cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eliot-pino
La Eliot-pino (Pinus elliottii), estas pino hejma en Sudorienta Usono, ekde la sudo de Suda Karolino, okcidente ĝis sudorienta Luiziano, kaj sude ĝis la florida Kij-Insularo. La scienca kaj Esperanta nomoj honoras la usonan botanikiston Stephen Elliott (1771-1831). La angla nomo de Eliot-pino, slash-pine, referencas al la slashes aŭ marĉaj grundoj kun arboj kaj arbedoj – kiuj konstituas ties vivejon.
Priskribo
Tiu nearktisa kaj neotropisa specio estas rapidkreskema, sed ne tre longeviva ("nur" 200 jaroj) kompare kun aliaj pinospecioj, kaj preferas humidajn klimatojn kaj humidajn grundojn.
La arbo atingas altecojn de 18 –30 m kun trunkodiametro de 0,6 – 0,8 m. La folioj estas pinglecaj, tre maldikaj, du- aŭ tri-opaj, kaj estas 18 al 24 cm longaj.
La strobiloj estas glatbrile ruĝ-brunaj, 5–15 cm longaj kun mallonga dika 2–3 cm alta pikilo sur ĉiu skvamo. Ĝi estas konata por sia konusa formo.
La Eliot-pino povas esti diferencigita de la parenca torĉpino (Pinus taeda) per la iome pli longaj pli brilaj pingloj kaj per la pli grandaj ruĝe-brunaj strobiloj, kaj de longfolia pino (Pinus palustris) per la pli mallongaj, pli maldikaj pingloj kaj pli etaj strobiloj kun malpli larĝaj skvamoj.
Taksonomio
Estas du varioj :
La Eliot-pino estas tre parenca al la kariba pino.
Malsame la tipa vario de la Eliot-pino, plantidoj de P. elliottii var. densa transiras "herbejan fazon", similmaniere al la longfolia pino.
Uzado
Tiu arbospecio estas grandskale kreskigita en plantejoj, kaj ankaŭ estas uzata en hortikulturo.
Aŭtoklavo
Aŭtoklavo estas speco de metala vazo tre fortika kaj tute fermita, en kiu oni povas preme varmigi likvaĵon super ĝia bola varmogrado.
Medicin-teknike aŭtoklavo estas aparato, kiu per kunpremita akvovaporo sterilizas operaciilojn, kuracilojn ktp.
Fenica junipero
La fenica junipero (Juniperus phoenicea ; loka nomo Arâr) estas junipero trovebla tra la mediteranea regiono, ekde Maroko kaj Portugalujo, oriente de Turkujo kaj Egiptujo, ankaŭ en Madejro kaj Kanarioj, kaj en la montaro de okcidenta Sauda Arabujo apud Ruĝa Maro. Plejofte ĝi vegetas je malalta altitudo apud la marbordo, sed atingas 2 400 metrojn en la sudo de sia arealo, en Atlasa Montaro.
Priskribo
Ĝi estas granda arbedo aŭ eta arbo altante 2-12 metrojn, kun trunkodiametro ĝis 1 metron kaj ronda aŭ neregula arbokrono. La folioj havas du formojn, junaĝaj pinglecaj 8–10 mm longaj folioj ĉe arbidoj, kaj plenkreskaj skvamaj 0,5–2 mm longaj folioj ĉe pli maljunaj plantoj; ili estas aranĝitaj aŭ pare-kontraŭe aŭ triope-krone. Ĝenerale la planto estas monoika, sed iuj individuoj estas dioikaj. La strobiloj estas berecaj, diametre 6–14 mm, oranĝkolor-brunaj, okaze kun rozkolora vaksa brilo, kaj entenas 3-8 semojn; ili maturiĝas en ĉirkaŭ 18 monatojn. La masklaj strobiloj longas 2–4 mm, kaj fru-printempe polenadas.
Subspecioj
Estas du varioj de tiu palearktisa specio, konsiderataj kiel subspecioj laŭ iuj aŭtoroj :
Nikifor Ĥristoskov
Nikifor Ĥristoskov (Никифор Христосков) estis bulgara esperantisto kaj diplomato. Li naskiĝis en 1888. De 1912 ĝis 1913 Nikifor Ĥristoskov aktivis en la Balkana milito, kiun li partoprenis kiel volontulo, kaj ĝis sia morto 27-jara en 1915 oficis en la Bulgara Legacio en Bukareŝto.
Moneroj de usona dolaro
En multaj aperas la dekomenca devizo E pluribus unum (El pluraj unu) kiu aperas same en la Blazono de Usono kaj en plej oftaj aperas la alternativa devizo In God we trust (Je Dio ni kredas).
Borsbeek
Borsbeek (: [BORSbe:k]) estas municipo en Belgio, oriente de Antverpeno. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Antverpeno.
Baktriso
La baktriso (Bactris) estas neotropisa genro de ĉirkaŭ 240 specioj el la familio de la arekacoj, indiĝena en Centrameriko, Sudameriko, kaj Karibujo. Ili estas arboj kiuj havas alton inter 4 ĝis 20 metroj. La folioj estas ĝis 5 metrojn longaj, kaj estas pinataj kun multaj folieroj. La frukto estas drupo, 2-6 cm longa, manĝebla ĉe iuj specioj.
Poiana Sibiului
Poiana Sibiului [pojana sibiuluj] (hungare: Polyán, germane: Flussau) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 4 204 loĝantojn (rumanoj); en 1992 3 178 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1532. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye).
1850 Kohoutek
1850 Kohoutek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Kvankam malkovrita en la dua duono de marto 1942, ĝi erare ricevis la provizoran nomon 1942 EN, (kiu kongruas kun objekto malkovrita inter la 1-a kaj la 15- de marto) anstataŭ 1942 F....
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan astronomon Luboš Kohoutek.
Maranzana
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Henry Hudson
Henry HUDSON (nask. ĉirkaŭ 1560-1570, mortis verŝajne en 1611) - angla esploristo, maristo kaj navigisto, esploranto de Arkto. Komence, nome de anglaj komercistoj, Hudson esploris la nordorientan pasejon al Hindio. Sekve, laborante por Nederlanda Orienthinda Kompanio, li esploris la regionon ĉirkaŭ la nuntempa Novjorko, serĉante la eblecon veturi al Azio okcidentdirekten. Tiam li esploris la riveron Hudson kaj donis certan bazon al nederlanda koloniigo de tiu regiono.
En sia lasta ekspedicio Hudson serĉis la nordokcidentan pasejon. Tiam li malkovris Hudsonan Markolon kaj Hudsonan Golfon. En 1611, post vintro pasigita en la Golfo de James, Hudson decidis pluiri okcidenten, sed plejparto de lia ŝipanaro ribelis. La ribelantoj situigis Hudsonon, lian filon kaj kelkajn aliajn maristojn en boaton kaj forlasis ilin. Neniam plu Henry Hudson kaj liaj akompanantoj estis vidataj.
Franklina mevo
La Franklina mevo (Larus pipixcan) estas eta nigrakapa mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.
Disvastiĝo
Kvankam la Franklina mevo estas nekomuna en marbordoj de Norda Ameriko, ĝi estas rara vaganto ĉe nordokcidenta Eŭropo, sudokcidenta Afriko, Aŭstralio kaj Japanio, kun ununura vidaĵo en Eilat, Izraelo en 2002 (Smith 2002).
Aspekto
Junuloj estas similaj al plenkreskuloj sed havas malpli nigrajn kapojn, pli malhelajn bekon kaj krurojn kaj ne havas la blankan flugilstrion. Ili atingas plenkreskan plumaron la trian jaron.
Kutimoj
La Franklina mevo reproduktiĝas en kolonioj (eĉ de 15,000 aŭ 20,000 birdoj) ĉe herbejaj lagoj. La neston oni konstruas surgrunde aŭ foje flosantan kaj ligitan al plantaro. La ino demetas 2 aŭ 3 verdobrunajn ovojn kiuj estos kovataj dum ĉirkaŭ 3 semajnoj de ambaŭ gepatroj kiuj ankaŭ zorgas la idojn dum unu monato antaŭ eknaĝo kaj poste unu semajnon plua.
La Franklina mevo estas ĉiomanĝanta kiel plej granda parto de la mevoj de la genro Larus kaj ili manĝas rubaĵojn aŭ predas taŭgajn etajn predojn, kiel insektojn kaj tervermojn (foje sekve de terkultura maŝinaro), fiŝojn vintre.
Tiu specio ricevas la nomon el por Arkto eksploristo Sir John Franklin.
Bila Cerkva (Transkarpatio)
Bila Cerkva (Біла Церква, Biserica Alba, Tiszafejéregyháza) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv. La nomo signifas: "blanka preĝejo".
Situo
Bila Cerkva situas en valo de Tiso, apud Solotvino.
Historio
Ĝis 1920 Tiszafejéregyháza apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Bila Cerkva/Tiszafejéregyháza. Ekde 1945 Bila Cerkva apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Daisuke Sudo
Daisuke Sudo (須藤 大輔, n. ) estas japana futbalisto.
Dioscorea cayenensis subsp. rotundata
'''Dioscorea cayennensis subsp. rotundata, aŭ nomata blanka dioskoreo aŭ gvinea dioskoreo''' estas dioskoreo kiu hejmas en Afriko. Ĝi estas la plej grava kultivata dioskoreo.
Disvastigo
D. c. subsp. rotundata estas kultivata en okcidenta Afriko, inkluzive de Eburbordo, Ganao kaj Nigerio.
Linus Torvalds
Linus Benedict TORVALDS (naskiĝis en 1969) estas svedlingva finnlandana komputilsciencisto loĝanta en Usono. Li estas fama unuarange pro tio, ke li iniciatis la kernon de la mastruma sistemo Linukso (Linux), kiun li kreis en 1991 kiel studanto ĉe la Universitato de Helsinko. Li magistriĝis en 1996 en la sama universitato, kiu jam en 2000 atribuis al li honoran doktorecon.
Li ankoraŭ gvidas kaj ordigas la laboron pri Linukso (kiel "bonvola diktatoro"), sed nun multaj aliaj personoj kontribuas al la kerno.
En 1997 Torvalds transloĝiĝis al Silicia Valo en Kalifornio, Usono, kie li eklaboris ĉe la kompanio Transmeta. En 2003 li forlasis Transmeta-n por dediĉi sian tempon plene al la Linuksa kerno.
Kvankam Torvalds estas de Finnlando, kaj rigardas sin kiel finnon, lia denaska lingvo estas la sveda.
Fleksebleco
Fleksebleco estas kapablo fleksiĝi, ŝanĝi sian formon. Ĝi povas okazi en malsamaj okazoj:
Linus Torvalds
La persona bonŝanco-pupo de Torvalds estas la pingveno Tux, kiu estas modelo por la vaste uzata simbolo de Linukso en ties uzanto-komunumo.
Strážek
Strážek (Straschkau) estas kampurbo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Ĝi situas sudoriente de Žďár nad Sázavou, proksimume 10 km sudokcidente de Bystřice nad Pernštejnem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1338.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.
Théodore Rousseau
Théodore Rousseau (naskiĝis la 15-an de aprilo 1812 en Parizo, mortis la 22-an de decembro 1867 55-jara en Barbizon) estis franca pentristo. Li konsideriĝas apartenanta al la skolo de Barbizon.
Nulredukto
Ekzemploj:
Tamen, iam (aparte en fiziko) la nuloj post la malplej signifa cifero en frakcia parto de la nombro signifas la precizecon de la nombro, tiam la nulredukto fuŝas la informon. Tiel ekzemple:
Nulredukto estas ankaŭ maniero pli kompakte priskribi ordigitan aron (tabelon) de nombroj, kie multaj elementoj estas nuloj. Anstataŭ skribi sinsekve la valorojn, oni povas skribi la indeksoj kune kun la valoroj de la ne-nulaj eroj. Se nuloj estas sufiĉe multaj, tiel la malpli granda spaco povas esti uzata entute.
Ekzemplo (indeksoj ekde 0):
Sámuel Zsigmondy
Sámuel Zsigmondy [ŝAmuel ĵigmondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsigmondy Sámuel estis hungara luterana licea instruisto, pastro. Lia plej konata filo estis Vilmos Zsigmondy.
Sámuel Zsigmondy naskiĝis la  en Pilis, li mortis la  en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Biografio
Sámuel Zsigmondy frekventis lernejojn laŭvice en sia naskiĝloko, Cegléd, Nagykőrös, Selmecbánya. Inter 1804 kaj 1806 li lernis en Luterana Liceo (Pozsony), poste li estis ĉefamilia edukisto. Li pastriĝis, poste en 1808 li plulernis en Universitato de Wittenberg. Hejmenveninta li denove estis ĉefamilia edukisto, en 1815 li ekinstruis en la menciita liceo. Li instruis logikon, fizikon, juron, grekan kaj hebrean lingvojn, retorikon, poezion, etikon, statistikon, hungaran historion. Lia plej konata lernanto estis Mór Jókai ekde 1835. Li verkis diversajn lernolibrojn.
Ajresa aglo
Ajresa aglo (Hieraaetus ayresii) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj.
Ĝi troviĝas en subsahara Afriko. Ties nomo honoras la sudafrikan ornitologon Thomas Ayres.
Aspekto
Dumfluge videblas rekonigaj subaj partojn nome blankeca gorĝo kontrasta kun blankecaj partoj tre striecaj malhela kun ankaŭ blankeca vosto kun fajnaj strioj.
Postmünster
Postmünster estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002
La Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002 okazis unu jaron antaŭ la difinita tempo pro eksiĝo de la unua prezidanto de la respubliko generalo Ruslan Auŝev. La balotkampanjo disvolviĝis en ĉiam pli streĉa atmosfero kaj nur en la dua rondumo la venkinto estis oficiale deklarita generalo Murat Zjazikov.
Grigorij Abramoviĉ Ŝajn
Li ricevis diplomojn de la universitatoj de Tartu, de Permjo kaj Tomsk.
Li laboris en la Simeiza observatorio de 1925 al 1945 kaj estis direktoro de tiu observatorio ĝis 1952.
Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002
Eksiĝo de Ruslan Auŝev
La unua prezidanto de la respubliko generalo Ruslan Auŝev antaŭlonge insistis, ke la prezidanta balotado okazu unu jaron pli frue de la destinita tempo, pravigante tion per sia deziro malsamtempigi la prezidantan kaj parlamentan balotojn. La parlamentanoj refutis sian antaŭtempan eksiĝon, do li decidis eksiĝi mem. La Supera Kortumo de Inguŝio nuligis lian decidon pri ŝanĝo de la balotdatoj, do la li eksiĝis, kio neeviteble sekvigis la balotadon ene de tri monatoj. La la respublika parlamento ordonis, ke la baloto okazu la.
Grigorij Abramoviĉ Ŝajn
Li studis la spektojn de la steloj kaj la fizikon de la nebulozoj. Li malkovris novajn nebulozojn kaj la nenormalan abundon de 13C en la stelaj atmosferoj.
Kun Vladimir Albickij, li katalogis la radialajn rapidojn de ĉirkaŭ 600 steloj. Kun Otto Struve, li studis la rotacian rapidon de steloj kaj montris ke junaj steloj rotaciias dekoble pli rapide ol Suno ; li emfazis la gravecon de tiu fakto koncern'al la stela evoluo.
Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002
Kandidatoj
La registriĝo de la kandidatoj finiĝis la. Registropetojn donis 35 personoj (laŭ aliaj datumoj — 34), sed kvar ne sukcesis kolekti bezonatajn apogsubskribojn kaj ok prezentis tiujn fuŝajn, do nur 22 estis akceptitaj.
Paolo Boi
Paolo BOI (Sirakuzo, 1528 - Napolo, 1598) estis eminenta itala ŝakludisto. Kvankam titolo de grandmajstro ankoraŭ ne ekzistis, oni konsideras lin unu el la du plej bonan ŝakiston en la tuta mondo, je ĉirkaŭ 1575, kune kun Leonardo da Cutri. En 1549, li venkis Papon Paŭlo la 3-an en ŝakludo.
Grigorij Abramoviĉ Ŝajn
Li malkovris tri asteroidojn kaj kunmalkovris la neperiodan kometon C/1925 F1 (Ŝajn-Comas Sola).
Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002
Kandidatoj
Magomet-Baŝir Abadijev estis la prezidanto de la Konsilio de la direktoroj de la agroindustria korporacio «APAKO».
Bagautdin Auŝev estis la plej juna el la tri fratoj de Auŝev (Ruslan estis la meza kaj Adam la plej maljuna).
Baŝir Auŝev estis kuzo de la eks-prezidanto kaj iama ministro pri internaj aferoj de la respubliko.
Muĥarbek Auŝev estis la eks-deputito de la Ŝtata Dumao, prezidanto de asocio «Adept» (Moskvo) kaj tre malproksima parenco de la eks-prezidanto. Li asertis, ke la Kremlo subtenas lin kaj Murat Zjazikov estas la nura dublanto.
Beslan Ĥamĉijev estis vic-ministro de Inguŝio pri etnaj, federaciaj kaj migradaj aferoj.
Ibragim Gulajev estis la vic-prezidanto de la Asambleo de la popoloj de Nord-Kaŭkazo.
Aĥmet Malsagov, ĉefministro de la respubliko, estis de multaj konsiderata la posteulo de Ruslan Auŝev, kiu nomumis lin la provizora plenumanto de la prezidantaj devoj. Tamen Ruslan Auŝev unue esprimis sian simpation al deputato de la Ŝtata Dumao Aliĥan Amirĥanov, kies oratorajn kapablojn admiris la inguŝoj. Sed la li deklaris ke subtenos generalon Ĥamzat Gucerijev, kiu estis ministro pri internaj aferoj de Inguŝio kaj frato de Miĥail Gucerijev, prezidanto de la naftokompanio Slavneft (kiu tamen subtenis Aliĥan Amirĥanov). Ruslan Auŝev diris, ke Malsagov ne planis kandidatiĝi kaj volis foriri al Moskvo, kaj nur poste ŝanĝis sian decidon. Auŝev opiniis, ke Malsagov ne kapablus regi la respublikon, dum generalo-leŭtenanto Ĥamzat Gucerijev povus fari tion. La tutnacia unio de la inguŝa popolo «Dajmokĥ» (la unio de la plejaĝuloj) subtenis Malsagov, ĉar Ruslan Auŝev ĉiam subtenis lin kaj poste ĝi volis ŝanĝi la jam faritan decidon. Krome la plejaĝuloj rimarkigis ke la familio Malsagovoj estas la plej fama kaj aŭtoritata en Inguŝio. Prezidanto de «Dajmokĥ» Savarbek Ŝadiĵev diris, ke la Unio subtenus komerciston Miĥail Gucerijev mem, sed ne lian fraton Ĥamzat Gucerijev, kiu estis «nura milicano». Aĥmet Malsagov post ekpreni la provizoran potencon eksigis la estron de la prezidanta administracio Jakov Mestojev kaj lian viculon Ĥamzat Kodzojev pro «superuzo de la oficaj plenrajtoj». Li klarigis, ke ambaŭ konspiris kontraŭ li.
Ruslan Auŝev diris, ke Miĥail Gucerijev ne subtenis la fraton, ĉar Ĥamzat Gucerijev estis pli aĝa, do estus pli grava kaj aŭtoritata reganto, malegala al Miĥail. Ĥamzat Gucerijev kolektis preskaŭ tridek mil subtenajn subskribojn anstataŭ 2500 bezonataj. Li diris ke volas esti «bona helpanto al nia prezidanto Vladimir Vladimiroviĉ Putin kaj transkondukanto de lia volo en la respubliko». La li eksiĝis de la ministra posteno.
Matene la ĉe la kulturdomo de Nazrano, kie troviĝis balotstabejo de Ĥamzat Gucerijev, eksplodis bombo kies povon oni taksis je 200 gramoj en la TNT-ekvivalento. Vespere tie devus okazi koncerto de la populara kantistino Katja Ogonjok, invitita de la kandidato. Alia incidento estis ligita al la skandala ĵurnalisto Aliĥan Gulijev, kiu estis konfidenculo de la kandidato Murat Zjazikov, denuncis Ĥamzat Gucerijev kaj liajn konfidenculojn Ĥamzat Kodzojev kaj Lidija Gamurzijeva kiel organizantoj de lia forŝtelo.
Ruslan Maskurov estis la prezidanto de la Konsilio de la direktoroj de kompanio «Zangaz trast» (Moskvo), iama estro de Malgobeka distrikto kaj vic-ĉefministro de Inguŝio, loĝanta ekster la respubliko. Antaŭe li dufoje kandidatiĝis al la Ŝtata Dumao.
Murat Zjazikov deklaris pri siaj prezidantaj pretendoj la. Li estis viculo de la plenrajta reprezentanto de la prezidanto de Rusio en Suda federacia regiono Viktor Kazancev kaj antaŭ kelkaj semajnoj ricevis la generalan rangon. La Kremlo kaj Viktor Kazancev malkaŝe subtenis lin kaj afiŝoj kun foto de Zjazikov kaj Vladimir Putin abundis tra la respubliko. Ruslan Auŝev forte oponis lin, demandante: «Kiel la popolo, kiu iam estis deportita de la samaj [specialaj] organoj voĉdonos por li?». En la respubliko amase disvastiĝis flugfolioj, en kiuj li estis nomata «la FSB-sklavo», akuzata pri la intenco detrui la inguŝian suverenecon kaj reunuigi la respublikon kun Ĉeĉenio.
Forigo de Ĥamzat Gucerijev
Ĥamzat Gucerijev, kiun subtenis ĉirkaŭ 15 eksiĝintaj kandidatoj, estis forigita antaŭ la unua balotrondumo kun preteksto ke li, kien ŝtatoficisto de la kategorio «B» devintus eksiĝi dum tri tagoj post kandidatiĝo, sed ne faris tion. Gucerijev pravigis sin, referencante al la inguŝa leĝaro kiu ne enhavas tian postulon, sed malsukcesis. Liaj subtenintoj transiris al Aliĥan Amirĥanov. La peton pri la eksigo prezentis la skandala ĵurnalisto Aliĥan Gulijev, murdota la en Nazrano.
Aliaj eksigoprovoj
Aliĥan Gulijev planis peti eksigon ankaŭ de Aliĥan Amirĥanov, sed lin antaŭis pensiulo Baŝir Batĥijev, poste ankaŭ murdita. Aliĥan Gulijev ne ĉeestis la proceson kaj post dekhora kunsido juĝisto refutis la peton pri la eksigo de Aliĥan Amirĥanov. Aliĥan Gulijev krome asertis ke Muĥarbek Auŝev dum la balotkampanjo okupiĝis pri bonfara agado, kio ankaŭ estas malpermesita por la kandidatoj.
Akuzo pri subaĉeto de voĉdonantoj
Krome oni kulpigis Ĥamzat Gucerijev pri subaĉeto de la elektantoj, ĉar la en la flughaveno de Magaso estis kaptita sako kun 4 milionoj da dolaroj (laŭ aliaj fontoj temis pri 3 milionoj da dolaroj kaj 10 milionoj da rubloj), transportitajn de la BIN-banko. Parton de la mono oni poste deklaris falsa. La banko neis same falsecon kaj subaĉetajn celojn de la kargo. La la respublika prokurorejo ekis krimenketadon pri tio kaj okazigis traserĉadon en la balotstabejoj de la kandidato, konfiskante dokumentojn kaj komputilojn. Aliĥan Amirĥanov, kiu tiutempe jam oficiale anonciĝis por la dua rondumo, sarkasme dankis plenrajtan reprezentanton de la prezidanto de Rusio en Suda federacia regiono Viktor Kazancev pro «la bona reklamo por li», kiel li nomis tiajn agojn. Aliĥan Amirĥanov deklaris, ke por eviti ajnajn pretekstojn forigi lin de la dua rondumo li tute ne aranĝos agitadon kaj eĉ forlasos Inguŝion ĝis la fino de la balotado.
Samtage Ruslan Auŝev kiel reprezentanto de Inguŝio en la Federacia Konsilio de Rusio deklaris, ke en la respubliko la oficejo de la plenrajta reprezentanto de la prezidanto de Rusio okazigas la senprecedentan premadon sur la opozicion kio montriĝis interalie en la atakoj kontraŭ Ĥamzat Gucerijev. Li petis tujan enmiksiĝon de la federaciaj juĝaj, plenumpovaj kaj leĝodonaj institucioj kaj eĉ verkis la alvokon al la prezidanto Vladimir Putin. Nek parlamentanoj, nek juĝistoj subtenis lin. La la respublika prokurorejo sciigis, ke estas registritaj pluraj subaĉetoj de voĉdonantoj kaj kontraŭleĝa agitacio fare de Aliĥan Amirĥanov. Multaj atendis, ke ankaŭ li estos forigita el la dua rondumo, sed tio ne okazis.
Balotkampanjo
Sep kandidatojn oficiale plendis ke la federacia inspektoro Musa Keligov rompis sigelojn ĉe la prezidanta ĉambro kaj diris, ke de nun li laboros tie.
Voĉdonado
14 kandidatoj propravole eksiĝis antaŭe. Plejparte ili faris tion favore al Ĥamzat Gucerijev (inkluzive de Bagautdin Auŝev, eks-estro de la prezidanta administracio Jakov Mestojev, la fama luktisto Vaĥa Evlojev). Do finfine la unuan rondumon partoprenis 8 kandidatoj.
La plej multe da voĉoj kolektis Aliĥan Amirĥanov, por kiu voĉdonis 31,5 % (laŭ aliaj datumoj — 33,09 %), dum Murat Zjazikov ricevis nur 19,11 % (sekvis Muĥarbek Auŝev kun 17,04 % kaj Aĥmet Malsagov 13,56 %). Beslan Ĥamĉijev ricevis 8,68 %, Ruslan Maskurov — 3,70 %, Magomet-Baŝir Abadijev — 1,14 %, Ibragim Gulajev — 0,62 %. Kontraŭ ĉiuj kandidatoj voĉdonis 0,40 %. La voĉdonadon partoprenis 67,65% de la voĉdonantoj.
Grigorij Abramoviĉ Ŝajn
La Minor Planet Center kreditis lin pri siaj astronomiaj malkovroj sub la nomo G. Shajn, li estas konata ankaŭ sub la nomo Schajn.
Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002
Voĉdonado
La en la dua balota rondumo Murat Zjazikov ricevis 53,13 % voĉoj, dum Aliĥan Amirĥanov nur 43,19 %. Kontraŭ ĉiuj kandidatoj voĉdonis 1,55 %. La voĉdonadon partoprenis 65,72% de la voĉdonantoj.
Grigorij Abramoviĉ Ŝajn
Honoroj
Li estis :
Prezidanta baloto en Inguŝio en 2002
Voĉdonado
Laŭ la respublika leĝaro la balotado estas konsiderata valida, se ĝin partoprenis almenaŭ 50% de voĉdonantoj kaj venkos la kandidato, kiu gajnis pli ol 50% da voĉoj.
Akuzoj pri balotrompoj
Oponantoj asertis ke en regionoj, kie Aliĥan Amirĥanov estis aparte populara OMON blokis la vojojn. Ĵurnalistoj kaj observantoj atestis, ke ĉe multaj balotejoj staris longaj atendovicoj kaj aŭtoritatoj ne enlasis homojn. Sed Murat Zjazikov diris, ke laŭleĝe oni rajtas voĉdoni nur ĝis la 8-a vespere, sed dum la unua rondumo en iuj lokoj oni voĉdonis ĝis la 11-a vespere, do eble post la 8-a OMON ie devis haltigi la trafikon por eviti la leĝorompon. Zjazikov siavice diris, ke kontraŭ li agitis 37 deputatoj de la Ŝtata Dumao, substrekante ke inter ili estis du samseksemuloj.
Ĉeĉenaj rifuĝintoj, estis pretaj subteni iun ajn kandidaton al kiu favoras Ruslan Auŝev, konsiderata ilia protektanto. Ili plendis ke nur 14 mil rifuĝintoj estis registritaj kiel voĉdonantoj kaj ke la nova respublika ministro pri internaj aferoj Aĥmed Pogorov minacis al la estroj de la rifuĝejoj kaze de alveno de la rifuĝintoj al la balotejoj tuj enaŭtigi ilin kaj forveturigi al Ĉeĉenio.
Opozicio akuzis Murat Zjazikov pri kontraŭleĝa enŝovo de ĉirkaŭ 20 mil balotiloj kaj plurj leĝorompoj en antaŭtempe fermitaj balotejoj.
La antaŭa prezidanto Ruslan Auŝev poste malkaŝe esprimis sian opinion pri honesteco de tiu ĉi balotado.
Inaŭguro
La inaŭguro estis unue planita ke la, sed poste estis translokita al la pro teknikaj kialoj. Nek Ruslan Auŝev, nek Aliĥan Amirĥanov ĉeestis ĝin, nek gratulis lin pri la venko, kion faris ĉiuj aliaj konkurantoj.
Grigorij Abramoviĉ Ŝajn
Honoroj
Li ricevis:
Sapiĝo
Sapiĝo estas kemia reakcio inter grasa acido kaj natria hidroksido aŭ kalia hidroksido. Disvolviĝas hidrolizo, kaj rezulte oni ricevas trialkoholon: la triglicerolo, kaj natria aŭ kalia salo de la grasa acido, kiu estas sapo.
R-O-CH2-C(H)OR-CH2-O-R (grasa acido)
+ 3 NaOH (aŭ KOH)
--->>
CH2-OH -CH-OH - CH2-OH (glicerolo) + 3 R-CO2-Na (sapo)
Sant'Anna
Sant'Anna estas itala formo de Sankta Anna. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Serimao
Serimao (Monstera deliciosa) estas planto de la familio Arakedoj (Araceae).
Ĝiaj folioj estas grandaj, koroformaj kaj traboritaj, kun longaj petioloj. Ĝiaj floroj estas bonodoraj kaj ĝiaj fruktoj estas manĝeblaj spadikoj tre dolĉaj, kies saporo similas al tiu de la ananaso, tial la latina scienca nomo deliciosa, kiu signifas bongustega. La Serimao kreskas nature ekde Meksiko ĝis Panamo, sed estas monde kultivata kiel ornama planto.
8218 Hosty
8218 Hosty estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de John Graham Hosty (1949–2001), vida malkovrinto de la novao HS Sge elde Huddersfield, (Okcidenta Jorkŝiro) en 1977. Tiu malkovro, farita per duona (rompita) binoklo 10 x 50, instigis aliajn aliĝi al la "UK Nova Patrol" por serĉi tiajn objektojn.
Elm (programlingvo)
Elm estas funkcia lingvo de programado kiu eblas krei grafikajn interfacojn por iu ajn retejo kaj ankaŭ ludojn. Ĝi transigas la kodon en ĜavaSkripto. La funkcieco de lingvprogramado kiel Elm ebligas:
Historio
Elm kreitis de Evan Czaplicki en 2012. La unua versio de Elm aperis kun iuj ekzemploj kaj interreta redaktilo, por testi la lingvon. Evan Czaplicki aliĝis Prezi en 2013 por prilabori la lingvon Elm, kaj en 2016, li kreis la fondaĵon «Elm Software Foundation».
La unua versio de Elm celis HTML, CSS kaj ĜavaSkripto. Iloj pliboniĝis dum la jaroj, kun nun REPL, paka mastrumilo , tempovojaĝanta erarserĉilo kaj ankaǔ instaliloj por Vindozo kaj Mak. Ankaǔ vi povas instali Elm linuksen.
Karakterizaĵoj
Elm havas malmultajn lingvajn strukturojn sed ĉi tiuj estas tre esprimoplenaj :,  ,  , nenomitaj funkcioj  kaj listoj. Ĝiaj precipaj karakterizaĵoj estas : abonoj, neŝanĝebleco, statika tipo kaj kunfunkciebleco kun HTML, CSS kaj ĜavaSkripto.
Abonoj
Grava ebleco de la karakterizavĵoj de Elm, estas la abono de funkcio al evento:
Neŝanĝebleco
Ĉiuj valoroj neŝanĝeblecas, tiu signifas ke valoro ne povos ŝanĝigota post ĝia kreitaĵo.
Statika tipo
Elm uzas statikan tipsistemon.
Moduloj
Elm uzas modulojn kiujn vi povas instali per paka mastrumilo.
Kunfunkciebleco kun HTML, CSS kaj ĜavaSkripto
Elm uzas abstraktecon nomitan  por komuniki kun ĜavaSkripto.
NGC 4063
NGC 4063 (aliaj indikoj — UGC 7042, MCG 0-31-26, ZWG 13.55, PGC 38154) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Yoshifumi Kanakubo
Yoshifumi Kanakubo (金久保 好史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock.
Torrecilla de la Orden
Torrecilla de la Orden [toreZIlja delaORden] estas municipo en la plej sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Vintero (Tero de Vino, en hispana Tierra del Vino) en la sudokcidento de la provinco. Torrecilla de la Orden estas komprenebla etimologie kiel Tureto de la Ordeno alude al la Ordeno de Sankta Johano kiu posedis la teritorion.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 59,9 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 240 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 75 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trapasata de la rivero Guareña. Ĝi limas kun la provincoj Salamanko kaj Zamoro kaj pli precize kun municipoj Vadillo de la Guareña (Zamoro), Alaejos, Castrejón de Trabancos, Castrillo de la Guareña (Zamoro), Fresno el Viejo, Cañizal (Zamoro), Vallesa de la Guareña (Zamoro) kaj Tarazona de Guareña (Salamanko).
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Torrecilla de la Orden apertenis al la Encomienda de Fresno el Viejo de la Ordeno de Sankta Johano, farante la orientan limon de la leona regno ĉe la Comunidad de Villa y Tierra de Medina del Campo.​ Pro ĝia teritoria loko, administracie ĝi estis reprezentata de Toro, kaj apartenis fakte ĝis la 19-a jarcento al la Provinco de Toro. En 1833 Torrecilla de la Orden estis atribuita al la provinco Valadolido, kiam oni kreis la aktualajn provincojn.
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kun mudeĥara turo de la 15-a jarcento kaj cetero de la 16-a ĝis la 17-a jarcento kaj la baroka ermitejo de la 17-a jarcento.
Hans Grüninger
Johannes Grüninger (Johann Reinhard) (naskiĝis en Grüningen, 1484 - mortis en Strasburgo, en la 1528) estis germana eldonisto kaj presisto.
Biografio
Li lernis presarton en Venecio kaj Strasburgo. En 1483, li fondis sian propran presoficejon en Strasburgo kaj specialiĝis tre rapide pri ilustritaj libroj surligne gravuritaj.
Dum sia tuta kariero, en Strasburgo, li publikigis ĉirkaŭ 300 librojn kaj ofte li estis la eldonisto. La objektoj estis plurvariaj: ekde religiaj libroj, popularaj rakontoj, legendaj, romanoj, ĝis vortaroj, traktatoj, geografiaj, ktp. Krom la latinaj klasikuloj, li publikigis verkojn de sennombraj tiutempaj humanistoj, kiel Jakob Wimpfeling (1450-1528), Sebastian Brant kaj Ulrich von Hutten, krom la predikojn de Johann Geiler von Kaysersberg (1445-1510). Li ne sukcesis alpreni la ideojn pri la Reformo: lia studio eĉ disvastigis broŝurojn kontraŭluteranajn.
Tamen, lia presejo lanĉis la dekan eldonon de la germana Biblio. Elinter la sennombraj eldonoj li publikigis tiun ilustritan de Heinrich Vogtherr, la Maljuna (1490-1556), pli konatan kiel Biblio de Grüninger, krom la represadon de iu Manlibro pri Medicino, germane: Buch der Cirurgia. Li ankaŭ publikigis la verkaron de la kuracisto Hieronimo Brunsvigo (1450-1512). Unu el liaj plej famaj verkoj estas La Ŝipo de la Stultuloj, far la franco Sebastian Brant, latine tradukita de Jakob Locher (1471-1528). Lia enversa broŝuro "La Granda Stulta Luterano" far Thomas Murner, eldonita en Grüninger, en 1522, estis cenzurita kaj nur kelkaj kopioj supervivis al la forto de la tempo. Ĉar li ne posedis grekajn literojn, li devis mem skulpti ligne ĉiujn karakterojn. Cetere, la ligna tiparo de Grüninger estis tiel daŭra kiel tiu farita per kupro.
Fleksebleco (anatomio)
Fleksebleco estas la absoluta limigo de moviĝo en artikoj aŭ serioj de artikoj kiu estas atingebla.
Estas tri specoj de fleksebleco:
Fleksebleco en iuj artikoj povas esti pligrandigita en certa grado per streĉado.
Fleksebleco dependas interalie de
Ilja Smirin
Ilja Juljeviĉ SMIRIN (: Илья Юльевич Смирин) (naskiĝis en Vitebsk, Belarusio) estas soveta-israela Grandmajstro.
Li lernis ludi ŝakon en Soveta Unio. En 1992 Smirin elmigris al Israelo. Smirin gajnis la israelan ŝakĉampionon en 2002 kaj la akropolan internacian ŝakturniron en 2007.
24370 Marywang
24370 Marywang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mary Xue Wang, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto en teamo pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Catalina Foothills High School de Tucson (Arizono).
8934 Nishimurajun
8934 Nishimurajun estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jun Nishimura, kiu laboras en la kampoj de la fiziko de la kaj inĝenierarto pri kosmaj sistemoj, inkluzive la sciencaj provbalonoj. Li estis ĝenerala direktoro de la Instituto de Kosmo kaj Kosmonaŭtika Scienco inter 1988 kaj 1992, kiam la japana registaro aprobis la disvolvo de la raketo M-V.
4930 Rephiltim
4930 Rephiltim estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Stephen L. Salyards elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Nomo
Ĝia nomo estas komponita en honoro de la tri gefoloj de la malkovrinto :  Re becca Anne Salyards, Phil ip Stephen Salyards kaj  Tim othy Theodore Salyards.
Panoramo pri Racławice
La Panoramo pri Racławice [racŭavice] (pole: Panorama Racławicka) estas grandega (15 × 120 metrojn) panorama pentraĵo montranta la batalon de Racławice, dum la insurekcio de Kościuszko. Ĝi nun estas en Vroclavo, Pollando. La pentraĵo estas unu el nur malmultaj konservitaj ekzemploj de tiu ĝenro de populara kulturo de la 19a jarcento, kaj la plej malnova en Pollando. La panoramo staras en cirklo kun la vidanto en la mezo. Ĝi prezentas diversajn sinsekvajn scenojn de la batalo. Lerta perspektivo kaj aldonaj efektoj (lumigado, artefarita tereno) kreas senton de realo.
Historio
La ideon proponis pentristo Jan Styka (1858 – 1925) en Lvovo, kiu invitis la faman batalpentriston Wojciech Kossak (1857 – 1942) partopreni la projekton. Ilin helpis Ludwik Boller, Tadeusz Popiel, Zygmunt Rozwadowski, Teodor Axentowicz, Włodzimierz Tetmajer, Wincenty Wodzinowski kaj Michał Sozański.
La projekto estis konceptita kiel patriotisma honoro al la 100-a datreveno de la pola venko ĉe Racławice, fama epizodo de la insurekcio de Tadeusz Kościuszko, heroa sed sensukcesa klopodo gajni polan sendependecon. La batalo okazis la 4-an de aprilo 1794 inter ribela armeo kun regulaj soldatoj kaj volontulaj kamparanoj (falĉistoj) sub komando de Kościuszko (1746 – 1817) mem kaj rusa armeo sub komando de Generalo Alexander Tormasov. Por nacio kiu perdis sian sendependecon, la memoro de tiu glora venko estis speciale grava.
Nacia Ekspozicio en Lvovo en 1894 ofertis bonegan oportunon realigi la ideon de Styka. Tolo estis speciale mendita kaj aĉetita en Bruselo, kaj la speciale konstruita fera rotonda strukturo (projektita de Ludwik Ramułt) en Vieno. La rotondo, en Parko Stryjski en Lvovo, estis preta en julio de 1893. La grandega panorama pentraĵo estis finita en 9 monatoj, inter aŭgusto de 1893 kaj majo de 1894. La oficiala debuto estis la 5-an de junio 1894. Ekde la komenco, la panoramo allogis multajn atenton kaj turistojn.
Post la dua mondmilito, oni portis la pentraĵon al Vroclavo kun parto de la kolekto de la Institucio Ossolineum. Sub la komunisma reĝimo, la pentraĵa temo estis politike tikla, do diversaj volontulaj komitatoj spertis burokratajn obstaklojn restaŭri kaj remontri la panoramon. La 14-an de junio 1985 la nova rotondo kun la renovigita pentraĵo malfermiĝis al la publiko en Vroclavo kaj iĝis granda turisma allogaĵo kiel unika iluzia vidindaĵo.
En Esperanto
Ekde julio 2009, la sona programo estas aŭdebla en Esperanto. Kutime laŭtparoliloj aŭdigas polan version, kaj alilingvanoj uzas individuan sonaparaton ĉe la orelo por aŭskulti sialingvan tradukon. Pli grandaj grupoj rajtas antaŭmendi alian lingvon (inkluzive Esperanton) el la laŭtparoliloj.
Poplaca
Poplaca [poplaka] (hungare: Poplaka, germane: Gunzendorf) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 2 613 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 734 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1488. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye).
Kellogg's
La Kellogg Company (ankaŭ Kellogg’s) estas unu el la plej grandaj firmaoj pri cerealaĵoj. Ĝi estis fondita en 1906 sub la nomo "Battle Creek Toasted Corn Flake Company" fare de Will Keith Kellogg, kiu kune kun sia frato Dr. John Harvey Kellogg eltrovis la maizflokojn. En 1922 la firmao ricevis la nunan nomon. La firmao vendas iliajn produktojn sub la marknomoj Kellogg's, Keebler, Morningstar Farms, Kashi, Natural Touch, Cheez-It, Murray, Austin, Famous Amos, Carr's kaj Plantation.
Gubernio Muthana
La gubernio Muthana aŭ kun gramatika artikolo gubernio al-Muthana (محافظة المثنى, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat al-Muṯannā) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ la stato de jaro 2015 ĝi havis proksimume 1,035,000 loĝantojn. Administra centro estas la urbo Samaŭa. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj. Ĝi situas en la pleja sudo de la ŝtato kaj limas al Sauda Arabio.
Distriktoj
La gubernio konsistas el la sekvaj 4 distriktoj:
Muckov (Bor)
Muckov (Mutzken) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudokcidente de Bor. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/605. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Muckov situas en katastra teritorio Vysočany u Boru kun areo 7,84 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Levedio
Levedio, hungare Levédia estis iama loĝteritorio aŭ princlando de la hungaroj dum la 8-a kaj 8-a jarcentoj. La teritorio prenis la nomon de hungara tribestro Levedi.
Geografio
Levedio situis inter Nigra Maro, Don (rivero) kaj Donec.
Historio
Hungaraj nomadaj triboj alvenis ĉ. en 750 el apudaĵo de Volgo kaj ili fondis princlandon tie, kiu estis apartenaĵo de Ĥazario. Tiun fenomenon la historiistoj traktas kiel duobla princlando. La hungaroj lernis en tiu teritorio la agrikulturadon kaj la kojnoskribon, el tio formiĝis poste la Hungara runoskribo. Nature ili restis plu ankaŭ nomadaj bredistoj. En la frua 9-a jarcento la peĉenegoj en alianco kun la Bizanca imperio forpelis la hungarojn ĝis al la Danubo.
La historio de Levedio restis skribe nur en Bizancaj fontoj, hungaraj skribaj fontoj tute mankas.
Memoro (komputiko)
Memoro en komputiko estas ilo per kiu komputilo konservas datumojn. Memoro estas de diversaj specoj laŭ sia destino. La malsameco estas ĉefe je rapideco de aliro kaj tempodaŭro kaj kondiĉoj en kiuj la memoro kapablas konservi la datumojn.
Briec
(jen france, bretone Brieg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Quimper (france arrondissement de Quimper, bretone Arondisamant Kemper), la suda parto de la departemento, kaj estas la centro de samnoma kantono .
Memoro (komputiko)
Specoj de komputila memoro estas:
Marene
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ödön Szelényi
Ödön Szelényi [selEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szelényi Ödön estis hungara literaturhistoriisto, filozofo, gimnazia, akademia kaj universitata instruisto. Lia origina familia nomo estis Schneider [ŝnejder], lia filo estis Gusztáv Szelényi, lia nepo estis Iván Szelényi.
Ödön Szelényi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Szelényi akiris pedagogian diplomon en 1900. Pli frue jam en 1899 li instruis en gimnazio de Mezőtúr, poste en aliaj gimnazioj en Supra Hungarujo. Inter 1909 kaj 1923 li instruis en Luterana Teologia Akademio (Pozsony), poste ĝismorte en gimnazio en Budapeŝto. Li estis ankaŭ privata profesoro en Universitato István Tisza inter 1925–1931.
Des Teufels Lustschloß
Des Teufels Lustschloß estas tri-akta opero (kantoteatraĵo) kun parolataj dialogoj de Franz Schubert. (D 84, 1813/1814). La libreton verkis August von Kotzebue.
Agado
Onklo ĝisfunde ekzamenas la mallonge antaŭe edziĝinton de sia nevino je fideleco kaj konstanteco kaj utiligas por tio artajn fantomaperaĵojn kaj artifikojn en kastelo ekipita per teatromaŝinoj.
La libro de Kotzebue (1801) devenas de Le château du diable de Joseph-Marie Loaisel de Tréogate (Parizo 1792). Antaŭ Schuber jam Ignaz Walter kaj Johann Friedrich Reichardt muzikigis la libreton. Schubert verkis la operon kiel du versioj ene de unu jaro. La unua scena prezentado okazis nur la 17-an de marto 1978 en la Hans-Otto-Teatro je Potsdamo.
Landnomoj en Esperanto
La landnomoj en Esperanto estas dividitaj en du kategoriojn:
Tiu distingo estas grava por ĝuste uzi vortojn por landanoj kaj lingvoj: Kvankam la landnomoj "Ĉinio" kaj "Ĉilio" tre similas, ekzistas la vorto ĉino por loĝanto de Ĉinio (aŭ por ano de la ĉefa gento de Ĉinio), sed tute ne ekzistas la vorto ĉilo. Tion oni povas klarigi per tio, ke "Ĉinio" apartenas al la unua kategorio kaj "Ĉilio" al la dua. Do eblas diri "Ĉinujo", sed ne eblas diri "Ĉilujo" (kaj kelkaj Esperantistoj preferas la formon "Ĉinujo" al "Ĉinio" ĝuste por fari tiun lingvan diferencon pli klara).
Tiu divido en du kategoriojn ankaŭ gravas por la formado de lingvonomoj: En Italio oni parolas la italan, sed en Indonezio la indonezian (ne ekzistas la vorto "indoneza"). Denove la diferenco estas, ke "Italio" apartenas al la unua kategorio (do eblas nomi ĝin Italujo kaj ĝiajn loĝantojn italoj), dum "Indonezio" apartenas al la dua kategorio (do ne eblas diri "Indonezujo", kaj ne ekzistas la vorto "indonezoj").
La dukategorieco
[[Dosiero:Landkategoria mapo.png|eta|500px|La du kategorioj de landnomoj en Esperanto: Nekunmetitaj landnomoj:
Kunmetitaj landnomoj:
]] Origine Zamenhof uzis la unuan sistemon (de kunmetitaj landnomoj kun -uj-) por ĉiuj landnomoj. Li poste komencis uzi la duan sistemon (de nekunmetitaj landnomoj) por Amerikaj kaj kelkaj aliaj landoj kun la jena pravigo: "En la novaj landoj (ekzemple en ĉiuj landoj Amerikaj), la lando fakte kaj morale apartenas ne al ia difinita gento, sed egalrajte al ĉiuj siaj loĝantoj; tial estas afero tute natura, ke tie la lando ne uzas por si (per uj), la nomon de ia gento, sed kontraŭe, ĉiuj ĝiaj loĝantoj uzas por si (per an) la nomon de la lando."
-uj-, -i-, -land- kaj -(i)stan-
Por derivi landnomon de popolnomo ekzistis origine nur la sufikso -uj- kaj la ĉi-cele malpli ofte uzita radiko land-. En decembro 1918 Hector Hodler anoncis en la revuo de UEA la ekuzon de la sufikso -i- anstataŭ -uj-. La tiamaj argumentoj por -i- estis ke ĝi ofte donas vortojn pli similajn al alilingvaj formoj kaj laŭ kelkaj estas pli belsona. Tamen rapide aperis kontraŭargumentoj, laŭ kiuj la ŝanĝo estas kontraŭ-Fundamenta, estas eraro rigardi la sufikson -i- kiel internacie ĝenerale uzatan landnoman sufikson, la internacia sufikso -i- havas tro multajn signifojn kaj laŭ kelkaj la plimultiĝo de akcentataj i-sonoj estas malbelsona. La Lingva Komitato rifuzis oficialigi la ŝanĝon kaj UEA reiris al la formoj kun -uj-.
La uzo de -i- tamen plipopulariĝis, kaj inter la 30-aj kaj 80-aj jaroj, -i- kaj -uj- estis proksimume same multe uzataj: Dum en socialismaj landoj kaj SAT-rondoj iom superregis -i-, en kapitalismaj landoj kaj ĉe UEA iom superregis -uj-. En la 80-aj jaroj ankaŭ UEA transiris al la formoj kun -i- (en sia Jarlibro ekde 1990), tiel ke plej malfrue ekde la 90-aj jaroj klare superregas la uzo de -i-. Tamen dum la pasintaj jaroj denove leviĝas voĉoj kiuj pledas por la uzo de la Fundamenta -uj-, kaj en 2007 aperis la esearo Rusoj loĝas en Rusujo kun eseoj kiuj argumentas por la uzo de -uj- anstataŭ -i-. Unu el la ĉefaj nuntempe uzataj argumentoj por -uj- ŝajne tute ne estis konsiderata en la frua debato pri la temo: Temas pri la argumento, ke la uzo de -i- malfaciligas la lernadon de la dukategoria sistemo, ĉar ekzistas nekunmetitaj landradikoj, kiuj finiĝas per "i", tiel ke ĉe la uzo de -i- oni ne povas scii, ke "Aŭstralio" kaj "Tanzanio" estas nekunmetitaj, dum "Germanio" kaj "Italio" estas kunmetitaj (kaj tio tre gravas por ĝuste paroli pri la nacianoj: aŭstralianoj kaj tanzanianoj, sed germanoj kaj italoj). Aperis pluraj respondoj al tiu esearo, interalie la eseo En Rusio loĝas rusianoj de Sergio Pokrovskij, kiu argumentas, ke la -uj-formoj estas bazitaj sur etnocentra vidpunkto.
La uzo de -land- anstataŭ -i- aŭ -uj- estis ĉiam limigita al kelkaj landnomoj, ĉefe "Pollando", "Tajlando" kaj "Finnlando" (kiu tamen ne ĉiam estis konsiderata kunmetita), iom malpli ofte "Svislando", kaj malofte ankaŭ kelkaj aliaj kiel "Ruslando" kaj "Danlando".
La uzo de -istan- (aŭ -stan-) antataŭ -uj- aŭ -i- estis ĉiam limigita al kelkaj centr-aziaj landoj (el kiuj ses nuntempe estas sendependaj landoj: Kazaĥstano, Afganistano, Uzbekistano, Kirgizstano, Taĝikistano kaj Turkmenistano). Temas pri landoj, kiuj ankaŭ en la plej multaj aliaj lingvoj havas nomojn kun la finaĵo "(i)stan". Por ĉiuj ĉi landoj la formo kun -(i)stan- estas malpli kutima ol la formoj kun -i- kaj -uj-.
Landnomaj radikoj finiĝantaj per land
Oni atentu, ke ekzistas nekunmetitaj landnomoj, ĉe kiuj la radiko ankaŭ finiĝas per "land": Do same kiel ĉe landnomoj finiĝantaj per "io", ĉe landnomoj finiĝantaj per "lando" oni ne povas tuj rekoni, al kiu el la du kategorioj ĝi apartenas. Tial iuj Esperantistoj preferas sisteme uzi "-ujo" anstataŭ "-lando" ĉe la landnomoj de la supra listo, por igi ilian kategorion pli klara.
Aldone ekzistas landnomoj kunmetitaj de iu nepopolnoma radiko kaj la radiko "land/". Ekzemple, "Valencilando" estas kunmetita de la urbonomo "Valencio" kaj la radiko "land/".
Kunmetitaj landnomoj foje kun -stan aŭ -istan
La landnomoj finiĝantaj per -stan- aŭ -istan- devas esti konsiderataj nekunmetitaj en Esperanto. Ili do apartenas al la dua kategorio. Sed por kelkaj el ili ekzistas analoga popolnomo, kaj sekve ankaŭ analogaj nomoj kun -uj- aŭ -i-:
La tre malofta vorto "Hindustano" havas neklaran signifon: Laŭ PIV ĝi estas la vasta ebenaĵo en la nordo de Barato, sed kelkaj Esperantistoj uzis ĝin kun la signifo de Barato aŭ de la historia Hindujo.
Landnomaj radikoj finiĝantaj per stan
Por kelkaj tiaj landnomoj ne ekzistas analoga popolnomo, tiel ke tiuj landoj nur havas nomon el la dua kategorio:
Kunmetitaj landnomoj foje kun -i
ekz.:
Landnomaj radikoj finiĝantaj per i
Jen listo de landnomaj radikoj, kiuj finiĝas per i kaj sekve povas esti konfuzataj kun landnomoj de la unua kategorio (se oni tiujn formas per -i- anstataŭ per -uj-):