cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ezra Clark Stillman
Kiam Collinson retiriĝis en 1937, Stillman anstataŭis kiel nova esplordirektoro. Komence de la Dua mondmilito IALA decidis translokiĝi al Usono. Stillman en Novjorko arigis novan esplorteamon. Li (laŭ aserto de Gode) decidis dungi nur profesiajn lingvistojn sen antaŭa kontakto kun planlingvoj. Simpatiante kun la naturalisma tendenco de interlingvistiko li organizis detaleman filologian laboron. Estis li kiu en 1940 evoluis la kriteriojn por elekti ties internacian vortmaterialon. En la jaro 1942 Stillman estis dungita de la usona ekstera ministerio (State Department) por subteno de la milito. Alexander Gode tiam postsekvis lin en lia ofico. En la tempo de ilia kunlaboro Stillman kaj Gode komune pretigis kaj publikigis serion de lernolibroj sub la titolo "Spanish at Sight", laŭ metodo, kiu ebligis lerni fremdan lingvon nur helpe de desegnoj kaj cellingvaj tekstoj. GODE poste eldonis analogajn librojn por la portugala,franca kaj Interlingua ("Interlingua a Prime Vista"). Ekde la militofino ĝis la pensio Stillman estadis kompaniano de la novjorka firmao "Lathrop C. Harper, Incorporated", kiu vendis maloftajn librojn.
Kune kun la edzino li tradukis belgan poezion el la franca kaj nederlanda. Li ankaŭ verkis proprajn poemojn en la angla. Dum 26 jaroj Ezra Clark Stillman estis stipendiato de "The Pierpont Morgan Library", la lastajn du jarojn de sia vivo kiel "Fellow in Perpetuity". En la jaro 1995 li mortis en Novjorko post longa batalo kontraŭ kancero.
József Ercsei
ERCSEI József (erĉei) estis hungara inĝeniero, arbaristo, botanikisto naskita en 1792 kaj mortinta en Torda la 8-an de marto 1868.
Kariero
József Ercsei june estis pastro, poste li priokupiĝis pri filozofio kaj poezio, fine li iĝis inĝeniero. Li skribis natursciencajn artikolojn, privojaĝskribaĵojn. Li prilaboris la flaŭron de sia departemento, sed sia laboraĵo havas plurajn erardatojn.
Dániel Ércsei
Ne konfuzu kun Dániel Ercsei!
ERCSEI Dániel (erĉei) estis hungara reformita pastro naskita en Érkeserű en 1744 kaj mortinta en Mezőtúr la 5-an de februaro 1809.
Kariero
Dániel Ercsei studis en kolegio de Debreceno kaj teologion en la universitato de Bazelo. De 1777 ĝis sia morto li estis pastro de Mezőtúr, de 1804 ankaŭ dekano de Heves-Nagykunság. Li priokupiĝis ankaŭ pri la hebrea lingvo. Li estis refondinto de la gimnazio kaj fondinto de biblioteko. Li akiris meritojn ankaŭ pri organizado de popolinstruado.
Kulturspaco
"Kulturspaca formado" estas la formado de la mensa percepto de kulturspaco kun la celo, atingi identigon de spaco kun ĝia loĝantaro per loĝantoj kaj eksteraj observantoj, por povi kontroli ties imagon kaj pravigi (plejparte teritoriajn) postulojn.
Blanknuka korvo
La Blanknuka korvo (Corvus splendens), konata ankaŭ kiel Kolomba korvo estas komuna azia birdospecio de la familio de korvedoj kaj el la tipa genro Corvus el la ordo de paserinoj, kiu estas laŭ grando inter la Monedo kaj la Nigra korniko (40 cm longa) sed ĝi estas relative pli svelta ol ili. La frunto, krono, gorĝo kaj supra brusto estas tre brilnigraj, dum kolo kaj brusto estas pli helgrizbrunaj. Flugiloj, vosto kaj gamboj estas nigraj. Estas regionaj variadoj en la dikeco de la beko kaj la koloretendo en areoj de la plumaro.
Distribuado kaj habitato
Ĝi havas ampleksan distribuadon en suda Azio, kie estas indiĝena el Nepalo, Barato, Pakistano, Srilanko, Maldivoj kaj insuloj Lakŝadivoj, Sudokcidenta Tajlando kaj marbordo de suda Irano. Ĝi estis enmetita en Orienta Afriko ĉirkaŭ Zanzibaro (ĉirkaŭ 1897 ) kaj Sudanhavenurbo, kaj alvenis en Aŭstralion per ŝipo sed nune gix estis formortigita. Ĵuse ĝi atingis Eŭropon, kaj estis bredata en Hoek van Holland ekde 1998. Ĝi asocias kun homaj setlejoj en sia tuta teritorio, el etaj vilaĝoj al grandaj urboj. En Singapuro estis denseco de 190 birdoj/km2 en 2001 kie oni klopodis malpliigi la populacion.
Pro etendo de homa populacio en ties areoj, tiu orientalisa specio proporcie multobliĝis. Ĉr ĝi estas ĉiomanĝanta kadavromanĝanto, tio permesis ilin prosperi en tiaj cirkonstancoj.
La invadeblo de la specio estas granda ĉe la tropikoj. Ankoraŭ ne aperis en Ameriko. Tiu specio povas uzi resursojn ege flekseble kaj ŝajne asocias kun homoj, ĉar oni ne konas populaciojn sendepende de homoj.
Dieto
Ili manĝas ĉefe ĉe homaj restaĵoj, etajn reptiliojn kaj aliajn animalojn kiel insektoj kaj aliaj etaj senvertebruloj, ovojn, birdidojn, grenon kaj fruktojn. Plej parto de la manĝo estas prenata el sur grundo, sed ankaŭ el arboj se estas tia oportuno. Ĝi estas tre oportunema birdo kaj pro ties ĉiomanĝanta dieto, ĝi povas survivi el preskaŭ ĉio kio manĝeblas.
Nestumado
Almenaŭ necesas kelkaj arboj surloke por ties sukcesa reproduktado, kvankam ili eventuale nestumas ankaŭ en telefonfostoj. La ino demetas 3-6 ovojn en tipa nesto el bastonetoj, kaj eventuale estas kelkaj nestoj en la sama arbo. En Suda Azio ili estas parazititaj de la Azia koelo. Reproduktado en Barato kaj en Duoninsula Malajzio estas el aprilo al julio. Ili preferas grandajn arbojn kun densaj kronoj por nestumado.
Voĉo
La voĉo estas akra kaaa-kaaa.
Rilato kun homoj
Oni suspektas, ke paramiksovirusoj, kiel PMV 1 kio kaŭzas de la malsano de Newcastle povas esti disvastigataj de la Corvus splendens. Eksplodoj en Barato el la malsano de Newcastle estis ofte antaŭenigitaj de morteco ĉe korvoj. Oni trovis ilin portantajn ankaŭ Cryptococcus neoformans kiuj povas kaŭzi la kriptokokozon ĉe homoj.
Tiu specio en Tanzanio kurioze montris maleston de sangoparazitoj kvankam kelkaj el tiaj specioj kiel Trypanosoma corvi estis unue priskribitaj kiel el tiu specio.
Provinco Varaždin
Varaždina ĵupo (kroate: Varaždinska županija) estas unu el la provincoj de Kroatio. Ĝi situas en la nordo de la lando kaj limas al Slovenio.
Parto de la loĝantoj uzas la kajkavan formon de la kroata lingvo.
La administra sidejo kaj plej granda urbo de la provinco estas la samnoma urbo Varaždin. La provinco konsistas el 6 urboj kaj 22 pliaj komunumoj. La urboj estas:
Slumdog Millionaire
Filmita kaj rakontita en Barato, Slumdog Millionaire rakontas pri juna viro el la kvartalaĉo de Mumbajo kiu aperas en la barata versio de Kiu volas esti milionulo? kaj superas ĉiujn anticipojn, provokante la suspekton de la moderigisto kaj policanoj.
La filmo gajnis kvin Premioj Critics' Choice, kvar Oraj Globoj, kaj sep Premiojn BAFTA, inkluzivante Premion Plej Bona Filmo. Ĝi ankaŭ kandidatiĝis por dek Akademiaj Premioj inkluzivante premion Plej Bona Filmo. La filmo ankaŭ estas polemikaĵo pro kaj sia montrado de Barato kaj Hinduismo kaj la sekureco de siaj infanaj aktoroj.
Mirko Hanák
Mirko HANÁK, Slovaka pentristo vivinta en Moravio, grafikisto, ilustristo de libroj pri naturo.
Li naskiĝis la 26-an de junio 1921 en urbo Martin (Slovakio).
Li travivis siajn junaĝon en Slovakio (Martin) kaj Moravio (Zábřeh na Moravě). Li studadis Artindustrian altlernejon en Prago sed ofte vizitadis parencojn loĝantajn en montaro Jeseníky (Norda Moravio). En libertempoj li ofte vizitadis slovakan montaron Tatry, valbaraĵojn Lipno (Suda Bohemio) kaj Vranov (Suda Moravio). Kiel turisto li vizitis Siberion (lagon Bajkal). Li ŝatas ĉasadon kaj fiŝadon.
Mirko Hanák mortis la 4-an novembro 1971 en Prago.
Puritanismo
Puritanismo estis reforma movado de diversaj grupoj de kristanoj en Anglio kaj Skotlando en la 16-a kaj 17-a jarcentoj, postulantaj pli grandan purecon de la kristana doktrino.
Nuntempe oni foje uzas la vorton puritanismo kiel sinonimo de moralismo, ofte fie, ĉefe en la usona lingvuzo, por ĉio kaj ĉiu ŝajne "malvarma, anemia, etanima, mem-malkonfesa, hipokrita kaj venĝema"
Historio
Dum la 16-a jarcento, grava sektoro de la Eklezio de Anglio sentis ke la apartiĝo disde la Katolika Eklezio ne estis sufiĉe kompleta, kaj ke krome la Eklezio ankoraŭ tro proksimiĝis al la reĝa povo, kiu ne nepre sekvus la purecon de la doktrino.
Unu parto sekvis la instruojn de Johano Kalvino, kaj iliaj preĝejoj estis gvidataj de presbiteroj, kio donis al ili la nomon presbiteranoj. Alia grupo, nomataj kongregaciistoj, defendis la ekziston de kongregacioj sendependaj inter si.
Komence de la 17-a jarcento, la puritanoj alfrontiĝis al la oficiala Eklezio, kaj estis draste persekutitaj. Granda parto elmigris al Nova Anglio, en Norda Ameriko, kie ilia forte influis en la posta organizado kaj ideologio de la estonta Usono.
Etimologio
La nomo puritano estis unue moknomo kontraŭ tiel opiniantaj laikoj kaj klerikoj kaj devenas de iliaj postuloj purigi la eklezion de papecaj, do rom-katolikaj doktrinoj.
Doktrino
La centra dogmo de puritanismo estis la suprega aŭtoritateco de Dio super la homaj aferoj. Krome, la puritanoj substrekis la fakton, ke la individuo devis esti reformita de la graco de Dio. Ĉiu persono, al kiu Dio montris mizerikordon, devas kompreni sian propran mankon de valoro kaj fidi je la fakto, ke la pardonon de Kristo jam ricevis, kaj pro tio, pro dankemo, devis sekvi vivon humilan kaj obeeman.
Aliaj elstaraj kredoj inkludas la jenon:
Neŭtono
La vorto Neŭtono estas la esperantigita formo de origine anglalingva nomo Newton, prononco. La vorto origine signifas "nova urbo", kaj jam uzatis en la anglosaksa lingvo antaŭ la 7-a jarcento je la nomo "neowa tun". Loĝlokoj nomataj laŭ la moderna nomo "Newtown", prononco, kutime pli novas ol tiuj nomataj laŭ la tradicia nomo "Newton". Kiel ofte ĉe geografiaj nomoj, la nomo ankaŭ transpreniĝis kiel familia nomo, origine por familioj kiuj el loko tiel nomata translokiĝis al nova loko kaj de la novaj najbaroj nomatis laŭ la devenurbo, kaj fine pro la fameco de la sciencisto Isaac Newton ankaŭ honore al li transpreniĝis al novaj konceptoj kaj ankaŭ al tute novaj loĝlokoj.
Neŭtono aŭ Newton povas ekzemple esti:
Krome ekzemple Kompreneble ekzistas multege pli da loĝlokoj de tiu nomo en anglajlingvaj landoj. Jen nur iuj kiuj jam havas esperantlingvan artikolon.
Chrudoš kaj Šťáhlav
Chrudoš kaj Šťáhlav (legu Ĥrudoŝ kaj Ŝtjahlav) estis mitaj staturoj el Manuskriptoj de Dvůr Králové kaj Zelená Hora.
István Tálasi
István Tálasi [iŝtvAn tAlaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tálasi István estis hungara etnografo, instruisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1976).
Castellar de Santiago
Castellar de Santiago [kastejAr] (Kastelejo de Santiago) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
István Tálasi
István Tálasi naskiĝis la  1910 en Hungario en Laskó (nuntempa Lug en Kroatio). Li mortis la 1984 en Budapeŝto.
Castellar de Santiago
Situo
Castellar de Santiago estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 821 m; proksime al la limo inter la provinco de Ciudad Real kaj la provinco de Ĥaeno. La areo de ties teritorio estas de 95.50 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°32′07″ N 3°17′00″ Ok.
István Tálasi
Biografio
István Tálasi frekventis gimnazion en Kunszentmiklós, universitaton en Budapeŝto. Li ekinstruis en 1935 en Hódmezővásárhely, poste en Budapeŝto. En 1938 li plulernis en Vieno helpe de stipendio. Li profesoriĝis en 1942 en universitato de Szeged. Inter 1949-1980 li estis katedrestro, inter 1957-1963 li estis dekano en Universitato de Budapeŝto. Li pensiuliĝis en 1980. Li ricevis ekzemple finnan premion en 1969, hungaran memormedalon en 1970.
Castellar de Santiago
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Culturo
Estas tipaj festoj meze de septembro kiam oni organizas stratfajrojn kaj piroteknikaĵojn. Kiam pasas la fajro super la braĝujoj la loĝantoj rostas viandaĵojn.
Traktato de Picquigny
La Pikinja traktato, aŭ en franca traité de Picquigny, estis pactraktato subskribita la 29an de aŭgusto 1475 de la reĝo de Francio Ludoviko la 11-a kaj la reĝo de Anglio Eduardo la 4-a en Picquigny en Pikardio (situa nuntempe en la departemento Somme). Ĝi finigis definitive la konfliktojn de la Centjara milito kiu estis fakte «endormiĝinta» en 1453 post la batalo de Castillon.
Ĉefaj decidoj
La du reĝoj faris la jenajn decidojn:
(62047) 2000 RE66
(62047) 2000 RE66 estas marsrenkonta asteroido proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia tre discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,203907 AU, tie estas 30,504 milionoj da km.
Sayda
Sayda estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kun la najbara komunumo Dorfchemnitz ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Sayda.
Horní Dobrouč
Horní Dobrouč estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de la municipo Dolní Dobrouč. Ĝi preskaŭ ligas al Dolní Dobrouč sudoriente, ĉe la ŝoseo al Lanškroun. Vivas ĉi tie.
Historio
En historiaj fontoj estas Horní Dobrouč unue menciata en la jaro 1292 sub nomo Dittersbach kiel havaĵo de klostro Zbraslav.
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Johano Baptisto estas malfrubaroka el la jaro 1770. La turo en okcidenta fronto estis finkonstruita en la jaro 1799. La preĝejo estas ununava kun duoncirkle fermita presbiterejo. Plafonoj en la navo kaj en presbiterejo estas krucaj volboj. La fenestroj estas oblongaj kun segmentaj volbaĵoj. En la ĉefa fronto estas niĉoj kun ŝtonaj statuoj de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Sakristio estas sur norda flanko. La ekipaĵo estas plejparte el la 19-a jarcento, la predikejo estas ornamita per figuraj reliefoj, bildo de Nemakulita devenas el la fino de 18-a jarcento.
Paroĥestrejo
La paroĥestrejo estas el la fino de 18-a jarcento, duetaĝa, kvinaksa.
Teraso kun statuoj
Nekutima aro de plastikaĵoj de nekonata majstro en terase aranĝita tereno sur piedo de Třebovické rokmuroj inter Dolní Dobrouč kaj Horní Dobrouč estas proksimume el la jaro 1730. Temas pri statuo de Madono kun bebo sur piramido, ĉirkaŭigita per pliaj naŭ statuoj. Oni rakontas legendon pri lanŝkroŭna superulara rentomajstro Matěj Josef Hiessig, kiu ĉi tie eskapis de morto, kiam lia kaleŝo falis el la ponteto en rivereton.
Oakridge–41st Avenue (SkyTrain Vankuvero)
Oakridge–41st Avenue estas subtera stacio sur Canada Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). Ĝi situas en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi estis malfermita la.
Kantono Butts (Georgio)
Kantono Butts (angle Butts County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 19 522 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 23 561. La kantona ĉefurbo estas Jackson, Georgio.
Surpremita junto
Inĝenierarto - Industrio - Tekniko - Maŝino -  Parto de maŝino
Kvaliton de surpremitaj juntoj influas diversaj faktoroj:
La surpremitajn juntojn oni atingas:
Dum surpremo en malvarma stato ambaŭ elementoj parte deformiĝas, t.e. diametro de pivoto malgrandiĝas kaj la diametro de aperturo pligrandiĝos. Ĉiukaze oni bezonas beveli la eĝojn de ambaŭ kunigataj elementoj. Ekestinta radiala kaj perimetra streĉoj kaŭzas en la kontakta areo stringan premon aŭ tension, kiu malgrandigas firmecon de la ŝafto. Tial la transiroj inter diametroj ĉe ŝtupoj estas milde rondigataj.
Longajn kontakt-areojn oni ŝtupigas pro facila muntado, per kio oni malgrandigas la preman forton kaj ebligas pli bonan kuŝigon laŭ la tuta longo de la kontakt-areo. Dum premado en varma stato oni devas ĉiam kontroli la temperaturon, por ke ne okazu ŝanĝo de materiala strukturo. La entutan firmecon de la surpremita junto povas ege influi ankaŭ ŝanĝo de temperaturo, precipe en la kazo, kiam la elementoj estas el malsamaj materialoj.
Por grandaj diametroj en malvarma stato la prem-forto estus tre granda, oni do okazigas surpremon en varmigita stato.
Nerektaj surpremoj - por kunigo de du dividitaj (duonigitaj) elementoj, ekzemple rimenado, ŝnuregrado, inercirado, kluĉiloj aŭ fundamentaj slaboj de maŝinoj k.s. oni uzas ŝrumpilojn. Laŭ formo estas la ŝrumpiloj cirklaj (ringaj), ovalaj kaj plataj.
Ringajn kaj ovalajn ŝrumpilojn oni surmetas sur specialajn fanditaĵojn, platajn oni enmetas en konvenajn kaviĝojn.
La ŝrumpilojn oni produktas el ŝtalo. Oni surmetas ilin plej ofte en varmigita stato ĉirkaŭ 200°C. Dum malvarmiĝo ili ŝrumpas kaj tiel ekestas la kunpremo (stringa kunigo). Dimensiojn de ŝrumpiloj oni elektas laŭ empiriaj formuloj.
NGC 5505
NGC 5505 (aliaj indikoj — UGC 9092, MCG 2-36-48, ZWG 74.138, KUG 1410+135, IRAS14101+1332, PGC 50745) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Surpremita junto
Dimensiojn de ringaj ŝrumpiloj oni elektas laŭ diametro de fanditaĵo. Ĉar la kunigon per ŝrumpilo oni ne konsideras kiel sufiĉe fidinda, oni sekurigas la kunigatajn elementojn ankoraŭ per ŝraŭboj.
Kantono Burke (Georgio)
La kantono Burke - angle Burke County - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
NGC 5505
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Burke (Georgio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona teritorio situas ĉe la nordokcidenta rando de la subŝtato kaj limas al Suda Karolino.
Heuilley-sur-Saône
Heuilley-sur-Saône estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.
Historio
Oni opinias ke la batatalo de Magetobriga circaŭ 62 a.K. okazis tie. En 634 arbaro estis donata al abatejo de Bèze. En 731 arabaj militistoj ruinigis la regionon kaj en 888 Vikingoj ruinigis la regionon. Le 30-a aŭgusto 1636, militistoj de la lorena duko Karlo la 4-a detruis la vilaĝon. Dum la dua mondmilito la germana armeo okupaciis Heuilley ĝis la 11-an de septembro 1944.
Ekonomio
La kanalo de la Marno ĝis la Saono kunfluas kun Saono apud Heuilley en Maxilly.
Vidindaĵoj
La preĝejo de Ĉielenpreno de Maria datiĝis el 15-a jarcento.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,82% de voĉoj) en 2004.
Serio ĈS2 de SZD
ĈS2 (ruse ЧС2 kiel ĉeĥoslovaka) estas elektra lokomotivo, kiu estis produktita en jaroj 1958 - 1976 en Ĉeĥoslovakio de kompanio ŠKODA TRANSPORTATION a.k. por Sovetunio. Hodiaŭ oni povas ilin vidi en Ukrainio kaj Rusio. Hodiaŭ oni povas ilin vidi en Ukrainio kaj Rusio. Maksimuma rapideco estas 160 km/h, ŝpuro estas 1 524 mm.
7360 Moberg
7360 Moberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda verkisto Vilhelm Moberg (1898–1973).
István Széchenyi
SZÉCHENYI István [sEĉenji iŝtvAn] (21-a de septembro 1791 en Vieno - 8-a de aprilo 1860 en Döbling ĉe Vieno), estis hungara magnato, grafo. Multaj nomas lin, kiel faris Lajos Kossuth, "la plej granda hungaro". Lia patro estis Ferenc Széchényi, lia patrino estis Julianna Festetics, liaj filoj estis Béla Széchenyi kaj Ödön Széchenyi. Széchenyi forte kontribuis al la progresigo de Hungario. Kvankam la familio de liaj gepatroj vivis en Aŭstrio, li edukiĝis en la hungara lingvo. Studinte en Anglio kaj vojaĝinte tra pluraj eŭropaj landoj li en 1825 fondis la Hungaran Sciencan Akademion, zorgis pri konstruado de vojoj kaj la navigebligo de Danubo; inter Buda kaj Pest (urbo) li konstruigis la unuan ĉenponton, kiu nun portas lian nomon. Li jam faris planojn por la tunelo sub la budapeŝta burgo, realigota poste en 1854 de Adam Clark.
Sazovice
Sazovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
István Széchenyi
En la disputo de Hungario pri la Aŭstra-hungara interkonsento kun la centra registaro en Vieno li prenis pli moderan pozicion ol Lajos Kossuth. Kiam Hungario proklamis sin sendependa en 1848, li iĝis ministro pri transportoj kaj socialaj aferoj.
Sazovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.
István Széchenyi
Kiam en 1849 Aŭstrio kun rusia helpo disbatis la hungaran revolucion, Széchenyi havis psikan krizon kaj iris al nerva sanatorio en Döbling. Li sukcesis tiom resaniĝi, ke li povis daŭrigi sian verkadon.
En 1859 Széchenyi verkis satiron pri la aŭstria ministro Bach kaj ties propagandilo "Rückblick" (retrorigardo). Plej malfrue ek de tiam la polico suspektis lin pro politika nefidindeco kaj en marto 1860 traserĉis lian loĝejon. En aprilo Széchenyi mortpafis sin. Tuta Hungario funebris pri li.
Černín (apartigilo)
Černín povas signifi:
Aix-en-Provence TGV (stacidomo)
Aix-en-Provence TGV estas franca stacidomo sur linio Combs-la-Ville - Saint-Louis, situanta en Aix-en-Provence, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Mälaren
La lago Mälaren (Melar-lago) estas post Vänern kaj Vättern la tria plej granda lago de Svedio. Ĝi ampleksas 1.140 km². Situante okcidente de Stokholmo, la lago havas profundecon de ĝis 64 metroj kaj per la kanalo Södertälje, la kluzoj Hammarby kaj Slussen kaj la golfeto Norrström estas ligita al la Balta Maro.
Ĝis la epoko de la vikingoj la Mälaren estis konsiderata golfo de la Balta Maro, nur dum la 10-a jarcento, kiam la grundo de norda Eŭropo iom leviĝis, ĝi iom post iom apartiĝis de la maro kaj do transformiĝis de golfo al lago. Nuntempe la akvosurfaco de la lago situas proksimume 50 centimetrojn super la marnivelo. La averaĝa profundeco estas 10 metroj, la plej granda profundeco 64 metroj. Proksimume 1,3 milionoj da homoj ricevas trinkakvon el la lago.
Ĉe la Mälaren situas interalie la urboj Stokholmo, Västerås, Södertälje, Enköping kaj Köping. Krome borde de la lago troveblas konataj vidindaĵoj kiel la kasteloj Gripsholm kaj Drottningholm, kaj la komercejo Birka el la 8-a ĝis 10-a jarcentoj.
Malgraŭ ke multaj civitanoj el la proksimaj grandaj urboj havas semajnfinajn lignajn dometojn borde de la lago, tamen restas multaj areoj netuŝitaj per konstruaĵoj, kaj la regiono estas valora natura ripozejo. Multaj pitoreskaj golfetoj, insuloj kaj duoninsuloj igas la lagan pejzaĝon aparte interesa. Tridek unu specoj de fiŝoj vivas en la lago, kaj fiŝagloj estas la plej oftaj birdoj, kiuj aparte aprezas la varion de fiŝoj.
Mózes Vitos
Mózes VITOS [vitoŝ] hungara romkatolika pastro, etnografia kolektisto, lokhistoriisto. Li naskiĝis Csíkszentkirály la 5-an de januaro 1847 kaj mortis samloke la 19-an de julio 1902.
Kariero
Mózes Vitos pristudis teologion en Gyulafehérvár kaj en Pazmaneum de Vieno. Li estis kaplano en Bereck, Etéd, Nyujtód.
Etila kafeato
Etila kafeato aŭ C11H12O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la kafeata acido kaj etila alkoholo'', solidaĵo kun antiinflamaj, antioksidigaj kaj antibakteriaj proprecoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila kafeato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila kafeato ankaŭ uzatas pro ĝiaj medicinaj kaj antikanceraj proprecoj.
Friedrich von Amerling
Friedrich VON AMERLING (li naskiĝis je la 14-a de aprilo 1803 en Vieno kaj mortis la 14-an de januaro 1887 samloke) estis pentristo. Apud Ferdinand Georg Waldmüller kaj aliaj li estis unu el la plej famaj portretistoj de la 19-a jarcento. Amerling devenas el familio de artmetiistoj. De 1815 ĝis 1824 li studis en Akademio de Belartoj de Vieno kaj de 1824 ĝis 1826 en Prago. La jarojn 1827 kaj 1828 li pasigis en Londono, kie influis lin Thomas Lawrence. Pliaj vojaĝoj kondukis lin al Parizo kaj Romo. Poste li plenumis komisiojn de la aŭstra imperiestra familio, de nobeloj kaj burĝoj. Lia kreado kulminis inter 1830 kaj 1850. La portretoj de Von Amerling dokumentis la memkomprenon de la bildigitaj personoj en la aŭstra socio antaŭ la revolucio de 1848.
(11541) 1992 SY14
(11541) 1992 SY14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Sankt Egidien
St. Egidien estas komunumo en la federacia lando Saksio de Germanio. Ĝis la 31-a de julio 2008 ĝi apartenis al la distrikto Chemnitzer Land, sekve de malfondo de tiu distrikto ĝi nun estas parto de nova distrikto Zwickau. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gábor Tamás
Gábor Tamás [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tamás Gábor estas hungara biologo, profesoro, (korespondanta membro 2013, ordinara membro 2019) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea.
Gábor Tamás naskiĝis la  1969 en Dunaújváros.
Biografio
Gábor Tamás frue estis elstara sportisto (gimnastikisto), dume li frekventis universitaton en Szeged. Post la diplomo en 1995 li plulernis en Oksfordo. Li akiris PhD en 1997, DSc en 2005. Li konstante okupiĝis pri kontaktoj de la nervoj. Li ricevis premiojn inter 1997-2012.
Poul Jensen (astronomo)
Poul JENSEN estas dana astronomo ; en 2004 li daŭre publikigas en la Minor Planet Circulars.
Elde la Observatorio Brorfelde, li malkovris plurajn asteroidojn. Inter 1967 kaj 1969 li kunlaboris pri mezuroj de lokalizoj de steloj per la meridiana cirklo de 7" de la observatorio.
Esperanto-movado en Koreio
La jaro 1920 estas la naskiĝjaro de Esperanto-movado en Koreio. En tia jaro la unua asocio por Esperanto en Koreio fondiĝis, la Korea Esperanto-Asocio (KEA).
Poul Jensen (astronomo)
La asteroido 5900 Jensen estis nomita en lia honoro.
Esperanto-movado en Koreio
Ĝi estis la unua Asocio en Koreio. Antaŭ tiu tempo estis nur izoluloj. En julio 1922 Oojana fondis Seulan E-Societon. Danke al la energia funkcio de ambaŭ grupoj aperis multaj fervoraj esperantistoj. En jun. 1924 SES ŝanĝis sian nomon je Korea Esperanto-Instituto. Poste fondiĝis ankoraŭ kvin grupoj, fondintoj: S. Yamamoto, O. Col, Rju Kidong, Stelaro Pajk, N. Hŭang, k. a.
Gazetoj eldonitaj: Verda Tajdo, 1925, aperis 2 n-roj; Orienta Lumo, 1925, dek kelkaj n-roj; Verda Ĝardeno, 1 n-ro; La Voĉo, 4 n-roj. La ĉiutaga ĵurnalo „La Dong-A Ilbo“ helpis multe en la propagando de la lingvo en tiu periodo antaŭ la Dua Mondmilito.
Esperanto-movado en Nord-Koreio
Vidu apartan artikolon: Esperanto-movado en Nord-Koreio
Esperanto-movado en Sud-Koreio
La plej granda organizado de Esperantistoj en Sud-Koreio estas la Korea Esperanto-Asocio (KEA), kiu ĉiumonate eldonas sian oficialan organon La Lanterno Azia. Korea Esperanto-Asocio tutlande havas 9 regionajn filiojn kaj 6 regionajn filietojn. Ĝia junulara sekcio estas Korea Esperanto-Junularo(KEJ), kiu ĉiun duan monaton publikigas la gazeton Verda Voĉo.
Universitata instruado
En 3 sud-koreaj universitatoj (Hankuk-Universitato de Eksterlandaj Studoj, Universitato Dankook kaj Universitato Wonkwang), studentoj povas lerni Esperanton kiel kleran prelegon, kaj ankaŭ ekzistas rondoj de esperantistoj en kelkaj universitatoj kaj altlernejoj.
Seula Esperanto-Kulturcentro
En la ĉefurbo Seulo ankaŭ ekzistas Seula Esperanto-Kulturcentro, kiu instruas Esperanton en ĉiumonataj kursoj. La kulturcentro ankaŭ funkcias kiel librovendejo, kie oni povas aĉeti ĉirkaŭ 600 da libroj verkitaj aŭ tradukitaj en Esperanton.
Kongresoj, seminarioj kaj kurskunvenoj
Ĉiujare okazas Korea Kongreso de Esperanto organizite de KEA, kaj ĉiujare Komuna Seminario(KS) okazas alterne en aziaj tri landoj(Ĉinio, Japanio kaj Sud-Koreio). Por disvastigi la lingvon la KEA ankaŭ organizas kurskunvenojn en somero kaj vintro. En printempo kaj aŭtuno filioj de KEA en Daegu kaj Kyeongsangbuk-do okazigas Namkang Esperanto-lernejo, kunlabore kun Kansaja Ligo de Esperanto-Grupoj kaj Esperanto-Populariga Asocio.
Aix-en-Provence (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Beaulieu-sur-Dordogne
Beaulieu-sur-Dordogne - jen france, okcitane respektive gaskone Bèlluèc - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La loĝloko estis enmetita en la liston de la plej belaj vilaĝoj en Francio fare de la asocio "Les plus beaux villages de France" en junio 2022.
Geografio
situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento. Ĝi estas trafluata de la rivero Dordogne.
Monumentoj
La abateja preĝejo Saint-Pierre plejparte datiĝas de la 12-a jarcento.
Altlernejo de Schmalkalden
La Altlernejo de Schmalkalden (Hochschule Schmalkalden) troviĝas idiliece en Schmalkalden/Germanujo fondite laŭ la nuna formo en la jaro 1991. Sekve temas pri unu el la pli novaj altlernejoj germanaj. Ĝia anglalingva nomo estas Schmalkalden University of Applied Sciences. La rektoro estas Elmar Heinemann; laboris tie sume 227 homoj.
Fakultatoj kaj pluklerigo
Posedas tiu ĉi universitato kvin fakultatojn kun sume 31 branĉoj (15 por bakalaŭriĝo, 7 por magistriĝo, 9 profesi-akompanaj). Ĉirkaŭ 2.500 studentoj lernas tie kiujn prizorgis ĉ. 65 profesoroj/docentoj. Jen la kvin fakultatoj: Fonditis en 2003 la Centro pri pluklerigo kiu ofertas profesiakompanantajn ekzamenojn. Ekde 2016, en kunlaboro kun altlernejo de t.n. duala profesia edukado en Gera/Eisenach (Duale Hochschule Gera-Eisenach/DHGE), ofertatas krome magistriĝkursoj je distanco.
Historio
Inter 1902 kaj 1918 estis en Schmalkalden la Reĝa faklernejo pri etfera kaj ŝtalaĵa industrio (Königliche Fachschule für Kleineisen- und Stahlwarenindustrie Schmalkalden), inter 1919 kaj 1949 Ŝtata faklernejo. Dum la GDR-tempo lokiĝis surloke ekde 1950 ĝis 1990 inĝenierlernejo pri maŝinkonstruado. La nuna fakaltlernejo ja reprenis malnovajn tradiciojn, kiu fonditis en la 1.10.1991. En novembro 2000, post tri jaroj da konstruado, inaŭguritis la unua kampusa novkonstruo en Turingio. Apartenis al ĝi la aŭditorioj (unu ĝis 300 sidlokoj; du prelegejoj havas po 160 sidlokojn), diversajn seminariejojn, bibliotekon kun ĉ. 100.000 volumoj, komputilaj laborlokoj, laborejo por la fakultatoj maŝinkonstrua kaj elektroteknika. Por informadiko ankaŭ kreitis propra ejo instituta kun altstara komputila ekipaĵo. En 2001 alvenis kantino studenta; sume elspezitis plu ol 100 milionoj da markoj. Oficala alinomiĝo je Hochschule Schmalkalden/HSM estis en la 1.10.2015.
Kampuso kaj studenta vivo
La kampuso faritis laŭ usona stilo, t.e. ka ĉio estas en proksimeco inter si, ne diversloke en la urbo. Surkampuse estas diversaj instruejoj kaj esplorejoj, ofte laŭfakultate, kiu identiĝis per la leteroj A ĝis M. Surkampuse estas ankoraŭ la biblioteko, porstudenta buroo, sporthalo, du hejmoj kaj unu studenta klubejo.
Internaciaj rilatoj
Hochschule Schmalkalden (HSM) havas reton da ĉ. 130 partneraj altlernejoj en la tuta mondo. Ĉio tia ordigatas fare de International Office kies anoj havas la taskojn jenajn: Ekde 1997 okazas je la fino de la somera semestro internacia somera evento International Summer School Schmalkalden (ISSS) kiun volonte partoprenis studentoj, docentoj, profesoroj el la partneraj altlernejoj.
Ĉe la ekonomijura fakultato ekfunkciis en 2004 projekto pri internaciaj rilatoj (Projekt Internationale Beziehungen/PIB) kiu specialiĝis je eksterlandvojaĝemaj ekonomiistoj. Ili kunlaboris i.a. kun DAAD, IEC kaj Kooperation international de la Federacia ministerio germana pri klerigo kaj esplorado.
Hofburg (Innsbruck)
Hofburg (traduko: Kortega burgo) estas iama rezidejo de la tirolaj habsburgoj kaj troviĝas en Insbruko, Rennweg nr 1.
Historio
La komencoj de Hofburg estis en la 14-a jc, kiam la tirolaj landaj dukoj rezidis ankoraŭ sur Kastelo Tirolo proksime de Merano venante nur malofte Insbrukon. Duko Leopoldo la 4-a rajtigis al si loĝadon en domo nomita Starkenbergisches Haus en 1396. Li sukcesis malmultajn jarojn poste akiri ĝin kaj najbarajn bienojn. Sub duko Frederiko la 3-a aliaj grundoj ĝis 1429 aĉetitis kaj surkonstruitis.
Duko Sigismondo de Aŭstrio akiris finfine la tutan sudan parton de la hodiaŭa Hofburg. Li unuigis kelkajn konstruaĵerojn. En 1463 menciitas hala konstruaĵo (Dürnitz) kaj en 1469 konsekritis la tiea kapelo. Tiam ankaŭ la pordedo Saggentor iĝis parto de la urba ĉirkaŭfortikaĵo. Kiam en 1490 lia nevo imperiestro Maksmiliano ekregis Tirolon li jam havis relative grandan kaj fortimpresan rezidejan komplekson. Li pligrandigis la tuton ĉirkaŭ la jaro 1510 per gravaj partoj, ekz. la "malantaŭa burgo" norde, kaj ŝatis montri sian kortegon kaj siajn korteganojn surloke. La bildoj de Albrecht Dürer pri Hofburg inverse montras ankoraŭ la staton de antaŭ la 1495-a jaro. La plafono de la salonego renovigita fare de Maksimiliano en 1510 forbrulis en 1534. Imperiestro Ferdinando la 1-a komisiis la italan arkitekton Lucius de Spaciis pri la reprodukto de ĝi kun samtempa plialtigo. La burgaj fasadoj devis esti plifortikigitaj en 1536 per duonrondaj turoj ĉar post tertremo la muroj havis fendetojn. Post la estingiĝo de la tirola habsburga dinastiero la Kastelo perdis sian gravecon kaj ne plu ofte "digne" uzitis. Ĝi ekde tiam servis kiel simpla vojaĝetapcelo por korteganoj irantaj al Italujo. Alikonstruoj jam ne faritis ĝis la tempo de Maria Tereza de Aŭstrio.
Alikonstruoj en la 18-a jarcento
La imperiestrino alikonstruigis inter 1754-56 la okcidentan kaj sudan alojn laŭ la planoj de arkitekto Johann Martin Gumpp. Iĝis unueca malfrubaroka komplekso. Post la Sepjara milito la armea arkitekto Constantin Johann Walter nove konstruis inter 1766-73 la orientan kaj la nordan alojn. Partoprenis en la aranĝo de la ĉefa fasado ankaŭ la viena kortega arkitekto Nikolaus Pacassi. Estis Hofburg loko de la geedziĝo inter imperiestro Leopoldo la 2-a kun la hispanino Maria Ludovica. Sed tiun ĉi feston abrupte haltigis la morto de la patro Franz von Lothringen. Maria Tereza ŝanĝigis la mortoĉambron de sia edzo en memorkapelon. La interno nova finfaritis ne antaŭ 1776. Poste ĉio retrankviliĝis. Nur Andreas Hofer uzis kelkajn salonojn kiam li estis landestro.
Je la fino de la 1850-aj jaroj Hofburg denove plenumis sian rolon post la nomumo de arkiduko Carl Ludwig (juna frato de Francisko Jozefo la 1-a (Aŭxstrio)) Li somere loĝis sur Kastelo Ambras kaj vintre ĉe Hofburg. Tiam prilaboritis la Imperiestraj apartamentoj ĉe la nordorienta alo en la stilo de la Dua rokoko. Ekde 1918 posedas la kastelon la Respubliko Aŭstrio. La tuto tre bone estas restaŭrita kaj servas al diversaj celoj. En la reprezentantaj salonoj estas muzeo; eblas lui ilin por diversaj aranĝoj. La plejparto de la salonaro (sume ĉirkaŭ 400 ĉambroj) adaptitis kiel burooj.
Priskribo
Hofburg estas longa konstruaĵkomplekso ĉirkaŭanta rektangule mezan korton. La longa, kvaretaĝa ĉeffasado ĉe Rennweg per du leĝeraj rizalitoj kaj korintaj gigantaj pilastroj kaj atikoj ordigatas. La du en 1536 alkonstruitaj apogturoj angulaj ŝanĝitis en la 18-a jarcento al kupolitaj angulrondaĵoj. Famega estis iam la t.n. Blazona turo antaŭ la malnova turo antaŭ la Rumer-urbopordego. Ĝia kerno troviĝas nuntempe en la suda rondkonstruaĵo: Imperiestro Maksimiliano komisiis sian kortegan pentriston Jörg Kölderer belege ornami ĝin per la blazonoj de ties teritorioj. Parto de tiuj pentraĵoj servatas ĉe la suda flanko kaj videblas disde flanka ĉambro de la restoracio. Aliaj freskorestaĵoj alireblas per la ĉevrono de Hofburg. La iama ĉeffasado estis sude kaj donis vidon al la Hof-strateto. Super la portalo estas granda fenestra niĉo kun vostita balkono kaj orielo meza. Malantaŭe en la interno estas larĝa ŝtuparo. Ankoraŭ antaŭ 1495 estiĝis la Nova virina ĉambro, konstruaĵo rezervita al la princino kaj ŝiaj servantoj. Ĝi konserviĝis mure almenaŭ en la nordorienta angulturo ĝis la tegmento. En tiu ĉi parto de la rezidejo integritis ankaŭ la nordorienta angulturo de la ĉirkaŭfortikaĵo, kiu servis kiel sekura deponejo por la domtrezoroj. La hodiaŭ kiel kelo funkciantaj volbaĵoj de la Virina ĉambro ankoraŭ hodiaŭ formas imponan halon.
Muzeo
La gapsalonoj estas en la dua etaĝo de la Rennweg-alo. Iliaj juvelaĵo estas la 30 metrojn longa, duetaĝa Giganta salono, kiu ne pro la grandeco (ĉirkaŭ 428 m²) sed pro la Heraklo-ciklo el maksimiliana tempo portas sian nomon. Ĝi nombriĝas inter la plej fortimpresaj festsalonegoj de la alpa regiono. Ĝiajn vandojn ornamas grandaj portretoj de la familio de Maria Tereza. Ili faritis de skolanoj de la kortegpentristo Martin van Meyten, kelkaj estas de Carl Auerbach kaj de Wenzel Pohl. La plafonpentraĵo faritis en 1776 fare de Franz Anton Maulpertsch. Temas pri alegorio pri la novkreita potenco de la imperiestra dinastio; meze reprezentatas la triumfo de la habsburga dinastio. La tri grandaj, el tilia ligno skulptitaj plafonkandelabroj faritis fare de la vienano Stark.
La Gardista salono servis kiel antaŭĉambro al la Giganta salono. Tie ĉi troviĝas pentraĵoj kuj scenoj el la militoj kontraŭ la Turkoj. Pentris la tri grandajn verkojn en 1715 Jean Baptiste Martin. Kaj en la Lorena salono kaj en la Kapitula salono admireblas belaj majolikaj fornoj kiel ankaŭ interesaj portretoj respektive historiaj pentraĵoj.
La ĉambroj sekvantaj, privataj salonoj de la imperiestra familio, ne plu originalas. Ili novfaritis ĉirkaŭ la jaro 1860. Rimarkindas la kastela kapelo en la suda alo, samtempe mortoĉambro de imperiestro Francisko la 1-a. La altarplastikaĵoj estas de Anton Josef Sartori (1766), la reliefaj pentraĵoj de Franz Anton Leitersdorfer. La meblaro el la tempo de Maria Tereza bedaŭrinde ne konserviĝis; la plejparto de la mebloj estas el la 19-a jarcento. Ili estas verkoj bidermajraj (de la insbruka ĉarpentisto Johann Nepomuk Geyer) respektive verkoj de la Dua rokoko, de August La Vigne.
Granda hospitalo de Erfurto
La Granda hospitalo (germane: Großes Hospital) estis malsanulejo mezepoka de Erfurto.
Parlamenta demokratio
Parlamenta demokratio, Parlamentismo, Parlamenta sistemo aŭ Konstitucia monarĥio estas regformo en kiu la Parlamento estas la nura institucio kiu reprezentas la popolan volon, ĉar ĝi elektas la Registaron kaj, se temas pri respubliko, la Prezidenton. Ĉi tia demokratio estas reganta en preskaŭ tuta Eŭropo kun diversaj diferencoj kaj malboniĝoj kaj simile en aliaj kontinentoj, kie ankaŭ restas ekzempleoj de ne tiom disvolvigitaj reĝimoj.
Granda hospitalo de Erfurto
Historio
La malsanulejo estis novinstalita inter 1385 kaj 1396 sur areo, kie jam antaŭe estis estinta hospitalo, kiun gvidis ordeno. Cetere imperiestro Frederiko la 1-a mem estis preninta en 1183 la hospitalon sub sia protekto. La kaŭzo estis transloko de la Martena hospitalo (germane: Martinspital), kiu troviĝis malfavore ene de urbomuro ĉe la urbodomo, apud la Preĝejo Sankta Marteno intra muros. Poste la hospitalo ankoraŭ plurfoje estis pligrandigita kaj alikonstruita ĝis 1882. Tiam komenciĝis la retiriĝo al modernaj ejoj en la Nordhäuser-strato (hodiaŭ: Helios-Klinikum).
Parlamenta demokratio
Ĉiukaze kritikantoj foje asertas, ke la faktaj povoj (merkatoj, grandaj entreprenoj kaj posedantoj, amaskomunikiloj) havas rimedojn por konduki la demokratiajn parlamentojn en direkto kongrua kun iliaj interesoj.
Merkata prezo
Merkata prezo estas tiu prezo, kiu elformiĝas laŭ la rilato de ofertoj kaj bezonoj (debito, aĉetpovo) sur la merkato. La merkatan prezon influas ankaŭ la ŝtata prezopolitiko ekz. apogo de venda prezo de politike gravaj varoj (pano, gaso, kurento), nivelo de dogano, imposto ktp.. Tiel la merkata prezo de iu lando, landogrupo (dogana unio kiel Eŭropa unio) diferencas de tiu sur mondmerkato. Ekzemple en Eŭropo la interna merkata prezo de sukero estas trioblo de la mondmerkata prezo.
En la iamaj socialismaj landoj oni neglektis la merkatajn rilatojn kaj arbitre, ŝtate dekretis prezon por preskaŭ ĉiuj varoj. Ankaŭ en tiuj landoj ekzistis fakte la merkata prezo, ĉar la mankantajn varojn oni povis aĉeti sur la nigra merkato je merkata prezo aŭ oni donis kaŝmonon por bezonataj varoj, tiam la ŝtata prezo kaj la kaŝmono kune montris la veran valoron de la varo.
La merkata prezo laŭ marksa terminologio: la merkata prezo estas tiu prezo, kiu elformiĝas je sekvo de la konkurenco-batalo en la industria branĉo kaj kiu fluktuas ĉirkaŭ la merkata valoro.
NGC 5506
NGC 5506 (aliaj indikoj — MCG 0-36-28, IRAS14106-0258, UGCA 387, ZWG 18.81, MK 1376, KCPG 419A, PGC 50782) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Villepreux - Les Clayes (stacidomo)
Villepreux - Les Clayes (plennome Villepreux - Les Clayes-sous-Bois) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Les Clayes-sous-Bois, apud Villepreux, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Cyr - Surdon (395000).
Fervoja akcidento en 1910
Vendredon, la, kolizio inter la eksprestrajno 477 de linio Parizo - Granville kaj omnibuso haltinta en stacidomo Villepreux rezultigis 16 mortintojn. Nur kelkaj veturiloj ne estas detruitaj de la kolizio aŭ de postsekva incendio.
Avenue Henri Martin (stacidomo)
Avenue Henri Martin estas stacidomo sur linio C de RER, en la 16-a arondismento de Parizo.
En la pasinto, ĝi estis malfermita kiel stacidomo de Fervojo Petite Ceinture.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Champ-de-Mars (VMI) (962000).
Miklós Szinetár
Miklós SZINETÁR [miklOŝ sinetAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szinetár Miklós estas hungara reĝisoro, altlerneja instruisto. Lia edzino estas Ildikó Hámori, lia filino estas Dóra Szinetár.
Biografio
Miklós Szinetár akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1953, poste li debutis en Operetoteatro (Budapeŝto). Baldaŭe li reĝisoradis en Hungara Televizio, kie li estis vicestro. Li estris Operetoteatron, Operejon kaj li instruis en la ĉeflernejo. Li havas edzinon (Ildikó Hámori), filon kaj filinon. En 2007 li verkis libron pri operoj. Li ricevis premion Kossuth en 1970, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Grek-katolika Preĝejo Sankta Johano la Evangeliisto (Kazincbarcika)
La preĝejo Sankta Johano la Evangeliisto aŭ preĝejo teologo, apostolo kaj evangeliisto Sankta Johano estas sakrala konstruaĵo en la urbo Kazincbarcika (Hungario).
Historio
Depost fino de la socialismo inter 1992 kaj 1995 konstruiĝis la nun videbla kirko laŭ plano de Mihály Balázs. En 2008 la eklezio aĉetis la ĉirkaŭan areon kaj profitis ĝin kiel korto.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, kie kreskiĝas tujoj, magnolioj kaj lavendoj, krome kruco el granito estas videbla. La kirko mem estas komplika ne havanta geometrian formon kaj imitas la malnovajn monaĥejajn preĝejojn. Tiutipa konstruaĵo estas malofta en Hungario. La kirko cirkloforma, de kiu la sanktejo reliefas, apude situas sur ambaŭ flankoj la oficejaj ĉambroj kaj la sakristio. La sakristio havas apartan enirejon el la korto. Ekzistas ankaŭ duonronda vestiblo alkroĉita al la konstruaĵo. La enireja parto estas arkada. La tegmento estas okangula ligna kupolo kun kupra plattegaĵo. Turo mankas, anstataŭ tio estas supra ĉambreto kun du sonoriloj. La interna parto estas triparta. La navo estas ronda, sub la kupolo meze troviĝas bildo pri Kristo. En la meza parto estas benkoj, pli ekstre nur seĝoj. La kutima ikonostazo mankas, estas nur 3 bildoj.
Modera klimato
La modera klimato aŭ mezvarma klimato regas en zono inter la subtropikoj kaj la polusa cirklo.
Karaktero
La modera klimato montras klare distingeblajn sezonojn kaj ekzistas sur ambaŭ duongloboj (hemisferoj). Ĝi entenas de la milda oceana klimato - kiun karakterizas etaj temperaturaj ŝanĝiĝoj kaj granda kvanto de precipitaĵoj - ĝis kontinenta klimato, kiun karakterizas grandaj temperaturaj ŝanĝiĝoj kaj malgranda kvanto de precipitaĵoj, do relativa sekeco.
Nacia Stadiono en Varsovio
Nacia Stadiono en Varsovio (Stadion Narodowy) estas futbala stadiono situanta apud Vistulo en la kvartalo Praga-Południe, konstruita por turniro de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 de UEFA - Eŭro 2012. La stadiono konstruiĝis sur la loko de estinta Stadiono de la 10-jariĝo kaj posedas la 4-an kategorion en klasifiko de UEFA (la plej altan). Sur ĝi troviĝas pli ol 58.5 mil lokoj por spektantoj. Oficiale malfermita la 29-an de januaro 2012.
Antaŭ la stadiono estas skulptaĵo Stafeto kaj memortabulo dediĉita al Ryszard Siwiec.
Modera klimato
Subdivido
Oni dividas la mezvarman klimatan zonon je tri diversaj subregionoj: la modere varma, la modere malvarmeta kaj la modere malvarma zonoj. La mezuma jara temperaturo estas proksimume 8 celsiusaj gradoj.
Modere varma zono
por la modere varma zono ekzistas du diversaj difinoj:
1) Areoj kun mezuma temperaturo de super 20 celsiusaj gradoj en la plej varma monato (pli ofte uzata difino)
2) Areoj kun mezuma temperaturo de super 10 celsiusaj gradoj en la plej varma monato kaj super 0 celsiusaj gradoj en la plej malvarma monato
Modere malvarmeta zono
por la modere malvarmeta zono ekzistas du diversaj difinoj:
1) temperaturo en plej varma monato super 10, sed sub 20 celsiusaj gradoj
2) Areoj kun meztemperaturo de super 10 celsiusaj gradoj en la plej varma monato kaj super 0 celsiusaj gradoj en la plej malvarma monato
Modere malvarma zono
ekzemple Siberio, Kola-duoninsulo
Vegetaĵaro
La vegetaĵaro dependas de la zona tipo (pingloarboj, falfoliaj arboj, stepa gresaro, eĉ dezerta plantaro)
Saksio-Zeitz
La duklando Saksio-Zeitz, germane Sachsen-Zeitz estis teritorio de la Sankta Romia Imperio kaj ekzistis ekde 1656/57 ĝis 1718 kun la rezidejo Zeitz. Ĝi estis posedaĵo de flanklinio de la albertida branĉo de la dinastio Wettin.
La saksia elektoprinco Johano Georgo la 1-a en sia testamento en 1652 decidis, ke ĉiuj tri pli junaj filoj post lia morto ricevu novajn princlandojn kreendajn el la elektoprinclando Saksio. Post lia morto en 1656 en kunvenoj de aprilo 1657 kaj de 1663 ekestis la duklandoj Saksio-Weißenfels, Saksio-Merseburg kaj Saksio-Zeitz. La laŭ aĝo tria filo princo Kristiano ricevis la kastelojn, urbojn, komunumojn kaj teritoriojn, kiuj antaŭ la reformacio ĝis la jaro 1562 apartenis al la katolika princepiskopujo Naumburg-Zeitz, kiu tiujare malfondiĝis, kaj laŭ dekreto ĉiuj loĝantoj kaj preĝejoj iĝis luteranaj. En 1680 aldoniĝis la urbo Schleusingen en Turingio. Post la morto de la dua kaj lasta regnestro, la duklando re-unuiĝis kun la elektoprinclando Saksio, el kiu ĝi antaŭe estis kreita. Ĝia teritorio tamen hodiaŭ apartenas ne al la federacia lando Saksio, sed al la najbaraj Saksio-Anhalto kaj Turingio.
16026 Victoriapidgeon
16026 Victoriapidgeon estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).