cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Červený Kameň (burgo)
Historio
Origine la bazo de fortikaĵo estis nur sudorienta loĝata alo, en subteraj spacoj estis vastaj keloj. Kvar malaltaj kaj larĝaj bastionoj konstruitaj por defendo de la fortikaĵo, estis adaptitaj je altnivela artileria defendo per sistemo de kazematoj kaj pafkameroj kun inĝenia solvo de ventolado kaj forsuĉado de fumo post kanonpafoj. La fortikaĵon finkonstruis post la jaro 1588 ĝia nova posedanto Mikuláš Pálffy alkonstruante du pluretaĝajn loĝ-alojn kaj unu teretaĝan alon nordokcidente. Per tio la fortikaĵo fariĝis fiera renesanca kastelo, kun loĝspacoj ekipitaj per arte altnivela internaĵo.
Jack Straw
Jack STRAW (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1946 en Buckhurst Hill, Essex, Anglio) estas brita politikisto. Li membras en la brita parlamento por la balota distrikto Blackburn ekde la jaro 1979. Li servis en la naciaj registaroj de Britio inter la jaroj 1997 kaj 2010 sub la ĉefministroj Tony Blair kaj Gordon Brown. Inter aliaj postenoj, li tenis du el la tradiciaj "grandaj ŝtataj oficoj", kiel ministro pri internaj aferoj ("hejma sekretario") de 1997 ĝis 2001 kaj ministro pri eksteraj rilatoj ("ŝtatsekretario pri aferoj eksterlandaj kaj rilataj al la Komunumo de Nacioj") de 2001 ĝis 2006. En tiu ĉi funkcio li en la dua duono de 2005 ankaŭ estis la prezidanto de la Konsilio de la Eŭropa Unio.
Červený Kameň (burgo)
Historio
Poste la rekonstruoj nur altigis reprezentecon de la genta grandsinjora sidejo. Malgraŭ tio, ke la burgo estis dum pasintaj jarcentoj kelkfoje damaĝita de fajro, ĝiaj posedantoj Palffyoj ĝin ĉiam rekonstruis, tial la kastelo ĝis nun konserviĝis en sia historia formo. Nun ĝi servas kiel muzeo de meblo.
Mito pri ekesto de la kastelo
Pri konstruo de la burgo Ruĝa Ŝtono konserviĝis interesa mito. Dek du saĝuloj interkonsultis kie konstrui ĝin. Dek unu proponis monton Kukla, nun situanta kontraŭ la burgo. Nur unu, la plej juna, proponis la nunan lokon, ĉar sur la monto Kukla renkontiĝas fantomoj kaj spiritoj kaj certe ne plaĉos al ili konstrua bruo en ilia nesto. Do, plimulto decidis por monto Kukla. Laboristoj jam en unua tago konstruis grandan parton de fundamentoj kaj muroj. Sed dum nokto okazis strangaĵo. Bonaj feinoj suprenlevis la burgon kaj transportis ĝin al najbara monteto. Tre granda estis la surprizo de laboristoj, kiuj sekvan tagon trovis nenion sur origina loko. Denove konsilis konsilistoj kaj agnoskis proponon de la plej juna konsilanto, kaj kastelo restis sur la nova loko. Tiel ĝi senĝene estis konstruita al sia nuna bela stato.
Galerio
Klaku je la bildo pro ĝia prigrandiĝo.
Dick Parry
Dick Parry, nasknome Richard Parry [Rikardo Pari], naskiĝinta la en Kentford (Suffolk, Anglio), estas angla saksofonisto ĉefe konata pro sia kunlaboro kun la grupo Pink Floyd. Li faris solojn en la kantoj "Money", "Us and Them", "Shine On You Crazy Diamond" kaj "Wearing the Inside Out". Li ludis ankaŭ en la albumo de la bando Bloodstone nome Riddle of the Sphinx.
William Richardson Linton
Pastro William Richardson LINTON (naskiĝis la en Diddington, Huntingdonshire, mortis la  en Ashbourne, Derbyshire), Corpus Christi College, Oksfordo, M.A. (Oksfordo/Kembriĝo kaj Dublino), estis angla botanikisto kaj vikario de la paroĥa preĝejo de Shirley, Derbyshire de la Eklezio de Anglio. Li edziĝis kun Alice Shirley (filino de pastro Walter Waddington Shirley kaj Philippa Frances Emilia Knight Shirley) la, kun kiu li havis filinon, Viola Marion Linton.
Linton verkis ampleksan libron pri la flaŭro de Derbyshire, publikigita en 1903. En 1969 la libro estis ĝisdatigita de A.R. Clapham kaj publikigita de Muzeo kaj artgalerio de Derby.
Aigues-Vives (stacidomo)
Aigues-Vives estas franca varstacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en , en departemento Gard, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Tarascon - Sète-Ville (810000).
Andrej Tarkovskij
Andrej Arsenjeviĉ TARKOVSKIJ (ruse Андрей Арсеньевич Тарковский, science transliterumite: Andrej Arsen'evič Tarkovskij; naskiĝis la in Zavraĵje (ruse Завражье) ĉe Jurjevec, mortis la  en Parizo) estis sovetunia reĝisoro.
Biografio
Andrej Tarkovskij estis la filo de la lirikisto Arsenij Tarkovskij.
Andrej Konĉalovskij ekkariere kunlaboris kun li.
Bibliografio
angle
germane
Joe Penner
Joe PENNER [ĝo PEN'r] (naskiĝis la, en Nagybecskerek [tiam Hungario], mortis la en Filadelfio, Pensilvanio) estis en la 1930-aj jaroj usona radia komediisto kaj vodevilisto rimarkinda pro sia ekfrazo "Wanna buy a duck?" (ĉu vi deziras aĉeti anason?) kaj sia malalta rido (hjuk-hjuk).
Penner naskiĝis kiel Pintér József kaj elvenis de Hungario kiel infano. Rudy Vallee unue prezentis lin al naciaj radiaj aŭskultantoj kaj li estis granda sukceso. Penner havis sian propran radioprogramon (The Baker's Broadcast) ekde 1933, kiun estis tre populara, sed post disputo kun la mecenato de la programo en 1935, Penner forlasis la programon. Li revenis al radio kun alia programo (The Joe Penner Show, ankaŭ nomiĝas The Park Avenue Penners (La Penner-oj de Park-Avenuo)) en 1936.
Penner mortis pro korhalto dum rondvojaĝo en muzika teatraĵo.
Tex Avery kaj Friz Freleng karikaturis Penner-n en la muzika desegnita filmo My Green Fedora (Mia verda ĉapelo), kaj li ankaŭ estis inspiraĵo de la komiksa rolulo de Egghead, kiu inspiris la kreadon de Elmer Fudd.
Bugre
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Caratinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 426
NGC 426 (aliaj indikoj — PGC 4363, UGC 760, MCG 0-4-35, ZWG 385.26, NPM1G -00.0041) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dekstra korno
La dekstra korno ( ´ ) estas latin-alfabeta supersigno (diakrita signo) en la formo de streko iranta de maldekstre-malsupre al dekstre-supre.
En Esperanto
En Esperanto dekstra korno ĝenerale ne estas uzata. Se je fremdaj vortoj Zamenhof rekomendis uzi ĝin en nomoj ne akcentitaj sur la antaŭlasta silabo, ekzemple Zámenhof; simile, Johán Valano en siaj noveloj uzas ĝin kiel alternativon al la apostrofa marko de elizio de la substantiva finaĵo "-o": en fikcia Sanktavalo oni skribas Johán anstataŭ Johan'.
En aliaj lingvoj
En aliaj lingvoj la dekstra korno havas diversajn funkciojn. En kelkaj (ekz. la hispana, itala) ĝi markas la akcentatan vokalon, kie la pozicio de la akcento devias de la regularo. En iuj (dana, hispana) ĝi distingas sinonimojn. En la ĉeĥa kaj slovaka lingvoj ĝi longigas vokalojn. En la nederlanda lingvo ĝi montras esceptan akcenton. En la franca lingvo kaj la hungara lingvo ĝi distingas diversajn gradojn de longeco kaj malfermeco de vokaloj; en la hungara eĉ ekzistas duobla dekstra korno, kiu faras la saman distingon ĉe vokaloj, kiuj portas tremaon. En aliaj lingvoj ĝi kreas novajn literojn; ekzemple la pola "ó" sonas kiel longa "u".
Tipografie la dekstra korno kutime havas angulon de proksimume 40° al la horizontalo. En la pola lingvo (kreska) ĝi havas malpli, ĉirkaŭ 25°.
En Unikodo la dekstra korno havas la numeron 769 (deksesume 0x301). Tiu signo laŭdifine kombiniĝas kun la antaŭa litero.
1455 Mitchella
1455 Mitchella estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la de la germana astronomo Alfred Bohrmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon Maria Mitchell (1818 - 1889). Laŭ alia fonto, ĝi estus nomita en honoro de la kanada astronomo Samuel Alfred Mitchell.
Ouachita (rivero)
Rivero Ouachita (angle, france ), aŭ Vaŝitao, estas rivero en la ŝtatoj Arkansaso kaj Luiziano, Usono. Ĝi startas en la Kantono Polk en Arkansaso. Ĝi elfluas en la Rivero Nigra en la Paroĥo Catahoula. Ĝi estas la 25a plej longa rivero en Usono (laŭ ĉefa branĉo).
Merkuro (dio)
Merkuro estas la filo de Jupitero kaj de la filino de la titano Atlaso kaj la diino Maja. Li estas la romia dio de komerco (rilata kun la vorto merkantilismo) kaj de la veturo. Li portas ĉapelon kun flugiloj, la pegasus-on, kaj tial li estas la pli rapida mesaĝisto kaj tre fidela amiko de Jupitero. Li foje portas kaduceon, kiel simbolo de komerco.Laŭ Francisko Azorín Merkuro estis ''Romana dio, filo de Jupitro, komiso de la olimpaj dioj; simbolis la elokvento, la komerco kaj la rabo. Estis ikonografie reprezentita per junulo kun flugiloj ĉe la piedoj k. la kaduco ĉe la mano. [tiele] Li indikas etimologion el la greka Hermes kaj el la latina Mercurius, el merx'' (varo, komercaĵo).
Merkuro inventis la liron, kaj lia birdo estas la koko. En Romo, lia tago estis la 15-an de majo.
Merkuro donis sian nomon ankaŭ al la planedo Merkuro kaj al la tago de la semajno merkredo (de la latina Mercurii dies). En iuj lingvoj, Merkuro donis sian nomon al la elemento hidrargo. En la greka mitologio, lia nomo estas Hermeso.
Fournet-Blancheroche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mixistlán de la Reforma
Mixistlán de la Reforma estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Mixistlán de la Reforma. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 060.
Geografio
Mixistlán de la Reforma apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2438 loĝantojn. El tiuj estis 1143 viroj kaj 1295 virinoj. La komunumo havas surfacon de 191.37 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1680 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2319 indiĝenoj. El tiuj 1996 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1996 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
István Stumpf
István Stumpf [iŝtvAn ŝtumpf], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stumpf István estas hungara politikisto, ministro, juristo, profesoro, politologo.
Biografio
István Stumpf lernis en Scienca Universitato pri Eötvös Lorándn inter 1977 kaj 1985, kie li akiris 2 diplomojn pri juro kaj sociologio en 1982 kaj post 3 jaroj. Post lernado li restis en la universitato, kie li instruis, krome li establis kolegion en 1983, kie lernis ekzemple Viktor Orbán kaj Gábor Fodor. Ekde 1987 li laboris en politika instituto. En 1991 li fondis politikan lernejon, kiu poste transformiĝis al instituto. En la jaroj 1992 kaj 1993 li plulernis en Harvard. Ekde 1994 li denove komencis instrui en la universitato, kie post 2 jaroj li docentiĝis kaj kandidatiĝis. Li estis kabineta ministro inter 1998 kaj 2002. En 2010 li estis nomumita membro de Konstitucia Juĝejo. Li havas edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.
Czerwionka-Leszczyny
Czerwionka-Leszczyny estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Czerwionka-Leszczyny en distrikto Rybnicki.
Rolfo Ernst
Rolfo ERNST aŭ Eĉjo (naskiĝis en 1970) estas svisa esperantisto, kiu loĝas proksime de Zuriko.
Li esperantumas ekde 1988. En la 1990aj jaroj li redaktis dum kelkaj jaroj la gazeton «La svisa kanguruo» de Junularo Esperantista Svislanda (JES). En 1995 li kuninventis la Gufujon. En 1996 Rolfo estis la ĉefrolulo en la filmo «La Verda Stelulo» produktita de la Laŭzana Esperanto-Societo.
Ponto de Trajano
La Ponto de Trajano (aŭ Trajana ponto, Romia ponto ĉe Drobeta Turnu Severin aŭ Apolodoro-ponto super la Danubo) estis la unua konstanta ponto super la suba Danubo kaj interligis la bordojn de la hodiaŭaj Rumanio kaj Serbio. Ĝi estis dum mil jaroj la plej longa konstruita ponto de la mondo, laŭ siaj tuta tuta longo kaj arkaj larĝoj. Oni kalkulas je longo de kaj larĝo de 12 m.
Historio
La ponto de Trajano estis konstruita inter 103 kaj 105 p.K. de la romiaj trupoj por loĝistika apogo de la dua militiro de la imperiestro Trajano kontraŭ la dakoj. La planadon kaj efektivigon plenumis la plej fama arkitekto de tiu epoko, Apolodoro de Damasko. La lignaj arkaj konstruaĵoj estis detruitaj post la retiriĝo de la romianoj el Dakio, dum la regado de Aŭrelio, en ĉ. 270 p.K.
. La ekzisto kaj la lokumo de la iama ponto okazis per trovo de pilastro-bazo. Figurado de la ponto estas videbla sur la Kolono de Trajano en Romo. Temis pri ponto kun ŝtona pilastro kaj kun ligna supra vojporta konstruaĵo kun nekutime plataj arkoj, plej bone komparebla kun Mosel-ponto en Trier.
La restaĵoj de la originalaj 20 ponto-palistroj estas eĉ hodiaŭ sub la akvo. La ripetitaj arkeologiaj esploroj en la lastaj 70 jaroj montris, ke la historia konstruaĵo pli kaj pli malaperas: dum oni povis trovi 16 palistrojn en 1932, tio estis 12 en 1982 kaj nur 8 en 2003.
Fessevillers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Distrikto Ate
Distrikto Ate (Hispana lingvo: Distrito de Ate) estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situa en la Departemento de Lima, apartenanta al la Regiono Lima Metropolitana, Peruo. Ĉefurbo: Vitarte.
Ĝi estas en la Perua Pacifika Oceano.
Milenio estas turisma allogaĵo.
James Edward Keeler
Li laboris en la observatorio Lick ekde 1888, sed ricevis en 1891 postenon de direktoro de la observatorio Allegheny. Li reiris en la observatorion Lick en 1898 sed mortis nelonge post.
Kun George Hale li fondis kaj eldonis la Astrophysical Journal, nune plej grava revuo pri astronomio.
En 1888, li organizis kun Samuel P. Langley kaj aliaj esploristoj, ekspedicion al la kulmino de Monto Whitney, celante studi la absorbon de la sunradiado far de la tera atmosfero. Post la ekspedicio, montpinto apud Monto Whitney ricevis en lia honoro la nomon "Keeler Needle".
Malkovroj
Li estis la unua, kiu observis la malplenon en la ringoj A de Saturno, kiun li nomis malpleno de Enke, honore al la germana astronomo Johann Franz Encke.
Li studis per spektroskopio la ringojn de Saturno kaj elmontris, en 1895, ke ili ne povas esti solidaj objektoj, ĉar ili turnas kun rapidecoj variantaj laŭ ilia radiuso. Ili nepre konsistiĝas el sendependaj partikloj.
Li montris, ke multe da galaksioj havas spiralan formon.
Honoroj
Li ricevis la Medalon Henry Draper en 1899.
Post lia morto, liaj cindroj estis sepultitaj en kripton sub la teleskopo de 30 coloj, tiel nomata Keeler Memorial Reflector, de la observatorio Allegheny.
Oni donis lian nomon al:
Les Choristes
Les Choristes - en Esperanto "La ĥorknaboj" - estas muzika kineja filmo franclingva, kiu realiĝis gvide de la reĝisoro Christophe Barratier. La filmo publikiĝis en 2004. Krom en Francio, kie la produktaĵo iĝis unu el la plej grandaj sukcesoj de la nacia historio pri kino, ĝi aparte sukcesis en la najbara lando Germanio, kie pli ol miliono da spektantoj rigardis la filmon kineje, kaj multaj pliaj hejme per lumdiskego.
Enhavo
En 1949, la senlabora muzikinstruisto Clément Mathieu ricevas la postenon de edukisto en lerneja orfejo kaj edukejo por sendisciplinaj knaboj. La regometodoj de la direktoro Rachin estas imprese kruelaj kaj nehumanecaj, kaj koresponde sovaĝe ŝajnas esti la knaboj tie "gardataj". Clément Mathieu sekrete entuziasmigas la knabojn por ĥora kantado, malfermas iliajn animojn kaj fine eĉ konvinkas la kruelan direktoron akcepti iom pli homecan rigardon al siaj subuloj. Kiam tamen tragike incendie forbruliĝas granda parto de la konstruaĵo, la direktoro rapidas kulpigi la "sendisciplinigajn" muzikajn instrumetodojn de Clément Mathieu kaj maldungas lin. Kiam la instruisto forlasas la orfejon kaj edukejon, eta orfo elŝteliĝas el la "malliberejo" kaj kaŝe akompanas la instruiston, kiu kvankam li ne havas leĝan rajton teni la knabon ne sukcesas resendi lin al tiom senkora ĉirkaŭaĵo. Kelkajn monatojn pli poste konatiĝas la kruelaj instrumetodoj de direktoro Rachin, kiu mem senposteniĝas, la knaboj ricevas pli homecan edukon kaj iuj neorfoj el ili ankaŭ revenas al siaj familioj. En la koro ili tamen tenas la sonojn de la ĥora kantado, kaj tre multajn jarojn poste rerenkontiĝas la eksa orfa knabo fuĝinta kun la instruisto, Pépinot, kaj la eksa soloisto de la knaba ĥoro, Pierre Morhange, kiu tenis sian vekitan entuziasmon pri muziko kaj iĝis agnoskata orkestra dirigento. La magio de muziko ŝanĝis la vivon kaj de la lernejaj knaboj kaj de la instruisto - kaj ĝi kortuŝas ankaŭ la filmajn spektantojn.
Stacio Nishitanabe
Stacio Nishitanabe (japane: 西田辺駅 [Niŝitanabe-eki], angle: Nishitanabe Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Abeno, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Midōsuji.
27458 Williamwhite
27458 Williamwhite estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Aspektas, ke ĝi estus en orbita resonanco 2:11 kun Tero: ĝi trakuras dufoje sian orbito en praktike 11 jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Henry White, finalisto en 2011 de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri bestoscienco kaj plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Hilton Head Preparatory School de la Hilton Head Island (Suda Karolino).
Honigsee
Honigsee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Preetz-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
6504 Lehmbruck
6504 Lehmbruck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon) por estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana skulptisto Wilhelm Lehmbruck (1881–1919).
Triĥonida (lago)
La lago Triĥonida (Λίμνη Τριχωνίδα, λίμην Τριχωνίς) estas la plej granda natura lago de Grekio, post la lago Granda Prespo (kiu tamen ne estas tuta en Grekio).
Geografio
La lago Triĥonida kuŝas en okcidenta Grekio, norde de la Golfo de Korinto, inter la urbetoj de Agrinio kaj Nafpakto.
Ĝia areo estas ĉirkaŭ 98 km² kaj ĝia maksimuma profundeco 58 m.
La lago kuŝas je ĉirkaŭ 15 m super la marnivelo, en profunda valo inter la monto Arakinthos (984 m), kiu disigas ĝin de la Golfo de Korinto, kaj la Panajtolikaj Montoj, kiuj atingas la maksimuman alton (1924 m) ĝuste norde de la lago. Iam estis pli granda lago en la valo; nun post ĝi restas la Lago Triĥonida, la pli malgranda Lago Lisimaĥia kaj malgranda ebenaĵo ĉirkaŭe; la du lagoj estas kunligataj de kanalo longa malmultajn kilometrojn.
Ne estas gravaj enfluantoj. La akvo elfluas per la kanalo al la Lago Lisimaĥia.
Ankaŭ ne estas gravaj urboj aŭ urbetoj ĉe la rando de la lago.
Bestoj kaj plantoj
La du lagoj de Triĥonida kaj de Lisimaĥia estas unu ekosistemo kun apartaj karakteroj, kiun la Eŭropa Unio enlistigis inter la Lokoj de Komunuma Gravo (GR2310009).
En la lago vivas du endemiaj fiŝetoj, Salaria economidisi (en gravega danĝero de malapero) kaj Economidichthys trichonis (ankaŭ en danĝero de malapero, tamen ne grava).
Vintre la du lagoj estas taŭga loko por anasoj, inter kiuj la blankokula anaso (Aythya nyroca).
Chaumont-le-Bois
Geografio
Tie oni produktas ŝaŭmvinon. Oni kultivas ankaŭ tritikon, hordeon kaj kolzon. Forsto estas ankaŭ grava afero. Oni produktas lignon kaj pargeton.
Historio kaj vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Marteno datiĝas el 1787.
19142 Langemarck
19142 Langemarck estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la flandra vilaĝo Langemark. En 1102, paroĥa preĝejo estis tie starigita sub la patroneco de la grafo Roberto la 2-a de Jerusalemo.
Agustín García Calvo
Agustín GARCÍA Calvo (Zamoro, 15-a de oktobro de 1926 - Samloke, 1-a de novembro de 2012) estis gramatikisto, poeto, dramaturgo, eseisto, tradukisto kaj filozofo hispana.
Biografio
Li faris studojn de Klasika Filologio en la Universitato de Salamanko, kie li studis kun la unua disĉiplaro de la majstro de la hispana klasika filologio, nome Antonio Tovar. Li doktoriĝis en Madrido 22-jaraĝa per tezo titolita Prosodia y métrica antiguas (Antikvaj prozodo kaj metriko). En 1951 li ekprofesoris en mezlernejo. En 1953 li okupis katedron de klasikaj lingvoj en Sevilo kaj en 1964 en Madrido, en la Komplutensa Universitato (UCM), ĝis kiam la frankisma diktatoreco forigis lin el la madrida katedro en 1965 kun Enrique Tierno Galván, José Luis López-Aranguren kaj Santiago Montero Díaz pro apogado de la studentaj protestoj. Dume José María Valverde kaj Antonio Tovar rezignis solidare siajn katedrojn volonte kiel proteston kontraŭ la menciita elpostenigo. García Calvo ekziliĝis dum jaroj en Parizon, kie li iĝis profesoro en la Universitato de Lille kaj en la Collège de France. Li laboris ankaŭ kiel tradukisto por la eldonejo Ruedo Ibérico. En la franca ĉefurbo li kunordigis politikan parolantaron ĉe la kafejo La boule d'or de la Latina Kvartalo. En 1976 dum la Hispana Transiro li estis repostenigita en sia katedro, kie li restis ĝis sia emeritiĝo okazinta en 1992.
Kiel filologo li faris gravajn kontribuojn al la ĝenerala lingviko, la prahistoria aŭ hindeŭropa, la grekalatina kaj tiu de la espofcont ("español oficial contemporáneo", hispana oficiala nuntempa). Lia ĝenerala teorio pri lingvo aperas disvolvigita en la trilogio formata de Del lenguaje, De la construcción (Del lenguaje II) kaj Del aparato (Del lenguaje III) kaj en la artikoloj kompilitaj en la volumo ''Hablando de lo que habla. Estudios de lenguaje'' (Nacia Premio pri Eseo de 1990). En 2009 oni publikigis lian trilogion Elementos gramaticales, kiel lernolibron por iniciati en la gramatiko la junulojn.
Liaj plej elstaraj verkoj rilataj al la pensara fako estas la jenaj: Lecturas presocráticas, ''Lecturas presocráticas II. Razón común. Edición crítica, ordenación, traducción y comentario de los restos del libro de Heráclito, Contra el tiempo, De Dios kaj Contra la Realidad''.
Kiel poeto li publikigis, inter aliaj, Canciones y soliloquios, Más canciones y soliloquios, Del tren (83 notas o canciones), Libro de conjuros, Ramo de romances y baladas, Sermón de ser y no ser, Valorio 42 veces, Relato de amor kaj 4 canciones de amor perdido y el cínife. Estas li aŭtoro de diversaj teatraĵoj kiaj Ismena, Rey de una hora kaj Baraja del rey don Pedro (Nacia Premio de Teatroliteraturo de 1999).
Li eldonis ankaŭ diversajn seriojn de artikoloj kaj ĵurnalismaj kunlaboroj kiuj kolektas diversajn atakojn kontraŭ aspektoj de la nuna socio, kiaj Contra la Familia, Contra la Pareja, Contra la Paz, Contra la Democracia, Análisis de la Sociedad del Bienestar, Noticias desde abajo kaj Que no, que no.
Laŭ mendo de la unua prezidento de la regiona Komunumo de Madrido, nome Joaquín Leguina, li verkis la vortumadon de la Himno de Madrido, kontraŭ la simbola pago de unu peseto.
Pipiloj
Tiu artikolo temas pri popolo. Por genro de birdoj vidu la artikolon Pipiloj.
Diakrita signo
Diakrita signo aŭ simple diakrito estas kromsigno, kiu servas por distingigi diversajn literojn kun sama baza formo.
Formo
Latinidaj skriboj enhavas precipe:
Pipiloj
La pipiloj estas indiĝena popolo kiu loĝas la okcidentan kaj centran zonon de Salvadoro. Ilia lingvo estas la pipila aŭ nahuata. La prapipiloj elmigris el Meksiko kaj setlis kie nun estas Salvadoro en la 10-a jarcento.
Diakrita signo
Formo
Eblas kombino de litero kun pluraj diakritaj signoj, ekzemple la anglosaksa ǻ.
Pipiloj
Etimologio kaj branĉoj
La vorto Pipilo estas nahuatla termino kiu devenas el Pipiltzin kio signifas nobelulo, senjoro aŭ princo, kvankam ĝi devenas ankaŭ de Pipiltoton, kio signifas infano, knabo aŭ hometo. La nomon donis al la nahuataj triboj kiuj loĝis en Salvadoro kaj aliaj centramerikaj landoj la tlakskaltekoj kaj aliaj popoloj de la sama lingva trunko de Meksikio kiuj estis aliancitaj kun Pedro de Alvarado en la konkero de la regiono, supozeble ĉar kiam ili aŭdis la pipilan, ŝajnas al ili nahuatla malbone prononcita kvazaŭ de infano.
Diakrita signo
Formo
La alfabeto de Esperanto uzas du kromsignojn: la ĉapelon aŭ tegmenton, super c, g, h, j, s, kaj la hoketon, super u. Ambaŭ estas supersignoj, kiuj estigas la jenajn literojn: Ĉ ĉ por [t͜ʃ], Ĝ ĝ por [d͜ʒ], Ĥ ĥ por [x], Ĵ ĵ por [ʒ], Ŝ ŝ por [ʃ] kaj Ŭ ŭ por [u̯].
Pipiloj
Etimologio kaj branĉoj
La branĉoj de la Pipiloj estas la jenaj:
Diakrita signo
Aboca ordigo
Literoj modifitaj per kromsigno kelkfoje estas nomataj diakritaj literoj. Diversaj lingvoj havas diversajn sintenojn al ili: kelkaj konsideras ilin apartaj literoj, kun propraj rangoj en la aboco; aliaj ĉe enalfabetigo de vortoj konsideras ilin nur, se ili diferencigas du vortojn. Fine, kelkaj lingvoj, kiel la portugala, tute ne konsideras ilin en enalfabetigo.
Funkcioj
Eĉ se pluraj lingvoj uzas samaspektajn aŭ eĉ identajn kromsignojn, ties funkcio kaj uzo povas forte diferenci. Kutime oni celas per kromsignoj pli laŭ-fonetikan skribon kaj faciligon de elparolo. Ekzemple la baza latina alfabeto ne havas literon por la pola ł aŭ la turka ğ; do tiuj lingvoj uzas diakritan markilon. Alia funkcio estas laŭ certaj reguloj modifi la fonetikan valoron de literoj; tiucele la vjetnama lingvo indikas tonojn per kromsignoj.
Kromsignoj en latinidaj skriboj
Laŭ la lingvo, sama kromsigno markas akcenton, tonon, vokallongon aŭ ion alian. tial estas bone rezervi formnomojn (ekzemple dekstra korno) por la signoj unuflanke, kaj sonnomojn (ekzemple akuto) por la variaj signataj lingvaj fenomenoj aliflanke.
Aliaj alfabetoj
Krom la latinida alfabeto, ankaŭ aliaj alfabetoj uzas diakritojn. Ekzemple en la rusa dekstra korno signifas markon de akcento super vokaloj.
Entute la granda plimulto de alfabetoj uzas diakritojn
Supersignoj en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas unu el du poemetoj de ties 17a ĉapitro al aludoj al diversaj vortoj kiuj distingiĝas per supersigno.
Kresta kukolaglo
La Kresta kukolaglo aŭ Pacifika kukolaglo, Aviceda subcristata, estas svelta, mezgranda rabobirdo kun distinga kresto, kio nomigas la specion, ĉar kvankam ankaŭ aliaj membroj de la genro de Kukolagloj havas tiajn krestojn, tiu ĉi specio montras ĝin plej grande kaj karaktere rekte supernuke.
Aspekto
Ties supraj partoj estas ĉefe malhelbrunaj, kun griza kapo kaj flavaj irisoj. La kapo estas ebeneca kaj rondoforma iom kolumbeca, kie la flavega iriso ege rimarkindas, same kiel la montrata kresto supernuka. Ĝi estas rimarkinde strieca blanke kaj malhelbrune en brusto kaj en subvosto kaj flugoplumoj. La inoj estas iome pli grandaj ol maskloj.
Distribuado
Ĝi troviĝas ĉe marbordaj kaj ĉebordaj areoj de norda kaj orienta Aŭstralio, Wallacea, Nov-Gvineo kaj apudaj insuloj.
Kutimaro
La Kresta kukolaglo havas distingan ĉaskutimaron. Kiam eventuala manĝopredo estas vidata en arbopintoj el malsupre, la Pacifika kukolaglo levas siajn flugilojn en formo de distinga vo kaj plonĝas viglefike en la kanopeon por kapti sian predon.
Ili manĝas fantominsektojn (ĉefe dum reproduktado) same kiel aliajn grandajn insektojn, arboranojn, lacertojn, malgrandajn birdojn kaj eĉ fruktojn.
Ili nestumas alte en arbaraj arboj, kaj la ino demetas 2-4 ovojn.
<br style="clear:both">
Subspecioj
Oni konas 14 subspeciojn de Aviceda subcristata:
Mastercard
Mastercard aŭ plennome MasterCard Incorporated estas korporacio de financaj servoj kun centra oficejo en la vilaĝo Purchase, komunumo Harrison, kantono Westchester, subŝtato Novjorkio de Usono. Ĉefa servo de la firmao estas samnoma kreditkarto Mastercard.
Krom la kreditkarto Mastercard, kiu cetere inter la jaroj 1964 kaj 2002 en Eŭropo uziĝis je la marka nomo Eurocard, ekzistas la "debitkartoj" (do kartoj al kies kontoj oni unue ĝiras monon kaj poste perkarte elspezas ĝin, do ne prenas krediton de la banko) Maestro (ĉefe en Eŭropa Unio kaj pliaj landoj de okcidenta Eŭropo), Debit Mastercard respektive Mastermoney (nur en Usono) kaj Mastercard electronic (ĉefe en orienta Eŭropo kaj Azio), kaj la karto Cirrus ekskluzive por ricevo de kontanta mono el loka giĉeto aŭ bankaŭtomato.
Smolenice (kastelo)
Smolenice estas kastelo en okcidenta Slovakio sur sudorienta deklivo de Malgrandaj Karpatoj super samnoma vilaĝo  Smolenice.
Historio
Sur loko de nuna kastelo Smolenice, ĉe montpiedo de Malgrandaj Karpatoj, staris mezepoka burgo kun la sama nomo. Ĝi ekestis jam en 14-jarcento, kiel lasta el gardburgoj ĉe Malgrand-Karpataj trapasejoj. Komence de 15-jarcento ĝi estis posedaĵo de la reĝo, poste apartenis al grafoj el Pezinok kaj Sankta Georgo (Svätý Jur), kaj de komenco de 16-a jarcento apartenis al Orszagoj. Poste, preskaŭ dum du jarcenotj estis proprieto de Erdödyoj. Komence de 20-a jarcento komencis nuntempaj posedantoj Pálfyoj, konstrui sur ruinoj de la malnova burgo historiigan konstruaĵon de nuna burgo Smolenice. El malnova borgo oni konservis nur parton de ekstera murego. La kastelo estis finkonstruita post la jaro 1945. De pordego ĝis turo vizitantoj devas trairi 156 ŝtupojn.
Nuntempa uzo
La kastelo estas posedaĵo de Slovaka Akademio de Sciencoj (SAV) kaj por publiko estas alirebla nur parte (ĝardenoj, korto, apartaj ejoj). En la kastelo oni organizas nuptofestojn, kaj ankaŭ naciajn kaj internaciajn sciencajn konferencojn. Sur loka tombejo troviĝas ankaŭ tombokelo de Palfioj.
Exincourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Człopa
Człopa estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Człopa en distrikto Wałecki.
Hunyadfalva
Hunyadfalva [hunjadfalva] estas nova malgranda vilaĝo en meza Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Szolnok. La loknomo signifas: vilaĝo de Hunyady.
Geografio
Hunyadfalva situas proksime de Tiso laŭ traira flankovojo. Törökszentmiklós troviĝas 19, Jászkisér 25, Szolnok 26, Újszász 27, Abádszalók 30 km-ojn.
Historio
En Hunyadfalva migra poŝto servas.
Purpurflugila lamprotorno
La Purpurflugila lamprotorno, Rupela lamprotorno aŭ Purpurflugila brilsturno (Lamprotornis purpuroptera) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj. Ĝi formas superspecion kun la L. caudatus kaj la L. mevesii.
Ĝi estas mezgranda kaj longvosta birdo blunigreca kun ĝeneralaj bluaj briloj, purpuraj briloj ĉefe en nukareo kaj ŝultroj kaj pli verdecaj ĉe flugiloj. Diference de aliaj samgenraj brilsturnoj, tiu ĉi havas anstataŭ nur vizaĝa nigra areo pli grandan nigran areon kiu okupas la tutan kapon kun tre markata limo kiu separas la senbrilajn nigrajn gorĝareon kaj kapon el la brilaj nukareo kaj ŝultroj. En tiu nigra kapo rimarkindas la blankaj irisoj. La beko estas pli malgranda ol ĉe aliaj proksimaj samgenranoj kaj same kiel ĉe tiuj ĝi estas nira same kiel la kruroj.
Ĝi troviĝas en Burundo, Demokrata Respubliko Kongo, Eritreo, Etiopio, Kenjo, Ruando, Somalio, Sudano, Tanzanio kaj Ugando.
Oni agnoskas du subspeciojn kiuj estas la jenaj:
Sándor Pintér
Sándor Pintér [ŝAndor pintEr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pintér Sándor estas hungara politikisto, ministro, policisto, juristo, oficiro. Sándor Pintér  naskiĝis la  1948 en Budapeŝto.
Gamás
Gamás [gamAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Fonyód.
Situo
Gamás situas sur deklivoj, fine de sakovojo. Balatonboglár troviĝas 23, Fonyód 25, Tab 30, Budapeŝto 176 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1055 en formo "Gamuz". En 1715 oni komputis en la vilaĝo 9 familiojn. En 1855 pro ĥolero mortis 164 vilaĝanoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Famuloj
Gamás estas konata, kiel la naskiĝloko de esperantisto József Halász kaj juristo Gusztáv Beksics.
Monta pino
La monta pino aŭ mugo, pigmea pino (Pinus mugo) estas pingloarba specio el la familio de pinacoj kun kelkaj subspecioj kiel ssp mugo (kiu havas simetrian strobilon kaj kreskas en orienta kaj suda Eŭropo) aŭ ssp uncinata (kiu havas nesimetrian strobilon kaj kreskas okcidenta kaj orienta Eŭropo). Ĝi vivas en la eŭropaj altmontaroj ĝenerale de 1000 ĝis 2200 m.
La florado komenciĝas en la altmontaroj en julio, en mezmontaroj – ĉe marĉoj- jam en majo. La masklaj kaj femalaj floroj troviĝas sur la sama arbedo. La stamenaj floroj estas flavaj, la du anterojn interligas okulfrapa ligilo. La fruktodona strobilo estas ruĝa ĝis viola, aperas sur la pintoj de la novaj ŝosoj. La ovo- aŭ globforma strobilo evoluas tri jarojn por plena maturiĝo.
Monjas
Monjas estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca (en Esperanto Oaĥako). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Monjas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 061. Monjas signifas en la hispana Monaĥinoj.
Bordonuo
La bordonuo aŭ bordonŭo (hispana: bordonúa) estas portorika kordinstrumento, nome speco de gitaro. Ĝi havas dek kordojn ŝtalan en kvin kordoĥoroj. La Bordonúa estas la malplej kutima de la tri kordinstrumentoj kiuj formas la portorikan orkestron jibara (t.e., Kŭatro, Tiple kaj Bordonúa).
Monjas
Geografio
Monjas apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Suda montaro de Oaĥako, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2104 loĝantojn. El tiuj estis 957 viroj kaj 1147 virinoj. La komunumo havas surfacon de 85.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1530 metroj super la marnivelo.
Janmabhoomi (guĝarata ĵurnalo)
Janmabhoomi (જન્મભૂમિ, IAST: Janmabhūmi) estas barata guĝaratlingva vespera taggazeto, posedata de la Saurashtra Trust. Ĝi havas ĉefsidejon en Mumbajo, en ŝtato Maharaŝtro. Janmabhoomi estis lanĉita en 1934 kiel vespera gazeto. La ĵurnalo eldonas po 10-12 paĝojn ĉiun tagon, inkluzive de redakcia paĝo kaj paĝo de ekstera ĵurnalisto. La devizo de la ĵurnalo estas «जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी».
Monjas
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10 indiĝenoj. El tiuj 6 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Janmabhoomi (guĝarata ĵurnalo)
Historio
Janmabhoomi estis fondita de barata libereca batalanto Amritlal Ŝet, kiu ankaŭ fondis la firmaon Saurashtra Trust en 1931. Komence, Amrital kreis anglalingvan periodaĵon nome The Sun, kiu malsukcesis. La 9-an de junio 1934, Amritlal ekeldonis la gazeton Janmabhoomi en la guĝarata kiel naciista eldono. La periodaĵo subtenis Gandismon kaj starigis politikon kiu evitis sensacian ĵurnalismon. Ĝaverĉand Megani, populara guĝarata naciista poeto, rilatis al la gazeto ekde ties starigo. Komence, la ĵurnalo esprimis la voĉon de la movado kontraŭ la subpremo de la princlandaj ŝtatoj de Kathiawar. La ĵurnalon atingis nacian statuson, pritraktante sciigojn pri la Birma Kampanjo kaj rakontoj rilate al la Barata Nacia Armeo (Azad Hind fauj). En 1979, la ĵurnalo starigis matenan eldonon sub la nomo Pravasi. Dimanĉe, la matena kaj vespera eldonoj de la ĵurnalo estas eldonata kune sub la sukcesa Janmabhoomi Pravasi.
En la 1970-aj jaroj, la ĵurnalo cirkulis en 45 000 ‒ 50,000 kopioj. Dum la 1980-aj jaroj, la cirkulado falis al 40,000. La unua feminisma romano de la guĝarata Batris Putalini Vedatiya de Ila arabo Mehta populariĝis dank'al dimanĉa eldono de la gazeto. Alia feminisma romano, nome Saat Pagla Aakashamaa, verkita de Kundanika Kapadia ankaŭ akiris atenton per la papero.
Redaktoroj
Inter la ĉefredaktoroj de la grupo Janmabhoomi de ĵurnaloj estas menciindaj Harindra Dave kaj Kanti Bat (1967-1977).
Derivaĵo (lingvoscienco)
En la lingvistiko derivaĵo estas vorto kiu estas farita el alia vorto. Por tion fari oni ŝanĝas, aldonas aŭ deprenas morfemojn.
Derivaĵo en Esperanto
El la esperanta formo "devo" oni povas formi la derivaĵon "devigo" per la aldono de la morfemo "-ig-". Tiel oni ankaŭ formas per ŝanĝo derivaĵojn: "vira" el "viro" kaj same povas krei ilin per depreno, eĉ se ĉi tiu procedo ne tro abundas en esperanto pro la aglutina karaktero de la lingvo. Ekzemplo de depreno estas tiu kiu okazis ĉe la prepozicio "fare de" kiu fariĝis "far".
Visacard
Visa aŭ plennome Visa Incorporated estas korporacio de financaj servoj kun centra oficejo en la planita urbeto Foster City, kantono San Mateo, subŝtato Kalifornio de Usono, kies ĉefa servo de la firmao estas la kreditkarto Visacard. La korporacio fondiĝis en 1958 en Fresno, Kalifornio, je nomo BankAmericard, kaj en 1975 transformiĝis al la nuna strukturo kaj nomo. Formala financa centro estas la financa distrikto de la urbo San-Francisko.
La firmao donas licencojn al bankoj en ĉiuj mondpartoj por eldono de la koncernaj kreditkartoj, kaj pliajn licencojn por varbado de kontrakte ligitaj partneraj entreprenoj. Krom la kreditkarto Visacard ekzistas diversaj "debitkartoj" (do kartoj al kies kontoj oni unue ĝiras monon kaj poste perkarte elspezas ĝin, do ne prenas krediton de la banko) kaj kartoj ekskluzive por ricevo de kontanta mono el loka giĉeto aŭ bankaŭtomato.
Kemmern
Kemmern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lenkoj
Lenkoj estas etna grupo de Centrameriko kiu havas sian propran lingvon kaj kiu okupis parton de la teritorio de la nunaj Honduro kaj Salvadoro ekde antaŭkolumbaj tempoj.
La rilato de tia lingvo kun samfamilaj estas disputata inter lingvistoj. Laŭ Campbell, la lingvo de la Lenkoj estas ankoraŭ neklasita. Laŭ la kostarika lingvisto Adolfo Costenla Umaña, estas lingvo kun vortoradikoj de la ĉibĉa, sed kun multa influo de la Nahuatla, kaj de la lingvoj de majaoj kiel la Jukateka aŭ Ĉola.
La lenkoj okupis diversajn areojn el kio nune estas konata kiel Honduro kaj Salvadoro. Dum la Konkero de Ameriko, la lenkoj organizis rezistadon kiu daŭris ĉirkaŭ 12 jaroj kaj finis nur per la morto de la kaciko Lempira en 1537.
Hodiaŭe la lingvo estas formortinta, sed la Lenkoj de Honduro estas pli da 100.000 personoj, kaj tiuj de Salvadoro estas pli da 37.000 personoj. La Lenka potfarado de Honduro vendiĝas en Usono kaj Eŭropo por hejma ornamado. En Honduro kaj Salvadoro oni klopodas survivigi ties kulturon.
Domajna nomo
Domajna nomo aŭ nomregno estas la Interreta nomo de komputilo. Propra nomo de la komputilo estas de komenco de la domajna nomo ĝis la unua punkto (" . "). Tio kio estas post la unua punkto estas nomo de domajno al kiu la komputilo apartenas.
Ekzemple:
Reta programo -- TTT-legilo, retpoŝtilo, ktp -- tradukas la nomon al uzebla IP-adreso por komuniki kun la komputilo tra la reto. La nomo estas tradukata per DNS.
En la hierarkio de la domajna nomsistemo (DNS), subdomajno estas domajno, kiu estas parto de alia (ĉefa) domajno.
22251 Eden
22251 Eden estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 2-an de septembro 1978 de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝia nomo honoras Eden Lagerkvist (naskiĝintan en 2017), nepinon de la malkovrinto.
Longvosta lamprotorno
La Longvosta lamprotorno aŭ Longvosta brilsturno, Lamprotornis caudatus, estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj. Ili estas loĝantaj birdoj en tropika Afriko el Senegalio orienten al Sudano.
Tiu komuna paserino tipe troviĝas en malferma arbaroj kaj kultivejoj.
La Longvosta lamprotorno konstruas neston en truo. La normala ovodemetado estas 2 al 4 ovoj.
Plenkreskuloj de tiu 54 cm longa birdo havas metalecajn verdajn suprajn partojn, violecajn subajn partojn kaj 34 cm longan purpurviolan voston, kiu nomigas la specion pro ties longeco kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo. La vizaĝo estas tute nigra (kiel ĉe la Purpurflugila lamprotorno) kun rimarkinda flava iriso. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj, kun bruneca nuanco en la plumaro.
Kiel plej parto de sturnoj, ankaŭ la Longvosta lamprotorno estas ĉiomanĝanta, kaj manĝas ĉefe fruktojn kaj insektojn.
Veni, Sancte Spiritus
La Veni Sancte Spiritus, en esperanto Venu, Sankta Spirito, estas preĝo de la kristana liturgia tradicio.
Pli precize ĝi estas unu el la kvin sekvencoj kaj estas recitita aŭ ĉantata dum la Meso de Pentekosto.
Tiu sekvenco estis atribuita kaj al Stefano el Langhton, ĉefepiskopo de Canterbury kaj al la abato Notker la 1-a el Sankt-Galo, dirita Notker Balbulus. Laŭlonga tempo ĝi estis atribuita ankaun al papo Inocento la 3-a, granda admiranto de de verkaro de Balbulus.
Skořenice
Vilaĝo Skořenice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe ŝoseo n-ro 316 inter Běstovice apud Choceň kaj Kostelec nad Orlicí, 4 km norde de urbo Choceň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribaj historiaj raportoj pri Skořenice devenas el tempoj de imperiestro Karolo la 4-a. Jam en la jaro 1371 estis Skořenice, havaĵo de Otík el Olešná, prosperanta domaro kun preĝejo el la 13-a jarcento.
Preĝejo
Novromanika preĝejo de Sankta Mario Magdaleno estis konstruita en la jaro 1866 sur loko de frugotika kirko laŭ planoj de viena arĥitekto B. Stache de konstruito A. Pasovský el Kostelec nad Orlicí. Ĝi estas ununava oblonga kun malpli larĝa presbiterejo kaj kun la turo en okcidenta fronto. La navo estas volbita per krucaj volboj sur entiritaj pilieroj, la presbiterejo estas volbita per plata stela volbo.
La ĉefaltaro estas pseŭdohistoria kun bildo de Sankta Mario Magdaleno kaj du bildoj - de sanktulo-princo kaj de Sankta Anna, ĉiuj signitaj "J. Schmidt 1870". Du flankaj altaroj el tempo ĉirkaŭ la jaro 1880, pseŭdohistoriaj. Du tomboŝtonoj estas el la 16-a jarcento.
Kruco
Sabloŝtona kruco sur vilaĝplaco estas el la jaro 1784, renovigita en 1858.
Monumento
Sur vilaĝplaco troviĝas monumento al la viktimoj de la 1-a kaj 2-a mondmilitoj.
(19143) 1989 SA10
(19143) 1989 SA10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Granda Fatro
Veľká Fatra (Granda Fatro) estas montaro troviĝanta en la nord-suda direkto inter Turčianska kotlina kaj Malaltaj Tatroj. La ĉefa montodorso estas 45 km longa. En la regiono estas rara flaŭro kaj faŭno. Ĝi ofertas riĉajn eblojn por diversaj turismaj vojetoj. Elstara estas ankaŭ la rezervejo de la popola arkitekturo enskribita en la listo de Monda natura kaj kultura heredaĵo ĉe Unesko – la vilaĝo Vlkolínec.
Christophe Barratier
Christophe Barratier (naskiĝis en 1963) estas franca filmproduktisto, reĝisoro kaj verkisto de filmaj scenaroj.
Dixmont
Dixmont estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 899 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Christophe Barratier
Vivo
Christophe Barratier estas la filo de franca teatra aktoro kaj de la filma aktorino Eva Simonet. Kiel filo li kantis en knaba ĥoro. Pli poste li studis gitaran muzikon en la Konservatorio de Parizo, sed pli poste ne iĝis profesia muzikisto, sed eklaboris en la filmprodukta firmao Galatée de sia onklo Jacques Perrin. Kiel kolega filmproduktisto li interalie kontribuis al la premiigita dokumenta filmo Le Peuple migrateur ("la migra popolo", pri migrobirdoj) kaj de la filmo Les enfants de la lumiére ("la infanoj de la luno"). Kiel reĝisoro li unuafoje aktivis en 2002, kiam li realigis la mallongan filmon Les Tombales. En 2004 sekvis lia sukcesa unua plena kineja filmo Les Choristes ("la ĥorknaboj"), kiu interalie en 2005 en Usono ricevis nomunumon por la Akademia Premio de plej bona filmo en lingvo alia ol la angla, kaj kiu sole en Francio logis pli ol 8 milionojn da homoj en la kinejojn.
Dixmont
Geografio
Dixmont etendiĝas sur 42,18 km², kaj havis 899 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 21 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Christophe Barratier
Vivo
Christophe Barratier havas filinon de la nomo Violette, kiu interalie ankaŭ videblis en malĉefa rolo de la filmo Les Choristes.
Dixmont
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Marc Botin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Dixmont apartenas al la kantono de Villeneuve-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Villeneuve-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Ivan Jakovleviĉ Bril
Bril Ivan Jakoviĉ (naskiĝis en 1904, mortis la en Ĥarkovo, Ukrainio) estis ukraina esperantisto.
Li estis aktiva en la Movado ekde 1923, ĉefe kiel instruisto kaj grup-gvidanto. Li gvidis E-klubon ĉe la loka domo de sciencistoj kaj estis UEA-delegito. Pluraj liaj tradukoj aperis tra la E-gazetaro.
Epistolo al la galatoj
Enhavo kaj strukturo
Jen ebla dispozicio de la letero: