cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historio de Ukrainio
Primivaj homoj komencis enloĝi la teritorion de Ukrainio de antikvaj tempoj (la unuaj spuroj datiĝas de antaŭ proksimume 1 miliono da jaroj), post kio ili ne forlasis ĝin eĉ dum la tempo de la plej granda antaŭeniĝo de glaĉeroj suden. La teritorio de la lando apartenas al la plej fruaj centroj de civilizo kaj urboplanado, ĝi estas parto de la origina gamo de ĉevalmalsovaĝigo, la invento de la rado kaj la evoluo de la unuaj metaloj fare de la homaro. Malsamaj ondoj de migrado de hindeŭropanoj al Eŭropo kaj poste en la kontraŭa direkto formis la bazon de la bunta bildo de ĝia loĝantaro.
3264 Bounty
Nomo
Ĝia nomo memorigas pri la ribelo sur la Bounty (1789), kiam la oficiro Fletcher Christian ribelis kontraŭ la ŝipestro William Bligh.
Historio de Ukrainio
La dividado de la teritorio en grandajn naturajn arbarojn kaj stepajn striojn kondukis al malsamaj formoj de administrado kaj establis la naturon de pliaj historiaj procezoj, en kiuj la ukraina stepo ĉiam restis integrita komponanto de la tut-eŭraziaj historiaj kaj etno-migrantaj procezoj en la Granda Stepo. Greka koloniigo de la marbordo absorbis la teritorion de Ukrainio en la orbiton de antikva civilizo kiel ĝia norda limo. La granda reloĝigo de la popoloj de la unua duono de la unua jarmilo p.K. instigis la procezojn de ŝtatformado inter la slavaj triboj. en kiu la potenca mezepoka ŝtato de Kieva Ruso aperis sur la orient-eŭropa ebenaĵo. Pliaj procezoj de feŭda fragmentiĝo puŝis ĝiajn individuajn partojn en malsamajn orbitojn de la eŭropa kaj eŭrazia mondoj ( Ora Hordo ).
La okcidentaj teroj de Rus' unue estis kolektitaj fare de la Granda Duklando de Litovio, kiu, serĉante aliancanojn en la batalo kontraŭ la Moskva Imperio kaj la baltaj germanoj, proksime integriĝis kun la Regno de Pollando. Potenca orienteŭropa ŝtato de la frua moderna epoko - la Pola-Litova Komunumo - formiĝas. Socipolitikaj procezoj, inkluzive de la urĝa bezono de protekto kontraŭ nomadoj en la sudo, kondukas al la apero de kozakoj. Kiu baldaŭ fariĝos la gvida forto en la procezoj de ĝia detruo, la formado de nova ukraina nacio, la disvolviĝo de sendependa ŝtato - la Hetmanship. La ukraina nacio, premita inter tri mondoj, la islama sudo, la katolika fortikaĵo en la okcidento kaj la nova ortodoksa centro en la oriento, provas forĝi sian propran vojon, kiu en certa etapo pli gravitis al ĉi-lasta.
Dank' al la kultura kleriĝo de la ondoj de migrantoj el la Dnepro-regiono, kiuj trovis lokon por uzi siajn proprajn talentojn en Moskvo, ĉi-lasta iom post iom parte eŭropiiĝis kaj transformiĝis en potencan eŭrazian potencon — la Rusa Imperio. Dum pluraj jarcentoj, ĉi tiu forto sorbis preskaŭ ĉiujn ukrainajn etnajn terojn, provis asimili sian loĝantaron en sia propra maro de civilizacio.
Subpremante ĉiujn provojn de ukrainoj konstrui sian propran nacion, li provas malhelpi aliajn ŝtatojn tiri ilin en siajn proprajn orbitojn, kombinante forton kaj perfidon, konstante trudante sian propran volon al la nesubmetita popolo. Al la homoj, kiuj fine de la 20-a jarcento elektis por si alian ŝancon esti la mastro de siaj teroj, la mastro de sia volo kaj sia destino. La ukraina popolo daŭre batalas por sia propra loko en ĉi tiu mondo.
28210 Howardfeng
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Howard Feng, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Fox Chapel Area High School de Bayview Secondary School de Richmond Hill (Ontario, Kanado).
La Houssaye-en-Brie
La Houssaye-en-Brie estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hulsétiens.
Moskva Internacia Kinofestivalo
La Moskva Internacia Kinofestivalo (Моско́вский междунаро́дный кинофестива́ль) estas unu el la plej tradiciaj filmfestivaloj de la mondo kaj la gvida tia aranĝo ĝis 1991 en Sovetunio kaj ekde 1992 en la Rusia Federacio. Ĝi okazas ĉiujare fine de junio kaj ekde la jaro 1972 estas oficiala evento de la Federacio Internacia de Asocioj de Produktoroj Filmaj (FIAPF, france Fédération Internationale des Associations de Producteurs de Films).
Historio
La Moskva Kinofestivalo nur tri jarojn pli junas ol la plej maljuna filmfestivalo de la mondo, la Festivalo de Venecio. Unufoje la evento en Moskvo organiziĝis en 1935 je la iniciativo de la tiam ŝtatestro Josif Stalin. La unua ĵuria prezidanto estis la reĝisoro Sergej Miĥajloviĉ Ejzenŝtejn, kaj premiojn gajnis interalie la usona kinproduktoro Walt Disney kaj la franca reĝisoro René Clair.
La dua festivalo nur okazis en 1959. Ekde tiam ĝi okazis ĝis la jaro 1995 ĉiun duan, neparan jaron, kaj ekde 1995 okazas ĉiujare.
En 1989 unuafoje atribuiĝis premia statueto de "Ora Sankta Georgo, la figuro de la urba blazono de Moskvo, kiel ĉefa premio de la internacia kinokonkurso. En la unuaj jaroj la premio ĉefe atribuiĝis al kinejaj filmoj el okcidentaj ŝtatoj, en la jaroj 2004, 2005, 2007 kaj 2009 tamen al produktaĵoj el Rusio. Ekde la jaro 1997 kadre de la festivalo ankaŭ okazas forumo por junaj kinaj profesiuloj.
La internacia filmfestivalo oficiale organiziĝas fare de la registaro de la Rusia Federacio.
Milito en Sud-Osetio (2008)
La Milito en Sud-Osetio en 2008 estis armita konflikto inter Kartvelio, en unu flanko, kaj la du parte agnoskitaj respublikoj Sud-Osetio kaj Abĥazio en alia flanko, kun partopreno de Rusio. Ĝi komenciĝis la 7-an de aŭgusto 2008. La bataloj ekis en Sud-Osetio, per la Batalo de Cĥinval, kaj poste etendiĝis al aliaj kartvelaj regionoj kaj al la Nigra Maro.
Laŭ rusaj fontoj, Kartvelio nomumis la operacon en Sud-Osetio «Pura Teritorio» (Чистое поле). Laŭ la datumoj de la samaj rusaj militistaj fontoj, Kartvelio planis similan operacon por Abĥazio, per la ŝlosilvorto «Operaco Roko» (Скала), kun la celo rekonkeri la abĥazan teritorion en du tagoj, sed ĝi estis bremsata pro la reago de Rusio. La unuaj konfrontiĝoj ekis kiam la kartvela prezidento Miĥail Saakaŝvili ordonis al la armeo okupi la osetian enklavon, fakte sendependan ekde 1992, sed laŭ Kartvelio ĝi estis ribelinta kaj laŭleĝe apartenanta al la kartvela teritorio.
Laŭ la plenumo de la pactraktatoj kiuj metis finon al la Kartvela Enlanda Milito, en la sendependisma respubliko troviĝis pactrupoj de la 58-a armeo de Rusio. Ĉi tiuj trupoj estis atakitaj de la kartvela armeo kaj militis favore al la oseta flanko post la komenco de la konflikto kaj la bataloj, kaj ankaŭ aliaj trupoj de la rusa armeo kiuj transiris la landlimon, perfortante internaciajn leĝojn pri invado de suverena teritorio, kiu laŭ Kartvelio estis nerekta militdeklaro kontraŭ la lando. En la sama flanko, rusoj kaj sud-osetoj helpis per volontuloj al la alia sendependisma respubliko, Abĥazio.
La 12-an de aŭgusto rusaj aviadiloj bombis Gori. Armitaj fortoj de Abĥazio ĝis vespero tute konkeris Kodori-ravinon. Dmitrij Medvedev dekretis la finon al la rusaj militistaj operacoj en kartvela teritorio kaj poste akceptis la pac-planon proponitan de la Eŭropa Unio, kiu inkluzivis la retreton de la trupoj de ambaŭ flankoj al la antaŭmilita pozicio. Samtage, Kartvelio prezentis denuncon kontraŭ Rusio en la Internacia Kortumo de Justico pro perfortado de la homaj rajtoj pri rasa diskriminacio. Siaflanke, Rusio malfermis dosierujon pro genocido por esplori la mortojn en Sud-Osetio dum la kartvela atako.
Registaro de Kartvelio informis, ke la rusaj aviadiloj, malgraŭ proklamo de la fino de armeaj operacoj, plu bombis kartvelajn vilaĝojn ekster Sud-Osetio.
La saman tagon en Tbilisi okazis pacaj manifestacioj, kun partopreno de homamasoj, apogantaj agadojn de sia prezidento. En unu manifestacio, kun partopreno de preskaŭ 150 mil personoj, kolektitaj antaŭ parlamentejo, aperis prezidentoj de Pollando, Litovio, Estonio, Ukrainio kaj ĉefministro de Latvio (Lech Kaczyński, Valdas Adamkus, Toomas Hendrik Ilves, Viktor Juŝĉenko kaj Ivars Godmanis), kiuj alvenis renkonte al prezidento de Kartvelio Miĥail Saakaŝvili, laŭ iniciato de Lech Kaczyński. Dum la manifestacio Lech Kaczyński alparolis al kunvenintoj, asertante, ke la devo de internacia socio estas solidara kontraŭstaro al rusaj imperiaj streboj. Manifestantoj antaŭ la parlamentejo entuziasme reagis al vortoj de la prezidanto de Pollando, skandante dum lia elpaŝo: „Pollando, Pollando”, „Amikeco, Amikeco”, „Kartvelio, Kartvelio”. Scenoj prezentantaj la manifestacion aperis en la usona-kartvela filmo 5 Days of August (2011); aprile 2011 reĝisoro de la filmo, Renny Harlin, dediĉis ĝian premieron en internacia filmfestivalo en Valencio al la memoro de Lech Kaczyński, kiu pereis en akcidento de pola registara aviadilo super Smolensk.
Internacia esplorado
En decembro 2008 Eŭropa Unio establis la Internacian komisionon pri enketado de la cirkonstancoj de la milito en Suda Kaŭkazo en aŭgusto 2008 subestre de la svisa diplomato, eks-reprezentanto de UN en Kartvelio Heidi Tagliavini. La komisiono inkluzivis sendpendajn militfakulojn kaj havis buĝeton je 1,6 milionoj da eŭroj. Ĝi devis prezenti sian raporton la, sed poste oni ŝanĝis la daton al la 30a de septembro.
En la fina raporto la komisiono konkludis ke:
La fina raporto diris, ke la unua respondo de Rusio al la atakoj de la kartvelaj trupoj kontraŭ Cĥinvalo estas justigebla pro defendaj konsideroj, tamen sekvaj agoj de la rusiaj trupoj estis troaj.
Weiz
Weiz konsideratas la plej granda loĝloko de orienta Stirio.
Middelhagen
Middelhagen estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio, kiu ekde 2018 estas parte de tiam nove fondita komunumo Mönchgut. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas al la komunumaro Amt Mönchgut-Granitz de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de 2015 la loĝloko havis 603 loĝantojn.
Kontraŭlumo
Kontraŭlumo aŭ Kontraŭombro, kio estas same, nomita ankaŭ Regulo de Thayer, estas formo de kamuflo. Kontraŭlumo estas formita de la bildo de la animala koloraro kie la animalaj pigmentoj estas pli malhelaj en supraj partoj kaj pli helaj en subaj partoj de la korpo. Tiu modelo troviĝas en multaj specioj de mamuloj, reptilioj, birdoj kaj fiŝoj. Ĉe pingvenoj ekzemple videblas klare la neprecon de tiu modelo: tiu birdogrupo estas plej ofte blanka por subakvaj predantoj kiuj rigardas supren kaj nigran por predantoj kiu rigardas suben al malhela akvo. Tiuj predantoj konfuziĝas kaj tio malhelpas la predadon. Io simila okazas ankaŭ en aliaj multaj marbirdoj.
Vaduzo
La nomo de Vaduzo probable venas de la romanĉa vorto avadutg (lat. aqueductus, = akvodukto).
Vaduzo estas nur la dua plej granda urbo de la lando; apud Schaan, kiu estas je ĉirkaŭ 10 % pli granda.
La kastelo
Kastelo Vaduzo, kies turo estas de la 12-a jarcento, unuafoje estis dokumentita en 1322. Dum jarcentoj ĝi servis al plej diversaj uzoj, ĝis 1896 ĝi estis trinkgastejo. Inter 1903 kaj 1912 princo Johano la 2-a igis renovigi ĝin. De 1938 ĝi estas la rezidejo de la princoj de Liĥtenŝtejno. De la urbo supren al la kastelo estas bela promenejo, ĉe kiu staras tabuloj kun historiaj klarigoj. Kiel princa rezidejo ĝi tamen ne estas publike vizitebla.
Muzeoj
Vaduzo havas kelkajn, parte renomajn, muzeojn:
Sporto
En Vaduzo estas la sekvaj sportkluboj:
Vidu ankaŭ
Ĉefepiskopujo Vaduzo
Edith Meller
Edith Meller, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Meller Edith Karolina estis hungardevena germana filmaktoro. Ŝia edzo estis Georg Jacoby.
Edith Meller naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Berlino.
Biografio
Edith Meller devenis el juda familio. Ŝi estis edukita en Vieno, kie ŝi studis aktoradon. Ŝi debutis en muta filmo en 1916. Ŝi edziniĝis en 1922, divorcis en 1930. Ŝia edzo helpis sian filman karieron. Ĉiujare ŝi rolis en pluraj filmoj. Pro la nazioj ŝia filma kariero tuj finiĝis. En 1936 ŝi naskis filinon. Dum la 2-a mondmilito ŝi sukcese kaŝiĝis kaj evitis la holokaŭston.
Katrin Heß
Katrin HEß (naskiĝis la 26-a de junio 1985) estas germana aktorino.
Post sia trejnado ŝi ekaktoris en Kolonjo. Jam konata por la publiko ŝi iĝis Cathrina post la ludado de la rolo de Judith Hajedörp en la ĉiutaga germana televdiserio Malpermesita amo.
Bromido
Bromido estas kombinaĵo kiu enhavas la jonon, kiu formiĝas el la elemento bromo pro la perdo de unu protono tiel formante la negative ŝarĝitan jonon Br −. La saloj de bromida acido (HBr) estas nomataj bromidoj. Ekzemplo estas la salo natria bromido (NaBr).
La vorto bromido ankaŭ uzatas pri kemia kombinaĵo en kiu unu aŭ pliaj bromatomoj estas kovalente ligitaj en la molekulo. Do bromidoj povas esti aŭ organikaj aŭ neorganikaj kombinaĵoj. La plej simpla ekzemplo de kovalente ligita bromido estas hidrogena bromido (HCl). Simpla ekzemplo de organika kovalente ligita bromido estas bromometano (CH3Cl). Aliaj ekzemploj de neorganikaj kovalente ligitaj bromidoj uzeblaj kiel reakciantojn estas:
Kelkaj bromidoj
<Gallery> Dosiero:Allyl bromide 3D.png| Alila bromido 106-95-6 Dosiero:Amyl bromide 3D.png| Amila bromido 110-53-2 Dosiero:2-Bromo-pentane 3D.png| 2-Amila bromido 107-81-3 Dosiero:3-Bromo-pentane 3D.png| 3-Amila bromido 1809-10-5 Dosiero:T-Bromo-pentane 3D.png| t-Amila bromido 507-36-8 Dosiero:Isoamyl bromide 3D.png| Izoamila bromido 107-82-4 Dosiero:Neopentyl bromide 3D.png| Neoamila bromido 630-17-1 Dosiero:Benzyl bromide 3D.png| Benzila bromido 100-39-0 Dosiero:Benzal bromide 3D.png| Benzala bromido 618-31-5 Dosiero:Butyryl bromide 3D.png| Buterila bromido 5856-82-6 Dosiero:Butyl bromide 3D.png| Butila bromido 109-65-9 Dosiero:2-Bromobutane 3D.png| 2-Butila bromido 78-76-2 Dosiero:T-Butyl bromide 3D.png| t-Butila bromido 507-19-7 Dosiero:Isobutyl bromide 3D.png| Izobutila bromido 78-77-3
Dosiero:1-Bromodecane 3D.png| Dekila bromido 112-29-8 Dosiero:Disulfur-dibromide-3D-balls.png| Dusulfura dubromido 13172-31-1 Dosiero:Bromoethane 3D.png| Etila bromido 74-96-4 Dosiero:Phenacyl-bromide-3D-balls.png| Fenacila bromido 70-11-1 Dosiero:Phosphorus pentabromide 3D.png| Fosfora pentabromido 7789-69-7 Dosiero:Phosphorus-tribromide-3D-vdW.png| Fosfora tribromido 7789-60-8 Dosiero:Thiophosphoryl bromide 3D.png| Tiofosforila bromido 3931-89-3 Dosiero:Citronellyl bromide 3D.png| Citronelila bromido 10340-84-8 Dosiero:Hexyl bromide3D.png| Heksila bromido 111-25-1 Dosiero:2-Bromo-hexane 3D.png| 2-Bromoheksano 3377-86-4 Dosiero:Heptyl bromide3D.png| Heptila bromido 629-04-9 Dosiero:2-Bromo-heptane 3D.png| 2-Bromoheptano 1974-04-5 Dosiero:Potassium_bromide_3D.png| Kalia bromido 7758-02-3 Dosiero:Carbon-tetrabromide-3D-vdW.png| Karbona tetrabromido 558-13-4
Dosiero:Bromomethane 3D.png| Metila bromido 74-83-9 Dosiero:Sodium_bromide_3D.png| Natria bromido 7647-15-6 Dosiero:Neophyl bromide 3D.png| Neofila bromido 3756-32-9 Dosiero:Nonyl bromide 3D.png| Nonila bromido 693-58-3 Dosiero:2-Bromo-nonane 3D.png| 2-Bromononano 2216-35-5 Dosiero:Octyl bromide 3D.png| Oktila bromido 111-83-1 Dosiero:2-Bromo-octane 3D.png| 2-Bromo-oktano 557-35-7 Dosiero:1-Bromopropane 3D.png| Propila bromido 106-94-5 Dosiero:2-Bromopropane 3D.png| Izopropila bromido 75-26-3 Dosiero:Sulfuryl-bromide-3D-vdW.png| Sulfurila bromido 74474-90-1 Dosiero:Thionyl-bromide-from-xtal-3D-balls-B.png| Tionila bromido 507-16-4 Dosiero:Vinyl-bromide-3D-balls.png| Vinila bromido 593-60-2 </Gallery>
Piqueras
Piqueras [piKEras] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Piqueras situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1378 m super marnivelo; je 186 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 32,31 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°39′49″N 1°43′14″Ok.
Historio
Dum la unua duono de la 20-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 400 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis. Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 533 loĝantoj en 1940 al 65, tio estis oni perdis preskaŭ 500 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Piqueras, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Piqueras kie oni falis al la nunaj 65.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Alfambra
Alfambra [alFAMbra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo Alfambra povas esti komprenebla kiel La Ruĝa, el araba al hamra; sed ĝi estas komprenebla ankaŭ kiel aludo al la rivero Alfambra kun sama etimologio alude al la ruĝaj argiloj de la valo kontraste al la blankaj kalkoŝtonoj de la montetoj.
Geografio
Ĝi estas je 26 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, do tre proksime. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu centra nome N-420 venas laŭ la valo de la rivero Alfambra. Laŭ tiu, Alfambra estas la tria plej proksima municipo al la ĉefurbo inter Peralejos kaj Perales del Alfambra. La municipa teritorio estas trapasata de la nacia ŝoseo N-420, inter la km 602 kaj 610. Krome estas lokaj ŝoseoj kiuj konektas kun Santa Eulalia del Campo kaj Escorihuela.
La orografio de la municipo estas markita de la rivero Alfambra kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La altitudo gamas inter 1312 msm en la okcidento kaj 990 msm borde de la rivero. La loĝloko mem kuŝas je 1047 msm. ​
La municipa teritorio limas jene:
Historio
Estis setlejo jam en Bronzepoko kaj kastelo en islama epoko.
Dum la Hispana Enlanda Milito de la 5a ĝis la 8a de Februaro 1938 okazis la Batalo de Alfambra, kiu post la venko de la frankisma armeo, malfermis la vojon por la fina frankisma venko en la Batalo de Teruelo.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj, terpomoj kaj betoj) kaj brutobredado. Nuntempa industrio temas pri forstado de poploj. Lastatempe turismo ludas gravan rolon.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Alfambra oni malaltiĝis el 1 513 en la 1960-aj jaroj ĝis nunaj 483 loĝantoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la du ermitejoj, la renesanca palaco de Doña Ricarda Gonzalo de Liria y Blesa, muzeo pri sukerbeto, restaĵoj de la kastelo, naturaj lokoj ktp.
Afrika franko
Du versioj
Ekzistas du versioj de la afrika franko, kiuj ambaŭ estas garantiataj de Francio: la okcidentafrika franko (ISO-simbolo XOF) kaj la ekvatorafrika franko (ISO-simbolo XAF). Ili estas samvaloraj (1 EUR = 655,957 XAF/XOF), sed ne interŝanĝeblaj surloke.
La ekvatorafrika franko estas uzata en:
Adam von Trott zu Solz
Friedrich Adam von Trott zu Solz (naskiĝis la en Potsdamo, mortis la  en Berlino) estis germana juristo, diplomato kaj unu el la plej gravaj rezistmovadanoj kontraŭ la naziismo. Adam von Trott apartenas al la pli intima cirklo de la viroj, kiuj preparis la atencon de la 20a de julio 1944. Li ligis la reton inter Claus von Stauffenberg kaj la Kreisauer Kreis, kies membro li estis (la Kreisauer rondo estis burĝa-civila rezistmovada grupo). Trott estis la antaŭpensanto de la ekstera politiko de la rezisto. Estis intencita, ke li ricevu la postenon de ŝtatsekretario en la Ministerio de Eksterlandaj Aferoj post sukcesa atenco. Li disponis pri rektaj kontaktoj al britaj kaj usonaj registaraj instancoj. Tiujn kontaktojn li utiligis por la rezisto. Siaj liberaleco kaj malkaŝeco al diversaj mondkonceptoj kaj ideoligoj formis elstaran gravecon por la kunlaborado de diversaj politikaj kaj sociaj grupoj en la rezisto kontraŭ Hitler.
Gondrecourt-le-Château (stacidomo)
Gondrecourt-le-Château estas franca varstacidomo sur linio - Neufchâteau, situanta en  Gondrecourt-le-Château, en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nançois-Tronville - Neufchâteau (027000).
Listo de flughavenoj de Ebur-Bordo
Jen listo de flughavenoj de Ebur-Bordo, laŭ geografia situo.
Pateřín
Pateřín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bílá Lhota. Ĝi troviĝas 1 km sude de Bílá Lhota. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 42 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pateřín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,46 km².
Yuji Ito
Yuji Ito (伊藤 裕二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yanmar Diesel, Nagoya Grampus Eight kaj Shonan Bellmare.
Prevalle
Prevalle estas komunumo de Italio.
Nossentiner Hütte
Nossentiner Hütte estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Tebaino
Tebaino (paramorfino) estas opio alkaloido kun la kemia formulo C19H20NO3. Ĝi aperas en malgrandaj kvantoj en opio. Tebaino estas kemie rilata al morfino kaj kodeino. Tamen ĝi ne havas sedativan sed stimulan efikon kaj povas kaŭzi striknin-similajn kramfojn en altaj dozoj. Ĝi ne estas uzata terapie pro sia alta letaleco (la LD50 de tebaino estas 42 mg / kg ĉe musoj). Ĝi estas industrie transformita al granda nombro da rilataj komponaĵoj kiel oksikodono, oksimorfono, nalbufino, naloksono, naltreksono, buprenorfino kaj etorfino.
Tebaino estas unu el la alkaloidoj enhavitaj en la papavo (Papaver somniferum). Ĝi estas la plej venena opia alkaloido.
Ĝi estas unu el la rimedoj laŭleĝe limigitaj nacie kaj internacie.
Gottfried Weber
Jacob Gottfried Weber (naskiĝis la 1-an de marto 1779 en Freinsheim, nuna Rejnlando-Palatinato; mortis la 21-an de septembro 1839 en Bad Kreuznach) estis germana muzikteoriisto, komponisto kaj juristo. La muzikaj meritoj de Jacob Gottfried Weber, kiun ankaŭ estimis Hugo Riemann, baziĝas ĉefe sur la kampo de la muzikteorio. Li estis la unua, kiu sistemigis komplete la ŝtuponomojn (laŭ germana skribmaniero I, II, III, ktp.) kaj rilatigis kun ĝeneralaj principoj da harmoniaj sinsekvoj. Per tio Weber malrekte influis la ŝtupoteorion de Heinrich Schenker.
Reĝlando de Tungning
La Reĝlando de Tungning estis la unua hana registaro kiu regis en Tajvano inter 1661 kaj 1683. Ĝi estis favora al la Dinastio Ming, kaj estis fondita de Koxinga, post la detruo de tiu dinastio fare de la manĉuoj.
Gondrecourt-le-Château
Gondrecourt-le-Château estas franca situanta en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gondrefiguriens.
Limato
La fluo de Limato
Limato elfluas el la Lago de Zuriko kaj alfluas Aro ĉe Turgi en Kantono Argovio. Inter Vetingo kaj Badeno ĝi trapasas ravinon inter du montoĉenoj de la Ĵuraso, nome oriente de Limato Lägern kaj okcidente Heitersberg. De la Lago de Zuriko ĝis la alfluejo al Aro la rivero havas longecon de 35,9 km. Se oni nombras la longecon de la fonto de Linth, tiam ĝia kompleta longeco estas tamen 135,9 km.
Historio
Ĝis Platzspitz, kie troviĝas la unua vejro, la altecnivelo de ĝia akvosurfaco egalas al tiu de la lago de Zuriko. En mezepoko komercistoj sur la Limato transportis varojn ŝipe al Bazelo. Post la konstruo de la diversaj vejroj por reguligi la riveron kaj ĉefe por produkti elektran energion, tio ne plu eblas. En la romia epoko la akvostrato de la Rejno, tra la Aro, Limato, Lago de Zuriko kaj Valenlago al Koiro kaj tiam super la Alpoj al Como estis unu el la plej gravaj trafikvojoj de la imperio. En la 16-a jarcento estis dronigitaj diversaj anabaptistoj martiroj en la Limato, inter ili Felix Manz.
Ekonomio de la Limatvalo
La rivero Limato ek de la 19-a jarcento estas utiligita por produkti energion. Vejroj ĉe Platzspitz, ĉe Hardturm, Dietikon, Vetingo kaj post Baden reguligas la akvokvanton de la rivero kaj produktas elektran energion. La energio de la rivero allogis jam frue industriajn entreprenojn, unue en la tekstilbranĉo poste kaj poste maŝinfabrikojn. En Baden troviĝas ekzemple la svisa sidejo de ABB Asea Brown Boveri.
József Takács (pastro)
József Takács [jOĵef takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács József estis hungara katolika pastro, altlerneja instruisto.
Limato
Komunumoj laŭlonge de la Limato
La komunumoj kaj urboj ĉe la bordo de Limato estas laŭvice: Zuriko, Oberengstringen, Unterengstringen, Schlieren, Dietikon, Geroldswil, Oetwil ĉe Limato en la Distrikto Dietikon, Kantono Zuriko, kaj en Kantono Argovio la komunumoj Spreitenbach, Killwangen, Würenlos, Neuenhof, Vetingo, Baden, Ennetbaden, Nussbaumen, Untersiggenthal kaj Turgi.
József Takács (pastro)
József Takács naskiĝis la en Szuhogy, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Takács frekventis bazlernejojn en sia naskiĝloko kaj Szendrő, gimnaziojn en Miskolc kaj Eger, poste li studis en Pontifika Gregoria Universitato. Li pastriĝis en 1936, doktoriĝis post du jaroj. Hejmenveninta el Romo li estis pastro duonjaron en Ózd, poste li estis seminaria prefekto en Eger. Inter 1942-1947 li denove estis pastro en Bátor, poste eklezia dekano en Eger, en 1949 paroĥestro de Törökszentmiklós. En 1950 li ekinstruis en la Teologia Akademio, sed en 1956 la ŝtato ne permesis al li la instruadon, tial li estis denove pastro nur en malgrandaj vilaĝoj: Kács (1956-1960), Kisnána (1960-1962), Visonta (1962-1965), Gyöngyöspata (1965-1977), fine ĝismorte en Adács. En 1975 li ricevis la eklezian rangon titulara preposto. Li estis entombigita en Adács, faris la ceremonion ĉefepiskopo kun 5 episkopoj antaŭ 250 pastroj. En 2004 la restaĵoj estis transmetitaj al kripto de Baziliko-ĉefkatedralo de Eger.
Dil (Transkarpatio)
Dil (Діл) estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja, en municipo de Repinne.
Historio
La unua mencio okazis en 1500. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Dil. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Pingvenaj Insuloj
La Pingvenaj Insuloj, en angla Penguin Islands, estas grupo de insuloj kaj rokoj situantaj laŭlonge de areo de 355 km ĉe la marbordo de Namibio, kiu formale listigas ilin kiel Off-Shore islands (ĉebordaj insuloj).
Listo
Listitaj el plej norda al plej suda, la insuloj estas la jenaj:
Njaksimvol
Njaksimvol (Няксимволь) estas vilaĝo en Berjozova Distrikto de Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto — Jugra, Rusio, situanta sur la maldekstra banko de la rivero Norda Sosva, 60 km sudokcidente de Ĥulimsunt. Tie loĝis en 2010 entute 506 personoj.
Ivry-la-Bataille
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ivryens.
3265 Fletcher
3265 Fletcher estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Fletcher", en homaĝo al la brita maroficiro Fletcher Christian (1764–1793), estro de la ribeluloj de la Bounty.
Shigemitsu Egawa
Shigemitsu Egawa (江川 重光, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Nagoya Grampus Eight kaj Vissel Kobe.
Dubová (distrikto Svidník)
Dubová, hungare Cseres [ĉereŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en la Distrikto Svidník en la Regiono Prešov de nord-orienta Slovakio.
Akvofonto
Akvofonto (aŭ mallonge Fonto) estas la loko, kie akvo nature eliĝas el tero.
Dubová (distrikto Svidník)
Historio
En historiaj rekordoj, la vilaĝo estis unue menciita en 1355 en formo "Dobawycha". En la 18-a jarcento pro la militoj kaj epidemioj la vilaĝo senhomiĝis. En 1787 vivis tie en 75 domoj resume 499 homoj, en 1828 en 76 domoj resume 575 homoj. Hungara geografo András Vályi aprezis la vilaĝon triaklasa. En 1910 dum la lasta hungara popolnombrado oni trovis tie 527 homojn, plejparte rutenojn. Dum la 1-a mondmilito gravas bataloj okazis tie inter Habsburga Imperio kaj Rusio. Ĝis Traktato de Trianon Cseres apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Felsővízköz, poste jam kiel Dubová al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Dubová 243 loĝantoj (146 slovakoj, 69 rutenoj, 20 ukrainoj).
Minuto
Minuto estas komunuza mezurunuo de tempo, egalas al sesdek sekundoj aŭ sesdekona parto de horo. Minuto ankaŭ estas mezurunuo de angulo, egala al sesdekono de grado.
Akvofonto
Ofte estas la komenco de akvofluo, rojo, torento, rivero, sed akvofonto povas rekte flui al lago, marĉo, maro.
Dubová (distrikto Svidník)
Geografio
La municipo kuŝas ĉe alteco da 330 metroj kaj kovras areon da 12.546km². Ĝi havas loĝantaron da proksimume 226 homoj.
Minuto
Mallongigo: min
Akvofonto
Formiĝo
Fonto povas aperi en karsto, kiam la surfaca akvo sorbiĝas en la teron, iĝante grundakvo, kiu poste povas flui tra ŝtonaj poroj, fendetoj, aŭ kavernoj.
Vladimir Bukovskij
Vladimir Konstantinoviĉ Bukovskij (Владимир Константинович Буковский, naskiĝis la 30-an de decembro 1942 en Belebej, Baŝkirio - 27-a de oktobro 2019) estis rusa disidento, verkisto kaj defendanto de homrajtoj en Sovetunio. Li pasigis sume 12 jarojn en sovetaj malliberejoj, punlaborejoj kaj psikiatriaj izolejoj. Deportita eksterlanden. Kunfondinto de la asocio Demokratio kaj sendependeco. Ofta gasto en Pollando.
Minuto
Etimologie, la vorto venas de la Latina minuere = malgrandigi, dividi. Se horon oni dividas en bazajn unuojn, oni ricevas la tiel nomatajn minutojn. Se tiujn oni duafoje dividas, oni ekhavas sekundojn (Latine: secundus = dua, do dua divido).
Akvofonto
Formiĝo
Se la tavolo da terkrusto, en kiu akvo trairas, (tiel nomata grundakvejo) kontaktas la ternivelon, okaze de terkavo, talvego, pliiĝo de deklivo aŭ fosado, grundavo elfluas. Povas esti nur ŝvitiĝo, malsekejo, malgranda marĉo. Sed, se la grundakvejo estas tie limigita de netralasivaj tavoloj, povas esti lokalizata elfluo, aŭ eĉ ŝpruco.
Vladimir Bukovskij
Vivo
En 1959, en la aĝo de 17 jaroj, estis forĵetita de lernejo pro disvastigado de samizdataj verkoj. En 1963 estis kondamnita al du jaroj de malliberigo en psikiatria malsanulejo (reprezalia psikiatrio en Sovetunio). Tuj post liberiĝo en 1965 organizis manifestacion defende al disidentoj Andrej Siniavskij kaj Jurij Daniel, pro kio estis denove enkarcerigita en psikiatria izolejo. Preskaŭ tuj post plenumiĝo de la verdikto li aranĝis laŭvican proteston favore al disidento - ĉi-foje Aleksandr Ginzburg - pro kio iris al punlaborejo. Post proceso, kiu elvokis plurajn protestojn Okcidente kaj aktivigis superajn reginstancojn de Sovetunio, en 1971 oni agnoskis lin kulpa de kontraŭsovetunia agado kaj kondamnis al 7 jaroj de malliberejo kaj 5 jaroj de ekzilo. Sume en sia vivo li trapasis, malliberigita, 12 vivojarojn.
Minuto
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri minuto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Akvofonto
Formiĝo
La hidrogeologio povas klasi la akvofontojn en variaj tipoj.
Vladimir Bukovskij
Vivo
En 1976 estis deportita de Sovetunio Okcidenten kadre de interŝanĝo kun ĝenerala sekretario de Komunista Partio de Ĉilio Luis Corvalán (la 18-an de decembro 1976 sur aviadilejo en Zuriko). De tiu tempo li vivas inter elmigrantaro, kvankam post 1991 kelkfoje vizitis Rusion.
(17513) 1992 UM
(17513) 1992 UM estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Akvofonto
Formiĝo
Akvofonto povas esti daŭra (kontinua) aŭ nedaura (nekontinua). Nekontinuaj, ekzemple, estas la karstaj fontoj. Akvo cirkulas rapide en karsta grundakvejo, kaj fontoj povas esti abundaj kaj nedaŭraj.
Klasifiko
La akvofontoj estas ofte klasifigataj laŭ iliaj debito, la plej akvodonaj, tiuj, kiuj donas almenaŭ 2800 litrojn en sekundo (L/s), estas tiel dirataj "Unua grando"
Ĥemia komponado
La akvo trairinte rokojn povas solvi mineralonj. Pro tio, akvo de fonto estas ofte vendata en botelo kun la (ofte trompa) nomo de mineralakvo.
Akvofonto kiel vivmedio
La vivmedio en fonto (tiel nomata Krenalo, el la greka κρήνη, = fonto), karakteriziĝas per :
Pliofte tie kreskas briofito (aŭ muskoj), ĉar vaskulaj plantoj ne povas instaliĝi pro la fluo kaj la ombro.
Vladimir Bukovskij
Vivo
Pro perspektivo de falo de komunismo en Sovetunio postulis kreon de internacia komisiono por esploro de komunistaj krimoj kaj juĝan proceson simile al nurenberga proceso, kiu prijuĝis naziismon. Tiucele post falo de la puĉo de Gennadij Janajev li loĝis dum kelkaj monatoj en Moskvo, tamen malgraŭ enkondukaj pritraktoj kun novaj rusaj regopovoj kaj entreprenitaj provoj malfermi arkivojn, liaj planoj fine ne efektiviĝis. En 1992 estis denove invitita al Rusio. Tiam li akiris alireblon al dokumentoj de la Centra Komitato, parton de kiuj ĉe la okazo kopiis pere de kunportita de si skanilo kaj tekokomputilo kaj publikigis poste en Okcidento. Ili koncernis i.a. apogon de rusa spionejo kaj la komunista partio terorismajn entreprenojn eksterlande, agadon de komunistaj partioj en kapitalismaj landoj aŭ enkondukon de la milita stato en Pollando.
Li estis kontraŭulo de Eŭropa Unio, kiun li traktis kiel "Union de Socialismaj Respublikoj Eŭropaj". Li same skeptike vidis kelkiujn direktojn de evoluo de la okcidenta civilizo.
Interesaĵo
En sovetuniaj arkivoj trovis informon, ke la pola generalo Wojciech Jaruzelski petis intervenon enkondukante militan staton.
Guérard (Seine-et-Marne)
Guérard estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Guérardais.
Ĥulimsunt
Ĥulimsunt (Хулимсунт) estas vilaĝo en la Berezova distrikto de la Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto — Jugra. Ĝi situas sur ĉe rivero Norda Sosva.
La vilaĝo evoluis danke al gaskompresora stacio.
Raketa
Horloĝo Raketa estas sovetia kaj sekve rusia horloĝo fabrikita ekde 1962 de la Horloĝfabriko Petrodvorec en Sankt-Peterburgo — la plej malnova fabriko en Rusio. Ĝi estis fondita de Petro la Granda en 1721 kiel Fabriko Peterhof Lapidary por fari luksoŝtonojn. Ĉe sia komenco la fabriko produktis objektojn el valoraj kaj duonvaloraj ŝtonoj por la caro kaj lia familio. En la 1980-aj jaroj la produktado de Raketa estis 4,5 milionoj de horloĝoj en unu jaro. Horloĝo Raketa estis uzata de la Ruĝa Armeo, Sovetia Mararmeo, por nordpolusaj ekspedicioj kaj de civila sovetia loĝantaro.
La 1961 Jurij Gagarin faris la unuan flugon en la historio de la homaro en la kosmo per la raketo Vostok-1. Honore al Jurij Gagarin la Horloĝfabriko Petrodvorec nomis siajn brakhorloĝojn "Raketa" (raketo en rusa). Tamen, je la pinto de la malvarma milito, la nomo estis perceptata negative en la okcidentaj landoj, ekde kiam Raketa estis asociita kun la lanĉo de nova generacio de interkontinenta balistika misilo Raketa-16.
La deveno de la marko
Antaŭ ekprodukti mekanikan horloĝon, ĝi produktis teknikajn ŝtonojn por militistaj fabrikistoj kaj "juvelojn" por la brakhorloĝa industrio. En 1949 la fabriko produktis sian unuan horloĝon sub la nomoj Zvezda ( Stelo) kaj Pobeda ( Venko). Ĝia propra originala modelo sub la marko Raketa aperis en 1961. La fabriko kreis sian propran mekanismon — «Raketa–2609N». Sur ĉi tiu bazo, la Horloĝfabriko Petrodvorec produktis pli ol dudek kvar versiojn de horloĝo Raketa: kun aŭtomata streĉiĝo, kun kalendaro, kun 24-hora skalo por polusaj esploristoj, kontraŭmagneta horloĝo por okazo de atoma atako, brakhorloĝo por la militistaro. La mekanika brakhorloĝo Raketa produktita en Petrodvorec estis eksportita al la tuta komunista mondo kaj estis konsiderata unu el la plej fortikaj kaj fidindaj horloĝoj en la mondo.
Eksteraj ligiloj
Aktuala posedanto: Horloĝfabriko Petrodvorec
Patrujo: Sovetunio
Enkondukita: 1961
Covaleda
Covaleda [kobaLEda] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordokcidente de la provinco Sorio kaj en la Komarko Pinares (Komarko Pinaroj) en la nordokcidento de la provinco, angule kun Rioĥo kaj provinco Burgoso. Pro la dependo de la forsta ekonomio, pino estas en la maldekstra duono de la municipa blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 104,36 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 621 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 700 loĝantojn el la 1960-aj jaroj.
Ĝi distas 46 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas norde kun la provinco Rioĥo; sude kun Salduero kaj Molinos de Duero; oriente kun Vinuesa; kaj okcidente kun Duruelo de la Sierra. La plej alta pinto de la teritorio estas ĉe Urbión (2228 m), kaj la rivero Douro trapasas la teritorion.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 86 hektarojn, nome 1 % de la teritorio, la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Sierras de Urbión y Cebollera, okupanta 2 282 hektarojn, nome 22 % de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Sierra de Urbión, okupanta 2 257 hektarojn, nome 22 % de la teritorio.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Frua mencio en Votos de Fernán Gónzalez favore al la Monaĥejo de Suso estis de la jaro 939, kie oni instigas al la lokaj vilaĝoj donaci al tiu monaĥejo "po unu fromaĝon el ĉiu domo".​ En 1095 Cobaleta estis donita de la Grafoj de Lara, nome don Gonzalo Núñez kaj lia edzino doña Goda, al la Monaĥejo de Suso, laŭ la libro Crónica de los príncipes de Asturias y Cantabria.
Tradicia dediĉo estis forstado el pinoj kaj sekve ĉarkonstruado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, ermitejo, du pontoj, tradicia arkitekturo, riveraj segilejoj, glaĉeraj lagetoj, ok fontoj kaj proksimaj naturaj lokoj.
Simon Petljura
Simon PETLJURA (Симон Васильович Петлюра; naskiĝis la 22-an de majo 1879 en Poltavo, pereis la 26-an de majo 1926 en Parizo) - ukraina politikisto socialdemokratia kaj nacia, ĉefa komandanto de armeo de Ukraina Popola Respubliko (UPR), verkisto, ĵurnalisto, publicisto, prezidento de UPR en la jaroj 1919-1926 (ekde 1921 en ekzilo)
Biografio
Simon Petljura naskiĝis en familio kun kozakaj tradicioj. Li lernis en Poltava animzorga seminario, laboris kiel ĵurnalisto. En 1900 membriĝis al Ukraina Revolucia Partio, estis socialisto konsideranta nacian apartecon de Ukrainio, unu el gvidantoj de Ukraina Socialdemokratia Laborista Partio (la nomo de Ukraina Revolucia Partio de decembro 1905). Dum la unua mondmilito laboris en tutrusia aŭtonomeca organizaĵo, kreita en 1914 por helpo al la rusa ŝtato pri provizo kaj malsanuleja priservo por armeo.
De februara revolucio kaj faligo de caro en 1917 li estis ligita kun organizaĵoj celantaj al rekonstruo de la sendependa ukraina ŝtato. Post okupado en februaro 1918 de la teritorio de Ukraina Popola Respubliko flanke de germana kaj aŭstria-hungara armeo (rezulte de Traktato de Brest-Litovsk), faligo la 28-an de aprilo 1918 helpe de germana soldataro de la registaro de UPR kaj establo de Ukraina ŝtato de Pavlo Skoropadskij Petlura ektroviĝis en opozicio. Novembre 1918, post armistico en Compiègne farita de Entento kun Germanio, komencis ribelon kontraŭ Skoropadskij, pli frue apogata de germanoj. La 14-an de decembro militistaj fortoj de Petljura - kies bazo estis ukrainaj siĉ-pafistoj sub la komando de Jevhen Konovalec - renovigis UPR. Li iĝis ĉefatamano. La 24-an de aprilo 1920 Pollando kun Józef Piłsudski subskribis militan alianciĝon kun la Ukraina Popola Respubliko gvidatan de Simon Petljura kaj poste ili ekatakis kune la sovetan Ruĝa Armeon. Rezulte la aliancaj polaj-ukrainaj fortoj sukcese okupis Kievon la 7-an de majo. Post la posta invado de la soveta Ruĝa Armeo kaj anekso de Ukrainio (kreo de bolŝevista registaro), li fuĝis al Francio. Petljura estis murdita fare de juda studento, pro lia supozita respondeco en la pogromoj dumregadaj. Li estas entombigita en Cimetière du Montparnasse en Parizo, Francio.
Benzila duazo-acetato
Benzila duazo-acetato estas organika komponaĵo enhavanta du nitrogenatomojn apude ligitajn, unu grupon acetaton kaj alian grupon benzilan. Duazo-acetatoj estas toksaj kaj potence eksplodemaj substancoj. Ili devas zorge manipuliĝi kaj ĉiuj eksperimentoj devas fariĝi en bonventolita loko.
Orrios
Orrios [Orjos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo.
Geografio
Ĝi estas je 33 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu centra nome N-420 venas laŭ la valo de la rivero Alfambra. Laŭ tiu, Orrios estas la kvara plej proksima municipo al la ĉefurbo inter Alfambra kaj Perales del Alfambra. La municipa teritorio estas trapasata de la nacia ŝoseo N-420, inter la km 611 kaj 614.
La orografio de la municipo estas markita de la rivero Alfambra kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La altitudo gamas inter 1502 msm en la orienta pinto kaj 1040 msm borde de la rivero. La loĝloko mem kuŝas je 1046 msm. ​
La municipa teritorio limas jene:
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Orrios oni malaltiĝis ĝis nunaj 130 loĝantoj.
Christoph Maria Herbst
Christoph Maria Herbst (prononco, naskiĝis en Wuppertal, do nun -jara) estas germana aktoro, parolisto de sondramoj kaj dublisto. Pro sia aktora interpreto de la oficisto Stromberg en la samnoma komedia televida serio li en 2006 estis honigita per la premio Grimme kaj trifoje sinsekve ricevis la titolon de plej bona aktoro en la konkurso germana komedia premio (Deutscher Comedypreis).
Junaĝo kaj eduko
La aktoro estas la plej juna infano en katolika familio. Ankaŭ la plej aĝaj fratinoj Stefanie kaj Isabell havas la duan personan nomon Maria. Jam en la lernejaj jaroj li aktoris kabarede kaj teatre. Li finis la lernejajn jarojn per la finekzameno abituro en la gimnazio Wilhelm Dörpfeld de Wuppertal-Elberfeld, kaj dum tiuj jaroj ankaŭ estis aktiva helpanto en sia katolika paroĥo. Poste li dum 2 jaroj edukiĝis kiel banka komercisto.
Teatro
Jam dum tiu banka eduko li aktivis en la sendependa teatra komunumo de sia hejmurbo. En 1986 li partoprenis en la fondo de la privata teatro in Cronenberg kun ligita aktora lernejo. Interalie li aktore partoprenis en la teatraĵoj Barfuss im Park de Neil Simon kaj Macbeth de William Shakespeare.
Krome la aktoro kadre de la teatra festivalo Nibelungenfestspiele de la urbo Worms en 2009 aktore vivigis la rolon de Hagen en la produktaĵo Das Leben des Siegfried.
Televido
En la germanlingva televido Christoph Maria Herbst unuafoje videblis ekde la jaro 1997 en la komedia serio Sketchup. Sekvis interalie inter 2001 kaj 2003 privata televida kanalo Sat.1 la komedia serio Ladykracher, pro kies rolo li en 2002 honoriĝis per la germana komedia premio. En 2004 en la privata televida kanalo ProSieben komenciĝis la moke kvazaŭdokumenta televida serio Stromberg, fakte komedio, pro kies rolo de malĝentila kaj kritikema ĉefo de malgranda oficejo la aktoro ricevis plurajn premiojn. Sekvis dua, tria, kvara kaj kvina sezono de la serio, el kiu la lasta elsendiĝis ekde novembro 2011, kaj kineja filmo pri la temo el la jaro 2010.
La televida kanalo Sat.1 ekde la jaro 2007 prezentis la aktoron ĉefrole en plia komedia serio, nomata ''Hilfe! Hochzeit!'' ("Helpu! Geedziĝo!"), kaj aldoniĝis pliaj unuopaj roloj en televidaj filmoj.
Kino
Sian kinan karieron la aktoro komencis en 1998 per la filmo Der wirklich letzte Junggeselle ("la vere lasta fraŭlo"). Post kelkaj mallongaj filmoj, en 2003 kontraste al la krome ofte komediaj roloj sekvis tragika ĉefrolo en la trilero Im Dunkeln ("en malhelo"). Samjare tamen ankaŭ li havis komeciajn rolojn, interalie en la filmo (T)Raumschiff Surprise – Periode 1 de Michael Bully Herbig, parodio pri la origina televida serio de la usona scienc-fikcia universo Star Trek, kaj la filmo  Der WiXXer, parodio pri la produktaĵoj de la reĝisoro Edgar Wallace, en kiu li rolulis kiel servisto Alfons Hatler, en aspekto kaj parolmaniero moko de la diktatoro Adolf Hitler.
Sekvis multaj pliaj kinejaj filmoj, interalie en 2006 la rolo de reĝo Julius la 111-a en la porinfana filmo Hui Buh – Das Schlossgespenst ("Huj Buh - la kastela fantomo").
Voĉa aktorado
Krom siaj aktivecoj kiel teatra, kina kaj televida aktoro Christoph Maria Herbst profesie aktivas kiel parolisto de sondramoj kaj kiel dublisto. Krome li publike voĉlegas el romanoj, kaj en 2005 el medicina doktoriga studraporto pri aparte stranga temo. En dublado, liaj roloj parte estis tradukoj de origine alilingvaj filmoj, kaj realfilmaj kaj animaciaj, sed parte ankaŭ germanlingvaj produktaĵoj animaciaj, kies videbligitaj personaĵoj ankoraŭ bezonas voĉan aktoradon.
Liebig-ĝardendomo (Gera)
La Liebig-ĝardendomo (germane: Liebigsches Gartenwohnhaus) troviĝas en Gera, Germanio, Amthorstraße nr 4. Ĝi estas la ununura baroka ĝardena loĝdomo en Gera kiu konserviĝis origine ne forbrulinte en la fajrego de 1780.
Historio
La limoj de la ĝardeno, en kies centro troviĝas la masiva ejo, bone videblas ankoraŭ hodiaŭ. La domo konstruitis por doktoro Liebig en 1740. Sed ĝi famiĝis kiam Eduard Amthor translokigis la superan Komercan lernejon el la urbocentro tien ĉi, en la jaro 1861.
La jam en 1849 en Hildburghausen fondita Komerca lernejo estis unu el la plej modernaj metilernigantaj institucioj kun internacia lernantaro (en 1895 frekventis ĝin 197 lernantoj). Amthor (1820-82) estis ne nur elstara pedagogo sed ankaŭ sukcesa verkisto kaj eldonisto kiu kunlaboris ankaŭ en la farado de la enciklopedio Meyers Konversations-Lexikon de Joseph Meyer. Krome Amthor estis fanatika alpisto. Tre vaste disvastiĝis la de li publikigita Popola maparo.
La lernejo venis en 1854 al Gera gastonte unue en ejo ĉe Kornmarkt kaj poste en Ritter-strateto. La Komerca nehumanisma lernejo (Handelsrealschule) - tio estis ĝia posta nomo - ekzistis surloke en Amthor-strato de 1861 ĝis 1925 transloĝiĝinte en 1889/90 en novan ejon ĉe la norda flanko de la iama ĝardena parcelo rekte tie.
La urbo transprenis la estron en 1912; lernejo komerca ekzistis eĉ ĝis 1954. Je la datreveno 50-a lernejfonda (en 1904) nomitis la strato honore por Amthor. En 2000/01 la tuta komplekso restaŭritis. Faritis novaranĝo de la ĝardeno laŭ malnovaj planoj kaj la domo mem nuntempe metie uzatas.