cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pelhřimov
Konstruaĵoj kaj arkitekturo
Baroka pilgrima Kapelo al Maria Virgulino Sepdolora estis konstruigita en la jaro 1714 de burĝo Tobio Grötzel – sur loko, kie onidire okazis kelkaj resanigoj. Najbare staris ankaŭ kapelo de Sankta Floriano. Pilgrima loko estis neniigita dum Jozefinisma reformo. Pli malfrue ĉi tie estis urba tombejo. Nun havas en la areo de la preĝejo sian ordinejon konata psikiatro kaj esperantisto Max Kašparů.
Suba pordego (Jihlava-a) estis konstruita en la 16-a jarcento. Temas pri kvinetaĝa prismeca konstruaĵo 36 m alta. De la jaro 1994 rezidas en ĝi Muzeo de rekordoj kaj kuriozaĵoj.
Supera pordego (Rinareca)  estis konstruita en la sama periodo kiel la Suba pordego, en la 16-a jarcento. Tra ĝi iris vojo al Rynárec. Fine de la 17-a jarcento estis sur ĝi instalita horloĝo.
Akvujon kun statuo de Sankta Jakobo, patrono de pilgrimantoj, oni konstruis meze de la ĉefa placo en la jaro 1546. Lastfoje ĝi estis rekonstruita en 1828.
Urban teatrejon konstruigis sur loko de origina saltenejo konstruisto Stanislav Rokos.
Šrejnara domo, renesanca el la jaro 1614, sur norda flanko de la placo, estas nomata laŭ tiama urbano Kryštof Šrejnar. En 80-aj jaroj ĝi estis sukcese rekonstruita kaj nun estas en ĝi lokita Turisma informa centro kaj Halo de Lipský familio.
Domo de Fára, origine baroka konstruaĵo estis en la jaro 1914 rekonstruita en kubisma stilo.
Kubisma vilao de Dreĥsel el la jaroj 1912 - 1913 nomata laŭ ĝia unua posedanto, tiama distrikta hetmano Jan Dreĥsler. Same kiel domon de Fára pojekciis ĝin arkitekto Pavel Janák.
Pilgrima kapelo al Sankta Anna staris sur monteto inter ŝoseoj al Humpolec kaj al Jihlava. La kapelo estis fondita en la jaro 1699 kaj origine dediĉita al Metamorfozo de la Sinjoro. Dum komunisma reĝimo estis demolita, nun staras nur ĉirkaŭaj muroj.
En pasinto estis Pelhřimov neapartigeble ligita kun pilgrimejo Křemešník, iam unu el plej signifoplenaj pilgrimejoj dediĉitaj al Trinitato en Aŭstrio-Hungario.
Muzeoj kaj ekspozicioj
En la Domo de bonaj tagoj estas Ekspozicio de unikaĵoj el alumetoj kiujn dum 40 jaroj de sia vivo kreis Tomáš Korda el Vrchlabí.
En Muzeo de fantomoj estas prezentataj fantomoj aperintaj kaj aperantaj en montetara regiono. Eksponaĵoj estas plejparte el vakso en reala grandeco. La muzeo troviĝas en keloj de Burgrafa domo sur Masaryk placo.
La reĝa urbo Pelhřimov abundas per objektoj konstruitaj en diversaj arĥitekturaj stiloj, kun kiuj la vizitantojn konatigas la Instrua pado pri konstrustiloj.
Muzeo de Montetaro, orientiĝas prefere je problemaro de regiona historio kaj etnografio. Ĝi estas la plej malnova muzeo en Pelhřimov. La unua parto de ekspozicioj en kastelo de familiaro Říčanští estas dediĉita al du signifaj personuloj de belarto, al skulptisto kaj medalisto Josef Šejnosta kaj al lia filo Zdeněk Šejnosta, skulptisto kaj restaŭristo. La dua parto estas direktita al burĝara vivo en la 19-a jarcento, kulturo de vestado, loĝado kaj socia vivo. La tria parto rememorigas historian fakton, ke en la kastelo ĝis la jaro 1850 rezidis urbodomo, kies parto estas ankaŭ por publiko alirebla karcero. En teretaĝo de la kastelo estas ekspoziciejo uzata por mallongtempaj ekspozicioj, prefere vidartaj, kaj ankaŭ por longdaŭraj prezentadoj de muzeaj kolektaĵoj kaj rezultoj de esploraj laboroj de muzeaj fakuloj.
Halo de familio Lipský mapas artan pluson de fama dramatikista familio Lipský, ĉefe de reĝisoro Oldřich Lipský kaj lia frato Lubomír Lipský, sed ankaŭ al pliaj anoj de tiu ĉi arta dinastio. Pelhřimov per ĝi omaĝis al siaj famaj naskiĝintoj. La halo situas en teretaĝo de la domo nr. 10 sur la placo.
Infero de Pelhřimov troviĝas en keletaĝo de Šejnara domo nr. 10. Ĝi ofertas interaktivajn timigajn ekspoziciojn.
Esperanto en Pelhřimov
En la urbo funkcias ekde 2010 Esperanto-Klubo Montetaro, kiun gvidas konata psikiatro kaj publicisto d-ro Max Kašparů. De la 13-a ĝis la 16-a de oktobro okazis en Pelhřimov la 16-a Kongreso de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.
Kaspar Arnurus
Kaspar ARNURUS (ankaŭ: Lämmerzagel, Lämmerschwanz, Lemmerczayl, Arcturus, Arnur), naskiĝinta ĉ. la jaron 1528 en Stadtilm, mortinta la 11-an de novembro 1586, en Jena, estis germana moralfilozofo kaj logikisto.
Vivo
Nenio estas konata pri lia deveno nek pri la junaj jaroj. Li ekstudentis en majo 1542 ĉe la Universitato de Wittenberg. Aŭ li mem aŭ iu de liaj prapatroj grekigis la familian nomon. En Wittenberg li iĝis disĉiplo de Filipo Melanktono kaj renkontis ankaŭ Luteron mem. En la 25.2.1546 Arnurus bakalaŭro de filozofio iĝis kaj samjare lernejestro de la Urba lernejo de Jena. Dum la vintra semestro li membriĝis al la filozofia altlernejo, kie li ekprelegis.
En la 24.10.1568 li iĝis viclernejestro de la Latina lernejo en Halle (Saale) kaj iĝis en 1573 profesoro pri moralfilozofio kaj logiko ĉe la Universitato Salana Tie li ankaŭ engaĝiĝis pri organizaj taskoj. Dum la vintra semestro de 1567 kaj la somera semestro de 1574 li estis dekano de la filozofia fakultato kaj dum la vintra semestro de 1576 eĉ rektoro. Kiam teologoj kvereladis en Jena, Arnurus simpatiojn havis kun la t.n. Filipistoj.
Francisko (armilo)
La francisko aŭ franka ĵethakilo (angle: Francisca, france: Francisca/Francisque, latine: Bipennes / Bipennis aŭ Secures / Securis), estas speciala formo de ĵettoporo, uzita antaŭ ĉiuj de la merovidaj frankoj. Ĉ. la 6a jarcento ĝi ne plu estas uzata. La plej lastaj trovaĵoj estis el la 7a jarcento.
Priskribo
Multaj tombotrovaĵoj kaj dokumentoj pruvas, ke la merovida ĵethakilo estas disvastigita armilo en la 5a kaj 6a jarcentoj. Antaŭuloj de tiu batalhakilo troviĝis jam ĉe la romianoj. Oni trovis la hakilon en Suda Anglujo, kaj Alemanujo, sed precipe en la iama merovida franka regno. Laŭ Isidoro de Sevilla la nomo venis de la frankoj. En la Lex Ripuaria (leĝaro de Ripuario) la armilo ne plu estas menciita.
Gyöngyi Gallusz
Gyöngyi Gallusz [djondji galus], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gallusz Gyöngyi estis hungara grafikisto, bazlerneja, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Gyöngyi Gallusz naskiĝis la en Budapeŝto.
Vorto-Mozaiko
Vorto-Mozaiko estas krucvortludo kiu estis kreita de Nisikawa Sirosi kaj Serizawa Kiyosi de la Tokio Esperanto-Kooperativo. Ĝi estas vortludo kiu ekzistas nur en Esperanto. La ludo havas 100 kartetojn (inkluzive de unu karteto, nomita espero, kiu povas esti iu ajn litero). La instrukcio proponas tri malsamajn ludojn por du ĝis dek ludantoj, sed multaj variaĵoj eblas. Kiel skribis la kreintoj, "ludantoj rajtas elpensi plaĉan ludon konforme al siaj kondiĉoj". En ĉiuj ludoj priskribitaj, oni rajtas meti nur radikojn kaj oni gajnas poentojn depende de la nombro da vokaloj kiuj ekzistas en la vortoj kreitaj dumvice.
Nombro de kartoj
Aldone preparitaj estas ankaŭ kartoj "KLARIGU SIGNIFON de la vorto, kiun vi faris" kaj "FARU FRAZON uzante la vorton, kiun vi faris".
Permesataj vortoj
La vortoj permesataj:
evitindaj:
Moskva supera virina lernejo
Kursoj de Guerrier
La estis malfermita la unua en Rusio lernejo por virinoj kun universitata programo, komencita de la profesoro de Moskva Ŝtata Universitato Vladimir Guerrier. Dekomence la programo estis 2-jara, ekde 1886/1887-a studjaro estis 3-jara. En la programo superis historiaj-filologiaj studobjektoj; neniujn specialajn rajtojn donis ĝia studfino.
Hida
Hida (hungare: Hídalmás [hidalmaŝ]) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Zalău. Administre apartenas al ĝi Baica, Păduriş, Racâş, Sânpetru Almaşului, Stupini, Trestia.
Moskva supera virina lernejo
Kursoj de Guerrier
Meze de 1980-aj jaroj estis jam pli ol 200 studentinoj.
En 1986 la rusia Ministerio pri popola klerigado malpermesis funkciadon de la kursoj kaj en 1888 ĝi fermiĝis.
Hida
Komunumoj pri almás (= poma aŭ pomarbaro) en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Hungara reĝlando, nur en Transilvanio. Vidu ilin en Aljmaš!
Moskva supera virina lernejo
"Legadoj por ĉiuj" kaj komunaj lecionoj
Ekde 1886 (kiam finiĝis akceptado al la Guerrier-kursoj) en moskva Politeknika muzeo komenciĝis legado de lekcioj, alireblaj por virinoj kaj gvidataj plejparte de la samaj profesoroj. Samjare komenciĝis kolektivaj lecionoj, organizitaj de la Moskva societo de edukistinoj kaj instruistinoj.
En 1892 liberaj legadoj estis malfermitaj de la registaro. La kolektivaj lecionoj ekzistis ĝis reapero de Moskva supera virina lernejo en 1900 surbaze de ili.
Moskva supera virina lernejo en 1900 — 1918
La nova virina altlernejo organizita en 1900 jam parte akiris monrimedojn de la Ministerio pri popola klerigado. Studperiodo en 1900 elkreskis ĝis 4 jaroj. Estis malfermitaj 2 fakoj: histori-filozofia kaj fizik-matematika.
Ĝis 1905 la lernejon gvidis Vladimir Guerrier. En 1905, kiam li estis eksterlande, la estro estis elektita Vladimir Vernadskij; tamen Vernadskij ne eklaboris pro tio, ke li samtempe estis helpanto de la estro de MŜU, kaj en la sama jaro estis elektita kiel estro Sergej Ĉapligin.
En 1911 en la lernejo aperis multaj instruistoj, forlasintaj la Moskvan Universitaton pro konflikto kun tiama ministro pri klerigado Lev Kasso. En 1912 en lernejo jam instruis 227 homoj.
En 1913 estis akceptita zoologia kolekto de Aleksander Kots, sur kies bazo aperis la Darwin-muzeo.
Dum la periodo 1900 — 1913 kvanto da studentinoj elkreskis de 223 ĝis 7155. Moskva supera virina lernejo fariĝis unu el la plej grandaj altlernejoj de Rusia Imperio.
En septembro 1918 okazis reorganizado de la kursoj al 2-a Moskva Ŝtata Universitato.
Bangladeŝa Nacia Muzeo
La Bangladeŝa Nacia Muzeo (Bangladesh National Museum kaj বাংলাদেশ জাতীয় যাদুঘর) estas la nacia muzeo de Bangladeŝo. La muzeo estas bone organizita kaj la ekspozicioj estis muntitaj kronologie en kelkaj departementoj kiel la departementoj de etnografio kaj ornamaj artoj, de historio kaj klasika arto, de natura historio, kaj de nuntempa kaj tutmonda civilizacioj. La muzeo havas ankaŭ riĉan konservolaboratorion. Nalini Kanta Bhattasali estis la unua zorganto de la muzeo dum 1914–1947.
István Eiben
István Eiben [iŝtvAn ejben], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eiben István estis hungara kameraisto kaj profesoro.
Bit Ĥilani
La Bit Ĥilani (akada lingvo: Bīt-Ḫilāni) estis tipo de palaco, kiu unue estis atestita en norda Sirio, aperante poste en Anatolio, Mezopotamio kaj eble en la tuta Levanteno, sed ĉi tio estas disputata. La apero de la Bit Ĥilani estis plilongigita ortangula palaco kiu havis pordon meze de unu de la longaj flankoj.
István Eiben
Biografio
István Eiben estis 14-jara, kiam li eklaboris ĉe filmoproduktadoj. En 1919 li iĝis kameraisto, en 1942 ĉefkameraisto. Li faris la unuan hungaran sonfilmon en 1931. Ekde 1952 ĝis sia morto li edukis en ĉeflernejo en Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1955.
Bit Ĥilani
Estis malkonvene pligrandigi Bit Ĥilani, do kelkfoje oni konstruis multajn da Bit Ĥilani apude.
Kolonoj
Estas scienca diskuto pri la graveco de kolonoj por la difino de la Bit Ĥilani. Gaku Takata argumentas ke la edifico priskribita en la asiriaj tekstoj havis kolonojn. Ĉi tiu difino ekskluzivas sud-levanteniajn palacojn identigitajn kiel Bīt-Ḫilāni. Rami Arav en sia priskribo de palaco en Betsaida uzas difinon, kiu rigardis kolonojn kiel fakultativajn.
Ankaŭ laŭ Lehmann kaj Killebrew la konstruaĵoj en Izraelo kaj Judeo ne estas Bīt-Ḫilāni, sed adaptaĵoj de la indiĝena plano de la "kvar-parta centra halo", uzata por domoj, turoj, citadeloj kaj ankaŭ palacoj.
Glaspalast (Munkeno)
La Glaspalast (esperante "Vitropalaco") estis ekspoziciejo el vitro kaj fero konstruita en Munkeno (Germanio) laŭ la modelo de la Crystal Palace de Londono. Ĝi estis inaŭgurita okaze de la Erste Allgemeine Deutsche Industrieausstellung (Unua Ĝenerala Germana Industria Ekspozicio) la 15-an de julio 1854.
La konstruaĵo estis detruita de incendio la 6-an de junio 1931, samkiel multaj aliaj vitropalacoj. La fajro difektigis pli ol mil pentraĵojn kaj skulptaĵojn, kaj detruis pli ol 110 artaĵojn de la frua 19-a jarcento, inkluzive de pentraĵoj fare de Caspar David Friedrich, Moritz von Schwind, Karl Blechen kaj Philipp Otto Runge.
Lovrin
Lovrin (hungare: Lovrin, germane: Lowrin) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi Gottlob kaj Vizejdia. Ĝis 2004 apartenis al ĝi ankaŭ Tomnatic, kiu en tiu jaro iĝis memstara.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3 881 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 3 562 (rumanoj, 3% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1466. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torontál vármegye).
(10920) 1998 BC1
(10920) 1998 BC1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Géza Tordy
Géza TORDY [tordi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tordy Géza estas elstara hungara aktoro, voĉoaktoro kaj reĝisoro.
Lietzow
Lietzow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Bergen auf Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Borchtitz kaj Semper.
Géza Tordy
Géza Tordy naskiĝis la 1-an de majo 1938 en Budapeŝto.
Biografio
Pri lernojaroj de Géza Tordy plene mankas informoj. Li komencis sian aktoraran karieron en Kaposvár en 1956. Poste li havis rolojn en Nacia Teatro (Szeged), fine en Budapeŝto en diversaj teatroj. Ekde 1982 li ankaŭ instruas en la Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Inter 1985-1990 li estis reĝisoro, fine ĉefreĝisoro en Teatro Petőfi (Veszprém). Li ricevis premion Kossuth en 1991, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li apartenas al Aktoro de la nacio de 2008.
Rauschenbach (Schwarzbach)
La rojo Rauschenbach estas 1,7 km longa maldekstra flankrivero de la Schwarzbach. Ĝi fluas komplete sur la teritorio de la komunumo Leimen.
Vojo
La Rauschenbach fontas okcidente de la monto Behängtköpfel. Ĝi fluas unue norden kaj post 500 m ĝi ŝanĝas sian direkton kaj daŭigas flui nordokcidenten por fine enflui sudoriente de la monto Hermerskopf en la rivereton Schwarzbach.
Dominia Astrofizika Observatorio
La Dominia Astrofizika Observatorio (Dominion Astrophysical Observatory, Observatoire Fédéral d'Astrophysique) estas astronomia observatorio en Kanado situita sur la Vankuvera Insulo proksime de la municipo Saanich (Brita Kolumbio), sur monteto Observatory Hill.
Ĝia MPC kodo estas 658. . Ĝi estis proponita kaj planita en 1910 de la kanada astronomo John Stanley Plaskett, apogita de la Internacia Unio por la Kunlaboro en Suna Esploro ; la arkitekto responsa pri la projekto estis Edgar Lewis Horwood (1868 – 1957).
Ĝi celis gastigi teleskopon de 72 coloj (1,83 metro) de diametro desegnita de John Stanley Plaskett en 1910, kiu estis antaŭvidita esti la plej granda teleskopo en la mondo. Sed malfruado en la konstruado faris, ke la teleskopo vidis sian " " nur la, ses monato post la Teleskopo Hooker de 100 coloj (2,54 m) de la Monto Wilson.
La, la observatorio estis agnoskita Nacia Historia Loko de Kanado, ĉar ĝi estas mondfama establaĵo, kiu permesis multenombrajn malkovrojn pri la naturo de la Lakta Vojo. Estis unu el la ĉefaj centroj de astrofizika esploro ĝis en la 1960-aj jaroj
Centro de la Universo
La Centro de la Universo estis la publika akceptejo de la observatorio. Regule malfermita al la publiko inter majo kaj septembro, ĝi prezentis ekspoziciojn pri astronomio, la laboron kaj la organizadon de la observatorio, vizitojn de la teleskopoj, planetarion. En aŭgusto 2012, la Federa Registaro fermis la Centron, asertante buĝetan tranĉadon.
La Reĝa Astronomia Societo de Kanado, kiu havas longan asocion kun la Dominia Astrofizika Observatorio kaj popularigas depost 1914 organizas senpagajn " festojn de la steloj " ĉe la Dominia Astrofizika Observatorio je elektitaj someraj sabatoj.
Konstruo de la teleskopo
La konstraĵoj, kiu ŝirmas la teleskopon estis konstruita de la firmao McAlpine-Robertson Company de Vankuvero. Kaj la konstraĵoj, kaj la kupolo havas duopan muron. La spegulo, 73 coloj de diametero, 12 coloj (30 cm) de diko kaj 1970 kilogramoj de maso, estis farita de la firmao Saint-Gobain en ties vitrofarejo de Antverpeno, Belgio kaj enŝipigita por Amerikon nur unu semajno antaŭ la komenco de la unua mondmilito ; ĝi poste estis polurita de la firmao John A. Brashear en Pittsburgh (Usono). La spegulo bezonis esti dufoje repolurita : la unua pro muistera skrapo, la dua pro difekto dum la polurado. Tio malfruigis de du jaroj la plenumo de la teleskopo, puŝante la daton je 1918. La finita spegulo estis haŭlita al la supro de la monteto de Saanich per ĉevaltirita ĉareto.
Esperanto-Societo Krefeld
La Esperanto-Societo Krefeld - germane Esperanto-Gesellschaft Krefeld - estas la loka Esperanto-grupo de la eksterdistrikta urbo Krefeld kaj ties ĉirkaŭaĵo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la regiona organizaĵo Rejnland-Vestfalia Esperanto-Ligo kaj la naciaj asocioj Germana Esperanto-Asocio respektive Germana Esperanto-Junularo. La grupo kutime renkontiĝas ĉiun ĵaŭdon je la 18-a horo, en la domo de la loka civitana iniciato "Rund um St. Josef", Corneliusstr. 43, 47798 Krefeld. Ekzistas regulaj kontaktoj kun la esperantistoj de la partneraj urboj de Krefeld, aparte vigle kun la movadanoj de Uljanovsk en Rusio kaj kun tiuj de la kompare proksimaj urboj Venlo kaj Leiden en Nederlando.
Žádovice
Žádovice (Schadowitz) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio 5 km oriente de Kyjov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
Transporto
Tra Žádovice kondukas aŭtobusa linio el Kyjov ĝis Osvětimany. El Kyjov estas rekta komuniko kun Brno sur fervojlinio n-ro 340 (la tn. Vlara fervojo).
Milan Rúfus
Milan Rúfus (naskiĝis la 10an de Decembro 1928, Závažná Poruba, Ĉeĥoslovakio – mortis la 11an de Januaro 2009, Bratislavo, Slovakio) estis slovaka poeto, literaturhistoriisto, tradukisto kaj eseisto.
Persona vivo
Lia patro estis masonisto, sed ankaŭ vilaĝaktoro kaj reĝisoro. En sia juneco lia patrino estis hejmmastrino, tajlorino, sed ankaŭ aktiva, kulturkleriga agantino.
Bazlernejon li frekventadis en sia naskiĝloko. En la jaro 1948 li abiturientiĝis en Liptovský Mikuláš. Dum la jaroj 1948-1952 li studis la slovakan lingvon kaj historion en la Filozofia fakultato de Komenský-Universitato en Bratislavo. Post la fino de la altlerneja studado li restis en Filozofia fakulto de Komenský-universitato kiel pedagogo. Li prelegis historion de slovaka kaj ĉeĥa lingvoj. En stud-jaro 1971- 1972 li funkciis en universitato en Napolo, Italio, kie li instruis slovakajn lingvon kaj literaturon. Ekde la jaro 1990 ĝis sia morto en la jaro 2009 li vivis en Bratislavo.
Milan Rúfus mortis la 10an de Januaro 2009 en Bratislavo. Li estis entombigita en Závažná Poruba. Liaj samvilaĝanoj plenumis lian deziron kaj en tombo estas lia vizaĝo direktita al lia amata monto Poludnica. La vortoj, kiuj diris pri sia naskiĝloko plenumis post morto :
Verkado
La unuajn poemojn li publikigis en la gazetoj Prameň, Nový rod, Mladá tvorba kaj aliaj. Li debutis per la poemkolekto „Až dozrieme”. Li havis fortan socisentemon kaj inspiriĝis ankaŭ per verko de fotografisto Martin Martinček. Krom verkaro por plenkreskuloj li dediĉiĝis ankaŭ al verkado de libroj por infanoj kaj junularo. Per sia verkado li apartenas al plej signifaj slovakaj poetoj. Li prezentiĝis kiel poeto kun patrujamo, respektanta moralan valoron de homa agado. Tre percepteme kaj senteme li serĉis sencon kaj kernon de homa vivo.
Krom propra verkado li ankaŭ poemigis slovakajn fabelojn de Dobšinský kaj dediĉĝis al tradukado el la norvega, la hispana, la rusa kaj la ĉecha lingvoj. Liaj verkoj libre aperis en la angla, la bulgara, la ĉeĥa, la hungara, la germana, la franca, la norvega, la pola, la romaa, rusa, la itala kaj aliaj lingvoj.
Rúfus havis proksiman rilaton kun Liptova artpentristo, kaj tre sentema homo, Igor Rumanský. Poemkolektoj „Čítanie z údelu” kaj „Óda na radosť” estis ilustritaj ĝuste de Igor Rumanský.
Milan Rúfus havis belan rilaton kun sia filino Zuzana, kiu restis tutan vivon pro invalideco kiel infano. Zuzana dediĉis al sia patro memorlibreton, ilustritan per siaj propraj bildetoj. Por ĉiu ilustraĵo la patro kreis poemon. Tiamaniere ekestis libro por infanoj „Modlitby za dieťa” (Preĝoj por infano).
Premioj
Milan Rúfus ricevis multajn honorigojn kaj en kaj ekster Slovakio. En la jaro 2009 li ricevis sian lastan honorigon – Kruco de Pribina, altranga Slovakia ŝtata premio, pro eksterordinaraj meritoj kaj kultura evoluo de la lando. Ekde la jaro 1991 estis Rúfus ĉiujare proponata por Nobel-premio pri literaturo.
Villa de Ramos
Villa de Ramos estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa de Ramos. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24049.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34516 loĝantojn. El tiuj estis 16468 viroj kaj 18048 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2495,68 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2200 metroj super la marnivelo.
Albeck (Karintio)
Albeck estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Feldkirchen. Fine de en la komunumo vivis.
Villa de Ramos
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 429,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17,6 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 29771 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 74 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,25 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Sauviat-sur-Vige
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
Villa de Ramos
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vortstatistiko
Ofteco de afiksoj kaj prefiksoj
Ofteco de afiksoj kaj prefiksoj uzataj prepozicioj en la „Originala Verkaro“ de Zamenhofo, en la „Historio de Esperanto“ de Privat (P) kaj en „Hura!“ de Baghy (B).
Ofteco de la korelativoj
Ofteco de la korelativoj en la „Originala Verkaro“ de Zamenhofo kaj en la „Hura!“ de Baghy (B). Laŭ la zamenhofa ofteca ordo.
Z	%	B	% kiu		2598	17.016	547	11.804 ĉiu		2167	14.194	132	2.848 tiu		1967	12.883	906	19.551 tio		948	6.209	483	10.422 kial		830	5,436	104	2.244 ia 		652	4.270	44	0.949 tiam		620	4.061	120	2.589 kiam		469	3.072	182	3.927 tia		465	3.045	151	3,258 tiel		437	2.862	257	5.366 tial		436	2.856	13	0.281 kio		414	2.711	309	6.668 ĉiam		373	2.443	76	1.640 ĉio 		339	2.220	126	2.719 iom		310	2.030	183	3.949 kia 		216	1.415	46	0.993 nenia 		214	1.378	14	0.302 nenio		196	1.284	71	1.532 neniam		191	1.251	84	1.813 neniu		190	1.244	46	0.993 ĉia 		184	1,205	4	0.086 io		154 	1.008	83	1.791 iu 		150	0,983	113	2.437 tie		133 	0.871	140	3.021 iam		117	0.766	36	0.777 kiom		96	0.629	29	0.626 tiom 		88	0.576	41	0.885 kies		73 	0.478	45	0.971 kie 		71	0.465	102	2.201 kial 		58 	0.380	104	2.244 ĉie 		26	0.170	1	0.021 neniel		25	0.0164	17	0.367 nenie		16	0.105	0	- neniom		13	0,085	1	0.021 nenies		6	0.039	0	- ies		5	0.033	0	- ial		4	0.027	0	- ie 		4  	0.027	7	0.151 iel		3	0.020	2	0.043 nenial		1	0.007	0	- ĉiom		0	-	0	- ties		0	-	15	0.324 ĉiel		0	-	0	- ĉial		0	-	0	- ĉies		0	-	0	-
Ofteco de prepozicioj
Ofteco de prepozicioj en la Originala Verkaro de Zamenhofo (Z), Ĉirkaŭ la mondon de Scherer (Sch), Viktimoj de Baghy (B), Mister Tot de Forge (MT), Eŭropo ĉe la abismo de Nitti-Kreuz (E), Vortoj de Lanti (L), La Devo de Naville (D), Legu kaj parolu! de Šupichová (S), Jarmiloj pasas de Haefker (H), Historio de Esperanto de Privat (P), Vojo returne de Remarque (R)
Z	% 	Sch	%	B	%	MT	%    	E	% de		7554	28.170	1354	29380	753	17.990	965	22.195 	3190	34.866 en		4139	15.440	 -	-	686	16.390	918	21.114 	1909	20.865 al		3927	14.640	 -	-	712	17.020	440	10.120 	748	8.176 por		2546	9.500	372	8.070	234	5.590	137	3.151 	407 	4.448 pri 		1172	4.370	147	3.050	175	4180	130	2.990 	453 	4.951 kun		1007	3.750	406	8.810	279	6.660	263	6.049 	183 	1.900 per		908	3.388	202	4.380	147	3.510	174	4.002 	391 	3.727 el		820	2.960	222	4.810	193	4.610	152	3.496 	141 	1.541 da		693	2.580	303	6.570	73	1.740	65	1.495 	213 	2.328 laŭ		450	1.680	52	1.030	9	0.210	15	0.345 	117 	1.278 post		362	1.340	128	2.780	50	1.200	74	1.702 	224 	2.446 sur		346	1.280	3t8	6.900	229	5.470	185	4.251 	113 	1.235 antaŭ		369	1.152	78	1.690	101	2.410	114	2.622 	122 	1.333 inter		308	1.148	67	1.450	29	0.690	29	0.667 	88 	0.963 ĝis		285	1.063	60	1.300	36	0.860	31	0.713 	93 	1.016 pro		281	1.048	102	2.210	91	2.150	90	2.070 	144 	1.573 sen		266	0.992	37	0.800	18	0.420	15	0.345 	48 	0.529 kontraŭ 	258	0,962	14	0.300	27  	0.630	33 	0.759	104	1.136 je		186	0.693	76	1.650	50	1.200	69	1.587 	191 	2.088 sub		170	0.639	45	0.980	35	0.840	38	0.874 	63 	0.688 ĉe		167	0.623	135	2.930	92	2.150	66	1.518 	20 	0.219 anstataŭ	135	0.503	4	0.080	4	0.090	2 	0.046	13  	 0.142 dum		123	0.458	175	3.800	59	1.415	79	1.817 	137 	1.497 malgraŭ		99	0.369	0	-	1	0.024	6 	0.138	21	0.229 krom		66	0.246	13	0.280	4	0.096	1	0.023 	26 	0.284 po		53	0.198	9	0.190	1	0.024	2	0.046 	9 	0.098 ekster		48	0.179	1	0.02 1	3	0.072	0	- 	0 	- super		46	0.171	20	0.930	11	0.263	47	1.081 	10 	0.109 ĉirkaŭ		31	0.115	34	0.740	11	0.263	19	0.437 	7 	0.077 tra		14	0.052	167	3.620	36	0.860	113	2.599 	8 	0.087 apud		8	0.030	22	0.480	20	0.478	34	0.782 	2 	0.022 trans		2	0.007	26	0.568	3	0.072	5	0.115 	3 	0.033 malantaŭ	1	0.004	4	0.080	7	0.167	11 	0.253	0	- preter		0	-	5	0.110	4	0.096	5	0.115 	0	- depost		0	-	0	-	0	-	14	0.322 	1 	0.011
L	%	D	%	S	%	H	%	P	%	VR	% de		964	24.389 	922	40.742	1058	25.815	5435	36.576	2.014	33.231 	732	14.705 en		595	15.053 	316	13.967	710	17.324 	2362	15.896	1366	21.539 	726 	14.585 al		166	11.789 	314	13.878	458	11.175 	1175	7.907	514	8.481 	573	11.511 por		441	11.157	132	5.834	255	6.222	719 	4.166	410	6.765	288	5.786 pri 		332	8.400	112	4.950	127	3.098	260 	1.750	402	6.633	165	3.314 kun		97	2.464	31	1.372	135	3.294	383 	2.577	131	2.161	328	6.590 per		169	4.275	95	4.200	197	4.806	885 	5.955	220	3.630	187	4.356 el		165	4.174	77	3.403	163	3.977	562 	3.782	167	2.755	239	4.802 da		87	2.211	22	0.972	89	2.171	136 	0.914	65	1.073	171	3.435 laŭ		39	0.986	22	0.972	26	0.634	125 	0.841	75	1.237	25	0.502 post		32	0.869	19	0.840	55	1.342	309 	2.080	96	1.584	139	2.792 sur		80	2.024	20	0.884	203	4.953	239 	1.608	35	0.578	212	4.258 antaŭ		41	1.037	4	0.177	37	0.903	100 	0.673	43	0.710	139	2.792 inter		67	1.705	16	0.707	32	0.781	221 	1.487	75	1.237	52	1.044 ĝis		17	0.441	6	0.265	35	0.854	257 	1.729	28	0.462	76	1.527 pro		80	2.024	41	1.812	72	1.756	165 	1.110	49	0.808	93	1.868 sen		29	0.734	1	0.044	17	0.414	45 	0.303	16	0.264	33	0.663 kontraŭ 	31	0.784	7	0.309	19	0.463	294 	1.978	21	0.347	45	0.904 je		63	1.593	40	1.768	54	1.317	300 	2.019	64	1.056	108	2.168 sub		19	0.481	17	0.751	42	1.125	227 	1.527	25	0.412	57	1.145 ĉe		86	2.176	22	0.972	52	1.268	139 	0.935	58	0.957	170	3.415 anstataŭ	5	0.126	1	0.044	3	0.073	12 	0,087	7	0.116	2	0.040 dum		57	1.452	6	0.265	78	1.903	159 	1.069	75	1.237	99	1.988 malgraŭ		6	0.152	1	0.044	5	0.122	8 	0.054	6	0.099	21	0.422 krom		2	0.051	2	0.088	6	0.146	47 	0.316	18	0.297	10	0.200 po		0	-	0	-	2	0.048	0 	-	4	0.066	7	0.141 ekster		0	-	4	0.177	2	0.048	2 	0.013	4	0.066	2	0.090 super		9	0.228	5	0.221	17	0.415	78 	0.525	5	0.083	52	1.045 ĉirkaŭ		1	0.025	1	0.044	9	0.219	54 	0.363	7	0.116	39	0.783 tra		9	0.228	3	0.1	22	0.536	68 	0.458	19	0.314	61	1.225 apud		1	0.025	1	0.044	18	0.438	25 	0.168	8	0.132	66	1.321 trans		2	0.051	1	0.044	10	0.244	46 	0.310	5	0.083	34	0.633 malantaŭ	0	-	0	-	1	0.024	16 	0.107	0	-	21	0.422 preter		0	-	0	-	1	0.024	1 	0.007	1	0.016	4	0.080 depost		4	0.101	0	-	1	0.024	0 	-	23	0.380	0	-
Resuma ĉapitro en la Enciklopedio de Esperanto konkludas:
Movado Brights
La movado brights [ brajts ] (angle: malstultuloj) estis iniciatita de Paul Geisert kaj Mynga Futrell en 2003 por krei pozitive elvokan terminon por priskribi diversajn homojn, kiuj tenas nesupernaturan vidpunkton, sen impreso de simpla kontraŭado de religio (kiaj estas la terminoj "ateisto" aŭ "nekredanto"). Simila movado estas la malkaŝ-kampanjo (angle: Out Campaign) komencita de la asocio de Richard Dawkins.
Matena stelo
La matena stelo aŭ matenstelo estas batarmilo, kiu estis uzata en la mezepoko kaj ĝis la frua moderna epoko. Ĝi estas la pluevoluigado de la bataldraŝilo.
La klasika speco de matenstelo konsistas el 60 cm longa, forta lignotenilo, je kies fino estas ligna aŭ fera kapo (ĉ. 8 ĝis 20 cm de diametro). Tiu kapo havas dornojn, kiuj donis al ĝi stelforman aspekton. Ofte je la malsupra fino de la tenilo estis fiksita pugorimeno por malebligi la perdon de la armilo en batala ĥaoso. La uzon de matenstelo estas komparebla kun batalmartelo aŭ batalhakilo. Por uzi la matenstelon oni bezonas multe da forto, tamen la uzo estis rigardata kiel „nekavalireca“. Variantoj ĉe kiuj la kapo estis ligita de ĉeno al la tenilo nomiĝas batsldraŝilo.
Hodiaŭ preciza difino de matenstelo estas malfacila.
La matenstelo estis uzata ĝis en la 17a jarcento. En la tranĉea milito de la unua mondmilito estis uzataj similaj armiloj.
Alvaschein (komunumaro)
La komunuaro Alvaschein (en romanĉa lingvo circul Alvaschagn) estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Albulo. Ĝi havis 3349 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Tiefencastel.
Geografio
La komunumaro Alvaschein etendiĝas en la orienta parto de la Albulovalo. La plej granda parto de la loĝantaro vivas en la komunumo Vaz/Obervaz kun siaj konataj turismaj lokoj Valbella kaj Lenzerheide.
Komunumoj de la komunumaro Alvaschein
La komunumaro Alvaschein konsistas el 6 komunumoj, de kiuj Vaz/Obervaz estas la plej granda.
Historio
La unua dokumenta mencio de Alvaschein datiĝas el la jaro 1154 kiel Alvisinis.
The Who
The Who (La Kiuj) estas angla rok-bando formita en 1964. Ĝia klasika personaro konsistis el ĉefa kantisto Roger Daltrey, gitaristo kaj kantisto Pete Townshend, basgitaristo John Entwistle, kaj drumisto Keith Moon. Ili estas konsiderataj unu el la plej influaj rok-bandoj de la 20a jarcento, kaj ili vendis ĉirkaŭ 100 milionojn da diskoj tutmonde kaj tenis bonan reputacion por siaj koncertaj spektakloj kaj studiverkaro.
Kariero
The Who disvolviĝis el pli frua grupo, nome Detours, kaj establis sin kiel parto de poparto kaj de la movado mod, kiu interesiĝis pri la mem-detrua arto ekzemple pere de detruado de elektraj gitaroj kaj drumoj dum koncerto. Ili unua simplaĵo kiel the Who, "I Can't Explain", atingis la rangon inter la dek pintaj en la listo de Unuiĝinta Reĝlando, sekvate de serio de simplaĵoj kiel "My Generation", "Substitute" kaj "Happy Jack". En 1967, ili ludis en la Montereja Festivalo kaj publikigis la usonan sukcesan simplaĵon "I Can See for Miles", dum ili turneis etende. La kvara albumo de la grupo, nome la rok-opero Tommy de 1969, inkludis la simplaĵon "Pinball Wizard" kaj estis ege sukcesa kaj inter kritikisto kaj komerce. Koncertaj aperoj en la festivaloj de Woodstock kaj de la Insulo Wight, kun la koncerta albumo Live at Leeds, cementis ilian reputacion kiel respektitaj rok-uloj. Kun iliaj sukcesoj venis pliiĝanta premo sur la ĉefa kantoverkisto Townshend, kaj la sekvo de Tommy, nome Lifehouse, estis forlasita. Kantoj el tiu projekto formis en 1971 la diskon Who's Next, kiu inkludis la sukcesan "Won't Get Fooled Again". La grupo publikigis la albumon Quadrophenia en 1973 kiel celebro de ilia radikoj mod, kaj tio rezultis en la kinadaptaĵo de Tommy en 1975. Ili plue turneis al granda publiko antaŭ duon-retiriĝi el koncertaj aperoj fine de 1976. La publikigo de Who Are You en 1978 estis superita de la morto de Moon tuj poste.
Kenney Jones anstataŭis Moon kaj la grupo pluigis agadon, publikigis filmadaptaĵon de Quadrophenia kaj la retrorigardan dokumentan filmon The Kids Are Alright. Post Townshend laciĝis pro tiom da turneo, la grupo disiĝis en 1982. The Who porokaze re-formiĝis por koncertaj aperoj kiel por Live Aid en 1985, por 25a jariĝo en la turneo de 1989 kaj turneo de Quadrophenia en 1996–1997. Ili pluigis regulan turneon en 1999, kun la drumisto Zak Starkey. Post la morto de Entwistle en 2002, planoj por nova albumo estis prokratistaj. Townshend kaj Daltrey pluis kiel the Who, publikigis Endless Wire en 2006, kaj plue ludis koncerte regule.
La ĉefaj kontribuoj de The Who al la rok-muziko estas la disvolvigo de la amplifilo Marshall, de grandaj sonsistemoj, uzado de sintezilo, la ĉefaj ludostiloj de Entwistle kaj Moon, la akompano kaj povega kordogitara tekniko de Townshend, kaj la disvolvigo de la rok-opero. Ili estas citataj kiel influo por bandoj de metal-roko, punk-roko kaj mod, kaj iliaj kantoj ankoraŭ ricevas regulan aŭdadon.
Vladimir Guerrier
Vladimir Ivanoviĉ Guerrier (Владимир Иванович Герье, naskiĝis la 17-an (29-an) de majo 1837, mortis la ) estis historiisto, membro de la Sankt-Peterburga Akademio de Sciencoj kaj profesoro de Moskva Ŝtata Universitato, socia aktivulo.
Li estas konata kiel organizanto de la unua en Rusio altlernejo por virinoj en Moskvo.
FWG
FWG estas germanlingva mallongigo por la vorto "Freie Wählergemeinschaft" [prononco "Fraje Velagemajnŝaft"], en Esperanto "Libera Ligo de Balotantoj". Tiaj lokaj politikaj organizaĵoj agas aparte sur la plej baza administra nivelo de Germanio, tio de la urbaj kaj neurbaj komunumoj. Aliaj nomoj por tia loka politika ligo de civitanoj estas "Freie Wähler" (mallongigo FW), "Wählergruppe", "Wählergemeinschaft", "Wählervereinigung", "Parteifreie" aŭ "Rathauspartei".
Kartludo
Kartludo estas ludo kiu estas ludata plejparte per ludkartoj.
Nomoj de ludkartoj estas jenaj: koloro kaj valoro de ludkarto: trefa fanto, karoa damo, kera reĝo, pika aso, ĵokero. Ĉiuj ludkartoj por ludo estas nomataj kartaro.
Maria Rosenberg
Maria Rosenberg, t. e. Maria sur la Rozomonto, estas unu el la ĉefaj pilgrimejoj en la diocezo Speyer.
Lilienthal
Lilienthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osterholz de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Maria Rosenberg
Situo
La Rozomonto estas parto de la palatinata komunumo Waldfischbach-Burgalben en sudokcidenta Germanio. Ĝi situas inter la urboj Pirmasens kaj Kaiserslautern, rande de la naturprotektata regiono Palatinata Arbaro, fine de flanka valo, 290 ĝis 320 metrojn super marnivelo.
Historio kaj nuna stato
Supozeble en la 12-a jarcento estis konstruata la unua romanika kapelo, la kerno de la hodiaŭa gracokapelo kun la Madono en la pilgrima korto. Tiam, kaj ĝis la 18-a jarcento, la loko nomiĝis Rodenberg, t. e. senarbarigita monto. La plej frua dokumento, kiu mencias la lokon kiel pilgrimejon, estas de 1430. Pli ol cent jarojn, sub protestantaj regantoj, ne eblis pilgrimi. Sed kiam la registaro en 1822 malpermesis la pilgrimadon, la loĝantaro tamen kunvenis kaj preĝis ekstere. De 1844 oni denove rajtis eniri la kapelon. En la 19-a jarcento kuniĝis societo ĉirkaŭ la tiel nomata Bet-Jörg, t. e. Georgo la Preĝulo. La membroj, elmigrintaj unue al Francio poste al Usono, sendis monon por konstrui la grandan pilgrimejan preĝejon, kiu konsekriĝis en 1912. La mono eĉ sufiĉis por aliaj konstruaĵoj, ĉefe la domo de la fondintoj, hodiaŭ gasta domo.
En la sekvaj jardekoj aldoniĝis knabinhejmo – hodiaŭ domo de infan- kaj junularhelpo – kun preĝejo, du pliaj domoj por klerigo kaj Spiritaj Ekzercoj kaj laste, 1994, hejmo por malsanaj kaj flegbezonaj.
Hodiaŭ la Rozomonto estas komplekso de ekleziaj entreprenoj, labordonanto por pli ol 150 dungitoj, havanta jaran vendo-sumon de pluraj milionoj da eŭroj. Samtempe ĝi estas spirita centro de la tuta regiono. La gracokapelo estas ekde 1934 loko de Eterna Adorado.
Rozomonto kaj Esperanto
Inter esperantistoj la Rozomonto estas konata kiel taŭga loko por aranĝoj. Oni povas loĝi en luksaj aŭ simplaj ĉambroj aŭ sur matracoj. Estas je dispono salonoj por 350 respektive 180 personoj kaj sufiĉe multaj grupoĉambroj, inter ili simplaj, sed ankaŭ seminariejoj kun moderna teknika ekipaĵo. La parko estas birdo-paradizo. Infanoj povas ludi ĝis suben al la eta lago kaj ĝoji pri la bestoj. Kaj vespere oni povas kunsidi en trinkejo.
Sur la Rozomonto, kie estas ankaŭ sekcio de la fratinoj de Mallersdorf, loĝis dum jaroj fratino Robertina, esperantistino, kiu mortis en 2007.
Nudpiedejo
Nudpiedejo estas zono, en kiu socie subtenatas kaj deziratas marŝi nudpiede. Aparte la vorto signas promenajn vojojn, en kiu la nudpieda marŝado sur ŝtonetoj, lignotraboj, herbejo, fojno, eroj de arboŝeloj, kaj aliaj materialoj, tra rojoj aŭ malprofundejoj de riveretoj, basenoj de marĉo aŭ ŝlimo, donu apartajn sensajn impresojn kaj per tio kontribuu al senstresiĝo.
Tiaj nudpiedejaj padoj subtenu la sanon kaj la kapablo ekvilibre moviĝi, veku intereson pri la naturo aŭ simple esti nekutima distraĵo en publikaj eventoj aŭ turismaj lokoj. Ili multas aparte en la germanlingvaj landoj de Mezeŭropo.
La sekva galerieto de esperantista infana ekskurso en nudpiedejon de Germanio donu iom da impresoj pri la temo (la nudaj piedoj pro ŝlimo kaj akvo ne ĉiam videblas):
Bildaro
* La promenejo de la nudpiedejo en Bad Sobernheim, Germanio, en pluraj lokoj krucas la riveron Nahe.
Barefoot
Valle de Zaragoza
Valle de Zaragoza estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Valle de Zaragoza. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08067.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4341 loĝantojn. El tiuj estis 2200 viroj kaj 2141 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4168,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1340 metroj super la marnivelo.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5522 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 27 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,49 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Stacio Gochi
Stacio Gochi (japane: 五知駅 [Goĉi-eki], angle: Gochi Station) estas fervoja stacio en Ŝima, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Shima.
Dragan Stojković
Dragan Stojković (n. ) estas serba futbalisto. Li de 1983 ĝis 2001 membris en la jugoslavia nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 83 matĉoj kaj atingis 15 golojn.
Posta Fibreno
Posta Fibreno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Latio kaj la provinco Frosinone. Najbaraj komunumoj estas Alvito, Broccostella, Campoli Appennino, Fontechiari kaj Vicalvi.
Aladár Szentmártony
Aladár Szentmártony [sentmArtoni], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szentmártony Aladár estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia origina familia nomo estis Stachó. Lia frato estis Tibor Szentmártony.
Aladár Szentmártony naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Aladár Szentmártony interrompis la lernadon en Reĝa Teknika Universitato palatino József pro la 1-a mondmilito. Baldaŭ li vundiĝis, fine post la mondomilito li akiris diplomon. Li tuj laboris en uzino pri kabloj, kie baldaŭ li havis altan postenon. En 1925 li edziĝis. Post la 2-a mondmilito li establis la hungaran kabloindustrion. En 1949 li komencis instrui en la menciita universitato. En la sekva jaro li estis nomumita laboratoriestro. Li ellaboris produktadon de kabloj kun aluminia ŝirmaĵo. Li ricevis premion Kossuth en 1956. Li ofte studvojaĝis al la tiutempaj socialismaj landoj.
William J. Clinton
William Jefferson "Bill" CLINTON (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1946 en Hope, Arkansaso) estis la kvardek-dua prezidento de Usono, de 1993 ĝis 2001.
Dum lia regado okazis:
Sarlat-la-Canéda
Sarlat-la-Canéda (franca elparolo: [], okcitane: Sarlat e la Canedat [] ), ofte nomata simple Sarlat, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo estas la centro (subprefektejo) de la samnoma arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj de la ankaŭ samnoma kantono .
Geografio
Sarlat-la-Canéda situas en la sudoriento de Dordogne, sudoriente de Périgueux.
Vilmos Kun
Vilmos Kun [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kun Vimos estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia edzino estis Éva Olsavszky.
Vilmos Kun naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Kun akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1955. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Várkonyi kaj Imre Apáthi. Li komencis sian aktoran karieron province en Teatro Kisfaludy, poste laŭvice en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), Teatro Csokonai (Debrecen), denove en Kaposvár. Inter 1980–1982 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto), pli poste li estis fondinta membro de Teatro Katona József. Li ofte havis filmajn rolojn. Li ricevis premiojn inter 1967-2009.
Praĵskaja (stacio de Moskva metroo)
Praĵskaja (Пражская, "de (urbo) Prago") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Serpuĥovsko-Timirjazevskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en suda parto de Moskvo.
La Chapelle-d'Armentières
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, historie nederlande respektive okcidentflandre Armentiers-Kapelle - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
The Jimi Hendrix Experience
The Jimi Hendrix Experience estis anglusona rokmuzika bando kiu formiĝis en Westminster, Londono, en Septembro 1966. La kantisto, kantoverkisto kaj gitaristo Jimi Hendrix, la basisto Noel Redding, kaj la drumisto Mitch Mitchell formis la grupon, kiu estis aktiva ĝis Junio 1969. Dum tiu tempo, ili publikigis tri studialbumojn kaj ixgis unu el la plej popularaj rokuloj. En Aprilo 1970, Hendrix, Mitchell, kaj la basisto Billy Cox ludis kaj registris ĝis la morto de Hendrix la 18an de Septembro, 1970. Tiu posta trio estis foje nomita la "Jimi Hendrix Experience", sed tiu titolo neniam estis formaligita.
Tre influa en la popularigo de ŝtonroko kaj de psikedela roko, la Experience estis plej bone konata pro la kapablo, stilo, kaj karismo de la ĉefulo, Jimi Hendrix. Ĉiuj tri bandaj studialbumoj, nome Are You Experienced (1967), Axis: Bold as Love (1967) kaj Electric Ladyland (1968), atingis rangon en la 100 pintaj sukcesoj de la listo de la gazeto Rolling Stone por la 500 plej grandaj albumoj ĉiutempaj, en lokoj 15a, 82a kaj 54a respektive. En 1992, la Jimi Hendrix Experience estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo.
Brieg
Brieg estas
Vladimirescu
Vladimirescu (hungare Öthalom, ĝis 1947 Glogovăți, germane Glogowatz) estas komunumo en Rumanio oriente de Arad. Administre apartenas al ĝi Cicir, Horia, Mândruloc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 685 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 5 559 (rumanoj, 5% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1752. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad (reĝa departemento)).
Horia
La gloso Horia povas signifi la jenajn:
Krome ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
157271 Gurtovenko
157271 Gurtovenko estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 13-an de septembro 2004 de la ukrainaj astronomoj Georgiy U. Kovaľchuk kaj Vladimir O. Lokoť elde la Observatorio de Andruŝivka en Andruŝivka (Ukrainio).
Bhagavad-Gītā, tio estas, Sublima Kanto pri la Senmorteco
Bhagavad-Gītā, tio estas, Sublima Kanto pri la Senmorteco estas epizodo el la sanskrita eposo Mahabarato. El la sanskrita tradukis la Bagavadgiton verse F.V. Lorenz. La libreto estas eldonita en Rio-de-Ĵanejro en la jaro 1941. Dua eldono, fare de Brazila Spiritisma Federacio (Federação Espírita Brasileira aŭ FEB), okazis en 1975.
Uralo
Uralo estas montaro en Rusio sur la limo de Eŭropo kaj Azio. Ĝi etendiĝas el Arkta Oceano ĝis Kazaĥio. La plej alta monto de Uralo estas Narodnaja (1895 m). Kun la rivero Uralo ĝi formas la limon inter Eŭropo kaj Azio.
Biogeografie la montaro troviĝas en la Palearkta ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj de la Nacia Geografia Societo, kaj enhavas la Uralan tajgon, kunigitan Tutmondaj 200-ekoregionon.
Montoj
Osljanka (ruse: Ослянка) estas monto en Uralo. Ĝi altas 1.119 metrojn kaj situas inter la norda kaj meza Uralo kiel plej alta monto de la Meza Uralo aŭ unu monto de Norda Uralo, laŭ geografia partigo de Uralo. Ĝi situas 50 km oriente de urbo Kizel.
La Konĵakovskij-monto (ruse Конжаковский Камень) estas monto en la norda Uralo (Sverdlovska provinco). Ĝi altas 1.569 m.
Paquito D'Rivera
Paquito D’Rivera (* 4-an de junio 1948 en Havano) estas kuba ĵaz-saksofonisto kaj -klarnetisto.
Vivo kaj verkado
D’Rivera jam kiel kvarjarulo lernis saksofonon de sia patro Tito D’Rivera, klasikmuzika saksofonisto kaj orkestrodirektisto. Du jarojn poste li unuafoje koncertis, en la aĝo de dek jaroj li prezentis koncerton en la Nacia Teatrejo de Havano laŭdatan de publiko kaj kritiko. Jen lia rakonto pri tio: