cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Delaroche
Paul DELAROCHE (Parizo, 17a de Julio 1797 – 4a de Novembro 1856) estis franca pentristo kiu atingis siajn plej grandajn sukcesojn pentrante historion. Li famiĝis en Eŭropo pro siaj melodramaj scenoj kiuj ofte portretis temojn el la historioj de Anglio kaj de Francio. La emocioj emfazis en la alvoko de Delaroche al la Romantismo, dum la detalo de lia verko kun la senglorigita portretado de historiaj figuroj sekvas la tendencojn de Akademiismo kaj de Novklasikismo. Delaroche klopodis pentri siajn temojn kaj historion per praktika realismo. Li ne konsideris popularajn idealojn kaj normojn en sia kreaĵaro, sed male li pentris ĉiujn siajn temojn kvazaŭ temus pri historiaj figuroj, fondintojn de kristanismo, aŭ realajn personojn siatempajn same kiel Napoleono Bonaparte kaj Marie-Antoinette. Delaroche estis ĉefa disĉiplo de Antoine-Jean Gros kaj li poste estis tutoro de nombraj elstaraj artistoj kiel Thomas Couture, Jean-Léon Gérôme, kaj Francisque Millet.Delaroche naskiĝis en generacio kiu vidis la stilajn konfliktojn inter Romantismo kaj Davida Klasikismo. Davida Klasikismo estis ĝenerale akceptita de la socio kaj de artistoj en la epoko de la enkonduko de Romantismo en Parizo, Delaroche trovis lokon inter ambaŭ movadoj. Temoj de Delaroche de mezepoka historio kaj de la 16a kaj 17a jarcentoj alvokis al Romantismo dum la akurateco de la informo kun la tre prilaboritaj pentraĵoj alvokis al Akademiismo kaj al Novklasikismo. La verkoj de Delaroche kompletigitaj en la komenco de la 1830-aj jaroj montris lian situon inter ambaŭ movadoj kaj estis admiritaj de la tiutempaj artistoj — Ekzekuto de Lady Jane Grey (1833; Nacia Galerio, Londono) estis la plej laŭdita el la pentraĵoj de Delaroche tiam. Poste en la 1830-aj jaroj, Delaroche ekspoziciis la unuan el ĉefaj religiaj verkoj. Lia ŝanĝo de temo kaj “la simpla pentromaniero” estis kritikita kaj post 1837, li ĉesis ekspozicii sian verkaron kune. Je la epoko de sia morto en 1856, li estis pentrinta serion de kvar scenoj el la Vive de la Virgulino. Nur unu verko el tio serio estis kompletigita: nome la Virgulino Kontemplanta la Dornokronon.
4212 Sansyu-Asuke
4212Sansyu-Asuke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1987 de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde la "Stacio Oi", de la Nacia Observatorio de Japanio, nemalproksime de Tojota.
Ĝi suldas sian nomon al la nacia parko de Sansyu-Asuke (japane : 三州足助屋敷), en la mezo de la gubernio Aiĉi.
Voltao (rivero)
Voltao estas rivero en Okcidentafriko  kiu enfluas Gvinean Golfon. Ĝi havas tri ĉefajn alfluantojn – Nigran Voltaon, Blankan Voltaon kaj Ruĝan Voltaon. La rivero donis sian nomon al Franca Supera Voltalando kaj poste al Supera Voltalando antaŭ ol tiu lando estis renomita al Burkino en 1984.
Voltao-Lago en Ganao estas la plej granda baraĵlago en la mondo, etendiĝante de la Akosombo-baraĵo en sudorienta Ganao ĝis la urbo Yapei, proksimume 400 kilometroj pli norde. La lago generas elektron, disponigas enlandan transporton, kaj estas eble valora resurso por irigacio kaj fiŝbredado. La profundo de la rivero sumiĝas je 14 m en Voltao-Lago. La rivero estas krucita de la Adome-ponto.
Jodocus Trutfetter
Jodocus TRUTFETTER, ankaŭ nomita: Jodocus von Eisenach, Jodocus Isenacensis, Justus Trautvetter, Doktor Eisenach, (naskiĝinta ĉ. 1460 en Eisenach, mortinta en la 9-a de majo 1519 en Erfurto) estis germana teologo.
Ĉeĝu
Ĉeĝu (ofte skribita Jeju) povas esti:
Jodocus Trutfetter
Vivo
En 1484 li promociiĝis al Magister artium kaj ekstudis poste teologion. De 1493 ĝis 1501 li estis paroĥestro en la komunumo de la Preĝejo de Sankta Andreo kaj en 1493/94 kaj 1499/1500 dekano.
Voltao (rivero)
La portugaloj aĉetis multon da sia oro de loĝantoj de tiu regiono dum la Renesanco. La rivero estis nomita fare de tiuj portugalaj orokomercistoj; ĝi estis ilia ekstrema amplekso de esplorado antaŭ ol reiri al Portugalujo ("volta" estas portugala por "tordaĵo" aŭ "turno"). La nomo de la rivero signifus "Rivero de Reveno" (portugala: Rio da volta) eble ĉar ĝi estis kie la ŝipoj turniĝs kaj direktiĝis hejmen.
Jodocus Trutfetter
Vivo
En 1501 li elektitis rektoro kaj doktoriĝis teologie en 1504. En 1507 li por mallonga tempo iris al Wittenberg, kie li iĝis kaj profesoro kaj ĉefdiakono de la Kastela preĝejo. Tamen li revenis Erfurton en 1510 kaj iĝis kapitula kanoniko ĉe la Katedralo de Erfurto. En la Mario-Kolegio okazis fama interparolado inter li kaj Martin Luther en la jaro 1518-a.
Giuncugnano
Giuncugnano estas parto de la komunumo Sillano Giuncugnano de Italio, kreita nur komence de 2015. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Lucca. Fine de 2010 en la komunumo vivis.
Jodocus Trutfetter
Sinteno al modernaj temoj
Li estis unu el la plej elstaraj germanaj reprezentantoj de la malfrumezepoka skolo de Via moderna kaj estis instruisto de Martin Luther; liaj natursciencaj prelegoj ege impresas Luteron. Estante skolastikisto, li tamen ŝatis ankaŭ la humanisman stilon de la latina lingvo.
Luther ankoraŭ post la rompiĝo en 1518 nur riverence paroladis pri Trutfetter, kiu ege ĉagreniĝis pro la luteraj teologiaj devojiĝoj.
Takanori Chiaki
Takanori Chiaki (千明 聖典, n. ) estas japana futbalisto.
Mervyn C. Jackson
Mervyn C. JACKSON (1939 – 16-a de oktobro 1996 en Bracknell, Britio) estis brita esperantisto. Li estis vicprezidanto de la brita sekcio de Kristana Esperantista Ligo Internacia, kaj redaktis ties organon Kristana Alvolzo. Li estis dumviva patrono de TEJO kaj 25 jarojn delegito pri meteologio.
18288 Nozdrachev
18288 Nozdrachev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Dudu Gerstein
David (Dudu) GERSTEIN (en hebrea: דוד (דודו) גרשטיין‎) (1944) estas israela pentristo kaj skulptisto. Li startis kiel figurisma pentristo kaj ilustristo de porinfanaj libroj kaj ricevis la Premion pri Ilustrado de la Israela Muzeo. La stilo de Gerstein kiel Poparto estas karakterizita per buntaj koloroj kaj multtavola ŝtalo. Lia subĉiela skulptaĵo "Momento" estas la plej alta publika skulptaĵo de Singapuro.
Neustadt en Saksio
Neustadt en Saksio (germane Neustadt in Sachsen) estas urbo de Germanio, kiu situas en la federacia lando Saksio inter la Elba Grejsmontaro kaj la Luzacia Montaro. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Ekde la 1-a de aŭgusto 2008 la komunumo estas parto de la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro‎ (Sächsische Schweiz-Osterzgebirge). Ĝis la 31-a de julio ĝi apartenis al la distrikto Sächsische Schweiz, kiu kunfandiĝis kun la iama distrikto Distrikto Weißeritz al la nova distrikto Sächsische Schweiz-Osterzgebirge.
Historio
Ekde la 18-a jarcento la urbon tuŝis ankaŭ pilgrima vojo de Bautzen al la bohema sanktejo Mariaschein (Brilo de Maria), hodiaŭ Bohosudov, urboparto de la ĉeĥa urbo Krupka.
Urbopartoj
Neustadt en Saksio konsistas krom la ĉefa urboparto el la komunumpartoj Berthelsdorf, Krumhermsdorf, Langburkersdorf, Niederottendorf, Oberottendorf, Polenz, Rückersdorf kaj Rugiswalde.
Turismo
La mezaltmontara pejzaĝo ofertas milde stimulan klimaton kaj bonajn eblecojn ripozi. Tra arbaro, kampoj kaj pratoj kondukas bone signita, ampleksa reto de migro- kaj biciklovojoj. Neustadt disponas pri la plej granda amuzbanejo de orienta Saksio.
Sebnitz
Flanka parto de la urba teritorio estas interalie la vilaĝo Hinterhermsdorf.
Historio
Unuafoje oni menciis Sebnitz en 1423, sed supozeble ĝi estas pli malnova. Apud kampistaj kortoj jam frue lin-teksejoj karakterizis la vivon de la urbeto.
Turismo
La milde monteta ĉirkaŭaĵo faras la urbon vojaĝocelo kaj somere kaj vintre. Skimigrantoj trovas ĉi tie preparitajn vojojn. Vastaj trankvilaj arbaroj etendiĝas proksime, precipe en najbara Bohemio.
Afrika domo
La konstanta parto de la ekspozicio montras erojn de kvar kolektoj.
La kolekto Nold montras ekspoziciaĵojn el la tempo de la germanaj kolonioj kaj etnografiajn objektojn el Namibio kaj Sudafriko.
El la kolekto Werner Küpper prezentiĝas etnografiaĵoj, kiuj devenas el Okcidenta kaj Orienta Afriko.
La konstantan ekspozicion kompletigas pli malgrandaj artaj prezentaĵoj, ekzemple pri fotoj de Leni Riefenstahl kaj pri la percepto de Afriko en la pensoj de germanoj.
Gimnazio
Gimnazio estas speco de mezgrada lernejo finita per abiturienta ekzameno. Gimnazio preparas lernantojn por studado ĉe la universitato, tial estas tie instruataj ĝeneralaj instru-objektoj, ne specialaj fakoj kiel ĉe teknikumo. Kiu lernas ĉe gimnazio estas nomata gimnaziano.
Sebnitz
Afrika domo
Kontakto: Afrikahaus Sebnitz • Hertigswalder Str. 14 • 01855 Sebnitz • tel. 035971 - 80590 • fakso 035971 - 80830 • retejo: afrikahaus-sebnitz.de.
Gimnazio
Oni povas diskuti ĉu gimnazio estas samsignifa kun mezlernejo. PIV diras nur pri gimnazio "mezgrada lernejo". La franca vortaro Petit Robert diras ke "gymnase" estas mezlernejo, sed en germanio aŭ svislando, en la germana lingvo "Gymnasium" estas mezlernejo en kiu oni instruas la latinan kaj grekan.
Sebnitz
Rilatoj al Esperanto
Laŭ la tiutempa esperantista aktivulo Thomas Pusch, Sebnitz dufoje konsideriĝis esti la loko de nekutima junulara Esperanto-kongreso: en 1992 ĝi estis kandidato por la unua Internacia Seminario en la Novaj Federaciaj Landoj, kvankam fine decidiĝis okazigi la eventon en Bad Kleinen, kaj en 1996 estis kandidato por la IJK tiujara, ankaŭ la unua eldono en la Novaj Federaciaj Landoj, kvankam fine preferiĝis Güntersberge apud Quedlinburg.
Gimnazio
Germanio kaj Svislando
Oni diras, ke gimnazio preparas pli bone por universitato, sed se la lernanto ne daŭrigas la studadon kaj devas labori, li estas preparita por la praktika vivo malpli bone ol la lernejano de teknikumo aŭ metilernejo.
Ofte oni parolas pri klasika gimnazio (latino ekde la unua klaso), reala gimnazio (latino ekde la kvara klaso) kaj reforma gimnazio (latino ekde la kvina klaso).
Thomas Keneally
Thomas Keneally - naskiĝis en Sidnejo, Aŭstralio, do nun -jara - estas aŭstralia verkisto kaj scenaristo. Plej konatas lia romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto. Surbaze de ĝi la usona reĝisoro Steven Spielberg en 1993 realigis la impresan kaj internacie tre atentatan filmon Schindler's List.
Gimnazio
Usono kaj Japanio
Angla-lingvaj nordamerikanoj uzas vortojn "high school" (laŭlitere "altlernejo") por mezlernejo. Oni kutime uzas la vorton "mezlernejo" tamen se oni uzas la vorton "gimnazio" oni subkomprenas ke la persono studis en Eŭropo.
La ekvivalenta vorto de "gimnazio" ne ekzistas en la Japana lingvo. La Japana vorto "kôtôgakkô" (alt-lernejo) estas traduko de la angla, ĉar Japanoj kopiis usonan modelon por duagrada mezlernejo.
Dum Klasika Epoko
En la Romia mondo la gimnazioj fariĝis ofte integraj partoj de la vastaj termoj aŭ termobanejoj.
Frederik Hendrikbuurt
Frederik Hendrikbuurt estas kvartalo en la okcidenta distrikto de Amsterdamo, Nederlando kaj situas inter la kanalo Singelgracht kaj Kostverlorenvaart. La kvartalo, konata surloke laŭ kromnomo "Fred", centras en la parko Frederik Hendrikplantsoen kaj estis planita dum la lasta kvarono de la 19a jarcento kiel kunfluejo de verdaj spacoj kaj loĝejoj iom aparte el la surloĝata distrikto Jordaan. La konstruado de la kvartalo estis ĉefe kompletigita je la komenco de la Dua Mondmilito (1940).
Laŭ tradicio nomigi altnivelajn areojn laŭ elstaraj figuroj, la kvartalo estas nomata laŭ Frederik Hendrik van Oranje (1584 - 1647); Princo de Oranje, Grafo de Nassau, guberniestro, kapitana-generalo kaj almiral-generalo de la Nederlanda Respubliko.
Inter la 17a kaj fino de la 19a jarcentoj la areo estis la "Segomueleja Areo". Nome estis multaj mueliloj por segi lignaĵojn, por ŝipkonstruado kaj loĝejoj. La restanta ventomuelilo "de Otter" povas ankoraŭ troviĝi laŭlonge de Kostverlorenvaart.
Etila krotonato
Etila krotonato aŭ C6H10O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la krotonata acido kaj etila alkoholo, senkolora brulema likvaĵo kun fruktodoro uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila krotonato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo, acetono, benzeno kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila krotonato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Nigra globicefalo
La nigra globicefalo (Globicephala melas) estas la plej ofta specio de la genro Globicephala (signifanta: globa kapo). Ĝi estas granda delfeno aŭ eta baleno, longa ĝis 8-9 m. En pluraj lingvoj ĝi estas ankaŭ nomata pilota baleno aŭ pilota delfeno.
NGC 5991
NGC 5991 (aliaj indikoj — MCG 4-37-28, ZWG 136.67, NPM1G +24.0388, PGC 55953) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Naoyoshi Fukumoto
Naoyoshi Fukumoto (福本 尚純, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Georges Pompidou (Tramtransporto en Parizo)
Georges Pompidou estas haltejo de Tramvojo T6 situanta en komunumo Clamart.
La nomo Georges Pompidou estas tiu de placo en Clamart, omaĝe al franca prezidanto Georges Pompidou (1911-1974).
25560 Chaihaoxi
25560 Chaihaoxi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Antipolo
Antipolo (pli longe kaj pli precize Antipolourbo) estas metropolo, romkatolika diocezo kaj universitata urbo en Filipinoj.
25560 Chaihaoxi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chai Haoxi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo n°1 ligata al la Centra Ĉina Normala Universitato en Vuhano (Hubejo, Ĉinio).
Antipolo
Historio
Hispanaj pastroj komencis konstruadi en 1578. La vilaĝo fondiĝis en 1591 jam preta la paroĥo kaj preĝejo. La ĉinoj ribelis en 1602, sekve la katolikaĵoj detruiĝis. En 1626 sankta bildo alvenis el Akapulko, tial ekde 1947 la loko iĝis grava pilgrimloko de Filipinoj. Antipolo urbiĝis en 1650. Usono okupis la urbon en 1899. Ekde 1908 fervojo trafikas al aliaj partoj de la insulo. Dum la 2-a mondmilito la japanoj havis la urbon. Tiam la urbo parte detruiĝis pro bombardado de Usono.
Trafiko
En la urbo aŭtobusoj kaj pli malgrandaj veturiloj liveras la pasaĝerojn.
12937 Premadi
12937 Premadi estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Dum tiu astronomia kampanjo, ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono). Tiuj platoj, poste senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Ĝi estis nomlta en honoro de Premana W. Premadi, astronomino ĉe la Observatorio Bosscha (Indonezio), aŭtoritatulino pri kosmologio kaj instruistino pri teoria astrofiziko. De 2005 ŝi estis anino de la Internacia Teamo de Informado pri Universo (UNAWE), kaj estas la fondintino kaj prezidantino de UNAWE Indonezio (2007 - 2013).
Strickscheid
Strickscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
6039 Parmenido
6039 Parmenido estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka poeto kaj filozofo Parmenido (greke Παρμενίδης, 6-a – 5-a jarcento a.K.). Li estis unu el la unuaj, kiuj asertis, ke Tero estas sfera, dividita per klimataj zonoj.
Pefredo
Pefredo estis unu el tri Graioj, fratinoj de Gorgonoj; Graioj estis filinoj de la mara dio Forkiso kaj la mara diino Keto. Fratinoj de Pefredo estis Enio kaj Deino. Tuj post sia naskiĝo ili aspektis kiel maljunulinoj kaj pro tio homoj nomis ilin tiel (traduko de Graioj estas maljunulinoj). Ili ĉiuj kune havis nur unu okulon kaj nur unu denton, kiujn ili interpruntadis.
(7404) 1988 AA5
(7404) 1988 AA5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas asteroido de spektra klaso "Cb", subkaso de la klaso "C" : riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj. Ĝia komponiĝo similas tiun de la, kiu estus tiu de la praa suna nebulozo sed sen hidrogeno nek heliumo.
Greve in Chianti
Greve in Chianti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomata metropola urbo Florenco.
14575 Jamesblanc
14575 Jamesblanc estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James Blanc, mentoro en 2002 de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Li estis instruisto ĉe la Blennerhassett Junior High de Parkersburg (Okcidenta Virginio, Usono).
Greve in Chianti
Ĝemelurboj
Greve ĝemeliĝis kun jenaj urboj:
Géza Baintner
Géza Baintner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Baintner Géza estis hungara fizikisto, profesoro. Lia patro estis Hugó Baintner, lia avo estis János Baintner.
Géza Baintner naskiĝis la  1892 en Hungara reĝlando en Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio). Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Baintner forlasis sian naskiĝurbon pro Traktato de Trianon kaj translokiĝis al Budapeŝto. Li laboris en universitata fizika instituto apud Károly Tangl kaj István Rybár. Li esploris kaj ankaŭ instruis en Universitato de Budapeŝto kiel docento. Li restis plu en la universitato ankaŭ dum la socialismo. Li verkis valorajn studentajn lernolibrojn.
11581 Philipdejager
11581 Philipdejager estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras de la belgan frapmuzikiston Philip de Jager. Brila studento ĉe la Konservatorio de Antverpeno, li muzikas en pluraj belgaj orkestroj. Li ankaŭ muzikis por la muzikaloj La Mizeruloj kaj La Fantomo de la Opero.
Anna Mucha
Anna Maria Mucha - naskiĝis en Varsovio, Pollando, do nun -jara - estas pola aktorino. Internacie ŝi plej konatas pro sii aktoro kontribuo al la filmo Schindler's List farita en 1993 de reĝisoro Steven Spielberg bazita pri romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto: dum la filmado ŝi havis 12 jarojn, kaj personigis la judan knabineton Danka Dresner.
Belga Olimpika Komitato
La Belga Olimpika kaj Interfederacia Komitato (nederlande Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité, france Comité Olympique et Interfédérale Belge, mallongigite BOIC aŭ COIB) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Belgio. Ĝi kreiĝis en 1906 kaj estis internacie agnoskita samjare. Kiel NOK, la Belga Olimpika Komitato celas subteni belgiajn atletojn, sporton en Belgio kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Belgio. La ĝis la jaro {{CURRENTYEAR}} sola tia evento estis la Somera Olimpiko 1920 en Antverpeno.
Universitato de Kiel
La Universitato de Kiel, oficiale Christian-Albrecht Universitato de Kiel, (en germana: Christian-Albrechts-Universität zu Kiel, mallongigite CAU, konata neformale kiel Christiana Albertina) estas universitato en la urbo Kiel, Germanio. Ĝi estis fondita en 1665 kiel Academia Holsatorum Chiloniensis fare de Christian Albert, Duko de Holstein-Gottorp, kaj havas proksimume 27 000 studentojn nuntempe. La Kiela Universitato estas la plej granda, malnova kaj plej prestiĝa en la ŝtato Schleswig-Holstein. Ĝis 1864/66 ĝi estis ne nur la plej norda universitato en Germanio sed ankaŭ samtempe la 2a plej granda universitato de Danio. Profesoroj, lernantoj kaj esploristoj de la Kiela Universitato ricevis 12 Nobel-premiojn.
Nobel-premiitoj
Estas kelkaj ricevantoj de Nobel-premio de la Universitato de Kiel, kiel:
Naoki Miyata
Naoki Miyata (宮田 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama, Matsumoto Yamaga FC kaj Azul Claro Numazu.
Marin Bacev
Marin BACEV (naskiĝis en 1927, mortis la 28-an de septembro 1996 en Sofio) estis bulgara esperantisto.
Li pasigis sian movadan vivon en la servo de la E-instruado, i.a. kiel vic-sekretario (1985-88) kaj ĉiam aktiva membro de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj, respondeculo de Bulgara Esperanto-Asocio pri instrumetodiko, ekzamenanto en UEA/ILEI-ekzamenoj kaj delegito pri instruado. Li kunverkis oficialan metodikan gvidilon bulgarlingvan (1983), kuntradukis libron pri la komponisto Dimitar Terziev, Per flugiloj de la kanto (1995), kaj redaktis la antologion Kubaj popolaj fabeloj (1996). Li instruadis diverslande: en 1990 dum ses monatoj li instru-preparis kubajn e-istojn antaŭ la Havana UK, kaj laste li gvidis kursojn en aprilo-junio 1996 en Litovio.
Troado
La Troado aŭ Troaso (Τρῳάς, - άδος, signifas troja (precise trojana el la urbo Trojo nomiĝas iumaniere laŭ la rolulo Tros : «tiuj kiuj estas el Tros») ; origine ekz. el ἐν τῇ Τρῳάδι γῇ (en la troja lando), simpliĝis tiel ἐν τῇ Τρῳάδι (en la troja (lando)) kaj iĝis kiel τῆς Τρῳάδος (de troja (lando)) estas malnova historia regiono nord-okcidente en la Malgrand-Azio. Ĝi estas ĉirkaŭlimita norde de la « Propontido »  (helene Προποντίς, -ίδος, [Propontis, -idos]), nun la Marmora Maro, sude de la golfo de la urbo Adramutiono (᾽Αδραμύττιον) (malfermanta al la insulo Lesbo), oriente la monto Ida kiu kulminas je pli ol 1700 m. Lia okcidenta flanko estas la Egea maro. La regiono estas marbordo de la markolo de Dardaneloj.
Ĝi iafoje nomiĝas Teukrio de la poetoj, laŭ la nomo de lia unua reĝo Teukro (Τεῦκρος). Oni trovas tie la ruinojn de la urbo Trojo.
Amira Hass
Ŝi devenas el gepatroj survivantoj de la Holokaŭsto. Ŝi edukiĝis en la Hebrea Universitato de Jerusalemo.
Frustrita pro la okazintaĵoj de la unua Intifado kaj partikulare pro tio ke ŝi konsideris maltaŭga la traktadon de la afero fare de la komunikiloj de Israelo, ŝi ekreportis el la Palestinaj teritorioj en 1991. En 2003 ŝi estis la nua juda israela ĵurnalisto kiu vivis la tutan tempon inter Palestinanoj, en Gazo el 1993 ĝis 1997 kaj en Ramalaho ekde tiam. En 2006 ŝi komparis la politikon de Israelo al la Palestina loĝantaro kun tiuj de Sudafriko dum la epoko de la Apartismo, dirante, "La Palestinanoj, kiel popolo, estas dividitan en subgrupoj, io kiu memorigas pri Sudafriko sub la regado de la apartismo."
László Lénárd
László Lénárd [lAslO lEnArd], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lénárd László estas hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).
László Lénárd naskiĝis la  1944 en Pécs.
Biografio
László Lénárd frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, kie li ricevis diplomon en 1969. Li eklaboris en la universitata hospitalo. Li plulernis en Budapeŝto en 1980. En la sama jaro li atingis la doktoran rangon CSc, poste DSc en 1989. Li instruis en la Universitato de Pécs inter 1990-1997, poste li estis vicrektoro dum 3 jaroj, fine rektoro inter 2003-2007. Li studvojaĝis ekzemple en 1973 en Erevano, en 1977 en Bostono, en 1989 en Parizo. Li okupiĝas pri nervaj funkcioj kaj mekanismoj. Li partoprenas en redaktadoj de periodaĵoj, ekzemple Neurobiology.
Li havas edzinon. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn (ankaŭ eksterlandajn) inter 1988-2008.
Thedinghausen
Thedinghausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Verden de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samtempe la loĝloko estas la administra centro de komunumaro, nomata Samtgemeinde Thedinghausen, do de libervola ligo de pluraj administre principe sendependaj komunumoj, kiuj tamen decidis komune plenumi iujn administrajn taskojn kaj servojn. Membroj de la komunumaro estas la komunumoj Blender, Emtinghausen, Riede kaj Thedinghausen.
Autheuil (Orne)
Autheuil estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Autoliens.
Ĝi nun formas parton de Tourouvre au Perche.
Béla Kehrling
[kerling], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kehrling Béla estis hungara sportisto (inter alie tenisisto, tablotenisisto, atleto, futbalisto, glacihokeisto, olimpiano, mondĉampiono), komercisto pri sportiloj.
naskiĝis la en Szepesszombat (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Spišská Sobota en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto. En la sensporta vivo li havis vendejon pri sportiloj. Lia edzino naskis 2 filojn.
Sporta kariero
En teniso li estis hungara ĉampiono subĉiele unuble 16-foje, virduope 10-foje, variduope sesfoje, en sporthalo unuoble trifoje, virduope kaj variduope po 2-foje. Li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1924-1933 37-foje. Resume li estis 34-foje subĉiela hungara ĉampiono inter 1912–1933 unuoble, virduope aŭ variduope 1920–1932; ankaŭ en sporthalo okfoje inter 1923–1932.
En tabloteniso li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1912 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1924 sen rezulto, sed en mondĉampionumo en 1926 li estis la unua teame kaj la dua virduope. Tiutempe li apartenis al la hungara nacia teamo kvarfoje.
NGC 5992
NGC 5992 (aliaj indikoj — UGC 10003, IRAS15425+4114, MCG 7-32-49, ZWG 222.47, MK 489, KCPG 471A, PGC 55913) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Béla Kehrling
Sporta kariero
Li apartenis al la hungara nacia piedpilka teamo kvarfoje (1914–1916), krome li estis atleto kaj glacihokeisto inter 1911–1934.
25561 Leehyunki
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lee Hyun Ki, gajnanto de la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro lia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Internacia Lernejo de Ĉengduo (Siĉuano, Ĉinio).
Kapelo Naskiĝo de Maria (Csepreg)
La kapelo Naskiĝo de Maria (origine hungare Kisboldogasszony kápolna aŭ Szentkút kápolna) estas romkatolika monumento historia en urbo Csepreg (Hungario). La kapelo estas ankaŭ pilgrimloko.
NGC 5992
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kapelo Naskiĝo de Maria (Csepreg)
Historio
En tiu loko la kapelo estis konstruita en la jaroj 1815 kaj 1816. En 2015 ĝi estis plene renovigita.
18289 Yokoyamakoichi
18289 Yokoyamakoichi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Koichi Yokoyama, emerita profesoro ĉe la Nacia Observatorio de Japanio. Li estis Direktoro de la International Polar Motion Service (1981 - 1987) kaj unua prezidanto de la estraro de la Internacia Servo por la Tera Rotacio kaj Referencaj Sistemoj. Li ankaŭ plibonigis la tablojn pri nutacio.
Alexander Held
Alexander Held - naskiĝis en Munkeno, Germanio, do nun -jara - estas germana aktoro. Kiel infano li estis soloa kantisto en la renoma knaba koruso Regensburger Domspatzen, kaj estis talenta juna futbalisto, kiu kun teamo de samaĝuloj de la futbalklubo TSV 1860 München kvinfoje gajnis nacian junularan futbalan ĉampionadon. Ekde la jaro 1993 li aktoris en multaj televidaj kaj kinejaj filmoj. Interalie li aktore kontribuis al la filmo Schindler's List farita en 1993 de reĝisoro Steven Spielberg bazita pri romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto.
Stacio Yokohama
Stacio Yokohama (japane: 横浜駅 [Jokohama-eki], angle: Yokohama Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa), Linio Negishi kaj 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa) kaj 1 linion de Korporacio Tōkyū: Linio Tōkyū-Tōyoko kaj 1 linion de Sōtetsu: Linio Sōtetsu (ĉefa) kaj 1 linion de Jokohama Rapida Fervojo: Linio Minatomirai kaj 1 linion de la metroa reto Jokohama Urba Subtera Fervojo: Linio Blua.
Ŝaljumo
La ŝaljumo (france chalumeau, ; el greka: κάλαμος, kalamos, kiu signifas "kalam-akoron") estas solanĉa ligna blovilo de l’ malfrua baroka kaj frua klasika epokoj. La ŝalju por la tarde e por la dikfingro) kaj larĝa buŝaĵo kun unuopa kana anĉo, kiu estas apartigebla el la instrumenta korpo. Same kiel la klarneto, la ŝaljumo preterbloviĝas je perfekta kvinto.
Helmut Huegel
Helmut Huegel aŭ en germana lingvo Helmut Hügel, n. 14an de novembro 1936, estas profesoro, doktoro inĝeniero pri laseraj iloj.
Rehoboam
Rehoboam aŭ Rehabeam aŭ Reĥabeam (en hebrea: רְחַבְעָם‬, Reḥav'am; en greka: Ροβοαμ, Rovoam; en latina: Roboam) estis la unua reĝo de la Reĝlando de Judujo. Li estis la filo kaj sukcedanto de Salomono kaj nepo de Davido. En la biblia rakonto de "Reĝoj" kaj la Libroj de la Kronikoj, li estis dekomence reĝo de la Unuiĝinta Monarkio de Israelo, sed post la dek nordaj triboj de Israelo ribelis en 932/931 a.K. por formi la sendependan Nordan Regnon de Israelo, sub la regado de Jeroboam, Rehoboam restis kiel nura reĝo de la Reĝlando de Judujo, aŭ suda regno.
Helmut Huegel
Li estis fonda direktoro kaj ĝis 1-a de junio 2004 estro de Instituto por radiaj iloj (IFSW) de Universitato de Stutgarto (Stutgarto). Li estis pioniro de laseraj iloj en tehnikaj kaj ekonomikaj postuloj.
Ekde la aliro al la universitato de Stutgarto en 1986 li aranĝis la novan instituton por radiaj iloj, en germana lingvo: Institut für Strahlwerkzeuge (IFSW).
Li skribis la unuan libron en germana lingvo pri lasera-teĥnologio.
Premioj
Li ricevis en 8-an decembron 2004 la Staufer-medalon de lando Baden-Virtembergo (Germanujo).
Li ricevis la 23-an Arthur Leonard Schawlow premion la 6-an de oktobro 2004 en San Francisco. La profesoro Arthur Leonard Schawlow kiu donas la nomon al tiu premio, ricevis siavice la nobelan premion en fiziko en jaro 1981 pri laboro por la lasera spektroskopio; Spektroskopio.
Lajos Csabai Ékes
Lajos Csabai Ékes [lajoŝ ĉabai Ekeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csabai Ékes Lajos estis hungara pentristo, grafikisto. Lia origina familia nomo estis Engel ĝis 1914. Lajos Engel naskiĝis la  en Budapeŝto, li malaperis en 1944 en Budapeŝto.
Groseto
Groseto (Grosseto) estas komunumo en la regiono Toskanio, en Italio. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco de Groseto.
Katedralo de Eĉmiadzin
La Katedralo de Eĉmiadzin (armene: Էջմիածնի մայր տաճար, Eĉmiadzni majr taĝar) estas la patrina preĝejo de la Armena Apostola Eklezio, situanta en la urbo Eĉmiadzin, Armenio. Laŭ plej multaj fakuloj ĝi estis la unua katedralo konstruita en antikva Armenio, kaj estas ofte konsiderata la plej malnova katedralo en la mondo.
La origina kirko estis konstruita komence de la 4-a jarcento inter 301 kaj 303 laŭ la tradicio, de la patrono de Armenio, Gregorio la Iluminanto, post la adopto de kristanismo kiel ŝtata religio fare de reĝo Tiridato la 3-a. Ĝi estis konstruita sur pagana templo, simbolante la konvertiĝon de paganismo al kristanismo. La kerno de la nuna konstruaĵo estis konstruita en 483/484 fare de Vahan Mamikonjan post kiam la katedralo estis grave damaĝita pro persa invado. Ekde ĝia fondo ĝis la dua duono de la 5-a jarcento, la Katedralo de Eĉmiadzin estis la sidejo de la Katolikoso, la supera estro de la Armena Eklezio.
Kvankam neniam perdante sian signifon, la katedralo poste suferis jarcentojn da virtuala neglekto. En 1441 ĝi estis restaŭrita kiel katolikosejo kaj restas tia ĝis hodiaŭ. De tiam la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin estis la administra sidejo de la Armena Eklezio. Eĉmiadzin estis prirabita de ŝaho Abaso la 1-a de Irano en 1604, kiam restaĵoj kaj ŝtonoj estis prenitaj el la katedralo al Nov-Ĝulfo por subfosi la ligon de armenoj al sia lando. De tiam la katedralo spertis kelkajn renovigojn. Belfridoj estis aldonitaj en ĉi-lasta duono de la 17-a jarcento kaj en 1868 sakristio estis konstruita ĉe la orienta angulo de la katedralo. Hodiaŭ ĝi asimilas stilojn de malsamaj periodoj de armena arkitekturo. Malpliigita dum la frua sovetia periodo, Eĉmiadzin reviviĝis denove en la dua duono de la 20-a jarcento, kaj sub sendependa Armenio.
Kiel la ĉefa sanktejo de armenaj kristanoj tutmonde, Eĉmiadzin estis grava loko en Armenio ne nur religie, sed ankaŭ politike kaj kulture. Grava pilgrimejo, ĝi estas unu el la plej vizitataj lokoj en la lando. Kune kun pluraj gravaj fruaj mezepokaj preĝejoj situantaj proksime, la katedralo estis listigita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 2000.
Fundamento kaj etimologio
Laŭ armena eklezia tradicio, la katedralo estis konstruita inter 301 kaj 303, proksime de la reĝa palaco en tiama armena ĉefurbo Vagharŝapat, sur la loko de pagana templo. La Armena reĝlando, sub Tiridato la 3-a, iĝis la unua lando en la mondo se temas pri adopti kristanismon kiel ŝtatan religion en 301. Agatangelos rakontas en sia Historio de la la armenoj la legendon pri la origino de la katedralo. Li skribas, ke la patrono de Armenio, Gregorio la Iluminanto, havis vizion de Jesuo Kristo malsuprenirante de la ĉielo kaj frapante la teron per ora martelo por montri, kie la katedralo devas esti konstruita tie. Post ĉi okazaĵo, la patriarko nomis la katedralon Eĉmiadzin (էջ eĝ "deveno" + մի mi "nur" + -ա- -a- ( lig-elemento ) + ծին dzin "naskis"), kiu tradukiĝas al "la Deveno de la Ununaskita [Filo de Dio]". Tamen la nomo Eĉmiadzin ne ekuziĝis ĝis la 15-a jarcento, dum pli fruaj fontoj nomas ĝin "Katedralo de Vagharŝapat". La Festo de la Katedralo de Sankta Eĉmiadzin (Տոն Կաթողիկե Սբ. Էջմիածնի) estas festata de la Armena Eklezio 64 tagojn post Pasko, dum kiu "speciala himno estas kantata, verkita de la 8-a jarcento Katolikoso Sahak la 3-a de Dzorapor, rakontanta pri la vizio de Gregorio kaj la konstruado de la Katedralo". Dum arkeologiaj elfoselaboroj en la katedralo inter la periodoj 1955-1956 kaj poste denove en 1959, gviditaj de historiisto pri arkitekturo Aleksander Sahinjan, oni malkovris restaĵojn de la origina konstruaĵo de la 4-a jarcento, inkluzive de du niveloj de kolonaj bazoj sub la nunaj kaj pli mallarĝa altara absido sub la nuna. Surbaze de ĉi tiuj trovoj, Sahinjan asertis, ke la origina kirko estis tri-nava volba baziliko, simila al la bazilikoj de Tekor, Aŝtarako kaj Aparano. Tamen, aliaj erudiciuloj malakceptis la opinion de Sahinjan. Inter ili, Suren Jeremjan kaj Armen Ĥaĉatrjan opiniis, ke la origina kirko estis en formo de rektangulo kun kupolo subtenata de kvar kolonoj. Stepan Mnacakanjan sugestis ke la origina konstruaĵo estis "kanopeo starigita sur kruco [plano]", dum arkitektur-esploristo Vahagn Grigorjan sugestas kion Mnacakanjan priskribas kiel "ekstreman vidon" laŭ kiu la katedralo estis esence en la sama formo kiel ĝi estas hodiaŭ.
Rekonstruo kaj malkresko
Laŭ Faŭsto de Bizanco, la katedralo kaj la urbo Vagharŝapat preskaŭ tute detruiĝis dum la invado de la persa reĝo Ŝapuro la 2-a en la 360-aj jaroj (ĉirkaŭ 363). Pro la malavantaĝaj ekonomiaj kondiĉoj de Armenio, la katedralo estis renovigita nur parte de la katolikoso Nerses la granda (ĉ. 353-373) kaj Sahak Partev (ĉ. 387-439).
En 387, Armenio estis dividita inter la Romia Imperio kaj la Sasanida Imperio. La orienta parto de Armenio kie Eĉmiadzin situis restis sub la regado de armenaj vasalaj reĝoj submetitaj al Persio ĝis 428, kiam la Armena reĝlando estis dissolvita.
En 450, en provo trudi Zaratuŝtrismon al la armenoj, la sasanida reĝo Jazdegerdo la 2-a konstruis fajrotemplon ene de la katedralo. La aŭtodafeo de la fajrotemplo estis elterigita sub la altaro de la orienta absido dum la elfosadoj en la 1950-aj jaroj.
Ĝis la lasta kvarono de la 5-a jarcento la katedralo kadukiĝis. Laŭ Ghazar Parpeci, ĝi estis rekonstruita de la fundamentoj fare de marzpano (guberniestro) de persa Armenio Vahan Mamikonjan en 483/484, kiam la lando estis relative stabila, post la lukto por religia libereco kontraŭ Persio. Plej multaj esploristoj konkludis, ke tiel la kirko transformiĝis al krucoforma preĝejo kaj plejparte prenis sian nunan formon. La nova preĝejo tre diferencis de la originala kaj "konsistis el kvarkolona absida salono konstruita el malbrila, griza ŝtono enhavanta kvar sendependajn krucformajn kolonojn por subteni ŝtonan kupolon". La nova katedralo estis "en la formo de kvadrato enfermanta grekan krucon kaj enhavas du kapelojn, unu ambaŭflanke de la orienta absido". Laŭ Robert H. Hewsen, la dizajno de la nova preĝejo estis miksaĵo de la dizajno de zaratuŝtra fajrtemplo kaj maŭzoleo de klasika antikveco.
Angel Todorov
Angel TODOROV (cirile Ангел Тодоров, naskiĝis en 1942, mortis la ) estis bulgaro esperantistiĝinta en aĝo de 21 jaroj dum somero 1963, kiam la Internacia Junulara Kongreso de TEJO okazis en Bulgario. Li fariĝis prezidanto de Bulgara Esperanto-Junularo kaj poste sekretario de Bulgara Esperanto-Asocio, ĝenerala direktoro de la Internacia Esperanto-Kursejo en Pisanica kaj estrarano de la asocio Monda Turismo, inter la jaroj 1978 kaj 1989 estis UEA-komitatano kaj de 1983 ĝis 1987 ĉefdelegito de UEA en Bulgario.
Katedralo de Eĉmiadzin
Rekonstruo kaj malkresko
Kvankam la sidejo de la Katolikoso estis transdonita al Dvin iam en la jaroj 460-470 aŭ 484, la katedralo neniam perdis la gravan signifon kiun ĝi dekomence havis kaj restis "unu el la plej grandaj sanktejoj de la Armena Eklezio". La lastajn konatajn renovigojn ĝis la 15-a jarcento faris la katolikoso Komitas en 618 (laŭ Sebeos) kaj la katolikoso Nerses la 3-a (ĉ. 640-661). En 982 laŭdire la kruco de la katedralo estis forigita de araba emiro.
Dum ĉi tiuj jarcentoj de neglekto, la stato de la katedralo "malboniĝis tiel" ke ĝi instigis la eminentan ĉefepiskopon Stepanos Orbeljan verki unu el liaj plej rimarkindaj poemoj, "Lamento nome de la katedralo" ("Ողբ ի դիմաց Կաթողիկէին" Voğb i dimats Katoğikein) en 1300. En la poemo, kiu rakontas pri la konsekvencoj de la mongolaj kaj mamelukaj invadoj de Armenio kaj Kilikio, Orbeljan prezentas la katedralon de Eĉmiadzin "kiel virinon en funebro, pripensante sian iaman majestecon kaj admonante siajn infanojn reveni al sia patrujo [...] por ke ili redonu ĝian gloron".
De reviviĝo al rabado
Post la falo de la Armena reĝlando en Kilikio en 1375, la Seĝo de Siso spertis malkreskon kaj malordon. La Katolikosejo de Aĥtamar kaj la loke influaj Sjunik-aj episkopoj plifortigis la gravecon de la regiono ĉirkaŭ Eĉmiadzin. En 1441 ĝenerala konsilio de kelkcent religiemaj personoj kunvenis en Eĉmiadzin kaj voĉdonis reestabli la katolikosejon tie. La katedralo estis reestigita fare de la katolikoso Kirakos inter 1441 kaj 1443. Tiutempe Eĉmiadzin estis sub la regaĵoj de la tjurklingva kara-kojunlo, sed en 1502, Safavida Irano akiris la regaĵon de partoj de Armenio, inkluzive de Eĉmiadzin, kaj donis al la Armena Eklezio kelkajn privilegiojn.
Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj, Armenio suferis pro sia loko inter Persio kaj Otomana Turkio, kaj la konfliktoj inter tiuj du imperioj. Samtempe kun la deportado de ĝis 350,000 armenoj en Persion fare de ŝaho Abaso la 1-a kiel parto de la bruligita tera politiko dum la milito kun la Otomana Imperio, Eĉmiadzin estis prirabita en 1604. La ŝaho volis "dispeli armenajn esperojn reveni al sia patrujo" movante la religian centron de la armenoj al Irano por provizi Persion per forta armena ĉeesto. Li volis detrui la katedralon kaj alporti ĝiajn restaĵojn al Esfahano. En la okazaĵo, nur kelkaj gravaj ŝtonoj, la altaro, la ŝtono kie Jesuo Kristo descendis laŭ tradicio, kaj la plej sankta restaĵo de armena eklezio, la Dekstra Brako de Gregorio la Iluminanto, estis proponitaj al Nov-Ĝulfo, Esfahano en centra Irano. Ili estis integritaj en la loka armena preĝejo Sankta Georgo kiam ĝi estis konstruita en 1611. Ŝaho Abbaso laŭdire ofertis la katedralon al la papo.
17a-18a jarcentoj
Ekde 1627, la katedralo spertis gravan renovigon sub la katolikoso Moseo, kiam la kupolo, plafono, tegmento, fundamentoj kaj pavimo estis riparitaj. En tiu tempo, ĉeloj por monaĥoj, gastejo kaj aliaj strukturoj estis konstruitaj ĉirkaŭ la katedralo. Plie, muro estis konstruita ĉirkaŭ la katedralo, igante ĝin fortikaĵ-simila komplekso. Eli Smith skribis en 1833: "La tuta regiono estas ĉirkaŭita de alta muro laŭflankita per cirklaj turoj, kaj havas ekstere aspekton de fortikaĵo. Ene, estas urbo en miniaturo". Douglas Freshfields kribis en 1869, ke "monaĥejo kaj katedralo estas ene de granda fortika ĉirkaŭejo" kaj asertis, ke ĝi "siatempe rezistis multajn atakojn de la malfideluloj".
La renovigaj laboroj estis interrompitaj de la Otomana-safavida milito de 1635–1636, dum kiu la katedralo restis sendamaĝa. La renovigadoj rekomenciĝis sub la katolikoso Filipo (1632-55), kiu konstruis novajn ĉelojn por monaĥoj kaj renovigis la tegmenton. Dum ĉi tiu jarcento, belfridoj estis aldonitaj al multaj armenaj preĝejoj. En 1653–1654, li komencis la konstruadon de la belfrido en la okcidenta alo de la katedralo Eĉmiadzin. Ĝi estis kompletigita en 1658 fare de katolikoso Hakob la 4-a Jugajeci. Laŭ Hewsen la sonorilo estas de tibeta origino kun budhana surskribo, "verŝajne la delonge forgesita donaco de iu mongola aŭ ilĥanlanda ĥano". Jardekojn poste, en 1682, la katolikoso Jeghiazar konstruis pli malgrandajn belfridojn kun ruĝaj tofaj turetoj sur la sudaj, orientaj kaj nordaj flankoj.
La renovigoj de Eĉmiadzin daŭris dum la 18-a jarcento. En 1720, katolikoso Astvacatur kaj poste, en 1777–1783 Simeono la 1-a de Erevano ekagis konservante la katedralon. En 1770, Simeono la 1-a establis eldonejon proksime de Eĉmiadzin, la unua en Armenio. Dum la regado de Simeono, la monaĥejo estis tute murigita kaj apartigita de la urbo Vagharŝapat. La katolikoso Luko daŭrigis la renovigojn en 1784–1786.
Rusa transpreno
La Rusa Imperio iom post iom penetris Transkaŭkazion ekde la frua 19-a jarcento. Persa Ĥanato de Erevano, en kiu troviĝis Eĉmiadzin, fariĝis grava celo por la rusoj. En junio 1804, dum la rusa-persa milito (1804-1813), la rusaj trupoj estritaj de generalo Pavel Cicianov provis preni Eĉmiadzin, sed malsukcesis. Kelkajn tagojn post la provo, la rusoj revenis al Eĉmiadzin, kie ili surprizis alian persan trupon kaj venkis ilin. La fortoj de Cicianov eniris en Eĉmiadzin, kiun, laŭ Auguste Bontems-Lefort, tiutempa franca armea sendito al Persio, ili rabis, grave damaĝante la armenajn religiajn konstruaĵojn. Tuj poste, la rusoj estis devigitaj retiriĝi de la areo kiel rezulto de la sukcesa persa defendo de Erevano. Laŭ Bontems-Lefort, la rusa konduto ĉe Eĉmiadzin kontrastis al tiu de la persa reĝo, kiu traktis la lokan kristanan loĝantaron kun respekto.
La 13-an de aprilo 1827, dum la rusa-persa milito (1826–1828), Eĉmiadzin estis kaptita de la soldatoj de la rusa generalo Ivan Paskeviĉ sen batalo kaj estis formale aneksita de Rusio, kun la persaj regataj partoj de Armenio, proksimume egalantaj al la teritorio de la moderna Armena Respubliko (ankaŭ konata kiel Orienta Armenio), per la Traktato de Turkmenĉajo de 1828. .
La katedralo prosperis sub rusa regado, malgraŭ la suspektoj, kiujn la imperia rusa registaro havis pri Eĉmiadzin fariĝanta "ebla centro de la armena naciisma sento". Formale Eĉmiadzin fariĝis la religia centro de la armenaj loĝantoj ene de la Rusa Imperio per la statuto aŭ konstitucio de 1836 (poloĵenje).
En 1868, Katolikoso Georgo la 4-a faris la lastan gravan ŝanĝon al la katedralo aldonante sakristion al ĝia orienta flanko. En 1874, li establis la Gevorgjan Teologian Seminarion, kio estis teologia lernejo-kolegio situanta ĉirkaŭ la regiono de la katedralo. La katolikoso Makaro entreprenis la restarigon de la interno de la katedralo en 1888.
20-a jarcento kaj pli
En 1903, la rusa registaro eldonis edikton por konfiski la posedaĵojn de la Armena Eklezio, inkluzive la trezorojn de Eĉmiadzin. Rusaj policanoj kaj soldatoj eniris kaj okupis la katedralon. Pro popola rezisto kaj la persona spitemo de la katolikoso Mkrtiĉ Ĥrimjan, la edikto estis nuligita en 1905.
Kunlaborismo
Kunlaborismo estas volonta kunlaborado de persono aŭ reĝimo kun malamikaj kaj eksterlandaj fortoj kontraŭ ilia propra lando. Ĝi leĝe estas rigardebla kiel formo de alta perfido.
(7405) 1988 FF
(7405) 1988 FF estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Katedralo de Eĉmiadzin
20-a jarcento kaj pli
Dum la Armena genocido, la katedralo de Eĉmiadzin kaj ĝia ĉirkaŭaĵo fariĝis ĉefa centro por la turkaj armenaj rifuĝintoj. Fine de 1918, estis ĉirkaŭ 70.000 rifuĝintoj en la distrikto Eĉmiadzin. Hospitalo kaj orfejo ene de la posedaĵoj de la katedralo estis establitaj kaj konservitaj fare de la usona Armena Proksim-Orienta Fondaĵo antaŭ 1919.
44206 Clareschneider
44206 Clareschneider estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan teknikan verkistinon Clare Schneider, entuziasman pri la malluma ĉielo. Ŝi estas de longtempe loĝantino en Flagstaff, kiu pasis multenombrajn horojn, kontemplante per teleskopoj de la Observatorio Lowell. Clare enkondukis multenombrajn amikojn al la ĝojo de teleskopa rigardo ĉe la observatorio.
Katedralo de Eĉmiadzin
20-a jarcento kaj pli
Printempe de 1918 la katedralo estis en danĝero de atako de la turkoj. Antaŭ la Batalo de Sardarapat de majo 1918, kiu okazis nur kelkajn kilometrojn for de la katedralo, la civila kaj milita gvidantaro de Armenio proponis al Katolikoso Georgo la 5-a foriri al Bjurakan por sekurecaj celoj, sed li rifuzis. La armenaj trupoj finfine forpuŝis la turkan ofensivon kaj starigis la fundamenton de la Unua Respubliko de Armenio.
Forigo
Post dujara sendependeco, Armenio sovetiĝis en decembro 1920. Dum la Februara Ribelo de 1921 Eĉmiadzin estis mallonge (ĝis aprilo) transprenita de la naciisma Armena Revolucia Federacio, kiu regis la antaŭsovetian armenan registaron inter 1918 kaj 1920. En decembro 1923, la suda absido de la katedralo kolapsis. Ĝi estis reestigita sub la inspektado de Toros Toramanjan en kio estis la unua kazo de restarigo de arkitektura monumento en soveta Armenio. .