cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lê Quang Liêm
2013
De la 16-an ĝis la 26-an de majo li partoprenis en la Azia Ŝaka Ĉampionumo, kiu okazis en Filipinoj. Li finis ĉe la 4-a pozicio per 6½/9 en la klasika parto kaj gajnis la fulman ĉampionumon per 8½/9.
2014
De la 15-an ĝis la 20-an de junio Le partoprenis en la Monda Rapida kaj Monda Fulma Ŝakaj Ĉampionumoj en Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kiel la defendanta ĉampiono. Ĉe la fulma ĉampionumo Liem finis kvara per (+12=4-5), malantaŭ la nova ĉampiono Magnus Carlsen, Ian Nepomniachtchi kaj Hikaru Nakamura. Ĉe rapida Liem finis 19-a kun (+7=4-4).
De la 2-an ĝis 15-an de aŭgusto Le, Nguyen Ngoc Truong Son kaj aliaj vjetnamaj ŝakludantoj partoprenis en la 41-a Ŝakolimpiko en Tromsø, Norvegio. Kun rezulto ĉe tabulo1 de 5½/10 (+3-2=5) en kiu li perdis kontraŭ Michael Adams kaj Francisco Vallejo.
Ŝaka kolegio
Le diplomiĝis ĉe la Webster Universitato en Sankta Luiso, Misurio dum majo 2017. Li gajnis sciencan bakalaŭran diplomon en Financoj kaj bakalaŭran gradon en administrado. Dum siaj studoj en la Webster Universitato, Le ludis kiel ŝaktabulo 1 por la nacia ĉampionuma ŝakteamo, venkante en President's Pokalo ĉiujn kvar jarojn kiel studento 2014-2017.
2017
Dum julio Le partoprenis Danzhou SuperGrandmaster Tournament en Danzhou, Ĉinion. Lia rezulto de 5½/9 (+2=7) portis al li la duan lokon malantaŭ la gajninto Wei Yi kaj premion de 11 000 dolaroj, havante saman poentaron kiel Ding Liren sed pli bonan poentmalegaligon.
De la 13-an ĝis 19-an el aŭgusto Le estis invitita al la sankt Louis rapida kaj fulma evento (parto de la Grand Chess Tour) kun partopreno de bonegaj grandmajstroj inkluzive de la legenda mondĉampiono Garri Kasparov. Li kundividis la 5an lokojn kun Fabiano Caruana kaj Leinier Domínguez. En la okazaĵo li faris rimarkindajn gajnojn kontraŭ Caruana, Aronian, Nakamura kaj eĉ Kasparov.
En frua septembro li partoprenis en la Ŝaka Monda Pokalo en Tbiliso, Kartvelio. Li batis Kunin el Germanio en la unua raŭndo sed estis eliminita de Vidit el Barato en la dua raŭndo.
De la 21-an ĝis la 27-an de septembro Le partoprenis en la 5a Aziaj Endomaj Ludoj en Aŝgabato, Turkmenio. Li gajnis la oran medalon per 5½ poentoj post 7 ludoj en individua klasika kategorio. Tiam li ankaŭ kune kun Nguyen Ngoc Truong Son gajnis la teamajn rapidajn kaj fulmajn kategoriojn.
2019
Dum junio Le gajnis la Azian Kontinentan Ĉampionumon, kiu okazis en Xingtai, Ĉinio kaj estis la unua vietnama ŝakisto, kiu sukcesas tion fari.
.sm
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Sm''.
.sm estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de San-Marino.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Talizat
Talizat estas franca situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
31956 Wald
31956 Wald estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Distrikto Duminiĉi (Kaluga provinco)
Distrikto Duminiĉi (Duminiĉskij, Думи́ничский райо́н) estas municipa distrikto de Kaluga provinco (Rusio). Ĝi situas centre de la provinco kaj limas kun distriktoj Suĥiniĉi, Kirov, Uljanovo, Ĥvastoviĉi, Ĵizdra, Ludinovo.
Administra centro de la distrikto estas urbotipa loĝloko Duminiĉi.
Kvanĝu
Kvanĝu (광주시, 廣州市) estas universitata urbego en Sud-Koreio. Ĝi estas antaŭurbo sudoriente de Seulo.
Geografio
Kvanĝu situas en nordokcidenta parto de la lando en monteta regiono. La distanco estas inter Kvanĝu kaj la ĉefurbo Seulo 30 km.
Historio
La teritorio de la nuna Kvanĝu jam en la malnovaj tempoj estis centro de la blanka ceramika produkto. Inter 370 kaj 376 ĝi estis ĉefurbo de loka reĝlando. En 940 aperis unue la nuna loknomo. Ekde 1577 la teritorio ricevis pli kaj pli gravajn administrajn statusojn, fine Kvanĝu urbiĝis en 2001.
Ekonomio
Kvanĝu estas unu el la centroj de la korea ceramika industrio. Ankaŭ la agrikulturo gravas (besto-bredado, vinberoj, rizoj, tomatoj kaj persikoj).
Klimato
Kvanĝu situas en kontinenta klimato kun influo de musono. La averaĝa jara temperaturo estas 12,5 °C. Jare pluvas (aŭ neĝas) po 1445 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-septembro pli ofte.
Trafiko
Kvanĝu havas plurajn pasaĝerajn stacidomojn. La vojaj kontaktoj estas bonaj.
Skribistoj (Biblio)
Skribistoj em Biblio estis unue la sekretarioj de la reĝoj de Judujo kaj al iuj provizumestroj de la judaj armeoj; poste tiu nomo estis uzata speciale por la leĝistoj, kiuj instruis la leĝon de Moseo kaj ĝin interpretis por la popolo. Ili estis solidaraj kun la fariseoj, kun kiuj ili dividis la principojn kaj antipatiojn kontraŭ la reformoj; tial Jesuo ilin konfuzis en la sama malaŭdo.
Gymnasion
La Gymnasion ( gimnazio ) en antikva Grekio estis trejnejo por sportistoj, kiuj celis partopreni en publikaj sportaj konkuroj. Same temis pri loko por distriĝo kaj por intelektaj diskutoj. La nomo venas de la greka vorto gymnos, kiu signifas "nuda". La atletoj, junaj viroj, konkuris nude, pro la ideo ke ilia rigardo altigu la estetikan aprezon de la homa korpo. Inter la spektantoj samkiel inter la sportistoj estis nur viroj. Ĝenerale la sportaj konkursoj estis parto de religiaj ritoj, kaj ankaŭ la trejnejoj do havis rilaton al la klasika greka religio.
Etimologio
Historie la greka vorto Gymnasion, aŭ la latina variaĵo Gymnasium, de la greka adjektivo gymnos (γυμνός), do "nuda", signifis "loko por esti nuda", aŭ "loko por fizika ekzerco", ĉar oni - kiel supre skizite - kutimis sporte trejniĝi nude. Laŭ tio, ke la sportaj trenejoj de la antikva Grekio ankaŭ estis lokoj por distriĝo kaj por intelektaj diskutoj, la vorto kaj celis sportan trenejon kaj publikan (viran) banejon, kaj lokon por edukado kaj por filozofiaj diskutoj. La palaestra aŭ palaistra ene de la Gymnasion estis la parto dediĉita al lukto, boksado kaj pilkoludoj.
La moderna lerneja tipo gimnazio etimologie devenas de la antikva greka institucio, sed limiĝas al la ĝenerala eduka flanko - dum la 19-a jarcento kun akcento pri instruo de la klasikaj malnovgreka kaj latina lingvoj, intertempe en multaj lernejoj sen tia akcento. Kaj sporto kaj filozofio estas relative flankaj fakoj, la lernantoj dum la sportaj lecionoj klare ne plu sportas nude, kaj almenaŭ ekde la mezo de la 20-a jarcento la plej multaj gimnazioj estas kaj por knaboj kaj por knabinoj, ankaŭ tio male al la kutimoj en la antikva institucio Gymnasion.
Sándor Grosz
Sándor GROSZ [gros] estas rumania hungara ĵurnalisto, sportraporisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 24-an de aprilo 1908 kaj mortis la 22-an de aprilo 1965 en Temeŝvaro.
Biografio
Sándor Grosz debutis en 1923 en gazetoj de Temeŝvaro. Li estis raportisto de diversaj sportgazetoj: Sport és Aréna, 10 Perc Sport, Sport és Kritika, Bánáti Sportélet, Futball-jarlibro (1937). Post 1945 li estis redaktoro de Sportul Popular, de Bukareŝto, de sportrubriko de Szabad Szó de Temeŝvaro.
Citrusa tristeza viruso
Citrusa tristeza viruso (CTV) estas virusa specio de la genro klosteroviruso, kiu kaŭzas la plej ekonomie damaĝan malsanon al sia samnoma planta genro, Citrus. La malsano kaŭzis la morton de milionoj da citrusaj kultivitaj plantoj tra la tuta mondo kaj igis milionojn da aliaj plantoj senutilaj por produktado. Kamparanoj en Brazilo kaj aliaj sudamerikaj landoj donis al ĝi la nomon "Tristeza", kio signifas malĝojon portugale kaj hispane, rilate al la detruo produktita de la malsano ekde la 1930-aj jaroj. La viruso estas transdonita plej efike per la bruna citrusafido.
La patogeno
CTV estas fleksa bastona viruso kun dimensioj de 2000 nm longa kaj 12 nm diametro. La genaro CTV estas tipe longa inter 19,2 kaj 19,3 kb kaj konsistas el ununura fadeno de RNA enfermita de du specoj de kapsidaj proteinoj. La grandeco de ties genaro faras CTVon unu el la plej grandaj RNA-virusoj konataj. La CTV-genaro enhavas 12 malfermajn lego-kadrojn, kiuj povus kodigi almenaŭ 17 proteinojn.
Utar-Pradeŝo
Utar-Pradeŝo (उत्तर प्रदेश ; اتر پردیش; «norda federacia ŝtato», mallonge UP) estas ŝtato de Barato, kiu situas en la norda parto de la lando. Ĝia ĉefurbo estas Laknaŭo.
Citrusa tristeza viruso
Gastigantoj kaj simptomoj
CTV infektas plurajn speciojn de la plantgenro, Citrus, inkluzive de amara oranĝujo (Citrus aurantium) kaj ajna citruso greftita sur greftbazo el amara oranĝujo, Meksika lemonujo kaj Sevila lemonujo (C. × aurantifolia), Hasaku oranĝujo kaj dolĉa oranĝujo C. × sinensis), grapfruktarbo (C. × paradisi), kaj mandarinujo (C. reticulata).
Utar-Pradeŝo
Oficialaj lingvoj
La oficialaj lingvoj en Utar-Pradeŝo estas la hindia kaj urdua lingvoj, krome ekzistas ankaŭ lokaj lingvoj.
Religioj
En Utar-Pradeŝo la ĉefa religio estas la hinduismo, poste sekvas islamo, tamen en kelkaj lokoj la islamo dominas. Ekzistas ankaŭ aliaj religioj, ekzemple ĝajnismo.
Citrusa tristeza viruso
Gastigantoj kaj simptomoj
Simptomoj de CTV-infekto estas tre variaj kaj dependas de pluraj faktoroj inkluzive de gastiganto, severeco de la speciala virusa raso, kaj medicirkonstancoj. La tri plej oftaj grupoj de simptomoj estas dekliniĝo (rapida kaj malrapida), branĉaj kavetoj, kaj plantidaj flavoj.
Dekliniĝo estas ĝenerale elmontrita en dolĉa oranĝujo, mandarinujo aŭ grapfruktujo kiam ili estas greftitaj sur infektita amara oranĝujo. Ĉi tiu malpliiĝo inkluzivas flavecajn foliojn kaj ĝeneralan faligon de la infektita arbo. Dekliniĝo povas esti malrapida, daŭrante kelkajn monatojn ĝis jarojn post kiam la unuaj simptomoj estas rimarkitaj. Ĉi-kaze la infektita arbo ankaŭ montros ŝvelon ĉe la greftpunkto kaj kanelaron sur la interna parto de la originala amara oranĝa ŝelo. La dekliniĝo ankaŭ povas esti rapida, rezultigante morton de gastiganto nur kelkajn tagojn post kiam la unuaj simptomoj estas rimarkitaj.
Tigorompoj sub ŝelaj truetoj estas alia simptomo de CTV, kiu manifestiĝas ĉe plej multaj gastigaj specoj sub la taŭgaj kondiĉoj, kaj precipe ĉe citrusoj greftitaj sur amara oranĝujo. La gastiganto disvolvos kavetojn en la trunko kaj branĉoj. Ĉi tio rezultas en malpliigo de arba vigleco kaj malpli granda frukta rendimento. Ĉi tio estas kutime kaŭzita de la pli fortaj rasoj de CTV.
La tria grava simptomo de CTV-infekto estas plantidaj flaviĝoj. Ĉi tio tendencas okazi sur amara oranĝujo, Natsudaidai, citrono kaj buntano. Simptomoj inkluzivas flaviĝon de foliaro kaj ĝeneralan branĉovelkiĝon.
Diagnozo
CTV estas klasike diagnozita per greft-inokulado de meksika lemonujo (limeo) (Citrus aurantifolia) per histo de malsana planto. La meksika lemonujo disvolvos tre antaŭvideblajn simptomojn. Simptomoj sur la folioj komenciĝas kiel klaraj vejnoj, kiuj fariĝas korkaj, poste sekvas klorozo kaj kupado de la folio. Precipe severaj rasoj povas rezulti en naniĝo, kaj ankaŭ branĉaj kavetoj povas okazi. Alternative CTV povas esti montrita per la ĉeesto de agregaĵoj de transgrupaj enaj korpoj en la floemo de la malsana planto. Aliaj diagnozaj proceduroj inkluzivas elektronan mikroskopion, duoblan antikorpan sandviĉan enzim-ligitan imunosorban analizon (DAS-ELISA), histoprintitan ELISA, kaj PCR-bazitajn analizojn. Ĉi tiuj metodoj identigas signojn de la viruso, kiel ekzemple ĝia mikroskopa strukturo (elektronika mikroskopio), la ĉeeston de antigenoj de ĝiaj proteinoj (ELISA) aŭ la ĉeeston de ĝia RNA (PCR).
Epidemiologio
CTV estas viruso limigita al la floemaj histoj de sia gastiganto. Ĝi estas transdonita duon-persiste per afidoj, kiuj penetras buŝpartojn en la floemon por ĉerpi sukon, plejparte la afidaj specioj, kiuj koloniigas la plantaron. La bruna citrusa afido estas sufiĉe pli efika transdonante la viruson ol aliaj afidoj, kiuj infestas citrusojn. En Florido montriĝis ke ĝi estas de ses ĝis dudek kvin fojojn pli efika ol Aphis gossypii, la plej efika elportanto trovita en la ŝtato antaŭ la enkonduko de la bruna citrusafido antaŭ 1995. Ĉi tiun efikecon plibonigas la mallarĝaj gastigaj ebloj de la bruna citrusa afido kaj ĝia emo produkti flugilhavajn formojn por koloniigi novkreskaĵon. A. gossypii havas multe pli larĝan gastigantan teritorion, inkluzive de centoj da plantospecioj en Florido, kaj la transdono de la viruso estas blokita kiam ĝi suĉas malsaman gastiganton.
Medio
Afidoj estas la ĉefa virusa portanto per kiu CTV estas transdonita. Komence en Usono estis nur kotona afido Aphis gossypii, verda citrusafido A. spiraecola, kaj la nigra citrusafido Toxoptera aurantii. Ĉi tiuj afidoj transdonas la viruson multe malpli efike ol Toxoptera citricida, nome la bruna citrusa afido. Toxoptera citricida estis trovita en Orienta Azio kaj Sudameriko, kaj malrapide supreniris tra Mezameriko kaj la Antiloj. Antaŭ 1993 ĝi atingis Kubon, kaj en 1995 ĝi estis trovita en Florido.
La afidoj postulas almenaŭ 30 al 60 minutojn da nutrado por akiri la viruson, kaj restas infektemaj dum almenaŭ 24 horoj poste. T. citricida estas multe pli efika ol la aliaj afidoj, kaj ĝi povas transdoni CTV-rasojn kiuj kaŭzas severan branĉajn kavetojn aŭ dekliniĝojn, agojn kiujn la aliaj afidoj ne povas fari. Kvankam A. spiraecola estas malpli efika, ĝi tendencas havi pli altajn populaciojn kaj tiel povas ankoraŭ transirigi la viruson sufiĉe bone. T. aurantii pruviĝis nur transdoni certajn rasoj de CTV. El la tri malpli efikaj afidoj, A. gossypii havas transdonefikecon de 78%, dum A. spiraecola kaj T. aurantii estas inter 0-6%. La ĉefa kultura praktiko, kiu pliigas la severecon de CTV, estas kiam la citrusaj arboj estas greftitaj sur la amara oranĝujo. Uzi CTV-infektitan burĝonon por greftado povas transdoni la CTVon de la originala arbo al la nova.
Administrado
Kiam CTV unue estis malkovrita, kvaranteno estis la plej bona strategio, nun kvaranteno funkcias nur por areoj, kie malgranda kvanto da arboj estas infektitaj. La alia aliro kiu estis adoptita post kiam T. citricida venis al Usono estis detruado de ajna arbo en kiu la greftaĵo ne estis libera de CTV. Ĉi tio estas pli drasta rimedo sed devis esti farita tiel ĉar rapide T. citricida povas disvastigi la viruson. Se estas iu CTV en la areo, evitu grefti arbojn sur amara oranĝa kaj anstataŭe grefti sur tristeza-tolerema greftbazo. Ĉar la viruso estas en Azio delonge, ili uzas kiel greftbazon de trifolia oranĝujo, mandarino Sunkio kaj Ŝiikuvaŝo (C. × depressa) dum multaj jaroj. Iuj hibridoj, kiel Troyer citranĝo aŭ Swingle citrumelo, montras promeson kiel imuna radikaro.
Ankaŭ, uzado de varioj toleremaj al branĉkavetoj estas rekomendita. La produktado de senvirusaj arboj per ŝospinta greftado aŭ varma traktado estas tre grava. Se eblas teni la kampon konstante libera de CTV, la plantado de senvirusaj arboj estas praktika. En lokoj kie malfacilas trovi senvirusan kampon, antaŭinokulado kun milda CTV-rasoj protektas arbojn kontraŭ infekto kun severa rasoj de CTV. Plantoj kiuj liveras burĝonojn devas esti inokulitaj kun milda CTV-rasoj almenaŭ kvar al ses monatojn antaŭ propagado. Ili estu konservataj en forcejo, sub afid-liberaj kondiĉoj. Estas ankaŭ rekomendite, ke bredejoj de junaj plantoj kreskigitaj por propagado estu konservataj protektitaj en ŝirmdomoj kontraû afidoj. Supre-greftado kun antaŭinokulitaj burĝonoj sur intergreftaĵoj infestitaj per severa CTV ne efikas, ĉar la arbo havas malmultan protekton kontraŭ la malsano. Necesas aspergi plantidejon kaj junajn arbojn fojfoje per insekticido, por regi afidojn. Ĉi tio devas prokrasti ĉian reinfekton kun la viruso.
Graveco
CTV estas la plej ekonomie grava kaj damaĝa viruso de citrusarboj. Ĝi povas esti disvastigita rapide kaj damaĝi ne nur mortigante arbojn sur radikaro de amara oranĝujo, sed ankaŭ per kaûzi branĉajn kavetojn en normalajn citrusarbojn. Ĝi mortigis pli ol 80 milionojn da arboj tutmonde, ĉefe en Sudafriko ekde 1910, Argentino (10 milionoj) kaj Brazilo (6 milionoj) ekde 1970, kaj Usono (3 milionoj) ekde 1950. Kun la disvastiĝo de T. citricida la severeco kaj efiko draste pliiĝis en Mezameriko kaj Usono. En Hispanio grandigis malpliiĝo je produktado de pli ol 40 milionoj da dolĉaj oranĝarboj kaj mandarinujoj.
Sabadell
Sabadell estas urbo en Hispanio, en la kataluna provinco Barcelono, kun-ĉefurbo de la distrikto (comarca) Vallès Occidental.
Loĝantaro: 201.712 homoj (jaro 2007).
Esperanto-movado
Sabadell estis unu el la centroj de la Esperanto-movado en la iberia duoninsulo. En la 1930-aj jaroj ekzistis grupo de laboristaj esperantistoj. Nuntempe ĝi estas la sidejo de Centro de Esperanto Sabadell, Kataluna Esperanto-Asocio, Kataluna Esperanto-Junularo kaj Kultura Asocio Esperantista.
Grava urbocentra bulvardo ĉi tie nomiĝas Ronda Zamenhof. En 1989 tie stariĝis moderneca monumento honore al li.
Distrikto Diekirch
La distrikto Diekirch estis distrikto en la Grandduklando Luksemburgio.
Ĝi norde limis kaj okcidente je Belgio, oriente je la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio plus la distrikto Grevenmacher kaj sude je la distrikto Luksemburgo.
Komence de en la distrikta teritorio vivis  loĝantoj.
La distrikto konsistis el la sekvaj kvin kantonoj:
La distriktoj estis abolitaj la 3-an de oktobro 2015.
Gurungoj
La Gurungoj, nomitaj ankaŭ Tamu, estas etna grupo el diversaj partoj de Nepalo.
Ili estas Budhistoj kun granda minoritato de Hinduoj.
La gurunga popolo parolas sian propran lingvon. Laŭ lingva kaj etna ecoj ili parencas al magar, thakali kaj kirati gentoj. La gurungoj estas ankaŭ fama pro sia honesta pensmaniero kaj siaj riĉaj danca kaj muzika tradicioj. Ili estas ĉiam ridemaj malgraŭ siaj penegaj vivoj. La plimulto de ili vivas en la alta Lamĝung- kaj Kaski-distriktoj laŭ la flanko de la rivero Marsangdi. La vivo de tiuj montaraj homoj estas modesta, ĉar laboro sur la deklivoj estas peniga. La montareto tie estas kovrita de arbaro de rododendroj, la belegaj naciaj floroj de Nepalo. Tie oni ĝuas vidon de nigraj simioj, cervoj kaj diversaj specoj de birdoj montaraj.
NGC 4772
NGC 4772 (aliaj indikoj — UGC 8021, MCG 0-33-18, ZWG 15.32, PGC 43798) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Association of American Universities
La Asocio de Amerikaj Universitatoj (The Association of American Universities, mallongigita AAU), origine fakte Asocio de Usonaj Universitatoj, antaŭ ol aliĝis ankaŭ kanadaj institucioj, estas organizaĵo de gvidaj esploruniversitatoj en Usono kaj Kanado.
NGC 4772
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miles Davis Volume 1
Graveco
Scott Yanow rigardis la tri kunsidojn de Miles Davis por Blue Note el la jaroj 1952, 1953 kaj 1954 al la 17 plej gravaj diskoj de malmolbopo kaj kiel unuaj diskoj, sur kiuj – malgraŭ laŭgradaj transiroj – ĉi tiu stilo publikiĝis. Laŭ Thom Jurek ili donas perecizan bildon pri la „rapida glitado“ de Davis en la malmolbopon. Cook kaj Morton antagonismon de ĉi tiu albumo, rimarkis tamen ankaŭ, ke Davis jen forlasis la malvastajn limojn de etbanda bibopo kaj daŭrigis la esploron de vasta muzika lingvo, kion li komencis per la ensemblo de Birth of the Cool.
Literaturo/fontoj
<references group="Wießmüller"/> <references group="jazzdisco.org"/> <references group="discogs.com"/>
Mevalonata acido
Mevalonata acido estas branĉohava 3,5-du-hidrokso-3-metil-pentanata acido kaj antaŭanto de la skvaleno en la biosinteza vojo kiu estigas sterolojn, kolesterolon, karotenon, likopenon, samkiel aliajn terpenoidojn. La estigo de la mevalonata vojo ĉeestas en kelkaj plantoj tiaj kiaj la eŭkariotoj, arĥioj kaj kelkaj bakterioj. Kelkaj mevalonataj enzimoj, ĉeestantaj en pluraj vivantaj organismoj ekde bakterioj ĝis mamuloj, respondecas pri sennombraj biologiaj reakcioj rilate al kreado de izoprenoidoj kaj steroloj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Alpha-Carotene-3D-balls.png| α-karoteno Beta-Carotene-3D-balls.png| β-karoteno Lycopene_molecule_ball.png| Likopeno Squalene-3D-balls.png| Skvaleno Phosphomevalonic acid.png| Fosfomevalonata acido Farnesyl-pyrophosphate-3D-balls.png| Farnezila pirofostato Geranyl-pyrophosphate-3D-balls.png| Geranila pirofostato Isopentenyl-pyrophosphate-3D-balls.png| Izopentenila pirofostato Lovastatin2.png| Lovastatino </Gallery>
Emilie Hodler-Ruch
Lina Emilie HODLER-RUCH (n. 1880, m. la ) estis svisino, edzino de Hector Hodler.
Association of American Universities
Funkcio
La Asocio de Amerikaj Universitatoj estis establita la 28-an de februaro 1900, ĉe dutaga konferenco okazigita en la Universitato de Ĉikago, de 14 el la ĉefaj doktoraj kandidatinstitucioj de la lando. Ĝia celo estas konservi fortan akademian sistemon de edukado, esplorado kaj novigaj metodoj kaj antaŭenigi plej bonajn praktikojn por bakalaŭroj kaj magistroj kaj plifortigi la kontribuojn de esploruniversitatoj al amerika socio. La membrouniversitatoj de la organizo ricevas la plej federacian financadon, kiu plibonigas publikan sanon, alfrontas naciajn defiojn kaj kontribuas al ekonomia rezisteco dum edukado kaj trejnado de gvidantoj kaj novigantoj de estonta vizio. Aktuale en 2022, la organizo inkluzivas 65 universitatojn de Usono (28 privataj kaj 37 publikaj) kaj du publikajn universitatojn de Kanado.
Albany (Okcidenta Aŭstralio)
Albany estas havenurbo en la regiono Granda Sudo de Okcidenta Aŭstralio, ĉe ĉirkaŭ 418 km SOr de Perto, la subŝtata ĉefurbo. Ĉe 2009, la populacio de Albany estis ĉirkaŭkalkulita je 33,600, kio faras ĝin la sesa plej granda urbo en la subŝtato.
Association of American Universities
Funkcio
La unio estas membro de la tutmonda reto de esploruniversitatoj. La reto inkludas la sekvajn organizojn: la Russell Group (Britio, bazita en Londono), U15 (universitatoj en Germanio) (bazita en Freiburg), la Eŭropa Ligo de Esploraj Universitatoj (Eŭropo, kun sidejo en Loveno, Belgio), la Asocio de Orientaziaj Esploruniversitatoj (Ĉina Popola Respubliko, Japanio, Sud-Koreio, Honkongo kaj Tajvano), la C9-ligo (Ĉinio), la Grupo de Ok (Aŭstralio, bazita en Kanbero), la RU11 Esploruniversitatoj (Japanio) kaj la kanada Research Universities Group U15, bazita en Otavo.
Janusz Danecki
Janusz Danecki (naskiĝis la en Katowice) estas pola arabisto kaj islamisto, lingvisto kaj literaturisto. Li laboras en la Katedro de Arabistiko kaj Islamistiko de la Universitato de Varsovio kaj en la Supera Lernejo de Socia Psikologio.
Association of American Universities
Funkcio
La Asocio de Amerikaj Universitatoj aliĝis al siaj partneroj en la tutmonda reto subskribante la jenajn deklarojn :
Janusz Danecki
Biografio
Janusz Danecki en la jaroj 1964-69 studis arabistikon en la Varsovia Universitato kaj magistriĝis pri la temo: Kelkaj problemoj de arabaj pruntaĵoj en la urduo, kies scienca prizorganto estis Józef Bielawski. En 1971 estis en Kaira universitato kaj en Al-Azhar-universitato. En 1974 doktoriĝis pri araba lingvoscienco per disertaĵo Elementoj de barata fonetika teorio en 'Al-Kitāb' de Sībawayhi. En 1982 habilitiĝis pri klasika araba kaj islama kulturoj surbaze de laboraĵo ''Literaturo kaj kulturo en imperio de kalifoj. Studo pri adaba kreemo de al-Mubarrad''. En 1989 ricevis titolon de profesoro pri humanismaj sciencoj.
Internacia Negoca Altlernejo
La Internacia Negoca Altlernejo, Nemzetközi Üzleti Főiskola, International Business School Budapest (mallonge IBS) estas privata elita altlernejo en Budapeŝto. Ĝis 2014 resume 3700 studentoj akiris diplomojn.
Albany (Okcidenta Aŭstralio)
Nune la urbo estas grava loko kiel turisma destino kaj bazo por esplori la sudokcidenton de la ŝtato kaj ĝuas naturan belon kaj zorgas por la konservado de heredaĵo. La urbo ludis gravan rolon pri la heroa spirito kaj partopreno de aŭstralianoj en la Unua Mondmilito, ĉar estis la lasta haveno el kiu la militistoj eliris el Aŭstralio al la frontoj.
Internacia Negoca Altlernejo
Historio
Negocisto István Tamás fondis la altlernejon en 1991 kun apogo de Oxford Brookes University. La kampuso funkciis nur en luitaj ĉambroj en kontordomo en Újbuda. Post 6 jaroj la hungara ŝtato deklaris la oficialan akcepton, tial krom la angla diplomo la altlernejo rajtis doni ankaŭ hungarajn bakalaŭrojn. En 2011 oni fondis kampuson en Vieno, en la sekva jaro akordo okazis kun University of Buckingham. En 2014 la kampuso en Budapeŝto trovis pli konforman lokon en 3 domoj de Óbuda, tiuj 3 domoj estas historiaj monumentoj. En la sama jaro Ĝenerala Entreprenista Altlernejo aliĝis al IBS.
Albany (Okcidenta Aŭstralio)
Albany estas la plej aĝa konstante setlita urbo en Okcidenta Aŭstralio, antaŭ Perto kaj Fremantle pro du jaroj.
Internacia Negoca Altlernejo
Historio
En la altlernejo oni instruas angle, sed en la unua lernojaro la ekzameno povas okazi ankaŭ hungare. Por neangloj estas ankaŭ konvenaj lingvokursoj. La studentoj povas elekti la lernadon inter 8 BSc kaj 4 MSc.
Emilie Hodler-Ruch
En 1918, post longa fianĉeco, ŝi edziniĝis al Hodler. La novgeedzoj luprenis loĝejon en la kuracloko Leysin. Emilie lernis Esperanton supraĵe, kaj plejparton de la tempo oferis al zorgado pri malsana Hector Hodler. Post lia morto ŝi konfirmis la transdonon de la esperantista parto de la biblioteko, la revuo Esperanto kaj kapitalo valoranta 176000 svisajn frankojn al Universala Esperanto-Asocio.
Distrikto Uljanovo (Kaluga provinco)
Distrikto Uljanovo (Uljanovskij, Ульяновский район) estas municipa distrikto de Kaluga provinco (Rusio). Ĝi situas sude de la provinco kaj limas kun distriktoj Kozelsk, Duminiĉi, Suĥiniĉi, Ĥvastoviĉi. Krome, ĝi limas kun Tula provinco kaj kun Orjola provinco.
Janusz Danecki
Biografio
Li estas profesie ligita al la Varsovia Universitato. En la jaroj 1982-2006 estis gvidanto de Fako pri Arabistiko kaj Islamistiko kaj restante ties scienca laboranto. Li lekcias pri araba lingvoscienco, arabaj dialektoj, islamistiko kaj islama politika penso. En la jaroj 2006-2010 estis fakultatestro de Filologia Fakultato de Supera Lernejo de Socia Psikologio en Varsovio. En 2003 li ankaŭ iĝis ĉi tie gvidanto de Proksim-Orienta Centro.
Emilie Hodler-Ruch
En 1920 la Komitato de UEA nomis ŝin honora membro de UEA.
Janusz Danecki
Biografio
En 1993 Janusz Danecki fondis sciencan revuon "Studia Arabistyczne i Islamistyczne" (Arabistaj kaj Islamistaj Studoj) kun internacia atingodistanco, kaj en 2002 jarlibron "Bliski Wschód: społeczeństwa - polityka - tradycje" (Proksima Oriento: socioj, politiko, tradicioj). Li ankaŭ estas membro de Towarzystwo Naukowe Warszawskie (Scienca Varsovia Societo), Komitet Nauk Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk (Komitato de Orientalistikaj Sciencoj de Pola Scienca Akademio) kaj Collegium Invisibile.
Distrikto Uljanovo (Kaluga provinco)
Administra centro de la distrikto estas vilaĝo Uljanovo.
.sn
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Sn''.
.sn estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Senegalo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Svodín
Svodín, hungare Szőgyén, germane Seldin estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
Svodín situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Štúrovo troviĝas 25 km-ojn for.
Janusz Danecki
Biografio
Li estas tradukisto de klasika kaj nuntempa araba literaturo kaj anakaŭ de orientalistika literaturo de eŭropaj lingvoj kiel germana, angla, franca. Krom tiuj lingvoj li ankaŭ konas la rusan, hispanan, italan, svedan kaj finnan. Aparte li posedas fundamentan konon de kelkaj orientaj lingvoj (svahila, hebrea, birma, persa, turka kaj urduo).
Svodín
Famuloj
En Nemecký Seldín naskiĝis hungara agronomo Géza Berek.
Janusz Danecki
Biografio
Kune kun d-rino Jolanta Kozłowska kiel unuaj en Pollando prilaboris en 1996 Słownik arabsko-polski (Vortaro pola-araba) redaktita laŭ alfabeta ordo kaj ne, kiel kutime, laŭ radikvortoj. Janusz Danecki verkis ankaŭ Gramatyka języka arabskiego (Gramatiko de la araba lingvo) unuafoje eldonitan en 1994. Lia libro Podstawowe wiadomości o islamie (Bazaj informoj pri islamo) estas en Pollando la plej granda fonto pri islamo. En internaciaj sciencaj revuoj li publikigis pli ol cent artikoloj.
Uzeir Jusupović
Uzeir JUSUPOVIĆ (naskiĝis en 1965 - pereis dum bombardado en Sarajevo la 30-an de majo 1993) estis sekretario de Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino kaj eksa komitatano de TEJO.
Janusz Danecki
Biografio
Distingita i.a. de Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta en 2011.
Uzeir Jusupović
Uzeir Jusupović estis diplomita inĝeniero pri elektrotekniko. Li esperantistiĝis en 1973 kiel ok-jara lernanto de elementa lernejo, frue ekregis la lingvon kaj dum jaroj poste estis unu el la plej aktivaj esperantistoj en Sarajevo kaj Bosnio. Kiel mezlernejano kaj studento li gvidis plurajn Esperanto-kursojn kaj aktive partoprenis en preskaŭ ĉiuj Esperanto-aranĝoj organizitaj en Bosnio kaj Hercegovino kaj la eksa Jugoslavio. Li estis la prezidanto de la urba Universitata Esperanto-Klubo, kaj en 1990 li elektiĝis sekretario de la Esperanto-Ligo de Bosnio kaj Hercegovino.
La komenco de lia profesia kariero estis brila, same kiel liaj studjaroj. Li posteniĝis kiel scienca kunlaboranto de la Instituto pri informadiko ĉe la Elektroteknika fakultato en Sarajevo. Lia perforta morto en aĝo de nur 27 jaroj estis forte funebrata fare de la esperantistaj organizaĵoj en Eksjugoslavio same kiel de TEJO.
Periquito
Periquito estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce kaj en la mikroregiono Ipatinga. Fondita en 1995, laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vyšná Sitnica
Vyšná Sitnica, hungare Felsővirányos [felŝOviríanjoŝ], rutene Вышня Сітніця [viŝnja sitnicja] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Horný Žitnice.
Situo
Vyšná Sitnica situas laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 25 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis "Felső-Szitnyicze", poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsővirányos 458 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stokó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšná Sitnica 412 vilaĝanoj (400 slovakoj).
Kronĉongo
Kronĉongo estas speco de muziko el Indonezio. Ĝi normale uzas voĉon, fluton, violonon, kontrabason kaj du unikajn malgrandajn gitarojn; nome la ĉako kaj la ĉuko.
Ĉako
La ĉako (Indonezia cak) havas 4 ŝtalajn kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas D5 D5, G4, B4. La mezuro estas 355-375mm.
Ĉuko
La ĉuko (Indonezia cuk) havas 3 dikajn nilonajn kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas G4, B3, E3. La mezuro estas 355-375mm.
Fluto
Oni normale uzas la norman fluton.
Violono
Oni normale uzas la norman violonon.
Kontrabaso
Oni normale uzas la norman kontrabason.
Father of the Bride
Father of the Bride estas la nomo de pluraj artikoloj.
Terapeŭtoj
Terapeŭtoj (el la greka therapeutai: servistoj, t. e., servistoj de Dio) estis judaj sektanoj, samtempuloj de Jesuo, loĝantaj precipe en Aleksandrio, en Egiptio. Ili havis multajn rilatojn kun la esenoj, kies principojn ili praktikis; same kiel ĉi tiuj lastaj, ili dediĉis sin al la praktikado de ĉiuj virtoj. Ilia nutraĵo estis ekstreme simpla. Dediĉataj al la celibato, al la meditado kaj al la soleca vivado, ili formis veran religian ordenon. Filono el Aleksandrio, juda platona filozofo en Aleksandrio, estis la unua, kiu parolis pri Terapeŭtoj kaj nomis ilin judoj, sed Eŭzebio, Sankta Hieronimo kaj aliaj pastroj opiniis ke ili estas kristanoj. Egale, ĉu ili estis judoj aŭ kristanoj, ili prezentis interligitecon inter judismo kaj kristanismo.
Father of the Bride (1950)
Father of the Bride ("Patro de la fianĉino") estas usona komedia filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Vincente Minnelli. Father of the Bride estis originale filmita en la angla lingvo. Ĝi humure pritraktas la penojn de patro rilate al la preparado de la edziĝo de sia filino.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Spencer Tracy, Elizabeth Taylor kaj Joan Bennett.
La filmo entute daŭras 92 minutojn.
Samarianoj
La samarianoj estas malgranda etno-religia komunumo de 796 membroj (popolnombrado 2017), el kiuj 415 loĝas en la Israela urbo Holon kaj 381 en Kirjat Luza (ĉe Nablus) en Palestina regiono. En la 4a jc laŭtakse estis kelkaj centmiloj da samarianoj, sed post jarcentoj de subpremado kaj devigitaj konvertiĝoj al kristanismo aŭ islamo, en 1917 restis nur 146 samarianoj. Intertempe ili nombre iom kreskis denove. Ili vivas sian religion sub tre malfacilaj cirkonstancoj, parte en la ŝtato Israelo, parte ekster ĝi; siajn grandajn ceremoniojn tamen ili klopodas festi kune. Ili havas sian propran ĉefpastrecon.
La nomo samarianoj devenas de la regiono, kie ili estiĝis kiel popolo; mem ili sin nomas ŝomerim (prigardantoj, konservantoj). Depende de sia ŝtataneco kaj loĝloko, ili parolas nuntempe la modernan hebrean aŭ la araban. Por la liturgio ili uzas proprajn variaĵojn de la klasika hebrea kaj aramea.
Iom da historio
Post la skismo de la dek triboj de Izraelo, Samario fariĝis la ĉefurbo de la apartiĝinta reĝolando de Izrael. La samarianoj estis preskaŭ ĉiam en milito kontraŭ la reĝoj de Judujo. Profunda malamo, ekde la disiĝo, konstante regis inter la du landetoj, kiuj evitis ĉiajn interrilatojn. La samarianoj, por fari la disecon pli profunda kaj ne bezoni veni al Jerusalemo por la solenado de religiaj festoj, konstruis sian propran templon sur la monto Garizim apud la nuna Nablus kaj enkondukis iujn reformojn; ili akceptis kiel Biblion nur la pentateŭkon, kaj malaceptis ĉiujn ceterajn librojn, kiuj poste aldoniĝis al ĝi. En la okuloj de l' ortodoksaj judoj, ili estis herezuloj, kaj tial ofte malestimataj kaj persekutataj.
La antagonismo de la du nacioj havis do kiel solan principon la malakordon de la religiaj opinioj, kvankam iliaj kredoj havis la saman originon, ofte oni diras ke ili estis la protestantoj de antikvo.
Detruita kaj rekonstruita plurfoje, sub la regado de la romianoj Samario estis la ĉefurbo de l' samnoma landeto Samario, unu el la kvar ŝtatoj de Palestino. Herodo la Granda beligis ĝin per luksaj monumentoj kaj, por flati la imperiestron Aŭgusto, donis al ĝi la nomon Augusta, en la greka lingvo Sebaste.
Oni trovas ankoraŭ hodiaŭ samarianojn en kelkaj landoj, ĉefe en Palestino, precipe en Nablus kaj apud Jafo. Ili obeas la leĝon de Moseo kun pli da severeco ol la plimultaj judoj, kaj geediziĝas nur inter si mem. Iliaj sanktaj libroj estas ankoraŭ skribataj per hebreaj literoj de la plej malproksima antikveco. En Mateo, 25:31-46 kaj Luko, 10:25-37 estas Parabolo de la bona samariano; kaj pro tio, la vorto "samariano" signifas en multaj lingvoj "helpema homo".
Schwarzenborn (Eifel)
Schwarzenborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Géza Jakab
JAKAB Géza, Szentgericzei Jakab, estas rumanihungara poeto, ĵurnalisto naskita en Koloĵvaro la 13-an de februaro 1904 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de januaro 1992.
Kariero
Géza Jakab studis en la ekonomika fakultato de la Universitato de Budapeŝto. Li debutis kiel ĵurnalisto en Újság, poste en la Keleti Újság, de 1935 li estis redaktoro de la Rendkívüli Közlöny, de 1938li estis interna kunlaboranto de la Aradi Közlöny.
Kavalira ordeno de krucanoj kun ruĝa stelo
Kavalira ordeno de krucanoj kun ruĝa stelo (ankaŭ Krucanoj kun ruĝa stelo, Ordo militaris Crucigerorum cum rubea stella, mallongigite OCr., O. Crucig.) estas ununura kavalira ordeno fondita en Ĉeĥaj landoj. Ĝi evoluis el laika hospitala frataro, fondita de Agnes de Bohemio en la jaro 1233 dum preĝejo de sankta Hastalo en Prago. Al la ordeno avancis la frataron papo Gregorio la 9-a en 1237, poste ĝi komencis disvastiĝi en ĉirkaŭaj landoj, precipe en Pollando kaj Hungario. Nuntempe ĝi signife agadas en Ĉeĥio kaj Aŭstrio.
Alíz Kertész
naskiĝis la en Budapeŝto.
Tórshavn
Tórshavn [TOŬRShaŭn] aŭ [TEŬRShaŭn] (Tórshavn, Thorshavn, IFA: []) estas la plej granda urbo de arkipelago de Ferooj kaj ĝia ĉefurbo kaj sidejo de plej altaj aŭtoritatoj de tiu dana dependa teritorio. Urbo situas en insulo Streymoy, havas loĝantojn.
Nomo signifas esperante Haveno de Toro, nordĝermana dio de tempesto kaj tondroj.
Alíz Kertész
Biografio
akiris pedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1960, trejnistan diplomon en 1967, en majstra grado en 1974. Depost la aktiva sportado ŝi estis trejnisto, inter 1982-1988 ŝi estis sportinstruisto en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste ŝi okupiĝis pri aranĝoj de amatoraj gimnastikaj kunvenoj. Li edziniĝis kaj naskis filinon. Ŝi ricevis ŝtatajn premiojn en 1996 kaj 2011.
Sporta kariero
inter 1949-1960 estis gimnastikisto en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono trifoje en 1955 kaj 1958, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1954-1960. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo teame kune kun Andrea Bodó, Ágnes Keleti, Margit Korondi, Erzsébet Köteles kaj Olga Tass, krome en mondĉampionumo ŝi estis la unua teame en 1954. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1960.
Eino Lehkonen
Eino LEHKONEN (naskiĝis en 1907, mortis la 27-an de septembro 1993 en Jyväskylä (Finnlando) estis finna esperantisto.
William Morris Davis
William Morris Davis (12a de februaro 1850 - 5a de februaro 1934) estis usona geografo, ofte nomita la "patro de la usona geografio" ne nur pro siaj laboro kaj klopodoj tendencaj al la establo de la geografio kiel akademia fako sed ankaŭ pro siaj progresoj en geografio kaj pro la disvolvigo de la geomorfologio.
Eino Lehkonen
Li kunfondis la lokan klubon en 1963 kaj estis UEA-fakdelegito pri SOS-aŭtoservo, sindikatoj kaj turismo.
William Morris Davis
Biografio
Naskiĝis en Filadelfio, kiel filo de Edward M. Davis kaj Mary Mott Davis. Estante 19-jaraĝa, li atingis gradigon en la Universitato de Harvard kaj unu jaron poste la magistrigon en inĝenierado. Poste Davis pasigis tri jarojn kiel helpanto farante astronomiajn observojn kaj determinadon de geografiaj longitudoj en la Nacia Observatorio Argentina en Kordobo, Argentino, kaj posre revenis al Harvard por dediĉi sin al instruado. En 1878, Davis estis nomumita kiel helpoprofesoro en fizika geografio en Harvard kaj en 1885 li estis nomumita kiel profesoro. Davis plue instruis en Harvard ĝis sia retiriĝo en 1912. Post tio, li okupis la postenon de vizitprofesoro en kelkaj universitatoj de Usono kaj Eŭropo. Davis mortis en Pasadena, Kalifornio.
Laboro
William Morris Davis estis granda pelanto de la geografio; laboris arde por antaŭenigi ties agnoskon. En la 1890-aj jaroj, Davis estis membro ege influa de komitato kiu helpis stabli normigojn por geografio en la publikaj lernejoj. Davis kaj la komitato sentis, ke geografio devis esti traktata kiel ĝenerala scienco en bazaj kaj mezaj lernejoj. Kiel rezultoj al tiuj klopodoj, tiuj ideoj estis adoptitaj. Bedaŭrinde, post jardeko de la "nova" geografio, estis entrudita iama sciaro dediĉita al memorigo de toponimoj kaj tiel geografio estis iom apartigita de la ĉefaj sociaj studoj. Davis estis ankaŭ grava pelanto kaj kunlaboranto de la National Geographic Society, kaj verkis grandan nombron de artikoloj por la revuo de la institucio nome National Geographic. Davis ankaŭ helpis konstrui la universitatan studobjekton de geografio. Krome li trejnis kelkajn el la unuaj geografoj de Usono de la 20a jarcento (kiel Mark Jefferson, Isaiah Bowman, Curtis Marbut kaj Ellsworth Huntington).
Li estas probable plej bone konata kiel patro de la geomorfologio. Tiu subfako estas la studo de la reliefo. William Morris Davis fondis tiun subfakon de la geografio. Tiutempe la tradicia ideo de la disvolvigo de la reliefo klariĝis per la granda inundo rakontita en la Biblio, sed Davis kaj aliaj geografoj ekkredis, ke aliaj tialoj estis responsaj pri la modelado de la surfaco de la Tero. Davis disvolvigis teorion de la kreado kaj detruo de la pejzaĝo, kion li nomis "geografia ciklo". Lia teorio klarigis, ke la montoj kaj aliaj geografiaj elementoj estas modelitaj per la influo de serio de faktoroj kiuj montriĝas en la geografia ciklo.
Vojnice (Těšetice)
Vojnice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Těšetice en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 1,5 km oriente de Těšetice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 105 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Vojnice situas en katastra teritorio Vojnice u Olomouce kun areo 5,76 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1276.
12787 Abetadashi
12787 Abetadashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Tadashi Abe. Instruisto en mezlernejo de 1966 ĝis 2004, li metis sian konsiderindan talenton de observanto al la servo de la astronomia fotometrio ; li produktis serion da sciencaj artikoloj kaj unu tezon bazitaj sur siajn malkovrojn.
Dandajo
Ĝi havas 3 kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas G3, C4, F4. La mezuro estas 940-950 mm.
Ĝi havas specialan lokon en la tradicia muziko de Vjetnamio.
Dan havas larĝan gamon de sonoj nome 2 oktavoj, kordaron kun samaj periodoj kaj dolĉeco kiu povas esprimi profundan simpation.
Elfarteknikoj
En la malnovaj tagoj artistoj bezonis pecojn de bambuo, kiel bastonoj por bati pletojn, hodiaŭ ili ofte uzas plie pecojn el plasto.
Rektangula gotiko
Rektangula gotiko estas ekzemplo de malfrua gotika arĥitekturo, kiu estas tipa por Anglujo. Thomas Rickman unuafoje uzis la terminon en sia libro An Attempt to Discriminate the Styles of English Architecture from the Conquest to the Reformation („Provo distingi la anglajn arĥitekturajn stilojn ekde la konkero ĝis la reformacio“).
Rataje
Nomon Rataje portas pluraj setlejoj:
Rektangula gotiko
La rektangula stilo postsekvas la fruanglan kaj la ornamgotikon kaj estas per tio la tria angla stilo de gota arĥitekturo. Ĝi estis aplikata ĉefe en la periodo inter 1350 kaj 1520. La nomo rilatas kun la rektaj linioj de la bastonaroj, kiuj ordigas la altajn fenestrojn kaj murojn. Tipa por ĉi tiu stilo estas ankaŭ la ventumilvolbo (Vidu apudan bildon), kiu sin prezentas en sia pura formo en la abatopreĝejo de Bath.
La rektangula gotiko kaj volbokonstruo
Post kiam la dekoracia entuziasmo per uzado de liberaj rioj kaj arbitraj flankripoj estis atinginta certan naturan finan punkton, komencis kontraŭmovo, kiu volis distancigi sin klare de la ornamgotiko per strikta kaj rektangul-rigida liniado. Se oni tamen rigardas la volbojn de kelkaj ĉambroj kaj klostroj de la rektangula gotiko sen historia partieco, eble estus pravigebla la eldiro, ke jen temas pri ornama plikreskigo per aliaj rimedoj.
Malgraŭ ĉio – aŭ ĝuste pro tio – oni rigardas la rektangulan gotikon kiel la anglan nacian stilon, kiu regis sendisputate pli o ducent jaroj sen transalti sur la kontinenton. Ĝiaj bazaj formoj, difinitaj per la akcentado de horizontalaj kaj vertikalaj linioj, de maldikaj apogiloj en la ornamripo-fenestroj, ne estis transigeblaj sur la tiaspecan volbokonstruon. Tute novaj volboformoj fakte ne estis malvolvataj. Sed oni ŝanĝis la kutimajn modelojn laŭ maniero, kiu pli deduktigas lertan ruzecon kaj delikatan spacosenton ol abstraktan deturniĝo de la ornama troeco. Tio tamen validas nur por la meza navo. La flankvolboj ofte estis klare separataj per ornamriparo en la arkaĵeroj. En la meza navo vando kaj volbo estis videble treege kuntirataj, la formado de la volbo orientiĝas je la ordigaj elementoj de la fenestroj. Dum kiam la ornamgotiko celis unuecigon de ĉiuj spacoj, la rektangula gotiko celis nur unusolan spacon, plejofte la mezan navon.
Jen ni okupiĝu pri specifaj elformaĵoj de la retaj kaj stelaj volboj jam ekzistantaj en iliaj bazaj formoj kaj pli malfrue pri la maturaj ventumilvolboj, kiuj ĉi-kampe prezentas la plej plastikan atingaĵon de la rektangula gotiko.
En Gloucester estas troveblaj ĉiuj elementoj tipaj por la rektangula gotiko. Laŭ Martin Hürlimann ĉi tiu katedralo estas „unu el la plej gravaj kaj enigmaj konstruaj monumentoj de la tuta arthistorio“. Ĉi tie ekestis „je unu frapo nova formaro“. La rektangula gotiko, kiu komenciĝis en 1330 je Londono, atingas en la ĥorejo de Gloucester (1337–67) unuan supron. La retvoblo ĉi tie konstruita tamen ne montras principan diferencon al tiuj de la ornamgotiko. Apud la verta ripo pasas ĉiuflanke flankaj ripoj. La tuta volbofaco estas tegita de preskaŭ ne travidebla reto da multespecaj ripoj kaj multeco da ŝlosoŝtono. La diagonalripoj pasas al la pokaze postapuda pilastro. Tute simile la retvolbo de la Sinjorino-Kapelo (1472–99), kiu vere estas normana pinta barelvolbo kun flankoĉapoj sen porta funkcio de la riporeto.
La plej famaj elformaĵoj de ĉi tiu ventumilformo troviĝas en la katedralo de Peterborough en la kapeldomo malantaŭ la romanika ĥorejo (1483–1500), en la Anĝelturo de la okcidenta navokruciĝo de la katedralo de Canterbury (1495–1503), en la kapelo de Henriko la 7-a en la Abatejo Westminster, Londono (1503–19) kaj en la kapelo de la Reĝa Kolegio en Kembriĝo (1446–1515). Tie ĉi ni havas unu el la plej belaj rektangulgotikaj haloj entute kun atentoveka harmonio de la tuta arĥitekturo. Plivastige eldiraĵon de Nikolaus Pevsner oni povis diri „ora kaĝo“. La premitaj bendarkoj estas klare reliefigitaj, pro kio ni vidas malgraŭ la gigantaj ventumiloj subdividon en naveroj laŭ la murskemo.
La orienta alo de la klostro konstruita el mielkoloraj ŝtonoj (1351–77) havas krom la kapitulejo de Hereford (1350/60) la plej fruajn plene evoluintaj ventumilvolbojn, per kiuj estis ekipataj ne nur la tuta cetera klostro, sed kiuj estis vojmontraj por la tuta volbokonstruo de Anglujo ĝis en la 17-a jarcento. La ventumilripoj de ĉi tiu formo ofte komparata kun disetendiĝaj trumpetofloroj ne finiĝas je vertoripo, sed havas rondajn limliniojn, tiel ke ekestas klare konturitaj, duonkalikaj ventumilunuoj, kiuj tuŝas sian kontraŭan egalaĵon tangente nur en unu punkto resp. en mallonga linio. La horizontala stelfiguro ankoraŭ libera ĉe la vertoĉapo estis ekipita per taŭgaj formoj, dum kiam inter la ripoj ankaŭ estas enmetita ornamripoj. La profilaj dikecoj de la ripoj estas klare reduktitaj kaj egaligitaj, tiel ke la volbo efikas kiel vasta onduma faco delikate teksita kaj en sia interna strukturo kiel ĉelsistemo, kiu daŭre kaj naturece estigas al si novajn ĉelojn.
La ventumiloj male al la klostro de la katedralo de Gloucester flanke ne povas libere disvolvi, sed intertuŝas en longa transversa vertoripo. Ili havas apud la ekstera, ronda limlinio du kromajn egaldistancajn ringlinioj laŭ la ornamripa ordo de la fenestroj, el kiuj la pli malsupra formas preskaŭ duoncirklon. La kontinuecon de la volbo garantias la kuncentraj ringoj de la ventumiloj, kiuj tegas la tutan facon per ondoformo nenie ĝenata.
Simila konstrumaniero tia-ampleksa estis unuafoje uzata de 1480 ĝis 83 en la Divinity School en Oksfordo, kie la bendarko tamen restis videbla plenlonge. La londona kapelo ja montras la plej pompan ventumilvolbon. Ĉiu unuopa faco estas ornamita per ornamripoj, ankaŭ la spaco inter malsupra parto de la bendarko kaj murpilastro – do vere „reĝa“ volbo.