cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gábor Sztehlo
Biografio
Gábor Sztehlo maturiĝis en luterana gimnazio en Sopron, poste li akiris teologian diplomon en la sama urbo en 1931, poste li havis stipendion en Finnlando. Li pastriĝis en 1932, kaj li komencis sian pastran karieron en Luterana preĝejo (Vár), poste en Luterana preĝejo (Hatvan) (1933–1935) kaj Nagytarcsa (1935–1942). En 1938 li establis popolan altlernejon en Nagytarcsa. Dum la nazia erao (1944) li savis judajn geinfanojn. Unu el la savitoj estis George A. Olah. En 1945 li establis rifuĝejon por geinfanoj, kiu funkciis ĝis la ŝtatiĝo en 1950. Poste li estis pastro en pluraj lokoj. Dum la hungara revolucio de 1956 lia familio disidis al Svislando, sed li restis por daŭri la homamikajn agojn. Tamen li sekvis sian familion en 1961 kaj li estis svislandana pastro. Li aliĝis al la framasonoj en 1946, en Svislando en 1962. Li estis Justuloj inter la popoloj en 1972 kaj ricevis postmortan hungaran premion en 2019. Li edziĝis en 1936, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1937 kaj 1941.
Vaux-lès-Saint-Claude
- "Vaux proksime de Saint-Claude" - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Razines
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Rilly-sur-Vienne
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Peruo en la Somera Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Peruo en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Peruo en la Somera Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
En Seulo la flugpilka virina teamo gajnis arĝentan medalon - al la sukceso kontribuis Luisa Cervera, Alejandra de la Guerra, Denisse Fajardo, Miriam Gallardo, Rosa García, Sonia Heredia, Kathy Horny, Natalia Málaga, Gabriela Pérez del Solar, Cecilia Tait, Gina Torrealva kaj Cenaida Uribe.
Peruo en la Somera Olimpiko 1984
Ĝin akiris Francisco Boza en sporta pafado.
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Restigné
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
28744 Annikagustafsson
28744 Annikagustafsson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon Annika L. Gustafsson,, kiu ricevis sian Ph.D. de la Universitato de Norda Arizono en 2022 per laboro pri kombino de instrumentaro por la Teleskopo Discovery de Lowell de 4,3 m, spektra modeligo kaj observo de malgrandaj korpoj por limigi la ecoj de surfacaj grajnoj de la kometoj kaj asteroidoj.
La casa de papel
La casa de papel ( Papera domo) estas hispana krim-drama televida serio pri la rabo de hispanaj naciaj trezoroj, konsistante el 5 sezonoj.
La unuaj du sezonoj temas pri la rabo de la Hispana Reĝa Monfarejo, kaj la sekvaj tri temas pri la rabo de la Banko de Hispanio. La serio nomiĝas tiel pro unu el la ĉeffiguroj "Profesoro", kiu kreis du paperajn modelojn de ĉi tiuj konstruaĵoj por ambaŭ ŝteloj.
La serio montras tre zorge preparitan planon fare de la profesoro, tension inter la atakantoj kaj ostaĝoj kaj finan rilaton inter la profesoro kaj ĉefo de policanoj. La atakantoj por eviti rekonon, portas maskon iom similan al la vizaĝo de Salvador Dalí, kiuj populariĝis kaj kiel simbolo de la serio kaj ekster la seria etoso por sociaj aferoj. Tiukadre la atakantoj uzis inter si ne la personajn nomojn sed nomojn de urboj por ĉiu el ili, nome Nairobi, Berlino, Denver ktp.
Suĵeto
La ago de la unua kaj dua sezonoj okazas ĉirkaŭ grupo gvidita de mistera Profesoro. Ilia plano estas preni 2,4 miliardojn da eŭroj el la Hispana Reĝa Monfarejo. Preninte 67 homojn kiel ostaĝon, teamo de homoj sub maskoj devos presi monon (plejparte en nominalaj valoroj de 50) dum ĉirkaŭ du semajnoj, kontraŭbatalante la armetrupojn de la polico.
Muziko
Dum ĉiuj 5 sezonoj, vi povas aŭdi la italan kanton "Bella ciao".
La kanto "My life is going on" (esperante "Mia vivo daŭras") ludas en la komenca ekranŝparo de la serio.
Nanchez
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Neuil
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Ports-sur-Vienne
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Konrad Birndorfer
Konrad BIRNDORFER (konate sub la nomo Konrad von Parzham; naskiĝinta la en Bad Griesbach im Rottal, mortinta la  en Altötting) estis germana agrikulturista helpanto, kapucena frato kaj sanktulo.
Vivo
Estante la naŭa infano el dek de kamparano li frekventis la bazlernejon restonte ĝis la aĝo de 31 jaroj sur la gepatra farmbieno por fari servistajn laborojn. En septembro 1849 li eniris la Anna-monaĥejon de Altötting, faris la votojn en 1852 kaj iĝis jam kiel 34-a jaraĝulo pordisto. Danke al senlaca helpado de pilgrimantoj, infanoj kja malriĉuloj kaj apliko de neelĉerpebla pacienco li ĝuis egan ŝatiĝon de centoj da miloj da pilgrimejvizitantoj. Lia famo baldaŭ transiris la landlimojn de Bavario.
Tuj postmorte li konsideritis de multaj sanktuloj. Fakte estis la kanonizo en la 28.5.1934 fare de papo Pio la 11-a. Festotago li aestas la 21-a de patrilo. Porpetoj faritaj elaŭditis mire kun sekva helpo en ĉiaj gravaĵoj. Li fariĝsi patrono respektive kunpatrono de la provincaj bavaria kaj hungara de la kapuĉenoj, de la Diocezo de Passau, de la Bonifaco-societo en Germanujo k.a. Je ĉ. cento da lokoj staras kirkoj kaj kapeloj kun patroneco lia, ekz. en Italujo, Rumanujo, Ĉinio, Srilanko, Nov-Gvineo, Paragvajo, Ĉilio.
Fonto
Hoedl OFMCap, Franz Xaver, "Birndorfer, Konrad" ĉe: ''Neue Deutsche Biographie'' 2 (1955), p. 259-260 (tie ĉi interrete)
Stroncia oksido
Stroncia oksido aŭ oksido de stroncio estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la oksidoj, rezultanta el malkomponado de la stroncia hidroksido aŭ hidrolizo de stronciaj saloj. Stroncia oksido estas blanka solidaĵo, kiu reakcias kun la akvo formante stroncian hidroksidon. Stroncia oksido prezentas unu oksigenan jonon ligitan al stronciatomo. Ĝi konsistas je 1 stronciatomo, 1 oksigenatomo, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Peruo en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Peruo en la Somera Olimpiko 2012
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Leschères
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Peruo en la Somera Olimpiko 1992
Juan Giha akiris arĝentan medalon en sporta pafado.
Martigna
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Peruo en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Jezeří
Jezeří estas nomo por pluaj objektoj en Ercmontaro en distrikto Most:
Peruo en la Somera Olimpiko 2016
Kunordigis la teamon la Olimpika Komitato Perua (Comite Olímpico Peruano), neprofitdona organizaĵo fondita en 1924 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1936, la jaro en kiu unuafoje perua teamo vojaĝis al Somera Olimpiko. De tiam, perua teamo partoprenis en ĉiu somera olimpiko escepte de tiu en 1952.
Meussia
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Ravilloles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Kapelo Sankta Rafael (Neudietendorf)
Kapelo Sankta Rafael (germane: Kapelle St. Raphael) troviĝas en Neudietendorf, Germanujo, proksime de la stacidomo (Gnadentaler Weg). Ĝi filias al Preĝejo Sankta Nikolao (Melchendorf). Estas ĝi sub la patroneco de la ĉefanĝelo Rafael.
Situo kaj historio
Situas la kapelo rekte ĉe la tombejo de la Moraviaj fratoj. La apuda domo Marienhaus funkcias kiel komunumejo. . Proksimas ankaŭ la tombeja kadavrejo kiu siaflanke ne pli estas utiliĝanta. Katolikoj venas al Neudietendorf ankaŭ el la diasporo el Apfelstädt, Gamstädt, Ingersleben, Kleinrettbach kaj Kornhochheim.
Post la Dua mondmilito kreskis la katolikaro ĉefe pro forpelitoj kaj serĉatas digna, propra liturgiloko. En la unua adventodimanĉo 1958 komunikiĝis fare de la paroĥestro Gullitz ke la ŝtataj aŭtoritatoj donis sian jeson pligrandigi deponejon starigitan en 1778: temis pri sigelvakso-brulejo de la firmao Lilienthal antaŭ uzo kiel prizoneto (dum la Dua mondmilito) respektive post 1945 kiel sekigejo por tabako kaj herboj.
Arkitekturo kaj Kummel-kampokruco
Postaltare estas luma kruco kun du vitraloj kiu portas la versetojn pri Mi estas de Jesuo Kristo el la evangelio laŭ Johano.
Sur Kummel ĉe la vilaĝo Kornhochheim starigitis en 2000 krucego konsekrita dek jaroj post la Germania reunuiĝo. De tiam ĉiujn 3-ajn de oktobro kaj la festojn de ĉieliro festatas surloke kaj preĝatas ekumenisme.
Baruĉ
Baruĉ, laŭ guĝarata lingvo ભરૂચ, estas urbego, municipo kaj iama marhaveno en okcidenta Barato, subŝtato Guĝarato, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La loknomo supozeble venis de Bar kaj Oaĉ (બર્+ઓચ) kun signifo "lokalizita sur monteto". Ĝi estis konata dum la longa historio kiel Bhrigukachchha (भृगुकच्छ), Bhrigupur, Barygaza (kun la signifo "profunda-trezoro"), Bargosa, "Bharuĉ" sub islama periodo, "Broach" sub brita rego.
Demografio
Baruĉ havis populacion de en 2021 kun legopovo de 97%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Baruĉ situas sur la marborda ebenaĵo laŭ rivero Narmado, sed la Araba Maro ne estas tro for. La supermara alteco estas 15 m. Ankleŝvar troviĝas 17, Surat 56, Ĥambat kaj Bhavnagar po 73, Vadodara 75, Navsari 84, Nandurbar kaj iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado po 148, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 170, Malegaon 214, Mumbajo 305, tutlanda ĉefurbo Delhio 886, Kolkato 1600 kilometrojn (aere).
Historio
Baruĉ estas la plej maljuna urbo de Guĝarato kaj havas historion de erao de faraonoj. En antikva Hindio ĝi estis grava komerca haveno kun arabaj, etiopaj, egiptaj, grekaj, persaj, romianaj, kartaganaj, veneciaj kontaktoj. Ĉe la fino de la 17-a jarcento ĝi estis prirabita dufoje, sed revigliĝis rapide. La akvobaraĵo sur Narmado kaŭzis perdon de la origina haveno de Baruĉ, la plej proksima haveno nun estas en Dahej.
Ekonomio
En Baruĉ krom la komercado ankaŭ la agrikulturo (precipe arakidoj kun ties prilaboro) prosperis. La grundo estas tre ideala por kotonkultivado. La urbego ankaŭ gastigas plurajn multnaciajn firmaojn, ĉefe la kemia industrio estas signifa.
Lingvoj
En Baruĉ la oficiala lingvo estas la guĝarata.
Religioj
En Baruĉ plejparto de la populacio estas hinduoj (76%), krome muslimoj (22%), iomete aliaj.
Eduko
En Baruĉ la altnivela eduko okazas angle aŭ guĝarate en filioj de universitato kaj aliaj altlernejoj, institutoj. Ekzistas ankaŭ 115-jara sanskrita instituto.
Klimato
Baruĉ troviĝas en savanoklimato (Aw) kun influo de la Araba Maro. La somero komenciĝas en frua marto kaj daŭras ĝis junio. Aprilo kaj majo estas la plej varmaj monatoj, la meza kulmina temperaturo 40 °C. La musono komenciĝas en malfrua junio. Vintro daŭras de decembro ĝis fino de februaro kun temperaturoj 23 °C.
Trafiko
Baruĉ havas trairan fervojan linion kun stacidomo inter Surat-Vadodara laŭ ĉefa linio Delhio-Mumbajo. La busa stacidomo en koro de la urbego estas la plej okupata en okcidenta Barato. La loka vojaĝado okazas per aŭtobusoj aŭ aŭtorikiŝoj. 5 vojoj kuras al la urbego. 2 pontoj helpaj la trafikon. La plej proksimaj enlandaj flughavenoj funkcias en Surat kaj Vadodara.
Jezeří (kastelo)
Jezeří (germane: ) estas burgo alikonstruita en kastelon, kiu troviĝs sur deklivoj de Ercmontaro en distrikto Most en Regiono Ústí nad Labem. Ĝi situas proksimume 12 ilometrojn de urbo Litvínov en katastra teritorio de domaro Jezeří, kiu estas parto de Horní Jiřetín. La kastelo situas rekte super Subĉiela minejo ČSA, netutaj 500 metroj de ĝia fino.
La kastelo en posedaĵo de Ĉeĥa respubliko estas ekde la jaro 1963 protektata kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio. Ĝi estas alirebla por publiko.
Nomo
La devena nomo de burgo Eisenberg (fera monto) estis derivita laŭ loko, kie oni minis ferercon. En la historiaj fontoj la nomo de burgo aperas en formoj: de Ayseberg (1365), de Ezenberka (1384), in Eisenberg (1394), de Isenberg (1396), de Eyseberg (1400, 1410), na Eyseberzce (1459), czu Eysenbergk (1481), Ajznberský (1505), na Eizmberce (1529), Azyenbergk (1544), Eysenberges (1565), na Eizmberce (1615), Eisenberg (1878 kaj 1854) kaj Jezeří aŭ Eisenberg (1854 kaj 1923). La nomon Jezeří oni komencis uzi nur en la 19- jrcento kaj ĝi koneksas kun antaŭa ekzistado de Lago de Komořany sub la burgo. Laŭ ĝi ankaŭ kelkaj membroj de familio "ze Rvenic" uzis predikaton "de Lacu" aŭ "de Zee".
Historio
La devenan burgon Eisenberk, lasis konstrui inter la jaroj 1355 kaj 1365 Nevlas ze Rvenic, kiu antaŭe loĝis en burgejo en Albrechtice. Bušek kaj Nevlas, la filoj de Nevlas, vendis la burgon antaŭ la jaro 1407 al Petr z Perče. Pluaj posedanto estis en la jaroj 1410–1413 Albrecht pli aĝa el Kolovratidoj. Ekde la jaro 1416 kiel la posedanto de la burgo estas indikata Jan Smolík ze Slavic.
Kultura historio
La fino de la 18-a kaj komenco de la 19-a jarcento alportis la konstruan kaj kulturan evoluon de la kastelo. Ekde la jaro 1802 estis en trafiko kastela teatro, estiĝis kastela ĉasista muzika ensemblo, prezentiĝis ĉi tie ankaŭ eisenberga kantistaro. Al koncertoj en la kastela parko kunveturiĝadis multe da gastoj el vasta ĉirkaŭaĵo, signifa vizitanto estis Johann Wolfgang von Goethe. Krom li en la kastelo restadis kaj vizitadis ĝin multe da pluaj signifaj personecoj. Ludwig van Beethoven estis proksima amiko de kníže Josef František Maxmilián z Lobkovic, proprumanta kaj administranta la kastelon en periodo de ĝia plej granda floro komence de la 19-a jarcento. La fama Simfonio n-ro 3 Eroica de Beethoven havis en la kastela teatro privatan premieron, same tiel oratorio de Joseph Haydn La kredo. Per tio la kalkulado de la signifaj artistoj, kiuj vizitis Jezeří aŭ ĉi tie rekte agadis, ne finas. El la pluaj eblas noti precipe komponiston Christoph Willibald Gluck aŭ fratojn Pavel kaj Antonín Vranickidoj. Krom la zorgo pri la kastelo Lobkovicidoj dediĉis grandan atentemon ankaŭ al ĝia ĉirkaŭaĵo. Pro manko de loko la flora ĝardeno kun partero troviĝis sur plialtigita teraso ĉe la kastelo, dum angla parko estis kreita sub la kastela altaĵo kaj en la jaro 1838 ĝi havis areon kvindek hektarojn. Nur restaĵoj de tiu ĉi parko konserviĝis kaj ili estas protektataj antaŭ minado de karbo. Super la kastelo troviĝis ĉasrezervejo. En la eksa parko situas ruino de lobkovica kripto konstruita post la jaro 1753 verŝajne de A. Altomont. En la jaro 1805 estis konstruita kastela kappelo de Virgulino Maria Dolora.
Novepoka historio
Dum la dua mondmilito la posedaĵo de Lobkovicidoj estis konfiskita, ĉar la lasta posedanto Max Lobkowicz estis ambasadoro de la ĉeĥoslovaka registaro en Londono. En la kastelo estis establita filio de koncentrejo Flossenbürg, en kiu estis en la tempo de la establo lokigita laborkomando de 96 viroj. La gardotrupo de SS ĉi tie plej multe gardis militkaptitajn pli superajn oficirojn precipe el Francio. Apartenis inter ili ekzemple Pierre de Gaulle, la frato de pli posta franca prezidento Charles de Gaulle aŭ kuracisto Bernard Ménétrel.
Post la jaro 1948 la kadukiĝanta kastelo estis ŝtatigita kaj ĝi servis al diversaj celoj. Ekde la jaro 1950 uzis ĝin armea garnizona administracio Chomutov, dum kies agado okazis utilitaj reguligoj de la interno kaj neniigo de la restanta ekipaĵaro. En la jaro 1955 la konstruaĵon transprenis Ministrio de enlando de Ĉeĥio kaj je tri jaroj pli poste ĝi venis en administradon de Ministerio de lernejaferoj, junularo kaj gimnastiko de Ĉeĥio. Sed la libere alirebla kastelo plu kadukiĝis. Pro sekvoj de disvastigado de la minado de brunkarbo en Subĉiela minejo ČSA estis damaĝigita Arboreto Jezeří kaj en la pejzaĝo sub la kastelo pereis vico de vilaĝoj (Jezeří, Albrechtice, Dřínov, Kundratice ka.).
Lobkovicidoj akiris en la jaro 1991 la kastelo en restitucio reen, sed pro altaj kostoj bezonaj al rekonstruo ili donacis ĝin en la jaro 1996 al la ŝtato. Pri la kastelo zorgas Nacia memoriga instituto. Okazas iom post ioma rekonstruo de la konstruĵoj. La kastelo estas malfermita por publiko, kelkaj ĉambroj estas ekipitaj per laŭtempa meblaro kaj ili alprokimiĝas tiel la vivon de supera nobelaro en la 17-a kaj la 18-a jarcentoj.
Lago de Komořany
Lago de Komořany (ĉeĥe: Komořanské jezero, germane: Die See-Wiese) estis lago, kiu troviĝis sub Ercmontaro proksime de kastelo Jezeří. La lago estis malprofunda kaj trafluebla. Ĝi estiĝis proksimume antaŭ 15 mil da jaroj. Ĝi atingis areon ĝis 56 km². Pase de la tempo ĝi malgrandiĝis ĝis al 1,95 km² en la 19-a jarcento. Sur historiaj mapoj (ekz. de la 1-a armea mapigado) ĝi ĉeestas kiel nekoneksa akva areo kun multnombraj insuloj kaj malsekejoj. La lago malgrandiĝis iom post iom pro plinombriĝado de sedimentoj, kiujn alportdis ĝiajn fontriveroj. Elfluis el ĝi rivero Bílina, kiu estas nun pro surfaca minado en la ĉirkaŭaĵo kunkondukita en tubaron.
Komplete ĝi estis sekigita laŭ ordono de kníže Ferdinand el Lobkovicidoj post la jaro1831. Nuntempe sur la loko troviĝas Subĉiela minejo ČSA.
Morbier
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas morberands. Krome Morbier ankoraŭ estas la nomo de konata fromaĝo origine farata ĉi tie.
Francis Perrin
Francis PERRIN, (naskiĝis en Versailles), estas franca aktoro, scenaristo kaj reĝisoro.
Septmoncel les Molunes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Midwolda
Midwolda (Groninge: Midwolle) estas vilaĝo en la nederlanda municipo de Oldambt en Groningen. Midwolda havas pli ol 2 020 loĝantojn. Nieuwolda estas filinkompromiso de Midwolda kiu antaŭe estis nomita Midwolderhamrik.
Historio
Midwolda havas historion kiu iras reen malproksimen, la vilaĝo kutimis esti multe pli en la nordon, sed estis translokita pli enlanden pro la inundoj de la Dollard. En la 12-a jarcento la vilaĝo situis sur la loko kiu nun estas nomata "Ol kerke" (malnova kirko). Elfosadoj okazis ĉi tie en 1994 kiuj malkovris la lokon de la mezepoka kruckirko. La kirko estis 60 metrojn longa kaj havis kvar turojn, duonfermitan koruson kaj navojn. Dum la vilaĝo jam estis translokita, la preĝejo sur Dollarddijk restis, en la 16-a jarcento jam estis planoj malkonstrui la kirkon, poste tio okazis en 1738. En tiu jaro la nuna kirko ĉe la Hoofdweg estis ekuzata.
(152563) 1992 BF
(152563) 1992 BF estas tre malgranda, tre hela kaj nerapide rotacianta terrenkonta kaj venusrenkonta atona asteroido.
Orbito
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Ecoj
Ĝia spektra klaso "Xc", (laŭ la klasifiko SMASS) estas meza inter la metaleca tipo "X" kaj la tipo "C".
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:7 kun Venuso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Venuso kun iom febla orbita klineco.
Tiuj mimimumaj distancoj estas variiĝemaj pro la gravita perturbo far'de la Tero kaj Venuso, kaj pro ankaŭ la efiko Yarkovsky.
Leĝo de Defendo de Geedzeco
La Leĝo de Defendo de Geedzeco (angle: Defense of Marriage Act, DOMA) estis usona federala leĝo farita de la 104a Usona Kongreso kaj subskribita en leĝon fare de Prezidanto Bill Clinton. Ĝi malpermesis federalan agnoskon de samseksa geedzeco, limigante la difinon de geedzeco al la unuiĝo de unu viro kaj unu virino kaj ĝi cetere permesis ŝtatojn rifuzi agnoski samseksajn geedziĝojn donitajn laŭ la leĝoj de aliaj ŝtatoj.
En la 1980aj jaroj, samseksa geedziĝo havis kontraŭstaron precipe de socie konservemaj grupoj. Kongresano Bob Barr kaj Senatano Don Nickles, ambaŭ membroj de la Respublikana Partio, enkondukis la leĝproponon kiu fariĝis DOMA en majo de 1996. Ĝi estis aprobita de ambaŭ domoj de Kongreso kun grandaj, vetoo-imunaj plejmultoj, kun kontraŭstaro venanta de proksimume triono de la Demokrata kaŭkuso en kaj la Ĉambro de Reprezentantoj kaj la Senato. Clinton kritikis DOMA kiel "malharmoniigan kaj nenecesan". Li malgraŭe subskribis ĝin en leĝon en septembro de 1996.
Sekcio 2 de la leĝo permesis ŝtatojn nei agnoskon de samseksaj geedziĝoj faritaj de aliaj ŝtatoj. Sekcio 3 kodigis neagnoskon de samseksaj geedziĝoj por ĉiuj federalaj celoj, inkluzive asekurajn profitojn por registaraj dungitoj, profitoj de socia sekureco por travivintoj, enmigrado, bankroto, kaj la deponado de komunaj impostdeklaroj. Ĝi ankaŭ ekskludis samseksajn geedzojn de la amplekso de leĝoj protektantaj familiojn de federalaj oficiroj, leĝoj taksantaj kvalifikon por financa helpo, kaj federalaj etikaraj leĝoj aplikeblaj al aliseksaj geedzoj.
Post sia pasiĝo, DOMA estis submetata al multnombraj procesoj kaj nuligaj penoj. En Usono v. Windsor (2013), la Supera Kortumo de Usono deklaris Sekcion 3 de DOMA nekonstitucia laŭ la Klaŭzo de Laŭregula Procezo, tiel postulanta ke la federala registaro agnosku samseksajn geedziĝojn faritajn de la ŝtatoj. En Obergefell v. Hodges (2015), la Kortumo konkludis, ke samseksa geedziĝo estas fundamenta rajto protektita de kaj la Klaŭzo de Laŭregula Procezo kaj la Klaŭzo de Egala Protekto. La decido postulis ke ĉiuj ŝtatoj fari kaj agnoski la geedziĝojn de samseksaj paroj, lasante Sekcion 2 el DOMA kiel anstataŭigitan kaj neefikigeblan. La 13an de decembro de 2022, DOMA estis nuligita de la pasiĝo de la Leĝo de Respekto por Geedzeco, kiu estis subskribita en leĝon de Prezidanto Joe Biden, kiu antaŭe voĉdonis favore de DOMA kiel Senatano de Delavaro.
Teksto
La ĉefaj kondiĉoj de la leĝo estis jene:
Lujza Farkas
Lujza Farkas [farkas], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Farkas Lujza estis hungara ĵurnalisto, literaturhistoriisto.
naskiĝis en Mezőkaszony (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Koson en Ukrainio), ŝi mortis  en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomon en Universitato de Erzsébet en 1936. Ŝiaj artikoloj, kritikoj, noveloj aperis en la tiutempaj konataj gazetoj, krome ŝi ekzamenis rolon de Nyugat en la literaturhistorio. Dum la socialismo ŝi laboris ĉe pluraj gazetoj.
Urbodomo de Rastenberg
Historio kaj formo
Rastenberg plialtrangigis en 1378 urben. La nuna urbodomo estiĝis grandparte ne antaŭ la dua triono de la 16-a jarcento. La unua konsruaĵo estas el 1565 kaj laŭdire damaĝitis en 1663. Poste estis rekonstruiĝo.
Tie ĉi konstruaĵo pligrandigigs en la 19-a jarcnento ricevanta foirejflanke antaŭaĵon kun sela tegmento. Krom la impona tegmentotureto kun jardato de 1824 troviĝas multaj aliaj elementoj ĉefasade. Antaŭan alikonstruiĝon en la 18-a jarcento konfirmas kaj la enskribŝtonoj el kiuj unu reliefigas Justiculinon kun la latinaj vortoj Sum qui que Ad 1739 (ĉe la suda antaŭkonstruaĵo). La dua (supre de la suda enirejo ueste) la urboblazonon. Ankaŭ tio ĉi estas farba reliefo datumante de 1737.
La fenestroj posedas parte bastonaran kadron. Antaŭkonstruaĵen muntitis horloĝo kaj flaga ujo, dekstre estas ŝtuparo. Sume tri enirejoj estas sudflanke, el kiuj la centra alirejo havas segmentan arkon. Fasade enkorpigita estas ankaŭ ŝtupara turo kiuj perspektivdepende elsatras kiel turspajro aŭ memstara konstruero. En 1913 venis ŝanĝiĝo. La renesanca ejo figuras sur la listo de kulturmonumentoj. Tamen ne temas pri la admnistra centro de la Administra komunumo al kiu apartenas Rastenberg ĉar pli gravas tiukoncerne la urbodomo en Kölleda. Anstataŭe la rastenberg-a domo uzatas por aliaj eventoj, ekz. por ekspozicioj en la galerio.
Rekte antaŭurbodome estas puto kun plastikaĵa igo de la urboblazonmotivo. Ĉiujare ĝi dekoraciitis paske.
Villard-sur-Bienne
estas loĝloko kaj eksa komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
Kun efiko de la 1-a de januaro 2019, la antaŭe sendependaj komunumoj de Les Piards kaj Villard-sur-Bienne estis integrigitaj en la novan komunumon Nanchez, kiu ek-ekzistis ekde la 1-a de januaro 2016, kaj ricevis la statuson de "deligita komunumo". La administra sidejo estas en Chaux-des-Prés.
Geografio
Villard-sur-Bienne situas je 722 metroj super la marnivelo, proksimume dek kilometrojn nord-nordoriente de la urbo Saint-Claude (laŭ rekta linio). La vilaĝo etendiĝas en la pejzaĝo de la montaro Ĵuraso, en panorama loko sur teraso sur suna deklivo ĉirkaŭ 230 metroj super la profunde tranĉita akvovojo de la rivero Bienne, sur la suda deklivo de la arbaro Bois du Cernois.
Argentino en la Somera Olimpiko 1900
La olimpika debuto de Argentino konsistis el ununura skermisto kiu konkuris en la vira konkurso pri spado. La 24-jara Francisco Camet povis avanci preter la unuaj tri raŭndoj en la finan parton, kie li lokis 5-a. La venkisto en tiu konkurso, tiu okazis subĉiele en la ĝardena parko Tuileries, cetere ankaŭ estis skermisto el Latinameriko, la kubano Ramón Fonst.
Tiujare ankoraŭ ne ekzistis la Argentina Olimpika Komitato, kiu nur fondiĝos en 1923.
Zsolt Pozsgai
Biografio
Zsolt Pozsgai maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li ne plulernis, sed aventureme li havis variajn profesiojn. Ekde 1982 li havis malaltan postenon en Nacia Teatro (Pécs). Inter 1985 kaj 1988 li studis en Universitato Janus Pannonius, sed sen diplomo poste li fondis libroeldonejon en Budapeŝto, kiun li gvidis ĝis 1995. Intertempe en 1992 li akiris redaktoran licencon. Lia unua dramo estis prezentita en 1998, poste ĝis 2016 ĉirkaŭ 70 liaj teatraĵoj estis videblaj, eĉ ankaŭ eksterlande. Plej ofte li mem estas ankaŭ la reĝisoro. Li kontribuis ankaŭ eseojn, studojn, ankaŭ tradukis kaj mallongtempe li estis en pluraj teatroj dramaturgo, arta gvidanto. Baldaŭ li interesiĝis pri filmoj. Li ricevis premiojn inter 1992-2021. Lia edzino naskis 2 filinojn en 1988 kaj 1989.
Pallonji Mistry
Laŭ Forbes, lia riĉaĵo estis 14.4 miliardoj da usonaj dolaroj en oktobro 2019 kaj laŭ Bloomberg Miliardula Indekso, lia riĉeco estis taksita je 29 miliardoj da usonaj dolaroj je la tempo de lia morto. Li estis la plej granda individua akciulo (je 18.4%) en la plej granda privata grupo de Barato, Tata. Li estis la plej riĉa irlanda miliardulo ĉe la tempo de lia morto kaj 143-a de la mondo plej riĉa persono.
Chlumek (apartigilo)
Nomon Chlumek portas pluraj lokoj: tame setlejoj:
Katja Husen
Katja HUSEN (la 12-an de junio 1976 – la 28-an de junio 2022) estis germana politikisto, membro de Alianco '90/La Verduloj, ŝi servis en la Hamburga Parlamento de 2004 al 2008.
Husen mortis de bicikloakcidento en Bayrischzell, Bavario je la 28-an de junio 2022 je la aĝo de 46.
Mongeville
Mongeville estas franca polica televida serio produktita de Son & Lumière, kreita de Jacques Santamaria, kaj elsendita en "France 3" ekde la. La serio estas ĉesigita, laŭ la deziroj de la televidkanalo, kaj la lasta epizodo estis elsendita la.
Ĝi estas denove elsendita en "Polar+", poste en "C8".
Temo
Emerita enketa juĝisto, sed bona detektivo en plena agado, Antoine Mongeville enmiksiĝas en la misterajn enketojn de sia juna protektatino, Valentine Duteil, kapitano de la juĝa polico de Bordeaux. De epizodo 23, la teamo estas transigita al Liono.
Argentino en la Somera Olimpiko 1908
La landon reprezentis la arta sketisto Horatio Tertuliano Torromé, filo de argentina patro kaj de brazila patrino, kies familio baldaŭ post lia naskiĝo elmigris al Londono. Li do rajtis partopreni en la brita teamo, sed decidis konkuri nome de la lando de sia patro, tiel estante la sola argentina sportisto de tiu olimpiko. Havante jam 46 jarojn, li estis inter la pli aĝaj olimipikanoj, sed en 1905 kaj 1906 li venkis en la brita ĉampionado de individua arta sketado, do havis esperojn pri bonaj rezultoj en la konkurso. Tamen en la olimpiko ĉiujn tri medalojn en tiu disciplino ricevis svedoj - ĉiuj aliaj sportistoj estis senŝancaj.
Kalvinana preĝejo (Körmend)
La Kalvinana preĝejo estas sakrala historia monumento en urbo Körmend (Hungario).
Historio
La unua mencio pri kalvinanoj en Körmend okazis en la 1550-aj jaroj. Baldaŭ eĉ la loka grafo prenis la kalvinismon. La glora epoko daŭris ĝis 1634, tiam la aktuala grafo katolikiĝis pro premo de Habsburgoj. Kontraŭreformacio sekvis, la restintaj kalvinanoj havis diservojn en Felsőőr. Pro leĝo artikola alvenis permeso konstrui kalvinanan kirkon, kiu estis konstruita inter 1784 kaj 1788. Tamen la baroka turo estis konstruita en 1825. Spite la kutimojn interne freskoj estis pentritaj en 1948 fare de Jenő Haranghy.
Evelyn Verrasztó
Evelyn Verrasztó [evelin verastO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Verrasztó Evelyn estas hungara naĝisto, olimpiano. Ŝia frato estis Dávid Verrasztó, ilia patro estis Zoltán Verrasztó.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
sekvis sian patron kaj fraton kaj iĝis naĝisto. Ŝi ricevis la unuan medalon en junulara konkurso en 2004. Inter la plenkreskuloj ŝi estis hungara ĉampiono 52-foje inter 2006-2019, dum ŝi ofte apartenis al la hungara nacia teamo. Ŝi estis olimpiano inter Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medaloj, dum en 2009 ŝi naĝis mondrekordon varia naĝo 200 m en mallonga naĝejo. Ŝi estis eŭropa ĉampiono plurfoje. Ŝi ricevis ŝtatan premion en 2008.
Kastelo Ballestar
La kastelo "Ballesta" aŭ "Ballestar" estas mezepoka kastelo, kiu situas en la municipo Ardisa de la provinco Zaragozo, en la komarko Cinco Villas de la historia hispana regiono Aragono.
Koordinatoj
Koordinatoj: latitudo: 42,172916000 N, longitudo: -0,756038840 U.
Geografio
La kastelo situas tre apude de la rivero Gállego, preskaŭ je ĝia riverbordo kaj proksimume je kvar kilometrojn sude de Ardisa.
Historio
Tiu fortikaĵo estis konstruita laŭ ordono de la aragona reĝo Sancho Ramírez. Ĉirkaŭ 1083 ĝi estis fine pretigita.
Ŝajnas, ke ĝi certe estis detruita en atako de islamanoj, kaj ke ĝi estis poste rekonstruita, ĉar la supra parto de la turo montras stilon kaj masonaĵojn el pli posta tempo, verŝajne el la unua duono de la 13-a jarcento.
Pere de tiu fortikaĵo, la reĝo Sancho Ramírez de Aragono klopodis kontroli la vojojn paralelajn al la rivero Gállego kaj la vojojn inter Huesca, Luna kaj Ejea. En 1102, regante Petro la 1-a de Aragono, regis la kastelo Fortún Dat. En 1262 reĝo Jakobo la 1-a donis ĝin al sia natura filo Pedro. Dum la 14-a jarcento, la kastelo estis posedata fare de Lope de Gurrea kaj Elfa Ortiz, kiu poste cedis ĝin al sia filo, García Ortiz.
En 1461 ĝi apartenis al Gabriel Sánchez, sekretario de Fernando la Katolika, kiu donis ĝin kiel doton al sia filino, Aldonza Sánchez, kiam ŝi edziĝis kun Miguel de Gurrea y Cerdán. Poste ĝi estis heredita fare de ilia filo Francisco de Gurrea Sánchez, guberniestro de la Regno Aragono kaj leŭtenanto de Karolo la 5-a, kiu geedziĝis kun Doña Leonor de Castro-Pinós. Estis Doña Leonor, kiu ordigis la konstruadon de la palaco-domo kiel ĝi estas hodiaŭ.
Priskribo
La konstruaĵo, kiu videblas hodiaŭ, estas kastelo sur la ebenaĵo situanta en la senhoma areo de La Ballesta, proksimume du kilometrojn de Ardisa. La kastelo aperas kiel palaco en la mezo de kamparo kaj la unua aĵo, kiu altiras atenton estas ĝia centra turo, multe pli malnova ol la cetero de la aro. La origina konstruaĵo estas de la 11-a jarcento, kaj sur ĝi estis konstruita gotika palaco de la 15-a kaj 16-a jarcentoj.
La origina konstruaĵo konsistis el kvadrata turo proksimume 7 metrojn ĉiuflanke kaj ĝia alto estas 15 metrojn. La kunmetaĵo estas ĉirkaŭita de kvadrata muro ĉirkaŭ tridek metroj ĉiuflanke. En la nordorienta angulo estas turo kun kreneloj kaj artileriaj paafofendoj. La centra turo origine havis kvar etaĝojn, kvankam ekzistas nun kvin, kaj ĝi estis plejparte refarita komence de la 13-a jarcento.
Ĉirkaŭ la origina turo el la 11-a jarcento konstruiĝis gotika palaco fine de la 15-a jarcento kaj komence de la 16-a, kiu konservas fenestrojn kun pintaj arkoj. Ĝi estis komence krenelhava, kvankam hodiaŭ ĝi estas kovrita per tegmento kun arabaj tegoloj. La alirpordo estas sur la suda fasado kaj konsistas el pinta arko pintita sur la supra etaĝo per ĝemelfenestro kun du arkaĵmalfermaĵoj ambaŭflanke. Interne estas la malsamaj kovriloj, kiuj donas aliron al ĉambroj ornamitaj per gotikaj traceraĵoj.
Ekzistas ankaŭ sonorilgablo, la resto de primitiva ermitejo alkroĉita al la ekstera barilo.
Estas menciinde
La kastelo "Ballesta" aŭ "Ballestar", konata ankaŭ kiel kastelo-palaco "Ballesta", estas registrita en la Aragona Registro de Propraĵoj de Kultura Intereso (BIC).
8-a Afrika Kongreso de Esperanto
La 8-a Afrika Kongreso de Esperanto okazis en senegala urbo Tieso 26-30 de decembro 2022. La oficiala malfermo de la evento estis marde la 26-an, sed partoprenantoj venadis al la kongresejo jam pli frue, de dimanĉo la 24-a. 107 personoj el 14 landoj aliĝis.
Grava evento estis, ke ĉiuj membroj de la Afrika Komisiono de UEA ĉeestis, per helpo kaj financa subteno de UEA kaj de privatuloj. Tiuj ses afrikanoj ricevis lertigadon de Mireille Grosjean pri la maniero harmonie kaj efike labori teame (rete). Krome ili povis jam antaŭ la komenco de la Kongreso kaj dum la Kongreso konatiĝi, kunsidi kaj eklabori.
Dum la kongreso okazis prelegoj pri esperantista movado en diversaj landoj (Burundo, Germanio, Malagasio kaj Senegalo), pri historio de Afriko (Mireille Grosjean, rete), pri lingva diverseco kaj lingva politiko (Vjaĉeslav Ivanov), pri agado de Unesko kaj agado de ILEI kaj UEA ĉe ĝi (François Lo Jacomo), AMO-seminarioj, kunvenoj de Senegala Esperanto-Asocio (SEA) kaj Senegala Esperanto-Junularo (SEJ). SEJ elektis estraron kaj eklaboris pri jura registriĝo kaj aliĝo al TEJO, kaj la organizo decidis pri regulaj kunvenoj de siaj membroj.
En la distra parto de la kongreso okazis futbala matĉo kontraŭ distrikta futbalteamo (malpli preparitaj esperantistoj antaŭvideble malgajnis, tamen en bona amika etoso), internacia vespero kun afrikaj dancoj, negranda lingva festivalo, paroligaj eventoj kaj ludoj.
Preparkurso pri la lingvo Esperanto okazis ekde oktobro, do tri monatojn ĝi daŭris antaŭ la Kongreso, kaj envolvis pli ol 30 lernantojn en du senegalaj urboj — Rufisko kaj Dakaro. SEA kun helpo de la instruistoj Vjaĉeslav Ivanov kaj Espoir Kasati faris ekzamenon por senegalanoj, kiuj partoprenis tiun preparkurson kaj povis veni al la kongreso; ĉiuj 21 ekzamenitoj sukcese trapasis ĝin kaj ricevos atestilojn nome de la Asocio.
Chlumek
Chlumek (Chlumek) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Ĝi situas 12 km okcidente de Velké Meziříčí. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaroj Benešov kaj Dvůr.
8-a Afrika Kongreso de Esperanto
La 8-a Afrika Kongreso iĝis la plej internacia inter ĉiuj, kun partoprenantoj el 14 ŝtatoj.
Chlumek
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1556.
Rouziers-de-Touraine
, prononco [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Georg Kugel
Vivo kaj agado
Estante fiilo de la tajloro August Kugel li frekventis la bazlernejon kaj poste ekde 1862 la privatan plukleriglernejon por metiistoj de la erfurta lignoskulptisto August Gräf. En 1865 li ankaŭ estis skulptisto kaj mebloĉarpentisto en Munkeno. Ekde 1866 stipendio de sia naskiĝurbo ebligis lin lernejani ĉe la Artmetilernejo de Nurenbergo. En 1870 li freŝe edzigita revenis Erfurton. Tie oni ofertis al li lernigi ĉe la armtegia desegnada kaj modlada lernejo de la sepiolito-pipa fabrikaro en Ruhla. Tie ĉi li agadis ĝis 1890 antaŭenigante la ekonomian kaj artistan progreson de l a titama tabakpipa industrio kiel ankaŭ, ekde 1879, de la potfarado en Bürgel. Fare de grandduko Karlo Aleksandro (Saksio-Vajmaro-Eisenach) li nomumitis kortega skulptisto. En 1881 li organizis en Großbreitenbach la estigon de desegna kaj pentra lernejo por porcelanaĵpentristo. En 1890 Kugel fondis en Gotao laŭ komisio registara metian pluklerigenojn kies teĥnikan sekcion li estris ĝis 1920. En 1895 Kugel iĝis krome direktoro de la Grandduka desegnadlernejo en Eisenach. Li retiriĝis en 1923.
Artaĵoj
Ankaŭ por danki sian naskiĝurbon, kiu iam ebligis lian karieron per stipendio, Georg Kugel kreis plurajn artaĵojn por ĝi, aparte por la en la 1870-aj jaroj novgotike novkonstruita urbodomo de Erfurto.
Argentino en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita la antaŭan jaron, en 1923. Post kiam en la antaŭaj olimpikoj de 1900, 1908 kaj 1920 ĉiam nur unusolaj sportistoj reprezentis Argentinon, nun aperis impresa argentina teamo de 77 sportistoj.
Dávid Verrasztó
[verastO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Verrasztó Dávid estas hungara naĝisto, olimpiano. Lia fratino estis Evelyn Verrasztó, ilia patro estis Zoltán Verrasztó.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
sekvis sian patron kaj iĝis naĝisto. Li ricevis la unuan medalon en junulara konkurso en 2003. Inter la plenkreskuloj li estis hungara ĉampiono sepfoje inter 2004-2020. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2012, Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medaloj, dum en monĉampionumoj li estis la dua en 2015 kaj 2017. Li estis eŭropa ĉampiono plurfoje.
Argentino en la Somera Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Ununura Rezolucia Estraro
La Ununura Rezolucia Estraro (URE) estas EU-agentejo kiu estis establita en Bruselo en 2015 kiel parto de la pli larĝa aro de reformoj konataj kiel la Banka Unio. Ĝi funkcias kiel la rezolucia aŭtoritato por subaro de bankoj en la eŭrozono kaj kiel la institucia centro de la Ununura Rezolucia Mekanismo. Rezolucio estas la restrukturado de banko fare de rezolucia aŭtoritato helpe de rezoluciaj iloj por protekti ĝeneralajn interesojn, inkluzive de la daŭripovo de la kernaj funkcioj kaj financa stabileco de la banko, je minimumaj kostoj al impostpagantoj.
Věchnov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1325.
Argentino en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, fondita en 1923.
Argentino en la Somera Olimpiko 1920
En tiu olimpiko denove nur unusola sportisto reprezentis Argentino: nun temis pri la 27-jara boksisto Ángel Rodríguez kiu la 21-an de aŭgusto 1920 en la olimpiko konkuris en klaso de sportistoj ĝis 57 kilograma korpopezo (la klaso de "pluma pezo"). La argentina sporta magazino El Gráfico en julio 1920 publikigis plenpaĝan foton de li kaj informis flanke de ĝi, ke en julio li pezis 78 kilogramojn. Ne estas klare ĉu li tiom draste perdis pezon per fastado rekte antaŭ la konkurso, aŭ ĉu la vikipedia informo pri supera limo de pezo en tiu klaso tamen ne ĝustas. Ĉiukaze li malvenkis sian unuan matĉon kontraŭ norvega konkuranto kaj ne avancis al la fazo de 16 lastaj boksistoj.
Tiujare ankoraŭ ne ekzistis la Argentina Olimpika Komitato, kiu nur fondiĝos en 1923. Post tio, en la Somera Olimpiko 1924 aperos impresa argentina teamo de 77 sportistoj.
Saint-Christophe-sur-le-Nais
estas komunumo de Francio, evidente nomata laŭ la sankta Kristoforo. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Saint-Germain-sur-Vienne
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Aŭstralazia Mediteranea maro
Aŭstralazia Mediteranea maro aŭ Aŭstralazia Mediteraneeca maro estas mediteraneeca maro en la areo inter Sudorienta Azio kaj Aŭstralazio. Ĝi konektas la Hindian kaj la Pacifikan oceanojn. Ĝi havas maksimuman profundon de 7,440 m kaj surfacan areon de 9.08 milionoj da km².
Geografio
Kontraste al la Amerika Mediteranea maro kaj al la Mediteranea maro mem, ĝi ne estas ĉirkaŭata de kontinentoj, nur de insuloj kaj duoninsuloj. Ĝi inkludas la jenajn marojn:
Ŝtatoj kun marbordo al la Aŭstralazia Mediteranea maro estas jenaj: Aŭstralio, Brunejo, Ĉinio, Indonezio, Kamboĝo, Malajzio, Papuo-Nov-Gvineo, Filipinoj, Singapuro, Tajvano, Tajlando, Orienta Timoro kaj Vietnamio. Ĝi inkludas markolojn Malaka, Singapura kaj Luzona, kaj apudas al duoninsuloj Hindoĉinio kaj Malajzio.
Lycée Lakanal
La Lycée Lakanal (Lycée Lakanal, "Liceo Lakanal") estas publika mezlernejo situanta en Sceaux, Hauts-de-Seine, Francio, en la pariza metropola areo. Ĝi ŝuldas sian nomon al Joseph Lakanal, franca politikisto kaj fondmembro de la Instituto de Francio. La lernejo ankaŭ ofertas mezlernejon kaj bakalaŭran trejnadon al altnivelaj preparklasojn. Famaj francaj sciencistoj kaj verkistoj diplomiĝis ĉe la Lycée Lakanal, kiel Jean Giraudoux, Alain-Fournier kaj Frédéric Joliot-Curie.
Pluraj eks-studentoj daŭrigis por aliĝi al la grandaj lernejoj, inkluzive de HEC Paris.
Saint-Benoît-la-Forêt
[] estas komunumo de Francio, evidente nomata laŭ la sankta Benedikto. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Ĉilia maro
Ĉilia maro estas la aro de maraj spacoj super kiuj Ĉilio plenumas suverenecon, ekskludajn rajtojn kaj diversgradajn postulojn, inklude ofte en tiu difino la ekonomian ekskludan zonon kaj la apudan internacian maron, konata kiel ĉeesta maro, sur kiu Ĉilio ne reklamas suverenecon. La Ĉiia maro ne estas propee maro laŭ la geografia koncepto de la Internacia Hidrografia Organizo, sed maro en sencoj kaj jura kaj politika.
La Ĉilia maro korespondas al la akvo kiu najbaras la kontinentan marbordon ĝis 200 marmejloj okcidente el la linio de malalta tajdo kaj, ĉe la polineziaj insuloj Rapa Nui kaj Salas y Gómez, ĝis 350 marmejloj. Pere de la dekreto 346 de 1974 de la Ministerio de Eksteraj Rilatoj de epoko de Augusto Pinochet, oni nomis tiun areon «Mar Chileno» (Ĉilia maro). ​ En 1986, la leĝo 18565 ​ samepoke modifis diversajn jurajn normojn por kongruigi la ĉilian juran sistemon al la CONVEMAR (Konvencio de Unuiĝintaj Nacioj pri Marjuro) kaj, en 1991, jam en demokratia epoko, pere de la leĝo 19080, oni difinis unuflanke la koncepton de «mar presencial de Chile» (Ĉilia ĉeesta maro). ​