cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Izoenzimo
Izoenzimo (aŭ izozimo) estas unu el multaj enzimoj kiuj estas troveblaj en pli ol unu molekula formo ene de la sama specio, histo, aŭ ĉelo.
Laktata deshidrogenazo estas la plej konata ekzemplo; ĝi troviĝas en kvin malsamaj formoj en animalaj histoj. Kiam histo malsaniĝas, iom da ties karakteriza laktata deshidrogenazo estas enlasata en la sangon.
Per la determino de la formo de la enzimo (izoenzimo), kiu ĉeestas en la sango, oni povas en kelkaj kazoj identigi la tipon de afekciata histo. Ekzemple, la plej alta enzim-enhavo de sango karakteriza por korinfarkto diferencas de tiu karakteriza por akuta hepatmalsano.
Pulligny - Autrey (stacidomo)
Pulligny - Autrey estas ne priservata franca stacidomo sur linio -, situanta en  , apud Pulligny, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Jarville-la-Malgrange - Mirecourt (040000).
Emília Aranyváry
ARANYVÁRY Emília [aranjvari] (naskiĝis la en Peŝto, mortis depost 1868) estis hungara baletisto, la unua hungara koreografo kaj primabalerino.
Niedersteinebach
Niedersteinebach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Niedersteinebach apartenas al administra komunumaro, germanlingve nomata Verbandsgemeinde Flammersfeld, kaj estas parto de la mezalta montaro Westerwald. Fine de la jaro 2011 la komunumo havis 173 loĝantojn.
Grażyna Sztark
Grażyna Anna Sztark (naskiĝis la en Czaplinek) estas pola politikistino, municipanino, administraciistino, senatanino en la 7-a, 8-a kaj 9-a oficperiodoj, Vic-Prezidantino de Pola Senato dum la jaroj 2010 - 2011, kaj la anino de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE)  dum la jaroj 2012-2015.
Biografio
Fininte la fakan studadon en la jaro 2000, administracio en la Balta Humanisma Altlernejo en Koszalin, ŝi laboris en la Komerca Entrepreno de Leĝera Industrio en Koszalin.
Dum la 80-aj jaroj de la pasinta jc ŝi aktivis en la Sendependa Memstara Sindikato Solidareco / Solidarność kaj dum la jaroj 1990 – 1994 ŝi estis anino de la Urba Konsilantaro en Białogard. En ministra kabineto de Jerzy Buzek ŝi estis Vojevodino de la Koŝalina Vojevodio. Poste en la Vojevodia Laboroficejo ŝi laboris kiel la ĉefa specialisto en Szczecin. Dum la jaroj 1998 - 2002 ŝi estis anino de la Okcident-Pomeria Parlamento, kaj dum la kvar sekvontaj jaroj ŝi estis anino en la Konsilantaro de Distrikto Białogardzki. Ŝi estis ligita kun Balot-Aktivado de Solidareco (ŝi estis anino de la Socia Movado de la Balot-Aktivado de Solidareco), kaj poste ŝi estis la anino de la partio Civitana Platformo. En la jaro 2005 ŝi estis kandidatino por la Sejmo de la balotlisto de Civitana Platformo. En la jaro 2006 denove estis anino de la Pomeria Sejmeto kaj plenumis tiun funkcion ĝis la jaro 2007. Dum la parlamentanaj balotoj en la jaro 2007 el la listo de Civitana Platformo ŝi eniris Polan Senaton de la 7-a oficperiodo, ricevante 92.881 da voĉoj (la balotregiono en Koszalin). La 17-an de novembro ŝi estis elektita la Vic-Prezidantino de Pola Senato. Same sukcese ŝi eniris la Senaton en la jaro 2011 el la unumandata balotregiono ricevante 44.974 da bolotvoĉoj. Dum la parlamentanaj balotoj en la jaro 2015 el la listo de Civitana Platformo ŝi kandidatis al Pola Senato de la 9-a oficperiodo el la balotregiono en Koszalin - kaj ŝi estis elektita kiel senatanino en la unumandata balot-regiono.
Esperanto
En la jaro 2012 ŝi aliĝis al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) Al la PGAE apartenas i.a. Prezidanto de Eŭropa Komisiono de Pola Senato prof. d-ro habil. Edmund Wittbrodt (la prezidanto de PGAE), Vic-Prezidanto de Pola Senato Jan Wyrowiński, parlamentanino Ligia Krajewska (la vicprezidantino de PGAE), Ĉef-ministro de Pola Registaro Włodzimierz Cimoszewicz, senatanoj: Roman Zaborowski, Andrzej Grzyb, Mieczysław Augustyn, Kazimierz Kleina, Stanisław Jurcewicz, Jan Maria Jackowski, Sławomir Preiss, tri aliaj geparlamentanoj de Pola Sejmo: Teresa Hoppe, universitata profesoro, poligloto kaj esperantisto Tadeusz Iwiński, alia poligloto kaj esperantisto d-ro Robert Biedroń ... kaj pluraj aliaj. Jen ligilo al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE): http://www.senat.gov.pl/sklad/senatorowie/zespoly/parlamentarny,68,parlamentarny-zespol-wspierania-jezyka-esperanto.html   (en la pola).
Delfim Moreira
Delfim Moreira havas diversajn signifojn:
Trenčianska Teplá
Trenčianska Teplá, hungare Hőlak, germane Töpl estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Trenčianska Teplá situas laŭ rojo (Váh preterfluas), laŭ ĉefvojo kaj aŭtovojo Bratislavo-Dubnica nad Váhom. Fervojaj kontaktoj estas al Ĉeĥio, Bratislavo kaj Ilava. Trenčín troviĝas je 8 km-oj.
Historio
Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Trencsén-Tepla, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hőlak 2294 homoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). En tiu jaro la apuda vilaĝeto Prilesz [priles] aliĝis al Hőlak. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Trenčianska Teplá 3780 homoj, (3701 slovakoj). En la vilaĝo uzino pri sukero funkcias.
Kocourov (Horšovský Týn)
Kocourov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horšovský Týn en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Horšovský Týn. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kocourov situas en katastra teritorio Kocourov u Horšovského Týna kun areo 4,37 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.
Bolsena (lago)
La Lago de Bolsena estas kratera lago en centra Italio, vulkan-kreita antaŭ proks. jaroj. Ĝi estas oval-forma kaj enhavas du insulojn (Bisentina kaj Martana). Ĝia alto super marnivelo estas 305 metroj, ĝia plej granda profundo 151 metroj.
Ĝi havas areon de. Per sia areo ĝi estas la kvina plej granda lago de Italio. Kvankam la areo ne estas tre granda, la Lago de Bolsena estas tamen la plej granda vulkana lago en la tuta Eŭropo.
La akvon de la lago forfluigas rivero Marta al la Tirena Maro.
Geologio
La Montoj Vulsinii (latina nomo) estis plejstocena vulkano, kiu komencis erupcii verŝajne antaŭ 300mil jaroj kaj kreis la grandan kalderon, en kiu nuntempe estas la lago. La grandaj erupcioj ĉesis antaŭ ĉ. 150mil jaroj; malgrandaj erupcioj daŭre okazis en la ĉirkaŭaĵo ankaŭ post la ekestiĝo de la lago (la lasta en 104 a.K.).
Rilato al homoj
Jam en la Neolitiko ekestis ĉe la bordoj de la lago vilaĝoj, tiam kunmetitaj el palafitoj.
Nuntempe ĉe la bordoj estas tri urbetoj: Bolsena, Marta, Capodimonte. Aliaj apudaj urbetoj estas Montefiascone, Valentano kaj Gradoli.
La lago situas en provinco Viterbo kaj estas grava turisma celo por ekoturistoj.
Kuriozaĵoj
En Titano, luno de Saturno, estas lago de likva metano kaj etano al kiu la astronomiistoj donis la nomon Bolsena Lacus.
Virinoj en Armenio
Virinoj en Armenio ricevas oficiale garantiitan seksegalecon ekde la establado de la Respubliko Armenio en 1991. Tio rajtigis virinojn aktive partopreni ĉiujn sferojn de armena vivo. Armenaj virinoj ekhavis eminentecon en distro, politiko kaj aliaj kampoj.
Laboro kaj komerco
Laŭ la Grant Thornton International komercenketo, (2011) 29% de pintnivelaj manaĝeraj pozicioj en Armenio estis okupitaj fare de virinoj en 2010. Tamen, tiu nombro malkreskis al 23% en 2011. Bazite sur raporto fare de la Unuiĝintaj Nacioj, ekzistis 24 inaj urbestroj kaj komunumestroj en Armenio en 2011; pli malproksimaj 50 virinoj tenis malsupra-nivelajn administrajn poziciojn.
(16983) 1999 AQ21
(16983) 1999 AQ21 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Virinoj en Armenio
Politika statuso
En majo 2007, tra la leĝdona dekreto konata kiel "la seksa kvotleĝo", pli armenaj virinoj estis instigitaj por veni engaĝitaj en politiko. Tiun jaron, nur sep virinoj okupis parlamentajn poziciojn. Inter tiuj inaj politikistoj estis Hranush Hakobyan, la plej long-servanta virino en la Provinca juĝejo de Armenio. La relativa manko de virinoj en la registaro de Armenio kondukis al armenaj virinoj estantaj pripensita "inter la plej subreprezentitaj" kaj "inter la plej malsupraj en la mondo" fare de eksterlandaj observantoj. Krome, la loko de armenaj virinoj en politiko ofte estas situanta en la privatsfero. Ofte ilia eniro en la publika sfero estas nur aprezita kiam ili reflektas la bildon de la virineca idealo bazita sur sociaj atendoj, kiuj daŭre metas barieron sur la politikan, socian, kaj ekonomian alireblecon por virinoj.
Sano kaj socia bonfarto
En 2010 kaj 2011, dum la Monato de Women kaj kiel parto de la "por You, ulinoj" bonfara programo, la Surb Astvatcamayr Medicina Centro en la armena ĉefurbo de Erevano ofertis liberajn ginekologiajn kaj kirurgiajn servojn al la virinoj de Armenio por plena monato. Virinoj de trans la lando alvenis serĉante terapion.
Seksa selektema aborto
Sekso kiun selektema aborto estas anoncita kiel esti problemo en la lando, pro patriarkaj sociaj normoj kiuj pripensas havi filon favoratan al havado de filino. Tamen, pro forta elmigrado sub la formo de "cerboperdo", kie junaj armenaj viroj iras eksterlanden en serĉo de laboro, ekzistas pli junaj virinoj ol viroj en la lando, precipe inter tiuj en siaj 20'oj: virinŝminko 55.8% de la populacio en aĝo de 15-29.
Literaturo
Ĉefa artikolo: Armena literaturo
La plej malnova literatura esprimo de armenaj virinoj disponeblaj al ni hodiaŭ skribe estas la poezio de du virinoj el la 8-a jarcento, Ĥosroviduĥt de Goghtn kaj Sahakduĥt de Sjunik. Sekvante la armenan literaturan renesancon de la 19-a jarcento, kaj la disvastiĝon de instruaj ŝancoj por virinoj, kelkaj aliaj verkistoj aperis, inter ili la 19-ajarcenta feminisma verkistino Srbuhi Dussap, konsiderata la unua ina armena romanverkisto. Ŝi, kiel ŝia samtempulo, Zabel Sibil Asadur, estas ĝenerale rilatigita al Konstantinopolo kaj la okcidenta armena literatura tradicio. Zabel Jesajan, ankaŭ naskita en Konstantinopolo, transpontis la interspacon kun orienta armena literaturo per ekloĝado en sovetia Armenio en 1933. La literatura renesanco kaj ĝia akompananta voĉo de protesto ankaŭ havis siajn reprezentantojn en la Oriento kun poeto Ŝuŝanik Kurghinjan de Tbiliso (1876-1927). Silva Kaputikjan kaj Maro Markarjan estas verŝajne la plej konataj virinaj poetoj de la Respubliko de Armenio de la 20-a jarcento, kaj daŭrigis la tradicion de politika parolado tra poezio.
Internacia Kodo de Zoologia Nomenklaturo
La Internacia Kodo de Zoologia Nomenklaturo aŭ en angla internacie International Code of Zoological Nomenclature (ICZN aŭ ICZN Kodo) estas amplekse akceptita konvencio en zoologio kiu regulas la formalan sciencan nomigon de organismoj traktitaj kiel animaloj. La regularo ĉefe regulas la jenon: Zoologia nomenklaturo estas sendependa el aliaj sistemoj de nomenklaturo, ekzemple botanika nomenklaturo. Tii implicas ke animaloj povas havi la samajn genrajn nomojn kiel plantoj.
La reguloj kaj rekomendoj havas unu fundamentan celon: havigi la maksimuman universalecon kaj kontinuecon en la nomado de ĉiuj animaloj, escepte kie taksonomiaj juĝoj diras alie. La Kodo gvidas nur la nomenklaturon de animaloj, dum lasas al zoologoj liberon klasigi novajn taksonojn.
Alimaniere dirite, ĉu unu specio estas aŭ ne agnoskita ento estas subjektiva decido, sed kiu nomo estu aplikita ne estas tia. La Kodo aplikiĝas nur al tiu lasta, ne al tiu unua.
Incendio
Incendio aŭ brulego estas granda brulo, dum kiu ekestas damaĝo je naturo aŭ konstruaĵoj, aŭ eĉ morto de homaj viktimoj.
21-a de junio
La 21-a de junio estas la 172-a tago de la jaro (la 173-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 193 tagoj restas.
Je la 21-a de junio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 21-a de junio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Cäcilien-Chor
La Cäcilien-Chor Frankfurt (Cecilia-Ĥoro je Frankfurto) apartenas al la plej malnovaj kaj tradiciozaj oratorioĥoroj de Germanio. En 1818 Johann Nepomuk Schelble fondis la ĥoron, dediĉitan al Sankta Cecilia, patronino de la sakrala muziko. La prezentado de grandaj kaj gravaj oratoriaj verkoj estas la ĉefa agado de la Cecilia Ĥoro. Per la rea prezentado de la Matthäuspassion de Johann Sebastian Bach sub la direktado de Felix Mendelssohn Bartholdy mallonge post la unua Berlina rea prezentado de ĉi tiu verkoj en 1829 grave kontribuis al la Bach-renesanco en la 19-a jarcento. Plua elstara evento en la koncertaro de la ĥoro estis la sceneja praprezentado de Carmina Burana de Carl Orff en la jaro 1937.
La Cäcilien-Chor kunlaboris kun kelkaj famaj dirigentoj, ekz. Kurt Thomas, Wilhelm Furtwängler, Georg Solti, Lorin Maazel, Kurt Masur, Michael Gielen kaj Paolo Carignani.
Robert Duvall
Robert Selden DUVALL naskisĝis en San Diego, Kalifornio, estas usona aktoro kaj produktoro. Li estis nomumita por sep Akademiaj Premioj, sep Ora Palmo (gajnis kvar), kaj havas multnombrajn nomumojn kaj unu venkon el la BAFTA, Screen Actors Guild Award kaj en Premio Emmy. Li ricevis la National Medal of Arts (Nacia Medalo de Arto) en 2005. Duvall ĉefrolis en multaj filmoj kaj televidserioj, kiel To Kill a Mockingbird (1962), The Twilight Zone (1963), The Outer Limits (1964), Bullitt (1968), True Grit (1969), Mash (1970), THX 1138 (1971), Joe Kidd (1972), The Godfather (1972), The Godfather Part II (1974), The Conversation (1974), Network (1976), Apocalypse Now (1979), The Great Santini (1979), Lonesome Dove (1989), The Handmaid's Tale (1990), Rambling Rose (1991) kaj Falling Down (1993). Duvall komencis aperi en teatro dum la 1950-aj jaroj, poste en televido kaj filmroloj dum la fruaj 1960-aj jaroj, kiel Boo Radley en To Kill a Mockingbird (1962) kaj aperis en Captain Newman, M.D. (1963). Li akiris multajn el siaj plej famaj roloj dum la fruaj 1970-aj jaroj, kiel ekzemple Frank Burns en Mash (1970) kaj la gvidrolon en THX 1138 (1971), la adaptadon de Horton Foote de Tomorrow (1972).
Ataŝeo
Ataŝeo estas francdevena vorto, signifante diplomaton, ĵus enirinta la karieron kaj donita kiel asistanto al ambasadoro.
Ataŝeo povas signifi eĉ nediplomaton, aldonitan al la personaro de la ambasado por aparta servofako: armea, komerca ataŝeo, kulturataŝeo.
Ataŝeo povas signifi ĉe la ministra kabineto aŭ stabo de granda administracio ekster-hierarĥian personon, komisiita pri aparta funkcio: kulturataŝeo, gazetara ataŝeo.
Blanka Domo
Blanka Domo havas diversajn signifojn:
Konstantinos Daskalakis
Konstantinos Daskalakis (, naskiĝita en 1981) estas Profesoro ĉe la departemento de Elektra Inĝenieristiko de MIT kaj Komputila Scienco kaj membro de CSAIL. Lia Ph.D. tezo estis premiita la 2008 per ACM Doktoreca Disertacia Premio. Kune kun Paul Goldberg kaj Christos Papadimitriou, ili ricevis la 2008 Luda Teorio kaj Komputila Scienca Premio por ilia papero "La Komplekseco Komputi Nash Ekvilibro". Li fariĝis Profesoro ĉe MIT en Majo 2015.
Studoj
Antaŭ aliĝi  la fakultaton de MIT li estis postdoktora esploristo en la grupo de Jennifer Chayes ĉe Microsoft Research, en Nova Anglio. Kaj antaŭ ol tie li elspezis kvar jarojn ĉe UC Berkeley teorio   de komputada grupo konsilita de Christos Papadimitriou. Li faris siajn universitatajn studojn en Grekio ĉe la Nacia Teknika Universitato de Ateno, ĉe la Elektra kaj Komputila Inĝenieristiko departemento, kie li diplomiĝis kun la plej alta grado iam ajn premiita (9.98/10).
NGC 3392
NGC 3392 (aliaj indikoj — MCG 11-13-42, ZWG 313.37, PGC 32512) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Konstantinos Daskalakis
Premioj kaj honoroj
Konstantinos Daskalakis gajnis la 2008 Doktoreca Disertacia Premio de ACM (la Asocio por Komputanta Maŝinaron) por antaŭeniri nian komprenon de konduto en kompleksaj retoj de interrilataj individuoj, kiel tiuj malfermita kaj kreita de la Interreto. Sia disertacio, rajtigis “La Kompleksecon de Nash Equilibria,” provizas romanon, algoritma perspektivo sur Luda Teorio kaj la koncepto de la Nash ekvilibro ("La Komplekseco de Komputado Nash Ekvilibro.").
NGC 3392
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim
La distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim estas parto de la distriktaro Meza Frankonio (Mittelfranken) kaj situas en la federacia lando Bavario de Germanio. Administra centro estas la urbo Neustadt an der Aisch. Granda parto de la distrikta areo apartenas al la arbara regiono Steigerwald.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(nombroj de loĝantoj laŭ la stato fine de )
Mehren (Eifel)
Mehren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Pulligny
Pulligny estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pullinéens.
(19781) 2000 QK68
(19781) 2000 QK68 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Črni Vrh proksime de Idrija (Slovenio).
James Dougherty
James Edward "Jim" Dougherty (12a de aprilo 1921 – 15a de aŭgusto 2005) estis usona policisto, plej bone konata ĉar estis la unua edzo de Marilyn Monroe.
La geavoj de Dougherty estis enmigrantoj el Anglio kaj Irlando. Dougherty mem naskiĝis en Teksaso. Li studentis en Altlrnejo de Van Nuys, kie gradiĝis en 1939 kun Jane Russell, kiu poste iĝos kunulino de MM en Gentlemen Prefer Blondes, lernejo kie li estis aktiva en teatro kaj membro de la piedpilka teamo. Li edziĝis trifoje. Kun Marilyn temis pri la unua fojo.
Li tiam estis laboristo ĉe Lockheed. Biografiistoj malkonsentas ĉu ili jam estis amikiĝintaj aŭ ĉu la geedziĝo estis totale fiksita de adoptaj zorgantoj. Ili geedziĝis la 19-an de junio 1942, tuj post kiam Monroe fariĝis 16jaraĝa, kaj ŝi poste eliris el mezlernejo. Ŝi malŝatis esti dommastrino kaj poste deklaris ke la "geedziĝo ne igis min malĝoja, sed ĝi ankaŭ ne igis min feliĉa. Mia edzo kaj mi apenaŭ parolis unu la alian. Tio ne estis ĉar ni estis koleraj. Ni havis nenion direnda. Mi mortis pro enuo." En 1943, Dougherty membriĝis en la usona komerca ŝiparo. Li estis komence postenigita sur la Insulo Santa Catalina ĉe la marbordo de Kalifornio, kie ŝi vivis kun li dum pluraj monatoj ĝis li estis ekspedita eksteren al la Pacifiko en aprilo 1944, kie li estus restinta por la plej multo el la venontaj du jaroj. Monroe tiam translokiĝis ĉe la gepatroj de Dougherty, kaj komencis labori pri la fabriko Radioplane de senpilotaj aviadiloj kiel parto de la militklopodoj.
Saint Helier
Sankto Heliero (Saint Helier, Saint-Hélier, en la loka franca dialekto "Jèrriais" St Hélyi, nomata laŭ la kristana sanktulo Helier) estas unu el 12 komunumoj kaj inter ili la plej granda urbo de la insulo Jersey, la plej granda el la Manikinsuloj en la samnoma Manika Markolo inter Francio kaj Britio. La urbo situas ĉe la suda bordo de la insulo, havas proksimume 28.000 loĝantojn kaj estas la administra centro de la insulo (kvankam la registara palaco troviĝas en Saint Saviour).
La komunumo kovras areon de 10,6 km², kio korespondas al 9 procentoj de la insula areo.
Historio
Dum la jaro 1155 en Saint Helier fondiĝis monaĥa abatejo sur la insuleto L'Islet - areo, kiu dum malalta tajdo estas konektita al la ĉefa insulo kaj nur dum alta tajdo estas insulo. Dum la epoko de la kristana reformacio la abatejo fermiĝis, kaj sur la insuleto konstruiĝis nova fortikaĵo, kiu transprenis la funkcion de la konstruaĵo sur la monto Mont Orgueil. La tiama guberniestro de la insulo nomas ĝin Elizabeth Castle laŭ la tiutempa brita reĝino Elizabeto la 1-a. Sub la posta reĝo Georgo la 1-a konstruiĝas la unua haveno de la urbo. La 6-an de januaro 1781 sur la "reĝa placo" de la urbo okazas la batalo de Jersey - la lasta provo de la franca armeo konkeri la insulon.
Ekde proksimume la jaro 1820 rimarkeblas kontinua almigro de parolantoj de la angla lingvo al la insulo kaj aparte la urbo Saint Helier.
László Szörényi
László Szörényi [lAslO sorEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Szörényi László József estis hungara katolika pastro, kanoniko, preposto, episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis kisszörényi [kiŝsorEnji].
László Szörényi naskiĝis la en Trencsén (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Trenčín en Slovakio), li mortis la  en Nitro (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempe en Slovakio).
Biografio
László Szörényi studis en Presburg kaj Nagyszombat, ekde 1695 en Romo. Post 2 jaroj li pastriĝis, hejmenveninta li doktoriĝis el teologio. Inter 1699 kaj 1702 li estis paroĥestro en Bajna, inter 1702-1752 li estis kanoniko en Nitro. Intertempe li estis seminariestro kaj preposto inter 1711-1715. Li atingis la pastran rangon episkopo en 1718 kaj en alia episkopejo en 1733. Pro proksimeco kaj minaco li daŭre tenis la rangon kanoniko. En 1748 li retiriĝis kaj vivis ĝismorte kvazaŭ ermito.
9909 Eschenbach
9909 Eschenbach estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto Wolfram von Eschenbach (~ 1170–1220), kiu estis, kun Hartmann von Aue kaj Gottfried von Strassburg, unu el plej granda poetoj de la mezepoko. Komencinte kiel verkisto de kanzonoj, li pli malfrue verkis tri grandajn epopeojn : Parzifal, sur bazo de la fragmenta grala eposo de Chrétien de Troyes, kaj du nefinitaj verkoj : Titurel kaj Willehalm.
Montello
Montello estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Albano Sant'Alessandro, Bagnatica, Costa di Mezzate, Gorlago, San Paolo d'Argon.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la biblia evento Vizito de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Luciana
Luciana estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas lucianeños. La censita populacio en 2008 estis de 416 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,65 loĝ/km².
Situo
Luciana situas en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj (Ciudad Real) en la nordokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real. La areo de ties teritorio estas de 113,84 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Ĉasado.
Guisando
La famaj prahistoriaj "verracos" de vetonoj nomitaj populare kiel Toros de Guisando ne estas en Guisando, sed en la teritorio de apuda El Tiemblo, tiel nomitaj ĉar ili estas rigardantaj al la monto Guisando.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,38 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 522 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el 1910-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 89 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Arenas de San Pedro, San Juan de Gredos, Hoyos del Espino kaj El Hornillo. Guisando estas en la suda parto de la Sierra de Gredos, je altitudo de 760 msm.
Ĉefa rivero estas Pelayos, alfluanto de la rivero Arenal, siavice alfluanto de Tiétar, apartenanta al la baseno de Taĵo. Pelayos formiĝas el kunfluejo de diversaj torentoj kiuj descendas de la montaro Galayos. La rojo Cobacho [koBAĉo] trapasas la urban kernon.​ Riocuevas aŭ rivero Cuevas, alia alfluanto de Arenal kiu venas al la Akvorezervejo de Arenas de San Pedro, ekfluas en la municipo.
Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus plej verŝajne fare de berberoj. En Mezepoko okazis reloĝado plej verŝajne dekomence fare de paŝtistoj el Avilo, Navaro aŭ Galegio. Plej frua mencio estas de 1576. Dum la fino de la Mezepoko kaj preskaŭ tuta Moderna Epoko la teritorio de la aktuala municipo formis parton administracie de la Senjorlando de Arenas. En 1760 dum regado de Karolo la 3-a, la loko ricevis la titolon de villa (urbo) kaj sendependiĝis disde Arenas de San Pedro; pri tiu afero restis pilorio, kiel simbolo de jura sendependeco. La tuta areo apartenis al la Regno Kastilio. Dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj gravis kiel ekonomia rimedo la industrio de silkoraŭpoj.
Dum la Hispana Enlanda Milito, je la alveno la 11an de Septembro 1936 de la insurekciintaj trupoj de Francisco Franco la respublikaj milicanoj de la kolono de la esperantisto Julio Mangada fuŝis al la montaro; kelkaj tie rezistis kaŝe dum ĉirkaŭ dek monatoj kaj poste aliris al teritorio de la Respubliko, dum aliaj restis en lamontaro kiel makisaj gerilanoj apogitaj de lokanoj.
Caro-kanono
La Caro-kanonon (ruse Царь-пушка) gisis el bronzo en 1586 rusa majstro Andreo Ĉoĥov. Ĝiaj longeco superas 5 metrojn kaj pezo - 40 tunojn. Kalibro de la tubo egalas 890 mm.
En 1835 oni aldonis la afuston kaj kelkajn dutunajn kuglegojn. La kanono devis defendi moskvan Kremlon, sed ĝi neniam pafis.
Ĝi estas en Guinness-libro de rekordoj.
Unu el belaj ornamaĵoj de la Caro-Kanono prezentas la rajdanton.
La rusa vorto "caro" venis el antikva latina vorto "caesar" (cezaro), per kiu oni titolis monarkojn. Ĉi-kaze oni aldonis la vorton al la kanono por montri ties unikan grandecon kaj esprimi respekton al la caro Teodoro la 1-a.
Kastelo Hallwyl
Kastelo Hallwyl (prononcu halvil) estas unu el la plej famaj akvokasteloj de Svislando. Ĝi situas sur insulo de la rivero Aabach post ties elfluejo el la Lago de Hallwil en la komunumo Seengen en Kantono Argovio.
Historio
La unua dokumenta mencio de la Kastelo Hallwyl datiĝas el la jaro 1256. La nobelsenjora familio de Hallwyl jam estis unuan fojon skribe menciita en la jaro 1167. Supozeble en la dua duono de la 12-a jarcento la Senjoroj de Hallwyl konstruis la unuan loĝoturon sur la Aabach-insulo norde de la Lago de Hallwyl. En la jaro 1265 al la turo estis alkonstruita la palaco kaj ĝi estis tranformita kaj ampleksigita al akvokastelo. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, la kastelo estis bruligita. Okaze de la posta rekonstruo la kastelo estis larĝigita per ekonomi- kaj loĝokonstruaĵoj. Ek de ĝia rekonstruo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la kastelo estis la sidejo de la subvoktejo Hallwyl de la voktejo Lencburgo de Berna Argovio. Ek de ĝia fondiĝo ĝis la jaro 1994, kiam la posedo transiris al la Kantono Argovio, la kastelo apartenis al la familio de Hallwyl. En la jaro 1925 estis kreiita familia fondaĵo por la konservado de la kastelo. Nuntempe en la kastelo troviĝas la Muzeo Argovio, kiu estas dum la someraj monatoj publike vizitebla.
Klubo de la plej belaj golfoj de la mondo
La Klubo de la plej belaj golfoj de la mondo estas internacia asocio (kaj deponita marko) kreita en Berlino la 10-an de marto 1997, kiu kunigas la turismajn oficojn (kaj kelkaj organizoj de privata turismo) el lokoj marbordaj eksceptaj de la tuta mondo.
La aliĝintaj golfoj devigas plenumi jenajn kriteriojn:
Eksaj membroj
Golfoj kiuj partoprenis la konstituantan kunvenon, sed nun ne plu estas membroj de la klubo:
Oberrüti
Pri la komunumo
Oberrüti estas komunumo en la distrikto Muri de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1217 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Oberrüti situas sur flotebenaĵo okcidente de la rivero Reuss, kies bordo formas ĝian orientan bordon kaj limon kun Kantono Zugo. Kun la escepto de du drumlinoj la teritorio de la komunumo estas tute ebena.
La areo de la komunumo etendiĝas sur 5,37 km², de kiuj 0,86 km² estas kovritaj de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo troviĝas sur alteco de 495 m s.m. tute en la sudokcidento de la komunumo, dum ĝia plej malalta punkto situas ĉe la bordo de la rivero Reuss je 400 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberrüti limas en okcidento kaj nordo al Sins, en oriento aliflanke de la rivero Reuss al Hünenberg en Kantono Zugo, kaj en sudo al Dietwil.
Trafiko
La komunumo situas ĉe la ĉefvojo n-ro 25 de Lencburgo tra Sins al Lucerno. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Araŭo al Arth-Goldau. Krome pasas tra Oberrüti buslinio de la Zugerland Verkehrsbetriebe.
Zillingtal
Zillingtal (cilingtal), hungare Völgyfalva, kroate Celindof, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Eisenstadt. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Oberrüti
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberrüti datiĝas el la jaro 1236 kiel Ruty. La hodiaŭan nomon Oberrüti la komunumo ricevis en 1803 okaze de la kreiĝo de la nuna Kantono Argovio.
Zillingtal
Situo
Zillingtal troviĝas 6 km-ojn de Eisenstadt.
Oberrüti
Historio
En mezepoko la supera jurisdikcio pri Oberrüti apartenis al la Habsburgoj, kiuj atribuis ĝin al la voktejo de Meienberg. En la jaro 1415 la voktejo estis konkerita fare de la lucernanoj, kiuj tamen en la jaro 1425 devis koncedi ĝis al la Libera distrikto, kiu estis komuna posedaĵo de la Svisa Ĵurkomunumo. La malalta jurisdikcio post la malapero de la senjoroj de Rüthi apartenis al la Senjoroj de Hünenberg kaj poste al la Abatejo Kappel, kiu vendis ĝis en la jaro 1498 al la urbo Zugo. Ĝis 1630 oni ĉerpis oron el la rivero Reuss.
Zillingtal
Historio
Pli frue avaroj loĝis tie. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1301 en formo Cylygenthal. En 1683 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 loĝis en Völgyfalva 972 da homoj, kroatoj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis 1920 Völgyfalva apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio.
Oberrüti
Historio
En maro 1798 la francaj trupoj liberigis Argovion de la ĵurkomunuma servuto kaj kreis la Helvetan Respublikon. Oberrüti kiel parto de la distrikto Muri nun dum kvar jaroj apartenis al Kantono Baden. En 1802 ĝi aliĝis al Kantono Zugo, sed Napoleono verdiktis en 1803, ke Oberrüti estis denove integrita al la distrikto Muri apartenante ek de tiam al la nove fondita Kantono Argovio.
Zillingtal
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis hungara pastro, ĉefabato Krizosztom Kruesz.
Kantono Brazos (Teksaso)
La kantono Brazos - nomata laŭ loka rivero - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Bryan.
Ithaca (Nov-Jorkio)
Ne konfuzu ĝin kun insulo Itako.
Itako (angle, Ithaca, nomata laŭ la grekia insulo Itako, hejmo de la legenda Odiseo) estas malgranda urbo en centra Novjorkio, Usono. Ĝi situas ĉe la suda bordo de la Kajuga lago. La urbo havis 30 014 loĝantojn en 2010, en la metropola regiono tiam estis sume 101 564. Itako estas parto kaj la administra centro de la kantono Tompkins.
Itako estas la hejmo de la fama Universitato Cornell fondita de Ezra Cornell. Ĝi estas ankaŭ la hejmo de la plej malgranda Kolegio Itako, fama por muzika edukado.
Multaj famaj homoj nomis Itako hejmo, inter ili Christopher Reeve, Rod Serling kaj Carl Sagan.
La altiroj de Itako inkludas la universitatoj, la lago, la belaj interkrutejoj, la farmista butiko, kaj la Scienca Centro.
Itako havas grandan bibliotekon, la Tompkins Provinca Publika Biblioteko (Tompkins County Public Library, angle). Ezra Cornell fondis la bibliotekon en 1864, nomante ĝin Cornell Publika Biblioteka Asocio (Cornell Public Library Association).
Monique Saint-Hélier
Monique Saint-Hélier estis la pseŭdonimo de la svisa verkistino Berthe Eimann-Briod (* la 2-an de septembro 1895 in La Chaux-de-Fonds, Svisio; † la 9-an de marto 1955 en Pacy-sur-Eure, Francio).
Signy-le-Petit
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Monique Saint-Hélier
La verkistino dum la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento trovis novan, sentiman stilon en la franclingva svisa literaturo, kaj siaepoke trovis vastan rekonon. Ŝi konsideriĝas kiel pioniro por feminismaj literaraj verkoj en Svisio. La nomo Saint-Hélier cetere ĝenerale apartenas al la ĉefa loĝloko de la eta insulo Jersey inter Britio kaj Francio.
Ĉiang Kai-ŝek
Ĉiang Kai-ŝek aŭ Ĉan Kajŝek aŭ Ĝiang Ĝieŝi (naskita la ; mortinta la ), oficiale konata kiel Jiăng Zhōngzhèng (蔣中正), ĉina milita kaj politika estro, iĝis ĉefo de la Kuomintango post la morto de Sun Jatsen en 1925. Li komandis la Nordan ekspedicion por unuigi Ĉinion kontraŭ la militestroj kaj eliĝis venke en 1928 kiel ĉefo de la Respubliko de Ĉinio. Jiǎng kondukis Ĉinion dum la milito por rezisti la japanojn, dum kiu la staturo de Jiǎng en Ĉinio malfortigis sed lia internacia eminenteco kreskis kiel unu el la "Kvar grandaj" estroj aliancitaj. Ĉiang provis eradiki la ĉinajn komunistojn sed malsukcesis, pro kio lia registraro devis retreti al Tajvano, kie li servis kiel prezidento de la Respubliko de Ĉinio dum la cetero de sia vivo.
Sigeberht (East Anglia)
Sigeberht (m. 636) estis reĝo de East Anglia, Anglio de ĉirkaŭ 629 al ĉirkaŭ 634, kaj anglosaksa sanktulo.
Li estis filo aŭ duonfilo de Raedwald, kiu regis East Anglia ĝis sia morto ĉ.624, kaj frato aŭ duonfrato de Eorpwald, kiu sekvis sian patron kiel reĝo. Dum la regado de Eorpwald, Sigeberht estis ekzilata al Francio, kie li estis baptata.
Ĉ. 627 pagano nomata Ricberht murdis la kristanan Eorpwald kaj iĝis reĝo. Ĉ. 629 Sigeberht gajnis la tronon, eble post militado. Verŝajnas ke li estis helpata de Edwin, la plej potenca anglosaksa reĝo en Anglio. Kiam li revenis al East Anglia, Sigeberht estis eble akompanata de Sankta Felix: certas ke Felix iĝis la unua episkopo de East Anglia. Sigeberht estis la unua anglosaksa reĝo baptita antaŭ ol surtroniĝi.
Sigeberhet fondis lernejon por la instruado de la latina, kaj monaĥejon, kiun li eniris ĉirkaŭ 634, kiam li transdonis la regnon al sia parenco Egric. La monaĥejo situis probable ĉe Bury St Edmunds.
En 636 Penda, reĝo de Mercia, invadis East Anglia. La loĝantoj petegis Sigeberht eliri de sia monaĥejo por batali kontraŭ Penda: post kiam Sigeberht rifuzis, ili fortiris lin kaj venigis lin al la batalejo. Tie li rifuzis surmeti kirason, kaj portis nur bastonon. Penda tute venkis, kaj Sigeberht, Egric kaj multaj aliaj mortis. Sigeberht estis venerata kiel martiro.
Světlá (apartigilo)
Světlá povas esti:
Herblay
Herblay [] (plennome Herblay-sur-Seine ) estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Val-d'Oise, en la regiono Francilio. Ĝi havis 26,422 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Herblay situas nordokcidente de Parizo, ĉe la dekstra bordo de Sejno.
Gerald A. Miller
Gerald Alan Miller estas usona fizikisto pri nuklea fiziko.
Li naskiĝis la 20-a de marto 1947 en Novjorko (angle New York).
Li faris esplorojn en CERN en Ĝenevo, Stanford Linear Accelerator Center, Brookhaven National Laboratory, Lawrence Berkeley laboratory, Jefferson Laboratory, kaj nun estas profesoro en la Vaŝingtona Universitato.
Luma Vojo
La Komunista partio de Peruo (Partido Comunista del Perú), pli komune nomata la Luma Vojo (hispane: Sendero Luminoso), estas Maoisma gerilana organizo en Peruo. Kiam unue, ĝi lanĉis la internan konflikton en Peruo en 1980, ĝia deklarita celo estis anstataŭi kion ĝi opiniis burĝan demokration per "Nova Demokratio."
La Luma Vojo kredis, ke per entrudo de diktatorado de la proletaro, inkluzivante "Kulturan Revolucion", kaj iam instigante mondan revolucion, ili povus alveni al pura komunismo. La Luma Vojo ankaŭ kredis, ke ĉiuj nunaj socialismaj landoj estas reviziismaj, kaj ke la Luma Vojo mem estas la avangardo de la monda komunisma movado. La ideologio kaj taktikoj estas influataj de aliaj Maoismaj insurekciaj grupoj, precipe la Komunista partio de Nepalo kaj alia organizoj pri Revolucia Internaciisma Movadofilio. La Luma Vojo estas rigardata de Peruo kiel terorisma organizo.
Ĝenerale kondamnite pro sia brutaleco, interalie pro perforto kontraŭ kamparanoj, laborsindikataj organizintoj, populare elektitaj respondeculoj kaj la ĝenerala civila loĝantaro, la grupo figuras sur la usona listo de Fremdaj Terorismaj Organizoj. Tamen la sama perforto estis uzata de la registaraj trupoj kiuj luktis kontraŭ tiu organizo. Ankaŭ la Eŭropa Unio kaj Kanado konsideras la Luman Vojon kiel terorisman organizon kaj malpermesas provizon de financoj aŭ alian financan subtenon. Ekde la kapto de ĝia gvidanto Abimael Guzmán en 1992, la Luma Vojo nur estas sporade aktiva. Kelkaj frakcioj de la Luma Vojo nun asertas, ke ili batalas por devigi la registaron starigi pacakordon kun la ribeluloj.
Niederstetten
Niederstetten estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Tauber kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Senjorlando de Molina-Alto Tajo
La Senjorlando de Molina-Alto Tajo, aŭ en hispana Señorío de Molina, estas komarko de la provinco Gvadalaĥaro, Hispanio, kies ĉefurbo kaj plej loĝata urbo estas Molina de Aragón. Tiu komarko limas norde kun la provinco Soria (komarko Tierra de Medinaceli) kaj la provinco Zaragozo (komarko Comunidad de Calatayud), oriente kun la provinco Zaragozo (komarko Campo de Daroca) la provinco Teruelo (komarko Jiloca), sude kun la provinco Teruelo (komarko Sierra de Albarracín kaj okcidente kun la provinco Kvenko kaj la cetero de la provinco Gvadalaĥaro.
En ĝia teritorio hegemonias la malgrandaj vilaĝoj, praktike senhomaj plejparte. Kvankam temas pri zono de grandaj allogaĵoj, ĝi estas unu el la plej abandonitaj de tuta Hispanio. Ĝi havas totale nur 11 219 loĝantoj dise tra ampleksa etendo, pro kio la loĝdenso estas tre malalta kaj ĝiaj loĝantoj reprezentas malgrandan procenton ene de la totalo de la provinco Gvadalaĥaro.
En ĝia teritorio elstaras la Natura Parko de Alto Tajo, de granda ekologia intereso.
Flaŭro kaj faŭno
Abundas arbaroj de juniperoj kaj pinoj, kun abundo de Juniperus thurifera kaj de diversaj tipoj de pinoj. Estas abundo ankaŭ de diversaj tipoj de kverkoj, krom pruneloj, kaj fungoj kiaj Boletus kaj Lactarius.
Inter bestoj estas granda vario de specioj, inter kiuj abundas gipoj, turfalkoj, nizoj, akcipitroj, nizagloj, migrofalkoj, perdrikoj, variaj specioj de strigoj, vulpoj, sovaĝaj katoj, cervoj, vespertoj, meloj, lutroj kaj musteloj inter aliaj.
Monumentoj kaj interesaĵoj
Estas interesaĵoj en la zono la kastelo Alcázar de Molina de Aragón, la lageto de Taravilla, la ermitejo de la Virgulino de La Hoz (situa en Torete) kaj ĝenerale la tuta reto de vilaĝoj kiuj konstituas la zonon kaj kiuj prezentas la tipan kuirarton kaj la kulturon de la areo.
Geografie menciindas la alfluantoj de la rivero Gallo, alfluanto de la rivero Taĵo: nome Cabrillas, Bullones, Tajuña, Gallo, Arandilla, Salado, El Ablanquejo, Hoz Seca kaj Tajuelo. Same, parto de la komarko apartenas al la Hidrografia Konfederacio de la rivero Ebro ĉar la riveroj Piedra kaj Mesa elfluas al Jalón en la ĉirkaŭoj de Calatayud.
Tiu zono estas de granda intereso kaj naciskale kaj regione pro sia biodiverseco kaj pejzaĝa belo.
Federacia vojo 47
La federacia vojo 47 - germane Bundesstraße 47 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 143 kilometrojn tra la federaciaj landoj Rejnlando-Palatinato, Hesio, Bavario kaj Baden-Virtembergo. La plej okcidenta punkto estas la komunumo Hettenleidelheim, kie la vojo konektiĝas al la germana aŭtovojo A6, ĉe la norda parto de la naturparko Palatinata Arbaro, kaj la plej orienta la komunumo Walldürn.
Signifaj komunumoj survojaj estas Göllheim, Monsheim, Worms (kie kruciĝas la federacia vojo 9 kaj post tio la vojo pontiĝas super la Rejno al Hesio), Bürstadt (tie kruciĝas la federacia vojo 44), Lorsch (kie kruciĝas la germana aŭtovojo A67), kaj Bensheim (tie kruciĝas la germana aŭtovojo A67 kaj iom pli oriente la federacia vojo 3, la "Monta Vojo"). De tie la vojo situas en la mezalta montaro Odenvaldo: Plu sekvas la komunumoj Lindenfels, Reichelsheim (kie kruciĝas la federacia vojo 38), Michelstadt  (tie kruciĝas la federacia vojo 44) kaj Amorbach. Ĉe la plej orienta finpunkto Walldürn la vojo eniras la federacia vojon 27, suden al Heilbronn, Stutgarto kaj la limo al Svislando, norden al Tauberbischofsheim, Fulda kaj al Blankenburg en la mezalta montaro Harco.
Profetaĵo de Malaĥio
Profetaĵo de Malaĥio, aŭ pseŭdo-profetaĵo de Sankta Malaĥio, havas jenan originon: fikcia esploristo de la 16-a jarcento trovas, traserĉante inter la dokumentoj de la vatikanaj arĥivoj dokumenton verkitan de Sankta Malaĥio kaj allasitan kaj ignoritan en tiuj vatikanaj lokoj.
La historia Sankta Malaĥio estis ĉefepiskopo de Armagh [Irlando]] en la 12- jarcento. La fikciisto supozas ke li pilgrime venis 1139 al Romo kaj ke ĝuste dum tiu restado li verkis la serion da motoj kaj inokulis en la arĥivon kie restis ĝis kiam elpensinto roligas la esploriston kiu konstatas ke la “profetaĵo” koncernas la papojn ekde la epoko mem de Malaĥio, nome kun Celesteno la 2-a (1143–1144).
Laŭ tiu “profetaĵo” la antaŭlasta papo estas tiu nun vivanta (2012) nome Benedikto la 16-a, difinita “Gloria olivae” (gloro de la olivarbo). Post lia morto surtroniĝos “Petrus Romanus” (Petro de Romo). Kaj ties regnado ekestos la fino de la mondo.
Pri la enhavo de la “Profetaĵo de Malaĥio”
La “Profetaĵo de Malaĥio”, aŭ “Profetaĵo pri la papoj,” estas listo de 112 latinlingvaj mallongaj frazoj kiuj pretendas priskribi iun individuigan karakterizon de unuopa papo. La listo komencas ekde 1143) kaj finiĝos kun la papo “Petro de Romo” post kiu aŭ dum kiu okazos la lasta juĝo.
NGC 3393
NGC 3393 (aliaj indikoj — ESO 501-100, MCG -4-26-11, AM 1045-245, IRAS10459-2453, PGC 32300) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
6866 Kukai
6866 Kukai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, kvartalo de la urbo Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la budhisma sacerdoto Kukai (japane 空海, 774 – 835), fondinto de la skolo Ŝingon-ŝu. Li studis pri budhismo en Ĉinio ; reveninte en Japanion, li konstruigis 88 templojn en Ŝikoku kaj la templon de la monto Koja (japane 高野山, Kōya-san)
Profetaĵo de Malaĥio
Pri la enhavo de la “Profetaĵo de Malaĥio”
Ĉiukaze, malgraŭ ke multaj, eĉ amuziĝe, cerbumis por krei koherecon inter la papo koncernata kaj la moto lin preskribanta, oni ne forgesu, diras kritikistoj, ke temas pri temoj ekstersciencaj, kaj ke do la argumentadoj poraj kaj malporaj dependas de la individua disponebleco al tiuj temoj. Se ne sufiĉus, por senkreditigi la verkon, helpu la fakto ke pri ĝi parolas eĉ ne la biografiisto de Sankta Malaĥio, nome Sankta Bernardo de Clairvaux.
Notoj
<References/>
Kserofito
La adaptoj por sekegaj medioj estas diversaj. Ekzistas t.n. efemeraj kaj efemeroidaj plantoj, kiuj plejparte vivas kiel semoj aŭ sporoj. En pluva periodo, ili rapidege kreskas kaj reproduktas semojn, kiuj restas ĝis venonta pluva periodo.
Adaptoj por ne-efemeraj plantoj, kiuj daŭre vegetas en seka periodo, estas:
Laŭrenca tabulo
La Laŭrenca tabulo aŭ Kanada ŝildo (Bouclier canadien Canadian Shield) estas granda regiono kun malprofunda grund-tavolo super parto de la Nordamerika kratono (regiono de profunda, komuna, ligita bazoroko) en orienta kaj centra Kanado kaj apudaj partoj de Usono, kiu konsistas el bazoroko de la antaŭkambria epoko (antaŭ 4,5 miliardoj kaj 540 milionoj da jaroj). La Laŭrenca tabulo estas preskaŭ cirkla, kio donas al ĝi la aspekton de militista ŝildo aŭ giganta huffero, kaj ĝi estas la parto de la Laŭrenca kratono kie la kontinentaj glaĉeroj havis plej multon efikon, forskrapante la grundon kiel profunde ke ankoraŭ hodiaŭ restanta tre malprofundan grund-tavolon.
Hidrografia drenado sur la laŭrenca tabulo ĝenerale estas malbona, parte pro la efikoj de la glaciepoko. La laŭrencan tabulon kovras borealaj arbaroj en la sudo, dum tundro regas en la nordo. Estas malmultaj loĝantoj, kaj la industria evoluo estas malmulta, sed la regiono havas grandan potencialon por produktado de energio per akvo, kaj ĝi estas grava fonto de ercoj kaj ligno. Multaj mamuloj, inter ili karibuoj, guloj, musteloj, vizonoj, lutroj, grizaj ursoj, kaj nigraj ursoj, vivas en ĉi tiu regiono.
Regiona etendiĝo
Se oni kalkulas la gronlandan parton, la Tabulo estas pli-malpli ronda, kun la nordorienta rando en Gronlando en la nordoriento kaj la Hudsona Golfo meze. Ĝi kovras la plej grandan parton de Gronlando, Labradoron, la plej grandan parton de Kebekio norde de la Sankt-Laŭrenco, la plej grandan parton de Ontario inkluzive la nordan parton de la suda duoninsulo inter la Grandaj Lagoj, la Montaron Adironack en norda Novjorkio, la plej nordan parton de malsupra kaj la tuto de supra Miĉigano, nordan Viskonsinon, nordorientan Minesoton, la centran kaj nordan partojn de Manitobo, nordan Saskaĉevanon, malgrandan parton de nord-orienta Alberto, kaj la ĉeftero de la nordaj kanadaj teritorioj oriente de la 110-a (okcidenta) meridiano (Nordokcidentaj Teritorioj kaj Nunavuto). Entute ĝi ampleksas areon de proksimume 8 milionoj da kvadratkilometroj. Subtere ĝi kovras eĉ pli grandan areon, etendiĝante okcidenten ĝis la Okcidenta Kordilero kaj orienten ĝis la Apalaĉoj.
Kiel parto de la Tabulo iuj kalkulas la bazan rok-strukturon sub la Hudsona Golfo kaj la submarajn strukturojn inter Nordameriko kaj Gronlando, dum aliaj kontraŭas dirante ke nur surfacaj strukturoj kalkuliĝu kiel parto de la Tabulo.
Geologio
Tiel granda regiono de malŝirmita, malnova roko postulas klarigon. La nuna geomorfologio de la Tabulo konsistas el maldensa tertavolo sur bazoroko, nekovrita multloke. Ĉi tiun geomorfologion kaŭzis la agado de glaĉeroj dum la lasta glacia epoko, kiu kovris la Tabulon kaj forskrapis la kovraĵon de la bazoroko. La multecon de riveroj kaj lagoj kaŭzas tio, ke la akvokolekta baseno de ĉi tiu regiono estas tiel juna; ĝi ankoraŭ reordigas sin kun la aldona efiko de post-glaĉera resaltiĝo. La Tabulo origine estas regiono de tre altaj montoj - ĝis 12.000 metrojn altaj - kaj multe da vulkana aktiveco, sed dum la paso de jarmiloj erozio forprenis multan materion kreante la nunan topografian aspekton de malalta reliefo.
Montoj havas profundajn radikojn kaj flosas sur la pli densa mantelo iom kiel glacimonto sur la maro. Kiam montoj eroziiĝas, iliaj radikoj leviĝas kaj siavice eroziiĝas. La rokoj nun ĉe la surfaco de la laŭrenca tabulo iam estis profunde sub la tersurfaco, kie alta premo kaj temperaturo donis idealajn kondiĉojn por mineraligado.
La Nordamerika kratono estas la bazoroko kiu konsistigas la kernon de la Nordamerika kontinento, kaj la laŭrenca tabulo estas la plej granda malŝirmita parto de la kratona bazoroko.