cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Naskiĝdomo de Zamenhof
Milito
Post la milito, kiam la Esperanto-movado en Pollando, aparte en Bjalistoko, malfortis, oni faris nenion por konservi la domon. Finfine, en 1953, la urbaj instancoj utiligis la terenon de la iama geto por konstrui loĝdomojn. La Zamenhofa domo ĉesis ekzisti, kaj la sola spuro estas nova memortabulo alfiksita de esperantistoj al bloko tie staranta.
Angoulins
Angoulins [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 3,720 loĝantojn en la jaro 2009.
Alex Florea
Alexandru Ionuț "Alex" FLOREA (naskiĝis je la 15-a de septembro 1991) estas rumania kantisto. Kune kun Ilinca Băcilă li reprezentas Rumanion ĉe Eŭrovido-Kantokonkurso 2017 kun la kanto Yodel It! ("Jodlu ĝin!").
NNTP
NNTP estas mallongigo de la angla Network News Transfer Protocol (Retnovaĵa Transprotokolo). Ĝi estas la protokolo uzata de Usenet por interŝanĝi artikolojn inter serviloj kaj ankaŭ je legantoj. NNTP estas teksta protokolo bazata sur TCP/IP.
Issey Nakajima-Farran
Issey Nakajima-Farran (n. ) estas kanada futbalisto. Li de 2006 ĝis 2016 membris en la kanada nacia teamo de futbalo.
Filipina Komunumo
La Filipina Komunumo estis la nomo de Filipinoj el 1935 al 1946, kiam la lando formis komunumon kun Usono. Antaŭ 1935, Filipinoj estis insula areo ne-komunigita kaj antaŭe usona teritorio.
Dominiko Gundisalvo
Dominiko Gundisalvo, aŭ Gundisalvi aŭ Gundissalvi (ĉirkaŭ 1105 – ĉirkaŭ 1181), estis hispana skolastika filozofo kaj tradukisto el la araba kaj juda al la hispana kaj latina lingvoj.
Biografio
Arkidiakono de Cuéllar, najbare de Segovia, Gundisalvo, bona konanto de la greka kaj latina lingvoj, estis membro de la Kolegio de Toledo, skolo de tradukistoj el la araba kaj hebrea lingvoj, estigita en la 12-a jarcento de la ĉefepiskopo de tiu urbo, Raimondo el Sauvetat. Dekomence ĝi tradukis al la tiutempa kastilia kaj poste al la latina, iom post iom konsistigante la Corpus aristotelicum arabum (Aristotela araba korpuso).
Kune kun Johano el Sevilo, Gundisalvo tradukis la verkojn de al-Kindi, de al-Farabi, de Aviceno kaj de al-Ghazali; kaj kompilis ankaŭ verkojn proprajn, filozofiajn kiel la De divisione philosophiae kaj teologiajn kiel Pri la kredo de la mondo, Pri la senmorteco de la animo, reprenita de Vilhelmo el Aŭvernjo, Pri la animo kaj Pri la unueco kaj unu, iam atribuita al Boecio.
Al li estas atribuata la latinigo de la fama prifilozofa verko ينبوع الحياة (Yanbu` al-hayat), kiu latine sonas Fons vitae (Fonto de la vivo) tre aprezita inter la skolastikuloj. Tiu verko disvolviĝas per dialogo inter majstro kaj disĉiplo.
Ankaŭ la klasifikado de la mekanikaj artoj kiel la geometrio aplikata, origine araba, estis de li disvastigita en Okcidento kaj adoptita de Alberto la Granda kaj de Tomaso de Akvino
Nikolao Nickleby
La Vivo kaj Aventuroj de Nikolao Nickolby (angle:The Life and Adventures of Nicholas Nickleby), (aŭ mallonge Nikolao Nickleby) estas komedia romano fare de Charles Dickens. Originale eldonita felietone ekde 1838 ĝis 1839, ĝi estis la tria romano de Dickens.
Tiu longa romano centras ĉirkaŭ la vivo kaj aventuroj de Nikolao Nickleby, juna viro kiu devas subteni la patrinon kaj fratinon post kiam mortis la patro. Lia Onklo Ralf, kiu opinias, ke Nikolao neniam iuuliĝos, ludas rolon antagonistan.
Precipaj temoj
Simile al preskaŭ ĉiuj verkoj de Dickens, la romano havas siatempan lokalon. Da la intrigo multo okazas en Londono, kun kelkaj ĉapitroj okazantaj en Portsmouth, la hejmurbeto de Dickens, aldone al lokaloj en Yorkshire kaj Devon.
La verko etosas burleske; Dickens pricelas kion li perceptas sociaj maljustaĵoj. Multaj memorindaj karakteroj prezentiĝas, enklude de la malvolema onklo de Nikolao, Ralf, kaj la kanajla Wackford Squeers, kiu estras mizeraĉan pensionlernejon ĉe kiu portempe Nikolao laboras kiel instruisto.
Precipaj karakteroj
Samkiel en la plejo de la verkoj de Dickens, estas oza kvanto da karakteroj en la libro. La ĉefaj karakteroj en Nikolao Nickleby inkluzivas:
Adaptaĵoj
Oni ĝin adaptis por scenejo, filmo, aŭ televido almenaŭ sep fojojn.
Eble la plej eksterordinara versio kreiĝis en 1980 kiam grand-skalan surscenejigon de la romano ludata en la West End fare de la Royal Shakespeare Company. Tio estis teatra spektaklo kiu daŭris pli ol dek horojn kun interludoj kaj paŭzo por ĉefmanĝado. La surscenejigo ricevis kaj kritikistan kaj popularan laŭdon. Ĉiuj aktoroj ludis plurajn rolojn pro la granda nombro da karakteroj, escepte de Roger Rees, kiu ludis Nikolaon kaj David Threlfall kiu ludis Smajkon (pro la granda kvanto da tempo kiun ili pasigis sceneje). La teatraĵo transludiĝis al Broadway en 1981. En 1982 la RSC registrigis la montraĵon por Channel 4, kie ĝi fariĝis la unua dramo de tiu kanalo. Tiu ĉi versio nuntempe haveblas en la formato DVD.
En 2001, oni ĝin adaptis por televido en la Unuiĝinta Reĝlando kiel The Life and Adventures of Nicholas Nickleby. Reĝisoris Stephan Whittaker.
En 2002, plenlonga filmo de la historio — ege koncizigita — eldoniĝis. Ĝin reĝisoris usona reĝisoro Douglas McGrath kaj en la aktoraro stelulis Charlie Hunnam, Anne Hathaway, Jamie Bell, Alan Cumming, Jim Broadbent, Christopher Plummer, Juliet Stevenson, kaj Barry Humphries (alinome Dame Edna Everage).
Populara kulturo
Eble kiel atestaĵo al sia kultura signifo, Nikolao Nickleby jam multajn fojojn menciiĝas en diversa gamo da beletraj verkoj. Ekzemple:
Eldonado
Nicholas Nickleby originale eldoniĝis en 19 monataj numeroj; la lasta estis duobla numero kaj kostis du ŝilingojn anstataŭ unu. Ĉiu numero entenis 32 paĝojn da teksto kaj du ilustrataĵojn fare de Phiz:
Eksteraj ligiloj
Analizo pri la centra temo
Perretaj eldonoj
Jocotepec
Jocotepec estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Ĥalisko. La ĉefurbo de la komunumo estas Jocotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 050.
Geografio
Jocotepec apartenas al la regiono Ciénega kiu situas en la centra parto de la subŝtato Ĥalisko. Multaj komunumoj en tiu regiono sude limtuŝas Ĉapalaan Lagon aŭ la meksikan subŝtaton Miĉoakano. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 37972 loĝantojn. El tiuj estis 18602 viroj kaj 19370 virinoj. La komunumo havas surfacon de 384,36 km². La meza alteco estas 1540 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,5 C. En la komunumo estas 663.00 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10273 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9130 scipovis legi kaj skribi kaj 1124 viroj estis analfabetoj. Do 10.94 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 10997 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9792 sciis legi kaj skribi kaj 1181 virinoj estis analfabetoj. Do 10,74 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Jocotepec vivis 30027 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 35 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,117 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Laosa Enlanda Milito
La Laosa Enlanda Milito (1953-1979) estis interna milito en Laoso inter la komunisma Pathet Lao kaj la Reĝa Laosa Registaro en kiu kaj la politikaj dekstruloj kaj maldekstruloj ricevis pezan eksteran subtenon de la mondpotencoj dum la Malvarma milito.
157064 Sedona
157064 Sedona estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 2003 dum la astronomia kampanjo "KLENOT" (KLEť observado de Nekutimaj Objekoj kaj Terrenkontaj asteroidoj) elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Sedona en norda Arizono ĉefe konata pro la bela pejzaĝo de formacioj el ruĝa grejso en la suda fino de Oak Creek Canyon. La famkonataj ruĝaj rokaĵoj de Sedona estas formitaj de maldikaj tavoloj da ruĝa oranĝa grejso deponitaj dum la permio.
3131 Mason-Dixon
3131 Mason-Dixon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras ambaŭ britajn astronomojn kaj geometrojn Charles Mason (1728–1789) kaj Jeremiah Dixon (1733–1779).
NGC 1707
NGC 1707 (alia indiko — IC 2107) estas grupo de steloj en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Francisco Ixhuatán
San Francisco Ixhuatán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Francisco Ixhuatlán. Ambaŭ havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 143.
Geografio
San Francisco Ixhuatán apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9050 loĝantojn. El tiuj estis 4387 viroj kaj 4663 virinoj. La komunumo havas surfacon de 406.99 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1207 indiĝenoj. El tiuj 941 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 941 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Konataj komunumanoj
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Azteka kalendaro
La Azteka kalendaro estis unu el la pruvoj de la supera kulturo, kiun atingis la aztekoj precize, sed ankaŭ aliaj antaŭkolumbaj amerikaj popoloj. Fakte ĝi estas heredaĵo de la olmekoj, kiuj inventis ĝin antaŭ 35 jarcentoj kaj poste disvastigis ĝin tra la tuta Centrameriko. Ĉe aztekoj kiel ĉe aliaj samregionaj popoloj, kiel miŝtekoj kaj majaoj (Vidu artikolon majaa kalendaro) estis du tipoj de kalendaroj, kio krome montras la superecon de la kultur- kaj scienca niveloj de tiaj popoloj.
Unu el la du tipoj estis la ŝiuhpoŭalli aŭ kalkulo laŭ jaroj, kion multaj konsideras kiel la majaa kalendaro. Tiu ĉi kalendaro estis formita de dekok grupoj 20-tagaj, kio sumis entute 360 tagojn, al kio aldoniĝis pliajn kvin, (taksataj pereigaj) kio faras 365 tagojn, do precize la sama kvanto kiun oni konsideras nun en okcidenta kulturo. Dum ĉiu dudektaga grupo, sub la protekto de diversaj dioj (kaj tie observeblas la rilato en tiu kulturo de scienco kun teologio), oni kombinadis la 20 signojn de la kalendaro kun la respektivaj numeraloj de 1 ĝis 13, dekok sinsekvajn fojojn, ĝis kompletigi la 360 tagojn. Ĉar malgraŭ la 5 aldonitaj tagoj, la kalendaro iom post iom trofruiĝis rilate al la tropika jaro, oni aldonis kroman tagon post ĉiu kvara jaro (same kiel oni faras ĉe la okcidenta kalendaro per superjaroj), foje indikante la nomon de la grupo de dudek tagoj kaj foje la kalendaran signon kun asociita numeralo.
La dua formo de kalendaro ekzistinta en la antikva Meksiko estis la tonalpoŭalli aŭ kalkulo laŭ tagoj, pli precize konsiderata kiel azteka aŭ meksika kalendaro. Tiu ĉi estis formita de dudek grupoj 13-tagaj, kio sumis 260 tagojn, kaj kiuj, rilate al la 365-taga jaro, koincidis en sama identa dato nur unufoje dum ĉiu "indiĝena ciklo", tio estas ĉiun duonjarcenton aŭ pli precize ĉiun periodon de 52 jaroj. Ŝajne, la ĉefa celo de la tonalpoŭalli estis servi kiel speco de almanako aŭ astrologia kalendaro, por determini la bondortigan aŭ pereigan karakteron de la diversaj tagoj kaj tiel observebla denove la rilaton de la sciencaj faktoj kun la divenado aŭ religiaj kredoj; samekiel okazis en aliaj kulturoj (ekzemple Babilonio) aŭ eĉ okazas nakoraŭ en okcidenta kulturo.
Aztekoj en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, unue en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venontaj ĉiĉeronoj estas ankaŭ laŭvice unue Akenatono kaj poste Sunĝata Kejta kiuj omaĝas la historian gravon de Afriko. En Ameriko estas unue Nezaŭhtezoma la ĉiĉerono kiu vidigas la gravon de Aztekoj kaj de ties kalendaro:
Émerainville - Pontault-Combault (stacidomo)
Émerainville - Pontault-Combault estas franca stacidomo sur linio Gare de l'Est -, situanta en Émerainville, apud Pontault-Combault, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Malfermita en 1857 de "compagnie des chemins de fer de l'Est", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj de linio E (branĉo E4) de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Mihály Vörösmarty
VÖRÖSMARTY Mihály (naskiĝis la 1-an de decembro, 1800 Kápolnásnyék, mortis la 19-an de novembro, 1855 Pest (urbo)) estis hungara poeto, redaktoro kaj tradukisto. Lia filo estis Béla Vörösmarty.
Biografio
Li estis unu el la fondintoj de Societo Kisfaludy, same Athenaeum (revuo), kie liaj poemoj ofte aperis. Li estis ankaŭ membro de la parlamento kaj de Hungara Scienca Akademio.
En Esperanto aperis
Al la espero (kanto)
Pensoj en biblioteko ; La maljuna cigano. En: Tutmonda sonoro / Eldonita de Kálmán Kalocsay ; p.428 - 432, vol. 2
Proklamo ; En la Gutenberg-albumon ; Pensoj en biblioteko ; Antaŭparolo ; La maljuna cigano / Trad.: Kálmán Kalocsay, Ferenc Szilágyi En: Hungara antologio. 1983 ; p.64 - 71
Ilonjo bela / Trad.: Eŭgeno FUCHS. - Szeged: La Hungara Esperantisto, 1919. - 7 p. - (Biblioteko de la "Hungara Esperantisto" ; 1)
(15205) 1978 VC4
(15205) 1978 VC4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Győző Orth
ORTH Győző (ort) estis hungara poeto, redaktoro naskita en Temeŝvaro la 13-an de aŭgusto 1912 kaj mortinta en Lynwodd (Usono) la 5-an de septembro 1988.
Kariero
Orth Győző diplomiĝis en Reformita Teologio de Kluĵo, poste kiel stipendiulo studis en Bazelo. Li redaktis la Református Jövő kaj la libroserion Gyermekkönyvtár kaj Református Könyvtára (la lastan inter 1937-1939).
Fréteval - Morée (stacidomo)
Fréteval - Morée estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Fréteval, apud Morée, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Sanriku
Sanriku, en japana 三陸, foje konata kiel Rikuŝu陸州, kuŝas en la nordorienta flanko de la insulo Honŝu, koresponde kun la nuntempaj gubernioj Aomori kaj Iŭate kaj partoj de Gubernio Mijagi kaj havas longan historion.
La 36 golfetoj de tiu neregula marbordo tendencas pligrandigi la detruon de cunamaj ondoj kiuj atingas la bordojn de Sanriku, kiel vidiĝis el la damaĝo kaŭzita de la Tertremo de Sendajo en 2011.
Marof
Marof, hungare Majorlak estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Sveti Martin na Muri.
Ŝoguna reĝimo
La ŝoguna reĝimo aŭ bakufu (japane: 幕府:ばくふ, litere oficejo subtenda, signifianta domon de generalo kaj poste privatan registaron) estas la registaro de feŭda militista diktatoreco sub la aŭtoritato de ŝoguno en Japanio. Tiu termino korespondas al la angla "shogunate".
La unua ŝoguna reĝimo estis starigita sub la Kamakura-ŝoguno Minamoto no Yoritomo. Kvankam teorie la ŝtato, kaj do la imperiestro, posedis ĉiun grundon en Japanio la sistemo havis kelkajn feŭdajn elementojn kun malpli grandaj daimioj ĵurante fidelon al pli grandaj. Samurajoj ricevis rekompencon pro lojaleco en formo de grundo, kiu laŭ permeso de la daimio estis heredota al la filoj. Lojaleco inter samurajoj kaj vasaloj tenis tiun hierarkion.
Ĉiu ŝoguna reĝimo estis dinamika, ne statika. Potenco daŭre moviĝis kaj aŭtoritato estis ofte pridubita. Konkurso estis permanenta. Fontoj de konkursoj inkluzivis la imperiestron kaj la kortegan nobelaron, restojn de la imperiestra registara sistemo, la shoen-sistemo, la grandajn templojn kaj sanktejojn, la shugo kaj jito, la kokujin kaj fruajn daimiojn. Ĉiu ŝoguna reĝimo spegulis neceson de novaj vojoj por ekvilibri la ŝanĝajn bezonojn de centraj kaj regionaj aŭtoritatoj.
Referencoj
Shogun Xogum
Marof
Loknomo
La historia hungara loknomo estis la sama kiel la kroata. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis tute novan hungarecan loknomon.
Situo
Marof situas laŭ dekstra bordo de Muro (rivero). Sveti Martin na Muri troviĝas je 2, Čakovec je 20 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1477 en formo "Marhoff". La kampoj longe apartenis al estroj de Csáktornya. Ĝis Traktato de Trianon Majorlak apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Pusa
La rivero Pusa  estas mallonga rivero de Hispanio, alfluanto de la maldekstra bordo de la rivero Taĵo. Ĝi ekfluas en la montoj de Toledo kaj trafluas entute en la provinco de Toledo, kie trapasas el sudo al nordo la komarkon de Talavera de la Reina.
Přebytek
Přebytek (germane: ) estas domaro en Ĉeĥio, en Fridlanta terlango, parto de urbo Nové Město pod Smrkem en distrikto Liberec. Ĝi etendiĝas sur montopiedo de Závorník ĉirkaŭ ŝoseo III/29015 kuniganta Lázně Libverda kun Ludvíkov pod Smrkem, sed kiu ofice falas en Ludvíkov pod Smrkem (ĝi estas ties baza setlejunuo).
En la domaro fontas rojo Přebytecký potok, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de Lomnice.
Jizeramontaraj monumentetoj en la ĉirkaŭaĵo
En la ĉirkaŭaĵo de Přebytek troviĝas du monumentetoj. Sudokcidente de la domaro estas "Ŝtono de Šafránek" rememoriganta sinmortigon per pafmortiĝo de la kvardektrijara Vladimír Šafránek el Hejnice, kiu ĉi tie okazis la 25-an de majo 1981. Kontraŭe al tio tra orienta direkto de la domaro estas "Kruco de Martin Zejda" rememoriganta la tridekjaran Martin Zejda el Ludvíkov pod Smrkem, kiu radis ĝis Lázně Libverda drinki alkoholaĵojn. La 22-an de aŭgusto 2002 survoje reen ĝis Ludvíkov en tiuj ĉi lokoj li sub influo de alkoholaĵo sufokiĝis per siaj vomaĵoj.
Philip Kolb
Philip KOLB, 29a de Aŭgusto 1907 en Ĉikago - 7a de Novembro 1992 en Urbana (Ilinojso), estas usona universitatano specialisto pri la korespondado de Marcel Proust. Li estis la respondeculo de la eldona elekto, de la prezentado, de la establado de la tekstoj, de la notoj kaj de la publikado de la ĝenerala korespondado de Proust, aperinta en 21 volumoj ĉe Plon de 1971 ĝis 1993. Tiu tasko postulis al li pli da kvin dek jaroj de esploroj.
Schedonorus giganteus
Schedonorus giganteus estas palearktisa specio de la subfamilio de Pooideae.
Priskribo
Ĝi estas staŭda. Ĝi altas 60-150 cm. Ĝiaj aristoj estas longaj (cirkaŭ 1,4 cm).
Disvastiĝo
Ĝi preferas humidajn malnitratajn argilajn grundojn laŭlonge de arbarrandoj.
Gábor Osváth
OSVÁTH Gábor (oĵva:t) estis hungara novelisto naskita en Arado la 18-an de januaro 1939 kaj mortinta en Târgu Secuiesc la 30-an de junio 1991. Li estis la edzo de Zsuzsa Váradi.
Kariero
Osváth Gábor finis juron en UBB de Kluĵo (1963).
IEEE 1284
IEEE 1284 estas dudirekta paralela interfaco. La interfaco estis oficialigita de IEEE en 1994. La normo priskribas interŝanĝon de datumoj, fizikan kaj elektran interfacon. Ĝi estas daŭrigo de la paralela interfaco Centronics. En vasta uzado, terminoj IEEE 1284, Centronics kaj LPT estas sinonimoj, kvankam ili havas memstaran sencon. Laŭ IEEE 1284 eblas la sekvaj variaĵoj de interŝanĝo de datumoj: En modernaj komputiloj, regulilo de IEEE 1284 estas integrita en la ĉefan regulilon por enigo/eligo (Super I/O Controller). La regulilo estas konektita al Suda ponto de ĉiparo. Ankaŭ ekzistas ISA- kaj PCI-reguliloj de enigo/eligo, ofte kunigantaj unu IEEE 1284- kaj du RS-232-konektilojn. La reguliloj subtenas variaĵojn SPP, EPP, ECP kaj ties kombinojn. Konkreta variaĵo estas aktivita en BIOS de komputiloj. Rapideco de transdono de datenoj: Por transdono de datenoj je rapideco 1 MB/s kaj pli estas grava okupiteco de la ĉefprocesoro. Por malpliokupi CP-on ordinare estas uzataj bufroj FIFO (First In/First Out), DMA-kanalo kaj pli rapida sistema buso. Tio pli komplikas funkciadon de adaptilaj programoj, tamen multoble rapidigas la interŝanĝon. Pinta rapideco en variaĵo ECP povas atingi 25-30 MB/s. Maksimuma distanco de transdono laŭ IEEE 1284 estas 10m. Normo IEEE 1284 priskribas uzon de variaĵoj de konektiloj:
Stacio Isuzugaoka
Stacio Isuzugaoka (japane: 五十鈴ケ丘駅 [Isuzugaoka-eki], angle: Isuzugaoka Station) estas fervoja stacio en Ise, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Sangū.
Noriki Fuke
Noriki Fuke (吹ヶ 徳喜, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Tokushima Vortis.
Ciutac
Ciutac (hungare: Csutakfalva [ĉutakfalva]) estas vilaĝo aligita al Remetea.
Loĝantaro
Ĝia loĝantaro estis en 1956 1 679, 1966 1 293. En la censo de 2002 ĝi estis kalkulita ne aparte, sed kun Remetea.
Franca respublika kalendaro
En la fino de la 18-a jarcento en Francio okazis la Franca revolucio de 1789, kiu aboliciis monarkion kaj feŭdan reĝimon. En fluo de sciencemaj kaj kontraŭreligiaj pensoj, la revolucia registaro decidis anstataŭi la sistemon de Kristana Erao, enkonduki novan kalendaran eraon, kaj komenci jarkalkulon de la tago de deklaro de la Franca Respubliko (22-a de septembro de 1792 laŭ Gregoria kalendaro). Ĉi tiu tago kongruis al la aŭtuna ekvinokso. Tiel, oni nomas tiun kreitan kalendaron Franca respublika kalendaro aŭ ankaŭ Franca revolucia kalendaro.
La Evangelio laŭ spiritismo
La Evangelio laŭ Spiritismo (france L’Évangile selon le spiritisme) estas unu el la kvin bazaj verkoj de spiritismo, publikigitaj de Allan Kardec (pseŭdonimo de Hippolyte Léon Denizard Rivail ). La Evangelio laŭ spiritismo ne temas pri novigo de Evangelio, aŭ novaĵoj pri la vivo de Jesuo, ĝia nomo signifas, ke ĝi enhavas interpreton de Evangelio laŭ spiritismo. Ĝi enhavas i.a. la eksplikadon de la moralaj maksimoj de la Kristo, ilian konformecon kun spiritismo kaj ilian aplikadon al la diversaj situacioj de la vivo. Al Esperanto tradukis ĝin Ismael Gomes Braga.
Franca respublika kalendaro
Ekzemple, la 1-a de januaro de 2000 laŭ la gregoria kalendaro estis la tago primidi de la 2-a dekado de Nivozo de CCVII (=207) laŭ la franca respublika kalendaro.
Tiu kalendaro nombras en la jaro 12 monatojn, kiujn konsistigas po 30 tagoj. Semajnon anstataŭas dekado (décade), entenanta 10 tagojn. Unu monato do konsistas el 3 dekadoj. La sistemo estas verko de Gilbert Romme kun helpo de Lalande, Delambre, Monge kaj Lagrange. La nomoj de la monatoj kaj la tagoj estis proponitaj de Fabre D'Eglantine, membro de Konvencio, naskita en la sudfranca urbo Carcassonne, laŭ devenoj tre pliparte latina:
La Evangelio laŭ spiritismo
Konsisto
La verko estas dividita en 28 ĉapitroj, krom la enkoduko kaj la antaŭparolo. En ĉiuj el la 28 ĉapitroj, kiuj konsistigas la libron, estas citaĵoj ne nur el la Evangelioj, sed el la Agoj de la Apostoloj kaj la Epistoloj de Paŭlo, krom citaĵetoj el la Malnova Testamento. Post ĉiu citaĵo sekvas prikomentoj de spiritoj kaj ankaŭ de Allan Kardec mem. La libro elvolvas iujn principojn de la spiritisma doktrino koncerne la senmortecon de la animo, la naturon de la spiritoj kaj ties rilatoj kun la homoj, la moralajn leĝojn, la nuntempan vivon, la estontan vivon kaj la estontecon de la homaro, laŭ la instruado de superaj spiritoj pere de pluraj mediumoj.
Franca respublika kalendaro
Notu kiel samsezonaj (laŭ sezonoj en Francio) monatoj havas komunan sufikson.
Inter tiuj, kiuj volis etendi la kalendaron post ĝia oficialado, estis malklare kiel kalkuli superjarojn post la jaro XIV.
La Revolucia Kalendaro ĝisvivis nelonge. Je la 9-a de septembro de 1805 Imperiestro Napoleono la 1-a dekretis forlason de la Revolucia Kalendaro profite al reuzo de la Gregoria kalendaro, kiu en Francio reefektiviĝis la 1-an de januaro de 1806. Tamen de la 6-a ĝis la 23-a de majo de 1871 ĝi revalidis en la pariza ribelado Commune de Paris.
Riproĉoj
Ĝi estas tro metropoleca: la nomoj de la monatoj kongruis al sezonaj kaj agrikulturaj cikloj de eŭropa Francio. Ekzemple al la tiamaj francaj kolonioj, ĝi ja tute ne taŭgis.
Tanzania Amatora Manpilkado-Asocio
La Tanzania Amatora Manpilkado-Asocio (angle Tanzania Amateur Handball Association) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Tanzanio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Franca respublika kalendaro
Riproĉoj
La festotago estas décadi anstataŭ dimanĉo: unu el dek tagoj anstataŭ unu el sep, do tio estas ne nur kontraŭreligia (intence kaj malkaŝe), sed ankaŭ maloftigas la ripoztagojn. Sendube ne hazarde, ĉar multaj el la antaŭaj "Philosophes" (filozofoj) el burĝaj aŭ nobelaj klasoj, ekzemple Voltaire, ofte plendis, ke la kampuloj ne laboris sufiĉe kaj pasis tro da tempo, pro la dimanĉoj kaj aliaj religiaj festoj, "drinkante en la kabaredoj".
Francisco Fernández
Francisco Fernández (n. ) estas ĉilia futbalisto. Li en 2000 membris en la ĉilia nacia teamo de futbalo.
Franca respublika kalendaro
Kampara kalendaro
Ĉe la Katolika Eklezio estas en uzo kalendaro de sanktuloj, kiu atribuas al ĉiu tago de la jaro po unu sanktulo. Cele de nuligi eklezian potencon en nove formata revolucia lando, Fabre D'Eglantine enkondukis Kamparan Kalendaron kiu atribuas al ĉiu tago de la jaro po unu nomo koneksa al kampara ekonomio. Ĉiu dekadio portis nomon de agrokultura ilo, ĉiu kvintidio portis nomon de animalo, kaj ĉiuj apartaj tagoj portis nomon botanikan.
Monatoj Aŭtunaj
Vendemiero, Brumero, Frimero:
Monatoj vintraj
Nivozo, Pluviozo, Ventozo:
Monatoj Printempaj
Ĝerminalo, Florealo, Prerialo:
Monatoj Someraj
Mesidoro, Termidoro, Fruktidoro:
Filozofie la riproĉoj foras
La Respublika Kalendaro kreiĝis de poetisto. Tiuj, kiuj deziras forĵeti ĝin, nur rigardas ĝin materie. Trofrancocentra, maluniversala pro la sezonaj finaĵoj. Eĉ kiam oni tradukas alilingve oni rapide vidigas skeleton. Kontraŭe al la misdiroj multe da homoj daŭre uzas la respublikan kalendaron. La Respublika Kalendaro ne plu uziĝas de ŝtatoj, sed ĝi plu vivas en la koro de miloj da Respublikanoj tra la mondo.
Filozofie kaj Revolucie, la Respublika Kalendaro klarigas al homoj la politikan programon ĝis la feliĉa tempo, kiam homaro vivos Liberece, Egalrajtece k Fratece.
Ĝi komencas ĵus kiam autuno estas. Tio simbolas la tempojn post la apero de homoj. Tiuj estas malfortaj fronte al tiom pli armilohavaj bestoj. Estas la tempo kiam poiome ili eltrovas la ilojn, por plibonigi iliajn vivojn kaj protektiĝi.
Altempas printempo. Homoj pli kaj pli instruiĝas, pripensas. Homoj ekpensas pri feliĉa tempo. Ili kreas Respublikon. Ili administras de asembleoj. Ili celas vivi. La tiranoj, la reĝoj, la diktatoroj venkiĝas de popoloj.
Kiam oni komprenas tiel la Respublika kalendaro, oni ne plu forĵetas ĝin pro sezoneco.
La altagiĝo eblas
La skemo de la respublika kalendaro estas :
12 monatoj kaj 5 aŭ 6 kromtagoj. Pro la revolucia vojo, la nomoj de monatoj estas : Vinrikolterao, Brumerao, Prujnerao, Neĝomuzo, Pluvomuzo, Ventomuzo, Ĝermovalo, Florovalo, Herbaĵovalo, Grejnrikoltoro, Varmoro, Fruktoro k Senkulotulfestoj.
Ĉiu monatoj enhavas 30 tagojn kaj dividiĝas po 3 grupoj de dek tagoj. Ĉiu tago memorigas pri vegetaĵo, mineralo, besto por la kvina tago de la tagdeko, kaj ilo por la lasta tago de la tagdeko. Estas tiuj informoj, kiujn oni povas adapti al la loko, al la kulturo. Sciante ke neniam estos nomo de konatulo aŭ difestoj. Tiu kalendaro nepre estas laika.
Influo de la kalendaro
Vortoj el la kalendaro aperas plurloke:
Distrikto Rawa
La distrikto Rawa - pole powiat rawski - estas distrikto en la provinco Lodzio de Pollando. Ĉefurbo estas la samnoma urbo Rawa Mazowiecka, "Ravo en Mazovio". Fine de en la distrikto vivis.
Sudamerika fajfanaso
La Sudamerika fajfanaso (Mareca sibilatrix) estas unu el la tri specioj de fajfanasoj en la grupo de la plaŭdanasoj kaj en ties tipa genro Anas. Malkiel ĉe aliaj fajfanasoj, ĉe tiu ĉi specio ambaŭ seksoj estas similaj (kvankam la masklo estas ofte iome pli brila) kaj paroj estas monogamaj. Tiu birdo havas metalece verdan kapon, kaj grizan bekon kun nigra pinto. Ties brusto estas striece nigra kaj blanka kaj ties flankoj estas oranĝecbrunaj. Ĝi havas blankajn vangojn kaj frunton kaj ankaŭ havas blankon en flugiloj. Ties longo estas proksimume 50 cm.
La ino demetas 6 al 10 ovojn. Tiu anaso estas nekutima en la senco ke la masklo helpas en la idozorgado.
Tiu anaso troviĝas en suda Sudameriko, en nesalaj lagoj, marĉoj, lagunoj kaj malrapidaj fluriveroj. Ili reproduktiĝas en Falklandoj, Argentino, Urugvajo, kaj Ĉilio. Ĝi migras al sudorienta Brazilo por la vintro. It is an omnivore.
La konservostatuso de tiu fajfanaso estas Malplej Zorgiga.
Aspekto
La Sudamerika fajfanaso havas korpolongon de 43–54 cm kaj enverguron de 75–86 cm. La flugillongo estas ĉirkaŭ 25 cm kaj la pezo proksimume 800 g. Maskloj estas kutime iome pli grandaj kaj fortikaj. Alisence ties seksa dimorfismo estas relative subtila.
La Sudamerika fajfanaso havas nigrajn kolon kaj nukon. La frunto kaj antaŭa vizaĝo estas blankaj. La nigraj kapoflankoj brilas verdece, iome pli markate ĉe maskloj. La flankoj de maskloj estas rustoruĝecaj, kaj helbrunaj ĉe inoj. La plumaro en dorso estas griza kun aperanta blanko. La brusto estas blanka kun nigra tajdo. Pro varieblo ĉe la plumarkoloro, tamen, ne eblas seksodiferenci sur bazo de plumaro.
La beko estas bluecgriza kun nigra bekopinto. La kruroj kaj piedoj estas grizaj kaj la okuloj estas malhelbrunaj. Junuloj similas al plenkreskuloj, sed la ruĝecbruna koloro de flankoj ĉu forestas ĉu estas pli malgranda ol ĉe plenkreskuloj.
Teritorio
La Sudamerika fajfanaso loĝas en Sudameriko. La norda bordo de la reprodukta teritorio estas en Argentino je 36° S kaj en Ĉilio je 40° S. Ili reproduktiĝas iome ankaŭ ĉe la Falklandoj. Disperditaj membroj povas atingi ankaŭ lokojn de Sud-Georgio, Sudaj Orkadoj kaj Sudaj Ŝetlandaj Insuloj.
La Sudamerika fajfanaso montras varion de kutimaroj depende el la habitato. Prototipaj anasoj troviĝas flugante el plej sudaj pintoj de Sudameriko ĝis tiom for norde kiom ĝis Brazilo dum vintro.
La IUCN ĉirkaŭkalkulas la nunan populacion je 500,000 plenkreskaj individuoj kaj konsideras, ke ties nombroj estas stabilaj en la tre etenda okupareo.
Ekologio
La Sudamerika fajfanaso loĝas en rivervaloj, en malgrandaj artefaritaj lagoj kaj en neprofundaj lagunoj de Pampoj. Ili vivtenas sin ĉefe el vegetaloj. Ili manĝas ĉefe akvoplantojn kaj herbojn, kaj eventuale marbordajn algojn.
La Sudamerika fajfanaso estis unuafoje enhejmigitaj en 1870 kaj 1871 kaj senditaj el Sudameriko al Eŭropo; ili tuj reproduktiĝis en bestoĝardenoj. Nune ĝi estas tre disvastigita pro sia alloga plumarkoloro.
Georga epoko
La termino "Georga" estas tipe uzata en la kuntekstoj de socia kaj politika historio kaj arkitekturo. La termino "Aŭgusta literaturo" estas ofte uzata por Aŭgusta teatro, poezio kaj prozo en la periodo 1700-aj ĝis 1740-aj jaroj. La termino "Aŭgusta" referencas al agnosko de la influo de la Latina literaturo el la antikva Romia Respubliko.
La termino "Georga epoko" ne estas aplikita al la epoko de la du dudekjarcentaj britaj reĝoj de tiu nomo, nome Georgo la 5-a kaj Georgo la 6-a. Tiuj periodoj estas simple referencataj kiel Georgaj, sed ne kiel Georga epoko.
Lebus
Historio
Dum la historio la loĝloko apartenis al la jenaj landoj:
La komunumo oriente limas al la rivero Odro, kiu en 1945 je la nomo Odro-Niso-limo fariĝis la fakta limo inter la aliancane okupita Germanio (ĉi tie la Sovetunie okupita zono de postmilita Germanio) kaj la orientaj partoj de la Germana Regno transdonitaj al administrado de Pollando. En la parto oriente de la rivero instaliĝis la Lubuŝa Provinco de Pollando, kiu klare komprenas sin en tradicio de la urbo Lebus, kvankam la urbo ne apartenas al la provinca teritorio - la historia-kultura regiono Lubuŝio, germane Land Lebus, inkluzivas kaj la teritorion nun apartenantan al Pollando kaj la urbon Lebus kaj iom da ĉirkaŭaĵo en Germanio.
Tolaro
La tolaro (slovene tolar) – vorto parenca al la germana vorto Taler kaj la angla vorto dollar, do dolaro – estis la nacia valuto de la ŝtato Slovenio ekde la sendependiĝo de la ŝtato dum la jaro 1991 ĝis la enkonduko de la eŭropa valuto Eŭro kiel nacia valuto de Slovenio la 1-an de januaro 2007. Unu tolaro korespondis al 100 stotin-oj. La valuto-kodo laŭ ISO 4217 estas SIT. Ekzistis monbiletoj en valoro de 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 5000 kaj 10.000 tolaroj. Sur ili bildiĝis konataj personoj el la politika, historia kaj socia vivo de Slovenio - ekzemple Primož Trubar, Jurij Vega, Jože Plečnik, Rihard Jakopič, Iacobus Gallus, Ivan Cankar, Johann Weichard Freiherr von Valvasor, France Prešeren kaj Ivana Kobilca. Moneroj ekzistis en valoro de 10, 20, 50 stotinoj kaj de 1, 2, 5, 10, 20 kaj 50 tolaroj. Sur unu el iliaj du flankoj aparte bildiĝis bestoj tipaj en Slovenio.
Dum la 1-a de majo 2004 Slovenio aliĝis al la Eŭropa Unio (EU). Dum la 27-a de junio de la sama jaro la ŝtato kune kun Estonio (estona krono) kaj Litovio (litova lido) aliĝis al la interkonsento pri Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo II.
NGC 1708
NGC 1708 estas malfermita stelamaso en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
22551 Adamsolomon
22551 Adamsolomon estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Adam Ross Solomon, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2006, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri kosma scienco. Li estis lernanto ĉe la John F. Kennedy High School de Bellmore (Nov-Jorkio).
Károly Ráth (historiisto)
Károly Ráth [kAroj rAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ráth Károly estis hungara historiisto, arkivisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia filo estis Zoltán Ráth Károly Ráth naskiĝis la  1829 en Győr, li mortis la  1868 en Győr.
Biografio
Károly Ráth lernis en sia naskiĝurbo, poste en Pozono. Li batalis dum la hungara revolucio en la hungara armeo. Baldaŭe li ekhavis postenon en Győr en biblioteko, krome li esploris en diversaj arkivejoj. En 1861 li helpis fondi lokan periodaĵon, baldaŭe societon. Inter 1861-1867 li estis arkivisto en Győr. En 1862 li edziĝis. Li ofte okupiĝis pri historio de Győr (historia departemento).
Hejma kapro
La hejma kapro (Capra aegagrus hircus) estas subspecio de kapro aldomigita de la natura kapro de sudokcidenta Azio kaj orienta Eŭropo. La kapro estas membro de la familio Bovedoj kaj apude rilataj al la ŝafo, ambaŭ en la subfamilio Kaprenoj. Estas pli ol tri cent distingaj rasoj de hejmkaproj.
Hejmaj kaproj estas unu el la plej antikvaj dombestaj specioj. Dum miloj da jaroj, kaproj estis uzitaj por ties lakto, viando, haro, kaj peltoj ĉirkaŭ plimulto de la mondo.
Lebusa
Lebusa estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Galioto
La galioto origine estis marbordulo. Platfunda ŝipo kun flankstabiligiloj, por la komerca ŝipveturado. Ĝi estis uzata de skandinavoj, germanoj, nederlandanoj kaj flandroj. Rem-velŝipo, ankaŭ uzata por la fiŝkaptado kaj dum la 15-a kaj 16-a jarcento eĉ kiel galero. Ekde la 17-a jarcento la ŝipo konstruiĝis pli svelta.
Magyarszecsőd
Magyarszecsőd [madjarseĉod] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
Situo
Magyarszecsőd situas laŭ la ĉefvojo inter Vasvár kaj Szentgotthárd proksime de Körmend, laŭ maldekstra bordo de rivero Rába. Körmend troviĝas 5 km-ojn.
Historio
En Magyarszecsőd migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
En 1260 brika katolika romanika Preĝejo Naskiĝo de Maria (Magyarszecsőd) (la pli nova turo en la 19-a jarcento) konstruiĝis. La kalvinana baroka preĝejo en la 18-a jarcento, la sonorilostablo en 1880, la eklektika kastelo de Batthyány [batjani] en 1893 konstruiĝis.
Juanacatlán
Juanacatlán estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Juanacatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 051.
Geografio
Juanacatlán apartenas al la regiono Centro kiu situas, kiel jam diras la nomo, en la centro de la subŝtato Jalisco (la ĉefa urbo estas Guadalajara). Al tiu regiono apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11902 loĝantojn. El tiuj estis 5932 viroj kaj 5970 virinoj. La komunumo havas surfacon de 89,08 km². La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,1 C. En la komunumo estas 819,1 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3606 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3306 scipovis legi kaj skribi kaj 286 viroj estis analfabetoj. Do 7.93 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 3661 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3309 sciis legi kaj skribi kaj 339 virinoj estis analfabetoj. Do 9,26 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Juanacatlán vivis 10070 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 8 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,079 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Urajo
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 71138.
La interurba telefona kodo estas 34676, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo ĉe rivero Konda (Конда).
En jaro 1959 la urbo havis 0,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 38,9 mil loĝantojn.
Historio
Post malkovro de la Ŝaima minejo kaj alveno de naftistoj komenciĝis amasa konstruado, kiun partoprenis ĉiuj. Surloke de la estonta urbo tiutempe kreskis pina arbaro, do oni aktive uzis ĝin kiel konstruan materialon — forme de rondaj kaj kvadratitaj traboj. En la dua duono de 1964 estis finitaj la unuaj 170 apartamentoj. Aperis mekanika riparejo, tuba bazo, kaldronejo, forĝejo, elektrostacio, bakejo. Sekvis klubejo, infanĝardenoj kaj du amasloĝejoj. Dum sep jaroj preskaŭ ĉiuj lokaj laboristoj de Ĉeftjumennaftogaso kontentigis siajn bezonojn pri loĝejoj kaj infanĝardenoj, kio estis ege malofta afero.
Sed en la 1970-aj jaroj la trusto Ŝaimgazstroj (Ŝaimgaskonstruado), la administracio de borado kaj aliaj ŝlosilaj organizoj forlasis la urbon kaj ĝia evoluo draste malrapidiĝis. En 1979 ĝi estis la sola urbo en la norda parto de Tjumena provinco, kiu ne havis aviokurejon kun firma surfaco.
Oni planis konstrui ĝis la urbo fervojon, sed poste rezignis je tio.
Brioĉo
Brioĉo, buterbulko estas fajna kuko devenanta el la franca kuirarto. Ĝia pasto estas preparata el faruno, relative malmulta sukero kaj multaj butero kaj ovoj, danke al kiuj la pano estas delikata.
Brioĉo havas la formon de bulo kronita de alia, pli malgranda bulo, aŭ la formon de pano.
Distrikto Ropczyce
Distrikto Ropczyce - pole powiat ropczycki - ĝis la jaro 1975 estis distrikto en Antaŭkarpatio en Pollando. Post pluraj postaj administraj reformoj, la teritorio ekde la jaro 1999 konsistigas parton de la nuntempa distrikto Ropczyce-Sędziszów.
Akamaso el Ateno
Akamaso (helene Ἀκάμας – Akamas, latine Acamas) estis en la helena mitologio filo de la heroo Tezeo kaj Fedro, filino de la kreta reĝo Minoo. Ŝia filo laŭ la mitologio estis Akamaso el Ateno.
Post multaj aventuroj Tezeo foriris en militon kontraŭ Amazonoj. Tie li renkontis belegan Antiopon, rabakiris kaj edziĝis ŝin. Antiopo poste naskis al li filon Hipoliton. Amazonoj post kelka tempo revenis por liberigi ŝin, sed Antiopo metis sin al edza flanko kaj en batalo pereis.
Sed tiu ĉi edzeco ne finiĝis bone, ĉar filo el la unua edzeco, Hipolito, ofendis diinon de amo Afroditon per rifuzo de ŝia amo. Ŝi venĝis lin, ke per ŝia aktivado Fedra ekamis lin kaj kiam ŝi sensukcese persvadis lin, kulpigis lin antaŭ sia patro, ke li intencis seksperforti ŝin kaj tiel kaŭzis lian pereon.
Akamaso kaj Demofono intertempe kreskis en fortikajn junulojn, kiuj foriris batali en Trojan militon. Akamaso tie pugnobatalis en konkuro honore al Aĥilo. Poste li kun sia frato, okaze de la konkerado de Trojo, liberigis sian avinon Etron, kiu estis tien foreskortita kiel sklavino, por akompani belan Helenon.
Dum sia restado en Trojo, Akamaso akiris korinklinon de Laodico, filino de troja reĝo Priamo kaj naskigis kun ŝi filon Muniton, kiu estis pli poste edukata de liberigia Etro. Post falo de Trojo Mounito kun Etro revenis hejmen. Pli malfrue Mounito mortis dum ĉasado apud Olinto en Trakio pro mordvenenigo de serpento.
Casalvieri
Casalvieri estas komunumo de Italio.
György Filep
György Filep [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Filep György estis hungara kemiisto pri grundoj, universitata instruisto.
György Filep naskiĝis la  en Császló, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
György Filep akiris pedagogian diplomon en 1954 en Universitato Lajos Kossuth, poste inĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Inter 1954-1962 li laboris en agrikultura instituto en Debrecen, poste en simila instituto en Nyíregyháza. Li kandidatiĝis en 1967, li doktoriĝis en 1980 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1970-1973 li estis institutestro en la unue menciita instituto, poste li ekinstruis en universitato en Debrecen. Baldaŭ li estis profesoro kaj katedrestro. Li ricevis premiojn inter 1989-2002.
Taichi Takeda
Taichi Takeda (武田 太一, n. ) estas japana futbalisto.
Togolanda Federacio de Manpilkado
La Togolanda Federacio de Manpilkado (france Fédération Togolaise de Handball) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Togolando. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Virgulino de la Kandeloj
La Virgulino de la Kandeloj (hispane Virgen de la Candelaria) estas unu el la plej antikvaj titoloj de la Virgulino Maria. La liturgia festo estas celebrata en la tuta Katolika Eklezio la 2-an de februaro kaj la pleja festo okazas la 15-an de aŭgusto.
Bildo ŝia estas kultata en la Kanariaj Insuloj, ĉefe en Tenerifo (aperloko), kie ŝi estas populare konata kiel La Bruneta. Ŝi estas la Patronino de Kanarioj, kaj unu el la sep Patroninoj de la Aŭtonomaj Regionoj de Hispanio. La bildo troviĝas en la niĉo de la Baziliko de la Virgulino de la Kandeloj, en la municipo Candelaria en Tenerifo.
Krom en Kanarioj la Virgulino de la Kandeloj estas la patronino de pluraj urboj de la Nova Mondo, kiaj: Medellín kaj Cartagena de Indias (Kolombio), Camagüey (Kubo) kaj Mayagüez (Puerto-Riko). La kultado al tiu maria nomo enradikiĝis en Peruo kaj ĝenerale en la anda altebenaĵo kaj aliaj nacioj de Ameriko. Ŝi estas kultata en lokoj kun grava kanaria loĝantaro, kie ofte oni uzas ĝin por reprezenti la Kanarian Arkipelagon.
Charlotte Sainton-Dolby
Charlotte Helen SAINTON-DOLBY (1821 - 1885) estis angla kontralta kantistino, voĉinstruisto, kaj komponistino.
Vivo
Charlotte Helen Dolby naskiĝis en Londono, filino de Samuel Dolby kaj Charlotte Niven.
Je sia dek-unu jaraĝo, ŝi eniris la Reĝan Akademion de Muziko, kie ŝi studis unue ĉe Bennett kaj Elliott, kaj poste ĉe Crivelli. Dek-ses jaraĝe ŝi estis elektita por ricevi la “Reĝan Stipendion”, kvankam tiam ŝia voĉo ankoraŭ estis malforta kaj ne plene evoluinta. Ŝi restis en la Akademio dum kvin jaroj, kaj post sia foriro ŝi estis nomumita honora membro de la Institucio.
Mendelsshon persvadis ŝin daŭre travojaĝi eksterlanden; tial, ŝi faris plurajn koncertturneojn en Francio kaj Nederlando. En ambaŭ landoj Charlotte Dolby establis sian reputacion kiel unuaranga kantistino. Mendelssohn dediĉis sian Six Songs op. 57 al Charlotte, kaj li verkis la kontraltan muzikon por "Elija" speciale por ŝia voĉo. Ŝi aperis en la premiero de la reviziita versio de tiu oratorio ĉe la Exeter Hall de Londono en 1847 sub la reĝisorado de la komponisto kaj la ĉeesto de la Reĝino Victoria kaj la Princo Albert.
Ĉe la Hanover Square Rooms de Londono, ŝi estis la ĉefsolisto en la unua angla prezento de la verko de Johann Sebastian Bach “La Pasio de Sankta Mateo” (St. Matthew Passion). Ŝia voĉo laŭdire estis de bonkvalita kaj modera potenco, sed estis ŝia digna kaj arta stilo kiu gajnis al ŝi multe da laŭdoj dum multaj jaroj. Preskaŭ de sia unua publika prezento, ĝis sia emeritiĝo, ŝi estis sen rivalo kiel kantisto de anglaj oratorioj kaj baladoj. Artikolo en la Vortaro de Muziko kaj Muzikistoj (Dictionary of Music and Musicians) diras: “La admirinda lerteco per kiu ŝi regis sian potencan kontraltan voĉon, la delikata intonacio, la perfekta elparolo kaj la nobla deklamado, kiuj distingis ŝian kantadon, igis ŝin okupi tre altan lokon inter anglaj kaj eŭropaj artistoj”.Dum la 1850-aj jaroj, kaj paralele al sia sukceso kiel kantistino, ŝi komencis publikigi multajn baladojn kaj simplajn aranĝojn. Tamen, estis post ŝia geedziĝo (1860) kun la eminenta franca violonisto Prosper Sainton, kiam la sinjorino Charlotte Sainton-Dolby, (laŭ ŝia nova adoptita nomo) aperis antaŭ la mondo kiel komponistino. Ŝiaj kantatoj "La Legendo de Sankta Dorotea" (The Legend of St. Dorothea) kaj "La Rakonto de la Fidela Animo" (The Story of the Faithful Soul), kiuj estis prezentitaj respektive ĉe la Halo St. James en 1876 kaj la Steinway Hall en 1879, havis ankaŭ grandan sukceson en provincoj kaj kolonioj. Charlotte ankaŭ verkis diversajn kantojn inkluzive de Bonnie Dundee kaj My Donald. La adiaŭkoncerto de ŝia edzo ĉe la Albert Hall (1883), estis la okazo por la lasta publika apero de Charlotte Sainton-Dolby. Tiam ŝi prezentis sian ĵus finitan feinan kantaton por virinaj voĉoj “Florimel”.