cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jorge Luis Gutiérrez
Por la sesa nacia kongreso, en 1998, li eldonis la antologion de meksika poezio Flor' kaj kanto, kies enhavon li tradukis kune kun Juan Jacobo Schmitter.
Li editoris la libron Tra l'okuloj de l' venkitoj, de D-ro Miguel León Portilla, en esperanta traduko de SCHMITTER. La eldono, fare de MEF, estis prezentita dum la Kvina Tut-Amerika Kongreso de Esperanto, okazigita en Meksikurbo, 15-21 de aprilo, 2001.
Post la kongreso, li estis elektita prezidanto de MEF, postenon kiun li rezignis komence de 2003.
Nuntempe li loĝas en Kuernavako, 70 km sude de Meksikurbo.
Paziteo (luno)
Paziteo estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Militaviadilo
La Militaviadilo estas tipo de aviadilo por milita uzo. Militaviadilo estas uzata por militaviado kiel aerarmeo, armea aviado aŭ mararmea aviado.
Paziteo (luno)
Malkovro
Ĝin malkovris Scott S. Sheppard, David C. Jewitt de la Universitato de Havajo, kaj Jan Kleyna de la Universitato de Kembriĝo, post observoj inter la kaj la.
Militaviadilo
Atakaviadilo
Atakaviadilo estas militaviadilo, kiaj misioj estas detrui surterajn celojn kaj kontraŭulajn veturilojn. En la moderna batalo, atakaviadilo farigas la misiojn de Proksima Aera Helpo, ofte kunlaborigas kun terarmeo.
Unue la misioj de aerarmeo, helpi terarmean operadon estas fariĝita de ĉasaviadiloj kun bomboj. Tamen, la neseceso de profesia ĉasaviadilforto por batali kun kontraŭulaj aviadforto dividigis la rolon de terarmean helpantan operadon el ĉasaviadilo. Post la dua mondmilito, la koncepto de "malpeza bombaviadilo" kaj "ĉasbombaviadilo" estas aneksita sub la koncepto de "Atakaviadilo". La pliboniĝo de jetmotoro kaj radaro, speciale utiligo de helikoptero malkreskis neseceson de atakaviadilo.
Bombaviadilo
Unua bombaviadilo aperis dum la unua mondmilito. La koncepto de bombado estis prilaborita de pluraj militaj strategistoj kiel Giulio Douhet aŭ Billy Mitchell, Hugh Trenchard. La pliboniĝo de aviadilaj teknologioj ebligis koncepton de strategia bombaviadilo, kiu ebligas flugi longan distancon. La Dua mondmilito estas la klimakso de bombaviadiloj, kiel taktika bombaviadilo Junkers Ju-87 kaj strategia bombaviadilo Boeing B-29 Superfortress. La ellaboro de atombombo ŝanĝis la rolon de strategia bombaviadilo. Dum la 1950-aj jaroj, strategiaj bombaviadiloj anstataŭiĝis de ICBM kaj SLBM. Nuntempe bombaviadiloj estas ofte uzataj por konvenciaj misioj.
Ĉasaviadilo
Ĉasaviadilo estas militaviadilo, designata ĉefe por ataki malamikan aviadilon, do la ĉefa rolo de ĉasaviadiloj estas akiri aeran superecon.
Crova
Crova estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Lignana, Ronsecco, Salasco, San Germano Vercellese, Santhià kaj Tronzano Vercellese.
Paziteo (luno)
Malkovro
Ili anoncis la la malkovron de dekunu lunoj, inter kiuj Paziteo, kiu tiam ricevis nur la maldaŭran nomon S/2001 J 6: sesa jupitera luno malkovrita en 2001
4087 Pärt
4087 Pärt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Paziteo (luno)
Nomo
La, ĝi ricevis, aprobite de IAU , la nomon de Paziteo (greke: Πασιθέα, Pasithea ), diino de la halucinoj kaj halucinogenoj en la helena mitologio, edzino de Hipno. Ŝi estus unu el la Gracioj (aŭ Karitoj), laŭ Homero.
Louvignies-Quesnoy
Geografio
Louvignies-Quesnoy estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
Paziteo (luno)
Orbito
Paziteo estas ano de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, klinecojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la ekvatoro de Jupitero, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27.
4087 Pärt
Nomo
Ĝia nomo honoras Arvo Pärt, estonan komponiston de minimala muziko.
Louvignies-Quesnoy
Geografio
La vilaĝo Louvignies-Quesnoy troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Louvignies-Quesnoy etendiĝas sur 8,43 km².
4087 Pärt
Nomo
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 3953 Perto.
Louvignies-Quesnoy
Administrado
Louvignies-Quesnoy apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Minejo Cadia
Minejo Cadia Mine estas la plej granda malferm-minada or- kaj kuprominejo, situante ĉ. 20 km sude de la regiona urbo Orange, Nov-Suda Kimrio, Aŭstralio. La minejo estiĝis en la 1990-aj jaroj kaj estas granda dunganto de en la regiono por kelkdekoj da jaroj. Cadia estas la dua plej granda malferma minejo en Aŭstralio post orminejo Super Pit ĉe Kalgoorlie. La minejon funkciigas Newcrest Mining.
Campo de Criptana
Campo de Criptana [kAmpo de kriptAna] (Kamparo de Kriptano) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Tiu urbo fieras ke en ĝi troviĝas ventomuelejoj kiuj tiu kiuj aperas en la famkonata epizodo de la romano Don Kiĥoto de Miguel de Cervantes. Fakte restas dek el kiuj tri jam ekzistis en la 16a jarcento.
En la blazono aperas du duonlunoj kiuj legende rilatiĝas al supozataj bataloj (venkoj) kontraŭ islamanoj. Tamen ili povas est ankaŭ stiligoj de la komencaj literoj de la urbonomo. Kie estis iam kastelo estas nun preĝejo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas criptanenses. La censita populacio en 2010 estis de 15.048 loĝantoj kaj la denseco estas de 49,76 loĝ/km².
Situo
Campo de Criptana estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Manĉa Centro en la nordorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 707 m; je 96 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo.
La areo de ties teritorio estas de 302.41 km².
La geografiaj koordinatoj estas 39°24′24″ N 3°07′30″ Ok.
La municipio de Campo de Criptana situantas en la centra areo de la ebenaĵo manĉa. Ties municipa teritorio limas kun la vialĝoj kaj urboj de Alcázar de San Juan okcidente, Tomelloso kaj Arenales de San Gregorio sude kaj Pedro Muñoz oriente, en Ciudad Real; kaj kun la toledaj de El Toboso, Miguel Esteban kaj Quero norde.
Demografio
Oni konstatas, ke dum la 1960-aj jaroj komencis malpligrandiĝi la populacio pro elmigrado al grandaj urboj, kiaj Madrido. Nur jam en la 21a jarcento ĝi rekuperiĝis.
Fonto: Oficiala informo de la Nacia Instituto de Statistiko
Kultura agado
Estas aktiva kultura agado en la urbo kun oficiala municipa muzika bando kaj rokgrupoj kaj nunaj (Maestronic, Grupo Hades, Arcanoise, Deudak, Grupo El Diablo, Rolling Rock Band kaj Dulce Neus), kaj iamaj (Grupo Antártida, Nowba, Grupo Zona Cero, U.B.C., Los Estropeaos, Los Kretonianos kaj Los Calabazas). Estas Municipa Lernejo por Pentrarto, kun diversaj premioj kaj pentristoj. Estas ankaŭ verkistoj, kaj teatristoj. Plej fama estas Sara Montiel, aktorino kaj kantistino.
Vizitindas ĉe placo statuo de Cervantes, tritika deponejo, nun kulturdomo, kavaj loĝejoj kaj ĉefe ventomuelejoj, el kiuj kelkaj funkcias kiel tio kaj kiel muzeo, inter ili unu pri Sara Montiel.
472
En la jaro 472 post Kristo okazis, interalie:
VEGA (Belgio)
VEGA, por «Verts & à gauche» (france «Verdaj kaj maldekstremaj»), estas belga politika movado fondita en januaro 2012 en Lieĝo. Ĝi sekvas radikalan maldekstreman ekologiistan orientiĝon. Oktobre de 2012, la movado unuafoje partoprenis balotadon, i.e. municipa balotado en Lieĝo, kaj atingis 3,6 % el voĉdonoj kun unu elektito, nome François Schreuer.
Fine de 2013, VEGA fariĝis nacinivela movado kaj anoncis dum sia unua kongreso ke ĝi prezentos kandidatojn en la venontaj regionaj kaj eŭropaj balotadoj de majo 2014 sed ne sukcesis elektigi deputitojn.
Notinde estas ke en Bruselo ekzistis inter 1986 kaj 1995 alia politika partio ankaŭ nomita VEGA (por «Verts pour une Gauche Alternative» - «Verduloj por alternativa maldekstremo»).
15817 Lucianotesi
15817 Lucianotesi estas tre malgranda marsrenkonta kaj amora asteroido malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, proksime de Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Luciano Tesi, fondinto de la Amatora Grupo de la Monto Pistoiese en 1980. Tiu poste kondukis al la konstruo de la Observatorio de Pian dei Termini. Kiel direktoro de la stacio, li kunlaboris kun la malkovrintoj ekde 1994 en malkovro de asteroidoj kaj sekvado de.
Orbito
Kvankam klasifikata kiel terrenkonta asteroido, ĝi ne tre proksimiĝas de Tero:
Ĝi pasas pli proksime de Marso:
Bakaoj (Kongo kaj Sudano)
La bakaoj estas etno en la subŝtato Okcidenta Ekvatorio en suda Sudano. Ili estas plejparte kristanoj kaj estas ĉirkaŭ 25.000 homoj (1993). Ili ne estas parencaj kun la samnoma etno bakaoj vivantaj en la pluvarbaro en Kameruno kaj Gabono.
La farmisto kaj la cikonio
La terkultivisto kaj la cikonio aŭ La farmisto kaj la cikonio estas unu el la fabloj de Ezopo kaj estas numeritaj 194 en la Indekso Perry. Ĝi aperas en greka en la kolektoj de kaj Babrius kaj Aphthonius kaj malsamis malgrande en la rakontado dum la jarcentoj. La rakonto rilatigas kiel terkultivisto plantas kaptilojn en sia bieno por kapti la gruojn kaj anserojn kiuj ŝtelas la semojn kiujn li semis. Kiam li kontrolas la kaptilojn, li trovas inter la aliaj birdoj cikonion, kiu pledas esti pardonita ĉar ĝi estas sendamaĝa kaj ne partoprenis en la ŝtelo. La terkultivisto respondas ke ĉar ĝi estis kaptita en kuno de ŝtelistoj, ĝi devas sufersperti la saman sorton. La instruo de la rakonto, kiu anticipe estas sciigita en la plej malnovaj tekstoj, estas ke rilati kun malbonaj kunuloj kondukos al malbonaj sekvoj.
185
En la jaro 185 post Kristo okazis, interalie:
Diospyros virginiana
Diospyros virginiana aŭ usona diospiro aŭ persimonujo estas planto el la familio Ebonacoj. La specio estas parenca al ebonarbo (Diospyros ebenus) kaj al kakinoko (Diospyros kaki).
La planto indiĝenas en la oriento de Usono. Tie ĝi disvastigas de Nov-Anglujo ĝis Florido kaj okcidente al Teksaso kaj Kansaso. La planto estas kultivata pro siaj fruktoj kaj ligno.
La planto kreskas ĝis 20 m en bone drenita grundo. Ĝi havas multajn florojn en la somero. La planto estas dioika, do necesas kaj viraj kaj inaj plantoj. La polenigado okazsas per insektoj kaj vento.
La fruktoj estas rondaj aŭ ovalaj. La koloro estas oranĝa ĝis nigra. La frukto estas inter 3-6 cm granda. Komercaj kultivaroj estas 'Even Golden', 'John Rick', Woolbright', 'Miller' kaj la sensema 'Ennis'. La fruktoj enhavas multe da vitamino C. Ili estas manĝeblaj krude, kuirite aŭ sekigite. De la fruktkarno eblas fari kompoton. De la folioj eblas fari teon. La semoj oni povas uzi por fari kafosurogato.
Albert Huet
Albert Huet estas la nomo de:
Dunaszentmiklós
Dunaszentmiklós (dunasentmiklOŝ), germane Niklo estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Tata inter Neszmély kaj Szomód.
Situo
La vilaĝo situas proksime (ne apude) al Danubo, malantaŭ la montetoj en valo, fine de sakovojo.
Historio
En Dunaszentmiklós migra poŝto servas.
Kvartaga laborsemajno
Kvartaga laborsemajno estas aranĝo, kie laborsemajno inkludas kvar labortagojn (krom se iu(j) semajntago(j), kiu(j) normale estas labortago, estas ordinara libertago). La kvartaga laborsemajno estas pravigita de esplortrovo, ke homo estas produktiva nur dum ĉirkaŭ tri horoj dum la labortago. Laŭ iuj esploroj tio, ke oni malplilongigas normalan laborsemajnon el kvintaga al kvartaga ne multe malpliigas laborproduktivecon, ĉar homoj laboras pli efike, se la laborsemajno estas pli mallonga. Normale kvartaga laborsemajno estas parte en uzo en Unuiĝinta Reĝlando kaj en Usono. En Rusio la ĉefministro Dmitrij Medvedev proponis la kvartagan laborsemajnon kaj klarigis pri tio opiniojn de siaj kunlandanoj. Proksimume duono el la rusoj, kiuj respondis al li, apogis kvartagan laborsemajnon. Multaj apogantoj de la kvartaga laborsemajno asertas, ke la kvartaga laborsemajno malpliigas streĉon de la laboristoj kaj helpigas ilin atingi ekvilibron inter la laboro kaj cetera vivo. Spertoj pri la kvartaga laborsemajno estas klare plejparte pozitivaj. Estas sentita ekzemple, ke ĝi peras tion, ke la laborantoj ne plu pli ol antaŭe atendas siajn jarajn feriojn. Ĝi plibonigas la eblojn pri hobioj. En Finnlando, almenaŭ Osmo Soininvaara esploris la eblecojn translokiĝi al kvartaga laborsemajno.
Cuccaro Monferrato
Cuccaro Monferrato estas komunumo de Italio.
Heresznye
Heresznye [heresnje] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Barcs.
Situo
Heresznye situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Dravo (kiu estas ankaŭ la kroata landlimo), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Murakeresztúr-Barcs. La lasta urbo troviĝas 21, Nagyatád 25, Pécs 86, Budapeŝto 252 km-ojn.
Historio
La unua mencio okazis en 1219 en latina formo Haraznia iŭta Dravam. En la sekva jarcento la vilaĝo jam havis kirkon, baldaŭe oni mencias jam 2 apartajn vilaĝojn. En la 18-a jarcento pro la oftaj inundoj la vilaĝo iom translokiĝis. En 1880 incendio okazis.
Vilaĝservo estas migra poŝto.
NGC 3829
NGC 3829 (aliaj indikoj — UGC 6690, MCG 9-19-164, ZWG 268.74, KUG 1140+529, IRAS11407+5259, PGC 36439) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
31580 Bridgetoei
31580 Bridgetoei estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 3829
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
31580 Bridgetoei
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bridget Ann Oei, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la East Catholic High School de Manchester (Konektikuto, Usono).
Geografio de Irlando
Irlando estas insulo en nordokcidenta Eŭropo en la norda Atlantiko kies ĉefaj geografiaj trajtoj inkluzivas malaltajn centrajn ebenaĵojn ĉirkaŭitajn de ringo de marbordaj montoj. La plej alta punkto estas Karontuhilo (Corrán Tuathail), kiu estas 1.041 metroj (3.415 futoj) supra marnivelo. La okcidenta marbordo estas fortika, kun multaj insuloj, duoninsuloj, kaboj kaj golfetoj. La insulo estas dusekcita per la Ŝanono, kiu je 386 km (240 mj) kun 113 km (70 mj) estuaro estas la plej longa rivero en Irlando kaj elfluas suden de Graflando Kavano en Ulstero por renkonti Atlantikon ĵus sude de Limeriko. Troviĝas kelkaj konsiderindaj lagoj laŭ la riveroj de Irlando, el kiuj Laga Nejo estas la plej granda.
Alineo
Alineo estas parto de proza teksto konsistanta el unu aŭ pluraj frazoj. Plej ofte la teksto en alineo havas propran temeton, sencon aŭ ideon. Post la fino de tiu ideo, sekvas nova alineo.
Alineoj estas apartigitaj per speciala liniaranĝo.
(144900) 2004 VG64
(144900) 2004 VG64 estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta atona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia orbita periodo estas preskaŭ egala al tiu de la Tero, kaj ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Marso.
Ĝia discentra orbito interne tanĝas tiun de Marso kaj krucas tiujn de la Tero, Venuso kaj Merkuro; ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la ruĝa planedo, sed ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito:
473
En la jaro 473 post Kristo okazis, interalie:
Egon Ewald Seefehlner
Egon Ewald SEEFEHLNER estis tre fama hungarlanda kaj aŭstra fervojofakulo kaj elektroteĥnikisto kiu naskiĝis en la 28-a decembro 1874 en Budapeŝto kaj moortis en la 20-a septembro 1946 en Vieno.
Biografio
Li estis filo de supraaŭstria familio, la patro estis fervoja inĝeniero. Li studis maŝinan konstruadon kaj elektroteĥnikon kaj finis kun diplomo kaj li ankaŭ skribis disertacion kaj habilitacion. Li laboris mallonge en hungaraj ŝtataj fervojoj, (Magyar Államvasutak, aŭ MÁV, Historio de la hungara fervojo), li laboris tre longe en AEG-Uniono elektra societo en Vieno, ankaŭ en la aŭstriaj fervojoj, hodiaŭ OEBB (Österreichische Bundesbahnen) kaj donas prelegojn en Teknika Universitato (Vieno).
Lia filo, la juristo Egon Seefehlner (1912-1997) estis de 1976 ĝis 1982 kaj de 1984 ĝis 1986 direktoro de la Viena Ŝtata Operejo.
Fervoja Konstruado
Li estas tre fama fervoja inĝeniero kaj helpis konstrui Stubaitalfervojon, la unuan elektran una-fazo-fervojon de Aŭstrio, la dentajn fervojojn inter Triesto – Opicina, Bozen) – Ritten, kaj la 1435 mm (normala ŝpuro) Mittenwald-Fervojo.
Kablovojaĵoj
Li helpis konstrui la funikularon alten je Hungerburg (Innsbruck) kaj je Erzberg (Eisenerz).
254
En la jaro 254 post Kristo okazis, interalie:
Clay-Ashland (Liberio)
Clay-Ashland estas urbeto proksimume 16 km norde de Monrovio, la ĉefurbo de Liberio. Ĝin fondis afrikdevenaj usonanoj remigrintaj ĉefe el la ŝtato Kentukio. La nomo memorigas pri Henry Clay, usona politikisto, kiu aprobis laŭgradan, iom-post-ioman liberigadon de la usonaj sklavoj kaj ilian koloniigadon de Liberio. Ashland estis la fama bieno de Clay apud la kentukia urbo Lexington. Clay-Ashland estis la ĉefurbo de la kolonio "Kentucky in Africa". Ĝi situas borde de la rivero St. Paul. La politika partio "True Whig", kiu longe regis la landon, fondiĝis en Clay-Ashland en 1869.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
17821 Bölsche
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana natursciencisto, verkisto kaj poeto Wilhelm Bölsche (1861–1939). Per sia libro  Das Liebesleben in der Natur, li estas rigardita kiel la patro de la modernaj libroj de scienca popularigo en Germanio. Bölsche, ĉefa figuro de la darvinismo, verkis popularajn biografiojn de Darwin kaj de Ernst Haeckel.
Balázs Jaklin
Balázs JAKLIN [balAjn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jaklin Balázs estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis elefánti. Balázs Jaklin naskiĝis la  1644 en Hungara reĝlando en Muraszombat (nuntempa Murska Sobota en Slovenio). Li mortis la 1695 en Habsburga Imperio en Vieno.
Biografio
Balázs Jaklin lernis en Pázmáneum, poste en Romo. Li pastriĝis en 1667, poste li hejmenvenis. En la sekva jaro li estis pastro en Senec. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
11253 Mesyats
11253 Mesyats estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio)
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetunian fizikiston Gennadij Andrejevich Mesjac (cirile : Геннадий Андреевич Месяц), konatan pro lia laboro pri la fiziko de en gasoj kaj vakuo, elektronaj elsendoj, alt-kurentaj akceliloj de elektronoj kaj tekniko pri la alt-potencaj impulsoj. Ekde 1987 li estis vic-prezidanto de la Rusia Akademio de Sciencoj. (Ŝtata premio de Sovetunio 1978, Ŝtata premio de Rusia Federacio 1998 ktp).
Star Wars Episode II: Attack of the Clones
Metita 10 jarojn post la eventoj en Star Wars Episode I: The Phantom Menace, la galaksio estas al la rando de civila milito. Miloj da planedaj sistemoj minacas apartigi de la galaksia respubliko. Post kiam Senatanino Padmé Amidala eskapi provon de murdo, metilernanto Ĵedi Anakin Skajvalker fariĝas ŝian protektanton. Dume lia mentoro Obi-Van Kenobi esploras la provon de murdo. Baldaŭ la triopo atestas la apero de nova minaco, La Klonaj Militoj.
La filmo estis liberigita en Usono la 16-a mayo 2002. Ĝi ricevis miksitajn recenzojn kun kelkaj kritikistoj havantaj ĝin kiel plibonigo super sia antaŭulo, The Phantom Menace kaj aliaj konsideris ĝin la plej malbona abono de la franĉizo. La vidaj efikoj, kostumdezajno, muzika partituro, sekvencoj de agado, kaj la agado de McGregor kiel Obi-Van estis de ĉiuj laŭditaj. Tamen la enamiĝo de Padmé kaj Anakin, la dialogo, la skripto, kaj la longa filma daŭro estis ĉiuj kritikita. La filmo havis financan sukceson, gajnante pli ol 649 milionojn USD tutmonde. Tamen ĝi ankaŭ fariĝis la unua Stelmilito-filmo se temas pri esti elprenita en sia jaro de liberigo, metante trian enlandan kaj kvara-plej altan mondopremion tutmonde. La filmo estis publikigita en VHS kaj DVD la 12-a de novembro 2002 kaj poste estis liberigita en Blu-radio la 16-a de septembro 2011. La tria kaj fina filmo de la antaŭĉela trilogio, Star Wars Episode III: Revenge of the Sith, estis publikigita en 2005.
Intrigo
Dek jaroj post la invado de la Komerca Federacio de Naboo, la galaksia respubliko estas minacato de la separatisma movado, kiu estas organizita de la iama ĵedi-majstro, Count Dooku. Senatanino Padmé Amidala venas al Coruscanto por voĉdoni pri mocio por krei armeon por helpi la jedojn kontraŭ la minaco. Mallarĝe eviti murdan provon ĉe ŝia alveno, ŝi estas metita sub la protekton de Ĵedi Mentero Obi-Van Kenobi kaj lia metilernanto, la 19-jaraĝa Anakin Skywalker. La du Ĵedi malaprobas duan provon sur ŝia vivo kaj subfosas la murdiston, Zam Wesell; ŝi estas mortigita de sia kliento, bonŝanca ĉasisto, antaŭ ol ŝi povas riveli sian identecon. La Konsilio Ĵedi instrukcias Obi-Van trovi la bonŝancan ĉasiston, dum Anakin estas taskita protekti Padmé kaj eskorti ŝin reen al Naboo, kie li esprimas siajn romantikajn sentojn por ŝi.
La Esploro de Obi-van Kenobi kondukas lin al la mistera oceana planedo de Kamino, kie li malkovras armeon da klonoj produktitaj por la Respubliko en nomo de forpasinta Ĵedi, kun bonfarta ĉasisto Ĵango Fett funkcianta kiel ilia genetika ŝablono. Obi-van deduktas, ke Ĵango bonŝanca ĉasisto estas, kiun li serĉas. Li metas hejmareton sur la ŝipon de Ĵango, la Sklavo I. Obi-van tiam sekvas Ĵango kaj lian klonan filon, Boba Fett, al la planedo Geonosis. Dume, Anakin ĝenas la viziojn de sie patrino Shmi, dolore kaj decidas iri al Tatooine kun Padmé por savi ŝin. Watto rivelas ke li vendis Shmi al humidekultivisto Cliegg Lars, kiu tiam liberigis kaj geedziĝis kun ŝi. Cliegg diras al Anakin ke ŝi estis forrabita de Tusken Raiders semajnojn pli frue kaj estas verŝajne mortinta. Anakin kuraĝas kaj malkovras Shmi ĉe la Tuskena tendaro, ankoraŭ vivanta, sed ŝi mortas en siaj brakoj. Kolerigita, Anakin masakras la tribon. Li poste deklaras al Padmé ke li trovos manieron malhelpi la mortojn de tiuj, kiujn li amas.
Pri Geonosis, Obi-Wan malkovras separisman kunvenon gvidatan de Count Dooku, kiu disvolvas droidan armeon kun Viceroy Nute Gunray. Obi-Wan transdonas siajn trovojn al la Ĵedi-Konsilio, sed estas kaptita de separismaj droidoj. Senata reprezentanto Jar Jar Binks proponas voĉdonon por koncedi krizajn povojn al Kanceliero Palpatine. La voĉdono pasis kaj la klona armeo estas oficiale komisiita. Anakin kaj Padmé iras al Geonosis por savi Obi-Wan, sed ankaŭ estas kaptitaj de Ĵango. Dooku kondamnas la triopon al morto, sed ili estas savitaj de bataliono da klonaj soldatoj gviditaj de Yoda, Mejce Vindu, kaj aliaj Ĵedioj. Windu decapita Ĵango dum la rezultinta kaoso. Obi-Wan kaj Anakin detranĉo Dooku, kaj la tri okupiĝas pri sabro lasero batalo. Dooku vundas Obi-Wan kaj kaptas la dekstran brakon de Anakin, sed Yoda interkaptas kaj protektas ilin. Dooku uzas la forto distri Yoda kaj fuĝas al Coruscant, kie li liveras informojn por superpago al lia majstro Sith, Darth Sidious. Kiel la Ĵedi agnoskas la komencon de la Klonaj Militoj, Anakin estas ekipita per robota mano kaj sekrete edziĝas kun Padmé sur Naboo kun C-3PO kaj R2-D2 kiel atestantoj.
Gyula Szilágyi
SZILÁGYI Gyula (sila:dji) estis hungara instruisto naskita en Koloĵvaro la 15-an de aprilo 1887 kaj mortinta en Budapeŝto 17-an de januaro 1960.
Kariero
Gyula Szilágyi havigis diplomon de instruisto en Koloĵvaro en 1905. Li instruis en reformitaj lernejoj de Transilvanio, ekde 1910 en Dejo. Liaj unuaj artikoloj aperis en la gazeto Az Új Korszak. Li enpaŝis en la Socialdemokratan Partion. Ekde la fino de 1918 li estis kunlaboranto de la gazeto  Néptanítók Lapja. Li estis unu el fondintoj de la Sindikato de Pedagogoj. Ekde 1920 li estis sekretario de neleĝa sindikato. Li envolviĝis en la laboron de Ruĝa Helpo. En la 1920-aj jaroj oni arestis lin. Post 1945 li instruis, poste estis kunlaboranto de verko Szocialista tanítómozgalom Magyarországon (Bp., 1958).
Steinen (stacidomo)
Steinen estas fervoja stacidomo en Steinen, Svislando.
4913 Wangxuan
4913 Wangxuan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1965 elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina komputadisto Wang Xuan (ĉine : 王选, pinjine : Wáng Xuǎn, 1937 – 2006), ano de la Ĉina Akademio de Sciencoj kaj de la Ĉina Akademio de inĝenierarto, kaj novaĵanto en la kampo de la presarto.
Anda grupo
La Anda grupo (hispane Grupo Andino) estas sud-amerika organizo, kiu estis fondita por instigo de la industria, agrikultura, sociala kaj komerca kunlaboro de la membrolandoj.
La ŝtatgrupo estiĝis en 1969 laŭ interkonsento de Cartagena. La fondintaj landoj estis Bolivio, Ĉilio,Ekvadoro, Kolombio kaj Peruo. Venezuelo aliĝis en 1973, sed Ĉilio eksiĝis en 1977, Peruo en 1992.
Ĝi havas diversajn sekciojn por la apartaj kunlaboroj en diversaj terenoj. Oni modifis kelkajn originajn celojn (ekz.: estigo de dogana unuiĝo, ambiciaj industriaj evoluigaj programoj) en 1987, per ratifiko de la Protokolo de quito.
Novao
En astronomio, novao estas stelo, kies lumeco abrupte kreskas, povante ŝanĝi de 10 magnitudoj. Tiu plilumeco daŭras kelkajn tagojn, post kiuj la stelo revenas iom-post-iome al sia antaŭa brilo.
Oni ne konfuzu novaon kun supernovao, kies procezo estas multe pli intensa kaj detruiva.
26205 Kuratowski
26205 Kuratowski (aŭ 26205 Kuratovskio), (1997 LA5) estas asteroido el la ĉefzono de asteroidoj ĉirkaŭiranta la sunon dum 4 jaroj kaj 39 tagoj kun averaĝa distanco de 2,56 astronomiaj unuoj. Ĝi estis malkovrita de ital-usona astronomo Paul Comba la en Prescott Observatory. La nomo devenas de Kazimierz Kuratowski, pola matematikisto.
Novao
Meĥanismo
Laŭ nuna hipotezo, nova okazas ĉe kelkobla stelo, kies unu komponanto estas blanka nano kaj la alia, iĝante ruĝa giganto, plenigas sian lobon de Roche.
Materio (ĉefe hidrogeno kaj heliumo) el la giganta stelo suferas altiron far de la blanka nano kaj, forminte akrecian diskon, "falas" sur la blankan stelon. Tie, premegata de la gravita forto de la nana stelo, tiu materio estigas nuklean fuzion kaj termonuklea eksplodo.
Oni taksas la energion de tia eksplodo al ĉiraŭ 1038 al 1039 ĵuloj.
La eksplodo granrapide forpelas la diskon, kaj, manke de "brulaĵo" la termonuklea aktiveco rapide malkreskas.
Ripeta novao
Tiu procezo povas ripetiĝi; ĝi koncernas nur malgradan parton de la stela maso (1023 al 1024 kg, kiam stelo kiel Suno havas mason de 1030 kg). Oni konas plurajn ripetajn novaojn, ekzemple RS Ophiuchi kiu ekbrilis en 1898, 1933, 1958, 1967, 1985 kaj 2006.
474
En la jaro 474 post Kristo okazis, interalie:
155
En la jaro 155 post Kristo okazis, interalie:
Lajos György Arányi
Lajos György ARÁNYI [lajoŝ djordj arAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Arányi Lajos György estis hungara kuracisto, patologo, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio. Lajos György Arányi naskiĝis kiel Lóstájner Lajos György la  1812 en tiam hungara urbo Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la 1887 en Nagymaros.
155
Mortoj
150er
Lajos György Arányi
Biografio
Lajos György Arányi frekventis gimnaziojn en Buda kaj Pest (urbo), poste li pristudis filozofion kaj juron. En 1831 granda epidemio pri ĥolero okazis, kie li partoprenis en la flegado. Lia patrino instigis lin esti kuracisto kaj ne juristo. Li perpiede vagadis en Hungara reĝlando, pri kio li verkis vojaĝpriskribon. Li kuracadis 2 jarojn, poste li studis kuracajn konojn ankaŭ en Vieno kaj Padova. En 1844 li denove eklaboris en Pest. En 1848–1849 li partoprenis la liberecbatalon kiel kuracisto, tial post fiasko de la batalo li ne rajtis kuracadi 9 monatojn. En 1855 li ekinstruis en la universitato. Dum sia libertempo li fervore apogis la arkeologion.
La kialo de l' vivo
La Kialo de l' Vivo estas libro verkita de Léon Denis, kiu aperis franclingve unuafoje en la jaro 1897 ĉe la pariza "Librairie des Sciences Psychologiques". En Brazilo ĝi jam atingis plurajn eldonojn en la portugala lingvo kaj ekde 1982 estas versio en Esperanto, laŭ traduko de Affonso Soares.
Enhavo
La aŭtoro dediĉis la verkon "al vi ĉiuj, kurbigitaj sub la vivosarĝo kaj afliktitaj de pezaj luktoj, angoroj kaj elprovado". Li volis respondi per tiu verko la demandoj, kio ni estas, de kie ni venas, kien ni iras laŭ spiritisma vidpunkto. Li transdonis ja viglan mesaĝon pri espero al spiritistoj.
Francisco Azorín Izquierdo
Francisco AZORÍN IZQUIERDO [fransisko azorín iskjerdo] (naskiĝis la 12-an de septembro 1885 en Monforte de Moyuela (Hispanio), mortis la 21-an de decembro 1975 en Meksiko) estis progresema hispana arkitekto el Kordovo, iama parlamenta deputito, kiu en kongreso de sia socialdemokrata partio akceptigis proponon favoran al Esperanto.
Kiel socialisto, Azorín estis urbkonsilisto en Kordovo kaj deputito en la hispana Parlamento en la komenco de la Dua Hispana Respubliko. Li akceptigis en kongreso de la social-demokrata partio proponon favoran al Esperanto. Li reprezentis tiun partion en la SAT-kongresoj en Göteborg kaj Stuttgart.
Dum la hispana intercivitana milito Azorín reprezentis la Respublikon kiel konsulo en Tuluzo. Post la fino de la milito li estis ekzilita en Meksikon, kie li aktivis en la Esperanta agado. Tie li laboris kun Lanti, de kiu li fariĝis testamenta administranto. Azorín estis ĉefa aŭtoro de Ilustrita Vortaro de Esperanto (Meksikurbo, 1955), de kiu tamen aperis nur la unua volumo (literoj A-K). La dua parto restis nepresita. La Akademio de Esperanto deklaris malaprobon pri la aperinta parto de la vortaro kaj konkludis: "tiu vortaro povus nur semi konfuzon kaj malordon en la uzado kaj tiel grave malutili al la unueco de la lingvo".
Azorín estis patro de Francisco Azorín Poch, matematikisto kaj ankaŭ esperantisto.
Literaturo
García Verdugo (2005), ''Francisco Azorín Izquierdo. Arquitectura, urbanismo y política en Córdoba (1914-1936).''
Socuéllamos
Socuéllamos [Socuéllamos] (Ŝirmejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝia municipa teritorio havas etendon de 374,10 km² pro kio ĝi okupas la 17an lokon el 98 municipoj de la provinco.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas socuellaminos. La censita populacio en 2010 estis de 13.651 loĝantoj kaj la denseco estas de 36,49 loĝ/km².
Situo kaj geografio
Socuéllamos estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Manĉa Centro en la plej nordorienta pinto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 632 m; je 100 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 374.10 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.
Limas norde kun la municipoj de Pedro Muñoz (Ciudad Real) kaj Mota del Cuervo (Cuenca); oriente kun Las Mesas (Cuenca) kaj Villarrobledo (Albacete); sude kun Alhambra (Ciudad Real); kaj okcidente kun Tomelloso (Ciudad Real). La klimato de Socuéllamos estas de tipo mediteranea kontinenta.
La teritorio estas en la komenca parto de la baseno de la rivero Gvadiano kaj ties alfluanto Záncara.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Estas restaĵoj eĉ el la Paleolitiko. Estis gravaj setlejoj el la Bronzepoko, kiuj poste senhomiĝis. Unuaj dokumentoj kiuj mencias la vilaĝon estis de 1298.
Katalin Köllő
Katalin KÖLLŐ [koeloe:j] estas rumania hungara ĵurnalistino, teatrokritikistino. Ŝi naskiĝis en Călărași (Cluj) la 7-an de februaro 1958. De 1978 ŝi vivas en Kluĵo. Ŝi estas anino de Színházi Kritikusok Céhe (Gildo de Teatrokrikistoj) de Hungario.
Kariero
Katalin Köllő diplomitiĝis pri teatroscienco en UBB de Kluĵo, kaj ŝi estis de 1999 redaktorino, de 2005 kultura rubrikestrino de ĵurnalo Szabadság de Kluĵo. Ŝi laboris inter 1985–1997 ĉe la Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo, inter 1998–2002 ŝi estis raportistino de Kluĵo de hungarlingva radioelsendo de Bukareŝto, inter 2002–2006 programgvidantino-redaktorino de Radio Agnus de Kluĵo. Ŝi publikigis en gazetoj enlandaj Látó, Korunk, Székelyföld, Filmtett, kaj en gazetoj de Hungario: Színház, Zsöllye, KonTextus.hu, Kisvárdai Lapok, Játéktér.
Endre Kemény
Kariero
Endre Kemény grafo pristudis juron en Reĝa Universitato de Pest. Li publikigis poemojn, rakontojn, sociajn kaj politikajn artikolojn. La Nacia Teatro de Koloĵvaro prezentis plurajn el liaj tragediojn (Tenger fiai, Törvénytelen, Nagy napokból). De 1875 li estis deputito de distrikto Marosújvár.
Plankstadt
Plankstadt – prononco – estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Boudy (Skryje)
Boudy estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Skryje en distrikto Brno-provinco. Ĝi troviĝas surrande de Křižanova montetaro, proksimume 1 km sude de Skryje. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 7 adresoj.
Preĝejo Sankta Kruco (Sondershausen)
La Kirko Sankta Kruco (germane: Cruciskirche) estas eksa protestantisma preĝejo en Sondershausen, Germanio, Planplatz nr 9. Hodiaŭ ĝi estas renkontiĝloko publika sekulara. Ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la urbo.
Boudy (Skryje)
Boudy situas en katastra teritorio Skryje kun areo 2,21 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1775. Ekde la jaro 1850 Boudy estis konsisto de Skryje, ekde la 1950-aj jaroj ĝi apartenis al Horní Loučky. La konsisto de Skryje ĝi estas ekde la jaro 1991.
Preĝejo Sankta Kruco (Sondershausen)
Historio
Supre de la portalo de la en 1392 kiel antaŭurba kaj hospitala kirko konstruita ejero estis iam la skulptaĵo de viro kun hakilo, kio referencis al la legenda kialo de la kirkofondo kaj la patroneco de la kirko. Laŭ tiu ĉi legendo sur la monteto Frauenberg paŝtisto certa, dehakante disde arbusto bastonon, rimarkis verdan krucon sur ĝi. Tamen li, post mallonga hezito, finis la dehakadon, kaj tuj la kruceto komenciĝis sangi. La informita klerularo ordonis enkadri la miraklo-kruceton per oraĵo kaj konstrui je ties honoro kirkon - la preĝejon de la Sankta Kruco. La orumita kruco laŭdire forŝtelitis en 1525 fare de marodantaj kamparanoj.
Fonto
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1'', 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3, p. 200-201
Vízvár
Vízvár estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Barcs. La loknomo signifas: akvo-fortikaĵo.
Historio
En la 16-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis, tamen iom poste la hungaroj mem detruis ĝin, ankaŭ la loĝantoj forlasis la vilaĝon. Baldaŭe kroatoj alvenis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, poŝto.
7106 Kondakov
7106 Kondakov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), en tiama Sovetunio (nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa kemiisto Aleksandr Konstantinoviĉ Kondakov, esploristo pri agrikultura kemio kaj sterkoj por fruktoj kaj plantoj. Li estras la laboratorion pri agrokemio de la Rusa Instituto Miĉurin pri Ĝardenkultivo de Miĉurinsk.
Héreg
Situo
Héreg situas ĉe la piedo de montaro Gerecse, laŭ traira flankovojo. Troviĝas Esztergom 29 km-ojn, Tatabánya 15 km-ojn for.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. La unuaj skribitaj memoraĵoj devenas el 1326 en formo Hereg. La kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Esztergom. Laŭ onidiro klostro fondiĝis. Dum la turkoj la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. En 1849 iu pafis al aŭstroj, sekve ili rabis domon de la vilaĝestro.
Famuloj
En Héreg mortis profesoro Zoltán Magyary.
Ĝemelkomunumo
Imeľ, Slovakio
El Astillero
El Astillero [elastiĝEro], hispane: "La Ŝipkonstruejo", estas urbo kaj samnoma municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio, norda Hispanio. Ĝi estas konata pro ties ŝipkonstruejo kaj forta teamo en remado-konkursoj de Hispanio. La municipo estas 20 metroj super la marnivelo, ĉe la piedo de monto Peña Cabarga kaj 7,5 km for la provinca ĉefurbo Santandero.
Historio
Estas restaĵoj de homa ĉeesto jam el la Prahistorio, kaj certe de keltoj kaj romianoj, kiuj profitis el proksimaj ferkuŝejoj. En la 11-a jarcento, Sanĉo la 2-a de Kastilio donis al la episkopo de Oca la preĝejon de Santa María de Muslera, kiu estos ĉefurbo ĉirkaŭ kreiĝos la setlejo Guarnizo. Eble tiu preĝejo formis parton de la reto de monaĥejoj kiujn la benediktanoj havis dise tra tuta Eŭropo kaj survoje por la pilgrimantoj al Santiago de Compostela.
Poste, la origino de Potrañes, en Guarnizo, kiel loko speciale indikita kiel ŝipkonstruejo estis ligita al Cristóbal de Barros, funkciulo de la marbordo de Kantabrio, al kiu Filipo la 2-a en 1581 mendis la konstruadon de aro de naŭ galionoj por la defendo de la hispanaj kolonioj en Ameriko, kiuj pasis al la historio kiel la unuaj militgalionoj transoceanaj, kiuj fakte okupiĝis de la transporto de la trezoro (la sendado de la riĉo el Ameriko). Cristóbal de Barros proponis al Filipo la 2-a tiun konstruadon en "esta canal que llaman de Solía y Guarnizo" pravigante tiun elekton pro la riĉo, kaj laŭ kvanto kaj laŭ kvalito, de ligno en la zona, pro avantaĝoj de la profundeco de la kanalo de Guarnizo por la almarigo kaj haltigo de la galionoj same kiel pro la natura protekto havigita de tiu loko kontraŭ ventoj, ŝtormoj kaj eblaj atakoj el la maro, ĉar ĝi estis funde de la Golfo de Santandero, tiam bone fortikita.
Totale dum la du venontaj jarcentoj oni almarigis pli ol 100 grandajn ŝipojn por la ŝiparmeo kaj aliajn multajn por privatuloj. Komence de la 18-a jarcento al ŝtupoj de la ŝipkonstruejo de Potrañes, konata ankaŭ kiel "el de las fragatas", oni aldonis kromajn aliajn en la zono Planchada ("astilleros de los navíos") kaj tiel ekkreiĝis loĝloko konata kiel kvartalo Astillero (ŝipkonstruejo). Tia agado finiĝis en la lasta triono de la 18-a jarcento kiam Ferrol iĝis nova ĉefa ŝipkonstruejo de la Mara Departemento de la Kantabra Maro. Poste iom post iom pluetis la ŝipkonstruado en El Astillero ĝis definitiva fino en 1871 per la almarigo de la fregato Don Juan.
NGC 3831
NGC 3831 (aliaj indikoj — MCG -2-30-23, PGC 36417) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
El Astillero
Historio
En 1793 Astillero ĉesis dependadon de la jurisdikcio de la Ŝiparmeo kaj en 1800 iĝis municipo; en 1871, Guarnizo, kiu ĝis tiam plue dependis de Real Valle de Camargo, separiĝis disde tiu kaj aliĝis definitive al El Astillero.
Kvankam estis multaj la ŝipoj almarigitaj el tiuj ŝipkonstruejoj, du el ili, nome San Juan Nepomuceno (1766) kaj Real Felipe (1731), pasis al la historio de hispana mararmeo pro sia partopreno en kelkaj marbataloj kiel ĉe la Batalo de Trafalgar la unua kaj la Batalo de Tulono la dua.
NGC 3831
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
El Astillero
Demografio
La loĝantaro censita en la municipo en 2017 estis de 18 120 loĝantoj, nome 2,93% de la totalo de loĝantoj de Kantabrio (580 295).​ En la loĝloko El Astillero mem loĝas 11 779 personoj (INE), nome 67,85% de la loĝantaro de la municipo. Tiu kerno forte pliiĝis inter 1960 kaj 1996, sed fine de la 1990-aj jaroj okazis iometa malpliiĝo kio en la lastaj jaroj mildiĝis pro almigrado de junaj paroj kiuj establiĝis en la municipo trovante loĝejojn pli malmultekostaj ol ĉe Santandero. Tio rezultis en la fakto, ke la municipo montras demografian profilon pli junan ol ĉe najbaraj areoj, nome kun averaĝa aĝo de 38 jaroj.
Fonto: INE
La 18 120 loĝantoj (2017) distribuiĝas jene: El Astillero (loĝloko), 11 969 loĝ. kaj Guarnizo, 5969 loĝ.
Etnografio
La municipo Astillero estas ligita ekde komenco al konstruado kaj riparado de ŝipoj, kio ebligis tradicion de marĉarpentistoj kaj aliaj metiistoj rilataj al la ŝipa arkitekturo kaj armado. La ŝipkonstruado rezultis en la fakto, ke la loĝantaro de Astillero enhavis multajn eksterlandanojn inter lokanoj, kio karakterizis la tiean partikularecon. Tiu martradicio ekzemple videblas en granda ŝato por ŝip- kaj boat-sportoj, ĉefe al remado, elstare per trainera.
Ekonomio
Krome Astillero ekde la dua duono de la 19-a jarcento estis minhaveno de la golfo kaj ejo por ŝarĝejoj de mineralo komplementita per reto de min-fervojoj kiuj konektis la minojn kun la varfoj kaj kun fervojo ĵus konstruita (fervojo de Alar en 1858; Santandero-Solares, en 1891, Santandero-Bilbao, Astillero-Ontaneda kaj Santandero-Torrelavega en 1896). La instalado de du naftaj rafinejoj en Astillero fine de la 19-a jarcento, "Deuchst y compañía", konata kiel "La Cantábrica", kaj la "Desmarais hermanos", malfermis prosperepokon por la municipo kaj industriigis ampleksan zonon oriente de Astillero kio plibonigis la laboreblojn de la municipo.
Aktuale estas industria municipo en konstanta disvolvigo, kiel ĉe la industria zono de Guarnizo, kie nun estas pli ol cent entreprenoj kun pli ol 2 000 laboristoj. Apude la disvolvigata entreprena parko de Kantabrio ebligos la instaladon de novaj entreprenoj, kiu faros en Astillero grandan kernon de industrio en la ĉirkaŭo de Santandero kaj de tuta Kantabrio. Krome estas ankaŭ la industria zono Tirso González, promociita private, kie lastatempe setliĝis diversaj entreprenoj.
Ĉirakŭ 1,3% de la laboristaro de la municipo okupiĝas en la unuaranga sektoro, 11,8% en la konstruado, 28,2 en industrio kaj 58,7% en la sektoro de servoj.
Heredo
Inter vidindaĵoj menciindas jeno:
10103 Jungfrun
10103 Jungfrun estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Jungfrun, la plej granda klifinsuleto en Gotlando.
(17822) 1998 FM135
(17822) 1998 FM135 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Albert Huet (Francio)
En 1842 Huet iĝis francia konsulo duaranga en Gvatemalo; en 1843 li iĝis konsulo unuaranga. Poste li estis konsulo en la hispana urbo Cádiz, ekde 1848 en Odeso, kaj poste en Bukareŝto, Lisbono, Quito kaj Lima. En la itala urbo Ĝenovo li estis ĝenerala konsulo.
1015 Christa
1015 Christa estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Verita familio.
Nomo
Ĝi estis nomita "Christa" sen precizita kialo, krom sekvi la tradicion doni virinajn antaŭnomojn al asteroidoj.
Gavere
Gavere (nederlande, proksimuma prononco [ĤA:v're]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
Ekde 1977, la municipoj Asper, Baaigem, Dikkelvenne, Semmerzake kaj Vurste apartenas al Gavere.
Historio
Gavere estas konata pro la batalo ĉe Gavere en la jaro 1453 inter la duko de Burgundio kaj la loĝantoj de la urbo Gento kiuj ribelis kontraŭ la altaj impostoj.
Gregorio Haloandro
Gregor Haloander (1501-1531) estis germana humanisto, juristo, helenisto, erudiciulo. En 1529 li publikigis novan eldonon de la "Corpus iuris civilis", kolekton da normiga materialo pri jurisprudenco kaj romia juro, kreita de la bizanca imperiestro Justiniano la 1-a, kaj en 1531, li eldonis la "Novellae Constitutiones" de la sama aŭtoro. Lia nomo ankaŭ alligiĝas al la Gvidlibro de Epitekto (55 a.K. - 135 a.K.), redaktita de ties disĉiplo Ariano (95-175), kiu transkribis la parolajn lecionojn de sia majstro, entenantan la esencan parton pri la etika doktrino de la Stoikismo.
Biografio
Gregorio Haloandro studis en 1521 en la Universitato de Lepsiko, kaj dum la Milito de la Kamparanoj (1524-25) li studis en Zeitz, kaj en 1525 li vojaĝis al Italio, kie li studis la jura verko de Justiniano.
Tamen, en 1527, li reiris al Germanio kaj kontrolis la superrigardon de la Digesto aŭ Pandekto de la "Corpus iuris Civilis" (littera Haloandrina ) kiu estis publikigita en 1529 sub la titolo "Digestorum seu Pandectarum libri quinquaginta", en Nurenbergo en tri volumoj. Tamen, en 1531 li transloĝiĝis al Venecio, ĉar li estis Konsilisto de Zwickau, kiu devis doni kalkulan raporton al Venecio, Ferrara kaj Bolonjo. Pro kuracista neglekto li mortis en Venecio, en la 7-a de septembro 1531. Kelkaj laboroj de Haloandro estis finitaj de la helenisto Heinrich Scrimger (1506-1572). Dionysius Gothofredus (1549-1622) ankaŭ kompletigis kelkajn liajn verkojn (1583).
Vidu ankaŭ
<Gallery> Epicteti_Enchiridion_Latinis_versibus_adumbratum_(Oxford_1715)_frontispiece.jpg| Epikteto (55 a.K. - 135 a.K.) RV_Liebfrauenkirche_Ankenreute-Fenster_links_2011.jpg| Klemento la 1-a (50 - 101) Roman_SPQR_banner.svg| Ariano (95-175) Meister_von_San_Vitale_in_Ravenna.jpg| Justiniano la 1-a (483-1100) 6150_-_Bologna_-_San_Francesco_-_Arca_di_Accursio_e_del_figlio_Francesco_-_Foto_Giovanni_Dall%27Orto,_9-Feb-2008.jpg| Franciscus Accursius (1225-1293) Lorenzo_Valla_-_Imagines_philologorum.jpg| Lorenzo Valla (1407-1457) Angelo_Poliziano_-_Imagines_philologorum.jpg| Anĝelo Policiano (1454-1494) Huldrichus_Zasius.jpg| Udalrikus Zasius (1461-1536) Guillaume_Bud%C3%A9_by_Jean_Clouet.jpg| Guillaume Budé (1468-1540) Albrecht_D%C3%BCrer_-_Willibald_Pirckheimer_-_WGA07051.jpg| Willibald Pirckheimer (1470-1530) Wolf_Huber_005b.jpg| Jakobo Ciglero (1470-1549) Johannes-Cochlaeus.jpg| Johann Cochläus (1479-1552) Vadian - 002.png| Joachim Vadian (1484-1551) Nuernberg_Burg_Panorama.jpg| Johannes Apel (1486-1536) Andrea_Alciato_1584.JPG| Andrea Alciato (1492-1550) Petrus_Mosellanus_(1493-1524)_Tabulae_1540.jpg| Petro Mozelano (1493-1524) Johannes_Petreius.jpg| Johannes Petreius (1497-1550) Julius-Pflug-Portrait.jpg| Julius von Pflug (1499-1564) Christophorus_Hegendorfinus_(1500-1540).jpg| Christoph Hegendorff (1500-1540) Iano_Cornarius.jpg| Janus Cornarius (1500-1558) Viglius_van_Aytta.JPG| Viglius Zuichemus (1507-1577) Jakob Schegk (1511-1587).jpg| Jakobo Ŝeko (1511-1587) Petrus Ramus.jpg| Petrus Ramus (1515-1572) Hieronymus_wolf2.JPG| Hieronymus Wolf (1516-1580) Foto_antonio_agustin_albanell.JPG| Antonius Augustinus (1516-1586) Trogi Pompeii Historiarvm Philippicarvm Epitoma.png| Jacques Cujas (1522-1590) Obertus Giphanius.jpg| Obertus Giphanius (1534-1604) Ant._loysel.jpg| Antoine Loysel (1536-1617) Dionysius_Gothofredus.jpg| Dionysius Gothofredus (1549-1622) Alberico_Gentili.jpg| Alberico Gentili (1552-1608) ClaudiusSalmasius.jpg| Klaŭdo Somejzo (1588-1653) RoderichStintzing.jpg| Roderich von Stintzing (1825-1883) </Gallery>
Petlalcingo
Petlalcingo estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Petlalcingo.