cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ferenc Rudnóy
RUDNÓY Ferenc (rudno:i), Ruff estis hungara inĝeniero pri geodezio naskita en Nagykároly la 2-an de septembro 1883 kaj mortinta en Eger la 1-an de aŭgusto 1941.
Biografio
Ferenc Rudnóy akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József. De 1904 li paŝis la servon de la Ŝtata Geodezio. Li batalis dum la 1-a mondmilito. De 1921 ĝis sia morto li laboris en la inspektorejo pri geodezio de Eger.
Suĥarevskaja (stacio de Moskva metroo)
Suĥarevskaja (Сухаревская) estas stacio de la Metroo de Moskvo centre de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Grove (Ŝlesvigo-Holstinio)
Grove estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Schwarzenbek-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Bertranda paradokso (probabloteorio)
La paradokso de Bertrand, nomita laŭ Joseph Bertrand (1822-1900), en stokastiko demonstras, ke probabloj ne nepre estas bone difinitaj, se la baza probabla spaco respektive la metodo, kiu produktas la interesan stokastan variablon , ne estas klare difinita.
Bertranda formuliĝo de la problemo
Konsideru cirklo n kaj enskribitan egallateran triangulon. Unu cirkla ĥordo estas hazarde elektita. Kiom probabla estas, ke la ĥordo estas pli longa ol unu flanko de la triangulo?
Renkontiĝo de la akvoj
La Renkontiĝo de la akvoj (en portugala: Encontro das Águas) estas fenomeno kiu okazas pro la renkontiĝo inter la nigra akvo de la Nigra Rivero kaj la bruna akvo de la Amazona Rivero, proksime de Manaŭo, en Amazono, norda Brazilo. Dum pli ol 6 km la akvoj ne miksiĝas. Unu el la plej famaj turistaĵoj por tiuj kiuj vizitas Manaŭon.
Bertranda paradokso (probabloteorio)
Bertranda formuliĝo de la problemo
Bertrand donis tri vojojn por solvi la problemon, ili ĉiuj ŝajnas validaj, sed donas malsamajn rezultojn. Por kalkuli la probablon, la triangulo estas rotaciita tiel, ke unu latero estas orta al la elektita radiuso. La ĥordo estas pli longa ol la triangula latero, se la hazarde elektita punkto estas pli proksima al la centro de la cirklo ol la punkto de intersekco de la triangula latero kun la radiuso. La flanko de la triangulo duonigas la radiuson. Do la probablo, ke la ĥordo estas pli longa ol la latero de la triangulo estas egala al 1/2. La elektitaj metodoj povas esti rigarditaj tiamaniere: ĉiu ĥordo estas unusence difinita per ĝia centra punkto. Ĉiu el la tri prezentitaj metodoj rezultas en malsama distribuo de centraj punktoj: La metodoj 1 kaj 2 rezultas en du malsamaj, ne-uniformaj distribuoj, metodo 3 produktas uniforman distribuon. Aliflanke la ĥordoj de metodo 2 estas pli regule distribuitaj super la cirklo ol la aliaj du metodoj. Multaj el la aliaj penseblaj metodoj, elekti ĥordon, gvidas al malsamaj probabloj.
Renkontiĝo de la akvoj
Tiu fenomeno okazas tial ke la riveroj havas malsimilajn varmecojn kaj rapidecojn. La Nigra Rivero fluas, pli malpli, po 2 km/h, kaj sia temperaturo estas ĉirkaŭ 22 °C, dum la Rivero Solimões (loka nomo de la Amazono) fluas po 4/6 km/h, kun sia temperaturo ĉirkaŭ 28 °C.
Kapelo Notre-Dame de Fidélité (Douvres-la-Délivrande)
Kapelo Lalique
La domo de la fondaĵo estis tro malgranda kaj Patrino Sainte-Marie volis preĝejon. Ŝi akiris ĝin de sia patro Grafo Théodose d'Osseville, kiel atestas la dikaj pilieroj de la ĥorejo kaj la absido de la Kapelo.
La planoj de tiu preĝejo estis komence elpensitaj de la fondintino, sed la realigo efektiviĝis nur je la centa datreveno de la Kongregacio (1931). Tiu evento ebligis al René Lalique, konata Majstro vitraĵisto, elmontri sian talenton per tute nova maniero. La Superulino deziris por la okazo grandan travideblan krucifikson, simbolon de Fideleco.
La peto estis transdonita al René Lalique, majstro vitraĵisto, kiu plenumis ĝian realigon, ĉarmita de la loko.
Li krome proponis tri vitralojn en la absido, laŭ la de li inventita teĥniko: apudmetado de plakoj el fandita-muldita-premita vitro. Por akompani tiujn elementojn, li elpensis retablon, du lum-kolumnojn, benkon de komunio kaj tabernaklon. Harmoniita Lampo de sanktejo markis de nun la ĉeeston de Dio. Tiu unika verko estis klasita de Historiaj monumentoj en 1988.
Kruca vojo Alix Aymé
Ĉiu el la 14 paneloj de po 44x66 centimetroj konsistas el du pecoj de tavolligno, ambaŭflanke de ligna kvadrato, lakitaj per vegetala lako kaj kovritaj de oraj kaj arĝentaj folioj. Ĉiu panelo atestas pri originala artisma elekto koncerne kadrojn kaj reprezentojn de figuroj, tre priserĉitaj kaj lasante lokon al perspektivoj kaj pejzaĝoj. Tiuj figuroj ebligas paralelismon kun la verko de Fuĵita.
Alix Aymé skribis al la komunumo por esprimi sian dankemon, elvokante la fortan ligon inter la pasio de Kristo kaj sian propran doloron post la perdo de sia unua filo, kaj la repacigon kiun alportis al ŝi tiu laboro.
Bondeno
Bondeno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 15579 loĝantojn.
Kapelo Notre-Dame de Fidélité (Douvres-la-Délivrande)
Kruca vojo Alix Aymé
La unua persono de la unua stacio de la Kruca Vojo estas memportreto; la lasta de la 14-a stacio, estas portreto de ŝia filo kiel Kristo entombigita.
En 2011, tiu unika verko konsistanta el 14 lakoj estis klasita historia momumento.
Oficina borago
Nomo
La nomo de la genro Borágo devenas de la araba abū 'araq "patro de ŝvito", pro ties kuracoplantaj virtoj.
Priskribo
Oficina borago estas unujara planto, kiu atingas altecon de 75 cm. Ĝiaj folioj havas guston de kukumo. En printempo kaj somero aperas purpurbluaj steloformaj floroj.
Uzado
En la kuirarto estas uzataj la floroj kaj la freŝaj, junaj folioj de la planto. Oficina borago fajnigas ĉefe salatojn, saŭcojn, buterpanon kaj kazeon.
Stádlec
Stádlec (Stachletz) estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Tábor. Vivas ĉi tie.
Vidindaĵoj
La 25-an de januaro 2011 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Priziac
(jen france, bretone Prizieg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Sablofiŝo
Sablofiŝo estas fiŝo apartenanta al la familio Ammoditedoj. Kelkaj specioj de Sablofiŝoj estas komune konataj kiel "Sablangilo", kvankam ili tute ne rilatas al veraj angiloj. Alia variantaj nomoj estas referencoj al ties svelta korpo kaj pinteca buŝo. La familia nomo (kaj genra nomo, Ammodytes) signifas "sablonestumanta", kio priskribas la kutimon de Sablofiŝo nestumi ene de sablo por eviti tajdajn akvofluojn kaj predantojn.
Specioj
Estas 23 specioj en sep genroj:
(11957) 1994 DS
(11957) 1994 DS estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Imre Ruszkiczay-Rüdiger
RUSZKICZAY-Rüdiger Imre (ruskicai-rydiger) estis hungara generalkolonelo naskita en Vaskő la 20-an de novembro 1889 kaj mortinta en Bp. la 11-an de januaro 1957.
Biografio
Imre Ruszkiczay-Rüdiger finis en Akademio Militteknika de Mödling. Dum la unua mondmilito li plenumis frontservon por 51 monatoj. La 4-an de novembro 1918 li militkaptiĝis en la itala fronto, li alvenis je la fino de novembro 1919 Temesváron. La rumana polico internigis lin por ses monatoj. Li translokiĝis Hungarion je la komenco de 1921 kaj li fariĝis referanto pri militaferoj. Li fariĝis en 1938 generalmajoro, de 1-a de novembro 1942 li estis komandanto de 1-a korpuso de Bp., loktenanto de ministro pri militaferoj ĝis 16-a de oktobro 1944, kiam la Gestapo kune kun Lajos Csatay arestis lin. Post la germana okupo la 19-an de marto Edmund Weesenmayer venigis lin al si kaj alvokis lin servi la germanan ŝtaton. Li rifuzis tiun, tial oni forportis lin kaj li estis malliberulo en Sopronkőhida (19-a de novembro 1944 -28 januaro 1945), de 3-a aprilo ĝis 7-a de junio 1948 li estis militkaptito en Sovetunio. Post lia reveno la 22-an de februaro 1949 oni kondamnis lin pro militkrimoj al 8 jara malliberejo, poste tiun oni malpliiĝis al 3 jaroj. Post lia liberiĝo en junio 1952 oni internigis lin kaj li liberiĝis la 28-an de oktobro 1953.
Unua budhisma koncilio
La unua budhisma koncilio estis kunsido de pliaĝaj bikŝuoj okazanta tri monatojn post kiam la budho Gotamo eniris la parinirvanon ĉ. la jaro –400. La rakonto pri la koncilio troviĝas en la Vinajo, en ambaŭ versioj kaj en Palio kaj en Sanskrito, kaj estas konsiderita kiel kanona de ĉiu budhisma skolo, sed pro manko de indikaĵoj ekster budhismaj sutroj, kelkaj eruditoj tamen dubas la hostoriecon de la evento.
Kialoj
La ĉefa kialo de la kunvoko, estis ke dum la pliaĝulo Mahakaŝjapo vojaĝis el Pavao al Kuŝinagaro kune kun granda grupo da bikŝuoj, nuda ŝramano sciigis ilin, ke la budho Gotamo grave malsaniĝis, tiam la pliaĝulo aŭdis la bikŝuon Subadron diri, ke li ĝojas ke la budho ne plu estos ĉe ili, ĉar nun estus neniu ajn kiu povus admoni ilin. La pliaĝulo Mahakaŝjapo opiniis, ke se tiu sinteno disvastiĝus, ĝi dekadencigus la samgon. Por antaŭhaltigi tion, li proponis al la bikŝuoj en Raĝagriho kunvoki koncilion por interkonsenti kaj sekure firmigi la instruon kaj la disĉiplinon.
Aliaj kialoj estis, ke la pliaĝulo Mahakaŝjapo ankaŭ sciis de antaŭe pri la ekzisto de ribelemaj bikŝuoj ene de la samgo, kiel la bikŝuo Devadato, kiu iam klopodis murdi la budhon kaj kaŭzi skismon; la disputon inter la intruistoj de la skoloj Dhammadhara kaj Vinayadhara en Kosambī; la disputoj ĉe la ĝajnistoj post la forpaso de la ĝajno Nigaṇṭha Nāṭaputta; kaj ke la budho Gotamo diris al la bikŝuo Anando, ke li ne elektus posteulon kiel la gvidanton de la samgo, ĉar la darmo estus lia posteulo, kaj ke oni nur devus sekvi ĝin.
Priskribo
Sepmonata koncilio el 500 arahantoj okazis ĉe la kaverno Saptaparṇī en Raĝagriho, tri monatojn post kiam la budho Gotamo eniris elestingiĝon, por interkonsenti pri la enhavo de la instruoj kaj la disĉiplino ibstruitaj de la budho. La koncilion gvidis la pliaĝulo Mahakaŝjapo sub la patronado de la raĝo Aĝataŝatruo. 499 el la plej elstaraj arahantoj el la samgo estis elektitaj partopreni, kaj unu sidloko estis rezervita por Anando, kiu tiam ankoraŭ estis nur trejnanta disĉiplo (sekha).
Unue, la pliaĝulo Upalio —la plej lerta disĉiplo pri disĉiplino— recitis la Vinajon. Poste, la pliaĝulo Mahakaŝjapo demandis al la bikŝuo Anando —la plej lerta disĉiplo pri memorado kaj la persona helpanto de la budho— pri la instruoj de la budho Gotamo, kaj Anando respondis per ĉio kion li memoris.
La Abidarmo, la tria kesto el la Tri Kestoj, laŭ eruditoj el Okcidento, estis verkita ĉ. la jaro –300, ĉar ĝia enhavo kaj lingva stilo estas malsamaj, sed laŭ la Teravadaj instruistoj de la Aṭṭhakathā —la komentarioj—, kiuj responsas pri memori ĝin, la ses kanonoj de la Abhidhamma, la Matika kaj la antikvaj komentarioj estis ankaŭ inkluzivitaj en la unua koncilio en la kategorio de la sutroj, sed ili estas malsamaj ol la sutroj, ĉar ili estis verkitaj de la pliaĝulo Ŝariputro.
Historieco
Eruditoj dubas ĉu la tutakanono estis recitita dum la unua koncilio, ĉar pli antikvaj tekstoj havas malsaman rakonton pri gravaj temoj, kiel pri meditado, sed estas probable, keantikvaj versioj de la Vinaya-piṭaka kaj la Sutta-piṭaka estis recititaj. Kelkaj eruditoj, kiel la orientalisto Louis de La Vallée-Poussin kaj D. P. Minayeff, pensis ke okazis renkontiĝoj post la elestingiĝo de la budho Gotamo, sed konsideras kiel historiajn nur kelkajn personaĵojn kaj eventojn antaŭ kaj post la koncilio. Eruditoj kiel la budhologo André Bareau kaj la hindologo Hermann Oldenberg, opinias ke la rakonto pri la unua koncilio estis verkita post la dua koncilio, ĉar ne estis gravaj problemoj por solvi tuj post la elestingiĝo de la budho Gotamo kaj ne estis bezono kunvoki koncilion. Aliflanke, la arĥeologo Louis Finot, la hindologo E. E. Obermiller kaj parte la hindologo Nalinaksha Dutt, pensis ke la rakonto pri la unua koncilio estas aŭtenta, pro la kongrueco inter la tekstoj en Palio kaj en Sanskrito.
Balázs Uzoni Sz.
'''UZONI Sz. Balázs''' estis hungara reformita eklezia verkisto naskita en Uzon? kaj mortinta en Betlenszentmiklós? antaŭ 1673.
Biografio
Balázs Uzoni Sz. studis en Gyulafehérvár kaj ekde 1654? li estis pastro en Déva, pli poste rektoro en Bonyha. Ekde 1658 li estis lernanto de János Apáczai Csere en Koloĵvaro. En 1660 li estis rektoro en Marosvásárhely. Li estis pastro ekde 1661 en Szeredaszentanna, ekde 1665 en Gyulakuta. Al invito de sia iama kunullernanto, Miklós Bethlen li iĝis pastro kaj instruisto en Betlenszentmiklós. Li estis adepto de puritanismo, evoluigis instruadon en la gepatra lingvo kaj la edukadon de la knabinoj.
Robert
Konatuloj kun tiu persona nomo
- laŭeble ordigita laŭ naskiĝjaro -
Hitaĉiota
Hitaĉiota aŭ Hitaĉi-Ota (常陸太田市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Hitachiōta-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de junio 2019 la urbo havis loĝantojn.
Malhela paserelo
La Malhela paserelo (Passerella (iliaca) unalaschcensis) estas birdonomigo por la plej malhelaj taksonoj de la genro Passerella. Ĝi estas nune klasita kiel "subspecia grupo" ene de la Paserelo atendante pli ampleksan akcepton de la specistatuso. De longe oni supozis separatan evoluan stirpon pro morfologia distingeco (Swarth 1920), kaj tion konfirmis analizoj de DNA kaj informo pri haplotipoj (Zink 1994, Zink & Kessen 1999, Zink & Weckstein 2003). Tiu grupo ŝajne estas pli proksime rilata al la Dikbeka kaj/aŭ al la Ardezkolora pasereloj (Zink 1996, Zink & Weckstein 2003).
Aspekto
La komplekso de la Malhela paserelo varias laŭkline en intenseco de koloro. La supraj partoj kaj kapo estas variaj nuancoj de bruno, kun strieco en subaj partoj de la sama koloro. La plej nordaj birdoj estas sablobrunaj sum plej sudaj birdoj estas malhelkafaj. La Malhela paserelo preferas reproduktiĝi en bordoj de humidaj habitatoj de salikoj kaj alnoj. Beadle & Rising (2003) priskribis ties alvokon kiel akra zitt aŭ zik, dum Sibley (2000) diris ke temas pri laŭta fraposono kiel tiu de la Ruĝa paserelo.
Fondaĵo Vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a
La Fondaĵo Vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a estis starigita la 1-an de marto 2010 en Vatikano rekte de papo Benedikto.
Bore
Bore estas komunumo de Italio.
Fondaĵo Vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a
En la stariga teksto estas dirate ke papo Benedikto la 16-a, konsiderinte la deziron esprimitan far diversaj intelektuloj por la kreo de institucio havanta la celon iniciati la publikigon, disvastigon kaj studon pri la verkoj de tiama Profesoro Joseph Ratzinger, kaj vidinte la neceson doni adekvatan laŭjuran formon al la aludita institucio, disponis la starigon, laŭnorme de la Kodo de Kanona Juro kaj de la Fundamenta Leĝo de la Ŝtato de la Vatikanurbo, de la “fondaĵo vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a".
Celoj
La celoj de la “fondaĵo vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a" estas priskribitaj en la artkolo 2-a de la Statuto, kiu sinteziĝas jene:
Kapitalo por la premio
La kapitala havaĵo el kiu devenigis la premian nomon estas konstituata precipe el la enspezoj de la merkatigo de la libraj verkoj de la sama pontifiko, kaj el libervolaj kontribuaĵoj de tiuj kiuj adheras al la idealoj de la Fondaĵo.
Direktoraj organoj
La gvidantaj organoj de la Fondaĵo estas tiel komponitaj:
La eldonaĵoj de papo Ratzinger-Benedikto 16-a
La publikigaĵoj de Benedikto la 16-a, kies disvastiĝo kontribuos nutri la fonduso, estas:
Premiitoj de 2012 kaj 2013
La premioj, konfiditaj rekte de Papo Ratzinger la 16-an de oktobro 2012 al la elektitoj de la Scienca Komitato, honoris usonan jezuitan Brian E. Daley kaj la laikan filozofon Rémi Brague “ĉar en ili du scienco kaj saĝo estas destinitaj al servo de la vivarto”. La unua nune havas katedron pri teologio ĉe la universitato Notre Dame de Indianao post docenteco eb diversaj landoj: oni premiis kumule la tutan lian penson karakterizigantan “per la kapablo unuigi pasion por la homo kaj sciencan rigoron. La dua, france naskiĝinta en 1947, edziĝinta kaj patro de kvar gefiloj, profesoras pri filozofio ĉe la Universitato de Parizo 1 kaj ĉe tiu de Munkeno ekde 2002, post docenteco en diversaj universitato kaj institutoj. Ankaŭ tiukaze oni lin premiis ĉar startinte el eksterordina scio pri la origino kaj historio de la kristana kredo, ili kapablas rigardi antaŭen por konstrui sur la bazoj de tiu sama kredo. (El la prezentado de la referenatoj).
Nuna (oktobro 2013) prezidanto de la Fondaĵo Vatikana Joseph Ratzinger – Benedikto la 16-a estas monsinjoro Antonio Scotti.
Échevronne
Échevronne estas franca komunumo, kiu situas en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo situas nordoueste de Beaune. Ĝi enhavas la vilaĝon Échevronne kaj la vilaĝeton Changey.
Historio
Sankta Guérin, la frato de Sankta Léger (Sankta Leodegario), trapasis tie en 676 dum sia martiro.
János Szilvássy
SZILVÁSSY János (silva:ŝi) estis hungara kuracisto. Li naskiĝis en ?, la ? kaj mortis Borszék en marto 1901.
Échevronne
Historio
En la jaro 1231, Alix de Vergy la edzino de la duko Odo la 3-a donis al Échevronne kaj Changey la rajton de komunumo.
János Szilvássy
Biografio
János Szilvássy havigis kuracistdiplomon en 1871 kaj en 1875 li loksidiĝis en Borszék.
Échevronne
Vinoj
Vino de "Haute côte de Beaune" estas produktata.
Famuloj
Lucien Jacob estis parlamentano inter 1978 kaj 1988.
Kongreso de Berlino
La Kongreso de Berlino estis politika konferenco de la eŭropaj regnoj kaj la otomana imperio, kiu okazis en julio 1878 en Berlino. Ĝia celo estis revizii la traktaton de San-Stefano, do reorganizi la politikan strukturon de la Balkano kaj solvi la “Orientan Demandon”.
La Orienta Demando rezultis el pretendoj de balkanaj popoloj liberiĝi de la turka regado; ĝi ekis en 1875 en Bosnio kaj Hercegovino kaj estis kondukinta al la turka-rusa milito de 1877/1878.
Partoprenis la kongreson reprezentantoj de Aŭstrio-Hungario, Britio, Germanio, Italio, Rusio kaj Turkio. Delegitoj de Grekio, Rumanio, Serbio kaj Montenegro partoprenis kelkajn sesiojn, kiuj koncernis iliajn landojn; ili ne estis efektivaj membroj de la kongreso.
La Kongreso de Berlino proponis kaj ratifis la Traktaton de Berlino, kiu lasis al Rusio la regadon de Besarabio (same kiel la traktato de San-Stefano), donis al Aŭstrio la administradon de Bosnio kaj Hercegovino, kiuj formale restis partoj de Turkio, kaj dekretis la suverenecon de Serbio kaj Bulgario.
Shirley Eaton
Shirley Jean EATON (naskiĝis la 12-an de januaro 1937) estas angla aktorino, verkistino kaj kantistino. Eaton aperis regule en britaj filmoj laŭlonge de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, kaj atingis sian plej altan karierpinton pro sia ikona apero kiel Bond-virino Jill Masterson en la filmo pri James Bond nome Goldfinger (1964), kiu havigis al ŝi sian statuson de seksosimbolo. Eaton havis rolojn ankaŭ en la fruaj filmoj Carry on. Entute ŝi aperis en 35 filmoj, plus unu televida filmo kaj diversaj epizodoj de naŭ televidaj serioj.
Preferinta dediĉi sin al zorgo pri familio, ŝi retiriĝis el aktorado en 1969. Eaton eliris el retiriĝo en 1999 por publikigi sian membiografion titolitan Golden Girl (Ora junulino) alude al sia aspekto en la Bond-filmo, verko kiu estis furorlibro, kaj krome ŝi publikigis ankaŭ tri pliajn verkojn laŭlonge de la 2000-aj jaroj.
Idala podkasto
Idala podkasto estas Idlingva retradio. Ĝin elsendantas Jose Cossio. Ĝi havas Ipernity-an retpaĝon.
Parnaso
Parnaso estas 2.460 metrojn alta monto en Helenio situanta inter Focido kaj Dorio. Ĝi estis rigardata kiel la restejo de Apolono kaj de la Muzoj. En literaturo, tiel same kiel en poezio, oni konsideras tiun ĉi monton simbola patrujo de la poetoj.
Apude situis ankaŭ la orakola templo en Delfo dediĉita al Apolono.
Johano la 1-a (Bretonio)
Johano la 1-a la Kaŝtanhara (naskiĝis en 1217 aŭ 1218 – mortis la 8-an de oktobro 1286 en la kastelo de L'Isle), filo de Petro Mauclerc, regento de Bretonio kaj de Alix de Thouars, estis duko de Bretonio de 1221 ĝis 1286 kaj grafo de Richmond en 1268.
Biografio
Li fariĝis duko de Bretonio en 1221, je la morto de sia patrino, sed, ĉar li estis nur kvar-jara, lia patro regentis. Johano ekkarieris en 1232 kiam lia patro devis subpremi ribelojn de liaj baronoj. En 1237, li prenis por si la regadon de la duklando, kaj devis subpremi la ribelon de unu el siaj vasaloj, Petro de Craon. En 1242, li batalis en Potevio por Ludoviko la 9-a, reĝo de Francio kaj submetis la grafon de la Marche.
Li travivis multajn kontestojn de la klerikaro kaj de la bretona nobelaro. En konflikto kun la episkopo de Nantes, li estis ekskomunikita de la bretonaj episkopoj kaj fine submetiĝis; sed la nobeloj, vidantaj ke li favoris la pastrojn, ekbatalis siavice en (1257). Sed Johano fine submetis ilin.
Poste li akompanis sanktan Ludovikon en la oka krucmilito (1270), eskapis la peston, kiu mortigis la reĝon kaj revenis al sia duklando.
Edziĝo kaj idaro
En 1236, li edziĝis al Blanka de Navaro (1226 – 1283), filino de Thibaut la Kvara la Kanzonisto, grafo de Ĉampanio kaj reĝo de Navaro kaj de Agnès de Beaujeu. Ili havis ok gefilojn :
Zuavo
Zuavo (france zouave) estis infanteriano de francaj nord-afrikaj regimentoj, fonditaj en la 1830-aj jaroj. Ilia origino estas el Alĝero. Kaj ilia nomo kaj ilia uniformo etendiĝis inter la armeoj de Usono, Papa ŝtato, Hispanio, Brazilo kaj la Otomana Imperio. Kiel zuavoj servis ĉefe nord-afrikanoj kaj parte ankaŭ kontraktintaj francoj. Zuavoj partoprenis multajn militojn de Francio, inter ili la Krimean militon (1853-1856), la Unuan kaj la Duan mondmilitojn.
Origino
Dum la franca konkero de Alĝero dum la Alĝeria kampanio je 1830, la generalo Bertrand Clauzel decidas krei militunuon elitan por la nova Afrika Armeo. Bertrand Clauzel jam kontaktis plurajn gentojn lokajn, inter tiuj, li kontaktis la genton el la etno Zouaoua, kies anoj estis varbitaj de la turka armeo dum multa tempo antaŭe. La origino de la Zouaouoj estis ĉe la montaroj de la Djurjura zono. Ĉirkaŭ du mil viroj, sub la ordonoj de Abrahman Kenni, prezentiĝis antaŭ la Marŝalo Bourmont kaj oferis siajn servojn al Francujo. Tiam, oni komencis la uzon de la nomo Zuavo.
Aliaj uzoj de la termino
Pontifika zuavo estis soldato de la papa gardistaro en la fino de la 19-a jarcento.
Zuavoj de morto estis pola regimento kiu batalis en Januara Ribelo; formita en 1863 per François Rochebrune.
Fats Domino
Fats DOMINO, naskiĝis kiel Antoine Dominique DOMINO(New Orleans, 26-an de februaro 1928 – Harvey, 24-an de oktobro 2017 ), estis ritmenblusokantisto-pianisto.
Biografio
Post nombro da furoretkantoj Fats Domino en 1955 definitive trarompis ĉe la granda publiko per Ain't That a Shame, kiu en Usono atingis la pintdekon. Sekve li faris plurajn kantojn inter kiuj Whole Lotta Loving, Blue Monday kaj Blueberry Hill. Li ankaŭ rolis en la filmoj Shake, Rattle & Rock! kaj The Girl Can't Help It. Dum la 1970-aj jaroj li ankoraŭ daŭre aktivis, sed ne tiel kiel dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. En 1980 li por la unua fojo aperis ĉe la North Sea Jazz Festival (Norda-Mara Ĵaz-Festivalo) en Hago, Nederlando.
Post kiam en 2005 la uragano Katrina transpasis lian naskiĝurbon, Fats Domino mallongtempe estis netrovebla, ĝis kiam lia filino rekonis lin sur foto de evakuitoj. Fats Domino perdis dum tiu naturkatastrofo ankaŭ siajn orajn diskojn. De la diskokompanio li pro tio ricevis reproduktaĵojn.
Fats Domino aperis por la lasta fojo je la 19-a de majo 2006 en Tipitina's, ĵazo- kaj blusoklubo en New Orleans. Tiu apero estis surbendigita en 2008 por la dokumenta filmo Walking Back to New Orleans (Retroiro al New Orleans).
Oraj diskoj
Diskoj de kiuj pli ol unu miliono da ekzempleroj estas venditaj:
Kantono Washington (Idaho)
Kantono Washington aŭ plene esperantlingve kantono Vaŝingtono (Washington County) estas kantono de Usono en la subŝtato Idaho. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la. Kiel ĉiuj samnomaj kantonoj de Usono ĝi estas nomata laŭ George Washington, aŭ laŭ PIV esperantigite Georgo Vaŝingtono, la unua prezidanto de Usono (1789–1797).
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Latva Ruĝa Kruco
Historio
La Latva Ruĝa Kruco estis establita la 20-an de novembro 1918 en Rigo, nur du tagojn post la proklamo de la sendependa Respubliko de Latvio. Dum la plej frua tempo de la latva respubliko, la latva Ruĝa Kruco prizorgis rifuĝintojn kaj militkaptitojn de la ĵus finita 1-a Mondmilito. Dum la Latva Milito de Sendependeco la Latva Ruĝa Kruco ankaŭ helpis la vunditojn kaj malsanulojn. En la komenco de 1919 la Latva Ruĝa Kruco funkciigis hospitalojn en Jelgava, Liepāja, Valka kaj Rūjiena; en la dua duono de 1919 sekvis pliaj propraj malsanulejoj en Rigo, Pļaviņas, Smiltene kaj Gulbene. La Latva Ruĝa Kruco estis rekonita de la Internacia Federacio de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento en 1923.
En 1938 la Latva Ruĝa Kruco havis 3.500 membrojn, 10 hospitalojn kun 1.000 litoj, tuberkulozajn sanatoriojn en Tērvete, Krimulda, Liepāja kaj Cēsis kun ĉambroj por 800 pacientoj. Ĝi ankaŭ havis 92 sanzorgejojn, 159 ambulancojn, 10 krizhelpajn staciojn, tri apotekojn, du flegejojn, stokejon kaj ortopedian metiejon. Estroj de la societo estis ĥirurga profesoro Jānis Jankovskis (1918–25), kuracisto Kārlis Kasparsons (1926–29) kaj dentisto Kārlis Barons (1930–40).
La Latva Ruĝa Kruco estis likvidita post la sovetia okupado de Latvio en 1940. Komence la operacioj rekomencis post la germana okupado de Latvio en 1941, sed poste estis interrompitaj de la germanaj aŭtoritatoj. La Latva Ruĝa Kruco estis restarigita en 1945 en ekzilo post kiam finiĝis la dua mondmilito. Ĝi estis restarigita en okcidenta Germanio fare de latvaj rifuĝintoj kaj la ĉefsidejo estis en la urbo Münster.
La 26-an de aprilo 1991 okazis la 11-a kongreso de la Latva Ruĝa Kruco en Rigo. En ĉi tiu kongreso estis proklamita, ke la nuna latva Ruĝa Kruco estas la sola jura posteulo de la fondita organizo en 1918.
Chico Hamilton
Chico HAMILTON (naskiĝis, mortis ) estis ĵaza tamburisto.
Li naskiĝis en Los-Anĝeleso. En la 1940-aj jaroj, li ludis kun Lionel Hampton, Duke Ellington kaj Count Basie. Li estis unu el la originalaj membroj de la Gerry Mulligan kvarteto de la fruaj 1950-aj jaroj. Dum la malfruaj 1950-aj jaroj, Hamilton pioniris stilon iom vokiĝas ĉambra ĵazo. Li ludis sur sontrako de la Bing Crosby/Bob Hope filmo, "The Road to Bali" (la vojo al Balio) kaj sur nombro de vojaĝoj kun Lena Horne. En 1958, li alportis Eric Dolphy al pli larĝa prominenco.
La grupo ŝanĝis direktojn en la 1960-aj jaroj. Novaj talentoj tia kiel saksofonisto Charles Lloyd kaj gitaristoj Gábor Szabó kaj Larry Coryell ekludis kun li. Hamilton komponis la sontrakojn por filmoj tia kiel "Repulsion" de Roman Polanski.
Tra la jaroj, Hamilton performis kun legendaj artistoj similaj al Ella Fitzgerald, Billie Holiday kaj Nat King Cole.
(13287) 1998 QW53
(13287) 1998 QW53 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
Komunumoj de Deux-Sèvres
Jen listo de la 307 komunumoj de la franca departemento Deux-Sèvres, laŭalfabete. (CAN) Kunurba komunumo de Niort, kreita en 2000.
Richard Webb
Li komencis studojn de teologio ĉe Brown University, sed li lasis ilin en 1936, ĉar li rezignis la pastran karieron. Poste li decidis aktoran vivon.
Webb debutis per malgranda rolo en Rancho Grande (1941) kaj daŭris sian kinan karieron per filmoj kiel I Wanted Wings, West Point Widow, Hold Back the Dawn, Sullivan's Travels, Among the Living, The Lady Has Plans, The Remarkable Andrew, This Gun for Hire, Night in New Orleans kaj American Empire.
Li militservis en usona armea taĉmento en Zono de la Kanalo de Panamo, tiam sub usona regado.
Post la milito li partoprenis kinfilmojn O.S.S., Variety Girl, Out of the Past, The Big Clock, My Own True Love, Night Has a Thousand Eyes, Isn't It Romantic, Bride of Vengeance, A Connecticut Yankee in King Arthur's Court, Sands of Iwo Jima, The Invisible Monster ktp.
Li komencis televidan karieron per The Philco Television Playhouse en 1950 kaj partoprenis televidaĵojn kiel The Web kaj Captain Midnight (1954-1956), en kiu li havis la ĉefan rolon, kaj eble estis la plej alta pinto de sia kariero. Grava estis ankaŭ lia rolado en televiserio Border Patrol, en kiu li rolis policiston Don Jagger en 39 epizodoj.
Krome li rolis en kinfilmoj I Was a Communist for the F.B.I., Starlift, Distant Drums, This Woman Is Dangerous, Carson City, The Nebraskan, Jubilee Trail, Prince Valiant, The Black Dakotas, Three Hours to Kill, A Star Is Born, Count Three and Pray, Artists and Models, The Phantom Stagecoach, inter aliaj.
Webb en 1960-aj jaroj partoprenis televidseriojn kiel Maverick, The Fugitive, Voyage to the Bottom of the Sea, Perry Mason, I Dream of Jeannie, Get Smart, Star Trek, Gunsmoke, I Spy, The Name of the Game kaj Daniel Boone, kaj ankaŭ kinfilmojn Town Tamer, Hillbillys in a Haunted House, The Gay Deceivers ktp.
Itala Esperanto-Federacio
Itala Esperanto-Federacio (IEF, Federazione Esperantista Italiana - F.E.I.) estas asocio neprofitcela, kiu okupiĝas pri la disvastigo de Esperanto en Italujo (Italio). Ĝia sidejo estas en Milano. Ĝi formale estas la landa asocio de Universala Esperanto-Asocio en Italio. Ĝia organo estas la revuo L'Esperanto, kaj ĝia junulara sekcio nomiĝas Itala Esperantista Junularo.
Aranĝoj
Ĉiujare IEF organizas la Italan Kongreson de Esperanto.
En 2006 IEF organizis la 91-an Universalan Kongreson de Esperanto en Florenco.
Eldonado
En 2007 IEF eldonis la libron Rusoj loĝas en Rusujo, kiun redaktis Anna Löwenstein.
Konsilio
La estraranoj plus aliaj. La listo estas trovebla en la retejo de IEF.
Historio
La asocio naskiĝis en Florenco la 21-an de marto 1910 ; ĝi estis oficiale deklarita morala ento laŭ la D.P.R. n°1720 la 28-an de Juno, 1956 (oficiala dekreto de la itala Registaro). Pro tio ĝi estas elektebla kiel ricevanto de la 5‰, kiujn italoj devas doni el siaj enspezoj al komun-utila asocio. Ĝia prezidanto (de 2014 ĝis 2020, du mandatoj) estis Michela Lipari, nun estas Luigi Fraccaroli.
Jan Wyrowiński
<b> Jan Alfons WYROWIŃSKI (prononcu: Virovinjski) (naskiĝis la en Brusy) estas pola politikisto, sejmano en la periodoj de Pola Sejmo la 10-a, 1-a, 2-a, 3-a kaj 5-a, de la jaro 2007 senatano en la periodoj de Pola Senato la 7-a kaj 8-a, de la 9-a de novembro 2011 la Vicprezidanto de Pola Senato de la 8-a periodo, ano de la partio Civitana Platformo kaj ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE).
Biografio
De la jaro 1965 ĝis 1971 li estis ano de Pola Studenta Asocio. En la jaro 1971 li finis la Elektran Fakultaton de Teknika Universitato en Gdansko. De la sama jaro li estas scienca laboristo de la Esplor-Disvolva Centro de Aŭtomatiko en Toruno. De la jaro 1980 ano de oficiala sendependa sindikato Solidareco kaj poste agas en ĝi "subtere" (kaŝe) kiel redaktoro de la regiona sendependa gazeto. Dum la militleĝo estis internigita fare de la komunisma reĝimo en la internig-malliberejo en Potulice kaj en Strzebielinek (legu: Stĵebjelinek). Li organizis la lokan Komitaton por la Defendo de Malliberigitoj pro la Alia Politika Vidpunkto kaj en la jaroj 1985 – 1990 estis vicprezidanto de tiu Komitato.
En la jaroj 1989 – 2001 li estis parlamentano en Pola Sejmo kaj kandidatiĝis kadre de la Civitana Komitato kaj partioj Demokratia Unio kaj Unio de Libereco. En la jaro 2002 dum la balotoj al parlamento lia partio Unio de Libereco ne akiris la 5 % balot-limon. En la jaroj 1991 – 1999 li estis prezidanto de Demokratia Unio kaj Unio de Libereco en Toruno. Li estis ankaŭ prezidanto de la konsilantaro de la Fondaĵo "Arkivo" de la pomeria Muzeo de Landa Armeo kaj de la Militservo de Virinoj. De la jaro 2002 ĝis 2005 li estis konstanta eksperto de la parlamenta (sejma) Fiska Komisiono.
En la jaro 2002 estis kandidato en la balotoj por la ofico Urbestro de Toruno akirante duan lokon kun apogo de 48 % da voĉoj - malvenkis kun Michał Zaleski. Dum la balotoj por parlamento en la jaro 2005 denove estis parlamentano de Pola Sejmo el la regiono de Toruno, kandidatiĝis de la Civitana Platformo. La 13-an de januaro 2006 li estas pledanto en la "ombra registaro" de Civitana Platformo kaj li respodecis pri la fisko. Li estis Prezidanto de Civitana Platformo en Toruno. Li estas prezidanto de la Kaŝub-Pomeria Asocio en Toruno kaj en la jaroj 1994 – 1998 li estis prezidanto de la ĉefa Estraro de la Asocio en Gdansko. En la parlamentanaj balotoj en la jaro 2007 li ekestis senatano akirante 112 966 da balotvoĉoj. En la balotoj 2011 denove li estas senatano en la unumandata regiono akirante 47 641 da balot-voĉoj. La 9-a de novembro 2011 li estas la Vicprezidanto de Senato de la 8-a periodo. En la jaro 2015 Jan Wyrowiński rezignis starti en la parlamentaj balotoj (do ankaŭ por Pola Senato).
Distingoj
En la jaro 2001 li estis distingita per la insigno Merita por Kulturo, kaj en la jaro 2009 per la medalo de Prezidanto de la Vojevodio de Kujavio-Pomerio „Unitas Durat Cuiaviano-Pomeraniensis” (en la latino) (pro lia merito en la bataloj por libera, solidara kaj demokratia Pollando).
Per la dekreto de Prezidento de Pollando Bronisław Komorowski la 8-an de decembro 2011 li estis honorigita per la Kruco de Libereco kaj Solidareco kiun oni enmanigis al li la 13-an de decembro 2011.
Esperanto
La 9-an de majo 2012 en la Senatejo li distingis japanan Mecenaton de Esperanto Etsuo Miyoshi per Medalo de la Senato pro la popularigo de la Pola Kulturo kaj Esperanto en la tuta mondo. La proponon por aljuĝi la Medalon donis senatano Edmund Wittbrodt la Prezidanto de Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton. Jan Wyrowiński estas ano kaj kunfondinto de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) en polaj Sejmo kaj Senato. La 17-an de oktobro 2012 li kunorganizis kun senatano Edmund Wittbrodt la Esperanto-konferencon en Senato okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto kaj la saman tagon li oficiale inaŭguris la Esperanto-ekspozicion "125 jaroj de la lingvo Esperanto" kun Wanda Nowicka - la Vicprezidantino de Sejmo kaj kun Maria Pańczyk-Pozdziej - la Vicprezidantino de Senato (ŝia patro estis esperantisto), kun ĉeesto de multaj senatanoj kaj sejmanoj de Pola Parlamento. La E-ekspozicion organizis Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) kaj kunorganizis kaj sponsoris ĝin Etsuo Miyoshi. Al la PGAE apartenas i.a. Prezidanto de Eŭropa Komisiono de Pola Senato prof. d-ro habil. Edmund Wittbrodt (la prezidanto de PGAE), parlamentanino de Sejmo Ligia Krajewska (la vicprezidantino de PGAE), Vic-Prezidantino de Pola Senato Grażyna Sztark, Ĉef-ministro de Pola Registaro Włodzimierz Cimoszewicz, senatanoj: Roman Zaborowski, Andrzej Grzyb, Mieczysław Augustyn, Kazimierz Kleina, Stanisław Jurcewicz, Jan Maria Jackowski, Sławomir Preiss, tri aliaj geparlamentanoj de Pola Sejmo: Teresa Hoppe, universitata prof., poligloto kaj esperantisto Tadeusz Iwiński, alia poligloto kaj esperantisto d-ro Robert Biedroń ... kaj pluraj aliaj. Jen ligilo al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE) .
Barrocas
Barrocas [bahokaz] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 14.191 loĝantojn en 2010.
Zsigmond Karsai
Zsigmond Karsai [ĵigmond karŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Karsai Zsigmond estis hungara pentristo, dancisto.
Zsigmond Karsai naskiĝis la  en Leorinţi (Rumanio), li mortis la  en Pécel (Hungario).
Biografio
Zsigmond Karsai apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li frue estis talenta popoldancisto. En 1942 li lernis pentradon en liberlernejo de Sándor Szolnay en Kolozsvár. Ekde la sekva jaro li disvastiĝis la hungarajn popoldancojn. Li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1955. Liaj plej gravaj instruistoj estis Rezső Burghardt, Gyula Pap, Róbert Berény kaj Bertalan Pór. Li estis gvidanto de artistkolonio de Tokaj 2 jardekojn, li ŝatis pentradi pejzaĝojn. Inter 1957 kaj 1965 li estis kulturdomestro en Pécel, inter 1965-1981 li havis postenon en instituto. Li ricevis premiojn ekde 1961. Li edziĝis en 1947 kaj 1993.
Herschbach
Herschbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Lucius Oto
Lucius OTO (latine Lucius Salvius Otho), patro de la romia imperiestro Oto, ano de aristokrata romia familio. Pro lia similo al la imperiestro Tiberio estis onidiroj ke li estis ties filo.
Dum sia kariero de armea oficiro, Lucius Oto akiris reputacion de severo. Ekz. en la provinco Iliriko iuj soldatoj malsukcese ribelis kontraŭ la imperiestro Klaŭdio kaj klopodis kaŝi la fakton per mortigo de la oficiroj kiuj iniciatis la ribelon: pro tio Klaŭdio promociis ilin, sed Lucius Otho konadis ilian ekzekuton pro la mortigo de iliaj oficiroj.
Lucius Otho reakiris la favoron de la imperiestro kiam li devigis sklavojn de romia kavaliro malkaŝi komploton kontraŭ Klaudio, kiu pro tio nomumis lin patricio, dirante ke li estis "viro pli lojala ol mi eĉ rajtas preĝi ke miaj infanoj estos".
Krom la imperiestro Oto, Lucius Oto estis patro de Lucius Salvius Titianus Otho, konsulo en 52.
Rimantas
Rimantas estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la persona nomo Rimas kaj Mantas. Kutima litovlingva mallongiga formo estas Rimas, virina formo Rimantė respektive mallonge Rima.
Maurizio Maggiani
Maurizio Maggiani (Castelnuovo Magra, 1-a de oktobro 1951) estas itala verkisto kaj ĵurnalisto.
Biografio
Li naskiĝis en familio de modestaj kondiĉoj, komence li laboris en dekojn da profesioj (li ankaŭ estis oficisto kaj vendisto de hidraŭlikaj pumpiloj) kaj finfine li alvenis al la literaturo. Politike ĝi estas proksima al la anarkiistoj,, malgraŭ li ankaŭ ŝatas la mazzini-ismo, la ideoj de Carlo Pisacane kaj la garibaldi-ismo de la itala Risorgimento.
En 1987 li gajnis la Premion  "Inedito - L'Espresso" kun la rakonto Manlibro por la virino sen koro.
Kun La kuraĝo de la ruĝgorĝulo (1995) li gajnis la Premiojn Viareggio kaj Campiello; kun La Reĝino senornama (1998) li gajnis la Premion Alassio kaj en 1999, la Stresa-n Premion por fikcia literaturo kaj la Literaturan Premion Chianti. En 2005 li gajnis kun la romano nokta vojaĝanto,  la premiojn, Premio Ernest Hemingway, Premio Parko de la Maiella kaj la Strega. De la kuraĝo de la ruĝgorĝulo (citaĵo de la verso de ruĝgorĝulo de La dimanĉo de la kadavroj de Fabrizio De André kiu ankaŭ inspirigis la samnoman albumon de Loredana Bertè), inspiris la skulptisto Alfonso Gialdini, por la skulptaĵo dediĉita al Carlo Giuliani.
Kiel ĵurnalisto kaj komentaristo li prizorgas rubrikojn en la Ĝenova ĵurnalo Il Secolo XIX sur Il Fatto del Lunedì kaj verkas por La Stampa. Lastatempe li ankaŭ komencis semajnan kunlaborado kun Il Sole 24 Ore. Por la eldonejo Feltrinelli li eldonas podkastoj sub la titolo La vojaĝanto lama. [4]
En 2008 li publikigis la KD Historio de la miro, kun Gian Piero Alloisio, prenita de la teatraĵo reprezentita de la du en la antaŭa sezono.
En 2010 li malfermis sian propran arkivon al la legantoj farante disponebla en lia retejo, kun licenco 'copyleft', liajn unuajn rakontojn, publikigita en eldonoj nun malfacile troveblaj kaj kies rajtoj li rehavis en ekskluziva posedo, kaj ankaŭ la nepublikigitaĵoj, kune kun artikoloj verkitaj en multaj jaroj de kunlaboradoj kun diversaj gazetoj [5].
En 2011 li subskribis la antaŭparolo al 'La meso ne finiĝis - procezo al la pastro Alessandro Santoro pro "senlima" amo' de Saverio Tommasi.
Esperanto
La volumo de Carlo Minnaja “Eugenio Montale kaj aliaj liguriaj aŭtoroj” (eld. EVA, Venafro 2013, aĉetebla ĉe feilibri@esperanto.it ), entenas, laŭ afabla permeso de Maggiani, biografian prezenton de li (paĝo 191) kaj la version en Esperanto (de Michela Lipari) de du eroj:
Lužnice
Lužnice (Lainsitz) estas rivero en Ĉeĥio. Ĝi fontas en Aŭstrio, ĉe la urbo Týn nad Vltavou ĝi enfluas la riveron Vultavo. Estas al ĝi ligita aro de fiŝlagoj en la ĉirkaŭaĵo de Třeboň.
Maurizio Maggiani
Esperanto
- “2000” (paĝo 192);
Lužnice
Ŝatata rivero de akvosportemuloj.
Maurizio Maggiani
Esperanto
- “La haveno de Ĝenovo” (paĝoj 193-195).
Bluaj Montoj
La Bluaj Montoj, aŭ en angla Blue Mountains, formas la plej longan montaron en Jamajko. Ili enhavas la plej altan pinton de la insulo, nome Blumonta Pinto, kun 2256 m. El la montopinto, atingebla per piedira pado, videblas kaj la norda kaj la sudaj marbordoj de la insulo. Dum klara tago, eĉ la konturo de la insulo Kubo, 210 km for, povas esti vidata.
Maurizio Maggiani
Esperanto
jen la transkribaĵo de la prezento:
Bluaj Montoj
Geografio
La Bluaj Montoj staras ĝis tiuj altoj el la marborda ebenaĵo je spaco de ĉirkaŭ 16 kilometroj, tiele formante unu el la plej deklivaj ĝeneralaj gradaĵoj en la mondo.
Maurizio Maggiani
Esperanto
MAURIZIO MAGGIANI
Li naskiĝis en Castelnuovo Magra, en 1951, en kamparana familio, kiu baldaŭ translokiĝis al La Spezia. Tie Maggiani studis ĝis la atingo de elementinstruista diplomo. Post multaj metioj, teknikisto, fotisto, kameraisto, vendisto de artaĵoj, libroj, hidraŭlikaj pumpiloj, li sin dediĉis al ĵurnalismo, literaturo, historio. Ĉiam scivolema pri naturo kaj socio, gajninto de sennombraj premioj, inter kiuj Viareggio, Campiello, Strega, li aperas en intervjuoj, literaturaj festivaloj, televido. Kiel ĵurnalisto li prizorgas kulturajn rubrikojn kaj, kunlabore kun eldonejo Feltrinelli, li publikigas podkaston. Anarkiisma laŭ politika filozofio (kaj anarkiistoj rolas en liaj romanoj), liaj verkoj, aperantaj proksimume unu je ĉiu dua jaro, estas kolekto de historioj kaj legendoj diverstempaj kaj diverslokaj kiuj interplektiĝas. Li ankaŭ rakontas pri la streĉo kaj fizika kaj psikologia ŝuldita al grava trafikakcidento kiu igis lin senmova dum tri jaroj. Fonas ĉiam Ĝenovo, la pejzaĝo kaj la historio de Ligurio kaj de la teritorioj tute proksimaj al ĝia orienta limo.
Bluaj Montoj
Geografio
La temperaturo malpliiĝas el ĉirkaŭ 27°C (80°F) je marnivelo al 5°C (40°F) ĉe la Blumonta Pinto, ĝuste je 16 km interne.
Maurizio Maggiani
Esperanto
En 2010 li liberigis ĉiujn siajn (? siajn unuajn? NdR) produktaĵojn, distribueblajn nun laŭ la sistemo copyleft.
Bluaj Montoj
Geografio
Kiel unu el plej longaj kontinuaj montaroj en Karibio, la Bluaj Montoj dominas super la orienta triono de Jamajko. Parto de la Bluaj Montoj estas enhavata en la Nacia Parko Blue Mountain John Crow Mountain starigita en 1992, kiun administras la jamajka registaro.
Maurizio Maggiani
Esperanto
El: Carlo Minnaja, “Eugenio Montale kaj aliaj liguriaj aŭtoroj”, p. 190
29992 Yasminezubi
29992 Yasminezubi estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yasmine Sapphire Zubi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Satellite High School, de Satellite Beach (Florido, Usono).
Provinco Hatay
Hatay estas provinco en la plej suda parto de Turkio, lime de Sirio. Ĝi situas en la Mediteranea regiono (turke Akdeniz Bölgesi) de la lando. Administra centro de la provinco estas la urbo İskenderun, alia menciinda loĝloko la urboj Altınözü, Belen, Dörtyol, Erzin, Hassa, Kırıkhan, Kumlu, Reyhanlı, Samandağ, Vakıflı kaj Yayladağı.
Monda heredaĵo en Francio
Ĉi tiu paĝo listigas la lokojn apartenantajn al la monda heredaĵo de Unesko en Francio (inkluzive de la transmaraj teritorioj).
Statistiko
En 2013, UNESKO agnoskas en Francio 38 lokojn en la listo de monda heredaĵo, el kiuj 34 estas kulturaj, 3 naturaj kaj 1 miksita.
Cikla grupo
En grupa teorio, cikla grupo estas grupo kiu povas esti generita per sola ero, en senso ke la grupo havas eron a (nomitan kiel naskanto de la grupo) tia ke, ĉiu ero de la grupo estas povo de a.
Tio estas, ke grupo G estas cikla se tie ekzistas ero a en G tia ke G = { an por ĉiu entjero n }.
Ekzemple, se G = { e, g1, g2, g3, g4, g5 }, tiam G estas cikla. Kaj, G estas esence la sama kiel la grupo de { 0, 1, 2, 3, 4, 5 } por operacio aldono module 6. Tio estas ke 1 + 2 mod 6 = 3, 2 + 5 mod 6 = 1, 4 - 4 = 4 + 2 mod 6 = 0 kaj tiel plu. Unu povas trovi izomorfion per igo ke g = 1.
Povas esti ebla generi malfinie multajn erojn kaj ne formi: tio estas ĉiu { g^n }. Grupo generita en tiamaniere estas nomita kiel malfinia cikla grupo, kiu ankaŭ estas izomorfia al la adicia grupo de entjeroj Z.
Unu (majo, povas) skribi la grupo multiplike, kaj signifi ĝi per Cn. (Ekzemple, A3A4 = A2 en C5, (dum, ĉar) 3 + 4 = 2 (_mod_ 5) en Z/5Z.)
Cikla grupo devus ne esti konfuzita kun perioda grupo.
Propraĵoj
Ĉiu cikla grupo estas izomorfia al (esence la sama kiel) la grupo { 0, 1, 2, ... n - 1 } sub aldono module n, aŭ Z, la adicia grupo de ĉiuj de (entjeroj, entjeras). Tial, nur unu (bezonas, bezonoj) al rigardi tia (grupoj, grupas) al kompreni ciklaj grupoj en ĝenerala. Ĉi tiu (konstruas, faras) cikla grupo unu de la plej simpla (grupoj, grupas) al studi kaj nombro de nicaj propraĵoj estas sciata. Donita cikla grupo G de (mendi, ordo) n (n (majo, povas) esti malfinio) kaj por ĉiu g en G,
La (naskantoj, naskantas) de Z/nZ estas la n-modulaj restoklasoj de la (entjeroj, entjeras) kiu estas _coprime_ al n; la nombro de tiuj (naskantoj, naskantas) estas sciata kiel φ(n), kie φ estas Eŭlera _totient_ funkcio.
Pli ĝenerale, se d estas dividanto de n, tiam la nombro de eroj en Z/nZ kiu havi (mendi, ordo) d estas φ(d). La (mendi, ordo) de la n-modula restoklaso de m estas n / _gcd_(n,m).
Se p estas primo, tiam la nur grupo (supren al izomorfio) kun p eroj estas la cikla grupo Zp.
La direkto (produkto, produto) de du ciklaj grupoj Zn kaj Zm estas cikla se kaj nur se n kaj m estas _coprime_. Tial e.g. Z12 estas la direkto (produkto, produto) de Z3 kaj Z4, sed ne de Z6 kaj Z2.
La fundamenta teoremo de komutaj grupaj ŝtatoj (tiu, ke) ĉiu finie generita komuta grupo estas la direkto (produkto, produto) de finie multaj ciklaj grupoj.
Zn kaj Z estas ankaŭ komutaj ringoj. Se p estas primo, Zp estas finia kampo, ankaŭ signifis per Fp aŭ Gf(p). Ĉiu alia kampo kun p eroj estas izomorfia al ĉi tiu unu.