cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kazimierz Nowak
Vojo norden
Starto: majo 1934 - Kabo Aguljas, Kaburbo (Unio de Sud-Afriko), Vindhuko (Afriko Sud-Okcidenta) → Angolo → Kinŝaso, Brazavilo (Kongo Belga) → Fort Lamy (Ekvatora Franca Afriko) → Okcidenta Franca Afriko → Alĝero, meto: novembro 1936 (Alĝerio)
Bibliografio pri la vojaĝisto kaj liaj atingoj
Ĝis nun aperis kvar prilaboraĵoj dediĉitaj al Kazimierz Nowak.
En 1962 oni eldonis pretigitan de lia filino Elżbieta Nowak-Gliszewska albumon Przez Czarny Ląd (Tra la Nigra Tero) entenanta 335 fotojn, elektitaj el inter pli ol 2000, kiujn faris Kazimierz Nowak. La filino tiutempe preparis eldonon de liaj korespondaĵoj sub la titolo Na przełaj przez Afrykę (Tra Afriko), sed ne sukcesis publikigi.
Gazetaraj raportoj estis kolektitaj de Łukasz Wierzbicki kaj eldonitaj en 2000 en la libro Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd (Per biciklo kaj perpede tra la Nigra Tero), kiun Ryszard Kapuściński konsideris klasikaĵo de la pola raportarto. La libro havis plurajn eldonojn en diversaj formatoj. La unua eksterlanda traduko de Vera Wołosz aperis en 2014 en Hungario.
Polska Kazimierza Nowaka - przewodnik rowerzysty (Pollando de Kazimierz Nowak - gvidlibro de biciklisto) de Jacek Łuczak estas la tria libro pri Nowak kaj la unua biografia. Aŭtoro koncentriĝas pri historio de la vojaĝisto en la periodo antaŭanta lian vojaĝon al Afriko en 1931.
Afryka Kazika
En 2008 aperis libro titolita Afryka Kazika (Afriko de Kazik) de Łukasz Wierzbicki, en kiu aventuroj de Kazimierz Nowak estis prezentitaj forme de rakontoj por infanoj. Surbaze de enhavo de la libro aperis komikso kaj tabulludo.
Carouge
Carouge (prononcu karuĵ) estas svisa urbo situanta en la kantono Ĝenevo. Pro ĝia malfrua aliĝo al Svislando, oni ofte nomas ĝin la sarda urbo, kvankam ĝi situas nun tuj apud la urbo Ĝenevo, ĉe la maldekstra flanko de la rivero Arve.
Preignac (stacidomo)
Preignac estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Preignac, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Kaišiadorys
Etimologio
La urbonomo estas nekutima en norda Eŭropo pro siaj aziaj radikoj. Kaišiadorys estis nomita laŭ tatara nobelulo, Ĥajŝadar, kiu vivis en la areo dum la 16-a jarcento.
Preignac (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Lois Waisbrooker
Lois Waisbrooker (21a de februaro 1826 - 3a de oktobro 1909) estis usona feminisma aŭtorino, eldonistino, publikigistino, kaj kampanjistino de fino de la 19a kaj komenco de la 20a jarcentoj. Ŝi verkis etende pri temoj de sekso, geedzeco, naskokontrolo, kaj virinaj rajtoj, plus rilataj areoj de radikala pensaro kiaj pri parollibereco, anarkiismo, kaj spiritualismo. Ŝi estas eble plej bone rememorata pro sia romano de 1893 nome A Sex Revolution.
Parioŝtato
Parioŝtato estas nomata ŝtato kiu ne agas laŭ la internaciaj kutimoj de kunlaboro inter la internacia komunumo (ekzemple de Unuiĝintaj Nacioj). Oni minacas tiajn statojn per internaciaj sankcioj, internacia izolado aŭ eĉ milita invado. La esprimo estas ligita al la esprimo kanajloŝtato, kreita de George W. Bush.
Undekila cianoacetato
Undekila cianoacetato aŭ C14H25NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoacetata acido kun undekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Undekila cianoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Gábor Karátson
Gábor KARÁTSON [karAĉon], laŭ hungare kutima sinsekvo Karátson Gábor estis hungara pentristo, verkisto, tradukisto, filozofo kaj profesoro. Lia avo estis grafikisto Viktor Olgyai, lia filo estis Dávid Karátson.
Gábor Karátson naskiĝis la en Budapeŝto kaj mortis la  samloke.
Biografio
Gábor Karátson studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, kiun la Hungara revolucio de 1956 interrompis. Kiel aktiva revoluciulo, post la falo li estis kondamnita kaj li estis libera nur en 1958. Poste li devis labori kiel simpla laboristo. Ekde 1968 li aperis kun pentraĵoj en ekspozicioj kaj li verkis eseojn. Ekde 1974 li redaktis en eldonejo. Depost fino de la socialismo li instruis filozofion en diversaj universitatoj. Evidente li ricevis premiojn nur ekde 1995, en 2006 premion Kossuth.
Chartrettes (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Elektra lokomotivo
Elektra lokomotivo estas lokomotivo kiu uzas elektron el supertraka kontakta lineo, el kontaktrelo aŭ el entrajna energistokejo kiaj pilo aŭ fuelpilo. Elektraj lokomotivoj kun entrajnaj fuelenhavaj ĉefaj motoroj, kiaj dizelmotoroj aŭ gasturbinoj, estas klasitaj kiel dizel-elektraj aŭ gasturbin-elektraj lokomotivoj ĉar la elektra kombino generatoro/motoro servas nur kiel rapidumskatola sistemo. Elektro estas uzata por elimini fumon kaj profiti avantaĝon de la alta efiko de elektraj motoroj, sed la kosto de elektro signifas ke kutime nur pezaj liniioj povas esti elektrigitaj.
La elektra lokomotiva sistemo estas tre kosta, sed tre bona kaj havas tre grandan povon. Oni povas doni hodiaŭ ĉirkaŭ nur 10 megavaton (13600 ĉevalpovo) pro elektra lokomotivo kun trajno, ĉar oni ne povas konstrui plej grandan supertrakan kontaktan lineon. Oni uzas ofte 4-4 duoblan -lokomotivojn aŭ 6-6 duoblan lokomotivojn por peza transporto.
La unua elektra lokomotiveto estis konstruita de Robert Davidson aŭ de Werner von Siemens (firmao Siemans & Halske) en la jaro 1879. Ĝi estis utiligita kiel amuza rajdilo.
Jean-Luc Picard
Li videblis en la televida serio Stela Vojaĝo: La sekva generacio, kaj en la kinejaj filmoj Star Trek Generations (filmita en 1994), Star Trek: First Contact (1996), Star Trek: Insurrection (1998) kaj Star Trek: Nemesis (2002). Krome li havis malpli grandan rolon en la unua epizodo de la sekva televida serio Star Trek: Deep Space Nine.
Preignac
Preignac estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Preignacais.
Heinrich Karl Noë
Enrico Carlo Noë (Henriko Karlo Noë, itale Enrico Noe) estis itala instruisto de morava deveno kiu enkondukis en Italion modernan stenografion.
Taproot Theatre Company
Teatro Taproot — angle, Taproot Theatre Company — estas kristana profesia teatra kompanio sen profita celo. Ĝi prezentas teatraĵojn sur la scenejo de sia teatro en la kvartalo Greenwood en Seatlo. Ĝin fondis en 1976 ses amikoj, studentoj ĉe Seattle Pacific College (nun Seattle Pacific University), komence kiel rondiranta teatro, prezentante en lernejoj kaj aliaj lokoj. Ekde 1996 ĝi konstante prezentas siajn teatraĵojn (kvinopon ĉiujare) en konstruaĵo, kiu estis antaŭe kinoteatro. En 2009 la apuda konstruaĵo, kiun la teatro posedis, forbrulis en krima incendio, kiu ankaŭ la teatron difektis. Tamen, la teatro sukcesis rapidigi la rekonstruadon kaj ne devis prokrasti siajn prezentadojn. La teatro servas pli ol 150 mil homojn ĉiujare per teatraĵoj kaj edukaj programoj, strebante krei teatrajn spertojn por ilumini la spiriton, engaĝi la menson, kaj profundigi la komprenon pri la mondo ĉirkaŭ ni, dume inspirante imagipovon, konversaciadon, kaj esperon, ekzemple per teatraĵo por infanoj pri la problemo de ĉikanado.
Fontoj
La artikolo estas parte bazita sur la responda artikolo en la angla Vikipedio, kaj sur
Ferenc Keszthelyi
Ferenc Keszthelyi [kestheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keszthelyi Ferenc estis hungara pastro, cisterciana monaĥo, episkopo. Lia monaĥa nomo estis Jeromos.
Biografio
Ferenc Keszthelyi maturiĝis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1946, poste li aliĝis al cistercianoj en Zirc. Li monaĥiĝis en 1950, sed poste la monaĥa vivo estis melpermesita en Hungario. Li studis en seminario de Székesfehérvár kaj li pastriĝis en 1951. Li unue estis pastro en Polgárdi, poste en diversaj lokoj en Fejér, Pest kaj Budapeŝto. Li aranĝis junularajn renkontiĝojn. Inter 1992-2003 li estis episkopo de diocezo en Vác, poste li pensiuliĝis. En 1995 li aranĝis sinodon en Máriabesnyő. Li ricevis premion en 2002. Lia tombo troviĝas en Katedralo de Ĉieliro de Maria (Vác).
Simmozheim
Simmozheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Calw kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Societo svisa pri odontologio kaj stomatologio
Societo svisa pri odontologio kaj stomatologio estas profesia asocio de svisaj dentistoj.
Elspezo en Svisujo pri dentoflego
En jaro 2007 la svisano pagis cirkaŭ mezkvante 450 frankoj pro kapo.
Milena Miconi
Biografio
Naskiĝinta en Romo (Italio) la, ŝi studis aktoradon, kaj en la komencoj de la 90-aj jaroj ŝi komencis kiel aktorino en dramserioj (fotonoveloj) kaj kiel modelo.
Ŝi estis subtenanto de la organizo Parent Project.
Akvofaloj de Dolné Diery
Dolné diery (:Subaj Truoj) estas turist-signifa alirebla ravino en montaro Malá Fatra (:Malgranda Fatro) en la norda parto de ĉi montaro nomata Krivánska Malá Fatra sur la teritorio de Slovakio. La ravino - kanjono estas kreita en la kalkŝtonaj rokaĵoj per Torento de Diery kaj estas parto de Truoj de Jánošík. En ĝi la torento kreas du ne altajn sed pitoreskaj akvofalojn: Suba kaj supra akvofalo de Subaj truoj. Unua estas 1m alta. Alia havas na 3,5m. Akvofaloj estas natura memoraĵo en nacia naturreservejo Rozsutec. Altaj rokaj muroj, bizaraj ŝtonaj formoj, tipo de baza rokaĵo, specila mikroklimato en mallarĝaj maj mallumigitaj partoj de ravino, malvarma akvo kaŭzis, ke la loko estas hejmo de multaj kreskaĵoj kaj animaloj. Multe de ili estas raraj kaj protektitaj. Ĉi tie ni povas vidi inversion de kreskaĵaj zonoj. Specioj kiu, normale kreskas en pli altaj supermaraj altecoj - montaraj specioj, ĉi tie kreskas suben en malvarmo kaj varmemaj kreskaĵos kreskas alte super ili, sur per suno varmigitaj ŝtonoj (p.e. Pulsatilla). Aliro - same kiel tra Truoj de Jánošík.
Fonto de informoj
Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake): Suba akvofalo de Subaj Truoj: Supra akvofalo de Supraj Truoj:
3495 Colchagua
3495 Colchagua estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ĉilia astronomo Luis E. González elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉilia provinco de Colchagua, kie naskiĝis la malkovrinto.
Ippolito Nievo
Ippolito NIEVO (* 30-an de novembro 1831 en Padua; mortis la 4-an de marto 1861 en la Mediteraneo dum ŝip-pereo) estis itala aŭtoro, kiu verkis poemojn, romanojn kaj rakontojn.
Saint-Germain-Lavolps
Saint-Germain-Lavolps estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 91 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Mezoregionoj de Alagoaso
La brazila subŝtato de Alagoaso estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en tri regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Saint-Germain-Lavolps
Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.
Senis
Senis - jen itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Mezoregionoj de Alagoaso
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Saint-Germain-Lavolps
Geografio
Saint-Germain-Lavolps etendiĝas sur 21,89 km², kaj havis 91 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 4 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Senis
Najbaraj komunumoj estas.
Saint-Germain-Lavolps
Geografio
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Germain-Lavolps situas je alteco de 856 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Germain-Lavolps antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Didier Peneloux, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Germain-Lavolps apartenas al la kantono de Sornac, kies ĉefurbo estas Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
NGC 5243
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Giuseppe Quitadamo
Giuseppe QUITADAMO estis itala esperantisto kaj stenografiisto.
Li gvidis la napolan profesian asocion de stenografiistoj USNEN (Unione Stenografica Naopletana Enrico Noe) kaj eldonis la verkon Stenografia italiana en tri volumoj. En 1924 biografion de pioniro de itala stenografio Enrico Carlo Noë.
Li fondis la Associazione Nazionale Stenografi-Esperantisti ("Nacia Asocio de Esperantistoj-stenografiistoj"), en Napolo en oktobro 1929.
En 1947, kune kun Michele Quitadamo, li mastrumis lernejon pri stenografio en Napolo ĉe la strato via Duomo
Vagalbatroso
La Vagalbatroso, Neĝalbatroso aŭ Vaganta albatroso, Diomedea exulans, estas granda marbirdo el la familio Diomedeedoj, kiu havas ĉirkaŭpolusan teritorion en la Suda Oceano. Ĝi estis la unua specio de albatroso kiu estis priskribita, kaj estis dumlonge konsiderata la sama specio kiel la Tristana albatroso kaj la Antipoda albatroso. Fakte kelkaj fakuloj ankoraŭ konsideras ilin ĉiujn kiel subspecioj de la sama specio. La SACC proponis la disigon de tiu specio, kaj BirdLife International jam disigis ĝin. Kun la Amsterdama albatroso ĝi formas la vagalbatrosan specikomplekson. La Vagalbatroso estas la plej granda membro de la genro Diomedea (nome la grandaj albatrosoj), unu el plej grandaj birdoj en la mondo, kaj unu el plej bone konataj kaj studitaj specioj de birdoj en la mondo.
Giuseppe Quitadamo
Okaze de la internacia stenografia kongreso Intersteno kiu okazis en Milano en 1957, Giuseppe Quitadamo prelegis pri La protektanta sanktulo de la stenografiistoj.
La 17-an de novembro 1957 Giuseppe Quitadamo fondis A.S.C.E.N. - Associazione Stenografica Casertana "Enrico Noe" (Stenografia Kaserta Asocio Enriko Noe) kune kun prof-ino Gabriella Ventura, por la instruado de la stenografio al la junuloj de Kaserto kai ilia allaborigo.
Ĉirkaŭ la jaro 1961 Giuseppe Quitadamo estis direktoro de la dumonata revuo La lettua stenografica (La stenografia legado).
Vagalbatroso
Taksonomio
La subspecio gibsoni nestas en la Aŭklandoj.
Etimologio
Diomedea aludas al Diomedo kies kompanoj estis konvertitaj en birdoj, kaj exulans aŭ exsul estas latina vorto por "ekzilo" aŭ "vaganto" alude al ties etendaj flugoj.
Habitato
Vagalbatrosoj pasas plej el siaj vivoj dumfluge, kaj surteriĝas nur por reproduktiĝi kaj manĝi. La distancoj iritaj ĉiujare estas malfacile kalkuleblaj, sed ringita birdo estis registrita fluganta 6000 km en dek du tagoj.
Aspekto
La Vagalbatroso havas la plej grandan enverguron inter ĉiuj vivantaj birdoj, tipe el 2,51 al 3,5 m, kun ĉefa malfermo de 3,1 m en la kolonio de Birdinsulo (Sud-Georgio) kaj averaĝo de precize 3 m en 123 birdoj mezuritaj ĉe la marbordo de Malabar (Novsudkimrio). La plej longaj flugilaj ekzemploj registritaj estis de ĉirkaŭ 3.7 m. Eĉ oni parolis pri pli grandaj ekzempleroj, el kiuj du registritaj gigantaj albatrosoj estis respektive 4,22 m kaj 5,3 m, sed tiuj informoj restis necertigitaj. Kiel rezulto de sia enverguro, ĝi kapablas resti en aero sen frapi flugilojn dum kelkaj horoj (veturante 22 m por ĉiu metro de falo). La longo de la korpo estas ĉirkaŭ 107 al 135 cm kaj inoj estasiom pli malgrandaj ol maskloj. Plenkreskuloj povas pezi el 5,9 al 12,7 kg, kvankam plej pezas 6,35 al 11,91 kg. Nematuruloj estis registritaj pezante tiom multe kiom ĝis 16,1 kg dum siaj unuaj flugoj (kiam ili povas ankoraŭ havi grasajn rezervojn kiujn ili konsumas dum ili pluflugas). La plumaro varias laŭ la aĝo, kaj la junuloj ekas ĉokoladbrunaj. Kiam ili aĝas ili iĝas pli blankaj. La plenkreskuloj havas blankajn korpojn kun blankanigraj flugiloj. Maskloj havas pli blankajn flugilojn ol inoj kun nur nigrajn pintojn kaj malantauajn bordojn de flugiloj. Ili montras ankaŭ svagan oranĝecflavan punkton flanke de la kapo. La Vagalbatroso estas la plej blanka el la specikomplekso Vagalbatroso, dum la aliaj specioj havas pli da bruno kaj nigro en la flugiloj kaj la korpo kiel reproduktaj plenkreskuloj, tre proksime similaj al nematuraj Vagalbatrosoj. La granda beko estas rozkoloreca, same kiel la piedoj. Ili havas ankaŭ salglandon kiu situas super la naza trapasejo kaj helpas sensaligi ties korpojn, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas tre salan solvaĵon tra siaj nazoj.
Kutimaro
Vagalbatrosoj havas grandan gamon de memmontraĵoj el krioj kaj fajfoj al gruntoj kaj bekofrapado. Dum pariĝadaj ceremonioj ili etendas siajn flugilojn, skuas siajn kapojn, kaj frotas siajn bekojn kune, dum gakado. Ili povas vivi dum ĉirkaŭ 50 jaroj.
Davi José Silva do Nascimento
Davi José Silva do Nascimento (n. ) estas brazila futbalisto.
Vagalbatroso
Manĝo
Ili estas noktulaj manĝantoj kaj nutras sin el cefalopodoj, malgrandaj fiŝoj, kaj krustuloj kaj el animalaj restaĵoj kiu flosas surmare, foje manĝante troe, tiel ke ili malkapablas flugi kaj restas senhelpe surakve. Ili pretas sekvi ŝipojn por akiri forĵetaĵojn. Ili povas ankaŭ fari neprofundajn plonĝojn.
Teritorio
La Vagalbatroso reproduktiĝas en Sud-Georgio, Krozetoj, Kergelenoj, Princeduardaj Insuloj, kaj Makvora Insulo, estas vidata dummanĝe la tutan jaron ĉe la duoninsulo Kaikoura en la orienta marbordo de la Suda Insulo de Novzelando kaj ĝi havas teritoriojn en ĉiuj sudaj oceanoj el 28° al 60°.
Rilato kun homoj
Maristoj iam kaptis tiujn birdojn pro ties longaj flugilostoj, el kiuj ili produktis tabakopipojn. La komencaj esploristoj de la granda Suda Maro kontentiĝis per la kompaneco de albatrosoj en siaj tristaj solecoj; kaj la diabla destino de tiu kiu pafis per sia arbalesto la "birdon de bona aŭguro" estis familiara al legantoj de la verko de Coleridge, nome The Rime of the Ancient Mariner (rimaĵo de iama maristo). Ankaŭ la metaforo de "albatroso ĉirkaŭ lia kolo" venas el tiu poemo kaj indikas nedeziritan ŝarĝon kaŭzantan angoron aŭ barilon. Dum navigado tiu birdo ofte akompanas ŝipon dum tagoj, ne nur sekvante ĝin, sed ankaŭ flugomarkante cirklojn ĉirkaŭ ĝi tute for de tero. Ĝi pluas sian flugon, ŝajne senlace, kaj dum trankvila kaj dum ŝtorma veteroj.
La maorioj de Novzelando uzis albatrosojn kiel manĝofonton. Ili kaptis ilin per hokoj kun allogaĵoj. Ĉar la flugilostoj de albatrosoj estas malpezaj sed tre fortaj, la Maorioj uzis ilin por fari nombrajn diversajn aĵojn kiaj flutoj nome koauau, kudriloj, tatuiloj, kaj fiŝhokiloj.
Konservado
La IUCN listigis la Vagalbatroson kun statuso "Vundebla". La mortokvoto de plenkrekuloj estas inter 5 % kaj 7 % jare. La specio havas loĝan teritorion de 64.700.000 km², kvankam ĝia reprodukta teritorio estas nur 1.900 km².
En 2007, estis ĉirkaŭkalkulataj 25.500 plenkreskuloj, dividitaj en 1.553 paroj en Sud-Georgio, 1.850 paroj en Princeduarda Insulo, 1.600 en Marion Insulo, 2.000 en Krozetoj, 1.100 en Kergelenoj, kaj 12 en Makvora Insulo por totalo de 8.114 reproduktaj paroj. La sudgeorgia populacio falas je 1,8 % jare. La niveloj de la birdoj ĉe Princeduardo kaj Krozetoj ŝajne stabiliĝas, kvankam plej ĵuse estis ioma malpliiĝo de la populacio.
Davi José Silva do Nascimento
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Nagoya Grampus, Ventforet Kofu, Kashima Antlers, Matsumoto Yamaga FC kaj Giravanz Kitakyushu.
Vagalbatroso
Konservado
La CCAMLR aplikis decidojn por malpliigi la aldonan kaptadon de Albatrosoj ĉe Suda Georgio je 99 %, kaj aliaj mondoregionaj fiŝkomitatoj same entreprenas similajn decidojn por malpliigi la mortigadon. La Princeduardaj Insuloj estas natura rezervejo, kaj la Makvora Insulo estas loko de Monda Heredo. Fine ankaŭ grandaj partoj de Krozetoj kaj de Kergelenoj estas naturaj rezervejoj.
Demofono (filo de Keleo)
Demofono (helene Δημοφῶν, ankaŭ Δημοφόων, latine Demophoon) estis en la helena mitologio filo de la eleŭsina reĝo Keleo kaj lia edzino Metaneiro.
Ŝajnas, ke en mitojn li eniris nur merite de Demetra, diino de la kultivata grundo, de fekundeco kaj rikolto. Kiam ŝi vagis tra la mondo kaj serĉis sian filinon Persefonon, kiun forrabis la dio de Tartaro, Hadeso, donis al ŝi azilon kaj gastadon gepatroj de Demofono. Demetro decidis rekompensi ilin.
Ŝi fariĝis ĉe ili edukistino kaj sekrete ŝmiris ilian filon Demofonon per ambrosio kaj hardis lin per fajro (simile, kiel faris diino Tetiso al sia filo Aĥilo), ke li atingu senmortecon. Foje ekvidis ŝin ĉe tio Metaneiro kaj malpermesis al Demetro tiun ĉi agadon. Demetro eldiris bedaŭron pro tio, sed almenaŭ dediĉis al Demofono eternan gloron.
Ne estas ekzakte dirite kiamaniere ŝi tion okazigis. Eble simile kiel al Demofona frato Triptolemo, kiun ŝi instruis kultivi grenon, ŝi glorigis Demofonon ĉe agrikulturado.
Nuntempa anarkiismo
Anarkiismo estas politika filozofio kiu konsideras la ŝtaton kiel nedezirebla, nenecesa, aŭ damaĝa.
Demofono (filo de Keleo)
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
Nuntempa anarkiismo
The following sources cite anarchism as a political philosophy:
Demofono (filo de Keleo)
cs:Démofoón
Nuntempa anarkiismo
Tamen, aliaj asertas ke kvankam kontraŭ-ŝtatismo estas centra, ĝi estas netaŭga por difini anarkiismon nur sur tiu bazo. Tiele, ili asertas anstataŭe ke anarkiismo konsistas en kontraŭi la aŭtoritaton aŭ la hierarkian organizadon en la kondukto de homaj rilatoj, inklude, sed ne limigite al, la ŝtata sistemo. Proponantoj de tiu formo de anarkiismo defendas senŝtatajn sociojn bazitajn sur ne-hierarkiaj liberaj asocioj.
Demofono (filo de Keleo)
得摩丰
Nuntempa anarkiismo
Ekde la lasta triono de la 20a jarcento, anarkiistoj engaĝiĝis en studentaj protestaj movadoj, pacmovadoj, okupmovadoj, kaj en la kontraŭ-tutmondiga movado, inter aliaj. Anarkiistoj partoprenis en revolucio (kiaj en la Hispana Revolucio kaj en la Maĥnovŝĉino) kaj en anarkiismaj politikaj organizoj (kiaj la IWA-AIT aŭ en la IWW) ekzistantaj ekde la 19a jarcento.
Historio
Afero de populara intereso en anarkiismo okazis en okcidentaj landoj dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Anarkiismo estis influa en la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj  kaj anarkiistoj aktive partoprenis en la studentaj kaj laboristaj protestoj de la fino de la 1960-aj jaroj. En 1968 en Carrara, Italio, estis fondita la Internacio de Anarkiismaj Federacioj dum internacia anarkiisma kongreso okazinta tie en 1968 fare de la tri ekzistantaj eŭropaj federacioj de Francio (nome Fédération Anarchiste), la Federazione Anarchica Italiana de Italio kaj la Iberia Anarkiisma Federacio de Hispanio same kiel la bulgara federacio en la ekzilo en Francio.
En la Unuiĝinta Reĝlando en la 1970-aj jaroj tio estis asocia kun la movado de punk rock, kiel ekzempligita de bandoj kiaj Crass kaj Sex Pistols. La krizoj de loĝado kaj dungado en plej el Okcidenta Eŭropo kondukis al la formado de komunumoj kaj al movado de domokupantoj kiaj tiuj de Barcelono, Hispanio. En Danio, domokupantoj okupis eĉ tutan misuzitan militistan bazon kaj deklaris la starigon de la Libera Urbo de Christiania, nome aŭtonoma kvartalo en centra Kopenhago. Ekde la revivigo de anarkiismo en la mezo de la 20a jarcento, aperis nombraj novaj movadoj kaj pensoskoloj. Kvankam feminismaj tendencoj ĉiam estis parto de la anarkiisma movado en la formo de anarki-feminismo, ili revenis forte dum la dua tajdo de feminismo en la 1960-aj jaroj. Anarkiisma antropologo David Graeber kaj la anarkiisma historiisto Andrej Grubacic markis rompon inter generacioj de anarkiismo, el kiuj tiuj "kiuj ofte ankoraŭ ne forskuis la sektemajn kutimojn" de la 19a jarcento kontrastis kun la plej junaj aktivuloj kiuj estas "multe pli informitaj, inter aliaj elementoj, fare de indiĝenaj, feminismaj, ekologiaj kaj kultur-kritikaj ideoj", kaj kiuj komence de la 21a jarcento formis "multegan majoritaton" de anarkiistoj.
Internaciaj anarkiismaj federacioj nune ekzistantaj, spite la tuj ŝanĝantaj evoluoj dum la lastaj jardekoj, estas la Internacio de Anarkiistaj Federacioj, kaj je pli malgranda kongruo (tio estas ne tiom pure anarkiismaj) la Internacia Laborista Asocio, kaj eĉ malpli anarkiisma la Internacia Liberecana Solidareco. La plej granda organizata anarkiismema movado nuntempe estas en Hispanio, en la formo de la Confederación General del Trabajo (CGT) kaj la Confederación Nacional del Trabajo (CNT). La membroj de CGT estis ĉirkaŭkalkulita inter 60 000 kaj 80 000. La CNT havas malpli da membroj sed ĝi sekvas pli kongrue la anarkiismajn tendencojn nerilati al la ŝtato. Aliaj aktivaj sindikatismaj movadoj aŭ organizoj estas en Svedio la Sveriges Arbetares Centralorganisation (SAC) kaj la Syndikalistiska ungdomsförbundet (anarkosindikatisma junularfederacio); la CNT-AIT en Francio; la Unione Sindacale Italiana en Italio; en Usono la Workers Solidarity Alliance kaj en Unuiĝinta Reĝlando Solidarity Federation kaj Anarkista Federacio. Ankaŭ la revoluciaj industriaj sindikatanoj Industrial Workers of the World, kiuj proklamas 3,000 kotizantajn membrojn, kaj la Internacia Laborista Asocio, anarki-sindikatisma sukcedanto de la Unua Internacio, restas aktive.
(18143) 2000 OK48
(18143) 2000 OK48 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Saint-Rémy
Saint-Rémy estas la nomo de pluraj artikoloj.
Centra Banko de Ekvadoro
La Centra Banko de Ekvadoro aŭ en hispana origine kaj oficiale Banco Central del Ecuador estas la centra banko de Ekvadoro. Ĝi estis rezulto de la Julia Revolucio (9a de julio de 1925), kiu iniciatis la procezon de fondo de nacia banko eldonanto. La landa krizo, kaŭzata de la nekonverteblo de la monbileto, la senfundamentaj moneldonoj, la inflacio, la spekulacio, la troa uzado de kredito, la disniveligo de la Pagopesilo, la manko de oficiala kontrolo super la bankoj kaj la bankaj malordo kaj rivaleco, devis esti frontata per sanigado de la valuto kaj per reguligo de la monŝanĝo.
Aliaj faktoroj, ĉefe eksteraj kiaj la fino de la Unua Mondmilito, la epoko de usona ekonomia krizo, la procezo inflacia kaj deflacia kiun kunportis la unua mondmilito produktis en la lando ekonomian krizon ege komplikan; la krizo de kakao pliakriĝis, estis malmulta internacia peto de la produkto kaj krome kelkaj plagoj infestis la plantejojn de kakao-arboj.
Rédené
(jen france, bretone Redene) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Fusarium-toksino
Fusarium-toksinoj estas fungotoksinoj, kiuj kiel duametabolitoj estas produktataj ĉefe de Fusarium. Gluto de Fusarium-toksinoj kaŭzas veneniĝojn de bestoj kaj homo.
Rust (Badeno)
Rust estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Eŭropa Parko Rust
En la komunuma centro, plejparte sur parka areo de eksa historia kastelo, situas la Eŭropa Parko Rust, la plej granda amuzparko de Germanio. La rivereto Elz (pronoco "Elc"), survoje el la Nigra Arbaro al la Rejno, trafluas la komunumon kaj la parkon. En parka akva energicentralo oni uzas la forton de la rivereto por produkti elektran kurenton, kaj pluraj akvaj ondaj fervojoj ("Tirola sovaĝa rojo", "Piratoj en Batavio", "Pozidono", "Fjorda flosado", "Atlantika ŝprucego") kaj la vasta laga pejzaĝo de la parko utiligas la riveretan akvon.
Natura parko Taubergießen
En la okcidenta parto de la komunuma teritorio, proksime de la Rejno, al Rust apartenas parto de la natura parko Taubergießen, apudrivera herbejaro tuj oriente de la nun kanaligita riverego Rejno: la ekologie protektita natura parko estas nur la centra parto de grandega ĉerivera arbaro, kiu en tempo de alta akvonivelo estas inundata. Ĝi gastigas la tipajn plantojn kaj bestojn de ĉeriveraj arbaroj, aparte akvobirdojn kiel anasoj kaj cignoj, kaj aldone iujn dumtage pasantajn homojn, kiuj komforte en tradiciaj lignaj boatoj estas navigataj tra la malsekejoj, aŭ sporte en propramane alportitaj kanuoj kaj kajakoj malkovras ilin. Krome vasta reto da vojetoj ankaŭ ebligas al migrantoj kaj biciklantoj voji tra ĝi. La areo en 1979 iĝis ekologie protektata, kaj estas inter la plej grandaj tiaj areoj en la sudokcidento de Germanio.
Soběraz
Soběraz estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové proksimume 5 km de Jičín. Kondukas en ĝin deflankiĝo el ŝoseo Jičín - Lomnice nad Popelkou, inter Valdice kaj Železnice. Vivas ĉi tie.
Čankovice
Municipo Čankovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en ebenaĵo sur dekstra flanko de rivero Novohradka, ĉe ŝoseo I/17 liganta Chrudim kaj Zámrsk, 2 km okcidente de urbo Hrochův Týnec kaj 11 km de urbo Chrudim. Vivas ĉi tie.
Historio
Lokal-ejo de la vilaĝo Čankovice estis prisetlita jam minimume mil jarojn antaŭ nia erao. Pri tio atestas fakto, ke sur ĝia teritorio, oriente de la vilaĝo, estis malkovrita malnova cindruja sepultejo el tempoj de luzacia kulturo, kiu datiĝas inter 12-a kaj 4-a jarcentoj a.K.
La unua skriba mencio pri Čankovice en historiaj dokumentoj devenas el la jaro 1293, kiam posedis parton de la vilaĝo Markvart el Čankovice.
La vilaĝo ege suferis dum la tridekjara milito, post kiu ĉi tie restis nur forlasitaj kaj forbruligitaj bienoj.
Vidindaĵoj
En centro de Čankovice situas kapelo konsekrita al Transformo de la Sinjoro, konstruita ĉirkaŭ la jaro 1820. Trans la vilaĝo fluas rivereto de Čankovice kaj sur ĝi en vilaĝa centro estas malgranda fiŝlago.
Orientsiberia maro
La Orientsiberia maro estas randa maro de la Arkta Oceano, kiu situas norde de Azio.
Ĝin limas okcidente la Novsiberiaj Insuloj, oriente la Vrangela Insulo, sude la azia kontinento. Tiel ĝi ankaŭ tuŝas Orientan Siberion, Orientsiberian Malaltebenaĵon kaj das Orientsiberian Montaron.
Dägerlen
Geografio
Dägerlen situas en la Zurika Vinlando proksimume 10 km norde de la urbo Vinterturo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj setlejoj Oberwil, Rutschwil, Berg kaj Bänk. De la komunuma areo de 7,9 km² 67,5% servas por agrikulturo, 24,7% estas kovritaj de arbaro, 2,9% servas por trafiko, 4,4% estas kovritaj de konstruaĵoj kaj 0,4% akvejoj.
Orientsiberia maro
La orientsiberian maron alfluas la riveroj de Indigirka kaj Kolima per granda riverdelto. La maro etendiĝas de ĉirkaŭ 70 ĝis 80° latitudo kaj 140° ĝis 180° longitudo.
Najbaraj maroj estas okcidente la Lapteva maro kaj oriente la Ĉukĉa maro.
Dägerlen
Trafiko
Per la poŝtaŭtobuslinio 676 al Vinterturo Dägerlen estas konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La veturado al la stacidomo de Vinterturo daŭras 18 minutojn.
Orientsiberia maro
vidu: Arkto, Kap Ĉeljuŝkin, Listo de maraj ekoregionoj, Rusio, Siberio
Dägerlen
Historio
Unua dokumenta mencio de municipo de la hodiaŭa komunumo Dägerlen datiĝas de la jaro 1219, kiam la episkopo Konrado de Konstanco intervenis en kverelo en Rutschwil. La unua mencio de Berg datiĝas el la jaro 1291, kiam la Monaĥejo Töss aĉetis bienon. El la jaro 1297 datas mencio de Oberwil, dum la unua skriba mencio de Dägerlen mem okazis nur en la jaro 1306 kiel Tegerlo. Ĝis la mezo de la 15-a jarcento la municipoj de Dägerlen apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj iliaj heredantoj, la Habsburgoj, kiuj ne la jaro 1452 devis vendi tiun-ĉi posedaĵon al la urbo Zuriko, kiu integris la regionon al la nova administra voktdistrikto Grafejo Kiburgo. Dum la erao Helveta Respubliko oni kunigis la kvin municipojn al la nuna komunumo, kiu poste en la jaro 1803 estis integrita al la distrikto Vinterturo.
Listo de reĝaj palacoj
🇦🇱
🇦🇹
🇦🇿
🇧🇪
🇧🇷
🇧🇬
Tamás Hencze
Tamás Hencze [tamAŝ hence], hungare Hencze Tamás estis hungara novavangarda pentristo kaj grafikisto.
Tamás Hencze naskiĝis la 1938 en Szekszárd, li mortis la.
Listo de reĝaj palacoj
🇨🇿
Tamás Hencze
Biografio
Tamás Hencze post lernado li estis grafikisto de reklamoj. En 1961 en Parizo li sudis la novavangardan stilon, kiu forte influis lin. Baldaŭe li studis verkojn de Endre Tót. Ofte li ne pentris per peniko, sed per ŝprucilo. Li ŝatis desegni diversajn geometriajn formojn, precipe piramidojn kaj trapezojn. Li ricevis premion Kossuth en 2004, en 1989 ankaŭ aliajn premiojn.
Listo de reĝaj palacoj
🇩🇰
Tamás Hencze
Liaj ekspozicioj (elekto)
Ekde 1966 li ekspoziciadas, ekzemple en Budapeŝto, Vieno, Poznań, Marseille, Graz, Prago, Parizo. Diversaj (ankaŭ eksterlandaj) muzeoj gardas liajn objektojn.
Listo de reĝaj palacoj
🇪🇪
🇫🇷
🇩🇪
🇬🇷
🇪🇸
🇭🇺
🇮🇹
🇮🇳
🇮🇷
🇮🇪
🇮🇱
🇯🇵
🇯🇴
🇱🇦
🇱🇹
🇲🇨
🇲🇪
🇲🇦
Niĝerio
🇳🇴
🇵🇱
🇷🇴
🇷🇺
🇷🇸
🇸🇪
🇹🇴
🇹🇭
🇹🇷
🇺🇦
🇬🇧
🇺🇸
John Bunyan
Li naskiĝis en la vilaĝo Harrowden, tuj proksima al Bedford. Li studis ĉe lernejo nur malmultajn jarojn, kaj plejparte instruis sin mem. Kiel sia patro, li estis ladisto. De 1644 ĝis 1647, dum la Angla enlanda milito, li servis en la parlamenta armeo. En 1649 li edziĝis al pia juna virino, kiu interesigis lin pri religio. Ili loĝis ĉe Elstow, Bedfordshire ĝis ŝia morto en 1655; post tio li tranloĝiĝis al Bedford. En 1653 li estis baptita en la Baptista Eklezio (v.Baptismo). En 1655 li komencis prediki, kun tuja sukcseso.
Li forte kontraŭis la kredojn de kvakerismo, atakante ilin en kelkaj verkoj. La kvakera fondinto George Fox mem eldonis verkon kiu refutis unu verkon de John Bunyan. Estis epoko de akraj religiaj debatoj kaj la lingvo de Bunyan estis foje malmilda.
En 1658 oni akuzis Bunyan pro predikado senlicence, tamen li daŭre predikis. Pro tio li malliberiĝis dekdujarojn ekde 1660. Li regajnis la liberon kiam Karlo la 2-a eldonis deklaron de religia tolero. Li iĝis pastro de la baptista preĝejo ĉe Bedford. En 1675 Karlo la 2-a revokis sian deklaron, kaj denove John Bunyan malliberiĝis, ĉi-fojon nur dum ses monatoj. Pro sia populareco li restis libera ĝis sia morto, kiu okazis kiam li suferis de virusa infekto survoje al Londono. Li enteriĝis en la Londona tombejo Bunhill Fields.
Lia plej fama libro estas La Pilgrima Progreso, kiu estas tradukita en pli da lingvoj ol iu ajn libro krom la Biblio. Tamen li estis ege fekunda verkisto kaj eldonis multajn aliajn verkojn, el kiuj la plej legataj estas Grace Abounding (Abunda Gracio) kaj The Life and Death of Mr Badman (La vivo kaj la morto de Sinjoro Malbonulo).
Ralph Vaughan Williams komponis operon bazitan je La Pilgrima Progreso.
Cauê Santos da Mata
Cauê Santos da Mata (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Ŝarĝotrajno
Ŝarĝotrajno (konata ankaŭ kiel vartrajno) uzas ŝarĝovagonojn por transporti varojn aŭ materialojn (ŝarĝo) – esence ajn trajno kiu ne estas uzata por transporti pasaĝerojn. Ŝarĝotrajna transporto estas la uzado de fervojoj por transporti ŝarĝon male al transporto de homaj pasaĝeroj. Ŝarĝotrajno aŭ vartrajno estas grupo de ŝarĝovagonoj aŭ varvagonoj (IFU) trenitaj de unu aŭ pliaj lokomotivoj sur fervojo, transportante ŝarĝojn la tuton aŭ parte el la vojo inter la ŝarĝejo kaj la intencita celo kiel parto de loĝistika ĉeno. Trajnoj povas transporti ŝutmaterialon, kontenerojn, ĝeneralan ŝarĝon aŭ specializitan ŝarĝon en intence dezajnitaj vagonoj. Praktikoj kaj ekonomiko de ŝarĝotrajnoj varias laŭ landoj kaj laŭ regionoj.
Se konsiderite laŭ terminoj de tun-miloj aŭ tun-kilometroj trenitaj por unuo de energio konsumita, reltransporto povas esti pli efika ol aliaj transportrimedoj. Maksimumaj ekonomioj estas tipe realigitaj per ŝarĝinstalaĵoj (ekz., karbo), speciale kiam trenite dum longaj distancoj. Tamen, ŝarĝado per fervojo ne estas tiom fleksebla kiom laŭ aŭtovojo, kiu rezultis en multo da ŝarĝo trenita pere de kamionoj, eĉ dum longaj distancoj. Movi varojn per fervojo ofte okazigas tranŝarĝadajn kostojn, partikulare kiam ĉu la sendanto ĉu la ricevonto na hvas rektan fervojan aliron. Tiuj kostoj povas superi tiun de la funkciado de la trajno mem, faktoro kiun praktikoj kiaj kontenerado celas malpliigi.
Bálint Érdi
Bálint Érdi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Érdi Bálint estas hungara astronomo, altlerneja instruisto.
Bálint Érdi naskiĝis la en Esztergom.
Projekto TRON
TRON estas real-tempa komputil-mastruma sistemo. La nomo estas akronimo de la anglalingva nomo "The Real-time Operating system Nucleus".
TRON estas evoluigata en samnoma projekto, iniciatita de profesoro Ken Sakamura de la universitato de Tokio en 1984. La celo de la projekto estas krei arĥitekturon de idealaj komputiloj kaj retoj, kiu plenumu grandan pliparton de la eblaj taskoj.
BTRON (Business TRON, negoca TRON) estas plurlingva komputil-media sistemo kun programebla grafika uzantointerfaco. La japana registaro planis uzi ĝin por personaj komputiloj en japanaj lernejoj, sed devis nuligi la planojn, ĉar Usono minacis sankciojn pro protektismo.
Sennariolo
Sennariolo estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Attila Varga
VARGA Attila (naskiĝis la 21-an de aprilo 1963 en Satu Mare) estas rumanuja hungara konstitucijuristo, parlamenta deputito.
Konvencio pri konservado de la vivantaj resursoj maraj de Antarkto
La Konvencio pri konservado de la vivantaj resursoj maraj de Antarkto, en la angla Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources, estas parto de la Antarkta Traktato. Tiu Konvencio estis subskribata ekde la 1a de aŭgusto 1980 kaj ekvalidis la 7an de aprilo 1982 sub gvidado de la Komisiono por Konservado de la vivantaj resursoj maraj de Antarkto (angle Commission on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources aŭ CCAMLR) kun sidejo en Tasmanio, Aŭstralio. La celo estas konservi la marvivon kaj la median integrecon en kaj ĉirkaŭ Antarkto.
Studoj montris, ke pliigon de la kaptad de krilo en la Suda Oceano havas malbonajn efikojn ĉe la populacioj de aliaj maraj estaĵoj kiuj dependas de krilo por nutri sin. 31 ŝtatoj estas subskribintaj partioj en la Konvencio, nome: Argentino, Aŭstralio, Barato, Belgio, Brazilo, Bulgario, Kanado, Ĉilio, EU, Finnlando, Francio, Germanio, Grekio, Hispanio, Italio, Japanio, Kukinsuloj, Namibio, Nederlando, Norvegio, Novzelando, Peruo, Pollando, Rusio, Sudafriko, Sud-Koreio, Svedio, Ukrainio, Usono, Unuiĝinta Reĝlando, Urugvajo, kaj Vanuatuo.
Attila Varga
Kariero
Attila Varga havigis al si diplomon en 1986 en UBB de Kluĵo pri juro kaj doktoriĝis en 2006. Li estas universitata adjunkto en la UBB.
Saint-Rémy (Corrèze)
Saint-Rémy estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 235 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Saint-Rémy etendiĝas sur 30,96 km², kaj havis 235 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 8 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Studaĵo (ŝako)
Studaĵo (aŭ etudo) - komponaĵo ŝaka, en kiu unu el ludistoj realigas ideon sen restrikto de kvanto da movoj.
La studaĵo celas du eblecojn:
Saint-Rémy (Corrèze)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Claude Roubeix, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Rémy apartenas al la kantono de Sornac, kies ĉefurbo estas Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Jenő Szentimrei
SZENTIMREI Jenő, [sentimrei] Kovács estis rumanuja hungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Arad la 14-a de decembro 1891 kaj mortinta en Ciucea la 2-an de septembro 1959. Li estis la edzo de Zsizsi Ferenczy, la patro de Ágnes Kovács kaj Judit Szentimrei.
Baena
Baena estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 360 km2 kie loĝas 21138 geloĝantoj, do loĝdenso estas 58.7 loĝ./km2. Baena situas je 62 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Famaj baenanoj
9-a jarcento: 15-a jarcento: 16-a jarcento: 17-a jarcento: 18-a jarcento: 19-a jarcento: 20-a jarcento:
Mezoregionoj de Serĝipo
La brazila subŝtato de Serĝipo estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en tri regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Star Trek: Generations
Star Trek Generations - en Esperanto laŭvorte kaj iom neelegante Generacioj de Stela Vojaĝo - estis usona kineja filmo el la scienc-fikcia universo de la filmaro Star Trek, kiu publikiĝis en novembro 1994. Temas pri la sepa kineja filmo el la serio, kiu origine komenciĝis kiel televida serio. Temigante la morton de la stelŝipa kapitano James T. Kirk, temas pri la unua kineja filmo en la serio kiu precipe roligas la teamon de la televida serio Stela Vojaĝo: La sekva generacio.
Partoj de la filmoj estis farataj en la nacia parko Valley of Fire en la usona subŝtato Nevado, aliaj partoj en Lone Pine, Kalifornio, sed la pli granda parto filmiĝis en la studioj de firmao Paramount.
Kvankam la filmo ricevis miksitajn juĝojn de filmaj kritikistoj, ĝi bone vendiĝis en kinejoj.
La eventoj de la filmo okazu en la 24-a jarcento, pli konkrete en la jaro 2371.
Enhavo
En la jaro 2293, la retiriĝintaj kosmovojaĝistoj James T. Kirk, Montgomery Scott kaj Pavel Chekov ĉeestas la unuan vojaĝon de la nova federacia stelŝipo Enterprise-B. Dum la vojaĝo, la stelŝipa teamo estas premata al misio helpi al du stelŝipoj de fuĝintoj el stranga energia bendo, kvankam nek la nova stelŝipo Enterprise-B nek ties teamanoj estas preparataj je tio. Eblas savi iom de la fuĝintoj antaŭ ol la du ŝipoj estas detruataj, sed dum la savado la stelŝipo Enterprise mem kaptiĝas en la energia bendo. Kirk malsubeniras al la subaj ferdekoj de la stelŝipoj por ŝanĝi la defendan ŝirmilon, por ebligi al la stelŝipo eskapi. Dum tio, la bendo tuŝas la stelŝipon, forŝiras la sekcion en kiu troviĝas Kirk al la kosma vakuo, kaj oni supozas ke Kirk mortis en tio.
En 2371, la teamo de la postsekva stelŝipo Enterprise-D, ricevas sone torditan mesaĝon de sola observatorio. Ili trovas ke ĉiu el la observatoriaj teamanoj, escepte de d-ro Tolian Soran, estis mortigita fare de Romulanoj. En la stelŝipa teamo laboras inter alie la androido Data, homforma roboto kiu ĵus ricevis programon kiu ebligas al li sperti homajn emociojn, kaj inĝeniero Geordi La Forge, blinda juna viro ekipita per komputila "vidilo", enoperaciigita ĉe kaj inter ambau okuloj, kiu ebligas vidadon. La du ricevas la taskon traserĉi la observatorion, kaj trovas blokon de substanco nomata Trilithium en kaŝita ĉambro. Soran aperas, batas La Forge ĝis senkonscio, kaj sendas rakedon kun iom da Trilithium al proksima stelo. La substanco kaŭzas la stelon iĝi supernovao, kaj eksploda ondo skuas la observatorion. Soran kaj La Forge estas fortransportataj per stelŝipo de la Klingonoj, kiu apartenas al la krimaj fratinoj Lursa kaj B'Etor Duras. Data estas savata ĵus antaŭ ol la observatorio detruiĝas.
La kapitano de la stelŝipo Enterprise-D, Jean-Luc Picard, lernas pli pri Soran de lia teamanino Guinan (ludata de aktorino Whoopi Goldberg): Guinan kaj Soran estis inter tiuj personoj, kiuj multajn jarojn antaŭ estis savitaj per la stelŝipo Enterprise-B. Guinan klarigas ke la celo de Soran estas reveni al la energia bendo kiun la stelŝipo Enterprise-B tiam renkontis. Picard kaj Data komprenas ke Soran ŝanĝas la bendan pozicion per kolapsigo de steloj, kaj celas direktigi ĝin tiel ke detruiĝus forte loĝata planedo de la Federacio. La fratinoj Duras kontaktigas la stelŝipon Enterprise-D kaj proponas liberigi La Forge, se samtempe malliberiĝas Picard. Kapitano Picard do estas transportata al la planeda surfaco kaj trovas ke Soran laboras pri misiilo, protektata de defenda ŝirmilo, dum La Forge estas reportata al la stelŝipo, sen scio ke la "vidilo" nun sendas signalaron al la klingonoj, tiel ke ili vidas ekzakte kion li mem vidas. Kiam la fratinoj Duras per tio malkovras la frekvencon de la defenda ŝirmilo de la stelŝipo Enterprise, ili atakas. La teamo de la stelŝipo Enterprise sukcesas detrui la klingonan stelŝipon, sed ĝi mem estas neripareble damaĝita. Vickapitano Riker ordonas evakuiĝon de la teamo al la sava, teleroforma sekcio de la stelŝipo, por separigi ĝin de la damaĝita "moviga" sekcio. La eksplodo de la damaĝita sekcio kaŭzas, ke la sava sekcio kolizie surplanediĝas.
Kapitano Picard trovas truon en la ŝirmilo de Soran, sed ne sukcesas bremsi ilin starti la misiilon. La suno de la planeda sistemo kolapsas, Soran kaj Picard estas transportataj al la energia bendo antaŭ ol la supernovaa eksplodo de la suno detruas la planedon. Picard petas helpon de iaspeca "eĥo" de Guinan en la energia bendo, kaj renkontas kapitanon Kirk, kiu same sekure pluekzistas ene de la bendo. Picard konvinkas Kirk-on reveni al la nuntempo de Picard, kaj haltigi Soran-on. Kune, Picard kaj Kirk sukcesas forlasi la bendon kaj alvenas al la planedo 3 minutojn antaŭ ol Soran startas la misiilon. Ili sukcesas detiri lian atenton sufiĉe longe ke eblas fiksi la misiilon en la ekflugejo, do kiam ĝi startas, ĝi eksplodas surloke kaj mortiagas Soran-on. Kirk estas mortige vundita, kiam li mortas, Picard konfirmas al li ke lia heroemo signife helpis al la Federacia vivantaro. Picard entombigas Kirk-on, kaj poste estas transportigita al la ruiniĝinta sava parto de la stelŝipo Enterprise-D, kie li rerenkontas sian teamon kaj ĉiuj iom poste estas fortransportataj de la planedo sur stelŝipo nomata Farragut.
Ĉefaj karakteroj
La tuta teamo de la stelŝipo Enterprise-D, videbla en la televida serio Stela Vojaĝo: La sekva generacio, ankaŭ videblas en la filmo: