cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santo Antônio do Retiro
Santo Antônio do Retiro (prononco: santoantonjo dohetiro, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Salinas. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Espinosa, Monte Azul, Mato Verde, Rio Pardo de Minas kaj Montezuma.
La loĝloko fondiĝis en 1962, unue kiel parto de Rio Pardo de Minas, kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 674 kilometroj.
Ciklo
Laŭ PIV, ciklo (laŭ la greka κύκλος, kíklos - la cirklo) estas
1. ĉiam egala periodo, post kiu ripetiĝas en sama ordo samaj fenomenoj,
2. kompleta serio de la statoj aŭ valoroj, tra kiuj pasas fenomeno aŭ perioda fluo, antaŭ ol ĝi ripetiĝas idente (ekz. karbono-ciklo),
3. la distanco, kiun trapasas piŝto de vapormaŝino dum unu iro kaj unu reiro,
4. aro da poemoj. pentraĵoj rilata al unu sama temo,
5. (= velocipedo) veturilo movata per pedaloj, ekzemple durada (=biciklo) aŭ trirada ciklo,
Donkey Kong 64
Donkey Kong 64 estas aventura platforma videoludo el 1999 por la ludokomputilo Nintendo 64 kaj la unua en la serio Donkey Kong, kiu prezentas 3-dimensian ludmanieron. Kiel la gorilo Donkey Kong, la ludanto esploras la diverstemajn etaĝojn de insulo por kolekti aĵojn kaj savi siajn kaptitajn amikojn de K. Rool. La ludanto faras ludetojn kaj enigmojn kiel kvin ludeblaj Kong-roluloj—ĉiu kun siaj propraj specialaj kapabloj—por ricevi bananojn kaj aliajn kolektaĵojn. En aparta plurludanta reĝimo, ĝis kvar ludistoj povas konkurenci en mortmaĉa kaj elimina ludoj.
Klášter (Teplá)
Klášter estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Teplá proksime de monaĥejo de premonstratoj. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/210. Estas ĉi tie registritaj 192 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Klášter situas en katastra teritorio Klášter Teplá kun areo 14,36 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1197.
(9948) 1990 QB2
(9948) 1990 QB2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Le Magnoray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Drachenfels (Bad Dürkheim)
La Drachenfels estas monto en la meza Palatinata Arbaro (Rejnlando-Palatinato) sur la arbara teritorio de la distrikturbo Bad Dürkheim. Kun la alteco de 570,8 m ĝi estas la plej alta monto de la Palatinata Arbaro norde de la linio Hochspeyerbach/Speyerbach. La arealo de la Drachenfels estas naturprotektejo.
Geografia situo
La monto situas en la okcidentaa parto de triangulo kun ĉ. 14 km flanklongeco, kiu estas formata de la valo de la rivereto Isenachen la nordo, la germana vinstrato en la oriento kaj la valoj de la riveretoj Hochspeyerbach kaj Speyerbach en la sudoriento.
Ĉirkaŭo
Jenaj vidindaĵoj troveblas proksime de la mono: Siegfriedsbrunnen, la mastrumita forstdomo kastelo Kehrdichannichts (restoracio), la ruinoj de la ĉasdomoj kastelo Murrmirnichtviel kaj kastelo Schaudichnichtum, la en la jaro 1280 unuafoje menciita Lambertskreuz – la plej malnova kamparkruco en Palatinato –, la mastrumita Lambertskreuz-kabano, la arbara gastejo Saupferch kaj la Kurpfalz-Park.
Priskribo
La ĉ. 13 hektaro granda pinta ebenaĵo el sabloŝtono, havas sian plej altan pnkton nordoriente. Ekde 1972 ĝi staras sum naturproteko.
La nomo „Drachenfels“ tradukiĝis esperanten al „draka roko“. Laŭ la onidiroj la monto havas rilaton al la drako el la Nibelunga sagao – same la proksima „Siegfriedsbrunnen“ (puto de Siegfried). Malsupre en la sudokcidento troviĝas du kavoj, la malgranda nomiĝas „draka kamero „(Drachenkammer)“, la pli grand draka kaverno „Drachenhöhle“. En la okcidenta parto de la altebenaĵo troviĝas restojn de fortikaĵo el romia epoko; la iama ringremparo estas nur malbone videbla sub la kreskaĵoj. De la t. n. „Westfelsen“ (oksidenta roko) en la nordokcidento videblas norden la monton Donnersberg, nordokcidenten la pintojn de la mezmontaro Hunsrück kaj okcidenten la urbo Kaiserslautern.
<Gallery> dosiero:2011 Pfälzerwald 005 Drachenfels Westfels.jpg|okcidenta roko dosiero:2011 Pfälzerwald 018 Drachenfels Südfels.jpg|suda roko dosiero:2011 Pfälzerwald 035 Drachenfels Südfels.jpg|sabloŝtona masivo ĉe la suda roko dosiero:2011 Pfälzerwald 026 Drachenfels Durchblickkammer.jpg|trarigarda kamero malsupre de la suda roko </Gallery>
Ali Akbar Salehi
Ali Akbar Salehi (perse علی اکبر صالحی, naskiĝis la 24-an de marto 1949 en Karbalo, Irako, estas irana politikisto, diplomato kaj aktuale ekde la 13-a de decembro 2010 estas la nuna ministro pri eksteraj rilatoj de Irano. Antaŭ tiu posteno, li estis gvidanto de la  Atomenergia Organizo de Irano inter la 16-a de julio 2009 ĝis la 13-a de decembro 2010. Antaŭ tio, li interalie de 1997 ĝis 2005 estis la irana reprezentanto en la Internacia Atomenergi-Agentejo (IAEA).
28633 Ratripathi
28633 Ratripathi estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Raghav Tripathi, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Westview High School en Portlando (Oregono).
Eugénio de Andrade
Eugénio Andrade, pseŭdonimo de José Fontinhas (Póvoa de Atalaia, Beira Baixa, 19a de januaro 1923 - Porto, 13a de junio 2005) estis portugala poeto, prozisto kaj tradukisto.
Samtempulo de la novrealisma kaj superrealisma movadoj, li apenaŭ montras influojn de ajna literatura movado, proponante esencan poezion, kies muzikeco trafas antaŭaĵojn nur en mezepoka liriko galeg-portugala kaj en la poeto Camilo Pessanha, kiun li adoptas kiel majstro. Li tamen montras influojn de alitempaj verkistoj kiel Bécquer, San Juan de la Cruz, Pessoa, Rimbaud aŭ Walt Whitman, kaj li tradukis al la portugala poeziaĵojn de Federico García Lorca, de Antonio Machado kaj de Juan Ramón Jiménez. Preferata verkisto estis la Nobel-premio, José Saramago, kun kiu li kunhavis politikan aktivismon engaĝigan kun la maldekstro kaj kontraŭ ajna formo de subpremado.
NGC 3032
NGC 3032 (aliaj indikoj — UGC 5292, MCG 5-23-46, ZWG 152.77, NPM1G +29.0177, IRAS09492+2928, PGC 28424) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Psio (litero)
Psio (majuskla Ψ, minuskla ψ) estas la 23-a litero de la greka alfabeto kaj en grekaj numeraloj ĝi havas valoron 700. En ambaŭ klasika greka lingvo kaj novgreka lingvo, la litero indikas la kombinaĵon /ps/. En la greka, ĉi tiu konsonanto povas okazi en la silaba komenca pozicio, kiel en la greka vorto "ψάρι" [psári = fiŝo]. Tamen, en iuj lingvoj ĉi tiu kombinaĵo estas ne ebla je la komenco de silabo. En latina lingvo, grekaj vortoj komencantaj je psio estas transskribataj per ps-, sed ŝajne reale estas prononcata simple kiel s-, kun malklara p.
La litero eble devenis de la praktiko skribi la sigmon super la pion, eble farante la kombinaĵon solan literon. Psio estis ankaŭ adoptita en la frua cirila alfabeto, vidu e psio (cirila alfabeto) (Ѱ, ѱ). Ĉi tio povas estas ankaŭ pro tio ke la litero, ambaŭ en minuskla kaj majuskla formoj, similas la tridento, simbolo de Pozidono, la greka dio de akvo kaj oceano.
La litero psio estas kutime uzata en fiziko por prezento de ondfunkcio en kvantummekaniko, aparte kun la ekvacio de Schrödinger kaj angulo-krampa skribmaniero:. Ĝi estas ankaŭ uzata por prezenti la (ĝeneraligitajn) poziciajn statojn de kvantumbito en kvantuma komputilo.
Psio estas ankaŭ uzita kiel la simbolo por la plurgama funkcio, difinita kiel kie \Gamma (x) estas la gama funkcio.
La literoj Ψ aŭ ψ povas ankaŭ esti simbolo por:
Lorin Maazel
Lorin MAAZEL (naskiĝinta en la 6-a de marto 1930 en Neuilly-sur-Seine, mortinta en la 13-a de julio 2014 en Castleton Farms proksime de Leksingtono (Kentukio)) estis usona dirigento, violonisto kaj komponisto. Li nombriĝis inter la plej renomitaj orkestrestroj de sia tempo.
Vivo
La filo de muzikista familio revenis Usonon kiel 2-jaraĝulo. Kiel 5-jaraĝulo li estis instruita violone fare de Karl Molldrem, du jarojn poste li komencis la pianoludadon kaj lernis dirigenti samtempe sub la gvidado de Vladimir Bakalejnikov. Kiel 8-jaraĝulo li jam videblis surpupitre de la Universitata Orkestro de Moscow (Idaho). En 1939 li estris unuafoje Los-Anĝelesan Filharmonian Orkestron.
Inter 1946-1950 li studis matematikon, filozofion kaj lingvojn ĉe la universitato de Pittsburgh dum samtempa muzikista pliperfektiĝo. Ekde 1955 Maazel li estis pli ofte en Eŭropo: en 1955 li gvidis du koncertojn ĉe la Teatro alla Scala en Milano kaj prezentis sin kun la viena orkestro Wiener Symphoniker.
Sekvis gastaj koncertoj kun la plej gravaj orkestroj ĉe pluraj muzikfestivaloj, i.a. en Bayreuth kaj en Salcburgo kiel ankaŭ ĉe la berlina Deutsche Staatsoper. Tie li iĝis en 1965 ĝenerala muzikdirektoro kaj samtempe ĉefdirigento de la berlina orkestro Radio-Symphonie-Orchester.
Kiel posteŭlo de Kurt Masur li transprenis en 2002 la gvidadon de New York Philharmonic Orchestra.
Li estis edzo de la germana aktorino Dietlinde Turban.
Fonto
Pausch, Marion. „Maazel, Lorin." Microsoft Encarta 2007 [DVD].
Princlando Litovio
La Princlando Litovio (litove Lietuvos Kunigaikštystė, ofte mallongigite LDK, en mezepoka literatura litova lingvo Kunigiste Letuvos, rutene князство Литовское, latine Ducatus Lituaniae, beloruse Княства Літоўскае, "Knjastva Litoŭskaje", ukraine Князівство Литовське, "Knjazivstvo Litovske", pole Księstwo Litewskie, ruse Княжество Литовское, "Knjaĵestvo Litovskoje") estis teritorio proksimume ekvivalenta al la kultura regiono Aŭkŝtajtio, en kiu regis la litova reĝo Mindaugas. La teritorio konsidereblas la "kerna parto" de la pli granda Grandprinclando Litovio, kiu poste ĝis la 18-a jarcento iĝis parte tre ampleksa ŝtato en orienta kaj centra Eŭropoj.
Szakcs
Szakcs [sakĉ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Dombóvár.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Tamási troviĝas 21, Dombóvár 22, Szekszárd 75, Budapeŝto 158 km-ojn.
Otto Kemptner
Otto KEMPTNER (naskiĝinta la en Hainfeld, mortinta la  en la konvento de St. Florian) estis aŭstra politikisto kaj aŭgustenana regula kanoniko.
Szakcs
Historio
Apud la hodiaŭa vilaĝo la romianoj havis urbon hu:Iovia. La unua mencio devenis el 1348. En 1453 Szakcs akiris la rangon kampurbo. Dum la turka erao la hungaroj rifuĝis, poste alvenis serboj.
Otto Kemptner
Vivo
Estante filo de lokomotivestro kiu ekde 1894 vivis en Vieno li pasigis la abiturientan ekzamenon en la ĉefurbo. Li anis al la katolika korporacio KaV Norica Wien kaj estis kunfondinto de la korporacio katolika KÖHV Franco-Bavaria Wien kaj de K.Ö.St.V Bavaria Wien ene de Mittelschüler-Kartell-Verband. Kemptner finis studon filologian kun instruadlicenco gimnazia.
Dum la Unua mondmilito li estis unujara voluntulo kaj estis inter la unuaj oficiroj de la armeo de Aŭstrio-Hungario kiu trejniĝis ĉe la kontraŭavidadila defendo. En 1920 li transiris de la republika armeo (Volkswehr) en la financan servon komencante paralele studon de politika kaj jura sciencoj; ambaŭ li finis per doktortitolo.
Otto Kemptner estis la unua sekretario de kanceliero Engelbert Dollfuß, kiun li konis jam el studentaj, korporaciaj tagoj. En 1933 li estis komisita strukturigi la duonoarmean korpusaron de Vaterländische Front kiu en la 20.5.1933 oficiale estis fondita. Inter la 12.8.1933 kaj la 19.2.1934 li ankaŭ estis afergvidanto de Vaterländische Front. En 1938 Kemptner gvidis la landan financan direkcion en Salcburgio.
Post Anschluss li estis arestita de la germana kaŝpolico Gestapo en Salcburgo estante inter la estrarano de Vaterländische Front kaj en oktobro 1938 li senditis al la koncentrejo de Dachau kie li dum monatoj enkarcerigitis en bunkro. Poste li venis al la koncentrejo de Buchenwald, kie li iĝis membro de punkompanio. En oktobro 1939 li rajtis forlasi la koncentrejon.
Pro tiaj travivaĵoj li aniĝis en 1941 al la ordeno de la aŭgustenanoj mortante mallonge antaŭ la ordinacio pastra.
Tu Youyou
Tu Youyou (ĉine: 屠呦呦 ; pinjine: Tú Yōuyōu); naskita la 30an de decembro 1930 en Ningbo, Ĉinio) estas ĉina farmacia ĥemiistino kaj edukistino. Ĝi malkovris artemisininon (ankaŭ konitan kiel qinghaosu) kaj dihidroartemisininon, uzitan por trakti la malarion, tio grave antaŭas en la 20a jarcento tropikan medicinon, savante milionojn da vivoj en evoluantaj landoj en Sud-Azio, Afriko kaj Sudameriko.
Pro sia laboro, Tu ricevis en 2011 la premion Albert Lasker Award pri klinika medicino kaj en 2015 la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino kune kun la usona William C. Campbell kaj la japana Satoshi Ōmura. Tu estas la unua ĉina Nobel premiita kuracistino pri fiziologio aŭ medicino kaj la unua virina civitano de Ĉinio ricevante Nobel-premion en iu ajn kategorio, same kiel la unua ĉina persono ricevi la premion Albert Lasker. Tu Youyou naskiĝis kaj edukiĝis kaj efektivigis esploron ekskluzive en Ĉinio.
12395 Richnelson
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard P. Nelson, bone konata pro lia laboro de malvolvo de komputila simulado por la problemo de n korpoj kaj ties apliko al la formiĝo de planedoj, kaj en nia sunsistemo kaj en aliaj sistemoj.
Luterana preĝejo (Zalaegerszeg)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Zalaegerszeg.
Historio
En la 16-a kaj 17-a jarcentoj Zalaegerszeg estis grava hungara defenda fortikaĵo kontraŭ la turkoj. Tiutempe en similaj lokoj pro la graveco estis permesata la protestantismo, sed ne en Zalaegerszeg, ĉar tie longe vivis la katolika Ferenc Forgách (ĉefepiskopo). Li baris disvastiĝon de la protestantismo. Laŭ popolnombrado en 1830 vivis en tiu urbo nur 9, en 1875 24, en 1900 jam pli, ol cent luteranoj. La unua meso okazis en 1893 en lerneja ĉambro, poste la partoprenantoj fondis filion de Zalaistvánd. En 1900 oni kolektis monon por konstrui preĝdomon. Post 2 jaroj jam la memstara luterana grupo formiĝis. La preĝejo mem estis konstruita en la jaroj 1906 kaj 1907. En 1997 ekstere, post jardeko interne la preĝejo estis renovigita.
La paroĥo estis konstruita en 1928 kun komunaj ĉambroj. Ĝi estis forprenita dum la socialismo. En 2002 la rericevita domo estis renovigita.
Konstruaĵo
La kirko situas en malgranda parko inter trotuaroj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas kaj altiĝas. La enirejo funkcias tra la turo. La absido estas plurlatera kaj malpli malalta kaj mallarĝa, ol la navo. Interne menciindas la altvalora orgeno.
Kota (Raĝastano)
Kota (कोटा) (pli frue Kotah) estas milionurbo, universitata urbo kaj grava industria centro en Barato, en subŝtato Raĝastano.
Geografio
Kota etendiĝas laŭ rivero sur tre mildaj deklivoj. Ĝajpuro troviĝas 246, Delhio 498, Mumbajo 920 km-ojn.
Historio
Kota dum la historio apartenis al diversaj regantoj. Foje ĝi estis administrejo de eĉ sendependa regno.
Ekonomio
Kota havas imponan sterkofabrikon. En la ĉirkaŭaĵo fekundaj kampoj etendiĝas, kie oni kultivas tritikojn, rizojn, kotonojn kaj similajn, tial agrikultura komerca centro funkcias en la urbo. Kota famas pri tre bonkvalita kalkoŝtono.
Trafiko
Kota estas bone ligita al la plej multaj gravaj grandurboj per vojoj kaj fervojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝajpuro.
Klimato
Kota havas tropikan klimaton kun influo de musono, kie regas varmegaj someroj inter aprilo-oktobro. La temperaturo tiam superas la 40 ° C-ojn. Dum vintro neniam frostas. Jare pluvas 886 mm. Nur inter majo-oktobro pluvas.
Kuelap
Kuelap estas nomo de iama fortikaĵo de Chachapoya kaj de vilaĝo, kiu situas alte super la valo de rivero Utcubamba, en proksimo de Chachapoyas, en Provinco Luya en nordperuaj Andoj. La vilaĝo Kuelap (ĉ. 2900 m super la marnivelo, Distrikto Tingo) estas unu el la plej malriĉaj lokoj de la regiono.
Precipe estas tre interesa la fortikaĵo (Fortaleza), kiu havis tri etaĝojn kaj entenis 300 unuopajn loĝejojn. La arkeologoj ne interkonsentas pri tio, ĉu oni uzis la fortikaĵon daŭre aŭ nur okaze de danĝero.
La fortikaĵo
En la diversaj etaĝoj de la fortikaĵo setlis diversaj sociaj tavoloj, kion oni povas rekoni pro la ŝtonaj ornamaĵoj kun tipaj Chachapoyas-elementoj kaj -specimenoj. En la plej supra etaĝo - en la "Castillo" (kastelo)-, vivis verŝajne la plej riĉuloj, la nobeloj; en la "supra vilaĝo" loĝis familianoj de la militistoj. En la "suba vilaĝo" troviĝas simplaj loĝejoj, ofte kun kelo. La divida strukturo de la spaco je kuirejo kaj muelŝtono estas kelkloke eĉ hodiaŭ rekonebla. En mezo de la fortikaĵo troviĝas kvarangula domo, kiu originas verŝajne de la inkaoj, ĉar la Chachapoya konstruis siajn domojn tradicie rondoforme. Oni supozas, ke ĝi servis por kunsidoj, kunvenoj de la supera socia tavolo.
La gardoturoj
Ĉe la norda kaj suda parto de la fortikaĵo staras gardoturoj, el kiu oni povas rimarki, ke hodiaŭ ankoraŭ ekzistantaj vilaĝoj originas de la Chachapoya. La popolo de Chachapoya verŝajne unuafoje setlis en vilaĝo La Jalca.
El Tintero
"El Tintero" (inkujo, pro ties formo) estas la plej granda misterio de Kuelap, ĉar oni ne povas diri eĉ hodiaŭ, por kio ĝi servis.
Sámuel Decsy
Sámuel DECSY [ŝAmuel deĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Decsy Sámuel estis hungara historiisto, redaktoro. Lia nobela antaŭnomo estis deĉi. Lia familia nomo foje aperis en formo Decsi.
Sámuel Decsy naskiĝis la  1742 en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la 1816 en Vieno.
Biografio
Sámuel Decsy frekventis lernejojn en Pozsony kaj Sárospatak, poste li plulernis en Germanio kaj Nederlando. Fine li doktoriĝis el filozofio kaj medicino. Post lernado li vivis en Vieno, kie li strebis multe pri hungaraj lingvo kaj literaturo. Li redaktis ekde 1792 27 jarojn hungarlingvan gazeton.
Liedertswil
Pri la komunumo
Liedertswil (en la alemana lingvo ankaŭ Tschoppehof laŭ bienposedanto el la 16-a jarcento) estas komunumo en la distrikto Waldenburg en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 154 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Kun 154 loĝantoj kaj areo de 1,94 km² Liedertwil estas la plej malgranda komunumo de la distrikto kaj post Kilchberg la dua plej malgranda de la tuta kantono. La vilaĝo situas ĉe la bordo de la rivereto Weigistbach, flanka rivereto de la rivero Frenke, al kiu ĝi alfluas en Waldenburg.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Liedertswil limas en nordo al Titterten, en oriento al Oberdorf, en sudo al Waldenburg, kaj en okcidento al Reigoldswil.
Trafiko
La komunumo Liedertswil situas flanke de la trafikvojoj. Al la publika trafikreto ĝi estas konektita per la buslinio 91 kun Reigoldswil kaj dum la ĉefaj trafikhoroj ankaŭ kun la stacidomo de Waldenburg.
Historio
La unua dokumenta mencio de Liedertswil datiĝas el la jaro 1194 kiel Liedirwilre.
Kiel parto de la Baronejo Waldenburg la vilaĝo fariĝis en la jaro 1366 posedaĵo de la episkopo de Bazelo kaj estis vendita en la jaro 1400 al la urbo Bazelo. En la jaro 1471 la Monaĥejo Schöntal akiris la Bienon de Lieterswyler kontraŭ jara interezo de 2 guldenoj.
Adelberg (apartigilo)
Adelberg staras por:
Nomo de persono
Vidu ankaŭ:
Saint-Léger-Bridereix
Saint-Léger-Bridereix estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 174 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Léger-Bridereix etendiĝas sur 8,1 km², kaj havis 174 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 21 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Léger-Bridereix situas je alteco de 405 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Léger-Bridereix apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Burille, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Léger-Bridereix apartenas al la kantono de La Souterraine, kies ĉefurbo estas La Souterraine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Stanisław Franciszek Michalski
Stanisław Franciszek Michalski subskribanta sin ankaŭ Stanisław Fr. Michalski-Iwieński, Franciszek Michalski – (naskiĝis la 29-an de januaro 1881 en Tarnogród, mortis la 8-an de aŭgusto 1961 en Lodzo) – pola hindologo, enciklopediisto, tradukisto (tradukoj de sanskrito kaj palia lingvo), eldonisto kaj verkisto.
Vivo
Kunaŭtoro de eldonata en intermilita periodo 6-voluma Ilustrita Enciklopedio (eldono de Trzaska, Evert kaj Michalski), kaj ties unuvoluma versio. Redaktoro kaj eldonisto de Universala Enciklopedio Ultima Thule. Li tradukis al la pola lingvo ŝlosilajn por hinduismo tekstojn – fragmentojn de Rigvedo, Upaniŝadoj kaj Bagavadgiton, ankaŭ budhismajn tekstojn, interalie Dhammapāla (Darmo) (kiel Padoj de la vero). Li verkis ankaŭ sciencajn laboraĵojn, ĉefe pri ekzegezo de Rigvedo.
Pornichet
Pornichet [] estas franca komunumo en la departemento Loire-Atlantique, en la regiono Luarlandoj. Ĝi havis 10,451 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Pornichet estas marborda komunumo ĉe Atlantiko, najbare de Saint-Nazaire kaj La Baule-Escoublac.
Malsburg-Marzell
Malsburg-Marzell estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hohenwarthe
Hohenwarthe estas germana nomo de vilaĝo Straja (Berghin) en Rumanio.
Hohenwarthe estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la ampleksigita komunumo Möser en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2012 la komunumoparto havis 1459 loĝantojn. En la okcidenta parto de la teritorio trafluas la rivero Elbo.
Hieronymus Commelinus
Hieronymus Commelinus (naskiĝinta en 1560 en Douai, mortinta en 1597) estis germana-franca eldonisto kaj presisto.
Vivo
Commelinus presis multajn klasikulojn - ofte li mem estis la eldonisto (ekz. de Apolodoro) - kiel: Seneko, Lukiano, Virgilio, Sofoklo, Pindaro, Eŭnapio, la patrojn de la Eklezio Atanazio kaj Johano Krizostomo. Ĉio estas altkvalita kaj egalas la bonan laboron de la eldonejo Etiennes.
Fonto
Rudolf Schmidt: Deutsche Buchhändler. Deutsche Buchdrucker. Band 1. Berlin/Eberswalde 1902, p. 144, kio legeblas tie ĉi interrete.
NGC 3033
NGC 3033 (aliaj indikoj — OCL 796, ESO 167-SC6) estas malfermita stelamaso en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5-a de junio
La 5-a de junio estas la 156-a tago de la jaro (la 157-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 209 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 5-a de junio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Pagny-sur-Moselle (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
826 Henrika
826 Henrika estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi estis nomita per la virina nomo Henrika, sen konata kialigo.
Chambéry
Chambéry [ŝāberi] (kelkfoje esperantigita kiel Ĉamberio ) estas franca komunumo, administra centro de la franca departemento Savoie, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
La urbo havas partnerecojn kun Torino en Italio, Albstadt en Germanio kaj Ŭahiguja en Burkina Faso. En 2006 la komumuno honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.
Geografio
Ĉamberio situas en ebenaĵo ĉirkaŭpremata inter la masivo de Bauges norde (dominata de la pinto du Nivolet), la masivo de Chartreuse sude (dominata per la altaĵo de Granier), la masivo de Chat okcidente.
Etimologio
La romianoj nomis Lemencum la ĉevalŝangejon situantan en la kuranta kvartalo Lémenc en Ĉamberio. Dum la mezepoko la urba nomo ŝanĝiĝis, kiam la duka kastelo estis konstruata. Laŭ la jaroj, la nomo evoluis:
La nuna nomo elvenis el gaŭla camboritos, "travadejo en kurbaĵo", el cambo-, "kurbo, kurbaĵo", el hindo-eŭropa radiko *kam-p-, "kurbi", kaj ritu-, "travadejo".
La malnovaj nomoj indikas plivole ejo-nomon el gaŭlo-romiana deveno. Cambariacum, formata kun la sufikso -acum el nomo Cambarius aŭ Cammarius: kampo de Cammarius. Tiu nomo devenis aŭ el latina cammarus aŭ cambarus, "kankro" tra la arpitano chambero (laŭ la abato Adolphe GROS), aŭ el nomo de profesio cambarius, "bierfaristo", el gaŭla camba, "bierfara forno".
Historio
De 1982 ĝis 1989 okazis du kursojn po semajno en la urbo en la Domo de la juneco kaj de la kulturo (MJC france) per Geneviève Letzgus kaj Louis Marmoex.
En 1987 okazis regiona kongreso en Chambéry, dum kiu oni inaŭguris la Zamenhof-skvaro, laŭ la iniciato de Raymond Boré. Partoprenis italoj el Torino dank'al la ĝemeliĝo inter la du urboj. En 1992 oni konstruis Zamenhof-monumenton. Okazis la 56-a Esperanto-Kongreso de SAT-Amikaro, de la 14-a de aprilo ĝis la 18-a de aprilo 2001, dum kiu oni plantis Zamenhof-arbon en urbparko. En 2014 okazis la ĉiujara kongreso de la nacia asocio Espéranto-France.
De 2000 okazis ĉisemajna kurso aŭ renkonto en la Asocidomo (Maison des Associations france).
Politiko
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 60 voĉojn (0,47% de voĉoj) en 2004 kaj 41 voĉojn (0,31% de voĉoj) en 2009 kaj 29 voĉojn (0,21% de voĉoj) en 2014.
Asocio
Ekzistas Esperanto Vive, fondita en 1997, kiu provas pligravigi la famecon, la uzadon kaj la instruadon de Esperanto.
Ĝemeliĝo
Ĉamberio kaj Torino, Italio, ĝemeliĝis en 1957. Kontaktoj inter la esperantistoj el ambaŭ urboj jam ekzistis, kaj en 2014 la Ĉamberianoj el la loka asocio Esperanto Vive decidis vivigi la ĝemeliĝon, kaj kontaktis sukcese kun la torinanoj el Centro Esperanto Torino. Ambaŭ grupoj renkontiĝas ĉiujare en Torino kaj Ĉamberio. Ili regule estas invititaj de la Torina kaj Ĉamberia urbestraroj por ĉeesti oficialajn kunvenon de urbestraroj pri ĝemeliĝo.
Valcani
Valcani (hungare: Valkány, germane: Walkan) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Sânnicolau Mare. En 1910 ĝi havis 4 809 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj, slovakoj), en 1992 1 279 (rumanoj, 6,5 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1256. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torontál vármegye).
Administre ĝis 2004 ĝi apartenis al Dudeștii Vechi.
Deleni-Obârșie
Deleni-Obârșie [delenj obırŝije] (hungare: Szénafű) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Blaj (distrikto Alba).
Fonto
Ĝi situas ĉirkaŭ 20 km oriente de Alba Iulia kaj 20 km okcidente de Copșa Mică. Ĉirkaŭ 2 km sude preterpasas la distrikta vojo 107.
23172 Williamartin
23172 Williamartin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Campbell Martin, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Saginaw Arts and Sciences Academy de Saginaw (Miĉigano, Usono).
Élisée Reclus
Jean Jacques Élisée Reclus (esperantigite Elizeo Rekluzo) (naskiĝis la 15-an de marto 1830 en Sainte-Foy-la-Grande (Francio), mortis la en Torhout (Belgio)) estis franca verkisto, geografo kaj anarĥiisto.
Lia 19-voluma ĉefverkon estas La Nouvelle Géographie universelle, la terre et les hommes ("Universala Geografio"), dum periodo de preskaŭ 20 jaroj (1875 - 1894). En 1892 li ricevis la Oran Medalon de la Geografia Societo de Parizo pro ĉi tiu laboro, kvankam li estis forpelita de Francio pro sia politika aktivado.
Interalie li estis instruisto de la mondvojaĝanto Alexandra David-Néel.
Boulzicourt
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Élisée Reclus
Vivo
Li edukiĝis unue en rejnlanda Prusio, poste en la protestanta kolegio de Montauban, kaj fine en la universitato de Berlino, kie li ricevis la geografiajn kursojn de Karl Ritter.
Forlasinte Francion sekve al la puĉo de Napoleono la 3a en Decembro 1851, li pasigis ses sekvantajn jarojn vizitante sur britaj insuloj, en Usono, Centra Ameriko kaj Kolombio. En 1853 li alvenis al Luiziano, kie laboris dum ĉ. du kaj duono jaroj kiel instruisto por infanoj de Septime kaj Félicité Fortier ĉe ilia bieno Félicité, ĉ. 50 mejloj supren laŭ Misisipo de Nov-Orleano. Li priskribis siajn vojaĝojn tra Delto de Misisipo kaj siajn impresojn de Nov-Orleano en sia verko Fragment d'un voyage á Louisiane, kiu publikiĝis en 1855.
Revenante en Parizon en 1857, li publikigis raportojn pri siaj dumvojaĝaj studoj en diversaj sciencaj gazetoj, kiel Revue des Deux Mondes, Tour du monde. En sama periodo li skribis malgrandan libron Histoire d’un ruisseau, en kiu li priskribis kiel la rivero disvolviĝas de fonto al buŝo. En 1867–1868 li publikis duvoluman libron La Terre; description des phénomènes de la vie du globe.
Dum la sieĝo de Parizo, Reclus partoprenis en la aerostataj operacoj gviditaj de Félix Nadar, kaj servis en la Nacia Gvardio. Kiel membro de la Nacia Laborista Asocio (Association Nationale des Travailleurs), li publikigis en gazeto Cri du Peuple akran manifeston kontraŭ la versajla registaro kaj pro la komenciĝo de la Pariza Komunumo.
Daŭrigante servi en la Nacia Gvardio, tiam ribeliĝanta, li estis kaptita la, kaj kondamnita al dumviva deportado la. Tamen, la puno estis ŝanĝita al konstanta ekzilo en januaro 1872, post premo de influhavaj delegacioj el Anglio.
Post mallonga vizito al Italio, li instaliĝis en Clarens, Svisio, kie li daŭrigis sian verkon. Tie li skribis libron Histoire d’une montagne (aldone al Histoire d’un ruisseau). Ankaŭ dum la sama periodo li skribis sian plej gravan verkon La Nouvelle Géographie universelle, la terre et les hommes, en 19 volumoj (1875–1894). La libro estas elstara scienca verko, rimarkenda pro sia preciza kaj bela esprimmaniero, bele ilustrita per mapoj, planoj kaj gravuroj. Ĝi iĝis permanenta scienca kaj literatura valoraĵo kaj ricevis oran medalon de Pariza Georgafia Socio en 1892. La angla traduko aperis paralele al la franca eldono - unuaj kvar volumoj tradukitaj far E. G. Ravenstein kaj ĉiuj aliaj far A. H. Keane.
Post 1892 li okupis la katedron pri kompara geografio en la brusela Nova Universitato. Li kontribuis kelkajn gravajn artikolojn al sciencaj ĵurnaloj en angla, franca kaj germana lingvoj.
Li mortis en Torhout, apud Bruĝo, Belgio la.
Élisée Reclus kaj Esperanto
Elizeo Rekluz montriĝis favora al Esperanto, kaj esprimiĝis tiurilate en sia lasta verko, "La Homo kaj la Tero".
Graveco de lia verko
La geografio de Rekluzo estis engaĝita, tio estas, li konsideris, ke la geografio estu sprono por plibonigi la vivkondiĉojn de la popoloj. Male al tiu opinio, plej parto de la postaj geografoj inkliniĝis al la supozata objektiva aŭ nepolitika geografio, ekzemple la regionapolitiko, kiun defendis Paul Vidal de la Blache, samtempulo de Rekluzo. Massino Quaini pristudis kaj defendis la aliajn geografiojn danke al la ŝanĝoj de ĉiuj prihomaj sciencoj kiuj okazis ĉirkaŭ 1968; de tiam la geografio de Rekluzo ĝuas denove la favoron de la publiko, ĉar oni vidas, ke jam antaŭ unu jarcento la scienco povis estis aplikata al plibonigo de la homaro. Foje tiu nova geografio, kie oni defendas kaj oni revenas al la geografion rekluzan oni nomas radikala geografio, ekzemple ĉirkaŭ la usona gazeto Antipode aŭ la franca Hérodote.
Ĝis la fino de la 19-a jarcento la geografio utilis ĉefe al ŝtatoj kaj imperioj por plibonigi ties ŝancojn konkeri kaj kontroli teritoriojn. Ekde la verkoj de Kropotkin kaj de Rekluzo la geografio povas utili ankaŭ por la plibonigo de la socioj. Temas pri pli etika geografio.
Liberecaneco de ties verko
La engaĝeco de la geografio de Rekluzo baziĝas sur la ideo, ke la pliakceligon de la progreso oni komprenas kiel libereco de la individuoj, kiuj klopodas sian ekvilibron kaj naturan harmonion. Tiele Rekluzo plusekvas la tradicion de Jean-Jacques Rousseau pri la libera naturo harmonia. El la du principoj de Darvino, nome la lukto por la vivo kaj la interkonsento por la ekzistado, kaj Kropotkin kaj Rekluzo elektas tiun lastan, sed por Rekluzo tiun vojon al la progreso oni faras nerekte, sed per sinsekvaj antaŭeniroj kaj retroiroj, kiel li klarigas en Evoluo kaj revolucio. La povo rompas la socian ekvilibron kaj la historio kiel perfortaj rilatoj inter homaj grupoj oni pristudas en Homo kaj Tero. La imperiismo estas la plej alta atenco kontraŭ la homaro, kun la kompliceco de la altaj tavoloj de la koloniitaj popoloj. La ekonomia ekspluatado de unu klasoj farita de aliaj kaj la milito estas konsekvenco de tiuj perfortaj rilatoj. La privata posedo estas kaŭzo de la malegaleco en lamondo kaj la perdo de la memstaro de la sociaj komunumoj, konstatebla en la moderna Eŭropo. Komerco estas progresiga forto, dum landlimoj estas malprogresema subpremaĵo. Tiuj dividoj devas esti kontraŭstarataj de la internaciisma spirito kaj de politika malcentrigo: la decidojn oni faru el la bazaj komunumoj kiuj libere interkonsentu.
Li ankaŭ estis vegeterano pro etiko en epoko, kiam oni ne parolis pri la problemo de la rajtoj de la bestoj, eĉ en la revoluciaj medioj.
Konsekvencoj de la verko de Rekluzo
En multaj landoj la idearo kaj la verkaro de Rekluzo disvastiĝis kaj kreskis novajn interpretojn. La plej grava estas la modo de popularaj geografio kaj historio. Tiel okazis ekzemple inter hispanaj liberecanaj aŭ liberecanemaj grupoj kiuj favore konsumis verkojn, kiel tiuj de Gonzalo de Reparaz, Historia popular de España, (ĉ. 1930), de Ramón J. Sender, América antes de Colón, (1930) aŭ de Felipe Alaiz, Hacia una Federación de Autonomías Ibéricas, (1945-1947).
Artikoloj
(publikigitaj en francaj, germanoj kaj anglaj sciencaj gazetoj)
Monda Tago pri Teatro
La Monda Tago pri Teatro, Monda Teatra Tago aŭ en angla internacie World Theatre Day estas internacia tago celebrata ĉiujare la 27an de marto. Ĝi estis establita en 1961 fare de la Internacia Teatro Instituto. Tiuokaze oni organizas specifajn omaĝojn tutmonde al la teatra medio. Iu gravulo legas mesaĝon, kiu reproduktiĝas pere de amaskomunikiloj. Lastajn jarojn plenumis tiun funkcion Isabelle Huppert (2017), Dario Fo (2013), John Malkovich (2012), Judi Dench (2010) aŭ Vaclav Havel en 1994. La unua estis Jean Cocteau en 1962.
The Big Bang Theory
The Big Bang Theory estas usona televidserio debutinta la 24-an de septembro 2007 ĉe Warner Channel, kiun elsendas CBS en Usono kaj Warner Channel en pluraj landoj de Latinameriko kaj Eŭropo.
La serio estas produktata de Warner Bros kaj Chuck Lorre kaj en marto 2009 estis anoncita la renovigado por tri kaj kvara sezonoj. En tiu sama jaro ĝi gajnis premion Teen Choice Awards en la kategorio "Plej bona komedia televidserio" kaj Jim Parsons ricevis premion pro la unuopaj atingoj en la serio.
En januaro 2011, la produktantoj de la komedio informis pri interkonsento kun la televidkanalo CBS, por elsendado de novaj ĉapitroj ĝis 2014, certigante tri sezonojn pli.
Provinco Isfahano
La provinco troviĝas en la mezo de la ŝtato. Ĝi norde limas al la provincoj Markazi, Kom kaj Semnan, sude al la provincoj Fars, Kohkilujeh kaj Bujer Ahmad, oriente al la provinco Jazd kaj oriente al la provincoj Lurestano kaj Ĉahar Mahal kaj Baĥtijari.
The Big Bang Theory
La serio enhavas grandan kvanton de komikaĵoj kaj referencoj al veraj fizikaj teorioj (kordoteorio aŭ kvantuma buklgravito) sed simpligitaj por ke la spektantaro kiu ne scias pri fiziko, matematiko aŭ inĝenierio, tuj komprenu. Ankaŭ aperas komikaj referencoj pri kultserioj (Star Trek, Firefly, Doctor Who, Star Wars, Stargate, X-Men, Battlestar Galactica, aŭ Babylon 5), videoludiloj aŭ videoludoj (PlayStation 3, Wii, Xbox, Halo, Rock Band, World of Warcraft, Age of Conan, Super Mario 64, Red Dead Redemption kaj Grand Theft Auto), komiksoj DC (Batman, Superman, Flash, Aquaman, Verda Lanterno, Wonder Woman kaj Watchmen) kaj de Marvel (Hulk, Wolverine, Thor, Iron Man kaj Spider-Man), operaciumoj (Windows Vista, Windows 7, Linux aŭ eĉ Ubuntu) kaj sociaj retejoj (Facebook, MySpace aŭ Twitter) kaj YouTube. La amikoj ankaŭ sin distras per lernoludo de klingona lingvo.
Provinco Isfahano
Administra divido
La provinco konsistas el 21 distriktoj:
(9955) 1991 PU11
(9955) 1991 PU11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Shkodran Mustafi
Shkodran Mustafi estas germana futbalisto de albania familia deveno. Li naskiĝis en Bad Hersfeld, do nun estas -jara. Ekde junio 2014 li estas membro de la germana nacia teamo de futbalo, lastmomente anstataŭigante la vunditan futbaliston Marco Reus. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014, kun la teamo gajnis la pokalon, kaj ankaŭ partoprenis la matĉojn de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016. Antaŭ la aktivado en la vira nacia teamo li laŭ sia tiutempa aĝo ekde la jaro 2007 jam membris en la naciaj teamoj de sub-16-, sub-17-, sub-18-, sub-19-, sub-20- kaj sub-21-jaruloj.
Taŭo (litero)
Taŭo, majuskle Τ, minuskle τ (greka nomo Ταῦ aŭ ) estas la 19-a litero de la greka alfabeto. En la sistemo de grekaj numeraloj ĝi havas valoron 300. En la greka nomo de la litero, la prononco de la kombinaĵo αυ ŝanĝiĝis de (verŝajna) antikva al moderna.
En matematiko ĝi plej ofte estas uzata kiel simbolo de la nombro 2π ≈ 6.28.
Nepalia lingvo
La nepalia aŭ nepala lingvo (नेपाली (nepālī)) estas lingvo de la hindirana lingvaro parolata en Nepalo, Barato, kaj Butano. Ĝi estas la oficiala lingvo de Nepalo. Oni skribas la nepalan per la skribsistemo devan&.
Malsch (apud Wiesloch)
Malsch - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
2080
Dum la jaro 2080 post Kristo okazos, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Veľký Lipník
Veľký Lipník (hungare Nagyhársas [nadjhArŝaŝ], rutene Великый Липник [velikij lipnik]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Veľký Lipník situas en pitoreska valo, laŭ la pola landlimo, laŭ traira flankovojo. Stará Ľubovňa troviĝas je 16 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1314 en formo "Lypnice". En 1567 rutenoj alvenis. En 1598 oni komputis 17 domojn, en 1787 142 domojn, en 1822 199 domojn. En 1831 epidemio pri ĥolero okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Nagy-Lipnik, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. Tiutempe multaj migris al Usono. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyhársas 845 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 rutenoj migris al Sovetunio (al Ukrainio). En 2001 vivis en Veľký Lipník 1010 homoj, (913 slovakoj, 73 rutenoj).
Ĉirmiri
Ĉirmiri, laŭ (चिरमिरी) estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en distrikto Korija.
Demografio
Ĉirmiri havis populacion de en 2021 kun legopovo 66%.
Geografio
Ĉirmiri situas laŭ rivero en montaro 586 metrojn super la marnivelo. Ambikapur troviĝas 87, Korba 102, Singrauli 117, Bilaspur 127, Rajgarh 179, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 228, Ĝabalpur 248, Ranĉio 304, Kolkato 620, tutlanda ĉefurbo Delhio 794, Mumbajo 1094 kilometrojn (aere).
Historio
Ĉirmiri estas minurbo, la unua minejo pri karboj malfermis en 1930, post 2 jaroj komenciĝis fakte la minado. La sekvaj minejoj malfermis en 1942, 1945 kaj 1946. Ili estis privataj, sed la ŝtato naciigis ilin en 1973.
Ekonomio
Ekonomio de Ĉirmiri konsistas el karbominado, spite la surfacan minadon la areo havas densajn arbarojn, kiu enhavas ekzotikan flaŭron kaj faŭnon kun naturaĵoj por la turistoj.
Lingvoj kaj religioj
En Ĉirmiri la ĉefaj lingvoj estas la hindia kaj la ĉatisgara. Plejparte hinduoj vivas en la urbego.
Trafiko
En Ĉirmiri finiĝas flanka fervoja linio, ankaŭ por pasaĝeroj, sed la minejoj havas alian linin. 3 vojoj kuras al la urbego.
Klimato
Ĉirmiri havas tropikan klimaton kun influo de musonoj. Jare pluvas 1422 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. Novembre kaj decembre apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 17-30 °C.
András Nagy (soldato)
NAGY András (pro. nadj) estis hungara hajdukgeneralo, kapitano de hadukoj koloniigitaj fare de Stefano Bocskai naskita en ? kaj mortinta en Gyulafehérvár la 13-an de aŭgusto 1612.
Biografio
András Nagy en 1607 faris kontrakton kun pli posta reganto Gabrielo Báthori por igi lin reganto helpe de hajdukoj. Poste en 1608 li iĝis konsilanto de la reganto, ĉefkapitano de infanteriarmeo. La hajdukoj en 1611 iĝis adeptoj de la imperiestro kaj ili arestis lin kaj transdonis lin al Zsigmond Forgách. Li ĵuris fidelecon al imperiestro kaj li partoprenis en militmarŝo kontraŭ Báthori. Dume de militmarŝo li denove trairis al flanko de Báthori kune kun hajdukoj kaj la 15-an de aŭgusto ĉe Diószeg li malvenkis parton de la armeo de imperiestro, li okupis Koloĵvaron. En 1612 li oponis ankaŭ Báthori kaj sekrete li apogis la tronpretendanton András Géczy. Kiam Báthori eksciis tion, arestigis lin kaj ekzekutigis lin.
Jolán Foltin
Jolán FOLTIN, hungare Foltin Jolán estis hungara dancisto, reĝisoro kaj koreografo. Ŝiaj gefiloj estis Eszter Novák kaj Péter Novák.
Jolán Foltin naskiĝis la 1943 en Budapeŝto kaj mortis la  2019.
Biografio
Jolán Foltin inter 1959-2000 ŝi dancadis kaj koreografadis en dancista grupo nomata pri János Bihari en Budapeŝto, inter 1982-1991 ŝi ankaŭ estis arta estro. Ŝi havis postenon ankaŭ en instituto. Ŝi iniciatis fondon de la unua popoldancejon en 1973. Ŝia edzo estas Ferenc Novák, al kiu ŝi naskis filinon kaj filon. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1995, poste kaj precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Les Bâties
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
(15451) 1998 XK42
(15451) 1998 XK42 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Izvoarele (Blaj)
Izvoarele (Blaj) [izvŭarele] (hungare: Csufud, germane: Ziffendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Aiud. Administre ĝi apartenas al Blaj.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 806 loĝantojn (rumanoj); en 1992 2 078 (rumanoj, 2 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1386. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér).
Orsolya Láng
LÁNG Orsolya estas rumania hungara poetino naskita en Satmaro la 22-an de septembro 1987.
Kariero
Orsolya Láng pristudis grafikon en Arta Liceo de Târgu Mureș, poste filmfakon en la univesitato EMTE.
John William Strutt Rayleigh
John William STRUTT, Lordo Rayleigh (12-an de novembro 1842, Langford Grove, Maldon, graflando Essex, Anglio – 30-an de junio 1919, Terling Place, Witham, Graflando Essex) estis angla natursciencisto, liaj sonikaj kaj optikaj malkovroj estas bazaj en la analizo de ondoj disvastiĝantaj en likvoj. Li ricevis en 1904 Nobel-premion pri fiziko pro analizo de denso de la plej gravaj gasoj kaj malkovro de la nobla gaso argono, kiu estas bazelemento de la aero.
Li lernis en Eton kaj Harrow, sed en 1857 iĝis privata lernanto pro sanaferoj. Li studis ekde 1861 en la kembriĝa Trinity College, kiu li finstudis en 1865 kaj akiris sciencan gradon. Li jam fruaĝe interesiĝis pri la eksperimenta kaj teoria fiziko kaj en 1868 aĉetis diversajn ilojn por memstare eksperimenti. Li publikigis en 1869 verkaĵon, en kiu li klarigis – kompreneble eĉ por ordinaraj homoj – partojn de elektromagneta teorio de la skota fizikisto James Clerk Maxwell.
Li geedziĝis (kun fratino de poŝta ĉefministro Arthur James Balfour) en 1871 kaj poste gravege malsaniĝis. Oni konsilis al li veturon al Egiptio, kie li komencis la verkon de The Theory of Sound (Teorio de la sono), poste traktis li la rezonadon kaj vibradon de la elasta solidaj korpoj kaj gasoj.
Post morto de lia patro en 1873, li heredis la titolon de barono de Rayleigh. Li translokiĝis en Terling Place kaj konstruigis laboratorion por la eksperimentado. Liaj unuaj sciencaj artikoloj traktis elektromagnetecon, kolorojn, sonikon kaj difraktajn kradojn. Tiel ĝi klarigis la bluan koloron de la ĉielo. (Rayleigh-disiĝo?).
Rayleigh instruis inter 1879 kaj 1884 en Kembriĝo, kie li sekvis James Clerk Maxwell kiel dua Cavendish-profesoro de la eksperimenta fiziko. Post kiam li forlasis Kembriĝon, li iĝis sekretario de Rayleigh a Royal Society kaj pelnumis dum 11 jaroj la pozicion de administra gvidanto.