cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aldehuela de Liestos
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, krucmonumentoj (peirones) kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero Piedra. Tiukadre elstaras la gorĝoj Hoces del Río Piedra (fama pro la Monaĥejo de Piedra, en Nuévalos kie estas mirinda pejzaĝo kaj eblas grimpado en eksterordinara natura medio. Inter alia estas grava kolonio de gipoj; ĉio ĝuindas el ĵusa rigardejo. Krome estas naturaj grotoj Romeral kaj La Cederal. Estas doversaj piedirpadoj al tiuj lokoj kaj precipe al la Lageto Gallocanta kaj al la stepo Paramera de Blancas (grava areo por stepbirdoj). Estas gastigantaj ruraj domoj en Torralba de los Frailes, je 4,8 km de Aldehuela de Liestos, la gastejo de Cimballa je 8 km kaj ĉe Used, je iom pli ol 13 km.
Piedra (rivero)
La rivero Piedra (Ŝtono), nomita en ĝi supra fluejo, ĝis Embid, río de San Nicolás del Congosto, estas rivero de nordorienta Hispanio, alfluanto de la rivero Jalón dekstre kaj apartenanta al la baseno de la grandrivero Ebro. Gi estas 76 km longa kaj ĝia akvokvanto estas tre malregula ĉar temas pri rivero de mediteranea pluvkaraktero, nome dependa siavice de neregula precipitado.
La akvo de la rivero havas altan koncentriĝon de kalcia karbonato kiu elirant el la fonto kuŝiĝas sur grundo, plantoj, musko, ktp., produktante tiel karstan fenomenon de grundokreado.
Geografio
La rivero Piedra ekfluas ĉe Rueda de la Sierra (provinco Gvadalaĥaro), proksime de Cillas. Tie la fluejo restas seka preskaŭ la tutan jaron kaj kiam ĝi alvenas al Cimballa ĝiaj fontoj, nomitaj os llamados Ojos del río Piedra (Okuloj de la rivero Ŝtono, havigas kontinuan fluadon al la rivero. En la supra fluejo estas la Gorĝoj de Piedra, en Aldehuela de Liestos kaj Torralba de los Frailes.
En meza fluejo estas hidroelektra centralo Requijada, la Monaĥejo de Piedra, la municipo Nuévalos kun la akvobaraĵo Requijada, la enfluejo de la rivero Ortiz kaj la Akvorezervejo Tranquera.
La rivero Piedra enfluas en la meza pluejo de la rivero Jalón, inter la enfluejoj de la riveroj Monegrillo kaj Manubles, en la municipa teritorio de Ateca trapasinte Castejón de las Armas.
Virinskij Zavod (stacidomo)
Virinskij Zavod (Віринський Завод) estas fervoja stacio en (Sumia provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Stepanivka (Sumskij rajon)
Stepanivka (Степанівка) estas urbotipa loĝloko en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Monaĥejo de Piedra
La Monaĥejo de Piedra (Monesterio de Piedra) estas turisma instalaĵo en iama monaĥejo de cistercianoj en la municipa teritorio de Nuévalos, en la komarko Comunidad de Calatayud, en la regiono Aragono (Hispanio).
Historio
Dediĉita al Sankta Maria la Blanka, estis fondita en 1194 de dek tri cistercianaj monaĥoj alvenintaj el la Monaĥejo de Poblet, en la iama kastelo de Piedra Vieja (Malnova Ŝotono) apud la rivero Piedra. Estis tri konstruetapoj, nome primitiva gotika (13-a jarcento), renesanc-gotika (16-a jarcento) kaj klasik-baroka (18-a jarcento). El tiamaj elementoj rimarkinde viziteblas la restaĵoj de la malfruromanika preĝejo, la klostro, la kunvenejo, kaj la turo.
Ĝi estis abandonita en 1835 pro la desamortización de Mendizábal, aĉetita de privatulo en la 1840-a jaroj kaj konvertita de lia filo Juan Federico Muntadas el 1844 en turisma instalaĵo kun ĝardeno kaj fiŝbredejo tiam pionira en Hispanio. Ĝi estis katalogita kiel Nacia Monumento la 16an de Februaro 1983.
Priskribo
Aparte la menciitaj historiaj vidindaĵoj, nuntempe plej altira estas la natura parko Monasterio de Piedra kreita de Juan Federico Muntadas kiel sinsekvo de akvofaloj, kies kreadon helpas la karsta agado de la kalcia karbonato propra de la rivero Piedra, kiu ĉefe dum sekega sezono akumulas materialon kiu plialtigas la akvofalajn nivelojn. La parko enhavas ankaŭ kelkajn grotojn, malkovritajn de la fondinto de la parko. Inter ĉefaj altiraĵoj estas akvofaloj La Caprichosa kaj Cola de Caballo kaj la nomita Lago Espejo (Spegulo). Estas markitaj padoj kiuj kondukas tra la parko, laŭlonge de ĉirkaŭ 5 km, al ĉiuj interesaĵoj. Ĵuse montriĝas proksime de la parko spektakloj kun rabobirdoj.
Tibor Urbán
Tibor Urbán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Urbán Tibor estas hungara aktoro.
Tibor Urbán  naskiĝis en 1974 en Pécs.
Biografio
Tibor Urbán maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis aktoradon de Levente Moravetz. Ekde 1994 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs) (escepte la jarojn 2010-2011). Kiel provinca aktoro, li malfacile ricevis filmajn rolojn. Li ricevis premiojn en 2003 kaj 2010. Lia edzino (same aktoro) naskis filon en 2013.
Mikolajivka (Bilopilskij rajon)
Mikolajivka (Миколаївка) (ĝis 1957 Mikolajivka-Virivska, Миколаївка-Вирівська; inter 1957-2016 Ĵovtneve, Жовтневе) estas urbotipa loĝloko en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Křeč
Křeč (Kretsch) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1358. En la jaro 1435 okazis proksime batalo ĉe Křeč, la lasta batalo de husanaj militoj.
Mohammed Abdel Wahab
Naskiĝo
Mohammed Abdel Wahab naskiĝis en Bab Al-Sharia en la jaro 1901. Lia patro Sheikh Muhammad Abu Issa en moskeo de la urbo kantis preĝojn kaj legis Koranon. Lia patrino nomiĝis Fatima Hijazi kaj Mohammed Abdel Wahab havis ankaŭ du aliajn fratinojn. Sed kiel ajn la naskiĝdato de Mohammed Abdel Wahab ne estas tiom klara. Ekzemple historiisto nome Abdulaziz Mahmoud Al-Anani mencias, ke Mohammed Abdel Wahab naskiĝis en la jaro 1902. Nun en Bab Al-Sharia ekzistas statuo de Mohammed Abdel Wahab je lia honoro.
Kreskiĝo
La patro de Mohammed Abdel Wahab emis ke la filo sekvu lian vojon kaj aliĝu al religiaj aktivaĵoj. Sed la filo ekde infaneco montris emon al muzikoj kaj ĉiam emis iri al festoj kaj plenatente aŭskulti al kantoj kaj enkapigi la kantotekstojn. Ĉi tiuj agoj neniel estis kontentigaj por la familio kaj Mohammed Abdel Wahab ĉiam estis punita por tiaj agoj.
Poste Mohammed Abdel Wahab ekkonis Fawzi Al-Jazairli. Fawzi Al-Jazairli estis egipta kantisto kaj unu el la ĉefaj uloj de la fondiĝo de Egipta kinarto. Antaŭ aktiviĝi pri kinarto, Fawzi Al-Jazairli havis teatran grupon kun siaj gefiloj. Kiam li konis Mohammed Abdel Wahab, proponis al li kanti en la teatra grupo. Do Mohammed Abdel Wahab ekkantis por tiu teatra grupo kiel laboro kaj ĉiunokte pagiĝis. Li tiam kantis komponaĵojn de Sheikh Salama Hegazi. Sheikh Salama Hegazi (en araba سلامة حجازي) estis unu el la fondintoj de egipta teatr-arto kaj komponis multege da kantoj. Mohammed Abdel Wahab en tiu tempo ĉiam kantis kun kromnomo Muhammad Al-Baghdadi. Li faris tion por kaŝi sin de la familio. Sed finfine la familio eltrovis, ke li kantas kaŝe kaj klopodis devigi lin lasi la kantadon kaj ree studi religiajn aferojn. Do li por povi kanti kaj ne studi religiaĵojn, fuĝis kun cirka grupo al urbo nome Damanhur por kanti kun ili. Sed li post kelkaj tagoj estis forigita de la cirko. La kialo estis tio ke li rifuzis fari aliajn laborojn en la cirko kaj nur volis kanti. Do li revenis al sia familio.
Tiam Mohammed Abdel Wahab eklernis kiel ludi Al-Udo n en araba muzika instituto. Lia instruisto tie nomiĝis Mohamed el-Qasabgi (en araba محمد القصبجي). Sed iom poste li lasis tion por povi labori kun muzika grupo nome Ali Kassar (en araba علي الكسار) kaj post tio li aliĝis al alia grupo nome Rihani en la jaro 1921.
Post iom da tempo Mohammed Abdel Wahab trovis Sayed Darwish kaj aŭdante lian voĉon, plene enamiĝis je ĝi kaj komencis labori en lia muzik-grupo. Sayed Darwish (en araba سيد درويش) estis tre fama araba kantisto kaj laŭ onia diro, la fondinto de la popola muzik-stilo de Egiptio. Kvankam la muzik-grupo de Sayed Darwish ne estis tiom sukcesa en tiu tempo, Mohammed Abdel Wahab restis kun li, aŭskultante kaj lernante el li. Mohammed Abdel Wahab restis kun tiu muzikgrupo ĝis la morto de Sayed Darwish.
Mohammed Abdel Wahab kaj Ahmed Shawqi
En la jaro 1924, en unu el la kazinoj de Aleksandrio Mohammad Abdel Wahab havis prezenton kaj en tiu evento multaj politikistoj kaj famuloj de Egiptio partoprenis. Unu el la partoprenantoj de tiu evento estis Ahmed Shawqi. En la fino de la evento, Ahmed Shawqi petis viziti Abdel Wahab. Mohammed Abdel Wahab ĝis tiam neniel forgesis kion Ahmed Shawqi faris kun li, kiam li estis infano kaj en tiu vizito rememorigis Ahmed Shawqi pri tio. Ahmed Showqi diris, ke tio nur estis pro timi pri lia sano kiel infano.
Ekde tiu vizito, Mohammed Abdel Wahab restis ĉe Ahmed Shawqi dum 7 jaroj kaj tiuj jaroj estis tre gravaj jaroj en la vivo de Abdel Wahab. Dum tiuj jaroj Ahmed Shawqi instruis al Mohammed Abdel Wahab kiel vivi. Ahmed Shawqi ankaŭ dungis instruiston por Mohammed Abdel Wahab por instrui al li la francan. Krom tio, ĉeesti en pluraj eventoj kun altnivelaj homoj estis tre grava por Mohammed Abdel Wahab por kreski kulture. La rilato inter Mohammed Abdel Wahab kaj Ahmed Shawqi estis tre proksima kaj Abdel Wahab ĝis la fino de sia vivo ĉiam restis dankema al li.
La graveco de Mohammed Abdel Wahab por la araba muziko
Mohammed Abdel Wahab ekde sia junaĝo komencis ŝanĝi la enhavon kaj la stilon de la araba muziko. Li estis inter la unuaj uloj en arabaj muzikistoj, kiuj ekuzis okcidentajn muzikilojn kiel violonĉelo.
Kvankam Abdel Wahab komponis multege da arabaj tradiciaj muzikoj, sed li ĉiam estis kritikata pro sia emo al okcidenta muzik-stilo. Efektive li por la unua fojo enkondukis multege da okcidentaj muzikaj ritmoj kiel valso al la araba muziko. En la jaro 1941, li uzis la ritmon de valso en kanto nome El Gandol (en araba الجندول). Li ankaŭ en la jaro 1957 uzis la ritmon de rokenrolo en kanto komponita por Abdel Halim Hafez. La kanto nomiĝis Ya Kalbi Ya Khali (en araba يا قلبي يا خالي).
Mohammed Abdel Wahab kaj Umm Kulthum
Laŭ la diro de Mohammed Abdel Wahab, li por la unua fojo renkontis Umm Kulthum en la jaro 1925. Tiu renkontiĝo en la hejmo de riĉa viro nome Mahmoud Khairat okazis. Sed ili ne havis kunlaboradon dum longa tempo kaj oni konsideris ilin kiel malamikoj. Sed finfine, ili komencis kunlabori. La rezulto de ilia unua kunlaborado, kanto nome "Vi estas mia vivo" (en araba أنت عمري) iĝis tiom fama kaj sukcesa ke ili du komencis fari pli da kantoj kun unu la alia. La kanto publikiĝis en la jaro 1964. Laŭ onia diro, tiama prezidento de Egiptio, Gamal Abdel Nasser proponis al ili du kunlabori kun unu la alia kaj ĉi tiu kanto estis la rezulto de tiu kunlaborado.
Geedziĝoj
Mohammed Abdel Wahab geedziĝis tri fojojn. Li por la unua fojo geedziĝis kun virino, kiu 25 jarojn pli aĝis ol li. Sed post ĉirkaŭ 10 jaroj ili du disiĝis. En la jaro 1944, Mohammed Abdel Wahab por la dua fojo geedziĝis kun virino nome Iqbal (en araba إقبال) kaj ekhavis 5 gefilojn. Sed tio ankaŭ ne daŭris kaj ili du en la jaro 1957 disiĝis. Lia tria kaj fina geedziĝo estis kun virino nome Nahla Al-Qudsi (en araba نهلة القدسي).
Morto
Mohammed Abdel Wahab forpasis la 4-an de majo 1991 en Kairo. Tiu okazis pro lia subita falo en sia hejmo kaj tuja apopleksio post tio. Lia funebro pro la decido de la eksprezidento de Egiptio Hosni Mubarak okazis en armea stilo.
Vidu ankaŭ
Sono Cairo
Acered
Acered [azeRED] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Acered estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko Daroka Kamparo. Ĝi estas alirebla el la provinca ĉefurbo laŭ la ŝoseo N-II kaj eliro de 25 km sudoriente de Calatayud laŭ ŝoseo N-234, kaj nova devojiĝo en Morata de Jiloca al loka ŝoseo, inter montaroj Pardos kaj Atea.
La loĝloko Acered mem estas je 107 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 835 msm. Ĝi estas tute inter Atea oriente, Alarba norde kaj Cubel sude.
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Acered kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 140 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Montriĝas grapoloj en la muicipaj blazono kaj flago. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, ermitejo kaj naturaj lokoj.
Muo (mezurunuo)
La muo (畝; ) estas tradicia orientazia mezurunuo de areo, simila al la Eŭropa akreo, egalanta proksimume 600–700 kvadratajn metrojn.
Difino
La difino de la muo variis tra historio kaj laŭ regionoj en Ĉinio. En 1915, la registaro de Respubliko Ĉinio normigis la mezurunuojn; laŭ la difino de 1915, unu muo egalas 614,4 kvadratajn metrojn.
Poste, en 1930, la registaro de Respubliko Ĉinio redifinis la tradiciajn mezurunojn; laŭ la posta difino, unu muo egalas 666⅔ kvadratajn metrojn. Tiu difino ankoraŭ estas uzata hodiaŭ, eĉ se la metrikaj mezurunuoj estas oficiale uzata.
En Japanio, la etimologie samdevena (t.e. literumata per la sama ĉina skribsigno) mezurunuo de areo, tamen, egalas nur 99,173 554 kvadratajn metrojn.
Atea (Zaragoza)
Atea [aTEa] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Atea estas municipa teritorio en la nordokcidento de la komarko Daroka Kamparo, inter Acered kaj Murero dum sude estas Cubel.
La loĝloko Atea mem estas je 103 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 842 msm.
Historio
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Atea kie oni malaltiĝis el 1225 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 149 loĝantoj; do oni perdis pli ol milo. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo, ermitejo kaj naturaj lokoj.
Ekvadora nacia teamo de futbalo
La Ekvadora nacia teamo de futbalo estas sudamerika futbala teamo kiu reprezentas la landon Ekvadoro.
Kanada nacia teamo de futbalo
La Kanada nacia teamo de futbalo estas la reprezentanto de Kanado en tiu sporto.
Universitato Loyola (Andaluzio)
La Universitato Loyola [loJOla], antaŭe nomita Universidad Loyola Andalucía, estas privata universitato, de la Jezuitoj, en Andaluzio, Hispanio. Ĝi havas tri kampusojn: uno en Dos Hermanas; dua en Kordovo (Facultad de Ciencias Económicas y Empresariales ETEA); kaj alia en Granado (Facultad de Teología de Granada). La Universitato Loyola formas parton de UNIJES, la federacio kiu integras la universitatojn kaj universitatajn centrojn de jezuitoj de Hispanio. Ĝi estis kreita en 2011, kaj ĝia unua lernantaro ekstudis en 2013. ​
En la aktualo 631 profesoroj instruas por 4 862 studentoj (2023).
Senegala nacia teamo de futbalo
La Senegala nacia teamo de futbalo reprezentas landon Senegalo. Hejmaj matĉoj estas ludataj en Stadiono Léopold Sédar Senghor, en ĉefurbo Dakaro.
Kosalo
Kosalo estis raĝlando en antikva Barato. Ĝi fariĝis unu el la dek ses grandaj regnoj en la lasta parto de la veda periodo. Laŭ la budhisma tekstaro, la Aṅguttaranikāya, kaj la ĝajnisma sutro, la Vyākhyāprajñapti, Kosalo estis unu el la dek ses grandaj regnoj en la –6-a kaj la –5-a jarcentoj. En la regiono de Kosalo ekaperis la ŝramanismaj movadoj, inkluzivante ĝajnismon kaj budhismon. Ĝi apartenis al la kulturo de la nigraj poluritaj ceramikaĵoj de la Nordo (ĉ. –700 - –300), kulture malsama al la kulturo de la grizfarbitaj ceramikaĵoj de Kuruo kaj Panĉalo, okcidente de ĝi, havante paralelan ellaboradon de urbiĝado kaj uzado de fero.Dum la –5-a jarcento, Kosalo aneksis la teritorion de la ŝakjoj, klano al kiu la budho Gotamo apartenis.
Loko
Ĝi troviĝis pli-malpli en la ragiono kie nun troviĝas Awadh en nuntempa Utar-Pradeŝo.
En hinduismo, budhismo kaj ĝajnismo
En la Ramajano, la Mahabarato kaj la Puranoj, la raĝa familio de Kosalo apartenis al la suna dinastio. La Puranoj prezentas liston de la raĝoj de Kosalo, de Ikŝvakuo ĝis Prasenaĝito. Laŭ la Ramajano, Ramo estis la raĝo de Kosalo en ties tiama ĉefurmo, Ajodjo. Laŭ la Majjhimanikāya, la budho Gotamo estis Kosalano kaj en aliaj tekstoj li instruis en diversaj urboj en Kosalo, inkluzivante Ŝravastion, ĝian ĉefurbon dum lia epoko. Mahaviro, la 24-a tirtankaro, ankaŭ instruis en Kosalo.
Deisswil (stacidomo)
Deisswil estas fervoja stacidomo en Stettlen, Svislando.
Irana nacia teamo de futbalo
La Irana nacia teamo de futbalo reprezentas Iranon. Ĝi estas unu el la plej fortaj futbalteamoj en Azio, kiu venkis en la Azia Pokalo tri fojojn.
Floridablanca (Filipinoj)
Floridablanca - Lungsod ng Floridablanca - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango.
Geografio
Floridablanca kuŝas sur ebenaĵo laŭ la montaro Zambales. Lubao troviĝas nur 9, Guagua 11, provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) 17, Angeles 23, ĉefurbo Manilo 65, Kezonurbo 67 kilometrojn (aere).
Historio
Floridablanca estis fondita en 1823 ĉe la loko de monaĥejo. En la 1920-aj jaroj produktejo por sukeroj estis konstruita. La areo estis la loko de armea bazo de 1942 ĝis 1946. La Filipina Aera Forto establis aeran bazon ĉe iama usona milita flughaveno en 1947. En la 2000-aj jaroj Floridablanca atingis la internacian klasifikadon urbego (pli, ol cent mil.
Ekonomio
Floridablanca estas la dua plej granda produktanto de rizoj en la provinco. Ĝi produktas pli ol sufiĉan rizon por plenumi siajn bezonojn.
Religio kaj eduko
En Floridablanca vivas katolikoj plejparte. Akademio funkcias en la urbego.
Klimato
La klimato de Floridablanca estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas ĉirkaŭ 2000 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter decembro-aprilo falas pli malofte. La averaĝa jara temperaturo estas ĉirkaŭ 30 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Fondaĵo Mies van der Rohe
La Fondaĵo Mies van der Rohe (Fundación Mies van der Rohe) tas publika ento neprofitcela, aperinta cele al rekonstruo de la Germana Pavilono kiun la arkitekto Ludwig Mies van der Rohe realigis por la Internacia Ekspozicio de Barcelono (1929).
Dum la Ekspozicio en tiu ejo okazis kunsido de germanaj aŭtoritatoj kun la reĝo Alfonso la 13-a de Hispanio. En 1959 la arkitekto Oriol Bohigas petis al la aŭtoro rajtigon por rekonstrui la Pavilonon kaj en 1983 eklaboris la teamo de arkitektoj Ignasi de Solà-Morales, Cristian Cirici, Fernando Ramos, kun kunlaboro de Arthur Drexler kaj la arkivo Mies van der Rohe de MoMA. La novan edificon oni inaŭguris en 1986.
Krom klopodo al konservado de unu de la pioniraj verkoj de moderna arkitekturo, la Fondaĵo Mies van der Rohe havas celojn profundigi la debaton pri arkitekturo kaj moderna kaj nuntempa urboplanado, krei dokumentan arkivon pri Ludwig Mies van der Rohe kaj promocii la studadon pri la artisto.
Menciendas la organizado de la Premio de Nuntempa Arkitekturo de la Eŭropa Unio - Premio Mies van der Rohe kies celo estas plifortigi kaj agnoski la kvaliton de la ĵusa arkitekturo en Eŭropo.
Střítež pod Křemešníkem
Střítež pod Křemešníkem (antaŭe Střítež u Branišova, Strietesch bei Branschau) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie. Oriente de la municipo trafluas rojo Kladinský potok, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rojo Jankovský potok.
Maroka nacia teamo de futbalo
La Maroka nacia teamo de futbalo reprezentas Marokon. Ĝi ludas siajn hejmajn matĉojn ĉe Stadiono Adrar, en urbo Agadir.
Střítež pod Křemešníkem
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379.
Saudarabia nacia teamo de futbalo
Saudarabia nacia teamo de futbalo estas la reprezentanto de Sauda Arabio. Ĝi estas unu el la plej fortaj futbalteamoj en Azio, kiu venkis en la Azia Pokalo tri fojojn.
Juan Lacruz
Juan LACRUZ estas hispana amatora astronomo naskiĝinta en Ĥiĥono (Asturio). Li posedas kaj administras la Observatorion de La Cañada. en Avilo, Hispanio.
Verneuil d'Avre et d'Iton
Verneuil d'Avre et d'Iton estas nova franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vernoliens.
Internacia Universitato de Andaluzio
La Internacia Universitato de Andaluzio (Universidad Internacional de Andalucía) (UNIA) estas publika universitato de Andaluzio, Hispanio, fondita en 1994 kiel komplemento al la cetero de universitatoj de la andaluza sistemo, proponate instruadon postgradiĝinta, magistriĝinta, doktoriĝinta kaj specializita. Ĝi havas permanentajn sidejojn en kvar andaluzaj provincoj: nome Onubo, Ĥaeno, Malago kaj Sevilo.
János Csontos
János Csontos [jAnoŝ ĉontoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csontos János estis hungara Ĵurnalisto, redaktoro, reĝisoro, poeto. Lia pseŭdonimo estis Osszián.
Internacia Universitato de Andaluzio
Estas publika institucio kreita per Leĝo de la regiono Comunidad Autónoma de Andalucía, cele al kontribuo al la kreado, disvolvigo, transigo kaj kritiko de la scienco, de la tekniko kaj de la kulturo, pere de instruado, kunordigita esplorado kaj interŝanĝo de informado kaj scienca kaj teknika de intereso je niveloj internacia kaj interregiona. Tiukadre oni proponas kursojn de ĝisdatigo kaj de perfektigo, somerkursojn kaj ajnan tipon de sciencaj kaj kulturaj agadoj kiuj ebligu pli bonan kaj kompletan universitatan edukadon.
János Csontos
János Csontos naskiĝis la (laŭ WikiData la 16-an) en Ózd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Csontos maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1980, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Kossuth Lajos en 1988, fine ĵurnalistan diplomon en altlernejo en 1989. Li komencis sian ĵurnalistan karieron en Debrecen jam en 1987, post 3 jaroj li fondis ĵurnalon. Ekde 1992 li vivis en Budapeŝto kaj li faris ĉiuspecajn verkadajn laborojn (ĵurnalisto, redaktoro, poeto, filmaj reĝisoro kaj prezentisto). En 2013 kaj 2015 li ricevis stipendiojn, inter 1999-2015 premiojn. Li edziĝis en 1989, lia edzino naskis 3 gefilojn.
Izokinolino
Izokinolino estas heterocikla aromata organika kombinaĵo, izomero de la kinolino, apartenanta al la familio de la kinolinaj alkaloidoj. Ĝi estas komponata je unu fenila ringo ligita al alia piridina ringo konsistante je unu benzopiridina ringo. La benzilaj izokinolinoj estas struktura karbonĉeno kiu nature okazas en diversaj alkaloidoj inklude de la papaverino. La izokinolinaj ringoj estas derivataj el la aromata aminoacido tirozino.
Izokinolino estas senkolora higroskopa likvaĵo sub temperaturoj pli altaj ol ĝia fandopunkto kun penetranta malagrabla odoro. Malpuraj specimenoj povas iĝi brunecaj kiel estas tipaj por la nitrogenaj heterociklaĵoj. Ĝi kristaliziĝas en lamenetoj kiuj havas malaltan solveblecon en akvo sed dissolviĝas bone en etanolo, acetono, duetila etero, karbondusulfido, kaj aliaj ordinaraj organikaj solvantoj. Ĝi ankaŭ estas solvebla en diluitaj acidoj tiel kiel la protonitaj derivaĵoj. Estante analogo de la piridino, izokinolino estas malforta bazo, kun pKa de 5.14. Ĝi protoniĝas por formi salojn post traktado kun fortaj acidoj, kiel ekzemple klorida acido. Ĝi formas aduktojn kun Lewis-acidoj, kiel ekzemple kun bora trifluorido.
Historio
Izokinolino unue estis izolita de "karbogudro" en 1885 fare de Hoogewerf kaj Willem Anne van Dorp (1847-1914). Ili izolis ĝin per frakcia kristaliĝo de la acida sulfato. Weissgerber disvolvis pli rapidan produktovojon en 1914 per selektema ekstraktado de "karbogudro", ekspluatante la fakton ke izokinolino estas pli baza ol kinolino. Izokinolino tiam povas esti izolita elde la miksaĵo per frakcia kristaliĝo de la acida sulfato.
Kvankam izokinolinaj derivaĵoj povas esti sintezitaj per pluraj metodoj, relative malmultaj rektaj metodoj liveras la neanstataŭigitan izokinolinon. La Pomeranz-Fritsch-reakcio disponigas efikan metodon por la preparado de izokinolino. Tiu ĉi reakcio uzas benzaldehidon kaj aminoacetoaldehidan duetila acetalon, kiuj en acida medio reagas por formi izokinolinon. Alternative, benzilamino kaj glioksal-acetalo povas esti uzataj, por produkti la saman rezulton uzante la Schlittler-Müller-an modifon.
Stettlen (stacidomo)
Stettlen estas fervoja stacidomo en Stettlen, Svislando.
Júlia Deák
Júlia Deák, laŭ hungarlingve kutima nomordo Deák Júlia estas hungara verkisto, filmisto. Ŝia origina familia nomo estis Gödrös [godroŝ] ĝis 1990.
Júlia Deák naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Júlia Deák akiris literaturan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, dum ankaŭ ĵurnalistan diplomon en koncerna akademio en 1968. Ŝi komence estis redaktoro en Hungara Televizio 7 jarojn, poste ŝi faris diversajn literaturajn laborojn, ofte verkis paroladojn. En 1976 ŝi naskis filon. Ŝiaj poemoj kaj noveloj ofte aperis en revuoj, baldaŭ ŝi kreis mallongajn filmojn, kie escepte la rolojn ŝi plej ofte faris ĉiujn filmajn laborojn. Ŝi edziniĝis en 1986. Ŝi ricevis premiojn inter 1972-2018.
Komisarejo pri atoma energio
La Komisarejo pri atoma energio kaj alternativaj energioj (Commissariat à l'Energie Atomique, akronime CEA) estas franca institucio pri scienca esplorado de tiuj fakoj : la energio, la nacia defendo, la telekomunikado, la naturscienco, la vivosciencoj kaj la sano. Antaŭe, la centrejo estis nomita Komisarejo pri atoma energio (CEA). En 2010, ĝi poste ŝanĝis sian nomon por inkluzivi la fakon de la alternativaj energioj.
La ĉefaj centrejoj de scienca esplorado situas en la urboj Saclay, Fontenay-aux-Roses, Marcoule, Cadarache kaj Grenoblo. La centrejo CEA de Saclay situas en la aro de la teknologiaj industriejoj, kiu estas nomita Paris-Saclay. La centrejo CEA de Grenoblo lokiĝas en la aro de la sciencaj industriejoj, kiu estas situita en la nordo de Grenoblo.
(163000) 2001 SW169
(163000) 2001 SW169 estas malrapide rotacianta marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido, malkovrita la 19-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la 5:7 kun la Tero kaj 4:3 kun Marso.
Ĝia orbito, kun feblaj discenteco kaj klineco, estas tute inter la orbitoj de la Tero kaj de Marso, kaj krucas neniun el ili.
• Ĝia marsa MOID estas 0,17943 astronomia unuo (26,842 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,17219 astronomia unuo (25,759 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,18084 astronomia unuo (27,053 milionoj da km) de la Tero,
Oberzollikofen (stacidomo)
Oberzollikofen estas fervoja stacidomo en Zollikofen, Svislando.
(163000) 2001 SW169
Orbito
• la ĝi pasos al 0,18017 astronomia unuo (26,953 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,17949 astronomia unuo (26,851 milionoj da km) de nia planedo.
Murero
Murero [muREro] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Murero estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Daroka Kamparo, kie estas inter Manchones (oriente) kaj Atea (okcidente).
La loĝloko Murero mem estas je 90 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 707 msm.
Historio
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de Sesma del Campo de Gallocanta en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Murero kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 97 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun freskoj de la 18-a jarcento, krucmonumentoj ktp. Aparte gravas el paleontologia vidpunkto la kuŝejo de Rambla de Valdemiedes, kie oni trovis grandan kvanton de fosilioj de trilobitoj de la Kambrio. Eĉ kelkaj specioj estis priskrbitaj por la unua fojo en Murero, kiel Paradoxides mureroensis, Acadoparadoxides mureroensis (Sdzuy, 1958), Sericichnus mureroensis (Gámez Vintaned kaj Mayoral, 1995), Crumillospongia mureroensis (García-Bellido, Dies Álvarez, Gámez Vintaned, Liñán kaj Gozalo, 2011], kaj Mureropodia apae (Gámez Vintaned, Liñán kaj Zhuravlev, 2011), nome lobopodo.
Zolotnickij (stacidomo)
Zolotnickij (Золотницький) estas fervoja stacio en (Sumia provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Steinibach (stacidomo)
Steinibach estas fervoja stacidomo en Zollikofen, Svislando.
Urtenen (stacidomo)
Urtenen estas fervoja stacidomo en Urtenen-Schönbühl, Svislando.
Orcajo
Orcajo [orKAĥo] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Orcajo estas municipa teritorio en la centro de la komarko Daroka Kamparo, kie limas el nordo laŭhorloĝe kun Manchones, Daroca, Balconchán, Used, Cubel, Atea kaj Murero.
La loĝloko Orcajo mem estas je 96 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 770 msm.
Historio
La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. La areo estis konkerita el islamanoj en la 12-a jarcento. En 1248, per privilegio havigita de Jakobo la 1-a, la loko sendependiĝis de Daroca, kaj ekestis parton de Sesma del Campo de Gallocanta en la Komunumo de Domaroj de Daroca, kiu pluis ĝis 1838.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Orcajo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 58 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo de San Bernabé, konstruita inter la 17-a kaj 18-a jarcentoj; ermitejo de Sankta Nikolao; ermitejo de la Virgulino de la Rosario de la 16-a jarcento de stilo gotik-mudeĥara, nune en preskaŭ ruina stato; krucmonumentoj "peirones" de La Virgen del Carmen, de la Virgen del Pilar, de La Soledad, de San José, de San Antón kaj de San Gregorio. Kiel natura heredo menciendas la arbaro de pinsapoj, specio tute foresta en Aragono, rezulto de rearbarigo komence de la 20-a jarcento per tiu specio de andaluza abio; en 2018 ĝi estis deklarita "Arboleda Singular" fare de la regiona registaro Gobierno de Aragón.
Manchones
Manchones [manĈOnes] estas municipo de Hispanio, en la nordo de la komarko Daroka Kamparo kies ĉefurbo estas Daroko mem, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Manchones estas municipa teritorio en la nordo de la komarko Daroka Kamparo, kie estas inter Murero, Orcajo, Daroca, Retascón kaj Langa del Castillo.
La loĝloko Manchones mem estas je 86 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 756 msm, borde de la rivero Jiloca inter Murero apude nordokcidente kaj Daroca sudokcidente.
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Manchones kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 104 loĝantoj. Evidente elmigrado foriris al industriaj areoj kiel Zaragozo, Daroko kaj Karinjeno.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), forstado kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Inter nunaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun grava juvelaro kaj moderna mudeĥara sonorilturo.
Papiermühle (stacidomo)
Papiermühle estas fervoja stacidomo en Ittigen, Svislando.
(162998) 2001 SK162
(162998) 2001 SK162 estas malgranda, ne tre hela marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la 17-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas unu el la raraj asteroidoj de spektra klaso "T" de nekonata komponiĝo, eble ligataj al la asteroidoj de klaso P aù D, aù aliigita klaso C
Orbito
Ĝi estas proksima de la 8:3 kun la Tero kaj 7:10 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero danĝere proksime de sia malsuprenira nodo, kaj krucas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco.
• Ĝia marsa MOID estas 0,05806 astronomia unuo (8,686 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,02921 astronomia unuo (4,370 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,05971 astronomia unuo (8,932 milionoj da km) de Marso,
• La ĝi pasis al 0,12958 astronomia unuo (19,385 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,12066 astronomia unuo (18,050 milionoj da km) de nia planedo.aprilo
Kromia (III) hidroksido
Kromia (III) hidroksido aŭ hidroksido de kromio (III) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la kromia (III) oksido aŭ hidrolizo de kromiozaj saloj. Kromia (III) hidroksido estas verda gelatineca precipitaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kromia (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitajn al kromiatomo. Ĝi konsistas je 1 kromiatomo,  3 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Michael Sela
Mikaelo SELA (מיכאל סלע, naskita Mieczysław Salomonowicz ; la 2-an de marto 1924 – la 27-an de majo 2022) estis israela immunologisto. Li estis la W. Garfield Weston Profesoro de immunologio ĉe la Weizmann Instituto de Scienco en Rehovot. kie li servis kiel prezidanto de 1975 ĝis 1985.
Li estis verŝajne plej bone konata kiel la kunlaboranto (kun Ruth Arnon kaj Dvora Teitelbaum) de la drogo copaxone kontraŭ multobla sklerozo.
Stinka (Sumia provinco)
Stinka (Стінка) estas vilaĝo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Frederique van der Wal
Frederique van der Wal (naskiĝis la en Hago) estas nederlanda modelo.
Biografio
Ŝi gajnis la konkurson Elite Look of the Year, komencante sian modelkarieron en Eŭropo, sed baldaŭ transloĝiĝis al Novjorko. Post aperado sur la kovriloj de Cosmopolitan, Glamour kaj Vogue, ŝi komencis kunlaboron kun la Victoria's Secret subvestaĵkatalogo, en kiu ŝi aperis regule dum pli ol ses jaroj.
Křemže
Křemže (Krems) estas kampurbo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Český Krumlov. Ĝi situas sur montopiedo de monto Kleť meze de PPR Blanska arbaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1351.
Frederique van der Wal
Biografio
Ŝi lanĉis sian propran serion de banvestoj, intimajn vestaĵojn kaj parfumojn. Ŝi estis modelo por Revlon kaj Guess. En 1999 ŝi partoprenis en la filmo Wild Wild West.
Carlo Strenger
Carlo Strenger (קרלו שטרנגר; la 16-a de julio, 1958 – la 25a de oktobro, 2019) estis svisa-israela psikologo, filozofo, ekzistadisma psikoanalizisto kaj publika intelektulo. Li estis profesoro de psikologio kaj filozofio ĉe Tel Aviv Universitato kaj altranga esplora samrangulo ĉe la Centro por la studo de terorismo ĉe John Jay kolegio. Li estis kolumnisto por Haaretz kaj por Neue Zürcher Zeitung.
Křemže
Historio
Ekde la 1-a de decembro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Albanlingva literaturo
Antaŭ la 20-a jarcento, albanaj verkistoj uzis plurajn malsamajn alfabetojn por skribi en la albana (cirila, latina, greka, araba ktp). Novembre 1908 la Kongreso de Manastir (hodiaŭ Skopje) aprobis la alfabeton de la albana lingvo surbaze de latinaj literoj kun la du diakritaj sonoj ë kaj ç kaj aliaj sonoj formitaj de la kuniĝo de latinaj literoj kiel sh, zh, xha, ll, dha, nje. En 1916 la Beletra Komisiono (Komisia Letrare) en Shkodër aprobis la subdialekton de Elbasan (Maza Albanio) kiel oficiala albana lingvo. En 1972, la Ortografia Kongreso en Tirano establis la principojn de unuigita – unuiĝinta skriba lingvo, post kio ĝi estis ankaŭ adoptita fare de la Kosova Akademio.
Izokinolino-sulfonata acido
Izokinolino-sulfonata acido  estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la organosulfonataj acidoj. Izokinolino-sulfonata acido estas senkolora, flaveca aŭ bruna likvaĵo kun karakteriza odoro, uzata kiel organika reakciaĵo en la kemia industrio kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj kaj pesticidoj. Izokinolino-sulfonata acido estas solvebla en akvo (reakcias), alkoholo, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izokinolino-sulfonata acido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Albanlingva literaturo
La plej malnova konata albana verko estas tiu de Teodor Shkodrani, publikigita en 1210.
La unua konata albana verko en sekura gardado estas la 16-jarcenta Meshari (Misalo), verkita fare de Gjon Buzuku.
István Feuer
István Feuer [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Feuer István estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Lia unua edzino estis hu:Tóth Rózsa.
naskiĝis la en Szentes, li mortis la  en Budapeŝto.
Albanlingva literaturo
19-a jarcento
La 19-a jarcento estis la jarcento de naciaj movadoj en Balkanio, dum kiu albanojn restis sen sufiĉa tradicio de unueca evoluo de la ŝtato, lingvo kaj kulturo sed, anstataŭe, kun individuisma kaj regionisma pensmanieroj hereditaj de la supereco de klanoj kaj parenceco kaj sekve. kun subevoluinta nacia konscienco. En tiu ĉi historia kultura situacio aperis literatura movado nomata Rilindja Kombëtare (Nacia Renesanco). Nacia Renesanco, flegado de la albana kiel lingvo de kulturo, la organizado de nacia edukado kaj la establado de nacia literaturo sur la kultura nivelo same kiel la kreado de la sendependa ŝtato - tiuj estis la celoj de tiu movado kiu naskis la lernejo de albana romantikismo. La daŭringo de tiu tradicio kaj la publikaĵoj de Rapsodio de arbereŝa poemo en 1866 de Jeronim De Rada, de Kolekto de albanaj popolkantoj kaj rapsodioj de albanaj poemoj en 1871 de Zef Jubani, Bleta albana (Albana abelo) en 1878 de Thimi Mitko, ktp., estis parto de la kultura programo de la Nacia Renesanco por establi etnan kaj kulturan identecon de albanoj.
István Feuer
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1946, post kvar jaroj li akiris kemian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1950 li eklaboris en uzino pri farboj, kie li specialiĝis pri farboj kaj paŝo post paŝo li ricevis pli altajn postenojn. Baldaŭ li laboris en aliaj uzinoj, laboratorio, instituto kaj trusto. Li instruis 3 jarojn en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filon.
Schönbühl Shoppyland (stacidomo)
Schönbühl Shoppyland estas fervoja stacidomo en Urtenen-Schönbühl, Svislando.
Josuo, filo de Nun
Josuo (יהושע בן נון, prononcata [jə.ho.ˈʃu.aʕ]; Ιησούς του Ναυή; Iosue; یوشع; foje ankaŭ konata kiel Joŝua/o) estas biblia persono, militestro de la izraelidoj kiu apartenis al la tribo de Efraim.
Preĝejo Sankta Triunuo (Ócsa)
Historio
La unua mencio pri sidejo de preposto en 1234, sed tiutempe estis jam la nun videbla romanika kirko. Dum frua dominado de la turkoj la loĝloko preskaŭ senhomiĝis, poste la alvenintaj hungaroj ĉirkaŭ 1560 jam estis kalvinanoj. Ili uzis la restintan kirkon, kiel ankaŭ nuntempe. En la 18-a jarcento ankaŭ katolikoj alvenis kaj ili ne povis reakiri la originan preĝejon. En 1754 ili konstruis kapelon, inter 1774-1777 la nun videblan kirkon. La orgeno estis kreita en 1901. La paroĥo estis fondita en 1916, plu frue la katolikoj apartenis eklezie al Alsónémedi. La konstruaĵo estis trakonstruita inter 1916-1918, ankaŭ la turo estis plialtigita. En 1977 la muroj interne estis pentritaj, pli novaj vitraloj alvenis en 1985. Pli nova trakonstruo okazis en 1993.
Albanlingva literaturo
Otomana Imperio
Dum la Otomana Imperio, la otomanoj subpremis la literaturan vivon de la albanoj kaj ĉiu literaturo verkita en la albana estis malpermesita. La albanaj verkistoj loĝantaj en Italio tial profitis el la kultura libereco kiu regis en la lando, ĉar en Italio estis neniu restrikto pri eldonado de libroj en la albana.
Preĝejo Sankta Triunuo (Ócsa)
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto, sed ĉe la simetria fasado dekstre ŝtona kruco estas videbla. Malsupre meze funkcias la enirejo, la plej supre la turo altiĝas, kie 3 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en hufoforma absido, kiu estas pli mallarĝa, sed same alta, ol la navo. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido ĉe la dekstra flanko. Interne krom la ĉefaltaro estas 2 flankaj altaroj. La klasikisma ĉefaltara bildo (1838) prezentas la Sanktan Triunuon.
Kermeso okazas en la tago de Sankta Triunuo.
Teatro Thália (Košice)
La Teatro Thália estas hungarlingva migra teatro en Košice (Slovakio).
Historio
Rezulte de Praga Printempo estis fondita hungarlingva migra teatrejo en 1969 kun nomo Vox Humana. Tamen pro la aktuala politiko tiu nomo neniam oficialiĝis, sed ricevis la nomon Scenejo Thália. La debuto okazis en kulturdomo, ĉar la teatrejo ankoraŭ ne estis preta. La malfermo okazis en la nun videbla teatrejo en 1970. Laŭ la deklaro la teatro prezentis spektaklojn ne nur en Košice, sed ankaŭ enlande, kie vivis hungaroj, eĉ eksterlande en Hungario. En 1990 la teatro ricevis memstaran statuson, tial la nova nomo estis Teatro Thália. Post 3 jaroj la teatro aĉetis etaĝan domon, kiu estis trakonstruita ĝis 2002. Ene oni establis malgrandan scenejon kun 100 sidlokoj kaj kaj administraciajn ĉambrojn. En 2006 la teatrejo ricevis premion.
Albanlingva literaturo
Moderna periodo
La ĉefa tendenco de la albana literaturo inter la du mondmilitoj estis kritika, socialisma realismo, sed ĝi ankaŭ portis restaĵojn de romantismo. Eminentaj verkistoj de tiu ĉi periodo estas ekzemple Fan Stilian Noli, Gjergj Fishta, Faik Konitza, Haki Stërmilli, Lasgush Poradeci, Mitrush Kuteli, Nikolla (Migjeni) kaj aliaj. Post la Dua Mondmilito ĝis 1991 la ĉefa tendenco de la albana literaturo estis socialisma realismo, diktita de la komunista partio de Albanio.
Naciisma literaturo
En la dua duono de la 19-a jarcento, la albana nacia movado estiĝis en la devenlando kaj en la disvastigo kiu revivigis albanan literaturon. Inter la verkistoj, multaj eternigitaj en stratnomoj, estas Naim Frashëri (1846-1900), la nacia poeto de Albanio, Gjergj Fishta (1871-1940), franciskana monaĥo aktiva en la albana naciisma movado, kaj Millosh Gjergj Nikolia.
La albana literaturo de naciisma karaktero unue estis evoluigita fare de italo-albanoj en Kalabrio meze de la 19-a jarcento kaj de albanaj intelektuloj en Konstantinopolo en la dua duono de la 19-a jarcento. Naim Frashëri apartenis al la grupo en Konstantinopolo. Liaj plej konataj verkoj estas Bagëti e Bujqësi (Brutaro kaj Agrikulturo), Histori e Skanderbeut (Historio de Skanderbeg), kaj Lulet e Verës (Printempaj Floroj), kolekto de mallongaj poemoj. Gjergj Fishta, verkis la lirikan epopeon Lahuta e Malcís (Harpo de la Montaro), kiu estas konsiderata ĉefverko de albana literaturo Li estis la unua albano kiu estis nomumita por la Nobel-premio pri Literaturo.
Lasgush Poradeci (1899–1987), estis poezia talentulo kiu verkis molan kaj varman poezion, sed kun profunda pensado kaj ĉarma muzikeco: Vallja e yjeve (La danco de steloj), 1933, Ylli i zemrës (La Stelo de Koro), 1937.
Musine Kokalari estis la unua ina verkisto en albana literaturo.
Socialisma realismo
Kulturo en Albanio estis subpremita fare de la komunista registaro, kiu persekutis ankaŭ albanajn verkistojn kaj intelektulojn. El tio estiĝis literatura kaj kultura vakuo kun la celo krei novan nacian identecon bazitan sur la komunisma ideologio.
Albanaj verkistoj devis trakti la partian militon kaj la laborojn por konstrui socialismon, kaj ankaŭ malhelpi la influon de "dekadenca" okcidenta kulturo. Temoj kiuj ne kontribuis al komunista ideologio kaj politiko estis rigarditaj kiel tabuoj.
La tipa reprezentanto de socialisma realismo estis Millosh Gjergj Nikolla, nomata Migjeni (1913-1938), nomata kiun la komunista registaro en Albanio konsideris frontulon de socialisma realismo.
La roluloj de liaj verkoj estas homoj el la plej malaltaj tavoloj de la albana socio. Kelkaj el la rakontoj de Migjeni estas romanoj en miniaturo; iliaj temoj reprezentas la konflikton de la individuo kun institucioj kaj la patriarka kaj konservativa moralo. Li estas unu el la plej grandaj reformantoj de albana literaturo, la unua granda moderna albana verkisto.
Postkomunista periodo
La poemoj de Ali Podrimja estas inter la plej tradukitaj en la albana poezio   . Ali Podrimja estas poeto el Kosovo verkinta ankaŭ dum la asocialism epoko en eksa Jugoslavio.
Ismail Kadare estas konsiderata la plej elstara kaj internacie konata vivanta verkisto de Albanio. Lia plej konata verko estas Gjenerali i ergistu së sủ một ("La Generalo de la Morta Armeo").
László Ujlaky
László Ujlaky [lAslO ujlaki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ujlaky László estis hungara aktoro, voĉoaktoro. László Ujlaky naskiĝis la  en Lendvahosszúfalu (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Dolga vas (Lendava) en Slovenio), li mortis la  en Budapeŝto.
Albanlingva literaturo
Postkomunista periodo
Ridvan Dibra estas gvida figuro de nuntempa albana literaturo, kaj verkinto de pluraj novigaj verkoj. Li estis rekompensita kun pluraj naciaj kaj internaciaj premioj, inkluzive de la Rexhai Surroi Premio por la plej bona albana romano de la jaro 2012, por lia romano, "Legjenda e vetmisë" (La Legendo de Soleco). Li estis vokita kiel unu el la kvin plej grandaj vivantaj albanaj verkistoj.
László Ujlaky
Biografio
László Ujlaky akiris aktoran diplomon en Reĝa Akademio Teatroarta en 1936. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1949 li estis membro de Teatro Madách, sed li ricevis ofte ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premiojn en 1944 kaj 1971. Lia edzino naskis 2 filojn en 1942 kaj 1944.
Josuo, filo de Nun
Laŭ kio estas rakontita en la libro de Josuo, li gvidis la popolon de Izraelidoj post la morto de Moseo, dum la konkero de la lando kaj la setliĝo de la triboj. Li estis servanto de Moseo same kiel lia studento. Kiam Moseo supreniris al la monto Sinajo por ricevi la Tabelojn de la Interligo, Josuo akompanis lin ĝis la piedo de la monto.
Abraham J. Twerski
Abraham Joshua Twerski (אֲבְרָהָם יְהוֹשֻׁע טווערסקי; la 6-an de oktobro, 1930, en Milwaukee, Viskonsino - la 31a de januaro, 2021) estis usona-israela ĥasidisma rabeno kaj psikiatro koncentranta en droga misuzado.