cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ágnes R. Várkonyi
Biografio
Ágnes R. Várkonyi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1947-1951. Post la diplomo ŝi eklaboris en akademia historia instituto. En 1960 ŝi atingis la sciencan gradon PhD, ŝi doktoriĝis en 1971 antaŭ la akademio. En 1983 ŝi estis nomita katedrestro en Universitato de Budapeŝto. En 1998 ŝi pensiuliĝis. Ŝi havis edzon kaj ŝi naskis 2 filinojn. Ŝi okupiĝis precipe pri hungara historio depost la turka dominado. Ŝi ricevis premiojn inter 1965-2000.
Luigi Minnaja
Luigi MINNAJA, (naskiĝis la en Pisticci, mortis la  en Romo) estis itala esperantisto, ŝtatoficisto.
E-isto de 1926. Fervora prop-isto. Sekr. de la loka grupo en Roma. Unu el la plej aktivaj kaj sindonaj agantoj por la Internacia Lingvo en Italujo kaj ankaŭ vaste ekster ĝiaj limoj. Luigi Minnaja restis fidela al la lingvo kaj al la idealoj, ligitaj al ĝi, ĝis la lasta momento de sia vivo. Dum multaj jaroj li estis sekretario de la loka Esperanto-grupo en Romo kaj entute la precipa aktivulo, kune kun s-ino Carolina Minnaja, en la regurbo de Italujo. Li fariĝis membro de UEA kaj senĉese laboris por la Asocio, interalie kiel delegito en Romo kaj peranto kaj ĉefo-delegito por Italujo de 1945 ĝis 1969, kiam pro la ne tre bona sano li retiriĝis de tiu funkcio.
Luigi Minnaja estis tre aktiva ankaŭ kiel tradukanto. Unu el la plej gravaj atingoj inter la du mondmilitoj estis la publikigo de la belega Gvidlibro pri Romo, kiun eldonis la Itala Touring Club, sed kiu bedaŭrinde jam delonge elĉerpiĝis. La tradukon kaj la bonegan glosaron prizorgis Carolina kaj Luigi Minnaja. Al tiu grava kampo ambaŭ dediĉis multe da tempo kaj talenta laboro. Ilia lasta verko estas la traduko de Renkonto kun Trentino, riĉe ilustrita libro, publikigita okaze de la itala landa Kongreso de Esperanto en Trento.
En la familio Minnaja nur Esperanto estis uzata. Ambaŭ filoj, d-ro Carlo kaj d-ro Nicola estas denaskaj esperantistoj. Ankaŭ tiurilate la familio Minnaja povas esti modelo por multaj gepatroj, kiuj scias la lingvon. En la Esperanto-movado la familio Minnaja fariĝis koncepto. Kiel homo Luigi estis senfine ĝentila, afabla, helpema kaj klera. Ĉiuj, kiuj havis la grandan privilegion persone konatiĝi kun li, spertis tion.
Ĉe Belartaj Konkursoj de UEA estas atribuata Premio Luigi Minnaja por eseoj.
Notre-Dame des Cyclistes
La Kapelo Notre-Dame des Cyclistes (Nia Sinjorino de Biciklantoj) situas en la komunumo de Labastide-d'Armagnac en la departamento Landes, Regiono de Nova Akvitanio, Francio.
Historio
Tiu kapelo estis dediĉita al la Virgulino patronsanktulo de  biciklantoj nome de Papo Johano XXIII en 1958. Ekde tiam, tiu kapelo estis transformita en muzeo de biciklado por biciklantoj, kuristoj kaj turistoj.
Multaj ĉampionoj lasis tie siajn t-ĉemizojn, inkluzive de André Darrigade, Jacques Anquetil, Louison Bobet, Tom Simpson, Bernard Hinault, Raymond Poulidor, Eddy Merckx, Luis Ocaña.
En Italio
La Madonna del Ghisallo situas en la municipo de Magreglio, proksime al la Lago de Como, kaj kiu estis dediĉita al la itala biciklado en 1948 fare de Papo Pio la 12-a.
Andrio
Andrio (Andria) estas komunumo de la regiono Apulio, en la sud-orienta Italio.
Heckenmünster
Heckenmünster estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. En la 29-a de decembro 2006 la komunumo havis 112 loĝantojn.
Mulo
Mulo estas hibrido de virazeno kaj ĉevalino, plej ofte ne plu kapabla reproduktiĝi. Teorie oni povas produkti mulon (aŭ pli ekzakte hinon) de azenino kaj virĉevalo, sed por praktikaj kialoj tio ne okazas escepte akcidente.
La termino "mulo" etimumas de la latinlingva "mulus" kaj origine uziĝis por nomi posteulon de gepatroj de iaj ajn specioj malsamaj.
La grandeco de mulo kaj la laboro, kiun ĝi povas fari, estas dependaj de la bredado de la ĉevalino. Muloj povas esti malpezaj, mezpezaj, aŭ eĉ pezaj, se la ĉevalino estas tirĉevalo.
Muloj pretendiĝas esti pli paciencaj, fidemaj, hardaj, kaj longedaŭraj ol ĉevaloj, pli inteligentaj kaj rapidaj ol azenoj, kaj malpli obstinaj ol azenoj.
Karakterizoj
Mulo havas la jenajn karakterizojn similajn al azeno: kapon dikan kaj mallongan, orelojn longajn, membrojn maldikajn, ungojn mallarĝajn kaj malgrandajn, kolharon neampleksan, voston sen haroj ĉe la radiko, kaj neĉeesto de malantaŭgamba “kaŝtano” (malmola ŝvelo, kutime kun larĝo de 1 colo (2.54 cm) aŭ malpli,  eble la postsigneto de forevoluigita piedfingro en praĉevaloj, kaj aperante en ĉevaloj sur la antaŭaj gamboj super la genuoj, kaj malantaŭgambe je la ventra flanko, sub la malalta artiko).
Mulo estas uzata kiel ŝarĝ-, rajd- kaj tirbesto. Turistoperatoroj ĝenerale preferas mulojn al ĉevaloj: muloj montras pli grandan paciencon sub la premo de pezaj ŝarĝoj, kaj ilia haŭto estas pli malmola kaj malpli sentema ol tiu de ĉevaloj, farante ilin pli kapablaj rezisti al suno kaj pluvo. Iliaj hufoj estas pli malmolaj ol tiuj de ĉevaloj, kaj ili montras naturan reziston al malsanoj kaj insektoj.
La mediana pezo de muloj etendiĝas proksimume de 370 ĝis 460 kg (de 820 ĝis 1000 funtoj). Kvankam individuaj bestoj varias, milita mulo povas "porti ĝis 72 kg kaj marŝi dum 26 km sen ripozo". Ĝenerale, mulo povas porti “malvivan” pezon (t.e. pezon ne de rajdanto sed de ia senviva ŝarĝo) de ĝis 20% de sia (la mula) korpa pezo, aŭ proksimume 90 kg (198 funtojn).
Proverba ĝi fariĝis pro sia obstineco heredita de la patro (obstina/senprudenta kiel mulo).
Mulo ne sonas ĝuste same kiel azeno nek kiel ĉevalo. Anstataŭe, mulo faras sonon simile al tiu de azeno sed ankaŭ kun la henaj karakterizoj de ĉevalo—la mula bleko ofte komencas per heno kaj finas per sono skribita kiel “hi-ha”.
Kolordiverseco
La feloj de muloj montras la saman diversecon kiel tiuj de ĉevaloj. Oftaj koloroj estas nigra, griza, kaŝtana (angle chestnut, ruĝbruna korpo kun helaj ekstremaĵoj—kolhararo, vosto, kaj la malaltaj partoj de la gamboj), kaj beja (ruĝbruna korpo kun nigraj ekstremaĵoj, inklusive de la orel-randoj). Aliaj koloroj estas blanka, ruana (angle, roan, miksaĵo de blankaj kaj pigmentitaj haroj, kun kapo kaj ekstremaĵoj de solida koloro), palomina (angle palomino, orkolora korpo kun blanka kolhararo kaj vosto), grizbruna (angle: dun, kiu ĉiam havas malhelan strion laŭdorse, kaj kutime pli malhelajn ektremaĵojn), cervohaŭta (angle: buckskin, malhelbruna aŭ orkolora felo kun nigraj ekstremaĵoj), farbita (angle: paint, aŭ pinto, kun blankaj kaj malhelaj makuloj), kaj apalusa (angle appaloosa, kun leopard-similaj makuletoj).
Fekundeco
Muloj kaj hinoj havas 63 kromosomojn, la averaĝo de la kromosomkvanto de la ĉevalo (64) kaj tiu de la azeno (62). La malsimilaj genetikaj strukturoj kutime malhelpas la ĝustan pariĝon de la kromosomoj por krei sukcesajn embriojn, kaŭzante tion, ke la plimulto de muloj sterilas. Ne ekzistas kazoj registritaj de fekundaj virmuloj. Tamen, nemultaj mulinoj ja produktis idojn kiam ili pariĝis kun purbredaj virĉevaloj aŭ virazenoj. Herodoto donas rakonton pri ĝuste tia okazo, kiel aŭguro de la venko de Grekio fare de Kserkseso dum la jaro 480 A.K. : “Ankaŭ okazis alispeca antaŭsigno dum li ankoraŭ estis ĉe Sardeso: mulo produktis idon, naskante mulon.”
Ĉiuj virmuloj estas sterilaj kaj tamen devu ankaŭ esti kastritaj. Se ne, ili povas fariĝi danĝeraj pro produkto de tro multaj hormonoj, tial ili ĉiam estu kastritaj. Ĉiuokaze, estas senutile subteni ilin stalonoj.
Ormana tamarino
La ormana tamarino (Saguinus midas) estas primata specio el genro de tamarinoj, kiu apartenas al ungegaj simioj (Callitrichidae). Ĝi vivas en norda Sudameriko kaj apartenas al la plej konataj reprezentantoj de sia genro.
Priskribo
La felo de la ormana tamarino estas malhel-bruna aŭ nigra, nomdonantaj estas la ruĝ-flavkoloraj antaŭaj kaj postaj kruraj manpartoj. La malhela vizaĝo estas senhara, la grandaj oreloj elstaras el la felo. La besto kreskas de 20 ĝis 28 cm kaj atingas korpomason de 475 gr.. La vosto estas pli longa ol la korpo.
Vivareo
Tiu neotropisa specio vivas en norda Brazilo, Gujano, Surinamo kaj Franca Gujano. Ĝi vivas en arbaroj, sur arboj. La arbohakado minacas ilian vivareon.
Arpajon
Arpajon [aʁpaʒɔ̃] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ormana tamarino
Vivmaniero
La ormana tamarino estas ĉiuvoranto, precipe manĝas fruktojn, insektojn kaj lignosukon.
Praski Vitti
Praski VITTI (kies vera nomo estas Vitalij Petrovič PETROV, Виталий Петрович Петров) (naskiĝis la ) estas fama rusia pentristo. .
Biografio
Li naskiĝis en la vilaĝo Algazino, Ĉuvaŝio en 1936, kaj lernis pentri en Ĉeboksari kaj Leningrad. Li specialigas en murpentraĵo kaj ilustradoj de libroj de poezio.
En 2012 li estis dekorata kun la Ordeno de Amikeco.
2205 Glinka
2205 Glinka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 27-an de septembro 1973 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatoriode Nauĉno en Ukrainio.
Ormana tamarino
Vivmaniero
La dominanta ina tamarino pariĝas kun ĉiu virbesto de la grupo (poliandrio). La gravediĝa periodo daŭras 140-170 tagojn post kio naskiĝas plej ofte ĝemeloj. La prizorgado, edukado de la idoj estas tasko de la virbestoj, kiuj portas la idojn kaj eĉ al inbesto por mamsuĉado. La idoj iĝas memstaraj post 2-3 monatoj, seksmaturaj post 16-20 monatoj.
2205 Glinka
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan komponiston Miĥail Ivanoviĉ Glinka (cirile : Михаил Иванович Глинка)
Arpajon
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arpajonnais.
Germana aŭtovojo A27
La germana aŭtovojo A27 (germane Autobahn 27, mallonge A27, aŭ formale Bundesautobahn 27, mallonge BAB 27) estas aŭtovojo inter la urbo Cuxhaven ĉe la Norda Maro en nordokcidenta Germanio ĝis la urbeto Walsrode inter Hamburgo norde kaj Hanovro sude. En Walsrode la aŭtovojo konektiĝas al la pli longa nord-suda germana aŭtovojo A7. La aŭtovojo longas 162 kilometrojn. Ĝi konsistigas la eŭropan ŝoseon 239.
Taguatinga (Tokantinso)
Taguatinga estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 15.051 loĝantojn en 2010.
Viena Konvencio de Diplomatiaj Rilatoj
La Viena Konvencio de Diplomatiaj Rilatoj de 1961 estas internacia traktato kiu difinas la kadron por diplomatiaj rilatoj inter sendependaj ŝtatoj. Ĝi specifigas la privilegiojn de diplomatia misio kiuj permesas la diplomatojn plenumi sian funkcion sen timo al ĉikano aŭ premo fare de la gastiganta lando. Tio formas la juran bazon por diplomata imuneco. Ties artikolaro estas konsiderata mejloŝtono de la modernaj internaciaj rilatoj. Je Oktobro 2018, ĝi estis ratifita de 192 ŝtatoj.
Zurika Junulara Movado
En tiu perido ekaperis kiel organo de la junulara movado la revuo Eisbrecher kaj poste Brächise.
Kvankam la eksperimento en la aŭtonoma junularcentro fiaskis pro la problemo de la amase alvenintaj droguloj en diversaj aliaj lokoj estiĝis kulturaj liberspacoj kaj en Zurkio komplete ŝanĝiĝis la etoso. Hodiaŭ oni ja povas diri, ke la iama konservema spartana cvingli-urbo fariĝis bunta mikspoto de tutmonda kulturo. Eventoj kiel la stratparado hodiaŭ allogas milionon da spektantoj kaj Zuriko estas konata, kiel la urbo kun plej alta vivokvalito en la tuta mondo.
Rudoltice (Sobotín)
Rudoltice (Rudelsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Sobotín en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Sobotín. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/11. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 73 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
Rudoltice estis fondita en la 15-a jarcento.
Joachim Fuchsberger
Joachim FUCHSBERGER (naskiĝinta la 11-an de marto 1927 en Zuffenhausen, mortinta la 11-an de septembro 2014 en Grünwald) estis germana aktoro, televidprelegisto, lirikisto kaj komercisto, estinte plej konata al larĝa germanlingva spektantaro kiel unu el la aktoroj en diversaj Edgar Wallace-filmoj (ĉiam ŝajnigante esti unu el la bonaj uloj, ofte krimpolicano de Scotland Yard). En la anglalingva mondo, li foje aperis sub la nomo Akim Berg(er).
Vivo kaj kariero
Dum la Dua mondmilito, en la aĝo de 16, li estis trejnita kiel paraŝutisto, kontraŭbatalis instrukciiston kaj esti sendita al la orienta fronto. Tie li estis pafvundita. Li estis kaptita en hospitalo en Stralsund fare de la Ruĝa Armeo kaj venis en sovetian kaptitecon kaj poste en usona kaj brita kaptiteco. Pro tiu turbula tempo de sia junaĝo en la orienta fronto, li neniam povis fari lernejdiplomon. En 1946 li laboris kiel karboministo por la britoj en la Distrikto Recklinghausen. Lia moknomo Blacky, kiu estis senĉese uzita fare de la amaskomunikilaro, aklamas de tiu tempo.
Post lia liberigo li laboris kiel inĝeniero por kompostado kaj presmaŝinoj en la familia entrepreno kaj poste en eldonejo en Düsseldorf. En 1949 li estis reklamestro por Ekspozicio pri konstruaĵoj en Nürnberg. De 1950 ĝis 1952 li estis reprezentanto ĉe la radiostacio en Munkeno kaj prezentanto de ĵus aperintaj filmoj. En 1951 li geedziĝis kun la kantistino Gitta Lind, de kiu li divorcis jam du jarojn poste. En 1954 li geedziĝis kun la radioteknikistino kaj aktorino Gundula Korte, kun kiu li havis filon. En la sama jaro li havis sian sukceson ludante "Gunner Asch" en la tri-parta militfilmo 08/15 (filmaj serioj), surbaze de la romano fare de Hans Hellmut Kirst.
Post pluraj militfilmoj li ĉefrolis en la filmo Der Frosch mit der Maske (1959) en la rolo de la amatora detektivo Richard Gordon. Pli ol 3.2 milionoj da vizitantoj vidis la filmon en kinejoj. La surpriza sukceso metis la fundamenton por multaj aliaj filmadaptigoj de romanoj de Edgar Wallace.
Post tiu sukceso, li pozis kiel la detektivo en pliaj 12 Edgar Wallace-filmoj: 1960 - ĉefinspektoro Long en Die Bande des Schreckens (1961); 1961 - inspektisto Larry Holt en Die toten Augen von London; 1961 - agento Jack Tarling en Das Geheimnis der gelben Narzissen; 1961 - inspektisto Mike Dorn en Die seltsame Gräfin; 1962 - inspektisto Wade en Das Gasthaus an der Themse; 1963 - Clifford Lynne en Der Fluch der gelben Schlange; 1963 - manaĝeristo Dick Alford en Der schwarze Abt; 1964 - enketisto Johnny Gray en Zimmer 13; 1964 - inspektisto Higgins en Der Hexer; 1967 - inspektisto Higgins en Der Mönch mit der Peitsche; 1968 - inspektisto Higgins en Im Banne des Unheimlichen; 1972 - inspektisto Barth en Das Geheimnis der grünen Stecknadel.
Fuchsberger estis la stadionanoncisto por la malferma kaj ferma ceremonioj de la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno. Dum la fermceremonio, estis suspektite ke kaperita pasaĝeraviadilo estis sur sia vojo al la stadiono. Fuchsberger, timanta panikon, decidis kontraŭ evakuado. Tiu decido estis konfirmita, kiam la origina suspekto manifestiĝis falsa.
En la komenco de la 1960-aj jaroj Fuchsberger kunfondis dommakleran firmaon kiu iĝis bankrota en mallonga tempo. Estante 42 jaraĝulo, li perdis sian tutan posedon, devis vendi sian vilaon kaj sidis sur monto de ŝuldo. Kun la helpo de lia edzino, Gundula, bonaj amikoj kaj senlaca laboro, li sukcesis eligi la ŝuldon kaj komenci novan ekziston.
En 1978 li estis mordita de ĉimpanzo dum televidekspozicio kaj malsaniĝis grave kun hepatito B. Li restis kvar monatojn ĉe la kvarantenstacio kaj suferis tra depresio sed renormaliĝis.
Li retiriĝis de kino kaj televidlaboro en la fino de 1970-aj jaroj kaj koncentriĝis sur sia scenkariero. En la fino de la 1990-aj jaroj li komencis reaperi en kelkaj televidaj filmoj.
Vicente García de la Huerta
Vicente Antonio GARCÍA de la Huerta (Zafra, provinco Badajoz, Hispanio, 19-a de marto de 1734 - Madrido, Hispanio, 12-a de marto de 1787) estis hispana poeto kaj dramaturgo, frato de la pastro kaj same verkisto Pedro García de la Huerta. Li suferis politikan persekutadon kiel ideologia membro de la movado de la Klerismo.
Joachim Fuchsberger
Vivo kaj kariero
En 1984 li estis la unua germana ambasadoro por UNICEF. La 13-an de novembro 2006 li ricevis premion de la bavara Ŝtata Medalo por Sociservoj por tiuj agadoj. Ekde 2009, Fuchsberger estis membro de la Estraro de kuratoraro de la FIFA Women's World Cup 2011 kaj kunpatrono de la volontulprogramo por Mondo-pokalo de la FIFA-ulinoj 2011.
Vicente García de la Huerta
Verkaro
En Madrido elstaris pro eleganteco kaj fine de sia vivo direktoris la Nacian Bibliotekon de Hispanio, sed estis elpostenigita ĉar liaj malamikoj kontraŭis lin. La publikigo de lia kolekto de tatraĵoj de la Hispana Ora Jarcento Theatro Hespañol (1785-1786) okazigis kritikojn flanke de tiuj kiuj ne komprenis lian strangan neakcepton de la verkaro de Lope de Vega, fakte lia kreinto, kio tuŝis lian mensostaton. Li mortigis en Madrido, sen esti plenuminta sian klopodon revivigi la nacian teatron. Lia teatraĵo Agamemnon vengado (venĝita Agameno) devenas el Sofoklo, tradukita de Voltaire, kaj lia plej fama verko nome Raquel [rakEl] estas novklasika pri ĝia formo, sed ne tiom klasika laŭ la enhavo. Temas pri la amhistorio de la reĝo Alfonso la 8-a kun Rakel, nome judino el Toledo. Nobeloj protestas kontraŭ la stato de la ŝtato kaj finfine oni murdas la judinon.
Joachim Fuchsberger
Vivo kaj kariero
Lia filo, Tomaso (1957-2010), estis komponisto kaj dronis en oktobro de 2010. Fuchsberger vivis en Grünwald proksime de Munkeno kaj proksime de Hobarto, Tasmanio. Li estis ankaŭ aŭstralia civitano.
Budacu de Sus
Budacu de Sus [budaku de sus] (hungare: Felsőbudak felŝobudak, germane: Rumanisch-Budak) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis loĝantojn (rumanoj); en 1992 1562 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1427. Originale ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Cetate.
Subversion
Subversion, ankaŭ konata kiel SVN estas ekzemplo de versitena sistemo (angle: "version control system"). La plej fama kaj plej longe uzata de tiaj sistemoj estas CVS ("Concurrent Versioning System"), sed Subversion estas pli nova sistemo, ja bazita sur CVS sed kun kelkaj gravaj plibonigoj. Aliaj similaj sistemoj abundas: Microsoft Sourcesafe, bzr ("bazaar"), git, k.a.
Per tia sistemo, la tuta historio kaj evoluo de la dosieraro de projekto estas konservitaj en la t.n. "deponejo" (almenaŭ ĉio ekde la ekuzo de tiu sistemo, evidente).
Uzo de la sistemo
Ĝenerale, oni laboras tiel:
Je ĉiu enmeto, la ŝanĝoj kiujn vi faris estas registritaj, kaj ĉiuj poste povos vidi kiu faris kion kiam -- oni vidas la historion kaj evoluon de la laboro.
Jarkovci
Jarkovci, serbe Јарковци estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Inĝija.
Geografio
Jarkovci etendiĝas laŭ traira flankovojo apud Inĝija.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la loko havis laŭvice hungaran, turkan kaj aŭstrian-hungaran kontrolojn, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 2002 loĝis en Jarkovci 591 serboj (98 %), 5 jugoslavianoj, 2 hungaroj kaj aliaj.
Feniksa Insularo
La Feniksa Insularo estas grupo de ok atoloj kaj du submerĝitaj koralrifoj, kuŝantaj en centra Pacifika Oceano oriente de Gilbert-Insuloj kaj okcidente de Liniaj Insuloj. Ili estas parto de Kiribato. Dum la finaj 1930-aj jaroj ili iĝis loko de la lasta kolonia etendoklopodo fare de la Brita Imperio pere de setliga projekto. La insuloj kaj ĉirkaŭaj areoj estas hejmo de ĉirkaŭ 120 specioj de koralo kaj pli ol 500 specioj de fiŝoj. Januare de 2008, la registaro de Kiribato formale deklaris la tutan Feniksan Insularon kaj ĉirkaŭajn akvojn kiel protektita areo, kio faras el ties 410,500 km² la plej grandan maran protektitan areon.
La insularo estas neloĝata escepte pro kelkaj familioj en Kanton.
Teknika universitato Delft
La Teknika Universitato Delft (Technische Universiteit Delft, TU Delft) estas nederlanda teknika universitato en Delft. Ĝi estas la plej granda kaj plej malnova teknika universitato de Nederlando. TU Delft estas membro de la IDEA League kaj rangas supre en la listo de Times Higher Education pri teknikaj universitatoj.
La universitato fondiĝis kiel Koninklijke Academie ( Reĝa Akademio) la 8-an de januaro 1842 kun Antoine Lipkens kiel fondinto kaj direktoro. Je la 20-a de majo 1846 ĝi iĝis politeknika lernejo, kaj je la 22-a de majo 1905 Teknika Instituto. Finfine, la Instituto akiris la titolon de Teknika Universitato la 1-an de septembro 1986.
Perlorivero
La Perlorivero aŭ rivero Perlo (: 珠江 Zhū Jiāng, : Rio das Pérolas, : Pearl River), kaj malpli komune nomata rivero Guangdong (aŭ rivero Kantono) (粤江) estas la tria rivero plej longa el tiuj kiuj fluas entute tra Ĉinio, post la Jangzio kaj la Flava Rivero, kaj la dua laŭ akvokvanto (post la Jangzio).
Ĝi fluas tra la suda parto de Ĉinio, en direkto okcidente orienten kaj elfluas en la Sudĉina Maro, inter Hongkongo kaj Makao. Ties malsupra fluejo kaj tiuj de la alfluantoj formas la delton de la Rivero Perlo.
Geografio
La rivero Perlo estas tiele nomata pro la nomo de iama insulo el sablo aŭ ŝtono situanta meze de la rivero nomata "marperlo" (海 珠). Tiu insulo troviĝas nun ĉetere, pro la ŝanĝo de la fluo de la rivero.
La rivero formiĝas pro la konverĝo de la rivero Ksi (Ksi Jiango aŭ okcidenta rivero), la rivero Bei (Jiang Bei aŭ norda rivero) kaj la rivero Dong (Jiang Dong aŭ orienta rivero), en la provinco de Junano. La rivero fluas en direkto orienta tra la provincoj aŭ aŭtonomaj regionoj de Gŭiĝoŭo, Gŭangŝio, Hunano, Ĝjangŝio kaj Gŭangdongo. En tiu lasta provinco, la rivero enfluas en la Sudĉina Maro formante grandan delton kie estas la urbo de Kantono.
La delto de la Rivero Perlo estas unu de la zonoj plej prosperaj ekonomie de Ĉinio. Ambaŭflanke de la delto troviĝas la antikvaj eŭropaj kolonioj de Hongkongo kaj Makao, aktuale regionoj administre specialaj de Ĉinio kun ekonomio tre disvolvigata kaj iom post iom pli interrilata kun la resto de la zono de la delto.
La estuaro estas regule malplenigita el sablo por havi ĝin malferma al la oceanaj ŝipoj. Oni konsideras, ke la rivero Perlo estas unu el la riveroj plej poluataj de la mondo.
1348 Michel
1348 Michel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Michel", tiu de la pliaĝa filo de la malkovrinto.
Atentu : Oni ne konfuzu ĉi tiun asteroidon kun :
- 1045 Michela
- 1376 Michelle
Bonnie kaj Clyde
Bonnie kaj Clyde konatiĝis en januaro de 1930. Post lia aresto kaj 20-monata enprizonigo (1930–32), li formis paron kun Bonnie kaj komenciĝis la 21-monata amokkuro. Ili krimis ankaŭ kun aliuloj, ilin perfidis unu amiko. La polico mortpafis ilin la 23-an de majo 1934.
Ilia kunagado estis filmigita en la 1967 filmo, Bonnie and Clyde.
Aktiva defendo
En luktosportoj, oni diras pri "aktiveco" ke ĝi havas celon eviti subteni la atakantecon de la kontraŭulo kaj uzi la atakan agadon de la kontraŭulo al sia propra avantaĝo, al la kontraŭa defendo konsiderata kiel "klasika" kiu kontentiĝas simple je defendo. Sekvante la proverbon: "la plej bona defendo estas la atako". Per ekzemplo: "A" portas haltigobaton kiam ties kontraŭulo proksimiĝas.
"Aktiva defendo" estas esprimo uzata de kelkaj ekspertoj pri luktosportoj por difini defendoformon diferencan al la konsiderata kiel "klasika" (per ekzemplo: bloko aŭ evito). Kiel sia kvalifiko indikas, ĝi manifestiĝas per "aktiveco" direktata al la atakanteco de la kontraŭulo. Ĝi havas celon uzi la agadon de la kontraŭulo al sia propra avantaĝo, anstataŭ kontentiĝi simple je defendo.
Kia estas la diferenco de "klasika defendo"? Antaŭe, onin klopodis ke la atakanteco de la kontraŭulo faru la malplej da domaĝoj eblaj kaj, de alia parto, oni uzis la aktivecon de la kontraŭulo por plenumi kontraŭatakon efektivan esence kontraŭbaton.
(11940) 1993 GR
(11940) 1993 GR estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Regiona ligo Rejnlando
La regiona ligo Rejnlando estas teritoria korporacio de la Germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio fondita en la jaro 1953 kun sidejo en Kolonjo. Ĝi ampleksas la nordan parton de la iama Rejnprovinco de Prusujo respektive la sudokcidenton de la nuna federacia lando - do la regionon Rejnlando. Ĝiaj taskoj estas tiuj, kiujn oni pli bone plenumas tutregione. En la nordoriento de la federacia lando la samajn taskojn plenumas la regiona ligo Vestfalio-Lipo.
Membroj
Jenaj 13 distriktoj kaj 14 eksterdistriktaj urboj estas membroj de la provincia komunumligo Rejnlando (stato: 30-a de junio 2014):
distriktoj (aŭtokodoj)
1. Aachen (AC) 2. Düren (DN) 3. Rhein-Erft (BM) 4. Euskirchen (EU) 5. Heinsberg (HS) 6. Kleve (KLE) 7. Mettmann (ME) 8. Neuss (Rhein-Kreis Neuss) (NE) 9. Oberberg (Oberbergischer Kreis) (GM) 10. Rhein-Berg (Rheinisch-Bergischer Kreis) (GL) 11. Rhein-Sieg (Rhein-Sieg-Kreis) (SU) 12. Viersen (VIE) 13. Wesel (WES)
eksterdistriktaj urboj (aŭtokodoj)
1. Aachen (Akeno, AC) 2. Bonn (Bonno, BN) 3. Duisburg (DU) 4. Düsseldorf (Duseldorfo, D)  5. Essen (E) 6. Köln (Kolonjo, K)  7. Krefeld (KR) 8. Leverkusen (LEV) 9. Mönchengladbach (MG) 10. Mülheim an der Ruhr (MH) 11. Oberhausen (OB) 12. Remscheid (RS) 13. Solingen (SG) 14. Wuppertal (W)
Karl Minor
Karl MINOR (naskita la en Londono; mortinta la  en Germanio ) estis angla esperantisto, reklamisto kaj eldonisto, kiu loĝis en Hamburgo (Germanio).
Li konatiĝis kun Esperanto en 1908, aktiviĝis en la movado en 1921, fariĝis literatura redaktoro de Gazeto Esperantisto, kie li ankaŭ estis recenzisto de novaj verkoj. Li estis membro de la Lingva Komitato, prezidanto de Esperanto-societo kaj komisiito pri ekzamenoj de Esperanto-Institut für das Deutsche Reich.
Lajos Zöld
ZÖLD Lajos [zoeld] rumanuja hungara ĵurnalisto, organizinto de arta vivo, memuaristo. Li naskiĝis la 22-an de decembro 1932 en Lăzarea kaj mortis en Miercurea Ciuc la 14-an de novembro 2014.
Kariero
Lajos Zöld akiris diplomon pri historio-filozofio en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1955. Li estis ĵurnalisto de Ifjúmunkás, Hargita, Hargita Népe, fondinto kaj direktoro de Artistkolonio de Lăzarea de Lăzarea (1974-1983) kaj de popolarta tendaro Szépteremtő Kaláka. Al lia nomo ligiĝas la restaŭrado de pluraj konstruaĵoj de la kastelo Lázár de Lăzarea.
Stacio Kōka
Stacio Kōka (japane: 甲賀駅 [Kōka-eki], angle: Kōka Station) estas fervoja stacio en Koka, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kusatsu.
Karl Minor
Kalocsay dediĉis al li, kun kiu li malpaciĝis, mokan soneton en Rimportretoj.
José Joaquín de Olmedo
José Joaquín de Olmedo y Maruri (20-a de marto de 1780 – 19-a de februaro de 1847) estis poeto, advokato kaj politikisto el Ekvadoro kaj Hispanio, naskiĝinta en la urbo Guajakilo. Li estis unu el ĉefaj gravuloj de la Historio de Ekvadoro. Lia figuro elstaris dum la sendependentista epoko, en la integrigo bolivara kaj en la respublika komenco de Ekvadoro.
En la kolonia hispana epoko, Olmedo elstaris kiel granda oratoro en la parlamento de Kadizo, cele la abolo de hispanamerikaj mitas. Devis fuĝi dum mallonge pro absolutisma persekutado fare de la reĝo Fernando la 7-a. Ll revenis al Guajakilo kaj dediĉis sin al la preparado por la Sendependigo de Guajakilo, kio okazis la 9-a de oktobro de 1820. Li estis proklamita unua (kaj ununura) Prezidento de la Respubliko Guajakilo, kaj apogis Antonio José de Sucre por la sendependigo de la restantaj popoloj de la mondoregiono. Protestis kontraŭ Simón Bolívar kiu aligis Guajakilon, per "manu militari", al la Granda Kolombio; kaj poste luktis kontraŭ la reĝimo centralista de tiu lando, defendante la disigon de la Granda Kolombio.
Anzano di Puglia
Anzano di Puglia estas komunumo de Italio.
Cerasuolo
Cerasuolo estas tipa itala vino, precipe de Abruco, Latio kaj Sicilio.
La nomo ŝajnas derivi de la malfrua latinlina, cerasium, kiu signifas "ĉerizo".
Mirejo
Mirejo, verkita en 1859, estas verko de okcitana provenclingva franca verkisto Frédéric Mistral. Eugène Noël kaj Paul Champion tradukis la tri unuajn kantojn. Presa Esperantista Societo el Parizo eldonis la tradukaĵon en la jaro 1909.
Temas pri ama malespero de juna provencanino.
Edson Taschetto Damian
Li estas episkopo de São Gabriel da Cachoeira ekde la.
Biografio
Naskiĝinta en Jaguari, Rio Grande do Sul, (Brazilo) la, Edson Taschetto Damian estis pastrigita la. En 1980, li instalis sin en Salvador de Bahio kaj entreprenis laboron de surstrata edukisto.
En 1981, li daŭrigis tiun mision en Bolivio kun Keĉuaj Indianoj.
De 1987 al 1993 li estis instruisto pri religio. Ekde 1999, li reiris al Brazilo kiel misiisto en la ŝtato Roraima.
Episkopo
La, tagon de lia 61-a datreveno, Edson Taschetto Damian estis nomumita episkopo de São Gabriel da Cachoeira. Li estis ordinita la, de emerita episkopo Dom José Song Sui-Wan. Li estas la unua ne salesiana episkopo de tiu dioceso depost 1941.
Moto
« Com Jesus amar e servir » (« Kun Jesuo ami kaj servi »)
Apricena
Apricena estas komunumo de Italio.
1610-aj jaroj
La 1610-aj jaroj estas la jardeko de jaroj 1610 al 1619.
Tamás Csergő
CSERGŐ Tamás [ĉergoe'] estis rumanuja hungara redaktoro, verkisto naskita la 28-an de decembro 1888 en Lăzarea la 17-an de aprilo 1948 en Kluĵo.
Kariero
Tamás Csergő estis redaktoro de Székelyföld (1924-25) kaj Tüzek (1925), ano de KZST. Li publikis en Zord Idő, Pásztortűz kaj A Hírnök.
Seon
Pri la komunumo
Seon estas komunumo en la distrikto Lencburgo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 4684 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Akvoparko
Akvoparko estas granda objekto, enhavanta specialan infrastrukturon por amuzigo kaj ludado en akvo. En akvoparkoj estas diversaj atrakcioj kiel, ekzemple, basenoj kaj fontanoj, akvodeglitejoj, iloj por naĝado, saltado en akvon, ondorajdado. Akvoparkoj povas esti subĉielaj (plejparte) aŭ subtegmentaj (ofte en grandaj urboj).
Historio
Unuaj akvoparkoj aperis en fino de 1940-aj jaroj.
Nun ĉefaj organizaĵoj kiuj okupiĝas pri akvoparkoj estas IAAPA kaj WWA.
Seon
Najbaraj komunumoj
La komunumo Seon limas en ordokcidento al Schafisheim, en nordo al Staufen, en nordoriento al Lencburgo, en oriento al Egliswil, en sudoriento al Seengen, en sudo al Hallwil kaj Dürrenäsch, en sudokcidento al Teufenthal, kaj en okcidento al Gränichen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Seon datiĝas el la jaro 893 kiel Sewa. En mezepoko en Seon regis la Grafoj de Lencburgo kaj ek de 1173 la Grafoj de Kiburgo, kies heredantoj estis la Habsburgoj. En la jaro 1415 Argovio estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo kaj Seon fariĝis servuto de Berno. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Seon apartenis dum kvin jaroj al la Kantono Baden, kiu en la jaro 1803 estis integrita al Kantono Argovio.
Germana aŭtovojo A28
La germana aŭtovojo A28 (germane Autobahn 28, mallonge A28, aŭ formale Bundesautobahn 28, mallonge BAB 28) estas orient-okcidenta aŭtovojo inter la urbo Bremeno en nordokcidenta Germanio kaj la urbeto Leer proksima al la limo german-nederlanda. En la urboparto Stuhr de Bremeno la aŭtovojo konektiĝas al la pli longa nord-suda germana aŭtovojo A1, en Leer ĝi ligiĝas al la nord-suda germana aŭtovojo A31. La aŭtovojo longas 92 kilometrojn. Ĝi konsistigas parton de la eŭropa ŝoseo 22.
Gravaj urboj laŭlonge de la vojo estas precipe Delmenhorst, Oldenburg, Bad Zwischenahn kaj Westerstede.
Norbert Szűcs
Norbert Szűcs naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Pri lernojaroj de Norbert Szűcs plene mankas informoj. Proksimume ekde 2000 li komponas filmajn kaj reklamajn muzikojn, ŝlagrojn, verkas ŝlagrotekstojn. En 2014 li laboris en Holivudo. Li partoprenas en produktoj de ŝlagroj. Li ricevis premiojn ekde 2011.
18910 Nolanreis
18910 Nolanreis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nolan Herman Reis, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Palo Alto High School de Palo Alto (Kalifornio, Usono).
10543 Klee
10543 Klee estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa pentristo Paul Klee (1879–1940), unu el la plej obstinaj de la ekspresionistoj. Li estis majstro en la Bauhaus en Vajmaro kaj Dessau kaj instruisto en Duseldorfo ĝis kiam li estis maldungita de la naziisma reĝimo.
Viktor Rákosi
Viktor RÁKOSI [rAkoŝi], hungare Rákosi Viktor estis hungara verkisto, ĵurnalisto kaj politikisto, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi. Li uzis la pseŭdonimon Sipulusz (ŝipulus). Liaj fratoj estis Béla Rákosi, Jenő Rákosi kaj Szidi Rákosi.
Viktor Rákosi naskiĝis, kiel Kremsner Viktor la 20-an de septembro 1860 en Ukk. Li mortis la 15-an de septembro 1923 en Budapeŝto.
Biografio
La tuta familio ŝanĝis nomon al Rákosi en 1867. Viktor Rákosi komence edukiĝis en Transilvanio, poste li frekventis lernejon en Budapeŝto, fine li ĵurnaladis kaj redaktadis. Ekde 1901 li estis elektita parlamentano en Hajdúnánás. En 1911 li paraliziĝis.
Kutimjuro
Kutimo en juro estas la establita modelo de moroj kiu povas esti objektive certigita ene de partikulara socia kompreno. Oni povas starigi plendon defende de "tio kio estis ĉiam farita kaj akceptita laŭleĝe." Rilata estas la ideo de preskribo; nome rajto ĝuata pro delonga kutimo pli ol pro pozitiva leĝo.
Kutimjuro (ankaŭ neoficiala juro) ekzistas kie:
Plej el la kutimjuro temas pri normoj de komunumoj kiuj estis delonge establitaj je loka nivelo. Tamen la termino povas ankaŭ aplikiĝis al areoj de internacia kutimjuro kie kelkaj normigoj estis ankaŭ delonge preskaŭ universalaj en ties akceptado kiel justaj bazoj por agado – por ekzemplo, leĝoj kontraŭ la pirateco aŭ sklaveco (hostis humani generis [malamiko de la homaro)). En multaj, kvankam ne en ĉiuj kazoj, la kutimjuro havos subtenajn decidojn el tribunaloj kaj diversaj kazoj jam evoluis laŭlonge de la tempo havigante aldonan pezon al ties valoro kiel reguloj kaj leĝoj kaj ankaŭ por pruvi la itineron de la evoluo en la interpretado de tia juro fare de gravaj tribunaloj.
Rubenkrona regolo
Rubenkrona regolo estas tre eta paseroforma birdo de Norda Ameriko. Ĝi estas membro de familio regoledoj kaj apartenas al la malpligrandaj birdoj de paseroforma grupo.
Aspekto
Plenkreskuloj estas olive-griza supren, blanka suben, kun maldika beko kaj kun mallonga vosto. Ili havas blankan zonon sur flugiloj, blanka ringo ĉirkaŭ okulo. La plenkreskaj virseksuloj havas ruĝan makulon sur la mezo de la korono, kiu estas videbla ĉiam kiam birdo estas maltrankvila.
Troviĝo
La birddo loĝas en koniferaj arbaroj tra Kanado, Alasko norde Nov-Anglio kaj okcidenta Usono. Nordaj birdoj migradas al Usono kaj Meksiko. Iuj birdoj estas nemigrataj en okcidento. La populacio de birdo laŭ ne fara kalkulado iom ete kreskas. La teritorio de birdo iras norden, kie la specio estas malpli distrita kaj teritorio ofertas pli de nutrado.
Nestado
Ĝi nestas en bonkvalite plekta nesto kiu aspektas kiel taso kaj estas enplektita inter penditaj branĉetoj de arbo. Unu ovmetaĵo povas konsisti eĉ 12 ovojn.
Nutrado
Ĝi serĉadas aktive insektojn, insektovojn, araneojn en arboj kaj arbedoj, iam manĝas fruktojn kaj suĉas limfo de arboj. Dum nutrado la birdo povas ankaŭ ŝvebi super branĉoj aŭ iam ekflugi por kaptado insekton dum flugo.
Voĉo
La birda voĉo - melodia pepado sufiĉe laŭta. En lokoj de vintrado la voĉo de birdo sonas ordinare kiel trogloda voĉo „jdit", ofte rripertita kelkfoje en fermitaj tutoj.
Joseph Bertrand
Joseph Louis François BERTRAND (11-a de marto 1822 en Parizo — 5-a de aprilo 1900, Budapeŝto) estis franca matematikisto kaj edukisto.
Vivo
Bertrand estis konata pro siaj elegantaj aplikoj de diferencialaj ekvacioj en la kampo de analiza mekaniko, precipe termodinamiko, same kiel pro sia laboro pri statistika probablokalkulo, de la kurboteorio kaj surfacoteorio.
En la jaro 1845 li konjektis, ke por ĉiu n ≥ 1 ekzistas almenaŭ unu primo p kun n < p ≤ 2n (Bertrand-a postulato). Li ne sukcesis pruvi tion. Kvin jarojn poste Ĉebiŝov sukcesis pruvi la konjekton. Laboro de 1845 pri grupa teorio influis Augustin Louis Cauchy. En 1855 li tradukis al franca la verkojn de Gauss pri eraroteorio kaj pri la metodo de plej malgrandaj kvadratoj. Krome, li skribis plurajn verkojn pri la redukto de datumoj el observoj. En 1853 li noveldonis Mecanique analytique de Lagrange.
En ekonomiko li pli evoluigis la teorion pri oligopolo (Bertrand-konkurso), precipe la modelon de konkurado de Augustin Cournot.
De li devenas la Bertranda paradokso en probablokalkulo. Ĝi eniris en lian libron Calcul des Probabilités de 1888. En tiu libro li mencias la meritojn de multaj indaj matematikistoj. Sed li mencias per nenia vorto Ĉebiŝov. Surbaze de tiu libro Henri Poincaré verkis propran libron pri probabloteorio. Ĝi aperis jam en 1896 kun identa titolo kaj flankenŝovis la libron de Bertrand el la publika percepto.
Bertrand estis konata en sia epoko kiel aŭtoro de instruaj libroj, interalie lernejaj libroj pri aritmetiko kaj fundamenta algebro (1850), analitiko (en du volumoj 1864, 1870 ), termodinamiko (1887), elektrodinamiko (1890). Li ankaŭ skribis biografiojn pri Blaise Pascal  kaj de astronomoj kiel ekzemple Kepler.
En 1856 li iĝis membro de la Akademio de Sciencoj de Parizo, kies permanenta Sekretario li estis de 1874. Li ankaŭ estis Grandioza Oficiro de la Legio de Honoro, membro de la Accademia dei Lincei, ekde 1859 koresponda membro de la rusa Akademio de Sciencoj, kaj ekde 1875, eksterlanda membro ("Foreign Member") de la Reĝa Societo de Londono.
Bertrand estis edziĝita ekde 1844 kaj havis tri filojn, el kiuj Marcel Bertrand iĝis konata geologo.
Kiritimati
Kiritimati aŭ Kristnaskinsulo estas elkorala atolo de Pacifika Oceano norde de Liniaj Insuloj, kaj parto de Kiribato.
La insulo havas la plej grandan terareon de ĉiu korala atolo en la mondo: ĉirkaŭ 388 km²; kaj ties laguno estas ĉirkaŭ samgranda. La atolo estas ĉirkaŭ 150 km laŭ perimetro, dum la bordo de la laguno etendas al ĉirkaŭ 48 km. Kiritimati enhavas ĉirkaŭ 70% el la totala terareo de Kiribato, nome lando kiu enhavas 33 atolojn kaj insulojn de Pacifiko.
Kiritimati estas bone konata pro sia bonaj kondiĉoj por fiŝkaptado kaj ankaŭ por birdumo kaj por ondorajdado.
Ĝi kuŝas 232 km norde de Ekvatoro, je 6,700 km el Sidnejo, kaj je 5,360 km el San Francisco. Kiritimati estas la plej komenca horo en la mondo kaj unu el la unuaj loĝataj lokoj sur la Tero kiu vivas la sperton de la Novjaro ĉiujare. Spite esti je 2,460 km oriente de la meridiano 180, ŝanĝo de 1995 ĉe la Internacia datlinio fare de Respubliko Kiribato "movis" Kiritimati okcidente de tiu datlinio.
Koromľa
Bazaj informoj
Koromľa (koromlja), hungare Koromlak estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Korumlya.
Situo
Koromľa situas inter montoj, laŭ rojo, meze de sakovojo. Sobrance troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1337. En 1910 loĝis en Koromlak 636 da homoj, (499 slovakoj, 78 germanoj, 39 rutenoj, 19 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Koromlak apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. En 2001 loĝis en Koromľa 538 da homoj, (494 slovakoj, 3 ukrainoj kaj aliaj). Vilaĝservoj estas biblioteko, futbalejo, sportohalo.
26942 Nealkuhn
26942 Nealkuhn estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Neal Kuhn, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Hempfield High School de Landisville (Pensilvanio).
Zsolt Kozma
KOZMA Zsolt estis hungara pastro, eklezia verkisto naskita en Braniștea la 19-an de februaro 1935. Li estas filo de reformita pastro Tibor Kozma.
Kariero
Kozma Zsolt estis inter 1952-54 politika malliberulo. Li akiris diplomon de reformita pastro en la Protestanta Teologia Instituto de Kluĵo (1958), somlike li doktoriĝis pri sciencoj de Novtestamento (1974); li akiris titolon de Doctor Honoris Causa (1990) en la Akademio Ráday de Budapeŝto. De 1974 li estis preleginto de teologio, poste ĝia profesoro. Inter 1984-89 li estis redakciano de la revuo Református Szemle, de 1992 de Protestáns Szemle.
Mexicana de Aviación
La entrepreno Mexicana de Aviación estis meksika flugkompanio kun sidejo en Meksik-urbo. Ĝis la jaro 2004 ĝi estis membro de la flugkompania alianco "Star Alliance": Tiam ĝi malaliĝis pro konflikto kun United Airlines pri flugliniaj rajtoj kaj la 10-an de novembro de tiu jaro aliĝis en la konkurenca alianco oneworld. La kompanio bankrotiĝis en aŭgusto 2010 kaj finis ĉiujn flugojn la 28-an de aŭgusto 2010. Temis pri la historie unua flugkompanio de Meksiko kaj en aŭgusto 2010 pri la dua plej granda tiaspeca entrepreno en la lando, post Aeroméxico. Tutmonde, ĝis sia bankrotiĝo la kompanio Mexicana de Aviación  estis la kvara plej aĝa flugkompanio, post KLM (Nederlando), Avianca (Kolombio) kaj Qantas (Aŭstralio).
La flugoj de la kompanio havis la IATA-mallongigon MX; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas MXA.
Bona henriko
Bona Henriko (Blitum bonus-henricus (L.) RCHB., sin.: Chenopodium bonus-henricus L.), estas plantspecio el la genro Blitum en la familio de la Amarantacoj (Amaranthaceae). Tiu ĉi specio iam apartenis al la genro Ĉenopodio (Chenopodium).
La nomo rememoru al la legendo pri la Malriĉa Henriko aŭ venis de la malnovgermana Heimrich (Heim = hejmo kaj rich = ofta, bone manĝebla).
Priskribo
La bona Henriko kreskas kiel multjara herba planto kaj ricevas alton de 10 ĝis 80 cm. Ĝi havas plurajn starantajn tigojn sen branĉoj. Ĝi odoras milde. La bona Henriko estas hemikriptofita staŭdo, kiu havas ĝis 1,5 cm dika, karneca radiko.
La alternestarantaj folioj estas relative grandaj. La subaj folioj longas de 5 ĝis 11 cm kaj larĝas 3 ĝis 9 cm kaj ili estas triangulaj ĝis lancoformaj; preskaŭ kompletrandaj kaj havas ĝis 15 cm longan.
La 3 ĝis 5 mm dikaj florvolvaĵoj estas aranĝitaj en mallangaj disbranĉiĝoj en ofte pendantaj floraroj, kiuj nur havas je iliaj malsupraj partoj foliojn. La terminale starantaj floroj estas duseksaj kun kvin involukraj folioj kaj kvin stamenoj. La flanken starantaj duseksaj aŭ inaj floroj havas tri ĝis kvin stamenojn.
Melica ciliata
Melica ciliata, esperante meliko hara estas specio de plantoj el la familio de Poacoj.
Bona henriko
Fenologio, polenigado, disvastigobiologio, kromozomnombro
La planto floras de aprilo ĝis oktobro. La nepompaj floroj de la Bona Henriko estas polenigataj de la vento; ili estas „poleno-diskofloroj“. La plej multaj de la floroj de floraro floras samtempe. La stigmoj iĝas maturaj antaŭ la stamenoj. La disvastigo okazas epizooĥorie), endozooĥorie kaj antropoĥorie).
Heckhuscheid
Heckhuscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bona henriko
Fenologio, polenigado, disvastigobiologio, kromozomnombro
La Bona Henriko estas tetraploida kun kromozomonombro de 2n = 36.
Melica ciliata
Priskribo
Melica ciliata estas hemikriptofita. Ĝi altas 30–70 cm. Ĝia floraro estas spikoforma paniklo. Spiketoj enhavas du floroj. Unu estas fekunda. Longaj haroj dum la florado karakterizas la specion.
Bona henriko
Kreskejo
La planto havas sian disvastigocentron en Mezeŭropo, sur la Britaj insuloj kaj en okcidenta Francujo. Ĝi kreskas en la nordo ĝis suda Skandinavio, en oriento ĝis okcidenta Rusujo kaj en la mediteranea regiono en montaroj. Ĝi ekloĝis en la oriento de Nordameriko.
Sistematiko
La unua priskribo kiel Chenopodium bonus-henricus okazis 1753 fare de Carl von Linné en Species Plantarum 1, p. 218. La nomo Blitum bonus-henricus (L.) RCHB. estis nur uzata ekde 1832 de Ludwig Reichenbach en Flora germanica excursoria (volumo 2, p. 582). Laŭ pli novaj molekulaj esploroj la planto estas pli proksime parenca al la genro Spinacia ol al la Ĉenopodioj (Chenopodium). Tial Fuentes-Bazan et al. metis la planton (2012) refoje en la genro Blitum. Kune kun Spinacia ĝi formas la tribon Anserineae.
Sinonimoj estas Agathophytum bonus-henricus (L.) MOQ., Anserina bonus-henricus (L.) DUMORT., Atriplex bonus-henricus (L.) CRANTZ, Chenopodium bonus-henricus L., Orthospermum bonus-henricus (L.) SCHUR kaj Orthosporum bonus-henricus (L.) T. NEES. . Krome ekzistas jenaj sinonimoj Blitum perenne BUBANI, Chenopodium hastatum ST.-LAG., Chenopodium ruderale KIT. EX MOQ., Chenopodium ruderale ST.-LAG., Chenopodium sagittatum LAM., Chenopodium spinacifolium STOKES, Chenopodium triangulare DULAC, Chenopodium triangularifolia GILIB. kaj Orthosporum unctuosum MONTANDON.
Nutraĵplanto
Kiel natura legomo la planto estas uzata multoble. La junaj ankoraŭ ne floranaj plantoj estas uzataj kiel spinaco. Maljunaj folioj estas amaraj. La 12 cm longaj ŝosoj estas preparataj kiel asparago. En Balkanio oni faras el la rizomoj konfektaĵon kiu gustas kiel arakida butero. La florojn oni povas prepari kiel brokolo.
Kuracplanto
La planto enhavas feron kaj vitaminon C, sed ankaŭ saponinojn kaj okzalatan acidon. Antaŭe oni uzis la planton kontraŭ haŭtmalsanoj. Ĝi ankaŭ estis uzata kontraŭ verminfektoj (antelmintiko). La semo estas malforta laksigilo.
Kroma uzado
La Bona Henriko povas esti uzata kiel tinktura planto. Ĝi kreas oraj-verdaj koloroj.
Virieu
Virieu, ankaŭ nomita Virieu-sur-Bourbre estas malaperinta franca situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Diplomata imuneco
Diplomatia imuneco estas formo de laŭleĝa imuneco kiu certigas ke diplomatoj ricevas garantion por libera trairo kaj ne estas konsideritaj atakeblaj per proceso aŭ procesakuzo laŭ la leĝoj de la gastiganta lando, sed ili daŭre povas esti forpelitaj. Moderna diplomatia imuneco estis kodigita kiel ero de internacia juro en la Viena Kongreso pri Diplomatiaj Rilatoj (1961) kiu estis ratifita fare de ĉiuj krom manpleno da nacioj, kvankam la koncepto kaj kutimo de tia imuneco havas multe pli longan historion datantan reen milojn da jaroj. Multaj principoj de diplomatia imuneco nun estas konsideritaj kiel kutima juro. Diplomatia imuneco kiel institucio formiĝis por enkalkuli la prizorgadon de registaraj rilatoj, dum periodoj de malfacilaĵoj kaj armita konflikto. Ricevante diplomatojn, kiuj formale reprezentas la reganton, la ŝtatestro de la envenanta lando garantias certajn privilegiojn kaj imunecojn por certigi ke ili povas efike aranĝi siajn devontigojn, en la kompreno ke tiuj estas disponigitaj sur reciproka bazo.