cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
9648 Gotouhideo
9648 Gotouhideo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Fumiaki Uto elde sia propra observatorio en Kaŝihara (gubernio Nara).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la amatora astronomo Gotou Hideo de Ogaki (gubernio Gifu). Li kunmastrumis observatorion ĉe Ooto-mura kaj tie desegnis teleskopon de 0,25-m post ke li diplomiĝis en la Universitato Doshisha.
(36624) 2000 QA157
(36624) 2000 QA157 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiuj orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero. . Ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Helichrysum
La genro Helichrysum konsistas el ĉirkaŭkalkulitaj 600 specioj de florplantoj en la sunflora familio de Asteracoj (Asteraceae). La tipa specio estas Helichrysum orientale. La nomo estas derivita el la grekaj vortoj ἑλίσσω (helisso, ĉirkaŭturne) kaj χρῡσός (ĥrisos, oro).
Tiu specioj estas en Afriko (kun 244 specioj en Suda Afriko), Madagaskaro, Aŭstralazio kaj Eŭrazio. La plantoj povas esti unujaraj, plurjaraj aŭ arbedoj, kiuj kreskas ĝis alto de 60–90 cm. La genro estas ĉioenhava taksono, kaj multaj de ties membroj estis reklasitaj en pli malgrandaj genroj, ĉefe plurjaraj, nune en la genro Xerochrysum.
Villa del Rey
Villa del Rey [bIja del rEj] (Vilaĝo de la Reĝo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
José Joaquín de Herrera
José Joaquín de Herrera estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo nomiĝas Hueycantenango.
Villa del Rey
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Villariegos. La censita populacio en 2009 estis de 157 loĝantoj.
VITEK
VITEK estas nomo de merkatmarko de porhejma maŝinaro kaj elektroniko, kaj internacia firmaaro, produktanta kaj vendanta la samnoman aparataron. La internacia firmaaro VITEK International estis fondita de firmaoj An-Der Products GMBH (Aŭstrio) kaj Golder Elektroniks (ruse Голдер Электроникс) (Rusio) en 1999. En 2000 estis lanĉita produktado kaj vendado de porhejma maŝinaro. Fine de 2006 la firmaaro konsistis el jenaj partoprenantoj: An-Der Products GMBH (Aŭstrio), Golder Elektroniks (Rusio), VITEK Ukrainio (Ukrainio), VITEK Nord-Vesto (ruse VITEK Северо-Запад) (Rusio), VITEK Star-Plus (Ĉinio). La proponata porhejma maŝinaro konsistas (por la jaro 2006) el pli ol 650 titoloj de varoj. La varoj estas vendataj en 29 landoj de Eŭropo kaj Azio. La merkatmarko VITEK ricevis jenajn premiojn MERKATMARKO de la JARO/EFFIE
Villa del Rey
Situo
Villa del Rey estas situa en la okcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Alcántara, je altitudo de 336 m; je 53 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 113 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 57.29 km².
José Joaquín de Herrera
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2010, (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Villa del Rey
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Márton Balázs (matematikisto)
BALÁZS Márton (bala:ĵ) rumanuja hungara matematikisto: Lueta, n. 17-an de julio 1929, m. 13-an de aprilo 2016 en Kluĵo.
Biografio
La liceon li finis en Odorheiu Secuiesc la fakojn pri matematiko-fiziko en Universitato Bolyai. Unue li laboris en la katedro de ĝenerala fiziko en la sama universitato, de 1972 li estis lekciisto de la katedro pri funkcioj kaj analizo. Li publikis plurajn studojn en fakrevuoj krom la hungara lingvo en rumana, angla kaj franca lingvoj. Li estis aŭtoro de pluraj universitataj notlibroj.
Lerneja paŭzo
Lerneja paŭzo estas la tempo inter du lernejaj lecionoj. Laŭ la lernejaj sistemoj de la diversaj landoj, laŭ aĝoj de la lernantoj respektive laŭ la specoj de lernejo, ili povas varii laŭ longeco, kutime inter 5 kaj 30 minutoj. Dum la malgrandaj paŭzoj de 5 aŭ 10 minutoj precipe servas por tio en kazo de neceso translokiĝi de unu klasejo al alia, kaj grandaj paŭzoj de 15 ĝis 30 minutoj ebligas trinki aŭ manĝi ion, iom moviĝi en aŭ ekster la lerneja konstruaĵo, kaj en iuj ŝtatoj laŭ la leĝoj pri fumado de adoleskuloj ankaŭ ebligas al la lernantoj laŭdezire fumi cigaredon.
Se en lernejo ankaŭ antaŭvidatas posttagmezaj lecionoj, kutime post la 12-a horo ankaŭ antaŭvidatas aparte granda tagmeza paŭzo por tagmanĝo kaj pli ampleksa ripozo de la lernantoj.
Celo
El medicina vidpunkto, lernejaj paŭzoj ne nur estas agrabla distro por la lernantoj, sed nepre necesaj, por kapabligi kaj la lernantojn kaj la instruantojn efektive plenumi la lecionojn – kaj por bone lerni kaj por bone instrui. Por pli junaj lernantoj la relative sensporta lernado en lecionoj kaj la atendo de la instruisto, ke ili koncentrigu sian atenton kaj ne pli ol nepre necese moviĝu en la klasejo, bezonas relative grandan disciplinon. Aparte por ili la ebleco dum la paŭzoj amplekse moviĝi, sporti, ludi estas esenca senstreĉiĝo. Por pli aĝaj infanoj, adoleskuloj kaj ankaŭ lernantaj plenkreskuloj la paŭzoj interalie ankaŭ servas por la intelekta reflektiĝo de la ĵus lernita materialo. Ĉiukaze, kaj ĉe tre junaj lernantoj kaj ĉe pli aĝaj, la paŭza tempo tamen ankaŭ esence servas por sociaj kontaktoj, kio en ĉiuj aĝgrupoj gravas por la psika bonfarto kaj emocia stabileco – kaj tiu psika bonfarto estas plia fiziologia kriterio por efektiva lernado.
Forsvatnet
Forsvatnet estas norvega lago kiu kuŝas en la municipoj Sørfold kaj Hamarøy en Nordland.
Koya Kitagawa
Koya Kitagawa (北川 航也 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2018 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Kalkhorst
Kalkhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Klützer Winkel. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hans Fredrik Dahl
Hans Fredrik  (n. la 16-an de oktobro 1939) estas norvega historiisto kaj ĵurnalisto. Li interalie verkis du librojn pri la historio de la norvega radio- kaj televidreto NRK.
Komunumaro Maikammer
La Verbandsgemeinde Maikammer estas komunumaro en Germanio, kiu ekestis dum administra reformo de la jaro 1972 kaj konsistas el la unuopaj komunumoj Kirrweiler, Maikammer kaj Sankt Martin. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La monto Kalmit (673 metroj super la marnivelo, la plej alta punkto de la mezalta montaro Palatinata Arbaro, situas sur la teritorio de la komunum(ar)o Maikammer.
Hans Fredrik Dahl
Li ankaŭ aŭtoris referencan biografion pri la vivo de Vidkun Quisling, la ĉefa norvega nazia kunlaboranto dum la Dua mondmilito.
Komunumaro Maikammer
Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
Ekonomio kaj infrastrukturo
La kultivado de vinberoj, la farado kaj posta enboteligo de vino, estas la domina enspezofonto en la tri komunumoj. La loĝlokoj estas pitoreskaj kaj bele enkadriĝas de la ĉirkaŭaj vitejoj, tial la dua plej grava enspezofonto estas la hotela tranoktigo kaj restoracia gastigo de turistoj.
Esperanto en la komunumaro
Dum multaj jaroj la esperantisto Hans-Dieter Platz, kiu de la 1980-aj jaroj ĝis la jaro 2015 organizis la Internaciajn Festivalojn en diversaj urboj de Germanio dum la silvestra semajno, loĝis en Maikammer kaj kiel multaj aliaj lokuloj estis vinkultivisto tie.
57140 Gaddi
57140 Gaddi estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, nemalproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Riccardo Gaddi, populara ekspoziciisto. De 1995, li kunlaboris kun la observatorio de San Marcello Pistoiese.
6556 Arcimboldo
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala pentristo Giussepe Arcimboldo (1527–1593). Li estas famkonata pro siaj portretoj faritaj de amasoj da fruktoj, legomoj au diversaj objektoj, artifike aranĝitaj por sugesti homajn figurojn.
6581 Sobers
6581 Sobers estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1981 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la barbada kriketludisto Garfield Sobers.
Ilo (mitologio)
Ilo (helene Ἶλος, latine 'Ilus) estis en la helena mitologio filo de dardana reĝo Tros, fondinto de la urbo "Iliono" pli posta Trojo.
Lia edzino fariĝis Eŭridiko (ne identa kun amantino de Orfeo), kiu donis al li filon Laomedonon.
La reĝo Ilo konstruigis urbon, kiu unue ricevis lian nomon "Iliono", sed pli poste ĝi famiĝis sub nomo Trojo. Laŭ la origina nomo estas ankaŭ verko de poeto Homero „Iliado“, kiu priskribas la lastan jaron de la granda Troja milito, en kiu la urbo estis bruligita kaj tute detruita fare de greka armeo.
Cavalaire-sur-Mer
(jen france, okcitane Cavalaira de Mar) estas banurba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), borde de la Mediteranea Maro, kaj konsideratas parto de la geografia regiono Bordo Lazura. Fine de en la komunumo vivis.
Ilo (mitologio)
En mitoj prezentiĝas, ke loko, kie Ilo fondis bazojn de la troja burgo, inspiris al li la plej alta dio Zeŭso, kiu precize tien ĵetis lignan statueton de "Palas Atena". La statueto nomata paladio poste dum multaj jaroj gardis Trojon kontraŭ malamiko kaj de detruo. Nur en fermo de Troja milito grekoj Odiseo kaj Diomedo paladion ŝtelis kaj baldaŭ poste estis Trojo detruita.
Henri Ézan
Henri Ézan, naskiĝis la ĉe Locmariaquer (Morbihan en Francio), estis franca navigisto kiu malaperis en oceano (Suda Atlantiko) kun la skipo de la hidroplano "Croix du Sud" (Suda Kruco) la.
Biografio
Li engaĝigis en la franca marnavigado por 3 jaroj kaj iĝis long-distanca kapitano je la.
Li eniris en la "Aéropostale" en novembro 1932. En aŭgusto 1936, li estis nomita navigisto sur la Suda Atlantiko. Li trairis 17 fojojn la oceanon.
Li malaperis en la maro la 7an de decembro 1936, post dek du servojaroj, en la hidroplano "La Croix du Sud". En la skipo troviĝis Jean Mermoz, estro; Alexandre Pichodou, piloto; Edgar Cruvelhier, radiokomunikisto kaj Jean Lavidalie, mekanikisto.
Ili ricevis nacian solenan funebraĵon la 30an de decembro, en Parizo kaj ricevis funebran titolon "Ordre de la Nation".
Li estis konsiderita kiel perfekta profesiisto, adiciante 377 flughorojn.
Croton (planto)
Croton estas granda florplanta genro en la eŭforbia familio de Eŭforbiacoj, Euphorbiaceae. La plantoj de tiu genro estis priskribitaj kaj enkondukitaj al eŭropanoj fare de Georg Eberhard Rumphius. La genra nomo derivatas el la greka κρότος (krótos), kiu signifas "iksodon" kaj referencas al la formo de la semoj de kelkaj specioj.
Croton estas diversa kaj kompleksa taksonomia grupo de plantoj game el herboj kaj arbustoj ĝis arboj. Bone konata membro de tiu genro estas Croton tiglium, arbusto indiĝena de Sudorienta Azio. Ĝi estis menciita en la okcidenta literaturo fare de Cristóbal Acosta en 1578 kiel lignum pavanae.
Schönenwerd
Schönenwerd estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 4,719 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010, kaj en okcidento al Niedergösgen.
Geografio
La komunumo Schönenwerd situas okcidente de la rivero Aro en la oriento de la kantono proksimume 3 kilometrojn okcidente de Araŭo. La orientan flankon de la komunuma teritorio formas arbara monteto, kies plej alta punkto estas 503 m s.m. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Schönenwerd mem la setlejo Riedbrunnen en nordoriento de la komunumo kaj en sudo la setlejoj Bielacher kaj Sängetel.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Schönenwerd limas en nordo al Erlinsbach, en oriento al Eppenberg-Wöschnau, en sudoriento al Oberentfelden (AG), en sudsudoriento al Kölliken (AG), en sudo al Gretzenbach.
Trafiko
La komunumo situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Araŭo al Olten. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la loka busreto de Araŭo kaj per ĝia stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Araŭo al Olten, Soloturno kaj Bielo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 estas la alveturejo Araŭo-okcidento proksimume 4 kilometrojn sudoriente de la komunumo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schönenwerd datiĝas el la jaro 778 kiel Werith. La unua menciita setlejo estis malgranda monaĥejo sur insulo en la rivero Aro. Ĝis en la 19-a jarcento la sorto de la vilaĝo estis forte konektita kun la historio de la abatejo. La landa suvereneco apartenis al la Habsburgoj, kiel instituigis la senjorojn de Falkenstein kiel protektovoktoj. En la jaro 1458 la voktejo Gösgen, kies parto Schönenwerd estis, estis vendita al la urbo Soloturno. En la jaro 1798 kadre de la Helveta Revolucio francaj trupoj okupis la abatejon kaj la monaĥejo fariĝis nacia havaĵo de la Helveta Respubliko. Post la morto de Napoleono la abatejo estis reinstituigita. Kadre de la soloturna kulturlukto en la jaro 1874 per popola baloto la abatejo Schönenwerd estis definitive malfondita. En la jaro 1876 la kristankatolika eklezio apartiĝis de la romkatolika ekzlezio kaj la kristankatolikoj transprenis la abatan preĝejon. En de 1899 ankaŭ la reformita ekzlezio kunuzas la preĝejon pro siaj diservoj, dum la romiaj katolikoj en 1877 konstruis apartan helppreĝejon kaj en la jaro 1938 konsekris sian propran preĝejon.
Grava por la evoluo de Schönenwerd estis ek de la industriiĝo la influo de la familio Bally: En la jaro 1814 Peter kaj Niklaus Bally aĉetis la bendofabrikon Meyer en Arauo. En la jaro 1823 ili translokigis parton de la produktado al Schönenwerd. En la jaro 1851 Carl Franz Bally en Schönenwerd fondis sian faman la ŝufabrikon.
Golegã
Golegã estas portugala urbeto kiu apartenas al la distrikto de Santarém, kun ĉirkaŭ 3.900 enloĝantojn. Ekde la jaro 2002 ĝi estas integrita en la regiono (portugale: região estatística) de Alentejo kaj en la subregiono de Lezíria do Tejo.
Ĝi estas sidejo de malgranda municipo kun 76,49 km² kaj 5 710 enloĝantojn (2001), subdividita en 2 fregezioj. La municipo havas limojn nordoriente kun Vila Nova da Barquinha, oriente kun Chamusca, okcidente kun Santarém kaj nordokcidente kun Torres Novas kaj Entroncamento.
27865 Ludgerfroebel
27865 Ludgerfroebel estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Stefano Mottola kaj de la germana astronomo Eberhard Koldewey elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ludger Fröbel (aŭ Froebel), estro de pluraj kosmaj projektoj kaj direktoro de la programo "Kosma Transporto kaj Kosma Teknologio" ĉe la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (DLR). Li iniciatis la Programon de Kompakta Satelito de DLR, kiu inkludas la mision Asteroid-Trovo : serĉo pri "internaj teraj objektoj" (t.e. objektoj kies orbito estas tute interna rilat'al la tera orbito).
Komunumaro Langenlonsheim
La komunumaro Langenlonsheim - germane Verbandsgemeinde Langenlonsheim, mallonge VG Langenlonsheim - estas adminstra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la centra komunumo Langenlonsheim, borde de la rivero Nahe. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
{|
Jallerange
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ramón Cabrera
Ramón CABRERA y Griñó (Tortosa, 27-a de decembro 1806 – Wentworth, 24-a de majo 1877), 1-a Duko de Maestrazgo, 1-a Grafo de Morella kaj 1-a Markizo de Ter, estis hispana militisto kaj y politikisto. Li estis konata kiel "El Tigre del Maestrazgo" (tigro de Maestrazgo), kaj estis elstara estro de karlistoj. Li partoprenis kaj en la Unua kaj en la Dua Karlismaj Militoj.
Unua Karlisma Milito
Li forlasis eklezian karieron por aliĝi al la insurekcio kiu intencis surtronigon de la pretendanto Karlo Maria Isidro de Burbono kontraŭ la reĝino Isabel la 2-a. Li estis ascendita al rango de kolonelo en 1834 fare de la pretendanto, sub ordonoj de la generalo Manuel Carnicer, unua estro de la karlisma armeo en Aragono kaj Valencilando, ĝis tiu estis arestita kaj mortpafita en aprilo 1835. Cabrera anstataŭis lin laŭ dispono de la propra Carnicer. Li organizis la karlisman armeon kaj la strategion. Li plifortigis la stabanaron en Cantavieja.
Li partoprenis en la du ĉefaj karlismaj ekspedicioj dum la milito. Inter junio kaj novembro 1836 li kunlaboris kun la generalo Miguel Gómez Damas en la ekspedicio ĉefe al Andaluzio kie agado de Cabrera permesis la okupadon de areoj de Kordovo kaj Ekstremaduro, ĝis sia malvenko en Villarrobledo. De majo al oktobro 1837 li partoprenis en ekspedicio estrita de la propra pretendanto Karlo Maria Isidro, en kiu la avangardo estrita de Cabrera alvenos ĉe Madrido kie li atendos malsukcese la ordonon de la pretendanto ataki teorie nearmitan ĉefurbon.
En januaro 1838 li kaptis Morella, kaj igis ĝin ĉefurbo de la teritorio sub sia kontrolo kaj la venontan someron li defendis ĝin sukcese kontraŭ la generalo Oráa. Poste li venkis sur la generalo Pardiñas. Li malakceptis la interkonsenton de Vergara de 1839, subskribita de la generaloj Baldomero Espartero kaj Rafael Maroto, kiu rezultis en la dissolvo de la karlisma armeo de la Nordo, ĉar li konsideris ĝin perfidon. Tiele, Cabrera restis kiel nura generalo de la partio de la pretendanto, kaj estre de 25 000 homoj li pluigis la lukton en Maestrazgo ĝis majo 1840, kiam Espartero sukcesis konkeri la urbon. Cabrera fuĝis al Francio.
Mesoparapylocheles michaeljacksoni
La Mesoparapylocheles michaeljacksoni estas formorta specio de Pagurus bernhardus de ordo de la Decapodae, la sola besto de genro Mesoparapylocheles. Ĝi estis malkovrita je la mortotago de Michael Jackson en ŝtonminejo de urbo Olazti-Olazagutía (nordo de Hispanio), kies nomo honoras ĉi tiun famulon. Ĝi vivis antaŭ cent milionoj da jaroj.
Ramón Cabrera
Dua Karlisma Milito
En 1848, Cabrera, nekredinta en la ebloj venki, sed obeema al la ordonoj de la nova pretendanto Karlo la 6-a, abandonis sian ekzilon, organizis gerilon en la montoj de Katalunio kaj estris la karlismajn trupojn en Katalunio, Aragono kaj Valencilando. Venkita, li ree ekziliĝis al Francio en aprilo de 1849, kie li estis malliberigita en Marsejlo. El tie li foriris al Anglio, kie en 1850 li edziĝis al riĉa edzino Marianne Catherine Richards.
Mesoparapylocheles michaeljacksoni
Ĝi estas la sola specio en la ĝenro Mesoparapylocheles.
Kolegiato Sankta Bartolomeo de Lieĝo
La Kolegiato Sankta Bartolomeo de Lieĝo, en Belgio, estas tipa konstruaĵo el impona stilo romanika mosano, estis kostruita el grejsaj blokoj, inter la fino de la 11-a jarcento ĝis la fino de la 12-a. Same kiel la plimulto de la religiaj konstruaĵoj ĝi suferis multnombrajn modifojn kun la paso de la jarcentoj, tamen la romanika stilo de Sankta Bartolomeo konserviĝis malgraŭ la modifoj. En la 18-a jarcento estis modifita laŭ la aliaj stiloj (novklasikismo kaj franca baroko). Tamen, la interno de la okcidenta flanko de la kolegiato restaŭriĝis laŭ la origina romanika stilo. La kolegiato Sankta Bartolomeo estas unu el la sep primitivaj lieĝaj kolegiatoj (kiuj estis Sankta Petro de Romo, Sankta Kruco, Sankta Paŭlo, Tago de Sankta Johano, Sankta Denizo kaj Sankta Marteno). La 28-a de marto 2006, la preĝejo estis reinaŭgurita post gravaj renovigaĵoj dum sep jaroj kiam estis anstataŭitaj 10.000 ŝtonoj kaj la restaurado de la polikromio sur la muroj.
Albert Hadnagy
Albert HADNAGY (hadnadj) estis hungara arkivisto naskita en Székelyudvarhely la 21-an de januaro 1901 kaj mortinta en Szekszárd la 26-an de majo 1967.
Biografio
Albert Hadnagy havigis diplomon de instruisto en la Universitato de Budapeŝto (1924), poste li doktoriĝis pri filologio. En jaroj 1925–27 li estis stipendiulo en la Hungara Instituto pri Historio de Vieno. De 1926 li estis ĉefarkivisto de departemento Tolna. Post 1945 li iĝis direktoro de la Ŝtata Arkivejo de Szekszárd.
Centro Georges Pompidou
La centro Georges Pompidou (Centre Pompidou aŭ pli amplekse Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou) estas muzeo, librejo kaj kultura institucio lokita en la 4-a arondismento de Parizo, inter la kvartaloj Les Halles kaj Marais.
Historio
La centro akceptas vizitantojn depost 1977, kaj naskiĝis danke al la volo de la Prezidento Georges Pompidou, kiu deziris krei kore de Parizo malbanalan kulturan centron, tute dediĉitan al moderna arta kreado, kie pentrado aŭ skulptarto povus kunloĝi kun libroj, desegno, muziko aŭ kino.
Suĥareva placo
SUĤAREVA PLACO (Большая и Малая Сухаревские площади) estas unu el plej grandaj placoj de Moskvo, ĉefurbo de Rusio. Nomon al ĝi donis Suĥareva turo ekzistinta tie ekde fino de la 17-a jarcento ĝis la jaro 1934. Tiam ĉi-areon gardis la regimento, kiun estris kolonelo Lavrentij Suĥarev, kies nomo restis en analoj.
Plej ampleksa kaj luksa konstruaĵo tiea estas Scienc-Esplora Instituto de la Urĝa Helpo nome de Sklifosovskij, kiu ekfunkciis en 1810 kiel t.n. Strannopriimnij Domo (almozulejo aŭ hospico) konstruita laŭ ordono kaj pro mono de grafo Ŝeremetev omaĝe al memoro de lia tre amata edzino Praskovia mortinta en 1803.
Lohuec
(jen france, bretone Lohueg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Sankteco
Kristanaj Eklezioj
Ĉi tie estas konsiderata la nocio pri la karakterizo propra de la Kristana Eklezio. La nicea-konstantinopola kredo entenas tiun esprimon kiel esencan staton de la Eklezio fondita de Jesuo Kristo. Tiu kredo estas konfesata kaj liturgie proklamata de ĉiuj kristanaj Eklezioj (krom kelkaj reformitaj religioj). En la katolika kredo, estas ankaŭ proklamata la unueco, la katolikeco kaj la apostoleco de la Eklezio.
La vorto kaj koncepto troviĝas jam en la Sanktaj Skriboj aplikataj al la Eklezio, krom al homoj, kaj al ĝi konstante aplikita ĉiutempe.
Kutime la karakterizo de sankteco estas tiel interpretata: ne signifas ke ĉiuj ĝiaj membroj estas sanktaj, laŭ la aktuala senco de la vorto, sed ke Eklezio ludas sanktigantan rolon, kiu konsistas en instigado, favorado kaj altirado al la sankteco, aparte per la sakramentoj kaj karitato. Veras ke laŭ jarcentoj estis rigorismoj, kiel tiu de Tertuliano en la dua/tria jarcentoj kaj Donatismo en Nordafriko, kiu volis ke nur “sanktaj” membroj estus rekonataj kiel kristanoj. La ekleziaj aŭtoritatuloj kaj regantoj rifuzis tiun teorion: fakte, kiu povus sin senti "perfekta" kaj do “digna” membriĝi al la Eklezio? La Eklezio akceptas la bonavolajn animojn imitante sian Majstron kiu asertis ke mem ne venis por alvoki la justulojn sed la pekulojn (Mt 9,13).
Komplementa signifo de la eklezia sankteco kuŝas en la fakto ke en la Eklezio vivas la fonto mem de la sankteco, Jesuo Kristo kaj diversaj sanktuloj kaj diversaj pardopentantoj kaj diversaj pekuloj alvokitaj al pento.
Fina kaŭzo de de tiu karakterizo troviĝas en la fakto ke ĉiam en la Eklezio vivas sanktaj homoj tute dediĉitaj al Dio kaj al homoj.
Ankaŭ la konfesioj nekatolikaj rekonas tiun eklezian karakterizon, kvankam, foje, ĉe kelkaj el ili, ĝi ne estas konsiderata aŭ proklamata en apartaj memtroj (opiniante ke la kulto al la sanktuloj malpliigas la nuklecon de Kristo), kiel male okazas en katolikismo kaj ortodoksismo.
Villamesías
Villamesías [Villamesías] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. La nomo de Villamesías signifus en rekta traduko "Vilaĝo de la Mesio", sed tute ne temas pri religia signifo, kion multaj kredas, sed pri disŝanĝo de familinomo Mexía [meĥIa] kiu estis senjoroj de la vilaĝeto kaj ties teritorio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas pirondos. La censita populacio en 2009 estis de 311 loĝantoj.
Situo
Villamesías estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 46.47 km².
Historio
La vilaĝo iam nomiĝis Búrdalo, kio nuntempe estas nomo de trafluanta rivero.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Vidindaĵo
Katolika preĝejo de Sankta Domingo.
Melizzano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
PFK CSKA Moskvo
CSKA Moskvo – ruse ЦСКА Москва estas sporta klubo de Rusio, kaj la sekcio PFK estas profesia futbalklubo (tial la mallongigo PFK, per plena nomo ruse Профессиональный футбольный клуб ЦСКА Москва) de la lando. Kiel la nomo indikas, kaj la centra klubo kaj la profesia futbala sekcio situas en la urbo Moskvo; la mallongigo CSKA signifas "Centra Sporta Klubo Armea", do indikas ke historie la klubo estis integra parto de la Ruĝa Armeo de Sovetunio dum la tuta ekzistotempo de tiu armeo. La klubo tamen jam fondiĝis en 1911, ses jarojn antaŭ la Oktobra Revolucio. La unua vira futbalteamo de la klubo estas inter la gvidaj de la lando (ekzemple en la sezono 2013-14 estis la plej sukcesa de la Rusia Unua Ligo de klubaj teamoj) kaj ankaŭ jam en la epoko de Sovetunio havis gvidan rolon en la futbala Supera Ligo (ruse Высшая лига) de Sovetunio.
Tarbes
Tarbes [tarb'] (aŭ okcitanlingve Tarba [tarbo]), en esperanto Tarbezo, estas mezgranda franca komunumo, lokita en la departemento Hautes-Pyrénées kaj en la regiono Sudo-Pireneoj. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 50 000 loĝantojn kaj estas la prefektejo de la departemento.
Tarbes estas grava industria centro en tiu parto de la regiono Sudo-Pireneoj kaj granda militista centro.
Geografio
Tarbes sterniĝas meze de vasta ebenaĵo piede de la montoj Pireneoj, kaj estas trafluata de la rivero Adour.
Vidindaĵoj
Malnova ĉefurbo de la provinco Bigorre, ĝi tamen posedas malmultajn postrestaĵojn el sia pasinteco: la katedralo (13-a ĝis 17-a jarcentoj) kaj la granda parko Massey estas la plej gravaj vidindaĵoj.
Tagmeza paŭzo
Tagmeza paŭzo estas la nomo por kutime sensalajra interrompo de la labortempo dum la mezo de la labora tago. La tempo de tagmeza paŭzo kutime interkonsentiĝas inter labordonanto kaj dungito, aŭ en la kazo de memstara laboro estas fiksata laŭ la labora horaro, antaŭe konata al la klientoj. En malpli varmaj landoj, ekzemple en norda Eŭropo, la tagmeza paŭzo kutime ampleksas intervalon de 30 ĝis 60 minutoj inter 11:30 kaj 13:30 h; en pli varmaj landoj, ekzemple en suda Eŭropo, povas temi pri (interkonsenteble pli longa) intervalo inter 13 kaj 17 h (vidu pri tio ankaŭ la artikolon pri siesto). Tiuj tempaj indikoj antaŭvidas norman labortagon de mateno ĝis posttagmezo/vespero. Se homoj laboras en diversaj skipoj (ekzemple matene inter 6 kaj 14 h, vespere inter 14 kaj 22 h kaj nokte inter 22 kaj 6 h), la "tagmeza paŭzo" same meze interrompas la individuan labortagon, sed kompreneble rezultigas paŭzojn en aliaj momentoj.
La tagmeza paŭzo servas por ripozo de la laborantoj kaj laŭplaĉe por tagmanĝo. Laŭ la leĝaro de pluraj ŝtatoj la laboro devas esti tagmeze interrompita plej malfrue post 6-hora laborado. Iuj dungitoj preferus ne preni sian sensalajran paŭzon, sed anstataŭe povi pli rapide fini la labortagon – sed en plej multaj ŝtatoj la laborprotektaj leĝoj tiom striktas, ke tio ne permesatas. Kutime tamen eblas interkonsenti, anstataŭ unu tagmeza paŭzo (de ekzemple 30 minutoj) havi du pli mallongajn paŭzojn (de ekzemple dufoje 15 minutoj).
Se en lernejo ankaŭ antaŭvidatas posttagmezaj lecionoj, krom la malpli longaj antaŭtagmezaj lernejaj paŭzoj kutime post la 12-a horo ankaŭ antaŭvidatas aparte granda tagmeza paŭzo por tagmanĝo kaj pli ampleksa ripozo de la lernantoj.
Suĉang
Suĉang, ĉine 许昌 / 許昌 estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko. La prefektejo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn kaj urbojn.
Geografio
Suĉang etendiĝas sur ebenaĵo en iomete orienta parto de la lando. Proksimaj grandurboj estas Pingdingŝano kaj Lŭojango.
Historio
Suĉang pli frue nomiĝis "Su". En antikvaj tempoj la urbo okupis strategian lokon en centra Ĉinio. En 220 oni deklaris la urbon, kiel ĉefurbo de nove fondita ŝtato Vei. Baldaŭe diversaj dinastioj regadis tie.
Klimato
En Suĉang jare pluvas po 706 mm. En ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas), sed plej ofte inter julio-aŭgusto. La temperaturo inter junio-aŭgusto atingas °C. Inter decembro-februaro frostas.
Trafiko
Suĉang havas ĉefvojon kaj fervojon.
Hias
Hias aŭ HIAS signifas:
Astronomia unuo
Astronomia unuo, mallonge AU, au aŭ ua, estas astronomia mezur-unuo por distancoj ene de stelaj aŭ stelaj-planedaj sistemoj. Ĝi proksimume egalas al la meza distanco inter Suno kaj Tero, pli precize al la duono de la granda akso de la tera orbito, kaj longas 149,597,870,691 ± 30 metrojn. Tio estas ĉirkaŭ 500 lumsekundoj aŭ iom pli ol 8 lum-minutoj.
Dum la 28-a ĝenerala asembleo de la Internacia Astronomia Unio (fino de aŭgusto 2012 en Pekino), la astronomia unuo estis difinita kiel ekzakte valoranta 149,597,870,700 metroj.
<!-- {| border=1 _cellspacing_=0 _cellpadding_=1 style="background:#f3f9ff;" -->
Werner Bergengruen
Werner Bergengruen (naskiĝis la 16-an de septembro 1892, mortis la 4-an de septembro 1964) estis germana verkisto. Li konsideratas la plej konata verkisto de la germanaj baltoj.
Werner Bergengruen naskiĝis en Rigo, kiel dua filo de kuracisto. La familio baldaŭ forlasis la patrujon: La gimnazion Werner Bergengruen ĉeestis en Lubeko, poste li studis teologion kaj arthistorion en Marburg kaj Munkeno. La Unuan Mondmiliton li partoprenis kiel leŭtenanto en la germana armeo. En la jaro 1919 li edziĝis, kaj ekde 1920 li laboris kiel ĵurnalisto. Lia unua romano Das Gesetz des Atum aperis en la jaro 1922: unue en gazeto kaj jaron poste kiel libro. Ekde 1925 Bergengruen estis ĉefredaktoro de la revuo Baltische Blätter kaj ekde 1927 li agis kiel libera verkisto en Berlino.
Lia plej sukcesa romano Der Großtyrann und das Gericht aperis en 1935. Ĝi estas filmigita, dramigita kaj tradukita al 15 lingvoj.
La naziismon li malŝatis. En 1936 li fariĝis katoliko, kaj jaron poste, en 1937 li perdis sian anecon en la verkista asocio Reichsschrifttumskammer.
En la jaro 1942 li transloĝiĝis al Achenkirch en Tirolo kaj en 1946 al Zuriko. Lian tempon en Romo (1948/1949) respegulas liaj memoroj Römisches Erinnerungsbuch.
Ekde 1950 li estis membro de diversaj akademioj, inter multaj premioj li gajnis la Wilhelm-Raabe-Preis (1951) kaj la Schiller-Gedächtnispreis (1958).
Werner Bergengruen mortis en Baden-Baden.
NGC 1201
NGC 1201 (aliaj indikoj — PGC 11559, ESO 480-28, MCG -4-8-23) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Terciara strukturo
Ekzistas kvar tipoj de R-grupaj interagoj kiuj partoprenas en la terciara strukturo: disulfidaj ligoj, sal-ligoj, hidrogen-ligoj, kaj hidrofobaj altiroj. La disulfida ligo estas kovalenta ligo inter la sulfuratomoj de du cisteinaj restaĵoj. La kovalenta naturo de la disulfida ligo malhelpas al ĝi rompiĝi per ŝanĝiĝoj de pH, solvenzo, aŭ koncentrecoj de saloj. Tamen, redukto povas rompi ĝin.
La sal-ligo estas la rezulto de elektrostatika altiro inter la joniĝintaj karboksilo de asparta aŭ glutama acido, kaj la grupo -NH3+ de arginino, lizino, aŭ histidino. La procenta kiomo de tiuj ĉi grupoj dependas de la pH; la sal-ligo estas, tial, tre sentema al pH-ŝanĝiĝoj.
Hidrogenaj ligoj povas estiĝi inter diverseco de flankaj ĉenoj, precipe tiuj kiuj posedas la jenajn funkciajn grupojn: O       O                               |        | -OH   -NH2    -C-OH    -C-NH-
Eb lasinterago, inter la -OH de serino kaj la oksigeno de asparta acido. Hidrogen-ligoj estas relative malfortaj, kaj facile rompeblaj per ŝanĝiĝoj de pH kaj temperaturo.
Hidrofobaj altiroj rezultas kiam du nepolusaj grupoj kuŝas apude. Estante nesolveblaj, ili reciproke forpuŝas la akvan solvenzon, estigante forton, kiu pelas ilin kunen. Tiaj interagoj oftas inter tiaj R-grupoj, kiel la nepolusaj fenilaj ringoj de fenilalanino.
La terciaraj strukturoj kiuj rezultas pro interagoj de R-grupoj povas esti imagitaj kiel diversaj aranĝoj de la alfa-helico en specifaj, tridimensiaj formoj. Kelkfoje, la alfa-helico estas faldita (aŭ kunpuŝita) en globecan aŭ pilkan formon. Tiaj proteinoj kutime havas notindajn akvosolveblojn ĉar multaj el la nepolusaj R-grupoj (kiuj malhelpas akvosolveblon) enŝoviĝas en la pilko-similan aranĝon. Insulino, hemoglobino, kaj ova albumino estas globecaj proteinoj.
Strukture, kolageno konsistas el triopa helico - tri proteinaj ĉenoj, ĉiu volvita ĉirkaŭ komuna akso. Hidrogenligoj kuntenas la ĉenojn. Ankaŭ ekzistas trans-ligiĝo per kovalentaj ligoj inter la ĉenoj. Ĉe la kolageno en viando, la grado de transligiĝo estas funkcio de la aĝo de la besto. Ju pli maljuna la besto, des pli granda la transligiĝo kaj la fortikeco de la viando. La procedo de tanado, kiu ŝanĝas haŭton en ledon, plialtigas la gradon de la transligiĝo.
...                      ...  |                         |  Cys-CH2-SH                Cys-CH2-S |                        |       |  ppt. →    ppt. |                          disulfido-ligo ĉeno                     ĉeno    | |                        |       |  Cys-CH2-SH                Cys-CH2-S |                        |  ...                       ...
O                              O          |                               |   _ asp-CH2-C-OH    NH2-CH2-lys    asp-CH2-C--O  +NH3--CH2-lys   jona paro (sala ligo)
ser-CH2-OH      O=C-CH2-asp    ser-CH2-OH:::::O=C-CH2-asp    hidrogen-ligo |                            |                     OH                            OH
Ĥasi-pino
La ĥasi-pino (Pinus kesiya) estas unu el la plej disvastiĝintaj pinoj en Azio. Ĝia arealo etendas sude kaj oriente de Ĥasi-Montetoj en la nordorienta barata subŝtato de Meghalajo de kie ĝi ricevis sian nomon, al pli norda Tajujo, Birmo, Laoso, plej suda Ĉinujo, Vjetnamujo kaj Filipinoj. La ĥasi-pina populacio estas speciale abunda en Barato kaj Birmo kaj tre malabunda aliloke en sia natura arealo. Ĝi estas grava plantejospecio aliloke en la mondo, ekzemple en suda Afriko kaj Sudameriko.
Wexford
Wexford (de la norena lingvo: Veisafjǫrðr, en jola: Weisforthe, en irlanda: Loch Garman ) estas la distrikturbo de Distrikto Wexford, Irlando. Ĝi estas situanta proksime de la sudorienta pinto de Irlando, proksime al Rosslare Europort. La urbo estas ligita al Dublino pere de la ŝoseo M11/N11 kaj de la nacia relreto (fervojo). Ĝi havas populacion de 18,163 laŭ la censo de 2006.
Ĥasi-pino
La filipina populacio foje estas konata kiel Pinus insularis; tamen, la nuntempa opinio estas de konsideri ĝin la saman specion kiel P. kesya. La urbego de Baguio estas moknomita "La Urbego de Pinoj", ĉar ĝi estas konata por siaj grandaj arbareroj de tiu arbo.
Wexford
Historio
Wexford kuŝas sur la suda flanko de Wexford Harbour, la estuaro de la rivero Slaney. Laŭ loka legendo, la urbo ricevis sian irlandan nomon, Loch Garman, de juna viro nomita Garman Garbh kiu estis dronita ĉe la vadejoj ĉe la buŝo de la Slaney per inundakvoj liberigitaj fare de sorĉistino. La rezulta lago estis tiel nomita, Lago de Garman. La urbo estis fondita fare de la vikingoj en proksimume 800 p.K. Ili nomis ĝin Veisafjǫrðr, fjordo de la ŝlimgrundoj kaj la nomo ŝanĝiĝis nur iomete al ĝia nuna formo. Dum proksimume tri cent jaroj ĝi estis vikinga urbo, urboŝtato, plejparte sendependa kaj ŝuldante nur impostojn al irlandaj reĝoj de Leinster.
Ĥasi-pino
Priskribo
Tiu orientalisa specio atingas altecon de 30-35 metroj kaj prezentas rektan, cilindran trunkon. La arboŝelo estas dika, mallume bruna, kun profundaj laŭlongaj fendetoj. La branĉoj estas fortikaj, ruĝe brunaj ekde la dua jaro, la branĉetoj estaj horizontalaj al pendantaj. La folioj estas pinglecaj, mallume verdaj, kutime faske triopaj; ili longas 15–20 cm; la faskingo longas 1–2 cm kaj persistas. La strobiloj longas 5–9 cm, estas ovformaj, kaj ofte kurbaj malsupren, foje iomete torditaj. La skvamoj de dujaraj konusoj estas densaj, kun iomete konveksa, foje akute dorna umbo (elstaraĵo). La skvamoj havas transversajn kaj laŭlongajn krestojn tra la mezo de la skvamosurfaco. La semoj estas flugilhavaj kiuj longas 6–7 mm kun flugilo de 1,5-2,5 cm. La polenado okazas dum meza printempo, kaj strobiloj maturiĝas 18-20 monatojn poste.
Wexford
Historio
Tamen, en majo 1169 Wexford estis sieĝita fare de Dermot MacMurrough, reĝo de Leinster kaj de lia normanda aliancano, Robert Fitz-Stefano. La norenaj loĝantoj rezistis furioze, ĝis la Episkopo de Ferns persvadis ilin por akcepti kompromison kun Dermot. Wexford estis Oldangla setlejo en la Mezepoko. Malnova dialekto de la angla, konata kiel jola, estis parolita unike en Wexford ĝis la 19-a jarcento.
Ĥasi-pino
Priskribo
La ĥasi-pino kutime kreskas en unuspeciaj arbareroj aŭ mikse kun foliarboj, sed ne konstituas malfermajn pinarbarojn.
Wexford
Historio
La Distrikto Wexford produktis fortan subtenon por Konfederacia Irlando dum la 1640-aj jaroj. Ŝiparo de konfederaciaj korsaroj estis bazita en Wexford-urbo, konsistante el maristoj de Flandrio kaj Hispanio same kiel el lokaj viroj. Iliaj ŝipoj rabis ŝarĝojn de anglaj parlamentanoj, kaj havigis kelkajn el la rimadoj por la konfederacia registaro en Kilkenny. Kiel rezulto, la urbo estis detruita fare de la Anglaj Parlamentanoj dum la konkero de Irlando fare de Cromwell en 1649. Multaj el ĝiaj loĝantoj estis mortigitaj kaj multe de la urbo estis bruligita.
La Distrikto Wexford estis la centro de la ribelo de 1798 kontraŭ la angla regado. Wexford-urbo estis tenita fare de la ribeluloj dum la batalado kaj estis la sceno de fifama masakro de lokaj lojaluloj de la Society of United Irishmen (Unuecaj Irlandanoj), kiuj estis ekzekutitaj sur la ponto en la urbocentro.
Redmond Square, ĉe la stacidomo, festas la pli aĝan John Edward Redmond (1806-1865) kiu estis liberala parlamentano por la urbo de Wexford. La surskribo diras: " mia koro estas kun grandurbo de Wexford. Nenio povas estingi tiun amon sed la malvarman grundon de la tombo." Lia nevo William Archer Redmond (1825-1880) sidis kiel parlamentano en la Home Rule Party de Isaac Butt de 1872 ĝis 1880. La pli juna John Redmond, filo de William Archer Redmond estis sindona partiano de Charles Stewart Parnell kaj gvidanto de la Irlanda Parlamenta Partio ĝis sia morto en aprilo de 1918. Li estas enterigita en la panteono de la familio Redmond, en la Tombejo de St. John, la strato de Supra Skt. Johano. Redmond Park estis formale malfermita en 1931 kiel monumento al Willie Redmond, pli juna frato de John Redmond. Li ankaŭ estis ano de la Irland Parliamentary Party kaj estis mortigita en 1917 servante kun la 16-a (irlanda) divizio ĉe la Okcidenta fronto dum la atako al Mesineso, kie li estis entombigita. Willie Redmond sidis kiel parlamentano de Parnellite por Wexford de 1883 ĝis 1885.
Aktualo
La sukceso de Wexford kiel haveno malaltiĝis en la 20a jarcento, pro la konstanta sabloŝanĝo de la Haveno de Wexford. Ĉirkaŭ 1968 ĝi estis iĝinta neuzebla por pluteni utiligebla la kanalon el la havenenirejo al la kvajoj por gastigi la plej grandajn ŝipojn de tiu epoko, kaj tiele la haveno fermiĝis. La haveno estis tre grava por la loka ekonomio, kaj la karbo estis la plej grava importaĵo dum agrikultura maŝinaro kaj greno ĉefaj eksportaĵoj. La haveno estas nune uzata nur de mitulaj kaptaparatoj kaj plezurŝipoj. Komence de la 20a jarcento oni konstruis novan havenon ĉirkaŭ 20 km sude, ĉe Haveno Rosslare, nune konata kiel Rosslare Europort. Tiu estas haveno de profundaj akvoj sen problemoj pro tajdoj aŭ marfluoj. La grandaj ŝipoj nune uzas tiun havenon kaj la iama haveno de Wexford estas uzata nur por fiŝboatoj klaj plezurboatoj.
Ĥasi-pino
Uzado
La mola kaj malpeza ĥasi-pina ligno povas esti uzata por larĝa gamo de aplikadoj, inkluzive de kestoj, fibroligno, kaj provizoraj elektraj fostoj. Ĝi estas intense uzita por konstruligno, kiu estas alportita kaj el naturaj arbaroj kaj el plantejoj. La bonkvalita rezino ne estas abunda kaj ne estis multe uzita krom dum la hispana kolonia epoko en Filipinoj por la produktado de terebintino.
Unity (subŝtato)
La subŝtato de la Unio (Unity; الوحدة) estis unu el la dek subŝtatoj de Suda Sudano. La areo de la subŝtato estis proksimume kvadrataj kilometroj, la grandeco de la populacio estis proksimume  homoj (aktuale en 2008 ) kaj ĝia ĉefurbo estis Bentio. La subŝtato estis unu el tri subŝtatoj en la Greater Upper Nile regiono kaj estis loĝita fare de du ĉefaj etnoj: la Nueroj kaj la Dinkoj.
Ewelina Hańska
Ewelina Hańska (naskiĝinta la en Pohrebyszcze (Vinica provinco/Ukrainio), mortinta la  en Parizo; fraŭlina nomo: Ewelina Rzewuska) estis pola nobelino kiu famiĝis pro sia rilato kun Honoré de Balzac.
Unity (subŝtato)
Ekonomio
La ĉefa ekonomia aktiveco en la subŝtato estas agrikulturo. Homoj vivantaj en la subŝtato estas plejparte nomadaj kaj okupiĝis pri agrikulturo kaj brutbredado. Kultuvado de legomojn kaj fruktojn ne estas ofta en la subŝtato.
Ewelina Hańska
Vivo
La junulino edziniĝis al du jardekojn pli maljuna barono Wacław Hański. Ili havis kelkajn infanojn. La plenkreskan vivon atingis filino Anna. Restante en bieno de la edzo, en Wierzchownia (Ĵitomira provinco), ekinteresiĝis pri mistikismo kaj legis multe el la franca literaturo. En la finiĝintaj 1820-aj jaroj ŝi komencis legi la Homan Komedion de Balzac. En la 26.2.1832 la geniulo ricevis anoniman leteron esprimantan admiron por lia kreado, kun al subskribo "L'Etrangère" (la fremdulino) kiu ekigis korespondadon dumjardekan.
Unity (subŝtato)
Ekonomio
La unuaj naftokampoj malkovritaj en Sudano estis en la sepdekaj de la 20a jarcento. Internaciaj naftokompanioj, kiuj okupiĝis pri la serĉado de pliaj naftejoj, ankaŭ okupiĝis pri translokigo de la loĝantaro. La plej grandaj naftejoj en la areo estas BLOKO 5A kaj "Unity Field" kiu estas taksita je proksimume 24 milionoj kubaj metroj (proksimume 150 milionoj da bareloj) kaj plejparte apartenas al Suda Sudano. La ĉefa naftodukto de Sudano komenciĝas ĉe la Unity-kampo, pasas tra la ĉefurbo de Sudano, Ĥartumo, kaj finiĝas post 1600 km ĉe Port Sudan, kiu eksportas la petrolon. Kiel rezulto, Unity Field estas unu el la fontoj de la konflikto inter la Nordo kaj la Sudo, kaj la kvanto de la pago de Suda Sudano al Sudano por la transdono de la petrolo, kiu trapasas ĝin por eksporto, ankoraŭ ne estis determinita.
Ewelina Hańska
Vivo
En septembro 1833 estis apud lago de Neŭŝatelo la unua renkontiĝo inter ŝi kaj la franco, en decembro nova renkontiĝo en Ĝenevo, en 1835 en Vieno. Post la morto de sia edzo (1841) Balzac en 1843 renkonte kun Hańska vojaĝis al Peterburgo. Ili komune vojaĝis ankaŭ tra Eŭropo (interalie Italio, Belgio, Germanio), kaj en 1848 Balzac iris al Parizo, kaj unu jaron poste revenis al Ukrainio. Malgraŭ sia vidvineco Ewelina ankoraŭ plurajn jarojn prokrastante promesadis la geedziĝon al Balzac, nuptis lin nur la 14-an de marto 1850 dum vizito de la jam grave malsananta Balzac en Berdyczów (Ĵitomira provinco). En aprilo 1850 la paro revojaĝis Parizon, kie Balzac mortis en la 18-a de aŭgusto samjare. Post lia morto Ewelina prizorgis la postlasitaĵojn de la verkisto kune kun ŝuldoj. Dum la lastaj 30 vivojaroj Hańska vivis malkaŝe de 1852 ĝis la morto kun la franca pentristo-portretisto Jean-François Gigoux.
Sic (Cluj)
Sic (Cluj) [sik] (hungare: Szék se:k) estas vilaĝo en Rumanio sude de Gherla.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3 717 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 3 189 (rumanoj, 95% hungaroj).
Historio
La unua mencio skribe estas en 1291 pri Sic. De 1332 ĝi estis ekleziejo kaj hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940-1944 ĝi apartenis al Hungario, al la departemento Szolnok-Doboka. Ĝi estas la plej grava etnografia centro de la Mezőség.
Maupertus-sur-Mer
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Maupertusais .
Broye (Francio)
Broye estas franca komunumo, kiu situas en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo.
Geografio
Tie estas stacidomo sur la fervojo inter Nevers kaj Chagny.
Kastelo
La kastelo staras en enmuriĝata parko kun areo je 750 da hektaroj.
Menhiro
Oni vidas menhiron. Ĝi datiĝas el la 4-a jarmilo antaŭ Kristo. Oni vidas sur ĝin neolitika gravuraĵojn similajn al ciuj, kiujn oni vidas en Monto Bego.
Preĝejo
La preĝejo Sankta Laŭrenco datiĝas el 1887.
Johan Galtung
Li evoluigis plurajn gravajn teoriojn kiel pozitiva kaj negativa pacoj, struktura perforto, konfliktoteorio, konceptoj paco-konstruaĵo, same kiel edukita en la socio pro ŝanĝoj en la kontrolo de la socio, en kiu li priskribas la koncepton de la nova faŝismo. Agnoski, kompreni, klarigi kaj venki perforton estas la rimedoj laŭ kiuj Galtun konceptas sian konstrua n esplorado n pri paco.
En 1959 li esits la plej grava fondinto de la Esplorinstituto pri Paco en Oslo (angle : Peace Research Institute of Oslo, PRIO). En 1964 li fondis la revuon Journal of Peace Research. En 1969 li estis nomumita la unua profesoro pri studoj de paco kaj konflikto (angle : peace and conflict studies) ĉe la universitato de Oslo, katedron kiun li en 1977 postlasis por esplori pri paco kaj konflikto kiel profesoro en dekoj da universitatoj ĉirkaŭ la mondo interalie ĉe la Internacia Islama Universitato de Malajzio (IIUM). Li jam peris en pli ol 150 konfliktoj inter ŝatoj, religioj, komunumoj kaj homoj.
Gvidaj ideoj
Galtung okupis plurajn gravajn poziciojn en internaciaj esplorkonsilioj kaj estis konsilisto de diversaj internaciaj organizaĵoj. Li ankaŭ estis membro de la Konsila Konsilio de la Komisiono pri Demokratio de la Unuiĝintaj Nacioj ekde 2004. Li ankaŭ skribis multajn eksperimentajn kaj teoriajn artikolojn, ofte traktante temojn rilataj al paco kaj konfliktesplorado. Li estas unu el la verkintoj de influa raporto pri novaĵvaloroj, la faktoroj kiuj determinas la informnovaĵojn. Galtung ankaŭ kreis koncepton de paca ĵurnalismo, kiu havas kreskantan influon sur la studoj komunikado kaj amaskomunikilaro.
Paco negativa kaj pozitiva
Johan Galtung dividis la pacopercepton en negativa kaj pozitiva paco. La negativa paco estas stato de milito en la foresto kaj pozitiva paco estas milito, eble kondukante al la strukturaj kaŭzoj de foresto. Tiel, ekzemple, homaj rajtoj subprema diktaturo povas plenigi la negativa paco difino (neniu grandskala perforto), sed ne por pozitiva paco difino, ĉar strukture, la diktaturo estas perforta.