cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aterno
Aterno estas rivero de centra Italio (Abruco), kiu enfluas en la riveron Pescara (elp. Peskara), tre mallongan, sed aparte abundan je akvo. Pli ĝuste, oni parolas pri unu rivero, Aterno-Pescara, longa 152 km kaj komprenanta la tutan Aternon kaj la riveron Pescara ekde la kunfluo.
Samu Fényes
Samu Fényes [ŝamu fEnjeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fényes Samu estis hungara redaktoro, dramisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Feierlicht Salamon ĝis 1881.
Samu Fényes naskiĝis la en Tállya, li mortis la  en Vieno.
Biografio
Samu Fényes devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li advokatiĝis. Li estis advokato en Kassa ĝis 1907, poste li translokiĝis al Budapeŝto. En 1908 li fondis gazeton kaj tiutempe li estis konata dramisto. Post fiasko de la Hungara Sovetrespubliko li estis en prizono jaron, pli poste li migris al Vieno. Ankaŭ tie li redaktis gazeton, ekde 1933 ankaŭ en Bukareŝto, kie li kritikis la naziismon kaj politikon de Miklós Horthy. Li havis edzinon ekde 1891.
Bourne End
Bourne End estas vilaĝo en la distrikto Wycombe, en la angla graflando Buckinghamshire.
La loĝloko havis 5320 loĝantojn en 2015.
Enid Blyton loĝis tie.
Mezepoka hebrea
La mezepoka hebrea havas multajn karakterojn kiuj distingas ĝin disde la plej fruaj formoj de la hebrea lingvo. Tiuj trajtoj temas pri gramatiko, sintakso, strukturo de frazoj, kaj ampleksa vario de novaj vortoj, bazitaj ĝenerale sur fruaj formoj, sed ankaŭ prunteprenitaj el aliaj lingvoj kiel la aramea, greka kaj latina.
Pri poezio, tiu estis verkita de poetoj kiel Dunaŝ ben Labrat, Salomon Ibn Gabirol, Jehudah Halevi kaj ambaŭ Ibn Ezra (nome Moses ibn Ezra kaj Abraham ben Meir ibn Ezra), en “purigita hebrea” bazita sur la verkaro de la antaŭe menciitaj gramatikistoj, kaj en metriko kvanta araba (vidu ekzemple la pijĝut). Tiu literatura hebrea estis uzata poste fare de la italaj judaj poetoj.
La neceso esprimi sciencajn kaj filozofiajn konceptojn de la araba kaj greka, devigis la mezepokan hebrean turni sin al lingvaj pruntoj, kaj al stampado de terminoj ekvivalentoj de la jam ekzistintaj hebreaj radikoj, kio rezultis en stilo diferenca de la filozofa hebrea. Multaj havas rektajn paralelaĵojn en mezepoka araba.
La rabena literaturo posta, estis verkita en mikso inter tiu stilo kaj la rabena hebrea arameigita de la Talmudo. La hebrea estis uzita ankaŭ kiel lingvo por komunikado inter judoj diverslandaj, partikulare cele al internacia komerco.
Géza Finszter
Géza Finszter [finster], laŭ hungarlingve kutima nomordo Finszter Géza estis hungara juristo, altlerneja instruisto, kriminologo.
Biografio
Géza Finszter maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo li eklaboris en ministerio pri internaj aferoj. Li kandidatiĝis en 1984 (CSc), doktoriĝis en 2007 (DSc) ĉe Hungara Scienca Akademio. Inter 1993-1997 li instruis en altlernejo por policaj oficiroj, ekde 2000 en Universitato Loránd Eötvös. Ekde 1996 li estis institutestro. Li ricevis premiojn inter 1998-2016.
Absoluta idealismo
Absoluta idealismo estas ontologie monisma filozofio ĉefe asociata kun G. W. F. Hegel kaj Friedrich Schelling, ambaŭ el kiuj estis filozofoj de la germana idealismo de la 19a jarcento. Tiu etikedo estis ligita ankaŭ al aliaj kiel Josiah Royce, usona filozofo kiu estis ege influita de la verkaro de Hegel, kaj al britaj idealistoj. Formo de idealismo, absoluta idealismo estas la versio de Hegel pri kiel la esto estas komprenebla kiel tut-inkluda tuto (das Absolute). Hegel asertis, ke por la pensado de la subjekto (homa racio aŭ konscio) por koni sian objekton (la mondo) entute, devas esti iel identeco de pensaro kaj estado. Alimaniere, la subjekto neniam havas aliron al la objekto kaj ne estus certeco pri ajno de nia kono de la mondo. Por kompreni la diferencojn inter pensaro kaj estado, tamen, same kiel ties riĉecon kaj diversecon, la unueco de pensaro kaj estado ne povas esti esprimitaj kiel la abstrakta identeco "A=A". Absoluta idealismo estas la klopodo pruvi tiun unuecon uzante novan "spekulativan" filozofian metodon, kiu postulas novajn konceptojn kaj regulojn de logiko. Laŭ Hegel, la absoluta grundo por la esto estas esence dinamikan, historian procezon de neceso kiu disvolviĝas per si mem en la formo de pliiĝantaj kompleksaj formoj de estado de konscio, finfine rezultas en la tuta diverseco en la mondo kaj en la konceptoj kun kiu oni pensas kaj faras sencon de la mondo.
La absoluta idealisma pozicio dominis en la filozofio de la 19a jarcento de Anglio kaj Germanio, kaj faris malpli da influo super Usono. La absoluta idealisma pozicio estu distingenda el la subjektiva idealismo de Berkeley, de la transcendenta idealismo de Kant, aŭ de la post-Kant-a transcendenta idealismo (konata ankaŭ kiel kritika idealismo) aŭ Fichte kaj de la frua Schelling.
Árpád Ferenczy
Biografio
Árpád Ferenczy akiris juran diplomon, en 1901 li estis bibliotekisto en la parlamenta biblioteko. En la studjaro 1902 li instruis en jura akademio de Sárospatak, inter 1903-1909 en (Universitato Francisko Jozefo de Kolozsvár), poste en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Unuafoje en 1911 li vojaĝis al Brita Hindio, iom poste al Anglio. Dum la 1-a mondmilito li estis ĵurnalisto pri la milito, poste li vojaĝis al Cejlono. Li iĝis budhana monaĥo, tial lia publika vivo finiĝis. Onidire li mortis pro disenterio.
Linio MCD-3
Linio MCD-3 (МЦД-3) Leningradsko-Kazanskij estas la tria linio de Moskvaj centraj diametroj, malfermota en 2021-2022.
Kamala Harris
{@AmandaNP I am Trieu Thuan Son, the sockpuppet of Vi Wiki, F**k you !!!!!{Informkesto politikisto
Linio MCD-3
La itinero kunliganta la Zelenogradan administran arondismenton de Moskvo kaj la urbon Ramenskoje, trapasante la teritorion de Moskvo kaj Moskvan regionon, konektos la direkton Leningrad de la Oktjabrjskaja fervojo kaj la direkton Rjazan de la Moskva fervojo. La itinero estos 82 kilometrojn longa kaj havos 43 staciojn. La itinero inkluzivos 14 interŝanĝajn haltejojn kun Metroo de Moskvo, Centra ringo de Moskvo kaj aliaj fervojaj linioj. Sur horaroj kaj mapoj, ĝi estas referencita per logoo D3 kaj koloro de Papajo.
Kamala Harris
}} Kamala Devi HARRIS (naskiĝis la 20-an de oktobro 1964) estas usona politikisto kaj advokato kiu servis kiel Usona senatano de Kalifornio ekde 2017. Ŝi estas la Vicprezidanto de Usono ekde 2021.
Naskita en Oakland, Kalifornio, Harris estas diplomiĝinto de Universitato Howard kaj la Universitato de Kalifornio. Ŝi komencis sian karieron en la Alameda Gubernia Distrikto la Oficejo de Advokato, antaŭ ol labori en la San Francisco Oficejo de Distrikta Advokato kaj poste en la oficejo de la urba advokato de San Francisco. En 2003, ŝi estis elektita distriktan advokaton de San Francisco. Ŝi estis tiam elektita advokata generalo de Kalifornio en 2010; ŝi estis re-elektita en 2014.
Ŝi venkis Loretta Sanchez en la 2016 Senata balotado kaj tiel sukcedis Barbara Boxer, fariĝanta tria virina senatano de Kalifornio kaj la dua afrika-usona virino kaj la unua sud-azia usonano en la Usona Senato. Kiel senatano, ŝi subtenis sanreformon, ŝanĝon de la leĝoj rilate al kanabo, vojon al civitaneco por sendokumentaj enmigrintoj, la DREAM proponon, malpermeson de specifaj armiloj kaj progresa imposta reformo. Ŝi akiris nacian atenton por siaj demandoj al la Trump-oficialuloj dum la senataj sesioj.
Frua vivo kaj edukado
Kamala Devi Harris naskiĝis la 20an de oktobro 1964, en Oakland, Kalifornio. Ŝia patrino, Shyamala Gopalan, estis mam-kancera sciencisto kiu elmigris de Tamil Nadu, Barato en 1960 por doktoriĝi en endokrinologio ĉe UC Berkeley. Ŝia patro, Donald J. Harris, estas Stanford Universitata emerita profesoro de ekonomikoj, kiu elmigris de brita Jamajko en 1961 por diplomaj studoj en ekonomikoj ĉe UC Berkeley.
Harris kreskis en Berkeley, Kalifornio, kun sia pli juna fratino, Maya Harris. Kiel infano, Harris vivis nelonge sur Milvia Street en centra Berkeley kaj tiam ŝia familio translokiĝis al la supra etaĝo de duetaĝa konstruaĵo sur Bancroft Way en Okcidenta Berkeley, areo ofte nomita "the flatlands". Kiam ŝi komencis infanĝardenon, ŝi prenis buson kiel parto de lerneja malapartigo al Thousand Oaks Lernejo, publika lernejo en pli prospera kvartalo en norda Berkeley. La buso veturigis ŝin al lernejo kie, du jarojn antaŭe, estis 95% blankuloj. En 1969, 40% el la studentoj estis neblankuloj.
Ŝi kreskis en du religioj - iranta al baptista preĝejo kaj hindua templo, dum ŝi kaj ŝia fratino foje vizitis la familion de ilia patrino en Madras (nun Chennai), Barato. Ŝi komprenas la tamilan iomete, laŭ sia memoraĵo.
Ŝiaj gepatroj divorcis kiam ŝi estis sep; ŝi diris ke kiam ŝi kaj ŝia fratino vizitis sian patron en Palo Alto semajnfine, la infanoj de najbaroj ne estis permesitaj ludi kun ili ĉar ili estis nigraj. Kiam ŝi estis 12, Harris kaj ŝia fratino translokiĝis kun sia patrino al Montrealo, Kanado, kie ilia patrino akceptis esploran pozicion ĉe Juda Ĝenerala Hospitalo kaj instruis ĉe Universitato McGill. Harris iris al Westmount Mezlernejo en Westmount, Kebekio, kaj finis en 1981.
Post mezlernejo, Harris ĉeestis Howard-Universitaton, historie nigrula universitato en Vaŝingtono, D.C. Ĉe Howard, ŝi faris staĝon en la poŝta ĉambro por Kalifornia senatano Alan Cranston, prezidis la ekonomikan socion, gvidis la debatan teamon kaj aliĝis al Alpha Kappa Alpha fratinaro. Harris diplomiĝis de Howard en 1986 kun dufaka Bakalaŭro de Arto en politika scienco kaj ekonomiko.
Harris tiam revenis al Kalifornio por studi juron ĉe la Universitato de Kalifornio, tra subtena programo. Ĉe UC Hastings, ŝi servis kiel prezidanto de ties ĉapitro de la Asocio de Nigraj Jurstudentoj.
Advokata kariero (1990–2017)
En 1990, Harris estis dungita kiel dua distrikta advokato en Alameda, Kalifornio. En 1994, parolanto de la Kalifornia Asembleo Willie Brown (kun kiu Harris estis en rilato) nomumis Harris al ŝtataj komisionoj. Harris prenis ferian tempon de sia laborposteno por labori en la pozicioj. En februaro 1998, San Francisco distrikta advokato Terence Hallinan varbis Harris por labori kiel subtena distrikta advokato. Tie, ŝi fariĝis la estro de la karierkrima fako, super kvin aliaj advokatoj, kie ŝi persekutis mortigon, ŝteladon, rabon kaj kazojn pri seksa atenco. En aŭgusto 2000, Harris prenis novan laborpostenon ĉe Sanfranciska Urbodomo, laboranta por urba advokato Louise Renne. Harris respondecis pri la grupo rilate al familioj kaj infanoj, fokusante pri maltraktado kaj neglektado de infanoj.
En 2003 ŝi kandidatiĝis por iĝi distrikta advokato de Kalifornio. Harris gajnis kun 56 procento de la voĉdono, fariĝanta unua neblanka distrikta advokato de Kalifornio. Poste ŝi iĝis distrikta advokato de San Francisco (2004–2011). Harris estis re-elektita en 2007 sen alternativa kandidato. En 2011–2017 ŝi estis la advokata generalo de Kalifornio. Harris kontraŭas mortpunon kaj esprimis la kredon ke vivo en malliberejo estas pli bona alternativo.
Usona Senato (2017–2021)
En februaro 2016, la Kalifornia Demokrata Partio voĉdonis por aprobi Harris, kiu ricevis preskaŭ 80 procentojn de la voĉdono. Tri monatojn poste, Guberniestro Jerry Bruna aprobis ŝin. Ŝi kontraŭis la nomumojn de Neil Gorsuch kaj Brett Kavanaugh al la Supera Kortumo de Usono. Ŝi estis unu el la celoj de la poŝtbombatakoj en oktobro 2018.
Prezidenta baloto en 2020
En januaro 2019, Kamala Harris anoncis sian kandidatiĝon por la prezidanteco de Usono. En decembro ŝi retiriĝis de ĝi, kaj en marto 2020 ŝi publike subtenis Joe Biden. Biden konsideris Harris, sed ankaŭ Elizabeth Warren, Val Demings kaj Keisha Lance Bottoms. Biden anoncis ke li elektis Harris la 11an de aŭgusto 2020. Ŝi estas la unua afrika-usona kaj la unua azidevena esti elektita kiel la vicprezidenta nomito por grava partio.
Imre Fest
Imre Fest, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fest Imre estis hungara juristo, parlamenta deputito, subministro, bankisto.
Imre Fest naskiĝis la en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Fest studis juron en kalvinana kolegio de Debrecen kaj Reĝa Universitato de Pest. En 1839 li advokatiĝis, ekde la sekvanta jaro li estis notario de ministaj urboj en Supra Hungarujo, ekde 1846 juristo de fabrikaro en la sama regiono. Li estis apoganto de la hungara revolucio de 1848. En 1863 li translokiĝis al Pest (urbo), inter 1865–1869 li estis parlamenta deputito, kie li apogis politikon de Ferenc Deák. Baldaŭ li estis subministro en la komerca ministerio, fine bankisto. Li ricevis signifan imperiestran premion.
105211 Sanden
105211 Sanden estas asteroido de la hungaria familio, en la interna asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona amatora astronomo Bernard (Bernie) Emerson Sanden. Ĉiuj jaroj de 1994, li partoprenis al la Stela Festo de Granda Kanjono, komunikante sian astronomian pasion al miloj da vizitantoj. Li helpis la malkovrinton en pluraj okazoj en lia observoj de meteorfluoj elde Usono.
Divan (poezio)
Divan (perse: دیوان, divân, araba: ديوان, dīwān) estas kolekto de poezio aŭ prozo en la araba, persa, otomana aŭ pakistana literaturoj. Ĝia signifo varias laŭ literatura tradicio, geografia areo kaj tempokadro. Tre ofte tiuj kolektoj estis faritaj en la kortegoj de sultanlandoj.
(105208) 2000 OH48
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,201078 astronomia unuo, tie estas 30,081 milionoj da km.
Aladdin
Aladdin estas usona animacia filmo de Walt Disney Animation Studios. Ĝi publike premieris la 25-an de novembro 1992 en Usono. La filmo estas inspirita de la fabelo "Aladin; aŭ la mirinda lampo" en la fabelaro "Mil kaj unu noktoj".
La filmo sekvas la samnoman Aladinon, araban infanan senhejmulon, kiu trovas magian lampon kiu enhavas ĝinon, araba mitologia spirito. Li alivestas sin kiel riĉa princo kaj provas imponi la sultanon por edziĝi al lia simpatia filino, princino Jasmine.
105222 Oscarsaa
105222 Oscarsaa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika Observatorio deCerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Oscar Miguel Saa Martinez (1942–2013), kiu administris la operaciojn de la teleskopo de la Inter-Amerika Observatorio de Cerro Tololo de 1982 ĝis 2010 kaj afable mentoris generaciojn da observatoria personaro kaj astronomoj.
Jehudah Halevi
Jehudah Ben Samuel HALEVI (en hebrea, יהודה הלוי‎ Jehuda ha-Levi; aŭ أبو الحسن يهوذا اللاوي Abū al-Ḥasan Jahūḏā ibn al-Lāŭī, inter araboj; Juda Levi en Okcidento), naskiĝis en Tudela, ĉirkaŭ 1070/75, kaj mortis en Jerusalemo, ĉirkaŭ 1141. Estis sefarda filozofo kaj kuracisto kaj, ĉefe, kun Ibn Gabirol kaj Samuel ibn Nagrella, unu el la plej elstaraj poetoj de la hispanhebrea literaturo kaj en la hebreo de la mezepoko kaj ĝenerale en la hebrea. Kreinto de la pracionisma ĝenro, nome esprimo de amo al la malproksima Jerusalemo; lia poezia verkaro estis kaj religia kaj nereligia.
Biografio
La informo pri la vivo de tiu gravulo estas necertaj. Tre juna, li plej verŝajne ricevis la influon de la kultura etoso de la islama tajfo de Zaragozo, regita tiam fare de la klano Banu Hud, en kies literatura kortego estis judaj intelektuloj, kiel Ibn Gabirol, Ibn Ĝanah, Bahja ibn Pakuda, Levi ibn Tabban, poetoj kaj pensuloj, kaj la botanikisto ibn Buklaris. Al tio aldonendas, ke samtempe kun Ibn Nagrella en Granado, ankaŭ en Zaragozo la posteno de veziro estis okupita de judoj: Jekutiel ben Isak (sub Al-Mundir la 2-a) kaj Abu al-Fadl ibn Hasdai (sub Al-Muktadir, Al-Mu'tamin kaj Al-Musta'in la 2-a).
Li estis ankaŭ amiko de la rabeno Jozefo ibn Migaŝ, estro de la Ĝeŝivo aŭ Talmuda lernejo de la urbo Eli-Hossana, aktuala Lucena, en la provinco Kordovo. Tiel estante ankoraŭ juna por pasi al Andaluzio devis trairi Kastilion. El Kordovo iris al Granado, kie Moseh ibn Ezra okupis gravan postenon kaj alvokis lin. La politika malordo de Al Andalus devigis lin reveni al la kristana regno, kaj setliĝis en Toledo, kie li amikiĝis kun gravulo de la kortego de Alfonso la 6-a, nome Jozef ibn Ferrusel (Cidellus), funkciulo de la reĝo, kiu protektis lin.
Estinte disĉiplo de Jiŝak Al-Fasi, nome unu de la plej famaj talmudistoj de Al Andalus kaj instruisto de la antaŭe menciita Josep ibn Migaŝsh kiun li metis estre de la Granda Lernejo kaj religia kaj de gramatiko kiu ekzistis en La Perlo de Sefarad (Lucena), li konis profunde la hebrean Biblion, la literaturon rabenan, la araban poezion, la grekan filozofion kaj medicinon.
Mastro–sklavo dialektiko
La Mastro–sklavo dialektiko (en germana: Herrschaft und Knechtschaft) estas la nomo de fama fragmento kiu troviĝas en la libro Fenomenologio de la Spirito de Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Ĝi estas tre amplekse konsiderata kiel ŝlosila elemento en la filozofio de la 20a jarcento kaj influis super multaj postaj filozofoj.
Jehudah Halevi
Biografio
Post 1108 ŝajne Jehudah revenis al Kordovo, kiam la povo de almoravidoj ekdekadencis. Spite la malcertan situacion de la judoj, li ne volis reveni al Toledo, kie li estis praktikante la medicinon inter la kristanoj, kaj decidis sekvi la vojon kiun li mem estis markita por li en verko komponita inter 1130 kaj 1140, nome Kuzarí, kiel defendo de judismo, kaj ekveturis al Sankta Lando en la jaro 1141 proksimume, pro la malbonigo de la fitraktado al la judoj en Iberio fare de la araboj, kaj lia deziro ke la judoj revenu al Ciono. Ne certas tamen ke Jehudah alvenu al sia destino. Li restis proksime kelkajn jarojn, nome en Kairo, omaĝita de la judaj gravuloj de la urbo.
Mastro–sklavo dialektiko
La aludita fragmento de Hegel estas en la ĉapitro IV titolita "Aŭtonomeco kaj dependenco de la memkonscio: dominado kaj servutado" kaj priskribas rakontece la renkonton inter du memkonsciaj entoj kiuj rekonas sin unu la alian. Tiu movado, nepre finkompletigita, prenas la formon de lukto ĝismorta en kiu unu dominas la aliulon, nur por konstati, ke tio ne havigas la kontrolon de la mondo kiun li estis serĉinta.
La koncepto, tamen, neniam estis esprimita de Hegel mem sed ĝi estis disvolvigita de la rusa Alexandre Kojève en siaj kursoj pri Fenomenologio de la Spirito. Pri Hegel mem, li aludis al konceptoj de dominado kaj servutado kiuj ne estas interŝanĝeblaj kun tiuj de Kojève striktsence.
La mastro iam estis sklavo, pro kio li faras tion kion oni faris al li kiam li estis sklavo. La mastro okupas la lokon de la sklavo, pro kio ili estas ligataj. La mastro dependas de siaj sklavoj, sen kiuj li estas nenio. Tamen, la mastro povus havi siavice mastron kiu farus lin sklavo. Por ke estu dialektiko necesas, ke ambaŭ survivu. La deziro de la sklavo estas esti libera.
Aufheben
Aufheben aŭ Aufhebung estas germanlingva vorto kun kelkaj ŝajne kontraŭdiraj signifoj, kiel "leviĝi", "aboli", "nuligi" aŭ "prokrasti", nome "sublaci". La termino estis difinita ankaŭ kiel "konserie" kaj "transcendi". En filozofio, la termino aufheben estas uzita de Hegel por klarigi tion kio okazas kiam Abstraktaĵo kaj Negativaĵo interagadas, kaj en tiu senco estas tradukita al "sublacio".
Hegel
Ĉe Hegel, la termino Aufhebung havas la ŝajne kontraŭdirajn nuancojn de konservado kaj ŝanĝo, kaj eventuale antaŭeniro (la germanlingva verbo aufheben signifas "nuligi", "teni" kaj "kolekti"). La tensio inter tiuj sencoj kongruas kun tio kion Hegel estis klopodante diri. Ĉe sublacio, termino aŭ koncepto estas kaj konservita kaj ŝanĝita tra sia dialektika interagado kun alia termino aŭ koncepto. Sublacio estas la motoro per kiu la dialektiko funkcias.
Sublacio povas esti vidita funkcianta je la plej baza nivelo de la Hegel-a sistemo de logiko. La du konceptoj Esto kaj Nenio estas ambaŭ konservita kaj ŝanĝita pere de sublacio en la koncepto iĝi. Simile, en Wissenschaft der Logik (Scienco de Logiko) determineco, aŭ kvalito, kaj grando, aŭ kvanto, estas kaj konservita kaj sublaciita en la koncepto mezuro.
Orgenfabriko Eifert
Eifert estis orgenfabriko en Stadtilm en Germanujo. La firmaofondinto Adam Eifert mem konstruis pli ol 115 orgenojn por Turingio kaj ĉ. du dekduojn por Hesio.
Historio
Adam Eifert (1841-1910) fondis la entreprenon lerninte inter 1858 kaj 1861 la orgenkonstruadon ĉe Friedrich Wilhelm Bernhard en Romrod. Poste estis liaj lernoknabaj jaroj en 1862/63 ĉe la ateliero de Ibach en Barmen. en 1864/65 ĉe August Martin (Rigo) kaj inter 1865-67 ĉe Karl-August-Eduard Witzmann. En 1867 li edzinigis la filinon de Witzmann estonte ties kompaniano. En 1871 Eifert iĝis memstarulo gajninte la granddukan saksian orgenfarprivilegion.
Ĉar la geedzeco restis seninfana lia nevo Johann Eifert (1870-1944) posteulis; li estis inter 1905 kaj 1907 afergvidanto kaj posedanto de Eifert & Müller kaj inter 1908 kaj 1926 proprietulo de Ad. Eifert und Nachfolger. Inter 1927 kaj 1936 li estis orgenfaristo ene de la entrepreno faranta ekde 1928 nur riparojn, ne plu novkonstruojn. Lasta posedanto estis (de 1936 ĝis 1944) Otto Schäfer. Post la Dua mondmilito transprenis Lothar Heinze la malplenan atelieron. Ekde 1967 la firmao Orgelbau Schönefeld kontinuigis la tradicion sub nova nomo.
Verkaro
Ĝis 1907 konstruis Adam Eifert en Stadtilm pli ol 140 orgenojn. Dume la plejmulto hejmiĝis en Turingio, ĉ. du dekduoj transportitis vagornare al Heslando, ĉefe ĉe Vogelsberg. La unu- kaj duklavaraj vilaĝorgenoj havas inter 5 kaj 26 registrojn. Eifert uzis komence la mekanikan membranoventkesto, sed almenaŭ ekde 1887 la mekaninkan konunsvalvan keston; fine ekde 1891 oni uzis tuban pneŭmatikon. Ekde la 20-a jarcento kvazaŭ ĉie venkis la pneŭmatika traktilaro, kio ebligis malmultkostan produktadon kaj plian kapablon elteni la premantan konkurencon. La registro-traktilaro specialas: la registrobutonoj ne laŭkutime tiratas sed - por aktivi ili - malsupren prematas per mekaniko pika. Johann Eifert liveris ĝis 1962 kvardekdu novkonstruitajn orgenojn.
Sone la orgenoj estas laŭ romanika stilo. Eifert preferis baztonajn lipfajfilojn en ok-pieda situo por povi eligi senŝtupan sondinamikon. Kontraŭe langofajfiloj kaj alikvotregistroj maloftas. La dua klavaro estas eĥo-verko disponante pr tre dolĉsonaj flutaj kaj arĉinstrumentaj voĉoj.
Verkaro (elekto)
Kursivskribo indikas ke la orgeno mem ne plu ekzistas respektive nur per sia orgenfasado. En la kvina kolono la romia cifero estas la nombro de la klavaroj kaj granda P-litero signifas la havon de memstara pedalo. La araba cifero staras por la nombro de la sonantaj registroj; fine troviĝas en la lasta kolono informoj pri la konserviĝstato aŭ apartaĵoj.
Shirley Chisholm
Shirley Anita Chisholm (naskita en St. Hill; 30a de novembro, 1924 – 1a de januaro, 2005) estis usona politikisto, edukisto kaj aŭtoro. En 1968, ŝi fariĝis la unua nigra virino elektita al Usona Kongreso de 1969 ĝis 1983. En la usonprezidenta balotado de 1972, ŝi fariĝis la unua nigra kandidato por kandidatigo de grava partio por Prezidanto de Usono kaj la unua virino kiu eniris elektprocezon por iĝi prezidenta kandidato de la Demokrata Partio.
En 2015, Chisholm post sia morto ricevis la Prezidentan Medalon de Libereco.
Frua vivo kaj edukado
Shirley Anita St. Hill naskiĝis la 30an de novembro, 1924, en Brooklyn, Nov-Jorko, al enmigrintaj gepatroj de la Kariba regiono. Ŝi havis tri pli junajn fratinojn. Ŝia patro, Charles Christopher St. Hill, naskiĝis en Brita Gujano antaŭ translokiĝo al Barbado. Ŝi alvenis en Novjorko tra Antilla, Kubo, en 1923. Ŝia patrino, Ruby Seale, naskiĝis en Barbado kaj alvenis en Novjorko en 1921.
Frua kariero
Post fini altlernejon en 1946, Chisolm komencis labori kiel helpanto de instruisto en Harlem. Chisholm laboris dume kiam ŝi studis por sia magistra diplomo en elementa edukado de Universitato Kolumbio en 1952.
Ŝtata leĝdonanto
Chisholm kandidatiĝis por la Novjorka Ŝtata Asembleo en 1964. Chishom alfrontis problemon kiel virina kandidato. Chisholm parolis rekte al virinaj balotantoj. Chisholm gajnis la demokratan nomumon en junio 1964. Poste ŝi gajnis la seĝon en decembro kun multe pli da voĉdonoj ol kandidatoj de la respublikana kaj liberala partioj.
Chisholm estis membro de la Novjorka Ŝtata Asembleo de 1965 ĝis 1968. Unu el ŝiaj fruaj agoj en la asembleo estis argumenti kontraŭ la testo de anglalingva legokapablo de la ŝtato, dirante ke nur ĉar persono "funkcias pli bone en sia denaska lingvo ne signifas ke ne scipovas legi". En 1966 ŝi estis unu el la gvidantoj en puŝo de organizo por nigraj demokratoj por nigra reprezentado en kernaj komisionoj en la Asembleo.
En aŭgusto 1968, ŝi estis elektita al la kongreso de la ŝtato de Novjorkio.
Kongreso
Chisholm dungis nur virinojn por sia oficejo; duone de ili estis nigraj. Chisholm diris ke ŝi alfrontis multe pli da diskriminacio en la Novjorka politiko ĉar ŝi estis virino ol pro raso. Chisholm kunfondis la Nigran Kongresan Movadon en 1971. En la sama jaro, ŝi estis ankaŭ fondanta membro de Virina Politika Kongresa Movado. Kongresaj movadoj en Usono estas kuniĝoj de kongresanoj por specifaj celoj. De 1977 al 1981, Chisholm estis elektita al pozicio en la Demokrata gvidantaro.
Ŝi kontraŭis la usonan enmiksiĝon en la Vjetnama milito kaj la vastigo de armilaj evoluadoj. Dum la registaro de Jimmy Carter, ŝi petis pli bonan traktadon de rifuĝintoj de Haitio.
1972 prezidenta kampanjo
Chisholm komencis esplori sian kandidatiĝon en julio 1971 kaj formale anoncis sian prezidentan kandidatiĝon la 25an de januaro, 1972, en Brooklyn. Tie ŝi petis "senperfortan revolucion" ĉe la venonta Demokrata kongreso. Chisholm fariĝis la unua nigra kandidato de grava partio por Prezidanto de Usono, en la 1972 Usono prezidenta balotado. La unua virina kandidato por nomumo de la demokrata partio. Senatano Margaret Chase Smith antaŭe kandidatiĝis por la Respublikana prezidenta kandidatigo en 1964. En sia prezidenta anonco, Chisholm priskribis sin mem kiel reprezentanto de la homoj kaj proponis novan komprenon de usona identeco: "mi ne estas la kandidato de nigra Usono, kvankam mi estas nigra kaj fiera. Mi ne estas la kandidato de la movado de la virinoj de ĉi tiu lando, kvankam mi estas virino kaj egale fiera pri tio. Mi estas la kandidato de la homoj kaj mia ĉeesto antaŭ vi estas simbolo de nova epoko en usona politika historio."
Chisholm ricevis etne diversan subtenon interalie de la Nacia Organizo por Virinoj. Betty Friedan kaj Gloria Steinem kandidatiĝis kiel Chisholm kiel delegitoj en Novjorko. Ŝi ricevis 430,703 voĉdonojn, kiu estis 2.7 procento de la totalo de preskaŭ 16 milionoj kaj atingis la sepan lokon inter la Demokrataj kandidatoj. En junio, Chisholm estis la unua virino kiu aperis en usonprezidenta debato.
La 1972 Demokrata Nacia Kongreso okazis en Miami Beach, Florido: Ŝia plej granda subteno venis de Ohio, kun 23 delegitoj (iomete pli ol duono de ili blankulaj). Ŝi atingis la kvaran lokon en la kalkulo, kaj la voĉdonon gajnis senatano George McGovern.
Dum la kampanjo, la germana filmfaranto Peter Lilienthal faris la dokumentan filmon Shirley Chisholm por Prezidanto por germana televida kanalo ZDF. Chisholm mortis la 1an de januaro, 2005. Ŝi estas entombigita en la Oakwood Maŭzoleo en Buffalo, kun la vortoj sur la tombejo: "Unbought kaj Unbossed".
Heredaĵo
La parolado de Chisholm "Por la Egala Rajto" en 1970, estas listigita kiel unu el la gravaj usonaj retorikaj paroladoj de la 20a jarcento.
La heredaĵo de Chisholm videbliĝis en 2008, kiam Barack Obama kaj Hillary Clinton okazigis sian unuan debaton – kie la venkinto aŭ estus la unua afrik-usona nomito de grava partio aŭ la unua virina nomito – kun la kampanjo de Chisholm en 1972 kiel tiu, kiu pretigis la vojon por ambaŭ el ili.
Michael Forest
Li komencis sian karieron en 1955 ĉe televida serio Lux Video Theatre kaj en kino per malgranda rolo en The Deadly Mantis en 1957. Li daŭris sian televidan karieron per televidserioj kiel The Adventures of Rin Tin Tin, Zorro, Have Gun - Will Travel, Lawman, The Rifleman kaj Bronco. En kino li partoprenis filmojn Shoot-Out at Medicine Bend kaj Beast from Haunted Cave.
En 1960-aj jaroj li partoprenis televidaĵojn kiel Bat Materson, Maverick, Laramie, Dr. Kildare, The Outer Limits, The Twilight Zone, Perry Mason, The Man from U.N.C.L.E., Gunsmoke, Gomer Pyle: USMC, I Spy, The Virginian, Mission: Impossible, Laredo, Gilligan's Island, Star Trek, Bonanza, Ironside, Daniel Boone, Get Smart kaj Here Come the Brides inter aliaj. En kino li aktoris en Valley of the Redwoods, A House Is Not a Home, The Glory Guys, The Money Jungle, The Sweet Ride, It Takes a Thief kaj 100 Rifles.
En 1970-a jardeko li ludis ĉe kino en la italaj filmoj Lo ammazzò come un cane... ma lui rideva ancora, Ettore lo fusto, Racconti proibiti... di niente vestiti, I bandoleros della dodicesima ora, Troppo rischio per un uomo solo, Elena sì... ma di Troia, Le avventure e gli amori di Scaramouche, Il cacciatore di squali kaj en usonaj filmoj The Assassination of Trotsky, Cotter, The Message. En televido li aperis en televidserioj kiel Lassie, The Young and the Restless kaj The Rookies.
Li ekis sian karieron kiel voĉaktoro per Cuibul salamandrelor en 1977 kaj daŭris per aĵoj kiel Rupan sansei: Part II , The Adventures of Manxmouse, inter aliaj.
En la 1980-aj jaroj li ĉefe voĉaktoris ekzemple en anglalingva versio de Gokiburi-tachi no tasogare kaj Akira, sed ankaŭ aperis en kino en King Kong Lives, Deep Space kaj en televidaĵoj kiel Days of Our Lives, Simon & Simon kaj Who's the Boss?
Dum la lastaj jaroj de la pasinta jarcento, li daŭris ĉefe kiel voĉaktoro en aĵoj kiel Fei ying gai wak, Sutorîto Faitâ II gekijô-ban, Street Fighter II:V, Kôkaku Kidôtai ktp. Li ankaŭ rolis en filmoj Border Shootout, Body of Evidence kaj Cast Away kaj en televidserioj kiel Detective Extralarge, Seven Days , Black Jack inter aliaj.
En la komenco de 21-a jarcento, li rolis kiel voĉaktoroj en multaj televidserioj kaj videoludoj kiel .hack//Shinshoku osen vol. 3, Fainaru fantajî XI, The Big O , Scooby-Doo! and the Monster of Mexico, ktp. Li aktoris en televidaĵoj Cold Case, Alias, Star Trek Continues, Unbecoming kaj Sub Rosa kaj en kinofilmo The Scarlet Worm.
En 2020 li aperis en filmo Unbelievable!!!!!.
Hinokitiol
Hinokitiol (β-thujaplicin) estas natura monoterpenoido trovita en la ligno de arboj en la familio Cupressaceae. Ĝi estas tropolona derivaĵo kaj unu el la tiujaplicinoj.
La nomo de Hinokitiol originas de la fakto, ke ĝi origine estis izolita en tajvana hinoki en 1936. Ĝi fakte preskaŭ forestas en japana hinoki dum ĝi estas enhavita en alta koncentriĝo (ĉirkaŭ 0,04% de kora maso) en Juniperuscedrus, Hiba cedra ligno. (Thujopsisdolabrata) kaj Okcidenta ruĝa cedro (Thujaplicata). Ĝi estas facile legebla el la cedra ligno per solvilo kaj ultrasonado.
Hinokitiol estas strukture rilata al tropolono, al kiu mankas la izopropila anstataŭanto. Tropolonoj estas konataj ĉelaj agentoj.
Antimicrobiana aktiveco
Hinokitiol havas ampleksan gamon de biologiaj agadoj, multaj el kiuj estis esploritaj kaj karakterizitaj en literaturo. La unua, kaj plej konata, estas la potenca antimicrobiana aktiveco kontraŭ multaj bakterioj kaj fungoj, sendepende de antibiotika rezisto.
Specife, Hinokitiol montriĝis efika kontraŭ Streptococcus pneumoniae, Streptococcus mutans kaj Staphylococcus Aureus, oftaj homaj patogenoj.
Plie, Hinokitiol pruviĝis havi inhibitajn efikojn sur Chlamydia trachomatis kaj povas esti klinike utila kiel topika drogo.
Antivirala agado
Pli lastatempaj studoj montris, ke Hinokitiol ankaŭ pruvas kontraŭvirusan agon kiam uzite en kombinaĵo kun zinka komponaĵo kontraŭ pluraj homaj virusoj inkluzive de rinovirus, coxsackievirus kaj mengovirus.
Kuraci viralajn infektojn havas la potencialon rikolti amasan ekonomian profiton kaj devas grave gravi al tutmondaj institucioj kiel la Monda Organizo pri Sano. Por malpligrandigi viralan poliproteinan procesadon, Hinokitiol inhibicias viralan replikadon - tamen ĉi tiu kapablo dependas de la havebleco de divalentaj jonoj de metaloj, ĉar Hinokitiol estas kelato. La ĉeesto de zinko en kombinaĵo kun Hinokitiol subtenas ĉi tiujn kapablojn kaj estas diskutita sube.
Esploro pri koronavirusoj
Eblaj kontraŭvirusaj efikoj de Hinokitiol estiĝas de ĝia agado kiel zinka ionoforo. Hinokitiol ebligas la enfluon de zinkaj jonoj en ĉelojn, kiuj malhelpas la replikadon de RNA-virusoj, kaj poste malhelpas la replikadon de la viruso. Iuj rimarkindaj RNA-virusoj inkluzivas la homan gripan viruson, SARS. Zinkaj jonoj povis signife malhelpi viral-replikadon ene de ĉeloj, kaj pruvis, ke la ago dependas de zinka enfluo. Ĉi tiu studo estis farita kun la zinka ionofora pirito, kiu funkcias tre simile al Hinokitiol.
En ĉelkulturoj, hinokitiol malhelpas homan rinovirus, coxsackievirus, kaj mengovirus-multiplikadon. Hinokitiol enmiksiĝas en la prilaborado de viralaj poliproteinoj, tiel malhelpante replikton de picornavirus. Hinokitiol malhelpas la replikadon de picornavirusoj per malhelpado de la virala poliprotina prilaborado kaj ke la kontraŭvira agado de hinokitiol dependas de la havebleco de zinkaj jonoj.
Fera ionoforo
Hinokitiol pruviĝis restarigi produktadon de hemoglobino en ronĝuloj. Hinokitiol funkcias kiel fera ionoforo por enkanaligi feron en ĉelojn, pliigante intracelajn ferajn nivelojn. Proksimume 70% de la fero en homoj estas enhavita en ruĝaj globuloj kaj specife la proteino de hemoglobino. Fero estas esenca por preskaŭ ĉiuj vivaj organismoj, kaj ĝi estas kritika elemento de pluraj anatomiaj funkcioj kiel ekzemple la transporta sistemo de oksigeno, deksiribonukleata acida (DNA) sintezo, kaj transporto de elektronoj kaj fera manko povas konduki al sangaj malsanoj kiel anemio, kiu povas esti signife malutila por kaj fizika kaj mensa agado.
Sinergismo al zinko
Hinokitiol estas ionoforo de Zinko kaj oni opinias, ke ĉi tiu kapablo malhelpas replikadon viral. En mallonga, kiel zinko ionophore, Hinokitiol helpas en la transporto de molekuloj en ĉeloj tra ĉela membrano aŭ intracelular membranon, pliigante tiel intracelular koncentriĝo de la specifita molekulo (ej. Zinko). Tial, utiligante la kontraŭvirusajn proprietojn de zinko, kune kun Hinokitiol, akcelado de zinko povas esti akcelita.
Esploro pri kancero
En ĉelkulturoj kaj bestaj studoj, hinokitiol pruviĝis malhelpi metatezon kaj havas kontraŭ-proliferajn efikojn sur kanceraj ĉeloj.
Defako de zinko
Malkaŝita zinko estis montrita en iuj kanceraj ĉeloj kaj revenigi optimumajn intraĉelajn zinkajn nivelojn povas konduki al subprema tumoro-kresko. Hinokitiol estas dokumentita Zinofera Ionoforo, tamen necesas pli da esplorado tiutempe por establi efikajn koncentriĝojn de liveraj metodoj por Hinokitiol kaj Zinko.
Produktoj enhavantaj Hinokitiol
Hinokitiol estas vaste uzita en gamo da konsumantaj produktoj inkluzive de: kosmetikaĵoj, dentokarnoj, parolaj ŝprucaĵoj, protektoj de suno kaj kremo de haroj. Unu el la gvidaj markoj en la vendo de konsumantaj hinokitiol-produktoj estas Hinoki Clinical.
Hinoki Clinical (est. 1956) estis establita baldaŭ post kiam la unua 'industria eltiro de hinokitiol' komenciĝis en 1955. Hinoki, nuntempe havas pli ol 18 malsamajn produktajn gamojn kun hinokitiol kiel ingredienco. Alia marko, nome, "Relief Life", fanfaronis super miliono da vendoj kun ilia dentokarno "Dental Series" enhavanta hinokitiol.
Aliaj rimarkindaj produktantoj de hinokitiol-bazitaj produktoj inkluzivas Otsuka Pharmaceuticals, Kobayashi Pharmaceuticals, Taisho Pharmaceuticals, SS Pharmaceuticals. Krom Azio, kompanioj kiel Swanson Vitamins® komencas la uzadon de hinokitiol en konsumaj produktoj en merkatoj kiel Usono Usono Swanson Vitamins. Elŝutita 19 majo 2020 kaj Aŭstralio kiel kontraŭ-oksidanta serumo kaj laŭ aliaj klopodoj.
En 2006, hinokitiol estis katalogita sub la Listo de Hejmaj Substancoj en Kanado kiel ne-konstanta, ne-bioakumula kaj ne-toksa por akvaj organismoj. La Media Laboranta Grupo (EWG), usona aktivisma grupo, dediĉis paĝon al la ingredienco hinokitiol indikante ke ĝi estas "malalta danĝero" en areoj kiel "Alergioj & Imunotoxicity", "Cancer" kaj "Developmental and Reproductive". Toksikeco " donante al Hinokitiol poentaron de 1-2.
Kontraste al la poentaro de Hinokitiol, Propylparaben , ingredienco, kiu ankoraŭ vendiĝas en diversaj buŝoj, montras vastajn toksiojn kaj danĝerajn zorgojn. Propylparaben estis konsiderata de la Eŭropa Komisiono pri Hormona Interrompo kiel Homa endokrina interrompo inter aliaj zorgoj lasante ĝin kun takso de 4-6 en la retejo de EWG.
Dr ZinX
La 2an de aprilo 2020, Advance Nanotek, aŭstralia produktanto de zinka rusto, prezentis komunan patentan peton kun AstiVita Limited, por kontraŭvirusa kunmetaĵo kiu inkluzivis diversajn buŝajn prizorgajn produktojn enhavanta hinokitiol kiel esenca. komponanto. La marko nun korpiganta ĉi tiun novan inventon nomiĝas Dr ZinX kaj verŝajne liberigos sian kombinon Zinc + Hinokitiol en 2020.
La 18an de majo 2020 Dr ZinX publikigis testrezultojn por "Kvantuma suspensia testo por taksado de virucida agado en la medicina areo" redonante redukton de '3,25 log' (99,9% redukto) por bonega koncentriĝo en 5 minutojn kontraŭ surgeneracia COVID-19 Feline Coronavirus. Zinko estas esenca dieta suplemento kaj spuro-elemento en la korpo. Tutmonde oni kalkulas, ke 17,3% de la populacio havas neadekvatan ingon de zinko.
Promesplena Estonteco
Komencante en la 2000-aj jaroj, esploristoj rekonis, ke hinokitiol povus esti valoro kiel farmacia, precipe por malhelpi bakterion Chlamydia trachomatis.
Kemiisto Martin Burke kaj kolegoj ĉe la Universitato de Ilinojso ĉe Urbana-Champaign kaj ĉe aliaj institucioj malkovris signifan medicinan uzon por hinokitiol. La celo de Burke estis venki neregulan fer-transporton en bestojn.
Insuficiencoj de pluraj proteinoj povas konduki al fera manko en ĉeloj (anemio) aŭ la kontraŭa efiko, Hemochromatosis.
Uzante geno-elĉerpitajn feĉokulturojn kiel surogatojn, la esploristoj esploris bibliotekon de malgrandaj biomolekuloj por signoj de fera transporto kaj sekve ĉela kresko. Hinokitiol aperis kiel tiu, kiu restarigis ĉelajn funkciojn.
Plia laboro de la teamo establis la mekanismon, per kiu hinokitiol restarigas aŭ reduktas ĉelan feron. Ili tiam ŝanĝis sian studon al mamuloj kaj trovis ke kiam ronĝuloj kiuj estis kreitaj por manki "feraj proteinoj" estis nutritaj de hinokitiol, ili regalis kapton de fero en la intesto. En simila studo pri zebra fiŝo, la molekulo restarigis produktadon de hemoglobino.
Komento pri la laboro de Burke et al. moknomita hinokitiol la "Iron Man molekulo". Ĉi tio taŭgas / ironias, ĉar la antaŭnomo de Nozoe de la malkovrinto povas esti tradukita al la angla kiel "iron man".
Tombo de la Prusoj (Ichtershausen)
La monumento Tombo de la prusoj (germane: Preußengrab) troviĝas apud Ichtershausen en Germanujo sur komuna tombo de ĉ. 700 flegotaj prusiaj soldatoj kiuj mortis dum la Napoleonaj militoj 1813/14 en la lazareto tiea.
Fono historia
Post la malvenko de prusoj kaj saksoj en la Batalo de Jena–Auerstedt (1806) Napoleono altrudis ankaŭ la turingianojn ene de la Rejna Federacio. La prusia urbo Erfurto kun la citadelo Petersberg iĝis dominio reĝa de la francoj. Prusio malplirangigitis post la Paco de Tilsit 1807 je potenco duaranga. Post la malsukcesa kampanjo de la francaj trupoj 1812 la mizeraj restintaj soldatoj francaj retiriĝis en la direkto de Meza Eŭropo. En la Batalo de Leipzig en oktobro 1813 la nove organizita armeo venkitis fare de prusoj, aŭstroj kaj rusoj. Denove okcidenten retiriĝis francaj truperoj kun iliaj helpintoj, ankaŭ tra Turingio. La francaj remparoj de Erfurto jam ekde la komenco de 1813 estis plifortikigitaj; en la 26.10.1813 ĝi sieĝitis far sume 35.000 soldatoj de la aliancanoj Prusio, Aŭstrio kaj Rusio. Unue apenaŭ batalitis ĝis la bruligo de la vilaĝoj Daberstedt (oktobro) kaj Ilversgehofen (5.11.) fare de la francoj. La perarmila respondo venis en la 6.11. per bombado de la remparoj de Petersberg disde la Katedralplaco. Sekvis armistico kaj je komenco de 1814 transdono potenca en Erfurto. Tamen la du citadeloj (Petersberg, Cyriaksburg) restis ĝis majo 1814 sub franca kontrolo.
La Reĝa prusia rezerva milithospitalo en Ichtershausen
Ero de la grandampleksa sieĝoringo de la kontraŭnapoleonaj aliancanoj estis ankaŭ la vilaĝo Ichtershausen, apartentante al la Duklando Saksio-Gotao-Altenburg. La trupoj bivakis parte en libera aero respektive kunpremiĝis en la vilaĝaro. La higienaj cirkonstancoj memkompreneble ne ĉiam estis laŭstandarde kaj epidemioj ĉiutagis ĉe soldatoj kaj civitanoj.
La 4-an de novembro instalitis ĉe Kastelo Marienburg, pli malfrue ankaŭ en apudaj senjoraj loĝejoj, lazareto rezerva de la prusoj. Tie enestis ĝis februaro 1814 sume 1.400, ĉefe sileziaj soldatoj flegendaj. El ili sep cent viroj mortis ĉefe pro ekzantema tifo kaj disenterio. Je la komenco de novembro la lazareto havis tro da pacientoj kaj la malsanoj hejmiĝis ankaŭ ene de la vilaĝanoj kiuj tiam perdis 152 homojn, do kvaronon de si. La enlazarete mortintaj entombigitis en komunaj tomboj ĉe la transa bordo de Gera ĉe Pfingstgehege.
La 1-an de marto la lazareto povis aboliciiĝi. Tra jardekoj la lokuloj evitis iron en la ĉambrojn kastelajn pro timo antaŭ la malsano-ĝermoj. En 1877 ĝi iĝis la kerno de landa prizono.
Starigo kaj historio de la monumento supre de la amastombo
En 1849 restaŭritis la monumento kaj oni tie surmetis krome lignan krucon. En 1863, okaze de la 50-a datreveno de la Batalo de Leipzig, oni plantis tri kverkojn apude. En 1895 inĝeniero Maz Knippenberg, proprietulo de la kudrilfabriko en Ichtershausen, donacis grandan feran krucon kiu estis kuŝinta sur la ŝtonaj kvadroj, sur kanono-kuglo el la Monarĥo-monteto apud Lepsiko.
En 1896 honoris imperiestro Vilhelmo la 1-a la Landdefendan societon de Ichtershausen per la transdono de bela flago. Tiu ĉi okazo speciala festitis per patriotisma akto sur la prusia tombejo. En 1913, do cent jarojn post la Leipzig-batalo, okazis denove ĉe la renovigita monumento sub la partopreno de multaj societoj el tuta Turingio, grandega celebraĵo. Dum la sama jaro troviĝis taglibro el la 1813-a jaro kies enhavo montris vivan kaj parte teruran bildon de tiuj tempoj.
Dum la tempo de la regado de sovetiaj okupadtrupoj kaj de GDR la fera kruco kaj la pafilego-kulgo malaperis kaj la monumento pli kaj pli forgesitis. Kelkaj engaĝiĝantaj civitanoj (ĉefe Fritz Thal kaj Dieter Sĉröpfer) el propra iniciato kaj per pvivataj rimedoj malhelpis tutan kadukiĝon. Ili eĉ muntis tie kontraŭleĝe faritan metalan tabulon. Ĝi poste ŝtelitis kiel ankaŭ nova fera kruco, kiu forĝitis post la Turniĝo. En la 1.6.2002 inaŭguritis solene la fare de ŝtonskulptisto Oliver Wenzel - sen kruco kaj kuglo - renovigita monumento.
La Tombo de la Prusoj hodiaŭ
Troviĝas ĝi en arbareto kun du kverkoj, kaŝtanarboj kaj fraksenoj ĉe la nordeosto de Ichtershausen ĉe la alia bordo de Gera. Ĝi alireblas kaj disde la tombejo kaj post transiro de la nova ponto malantaŭ la eksa prizono. Inter 2008 kaj 2010 la Gera-biciklomigradvojo kondukis rekte apude. Pro malestanta vojindikilo ĝi ne facile troveblas. Ĉiuoakze tekstas la grejso-tabulo tiel: "HIER RUHEN DCC TAPFERE KÖNIGL. PREUSISCHE KRIEGER. SIE VOLLENDETEN IHRE RUHMVOLLE BAHN IN DEM KÖNIGLICH-PREUSISCHEN LAZARETH ALLHIER, ZUR ZEIT DER BELAGERUNG VON ERFURT IN DEN JAHREN MDCCCXIII UND MDCCCXIV. ZUM ANDENKEN VON DER GEMEINDE ICHTERSHAUSEN."
Yahne Le Toumelin
Yahne LE TOUMELIN [eo: Jan Le Tumelino], (naskiĝis en Parizo - 8-an de majo 2023), estis franca pentrartisto asociita de la fino de la 50-aj jaroj al la superrealismo kaj poste al la abstraktismo.
Biografio
Yahne Le Toumelin naskiĝis en Parizo sed kreskis en Le Croisic (Atlantika Luaro) kun sia frato Jacques-Yves. Ŝi 10-jaraĝe iniciĝis pri desegnado kaj verkis siajn unuajn oleo-pentraĵoj.
De 1940 ĝis 1943 ŝi studis en la pariza arta lernejo Académie de la Grande Chaumière kaj poste aniĝis la atelieron de André Lhote, kie ŝi renkontis la fotartiston Henri Cartier-Bresson. En 1945 ŝi geedziĝis kun Jean-François Revel (tiame nomiĝanta Jean-François Ricard). Ili havis du infanojn: Matthieu (naskiĝinta en 1946) kaj Ève (naskiĝinta en 1948). En 1947, ŝi ĉeestis la filmon de Jacques Baratier Le désordre à vingt ans, flanke de famuloj kiel Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Boris Vian, Orson Welles, Jean Cocteau, Claude Nougaro, Raymond Queneau kaj Juliette Gréco. La paro translokiĝis samjare al Tlemecen (Alĝerio) kie Jean-François estis nomumita instruisto, poste al Meksikurbo kie li estis nomumita instruisto ĉe la Franca Instituto pri Latinameriko. Ŝi tie amikiĝis kun la anglo-devena meksika romanisto kaj pentrartisto Leonora Carrington. La paro disiĝis en 1952. Yahne Le Toumelin pludaŭrigis sian pentrartan karieron, interalie ĉe la galierioj de André Breton kaj René Drouin. En 1967, ŝi foriris al Barato, konvertiĝis al la Tibeta budhismo kaj votis dank'al Rangjung Rigpe Dorje. Hejmiĝinta en Darjeeling, ŝi ĉesis pentri inter 1969 kaj 1975. En 1985, ŝi ekloĝiĝis en la budhisma centro de Dhagpo Kagju Ling (Dordogne), kie ŝi plenumis spiritan retiriĝon longa je tri jaroj, tri monatoj kaj tri tagoj, denove sen pentri. Ŝi de tiam vivas kaj pentras en Dordogne.
Verkaro
El superrealismo ĝis lirika abstrakteco, Yahne Le Toumelin tuŝis multajn artajn frakciojn.
Arthaloj kaj ekspozicioj:
Asuna
Post kiam Sword Art Online estis malbarita, transdonis Asuna ŝian avataron en SAO al ALfheim Online kaj komencis ludi la ludon kiel neplenaĝulo. Pro ŝia inklino ŝarĝi batalon kun rabisto malgraŭ tio, ke ŝi kuracas, gajnis ŝi la moknomon Resaniga Kurancistino (バーサクヒーラー, Bāsaku Hīrā). Asuna kreis ankaŭ alternativan avataron - la Silfo Erika (エリカ, Erika), ĉar ŝi kelkfoje volis ŝanĝi sian aspekton.
Reala mondo / Sword Art Online / Project Alicization
Asuna havas longajn, oranĝabrunajn kaŝtanajn harojn kaj avelajn okulojn. En la fruaj niveloj de SAO, portis ŝi malhelruĝan ledan tunikon kun malpeza kupra surplasto kaj ledaj pantalonoj kun botoj ĝis la genuoj kune kun kapuĉa mantelo. Post aliĝado al la Kavaliroj de la Sango, portis ŝi ruĝan kaj blankan uniformon, kiun ĉiuj membroj de KoB portas, kaj rapeton, kiu estis farita de Lisbeth - la Lambetiga Lumo. Post la Ordinal Scale Okazaĵo ekuzis Asuna la promesringon donitan al ŝi de Kazuto sur sia maldekstra ringofingro. De Asuna la avataro kiel Stacia, la Diino de la Kreado, konservas ŝiajn kaŝtanajn harojn kaj helbrunajn okulojn. Ŝi portas perloblankan brustkirason kaj longan jupon konsistantan el sennombraj fajnaj ŝtofoj.