cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silicio
Ecoj
Elementa silicio transmisias pli ol 95% da ĉia infraruĝa lumo. Sed malpuraĵoj en silicio, tiel kiel oksigeno, karbono, nitrogeno, boro, fosforo, kaj arseno, absorbas ĉe certaj frekvencoj en la infraruĝa. Silicio ne estas travidebla en ordinara videbla lumo.
Historio
Silicio (Latine silex, silicis signifata siliko) unue estis identigita de Antoine Lavoisier dum 1787 kaj estis poste mise identigita de Humphry Davy dum 1800 kiel kombinaĵo. Dum 1811 Gay Lussac kaj Thenard probable preparis malpuran amorfan silicion tra la hejtado de kalio kun silicia kvarflorido. Dum 1824 Berzelius preparis silicion uzante proksimume la saman metodon de Lussac. Berzelius ankaŭ purigis la produktaĵon per refoja lavado.
Ĉar silicio estas grava elemento en semikonduktaĵaj kaj alt-teknologiaj aparatoj, la alt-teknologia regiono Silicia Valo, Kalifornio nomiĝis laŭ tiu ĉi elemento.
Produktado
Silicio estas komerce produktata per hejtado de alte pura silico en elektra forno per uzo de karbonaj elektrodoj. Ĉe temperaturoj super 1900o C, la karbono reduktas la silicon al silicio laŭ la kemia ekvacio:
Likva silicio kolektiĝas ĉe la malsupro de forno, kaj ĝi dreniĝas kaj malvarmiĝas. La silicio tiel produktita nomiĝas metalurgie grada silicio kaj estas 99% pura. Dum 1997 metalurie grada silicio kostis proksimume $0,50/g.
Fizikaj metodoj
Fruaj teknikoj por purigado de silicio baziĝis sur tiu fakto ke kiam silicio fandiĝas kaj tiam re-solidiĝas, la lasta parto kiu re-solidiĝas entenas la plejparton de la malpuraĵoj. La plej frua metodo de silicia purigado, unue priskribita en 1919 kaj lime uzita por fari radarajn komponantojn dum la unua mondmilito, miksis rompadon de metalurgia silicio kaj tiam parte dissolvadon de la silicia pulvoro en acido. Kiam rompita, la silicio fendiĝis tiel ke la pli malfortikaj malpuraĵ-plenaj regionoj estis ekstere de la rezulta kerno de silico. Rezulte, la malpuraĵ-plena silicio estis unue solvita dum traktado kun acido, kio postlasis pli puran produktaĵon.
En zona fandado, la unua metodo por purigado de silicio larĝe uzata en industrio, stangoj de metalurgia silicio hejtiĝis ĉe unu ekstremaĵo. Tiam, la hejtilo malrapide moviĝis laŭ la longo de la stango, tenante malgrandan longon de la fandiĝinta stango, dum la silicio malvarmiĝis kaj re-solidiĝis malantaŭ la fandiĝinta parto. Ĉar plejparto da malpuraĵoj tendencas resti en la fanda regiono anstataŭ re-solidiĝi,procezofine plejmultaj malpuraĵoj de la stango moviĝis al la ekstremaĵo kiu estis laste fandita. Tiu ĉi finaĵo fortranĉiĝis kaj forĵetiĝis, kaj la procezo re-fariĝis se oni deziris pli altan purecon.
Kemiaj metodoj
Hodiaŭ, silicio puriĝas per konvertado al silicia kombinaĵo kiu povas pli facile puriĝi ol silicio mem kaj poste denove okazas konvertado de tiu silicia kombinaĵo reen al pura silicio. Triklora silano estas la silicia kombinaĵo plej ofte uzita kiel mezaĵo, kvankam silicia kvarklorido kaj silano ankaŭ uziĝas. Kiam tiuj ĉi gasoj blovas super silicio ĉe alta temperaturo, ili diskomponas al altpureca silicio kaj kloro. La gasa silicio tiam deponas sur la solidan silicion.
Ĉe la procezo de Siemens, alte pure siliciaj stangoj elmetiĝas al triklora silano ĉe 1150 oC. La triklora silano dekomponiĝas kaj deponas plian silicion sur la stango, laŭ la kemia ekvacio
Grodków
Grodków (Grottkau) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo Grodków en distrikto Brzeg (germane Brieg), post kiam ĝis la jaro 1975 ekzistis aparta distrikto Grodków. Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj.
Persa Konstitucia Revolucio
La Persa Konstitucia Revolucio aŭ Irana Konstitucia Revolucio (perse: مشروطيت, latina transliterumado: Maŝrutijjat) okazis inter 1905 kaj 1911. La revolucio kondukis al la establado de parlamento en Persio (Irano).
Silicio
Kemiaj metodoj
Iam, DuPont produktis ultrapuran silicion per reakciado de silicia kvarklorido kun alt-pureca zinka vaporo ĉe 950oC, produktante silicio laŭ la ekvacio:
Tamen, tiu ĉi procezo kaŭzis multajn praktikajn problemojn (ekz. solidiĝo de flankproduktita zinka klorido ŝtopis liniojn) kaj fine forlasiĝis favore al la procezo de Siemens.
Izotopoj
Silicio havas naŭ izotopojn, kun atomnumero de 25 ĝis 33. 28Si (la plej abunda izotopo ĉe 92.23%), 29Si (4.67%), kaj 30Si (3.1%)estas stabilaj, 32Si estas radioaktiva izotopo produktita per argona diseriĝo. Ĝia duonvivo, post multa disputado, determiniĝas esti proksimume 276 jaroj, kaj ĝi diseriĝas per beta elsendo al 32P (kiu havas duonvivon de 14,28 jaroj)kaj tiam al 32S.
Persa Konstitucia Revolucio
La Persa Konstitucia Revolucio estis la unua tiaspeca okazaĵo en Azio. La Revolucio malfermiĝis laŭ la maniero por kataklisma ŝanĝo en Irano, anoncante la modernan epokon. Ĝi vidis periodon de senprecedenca debato en burĝona gazetaro. La revolucio kreis novajn eblecojn kaj malfermis ŝajne senfinajn eblecojn por la estonteco de Irano. Multaj malsamaj grupoj batalis por formi la itineron de la Revolucio, kaj ĉiuj sektoroj de la socio estis finfine laŭ iu maniero ŝanĝita de ĝi. La malnova ordo, kiun Nasser-al-Din Ŝaho Kaĝaro luktis por subteni ĝin por longe, finfine mortis, estis anstataŭita de novaj institucioj, novaj formoj de esprimo, kaj nova socia kaj politika ordo.
La sistemo de konstitucia monarkio kreita per la dekreto de Mozafar-al-Din Ŝaho kiu estis establita en Irano kiel rezulto de la Revolucio finfine venis en la fino en 1925 kun la dissolvo de la Kaĝar-dinastio kaj la entroniĝo de de Reza Ŝaho Pahlavi.
Rirmarkindas ke la movado, aliflanke, ne finiĝis kun la Revolucio kaj estis sekvita de la Irana Soveta Respubliko.
Grodków
Laŭ skribaj dokumentoj en 1234 ĝi nomiĝis Grodcov, kiam la princo Henriko la 1-a fondis du vilaĝojn laŭ la Magdeburga juro (Malnova kaj Nova Grodcov). Jam pli frue estis ĉi tie setlejo, kiu en 1210 nomiĝis villa Grodcobichi. Henriko vokis germanajn setlistojn, kiuj plimultigis la loĝantaron de vilaĝo al urbo, kaj en 1278 la loĝloko estis translokigita je kvin kilometroj: nova urbocentro ekestis laŭplane, ĉirkaŭiĝis per cirkla remparo, kaj de la centra placo kvar ĉefaj placoj krucoforme gvidis al la kvar urbopordegoj Neisser, Münsterberger, Breslauer kaj Löwener Tor. La urbo apartenis unue al la duklando Breslaŭo/Vroclavo, kaj ekde 1311 al la duklando Brieg/Brzeg. En 1344 ĝi iĝis parto de la episkopa princlando Neisse/Nysa, kiu ekde 1342 estis vasala ŝtato de Bohemio. Ties reĝo donis al la episkopoj de Breslaŭo/Vroclavo la rangon "dukoj de Grottkau", kiu do atingis la rangon de duklando. Ĝis la sekularigo de la episkopa lando en 1810 la episkopoj havis la titolon "princo de Neisse kaj duko de Grottkau".
En la husanaj militoj la urbo forte difektiĝis. Por protekti la loĝantaron de pliaj danĝeroj, la sileziaj princoj en 1427 kunvenis en Grottkau kaj konsentis pri reciproka defendo kontraŭ la husanoj. En 1742 la regiono iĝis parto de la reĝlando Prusio.
Lujza Magda Hubenayné
Lujza Magda Hubenayné [hubenainE] (geedziĝa nomo), laŭ hungarlingve kutima nomordo Hubenayné Magda Lujza estis hungara aktoro, infana aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Magda Zsuzsanna Ludovika, ŝia geedziĝa nomvarianto estis Hubenay Ferencné.
Lujza Magda Zsuzsanna naskiĝis la  en Rozsnyó (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Rožňava en Slovakio), ŝi mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).
Biografio
Lujza Magda Hubenayné frue orfiĝis kaj estis edukita al aktoro en migraj trupoj de Károly Balla (aktoro), Celesztin Pergő, Dávid Kilényi kaj Ferenc Komlóssy (aktoro). Ŝi debutis jam kiel kreskanta aktoro en 1835. Ŝi ediniĝis en la sekva jaro. En 1837 ŝi havis rolon jam en Teatro Magyar (Pest), tamen poste ŝi elektis la migrantajn teatrajn trupojn province. Inter 1840-1844 ŝi denove rolis en la menciita teatro havanta jam pli novan nomon Nacia Teatro.
Uwe-Joachim Moritz
Uwe-Joachim MORITZ estas germana esperantisto, eksinstruisto kaj lingvo-aktivisto. De 1961 ĝis 1964 kaj de 1965 ĝis 1969 li estis prezidanto de Germana Esperanto-Junularo, ekde la jaro 1972 la unua redaktoro de la revuo Etnismo, kaj de ties fondiĝo en 1978 ĝis la jaro 1998 prezidanto de la fakasocio Internacia Komitato por Etnaj Liberecoj.
Jam dum la tempo, kiam li estis prezidanto de GEJ, li pro tiu ofico estis ankaŭ estrarano de Germana Esperanto-Asocio (GEA), kaj poste li multajn jarojn plu membris en la GEA-estraro.
Vivo
En la 12-a gimnazia klaso, Uwe-Joachim Moritz fine de 1957 kaj komence de 1958 kun Richard Reuchlin estis organizanto de la unua Internacia Seminario de GEJ. Post abiturienta ekzameno en 1959 en la gimnazio Herbart de Oldenburg en norda Germanio, li dum jaro plenumis la devan armeservon. Sekve li inter 1960 ĝis 1965 studis pedagogion en la universitato de Münster (Vestfalio), kaj tuj studokomence la 3-an de novembro 1960 kune kun Willi Brandenburg, Joachim Schrapp kaj kelkaj aliaj fondis la "Studentan Esperanto-Klubon en la universitato de Münster".
Post emeritiĝo, li en 2005 retranslokiĝis al norda Germanio kaj nun vivas en Hatten-Sandhatten proksime de Oldenburg. Krom pri Esperanto, li engaĝiĝas pri pli da kultura subteno por multaj malpligrandaj eŭropaj lingvoj, inter ili aparte pri la kataluna, la eŭska kaj la platgermana. Publikaĵojn li amplekse verkis ne nur en Esperanto, sed ankaŭ en la platgermana kaj la norma germana.
Heinrich Brüning
Heinrich BRÜNING (naskiĝis en Münster (Vestfalio), Germana Imperiestra Regno; mortis  en Norwich, Vermonto, Usono) estis germana politikisto de la Partio de la Centro kaj Regna Kanceliero de la Vajmara Respubliko inter 1930 kaj 1932. Li estis la plej longtempe reginta kanceliero de la Vajmara Respubliko.
Ofico de kanceliero
Mallonge post la enoficiĝo de Brüning kiel kanceliero li estis konfrontata de ekonomia krizo kaŭzita de la Granda depresio (1929). Brüning reagis per la haltigo de ĉiuj salajraj kreskadoj, per kio li ege malŝatiĝis en kaj ekster la parlamento.
Donante al prezidento Paul von Hindenburg pli da potenco, Brüning estigis tiel-nomatan prezidentan registaron bazante sian administran aŭtoritatecon sur prezidentajn necesoleĝojn, kiuj estiĝis sen antaŭa konsento de la parlamento.
Brüning restas disputata persono en germana historio. Lia uzo de la prezidentaj necesoleĝoj kaj lia stranga rilato al la nazia partio NSDAP, foje kunlaborante kun ĝi, foje ĝin atakante, certe kontribuis al la falo de la Vajmara Respubliko.
Ludbreg
Ludbreg estas urbo en Kroatio, en departemento de Varaždin.
Situo
La urbo situas ĉe renkontiĝo de ebenaĵo kaj montetoj, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Osijek-Varaždin. La lasta troviĝas 25 km-ojn. Administre ankoraŭ 11 komunumoj apartenas al la municipo.
Historio
Unue la romianoj fondis urbon "Iovia", poste alvenis slavoj. La unua mezepoka mencio devenis de 1244, tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis. En 1411 miraklo okazis: dum meso la vino ŝanĝiĝis al sango. En 1513 papo Leono la 10-a oficiale akceptis ĝin, sekve la preĝejo iĝis kermesejo. En 1532 dum militiro de la Osmana Imperio Ludbreg ne tuŝiĝis. En 1910 loĝis en Ludbreg 1724 da homoj, (1617 kroatoj).
Občina Podvelka
Loko, priskribo
Občina situas ĉirkaŭ 25 km okcidente de Maribor kaj 20 km nordoriente de Slovenj Gradec.
Laŭ la rivero estas la ĉefa vojo n-ro 1 kaj la fervojo. Ili konektas Dravograd kaj Maribor.
Hidroelektra centralo HE Ožbalt estas konstruita sur la rivero Drava proksime al la vilaĝo Ožbalt. La apudaj municipoj estas: Občina Selnica ob Dravi oriente, Občina Lovrenc na Pohorju en la sudoriento, Občina Ribnica na Pohorju al la sudokcidento, Občina Radlje ob Dravi en la okcidento. En la nordo, pasante tra la limo kun Aŭstrio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 11 vilaĝoj:
Brezno, Janževski Vrh, Javnik, Kozji Vrh, Lehen na Pohorju, Ožbalt, Podvelka, Rdeči Breg, Spodnja Kapla, Vurmat, Zgornja Kapla.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-koroska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T13_F408:93_x531160.406_y159931.1015_s12_b4
Ĉedoma rubo
Ĉedoma rubo aŭ hejma rubo estas forĵetaĵo de privata dommastrumoj, kiuj estas kolektataj (ekzemple en Germanio) en rubobarelojn kaj fortransportataj per rubotransporto. Jare estiĝas en Germanio ĉ. 250 kg da ĉedoma rubaĵo po unu homo.
La ĉiam kreskantaj rubomontoj en la industrio kaj la mastrumoj enlande kaj eksterlande povas neniiĝi jam per la klasikaj prizorgometodoj ĉe la rubodeponejoj kaj rubobruligo. Pli gravas la ruboevito, rubodivido kaj reciklado por la moderna ruboekonomio.
Oni povas aparte kolekti la rubojn laŭ diversaj specoj en Germanio:
Aliaj ruboj aparte kolektitaj de ĉedoma rubo (ekzemple en Slovakio)
Kuirilo
Kuirilo estas ilo speciala por helpi laboron dum kuirado. Ĝi povas esti mekanika aŭ elektra. Kontraŭe al multaj aliaj iloj la higiena preparado de la manĝaĵoj estas grava rolo. Tial oni ofte uzas rustorezistan ŝtalon.
Distrikto Siófok
La Distrikto Siófok [ŝiOfok] (hungare Siófoki járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy. Ĝi situas sur montetaro laŭ Balatono kaj Sió en la plej nordorienta parto de la departemento.
La distrikta ĉefurbo estas Siófok, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ aliaj 2 urboj kaj grandvilaĝo, la ceteraj 20 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 657,05 km², kie loĝas 51 761 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri fremdultrafiko, agrikulturoj, (fruktoj, vitoj, legomoj) kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto estis kreita en 1950, sed baldaŭe la areo estis pligrandigitaj kun Distrikto Fonyód kaj Distrikto Tab. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Natria fera oksalato
Natria fera (III) oksalato, fera (III) oksalato de natrio estas kemia organika kombinaĵo kie fero prezentas oksidonombron +3 kaj povas okazi kiel Na3[Fe(C2O4) aŭ NaFe(C2O4) . Ĝi estas okedra transira metalo kompleksaĵo en kiu tri dudentitaj oksalataj jonoj agas kiel ligantoj centrigitaj en feratomo. Feraj natriaj kristaloj ĝenerale estas verdo-limeo-koloraj. En akvosolvaĵo la kompleksaĵo dissociiĝas en anjonoj feraj (III) oxalatoj kiu ŝajne estas forte pomverdaj koloroj.
Preparado
La kristaloj estas sintezitaj per miksado de solvaĵoj kun natria oksalato kaj fera (III) oksalato kaj oni devas atendi plurajn horojn por ke la brunkoloro de fera (III) oksalato anstataŭiĝu de verdakoloro de la anjona komplekso. Ĉi-kompleksaĵo estas relative inerta kaj la ekvilibro estas atingita nur malrapide ĉe meditemperaturo. La ferika oksalato estiĝas per dissolvado de rusto en oksalata acido kaj per filtrado de la reziduaj nesolveblaĵoj. La solvaĵo estas hejtata iom antaŭ la bolpunkto ĝis kiam etaj kristaloj aperas en la fono indikante ke la solvaĵo estas saturita. En tiu momento, la solvaĵo estas malvarmigita en flakono sur granda aluminia bloko. La saturita solvaĵo estas lasita malvarmiĝi dumnokte ĝis produktado de kristaloj kelkajn milimetrojn longajn.
Trinatria ferika oksalato uzatas en fotografio kaj aliaj kemiaj sintezoj.
László Záborszky
László Záborszky [lAslO zAborski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Záborszky László, en Usono konata Laszlo Zaborszky estas hungara-usona biologo, profesoro, membro (honora en 2007) de Hungara Scienca Akademio.
Arĉkvinteto
Arĉkvinteto estas ĉambromuzika ensemblo konsista el kvin arĉinstrumentoj. La plej ofta kombino estas du violonoj, du vjoloj kaj unu violonĉelo aŭ pli malofte du violonoj, unu vjolo kaj du violonĉeloj (ekz. ĉe Luigi Boccherini, Franz Schubert). Eksterordinara estas arĉkvintetoj kun unu kontrabaso.
Zájezd (Česká Skalice)
Zájezd (Furt) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Česká Skalice. Ĝi troviĝas okcidente de centro de Česká Skalice. En la jaro 2001 ĉi tie estis registritaj 72 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Arĉkvinteto
Gravajn komponaĵojn por la kombino de du vjoloj verkis Wolfgang Amadeus Mozart, kiu finis la plejmultajn el siaj kvartetcikloj per po unu kvinteto. Famaj arĉkvintetoj kun la sama muzikistaro devenas de Ludwig van Beethoven, Louis Spohr, Anton Bruckner, Johannes Brahms kaj Antonín Dvořák (de ĉilasta ankaŭ unu verko kun kontrabaso).
László Záborszky
Biografio
László Záborszky ricevis diplomon (MD) en medicina universitato en sia naskiĝurbo en 1969, sed pli frue ekde 1966 li instruis anatomion en instituto. Li akiris sciencan gradon PhD en 1981, DSc en 1999. Pro invito inter 1981-1992 li laboris en Usono. En 1993 li laboris en instituto de Rutgers, krome li instruis en universitatoj de Würzburg (en la studjaro 1973) kaj Göttingen. Li ricevis premiojn inter 3 1970-2013.
Hornberg (Nigra Arbaro)
Hornberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
27519 Miames
27519 Miames estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Arĉkvinteto
La verŝajne plej fama arĉkvinteto estas la arĉkvinteto C-maĵoro D 956 (op. posth. 163) de Franz Schubert, en kombino de du violonoj, unu vjolo kaj du violonĉeloj.
Zájezd (Česká Skalice)
Zájezd situas en katastra teritorio Zájezd u České Skalice kun areo 1,68 km².
27519 Miames
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michaela Iames, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la St. Timothy's School de Raleigh (Norda Karolino).
Hermokrato
Hermokrato (geke: Έρμοκράτης) estis siracusa politikisto kaj generalo. Oni ne scias liajn ekzaktajn vivodatojn.
En la jaro -424, dum la packongreso de Gela oni unue aŭdas pri li, kiam li sukcese postulas, ke la siciliaj grekoj haltigu siajn disputojn. En -415 li konsilas formon de alianco tra Sicilio kontraŭ Ateno. Dum mallonga tempo li estis unu el la tri atenaj strategoj, sed pro malsukceso oni maldungis lin. Poste li estis la ĉefa konsilisto kaj helpanto de Gylippos kaj tial partoprenis la venkon super Ateno. En -412 li estis sendita kiel admiralo al Malgrand-Azio, sed pro perdo de siaj ŝipoj en la marbatalo de Kyzikos li estis malĉeeste ekzilita. Nur en -408 li revenis al Sicilio. Tie li mortis en -407 dum stratbatalo.
Hermokrato aperas en la du dialogoj Timeo kaj Kritio de Platono, kiuj priskribas Atlantidon.
Eksteraj ligiloj
Atlantis-Scout: Platonaj dialogoj, Timeo kaj Kritio.
Istituto Nazionale di Statistica (Italio)
Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) estas la instituto nacia de statistiko de Italio. Fondita en la jaro 1926, la instituto havigas, kolektas, prilaboras kaj prezentas informojn pri la loĝantaro de Italio. La nacia popolnombrado estas la primara agado de la instituto.
Saint-Pierre-en-Vaux
Saint-Pierre-en-Vaux estas franca komunumo lokata en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Fessenheim
Fessenheim (en la loka alzac-alemana lingvo: Fàssene) estas franca komunumo en departemento Haut-Rhin en regiono Alzaco, situanta ĉ. 25 km nordoriente de Mulhouse, rekte ĉe la apudrejna kanalo kaj la Rejno; tiel ĝi limas al sia ĝemela urbo Hartheim en Germanio. Fessenheim membras en la alzaca komunumaro (Communauté de communes Essor du Rhin).
Saint-Pierre-en-Vaux
Geografio
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Fessenheim
Muzeo
En Fessenheim troviĝas muzeo pri Victor Schœlcher (1804-1893), franca politikisto engaĝita kontraŭ sklaveco (aboliciismo), kies gepatroj devenis el Fessenheim. Eksponaĵoj pri li troviĝas en Musée de la Hardt.
Neuchâtel-Urtière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Fessenheim
Partneraj urboj
Fessenheim havas partnerecon kun komunumo Schœlcher sur Martinique kaj kun Hartheim (ekde 1991), la najbara transrejna komunumo en Brisgovio.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,17 %) kaj okaze de la eŭropaj balotoj 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉdonojn (0,56 %).
Jaco Pastorius
John Francis „Jaco“ PASTORIUS la 3-a (* 1-an de decembro 1951 en Norristown, Pensilvanio; † 21-an de septembro 1987 en Fort Lauderdale, Florido) estis usona ĵaz-basisto kaj komponisto. Li estis unu el la plej influriĉaj basistoj de la pli juna muzikhistorio. Ekde 1979 li ankaŭ koncertis nur nur per la baso. Lia kredo tekstis: "Mi ludas bason, kvazaŭ mi ludus per homa voĉo." En 1988 la legantoj de Down Beat elektis la basiston Pastorius kiel ununuran basiston Down Beat en la Ĵazan Glorhalon.
Infaneco kaj junaĝo
Pastorius naskiĝis la 1-an de decembro 1951 kiel filo de frapinstrumentisto John Francis Pastorius la 2-a kaj ties edzino Verna Katarina Haapala (poste Stephanie Katherine Pastorius) en Norristown en Pensilvanio. Mallonge post ties naskiĝo lia familio transloĝiĝis al Oakland Park en la usona ŝtato Florido. Tie li iris poste al la mezgrada lernejo, kie li malkovris sian pasion por sportoj kiel basbalo, korbopilkado kaj piedpilkado. Ankaŭ lia muzika kariero komencis tie. Pastorius ludis en pluraj lernejaj bandoj. En la aĝo de dek kvin li komencis muziki kiel frapinstrumentisto en la bando The Las Olas Brass. Kiam lin post kelka tempo anstataŭis alia frapinstrumentisto, kaj samtempe basisto Kenny Neubauer forlasis la bandon, Pastorius transiris al elektra basgitaro.
En la instru-vidbendo "Modern Electric Bass" Pastorius diris pri tio: "Mi vundis dum piedpilkado la manartikon, kio motivigis min ŝanĝiĝi al baso."
Mirkovac (Kneževi Vinogradi)
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Mirkovac 233 da homoj, (kroatoj 141 (61 %), serboj 42 (18 %), hungaroj 25 (11 %), kaj aliaj).
Jaco Pastorius
Muzika kariero
Pastorius akompanis en la surlokaj klubejoj la kantotriopon Supremes kaj kantistinon Nancy Wilson; li ankaŭ muzikis kun Ira Sullivan, Wayne Cochran kaj Peter Graves. Per tio li rapide fariĝis konata en la ĵazklubaro de suda Florido. Kiel membro de la dombando en Bachelors III Club' je Fort Lauderdale ekestis muzika renkonto kun Paul Bley kaj Pat Metheny. Post kelkaj semestroj ĉe la Universitato de Miamo li fariĝis en 1976 mem instruisto por ĵazo ĉe la tiea für muziklernejo Frost. Kun la ĵazroko-bando Blood, Sweat & Tears li ludis en 1975/1976. Mallonge poste li sonregistris kun Joni Mitchell la albumon Hejira kaj publikigis sian soloalbumon Jaco Pastorius, je kiu interalie kunverkis Herbie Hancock kaj kiu estis nomumata por du Gramioj. Aprilon de la sama jaro Pastorius fariĝis membro de la grupo Weather Report, al kiu li apartenis ĝis 1982 kaj kun kiu li festis siajn plej grandajn sukcesojn. Ekde 1979 li prezentis diversajn solokoncertojn, interalie je la Berlinaj Ĵaztagoj. Ekde 1981 li entreprenis sian bandego-projekton Word of Mouth, je kiu li ankaŭ eluzis siajn komponistajn talentojn. En bandetoj li muzikis kun Hiram Bullock kaj Kenwood Dennard, en Eŭropo ankaŭ kun Bireli Lagrene.
Drogoj, depresioj kaj morto
La 12-an de septembro 1987 je la 4:20 horo pordogardisto Luke Havan malmilde terenbatis Ĵakon Pastorius. La batado ekestis, kiam li rifuzis la eniron en la noktoklubejon Midnight Bottle Club en Wilton Manors al Pastorius, kaj tiu ĉi kolerege martelece frapis kontraŭ la pordo de la klubejo. Post tio Havan komencis bategi Pastoriuson. La pordogardisto poste diris, ke li estis taksinta la basiston agresema drogomaniulo. Post naŭ tagoj de komato Jaco Pastorius mortis en la aĝo de 35 jaroj la 21-an de septembro 1987 je la 22:00 horo sekve de siaj vundoj.
Seninfektigo de trinkakvo
La seninfektigo de trinkakvo por homa uzado havas kiel celon la forigon de la patogenaj mikroorganismoj enhavataj en akvo kiuj ne estis forigitaj en la komencaj fazoj de la traktado de akvo.
Jaco Pastorius
Drogoj, depresioj kaj morto
El unua geedzeco kun Tracy Pastorius devenas la gefiloj Mary kaj John. En lia dua geedzeco kun Ingrid naskiĝis en 1982 ĝemeloj, kiuj ankaŭ fariĝis muzikistoj: Felix Pastorius (baso) kaj Julius Pastorius (frapinstrumentaro).
Seninfektigo de trinkakvo
La seninfektigo de trinkakvo estas necesa kiel unu de la lastaj paŝoj en la traktado de trinkakvo, por eviti ke tiu estu damaĝa por la homa sano.
Jaco Pastorius
Muzika graveco
Pastorius difinis la rolon de la elektra basgitaro tute nove per sia virtuoza, soloa ludo. Li estis vojmontra kaj prega je la uzado de senfreta baso en ĵazo. Lia individua ludmaniero kun rapidaj melodiaj pasaĵoj je enigo de flaĝolettonoj en ĉiuj pozicioj de la prentabulo starigis tute novajn normojn je la ludo de elektra basgitaro. Ekzemploj de lia revoluciaj ludoteknikoj estas lia propra komponaĵo "Portrait of Tracy" de sia unua albumo "Jaco Pastorius" aperinta en 1976, "Donna Lee", ankaŭ de la unua albumo aŭ la komponaĵo "A Remark You Made" de Joe Zawinul (aperinta sur la albumo "Heavy Weather" publikigita en 1977 fare de Weather Report). Multaj basistoj post li, ekz. Marcus Miller aŭ Victor Bailey estis pregataj de li. Lia influo sur postsekvaj elekrobasistoj estas komparebla nur kun tiu de Charlie Parker sur postsekvaj saksofonistoj aŭ tiu de Jimi Hendrix sur elektrogitaristoj. En 1985 aperis lia instrua vidbendo Modern Electric Bass.
Seninfektigo de trinkakvo
Ofte, se temas pri akvo el naturaj akvofontoj aŭ el putoj, la seninfektigo estas la nura traktado havigita al akvo por akiri trinkakvon.
Jaco Pastorius
Distingadoj kaj honoradoj
Por sia solo-albumo Jaco Pastorius li ricevis en 1977 du Gramio-nomumadojn. Unu por la tuta albumo laŭ la kategorio Plej bona ĵazprezentaĵo de grupo, la alian laŭ la kategorio Plej bona instrumenta prezentaĵo de soloisto por sia interpretaĵo de la ĵazklasikaĵo Donna Lee. En 1978 li denove estis nomumita kiel plej bona ĵazsoloisto por sia sukceso je la albumo de Weather Report "Heavy Weather". En la kategorio Plej bona rokĵazo-prezentaĵo, kante aŭ instrumente li gajnis en 1980 kune kun Weather Report Gramion pro la koncertalbumo 8:30.
Seninfektigo de trinkakvo
La seninfektigo povas esti farata per kemiaj aŭ fizikaj rimedoj.
Jaco Pastorius
Distingadoj kaj honoradoj
La legantaro de Down Beat elektis lin en 1988 en la daŭnbitan Famohalon.
Mónika Sáfár
Mónika Sáfár [ŝAfAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sáfár Mónika estas hungara aktoro, kantisto.
Jaco Pastorius
Distingadoj kaj honoradoj
La 1-an de decembro 2008, je kiu Pastorius festus sian 57-an naskiĝdatrevenon, parko en lia hejmurbo Oakland Park estis transnomita en "Jaco Pastorius Park".
Mónika Sáfár
Mónika Sáfár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Seninfektigo de trinkakvo
Kemiaj rimedoj
La kemiaj komponaĵoj plej uzataj por la seninfektigo de trinkakvo estas la jenaj:
Jaco Pastorius
Basinstrumentoj
Per sia plej fama elektra basgitaro, Fender Jazz Bass el 1962 kun treege mallarĝa kolo, Pastorius kreis „nekompareblan muzikan sonon,kiu fulmrapide povis ŝanĝiĝi ekde profunda, longa grumblado en helan jubiladon.“ Kiam Pastorius 1986 haltadis en la novjorka Centra Parko, ĉar li estis senhejma, oni ŝtelis de li lian instrumenton. Majon de 2008 ĝi reaperis; ĝin ricevis muzikisto Will Lee, kiu igis konstati la verecon fare de Victor Wooten kaj Victor Bailey. Fender eldonis omaĝe al li la senfretan Jaco-Pastorius-version de Jazz Bass. Pastorius ludis ankaŭ fretajn basgitarojn, ekz. ĵazbason el la jaro 1960, kiun li aĉetis por 90 dolaroj en Florido.
Amplifiloj
Pastorius uzis por siaj prezentadoj du Acoustic-360-amplifilojn el la jaro 1968 po 200 vatoj kaj 18-colajn laŭtparolilojn. Pri la agordoj je la amplifilo li diris al la revuo Guitar Player Magazin:
Aliaj
Li uzis baskordojn Swing-Bass. krome li uzis senetikedan efektpedalon, kun kiu li povis generi distorditan, bruan sonon. Dum koncertoj li ofte uzis la prokrastofunkcion de la pedalo, per kiu li sonigis certajn partojn de la baslinio kiel senfina buklo, por improvizi pri ĝi. Li konektis efektaparaton MXR-Digital-Delay kun unu el la du amplifiloj, por generi vibradon.
Ludmaniero
Pastorius ofte ludis fantomtonojn, je kiuj oni dampas la kordon per la prenmano. Krome li ofte uzis flaĝolettonojn.
Mónika Sáfár
Biografio
Mónika Sáfár lernis aktorteknikon en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1991. Ŝia ĉefinstruisto estis László Marton (reĝisoro). Jam dum la studentaj jaroj ŝi havis signifan rolon en Teatro Madách. Post la diplomo ŝi aliĝis al trupo de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Inter 1993 kaj 1996 ŝi apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto), poste kiel gastoaktoro ŝi ofte havas rolojn. Inter 1996-2003 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste ŝi revenis al Teatro Madách. Intertempe ŝi faris turneojn en Britio, Hispanio, Francio, eĉ en Japanio. Ŝi ricevis premion en 2015.
Seninfektigo de trinkakvo
Fizikaj, elektro-fizikaj kaj fizik-kemiaj rimedoj
La fizikaj procezoj plej uzataj por la seninfektigo de trinkakvo estas la jenaj:
En la aktuala mondo
La trinkakvo estas unu de la ĉefaj transsendantoj de mikroorganismoj kaŭzantoj de malsanoj, ĉefe bakterioj, virusoj kaj protozooj intestaj. La grandaj epidemioj de la homaro prosperis pro la poluado de la trinkakvo. Laŭ referencoj oni konas ke oni rekomendis boligi la akvon ekde kvincent jaroj antaŭ nia erao.
Armena-tataraj masakroj
La Armena-tataraj masakroj (ankaŭ konata kiel "Armena-tatara milito" kaj pli ĵuse la "Armena-azera milito") temas pri la sangoplena konfrontiĝo inter la etnaj grupoj kristanaj armenoj kaj islamaj azeroj (en tiu tempo komune konataj kiel "tataroj") en tuta Kaŭkazio, en 1905-1907.
La masakro ekiĝis dum la rusa revolucio de 1905, kaj centoj da homoj pereis. La konfrontoj plej akraj okazis en februaro 1905 en Bakuo, en majo en Naĥiĉevano, en aŭgusto en Ŝuŝa kaj en novembro en Elizavetopolo, damaĝante la urbojn kaj naftokampojn de Bakuo. Ia violento, sed malpli grava ankaŭ krevis en Tbiliso.
Laŭ la esploristo Firuz Kazemzadeh, "neeblas kulpigi je la masakroj nur unu flankon. Verŝajne en kelkaj kazoj (Bakuo, Elizavetpolo) la azeroj unue ekpafis, en aliaj (Ŝuŝa, Tbiliso) estis la armenoj". La konfrontiĝoj ne limiĝis al la urboj, kaj, laŭ Swietochowswki, citante armenajn fontojn: 128 azeraj vilaĝoj kaj 158 armenaj estis detruitaj aŭ disrabitaj, dum la kalkuloj pri la mortigado varias amplekse, ekde 3000 al 10.000, kie azeroj pli suferis la vivperdon.
Primara energio
Ĝenerale, natura aŭ primara energio nomiĝas energio, kiam ĝi troviĝas en natura stato. La akvo en baraĵlago estas fonto de primara energio, same kiel uranio (pro ĝia nuklea energio), fosiliaj fontoj terkarbo, nafto, tergaso, kaj preterteraj kiel suno kaj vento. Primara energio povas esti aŭ renovigebla aŭ ne. Por iĝi utiligebla, ĝi devas esti transformata kaj/aŭ transportata.
La energio, kiu atingas la uzanton en utiligebla formo estas nomata fina energio.
La koncepto de primara energio estas utiligata en energio-statistikoj en la kompilo de energibilancoj, same kiel en la kampo de energetiko.
La fluskemo de la figuro montras, por kio la primara energio estas utiligata, ekzemple en Germanio. La valoroj estas similaj ankaŭ por aliaj industriaj landoj. Oni vidas sur la skemo, ke dum transformo de primara energio al fina energio okazas multe da perdoj.
Alexander Parvus
Dr. Israel Lazareviĉ Helfand (ruse Израиль Лазаревич Гельфанд; plej konata sub la pseŭdonomo Alexander Parvus; (8-a de septembro 1867 laŭ Gregoria kalendaro – 12-an de decembro 1924, Berlino) estis socialista revoluciulo. Li iĝis konata, kiel tiu persono kiu organizis veturon de Lenin en 1917, en plombizita vagono tra la Germana Imperio al Rusio. Li estis elpensinto de ekonomia politiko de la Turka Respubliko de Kemal Atatürk.
Parvus naskiĝis en Belorusio, kiel filo de judaj parencoj. Li kreskis en Odessa, kie li konatiĝis kun la revoluciaj ideoj. En aĝo de 19, li veturis al Zuriko, kie li doktoriĝis pri filozofio en 1891. Tiutempe iĝis li marksisto je influo de Pleĥanov. Poste li veturis al Germanio, kie li konatiĝis en Stuttgart kun Clara Zetkin kaj Karl Kautsky kaj komencis aperigi socialdemokratajn publikaĵojn en Vorwärts kaj Die Neue Zeit. Ekde 1894 ekuzis li la pseŭdonomon Alexander Parvus kaj agadis en la socialdemokrata partio.
Li partoprenis en 1905 kun Lev Trockij en la Rusa revolucio de 1905 en Sankt-Peterburgo. Li estis arestita kaj deportita en 1906 al Siberio. Li fuĝis al Germanio, kie li kaŭzis financan skandalon en 1907. La bolŝevikoj akuzis lin forŝteli monon de Maksim Gorkij (el aŭtoraj rajtoj) en sumo de 130.000 markoj. Post tio, li perdis la reputacion.
Parvus veturis en 1910 al Turkio, kie li agadis ĝis 1914 en Konstantinopolo kiel publikisto. Li samtempe ankaŭ estis reprezentanto de diversaj germanaj entrepenoj en la Osmana imperio (1912). Li aperigis artikolojn pri ekonomia politiko en gazetoj de la junturkoj ("Tanin" kaj "Türk Yurdu"), en la turka lingvo. Li translokiĝis en 1914 al Kopenhago.
Parvus organizis en 1917 kun la germana sekretservo la neleĝan veturon de Lenin el Svisio al Rusio tra la Germana Imperio.
Post la mondmilito, Parvus vivis en vilao ĝis morto.
Màrius Serra
Màrius Serra i Roig (naskiĝis la 1-an de majo 1963 en Barcelono) estas kataluna verkisto en la kataluna lingvo, ĵurnalisto, krucvortenigmisto kaj tradukisto el la angla lingvo. Li studis anglistikon en la Universitato de Barcelono. Li kolektas kaj faras enigmojn kaj lingvajn ludojn, kaj pubikigas ilin en radio kaj ĵurnaloj. En 2012 li gajnis la premion Sant Jordi pri romano per Plans de futur.
Caricino (stacio de Moskva metroo)
Caricino (Царицыно, "Reĝina") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sude de Moskvo.
Ĉufutkaleo
Ĉufut-Kaleo estas mezepoka urbo-fortreso en Krimeo, kiu situas sur la teritorio de la Baĥĉisaraja distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, 2,5 km oriente de Baĥĉisarajo. La nomo venas el la krime-tatara lingvo kaj signifas "juda fortreso" (çufut — judo, qale — fortikaĵo). La urbo estas konata ankaŭ sub la nomoj Ĝufut-Kale, Kirk-Jer, Kirk-Or.
Historio
La urbo aperis supozeble en la V-VIa jarcentoj p.K. kiel fortikaĵo sur la limoj de la Bizanca teritorio. Eblas, ke tiutempe ĝi nomiĝis Fulli (la urbo kun tiu nomo menciatas en diversaj fontoj, tamen la historiistoj ne povas difini, kiu el la nun konataj urboj respondas al ĝi). La loĝantaron de la urbo tiutempe konsistigis alanoj (iran-lingvaj triboj de sarmata deveno).
Dum frua mezepoko la urbo apartenis al kipĉakoj (tjurka tribo). Tiutempe la urbo nomiĝis Kirk-Or. En la jaro 1299 la urbo estis konkerita kaj prirabita de la Ora Hordo sub gvido de emiro Nogaj. En la XIII-XIVaj jarcentoj la urbo estis centro de eta princlando, kiu estis vasalo de la Ora Hordo. Ekde la XIV jarcento en la urbo ekloĝas karaimoj (tjurkdevena popolo en Krimeo, konfesanta judismon) kaj dum fondo de la Krimea Ĥanlando ili jam konsistigis la pli grandan parton de la loĝantaro de la urbo.
Kirk-Or estis rezidejo de la unua ĥano de sendependa Krimea Ĥanlando Ĥaĝi I Geraj. Post konstruigo de Baĥĉisarajo fare de Mengli I Geraj la ĥana ĉefurbo estis translokita tien. Dum la tempoj de la Krimea Ĥanlando la fortikaĵo Kirk-Or estis la loko de enprizonigo de gravaj militkaptitoj, samloke situis la ŝtata mon-farejo. Ĝuste dum tiu ĉi epoko la urbo ricevis sian nunan nomon Ĉufut-Kaleo (tradukite – juda fortreso) pro tio, ke la karaimoj, loĝantaj tie, konfesis ne islamon, kiel krime-tataroj, sed apartan formon de judismo. La karaimoj mem nomas la fortreson Ĝufut-Kale (Para fortreso) aŭ simple Kale (fortreso).
Post kiam Krimeo iĝis parto de Rusia Imperio karaimoj iom post iom forlasis la urbon kaj transloĝiĝis en aliajn krimeajn urbojn. Fine de la XIXa jarcento Ĉufut-Kaleo estis jam plene forlasita. En la fortikaĵo restis nur la familio de la gardisto.
Nuntempe la tuta fortreso estas granda muzeo sub klara ĉielo.
Nuntempo
Nun la pli granda parto de la urbo prezentas ruinojn. En la okcidenta, la plej antikva parto de la urbo, konserviĝis multaj mastrumaj kavernoj, elĉizitaj en la rokoj. Konserviĝis ankaŭ la ruinoj de la moskeo kaj maŭzoleo de Ĝanike-Ĥanim (filino de la Orhorda ĥano Toĥtamiŝ), konstruita en 1437. Restis ankaŭ du karaimaj temploj (kenasa-oj) kaj unu bieneto, konsistanta el du domoj. La temploj estas nun restaŭrataj de la karaima komunumo, kaj en la bieneto estas prezentita la ekspozicio pri la karaima kulturo.
La fortreso Ĉufut-Kaleo estas fama kaj populara vidindaĵo de Krimeo, ĉiujare vizitata de miloj da homoj.
Ahmed Hassan al-Bakr
Ahmed Hassan al-BAKR (أحمد حسن البكر ; naskiĝis la 1-an de julio 1914, en Tikrit, mortis la 4-an de oktobro 1982, en Bagdado) estis iraka prezidento.
Vivo
Li estis militisto kaj ano de la partio Baazo. En 1958, li helpis Abd al-Karim Kasim faligi la monarkion. Li iĝis prezidento en 1968 danke al puĉo.
Teamo
Teamo estas grupo da personoj aŭ animaloj unuiĝintaj per sama celo. Grupo ne estas teamo ĉiutempe.
Ksilofono
Ksilofono estas frapmuzikilo. Ĝi havas diverslongajn stangojn aranĝitajn en vico laŭ grando, kiuj sonas la tonaltojn gamajn. Oni produktas la notojn frapante la stangojn per maleoj. La stangoj fariĝas el ligno, ofte palisandro, kaj la maleoj fariĝas el ligno, plasto aŭ kaŭĉuko. Foje la ksilofono havas resonatorojn sub la stangoj por plilaŭtigi la sonon.
Oni kredas ke la ksilonfono originis en Indonezio, sed ekzemploj disvolviĝis ankaŭ en Okcident- kaj Orient-Afriko. La plej frua ekzemplo pri kiu ni scias estas el Sudorient-Azio de la 9-a jarcento. Oni enkondukis ksilofonojn en Eŭropon en la Mezepoko, kaj ĝis la 19-a jarcento ĝi asociĝis kun popola muziko Orient-Eŭropa, notinde el Pollando kaj Orient-Germanio. Pli malfrue komponistoj, ekz. Camille Saint-Saëns kaj George Gershwin, verkis partojn ksilofonajn por Okcidenta muziko orkestra. Ĝi ankaŭ uziĝas en muziko ragtima. La vibrafono disvolviĝis el la ksilofono en la 1920-oj.
Magdolna Zsakó
Magdolna ZSAKÓ [ĵakO] rumania hungara biologino, geografino. Ŝi naskiĝis en Braŝovo la 9-an de oktobro 1919 kaj mortis la 2-a de februaro 2015. Ŝi estis la edzino de János Zsakó.
Kariero
Magdolna Zsakó diplomitiĝis en la Universitato Bolyai de Kluĵo pri biologio-geografio (1957). Ŝi instruis en Sâncraiu (Cluj) kaj Bonțida (1942–56), estis librotenistino en fabriko Tehnofrig de Kluĵo (1956–71). Inter 1972–76 ŝi vivis en Alĝerio kun sia edzo kaj faris demografiajn kolektojn.
Matthias Fekl
Matthias FEKL, naskiĝinta la en Frankfurto ĉe Majno en Germanio, estas franca politikisto, membro de la Socialista Partio. Li fariĝis deputito de la 2-a deputita distrikto de Lot-et-Garonne ekde la. Li estis nomumita subministro pri eksterlanda komerco la 4-an de septembro 2014.
Biografio
Matthias Fekl naskiĝis en Germanio, kun germana patro kaj franca patrino, ambaŭ universitatanoj, la unua profesoro pri la franca lingvo, la dua, pri la germana lingvo,.
Jacques Habert
Jacques HABERT (naskiĝis en Saint-Malo) estas franca katolika episkopo, episkopo de Séez de 2010 ĝis 2020. Li estis nomumita episkopo de Bayeux-Lisieux en 2020.
Matthias Fekl
Biografio
Li estis elektita municipa konsiliano de Marmande en 2008 kaj fariĝis vicurbestro pri financoj de la urbestro Gérard Gouzes. Matthias Fekl estas ankaŭ regiona konsiliano de la regiono Akvitanio kaj vicprezidanto komisiita pri rkonomia evoluigo, dungado kaj entreprenoj.
Jacques Habert
Li estis ordinita pastro la.
La, papo Benedikto la 16-a nomumis lin episkopo de la Diocezo de Sées. Li estis ordinita episkopo la de ĉefepiskopo Jean-Charles Descubes. La, papo Francisko translokigis lin al la posteno de episkopo de la Episkopujo de Bayeux-Lisieux. La enoficigo al katedralo de Bayeux okazis la.
Matthias Fekl
Biografio
Matthias Fekl estas konsilanto de la prezidanto de la Senato Jean-Pierre Bel.
Okaze de la deputitaj balotoj de 2012, li estas la unua en la unua balotvico kun 35,09 % de la voĉoj. En la dua balotvico, li venkis kun 53,65 % de la esprimitaj voĉoj fronte al la eliranta deputito Michel Diefenbacher, kaj tiel fariĝis la plej juna deputito de Akvitanio. Lia anstataŭanto estas Régine Povéda, socialista urbestrino de Meilhan-sur-Garonne.
La 4-an de septembro 2014, li estis nomumita subministro pri eksterlanda komerco, sekve de la demisio de Thomas Thévenoud.
NGC 453
NGC 453 estas triopa stelo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(13373) 1998 VL7
(13373) 1998 VL7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Grybów
Grybów estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Grybów en distrikto Nowosądecki.
Zhyler
Zhyler estas arta lingvo kreita de David J. Peterson. Ĝi estas SOVa lingvo kun deklinacio de 57 kazoj kaj forta vokala harmonio. Ĝi havas propran alfabeton.
Eksteraj ligiloj
http://dedalvs.free.fr/zhyler/
Kotlina
Kotlina, serbe Котлина, hungare Sepse estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Kneževi Vinogradi.
Situo
La komunumo situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo.
Historio
La unua mencio okazis laŭ hungara formo en 1330. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Kotlina 460 da homoj, (hungaroj 416 (90 %), kroatoj 27 (6 %), serboj 5 (1 %), kaj aliaj).
557 Violetta
557 Violetta estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Alan Lomax
Alan LOMAX (usona prononco /ˈloʊmæks/; 31a de Januaro, 1915 – 19a de Julio, 2002) estis usona etnomuzikologo, plej bone konata pro siaj multnombraj kamporegistraĵoj de popolmuziko de la 20a jarcento. Li estis ankaŭ muzikisto, same kiel folkloristo, arkivisto, verkisto, fakulo, politika aktivulo, parolhistoriisto, kaj kinfaristo. Lomax produktis registrojn, koncertojn, kaj radioprogramoj en Usono kaj Anglio, kio ludis gravan rolon en la konservado de la popolmuzikaj tradicioj en ambaŭ landoj, kaj helpis la startigon kaj de la usona kaj de la britia popolmuzikaj revivadoj de 1940-aj, 1950-aj kaj komenco de la 1960-aj jaroj. Li kolektis materialon unue kun sia patro, nome la folkloristo kaj kolektisto John A. Lomax, kaj poste sola kaj kun aliaj, Lomax registrisa milojn da kantoj kaj de intervjuoj por la Arkivo de Usona Popolkanto, kies direktoro li estis, en la Kongresa Biblioteko, sur aluminiaj kaj acetataj diskoj.
Post 1942, kiam la Kongresa Biblioteko ĉesis financadi la popolkantan kolektadon, Lomax plue kolektis sendepende en Britio, Irlando, Karibio, Italio kaj Hispanio, same kiel en Usono, uzante la lastan registroteknologion, arigante enorman kolekton de usona kaj internacia kulturo. Marte 2004 la materialo kaptita kaj produktita sen la financado de la Kongresa Biblioteko estis akirita de la Biblioteko, kio 'havigas la tutajn sekdek jarojn de la laboro de Alan Lomax kune sub unusola tegmento en la Kongresa Biblioteko, kie ĝi trovis permanentan hejmon.' Je la starto de la Malvarma Milito, Lomax plu defendis la publikan rolon de folkloro, eĉ kiam akademiaj folkloristoj turniĝis internen. Li dediĉis multon de la lasta parto de sia vivo al defendo de tio kion li nomigis Kultura Egaleco, metita sur solida teoria fundamento pere de pritaksa esplorado nomita Cantometrics (Kantomezuro), kio inkludis prototipan kantomezuran edukprogramon, nome Global Jukebox. En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj Lomax estis konsilisto por la Folklorviva Festivalo de la Smizonia Institucio kaj produktis serion de filmoj pri popolmuziko, nome "American Patchwork", kiu estis elsendita en PBS en 1991. Jam sepdekjarulo, Lomax kompletigis delonge prokrastitan memorverkon nome "The Land Where the Blues Began" (1995), ligante la naskon de bluso al kvazaŭsklavigo pro ŝuldoj, rasisma diskriminacio, kaj trudlaboro en la Usona Sudo.
La plej grava heredaĵo de Lomax estis la konservado kaj publikigo de registraĵoj de muzikistoj en multaj popolkantaj kaj blusaj tradicioj tra Usono kaj Eŭropo. Inter la artistoj kiujn Lomax ŝajne malkovris kaj lanĉis al pli ampleksa publiko menciindas blusgitaristo Robert Johnson, protestkantisto Woody Guthrie, popolkantisto Pete Seeger, kontremuzikisto Burl Ives, kaj kontrea bluskantisto Lead Belly, inter multaj aliaj.
Lorenzo Piretto
Li estas ĵurnalisto de la revuo Presence kaj dominikana pastro. Ekde la li estas ĉefepiskopo de Izmiro.
Biografio
Lorenzo Piretto naskiĝis en Tonengo de Mazzè, provinco de Torino, en 1942. Li fariĝis dominikana pastro la.
En 1967 li diplomiĝis en teologio en la Universitato de Bolonjo kaj doktoriĝis en teologio en 1972 en la Universitato de Torino.
Ekde 1967 ĝis 1974 li fariĝis profesoro de filozofio en la dominikana seminario de Chieri.
Ekde 1983 ĝis 2005 li estis profesoro de itala lingvo en la Universitato Marmara, en Turkio kaj ekde 2004 paroĥestro de la preĝejo sankta Petro kaj Paŭlo en Istanbulo.
La papo Franciscko nomumis lin ĉefepiskopo de Izmiro kaj li estis konsekrita la  de la Katolika Armena ĉefepiskopo de Istanbulo Baghos Lévon Zékiyan.
Moto
« Misericordia »
Kiebitzreihe
Kiebitzreihe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fundamenta kapitalo
Fundamenta kapitalo estas la minumuma monsumo, kiu necesas por fondi kaj ekfunkciigi kapitalan entreprenon. En pli mallarĝa senco ĝi estas la eka kapitalo de la kapitalasocioj (Akcia Kompanio) kaj la kooperativoj, kiujn ili formas per emisio de akcioj aŭ per subskripcio de partokuponoj.
Ĉe la socialismaj entreprenoj oni enkondukis la nocion „eka posedaĵo” pro politikaj kialoj. Tio fakte signifis la samon kiel la fundamenta kapitalo.
The Endless River
The Endless River estas la dek-sepa albumo de la rokgrupo Pink Floyd, publikigita la 7-an de novembro 2014. Ĝi estas sekvo da muzikaĵoj surbendigitaj dum la Division Bell-a tempo, intrumentaj kaj ambientaj, kun pli freŝaj aldonaj muzikaĵoj surbendigitaj en 2013 kaj 2014 en la Astoria, la barĝo de David Gilmour, kaj en Medina Studioj en Hove, en Anglio. Ĝi enhavas nur unu kantatan muzikaĵon, "Louder Than Words", kaj estas dediĉata al Richard Wright, la klavaristo de la grupo, mortinta en 2008.
Fundamenta kapitalo
La minimuman sumon kaj aliajn kondiĉojn por la fundamenta kapitalo regulas la naciaj leĝoj.