cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suzumiya Haruhi no Yuutsu
Resumo
Kiam ĉefrolulo Kjon, ordinara knabo eniĝis en la altlernejon, li renkontis knabinon SUZUMIJA Haruhi. En komenciĝo de nova lernojaro, ŝi deklaris en sinprezento, "Mi interesiĝas ne pri simplaj homoj. Ekstertera homo, homo el estonteca mondo, aliamondano aŭ homo kun supernatura povo en la klaso, venu al mi. Tio estas ĉio.". Ŝi serioze volis eltrovi eksterordinarajn homojn kaj ĝui kun ili. Por realigi tion, ŝi fondis klubon SOS trude kolektante Kyon, NAGATO Yuki kaj ASAHINA Mikuru, poste KOIZUMI Itsuki. Kyon baldaŭ estis sciigata ke Nagato estas ekstertera homo, Asahina estas homo el estonteca mondo, kaj Koizumi estas supernaturapovisto dum Haruhi ne trovis tion.
La rakonto estas ĉefe pri lernejaj eventoj. La verkanto intence havigas diversajn kliŝajn mondokonceptojn al la rakonto kaj fikciuloj laŭ Japanaj fikcioj.
Personaro
(-kun, -san, -chan[-ĉan] :karesformigaj sufiksoj kiel -ĉj- -nj-)
SOS-dan
キョン (hepburne: Kyon). Ĉefrolulo de la rakonto. La serio ĉiam rakontiĝas je lia vidpunkto. Li estas ĉiam moknomata "Kjon", lia vernomo neniam aperas en la serio. Li estas ordinara homo (kliŝa ĉefrolulo por fikcioj) en la SOS-dan, lia rolo estas implikiĝado de neordinaraj agadoj de Haruhi. En infaneco li revis renkonti malordinarajn okazaĵojn kiel en fikcioj. Kiam li tempovojaĝis mondon antaŭ 3 jaroj, li akiris konsidereblan ŝlosilon por la rakonto. Liaj amikoj ekde mezlernejo estas KUNIKIDA (国木田) kaj TANIGUĈI (谷口)
涼宮ハルヒ (hepburne: Suzumiya Haruhi) – samklasano de Kjon. Ŝi estas inteligenta kaj belaspekta, sed egoisma, mankas komunan saĝon. Ŝi fondis grupon SOS kaj estras ĝin. Ŝi ofte embarasas la membrojn per malordinaraj planoj. Ŝi havas grandan potencon ŝanĝi la mondon (en plejmalbona kazo, la mondo estus detruigata) dum ŝi ne scias tion. Ŝia potenco senintence okazigas diversajn ĝenajn eventojn. 長門有希 (hepburne: Nagato Yuki) – membro de beletra klubo. Ŝi membriĝis de SOS, kiam Haruhi okupis la ĉambron de ŝia klubo por centro de SOS. Ŝi estas silentema kaj ĉiam legas libron. Ŝi estas ekstertera homo, pli detale Humanoido-Interfaco por komuniki kun Organika Vivo farita de kosma neorganika vivo Informo-Integrata Penso-objekto kiu regas galaksion.
Ŝi utiligas supernaturan povon. En komenciĝo de la serio, ŝi vestiĝis okulvitrojn ,sed ŝi ne vestiĝas ilin ekde kiam ŝi perdis en batalo kontraŭ ASAKURA Ryoko kiu celis murdi Kyon. Nagato estis sendata por observadi Haruhi, nun koncentriĝas protekti la membrojn. (laŭ ŝablona emo por roboto en fikciaĵoj) Ŝi ŝajnas ekhavi homan emocion. 朝比奈みくる (hepburne: Asahina Mikuru) estas pli aĝa studento(16 aŭ 17-jaraĝa) unu jaron ol Kjon, sed ŝajnas juna kiel mezlerneja studento. Ŝi estis membro de klubo pri kaligrafio. Haruhi forkaptis kaj trude membrigis ŝin kiel loli, grandbrusta kaj moevoka maskoto. Fakte, ŝi venas el estonteca mondo, kaj povas transtempiĝi. Ŝi estis sendata por enketi Haruhi, tamen ŝi estas ne sciigata detalajn informojn.
古泉一樹 (hepburne: Koizumi Itsuki). Li estis invitata la grupon de Haruhi ĉar li transiĝis la altlernejon en majo. Ŝi kredis laŭ fikciaĵoj ke translernejiĝinto estas ofte specialulo. Fakte li estas supernaturapovisto, kaj apartenas al organizaĵo de supernaturapovistoj. Li solvas monstrojn el malkontento de Haruhi per supernaturapovo en ferma spaco, tamen li ne povas uzi ĝin en la reala spaco. Li estas belulo, ĉiam ridetas. En danĝero, lin subtenas membroj de la organizaĵo. Li estas bona analizisto pri eksterordinaraj okazaĵoj, indikas la membrojn en solvon.
Aliaj personoj
鶴屋 (hepburne: Tsuruya) – amikino kaj samklasano de Asahina. Ŝi agordiĝas kun Haruhi, partoprenas eventojn de la grupo. Ŝi trovis ke la membroj estas eksterordinaraj, sed ŝi ne zorgas. En la serio aperas ASAHINA Mikuru el mondo post kelkaj jaroj de ŝi. Ŝi estas matura, Kyon vokas ŝin distinge ASAHINA-san (la granda), dum vokas nuntempan ASAHINA-san(la malgranda). La granda helpas Kyon kaj la estintan ŝin ASAHINA Mikuru (la malgranda), sed intence ne donas informon al ili.
生徒会長 [sejto kajĉo] Realulo kaj malherulo. Li ordonis fermi la beletran　klubon celante nuligi agadojn de SOS-dan. Li metis kondiĉon ke la beletra klubo eldonu sian gazeton.
Ernestinum (Gotha)
La Gimnazio Ernestinum Gotha (germane: Gymnasium Ernestinum Gotha) estas humanisma-naturscienca gimnazio en Gotha kiu estiĝis en la jaro 1859-a per la kunfandiĝo de Gymnasium illustre kaj Duka nehumanisma gimnazio.
Disde la komencoj ĝis la mezo de la 17-a jarcento
La plej malnova antaŭula lernejo estas la en 1291 unue menciita latina lernejo de ĉe la paroĥa kirko Sankta Mario. La 21.12.1524 Friedrich Myconius fondis en la klostro de la Aŭgustenana monakejo lernejon. Per la influo de Reformacio kaj enhavo kaj formo de instruado nove orientigitis ĉ. la jaro 1550 fare de Cyriacus Lindemann. Li taksis aparte grava la mastradon de la gramatiko de la latina lingvo kaj la bonan interpretadon de romiaj verkistoj. Tiukuntekste enkondukitis la nova fako deklamado. Li krome kontrolis la diligentecon de lernantoj dum ellaboro de skribitaĵoj. Ekster tiuj aspektoj Lindemann famiĝis ankaŭ pro sia humana traktado de lernantoj, je granda diferenco al sia antaŭulo Pankratius Sussenbach (1540–1562).
Ĉirkaŭ la jaro 1600 la gymnazio ricevis la ornaman epiteton illustre fare de lia duka moŝto Johann Casimir de Saksio-Coburg. Tiam rektoris Andreas Wilke (1592–1631). Li konsiderinde plievoluigis la lernejon. Li zorgis pri la plinombrigo de instruistoj kaj pligrandigis la konstruaĵon. Samtempe li flegis kontaktojn kun elstaraj profesoroj kaj scienculoj el tuta Germanlando.
Florego de la gimnazio
En la 17-a jarcento subtenadis la gimnazion duko Ernesto la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg). Li ofertis al filoj de persekutitaj luteranoj el Hungario, Silezio, Pollando, Rusio kaj Skandinavio azilon. Post la nomumo de Andreas Reyher (1641–1673) je direktoreco estis ordonita la ĝenerala lernejfrekventodevo por ĉiuj infanoj ene de la Duklando Gotha estantaj inter la aĝo de 5 kaj 12. Li reformis la lernejan sistemon de Gotha laŭ la ideoj de Wolfgang Ratke. Komenciĝis la lernejestreco de Reyher per la skizo de nova lernejregularo sub la titolo Special- und sonderbahrer Bericht, Wie (...) Knaben und Mägdlein (...) unterrichtet werden können und sollen (1642). Reyher sukcese realigis enhavajn ŝanĝojn, kiuj famigis lin ankaŭ ekstere de la landlimoj. Per la enkonduko de Selecta iĝis pligrandigo de la klasoj kaj plibuntigo de la fakaro. Unue oni instruis ankaŭ en la germana lingvo. Matematiko, poetiko kaj historio venis kiel novaj fakoj. Por preparado al la universitata vivo la lernantoj ricevis instruadon en la fakoj retoriko, logiko, etiko, metematiko, metafiziko kaj sferiko.
Gravis en la 18-a jarcento en la Duklando Saksio-Gotha-Altenburg la ideoj de raciismo. Novan subtenadfazon la gimnazio ĝuis sub la regado de duko Ernesto la 2-a kies afero de koro estas la ekzisto de bonaj lernejoj en sia teritorio. Lia moto estis ke kleraj subigitoj ĉie ajn estus bona antaŭkondiĉo por ekonomia kaj politika stabileco de la lando. Tiam rektoriĝis Johann Gottfried Geißler (1768–1779). Sub lia estrado venis koncepto, kiu malpligrandigis la kvoton de horoj en malnovaj lingvoj en favoro de natursciencaj fakoj, de la lingvoj franca kaj angla, de literaturo. Por doni pli da libera tempo al la lernantoj la maksimuma instruado antaŭtagmeze estis restriktita je 4, posttagmeze je 3 horoj. Li ankaŭ realigis la principon ke instruistoj instruu nur en fakoj por kiuj ili havis la necesan kvalifikon. Krome li skribigis fiksitajn horar- kaj instruplanojn. Elirpunkto por tiaj ŝanĝoj estis lia verko Unvorgreifliche Gedanken, wie die Einrichtung des gymnasii illustris Gothani einigermaßen könnte verbessert werden (de la 1.11.1768). Sub Friedrich Andreas Stroth (1779–1785) kaj Friedrich Wilhelm Döring (1786–1833) tiaj ideoj pluevoluis. La tiam aktivaj instruistoj Johann Georg August Galletti, Johann Friedrich Salomon Kaltwasser (1752–1813), Friedrich von Schlichtegroll, Johann Kaspar Friedrich Manso kaj Friedrich Jacobs famiĝis per alta grado de kompetenco kaj konscieco pri siaj devoj. Liaj nomoj porĉiamiĝis kiel modelaj fakuloj kaj verkistoj.
Fondo kaj evoluo de Gimnazio Ernestinum ĝis 1945
En la 12.4.1859 la du gimnazioj unuiĝis kaj nomitis Gymnasium Ernestinum Gothae omaĝe al duko Ernesto la 1-a.
La nova lernejestro Joachim Marquardt (1859–1882) kontrolis konsekvencan sekvon de la lernejaj reguloj, tamen sen troa dureco. Ankaŭ antaŭ la instruistaro li estis samtempe severa kaj amika. Li engaĝiĝis pri plibonigo de la infrastrukturo. Sub lia estrado la lernejo ricevis alkonstruaĵon, aŭlon, novajn bibliotekajn ejojn kaj sporthalon. La instruado sekvis kanonon unuecan. Ekde la 8-a klasŝtupo iĝis disdivido en humanismajn kaj nehumanismajn klasojn. La posteulo de Marquardt estis Albert von Bamberg (1883–1910), kiu spronis ambaŭ flankojn de instruado, do kaj la humanismajn fakojn kaj la natursciencajn. Sub la nova lernejestro Ludwig Mackensen (1910–1914) la unuaj knabinoj estiĝis lernejanoj. Heinrich Anz (1914–1935) devis dum deĵortranspreno mastri la eksplodon de la Unua mondmilito. Ankaŭ dum la sekvintaj jaroj de Vajmara Respubliko oni ŝuldas dankon al Anz ke la humanisma gimnazio daŭre rajtis ekzisti. Dum la tempo de nacisocialismo la lerneja vivo estis malfacilitiga pro la agadoj de Hitlera Junularo, nelibervola demisio de instruistoj, oftaj naziaj solemnaĵoj, rekrutado de lernantoj. Tamen Otto Küttler (1938–1945) engaĝiĝis por la kontinuigo de la lerneja vivo. Sub li estis aranĝitaj teatraĵoj, prelegoj, sporteventoj. Dum la Dua mondmilito la gimnazia biblioteko translokitis al Kastelo Friedenstein. Ĝi restas ĝis hodiaŭ tie estante parto de la Esploradbiblioteko Erfurt/Gotha.
La gimnazio dum la tempo de GDR
Post la milito la instruistaro dissolvitis kaj novaj socialismaj klerigkonceptoj enkondukitis. Sekve la humanisma branĉo ne plu havis lokon. En 1965 la Politeknika supera lernejo (POS) eknomitis por Albert Schweitzer.
Evoluoj ekde 1991
Post la germana reunuiĝo oni refondis la Gimnazion Ernestinum en la 1.11.1991. En 1993 okazis la unuaj abiturientaj ekzamenoj post 48 jaroj. Hodiaŭ zorgas ĉ. 40 instruitoj por la klerigo de ĉ. 440 lernantoj.
Instruistoj kaj lernintoj de la gimnazio
Personuloj, kiuj frekventis la Ernestinum-gimnazion respektive ties antaŭulajn instituciojn Gymnasium Illustre kaj Realgymnasium kiel instruistoj aŭ lernantoj, estis:
István Polónyi
István Polónyi [iŝtvAn polOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Polónyi István estas hungara inĝeniero, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2007).
István Polónyi naskiĝis en 1953 en Gyula.
Freja
Freja estas diino laŭ nord-ĝermana mitologio, el parenco nomata la vanioj (svede vanerna). La patro de Freja estas Njordo, la dio de la maro. Freja havas ĝemelon nomata Frejo (aŭ Frö). Freja ludas gravan rolon kiel diino de amo kaj fekundeco kaj havas plurajn kromnomojn.
En pluraj lingvoj vendredo estas nomata de Freja (kaj/aŭ Frej), ekzemple svede (fredag), germane (Freitag), nederlande (vrijdag), angle (friday) k.t.p.
Hibakuŝo
Hibakuŝoj (japandevena nomo: originale 被爆者 [hibakuŝa] lit. atombombito) estas la postvivintaj viktimoj, tiamaj kaj postaj, de la du usonaj atombomboj kontraŭ la japanaj urboj Hiroŝimo (la 6-an de aŭgusto), kaj Nagasako (la 9-an), en 1945.
Pli vastasence oni uzas la nomon ankaŭ por viktimoj trafitaj de radioaktiveco pro proksimo al nuklea centralo aŭ pro ajna akcidento rilata al atom-energio. En Hiroŝimo ekzistas specialaj hospitaloj por hibakuŝoj. En Japania jura uzo, hibakuŝoj estas emisiatoj identigilojn sano-poŝlibro por hibakuŝo(被爆者健康手帳) laŭ "la juro pri subtenado por hibakuŝoj de atombombo"(原子爆弾被爆者に対する援護に関する法律).
Kancero leŭkemio k.c. atakas postvivantajn viktimojn. Idoj de hibakuŝoj estas nomataj "hibaku-nisei"被爆二世(hibakuŝido), oni timas ke genetika malsano atakus ilin. Tamen tio estas ankoraŭ ne pruvita per medicino ĝis nun.
La vorton uzas i.a. Spomenka Štimec en sia vojaĝrakonta verko "Nesenditaj leteroj el Japanio", samkiel japanaj esperantistoj, konkrete hiroŝimaj, ankaŭ parole.
Pri Hibakuŝoj en Esperanto
Ĉar ili suferis pro diskriminacioj pro manko de scio pri la malsanoj, kaj car oni ne volis malplaĉi al Usono, ĝi estis tabuo. Laŭ Ulrich Lins Esperantistoj ludis gravan rolon por konatigi eksterlande pri la travivaĵoj de la hibakuŝoj. Interalie estis eldonitaj:
Dénes Sebess
SEBESS Dénes  (pro. ŝbeŝ) estis hungara agrarpolitika verkisto naskita en Marosvásárhely la 9-an de oktobro 1869 kaj mortinta en Bp. la 25-an de marto 1963.
Biografio
Dénes Sebess pristudis juron kaj li fariĝis juĝisto. En 1901 oni elektis lin deputito de landkunveno de Marosvásárhely kun sendependa kaj 48-a partia programo. En 1909 li estis prezidando de supera tribunala konsilantaro de Bp., en 1917 ŝtatsekretario pri justicafero, de 1927 ĝis 1935 ano de la supera ĉambro.
NGC 778
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Nicola da Crissa
San Nicola da Crissa estas komunumo de Italio.
3759 Piironen
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la finnan astronomo Jukka Piironen.
Insulo Sanmigelo
La Insulo Sanmigelo aŭ Sankta Mikaelo, en la portugala São Miguel (sɐ̃w̃ miˈɡɛɫ), kromnome "La Verda Insulo", estas la plej granda kaj plej loĝata imsulo de portugala insularo Acoroj. La insulo kovras 759 km² kaj havas ĉirkaŭ 140,000 loĝantojn, 45,000 el kiuj loĝas en la plej granda urbo de la insularo: Ponta Delgada.
La plej alta altaĵo de São Miguel estas Pico da Vara kun 1,103 m. En la orienta pinto de la insulo, estas kerno de Speciala Protektareo kiu enhavas la plej grandan restaĵon de Laŭrisilvaj arbaroj en la insulo, kiu estas hejmo de la endemia kaj draste endanĝerita birdo, la Acora pirolo.
Administre la insulo estas regata per kvin municipoj, el kiuj Ponta Delgada kaj Ribeira Grande havas pli da administraj funkcioj asociaj kun siaj pli grandaj populacioj:
Shinobu Ikeda
Shinobu Ikeda (japane 池田 司信, n. 5-an de januaro 1962) estas japana futbalisto. Li en 1985 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Komunumaro Deidesheim
La komunumaro Deidesheim - germane Verbandsgemeinde Deidesheim - estas adminstra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Deidesheim. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
{|
Unuopaj membraj komunumoj
(loĝantoj je la 31a de dezember 2014)
La blazono de la komunumaro simboligas du historiajn regintojn: La blanka kruco sur blua fono reprezentas la eklezian regnon Hochstift Speyer (al kiu Deidesheim, Niederkirchen, Forst kaj Ruppertsberg longe apartenis), kaj la ora leono la regnon Palatinato (al kiu apartenis Meckenheim). Krome bildiĝas vinberoj, kiuj atentigas pri la signifo de la vinkultivado por ĉiuj kvin komunumoj.
Estr(in)o de la komunumaro
Estrino de la komunumaro ekde 1998 estis Marion Magin (FWG - Libera Balota Grupo). Ŝi estis konfirmita en sia oficeoj en la jaro 2005 kun 57,6% de la voĉoj. Ŝia antaŭulo estis Stefan Gillich (CDU - kristan-demokratia unio), kiu mastris tiun oficon ekde la naskiĝo de la komunumaro 1973 ĝis 1997. En novembro de 2011 Marion Magin estis malelektata per 81% de la donitaj voĉoj. Ŝia posteulo Theo Hoffmann (CDU) estis elektata per ĉ. 84% de la voĉoj.
Atentigo
En tiu ĉi artikolo estas uzita traduko de teksto el la artikolo "Verbandsgemeinde Deidesheim" de la germanlingva vikipedio en la versio de la 22-a de aŭgusto 2015, 20:14 CET.
Chouzelot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Arminio
Arminio povas indiki plurajn personojn:
Stacio Nishi-Kaseda
Stacio Nishi-Kaseda (japane: 西笠田駅 [Niŝi-Kaseda-eki], angle: Nishi-Kaseda Station) estas fervoja stacio en Kacuragi, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
Kleinmaischeid
Kleinmaischeid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rymanów
Rymanów estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Rymanów en distrikto Krośnieński (Podkarpacki).
Schrumpfbach
La Schrumpfbach  estas 5,7 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo  en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton en la tereno de la vilaĝo Metternich, urboparto de Münstermaifeld. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 10,997 km². La rojo alflosas la Mozelon en Hatzenport.
Albert Ladenburg
Albert Ladenburg (1842-1911) estis germana kemiisto, fizikisto, matematikisto, kiu diplomiĝis pri kemio en la Universitato de Hajdelbergo, lernanto de Robert Bunsen, asistanto de August Kekulé en Gento, kie li enkondukiĝis pri struktura kemio, ĉefe de la Benzeno. Dum 18 monatoj li laboris kun Charles-Adolphe Wurtz kaj Charles Friedel esplorante la organosiliciajn kaj stanajn komponaĵojn. En 1880, li unue izolis la Skopolaminon kaj en 1900 li fondis la Kemian Societon de Vroclavo, kies direktoro li estis ĝis 1910.
Li ricevis la Medalon Davy de la Reĝa Societo de Londono en 1905.
Unio de Realpolitiko
Unio de Realpolitiko (pole Unia Polityki Realnej, UPR) estas dekstra-flanka, eŭropskeptika politika partio en Pollando. Fondita kiel Ruch Polityki Realnej (Movado de Realpolitiko) la 14-an de novembro, 1987 en Józefów.
Barings Bank
La Barings Bank (Banko de la Baringoj, familio Baring) estis brita investa banko.
Ĝi estis fondita en 1717 fare de Baring en Exeter. Ties filo translokigis la bankon en 1762 al Londono kaj fondis tie la entreprenon John & Francis Baring & Co. Barings iĝis en la 19-a jc. - krom la banko de Rothschild - gvidanta londona banko. La banko ekzemple financis en 1803 la aĉeton de Louisiana por Usono.
La riskaj kaj nepermesataj interezo- kaj valutospekuladoj de la valorpapera komercisto Nick Leeson en Azio kaŭzis la 26-an de februaro 1995 perdon de 1,4 miliardoj da USD kaj tiel bankroton de la Barings Plc. La entreprenon aĉetis la nederlanda ING je simbola prezo de unu brita pundo.
Planned Languages: From Concept to Reality
Planned Languages : from concept to reality (Planlingvoj : ekde la koncepto al l' realo) estas verko 257-paĝa pri interlingvistiko redaktita de Klaus Schubert, kun artikoloj de diversaj aŭtoroj en la angla, germana, franca, nederlanda kaj Esperanto kun resumoj en la angla. Eldonis "Hogeschool voor Wetenschap en Kunst", Bruselo, 2001.
Eltiraĵoj
<Gallery> Dosiero:2001 Interface 003.jpg Dosiero:2001 Interface 004.jpg </Gallery>
Las venas abiertas de América Latina
Las venas abiertas de América Latina estas libro de la urugvaja verkisto Eduardo Galeano, eldonita en 1971. Ĝi aperis en la hispana lingvo, la titolo signifas: "Malfermitaj vejnoj de Latin-Ameriko".
Galeano analizas historion de Latin-Ameriko, ekde malkovro de Ameriko ĝis hodiaŭ, dumtempe li parolas kontraŭ la politika dominado kaj ekspluatado fare de Eŭropo, pli poste fare de Usono.
Historio
La libro estis verkita en 1971, en Urugvajo. Tiutempe Galeano laboris kiel ĵurnalisto kaj libroredaktoro en la eldoneja departemento de la Universitato de Montevideo. Laŭ aserto de Galeano, necesis 4 jaroj por fari la necesajn esplorojn kaj kolekti informojn, dum li verkis la libron dum 90 noktoj. Du jarojn poste, en 1973, okazis militista puĉo en Urugvajo, la verkisto devis fuĝi. La libro estis malpermesita en dumdiktatura Ĉilio, Argentino kaj Urugvajo.
Furoro en 2009
Prezidento de Venezuelo Hugo Chávez donacis ekzempleron el la libro al usona prezidento Barack Obama, la 18-an de aprilo de 2009. Post tio, la libro iĝis tre populara en la listo de usona Amazon.com kaj en unu tago rangis de loko 54295. al la 2-a loko.
Universitato de Innsbruck
Universitato de Innsbruck (latine: Universitas Leopoldino-Franciscea Oenipontana, germane: Leopold-Franzens-Universität Innsbruck, mallongigo LFU aŭ LFUI) estas la plej granda esplorada kaj edukada institucio en la okcidento de Aŭstrio situante en Innsbruck. Ĝi estas la landa universitato por Vorarlbergo kaj Tirolo kaj historie ankaŭ por Sudtirolo, la Provinco Trento, Luksemburgio kaj Liĥtenŝtejno kio post propraj tieaj altlernejfondiĝoj estas malaktualiĝinta. En majo 2020 studentis 27.095 kaj science laboris 3.580 uloj. Ekde 2011 rektoras la fizikisto Tilmann Märk.
Historio
La altlerneja antaŭhistorio postflareblas ĝis 1562 kiam starigitis en Insbruko jezuita gimnazio. Imperiestro Leopoldo la 1-a fondis en la 15.10.1669 propran universitaton kun privilegio monrimedĉerpada el la impostaro por salo ekspluatita en Hall. Oficiala dokumento stariga datumas de 1677 kun kvar fakultatoj.
Post nuligo sekvis remalfermo en 1826 de la filozofia kaj jurisprudenca fakultatoj fare de imperiestro Francisko la 1-a. En 1969 ekis instruado ĉe sekcio pri konstruinĝenierado kaj arĥitekturo kaj en 1976 emancipiĝis fakultato pri socialaj kaj ekonomiaj sciencoj el la sino de la juristoj/ŝtatscienculoj. En 2002 la akcepto de nova universitata leĝaro kondukis al strukturiĝo en 15 etajn fakultatojn. Samjare la fakultato pri medicino plialtrangigiĝis je propra universitato. En 2012 School of Education iĝis la 16-a fakultato kun eblo de etendigo de konkreta pedagogia klerigo.
Oosterwijk
Oosterwijk (nederlande: "orienta distrikto") estas la nomo de pluraj nederlandlingvaj loĝlokoj. Interalie temas pri
Teutoburger Wald
Kiam post la 16-a jarcento historiistoj interesiĝis pri tiu historio, ili serĉis la lokon de la batalo kaj pensis, ke ĝi estis proksime de Detmold en la montaro Osning. Tie oni starigis monumenton de Arminio, germane Hermannsdenkmal. La montaron Osning oni renomis Teutoburger Wald.
Universitato Panteono-Sorbono
La Universitato Panteono-Sorbono (Université Panthéon-Sorbonne) fondiĝis en Parizo en la jaro 1971 kaj estas la plej granda universitato specialigita pri juro, internacia politiko kaj ekonomiko en Francio. La plimulto de la instruado okazas en la franca.
Teutoburger Wald
En 1997 oni eltrovis, ke la batalo okazis plej verŝajne en la pli norda montaro Wiehengebirge, norde de Osnabrück ĉe la vilaĝo Kalkriese. La renomado de la Osning estis do eraro. Oni devintus renomi la Wiehengebirge en Teutoburger Wald. Ŝercemuloj proponas, transporti la monumenton de Arminius norden al la vera loko de la batalo.
Konataj urbetoj estas Tecklenburg, Melle kaj Bad Rothenfelde.
La Beutling estas 220 metroj alta monteto en la Distrikto Osnabrück (Malsupra Saksio) en densarbara areo de 42,8 hektaroj ekde 1937 protektita naturareo. La Beutling estas parto de la Teŭtoburga arbaro.
Hermannsdenkmal
Hermannsdenkmal estas monumento situanta ĉe Detmold en la montaro Teutoburger Wald por memorigi pri la batalo de Varus, en kiu venkis la ĝermanoj gvidataj de Arminio (germane Herrmann der Cherusker, latine Arminius), kontraŭ tri romiaj legioj, gvidataj de Varus.
La monumento estis konstruata de 1838 ĝis 1875. Ĝi situas sur la monto Teutberg (alteco: 386 m) kaj estas entute 53,46 m alta.
Dactylopius coccus
Dactylopius coccus aŭ koĉo (sin. Coccus cacti el fam. Dactylopiidae), estas insekto parazitanta sur kaktoj (precipe opuntioj), kiu sekrecias vakson kaj enhavas ruĝan substancon, fonton de koĉenilo.
Koĉoj estas indiĝenaj el Meksiko sed importita al Honduraso, Kanariaj Insuloj kaj Alĝerio.
Grand Ole Opry
La Grand Ole Opry (esperante: Granda Malnova Opero), aŭ ofte simple la "Opry", estas la nomo de ĉiusemajne usona kontrea radiofonia programo de la radiostacio WSM. La Opry estas samtempe aŭdebla de Nashville en Tenesio. Eble la programo helpis al la urbo Nashville gajni la kromnomon “Muzikurbo en Usono”. La Opry estas la plej malnova senhalta radiofonia programo en Usono.
"Grand Ole Opry" povas ankaŭ signifi koncertejon, de kie la programo originas, la Ryman Auditorium.
San Nicola dell'Alto
San Nicola dell'Alto estas komunumo de Italio.
Iliraj deciduaj arbaroj
Priskribo
La iliraj deciduaj arbaroj etendiĝas laŭlonge de la orienta marbordo de Ionia kaj Adriatika Maroj (inkluzive de la insuloj) kaj okupas 40 600 kvadratajn kilometrojn en norda Grekujo, Albanujo, Montenegro, Bosnujo kaj Hercegovino, Kroatujo, Slovenujo kaj norda Italujo apud Triesto. La ekoregiono estas ĉirkaŭita de la egeaj kaj okcident-turkaj sklerofilaj kaj miksaj arbaroj (en Grekujo), la pind-montaraj miksaj arbaroj (en Grekujo kaj Albanujo), la dinaraj miksaj arbaroj (en Albanujo, Montenegro, Bosnujo kaj Hercegovino, Kroatujo, Slovenujo kaj Italujo) kaj la padobasenaj miksaj arbaroj (en Italujo).
La klimato de la ekoregiono estas plejofte, laŭ la Klimata klasifiko de Köppen, de mediteranea tipo kun varmegaj someroj (Csa) ĝis humida subtropika kun humidaj vintroj (Cfa).
Flaŭro
Kaŭze de la larĝa altituda amplitudo de tiu ekoregiono, la plej altaj altitudoj (super 1 000 m) estas kovritaj de koniferaroj, kaj je pli malaltaj altitudoj superregas la foliarbaroj kaj la makisoj. La konifera zono estas dominata de ordinara piceo, blanka abio kaj nigra pino kun ĉemiksaĵo de eŭropa fago. La superregantaj specioj de la pli malaltaj zonoj inkludas diversajn deciduajn kverkojn : hungaran kverkon (Quercus frainetto), lanugan kverkon (Quercus pubescens) kaj muskan kverkon (Quercus cerris). Krome troviĝas orienta karpeno (Carpinus orientalis) kaj orno (Fraxinus ornus) kun perukarbedo (Cotinus coggygria), kristodorno (Paliurus spina-christi) kaj Judas-arbo (Cercis siliquastrum). Ĉiamverdaj arboj kaj makisaj arbedoj estiĝas duon-dominantaj apud la marbordo : anzino (Quercus ilex), halepa pino ) (Pinus halepensis), terebintarbo (Pistacia terebinthus), lentisko (Pistacia lentiscus), pika junipero (Juniperus oxycedrus), grandfrukta junipero (Juniperus macrocarpa), okcidenta arbuto (Arbutus unedo), orienta arbuto (Arbutus andrachne) kaj oleandro (Nerium oleander).
Fitogeografie, la ekoregiono estas parto kaj de la Orient-mediteranea provinco de la Mediteranea Regiono kaj de la Adriatika provinco ene de la Holarkta Regno (laŭ la tipologio de Armen Takhtajan).
Marborda provinco de Kenjo
La marborda provinco (svahile Mkoa wa Pwani, angle Coast Province) estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 84 113 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2007 ĝi havi 3 035 000 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 33 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estis la urbo Mombaso. La provinco plu dividiĝis je sep distriktoj.
Kiel la nomo indikas, la areo de la eksa provinco situis ĉe la marbordo de la Hinda Oceano, en la sudoriento de la lando. La loĝantoj apartenas al la miĝikendaoj, la svahiloj kaj al multaj pliaj etnoj.
György Völgyi
György Völgyi [djordj voldji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Völgyi György estis hungara aktoro, teatrestro.
NGC 779
NGC 779 (aliaj indikoj — PGC 7544, MCG -1-6-16, IRAS01571-0612) estas galaksio en konstelacio Baleno.
György Völgyi
György Völgyi baptiĝis la en Dunaföldvár, li mortis la  en Budapeŝto.
NGC 779
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
György Völgyi
Biografio
György Völgyi komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de József Hetényi en 1847, sed dum la hungara revolucio de 1848 li estis varbisto pri soldatoj. Liaj sekvaj pli gravaj teatrestroj estis Mihály Szőllősy (1852–1854), Károly Szuper (1856–1857), György Molnár (1858–1859), Endre Latabár (1811 - 1873), Gusztáv Hubay, Imre Kőmíves. Inter 1869 kaj 1891 li estis teatrestro en provincaj urboj de Hungarlando, pli poste li konfidis la teatran gvidon al sia filo. Li edziĝis dufoje pro vidviĝo.
Frigyes Hidas
Frigyes HIDAS [fridjeŝ hidaŝ], hungare Hidas Frigyes, Esperante Frederiko Hidas estis hungara komponisto.
Frigyes Hidas naskiĝis la 25-an de majo 1928 en Budapeŝto. Li mortis la 7-an de marto 2007.
Biografio
Frigyes Hidas frekventis muzikan ĉeflernejon en Budapeŝto inter 1946–1951, poste li havis gravajn muzikajn postenojn en diversaj teatroj en Budapeŝto. En 1966 li edziĝis neniam havanta idojn. Li ricevis diversajn premiojn inter 1958-1993.
17001 Braydennoh
17001 Braydennoh estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la 1:2 kun Marso kaj 3:1 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Brayden Noh, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Auburn High School de Auburn (Alabamo Usono).
Laterotranĉita 24-ĉelo
En geometrio, la laterotranĉita 24-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo.
Konstruado
Kiam la laterotranĉo estas aplikita al 24-ĉelo, ĉiu el la 24 okedroj iĝas malgrandan rombokub-okedron.
Aldone tamen, pro tio ke ĉiuj okedraj lateroj estis antaŭe komunigitaj de tri okedroj, la ĉiu fortranĉita latero formas tri novajn paralelajn laterojn, inter kiuj estas nova triangula prismo. Do aperas 96 triangulaj prismoj, ĉar la 24-ĉelo havas 96 laterojn.
Plu, pro tio ke ĉiu vertico estis antaŭe komunigita de 12 edroj, el ĉiu el la malnovaj verticoj aperas 12 novaj verticoj, kaj la malnova vertico mem malaperas. Entute aperas 24*12=288 novaj verticoj. Ĉiu grupo el 12 novaj verticoj formas kubokedron.
Strukturo
La 24 malgrandaj rombokub-okedroj estas kunigitaj unu la alia tra iliaj seslateraj edroj. La triangulaj edroj de la triangulaj prismoj estas kunigitaj al la triangulaj edroj de la kubokedroj.
Skita plato
La Skita plato (ankaŭ nomata Sarmata kratono) estas parto de la Orienteŭropa kratono. Ĝi okupas Dobroĝon, la nord-okcidentan parton de la Nigra maro, la Stepan Krimeon, plejparton de la Azova maro kaj Antaŭkaŭkazon. Norde ĝi limas laŭ la regiona orlo al la Orienteŭropa kratono. Sude ĝi tra la Tereko-Kaspia kaj Indolo-Kubana randaj fleksejoj kaj laŭ la regiona orlo en la centra parto de la norda deklivo de Kaŭkazo limas al la Alpa orogenezo de la Granda Kaŭkazo, la mezozoja orogenezo de la Montara Krimeo kaj la suboceana Nigromara enpremiĝejo впадина.
Strukturo
La plato konsistas el tri partoj.
Fundamento
La plata fundamento estas heterogena.
En la suda parto de Antaŭkaŭkazo troveblas montarmasivo, kiu formiĝis en bajkala (malfrukambria) konsolidiĝo, transformita en paleozoiko. Ĝin karakterizas la evoluintaj gnejsoj kaj kristalaj skistoj de rifeano kaj ediakaro, kaj la paleozoikaj granitoidoj. Pli norde troviĝas evoluintaj variskanajen (la fino de devonio — komenco de permio) orogenezoj. Sur la antaŭmezozoikan surfacon eliras la mezaj kaj malfruaj paleozoikaj skistoj malsamdevenaj, efuzivaj rokaĵoj kaj malmultaj intruzioj (ili konsistas el granitoidoj). La plej malfrua (permia) orogenezo troviĝas en la norda parto, ligita al la Karpinskij-kresto (en la orienta parto de Donbaso), kie troviĝas evoluintaj grejso-skistaj rokaĵoj de la meza kaj malfrua karbonio, kaj eble en la fruaj tavoloj de permio. Ĉiuj rokaĵoj estas intense dislokitaj.
Transira komplekso
La malfrupermia (?) — triasa transira komplekso situas inter la orogeneza fundamento kaj la plata kapoto, kaj ne ĉie prezentiĝas.
En Orienta Antaŭkaŭkazo de malsupre al supre troviĝas jenaj tavolaroj свита :
En sekco de la transira komplekso estas trovitaj kelkaj malkongruoj несогласие, el kiuj la ĉefa estas la antaŭnogaja. La plej disvastiĝinta tipo de dislokaĵoj дислокация estas la ŝtonega глыбовый. La maksimuma dikeco de la komplekso atingas 1,5-2 mil metrojn en la Oriento-Maniĉa fleksejo прогиб, kiu en la transira komplekso estas la unuflanka grabeno, norde limigita de faŭlto.
En Okcidenta Antaŭkaŭkazo ĉe la fundo de la sekco kuŝas grizkoloraj grejsoj, argilitoj kaj kalkoŝtonoj de la meza kaj malfrua triaso. La sedimentaĵoj estas intense dislokitaj kaj interpremitaj.
Plata kapoto
La ĉefaj strukturaj elementoj de la plata kapoto ene de Antaŭkaŭkazo estas:
En la norda parto de la plato en la sublatituda direkto etendiĝas la Maniĉa fleksejosistemo kaj pli norde troviĝas la granda linea levaĵo Karpinskij-kresto. Tiuj ĉi elementoj estas konsiderataj strukturoj de la unua klaso. Ili havas multajn murojn, fleksejojn, elstaraĵojn, antiklinalajn zonojn.
La plata kapoto estas dika de kelkcent metroj (la Karpinskij-kresto kaj Stavropola volbo) ĝis 5000 metroj kaj eĉ pli (la Oriento-Kubana kaj Ĉernoleska enpremiĝejoj). La plej profundaj estas alpaj randaj fleksejoj, kie la planko de la ĵurasiaj sedimentaĵoj estas mallevita je 8000 metroj kaj pli. La strukturoj plejparte etendiĝas sublatitude. Estas trovitaj ankaŭ kelkaj sublongitudaj elementoj: la Salska muro, Nord-Stavropola muro kaj aliaj.
Nothbach
La Nothbach  estas 14 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo  en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton sude de Mertloch. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 82,956 km². La rojo alflosas la Mozelon en Lehmen.
Hyde Park (Londono)
La Hyde Park (Hajd-parko) estas la plej granda t.n. reĝa parko de Londono (publika areo), kiu ampleksas 250 hektarojn kun la najbara Kensington Gardens. Sur ties areo troviĝas longeta lageto (Serpentine), kies parto en Kensington Gardens nomiĝas The Long Water.
Konvencio pri la Kontinentbreto
La Konvencio pri la Kontinentbreto estis internacia traktato kreita por kodigi la regulojn de internacia juro rilate al kontinentbretoj. La traktato, post validigo la 10-an de junio 1964, establis la rajtojn de suverena ŝtato pri la kontinentbreto ĉirkaŭante ĝin, se tie estu ajna. La traktato estis unu el tri pri kiu oni ekkonsentis ĉe la unua Konvencio de Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro (angla mallongigo : UNCLOS I). Ĝi poste estis anstataŭita de nova interkonsento atingita en 1982 ĉe UNCLOS III.
Hyde Park (Londono)
En la nordokcidenta angulo de la Hajd-parko proksime al la Marble Arch („marmora arko”) troviĝas la fama „Speakers' Corner” (Oratora Angulo), kie iu ajn rajtas paroli senlime sur malaltaj podioj (kondiĉe, ke li/ŝi ne mallaŭdas la britan reĝan familion).
Konvencio pri la Kontinentbreto
La traktato traktis sep temojn: la reĝimon regantan la akvojn kaj aerspacon super la kontinentbreto; metado aŭ konservado de submaraj kabloj aŭ duktoj; la reĝimon regantan navigadon, fiŝkaptadon, sciencan esploron kaj la rajtojn de la marborda ŝtato en tiuj areoj; limigadon; tuneladon .
Hyde Park (Londono)
The Crystal Palace (Kristala Palaco aŭ Vitra Palaco) estis konstruaĵo el gisfero kaj vitro konstruita en Hyde Park, cele al la Granda Ekspozicio de 1851.
Konvencio pri la Kontinentbreto
Historia fono
La Konvencio pri la Kontinentbreto anstataŭigis la pli fruan praktikon de ŝtatoj havantaj suverenecon je nur tre mallarĝa strio de la maro ĉirkaŭanta ilin, kun io ajn trans tiu strio  konsiderite kiel Internaciajn Akvojn. Tiu politiko estis utiligita ĝis la prezidento de Usono, Harry S. Truman, proklamis ke la resursoj sur la kontinentbreto apudaj al Usono apartenis al tiu ĉi per Proklamo de la 28-a de septembro, 1945. Multaj aliaj nacioj rapide adaptis similajn politikojn, plejofte deklarantaj ke sia parto de la maro etendis aŭ 12 aŭ 200 marmejloj de sia marbordo.
Hyde Park (Londono)
En julio 1982 la parko estis en la tutmondaj novaĵoj kiam tie kaj en la same reĝa parko Regent's Park detonaciis bomboj fare de la terorisma grupiĝo "provizora irlanda respublika armeo".
Konvencio pri la Kontinentbreto
Rajtoj de ŝtatoj
Artikolo 1 el la konvencio difinis la terminon "breto" pli ekspluatade ol geologie. Ĝi difinis breton kiel "(a) la marfundon kaj subteron de la submaraj areoj najbaraj al la marbordo sed ekstere de la areo de la teritoria maro, al profundo de 200 metroj aŭ, trans tiu limo, al kie la profundo de la kovrantaj akvoj permesas la ekspluatadon de la krudmaterialoj de la menciitaj areoj" aŭ kiel "(b) la marfundon kaj subteron de similaj submaraj areoj najbaraj al la marbordoj de insuloj" .
Krom skizado de kio estas laŭleĝa en kontinentbretoj, ĝi ankaŭ diktis kion ne povus esti farita ene de Artikolo 5.
UNCLOS II kaj III
En 1960, la Unuiĝintaj Nacioj aranĝis alian konferencon koncerne la juro de la maro, UNCLOS II, sed neniuj interkonsentoj estis atingitaj. Tamen, alia konferenco estis alvokita en 1973 por trakti la temojn. UNCLOS III, kiu daŭris ĝis 1982 pro postulata interkonsento, adaptis kaj redifinis multajn principojn fiksitajn en la unua UNCLOS. La nova difino de la kontinentbreto en la nova Konvencio igis ke la Konvencio pri la Kontinentbreto de 1958 estiĝis malnoviĝinta. La ĉefkialo de tiu estis teknologiaj akceloj.
Elzbach
La Elzbachaŭ Elz estas 58,9 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton en la alta Ejfelo piede de la monto Hochkelberg apud Bereborn. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 220,7 km². Ĝi afluas en Moselkern la Mozelon.
György Fehér (bestokuracisto)
György Fehér [djordj fehEr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fehér György estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
György Fehér naskiĝis la en Keszthely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Fehér maturiĝis en premonstrata gimnazio en sia naskiĝurbo en 1947, poste li studis en Agrikultura Universitato (en ties fakultato en Keszthely), sed li akiris agronomian diplomon en kampuso Gödöllő en 1951. Li jam estis vicasistanto en la universitato ekde 1948, inter 1952-1955 li ricevis stipendion. Li estis lektoro en Veterinara Universitato de Budapeŝto inter 1956–1965, dum li akiris bestokuracistan diplomon en 1960 kaj pli frue en 1955 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis docento (1965–1970), poste profesoro kaj katedrestro (1970–1988). Li specialiĝis pri anatomio de bestoj. Li ricevis premiojn en 1973, 1985 kaj 1986. Li edziĝis en 1955, lia edzino naskis filinon.
Sorok pervyj
Sorok pervyj (Сорок первый) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Jakov Protazanov.
La filmo estas lokita dum la Rusia enlanda milito. Tra la blankaj sabloj de Centra Azio iras la taĉmento de la Ruĝa Armeo, gvidata de la komisaro Jevsjukov. Ili mortas pro soifo kaj estas persekutitaj fare de la Blankuloj. Surbaze de la batalkonto, la plej bona pafisto de la taĉmento de Maryutka mortigis kvardek Blankulojn. En la lasta batalo por kapti la ruldomon, blankula leŭtenanto aristokrato Govoruĥa-Otrok, kiu estis sendita en diplomatian mision de Aleksandr Kolĉak ĝis Anton Denikin, estas kaptita.
Murray Bookchin
Mortimore (Murray) BOOKCHIN (naskiĝis la en Bronkso, mortis la  en Burlington) estis usona historiisto, universitata profesoro, priserĉisto, ideologo, aktivulo de ekologiismo, fondisto de socia ekologio kaj unu de la pioniroj de la ekologiisma movado.
Bookchin estas aŭtoro de ampleksa kolekto de libroj pri historio, politiko, filozofio, urboplanado kaj ekologio. Ideologie Bookchin evoluis el tradicia marksismo al liberecisma socialismo, laŭ la tradicio anarkiisma de Kropotkin.
Biografio
Murray Bookchin naskiĝis en Novjorko en 1921, de enmigrintoj rusaj gepatroj kiuj estis partoprenintaj en la revolucia movado de Rusio dum la epoko de la caroj. Tuj, en la 1930-aj jaroj eniris en la junulara komunisma movado, sed je la fino de tiu jardeko seniluziiĝis el ĝi pro ties aŭtoritata karaktero. Dum la jaroj de la Hispana Intercivitana Milito engaĝiĝis en la novjorka movado helpe Hispanion (Support Spain); tiam li estis tro juna por partopreni rekte, kvankam kelkaj el ties pli aĝaj amikoj mortis en la fronto de Madrido. Li restis ĉiukaze ĉe la flanko de la komunistoj ĝis la traktato inter Stalino kaj Hitlero en 1939, kiam li estis forpelita pro trockiisma devojiĝo.
Bookchin aliĝis al la laborista movado kaj partoprenis aktive en la organizado de sindikatoj norde de la ŝtado de Nov-Ĵerzejo kiam li laboris en fandofabriko, por la Unuiĝo de Industriaj Organizaĵoj. Kunlabore aktive kun la usona trockiisma movado, dum la 1940-aj jaroj li laboris en la industrio de aŭtofabrikado, aktivule dum dek jaroj en la United Auto Workers (AUW), organiza tute liberecana antaŭ ke Walter Reuther iĝus ties prezidanto. Post partopreni en la granda striko de la General Motors en 1948, ekdemandiĝis pri ĉiujn siajn konceptojn tradiciajn pri la hegemonia rolo de la industria laborista klaso, kaj verkis amplekse en postaj jaroj pri la temo.
Dum tiu epoko iĝis liberecisma socialisto, kunlabore kun germanaj enmigrintoj en Novjorko kiuj estis abandoninte la komunismon kaj devojiĝis al anarkiismo (Internationalen Kommunisten Deutschlands). Multaj el ties unuaj artikoloj de la unuaj jaroj publikiĝis en Dinge der Zeit, kaj angle Comtemporary Issues. Lia unua libro: The Problem of Chemicals in Food (La problemoj de Kemio en Nutrado), publikiĝis en Germanio. Li estis el la unuaj politikistaj aktivuloj kiuj verkis pri ekologio, tiom en Usono kiom en Germanio. Liaj verkoj kontribuis al la reformado de la germana leĝaro pri farmakologio kaj nutrado.
En la 1960-aj jaroj engaĝiĝis en la movado de Kontraŭkulturo kaj de Nova Maldekstro. Lia unua usona libro: Our Synthetic Enviroment publikiĝis en 1962. Poste li verkis Crisis in our Cities (1965). Kolekto titolita Anarkiismo post malabundo (1971) enhavis eseojn tiom plinovigaj kiom Ecologist and Revolutionary thought (1964) aŭ Towards a Liberatory Technology (1965) kiuj antaŭdiris la gravon de la ekologia temo kaj de la alternativaj energioj por ĉiu ajn progresisma movado. Je la fino de la 1960-aj jaroj, kaj en Usono kaj en Britio cirkulis almenaŭ 100.000 copias de lia kritiko al la tradicia marksismo: Listen, Marxist! (1969) (Aŭskultu, marksisto!), ege influita de la movado de la usona Nova Maldekstro.
En la lastaj jaroj de la jardeko profesoris en la Alternativa Universitato de Novjorko. En 1974 partoprenis en la fondo de la Instituto por Socia Ekologio de Vermont, kaj ekestris ĝin, akirante internacian agnsokon pro laij kursoj pri ekofilozofio, socia teorio, kaj alternativaj teknologioj. Li ankaŭ ekprofesoris en la Rampo College de Nov-Ĵerzejo, kiel profesoro de socia teorio, posteno de kio retiriĝis en 1983 kiel emerito.
Unu el liaj plej ĵusaj proponoj estis kion li nomigis liberecana municipismo, baze sur la rekupero de la popularaj asembleoj kaj la rekta demokratio je muncipa nivelo, de najbareco kaj de kvartalo. Por eviti ke tio atingu provinciismon en urboj li proponis civitanan konfederismon, postulante ankaŭ municipan ekonomion, kontraŭe al kapitalisma sistemo kaj al la marksisma ŝtata ekonomio.
La 30-an de julio de 2006 Murray Bookchin mortis hejme, pro koratako. Li estis 85-jaraĝa.
Socia ekologio
La integro de la tradicioj de malcentrigo, ne hierarkiaj kaj popularaj kun la ekologio, ekde la filozofia liberecana vidpunkto kiun realigas Bookchin en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, eble tro plinoviga tiam, penetris poste en la nuntempa konscienco, parte ankaŭ pro la verkoj de Fritz Schumacher kaj multaj ekofeministoj kiu rekolektis la esencojn de la ideoj pedagogiaj kaj sociaj de la verkaro kaj priserĉado de Bookchin.
Verkaro
Bookchin verkis diversajn librojn, inter kiuj troviĝas la jenaj:
Eksteraj ligiloj
Lingve :
Robert Byron
Robert Byron (1905-1941) estis brita vojaĝverkisto. Lia plej konata libro estas The Road to Oxiana (La vojo al Oksjano). Li ankaŭ estis artkritikulo kaj historiisto.Robert Byron naskiĝis en 1905 kaj studis en Eton College kaj Merton College, en Oksfordo. Li mortis en 1941, dum la dua mondmilito kiam la ŝipo per kiu li vojaĝis al Egiptio estis torpedita fronte al kabo Wrath (Skotlando).
Lia libro The Road to Oxiana estas konsiderata de multnombraj vojaĝverkistoj kiel granda vojaĝverko. Temas pri rakonto de dek monata vojaĝo de Byron en Persio kaj Afganio en 1933-1934. Li antaŭe vojaĝis en multaj diversaj lokoj kiel Athos, Hindio, Sovetunio, Tibeto.
Jistec
Antaŭ konstruo de Valbaraĵo Orlík ĉi tie estadis sur la maldekstra flanko vejro kun muelejo. Tiu estas nun inundigita, ĉar disfluo de la valbaraĵo Orlík tuŝas ĝis ien al katastroj Vojníkov, Čížová (Borečnice).
Sur la maldekstra bordo kondukas antaŭe ofte vizitata vojo Sedláčkova stezka, komunikanta Písek kaj Zvíkov.
Jistec situas en katastra teritorio Vráž u Písku kun areo 7,38 km².
Historio
La unua skribbmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1770.
Buchrain
Buchrain signifas en la germana lingvo fagoarbaro. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Kazuo Echigo
Kazuo Echigo (japane 越後 和男, n. 28-an de decembro 1965) estas japana futbalisto. Li de 1986 ĝis 1987 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
10792 Ekvadoro
10792 Ekvadoro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sudamerika lando Ekvadoro (Ecuador), kiu enhavas grandegan variecon da terenoj en la marborda ebenaĵo, la montaro Andoj kaj la Amazona pluvarbaro. Cotopaxi en la samnoma provinco estas la plej alta aktiva vulkano en la mondo. De Ekvadoro dependas la insuloj Galapagoj, kies unika faŭno ravis Charles Darwin.
22429 Jurašek
22429 Jurašek estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la slovakaj astronomoj Adrián Galád kaj Alexander Pravda elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Pavel "Balvan" Jurašek (1955–2008), profesia meteologo kaj, de 2006, direktoro de la Hidrometeorologa Instituto de Košice. Interesita pri la observo de meteoroj, li estis ano de la Slovaka Unio de la Amatoraj Astronomoj kaj de la Slovaka Astronomia Societo.
Devuŝka s daljokoj reki
Devuŝka s daljokoj reki (Девушка с далекой реки) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Ĉervjakov.
Dunavecse
Situo
Dunavecse situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo, kontraŭe estas Dunaújváros kune kun nova ponto, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Sombor, laŭ fervojo Kunszentmiklós-Dunapataj.
Devuŝka s daljokoj reki
La knabino Ĉiĵok estis kreskigita de sia avo. Li instruis ŝin legi kaj skribi kaj labori per la telegrafo. La avo mortis, la knabino restis sola. La telegrafo ĉiutage dum ses jaroj rakontis al ŝi novaĵojn el la granda mondo. Ŝi lernas pri bonegaj aferoj en la lando. Iun tagon, sur la muro de la enirdometo aperis infana desegnaĵo prezentanta "Lenin", kaj Lenin fariĝis la imaga interparolanto de la knabino.
Dunavecse
Historio
La iama Vecse estis menciita unuafoje en 1332. En 1610 kalvinana sinodo okazis en la kirko. Dum dominado de turkoj la komunumo ne senhomiĝis. En 1761 Vecse ricevis rajton aranĝi tutlandan foiron, en 1832 semajnajn foirojn. En 1838 kaj 1876 inundoj, en 1848 incendio okazis.