cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yngwie J. Malmsteen
La Intereso pri Muziko
Malmsteen multe havis influon de Deep Purple precipe pro la klasikaj influoj de la gitaristo Ritchie Blackmore. Tio konatigis lin kun klasikaj komponistoj kiel Bach, Vivaldi, Beethoven, Mozart kaj Paganini, inter aliaj.
Li estis unu el la pioniroj en la komponado de muzikoj kun miksaĵoj inter klasika muziko kaj pezroko.
Dediĉo al Muziko
Kiam li estis 10-jaraĝa adoptis la familia-nomon de sia patrino, Malmsteen, kaj ekde tiam komenci dediĉi ĉiujn siajn energiojn al la muziko kaj ĉesis iri al la lernejo. En la lernejo li ĉiam estis kosiderita kiel "problemulo", kverelis ofte kaj bone sukcesadis nur en tiuj fakoj kiuj plaĉis al li: angla lingvo kaj artoj. Lia patrino, rimarkante liajn talentojn, permesis ke li restu hejme kun siaj kd-j kaj gitaro.
Indochine
Indochine estas franca muzikbando kies muzikaro komence posedis novondan influon, sed kiu poste fariĝis pli poproka kun kelkfoje gota kaj glama emo.
Komencoj
Ni tempas en majo 1981 kiam Nicola Sirkis kaj Dominique Nicolas, ambaŭ 22-jaraĝa, komencas marmeladi kaj kanti sub la nomo Indochine, referenco al la antaŭa franca kolonio Hindoĉinujo kiu grave impresis la du kunulojn, interalie pere de la verkoj de Marguerite Duras. En septembro de la sama jaro, alia membro, Dimitri Bodianski aliĝas al la duopa grupo kaj zorgas pri la saksofonio. Tuj poste ili sukcesas koncertumi sur malgranda pariza sceno. Dank'al tiu performanco kaj iliaj unuaj unuopaĵoj Dizzidence Politik kaj Françoise ili fariĝas iomete konita de la rokmuzikaj kritikoj. Post la veno de la frato de Nicola, Stéphane Sirkis, ili multobligas la scenajn spektaklojn. Ili akompanas la grupon Taxi girl kaj faras la unua parto de iliaj koncertoj dum la turneo, sed iompostiome Indochine fariĝas tiom fama ke la grupanoj de Taxi Girl timas ke Nicola Sirkis eklipsu iliajn proprajn performancojn kaj decidas ĉesi la aranĝon. Sur la pado de l'sukceso, Indochine aperigas en 1982 ilian unuan albumon, L'aventurier kiu vere alceltrafas kaj fariĝas la ŝlagro de somero 1983.
Sukcesa klimakso
La venontaj jaroj, per albumoj kiel Le Péril Jaune aŭ 3, Indochine trudos sin kiel unu el la ĉefaj rokbandoj de la franca sceno de la 1980-oj, kunlaborante kun famuloj kiel Serge Gainsbourg. La turneo en 1986 estos impresa sukceso, kaj la milda voĉo de Nicola Sirkis facile kres unuiĝon kun la publiko. La grupo bone eksportiĝos, kaj trafas notindan sukceson por franckantistoj en Skandinavio kaj cetera Eŭropo. Post kelkaj monatoj de ripozo en 1987, Indochine konscias ke ĉiuj malpaciencas pri ilia venontaĵo kaj proponas 7000 Danses' kies kruda rokeco kaj nigreco tute kontrastas de la aliaj albumoj. La publika respondo estas ne tiom entuziasma. Dum la grupo monde turneas en Francio, Belgio, Svisio, Kebekio, kaj en Peruo kies koncerto en Limo arigas 48000 ŝatantojn, multaj voĉoj komencas klaĉi pri la sonĝiro de la grupo, taksante ĝin kiel malbona kopio de The Cure.
Internaciaj Ekzamenoj
Internaciaj Ekzamenoj de ILEI (Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj) kaj UEA (Universala Esperanto-Asocio) mezuras la kapablon praktike uzi Esperanton. Centoj da esperantistoj jam ekzameniĝis je elementa aŭ meza nivelo. Atestilo de la du plej prestiĝaj internaciaj Esperanto-organizaĵoj estas premio pro bona lernado kaj instigo por plua progreso.
La ekzamenoj konsistas el tri partoj: gramatika testo, skriba parto kaj parola parto. Nur sukcesintoj en la gramatika testo rajtas partopreni la skriban parton de la ekzameno kaj, atinginte en tiu skriba parto la sukceslimon de 60 poentoj (el 100), la parolan parton.
La estraro de UEA rekomendas, ke ties delegitoj "atingu almenaŭ la mezan nivelon de Internaciaj Ekzamenoj de ILEI / UEA". Simile, laŭ la regularo pri la nova ILEI/UEA ekzameno pri instru-kapablo, "kandidatoj devas posedi Esperanton minimume ĝis la nivelo de la meza ekzameno de ILEI/UEA".
Nuntempe eblas ekzameniĝi nur ĉe oficiala ekzamensesio, kiu okazos kadre de UK aŭ aliaj Esperanto-aranĝoj, kies organizantoj petas kaj laŭregule prizorgas la aferon. La plenigita petilo devas alveni al IEK tri monatojn antaŭ la komenco de la sesio.
La plej detalajn informojn pri la ekzamenoj (postulojn, rekomendatan literaturon, specimenajn testojn ktp) oni trovas en la gvidilo "Internaciaj Ekzamenoj de ILEI/UEA (3a eld.)", 3 eŭroj, mendebla ĉe UEA.
Tiu broŝuro legeblas sur la retejo de ILEI kaj sur www.edukado.net
En la jaro 2009 estis aprobita regularo por ekzamensesio por blinduloj. La Komitatoj de UEA kaj de ILEI aprobis ĝin en la jubilea jaro de la naskiĝo de Louis Braille: 1809.
En la jaro 2011 Internacia Ekzamena Komisiono aprobis tri novajn regularojn: 1) Regularo por malĉeesta sesio. 2) Regularo por nivelo "Unua Kontakto". 3) Regularo por nivelo "Sojla Nivelo".
Vidu: Internacia Ekzamena Komisiono
Andrea del Verrocchio
Andrea di Michele di Cione nomita Le Verrocchio (naskiĝis en 1435 en Florenco, Italio; mortis la 10-an de oktobro 1488 en Venecio, Italio) estis skulptisto, pentristo, juvelisto kaj arkitekto itala, kiu laboris ĉe la kortego de Lorenco de la Mediĉoj, la Grandioza.
Li pentris plurajn famajn verkojn, kiel la bapton de Kristo, verkita dum 10 jaroj kun lia lernanto Leonardo da Vinci. Oni diras, ke ĝi estas lia lasta pentraĵo, ĉar vidinte ke la lernanto superregis lin, li ĉesis pentri kaj okupiĝis poste nur pri skulptado. Por respekti sian majstron, Leonardo finis neniun el siaj skulptaĵoj.
Verrocchio havas tre personan stilon, sed multajn ideojn, li elĉerpis el la skulptaĵoj de Donatello. Famaj skulptaĵoj liaj estas: Li estis profesoro ĉe la plej fama ateliero en Florenco kaj estis instruisto de Leonardo da Vinci kaj Botticelli.
Robert Southey
Robert SOUTHEY (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1774 - mortis la 21-an de marto 1843) estis angla poeto de la romantika movado. Li estis unu el la famaj "Lake Poets" (Poetoj de la Lago) kaj cetere fariĝis Poeto Laŭreata. Kvankam lia fameco hodiaŭ malfortiĝas kompare kun siaj samtempuloj kaj amikoj (precipe William Wordsworth kaj Samuel Taylor Coleridge), la versoj de Southey ankoraŭ ĝuas sufiĉe grandan popularecon.
Southey estis plie literatura klerulo, kaj verkis plurajn biografiojn hodiaŭ havantajn historian intereson, ekzemple pri la vivoj kaj verkoj de John Bunyan aŭ John Wesley.
Congonhas do Norte
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conceição do Mato Dentro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Paolo Uccello
Paolo di Dono, pli bone konata kiel Paolo Uccello, (naskiĝis en 1397 en Florenco, Italio; mortis la 10-an de decembro 1475 en Florenco) estis itala pentristo kaj mozaikisto, historie fama pro sia pionira laboro pri lineara perspektivo. Li estis subtenata de la potenca familio de Mediĉoj.
Oni nomas Uccellon la patro de perspektiva pentrado. Verkoj kiel La batalo ĉe San Romano (ĉirkaŭ 1456) montras novajn eblojn pri spaca prezentaĵo. Ankaŭ sur la pentraĵo Ĉasado (ĉirkaŭ 1460), kiel li provas prezenti la hundojn tridimensie, ĉar li scias, ke la profundeco estas grava por la impreso de la rigardanto.
Ocello estis edziĝinta al Tomasa Malifichi, la paro havis filon kaj filinon. Laŭ Giorgio Vazari, en sia libro "Vivoj de la plej grandaj pentristoj, skulptistoj kaj arkitektoj", sia filino Antonia ankaŭ estis pentristino.
Nederlanda Esperanto-Asocio
Nederlanda Esperanto-Asocio "La Estonto Estas Nia" aŭ Nederlandse Esperantisten-Vereniging "La Estonto Estas Nia" (mallonge LEEN) estis nederlanda Esperanto-asocio. En 1994 LEEN kunfandiĝis al Esperanto Nederland.
LEEN ankaŭ uzis la nomon Nederlanda Societo Esperantista "La Estonto Estas Nia".
Historio
LEEN fondiĝis en 1905 kiel neŭtrala Esperanto-asocio. Kunfondantoj estis pioniroj Dreves Uitterdijk kaj Dirk Frank Romein. LEEN aliĝis en 1934 al Universala Esperanto-Asocio kaj en 1936 al Internacia Esperanto-Ligo.
Periodaĵoj
En 1918, Jacob Leendert Bruijn fondis la gazeton Nederland-Esperanto, kiu akceptis kontribuojn de ĉiuj nederlanda Esperanto-asocioj. Ekde 1919, la gazeto kune apartenis al LEEN kaj la Federacio de Laboristaj Esperantistoj.
Lokaj sekcioj
Jen nekompleta listo de lokaj sekcioj de LEEN:
Jérémy Chatelain
Biografio
Jérémy pasigis infanecon en Draveil, en ĉirkaŭaĵo de Parizo, en konkorda familio: lia patro estas garaĝestro, lia frato Julien pasiiĝas por modo kaj lia pli juna fratino Amandine, naskiĝinta en 1990, ŝategas teatron.
Estante 10-jara, li ekverkis siajn unuajn tekstojn, kaj, kapon razitan, li provis deejaying hip hop. "En mia kvartalo, pop-muziko estis malestimata. Tamen miaj proksimaj amikoj kromnomis min Pascal Obispo! Ili sciis, ke tiu muziko plej interesis min." Malgraŭ bonaj notoj (12 kaj 13 en provekzameno de franca lingvo), Jérémy forlasis sian liceon en 2002 por partopreni la 2-an elsendon de "Star Academy". Post unua promesplena unuopaĵo "Laisse-moi" (Lasu min), kiun li mem verkis, aperis en 2003 lia unua albumo "Nouveau-né" (Nov-naskito).
Li edziĝis kun kantistino Alizée la, en Las Vegas. La ŝi naskis ilian filinon nomitan Annie-Lee (aŭ Annily).
En marto 2006 aperis lia dua albumo, kun pli elektraj tonoj: "Variétés françaises" (Francaj varieteoj).
Ĵemajtio
Ĵemajtio (ĵemajtie Žemaitėjė, Žemaitija, Żmudź, Samogitia), laŭvorte malaltaj landoj), kelkfoje ankaŭ nomata Samogitio aŭ Malalta Litovio, estas unu el la kvin etnografiaj regionoj de Litovio.
Geografio
La regiono lokiĝas en okcidenta Litovio en la teritorioj de la memadministraj komunumoj Palanga, Rietavas, Tauragė, Šilalė, Skuodas, Jurbarkas, Mažeikiai, Kretinga, Plungė, Telšiai, Akmenė, Kelmė, Šiauliai (urba kaj subdistrikta komunumoj) kaj Raseiniai, en la oriento de la komunumoj Klaipėda kaj Šilutė kaj la okcidento de Joniškis. La plej granda urbo estas Šiauliai, aŭ Klaipėda se oni kalkulas la lastan urbon en la regiono. Telšiai konsideriĝas la regiona ĉefurbo, kvankam Medininkai (nun Varniai) estis la ĉefurbo de la mezepoka Regno Ĵemajtio. La plej grandaj urboj (tiuj kun pli ol loĝantoj) estas (la nomo en la ĵemajtia dialekto aldoniĝas inter rektangulaj krampoj, se ĝi malsamas):
Demografio kaj lingvo
La loĝantoj de Ĵemajtio parolas la norman litovan lingvon, sed ankaŭ la ĵemajtian, dialekton de la litova lingvo kiu historie konsideriĝis unu el la tri ĉefaj dialektoj de la lingvo (modernaj lingvistoj eltrovis, ke ĝi estas unu el du ĉefaj dialektoj - la alia estas la aŭkŝajtia - kaj ke ambaŭ havas po 3 subdialektojn). Du el tiuj subdialektoj de la ĵemajtia dialekto ankoraŭ ekzistas, en la nordo kaj la sudo de la regiono, sed la tria, kiu ekzistis en la pleja okcidento ĉirkaŭ la urbo Klaipėda kaj ĉe la bordo de la Balta Maro, do parte en la historia regiono Eta Litovio kiu dum longa tempo estis parto de la germanlingva Orienta Prusio, malaperis post la jaro 1945 kiam ĝiaj loĝantoj fuĝis aŭ estis forpelitaj de sovetuniaj aŭtoritatoj. La parolantoj de tiu okcidcenta ĵemajtia subdialekto ĉirkaŭ Klaipėda ekde la 16-a jarcento nomis sin Lietuvininkai ("Litovianoj"), kaj post la fino de la 19-a jarcento "Prūsai" (laŭ la balta popolo de prusoj kiu pro forta militado de la ordeno de germanaj kavaliroj estis komplete mortigita jam dum la 12-a jarcento). Post la Dua Mondmilito la regionon ĉirkaŭ Klaipėda ekloĝis homoj el la nordo kaj sudo de Ĵemajtio, kaj ankaŭ el aliaj regionoj de Litovio.
Ĵemajtio estas inter la etnografie plej puraj regionoj de la ŝtatoj, kaj en iuj municipoj pli ol 99,5 procentoj de la loĝantoj denaske parolas la ĵemajtian dialekton. Dum la 1-a duono de la 19-a jarcento, kiam la okupanta Rusia Imperio malpermesis publikaĵojn en la litova lingvo, la regiono estis gvida centro de lingva kulturo (la loĝantoj tradicie oponis leĝojn kontraŭ la litova lingvo). La loĝantoj plejgrandparte apartenas al la katolika eklezio, kvankam ekzistas signifa luterana malplimulto en la sudo (plej proksime al la eksa teritorio luterana de la germanlingva Orienta Prusio).
Retpaĝo
Retpaĝo aŭ kelkfoje TTT-paĝo estas aro de dokumentoj, bildoj, taŭgaj dokumentoj. Estas informo-provizo kiu taŭgas por TTT kaj kiun oni povas aliri per TTT-legilo. Ĉi tiaj dokumentoj estas kutime en HTML-a aŭ XHTML-a formato, kaj provizas hipertekstajn navigilojn al aliaj TTT-paĝoj per hiperligiloj.
Ĵemajtio
Demografio kaj lingvo
La uzo de la ĵemajtia dialekto malkreskas favore al la norma litova lingvo, kvankam lokaj iniciativoj, speciale en Telšiai, provas plioficialigi la dialekton kaj ekzemple skribi vojmontrilojn kaj en la norma litova kaj en la ĵemajtia.
Historio
La moderna koncepto de dialekte difinita Ĵemajtio aperis fine de la 19-a jarcento. La teritorio de la mezepoka Ĵemajtio multe pli grandas ol la nuna etnografia regiono, kaj inkluzivis la tutan centran kaj okcidentan Litovion.
Retpaĝo
Retpaĝoj povas konsisti el dosieroj da senŝanĝa teksto tenata ene de la retservilo (t.e. statika retpaĝo), aŭ la servilo mem povas konstrui la (X)HTML-on aparte por ĉiu retpaĝo kiam ajn TTT-legilo petas tion (t.e. dinamika retpaĝo).
Ĵemajtio
Historio
La regiona nomo "Ĵemajtio" ("malaltaj landoj") estas la antikva litova nomo por la senmontaj regionoj de la nuna centra kaj okcidenta Litovio; ĝi estis latinigita al la vorto "Samogitia". Origine la ĵemajtiaj litovoj vivis en la nuna centro de Litovio, pruveble almenaŭ dum la 5-a ĝis 6-a jarcento post Kristo. La nuna okcidenta parto de Litovio estis loĝata de ĵemajtiaj litovoj nur inter la 13-a kaj 16-a jarcento: antaŭe tie loĝis sudaj zemgaloj kaj nordaj kuronoj - du aliaj el la antikvaj baltaj popoloj.
La origine orienta limo de la historia regiono Ĵemajtio estis la rivero Šventoji (litove por "sanktuloj"), kiu enfluas la riveron Neris. Fine de la 13-a jarcento la litova reganto Vytenis pliampleksigis la teritorion de la regiono Aŭkŝtajtio ("altaj landoj") regata de li, koste de la teritorio de Ĵemajtio, kiu de tiam devis kontentiĝi pri pli eta areo ĝis orienta limo ĉe la rivero Nevėžis.
Dum la 13-a ĝis 16-a jarcentoj sude la ŝtato de la ordeno de germanaj kavaliroj kaj norde la ŝtato de la germanlingva Livonia ordeno limis al Ĵemajtio, kaj ambaŭ militemaj kaj ekspansiemaj ŝtatoj multfoje provis konkeri partojn. Rezulte de tio, grandaj teritorioj de Ĵemajtio estis transdonitaj aŭ interŝanĝitaj al tiuj kristane kavaliraj ŝtatoj en pluraj pripacaj traktadoj. Dum sekvaj konfliktoj Litovio regajnis tiujn teritoriojn.
Dum la 15-a jarcento, Ĵemajtio estis la lasta regiono en Eŭropo kiu estis konvertigita al kristanismo. Inter la 15-a kaj 18-a jarcento, ĝi nomiĝis Regno Ĵemajtio ("Žemaičių seniūnija"), kaj inkluzivis multajn teritoriojn kiuj nun konsideriĝas parto de la najbaraj litoviaj regionoj Aŭkŝtajtio kaj Suvalkio. La Regno Ĵemajtio estis administra teritorio, iugrade sendependa, simile al vojevodio en la Granddukejo Litovio.
Post la dispartigo de la Pola-Litova unio inter la najbaraj imperioj Aŭstrio, Prusio kaj Rusio, Ĵemajtio kun la resto de Litovio estis okupita de la Rusia Imperio.
Ĵemajtio estis la ĉefa scenejo de la kultura litova reviviĝo dum la 19-a jarcento, kaj estis la ĉefa ejo por kontrabandado de libroj en la malpermesita litova lingvo de presejoj en la germanlingva Orienta Prusio (ĉefe el Königsberg, litove Karalaičius, kiu ekde la jaro 1945 laŭ rebapto de Sovetunio nomiĝas Kaliningrado, kaj el Tilsit, litove Tilze) al Litovio.
Post la Unua Mondmilito, la regiono iĝis parto de la rekreita litova ŝtato. La ĵemajtianoj rezistis al la armeo de Sovetunio kaj Pollando inter la jaroj 1919 kaj 1920, sed tamen dum la jaro 1940 - rezulte de sekreta interkonsento inter la registaroj de la diktatoroj Hitler kaj Stalin - la regiono estis okupita de Sovetunio.
Dum 1945, Sovetunio pro politikaj konsideroj neis la ekziston de la etnografia regiono Eta Litovio, kaj el la nordo de la okupita germanlingva Orienta Prusio kreis la Kaliningradan regionon, kiu estis deklarita eksklavo de la Rusia socialisma soveta respubliko. La regiono ĉirkaŭ la urbo Klaipėda tamen estis alkroĉita al Ĵemajtio, do al la novkreita Litova socialisma soveta respubliko.
Meznivelnutra
En geografio, meznivelnutra estas termino uzata por lagoj kun lito de subakvigitaj akvaj plantoj kaj meza nivelo de nutraĵoj. Ĉi tiuj lagoj estas ankaŭ de meza travidebleco, profundo kaj temperaturo. La termino estas uzata por distingi la specon de akvo de la aliaj specoj: saleta akvo, plantoza akvo, pura akvo, peza akvo, malmultvivsubtena akvo, reuzata akvo, antikva akvo, sala akvo. La termino estas ankaŭ uzata por plantoj, signifante ke ili estas bazitaj sur grundoj enhavantaj mezajn kvantojn de nutraĵaj.
Ĵemajtio
Politiko
Ĵemajtio historie estis aŭtonoma regiono en la Granddukejo Litovio, kvankam ĝi perdis tiun statuson kiam Litovio estis okupita fare de la Rusia Imperio dum la jaro 1795. Tiam la regiono plejparte estis donita al la imperia gubernio Kaŭnaso, kaj eta parto alkroĉita al la imperia gubernio Kuronio, kies cetera teritorio situis en la hodiaŭa Latvio. Ekde tiam Ĵemajtio ne havas aŭtonoman politikan statuson, kvankam ekzistis planoj reformigi la administran disdividon de Litovio cele al rekonsidero de la tradiciaj etnografiaj regionoj.
Meznivelnutra
Trophic state index
Ĵemajtio
Politiko
Nun Ĵemajtio estas representata ĉefe per la organizaĵo "Kultura Societo de Ĵemajtio", kies celo estas konservi la ĵemajtian kulturon kaj lingvon, kaj la Žemaitijos parlamentas (do la "Parlamento de Ĵemajtio"), kies celo estas plialtigi la politikan regionan aŭtonomecon. Parte tiuj organizaĵoj inkluzivigas la urbon kaj regionon de Klaipėda en sia difino de Ĵemajtio kaj nomas tiun urbon anstataŭ Telšiai la regiona ĉefurbo.
Simboloj
La historia regiona blazono montras nigran urson kun arĝentaj ungoj kaj kolo sur ruĝa ŝildo, sur kiu troviĝas krono.
La flago de Ĵemajtio montras la blazonon sur blanka fono. La flago estas ne-rektangula kaj en la flanko nefiksita ĉe flagostango havas du triangulojn. Ĉar Ĵemajtio momente ne estas oficiala politika unuo, tiuj flagoj estas ne-oficialaj (kvankam tio povus reŝanĝiĝi laŭ administra reformo en la estonto). La nuraj oficialaj ne-rektangulaj flagoj de la mondo momente estas tiu de Nepalo kaj de la usona ŝtato Ohio.
Kaj la blazono kaj la flago de Ĵemajtio estis uzitaj dum multaj jarcentoj, kvankam la fontoj malsamopinias, ĉu ekde la 14-a aŭ ekde la 16-a jarcentoj. Certas, ke la du simboloj estis uzitaj de la Regno Jemaĵtio inter la 16-a kaj 18-a jarcentoj. Ili estas la plej malnovaj simboloj de litova regiono. Dum 1994 la registaro de Litovio registris ilin.
Komitato de UEA 1924-1928
La Komitato de UEA elektita en 1924 havis, laŭ la propono de la antaŭa Komitato, jenajn jamajn anojn:
Novaj lokoj: NL 1, Ameriko 1.
(Laŭ Esperanto, majo 1924, p. 100.)
Ĉiuj proponitaj, kaj la jamaj kaj la novaj, estis elektitaj, kun ne tro grandaj voĉdiferencoj.
Edmund Burke
Li estas ankaŭ konata pro sia firma kritiko de la franca revolucio de 1789 en sia verko Pensoj pri la Revolucio en Francio. Pro tio li fariĝis unu el la plej gravaj personoj inter la plej konservataj membroj de la partio Whig, al kiuj tiam oponis la membrojn favorajn al revolucio, gviditaj de Charles James Fox. Oni ofte rigardas Burke kiel unu el la fondintoj de angla-usona konservativismo.
En lia Filozofa Enketo pri la Origino de Niaj Ideoj de la Sublimo kaj de la Belo (1756), li opinias ke la belon oni asocias kun febleco kaj virineco, dum la sublimon oni asocias kun forto kaj vireco.
Conceição de Ipanema
(prononco: Konsejsaŭn de Ipanema, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Aimorés. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj
La Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj (Ko-Ro) estis kunlabora organo en la tiel nomata Helsinko-sistemo (1922-1932).
Conceição de Ipanema
Etimologio
Conceição de Ipanema signifas Nia sinjorino de la senmakula koncipiĝo apud la rivero Ipanema. La vorto Ipanema devenis el la tupia lingvo kaj volas diri "malbona rivero", "senfiŝa rivero".
Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj
La naciaj Esperanto-societoj aliĝis al Ko-Ro kaj devis pagi kotizon laŭe la propraj membroj-nombroj, kaj Ko-Ro kundecidis pri anoj de Internacia Centra Komitato, la plej alta reprezentanto de la neŭtrala Esperanto-movado. Ko-Ro kaj UEA estis la du pagantaj kolonoj de la sistemo.
Conceição de Ipanema
Historio
Conceição de Ipanema estis fondita en 1850. La pioniro de la historio de la urbo estis José Pedro de Alcântara. Li alvenis en la regiono en 1842, poste Manoel Francisco de Paula Cunha ankaŭ alvenis. La vilaĝo komenciĝis kiam Francisco Inácio Fernandes Leão konstruis etan preĝejon dediĉitan al Nia Sinjorino apud lia bieno, en 1850.
En 1920, grupo de loĝantoj sub la ĉefado de Laudelino José da Luz aĉetis la antikvan bienon kaj donigis la terojn al la Katolika Eklezio. Conceição de Ipanema iĝis urbo en 1954 kaj Antônio (Anton) Heringer estis la ĝia unua urbestro.
Populacio
La municipa populacio havas diversajn familiojn el fremda origino. La germanidoj estas Braun, Heinz [hajnc], Heringer [HE:ringa], Hermsdorf [HErMSdorf], Horst, Kaiser [KAJza], Keller [KEla], Klein [klajn], Kneip [knajp], Saar [za:r], Sattler [ZATla] kaj Rot. La italidoj estas Bertolacci [bertoLAĉi], Pavione kaj Garonci [garONĉi]. Kaj la hispanidoj estas Gamito, Huebra [uEBra] kaj Sanchez [SANĉes].
Geografio
La municipo havas multajn riveretojn: Córrego do Cobrador, Córrego Sonhador, Córrego Angelim, Córrego Mexerico, Córrego Bom Jardim, Córrego São Luís, Córrego Saudade kaj Córrego Santa Silvéria. La riveroj estas José Pedro kaj Manhuaçu.
Vilaĝoj
Estas tri vilaĝoj en la municipo:
TT-Assen
La TT-Assen estas monda vetkurado de motorcikloj por la Turista Trofeo. Ĝi ĉiujare estas organizata fine de junio en Assen Nederlando
Jaro 2007
30-a de junio 2007
Jaro 2006
24-a de junio 2006
Jaro 2005
25-a de junio 2005
Maria Edgeworth
Maria EDGEWORTH (naskiĝis la 1-an de januaro 1767 en Oxfordshire - mortis la 22-an de majo 1849) estis angla-irlanda romanverkistino kaj moralisto. Ŝi estis la filino de Richard Lovell Edgeworth.
TT-Assen
Jaro 2004
26-a de junio 2004
Jaro 2003
28-a de junio 2003
Maria Edgeworth
Edgeworth dediĉis plejofte siajn verkojn al la edukado de infanoj, kaj al la moraladmono de la popolo. Ŝi tial redaktis multajn malgrandajn kaj popularajn tekstojn, kies signifoj estis tuj kompreneblaj per la legado de la faktoj.
Ŝi ankaŭ verkis interesajn romanojn pri Irlando, kiuj inspiris al Walter Scott fariĝi sammaniere la romanverkisto de Skotlando. Preskaŭ ĉiuj romanoj de Maria Edgeworth estis tradukitaj al la franca lingvo per Louise Swanton, Elise Voïart, Élisabeth de Bon, Augustine Gottis, Eugénie Niboyet, Adèle Sobry, ktp...
MRGO
La Kanalo Misisipo (rivero) - Golfo (ankaŭ sciata kiel MRGO, Mr-Go aŭ "Sinjoro Iri") estas 66 mejla (106 km) kanalo kiu provizas pli mallongan vojon inter la Meksika Golfo kaj ena haveno de Nov-Orleano en Luiziano, Usono.
Ĝi estas farita por esti utila kaj kiel pli mallonga vojo ol rivero Misisipo kaj por profundaj ŝipoj kiuj ne povas irii tra kluzoj de la Industria Kanalo. La kanalo etendas nordokcidenten de profunda akvo en la Meksika Golfo al la Ena Havena Navigada Kanalo je la Babordo de Nov-Orleano.
Pro erozio, ĝi estas trifoje pli larĝa ol kiel originale konstruita en 1989. Kiam MRGO estis konstruita, la kanalo estis 650 futoj larĝa je la surfaco, en 2006 la averaĝa larĝo estas 1500 futoj.
Rolo en uragano Katrina
Akvobaraĵoj laŭ longo de MRGO estis breĉitaj en proksimume 20 lokoj, rekte inundante la plejparto de Paroĥon de Sanktulo Bernard kaj orienton de Nov-Orleano. Ŝtormaj ondegoj de MRGO estas suspektaj kiel kaŭzoj de tri breĉoj de la Industria Kanalo.
Sep gravegaj pekoj
La sep gravegaj pekoj, ankaŭ konataj kiel la ĉefaj malvirtoj aŭ kardinalaj pekoj, estas grupo da malvirtoj de la kristiana religio. Kondutoj kaj kutimoj klasifikitas sub tia kategorio, ĉar ili permesas la aliajn malmoralecojn. Ne konfuzu ilin kun la mortaj pekoj, kiuj estas ankoraŭ pli gravaj.
Laŭ la kristana doktrino, ekzistas sep gravegaj pekoj :
Conquista
Conquista (konkero,, [konKISta]) estas nomo de pluraj lokoj en Iberio kaj Ameriko:
Eta Litovio
La nomo respegulas la longedaŭran politikan dividon de la lando inter Rusio (pli granda parto) kaj Prusio resp. Germanio (pli malgranda parto).
La skribita formo de la prusie litova lingvo estas la bazo de la moderna litova lingvo, kaj la regiono estas la hejmo de pluraj elstaraj aŭtoroj de la litova lingvo, inkluzive de Kristijonas Donelaitis, pastro, poeto kaj aŭtoro de la poemo "La Sezonoj", kiu markis la komenciĝon de moderna litova literaturo, kaj de Vydūnas, nacia aŭtoro kaj filozofo.
Geografio
La areo de Eta Litovio, kiel tiu de ĉiuj kvin etnografiaj regionoj de Litovio, ne difiniĝas politike aŭ administre, sed kulture, pro komunaj lokaj tradicioj kaj dialektoj de la litova lingvo, komunaj popolaj kantoj kaj tradiciaj historioj. Ĝi konsistas el la nuna Kaliningrada regiono de Rusio (sen la urbo Königsberg (nun Kaliningrado) kaj iom da ĉirkaŭaĵo), malgranda teritorio en norda Pollando samkiel la sekvaj teritorioj en moderna Litovio: la municipoj Klaipėda, Šilutė, Pagėgiai kaj Neringa, plus la urbo Klaipėda.
La du plej gravaj urboj en la kultura regiono Eta Litovio estas - unue la nomoj en la litova lingvo, sekve inter krampoj en germana lingvo - Klaipėda (Memel) kaj Tilžė (Tilsit). Aliaj signifaj urboj estas Ragainė (Ragnit), Šilutė (Heydekrug), Gumbinė (Gumbinnen), Įsrutis (Insterburg) kaj Stalupėnai (Stallupönen).
Historio
Origine la regiono estis enloĝata de balta popolo kun la nomo praprusoj. Dum la 12-a jarcento germanlingvaj militistoj de la ordeno de germanaj kavaliroj venis al la regiono kaj post 50-jara akra milito kun la lokuloj sukcesis mortigi praktike ĉiujn prusojn. Ekestis germanlingva kavalira ŝtato, kiu transprenis la nomon "Prusio" de la persekutitaj baltoj, kaj dum en la sudo - la tiel nomata "Okcidenta Prusio" (nun parto de Pollando) - ekloĝis ĉefe kamparanoj vokitaj de Germanio, en la nordo - la tiel nomata ""Orienta Prusio" (nun la Kaliningrada regiono de Rusio) la plej multaj loĝantoj malgraŭ la ekstermo de la prusoj kaj sia lingvo restis baltoj - parolantoj de la litova lingvo.
Kiam dum la 17-a jarcento Eŭropo dividiĝis al katolikaj kaj protestantismaj regnoj, Prusio iĝis protestantisma, dum Litovio kaj Pollando restis katolikaj. La protestantismaj litovlingvanoj do aŭ devis konvertiĝi al katolikismo aŭ fuĝis al la najbara Prusio. Post kiam dum 1795 Litovio estis konkerita fare de la carisma Rusia Imperio, kiu malhelpis la uzadon de la litova lingvo kaj malpermesis publikaĵojn en la lingvo, aparte dum la 19-a jarcento pliaj kulture kaj lingve aparte engaĝitaj litovoj fuĝis al la pli libereca Prusio, por tie presi litovajn librojn kaj gazetojn, kaj kontrabande transporti ilin en la rusie okupitajn regionojn de Litovio. Post la jaro 1800 la plej multaj prusiaj litovoj estis dulingvaj, do parolis germane kaj litove.
Post la Unua Mondmilito reekvivis sendependaj ŝtatoj Pollando kaj Litovio, kvankam Eta Litovio restis parto de la Germana Regno. Dum 1923 la litova armeo konkeris la plej nordan parton de la regiono, kiu ankaŭ nun estas parto de Litovio.
La loka subdialekto de la ĵemajtia dialekto de la litova lingvo malaperis post la jaro 1945, kiam la ĉiuj loĝantoj de la regiono estis forpelitaj de sovetuniaj aŭtoritatoj al (ĉefe okcidenta) Germanio: Sovetunio konsideris ĉiujn loĝantojn de Eta Litovio - laŭ siaj pasportoj de la Germana Regno - germanlingvaj. La malgrandan nordan parton de Eta Litovio, do la areon ĉirkaŭ urbo Klaipėda, ekloĝis homoj el la nordo kaj sudo de la najbara litova kultura regiono Ĵemajtio kaj ankaŭ el aliaj partoj de Litovio. La reston, kiun la regantoj de Sovetunio alkroĉis al la Rusia Socialisma Soveta Respubliko, ekloĝis rusoj. Sovetunio simple neis la ekziston de Eta Litovio kiel kvina kultura regiono de Litovlingvio, kaj ekzemple en la subĉiela muzeo de kampara vivo de Litovio en Rumšiškės, kiu malfermiĝis dum la Sovetunia periodo, nur kvar kulturaj regionoj de Litovlingvio prezentiĝis (intertempe aldoniĝis kvina pri Eta Litovio).
Ĉar la Kaliningrada regiono estas izolita kaj tre maldense enloĝata eksklavo de Rusio, iuj litovoj post la jaro 1990 proponis redoni ĝin al Litovio kaj garantii rajton de restado al la ruslingvaj loĝantoj venintaj tien post 1945. Tamen konatas la fakto ke la regantoj de Rusio ne vidis avantaĝon fordonaci la teritorion al Litovio (aŭ - same imageble - al Germanio).
Doksologio
Doksologio (el la greka: doxa - gloro, logos - vorto, parolo) estas liturgia formulo, per kiu oni laŭdas Dion. Ĝi estas mallonga himno, plej ofte uzata fine de preĝo.
Eta Litovio
Historio
Ĉiukaze la malgranda norda parto de Eta Litovio, kiu daŭre estas litovlingva, ekde la jaro 1990 kulture kaj ekonomie prosperas. La Kurona Duoninsulo, kiu estas unika medioprotektata duna pejzaĝo rekte ĉe la Balta Maro, same altiras turistojn kiel la historia urbo Klaipėda, kaj ankaŭ la marbordo norde de Klaipėda - en la municipo Palanga - pro siaj larĝaj sablaj plaĝoj estas prospera pro multaj someraj feriantoj. Tra la haveno de Klaipėda multaj komercaj varoj atingas kaj forlasas Litovion, kaj pramŝipoj, kiuj de tie vojas al Germanio, Danio kaj Svedio, same ligas la regionon al la resto de Eŭropa Unio kiom la flugoj, kiuj atingas kaj forlasas la etan, sed kreskantan flughavenon de Palanga.
Doksologio
''Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito kiel en la komenco, tiel nun kaj ĉiam, kaj en eterno. (komparu Mat 28,19)
Al Dio laŭdu tuta ter',/ Lin laŭdu la ĉiela sfer';/ Laŭdadu ni sen intermit'/ Al Patro, Filo, kaj Spirit'. La unua originala doksologio verkita (kun originala melodio) en Esperanto estis jena de John Cyprian Rust (en Ordo de Diservo, 1907):
Christian Gotthilf Salzmann
Christian Gotthilf SALZMANN (naskiĝis la 1-an de junio 1744 en Sömmerda, mortis la 31-an de oktobro 1811 en Schnepfenthal) estis germana protestanta pastro kaj pedagogisto. Unu lia filo estis la geodeziisto kaj forsta fakulego Ernst Julius Theodor Salzmann.
Vivo
Kritikante la edukadosistemon de la 18-a jarcento, la paroĥestro de Sömmerda kaj profesoro ĉe la Philanthropinum de Dessau impresis la kortegon de Gotha. Salzmann propagandis naturan evoluon de korpo kaj spirito kaj fidoplenan kunlaboron inter lernantoj kaj instruistoj. La kortego en Gotha permesis al li realigi lian programon, kiun li teorie priskribis en sia pamfleto Anweisung zu einer zwar nicht vernünftigen, aber doch modischen Erziehung der Kinder. La titolo en traduko: "Instrukcio al se ne racia tamen moderna eduko de infanoj". Li aĉetis la bienon Schnepfenthal por elstarigi la edukejon.
Salzmann studadis teologion en la universitato de Jena, kaj fariĝis pastro en 1768. Tiufunkcie li deĵoris de 1772-81 ankaŭ en Erfurto, ĉe la Preĝejo Sankta Andreo.
Pegagogo praktika kaj teoria
Ekde 1781 ĝis 1784, li laboradis ene de la filantropa instituto fondita de Johann Bernhard Basedow en Dessau. Li finfine fondis sian propran instituton en 1784 en Schnepfenthal. Inter la kunlaborantoj de Salzmann, oni povas mencii Johann Christoph Friedrich GutsMuths aŭ Johann Matthäus Bechstein.
En sia verko Krebsbüchlein (1780), Salzmann kritikis per nekutima maniero la edukadajn metodojn de sia tempo. Pro Conrad Kiefer, oni sekve kromnomis lin la germana Jean-Jacques Rousseau, ĉar li same apogis romantikan vidpunkton pri edukado.
Unu lia adepto estis Friedrich Fröbel.
Dentrado
Dentrado estas maŝinelemento, kiu per dentoj elformitaj sur sia supraĵo povas transdoni movon. Al sama kolektanta nocio apartenas ankaŭ la ne cirkloformaj dentradoj kaj la dentita stango. Se en la suba teksto temas pri turnanta movo aŭ perimetro de dentrado, en kazo de dentita stango oni ĉiam devas kompreni irantan movon aŭ longon de dentita stango. La ĉenrado ne estas dentrado.
Ĝeneralaj terminoj
Dentrad-paro konsistas el du dentradoj turneble lagrigitaj laŭ siaj aksolinioj, kiuj estas fiksitaj rilate unu al la alia. La radoj povas turnigi unu la alian pere de dentoj endentiĝantaj.
Dentrad-mekanismo estas aparato enhavanta unu aŭ du dentrad-parojn aŭ dentradojn, konvena por transdoni turnan movon.
Kongresa Pollando
Kongresa Pollando estis neoficiala nomo de konstitucia pola reĝlando, kiu estis kreita laŭ interkonsento de la Viena Kongreso dum la jaro 1815. Ĝi fakte estis regiono dependa de la Rusia Imperio, ĉar la titolo de pola reĝo dum tiu epoko aŭtomate apartenis al la rusa caro. Ene de la Rusia Imperio la ŝtaton oni nomis ankaŭ "vistula regiono". Senpere antaŭ la ekesto de Kongresa Pollando dum la jaro 1795 la monarkioj Prusio, Aŭstrio-Hungario kaj la Rusia Imperio estis disdividintaj inter si la Respublikon de Ambaŭ Nacioj, kaj dum 1807 la franca imperiestro Napoleono sur la teritorio de Pollando instalis regnon kun la nomo Varsovia Duklando.
Dentrado
Ĝeneralaj terminoj
Dentrada transmisiilo estas dentrad-mekanismo enkonstruita en fermita ŝranko, kiu fiksas la relativan situon de aksoj de la interdentiĝantaj dentradoj.
Congonhas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Conselheiro Lafaiete (en esperanta prononco: Konseljejro Lafajete). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Dentrado
Ĝeneralaj terminoj
Kontraŭrado estas la alia dentrado, interdentiĝanta kun la donita dentrado je donita cirkonstancoj kaj fiksita situo.
Kongresa Pollando
15 jarojn post la ekesto de la reĝlando, dum la jaro 1830 okazis popola ribelo, kaj la caro Nikolao la 1-a de Rusio dum la sekva jaro 1831 malvalidigis la konstitucion. La sekva konstitucia leĝo de 1831 baldaŭ estis misatentata. Inter la jaroj 1833 ĝis 1856 regis politika ĥaoso. Post la malvenko de la Rusia Imperio dum la Krimea Milito la nuna caro Aleksandro la 2-a de Rusio instigis reformojn, kiuj ankaŭ koncernis Kongresan Pollandon. Komenciĝis epoko de "konservema liberaliĝo" kaj la polaj nobeloj ekhavis pli ampleksajn rajtojn. Dum la jaro 1860 Kongresa Pollando havis 4,8 milionojn da loĝantoj, kaj Varsovio, la plej granda urbo de la lando, 230.000 loĝantojn.
Arcen
Arcen estas fortresurbeto, kaj formas unu el ĉefloĝejoj de la municipo Arcen en Velden en Limburgo Nederlando, ĉ. 12 kilometroj norde de Venlo.
Dentrado
Ĝeneralaj terminoj
Konusrad-paro estas ruliĝanta meĥanismo kun du konusradoj, kies aksolinioj estas konvergaj. La ruliĝantaj supraĵoj estas konusoj.
Arcen
Laŭlonge la Mozo oni dragas por la elfosado de sablo. Pro tio ekestis kelkaj lagoj. Krom la termobanejo, kaj bangaloparko kaj la t.n. "kastelĝardenoj" de kastelo Arcen Arcen ankaŭ altiras turistojn pro la loka bierfarejo, kie oni faras la bieron Hertog Jan. Pliaj monumentaj konstruaĵoj estas la kirko, formplanita de H.W. Valk, kaj la municipejo laŭ plano de A.J. Kropholler.
Kongresa Pollando
Politike la situacio ne pliboniĝis. Dum la jaro 1900 en Kongresa Pollando estis 9,4 milionoj da loĝantoj. La ekrego de la caro Nikolao la 2-a de Rusio ne ŝanĝis la politikajn cirkonstancojn, sed pro la Rusia-Japania Milito kaj la revolucio de la jaro 1905 la regantoj cedis iom pli da aŭtonomeco en kulturaj kaj religiaj demandoj.
Dentrado
Ĝeneralaj terminoj
Moviga rado estas la rado de la dentrad-paro, kiu turnigas la kontraŭradon.
Arcen
Historio
Arcen apartenis al la "Overkwartier van Gelre" aŭ hispana Opper-Gelre. Dum la sukceda milito de Hispanio ĝi estis okupita de prusiaj trupoj, kaj tiel ĝi restis germana kiel parto de prusia Opper-Gelre dum ĉ. unu jarcento (ĝis 1814).
Kongresa Pollando
Dum la jaro 1916 kadre de la Unua Mondmilito armeoj de la Germana Regno kaj de Aŭstrio-Hungario okupis kaj nuligis la regnon Kongresa Pollando. Ekestis pola reĝlando laŭ beno de la du okupantaj ŝtatoj, sed tiu regno nur ekzistis ĝis la fino de la milito.
Reĝoj de Kongresa Pollando
en persona unio kun caro de Rusio:
Arcen
Eksteraj ligiloj
Geografia pozicio:
Dentrado
Ĝeneralaj terminoj
Movata rado estas la rado de la dentrad-paro, kiu estas turnata per sia kontraŭrado.
Aksebeno estas la ebeno, kiu transiras la aksolinion.
Dento estas regule ripetanta tia elstara parto de dentrado, kiu transdonas movon pere de simila elstara parto (dento) de la kontraŭrado. Dentkavo''' estas kavaĵo farita inter du najbaraj dentoj sur dentrado, en kiu eniĝas la dento de la kontraŭrado dum la kontakto.
Dentnombro (z) La nombro de la dentoj elformigitaj sur la kompleta perimetro de dentrado. Pri la dentnombro de helico oni komprenas la nombron de reloj. La dentnombro de dentita stango estas senlima. Dentnombro de dentita arko kompreniĝas la dentnombro kalkulata al la kompleta cirkloperimetro, sed tio ne devas esti entjero, sendepende de nombro de fakte elformigitaj dentoj sur la dentita arko.
Malgranda rado (indekso: 1) La rado kun pli malgranda dentnombro de la dentrad-paro.
Granda rado (indekso: 2) La rado kun pli granda dentnombro de la dentrad-paro.
Turnebeno estas ebeno, perpendikla al aksolinio.
Aksoangulo (Σ) estas la angulo, fermata per la aksolinioj de interkroĉantaj dentradoj.Ĉe konusradoj tio estas la aksoangulo el la anguloj inter la ambaŭ anguloj, fermataj per la aksolinioj (kaj kiuj kompletigas unu la alian al 1800, en kiu situas la kroĉado de dentoj (la tangenta linio de la ruliĝkonusoj).La aksoangulo de evitaj aksoj estas la angulo fermita je projekto de aksoj sur la ebeno perpendikulara al la ilia perpendikulara transversa linio. El inter la ambaŭ anguloj (kiuj kompletigas unu la alian al 1800 la aksoangulo estas:ĉe ŝraŭbradoj, kiu estas maksimume 900; ĉe hipoidaj radoj, en kiu troviĝas la projekto de kroĉaĵo de dentoj.La aksoangulo de dentrad-paroj kun paralelaj aksoj estas nulo; Σ = 00.
Ruliĝaj supraĵoj estas tiaj tangentaj turnsupraĵoj de interkroĉantaj dentradoj, kiuj senglite roliĝas unu sur la alia, se la aksoj estas paralelaj aŭ konverĝaj, se la aksoj estas evitaj relativa glito estas nur en la direkto, kiu kongruas al momenta turnakso de unua rado, rilate al la alia rado.
Ruliĝa meĥanismo estas dentrad-meĥanismo, ĉe kiu la ruliĝaj supraĵoj de la dentradoj senglite ruliĝas unu sur la alia, do kies radoj havas paralelajn aŭ konverĝajn aksojn.
Ŝraŭb-meĥanismo estas tia dentrad-meĥanismo, ĉe kiu la ruliĝaj supraĵoj de la dentradoj dum siaj turnado glitas unu sur la alia en donita direkto, do kies dentradoj havas evitajn aksojn.
Dividsupraĵo estas tia imagita faco de dentrado, sur kiu iu laŭlonga rekto de bazprofilo de dentaĵo (r. 1411) restas senglite roliĝebla, kaj al kiu la mezuroj de dentaĵo determiniĝas.
Dentrad-meĥanismo estas tia meĥanismo, ĉe kiuj la aksolinioj de la dentradoj estas fiksitaj ne nur rilate unu al alia, sed ankaŭ en spaco, do ankaŭ en la meĥanikaĵo.
Planed-meĥanismo estas tia meĥanismo, en kiu unu, aŭ pli multaj dentradoj (planedoj) turnas ĉirkaŭ sia aksolinio kaj samtempe faras cirkulan movon ĉirkaŭ akso de alia dentrado. La aksolinioj estas fiksitaj unu al la alia, tamen en la spaco (en la mekanikaĵo) ne estas fiksitaj.
Dentrad-specoj
Interna dentaĵo estas tia dentaĵo, ĉe kiu la kap-strioj de dentoj estas elformitaj interne de la dividsupraĵo, sekve la dentkapo estas pli proksime al la aksolinio ol la dentpiedo.
Dentrad-meĥanismo kun ekstera dentaĵo konsistas el du, aŭ pli multaj dentradoj kun ekstera dentaĵo. La ruliĝaj supraĵoj tuŝas unu la alian de ekstere.
Dentrad-meĥanismo kun interna dentaĵo konsistas el dentradoj kun ekstera kaj interna dentaĵo. La ruliĝa supraĵo de la dentrado kun ekstera dentaĵo tuŝas de interne la ruliĝan supraĵon de la dentrado kun interna dentaĵo.
Cilindra rado estas tia dentrado, kiu havas cilindroforman dividsupraĵon. La cilindra rado povas havi rektajn, oblikvajn kaj V-formajn, aŭ malofte arkoformajn dentojn.
Cilindra radparo estas ruliĝanta meĥanismo, kiu konsistas el du cilindraj radoj kun paralelaj aksoj. La ruliĝantaj supraĵoj estas cilindroj.
Dentita stango estas cilindra rado kun senlimnombra dentaro, kies divida kaj ruliĝanta supraĵo ne estas turnsupraĵo sed estas ebenaĵo, do kies dividcirklo estas rekta linio (dividlinio). La dentita stango havas rektan, oblikvan aŭ V-forman dentaron.
Meĥanismo kun dentita stango estas elemento-paro konsistanta el dentita stango kaj cilindra rado kroĉantaj unu al la alia. La akso de la dentrado estas laŭorde perpendikulara al la frontebeno de la dentita stango, sed povas esti ankaŭ oblikva.
Dentita arko estas tia dentita arkopeco, kiu povas kroĉiĝi al sia kontraŭrado nur per dentita parto de sia perimetro. Ĝi estas konvena transdoni turnon laŭ certa angulo, kaj sia kontraŭrado ne povas ĝin tute ĉirkaŭturni.
Ŝraŭbrad-paro konsistas el du cilindraj radoj kun evitaj aksolinioj, do kiuj havas aksoangulon neegalan O grado. Unu rado aŭ ambaŭ radoj de ŝraŭbrad-paro havas oblikvajn dentojn. La alkroĉantaj dentoj tuŝas unu la alian ne laŭ linio, sed nur en unu punkto, tial ili ne havas kroĉaĵsupraĵon.
Konusrado estas tia dentrado, kies dividsupraĵo estas konusforma. La konusrado povas havi rektajn, oblikvajn, arkajn kaj malofte V-formajn dentojn. Al la kolekta nocio de konusrado apartenas ankaŭ la t. n. ebena rado, kies dividsupraĵo ne estas konuso, sed ebeno.
Konusrad-paro estas ruliĝanta meĥanismo kun du konusradoj, kies aksolinioj estas konvergaj. La ruliĝantaj supraĵoj estas konusoj.
Hipoida dentrad-paro estas tia ŝraŭb-meĥanismo, kiu konsistas el du konusformaj aŭ similaj radoj kun evitaj aksolinioj. La ruliĝantaj supraĵoj estas hiperbolidaj turnsupraĵoj.
Hipoida rado estas ia rado de hipoida dentrad-paro.
Cilindra helico estas cilindra rado kun granda dentoblikvaĵo, sekve kun malgranda kaneloleviĝo, kaj kun unu aŭ pli multaj dentoj.
Globoida helico estas dentrado kun granda dentoblikvaĵo, sekve kun malgranda kaneloleviĝo, sur kiu la aksotranĉaĵo de dividsupraĵo estas cirkloarko.
Helicorado estas dentita rado simila al cilindra rado kun oblikvaj radoj, sed ĝiaj dentoj parte ĉirkaŭbrakas la alkroĉantan helicon en la direkto ties periferio. Ĝi estas parigebla nur kun helico, kiu havas taŭgan dentaĵon por ĝi, kaj mezurojn je determinita aksodistanco.
Helica meĥanismo estas tia ŝraŭbmeĥanismo, kiu konsistas – aŭ el unu cilindra helico kaj unu helicrado –, aŭ el unu globoida helico kaj unu helicoida rado parigita kun ĝi aŭ el cilindra rado kun oblikva dentaĵo, tiuj kun evitaj aksoj kaj aksoangulo de 90 grado.
Sunrado estas tiu rado de planedmeĥanismo, kies akso estas fiksita en la spaco (do rilate al la meĥanismo), ĉirkaŭ kiu la planedradoj ĉirkaŭas.
Ring-rado estas rado de planedmeĥanismo kun interna dentaĵo, kiu kroĉigas al la planedrado (planedradoj). Ĝi estas sam-aksa kun la sunrado.
Planedrado estas tiu rado de planedmeĥanismo, kies aksolinio estas cirkuligebla ĉirkaŭ la aksolinio de sunrado, do kiu ĉirkaŭiras la sunradon.
Brako estas elemento, kiu ebligas ĉirkaŭiron de akso de unu aŭ pli planedradon ĉirkaŭ la sunrado.
La partoj de dentoj
Kapbendo estas strio postrestanta parto de kapcilindro aŭ kapkonuso ĉe ĉiuj dentoj post la dentado, kaj kiu limas la denton.
Fundbendo estas tiu supraĵo de la dentkavo, kiun formas la mantelo de la piedcilindro aŭ la piedkonuso.
Dentosupraĵo estas la du supraĵoj de dentoj, kiuj limas la denton inter la kapbendo kaj la ambaŭ najbaraj piedbendoj.
Rekta dentaĵo estas tia dentaĵo, kies direktolinio ligas en la aksoebeno de dentrado, do identa kun la generanto de dividsupraĵo.
Oblikva dentaĵo estas tia dentaĵo, kies dividsupraĵa direktolinio fermas konstantan angulon kun la generanto de dividsupraĵo. La direktlinio de cilindra rado kun oblikva dento estas konstant-klina helicolinio. La oblikva dentaĵo estas dekstrenklinanta, se la direktolinio de dento generas dekstre-irantan helicolinion sur la dividsupraĵo, do rigardante al la direkto de generanto de dividsupraĵo la direktolinio de dento malproksimiĝante klinas dekstren. La oblikva dentaĵo estas maldekstrenklinanta, se la direktolinio de dento generas maldekstre-irantan helicolinion sur la dividsupraĵo, do rigardante al la direkto de generanto de dividsupraĵo la direktolinio de dento malproksimiĝante klinas maldekstren.
Arkodentaĵo estas tia dentaĵo, kies direktolinio de dento estas kurba linio sur la dividsupraĵo. La formo de la kurba linio dependas de la fabrika maniero.
V-forma dentaĵo konsistas el du tiaj oblikva dentaĵo, kies dentnombro, ruliĝsupraĵo kaj angulo de dentoblikvaĵo estras sama, sed la unua dentaĵo estas dekstren-, kaj la alia maldekstrenklinanta.Oni povas fabriki ĝin kun, aŭ sen meza foldo. Se la meza foldo mankas, la kontraŭe kliniĝantajn oblikvajn dentaĵojn povas meze interligi ankaŭ mallonga arka parto.
Frontebeno estas perpendikulara ebeno al la generanto de dividsupraĵo. La frontebeno de cilindra rado estas perpendikla al la aksolinio de la rado (do identa kun la turnebeno).La frontebeno de dentita stango estas tia perpendikla ebeno al la dividebeno, kiu kuŝas en laŭlonga direkto de dentita stango.La frontebeno de ebenrado estas ebeno enhavante la centron de la dividsupraĵo.
Fronta sekcaĵo estas la sekcaĵo de la dento per la frontebeno.
Dentoprofilo estas la sekcolinio de dentosupraĵo per la frontebeno.