga uzo de Ŭ
En Esperanto, Ŭ estas ĉefe uzata por marki diftongojn kiel duonvokalo; ĝi sone simile rilatas al U kiel duonvokala J al I. Ĝia ĉefa funkcio en Esperanto estas estigi diftongojn aŭ kaj eŭ. En la h‑sistemo, kaj en plej multaj Krucvortenigmoj, ĝi eĉ ne troviĝas, skribata samlitere kiel vokala U. Tamen tia ĉi metodo povas kelkfoje kaŭzi konfuzon: aldone al hiataj vortoj kiel balau, kreu, naura.
Kyritz
Kyritz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 10 236 loĝantojn: La tendenco en la sekvaj jaroj estis malkreska, ĉar en la regiono mankas laborpostenoj - fine de 2008 ankoraŭ temis pri 9 793 loĝantoj, kaj fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Observatorio Colleverde di Guidonia
Ĝi estis kreita en 1981 de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli, kiu elde tie malkovris multenombrajn asteroidojn. Ĝi restis aktiva ĝis kiam Vincenzo Casulli transloĝiĝis en Borbona je la fino de 2003.
Minor Planet Center kreditas la observatorion de la malkovron de 2 asteroidoj, krom tiuj, kiujn Vincenzo Casulli malkovris elde tie.
3826 Handel
3826 Handel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Kyritz
La 25-an de aprilo 2010 en Kyritz estis inaŭgurita monumento honore al agrikulturistoj, kiuj iĝis viktimoj de la deviga kolektivigo de la agrikulturaj bienoj en GDR.
3826 Handel
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan komponiston Georg Friedrich Händel (1685–1759).
Ŭ
Diftonga uzo de Ŭ
La diftongo oŭ troviĝas maloftege en iuj vortoj en la vortaro; ekzemple:
Konsonanta uzo de Ŭ
Alia ofta uzo estas por redoni la konsonanton [w] de IFA en esperantaj prononchelpiloj, ekzemple: Wales [ŭejlz]. Laŭ la Fundamento de Esperanto, "Ŭ" povas aperi nur post vokaloj.
Komenca Ŭ havas en Esperanto onomatopean efikon; redonanta infanan kriadon, ranoblekon ks.: ŭa‑ŭa, ŭaks. Escepto al la Fundamenta regulo, ke "Ŭ" ne aperu post vokalo, estas la propra nomo de la litero ("ŭo") kaj ekkriaj vortoj kiel "ŭa". La malmultaj vortoj kun ne‑postvokala "Ŭ" plejparte montriĝis nestabilaj (ekzemple nun estas preferata vato al ŭato, kaj por eviti ŭoko aperis la alternativoj kurba pato kaj uoko).
Surogataj skribosistemoj
Kiel surogata skribosistemo, eblas eviti la lunetan supersignon en situacioj kiam uzo de la normala litero ŭ teknike problemas. Tradicia helpa kodo en Esperanto estas la h‑sistemo, en kiu la litero "ŭ" simple anstataŭiĝis per sensupersigna litero "u", kvankam en la 20‑a jarcento pli kaj pli uziĝis la x‑sistemo, do reprezentigo de la litero per kombino "ŭ" (avantaĝa por aŭtomata anstataŭigo per la vera ĉapelita litero). Aliaj sistemoj malpli ofte uzatas: el ili menciindas la uzo de la kombinoj u˘ kaj u', aŭ anstataŭigo per alia, teknike en la konkreta situacio ebla, supersigno, do ú, ù, û, ũ, ů, ǔ aŭ ūla lastaj kvar alternativoj tamen kutime ne pli facile tajpeblas ol la origina litero ŭ kaj tial malofte funkcius kiel elturniĝo.
Aliaj lingvoj
La litero ŭ estas ankaŭ uzata en latinigo de la ĉi-subaj lingvoj :
La hoketo estas kelkfoje uzata en latino por marki mallongajn vokalojn (kontraste kun la longaj vokaloj); ekz. stătŭs (singulara), stătūs (plurala).
La belorusa lingvo estas kelkfoje skribata per la latina alfabeto, nomata Łacinka; tiukaze oni uzas la literon Ŭ, respondantan al la cirila litero Ў.
En komputiloj
En Unikodo, Ŭ kaj ŭ havas la kodojn 364 (deksesume U+016C) kaj 365 (deksesume U+016D), respektive.
Historio
La analoga cirila litero ў estis proponita de Pjotr Aleksejeviĉ Bessonov (Пётр Алексеевич Бессонов) en 1870 por la belorusa lingvo. En la Pra-Esperanto de 1878 ŝajne ne ekzistis la litero Ŭ. La latina litero Ŭ unue troviĝas en la Pra-Esperanto de 1881; ĝi estas ŝajne bazita sur de la belorusa alfabeto. L. L. Zamenhof publikigis la literon en 1887 en la Unua Libro, kune kun la aliaj literoj de la Esperanta alfabeto.
Nouan-le-Fuzelier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nouanais.
San Nazzaro (Benevento)
San Nazzaro estas komunumo de Italio.
Sakiko Ikeda
Sakiko Ikeda (池田 咲紀子 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2017 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Collblanc (Metroo de Barcelono)
Collblanc estas stacio sur linio 5, linio 9 kaj linio 10 de la Metroo de Barcelono, situanta en L'Hospitalet de Llobregat.
Réka Szilvay
La informkesto donas elpensitan informon pri la naskiĝdato!
Réka Szilvay [silvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilvay Réka estis hungardevena finna klasika violonisto, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis Géza Szilvay.
Réka Szilvay naskiĝis en 1972 en Helsinko (Suomio).
(12193) 1979 EL
(12193) 1979 EL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Réka Szilvay
Biografio
Réka Szilvay ekludis violonon en la aĝo de kvar sub la gvido de ŝia hungara patro Géza Szilvay. Kiel infanino ŝi violonadis en finna televido pli ol 50 fojojn kaj ludis kun Simfonia Orkestro de la Finna Radio en la aĝo de dek. Ŝi daŭrigis siajn studojn en la aĝo de 12 en la en:Sibelius Academy, poste inter 1992-1998 en simila instituto en Vieno, fine ŝi diplomiĝis en la Sibelius Akademio en 2005. Ŝi debutis en Vieno en 1999, poste ŝi donis koncertojn tra Eŭropo, Ĉinio, Japanio, Tajvano, Sudameriko kaj Usono. Nature ŝi recitalis ankaŭ kun ĉiuj gravaj finnaj orkestroj. Ŝi estis nomumita instruisto pri muziko en la Akademio Sibelius en 2006. Ŝia violono estas irlanda Stradivarius de 1702.
Remetea Luncă
Remetea Luncă [remetja lunkə] (hungare: Hosszúremete) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 719 loĝantojn (rumanoj); en 1992 418 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1514. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Mănăştiur.
4616 Batalov
4616 Batalov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan filman aktoron Aleksej Vladimiroviĉ Batalov (cirile : Алексей Владимирович Баталов), artiston de la Popolo de Sovetio en 1976).
Twain
Twain povas esti:
677 Aaltje
677 Aaltje estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio. Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝia orbita periodo, 1854,679 tagoj, estas preskaŭ 3/7 de tiu de Jupitero (4331,572 tagoj) ĝi do estus en orbita resonanco kun ĉi-tiu planedo, kaj orbitas en la malpleno de Kirkwood ĉe 2,95 AU. Por malgrandaj objektoj, tio estigus orbitan nestabilecon. Tamen, 677 Aaltje estas sufiĉe granda, por ke ties orbito ne estis ŝanĝita de pli ol 0,01 AU dum la tuta vivdaŭro de la sunsistemo. Eblas, ke orbitaj interagoj kun Cereso movigis ĝin al ĝia nuna orbito: La orbito de 677 Aaltje gvidas ĝin al pasoj relative proksimaj kun Cereso
Ĝi ricevis la nederlandan inan antaŭnomon "Aaltje", honore al la nederlanda soprano kaj kantinstruistino Aaltje Noordewier-Reddingius.
NGC 1491
NGC 1491 (alia indiko — LBN 704) estas emisia nebulozo en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3117 Niepce
3117 Niepce estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan inventiston Joseph Nicéphore Niépce (1765–1833), pioniron de la fotografio.
Nieul-sur-Mer
Nieul-sur-Mer [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 5,618 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Nieul-sur-Mer troviĝas ĉe la Atlantika Oceano, norde de La Rochelle. La najbaraj komunumoj estas:
San Francisco Cahuacúa
San Francisco Cahuacúa estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Francisco Cahuacúa. Ambaŭ havas sian nomon de la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 137.
Geografio
San Francisco Cahuacuá apartenas al la distrikto Sola de Vega al kiuj apartenas entute 16 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3170 loĝantojn. El tiuj estis 1583 viroj kaj 1587 virinoj. La komunumo havas surfacon de 169.68 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 33 indiĝenoj. El tiuj 26 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 26 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Salisbury
Salisbury [/ˈsɔːzbəri/ SAWZ-bər-ee] estas urbo en la sudangla provinco Wiltshire, situas ĉe la kuniĝo de kvin riveroj Avon, Nadder, Bourne, Ebble kaj Wylye. La urba enhavas katedralo, konstruita en la 13-a jarcento kaj havas la plej altan spajron en Anglio. En la proksimeco de Salisbury (13 km for) troviĝas la neolitika monumento Stonehenge. Laŭ la vojo, oni povas vidi la ruinojn de mezepoka urbo Old Sarum.
Old Sarum
Salisbury situis origine ĉe Old Sarum, norde de kie ĝi estas nun. Old Sarum estis konstruita en la neolitiko. Antaŭ ol la normanoj ekprenis ĝin, kaj la Romianoj kaj la saksoj loĝis en tie. Episkopo Richard Poore helpis movi la urbon al la nova loko, kaj li helpis plani la novan aranĝon de la urbo (ĉar en la malnova urbo ne estis sufiĉa spaco).
Edukado
Salisbury enhavas multajn lernejojn, inkluzive la nur du liceoj en la provinco (Bishop Wordsworth's School kaj South Wilts Grammar School for Girls).
Universal Music Group
La usona firmao Universal Music Group (UMG Recordings Inc., mallonge UMG) estas la plej granda muzika korporacio en la mondo. Plurnacia muzika korporacio kun ĉefa sidejo en Usono kaj posedantoj en Francio, ĝi aktuale funkcias kiel filio de la amaskomunikila konglomeraĵo Vivendi en Parizo. UMG ankaŭ posedas la firmaon Universal Music Publishing Group, kiu estas la dua plej granda muzika eldonejo en la mondo. La centra sidejo de la korporacio Universal Music Group estas lokita en Santa Monica (Kalifornio). La korporacio publikigas muzikajn registraĵojn nome de pluraj markoj, inkluzive de la tre tradiciaj antaŭe sendependaj diskoeldonejoj Deutsche Grammophon kaj PolyGram.
Laaber
Laaber estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regensburg kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
János Nádasdy
János Nádasdy [jAnoŝ bAdaŝdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nádasdy János estas hungardevena germana pentristo, grafikisto, skulptisto, altlerneja instruisto. János Nádasdy naskiĝis la  en Szigetszentmiklós (Hungario).
Biografio
János Nádasdy frekventis industriartan mezlernejon en Budapeŝto. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Vieno, fine li vojaĝis al parencoj al Montevideo. Li daŭrigis sian studadon pri artoj en la belarta altlernejo. En 1962 li revenis al Eŭropo pro politika malstabileco en Urugvajo. En 1964 li estis akceptita kiel politika rifuĝinto en Okcidenta Germanio. Inter 1966 kaj 1970 Nádasdy studis liberan pentroarton kaj grafikon de Herbert Ribitzki kaj Herbert Jaeckel en arta altlernejo de Hanovro. Li restis en la sama urbo, kie li lreas plurajn artaĵojn. Inter 1971 kaj 1996 li instruis artojn en Hanovro.
Villasbuenas de Gata
Villasbuenas de Gata estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Villajueneros. La censita populacio en 2009 estis de 456 loĝantoj.
Situo
Villasbuenas de Gata estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 429 m; je 102 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 162 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 47 km². La teritorio estas trapsata de valoj kiuj venas el nordo suden deklive.
Klimato
La klimato estas de la kontinenta al la mediteranea tipo. La jara averaĝa temperaturo estas de 15.5 °C. La vintroj kutimas esti mildaj kun averaĝa temperaturo de 7 °C., atingante la minimumajn absolutajn valorojn de -4 °C. La somero estas seka kaj akra kun averaĝa temperaturo sezona de 24 °C kaj maksimumaj absolutaj de 37 °C. La jaraj pluvoj superas la 1.000 mm de mezumo, indico tre alta, nur komparebla kun regionoj de la Nordo de la duoninsulo kiel Galegio aŭ Asturio.
7734 Kaltenegger
7734 Kaltenegger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
San Nicola Baronia
San Nicola Baronia estas komunumo de Italio.
Villasbuenas de Gata
Hidrografio
La Rivero Gata estas la ĉefa rivero kiu pasas tra la teritorio. Ĝi subtenas konstantan akvofluon dum la tuta jaro, registrante fortajn kreskojn en epokoj de pluvoj. Ĝi naskiĝas en la Montaro de la Jañonas, tre proksime de La Almenara, konkrete en zono nomita La Marĉo al 1.220 m de alteco. Post trairi la teritoriojn de Gata, Villasbuenas de Gata kaj Moraleja, la Rivero de Gata lasas siajn akvojn en la rivero Árrago.
7734 Kaltenegger
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstrodevena usona planeda sciencistino Lisa Kaltenegger, ĉe la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics de 2005. Ŝi estas implikita en la uzo de kosmaj instrumentoj por kolekti sufiĉe da fotonoj de la por karakterizi ties fizikan kaj kemian komponiĝon kaj ekzameni ties potencian loĝeblecon.
Villasbuenas de Gata
Flaŭro
La milda klimato de Sierra de Gata favoras la ekziston de mediteranea vegetaĵaro, kun granda diverseco de specioj, estante unu el la regionoj kiuj pli bona konservas la devenan flaŭron. Kverkoj, anzinoj kaj korkokverkoj formas arbarojn klarigitajn aŭ paŝtejojn, kaj en aliaj kazoj makisojn kun cistoj, timiano, genistoj, erikoj, ktp. La deklivoj de la montaroj estas kovritaj de kverkoj, kaŝtanarboj, kaj pinoj, dum en la kaplokoj de la valoj aŭ en la ravinoj kreskas alnoj, fraksenoj, ileksoj, arbutoj kaj en la valo, la verda kverko kaj la korkokverko kiuj alternas kun olivujoj, vitejoj, frukto- kaj legomĝardenoj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo.
Maragall (Metroo de Barcelono)
Maragall estas stacio sur linio 4 kaj linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
16671 Tago
16671 Tago estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Akira Tago, honora prezidento de la Universitato Futura de Tokio (japane 東京未来大学, Tōkyō Mirai Daigaku) de 2008 kaj aŭtoritato en eduka psikologio. Li instruis multenombrajn studentojn pri eduka psikologio kaj li aktive kontribuas al la popularigo de psikologio en la amaskomunikiloj.
Aldeire
Aldeire estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio.
Geografio
Ĝi estas sur la suda parto de la komarko de Guadix. Limas kun la municipoj Valle del Zalabí (pro eksklavo de la municipa teritorio), La Calahorra, Ferreira, Nevada, Válor, Lanteira kaj Alquife. Aliaj proksimaj lokoj estas Dólar, Jérez del Marquesado, Albuñán kaj Cogollos de Guadix. Ĝi estas sur valo formata de du deklivoj aŭ montetoj norde de Sierra Nevada. Estas la loko de la Markislando Zenete pli ene de la montaro.
Historio
En la areo oni trovis restaĵojn el la Kuprepoko kaj de fenicoj, romianoj kaj visigotoj, sed la nuna setlejo estas de epoko de Al Andalus. La deveno de la toponimo Aldeire estas tre klara: ĝi derivas de la araba vorto "al-Dar" («la domo») kaj ĝi povas aludi al monaĥejo de mozaraboj kiu tie rezistis la islaman premon ŝirmite de Sierra Nevada. La proksimeco al la Montopasejo La Ragua ebligis la konstruadon proklsime de mezepoka fortikaĵo konata kiel Kastelo de la Kaba.
Du, la insurekcio de la moriskoj, elde 1568 ĝis 1571, tiu vilaĝo estis unu de la plej rezistaj kontraŭ la kristanaj trupoj kaj, pro tio ĝi estis ankaŭ unu de tiuj kiuj plej suferis reprezalion.
En la 1960-aj jaroj Aldeire atingis pinton de pli ol 2200 loĝantoj, poste venis sinsekvaj elmigroj kaj nun estas nuriom pli ol 600 loĝantoj.
Jean-Baptiste Clément
Jean-Baptiste CLÉMENT, Johano Baptisto KLEMENTO (naskiĝis  en Bulonjo-Biljankurto, mortis la  en Parizo) estis kantisto kaj membro de la Pariza Komunumo konata ĉefe pro esti la aŭtoro de la kanto Le Temps des cerises (La tempo ĉeriza), kun muziko de Antoine Renard, kiu fariĝis ekde la fino de la 19-a jarcento simbolo por la laborista movado de la Komunumo.
Biografio
Clément estis poeto, socialisto, framasono, kuprolaboristo, ĵurnalisto kaj ekzilito en Belgio en 1867, kie li publikigis sian faman kanton. Poste li estis enkarcerigita ĝis la insurekcio de 1870. Membro de la Nacia milico, li partoprenis en la insurekcioj de oktobro 1870 kaj januaro 1871. Marte Clément estis elektita membro de la Konsilantaro de la Komunumo el la 18-a arondismento de Parizo. Li partoprenis en la administrado de la Komunumo ĉe diversaj postenoj. En la ĵurnalo Cri du peuple ( Popola krio) de Jules Vallès li protestis kontraŭ la fermo de kelkaj ĵurnaloj opoziciantaj la Komunumon. Li luktis ĉe la barikadoj dum la Sanga semajno kaj poste li verkis la kanton La Semaine Sanglante ( La Sanga Semajno) kiu denuncas la perfortan subpremadon kiun suferis la komunumanoj.
Elprenaĵo el La Tempo ĉeriza
Se kantos ni pri la temp’ de l’ ĉeriz’ Kaj la najtingal’, kaj mokanta merl’ Festados sen fino…"…Sed mallongas tro la temp’ de l’ ĉeriz’, Ja, kiam dum revo plukas duop’ Orelo-juvelojn…
Șomoștelnic
Șomoștelnic [ŝomoŝtelnik] (hungare: Somostelke [ŝomoŝtelke]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târnăveni. Administre ĝi apartenas al la komunumo Mica.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 630 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 — 347 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1338. Ĝis 1919 Somostelke apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
La Ringo Perdita
La Ringo Perdita (en la angla "The Lost Ring") estas interreta ludo kreita de Jane McGonigal por McDonald's okaze de la Somera Olimpiko 2008 en Pekino.
La ludo komencas per malkovro de tatuo sur la brakoj de 6 homoj disigitaj en la mondo:Ariadne, Diego, Markus, Noriko, Mei Hui, Lucie. Esperanta frazo legeblas sur la tatuo : "trovu la ringon perditan". La ludo estas ankaŭ bazita sur kodekso en esperanto.
Historio je "La Perdita Ringo"
Ses uloj, en malsmaj lokoj je mondo, vekas en labirinto, ili havas siaj okuloj tuke ĉirkaŭvolvitaj, kaj estas sen memoro. Ili trovis sin reciproke tra blogoj (t.e. retotaglibroj) kaj Flickr, kaj kunlaboras kun ludantoj por malkovri la kialojn por lia memor'perdo kaj la signifo de la mistera haŭta desegnaĵo kiu ĉiu havas en sia maldekstra antaŭbrako, kie legeblas "Trovu la ringon perditan" (skribita en Esperanto). Dume, historiisto Eli Hunt komencis en sia retejo eldoni serion de podkastoj (t.e. rete liverata sonregistraĵoj) pri antikvaj olimpiaj misteroj.
Ĉefaj roluloj
Ariadne, Diego, Markus, Noriko, Mei Hui, Lucie - Theo - Kai, Larissa, Eli Hunt, Monica, Alfredo, Thermantia, James - 1920: Jorge, Akira, Micha, Rakhee, Jules, Kelly - 2004: Renata, Toria (Victoria?), Kentara
Mendelssohn-monumento en Lepsiko
Tre proksime de la Malnova Bach-monumento troviĝas en Lepsiko, Germanio, belega monumento por Felix Mendelssohn Bartholdy, sur 4 metrojn alta granita soklo.
Priskribo
La bronza statuo de tiu ĉi komponisto, al kiu la mondo ŝuldas la atentovekiĝo je la grandeco de Johann Sebastian Bach, estas 3 metrojn granda. Sur la ŝtupoj ĉepiede sidas la muzo Polimnio, ŝirmantino de la muziko. Ĉe la flankoj estas po du muzikantaj kaj kantantaj anĝeloj. Sur la malantaŭo de la soklo legeblas la eldiro de Mendelssohn Edles nur künde die Sprache der Töne / Nur noblon anoncu la lingvo de la sonoj.
Temas pri reproduktaĵo de en 1892 inaŭgurita bronza monumento, kreita fare de Werner Stein. Ĝi troviĝis iam antaŭ la koncertejo Zweites Gewandhaus kontraŭe al la Universitata biblioteko.