cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elfriede Ott
Vivo
Ott trejnitis kiel horloĝriparistino por transpreni la patran atelieron. Sed ŝi volis fari teatran karieron kaj kaŝe partoprenis aktortrejnadon. Ŝia unua sursceneja apero estis en 1944 ĉe la Burgteatrejo en la teatraĵo Die goldene Harfe de Gerhart Hauptmann (reĝisoris Lother Müthel tiam). Burgteatrejanino ŝi restis ĝis 1949. Poste oni venigis ŝin al la Landa Teatro al Graz, en 1950 ŝin edzinigis la aktoro kaj komikisto Ernst Waldbrunn; divorco estis en 1964. Ekde la komenco de la 1960-aj jaroj ŝi estis la vivkunulino de Hans Weigel kiun ŝi edzigis en 1991 mallonge antaŭ ties morto.
1953 Ott aktoris unuafoje ĉe "Theater in der Josefstadt" al kies ensemblaro ŝi apartenas ĝis hodiaŭ. Krom teatraĵe Ott ofte laboris operete kaj televide, ekz. en la televidserioj Hallo ... Hotel Sacher, Portier (komenco de la 1970-a jaroj) aŭ en la televida ORF-improvizteatraĵserio Die liebe Familie. Ekster tio ŝi videblis ankaŭ dum la Festivalo de Salcburgo, dum la Salcburga Stratteatro (1970-1972) aŭ dum la Vienaj Festsemajnoj. Kiel reĝisorino ŝi deĵoris ĉe vienaj scenejoj kaj inter 1985-2004 kiel aktoradinstruistino ĉe la Konservatorio de la urbo Vieno. Krom verkistino ŝi fariĝis hobia pentristino kaj desegnistino.
Distrigistino
En 1983 Hans Weigel kaj Elfriede Ott fondis la someran Nestroy-festivalon sur la Kastelo Liechtenstein en Maria Enzersdorf (Distrikto Mödling). Samloke ili ambaŭ loĝis ekde 1971. Kun multaj Ö-Dur-muzikprogramoj Ott aperis publike, kiujn plejofte aranĝis ŝia vivkunulo Weigel. Li oftege ankaŭ verkis ŝiajn kabaretajn tekstojn (Conférences) kaj prilaboris kantotekstojn. Tie ankaŭ multaj ŝajne jam perdiĝintaj vienaj komediaj kantoj de Nestroy, sed ankaŭ verketoj de Erich Kästner, Frank Wedekind, Yvette Guilbert, Alexander Steinbrecher, Karl Valentin, Georg Kreisler, Gerhard Bronner aŭ Peter Altenberg prezentitis.
Ŝia unua programo Viena Komedi-kantoj (1963) prezentitis de ŝi kune kun Julius Patzak kaj Erik Werba (pianludanta) en la Viena Koncertejo. La aliaj soloprogramoj ŝiaj, akompanite de Erik Werba, jenis: Phantasie in Ö-Dur (1965), Die lustigen Klassiker (1968), Das kleine Zweimaleins (1969, kun Waldemar Kmentt) aŭ Melancholie mit Flinserl (1971). Ekde la prezentado de Mit und ohne Motto kaj de Schon wieder ein Zimmer (1973) ŝia akompananto ĉepiana estis la fama Gerhard Bronner. Krome Ott faris ankaŭ duopajn vesperojn kun Fritz Muliar (ekde 1995) kaj Lore Krainer (Solo für zwei, ekde 1996). Kelkaj programoj montritis de ŝi ankaŭ ekstere de Germanlingvio. La voĉo de Ott registritits je pli ol 30 sondiskoj.
Honoroj
Ott ricevis multajn premiojn, ekz.: 'Großes Silbernes Ehrenzeichen der Republik Österreich
Diskoj/videobendoj (elekto)
Aufzeichnung aus dem Rabenhof-Theater. Wien 2000. Vertrieb: Hoanzl.
Govăjdia
Govăjdia [govəĵdia] (hungare:Govasdia, germane:Sensenhammer) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 376 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 177 (rumanoj, 4 % hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1482. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Ghelari.
NGC 5183
NGC 5183 (aliaj indikoj — UGC 8485, MCG 0-34-39, ZWG 16.79, KCPG 378A, IRAS13275-0127, PGC 47432) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Spotify
Spotify (Spotifajo) estas mallibera aplikaĵo por ludi kaj ricevi muzikon pere de streaming. Ĝi havas kaj la pagan modelon kaj la senpagan modelon. Ĝi permesas aŭskulti kiel per radio laŭ la artisto, albumo aŭ luda listo.
La programo estis lanĉita al la eŭropa-merkato la 7an de oktobro 2008 kaj en aliaj landoj aperis dum 2009. Ĝi estas disponebla por la mastrumaj sistemoj Microsoft Windows, MacOS X, GNU/Linux, Windows Phone, Symbian, iOS, Android kaj BlackBerry.
La sveda kompanio havas sian ĉefsidejon en Stokholmo, Svedio. Ĝiaj aŭtoroj estas Daniel Ek kaj Martin Lorentzon.
Kriminologio
Krimoscienco (neologisme kriminologio aŭ pli mallonge krimologio) estas interdisciplina objekto de psikologio, sociologio, pedagogio kaj jursciencoj (specife punjuro). Sia celo estas la studo de la krimulo, rilate al la krimo mem, konsiderante minimume al la viktimo, kiu estas plena studa objekto de viktimologio, por kompreni la krimulon mem kaj liajn motivojn, kiuj igis al li fari certajn krimojn.
Ruderting
Ruderting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kriminologio
La esplora kriminologia laborkampo inkludas la krimulajn transpaŝojn, la efikojn kaj la formojn aŭ meĥanismojn de krimoj, samekiel ties kaûzojn kaj iom da konsekvencojn.
La termino criminologie (laŭvorte esperantiga "kriminologio") de ĉi tiu scienco estis uzita unuafoje de franca antropologo Paul Topinard. En 1885, la jura instruisto itala Rafaek Garófalo uzis ĉi tiun nomon formale.
Ruderting
Partoj de la komunumo estas la sideja loko Ruderting kaj Attenberg, Böheimmühle, During, Ebental, Fillasöd, Fischhaus, Gastorf, Hatzesberg, Irlmühle, Petzersberg, Reisach, Reiserberg, Reithof, Rockerfing, Rußmühle, Sittenberg, Tauschberg, Trasham, Trautenberg, Weikersdorf, Wullersdorf kaj Zwischenberg.
Kriminologio
Tre ligita al kriminologio estas la atingoj kaj teorioj de Cesare Lombroso, kiu estas konsiderita krimoscienca patro pro siaj studoj pri la kriminala antropologio, ellaboris ties bazojn kaj teoriojn, kiuj daŭras hodiaŭ.
Ruderting
La blazono de Ruderting montras lilion kaj lupon en koloroj blua kaj arĝenta; la lupo estas variaĵo de la lupo de Passau.
Kriminologio
Malgraŭ esti scienco relative laste kreita kaj esti pridubita laŭ sia kunligo kaj dependeco kun la puna juro, krimonologio atingis karakteron de aŭtonoma scienco, pro partopreni en la uzado de la scienca metodo por la formulado de multaj teorioj, kiu komponas ĝin.
Kriminologio studas pri la krimulo la diversajn aspektojn, kiuj komponas la sanon kompletan, tio estas la komponaĵojn biologia, psikologia kaj socia, por tiel atingi konkludojn pri la nuna krima fonto.
Bern Wankdorf (stacidomo)
Bern Wankdorf estas fervoja stacidomo en Berno, Svislando.
Kriminologio
Bibliografio
Kriminologio. Verko de R. Vambery, el la hungara trad. V. Tóth 1924, 86 p. „Ĝi temas pri la deveno, la historio, la diversaj skoloj, la rilato al punsistemoj, de l' prikrimaj studoj, pri la sociaj kaj individuaj kaŭzoj de l' diversspecaj atencoj. K, (G. S., , E' 1924 p :188.)
Transportinĝenieriko
La Transportinĝenieriko estas la branĉo de la konstruinĝenieriko kiu pritraktas la planadon, la dezajnon, funkciadon kaj administradon de la rimedoj de ĉiu ajn transporta sistemo cele havigi sekuran, taŭgan, malmultekostan kaj medie elteneblan movadon de varoj kaj personoj. La Transportinĝenieriko estas unu de la fakoj de la inĝenieriko kiu plie rilatas kun aliaj fakoj kiaj la jenaj: Urboplanado, Ekonomiko, Psikologio, Fasonado, Socia komunikado, Politika scienco kaj Statistiko.
Airbus A340
La Airbus A340 estas pasaĝeraviadilo de Airbus, ellaborita en 1991. A340 estas longdistanca kaj larĝkorpa pasaĝeraviadilo kun kvar motoroj.
Historio
La projekto de A340 komenciĝis dum la prilaboro de A300. Originale kiam Airbus dezajnis A300, Airbus dezajnis dek variantojn de A300. A300B11 originale intendis "aviadilon kun dek tonaj motoroj", kiu povas transporti 180-200 pasaĝerojn.
Juliusz Kriss
Juliusz KRISS (naskiĝis en 1891 en Lwow, mortis en 1959 en Krakovo) estis polo kiu organizis la studentan Esperanto-movadon en Kraków (kursoj, klubo). Multaj propagandaj artikoloj. Originala poemaro Melodioj de l' nokto, 1914, 31 p. Kunlaboris al Pola Esperantisto; Esperantista Voĉo; La Revuo.
Airbus A340
Historio
Unue A340 intendis por longdistanca pasaĝeraviadilo kiel Boeing 747. Tamen en 1995, Boeing publikigis novan pasaĝeraviadilan modelon kun du motoroj, Boeing 777. Boeing 777 havas efikan rendimenton ol kvarmotorajn pasaĝeraviadilojn, ricevis ETOPS kvalifikon. Kiel konkursanto de B777, Airbus publikigis A330. 9/11 kaj kresko de fuelkosto ankaŭ influis al aerlinioj: Dum la 2000-jaroj, Aerlinioj ne prefis kvarmotoran pasaĝeraviadilon pro la granda konsumo de fuelo, pli ol dumotora pasaĝeraviadilo. Anstataŭe kvarmotraj pasaĝeraviadiloj kiel Boeing 747, Mezdistancaj pasaĝeraviadiloj kiel Boeing 737 kaj Airbus A320 populariĝis en pluraj aerlinioj. Kiel transporta aviadilo de VIP, Germanio kaj Francio, VIP-aviadilo.
En 2011, Airbus oficiale haltis produktadon de A340. Nuntempe Germana aerlinio Lufthansa kaj Hispana aerlinio Iberia estas ĉefaj operaciantoj de A340. Nuntempe Airbus A350 anstataŭas A340.
Vejti
Vejti estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Situo
Vejti apartenanta al Nacia parko Danubo-Dravo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ maldekstra bordo de Dravo, kiu estas ankaŭ landlimo de Kroatio. Sellye troviĝas 14, Harkány 26, Siklós 32, Pécs 45 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1341 laŭ tiama hungara ortografio "Veyteh". Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn, tamen ĝi ne senhomiĝis. En 1910 loĝis en Vejti 439 homoj (escepte unun ĉiuj hungaroj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2014 oni faris trapasejon tra la Dravo.
En Vejti migra poŝto servas.
Leonel Gonzaga
Leonel GONZAGA, brazilano, kuracisto. Prezidanto de Brazila Societo de Pediatrio (1931), vicprezidento de Brazila Kuracista kaj Kirurgia Societo (1921 kaj 1930), kunprezidanto de Unua Tut-Amerika Kongreso de Endrokinologio. Defendis la uzon de herbo Mentruzo (Chenopodium ambrosioides) kiel vermifugo al infanoj. Ano de brazila Rotary Club. Prezidanto de la 7-a Brazila Kongreso de Esperanto. Verkis esperantan lernolibron.
166 Rodopo
166 Rodopo estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la, elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio Usono).
Ĝi estas ano de la Adeona familio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Rodopo, reĝino de la helena mitologio aliformigita, kun ŝia edzo, en montaro : la montoj Rodopoj.
Ernst Waldbrunn
Ernst WALDBRUNN (plene: Ernest Karl Anton Waldbrunn; naskiĝinta la en Český Krumlov, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra-ĉeha aktoro germanlingva kaj kabaretisto.
Vivo
Waldbrunn doktoriĝis jurscience en Prago kaj baldaŭ poste ekaktoris sur provincaj scenejoj en Moravio. Pli malfrue li venis al Vienon, kie li aktoris en la Kabareto Simpl flanke al Karl Farkas. Li famiĝis per la de Hugo Wiener verkitaj t.n. Duoblaj konferencoj. Paralele li estis komikisto kaj karakteraktoro ĉe diversaj vienaj teatroj, ĉefe ĉe "Theater in der Josefstadt". Tie li estis ensemblarano inter 1946-77. Ankaŭ en diversaj filmoj li aperis.
Kune kun Lida Winiewicz li verkis la seriozan kaj aŭtobiografian teatraĵon Die Flucht post kies premiero en 1965 li, estante ĉefrolulo, ovacie aplaŭditis. Lia tipa balbutado taksitis aminda kaj ĉefa identigilo.
Li estis la edzo de Elfriede Ott ĝis 1964. Lia honora tombo troviĝas sur la Centra Tombejo de Vieno (grupo 40, numero 55).
Puchenstuben
Puchenstuben estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Scheibbs. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Antigonida dinastio
La Antigonida dinastio (en la antikva greka Ἀντιγονίδαι, do "Antigonidoj") estis dinastio de helenismaj reĝoj kiuj descendis de Antigono Monoftalmo ("la unuokula"), generalo de Aleksandro la Granda. La regno de tiu dinastio ekzistis inter la jaroj 306 kaj 168 antaŭ nia erao, kaj estis fine venkita fare de la Romia Imperio, kiu en Macedonio instalis la romian provincon Macedonia. La plej orienta parto de la regno post tiu malvenko tamen transiris al la Seleŭkia Imperio.
Albert Jacquard
Albert Jacquard, en Esperanto Alberto Ĵakaro (naskiĝis la 23-an de decembro 1925 en Liono, mortis la 11-an de septembro 2013 en Parizo ), estis franca sciencisto, genetikisto, eseisto, humanisto. Li estis membro de la Nacia Konsulta Komitato pri Etiko.
Albert Jacquard dediĉis la ĉefan parton de sia aktivado al disvastigo de humanista diskurso por favori evoluigon de la kolektiva konscienco.
Yuji Yabu
Yuji Yabu (養父 雄仁, n. ) estas japana futbalisto.
Albert Jacquard
Li estis unu el la subtenantoj de la asocio Droit au logement (Rajto je loĝejo), kiu celas, ke neniu homo restu senhejma. Li estis membro de la Komitato de Patronado de la Franca Kunordigado por la Jardeko de la Kulturo de Paco kaj Neperforto. Li esprimis sian penson en triminuta ĉiutaga radiofonia kroniko “L'aventure humaine“ (La homa aventuro) ĉe France Culture. Li estis ankaŭ defendanto de la koncepto de daŭripova nekresko.
Yuji Yabu
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Ventforet Kofu, Roasso Kumamoto, V-Varen Nagasaki kaj Fujieda MYFC.
Rizoido
Rizoidoj estas fadeno-formaj kreskaĵoj ĉe la bazo aŭ la fundo de planto, trovitaj ĉefe en nevaskulaj plantoj kiaj algoj, fungoj, briofitoj kaj pteridofitoj, kiuj funkcias kiel radikoj de gimnospermoj kaj angiospermoj. La origino de la plantoj okazis en akvo, ekde kie ili iompostiome migris al la terosupraĵo dum longa tempo de disvolviĝo. En akvo aŭ apud ĝi, plantoj facile povis sorbi akvon ( por plenumi siajn fiziologiajn procezojn ) de ĉiuj siaj flankoj kaj ne bezonis iun ajn specialan sorbantan organon ( t.e. radikojn ). Krome, en primitive stato, hista diferenceco kaj laborospecialigo estis minimuma ĉe plantoj, do ne bezonante akvon je diferenca kvanto por iliaj variaj partoj kaj histoj. Iam, la plantoj albordiĝis sur la tero, tiu senprokraste postulis bone disvolvigitan radikosistemon por efike sorbi akvon, kaj ankaŭ por ankriĝi en la grundon.
Albert Jacquard
Biografio
Dramo forte emociigis lin kiam li estis naŭjara. Sekve de grava akcidento en la familia veturilo, li perdis sian plej junan fraton. Li mem estis grave vundita ĉe la vizaĝo, tiel ke li suferis je fizikaj kaj moralaj sekvoj. De tiam transformiĝis lia percepto de la rigardo de aliaj homoj al li : “mi kredis, ke ili malestimis min“.
Rizoido
La rizoidoj estas nuraj fadenoj kaj ili tiumaniere funkcias. Ili ne sorbas akvon per kompleksan sistemon. Rizoidoj sorbas akvon per kapilareco kiel la meĉo, farita de maldikaj fadenoj, en eksmoda oleolampo sorbas oleon. La akvo supreniras inter la fadenoj de rizoidoj kaj ne tra ĉiu de ili kiel en radikoj.
Albert Jacquard
Biografio
En 1941, lia patro iĝis directoro de Banko de Francio en Gray, pro tio li forlasis liceon de Soissons dum la lerneja jaro kaj eniris liceon Augustin Cournot de Gray.
Katawa Shoujo
Katawa Shoujo (jp. かたわ少女, laŭvorte "Kriplaj Knabinoj") estas vida romano de Four Leaf Studios. Ĝi prezentas rakonton pri junulo kaj kvin junulinoj kiuj havas diversajn malkapablojn.
Rizoido
Ĉe la embriofitoj la rizoidoj estas triĥomoj kiuj ankras la planton al la grundon. Ĉe la hepatikoj, ili malĉeestas aŭ estas unuĉelaj, sed plurĉelaj ĉe la muskoj. Ĉe vaskulaj plantoj ili ofte estas nomataj radikoharoj, kaj estas aŭ unuĉelaj aŭ plurĉelaj.
Albert Jacquard
Biografio
Li sukcesis abiturientiĝi pri elementa matematiko kaj filozofio en 1943 en Besançon. Tre brila lernanto, li eniris en 1945 en la Politeknikan Lernejon kaj eliris kiel inĝeniero el la ŝtataj manufakturoj en 1948. Li poste eniris la Instituton pri Statistikoj de la Universitato de Parizo el kiu li eliris ankaŭ diplomita, kaj li fariĝis inĝeniero pri organizado kaj metodo.
Katawa Shoujo
La ludo havas 2 publikajn versiojn: la plenan, kiu enhavas erotajn scenojn, kaj la unuaktan, kiu enhavas nur akton 1.
Albert Jacquard
Biografio
Li forpasis en 2013 pro leŭkemio.
Homiĝo
Homiĝo estas la procezo kiu transformis iom post iom stirpon de primatoj en homoj. Kiel evolua biologia procezo tuŝis la grupon de la homedoj (Hominina) el la diverĝo inter la lasta komuna praulo de la grandaj simioj (antropomorfaj simioj, kiuj formas kun la homenoj la grupon de la homedoj -Hominidae-), antaŭ pli ol 6 milionoj da jaroj.
Albert Jacquard
Altaj funkcioj
Albert Jacquard eniris en la Societon de industria ekspluatado de la tabakoj kaj alumetoj kiel inĝeniero pri organizado kaj metodo. Li poste fariĝis vic-ĝenerala sekretario de 1951 ĝis 1961. Raportisto de la Korto de la Kontoj de 1959 ĝis 1970 kaj vic-direktoro en la Servo pri ekipado de la ministerio pri publika sano de 1962 ĝis 1964, li eniris en la Instituto pri Demografio de la Universitato Parizo-1 kaj estis tie diplomita en 1965.
Katawa Shoujo
Ĉefaj geroluloj
Hisao Nakaj (jp. 中井 久夫, en. Hisao Nakai) estas la ĉefa rolulo, de kies vido oni rigardas la rakonton. Li estis ordinara lernanto ĝis li unufoje travivis koratakon, kiu ekis dum lia konfeso al sia eksa koramikino. Post kiam kuracistoj diagnozis kormistritmon kaj denaskan koran difekton ĉe li, li eklernis en speciala internuleja lernejo "Jamaku" (angle "Yamaku") por gehandikapuloj. Post la eklerno, Hisao devis kutimiĝi al sia nova vivmaniero kaj socia medio, ŝanĝante sian vidpunkton pri multaj aferoj. Lia sekva rakonto multe dependas de elektoj de la ludanto kaj forte rilatas al unu de aliaj ĉefroluloj.
Albert Jacquard
Altaj funkcioj
Titulara pri atesto pri genetiko en 1966, li orientiĝis al scienca kariero, iris al Usono por studi genetikon de la loĝantaroj en la Universitato de Stanford, kiel laboristo pri esplorado (Research Worker) en 1966 kaj 1967. Post reveno en Francio, en 1968, kun ŝtata diplomo pri fundaj esploroj en genetiko, li eniris la Nacian Instituton pri Demografiaj Studoj kiel taskito pri esploroj kaj respondeculo de la servo pri genetiko. Titulara je universitata doktoreco pri genetiko en 1970 kaj ŝtata doktoreco en homa biologio en 1972, li estis nomumita eksperto pri genetiko ĉe Monda Organizo pri Sano de 1973 ĝis 1985.
Rizoido
Ĉe iuj algoj, estas ampleksa rizoida sistemo kiu permesas al algoj de ankriĝi al sabla substrato ekde de kiu ili povas sorbi nutraĵon.
Katawa Shoujo
Ĉefaj geroluloj
Emi Ibarazaki (jp. 茨崎 笑美, en. Emi Ibarazaki) estas vigla optimistino kun blonda duvosteta hararanĝo, eta alto kaj verdaj okuploj. Malgraŭ la manko de gambaj suboj, kiuj amputiĝis post aŭta kraŝo, ŝia hobio estas sporta kurado. Ŝi ofte uzas gambajn protezojn por irado kaj kurado (diversajn tipojn) kaj eĉ prenis lernpaŭzon por kutimiĝi al ili. Pro la paŭzo, ŝi ankaŭ estas la plej maljuna rolulino inter ĉiuj lernantoj. Estas amiko kaj najbaro de Rin, kiun ŝi ofte flegas.
Rizoido
Bibliografio
מורפולוגיה של הצמח - מונחים
Albert Jacquard
Universitata kariero kaj rekono
Albert Jacquard de tiam orientiĝis al universitata esplorado : li fariĝis invitita profesoro ĉe la Universitato de Ĝenevo de 1973 ĝis 1976, poste asociita profesoro de 1976 ĝis 1992. La Universitato de Parizo-6 titolis lin de 1978 ĝis 1990, kaj la Katolika Universitato de Loveno, en Belgio, invitis lin de 1979 ĝis 1981.
Katawa Shoujo
Ĉefaj geroluloj
Hanako Ikezaŭa (jp. 池沢 華子, en. Hanako Ikezawa) estas orfiĝinta internulino de Jamaku kun longaj nigraj haroj kaj violkoloraj okuloj. Ŝiaj gepatroj mortiĝis pro incendio en ŝia domo, kiun ŝi mirinde travivis. La incendio lasis je ŝi grandajn brulajn kaj psikajn vundojn, pro kiuj ŝi iĝis tre socie timema persono. Ŝi estas malpli timema nur apud ŝia amikino Lili, kun ŝi ekkonis dum eklerno en Jamaku.
Homiĝo
La termino kaj la koncepto kiun ĝi difinas estis stampitaj de Édouard Le Roy en sia verko Les origines humaines et l'évolution de l'intelligence, publikaĵo de kurso okazinta en la Collège de France inter 1927 kaj 1928. Antaŭe la termino estis uzata en teksto nepublikigita de Pierre Teilhard de Chardin en 1923.
Kiel procezo de kultura evoluo ne limiĝas al ŝanĝoj laŭ anatomio aŭ fiziologio, sed al ŝanĝoj laŭ etologio aŭ konduto ne denaskaj sed kulturaj, kiuj okazis kaj transdisvatiĝi paralele, kaj en la materia kulturo (kies plej konataj partoj estas la iloj devenaj de la ŝtona industrio -Ŝtona ilo-) kiaj la lingvo, la socia organizo, la pens-manieroj, la tradicioj, la intelekta produktado (teknikoj kaj ideoj antaŭ-sciencaj kaj antaŭ-teknologiaj, kredoj, arta kredo) kaj ĉia tipo de formoj de interrilatoj kaj kun la medio (kies studo estas pli hipoteza, ĉar baziĝas en deduktoj el la materiaj restoj kaj la konkludoj kiuj povas esti elprenitaj pere de la antropologiaj studoj).
Katawa Shoujo
Ĉefaj geroluloj
Lili Satō (jp. 砂藤 リリー, en. Lilly Satou) estas la reprezentantino de klaso 3-2, aranĝita ĉefe el binduloj kaj duonblinduloj. Lili estas denaske blinda kaj havas longajn blondajn harojn, bluajn okulojn kun rimarkebla vualo en ili kaj rilate grandan alton. Multe da aspekttrajtoj ŝi heredis de sia skota patrino. Ŝi estas tre zorgema, ĝentila kaj patrinoida persono. Ŝi ofte pasigas tempon kun sia amikino Hanako, kiu akompanas ŝin en vendejoj kaj konsideras ŝin la nura fidinda persono.
Belém (Alagoaso)
Belém estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 4.551 enloĝantojn en 2010.
Katawa Shoujo
Ĉefaj geroluloj
Rin Tezuka (jp. 手塚 琳, en. Rin Tezuka) estas juna senmana pentristino, kiu povas lertege fari preskaŭ ĉion per siaj piedoj aŭ buŝo. Ŝi havas kurtajn kaŝtankolorajn harojn kaj verdajn okulojn. Ŝi forte kontrastas al aliaj rolulinoj pro vira uniformo (la virina tro maloportunas por ŝi), malesprimiva vizaĝo kaj stranga pensa kaj parola maniero. Ŝi ankaŭ estas tre distriĝema kaj iutempe senceremonia, sed tre rezonema. Ŝin flegas ŝia najbaro Emi, kion ŝi tamen ne konsideras ŝia amiko, malkiel ŝi ŝin.
Ŝizune Hakamiti (jp. 羽加道 静音, en. Shizune Hakamichi) estas la malhelhara reprezentantino de kalso 3-3, kie lernas Hisao, kaj la estro de la konsiliĝo de lernantoj. Ŝi estas denaske surda, do ŝi ne povas ankaŭ paroli kaj anstataŭe komunikiĝas per gestoj. Ŝi famas kiel lerta manipulanto kaj strikta sed justa estrino.
Ŝiina Mikado (jp. 御門 椎名, en. Shiina Mikado) aŭ alnome Miŝa (jp. ミーシャ, en. Misha) estas amikino de Ŝizune kaj ŝia interpretanto kaj asistanto. Ŝi estas tre ludema kaj petolema persono. Ŝi ankaŭ kolorigas siajn harojn rozkolore. Probable estas unu el malmultaj sanaj lernantoj de Jamaku.
Kenĝi Setō (jp. 瀬藤 健二, en. Kenji Setou) estas najbaro de Hisao en lia dormejo. Li vidas tiel miope, ke jure estas blinda lernanto. Kenĝi estas hikikomorio, kiu havas fortan paranojon pri sia konspira teorio pri feminismo. Laŭ li, feministinoj volas konkeri la mondon kaj li malhelpu ilin fari ĉi tion.
Albert Jacquard
Universitata kariero kaj rekono
La laboro de Albert Jacquard havigis al li nacian agnoskon : li estis nomumita oficiro de la Honora Legio kaj komandoro de la Nacia Ordeno pri Merito fare de la prezidento Valéry Giscard d'Estaing en 1980. Li ricevis samjare la sciencan premion de la Fondaĵo de Francio antaŭ ol esti nomumita membro de la Nacia Konsulta Komitato pri Etiko (Comité consultatif national d'éthique) de 1983 ĝis 1988.
Post multaj publikaĵoj de scienca popularigo kaj pripensado pri la homa kondiĉo, Albert Jacquard ricevis honoran doktorecon (doctoratus honoris causa) en la Universitatoj de Kebekio en 1987, de Nov-Brunsviko (Kanado), de Henegovio, kaj de la Katolika Universitato de Loveno-la-Nova (Belgio). Scienca konsilanto ĉe la Nacia Instituto pri Demografiaj Studoj (INED) de 1990 ĝis 1991, kaj ankaŭ profesoro de la Akademio pri Arkitekturo de Mendrisio (Accademia di architettura di Mendrisio, kantono de Tiĉino, itallingva Svisio), lia bela skribstilo kaj talento meritigis al li literaturan premion de la urbo Ĝenevo en 1992.
Politika engaĝiĝo
“Mi ne havas solvon : mi ne celas konstrui la morgaŭan homan socion, sed montri ke ĝi ne devas simili al la hodiaŭa.“
Li estis idee proksima je alimondismo (alternativaj solvoj) kaj regula kontribuanto de la monata gazeto “Le Monde diplomatique“, kiu havas Esperanto-version.
Granda humanisto, Albert Jacquard engaĝiĝis por defendi la plej senhavajn homojn. Li aktivis precipe flanke de la asocio Rajto je loĝejo ( Droit au logement ) kaj subtenis la pastron Abbé Pierre en helpo al malriĉuloj, rifuĝintoj kaj senhejmuloj. Per malsatstriko, dum somero 2007, li subtenis la enmigrintojn sen legitimiloj. Li esprimis sian vidpunkton pri la socio kaj aktualaĵoj en ĉiutaga radiofonia rubriko "L'aventure humaine" (La homa aventuro) ĉe France Culture.
En 1994, li estis unu el la fondintoj de la asocio "Droits Devant !!" por egalrajteco por la laboristoj sen legitimiloj kaj por subteno al homoj sen socia protekto, senlaboraj, senhejmaj, senhavaj.
En 2004, kun la sociologo kaj filozofo Edgar Morin, li patronis la balotliston Eŭropo - Demokratio - Esperanto por elekto de deputitoj ĉe la Eŭropa Parlamento.
La 26an de oktobro 2005, la semajngazeto "L'Express" publikigis "alvokon de la maljunuloj" (Appel des vieux"), kiun li lanĉis kun ok aliaj “maljunuloj“ : la antropologistino Françoise Héritier, la pastro Abbé Pierre (fondinto), la biologo kaj kancerologo Maurice Tubiana, la historiisto Jean Delumeau, specialisto pri kristanismo, la sociologo Edgar Morin, la franca-tunizia verkisto, eseisto kaj sociologo Albert Memmi kaj Denis Clair, prezidanto de la movado de maturuloj.
En 2006, kaj ekde septembro 2005, kun la mediatologo Régis Debray, la genetikisto kaj eseisto Axel Kahn kaj la esploristo kaj verkisto Philippe Meirieu, fakulo pri sciencoj de edukado, li fariĝis patrono de la projekto Cité des Savoirs du XXIe siècle (Civito de la scioj por la 21a jarcento) por la pariza insulo Seguin, sed tio ne efektiviĝis.
Dum la deputita balotado de junio 2007, Albert Jacquard kunprezidis, kun Axel Kahn, la Subten-Komitaton André Aschieri en la 9a distrikto de la departemento Alpes-Maritimes. Tamen, Aschieri ne estis elektita.
Cidono
Prahistoria tempo
Cidono estis ekloĝata proksimume en la 4-a jarmilo a. K. kaj do apartenas al la plej malnovaj urboj de la mondo.
Albert Jacquard
Politika engaĝiĝo
Li subtenis ankaŭ peticion "Au nom de l'enfance violée — contre la prescription" (Nome de la perfortita infaneco — kontraŭ la preskricio) por subteno al la infanoj viktimoj de (seksa) perforto kaj incesto, al la viktimoj kaj ties proksimuloj, por ke deliktuloj ne restu senpunaj.
Cidono
Antikva epoko
La unua dokumenta mencio de Cidono troveblas en la Genezo, kie Cidono estis nomita la unuenaskita filo de Kanaano, nepo de Noa. En antikva tempo ĝi estis unu el la plej gravaj urboj de la fenicianoj. Dum la ribelo de la fenicaj urboj kontraŭ Salmanasaro la 5-a de la jaro 726 a.K. ĝis 722 a.K. la sidonanoj luktis flanke de la asiroj. Cidonio fariĝis asira provinco. Dum la 6-a jarcento antaŭ Kristo Cidonio fariĝis la plej grava komerca centro de la aĥmenidoj. En la jaro 332 antaŭ Kristo Cidonio estis konkerita de Aleksandro la Granda, kiu fariĝis ĝia nova reganto. Laŭdire kaj Jesuo kaj Sankta Paŭlo vizitis la urbon. Sub la regado de la romia imperiestro Vespasiano la urbo estis grandigita kaj fortikita kaj ricevis por la epoko modernan infrastrukturon. Ĝis la Batalo apud Jarmuko en la jaro 636 post Kristo la urbo apartenis al la Bizanca Imperio. Tiam ĝi estis konkerita de la araboj.
Mezepoko
La 4-an de decembro 1100 la krucmilitisto Baldueno la 1-a konkeris la urbon. En la jaro 1187 la trupoj de Saladino rekonkeris kaj okupis la urbon. En la jaro 1197 la urbo estis denove konkerita de eŭropanoj fare de la trupoj de la Sankta Romia Imperio sub gvido de Henriko la 6-a okaze de la tiel nomita germana krucmilito. En la jaro 1260 Cidono estis rabita de la mongoloj.
Nuntempo
En la jaro 1900 la aglomeraĵo de la urbo nombris 10000 loĝantojn, kaj ĝis la jaro 2000 ĝis kreskis al proksimume 200000. Aktuale antaŭ la urbo situas la palestina rifuĝejo Ain al-Halweh, kiu estis ĝis 1991 unu el la plej gravaj rifuĝejoj de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino.
Albert Jacquard
Politika engaĝiĝo
Li estis membro de la Tribunalo Russell pri Palestino, kies laboroj komenciĝis la 4an de marto 2009.
La 22an de marto 1999, la gazeto “L'Humanité“ publikigis provokan artikolon sub lia subskribo kaj sub la titolo “Moi, Albert Jacquard, ministre de l’Éducation, je décrète“ (Mi, Albert Jacquard, ministro pri edukado, mi dekretas). En ĝi li kondamnis la nunan eduksistemon kaj proponis inversigi la prioritatojn : la nacia edukado ne plu produktu "profitokarnon", t.e. ke ĝi ne transformu lernantojn en varhomojn.
Subtenanto de Esperanto
Profesoro Albert Jacquard senambigue esprimis sin favore al Esperanto kiel solvo al la problemoj de lingva komunikado, precipe en kvar radioelsendoj de France Culture, en julio 2004. Per patronado, li krome subtenis politikajn iniciatojn, en 2004, por la listo Eŭropo - Demokratio - Esperanto en la parlamentaj EU-balatoj, kaj en 2007 por la listo Espéranto Liberté (Esperanto Libereco) en la prezidantaj balotoj en Francio.
En 2011, li akceptis patroni la en Francio landskalan petskriban kampanjon "L'espéranto au bac" (kunorganizita de Espéranto-France kaj SAT-Amikaro) favore al aldono de Esperanto kiel ĉe kromfako elekteblan lingvon por la bakalaŭriĝa ekzameno. Li jene esprimiĝis:
Li ankaŭ verkis postparolon por la 10a eldono (2006) de la fama franclingva lernmetodo de Esperanto "Racia Kurso" (Cours Rationnel ).
Profesiaj
Honora doktoreco en la Universitatoj de :
Fonto
Plejparto el tiu ĉi artikolo fontas el la franclingva versio de Wikipedia.
Montrofenestro
Montrofenestro estas fasado de vendejo, kie malantaŭ fenestro, vidiĝas de ekstere varoj aŭ anoncataj servoj. Varoj kutime estas alloge prezentitaj.
Historio
Unuaj montrofenestroj estiĝis ĉirkaŭ 1780 en Parizo. Granda disvastiĝo okazis nur post kiam tiu uzo iĝis kutimo en Usono. La franca nomo vitrine devenas de la uzata materio, vitro. Montrofenestroj estas faritaj el plifortigita, foje speciala nerompiĝema vitro. Montrofenestroj de juvelistoj aŭ horloĝistoj ofte montras kopiojn por protekto kaze de ŝtelo. Sed malgraŭ feraj kradoj montrofenestroj estas ofte rompitaj, ekz. per veturilo.
Sien
Sien estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Johan Carl Wilcke
Johan Carl WILCKE (naskiĝis la 6-an de septembro 1732 en Wismar, mortis 63-jara la 18-an de aprilo 1796 en Stokholmo) estis germana fizikisto, kiu ekde la 7-a vivjaro kun sia familio vivis en Stokholmo kaj tie frekventis lernejon. Poste li studis en la Universitato Rostock kaj sekve interalie estis membro de la universitato de Upsalo. Li konsideriĝas esti la inventinto de la elektroforo.
Bussac (stacidomo)
Bussac, plennome Bussac-Forêt, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bussac-Forêt, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
John Peter Zenger
John Peter ZENGER (n. la 26-an de oktobro 1697 - m. la 28-an de julio 1746 en Novjorko) estis german-usona printisto, eldonisto, redaktisto, kaj ĵurnalisto en Novjorko. Li estis arda defendanto de la preslibereco en Usono.
(7310) 1995 OL1
(7310) 1995 OL1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Grădiștea de Munte
Grădiștea de Munte [grǝdiŝtja] (hungare: Gredistye) estas vilaĝo en Rumanio sude de Orăștie. En 1910 ĝi havis 160 loĝantojn (rumanoj); en 1992 238 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1909. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Orăștioara de Sus.
Kalia fenil-fosfato
Kalia fenil-fosfato aŭ C6H5K2PO4 estas organika kombinaĵo de fenolo, fosfata acido kaj kalio, blanka kristala substanco tre solvebla en akvo, kaj uzata kiel kemia reakcianto por laktotesto dum la kontrolo pri pasteŭrizado. Ĉi-kontrolo estas tre grava el la publika deirpunkto pri sano.
La metodo de Kay kaj liaj kunlaborantoj por detektado de fosfatazo en la lakto uzas la dukalian fenil-fosfaton. Ĉi-kombinaĵo hidroliziĝas sub certaj kondiĉoj de la enzimo fosfataza estigante fenolon. La kvanto da fenolo liberigita estas konfirmo de la ĉeesto de la fosfatazo.
Oszkár Papp
Oszkár Papp [oskAr pap], hungare Papp Oszkár estis hungara pentristo kaj emajlisto.
Vivo
Oszkár Papp frekventis ĉeflernejon, kie li lernis pentradon de István Szőnyi kaj Aurél Bernáth. Inter 1950-1975 li renovigis diversajn artaĵojn, ekzemple mozaikojn kaj li plenumis diversajn laborlokojn. Li laboris ankaŭ en Teatro Radnóti kaj en trupo de baletistoj de Pécs, kie li okupiĝis pri dekoracioj. Li ricevis premion Kossuth en 2010, en 1998 kaj 2008 ankaŭ aliajn premiojn.
Kristanismo kaj Patriotismo
Kristanismo kaj Patriotismo, (Ruse: Христианство и патриотизм), estas pamfleto verkita de Lev Tolstoj, el la rusa tradukita de Juozas Mačernis, kaj eldonita 112-paĝe fare de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en Lepsiko en la jaro 1931.
Fato
Fato, el la latina fatum, derivaĵo de fari (diri, paroli, do kio estas dirita, plurale fata). La latina termino indikas unue la vorton, la diraĵon de la diaĵo (vox Jovis, Διός α΅ισα = voĉo de Dio), due la nerevokeblan destinon fiksitan ekde la komenco kiun neniu sukcesas revoki, kaj tiel la morton; la pluralo, fatoj (latine ,fata), indikas ankaŭ la eldirojn de aŭguristo anoncanta estontaĵojn; kaj fine la personigon mem de la destino, nome la Moiroj de la grekoj kaj la Parkoj de la latinoj, nomataj ĝuste Fata, la tri Fata (vidu ankaŭ Fatae de la Keltoj regantaj la destinon de viroj kaj virinoj).
La diaĵo Fato bildigita senvida servis por indiki la Destinon, filon de Kaoso kaj de la Nokto.
Skribis Cicerono en De Fato, XXI: “Se la aferoj aranĝiĝas laŭ la difinoj supre uzitaj, ĉio kio okazas, okazas per kaŭzoj antaŭagintaj; se tio veras, sekvas ke ĉio okazas per decidoj de la fato; tial, ĉio kio okazas, okazas per la volo de fato) (Quod si ita est, omnia, quae fiunt, causis fiunt antegressis; id si ita est, fato omnia fiunt; efficitur igitur fato fieri, quaecumque fiant).
Magdeburga Avenuo (Erfurto)
La Magdeburga Avenuo (germane: Magdeburger Allee) estas pli ol 2500 m longa kaj 35 m larĝa ĉefstrato en la norda parto de Erfurto, Germanio. Ĝi kondukas de Johannes-strato ĝis Henry-Pels-placo norde tra la urbokvartaloj Johannesvorstadt, Andreasvorstadt kaj Ilversgehofen.
Oberndorf an der Melk
Oberndorf an der Melk estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Scheibbs. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Fato
Al tiu konceptaro pri Fato apudas ankaŭ tiu greka de ananko: blinda neceso obeita ankaŭ de kontraŭvoluloj.
Magdeburga Avenuo (Erfurto)
Historio
La strato estiĝis inter 1873 (malĉirkaŭfortikigo de Erfurto) kaj la Unua mondmilito. Pro sia situo en tradicia industria zono, la plejmulto de la apudloĝantoj estis laboristoj. Jam en 1883, kiam la erfurtaj tramoj ekservadis, cirkulis vagonaroj tramvojaj sur ĝi.
Fato
Fato kaj Providenco
Kun la ensceniĝo de la monoteismaj religioj la Fato ekmalaperis. Aparte la kristanaj teologioj ekde komence ne akceptis la paganan koncepton pri Fato ĉar ĝi estus forto-povo aŭ io sendevena kaj neobeanta al Dio Kreinto kiel kreinto de ĉio. Laŭ kristanismo, neniu estaĵo povas ekzisti kune kun Dio, se ne la kreitaĵoj kreitaj de li mem. Ĉio kio okazas, okazas pro tio ke li tiel destinas povante ĉiumomente destini alimaniere; kaj tion Dio faras respektante la liberan volon de la inteligenta persono. La Dia agado, kondukanta la kreaĵon al la destino de li dekretita nomumiĝas Providenco.
Magdeburga Avenuo (Erfurto)
Oko da nomoj por ununura strato
Koncerne la nomon necesas distingi inter ĝia erfurta parto kaj la ilversgehofen-a. La unua, plilongigo kvazaŭa de Johannes-strato, ricevis en 1884 la nomon Magdeburga Strato (Magdeburger Straße) laŭ la tiama provincĉefurbo Magdeburg. La alia parto unue simple nomiĝis Ĉefstrato (Haŭptstraße). Post la enkorpigo de la vilaĝo Ilversgehofen en la urbo Erfurto oni alinomis ĝin en 1912 Poststraße, en 1933 laŭ Horst Wessel Horst-Wessel-Straße. En 1945 por mallonga tempo ĝi estis la Strato de Bona Espero (Straße der Guten Hoffnung) antaŭ ol sia renomiĝo kiel Weißenseer Allee laŭ la komunumo Weißensee. Post la fondo de GDR ekpatronis la sovetia diktatorego Stalino (Stalinallee), ekde 1961 Karl Marx (Karl-Marx-Allee). En 1990 oni donis al la stratego la okan nomon, nome Magdeburger Allee.
Fato
Fato kaj Providenco
Plurestis tamen (en iu speca kolektiva nekonscio) iu pli/malpli vaga nocio pri destino kiu, krom filozofiaj spekulativaĵoj, puŝadis al konscia akceptado de iu fataleco naturisme perceptata.
Galerioj Anger 1
La Galerioj Anger 1 estas tradiciriĉa centro butikuma en la urbokerno de Erfurto. Dum jardekoj de GDR ili apartenis al la ĉeno Centrum Warenhaus.
Fato
Bibliografio
"De Fato" de Cicerono
Magdeburga Avenuo (Erfurto)
Graveco
Iam la strato donis spacon al ĉiuj irantoj norden, nome al Stotternheim aŭ Sömmerda kaj poste al Sangerhausen kaj Magdeburg aŭ Mittelhausen kaj Schwerborn. Hodiaŭ restis nur la trafiko al Mittelhausen, por la irantoj al Sömmerda estas pli konvena pli orienta strato, la Eugen-Richter-strato.
Fato
Bibliografio
Cicerone, Pseudo Plutarco, Alessadro di Afrodisia, Trattati antichi sul destino, a cura di Aldo Magris, Morcelliana (Brescia), 2009.
Galerioj Anger 1
Historio
Albert kaj Ernst Giese konstruis de 1906-1908 laŭ la historiisma stilo butikcentron nomitan Ĉe la Romia Imperiestro. La nomon oni adoptis de hotelo samloke, kiu estis malkonstruita.
Magdeburga Avenuo (Erfurto)
Graveco
Gravas la strato sendube por la trafiko publika: la tramlinioj 1 kaj 5 iras laŭ ĝi kun la haltejoj Lutherkirche, Wendenstraße, Ilversgehofener Platz, Salinenstraße kaj Grubenstraße. Ankaŭ la stacidomo Erfurt-Nord invitas al pluveturado al Nordhausen aŭ Bad Langensalza/Kassel.
Galerioj Anger 1
Historio
La gefratoj Georg kaj Martin Tietz kaj iliaj komercaj partneroj Arthur Arndtheim kaj Siegfried Pinthus malfermis en 1908 la magazenegon situantan plej oriente sur la Anger-placo. Ĝi estis longtempe la plej granda vendodomo en Turingio. Fasado en secesia stilo estas koronita de vitra terglobo kaj figuraj ornamaĵoj.
Magdeburga Avenuo (Erfurto)
Graveco
Kelkaj kromnomas ĝin la plej longan butikumstrato de Turingujo, kaj fakte: en la plejmulto de al domoj troviĝas etaj vendejoj. Krom bakistoj, buĉistoj, frizistoj oni videblas ankaŭ ne malmultaj vendejoj de uzitaj varoj. La lastajn jarojn evoluis kultura vivo: al tio kontribuas la karaktero metropola de stratego kun verdaj zonoj, la komunumo de la Luterkirko, la kulturknajpo ILVERS Café kaj Heiligenmühle. Ankaŭ amikaro de la eksa vilaĝo Ilversgehofen sindone agadas. Faktoro pozitiva estas pluse la relative malaltaj luprezoj kaj bonegaj koneksoj publiktrafikaj.
Ekde 1992 la pormetiisto kaj porkomercista societo Das Beste im Norden e.V. ĉiujare invitas onin en junio al la festo Magdeburger-Allee-Fest.
Galerioj Anger 1
Historio
En 1937 la judaj posedantoj estis eksproprietigitaj. Por substreki tion ankoraŭ, oni forigis ankaŭ la terglobon en 1939.
Hodiaŭ
Post multaj alikonstruadoj kaj restaŭradoj oni inaŭguris la novan Galeriojn Anger 1 en la 27-a de septembro 2000. Estis laŭ originalaj planoj ankaŭ rekonstruitaj la portaloj. Apude konstruitis dua, vendeja parto, sur la grundo de la iama Domo de la instruistoj. Sennombraj butikoj, vendejoj kaj kulinarejoj allogas la klientojn sur 23.000 kvadratmetroj kaj 4 etaĝoj. Mezkvante 30.000 homoj vizitas por tago la grandmagazenon.
Sementina
Sementina estas komunumo de la komunumaro Tiĉino kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 3111 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
NGC 5184
NGC 5184 (aliaj indikoj — UGC 8487, MCG 0-34-41, ZWG 16.81, KCPG 378B, PGC 47438) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sementina
Geografio
Sementina apartenas al la aglomeraĵo de la kantonĉefurbo Belinzono kaj situas okcidente de ĝi ĉe la norda fino de la ebenaĵo de Magadino ĉe la suda respektive okcidenta bordo de la rivero Tiĉino. La komunumo konsistas el la vilaĝo Semantina kaj la frakcio Piancalardo en okcidcento, kaj kelkaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,25 km², de kiuj 66,7% estas kovritaj de arbaro, 15,1% servas por agrikulturo kaj 12,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sementina limas en nordo kaj okcidento al Monte Carasso, en sudo al Giubiasco, en okcidento al Gudo, kaj en nordokcidento al Cugnasco.
Trafiko
Tra Sementina pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 de Belinzono al Locarno. En sudoriento pasas la komunuman teritorion la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturejo estas Belinzono-Sudo, kiu situas 2 kilometrojn sude de la komunumo en Camorino. Per la loka busreto de Belinzono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Vidindaĵoj
En Semantino troviĝas parto de la fortikaĵo Fortini della fame, kio signifas en Esperanto Fortikaĵo de l'malsato. La fortikaĵo estis parto de defendolinio konstruita laŭ ordono de la generalo de la svisa armeo Guillaume-Henri Dufour, por protekto kontraŭ eblaj atakoj de la Venecia-Lombarda Reĝolando. Por la konstruado de la instalaĵo oni laborigis tiĉinanojn kiuj fuĝis el Lombardio. Sian nomon la fortikaĵo ricevis, ĉar ĝia konstruo estis laboriga programo por rifuĝintoj, kiuj tiel estis savita de malsato. La fortikaĵo apartenas al la inventaro de la monumentoj de nacia signifo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sementina datiĝas el la jaro 1230 Somentina. Dum mezepoko la katedralkapitolo de Como posedis bienoj en Sementina, kiuj ĝi en la jaro 1264 donis kiel feŭdo al la familio de Muralto, en 1277 al la familio da Gnosca kaj en 1335 al la familio Orelli. En la inventaro de la Grafejo Belinzono la vilaĝo Piancalardo en la jaron 1363 estis listigita kiel komunumo. En la jaroj 1853 kaj 1854 estis konstruita la elementoj de la Fortikaĵo Fortini de la Fame laŭlonge de la sovaĝrojo Semantina por laborigi rifuĝintojn el Lombardio.
25127 Laurentbrunetto
25127 Laurentbrunetto estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronoma kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Laurent Brunetto. instruisto pri fiziko en Antibes (Francio), prezidento de la Groupement Astronomique Populaire de la Région d´Antibes kaj popularigisto de astronomio en la lernejoj. Fervora amatora astronomo, li laboris pri la kaj fotometrio de supernovaoj kaj de asteroidoj elde la observatorio, kiun li mem konstruis.
Fredrik Hasselquist
Fredrik HASSELQUIST (naskiĝis la 3-an de januaro 1722 en Törnevalla, mortis 30-jara la 9-an de februaro 1752 en Izmiro) estis sveda natursciencisto, botanikisto, ornitologo, esploristo kaj vojaĝanto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
(14139) 1998 RX72
(14139) 1998 RX72 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Angely (Yonne)
Angely estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 135 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.
Geografio
Angely etendiĝas sur 8.62 km², kaj havis 124 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Rémy Rappeneau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Angely apartenas al la kantono de L'Isle-sur-Serein, kies ĉefurbo estas L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
(16006) 1999 BJ9
(16006) 1999 BJ9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Putifigari
Putifigari - jen itale, Potuvigari - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Alghero, Ittiri, Uri kaj Villanova Monteleone.
Tenakourou
Tenakourou estas la plej alta pinto de la afrika lando Burkino kun altitudo egala al 747 m. Ĝi troviĝas proksime al la landlimo kun Malio.
Ĉar la altitudo estis proksima al tiu de najbara pinto en Malio, amaso da ŝtonoj estis starigita por pliigi la diferencon.
Rüdesheim (Nahe)
Rüdesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rumbek
, arabe ‏رمبيك‎ (Rumbīk) estas grandurbo, ĉefurbo de subŝtato, diocezo kaj universitata urbo en Sud-Sudano.
Geografio
situas sur montetaro en la meza parto de la lando. Vav troviĝas 211, Ĵubo 305, Malakal 374, Ĥartumo 1026 km.
Historio
En 1857 franca komercisto fondis en tiu loko komercejon por eburoj kaj sklavoj. Ili estis liveritaj laŭ Nilo kaj per velŝipoj al Ĥartumo. En 1881 ĉesis la sklaveco-merkato. Post 4 jaroj Egipto kun britoj konkeris la urbon. En 1997 civila milito okazis, Rumbek estis bombardita de la sudana armeo. Post la interkonsento de paco en 2005 estis Rumbek dum jaro provizora ĉefurbo de Sud-Sudano.
Trafiko
havas flughavenon. Vojoj kuras al Ĵubo kaj Sudano. Estas ankaŭ malpli grava vojo al naturrezervejo.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 25 kaj 32 °C. La varmo en februaro kulminas, en aŭgusto malkulminas. Jare pluvas po 969 mm. La pluvo kulminas en aŭgusto, en decembro neniam pluvas.
Land der Berge, Land am Strome
Land der Berge, Land am Strome (montara lando, tero sur rivero) estas la nacia himno de Aŭstrio. Ĝi estis verkita de Paula von Preradović, kiu adaptis la melodion de la KV 623 "Eine Kleine Freimaurer-Kantate" (mallonga framasona kantato) komponita de la majstro Wolfgang Amadeus Mozart la 17-an de novembro 1791. Sed eble la melodio estas de Johann Holzer. Ĝi estis deklarita kiel oficiala en 1947 kaj emancipitece ŝanĝetos sian tekston la 1-an de januaro 2012. Ekzistas premiita esperanto-versio Land' de montoj, katedraloj de Christine Siedl.
Nova teksto ekde la 1-a de januaro 2012
Tiu ete korektita teksto igis esperantistojn de Aŭstrio prezenti en julio de 2014 ankaŭ novan Esperanto-version
Vitrino
Vitrino (el la franca: vitrine, vitre = vitro; latine: vitreum = vitro) estas elmontra ŝranko kun almenaŭ unuflanke vitra vando aŭ ujo kun levigebla vitra kovrilo. Vitrino ebligas la vidon de la enaj objektoj sen malfermo. Sinonimo estas montroŝranko aŭ montrujo.
La funkcio de vitrino estas kutime prezentado de elektitaj kaj ofte altvaloraj aĵoj. Oni celas protekton de la aĵoj kontraŭ malpermesita forpreno, damaĝo pro mekanikaj aferoj, klimato, polvo aŭ troa lumo.
Vitrinoj troviĝas ekzemple en muzeoj kaj estas uzitaj ankaŭ kiel anonctabuloj.
Ankaŭ en privataj hejmoj vitrinoj troveblas.
Laŭ Francisko Azorín vitrino estas simple Elmontra vitroŝranko. Li indikas etimologion el la latina vitrum (vitro).
Jun Sonoda
Jun Sonoda (薗田 淳, n. ) estas japana futbalisto.