cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Solneĉnogorsk (Moskva provinco)
Aŭtotransporto
La distrikton de sud-oriente al nord-okcidento traigas aŭtovojo M10 Moskvo - Tver - Velikij Novgorod - Sankt-Peterburgo. Laŭ ĝi situas Zelenograd kaj Solneĉnogorsk. Laŭ tiu ŝoseo la distrikto estas kunligita kun Moskvo per regula aŭtobusa trafiko.
La dua el ĉefaj aŭtovojoj estas Malgranda Moskva aŭtocirklo A107 - cirkla aŭtovojo ĉirkaŭ Moskvo. Ĝi krusiĝas kun M10 ĉe loĝloko Radumla.
Fervoja transporto
En la distrikto estas du fervojaj linioj: Oktjabrjskaja Moskvo - Sankt-Peterburgo (de Leningrada stacidomo) kaj Granda cirklo de Moskva fervojo. Per la unua eblas atingi Moskvon, Klin kaj Tver per elektrotrajnoj. Sur la dua ankaŭ finkcias elektrotrajnoj, kunligantaj la ĉefan fervojlinion kun aliaj ĉefaj direktoj.
Vidindaĵoj
Naturaj vidindaĵoj: lago Seneĵ kaj ĉirkaŭajoj estas facile atingebla kaj pro tio populara loko de ripozado, turismo kaj fiŝkaptado; ekzistas multaj difinitaj itineroj de piedvojaĝoj.
Historiaj lokoj kaj arkitekturaj vidindaĵoj:
Malý Háj
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1549.
Ekde la jaro 1896 Malý Háj apartenis al Rudolice v Horách kiel ties domaro. En la jaro 1953 Malý Háj kaj Rudolice v Horách fariĝis domaroj de Hora Svaté Kateřiny.
Post la milito la forlasitaj objektoj estis detruitaj, do hodiaŭ Malý Háj kreas nur kelke da domoj, kiuj servas precipe por refreŝigado.
Riace
Riace estas komunumo (municipo) de Italio, en la provinco de Reggio Calabria, regiono Kalabrio. Ĝi havas 2800 loĝantojn (decembro 2015). La areo estas 16,1 km2 granda. Estas 174 loĝantoj po km2.
Riace fariĝis fama pro la « bronzoj » al kiuj ĝi donis ĝian nomon : la "bronzaĵoj de Riace", du grekaj skulptaĵoj kiuj originas el la 5a jarcento a.K. malkovritaj en 1972, sed kiuj forlasis la municipon por resti en la nacia muzeo Granda Grecia.
Riace ricevis eĉ tutmondan atenton pro la noviga traktado de rifuĝintoj en la kunteksto de la eŭropa migra krizo.
Demografio
Laŭ datumoj de la itala statistika agentejo (ISTAT) de la 31-a de decembro 2017, loĝis 470 fremdaj civitanoj en Riace aŭ ĉ. 26% de la populacio. La plej reprezentataj devenlandoj estis Niĝerio, Eritreo, Malio, Kamerunio, Somalio, Pakistano, Ebur-Bordo.
Běstviny
Běstviny (Biestwin) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Dobruška en distrikto Rychnov nad Kněžnou en Regiono Hradec Králové. Ĝi situas proksimume 3,5 km norde de Dobruška. Kondukas ĉi tie ŝoseo I/14. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 36 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Riace
Alia migrada politiko
Riace fariĝis tutmonde konata pro la akceptado ekde 1998 de multnombraj rifuĝintoj aŭ enmigrintaj, kio permesis relanĉi la demografion dum la vilaĝo perdis grandan parton de la loĝantaro, afektita de la kampara amas-elmigrado. La urbestro, Domenico Lucano, volis doni tegmenton al rifuĝintoj kiuj fuĝis pro armitaj konfliktoj kaj mizeron. Tio okazis pere de asocio kiu identigis la malplenajn loĝejojn kaj restaŭris ilin por akcepti tie la rifuĝintojn. En julio 1998, la loĝantoj malfermis iliajn pordojn kaj la vilaĝon al 200 kurdoj de ŝipo malsukcesinta sur ilia bordo,
En 2011 multnombraj tunizianoj elŝipiĝis en Lampedusa kie ili estis forpuŝitaj. La municipo de Riace kromnomata «la vilaĝo de la migrantoj» anoncis al la itala registaro esti preta por akcepti parton de ili. Kvardeko da aliaj vilaĝoj aŭ urboj en la ĉirkaŭaĵoj ankaŭ sin proponis.
Domenico Lucano sukcesis revivigi la vilaĝon integrante la rifuĝintojn. Tiu projekto nomas sin Città futura aŭ Urbo de la Estonteco . La itala ŝtato donas 20 eŭrojn po tago por ĉiu rifuĝinto, kio kostas malpli ol reteni ilin en tiucelaj centroj. La 'Ndrangheta, la kalabria mafio, montris sin ĉiukaze malmulte favora al la projekto.
Originala integriga modelo
Riace fariĝis konata pro ĝia originala bonveniga kaj integrita modelo.
La modelo implikis 550 migrantojn loĝigitaj en Riace, kio donis al la vilaĝo novan vivon kaj permesis ke la lernejo, fermta en 2000, remalfermis ankaŭ kun infanoj de rifuĝintoj.
Ĉar multaj junaj homoj forlasis tiun vilaĝon pro manko de laborlokoj, la vilaĝo komencis perdi sian funkcion. Tial la urbestro, Domenico Lucano, permesis ke rifuĝintojn loĝis en forlasitajn domojn. Aliajn rifuĝintojn li sendis en metiajn atelierojn. Kelkaj rifuĝintoj malfermis vendejojn kaj riceviis klientojn. Venis turistoj. Estis sukceso por la tuta vilaĝo. Li samtempe kreis dungadon, haltigis amasan elmigradon de sia vilaĝo kaj trovis solvon al la polemika problemo de azilo-serĉantoj. Malgraŭ tio la ministro pri internaj aferoj, Mateo Salvini (Lega Nord, ekstremdekstra partio), decidis ke la rifuĝintoj reiru al kampadejoj kaj malhelpis la financadon de la vilaĝo, ĉar la bonveniga modelo en Riace kontraŭdiris la ksenofobian linion de la registaro al kiu apartenas Salvini. Por permesi ke migrantoj povus aĉeti varojn atendante la liberigon de la ŝtataj monhelpoj, li permesis la uzon de loka monero, la eŭro de Riace per kiu ankaŭ turistoj rajtis pagi en la lokaj butikoj.
La 1-an de oktobro 2008 la urbestro estis akuzata de helpado al kontraŭleĝa enmigrado, arestita kaj poste metita en doma aresto. Li estis ankaŭ suspektita de neregulecoj en la aljuĝo de financoj por la kolektado de la rubaĵoj en Riace kaj de la organizado de blankaj geedziĝoj inter la loĝantoj de la vilaĝo kaj enmigrintojn por povi doni restadpermesilon. Domenico Lucano, estis tria en la elekto de la "plej bona urbestro de la mondo" en 2010. En la revuo Fortune li estis en la jaro 2016 numero 40 sur la listo de la plej grandaj mondgvidantoj.
Turismo
Proksime de Riace oni elfosis en la jaro 1972 du bronzajn statuojn el la 5-a jarcento a.K., specimenojn de la greka arto. Ili fariĝis konataj kiel la Bronzaĵoj de Riace.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la municipo : http://www.riace.it
Vidu ankaŭ
Bronzaĵoj de Riace
Eŭropa migra krizo
Rifuĝinto
1462 Zamenhof
1462 Zamenhof estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita fare de la finna astronomo kaj fizikisto Yrjö Väisälä la, elde la observatorio de Turku.
Nomo
Ĝia nomo estas honorigo al L. L. Zamenhof, pola okulkuracisto kaj iniciatinto de Esperanto.
Penjagrando
Penjagrando, en hispana oficiale Peñagrande (granda roko), estas kvartalo de la nordokcidento de Madrido, apartenanta al la distrikto de Fuenkaralo-Pardo. Limas kun la kvartaloj de Pilaro, Fuentelarreina, Universitata Urbo kaj Valdezarza; el oriente kontraŭ la horloĝa direkto.
Demografio
Ene de la 128 kvartaloj de Madrido, Penjagrando estas la 26a laŭ areo, la 10a laŭ populacio kaj la 77a laŭ denseco. En la medio de sia distrikto ĝi estas la 5a plej etenda, la 2a plej loĝata kaj la 3a plej dense loĝata.
Metroo
En la kvartalo troviĝas metroa haltejo nome, apartenanta al la (Metroo de Madrido). Tiu haltejo estas proksima ankaŭ de la kvartaloj Lacoma kaj Arroyo del Fresno.
Tiĉino
La nomo Tiĉino povas signifi:
Crannóg en la lago Na-Crannagh
Crannóg en la lago Na-Crannagh apud Baile an Chaisleáin (Ballycastle (Antrim)) en la graflando Aontroim en Nordirlando estas unu el la maloftaj Crannóg-oj. Ĝi estas ĉirkaŭita de 0,9–1,2 m alta muro. Plia ekzemple estas Doon Fort en la lago Doon, Graflando Dún na nGal.
La lago na-Crannagh (irlande Loch na Crannóige=„lago de la Crannóg“) estas malgranda lago en la baseno ĉe Fair Head ĉe la norda marbordo de la urbo Aontroim) (Antrim). Ĝi havas la sola ĉirkaŭmasonigitan Crannóg en Nordirlando. Ĝia formo esta ovala kaj ĝi havas diametron de 25 ĝis 30 m. Pro ĝia bone konservata stato oni deduktas ke ĝi estis uzata ĝis antaŭ jaroj kaj verŝajne plurfoje rekonstruita. Je ĝia norda flanko du vicoj de rokblokoj sub la akva nivelo formas malgrandan havenon.
Ron Vlaar
Ron Vlaar (prononco [], naskiĝis en Koggenland-Hensbroek, Norda Holando, do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto. Li ekde la jaro 2005 estas membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo, partoprenis la matĉojn pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, kaj en la teamo ankaŭ partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la nederlanda teamo sukcesis atingi la trian pozicion. Matĉe li en 2012 rekoneblis per la ĉemiza numero "8", en 2014 per la ĉemiza numero "2". Ekster naciaj matĉoj, li de 2006 ĝis 2012 estis futbalisto de la nederlanda klubo Feyenoord en Roterdamo, ekde tiam de la angla klubo Aston Villa en Birmingham.
Bogaraŝ (Bačka Topola)
Bazaj informoj
Bogaraŝ, slave Bogaraš, serbe Богараш, hungare Bogaras estas tre malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Bačka, en municipo de Bačka Topola. La hungara nomo signifas: skaraba.
Situo
Bogaraŝ situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Bogaraŝ 91 da homoj, escepte 1 ili estis hungaroj.
Arbusta hipokrepido
La arbusta hipokrepido aŭ koronilo (Hippocrepis emerus sin. Coronilla emerus) estas arbusto de la genro hipokrepido kaj familio fabacoj.
Ĝin oni foje plantas en la ĝardenoj.
Priskribo
Ĝi estas arbusteto 50 cm ĝis 1,5 m alta, kiu sovaĝe kreskas en Eŭropo. La floroj duopaj ĝis kvinopaj estas flavaj. La junaj ŝosoj estas senharaj, angulaj kaj malmolaj, kun longaj ripoj, esenca trajto kiu diferencigas ĝin de arba koluteo (Colutea arborescens), kiu havas rondajn kaj harhavajn junajn ŝosojn.
Ibiraçu
Ibiraçu estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 11.158 loĝantojn en 2010.
Patriarko Tiĥon
Sankta Tiĥon de Moskvo (naskiĝis la en Toropec, Rusio, mortis la 7-an de aprilo 1925 en Moskvo, Sovetunio), naskiĝis kiel Vasilij Ivanoviĉ Belavin, Василий Иванович Белавин, estis patriarko de Moskvo kaj Tuta Rusio de la rusa ortodoksa eklezio dum la fruaj jaroj de la Sovetunio, inter 1917 kaj 1925. Komence li akre kontraŭis la kontraŭeklezian agadon de la soveta ŝtato kaj rifuzis kunlaboron kun la ŝtate apogita, politikumema eklezia branĉo, la t.n. Viva Eklezio. Pli poste li aplikis pli elastan vidpunkton por mildigi la ŝtatan premon.
Li hejmenvenis en 1907 al Rusio, kie oni nomumis lin episkopo de Jaroslavl. En aŭgusto de 1917, la tutrusa koncilio elektis lin metropolito de Moskvo kaj patriarko de la rusa eklezio. Lia tasko estis la reorganizado de la rusa eklezio, reestablo de la patriarkeco – abolita de Petro la Granda en 1721. Post enpotenciĝo de la bolŝevikoj, li kondamnis la agadon de la soveta registaro, sed li ne esprimis vidpunkton en la interna milito (1918-22).
Li tute kontraŭis la konfiskon de la ekleziaj valoraĵojn dum la malsatego de 1921-22. Tial kaj pro akuzo pri konspiro kun eksterlandaj pastroj, oni internigis lin en klostro, sed oni ne kondamnis lin.
Ĉar la bolŝevik-fidela Viva Eklezio ne sukcesis akiri amasapogon, Tiĥon graviĝis por la ŝtato kaj li estis liberigita en junio de 1923, sed oni limigis lian agadterenon. En siaj lastaj jaroj li provis fortigi sian pozicion en la eklezio kaj refortigi ĝin. Li estis kanonizita de la Ortodoksa Eklezio la 9-an de oktobro 1989.
Ilfeld
Ilfeld ĝis la fino de 2011 estis memstara administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. Fine de 2010 la komunumo havis 2954 loĝantojn. Ekde la jaro 2012 ĝi kun la najbara eksa komunumo Niedersachswerfen konsistigas la novan komunumon Harztor.
Ĝis la komenco de la 16-a jarcento
La ĝermana tribo de la Turingoj de nordo venis en la regionon de Ilfeld. En 531 ĝi iĝis parto de la Franka Imperio. Meze de la 9-a jarcento la govia grafo de Hohnstein estis viculo de lia landgrafa moŝto Ludoviko la 3-a (Turingio). En 1061 grafo Konrado de Sangerhausen aĉetis de grafo Beringer de Bielstein-Linderbeck parton de Harco kaj alikonstruigis la malnovan kastelon sur Hohnstein-monto en solidan palacon. Antaŭ 1100 grafo Ilger de Sangerhausen-Hohnstein konstruigis kastelon Il(ger)burg montete. Post mortigo de sia kuzo, la grafo de Beichlingen, li donacis pentofare lucernon sur ŝtonkolono en la Harco-valo. E
n 1172 grafo Ilger la 2-a troviĝis en krucmilito apud Jerusalemo kun Henriko la Leono. En 1184 li nomumitis grafo de Hohnstein pro siaj servoj fare de la dankema imperiestro Frederiko la 1-a ĉe la Erfurta princa kongreso. Li estis la prapatro de la pli juna linio Hohnstein. En 1189 li financis tutan monaĥejon, konstruotan el la ŝtonoj de la norda kastelo.
Grafo Henriko la 1-a de Stolberg aliĝis en 1227 al la krucmilito kun la turingia landgrafo Ludoviko. Kastelo Heinrichsburg konstruitis ĉ. la jaro 1300 fare de grafo Henriko la 3-a situante inter Hohnstein kaj Ebersburg. La cistercia monaĥejo de Walkenried perdis en 1327 murde sian abaton, filon de la grafo de Hohnstein. Venĝo direktis sin tuj kontraŭ la monakoj. En 1412 ĝis 1415 invaditis Flegler-hordo Burgon Hohnstein kaj la juna grafo, portante nur sian ĉemizon, lastmomente povis fuĝi al la monaĥejo de Ilfeld. De tie li reengvidis la armeon de la duko de Saksio-Meißen. En 1417 akiris la grafo de Stolberg kaj Hohnstein-kastelon kaj la suverenecon tiean. Fortikigo de Ilfeld necesis en 1423.
Post Reformacio
En 1525 predikis Marteno Lutero kontraŭ ribelemaj kamparanoj en la Blazio-kirko. Ili estis atakintaj la monaĥejon en Ilfeld kaj la kastelon Hohnstein. Reformacio efektiviĝis en 1544 en la vilaĝoj Ilfeld kaj Wiegersdorf. En 1550 la fama filologo Michael Neander venis al Ilfeld. Post la morto de la lasta grafo de Hohenstein, Ernesto la 7-a, lia korpo entombigitis en la klostro-kirko de Walkenried. Dum la Tridekjara milito (1625) trapasis la vilaĝon danaj trupoj; sekvis la armeo de Tilly sekvis kaj la monaĥeja lernejo devis fermiĝi por la daŭro de tri jaroj. Pestepidemio komenciĝis en 1626 kaj jaron poste fajrego detruis Kastelon Hohnstein. En 1629, kun la helpo de kroataj militistoj, monaĥoj reestablis la monaĥejan vivon sub abato Nihisus. Li provis dum du jaroj rekonverti la loĝantojn al la katolika kredo. Tiam ankaŭ la monaĥejaj dokumentoj estas kopiitaj kaj la originaloj estis sendataj al Prago. En 1635 Kastelo Hohnstein (malkun Ilfeld!) estis aljuĝita al la Stolberger-senjoroj. Aperis ankoraŭ imperiestraj trupoj trupoj ĉi tie. Malsato kaj epidemioj sekvis. Ĝis 1649 ankoraŭ venis multaj taĉmentoj; pli kaj pli da vilaĝoj minacis malpopoliĝi. En 1678 la urbodomo de Neustadt fajre damaĝitis. Plago estis en 1681, tertremo en 1682.
Dum la Sepjara milito, la armeo de Franclando, venkite ĉe Roßbach apud Reichardtswerben, marodis tie ĉi. En 1759 la aŭstroj postulis sume nepageblajn kontribuojn prenante ostaĝojn kaj mistraktante la loĝantojn. En 1760 venis la husaroj de Braunschweig al Ilfeld por okupi la Harc-trapasejon. Sed la Württemberger-oj venis de Nordhausen kaj venkis ilin en du bataloj el kiuj la dua okazis proksime de Ilfeld.
En 1766 la duko de Braunschweig fermis la altfornoperaciojn ĉe la Johannishütte en Ilfeld. Malsato pezis sur la loĝantaro en 1771. Ĝis 1790 liberigitis la kampularo de deviga laboro. En 1848 oni establis milicon en Ilfeld, Neustadt kaj aliaj najbaraj vilaĝoj. Gravege estis en 1899 la inaŭguro de la fervojlini Harzquerbahn ĝis Quedlinburg. En 1904/05 akvobaraĵo je Nordhausen konstruitis kaj en 1927 ĝia enhavo estis jam 1.100.075 kubaj metroj da akvo.
Vidindaĵoj
Gapminejo Rabensteiner Stollen (Ilfeld)
Anda Kristo
Anda Kristo (hispane Cristo Redentor de los Andes) estas monumento de Kristo la Redemptoro, inaŭgurita la 13-an de marto 1904 en montopasejo Bermejo en Andoj, sur lima linio inter Argentino kaj Ĉilio. Inaŭguro de la monumento estis signo de paca fino de konflikto pro limo inter du landoj, kiu preskaŭ kondukis al milito.
La Luzerne
La Luzerne estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Anda Kristo
Kreado
En komenco de la 20-a jarcento la papo Leono la 13-a direktis vicon da enciklikoj, kie li petis pacon, konkordon kaj fidelecon al Kristo la Redemptoro. Ankaŭ povis komenciĝi milito inter Argentino kaj Ĉilio pro kontraŭdiroj pri limo. Pro tiuj kaŭzoj la episkopo de Cuyo, Marcelino del Carmen Benavente, promesis publike konstrui statuon al Kristo la Redemptoro, kiu memorigos pri lia testamento observi pacon. La statuo alta je 7 metroj estis farita de la skulptisto Mateo Alonso (naskiĝis en 1878 en Bonaero), kaj oni konservis ĝin kelktempe en ekspozicio en korto de la lernejo Lacordaire en Bonaero.
En tiun lernejon venis Asocio de kristanaj patrinoj, kies prezidanto estis Ángela Oliveira Cézar de Costa. Ŝi opiniis, ke estus pli prave instali la statuon en Andoj, sur la limo inter du landoj, se ili subskribos pactraktaton. Tiele la statuo estus simbolo de alianco de du ŝtatoj. La konflikto estis por Ángela ankaŭ persona problemo, ĉar ŝia frato estis generalo kaj situis en montaro, preparinta al milito. Ŝi konis la prezidanton de Argentino (Julio Argentino Roca) kaj sukcesis interesigi la registarojn de ambaŭ ŝtatoj pri la projekto.
La Luzerne
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Luzernais.
Cécile Nowak
Cécile Nowak (naskiĝis la 22-an de aprilo 1967 en Valenciennes) – franca ĵudistino poldevena. Ora medalistino de Somera Olimpiko 1992 en Barcelono.
Ŝi batalis en kategorioj ĝis 48 kaj 52 kilogramojn. La plej grandan sukceson akiris en Olimpiko en Barcelono, venkante en malpli peza el la kategorioj. Mondĉampionino (1991) kaj bronza medalistino (1989 kaj 1993), krome medalistino de Eŭropo (oro en la jaroj 1990-1992). Plurfoja majstrino de Francio.
NGC 744
NGC 744 (alia indiko — OCL 345) estas malfermita stelamaso en konstelacio Perseo.
Anda Kristo
Kreado
En majo 1902 Argentino kaj Ĉilio subskribis pactraktaton, t.n. Majan pakton. Ángela komencis serĉi rimedojn por kolektado de subskriboj. Kune kun la episkopo Benavente ŝi petis transigi la statuon en provincon Mendozon, por instali ĝin en la monta pado, kie José de San Martín gvidis en 1817 la liberigan armeon.
NGC 744
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anda Kristo
Kreado
En 1904 oni transigis bronzajn pecojn de la statuo je 1200 km per trajno, kaj poste levis ilin per muloj sur supron de la monto, je 3854 m super marnivelo. La 15-an de februaro 1904 la inĝeniero Conti finis konstruadon de la granita piedestalo (projekto de Molina Civit). En la konstruado partoprenis ĉirkaŭ 100 laboristoj. La skulptisto Mateo Alonso gvidis muntadon de la statuo. Oni instalis la figuron de Kristo tiel, ke ĝi rigardu laŭlonge de la limo. Kristo staras sur duonglobo, tenas krucon en la maldekstra mano kaj benas per la dekstra. La alteco de statuo estas preskaŭ 7 m. La granita piedestalo estas je 4 tunoj peza kaj je 6 m alta.
Inaŭguro
La 13-an de marto 1904 tri mil argentinanoj kaj ĉilianoj venis al inaŭguro de la monumento, malgraŭ ĝi situis en dezerta loko. Ankaŭ venis la armeoj de ambaŭ landoj, kiuj antaŭ nelonge intencis militi. Ili faris kune solenan salvon. La prezidantoj (Julio Roca kaj Germán Riesco) ne povis ĉeesti kaj sendis ministrojn pri la eksteraj aferoj (Raimundo Silva Cruz de Ĉilio kaj José Antonio Terry de Argentino respektive). Ĉe la inaŭguro ĉeestis ankaŭ arkiepiskopo de Bonaero (Mariano Antonio Espinoza) kaj episkopoj Marcelino del Carmen Benavente kaj Ramón Ángel Jara (el Ancud).
Oni inaŭguris dum la ceremonio du memorajn tabulojn; unu estis donacita de la laboristoj de Bonaero. Aŭtoro de la alia estis la skulptisto Alonso; ĝi estis elfarita en milita fabriko en Argentino. La tabulo prezentas malfermitan libron, sur kies paĝoj situas du virinoj en grekaj vestoj, simboloj de Ĉilio kaj Argentino. La latinlingva skribo diras: “Ipse est pax nostra qui fecit utraque unum” (“Ĉar nia paco estas li, kiu unuigis ambaŭ”, Ef. 2:14).
Sekvaj eventoj
Post kelkaj jaroj malbonega vetero detruis la krucon de Kristo. Oni restaŭrigis ĝin en 1916, uzinte la bronzon, el kiu oni intencis gisi memorajn medalojn pri la evento de 1904.
En 1993 la stabileco de la monumento estis difektita pro klimato kaj sisma aktiveco. La registaro de Mendoza donis rimedojn por riparo de la monumento kaj du konstruaĵoj apude, kiujn oni uzis fojfoje kiel meteologiaj stacioj.
La 13-an de marto 2004 la argentina prezidanto Néstor Kirchner kaj la ĉilia prezidanto Ricardo Lagos renkontiĝis apud la monumento, ke solenu 100 jarojn post ĝia inaŭguro.
Post la inaŭguro de la monumento Ángela Oliveira Cézar de Costa kreis Asocion de paco en Sudameriko. Ŝi verkis ankaŭ la libron “Anda Kristo” (hispane “El Cristo de los Andes”), iĝis kandidato al Nobel-premio pri paco. Dum Unua mondmilito ŝi kolektis subskribojn, ke petu la usonan prezidanton ĉesigi fajron. Ŝi mortis je 83 jaroj en Bonaero; sia tombo situas en tombejo en urboparto Olivos.
Kalvinana preĝejo (Tunyog)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Tunyogmatolcs (iam en Tunyog).
Historio
Supozeble la tiam katolika kirko Sankta Tomaso estis konstruita en la 15-a jarcento. En la sekva jarcento la jam kalvinanaj loĝantoj akiris ĝin. En 1688 supra parto de la kirko bruldetruiĝis, poste restis en tia stato 40 jarojn. Nur en 1728 oni faris tegmenton, poste la kirko estis renovigita en 1752. Turo estis konstruita antaŭ la navon inter 1799-1806, poste la apuda sonorilostablo estis malkonstruita. En 1914 La kirko estis deklarita vivdanĝera, tial oni malkonstruis ĝin kaj pli nova kaj granda estis konstruita tre longe pro la 1-a mondmilito.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze la oklatera turo plene reliefas kaj altiĝas. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas aliaj 2 enirejoj en finoj de la krucnavo. La turo estas apogitaj per 2 pilieroj. La absido estas okangula. Interne estas betonaj galerioj.
Tomsk
En 2005 la urbo havis 512,6 mil loĝantojn kaj estis la 34-e plej granda urbo de Rusio.
La urbo estis fondita en 1604.
Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 1782.
La interurba telefona kodo estas 3822; la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en 2020).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en la jaro 2005).
La urbo antaŭe havis la nomon "Tomskij ostrog" (Томский острог).
Klimato
La klimato estas severa, kontinenta. Mezuma temperaturo estas −1,3 °C. La plej malalta temperaturo estis registrita en januaro 1969: −55 °C.
Edukado
Tomska Ŝtata Universitato, fondita en 1878, estis la unua en Siberio. Ekde tiam en Tomsk aperis ankaŭ aliaj superaj lernejoj. En 2003 pli ol 83 mil tomskanoj (ĉirkaŭ kvinono de la urbanoj!) estis studentoj.
Ligna arkitekturo
En Tomsk konserviĝis multaj specimenoj de ligna arkitekturo (en la strato Sovetskaja ekzemple ). Bedaŭrinde, la lignaj konstruaĵoj de jaro al jaro iĝas malpli multaj.
Sporto
Tomsko havas bonan tradicion en volejbalo, basketbalo, ŝakoj. En la jaro 2005 la loka piedpilka teamo "Tomj" (Томь) eniris la superan ligon de la rusia ĉampionato.
Rocca di Neto
Rocca di Neto estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kalabrio kaj la provinco Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Belvedere di Spinello, Casabona, Crotone, Santa Severina, Scandale kaj Strongoli. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Tomsk
Esperanto en Tomsk
La nun funkcianta Tomska Esperanto-Klubo estis fondita en Tomsk la 19an de majo 1979. La unua prezidanto estis Aleksandro Shlafer. La nuna prezidanto, Aleksej Birjulin, estas unu el la 19 fondintoj de la klubo.
Roccabernarda
Roccabernarda estas komunumo de Italio.
Kriptofito
Kriptofito (vorte: 'kaŝplanto') estas termino por indiki tiujn plantojn, kies rekreskaj burĝonoj restas sub la tero aŭ sub la akvo. Tiele la planto estas protektata dum la malfavoraj sezonoj kun granda malvarmo aŭ trosekeco. Alia nomo estas geofito.
Tiuj burĝonoj situas aŭ sub la surfaco de la grundo kiel rizomo, bulbo, bulbotubero k.t.p., aŭ kiel subakvigitaj rekreskaj burĝonoj. Kriptofitoj estas sudividitaj en 3 grupojn:
Boboj
La boboj (alia nomo: Bobo-Fing) estas etno en Burkino kaj Malio. Oni ne intermiksu ilin kun la bvabaoj (ties alia nomo: Bobo-Oule). Oni taksas, ke la baboj estas 200.000 homoj. En ilia loĝregiono situas la komercmetropolo Bobo-Diulaso (Bobo-Dioulasso).
Javorek (Jilemnice)
Javorek estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jilemnice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Jilemnice. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Tropika Ŝtormo Arlene (2005)
Tropika Ŝtormo Arlene estis la unua nomita ŝtormo de la uragana sezono en 2005.
Apoĝaturo
Vidu ankaŭ
Ornament (music)
Tropika Ŝtormo Arlene (2005)
Ĝi formiĝis ĉe Honduro la 8an de junio kaj moviĝis norden. Ĝi trapasis okcidentan Kubon la 10an de junio kaj plifortiĝis antaŭ veni kun uragana forto ĉe la Florida Patotenilo la venontan tagon. Tiu ŝtormo malfortiĝis dum ĝi pluis norden laŭ Usono, kaj iĝis ekstertropika la 13an de junio. Arlene kaŭzis unu morton kaj malmultan damaĝon.
Javorek (Jilemnice)
Javorek situas en katastra teritorio Jilemnice kun areo 9,31 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1492.
Etmoido
La etmoido (os ethmoidale) estas unu el la vizaĝostoj]. Ĝi situas en la [[nazo, sub la fruntosto, super la vomero kaj antaŭ la sfenoido.
Je la dorsflanko de la osto estas multaj truetoj. Tra ili iras la multaj flarnervoj al la cerbo.
Przysucha
Przysucha estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Przysuski.
Tabuleiro
Tabuleiro (prononco: tabulejro, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Ubá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Herbert Roth
Herbert ROTH (naskiĝinta la en Suhl, mortinta la  samloke) estis germana komponisto kaj interpretisto de popola muziko. Plej konata estas lia kanto pri la migradopado Rennsteig, nomita Rennsteiglied.
Tabuleiro
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1953.
Herbert Roth
Vivo
La filo de frizista majstro ricevis trejnadon de pian- kaj tirhamonikaludado kaj iĝis mem ankaŭ frizisto. En 1950 li faris la unuan kantoproduktadon ĉe la radistacio de Vajmaro. En 1951 li fondis la ensemblon Suhler Volksmusik. Ekde la mezo de la 1950-aj jaroj ĝi nomiĝis Herbert Roth und sein Ensemble (kun la kantistino kaj jodlistino Waltraut Schulz, poste ankaŭ kun lia filino Karin kaj lia edzino Edelgart).
En 32 jaroj li partoprenis - sume preskaŭ 10.000 - aranĝojn en tuta GDR, turneojn tra Ĉeĥoslovakio, FRG, Franclando. Li faris pli ol 300 komponaĵojn, el kiuj 200 estis kantoj. Li ankaŭ prenis la pseŭdonimon Matthias Wendt por kelkaj surdiskigoj. Li aperis ĉe multaj radiaj kaj televidaj (distraj) elsendoj de GDR.
Kleinblittersdorf
Kleinblittersdorf estas komunumo en la pleja okcidento de Germanio, borde de la rivero Saro kaj senpere lime al Francio. Ĝi troviĝas en la Regiona Ligo Saarbrücken de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
György Szalai
György Szalai [djordj salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalai György estas hungara halterlevisto, olimpiano, trejnisto.
naskiĝis la en Gádoros.
Biografio
maturiĝis en gimnazio de Orosháza. Baldaŭ li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto.
Sporta kariero
komence estis atleto, ekde 1967 halterlevisto ĉefurbe aŭ province. Li estis tutlanda ĉampiono dedfoje, ekde 1971 li estis ano de la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun bronza medalo. Lia pezkategorio estis 110 kg. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1981, poste li estis trejnisto ofte eksterlande, aŭ li havis signifajn postenojn en la halterlevista asocio.
Assens (stacidomo)
Assens estas fervoja stacidomo en Assens, Svislando.
Kontrolcentro de kosmaj flugoj
Kontrolcentro de kosmaj flugoj estas organizaĵo, kiu praktike kontrolas flugojn de diverstipaj kosmaj aparatoj. Kutime tiaj centroj estas departementoj de kosmaj agentejoj. Ekzistas kelkaj kosmaj agentejoj kaj kontrolcentroj en la mondo, inter kiuj la plej grandaj estas:
Le Haut-Corlay
(jen france, bretone Ar Gozh-Korle) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Hiroyuki Sakashita
Hiroyuki Sakashita (japane 坂下 博之, n. 6-an de majo 1959) estas japana futbalisto. Li en 1980 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
András Nagy
András Nagy
Ibitirama
Ibitirama estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 8.964 loĝantojn en 2010.
3755 Lecointe
3755 Lecointe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1950 de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Francesc Poblet i Feijoo
Li publikigis diversajn artikolojn pri la historio de la kataluna Esperanto-movado en la revuoj Esquerra Nacional, Catalunya, Sàpiens kaj Kataluna Esperantisto kaj en la ĵurnalo Avui. En 2004 li publikigis dulingvan libron pri la historio de la kataluna Esperanto-movado ĝis 1908 kaj en 2008 daŭrigon ĝis la unua mondmilito. En 2010 li redaktis kun Hèctor Alòs i Font artikolaron pri la historio de Esperanto en la Katalunaj Landoj ĝis 1940.
Dieter Hecking
Dieter Hecking (naskiĝis la 12-an de septembro 1964 en Castrop-Rauxel) estas germana trejnisto kiu laboris por la VfL Wolfsburg ekde 2013. Li antaŭe ludis futbalon por Hannover 96 kaj por Eintracht Braunschweig. Li gajnis la DFB-pokalo kaj la DFL-Superpokalo kun la VFL.
Lehôtka pod Brehmi
Situo
Lehôtka pod Brehmi situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Žarnovica-Žiar nad Hronom. La lasta urbo troviĝas 7 km-ojn.
(13401) 1999 RA133
(13401) 1999 RA133 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lehôtka pod Brehmi
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1391 en formo "Lehotka". En 1647 la turkoj disrabis, en 1663 bruldetruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Apáthegyalja 434 homoj, (415 slovakoj, 17 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 partizanoj batalis en la ĉirkaŭaĵo. En 2001 loĝis en Lehôtka pod Brehmi 339 homoj, (320 slovakoj, 12 ciganoj, po 1 germano kaj ruteno).
Kanarianoj
Kanarianoj estas socia aŭ etna grupo loĝanta en la arkipelago de Kanarioj (nome Aŭtonoma Komunumo de Hispanio), ĉe la marbordo de Okcidenta Afriko. La varianto de la Hispana lingvo parolata en la regiono estas Habla Canaria [Abla kanArja] (Kanaria parolmaniero) aŭ Dialecto Canario (Kanaria dialekto), sufiĉe distinga dialekto de la hispana lingvo parolata en la insuloj.
La originaj loĝantoj de la Kanarioj estis Guanĉoj, supozeble ĉu Berberoj laŭ origino aŭ rilata grupo.
La insuloj estis konkeritaj kaj koloniigitaj ĉefe de elmigrintoj el Andaluzio kaj malpli el Kastilio komence de la 15a jarcento. En 1402, ili jam komencis subpremi kaj nuligi la indiĝenan loĝantaron de Guanĉoj. Tiuj estis dekomence sklavigitaj kaj laŭgrade aligitaj de la hispanaj kolonoj spite ties evidentaj fizikaj kaj kulturaj diferencoj.
Jiří Vomáčka
Jiří VOMÁČKA (naskiĝis la 3-an de junio 1952 - mortis la 26-an de junio 2003) estis ĉeĥa esperantisto, entreprenisto en Plzeň (Pilzeno), prezidanto, sponsoro kaj motoro de la pilzena klubo, organizanto de E-ripozadoj en Nekvasovy.
Rilatumo de Poisson
En mekaniko, rilatumo de Poisson "ν", estas la rilatumo, ĉe specimena objekto streĉita, de la transversa kuntiro aŭ tensio (perpendikulare al la aplikita ŝarĝo), al la aksa vastigo aŭ tensio (direkte al la aplikita ŝarĝo).
Ĝi estas nomita laŭ la fizikisto Siméon Poisson.
Kiam specimeno de materialo estas streĉita en unu direkto, por plejparto de materialoj la specimeno strebas malpligrandiĝi en la aliaj du direktoj perpendikularaj al la direkto de streĉo. Male, kiam specimeno estas kunpremita en unu direkto, ĝi kutime strebas al elvolvi en la aliaj du direktoj. Ĉi tio estas nomata kiel la efiko de Poisson. La rilatumo de Poisson ν (nuo) estas mezuro de la efiko de Poisson.
Se vergo kun diametro (larĝo aŭ dikeco) d kaj longo L estas ŝargita tiel ke ĝia longo estas ŝanĝita je ΔL tiam ĝia diametro d estas ŝanĝita je:
La formulo pli supre estas vera nur ĉe malgrandaj malformigadoj; se malformigadoj estas grandaj tiam jena pli preciza formulo povas esti uzata:
kie
Se la rilatumo de Poisson kaj ΔL estas pozitiva do Δd estas negativa ĉar la diametro malpligrandiĝas kun pligrandiĝo de longo.
Sur la molekula nivelo, efiko de Poisson estas kaŭzita per malgrandaj delokigoj de molekuloj. La distira streĉado de molekulaj ligoj en la materiala krado en la streĉa direkto, ĉar parto de ligoj estas diagonale-orientitaj, donas mallongiĝon en la aliaj direktoj.
La rilatumo de Poisson de stabila, izotropa, lineara elasta materialo ne povas esti malpli granda ol -1 aŭ pli granda ol 1/2 pro la bezono ke la modulo de Young, la tonda modulo kaj ampleksa modulo havu pozitivajn valorojn. Plejparto de materialoj havas rilatumon de Poisson inter 0 kaj 1/2. Perfekte nekunpremebla materialo (kun neŝanĝebla volumeno) havas rilatumon de Poisson 1/2. Plejparto de ŝtaloj kaj rigidaj polimeroj kiam estas uzata en iliaj dizajnaj limigoj (pli sube de la limigo de elasteco) havas valorojn de proksimume 0,3, pligrandiĝanta al 0,5 por plasta malformigado (kiu okazas pleparte je konstanta volumeno). Kaŭĉuko havas rilatumon de Poisson de preskaŭ 0,5. Korko havas rilatumon de Poisson proksiman al 0, ĝi ne donas flankan elvolvaĵo kiam estas kunpremita. Iuj materialoj, plejparte polimeraj ŝaŭmoj, havas negativan rilatumon de Poisson; se ĉi tiuj materialoj estas streĉata en unu direkto, ili plidikiĝas en perpendikularaj direktoj.
Ŝanĝo de volumeno
La relativa ŝanĝo de volumeno ΔV/V pro la streĉo de la materialo estas (por malgrandaj malformigadoj):
Estu kubo el izotropa materialo, kiu havas komencan volumenon V kaj lateron L. Aksa tensio donas novajn dimensioj al la figuro: Lb laŭlonge kaj Lt laŭlarĝe de la tensio. Tiam ΔL=Lb-L
Per la rilatumo de Poisson estas interrilato inter ĉi tiuj novaj dimensioj:
La nova volumeno Vn=V+ΔV de la kubo estas:
Se ΔL estas malgranda, erojn kun ΔL2 kaj ΔL3 eblas malatenti kaj tiel evolvante la formulon kaj dividante per V eblas ricevi la supre donitan formulon por ΔV.
Ĝeneraligo de leĝo de Hooke
Por izotropa materialo, la malformigado de materialo direkte al unu koordinata akso estos rezulto ankaŭ de malformigado de la materialo laŭ la aliaj aksoj en tri dimensioj. Por konsideri samtempan streĉon kaj malformigadon je la tri aksoj, eblas ĝeneraligi leĝon de Hooke en tri dimensiojn:
Jules Joffrin (pariza metrostacio)
Jules Joffrin [ʒyl ʒɔfʁɛ̃] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 12, en la 18-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1912.
Ĝi troviĝas en la kvartalo de Clignancourt proksime al Montmartre, inter la Urbodomo de la 18-a arondismento kaj Preĝejo Notre-Dame de Clignancourt (Parizo).
Terminaro de goo
Ĉefa paĝo - Ses Reguloj de Goo - Historio de Goo
15145 Ritageorge
15145 Ritageorge estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Terminaro de goo
Atari
15145 Ritageorge
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rita M. George, finalistino de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Ŝi estis lernantino ĉe la Manhattan Beach Middle School de Manhattan Beach (Kalifornio, Usono).
Terminaro de goo
Atari-Goo
Kategorioj kaj Gradoj Ko
Libero
Okulo
Ŝtonaro
Teritorio
Vivo kaj Morto
Eksteraj ligiloj
Ĉi tiuj havas terminarajn proponojn; eble indas uzi ilin por plibonigi ĉi tiun artikolon.
Kvartalo Pilaro (Fuenkaralo-Pardo)
Kvartalo Pilaro estas kvartalo de la nordokcidento de la vilaĝo de Madrido (Hispanio) apartenanta al la distrikto Fuenkaralo-Pardo. Ties tradicia geografia loko limiĝas norde de la avenuo Cardenal Herrera Oria (konata populare kiel Carretera de la Playa — alstranda ŝoseo), sude de la strato Sinesio Delgado, oriente de la Promenejo Kastilia kaj okcidente de la strato Isla de Tabarca. Tiuj limoj ne koincidas ekzakte kun la oficialaj, ĉar, laŭ tiuj fiksitaj de la Urbodomo, la sportejo Barrio del Pilar kaj la hospitaleto Centro de Atención Primaria Barrio del Pilar estus en La Paco kaj la kvartalaj festoj estus celebritaj en Peñagrande.
Estas 52.358 loĝantoj, pro kio ĝi estas unu el la kvartaloj kun plej alta loĝantardenseco de Eŭropo. El ili 88,43% proksimume estas hispanoj, dum ĉirkaŭ la 11,57% estas eksterlandanoj. Estas malsanulejo, biblioteko, maljunulejo, kulturdomo, granda vendejaro La Vaguada, parko La Vaguada, 3 stacioj de metroo: nome, , ambaŭ en la linio 9, kaj , en la linio 7. Estas alia kvara tre proksima: nome (linio 10). Busoj: 42, 49, 67, 83, 126, 128, 132, 133, 134, 137, 147, N22 kaj N23 ĉefe.
40.47823°N, 3.71154°W
Respublika partio (Tunizio)
La Respublika Partio (arabe الحزب الجمهوري, DMG al-Ḥizb al-Ǧumhūrī, france Parti républicain) estas sekulara sociala liberala partio en Tunizio, kiu situas en la politika centro. Ĝi aperis la 9-an de aprilo 2012 de fuzio de la Progresema Demokratia Partio (PDP), Afek Tounes, Tunizia Respublika Partio, Al Irada, Al Karama, Bledi-Movado, la Demokratia kaj Socia Justeco-Partio kaj aliaj grupoj kaj sendependaj figuroj. La partio estas gvidata de ĝenerala sekretariino Maya Jribi, kiu antaŭe estis ĝenerala sekretario de la PDP. Kun 11 el 217 sidlokoj, ŝi estis la plej granda opozicia partio en la Konstitucia Asembleo de Tunizio. La partio retiriĝis de la Sindikata Unio por Tunizio, sed ankoraŭ estas parto de la Nacia Rezerva Fronto.
Post la fondkunveno, naŭ parlamentanoj de la PDP kontestis la voĉdonon de la gvidantaro kaj suspendis sian partian membrecon. Ĉi tiuj naŭ parlamentanoj fondis la Demokratan Aliancon la 8-an de novembro 2012.
Ĉe la unua regula elekto sub la nova konstitucio en oktobro 2014, la partio ricevis nur unu sidlokon. Lia kandidato Ahmed Najib Chebbi retiriĝis en la posta prezidanta balotado kun nur 1,04% de la voĉdonoj.
Moss
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Viken - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Østfold. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Vansjø.
Aĉakaturo
Aĉakaturo (de itala acciaccatura „premego, kunfrapo“) signifas
Josef Vojáček
Josef VOJÁČEK (naskiĝis la 18-an de decembro 1943) estas ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.
Li estas inĝeniero pri komputiloj, pedagogo (la doktoran titolon li ricevis pro duonaŭtomata tradukado en Esperanton), gvidanto de sekcio pri informadiko de Ĉeĥa Esperanto-Asocio. En la Pedagogia fakultato de la Masaryk-Universitato en Brno li gvidas kursojn de esperanto frekventeblaj de ĉiuj studentoj de la universitato.
La 3-an de septembro 2004 en Komárno li defendis doktorecon en sesio de AIS San Marino kaj ricevis titolon Doktoro pri kibernetiko. Li gvidis tie kurson de logiko kaj la 4-an de septembro 2004 estis nomumita Asociita docento de AIS.
En 2013 li prelegis kun prof. Reinhard Fösmeier pri Metodiko de instruado ĉe AIS en internacia kolokvio pri klerigado kaj en 2014 li prelegis pri Enkonduko al interlingvistiko.
Plurfoje li aranĝis en Brno ekspoziciojn pri Esperanto, estis trifoje intervjuata de loka radio kaj foje eĉ aperis en televido en konkurso, kie la konkursantoj devis fine diveni, ke li estas instruisto de Esperanto.
NGC 745-1
NGC 745-1 (aliaj indikoj — PGC 7054, ESO 152-32, AM 0152-565) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nowa Wioska (distrikto Racibórz)
Nowa Wioska (ĉeĥe Nová Vioska, germane Neudörfel) estas vilaĝo situanta en suda Pollando, en komunumo Krzyżanowice (pollingve gmina Krzyżanowice).
Iconha
Iconha estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 12.514 loĝantojn en 2010.
Nowa Wioska (distrikto Racibórz)
Nowa Wioska situas ĉe limo al Ĉeĥio kaj la vilaĝo estas la plej malgranda vilaĝo de la komunumo. En la pasinteco ĝi kreis memstaran vilaĝeton, apartenanta al Owsiszcze kaj ĝia nomo estis Owsiszcze II. Surbaze de administra reformo el la jaro 1976 ĝi akiris statuton de memstara vilaĝo kaj tiam ĝi ricevis sian nunan nomon.
La vilaĝo estiĝis en la 14-a jarcento kaj ĝi estis fondita ekskluzive por familioj de laboruloj de sinjoruja posedaĵo. Tiam reganta princo transdonis al ĉiu el ili ĉirkaŭ kvar hektarojn da grundo. Ĝis hodiaŭ dominas en la vilaĝo ĝuste tiuj ĉi malgrandaj mastrumaĵoj, eĉ kiam ĉi tie vivas multe pli da familioj antaŭ ol jarcentoj. Rilate al la proksimeco de la ŝtatlimo estas ĉi tie rimarkebla influo de moravia lingvo kaj la loĝantoj de tiu ĉi vilaĝo parolas per speciala miksaĵo de silezia kaj moravia dialekto. Ĝis Nowa Wioska kondukas bela tilia aleo.
Endert
La Endert aŭ Endertbach estas 22,3 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi havas sian fonton nordoreinte de Ulmen. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 74,207 km². La rojo alflosas la Mozelon en Cochem.
Nigra rusto
Nigra rusto aŭ tiga, cereala rusto estas planta malsano, kiun kaŭzas nigrarusta fungo (Puccinia graminis) kaj damaĝas ĉefe tritikon.
La lasta dismonda epidemio okazis en 1954, antaŭ ol Norman Borlaug komencis nobligi rezistajn subspeciojn en Meksiko. Danke al liaj laboroj, en la 1960-aj jaroj disvastiĝis la rezista tritika specio. Borlaug ricevis pro tio Nobel-premion en 1970.
Ug99 estas la plej danĝera tribo de la fungo, ĉar ĝi rezistas al la nunaj fungicidoj.
Priskribo
Pucinnia graminis sinsekve parazitas du gastigantaj kreskaĵoj : Berberis vulgaris poste tritiko aŭ aliaj Pooideoj (science Pooideae). Heinrich Anton de Bary priskribis unue ĝia ciklvivo.
Morsoklavo
Morsoklavo estas ilo por sendi morsan kodon. Ekzistas diversaj tipoj.
Manklavo
La manklavo estas la plej malnova morsa klavo. Ĝi estas simpla elektra kontakto. Ĝi estis la plej grava ilo de la telegrafistoj.
Duonaŭtomata klavo
Duonaŭtomata klavo produktas la „punktojn“ de morsosigno aŭtomate. Levilo svingas ritme kaj en tiu ritmo tuŝas kontakton. La "strekoj" devas esti donitaj permane. Kutime la movado estas horizontala, dekstren la strekoj, maldekstren la punktoj, per dikfingro kaj montrofingro. Bezonatas multe malpli da movoj. La ebla rapideco estas ege pli alta kaj la kvalito de la signoj estas pli bona.
La kaŭzo por inventi la duonaŭtomatan klavon estis la malsano Karpaltunela sindromo. Post multaj milionoj da movigoj post 10 ĝis 15 jaroj ĝi kondukas al malebligo de telegrafisto al sia profesio. Ĉirkaŭ 1895 la plej bona usona telegrafisto sentis komencantan Karpaltunelan sindromon kaj inventis la duonaŭtomatan klavon. Lia unua modelo uzis elektrajn relajsojn, bezonis baterion kaj estis multekosta. Tial ĝi ne vendiĝis tre bone. En 1894 William O. Coffe inventis pli simplan modelon kun nur mekanikaj partoj, kaj ricevis por ĝi patenton en 1904.
Sekvanta modelo, la unua Vibroplex rapide sukcesis. La pli rapida morsado donis al la telegrafistoj ankaŭ pli altan salajron. Horace Martin ricevis patenton por ĝi en 1904, ekde 1905 ĝi estis amasproduktita. Lia modelo "Original" estas produktita ĝis nun preskaŭ neŝanĝita. Martin numerigis ĉiun ekzempleron. La plej malnova konata ekzemplero estas n-ro 7.
Aŭtomata klavo
Poste ankaŭ klavoj estis evoluitaj, kiuj ne nur la punktojn, sed ankaŭ la strekojn produktas aŭtomate. Mekanika modelo estis de Melvin E. Hanson.
Nun plejparte ili estas tute elektronikaj. Aŭtomataj klavoj povas havi unu aŭ du levilojn.
Aldona metodo estas la kunpremo-tekniko. Kiam oni kunpremas ambaŭ levilojn, tiam estas produktitaj punktoj kaj strekoj alternante. La nombro de fingromovoj reduktiĝas plie. Per tio la rapideco povas esti pliigita plie. La elektroniko estas inkluzivigita en la kesto de la klavo. Ankaŭ ekzistas sendiloj kun kompleta klavo-cirkvito.
Roccaforte del Greco
Roccaforte del Greco estas komunumo de Italio.
Folicikatro
Folicikatro estas la marko lasita de folio post ĝi falas el la branĉeto. Ĝi fakte indikas la lokon kie la petiolo estis ligita al la tigo. Folicikatro troviĝas kie planto branĉiĝas.
Etagnières (stacidomo)
Etagnières estas fervoja stacidomo en Etagnières, Svislando.
Folicikatro
Folicikatroj formiĝas nature, ofte fine de la kreskosezono ĉe falfoliaj plantoj kiam tavolo de ĉeloj laŭnome la abscisia tavolo formiĝas inter la petiolo kaj la tigo. La abscisia tavolo funkcias kiel punkto de malankriĝo (disigejo) kaj la folio elrompas lasante pure formitan vundon kiu estas rapide kuracita pere de protekta ŝelo. Ankaŭ stipuloj povas lasi siajn proprajn cikatrojn se ili estas en la koncerna loko.
Husaro
Husaro (huszár, pluralo huszárok, husarz, husár) estis devene membro de korpa gardistaro de hungara reĝo Matiaso Korvino, en la 15-a jarcento rajdistaro, pli poste membro de soldata leĝera rajdistaro en la hungara parto de habsburga monarkio. Poste la husaroj estis aktivigitaj en aliaj armeoj. La vorto husaro estas derivita de la hungara numeralo húsz, te. 20, ĉar ili devene batalis en taĉmentoj po dudek viroj.
Burgauberg
Burgauberg, hungare Burgóhegy [burgOhedj] estas iama vilaĝo, nun parto de Burgauberg-Neudauberg en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando kaj en la distrikto Güssing.
Husaro
Husaroj en Hungario
Sekve de la rekonkero de la burgo Buda disde la otomanoj,je ordono de la bavara princelektisto Emanuelo Maksimiliano,en 1688, oni fondis la husarregimentojn "Liedl" (lidl) kaj poste "Bakóczi" (BAko'ci). Tra pli ol du jarcentoj post tiu elstara dato, la husar-trupoj ludis eminentan rolon en la plejparto de la armeoj en Eŭropo.
Burgauberg
Situo
Burgauberg situas laŭ rojo. Güssing troviĝas je 23 km-oj.