cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nový Klíčov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1325.
Zoltán Peskó
Zoltán Peskó [peŝkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Peskó Zoltán estis hungara komponisto, dirigento, altlerneja instruisto.
Zoltán Peskó naskiĝis la en Budapeŝto, mortis la 31-an de marto 2020.
Biografio
Zoltán Peskó frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1962. Post siaj studoj li dirigentis en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj instruis en Teatra kaj Filma Altlernejo. En 1964 li disidis kaj en de:Accademia Nazionale di Santa Cecilia li estis studento de Goffredo Petrassi kaj Franco Ferrara, poste en 1965 en Bazelo de Pierre Boulez. Li debutis en Romo kiel dirigento. Inter 1966 kaj 1973 li laboris en Deutsche Oper Berlin apud Lorin Maazel kaj instruis en Universitato de Artoj Berlino. En 1970 li prezentis sin ankaŭ en Teatro alla Scala kaj komenciĝis lia tutmonda kariero. En 1973 li estis nomumita ĉefdirigento en Bolonjo, poste li laboris en pluraj italaj kaj germanaj urboj. Inter 2001-2005 li estis muzika direktoro de Operejo de Lisbono. Resume li dirigentis en 85 Operejoj de 12 landoj en Eŭropo kaj Usono. Krom la dirigentado li kontribuis artikolojn pri muziko. Li ricevis germanan premion en 1993, hungaran en 2007. Lia kariero finiĝis pro kirurga operacio de ŝultro en 2012.
Tápióbicske
Tápióbicske (tApiObiĉke) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono Nagykáta. Tápió estas rojo, alfluanto de rivero Zagyva.
Geografio
Tápióbicske situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Budapeŝto estas je 60 km-oj.
Historio
Dum la bronzepoko terfortikaĵo defendis la loĝantojn. La unua skriba mencio devenas el 1275. Pro la turkoj la vilaĝo senhomiĝis, poste alvenis slovakoj kaj ankaŭ hungaroj. En 1834 incendio okazis. En 1849 la hungara armeo venkis la aŭstrojn.
6225 Hiroko
6225 Hiroko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana planedologino Hiroko Nagahara (japane 永原 裕子, Nagahara Hiroko), profesorino ĉe la Universitato de Tokio. Ŝi analizis kvanton da meteorŝtonaj materialoj kaj studis la formiĝon, la kondenson kaj la vaporiĝon de la kondroj en la suna nebulozo, kaj la partan fandiĝon de la malgrandaj planedoj.
Kameruno en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1964 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj nur en 2002 ĉeestis unusola kameruna partoprenanto.
La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte 6 medalojn: Temas pri 3 oraj,  arĝenta kaj  2 bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 83-an rangon.
Kunordigas la teamon la Kameruna Olimpika Komitato.
Global English (monda angla)
Ne konfuzenda kun Globish (Nerriere) proponita de Nerrière kiel planlingvo.
Ne konfuzenda kun "Globish (Gogate)", proponita de Gogate kiel formo de angla lingvo kun simpligita ortografio kaj prononco. Global English signifas "la anglan kiel tutmonda lingvo". La esprimo Global English estis uzita fare de akademiuloj por emfazi la pli lastatempan disvastiĝon de la angla pro tutmondiĝo, kiu rezultigis kreskantan uzadon de la angla kiel lingvafrankao (lingua franca).
Robert McCrum, literatura redaktoro de la London Observer, uzis la vorton Globish ankaŭ kun tiu signifo. La nomo Globish estas derivata de Global English (tutmonda angla) el la kunmetaĵo de "Global" (tutmonda) kaj "English" (angla). Robert McCrum estas citita kiel apoganto de la efikeco de la Global English. Robert McCrum antaŭe kunaŭtoris ankaŭ The Story of English (1986), sukcesan libron kiu akompanis britan televidserion kun la sama nomo.
McCrum verkis la libron Globish: How the English Language Became the world's Language (ISBN 9780393062557), priskribante Globish kiel ekonomian fenomenon, male al "international English" (internacia angla) kies uzado estas multe pli diversa ol nur por komercado.
Kritikoj
Nicholas Ostler, brita lingvisto, opinias ke "Globish estos tie tiel longe kiel ĝi estos necesa, sed ĉar ĝi ne estas lernita kiel denaska lingvo, kutime homoj ne parolas en ĝi al iliaj infanoj. Ĝi ne efike atingas la plej kernan unuan bazon por longdaŭra supervivo de lingvo”.
Edward Trimnell, la usona aŭtoro de Why You Need a Foreign Language & How to Learn One (2005) argumentis ke la "internacia versio" de la angla (Globish) estas nur adekvata por komuniki bazajn ideojn.
Vidu ankaŭ
John Maxwell Coetzee kaj Global English
Třebětice (distrikto Kroměříž)
Třebětice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie.
Global English (monda angla)
Vidu ankaŭ
Internacia angla
Mohenĝo-daro
Mohenĝo-daro, skribita Mohenjo-Daro en Pakistano, estas ruinurbo en suda parto de Pakistano, en la provinco Sindo, apud la dekstra bordo de rivero Induso. La nomo signifas: „monteton de la mortintoj”.
Třebětice (distrikto Kroměříž)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1339.
Mohenĝo-daro
La elfosado de Mohenĝo-daro komenciĝis en 1922 kaj post ioma tempo evidentiĝis, ke oni malkovris la plej grandan urbon de la Indus-vala civilizacio. Ĝia ĉirkaŭlongo estis km kaj oni supozas (el riĉaĵo de la memoraĵoj, el formoj de la konstruaĵoj), ke ĝi estis grava centro de la civilizacio.
Mohenĝo-daro (ekde 1980 kiel parto de la monda kulturheredaĵo) nun situas je 3 km de la Induso, de kiu ĝin protektis digoj, sed ne tro sukcese: laŭ la elfositaĵoj, la areon plurfoje longtempe inundis la rivero.
La bazaj linioj de la urbo estas regulaj. Ĝi konsistas el 385 ĉirkaŭ 230 m-longa domaro aŭ insuloj, kiujn disigis rektaj stratoj, interstatetoj. La centran domaron de la okcidenta parto la „citadelon”, oni konstruis sur bazon alta de 6–12 m kaj el adobo, argilo kaj fortigis ĝin per bastionturo el briko. En la citadelo troviĝis la banejo ĉirkaŭita per kolona verando, unu granda loĝkonstruaĵo, grandega grenejo kaj minimume du konsilĉambroj. Tiu citadelo eble estis la religia kaj ceremonia centro de la komunumo.
Oni elfosis en la suba urbo grandajn domojn kun interna korto, kiu pruvas ekziston de grandnombra mezklaso. En plimulto de la domoj ekzistis banejo kaj ofte eĉ kanalizita necesejo: la domaj kanaloj aliĝis al la strataj kanaloj, kovritaj per brikoj. La trotuaroj el briko pruvas, ke la domoj havis etaĝon aŭ minimue loĝeblan surtegmentan terason. Oni ŝmirfermis la murojn per koto por ke ili pli bone eltenu la veteron.
Konstrua ornamaĵo ne postrestis, sed certe ekzistis. Restas nur kelkaj plastikaĵoj (pri virbovo, bizono), bronza skulptaĵo de dancistino.
La urbo floradis ĝis la 25-28-a jc. a.K. poste regresis kaj en malaperis pro ekstera atako.
288 Glaŭko
288 Glaŭko estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, tre malrapide rotacianta.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la, de la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther, elde la observatorio de Duseldorfo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Glaŭko, tiu de pluraj virinoj kaj nimfoj de la helena mitologio, notinde la filino de Kreono.
La rotacia periodo de 288 Glaŭko estas escepte longa (ĉirkaŭ 49 tagoj), ĝi estas, kun 846 Lipperta, 912 Maritima kaj 1235 Schorria, unu el plej malrapide rotacianta el la konataj asteroidoj, kaj nur Venuso kaj Merkuro rotacias pli malrapide. Ĝi eble ankaŭ havas oscilian movon, kiel 4179 Tutatiso.
Freikorps
Freikorps, en traduko Libera korpuso (franc.: corps, „korpo, korporacio“; el la lat.: corpus, „korpo“) nomiĝis ĝis la komenco de la 20-a jarcento militistaj kromtaĉmentoj sendepende de sia nacia deveno. En germanlingvaj landoj oni formis unuafoje en la 18-a jarcento liberajn regimentojn el landanaj volontuloj, malamikaj transfuĝintoj, fuĝintoj el la propraj armeoj kaj krimuloj. La foje ekzote ekipitaj trupoj servis kiel infanterio kaj kavalerio, pli malofte kiel artilerio. Parte nur je rota forto, parte kun pluraj miloj da viroj, ankaŭ ekzistis miksitaj taĉmentoj resp. legioj kunmetitaj el diversaj trupospecoj. la prusa Libera Korpuso von Kleist entenis infanterion, militĉasistojn, dragonojn kaj husarojn. La francaj Volontaires de Saxe unuigis ĉevalrajdajn lancistojn kaj dragonojn.
Vidu ankaŭ
Freikorps Lichtschlag
Fraubrunnen
Fraubrunnen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo kaj ĉefloko de la distrikto Fraubrunnen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1777 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Fraubrunnen situas inter Burgdorf kaj Soloturno ĉe la okcidenta flanko de la flotebenaĵo de la rivero Emme. Granda parto de la komunuma tereno estas kovrita de la marĉo Fraubrunnenmoos, kiun senakvigas la rivero Urtenen, kiu alfluas al Emme.
Al la komunumo Fraubrunnen apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝoj kaj setlejoj Bischof, Unterberg kaj Tubenmoos.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fraubrunnen limas en nordo al Schalunen, Bätterkinden kaj Aefligen, en oriento al Rüdtligen-Alchenflüh kaj Lyssach, en sudo al Kernenried, Zauggenried kaj Grafenried, kaj en okcidento al Etzelkofen kaj Büren zum Hof.
Trafiko
Tra Fraubrunnen pasas tramlinio de la entrepreno Regiontrafiko Soloturno-Berno, kiu la komunumon bone konektas al la publika trafikreto. Kvin kilometrojn en oriento ĉe Kirchberg situas la plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fraubrunnen datiĝas el la jaro 1267 kiel Frouwenbrunnen.
En la jaro 1406 la urbo Berno akiris la jurisdikcion pri Fraubrunnen, kaj post la formorto de la Kiburgoj, la vilaĝo definitve fariĝis berna posedaĵo. La posedaĵoj de la monaĥejo post la reformacio estis kunigitaj en la jaro 1528 al la voktejo Fraubrunnen, kaj la monaĥejo estis transformita al kastelo kaj fariĝis la sidejo de la vokto. Rolon, kiun ĝi plenumigis ĝis la Helveta Revolucio, kiam francaj trupoj rabis la kastelon kaj la malnova reĝimo ĉesis. Post la fino de la Helveta Respubliko Fraubrunnen fariĝis la ĉefloko de la nova ĉefdistrikto kaj en 1831 de la distrikto Fraubrunnen.
Philippe de Vendôme
Philippe de Vendôme, la Prioro de Vendôme (1655 - 1727), duko de Vendôme (1712-1727), filo de Ludoviko la 2-a de Vendôme, duko de Mercœur kaj Vendôme, kaj de Laure Mancini, pranepino de Henriko la 4-a kaj de Gabrielle d'Estrées, frato de Louis Joseph, nome la Granda Vendôme, estis franca generalo.
Ekde li estis sepjaraĝa, li ricevis la Abatejon de la Triunuo (42a abato kaj 10a mendabato). Tiu estis nur la unua de la abatejoj akirotaj, sen loĝi tie. Li eniris en 1666 ene de la Ordeno de Johanitoj, militis en Nederlando kaj Elzaco, iĝis granda prioro de la Ordeno en Francio en 1678, militmarŝalo en 1691, general-leŭtenanto en 1693 kaj partoprenis aktive en ĉiuj bataloj de Italio kaj Katalunio ĝis 1705.
Amiko de beletroj, li gastigis en sia Palaco de la Templanoj en Parizo la plej diboĉan vivon kaj ofte ankaŭ la plej skandalan. Li evidente protektis la neregulan abaton Chaulieu, same kiel la pentristo Jean Raoux, iama disĉiplo kiel Hyacinthe Rigaud, de Antoine Ranc en Montpellier; Raoux kiu lasis de li faman portreton.
Post la morto de sia frato, kun la ekskuzo ke estanta kavaliro de la Ordeno de Johanitoj, li ne rajtis posedi havaĵojn, Ludoviko la 14-a alproprigis ĉiujn havaĵojn de la frato kaj li devis havi nur titolojn.
Tegeler See
Tegeler See estas la dua plej granda el la berlinaj lagoj. Ĝi situas en la urbodistrikto Reinickendorf de la germania urbego Berlino (konkrete en ties kvartalo Tegel), en la nordokcidento de la urba teritorio. Temas pri pli ol 4 kilometrojn longa golfo de la rivero Havel, en kiu situas sep insuloj. Jure la lago apartenas al la akvovojo Havel-Oder-Wasserstraße (HOW). La laga surfaco kovras areon de 4,539 kvadrataj kilometroj - 4,041 km² se oni ne kalkulas la insulojn. La maksimuma longo de la lago estas 4,2 kilometrojn kaj la maksimuma larĝo 1,6 kilometrojn.
Imre Pető
Imre Pető [petO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pető Imre estis hungara dirigento, helpekzercisto, komponisto, instruisto.
Imre Pető naskiĝis la en Keszthely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Pető komence volis esti inĝeniero, tamen li studis en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio. Liaj plej gravaj instruistoj estis Hans Koessler, Viktor Herzfeld kaj István Thomán. En la tria lernojaro li ricevis stipendion kaj li studis en Berlino de Engelbert Humperdinck, Artúr Nikisch kaj Lilli Lehmann. Post siaj studoj li estis dirigento en Berlino kaj Stutgarto. Inter 1913 kaj 1920 li estis helpekzercisto de Reĝa Operejo de Budapeŝto, poste samloke dirigento ĝismorte. Ekde 1920 li ankaŭ instruis en la nacia muziklernejo. Li edziĝis en 1916.
Tegeler See
Parto de la lago estas la insulo Scharfenberg, sur kiu situas la internuleja gimnazio Schulfarm Insel Scharfenberg, kiu historie konsideratas unu el la modelaj ekzempleroj de progresema eduko.
Aubaine
Aubaine estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Aubaine kaj la vilaĝetojn Crépey kaj Bécoup. Krom tio, parto de la vilaĝeto Pont-d'Ouche apartenas al la komunumo.
Tie oni kultivas trufon.
Historio
Bronza statueto de dio kun maleo trovita en Crépey manifestas gaŭlajn kultojn dum la romana epoko. En 1157 Cistercio havis bienon en Crépey. En 1942 Crepey havis arbora perfortlaborejo por judoj.
Granda vojkurulo
La granda vojkurulo (Geococcyx californianus) estas granda, longkrura birdo de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la kukolojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas unu el la du vojkuruloj, membroj de la genro Geococcyx, dum la alia estas la Malgranda vojkurulo. Tiu vojkurulo estas ankaŭ konata kiel la Ĉaparala koko.
Aspekto
Plenkreskulo estas ĉirkaŭ 40 ĝis 60 cm longa kaj 300 ĝis 350 g peza kun enverguro de 45 ĝis 60 cm kaj arbusteca kresto kaj longa dika malhela beko. Ĝi havas longan malhelan (preskaŭ nigran) voston, malhelbrunajn kapon kaj dorson (ege fajnstriitaj je blanko), kaj ĝi estas pala ĉe antaŭa kolo kaj en ventro. Vojkuruloj havas kvar fingrojn ĉiupiede: du antaŭen kaj du malantaŭen. Ili montras blankan longan strion malantaŭ la okulo al la nuko.
Vivejo
La reprodukta vivejo estas dezerto kaj arbusteca kamparo en okcidenta Usono kaj norda Meksiko. Ĝi povas esti vidata en la usonaj ŝtatoj de Kalifornio, Arizono, Novmeksiko, Teksaso, Nevado, Utaho, Kolorado, Oklahomo, Kansaso, kaj pli rare en Arkansaso, Misurio, kaj Luiziano. La vojkurulo estas la ŝtata birdo de Novmeksiko.
Kutimaro
La granda vojkurulo nestumas en platformo el branĉetoj malalte en kakto aŭ arbusto, kie la ino demetas 3-6 ovojn kiuj ekrompiĝas en 20 tagoj. La idoj elnestiĝas post aliaj 18 tagoj. Paroj povas eventuale fari duan ovodemetadon.
Tiu nearktisa birdo piediras rapidege, kurante malantaŭ predojn aŭ eventuale kaptontaj insektojn aŭ birdojn. Ili manĝas ĉefe insektojn, etajn reptiliojn, ronĝulojn, tarantulojn, skorpiojn kaj etajn birdojn.
Kvankam kapabla flugi, ĝi pasas plej parton de sia tempo surgrunde, kaj povas kuri je rapideco de 24 km/h aŭ plie.
Kemitaksiso
Ĉe la unuĉeluloj la kemotaksiso gravas por trovi nutraĵajn molekulojn.
En la proceso gravas ĉelaj receptoroj, kiuj akceptas signojn de la ekstera mondo.
Rio Grande del Norte
Por vidi pliajn signifojn de "Rio Grande" bonvolu konsulti la disklarigan artikolon.
Rio Grande del Norte (hispane: granda rivero de nordo; nomata ankaŭ Rio Bravo, Rio Bravo del Norte aŭ simple Rio Grande) estas rivero en Nordameriko. Ĝi fontas en la rokmontaro en Koloradio (Usono), trafluas Nov-Meksikon kaj ek de la duobla urbo El Paso/Ciudad Juárez estas limrivero inter Meksiko kaj Usono. Ĉe Matamoros ĝi fluas en la Meksikan Golfon; ĝis tie ĝi jam perdis plejmulton de sia akvo, kiu estas utiligata por akvumi (irigacii) agrojn.
Potoky
Potoky (hungare Pataki rutene Потокы [potoki]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Potoky situas laŭ mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Stropkov troviĝas je 6 km.
Veščica (Murska Sobota)
Veščica, hungare Falud estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Urba municipo Murska Sobota.
Potoky
Historio
Rutenoj fondis la vilaĝon en la 16-a jarcento. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Potoka, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pataki 116 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Potoky 87 homoj, (83 slovakoj).
Veščica (Murska Sobota)
Situo
Veščica situas sur ebenaĵo, laŭ flanka vojoj kontaktiĝanta kun Kupšinci kaj Černelavci.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Diono Krizostomo
Diono Krizostomo (40-115) ((latine: Dio Cocceianus; greke: Δίων Χρυσόστομος, aŭ Diono orbuŝa) estis greka historiisto, filozofo, kaj oratoro, kiu vivis dum la romia regado. Li estas konata pro siaj Paroladoj aŭ Prelegoj, leteroj, eseoj kaj aliaj skribaĵoj. Lia kromnomo Krizostomo aŭ "orbuŝa" devenas pro sia admirinda elokventeco. Filostrato lin konsideras unu el la plej grandaj retorikuloj kaj sofistoj en Grekio. Li multe verkis pri politiko, instruado, etiko, filozofio kaj ŝtatismo.
Biografio
Li naskiĝis en la romia provinco Bitinio, nune en Turkio kaj lia patro oferis al li kaj liaj gefratoj bonegan edukon. En la komenco de sia vivo, li sin dediĉis al la publika servado kaj al la skribado de sofismaj eseoj kaj retorikaĵoj, sed, poste li intense sin ekdonis al filozofio, tamen, li ne ligiĝis al ajna privata lernejo, kaj, celis apliki sian doktrinon al la ĉiutaga vivo kaj al la aferoj pri publika administrado, kie li okupis altajn postenojn. Tamen, li ŝajne trovis pli da intereso en la stoikaj kaj neoplatonaj lernejoj.
Vojaĝoj
Dum la regeco de la imperatoro Vespaziano li translokiĝis al Romo, kie li laŭŝajne edziĝis kaj havis filon. Pro tio ke li kritikis la regadon de Domiciano kaj tenadis kontaktojn kun konspirintoj, li estis ekzilita. Obee al la konsiloj de la Orakolejo de Delfo, li vestis sin kiel almozpetanto kaj havante ĉemane nenion alian ol kopio de la verko Fedono de Platono kaj la parolado de Demosteno "La ambasado", li ekvivis kiel cinika filozofo, vojaĝante tra landoj norde kaj sude de la Romia Imperio, kaj vizitis Trakion, Mizion, Skitujo kaj la lando de la Getauloj , kie li ĉiam estis bone akceptita pro sia konvinkpovo kaj arto pri publike paroli, eĉ farante piajn agojn.
Toliara (urbo)
Toliara, aŭ Toliary (historia loknomo estis Tuléar) estas grandurbo kaj havenurbo de Madagaskaro. Ĝi estas administra centro de Toliara (provinco).
Situo
Toliara situas sur ebenaĵo laŭ Mozambika Kanalo ĉe enfluo de rivero en sudokcidenta parto de la lando. Mangrovoj kreskiĝas laŭ la maro. La turistoj konas la lokon, kiel "urbo de sunbrilo".
Historio
Francaj piratoj alvenis en la 17-a jarcento. Dum la koloniado ĝi iĝis grava havenurbo, kiu eksportas sisalojn, sapojn, kanabojn, kotonojn, rizojn, kaj arakidojn.
Trafiko
Toliara havas flughavenon kaj havenon. Krome estas grava vojo al la ĉefurbo.
Klimato
Toliara havas sekan tropikan klimaton. Jare pluvas po 400 mm. La temperaturo estas averaĝe 28 ° C. Plej ofte estas suda vento.
26356 Aventini
26356 Aventini estas malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Andrea Aventini, tre aktiva en popularigo de astronomio ĉe la observatorio de San Marcello Pistoiese.
33453 Townley
33453 Townley estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Townley Chisholm, mentoron de unu finalist(in)o de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la ĉe la Phillips Exeter Academy de Exeter (Nov-Hampŝiro).
Alajos Bogyó
Alajos Bogyó naskiĝis la  en Hungara reĝlando, en Nemespann (nuntempa Paňa en Slovakio), li mortis la  en Pécs.
Biografio
Alajos Bogyó orfiĝis, tial li aliĝis al la soldatoj de la Hungara revolucio de 1848. Li plenumis spionadon por generalo György Klapka. Post falo de la liberecbatalo li finis pedagogian lernejon, poste li instruis. En 1861 li ricevis notarian laboron en Pozsony, kie li kantadis ankaŭ en koruso, kie li pruvis talenton pri kantado. En 1865 li aliĝis al trupo de Imre Szigeti en Pécs, en la sekva jaro li estis gastoaktoro de Nacia Teatro de Pest. Tiutempe li lernis kantoteknikon en Vieno, dum li estis aktoro-kantisto en Buda kaj Debrecen. En la jaroj 1871 kaj 1876 li denove havis rolojn en la Nacia Teatro. Inter 1880 kaj 1885 li estis teatrestro kun kun Béla Mándoky (Békéscsaba (1880-1881), Mohács (1881), Buda (1882)), poste li kantadis-aktoradis en pluraj lokoj. Li havis edzinon.
Rybáře (Hranice)
Rybáře situas en Ĉeĥio, ĝi estas loka parto de urbo Hranice en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 6 km okcidente de Hranice. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rybáře situas en katastra teritorio Drahotuše kun areo 10,04 km².
Kerkateskánd
Situo
Kerkateskánd situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Lenti troviĝas 18, Letenye 24, Zalaegerszeg 44, Budapeŝto 247 kilometrojn.
Historio
Dum la historio 2 apudaj vilaĝoj formiĝis tie. "Tuskand" menciiĝis unuafoje en 1271, Tótfalu (=slavo-vilaĝo) en 1381. Ili unuiĝis en 1934. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Vilaĝservoj estas vendejo kaj migra poŝto. Diservo okazas en la vilaĝdomo. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Kerkateskánd apartenas al vinregiono Zala.
Makisgaroloj
Makisgaroloj (tio estas garoloj kiuj loĝas en makiso aŭ arbustejo) estas populara nomo por la paserinaj birdoj de la genro Aphelocoma ), kiuj povus esti nomitaj ankaŭ kiel afelokomoj. Ili estas garoloj de Ameriko kiuj troviĝas en Meksiko, okcidenta Centrameriko kaj okcidenta Usono, kun malproksima populacio en Florido. Tiu genro apartenas al grupo de amerikaj (aŭ "bluaj") garoloj - eble distinga subfamilio – kiu ne estas proksima parencaro de la aliaj garoloj, pigoj aŭ arbopigoj (Ericson et al, 2005 ). Ili loĝas en malferma arbaro de pinoj aŭ kverkoj, arbustejoj kaj nubarbaroj.
Billy Waldon
Billy Ray Waldon (naskiĝis la 3-an de januaro 1952 en Tahlequah, Oklahoma), nomata ankaŭ Billy Joe Waldon, kaj pli konata laŭ lia indiĝena nomo Nvwtohiyada Idehesdi Sequoyah (ĉeroke ᏅᏙᎯᏯᏓ ᎢᏕᎮᏍᏗ ᏎᏉᏯ) aŭ ĝia esperantigo Noiĉjo Sekvojo, estas usona indiĝena aktivisto, esperantisto kaj planlingvisto. En 1991 li estis kondamnita al mortpuno por serio de perfortaj krimoj, okazintaj en Usonaj subŝtatoj Oklahomo kaj Kalifornio. Lia kondamno estas nuligita je la 23-a de januaro 2023, kaj supozeble estos nova procezo.
Makisgaroloj
Sistematiko
Oni agnoskas kutime kvin speciojn de Aphelocoma, ekde kiam du taksonoj iam konsideritaj kiel rasoj de A. coerulescens ĵus estis disigitaj kiel separataj specioj (A. californica kaj A. insularis); la 3 nune separataj specioj diferencas laŭ koloro kaj bekogrando. Oni supozas, ke ili evoluis en la Pleistoceno kaj la Florida specio estis konata en sia nuna teritorio ekde almenaŭ 2 milionoj da jaroj (Emslie, 1996 ). Siaflanke ankaŭ la internaj kaj marbordaj populacioj de A. californica ŝajne konstituas 2 distingajn speciojn kiel diferencaj populacioj de la Meksika makisgarolo (Rice et al. 2003 ).
Billy Waldon
Biografio
Li estas kvarona ĉeroko. En 1981, li vojaĝis al Eŭropo, kie li prezentiĝis kiel indiano kaj prelegis ĉe diversaj Esperanto-asocioj.
Makisgaroloj
Sistematiko
Analizoj de DNA (Rice et al. 2003 ) ne kapablas taŭge solvi la rilataron de la specioj. Laŭ la biogeografio de la amerikaj garoloj, la Unukolora aŭ Meksika makisgaroloj povus reprezenti la plej bazan stirpon; la studoj pri morfologio provizore indikus tiun lastan ĉar retenas pliajn el la koloraj ecoj de la grupo, dum la disponeblaj molekulaj datumoj ne havigas klarajn konkludojn. Ĉiukaze, la datumoj de Rice et al. (2003) sugestas - kvankam ankaŭ sen senduba certigo – ke la Meksika makisgarolo enhavas 2 kladojn kiuj povus konstitui diferencajn speciojn. Tamen, oni uzis por tiaj komparoj tre malmultajn individuojn kio ne povas alporti definitivaĵon pri la afero, escepte ke la stirpoj – se vere ili ekzistas - ne korespondas al la geografia distribuo de la interspecia variado (vidu artikolojn pri specioj).
Billy Waldon
Biografio
La 23-an de aprilo 1986, la usona polica institucio FBI metis lin sur la liston de la plej serĉataj krimuloj, pro kelkaj murdoj kaj raboj faritaj de iu(j) fine de 1985. La 16-an de junio 1986 Waldon estis arestita.
Makisgaroloj
Sistematiko
Aliflanke, estas pli probable ke la Okcidenta makisgarolo estas formata de 2 specioj. Tiuj estus separataj de la Granda Baseno, kun la stirpo de la Pacifika marbordo ("Kalifornia" makisgarolo) kaj la Insula makisgarolo, dum la interna stirpo (Makisgarolo de Woodhouse) kaj la Florida makisgarolo estus frataj specioj. Tiu traktado malsukcesas antaŭ la problemo de la birdoj el interna suda Meksiko. Kio estas konata pri la paleogeografio de Nordameriko subtenas tiujn trovaĵojn, sed ili devas esti konsiderataj provizore de analizoj de multe pli da datumoj (Rice et al. 2003 ). Fakte pro tio ke la molekula diverseco ne estas solvita, tio subtenas la ideon ke rapida radiado de la Malfrua Plioceno de la Nordamerikaj makisgaroloj kondukis al la nuna diverseco.
Billy Waldon
Biografio
En 1991, li publikigis la planlingvan projekton Poliespo. En broŝuro pri la projekto, li rakontas iomete ankaŭ pri sia sorto kaj asertas, ke li estas senkulpa. Laŭ li, la FBI ŝatas nek Esperanton nek indianojn, kaj mem metis kelkajn pruvilojn en lian aŭton por povi aresti lin.
Makisgaroloj
Aspekto
La makisgaroloj Aphelocoma estas iom pli grandaj ol la Blua garolo kaj diferencaj pro siaj pli longaj vostoj, pli mallongaj kaj rondoformaj flugiloj kaj malhavo de kresto. La kapopinto, nuko kaj flankoj de la kapo estas tre bluaj. Kelkaj specioj havas blankan strion super la okulo kaj malhelajn orelkovrilojn. Ankaŭ la brusto estas blanka aŭ grizblanka kaj la dorso estas grizbruna kontraste kun la brilbluaj vosto kaj flugiloj en plej parto de specioj. Unu specio, la Unukolora makisgarolo estas tute blua, ŝajne simila al la Pinsemgarolo multe pli norda. La beko, gamboja kaj piedoj estas nigraj.
Kutimoj
Ili manĝas kaj surgrunde kaj en arboj. Glanoj kaj pinsemoj estas la plej ĉefaj manĝaĵoj kaj la granda kerno de la dieto, kun greno, beroj kaj aliaj fruktoj formante la reston de la vegetala dieto. Ili krome manĝas ankaŭ multajn insektojn kaj aliajn senvertebrulojn, ovojn kaj birdidojn, etajn ranojn, musojn kaj reptiliojn.
Billy Waldon
Biografio
Je la 23-a de januaro 2023 la mortkondamno de Sekvojo kaj la tuta procezo kontraŭ li estis nuligitaj pro proceduraj malĝustaĵoj, kaj la usona subŝtato Kalifornio konsentis doni al li novan juĝon.
Makisgaroloj
Kutimoj
La makisgaroloj Aphelocoma estas oftaj vizitantoj ĉe kampadejoj kaj kamparmanĝoj kaj multaj lernis manxgi el la manoj de homoj kie ili alkutimiĝis je tio.
La nesto estas en arbo aŭ arbusto, foje tre malalte. La nestoj estas fortikaj kaj kovritaj el haroj kaj maldikaj radiketoj kun ekstera diametro de ĉirkaŭ 30 cm al 60 cm. Kutime la ino demetas 2 al 4 ovojn kiuj estas kovataj dum 14 al 16 tagoj. Estas du ĉefaj variantoj de ovokonko: verdaj kun olivverdaj markoj aŭ pli pala fono de grizecblanka al verda kun ruĝbrunaj markoj. La Florida makisgarolo kaj la Meksika makisgarolo havas sistemojn de Kooperativa reproduktado inkludante kelkajn nestohelpantojn, kutime fratoj de la ĉefa paro.
La makisgaroloj Aphelocoma estas tre voĉemaj kaj havas grandan gamon de sonoj kaj alvokoj; komunaj alvokoj inkludas ĉiik, ĉiik, ĉiik kaj gorĝecan krr'r'r'r'r. La makisgaroloj Aphelocoma estas ankaŭ, kiel aliaj garoloj, ofte tre agresemaj ĉe manĝareoj, kaj foje estas konsiderataj kiel ĝeno.
Vaporlokomotivo- kaj Maŝinfabriko DLM
Vaporlokomotivo- kaj Maŝinfabriko DLM AG (germane Dampflokomotiv- und Maschinenfabrik DLM AG) estas svisa firmao en Vinterturo, Svisujo. La firmao konstruas modernajn vaporlokomotivojn kaj vapormaŝinojn kaj rekonstruas lokomotivojn kaj vaporŝipojn, kaj faras riparojn.
Fondaĵo
La DLM AG estis frue la "vaporkonstrua parto" de frua Svisa lokomotivo-kaj maŝhinfabriko SLM, germane: Schweizerische Lokomotiv- und Maschinenfabrik (SLM). La divido estis en medio de jaro 2000. La ĉefa inĝeniero Roger Waller konstruas novajn modernajn ekonomiajn vaporlokomotivojn kun oleohejtilo. Nova projekto estas granda 2'D2'h2-Tendrolokomotivo pro nederlanda turista fervojo.
Moderna vaporo
Kun la vortoj "moderna vaporo", angle: modern steam, la firmao evoluigas la vaporteĥnikon pro futuro.
Oleohejtilo
La fruaj dentradajlokomotivoj de Roger Waller ankoraŭ de SLM havas oleohejtilojn kaj plej bona gasa valoron ol similaj dizelaj lokomotivoj. La  Brienz-Rothorn-fervojo mendis novajn lokomotivojn kaj ankoraŭ mendis en jaro 1996 kvin lokomotivojn, pri novan SLM lokomotivon. La lokomotivoj estas en funkciado en la fervojo, similaj lokomotivoj ankaŭ en Aŭstrio.
Karbohejtilo
Pri karbohejtilaj novaj lokomotivoj oni uzas la gazan produktan brulan sistemon GPBS, en angla lingvo: Gas Producer Combustion System (GPCS), La GPBS estis tre bone en la grandega lokomotivo Red Devil de SAR. Oni povas veturi nur kun unua persono. Hodiaŭ la privataj kaj turistaj fervojoj povos mendi novajn vaporajn lokomotivojn.
Ŝipoj
Oni konstruis malproksimajn stiradajn vapormaŝinojn.
52.8055
Oni rekonstruis la vaporlokomotivon 52.8055. La lokomotivo 52.8055 estis rekonstrua lokomotivo de DDR de serio (Baureihe) 52.80. Oni rekonstruis la lokomotivon  en jaro  1998 laŭ nova teĥniko kun oleohejtilo.
23.058
Service in Nederlando ended 2011.
Majuskloj monumentaj
Majuskloj monumentaj estas la antikva greka-latina stilo de majuskla skribo, kun la geometrie regulaj formoj de signobildoj, kiun oni opiniis la plej perfekta kaj konvena por la monumentaj ŝtonsurskriboj kaj aliaj solenaj uzoj.
Ĉe la antikvuloj tiu skribo stilo estis senuskla; kiam, en la renesanca epoko, estiĝis nia skribo duuskla, la monumentaj majuskloj formis unu el ties uskloj (kaj iĝis majuskloj en la nuntempa signifo komunlingva).
Kantono Fayette (Indianio)
La kantono Fayette - angle Fayette County - estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
2998 Berendeya
2998 Berendeya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la fantazia lando de "Berendeja" en la opero "La Neĝa Knabino" de Nikolaj Rimskij-Korsakov, laŭ teatraĵo de Aleksandr N. Ostrovskij
Charles Joseph Tanret
En 1875, li apartigis de ergoto ergotininon sed ĝi estas ne unu alkaloido sed miksado.
Li apartigis ankaŭ ergosterolon, fitosterolon, histaminon, trealoson ...
De Punica protopunica, li apartigis en 1878 pelletierinon kaj isopelletierinon.
Majuskloj rustikaj
La majuskloj rustikaj evoluis el majuskloj monumentaj, kiel adaptaĵo por skribi librojn per kalamo kaj inko. La rustikaj literoj estas malpli larĝaj, ol la majuskloj monumentaj, iliaj formoj estas pli fleksaj, kaj la serifoj pli emfaze markas la bazlinion.
Inrilan
Inrilan estas planlingvo proponita de grupo kiu nomiĝas The Inrilan Consortium (Will McGREE kaj Tom Shorney). Ĝia celo estas iĝi "skriba lingvo" de interreto.
Lannion (stacidomo)
Lannion estas franca stacidomo sur linio Plouaret - Lannion, situanta en Lannion, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Atlantique kaj.
(18642) 1998 EF12
(18642) 1998 EF12 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Meridian (Seatla kvartalo)
Esperanto en Tangletown
Dum pluraj jaroj en la 1980aj jaroj, malgranda Esperanto-rondo "KTP: Kafo/Teo/Pano" regule renkontiĝis ĉe la panejo Honey Bear Bakery, kie nun estas bierejo Elysian Brewing Company. Tute hazarde, jarojn poste, Seatla Esperanto-Societo ekkunvenis en alia Honey Bear Bakery (nun Café Vios) en la kvartalo Ravenna-Bryant.
Fontoj
La unua alineo kaj bildoj baziĝis sur la angla Vikipedio. La dua alineo baziĝis sur informoj en Ĉiam Verda, la iama bulteno de Seatla Esperanto-Societo.
Garching
Garching havas diversajn signifojn:
Novaja Ladoga
Novaja Ladoga (Новая Ладога) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41209504.
La urbo estis fondita en mezo de la 15-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1704.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urboestas ĉe enenfluo de rivero Volĥov (Волхов) en lagon Ladoĵskoje (Ладожское).
En jaro 2002 la urbo havis 10 mil loĝantojn.
Felsőgagy
Felsőgagy [felŝOgadj] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs. Felső signifas: supra.
Situo
Felsőgagy situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Encs troviĝas 20, Gönc 25, Miskolc 46, Budapeŝto 218 km-ojn.
Historio
Dum la mezepoko la kampoj apartenis al familio "Gagy". Vilaĝservoj estas migra poŝto, kuracejo.
Schrammsteine
Schrammsteine tiel nomiĝas unu el la plej sovaĝaj rokoregionoj en Elba Grejsmontaro. Etimologie la nomo signifas (dis)ŝiritaj rokoj, kio diras multon pri la progreso de la erozio. La unika kaj bizara rokomondo, kiun formas "Schrammsteine" kaj la apudaj Affensteine etendiĝas sur proksimume 12 km².
La antaŭa Schrammstein-regiono ("Vorderes Schrammsteingebiet"), kiu leviĝas laŭlonge de la deklivoj de rivero "Elbo" inter Postelwitz kaj Schmilka, estas aparte individua kaj okulkapta rokregiono. Ĉi tie proponas sin ĉirkaŭ 60 grimporokoj kaj multnombraj migrovojoj. La vojo sur la kresto de la rokoformacio tiriĝas preskaŭ ĉiam en la sama alteco de 400 metroj super la maro kaj ofertas multajn imponajn panoramojn. sed ankaŭ la malantaŭaj "Schrammsteine" invitas al abundo de neforgeseblaj vojoj kaj vidoj.
Financa merkato
Financa merkato estas sistemo de institucioj kaj instrumentoj, kiuj certigas movadon de mono kaj kapitalo de ĉiuj formoj inter diversaj ekonomikaj subjektoj. Ĉiuj operacioj sur financa merkato estas realizataj laj mendado kaj ofertado. Sur financaj merkatoj estigas translokigo de financoj de superfluaj subjektoj al deficitaj subjektoj.
Klasifiko de financaj merkatoj dependas de elektita kriterioj
289 Nenetta
Nomo
Ĝia nomo venas de la slanga franca vorto "nenette", kiu indikas frivolan knabinon.
Tabasco (Zacatecas)
Tabasco estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Tabasco.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14806  loĝantojn. El tiuj estas 7061 viroj kaj 7745 virinoj. La komunumo havas surfacon de 395 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,500 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 700 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 52′ norda latitudo kaj 102° 55′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 13678 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 15 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.11 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
9,736 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 8754 alfabetoj kaj 446 analfabetoj. Do 10.05 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Gabrielo Báthori
Gabrielo BÁTHORI, BÁTHORI Gábor   estis princo de Transilvanio. Li naskiĝis en Nagyvárad la 15-an de aŭgusto 1589 kaj mortis samloke la 27-an de oktobro 1613.
Biografio
Gabrielo Báthori la tronon de Transilvanio akiris helpe de hajdukoj la 5-an de marto 1608. Kun sia perforta regado li instigis kontraŭ si la transilvanian aristokrataron kaj saksan burĝaron, kies memregadon ĉesigis kaj li okupis Sibion. Per sia senmorala privatvivo li fremdigis de si ankaŭ siajn plej fidelajn adeptojn. Pro sia konkera militmarŝo en Valaĥujo elvokis la koleron de turkoj. En 1610 la aristokrataro komplotis kontraŭ li, sed la organizado malsukcesis. En 1611 la saksoj envokis la valaĥan vojvodon, Radul, sed Báthori elbatis lin. Tiam la viena kortego sendis Zsigmond Forgách kun militaro kontraŭ li, sed ankaŭ tiu malsukcesis. Poste kun imperiestro li interkonsentiĝis, sed la turkoj sendis militaron en 1613. Por savi sian tronon li inklinis transdoni Nagyvárad al ili, sed pro tiu la hajdukoj mortigis lin.
Elsdorf (Rejnlando)
Elsdorf estas komunumo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Rhein-Erft kaj al la distriktaro Kolonjo, kaj situas inter la grandaj urboj Kolonjo oriente kaj Akeno okcidente. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Konstantin Efetov
Konstantin Aleksandroviĉ Efetov (, la familinomo transliterumeblas ankaŭ kiel Jefetov, nask. la ) estas ukrainia sciencisto (biologo kaj bioĥemiisto) kaj verkisto, merita aganto de scienco kaj tekniko de Ukrainio, profesoro, estro de la departamento pri biokemio kaj de la bioteĥnologia laboratorio de la Krimea ŝtata medicina universitato "S. I. Georgijevskij".
Biografio
K. Efetov naskiĝis en Simferopolo la. Post fino de la mezlernejo li eniris la Krimean medicinan instituton, kiun li finis kun eminentaj sukcesoj en 1981. Post fino de la sciencaj studoj en la jaro 1986 li sukcese defendis la kandidatan disertacion pri la temo "Stabileco de konformacio de imunoglobulinoj G en normaj kondiĉoj kaj okaze de kronika limfoleŭkozo" (la scienca gvidanto de tiu ĉi disertaĵo estis membro-korespondanto de Akademio de Sciencoj de USSR prof. G. V. Troickij).
En la jaro 1986 K. Efetov kunfondis la hibridoman laboratorion en KŜMU. Ekde la jaro 1986 li laboris kiel scienca esploristo en la universitataj laboratorioj; ekde la jaro 1992 li estras la bioteĥnologian laboratorion. En la jaro 1994 li defendis la doktoran disertacion pri la temo "Esplorado de imunoglobulinoj en la normaj kaj patologiaj kondiĉoj helpe de unuklonaj antikorpoj kaj spektraj metodoj", en kiu li uzis la peptidojn de insektoj por esplori la proteinojn de la homo. Ekde la jaro 1995 li estas profesoro, ekde 1999 - estro de la departamento pri bioĥemio de la Krimea Ŝtata medicina universitato "S. I. Georgijevskij".
Scienca agado
La ĉefaj sciencaj interesoj de K. Efetov fokusiĝas al molekula imunologio, evolucia biologio kaj biosistematiko. Helpe de la spektraj stud-metodoj li pruvis, ke la konformacio de la homaj imunoglobulinoj ŝanĝiĝas okaze de malignaj tumoroj. Li estis la unua, kiu proponis uzi proteinojn kaj peptidojn de insektoj kiel molekulojn-sondilojn por esplori la homajn proteinojn en normaj kaj patologiaj kondiĉoj. Li lanĉis novan sciencan koncepton - unuklonan imunosistematikon, kiu ebligas pritaksi la evoluciajn interrilatojn inter la biologiaj specioj surbaze de studado de iliaj proteinoj helpe de unuklonaj antikorpoj.
K. Efetov malkovris kaj priskribis 4 novajn genrojn, 10 subgenrojn kaj 25 biologiajn speciojn, kiuj vivas en 15 landoj de la mondo. La rezultoj de liaj esploroj estis multfoje prezentitaj en internaciaj kongresoj kaj simpozioj, aranĝataj en diversaj landoj de Eŭropo. En la jaro 2004 en la Krimea ŝtata medicina universitato li organizis kaj okazigis internacian simpozion "Biologio, filogenio, molekula biologio kaj genetiko de Zygaenidae".
K. Efetov estas aŭtoro de pli ol 300 sciencaj verkoj, inkluzive de pli ol 20 monografioj kaj 12 patentitaj inventoj. Liaj sceincaj verkoj estis 490-foje cititaj en 180 publikigaĵoj de la sciencistoj el 21 landoj en 9 lingvoj. Sub lia gvido estis defenditaj 1 doktora kaj 2 kandidataj disertacioj; nuntempe (2009) sub lia gvido estas farataj 1 doktora kaj 5 kandidataj disertacioj.
Premioj kaj titoloj
K. Jefetov estas akademiano de la Krimea akademio de sciencoj (ekde 2002), merita aganto de scienco kaj teĥniko de Ukrainio (ekde 2004), prezidanto de la Krimea bioĥemia societo (ekde 2006), membro de la centra konsilio de la Ukrainia bioĥemia societo (ekde 2006), vic-prezidanto de la Malgranda akademio de sciencoj de Krimeo (ekde 1997), membro de la Konsilio de la Eŭropa lepidopterologia societo (ekde 2005), membro de la Unuiĝo de la rusaj, ukrainaj kaj belorusaj verkistoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Pro siaj atingoj en la tereno de biologio kaj medicino K. Efetov estis premiita per 4 oraj medaloj: "Mil grandaj sciencistoj" (Britio, 2002), "Elstaraj eŭropanoj de la 21a jarcento" (Britio, 2003), "Internacia sciencisto de la jaro" (Britio, 2003) kaj "Honor-medalo" (Usono, 2004). Li estas menciata en la biografiaj referenc-libroj "Kiu estas kio en la moderna mondo" (Usono) kaj "Elstaraj eŭropanoj de la 21a jarcento" (Britio). Omaĝe al K. Jefetov sciencistoj el Aŭstrio, Francio, Ukrainio kaj Rusio nomis 3 biologiajn speciojn (Etroga efetovi Richter, 1994; Zygaenoprocris efetovi Mollet et Tarmann, 2007; Chrysartona efetovi Parshkova, 2007) kaj unu subgenron de vivaj organismoj (Efetovia Mollet, 2001).
K. Efetov estas ankaŭ distingita per la Ŝtata premio de Krimeo (1996), Premio de la ministraro de Krimeo (2000), Premio de ARK (2008); li havas ankaŭ kelkajn honorajn diplomojn de diversaj ukrainiaj organizaĵoj. K. Efetov estas membro de redakciaj konsilioj de kelkaj sciencaj revuoj, i.a. "Taŭrida medicin-biologia revuo" (Krimeo) kaj "Entomologist’s Gazette" (Britio).
Interese
Lastatempe (en 2006-2008) K. Efetov publikigis kelkajn librojn kaj artikolojn, dediĉitajn al liaj neordinaraj hipotezoj, kiuj troviĝas ĉe la intertuŝ-punkto de medicino, arto kaj historio. Interalie, la aŭtoro opinias, ke sur la freskoj de Mikelanĝelo en la Siksta kapelo troviĝas kelkaj "kaŝitaj" bildoj, kiuj, se trovitaj, radike ŝanĝas la komprenon de la spektanto pri tio, kion vere volis diri la artisto per siaj freskoj. La alia hipotezo estas dediĉita al la interpreto de la biblia mito pri la kreo de virino el la ripo de Adamo: la aŭtoro ĉi tie trovas paralelojn inter la detaloj de tiu mito kaj la bioĥemia meĥanismo de sintezo de la inaj seksaj hormonoj. Tiuj hipotezoj estis vaste diskutataj en la ruslingva interreto kaj estis eĉ uzitaj por la demandoj de la monda ĉampionado de la intelekta ludo Kio? Kie? Kiam?.
K. Efetov aŭtoras 3 poeziajn librojn «Flugil-svingo» (, 2006), «Nigra-blanka kvadrato» (, 2009) kaj «La vivo de „vespertoj“» . Krome, li aŭtoris la flagon, la tekston de la himno de KŜMU kaj kunaŭtoris ties blazonon.
K. Efetov kaj Esperanto
Kelkaj el la artikoloj de K. Efetov estis aperigitaj ankaŭ en Esperanto (en la revuo «Kontakto», ĉiuj tradukitaj de P. Moĵajev). En la numero 2008:6 aperis la artikolo, dediĉita al la enigmoj en la kreado de Mikelanĝelo («La ŝoka mistero de la Siksta kapelo» ), en la numero 2009:6 - la artikolo «Malnovtestamenta sekreto de la Adama ripo» kaj en la numero 2010:2 - la artikolo «La solvo de la mistero de la nekuracebla malsano aŭ la historio de unu granda malkovro» (dediĉita al la historio de la malkovro de insulino).
Rio Grande
Rio Grande en la hispana lingvo kaj la portugala lingvo signifas granda rivero. Tiu nomo do estis donita al pluraj riveroj, precipe en la konkeritaj teritorioj de Ameriko, same al kelkaj regionoj kaj urboj ĉe tiuj riveroj. Krome ĝi estis elektita kiel titolo por kinaj filmoj.
Filmoj
Ekzistas pluraj kinaj filmoj kun la titolo "Rio Grande".
Unterberg
Unterberg signifas en la germana lingvo suba monto. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Furtwangen im Schwarzwald
Furtwangen im Schwarzwald estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwarzwald-Baar, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Judit Németh
Judit NÉMETH [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh Judit (naskiĝis la 1932 en Budapeŝto, mortinta la  2019 en Budapeŝto) estis hungara fizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004). Ŝia geedza nomo estas Dörnyei Józsefné. Ŝia patro estis László Németh (verkisto).
Biografio
Judit Németh studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, kie ŝi ricevis diplomon en 1950. Ŝi instruis en la universitato, ŝi kandidatiĝis en 1965, doktoriĝis en 1972. Ŝi okupiĝis pri materialoj de la steloj. Ŝi ricevis premiojn inter 1978 kaj 2002.
Furtwangen im Schwarzwald
Geografio
Furtwangen situas en la Nigra Arbaro, la plej alta montaro de eksteralpa Germanio, tial la atributo de la oficiala nomo im Schwarzwald, kiu signifas "en la Nigra Arbaro".
La urbo troviĝas en la kunvenpunkto de tri valoj. Ĝi havas industrion, turismajn atraktivaĵojn (precipe por vintrosportuloj) kaj teknikan altlernejon.
Klimato
La pojara precipito estas 1870 milimetroj (meznombro el la jaroj 1979 ĝis 2006), kio ĝin igas unu el la plej pluv- kaj neĝriĉaj lokoj en Germanio. Aliflanke, kun sia suna enradiado de 1110 kiloŭatohoroj po kvadratmetro ĝi apartenas al tre sunriĉa regiono. La meza temperaturo estas 5,7 gradoj. Ekde 1979 ekzistas privata veterstacio de Bernward Janzing, kiu ankaŭ skribis libron "Sonne, Wind und Schneerekorde - Wetter und Klima in Furtwangen im Schwarzwald".
Historio
La unua mencio de Furtwangen troviĝas en la jaro 1179. Almaenaŭ ekde la komenco de la 17a jarcento ekzistas foiroj en Furtwangen, kvankam la oficialan foirorajton ĝi atingis nur en la jaro 1761 de Maria Teresia. Tiam Furtwangen estis parto de Antaŭa Aŭstrio. En la jaro 1873 finfine ĝi atingis ankaŭ urborajton.
De 1892 ĝis 1972 Furtwangen estis ligita kun Donaueschingen per la "Bregtalbahn" (fervojo de la Breg-valo). Grava por la historio de la urbo estis la horloĝfarado. El la horloĝistlernejo evoluis la hodiaŭa altlernejo.
Napsiso
Napsiso estas firmo de Hispanio ekde 2003. Tiu ĉi firmo dediĉas liberan programaron kaj Linukso.
La fama produkto de Napsiso estas NTPV.
Servoj estas ekde Komputika Sekureco ĝis klusteroj.
Gars (apartigilo)
Gars havas diversajn signifojn:
Globish (Gogate)
Ne konfuzenda kun Globish (Nerriere) proponita de Nerrière kiel planlingvo.