cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bajkalo
Ĝenerale
Ĉesurfacaj akvotavoloj en Bajkalo temperaturas je 8 ĝis 9 gradoj laŭ Celsio somere kaj en apartaj golfoj ĝis 20°С. Pli profundaj tavoloj ne tiel varmas – ĉ. 4°С. La akvo en la lago estas tiom diafana, ke unuopaj ŝtonoj kaj aliaj objektoj estas videblaj je 40-metra profundo.
Science pri Bajkalo
Ekzistas scienco studanta lagojn; ĝi nomiĝas limnologio. En Irkutska akademia urbeto estas Bajkala limnologia instituto Лимнологический институт Сибирского отделения Российской академии наук, kiu esploras la lagon Bajkalo. Al eminentaj esploristoj de Bajkalo apartenas: Benedykt Dybowski kaj Aleksander Czekanowski.
Toponimio
Pratempe la diversaj popoloj, loĝantaj sur kaj apud la bordoj de Bajkalo, nomis la lagon per diversaj nomoj. Deveno de la nomo ne estas difinitive pruvita, ja ekzistas pluraj versioj pri ĝia apero. Ĉi-sube jenas kelkaj:
Situanta en la iama norda teritorio de la konfederacio de Ŝiungnuoj, Bajkalio estis scenejo de la Milito Han–Ŝiungnua, kie la armeoj de la Dinastio Han persekutis kaj venkis la fortojn de Ŝiungnuoj el la 2a jarcento a.K. al la 1a jarcento n.e. Ili registris ke la lago estis "granda maro" (hanhai) kaj desegnis tiun Nordan Maron (Běihǎi) el la duonmitaj Kvar Maroj. La Kurikanoj, nome Siberia tribo kiu loĝis en la areo en la sesa jarcento, donis nomon kiu trandukeblas al "multa akvo". Poste, ĝi iĝis nomita "natura lago" (Baygal nuur) fare de la Burjatoj kaj "riĉa lago" (Bay göl) fare de la Jakutoj.
Geologio
Bajkalo havas neniajn indicojn pri eventuala maljuniĝo, kiajn havas multaj lagoj en la mondo. Male, sciencaj esploroj inspiris geofizikistojn hipotezi, ke Bajkalo estas naskiĝanta oceano. Tion pli pruvas ankaŭ tio, ke ĝiaj bordoj disiras je ĉ. 2 centimetroj ĉiun jaron, similante al disirado de la kontinentoj Afriko kaj Sud-Ameriko.
En 1862 pro dekpoenta tertremo en la norda parto de la delto de la rivero Selenga subakviĝis terareo je 200 km2 kun 6 vilaĝoj (burjate ulus-oj), kie estis loĝintaj 1300 homoj. Tiel aperis la golfo Proval (kio signifas disfendaĵo).
La Bajkala Montaro estas deklivaro super la nordokcidenta bordo de la lago Bajkalo en suda Siberio, Rusio. La Bajkala Montaro estas la origino de la rivero Lena. Tiuj montoj ĉirkaŭ la lago Bajkalo estas tre dense arbaraj de grizaj alnoj, poploj, lanugaj betuloj, larikoj, abioj, pinoj, kaj piceoj. Ties plej alta pinto estas la Ĉerski Monto (2,572 m)
Flaŭro kaj faŭno
La lago Bajkalo estas riĉa en biodiverseco. Ĝi estas hejmo de pli ol 1,000 specioj de plantoj kaj 2,500 specioj de animaloj baze sur la nuna sciaro, sed la faktaj nombroj por ambaŭ grupoj estas supozeble multe pli altaj. Pli ol 80% el animaloj estas endemiaj. Laŭ informoj de Limnologia instituto, en Bajkalo loĝas 2630 specioj kaj subspecioj de plantoj kaj animaloj, du trionoj de kiuj renkonteblas nur en tiu ĉi akvejo, alivorte estas endemiuloj. Tia abundo de vivaĵoj eksplikeblas per alta proporcio de oksigeno en la tuta etendo de la bajkala akvo.
Tre interesa vivaĵo en Bajkalo estas vivonaska fiŝo golomjanka, kies korpo je 30% konsistas el graso. Aliaj fiŝoj en Bajkalo estas timalo, koregono, sturgo, lojto, salmotruto, ezoko k.a. Aliaj gravaj animaloj estas la zibelo kaj la nerpo (bajkala foko).
Laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso ( WWF ) kaj de la Nacia Geografia Societo, Bajkalo estas dolĉakva ekoregiono el la Eŭropa-siberia ekoprovinco de la Palearkto. Ĝi estas listigita en la Tutmondaj 200.
Specioj kiuj portas la nomon de la lago estas ekzemple la akvobirdo Bajkala kreko (Anas formosa) kaj la planto Bajkala skutelario (Scutellaria baicalensis). La regiono Transbajkalo per la alternativa nomo Daurio donis sian nomon al diversaj bestospecioj inkluzive de daura erinaco (Mesechinus dauuricus), kaj de la sekvantaj birdoj : bruna muŝkaptulo (Muscicapa dauurica), dauria korvo, dauria perdriko, kaj ruĝpuga hirundo (Hirundo dauurica). La komuna nomo de la fama daura lariko (Larix gmelinii) same kiel de tiu de la daura ramno (Rhamnus davurica) ankaŭ devenas de la sama fonto.
Biotopo
Malmultaj lagoj povas konkurenci kun la lago Bajkalo laŭ terminoj de biodiverseco. La Bajkalo estas rekonata pro la unika heleco de sia akvo. La establado de fabriko de procezado de lignopasto kaj celulozo en la suda pinto de la lago, origine planita en 1957, generis pacajn protestojn kiuj siavice okazigis ekologiisman priokupiĝon inter la kleraj personoj de Rusio, kvankam ne en la soveta burokrataro. Tiu fabriko ankoraŭ elverŝas forĵetaĵojn al la akvo de Bajkalo. La efiko de tiu poluo en Bajkalo kaj aliaj similaj alfluaĵoj estas studita ĉiujare de la Instituto Tahoe Baikal, nome programo de interŝanĝo inter scienculoj de Usono, Rusio kaj Mongolio kaj studentoj gradigitaj iniciatita en 1989.
Ipil
Ipil - Bayan ng Ipil - estas marhavena urbo (municipo) en Filipinoj, en la insulo Mindanao, en regiono Zamboanga Duoninsulo, kie estas ĉefurbo de la provinco Zamboango Sibugaja. Ipil administre konsistas el 28 distriktoj. La loknomo devenis de Ipil-arboj dense kreskantaj en tiu loko.
Bajkalo
Biotopo
Oni konis en Eŭropo malmulton pri la lago Bajkalo ĝis oni komencis la konstruadon de la Transsiberia fervojo. La spectakla itinero, kiu bordas parton de la lago, postulis 200 pontojn kaj 33 tunelojn. Samtempe, (1896–1902), multnombra ekspedicio hidrogeografia estrita de Fiodor Kiriloviĉ Driĵenko produktis la unuan atlason detalan de la profundaĵoj de Bajkalo.
Ipil
Geografio
Ipil situas laŭ la sudokcidenta marbordo de la insulo. Pli precize la haveno estas 4 kilometrojn sude de la urbocentro. Regiona ĉefurbo Pagadiano troviĝas 93, Zamboanga 112, Dumaguete 186, Iligan 189, Kotabato (urbo) 194, Cagayan de Oro 235, Cebuurbo 317, Dabao 342, ĉefurbo Manilo 777, Kezonurbo 786, Tuguegarao 1098 kilometrojn (aere).
Bajkalo
Biotopo
En julio de 2008 oni komencis la ekspedicion de du rusaj batiskafoj "Mir", nome Mir-1 kaj Mir-2, kaj la 29-an de julio ili sukcesis alveni ĝis la profundo de la lago la unuan fojon en la historio.
Ipil
Historio
Ipil origine estis marĉa areo. Tamen la loko estis laŭvoje ŝipe kaj piede inter Zamboanga kaj Pagadiano, tial oni establis haltejon kun nomo Sanito. En 1949 la loko akiris la titolon municipo kun la loknomo Ipil. Matene de la 3-a de aprilo 1995 Ipil estis atakita de ĉirkaŭ 200 armitaj ekstremistoj de en:Abu Sayyaf, kiuj pafis al loĝantoj, rabis bankojn, prenis 30 ostaĝojn kaj poste bruligis centron de la urbo.
Bajkalo
Ekonomio
La lago, kromnomita "la Perlo de Siberio", allogis investantojn el la turisma industrio kaj elenergiaj enspezoj subtenis ekonomian eksplodon. La komplekso de Viktor Grigorov nome Granda Bajkalo en Irkutsk estas unu el la investantoj, kiuj planis konstruis tri hotelojn, kreante 570 laborpostenojn. En 2007, la Rusia registaro deklaris la Bajkalan regionon speciala ekonomia zono. Populara turismejo en Listvjanka estas hejmo de sep-stela Hotelo Majak. Ĉe la norda parto de la lago, Baikalplan (germana NRO) konstruis kun Rusoj en 2009 la Froliĥan Aventuran Bordopadon, nome 100 km-longa long-distanca pado kiel ekzemplo por eltenebla disvolvigo de la regiono. Bajkalo estis ankaŭ deklarita Monda heredaĵo de Unesko en 1996. Rosatom planas konstrui laboratorion ĉe Bajkalo, kun internacia urania fabriko kaj por investi 2.5 mil milionoj da usonaj dolaroj en la regiono kaj por krei 2,000 laborpostenojn en la urbo Angarsk.
Ipil
Religio
En Ipil loĝas plejparte katolikoj. Ekzistas ankaŭ diversaj kristanaj konfesioj, fine muslimoj.
Bajkalo
Ekonomio
La lago Bajkalo estas populara celo inter turistoj el la tuta mondo. Laŭ la Rusia Federacia Ŝtata Statistika Servo, en 2013, 79,179 eksterlandaj turistoj vizitis Irkutsk kaj la lagon Bajkalo; en 2014 - 146,937 vizitantoj. La plej popularaj lokoj por gastiĝi ĉe la lago estas Listvjanka, la insulo Olĥon, la kabo Kotelnikovskij, Bajkalskij Priboj, la turismejo Ĥakusi kaj la vilaĝo Turka. La populareco de la lago Bajkalo estas kreskanta el jaro al jaro, sed ne estas disvolvigita infrastrukturo en la areo. Laŭ la kvalito de la servaro kaj la komforto el la vidpunkto de vizitantoj, la lago Bajkalo ankoraŭ devas fari longan vojon al progreso.
Ipil
Trafiko
En Ipil trairas la laŭmarborda vojo inter Zamboanga-Pagadiano, kiun krucas same signifa vojo inter la norda kaj suda marbordoj. La urbo havas enlandan flughavenon kaj maran havenon.
Hohe Börde
Hohe Börde estas komunumo en Germanio, kiu ekestis la 1-an de januaro 2010 el la komunumoj de la antaŭa samnoma administra komunumaro Hohe Börde. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ipil
Klimato
La klimato de Ipil estas klasifikita kiel tropika klimato. Jare pluvas averaĝe po 1520 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter majo kaj novembro. La averaĝa temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Bajkalo
Ekonomio
La glacivojo al la insulo Olĥon estas la nura laŭleĝa glacivojo en la lago Bajkalo. Tiu vojo estas preparata de fakuloj ĉiun jaron kaj ĝi malfermiĝas kiam la glacikondiĉoj permesas tion. En 2015, la glacivojo al Olĥon estis malfermita el la 17a de Februaro al la 23a de Marto. La dikeco de la glacio en la vojo estas proks. 60 cm, maksimuma kapablo permesita – 10 tunoj; ĝi estas malfermita al la publiko el 9a horo matene al 6a vespere. La vojo tra la lago estas 12 km longa kaj ĝi iras el la vilaĝo Kurkut en la ĉeftero, al Irkutskaja Guba en la insulo Olĥon.
Turismo
Ekzistas diversaj manieroj atingi Bajkalon. Plej ofte oni preferas komenci sian vojaĝon al ĝi venante en unu el la grandaj proksimaj urboj: Irkutsk', Ulan-Ude' aŭ Severobajkalsk' kaj poste veturonte laŭ pli detale pripensita itinero.
Trajne veturante laŭ la Trasiberia fervojo inter Irkutsko kaj Ulan-Udeo, oni povas dum horoj admiri la vidojn al la lago, etendanta tuj trans la fenestro.
Je 70 kilometroj de Irkutsko, sur bajkala bordo apud la elfluo de Angara situas la vilaĝo Listvjanka, unu el la plej popularaj turismaj lokoj ĉe Bajkalo. Oni povas atingi la lokon per buso aŭ ŝipo dum iomete pli ol horo.
Klimato
La akv-amaso de Bajkalo influas la klimaton de apudaj teritorioj. Ĉi-tieaj vintroj estas pli mildaj, someroj estas malpli varmegaj. Printempoveno ĉe Bajkalo okazas je 10-15 tagoj pli malfrue ol ĉe pli malproksimaj lokoj, kaj aŭtunoj ofte estas tre longaj.
Bajkalo estas vizitinda ankaŭ pro granda kvanto de sunbrilaj horoj. Ekzemple, en la vilaĝo Bolŝoje Goloustnoje ĝi atingas 2524 horojn kaj estas la plej granda en Rusio. Da sensunaj tagoj estas ĉi tie nur 37, kaj 48 sur la insulo Olĥon.
Ĝenerala guberniestro
Ĝenerala guberniestro estas registarano kiu oficiale reprezentas la ŝtatestron.
Bajkalo
Klimato
Specialaj trajtoj de la vetero rezultas pro bajkalaj ventoj, kiaj tiu de Sarma kaj tiu de BArguzin.
Ĝenerala guberniestro
En la komunumaj reĝlandoj -- la anoj de la Komunumo de Nacioj, krom Britio, kies ŝtatestro estas la Britia monarko -- la Ĝenerala guberniestro (governor-general) reprezentas la monarkon kaj plenumas plurajn ŝtatestrajn funkciojn enloke de la monarko, kiu vivas en Britio.
Bajkalo
Vidindaĵoj
Ĉe Bajkalo kaj en lokoj ĉirkaŭ ĝi estas multe da vidindaĵoj kulturaj, naturaj, historiaj kaj arkeologiaj. Ĉi-sube enlistas nur kelkaj el ili.
Ĝenerala guberniestro
Antaŭe la Ĝenerala guberniestro estis nomita de la Britia reĝistaro, kaj estis eminenta brito. Nun la landa ĉefministro aŭ registaro nomas la guberniestron ĝeneralan, kaj la elekto estas konfirmita de la monarko.
Bajkalo
Ekologiaj aspektoj
Bajkalo havas eksterordinare puran akvon, kiun konstante purigas amaso da amfipodoj, manĝantaj algojn kaj bakteriojn. Tiu pureco kontribuas al la menciita unika vivularo. Inter ĝi estas la ununura nesalakva foko en la mondo.
Plano pri naftodukto preter Bajkalo
En 2006 rusia naftokompanio "Transneft" intencis konstrui naftodukton interalie sur la bordo de la lago (en kelkaj lokoj nur je 800 metroj de la akvosurfaco). La konstruado mem minacis al la ĉirkaŭa naturo (same kiel okazis dum aliaj grandegaj konstruadoj ne nur en Rusio), unika en tiu ĉi loko, sen paroli pri malpurigado de la lago dum la konstruado. La planoj enhavis la transmeton de multaj riveroj fluantaj al Bajkalo. Vivmediaj aktivuloj atentigis, ke eĉ eta paneo de tiu dukto povus kaŭzi ekologian katastrofon, kaj ke tia paneo ne malprobablas en regiono kun tertremoj de 8–11 gradoj laŭ Richter-skalo).
La projekto estis aprobata dum longa tempo, kaj Transneft sukcesis nuligi unuan ekologian ekspertizon kaj insisti je dua, kiu rezultis pli favora al la projekto. Kontraŭuloj riproĉis, ke por la dua ekspertizo oni simple forpelis la kritikemajn ekspertizistojn el la komisiono.
Je la okazis protesta mitingo en Irkutsk, kie kolektiĝis ĉirkaŭ 5.000 homoj malindiferentaj al la sorto de la unika lago. Ĉiuj lokaj politikistoj kaj partioj (eĉ politike neinterkonsentemaj) manifestis akre kontraŭ la danĝera projekto. Aktivuloj alvokis skribe protesti ĉe la rusa registaro kaj kritikis, ke la rusia gazetaro prisilentas la diskuton.
Bajkala Paperpasta Fabriko
La Bajkala Paperpasta Fabriko estis konstruita en 1966 ĉe la laga bordo. Ĝi paligas paperon per kloro kaj forigas siajn rubaĵojn en la lagon. Malgraŭ multaj protestoj ĝi plu funkcias.
Ĉar fermo de la fabriko forigus multajn laborlokojn, protestantoj nun koncentriĝas ne plu al fermo de la fabriko, sed al redukto de la poluado.
Jarinu
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Bragança Paulista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Bajkalo
Demografio
El sudo laŭ horloĝa direkto estas urboj kaj setlejoj Sludjanka, Irkutsk, Severobajkalsk, Ust-Barguzin, Selenginsk, kaj Bajkalsk.
Kurte kaj bele
Ĉi tie estas diversfontaj citaĵoj pri Bajkalo. Oni povas legi ankaŭ la legendon pri la filino de Bajkalo, nome belulino Angara.
Jun Shimizu
Jun Shimizu (清水 純, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Banditonce Kakogawa kaj Fukushima United FC.
Vollerwiek
Vollerwiek (dane: Follervig) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Ferentillo
Ferentillo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Umbrio kaj al la provinco Terni. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arrone, Leonessa (RI), Montefranco, Monteleone di Spoleto (PG), Polino, Scheggino (PG) kaj Spoleto (PG).
Gasonafta kuŝejo
Gasonafta kuŝejo estas kuŝejo, en kiu libera gaso okupas la tutan supron de la hidrokarbona kaptujo kaj senpere kontaktas nafton, dum la volumeno de la nafto estas malpli granda ol tiu de gasĉapo.
Ekspluatado
La ĉefa problemo dum la ekspluatado de la gasonaftaj kuŝejoj estas interago de la gasa kaj nafta partoj. Do oni klopodas limigi tiun interagon kaj pligrandigi rolon de la akvo en forpremo de la nafto.
Hèctor Alòs i Font
Kun Kiril Velkov li redaktis duvoluman krestomation kun perfektigaj legaĵoj, Ek al Leg' !, kaj la furoran vortareton Tabuaj Vortoj en Esperanto (ambaŭ 1991). En 1997 li publikigis kun Jordi Carbonell i Pinyol la esperanto-katalunan vortaron Diccionari essencial esperanto-català. En 2010 li publikigis kun Francesc Poblet i Feijoo la Historion de Esperanto en la Kataluna Landaro. En 2009 li publikigis novajn versiojn de la aŭtomataj tradukiloj per la maŝintraduka sistemo Apertium de la kataluna kaj la hispana lingvoj al Esperanto, kaj en 2010 kreis tradukilon de la franca al Esperanto. Li partoprenis ankaŭ en la kreado de aŭtomataj tradukiloj por kelkaj minoritataj lingvoj, kiel la sarda, la okcitana kaj la arpitana.
Li estas tradukisto kaj kritikisto,, multjara revizianto kaj korespondanto de la internacia magazino sendependa Monato.
Partoprenis en La arto labori kune, festlibro por Humphrey Tonkin, kaj En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.
Eksteraj ligiloj
Libroj de kaj pri Hèctor Alòs i Font en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
NGC 6572
NGC 6572 (alia indiko — PK 34+11.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vollmersbach
Vollmersbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rui Tokisaki
Rui Tokisaki (時崎 塁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fukushima United FC.
Jorge Sampaio
Jorge Fernando BRANCO DE SAMPAIO (naskiĝis en Lisbono kaj mortis  en Carnaxide) estis portugala politikisto, la 18-a Prezidento de la Respubliko inter 1996 kaj 2006.
Li estis junaĝe studenta gvidanto, kontraŭ la diktatoreco de Salazaro. Li fariĝis ano de la Socialista Partio en 1978.
Li estis plurfoje deputito, kaj post 1989 urbestro de Lisbono.
En 1996 li estis elektita Prezidento de la Respubliko, kaj li estis duafoje elektita la 14-an de januaro de 2001.
En 2004, post la nomumo de José Manuel Durão Barroso kiel prezidanto de la Eŭropa Komisiono, li petis la gvidanton de la Portugala Socialdemokrata Partio Pedro Santana Lopes ke li fariĝu ĉefministro, kio okazigis politikan krizon.
Post novaj elektoj, li nomumis la socialistan gvidanton José Sócrates nova ĉefministro, en februaro 2005.
Lin sukcedis en la Prezidenteco, en marto 2006, la konservativa Aníbal Cavaco Silva.
Foligno
Foligno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Umbrio kaj la provinco Peruĝo. La komunumo etendiĝas sur areo de 263 kvadrataj kilometroj, kaj komence de novembro 2015 havis loĝantojn.
José Sócrates
José Sócrates CARVALHO PINTO DE SOUSA (naskiĝis la en Vilar de Maçada) estas portugala politikisto, kaj estis ĉefministro de la respubliko de la 12-a de marto 2005 ĝis la 21-a de junio 2011.
NOTO: Kvankam lia paĉja familinomo estas PINTO DE SOUSA, li estas ĝenerale konata kiel José Sócrates
Li estas ano de la Portugala Socialista Partio de 1981 kaj deputito de 1987. En 1995 li estis membro de la registaro de António Guterres. En 2004 li fariĝis ĝenerala sekretario de la partio, kaj en 2005 li venkis en la parlamentaj balotadoj. Li estis ĉefministro ekde la 12-a de marto 2005.
Kazuto Ishido
Kazuto Ishido (石堂 和人, n. ) estas japana futbalisto.
José Sócrates
Li venkis denove en la balotoj de la 27-a de septembro de 2009, kvankam sen absoluta plimulto.
Kazuto Ishido
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro, Matsumoto Yamaga FC, FC Machida Zelvia kaj Fukushima United FC.
Blazero
Blazero estas vestoparto.
Plej ofte oni celas sporteman jakon el leĝera ŝtofo, kvankam la origina signifo estas (mararmeblua) jako kun oraj butonoj, inspirita je la 19-a jarcenta uniformojako de la Brita mararmeo (vidu bildon). La blazero plej ofte havas duoblan vicon da butonoj je la frontflanko, kvankam unuopa vico da butonoj nuntempe pli ofte uzatas.
(18405) 1993 FY12
(18405) 1993 FY12 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Frañol (lingvo)
La Frañol aŭ fragnol (vorto formata de la franca vorto français kaj la hispana vorto español) estas supozata mikslingvo, kiu miksas francajn kaj hispanajn vortojn aŭ frazojn. Ĝi aperis en la 1950-aj jaroj, ĉe la alveno de hispanaj kaj sudamerikaj enmigrantoj. Hodiaŭ, ĝi estas uzata de sudamerikanoj kiuj havas kiel denaska lingvo la hispanan lingvon. Ĉiukaze temas pri koruptado de ambaŭ lingvoj anstataŭ vera lingvo aŭ eĉ piĝino, ĉar kiam oni parolas pri Spanglish oni povas akcepti, ke temas pri socia fenomeno (pli ol pri lingva fenomeno) kiu koncernas milojn aŭ milionojn de parolantoj, male al aliaj inventitaj similaj fenomenoj kiaj japoñol aŭ tiu frañol, kiuj estas tute inventitaj senbazaj onidiraĵoj. Tiukaze oni povas konsideri, ke temas pri nur uzado de la hispana lingvo kun abundo de influo aŭ poluo devena el alia, same kiel ekzistas por parolantoj de ĉiu ajn lingvo. Ekzistas nek aparta uzado de tia lingvo fare de apartaj komunumoj nek eblo ke ĝi iam iĝos vera lingvo, kun aparta gramatiko, fonetiko, parolanta komunumo ktp.
Franpañol kaj hispanés estas sinonimoj de Frañol.
Anhée
Anhée (france: [anHE:]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Stacio Ōsumi
Stacio Ōsumi (japane: 大住駅 [Ōsumi-eki], angle: Ōsumi Station) estas fervoja stacio en Kjotanabe, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.
Anhée
Ekde 1977 la municipoj Annevoie-Rouillon, Bioul, Denée, Haut-le-Wastia, Sosoye, Warnant, Maredret kaj Salet apartenas al Anhée, la ĉefa municipo.
Vilmos Földessy
Vilmos Földessy [vilmoŝ foldeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Földessy Vilmos estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Frisch (friŝ), lia prenita nomvarianto estis Földesi.
Vilmos Frisch naskiĝis la en Arad (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Földessy lernis en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra Akademio. Interrompe la lernadon li estis maristo en Atlantiko kaj Pacifiko. Li komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de Albert Kövessy en Újvidék, pli poste en aliaj lokoj de Hungarlando. Liaj pli gravaj teatrestroj estis ekzemple Ignác Krecsányi, Sándor Dobó, Sándor Csóka, Lajos Pesti Ihász kaj Sándor Monori. Li estis reĝisoro du jarojn en Berlino kaj Munkeno. Li finbatalis la unuan mondmiliton, kie li ricevis premiojn. Post la paco li fondis teatron en Újpest kaj estris ĝin 3 jarojn. Baldaŭ li estis aktoro province. Li edziĝis dufoje en 1904 kaj 1958.
Vollmershain
Vollmershain estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Oberes Sprottental, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Johann Paul Hebenstreit
Johann Paul HEBENSTREIT (naskiĝinta la en Neustadt an der Orla, mortinta la  en Erfurto) estis germana teologo.
Vivo
En Neustadt familio lia dum multaj generacioj floris kaj la patro estis rektoro. La unuan trejniĝon li ĝuis ĉe lernejo de sia naskiĝurbo, post ĉe la gimnazioj de Gera kaj Gotao. En Jena li studis filozofion kaj teologion kaj iĝis orda profesor pri moralo kaj politiko kun eco de konsistoria konsilisto. Pro ke li pretendis prelegi pri teologiaĵoj estante ano de la filozofia fakultato li ekkverelis kun teologoj; krome lia ne tro moralaj vivomanieroj atakitis de multaj. La teologoj nomis lin moke la oka mirindaĵo de Jena - t.e. malmorala profesoro pri moralo.
Tamen li akiris en 1697 ĉe la teologia fakultato de Altdorf doktoriĝon kaj iĝis en 1710 orda profesoro en Jena teologie. Post kiam li evidentiĝis malkapabla oni nomis lin en 1715 pastoro kaj inspektisto je Dornburg kie li finverkis sian ortodoksegan verko Systema theologicum (1707–17; en tri partoj). Post brulkonsumiĝo de sia biblioteko li retiriĝis de tie kaj vivis la lastajn vivojarojn kiel duka vajmara konsistoria kaj sinoda konsilisto en Erfurto.
Graveco
Liaj skribaĵoj pritraktas diversajn filozofiajn disciplinojn (philosophia prima, logica sacra, philosophia moralis, naturalis) kiuj ĉiuj eldonitis en Jena. Li ankaŭ verkis De praedestinatione kontraŭ la marburga S. Andreä kaj skizis variajn programojn pri multaj ekzegezoj, eklezihistoriaj, eklezijuraj, dogmatikaj kaj etikaj demanndoj. Noveldonitis lian veron Systhema theologicum en 1767 fare de la ortodoksa wolfiano Johann Ernst Schubert kun enhave pli malrigoraj aneksoj kiel kontinuigon de Baiers Compendium.
Sendependa muziko
Kutime estas konataj kiel sendependa muziko diversaj muzikaj ĝenroj, subkulturoj, tendencoj aŭ intervenoj, kun stilismaj atributoj memstaraj, pro diversaj kialoj:
Estas konsideritaj kiel sendependa muziko stiloj kiaj bluso, punko, regeo, grunĝo, sendependa roko, ŝuenrigardo, stratana punkto, pezkerna punko, grinckerno, mortmetalo kaj aliaj kiam ilia ekiĝo aŭ evoluo plenumis kelkajn el la punktoj de la ĉisupra difino. Tiusence oni povus diri ke preskaŭ la tuta muziko en esperanto povas esti konsiderita kiel sendependa muziko ĉar ĝi kreskis kaj evoluas marĝene de la komerca muziko kaj kun etaj diskonigiloj kaj muzikeldonejoj.
Zoltán Ráskai
RÁSKAI Zoltán (pro. ra:ŝkai) estis hungara inĝeniero pri astrogeodezio naskita en Nagyenyed la 25-an de julio 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de aprilo 1978.
Biografio
Zoltán Ráskai akiris diplomon de inĝeniero pri mekaniko en la teknikuniversitato de Budapeŝto en 1933. De 1934 ĝis 1952 li laboris en Győr ĉe la Inspektadejo pri Ŝtata Geodezio.
Eiao
Eiao estas insulo en la Pacifiko kiu apartenas al la Markizinsuloj, Franca Polinezio. Ĝi situas 3 kilometrojn de la neloĝata insulo Hatutu kaj 100 kilometrojn sudoriente de Nuku Hiva, la plej granda insulo de la arkipelago. La plej alta punkto de la insulo estas 576 metroj alta.
Nevaroj
La nevaroj (nepale: नेवार) estas la praloĝantoj de la Katmandua valo en Nepalo. Laŭ la nepala popolnombrado de 2001, la 1.245.232 nevaroj estas la sesa plej granda etno, konsistiganta 5,48 elcentojn de la loĝantaro. La ĉefa nevara lingvo, kiu nomiĝas aŭ nevārī (nepale: नेवारी "la nevara") aŭ Nepal Bhasa/nepāl bhāṣā (nepale: नेपाल भाषा "Katmanduvala lingvo"), estas tibetoburma lingvo, kiun 825.458 nevaroj parolas kiel gepatra lingvo.
Eiao
Eiao estis (laŭ okcidentula vidpunkto) malkovrita en 1791 de la usonano Joseph Ingraham. Fine de la 19-a jarcento la insulo mallongtempe estis uzata kiel leprula kolonio. Dum la 1970-aj jaroj la franca armeo faris diversajn nukleajn ekperimentojn sur la insulo.
De Eiao du endemiaj birdspecioj estas konataj. La Eiao-makulmonarko (Pomarea fluxa) ankoraŭ en 1929/30 estis vidata, sed hodiaŭ formortinta. La Eiao-kanbirdo (Acrocephalus mendanae aquilonis) estas ekstreme minacata aŭ jam ankaŭ formortinta.
Vălișoara (Săvădisla)
Vălișoara [vəliŝŭara] (hungare Járarákos) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 368 loĝantojn (rumanoj), en 1992 135. Ĝia unua skriba mencio estis en 1456. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Săvădisla.
Alternado (fruktkultivado)
Alternado estas la la alternado de la fruktrikolt en dujara ritmo ĉe fruktarboj, precipe ĉe la kulturpomo kaj kulturpiro, kaj ĉe olivarboj kaj slivoj. La kialo estas ofte la vetero dum certa tempo.
Tiu kaŭzas ĉe pomoj al „pom-jaroj“, kiuj alternas je jaroj kun malgranf´daj rikoltoj. Sen hortikulturista interveno la fruktkultivado faiĝus neprofitdona, ĉr en la pomjaroj omi rikoltus multajn, malgrandajn fruktojn. Pro la alta oferto la preaj malatiĝas kune kun la gajno. En la sekva jaro la ofertkvanto estas pli malgranda, ed la ikolto ankaŭ. tiam la unuopa fruktkultivisto ankaŭ ne gajnas sufiĉe.
Fiziologiaj Bazoj
La semoj kaj la krskantaj tigburĝonoj de multaj fruktantaj arboj kreas planthormonojn, kiuj reduktiĝas aŭ malhelpas la diferencigon de la florburĝonoj en la sekvanta jaro, se la arbo havas tre aŭ tro multajn florojn. Tiam la arbo formas malmultajn aŭ neniajn florojn dum la sekvanta jaro. Male en jaro, kiam la arbo havas malmultajn aŭ neniajn florojn, formiĝas granda kvanto da florburĝonoj pro la sekvanta jaro.
Krome la biomaso, kiun la arbo povas krei el ĝiaj asimilaĵoj estas limigita, en jaro kun multaj fruktoj tiuj fariĝas averaĝe pli malgrandj. Arbo povas en jaro kun malmultaj fruktoj investi pli da energio por krei novajn branĉojn kaj florburĝonojn kaj la unuopaj fruktoj fariĝas pli grandaj.
Apero
La apero de alternado dependas de la ekvilibron de la metabolo de ĉiu unuopa planto. Tamen pomjaroj aperas tra tutaj regionoj, ekzemplkiel sekvo de malfrua frosto, kiu detruas parton de la floraro. La dua jaro tiam fariĝas „pomjaro“ en la tuta regiono.
Per tio la kvanto de novaj branĉoj kaj burĝono restas malgranda kaj la tra jaro denove fariĝas jaro kun malgranda rikolto. Tiu alternado malgrandiĝas nur dum la tempo, krom ke la hortikulturisto intervenas.
Interveneblecoj
Ĉe kalkaj kultivaroj la diferencigado de la florburĝonoj jam por la sekvanta jaro jam finas nur kelkajn semajnojn post la florado. Tiam la hortikultivisto povas malgrandigi la burĝonojn per kemia aŭ mekanika malmultigo aŭ per ĝusta pritranĉo.
Se la la diferencigado de la florburĝonoj okazas je pli malfrua tempo kaj estas longe sub la influo de la hormonoj, kiuj malhelpas la formadon de florburĝonojn, tiam per frutempa malmultigo de la fruktoj eblas redukti la kvanton de la florburĝonoj por la sekvanta jaro
Alternado ĉe olivoj
La alternado trafas ĉe pomo kaj piro la tutan arbon. Ĉe olivoj nur la fruktportantaj ranĉoj estas koncernataj, dum la branĉoj, kiuj ne portas fruktojn, formas florojn en la sekvanta jaro. Tial olivkultivisto fortranĉas la branĉojn, kiuj portis fruktojn, tuj post la rikolto, por ke la aliaj fruktos en la sekvanta jaro.
NGC 6573
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bordighera
Bordighera estas urbeto de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Ampelio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Ospedaletti, Vallebona kaj Vallecrosia.
Esperanto
Tie Clarence Bicknell vivis kaj fondis la muzeon-bibliotekon de Bordighera iner 1886 kaj 1888. Li iĝis esperantisto en 1897, jardekon post la fondo de la muzeo, kaj interalie ĉeestis la unuan Universalan Kongreson en 1905 en Boulogne-sur-Mer, Francio. La lokan Esperanto-grupon de Bordighera li fondis en 1910.
Yoshihiro Masuko
Yoshihiro Masuko (益子 義浩, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Arte Takasaki, Fukushima United FC kaj Grulla Morioka.
Arta gimnastiko
Arta gimnastiko estas sporta fako de gimnastiko, en kiu atletoj plenumas mallongajn ekzercoj sur malsamaj aparatoj. La sporto estas regata de la Internacia Federacio de Gimnastiko (Fédération Internationale de Gymnastique, FIG), kiu priskribas la kodon de poentoj kaj reguligas ĉiujn aspektojn de internacia elita konkurenco. Ene de unuopaj landoj, gimnastiko estas reguligita de naciaj federacioj. Arta gimnastiko estas populara spektinda sporto ĉe multaj konkursoj, inkluzive de la Someraj Olimpikoj. Fakte temas pri la sola fako iam ajn prezentata ekde la unua eldono de la Olimpikoj, eĉ se nur en ĝia vira versio. Reale, arta gimnastiko dividiĝas en vira kaj virina, ne nur pri la specoj de ekzercoj, sed ankaŭ pri la diversaj trajtoj reliefigitaj: forto kaj kunordigo por viroj, elasteco kaj malpezeco por virinoj. Gi uzatas aparataron de la gimnastikejo.
Vollmersweiler
Vollmersweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Arta gimnastiko
Historio
Arta gimnastiko havas siajn radikojn en la atletikaj konkursoj de la Antikva epoko .En ĝia nuna formo, gimnastiko evoluis en Germanlingvio komence de la 19-a jarcento, kaj la termino "arta gimnastiko" estis enkondukita samtempe por distingi liberajn stilojn de tiuj uzataj de militistoj. La germana edukisto Friedrich Ludwig Jahn, kiu estis konata kiel la patro de gimnastiko, inventis plurajn aparatojn, inkluzive de la horizontala stango kaj paralelaj stangoj, kiuj estas uzataj ĝis nun. La unuaj gimnastikaj kluboj nomis sin Turnverein ("gimnastika klubo") kaj ekestis en la periodo de la okupiteco de Germanio fare de la napoleona armeo, ekde la jaro 1811 (la plej malnova nun daŭre ekzistanta "Turnverein" en la urbeto Friedland en Meklenburgo estas de 1814) - la gimnastikaj kluboj de la nacieca aktivulo aspektis deekstere sociemaj, sed interne agis kontraŭ la okupantoj. En 1862 en Prago aldoniĝis la slaveca, same nacieca gimnastika sokol-movado.
En 1881, la Internacia Federacio de Gimnastiko estis fondita, kaj ĝi restas la supera organo de internacia gimnastiko. Ĝi komence inkludis nur tri landojn kaj nomiĝis Eŭropa Gimnastika Federacio ĝis 1921, kiam la unuaj neeŭropaj landoj aliĝis al la federacio kaj ĝi estis reorganizita en sian nunan formon. Gimnastiko estis inkludita en la programo de la Somera Olimpiko de 1896, sed virinoj rajtis partopreni la Olimpikojn nur ekde 1928. La Mondaj ĉampionadoj, okazintaj ekde 1903, estis malfermitaj nur al viroj ĝis 1934. Ekde tiu tempo, du branĉoj de arta gimnastiko disvolviĝis: arta gimnastiko de virinoj kaj de viroj.
Male al viraj kaj virinaj branĉoj de multaj aliaj sportoj, la du branĉoj diferencas signife pri la aparatoj uzataj ĉe gravaj konkursoj kaj en teknikoj. Por virinoj estas kvar iloj: trabo, nesimetriaj stangoj, ĉevalo (boko) kaj tapiŝo por libera korpo kun muzika akompano; dum por viroj estas ses iloj: tapiŝo (libera korpo), ĉevalo, stango, simetriaj stangoj, ĉevalo kun ansoj kaj la ringoj.
Reguloj
La daŭro de la ekzercoj varias de ĉirkaŭ 30 sekundoj ĝis 90 sekundoj sur malsamaj aparatoj. La juĝistoj atribuas la notojn ne nur laŭ la malfacileco de la ekzercoj sed ankaŭ laŭ la stilo, ekde la komenco laŭ maniero aliri al la aparato ĝis la fino laŭ la alteriĝo kaj sen ekvilibroperdo kaj sen iu ajn hezito.
Devigaj ekzercoj estas planitaj en la eliminaj stadioj de konkursoj, kaj liberaj ekzercoj en la fina.
La konkursoj okazas per du manieroj: en teama konkuro kaj en individua konkuro. Ĉi-lasta estas subdividita en ĝenerala konkuro (notado per la sumo de poentoj obtenitaj sur ĉiuj aparatoj) kaj konkuro sur iu aparato.
Dai Okada
Dai Okada (岡田 大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Arte Takasaki kaj Fukushima United FC.
25940 Mikeschottland
25940 Mikeschottland estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Michael R. Schottland (1889–1962) industriestro, filantropo kaj fervora amatora astronomo, kiu fondis la Virginia Mirror Company, firmaon, kiu daŭre prosperas hodiaŭ. Li estis la unua posedanto kaj donanto de la astrofotilo, kiu poste igxis la teleskopo de LONEOS, instrumento uzita por malkovri multenombrajn asteroidojn.
Scivolemo (apartigilo)
Scivolemo povas havi kelkajn signifojn:
Arnaud Thiry
Arnaud THIRY [Arno Tiri] (naskiĝinta en 1988 en Sarrebourg) estas franca videisto pri scienca popularigo.
Li famiĝis pro siaj jutubkanaloj: AstronoGeek pri astronomio, kiu atingis la sojlon de 600.000 abonintoj en januaro 2020, kaj Le studio de poche, per kiu li kunhavigas sian fotistan sperton.
Videista kariero
La 22-an de februaro 2010, Thiry lanĉis la Jutuban kanalon Le studio de poche (eo: "La Poŝstudio") kie li publikigas lernilojn pri fotarto ekde 2013.
Ĉi tiu aktiveco, kiun li plenumis paralele de fotado, igis lin krei la 4-an de oktobro 2015 pli ĝeneralan publikan kanalon, AstronoGeek (eo: «AstronomiGik'»). Ĝia sukceso igis lin forlasi sian fotistan profesion en 2018, ebligante lian revenon al sektoro proksima de instruado, kiu estis grava por li.
La temo de la kanalo estas astronomio sed povas emi pritrakti al tiel nomataj "senmitigaj" filmetoj pri antaŭjuĝoj kiel la videbla karaktero de superluno aŭ la ideo de la plata Tero. Kvankam la fameco de "kontraŭ-komplotismaj" filmetoj malĝojigas la kreinton, ili estas tiuj, kiuj plej disvastigas lian verkon. La temo de la kanalo estis inspirita de e-penser kaj de Dr Nozman. Arnaud Thiry estas konata pro sia sincereco, eĉ sia vulgareco, kaj antaŭenigas kritikan pensadon kaj ankaŭ la praktikon de la fundamentoj de zetetiko kaj skeptikismo.
Lia fameco igis lin esti invitita kiel preleganto ĉe diversaj festivaloj kiel la festivalo Big Bang aŭ la Geek Faëries en junio 2018 poste en junio 2019, same kiel ĉe la unua franca eldono de la Tubecon en Haute-Garonne la 7an de septembro 2019. Ĝi ankaŭ ebligis nomi asteroidon laŭ lia nomo, laŭ propono de la astronomo Alain Maury: 31453 Arnaudthiry.
En 2018, la Franca Ministerio pri Kulturo listigis Astronogeek-on inter "350 franclingvaj kulturaj kaj sciencaj jutubaj kanaloj taŭgaj por eduka uzo, elektitaj pro la kvalito de ilia enhavo". En novembro 2018, li deklaris ke li pasigas inter 50 kaj 70 horoj ĉiusemajne por sia videista aktiveco.
11678 Brevard
11678 Brevard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono)
Lindseacoj
La lindseacoj (Lindsaeaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas ĉirkaŭ 150 speciojn. Ĝia tipa genro estas lindseo.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (7 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn. ** genro akceptita en WFO sed ne en TPL. Tamen laŭ WFO, estas neniu akceptita specio en ĝi.
Emilio Prados
Emilio PRADOS Such (Malago, 4-a de marto de 1899 - Meksiko, 24-a de aprilo de 1962) estis poeto hispana, apartenanta al la Generacio de la 27a.
Biografio
Dum junaĝo li loĝis en Malago, kie li studis mezlernejon kaj ekrilatis kun bohemiaj artistoj ĉe babilrondo de kafejo Café Inglés ĉe la centra malaga strato Larios, kie li konatiĝis kun aliaj junuloj kiaj Manuel Altolaguirre, José Moreno Villa, José María Hinojosa aŭ José María Souvirón.
En 1914 li translokiĝis al la studenta restadejo Residencia de Estudiantes de Madrido. Tie li konatiĝis kun Juan Ramón Jiménez, kiu instigis lin al la libroj kaj al la poezio. En 1918 li aliĝis al la grupo de universitatanoj de la restadejo, nome konverĝejo de la avangardaj kaj intelektaj idearoj de Eŭropo. Tie formiĝis la Generacio de la 27a kaj tie Prados amikiĝis kun la grupo formita de Federico García Lorca, Luis Buñuel, José Bello kaj Salvador Dalí.
En 1921, malsaniĝis kaj translokiĝis al malsanulejo Davosplatz de Svisio, kie li pasos multan tempon kaj ekmalkovris la plej elstarajn aŭtorojn de la literaturo eŭropa kaj decidiĝis iĝi verkisto. Post tiu parentezo, en 1922 reakademiiĝis pri Filozofio ĉe la universitatoj de Frajburgo kaj Berlino; vizitis muzeojn kaj artgaleriojn de la ĉefaj germanaj urboj kaj konatiĝis kun Pablo Picasso kaj aliaj hispanaj pentristoj en Parizo.
Somere de 1924 revenis al Malago, kie li plu agadas kiel verkisto, fondis kaj eldonis, kun Manuel Altolaguirre, la revuon Litoral (marbordo), plej renoviga faro de la hispana kulturo de la 1920-aj jaroj, en kies paĝoj oni montris dialogon inter poezio, muziko kaj pentrarto, kunigante figurojn tiom elstarajn kiaj Jorge Guillén, Moreno Villa, Manuel de Falla, Pablo Picasso, Salvador Dalí, Ángeles Ortiz aŭ Federico García Lorca, inter multaj aliaj.
La 6an de majo de 1939, ĉar oni perdis la militon, li translokiĝis al Parizo, kaj poste kun aliaj respublikanaj intelektuloj, al Meksiko, kie li loĝos ĝis sia morto en 1962.
Verkaro
Unua etapo 1925 al 1928: korespondo de naturo kun la ento. Fandiĝas avangardajn kaj superrealismajn elementojn kun arab-andaluzan heredon kaj la purisma kaj novpopularisma poetikoj tiamaj. Dua etapo 1932 a 1938: socia kaj politika poezio kun surrealisma lingvaĵo.
Tria etapo, ekzilo en Meksiko 1939 al 1962: senradikiĝo kaj soleco. Poezio densa kaj filozofieca.
Volo de potenco
La koncepto volo de potenco (en la germana Wille zur Macht), kune kun tiu de superhomo kaj tiu de eterna reveno, estas temo karakteriza de la filozofio de Nietzsche, emanta al la transvalorigo de ĉiuj valoroj. Ĝi estis teorigita en la manuskripto “La volo al potenco” de Nietzsche, publikigita postmorte de la verkisto fare de lia fratino kiu kolektis diversajn fragmentojn.
Historio de la koncepto
Inklino al kutima kreado de novaj juĝoj, tiu estas leviĝo .Ralph Waldo Emerson
La koncepto, eble depruntita el Spinozo kaj el iuj eseoj de Emerson, kiel Potenco, estas unuafoje menciita de Nietzsche en Tiele parolis Zaratuŝtra, por poste esti reprenita, almenaŭ marĝene kaj ne tute definite, en iuj estontaj verkoj.
Krome, tiu koncepto reirigas al la unuarangeco de la libero en la filozofio de Schopenhauer, kie estis intencita kiel volo de vivo kiu sukcesas trans kaj super ĉiu estiĝado, en la unuopaj vivantoj, kaj kiu devas esti konvertita al noluntas, aŭ nevolo, pere de asketaj ekzercoj inspiriĝintaj el orienta spiritualeco.
Difino
La volo de potenco estas laŭ Nietzsche la volo kiu volas sin mem, nome kiu estas senpersona volo intencita kiel transcendeco kaj revoviĝo de ĝiaj valoroj, sed ankaŭ kiel superfortado de la malfortuloj; tiu koncepto perfekte adheras al nietzsche-a prospektivismo (kiu tamen ne estas relativismo, laŭ iuj) laŭ kiu la homo devas daŭre ĝisdatigi sian vidpunton kaj neniam fiksiĝi al iu supozita vero pretendante ke ĝi estus la vera, ĉar tiele li negus la vitalan impulson al la ŝanĝo.
La volo de potenco ne stabiliĝas tial kiel konkreta deziro pri unu aŭ pluraj specifaj objektoj, sed kiel mekanismo de la deziro en ties senĉesa funkciado: ĝi volas, daŭre kaj senhalte, sian propran kreskiĝon, aŭ ĝi estas impulso al senfina renoviĝo. Tiusence evidentas la profunda kunekso kiu ligas la temon de la volo de potenco kun tiu de la superhomo kaj de la eterna reveno: estas karakterizo de la superhomo, fakte, povi tutleĝere meti sur sin la tutan pezon de tiu kreiva volo, akceptante kaj reasertante la nehaltigeblan ripetadon de la kreiva momento, kiu obeas al la leĝo de la eterna reveno.
El tio ankaŭ la paradokseco de tiu kondiĉo, pro kiu la volo devas samtempe voli, sed ankaŭ negi sin mem, por eviti haltiĝi sur vidpunkto jam superita. Al la potenco de kreiveco devas postsekvi de fojo al fojo ĝian neniiĝo, por ke ĝi povu renaskiĝi: ĉiu vero ĵus atingita estas jam ne-vero, ĉiu deziro albordiĝi al definitiva alvenpunkto devas malagnoski la alvenpunkton mem, por ne resti prizone de la formoj kiujn la sama deziro produktas.
Disputoj
Laŭ kritikistoj, Nietzsche ne haltiĝis sur tiu pozicio kaj eble ĝin ignoris (vidu Giorgio Colli en bibliografio). Aliaj tamen opinias ke la supra interpretado pri la Volo de potendo estas fondita ĝuste sur multego da aŭtoraj tekstoj (Vidu Montinari kaj Kobau kaj aliajn en la suba bibliografio).
Yutaro Shin
Yutaro Shin (新 裕太朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fukushima United FC kaj Azul Claro Numazu.
(18406) 1993 FT14
(18406) 1993 FT14 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Yuki Yamaguchi
Yuki Yamaguchi (山口 優樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fukushima United FC.
James Cooke Brown
Dro James Cooke Brown (21-a de julio, 1921 - 13-a de februaro, 2000) estis sociologo kaj sciencfikcia aŭtoro, kreinto de la planlingvo loglano.
Lia sciencfikcia romano estas The Troika Incident (Doubleday, 1970).
Doktoro Brown kreis en relative juna aĝo tabloludon "Karieroj" ("Careers"), kiu iĝis tre populara en Usono. La monenspezo de produktado de tiu ludo ebligis lian aktivan interesiĝon pri tiaj neenspezigaj aferoj kiel lingvoprojektado.
En la lastaj jaroj de sia vivo li verkis malnete verkon pri ekonomiko, en kiu li proponis transiron de labor-merkato al merkato de laborlokoj. En la libro Brown komparas ekonomikon kun kunigo de kosmoŝipoj kaj, iom beletre, konkludas, ke komputiloj, kiuj povas precize kunigi du kosmoŝipojn, povas kunordigi ankaŭ la merkaton de laborlokoj.
Li mortis en Tierra del Fuego pro subita koratako, kiam kun sia edzino ĉirkaŭiris Sudan Amerikon en jaĥto. Ĝis la tago de sia morto li konservis klaran memoron kaj senton de humuro.
Kampa tago
Kampa tago, angle fieldday estas aranĝo inter radio-amatoroj. Ĉe tio radioamatora stacio aŭ pluraj estas instalitaj je libera kampo, sendepende de konekto al elektro-reto.
NGC 6574
NGC 6574 (aliaj indikoj — NGC 6610, IRAS18095+1458, UGC 11144, ZWG 113.26, MCG 2-46-10, ZWG 84.24, PGC 61536) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Kampa tago
Je kampaj tagoj kiel oficiala konkurso ofte estas postulita minimuma distanco al elektro-reto de 100 metroj.
NGC 6574
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 6574, NGC 6610.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kampa tago
Grava parto je kampa tago estas konstruado de antenoj.
Vollrathsruhe
Vollrathsruhe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. La teritorio apartenas al la komunumaro Amt Seenlandschaft Waren. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Kampa tago
Internacie kampa tago okazas dum la unua kompleta semajnfino en junio. Detalojn vi trovas en la angla versio de ĉi artikolo.
Ola Nordmann
Ola Nordmann (de la nova norvega) estas la nacia personigo de la norvegoj, la figuro ankaŭ povas esti uzata kiel paralelo al individuoj aŭ kolektive. La ina ekvivalento de Ola Nordman estas Kari Nordman, kaj kolektive ili nomiĝas Ola kaj Kari Nordmann.
Uzoj de la nomo Ola Nordman
Ekzemple: gazeta fraptitolo, kiu indikas: "Norvegoj konsumas malpli da lakto" povus same bone indiki: "Ola Nordmann konsumas malpli da lakto".
Karikaturoj de Ola Nordmann kiel Norvegia nacia personeco kutime prezentas lin kiel blonda viro vestita tradicie kiel popola vestaro kaj portante ruĝan lanan ĉapon - tradicia vestaĵo de la norvega nano aŭ gnomo. Ĉi tiun kapkovraĵon ankaŭ portis la tradicia norvega farmisto, precipe en la malnova feŭda periodo. En la Romantika Nacia Periodo, la kamparano ofte reprezentis la norvegan popolon entute.
Etimologio
Ola estas ofta vira antaŭnomo en Norvegio (derivita de Olav / Olaf), kaj Nordmann signifas "Nordulo" - Skandinavio kaj Norvegio precipe, tio estas "Ola, norvega viro".
École nationale de l'aviation civile
La École nationale de l'aviation civile, ankaŭ nomata ENAC, en Esperanto Nacia lernejo de civila aviado, estas franca establejo pri aviado.
Tiu instituto havas sidejon en Tuluzo.
Historio
Ekde 2011, ENAC estas membro de France AEROTECH. Ekde 1an de januaro 2011 ENAC estas la plej granda Eŭropa aviado lernejo.
NGC 6575
NGC 6575 (aliaj indikoj — UGC 11138, MCG 5-43-6, ZWG 172.9, KCPG 530B, PGC 61506) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lomariopsacoj
La lomariopsacoj (Lomariopsidaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 40 speciojn. Ĝia tipa genro estas lomariopso.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :