cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artikolo (juro)
Usono
En la jura lingvaĵo de Usono oni kutime parolas pri article (artikolo), kies subdividojn oni nomas section (sekcio).
Aliaj uzoj
Plurale oni figurasence uzas la terminon "artikoloj" por nomi la tuton de artikoloj de difinita jura instrumento, do sinonime por kontrakto, traktato, pakto ktp. Ekzemplo estas la Artikoloj de Konfederacio (Usono).
Großes Wörterbuch Esperanto-Deutsch
Großes Wörterbuch Esperanto-Deutsch (Granda Vortaro Esperanto-Germana) estas unudirekta vortaro verkita de la germana leksikografo Erich-Dieter Krause. Ĝi aperis en junio 1999 ĉe la eldonejo Buske en Hamburgo kun amplekso de 882 paĝoj. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 80 000 kapvortojn kaj parolturnojn kaj per tio vaste superas la vort-provizon de Plena Ilustrita Vortaro (PIV 2002, 2005). Kiam ĝi aperis en 1999 ĝi estis la plej detala kaj plej ampleksa vortaro de la tipo Esperanto-etnolingvo.
La vortaro akceptiĝis tre favore en la Esperanto-movado; oni opiniis ĝin ne nur tre ampleksa, sed ankaŭ fidinda kaj moderna.
La eldonejo multfoje ŝanĝis la prezon de la verko (DEM 78,00, DEM 98,00, € 39,80, € 19,80, € 29,80).
La alidirekta Großes Wörterbuch Deutsch-Esperanto de Erich-Dieter Krause aperis en 2007 kun amplekso de 1679 paĝoj.
Billy Dee Williams
William December WILLIAMS Jr. (6a de Aprilo, 1937) estas usona aktoro. Li aperis kiel Lando Calrissian en la franĉizo Star Wars, unue en la komencaj 1980-aj jaroj por The Empire Strikes Back (1980) kaj Return of the Jedi (1983), kaj 36 jarojn poste en The Rise of Skywalker (2019), markante unu el la plej longdaŭraj paŭzoj inter kinaj ludadoj de roluloj fare de la sama aktoro en la historio de la usona kinarto.
Williams naskiĝis en Novjorko, kaj kreskiĝis kun sia ĝemela fratino Loretta en Harlem. En 1945, li faris sian debuton en Brodvejo estante nur sep-jaraĝa en The Firebrand of Florence. Li poste gradiĝis el The High School of Music & Art, poste ricevisd pentrartan stipendion por la National Academy of Fine Arts and Design, kie li ricevis premion Hallgarten pro pentrarto meze de la 1950-aj jaroj. Por financi siajn artajn necesaĵojn li revenis al aktorado, inkludante teatron, kinon kaj televidon. li plue pentris; liaj verkoj ekde tiam estis ekspoziciataj en galerioj kaj kolektoj tutmonde.
La debuto de Williams en filmoj okazis ĉe The Last Angry Man (1959), sed li venis al tutlanda atento en la televida filmo Brian's Song (1971), kiu havigis al li nomumon por premio Emmy al la Plej Bona Aktoro. Li aperis en almenaŭ 70 filmoj dum ĉirkaŭ ses jardekoj inklude laŭditajn de kritikistoj kaj popularajn filmojn kiel Lady Sings the Blues (1972) kaj Mahogany (1975), en kiuj stelulis Williams kaj Diana Ross, kaj Nighthawks (1981). En la 1980-a jajroj, li estis elektita por sia plej longdaŭra rolo kiel Lando Calrissian, iĝante la unua aktoro afrikdevena kun grava kina rolo en la franĉizo de Star Wars, en The Empire Strikes Back (1980) kaj Return of the Jedi (1983). Li faris ankaŭ la voĉon de Lando en videoludoj, animaciaj serioj, kaj adaptaĵo fare de National Public Radio de The Empire Strikes Back. Li estis inkludita en la nigrula Black Filmmaker's Hall of Fame en 1984, kaj ricevis stelon en la Trotuaro de famo en Holivudo en 1985. Alia franĉiza rilato ekis per Batman (1989), en kiu li ludis la rolon de akuzisto Harvey Dent, rolo kiu disvolviĝis en malicula alia mio, nome Duvizaĝulo, pri kiu li havigis voĉon por The Lego Batman Movie (2017).
La laboroj de Williams por televido inkludas ĉirkaŭ ses dek enlistigojn starte en 1966 inkludante ripetitajn rolojn laŭlonge de la jardekoj en Gideon's Crossing; Dynasty, General Hospital: Night Shift; kaj General Hospital. Nombraj memaperoj kaj duarangaj roloj estis ĉe Marla Gibbs en The Jeffersons, 227, kaj The Hughleys. Postaj laboroj estis voĉaktorado en la serio Titan Maximum (2009), kaj apero en la realecprogramo Dancing with the Stars (2014). Lia laboro havigis al li nombrajn premiojn kaj honoroj kiel tri premioj NAACP Image, kaj la premio NAACP por dumviva atingo.
Dolní Kounice
Dolní Kounice (Kanitz) estas urbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en surrande de Bobrava montetaro sur rivero Jihlava, proksimume 25 km sudokcidente de Brno. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.
Paleoklimatologio
Paleoklimatologio, aŭ praklimatscienco, estas la studo de ŝanĝoj en klimato farita je skalo de la tuta Terhistorio. Ĝi uzas varion de statistikaj metodoj el teraj kaj privivaj sciencoj por akiri informon jam konservita ene de ekzemple rokoj, sedimentoj, glacitavoloj, arboringoj, koraloj, konkoj kaj mikrofosilioj; ĝi poste uzas tiujn registrojn kiel klimataj indikiloj, por determini la pasintajn statojn de la variaj klimataj regionoj de la Tero kaj ties atmosfera sistemo. Studoj pri pasintaj ŝanĝoj en la medio kaj la biodiverseco ofte respeguliĝas en la nuna situacio, kaj specife ĉe la efiko de klimato sur amasaj formortoj kaj biologia rekupero.
Aleksejevska distrikto (Tatarstano)
Aleksejevska distrikto (aŭ distrikto Aleksejevkij) - tatare Алексеевск районы, ruse Алексеевский район - estas administra unuo en Tatarstano, Rusio. Laŭ la stato de 2010 en ĝi vivas 26 080 loĝantoj.
Bolŝije Tigani
Němčice
Němčice estas nomo por pluraj municipoj de Ĉeĥio.
… aŭ partoj de municipoj:
Vorto Němčice aperas ankaŭ en nomoj de municipoj:
Xiao Peiliang
Xiao Peiliang (naskiĝis en Ŝanhajo en 1934) estas ĉina esperantisto. Nun (2009) loĝas en Changchun de Ĉinio, iam funkciis kiel vicprezidanto de Changchun Esperanto-Asocio kaj vicprezidanto de Jilin Esperanto-Instituto.
Spirita retiriĝo
La signifo de spirita retiriĝo - foje ankaŭ nomata spirita ekzerco - povas esti malsama por malsamaj religiaj komunumoj. Spiritaj retiriĝoj estas integra parto de multaj hindaj, budhanaj, kristanaj kaj sufiaj (islamaj) komunumoj.
En Hinduismo kaj Budhismo, iuj meditemaj retiriĝoj estas vidataj de iuj kiel intima maniero profundigi potencojn de koncentriĝo kaj komprenemo.
Retiriĝoj estas ankaŭ popularaj en kristanaj eklezioj, kaj estis establitaj en la hodiaŭa formo fare de Sankta Ignaco de Lojola (1491-1556), en liaj "Spiritaj Ekzercoj". Ignaco poste estis kromnomita "patro de spiritaj retiriĝoj" fare de papo Pio la 11-a en 1922. Multaj protestantoj, katolikoj kaj ortodoksaj kristanoj partoprenas kaj organizas spiritajn retiriĝojn ĉiun jaron.
Meditataj retiriĝoj estas grava praktiko en Sufiismo, la mistika vojo de Islamo. La libro de la Sufi-majstro Ibn Arabi "Vojaĝo al la Sinjoro de la potenco" (Risālat al-Anwār) estas gvidilo pri la interna vojaĝo, kiu estis eldonita antaŭ pli ol 700 jaroj.
Napola pico
Napola pico (itale pizza napoletana) estas stilo de pico farita kun tomatoj kaj mocarelo. Ĝi devas esti farita kun aŭ tomatoj San Marzano aŭ Roma, kiuj kreskas sur la vulkanaj ebenaĵoj sude de Monto Vezuvio, kaj Mozzarella di Bufala Campana, protektata nomo de origina fromaĝo farita el la lakto de Kampanio kaj Latio. Napola pico estas tradicia specialaĵo kaj la arto de ĝia farado estas inkluzivita en la listo de nemateriaj kulturaj heredaĵoj de Unesko. Ĉi tiu stilo de pico kaŭzis la novjork-stilan picon, kiu unue estis farita de italaj enmigrintoj al Usono en la frua 20-a jarcento.
Laŭ la reguloj proponitaj de la Associazione Verace Pizza Napoletana, la aŭtenta napola pica maso konsistas el tritika faruno (tipo 0 aŭ 00, aŭ miksaĵo de ambaŭ), natura napola gisto aŭ biergisto, salo kaj akvo. Por taŭgaj rezultoj, fortika faruno kun alta proteina enhavo (kiel uzata por pano prefere ol kukoj) devas esti uzata. La pasto devas esti knedita mane aŭ kun malalt-rapideca miksilo. Post la leviĝanta procezo, la pasto devas esti formata mane sen helpo de ruliĝilo aŭ alia maŝino, kaj povas esti ne pli granda ol 3 milimetroj (0.12) dika. La pico devas esti bakita dum 60-90 sekundoj je 485 ° C ligna fajroforno. Kiam kuirita, ĝi devas esti mola, elasta kaj bonodora.
Diskaro de Noemi
Ĉi tiu paĝo enhavas la tutan diskaron de Noemi.
Prusice
Prusice estas nomo por urbo en Pollando kaj por vilaĝo en Ĉeĥio.
Witold Gombrowicz
Witold Marian Gombrowicz (naskiĝis la 4-an de aŭgusto 1904 en Małoszyce ĉirkaŭ Opatów, mortis la 25-an de julio 1969 en Vence, ĉirkaŭ Nico) estis granda pola verkisto, dramisto kaj novelisto. Unu el plej gravaj mondaj skribistoj de la ekzistadismo kaj postmodernismo.
Vivo kaj verkado
Li naskiĝis en Sandomierz kiel kvara infano de Jan kaj Antonina (familie Kotowska) Gombrowicz, blazono Kościesza. Ĝi estis la nobela familio kiu loĝis en vilaĝo. En 1911 la familio hejmiĝis en Varsovio, kie Witold komencis edukiĝi en gimnazio de la nomo de sankta Stanisław Kostka, kie li finis edukadon en 1922-a jaro. Poste li studis leĝon en Varsovia Universitato. Li ricevis la titolon de magistro de leĝoj. Poste li migris al Parizo kaj studis tie en Instituto de Altaj Studioj Internaciaj Institut des Hautes Etudes Internationales. Tie por li tre gravis ankaŭ kontaktoj kun junularo kaj vojaĝo sur Mediteraneo.
Poste li strebis fariĝi juĝisto tamen li rezignis el sia plano. Li jam provis multe literature kaj eĉ komencis skribi verkon kiu estus la granda manifesto de lia malbona naturo, neoficiala. Tiu verko estis aŭtoportreto kritika kiu povis esti simila al "Stefano la Heroo" aŭ "Portreto de la Artisto de la junaj tempoj" de James Joyce tamen Gombrowicz detruis manuskripton. Li tamen skribis multe rakontojn kiujn enfine li eldonis en 1933 kiel la "Taglibro de tempo de la adoleskanteco". Ĝi estis lia debuto. Tiu aro de rakontoj Gombrowicz koncentris sur sia mema, ironia vivado dum adoleska tempo. Li ludas per la malalta formo de literaturo kreante humoran atmosferon de siaj memaj adoleskaj ecoj. Poste li komencis skribi siajn felietonojn kaj recenzoj literaturaj en "Kurier Poranny". Li ankaŭ renkontadis en tiu tempo kun multaj junuloj en kafejo "Zodiak". En tiu tempo li skribis sian plej grandan verkon postmodernan- Ferdydurke
En la jaro 1937 Gombrowicz eldonis "Ferdydurke". Neniu konas veran, unuan signifon de tiu vorto tamen historiistoj de literaturo trovis en la romano Babbitt de nobelpremiita verkisto Sinclair Lewis personon nomatan Freddy Durkee. Mem Gombrowicz montris nur sian libron kiel tutan respondon. "Ferdydurke" kunigas surrealismon, naturalismon, ekzistadismon kaj postmodernismon. Ĝi priskribas historion de tridek jaraĝa homo kiu revenas al tempo adoleska kiam li venis al la lernejo kaj komencis rilati kun knabinoj. Lia ena batalo kun sia malmatureco kaj adoleskeco kondukas lin al kritiko de la tuta konstruo de la mondo. Gombrowicz ankaŭ enkondukas nerilatajn rakontojn al la tuta verko kaj priskribas celon de la libro kiel li malkovradus la malmaturajn organojn de ĝi. Li eĉ kreas propran strukturon de la verko - la analogio, per kiu leganto povas interpreti verkon kiel li volas kreante sian propran superan celon de verko kiel la verko estus la malfermita (nocio de Umberto Eco). Aŭtoro kreas ankaŭ en sia verko multajn neologismojn (precipe famaj estas tiuj kiu esprimas malmaturan karakteron- "pupa", la postaĵeto - "upupiony", postaĵetigita, "gęba" - buŝaĉo) kaj kaŝigas parafrazitajn citojn de Juliusz Słowacki, Adam Mickiewicz, Zygmunt Krasiński kaj aliaj. Ĉiuj organoj, fabeloj kaj opinioj de la verko estas skribataj en karaktera ironio de Gombrowicz apogita per erotiko kaj humora sarkasmo. Laŭ historiistoj de literaturo tiel kreita modernismo estas pli progresa ol modernismo de T. S. Eliot aŭ Ezra Pound.
Kiam oni eldonis "Ferdydurke" en Francio tiun libron recenzis ankaŭ Albert Camus. Li estis tiom mirigita, ke kreis la popularan opinion, ke "Ferdydurke" estas eble plej genia postmoderna verko. Estis ankaŭ multaj kritikuloj de tiu verko. En Pollando fervore kritikis ĝin postmodernisto Aleksander Wat. La admirantoj de "Ferdydurke" estis ekzemple Bruno Schulz kaj Zofia Nałkowska. Nelonge antaŭ la komenco de la 2-a mondmilito en 1939 jaro Gombrowicz vojaĝis per la ŝipo Chrobry el la pola mar-haveno en Gdynia al Argentino. Kiam li enfine venis al Argentino li sciiĝis pri la atako de hitlera Germanujo sur Pollando. Li decidis loĝi en Bonaero ĝis la fino de batalo. Post la longa tempo de la malriĉeco li komencis labori en banko (Banco Polaco, la filio de pola Bank PKO S.A.). Enfine li strebis skribi artikolojn kaj rakontojn al revuoj argentinaj kunigante kun la kafejo Fray Mocho. Li eĉ tradukis na "Ferdydurke" al la hispana lingvo. Multaj argentinaj verkistoj opinias ke tiu traduko estis tre grava ago en ilia literaturo. Gombrowicz eldonis ankaŭ dramon Ślub ("La nupto"). Li komencis korespondi kun gravaj polaj verkistoj- ekzemple Jerzy Giedroyc. Kiam Pollando estis denove malliberigita per la komunismo kaj Rusio de Jozefo Stalin en Francio Giedroyć komencis mem skribi sian sendependan magazinon por Poloj. En celo de tiu magazino, kiu estis nomita "Kultura" ("Kulturo") estis sekurigo de la pola kulturo kaj konservado ĝin sendepende de malsekura komunisma ideologio. Unu el kunkreantoj de "Kulturo" estis certe Gombrowicz, kiu jam en unuaj numeroj komencis skribi siajn felietonojn kaj verkojn. En la unua volumo de la Biblioteko de Kulturo troviĝis "La nupto" kaj la nova romano - "Trans-Atlantyk". Gombrowicz rakontas tie pri sia estado en Argentino. Ne estas ĝi tamen simpla taglibro sed ironia parafrazo. La stilo de lingvo estas prenita de granda pola eposo - Sinjoro Tadeo de Adam Mickiewicz. La ironia fabelo, priskribitaj polaj moroj kaj superstiĉoj kiel ekzemple profunda katolikismo, duelemo kaj zaściankowość (la vorto rilatanta al la libro sesa de "Sinjoro Tadeo" -esperantlingve "Nobeletejo" - en kiu priskribata estas maltoleremo, malakordemo kaj nescio de Poloj kaŝita en malgranda nobeletejo). Unuan fojon en la historio de la pola literaturo aperigas tie la problemo de samseksemuleco- tre humoreme solvita en la fabulo. La temo de "Trans-Atlantyk" estas do la polnacia sameco dum la emigracio kaj sopiro al Pollando- tuto en humora karaktero.
Poste Gombrowicz komencis skribi siajn famajn "Taglibrojn". Unua "Taglibro 1953- 1956" estis eldonita en pariza "Kulturo". En la jaro 1956 oni eldonis en komunista Pollando kvar librojn de Gombrowicz. Kun ili cenzurita "Taglibro". Dum 1960-aj jaroj Gombrowicz estis tradukita en multaj lingvoj en Eŭropo. Oni tradukis ankaŭ liajn novajn librojn- Pornografia ("Pornografio") kaj Kosmos ("Kosmo"). Tiuj tradukoj famigis lin en la tuta mondo. Oni ankaŭ enscenigis liajn dramojn, precipe en Francio kaj Germanio kaj Svedio. En 1963 jaro li revenis al Eŭropo ricevante stipendion de Fundacio de Ford por loĝi en Berlino. En 1964 jaro tamen li loĝis en Royaumont en Francio sub la Parizo. Li konis tie Rita Labrosse- kanadinon kiu skribis tiam sian laboron doktoriĝantan pri literaturo moderna. Ŝi decidis lasi sian unuan temon kaj en kelkaj semajnoj ŝi skribis novan laboron pri Witold Gombrowicz. Gombrowicz enamiĝis al ŝi. En 1964 jaro li loĝis en Vence ĉirkaŭ Nico en la sudo de Francio. Li loĝis tie ĝis sia morto. Li estis grava kandidato al Nobel-premio tamen li malgajnis per nur unu voĉo. Poste li ricevis Internacian Premion de Eldonantoj- Premio Formentor. En 28-an de decembro 1968 li mortis en Vence. Antaŭ kelkaj monatoj li edziĝis kun Rita Labrosse. Laŭ komitato de Nobel premio li estis plej forta kandidato al la premio en la jaro 1969. Anstataŭ li la premion ricevis Samuel Beckett.
Montelupone
Montelupone estas komunumo de Italio.
Witold Gombrowicz
Vivo kaj verkado
Laŭ kritikoj Gombrowicz estis la majstro de ŝirado maskojn. Laŭ historiistoj de la literaturo la plej genia verko de Gombrowicz estas Taglibroj. Ĝi skribas tie filozofike, en kaŝita kunigo kun iliaj postmodernaj, strukturismaj kaj egzistencialaj emoj. Ĝi estas granda kunigo de liaj opinioj, aŭtorefleksioj kaj filozofaj duboj pri politiko, nacieco, sameco kaj erotismo. La formo de taglibro permesas al aŭtoro montri plej gravajn temojn en la simplaj anekdotoj kaj uzi la klasikajn potencojn de la bela literaturo- ne nur postmoderne.
En la mondo plej gravaj enscenigoj de Gombrowicz faris Jorge Lavelli, Alf Sjoeberg, Ingmar Bergman kaj en Pollando Jerzy Jarocki kaj Jerzy Grzegorzewski.
La jaro 2004 estis en Pollando la jaro de Gombrowicz.
Plej gravaj verkaĵoj
La listo kun informoj de la unuaj eldonoj.
Czesław Jastrzębiec-Kozłowski
Czesław Jastrzębiec-Kozłowski (1894 - 1956) estis pola poeto kaj esperantisto. Kiam li estis knabo, li eklernis Esperanton, kaj en 1912 aperis versaĵaro nome de Petaloj. Li iam forlasis la esperantisto-movadon.
Janis Dragasakis
Janis DRAGASAKIS (greke: Γιάννης Δραγασάκης) naskiĝis la 1a Januaro, 1947 en Lasitio kaj estas la Vijco- Ĉefministro de Grekio ekde la 27a de Januaro 2015. Li studis Politikajn kaj Ekonomiajn Sciencojn. Li estas membro de la Grekia parlamento por la Koalicio de la Radikala Maldekstro (SYRIZA).
Li parolas la  anglan.
Li estis membro de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Grekio ĝis 1991 kiam li rezignis por  aliĝi Synaspismos. Li estis membro de la registaro de Xenophon Zolotas  kiel Vajco-ministro por Naciaj Ekonomikaj Aferoj.
Volgograda provinco
Volgograda provinco (Волгоградская область) estas provinco en suda parto de Rusio ĉe grandaj navigeblaj riveroj Volgo kaj Don.
Persa arto
El Armenio kaj Kurdio al Induso. Ekde la Aĥemenida Imperio (550 a.K.–330 p.K.), dum la plej parto de la tempo, ampleksa stato, de irana lingvo, regis zonojn similajn al la aktualaj limoj de Irano kaj ofte al regionoj multe pli ampleksaj, kio foje estas nomata la Granda Irano, kie procezo de kultura persigo lasis rezulton kiu pluis trans la persa politika hegemonio. Ĝi korespondas kun la aktualaj teritorioj de Irano, Afganio, Taĝikio, Azerbajĝano, Uzbekio, Baluĉio, la Pakistanaj Tribareoj kaj najbaraj regionoj.
Oni konsideras persa arto la arton de Persio ĝis la jaro 1925, kiam okazis la fino de la dinastio kajar; por posta arto, oni konsideru nuntempan kaj modernan arton de Irano. La irana arkitekturo estas pritraktata de tiu artikolo.
La persa kulturo asimilis la kontribuojn fare de la antikvaj kulturoj, selektante kaj transformante ilin laŭ okcidenta estetiko. Estas du ĉefaj epokoj, nome la antaŭislama kaj la islama. La persaj monumentoj de antikva epoko elstaras pro koncentro en la homa figuro (ĉefe vira kaj ofte de reĝoj aŭ militistoj) kaj animaloj. Post la islamigo, ĝi plue emfazis la figurojn, pli ol la islama arto de aliaj zonoj, kvankam pro religiaj tialoj ĝenerale oni evitas grandajn ekzemplojn, ĉefe en skulptarto.
Epokoj
Laŭ Francisko Azorín la epokoj de persa arto estus jenaj:
Semajno de enigmoj
Semajno de enigmoj estas la monata gazeto de enigmoj esperante.
Ĝi enhavas klasikajn krucvortenigmojn, kriptan kaj silaban krucvortenigmojn, vortoserĉon, rebuson, aliajn vortopuzlojn, novaĵojn, kaj cetere.
Fondinto estas Luca Desiata, ankaŭ ĉefredaktoro de Hebdomada Aenigmatum (la unua gazeto de enigmoj latine) kaj de Onomata Kechiasmena (la unua gazeto de enigmoj grekantikve). Ĉefredaktoro de Semajno de Enigmoj estas Giorgio Denti, ankaŭ prezidanto de Roma Esperanto-Grupo. Stano Marček kaj Giulio Cappa estas inter la esperantistoj, kiuj kontribuis al kreado de krucvortenigmoj
Komunumo Lwówek Śląski
Komunumo Lwówek Śląski [elparolu lvuvek slonski] estas urbo-kampa komunumo (pole gmina), en provinco Malsupra Silezio (pole Dolny Śląsk) kaj en la samnoma distrikto Lwówek Śląski (pole powiat) de nuna Pollando. La komunuma sidejo estas Lwówek Śląski (Löwenberg). Ĝis la jaro 1945 la regiono apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo Löwenberg kaj lige al tio ekestis ankaŭ la nomo de la nova komunumo.
Strukturo de areo
Laŭ informoj de 2002 jaro la komunumo Lwówek Śląski havas teritorion 240,37 km², kaj enhavas: La komunumo Lwówek Śląski faras 33,86% areo de distrikto Lwówecki.
Demografio
Laŭ informoj de 30 junio 2004: Laŭ informoj de 2002 jaro, meza monata laborenspezo por unua loĝanto estas 1173,73 zlotoj.
Vilaĝoj
Bielanka (Lauterseiffen) • Brunów (Braunau) • Chmielno (Ludwigsdorf) • Dębowy Gaj  (Siebeneichen) • Dłużec ((Lang Neundorf)) • Dworek (Höfel) • Gaszów (Gehnsdorf) • Górczyca (Hohndorf) • Gradówek (Hagendorf) • Kotliska (Kesselsdorf) • Mojesz  (Nieder Mois) • Nagórze (Neundorf-Liebenthal) • Niwnice (Neuland) • Pieszków (Petersdorf) • Płóczki Dolne (Nieder Görisseiffen) • Płóczki Górne (Ober Görisseiffen) • Radłówka (Hartelangenvorwerk) • Radomiłowice (Radmannsdorf) • Rakowice Małe (Wenig Rackwitz) • Rakowice Wielkie (Groß Rackwitz) • Skała (Hohlstein) • Skorzynice (Hartliebsdorf) • Sobota (Zobten am Bober) • Ustronie (Seitendorf) • Włodzice Małe (Klein Walditz) • Włodzice Wielkie (Groß Walditz) • Zbylutów (Deutmannsdorf) • Żerkowice (Sirgwitz).
Najbaraj komunumoj
Bolesławiec (Bunzlau), Gryfów Śląski (Greiffenberg), Lubomierz (Liebenthal), Nowogrodziec (Naumburg am Queis), Pielgrzymka (Pilgramsdorf), Warta Bolesławiecka (Alt Warthau), Wleń (Lähn).
39184 Willgrundy
39184 Willgrundy estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William ("Will") M. Grundy, astronomo ĉe la Observatorio Lowell, kiu studis la glaciajn objektojn de la ekstera sunsistemo. Li partoprenis al la misio New Horizons al Plutono kaj la Kujper-zono.
Takayuki Sugiyama
Takayuki Sugiyama (杉山 貴之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara kaj Omiya Ardija.
Lamotte-du-Rhône
(jen france, okcitane La Mota de Ròse) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Gergely Szabó
Gergely Szabó [gergej sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Gergely estis hungara politikisto, ministro, kemiisto.
Gergely Szabó naskiĝis la  1921 en Kisújszállás. Li mortis la 2000 en Budapeŝto.
Fenila dujodoacetato
Fenila dujodoacetato aŭ C8H6I2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dujodoacetata acido kun fenolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Fenila dujodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Preĝejo Stefano la 1-a (Alsópetény)
La romkatolika preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas eklezia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Alsópetény.
Historio
La gotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento (aŭ en la antaŭa jarcento). Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis, poste en 1724 kaj 1759 la loka bienulo rekonstruis ĝin. En 1759 estis konstruita la aparta baroka kampanilo, apude en 1791 monumento pri István Werbőczy, fine ankaŭ krucifikso estas videbla. Pli frue sonorilostablo funkciis apud la kirko. En 1924 la kirko ekstere estis renovigita, pli novaj renovigaj laboroj okazis inter 1960-1963, tiam oni trovis mezepokajn niĉojn. En la 1990-aj jaroj plenaj restaŭraj laboroj okazis (kun la kampanilo kaj monumento).
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur monteto apud ĉe jam forlasita tombejo. La ĉefenirejo kun tri fenestroj troviĝas en la fasado. La gotika absido estas oklatera kaj havas apogpilierojn. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido. La baroka navo estas iomete pli larĝa, sed same alta, ol la absido. Ankaŭ la navo havas enirejon, sed tra vestiblo. Interne la ĉefaltaro estas baroko el la 18-a jarcento, ties pentraĵo prezentas Stefanon kun la krono. Estas ankaŭ flankaj altaroj.
Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Kaimiloa
HHMS Kaimiloa estis la unua kaj sola ŝipo de la Reĝa Mararmeo de Havajo. Ĝi estis 170-tuna pafilboato, konstruita en Britio en 1871. En 1887 reĝo Kalākaua aĉetis la ŝipon kontraŭ 20 000 dolaroj kaj aldonis la ekipaĵon. Ĝi velis de Havajo al Samoo kaj aliaj pacifikaj insuloj en 1887, kiam Kalākaua klopodis formi aliancon de polineziaj ŝtatoj por kontraŭstari la eŭropan imperiismon. Oni uzis la ŝipon ankaŭ por marista trejnado. En la havaja lingvo, kaimiloa signifas "kiu fore serĉas".
Vojaĝo
<!-- The Kaimiloa came into commission on the 28th March 1887. Twenty-four of the crew members were young Hawaiians who were enrolled in reform school, and who were placed on the ship's crew with only one month of training. Due to the music program which was in effect at the reform school, some of these crew members were also members of a military band. They were led by Charles Palikapu Kaleikoa, who was a member of the Royal Hawaiian Band. The ship's captain was George E. Gresley Jackson.
Episkopujo de Fargo
La Episkopujo de Fargo (Diocese of Fargo; Dioecesis Fargensis) estas Romkatolika episkopujo en Norda Dakoto en Usono. Ĝin fondis je la 6-a de aprilo, 1897, Papo Leono la 13-a.
La episkopoj de la diocezo, en historia ordo, estas:
Albin Kőrösi
Albin KŐRÖSI [kOroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőrösi Albin estis hungara tradukisto, profesoro, instruisto, pastro, membro de Societo Petőfi.
Albin Kőrösi naskiĝis kiel Kulhánek Albin la 1860 en tiam hungara urbo Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio). Li mortis la 1936 en Budapeŝto.
Biografio
Albin Kőrösi frekventis komence lernejojn en sia naskiĝurbo, poste en Vác kaj Kecskemét, fine en Pest (urbo) li lernis en la universitato. En 1883 li iĝis pastro kaj li ekinstruis en Veszprém (urbo). Ekde 1912 li instruis en universitato en Budapeŝto. Li okupiĝis precipe pri la hispana literaturo, li tradukis de Longfellow, Victor Hugo, Alfred Tennyson, Robert Burns, Pierre-Jean de Béranger, Edgar Allan Poe, Thomas Moore, Manzoni.
KRW
La vorto havas plurajn signifojn:
Kampa ranunkolo
Kampa ranunkolo (Ranunculus arvensis) estas plantspecio de la genro ranunkolo ene de la familio de la Ranunkolacoj (Ranunculaceae). Ĝi hejmiĝas en Eŭrazio.
Habito kaj folioj
La kampa ranunkolo kreskas kiel unujara herba planto kaj atingas alton de 15 ĝis 20 aŭ 80 cm. La staranta tigo estas disbranĉita kaj pli aŭ malpli kalva.
La folioj staras baze kaj alterne ĉe la tigo. La tri ĝis kvin bazaj folioj kaj la malsupraj tigaj folioj konsistas el folizigo kaj foliplato. La 1,6 ĝis 6 cm longa folitigo estas maldence lanuga. La papereca kaj lanuga foliplato estas renverse ovoforma aŭ larĝe romba kun longeco de 1,5 ĝis 5,2 cm kaj larĝeco de 1,5 ĝis 4,2 cm kaj pli aŭ malpi larĝa kojnforma bazo. Ĝi estas triloba ĝis pli aŭ malpi triparta. La folipinto estas rondigita aŭ pinta. La supro tigofolioj estas sentigaj, kalvaj kaj pli aŭ malpli triparta kunmallarĝe kojnforma aŭ lineaj – lancetaj pastoj.
Floro
La floro staras vidalvide de la plej supraj folioj. La rondaj flortigoj estas lanuge haraj. La duseksa, radiosimetria floro havas diametron de 4 ĝis 15 mm. La receptaklo estas rigida kaj hara. La kvin sepaloj estas mallarĝaj kaj 4 ĝis 7 mm longaj, la larĝeco estas 1 ĝis 2 mm kaj je la malsupra flanko hirtharaj. La kvin helflavaj ĝis verde-flavaj petaloj estas renverse ovoformaj kun longeco de 5,5 ĝis 8 mm kaj larĝeco de 2 ĝis 4 mm kaj havas rondigitan pinton. Ekzistas stamenoj. La 3 ĝis 8 mm longa pistilo havas ĉ. 2,6 mm longan stignon.
Frukto
En diskoforma ĝis globforma 8 ĝis 12 mm granda plurfrukto estas kvin ĝis ok nuksetoj. La nuksetoj estas tipaj kontraŭhokaj fruktoj; la planto uzas zooĥorion.
La planto floras de aprilo ĝis julio. Fruktmatureco estas de junio ĝis septembro.
La planto estas tetraploida, ĝia kromozomnombro estas 2n = 32
Disvastigo
La kampa ranunkolo estas disvastigita en Eŭropo kaj Malgrandazio. En Nordameriko kaj Ĉinujo la planto estas neofito.
132874 Latinovits
132874 Latinovits estas marsrenkonta asteroido, ankaŭ rigardita kiel hungaria asteroido.
Ĝia klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,28359 astronomia unuo, tie estas 42,424 milionoj da km.
Nonila jodido
Nonila jodido aŭ nonila jodido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj nonanolo. Nonila jodido estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nonila jodido prezentas jodatomon ligitan al nonila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
132874 Latinovits
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara aktoro Latinovits Zoltán (1931–1976), kies unu el plej sukcesa rolo estis Romeo en 1963. Li estis ankaŭ bone konata pro esti interpretinta la poezion de Attila József. La asteroido estis malkovrita je lia 71-a naskodato.
28397 Forrestbetton
28397 Forrestbetton estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Forrest Evan Betton, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 kaj estis rekompensita kiel "Plej bona en sia Kategorio" pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Merlo Station High School de Beaverton (Oregono, Usono).
Sainte-Maure - Noyant (stacidomo)
Sainte-Maure - Noyant estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Noyant-de-Touraine, apud Sainte-Maure-de-Touraine, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Rob Schneider
Robert Michael SCHNEIDER (naskiĝis en San Francisco) estas usona aktoro.
Sainte-Maure - Noyant (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Rob Schneider
Biografio
Patrino de Robert Michael Schneider estas Pilar Schneider, kiu estis pli frue iam infanĝardenistino, nun prezidas urban lernejan konsilion. Lia patro – Marvin – estis komercisto de nemoveblaĵoj. Robert havas du junajn fratinojn - Chloe Autumn kaj Elle Schneider -, unu pli aĝan fratinon (April Schneider) kaj pli aĝan fraton John Schneider.
Sainte-Maure - Noyant (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Rob Schneider
Biografio
Ŝin influis junaĝe la grupo Monty Python, precipe Peter Sellers, sed ankaŭ Gene Wilder kaj Richard Pryor. Li verkis hunuraĵojn jam en aĝo de 15 jaroj, post la mezlernejo turneis en Eŭropo dum duonjaro. Lin malkovris en 1990 – post serio de intervjuoj – tiama produktisto de programo Saturday Night Live kaj li iĝis abrupte konata. Li partoprenis en la programo ĝis 1994.
Ĝia unu pli grava filma aktorado okazis en la humurfilmo Home Alone 2: Lost in New York, kion sekvis The Beverly Hillbillies kaj la The waterboy kun Adam Sandler, kiuj iĝis fortaj amikoj. Robert fondis en 1996 Rob Schneider Music Foundation.
Flugillongo (biologio)
Flugillongo  estas anatomia mezuro de la flugilo de birdo. Tiu mezuro estu farata havante la flugilon faldita laŭ angulo de 90 gradoj, el plej elstara pinto de la pojna artiko al la plej elstara pinto de la plej longa unuaranga plumo. Ĝi estas ofte prenata kiel standarda mezuro de la proporcioj de birdo kaj uzata por diferenci inter specioj kaj subspecioj, ĉar ĝi estas pli preciza ol la mezuroj de la totala longo (el bekopinto la vostopinto) aŭ tiu de la enverguro (el flugilpinto al flugilpinto).
(17663) 1996 VK30
(17663) 1996 VK30 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
S/2003 J 12
S/2003 J 12 estas la maldaŭra nomo de neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Scott S. Sheppard de la Universitato de Havajo, kaj sia teamo, post observoj inter la 8-a de februaro kaj la, dato de la anonco de la malkovro.
Ĉar ĝia orbito ne estas nun precize determinata, ĝi havas nur la maldaŭran nomon indikantan, ke ĝi estas la dekdua satelito de Jupitero malkovrata en 2003.
Orbito
Ĝi estas la plej interna el la retrogradaj jupiteraj lunoj; ĝi ŝajnas esti ano de neniu grupo.
Bakteria velkado de poacoj
Bakteria velkado de poacoj estas bakteria malsano, kiu atakas multajn poacojn kaŭzata de la bakterioj ''Xanthomonas translucens pv. phlei en Phleum'', ''Xanthomonas translucens pv. arrhenatheri en Arrhenatherum'', ''Xanthomonas translucens pv. poae en Poa'', ''Xanthomonas translucens pv. graminis en Agrostis, Alopecurus, Arrhenatherum'', Bromus, Festuca, Lolium, Phleum kaj Trisetum.
Fibra fasko
Je geometrio, fibra fasko estas sternaĵo kune kun surjekcio al alia sternaĵo (la bazo), kiu loke aspektas kiel produkto de la bazo kaj iu sternaĵo (la fibro) samforma ĉie sur la bazo.
Difino
Se B estas sternaĵo, fibra fasko super B konsistas el la jena paro: La paro devas plenumi la jenan aksiomon (lokan trivialecon):
Ekzemploj
Vektora fasko kaj precipa fasko estas ekzemploj de fibraj faskoj.
Nularba Ebenaĵo
Nularba Ebenaĵo aŭ Senarba Ebenaĵo (Nullarbor Plain) estas arida aŭ duonarida regiono, preskaŭ manka je arboj, de Aŭstralio. La vorto Nullarbor devenas de la nullus ("nenio" aŭ "neniu") kaj arbor ("arbo") kaj prononciĝas // (proksimume NAlebor). Tradukeblus esperanten kiel "Senarba Ebenaĵo" aŭ "Nularba Ebenaĵo". Ĝi etendiĝas sur surfaco de proksimume 200.000 km². La regiono estas inter la ŝtatoj de Suda Aŭstralio kaj Okcidenta Aŭstralio.
Latina Patriarkato de Jerusalemo
La Latina Patriarko de Jerusalemo estas titolo de la latina episkopo de Jerusalemo, kiu havas jurisdikcion sur la fidelularo latina katolika en Israelo kaj en Palestino, Kipro kaj Jordanio, sed ne sur katolikoj de la orientaj katolikaj eklezioj. La melĥitoj kaj la maronitoj establis plurajn eparĥiojn en tiuj regionoj.
La titolo de Latina Patriarko de Jerusalemo estas la plej antikva (1099) ekzistanta. Ĝi estas nur simbola kaj ne signifas esti estro de proprajura eklezio kiel estas la patriarkoj de iuj orientaj katolikaj eklezioj. Analogajn patriarkajn titolojn havas la episkopoj de Venecio, Lisbono kaj Goao.
Baziliko Saint-Sauveur de Rennes
La Baziliko Saint-Sauveur de Rennes estas duaranga baziliko de la Romkatolika Eklezio, sub la nomo Notre-Dame des Miracles et Vertus (eo: Nia Damo de la Mirakloj kaj Virtoj). La kulto al sankta Maria tie gravas, pluraj mirakloj estas al ŝi atribuitaj. La fasado situas ĉe placo Saint-Sauveur, ĉekore de la historia urbocentro de Rennes. Rekonstruita en 1703 laŭ la klasika stilo post la disfalo de la mezepoka preĝejo, la baziliko distingiĝas aparte pro sia meblaro : baldakeno de la ĉefaltaro, predikejo el forĝita fero, orgeno.
Situo
La preĝejo situas nordokcidente de la urbocentro de Rennes, kore de la konservita sektoro. Situante ĉe placo Saint-Sauveur, ĝi staras ĉe la fino de vojlinio komenciĝanta malsupre de la placo de la Parlamentejo de Bretonio konsistanta el la stratoj Du Guesclin, l’Hermine kaj Brillac. Ĝi situas ankaŭ ĉe la angulo de strato Saint-Sauveur.
Nur la suda kaj orienta fasadoj estas videblaj, ĉe la aliaj partoj apogiĝas konstruaĵoj, el kiuj la pastrejo okcidente, due strato Saint-Sauveur. La orienta fasado alfrontas la placon Saint-Sauveur, kiam la suda fasado staras al la strato saint-Sauveur, kaj trans ĝi al la ĝardeno de la palaco de Blossac.
Historio
La nuna preĝejo estis konstruita komence de la 18-a jarcento, por anstataŭi kapelon, kies origino estas tiu de la urbo. Laŭ hipotezo de la renna historiisto Louis Pape, la loko de tiu kapelo, ĉe la kruciĝo de la latinlingvaj cardo kaj decumanus, respondus al tiu de baziliko de la roma templo dediĉita al Mars Mullo sur la romia forumo de la gaŭla-romia civito de Condate (eo: Kondato).<!--.
Les premières traces écrites mentionnant une chapelle Saint-Sauveur à Rennes datent du. Elle est alors rattachée à la paroisse de Toussaints. Le Chapitre de Rennes en fait don à l'abbaye Saint-Georges en janvier 1230,. L'église se développe au rythme de la ville pendant les siècles suivants, avec de multiples enrichissements mobiliers et plusieurs opérations de d'extension et de réfection. À partir du miracle de 1357 (voir ci-dessous), le culte de Notre-Dame se développe particulièrement. Une poutre de gloire supportant un crucifix et deŭ images des Saints est installée en 1450. Avec l'accroissement de la population, le besoin de scinder la paroisse de Toussaints, dont dépend encore Saint-Sauveur, se fait sentir : le 24, l'évêque de Rennes Charles-François de La Vieuville érige donc Saint-Sauveur en église paroissiale. Une confrérie est fondée en 1670 à l’initiative de Saint Jean Eudes en l'honneur de Notre-Dame des Miracles et Vertus et du Saint-Cœur de Marie.
Les plans sont dessinés par l'architecte François Huguet, également responsable du couronnement des tours de la Cathédrale Saint-Pierre voisine. Selon le souhait du général de la paroisse, le culte n'est pas interrompu par les travaŭ. L'architecte décide d'orienter la nouvelle église d'est en ouest, à l'inverse de l'ancienne. Les travaŭ commencent par le chœur : une fois celui-ci achevé, le saint-sacrement y est transporté et l'ancienne église est finalement démolie. La nouvelle orientation permet également d'ouvrir la façade sur le bas de la place du grand bout de la Cohue.
La nouvelle église est consacrée le 5 alors que seuls le chœur est une croisée sont achevés. L'incendie de Rennes de 1720 endommage la toiture et le mobilier mais n'interrompt pas le chantier. François Huguet meurt en 1730. François-André Le Forestier lui succède pour achever l'édifice. La destruction de la place du grand bout de la Cohue, remplacée par la rue de Clisson et la place Saint-Sauveur, ainsi que le percement de la rue du Guesclin dans l'axe de l'église, l'amènent à en redessiner la façade pour l'intégrer dans cette nouvelle perspective.
En 1793, pendant la Révolution, l'église devient temple de la Raison, puis temple de l'Être Suprême en 1794. La statue miraculeuse de Marie est brûlée. S'y tiennent alors des réunions publiques. On y annonce entre autres la confirmation de Jean Leperdit à sa place de maire de la ville après la fin de la Terreur. En 1795, après l'autorisation de l'exercice public du culte catholique par la Convention nationale, une pétition citoyenne demande sans succès la restitution de l'église. Néanmoins, l'évêque constitutionnel Claude Le Coz obtient du district la location des lieŭ, le 27 (7 germinal an Ⅲ). Saint-Sauveur n'est officiellement rendue au culte que le 30 (8 vendémiaire an Ⅺ) par le préfet d'Ille-et-Vilaine, Jean-Joseph Mounier.
Prodige du 8 février 1357
Lors du siège de Rennes de 1356-1357, la ville s'attend à ce que les troupes anglaises tentent une invasion par une voie souterraine. Dans la nuit du 8, les cloches de l'église se mirent à sonner et dans l'église éclairée par des cierges, la statue de Marie, plus tard baptisée Notre-Dame des Miracles et Vertus, aurait désigné une dalle sur le sol. Les défenseurs de la ville, creusant le sol de l'église, trouvèrent une mine percée par les troupes anglaises venues prendre la ville et repoussèrent l'invasion. Les catholiques y virent une intercession de Marie, qui outre la désignation des envahisseurs, aurait fait sonner les cloches et allumé les cierges. En réalité, c'est une ruse du capitaine de la ville, Guillaume de Penhoët, qui a permis de localiser la galerie.
Incendie de 1720
Lors de l'incendie de 1720, malgré l'effondrement du toit et la destruction d'une partie du mobilier, la même statue est retrouvée intacte. On attribue à Marie l'arrêt de l'incendie.
Guérison de Marie Richelot du 18 février 1742
Un procès-verbal anonyme relate la guérison instantanée de Marie Richelot au cours d'une messe le 18. La jeune femme souffrait du genou gauche depuis le 20. Son ex-voto, un tableau la représentant, a été conservé.
Guérison de Magdeleine Morice en 1761
Les registres des délibérations du général de la paroisse mentionnent la guérison instantanée de Magdeleine Morice, atteinte de gangrène au pied droit, au cours de d'une messe le mercredi de Pâques 1761. Un procès-verbal dressé à la demande de l'intéressée est conservé aŭ archives de Porcaro.
Architecture
Cette basilique fait l'objet d'une inscription au titre des monuments historiques depuis le 2 mars 1942, ,.
Extérieurs
Le style extérieur de l'édifice rappelle, à une moindre échelle, celui de l'Église du Gesù de Rome ou encore de la Basilique Notre-Dame-des-Victoires de Paris. De superficie modeste (43 m × 26 m), il est en forme de croix latine à multiples découpures.
Cette façade à l'italienne typique du se retrouve dans d'autres édifices contemporains : Église du Val-de-Grâce, Basilique Notre-Dame-des-Victoires, Église des Billettes ou encore Église Saint-Thomas-d'Aquin
Intérieurs
La basilique est composée d’une nef dotée de deŭ collatéraŭ, d’un transept peu développé et d’un chœur à pans coupés. Une frise ponctuée de triglyphes (trait gravé en creŭ dans un ornement) et de gouttes ainsi qu’une corniche à denticules courent le long de l’édifice au-dessus des arcades. Le maître-autel est rythmé par quatre colonnes à chapiteau corinthien de marbre rouge, en provenance de Saint-Berthevin, et par un baldaquin en bois doré à gloire trinitaire.
Mobilier monument historique
La mise au tombeau (par le Guerchin), classé en 1919 a été déclassé en 1923.
Liste des curés
Jusqu'au, Saint-Sauveur n'était qu'une chapelle appartenant à la paroisse de Toussaints. Elle devient paroisse à son tour le 24. En 1939, le siège de la paroisse est transféré à la Cathédrale Saint-Pierre.
Les dates entre parenthèses indiquent le début et la fin de la charge.
-->
Bibliografio
<!--
-->
Arnold Scholten
Arnold Scholten (n. ) estas nederlanda futbalisto.
Li futbalis ĉe Den Bosch, Ajax, Feyenoord kaj JEF United Ichihara.
Pado (vojeto)
Pado estas mallarĝa vojo, ofte nepavimita aŭ duonpavimita, aŭ itinero. La nomoj de padoj dependas de la funkcio, loko, tipo de uzanto kaj/aŭ maniero de ekesto.
Ekzistas interalie haŭlopado (laŭlonge trenŝipkanalo), promenpado, montpado, ĝardenpado, krucpado kaj irpado (ekzemple en kirko aŭ trajno).
8057 Hofmannsthal
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra poeto kaj verkisto Hugo von Hofmannsthal (1874–1929). Li komencis verki poeziaĵojn je la aĝo de 16 jaroj. Liaj lirikaj kaj dramaj verkoj reflektas la aŭstran impresionismon kaj simbolismon. Kun Richard Strauss kaj Max Reinhardt, li fondis la Festivalon de Salcburgo. Lia plej konata teatraĵo estas Jedermann.
Pado (vojeto)
Neoficiala pado ankaŭ nomiĝas dezirpado.
La vorto pado estas metafore uzata en inter aliaj militiropado, tempopado kaj vivopado.
Juan de la Cierva
Juan de la Cierva y Codorniu (21-an de septembro 1895 en Murcia; 19-an de decembro 1936 en proksimo de Londono, sur aerodomo Croydon, en aera akcidento) estis hispana inĝeniero kaj avia pioniro, inventisto de la aŭtogiro, antaŭulo de la helikoptero.
Biografio
Juan de la Cierva estis filo de militministro de la monarkio de Alfonso la 13-a, Juan de La Cierva y Peñafiel. Lia patrina avo estis Ricardo Codorniu, forsta inĝeniero kaj pioniro de Esperanto en Hispanio. Li edziĝis en 1918 kun María Luisa Gómez Acebo kaj iĝis patro de 6 gefiloj.
Cierva komence studis ĝeneralan inĝenieradon, sed jam junaĝe ekinteresiĝis pri la aviado. Li planis kaj konstruis glisaviojn kaj aviadilojn inter 1910 kaj 1919. Post kiam lia trimotora avio kraŝis en 1919, li evoluigis pli fideblan avion, la aŭtogiron kaj patentigis ĝin en 1920. Li flugis per ĝi unuafoje en 1923, en la hispana Getafe, sude de Madrido, poste ekde 1925 pludaŭrigis la laboron en Anglio.
(15678) 1981 DM
(15678) 1981 DM estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Cidade 94,7 FM
Cidade 94,7 FM (Urbo 94,7 FM) estas radiostacio en la brazila urbo Votuporango apartenanta al Grupo Cidade de Comunicação.
La 8-an de aŭgusto 1979 la radiostacio estis inaŭgurita de grupo da entreprenistoj kaj la parolisto Jota Pereira, tiam kun la nomo Rádio 8 de Agosto (Radio 8-a de Aŭgusto), sekve ĝi nomiĝis Rádio Cidade AM 1190, kaj la 15-an de novembro 2017 iĝis Rádio Cidade FM 94,7.
La grupo Grupo Cidade de Comunicação ankaŭ posedas la gazeton A Cidade kaj en la urbo Kardozo la radiostacion Cidade FM 88,5.
Gravurado
En arta fako, gravurado estas tekniko, la fakto de «gravuri», tio estas fosi materialon; per etendo la gravurado indikas ankaŭ aron de teknikoj uzitaj en arto por reprodukti plurajn samajn desegnojn, ne bezonante ĉiam gravuri la materialon.
Ekzistas pluraj teknikoj : kuprogravurado, lignogravurado, heliogravuro, litografio, ofseto, akvaforto
Ĉilakilo
Ĉilakiloj kaj en hispana "chilaquiles" [ĉilakiles] estas tipa plado de Meksiko kuirita sur bazo de triangulaj pecoj de tortiljo de maizo ĉu frititaj ĉu rostitaj nomitaj "totopos", kiuj estas kuiritaj en pika saŭco ĉu ruĝa ĉu verda depende de la tipo de kapsiko uzata ​ kaj havas multajn variaĵon regionajn kiuj povas enhavi aliajn ingrediencojn kiel fibrigita kokaĵo aŭ bovaĵo, aliaj tipoj de viandoj, kolbasoj, kokinovoj, fromaĝo, kremo, cepo, avokado... inter multaj aliaj. Kutime oni bonodorigas la pladon per koriandro kaj oni akompanas per garnaĵo de fazeoloj.
Temas pri simpla plado, facile kuirebla kaj tre populara en la tuta lando, kaj krome ĝi estas tre alte kolorienhava. ​ Ĉilakiloj estas tradicia meksika matenmanĝo, ​ sed eblas ankaŭ ties konsumo en aliaj manĝoj de la tago. En la meksikia kulturo, la matenmanĝo estas unu el la plej gravaj manĝoj de la tago, aŭ eĉ la plej entute. ​ Laŭ reporto de SinDelantal, reta platformo pri manĝomendo al hejmoj en Meksiko, la "chilaquiles" estas la plej mendita matenmanĝo fare de siaj klientoj (33% de la mendoj). ​
Montemarciano
Montemarciano estas komunumo de Italio.
Mikropaleontologio
Mikropaleontologio estas la branĉo de paleontologio kiu studas mikrofosiliojn.
Mikrofosilioj
Mikrofosilioj estas fosilioj ĝenerale ne pli grandaj ol kvar millimetroj, kaj komune pli malgrandaj ol unu milimetro, kies studo postulas uzadon de luma aŭ elektra mikroskopo. Fosilioj kiuj povas esti studitaj per senhelpa okulo aŭ malaltpova pligrandigo, kiaj ĉemana lenso, estas aluditaj kiel makrofosilioj. Evidente povas esti malfacile decidi ĉu kelkaj organismoj estu konsiderataj mikrofosilioj aŭ ne, ĉar ne estas fiksitaj grandolimoj.
Gorlova helica turbino
La Gorlova helica turbino estas inventaĵo de Aleksander M. Gorlov (de la Nordorienta Universitato), kie la turbina akso estas vertikala. Gorlov ricevis en 2001 pro tiu inventaĵo la prestiĝan premion Edison (fondita en 1997).
Ĝi estis inventita por uzado en riveretoj, sed nun oni uzas ĝin kiel ventan turbinon.