cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mistero de Elĉo
Ĉiuj roluloj estas viroj, por respekti la mezepokan tradicion kiu malpermesis la aperon de virinoj en tiaj reprezentaĵoj. La verkaĵo estas en la antikva kataluna lingvo, escepte de kelkaj versoj en la latina.
La 18-an de majo 2001, estis deklarita kiel Majstra Veskaĵo de la Pervoĉa kaj Nemateria de la Homaro
Gravas
Gravas estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Casillas de Coria
Casillas de Coria estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro. Estas en la sama provinco almenaŭ 11 vilaĝoj havantaj en la nomo la strukturon “Casas de ...”, tio estas “Domoj de ...”, nome Casar de Cáceres, Casar de Palomero, Casares de las Hurdes, Casas de Don Antonio, Casas de Don Gómez, Casas de Millán, Casas de Miravete, Casas del Castañar, Casas del Monte, Casatejada kaj Casillas de Coria, kio rilatas al karaktero de feŭdismo dependigi etan vilaĝon el nobelulo, tiele almenaŭ en 3 el tiuj nomoj videblas la nomo de la nobelulo, nome Don Antonio, Don Gómez kaj Millán, dum la dependo en aliaj kazoj estas de urbo aŭ de teritorio, same tipa de feŭdismo.
La loĝantoj nomiĝas casillanos. La censita populacio en 2008 estis 465 loĝantoj.
Situo
Casillas de Coria estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagono, je altitudo de 245 m; tre proksime de Coria (je nur 9 aŭ 10 km), plej proksima urbo kaj kiu nomigas la vilaĝon kaj de kiu ĉiam dependis ĝi. La surfaco de ties teritorio estas de 61,97 km². La vilaĝo distas 7 km de Casas de Don Gómez, 9 km de Coria, 18 km de Moraleja, 55 km de Plasencia kaj 21 km de Torrejoncillo.
Bondy (stacidomo)
Bondy estas franca stacidomo sur linio E de RER, situanta en komunumo Bondy, en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
Stacidomo
Provizora stacio estis malfermita en 1849 de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Strasbourg", poste ĝi fariĝis stacidomo de "Compagnie des chemins de fer de l'Est". En 1938, ĝi estis integrita en la nacian fervojan reton de SNCF. En 1999, ĝi fariĝis stacidomo de RER kaj en 2006 fina haltejo de la unua tramtrajno enservigita en Francio kiu alprenis la komercan nomon de tramlinio T4.
Hrabkov
Hrabkov, hungare Harapkó estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Hrabkov situas laŭ tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 20 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝa templo en 1332. En 1427 42 familioj pagis impostojn. En 1600 oni komputis tie 37 loĝdomojn, templon, paroĥon, lernejon kaj muelejon. En 1787 547 vilaĝanoj en 65 domoj, en 1828 542 vilaĝanoj en 73 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Harapkó 565 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hrabkov 722 homoj, (709 slovakoj).
Ribelo de Horea, Closca kaj Crisan
Transilvania ribelo de 1784, ankaŭ konata kiel la Ribelo de Horea (ribelestro), Cloșca kaj Crișan estis grava transilvania insurekcio kontraŭ feŭda ekspluatado al kiu ĝi estis submetita. Ĝin partoprenis servutuloj de rumanaj, hungaraj kaj saksaj nobeloj kaj en ĝi partoprenis kamparanoj, ministoj en la Okcidentaj Montoj (Munții Apuseni) kaj Maramureş, metiistoj, pastroj ktp. La ribelo levis la statuson de tolerataj imperiaj rumanoj en Transilvanio, kio donis al ili la nacian karakteron. La ribelo eksplodis la 1an de novembro 1784 en la vilaĝo Curechiu Hunedoara kaj daŭris ĝis la fino de decembro 1784, kiam Horia kaj Cloșca estis kaptitaj de la aŭtoritatoj.
Durlinsdorf
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Jon Stewart
Jon STEWART (naskiĝis kiel Jonathan Stuart LEIBOWITZ la 28-an de novembro, 1962) estas usona komediisto, televida moderigisto, satiristo, aktoro, verkisto kaj produktisto. Li estas konata kiel la gastiganto de The Daily Show ("La Taga Programo") kaj pro sia politika satiro.
Stewart komencis kiel staranta komediisto, sed pli malfrue ekspansiis al la televido, gastigante ĉe la "Teatro por Uloj kun Mallongaj Atentetendiĝoj" por Comedy Central. Post tio li gastigis ĉe sia propra programo por MTV, kaj poste ĉe alia programo nomita "Vi Skribis Ĝin, Vi Vidos Ĝin".
Stewart iĝis la gastiganto de La Taga Programo ĉe Comedy Central en frua 1999. Li estas ankaŭ skibisto kaj kun-produktisto de la programo. Post kiam, Stewart iĝis gastiganto, la programo komencis gajni popularecon kaj kritikan aplaŭdon gvidantan al lia unua Premio Emmy en 2001. Stewart mem ankaŭ gajnis signifoplenecon kiel vokema kritikanto de la administracio Buŝ kaj de personec-veturitaj medioprogramo, speciale Bill O'Reilly kaj la kanalo Fox News.
Stewart kun-verkis la libron America (The Book) ("Usono (La Libro)"), kiu estis unu el la plej altaj 15 furorlibroj en usono en 2004. Stewart gastigis ĉe la 78-a ceremonio de la Akademiaj Premioj kaj estis freŝe elektite reveni por gastigi ĉe la 80-a ceremonio de la Akademiaj Premioj dimanĉon, la 14-an de februaro, 2008.
AOR
La vorto havas plurajn signifojn:
Andrej Borodin
Andrej Borodin (naskiĝis en Moskvo, 1967) estas elstara rusa financisto, ekonomikisto kaj entreprenisto kiu ĝis 2011 estis Prezidanto de la Banko de Moskvo. Lia elstareco kiel prezidanto estis precipitata de la superregado de la Banko de Moskvo por VTB, nome banko kontrolita de la rusa ŝtato. Borodin argumentis ke la superregado estis politike motivita kaj perfortita de la rusa leĝo. Li nuntempe vivas en Londono kaj estas serĉata de la rusaj aŭtoritatoj por aferoj rilatigitaj al hegemonia administrado dum lia administrado de la Banko de Moskvo.
Obergünzburg
Obergünzburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Obergünzburg.
Aba (Hungario)
Aba estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Székesfehérvár. Aba estas turkdevena vorto signifanta patro.
Situo
Aba situas sur ebenaĵo laŭ la ĉefvojo kaj fervojo inter Székesfehérvár kaj Sárbogárd. Tiu lasta urbo troviĝas 18, Székesfehérvár 21, Budapeŝto 79 km.
Historio
En la bronzepoko estis tie fortikaĵo. Peĉenegoj fondis la vilaĝon en la 12-a jarcento. En 1543 turka konkero okazis, sekve la vilaĝo senhomiĝis. En 1756 katolika, en 1802 kalvinana preĝejoj konstruiĝis. Aba urbiĝis en 2013.
En la apudaĵo oni kultivas tritikojn kaj maizojn.
Tiu komunumo estas la unua en la alfabeta ordo de hungaraj komunumoj.
Scaldasole
Scaldasole estas komunumo de Italio.
The Cariboo Trail
The Cariboo Trail estas usona vakera filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Edwin L. Marin. The Cariboo Trail estis originale filmita en la angla lingvo. La ĉefprotagonisto Jim Redfern revas posedi sian propran farmobienon, kaj kune kun amikoj Mike Evans kaj Ling li foriras al Brita Kolumbio laŭlonge de la "cerva vojo".
En la filmo interalie aperas la aktoroj Randolph Scott, George 'Gabby' Hayes kaj Bill Williams.
La filmo entute daŭras 81 minutojn.
Tavetaoj
La tavetaoj estas etno loĝanta en la distrikto Taveta en sudcentra Kenjo. La ĉefurbo de la distrikto Taveta ankaŭ nomiĝas Taveta. La tavetaa lingvo estas bantua lingvo. La tavetaoj miksas sin kun aliaj etnoj, nome la taitaoj, kambaoj, ĉagaoj kaj masajoj. Per siaj oftaj kontaktoj kun alietnanoj, la plej multaj tavetaoj parolas flue la svahilan kiel duan lingvon kaj ofte ankaŭ iom la anglan aŭ aliajn lingvojn de la regiono.
918 Itha
918 Itha estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Sennacieca Revuo
Sennacieca Revuo estas la jara kultura revuo de SAT. En ĝi aperas eseoj pri historiaj, sociaj aŭ literaturaj temoj.
Sennacieca Revuo ekaperis en 1921, tuj post la fondkongreso de SAT. Ĝi tiam estis monata. Ĝi ĉesis aperi dum la dua mondmilito kaj denove aperas ekde 1952, tamen jam unufoje jare.
918 Itha
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Itha" sen konata kialigo.
Orgenkonstruo
La orgenkonstruo okupiĝas pri la planado kaj konstruado de fajfilorgenoj. krome la tasko de orgenkonstruisto konsistas en tio, flegi (inkluzive purigi), ripari, renovigi kaj restaŭrigi ekzistantajn orgenojn. Krom la propra orgenkonstruo do la orgenflegado inkluzive agordado kaj intonaciado estas la ĉefa laborkampo de orgenkonstruisto.
Priskribo de la metio
Ĉe la konceptado de orgeno grave rolas faktoroj kiel la uzataj materialoj, la dispozicio, la speco de la traktilaro (mekanika, pneŭmatika, elektropneŭmatika kaj miksformoj). Ankaŭ oni devas konsideri la ejon, en kiu oni starigas la orgenon, laŭ akustikaj kaj arkitekturaj aspektoj. Dum la orgenkonstruado oni devas prilabori la diversajn lignojn, metalojn, ledojn, feltojn, plastojn kaj aliajn prilaborotajn materialojn. Pretaj fajfiloj estas antaŭintonaciitaj en la metiejo. La fina intonaciado okazas, kiam la orgeno estas konstruata sur la celloko.
La plej oftaj riparendaj difektoj kutime okazas je la traktilaro kaj ties postregulendaj partoj, la klavaroj, ludhelpiloj (konektilo, ŝvelverko). Ĉe orgenrestaŭrado la historia orgeno estas traktata tiel singarde kiel eble, kelkfoje ankaŭ komplete malkonstruita. En la plejmultaj kazoj la orgeno estas reestigata en sian staton de novkonstruo, escepte de statoj formitaj per alikonstruadoj, kiuj jam siaflanke havas monumentkarakteron. Malfunkciemaj aŭ mankaj partoj estas anstataŭigataj laŭskale kaj laŭmateriale resp. rekonstruataj, kaj la sono de la instrumento kiel eble pleje alproksimata al la prastato, tio koncernas ankaŭ la altecon de la agordotono kaj la specon de la agordo (agordo).
Orgenkonstruistoj
En Germanio, unu el la plej gravaj orgenlandoj, ĉitempe estas ĉirkaŭ 170 orgenkonstruaj firmaoj kun 2500 dungitoj. En la datenbanko pri orgenoj en Berlino (esplorejo por dokumentado pri orgenoj) ĉitempe 53.000 orgenoj estas registritaj en Germanio. Kompare: La katolika eklezio posedas en Germanio ĉ. 24.500 preĝejojn.
Hășmaș (Arad)
Hășmaș [həŝmaŝ] (hungare: Bélhagymás) estas komunumo en Rumanio orientnordoriente de Sebiș. Administre la komunumo konsistas el Agrișu Mic, Botfei, Clit, Comănești (Arad), Hășmaș kaj Urvișu de Beliu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 851 loĝantojn (rumanoj), en 1992 583 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua dokumenta mencio estas en 1588. Ĝi estis rumana vilaĝo. Dum la turka submetiĝo ĝi senhomiĝis. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Bihar vármegye).
Rabobirda Konservejo de Rivero Serpento
La Rabobirda Konservejo de Rivero Serpento, oficiale Snake River Birds of Prey National Conservation Area havas unu el la plej densaj populacioj de nestumantaj rabobirdoj. Tiu Nacia Konservejo de Usono (NCA) situas je 56 km sude de Boise (Idaho) laŭlonge de 130 km de la Rivero Serpento, kaj estas administrata de la Bureau of Land Management. Tiu Rezervejo kovras 1,962.21 km². Laŭ riverdescenda ordo la areo situas en la kantonoj Ada, Elmore, Owyhee, kaj Canyon.
Kourou
Kuruo (Kourou []) estas franca komunumo en la transmara departemento Gujano. Ĝi havis 25,189 loĝantojn en la jaro 2010.
Iam konata pro sia punlaborejo en la Diabloinsulo, Kourou estas hodiaŭ fama pro la Gujana kosmodromo, de kie estas lanĉata la raketo Ariane.
Geografio
Kourou troviĝas en nordoriento de Sudameriko, ĉe Atlantiko kaj la elfuejo de la rivero Kourou. Ĝi situas nordokcidente de la departementa ĉefurbo, Kajeno.
Hajduk Split
HNK Hajduk Split (devizo Hajduk vivas eterne; kroate Hajduk živi vječno) estas la probable plej tradicia futbalklubo de Kroatio. Ĝia unua vira teamo gajnis sep naciajn ĉampionadojn kaj kvin naciajn pokalojn. En la tempo post la disfalo de Jugoslavio, la teamo estas - post la teamo de Dinamo Zagreb - la dua plej sukcesa klubo de Kroatio. Antaŭe ĝi per gajno de dek unu ĉampionadoj kaj naŭ pokalaj venkoj estis la plej sukcesa teamo de Kroatio en la eksa Jugoslavio. La klubo en sia historio neniam elfalis el la unua ligo kaj neniam ŝanĝis sian nomon, kvankam ĝi ekzistis en kvin malsamaj ŝtatoj: la monarkio Aŭstrio-Hungario, la „du“ Jugoslavioj, la faŝisma Sendependa ŝtato Kroatio kaj la nuna, suverena ŝtato Kroatio. La subtena komunumo nomatas torcida kaj konsideratas estis la plej malnova organizita futbalteamsubtena movado en Eŭropo.
<!-- Nur se iu volontulo pretus fari artikolojn pri ĉiuj teamanoj, sencus tabelo kun ligiloj, jen metita inter krampoj. Provizore preferiĝu la sekva versio sen ligiloj!
Teamo de la sezono 2011/12
-->
Peter Karvaš
Peter KARVAŠ (naskiĝis la 25-an de aprilo, 1920, mortis la 28-an de novembro, 1999) estis slovaka verkisto de juda deveno.
Karvaš naskiĝis en Banská Bystrica. Li komencis studi en Prago ĉe la Ĉeĥa Teknika Altlernejo, sed la studadon li finis ĉe Filozofia Fakultato en Bratislavo. Pro sia judeco li estis dum la milito internigita en labortendaro. De 1943 ĝis 1944 li laboris en presejo Neografia kaj Kamera Teatro en Martin. Post la milito li profesiiĝis kiel dramaturgo de Nova Sceno de Nacia Teatro, de 1949 ĝis 1951 li estis kultur-ataŝeo en Bukareŝto. Dum la periodo de 1968 ĝis 1974 li estis docento de teatra scienco ĉe Altlernejo de Muzaj Artoj, poste sciencisto ĉe Esplorinstituto de Kulturo. Pro sia rifuzo de la okupacio de Ĉeĥoslovakio en 1968 li ne povis publikigadi ĝis 1990.
Karvaš mortis en 1999.
Varleto
Varleto estis mezepoka knabo el nobela familio, kiu servis pli altrangan nobelon por estonte fariĝi kavaliro. En la ordenoj de malalta rangulo ĉe templanoj varleto estis
En la mezepoko la portanto de la iloj estis la viro, kiu portis la armilojn de milito de la militista nobelo, kaj precipe la ŝildon, kaj helpis lin porti la kirason sur lia korpo.
Memkompreneble, la portantoj de la iloj havis malpli altan statuson ol tiu de la militisto. Ili servis kaj aspiris lerni de li la militmetion kaj progresi al pli alta statuso. Kiam kavaliroj interbatalis, kutime la ilportantoj ankaŭ interbatalis.
En multaj lingvoj la nomo de la ilportanto devenas de la vorto ŝildo, ĉar la portanto de la ilo portis, antaŭ la batalo, la pezan ŝildon de la mezepokaj kavaliroj.
Iuj ilportiloj, aperintaj en famaj literaturaj verkoj, kiel: Sanĉo Panzo en "Donkiĥoto", Gort en "Ivanhoe" kaj la ilportantoj de la muskedistoj en la romanoj de Aleksandro Dumas la Maljunulo, estis famaj figuroj per si mem.
La termino portanto de iloj ankaŭ estas uzata por indiki neegalajn interagojn inter partneroj. Ekz. kiam unu politikisto estas foje priskribita kiel la ilportanto de alia, pli altranga kaj inflŭava.
Paĝio
Sepjaraj knabetoj el malsupera nobelaro estis akceptataj en superaj nobelaj familioj aŭ ĉe la reĝa kortego kaj tie ili estis edukataj por fariĝi kavaliroj. Ili ricevis la titolon paĝio. Samtempe ili servis al sia mastro dum ĉasado, festenado kaj ankaŭ kiel senditoj. Nobelinoj instruis al ili kateĥismon kaj estimadon de virinoj.
Varleto
Post sia dekkvara jaro la paĝioj fariĝis ŝildportistoj de sia mastro kaj ricevis la titolon varleto. La kutimo same kiel kavalireco malaperis dum la 17-a jarcento.
Metio
Varleto aŭ tenpeco estas fera stango, ĉe la ekstremaĵo kubute kurbita kaj servanta por teni senmova prilaboratan lingvopecon sur stablo.
Frédéric DuBois de Montperreux
Li kreskis ĉe la bordo de Lago de Neŭŝatelo. Lia patro estis komercisto, kaj studis en Neŭŝatelo. Li publikigis vojaĝrakonton kaj ricevis la oran medalon de la Franca Societo de Geografio, kaj ankaŭ la eniron en la Ordeno de Sankta Stanislao.
De 1838 li instruis arkeologion ĉe la Akademio de Neŭŝatelo.
Kiel arkeologo li esploradis. Li malkovris la gaŭl-romiajn restaĵojn de Colombier. Li estis interesita pri la mezepokaj monumentoj de Neŭŝatelo, precipe la kolegia preĝejo kaj la kastelo.
Li estis amiko de Ferdinand Keller kaj Arnold Escher von der Linth. Li donacis sian bibliotekon kaj kolektojn al la urbo Zuriko.
3287 Olmstead
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomino C. Michelle Olmstead.
Julie Šupichová
Julie ŠUPICHOVÁ (naskiĝis la 27-an de januaro 1884 en Studnice (distrikto Náchod) - mortis la 20-an de decembro 1970 en Prago) estis ĉeĥa instruistino kaj esperantistino. En 1933 ŝi deklariĝis honora membrino de UEA.
Esperantistino de 1907, ŝi estis fondintino de Esperanta Unuiĝo en Červený Kostelec, de rondeto de esperantistinoj en Prago, kies honora membrino ŝi fariĝis, kaj de la Libera Unuiĝo de Esperanto-Amikaro (ĝis la nazia okupacio de Ĉeĥoslovakio). Membrino de la supera institucio Lingva Komitato, de la komitato de Bohema Asocio Esperantista, kaj de la ekzamena komisiono de Ĉeĥoslovaka Asocio Esperantista, sekretario de la 13-a Universala Kongreso en Prago, delegitino kaj prelegantino ĉe Internacia Konferenco Instruista en Ĝenevo 1922 (aranĝis Instituto J. J. Rousseau), prezidantino de virina kunveno ĉe 15-a UK en Nurenbergo, membrino de la Kuratoraro de Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno, delegitino de UEA. Ŝi fariĝis honora membrino de UEA ekde 1933, Esperanto-Asocio en Ĉeĥoslovaka Respubliko, de Esperantista Societo "Komenský" en Ostrava-Zábřeh kaj de la menciita Esperanto-Amikaro. Ŝtate ekzamenita pri kapableco instrui Esperanton en lernejoj. Aŭtoriono de okjara kurso kaj kroniko de Esperanto en la revuo Malý čtenář (Malgranda leganto, Vilímek, Prago) kaj de 23 librotitoloj, precipe lernolibroj kaj aliaj helpiloj, el kiuj Lernolibro de Esperanto aperis kvinfoje (ministerie aprobita por lernejoj), po unu eldono en la kroata lingvo (Zagreb), kaj pola (Varsovio) kaj en la blindula skribo. Ankaŭ ŝia Juna korespondanto aperis en Pollando. Ŝian esperantan legolibron Legu kaj parolu! en 1925 publikigis la ĉeĥa eldonejo Šolc a Šimače - ĝi en la 1930-aj jaroj konsideriĝis tiom fundamenta Esperanta verkaĵo, ke en la Enciklopedio de Esperanto de 1934 ĝi estis inter la ekzemplaj verkoj laŭ kiuj statistike kalkuliĝis la Ofteco de prepozicioj en la fundamenta Esperanta literaturo.
Gravan rolon en la informado de la ĉeĥa publiko havis ŝiaj libroj Esperanto, jeho vývoj a význam pro národní školu (Esperanto, ĝia evoluo kaj signifo por la nacia lernejo, Čs. graf. unie, 1935) kaj Kdo je Zamenhof (Kiu estas Zamenhof, Orbis, 1947). J. Šupichová pionire kaj senlace kunlaboris kun 60 gazetoj sur la kampo de edukado, klerigo kaj propagando de Esperanto, gvidis dum jaroj en Národní politika rubrikon "Z esperantského světa", kursojn en gazetoj kaj revuoj, ankaŭ sep prelego-ciklojn en la Radio.
Temisto (luno)
Temisto estas neregula satelito de Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis unue malkovrita la de Charles T. Kowal kaj Elizabeth Roemer en la Observatorio Palomar en Usono. Ĝi ricevis maldaŭran nomon S/1975 J 1, sed ĝian orbiton oni ne povis determini, kaj la satelito perdiĝis.
La, objekto, kiu kongruis kun Temisto estis observata de Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga R. Fernández kaj Eugene A. Magnier, kiuj maldaure nomis ĝin S/2000 J 1. Rapide montriĝis, ke estis la sama objekto observita en 1975.
Al tiu retrovo respondis observo de la, far de Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, Hans Scholl, Matthew J. Holman, Brian G. Marsden, Philip D. Nicholson kaj Joseph A. Burns.
Ecoj
Ĝi havas discentran kaj klinitan orbiton, meze inter tiuj de la galilejaj satelitoj kaj de la lunoj de la himalia grupo. Tiu unika orbito faras ke Temisto aniĝas al nenia grupo. Ĝi formas grupon por si sole.
Nomo
Ĝi ricevis en 2002 la nomon de Temisto, unu el la kvindek nereidinoj de la helena mitologio.
Ae
La literkombino havas plurajn signifojn:
Möhlau
Möhlau ĝis fino de 2010 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi apartenas al la urba komunumo Gräfenhainichen. La loĝloko troviĝas en la samnoma distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de de jaro 2009 la loĝloko havis 1961 loĝantojn.
Fahrwangen
Pri la komunumo
Fahrwangen estas komunumo en la distrikto Lencburgo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1830 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Fahrwangen situas en kaldrono ĉe la okcidenta deklivo de la montoĉeno Lindenberg super la Lago de Hallwil. En sudokcidento la komunumo disponas pri proksimume 500 metrojn longa peco rekte ĉe la lagobordo. La vilaĝo de Fahrwangen komplete kunkreskis kun la najbara komunumo Meisterschwanden.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,00 km², de kiuj 0,99 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,69 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 660 m s.m., dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 449 m s.m. ĉe la bordo de la Lago de Hallwil.
(17540) 1993 FX81
(17540) 1993 FX81 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Fahrwangen
Trafiko
Fahrwangen estas konektita al la publika trafikreto per buslinio al Wohlen, kiu anstataŭis iaman fervojlinion, kaj per buslinio de Bettwil tra Fahrwangen al Seon kaj Lencburgo.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo, kiu sekvas la orientan bordon de la Lago de Hallwil. Tra la komunumoj ankaŭ pasas la kantona ĉefvojo, kiu ligas la valon de la rivero Bünz kun la valo Seetal. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de proksimume 17 kilometroj norde en Lencburgo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fahrwangen datiĝas el la jaro 831 kiel Farnowanch.
En mezepoko en Fahrwangen une regis la Grafoj de Lencburgo, ek de 1173 ka Kiburgoj, kaj fine ek de 1264 ties heredantoj, la Habsburgoj. La malaltan jurisdikcion la Habsburgoj inter 1354 kaj 1380 koncedis al la Senjoroj de Hallwyl.
Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Fahrwangen fariĝis aparta tribunala distrikto sub kontrolo de la Senjoroj de Hallwyl en la voktejo Lencburgo de Berna Argovio.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, Fahrwangen fariĝis komunumo de la distrikto Lencburgo en la nove fondita Kantono Argovio.
L'Épine (Marne)
L’Épine [] estas komunumo en Francujo (departemento Marne, regiono Ĉampanjo-Ardenoj). La vilaĝo havas 607 loĝantojn (la 1-an de januaro 2011). Ĝi situas 8 kilometrojn oriente de Châlons-en-Champagne kaj proksimume 45 kilometrojn sudoriente de Reims ĉe la iama nacia ŝoseo N3 (nun D3).
Baziliko Dipatrino
La gotika baziliko Dipatrino (france Notre-Dame) ekestis inter 1405 kaj 1527. Ĝi staras surloke de pli aĝa Maria-Kapelo, kiu evoluis ekde la komenco de la 13-a jarcento al pilgrimejo.
La preĝejo profitis el abundaj mondonacoj, ekzemple tiuj de la reĝoj Karlo la 7-a kaj Ludoviko la 11-a. Tiu ĉi mono ebligis dum la dua duono de la 15-a jarcento la konstruon de la impona okcidenta fasado kun siaj tri portaloj. La konstruo de la du preĝejturoj finiĝis je la komenco de la 16-a jarcento.
Unu el la flankokapeloj estas konsekrita al Apostolo Jakobo. Estas konate, ke la frataro de la jakobvojaj pilgrimantoj iniciatis en la 18-a jarcento ĉiujaran pilgrimon al L’Épine. Al tiu ĉi fakto la preĝejo dankas sian distingiĝon kiel ero de la monda heredaĵo de Unesko en 1998.
Dum la franca revolucio de 1789 oni malmuntis la grandajn statuojn en la portaloj. La pinton de la norda preĝejturo oni derompis en 1789, por starigi tie optikan telegrafon por la streko Strasburgo-Parizo. Nur en 1868 oni rekonstruis la turon. Bonŝance la fratoj Chappe, kiu tenis la telegrafon, estis stokintaj la plej grandan parton de la turpinto. Unu etaĝo tamen je tio perdiĝis, tiel ke la suda turo ne plu atingas la altecon de 55 metroj.
La tuta longeco de la preĝejo estas 58,50 metrojn, la laŭlonga navo larĝas 15,50 metrojn, la transversa navo 25 metrojn. La volboj havas internan altecon da 16,60 metrojn. La ĥorejo estas plurlatero kun tri volboj laŭ la mezuroj de la laŭlonga navo kaj ĥorĉirkaŭirejo, en kiu troviĝas kvin kapeloj, kiuj finiĝas per la transversa navo.
Arkaĵoj kaj triforioj kaj ŝtona ĥorbarilo el tri arkoj strukturas la internon. En la dekstra angulo de la ĥorbarilo staras la Maria-Statuo, kiu origine fondis la famon de la preĝejo. La eksteran fasadon ornamas multaj akvosputiloj kaj groteskaj figuroj. Pri la granda okcidenta fasado, sendube inspiraĵo fare de la grandaj francaj katedraloj de la 13-a jarcento, Victor Hugo tekstis:
Heredaĵo
La baziliko Notre-Dame de L’Épine apartenas al la monda heredaĵo de Unesko kadre de la Jakobaj Vojoj en Francujo.
Wilbur Smith
Wilbur Addison SMITH (Kabwe, Norda Rodezio, 9-a de januaro 1933 - 13-a de novembro 2021)  estis verkisto de aventuraj romanoj.
Li loĝis en Kaburbo kaj Londono.
Kepro
Kepro estas ŝtofo teksita laŭ karakteriza maniero per oblikva linio en la teksaĵo.
Inter aliaj dreliko estas tia ŝtofo.
Julien Ries
Julien RIES estas belga katolika sacerdoto kaj kardinalo de la diocezo de Namur, antropologo pri sanktuloj kaj pri historio pri religioj, fama internacie scienculo.
Li naskiĝis en Arlon (Belgio) en 1920 kaj forpasis la 23-an de februaro 2013. Post la doktoriĝo laŭ teologio kaj licenciiĝo en orientaj filologioj kaj historio ĉe la Katolika Universitato de Loveno, en ĝi li eklekciis en 1960.
En 1968 li fariĝis profesoro pri Historio de la Religioj kaj fondis Centre d'Historie des Religions kiun li longdaŭre gvidis kiel prezidanto.
Ekde 1975 ĝis 1980 li prezidantis ĉe la Institut Orientaliste de Louvain-la-Neuve.
Lia penso
Lia antropologio demonstre ellaboras la koncepton ke la mitoj kaj religiaj simboloj entenas mesaĝon kaj estis provoj respondi al demandoj fundamentoj por la vivo.
Julien Ries malfermis la temon pri la origino de la religia sento al la antropologio ĝin ligante al la manifestacioj de simbolismo, kaj do ankaŭ al esprimoj je simbola valoro nerekte ligitaj al sfero spirita. Tiemaniere li kuntrenis en la interpretadon pri simbolismo kaj arkeologojn kaj paleoantropologojn, ĝenerale arokitajn en la distingo inter la materia kukturo kaj spirita kukturo. Sed li oponis ankaŭ certan teologion kristanan, kiu, marŝante sur tiu scienca distingo, emis paroli pri supereco de la spirita kulturo kaj do preterlasante pli profundajn problemojn antropologiajn. Ries insistis en la aserto ke la homo religiosus (religia homo) ne estas nur tiu de la entombigo aŭ tiu de la plej eksplicitaj manifestacioj magiaj-religiaj, sed estas ankaŭ tiu kiu koincidas kun la homo kapabla simboligi. Homo symbolicus, estulo kiu ne elmerĝas en aparta fazo de la “homiĝo” ĉar tiu emo altrudiĝas ekde la komenciĝo de la homa aventuro. Laŭ Reis tiu simboliga emo estas io kunnaska el kiu, poste, en estonta evolua fazo konkludiĝas en religion. Kun Mircea Eliade li tiam povas diri ke la percepto pri la sankta estas io esenca, origina, konstituanta la strukturon de la konscienco. Kaj do necesas iri transen, iri trans la distingo de la du kulturoj, materia kaj spirita, ĝis al tiu simboliga.
Bibliografio
Inter liaj verkoj, diverslingve tradukitaj, citeblas tiuj:
En 1986 Académie Française honoris lin per la premio Dumas-Miller pro lia ampleksa scienca verkado. La Milana Universitato distingis lin per Laurea Honoria Causa 24/10/2010.
Estas publikiĝanta (2010), ĉe eldonejo Jaca Book, lia Opera omnia.(Tutverkaro).
Oberschützen
Oberschützen, hungare Felsőlövő, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. La loknomo signifas en ambaŭ lingvoj: "supra pafisto".
Situo
Oberschützen situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojo, fine de flankofervojo el Oberwart. La lasta troviĝas 6, fervoje 8 km-ojn.
Historio
Post alveno de hungaraj gentoj en 896 la loko apartenis al limgardistoj. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1393 en formo Lewe. En 1910 loĝis en Felsőlövő 1060 da homoj, aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis 1920 Felsőlövő apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Nazia Germanio).
Minejo Jeremenko
Minejo Nová jáma - Minejo Louis - Minejo Steinböck - Minejo Generál Jeremenko - tiujn ĉi nomojn havis la Minejo Jeremenko dum sia historio. Ĝi troviĝis en urboparto Vítkovice. Nuntempe tiel ĉi nomiĝas ankaŭ tramhaltejoj - Důl Jeremenko (Minejo Jeremenko) kaj Kolonie Jeremenko (Kolonio Jeremenko).
Historio
La minejo Nová jáma, pli poste Louis, estis fondita en la jaro 1891 fare de lua kompanio Kunigitaj vítkovicaj ŝtonminejaj minejoj. Post finigo de la lua templimo la minejo fariĝis ekde la jaro 1895 parto de Vítkovické horní a hutní těžířstvo (Mineja kaj metalurgia ministaro Vítkovice) kaj samtempe estis ŝanĝita la nomo je minejo Louis. En la tempo de okupacio la minejo estis la 1-an de januaro 1942 alinomita je Minejo Steinböck. Post finigo de la dua mondmilito la minejo revenis al sia origina nomo, la 8-an de decembro 1946 ĝi estis alinomita je Minejo Generál Jeremenko. La 1-an de januaro 1958 la minejo estis organize kunigita kiel uzino 2 kun Minejo Hlubina. La 30-an de aprilo 1970 la minejo estis denove alinomita je Minejo Maršál Jeremenko. Al la 1-a de januaro 1979 estis al ĝi aligita malsupra parto de ekspluatiga spaco de Minejo Alexander.
La minejo ekzistis en la jaroj 1891-1996, la ekspluatado de karbo okazis en la jaroj 1896-1992. Ekspluatataj estis karbaj galerioj en jaklovecaj kaj hrušovaj tavoloj. La minejo kun la areo 290 ha estis malfermita per tri ŝaktoj ĝis profundeco 1200 metroj en ok etaĝoj. La ekspluatado estis finita la 31-an de decembro 1992, la aerumiga ŝakto n-ro 2 estis en la jaro 1996 superŝutita. En trafiko restas ambaŭ akvaj ŝaktoj, kie estas lokigitaj ĉerpiloj por regulado de nivelo de minejaj akvoj, por ke ne okazu transverŝo en ekspluatitajn sektorojn.
La minejo ricevis sian nomo laŭ marŝalo Jeremenko
Ad
La literkombino havas plurajn signifojn:
Tongveoj
La tongveoj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en la distrikto Kigoma je la orienta bordo de la lago Tanganjiko en okcidenta Tanzanio. En 2002 la tongveoj estis taksitaj 31.551 homoj.
API (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn:
Romee Strijd
. Ŝi altas 1,80 m estas blondhara kaj bluokula (mezuroj = 81-61-87). En 2010 ŝi iris al Novjorko por komenci fotomodelan karieron.
Modelokariero
En 2011 ŝi subskribis kontrakton ĉe la modelagentejo DNA Model Management. En 2014 ŝi estis unu el la novalvenintoj dum la Victoria's Secret modoparado.
Ŝi interalie faris modelolaboron por Badgley Mischka, Burberry, Calvin Klein, Christopher Kane, DKNY, Donna Karan, Louis Vuitton, Michael Kors, Victoria's Secret kaj Yves Saint Laurent.
(19888) 2048 T-2
(19888) 2048 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Sten Liljedahl
Sten LILJEDAHL (1871-1924), vivinta en Stokholmo, estis sveda dentisto, internaciisto kaj idisto. Li de 1921 ĝis 1923 funkciis kiel trezoristo kaj de 1923 ĝis 1925 estis elektita kiel prezidanto de la Unio de la lingvo internacia Ido, sialingve nomita Uniono di la Linguo Internaciona Ido, kvankam lia morto pli frue finigis la prezidantecon. Plej konata li tamen probable estas pro verkado de la teksto de la Ido-himno, kantita laŭ la melodio de la Esperanto-himno La Espero de Félicien Menu de Ménil el 1909, kaj pro iuj pliaj modelaj poeziaj verkaĵoj en Ido.
Af
La literkombino havas plurajn signifojn:
Cavalcata d'eroi
Cavalcata d'eroi estas itala filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Mario Costa. Cavalcata d'eroi estis originale filmita en la itala lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Cesare Danova, Carla Del Poggio kaj Vittorio Sanipoli.
La filmo entute daŭras 90 minutojn.
Tottenham Hotspur
Tottenham Hotspur (oficiala nomo Tottenham Hotspur Football Club) - ofte ankaŭ mallongigata The Spurs - estas tradicia, en la jaro 1882 fondita futbalklubo el la kvartalo Tottenham de la urbodistrikto Haringey en la nordo de la britia ĉefurbo Londono.
En la sezono 1960/61 la profesia vira teamo de la klubo estis la entute unua anglia futbalklubo de la 20-a jarcento, kiu sukcesis samsezone gajni kaj la nacian ĉampionadon, do la unuan pozicion en la unua nacia ligo Football League First Division (intertempe nomata Premier League) kaj la nacian pokalon. En 1963 la teamo krome kiel unua brita teamo venkis en eŭropa ĉampionado de kluba futbalo, la UEFA-pokalo de pokalvenkintoj.
La devizo de la klubo estas audere est facere (latine: aŭdaci estas fari).
Malgranda Hungara Ebenaĵo
Malgranda Hungara Ebenaĵo estas la alia, pli malgranda ebenaĵo en Karpat-baseno. La nomo estas distinga, la Granda Hungara Ebenaĵo etendiĝas laŭ Tiso, la Malgranda Hungara Ebenaĵo situas laŭ Danubo.
Geografio
Kiam Danubo el Aŭstrio atingas Slovakion, tie ĝi renkontiĝas kun striktaĵo, kiun ĝi trafluas. Post la striktaĵo etendiĝas la Malgranda Hungara Ebenaĵo, kie la rivero formas grandajn insulojn, kie la rivero lasas ŝtonetojn kaj sablojn. Ĝis Traktato de Trianon tiu ĉi ebenaĵo formis politikan unuon en Hungara reĝlando, poste la norda parto aliĝis al ĉeĥoslovakio, la okcidenta parto al Aŭstrio,
Froideville VD
-
6972 Helvetius
6972 Helvetius estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Froideville VD
Froideville estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1,989 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
6972 Helvetius
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca filozofo Claude Adrien Helvétius (1715–1771), unu el la enciklopediistoj.
Froideville VD
Geografio
La komunumo Froideville situas en la sudo de la regiono Centro de Vaŭdo, norde de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Froideville kaj Rossy, kaj diversaj novaj loĝkvartaloj kaj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Froideville limas en nordo al Poliez-Pittet, en nordoriento al Jorat-Menthue, en oriento al Corcelles-le-Jorat, en sudoriento al Montpreveyres, en sudo kaj sudokcidento al Laŭzano, kaj en nordokcidento al Bottens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Froideville datiĝas el la jaro 1284 kiel Frigida Villa. Dum mezepoko la vilaĝo troviĝis sub la senjoreco de la Abatejo Montheron. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Froideville apartenis al la Voktejo Laŭzano. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Taĝika Soveta Socialisma Respubliko
La Taĝika Soveta Socialisma Respubliko, aŭ SSR Taĝikio (en la taĝika: Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон Respiblikai Sovetii Sotsialistii Toçikiston) estis la nomo de la nuna Respubliko Taĝikio kiam ĝi apartenis al Sovetio kiel unu el la 15 respublikoj de Sovetunio.
Historio
Konkerata de la Rusa Imperio en la 19-a jarcento, ĝi restis sub la soveta kontrolo post la Rusa Revolucio de 1917 kaj la enlanda milito. La 14-an de oktobro 1924, fondiĝis la Taĝika Aŭtonoma Soveta Socialisma Respubliko ene de la ĵus kreata Uzbeka Soveta Socialisma Respubliko. La 5-an de decembro 1929 ĝi disiĝis de la SSR Uzbekio kaj konvertiĝis en la samranga SSR Taĝikio ene de Sovetunio. La 9-a de septembro 1991 ĝi ŝanĝis la nomon al Respubliko Taĝikio, kaj proklamis la sendependon la 26-an de decembro samjare.
23514 Schneider
23514 Schneider estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto kaj eseisto Reinhold Schneider (1903–1958). La temoj de liaj rakontoj, dramoj kaj poemoj estas la tragikaj konfliktoj inter fido kaj ateismo, konscienco kaj potenco, ŝtato kaj eklezio, ofte rilata al historiaj eventoj, kiel ekzemple Las Casas kontraŭ Karlo la 5-a.
La SAGO
La SAGO (La SAT-Amikara GazetO) estas eldonita de SAT-Amikaro ekde oktobro 2003 kiel daŭriganto de la gazeto SAT-Amikaro, kies titolo estis konfuziga ĉar ĝi estis samnoma kiel la asocio.
Ĝi estas monata gazeto en Esperanto kun 16 paĝoj (20 paĝoj dufoje jare). Ene troviĝas kvarpaĝa suplemento en la franca kiu entenas informojn kaj aktualaĵojn ne nur pri la Esperanto-movado.
Kompleta ekzemplero de La Sago 60 (decembro 2009, speciala prikongresa n-ro) legeblas sur la retejo de SAT-Amikaro: http://www.esperanto-sat.info/article1525.html
Craiva (Arad)
Craiva (Arad) [krajva] (hungare: Bélkirálymező) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Sebiş.
En 1910 ĝi havis 582 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 636 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1315. Ĝia hungara loĝantaro dum la turka submetiĝo pereis. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Bihar vármegye).
Union de Transports Aériens
La Union de Transports Aériens (UTA) estis francia flugkompanio.
Splisitaj
Temo
Mutaciuloj, kies DNA estis splisita per rekombino de DNA, estis kreitaj mallaŭleĝe de sciencisto. Ili travivas aventurojn en insulo.
Union de Transports Aériens
Historio
La flugkompanio Transport Aeriens Intercontinentaŭ (TAI) post la fino de la Dua Mondmilito fondiĝis helpe de ŝiptransporta kompanio. En oktobro 1963 la firmao TAI fuziis kun la kompanio Union Aeromaritime de Transport (UAT) al nova entrepreno Union de Transports Aeriens (UTA). En 1966 la kompanio fondis la filian entreprenon Aéromaritime. La kompanio en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj havis la plej densan fluglinian reton inter Eŭropo kaj Afriko el iu ajn eŭropa flugkompanio, regule fluganta al 25 afrikaj urboj - la plej frekventata konekto estis tiu inter Parizo kaj Abiĝano.
En 1990 la plej granda franca flugkompanio Air France transprenis la kompanion kaj plene integrigis ĝin.
Károly Aszlányi
ASZLÁNYI Károly [asla:nji] (naskiĝis la 22-an de aprilo 1908 en Ada Kaleh, mortis la 8-an de decembro 1938 en Dorog ) estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.
Biografio
Li studis en Nagybecskerek kaj li pasigis pli longan tempon en Vieno kaj Germanujo. Li estis interna kunlaborantode Sporthírlap. Li verkis plurajn sukcesajn teatraĵojn. Li mortis pro aŭtomobilakcidento.
Magatama
Magatama aŭ magatamo (japane) kogok (koreie) estas gutoforma ornamaĵo el jado, kun truoj sur la pli dika fino. Ĝi disvastiĝis ĉefe en Japanio, ĝia formo venas verŝajne el praa formo de la bestodentaj pendaĵoj.
13808 Davewilliams
13808 Davewilliams estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Magatama
En Japanio, oni pretigis magatamojn ekde la neolitiko, ili popularis ĉefe en la epoko de la holmotombejoj (kofun, 3-4-a jc.), tiutempe ankaŭ en Koreio.
13808 Davewilliams
Ĝia orbita granda duonakso, kalkulata por la epoko de la, estis 3,19441147 : ĝi tiam orbitis ĉ. 836 000 km cis la konvencia limo inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Magatama
La magatamo iĝis - krom la glavo kaj spegulo - unu el la tri japanaj imperiaj regsignoj.
13808 Davewilliams
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan kosmonaŭton Dafydd Williams, kiu flugis en la misio STS-90 de la kosmopramo, post esti selektita kiel kosmonaŭto en 1992. Kiel kuracisto, li interesiĝis pri la medicinaj aspektoj de la kosma flugo.
Ag
La literkombino havas plurajn signifojn:
Obergurig
Obergurig (jen germane, suprasorabe Hornja Hórka) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
38050 Biaso
38050 Biaso estas meze granda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro », tie estas, ke ĝi orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Scandolara Ravara
Scandolara Ravara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cingia de' Botti, Gussola, Motta Baluffi, San Martino del Lago, Solarolo Rainerio kaj Torricella del Pizzo.
APO
La vorto havas plurajn signifojn:
Albert Hardenberg
Albertus Risaeus Hardenberg (1510-1574) estis teologo, reformisto, humanisto kaj predikisto en la Katedralo de Bremeno (1547). Li estis amiko de Johannes a Lasco (1499–1560) kaj partoprenis en la "Dieto de Speyer" (1544) kaj en la "Dieto de Vormio" (1545). En 1561, li estis forpelita kiel predikisto en Bremeno pro sia malkonfeso de la lutera doktrino pri la Noktomanĝo de la Sinjoro. Ekde 1567 li estis predikisto ĉe Emden.
Junularo kaj edukado
La malriĉaj gepatroj de Hardenberg transdonis al la 7-jaraj infanoj al la Fratoj de la Komuna Vivo en Groningo. En 1527 li fariĝis monaĥo en la monaĥejo de "Sankta Bernardo Aduardo". La juna monaĥo estis sendita en 1530 por studi en Loveno, por pli malfrue sukcedi ĝian abaton. Eĉ en la studo de teologio, li turnis sin al la protestanta fido. Post mallonga restado en Frankfurto, li malsaniĝis dum la plua vojaĝo al Italio, kaj tial li restis en Majenco, kie li doktoriĝis en 1539.
En Loveno, Kolonjo, Wittenberg, Vormio, Strasburgo, Bazelo kaj Zuriko
Post mallonga restado en la monaĥejo Aduarda li ricevis la inviton veni al Kolonjo. Dume la reformema spirito plifortiĝis en li, kaj laŭ konsiloj de Filipo Melanktono li vojaĝis al Wittenberg, kie li alvenis en 1543. Li restis amiko de Melanktono. Elde Wittenberg li iris en 1544 al la ĉefepiskopo Hermann von Wied (1477-1552), kiu konfidis al li la efektivigon de rimedoj iniciatita de Marteno Bucero kaj Melanktono. Li opiniis, ke ĉi tiu laboro estas tiel grava, ke li malakceptis plurajn nomumojn dum ĉi tiu tempo..
Sekvante la Dieton de Vormio, en 1545, li restis longan tempon en Strasburgo, Bazelo kaj Zuriko. Lia servo en Kolonjo ĉesis nur kiam Hermann von Wied estis devigita prirezigni sian oficejon.
Predikisto en Bremeno
En 1547, Hardenberg fariĝis katedrala predikisto en la katedralo de Bremeno laŭ rekomendo de la grafo de Oldenburgo. Krom du predikoj ĉiusemajne, li ankaŭ devis fari teologian prelegon.
Komence li havis bonan rilaton kun la pastroj kaj rektoroj. Sed liaj ideoj pri la doktrino de la Noktomanĝo de la Sinjoro baldaŭ estis establita. Ĉi tio kaŭzis konfliktojn kun la aliaj pli ortodoksaj luteranaj pastroj en Bremeno. La malaltaj kaj mezaj sociaj klasoj en Bremeno estis ĉiam pli flanke de la modestaj kaj popularaj reformistoj.
La diskuto daŭris, kiam Melanktono defendis sian amikon. Malgraŭ la kuraĝigo de Lasco, li rifuzis alvokon al Emden. Li aperis plurfoje en la nomo de la urbo Bremeno kun ekleziaj raportoj. La malsamaj vidpukntoj pri la Noktomanĝo de la Sinjoro inter la plejparte luteranaj urbanoj, kaj li mem kiel la katedrala predikisto, finfine fariĝis pli akraj kaj ekfajrigis la disputon de la Noktomanĝo de la Sinjoro en Bremeno. Hardenberg preferis ne klarigi sian vidpunkton.
En 1555, la disputo ekis denove kiam Johann Timann (1500-1557) rekomendis la teorion de la ĉieesteco. Diskuto inter Hardenberg kaj li alportis nenian klarigon. La tuta urbo partoprenis en la disputo. Peradaj klopodoj de la ĉefepiskopo Georg von Brunsvigo-Luneburgo (1494-1566) en 1558 ne povis ĉesigi la disputon. La urbestro Daniel von Büren la Juna (1512-1593) subtenis ĉi tiun plej gravan reformitan predikiston en Bremeno kontraŭ klara konservativa plimulto en la konsilio. Von Büren neis al la konsilio de Bremeno la aŭtoritaton por decidi pri teologiaj demandoj.
Kiam reĝo Kristiano la 3-a de Danio intervenis kaj same kiel la urboj Hamburgo, Brunsvigo kaj Lubeko postulis lian forigon kaj Tilemann Hesshusius (1527-1588) ankaŭ agis kontraŭ li, la distrikta konsilio de Malsupra Saksio de Brunsvigo estis petita klarigi ĉi tiun demandon en februaro 1561. Kaj la distrikta konsilio decidis la 8-an de februaro 1561, ke Hardenberg estos eksigita de la katedrala kapitulo de Bremeno dum la sekvaj 14 tagoj. Hardenberg protestis kontraŭ tio la 15-an de februaro 1561 kaj forlasis Bremenon la 18-an de februaro de tiu jaro. La katedralo restis fermita ĝis 1638.
En Rastede kaj Emden
Hardenberg trovis (denove per la klopodoj de la grafo de Oldenburgo) ŝirmejon en la monaĥejo de Rastede.
En 1567 li fariĝis unua predikisto en Emden, kie li laboris ĝis sia morto. Li verkis plurajn teologiajn skribaĵojn, sed liaj klopodoj estis pli deciditaj de liaj predikoj. Li estas entombigita en la Granda Preĝejo en Emden.
Lia biblioteko
Hardenberg akiris dum sia vivo riĉan bibliotekon, inkluzive verkojn de la biblioteko de la monaĥejo Aduardo kaj el la posedo de Francisco de Enzinas (1518-1552). Ĉi tiu ampleksa biblioteko, kun ĉirkaŭ 526 eldonaĵoj kaj 16 manuskriptoj estis la sola privata akademia biblioteko el meze de la 16-a jarcento en nordokcidenta Germanio kiu komplete konserviĝas kaj hodiaŭ formas specialan kolekton de la biblioteko Johannes a Lasco en Emden. Inter ĉi tiuj estas signifaj unuopaj pecoj: du libroj (el tri ekzistantaj en Emden) de la biblioteko de Erasmus de Roterdamo, kiuj alvenis al Hardenberg pere de provizora posedo de Johannes a Lasco, kiu aĉetis lian kolekton.
Valerio Abbondio
Valerio ABBONDIO (naskiĝis la en Ascona; mortis la  en Mendrisio) estis svisa poeto, kiu verkis en itala lingvo.
Liajn poemojn karakterizas peza kaj profunda melankolio, el kiu li provas fuĝi ĉu al la naturo, ĉu al diafane pura amo, ĉu al dio. (Kalocsay en Tutmonda Sonoro.)
Jaroslav Šustr
Jaroslav ŠUSTR (naskiĝis la 6-an de decembro 1901 en Prago - mortis la 8-an de septembro 1969 en Prago) estis ĉeĥo, vendejestro, esperantisto ekde 1917, prezidanto (kaŝe mecenatema) de EK Praha (1931-1958), fondinto de la praga E-biblioteko, delegito kaj ĉefdelegito de UEA (1931-1969), landa peranto de Heroldo de Esperanto (1920-1969).
Trifoje li savis la bibliotekon antaŭ pereo (okupacio, politikaj kaŭzoj) kun 1800 volumoj, kaj enmetinte en 1969 sian propran libraron, li starigis bibliotekon kun 4700 volumoj. La kluba estraro atribuis al ĝi honoran titolon "Biblioteko Jaroslav Šustr" (en 1980 jam 6100 volumoj, bedaŭrinde post 1980 daŭre fermita kaj nun en Česká Třebová). Post la likvido de la landa asocio (1952) pro sia daŭra aktiveco landskala celanta malhelpi pereon de la movado, en 1958 li estis tenata 92 tagojn en arestejo de la totalisma reĝimo (kun malpermeso eksidi dum tutaj tagoj) kaj poste devis abdiki la klubgvidadon.
Jaroslav Šustr ricevis diplomojn de la eduk-ministerio de Gvatemalo (1953) kaj de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato (1965), honoran prezidantecon de EK Praha kaj honoran membrecon de ĈEA.