cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kazaĥio en la Olimpikoj
Kazaĥiaj sportistoj unue inter 1900 kaj 1912 partoprenis olimpikojn kadre de la teamo de la, poste inter 1952 kaj 1988 kadre de la teamo de. Aldone, en la Somera Olimpiko 1992 ili partoprenis en Unia teamo kune kun sportistoj de 11 el la 15 eksaj respublikoj de Sovetunio – en vintro ili tiujare ne partoprenis. Ekde la Vintra Olimpiko 1994 kaj ekde la Somera Olimpiko 1996 oficiala kazaĥia teamo partoprenas la olimpikojn.
La Olimpika Komitato de la Respubliko Kazaĥio (kazaĥe latinlitere Qazaqstan Respublikasy Ūlttyq Olimpiadalyq komitetı, cirile Қазақстан Республикасы Ұлттық Олимпиадалық комитеті) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1990 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1993.
1996
En la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta partoprenis 96 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Ermaxan Ibraýımov/Ermaĥan Ibrajımov/Ермахан Ыбрайымов/ەرماحان ىبرايىموۆ.
2000
En la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo partoprenis 130 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto duafoje estis Ermaxan Ibraýımov/Ermaĥan Ibrajımov/Ермахан Ыбрайымов/ەرماحان ىبرايىموۆ.
2004
En la Somera Olimpiko 2004 en Ateno partoprenis 119 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis ''Asqat Jitkeyev resp. Asĥat Ĵitkejev/Асқат Жіткеев/اسقات جىتكەيەۆ''.
2008
En la Somera Olimpiko 2008 en Pekino partoprenis 132 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Baqyt Akhmetov/Baĥit Aĥmetov/Бақыт Ахметов/باقىت احمەتوۆ.
Venialbo
Venialbo [beniALbo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. Venialbo estas komprenata etimologie kiel devena el arabdevena prefikso "ben" kaj albo kiel "blanka" en hispana lingvo.
Kazaĥio en la Olimpikoj
2012
En la Somera Olimpiko 2012 en Londono partoprenis 115 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Nurmaxan Tinälïyev/Nurmaĥan Tinelijev/Нұрмахан Тінәлиев/اناربەكۇلى تىنالىييەۆ.
Venialbo
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,6 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 44 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 33 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj je 4 km de Toro.
Kazaĥio en la Olimpikoj
2016
En la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro partoprenis 104 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Rwslan Japarov/Ruslan Ĵaparov/Руслан Жапаров/رۋسلان جاپاروۆ.
Venialbo
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento kun konfliktoj inter Zamora kaj Toro. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Kazaĥio en la Olimpikoj
2020
En la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, prokrastita al 2021, partoprenis 93 kazaĥiaj sportistoj. Teamaj flagotenantoj estis Qamşıbek Qoñqabayev/Kamŝibek Kunkabajev/Қамшыбек Қоңқабаев/قامشىبەك قوڭقابايەۆ kaj Ol'ga Rıpakova/Olga Ripakova/Ольга Рыпакова/ولگا رىپاكوۆا.
Venialbo
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Iam estis industrio de ceramiko. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Kazaĥio en la Olimpikoj
1994
En la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer partoprenis 29 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis  Qaýrat Bïyekenov/Kajrat Bikenov/Қайрат Биекенов/قايرات بىييەكەنوۆ.
1998
En la Vintra Olimpiko 1998 en Nagano partoprenis 60 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Vladïmïr Smïrnov/Vladimir Smirnov/Владимир Смирнов/ۆلادىيمىير سمىيرنوۆ.
2002
En la Vintra Olimpiko 2002 en Sallaga Urbo partoprenis 50 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis ''Radïk Bïkçentayev resp. Radik Bikĉentajev/Радик Бикчентаев/رادىيك بىيكتشەنتايەۆ''. Medaloj ne atingiĝis.
2006
En la Vintra Olimpiko 2006 en Torino partoprenis 56 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis ''Aleksandr Koreşkov resp. Koreŝkov/Александр Корешков/الەكساندر كورەشكوۆ. Medaloj ne atingiĝis.
2010
En la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero partoprenis 39 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis ''Dïas Keneşov resp. Dias Keneŝov/Диас Кенешов/دىياس كەنەشوۆ''.
2014
En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio partoprenis 52 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Erdos Axmadïyev/Jerdos Aĥmadijev/Ердос Ахмадиев/ەردوس احمادىييەۆ.
2018
En la Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango partoprenis 46 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis ''Abzal Äjğalïyev resp. Eĵigaliev/Абзал Әжіғалиев/ابزال اجعالىييەۆ''.
2022
En la Vintra Olimpiko 2022 en Pekino partoprenis 34 kazaĥiaj sportistoj. Teama flagotenanto estis Ekaterïna Aýdova/Екатерина Айдова/ەكاتەرىينا ايدوۆا kaj ''Abzal Äjğalïyev resp. Eĵigaliev/Абзал Әжіғалиев/ابزال اجعالىييەۆ''. Medaloj ne atingiĝis.
Ŝtata Universitato de Tomsk
La Universitato de Tomsko aŭ Tomska Ŝtata Universitato, oficiale konata kiel Ŝtata Nacia Esplora Universitato de Tomsko mallongigita TSU (Национа́льный иссле́довательский То́мский госуда́рственный униветрсий) en Tomsk estas la plej malnova universitato en Siberio. Ĝi estis establita laŭ la decido de la Politika Konsilio (Rusia Imperio) de la Rusia Imperio la 16-an de majo (juliana kalendaro la 28-an) 1878.
Kiam la unua siberia universitato estis establita en 1878 kaj malfermita en 1888, la universitato enhavis nur unu fakultaton - la fakultaton de Medicino kaj ĝi poste iĝis la Ŝtata Medicina Universitato de Siberio. Poste, pli da fakultatoj estos fonditaj. La fondinto de la fakultato de Geologio estas la fama geologo, Vladimir Obroĉev. Aktuale en 2010, la universitato enhavis 22 kapablojn ekzamenitajn fare de 12,250 studentoj. La fiero de la universitato estas la scienca biblioteko kaj la siberia botanika ĝardeno kiu estis establita jam en la 19-a jarcento. La universitato produktis du Nobel- premiitojn. En februaro 2007, la universitato aĉetis la komputilon "SKIФ Cyberia" - la plej granda superkomputilo en la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj.
Nuntempe la universitato havas 23 fakultatojn kaj Institutojn kun 151 departementoj kaj pri 23,000 studentoj. [Citaĵo devita] En 2022, la universitato estis rangita 272-a de QS Mondaj Universitataj Rangotabeloj, 601-a de Mondaj Universitataj Rangotabeloj de Times Higher Education kaj 901-a de Akademia Rangotabelo de Mondaj Universitatoj.
Vezdemarbán
Vezdemarbán estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. Vezdemarbán estas asociebla etimologie al Marŭan, araba aŭ mozaraba persona nomo.
(153306) 2001 JL1
(153306) 2001 JL1 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj malproksime tanĝas tiun de la Tero. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo.
31412 Andersonribeiro
31412 Andersonribeiro estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS, la, elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la brazilan astronomon Anderson de Oliveira Ribeiro, profesoron ĉe la Universitata Centro Geraldo Di Biase en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Li estas konata pro siaj rezultojn pri la dinamiko de la kaj la taksonomio de la  laù la koloroj per SDSS.
100050 Carloshernandez
100050 Carloshernandez estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe sur  eksponitaj en la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Carlos R. Hernandez, nevo de la malkovrinto.
100051 Davidhernandez
100051 Davidhernandez estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada amatora astronomo Andrew Lowe sur  eksponitaj elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras David A. Hernandez, nevon de la malkovrinto.
Sophie Wilmès
Sophie WILMÈS (naskiĝis la 15-an de januaro 1975 en Ixelles) estas belga dekstra liberala politikistino. Ŝi estis ĉefministrino de Belgio de oktobro 2019 ĝis oktobro 2020. Ŝi estas la unua virino kiu atingis tiun altan postenon en Belgio.
Universitato de Aleksandrio
Universitato de Aleksandrio (جامعة الإسكندرية) estas universitato en Aleksandrio (Egiptio) kaj la dua plej granda universitato en Egiptio hodiaŭ, kun 14 fakultatoj. La universitato estis establita en 1938 kiel filio de Universitato de Kairo (tiam nomita "Universitato Fuad la 1-a"). En 1942 ĝi iĝis sendependa ento. Ĝis 1952 ĝi estis nomita "Universitato Faruk la 1-a".
La universitata kunlaborantaro estis implikita en kelkaj projektoj kun internacia profilo, inter ili la Biblioteka Alexandrina. En la monda universitata rangotabelo de Times Higher Education por 2010, la universitato estis vicigita 147-a inter la 200 plej bonaj universitatoj en la mondo.
Disa
Disa, laŭ guĝarata lingvo ડીસા, laŭ hindia lingvo डीसा estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, subŝtato Guĝarato, en distrikto Banaskanta.
Demografio
Disa havis populacion de en 2021.
Geografio
Disa situas laŭ rivero Banas sur ebenaĵo en alteco 135 m. Palanpur troviĝas 27, Patan (Guĝarato) 44, Mehsana 75, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 123, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 143, Barmer 185, Udaipur 158, Bansvara 243, Mumbajo 590, tutlanda ĉefurbo Delhio 700, Kolkato 1662 kilometrojn (aere).
Historio
Disa estas historia urbo. En 1813 tumulto okazis. Inter 1829 kaj 1901 la loko estis brita armea stacio kun kapelo kaj katolika pastro. Post sendependeco de Barato en 1947 la urbo apartenis al ŝtato de Mumbajo, ekde 1960 al Guĝarato.
Villalonso
Villalonso [biljaLONso] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. Villalonso estas tradukebla etimologie al Vilaĝo de Alonso.
Disa
Ekonomio
Disa estas agrikultura urbego konata pri kultivado de terpomoj. Universitato prizorgas terpoman ekzamenstacion en la urbego. Disa ankaŭ estas grava medicina nabo en la regiono.
Villalonso
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 14,89 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 68 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 47 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj je 23 km de Toro.
Disa
Lingvoj
En Disa la oficialaj lingvoj estas la guĝarata kaj la hindia.
Villalonso
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. Estas kastelo, kie oni filmis foje, ekzemple por la filmo Robin and Marian reĝisorita de Richard Lester en 1976 kaj stelulita de Sean Connery kaj Audrey Hepburn.
Disa
Eduko
Disa ne havas universitaton, nur kelkajn kolegiojn.
Klimato
La meza jarpluvo estas 585 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musono, en la ceteraj monatoj apenaŭ, eĉ neniam pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 19-34 °C.
Villavendimio
Villavendimio estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. Villavendimio estas tradukebla etimologie al Vilaĝo de vinberrikolto. Alude al tio videblas du grapoloj en la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 15,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 41 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj je 6 km de Toro.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. Iam estis tekstila industrio kaj metiejoj.
Villardondiego
Villardondiego estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. Villardondiego estas tradukebla etimologie al Vilaĝo de don Diego, plej verŝajne nobela reloĝadestro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 101 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 42 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj je 17 km de Toro.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Hilde Frateur
Hilde FRATEUR, foje sub la artista nomo Fleur Hardi (naskiĝis la 19-an de majo 1960 en Reet) estas flandra kantistino, kantaŭtorino, artistino kaj ĉiĉeronas en la naturo. Ŝi kantas ĉefe en la nederlanda, sed ankaŭ en multaj aliaj lingvoj pri amo, adiaŭo, akvo, klimato, homaj rajtoj ludante la diatonan akordionon kaj ukelelon[1].
Krom muzikistino, ŝi ankaŭ estas artistino de vida arto.
Biografio
Hilde Frateur studis arthistorion ĉe la Arthistoria Instituto en Antverpeno kaj studis kroman jaron ĉe la Academmia per Arte e Ristauro en Romo. Tie ŝi faris fosaĵojn kaj restaŭrojn por la Museo di Albano. Ŝi venas de muzika familio kaj ricevis kantlecionojn de sia onklino Lucie Frateur, voĉpedagogo.
Ŝi pensas en bildoj kaj ricevas sian inspiron de la naturo. Ŝi verkas siajn proprajn kantojn kaj registris 4 kompaktdiskojn. Hilde Frateur ankaŭ estas virinrajta aktivulino kaj implikita en naturprotekto, kiu povas esti aŭdata en ŝiaj kantoj, de kiuj la tria KD "Heet op de Planeet" (Varmege sur la Planedo) estas kolekto de ŝia laboro pri homoj kaj la medio. Ŝi eĉ kantis sian kantorepertuaron ĉirkaŭ la Celoj por Daŭripova Evoluigo antaŭ ol la Unuĝintaj Nacioj proklamis tiujn.
Kantstaĝoj
Ekde 1998 ŝi organizas kantstaĝojn "Zingen over de grenzen heen" (Kanti trans la limoj) por ĉiuj aĝoj kaj publikoj por malkovrigi al homoj la ĝojon de kantado ekzemple en lernejoj aŭ dum konferencoj aŭ por korusoj dum kiuj ŝi kantigis ŝiajn kantojn pri la klimato kaj la akvo.
Internaciaj festivaloj
Ŝi partoprenis en multaj festivaloj interalie ĉe la pacofestivaloj "Festival della Pace Pisa" (2005) kaj Ten Vrede, Belgio (2006). Hilde Frateur verkis la pacan kanton "Vredeslied" en 2002 kaj jam kantis ĝin en ĉiuj anguloj de la mondo kune kun la loka loĝantaro, aldonante novajn strofojn al ĝi en 16 lingvoj.
Ŝia ankaŭ kantis ĉe la festivalo Ezperando (2015-2019) kaj samjare (2015) ĉe la uzbeka festivalo Ŝark Taronalari (Melodioj de la Oriento)
Vadim Perelman
Vadim Perelman (Вадим Перельман, naskiĝis la 8-an de septembro 1963 en Kievo) estas ukraina reĝisoro loĝanta en Usono.
Hilde Frateur
Festivalo Sharq Taronalari
Ĉe la 10° Internacia Muzika Festivalo Sharq Taronalari (Melodioj de la Oriento), sub la aŭspicio de Unesko, en la uzbeka Samarkand, ŝi reprezentis (kune kun Trio HoP) Belgion inter 58 aliaj landoj el la tuta mondo. Dum tiu festivalo ŝi kantis interalie "Den Belgica", "Stad" , "Schoon lief" kaj trilingve la kanton "La Mer, l’amour, le vent et une fleur".
Vadim Perelman
Perelman naskiĝis en juda familio en Kievo . En 1977, kune kun sia patrino, li elmigris al Kanado tra Italio. Li studis ĉe la Universitato de Alberto kaj Ryerson University Film School en Toronto. Ekde 1990 li loĝas en Los-Anĝeleso, Usono.
Hilde Frateur
Festivalo Sharq Taronalari
Hilde ĉefe ludas sole sed ankaŭ ludas kun aliaj artistoj kiel Hans Mortelmans, Bert Van Laethem, Bart Braeken (Trio Hot on the Planet, mallonge HoP) Roberto kaj Alessandro Tombesi (Italio), Peter Van Eyck, Chris Joris, Andries Boone, John Joris kaj aliaj. Tiel ŝia kantaro restis fascina kaj nova!
Vadim Perelman
Li aktivis en la kampo de reklamaj filmoj, sed ekde 2003 li ankaŭ faris plenlongajn filmojn. Perlman interesiĝas pri Irano, kaj liaj du plenlongaj filmoj ("Domo de Sablo kaj Nebulo" (2003) kaj "Persaj Lecionoj" (2020) temas ambaŭ pri Irano. La dua filmo (Persaj lecionoj) estis nomumita al Oskaro fare de Belorusio en 2020.
Hilde Frateur
Vidu ankaŭ
Multlingveco en muziko
Vadim Perelman
Persone
La direktoro diris en intervjuo, ke lia eksedzino estis irananino kaj ke lia patro, Ali Javan, estis fama sciencisto.
Peize
Peize (Drente: Paais, Paeiz aŭ Peis; Gronings: Paaize, Paais) estas vilaĝo en la municipo Noordenveld, en la nederlanda provinco de Drento. Ĝi situas nordoriente de Roden, proksimume dek kilometrojn sude de la grandurbo de Groningo.
Frienstedt
Frienstedt estas ekde la 1.4.1994 urboparto de Erfurto, Germanujo, kun 1339 loĝantoj fine de 2016. En 2022 Anika Diez estis politka kvartalestrino.
Peize
En 2021 Peize havis 5 525 loĝantojn. Peize ankaŭ inkludas Peizermade, Peizerwold, De Pol, De Streek, Boerlaan kaj Altena.
Frienstedt
Situo
Ĝi situas en alteco de 291 metroj 10 kilometrojn ueste de la urbokerno erfurta ĉe la federacia ŝoseo 7 kaj je la rando de Nesse-valmalebenaĵo sur la altebenaĵo de Alach. Najbaraj vilaĝoj estas ueste Gamstädt, Ermstedt nordueste, Gottstedt norde, Bindersleben nordoriente, Schmira oriente, Ingersleben sudeoste, Neudietendorf sude kaj Kleinrettbach sudokcidente. La fertila zono pretis kaj pretas je agrikultura uzo: kontraŭ 45 hektaroj da surkonstruita teritorio oni havas 620 hektarojn da terenoj kaj (eost-nordeoste) 11,5 hektarojn da forsto. Marĉa medio responsis pri iam granda riĉeco je fiŝoj kaj pontoj; ankaŭ komercado per fiŝoj tiel eblis; krome la nombro de pontoj multegis.
La vilaĝo separiĝas je malnova centro norde kaj nova loĝzono Wohnpark Erfurt-Frienstedt kiu estiĝis post Turniĝo.
Historio
Iam estis ĉe Nesse-rojo grava ĝermana setlejo; en 2001-04 troviĝis, okaze de elfosadoj faritaj laŭlonge de la aŭtoŝosea lenaro (de A 71), multaj aĵoj romiaj kio klare indikis multon da komerca interŝanĝo kun la antikva mondpotenco de trans limeso. La t.n. Kombilo de Frienstedt montras enskribon runalfabetan kiu estas la plej malnova siaspece en tuta Meza Germanujo kaj havas fakte la plej malnovan, skribe fiksitan okcidentgermanan vorto. kaj homsimila argilaĵo kun kulta funkcio. La una mencio estis ĉe Breviarium Lulli en la jaro 796-a. Pli malfrue Frienstedt venis en la posedon de la monaĥejo de Reinhardsbrunn. En 1286 dokumento pri kavaliro Heynemann von Hain atestas vendadon - kun konsento de landgrafo Albreĥto la 2-a (Meißen) - al la erfurta Mario-konvento. Inter la venditaĵoj estis ankaŭ lando en Frienstedt. La vilaĝo krome situis ĉe Reĝa Vojo. Erfurtiĝo de Frienstedt estis la unua fojo en la 15-a jarcento. Ĝis a 17-a jarcento floris komercado per isato.
Dum la Tridekjara milito marodis tie ĉi en la 15.4.1622 saksaj infanteristoj. Pro sia apudŝosea situo Frienstedt ankoraŭ plurfoje tuŝitis de tiaj atakoj de diversaj fremdaj trupoj. Pestepidemioj estis en 1351, 1354, 1382, 1434, 1472 kaj 1683. Pestkruco malaperinta ĉe paroĥeja pordo memorigis pri la malsanteroro en la 17-a jarcento. Ekde 1706 Frienstedt estis parto de Administradujo Alach. Ĝis la 18-a jarcento ĝi havis fosaĵojn kaj kvar pordedojn. En 1800 de ili ekzistis ankoraŭ tri: Angertor, Hirtentor kaj Pfarrtor.
En 1891 lia imperiestra moŝto Vilhelmo la 2-a partoprenis manovron kun soldatparadon (en la 14.9. apud Gamstädt). Surjove li ovaciitis ankaŭ en Frienstedt, ĉefe de virgulinoj kaj lernejknaboj; pri tiu ĉi evento kreis la skulptisto Hugo Grabe monumentan ŝtonon kiu staras stratorande kontraŭe al gastejo. Inaŭguro faritis en la 16.6.1913. En la 15.11.1908 eklumis la unua stratolampo en Frienstedt.
Dum la Dua mondmilito falis ĉ. 40 personoj, multaj ankoraŭ en aprilo 1945. Dum la komunisma reĝimo terenoj ŝtatigitis (inter 1956 kaj 1960]] kaj fonditis la kolĥozoj Guter Wille kaj Glückliches Leben. Post estiĝo de la kooperativo Kooperative Abteilung Pflanzenproduktion (KAP) en 1974 unuiĝis la kolĥozoj de Gamstädt, Frienstädt kaj Kleinrettbach je LPG Ernst Thälmann Gamstädt; de la kolĥozoj en Ermstedt kaj Nottleben estiĝis LPG Rosa Lŭemburg. Post la fino de la komunisma diktaturo estiĝis Agrar-GmbH Frienstedt.
En la 1.4.1994 Frienstedt perdis sian memstarecon kaj iĝis urbokvartalo de la turingia ĉefurbo. Tiam la enloĝantaro kreskegis danke al malurbanizado. En 1996 festitis la 1200-datreveno de la unua endokumenta menciiĝo.
Ekonomio kaj trafiko
Inter 1230 kaj 1680 gravis komercado per isato. Agrikulturo, ankaŭ dum GDR-tempo, gravis; krome multaj vilaĝanoj laboris kaj laboras en najbaraj (ĉ. 10 km foraj) Gotao kaj Erfurto. Buslinio nr. 80 de EVAG sekurigas transportojn al parkumejo kaj tramhaltejo P+R Messe Erfurt proksime de Foiro de Erfurto. Tiu ĉi buslinio ankaŭ haltas antaŭ IKEA-filio. Tre proksimas alirejo al la federacia aŭtoŝoseo A 71 (nodo Erfurt-Bindersleben). Laŭlonge de la federacia ŝoŝeo B 7 kondukas biciklovojo.
Societoj
Nuntempe ankaŭ aparte menciotas la jenaj:
Dek Perditaj Triboj
La dek perditaj triboj estis dek el la Dekdu Triboj de Israel kiu laŭdire estis ekzilita el la Israela Reĝlando post ties konkero fare de la Nov-Asiria Imperio ĉirkaŭ la jaro 722 a.n.e. Tiuj estas la triboj de Ruben, Simeon, Dan, Naftali, Gad, Aŝer, Isaĥar, Zebulun, Manasseh kaj Efraim. Postuloj por posteuloj de la "perditaj" triboj estis proponitaj en rilato al multaj grupoj, kaj kelkaj religioj estrimas mesianisman koncepton ke la triboj revenos.
En la 7a kaj 8a jarcentoj n.e., la reveno de la perditaj triboj estis asociataj kun la koncepto de la veno de la Mesio.
La juda historiisto Jozefo Flavio (37–100 n.e.) verkis, ke "la dek triboj estas trans la Eŭfrato ĝis nun, kaj estas enorma homamaso kaj ne ĉirkaŭkalkulebla".
Gog kaj Magog
Gog kaj Magog (גּוֹג וּמָגוֹג; Gog u-Magog; يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ; Jaʾĝūĝ ŭa-Maʾĝūĝ) aperas en la Hebrea Biblio, ofte konata kiel Malnova Testamento, kaj en Korano 21:96 kiel individuoj, triboj aŭ landoj. En Libro de Jeĥezkel 38, Gog estas individuo kaj Magog estas lia lando; en Genezo 10 Magog estas homo, sed Gog ne estas menciita; kaj jarcentoj poste la tradicio de judoj ŝanĝis la "Gog el Magog" de Jeĥezkel en "Gog kaj Magog", kiu estas la formo laŭ kiu ili aperas en la kristana Nova Testamento nome en la Apokalipso de Johano, kvankam tie ili estas popoloj anstataŭ individuoj. Legendo estis ligita al Gog kaj Magog en la tempo de la romia periodo, ke la Aleksandraj Pordegoj estis starigitaj fare de Aleksandro la Granda por elpeli tribojn. Romanigita Juda historiisto Jozefo Flavio konis ilin kiel la nacio posteula el Magog la Jafetido, kiel en Genezo, kaj montris ilin kiel Skitoj. Ĉe prakristanaj verkistoj ili estis apokalipsaj hordoj, kaj laŭlonge de la Mezepoko diversaj fakuloj identigis ilin kiel Vikingoj, Hunoj, Ĥazaroj, Mongoloj, Turananoj aŭ aliaj nomadoj, aŭ eĉ kun la Dek Perditaj Triboj de Izrael.
La legendo de Gog kaj Magog kaj la pordegoj estis metita ankaŭ en la Aleksandraj historioj. En unu versio, "Goth kaj Magothy" (kio signifas muregon por la Maranaŭoj) estas reĝoj de Malpuraj Nacioj, kondukitaj trans montopasejo fare de Aleksandro, kaj blokitaj el la reveno pere de lia nova murego. Oni diras, ke Gog kaj Magog faras homan kanibalismon en la historioj kaj derivita literaturo. Ili estis ankaŭ priskribitaj en mezepokaj kosmologiaj mapoj, aŭ mappae mundi, foje laŭlonge de la Aleksandra murego.
La kunigo de la mito de Gog kaj Magog kun la legendo de Aleksandro kaj de la Feraj Pordegoj estis disvastigita tra Mezoriento en la fruaj jarcentoj de la kristana kajn islama epokoj. Ili aperis en la Korano en la ĉapitro Al-Kahf kiel Jaĝuĝ kaj Maĝuĝ (en araba: يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ; Jaʾĝūĝ ŭa-Maʾĝūĝ), nome primitivaj kaj nemoralaj triboj kiuj estis separitaj kaj forbarierigitaj de Zu al-Karnajn (la Dukornulo), kiu estas menciita en la Korano kiel granda justa reganto kaj konkeranto. Multaj nuntempaj islamaj historiistoj kaj geografoj rigardis la Vikingojn kiel la apero de Gog kaj Magog. Nuntempe ili restas asociaj kun la apokalipsa pensaro, speciale en Israelo kaj en la Islama mondo.
Villalube
Villalube [biljaLUbe] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Alfoz de Toro en la centra oriento de la provinco. Villalube estas tradukebla popoletimologie al Vilaĝo de lupoj. Du lupoj videblas en la maldekstra duono de la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 40,09 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 161 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 23 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj je 33 km de Toro. Ĝi limas kun Aspariegos, 	Pobladura de Valderaduey, Malva, Benegiles, Gallegos del Pan, Fuentesecas, Matilla la Seca, Algodre, Coreses, Fresno de la Ribera kaj Toro.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Biker metal
Mortorciklista metalo (konata ankaŭ kiel mortorciklista punko) estas fuzia ĝenro kiu kombinas elementojn de punka roko, peza metalo, rokenrolo kaj blusmuziko; la asocio kun motorciklanta kulturo ĉeestis dum la plej granda parto de la vivdaŭro de pezmetalo kaj punkroko, kiu estis iniciatita en la lastaj 1970aj jaroj kaj fruaj 1980aj jaroj en Anglio kaj Usono, fare de Judas Priest, Motörhead, Plasmatics, Anti-Nenie Ligo kaj Girlschool.
Bikermetalo estas karakterizita per sia mez-takta aliro al metalo, ĝia "grajna kaj usona" sono, kaj ĝia paraleligo kun motorcikla kulturo kiel tutaĵo. Simile, motorciklometalo evitas la rapidecon kaj virtuozecon kiuj altiĝis al eminenteco en la 1980-aj jaroj.
Bikermetalo montriĝis influa al ĝenroj intervalantaj de rapidmetalo ĝis ĝisda punko kaj krustpunko, kaj estis integrita al la evoluo de ekstrema metalo.
24-a Ŝakolimpiko
La 24-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 20-an de novembro kaj la 6-an de decembro 1980, en La-Valeto, Malto. Partoprenis 81 teamoj en la malferma turniro kaj 42 en la virina.
Svedlingva Kolegio Hanken pri Ekonomiko kaj Komerca Administrado
La Sveda Kolegio Hanken pri Ekonomiko kaj Komercadministracio (Svenska handelshögskolan) estas kolegio kie studentoj studas kaj instruas en la sveda lingvo. La kolegio situas en Helsinko, Finnlando.
La kolegio estis konstruita en 1909, kaj estis pligrandigita en 1980, per establado de alia kampuso.
La kolegio havas ĉirkaŭ 2,400 studentojn, kaj 500 el ili studas ĉe la nova kampuso. Estas 200 studentoj studantaj por Ph.D. La instrua kaj esplora fakultato inkluzivas 170 homojn.
La plej multaj el la lecionoj estas instruitaj en la sveda, sed la nombro da lecionoj en la angla pliiĝas.
La studenta sindikato ĉe ambaŭ kampusoj inkluzivas diversajn studentajn konkursojn kaj aliajn eventojn.
La Guareña
La Guareña estas unu de la dek du naturaj komarkoj (comarcas naturales, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la plej sudoriento de la provinco.
Ĝi havas totalan loĝantaron de 6 730 personoj. La komarka ĉefurbo estas Fuentesaúco, kiu enhavas 1 608 loĝantojn.
Menciindas, ke la nomo de la areo, devenas el la rivero Guareña, siavice rilate ala la naskareo de Rajmondo de Burgonjo, nome rivero Garono, kiu siavice derivis al Guareña, kiu transfluas la komarkajn limojn.
Historio kaj ekonomio
Granda parto de la teritorio apartenis historie al la Ordeno de Sankta Johano (kies kruco aperas en la blazono de multaj tieaj municipoj).
Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado rilata al la valo de la rivero Guareña: vino, viando, lakto, kikeroj, asparagoj ktp.
25-a Ŝakolimpiko
La 25-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 29-an de oktobro kaj la 16-an de novembro 1982, en Lucerno, Svislando. Representiĝis 91 landoj en la malferma turniro kaj 45 en la virina.
Sándor Kocsis (kameraisto)
Sándor Kocsis [ŝAndor koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsis Sándor estis hungara kameraisto. Sándor Kocsis naskiĝis la  en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Kocsis maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1951, poste li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1957. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Illés kaj Márton Keleti. Li studis 2 jarojn (1953–1955) ankaŭ en la Tutrusia Ŝtata Instituto de Kinematografio. Post la diplomo li estis fondinta membro de la Hungara Televizio, kie li restis ĝis la emeritiĝo en 1995, tamen ankaŭ poste li partoprenis en la filmadoj. Li ricevis premiojn inter 1963-2000.
Fluoreska mikroskopo
Fluoreska mikroskopo estas optika mikroskopo kiu uzas fluoreskon anstataŭ aŭ krom, disĵeto, reflekto, kaj atenuado aŭ sorbo, por studi la ecojn de organikaj aŭ neorganikaj substancoj. "Fluoreska mikroskopo" temas pri ajna mikroskopo kiu uzas fluoreskon por produkti bildon, ĉu ĝi estas simpla kiel epifluoreska mikroskopo aŭ pli komplika kiel konfokala mikroskopo, kiu uzas optikan sekciigon por atingi pli bonan solvapovon de la fluoreska bildo.
Principo
La specimeno estas lumigita kun lumo de specifa ondolongo (aŭ ondolongoj) kiu estas sorbita de la fluoroforoj, kaŭzanta ilin elsendi lumon de pli longaj ondolongoj (t.e., de malsama koloro ol la sorbitan lumon). La lumiganta lumo estas apartigita de la multe pli malforta elsenditan fluoreskon pere de spektra elsenda filtrilo. Tipaj eroj de fluoreska mikroskopo estas luma fonto (ksenono arka lampo aŭ hidrargo-vapora lampo estas ofta; pli altnivelaj specoj estas alta-potenco LEDs kaj laseroj), la ekscita filtrilo, la dikroa spegulo (aŭ dikroa faskodividilo) kaj la elsenda filtrilo (vidu skemon sube). La filtriloj kaj la dikroa faskodividilo estas elektita por kongrui kun la spektran ekscitan kaj elsendan ecojn de la fluoroforo uzita por etikedi la specimenon. Tiamaniere, la distribuo de ununura fluoroforo (koloro) bildigas samtempe. Mikskoloraj bildoj de pluraj specoj de fluoroforoj devas esti kunmetitaj per kombino de plurajn ununuran-koloraj bildoj.
La plimulto de uzataj fluoreskaj mikroskopoj estas epifluoreska mikroskopoj, kie ekscito de la fluoroforo kaj detekto de la fluoresko estas farita tra la sama luma vojo (t.e. tra la objektivo). Ĉi tiuj mikroskopoj estas ĝenerale uzita en biologio kaj estas la bazo por pli altnivelaj mikroskopaj desegnoj, kiel la konfokala mikroskopo kaj la tuta interna reflekto fluoreska mikroskopo (TIRF).
Epifluoreska mikroskopio
La plimulto de fluoreskaj mikroskopoj, precipe tiuj uzitaj en la vivaj sciencoj, estas de la epifluoreska desegno montrita en la skemon. Lumo de la ekscita ondolongo lumigas la specimenon tra la objektiva lenso. La fluoresko elsendita de la specimeno estas koncentrita al la detektilo fare de la sama objektivo kiu estas uzita por la ekscito. Plibonan solvapovo postulas objektivan lenson kun pli alta numera aperturo. Pro tio ke plejparto de la ekscitanta lumo trapasas la specimeno, nur reflektita ekscitanta lumo atingas la objektivon kune kun la elsenditan lumon; sekve la epifluoreska metodo havas altan signalo-al-bruo proporcion. La dikroa faskodividilo agas kiel ondolongo specifa filtrilo, lasante fluoreska lumo trapasi al la okulario aŭ detektilo, sed reflektante ajnan restantan ekscitantan lumon reen al la fonto.
Lumaj fontoj
Fluoreska mikroskopio postulas intensan kvazaŭ-unukromata lumigo, kiu kelkaj komunaj lumaj fontoj, kiel halogenaj lampoj ne povas provizi. Kvar ĉefaj tipoj de luma fonto estas uzita, inkluzivanta ksenonaj arkaj lampoj aŭ hidrargo-vaporaj lampoj kun ekscita filtrilo, laseroj, "supercontinuum" fontoj kaj alta-potenco LEDs. Laseroj estas plej ĝenerale uzita por pli kompleksa fluoreska mikroskopio teknikoj kiel konfokala mikroskopio kaj tuta interna reflekto fluoreska mikroskopo dum ksenonaj lampoj kaj hidrargaj lampoj, kaj LEDs kun dikroa ekscita filtrilo estas ofte uzita por larĝ-vidkampaj epifluoreskaj mikroskopoj. Pere de du aroj da mikrolensoj enmetitaj en la lumiga vojo de larĝ-vidkampa epifluoreska mikroskopo, tre unuforma lumigo kun koeficiento de vario de 1-2% povas esti atingita.
Universitato Tanta
Universitato Tanta (جامعة الطانطا) estas egipta universitato, situanta en la urbo Tanta, en la Provinco Garbija. Tanta University estas publika universitato sub la kontrolo de la egipta edukministerio.
La universitato estis establita en 1962 kiel filio de Universitato de Alexandrio nur kun fakultato de Medicino. En 1972 ĝi iĝis sendependa universitato, la "Universitato Centra Delto". Ĉe tiu tempo, la universitato havis fakultatojn de medicino, scienco, agrikulturo kaj eduko. En 1973 la nomo estis ŝanĝita al sia nuna nomo, Universitato Tanta.
En 1983, filio de la universitato estis establita en Kfar A-Ŝejko. En 2006, la filio iĝis sendependa universitato, Universitato Kfar A-Ŝejko.
Estas laŭtakse ke proksimume 102,286 studentoj studas en la universitato, proksimume 49% el kiuj estas virinoj. Inter la diplomiĝintoj de la universitato, la verkistoj Nabil Farouk kaj Ahmed Khaled Tawfik.
Nova kastelo (Neustadt)
Nova kastelo de Neustadt (Schloß Neustadt) troviĝas en Neustadt an der Orla, Germanujo. Sekve Burgo Arnshaugk (de kie longtempe administritis la tuta urbo) kromnomiĝas malnova kastelo.
Historio
Konstruitis ĝi sur la fundamentoj de monaĥejo de la aŭgustenanoj kiu fonditis en 1294. Ĉi-laste siavice estis starigita sur muraro de alia burgo de la Arnshaugker-oj. En 1471 ekis la novkonstruo de klostro kaj klostrokirko. Tiam kreita bierfarejo plue uzitis ekde 1524. Inter 1516 kaj 1524 gastis ĉi tie plurfoje Marteno Lutero. Kiam dum la Tridekjara milito detruitis la monaĥejo tute, duko Morico (Saksio-Zeitz) starigis tie kastelon barokstile. La kirko dividitis por krei fortimpresan enirejon; ĝi ekzistas eĉ hodiaŭ. La ekonomiaj ejoj alvenis en la kuro de la tempo. En 1681, post la morto de Morico, estis duko Frederiko Henriko (Saksio-Zeitz-Pegau-Neustadt) kiu translokis la rezidejon disde Pegau al Neustadt. Murorestaĵoj kaj ronda turo de la iama klostro spekteblas ankoraŭ en flegita parko kun skulptaĵoj.
En 1718 la Neustadt-subdistrikto revenis al Elektoprinclando Saksio. Ĝis 1794 suverenis pluraj princoj. En 1815 Neustadt iĝis parto de la Granddukujo Saksio-Vajmaro-Eisenach. La kastelo iĝis laŭbezone loĝejo por anoj de la grandduka familio kaj parto de administraj buroaro. Poste servis la tuto kiel tribunalo. En la flanka ejo ueste de la kastelo estis kelkaj karcerĉeloj.
Ekde la fino de la Dua mondmilito havis sian buroon ĉi tie la entrepreno Wismut, poste ekgastis la subsdistrikta lernejo de Freie Deutsche Jugend (FDJ). Laste ĝi estis internejo por profesilernantoj. En 1996 ekzistis ideoj allifari ĝin je oldulejo.
Ekis en 2001 ampleksaj restaŭradoj dum kiuj trovitis ankaŭ konstruajn nekongruaĵojn sed ankaŭ nekonataj aferoj (diloj, pentraĵoj). En oktobro 2007 komenciĝis aliaranĝlaboroj por lerneja uzo kaj fakte sukcesis en 2008 inaŭguro de la privata instruigejo Schloßschule de la porlaborista bonfarorganizo Arbeiterwohlfahrt kaj starto kun du klasoj. Tamen la arkitekturaj plibonigoj kaj plifajnigoj neniam ĉesis, ekz. restarigitis la meza konostruaĵero inter kastelo kaj la iama loĝadozono. En 2019 festitis la fino de la kvara kaj lasta restaŭradetapo.
Ekde julio 2020 rajtas tiu ĉi lernejo nomi sin Umweltschule in Europa (eŭropa ekologia lernejo).
26-a Ŝakolimpiko
La 26-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 18-an de novembro kaj la 5-an de decembro 1984, en Tesaloniko, Grekio. Representiĝis 87 landoj en la malferma turniro kaj 50 en la virina.
Nova kastelo (Neustadt)
Arkitektura gravo
Havas la trietaĝa konstruaĵo mezan portalon kaj krucripvolban ŝtuparon. Embleme por la tuta urbo tronas okangula turo kun baroka spajro. La sonorilo enture sonas po unu fojo por horo. Rekte ĉe Ernst-Thälmann-strato staras la lernejo kaj ne tro for de la foirejo ĉe la rando de la urba parko.
Tartario
Tartario (Tartaria) aŭ Granda Tartario (Tartaria Magna) estis historia regiono en Azio inter la Kaspia Maro-Uraloj kaj la Pacifika Oceano. Tartario estis terminego uzata de eŭropanoj por la areoj de Centra Azio, Norda Azio, kaj Orienta Azio nekonataj de la geografio de eŭropanoj. Ĝi enhavis la vastan regionon de Nigra-mara-kaspia stepo, Volgo-Uraloj, Kaŭkazo, Siberio, Interna Azio, Mongolio kaj Manĉurio.
Eŭropanaj opinioj pri la areo estis ofte negativaj, kaj montris la heredon de la Mongolaj invadoj kaj konkeroj kiuj originiĝis el tiu regiono.
Erika Kickton
Erika KICKTON estis germana komponistino kaj muzikologo. Ŝi naskiĝis la 21-an de majo 1896 en Schöneberg (Berlino) kaj mortis la 28-an de septembro 1967 (71-jara) en Wiesbaden. Interalie ŝi plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Gábor Csupó
Gábor Csupó [hungara prononco: ĉupO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csupó Gábor estas hungardevena usona animaciisto, reĝisoro, produktoro. Lia nomo estis en Usono Gabor Csupo.
Gábor Csupó naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Csupó estis talenta desegnisto, tial li sukcese aliĝis al produktejo de animacioj en 1971. Post 4 jaroj li disidis kun Leslie Mandoki tra Jugoslavio al Svedio, kie li desegnis animaciojn 2 jarojn, pli poste li estis liberprofesiulo. Li konatiĝis kun en:Arlene Klasky (same animaciisto). Ili geedziĝis kaj translokiĝis al Los Anĝeleso en 1979. Komence Csupó estis animaciisto de Hanna-Barbera, sed en 1981 la geedza paro fondis propran animacian studion en:Klasky Csupo. La studio atingis mondfamon, ĝia filmo ricevis stelon en Trotuaro de famo en Holivudo. La geedza paro havis 2 infanojn (en 1995 ili divorcis), krome Csupó aliajn 3.
31551 Ashleyking
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS, la, elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan esploran scienciston Ashley King de la Muzeo pri Natura Historio de Londono. Li fakiĝis en la komprenon pri la origino de nia sunsistemo kaj aliaj per studo pri la fizikaj kaj kemiaj ecoj de ester-teraj materialoj kolektitaj sur Tero aù alvenigitaj per kosmaj misioj.
Evgenij Mironov
Evgenij Vitaleviĉ MIRONOV (Евгений Витальевич Миронов; nask. la 29-an de novembro 1966, Saratov, RSFSR, Sovetunio) estas rusa televida prezentisto kaj voĉaktoro (dublado) kaj aktoro de teatro, filmo, produktisto kaj artdirektoro de la Ŝtata Teatro de Nacioj en 2006; Popolartisto de la Rusa Federacio (2004), premiito de du Ŝtataj Premioj de la Rusa Federacio (1995, 2010). Li estas konsiderata unu el la plej bonaj kaj plej gravaj aktoroj de Ruslando.
Julie Wolfthorn
Julie WOLFTHORN estis germana pentristino. Ŝi naskiĝis la 8-an de januaro 1864 en Thorn, Germana Regno (kiu poste en 1920 iĝos Toruń, Pollando), dum plejparto de sia vivo loĝis en Berlino kaj estis mortigita la 29-an de decembro 1944 (80-jara) en koncentrejo Theresienstadt. Interalie ŝi plurfoje estis gasto en la Monte Verità, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.
Attila Dargay
Attila Dargay [dargai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dargay Attila estis hungara reĝisoro, animaciisto, scenaristo, ilustristo, bildliteraturisto. Lia parenco estis Mária Keresztessy.
Attila Dargay naskiĝis la  en Mezőnyék, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Attila Dargay studis 3 jarojn en Hungara Belarta Altlernejo, sed en 1948 li estis forigita, ĉar li ne apartenis al la "laborista klaso". En 1951 li estis dekoracia pentristo de la Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li aliĝis al produktejo de animacioj. Li estis levita reĝisoro en 1957. Liaj ilustraĵoj ankaŭ estis sukcesaj. Li havis edzinon, kiu estis kameraisto. Li ricevis premiojn inter 1968-2007.
Charles Mackay
Charles MACKAY - naskiĝinta la 27-an de marto 1814 en Perth, Skotlando; mortinta la 24-an de decembro 1889 en Londono - estis skota ĵurnalisto kaj verkisto.
Biografio
Mackay venis al Bruselo en 1828 pro instigo de sia patro lerni lingvojn (ĉefe la italan kaj francan). Kiam la Belga Revolucio eksplodis du jarojn poste, la entreprenisto William Cockerill dungis lin kiel privatan sekretarion. Dum ĉi tiu tempo li jam skribis kiel sendependa kunlaboristo por Courier Belge (Bruselo) kaj The Telegraph (Londono).
Post pluraj ekskursetoj kun Cockerill, Mackay revenis al Londono en majo 1832 kaj iĝis lingvoinstruisto. Ekde 1834 li verkis foje por la gazeto The Sun. Tiun jaron li ankaŭ renkontis John Black, kiu dungis lin kiel ĉefredaktoro de lia gazeto Morning Chronicle. Tie li laboris ĝis la aŭtuno de 1844 kaj poste ekloĝis en Glasgovo por redakti la gazeton Glasgow Argus tie. Tie li edziĝis al Rosa Henrietta Vale kaj havis filinon kaj tri filojn kun ŝi.
Mackay studis juron paralele al sia laboro ĉe la universitato de Glasgovo kaj doktoriĝis pri juro en 1846. Li edziĝis duan fojon kun la vidvino Ellen Mills ; ĉi tiu geedziĝo restis seninfana. La verkistino Marie Corelli estis lia ekstergeedza filino.
Internacie li konatiĝis interalie pro tio, ke estis li, kiu en Eŭropo unuafoje esprimis terminon de vizia Uniĝintaj Ŝtatoj de Eŭropo en dokumento de 1848, antaŭ ol Victor Hugo, Giuseppe Mazzini kaj Giuseppe Garibaldi ekuzis la nocion kaj ekvarbis pri la koncepto.
Gala Dragot
Gala Aliaj Dragot pli konata kiel Gala Dragot aŭ Gala (naskiĝis la 2-an de septembro 2005 en Grimbergen) estas albandevena belga kantistino kiu kantis jam en pluraj lingvoj: franca, nederlanda, angla kaj albana.
Biografio
Ŝi estas filino de la albana kantisto Robert Aliaj, konata albana kantisto kaj ŝia patrino estas literaturhistoriisto kaj tradukistino. Gala partoprenis la kvinan sezonon de The Voice Kids en 2020 kaj venkis en la finalo kun kantoj de Elton John kaj Bob Dylan
Ĉe la fino de 2022, Gala prezentiĝis ĉe la Festivali i Këngës, la albana antaŭselektado por la Eŭrovizia kantkonkurso. La 14-an de januaro 2023, Gala partoprenis en la belga antaŭselektado por la Eŭrovizia kantkonkurso.
27-a Ŝakolimpiko
La 27-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 14-an de novembro kaj la 2-an de decembro 1986, en Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. Partoprenis 108 teamoj el 107 landoj en la malferma turniro kaj 49 landoj en la virina.
Jack Layton
John Gilbert (Jack) LAYTON (la 18-an de julio 1950 - la 22-an de aŭgusto 2011) estis kanada politikisto. De 2003 ĝis 2011, li estis partiestro de la Nov-Demokratia Partio (angle New Democratic Party of Canada, mallongigita NDP).
Vivo
Layton naskiĝis en franclingva Montrealo en anglolingvan familion. Li studis politikan sciencon en Universitatao McGill kaj translokiĝis al Toronto en 1970 kie li instruis en Universitato Ryerson. Li komencis sian politikan karieron en 1982 kiam li estis elektita al la Toronta Urba Konsilio kie li iĝis unu el la gvidantoj de la maldekstremaj frakcioj.
En 2003, Layton kuris por gvidado de la NDP kaj jam gajnis plimulton dum la unua baloto. Jaron poste, li estis elektita al la Kanada Ĉambro de Reprezentantoj en la Toronto-Danforth distrikto. Dum la malplimulta registaro de liberala ĉefministro Paul Martin, Layton komence promesis subtenon al la registaro dum la tielnomita Sponsorship Scandal en interŝanĝo por liberalaj koncedoj al la deziroj de la NDP en la debato pri la ŝtata buĝeto. Tamen, malfrue en 2005, Layton reprenis sian subtenon kaj subtenis malkonfidan voĉdonon de konservativa opoziciestro Stephen Harper. En la balotoj de januaro 2006, kiam la registaro transis de la liberaloj al la konservativoj, la partio de Layton gajnis nur dek sidlokojn.
Grava sukceso okazis en majo 2011 kiam la NDP gajnis 103 sidlokojn en rapidaj balotoj kaj iĝis la oficiala opozicia partio en la ĉambro de reprezentantoj. La venko estis plejparte ebligita per sukceso en Kebekio, de kie pli ol duono de la voĉdonado venis. Li forpasis tri monatojn post ĉi tiuj balotoj post mallonga malsano.
(153309) 2001 KB68
(153309) 2001 KB68 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝia malproksima de ĉi tiu planedo ; ĝia marsa MOID estas 0,35721 astronomia unuo, tie estas 53,438 milionoj da km.
Viena opereja balo
La Viena opereja balo - ankaŭ foje per tri majuskloj Viena Opereja Balo - estas ĉiujare, kune kun la Filharmonia Balo, la socia kulminaĵo de la Viena balo-sezono en la Viena Karnavalo. Ĝi ĉiam okazas en la Viena Ŝtata Opero, kutime la lasta ĵaŭdo antaŭ la cindra merkredo.
Kun 5150 gastoj, la opereja balo estas la plej granda Aŭstria rendevuejo por artistoj, entreprenistoj kaj politikistoj hejmaj kaj eksterlandaj. Inkluzive de profesiaj muzikistoj kaj dancistoj plus dungitoj de la domo, ĉirkaŭ 7000 homoj vivigas la Ŝtatan Operejon dum la vespero de la balo. La balvizitantoj kaj la reklama efiko por aŭstra turismo ankaŭ evoluis al ekonomia faktoro en Vieno. La operejo tiucele tute trakonstruatas en la 70 horoj antaŭ la komenco de la balo. Ĉiuj fiksaj seĝoj estas formetataj, bala planko estas enkonstruata kaj en la bala vespero ĉiu areo de la konstruaĵo, de la tegmento ĝis la kelo, estas malferma al la bala publiko por festado.
180 paroj hejmaj kaj eksterlandaj malfermas la balon: por tiuj adoleskaj paroj, kutime proksimume dekkvin-jaraj, la balo simboligas debuton en la burĝa socio de la urbo kaj estas rito de inicado. Interalie, tradicio la danco kvadrilo celebriĝas dum la balo, kaj kompreneble multe praktikatas la viena valso.
Ĉina Tajpeo en la Somera Olimpiko 2016
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Kalvinana preĝejo (Isaszeg)
La Kalvinana preĝejo (konata ankaŭ Memorkirko de liberec-streboj) estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Isaszeg.