cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zoltán Seregi
Zoltán Seregi [ŝeregi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Seregi Zoltán estis hungara reĝisoro, teatrestro, infana aktoro.
Zoltán Seregi naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Seregi estis ĉefrolanto en junulara filmo en 1966, post 3 jaroj li ricevis voĉaktoran rolon. Li akiris diplomon en Universitato Kossuth Lajos en 1979, poste reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. Lia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Li komencis sian reĝisoran karieron en Nacia Teatro (Szeged), ekde 1984 en Teatro Thália (Budapeŝto). Li estis reĝisoro de Teatro Jókai (Békéscsaba) 15 jarojn, poste victeatrestro 4 jarojn, ekde 2016 teatrestro. Li ricevis premiojn en 2015 kaj 2021. Intertempe li reĝisoris ankaŭ filmojn kaj li reĝisoris laŭokaze en aliaj teatrejoj.
Gangotri
Gangotri estas urbo kaj nagar panĉaĝat (municipo) en la distrikto Utarkaŝi de la subŝtato Utarakando, Barato. Ĝi estas loko de pilgrimejo por Hinduismo sur la bordo de la rivero Bhagirathi kaj la origino de la rivero Gango, precize en la glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri. Ĝi estas sur la Granda Himalajo, je alto de 3 100 metroj. Laŭ populara legendo de Hinduismo, estis tie kie la diino Ganga descendis kiam Ŝivo liberigis la fortan riveron el la bukloj de sia hararo. Por pilgrimado de Ĉota Ĉar Dham, Gangotri estas ofte vizitata post Jamunotri (en la okcidenta regiono de Montetoj Garhŭal). Pilgrimantoj ĝenerale faras Utarkaŝi sia bazejo. La tempo necesa el Utarkaŝi ĝis la templo de Gangotri estas de ĉirkaŭ 4 horoj ŝosee.
Lina Wertmüller
Ŝi estis la unua virino en la historio kiu estis nomumita al Oskar-premio kiel plej bona reĝisoro (por la filmo «Pasqualino Settebellezze», en la ceremonio de 1977 ). En 2020 ŝi ankaŭ ricevis la Honoran Oskaron.
Biografio
Lina Wertmüller naskiĝis en Romo la 14-an de aŭgusto 1928. Ŝia patro Federico Wertmüller estis advokato origine de Palazzo San Gervasio (en la Provinco Potenco), kiu devenis de aristokrata familio kun malproksimaj svisaj originoj. La patrino, Maria Santamaria-Maurizio, venis el Romo kaj estis la onklino de aktoro Massimo Wertmüller.
Ŝi frekventis la lernejon kun Flora Carabella, kiu poste iĝis la edzino de Marcello Mastroianni, tre konata itala aktoro; kun li, Lina startis tre longan amikecon, kiu poste iĝis fundamenta por ke ŝi proksimiĝu al la mondo de spektaklo. Je dek sep jaroj ŝi aliĝis al la teatra akademio direktita de Pietro Sharoff; poste, dum kelkaj jaroj, ŝi estis reĝisorino por la spektakloj de la pupteatro de Maria Signorelli. Poste, ŝi havis la okazon kunlabori kun famaj teatraj reĝisoroj, inkluzive de Guido Salvini, Giorgio De Lullo, kaj Garinei kaj Giovannini. Ŝi laboris por kaj radio kaj televido, kaj kiel verkintino kaj reĝisorino pri la unua eldono de Canzonissima kaj Il Giornino de Gian Burrasca, kun Rita Pavone kiel vira ĉefrolulo. Ŝi startis longan artan partnerecon kun Enrico Job, aprezita teatra scenaristo, kiun ŝi baldaŭ edzigis. La paro havis adoptfilinon, Maria Zulima.
Kariero
Ŝi debutis en la kino kiel ĉefredaktoro en «...e Napoli canta!» (... kaj Napolo kantas!) de Armando Grottini (1953) kaj poste ŝi iĝis vicdirektoro de Federico Fellini en la filmoj La dolce vita (1960) kaj 8½ (1963). Ŝia debuto kiel reĝisorino okazis en 1963 kun I basilischi, amara kaj groteska rakonto de la vivo de kelkaj malriĉaj amikoj en Suda Italio (la filmo estis filmita plejparte inter Bazilikato, en Palazzo San Gervasio, kaj Apulio, en Minervino Murge); per tiu filmo ŝi gajnis la Arĝentan Velon (itale «Vela d'argento») ĉe la Filma Festivalo de Locarno. En 1968, kaŝante sin sub la kaŝnomo Nathan Witch, ŝi reĝisoris italan vakeran filmon, «Il mio corpo per un poker» (Mia korpo por pokero), kun Elsa Martinelli. En la dua duono de la sesdekaj jaroj, ŝi ekkunlaboris kun la aktoro Giancarlo Giannini, kun kiu atingis aliajn sukcesojn: «Mimì metallurgico ferito nell'onore» (1972), «Film d'amore e d'anarchia - Ovvero "Stamattina alle 10 in via dei Fiori nella nota casa di tolleranza..."» (1973), «Travolti da un insolito destino nell'azzurro mare d'agosto» (1974), «Pasqualino Settebellezze» (1976), «La fine del mondo nel nostro solito letto in una notte piena di pioggia» (1978) kaj ''«Fatto di sangue fra due uomini per causa di una vedova. Si sospettano moventi politici»'' (1978).
Dank'al Pasqualino Settebellezze, kiu atingis sukceson eĉ en Usono, Wertmüller estis menciita por tri Oskar-premioj en la eldono de 1977 (plej bona reĝisoro, plej bona eksterlanda filmo, plej bona filmo); Giancarlo Giannini ricevis kvaran mencion pro sia interpretado kiel protagonisto. Lina Wertmüller estis fakte la unua virino menciita por Oskar-premio kiel plej bona reĝisoro; post ŝi estos nur Jane Campion, Sofia Coppola, Kathryn Bigelow, Greta Gerwig, Emerald Fennell, Chloé Zhao kaj denove Jane Campion, respektive en 1994, 2004, 2010, 2017, 2021 kaj 2022.
Ŝi ĉiam estis ekzemplo por inaj reĝisoroj, ne simple ĉar ŝi estis la unua kiu estis komerce sukcesa, sed ankaŭ ĉar estis malmultaj el ili en tiu ĉi profesio. «Vi ne povas fari ĉi tiun laboron simple ĉar vi estas viro aŭ ĉar vi estas virino. Vi faras ĝin ĉar vi havas talenton. Ĉi tio estas la nura afero kiu gravas por mi, kaj devus esti la sola parametro, per kiu oni taksu, kiu reĝisoras filmon», ŝi deklaris unue.
En intervjuo, kiam oni demandis ĉu ŝi iam trovis malfacilaĵojn kiel virino malantaŭ la filmilo, precipe en sia epoko, ŝi respondis:"«Mi entute ne zorgis. Mi iradis rekte sur mia vojo, ĉiam elektante fari tion, kion mi ŝatis. Mi havis fortan karakteron ekde mi estis knabeto. Mi eĉ estis elpelita el dek unu lernejoj pro tio. Estis mi la estro dum la filmado. Oni devas respektigi sin mem al la aliaj. Mi kriis kaj batis. Luciano De Crescenzo spertis ion pri tio dum la filmado de «Sabato, domenica e lunedì» kun Sophia Loren. Li faris nenion krom gestumi la tutan tempon, skuante la montrofingron de unu mano, kaj por haltigi lin mi mordis tiun fingron»."Ŝi ankaŭ ĉiam deklaris sin feminisma.
1983 estas la jaro de «Scherzo del destino in agguato dietro l'angolo come un brigante da strada», filmo kiu pritraktas la temon de terorismo malpeze sed kuraĝe. En 1986 ŝi partoprenis unuafoje en opero, direktante Carmen-on de Georges Bizet, kun kiu ŝi starigis la opersezonon 1986-87 de la Teatro de San Carlo en Napolo, senpere elsendita en la nacia televida kanalo Rai 1. En 1997 ŝi direktadis la operon Bohème ĉe la Atena Opero. Ŝi estas aŭtorino de pluraj teatraj filmoj kaj reĝisoraĵoj, kiel ekzemple «Du plus du ne plu faras kvar» (1968) kaj «Frato suno, fratino luno» (1972) (ambaŭ reĝisoritaj fare de Franco Zeffirelli), «L'esibizionista» (1994), «''Gino, Ginetta. e gli altri» (1995), kaj «Lasciami andare madre''» (el la libro de Helga Schneider, kun Roberto Herlitzka en la parto de la maljuna patrino). En 1987, laŭ propono de Bettino Craxi, ŝi fariĝis membro de la nacia asembleo de la Partio Socialisma Itala (mallonge, PSI). En 1992 ŝi reĝisoris «Io speriamo che me la cavo» kun Paolo Villaggio, dum en 1996 ŝi reokupiĝis pri politika satiro kun «Metalmeccanico e parrucchiera in un turbine di sesso e politica» kun Tullio Solenghi kaj Veronica Pivetti. Du jarojn poste, ŝi provis dubli filmon por la unua fojo: ŝi estis la itala voĉo de la avino Fa en Mulan.
Post la historia rekonstruo de la filmo Ferdinando kaj Carolina (1999), Wertmüller rekomencis labori malantaŭ la filmilo dank'al la televidserio Francesca kaj Nunziata (2001) kun Sophia Loren kaj Claudia Gerini, kaj en la filmo Peperoni ripieni e pesce in faccia en 2004, denove kun Loren kiel ĉefrolulo: malgraŭ la protestoj de la reĝisorino, la filmo estos publikigita en malmultaj kinejoj, kaj nur kelkajn jarojn post la produktado. La sekva Diable la mizero de 2008 kun Gabriella Pession kaj Sergio Asizo elsendis la televidkanalo Rai 1 rekte en pinttempo la 2-an de junio 2010. En la sama jaro, ŝi ricevis la premion David di Donatello pro sia kariero. En 2013 ŝi recitis etan parton en la filmo «Bonvenon Prezidanto!» de Riccardo Milani kune kun lia kolego Pupi Avati, la kritikisto Steve Della Casa kaj la ĵurnalisto Fabrizio Rondolino.
Ŝi esploris kun pasio la sociajn rolojn de viroj kaj virinoj de sia lando, Italio, analizante la eternan dialogon inter nordo kaj sudo, kaj inter la burĝaro kaj la proletaro; ekde la sesdekaj jaroj de la pasinta jarcento ĝis la nuntempo, ŝi fotis per siaj filmoj la italan socion de sia epoko, ĉiam kun ironia kaj elrevigita vidpunkto kaj pri politikaj kaj pri sociaj evoluoj, prezentante foje groteskajn kaj akrajn tonojn, tamen sed sen iam preni sin tro serioze. La 22-an de decembro 2015, la urbestro de Napolo Luigi de Magistris donis al ŝi la honoran civitanecon de la grandurbo. La 27-an de oktobro 2019 estis komunikita al ŝi la premio de la honora Oskaro, kiun ŝi ricevis dum la ceremonio 2020 «pro ŝia provoka kaj kuraĝa detruado de politikaj kaj sociaj reguloj pere de ŝia plej ŝatata armilo: la filmilo».
Morto
Ŝi mortis en Romo la 9-an de decembro 2021, aĝante 93. Post la funebraĵoj okazigitaj en la Baziliko de Sankta Maria en Montesanto en Piazza del Popolo, ankaŭ konata kiel la Preĝejo de la Artistoj, ŝi estis fine entombigita en la Monumenta Tombejo de Verano.
Glaĉero Gangotri
Oni diras, ke la glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri similas al buŝo de bovino, kaj la loko estas nomata Gomuĥ aŭ Gaumuĥ (gou, bovino + muĥ, vizaĝo). Gomuĥ, kiu estas ĉirkaŭ 19 km el la urbo Gangotri, estas la preciza fonto de la rivero Bhagirathi, grava alfluanto de Gango. Gomuĥ estas apud la bazo de Ŝivling; intere kuŝas la herbejo Tapovan.
Mirošov (distrikto Žďár nad Sázavou)
Mirošov (Miroschau) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1338.
Webex
Webex de Cisco estas usona kompanio, kiu disvolvas kaj vendas programaron por retaj kunsidoj aŭ Video Teleconference Calls (VTC).
Ĝi estis fondita en 1995 kiel WebEx fare de Subrah Iyar kaj Min Zhu kaj akirita fare de Cisco Systems en 2007.
Cisco Systems ofertas diversajn produktojn por reta kunlaborado inter privataj individuoj kaj kompanioj sub la nomo Webex. Ĉi tio inkluzivas, ekzemple, retkunsidajn solvojn, IP-telefonion, tujan mesaĝadon, dosiertranslokigon, ekrankundividon kaj aliajn funkciojn.
Por pli grandaj kompanioj aŭ asocioj ankaŭ aliaj helposolvoj disponeblas kiel ekzemple diversaj virtualaj kunvenejoj por povi kunsidi aŭ kunlabori internacie. Tiel ili ŝparas monon je transportkostoj kaj gajnas tempon.
La individuaj produktoj havas modulan strukturon kaj povas esti adaptataj kaj vastigataj laŭ propraj bezonoj. Krom aplikaĵoj por la moveblaj platformoj Android kaj iOS, estas ofertataj labortablaj klientoj (angle: desktop clients) por Vindozo, Linukso kaj macOS.
Vidu ankaŭ
Reta kunsido
Eksteraj ligiloj
Webex-retejo
Lidia Milka-Wieczorkiewicz
Lidia Anna Milka-Wieczorkiewicz (naskiĝis la 29-an de majo 1956 en Niegoszowice, distrikto Krakova) – pola historiistino kaj diplomato, ambasadoro de Pollando en Tunizio (2016–2022), en la jaroj 2006–2011 ambasadoro en Alĝerio (en 2009–2011 plenrajtigita ankaŭ por Burkino kaj Malio).
Vivo
En 1975 finis liceon en Dąbrowa Górnicza. En la jaroj 1975–1977 studis historion ĉe Silezia Universitato en Katowice, de 1977 daŭrigis studojn en Historia Instituto de Varsovia Universitato, finis en 1979. Poste eklaboris en sia altlernejo, en 1988 akiris gradon de doktoro de homa scienco pri historio. Doktoran disertaĵon verkitan sub gvido de Andrzej Bartnicki dediĉis al politiko de Francio koncerne Marokon.
En la scienca laboro okupiĝas precipe pri historio de Proksima Oriento kaj Nord-Afriko, kaj pri franca kolonia politiko. Science staĝis en Francio kaj Maroko. Ŝi plenumis funkcion de sekretario ĉe la Komisiono de Ekstereŭropaj Landoj de Pola Historia Societo. Publikigis en polaj, francaj kaj marokaj sciencaj revuoj.
En 1989 komencis laboron en diplomatia servo de Pola Respubliko. Dum kelkaj jaroj laboris en Rabato, kie plenumis funkcion de la gvidanto de konsula fakultato en rango de 2-a kaj 1-a sekretario. De 1997 estis konsilanto de ministro en la Departamento de Afriko kaj Proksima Oriento ĉe Ministerio de Eksteraj Aferoj. En 1999 ekpostenis kiel konsilanto en ambasadejo en Bejruto (Libano). Dum preskaŭ jaro kaj duono gvidis ĝin kiel aferŝarĝito. Post reveno al Pollando en la jaroj 2004–2006 estis ĝenerala sekretario de Pola Komitato pri Unesko.
Gandok
Gandok aŭ Gandaki (konata ankaŭ kiel Naraĝani kaj Gandak) estas unu el la plej gravaj riveroj de Nepalo kaj maldekstra alfluanto de Gango en Barato. En Nepalo, ĝi elstaras pro sia profunda kanjono tra Himalajo. Ĝi havas totalan akvokolektan areon de 46 300 kvadrataj kilometroj, plej el kiuj en Nepalo. La baseno enhavas tri el la 14 montoj super 8 000 metrojn en la mondo, nome Dhaulagiri, Manaslu kaj Annapurna 1-a. Dhaulagiri estas la plej alta pinto de la Gandaki baseno. Ĝi kuŝas inter la similaj sistemoj de la riveroj Koŝi oriente kaj Karnali okcidente.
Aŭstria-hungara guldeno
Aŭstria guldeno, ekde la jaro 1867 aŭstria-hungara guldeno aŭ ankaŭ zlatko, florino aŭ guldeno estis valuto uzata en la jaroj 1754 ĝis 1892 sur teritorio de Habsburga monarkio inkluzive de ĉeĥaj landoj kaj pli poste de Aŭstria imperio kaj Aŭstrio-Hungario. La germana nomo Gulden estis uzata sur la aŭstraj monbiletoj, kaj sur la moneroj esti stampita skribaĵo Florin. La hungara nomo forinto estis uzata kaj sur la moneroj kaj sur la monbiletoj.
D'Urville
La nomo de la insulo en maoria estas Rangitoto Ki Te Tonga. La lokaj triboj estas Ngāti Koata kaj Ngāti Kuia.
Gangwe Mobb
Gangwe Mobb estis tanzania hiphopa grupo formita fine de la 1990-aj jaroj en la kvartalo Temeke de Daresalamo. Ĝi estis gvidata de Inspector Haroun (reala nomo: Haroun Kahena) kaj Luteni Kalama (reala nomo: Karama Bakari). La termino Gangwe inkluzivita en la nomo de la grupo devenas de slanga vorto el la 80-aj jaroj, kiu signifas hardcore kaj rilatas al la malglata kaj ghetto hiphopa pensmaniero de la plej multaj el iliaj kantoj. Oni ankaŭ diris, ke la inspiro por la grupnomo venis de la legenda hiphopa grupo Mobb Deep.
Lia unua sukceso estis titolita «Mauzauza» kaj lia unua muzikalbumo, «Simulizi La Ufasaha», kiu inkludis sukcesajn kantojn kiel «Ngangali» aŭ «Mtoto wa Geti Kali». Kun ilia dua muzikalbumo «Nje Ndani» (2002) ili publikigis, kio estus ilia plej populara kanto: «Asali wa Moyo». En 2004 ĉi tiu muzikalbumo estis nomumita al plejbone Hip Hop Album ĉe la Tanzania Music Awards.
Gangwe Mobb priskribis sian muzikon kiel animacia repo (svahile: katuni-rap). Liaj kantoj priskribas situaciojn, kiujn malalt-klasa urba juneco renkontas en sia ĉiutaga vivo. Ili ankaŭ kreis novan slangon kun la kreado de unu nova vorto por ĉiu kanto.
Michael Peters
Michael PETERS (naskiĝis la 18-an de marto 1948, mortis la 25-an de marto 2010 en Berlino, Germanio) estis germana grafikisto kaj esperantisto.
Peters estis aktiva membro de Esperanto-Ligo Berlin (ELB) kaj Germana Esperanto-Junularo (GEJ). Li kreis varb- kaj inform-materialojn de ELB kaj GEJ, multnombre disdonitaj. En aranĝoj li instigis plenkreskulojn kaj infanojn al kreiva agado, ekzemple dum SEFT kaj dum Zamenhoffesto en Pocdamo en 1996. Por la jubileo 90 jaroj Esperanto en Berlino, festita de ELB en 1993, li kreis la emblemon.
Peters grafike konsilis Torsten Bendias dum kreado de la libro pri Esperanto-Junularo de GDR.
Michael Peters mortis subite pro koratako. Lia enterigo okazis la 15-an de majo 2010 en la Arbaro de Paco en Fürstenwalde.
Literaturo
Ni funebras. En: Verda Informilo. 8/2010
Miksosaŭredoj
Temis pri grandaj marreptilioj kiuj similis fiŝojn kaj delfenojn. Miksosaŭredoj vivis dum la plej granda parto de la mezozoiko; ili aperis antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj, iomete pli frue ol la dinosaŭroj, kaj malaperis antaŭ 90 milionoj da jaroj, ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj antaŭ ol la dinosaŭroj formortis. Dum la meza triaso la miksosaŭredoj evoluis de ankoraŭ ne identigitaj ter-reptilioj kiuj ekvivis enakve, evoluo paralela al tiu de la modernaj cetacoj. Ili estis aparte abundaj dum la ĵurasio, ĝis la pleziosaŭruloj ilin anstataŭigis kiel ĉefaj marpredantoj en la kretaceo.
Ŝastasaŭredoj
Ŝastasaŭredoj (Shastasauridae) estas familio de fiŝosaŭroj. Ili vivis precipe en la frua ĵurasio.
Temis pri grandaj marreptilioj kiuj similis fiŝojn kaj delfenojn. Ŝastasaŭredoj vivis dum la plej granda parto de la mezozoiko; ili aperis antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj, iomete pli frue ol la dinosaŭroj, kaj malaperis antaŭ 90 milionoj da jaroj, ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj antaŭ ol la dinosaŭroj formortis. Dum la meza triaso la ŝastasaŭredoj evoluis de ankoraŭ ne identigitaj ter-reptilioj kiuj ekvivis enakve, evoluo paralela al tiu de la modernaj cetacoj. Ili estis aparte abundaj dum la ĵurasio, ĝis la pleziosaŭruloj ilin anstataŭigis kiel ĉefaj marpredantoj en la kretaceo.
96506 Oberösterreich
96506 Oberösterreich estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstra amatora astronomo Erich Meyer elde ties privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la subŝtato Supra Aŭstrio, (germane : Oberösterreich), unu el la naŭ federaciaj ŝtatoj de Aŭstrio kaj hodiaŭ unu el plej grava industria areo en Aŭstrio. Ties ĉefurbo estas Linz, kie Johano Keplero vivis de 1612 ĝis 1626 kaj malkovris sian trian leĝon en 1618. Depost 1918 la nomo Oberösterreich estas oficiala.
Son (rivero)
Son (literumita ankaŭ Sone) de centra Barato estas la dua plej granda el la sudaj alfluantoj de Gango post Jamuno. Inter aliaj interesaj lokoj, Kabra khurd estas bela loko sur la bordoj de la rivero Son, ĉefe pro siaj piknikejoj.
La rivero Son estas 784 kilometrojn longa. Sed per Google Maps, la distanco el Amarkantak ĝis la kuniĝujo kun Gango estas de 932 kilometroj. Tiel la preciza longo de tiu rivero estas disputebla. Ĉiuokaze Son estas unu el la plej longaj riveroj en Barato. Ties ĉefaj alfluantoj estas Rihand, Banas, Kanhar kaj Norda Koel. Son havas krutan deklivon (35–55 cm por km) kun rapida akvofluado kaj varieblaj reĝimoj, kio igas ĝin muĝanta rivero pro pluvakvo en la akvokolekta areo sed turnante rapide en vadebla rojo. Son, larĝa kaj profunda, lasas senkonektajn akvejojn en la ceteraj partoj de la jaro. La fluejo de Son estas tre larĝa (ĉirkaŭ 5 km ĉe Dehri) sed la inundejo estas mallarĝa, nur 3 ĝis 5 kilometrojn larĝa.
Fabrikado
Fabrikado estas fazo de la ekonomia produktado de havaĵoj kaj varoj. La termino povas referenci ion en ampleksa gamo de homa agado, el metiarto ĝis la plej alta teknologio, sed ĝin oni aplikas plej ofte al industria produktado, kiu konsistas en la transformado de krudmaterialoj en fabrikitaj, prilaboritaj aŭ finkompletigitaj produktoj, pretaj por ilia distribuado kaj konsumo grandskala. Ĝi postulas ankaŭ procezojn de prilaborado de duonfabrikitaj aŭ duonprilaboritaj produktoj.
La inĝenierado de fabrikado aŭ fabrikadprocezo estas la paŝoj laŭ kiuj la krudmaterialojn oni transformas en fina produkto. La fabrikadprocezo startas pere de la dezajno de la produkto kaj la specifigo de la materialoj el kiuj oni fabrikas la produkton. Tiujn materialojn oni modifas pere de fabrikadprocezoj por ke ili iĝu la postulita peco. Fabrikado estas la agado de la duaranga sektoro de la ekonomio, nomita anlaŭ industria sektoro, aŭ pli simple fabrikado aŭ industrio.
La fabrika sektoro estas tre forte rilata al inĝenierado kaj al industria dezajno. Kelkaj ekzemploj de la ĉefaj fabrikantoj en Nordameriko estas General Motors Corporation, General Electric, Procter & Gamble, General Dynamics, Boeing, Pfizer kaj Precision Castparts. Ekzemploj en Eŭropo estas Volkswagen Group, Siemens, FCA kaj Michelin. Ekzemploj en Azio estas Toyota, Yamaha, Panasonic, Mitsubishi, LG kaj Samsung.
Fabriko kaj aliaj konceptodifinoj
Laŭ PIV "fabrikado" estas "Ago de tiu, kiu fabrikas", dum "fabriki" estas "Produkti en fabriko" kaj "fabriko" estas "Ejo, en kiu oni produktas pogrande komercaĵojn". Fabriko (el la latina: fabrica, laborejo) estas ejo por industria entrepreno, por produkti pogrande komercaĵojn. La produktado estas farita helpe de maŝinoj, laboristoj kaj estraro. La estro nomiĝas nuntempe entreprenisto.
Komence la ateliero aŭ laborejo estis la unua loko por industria agado. En urboj aŭ en la kamparo ĝi estis ejo de malgrandaj familiaj kaj individuaj entreprenoj. Oni prilaboris (kaj en iuj landoj daŭre prilaboras) tie ĉefe manĝaĵoj, ŝtofoj kaj lignaĵoj. Kutime estas malmulte da laboristoj; la estro laboras kun unu aŭ du laboristoj kaj eble metilernanto. La ateliero evoluis iom post iom al la manufakturo. Tie oni daŭre uzas neniun aŭ nur malmultajn maŝinojn, sed kuniĝas tie plej granda nombro da laboristoj. La manufakturoj aperis tre baldaŭ en la fakoj, kie tiu pligrandigo necesis: ŝipkonstruado, glasfabrikado, ŝnurfabrikado.
Muntado tute ĝenerale laŭ la vortuzo en Esperanto estas fiksa kunmetado de la partoj de ensemblo (aparato, produktaĵo, informaro, filmo) en la ĝustan lokon. En industrio temas pri fikse kunmeti la diversajn partojn de aparato, maŝino sur la ĝustan lokon. La industrian evoluon de la 20-a jarcento tre influis la sistema enkonduko de muntoĉenoj, unue de 1903 ĝis 1913 en la usona aŭtomobila produktejo Ford, kiu ebligis tre efikan kaj tempoŝparan muntadon de industriaj varoj.
Historio
Startinte en Usono en la 18-a jarcento, la malkovro de la vapormaŝino lanĉis la Industrian Revolucion, en kiu okazis grandaj teknologiaj malkovroj, precize en la areoj de muntado, minado, metalurgio, kaj transporto, kaj en la disvastigita aplikado de la fabrika sistemo. Tion sekvis unu jarcenton poste la Dua industria revolucio kiu kondukis al rapida scienca malkovraro, normigo kaj amasproduktado. Novaj teknologioj disvolviĝis, kiel elektro, elektraj lampoj, elektromotoroj, fervojoj, aŭtomobiloj, kaj aviadiloj. Komunikado plibonigis per la invento de la telegrafo, la telefono, la radio, kaj la televido, kio akcelis la disvolvigon de la fabrikaj teknologioj.
Täältä tullaan elämä
Täältä tullaa elämä estas finna filmo el la jaro 1979. Ĝi rakontas pri knaboj, kiuj estas en specialklaso de bazlernejo. La ĉefroloj estas Esa (unu el la knaboj en la klaso), Liisa (la nura knabino en la klaso) kaj Pappa (la instruisto de la klaso) La ĉefaktoroj estas amatoraj. Komence la edzino (Anja Suominen) de la redaktoro (Tapio Suominen) ricevas bebon reale. Pappa apogas siajn lernantojn. Li diras al aliaj instruistoj, ke oni devas kompreni liajn lernantojn. Kati Outinen aktoras Liisan, kaj tiu estas la unua fojo, kiam ŝi aktoris filme. La filmo estas en Finnlando vere populara. Ĝi estis en la lando la plej populara hejmlanda filmo en 1980.
Fabrikado
Historio
En la 20-a jarcento okazis plinovigoj. En fiziko, la malkovro de nuklea fisio en la Nuklea Epoko kondukis kaj al fabrikado de nukleaj armiloj kaj al nuklea energio. Oni inventis komputilojn kaj poste oni ŝanĝis ilin el analogaj al ciferecaj en la cifereca revolucio. Tio okazigis enormajn ŝanxgojn en farikado kaj en la organizado de fabrikoj. Necesas kompleksaj teknikoj kaj organizaĵoj en fabrikado kaj konstruado por fari kaj elteni pli modernajn teknologiojn, kaj aperis tutaj sektoroj por disvolvigi siavicajn generaciojn de pli kaj pli pli kompleksaj iloj. Moderna teknologio pli kaj pli dependas el trejnado kaj edukado – iliaj desegnistoj, konstruistoj, bontenistoj, kaj uzantoj ofte postulas prilaboritan ĝeneralan kaj specifan trejnadon. Krome, tiuj teknologioj iĝis tiom kompleksaj ke tuta fakoj disvolviĝis por elteni ilin, kiel inĝenierado kaj komputiko; kaj aliaj jam ekzistintaj fakoj iĝis pli kompleksaj, kiel konstruado, transportado, kaj arkitekturo.
Schiedlberg
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Řeka
(pollingve, Rzeka) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie. Grandan parton de la loĝantoj kreas multnombra pola minoritato.
Historio
Municipo Řeka estisĝis devene kiel domaro de proksima municipo Smilovice. Ĝi prenis sian nomon de rivereto Ropičanka, antaŭe nomata Řeka, fluanta tra la vilaĝo. Unue ĝi servis al la smilovicanoj kiel "alvilaĝejo" (laŭ la nia "nowśi"), kiel la lokuloj markis la lokon, kie oni peligis brutaron.
En la jaro 1664 aĉetis 8 smilovaj dometistoj de lasta teŝina Piastidino, princino Elizabeto Lukretia bienojn, por ke ili povus enloĝigi la smilovan alvilaĝejon. (Unu el ili estis Andrys Zientek, nomata Gořołka, kiu povis aĉeti de la princino bienon kiel la unua kaj li estis liberigita de korveo.) Ekde tiu tempo la vilaĝo estis markata kiel Smilovská Řeka, pli poste jam nur kiel Řeka. Proksimume post cent jaroj venis ĝis Řeka pluaj dek domaranoj.
Malmolaj klimataj kondiĉoj kaj alta supermara alteco kaŭzis, ke řekanoj ofte suferis pro mizero kaj ili devis dure labori, por ke ili vivtenu almenaŭ siajn familiojn kaj modestajn mastrumojn. La malfekunda grundo, en kiu mastrumantoj kulturis precipe avenon, brasikon kaj pli poste terpomojn, kaŭzis, ke la loĝantoj dediĉis sin precipe al paŝtistado kaj bredado de brutaro. Vintre ili hejmmaniere produktis kanvason kaj nigran pulvon, kiun ili vendis en foiroj en Hungario
Kun evoluo de industrio Teŝina kamero konsciis, kiajn profitojn ĝi povus atingi per vendado de ligno. Tial la montaraj paŝtejoj estis ekde la jaro 1756 arbarigataj kaj la montaranoj forpelataj el ili, kio gvidis al kelke da interbataloj kun la princa potenco. Nur post malfermo de ŝtonminejo mildiĝis la mizero de la lokuloj. La unuaj mencioj pri evangelia lernejo en municipa kroniko estas el la jaro 1792. Tiam la řekanoj konstruis lernejon mem. Ĝi estis ligna kaj ĝi servis ĝis la jaro 1872, kiam estis konstruita lernejo nova, en kiu havas hodiaŭ sidejon municipa ofico.
Turismo
Dank' al sia nedifektita naturo Řeka allogas ekskursantojn el vasta kaj proksima ĉirkaŭaĵo. La ĉirkaŭaj montoj de Moraviasileziaj Beskidoj estas tratekstitaj per reto de turismaj vojoj, meze de la municipo estas renovigita Hotelo Řeka (antaŭe Hoyer), kiu estis por longa tempo forlasita, novan mantelon ricevis ankaŭ refreŝigejo de ferfabriko Třinecké železárny, kiu servas por loĝigi vastan publikon. Ŝatantoj de skiado povas viziti skiareon en malantaŭa parto de la municipo.
Interesaĵoj
El kroniko ni ankaŭ povas ekscii, ke řekanoj kredis en multajn sorĉojn kaj miraklojn kaj iliaj praktikantoj estis krude punataj. En la jaro 1800 la suspektita Anna Hodurková estis fare de vokto kunligita kaj fermita en barelon. Kiam ŝi ne konfesis post la tuttaga restado en la barelo, estis decidite, ke ŝi estos vipita, senvestigita kaj brulmortigita. Lastmomente kontraŭ la verdikto intervenis la superularo kaj la vokton por "reciproki" senigis de oficejo kaj ĵetis lin en teŝinan karceron.
Oftalmosaŭredoj
Oftalmosaŭredoj (Ophthalmosauridae) estas familio de fiŝosaŭroj. Ili vivis precipe en la frua ĵurasio.
Virumaa
Virumaa aŭ distrikto Viru - historie ankaŭ malaltgermane kaj svede Wierland, por la germanaj baltoj formale altgermane Wirmland - estas historia parto de la antikva pejzaĝo Livlando en la plej nordorienta parto, kiu nuntempe konsistigas la nordorientan parton de la moderna ŝtato Estonio. Tie ĝi nun administre dividatas al la distriktoj Lääne-Virumaa, la pli okcidenta parto, kaj Ida-Virumaa, la orienta parto. La nomo estis aparte konata al la nordaj najbaroj finnoj, kulture aparte proksimaj al la estona lingvo kaj kultoro. Tial en la finna lingvo la nomo por la tuta moderna lando Estonio iĝis mallonge Viro (Estonio) aŭ plennome Viron tasavalta (Estona respubliko).
Por pli da informoj, rigardu la paĝojn de la modernaj distriktoj
Kathleen Kennedy
Kathleen Kennedy (naskiĝis la 5-an de junio 1953) estas usona filmomuntistino kaj filmproduktoro. Ŝi interalie kunproduktis la kinejan filmon Jurassic Park - "Ĵurasia parko" - unua filmo el serio de ses sciencfikciaj filmoj pri dinosaŭroj.
Teretoknemedoj
Teretoknemedoj (Teretocnemidae) estas familio de fiŝosaŭroj. Ili vivis precipe en la frua ĵurasio.
Temis pri grandaj marreptilioj kiuj similis fiŝojn kaj delfenojn. Teretoknemedoj vivis dum la plej granda parto de la mezozoiko; ili aperis antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj, iomete pli frue ol la dinosaŭroj, kaj malaperis antaŭ 90 milionoj da jaroj, ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj antaŭ ol la dinosaŭroj formortis. Dum la meza triaso la teretoknemedoj evoluis de ankoraŭ ne identigitaj ter-reptilioj kiuj ekvivis enakve, evoluo paralela al tiu de la modernaj cetacoj. Ili estis aparte abundaj dum la ĵurasio, ĝis la pleziosaŭruloj ilin anstataŭigis kiel ĉefaj marpredantoj en la kretaceo.
Waiheke
La insulo Waiheke ([w|aɪ|ˈ|h|ɛ|k|iː]; maorie: [ˈwaihɛkɛ]) estas la plej loĝata kaj la dua plej granda insulo en la Golfo Hauraki de Nov-Zelando. Ties pram-terminalo en Matiatia Bay en la okcidenta pinto estas 21.5 km el la urbocentra terminalo en Aŭklando.
Waiheke estas la dua plej granda insulo en la golfo, post Insulo Granda Bariero. Ĝi estas la plej loĝata insulo en la golfo, kun 9 790 permanentaj loĝantoj (informo de 1980). Kromaj ĉirkaŭkalkulitaj 3 400 havas duan aĵ ferian domon en la insulo. Ĝi estas la plej dense loĝata insulo de la lando, kaj la tria plej loĝata post la Norda kaj Suda Insuloj. Ĝi estas la plej facile alirebla insulo en la golfo, per regulaj pramoj por pasaĝeroj kaj vehikloj, helikoptera funkciigilo kun sidejo en la insulo kaj aliaj aerligiloj.
En Novembro 2015, Lonely Planet rangigis la insulon Waiheke kiel la kvina plej vizitinda regiono en la mondo por 2016.
Rohr im Kremstal
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lee "Scratch" Perry
Lee "Scratch" Perry (denaske Rainford Hugh Perry; 20a de Marto 1936 – 29a de Aŭgusto 2021 ) estis jamajka registroproduktoro, komponisto kaj kantisto fama pro sia plinovigaj studiteknikoj kaj produktostilo. Perry estis pioniro en la disvolvigo de la 1970-aj jaroj de la dub-a muziko kun sia frua adoptado de remiksado kaj studiefektoj por krei novaj instrumentaj aŭ kantaj versioj de ekzistantaj kantoj de regeo. Li laboris kun kaj produktis por ampleksa vario de artistoj, kiel Bob Marley kaj the Wailers, The Upsetters, Junior Murvin, The Congos, Max Romeo, Adrian Sherwood, Beastie Boys, Ari Up, The Clash, The Orb, kaj multaj aliaj.
Dum la 1970-aj jaroj, Perry faris nombrajn registaĵojn en variaj diskomarkoj kiujn li kontrolis, kaj multaj el liaj kantoj estis tre popularaj en Jamajko kaj Unuiĝinta Reĝlando. Perry estis unu de la produktoroj kiuj per siaj eksperimentaj miksaĵoj helpis al la kreado de dub-muziko, kvankam la vera patro de tiu branĉo de dub estis King Tubby.
Ŝtata Premio de Finnlando por Publika Informo
Ekde 1968, la Ŝtata Premio por Publika Informo estas premio donita de la Ministerio pri Edukado kaj Kulturo en Finnlando al individuo aŭ grupo por meritoj en informdivelo. La premio estas aljuĝita ĉefe por libroj, radio- kaj televidprogramoj, gazetoj kaj revuoj aŭ aliaj informproduktoj publikigitaj dum la antaŭa jaro. La nombro da ricevantoj kaj la kvanto de la premio estas deciditaj ĉiujare. Dumviva atingo-premio povas esti donita al precipe meritplena persono en la kampo de informrivelo. En 2017, la kvanto de la premio por vivatingo estis 20.000 eŭroj kaj la aliaj premioj estis 15.000 eŭroj. La unuaj ricevantoj de la premio estis Yrjö (ne vomaĵo) Karilas
Farakka
Farakka aŭ Farako estas urbo, kun policejo kaj poŝtoficejo, ne identigitaj en la popolnombrado de 2011, sed apartenanta al la disvolviga komunumo Farako en la Jangipura subdivizio de la distrikto Murŝidabad de la subŝtato Okcidenta Bengalio, Barato.
Estas kelkaj gravaj loĝlokoj ĉirkaŭ Farakka, nome la Urbo de la Akvobaraĵo Farakka, Nabarun, Beniagram, Srimantapur, Puran Ĉandipur kaj Sahebnagar, kiuj estas fakte kvartaloj de Farakka, sed ĉu identigitaj kiel apartaj vilaĝoj aŭ ne identigitaj aparte en la popolnombrado de 2011. Krome estas Akvobaraĵo kaj Termoelektra centralo Farakka, hospitalo kaj lernejo Saiĝid Nurul Hasan.
One Life to Live
Unu Vivo por Vivi (angle One Life to Live) estas usona televidserio elsendita ĉe ABC dum pli ol 43 jaroj, ekde la 15-an de julio 1968 ĝis la 13-an de januaro 2012, kaj tiam sur la Interreto kiel interreta serio de la 29-a de aprilo ĝis la 19-an de aŭgusto 2013. Kreite fare de Agnes Nixon, la serio estis la unua tagtempa dramo se temas pri ĉefe prezenti rolulojn de etna kaj sociekonomika diverseco kaj konstante emfazi socialaferojn. One Life to Live estis vastigita de 30 ĝis 45-minuta formato ĝis la 26-an de julio 1976, pliigante ĝian longon al unu horo la 16-an de januaro 1978.
One Life to Live ĉefe temigas la vivojn de la membroj de la familio Lord. Aktorino Erika Slezak estis la unua antaŭeco sur la serio, rolante kiel Viktorio "Viki" Lord, kaj rezulte gajnante ses Preminojn Emmy por ŝia rolo. En 2002 la serio gajnis Premio Emmy en la kategorio de Plejbone Drama Televidserio.
Post elsendao dum preskaŭ 43 jaroj, ABC nuligis One Life to Live la 14-an de aprilo 2011. La 7-an de julio 2011, la produktentrepreno Prospect Park sciigis ke la serio daŭrus rete, sed poste nuligis la projekton. La spektaklo elsendis siajn lastajn scenojn sur ABC la 18-an de novembro 2011, kaj ĝia fina epizodo rete elsendiĝis la 13-an de januaro 2012 kun suspensaĵo.
Intriga resumo
One Life to Live enkadriĝas en la fikcia urbo Llanview, antaŭurbo de Filadelfio, Pensilvanio. La spektaklo kontinue temigas la riĉan Lord-familion kaj ilian rilaton kun la laborista pol-usona Wolek-familio, la malpli riĉaj Rileys, kaj la afro-usonaj Greys, ĉeestantaj ekde la komenco de la serio. One Life to Live estis nomita "la plej aparte usona sapopero" kaj "la unua serio se temas pri havi vastan gamon de etnaj specoj, komediajn situaciojn, koheran emfazon de socialaferoj, kaj fortajn virrolulojn."
Aktoroj kaj roloj
Multaj aktoroj, antaŭ ol atingi rekonon, konsistigis la rolantaron de la serio. Inter ili estas:
Stenopterigedoj
Stenopterigedoj (Stenopterygiidae) estas familio de fiŝosaŭroj. Ili vivis precipe en la frua ĵurasio.
Temis pri grandaj marreptilioj kiuj similis fiŝojn kaj delfenojn. Stenopterigedoj vivis dum la plej granda parto de la mezozoiko; ili aperis antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj, iomete pli frue ol la dinosaŭroj, kaj malaperis antaŭ 90 milionoj da jaroj, ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj antaŭ ol la dinosaŭroj formortis. Dum la meza triaso la stenopterigedoj evoluis de ankoraŭ ne identigitaj ter-reptilioj kiuj ekvivis enakve, evoluo paralela al tiu de la modernaj cetacoj. Ili estis aparte abundaj dum la ĵurasio, ĝis la pleziosaŭruloj ilin anstataŭigis kiel ĉefaj marpredantoj en la kretaceo.
Wolfern
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Antonio Tabucchi
Temaro
Tri konceptoj pruntitaj de Pessoa kiuj karakterizas la verkaron de Tabucchi estas "saudade", "finzione" (esprimo kiu signifas "fikcio" same kiel "hipokriteco" kaj "mensogo"), kaj la kaŝita flanko de la realeco.
Saudade
"Saudade" estas nostalgio pri la estonteco kaj la pasinteco samtempe, ambivalenta sento, kiu donas tipan kaj malfacile klarigeblan karakteron al preskaŭ ĉiuj liaj rakontoj.
Finzione
"Finzione" esprimas sin en fascino por la masko kaj la multaj vizaĝoj de la personeco, kaj estas tial proksime rilata al la mensogo. La kaŝita flanko de la realo, ĝia dorsflanko, ofte malkaŝas sian veran signifon; ĝi estas la plej aŭtentika flanko, karakterizita de kontraŭdiroj, paradoksoj, ambiguaĵoj kaj hazardo, kaj kiu aperas en sonĝoj kaj halucinoj.
Tabucchi ĉerpas ankaŭ inspiron el la pentraĵoj de Paolo Uccello, Van Gogh, Goya kaj Velázquez ofte ludas gravan rolon en liaj rakontoj.
Tabucchi ricevis premiojn por kelkaj el siaj verkoj, kaj pluraj romanoj estis adaptitaj por filmoj fare de francaj, portugalaj kaj italaj reĝisoroj.
Premioj
Notturno indiano ricevis la francan Prix Médicis por la plej bona eksterlanda romano (1987). En 1989 li ricevis la titolon "Do Infante Dom Herique" de la Prezidento de Portugalio. En la sama jaro li estis nomumita "Chevalier des Arts et des Lettres" fare de la franca registaro.
Li ricevis tri premiojn por Sostiene Pereira: la "Super Campiello", la "Scanno", kaj la "Jean Monnet". En 2002 li ricevis premion de "France Culture" por Si sta facendo sempre più tardi.
Dévoluy
(jen france, okcitane Devolui) estas komunumo de Francio, kiu ekestis la 1-an de januaro 2013 el la antaŭaj komunumoj Agnières-en-Dévoluy, La Cluse, Saint-Disdier kaj Saint-Étienne-en-Dévoluy. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Gerald R. Molen
Gerald R. MOLEN (naskiĝis la 6-an de januaro 1935) estas usona aktoro kaj filmproduktoro. Li interalie kunproduktis la kinejajn filmojn Jurassic Park - "Ĵurasia parko" - kaj The Lost World: Jurassic Park, unuaj du filmoj el serio de ses sciencfikciaj filmoj pri dinosaŭroj.
4-a monda skolta ĵamboreo
La 4-a Monda Skolta Ĵamboreo (hungare 4. Cserkész Világdzsembori), la Tutmonda Skolta Ĵamboreo de 1933, amaskunveno de skoltoj el la tuta mondo, estis gastigita de Hungario kaj okazinta de la 2-a ĝis la 13-a de aŭgusto 1933. Ĉeestis 25.792 skoltoj, reprezentantaj 46 malsamajn naciojn kaj aldonajn teritoriojn. Ili tendumis ĉirkaŭ la Reĝa Kastelo en la Reĝa Arbaro de Gödöllő, ĉirkaŭ 18 kilometrojn (11 mejlojn) de la ĉefurbo Budapeŝto.
Pfarrkirchen apud Bad Hall
, formale germane Pfarrkirchen bei Bad Hall - prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
4-a monda skolta ĵamboreo
Ĉi tiu evento estis la unua internacia renkontiĝo, kie reprezentiĝis "aeraj skoltoj", inkluzive de la famaj pilotoj László Almásy kaj Robert Kronfeld.
Signifo por Esperanto
Okazis ankaŭ renkontiĝo de Skolta Esperanto-Ligo kadre de la Ĵamboreo:
Sekvajare en 1934 la Monda Organizo de la Skolta Movado (MOSM) protokolis: “La Monda Komitato ne agnoskas la studadon de Esperanto ĉe Skoltoj, ĉar vidas en ĝi ne praktikan valoron”. Tiu decido evidente forte influiĝis pro la impreso de la monda ĵamboreo de 1933, kiam la organizintoj spite al la malaprobo de la internacia estraro oficiale uzi la internacian lingvon kiel tria oficiala lingvo jes programe elstarigis Esperanton. La estraro de la MOSM sekve ekde 1934 malpermesis la uzadon de Esperanto dum la ĵamboreoj.
Post multaj klopodadoj de SEL, la estraro de MOSM decidis dum sia kunveno fine de 1964: “La Monda Komitato konsentas jene: Esperanto, kune kun aliaj helplingvoj, pruvis sian utilecon en multaj medioj, kaj en pluraj Skoltasocioj ĝi estas permesata lingvo por la interpretista insigno. La Komitato decidis nuligi la protokoleron de 1934 sed ne fari pluan paŝon”.
La protokolo de 1934 estis eĉ ne komprenebla, ĉar Baden-Powell, la fondinto de la Skoltismo mem instigis en sia libro jam en 1908 la skoltojn, lerni Esperanton “ĉar tiu lingvo estas uzata en ĉiuj landoj”.
Vysoké
Vysoké (Wisoky, 1939–45: Wissoken, Hochdorf, Wisoke) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie. La vilaĝo mem, samkiel ankaŭ plimulto de ĝia katastro situas en Moravio, sed malgranda randa parto de la katastro de la municipo devene apartenis al katastro de la najbara bohemia vilaĝo Stržanov, al kies moderna katastro por ŝanĝo apartenas kelkaj parceloj devene apartenantaj al Vysoké.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.
David Koepp
David Koepp (naskiĝis la 9-an de junio 1963) estas usona scenaristo, reĝisoro kaj filmproduktoro. Li interalie kunverkis la scenaron por la kineja filmo Jurassic Park - "Ĵurasia parko" - unua filmo el serio de ses sciencfikciaj filmoj pri dinosaŭroj.
Abriès-Ristolas
La komunumo konsistigas parton de la limo inter Francio kaj Italio. Unu el la najbaraj komunumoj estas Bobbio Pellice en Italio.
Weyer (Supra Aŭstrio)
Weyer - prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Padmo
Padmo aŭ Padma (konata ankaŭ en bengala lingvo kiel: পদ্মা Pôdda) estas unu el la plej gravaj riveroj de Bangladeŝo kaj maldekstra ĉefa alfluanto de Gango en Barato. Ĝi fluas ĝenerale sudorienten dum 120 kilometroj ĝis ties kunfluejo kun Meghna apd la Golfo de Bengalo. La urbo Raĝŝaho estas sur la bordoj de la rivero. Tamen, ĉirkaŭ 660 kvadrataj kilometrsoj de tero perdiĝis pro erozio fare de Padmo ekde 1966.
Aschach an der Steyr
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Znětínek
Znětínek (Snietinek) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina proksime de urboj Velké Meziříčí kaj Nové Město na Moravě. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.
Colin Wilson
Colin Wilson (naskiĝis la 13-an de junio 1957) estas usona aktoro kaj filmproduktoro. Li interalie kunproduktis la kinejan filmon The Lost World: Jurassic Park - "La perdita Mondo: Ĵurasia parko" - la dua filmo el serio de ses sciencfikciaj filmoj pri dinosaŭroj.
Oslavice
Oslavice (Groß Woslawitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.
Waldneukirchen
- prononco, signifo "loko en arbaro kun nova preĝejo" - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Krameriacoj
La krameriacoj (Krameriaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo rozaloj (Rosales). Ĝi enhavas ununuran genron (kramerio) kaj 25 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (23 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Supervulkano
Supervulkano, aŭ vulkanego, estas vulkano kiu havis erupcion de 8 en la Vulkan-eksploda indikilo (VEI), nome la plej granda registrita valoro en la indikilo. Tio signifas, ke la volumo de stokaĵoj por tia erupcio estas pli granda ol mil kubaj kilometroj.
La reala eksplodeco de tiuj erupcioj varias, sed la volumo de erupciigita magmo estas sufiĉa por ŝanĝi radikale la ĉirkaŭan pejzaĝon, kaj eĉ por ŝanĝi la tutmondan klimaton dum jaroj, kun katastrofa efiko super la vivo, nomita vulkana vintro, simila al tiu de la nuklea vintro.
Dekomence, supervulkano ne estas teknika termino ĝuste uzata en vulkanologio, kvankam jam ekde la jaro 2003 estis uzita en kelkaj publikaĵoj. Kvankam ne estas difinita minimuma grando por vulkanego, estas almenaŭ du tipoj de vulkanaj erupcioj kiuj povas esti identigitaj kun vulkanegoj: nome amasaj erupcioj kaj grandaj magmaj provincoj. Kompare, vulkanego povas esti konsiderata tia kiam en unusola erupcio elpelas pli ol 50 fojojn la kvanton de materialon kiun elpelis la Krakatoa.
Gaflenz
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
3-Heptanono
3-Heptanono aŭ etilbutilketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propanoila klorido kaj butano. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca, brulema likvaĵo kun agrabla odoro, 4,3 g/l en akvo. 3-Heptanono posedas 7 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn, 3 fosforatomojn 1 oksigenatomon kaj 1. 3-Heptanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj pesticidoj.
Paris-Brancion (stacidomo)
La stacidomo priservis buĉejojn de Vaugirard, fariĝintaj hodiaŭ Parko Georges-Brassens.
Dietach
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Adlwang
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Garsten
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Traun-kvartalo kaj al la distrikto Steyr-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Huglo
Huglo aŭ Hugli (literumita ankaŭ angle kiel kiel Hooghly kaj Hoogli kaj surloke kiel Kati-Ganga) estas grava rivero kaj alfluanto de Gango en Barato.
Priskribo
Ĝi estas proksimume 260 kilometrojn longa kaj fluas en la subŝtato Okcidenta Bengalio.
Gango disiĝas en Padmo kaj Huglo apud Giria, Murŝidabad. Krome estas hom-farita disigejo de la rivero supre de Farakka. Padmo fluas orienten al Bangladeŝo, dum Huglo fluas suden tra Okcidenta Bengalio. La rivero fluas tra la regiono Rarh, la plej malsupraj deltaj distriktoj de Okcidenta Bengalio, kaj finfine en la Golfo de Bengalo.
La supra riverborda zono estas nomata Bhagirathi dum la malsupra riverborda zono estas nomata Huglo. Gravaj riveroj kiuj drenas en Bhagirathi-Huglo estas Maĝurakŝi, Jalangi, Ajaj, Damodar, Rupnaraĝan kaj Haldi krom Gango. Kolkato kaj Hugli-Ĉinsura, la sidejo de la distrikto Hugli, estas sur la bordoj de tiu rivero.
Kantono Yolo
La kantono Yolo - angle Yolo County  - estas kantono de Usono en la nordo de la subŝtato Kalifornio. Ĝi fondiĝis en la jaro 1850. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Woodland. La teritorio estas parto de la Sakramenta valo.
Preĝejo Egido de Dionaskanto (Hajdúszoboszló)
Historio
La sporadaj grek-katolikoj apartenis komence al Hajdúböszörmény, baldaŭ al Debrecen. Ekde 1983 ili uzis la lokan katolikan preĝejon Sankta Ladislao monate po unu. Ekde 1990 la diservoj okazis ĉiudimanĉe en la loka lernejo. En la sekva jaro la municipo donacis parcelon por kirko al la grek-katolikoj kaj ĝi estis preta en 1994.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto inter arboj kaj arbustoj en la urbomezo. La kirko kombinas la modernan arkitekturon kaj la antikvan arton. La meza parto estas seslatera, la plej supre estas malgranda kupolo.
Kermeso okazas en la 1-an de oktobro.