cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sokołów Podlaski
Sokołów Podlaski estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Sokołowski.
Murfatlar
La urbon ĉirkaŭas montetoj, kiujn oni plantigis per vitoj en la 1900-aj jaroj. Tie funkcias la plej granda vinfarejo kaj maturiga kelo, kiu havas kvin etaĝojn, tri subterajn kaj du surterajn.
Inter la kalkoŝtonaj montetoj ĉe la urborando troviĝas la Fîntînița-kampo, kiu estas protektita areo, plantorezevejo sur 66 hektaroj.
Emilija Janickienė
Emilija Janickienė (naskiĝis la 1875 en Kaunas; mortis la 1941) estis profesorino pri muziko.
Esperantistino ekde 1909, ŝi estis unu el pioniroj de E-movado en Kaunas. Post morto de P. Medem (1925) ŝi kelkan tempon plenumis funkciojn de E-servoj, posedis diversajn esperantaĵojn por disvastigo. Delegito de UEA 1929-1935.
Kimmo Sasi
Kimmo Kalevi Immeri SASI (naskita en 1952) estas finna dekstra politikisto de la partio Nacia Koalicio, parlamentano ekde 1983. Li estis ministro pri eksterlanda komerco en la jaroj 1959-2002 kaj ministro pri trafiko kaj komunikiloj en 2002-2003. Kimmo Sasi estas juristo kaj ekonomikisto. Li havas unu filinon.
Franca Komunista Partio
Franca Komunista Partio (Parti Communiste Français aŭ PCF) estas Franca komunisma partio. Ĉefa organizo en la Maldekstra fronto, ĝi depostulas en 2012 138000 membroj, kaj inter ili almenaŭ 70000 pagis tiujare iliajn kotizojn.
La oficiala gazeto estis dumlonge la taggazeto L'Humanité (La homaro), kiu nun estas sendependa, eĉ se ili restas ege proksimaj. Aliaj revuoj tamen ankoraŭ estas oficiale ligitaj al la partio, kiel La Revue du Projet (La revuo de la projekto), Progressistes (Progresemaj) aŭ Économie et politique (Ekonomio kaj politiko). Ekzistas ankaŭ esploraj centroj ligitaj al la partio (kiel "Espaces Marx", "Spacoj Marx" kaj la "Fondation Gabriel-Péri", "Fondaĵo Gabriel-Péri") kiu publikigas La Pensée (La penso), Les Cahiers d'histoire (La kajeroj de historio) aŭ Transform! ( Transformu!).
La partio estas fondita en decembro 1920 en la kongreso de Tours de la Franca Sekcio de la Laborista Internacio (SFIO, Section française de l'internationale ouvrière). Tiu kongreso decidis ĉu la SFIO eniru en la Trian internacion, fondita en 1919 de Lenino, aŭ ne. Plimulto voĉdonis jese kaj kreis la Francan Sekcion de la Komunista Internacio (SFIC, Section française de l'internationale communiste), kiu frue alinomiĝis, en 1921, kaj adoptis la nunan nomon. Malplimulto voĉdonis nee kaj restis interalie kun Léon Blum en la SFIO, kiu en 1969 fariĝis la Socialista Partio, kiu nun regas la landon.
Plej grava Franca partio post la Dua mondmilito, la tiama Stalinisma partio estis ankaŭ la plej forta reprezentanto de maldekstro. Poste, iom post iom, la graveco de la partio malpligrandiĝis, ĝis kiam, en la elektoj de 1978 kaj 1981 (la elekto de la socialista François Mitterrand kiel prezidento) ĝia maldekstra rivalo, la Socialista Partio, superpaŝis ĝin. En la lastaj jaroj, ĝi partoprenas diversajn aliancojn, kiel la Maldekstra fronto kun aliaj kontraŭliberalaj partioj kiel la Partio de Maldekstro de Jean-Luc Mélenchon, kiu kandidatiĝis en la prezidenta baloto de 2012 nome de la fronto, kaj ricevis 11,10% el la voĉoj.
Ĝia nuna estro estas Fabien Roussel.
Edvin Istvánffy
Edvin Istvánffy [iŝtvAnfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Istvánffy Edvin estis hungara maŝininĝeniero, profesoro. Lia origina familia nomo estis Rainer ĝis 1936.
Shinigami no Ballad.
Shinigami no Ballad.(Hepburn) (しにがみのバラッド. [ŝinigami no baraddo],lit. La balado de dio de la morto) estas light novel verkata de Hasegawa Keisuke kaj ilustrita de Nanakusa.
Kompanio Pony Canyon publikigis la animean serion el ĝi en 2006. IZUMI Asuka desegnas mangaon bazitan ĝin sur knabino-mangagazeto LaLa.
Ĉefrolulino, Momo estas mortofalĉisto (死神 lit. dio de morto, vd. ŝinigamio) kiu portas mortintajn animojn en postvivan mondon. La serio rakontas pri laboro de Momo kaj rilato kun mortintaj aŭ mortontaj homoj.
522 Helga
522 Helga estas granda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Cibela grupo.
Malkovro
La kialo de ĝia nomo estas nekonata...
Montpreveyres
Montpreveyres estas komunumo en la distrikto Lavaux-Oron en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 531 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Montpreveyres situas en la Vaŭda Mezlando sur la orienta flanko de la altebenjaxo Jorat. La komunumo konsistas el la vilaĝo Montpreveyres kaj la setlejo Mellette, kaj diversaj izolitaj bienoj.
Trafiko
Tra Montpreveyres pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas proksimume 5 kilometrojn sudokcidente de la komunumo en Laŭzano.
Historio
La unua dokumenta mencio de Montpreveyres datiĝas el la jaro 1154 kiel Monteproverio. Dum mezepoko la Pirorejo Montpreveyres servis kiel haltejo apud la granda vojo inter Laŭzano kaj Moudon findita de la Abatejo Granda Sankt-Bernardo. Sub la berna regado ek de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Montpreveyres estis unu el la 7 subvoktejo de la berna Voktejo Moudon. Ek de 1798 ĝis 2006 Montpreveyres apartenis al la Distrikto Oron, nun ĝi estas komunumo de la Distrikto Lavaux-Oron.
Valderaduey
Valderaduey [balderaDŬEJ] estas rivero de nordokcidenta Hispanio, alfluanto dekstre de la rivero Doŭro. Ĝi trapasas areojn de la provincoj Leono, Valadolido kaj Zamoro, pli malpli en direkto norde suden.
Historie, la rivero nomiĝis Aratoi kaj de tie deriviĝis al Araduey kaj poste al «Val d'Aratoi» kaj «Valderaduey» (valo de Aratoi). En la jaro 949 tertremo ŝanĝis ĝian akvofluejon.​ ​
La rivero Valderaduey ekfluas en loko nomita Fuententable de la monto Riocamba, apartenanta al Renedo de Valderaduey (loĝloko de Villazanzo de Valderaduey). Ĝi trapasas municipajn teritoriojn de Sahagún, Becilla de Valderaduey, Castroponce, San Martín de Valderaduey, Cañizo kaj Villalpando. Ĝi enfluas en la dekstra bordo de Doŭro, ĉe Villagodio, je ĉirkaŭ 3 km de la urba kerno de Zamoro, ene de ties municipa teritorio.
Kalkulilo
Kalkulilo aŭ Poŝkalkulilo estas elektronika aparato per kiu oni povas fari aritmetikajn kalkulojn. kalkulilo plejofte funkcias per pilo, sed ĝi povas ankaŭ esti ekipita per sunĉeloj. Kalkulilo ne estas ĝenerale programebla komputilo, kvankam per kelkaj tipoj oni povas programi simplajn funkciojn.
Kvankam hodiaŭ ĉiuj kalkuliloj funkcias elektronike, ĝis la 1970-aj jaroj preskaŭ ĉiuj kalkuliloj funkciis per mekanika sistemo jes aŭ ne propulsita per elektromotoro.
Universitato de Upsalo
La Universitato de Upsalo  (Uppsala universitet) en la sveda urbo Upsalo estas la plej malnova universitato en Skandinavio. Ĝi estis fondita la 27-an de februaro 1477, sed ne funkciis sub la regado de Gustavo Vasa kaj certan tempon poste. En 1595 la universitato denove komencis sian laboron. Studis en ĝi interalie Carl Michael Bellman, Christopher Polhem, Gustaf Fröding kaj Carl von Linné. De 1891 ĝis 1892 instruis tie Théophile Cart. La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.
Historio
Kvazaŭ motoro de la elformiĝado de la Universitato de Upsalo estis ĉefepiskopo Jakob Ulvsson. Antaŭ li la instruo konsistis precipe el prelegoj pri filozofio, juro kaj teologio dum ne okazis ia ajn eduko pri tekniko aŭ naturscienco. La teologia fakultato longe estis la gravita centro de la universitato.
Vidu ankaŭ
En sveda Vikipedio:
Universitato de Frankfurto
La Johann Wolfgang Goethe Universitato Frankfurto ĉe Majno – germane Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main, ekde 2008 kutime pli koncize nomata Goethe-Universität Frankfurt am Main, neformale Goethe-Uni Frankfurt, en Esperanto ofte mallongigata Universitato de Frankfurto aŭ Frankfurta Universitato - estas la universitato en la urbo Frankfurto ĉe Majno en Germanio (en la dua germania urbo nomata Frankfurto, nome Frankfurto ĉe Odro, ankaŭ estas universitato, kiu tamen havas la specifan nomon Eŭropa Universitato Viadrina). En la vintra semestro 2014/15 la universitato de Frankfurto ĉe Majno havis 46 613 studentojn, kio signifas ke tiumomente temis pri la tria plej granda universitato de Germanio. En ĝi instruas kaj esploras pli ol 600 profesoroj, kaj en 16 fakultatoj ofertatas 170 studfakoj. Kontraste al multaj aliaj altlernejoj de Germanio, kies centraj konstruaĵoj estas en historiaj kasteloj, la frankfurta universitato situas senescepte en modernaj konstruaĵoj, dividataj al kvar universitataj terenoj aŭ "kampusoj". Iom post iom la universitata vivo tamen pli koncentriĝu al centra konstruaĵo en la kvartalo Westend, kiu de 1928 estis la centralo de granda kemia konzerno kaj de 1952 la eŭropa centralo de la usona armeo - la antaŭa kampuso en la kvartalo Bockenheim iom post iom malfondiĝu.
Rilatoj al Esperanto
Multaj esperantistoj studis en la universitato aŭ havis studajn rilatojn al ĝi, kaj la anoj de la universitata Esperanto-grupo ĉiam signife influis la urban Esperanto-movadon (kiu aktivas ekde la jaro 1904, do jam antaŭ la universitata fondiĝo). Ĝis nun tamen ankoraŭ mankas pli specifa listigo de esperantistaj studentoj, profesoroj kaj aliaj sciencaj kunlaborantoj de la universitato. Nur unu el pluraj menciindaj estas la poldevena interlingvistino kaj universitata docentino Alicja Sakaguchi.
Vittorio Russo
Vittorio RUSSO (Napolo, 1934 – Maratea, 1997) estis itala filologo pri romanistiko, italianismo kaj ĉefe pri Dante. Li studis ĉe la Universitato de Napolo, kie li renkontis kun Salvatore Battaglia, kun kiu li kunlaboros kaj pere de Battaglia kun Giancarlo Mazzacurati. Dekomence li jam specialiĝis pri mezepoka literaturo, okcitanlingva literaturo kaj la unuaj verkistoj en itala lingvo. Poste li specialiĝis pri Dante Alighieri. Li profesoris en la Universitato de Salerno el 1961 kaj, el 1971 al sia morto en la Universitato de Napolo.
Slade
Slade estis historia pezroka muzikgrupo, kreita en Black Country, en Anglio dum 1966.
Inter la plej famaj glamrokaj muzikgrupoj dum 1970-aj jaroj, la grupo inspiris multaj sekvajn muzikgrupojn. Ĝi estis la plaj popola muzikgrupo en Anglio dum 1970-aj jaroj.
La grupo famiĝis pro kantoj kiel Merry Xmas Everybody kaj Cum on Feel the Noize de 1973.
Ballangen
Ballangen estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Jaŝlek (stacio de Kazana metroo)
Jaŝlek (Яшьлек, Яшьлек) estas stacio sur Centra linio de la Metroo de Kazano en Kazano, Tatarstano, Rusio. Ĝi estis malfermita la. Ĝi situas inter stacioj ' kaj '.
Voghiera
Voghiera estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 3941 loĝantojn.
Daniel Perdrigé
Daniel Perdrigé (naskiĝis en la 11-a arondismento de Parizo, mortis ) estis franca rezistanto dum la Dua Mondmilito, kiu estis mortpafita en Fortreso de Mont-Valérien (apud Suresnes, Nanterre kaj Rueil-Malmaison). Li estas historia figuro por la urbo Montfermeil. Li ankaŭ estis iama urbestro de Montfermeil.
Balázs Kocsár
Balázs Kocsár naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Balázs Kocsár maturiĝis en gimnazio, poste li frekventis muzikartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, fine li akiris diplomon kun distingo en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1991. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Párkai kaj Ervin Lukács. Li daŭris la studojn en simila universitato de Vieno, lia majstro estis Karl Österreicher. Inter 1990 kaj 1993 li dirigentis en Nacia Teatro (Szeged), en la sekvaj 3 jaroj li estis asistanta dirigento de la ŝtata koncertorkestro. En 1992 li ricevis statuson en la Budapeŝta Ŝtata Operejo, inter 1993 kaj 1999 li estis muzika direktoro de Teatro Csokonai (Debrecen), inter 1999 kaj 2002 li estis kapelmajstro de operejo de Frankfurto ĉe Majno. En 2004 li revenis al Debrecen por 8 jaroj, tie li ne nur laboris en la teatro, sed ankaŭ en la urbaj koruso kaj orkestro. En 2010 li ekinstruis en Universitato de Pécs, kie post 5 jaroj li estis nomumita katedrestro. En 2016 li estis nomumita muzika direktoro de la Budapeŝta Operejo. Li ricevis premiojn inter 1989-2017.
Hockenheim
Hockenheim - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
8677 Charlier
8677 Charlier estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC" (angla esprimo por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la memoron de la sveda astronomo Carl Vilhelm Ludwig Charlier (1862–1934), profesoro pri astronomio en Lund. Li studis en diversaj kampoj kiel la ĉiela mekaniko kaj la fotometrio. Li estis el la unuaj, kiuj aplikis la al astronomiaj problemoj
Radioastronomia observatorio Svetloje
La Radioastronomia observatorio (RAO) Svetloje estas radioastronomia observatorio, proksima de vilaĝo Svetloje en la rajono Priozerska, provinco Leningrada, Rusio. Observatorio estis establita de la Instituto de Aplika Astronomio de la Rusia Akademio de Sciencoj (IAA RAS) en 1996.
La RAO Svetloje estas administrata de la IAA RAS.
La ĉefa astronomia instrumento de observatorio estas la 32-m radioteleskopo (RTF-32), kiu estas uzata en naciaj kaj internaciaj (EVN, IVS) astronomiaj observoj. Ĝi estas la unua el la tri observejoj de la radiointerferometra reto Kvazar: Svetloje, Zelenĉuka kaj Badaro.
Loko
RAO Svetloje estas situanta en 80 km nordokcidento de la centro de Sankt-Peterburgo - dua plej granda urbo de Rusio.
De ~ 1 km okcidente estas stacioj por montoskiistoj: Krasnoje-ozero, Sneĵnij kaj Zolotaja-dolina. En la vintrostacio Krasnoje-ozero okazas naciaj kaj internaciaj (Eŭropa Pokalo) konkuradoj en libera stilo skiado.
En la najbareco de la observatorio estas multaj lagoj, el kiuj la plej konataj estas: Krasnoje kaj Michurinskoe.
Historio
...
Instrumentoj
RTF-32 — plenturnebla radioteleskopo kun diametro de la ĉefa spegulo D = 32 m kaj fokusa longo F = 11.4 m. Mastrumaj gamo de la ondolongoj 1.35 - 21 cm. Anteno sistemo - modifita skemon de Kassegrena.
Sajen'-TM — lasera telemezurilo.
Javad GNSS Delta-G3T — GPS/GLONASS-ricevilo.
Saint-Chabrais
Saint-Chabrais estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 335 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Chabrais etendiĝas sur 24,94 km², kaj havis 335 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Chabrais situas je alteco de 542 metroj.
Eksterparlamenta opozicio (APO)
La Eksterparlamenta opozicio (germane; Außerparlamentarische Opposition, mallongigo: APO) estis opozicia movado en FRG kiu celis realigi celojn politikajn per eksterparlamenta agado. Ĉio komenciĝis post la formiĝo de la granda koalicio inter CDU kaj SPD en 1966 kaj la opinio de multaj, ke ekde tiam platformo por politikaj alternativoj en asembleoj oficialaj perdiĝus. Similaj protestaj agadoj estis ankaŭ ekster de Germanlando.
Saint-Chabrais
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Chabrais apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Patrice Morançais, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Eksterparlamenta opozicio (APO)
Historio
APO estis larĝa informiga agada forumo kiun subtenis antaŭ ĉio kleritaj maldekstruloj. La plej antaŭeniganta forto estis la studenta ligo Sozialistischer Deutscher Studentenbund (SDS). APO taksis sin neaŭtoritata movado kaj agadis ofte per spontaneaj, provokantaj protestoj (kun gamo disde ŝercaj gerilaj agadoj kaj persidadaj okupoj de domoj ĝis manifestacioj perfortaj).
Saint-Chabrais
Monumentoj
Proksime al Saint-Chabrais videblas la kastelo Etangsannes.
Eksterparlamenta opozicio (APO)
Historio
Estiĝis APO en la kvereloj pri la organizado de altlernejoj, sed baldaŭ la simpatiantoj ĝenerale atakis regantajn strukturojn kiel ankaŭ la ekonomian kaj politikan sistemojn de FRG. Oni kontraŭis ekzemple diversajn akceptitajn specialajn leĝojn kontraŭopoziciajn (Notstandsgesetze) kaj la koncentriĝon gazetaran: ĉefa celo estis tiukuntekste la amaskomunikila hamburga koncerno Axel Springer. Krome oni instigis al publika, malferma kaj aktiva konfrontiĝo kun la nacisocialismaj jaroj. Protestoj kontraŭ la Vjetnama milito radikaligis anojn de APO. Kulminoj de la APO-faritaĵoj estis kampanjo kontraŭ Springer dum Pasko de 1968 post la atenco je la studenta gvidanto Rudi Dutschke kaj la demonstracioj kontraŭ la Notstand-leĝoj en majo de 1968.
Dum la integrigema politiko sub kanceliero Willy Brandt ekde 1969, APO ekdisfalis. Ĝi neniam estis unuforma organizaĵo sed havis multajn diversajn branĉojn. Kelkaj pioniroj de tiuj novaj maldekstruloj engaĝiĝis laŭ la volo de Dutschke en marŝo tra ĉiuj institucioj. Malplejmulto rezignaciis pro la malefiko de la manifestacioj kaj aliĝis al Rote Armee Fraktion kaj aliaj tiaj radikalaj grupoj. Pri la grado de la rolo de GDR en la subteno de APO kun la intenco malstabiligi la okcidentgermanan politikon estas diversaj opinioj.
Literaturo
Wieland Eschenhagen: "Außerparlamentarische Opposition", en: Microsoft Encarta 2007, [DVD], Microsoft Corporation, 2006.
Meksika Esperanto-Junularo
La Meksika Esperanto-Junularo (MEJ; hispane: Juventud Esperantista Mexicana) estas la organizaĵo kiu oficiale reprezentas la junajn esperantistojn en Meksiko. Ĝi fondiĝis en 1965 kaj samjare iĝis landa sekcio de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO); tiun staton ĝi tenis ĝis minimume la jaro 1981, kiam la IJK okazis en Meksiko. Poste tamen ekmankis novaj generacioj de aktivemaj junaj esperantistoj en lerneja kaj studenta aĝo, kaj la aĝiĝintaj antaŭaj aktivuloj plulaboris en Meksika Esperanto-Federacio. La junulara asocio refondiĝis en 2009 dum la 10-a Meksika Esperanto-Kongreso kaj petis realiĝon al TEJO. Nun la 5-an de marto 2012 en la retejo de TEJO publikiĝis sciigo, ke la komitato de TEJO en reta voĉdono konfirmis reakcepton de la asocio kiel landa sekcio de TEJO - sume la 46-a. La asocio estas la junulara sekcio de Meksika Esperanto-Federacio kaj uzas ties centran oficejon en Meksik-urbo kiel asocia adreso. Laŭ la stato de marto 2012 la estraro de MEJ konsistas el Sergio Romero Aldana (prezidanto), David Lopez Rueda (vicprezidanto), Ulises Franco Pérez, Edgar López Borja kaj Carlos Hernández Loarca.
Attila Varga (ekonomikisto)
Attila VARGA, laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Attila estas hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019).
Attila Varga naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Attila Varga akiris ekonomian diplomon (M.A.) en Universitato Janus Pannonius en 1983. Depost la diplomo li instruis samloke ĝis 2006, poste li estis institutestro ĝis 2012. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1989. En la sekva jaro li havis postenon en en:Hogeschool van Amsterdam, inter 1992 – 1997 li estis asistanto en en:West Virginia University, esplora lektoro en la studjaro 1997. Ĝuste tiam li akiris sciencan gradon Ph.D., poste li havis postenon en Vieno. En 2001 li hejmenvenis kaj ekinstruis en la origina universitato, kie li habilitiĝis en 2006 kaj ricevis la instruan rangon profesoro. Same en 2006 li doktoriĝis (D.Sc.) antaŭ la akademio. Lia laboro fokusiĝas pri la regiona ekonomio, pri kiuj li kreis modelojn. Li ricevis stipendiojn inter 2001–2004, premiojn inter 2008-2018.
NGC 178
NGC 178 (aliaj indikoj — IC 39, PGC 2349, MCG -2-2-78, 8ZW 34, IRAS00366-1426) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Přepeře (distrikto Semily)
Přepeře (Pschepersch) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec en okcidenta najbareco de urbo Turnov, sur dekstra bordo de rivero Jizera. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1323.
János Warga
János Warga [jAnoŝ varga], laŭ hungarlingve kutima nomordo Warga János estis hungara instruisto, pedagogia verkisto, membro (korespondanta en 1835) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis szigethi.
János Warga naskiĝis la  1804 en Kovácsvágás. Li mortis la 1875 en Nagykőrös.
Biografio
János Warga frekventis altlernejon en Sárospatak. Dum lernado li estis ĉefamilia instruisto. En 1833 li plulernis en Berlino. Hejmenveninta li instruis 41 jarojn en Nagykőrös, kie li enkondukis la hungaran lingvon anstataŭ la latina, krome li estis ankaŭ lernejestro. Ekde 1836 li ricevis gravajn taskojn de la kalvinana eklezio. En 1840 li fondis en la urbo infanĝardenon. En 1874 li pensiuliĝis. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo).
Malago (provinco)
La provinco Malago (Provincia de Málaga) estas unu de la ok provincoj de Hispanio kiuj komponas la regionon de Andaluzio. Ĝi situas sude de la Iberia Duoninsulo, ĉe la marbordo de la Mediteraneo, inter la provincoj Granado oriente kaj Kadizo okcidente. Norde limas kun la provincoj Kordovo kaj Sevilo. Ĝia ĉefurbo estas la urbo Malago.
Ĝi estas la plej malgranda provinco de Andaluzio. Ĝi enhavas areon de distribuita en 100 municipoj, 9 komarkoj kaj 11 jurteritorioj. La populacio superas milionon kaj duonon de loĝantoj, laŭ la censo de 2008, kaj estas la dua provinco de Andaluzio kaj la sesa de Hispanio laŭ nombro de loĝantaro.
Tiu provinco enhavas la du komarkojn de la Costa del Sol kiu estas ege fama allogaĵo por turismo kaj por milionuloj kiuj venas loĝi tien (ĉefe portempe) ĉu arabestroj ĉu rusaj mafiuloj.
Condetto Nénékhaly-Camara
Condetto Nénékhaly-Camara (n. en 1930 - m. en 1972) estis poeto kaj dramisto el Gvineo.
Du teatraĵoj fare de Nénékhaly-Camara, nome Continent Afrique kaj Amazoulou, estis publikigitaj en Francio en 1970 kaj tradukitaj al la angla lingvo en 1975. Amazoulou estas epopea dramo pri la zulua reĝo Ŝaka.
Alismaloj
La alismaloj (Alismatales) estas planta ordo el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu ordo enhavas 13 familiojn, ĉirkaŭ 170 genrojn kaj preskaŭ 4000 speciojn,. La ordo nomiĝas laŭ sia tipa genro alismo (Alisma).
Priskribo
La alismaloj kreskas sur akvo, en marĉo, aŭ eĉ subakve. La floroj ofte formas infloreskojn. La endospermo mankas en la semoj.
Taksonomio
1/ Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (2 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
2/ Laŭ la kvara klasifiko de la Angiosperma Filogeneza Grupo (AGP IV 2016), la ordo alismaloj integrigas plian familion (Maundiaceae) kaj konsistas el la ĉi-subaj 14 familioj:
Ferenc Romagnoli
Ferenc Romagnoli, laŭ hungarlingve kutima nomordo Romagnoli Ferenc estis hungara kornisto, altlerneja instruisto.
Ferenc Romagnoli naskiĝis la en Vieno (Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Budapeŝto (Hungario).
Rákóczifalva
Rákóczifalva [rAkOcifalva] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Szolnok. La loknomo signifas: vilaĝo de Rákóczi
Ferenc Romagnoli
Biografio
Ferenc Romagnoli akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo en sia naskiĝurbo en 1905. Lia debuta koncerto okazis en la samaj jaro kaj urbo, poste li aliĝis al orkestroj de Reĝa Operejo de Budapeŝto kaj filharmonia orkestro. Inter 1917 kaj 1959 li instruis en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, li longe estis katedrestro. Li muzikadis en festivaloj en Salzburg inter 1932-1935. Li pensiuliĝis en 1950, li ne plu muzikadis, sed li instruis plu. Li ricevis ŝtatan premion en 1967.
Rákóczifalva
Geografio
Rákóczifalva situas sur ebenaĵo, ĉe maldekstra bordo deTiso, laŭ ĉefvojo Szolnok-Kunszentmárton. Szolnok troviĝas je 10 km-oj, ankaŭ Törökszentmiklós estas proksime. Rákóczifalva havas bonan trafikon voje al urboj Törökszentmiklós kaj Szolnok.
Historio
Rákóczifalva estis loĝata jam en la neolitiko, ĉar apud la Tiso estis iom pli alta sabla grundo. Ankaŭ en la kuprepoko estis riĉa ejo, verŝajne pro la trapasejo tra Tiso. En la bronzepoko loĝis ĉi tie sarmatoj. Dum la frua hungareco la loko nomiĝis Tiszavarsány, kiu ricevis rangon kampurbo en 1528. Dum la turka epoko la komunumo senhomiĝis. En 1704 Ferenc Rákóczi la 2-a konstruigis ĉi tie kastelon kaj setligis la lokon apartenantan al Szolnok. La ejo iĝis memstara vilaĝo en 1883 kaj prenis la nomon Rákóczifalva memore al la fondinto en 1832. Rákóczifalva havis la rangon grandvilaĝo en 1970, urbo en 2009.
Internacia esperantista organizo
Organizo: teksto el la Enciklopedio de Esperanto.
EdE-O
Oazameriko
Oazameriko estas la termino uzata de kelkaj antropologoj por difini ampleksan kaj antikvan kulturan areon inter la teritorioj de la aktualaj Meksiko kaj Usono. Diference de siaj najbaroj de la dezerto, tio estas, Aridameriko, la oazamerikanoj estis loksidaj agrikulturistoj, kvankam la klimataj kondiĉoj ne permesis al ili efikan agrikulturon, komplementis la mankojn per ĉasado, fiŝkaptado kaj fruktokolektado por vivtenado. Ili konstruis grandajn domarojn en Nov-Meksiko kaj ilia arkeologia zono plej konata estas Casas Grandes (Grandaj Domoj), en Chihuahua. Tiu zono elstaris pro efikaj irigaciaj sistemoj. Ties pinto floris inter la jaroj 1205 ĝis 1261 kaj estis abandonita en la jaro 1341.
Oazameriko estas termino derivita de la kunigo de "oazo" kaj Ameriko. Temas pri teritorio inter la Roka Montaro kaj la Okcidenta Patrinmontaro. Oriente kaj okcidente de tiuj enormaj montaroj estas la grandaj aridaj de la dezertoj de Sonora, Chihuahua kaj Arizona. En la epoko de plej granda etendo, Oazameriko kovris parton de la areo de la aktualaj meksikaj ŝtatoj Chihuahua kaj Sonora, same kiel tiuj de Arizona, Utah, Nov-Meksiko, Koloradio, Nevado kaj Kalifornio, en Usono.
Kvankam temas pri seka teritorio, Oazameriko estas trafluata de kelkaj akvofluoj kiel la riveroj Yaqui [ĜAki], Bravo, Kolorado, Gila, Mayo kaj Casas Grandes. La helpo de tiuj akvofluoj (kaj de kelkaj lagetoj kiujn englutis la dezerto laŭlonge de la tempopaso), same kiel ties klima sendube pli favora ol tiu de la orienta aridamerika regiono, estis kio permesis la disvolvigon de la agrikulturaj teknikoj importitaj de Mezameriko. Oazameriko estas riĉa je kuŝejoj de turkiso, unu el la luksaj materialoj plej prezataj de la altaj kulturoj de Mezameriko. Tio permesis la establadon de komercaj rilatoj inter tiuj du grandaj regionoj.
Eider
Eider ( Egdor, Egða,  Ejderen) estas plej longa rivero de Ŝlesvigo-Holstinio, kun longo de 188 km. Ĝi markis de 811 ĝis 1864 – kun du mallongaj interrompoj – la sudan limon de Danio. Post la Ŝlesvig-Holstinia milito (1848-1851) kaj okupo de Ŝlesvigo post la germana-dana milito fare de Prusio kaj Aŭstrio (1864), la rivero perdis sian funkcion kiel suda limo de Danio al Germanio.
La plej grandaj alfluantoj de Eider estas Treene kaj la Sorge. La fluo de Eider estas kunligita tra Gieselau-kanalo al la Nordmara-Baltmara Kanalo (Kiela Kanalo).
La meza flukvanto de Eider estas 6,5 m³/s.
(14993) 1997 UC15
(14993) 1997 UC15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Straĵa
Straĵa, serbe Стража, slave Straža, hungare Temesőr, germane Lagerdorf, rumane Straja estas vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato en municipo de Versec.
Historio
La neloĝata loko estis grava milita bazo de Habsburgoj por defendi la regionon kontraŭ la turkoj en 1716. Baldaŭ germanoj komencis loĝadi tie. En 1734 jam poŝto funkciis. En 1744 rumanoj pligrandigis la loĝantaron. En 1787 la turkoj okupis la vilaĝon. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1921 vivis tie 1482 homoj, (1389 rumanoj, 17 serboj, 14 hungaroj, 10 germanoj kaj aliaj). En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Straĵa 693 homoj, (557 rumanoj (80 %), 52 serboj (8 %), 35 ciganoj, 16 hungaroj kaj aliaj).
Zerba
Zerba estas komunumo de Italio.
Flago de Miĉigano
La flago de Miĉigano (subŝtato en Usono) konsistas el la ŝtata blazono sur malhelblua fono, laŭ la leĝoj de la ŝtato Miĉigano. La blazono havas internan ŝildon el hela bluo, en kiu aperas tagiĝo super lago kaj duoninsulo, sur ĝi viro kun alltiĝanta mano kaj alia kun armilo kiuj simbolas la pacon kaj la kapablon ĝin defendi. Alko kaj boaco reprezentas la bestojn de Miĉigano, dum la blankkapa maraglo reprezentas Usonon.
La dizajno inkluzivas tri motojn en latino. De supre malpsupren:
La nuna flago, estis adoptita en 1911, la tria adoptita de la ŝtato. La Nordamerika Veksilologia Asocio en enketo de 2001 pri subŝtatoj en Usono kaj kanadaj provincoj, situis ĝin en la 59a pozicio el 79 flagoj, donante al ĝi nur 3,46 el maksimumo de 10 poentoj.
Presidente Dutra (Bahio)
Presidente Dutra estas municipo en la brazila subŝtato Bahio. Ĝi havis 13 750 loĝantojn en 2010. .
Rákócziújfalu
Rákócziújfalu [rAkOciUjfalu] estas vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Szolnok. La loknomo signifas hungare: Rákóczi-nova-vilaĝo.
Situo
Rákócziújfalu situas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ ĉefvojo Szolnok-Kunszentmárton. Martfű troviĝas 5, Tiszaföldvár 7, Szolnok 12 km-ojn.
Historio
En tiu loko estis mezepoka vilaĝo Varsány, kiu senhomiĝis pro la militado dum erao de Francisko Rákóczi la 2-a. Baldaŭ sporade domoj estis konstruitaj. Rákócziújfalu memstariĝis en 1950, kiel iama parto de Rákóczifalva. La historio tute samas kun Rákóczifalva. Menciindaĵo ne okazis post la memstareco.
Jozefa Ecsedi Pályné
PÁLYNÉ ECSEDI Jozefa (pajine: eĉedi) Etsedi estis hungara kantistino-aktorino naskiĝinta en Illyefalva en 1795 kaj mortinta en Kolozsvár la 24-a de majo 1827.
Biografio
Jozefa Ecsedi debutis unue sub nomo Vajnáné en Koloĵvaro. Ekde 1816 ŝi ludis naivulinojn, junajn heroinojn en trupo de Dávid Kilényi, ŝi estis sekondkantistino apud Déryné. Ekde 1822 ŝi estis edzino de kantisto-aktoro Elek Pály. Ekde 1922 ŝi havis kontrakton en Kolozsvár. Inter 1823–24 ŝi plustudis naŭ monatojn en Vieno.
Williams Sassine
Williams SASSINE (n. en 1944 en Kankan - m. la 9-an de februaro 1997 en Konakrio) estis gvinea romanisto, kiu verkis en la franca lingvo. Lia patro estis libana kristano, kaj lia patrino estis gvineanino kun islama kulturo.
Sassine estis afrika verkisto elmigrinta al Francio : li foriris el Gvineo post la sendependiĝo kaj enoficiĝo de Seku Ture. Lia romano Le jeune homme de sable estas ofte konsiderata kiel unu el la plej bonaj afrikaj romanoj de la 20-a jarcento.
Marmaray
Marmaray estas la nomo de projekto konekti la eŭropan kaj anatolian parton de Istanbulo per subtera fervoja tunelo sub la Bosporo. La nomo Marmaray (Marmora fervojo) venas el la kombinado de la nomo Marmora maro (turke Marmara Denizi), kiu situas tuj sude de la projekta ejo, kun la turka vorto ray por fervojo.
La projekto
La projekto konsistas el 13,6 km-a subtera fervojo ĉe la Bosporo kaj alia 63 km-a trako kiel antaŭurba fervojo, tiel formante la grandkapacitan linion inter Gebze kaj Halkalı, longan je 76 km.
La projekto startis en 2004 kaj oni origine celis finlaborojn en aprilo 2009. Post multnombraj malfruoj kaŭzitaj de arkeologiaj historiaj trovoj, la unua fazo de la projekto inaŭguriĝis la 29-an de oktobro 2013. Kerno de la projekto estas 1400-metra sismorezista tunelo, konsistanta el 11 elementoj (longaj 130 m, altaj 9 m, larĝaj 15,3 m), kiuj pezas unuope 18 000 tunojn. Tiu ŝtaltunelo estis mergita je 54 ĝis 56 metroj en la maron kaj ĉirkaŭita per pluraj sekurigaj akvorezistaj tavoloj. La unua submara muntado okazis en septembro 2006.
Financado
La projekton financas la bankoj Japania Banko por Internacia Kunlaboro kaj Eŭropa Investa Banko. Kosto de la projekto estas ĉ. 2,5 miliardoj da eŭroj (kun kromaj elspezoj sume 4 miliardoj).
John Warhola
Ján Varhola (la 31-an de majo, 1925 – la 24-an de decembro, 2010), usonigita kiel John Warhola, ludis gravan rolon en la subtenado de la heredo de sia pli juna frato, nome la artisto pri pop-arto Andy Warhol, iĝis respondeca fare de sia patro pri la instruado de Andy kaj iĝis patrono de la Fondaĵo Andy Warhol Foundation for the Visual Arts post la morto de sia frato okazinta en 1987. Warhola superkontrolis la establadon de la The Andy Warhol Museum en Picburgo kaj de la Múzeum Andyho Warhola Medzilaborce en Medzilaborce, Slovakio.
Warhola naskiĝis en la 31a de majo, 1925, en Picburgo, la dua el tri filoj de Andrey kaj Julia Warhola. Ĵus antaŭ sia morto en 1942, lia patro petis al Warhola iĝi respondeca pri la edukado de Andy. La filo de Warhola memoris ke lia avo estis dirinta ke "Via rolo estas zorgi pri Andy kaj sekurigi ke li iru al lernejo, ĉar li estos sukcesa iam". Warhola ĉeestis volontan lernejon li mem kaj uzis la rimedon ŝpari la monon kiun lia patro kunigis por pagi la du unuajn jarojn de Andy ĉe la Carnegie Institute of Technology, kaj uzis la monon kiun li enspezis ĉe serio de laboroj por pagi la du finajn jarojn de Andy en tiu lernejo.
Post kiam Andy Warhol finstudis kaj translokiĝis al Novjorko, Warhola restis en kontakto kun sia frato regule, telefonante al li ĉiusemajne ĝis lia morto. Kiel parto de la testamento de Andy Warhol, Warhola estis nomumita unu el la patronoj de organizaĵo kiu subtenus artojn. Kiel vicprezidento de la fondaĵo dum du jardekoj, Warhola helpis la kreadon de muzeoj dediĉitaj al la verkaro de Warhol en ties indiĝena Picburgo kaj en la areo de Slovakio kie liaj gepatroj kreskis. Establita en 1991, la Andy Warhol Museum of Modern Art ricevis ĉirkaŭ du dekduojn da verkoj de Warhol, same kiel aliaj artaĵoj kreitaj de la plej aĝa frato Warhola, nome Paul. Warhola estis aktiva partoprenanto ĉe la The Andy Warhol Museum situanta en la picburga nordareo North Side, ofte parolante kun infanoj kiuj vizitis la muzeon pri la verkaro de sia frato.
Loĝanto en Freedom, Pensilvanio, Warhola mortis en la Allegheny General Hospital en Picburgo en aĝo de 85 pro pneŭmonito en la 24a de decembro, 2010. Postvivis lin tri gefiloj kaj du nepoj, same kiel lia pli aĝa frato Paul.
NGC 179
NGC 179 (aliaj indikoj — PGC 2253, ESO 540-7, MCG -3-2-26) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Waldstein-Wartenberg
János Waldstein-Wartenberg naskiĝis la  1809 en Hungara reĝlando en Nagymegyer (nuntempa Veľký Meder en Slovakio). Li mortis la 1876 en Vieno.
Biografio
János Waldstein-Wartenberg post lernado ricevis diversajn postenojn en la ŝtata administrado ekde 1831. Tiutempe li aliĝis al politika rondo de István Széchenyi, sed post jaroj la kontakto interrompiĝis. En 1861 li estis elektita depatementestro de Ung. Li ricevis diversajn premiojn.
Pseŭdolejstoj
Pseŭdolejstoj aŭ Pseudoleistes, estas malgranda genro de birdoj de la familio de Ikteredoj. Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Ambaŭ specioj estas flavaj en subaj partoj kaj malhelaj al nigrecaj en supraj partoj.
Jokūbas Kanas
Jokūbas Kanas (naskiĝis la 1900; mortis la 1941), loĝis en Panevėžys, studis en loka hebrea gimnazio. Esperantiĝis en 1922, estis unu el organizintoj de E-rondeto en Panevėžys, ĝia prezidanto; gvidis multajn E-kursojn, kunlaboris en gazetaro; posedis E-bibliotekon, inter liaj libroj estis jarkolektoj de "La Esperantisto", "La Revuo", "Kovna Esperantisto" k. a. Pli poste sian E-bibliotekon li transdonis al Basė Traubaitė, kies privata multfaka biblioteko entenis ankaŭ E-fakon.
Evangelio laŭ Filipo
Evangelio laŭ Filipo estas gnostika apokrifa evangelio. La teksto estas tiel nomata kun ioma kaprico, ĉar en la papirusoj malkovritaj en la egipta urbeto Nag Hammâdi 1945. la teksto prezentiĝas senaŭtore. Tiu verko certe estas enkadrebla en la gnostika literaturo de la fino de la 2-a jarcento post Kristo.
Asbesto
Etimo: el antikva Greka, nebrulema (asbesto), nekoruptebla (amianto).
Kemiaj specoj de asbesto estas:
Vaste uzata tra la mondo dum miloj da jaroj, asbesto nun estas en multaj partoj de la homa la vivomedio. Pro siaj ecoj (izola, fajrorezista, malmultekosta, teksebla), asbesto estis uzata en konstruado, mekaniko, transportsektoro ktp. La subtila fibrema asbestpulvoro enspirita kaŭzas asbestozon (aparta degenera malsano) kaj danĝerajn tumorojn de pulmoj kaj mezotelioj. Tial pluraj landoj ne plu permesas minekstraktadon nek prilaboradon de asbesto.
Aladár Fodor
Aladár Fodor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fodor Aladár estis hungara ĵurnalisto, produktoro, filmreĝisoro.
Aladár Fodor naskiĝis la  en Gyömrő, li mortis la  en Vieno (Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Aladár Fodor post lernado estis ĵurnalisto, li okupiĝis ĉefe pri krimaj-policaj temoj. Ekde 1912 li interesiĝis pri filmoj, en la sekva jaro li aliĝis al János Fröhlich. Ili fondis filman entreprenon, kiu estis la unua hungarlingva kinoĵurnalo. Dum la 1-a mondmilito la kinoĵurnalo okupiĝis pri la bataloj. Post la militego la entrepreno faris ankaŭ aliajn filmojn. Li vojaĝis al Vieno, kie li malsaniĝis kaj mortis. Li estis entombigita en Budapeŝto.
Ploŝĉadj Tukaja (stacio de Kazana metroo)
Ploŝĉadj Tukaja (Площадь Тукая, Тукай Мәйданы) estas stacio sur Centra linio de la Metroo de Kazano en Kazano, Tatarstano, Rusio. Ĝi estis malfermita la. Ĝi situas inter stacioj ' kaj '.
(83801) 2001 TG218
(83801) 2001 TG218 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
27309 Serenamccalla
27309 Serenamccalla estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Serena McCalla, mentorino en 2011 de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Jericho Senior High School de Jericho (Nov-Jorkio, Usono).
8678 Bäl
8678 Bäl estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC" (anglaĵo por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la sveda komunumo Bäl (ankaŭ nomita Gute) en insulo Gotlando.
Oni ne konfuzu kun 695 Belo.
Ibera skolo
Laŭ tradicio de la esperanta literaturhistorio, Ibera Skolo estas nomo de literatura skolo kiu ekfamiĝis post la eldono de la poemaro Ibere libere, kuniganta verkojn de Miguel Fernández, Liven Dek (Miguel Gutiérrez), Jorge Camacho (ekse Georgo Kamaĉo) kaj Gonçalo Neves. La ĝermo de la Ibera Skolo estis la tiel nomata Hispana Opo.
Aliaj nomoj en la grupo estas: Ricardo F. Albert Reyna, Alberto Franco, Hèctor Alòs i Font, Abel Montagut, Joxemari Sarasua kaj Antonio Valén.
En aprilo 2007 la plejmulto el ili kunfondis en la (ĉu nur ŝercan?) Esperantan Respublikon.
"La ibera skolo"
Firma kutimo de literatur-historio estas disdividi la beletristojn kaj ŝovi ilin, kvazaŭ skatolen, en "skolojn". Nome de sia individueco, la verkantoj kompreneble malofte ŝatas tion. Tamen, la "ibera kvaropo" (kaj eventuale kelkaj pluaj en ilia rondo) plenumas plurajn gravajn kondiĉojn de skoleco: ili plejparte loĝas en geografia proksimo kaj efektive renkontiĝadas; ili havas komunajn projektojn kaj intelektan-lingvan majstron (Fernando de Diego); ili konscie kaj subkonscie influas sin reciproke. Aparte rimarkindas ke, male al pluraj literaturaj grupiĝoj (ekz. la "Praga skolo"), sed simile al la "Skota skolo", temas pri junaj homoj. Eble ŝajnas frue levi ilin al Parnasa rango; tamen, la krea agado de ĉi tiu opo baziĝas sur tia majstrado de nia lingvo kaj posedo de ties kulturo ke ni certas: la tempopaso pravigos altan juĝon.
Du eventoj en 1993 klare kaj deklare difinas la menciitan kvaropon: la apero de la poemaro Ibere libere (1993) kaj ties debuto en la Valencia UK, en kies Belartaj Konkursoj la kvar aŭtoroj falĉis ĉiujn premiojn. La kvaropo enhavas la hispanojn Miguel Fernández (1950-), Liven Dek (Liven Dek, 1950-), Jorge Camacho (Georgo Kamaĉo, 1966-), kaj la portugalon Gonçalo Neves (1964-). Al ili apartenas kaj tamen apartas la gravega figuro de la kataluno Abel Montagut (1953). Aldonindas la hispana kritikisto Antonio Valén (1965-) kaj la kataluna redaktoro/kritikisto Hèctor Alòs i Font (1965-). Nemirinde, la ĉeesto de tiom da elstaruloj favoras multopan kunkreadon de vigla E-kulturo en Iberio: listigeblus ja multaj nomoj, ekz. de Alberto Franco (1965), Rafael Blanco (1963) kaj Ricardo F. Albert Reyna (1962). Kaj tiam ni eĉ neglektis kultursferojn malpli proksimajn al beletro, kiel rok-muziko aŭ bildstrioj ...
Fernández jam majstris kiel tradukanto de i.a. la poetoj Federico García Lorca (1987) kaj de Miguel Hernández (1988). En sia originala ciklo La profil' de viaj spuroj li "miksas prozon kaj poezion, kvazaŭ li volus montri, ke je artisma nivelo diferenco inter ili estas nur nuanco" (M. Nervi). Liaj foje deliraj, sed neniel memcelaj sonludoj verŝiĝis eĉ en muzikon (kantato de Pedro Villaroig), en kies Valencia premiero la belkanta poeto mem kunrolis. Per sia total-artisma sinteno Fernández strebas kvintesenci la ĉiusense alproprigatan intenson de la vivo. Literatura sensacio de la jaro 1996 estas la apero de lia unua memstara volumo, El la sonoraj soloj.
Liven Dek ja konvinkas kiel poeto. Li tamen estas pli konata kiel la homo kiu patras - aŭ almenaŭ patronas - la Esperantan sciencfikcion: li redaktas kaj eldonas la novelaran serion poŝlibran Sferoj, da kiuj inter 1982 kaj 1994 aperis jam 9 volumoj. SF-novelo lia gajnis en Belartaj Konkursoj (1987), kaj aliaj eĉ elektiĝis por Trezoro kaj Nova Esperanta Krestomatio.
Alberto Franco elstaras kiel majstra kurtisto. Lia Linie antaŭen, en Sferoj 8 (Santander, 1993), elpintas kiel literatura artverko: 15 fragmentoj kun diversaj proponataj legordoj, kiuj malfermas novajn perspektivojn pri la utilo de la propra pensado kaj legado.
Apenaŭ ekzistas ĝenro kie Georgo Kamaĉo ne estus jam pruvinta siajn kapablojn: kolektinte preskaŭ ĉiujn trofeojn de la "Belartaj" (poezio, prozo, eseo), li ankaŭ vaste recenzas, artikolas kaj debatas. Plej fortas ĉe li prozo: lian novelan vojiron dokumentas pecoj en Trezoro (1989), en lia debut-volumeto Sur la linio (1991), kaj poste en revuoj. Kamaĉo plene posedas kaj ekspluatas la riĉojn de nia lingvo - krome, li rakontas historiojn precizege realismajn sed potence simbolajn. Per La Majstro kaj Martinelli (1993) Kamaĉo surpaŝis la glitan grundon de satiro, primokante la korifeon de LF-koop, Giorgio Silfer. La disputo kiu neeviteble sekvis tiun elpaŝon, vastiĝis kaj longe daŭris.
Plej rakete ŝprucas en la kvaropo Gonçalo Neves, kiu enmovadiĝis en la Jubilea Jaro. Li plej sentime eksplodigas disen la tradiciajn kadrojn de lingvaĵo kaj formo: liaj poemoj efikas eĉ pli emociaj kaj eksklamaciaj ol tiuj de Fernández. Tamen, ne senprave avertas Christian Declerck, parolante pri la - laŭ li - "rotkviĉ talento": "Tian eksperimentan vers-teĥnikon la nacilingvaj poetoj ... jam preterlasis antaŭ jardekoj." Proze Neves prezentiĝis per la volumeto Kompreni (1993), lingve same aŭdaca, videble nur enkonduka al esperata proza verkkariero.
Artikolo de István Ertl, novembro 1996
Anabel Torres
Anabel TORRES (Bogoto, 1948) estas kolombia poetino kaj tradukistino.
Sokółka
Sokółka estas urbo en Podlasio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Sokółka en distrikto Sokólski.
Anabel Torres
Ŝi studis modernajn lingvojn en la Universitato de Antiokio en Medeĝino kaj magistron en Varo kaj Disvolviĝo en la Mezlernejo de Sociaj Studoj de Hago. Ŝi estis sub-direktorino de la Nacia Biblioteko de Kolombio.
Sokółka
En 2009 Sokółka festis 400-jariĝon. Pro to, ke loĝas ĉi tie, krom poloj, ankaŭ belorusoj, litovoj kaj najbare tataroj kaj vivas apude kredantoj de katolikismo, ortodoksismo kaj islamo la urbo estas nomata ĉefurbo de pola Oriento. Ĉi tie komenciĝas Tatara Itinero, establita en 1979 lige al invito de tatara taĉmento fare de pola reĝo Johano la 3-a Sobieski.
Ziano Piacentino
Ziano Piacentino estas komunumo de Italio.
Sokółka
Hibridaj atakoj de migrantoj
3.12.2021: Gazetara Centro establiĝis apud Sokółka ĉe la pola-belorusa ŝtatlimo, laŭ kiu troviĝas 183 vilaĝoj kaj urbetoj, por raporti pri la hibridaj atakoj de migrantoj, organizataj de la komunista reĝimo de diktatoro Aljaksandar Lukaŝenka - samtempe alvenis kompanio de soldatoj-inĝenieroj el Britio kaj subtaĉmento el Estonio por protekti la landlimon de Eŭropa Unio kaj NATO. Tagon pli frue ekvalidis laŭvicaj sankcioj de EU, kaj de Usono, Kanado kaj Britio kontraŭ Belorusio, kie pli ol 900 personoj estas politikaj malliberuloj
Halvmåneøya
Halvmåneøya, la insulo de la media luno, estas insulo oriente de la plej suda punkto de Edgeøya ĉe Svalbard. Proksime de Halvmåneøya, de sud-oriente, troviĝas Tennholmane.
Valdetorres
Valdetorres (Valo de turoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
Saint-Dizier-la-Tour
Saint-Dizier-la-Tour estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 228 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Valdetorres
La loĝantoj nomiĝas valdetorreños. La censita populacio en 2008 estis de 1.329 loĝantoj.
Saint-Dizier-la-Tour
Geografio
Saint-Dizier-la-Tour etendiĝas sur 16,99 km², kaj havis 228 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Valdetorres
Situo
Ĝi situas inter Medellín kaj Guareña ĉe la suda bordo de la rivero Guadiana. Ĝi estas en la sudokcidenta bordo de Vegas Altas, lime kun la komarko de Mérida (Hispanio). Ĉe la vilaĝo fluas nuntempe la Kanalo de Zújar kiu enfluas en la Akvorezervejo de Alange.
Morfologie ĝi konstituas domaro de rura medio, kun malferma strukturo komponita grandparte de kamparanaj konstruaĵoj ĉu unu- ĉu duetaĝaj, nuntempe ŝanĝiĝante al pli modernaj formoj.
Saint-Dizier-la-Tour
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Dizier-la-Tour apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Valdetorres
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Tradicie de secano (ne irigaciita), sed aktuale plejparte estas irigaciita. Elstaras nuntempe la ekzisto de moderna fabriko de biodizelo en la vilaĝo, kio estoos certe grava helpo en la modernigo de la vilaĝo.
Historio
Ĝi 1767 kiam ĝi akiris la rangon de Vilaĝo, ĝi apartenis kiel loko al Graflando de Medellín.