cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sasuno
Sasun, kiel oni nomas ĝin en la armena lingvo, havas elstaran rolon en la armena kulturo kaj historio. Ĝi estas la loko de Davido de Sasuno, la nacia epopeo de Armenio. En la malfruaj 19-a kaj komencoj de la 20-a jarcentoj ĝi estis grava loko de armeanaj agadoj, kiuj aranĝis du ribelojn kontraŭ la otomanaj aŭtoritatoj kaj kurdaj triboj en 1894 kaj 1904. La arama sindikato de Sasun "Arme" ankaŭ estas la origino de la eksonimo "Armenio".
Hideki Nomiyama
Hideki Nomiyama (野見山 秀樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Monarkianismo
Monarkianismo (el la greka μoνoς – monos unika, kaj αρχεω - arkeo, principo) estis teologia movado (angle: Monarchianism) florinta en la 2-a kaj 3-a jarcentoj. Ĉe ĝia bazo aktivis la koncepto pri la persona unikeco de la dia persono, kiu tial kuntrenis la negadon de la Sankta Triunuo kaj de la dia naturo de Jesuo Kristo.
La vorto monarkiananoj estis uzata la unuafojojn de Kvinto Setimio Florento Tertulliano kiel moknomo por la Patropasianoj sed estis uzata nur malofte de antikvuloj. Modernajn tempojn la signifo de la vorto estis etendigita kaj nun ĝi inkluzivas: Monarkiananoj modalaj, diritaj ankaŭ Patripasianaj aŭ Sabelianaj, kaj dinamikaj 'Monarkianoj aŭ Adoptistoj.
Dinamika Monarkianismo
Ĉiuj kristanoj konfesas, kiel fundamentan doktrinon, la unikecon (monarkion) de Dio.La patripasianoj uzis tiun argumenton por negi la Triunuon kaj, pro tio, estis dirataj Monarkiananoj. Sed la Dinamikaj Adoptistoj ne uzas tiun titolon ĉar ili ne startis el la monarkio de Dio: ili startis el sia kristologio. Iliaj antikva nomo estis teodotanoj ĉar la fondisto de la sekto estis tanisto de Bizancio, nome Teodoto el Bizancio). Tiu ĉi atingis Romo (190 ĉirkaŭ) kie ekinstruis (laŭ Philosophumena de Hipolito, VII, XXXV) ke Jesuo estis simila homa estulo (psilos anthropos) fariĝinta Kristo en la momento de la baptiĝo en la rivero Jordano. Papo Viktoro la 1-a, lin ekskomunikis, sed lia sekto daŭrigis prosperi.
Hipolito el Romo informas ke ili diskutis en Romo pri la sanktaj tekstoj per silogisma metodo. Ili admiris Eŭklidon, Aristotelon, Teofraston kaj Galenon.Ili, eble influita de tiuj scienculoj kaj filozofoj, kreis al si kriteriojn per kiuj ili "amendis" la sanktajn tekstojn, sed iliaj versioj malsamis inter si. Iuj negis la leĝon kaj profetojn; ili, kiel jam Markiono, rifuzis la tutan malnovan testamenton. Teodoto la monŝanĝito, kolego de Teodoto el Bizancio, aldonis, interalie, ke Melkizedeko estis ĉiela potenco, savanto de la anĝeloj ktp. (vidu en la hipolitaj Philosophumena kaj en la perdita sed citita de diversaj aŭtoroj Syntagma.
La sekto eble estingiĝis duone de la 3-a jarcento. Monarkianismo de Fotino el Sirmione funde estis simila la tiu de Teodoto. Ĝi lasis spurojn nur en la libroj de Hipolito]].
Modalisma monarkianismo
La Monarkiananoj origine estis modalistaj nome ili akrigis la unuecon de la Patro kaj de la Filo ĝis igi ilin unika Persono; tiamaniere, la Personoj de la Triunuo reduktiĝis al simplaj energioj aŭ aspektoj (modoj) de la dia naturo: Dio Patro aperis sur la tero kiel Filo; pro tiu motivo ŝajnis, al iliaj oponantoj, ke la monarkiananoj allasu ke la suferanto (sur la kruco, ekzemple, estus la sama Patro: kaj en okcidento ili estis kromnomataj patripasianoj, dum en oriento sabelianoj (el Sabelio, libia teologo).
Historia skizo pri Modalismo
Modalismo estis, eble, ellaborita de Noeto episkopo de Smirno (kaj ne Efezo kiel subtenis Epifanio el Salamis). Laŭ iuj aŭtoroj, male, la vera aperiganto de modalismo estus Praksea kiu estis objekto de akra kritiko flanke de Tertuliano ĉar oponanto de montanismo. Ĉiukaze, Noeto elektis por si la nomon Moseo kaj por sia frato Aaron. Kiam li estis akuzata pri la instruo laŭ kiu la Patro suferis en la kruco, li negis, sed, post kiam al lia doktrino adheris iuj disĉiploj, li estis denove enketita kaj forigita el eklezia komunumo de Smirno (200). Tuj post li mortis sed ne ricevis oficialan kristanan entombigon.
Aperis en Romo, nemulte post la morto de Noeto, Praksea kaj ties disĉiplo Epigono. Dekomence ili estis amike akceptitaj de papo Viktoro la 1-a kaj do de papo Zefireno eble ĉar modalistoj estis energiaj oponantoj de montanismo. Sed baldaŭ la rilatoj estis damaĝita jen jen ide lia doktrino kaj jen de la diskutoj kun la montanistoj. La disputoj komplikiĝis pro la miksiĝo de aliaj personoj portantaj ideojn iom malmamaj sed akrigantaj la lukton.
Fine ankaŭ modalismo estis kondamnita, per ekskomuniko, de papo Kaliksto la 1-a (220 por Sabelio) kaj en diversaj koncilioj de la 4-a jarcento.
Teologio
La triunua teologio kaj kristologio ĉe al antaŭniceanaj ortodoksaj aŭtoroj estis esprimitaj per lingvaĵo multe neklara. La simpla instruo de la tradicio estas helpata, foje, per kelkaj filozofiaj teorioj kiuj fakte ĝin klarigis kaj malklairigis. Ne klaris ĉu la Logoso estis sameterna kun la Patro kaj ĉu li kunkreis kun la Patro. Ne klaris ankaŭ kiam la Logoso estis generita. Aŭ almenaŭ pri tiaĵoj ne estis montrata bezono de plia klareco. Nur la aleksandrianoj parolis eksplicite pri eterna origino de la logoso-filo. Oni limiĝis rifuzi aŭ kondamni doktrinojn kiuj, fakte, senvole kontribuis al la precizigo de la kristana doktrino poste konfirmita en la grandaj ekumenaj koncilioj..
Jam Justino Martiro sin montris informita pri kristanoj kiuj identigis la Patron kun Filo (Apol., I, 63; Dial., ĈXVIII). En la Paŝtisto de Hermaso, kiel en Teodoto el Bizancio la Filo ne sufiĉe distingiĝas el la Sankta Spirito]].
Iuj parolis pri la Patro kiel Spirito kaj pri la Filo kiel karno.
La fama tertuliana difino pri la Triunuo tres personae, una substantia (tri personoj, unusola substanco) estis interpretita (ĉe Sabelio, ekzemple,) kiel tri manieroj aŭ aspektoj de la sama persono.
Zsuzsa Szikra
Zsuzsa Szikra [ĵuĵa sikra], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szikra Zsuzsa estas hungara pentristo, ilustristo. Ŝia persona nomvarianto estas Zsuzsanna [ĵuĵana].
Zsuzsa Szikra naskiĝis la en Marcali.
Biografio
Zsuzsa Szikra komence lernis pentradon hejme de ŝia patro. Ŝi frekventis belartan gimnazion en Pécs, poste ŝi akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1977. Ŝia ĉefinstruisto estis Simon Sarkantyu. En la sekva lernojaro ŝi studis en la majstrokurso. Ŝi studvojaĝis al Grekio (1982), Parizo, Romo, Venecio (1977), Leningrado (1976), Madrido (1980), Londono (1986). Ekde 1989 ŝi okupiĝas ankaŭ pri libroilustraĵoj. Ŝi vivas parte en Budapeŝto, parte en Nederlando. Ŝi pentradas plej ofte aĵpentraĵojn kaj pejzaĝojn.
Malý Slivník
Malý Slivník, hungare Kisszilva [kiŝsilva] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La loknomoj signifas: malgranda pruno.
Blind Guardian
Blind Guardian (Blinda gvardiano) estas germana muzikgrupo de potenca metalo el Krefeld, kiu formiĝis en 1984. La grupo havas komplikan, melodian, simfonian muzikan stilon kun multajn tavolojn, ofte uzante diversajn lamenojn de kantado de la kantisto Kürsch (overdubs), do similante ĥoron. La du unuaj albumoj enhavis malpli kompleksan, sed agresivan kaj rapidan stilon de rapida metalroko. Favoritaj temoj de la grupo estas mitologio, fantasto kaj folkloro.
Malý Slivník
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248 en hungara formo "Ujszilva" (=nova pruno). En 1427 24 familioj pagis impostojn. En 1789 187 vilaĝanoj loĝis en 24 domoj, en 1828 245 vilaĝanoj en 32 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisszilva 242 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Kisszeben, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malý Slivník 640 homoj, (546 slovakoj, 91 ciganoj).
Blind Guardian
La permanentaj membroj estas la kantisto Hansi Kürsch (ankaŭ basgitaristo ĝis 1994) kaj la gitaristo André Olbrich. La nunaj aliaj membroj estas Marcus Siepen (gitaristo de 1987) kaj frapisto kaj multinstrumentisto Frederik Ehmke (de 2005).
Komenco
Blind Guardian komencis kiel rapid-metalroka grupo nomata Lucifer's Heritage, fondita de Hansi Kürsch kaj André Olbrich. Aliaj membroj estis Markus Dörk kaj Thomen Stauch. Mallongtempe la muzikgrupo poste havis duan kantiston, Thomas Kelleners, kiu forlasis la grupon post tri monatoj. La grupo eldonis du prov-registraĵojn sub la nomo Lucifer's Heritage. Ankaŭ Dork kaj Stauch forlasis la muzikgrupon; la substituantoj estis Hans-Peter Frey kaj Christof Theißen. Tamen ili baldaŭ foriris, kaj Stauch revenis en 1987; la nova gitaristo estis Marcus Siepen.
Kiam Lucifer's Heritage akiris kontrakton kun No Remorse Records, la membroj decidis ŝanĝi la nomon al Blind Guardian. Ili volis eviti esti ligata kun satanismo, laŭ alia fonto ili ankaŭ volis dissociigi sin de nigra metalroko. La grupo publikigis Battalions of Fear en 1988 kaj Follow the Blind en 1989. Tiuj albumoj estis rapida metalroko kun influoj de Helloween. La (tiam) estinta gitaristo de Halloween Kai Hansen aperis sur Follow the Blind kiel gastomuzikisto.
Stila ŝanĝo
La tria albumo de Blind Guardian, Tales from the Twilight World, monstris stilan ŝanĝon al pli melodia, orkestra potenca metalroko. La grupo akiris novan kontrakton kun Virgin Records, de kiu la kvara albumo Somewhere Far Beyond estis publikigita. Imaginations from the Other Side, la kvina albumo, aperis en 1995. En 1996 la grupmembroj eldonis The Forgotten Tales, kolektalbumon kun reludversioj kaj aliaj versioj de siaj propraj kantoj.
Nightfall in Middle-Earth kaj A Night at the Opera
La novan stilon perfektigis la grupo sur Nightfall in Middle-Earth, la sesa albumo el 1998. Per pli multa influo de Queen, tiu albumo estas kompleksa orkestra konceptalbumo pri la Silmariliono de Tolkien. Kritikistoj laŭdegis la eldonon. Metal Hammer kaj ThoughtCo nomis ĝin kiel esenca albumo de potenca metalroko. La kanto "Harvest of Sorrow" poste ricevos alternativajn versiojn sur A Night at the Opera.
La sepa albumo estis A Night at the Opera, eldonita en 2002, kaj havis eĉ plu multan influon de Queen. Ĝi temas pri legendoj, mitologio kaj religio. La stilo estis kombinaĵo de la melodia potenca metalo kaj frua progesiva rokmuziko. Thomas Stauch malŝatis ĉi tiujn ŝanĝojn kaj forlasos la grupon en 2005.
Pli simpla stilo
La grupo eldonis A Twist in the Myth en 2006. Sur la oka albumo oni iomete simpligis la stilon, prezentante plu rektan version de melodia potenca metalo. At the Edge of Time aperis en 2010 kiel la naŭa albumo. Nova kolektalbumo Memories of a Time to Come estis publikigita je 2012. La deka albumo, nomata Beyond the Red Mirror, elvenis en 2015.
Bagarano
Bagarano armene Բագարան) estis urbo kaj fortikaĵo de Antikva Armenio fondita dum la regado de orontidoj.
Malferma socio
La malferma socio estas modelo de socio iniciatita de Karl Popper staranta en la tradicio de liberalismo, kiu celas liberigi "la kritikajn kapablojn de la homo". La potenco de la ŝtato devus esti dividita laŭeble por malhelpi misuzon de potenco. La ideo de Popper pri la malferma socio estas proksime ligita al la registaro de demokratio, sed ne komprenata tiel ke la plimulto la loĝantoj diktas la politikon, sed komprenata tiel ke eblas ŝanĝi la registaron neperforte. La malfermita socio alfrontas unuflanke la laissez-faire socion, aliflanke la totalisman "fermitan socion" orientita laŭ pensado holisma-kolektivisma, kiun Popper ankaŭ ironie nomas "ĉielo sur tero" ĉar ĝi estas disvastigita kiel tia.
La termino ekde la kolapso de la komunismaj reĝimoj en Eŭropo estas aparte disvastigata per la iniciatoj de la fondaĵoj pri malferma socio de la usona miliardulo George Soros, filo de esperantista familio.
Bagarano
En bagarano troviĝis la kirko de Sankta Teodoro (starigita ĉirkaŭ 624-631), nun plene detruita. Kiam Bagratida Armenio fondiĝis, ĝis estis ĉefurbo de la nova ŝtato dum mallonga tempo, en la 9-a jarcento (ĉ. 884-1045) kaj floris kiel haltejo sur la komercvojo de la malantaŭo Bagratida ĉefurbo, Anio, okcidente. Ĝi estis detruita en 1394 de Tamerlan de la Timurida Imperio. Liaj restoj estis ankoraŭ videblaj komence de la 20-a jarcento.
EVO
La vorto havas plurajn signifojn:
America Online
America Online (mallonge AOL, stiligita kiel Aol.) estas kompanio kutime prononcata ne akronime sed kiel inicialoj, do angle respektive esperante  - estas multnacia amaskomunikila korporacio bazita en Novjorko. La firmao estas interreta provizanto, provizas programaro kaj komunikado kaj interretaj servoj tutmonde. America Online estis unu el la unuaj kompanioj en la mondo se temas pri oferti retaliron al la ĝenerala publiko.
En majo 2015, la firmao sciigis ĝian akiron de Verizon Communications. La valoro de la interkonsento estas taksita je 4,4 miliardoj da dolaroj.
Historio
AOL estis fondita la 24-an de majo 1985 sub sia origina nomo Quantum Computer Services kun la celo alporti la Interreton al la meza konsumanto. Ĝi rapide distingiĝis kiel provizanto de retservo ofertante Interretan konekteblecon per dial-up, ĉie en la lando. Dum la interreto disvastiĝis, la nombro da AOL-abonantoj rapide kreskis. Ene de dek jaroj de ĝia komenco, AOL havis pli ol 4.5 milionojn da registritaj membroj. Nur en 1995, la nombro da uzantoj de AOL saltis je pli ol 2,5 milionoj da homoj.
Kune kun disponigado de retaliro, AOL ofertis unikajn "aldonvalorajn" servojn al siaj uzantoj. AOL-membroj havis aliron al uzant-amikaj retpoŝtaj kontoj kun siaj uzantnomoj uzataj kiel ĝia retadreso. AOL ofertis babilejojn kie homoj kiuj volis kunhavigi iliajn pensojn kun spektantaro povis fari tion anonime per realtempa tekstmesaĝilo kaj diskuttabuloj kie homoj povis afiŝi komentojn kaj respondi diversajn temojn antaŭ tuta interreta publiko ligita. AOL ankaŭ ofertis grandajn kvantojn de proprieta enhavo inkluzive de retaj "kanaloj" kun novaĵo kaj distro, ligiloj por navigi la Interreton kaj ŝlosilvortojn por faciligi serĉi la Reton, adreslibrojn kaj taglibrojn. AIM formis parton de ĉi tiu proprieta enhavo.
Dum la okdekaj, antaŭ ol la kompanio iĝis provizanto de retservoj (ISP), la kompanio proponis diversajn retajn servojn per BBS al kiu la klientoj de la kompanio konektis per analoga telefonlineo.
En la fruaj 1990-aj jaroj, America Online estis inter la unuaj provizantoj de retkonektoj se temas pri disponigi retaliron. La firmao surmerkatigis sin tiutempe kiel reta servo por homoj kiuj ne specialiĝas pri komputiloj, kontraste al la interreta provizanto CompuServe, kiu servis ĉefe klientaron kun teknika scio en la kampo. Ankaŭ, komence, la firmao emfazis facilan kaj uzeblan grafikan interfacon, kontraste kun la aliaj usonaj interretaj provizantoj, kiuj tiutempe ne disponigis simplan programaron por konekti kaj uzi Interreton por novaj uzantoj sen ia fono en la kampo. Dum la naŭdekaj la firmao funkciigis masivan merkatigon kiam ĝi distribuis pli ol 100 milionojn da diskedoj kaj pli postajn KD-ojn ĉie en Usono.enhavante ĝian interretan programpakaĵon. Tiu merkatigmetodo kontribuis signife al la masiva kresko de la klientbazo de la firmao kaj helpis al la firmao iĝi la domina retprovizanto en Usono tiutempe.
AOL ofertis ĝian retservon al Makintoŝo kaj Apple II komputiluzantoj en 1989 kaj al Vindozo-uzantoj en 1993. AOL listigis sur la Nasdaq la 19-an de marto 1992, sed moviĝis al la Novjorka Borso en 1996 post sciigado ke ĝi ofertus servojn en Britio, Kanado, Francio kaj Japanio. Por vastigi ĝian ĉeeston kiel kaj ISP kaj IM-provizanto, AOL akiris CompuServe, tiam gvidan ISP, kaj Mirabilis en 1998. En 1999, AOL akiris Netscape Communications, popularan softvarfirmaon konatan pro sia retumilo kaj enhavo. Frue en 2000, la firmao sciigis ĝiajn planojn por fuzio kun la distra konglomerato Time Warner. La fuzio estis sukcese kompletigita la 11-an de januaro 2001, sub la nova nomo AOL Time Warner.
Tra la jaroj, la kompanio funkcias en franĉiza metodo, per kiu ĝi distribuis siajn servojn inter diversaj kompanioj tra la mondo kaj establis internaciajn versiojn por ili.
Fine de la naŭdekaj kaj la komenco de la unua jardeko de la 21-a jarcento, America Online komencis akiri kaj provizi financan subtenon al diversaj softvarfirmaoj. Ĉi tiuj aĉetoj inkludis, inter aliaj, CompuServe, Nullsoft, la programiston de Winamp -programaro, Netscape kaj Mozilla.
En 2000, la firmao kunfandiĝis kun la Time Warner medjogrupo. Post la fuzio komenciĝis laŭpaŝa sed signifa malkresko de la enspezoj de la firmao, kiu daŭras ĝis nuntempe. La klientaro de la firmao ĉesis kreski ekde 2002 kaj multaj ŝanĝis al pli malmultekostaj retprovizantoj. Ankaŭ, pro la eksplodo en la uzo de larĝa bando dum la unua jardeko de la 21-a jarcento, la firmao devis poziciigi sin kiel gvida enhavportalo, simila al kompanioj kiel Yahoo!, por kapti parton de la reta reklama merkato.
La 28-an de majo 2009, la kunlaboro inter America Online kaj Time Warner estis finita post ok jaroj da kunlaboro.
La 7-an de februaro 2011, AOL aĉetis la retan novaĵretejon The Huffington Post por 315 milionoj USD. Laŭ AOL, ĉi tiu movo estas atendita krei novan amaskomunikilan grupon, kiu kunfandos la enhavon de la retejoj.
Oberweiler im Tal
Oberweiler im Tal - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Severiano Melo
Severiano Melo estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 5.224 loĝantojn.
Benet
Benet estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Benetains.
Ŝtelo
Ŝtelo estas la ago kaŝe kaj senfortume kapti porteblan posedaĵon de homo sen ties konsento kaj proprigi ĝin al iu alia. La jura kategorio de tiu ago povas varii laŭ la valoro de la objekto.
Per ruzŝtelo la forpreno estas kaŝita per iluzio, tiel ke la viktimo nenion rimarkas.
Poŝoŝtelo apartenas al la stratkrimo per kiu la poŝŝtelisto alportis al si fremdan posedaĵon. Ekde longe preferitaj kaptaĵoj estas monujoj, kaj depost kelkaj jaroj ankaŭ la poŝtelefono.
Grava nuntempa problemo estas datum-ŝtelado, per kio la ŝtelisto provas gajni certan avantaĝon per fremdaj datumoj. Ekzemple la interreta ŝteltruko (angle phishing por "pasvortojn fiŝi" - do "piŝado") estas la klopodo akiri konfidencajn informojn, kiel pasvortojn, aspektigante sin artifike kiel fidindan personon aŭ entreprenon.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri ŝtelo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Wilhelm Rudnigger
Vilhelmo RUDNIGGER (naskiĝinta en Klagenfurt la 9-an de majo 1921, mortinta samloke la 18-an de oktobro 1984) estis humorplena karintia dialekta poeto, lirikisto kaj aŭtoro de radioteatraĵoj.
Laŭ profesie li estis deĵoranta kiel financfakulo kaj amuzigisto en literaturaj kabaredoj. Spritoplenaj estas liaj artikoloj skribitaj por la fame konata humorgazeto Simplicissimus.
Ulti
La ulti estas kartludo, vaste konata en Hungario. 3 aŭ 4 personoj ludas ĝin, kiu iomete similas al la briĝo. La ludo ĝenerale ne estas kodigita, ofte iom da reguloj ŝanĝiĝas laŭ la lokaj kutimoj.
Disdono
Unu disdonas el la 32 kartoj al 3 personoj po 10 kartojn, samtempe restas 2 kartoj meze, kiu nomiĝas talono. Se 4 personoj ludas, la aktuala disdonanto ĝis fine de la ludo rajtas fari nenion. Do, ĉiam 3 personoj ludas.
Aŭkciado
Dum aŭkciado la ludantoj estas solaj kaj ili volas superregi la aliajn 2. La unua unue prenas la talonon kaj el 12 kartoj li diras aŭkciaĵon, samtempe remetas 2 kartojn por talono. La sekvaj aŭ ne aŭkciadas, aŭ diras pli karan aŭkciaĵon, lastkaze li devis preni kaj repreni la talonon. Post 2 sinsekvaj neaŭkciadoj finiĝas tiu ludoparto.
Prezoj de la aŭkciado
Simplaj ludoj:
Kombinaĵoj:
Duobligitaj ludoj:
La unua rondo
Kiu aŭkciadis la plej karan, tiu malkovras la unuan karton. Tiam unu el la aliaj du ludantoj rajtas diri "kontraŭ" (=valoras duoblon), la komencanto rajtas diri "rekontraŭ" valoras 4-oblon), el la du rajtas daŭrigi "subkontraŭ" (=8-oblan), fine la aŭkcianto "mordkontraŭ" (=16-obla). La kartoj superas unu la alian laŭ la supre menciitaj fortovicoj. Oni devas laŭvice meti karton, nepre pli fortan, ol la antaŭa. Se ne estas tia koloro, devige devas prezenti aduton.
En la unua rondo oni devas komuniki figoroparon reĝo-damo, kiu valoras 20, en aduto 40. En senadutaj ludoj tiu komunikado estas sensenca kaj ne permesata.
La sekvaj rondoj
Tiu ludanto gajnas la rondon, kies karto valoras laŭ fortovico estas la plej alta. Li devas prezenti la sekvan karton.
Post la 10 rondoj oni konstatas la rezulton de la ludo. Malofte okazas, ke ulti aŭ 40-100 plenumiĝas sen aŭkciado. Tio valoras duonon. Tio nomiĝas silenta ulti aŭ silenta 40-100.
Nuntempe oni ludas ĉi tiun ludon ankaŭ en interreto. La hungaroj kaj la najbaraj popoloj ludas aliajn ludojn per 32-karta kartaro.
Teritoria organizado de Ukrainio
Teritoria organizado de Ukrainio estas divido de Ukrainio je apartaj administraj unuoj, laŭ kiuj estas organizata ŝtata potenco. La nuna administra strukturo de Ukrainio estas organizata laŭ la konstitucio de Ukrainio.
Laŭ la Konstitucio (art. 133), Ukrainio estas administre subdividata je:
La provincoj kaj Aŭtonoma Respubliko Krimeo subdividiĝas je 490 distriktoj duanivelaj.
EWE
La vorto havas plurajn signifojn:
17612 Whiteknight
17612 Whiteknight estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj amatoraj astronomoj Naoto Sato kaj Takeŝi Urata elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la "Blanka Kavaliro" (White Knight), unu el la homsimilaj ŝakpecoj, kiujn Alice renkontas en la rakonto "Trans la spegulo" de Lewis Carroll. Li ofte falas de sia ĉevalo. Li kaj la "Ruĝa Kavaliro" batalas por decidi de kiu el ili Alice estos kaptita.
Imre Szapolyai
Barono Imre (Emeriko) SZAPOLYAI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Szapolyai Imre (pri naskiĝo ĉiuj informoj mankas; mortis la ) estis hungara magnato, palatino, banuso. Liaj fratoj estis Miklós Szapolyai kaj István Szapolyai.
Biografio
Imre Szapolyai komence estis sekretario de János Hunyadi. Tiu posteno estis bona starto al la baldaŭa kariero. En 1458 li ricevis signifan postenon en komercado de saloj. En la sekva jaro li jam apartenis al kortumo de Matiaso la 1-a (Hungario), samtempe li ricevis bienon en Tokaj. En 1464 li iĝis banuso de Kroatio kaj Slavonio, krome guberniestro de Bosnio. En la sekva jaro tiuj postenoj ŝanĝiĝis al departementestro de Szepes. En 1467 li partoprenis en ribelo en Transilvanio. en 1471 li aliĝis al komploto de János Vitéz, tamen li ĉiam ricevis amnestiojn. En 1486 li estis elektita palatino.
Tenajlo
Laŭ Francisko Azorín tenajlo estas Speco de fera tenilo, konsistanta el du krucigitaj pecoj, moveblaj laŭ kunliga bolto. Li indikas etimologion el la latina tenacia, tenacula, el tenere (preni). Kaj li aldonas terminojn por tipoj de tenajloj, nome forĝotenajlo, lutotenajlo, pinĉotenajlo, levotenajlo.
La ideo venis al homoj el observado de bestoj kiuj havas similajn ilojn kiel krifoj de rabobirdoj aŭ de katoj. Ankaŭ insektoj aŭ kraboj povas posedi tenajlojn ĉe makzeloj.
Krome oni povas uzi tiun vorton por milita signifo (du rotoj aŭ du armeoj kiuj kuniĝas el diferencaj flankoj en antaŭviditan punkton kontraŭ malamiko) aŭ por politika signifo, kiam du tre malproksimaj partioj ekzemple dekstruloj kaj maldekstruloj kuniĝas kontraŭ centran partion.
Serris
Serris estas franca komunumo, lokita en la departemento Seine-et-Marne kaj en la regiono Francilio.
En 2015 ĝi havis loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Serrissiens.
Miĉurinskij prospekt (BKL Moskvo)
Miĉurinskij prospekt (Мичуринский проспект) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' okcidente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Lantenot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Vía de la Plata
La Vía de la Plata (Vojo de la Arĝento aŭ Arĝentovojo, sed vidu sube) estas antikva vojo de komuniko de la Romia Imperio kiu trapasis de sudo al nordo parton de la okcidento de la tiama Hispanio kaj nun ties restoj kaj memoro trapasas ĝin ankoraŭ, el Sevilo kaj Mérida al Astorga aŭ Asturio depende de la pli historie preciza aŭ pli malferma koncepto. Post du jarmiloj daŭre estas unu de la ĉefaj komunikadvojoj kiuj vertebras la hispanan okcidenton, kaj pro tio oni reinventis ĝin laŭ la erara nomo de "Ruta de la Plata", kiu ligus la urbojn de Gijón kaj Sevilo pere de la ŝoseo N-630 kaj la aktuala Aŭtoŝoseo Ruta de la Plata aŭ A-66.
Tiu lasta konekto iĝis vojo kaj turisma kaj kultura kiu, apogita de la institucioj, kialis fortan polemikon, ĉar la historiaj restaĵoj kiujn oni konservas, tiom laŭ literature kiom arkeologie, difinas ĝian vojon eksklude inter Emerita Augusta (Mérida) kaj Asturica Augusta (Astorga).
Etimologio
La Vía de la Plata, spite ties nomon Vía de la Plata (Vojo de la Arĝento aŭ Arĝentovojo), neniam estis vojo de cirkulado aŭ komerco de arĝento. Tia nomo devenas, kiel ĉe aliaj kazoj, de popola evoluo pro fonetika konfuzo. En epoko andalusa, tiu vojo nomiĝis al-Balat (La vojo), ofta vorto ankaŭ en aliaj zonoj de Hispanio kaj kialo de toponimoj kiel Albalá, Albalat kaj Albalate. Eble la prononcado de tiu vorto transportis pere de la sono al tiu de la riĉa metalo "plata" (arĝento), kaj de tie venus la nomo de la Vía de la Plata el necerta dato, sed ĉiukaze antaŭa al 1504 kaj 1507, kiam jam oni dokumentas unuafoje en Kristoforo Kolumbo kaj en Antonio de Nebrija respektive.
Historio
Oni supozas, ke jam ekzistis vojoj en la sudokcidento de Iberio jarcentoj antaŭ la alveno de la romianoj, kaj ĉefe rilate al la kulturo de Tartezo. Poste eble oni transportis stanon laŭ tiu vojo. Dum la Romia Imperio ĝi estis unu el la du ĉefaj komunikvojoj kune kun la orienta vojo el la tiama Cádiz al Pireneoj. Ĝi utuilis al romianoj jam dum respublika epoko pro intereso je la metalriĉo de la nordokcidento de Iberio, ĉar jam ĉirkaŭ la jaro 137 a. K. okazis ekspedicio al la tiama Galegio.
Dum la kristana rekonkero de la teritorioj de Al-Andalus la Vojo rekuperis gravon pro militaj aferoj kaj por pilgrimado al Santiago de Compostela, kiu ekzistis eĉ dum la epoko islama, ĉar en tiaj teritorioj ĉiam restis kristana loĝantaro, ĉefe dum la unuaj jarcentoj. Je la 18a jarcento oni gravigis la radian strukturon de la komunikadvojoj el Madrido kaj tiu Vojo perdisp arton de sia gravo ĝis la dua duoo de la 20a jarcento kiam oni restarigis la fluadon laŭ la vojo, sed jam kiel nova ŝoseo kiu ne ĉiam koincidis kun la tiama romia ŝoseo (ŝtonŝoseo) kaj kiu trapasis gravajn urbojn, kiel Sevilo, Merido, Cáceres, Salamanko, Zamoro kaj eĉ Leono kiu anstataŭis la tiaman vojurbon Astorga.
La tuta vojo estas markita de restoj de la Romia Imperio: pontoj, domoj, urboj ktp. Krome estis signalita de milindikiloj aŭ pasmilindikiloj (miliarium), tio estas indikiloj kiuj markis la vojon kaj indikis la distancojn laŭ pasmiloj.
Aktualo
Ekde fine de la 20a jarcento, la Vía de la Plata estas objekto de revalorigo por turismaj kaj kultura uzado, kaj la laboro de la diversaj registaroj klopodas plivalorigi la vojon kiel historia, arta, etnografia, kultura kaj natura heredaĵo. Fakte kelkaj el la lokoj trapasataj estas deklaritaj Homarheredaĵo, kiel Mérida, Cáceres aŭ Salamanca, kaj aliaj, kiel Zamora aŭ Astorga posedas ankaŭ gravan heredaĵon. Krome oni revalorigas ĝin kiel kultura kaj religia pilgrimvojo nome tradicie Camino de Santiago (Vojo al Santiago).
23681 Prabhu
23681 Prabhu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anirudh Prabhu, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la West Lafayette Junior-Senior High School de West Lafayette (Indianao).
Kalvinana preĝejo (Szalaszend)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en vilaĝo Szalaszend (Hungario).
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, kie multe da arboj kreskiĝas. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turo javas 3 sonorilojn. La navo finiĝas en okangula absido. Pilieroj apogas la absidon. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Vescovato (Italio)
Vescovato estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Cicognolo, Gadesco-Pieve Delmona, Grontardo, Malagnino, Pescarolo ed Uniti, Pieve San Giacomo kaj Sospiro.
Organizaĵo de Azia-Pacifikaj Novaĵagentejoj
Ĝi formiĝis je 1961 pro la iniciato de Unesko. Ĝi havebligas novaĵservon kiu enhavas artikolojn donacitajn de ĝiaj membroj.
Membroj
La jenaj agentejoj estas membroj de OANA.
Romia provinco
En Romio, la provincoj estis teritoriaj subdividoj ekster Italio.
Ili aperis okaze de la Punikaj Militoj, kiam la Romia Respubliko etendiĝis ekster la itala duoninsulo, kaj la nombro de la romiaj provincoj ne ĉesis kreski. Fine de la Respubliko, same en la Frua Imperio, la provincoj estis la plej gravaj administraj subdividoj de la teritorio. Ilia nombro atingis kvardekon sub la dinastio Severo. Diokleciano, en la tetrarkio, profunde reformis la teritorian administradon de la Imperio, multobligante la nombron de provincoj kaj kreante unuon superan al la provincoj, la diocezoj.
28821 Harryanselmo
28821 Harryanselmo estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Harry Anselmo, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li instruas ĉe la Penn View Christian School de Souderton (Pensilvanio).
Viktoro de Ksanteno
Viktoro de Ksanteno aŭ sankta Viktoro estas martiro kaj sanktulo de la Katolika kaj la Orienta Ortodoksa Eklezio. Liaj supozitaj ostoj estis konservitaj en sanktejo ekde la 12-a jarcento, kiu hodiaŭ estas enigita en la alta altaro de la katedralo de Ksanteno. Lia festotago estas la 10-a de oktobro.
La tradicio deklaras, ke Viktoro estis Praefectus cohortis de kohorto de la Teba Legio. Li estis proksime asociita kun Ursus de Soloturno, kaj laŭdire estis parenco de sanktulino Verena. Viktoro de Ksanteno estis ekzekutita en la 4-a jarcento en la amfiteatro de la romia kastro Vetera (en la loko de nuntempa urbo Ksanteno) pro rifuzado de ofero al la romaj dioj.
EXT
La vorto havas plurajn signifojn:
Sloup (apartigilo)
Sloup povas signifi:
Erzsébet Légrády
Erzsébet Légrády [erĵEbet lEgrtAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Légrády Erzsébet estis hungara apotekisto.
Erzsébet Légrády naskiĝis la  en Budapeŝto. Ŝi mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Erzsébet Légrády abiturientis en sia naskiĝurbo en gimnazio (tiam nur por fraŭloj). Ŝi faris ekzamenon pri farmacio en 1903, ŝi akiris diplomon en 1905, en la sekva jaro ŝi doktoriĝis en Reĝa Universitato de Budapeŝto. En la universitato ekde tiam ricevis virinoj farmacian diplomon, tamen en Hungario kelkajn monatojn pli frue jam virino ricevis tian diplomon en Universitato Ferenc József. En 1913 ŝi partoprenis en Hago en farmacia kongreso, kie ŝi parolis pri la hungaraj inaj apotekistoj. Inter 1916 kaj 1928 ŝi havis propran apotekon en Budapeŝto. Ŝi ricevis memormedalon en 1937. Ŝi strebis por egaleco inter viroj kaj virinoj.
Medaltabelo de la Vintra Olimpiko 2010
Tiu-ĉi listo estas medala tabelo de la Vintra Olimpiko 2010. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato.
* En la sporto biatlono en la unuopa konkurso de viroj je 20 kilometroj atribuiĝis du arĝentaj kaj neniu bronza medaloj.
Sloup
Sloup (Slaup) estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Blansko en Sudmoravia regiono, proksimume 9 km nordoriente de Blansko surrande de PPR Moravia karsto. Nomo de la kampurbo estas derivita de soliĝinta roko de kolona formo kun nomo "Hřebenáč". Dominaĵo de Sloup estas Kavernoj de Sloup-Ŝoŝuvka kun turisme elserĉata kaverno de Eliška. Sloup estas ankaŭ karakteriza pilgrima loko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1373.
Ekde la 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Vejno
Metafore ĝi estas uzata en geologio por longa kaj mallarĝa tavolo aŭ strio de ia substanco en roko aŭ grundo, ekz. mineja vejno el karbo aŭ erco.
Kenji Takagi
Kenji Takagi (高木 健旨, n. ) estas japana futbalisto.
Vejno
Alia metafora uzo estas por ondlinia streko de malsama koloro, simila al vejnoj viditaj sub la haŭto, ekz. la vejnoj de marmoro aŭ ligno, rivero vejnita per longa poststreko da sango k.s.
Kenji Takagi
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Oita Trinity kaj Sagan Tosu.
Vestone
Vestone estas komunumo de Italio.
Mühlbeck
Mühlbeck ĝis fino de la jaro 2009 estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de januaro estas parto de la tiam fondita komunumo Muldestausee en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 985 loĝantojn.
Rickenbach BL
Rickenbach estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 546 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Distrikto Banská Bystrica
Distrikto Banská Bystrica  estas norda distrikto en Regiono Banská Bystrica. Ĉefa urbo de distrikto estas Banská Bystrica. Distrikto najbaras kun Distrikto Ružomberok, Distrikto Martin, Distrikto Turčianské Teplice (norde), Distrikto Žiar nad Hronom (okcidente), Distrikto Brezno (oriente) kaj Distrikto Zvolen (sude).
Rickenbach BL
Geografio
Rickenbach situas en norda flanka valo de la rivero Ergolz, ĉe la bordo de la rivereto Rickebächli, kiu donis al la komunumo sian nomon. Al Rickenbach apartenas krom la efektiva vilaĝo Rickenbach mem en la centro, pluraj malgrandaj vilaĝetoj kaj setlejoj, nome en nordo Waldegg kaj Ischlag, en nordoriento Farnsberg, en oriento Bärmatt, en sudoriento Dübeloch, en sudokcidento Weid konsistante el la setlejoj Weid kaj Reinen kaj fine en norodkcidento Chueliberg.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rickenbach limas en nordoriento al Buus, en oriento al Ormalingen, en sudo al Gelterkinden, en sudokcidento al Böckten, en okcidento al Sissach, kaj en nordokcidento al Wintersingen.
Trafiko
Rickenbach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La vilaĝo estas konektita per la buslinio 48 de Rheinfelden al Gelterkinden kun la publika trafikreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rickenbach datiĝas el la jaro 1274 kiel Richenbah.
En la 12-a kaj 13-a jarcento la vilaĝo estis sisekve posedaĵo de la senjoroj de Froburg, Thierstein kaj fine Falkenstein. En la jaro 1461 la urbo Bazelo akiris la vilaĝon kune kun la tuta voktejo Farnsburg. En la jaro 1510 la Konsilio de Bazelo konstruigis fiŝlageton en la valfundo de Rickenbach, kaj en 1536 estis konstruita kapelo. Okaze de la Bazela Kantondisiĝo la vilaĝo voĉdonis favore al la urbo Bazelo, tamen la vilaĝo estis integrita kun la tuta distrikto Sissach, al kiu ĝi apartenis ek de 1814 al la nove fondita Kantono Bazelo en la jaro 1833.
Konfesa poezio
Konfesa poezio aŭ konfeseja poezio (angle: confessional poetry) estas skolo de "persona" poezio, kiu ekestis en Usono dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj kaj ofte pritemis aferojn vidatajn (almenaŭ tiam) kiel tabuajn kaj hontindajn.
Du skoloj, kiuj reagis kontraŭ la ŝajna "egoismo" de konfesa poezio, estas tiu de la LANGUAGE Poetoj kaj Nova formalismo.
Fondumoj pri malferma socio
La Fondumoj pri malferma socio (Open Society Foundations, origine ĝis aŭgusto 2010 Open Society Institute aŭ ) estas grupo de fondumoj, fondita en 1993 fare de la usona miliardulo George Soros, filo de esperantista familio, kiu per ĝi plikonatigis la socifilozofian koncepton pri malferma socio de la filozofo Karl Popper, bazitan je lia verkaĵo The Open Society and Its Enemies ("la malferma socio kaj siaj malamikoj"), unue publikigita fare de la brita eldonejo Routledge en 1945.
EZE
EZE povas rilati al:
Wiglaf (Mercia)
Wiglaf (m. verŝajne en 839) estis reĝo de Mercia, Anglio de 827 ĝis 829 kaj denove de 830 ĝis sia morto.
Deveno
Wiglaf probable apartenis al la reĝa familio de Mercia, sed pri lia deveno ne restas certaj informoj.
Regado
Li altroniĝis en 827. En 829 Egbert, reĝo de Wessex, invadis Mercia kaj forpelis Wiglaf. Laŭ la Anglosaksa Kroniko, Wiglaf regajnis la regnon en 830, verŝajne kiel sendependa reĝo, ne reganto sub la reĝo de Wessex. Eblas ke li pligrandigis la limojn de Mercia: la regio cirkaŭ la meza parto de la Tamizo, antaŭe okupita de la Gewisse kies teritorio evoluis en Wessex, estis parto de Mercia dum lia regado. Ĉarto priskribas la reĝon de Essex kiel "ministro" de Wiglaf: antaŭe Essex agnoskis la reĝo de Mercia kiel superulo, sed Mercia perdis influon tie - la ĉarto sugestas la reĝo de Essex denove omaĝis al tiu de Mercia. Londono, kie Egbert antaŭe posedis monfarejon, estis dominata de Wiglaf.
En 836 li okazigis konsilion de episkopoj kaj nobeloj: la ĉefepiskopo de Canterbury ĉeestis, kune kun pluraj episkopoj el Wessex.
Wiglaf mortis probable en 839. Li entombiĝis en Repton.
Wigmund, filo de Wiglaf, aŭ mallonge sekvis lin kiel reĝo de Mercia aŭ mortis antaŭ sia patro (eble post esti kunreĝo).
2639 Planman
2639 Planman estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Indiano (konstelacio)
Indiano estas konstelacio de tera ĉielo.
(38600) 1999 XR213
(38600) 1999 XR213 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas en la tiel nomata « Greka Tendaro », tie estas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero,
Halifax (Britio)
Halifax (Halifakso) estas urbo de Anglio kaj Britio, kiu situas en la nuna administra regiono Yorkshire and the Humber kaj la historia provinco Okcidenta Jorkŝiro. La urbo estas la administra centro de la metropola distrikto Calderdale. Laŭ la stato de la censo de 2021 en la komunumo vivis sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi konatas interalie pro sia fabrikejo Mackintosh pri ĉokoladaĵoj kaj aliaj dolĉaĵoj. Ĝemela urbo estas la germana urbo Aachen (Akeno).
Geografio
Halifax situas en la sudoriento de la montetaro Peninoj proksime de la urboj Bradford, Huddersfield kaj Rochdale. La pli grandaj urboj Liverpool kaj Hull situas en distanco de po 100 kilometroj, dum Londono, Edinburgh, Belfast, Dublin kaj Cardiff distancas po 300 kilometrojn. La urbon trafluas la rivero Calder.
Olindo Pasqualetti
Olindo PASQUALETTI (naskiĝinta en la 12-a de septembro 1916 en Offida, mortinta en la 21-a de novembro 1996 en Torino) estis itala latinisto kaj presbitero katolika.
Biografio
El la naskiĝregiono li kun la familio transloĝiĝis ankoraŭ en junaj aĝoj al San Benedetto del Tronto, kie li finis la ciklon de la bazajn studojn. Kiel 12-jaraĝulo li foriris por membriĝi al la Instituto Missioni Consolata. En la 1940-a jaro oni ordinis lin pastro en Torino. Magistriĝinte en klasika filoligio ĉe la Katolika Universitato de Milano li instruis ĉe seminarioj malgrandaj kaj grandaj de sia ordeno kiel ankaŭ ĉe ŝtataj gimnazioj en Varallo Sesia, Vercelli, Fermo.
Kvazaŭ ĉiuj verkoj estas kolektitaj en Gemina Musa en 1987 kaj en Tre appendici a Gemina Musa en 1992. Inter la eldonitaĵoj nombriĝas ankaŭ universitataj kaj skolastikaj aferoj, ofte sub la aŭspico de la eldonejoj Societa editrice Dante Alighieri kaj Minerva italica.
Li ankaŭ laboris por la Enciclopedia Virgiliana. Li estis membro de la pontifika Fondaĵo Latinitas, de la Centro studi Varroniano, de la Akademio de la Sciencoj de Romo kaj de la Akademio Marchigiana di Scienze e Lettere. Honore li ricevis fare de la komunumo de San Benedetto del Tronto la premio Truentum en la 1996-a jaro.
Péter Friedrich
Péter FRIEDRICH, laŭ hungarlingve kutima nomordo Friedrich Péter (naskiĝis la 1936 en Budapeŝto, mortis la  2013 en Budapeŝto), estis hungara kuracisto, biologo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998).
Biografio
Péter Friedrich frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1954-1960. Li komence eklaboris en hospitalo de Miskolc, poste en biokemia filio de MTA. En 1967 li plulernis en Oxford, en 1975 li estis helpanto de UNESCO en Egiptio. Baldaŭe li atingis altajn postenojn kaj rangojn en la instituto. Li okupiĝis precipe pri enzimoj. Li ricevis 5 premiojn inter 1983-2006.
Blitzingen
Blitzingen estas komunumo en la distrikto Goms en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 83 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Blitzingen Blitzingen situas en supra Valezo ĉe la bordo de la rivero Rodano, kaj etendiĝas ambaŭflanke de la rivero al flankaj valoj. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Bodme, Wiler, Ammern kaj Gadmen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,81 km², de kiuj 26,2 % estas kovritaj de arbaro, 34,8 % servas por agrikulturo kaj 1,4 % por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Blitzingen limas en nordo kaj oriento al Grafschaft en sudsudoriento al Ernen, en sudokcidento al Niederwald, kaj en nordokcidento al Bellwald.
Trafiko
Tra Blitzingen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Brigo trans Furko-Pasejo al Andermatt. Pere de la stacidomo ĉe la trajnlinio de la Matterhorn-Gotthard-Fervojo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Blitzingen datiĝas el la jaro 1203 kiel Blicingen. Dum mezepoko la episkopo de Siono kaj la nobelaj senjoroj de Raron, Restin kaj Blandrate posedis feŭdajn rajtojn en Blitzingen. Blitzingen siatempe apartenis al la supera kvartalo de Goms kaj estis kunsidejo de la Dekono Goms.
Bodmen, kies unua mencio datiĝis el la jaro 1339 sin liberaĉetis en la jaro 1347 de ĉiuj feŭdoj kaj estis ĝis 1848, kiam ĝi estis integrita al Blitzingen, memstara komunumo.
Qazax
Qazax estas urbo kaj ĉefurbo de la rajono Qazax de Azerbajĝano. Ĝi havas 20 900 loĝantojn. En la pratempo Qazakh Distrikto estis parto de la provinco Utiko, parto de la Reĝlando Armenio ĝis 387 p.K. Grek-romiaj historiistoj de la dua jarcento a.K. ĝis la 4-a jarcento p.K. diras ke Utiko estis provinco de Armenio, kie la rivero Kura apartigas Armenion kaj Albanion.
En la 18-a jarcento, Qazax estis la ĉefurbo de la Qazax-sultanlando. Dum la Rusa Imperio, la urbo estis la administra centro de la distrikto Qazax de la Elizavetpola Gubernio. Ĝi situas 10 km de la stacio Ağstafa de la Transkaŭkaza Fervojo. Ĉe la rando de la Armena genocido dum la jaroj 1905-1906, multaj armenaj hejmoj estis bruligitaj kaj prirabitaj same kiel la armena lernejo kaj preĝejo. Multaj armenaj loĝantoj rezulte fuĝis al Tbiliso kaj aliaj armenaj loĝataj areoj.
En 1930, Qazax iĝis la administra centro de la Qazax-Rajono de sovetia Azerbajĝano kiam la regiono estis aljuĝita al sovetia Azerbajĝano fare de la fruaj bolŝevikoj. Qazax estis transdonita al Azerbajĝana SSR sen multe da bruo aŭ rezisto dum estas malfacile supertaksi sian strategian gravecon por la nuntempaj regionaj komunikado kaj energiaj projektoj Azerbajĝano-Kartvelio-Turkio.
En julio 2020, Qazax fariĝis fokuso por la kolizioj kun Armenio.
Sándor Domanovszky
Biografio
La universitaton Domanovszky finis en Budapeŝto en 1899. Komence li instruis en la reala altlernejo de Pozsony (1899), pli poste en budapeŝta komerca akademio (1904). Ekde 1909 li estis privatprofesoro, inter 1914- 48 profesoro de la hungara kulturhistorio en la budapŝta universitato. Inter 1913–1943 li estis redaktoro de la revuo Századok (Jarcentoj). Li estis ano de la pola kaj aŭstria sciencaj akademioj (1932, resp. 1941), de la Comité International des Sciences Historiques (1928). En 1939 li estis delegito de universitato en la supera ĉambrode la landkunsido. Inter 1916 kaj 1946 li estis vicprezidanto de Magyar Történelmi Társulat (Hungara Historia Asocio). Li redaktis la verkon Magyar művelődéstörténet (Hungara Kulturhistorio) (I–IV. Bp., é. n.). Li estis ano de Hungara Scienca Akademio.
Perimetro
Perimetro -- estas sumo de la longoj de ĉiuj lateroj de unu geometria figuro. La perimetro de triangulo, do, estas la sumo de ĉiuj tri lateroj. La ĝenerala formulo—la sumo de ĉiuj flankoj—estas ne ĉiam oportuna por kalkuli la perimetron, pro tio oni uzas aliajn formulojn por multanguloj kun konataj ecoj (ekz. por kvadrato oni povas simple kvarobligi la longon de unu latero).
Albert Gyulay
Grafo Albert Gyulay [djulai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyulay Albert (naskiĝis la en Buda, mortis la  en Pest (urbo)) estis hungara-aŭstra oficiro.
Perimetro
Cirkonferenco estas l termino uzita por priskribi perimetro de fermita kurbo.
La plej komuna estas la cirklo, kies perimetro rilatas al la radiuso per la rilatumo kun la nombro Pi:
Albert Gyulay
Liaj nobelaj antaŭnomoj estis marosnémeti kaj nádaskai. Lia patro estis Sámuel Gyulay (generalo), lia frato estis Ignác Gyulay.
Biografio
Albert Gyulay iĝis kadeto en armeo de Habsburgoj. En 1789 li partoprenis kiel kapitano en militiro kontraŭ la turkoj. Li partoprenis en okupo de Beogrado, poste li ricevis premion. En 1793 li batalis kontraŭ revoluciuloj de Francio, poste li iĝis majoro. En 1799 li batalis kontraŭ Napoleono Bonaparte en Italio, en la sekva jaro jam en Hungarlando. En 1808 li atingis la rangon generalo. Post jaroj li retiriĝis. Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.
Perimetro
Ĝi aproksimiĝas per la sekva fomulo (inter aliaj):
Sufiĉe ofte uzata duonperimetro estas simple duono de la perimetro aǔ cikonferenco.
Akio Matsuyama
Akio Matsuyama (松山 明男, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Kastelo Glücksburg (Römhild)
La Kastelo Glücksburg (Schloß Glücksburg) troviĝas en Römhild, Griebelstraße nr 28.