cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moskeo de Tjumeno (strato Lenin)
Lukto por redono
Sekciestro pri religio de la Provinca Komitato pri Etnaj Aferoj Aleksandr Gradusov nomis tion politika provoko kaj atentigis, ke la manifestacion organizis la naciisma Eŭrazia partio dum la Spirita Administracio de la Islamanoj de Tjumena provinco ne partoprenas la protestojn. La prezidanto de la menciita komitato Aleksandr Malĉevskij nomis la manifestacion ekstremisma kaj minacis al organizantoj per polica persekutado.
4147 Lennon
4147 Lennon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Moskeo de Tjumeno (strato Lenin)
Lukto por redono
Oni planis organizi sekvan manifestacion la, sed kelkaj tataraj aktivuloj petis “ne streĉigi la atmosferon ĉirkaŭ islamo” kaj la aranĝo estis nuligita. Anstataŭe oni ekkolektis subskribojn sub respektiva peto, adresita al la urbestro, en kiu oni petis transdoni al la islama komunumo la malplenan terenon kie staris domo N 15 kaj domojn N 11 kaj 13.
4147 Lennon
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita muzikisto John Lennon (1940–1980).
Moskeo de Tjumeno (strato Lenin)
Lukto por redono
Baldaŭ nova moskeo estis malfermita en strato Melnikaite.
4147 Lennon
Nomo
La asteroidoj 4147 ĝis 4150 (ĉiuj malkovritaj elde Anderson Mesa) estas dediĉitaj al la kvar britaj muzikistoj John Lennon, Paul McCartney, George Harrison kaj Ringo Starr, kiuj inter 1962 kaj 1970 formis la rokgrupon "The Beatles".
Unukolora tukanbarbulo
La Unukolora tukanbarbulo aŭ Dentobeka tukanbarbulo (Semnornis frantzii) estas birdo de tre specifa genro kun propra familio de Semnornitedoj, proksimaj de tukanoj aŭ barbuloj, ĉiuj de la ordo de Pegoformaj.
Ĝi ofte estis unuigita kun la aliaj barbuloj de la familio de Kapitonedoj. Tamen, analizoj de DNA konfirmis, ke tiu aranĝo estis parafiletika (la tukanoj estas pli proksime rilataj al la Sudamerikaj barbuloj pli ol tiuj lastaj al la barbuloj de la Nova Mondo). Kiel sekvo, la stirpo de barbuloj estas denove konsiderataj kiel distingaj familioj; nome la Unukolora tukanbarbulo kaj la Tukanbarbulo nuntempe formas separatan familion, nome Semnornitedoj.
Kvankam temas pri du specioj de la sama genro kun simila morfologio, la plumarkoloroj ege diferencas. Dum la Tukanbarbulo estas ege multkolora la Dentobeka tukanbarbulo estas preskaŭ unukolora nur kun kelkaj nuancoj en kelkaj korpopartoj. Pli precize bruneca kun flavaj nuancoj, nome ĉirkaŭ la larĝa bekobazo estas malhelbruna barbobrido, kiel ĉe la aliaj barbuloj, kio atingas ĉirkaŭ la malhelgrenatkoloraj okuloj. Poste tiu malhelbruna areo sekvas tra la okulo, ne tiom malhele, al la nuko inter du pli helaj kaj flavecaj partoj, nome la frunto kaj la antaŭkrono kaj la gorĝo ĉirkaŭanta la malhela areo ĝis malantaŭ la okuloj.
Ankaŭ la dorso estas malhelbruna (pli ol la nuko kaj ŝultroj, sed malpli ol la brido) kaj iom verdeca kaj same la flugiloj (iomete pli malhelaj) kaj la vosto pli grizeca. La subaj partoj el la gorĝo tra la brusto estas flavecaj al oranĝecaj, pli flave ĉe la ventro kaj grizece ĉe flankoj. La beko estas helgriza kaj la kruroj grizecaj. La specio estas 17 cm longa kaj ĉirkaŭ 60 g peza.
Tiu ĉi specio loĝas en Centrameriko, nome en Panamo kaj Kostariko en humidaj montarbaroj el 1200 al 2450 m de altitudo super marnivelo. Dum la reprodukta sezono ili defendas teritorion laŭ paro, sed for de tiu formas grupojn de ĝis dekduo da individuoj. En nesto de arbotruo la ino demetas 4 aŭ 5 ovojn.
La dunoma specinomo rememoras la germanan naturaliston Alexander von Frantzius.
Adalberto Smit
Adalberto SMIT (nederlanda nomo Adalbert Smit aŭ Bertus Smit, post la milito ankaŭ Bob van Outvorst; naskiĝis la en Amsterdamo, mortis la ) estis nederlanda politikisto kaj esperantisto. En la 1930-aj jaroj li aktivis en ekstremdekstraj movadoj kaj estis konsiderata kiel la unua naci-socialisto en Nederlando.
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
La Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono, foje ankaŭ nomata Internacia Aŭtoritato por Ruro (IAR), estis internacia organizaĵo establita en 1949 de la okcidentaj aliancitaj ŝtatoj por kontroli la karbo- kaj ŝtalindustrion de la Ruhr-regiono en okcidenta Germanio.
Adalberto Smit
Li estis kunfondinto de la nacisocialista partio de Nederlando (Nationaal-Socialistische Nederlandsche Arbeiderspartij aŭ mallonge NSNAP). Li estis arestita du fojojn. Post la germana invado en majo 1940, la "unua nacisocialisto" de la lando estis arestita de la germanoj: li estis enkarcerigita dum du jaroj. En majo 1944 li denove estis arestita kaj estis en diversaj koncentrejoj ĝis la liberigo.
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
Ĝi estis interkonsentita ĉe renkontiĝoj en Londono la 20-an de aprilo kaj 2-an de junio 1949 flanke de Usono, Britio, Francio kaj la Benelukso-landoj. La Londona interkonsento estis subskribita la 28-an de aprilo de tiu jaro. Ĝi estis aboliciita fare de la Pactraktato de Parizo en 1951, kiu transdonis ĝiajn agadojn al la Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo (ECSC). La IAR finis ĝian laboron la 27-an de majo 1952.
Adalberto Smit
Dum la Dua Mondmilito li pasigis du jarojn en koncentrejo ĉar li kontraŭis la germanan okupadon de Nederlando. Post la milito li estis denove arestita en Nederlando pro siaj antaŭaj naziaj politikaj aktivecoj.
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
Fono
La fruaj francaj planoj celis reteni Germanion malforta kaj fortigi la francan ekonomion je la kosto de tiu de Germanio (vidas la Monnet-planon). Franca ekstera politiko alstrebis malmuntadon de germana peza industrio, submeti la karbo-riĉan Ruhr-regionon kaj Rejnlandon sub franca kontrolo aŭ ĉe minimumo internaciigi ilin, kaj ankaŭ ligi la karbo-riĉan Sarlandon kun la feroriĉa franca provinco de Loreno (kiu estis transdonita de Germanio al Francio denove en 1944). Kiam usonaj diplomatoj memorigis la francojn pri tio, ke tio havus gigantan efikon sur la germana ekonomio, la respondo de Francio estis indiki ke la germanoj nur devus "fari la necesajn alĝustigojn" por trakti la neeviteblan valut-deficiton.
Adalberto Smit
Biografio
En la jardeko de 1920 li estis fervora propagandisto de Esperanto. Post vizito al la faŝista Italio de Benito Mussolini Smit revenis konvinkita faŝisto. De 1929 al 1931 li estis aktiva en la movado De Bezem (=La Balailo) de la naci-socialisma milionulo Alfred Haighton, el kiu li poste estis elpelita.
Kostelec nad Vltavou
Kostelec nad Vltavou estas vilaĝo en Ĉeĥio kun.
Adalberto Smit
Biografio
La 16-an de decembro 1931 (du tagojn post la fondo de la nederlanda naci-socialisma movado, sed fakte faŝisma partio ("Nationaal-Socialistische Beweging" aŭ mallonge NSB) Smit fondis en la vilao "De Binckhorst" en Den Haag (Hago), kune kun Ernst Herman ridder van Rappard, la naci-socialistan partion de Nederlando (Nationaal-Socialistische Nederlandsche Arbeiderspartij aŭ mallonge NSNAP). La NSNAP estis simile organizita kiel la germana NSDAP kaj ankaŭ havis batalroton, similan al la germana Strumabteilung (SA).
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
Fono
En 1947 Francio forigis Sarlandon de Germanio kaj turnis ĝin en protektoraton sub franca ekonomia kontrolo. La areo revenis al germana administracio je 1-a de januaro 1957, sed Francio retenis la rajton pri ĝiaj karbominejoj ĝis 1981. Francaj planoj por la kompleta depreno de la Ruhr-regiono de Germanio renkontiĝis pli grandan reziston. En septembro 1946 la usona registaro esprimiĝis en la Stutgarta parolado Restatement of Policy (Revortigo de Politiko) pri Germanio. Ĝi diris ke Usono akceptos la francajn asertojn pri Sarlando, sed kondiĉe de tio: "Usono ne apogos ajnan atencon al teritorio kiu estas nediskuteble germana, aŭ ajnan dividadon de Germanio kiu ne estas vere dezirita fare de homoj koncernitaj. Ĝis nun, kiel Usono estas konscia, homoj de la Ruhr-regiono kaj de Rejnlando deziras resti unuigitaj kun la resto de Germanio. Kaj Usono ne kontraŭbatalos ilian deziron."
Kostelec nad Vltavou
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro1318. Ĉefaj memorindaĵoj de la vilaĝo estas preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria, paroĥejo, ekslernejo, domo n-ro 22 kaj naskiĝdomo de ĉeha folkloristo kaj etnografo Čeněk Zíbrt.
Adalberto Smit
Kontraŭ la aneksado de Nederlando
En aprilo 1932, Van Rappard publike argumentis, ke Nederlando fariĝu germana provinco. Smit Samkiel la NSB kiu strebis al sendependa, naci-socialisma Nederlando, ankaŭ Smit malkonsentis kun la ideoj de Rappard pri aneksado de Nederlando fare de Germanio. Tio estis por Smit kialo por forlasi la originalan NSNAP.
Post kiam Smit limigis siajn politikajn agadojn al la eldonado de la revuo "Het Hakenkruis" (La Svastiko), li en aprilo 1933 denove kunlaboris kun Haighto, akceptinte ties proponon eldoni specialan numeron de la revuo De Bezem, en kiu legeblis ke 'la unua faŝisto kaj la unua naci-socialisto de Nederlando trovis unu la alian'
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
Superrigardo
La Ruhr-Interkonsento estis trudita al la (okcidentaj) germanoj kiel kondiĉo por permesado de ili fondi Federacian Respublikon Germanio. Per kontrolado de la produktado kaj distribuado de karbo kaj ŝtalo (t.e. kiom multe da karbo kaj ŝtalo la germanoj mem ricevus), la Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono fakte kontrolis la tutan okcidentgermanan ekonomion, multe je malŝato de la germanoj. Ili estis tamen permesitaj sendi iliajn delegaciojn al la Institucio post la Petersberg-interkonsento.
Pri tio estiĝis disputo en novembro 1949 inter la kristandemokrata ĉefministro Konrad Adenauer kaj la socialdemokrata opozici-estro Kurt Schumacher; la lasta riproĉis al la ĉefministro esti ĉefministro de la aliancanoj. Sed la kristandemokrato vidis en la Institucio pri la Ruhr-regiono nur mallongtempan aranĝon, anstataŭigota iam per samrajtigita eŭropa kunlaboro.
Adalberto Smit
Kontraŭ la aneksado de Nederlando
Tamen la kunlaboro daŭris malpli ol kvar monatojn: en aŭgusto 1933, Smit estis maldungita de Alfred Haighton. La NSNAP poste splitiĝis en pluraj samnomoj partietoj. Unu el tiuj splitiĝoj nomiĝis NSNAP-Smit. Baldaŭ poste tiu ĉi NSNAP-Smit estis finance subtenata de Alfred Haighton, nacisocialisma milionulo, kiu de tiam fariĝis la partiestro de la partio. En 1933 Smit estis flankenpuŝita kaj sukcedita de Anton Schouten. La alia splitigita NSNAP ( 1933-1941 ) estris iu De Joode, sed baldaŭ poste ĝin gvidis Cornelis Kruyt, nederlanda majoro en la Reĝa Nederlanda Hindia Armeo, mallonge KNIL
Adalberto Smit daŭrigis propagandi la naci-socialismon ĝis la somero de 1934.
Kontraŭ Hitlero
Post la Nokto de la longaj tranĉiloj, Smit distanciĝis de la nacisocialismo, kaj eĉ verkis en 1936 broŝuron kontraŭ Hitler: "Führung, de doden klagen u aan! (Gvidado, la mortintoj denuncas vin!). Pro ĉi tiu broŝuro, la nederlanda polico en Hago arestis lin mallonge pro suspekta 'ofendo de amika ŝtatestro' (ref?) kaj devis pasigi du jarojn en malliberejo. Dum la Dua Mondmilito, post la invado de Nederlando fare de la trupoj de Hitlero li denove estis arestita kaj devis pasigi du jarojn en diversaj koncentrejoj.
Kuglorezista veŝto
Kuglorezista veŝto estas protekta vesto, kiu ŝirmas la supran korpoparton kontraŭ pafaĵoj. Ĝin uzas soldatoj, policanoj kaj kontraŭteroristaj agad-grupoj.
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
Superrigardo
Kun la okcidentgermana interkonsento igi la Eŭropan Komunumon pri Karbo kaj Ŝtalo ĉesigi la restriktojn truditajn fare de la Institucio pri la Ruhr-regiono, tiel ankaŭ certiganta francan sekurecon per eternigado de franca aliro al la Ruhr-karbo, la rolo de la Institucio pri la Ruhr-regiono estis transprenita fare de la EKKS.
Adalberto Smit
Kontraŭ Hitlero
Post la milito Smit estis fotisto kaj desegnisto, uzante la nomojn Adalbert Smit van Outvorst kaj Bob van Outvorst (Van Outvorst estis la familia nomo de lia patrino).
Internacia Institucio pri la Ruhr-regiono
Konsilio
La Institucio pri la Ruhr-regiono estis regata de konsilio kunmetita de la subskribintaj registaroj el la London interkonsento. La reprezentantoj de la aliancanoj ĉiu havis tri voĉojn, kaj la Benelukso-landoj havis poe unu voĉon. La interkonsento ankaŭ ebligis la aliĝon de Okupata Germanio tuj kiam ĝi formis registaron agnoskitan fare de la aliancanoj, kaj tiu rolo estis plenumita de Federacia Respubliko Germanio. Ekonomiaj kostoj estis dividitaj inter la membroj sur la bazo de voĉdonadorajtoj.
Kuglorezista veŝto
Kiraso
Oni uzis kirason ĝis la 16–17-aj jarcentoj, post kiam ĝi ne protektis la homojn kontraŭ la pafiloj, tiel oni ne plu uzis la kirasveŝton. La moderna kiraso reaperis dum la Unua mondmilito kaj servis protekti la supran korpoparton kontraŭ la metalsplitaĵoj, sed ĝi estis tro peza kaj donis nesufiĉan protekton.
Adalberto Smit
Adalberto Smit kaj Esperanto
La poemoj de Smit temas pri interalie vojaĝado, enamiĝoj kaj Esperanto. Ili kutime mallongas kaj havas tre tradician regulan metrikon.
Ĵurnalisto Teo Jung memoras en sia biografio anekdoton pri Adalberto Smit. Laŭ Jung, Smit aperis ĉe Esperanto-kongreso en Düseldorf, organizita de la Rejnlando-Vestfalio Esperanto-Ligo, vestita per la nigra uniformo de la elitaj trupoj de la nazia partio kun oranĝa rubando sur la brako. Li prezentis sin kiel la fondinton kaj unu el la gvidantojn de la nederlanda naci-socialisma laborista partio. Tie li deklaris, ke "Esperanto kaj naci-socialismo povus tre bone iri kune."
20512 Rothenberg
20512 Rothenberg estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo André Knöfel elde la Publika Observatorio de Drebach, en Drebach (Saksio, Germanio).
Kuglorezista veŝto
Kiraso
Dum la Dua mondmilito oni kelkfoje uzis ŝtalajn platojn (soveta SN-42 pezis 3,5 kg kaj dikis 2 mm).
20512 Rothenberg
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Eckehard Rothenberg, teknika direktoro de la Observatorio Archenhold en Berlino-Treptow kaj iama gvidanto de tiea junula studa grupo. Mulenombraj el la grupanoj (inklude la malkovrinton) estas nun aktivaj amatoraj kaj profesiaj astronomoj kaj ŝuldas al li konsiderindan parton de siaj konoj.
Kuglorezista veŝto
Silko
Fine de la 19-a jarcento aperis silkaj kaj aliaj remburitaj jakoj (kotono), kiuj parte mildigis energion de la pafaĵoj. Tian silkan kuglorezistan veŝton surmetis Francisko Ferdinando, tron-heredonto de Aŭstrio-Hungario, dum sia vizito en Sarajevo la 28-an de junio 1914. La pafo de Gavrilo Princip trafis lin malbonŝance super la veŝto.
Dum kaj post la Dua mondmilito
Oni ellaboris en la 1960-aj jaroj novtipajn veŝtojn, kies lamenoj konsistis el ŝtalo kaj bor-karbido. La pli modernaj tipoj iĝis pli efikaj per aldono de pluraj tavoloj de nilono, kiu amortizas energion de la pafaĵo.
Tasko de la ŝtalkiraso aŭ durplasto estas la malebligo de la pafaĵa enpenetro. La ceramika kiraso abrupte malrapidigas la pafaĵon kaj transprenas ties energion, kiam la kuglo trafas la kirason. Tiel la lamenojn aŭ kaĥelojn de la kuglorezista veŝto oni devas ŝanĝi post trafo de kuglo.
La teksaĵa kuglorezista veŝto iom post iom deformas la pafaĵon kaj dividas la transprenitan energion inter la tavoloj de la veŝto. Ĝi konsistas el 16–24-tavola, dense teksita nilonmaterialo. Oni tiel kunkudras la tavolojn kiel peplonon. Se kutima pistola aŭ mitrala pafaĵo trafas tian materialon, ĝi tuj platiĝas, kiam batas la eksterajn tavolojn. La pafaĵo prenas la formon de fungo kaj laŭpaŝe transdonas la energion, tiel ne povas trapenetri ĉiujn tavolojn de la veŝto.
La portanto de la teksaĵa veŝto suferas vundiĝon, kie trafas lin la pafaĵo, sed tiuj vundiĝoj estas ne gravaj. La 16-tavola veŝto kontraŭstaras al pafaĵoj de manpafiloj kaj maŝinpistoloj, dum la 24-tavola eĉ al magnum-pafaĵoj de tiuj armiloj.
Estonteco
La celo estas pli efika protekto, pli malpeza veŝto. Oni volas uzi la sekvajn materialojn: artefaritan aranean silkon, volframan disulfidon, novajn ceramikaĵojn per nanotekniko.
Huncovce
Huncovce (hungare Hunfalva germane Hunsdorf) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Huncovce situas laŭ dekstra bordo de Poprad (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Poprad-Stará Ľubovňa. Kežmarok troviĝas je 5 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. Laŭ la onidiro la hunoj tie venkis la romianojn en 441. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1257 en formo "Supch", poste en 1336 en germana formo "Hunsdorf". La unuaj loĝantoj estis saksoj. En 1787 1661 vilaĝanoj loĝis en 129 domoj, en 1828 2148 vilaĝanoj en 300 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hunfalva 1265 homoj, (germanoj en majoritato, hungaroj kaj slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Huncovce 2272 homoj, (1822 slovakoj, 433 ciganoj).
Vego (sporto)
Vego estas sportocele konstruitaj aŭ signalitaj vojkoridoroj, sur kiuj la konkursantoj kiel eble plej rapide kuras, biciklas, naĝas, remas k.a., aŭ akiras elanon por salto.
La kurvego en stadionoj havas ovalan formon, estas longa minimume 400 m kaj larĝa minimume 7,32 m. Per kalklinioj ĝi estas dividita je 6 kurlenoj larĝaj minimume 1,22 m. Ĉiu kuranto havas propran lenon (do povas konkursi nur 6 kurantoj), nur ĉe longdistancaj kuroj oni malagnoskas la lenojn, tial sur la vego povas kuri pli multaj kurantoj.
Ankaŭ biciklovego estas 6-8 m larĝa, havas ovalan formon, en la kurboj levitan laŭ preskribita deklivangulo. La biciklanto ne havas propran lenon, sed ĉiuj uzas la tutan larĝon de la vego.
Naĝvego estas baseno dividita per len-dividaj metalkabloj je 8 naĝlenoj larĝaj 2,5 m (ĉe la basen-randoj estas 50-centimetra morta zono, por sekureco de la naĝantoj en la 1-a kaj 8-a lenoj).
Skisalto-vego konsistas el startejo, alkura deklivo, saltoplato, surteriĝa deklivo kaj elkurejo, kie la skisaltanto bremsas.
Béla Jávor
JÁVOR Béla (ja:vor), familinomo Jenser, Jenser-Jávor, estis rumanihungara ĵurnalisto rekontisto, porjunulara verkisto naskita en Nagykároly la 3-an de julio 1894 kaj mortinta en Oradea la 11-an de junio 1973.
Kariero
Béla Jávor pristudis juron en Budapeŝto kaj Vieno, li diplomiĝis en reformita jurakademio de Sighetu Marmației (1921). Li debutis kiel ĵurnalisto ĉe Keleti Újság de 1925, de 1931 ĉe la Erdélyi Lapok (pli poste Magyar Lapok) li estis rapotisto de Bukareŝto, kies de 1939 li estis interna kunlaboranto. Lia unua artikolo aperis en Nagykároly és Vidéke (1921). Liajn novelojn publikigis la gazetoj Keleti Újság, Ellenzék, Brassói Lapok, Erdélyi Magyar Lányok, Cimbora, Pásztortűz, Vasárnap, A Hírnök, Liajn porjunularajn rakontoj aperis en Jóbarát.
Mramba Simba Nyamkinda
Mramba Simba NYAMKINDA (naskiĝis la en Marambeka) estas tanzania esperantisto, estro de vilaĝaro Salama kaj fondinto de NRO Mazingira, kiu celas samtempe instigi socialan kaj ekonomian bonfarton kaj naturprotektadon.
Dešná
Nomon Dešná havas pluraj municipoj:
Mramba Simba Nyamkinda
Juneco
Lia patrino mortis tuj post lia naskiĝo pro troa perdo de sango. La orfo loĝis sola kun sia patro.
Tiosulfata acido
Tiosulfata acido, hidrogena tiosulfato aŭ H2S2O3 estas sulfura oksigena acido, kiu estas tre malstabila en akva solvaĵo pro tio ke ĝi tre facile malkomponiĝas. La malkomponiĝaj produktoj estas sulfuro, sulfura duoksido, sulfida acido, polisulfanoj, sulfata acido, kaj politionatoj, depende de la ekzakta reakciaj kondiĉoj. Nur en tre diluitaj solvaĵoj ĝi estas estigebla, multaj el la antikvaj metodoj priskribitaj por sinteza produktado en akvaj solvaĵoj probable formas unu aŭ pluraj politionataj acidoj.
Megalopolo
La termino megalopolo (de la greka Μεγάλη (Megáli) -granda- πόλις (pólis) -urbo-) aŭ megaregiono estas tipe difinita kiel ĉeno de proksimume apudaj metropolitaj areoj. La esprimo estis uzita fare de Patrick Geddes en sia libro de 1915 Cities in Evolution, de Oswald Spengler en sia libro de 1918 The Decline of the West (La Malkresko de la Okcidento), kaj de Lewis Mumford en sia libro de 1938 The Culture of Cities (La Kulturo de Urboj), kiu priskribis ĝin kiel la unuan fazon en urba troevoluo kaj socia malkresko. Poste, ĝi estis uzita fare de Jean Gottmann en 1954, por priskribi la ĉenon de metropolitaj areoj laŭ la nordorienta marbordo de Usono etendanta de Bostono, Masaĉuseco, tra Novjorko, Filadelfio, Baltimoro, kaj fine en Vaŝingtono kaj norda Virginio (la Nordorienta megalopolo, Bostona-Vaŝingtona koridoro aŭ tute mallonge "BosVaŝ").
Tiosulfata acido
Sub specifaj kondiĉoj, tamen, sulfita acido ŝajne kapablas rekte reakcii kun sulfuro por doni tiosulfatan acidon, kaj la kondiĉo plej favora estas en alkohola solvaĵo sub mediaj temperaturoj. Pli kontentiga metodo estas trapasi sekan sulfidan acidon en alkoholon entenantan plumban tiosulfaton en suspensiaĵo; post forfiltrado de la plumba sulfido estigita, troo da sulfida acido foriĝas el la solvaĵo pere de aerkurento. La estigita solvaĵo malkomponiĝas en la daŭro de kelkaj tagoj.
Megalopolo
Difinoj
Megalopolo estas okcidenta deformado de la greka vorto kiu venis de la greka: μέγας - granda kaj: πόλις - grandurbo tial laŭlitere granda grandurbo. Krome en la greka πόλις estas virineca, la ĝusta esprimo estus "megalopolo". La metrika prefikso mega- reprezentas la nombron da miliono (1,000,000) en la metra sistemo.
Tiosulfata acido
Historio
Natria tiosulfato kaj tiosulfata acido estis unue preparitaj probable en 1799 de François Chaussier (1746-1828), kiam li provis redukti sulfitan acidon kun natria sulfido aŭ sulfida acido en alkala medio:
Megalopolo
Difinoj
Megalopolo, ankaŭ konata kiel megaregiono, estas agregaciita reto de grandurboj. Gottmann difinis ĝian loĝantaron kiel 25 milionojn. Doxiadis difinis malgrandan megalopolon kiel simila areto kun loĝantaro de proksimume 10 milionoj. America 2050, nome programo de la Regionplana Unuiĝo, listigas 11 megaregionojn en Usono kaj Kanado. Laŭlitere, megalopolo en la greka signifas grandurbon de troiga grandeco kie la prefikso megalo- reprezentas kvanton de troiga grandeco. Megapolaj areoj estis esploritaj en raporto de julio 2005 fare de Robert E. Lang kaj Dawn Dhavale de la Metropolita Instituto ĉe Virginia Teĉ. Pli posta artikolo de Lang kaj Nelson en 2007 uzas 20 megapolajn areojn grupigitajn en 10 megaregionojn. La koncepto estas bazita sur la origina Megalopola modelo. . En okcidenta Eŭropo, oni parolis pri Plaro
Mramba Simba Nyamkinda
Juneco
En 1976, la junulo decidis kontakti onklon en Kenjo por peti lian helpon por ke li revenu al lernejo. Sen mono por la vojaĝo Mramba devis piediri dum 6 tagoj (nokte li dormis apud la vojo), ĝis kiam li atingis la distriktan ĉefurbon Musoma ĉe Viktoria-lago.
Borjád
Borjád, kroate Borjat estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Bóly.
Tiosulfata acido
Historio
Li nomis la produkton "hydrosulfure sulfuré de soude" (sulfohava hidrosulfido de sodo). En la venonta jaro, Louis-Nicolas Vauquelin (1763-1829) montris ke la salo, kiun li nomis "sulfite de soude sulfuré" (sulfurigita sulfido de sodo), ankaŭ eblis prepari per bolado de sulfuro en alkala solvaĵo de natria sulfido:
Megalopolo
Difinoj
Modernaj interligitaj surgrundaj transportokoridoroj, kiaj ekzemple fervojo kaj aŭtovojo, ofte helpas en la evoluo de megalopoloj. Utiligi tiujn trairejojn por vojaĝi ĉie en la megalopolo estas neformale nomita megalopado. Tiu esprimo estis elpensita fare de Davide Gadren kaj Stefan Berteau.
Borjád
Situo
Borjád situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Bóly troviĝas 6, Villány 10, Siklós 20, Beremend kaj Kozármisleny po 21, Mohács 22, Harkány 25, Pécs 29 km-ojn.
Mramba Simba Nyamkinda
Juneco
Tie Mramba renkontis ege grandajn malfacilaĵojn. Li tute ne sciis pri kie trovi nutraĵojn kaj tranoktadon, li estis malpura kun siaj ĉifonitaj vestaĵoj el ŝafledo. La urbaj geknaboj timigis lin kaj forĉasis lin per ŝton-frapoj. Li provis serĉi laboron, sed ne sciis kiel serĉi. Li nutris sin el rubujoj, tranoktis surstrate aŭ ĉe la busstacio.
Tiosulfata acido
Historio
La nomo hiposulfita acido por la respektiva acido estas sugestita de Gay-Lussac (1778-1850), en 1813, kiu mise konsideris la acidon kiel peretapon de oksidigo inter sulfuro kaj sulfita acido. Tiu nomo estis akceptita de John Herschel (1792-1871) kaj Lordo Kelvino (1824-1907). En 1877, Jegor Vagner (1849-1903) rekomendis ke la plej korekta priskribo estas tiosulfata acido, kio preskaŭ tute forviŝis la antaŭan nomon el la kemia literaturo, kvankam "hiposulfito" ankoraŭ uzatas de kelkaj fotografiistoj.
Mramba Simba Nyamkinda
Juneco
Post kelkaj semajnoj li hazarde renkontis du personojn, kiuj parolis pri Kenjo en la lua lingvo, la lingvo de lia patrino. Li tuj salutis ilin, rakontis pri siaj malfacilaĵoj kaj petis ilian helpon por atingi la onklon. Surprize kaj bonŝance montriĝis, ke ili bone konis la onklon kaj eĉ la patron, ĉar ili apartenis al la sama religio (Pentekosta). Kaj ili kunvenigis lin al la onklo en Kenjo.
La onklo volus helpi al Mramba, sed pro aĉeto de tereno mem ne plu havis [okazon]. Mramba helpis al li en rikolto kaj vendado de bananoj, sed tio apenaŭ sufiĉis por nutri ilin ambaŭ.
Mramba amikiĝis kun knabo, kun kiu li faris planojn forkuri al Najrobio por tie serĉi laboron. Kaŝveturante en kamiono ili fakte atingis la ĉefurbon de Kenjo, sed tie tre rapide perdis unu la alian.
Tajloro
La ĉefo trovis lin talenta kaj proponis laboron en la vesto-kudrejo. Mramba ekŝatis tiun profesion kaj estis akceptita kiel meti-lernanto, kondiĉe ke li ne postulu salajron. Post kvar jaroj tie (1977-1981) li estis lerta tajloro kaj decidis reiri al Tanzanio por revidi sian patron, trovante lin en malfacila vivstuacio.
Borjád
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1334 en formo "Barlaad". Post la mezepoko La komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn. Tiam la loĝantaro malpliiĝis, baldaŭe serboj, pli baldaŭe germanoj alvenis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la germanoj havis 14 %-n.
Mramba Simba Nyamkinda
Tajloro
Li trovis laboron kiel tajloro por araba komercisto en Bunda-urbo, 35 km for de sia naska vilaĝo. Tie li edziĝis kaj fine de 1982 ili havis la unuan filinon.
Borjád
Historio
En Borjád migra poŝto servas.
Mramba Simba Nyamkinda
Esperantisto
En la jaro 1983 li trovis artikolon pri Esperanto en la loka ĵurnalo. Li vidis ŝancon al plua lernado — eĉ senpaga — kaj tuj skribis leteron al la Universala Esperanto Asocio por peti la kurson. Post tri monatoj alvenis la svahila lernolibreto pri Esperanto. Li serioze studis la dek lecionojn kaj sendis la solvitajn taskojn al sia itala mentoro Nino Vessella por korektado; poste li daŭrigis la korespondadon kun Hans Bakker en Amsterdamo, kiu pluhelpis lian lernadon per pliaj lernomaterialoj.
En la jaro 1988 pere de Hans Bakker li ricevis inviton de UEA por trimonata studvojaĝo al Eŭropo pere de subvencio de Unesko kaj per tio li partoprenis al ILEI-seminarion kaj partoprenis la 73-an UKon en Roterdamo.
En Politiko
En la jaro 1998 li retranslokiĝis al sia vilaĝo por gardi kaj prizorgi sian familian grundon, kiun la vilaĝestroj volis transdoni al aliaj personoj. Ĉar tiu tereno estis sufiĉe granda li interkonsentis kun la edzino, ke li edziĝu kun alia virino, kiu povus helpi en la kultivado.
En la sekva jaro 1999 la vilaĝanoj elektis lin en la vilaĝan estraron; li sperte plenumis sian oficon kaj proponis sukcesajn projektojn (finkonstruo de la bazlernejo kaj kliniko).
En la jaro 2005 estis balotoj en Tanzanio por la ŝtatprezidento, por la tutlanda parlamento kaj la regionaj kaj distriktaj parlamentoj. Mramba Simba kandidatiĝis por reprezenti sian komunumon de Salama (vilaĝaro el kvin vilaĝoj) en la distrikta parlamento de Bunda. Li estis elektita kun granda plimulto kaj oficis kiel estro de Salama ĝis oktobro de la jaro 2010.
En aprilo de la jaro 2010 la distrikta parlamento de Bunda decidis dividi kelkajn komunumojn en la distrikto; la komunumo de Salama estis dividita al du partoj, SALAMA kaj KETARE; ankaŭ fondiĝis du novajn vilaĝoj.
En oktobro de la jaro 2015 kaj oktobro 2020 okazis denove balotoj en Tanzanio por la ŝtatprezidento, por la tutlanda parlamento kaj la regionaj kaj distriktaj parlamentoj. Mramba denove kandidatiĝis por reprezenti sian komunumon de KETARE; dank' al sia bona kaj sukcesa laboro kiel estro de la komunumo de KETARE dum lastaj jaroj, la popolo re-elektis lin por gvidi la komunumon de Ketare.
La Organizaĵo Mazingira
En la jaro 2006 Mramba aranĝis multajn vilaĝ-kunvenojn por esplori pri la malfacilaĵoj kiuj suferigas la popolon de Salama. Rezulte estis fondita la Organizaĵo Mazingira, kiu celas plian disvolviĝon ekonomian kun respekto al la naturo (Mazingira estas la svahila vorto por "medio" — pli detala priskribo de la projektoj). En 2007 kaj 2008 li entreprenis vojaĝon al Eŭropo por diskonigi la projektojn de Mazingira kaj starigi reton de subtenantoj.
10303 Fréret
10303 Fréret estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca historiisto Nicolas Fréret (1688–1749), fama pro lia ateisma traktaĵo Lettre de Thrasybule à Leucippe (1720). Li estis malliberigitaj en la Bastille ĉar li asertis, ĝuste, ke la Frankoj estis evoluita de ĝermanaj triboj.
Příkazy
Příkazy (Brikaß) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1250.
NGC 4847
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nuŝu
Nuŝu, foje ankaŭ skribita Nu Ŝu (女書 aŭ 江永女書), la sekreta lingvo de virinoj, estas skribsistemo kiu naskiĝis en suda Ĉinio, en la distrikto Jiangyong de la provinco Hunano.
La ĉina provinco Hunano situas en montara regiono punktita de malgrandaj vilaĝoj. De jarcentoj en ĝi disvolviĝis agrara socio de forta feŭda reĝimo, kaj imperiestra regado. Tiuj komunumoj estis strukturitaj sub strikta patriarkeca sistemo, sub la konfuceaj normoj.
En tia socio la virinoj ne havis rajton aliri al edukado, nur la viraj filoj rajtis lerni la Hanan Ŝu (vira skribo). Dum viroj lernis skribi, legi kaj edukiĝis, la virinoj devis fari la hejmajn laborojn, kaj vivi en la atiko, la tiel nomita “ĉambro de virinoj” de kie, post la dektria jaraĝo, ili ne plu rajtis foriri al ekstero. En tiu ĉambro kolektiĝis ĉiuj virinoj de la familio por lerni kiel fariĝi bonaj edzinoj: kiel obei kaj fari la hejmajn devojn; krom lerni kudri, triki kaj brodi por tajlori la vestaĵojn de la tuta familio. Kutime post la geedziĝo la virinoj estis forigitaj de siaj familianoj, tre ofte portitaj al alia fora vilaĝo, sen ia ajn ebleco komunikiĝi aŭ viziti parencojn post monatoj aŭ jaroj.
Tiaj kondiĉoj rezultis en fratinecoj kiuj kunligis patrinojn kun siaj filinoj, fratinoj, kaj nepinoj serĉante la eblon superi tiajn malfacilaĵojn. En tia etoso de fermiteco naskiĝis kaj evoluis sekreta lingvo. Skriba virina lingvo, nomita Nuŝu. Ĝi estis strikte rezervata al virinoj, kaj tradicie transdonata de patrino al filino por ĵaluze gardi ĝin en fermita, nur virina mondo. La virinoj kaŝe kreis novan skribsistemon por subteni siajn ligojn kun familianoj kaj amikinoj per leteroj skribitaj en lingvo, kiun viroj ne povis kompreni. La plej grava trajto de tiu skribsistemo estis ĝuste ĝia sekreteco, ĝia strikta privateco de la virina mondo.
Nuŝu estas konsiderata kiel la sola skriba sistemo de la mondo, kreita kaj uzata ekskluzive de virinoj. En 2006 la ŝtata konsilio de Ĉinio enlistigis Nuŝu kiel Nacian Nematerialan Kulturan Heredaĵon.
Tiu ĉi originala skribsistemo estis elpensita de virinoj analfabetaj, sen ia formo de edukado, kiuj eksentis la bezonon iel defendi sin de la malegaleco, la malĝojo, la kultura submetiĝo, kaj samtempe havigi al si mem ian vivokialan spacon. La Nuŝu-signoj estas romboidaj, tute malsimilaj de la kvadrataj ĉinaj signoj. Kontraste kun la ĉinaj ideogramoj, la Nuŝu-signoj reprezentas sonojn kaj silabojn; ĝi estis verkita en versa formo de regulaj poemoj de tri, kvin aŭ sep karaktroj en vertikala sinsekvo.
Nuŝu estis lingvo skribita kaj kantata, uzata por verki poemojn, esprimante intimajn sentojn, kiujn virinoj kantis en la atiko dum ili brodis aŭ kudris. Plej ofte la skribaĵoj troviĝas sur la surfaco de belaj ventumiloj, broditaj sur vestoj, tukoj aŭ zonoj. Konvenaj donac-mesaĝoj al familiano aŭ kunulino, kiuj trapasu la rigoran kontrolon de la viroj, kiuj ignoris la signifon de tiuj signoj.
Ankaŭ Nuŝu estis ĝenerale uzata por verki aŭtobiografiojn, leterojn, aŭ la libron kun delikataj aranĝoj, kiun fianĉino ricevis de sia patrino en la tradicia ‘Ceremonio de la Tria Tago’ post la geedziĝo.
La revolucio de 1949 malfermis la lernejojn por ĉiuj virinoj, do la junulinoj ekperdis intereson kaj Nuŝu ekkomencis esti forgesita. Nur en 1954, Zhou Shuoyi, direktoro de la Kultura Muzeo de Jiangyong, malkovris la ekziston de skriba sistemo, malsama al la uzata en Ĉinio. Sed estis nur en 1983 kiam la profesoro Gong Zebing de la Universitato de Beijing formale komencis la esploradon de tiu lingvo. En Jiangyong li trovis la 7 maljunajn virinojn kiuj estis la lastaj uzantinoj de la lingvo; la lastaj 7 virinoj kiuj sekrete ricevis Nuŝu de siaj prapatrinoj. La profesoro Gong Zebing sukcesis rekuperi tekstojn, kaj registri la voĉojn de tiuj virinoj kantante kaj recitante poemojn skribitaj en Nuŝu. Unu el tiuj 7 virinoj estis Yang Huanyi, kiu en la jaro 1995 estis unu el la ĉefaj reprezentantoj de Ĉinio ĉe la Konferenco de Unuiĝintaj Nacioj. La 20-an de septembro 2004 forpasis Yang Huanyi, 98 jaraĝa. Ŝi estis la lasta persono en la mondo, kiu lernis Nuŝu de longa linio de patrinoj al filinoj. Ŝia forpaso anoncis ankaŭ la morton de la lingvo…
Por virinoj Nuŝu ĉiam reprezentos la kreemon, kuraĝon kaj la senlacan luktadon de la prapatrinoj por la egaleco.
Tan Dun, fama ĉina komponisto, muzik-direktoro, kaj Unesko-Ambasadoro de Bonvolo, komponis simfonion dediĉitan al lingvo kies signoj aspektas kiel “muzik-notoj flugantaj laŭ la vento”.
Příkazy (apartigilo)
Příkazy estas nomo de pluraj setlejoj:
134150 Bralower
134150 Bralower estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Harrison L. Bralower, kiu laboris kiel studento inĝeniero ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, kie li planis la muntadan rakon de detektilo por la Iksradia Bidiga Spektrometro por Regolito konstuita far'de studentoj por la Misio de Alvenigo de Asteroida Specimeno OSIRIS-REx.
Internacia Flughaveno Satu Mare
La Internacia Flughaveno Satu Mare estas civila flughaveno sude de Satu Mare.
Ĝi situas inter la vilaĝoj Mădăras kaj Cionchești kaj estas atingebla per la nacia vojo DN19A.
La flughaveno estis fondita per reĝa dekreto en 1936 kaj finkonstruita en 1937. Un jaron poste okazis la oficiala malfermo; la unua aviadilo venis de Kluĵo kaj pluiris al Oradea por reiri al Kluĵo.
En 2008 la flughaveno havis 10.000 pasaĝerojn. En 2014 okazis nur flugoj de kaj al Bukareŝto, fare de linio TAROM.
Bustrafiko de kaj al la flughaveno okazas nur ĉe specialaj eventoj, ekzemple ĉe la aviadspektaklo je la 28-a de majo 2014. La regula urba bustrafiko iras nur ĝis la Industria Parko Suda, kvin kilometrojn antaŭ la flughaveno.
Gretsch
Gretsch estas entrepreno, kiu produktas akustikajn kaj elektrajn gitarojn same kiel frapinstrumentarojn. Ĝin fondis en 1883 enmigrinto Friedrich Gretsch el Mannheim en Broklino kaj estis ekde tiam escepte la jarojn 1967 ĝis 1985, kiel ero de Baldwin Piano Company, en la manoj de la familio – trans entute kvin generacioj. Ekde 2002 Fender kontrolas la produktadon kaj disvendadon de la gitaroj, kaj Kaman Music Corporation transprenis la fakon frapinstrumentaroj. Familio Gretsch tamen ankoraŭ tenas „Gretsch Guitars“.
Eŝtaol
Eŝtaol estas arbaro en Israelo, situanta norde de Bejt Ŝemeŝ kaj proksime al Ta'oz kaj Neve Ŝalom. La arbaro de la martiroj kuŝas oriente. La arbaro estas populara distra areo kaj estas unu el la plej grandaj arbaroj de Israelo. La arbaron plantis la Juda Nacia Fondaĵo, kiu daŭre grandigas ĝin. La arbaro enhavas 12,000 dunamo (12 km²).
Hermann Weingärtner
Hermann Otto Ludwig Weingärtner (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1864 en Frankfurto (Odro); mortis la 22-an de decembro 1919 samloke) estis germana gimnasto, kiu gajnis la unuan oran medalon en la unua moderna Olimpiko, la Somera Olimpiko 1896.
Li estis filo de sporta kaj naĝa instruisto, kiu kun sia edzino posedis subĉielan naĝejon sur insulo de la rivero Odro en Frankfurto. Hermann estis la tria el kvin filoj de la familio. En sia hejmurbo li iĝis komercisto kaj samtempe sportis en loka gimnastika klubo. Pro profesiaj kaŭzoj li translokiĝis al Berlino kaj aliĝis en la nacia gimnastika asocio. Unuan grandan sukceson li havis en la 8-a Germania Gimnastika Festo 1894 en Breslau (la hodiaŭa Vroclavo, la postan jaron li gajnis oran medalon en Gimnastika Festo de Romo.
En la unua moderna Olimpiko, la Somera Olimpiko 1896 en Ateno, li gajnis orajn medalojn pri individua reka gimnastiko kaj la teamajn disciplinojn pri reko kaj paralelaj stangoj. Arĝentajn medalojn li atingis pri la disciplinoj ringa gimnastiko kaj tenila "ĉevalo". Ĉe la paralelej stangoj li krome atingis individuan bronzan medalon. Atinginte do sume ses medalojn, li estis la plej sukcesa atleto de la olimpiko.
Reveninte al Germanio, li estis ekskludita el la nacia gimnastika asocio, kiu bojkotis la olimpikon. Sekve li revenis al Frankfurto ĉe Odro kaj ĝis sia morto gvidis la naĝejon de sia patro. En 1900 li edziĝis kaj poste havis tri infanojn, filinojn Ella kaj Klara, kaj filon Erich. En 1919 li mortis dum la provo savi la vivon de dronanto en la naĝejo.
45 jarojn post la forpaso de la sportisto, lia familio kadre de la la Somera Olimpiko de 1964 en Tokio transdonis la historian unuan olimpikan ormedalon al japana gimnasto Yukio Endō. La 14-an de marto 2010, oni sciigis ke el muzeo en Tokio estis ŝtelita la medalo.
133 Cireno
133 Cireno estas mezgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono. Ĝi estas malkovrita, la, de la usona astronomo James Craig Watson de la observatorio de Ann Arbor (Miĉigano, Usono)
Nomo
Ĝia nomo estas tiu de Cireno aŭ Kireno (greke : Κυρήνη), filino de Hipseo reĝo de la Lapitoj, kaj amata de Apolono en la helena mitologio.
24986 Yalefan
24986 Yalefan estas asteroido de la ĉefa zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yale Wang Fan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Catlin Gabel School en Portlando (Oregono).
Shanghaied (filmo de 1915)
Shanghaied (Trudvarbado, 1915) estas usona komedia muta filmo farita de Essanay Studios kaj ĉefrolata de Charlie Chaplin.
Sinoptiko
Ŝipposedanto intencas sinkigi sian ŝipon dum ĝia lasta vojaĝo por ricevi la asekuromonon. Charlie, vagabondo nove enamiĝinta al la filino de la posedanto, estas kaptita fare de la kapitano kaj promesas helpi al li trudvarbi kelkajn maristojn. La filino ŝipas for por sekvi Charlie. Charlie helpas en la ŝipkuirejo kaj provas servi manĝaĵon dum ventego.
Suna eklipso
Plena suna eklipso
La luno pasas ekzakte antaŭ la suno kaj komplete kovras ĝin dum mallonga tempo. Tiu tipo de eklipso por astronomoj estas la plej interesa - interalie, ĉar observeblas la suna korono; tio estas la hela gasa orbito de la suno, kiu normale estas prilumita per la helega suna lumo. Krome ĉe steloj, kiuj por rigardanto sur la tero situas preskaŭ malantaŭ la suno, mezureblas la kurbiĝo de la stela lumo pro la gravito de la suno.
Ĉar la suno estas relative granda lumilo kaj la luno estas relative malgranda objekto, la plena fazo de eklipso observeblas nur en relative eta teritorio de la tero: tiu teritorio nomiĝas "kerna ombro" kaj havas larĝon de maksimume 265 kilometroj.
Plen suna eklipso eblas nur, se la luno situas proksime de la tero kaj tial por tera rigardanto aspektas ne malpli granda ol la suno.
Ringa suna eklipso
Se aliflanke la luno troviĝas relative malproskime de la tero, kaj por tera rigardanto aspektas pli eta ol la suno, ĝi nur kovras la centron de la suno dum suna eklipso kaj ĉirkaŭe restas luma ringo.
Hibrida suna eklipso
Hibrida suna eklipso komenciĝas kaj finiĝas ĉiam kiel ringa eklipso kaj dum la meza parto tre mallonge iĝas plena eklipso. Hibridaj eklispoj estas maloftaj - unu procento de ĉiuj sunaj eklipsoj apartenas al tiu ĉi kategorio. En aprilo 2005 en la orienta parto de pacifika oceano antaŭ la marbordo de Kostariko kaj Panamo okazis tia tipo de eklipso dum proksimume 30 sekundoj, kaj la sekva okazos en 2013. La fenomeno de unue ringa, meze plena kaj fine ringa eklipso eblas pro tio, ke dum la momento de la eklipso la distanco inter luno kaj tero preskaŭ ekzakte samas al la longeco de la kegla ombro de la luno: la luno do nur "pene" kovras la sunon, kaj nur dum tre mallonga tempo. La "kerna ombro" de la luno sur la tero nur ampleksas radiuson de malmultaj dekoj da kilometroj.
Parta suna eklipso
La luno ne pasas ekzakte antaŭ la suno, sed iom supre aŭ sube, kaj tial nur parte kovras ĝin. Se ne plej granda parto de la suno kovriĝas, parta suna eklipso sur la tero per tre multaj homoj tute ne rimarkiĝas. Kompreneble ankaŭ plena suna eklipso komenciĝas kaj finiĝas per parta eklipso.
Datoj de tempe proksimaj sunaj eklipsoj
(*) daŭro de tuta suna eklipso.
La plena suna eklipso de la 22-a de julio 2009 estis la plej longa de la 21-a jarcento. Teorie la centra fazo de tuta suneklipso povis daŭri 7m31s.
Apolonido de Kos
Apolonido de Kos (465 a. K. - 425 a. K.) estis greka kuracisto kaj kirurgo, kiu vivis en la kortego de la persa reĝo Artakserkso la Longmana. Apolonido famiĝis pro tio ke li kuracis Megabizon, bofraton de la reĝo, generalon kaj satrapon de Babilonio kaj Sirio pri serioza vundo de li suferita.
Yusuke Tanaka (1986)
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Kawasaki Frontale, Western Sydney Wanderers, Cerezo Osaka kaj Fagiano Okayama.
Apolonido de Kos
Ia priadulta historio
Post iom da tempo Megabizo mortis kaj Apolonido daŭre kaj profesie servis lian vidvinon, Amytis. Post la morto de sia edzo, Amytis edziniĝis al pluraj viroj, tiel kiel faris Amestris, ŝia patrino. Kiam Amytis malsaniĝis, kvankam ne serioze kaj pro bagatelaĵo, tiam Apolonido, la doktoro el Kos, kiu enamiĝis al ŝi, diris ke ŝi ŝia sano restariĝos se ŝi havus plurajn virojn pro malsano kiun ŝi havis en la utero.
Kiam lia plano sukcesis kaj li ekdormis kun ŝi, la virino komencis tediĝi kaj decidis meti finon en tiu seksa rilato. Ŝi rakontis al sia patrino pri la tuta afero kaj ŝia patrino decidis revenĝi. Apolonido arestiĝis kaj submetiĝis al akraj torturoj kaj estis vive sepultita en la mortotago de lia kruela turmentistino. Amytis mortis iom poste. Ĉi-raporto estis rakontita de la kuracisto kaj historiisto Ktezio de Knido, kiu baldaŭ fariĝis konsilisto pri la reĝosano.
Louis Grodecki
Louis Grodecki (naskiĝinta la 18-an de julio 1910 en Varsovio; mortinta la 28-an de marto 1982 en Parizo) estis franca arthistoriisto kaj verksito poldevena, kiu ĝi nun validas kiel eminenta fakulo pri la romanika vitrobildarto.
Post la abituro li iris en 1928 al Berlino, por studi kinofilmestradon ĉe Erwin Piscator. Ankoraŭ samjare li iris Parizen, kie li en 1929 transiris al studo de arthistorio. En 1933 li finis siajn studojn per ekzameno; en 1935 li akceptis francan civitanecon. Louis Grodecki pli kaj pli specialiĝis pri vitrobildarto kaj fariĝis unu el la plej gravaj fakuloj pri romanikaj vitraloj.
Harald-Moltke-Glaĉero
La Harald-Moltke-Glaĉero situas en la fora nordocidento de Gronlando, norde de Thule Air Base longas pli ol kvin kilometrojn kaj vastas ĉirkaŭ 1.500 metrojn.
Schwerstedt (apud Vajmaro)
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Harald-Moltke-Glaĉero
Ĝi estas unu el la kvar grandaj glaĉeroj kiuj fluas en la Wolstenholme-Fjordon (foje nomata "la plej granda glacio-maŝino de la mondo"). La aliaj glaĉeroj estas Salisbury-Glaĉero, Champerlin-Glaĉero kaj Knud-Rasmussen-Glaĉero.
Schwerstedt (apud Vajmaro)
Schwerstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nordkreis Weimar, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas en la komunumo Berlstedt.
(18048) 1999 RG170
(18048) 1999 RG170 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kalkulita por la epoko de la, ĝia orbita granda duonakso estis 3,19485605 , ĝi do tiam orbitis 769 500 km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Josiah Willard Gibbs
Josiah Willard GIBBS (1839-1903) estis usona sciencisto kiu faris signifoplenajn teoriajn kontribuaĵojn al fiziko, kemio kaj matematiko. Lia verko pri aplikaĵoj de la termodinamiko estis grava en la transformado de la fiziko-kemio en rigora deduktiva scienco. Vidu tiukadres ekzemple artikolon kemia termodinamiko.
Kune kun James Clerk Maxwell (1831-1879) kaj Ludwig Boltzmann (1844-1906), li kreis la statistikan mekanikon, (esprimo kiun li kreis), eksplikante la Leĝojn pri Termodinamiko kiel konsekvenco el la statistikaj proprecoj de grandaj ensembloj de partikloj.
Gibso ankaŭ laboris sur la aplikado de la Ekvacioj de Maxwell rilate al problemoj en fizika optiko. Kiel matematikisto, li elpensis la modernan vektoran kalkulon -- sendepende de la brita sciencisto Oliver Heaviside (1850-1925) --, kiu disvolvis similan laboron dum la sama periodo.
Generalaj konsideroj
En 1863, la Universitato Yale premiis Gibson per la unua usona doktoreco pri inĝenierado. Post tri-jara restado en Eŭropo, Gibso pasis la resto de sia kariero en Yale, kie li estis profesoro pri matematika fiziko el 1871 ĝis sia morto. Laborante rilative izolita, li fariĝis la plej frua teoria sciencisto en Usono kiu ricevis internacian agnoskon kaj estis laŭdata de Alberto Ejnŝtejno kiel "la plej granda geniulo de la usona historio". En 1901, Gibso ricevis tion, kio estas konsiderata la plej granda honoro donita de internacia scienca komunumo, la Medalo Copley de la Reĝa Societo de Londono "dank'al liaj kontribuaĵoj al matematiko kaj fiziko."
Komentistoj kaj biografoj rimarkis la kontraston inter la silenta kaj soleca vivo de Gibso dum la jarcenta turniĝo de Nova Anglio kaj la granda internacia influo de liaj ideoj. Kvankam lia laboro estis preskaŭ tute teoria, la praktika valoro de liaj kontribuaĵoj evidentiĝis per la industria disvolviĝo de kemio dum la unua duono de la 20-a jarcento. Laŭ la usona eksperimenta fizikisto Roberto Millikan (1868-1953), en pura scienco, Gibso "faris por la statistika mekaniko kaj termodinamiko tion, kion Laplace faris por la ĉiela mekaniko kaj Maxwell por la elektrodinamiko, tio estas, faris lian agadkampon preskaŭ finitan teorian strukturon.