cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciklotimio
La ciklotimio estas la psikiatria diagnozo kiu priskribas perturbon de la animstato nome konsideratan mildan formon de dupolusa perturbo (iam konata kiel mani-deprima psikozo). Ĝi karakteriziĝas per la okazo de multaj epizodoj de hipomanio (troa animeco kaj energio) kun aŭ sen iritiĝo, kun epizodoj alternaj de mildaj aŭ mezmildaj deprimo kiuj ne plenumas la bazajn kriteriojn por la diagnozo de pli granda deprimepizodo. La ciklotimio, same kiel aliaj perturboj de la animstato, povas esti akompanata de anksio. Ĝi estas la plej milda variaĵo de la dupolusa gamo, malantaŭ la dupolusaj perturboj de la tipoj 1a kaj 2a. La ciklotimia perturbo, krom okazo en 0,4 - 1% de la tutmonda loĝantaro, kutime estas kronika perturbo, kiu povas daŭri multajn jarojn kaj eĉ la tutan vivon; tamen, se oni diagnozas kaj traktas ĝin ĝustatempe, estas eblo ke, en kelkaj kazoj, malaperas komplete. La indico ŝajnas sama ĉe viroj kaj virinoj, kvankam oni konstatis, ke la virinoj klopodas traktadon pli ofte, kio nepras por eviti, ke la ciklotimio evoluu al plej grava formo de dupoluseco.
Boris Godunov (dramo)
Boris Godunov (Борис Годунов, Borís Godunóv; varianta titolo: Драматическая повесть, Комедия o настоящей беде Московскому государству, o царе Борисе и о Гришке Отрепьеве, Drama rakonto, Komedio de la sufero de la Muskova Ŝtato, de la caro Boris, kaj de Griŝka Otrepjev) estas dramo de Aleksandr Puŝkin.
Ĝi estis verkita en 1825, publikigita en 1831, sed ne aprobita por ludado fare de la cenzuro ĝis 1866. Ties temo estas la rusa reganto Boris Godunov, kiu regis kiel caro el 1598 ĝis 1605. Ĝi konsistas el 25 scenoj kaj estas verkita ĉefe en blanka verso.
La verko rakontas la regadon de la caro Boris, kiu surtroniĝas post murdo de heredonta princo. Poste en monaĥejo du monaĥoj parolas, kaj la plej juna fuĝas al Pollando por ŝajnigi sin la murdita heredinto. Li sukcesas reveni al Moskvo, venkas la rusojn kaj iĝas caro post la subita morto de Boris.
La samnoma opero de Modest Musorgskij nome Boris Godunov (1874), estis bazita sur tiu teatraĵo.
Dottikon-Dintikon (stacidomo)
Dottikon-Dintikon estas fervoja stacidomo en Villmergen, Svislando.
Mandy Rice-Davies
Marilyn "Mandy" Rice-Davies (21-an de oktobro 1944 – 18-an de decembro 2014) estis brita modelo kaj spektaklulino.
Ŝi naskiĝis en Llanelli, Kimrio kaj elkreskis en Solihull, Warwickshire. Ŝi estas plej bone konata pro la rolo en la afero Profumo, kio senkreditigis la konservativan registaron de brita ĉefministro Harold Macmillan en 1963.
Rice-Davies mortis je 70-jaraĝo pro kancero la 18-an de decembro 2014.
(91205) 1998 US43
(91205) 1998 US43 estas granda transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas objekto de la klaso de la plutonenoj, karakterizita de orbita resonanco 2:3 kun Neptuno.
Michael E. Brown atribuas al ĝi diametron de 155 km kaj ne rigardas ĝin kiel nanplanedon.
László Keglovich
László Keglovich [lAslO kegloviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keglovich László estas hungara futbalisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, instruisto.
László Keglovich naskiĝis la en Sopron.
Biografio
László Keglovich disidis dum la hungara revolucio de 1956, sed post monatoj li revenis kun amnestio. Post 2 jaroj li maturiĝis. Li akiris trejnistan licencon en 1967, post jaroj ankaŭ trejnistan kaj pedagogian diplomojn en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Baldaŭ li estis sportinstruisto en gimnazio en Győr ĝis la pensiuliĝo en 2000. Li havis edzinon. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 2020.
Dionizio de Trakio
Dionizio de Trakio (en greka Διονύσιος ὁ Θρᾷξ) estis greka gramatikisto kiu vivis inter la 170 kaj la 90 a.n.e. Li estis lernanto de Aristarko kaj tiele apartenanta al la skolo de Aleksandrio. Oni atribuas al li la redakton de la Tékhne Grammatiké (gramatika arto), konsiderata la unua greka gramatiko laŭ nuntempaj konsideroj, kiuj utilis kiel bazo al la postaj gramatikoj de la greka, de la latino kaj de aliaj eŭropaj lingvoj ĝis la Renesanco. La aŭtoreco de Dionizio estas disputita pro kelkaj tialoj, inter ili:
Tamás Hajnal
Tamás Hajnal naskiĝis la en Esztergom.
Biografio
Tamás Hajnal futbalis en provinca junulara teamo inter 1985-1990, poste en ĉefurba junulara teamo ĝis 1996. Li ludis jam inter la plenkreskuloj parte enlande, parte eksterlande inter 1996-2018. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono en 2016. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 2004–2013 en 59 matĉoj kun 7 goloj. En 2018 li deklaris, ke li ne plu futbalos.
Katalin Lőrinc
Katalin Lőrinc [lOrinc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lőrinc Katalin estas hungara dancisto, koreografo, ĵurnalisto, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis György Lőrincz (baletisto), ŝia patrino Zsuzsa Merényi, ŝia dua edzo János Eifert, ŝia filino Lili Walters.
Katalin Lőrinc naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Katalin Lőrinc akiris diplomon en Ŝtata Baleta Instituto en 1977, poste ŝi studis jaron en fr:École Mudra. Ŝi estis dancisto de en:Cullberg Ballet inter 1978–1981, sed ŝi ankaŭ studis en en:London Contemporary Dance School. Inter 1981–1984 ŝi estis baletisto-dancisto de Nacia Teatro (Pécs), poste 3 jarojn en Tanztheater Wien, inter 1988-1997 ŝi ne ligiĝis al teatra trupo.
Ŝi instruis ekzemple en de:Konservatorium der Stadt Luxemburg (1989–1991), en la menciita instituto (jam levita al altlernejo) (1997–2008), ekde 2015 jam kiel universitata instruito, en dancista mezlernejo en Győr (2001–2006), en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) (2010–2015). Ŝi dancis en Teatro Petőfi (Veszprém) (1992–1997), ŝi akiris ĵurnalistan diplomon en 1997, ŝi akiris sciencan gradon DLA en 2014. Ŝi estis tre aktiva en la internacia danca vivo kaj ŝi ofte kontribuis en revuoj. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1997-2019. Ŝi edziniĝis dufoje pro vidviniĝo, ŝi naskis filinon en 1991.
Olšany (distrikto Vyškov)
Olšany estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Hendschiken (stacidomo)
Hendschiken estas fervoja stacidomo en Hendschiken, Svislando.
Potiacoj
La potiacoj (Pottiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo potialoj (Pottiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 3200 speciojn,. Ĝia tipa genro estas potio (Pottia), kiu laŭ World Flora Online estas nun sinonimo de la genro tortulo (Tortula).
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (21 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (21 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Anna Petrovna Kern
Anna Petrovna KERN (en rusa: Анна Петровна Керн, denaske Poltorackaja (Полторацкая), nomita laŭ sia dua geedzeco: Markova-Vinogradskaja (Маркова-Виноградская); 11a de Februaro 1800 – 27a de Majo 1879) estis rusa altnivelulo kaj memorverkisto, plej bone konata kiel tiu al kiu oni adresis tiun kiu estas probable la plej fama ampoemo en rusa lingvo, verkita de Aleksandr Puŝkin en 1825. Tamen tiam ŝi jam estis edziniĝinta. Kelkaj fakuloj ĉiuokaze pridubas ĉu vere la poemo estis direktita al Anna Petrovna aŭ al alia virino. Poeto Miĥail Dudin kredis, ke la poemo estis dediĉita al la servistino Olga Kalaŝnikova. Puŝkin-fakulo Kira Viktorova kredis, ke la poemo estis dediĉita al la imperiestrino Elizaveta Aleksejevna mem. Vadim Nikolajev argumentis, ke la ideo pri la imperiestrino estis marĝena kaj malakceptis studi ĝin, dum li klopodis pruvi, ke tiu poemo estis dediĉita al Tatjana Larina, nome heroino de Eŭgeno Onegin.
En Sankt-Peterburgo, Anna flirtis kun nombraj romantismaj poetoj, sed ŝia famo estis amafero kun Puŝkin en la somero de 1825, dum ŝi restis kun parencoj en Trigorskoe, bieno apud Miĥailovskoje, kie la granda poeto estis en ekzilo.
Holderbank AG (stacidomo)
Holderbank AG estas fervoja stacidomo en Holderbank, Svislando.
La vento kiu ebenigas
La vento kiu ebenigas (hispane El viento que arrasa) estas la unua romano de la argentina verkisto Selva Almada, eldonita en 2012 de Mardulce.
La loko estas la argentina provinco Ĉako. La intrigo temas pri la veno de la evangelia predikisto Pearson kaj lia filino Leni al la garaĝo de la meĥanikisto Brauer kaj lia adoleska protektato Tapioca kiam ilia veturilo difektiĝis. La romano gajnis vastan ŝaton de kritikistoj kaj legantoj, nomate "romano de la jaro" de Revuo Ñ. En 2019, ĝi gajnis la Premion por Unua Libro de Edinburgo per sia traduko en la anglan.
Verkiĝo
En intervjuo por la prilibra retejo Ojo en Tinta, Almada komentis rilate la ekeston de la ĉefideo de La vento kiu ebenigas:
Akcepto
La romano estis vaste laŭdita kaj de kritikistoj kaj de legintoj, kaj portis Almada en literaturan famon. En la sama jaro, kiam ĝi publikiĝis, ĝin elstarigis Revuo Ñ kiel "romanon de la jaro" kaj en 2019, post tradukiĝo en la anglan, ĝi ricevis la First Book Award de Edinburgo. Ĝi estis reeldonita plurajn fojojn, kaj tradukita en la lingvojn francan, portugalan, nederlandan kaj germanan.
Isaac Rosa, en artikolo en El País, skribis ke "La vento kiu ebenigas ne estas stilekzerco, sed male: ĝi estas matura verko, kun lerta rego de la parola lingvo kaj priskriba senseco malproksima de tiu esprima minimumismo tiel aktuala en la lastaj jaroj". La eseisto Beatriz Sarlo skribis en la ĵurnalo Perfil ke "La vento kiu ebenigas estas romano, kiu elektas en originala maniero ene de la lingvo, sen grandaj gestoj aŭ anoncoj, nur ĉar ĝi rakontas alian aferon". La ĵurio de la First Book Award de Edinburgo taksis ĝin "libro zorgege desegnita", kiu havigas "profundan, poezian, kaj senseblan sperton de la pejzaĝo. Oni disponas pri la kina precizo de nemoviĝanta road movie. Ĝi estas malsama romano signanta la alvenon en la anglan de verkisto kun neneebla talento".
Adaptoj
En 2016, oni surscenigis operon bazitan sur la romano fare de Beatriz Catani kaj Luis Menacho. En 2021, la argentina reĝisoro Paula Hernández anoncis, ke ŝi reĝisoros adapton de la teksto.
Cesny-les-Sources
Cesny-les-Sources estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kondutekonomiko
La kondutekonomiko kaj kondutfinancoj estas tre proksimaj fakoj kiuj aplikas la sciencan esploradon al la kognaj kaj emociaj tendencoj kaj homaj kaj sociaj por pli bona kompreno de la decidfarado rilata al ekonomio kaj de la analizo kiel funkcias la prezoj de merkato, la profitoj kaj la atribuo de rimedoj. La studfakoj estas ĉefe referencaj al la racio aŭ al ĝia foresto, en tio kio referencas al ekonomiaj agentoj. La modeloj de la konduto ĝenerale integras rigardojn el la psikologio kun la novklasika ekonomika teorio. Lastatempe, la neŭroscienco integriĝis al tiu alianco, kio ebligis la studadon de la neŭroanatomiaj kaj neŭrofiziologiaj bazoj de la ekonomia konduto, kaj tiel formiĝas la nova scienco de la neŭroekonomiko.
La analizoj fare de tiu fako referencas ĉefe al efikoj de la decidoj de la merkato, sed ankaŭ al publikaj elektoj, alia fonto de ekonomiaj decidoj kun kelkaj similaj tendencoj. En la lastaj jaroj, la akademia sciaro generita de la kampo de la kondutekonomiko rezultigis konsiderindan efikon en la maniero laŭ kiu la entreprenoj desegnas strategiojn de merkatiko, produktoj, varoj, spertoj kaj aliro al klientoj, sed tio kiel konsekvenco de la unuigo inter la kondutteorio kaj la praktiko en la negocoj.
Konsumanta konduto referencas al la procezoj kiujn konsumantoj trapasas, kaj al reagoj kiujn ili havas al produktoj aŭ servoj. Ĝi rilatas al la konsumado, kaj al la procezoj kiujn la konsumantoj trapasas por aĉetado kaj konsumado de veroj kaj servoj Konsumantoj rekonas necesojn kaj dezirojn, kaj trairas procezojn por kontentigi tiujn necesojn. Konsumanta konduto estas la procezo kiun ili trairas kiel konsumantoj, kio inkludas tipojn de produktoj aĉetitaj, monkvanton elspezitan, oftecon de aĉetado kaj la influojn kiuj rezultas en la aĉetdecido.
Metroo de Doho
La Metroo de Doho estas metroa sistemo en Doho, la ĉefurbo de Kataro, kiu ekfunkciis la. Ĝi havas tri liniojn kun proksimuma totala longeco de kaj 37 stacioj. Ĝi estas integra parto de la pli granda Katara Fervoja reto, kiu inkluzivos longdistancan fervojon por pasaĝeroj kaj varoj, ligante Kataron al Golfa Koopera Konsilo, kaj al tramo de Lusail. Kapabla atingi, la Metroo de Doho estos unu el la plej rapidaj senstiristaj trajnoj en la mondo.
La Metroo de Doho estas funkciigata kaj prizorgata por daŭro de 20 jaroj fare de RKH Qitarat, komuna entrepreno formita de Hamad Group (51%) kaj francaj transport-operatoroj Keolis kaj RATP Dev (49%), nome de la sistemposedanto Qatar Rail.
Metrolinioj
La Metroo de Doho konsistas el tri linioj malfermitaj en fazoj de 2019 ĝis 2020 kun eventuala findato en 2026. La Ruĝa, Verda kaj Ora Linioj elradias el centra vojnodo ĉe en urbocentro de Doho.
Veturanta materialo
La 75 tri-veturilaj senstiristaj trajnunuoj por la metrosistemo estas liveritaj komune fare de japanaj firmaoj Mitsubishi Corporation kaj Kinki Sharyo. La kvar unuaj trajnunuoj estis liveritaj en aŭgusto 2017.
La vagonaroj veturantaj en Metroo de Doho konsistas el tri veturiloj kun malsamaj klasoj. Unu veturilo estas por ora klaso (16 sidlokoj) kaj familia klaso (26 sidlokoj), kaj du veturiloj estas por ordinara klaso (po 88 sidlokoj).
Cesny-Bois-Halbout
Cesny-Bois-Halbout estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ceiterniciens.
Ĝi nun formas parton de Cesny-les-Sources.
Municipoj de la provinco Palencio
La hispana provinco Palencio, apartenanta al la aŭtonoma komunumo (nome regiono) Kastilio-Leono, estas dividita en 191 municipoj, laŭ la teritoria organizado kolektita en la artikolo 137 de la Hispana Konstitucio de 1978.
La administracio kaj regado de la municipo estas plenumita pere de plurpersona organismo nome urbestraro aŭ magistraro, estrita de urbestro helpita de skabenoj. Plej ofte la urbestro estas de la politika partio kiu venkis en la municipa balotado aŭ atingis koalicion.
Ĝenerale, la municipoj enhavas kelkajn loĝlokojn (domarojn), unu el kiuj estas la municipa ĉefurbo aŭ ĉefvilaĝo, kiu kutime estas hejmo de la urbodomo. Kelkaj municipoj havas la nomon de unu el siaj loĝlokoj — ĉu la municipa ĉefurbo aŭ ne— kaj aliaj ne havas la nomon de unu el ili.
Funkcia gramatiko
Por Dik, la gramatiko estas konceptita kiel instrumento de socia interagado inter homoj, cele al la establado de komunikaj rilatoj. Li partikulare emfazas al la uzado, la komunikaj funkcioj kaj la socia kunteksto de la lingvo, kaj en tio li esence diferencas disde el aliaj alproksimigoj pure formalaj al la lingva fakto, same kiel la Genera gramatiko de Noam Chomsky. La funkcia gramatiko studas kiel oni uzas la vortojn, la sintagmojn kaj la frazojn kaj la kongruon de tiuj elementoj laŭ la lingva kunteksto kaj la komunika situacio en kiu oni uzas.
Kölliken Oberdorf (stacidomo)
Kölliken Oberdorf estas fervoja stacidomo en Kölliken, Svislando.
Filiki Eteria
La Filiki Eteria (Φιλική Εταιρεία, Amika Societo, Societo de Amikoj aŭ Societo de Kompanuloj) estis sekreta societo kreita en Odeso en 1814 fare de grekaj Framasonoj kies ĉefa celo estis renversi la otomanan regadon en Grekio kaj establi sendependan grekan ŝtaton. Ĝi estis tiel montro de la greka naciisma sento kiu rezultis en insurekcio. Ĝi havis malfacilajn komencojn, kaj por rekrutado kaj por la financoj. Ĉar ili ne sukcesis konvinki Ioannis Kapodistrias por ke tiu estru ĝin, finfine Aleksandros Ipsilantis akceptis en Aprilo 1820.La Societo ludis gravan rolon en la preparado kaj disvolvigo de la Greka milito de sendependiĝo. Je iniciato de la Filiki Eteria planis la revolucion la 25-an de Marto 1821 sur tri lokoj samtempe. Unu estis Peloponezo, la dua Konstantinopolo kaj la tria Moldavio. Dum la ribeloj en Moldavio kaj Konstantinopolo malsukcesis, la tumulto en Peloponezo kaŭzis grandajn rezultojn por la grekoj. En mallonga tempo la duoninsulo estis konkerita fare de la grekoj kaj la islamana popolo radikale forpelita. Filiki Eteria kuraĝiĝis por daŭrigi la ribelon.
La 1an de Januaro 1822 la Nacia Asembleo proklamis la sendependecon de Grekio. Dek kvin tagojn poste, la flago de la Eteria estis anstataŭata per la blublanka flago. Per tiu okazaĵo oni dissolvis la societon.
Iván Menczel
Iván Menczel [mencel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Menczel Iván estis hungara futbalisto (mezulo, avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
Biografio
Iván Menczel inter 1953-1959 estis futbalisto en junulara teamo en Salgótarján. Inter la plenkreskuloj li ludis inter 1959-1976 province kaj ĉefurbe. Li ludis en 279 matĉoj kun 49 goloj, dum li neniam apartenis al la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun ora medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1976, poste li estis trejnisto ĝis 1983. Lia filo estis muzikisto.
Angoville
Angoville estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Angovillais.
Ĝi nun formas parton de Cesny-les-Sources.
Acqueville (Calvados)
Acqueville estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Acquevillais.
Ĝi nun formas parton de Cesny-les-Sources.
Placy
Placy estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Cesny-les-Sources.
Azeotropo
En kemio, azeotropo estas miksaĵo de likvoj, kiu ne estas apartigebla per distilado.
Difino
La leĝo de Raoult priskribas la vaporpremo de ideala miksaĵo de likvoj. Laŭ tiu ideala leĝo, ĉiu miksaĵo estas apartigebla ĝis dezirata pureco per rileta distilado. Tamen, reala miksaĵo kelkfoje devias de tiu ideala priskribo. Tiukaze, povas okazi, ke la vaporpremo ne ŝanĝas laŭ la proporcio de la specioj; miksaĵo de tiu proporcio, ĉe kiu infinitezima ŝanĝo de la proporcio ne ŝanĝas la vaporpremon, nomiĝas azeotropo. Pro tiu kvalito, la bolpunktoj de la specioj en azeotropo estas la samaj, kaj tial azeotropo ne estas purigebla per distilado.
Ekzemple, konsideru miksaĵon de du specioj. Do, oni povas desegni la grafon montrantan la vaporpremon (y-akso) depende de la proporcio de la du specioj (x-akso). Do, la azeotropo okazas ĉe la punkto sur la kurbo, ĉe kiu la deklivo dy/dx estas nul. Oni povas klasifiki la azeotropon laŭ la dua derivaĵo de la kurbo: se la kurbo estas konkava, do la azeotropo estas pozitiva; se konveksa, do negativa.
Historio kaj etimologio
La termino “azeotropo” estis unue difinita de la anglaj kemiistoj John Wade kaj Richard William Merriman en 1911. La termino “azeotropo” devenas de la helenaj morfemoj ᾰ̓‐ (“sen”), ζέω (“boli”), kaj τρόπος (“turno”) — tial, laŭlitere “senbolturnaĵo”, aŭ aĵo, kies proporcio ne ŝanĝas (turnas sin) dum bolado.
Krato de Malos
Krato de Malos aŭ Krateso de Malos (aŭ Malo, en Malgranda Azio, 180 a.n.e. -150 a.n.e.) estis greka kartografo, gramatikisto kaj filozofo de la skolo de Stoikismo, direktoro de la biblioteko de Pergamo.
Krom lia agado kiel filozofo, lia plej grava kontribuo estis la konstruado de la unua sfera mondo, aldonante novajn kontinentojn al la tiam konata "Ekumene", tro malgranda rilate al la grando de la Tero determinita de la kalkuloj de Eratosteno. Tiu ŝajna malekvilibro, neakceptebla fare de la greka kulturo, kiu atribuis grandan gravon al aferoj kiel la harmonio kaj la ekvilibro de la Universo, estis solvita de Krato per la aldono de aliaj “kontinentoj”, kio estis la origino de mitaj lokoj kiel la Antipodoj kaj la granda aŭstra kontinento konata kiel Terra Australis.
Li alvenis en Romon en 168 aŭ 159 a.n.e. kiel parto de greka ambasado. Lia restado tie, dekomence supozita mallongdaŭra, devis plilongiĝi post falo al kanaleto kaj rompo de kruro. Dum la tempo kiun li pasigis por rekuperado, li transpasigis siajn konojn al la membroj de la romia elito, kaj prelegis pri la klasikaj grekoj. Li organizis bibliotekojn en Romo, kaj instruis laŭ la kriterio de la anomalio (kun emfazo al esceptoj).
Duetilacetamido
Duetilacetamido aŭ acetilduetilamino estas organika kombinaĵo konsistanta je du etila grupoj kaj alia acetila grupo ambaŭ ligitaj al nitrogenatomo. Ĝi estas terciara amido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo, solvebla en akvo, metanolo, acetono, kloroformo kaj benzeno. Duetil-acetamido estas brulema substanco neakordigebla kun forta oksidigagentoj kaj uzata en kemiaj sintezoj.
Aignerville
Aignerville estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aignervillais.
Ĝi nun formas parton de Formigny La Bataille.
Damna metalroko
Damna metalroko, en angla doom metal estas ekstrema subĝenro de metalroko kiu tipe uzas pli malrapida tempojn, malrapidajn gitar-agordojn kaj multe pli forta sonstilon ol aliaj metalrokaj subĝenroj. Kaj la muziko kaj la vortumado intencas alvoki senton de despero, timo, kaj tuja fato. La ĝenro estas tre forte influita de la frua verko de Black Sabbath, kiu formis pratipon de damna metalroko. Dum la unua duono de la 1980-aj jaroj, nombraj bandoj kiel Witchfinder General kaj Pagan Altar el Anglio, usonaj bandoj Pentagram, Saint Vitus, the Obsessed, Trouble kaj Cirith Ungol, kaj la sveda bando Candlemass difinis damnan metalrokon estas distingita ĝenro.
La elektra gitaro, basgitaro, kaj drumoj estas la plej oftaj instrumentoj uzataj por ludi damnan metalrokon (kvankam klavaroj estas foje uzataj), sed ties strukturoj enradikiĝis en la samaj skaloj kiel en bluso. Gitaristoj kaj basistoj ofte agordas siajn instrumentojn al tre malaltaj notoj kaj uzas grandajn kvantojn de disformado, tiel produktante tre fortan gitarsonon, kiu estas unu el la difinaj karakteroj de la ĝenro. Per la kutima metalkompona tekniko de gitaroj kaj basoj ludantaj la saman gitarludadon kune oni kreas laŭtan kaj bastonan sonmuron. Alia difina trajto estas la konsistanta fokuso al malrapidaj tempoj, kaj minoraj gamoj kun multa uzado de dissonado (speciale ĉe la formo de "tritono"), uzante ripetitajn ritmojn kun malmulta rilato al harmonia progreso kaj al la muzika strukturo.
La vortumoj en la damna metalo ludas ŝlosilan rolon. Influitaj de elstaraj blusaj muzikistoj kiel Robert Johnson kaj Son House, normale ili estas tristaj kaj pesimismaj, inkludante temojn kiel suferado, deprimo, timo, aflikto, fato, morto kaj angoro. Kvankam kelkaj bandoj verkas vortumojn laŭ enrigardemaj kaj personaj manieroj, aliaj esprimas siajn temojn uzante simbolismon – kiu povas esti inspirata de okultaj artoj kaj literaturo. Kelkaj damnametalaj bandoj uzas religiajn temojn en sia muziko. Trouble, unu el la pioniroj de la genro, estis inter la unuaj kiuj enkondukis kristanan imagaron (sed sen rilato al la Kristana roko). Aliaj estis aligintaj okultan kaj paganan imagaron. Ĉe multaj bandoj, la uzado de religiaj temoj celas nur estetikon kaj simbolismon. Ekzemploj estas vortumoj/imagaroj pri la Lasta Juĝo oor alvoki timon, aŭ la uzadon de krucifiksoj kaj krucformaj tomboŝtonoj por simboli morton. Krome, kelkaj damnametalaj bandoj verkas vortumojn pri drogoj aŭ drogmanio.
Lokoj kie enradikiĝis damna metalroko estas Finnlando, Luiziano, Vaŝingtono, Pacifika nordokcidento, kaj Palm Desert en Kalifornio. Diversaj tendencoj estas menciendaj kiel Nigra metalroko, memmortiga, nigramorta, funebra, gotika, sludge ktp.
Paddington (stacidomo)
Paddington, aŭ London Paddington, estas unu el la ĉefaj stacidomoj de la fervoja reto de Unuiĝinta Reĝlando situante en kvartalo Paddington en Londono.
Metro-stacio
Ĉi tie trafikas metrooj de linioj "Bakerloo Line", "Circle line", "District line" kaj "Hammersmith & City line".
Kölliken (stacidomo)
Kölliken estas fervoja stacidomo en Kölliken, Svislando.
Simon C. Dik
Simon Cornelis DIK (Delden, 6a de septembro 1940 – Holysloot, 1a de marto 1995), estis nederlanda lingvisto, fama pro la disvolvigo de teorio de funkcia gramatiko.
Li okupis la katedron de Ĝenerala Lingvoscienco en la Universitato de Amsterdamo inter 1969 kaj 1994. Durante 25 jaroj li disvolvigis la teorion de la funkcia gramatiko jam ekde 1968. La dua parto de lia verko nome La teorio de funkcia gramatiko estis publikigita postmorte en 1997. En lia rigardo, la gramatiko estas konceptita kiel instrumento de socia interagado inter homoj, cele al la establado de komunikaj rilatoj. Li partikulare emfazas al la uzado, la komunikaj funkcioj kaj la socia kunteksto de la lingvo, kaj en tio li esence diferencas disde el aliaj alproksimigoj pure formalaj al la lingva fakto, same kiel la Genera gramatiko de Noam Chomsky.
Effingen (stacidomo)
Effingen estas fervoja stacidomo en Effingen, Svislando. Ĝi estis fermita al persona trafiko en 1993.
Tournebu
Tournebu estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Cesny-les-Sources.
Louvières (Calvados)
Louvières estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Formigny La Bataille.
Lovčičky
Lovčičky estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi situas proksimume 12 km de Slavkov u Brna. Vivas ĉi tie.
Cezario el Heisterbach
Cezario el Heisterbach (latine: Caesarius Heisterbachensis; naskiĝinta ĉirkaŭ 1180 en aŭ apud Kolonjo, mortinta post 1240 en Königswinter-Heisterbach) estis germana monaĥo kaj kronikisto.
Lovčičky
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1141.
Cezario el Heisterbach
Vivo
Informoj biografiaj troviĝas en la verkoj de Cezario mem: post frekvento de la kolonja konventolernejo de Sankta Andreo li iĝis frokulo en 1198 aj 1199 en la ĵus fondita konvento cistercia en Heisterbach. Abato estis Gervardo kaj la fondintoj originis el la klostro de Himmerod (Distrikto Bernkastel-Wittlich). En Heisterbach Cezario iĝis estro de la novicoj kaj eble eĉ prioro.
Verkistece
Koncerne la verkistan karieron onin informas letero kiun li adresis al la abato de la klostro de Marienstatt (Streithausen) kun listo de 36 verkoj. Jen la plej gravaj: Dialogus Miraculorum; Libri VIII miraculorum (pri vizioj); Homiliae dominicales (predikoj por dimanĉomesoj),Vita, passio et miracula beati Engelberti Coloniensis archiepiscopi  (biografio de Sankta Engelberto), Vita S. Elisabethae Lantgraviae (biografio de Elizabeto de Hungario) kaj Catalogus archiepiscoporum Coloniensium (listo de kolonjaj ĉefepiskopoj). Kontraŭ herezuloj tiutempaj li ankaŭ elfaris diversajn skribaĵojn. Alia verko titolita De abbatibus Prumensibus ne estas de li sed de alia Cezario el la klostro de Milendonk (Korschenbroich) kiu estis abato en Prüm inter 1212-1215 antaŭ veni al Heisterbach.
La en 1222 skribita libro Dialogus Miraculorum estis komisiita fare de lia abata moŝto enhavante modelajn kaj edifiajn historiojn kiujn Cezario iam estis laŭtleginta antaŭ novicoj por ke ili lernu iĝi bonaj monaĥoj ne nur per teoriaĵoj sed laŭ konkretaj imitindaj personoj. Multo tie ĉi eja stas naiva sed tamen altvaloras por regionhistoriistoj kaj interesatoj pri ĉiutaga mezepoka vivo en la teritorioj de Malsupra Rejnlando. Kelkaj datoj (ekz. pri episkopa elekto en 1208 aŭ movadoj de herezuloj en Kolonjo, Metz kaj Strasburgo) iĝis eĉ gravaj datumiĝfontoj de eventoj.
Enhave similas Libri VIII miraculorum kvankam mankas al tiu ĉi proza verko la versoj. Korekta laŭ historia vidpunkto estas la biografio pri Sankta Engelberto la 1-a, ĉefepiskopo kolonja: antaŭ ĉio ravigas la rakonto de lia murdigo en la dua libro. Fakte temas pri unu el la plej bonaj biografioj de mezepoko. La biografio de Sankta Elizabeto inverse, kies verkadon komisiis kavaliroj de Marburg, valoras pli spirite ol historiscience. La priepiskopa katalogo de 1225 (kun plilongigoj de 1228) estas nur pritrakto de pli malnovaj registroj de inter 1167 kaj 1238. La surpaperigitaj predikoj fariĝis ĉefe antaŭ monaĥoj: ilia ofta raporta stilo kaj cito de historiaj faktoj modis tiam - la saman formon ĝenerale ŝatis apliki anoj de ordenoj almozantaj.
Tradicia gramatiko
Estas diversaj konceptoj pri tradicia gramatiko. Tradicia gramatiko povas esti la kolekto de ideoj pri gramatiko kiun la okcidentaj socioj estis heredintaj de Antikva Grekio kaj Romio. La preskriba gramatiko estas formulita kutime per terminoj de la preskribaj konceptoj hereditaj de la tradicia gramatikaro. La moderna priskriba gramatiko celas korekti la erarojn de la tradicia gramatiko, kaj ĝeneraligas sian limigan normaron por eviti limigi la lingvojn al la modelo de la Latino.
Montaña Palentina
La Montaña Palentina (Palencia Montaro, aŭ Montaro de Palencio) estas komarko de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en Hispanio, kiu enhavas loĝantaron de ĉirkaŭ 21 000 personoj. Tio kongruas kun la subprovinca divido uzata de la municipara organizo Diputación de Palencia en ĝiaj publikaĵoj, kvankam tio ne tute kongruas kun la natura komarkaro, ĉar tiu ne inkludas La Valdivia, pli oriente. Aguilar de Campoo konstituas la urban kernon plej loĝatan, kun ĉirkaŭ 6 800 loĝantoj.
Tradicia gramatiko
La tradicia gramatiko estas la gramatika antaŭscienca alproksimiĝo uzita en la edukako kaj instruado de duaj lingvoj. Ĝenerale la tradicia gramatiko konsistas el terminologio klasiga por la elementoj kiuj intervenas en la gramatiko kaj por ĉiu difinita lingvo, ĝi formulas serion de precizaj reguloj. La celo de tiu gramatiko ne estas analizi la strukturon de la lingvoj, sed krei terminaron specializitan kiu ebligu la traktadon propre de la faktoj de la lingvoj kaj faciligi ĝian uzadon kaj lernadon en praktikaj situacioj. Ĝenerale la konceptoj kaj la terminologio de la tradicia gramatiko rezultas netaŭgaj por la problemoj aktuale generitaj en la lingva esplorado en kiu oni uzas aliajn teoriajn alproksimigojn pli formalajn kiel por ekzemplo la genera gramatiko aŭ la funkcia gramatiko.
Montaña Palentina
Priskribo
La komarko Montaña estas unuigita laŭ geografio pro la kruteca trajtaro, kvankam tradicie la komunikoj ne estis facilaj inter la diversaj sektoroj fakte pro tiu sama tialo. La nomo Palentina referencas al aparteno al administracia unuo, nome la provinco Palencio, kvankam la granda distanco al la ĉefurbo Palencio kaj la diferenco kun la cetero de la komarkoj de tiu provinco faras ĝin tre aparta areo.
La Montaña Palentina posedas naturan medion de granda media kaj pejzaĝa kvalito, kiu estas konservata grandparte sub tri protektaj figuroj nome la jenaj: Natura Parko Montaña Palentina, Natura Loko Covalagua kaj Natura Loko Las Tuerces. La pejzaĝaj kaj etnografiaj karakteroj faras ĝin tre altira kiel ekzemplo de rura turismo. En la lastaj jaroj oni atingis turisman infrastrukturon kaj rimedojn plifirmigitajn, kio rezultas en la konsidero de turismo kiel unu de la strategiaj elementoj por revivigi tiun teritorion, sen forgesi la integradon kun la cetero de la ekonomia aktiveco de la komarko.
Municipoj
Formas la komarkon 18 municipoj kiuj enhavas 158 loĝlokojn.
La municipoj kaj ties loĝantaro estas jenaj:
Otnice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1255.
Szabolcs Huszti
Szabolcs Huszti [sabolĉ husti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Huszti Szabolcs estas hungara futbalisto (mezulo), trejnisto.
Szabolcs Huszti naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
Szabolcs Huszti futbalis en la proksima junulara teamo de Tapolca, poste en elstara ĉefurba junulara teamo inter 1997-2001. Li futbalis jam en plenkreskaj futbalkluboj enlande kaj eksterlande inter 2001-2020. En tiu periodo li estis hungara kaj rusa ĉampionoj po dufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 2004-2010 51-foje kun 7 goloj. Li estis trejnisto ekde 2021. Lia edzino naskis dufoje.
Gábor Halmai
Gábor Halmai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmai Gábor estas hungara futbalisto (mezulo).
Gábor Halmai naskiĝis la en Székesfehérvár.
Biografio
Gábor Halmai futbalis en la loka junulara teamo, poste jam en ties plenkreska futbalklubo. Resume inter la plenkreskuloj li ludis ankaŭ eksterlande en 381 matĉoj kun 47 goloj. Li estis hungara ĉampiono trifoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1993–2001 57-foje kun 4 goloj. En 2004 li finis la aktivan futbaladon, sed poste kune kun Béla Illés (futbalisto) ili establis firmaon pri funkciigo de futbalklubo kun futbalakademio.
Écrammeville
Écrammeville estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Écrammevillais.
Ĝi nun formas parton de Formigny La Bataille.
Okcident-mezlanda Esperanto-Federacio
La  Okcident-mezlanda Esperanto-Federacio estas unu el la regionaj federacioj de la Esperanto-Asocio de Britio. Ĝi agas en la administra regiono Okcidentaj Mezlandoj, do la teritorio de laceremoniaj graflandoj Herefordŝiro, Ŝropŝiro, Stafordŝiro, Varikŝiro kaj Vorsesterŝiro.
Józef Kosacki
Józef Stanisław KOSACKI (naskiĝis la 21-an de aprilo 1909 en Łapy, mortis la 26-an de aprilo 1990 en Varsovio) – pola sciencisto, inventisto, inĝeniero, leŭtenanto de sapeistoj de Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento dum la dua mondmilito. Malkovrinto de la permana metaldetektilo de teraj minoj, kio estis signifa kontribuo al venko de Aliancanoj ekde la Dua Batalo de Alamejno.
Vivo
En 1928 post fino de Gimnazio kaj Liceo je la nomo al Henryk Sienkiewicz en Częstochowa, eniris Ekeltran Fakultton de Varsovia Politekniko, akirante en 1933 diplomon de inĝeniero-elektristo. Post studoj militservis: faka instruiĝo en Eduk-Centro de Sapeistoj en fortikaĵo Modlin (septembro 1933 – julio 1934) kaj praktikoj kiel plotonisto-substandardisto en Elektroteknika Bataliono en Nowy Dwór Mazowiecki (julio – septembro 1934), jaron poste post ekzercoj de rezervistoj okaziĝantaj samloke estis avancita ĝis rango de oficiro – subleŭtenanto de rezervo.
Profesian laboron komencis en 1934 en Ŝtata Telekomunika Instituto en Varsovio sur la posteno Fak-Gvidanto de Telefonaj Plifortigiloj, kie laboris ĝis eksplodo de la dua mondmilito.
Sudmezlanda Esperanto-Federacio
La  Sudmezlanda Esperanto-Federacio tradicie estis unu el la regionaj federacioj de la Esperanto-Asocio de Britio. Ĝi agis en la tradicia regiono South Midlands ĉirkaŭ la urbo Northampton, do esence la areo nordokcidente de Granda Londono, nun parto de la administra regiono orientaj Mezlandoj kaj la plej norda parto de sudorienta Anglio. Ekzemple, post la unua mondmilito la federacia prezidanto estis Albert Edward Smith.
Józef Kosacki
Vivo
Dua mondmilito
Postmilita periodo
Prisciano
Priscianus Caesariensis (floris ĉirkaŭ la jaro 500), komune konata kiel Prisciano estis gramatikisto de Latino kaj la aŭtoro de Institutiones Grammaticae, kiu estis la normiga lernolibro por la studo de Latino dum la Mezepoko. Ĝi havigis ankaŭ la materialon por la fako de la spekulativa gramatiko.
Vivo
La detaloj de la vivo de Prisciano estas apenaŭ konataj. Prisciano naskiĝis kaj edukiĝis en la nordafrika urbo Caesarea (nuntempa Ĉerĉelo, Alĝerio) nome ĉefurbo de la romia provinco Mauretania Caesariensis. Laŭ Kasiodoro, li instruis Latinon en Konstantinopolo komence de la 6a jarcento. Inter liaj minoraj verkoj estas panegiro al la Romia Imperiestro Anastazio la 1-a (491—518), verkita ĉirkaŭ la jaro 512, kio helpas establi lian epokon. Aldone, la manuskriptoj de lia Institutiones enhavas sugeston ke la verko estis kopiita (526, 527) de Flavio Teodoro, klerulo en la imperia sekretariaro.
Verko
La Institutiones Grammaticae estas sistema ekspono de latina gramatiko. Tiu estas dividata en dek ok librojn, el kiuj la unuaj dek ses temas ĉefe pri sonoj, vortumado kaj fleksioj; la lastaj du, kiuj estas de kvarono ĝis triono de la tuta verko, temas pri sintakso.
La gramatiko de Prisciano estas bazita sur pli fruaj verkoj de Eljo Herodiano kaj Apolonjo. La ekzemploj kiujn ĝi inkludas por ilustri la regulojn helpis la konservadon de nombraj fragmentoj el Latinaj aŭtoroj kiuj alimaniere estus perdintaj, kiel kelkaj el Kvinto Ennio, Pakuvjo, Attio, Lucilio, Katono kaj Varono. Sed la aŭtoroj kiujn li citas plej ofte estas Vergilio, kaj poste Terentio, Cicerono, Plaŭto; poste Lukano, Horacio, Juvenalo, Salustio, Statio, Ovidio, Tito Livio kaj Persio.
Zsuzsa Merényi
Zsuzsa Merényi [ĵuĵa merEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Merényi Zsuzsa estis hungara baletisto, altlerneja instruisto. Ŝia edzo estis György Lőrincz (baletisto), ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Lőrinc Györgyné, ŝia filino estis Katalin Lőrinc.
Valambray
Valambray estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ambrayvalois.
Zsuzsa Merényi
Zsuzsa Merényi naskiĝis la en Barmen (nun parto de Wuppertal), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Billy (Calvados)
Billy estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Billois.
Ĝi nun formas parton de Valambray.
Medlovice (distrikto Vyškov)
Medlovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. La municipo havas ŝanĝeman transportan nodon de ITS SMR, kiu helpas transporte ankaŭ aliajn proksimajn municipojn.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1390.
Le diable boiteux
La lama diablo estas socia kaj morala romano de franca verkisto Alain-René Lesage. Lesage prezentas sin kiel unuaranga romanverkisto kun tiu ĉi verko.
Ĝi estas fiksita en Madrido kaj ĝi diras la rakonton de demona reĝo Asmodeus, Don Cleophas Leandro Perez Zambullo kaj lia amata, Donna Thomasa.
Intrigo
La ĉefrolulo, estas la studento Don Cleofás Pérez Zambullo, transportita de la diablo Asmodeo super la tegmentoj de Madrido, kaj de tie li estas kapabla konstati tion, kio okazas en privateco ene de la domoj, dum lia amatino, Tomasa de Vitigudino, alivestita kiel soldato, serĉas lin vane. La romano tiam evoluas en diversajn aventurojn kiuj iom post iom perdas intereson, doninte la plej bonan en la invento de la magia malkovro de la tegmentoj kaj en la komika kaj satira reprezentado de ĉiutagaj vivscenoj.
Eĉ tiu ĉi verko – kiu estis tre sukcesa – estas imito de hispana romano, El diablo cojuelo de Luis Vélez de Guevara, sed la priskribitaj situacioj estas la origina frukto de lia imago. La aero, kiun vi spiras tie, ne estas hispana sed pariza. La rakonta strukturo similas al la teatra, kun epizodoj, kiuj sekvas unu la alian sen ligo, kiu ilin ligas, Lesage kontentigante sin forlasi al la gusto de realismaj kaj spritaj aventuroj, de fajna kaj gaja kritiko, de spica kaj malpeza portreto.
Eldonoj
En 1736 Lesage publikigos trian pliigitan eldonon kun kelkaj epizodoj prenitaj el Dia y noche de Madrid, de Francisco Santos, kaj kvaran la sekvan jaron, enhavantan daŭrigon titolitan Entretien des cheminées de Madrid kaj laŭdan komentaĵon de abato Borderon, Les béquilles du diable boiteux (La lambastonoj de la lama diablo).
Maultasche
Maultaschen (prononco, germane, jen en plurala formo, singulare Maultasche, laŭvorte - vidu sube - "vangofrapo") estas "saketoj" el farĉita nudela pasto kun baza plenigo de viandhaketaĵo aŭ alispece erigita viando kia ĝi uziĝas por kolbasoj, krome de cepoj kaj trempitaj bulkoj aŭ pure vegetarana plenigaĵo kun fromaĝo kaj spinaco. Temas pri specialaĵo de la kuirarto de Ŝvabio, parto de sudokcidenta Germanio. Multaj familioj havas specialajn receptojn kiuj postulas pliajn ingrediencojn kiel kuirita ŝinko, spinaco, fumita ŝinkokolbaso, hakita viando aŭ restaĵoj de rostita viando kiel ekzemple rostbovaĵo. La ŝvabiaj Maultaschen estas protektitaj de la Eŭropa Unio je geografia indiko ekde 2009 - almenaŭ unu parto de la produktado devas okazi en la federacia lando Baden-Virtembergo aŭ en la distriktaro Ŝvabio de la apuda federacia lando Bavario - ambaŭ en sudokcidenta Germanio.
Etimologio
La vorto Maultasche originis en la 16-a jarcento kaj unue estas atestita en la signifo de "vangofrapo". Ĝi jam troveblas en skribaĵoj de Marteno Lutero. Ankaŭ la vorto "Maultatsche" estis uzata. La vorto "Maul" signifas "faŭko", do rilate al homoj maleleganta vorto por "buŝo", kaj "tatschen" aŭ "patschen" signifas "frapi" aŭ "klakfrapi", interalie kun la sono de aplaŭdantaj manoj - ĝi ne rilatas al la vorto "Tasche", "sako", kaj ne aludas al la formo de la pastaĵo. La pastaĵo poste estis nomita laŭ ĝi. La vortaro Kluges Etymologisches Handbuch supozigis ligon kun la ŝvelinta formo, simila al vango post vangofrapo. En la 18-a kaj 19-a jarcentoj, Maultaschen ankaŭ estis konata kiel Maulschellen, kun sama origina signifo de "vangofrapo." Germana-itala vortaro el Nurenbergo en 1718 tradukis "raviolon" kiel "Maultasche". En 1885, la vortaro de Grimm deklaris ke en la pli orienta germana regiono Silezio la vorto Maultasche rilatis al dolĉa kukaĵo kaj en Ŝvabio al nedolĉa "plenigita nudelaĵo", do farĉita pastaĵo.
Dupropilformiamido
Dupropilformiamido aŭ dupropila formilamido estas organika kombinaĵo konsistanta je du propilaj grupoj kaj unu karbonila grupo ĉiuj ligitaj al nitrogenatomo. Temas pri terciara amido, senkolora likvaĵo kun amoniaka odoro, solvebla en akvo, benzeno, acetono, etero kaj uzata en kemiaj sintezoj. En la ĉeesto de natria hidroksido dupropila formiamido konvertiĝas al formiato kaj dupropilamino. Dupropilformiamido uzatas en la produktado de dupropiltrifluorometilamino kaj per katalizilo ĝi iĝas en propilan izocianaton kaj etanon.
Histoire de Gil Blas de Santillane
La rakonto de Gil Blas de Santillane (L'Histoire de Gil Blas de Santillane) estas pikareska romano de Alain-René Lesage eldonita inter 1715 kaj 1735.
Intrigoresumo
Gil Blas naskiĝas en mizero al stalisto kaj ĉambristino de Santillana en Kantabrio kaj estas edukita de sia onklo. Li foriras de Oviedo ĉe la aĝo de dek sep por ĉeesti la Universitaton de Salamanko. Lia brila estonteco estas subite interrompita kiam li estas devigita helpi rabistojn laŭ la vojo kaj estas alfrontita kun prizono. Sensperta en la mondo, okazas al li la plej diversaj aventuroj: li estas trompita, li estas forrabita de banditoj, li savas sinjorinon, kiu falis en iliajn manojn, finiĝas senkulpa en malliberejo.
Airan
Airan estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Histoire de Gil Blas de Santillane
Intrigoresumo
Liberigita, post servo de lia senteco, li iras kune kun amiko al Valadolido, kie li iĝas la servisto de kanoniko, poste de malkapabla kuracisto kaj iĝas kuracisto mem. Li fariĝas valeto kaj, super la kurso de pluraj jaroj, estas kapabla observi multajn malsamajn klasojn de socio, kaj laikaj kaj klerikaj. Pro sia okupo, li renkontas multajn disreputablajn homojn kaj estas kapabla ŝanĝiĝi adekvate al multaj neatenditaj situacioj, danke al lia adaptabiĝebleco kaj rapida humuro.
Airan
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Airannais.
Ĝi nun formas parton de Valambray.
Histoire de Gil Blas de Santillane
Intrigoresumo
En Madrido li konas la etoson de la teatro kaj tiun de la kortego. Li revenas al Oviedo ĝustatempe por helpi sian mortantan patron kaj ĉi tie li geedziĝas kun Antonia. Reen en Madrido, li iĝas la favorato de grafo kiu tamen falas en malhonoro; novaj malfeliĉoj, kiel la morto de lia edzino, kaj novaj aventuroj, kiuj tamen havas feliĉan finon kun la edziĝo de Gil Blas kun la bela Dorotea. Li fine troviĝas ĉe la reĝa kortego kiel ŝatulo de la reĝo kaj postenas kiel sekretario al la ĉefministro. Laboranta lian vojon supren tra malfacila laboro kaj spionaro, Gil estas kapabla emeritiĝi al kastelo kaj ĝui riĉaĵon kaj malfacile gajnitan decan vivon.
Signifo kaj ricevo
Gil Blas estas rilatita al la teatraĵo de Lesage Turcaret (1709). En ambaŭ verkoj, Lesage uzas longan liston de humuraj valetoj en la servo de ŝtelistaj mastroj, virinoj de dubindaj moraloj, kornumitaj sed ankoraŭ feliĉaj edzoj, manĝemaj bongustuloj, ridindaj poetoj, falsaj savantoj kaj danĝere sensciaj doktoroj, por fari sian rakonton. Ĉiu klaso kaj ĉiu okupo fariĝas arketipo.
Poussy-la-Campagne
Ĝi nun formas parton de Valambray.
Histoire de Gil Blas de Santillane
Signifo kaj ricevo
Ĉi tiu verko estas kaj universala kaj franca ene de hispana kunteksto. Tamen, ties originaleco estis pridemandita. Voltaire estis inter la unuaj kiuj atentigis similecojn inter Gil Blas kaj Marcos de Obregón de Vicente Espinel, de kiu Lesage depruntis plurajn detalojn. Konsiderante ke Gil Blas estas esence hispana, José Francisco de Isla asertis traduki la verkon el la franca en la hispana por revenigi ĝin al ties natura stato. Juan Antonio Llorente sugestis ke Gil Blas estis skribita de la historiisto Antonio de Solís y Ribadeneyra per argumento ke ne nuntempa verkisto povus skribi tiun verkon de tia detalo kaj precizeco.
Grekismo
En Esperanto, la grekismoj estas kutime sciencaj kaj teknikaj terminoj, same kiel en multaj aliaj lingvoj. Kelkaj grekismoj estis tradukitaj de la romianoj al ilia lingvo, la latino, kaj tiele transigitaj el tiu al aliaj lingvoj; tiele ili estas samtempe kaj grekismoj kaj latinismoj. Kelkaj grekismoj en Esperanto estas atomo, muziko, melodio, harmonio, fiziko, pentagramo (kvinpinta stelo, ne konfuzu kun notliniaro, diagramo, teorio, tezo, eŭforio, alegorio, polemiko (el milito), etiko, estetiko, politiko, ekonomio, demokratio, strategio, taktiko, temo, terapio ktp
Krome multaj vortoj, ĉefe terminoj estas kunmetaĵoj el grekaj radikoj kiuj funkcias kiel prefiksoj aŭ sufiksoj kiel hidro, mikro (malgranda), makro (granda), logio, grafio, patio, fono, bio, tele, psiko, teo, geo, gramo, hema, meta. Kelkaj el ili for de la kunmetaĵoj povas kolizii kontraŭ esperantlingvaj vortoj de aliaj signifoj kiel fono, gramo aŭ teo. Ofte oni mencias la vorton "kaj", kiu funkcias same en la greka, sed ankaŭ en aliaj lingvoj.
Fierville-Bray
Fierville-Bray estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fiervillais.
Ĝi nun formas parton de Valambray.
Flobrigis
Flobrigis (latine: Flobargisus; mortinta en 737) estis ekde ĉ. 730 la dua posteulo de Ruperto de Salcburgo episkopece. Krome Flobrigis abatis en la Arkiabatejo Sankta Petro.
Pri lia vivo kvazaŭ nenio aŭtentika estas konata. La novordigo de la episkopujoj de Bavarujo, planite por la jaro 716, prokrastiĝis. Realigo de tio nur eblis sub la posteulo de Flobrigis. Eble Flobrigis estas de anglosaksa origino.
San Fernando (Pampango)
San Fernando - Lungsod ng San Fernando - estas triaklasa universitata urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango, kie ĝi estas regiona kaj provinca ĉefurboj. La urbego nomiĝas laŭ la reĝo Fernando la 6-a (Hispanio).
Geografio
San Fernando kuŝas sur ebenaĵo ne havanta marbordon. Angeles troviĝas nur 12, Kezonurbo 62, Manilo 64 kilometrojn (aere).
Historio
San Fernando estis fondita en 1754 el sporadaj domoj apartenantaj al la najbaraj komunumoj. La unua preĝejo estis konstruita jam en la sekvanta jaro. En 1878 parokestro de San Fernando baris fondon de pli nova urbeto "Calulut". En 1881 San Fernando jam estis provinca ĉefurbo (tamen ne fakte). Oni malfermis la stacidomon en 1892. Post 4 jaroj okazis revolucio en la lando, sed en San Fernando nur estis paca situacio, tamen en 1899 usonanoj okupis la urbeton. Ekde 1904 la urbeto estis fakte provinca ĉefurbo, en la sama jaro William H. Taft vizitis ĝin. Okazis dominado de japanoj inter 1941 kaj 1945. Kataklisma erupcio de la proksima Pinatubo okazis en 1991. San Fernando akiris urborajton en 1997.