cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pacifika Fronto
La Pacifika Fronto, foje nomata ankaŭ Pacifika Milito aŭ Azi–Pacifika Milito, estis la scenejo de la Dua Mondmilito en kiu oni luktis en la Pacifiko kaj Sudorienta Azio. Ĝi estis luktata en vasta areo kiu inkludis la Pacifikan Oceanon kaj insulojn, la Sudokcidentan Pacifikon, la Sudorientan Azion, kaj en Ĉinio (inklude en la Sovet–Japana konflikto de 1945).
Historio
La Dua japana-ĉina milito inter la Japana Imperio kaj la Respubliko Ĉinio okazis ekde la 7a de Julio 1937, kun bataloj tiom reen kiom ĝis la 19a de Septembro 1931 kun la japana invado de Manĉurio. Tamen, estas pli amplekse akceptita ke la Pacifika Milito mem ekis en 7a/8a de Decembro 1941, kiam Japanio invadis Tajlandon kaj atakis la britajn koloniojn Malajzio, Singapuro kaj Hongkongo same kiel la usonajn militajn kaj ŝipajn bazojn en Havajo, Vejk-insulo, Guamo kaj la Filipinoj.
En la Pacifika Milito la Aliancanoj suferis kontraŭ Japanio, kiu estis dum mallonge helpita de Tajlando kaj je multe malpli etendo fare de la Akso-aliancitoj Germanio kaj Italio. La milito finis per la atoma bombado de Hiroŝima kaj Nagasaki, kaj aliaj grandaj aviadilaj bombatakoj fare de la Aliancanoj, akompanite de la Soveta militdeklaro por kaj milito kaj invado de Manĉurio en 9a de Aŭgusto 1945, rezulte en la Japana anonco de intenco kapitulaci la 15an de Aŭgusto 1945. La formala ceremonio de kapitulaco de Japanio okazis sur la usona batalŝipo Missouri en la Golfo de Tokio en la 2a de Septembro 1945. Post la milito, Japanio perdis ĉiujn rajtojn kaj titolojn pri siaj iamaj posedoj en Azio kaj en Pacifiko, kaj ĝia suvereneco estis limigita al la kvar ĉefaj hejminsuloj. La Japana ŝintoa imperiestro estis devigita lasi multon de sia aŭtoritato kaj sian dian statuson pere de la Ŝintoa Direktivo por prepari la vojon por etendaj kulturaj kaj politikaj reformoj.
Sušice
Sušice (legu Suŝice - signifas sekejo) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la sudokcidenta parto de la lando, surborde de la rivero Otava, en distrikto Klatovy. La municipo famiĝinta precipe pro alumetproduktado, kultura kaj ekonomia centro de la suda parto de la distrikto kaj elirpunkto al la centra parto de la nacia parko Šumava. Vivas ĉi tie.
Historio
La teritorio de urbo Sušice estis laŭ arkeologiaj trovaĵoj priloĝita en pli malfrua ŝtonepoko. Pluaj arkeologiaj trovaĵoj datiĝas en pli malfruan bronzepokon, el tiu ĉi periodo devenas bronza pinto de lanco trovita en placo de Sušice. El latena epoko devenas trovaĵoj de keltaj oraj moneroj kaj el la 11-a jarcento estas slava osta tombloko, malkovrita ĉe montpiedo de Svatobor.
Urbo Sušice estis origine praepoka orfosista vilaĝo apud komerca vojo ĝis Bavario. Ties nomo signifas sekan lokon meze de akvaj fluoj de Otava kaj Roušarka. La vilaĝo estis fondita evidente ĉirkaŭ la jaro 790. La unuaj skribmencioj devenas nur el la jaro 1233. En la 12-a jarcento la tuta ĉirkaŭaĵo de Sušice apartenis al bavariaj grafoj el Bogen. La ĉeĥa reganto Přemysl Otakar la 2-a verŝajne jam ĉirkaŭ la jaro 1257 armee okupis la tutan regionon de Sušice kaj iam post la jaro 1260 li komencis konstrui reĝan urbon, kiu estis fariĝonta apogejo en tiu ĉi regiono. Tiu ĉi periodo de la evoluo de la urbo estis finigita per inĝenia fortikigo kun duobla zono de remparoj kaj kun 3 pordegoj dum regado de Johano de Luksemburgio.
Fonto de riĉeco de suŝicaj urbanoj estis orfosejoj kaj komerco kun Bavario, kiu estis ebligita per avantaĝa situo de Sušice sur komerca Ora pado, tra kiu oni importis precipe salon.
Dum husmovado Sušice staris sur flanko de tabora urba frataro. Granda ekonomia kresko okazis en la 16-a jarcento, kiam civitanoj el Sušice komercis kun najbara Bavario kun salo, greno kaj malto. Okazis grandaj alikonstruoj de domoj kaj fine de la jarcento estis konstruita sur la placo ankaŭ nova renesanca urbodomo. Sed ties renesanca aspekto estis neniigita per incendio en la jaro 1707. El tiu tempo devenas ankaŭ konstruaĵo de nuna muzeo kun grandega atika ŝildo.
En la 17-a kaj la 18-a jarcentoj la urbo suferis pro militoj, incendioj kaj kontraŭreformo, kiun estis helponta kapuĉula monaĥejo en la urbo kaj pilgrima kapelo sur monteto Stráž super la urbo.
En la 19-a jarcento okazas periodo de nova ekkresko. En 1839 Vojtěch Scheinost komencis en al urbo fabrikadon de fosforaj alumetoj kaj ĝuste tiu ĉi fabrikado famigis la urbon tra la tuta mondo. Se komence de la 19-a jarcento la urbo havis pli ol 3 mil loĝantojn, komence de la 20-a jarcento ĉi tie vivis 6500 loĝantojn. Ekde la jaro 2008 en Sušice ne plu okazas la fabrikado de alumetoj en entrepreno Solo, kaj la perdo de laborpostenoj signife trafis la urban loĝantaron.
Literaturo
Bartošová, Jana: Zmizelé Čechy - Sušice. Praha, PASEKA, 2007. 152 p. ISBN 978-80-7185-842-3
(6453) 1991 NY
(6453) 1991 NY estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Mesitornis
Mesitornis estas genro de birdoj de la familio de Mesitornitedoj. Ĝi havas nur du membrojn kaj ambaŭ specioj troviĝas en Madagaskaro. Tiu familio estas de malfacila klasigo en biologia ordo.
Tiuj estas la jenaj specioj:
Estas nur unu alia specio de mesito, tio estas specio aŭ genro el la sama familio, nome la Dezerta mesito (Monias benschi).
Endre Almássy
ALMÁSSY Endre, Almásy [alma'ŝi] estis hungara aktoro, teatrestro naskiĝinta en Marosvásárhely la 24-an de novembro 1875 kaj mortinta en Budapeŝto, la 3-an de septembro 1929.
Courtalain - Saint-Pellerin (stacidomo)
Courtalain - Saint-Pellerin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , apud Courtalain, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
503 Evelyn
503 Evelyn estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Raymond Smith Dugan elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
"Evelyn" estis la antaŭnomo de la patrino de Raymond Smith Dugan.
Hinsdorf
Hinsdorf ĝis fino de la jaro 2009 estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Südliches Anhalt en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 535 loĝantojn.
Lautaro Martínez
estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Bahía Blanca, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2016, ekde la komenco de 2019 li membras en la unua vira teamo de la klubo Brighton and Hove Albion F.C., sed efektive daŭre dum la unuaj du jarsezonoj estis pruntata al la klubo Boca Juniors, ĝis somero 2020, kaj nur de tiam vere kunsportas en la angla teamo. Krome ekde la jaro 2019 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, kaj samtempe en 2020 kaj 2021 ankaŭ membris en la juna argentina futbala teamo de sub-23-jaruloj, precipe por partopreni en la "Somera Olimpiko 2020" pro la kronvirusa pandemio prokrastita al 2021 en Tokio. Kadre de la regula nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "20".
San Pedro de Mérida
San Pedro de Mérida estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas sampedreños. La censita populacio en 2008 estis de 850 loĝantoj.
Situo
San Pedro de Mérida estas situa en la centra parto de Ekstremaduro, je altitudo de 282 m; je 75 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj nur je 13 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, al kiu utilas iome kiel dormovilaĝo aŭ dormokvartalo. La surfaco de ties teritorio estas de 22,7 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Iom de servoj, ĉar la vilaĝo troviĝas ĉe aŭtoŝoseo de Madrido al Badajoz, ĉe la Natura Parko Kornalvo kaj tre proksime de Mérida.
Seeheim-Jugenheim
Seeheim-Jugenheim estas komunumo en sudo de la federacia lando Hesio de Germanio. Ĝi ekestis el la antaŭe sendependaj komunumoj Seeheim kaj Jugenheim komence de 1977. La komunumo situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg de la distriktaro Darmstadt, dek kilometrojn sude de la distrikta ĉefurbo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La komunuma teritorio estas parto de la feria regiono "Monta Vojo" (germane "Bergstraße"), kiu de la urbo Darmstadt norde vojas suden, ĉe la okcidenta rando de la mezalta montaro Odenvaldo, ĝis la urbo Wiesloch.
Administra divido
Krom la loĝlokoj Seeheim (ĉ. 9000 loĝantoj) kaj Jugenheim (ĉ. 5000 loĝantoj) al la komunumo apartenas la vilaĝoj
Situo
Tuj okcidente de la urbo komenciĉas la vasta ebenaĵo de la rivero Rejno, tuj oriente komenciĝas la mezalta montaro Odenwald. Iom sude de la urbo elstaras la monto Melibokus.
Rilatoj al Esperanto
En la plej norda parto de Seeheim-Jugenheim, nomata Malchen, borde de la monto Frankenstein kaj la samnoma Burg Frankenstein, vivas la esperantisto kaj pensiiĝinta instruisto Eki (Eckhard) Woite. Li ne nur estas engaĝita loka ekologia politikisto kaj unu el tri oficialaj reprezentantoj de la komunumoparto, sed precipe gvidas asocion de pluraj porinfanaj ekologiaj grupoj, en kiuj aktivas ankaŭ pliaj esperantistoj kaj iliaj infanoj, ekzemple Maria Merla, Remi Rudaitytė kaj Thomas Pusch. En Esperanto de Eckhard Woite interalie publikiĝis la eseo La Diabla Cirklo : Organizo kaj efikeco de la Esperanto-movado (Budapeŝto, 1991).
9468 Brewer
9468 Brewer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James Brewer, astronomo ĉe la eŭropa suda observatorio kiu studis la kaj la. Per fotometrio en en meza ondolongoj li identigis stelojn de tipo C maj M en la Andromeda galaksio kaj pruvis, ke la proporcio de tiuj steloj sekvas la gradienton de metaleco en la galaksia disko. Li laboris pri la en la sfera nana galaksio de la Forno. En 1998 li grande helpis por la observoj per la Schmidt-teleskopo de ESO.
Rougnat
Rougnat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 541 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Rougnat etendiĝas sur 41,01 km², kaj havis 541 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Rougnat situas je alteco de 669 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Rougnat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Pierre Désarménien, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Rougnat apartenas al la kantono de Auzances, kies ĉefurbo estas Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Júlia Almássy
ALMÁSSY Júlia [alma'ŝi] estis hungara aktorino. Ŝi naskiĝis Máramarossziget en 1866 kaj mortis en Sighetu Marmaţiei la 24-an de junio 1923.
Paula Fox
Paula FOX (la 22-a de aprilo 1923 - la 1-an de marto 2017) estis kub-usona verkistino, kiu verkis novelojn por plenkreskuloj kaj infanoj kaj du memuarojn. Pro sia kontribuo kiel infana aŭtoro, ŝi gajnis la Internacian Premion Andersen en 1978, la plej altan internacian rekonon por la verkinto de infanlibroj.
Infanaĝo kaj juneco
Paula Fox naskiĝis en Nov-Jorko. Ŝia patrino, Elsie De Sola estis kubana kaj okupiĝis pri scenarverkado. Ŝia patro, Paul Hervey Fox, ankaŭ estis implikita en scenarverkado. La gepatroj de Fox ne volis zorgi pri ŝi, kaj kiam ŝi naskiĝis, ili donis ŝin al vartdomo en Manhatano. Baldaŭ poste, Ŝia avino akceptis ŝin, kaj kreskigis ŝin ĝis 5-jaraĝa, kiam ŝi renkontis ŝian patrinon por la unua fojo en jaroj. Ĉi tiu renkontiĝo estis traŭmata por ŝi. Ŝi diris en intervjuo, ke ŝia patrino traktis ŝin kiel militkaptiton "Mi sentis, ke se ŝi povus kaŝi la agon, ŝi mortigus min" (de intervjuo en The New Yorker). Post la renkontiĝo, ŝi komencis vivi kun siaj gepatroj por la unua fojo, en Holivudo, sed ĉi tiu aranĝo daŭris nur du semajnojn. Ŝia patrino devigis sian patron doni Paula al adopto ĉe varthejmo.
Fox moviĝis al multaj lokoj kaj hejmoj dum ŝia infanaĝo, inkluzive de Kubo, NovJorkio, Florido, kaj poste en Nov-Hampŝiro. Poste, ŝi studis dum jaro en lernejo en Montrealo, Kanado.
Familio
En 1944, Fox vivis en la hejmo de la fama aktorinstruisto Stella Adler kaj amikiĝis kun alia studento de Adler kiu vivis tie. Ŝi gravediĝis kaj post la akuŝo donis la bebon por adopto. Ŝia filino, Linda Carroll, iĝis verkisto kaj psikoterapiisto. Ŝia nepino estas la muzikisto Courtney Love. Bildartisto Frances Bean Cobain estas la pranepino de Fox.
Post pluraj jaroj laborante kiel instruisto, Fox geedziĝis la duan fojon kun Richard Sigerson, al kiu ŝi naskis du filojn. Ili divorcis en ŝiaj fruaj 30-aj jaroj. Ŝi finfine ensetliĝis kun sia tria edzo, Martin Greenberg, kiun ŝi renkontis post kiam li malaprobis la rakonton kiun ŝi alsendis por revuo.
Kariero
Post fino de lernejo, Paula Fox laboris kiel kreiva verkinstruisto ĉe la Universitato de Pensilvanio, kiel gvidisto por infanoj en bezono kaj kiel raportisto por novaĵservo en Eŭropo, kie ŝi restis antaŭ komenci studi en Universitato Kolumbio en Novjorko (1958-1955). Kvankam ŝi estis sindona leganto kaj verkisto ekde infanaĝo, Fox ne publikigis siajn verkojn ĝis post siaj 40-aj jaroj, en la 1960-aj jaroj, kiam ŝi publikigis sian unuan libron - Poor George (1967).
Ŝiaj du plej famaj infanlibroj estas The Slave Dancer (gajninto de Newbery Medal) kaj One Eyed Cat (Newbery Honor Book). Fox ankaŭ verkis plurajn librojn por plenkreskuloj kiel ekzemple Desperate Characters. Ĝis 1978, ŝia kontribuo al porinfana literaturo estis tiel bonega ke la Internacia Estraro de Infanlibroj (IBBY) premiis al ŝi la Premion Andersen, la plej prestiĝan premion de la mondo por infana kaj junulara literaturo.
Fox gajnis plurajn aliajn premiojn por la infanlibroj kiujn ŝi verkis, inkluzive de la Newbery Medalo, en 1974, por ŝia romano The Slave Dancer; la Nacia Libro-Premio de 1983 en la fikciokategorio de infanoj por Another Place; kaj la Deutscher Jugendleiterpatris-premio en 2008, pro ŝia libro Portreto de Ivan (1969) nomita en la germana eldono Ein Bild von Ivan.
Denise Gajzágó
Denise Gajzágó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gajzágó Denise estis hungara aktoro.
Denise Gajzágó naskiĝis la  en Nitro (Ĉeĥoslovakio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Denise Gajzágó apartenis al la hungara minoritato en la naskiĝanta Ĉeĥoslovakio. Ŝi frekventis gimnazion jam en Budapeŝto, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Teatra Akademio en 1939. Post siaj studoj ŝi aliĝis al Teatro Magyar, poste al Teatro Madách (1941), Gaja Teatro (1943-1946). Ŝi edziniĝis en 1945, ŝi naskis filinojn en 1946 kaj 1953. Post la naskoj ŝi plene retiriĝis de la scenejo.
Sempronio Grakĥo
Tiberius Sempronius Gracchus (naskiĝinta en 162, mortinta en 133), esperantigite Tiberio Sempronio Grakĥo, filo de Tiberius Sempronius Gracchus la Maljuna, estis grava romia pleba tribunuso kaj socia reformanto.
Vivo
Post la morto de la patro lin bonege edukis la patrino kaj jam en la jaro 146 a.K. li kuraĝe batalis ĉe Kartago. En 137 li akompanis la konsulon Hostilius Mancinus kiel kvestoro al Hispanujo kaj sukcese faris kontrakton kun la numancanoj pri libera retiriĝo de la venkitaj romiaj trupoj - nur danke al la konfido kiun en li havis la lokuloj. Memkompreneble la politikistoj en Romo kontraŭis tion. Por la jaro 133 li kandidatis pri la pleba tribunuseco por fari la duan grandan taskon de sia vivo, agrikulturan reformon.
Detaloj pri la agrikulturaj reformoj
La de Grakĥo proponita leĝo akceptitis kaj estiĝis komisiono respondeca pri la realigo. Komisianoj estis krom Grakĥo mem ankaŭ la frato Gajo Sempronio Grakĥo kaj la bopatro Appius Claudius. Sed la plej gravaj problemoj koncernis la disdividon inter privataj kaj malprivataj posedaĵoj. Malgraŭ la helpo kiun alportis heredo donita de reĝo Attalos la 3-a (Pergameno) al la romianoj, vera apliko de la leĝoj eblis nur se Grakĥo denove iĝus tribunuso. La tagon de la decido liaj konstraŭuloj substrekis ke tio estus kontraŭleĝa. Kiam la reelekto prokrastiĝis je la sekvinta tago ekestis sangaj tumultoj en la popola asembleo de sur Kapitolo. Informite kaj ekscitite la senato, sub la gvido de la plej supera sacerdoto P. Scipio Nasica, sturme prenis la asembleon. Grakĥo estis tro malfirma por rezisti kaj liaj amikoj plejparte troviĝas ekstere de Romo kampare. Tial li iĝis murdita kun aliaj 300 samfrakcianoj. Tiel la unua granda popola moviĝo finiĝis. Kvankam la nobiloj venkis, ili timis malvalidigi la agrikulturan leĝon novan. Ankaŭ ilia ĉefa instiganto, ribelestro Scipio Nasica sub preteksto senditis eksterlanden.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, p. 202-203, kio legeblas tie ĉi interrete.
NGC 53
NGC 53 (aliaj indikoj — PGC 982, ESO 111-20, FAIR 3, AM 0012-603) estas galaksio en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
João Dourado
João Dourado estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 22.549 loĝantojn en 2010.
Franca nacia teamo de futbalo
La franca nacia teamo de futbalo estas konsiderata unu el la plej fortaj en la mondo. Ĝi tradicie ludas kun bluaj vestaĵoj pro kio la teamo estas ordinare konata kiel Les Bleus (La Bluuloj).
La teamo interalie venkis en la Futbala Mondpokalo 1998, atingis la duan lokon en la Futbala Mondpokalo 2006 kaj aktuale denove venkis en la Futbala Mondpokalo 2018.
Borox
Borox [borOks] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Borox" devenas el araba "burug" kiu signifas la turojn.
Situo
Borox estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 580 m; je 47 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 60.26 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°4′11″ N 3°44′24″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta inter du valoj, unu oriente kaj alia de nordo suden inter do deklivoj. Ĝi apartenas al la komarko de La Sagra kaj limas kun la municipaj teritorioj de Esquivias, Seseña, Aranjuez, Añover de Tajo, Alameda de la Sagra, Pantoja kaj Numancia de la Sagra, ĉiuj de la provinco de Toledo escepte Aranjuez kiu apartenas al la Madrid.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto. La populacio dum la 20-a jarcento, plus la unua jardeko de la 21-a, duobliĝis.
Historio
Borox estis gastejo situanta en loko konata kiel "La Alhóndiga" por veturantoj al Toledo el la teroj de La Alcarria. La gravo de la urbo de la Taĵo (Toledo) pliiĝis en la islama Hispanio kaj samtempe la kvanto de veturantoj. pro kio pliiĝis gastejoj, merkatoj kaj la unuaj loĝejoj, kaj tiele formiĝis setlejo, kiu poste pro inundoj ĉar ĝi troviĝis ĉe la rivero, moviĝis al la parto plej alta de la valo, zono kie aktuale estas Borox.
Meze de la 19-a jarcento ties industrio estis konstituita de du fabrikoj de sapo, du ledo-tinkturejoj kaj naŭ olemuelejoj.
Monumentoj
Elstaras la arkoj de la urbobomo de stilo araba, la Ermitejo de Nuestra Señora de la Salud (sanvirgulino) de stilo baroka, kaj la plaza de la Constitución (Konstituciplaco).
Kastelo Meckenheimer
La iama kastelo Meckenheimer estas kastelo en Lambsheim en la distrikto Rhein-Pfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Ekde 1400 je la sama loko estis dokumentita sidejo de kavaliro. La Konstruaĵo el la jaro 1500 estis detruita de Philipp von Hessen, poste rekonstruita. De tiu konstruaĵo konserviĝas vastaj keloj. Pli poste multfoje damaĝita, ĝi estis rekonstruita post la Tridekjara Milito kiel duetaĝa domo. La malfrubaroka tegmentturo estis el la modernigado de 1740.
La komunumo heredis ĝin en 1823. Ĝis 1966 la konstruaĵo estas utiligita kiel lernejo kaj administrejo. Hodiaŭ en la teretaĝo estas infanvartejo.
1719
1719 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1719 post Kristo okazis, interalie:
Gutweiler
Gutweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ekvacio de Van-der-Waals
La ekvacio de Van-der-Waals estas ekvacio de stato pri fluaĵo, kiu konsistas el partikloj, kies volumenoj estas nenulaj kaj kies interpartiklaj fortoj (ekz. forto de Van-der-Waals) okazas. Ĝi estis formulita de Johannes Diderik van der Waals en 1873. Tiu ekvacio baziĝas sur modifo de la ekvacio de ideala gaso, por pli bone aproksimi la sintenon de realaj fluaĵoj, konsiderante la nenulan dimension de molekuloj kaj la interagojn inter ili.
Ekvacio
La unua formo de la ekvacio estas (rilate al unu speco de partikloj): kie
Per enigo de la konstanto de Avogadro NA, la nombro da moloj n kaj la tuta nombro de partikloj nNA, la ekvacio formuliĝas laŭ la dua formo (pli konata): kie
Oni devas atenteme distingi inter la disponebla volumeno por partiklo, kaj ties propra volumeno. Tiel en la unua ekvacio rilatas al libera spaco uzebla por unu partiklo; t.e.  estas la volumeno V de la tenujo dividita de la tuta nombro nNA da partikloj.
Taksado de sojlaj kvantoj
En la P = f(T) fazodiagramo, la sojla punkto estas la limpunkto de la vaporadokurbo preter kiu la fluaja kaj la gasa fazoj ne plu estas distingeblaj. La sojla punkto ludas gravan rolon pri realaj gasoj. De la ekvacio de Van-der-Waals, oni povas antaŭtaksi ĝiajn rilatantajn sojlajn kvantojn:
Kiam oni enigas tiujn kvantojn en la ekvacio de stato, novan konstanton aperas:
Zk nomiĝas sojla kunpremofaktoro. En la ekvacio de Van-der-Waals tiu kvanto estas konstanta, tamen tio ne korespondas al la sinteno de realaj gasoj. Ĝenerale, la sojla kunpremofaktoro valoras inter 0,2 kaj 0,3. La observebla devio demonstras la aproksiman karakteron de la ekvacio de Van-der-Waals.
Ekzemple, vidu ĉisube malsamajn valorojn pri kelkaj gasoj:
Formulo per reduktitaj kvantoj
La reduktitaj kvantoj uzas la sojla punkto de ĉiu gaso kiel komparopunkto; tial la kvantoj estas dividita de siaj korespondaj sojlaj espriomoj, ili do estas sendimensiaj, tiel:
Gasoj, kies reduktitaj kvantoj similas, posedas similajn propraĵojn ĝenerale.
Tial, oni povas formuli la ekvacion de Van-der-Waals tiel:
Derivado
La kanona dispartiga funkcio Z(T) de ideala gaso ĉe temperaturo T kaj volumeno V kun N partikloj estas Pro modeli realan gason, ni aldonu potencialon u(r) inter partikloj: Pro simpleco, ni elektu la potencialon jenan: Ni uzu la proksimumadon de la averaĝa kampo, kie la tuta potenciala energio de la sistemo estas kie, supozante ke por ĉiuj i\ne j.
Do faru la integrojn: kie estas la volumeno de sfero kun radiuso d.
La premo do estas Reordigante, kio estas la ekvacio de Van-der-Waals.
Johann Wilhelm Ludwig Gleim
Li studis juron kaj filozofion en Halle (Saale), poste laboris kiel instruisto kaj kiel sekretario por diversaj nobeluloj. Ekde la jaro 1747 li plene dediĉis sin al la verkado. La verkaro de Gleim ĉefe konsistas el anakreoneska liriko, gloranta ekz. la vinon, la amon, la amikecon, la naturon kaj la poezion mem.
Marc Fleurbaey
Kariero
Marc Fleurbaey estas ekde 2011 Robert E. Kuenne Instruisto pri Ekonomiko kaj pri publikaj aferoj al la Woodrow Wilson School of Public and International Affairs de la Universitato de Princeton. Li estas same scienculo membro de la centroj de esploradoj de la University Center for Human Valors, de la Center for Health and Well-Being, de William S. Dietrich 2a Economic Theory Center  kaj de la Princeton Media Institute.
Devontigoj en la publika debato
Marc Fleurbaey estas scienculo engaĝita en la publika vivo. Liaj devontigoj konkretigis sin en liaj funkcioj de konsilistoj por la Monda Banko, por la Organizo de la Unuiĝintaj Nacioj kaj por la Organizaĵo por Ekonomiaj Kunlaboro kaj Evoluigo , per siaj pluropaj kontribuoj al komisionoj kaj naciaj kaj internaciaj raportoj kaj siaj regulaj intervenoj en la amaskomunikiloj koncernante aferojn de socio ligitaj al la bonstato, al la socia progreso, al la publikaj politikoj kaj al la klimata ŝanĝo.
Panel Internacia sur la Socia Progreso (IPSP)
Fleurbaey havas kun-gvidita la Panel Internacia sur la Socia Progreso (IPSP), kolektante pli ol 300 scienculojn de ekonomio kaj de sociaj sciencoj. La IPSP invito al repenser la socio al la 21a°S kaj proponas novan vidon de la socia progreso en mondo tutmondigita kaj interconnecté. La Panel kaŭzis al du eldonoj : la raporto de la IPSP kaj manifesto, ambaŭ konstruitaj en perspektivo interdisciplinaire. Inter liaj multnombraj publikaj devontigoj la plej salutitaj, li estis komisionano Stiglitz sur la mezuro de la ekonomia efikeco kaj de la socia progreso, komisiita de la prezidanto de la franca Respubliko. Li aliflanke estis kunordiga por la kvina raporto de taksado (2014) de la Grupo de interregistaraj spertuloj sur la evoluo de la klimato (GIEC). Li venas el gvidi la Panel Internacian sur la Socia Progreso (IPSP), kolektante pli ol 300 scienculojn de ekonomio kaj de sociaj sciencoj. Inter la membroj de la komitato de parrainage viciĝas plurajn Prezojn Nobels de Ekonomio, de kiu Amartya Sen, Kenneth Arrow kaj James Heckman. Lin oni povas same citi Anthony Atkinson, ekonomikisto specialisto de la neegalecoj kaj instruisto de ekonomio en Oksfordo, Manuel Castells, sociologo kaj laŭreato de la Prezo Holberg, Edgar Morin, sociologo kaj filozofo kaj Michael Porter, ekonomikisto kaj instruisto de strategio al Harvard.
Eldonoj en la amaskomunikiloj
Fleurbaey publikigas regule en malsamaj naciaj amaskomunikiloj kaj internaciaj, pri tio franca kaj en angla, kiel la franca eldono de la Huffington Post, la amerika eldono de la Huffington Post, Le Monde , Libération , La vivo de la ideoj , La Kruco , Project Syndicate , la franca eldono de The Conversation, la usona eldono de The Conversation , The American Prospect , sur la blogo LSE UZANCO Centro’s daily blogo oni American Politics and Policy kaj sur la blogo de Monda Ekonomia Forumo. Li same donis intervjuojn al Nonfiction.Fr, El Periódico de Catalunya , La Republique des Pyrenees. Liaj laboroj estas same regule cititaj en la amaskomunikiloj, ekzemple antaŭ nelonge en Libération rilate al la IPSP.
Ĉefaj Libroj
Marc Fleurbaey estas la aŭtoro de pluraj referencverkoj:
Dolní Hedeč
Dolní Hedeč (Niederheidisch) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Králíky en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Králíky. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 70 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Hedeč estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,83 km². En la katastra teritorio Dolní Hedeč situas ankaŭ Kopeček.
Apud la vilaĝo troviĝas belvedero Val.
Benoît Joseph Labre
Li estis franca almozulo kiu estis kanonizata dum 1881. Ekde tiam, li estas unu el la sanktuloj de la katolika eklezio.
Courtalain
Courtalain estas malaperinta franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝi nun formas parton de Commune nouvelle d'Arrou, t.e. Nova komunumo de Arrou.
Komunumo de portugallingvaj landoj
Komunumo de Portugallingvaj Landoj (portugale: Comunidade dos Países de Língua Portuguesa, aŭ CPLP) estis kreita en Lisbono en julio 1996 por kunigi la sep portugallingvajn landojn kiu tiam ekzistis: Brazilon, Angolon, Kabo-Verdon, Gvineon Bisaŭan, Mozambikon, Portugalion kaj Sao-Tomeon kaj Principeon. La komunumo havas tri ĝeneralajn principojn: politik-diplomatia unuiĝo de siaj membroj; social-ekonomia, kultura, jura kaj teknik-scienca kunlaboro kaj pligravigo kaj divastigo de portugallingvon. Post sia sendependiĝo, Orienta Timoro eniris la organizon.
La komenco de KPL estis la kreo de Instituto Internacional de Língua Portuguesa (Internacia Instituto de Portugala lingvo), okaze de la Reunião de Cúpula de Chefes de Estado dos Países de Língua Oficial Portuguesa (Kupola Kunveno de Ŝtatestroj de Landoj kies Oficiala Lingvo estas la Portugala) en San-Luis, Maranjo en 1989. Tiu instituto, kies sidejo estas en Prajo, Kabo-Verdo, estas la unua formala ilo de KPL.
Strukturo de KPL
Ĝiaj decidaj organoj estas:
Piperazina citrato
Piperazina citrato aŭ C10H18N2O7 estas organika substanco uzata en la traktado kontraŭ helmintoj. Ĝi estas kombinaĵo de piperazino kun citrata acido, kristalblanka solidaĵo kun veterinaraj proprecoj. Piperazina citrato kaŭzas neŭromuskolan paralizon de la parazito kaj rapida forpelo de la helminto.
Ĉimidijn Dogsuren
Chimid Dogsuren (en Eo Ĉimidijn Dogsuren) estis mongola esperantisto kiu gvidis mongolan movadon ekde 1970-aj jaroj ĝis la 2002.
Li mongoligis:
Li vivis en Ulan-Batoro, la ĉefurbo de Mongolio, kaj per aliaj esperantistoj internacie precipe kontaktas pri konatigo kaj apliko de la Yumeiho-terapio per mana premknedo ĝustiganta ostojn de la tuta korpo, malstreĉanta ĝiajn muskolojn kaj konektitajn histojn, kaj efike foriganta ĉiujn malsanojn kaŭzitajn de la mislokiĝintaj koksostoj, kiuj estas la centro de la korpo. Plurfoje per artikoloj en internaciaj Esperanto-gazetoj li en la internacia lingvo prezentis sian landon kaj ties kulturon.
Koprolito
Koprolitoj, distinge el paleofaeces, estas fosiliaj animalaj fekaĵoj. Kiel ĉe aliaj fosilioj, koprolitoj havas multon de ties originala kompono anstataŭita de mineralaj kuŝejoj kiel silikatoj kaj kalciaj karbonatoj. Paleofaeces, aliflanke, retenas multon de ties originala organika kompono kaj povas esti rekonstituataj por determini ties originajn kemiajn proprecojn, kvankam praktike la termino koprolito estas uzata ankaŭ por antikva homa fekmaterialo en arkeologiaj kuntekstoj. En la sama kunteksto, estas ankaŭ la urolitoj, nome erozioj kaŭzita de elsendo de likvaj rubaĵoj kaj de nelikvaj urinaj sekretaĵoj.
Noceto
Noceto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Emilio-Romanjo kaj la provinco Parma. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Collecchio, Fidenza, Fontanellato, Fontevivo, Medesano kaj Parma. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Christian Gottlieb Gmelin (apotekisto)
Christian Gottlieb Gmelin (1749-1809) estis germana kuracisto kaj apotekisto, diplomiĝinta en la Universitato de Erlangen. Li estis patro de la profesoro pri kemio kaj apoteko Christian Gottlob Gmelin (1792-1860). Li apartenis al la tria generacio de la Gmelina dinastio.
Biografio
Li estis filo de Johann Konrad Gmelin (1707-1759) kaj Marie Veronika Erhardt (17.09.1713 Urach - 30.04.1797 Tübingen). Kiel sia patro, tiel Gmelin studis medicinon kaj en 1785 li ricevis sian diplomon pri doktoriĝo en la Universitato de Erlangen. Tiel kiel li sin dediĉis al medicino. Dum tri jaroj li estis asistanto en Ŝafhaŭzo; ses monatoj en Karlsruhe; kvar monatoj Frankfurto ĉe Majno, kaj unu jaron kaj duonon en Hanovero.
En 1772, Gmelin reiris al Tübingen kaj ricevis sian diplomon pri farmacio. Li direktis la apotekon de sia praavo Johann Gaum (1702-1772), kies heredaĵon lia patrino ricevis post la morto de sia patro Johann Konrad Gmelin. En 1773 li edziĝis al Christiane Veronika Gmelin (1755-1785), fratino de la patro de Leopold Gmelin, Johann Friedrich Gmelin (1748-1804). Post ŝia morto, li edziĝis al Friederike Charlotte Haas (1765-1831). Christian Gottlieb Gmelin estis apotekisto alte respektata kaj ofte li estis konsultata de fakuloj pri kemio.
Komló
Komló [komlO] estas minurbo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló, kies centro estas. Komló signifas: lupolo.
Geografio
Komló situas en montaro Mecsek, laŭ flankovojoj, fine de fervojo el Sásd. Pécs estas proksime.
Historio
Pri frue romianoj loĝis tie. En la hungara erao ĝi estis eklezia bieno. La turkoj okupis la vilaĝon en 1543, la loĝantaro multe suferis sed restis viva. Ne nur en Pécs, sed ankaŭ en Komló oni trovis nigran karbonon. Pro la liverado el Sásd funkciis fervojo, kiu funkciis ĝis 2007. La komunumo vivis sian glorian vivon dum la socialismo. En 1950 estraro de la urba fabriko ricevis premion Kossuth. Ĝi iĝis socialista urbo. La plej grandaj laboroj okazis en 1953. Tiutempe oni kolektis tiujn homojn, kiuj estis malamikoj de la socialismo, ili soldatiĝis kaj trudlaboris en la minejo aŭ en la urbaj konstruaĵoj. Apartenas al la urbo iama vilaĝo Sikonda, kie oni trovis en 1928 varman akvon, kiu iĝis kuracakvo. Tie kreskiĝis feriejo. En apudaĵo de la urbo oni kultivas lupolon, pri kio la urbo ricevis la nomon. La bierofabriko troviĝas en Pécs.
Famuloj
En Komló naskiĝis: En la iama vilaĝo Mecsekjánosi (nun jam urboparto) mortis József Engel (negocisto).
Insulino
Insulino estas hormono, kiu reguligas la karbonhidratan metabolon.
Insulino estas rimedo kontraŭ diabeto.
Insulino estas sekreciata de la pankreataj insuletoj, kiuj malpliigas la glukozemion kaj helpas al la uzo de glukozo en la histoj.
Insulino estas produktata de beta-ĉeloj de la pankreato, en la insuletoj de Langerhans. El preproinsulino ekestas proinsulino kaj finfine insulino.
La hormono stimulas:
Ĝi reguligas kune kun glukagono kaj adrenalino, kiuj havas kontraŭan efikon, la nivelon de la sangosukero.
Kiam en la korpo estas produktita tro malmulte da insulino oni parolas pri sukera diabeto (diabetes mellitus) tipo 1
Kiam en la korpo estas produktita sufiĉe da insulino sed la korpoĉeloj reagas malbone aŭ nesufiĉe je la insulino oni parolas pri sukera diabeto (diabetes mellitus) tipo 2
En 1923 Frederick G. Banting kaj John Macleod ricevis nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino ĉar ili malkaŝis insulinon.
4465 Rodita
4465 Rodita estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Bella Aleksejevna Burnaŝeva elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Riquewihr
Riquewihr [] estas franca komunumo en la departemento Haut-Rhin, en la regiono Alzaco. Ĝi havis 1,203 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Riquewihr estas alzaca vilaĝo fama kaj tre vizitata pro sia ĉarmo; ĝi apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”. Ĝi situas en la nordo de Haut-Rhin, nordokcidente de Colmar.
Tamás Suchman
Tamás Suchman [tamAŝ zuĥman], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Suchman Tamás Gábor estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo. Tamás Suchman naskiĝis la  1954 en Marcali kaj mortis la 21-an de majo 2023 en Marcali.
(19090) 1978 VM9
(19090) 1978 VM9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
73827 Nakanohoshinokai
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Klubo de la Stelaj Rigardantoj de Nakano (Tokio), fondita en 1973. Spite ke, Nakano havas la plej helan noktan ĉielon en Japanio, la membroj kontribuis al multenombraj aktivoj de astronomia popularigo.
Urina veziko
La urina veziko (latine vesica urinaria) estas organo de bestoj (inter ili homoj), kiu intertempe tenas urinon. La muskola organo, interne tegita de ĉela tavolo nomata "urotelo", ĉe la homo situas relative bone protektate interne de la pelvo. Kvankam el la du renoj seninterrompe elfluas urino, la urina veziko ebligas al la homoj kaj bestoj nur konscie kaj de tempo al tempo elfluigi urinon el la korpo.
La urino ĉe vertebruloj el la du renoj pere de du ureteroj fluas suben en la urinan vezikon. Ĝia maksimuma volumento ĉe homoj laŭ la korpa grandeco estas inter 900 kaj 1500 mililitroj. Se ĝi plenas je 300 ĝis 500 mililitroj, ĉe plenkreskaj homoj ekestas deziro seniĝi de la urino. Depende de eksteraj kaj internaj ekscitoj tamen jam ĉe signife malpli grandaj volumenoj povas ekesti tia deziro, aŭ en certaj situacioj senvola urinado. Dum la malplenigo de la urina veziko la fermaj muskoloj en la vezika fundo senstreĉiĝas, tiel ke la urino plu suben elfluas tra la uretro.
(66227) 1999 CR109
(66227) 1999 CR109 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
(6490) 1991 NR2
(6490) 1991 NR2 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
NGC 54
NGC 54 (aliaj indikoj — PGC 1011, MCG -1-1-60) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Tünde Murányi
Tünde Murányi naskiĝis la  en Tatabánya.
Biografio
Tünde Murányi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1991, kie ŝi lernis ĉefe de István Horvai. Ŝi komencis sian aktoran karieron en malgranda teatro, poste inter 1992-1997 ŝi estis membro de Gaja Teatro. Inter 1997 kaj 2001 ŝi apartenis al alia malgranda teatro, poste al Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1998 ŝi edziniĝis kaj naskis 2 gefilojn. Ekde 2013 ŝi ne ligiĝas al trupo. Ŝi ricevis 5 teatrajn premiojn inter 1990-2006.
Pirin-Fiat
Pirin-Fiat estis la varmarko de pluraj pasaĝeraj aŭtoj produktitaj en Loveĉ, Bulgario, kaj la rezulto de kunlaborado inter Fiat (itala aŭtomobila firmao) kaj SPC Balkankar (ŝtata produkta kooperativo de Bulgario). Produktado daŭris dum kvin jaroj (1967-1971).
Komenco
La okazis kunveno inter la direkcio de SPC (ŝtata produkta kooperativo) Balkankar kaj reprezentantoj de la itala aŭtomobila firmao Fiat. Poste, reprezentantoj de Fiat informis sian direkcion en Torino ke SPC Balkankar deziras eniri en kontrakton kun Fiat, kun efektivigo plenumota en pluraj stadioj tiel:
La proponita kontrakto precizigis ke SPC Balkankar estis pagonta al Fiat tra interŝanĝo de bulgaraj varoj eksportitaj de bulgaraj eksportaj komercaj organizaĵoj. La 17-an kaj, la vend-manaĝeroj de SPC Balkancar kaj reprezentantoj de Fiat negocis finan version de la kontrakto, kiu solvis la pli fruan senelirejon kaŭzitan de la krutaj postuloj de la bulgara flanko. La, la bulgaroj ricevis la unuajn skizojn de Fiat en du variantoj - 1A kaj 2A.
La efektiva kontrakto estis subskribita en Torino, Italio, inter SPC Balkankar kaj Fiat, specifante ke Balkankar estas permesita munti la pasaĝerajn aŭtojn Fiat 850 sedan, Fiat 850 Kupeo, Fiat 124 sedan kaj Fiat 124 familia aŭto.
Produktado
La 18 unuaj aŭtoj Fiat 850 alvenis al la Fabriko por Pasaĝeraj Aŭtoj Balkan en Loveĉ la. Post kiam la bulgara flanko estis trejnita en la muntado de la aŭtoj Fiat, oni decidis elekti bulgaran varmarkon por la aŭtoj. La neoficiala varmarko estis Pirin, sed ĝi neniam aperis sur la aŭtoj. La unua pasaĝera aŭto Fiat 850 estis muntita en la fabriko Balkan la.
Inter aprilo kaj majo 1968, Bulgara inĝeniero Dimitar Damyanov estis sendita al Torino por subskribi kontrakton kun Fiat pri la livero de veld- kaj munt-maŝinaro.
La, la itala inĝeniero Brasio alvenis al fabriko Balkan en Loveĉ kiel teknika konsilanto, kaj la 13-an de decembro de la sama jaro la italaj specialistoj Mueller kaj Grimaldi alvenis por instali farb-maŝinaron.
La kvin-jara kontrakto inter Balkankar kaj Fiat kadukiĝis en 1971 kaj ne estis renovigita. La lasta Fiat 850 eliris la fabrikon de Loveĉ en septembro 1971.
Produktkvanto
Totala produktkvanto: 758
27277 Pattybrown
27277 Pattybrown estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Patricia Brown, kiu mentoris unu finalist(in)on de 2011 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo.Ŝi estas instruistino ĉe la Brownell-Talbot High School, en Omaha (Nebrasko, Usono).
Abdullah
Abdullah (ankaŭ Abd-Allah aŭ Abdallah) aŭ Abdalaho aŭ Abdulaho estas vira, araba persona nomo, kies signifo estas servanto al Dio (Alaho). La nomo estas tre disvastiĝinta en la tuta islama mondo. Viroj, kiuj konvertas al islamo, ofte aldonas al sia nomo la vorton Abdallah.
Weinfelden
Pri la komunumo
Weinfelden estas komunumo en kaj ĉefloko de la samnoma distrikto en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis kun 9852 loĝantoj je la 31-a de decembro 2007. Ĝis la 31-a de decembro 2009 la loĝantaro de Weinfelden kreskis al super 10000, nome al 10159, tiel ke la komunumo atingis la statistikan grandecon de urbo.
Jakob von Uexküll
Jakob von UEXKÜLL (* en Upsalo) estas sved-germana filatelisto kaj filantropo, fondinto de Premio de ĝusta vivmaniero (Right Livelihood Award).
Vivo
Li devenas el germana-sveda-balta familio: Lia avo estis la biologo Jakob Johann von Uexküll, kreinto de la vorto "medio" kaj tiusence iniciatinto de ekologio. Lia patro estis sveda ĵurnalisto Gösta von Uexküll, membro de historia nobela familio de germanaj baltoj, kiuj havas sian familian nomon laŭ familia kastelo kaj urbeto Uexküll en Livonio, kiu situis tie kie nun troveblas la urbeto Ikšķile en Latvio.
Weinfelden
Historio
Jam en la jaro 124 antaŭ Kristo ekzistis en Weinfelden ponto trans la rivero Turo. La unua dokumenta mencio de Weinfelden tamen aperis kiel Quivelda nur en la jaro 838 post Kristo.
En la jaro 1798 sub la gvido de Paul Reinhart eksplodis en Weinfelden la Helveta Revolucio, kiu donis al Turgovio la liberecon de la servuto de la Svisa Ĵurkomunumo. Post la sukceso de la revolucio Weinfelden fariĝis la ĉefloko de la samnoma distrikto en la nova Kantono Turgovio. Ĉefurbo de la kantono tamen fariĝis Frauenfeld, sed pluraj kantonaj instancoj inter kiuj la kantona administra tribunalo ricevis sian sidejon en Weinfleden. 32 jarojn poste denove en Weinfelden miloj da manifestantoj postulis la 22-an de oktobro 1830 la enkondukon de la liberala konstitucio de Turgovio.
Jakob von Uexküll
Vivo
Li estis profesia filatelisto, sed en 1980 li vendis sian kolekton. Per tiu mono li fondis la fondaĵon Right Livelihood Foundation, kiu ĉiujare aljuĝas la Premion de ĝusta vivmaniero (ankaŭ konata kiel „Alternativa Nobel-premio“).
Weinfelden
Esperanto-Movado
La enciklopedio Universalaj Lingvoj en Svislando de Andy Künzli (paĝo 680) en 1906 la revuo Svisa Espero anoncis en Weinfelden la fondiĝon de Junulara Esperanto-Klubo.
Jakob von Uexküll
Vivo
Li mem aktive engaĝiĝis por ekologio: de 1987 ĝis 1989 li estis deputito de la Verduloj en la Eŭropa Parlamento, kaj de 1989 ĝis 1990 li estis estrarano de Greenpeace-Germanio. En 2004 li fondis la Konsilion pri Estonteco de la Mondo.
Brindzo
Brinzo estas ŝaflakta produktaĵo simila al kazeo kaj fromaĝo. Ĝi nomeblas ankaŭ per senneologisma faka esprimo kiel muelita selakto. Ĝia produktado, same kiel ŝafbredado, estas tipa por Rumanio, de kie ĝi ĉirkaŭ la 15-a jarcento venis ankaŭ al Slovakio, Pollando kaj Ukrainio.
2267 Agassiz
2267 Agassiz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamanoj de la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco).
Nomo
Ĝia nomo honoras la sciencistan familion Agassiz, kies ĉefaj anoj estas :
‣ Louis Agassiz (1807 - 1873), svisdevena usona natursciencisto, konata kiel kontraŭdiranto de Charles Darwin;
‣ Alexander Emanuel Agassiz (1835 - 1910), inĝeniero kaj bestosciencisto;
‣ George Russell Agassiz (1862 - 1951), meceno de la observatorio de Harvard, kiu lasis sian nomon al la Observatorio Oak Ridge konata sub la nomo de George R. Agassiz Station.
Jussara (Bahio)
Jussara estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 15.052 loĝantojn en 2010.
Hinte
Hinte estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aurich de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Metila 3-metilbenzoato
Metila 3-metilbenzoato aŭ metila 3-metilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Metilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 3-metilbenzoato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 3-metilbenzoato prezentas 3-Metilbenzoata acido grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn. 08.08.2022
Saint-Pellerin (Eure-et-Loir)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pellerinois.
Ĝi nun formas parton de Commune nouvelle d'Arrou, t.e. Nova komunumo de Arrou.
A Flock of Seagulls
A Flock of Seagulls (signife Mevaro) estas angla bando de novonda kaj sinteza popularmuziko origine formita en 1980 en Liverpool fare de Michael "Mike" Score (ĉefkantisto, klavaroj), lia frato Alister "Ali" James Score (drumoj), kaj Francis Lee "Frank" Maudsley (baso), kun ĉefa bandanaro konsistanta el fratoj Score, Maudsley kaj la ĉefgitaristo Paul Reynolds.
La grupo havis serion de internaciaj sukcesaj unuopaĵoj kiel "I Ran (So Far Away)" (1982), "Space Age Love Song" (1982), "Wishing (If I Had a Photograph of You)" (1982), kaj "The More You Live, the More You Love" (1984). Ili elstariĝis por la unua fojo en la 1980-aj jaroj pro sia muzikfilmeto "I Ran (So Far Away)" kiu estis elsendita de MTV dum la Dua Brita Invado en Usono. La bando ricevis premion Grammy en 1983 pro sia instrumentara "D.N.A" (1982).
Rufisko
Historio
Komence la etno lebua setlis en la regiono ĉirkaŭ la fiŝkaptista vilaĝo Tengeĝ (volofe Tëngéej). En la 16-a jarcento Rufisko pligraviĝis kiel ĉefurbo en la reĝlando de la Kajoroj. Ekde la komenco de la koloniigo Rufisko iĝis grava trafikbazo de portugaloj. Tiuj ĉi nomis la ejon "Rio Fresco" (freŝakvo-rivero), emfazante tiel la gravecon por la marveturo. Ĉi tie setlis nederlandaj, francaj kaj anglaj komercistoj, kiuj intermiksiĝis kun la indiĝena loĝantaro. Tiel ekestis kreola socio, kiu lige interkomunikis kun similaj socioj en Ndar (franclingve: Saint Louis), Goreo kaj pluaj lokoj laŭlonge de la Petite Côte.
En la jaro 1840 grupo de negocistoj el Ndar, tuj poste ankaŭ el Goreo, konstruigis magazenon rekte ĉe la bordo por stoki arakidojn. La negocoj ekfloris, kaj oni povis plurfoje pligrandigi ĝin. Kiam la francaj okupantoj konstruis fortreson en la jaro 1859, ili senprokraste aligis Rufiskon al la kolonio Franca Okcidentafriko. En 1862 Rufisko memstariĝis kiel komunumo, en 1885 ĝia haveno estis alligita al la Fervojlinio Dakaro–Niĝero. En 1909 oni elektis Galandou Diouf († 1941) reprezentanto el Rufisko en la konsilantaron de la kolonio en Saint Louis. Per tio li estis la unua afrikano en ĉi tiu pozicio.