cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekonomio de publika bono
Juraj principoj de la Ekonomio de Publika Bono
Laŭ Felber, por la efektivigo de la ekonomio de publika bono, oni devas nur adapti la realan kapitalisman ekonomion (en kiu superregas valoroj kiel profitavideco kaj konkurenco) al la konstituciaj principoj kiujn enkorpigas, inter aliaj, la Konstitucio de Bavario.
Principoj de la Ekonomio de Publika Bono
La ekonomio de publika bono devas sekvi aron da bazaj principoj kiuj reprezentas homajn valorojn: konfidon, honestecon, respondecon, kunlaboron, solidarecon, malavarecon kaj kompaton, inter aliaj.
Por la defendantoj de la ekonomio de la publika bono, tiuj kompanioj kiuj regos sin de tiuj principoj kaj valoroj devas ricevi jurajn avantaĝojn kiuj ebligos al ili transvivi la nuntempajn valorojn de profitavideco kaj konkurenco.
En la nuna reala ekonomio oni mezuras la ekonomisukceson per valoroj aŭ indikiloj monaj kiel la malneta enlanda produkto kaj la profito, kiuj forlasas la homojn kaj la naturan medion en kiu ni vivas. Tiuj indikiloj diras al ni nenion pri ĉu estas milito, ĉu ni vivas en diktaturo, ĉu ni troekspluatas la medion, kaj tiel plu. Sammaniere, la fakto ke entrepreno enpoŝigas profiton diras al ni nenion pri la kondiĉoj de ĝiaj laboristoj aŭ pri tio kion ili produktas aŭ kiel oni produktas.
La bilanco de la publika bono mezuras kiel entrepreno kondutas sin rilate al la homa digno, la solidareco, la socia justeco, la ekologia daŭrigeblo, la demokratio kun ĉiuj siaj provizantoj kaj klientoj.
Fine, la pritakso de tiuj valoroj povos permesi al la konsumantoj elekti produktaĵojn.
Felber proponas limigon al la privata posedo kaj al la heredo.
Realigo de la projekto
La efektivigo de la teoria modelo komenciĝis en Oktobro 2010 kun grupo de kompanioj el pluraj landoj kiuj aktive partoprenas volonte plenumantaj la postulojn de la projekto de la ekonomio de publika bono. La grupo konvertiĝis al politika movado kiu premas la registaron por ke ĝi traduku la teoriajn principojn definitive en leĝojn.
Orleanistoj
La Orleanistoj aŭ Orleananoj estis franca dekstra (escepte dum 1814–1830) branĉo kiu elstaris el la Franca Revolucio kiel opoziciaj al la Legitimistoj. Ili regis en Francio en 1830–1848 en la Julia monarkio de la reĝo Ludoviko-Filipo (Francio). Ĝi estas ĝenerale konsiderata transira periodo dominata de la konservativa Orleanisma doktrino en ekonomio kaj eksterlandaj aferoj. Ĉefa estro estis ĉefministro François Guizot. Ili foriris al ekzilo dum la regado de la imperiestro Napoleono la 3-a kaj falis pro la establado de la Tria Respubliko en 1870.
Tembro
Tembro laŭ PIV estas
Pli detale la fenomenon priskribas la artikolo pri sonkoloro.
Orleanistoj
Ĝi prenas sian nomon el la Orleana branĉo de la Burbonoj (posteuloj el la plej juna filo de Ludoviko la 13-a), kiuj estis iliaj estroj. La frakcio enhavis multajn liberalulojn kaj intelektulojn kiuj volis restaŭri monarkion kiel Konstitucia monarkio kun limigitaj povoj por la reĝo kaj plej povo en la manoj de parlamento. Orleanistoj estis opoziciataj de la pli konservema Burbona frakcio, kiu volis ke la heredantoj de Ludoviko la 16-a restaŭru la tronon kun grandaj povoj. Kaj Orleanistoj kaj Burbonoj estis siavice opozicitaj de la respublikanoj kiuj volis neniun reĝon.
Gake no ue no Ponyo
Gake no ue no Ponyo (japane: 崖の上のポニョ [gake no ue no ponjo], laŭvorte: Ponjo sur la klifo) estas japana animacia filmo de Studio Ghibli publikigita en 2008.
La reĝisoro estis Hayao Miyazaki. La muzikon por tiu filmo komponis Joe Hisaishi.
Sporta rivaleco
Sporta rivaleco estas specifa formo de rivaleco: Temas pri konkura rilato inter la du rivalantaj sportistoj aŭ sportaj teamoj respektive kluboj, pli forta ol "kutima" konkuro: Foje la rivaloj estas la du plej bonaj teamoj en ligo de sportaj teamoj, kaj aparte forte batalas pri la pinta pozicio, aŭ la rivaloj estas reprezentantaj individuoj aŭ kluboj de du tradicie konkuraj urboj (ekzemple Oksfordo kaj Kembriĝo en Britio). La premo pri pli intensa konkureco estas sentata fare de la sportistoj, trejnistoj kaj la klubaj administrantoj, sed probable plej forte estas celebrata fare de la teamaj subtenantoj en la spektantaro. La intenseco de sporta rivaleco varias inter amikema konkuremo unuflanke ĝis serioza perforto inter teamaj subtenantoj antaŭ, dum aŭ post konkuraj matĉoj de la rivalaj teamoj aliflanke.
La administrantoj de sportaj kluboj kutime subtenas sportan rivalecon inter la subtenantoj de sia klubo, ĉar tio gvidas al pli da emocia ligiĝo al "sia" sporta klubo kaj rezulte al pli multaj vendataj enirbiletoj dum teamaj matĉoj. Tamen tia ne-racia rivaleco de la subtenantoj de sportaj teamoj povas rezultiĝi en strataj pugnobataloj kaj al alispece publike detrua konduto de huliganoj. Ofte la temo de rivaleco inter du specifaj sportaj kluboj estas bazita sur origine politika, kultura aŭ religia malsameco aŭ konkureco, kaj nemalofte la sportaj, politikaj, kulturaj kaj/aŭ religiaj dimensioj de la konflikto intermiksiĝas nedisigeble.
La fontoj de aparta rivaleco inter du sportaj kluboj kompreneble estas tre malsamaj. Ofte "duoblaj urboj", do du tre proksimaj kaj preskaŭ kunkreskiĝintaj urboj, havas rivalan rilaton, kiu cetere krom en sporto foje esprimiĝas pli ŝerce ol serioze: Ekzemple en Germanio la urbaj rivalecoj inter la relative proksimaj urbegoj Duseldorfo kaj Kolonjo aŭ la duoblaj urboj Majenco kaj Wiesbaden temiĝas aparte dum la semajnoj de karnavalo ĉiujare dum januaro kaj februaro. Pri la kazoj, ke la rivaloj estas la du plej bonaj teamoj en ligo de sportaj teamoj, kaj aparte forte batalas pri la pinta pozicio, jam temis komece de la artikolo, aŭ la rivaloj estas reprezentantaj individuoj aŭ kluboj de du tradicie konkuraj urboj (ekzemple Oksfordo kaj Kembriĝo en Britio) - respektive de ties lernejoj aŭ universitatoj. Religiaj diferencoj ekzemple esprimiĝas en la matĉoj inter la du futbalaj kluboj Celtic kaj Rangers de la skotlanda urbo Glasgovo: la unua havas multajn katolikajn subtenantojn, parte posteuloj de irlandaj elmigrintoj, kritikaj pri anglaj protestantoj kaj pri la koncepto de britia unia ŝtato, dum la dua ĝuste havas multajn subtenantojn protestantajn kaj britismajn. Ekzemplo de baze politikaj kaj kultura rivaleco estas tiu inter la futbalaj kluboj Real Madrid kaj FC Barcelona: Unuarigarde la du simple estas la plej sukcesaj kluboj de la hispana ligo pri futbalo, kaj la rivaleco klarigebla pro tio, sed fakte por multaj futbalemuloj sur la iberia duoninsulo la klubo barcelona aparte dum la diktatora epoko de Frankismo (1939-1975) reprezentis la movadon por sendependa Katalunio kaj kultura samrajteco de la kataluna lingvo en Eŭropo ... dum la politika movado estis malpermesebla de la hispana reĝimo, la futbala klubo restis permesata kaj svingado de kluba flago dum matĉo ne estis punebla kiel krima sendependismo.
Pli malseriozaj rivalecoj estas kutimaj inter universitataj atletikaj programoj en Usono - tiaj teamaj fortokomparoj ofte inkluzivas provoketojn kiel la ŝtelon de la alitema maskoto aŭ pentradon de la propraj lernejaj koloroj ie sur muro de la lerneja tereno de la kontraŭa teamo. En iuj kuntekstoj la matĉoj inter rivalantaj teamoj estas konsiderataj aparte gravaj, kaj la gajnanta teamo de tiaj matĉoj ricevas apartan trofeon aŭ alispecan premion.
Ekzemploj por aparte famaj sportaj rivalecoj
ekde antaŭ la jaro 1820 ekde antaŭ la jaro 1880
Unial
Unial estas nomo de du planlingvoj:
Galinago
Galinago estas iu ajn de preskaŭ 20 tre similaj specioj de vadbirdoj karakterizataj de tre longa fajnega beko kaj kamufla plumaro. Ili apartenas ĉu al la etaj genroj Coenocorypha kaj Lymnocryptes, ĉu al la ĉirkaŭ 15 tipaj galinagoj de la genro Gallinago. Tiuj lastaj estas la plej proksimaj parencoj de la skolopoj, kvankam la etaj genroj supozigas malmultajn diferencojn rilate la grupigo de galinagoj plus skolopoj (Thomas et al., 2004).
Ili serĉas senvertebrulojn en la koto per agado simila al tiu de "kudromaŝino" de siaj longaj bekoj.
(16415) 1987 QE7
(16415) 1987 QE7 estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno (Svislando).
Galinago
Plej granda parto havas diferencigajn flugomontradojn plej ofte montrataj je mateniĝo aŭ je noktiĝo. Kelkaj specioj de galinago estis ĉasitaj pro manĝado aŭ sporto ekde la frua epoko de la invento de pafiloj. Ili estas malfacilaj ĉasceloj ĉar ili konfuzigas eĉ lertajn ĉasistojn per siaj vagulaj flugmanieroj, neatenditaj ekflugoj, natura kamuflado kaj la malfacila teritorio kie ili kutime loĝas.
La eskapema naturo de galinagoj estas tre konata de ĉasistoj. Dum tagoj de popolaj ĉasmerkatoj, la plej lertaj ĉasistoj kunportas multajn ekzemplerojn de tiu specio kiel montro de orgojlo pro la malfacilo pafi tiun mirindan birdeton. La angla vorto por ĉasisto de galinagoj, nome "Sniper", devenigis la nomon por pafisto el malfacila pafejo aŭ kaŝpafisto, nome snajpero, iome uzata ankaŭ esperante kiel neologismo.
La vorto Galinago taŭgas, kiel supre dirite, por la tuta genro Gallinago kaj, kiel sube dirote, por similaj genroj nome Coenocorypha kaj Lymnocryptes, sed ankaŭ estas uzata kaj uzebla por la plej konata kaj disvastigata specio de la genro, nome Komuna galinago, Gallinago gallinago.
Genroj kaj specioj estas:
Fosiliaj ostoj de iu nepriskribita specio de Gallinago tre simila al tiu de la Granda galinago, Gallinago media estis malkaŝitaj en ejoj de malfrua Mioceno aŭ frua Plioceno (ĉirkaŭ 5 mejlojn) de Minejo Lee Creek, Usono.
Kantono Henry (Ilinojso)
La kantono Henry (Henry County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ilinojso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Instrumento
Instrumento laŭ PIV estas:
Wassenberg (dinastio)
La grafoj de Wassenberg estis en la meza mezepoko nobela dinastio en la regiono Malsupra Rejno (Germanujo), kiu regis Graflandon Wassenberg kaj antaŭ 1096 ĝis 1371 ankaŭ starigis la grafojn kaj dukojn de Geldern. Wassenberg jam en 1129 transiris kiel doto de Juta, filino de Grafo Gerhardo la 3-a de Wassenberg, al ties edzo Grafo Valramo la 1-a de Limburgo kaj per tio al la grafoj kaj postaj dukoj de Limburgo, poste al Duklando Jülich. La Grafoj de Wassenberg translokis sian regocentron en Kastelon Geldern.
2209 Tjanĝino
2209 Tjanĝino estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉinaj astronomoj de la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉina havenurbo Tjanĝino.
La Rhune
La Rhune, Larrún , Larrun (🇪🇺) estas monto situanta en okcidentaj Pireneoj, inter la provincoj de Navaro kaj Lapurdo kaj ĉe la landlimo inter Francio kaj Hispanio. Ĝi estas 905 m-ojn alta. Larrun signifas "paŝtejo bona" en la Eŭska lingvo, verŝajne popola etimologio. En la franca, ĝis la 20-a jarcento Larhune, nuntempe La Rhune, estas notinda turisma celo, ĉefe ekde 1924, dank' al la Trajneto de La Rhune, dentorela fervojo kiu eliras de la montpasejo de Saint-Ignace (inter Ascain kaj Sare). La panoramo donas klaran elrigardon al la ĉirkaŭaĵoj, ĝis okcidentaj Landes kaj la Atlantika oceano.
Movado Okcidenta
La Movado Okcidenta (germane: Abendländische Bewegung) proponis konserveman pensdirekton, kies anoj kolektiĝis en la juna Federacia Respubliko Germanio.
Historio
Anoj movadaj estis verkistoj kaj kunlaborantoj de la gazeto Neues Abendland (fondita en 1946), de Abendländische Aktion (fondita en 1951), de Abendländiche Akademie (fondita en 1952) kaj de Centre Européen de Documentation et Information (CEDI, fondita en 1952). Ili reprenis ideajn kaj personajn konektojn el la Intermilita epoko. Sindeviĝinte al elito por misie savi la kristanan okcidenton, la adeptoj planis reklami por tiaj ideoj en siaj unuopaj laborlokoj. Dum la 1950-aj jaroj la anoj ja socie sukcesis kio videblas se rigardi la eminentajn apogintojn (ekz. la federacia ministro Hans-Joachim von Merkatz, Friedrich August von der Heydte, Heinrich von Brentano).
Ideologio
Laŭ la ideoj de la movadanoj la okcidenta pensaro kuŝus sur ok kolonoj. El ili du (Mezeuropo, Romia Imperio) substreku la glorajn aspektojn el la pasinteco. Tri (kristanaj valoroj, okcidenta kulturunueco, federalismo) solvu tiutempe aktualajn problemojn. Tri aliaj (kontraŭtotalitarismo, kontraŭliberalismo, kontraŭusonismo) finfine difinu la politikajn celojn. La registaroj en Hispanio (Franco) kaj Portugalio (Salazar) iel estis modelaj.
Stacio Daikokuchō
Stacio Daikokuchō (大国町駅 [Dajkokuĉō-eki], Daikokuchō Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Naniŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Midōsuji, Linio Yotsubashi.
Thunar
Thunar estas la libera dosieradministrilo de la grafika uzantinterfaco Xfce. Kiel ĉiu dosieradministrilo, ĝi ebligas malfermi, movi, kopii aŭ forviŝi dosierojn, kaj lanĉi programojn. Ĝi estas programata baziĝante sur la biblioteko GTK+.
Eŭropa Kortumo
Du malsamaj internaciaj tribunaloj estas foje nomataj Eŭropa Kortumo:
Krasnogorskoje (Tjumena provinco)
Krasnogorskoje (Красногорское) estas vilaĝo en Isetska distrikto (Tjumena provinco, Rusio), parto de Solobojeva kampara municipo (Солобоевское сельское поселение).
Historio
En 1898 Krasnogorskoje estis nomita de vojaĝanto Konstantin Nosilov "bela vilaĝo", kun imponaj domoj, poŝtejo, prizorgita ligna preĝejo. Ĝi staris sur alta bordo de Iseto kaj estis ĉirkaŭita de pluraj vilaĝetoj.
ISO 3166-2:ML
ISO 3166-2:ML estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Malion. La kodojn havas dek regionoj kaj la ĉefurba distrikto. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>ML</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Malio. La dua parto estas tri literoj por la distrikto kaj unu aŭ du ciferoj por regiono.
Agula lingvo
Agula, estas lingvo parolata de la aguloj kaj estas uzata en suda Dagestano (respubliko de Rusio) kaj Azerbajĝano.
Klasifiko
La agula lingvo apartenas al la grupo de lezgaj lingvoj de la familio de nordorientaj kaŭkazaj lingvoj.
Oficiala statuso
La Agula ne estas la oficiala lingvo, la lezga lingvo estas uzata kiel la literatura lingvo.
Parencaj lingvoj
Estas dek lingvoj en la lezga lingva familio, nome: agula, tabasarana, Rutula, lezga, caĥura, buduĥa, _Kryts_, _Khinalugh_, _Udi_ kaj _Archi_.
Bellevue (Vaŝingtonio)
Bellevue (elparolu [BEL-vju]; esperante, Belvjuo) estas la plej granda orienta antaŭurbo de Seatlo, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi havas pli ol loĝantojn, kaj estas kvina urbo en Vaŝingtonio laŭ la nombro de loĝantoj. Antaŭ 50 jaroj ĝi estis malgranda rura komunumo kun beraj kultivejoj.
Insurekcio de Kajao
La 5-a de februaro de 1824, la trupoj bolivaraj de la fortikaĵoj de Kajao, Peruo, apartenantaj al la sendependistoj, estre de serĝento Moyano, organizis insurekcion pro manko de pago al la soldatoj. Ili liberigis la hispanajn prizonulojn de la Fortikaĵo Real Felipe kaj donis al ili la instalaĵojn kaj la defendon de la haveno. La monarkistoj okupis Limon la 29-a de februaro, kaj poste retiris sian ĉefan truparon al la centra montaro kaj lasis roton en Kajao, kies defendon estris la hispana militisto José Ramón Rodil, kie rifuĝis kelkaj patriotoj, inter kiuj Torre Tagle mem, kiu restis en la Fortikaĵo Real Felipe kaj mortis tie post unu jaro dum la dua sieĝo de Kajao.
(18925) 2000 PY25
(18925) 2000 PY25 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Montrécourt
Montrécourt estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 207 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Montrécourt situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Montrécourt etendiĝas sur 3,56 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Marc Guillez, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Montrécourt apartenas al la kantono de Solesmes, kies ĉefurbo estas Solesmes. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Malý Děd
Malý Děd (1355 m), (esperante: Malgranda Avo) antaŭe germane Kleiner Vaterberg aŭ Leiterberg, estas monto en ĉefa montodorso de montaro Hrubý Jeseník norde de Praděd, sur historia limo de Moravio kaj Silezio kaj samtempe sur trilanda punkto de distriktoj Bruntál, Jeseník kaj Šumperk. Sur okcidenta deklivo sub la pinto situas elserĉata turista kabano Švýcárna. Senpere ĉirkaŭ la pinto kondukas blua marko ĝis Vrbno pod Pradědem.
Griesen
Griesen estas loĝloko en Germanio. Ĝis la 31-a de decembro 2010 temis pri administre sendependa komunumo; ekde la 1-a de januaro 2011 la loĝloko estas parto de la nova urbo Oranienbaum-Wörlitz. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2014 la komunumo havis 326 loĝantojn.
La Addams Familio
La Addams Familio (The Addams Family) estas fikcia familio elpensita de la usona ilustristo Charles Addams en 1937. Kun la paso de la tempo, la roluloj iĝis la herooj de televidserialo, animaciaj serioj kaj kvar plenlongaj filmoj. Charles Addams komencis eldoni la familiajn intrigojn en la revuo The New Yorker. La roluloj iĝis tre popularaj, kaj dum tempo, al Morticia Addams kaj ŝia servisto Larch, kun kiuj Addams komencis la serion, estis akompanitaj fare de aliaj roluloj de la Addams familio.
Orfeosilvio
Ĝi troviĝas en somero ĉe la Mediteraneo, el Iberio kaj suda Francio tra Italio, Balkanio kaj Turkio kaj la Kaŭkazo etende al Centra Azio. Ĝi estas migranta, kaj vintrumas en subsahara Afriko el Senegalio al Sudano kaj Ĉado. Ĝi estas rara vaganto en norda kaj nordokcidenta Eŭropo.
La Addams Familio
La Addams Familio estas parodio de tipa tute-usona familio: du amaj gepatroj, infanoj, avino, dorlotbesto. Sed kontraste kun averaĝa usona familio, kiu preskaŭ ĉiam rekomendas burĝajn valorojn kaj sanktigas politikan ĝustecon, la membroj de la familio Addams enamiĝas al la gotiko, la grotesko kaj la makabro. Ili ofte traktas morton, suferon kaj mallumon. En la glora dinastio de la familio oni povas trovi famajn murdintojn, sorĉistinojn, magiistojn kaj ĉiajn specajn frenezajn homojn. Ĉiuj ili estas fonto de fiero kaj inspiro por la familio. Ili ne timas la supernaturon, sed vivas ĝin ĉiutage. Fakte, preskaŭ la sola afero, kiu vere timigas ilin, estas la "normalaj" homoj ĉirkaŭ ili.
Nord-Kivuo
Nord-Kivu estas provinco de la Demokratia Respubliko Kongo (Kongo Kinŝasa) orienta en la lando. Ĝi estas la provinco de Goma, granda urbego en la okcidento de la ŝtato. Laŭ la nova federacia konstitucio de 2006, Kongo Kinŝasa tenas tiun provincon fonditan je 1962.
Geografio
Nord-Kivuo bordas norde la Provincon Orientan de la Demokratia Respubliko Kongo, oriente la Okcidentan Regionon de Ugando, la Okcidentan Provincon de Ruando kaj la Lagon Kivuan, sude Sud-Kivuon, kaj okcidente Maniemon.
Historio
Tiu regiono suferis gravajn militajn okazintaĵojn kaj teruraĵojn fine de la 20-a jarcento kaj komence de la 21-a jarcento. Al la politika problemaro de la lando oni aldonas tie la konfliktojn inter la kongaj tutsioj aŭ etnoj ligataj al ili kaj la ŝtata konga registaro aŭ la etnoj ne ligataj al ili (aŭ ligataj al hutuoj). Al tio aldoniĝis la supozata apogo de diversaj registaroj de Ruando aŭ la enmigrado de rifuĝintoj el tiuj lando kaj konflikto.
En februaro 2020 la Alta Komisarejo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Rifuĝintoj raportis ke dum la pasintaj du monatoj pli ol 100 000 civiluloj fuĝis el siaj loĝlokoj en tiu regiono pro atakoj de armitaj grupoj en la tiel nomata Vatalinga estrolando. Multaj el la fuĝintoj estis antaŭe translokigitaj. La atakojn plenumis la Aliancitaj Demokratiaj Fortoj aŭ ADF, uganda islamisma grupo.
La Addams Familio
La unua televidserialo kiu prezentis la intrigojn de la familio Addams, estis elsendita de 1964 ĝis 1966 sur ABC kiel situacikomedio miksita kun nigra humuro kaj hororo. La spektaklo estis forigita post du sezonoj kiam alia CBS serialkomedio kun simila stilo, The Munsters, ricevis pli altan enŝaltkvoton. Tamen, eĉ post kiam la serio finiĝis, ŝi daŭre havis adorantojn. Poste, bildstriserio estis publikigita kiu estis sukcesa, du filmoj kaj unu filmo kiu estis distribuita rekte al vidbendo, same kiel refilmigo de la unua televidserialo, kiu estis elsendo sur la Fox Family kanalo de 1998 ĝis 1999 kaj estis nomita. La Nova Addams Familio.
Nord-Kivuo
Vidu ankaŭ
Beni
Orfeosilvio
Aspekto
La Orfeosilvio estas 14–16 cm longa – iom pli granda ol la Nigraĉapa silvio – kaj unu el la plej grandaj specioj de silvioj. Masklaj plenkreskuloj havas tutgrizan dorson kaj blankecajn subajn partojn kun iom da rozkolora nuanco en supra brusto kaj flankoj. La beko estas longa kaj pinteca kaj la kruroj estas grizecaj. Li havas malhelgrizan kapon, nigrecan okulmaskon kaj tre blankan gorĝon. La iriso estas blankeca, fakte flaveca se vidata de proksime. Inoj kaj nematuruloj havas pli palan kapon kaj sablokolorajn subajn partojn; ties griza dorso havas brunecan nuancon, do temas pri kazo de seksa duformismo. La iriso estas malhela ĉe junuloj. La plej klara distingilo de la specio estas la blankaj eksteraj plumoj de vosto kiu finas kvadrate.
Kutimoj
La kanto (krom la alarmalvoko “tak-tak” ofta ĉe silvioj) estas serio de mirlecaj liru-liruu kaj plndemaj notoj, similaj al tiuj de la Merlo, Turdus merula, aŭ de la Kantturdo, Turdus philomelos, kio nomigas la specion per komparo kun Orfeo, dum la latina scienca nomo hortensis aludas al fruktoĝardenoj kie videblas la specio.
Tiu malgranda paserina birdo troviĝas en malferma decidua arbaro ekzemple de kverkoj aŭ ankaŭ en terkultivejoj kiel olivarbaroj, ankaŭ ĉe riveroj. La ino demetas 4-6 makulitajn ovojn en nesto el herbo kaj radiketoj (foje sekurata per araneretoj) en arbusto aŭ arbo. Ambaŭ gepatroj kovas dum 12-13 tagoj. La ino pli ol la masklo. Dum 14-16 tagoj ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn kaj elnestiĝo okazas post 12-13 tagoj eĉ antaŭ ekflugo kio okzas post 20 tagoj, sed eĉ tiam la idoj pluestas manĝigataj. Kutime okazas dua ovodemetado.
Kiel plej parto de silvioj, Orfeosilvio estas insektovora kiu manĝas ĉefe papiliojn, raŭpojn kaj arakidojn, sed ankaŭ fruktojn, kiel ĉerizoj kaj figoj.
Subspeciojn kaj taksonomio
Oni agnoskas du subspeciojn (Snow et al. 1998), sed ili estas pli kaj pli konsiderataj separataj specioj (Helbig 2001, Jønsson & Fjeldså 2006):
Tiu palearktisa specio estas probable plej proksima al la Araba silvio, kaj al la Bruna kaj Jemena silvioj kun kiuj ĝi estas foje lokata en Parisoma. Ili kune kun la grupo de la Babilema silvio ŝajne formas distingan kladon de tipaj silvioj. Tiuj specioj ne aspektas multe similaj je unua rigardo, sed ili ĉiuj havas elstarajn blankajn gorĝojn, ne havas ruĝecajn flugilmakulojn kaj kutime havas malhelajn flankojn en kapo.(Helbig 2001, Jønsson & Fjeldså 2006)
Pouilly-en-Auxois
Pouilly-en-Auxois estas franca komunumo kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Tunelo por la kanalo de Burgonjo permesas tie interligi Saono kaj Sejno.
428 Monachia
428 Monachia estas meze granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio. Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Walther Augustin Villiger elde la observatorio de Munkeno, la.
"Monachia" estas ina formo de ''Monachium, latina nomo de Munkeno.
National Center for Biotechnology Information
La National Center for Biotechnology Information estas usona instituto pri informo de molekula biologio. Ĝi situas en Bethesda, Maryland. Ĝi estas fondita en 1988.
Ĝia adreso estas :
David Lipman estas ĝia direktoro.
Infankomerco
La infankomerco esta maniero de homvendado kiu aludas al trafiko aŭ rekrutado de beboj, infanoj, knaboj aŭ adoleskuloj de ambaŭ seksoj el loko al loko por ekspluati ilin por diversaj celoj, el kiuj plej oftaj por laboro kaj sekso.
La ĉarto de Unuiĝintaj Nacioj difinas la infankomercon kiel «La kaptado, la transporto, la translokigo, la akcepto aŭ la ricevo de infano cele al ekspluatado». :Artikolo 3 (c) Tiu difino estas substance pli ampleksa ol la difino de la «homvendado» de la sama dokumento. :Artikolo 3 (a).
Estas multaj la diversaj okazoj kiujn povas montri la infankomerco. Ekde la propra momento de la nasko ekzemple en la kazo de ŝtelitaj beboj en Hispanio ekde la 1940-aj jaroj al la fino de la 1970-aj jaroj en kiu partoprenis kuracistoj, monaĥinoj, pastroj kaj flegistinoj, kun ekonomiaj interesoj kun ankaŭ el la komenco klopodoj de translokigo de beboj al alia ideologia aŭ sociekonomia tavolo. Plej ofte oni diris al la ĵus naskinta patrino ke la bebo naskiĝis morta. Poste oni konstatis, ke la supozitaj tomboj estis malplenaj aŭ estis diversaj malnormalaĵoj en la koncerna dokumentaro. Iom pli aĥaj estas la stratinfanoj kiuj estas uzataj en diversaj partoj de la mondo por infanprostituo aŭ simple almozado. Terura estas la okazo de infanoj el Barato, kiuj estis kripligitaj de mafiuloj por okazigi kompaton kaj favori almozadon. Same terura estas la okazaro de infanoj (same kiel personoj de aliaj aĝoj) rabitaj por elpreni el ili organojn destinitajn al eksterleĝaj transplantoj. Tio ofte rezultas en la morto (murdo) de la infano.
8596 Alchata
8596 Alchata estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Castellana Grotte
Castellana Grotte estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alberobello, Conversano, Monopoli, Noci, Polignano a Mare kaj Putignano.
Regiona ligo Vestfalio-Lipo
La Landschaftsverband Westfalen-Lippe [Esperante: regiona ligo Vestfalio-Lipo, laŭvorte "pejzaĝa ligo..."] estas administra unuo en la Germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio, kreita en 1953, kies sidejo estas en Münster. La ligo prizorgas kadre de la komunuma memadministrado difinitajn regionajn taskojn. La ligo laboras kun 12.000 dungitoj por la 8,5 milionoj da loĝantoj de la regiono.
Per 35 specialaj lernejoj, 17 malsanulejoj, 17 muzeoj kaj multaj servejoj por handikapuloj la ligo plenumas tiujn taskojn en la sociala sfero, en la subteno de handikapuloj kaj junuloj, en la psikiatrio kaj en la kulturo, kiuj sencoplene prizorgendas tutregione. La regiona ligo Vestfalio-Lipo subtenas la kulturon en la regiono per financado de lokaj teatroj kaj orkestroj samkiel projektoj kaj publikaĵoj. La regiona ligo Vestfalio-Lipo estas subtenanto de entute 17 muzeoj, estas respondeca pri la monumentkonservado kaj subtenas la historian esploron pri Vestfalio kaj Lipo.
Ĉiuj distriktoj kaj eksterdistriktaj urboj en Vestfalio kaj Lipo estas membroj de la ligo. Ili subtenas kaj financas la regionan ligon, kiun kontrolas parlamento el 100 deputitoj de la komunumoj.
Membroj
La regiona ligo Vestfalio-Lipo havas kiel membroj jenajn 18 distriktojn kaj 9 eksterdistriktajn urbojn:
distriktoj (aŭtokodoj)
Marteno-kazerno
Sekularigo de la iama monakejo 1802–1820
Ekde aŭgusto 1802 estis en Erfurto prusia okupiĝo. La gravo strategia de tiu ĉi urbo situanta en la centro de la turingiaj etŝtatoj evidentiĝis jam kvar jarojn pli poste. Ĉar malantaŭ la Batalo de Jena–Auerstedt la franca tirano Napoleono Bonaparte proklamis Erfurton bienego imperiestra en dependo rekte de Parizo. Intertempe troviĝis ne malmulte ol 16.000 soldatoj en Erfurto kiuj tre ofte loĝis en konfisktaj privataj loĝejoj.
Regiona ligo Vestfalio-Lipo
Membroj
eksterdistriktaj urboj (aŭtokodoj)
Marteno-kazerno
Novkonstruo de la kazerno ĉe Bergstrom ĝis 1826
En 1822 iĝis Erfurto la sidejo de la 4-a armea korpuso sub la komando de Friedrich Wilhelm von Jagow. Tiam la Marteno-kazerno etendigitis rekte je la iamaj klostraĵoj sur la grundo de la iama monakeja ĝardeno ĝis rekte la bordo de la rivereto Breitstrom. La simetria komplekso gajnis kastelan karakteron, dume la honora korto malfermite en la direkto de la urbokerno eosta uzitis por ekzerci la soldatojn.
Armea uzo ĝis 1918
En 1826 la tuto finitis kaj jen, la horizontala projekciaĵo enmetitis en la fare de Johann Friedrich von Stülpnagel desegnitan urboplanon. Samjare forlasis Jagow honorcivitanigite la urbon ĉar lia armekorpuso kvara translokitis al Magdeburg. Sed ja restis erfurte la 2-a Turingia infanteria regimento nr 32, kun mallongaj interrompoj ĝis 1860 en Erfurto. Inter 1828 kaj 1831 sekve konstruitis la konstruo de la t.n. Defenda kazerno sur grundo de la iama Petro-klostro. Uzo armea de la Marteno-kazerno estis ĝis la fino de la Unua mondmilito.
Malarmeaj utiligoj kaj ideoj ĝis 2000
Post 1918 ekposdedis la komplekson la Regna poŝto kiu instalis tie la ĉefan riparejon por aŭtoj siaj. Necesis tiam grandstila alikonstruo; la granda korto ricevis vitran tegmenton kaj post enmeto de ŝtalaĵoj kaj kolonoj iĝis grandaj riparejaj areoj. Post Turniĝo metia uzo ĉesis kaj la malfunkcianta ejaro iĝis monumentprotektotaĵo. La ne plu ŝtata poŝto nun anoncis la volon vendi la komplekson. En tiu ĉi kunteksto estis svarmantaj pluraj senchavaj konceptoj kaj ideoj por bona uzo, ekz. far la arkitektoj de la firmao Fischer & Fromm.
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Edelény)
La paroĥa preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco estas grek-katolika moderna konstruaĵo en urbo Edelény (Hungario).
Historio
Pro la industriiĝo de Edelény multe da homoj alvenis en Edelény dum la frua socialismo. Inter ili estis ankaŭ grek-katolikoj. Komence ili havis disrvojn en la katolika kirko, sed en 1959 ili aĉetis loĝdomon, kiu estis trakonstruita kapelo. Pli nova preĝejo estis konstruita inter 1979-1983. Szilárd Keresztes konsekris ĝin en 1983. En 2010 la inundo atingis la preĝejon ankaŭ interne. En 2014 la iama paroĥejo estis trakonstruita komuna eklezia loko, kie funkcias ekzemple la familihelpa servo.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto ĉirkaŭita per heĝo. La konstruaĵo ekstere estas kovrita per ŝtonoj. La navo formas sesangulon. Antaŭe turo altiĝas, kiu estas nur alta muro. En la supra parto estas aperturo, kie oni metis 2 sonorilojn.
Kermeso okazas en la 14-a de septembro.
(9401) 1994 TS3
(9401) 1994 TS3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Kliento
Kliento laŭ PIV estas (respektive estis)
Santa Cruz da Esperança
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Batatais. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
29753 Silvo
29753 Silvo estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Silvo Sposetti, filo de la malkovrinto.
Castellaneta
Castellaneta estas komunumo de Italio.
Kantono Henry (Indianio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Hehlen
Hehlen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Holzminden de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Plasmo
Oni ofte apartigas tiun ĉi staton disde la aliaj, ĉar la ne-neglektinda kvanto da ŝargitaj partikloj en la gaso igas ĝin kapabla konduki elektron. La plasmo havas karakterizaĵojn, kiuj ne okazas en solidoj, likvaĵoj aŭ gasoj, do ĝi estas konsiderata alia stato de materio (foje nomata "la kvara materistato" ).
Simile al gaso, plasmo ne posedas propran formon nek volumenon; tamen, malsimile al gaso, ĉe ŝaltado de magneta kampo ĝi kapablas konsistigi fadenojn aŭ faskojn. Populare konataj ekzemploj de plasmo estas fulmoj kaj steloj. FAkte ĝi estas la plej abunda formo de ordinara materio en la universo, asocia ĉefe al steloj, inklude la Sunon. Plasmo povas esti artefarite generita varmigante neŭtran gason aŭ metante ĝin sub forta elektromagneta kampo.
Historio
La fako de fiziko konata kiel plasmofiziko naskiĝis fine de la 19-a jarcento kiel la kuniĝpunkto de du apartaj esplorfadenoj.
Ĉe unu flanko, en Britio, pro la pionira laboro de la fizikisto Michael Faraday jam estis komencinta la scienca studado de elektraj malŝarĝoj, kiun pludaŭrigis Joseph John Thomson, William Crookes kaj Sealy Edward Townsend. Plasmo mem estis unue vidita en tubo de Crookes, kaj estis priskribita de William Crookes en 1879 kun la nomo "radianta materio". Ĝia konsisto estis klarigita de la brita fizikisto J.J. Thomson en 1897. En 1923 Irving Langmuir kiel unua rimarkis, ke la jonigitaj gasoj kiuj estiĝas okaze de malŝarĝo reagas unuece al eleksteraj stimuloj - kio estas unu el la ĉefaj trajtoj de plasmoj, laŭ la nuntempa difino. Ĉar tiu ĉi eco pensigis lin pri la sangoplasmo, en 1928 Langmuir elektis la nomon "plasmo" por tiuj jonigitaj gasoj. Lewi Tonks kaj Harold Mott-Smith, kiuj laboris kun Langmuir en la 1920-aj jaroj, memoris, ke Langmuir uzis por la unua fojo tiun terminon pro analogio kun la sangoplasmo.
Ĉe la alia flanko, dum kelkaj jardekoj floradis la studado de la sinteno de elektrokondukaj fluaĵoj sub la influo de elektromagnetaj kampoj; la iniciatintoj de tiu ĉi fako, magnetofluidodinamiko, estis Michael Faraday kaj André-Marie Ampère. Komence de la 20-a jarcento, magnetofluidodinamiko ebligis detalan studadon de la Suno kaj de la ĉirkaŭtera jonosfero. Ekzemple, en 1942 la sveda fizikisto Hannes Alfvén priskribis la tiel nomatajn ondojn de Alfvén, pro kio li gajnis la Nobelpremion pri Fiziko en 1970 - tiel iĝante la unika plasmofizikisto, kiu ĝis nun ricevis la Nobelpremion.
Post la dua mondmilito, la kreskiĝanta intereso pri fuzioreakciujoj por la produktado de verda, sekura kaj malmultekosta energio kuntrenis rimarkinda antaŭenpuŝo al plasmofiziko, kiu ludas kernan rolon en la kompreno pri la sinteno de gasoj je altegaj temperaturoj.
Ĉefe pro tio, sed ankaŭ pro siaj fortaj ligoj kun astrofiziko, hodiaŭ plasmofiziko estas plenkreskinta kaj pluevoluiĝanta fako.
La kvara stato de la materio
Plasmo estas la kvara stato de la materio post solido, likvo kaj gaso. Temas pri materistato en kiu substanco ionigita iĝas tre alte kondukanta de elektro ĝis la punkto ke la elektraj kaj magnetaj kampoj grandatingaj dominas ĝian konduton. Plasmo estas tipa medio elektre preskaŭneŭtrala de pozitivaj kaj negativaj partikloj neligitaj, tio estas, la totala ŝarĝo de plasmo estas proksimume nulo. Kvankam tiuj partikloj ne estas ligitaj, ne estas "liberaj" en la senco ke ili ne suferas fortojn. La partikloj ŝarĝitaj en movado generas elektrajn kurentojn, kaj ajna movado de unu partiklo de plasmo ŝarĝita tuŝas kaj tuŝatas de la kampoj kreitaj de la aliaj ŝarĝoj. Siavice, tiu regas la kolektivan konduton kun multaj gradoj de variado.
Plasmo distingiĝas disde la ceteraj materistatoj. Pli precize, priskribi plasmon de malalta denseco kiel simpla "ionigita gaso" estas erara kaj konfuziga, spite ke ĝi estas simila al la gasa fazo en la senco ke ambaŭ ne prenas difinitajn formon aŭ volumenon.
Ekzempleroj de plasmo
Plasmo estas la plej kutima materifazo en la universo, kaj laŭ maso kaj laŭ volumeno. Oni ofte asertas, ke pli ol 99% el la videbla maso en la universo konsistas el plasmo. Tio ŝuldiĝas esence al la fakto, ke lumo venas el steloj, kiuj konsistas el plasmo kun temperaturo tiom alta, ke la radiado okazas je ondolongoj videblaj de homaj okuloj. La plejparto el la konata, ordinara materio (faklingve, barionoj) konsistas tamen el intergalaksia medio, kiu ankaŭ estas plasmo, kvankam pro la pli alta temperaturo ĝi plejparte dissendas lumon sub formo de X-radioj, nevideblaj nudokule.
En la sunsistemo, preskaŭ la tutan neplasman materion posedas la planedo Jupitero, kiu tamen havas nur 0,1% el la suma maso de la sistemo.
Estas rimarkinde, ke etaj materieroj en plasmo emas ŝargiĝi malpozitive, kaj efektive roli kiel aparte malpozitivaj jonigitaj partikloj de la plasmo mem.
Sara Blakely
Sara Blakely (naskiĝis la 27-an de februaro, 1971 en Clearwater, Florido) estas usona komercistino kaj fondinto de Spanx, mult-milion-dolara subvestaĵa entrepreno. Ŝi estis en 2012 la plej juna virina, mematingita miliardulo de la mondo. En 2012, ŝi aperis sur listo Time 100, ĉiujara listo de la 100 plej influaj personoj de la mondo, kompilita laŭ Time.
Fruaj jaroj
Ŝia patro estis advokato, la patrino artisto. Ŝi laboris post sensukcesaj por-universitataj ekzamenoj en la amuzparko de Walt Disney, poste ŝi vendis faks-maŝinojn de firmao Danka, per rekta, alporda metodo. Ŝi estis tiel sukcesa, ke ŝi iĝis en aĝo de 25 jam trejnisto de la vendistoj. Ĉar oni altrudis la vestadon kun kalsonŝtrumpoj dum la varmega florida klimato, sed ŝi ne ŝatis tion pro portado de malfermitaj ŝuoj, ŝi detranĉis finon de la kalŝonŝtrumpetoj. Ŝi taksis bona, ke la kalsonŝtrumpoj donas bonan formon de sia korpo (staturo), sed estis neagrabla, ke la ne-prilaboritaj finoj de la detranĉitaj ŝtrumpoj rolis sur sia gambo.
La sukceso
Ŝi ekis la entreprenon per 5000 usonaj dolaroj pro trovi la komfortan, porteblan korpoformigan subvestaĵon. Post pluraj rifuzoj, ŝi trovis partneron je la nord-karolina entrepreno Acme-McCarry, kiu eĉ hodiaŭ (2012) produktas la kotonajn randojn de la ŝtrumpo. Ŝi eĉ mem verkis peton je patento laŭ teksta libro de Barnes & Noble kaj elektis la kompanian nomon Spanx. Ŝi suckesis konvinki pri vendado de la produkto la vendoĉenojn Neiman-Marcus, Bloomingdales, Saks, Bergdorf Goodman. En novembro de 2000, Oprah Winfrey nomis Spanx ŝian favoratan produkton de la jaro kaj la vendado ekimpetis. Blakely forlasis Danka. Spanx havis 4-milionan (USD) enspezon en la unua jaro kaj 10 milionojn en la dua jaro. En 2001, ŝi signis kontrakton kun QVC, tele-aĉeta televida kanalo, kie ŝi vendis 8.000 parojn en la unua ses minutoj.
Bonagado
En 2006, Blakely fondis Sara Blakely Foundation por helpi virinojn per edukado kaj pri-entreprena trejnado. Blakely aperis en la The Oprah Winfrey Show en 2006 kaj donacis unu milionon da USD al la Oprah Winfrey's Leadership Academy. En 2013 Blakely aliĝis al la Giving Pledge, promeso de mult-miliarduloj Bill Gates kaj Warren Buffett, kiuj deklaris, ke ili donas mimimume duonon de siaj riĉaĵoj por bonagado. Ŝi estas la unua virina miliardulo, ki aliĝis.
Cañizares (Cuenca)
Cañizares [kanjiZAres] (Kareksejo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas cañizariegos. La censita loĝantaro en 2016 estis de 488 loĝantoj kaj la denseco estas de 6,39 loĝ/km².
Situo
Cañizares estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,137 m super marnivelo; je malpli ol 60 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 76,34 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°31′07″N 2°11′29″Ok.
La plej proksimaj vilaĝoj estas Puente de Vadillos je 4 km, Fuertescusa same je 4 km, Herrería de Santa Cristina je 6 km (laŭ tera vojo maltaŭga) kaj Cañamares je 10 km.
En la municipa teritorio troviĝas la jenaj submunicipoj: Cañizares, Huerta de Marojales kaj Puente de Vadillos.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cañizares, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Cañizares kie oni alvenis al la nunaj 488.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el maldekstra partio PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Elektoepiskopujo Treviro
La Elektoepiskopujo Treviro aŭ Elektoprinclando Treviro, Kurtrier aŭ Erzstift und Kurfürstentum Trier, estis unu el la plej gravaj princlandoj de la Sankta Romia Imperio de germana nacieco. La monda regno de la ĉefepiskopoj de Treviro ekzistas de la malfrukarolida tempo ĝis la Regna deputacia fina akto de 1803. Ekde la komenco de la 16-a jarcento ĝi apartenis al la Kurrheinischer Reichskreis kaj entenas teritoriojn dekstre kaj maldekstre de la riveroj Mozelo kaj Lahn. Ĝia ĉefurbo estis Treviro, rezidejurbo estis de la 17-a jarcento Koblenco. La teritorio de la princlando situas hodiaŭ plejparte en la federacia lando Rejnlando-Palatinato, nur malgranda parto ĉirkaŭ Limburg apartenas nun al Hesio.
34401 Kaibeecher
34401 Kaibeecher estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Elektoepiskopujo Treviro
Ekesto
La episkopujo Treviro ekestis jam en la malfruromia tempo, en la 3-a jarcento. Ekde la 6-a jarcento la episkopujo fariĝis ĉefepiskopujo, kiu estris la episkopujojn de Meco, Tulo kaj Verduno. En malfrukarolida tempo la ĉefepiskopoj de Treviro komencis sian mondan potencon. Tiun mondan posedon de la episkopo de Treviro oni devas distingi de la klerula influo, la vera episkopujo. La limoj de la ĉefepiskopujo estis multe pli vastaj. Al la eklezia ĉefepiskopujo apartenis ankaŭ teritorioj en Luksemburgo kaj Francio. Aliflanke al la monda ĉefepiskopujo apartenis teritorioj, kiel ekzemple la urbestrejo Daun en la Ejfelo, kiu subiĝis en ekleziaj aferoj al la episkopo de Kolonjo.
34401 Kaibeecher
Nomo
Ĝia nomo honoras Kaitlin Beecher, mentorinon de unu finalisto de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la Bear River Charter School de Logan (Utaho, Usono).
Elektoepiskopujo Treviro
Teritoria evoluo
Ekde 902 la ĉefepiskopoj de Treviro ankaŭ estis la laikaj regantoj de sia loĝurbo Treviro. Ĝis la 11-a jarcento la regno limiĝis al la urboj kaj najbaraj vilaĝoj, pli malfrue oni nomis tiun la „obere Erzstift” (t.e. la supra princĉefepiskoplando). En la jaro 1018 la imperiestro Henriko la 2-a donacis al la Trevira ĉefepiskopo Poppo von Babenberg la frankan reĝkorton Koblenco kune kun la al ĝi apartenanta regna bieno. La lando inter la kunfluejo de Rejno kaj Mozelo kaj la malsupra Westerwald formis ekde tiam la „untere Erzstift“ (t.e. la malsupra princĉefepiskoplando). En la 12-a jarcento la episkopoj ankaŭ gajnis la laikajn posedaĵojn de la regna abatejo St. Maximin kaj la voktejon dekstre de la rejnlandaj palastgrafoj en ilia episkopejo.
En la 12-a kaj 13-a jarcento Treviro gajnis teritoriojn post kvereloj kun princelektista palatinato. Kverelo ekestis pro la burgo Arras, la burgo Treis kaj la burgo Thurant. La sekvo estis la forpelo de la palastgrafoj el la regiono Ejfelo-Mozelo.
Ekde la jaro 1198 la ĉefepiskopoj de Treviro estis princelektistoj. Kiel ankaŭ la du aliaj ekleziaj princelekstistoj, ankaŭ la ĉefepiskopoj de Treviro estis kanceliero de unu el la tri regnopartoj. La ofico de la ĉefkanceliero por Burgonjo fariĝis pro la perdo de la franclingvaj partoj de la Sankta Romia Imperio senenhava titolo.
Baldueno de Luksemburgo, la plej grava princelektisto de Treviro, sukcesis inter 1307 kaj 1354 ŝtopi la breĉon inter la supra kaj malsupra partoj de la Trevira episkopujo. En la jaro 1309 imperiestro Henriko la 7-a lombardis la urbojn Boppard kaj Oberwesel ĉe Rejno al sia frato ĉefepiskopo Baldueno.
En la sekvaj jaroj la princelektujo gajnis plurajn teritoriojn en la Ejfelo, Hunsruko, Westerwald kaj Taunus, ekzemple la urbestrejojn Manderscheid, Cochem, Hammerstein kaj Limburg. Antaŭ ĉio Kuno von Falkenstein kaj Werner von Falkenstein gajnis multajn terenojn.
La kvereloj de Manderscheid 1430–1437 kaŭzis grandajn detruojn kaj financajn elspezojn por la eklezia ŝtato. Ulrich von Manderscheid batalis kontraŭ Raban von Helmstatt pri la episkopa seĝo de Treviro. La morto de Ulrich en 1436 solvis la kverelon.
Kun la akiro de la graflando Virneburg en 1545 kaj la abatejo Prüm en 1576 la teritoria kresko haltiĝis. Kontraste al Kurköln kaj Kurmainz Treviro havis preskaŭ aronditan teritorion. Ĝi etendiĝas de la malsupra fluo de la Saro ĉe Merzig ambaŭflanke de la Mozelo ĝis Koblenco kaj laŭ la rivero Lahn ĝis Montabaur kaj Limburg.
En la jaro 1669 la princelektista registaro de Treviro publikigis komunan juron, la t.n.“Landrecht“, kiu validis en la tuta princelektistujo. La pli centra Koblenco gajnis dum la jaroj pli kaj pli da signifo. La rezidejo translokiĝis en 1629 al la kastelo Philippsburg en Koblenz-Ehrenbreitstein kaj 1786 al la nove konstruita princelektista kastelo de Koblenco. Treviro tiam estis pli maltrankvila.
Milito de palatinata sukcedo
En junio kaj julio de la jaro 1684 la urbo Treviro estis konkerita de francaj trupoj. Dum la milito de palatinata sukcedo la princelektistujo preskaŭ komplete estis okupita de Francio kaj forte detruita. Flamoj forvoris la urbojn Cochem, Mayen, Wittlich kaj aliajn. Ĉar Koblenco en 1688 ne estas konkerebla, la urbo grave detruiĝis pro kanonaj pripafoj. Burgo Stolzenfels ĉe Rejno estis komplete detruita en la jaro 1689. Post la milito la princelektistujo restas en la manoj de la francoj. En 1697 la milito de palatinata sukcedo finiĝis per la paco de Rijswijk kaj la francaj trupoj forlasis la princelektistujon.
La Fino de la Eklezia Ŝtato
La lasta princelektisto de Teviro estis Clemens Wenzeslaus von Sachsen. Sub li Koblenco fariĝis centro de la kontraŭrevoluciaj francaj nobeloj. En 1794, dum la unua koalicimilito francaj trupoj okupis la plej grandan parton de la princelektistujo. La maldekstrarejnajn teritoriojn ricevis Francio en la jaro 1801. La dekstrarejnajn teritoriojn ricevis en 1803 Nassau-Weilburg.
Uniono di la Linguo Internaciona Ido
Uniono di la Linguo Internaciona Ido (ULI), t. e. "Unio de la lingvo internacia Ido", estis la oficiala organizo de la Ido-movado de 1914 ĝis 2015.
Elektoepiskopujo Treviro
La Fino de la Eklezia Ŝtato
En la Viena kongreso la elektoepiskopujo Treviro fariĝis grandparte prusa. Krom la regiono ĉirkaŭ Limburg ĉe Lahn la teritorioj apartenas de 1946 al Rejnlando-Palatinato. La blazono de la nove kunmetita lando montras la palatinatan leonon, la majencan radon kaj la ruĝan krucon de Treviro.
Landaj burgoj
Poe administri la teritorio la princelektistejo havis landajn burgojn. Tie estis deĵorantoj de la princelektisto:oficistoj, burganoj, kelneroj kaj gardistoj.