cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1099 Figneria
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa revoluciistino Vera Nikolajevna Figner (cirile Вера Николаевна Фигнер, 1852–1942).
Paris-l'Hôpital
Paris-l'Hôpital, esperante Parizo-la-malsanulejo, estas franca komunumo situa en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo.
Geografio
La rivero la Cozanne trafluas Parizon. La komunumo situas laŭ traira flankovojo.
Ekonomio
En Parizo estas bakejo kaj panvendejo.
Vino de "Haute côte de Beaune" estas produktata.
Vidindaĵoj
La kastelo datiĝas de la 20-a jarcento. La romia ponto super la rivero Cozanne estas mirinda.
Historio
Malsanulejo de la Malta Ordeno estis en Parizo. La komunumo estis fondita en 1832. Antaŭe la vilaĝo partoprenis de la komunumo de Dezize-lès-Maranges. La vilaĝo apartenas al la katolika paroko Saint-Martin de Chagny.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉojn (1,85 %) en 2014.
Imposta premo
Imposta premo aŭ fiska premo estas termino ekonomika por aludi al la procentaĵo de la enspezo kiun la privatuloj devas trapasi al la ŝtato kiel imposto. Tiele la Imposta premo de unu lando estas la procentaĵo de la MEP elprenita de la ŝtato kiel impostado. La Imposta premo mezuriĝas laŭ la fakta pago de impostoj kaj ne laŭ la noma kvanto kiu aperas en la leĝaro, tiele ke ju pli granda imposta fraŭdo des pli malgranda premo, kvankam formale la impostaj indicoj povas esti altaj. Fakte ĉe landoj kun alta fraŭda indico, la ŝtato kutime plialtigas la impostan premon al la loĝantoj kun malpli ebloj fraŭdi, tio estas kutime la konsumantoj.
Ronnenberg
Ronnenberg estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regiono Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Imposta premo
Ĝenerale direblas, ke ĉe la disvolvigitaj ekonomioj, la totala imposta premo estas super 30% kaj ĝis 50% ĉe landoj kiaj Svedujo.
Béla Balla
BALLA Béla estis rumanuja hungara pentristo naskita en Arad la 24-a de aŭgusto 1882 kaj mortinta en 1965. Li estis la patro de pentristo Géza Balla.
32038 Kwiecinski
32038 Kwiecinski estas malbone konata tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Béla Balla
Biografio
En la jaroj 1904 kaj 1905 Béla Balla pristudis pentradon en la Artistkolonio Nagybánya, poste li studis en Munkeno kaj studvojaĝis en Italujo (Florenco, Romo). Ĝis 1927 li laboris en Arad, ekde tiam en Baia Mare. Li mortis pro ftizo.
32038 Kwiecinski
Nomo
Ĝia nomo honoras Jarek Kwiecinski, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri terscienco kaj scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Albuquerque Institute of Math and Science de Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).
12813 Paolapaolini
12813 Paolapaolini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Paola Paolini (1947–2002), edzino de Mauro Gherardini, amatora astronomo de la Grupo de Montelupo.
Gohatto
Gohatto (御法度, Tabuo) estas japana filmo de Nagisa Oshima, aperinta en 1999.
Temo
Bela androgino (ludata de Ryūhei Matsuda) eniras milicon de samurajoj Shinsen Gumi en la fino de la 19-a jarcento. Tiu alveno estigas tiom da emo ĉe aliaj viroj, ke okazas krimoj, suspektoj kaj murdoj.
Se tiu filmo ĝuas bildon kaj distribuon indan de granda romantika filmo, ĝia muziko intriga kaj instiga, same kiel la nekredebla paleco de la ĉefaktoro, malgaja kaj malkvietiga, faras el Gohatto veran polican filmon, imagan priserĉon, kiu enirigas la spektantojn en malbone konatan universon: tabuon de samseksemo.
Imitilo
En komputado imitilo estas komplekso da programaj kajaŭ aparataj rimedoj por realigi (imiti) la funkciadon de mankanta komputa sistemo (ĝin oni nomas gasto) per sistemo alia, disponebla sed malsama (ĝin oni nomas gastiganto). Imitilo reale kaj komplete plenumas la funkciojn de la gasto, malsimile ol simulilo, kiu prezentas nur iujn aspektojn per modelo. Ekz-e simulado de uragano, epidemio aŭ tertremo ne realigas tiajn katastrofojn kaj ne estas imitado.
Lens (Pas-de-Calais)
Lens estas urbo, administra komunumo kaj subprefektejo de Francio. Ĝi situas en la nordo de la lando, en la regiono Hauts-de-France kaj la departemento Pas-de-Calais (Kaleza Markolo). La urbo estas la administra centro de arondismento kaj de tri kantonoj, kaj komence de la jaro 2009 havis 35 830 loĝantojn.
Imitilo
Oni povas uzi imitilon por ruli aplikaĵojn per komputilo kajaŭ operaciumo alia ol tiu, por kiu ili estis verkitaj. Ekz-e imitilo de Amiga sub Vindozo, aŭ de ludokonzolo Nintendo sub Linukso.
Lens (Pas-de-Calais)
Lens situas 200 kilometrojn norde de Parizo kaj 35 kilometrojn sude de Lille. La en la dua duono de la 19-a kaj unua duono de la 20-a jarcento signifa karbomina regiono ĉirkaŭ la urbo nuntempe perdis ekonomian signifon. Kune kun la najbara urbo Liévin la komunumo konsistigas urban aglomeraĵon (nomatan communaupole de Lens-Liévin). Pli vasta teritorio inkluzive de la urbo Douai konsistigas urbecan areon (aire urbaine) kun 550 000 loĝantoj.
Sportoj
La Stadiono Bollaert-Delelis, aŭ franclingve Stade Bollaert-Delelis (ĝis la jaro 2012 stade Félix-Bollaert), estas la plej granda stadiono en la urbo Lens. Ĝi konstruiĝis en 1932 kaj estis inaŭgurita la 18-an de junio 1933. Poste ĝi estis renovigita en 1954, 1976, 1977, 1983, 1995-1997 kaj 2014-2015. La stadiono havis kapaciton de 41 233 spektantoj antaŭ kaj nun havas lokon por 38 223 spektantoj post la renovigo de 2014-2015.
Imitilo
En Linukso oni povas uzi imitilon Wine por ruli aplikaĵojn Vindozajn, kaj en Vindozo oni povas imiti Vindozon per Cygwin.
De post 1971 oni uzas imitilojn de terminaloj.
NGC 4933C
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Gansingen
Pri la komunumo
Gansingen estas komunumo en la distrikto Laufenburg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 954 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Gansingen situas en la valo de la rivereto Metauerbach en la transirzono de la Tavola Ĵuraso al la Falda Ĵuraso. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la setlejoj Büren kaj Galten.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,77 km², de kiuj 3,32 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,68 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 698 m s.m. sur la monto Grosshalde, dum la plej malalta punkto situas sura alteco de 363 m s.m. borde de la rivero Mettauerbach ĉe la limo al la komunumo Mettauertal.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gansingen limas en nordo kaj oriento al Mettauertal, en sudoriento al Remigen, en sudo al Mönthal, kaj en okcidento al Laufenburg.
Trafiko
Gansingen estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Laufenburg al Brugg.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Etzgen al Brugg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas okcidente en Frick en distanco de proksimume 18 km.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gansingen datiĝas el la jaro 1240 kiel Gansungen.
En mezepoko la mastroj de la Kastelo Bernau en Leibstadtposedis la malaltan jurisdikcion pri Gansingen, dum la landaj regantoj estis la Grafoj de Habsburgo-Laufenburg kaj poste la ĉeflinio de la Habsburgoj. Post la Milito de Waldshut en la jaro 1468 la Habsburgoj pandigis la tutan Frick-Valon al Burgonjo, sed post la burgonja malvenko dum la Burgonjaj Militoj kontraŭ la Svisa Ĵurkomunumo, la regiono revenis sub la kontrolon de la Habsburgoj, kiuj pluregis tie ĝis la jaro 1797, kiam la francoj okupis la regionon. Ek de tiam la Frick-Valo formis francan protektoraĵon, kiu en la jaro 1802 estis integrita kiel Kantono Frick-Valo al la Helveta Respubliko kaj en la jaro 1803 fariĝis parto de Kantono Argovio, kaj Gansingen estiĝis komunumo de la argovia distrikto Laufenburg.
Papagobeka pasero
La Papagobeka pasero (Passer gongonensis) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta en aridaj malaltaj teroj de orienta centra Afriko. Ĝi estas 18 cm longa kaj 42 g peza, do la plej granda el la Paseredoj.
Ĝi estas ofte konsiderata tipo de la Grizkapa pasero, kaj fakte estas simila specio kun sablokoloraj al grizbrunaj kapo (pli malhela traokule) kaj subaj partoj, bruneca dorso, pli bruna pugo kaj malhelaj vosto kaj flugiloj kun brunaj ŝultroj kun blanka makulo (ne strio). Sed la ĉefa karaktero kiu nomigas la specion estas ke en la fortika kaj bazdika beko estas eĉ pli diketa, kvazaŭ papageca, kaj kun iom kurba supra makzelo.
Aubie-et-Espessas
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas Albins.
Ĝi nun formas parton de Val de Virvée.
Borŝĉahivka (stacidomo)
Borŝĉahivka (Борщагівка) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
5841 Stone
5841 Stone estas asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas ano de la hungaria familio.
Hegang
Hegang, ĉine 鹤岗 / 鶴崗 (ankaŭ konata, kiel Haoli) estas metropolo en Ĉinio. Municipo de Hegang administras ankaŭ 8 proksimajn distriktojn.
Geografio
Hegang etendiĝas en la nord-orienta parto de la lando. Rusio troviĝas proksimume 60 km.
Rick Santorum
Richard John "Rick" SANTORUM estas usona politikisto. Li estis membro de la usona Senato reprezentante Pensilvanion de 1995 ĝis 1997. Li estis kandidato por la respublikana nomumo en la usona prezidenta balotado de novembro 2012.Santorum kontraŭis samseksajn pariĝojn, citante vortaron en la angla kaj komparante samseksemon al seksumo kun bestoj, kio kondukis al sukcesa kampanjo de Dan Savage por fari anglalingvan neologismon "santorum". Li ankaŭ subtenis la oficialigon de la angla en Usono, kolerigante portorikanojn.
Hegang
Historio kaj ekonomio
En la ĉirkaŭaĵo oni longe minadas karbon, kiu determinas aspekton de la urbo.
Klimato
Hegang havas kontinentan klimaton. La vintroj estas longaj, malvarmaj kaj sekaj vintroj. La temperaturo falas inter novembro-aprilo sub frostopunkto. Dum somero la temperaturo estas pli, ol 20 °C. Jare pluvas (aŭ neĝas) 612 mm. En ĉiuj monatoj pluvetas, sed la plej granda parto en junio kaj aŭgusto.
Rick Santorum
La li anoncis sian kandidatecon por la respublikana nomumo en la usona prezidenta balotado de novembro 2016. Post malsukceso en Iovao, li ĉesigis sian kampanjon la, kaj anoncis sian subtenon al la kandidateco de Marco Rubio.
Hegang
Trafiko
Hegang havas fervojon kaj ĉefvojon.
Preĝejo Johano Nepomuka (Bábolna)
Kirko Sankta Johano Nepomuka estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Bábolna (urbo), en la urbomezo.
Historio
La unua kirko estis konstruita antaŭ ol 1328, kiun la turkoj okupis en 1529. La nun videbla kirko estis konstruita en la sama loko en la frua 18-a jarcento. En 1760 kaj 1819 trakonstruoj okazis. La katolika grupo refondiĝis nur en 1881.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en parko. Meze, malsupre de la fasado troviĝas la enirejo, plej supre la turo altiĝas. La absido estas plurlatera kaj nur iomete mallarĝa, ol la navo. Apud la sanktejo etendiĝas la kvadrata sakristio. Interne la mebloj kaj la altaro restis originaj el la 18-a jarcento.
Rebela Sono
Rebela Sono estas la dua muzikalbumo de Dolchamar, kies diskokodo estas VKKD 75-025.
Trakoj
Ĉiuj tekstoj skribite volitive per h-metodo kaj "x" anstataŭ "ks" Ĉiuj kantoj estas verkitaj de P. Austin kaj aranĝitaj de Dolchamar.
Internacia kaj Finnlanda presoj
Ekzistas du presoj pri la albumo. La internacia preso estas presita en Francio kaj eldonita de Vinilkosmo, sed la bando mem presis aliajn 1000 ekzemplerojn kun licenco de Vinilkosmo, kiujn ĝi vendis en Finnlando. La kd-kajero de la Finnlanda eldono ne havas ĉiujn samajn informojn kiel la internacia eldono, sed alie la du eldonoj aspektas preskaŭ samaj. En 2006 la internacia eldono iĝis la sese plej vendita disko iam ajn de Vinilkosmo.
Diferencoj en la aspekto:
10189 Normanrockwell
10189 Normanrockwell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nevado Tres Cruces
Nevado Tres Cruces (Neĝokovrita Monto Tri Krucoj) estas masivo de vulkana origino en Andoj ĉe la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi havas du ĉefajn pintojn, nome Tres Cruces Sur (suda) je 6748 m kaj Tres Cruces Centro je 6629 m kaj tria pli minora pinto, Tres Cruces Norte (norda) je 6206 m. Tres Cruces Sur estas la sesa plej alta monto en Andoj. La areo estis unuafoje esplorita en 1883 de Francisco San Román kaj la Nacia Parko Nevado Tres Cruces estis establita en 1994.
10189 Normanrockwell
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ilustristo Norman Rockwell (1894–1978), kies bildoj montris la usonan vivon kiel li vidis ĝin. Li sciis transdoni la emocioj en maniero malofte atingita en moderna arto. Lia verko aperis en revuoj kiel Life, sed li gajnis sian reputacion per la ekspozicio de 322 kovrilpaĝoj de la revuo The Saturday Evening Post.
Nevado Tres Cruces
Tiu vulkano havas etendan historion de aktiveco, el almenaŭ antaŭ 1.5 milionoj da jaroj. Nombraj lafokupoloj ĉirkaŭas la komplekson kaj nombraj krateroj kuŝas sur ties pintoj. La ĉefa vulkano estas de rjodacita kompono kaj generis du ĉefajn ignimbritajn erupciojn, unu antaŭ 1.5 milionoj da jaroj kaj duan antaŭ 67,000 jarojn. La lasta erupcio okazis antaŭ 28,000 jaroj, sed la vulkano povas iĝi aktiva en la futuro.
Pinakoteko de Brera
La Pinacoteca di Brera ("Pinakoteko de Brera") estas la ĉefa publika galerio por pentraĵoj en Milano, Italio. Ĝi enhavas unu el plej gravaj kolektoj de italaj pentraĵoj, kiel produkto de la kultura programo de la Brera Akademio, kiu kunhavas sidejon en la Palazzo Brera (Palaco Brera).
Eloy Alfaro
Eloy Alfaro Delgado (naskiĝinta je la 25-a de junio, 1842 en Montecristi, Ekvadoro; mortinta je la 28-a de januaro, 1912 en Kito) estis prezidento de Ekvadoro de 1895 ĝis 1901 kaj de 1906 ĝis 1911. Li ankaŭ estis la partiestro de la Ekvadora Liberala Revolucio.
Dum lia registaro okazis multnombraj moderniĝoj, inter kiuj la konstruado de fervojo inter Guajakilo kaj Kito, la moderniĝon de la ekvadora armeo, kaj la disiĝo inter la povos de la ŝtato kaj la katolika Eklezio. Estis leĝigita la civila edziĝo kaj la divorco, firmigita la esprimlibero, ampleksigita la publika edukado.
Li estis murdita en 1912. Lia korpo estis kripligita, trenita laŭstrate kaj fine bruligita en la t.n. "Hoguera Bárbara" (Barbara Brulado) en la Parko "El Ejido" de Kito.
Postmorte
Oficiale portas la nomon Eloy Alfarto, urbo kaj kantono Durán ĉe Guayaquil kaj kantono en la provinco Esmeraldas. Ankaŭ la Universidad Laica Eloy Alfaro de Manabí en Manta kaj la de li fondita supera militistlernejo Escuela Superior Militar Eloy Alfaro en Quito portas lian nomon. Aldone al multnombraj stratoj kaj placoj en Ekvadoro, portas ekde aŭgusto 2006 ankaŭ placo en Novjorko (Jackson Heights, Queens) lian nomon.
En 1991 la ekvadora mararmeo aĉetis la britan fregaton HMS Penelope kaj alinomis ĝin Presidente Eloy Alfaro.
La 26-an de septembro 2003 Eloy Alfaro estis nomumita nacia heroo de Ekvadoro fare de dekreto de la tiama vicprezidento Alfredo Palacio.
2841 Puijo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monteto Puijo, kiu superas la urbon Kuopio kaj la lagon Kallavesi. (Norda Savonio, Orienta Finnlando)
Le Bourget - Aéroport (pariza metrostacio)
Le Bourget - Aéroport estas estonta metrostacio de Grand Paris Express situanta inter komunumoj Dugny kaj Le Blanc-Mesnil.
Zollikofen (stacidomo)
Zollikofen estas fervoja stacidomo en Zollikofen, Svislando.
Géza Balla
BALLA Géza estis rumanuja hungara pentristo naskita en Arad la 24-a de aprilo 1909 kaj mortinta en Parizo verŝajne en 1946.
Pătaș
Pătaș [pətaŝ] (hungare: , germane: Patasch) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Reșița. En 1910 ĝi havis 1 288 loĝantojn (rumanoj), en 1992 755 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1603. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Prigor.
Géza Balla
Biografio
Géza Balla pristudis pentradon de sia patro, Béla Balla. Li lernis nur en la Artistkolonio de Baia Mare, kiun li vizitis inter 1926 kaj 1928.
Ekspozicioj
Komence li havis komunajn ekspoziciojn kun sia patro.
-309
En la jaro 309 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Medalo Unesko/Instituto Pasteur
La Medalo Unesko/Instituto Pasteur estas dujara internacia scienca premio kreita kune de Unesko kaj la Instituto Pasteur en 1995 "por esplorado, kiu kontribuas al bona efiko al homa sano kaj por la antaŭeniro de rilata scienca scio ekzemple en medicino, fermentado, agrikulturo, kaj manĝaĵo." Ĝia kreo markis cent jarojn post la morto de Louis Pasteur.
7279 Hagfors
7279 Hagfors estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la norvega radio-astronomo kaj inĝeniero pri radaro Tor Hagfors (1930–2007), okaze de ties 68-a naskodato kaj de ties emeritiĝo kiel direktoro de la Max-Planck-Instituto pri Aeronomio.
Tertremo en Mendoza (1861)
La Tertremo de Mendoza de 1861 estis la plej granda sismo registrita en la historio de Mendoza, Argentino. Ĝi okazis merkrede la 20an de marto 1861, je 20:36, la loka tempo. Estis forta je 7,0 gradoj laŭ la sismologia skalo Richter kaj 9 gradoj laŭ la skalo Mercalli. La epicentro estis en taksata profundo inter 10 kaj 20 km, en la koordinatoj <span title="Mapas, fotos y otros datos de 32°53′59″S 68°54′0″O" class="geo-dms"> 32°53′59″S -32.89972°N, -68.9°W﻿ / ﻿-32.89972°N, -68.9°W, -32.89972°N, -68.9°W.
Pro la malfrua horo, kiam ĝi okazis, la tertremo kaptis multajn homojn en iliaj dormoĉambroj — kaj ili sin trovis sub la ruinoj. Estis 5235 mortoj. Krome, okazis incendioj pro tio ke en tiu epoko oni uzis lampojn kun benzino por prilumi loĝejojn, kiuj rompiĝis sekve de la sismego. La fajro estis estingita plene nur post kvar tagoj. Okazis ankaŭ iuj epizodoj de disrabadoj.
Gistopasto
Gistopasto estas pasto farita el faruno akvo kaj gisto. Depende de la intencita bakaĵo oni krome uzas pliajn aldonaĵojn (ekzemple salon, sukeron, lakton, grasaĵon, ovojn aŭ fruktojn). Por diversaj produktoj necesas diversaj daŭro, temperaturo kaj likvaĵkvanto por la fermentado.
Ankaŭ la bakado varias: kelkaj gistobakaĵoj estas bakataj en la fornelo aŭ fritita en graso, aliaj kuiriĝas en vaporo aŭ varmega akvo.
Tipaj bakaĵoj el gistopasto estas bulketulo, benjeto, breco aŭ buterkuko. Krome gistopasto estas uzata ekzemple por (tritika) pano, bulko, pico.
Vidu ankaŭ
Foliigita pasto
Leopold Mozart
Leopold MOZART (naskiĝis la 14-an de novembro 1719 en Augsburg, mortis la 28-an de majo 1787 en Salcburgo) estis violonisto kaj komponisto de klasika muziko. Li laboris kiel vicorkestrestro en Salcburgo kaj estis la patro de la grava komponisto Wolfgang Amadeus Mozart.
En la jaro 1747 Leopold Mozart edziĝis kun Anna Maria Pertl en la salcburga katedralo. Oni supozas, ke la rilato estis tre feliĉa. Ili havis sep infanojn, sed nur du infanoj plenkreskiĝis: Maria Anna, nomita Nannerl (1751-1829) kaj Wolfgang Amadeus (1756-1791).
La edzino Anna Maria mortis jam en la jaro 1778 dum vojaĝo al Parizo, kien ŝi akompanis la filon Wolfgang Amadeus. Leopold Mozart mem ne sukcesis atingi la permeson de sia dunganto, la salcburga kortego, kunvojaĝi al Parizo.
Ekde julio 1785 li edukis sian nepon Leopold, la unuan filon de Nannerl. Ŝajne li intencis krei mirinfanon kiel Wolfgang Amadeus. La rilato al la filo Wolfgang malvarmiĝis, kiam tiu edziĝis kun la kantistino Konstanze Weber.
La 28-an de majo 1787 li mortis en Salcburgo, supozeble pro stomaka kancero.
NGC 4934
NGC 4934 (aliaj indikoj — UGC 8160, MCG 5-31-115, ZWG 160.120, PGC 45082) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mezoregionoj de Suda Mato-Groso
La brazila subŝtato de Suda Mato-Groso estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en kvar regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Masateru Akita
Masateru Akita (秋田 政輝, n. ) estas japana futbalisto.
Jurtema filmo
Jurtema, jurafera aŭ juĝafera dramo estas ĝenro de filmo kaj de programo de televido kiu ĝenerale temas pri rakontoj kiu traktas juran praktikon kaj la sistemon de justico. La Usona Kininstituto (AFI) difinas "tribunalan dramon" kiel ĝenro de filmo en kiu sistemo de justico ludas gravan rolon en la filma rakonto. Prijuraj dramoj ankaŭ sekvas la vivojn de fikciaj advokatoj, defendantoj aŭ aliaj personoj rilataj al la praktiko de juro aperantaj en televidaj programoj aŭ filmoj. Prijura dramo estas diferenca el prikrimaj aŭ pripolicaj filmoj, kiuj tipe fokusiĝas al la klopodoj de policanoj aŭ detektivoj kiuj esploras kaj plej ofte solvas krimojn. Male la perspektivo de juraferaj dramoj, plej ofte, iras al okazaĵoj ene de tribunalo, sed povas inkludi fazojn de la jura proceduro, kiel la ĵuriaj konsideroj aŭ la laboro farita de la advokataraj firmaoj. Kelkaj juraferaj dramoj fikciigas realajn kazojn kiuj vere okazis, kiel en Inherit the Wind, kiu fikciigas la okazojn de la Proceso Scopes. Kiel ĝenro, la termino "jurafera dramo" estas tipe aplikita al televidaj programoj kaj filmoj, dum "jurafera trilero" tipe aludas al romanoj kaj teatraĵoj.
El Show de Joan Monleon
El show de Joan Monleon (La spektaklo de Joan Monleon) estis varieca programo de Televisió Valenciana (Valencia Televido) prezentita de Joan Monleón (aktoro kaj kantisto ĉe grupoj kiel Els Pavesos (La Kamparanoj)), kies elsendoj komencis dum la unua fazo de Canal 9 (1989) de lundo ĝis vendredo, de la 20:30 h. ĝis la 21:00 h., kaj daŭris ĝis la jaro 1992, atingante grandan popolecon kaj deveninte miton de la televido en Valencilando. Monleon-on akompanis grupo de stevardinoj nomumitaj monleonetes (monleoninetoj); Maribel Casany, la popola Mari Mari de la programo Fem Tele de Canal 9 kaj nuna prezentantino de Remeis al rebost ĉe Punt 2, estis unu el ili.
Ĝi enhavis konkursoj kiel "A guanyar diners" (Je gajni monon), kie partoprenis personoj de la publiko, konsistanta je elekti ŝparujojn por malkovri kaŝitajn premiojn, "On sonen hui les nostres campanes" (Kie ludas hodiaŭ niaj sonoriloj), kie oni montris bildo de sonorilturo kaj homoj, el sia hejmo, devis diveni pri kiu vilaĝo temas, aŭ "La paella russa" (La rusa rizaĵo), kie la konkursantoj devis elekti el sia hejmo ingredienton el rizaĵo-ruleto por gajni la premiojn.
Ĉeestis kiel publiko diversaj personoj kaj asocioj representantaj ĉiutage municipon de Valencilando.
Kuba gitaro
Kuba gitaro aŭ Tresijo (hispane: tres cubano aŭ simple tres aŭ tresillo) estas kuba kordinstrumento, kiu devenas de la kutima gitaro. Ĝia nomo tres signifas „tri“ kaj devenas de la fakto, ke la instrumento havas tri ĥorojn de origine tri, nun kutime de du kordoj. La kuba gitaro estas uzata en la punto guajiro same kiel en la kuba sono kiel akompanilo.
Pli modernaj variaĵoj kiel salso anstataŭas la kuban gitaron plej ofte per la piano, kiu per sia ludfiguro nomata montuno kopias la akompanfiguron de la kuba gitaro laŭnote. Ĝi realiĝas per tio, ke la meza kordoĥoro, agordita sur la fundamenta tono de akordo, konsistigas unusonon, la eksteraj ĥoroj per trito kaj kvinto tamen estas okte duobligitaj, tiel ke la fundamenta tono estas ĉirkaŭludata supre kaj malsupre.
Origine la instrumento esti agordata laŭ la trisono de d-minoro, tamen ekde Arsenio Rodríguez venkis la trisono de C-maĵoro. Ankaŭ transponadoj de tiu ĉi estas citataj kiel fundamenta agordo.
La kordoj por agordoj en C: GG' (24/11), C'C' (14/14) kaj E'E (11/24). Je agordo en D oni uzas pli maldikajn kordojn. Multaj kubaj muzikistoj alikonstruas kutimajn koncertgitarojn al tres. La kuban gitaron kun ĝia modifita korpoformo kaj la mallonga mezuro ofte produktas gitarkonstruistoj el Hispanujo
Distrikto Jerusalemo
La distrikto Jerusalemo (מחוז ירושלים) estas unu el ses ĉefaj administraj unuoj de Israelo. Distrikta ĉefurbo estas Jerusalemo. Kontraŭe al kvar el la israelaj distriktoj, la distrikto Jerusalemo ne havas subdistriktojn. En 2005 en la teritorio vivis loĝantoj. La distrikta areo ampleksas 652 km², kunkalkulante la teritorion de la en 1967 de la israela ŝtato aneksita orienta Jerusalemo, laŭjure ne agnoskata de la internacia komunumo.
Krom la urbego Jerusalemo, la distrikto enhavas nur unusolan urbon Bejt-Ŝemeŝ.
Chiaramonti
Chiaramonti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Ardara, Erula, Martis, Nulvi, Ozieri, Perfugas kaj Ploaghe.
Jenin
Jenin (laŭ angla transskribo) aŭ Ĵenin (, laŭ elparolo), origine arabe جنين, estas palestina urbo en Cisjordanio, kun kelkaj dekoj da miloj da loĝantoj. Ĝi enhavas kvartalon nomata "rifuĝeja kampo", kie vivas multaj devenantoj de arabaj rifuĝintoj kiuj devis forlasi Israelon en 1948.
Post la milito de 1948, la regiono estis konkerita de Jordanio, kaj post la milito de 1967 (Sestaga milito), ĝi transpasis al Israelo. En 1996, la Israelanoj transdonis la urbon al la Palestina Nacia Aŭtoritato de Jaser Arafat. La urbo rapide fariĝis centro de aktivaĵoj por la plej ekstremaj Palestinaj rezist-grupoj, sen ke la autoritatoj sukcesu haltigi tion. En aprilo 2002 Jenin kaptis la atenton de la mondo, dum la pinto de la intifado, kiam la Israela armeo eniris la urbon kun la intencon aresti multajn militantojn. Estis akra batalo, kaj la rezulto estis la morto de pli ol 50 palestinanoj, kiuj ofte estis civiluloj, kaj pli ol 20 Israelaj soldatoj. Tamen konfliktoj pluis.
La 4an de Marto 2023 kadre de pli ĝeneralaj kontraŭstaroj atako de israelaj fortoj en Jenin rezultis en morto de ses palestinanoj.
Kálmán Hazai
Kálmán HAZAI origine Henszelmann estis hungara olimpika ĉampiono, akvopilkisto, naĝisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 17-an de julio 1913 kaj mortis en Kopenhago la 21-an de decembro 1996.
Kariero
Kálmán Hazai estis junulara ĉampiono pri naĝado en 1930 (100 m rapida), 1931 (300 m miksa), en 1934 (miksa naĝado). En 1935 kaj 1937 li estis ĉampiono de altlerneja mondĉampioneco. En someraj olimpikaj ludoj de 1936 li estis ano de teamo, kiu gajnis la ĉampiontitolon. En 1937 kaj 1939 li gajnis Eŭropo-pokalon. La hungaran ĉampiontitolon li akiris en 1940. Inter 1934 kaj 1942 li estis 40 foje ano de hungara elektita akvopilkoteamo. Li vivis de 1946 en Svedujo, de 1960 en Danujo kaj estis trejnisto ĝis sia pensiuliĝo.
Seehausen (Börde)
Seehausen  estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 1801 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de komunumo Wanzleben-Börde.
Sur la urba teritorio troviĝas unu el la fontoj de la rivero Aller, kiu fluas nordokcidenten direkte al la rivero Weser kaj la Norda Maro.
Rubeĵivskij (stacidomo)
Rubeĵivskij (Рубежівський) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Richard Widmark
Richard Weedt WIDMARK (26a de decembro, 1914 – 24a de marto, 2008) estis usona aktoro kaj produktoro de kino, teatro kaj televido.
Li estis nomumita por Oskar-premio pro sia rolo kiel la maliculo Tommy Udo en sia debuta filmo, nome Kiss of Death (Mortokiso, 1947), pro kio li ricevis ankaŭ la premion de Ora Globo por la Plej Promesplena Novulo. Frue en sia kariero, Widmark estis fakigita en similaj roloj de malbonuloj aŭ kontraŭherooj en nigra filmo, sed li poste devojiĝis al pli heroaj kaj gravaj roloj en vakeraj filmoj, dramoj kaj hororfilmoj inter aliaj.
Selah Sue
Selah SUE, naskiĝnome 'Sanne PUTSEYS' (naskiĝis la en Loveno) estas belga kantistino.
Manabu Watanabe
Manabu Watanabe (渡部 学, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock, Fukushima United FC kaj YSCC Yokohama.
Cristovam Buarque
Cristovam Ricardo Cavalcanti BUARQUE (naskiĝinta la en Recife, Brazilo) estas brazila politikisto, edukisto kaj profesoro, membro de la Demokrata Laborista Partio (PDT).
Diplomito pri Mekanika Inĝenierarto en 1966 ĉe la Federacia Universitato de Pernambuco, li en tiuj jaroj engaĝiĝis en la studenta movado kiel aktivulo de Ação Popular (Popola Agado), maldekstra grupo ligita al la katolika eklezio. Post la militista puĉo en 1964, li ekziliĝis en Francio, kie li doktoriĝis pri Ekonomiko ĉe Sorbonne en Parizo, 1973.
Li laboris ĉe Interamerika Banko por Disvolvado (BID) inter la jaroj 1973 kaj 1979, kun postenoj en Ekvadoro, Honduro kaj Usono. Li estis rektoro de UnB, Universitato de Braziljo, guberniestro de la brazila Federacia Distrikto, ministro pri edukado kaj nun (2009) estas senatano, por kio li ricevis la plej grandan voĉdonadon, kiun politikisto de la brazila Federacia Distrikto iam ricevis.
Aŭtoro de multaj libroj kaj artikoloj, li estis konsultisto de diversaj naciaj kaj internaciaj organizoj ligitaj al Unuiĝintaj Nacioj. Li prezidis la Packonsilion de UN kaj estas membro de Instituto pri Edukado de Unesko. En 1995 oni aljuĝis al li la prestiĝan brazilan Premion Jabuti pri Literaturo, branĉo Homaj Sciencoj. Lia intenco "fari revolucion per edukado" estas ideo komuna al gravaj brazilaj intelektuloj kiel Anísio Teixeira, Darcy Ribeiro kaj Paulo Freire.
Li estis kandidato al brazila prezidento en 2006 kaj atingis la kvaran lokon kun 2.538.834 voĉoj, 2,64% de la validaj voĉoj.
Leĝo-amendo pri instruado de Esperanto
En 2008 li prezentis al la brazila senato leĝoproponon pri amendo al la ĉefa federacia leĝo pri edukado. Se aprobita, oni permesos kaj instigos, laŭ la lokaj kondiĉoj kaj petoj, ke mezgradaj lernejoj instruu Esperanton; tio okazos post enkonduka fazo de ĉ. tri jaroj, do ekde proksimume 2012. En la pravigo li i.a. asertis, ke la lernado de tia lingvo estus konkreta antaŭenigo de la packulturo. En la komisiono pri kulturo la raportanto, senatano Marcelo Crivella, fine de 2008 rekomendis la akcepton de la amenda leĝpropono.
Orléans
Orléans aŭ Orleano estas grava urbo en la centro de Francio. Ĝi estas la prefektejo de la departemento Loiret, sed ankaŭ la ĉefurbo de la tuta regiono Centro-Valo de Luaro kaj de ses kantonoj.
Ĝi havas proksimume 110,000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Orléanais [orleane].
Geografio
La urbo situas ĉirkaŭ cent kilometrojn sude de Parizo ĉe la norda parto de rivero Luaro, kiu foje inundas la maldekstran bordon. Fine de la 1970-aj jaroj estis kreita la urboparto La Source, kiu situas dekon da kilometroj distance de la malnova urbo.
Historio
Antaŭ la epoko en la loko de nuna Orleano ekzistis gaŭla fortikaĵo, kiun la romianoj nomis Cenabum. Ĝi estis unu el la gravaj urboj de la tribo de la karnutoj; la tiea kunveno de druidoj estas fama. En −52 ĝin konkeris kaj detruis Julio Cezaro; poste romianoj rekonstruis ĝin. Ĝin refondis imperiestro Aŭreliano, de kio ĝi ricevis la nomon Urbo de Aŭreliano; el tiu nomo ekestis la nuna nomo Orleano.
La katedralo de la Sankta Kruco
La katedralon, kiu estis detruita dum la religiaj militoj, oni ekrekonstruis egalaspekte ekde la reĝado de Henriko la 4-a, sed la fasado, pordegoj, turoj ne jam estis konstruitaj. La fronto de la katedralo estas la ununura gotika katedralo, kiu estis konstruita dum la 18-a jarcento. Tial ties stranga, ĉarma, tute aparta stilo, unika sintezo de apriore ne kongruigeblaj gustoj.
La Reĝa Ponto
La Reĝa Ponto aŭ Ponto de Georgo la 5-a estas la plej malnova ponto de la urbo. Kvar turoj gardas la transirejon.
Place du Martroi
Place du Martroi estas placo, kiu markas la centron de la urbo. La vorto Martroi venas de la latina vorto martyretum, kiu signifis kristanan tombejon. La centron de la placo ornamas statuo de Johana de Arko (kiu estas pli alta ol ĝia ĉevalo).
Partneraj urboj
La civitanoj kaj institucioj de Orleano proksime kunlaboras kun la sekvaj urboj
8245 Molnar
8245 Molnar estas tré malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Orléans
Partneraj urboj
Inter ili, la loka Esperanto-klubo aparte flegas la kunlaboron kun la partneraj klubo en Münster, Krakovo, Taragono kaj Trevizo.
Piešťany
Situo
La urbo situas en valo kaj laŭ bordo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Bratislava-Žilina. Trnava troviĝas 32 km.
Tünde Szabó (aktoro)
Tünde Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Tünde estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Tünde Szabó naskiĝis la  en Komárom, ŝi mortis la.
Biografio
Tünde Szabó akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1967. Ŝia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Inter 1968–1973 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pécs), poste de Gaja Scenejo, fine de Teatro de Nyíregyháza. Ŝi havis filmajn rolojn ekde la studentaj jaroj. Ŝi ricevis premiojn en 1994 kaj 1997, krome ŝi havis la titolon "eterna membro de Teatro de Nyíregyháza. Lia vivkunulo estis László Hetey.
Piešťany
Historio
La varma fonto estis konata de la prahomoj. La unua mencio pri la komunumo devenis el 1113 en formo Pescan. Tiutempe la kampoj apartenis al abatejo. En la 13-a jarcento Mateo Csák (ĉAk) havis la tutan regionon ĝis sia morto, poste ili apartenis al la reĝo. La banejo mem estis unue menciita en 1551, sed la turkoj detruis ĝin en 1530 kaj en 1599. Iam la komunumo ricevis la rangon kampurbo. Ĉirkaŭ 1820 tiama bienulo Johano Erdődy konstruis klasikisman banejon kaj apude parkon. Baldaŭ konstruiĝis aliaj hoteloj, malsanulejoj kaj banejoj. Fine de la 19-a j.c. konstruiĝis granda rondirado de fervojo, kiu ligis urbojn Budapeŝto-Miskolc-Kassa-Zsolna-Trencsén-Nagyszombat-Pozsony-Vác-Budapeŝto. En 1910 loĝis en la urbo 7379 da homoj (5234 slovakoj, 1440 hungaroj kaj 593 germanoj). Ĝis 1919 la urbo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Pöstyén, kies distriktejo estis. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj, la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ dekretoj de Beneš.
En 2001 loĝis en la urbo 30 600 da homoj (29 475 slovakoj).
Esperanto
En jaro 2010 okazis en Piešťany Somera Esperanto-Studado.
8245 Molnar
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lawrence A. Molnar, profesoro pri fiziko kaj astronomio kaj direktoro de la Observatorio Calvin–Rehoboth de la Kolegio Calvin, de Grand Rapids, Miĉigano. Li trejnas lernantojn en la teknikoj de luma kurbo, fotometrio kaj sekvado de asteroidoj, kun publikigo de la novaj rezultoj.
Antonio Salieri
Antonio SALIERI, en Aŭstrio dum sia vivo ankaŭ Anton SALIERI, (* en Legnago, Italio; †  en Vieno) estis itala-aŭstra komponisto de klasika muziko, orkestrodiriganto kaj muzika pedagogo de klasika epoko.
Dum sia vivo Antonio Salieri estis aprezata komponisto, sed post la morto li dum multaj jardekoj konsideriĝis malpli talenta konkuranto de Wolfgang Amadeus Mozart, kiu ĵaluze enviis la sukcesegan kolegon Mozart. Pro tiu malfavora juĝo oni tre longe konsideris la muzikon de Salieri seninspira kaj ne pli atente studis ĝin. Tio ŝanĝiĝis nur komence de la 21-a jarcento: Ekzemple dum la jaro 2003 kolekto de arioj de Antonio Salieri, kantata de la itala mezosopranino Cecilia Bartoli, estis sukcesege vendata kaj en Germanio ricevis renoman premion pri klasika muziko. La sopranino Diana Damrau dum 2007 eldonis albumon sub la nomo Arie di bravura, en kiu krom iuj verkoj de Mozart kaj Vincenzo Righini ĉefe aŭdeblas arioj de Salieri – ankaŭ ĝi sukcese vendatas. Kaj ankaŭ sur la scenejoj de operejoj la operoj de Salieri spertas repopulariĝon, post kiam Friedrich Wanek kaj Josef Heinzelmann dum 1973 surscenigis la salieri-operon Prima la musica e poi le parole (unue la muziko kaj poste la vortoj) – post unuaj prezentoj en Dubrovnik sekvis centoj da surscenigoj tutmonde. Dum 1975 sekvis remalkovro de la opero Falstaff ossia Le tre burle en Verono (dum 1995 ankaŭ en la opera festivalo de Schwetzingen, Germanio), dum 1988 Tarare en la festivalo de Schwetzingen kaj en Karlsruhe (dum 1991 ankaŭ en Strasburgo), dum 1989 Axur, Re d'Ormus en Siena, 1990 Les Danaïdes en Ravenna, dum 1994 Catilina en Darmstadt, dum 1998 Cublai, gran Kan de' Tartari en la Mozart-festivalo Würzburg, dum 2004 Il Ricco d'un giorno en Legnago, la naskiĝurbo de la komponisto, kaj L'Europa riconosciuta en la Teatro alla Scala de Milano kaj en Vieno, dum 2005 La Grotta di Trofonio en Lausanne kaj Vieno, kaj dum 2006 La Cifra en Kolonjo (nur premieroj).
Biografio
Antonio Salieri estis filo de bonstata komercista familio. La frato Francesco instruis lin pri kantado kaj ludado de violono kaj klaviceno. Ludi orgenon li lernis ĉe la katedrala orgenisto de Legnago, Giuseppe Simoni. La gepatroj frue mortis, kaj sekve Antonio Salieri translokiĝis al Padovo, pli poste al Venecio, kie li pluinstruiĝis en la teorio de akompana baso kaj en kantado. Dum la jaro 1766 li ricevis inviton lerni komponadon de klasika muziko en Vieno. Li ekmuzikis en la ĉambraj koncertoj de la imperiestro Jozefo la 2-a, kaj tie konatiĝis kun la poeto Pietro Metastasio, kiu instruis lin pri arta deklamado de poemoj, kaj kun la sukcesa komponisto Christoph Willibald Gluck, kiu dum la tuta posta vivo restis amiko kaj subtenanto de Antonio Salieri. Por la resto de sia vivo Salieri restis en Vieno; dum oktobro 1774 li tie edziĝis, kaj inter la jaroj 1777 kaj 1790 naskiĝis ok infanoj.
Ekde la jaro 1774 Antonio Salieri estis oficiala imperiestra komponisto kaj orkestrodiriganto en la itallingva operejo de Vieno. Post kiam tiu operejo du jarojn pli poste fermiĝis, favore al germanlingva operejo subtenata de la imperiestro, Antonio Salieri uzis tiun momenton por plurjara vojaĝo al Italio: tie liaj operoj je granda sukceso konatiĝis en Milano (kie premieris lia opero  L'Europa riconosciuta en la malfermo de la operejo Teatro alla Scala), Venecio (kie premieris la opero  La Scuola de' gelosi), Romo kaj Napolo. Dum la jaro 1780 li revenis al Vieno, kaj dum la sekva jaro prezentis germanlingvan operon (Der Rauchfangkehrer), dum ĝenerale li plu preferis verki operojn en la itala kaj foje escepte franca lingvoj. Plia vojaĝo kondukis lin dum 1782 al Munkeno, kie je granda sukceso sursceniĝis lia opero Semiramis. Kiam dum la jaro 1783 remalfermiĝis la itallingva operejo de Vieno, Antonio Salieri reprenis sian postenon de orkestrodiriganto en tiu operejo. Lia laboro en Vieno nur interrompiĝis per du triumfe sukcesaj vojaĝoj al Parizo – dum 1784, kiam tie sursceniĝis la opero Les Danaïdes. Kaj dum 1786 kaj 1787, kiam prezentiĝis la opero Tarare. Post la reveno al Vieno kaj la eksterordinara sukceso de la sekva opero Axur, Re d'Ormus, Antonio Salieri dum 1788 nomumiĝis diriganto de la imperiestra kortuma orkestro, kaj tenis tiun postenon ĝis la jaro 1824. Pro la signifa laboro, kiun alportis tiu posteno, la produktado de operoj tre reduktiĝis. Tamen je granda sukceso premieris la operoj Palmira, Regina di Persia (1795) kaj Falstaff ossia Le tre burle (1799), kaj la lasta opero de Saliero dum la jaro 1804 estis la germanlingva verko Die Neger, kies sukceso estis limigita. Dum la postaj jaroj li, krom la dirigista laboro, komponis preskaŭ ekskluzive nur eklezian muzikon. Krom tiuj agadoj Antonio Salieri alprenis tutan faskon da pliaj postenoj: Inter la jaroj 1788 kaj 1795 li estis prezidanto, poste vicprezidanto, de la asocio Tonkünstler-Societät ("son-artista societo"), kies koncertojn li dirigis ĝis la jaro 1818. Ekde la jaro 1817 li estis ĉefgvidanto de la Viena Lernejo pri Kantado, kaj dum 1823 estis inter la fondantoj de la Konservatorio de la Societo de la Muzikamikoj ("Gesellschaft der Musikfreunde"). Resume li meritige engaĝiĝis por la flegado de klasika muziko en Vieno.
Ĝis la 70-a vivojaro Antonio Salieri estis preskaŭ seninterrompe tre sana, sed ekde la jaro 1821 kontinue perdis korpajn kaj intelektajn fortojn. Dum oktobro 1823 paraliziĝis ambaŭ kruroj, kaj malgraŭ longa hospitala traktado mortis la en sia privata loĝejo.
Lia verkaro de komponitaj operoj, pliaj orkestraj verkoj kaj de eklezia muziko estis altnivela kaj daŭre havas muzikhistorian signifon. Ofte li kunlaboris kun aliaj sukcesaj komponistoj. Ekzemple li ludis klavicenon en la premiero de la opero Die Schöpfung ("Genezo") de Joseph Haydn, aŭ dum 1813 iniciatis la oratorion Das jüngste Gericht de Louis Spohr. Antonio Salieri estis instruisto interalie de Ludwig van Beethoven, Carl Czerny, Johann Nepomuk Hummel, Franz Liszt, Giacomo Meyerbeer, Ignaz Moscheles, Franz Schubert, Simon Sechter, Franz Xaver Süßmayr, Joseph Weigl, Peter von Winter kaj ankaŭ Franz Xaver Wolfgang Mozart, la plej juna filo de Wolfgang Amadeus Mozart. Pluraj elstaraj operaj gekantistoj estis liaj disĉiploj.
Postmorta malrenomiĝo
Post la morto de Antonio Salieri dum la jaro 1825 densiĝis kaj disvastiĝis onidiroj pri profunda malamikeco de li kaj la genie sukcesega komponisto Wolfgang Amadeus Mozart. Dum la jaro 1831 Aleksandr Puŝkin verkis dramon Mozart i Saljeri pri tiu temo, kaj preskaŭ 70 jarojn poste, dum 1898, Nikolaj Rimskij-Korsakov verkis muzikon por la dramo, kiu disvastigis la akuzon, ke Salieri estus provinta per veneno mortigi Mozarton. Dum la 20-a jarcento teatraĵo de Peter Shaffer kaj ties filma adapto ("Amadeus") de Milos Forman plu kultivis la akuzon. Aldone al la akuzo pri murdo, Antonio Salieri aparte en la teatraĵo kaj filmo el la 20-a jarcento mise prezentiĝis kiel nur mezbona komponisto, intriganto kaj maljuna, cinika malkristano, kiu ĵaluze enviegis la sukceson de la juna sukcesulo Mozart, kvankam vere Salieri estis nur 6 jarojn pli aĝa ol Mozart kaj vivis 34 jarojn pli longe.
Fakte tamen la verkaro de Antonio Salieri sendube pruvas lian elstaran muzikistan talenton, kaj citaĵoj de multaj samepokuloj atestas lian amikemon. Krome la profunda kristanisma kredo de Salieri ne estas pridubata de liaj biografoj kaj de aliaj seriozaj muzikhistoriistoj.
Karol Szymanowski
Karol Maciej Szymanowski (naskiĝis la en Tymoszówka, en la nuntempa Ukraino, mortis la  en Laŭzano) estis pola komponisto, pianisto, pedagogiisto, muzik-kritikisto kaj verkisto.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1984
La fina parto de la 7-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado (oficiala nomo "UEFA EURO" 1984) okazis inter la 12-a kaj la 27-a de junio 1984 en sep urboj de Francio.
Karol Szymanowski
Li apartenis al la Młoda Polska (pola modernismo) kune kun Grzegorz Fitelberg, Ludomir Różycki, Apolinary Szeluto. Kune kun Fryderyk Chopin kaj Witold Lutosławski oni konsideras lin kiel plej granda pola komponisto.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1984
La konkurso havis du fazojn: unue la teamoj de 8 landoj konkursis en 2 grupoj de po kvar teamoj, kaj en ĉiu grupo restis la du plej bonaj, do entute 4 teamoj. Poste en la "finala fazo" unue ludis po du teamoj el tiuj 4, parigitaj laŭ antaŭe difinita sistemo (la duonfinalo), kaj la gajnintoj el la duonfinalo komparis siajn fortojn en la finalo, kiu okazis je la 27-a de junio 1984 en Parizo.
Karol Szymanowski
Edukado kaj unuaj sukcesoj - epoko romantika
Szymanowski naskiĝis en Tymoszówka, en domo de pola nobela familio. Havante sep jarojn oni komencis domen edukigi lin. Plej grava fako estis tie muziko kiun li lernis unue ĉe sia patro, poste (de 1892) ĉe Gustav Neuhaus en lia lernejo en Elizavetgrado. Neuhaus estis populara tie instruisto de piano. Lia filo, Harry Neuhaus (granda pianisto kaj ŝopenologo) poste amikiĝis kun Karol kiam li estis grava komponisto. Gustav Neuhaus malkovris dum la instruado gravajn lertecojn por komponi en Karol. Post fino de tiu instuado, Szymanowski komencis studi en Varsovio en 1901 jaro. Harmonion li studis ĉe Marek Zawirski kaj kontrapunkton kaj komponon ĉe Zygmunt Noskowski (grava pola komponisto). Dum tiu tempo li konis Paweł Kochański (pianisto), Artur Rubinstein (opiniata kiel plej genia pianisto de 20-a jarcento), Stanisław Ignacy Witkiewicz (verkisto, pentristo) kaj Stefan Żeromski (verkisto). Dum 1903 jaro li venis al Berlin kie li konis Richard Strauss, kiu estiĝis lia majstro dum plej proksima tempo. Ĝis tiu tempo li komponis nur kelkaj kantoj al poemoj de Jan Kasprowicz, Wacław Berent kaj Tadeusz Miciński tamen nun li komencis komponi siajn unuajn verkojn orkestrajn. En 1905 jaro kune kun Stanisław Ignacy Witkiewicz (nomata populare Witkacy) li vojaĝis per unua fojo al Italio. Post fino de studoj kune kun Ludomir Różycki kaj Apolinary Szeluto li fondis Asocio de Eldono por Junaj Komponistoj Polaj- organizo grava por propagi modernan komponaĵon de juna kompono pola. Jam en 1906 jaro per tiu Asocio kelkaj junaj komponistoj koncertis en Berlin kaj Varsovio. Mem Szymanowski koncertis en tiuj jaroj en Berlin kaj Leipzig. En 1908 jaro li vojaĝis nove al Italio. Poste, en 1912 li lokiĝis en Vieno kaj Universal Edition, firmao muzika, faris kun li kontrakton por dek jaroj. En tiu epoko plej gravaj komponaĵoj de Szymanowski estis sendube kantoj kaj unua simfonio e minor op.15 kaj dua simfonio B maior op.19. Romantikeco kaj influoj de ekspresionisma muziko de Strauss estas tie videbla. Krom Strauss lia dua majstro muzika estis Fryderyk Chopin, kies muziko influadis sur Szymanowski dum ĉia sia vivo.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1984
Por la 15 matĉoj en sume 7 stadionoj estis venditaj entute pli ol sescent mil da enirbiletoj.