cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orbito de geosinkrona transiro
Ĝi estas elipsa orbito, kies perigeo estas je malalta altitudo kaj la apogeo ĉe la alteco de geosinkrona orbito 35 786 km. La perigeo estas proksimume ĉe la fino de brulada altitudo de la lasta etapo de la lanĉilo, ofte alteco proksimume de 200 km, ekvivalento, ĉar la ekvatora radiuso de la tero estas 6 378 km longa, al perigeovaloro de 6 578 km. La apogea valoro estas proksimume 42 270 km aŭ alteco de 35 786 km super la geoido de la Tero.
Post kiam la utilŝarĝo - la sputniko - atingis apogeon, la propulso estas restartita por cirkligi la orbiton kaj modifi la orbitan klinecon, kio postulas modifi la rapidecon (delta-V) de proksimume 1.600 m/s. Tio estas kutime disponigita per solida aŭ likva fuzaĵraketmotoro integrita en la sateliton (apogeomotoro).
La apogea manovro ankaŭ devas inkludi impulson ŝanĝi la orbitan klinecon ĉar, post bruligado de la lanĉilo kaj apartigo de la sputniko, la transira orbito estas klinita kun respekto al la ebeno de la ekvatoro, per angulo ekvivalenta al la latitudo de la lanĉa bazo. Tamen, la geosinkrona orbito estas nepre en la ebeno de la ekvatoro. Tiu ĉi manovro do konsumos pli-malpli signifan parton de la fuzaĵoj situantaj en la sputniko. Tial la plej granda intereso en lanĉo de bazo situanta kiel eble plej proksime al la ekvatoro. Krome, la rotacio de la tero disponigas rapidecon de la Tero: ĉi tio estas la granda intereso — kaj la sukceso — de la Gviana kosmodromo situanta nur 5° norda latitudo. Lanĉo de la ekvatoro mem funkcias eĉ pli bone, tial la dezajno de la Sea Launch-platformo.
La trokonsumo de fuzaĵoj por lanĉoj de aliaj kosmohavenoj, ĉe pli altaj latitudoj, malutilos al la vivdaŭro en orbito de la sputnikoj kaj do al ties financo.
La geosinkrona transira orbito estas tre embarasita de kosmoderompaĵoj, inkluzive de la lastaj etaĝoj de lanĉiloj.
Akvorezervejo de Mequinenza
La Akvorezervejo de Mequinenza, en hispana Embalse de Mequinenza, kromnomita Mar de Aragón (Maro de Aragono), estas akvorezervejo de la rivero Ebro en la provinco Zaragozo (Aragono, Hispanio) ĝuste antaŭ ties eniro en Katalunio. Ĝi nomiĝas "de Mequinenza", ĉar la akvobaraĵo mem estas ĉe tiu loĝloko. Ĝi estas la plej granda akvorezervejo de Aragono, kaj je turismaj aferoj estas nomata "Mar de Aragón".
La akvobaraĵo mem estis konstruita cele al tri diversaj profitoj, nome produktado de hidroelektra energio, rezervejo por irigacio, kaj kontrolado de inundoj damaĝaj en la malsupra fluejo de la grandrivero. Un de la plej evidantaj trajtoj de tiu sektoro de la rivero Ebro estas la serio de grandaj kaj sinsekvaj meandroj en la akvorezervejo mem (ankaŭ antaŭe) ĝis finfine la fluejo mallarĝiĝas por trapasi la Katalunan Marbordan Montaron.
La inundo de iamaj ĉeriveraj terenoj devigis la plenumon de gravaj komplementaj vorkoj kiel konstruado de novaj loĝlokoj ĉe Mequinenza kaj Fayón, variantoj de jam ekzistintaj ŝoseoj, kreado de novaj pontoj super la riveroj Ebro, Segre kaj Matarraña kaj variantoj de la Fervojo Barcelono-Madrido.
Ĝi estis konstruita en 1966 sur la rivero Ebro, havas areon de 7540 hektaroj de akvosurfaco, pro kio ĝi estas la plej granda akvorezervejo de Aragono. Ĝia volumo povas atingi 1530 hm³. Ĝi havas averaĝan larĝon de 600 m kaj profundecon de pli ol 60 m. La akvobaraĵo mem, 79 m alta, estas apogita sur kalkoŝtonaj deklivoj de la montaroj Montenegre kaj La Huerta, en la municipa teritorio de Mequinenza.
La akvorezervejo utilas en preciza sektoro kiel provinca limo inter la provincoj Huesca kaj Zaragozo. Ĝi inundas parton de la municipaj teritorioj de Mequinenza, Fraga, Caspe, Chiprana, Sástago kaj Escatrón. Estas "marbordaj" la loĝlokoj Chiprana kaj Caspe, de la komarko Bajo Aragón-Caspe.
Universitato de Seulo
Ĉar UOS estas publika universitato financita kaj subtenata de la Seula Metropola Registaro, tiale ties akademiaj programoj estis aranĝitaj por subteni necesaĵojn de la Seula Metropola Registaro. Tial, UOS funkcias kiel pensfabriko en formulado kaj apogado de la ĉefaj politikaj celoj de la Seula Metropola Registaro, kune kun baza esplorado kaj edukado. UOS havas celon fariĝi internacia centro por la urbaj sciencoj.
UOS estas fama en Sud-Koreio pro granda nombro da eks-studentoj laborantaj kiel naciaj aŭ municipaj registaroficistoj. UOS estas specialigita pri urba planado kaj havas altnivelajn programojn median inĝenieristikon, impostadon, transportinĝenieristikon, urboplanadon kaj dezajnon, pejzaĝan arkitekturon kaj urba administracion.
UOS estas unu el la plej bonaj 3 universitatoj sen medicina fakultato en Koreio en 2012. UOS vicigis 14-a en la mezgrandaj universitatoj de Azio en 2014, kio estis la dua loko en Sud-Koreio. UOS estis raportita la plej bona valora publika universitato en Koreio, kun la plej malalta studento-al-fakultato-proporcio, la plej alta financa investo per studento, kaj la plej alta indico de uloj. Studenta afineco por la lernejo unue vicis kaj studenta kontento dua laŭ enketo de 2010.
Bretteville-sur-Dives
Bretteville-sur-Dives estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas brettevillais.
Ĝi nun formas parton de Saint-Pierre-en-Auge.
Boissey (Calvados)
Boissey estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Boisséens.
Ĝi nun formas parton de Saint-Pierre-en-Auge.
Universitato de Macerata
La Universitato de Macerata (Università degli Studi di Macerata) estas universitato situanta en Macherta, Italio, fondita en 1290
Strukturo
La universitato havas 7 fakultatojn:
Katolika Universitato de Portugalio
La Portugala Katolika Universitato (Universidade Católica Portuguesa ankaŭ nomita simple la Katolika aŭ UCP) estas privata portugala universitato bazita en Lisbono.
La UCP estis kreita en Braga en 1967, sub la konkordato de 1940 inter la registaro de la Portugala Respubliko kaj la Sankta Seĝo; ĝi akiris oficialan rekonon en 1971. Ĝi havas kampusojn: en Lisbono (Palma da Cima kaj Sintra); en Porto; en Braga kaj en Beira Litoral (Viseu kaj Figueira da Foz) kiuj estas dividitaj en entute dek ok fakultatoj, altlernejoj kaj institutoj.
Historio
La Katolika Universitato portugala markas la kontinuecon de la sekulara ĉeesto de la Societo de Jesuo en la supera edukado en Portugalio, kiu komenciĝis baldaŭ post 1540, kun la alveno de la jezuitoj en la lando. La starigo de studcentroj okazis neregule ĝis 1947, la jaro en kiu la Edukministerio donis la gradon de Pontifika Fakultato al la Beata Miguel de Carvalho Instituto en Braga, tiel komencante la instituciigon de la estonta Katolika Universitato.
En 1967 ĉi tiu Fakultato estas deklarita, per la dekreto "Lusitanorum nobilissima gens" de la 3-a de oktobro 1967, Fakultato de Filozofio de la Portugala Katolika Universitato. Ĝi estis la unua Fakultato de la nova universitato kiu en 1968 daŭrigis sian vastiĝon kun la Lisbona Fakultato de Teologio.
La Maya (Hispanio, Salamanko)
La Maya [MAĝa] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Pantano de Santa Teresa.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 7,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 185 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 60 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 14-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. Je 2 km estas la Akvorezervejo de Santa Teresa, kiu ekfunkciis en 1955. Ĝi estas tialo por abundo de fiŝoj kaj akvobirdoj, el kiuj multaj migrobirdoj.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Mehsana
Demografio
Mehsana havis populacion de en 2021 kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo. La urbo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en la fruaj 2000-aj jaroj.
Geografio
Mehsana situas sur ebenaĵo en alteco 81 m. Patan (Guĝarato) troviĝas 39, Kalol 41, Palanpur 63, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 50, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 68, Mumbajo 517, tutlanda ĉefurbo Delhio 738, Kolkato 1638 kilometrojn (aere).
Historio
En Mehsana dum la historio pluraj dinastioj regis, tiuj regantoj konstruis plurajn preĝejojn, domegojn. En 1887 alvenis la unua trajno. La urbo iĝis sidejo jam en 1902. Ekde la sendependiĝo en 1947 Mehsana apartenis al iama subŝtato de Bombajo, pli poste al Guĝarato.
Ekonomio
Mehsana estas agrikultura kaj industria urbego. La industrio produktas vojekipaĵojn. Proksime situas petrolaj kaj tergaskampoj ekspluatataj ekde 1967, sed menciindas ankaŭ produktado de laktaĵoj. La ĉirkaŭaĵo estas konata pro loka raso de bubaloj.
Lingvoj
En Mehsana la oficialaj lingvoj estas la guĝarata kaj la hindia.
Religioj
En Mehsana plejparto de la populacio estas hinduoj (88%), krome muslimoj (9%), ĝainistoj (1,6%).
Α-Terpinila heptanato
α-Terpinila heptanato aŭ α-terpinila enantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la heptanata acido kaj α-terpineolo. α-Terpinila heptanato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. α-Terpinila heptanato prezentas heptanatan grupon ligitan al α-terpinila grupo. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 30 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Mehsana
Eduko
Mehsana havas universitaton (10 km for de la urbego) kaj plurajn filiojn de Guĝarata Universitato.
Trafiko
Mehsana estas signifa trafika nodo, ĉar alvenas tien po 5 fervojaj kaj vojaj linioj. Ene ĉefe aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn, sed al la proksimaj vilaĝoj aŭtobusoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Ahmedabado.
Virtuala Kongreso de Esperanto
La Virtuala Kongreso (VK) estas formo de Universala Kongreso, okazigita per retaj metodoj en 2020 kaj 2021, pro la neceso nuligi ĉeestajn renkontojn pro la tutmonda pandemio pro Covid-19.
La 1-a Virtuala Kongreso okazis kadre kaj kulmine de la Monda Festivalo de Esperanto (MondaFest’ 2020), inter la 1-a kaj 8-a de aŭgusto 2020. Kiel aludas tia nomo, dato kaj daŭro, la VK estis omaĝo al la Universala Kongreso (UK), kiu en 2020 ne okazis pro la kronvirusa pandemio.
La 2-a Virtuala Kongreso okazis de la 17-a ĝis la 24-a de julio 2021, en la samaj datoj kiel la ĉeesta renkonto planita por Belfasto (Nord-Irlando)
Konsisto
VK ofertas virtualan aliron al esencaj programeroj de UK kaj donas okazon por enkonduko de novaj ideoj. La VK estas senpaga por individuaj membroj de Universala Esperanto-Asocio. Ankaŭ ne-membroj de UEA povas partopreni, sed kontraŭ simbola kotizo. VK utiligos teknikajn avantaĝojn por strebi rekrei la etoson de UK, kiel libera babilejo, renkontiĝaj ĉambroj, disdividiĝo en malgrandajn diskutgrupojn kaj menuon de prelegoj.
Programo
La VK-programo enhavas kelkajn el la tradiciaj elementoj de la UK, kiel la prelegoj de la Internacia Kongresa Universitato kaj la Scienca Kafejo. La IKU-libro, kun la tekstoj de la prelegoj, haveblis elektronike kaj senpage. Aliaj tradiciaj UK-programeroj, kiuj okazas virtuale kadre de la VK, estas la Tago de Lernado, la publika kunveno de la Akademio de Esperanto, Estraro de UEA respondas kaj la Aŭkcio.
Ne mankas specialaj programeroj kiel la Bankedo, kiun anstataŭas virtuala prezentado de naciaj pladoj el la tuta mondo, kaj la Internacia Vespero, kiu nomiĝas “Internacia Arta Aranĝo”. Ankaŭ la Ekskursa Tago okazas virtuale, tiel ke oni povos elekti ekskursojn al pluraj famaj turismaĵoj de la mondo, kun lokaj esperantistaj ĉiĉeronoj.
1-a Virtuala Kongreso
Vidu: 105-a Universala Kongreso de Esperanto.
2-a Virtuala Kongreso
Vidu: 106-a Universala Kongreso de Esperanto.
3-a Virtuala Kongreso
La 3-a VK havos kiel temon la saman temon de la 107-a Universala Kongreso, okazinta en Montrealo: "Lingvo, vivo, tero: Jardeko de Indiĝenaj Lingvoj". Aldone al tiu estos ankaŭ riĉa scienca, faka kaj kultura programo, kun spaco por eldonistoj, aŭtoroj kaj artistoj.
Krom rigardo al la pasanta jaro, la VK ankaŭ estos vitrino por novaĵoj: oni prezentos laborprogresojn pri la 108-a UK en Torino kaj ĝiaj diversaj programeroj: i.a. pri Belartaj Konkursoj, Esperantologia Konferenco, scienca programo ktp. Klasike estos la virtuala Movada Foiro (spaco por landaj kaj fakaj asocioj kaj aliaj temgrupoj) kaj prezento de agado de la komisionoj de UEA. Retoso 2022 proponos riĉan programon allogan al junuloj de ĉiuj aĝoj.
Retortillo de Soria
Retortillo de Soria [retorTIljo deSOrja] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo.
Membribe de la Sierra
Membribe de la Sierra estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Membribe de la Sierra estas tradukebla etimologie al Bembibre de la Montaro, alude al la loĝloko Bembibre de la Provinco Leono de kie venis reloĝantoj post la Reconquista.
Retortillo de Soria
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 172,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 650 loĝantojn el la 1970-aj jaroj.
Membribe de la Sierra
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Coquilla, Garriel, Membribe, Navagallega kaj Segovia del Doctor, okupas totalan areon de 46,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 123 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 36 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Retortillo de Soria
Geografio
Ĝi distas 77 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas inter Brazacorta kaj Quintanilla de Nuño Pedro.
Membribe de la Sierra
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Retortillo de Soria
Geografio
La municipo enhavas la loĝlokojn Cañicera, Castro, Losana, Madruédano, Manzanares, Modamio, Peralejo de los Escuderos, Rebollosa de los Escuderos, Retortillo de Soria, Sauquillo de Paredes, Tarancueña, Torrevicente kaj Valvenedizo.
Membribe de la Sierra
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. En la municipa teritorio estas la ventogeneratora stacio Las Dueñas, kun 31,46 MW instalitaj.
Retortillo de Soria
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Membribe de la Sierra
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Blufo (pokero)
En la karta ludo de pokero, blufo estas fari veton aŭ levi ĝin en situacio kun mano kiu ne estas konsiderita kiel la plej bona mano. La blufo estas fari tian veton (malgraŭ la scio pri malforteco de la kartoj enmane). La objektivo de blufo estas persvadi la cedon de almenaŭ unu oponanto kiu fakte, sed nekonata al ŝi/li, tenas pli bonan manon. La grandeco kaj ofteco de blufo determinas ties profitadon al la blufanto.
Retortillo de Soria
Historio
En la 14-a jarcento oni konstruis muregon, el kiu restas du pordegoj el iamaj kvar, kaj 300 m kiuj utilas ĉefe kiel ĉefa muro de aliaj konstruaĵoj.
Blufo (pokero)
Per etendaĵo, la frazo "vokante la blufon de iu" estas ofte uzita ekster la kunteksto de pokero por priskribi situaciojn kiam unu persono postulas de alia ke tiu pruvas lian aserton aŭ pruvas ke ili ne estas trompanta.
Retortillo de Soria
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la gotika preĝejo, pilorio kaj aliaj preĝejoj kaj ermitejoj.
Monterrubio de la Sierra
Monterrubio de la Sierra estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Monterrubio de la Sierra estas tradukebla etimologie al Flava Monto de la Domaro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cortos de Sacedón, Hernancobo, La Torre Zapata, Las Lomas, Miguel Muñoz, Monterrubio de la Sierra, Segovia de Sacedón kaj Segovia la Chica, okupas totalan areon de 35,31 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 162 loĝantojn. Ĝi perdis pli ol 400 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 27 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
La Mata de Ledesma
La Mata de Ledesma estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. La Mata de Ledesma estas tradukebla etimologie al La Arbaro de Ledesma.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj El Barrero de Porqueriza, Gejo de Diego Gómez, La Mata de Ledesma, Porqueriza kaj Pozos de Mondar, okupas totalan areon de 38,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 106 loĝantojn. Ĝi perdis pli ol 500 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Estas dolmenoj kaj aliaj restaĵoj de prahistoriaj tempoj, sed la nunaj setlejoj fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Monleras
Monleras estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Monleras estas derivata etimologie el Molineras nome muelistinoj (popola etimologio) aŭ apudfluejoj al muelejoj (pli fidinda etimologio). Unu el tiuj muelejoj estis restaŭrita kaj nun estas vizitebla.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. El 1970 la Akvobaraĵo de Almendra interrompis la komunikvojojn el la areo de tiu provinco kun la apudprovinca komarko Sayago (Provinco Zamoro). La konstruentrepreno Iberduero kaj aŭtoritatoj malplenumis promeson konstrui ponton kio malhelpas la disvolvigon de la areo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis helpita de la Akvorezervej.
Caspe
Caspe [KASpe] estas municipo de Hispanio, en la okcidenta parto de la komarko Bajo Aragón-Caspe kies ĉefurbo estas Caspe mem. Ĝi estas en la sudoriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Pribilci
Pribilci (makedone Прибилци) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 266 loĝantoj.
Caspe
Geografio
Caspe estas municipa teritorio en la okcidenta parto de la komarko Bajo Aragón-Caspe, fakte ĝi okupas preskaŭ la tuton de la okcidento de la komarko. La areo estas tute ĉe la valo de la rivero Ebro kun la loĝloko tute sur la dekstra (suda) bordo de la rivero. La altitudo gamas inter 432 msm (montopinto Vizcuerno) kaj 126 msm borde de la Akvorezervejo de Mequinenza.
Pribilci
Loko, priskribo
La vilaĝo situas ĉirkaŭ en la centra parto de Opština Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 630 - 1030 m.
Caspe
Geografio
La loĝloko Caspe mem estas je 107 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la dekstra bordo de la rivero Ebro. Ĝi estas sur 152 msm. La loĝloko mem estas konektita laŭ la ŝoseo A-221 kun Chiprana okcidente kaj Maella sudoriente, kaj laŭ la ŝoseo N-211 kun Mequinenza nordoriente kaj Alcañiz sude. Trans la rivero (akvorezervejo) la ŝoseo A-230 komunikas kun Bujaraloz norde.
Pribilci
Loko, priskribo
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 9,9 km².
Caspe
Historio
Oni trovis rokpentraĵojn pri cervoj kaj eble arkopafisto en rokotruo (Plano de Pulido). Ĉirkaŭ la 8-a jarcento a.n.e. estis nombraj setlejoj kaj tombejoj de Ferepoko kaj malfrua Bronzepoko en la areo. De antaŭ la epoko de iberoj estas la kuŝejo Cabezo de Monleón kaj de iberoj (Loma de los Brunos).
Pribilci
Loko, priskribo
Proksimume en la mezo, de nordokcidento ĝis sudoriento, la Nigra Rivero (Črna Reka) fluas tra la vilaĝo.
Caspe
Historio
El la 1-a jarcento, la valo de Ebro estis jam tute romiigita kaj de tiu epoko estas la vilaoj, nome Azud de Civán, Boquera del Regallo I-II, Mas de Rabel, Campo de Ráfales, Picardías, Soto de Baños, El Fondón kaj Miralpeix. De tiu lasta enklavo estas la arkoforma Maŭzoleo de Miralpeix, kiu estis translokigita al sia aktuala loko pro la konstruo de la Akvobaraĵo de Mequinenza kiu rezultis en la inundo de la monumento. Ĝi estis konstruita fine de la 2-a jarcento aŭ komenco de la 3-a jarcento n.e. ​ Alia antikva loĝloko estis Trabia (antaŭromia loknomo, same kiel Valdurrios) kiu eĉ stampis monerojn kaj estis loĝita almenaŭ ĝis 1440.
Pribilci
Loko, priskribo
Paralele al la rivero troviĝas la regiona vojo R1305, kiu ligas urbojn Demir Hisar kaj Kičevo.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 266 homoj.
Ĉiuj loĝantoj estas makedonoj.
Monleras
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Caspe
Historio
Islamanoj alvenis al la areo ĉirkaŭ la jaro 713 kadre de la Supera Limregno de Al-Andalus, nome Tajfo de Zaragozo, kun majoritato de jemenanoj. Dekomence hegemoniis la latina kulturo de kristanoj kaj judoj, sed ĉirkaŭ la 10-a jarcento la kristan-juda komunumo jam estis minoritato. La teritorio de Caspe estis konkerita el islamanoj ĉirkaŭ 1169, Caspe estis integrita en la Regno Aragono fare de la reĝo Alfonso la 2-a. La konkeron de la loko estris la grafo de Pallars, nome Arnal de Mir, kaj lia filo Ramón, kunlabore kun aliaj feŭdismaj senjoroj. Post la konkero el islamanoj parto de la lokanoj estis mudeĥaroj (pli ol 1000, majoritato, kiuj rajtis plu esti islamanoj kondiĉe de loĝado ekstermurege) kaj poste moriskoj. Ilia forpelo en 1610 okazigis demografian kaj ekonomian krizon. Siaflanke la juda komunumo pluis inter islamanoj, kaj poste inter kristanoj.
La loĝantaro stabiliĝis en la lasta kvarono de la 13-a jarcento, ekde kiam Garcelán de Timor estis Superulo de Caspe. La urbo, tiam kun ĉirkaŭ 1 500 loĝantoj, ekspansiis el La Muela al la ĉirkaŭa domaro kun la kastelo de la Ordeno pinte kaj la preĝejo de Sankta Maria por la kristana komunumo. ​ En 1392, Juan Fernández de Heredia, Superulo de la ordeno, aĉetis el la familio Sesé ĉiujn iliajn posedaĵojn en la urbo por fondi konvento. Li favoris la preĝejon kaj la Konventon de Sanktjohanistoj. Kiam li mortis, lia korpo estis alportita el Avinjono kaj entombigita en la preĝejo de la konvento, fakte en tombon kiun li mem laborigis.
Mezepoke Caspe estis la plej granda centro en Aragono kaj unu el la plej grandaj en Hispanio pri produktado de vitro. Estis ĉirkaŭ tri dek fornoj tiukadre. La granda kvanto de salgrundoj estis la ĉefa elemento por la produktado de vitro. Ŝajne estis judoj la ĉefaj vitroproduktantoj, ĉefe inter la 14-a kaj 15-a jarcentoj. En la 14-a jarcento, la nigra pesto suferigis la Regnon Aragonon; en Caspe en 1371 rezultis en translokigo de la sesioj de la parlamenta Cortes Generales, kaj ĉirkaŭ 300 personoj mortis en la urbo pro la epidemio.
La kompromiso de Kaspo estis pakto establita en 1412 fare de reprezentantoj de la reĝlandoj Aragonio, Valencio kaj la princlando Katalunio por elekti novan reĝon pro la forpaso en 1410 de Marteno la 1-a de Aragono sen posteuloj kaj sen elektado de akceptita sukcedonto. Ĝi supozigis la entroniĝon de Fernando de Trastamaro kaj per ĝi la ĉeesto de la dinastio de Trastamaro en la Kronlando de Aragono. Poste Caspe plue estis grava urbo ĉefe ĉe la kvartaloj La Muela, San Roque kaj El Pueyo, prospere per agrikulturo profite de la irigacio de la riveroj Ebro kaj Guadalope. En tiu epoko la urbon vizitis la papo Benedikto la 13-a, plej ofte konata kiel la Papo Luna, kiu venis fari aranĝojn inter sia propra familio, nome Luna, kaj la familio Urrea.
Moderna Epoko
Ĝis 1610 la kristana kaj islama komunumoj plue kunvivis, kaj kunhavis apartajn terojn kun propraj teritorioj kaj propraj komunaj havaĵoj. Ambaŭ estis vasaloj de la Ordeno de Sankta Johano de Jerusalemo. La forpelo de la moriskoj en 1610 okazigis demografian kaj ekonomian krizon. Poste ankaŭ militoj damaĝis la lokon pro sia geografia loko. En la Insurekcio de Katalunio (1640-1652) okazis rab-invadoj fare de la franc-katalunaj trupoj. En la Milito de Hispana Sukcedo (1701-1711) la urbo apogis la flankon de Burbonoj, dum multaj najbaroj la flankon de Habsburgoj.​
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo francoj okupis la urbon kaj helpis ilin franc-partia lokano Agustín de Quinto, kiu estis nomumita alta funkciulo fare de la marŝalo Louis Gabriel Suchet. Tiukadre Caspe iĝis ĉefurbo de Malsupra Aragono. Fine de la milito (junio 1813), la hispana kolonelo Ramón Gayán atakis la kastelo kie rifuĝiĝis la francojn; kaj mino damaĝis ties fundamenton; rezulte la francoj fuĝis al Mequinenza.
Probable la plej grava ekonomia afero por Caspe en la 19-a jarcento, estis la alveno de la fervojo. En junio 1876, la municipo havigis privilegiojn al la fervoja kompanio, en septembro 1891 oni ekkonstruis kaj la fervojo mem alvenis la 13an de oktobro 1893.
20-a jarcento
En 1926 oni kreis en Caspe la Confederación Hidrográfica del Ebro, institucio kiu administras akvon kaj irigacion de la hidrografia baseno de Ebro, unu el dek en Hispanio, kiu tre ofte koncernas teritoriojn de diversaj regionoj.
Dum la Dua Hispana Respubliko, en Caspe oni redaktis la Antaŭprojekton de Statuto de Aŭtonomeco de Aragono de 1936, konata ankaŭ kiel Statuto de Caspe, kiu ne estis ratifita de la hispana parlamento pro la komenco de la Hispana Enlanda Milito. Dum la unua parto de la milito, Caspe estis sidejo de la Konsilio de Aragono, preskaŭ registaro kreita de la anarkiistoj en 1936, kiu iniciatis socialan revolucion en la orienta parto de Aragono. Oni eldonis esperantlingvan broŝuron pri la Konsilio de Aragono cele al propagando eksterlanden. Tamen ĝi aperis kiam la Konsilio jam ne plu ekzistis. Tiu ento funkciis ĝis sia dissolvo fare de la centraj aŭtoritatoj en la somero de 1937 laŭ ordonoj de la militministro Indalecio Prieto kaj plenumo de la armeo de la komunisto Enrique Líster, kiu anstataŭ batali kontraŭ la frankisma armeo, dissolvis oficiale la Konsilion de Aragono la 10an de Aŭgusto pere de milita interveno kiu okupis Caspe surprize. ​ La sidejo de la CNT estis atakita, oni koncentris tankojn kaj artilerion ĉirkaŭ la urbo kaj okazis bataloj inter supozitaj aliancanoj. Joaquín Ascaso, prezidento de la Konsilio de Aragono, kaj multaj anarkiistoj estis arestitaj.
Je la avanco en Aragón en 1938 fare de la frankisma armeo, la respublika generalo Vicente Rojo, instalis en Caspe ĉefstabanaron kaj tien koncentris la Internaciajn Brigadojn. ​ Inter la 15a kaj la 17a de marto okazis la batalo de Caspe, per kiu la frankisma armeo, formita ĉefe per koloniaj marokaj trupoj, sukcesis konkeri la urbon.
Caspe demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Laŭlonge de la 20-a jarcento kelkaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron; en Caspe oni altiĝis ĝis preskaŭ 10 000 loĝantoj en 1950, poste same kiel ĉe aliaj lokoj okazis rura elmigrado kaj oni malaltiĝis ĝis 7 593 komence de la 21-a jarcento, kaj poste oni plialtiĝis ĝis nunaj 10 220 loĝantoj (2022).
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio, krom sektoro de servoj. La baza kultivo estis la olivarbo; el tio disvolviĝis industria aktiveco eksportanta de olivoleo kaj olivoj, kun inkludo de la komarko en la medio de la ĵus aprobita "devennomo". La ekzisto de favora mikroklimato kaj bona sistemo de irigacio —pro la kunfluejo de riveroj Guadalope kaj Ebro—, permesas la kultivadon de nombraj plantejoj de fruktarboj, speciale de ĉerizarboj. Ĉirkaŭ la agrikultura produktado disvolviĝis grava industrio de konservaĵoj kaj peklaĵoj.
Aparte, fabrikaj industrioj, de metal-transformado kaj diversaj atelieroj nombras, menciinde la Ĝenerala Stokejo por Hispanio de la sporta varmarko Adidas. La urbo disponas de kvar industriaj zonoj, nome «El Castillo», «El Portal», «Cabezo Mancebo» kaj «Los Arcos». Elstaras la foira aktiveco ĉe «Expocaspe», pri agrikulturo, brutobredado, industrio kaj komerco; «Naupesca», pri ĉasado, fiŝkaptado kaj akvosportoj; «Salón Aragonés de Numismática, Filatelia y Coleccionismo» pri kolektismo ktp. La turisma disvolvigo «Plan de Dinamización del Producto Turístico de la Comarca Bajo Aragón-Caspe / Baix Aragó-Casp» estas ĵusa iniciato por fari turismon motoro por la ekonomia disvolvigo de la areo.
Kultura heredo
Inter vidindaĵoj menciindas la rokpentraĵoj de la rokejo Plano del Pulido, deklarita Monda heredaĵo de Unesko ekde 1998, same kiel kelkaj kuŝejoj de neolitiko. De romia epoko estas la Maŭzoleo de Miralpeix, deklarita nacia monumento en 1931. La Ermitejo de Sankta Maria de Horta —savita el inundo de la Akvorezervejo de Mequinenza kaj rekonstruita sur montento ĉe Caspe— estas konstruaĵo de romanika arkitekturo (fino de la 12-a aŭ komenco de la 13-a jarcentoj kun interesa duoncirkla absido.
La Kapitula Kirko de Sankta Maria la Mayor del Pilar estas la plej monumenta vidindaĵo de Caspe, elstara ekzemplo de la purisma gotiko en Aragono, influito de la stilo cistera. Ĝi estis parto de ia akropolo organizita de la Ordeno de Sankta Johano enhavanta preĝejon, kastelon, nun jam restaŭrita; kaj konventon. En 1936 oni detruis retablojn kaj gotikajn tombojn, inklude tiun de la Superulo Juan Fernández de Heredia. En 1908 la atrio de la preĝejo estis deklarita Nacia Monumento kaj en 1931 la tuto de la "Colegiata" estis deklarita Nacia Monumento. ​
Metila 2-etilheptanato
Metila 2-etilheptanato aŭ metila 2-etilenantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2-etilheptanata acido kaj metanolo. Metila 2-etilheptanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 2-etilheptanato prezentas 2-etilheptanatan grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Caspe
Kultura heredo
La Kastelo de la Kompromiso konstruita de la Ordeno de la Hospitalo estis ankaŭ konvento, sed ĝi preskaŭ malaperis dum la 19-a jarcento pro sinsekvaj damaĝoj dum la Milito de Sendependigo kaj dum la karlismaj militoj. Aktuale apenaŭ restas elementoj de la iama fortikaĵo. Alia elstara fortikaĵoj estas la Turo de Salamanca, sur monto en la periferio de la urbo, el kiu eblas spektakla panoramo kaj de Caspe kaj de la valo de Ebro. Ĝi estis konstruita dum la la Tria Karlisma Milito en 1874, kaj tial ĝi estas la plej moderna kastelo de Aragono. Ĝi estas hejmo de Muzeo pri Heraldiko.
Pribilci
Loĝantaro
La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo kaj arbaro.
Caspe
Kultura heredo
En la urba centro, la Ĉefa Placo estas interesa komplekso kun historiaj portikaroj, la urbodomo kun klasikisma fasado de la 19-a jarcento, kaj la Dom-Palaco Piazuelo Barberán. Siavice la strato Barrio Verde (Verda Kvartalo) estas atestilo de la iama juda komunumo. En la municipa teritorio de Caspe estas du gvatoturoj de la karlismaj militoj: nome la Torre de Turlán, je 6 km, kaj la Torre de Valdemoro, en la teritorio de La Magdalena. Alia interesa vidindaĵo estas la Ponto Masatrigos, je 12 km de la urba kerno; kvankam la aktuala ponto estas de la 18-a jarcento, tiu apogiĝas sur iama strukturo de la 13a-14-a jarcentoj.
Pribilci
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Les Praz-de-Chamonix (stacidomo)
Les Praz-de-Chamonix estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chamonix-Mont-Blanc, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).
39871 Lucagrazzini
39871 Lucagrazzini estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Luca Grazzini , anon de la astrometria teamo de la Observatorio “Beppe Forti” (kodo K83) en Montelupo Fiorentino.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 1920
Kunordigis la teamon la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Mikulov (distrikto Teplice)
Mikulov (ankaŭ Mikulov v Krušných horách, Niklasberg) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice, sur deklivo de unu el multaj valoj de Ercmontaro proksimume dek kvin kilometrojn nordokcidente de Teplice, kvar kilometrojn norde de urbo Hrob. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj mencioj pri Mikulov aperas komence de la 15-a jarcento.
28148 Fuentes
28148 Fuentes estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ángel Fuentes, dekanon pri Akademiaj kaj Studentaj Aferoj de la Divido pri Matematiko kaj Scienco de la Kolegio Laney en Kalifornio. Ángel subtenis la mision de la Observatorio Lowell por fari, ke la astronomiaj fenomenoj iĝu atingeblaj de la publiko. Li servis en la Konsilantaro de la Observatorio Lowell kaj estas Kun-Prezidento de la Komitato pri Eduko kaj Popularigo de Lowell.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Monterrubio de Armuña
Monterrubio de Armuña estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Monterrubio de Armuña estas tradukebla etimologie al Flava Monto de Armuña.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Monterrubio de Armuña kaj Mozodiel del Camino, okupas totalan areon de 10,97 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 1 334 loĝantojn. Ĝi akiris pli ol 1 000 loĝantojn ekde la fino de la 20-a jarcento pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo. Ĝi distas nur 8 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Grekio en la Somera Olimpiko 1920
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Sud-Afriko en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991.
Banano (Kvinslando)
Banano (angle: Banana) estas kampara urbo en Kvinslando, Aŭstralio. En la popolnombrado de 2016 ĝi havis nur 356 loĝantojn.
Ekonomio
La ĉefaj okupadoj estas agrikulturo, viando-produktado kaj karbo-minado.
Ĝemelurboj
Boulouparis, Nov-Kaledonio
Grekio en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Jillian York
Ŝi estis nomita "unu el la plej elstaraj akademianoj pri Interreta gvatado kaj cenzurado" kaj kiel privataj teknologiaj platformoj estas privatigantaj la manierojn kiel ni publike komunikas kaj aliras informojn. Laŭ Foreign Policy nomis ŝin unu el la pintaj 100 intelektuloj kiuj diskutras pri ekstera politiko en Twitter.
Kariero
La artikoloj de York pri la parollibereco aperis i.a. en The Guardian, The Washington Post kaj Foreign Policy.
Ŝi estas regule kronikistino por la angla sekcio de Al Jazeera (Al Jazeera English). Ŝi kontribuas ankaŭ al Ĝlobal Voices Online al kies administra konsilantaro ŝi apartenas. Ŝi ankaŭ estas kunfondinto deTalk Morocco, kiun Deutsche Welle en 2010 premiis kun la "Best of Blogoj Award" por la plej bona anglalingva blogo.
Virinoj en sciencoj
En 2013, kiam la revuo Wired inkludis malmulte da virinoj en sia listo de la plej bonaj verkistoj kaj pensuloj sur Interreto, York apartenis al tiuj kiuj kritikis tiun foreston de virinoj. York pensas ke la virinoj havas foje malpli da rekonon kiel pri teknologio-intelektuloj, ĉar ili koncentras sin sur aferoj malpli kovritaj de la popularaj teknologiaj revuoj.
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ kompleta traduko de la artikolo en la angla vikipedio, titolita "Jilllian York", listo de aŭtoroj.
Grekio en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Grekio en la Somera Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Administrado de Unuiĝintaj Nacioj por helpo kaj renovigo
Administrado de Unuiĝintaj Nacioj por helpo kaj renovigo (angle: United Nations Relief and Rehabilitation Administration, mallongigite UNRRA) estis internacia organizaĵo fondita en la jaro 1943 surbaze de Interkonsento de Vaŝingtono. Ĝia celo estis "plani, koordini, administri aŭ certigi helpon por viktimoj de la dua mondmilito en ĉiuj regionoj sub kontrolo de Organizaĵo de Unuiĝintaj Nacioj pere de donado de nutraĵoj, brulmaterialo, vestaro, tegmentejoj, bazaj kaj sanbezonaĵoj, transportaj rimedoj, materialoj necesaj por revivigo de industrio, sterkaĵo kaj mastrumaj maŝinoj por renovigo de agrikulturo kaj pluaj bezonaj servoj."
Miranda de Azán
Miranda de Azán estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis kaj ĉefe servoj kiel dormurbo. La urbestro estas de pli maldekstra partio Unuiĝinta Maldekstro, rare nuntempe en la provinco.
Morille
Morille estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. Inter 1950-aj kaj 1980-aj jaroj funkciis minoj.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
30455 Joelcastro
30455 Joelcastro estas meze granda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la meksika elektrooptika inĝeniero Joel H. Castro Chacon, de la Consejo Nacional de Ciencia y Tecnología. Li aplikas sian sperton en polarimetriaj observoj de astrofizikaj objektoj al la studo pri malgandaj korpoj de la sunsistemo.
Grekio en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894.
Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo
Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo listigas la metrostaciojn de la Metroo de Parizo, kies nomoj estis ŝanĝitaj post ties malfermo.
Arrah
Arrah, आरा estas urbego en norda Barato, en okcidenta parto de subŝtato Biharo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. Laŭ mitologioj la vorto "Arrah" estis derivita de la sanskrita vorto Aranja, kiu signifas arbaron.
Demografio
En 2011 Arrah havis da loĝantoj kun legopovo 78%. Arrah atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en la 1990-aj jaroj.
Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo
Ĝeneralaĵoj
En, en la komenco de la Unua mondmilito, Strato d'Allemagne estis alinomita Avenuo Jean-Jaurès (honore al Jean Jaurès murdita la antaŭan monaton) kaj Strato de Berlin alinomita Strato de Liège (honore al la rezisto de la fuortoj de Lieĝo). La stacio Rue d'Allemagne aŭ Allemagne fariĝis ' kaj Berlin fariĝis '.
Pollaĉi
Pollaĉi (பொள்ளாச்சி) estas urbego en Distrikto Koimbatore, en subŝtato Tamilnado, en suda Barato.
Arrah
Geografio
Arrah situas sur averaĝa alteco de 190 m super la marnivelo. Ĉapra troviĝas 27, subŝtata ĉefurbo Patnao 48, Ĝehanabad 49, Ballia 56, Haĝipur 58, Buksar 68, Sivan 81, Sasaram 92, Kolkata 502, tutlanda ĉefurbo Delhio 812, Mumbajo 1420 kilometrojn (aere).
Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo
Ĝeneralaĵoj
Post la Dua mondmilito, inter 1945 kaj 1948, pluraj stacioj estis alinomitaj por honorigi la memoron pri rezistantaj batalantoj, aliancanoj aŭ bataloj:
Pollaĉi
Geografio
Pollaĉi situas sur montetaro en averaĝa alteco de 293 metrojn 40 kilometrojn sude de la distrikta sidejo Koimbatore. Tiruppur troviĝas 42, Erode 90, Karur 122, Dindigul 132, Koĉi (Barato) 142, Salem (Barato) 148, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 412, Mumbajo 990, Kolkato 1765, tutlanda ĉefurbo Delhio 1959 kilometrojn (aere).
Arrah
Historio
Arrah estis fondita en 1529 kiel "Ŝahabad" kun la signifo "urbo de la ŝaĥo". Dum la hindia ribelo de 1857 domo estis sieĝita dum ok tagoj.
Pollaĉi
Demografio
En 2011 Pollaĉi havis laŭ,  laŭ. La legopovo estis 82.15%.
Arrah
Ekonomio
Industrio de Arrah baziĝas al amasa produktado de brikoj el sabloj, kiu estas minata tre proksime. La areo estas tre fekunda kaj konsiderita kiel plej bona tritika kultiva loko de Biharo. Oni kultivas ankaŭ rizojn kaj mangojn.
Pollaĉi
Historio
Pollaĉi estis konata kiel Pozhil Vaitchi en la tamila. Ĝia historio ĝenerale ne diferencas de Koimbatore.
Arrah
Eduko
En Arrah la plej altnivelaj instruoj okazas en universitato kaj altlernejoj.
Lingvoj
En Arrah la plej oftaj lingvoj estas la bojpura (77%), hindia (12,5%) kaj urdua (10%) lingvoj.
Pollaĉi
Religio
En 2011 Pollaĉi havis 83.84% hinduojn, 11.76% islamanojn, 4.24% kristanojn.
Arrah
Religioj
La ĉefa religio en Arrah estas hinduismo kun iomete pli ol 92%, poste islamo 6,5%, la ceteraj religioj estas malpli ol 1%.
Pollaĉi
Trafiko
Pollaĉi fervoja kaj vojo nodo. En la urbo privataj aŭtobusoj kaj busetoj liveras la pasaĝerojn. La plej proksima flughaveno funkcias ĉe Koimbatore.
Arrah
Klimato
Arrah situas en humida subtropika klimato (Cwa), kiu taŭgas por la agrikulturo. La temperaturo varias jare averaĝe inter 21-31 °C. Jare pluvas mezume 1190 mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter junio kaj septembro tre ofte pro la musono.
Pollaĉi
Klimato
Pollaĉi situas en duonarida klimato (BSh). La temperaturo varias inter 18-35 °C. Inter junio-aŭgusto musono venas. Post varma septembro denove musono alvenas. Jare pluvas po 700 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed en oktobro kaj en novembro estas la plej granda pluvo.
Portugalio en la Somera Olimpiko 1920
La Portugala Olimpika Komitato, fondiĝos en 1922 kaj kunordigos la estontajn teamojn.
Christian Traugott Fleischmann
Christian Traugott FLEISCHMANN (naskiĝinta la en Neustadt an der Orla, mortinta la  en Lepsiko) estis germana orgenisto kaj flutisto. Inter 1811 kaj 1813 li estis orgenisto ĉe la Preĝejo Sankta Tomaso en Lepsiko.
Vivo
Estante filo de orgenisto kaj instruisto li frekventis ekde 1791 Thomas-lernejon. En 1799 li matrikulitis ĉe la Universitato de Lepsiko. De 1802 ĝis 1813 Fleischmann estis dua flutisto ĉe Gewandhaus-orkestro. Post kiam li estis ekde 1802 adjunkto de orgenisto Adolf Heinrich Müller li fariĝis inter 1804 kaj 1811 ĉeforgenisto de la Malnova Petro-kirko en Lepsiko. Poste li deĵoris en la Tomaso-kirko. Unu lia frato, Johann Christoph Fleischmann, estis katedrala kaj urba kantoro en Meißen.
Les Tines (stacidomo)
Les Tines estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chamonix-Mont-Blanc, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).