cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Provinco Buhajra
Buhaira respektive El aŭ Al Buhaira (محافظة البحيرة, latinliterigo Muḥāfaẓat al-Buḥaira, Buhajra, Buhayra, Biheira aŭ Beheira) estas provinco (respektive gubernio) de Egiptio. Laŭ la stato de la censo de 2006 ĝi havis loĝantojn. Administra centro estas la urbo Damanhur.
La teritorio situas en la nordokcidento de la delto de la rivero Nilo. La provinco limas norde je la Mediteranea Maro, oriente je la provincoj Kafr aŝ-Ŝejĥ, Garbija kaj Minufija, sude je la provinco 6-a de Oktobro kaj okcidente je la provincoj Matruh kaj Aleksandrio. La teritorio etendiĝas ĝis la Uedo Natrun en la Libia Dezerto. La provinca ĉefurbo Damanhur situas en distanco de proksimume 135 kilometroj de Kairo.
Butila trikloroacetato
Butila trikloroacetato aŭ C6H9Cl3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trikloroacetata acido kun butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Butila trikloroacetato estas solvebla en akvo, etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Prezidanto de Alĝerio
La Prezidanto de Alĝerio estas la ŝtatestro kaj ĉefa plenumestro de Alĝerio, same kiel la ĉefkomandanto de la Alĝeria Armeo.
Historio de la posteno
La Tripolia Programo, kiu servis kiel konstitucio de Alĝerio kiam ĝi venkis en sia milito pro la sendependeco el Francio en 1962, establis la Prezidanton kiel ŝtatestro kun Ĉefministro helpanta en la funkcio de registaro. Interna politika manovrado rezultis en nova konstitucio en 1963 kiu abolis la postenon de Ĉefministro kaj redonis ĉian plenuman povon al la posteno de la Prezidanto. Por la unuaj kvar jardekoj de sendependeco la registaro estis kontrolita kiel unu-partia ŝtato fare de la Naciliberiga Fronto aŭ FLN. La prezidenteco estis tenita de sukcedo de membroj de la FLN; Ahmed Ben Bella, Houari Boumédienne kaj Chadli Bendjedid. La konstitucio verkita en 1976 retenis la plenuman povon de la Prezidenteco, sed la modifoj de 1979 malhavigis la statuson de ĉefministro el la posteno.
Ĉirkaŭ la fino de la 1980-aj jaroj estis malfermigo de la reĝimo de la FLN. Tamen, kiam la Islama Savofronto venkis en parlamenta balotado en 1991, la militistaro devigis Chadli Bendjedid dissolvi la parlamenton kaj rezigni la 11an de Januaro 1992. La militistaro deklaris alarmo-staton kaj kaptis la regadon de la lando, establis kvin-membran Altan Konsilion de Ŝtato. La konsilio nomumis Prezidanton, Muhammad Boudiaf, por enposteniĝi dum tri-jara regotempo por faciligi transdonon reen al normala balotado por la posteno. Tamen Boudiaf estis murdita, kaj sukcedita de Ali Kafi. Dume la lando descendis en periodon de enlanda milito, inter la militista registaro kaj la islamaj geriloj. Kafi estis anstataŭita en 1994 de Liamine Zéroual, kiu alvokis al la unua el tiuj elektoj en 1995, venkante por la kvin-jara regotempo facile en disputata elekto dum la enlanda milito estis daŭranta. Li alvokis al alia frua elekto en 1999, kun la islama insurekciularo ĉefe subpremita. Abdelaziz Bouteflika venkis en tiu elekto, post la aliaj kandidatoj forfalis. Li venkis la 8an de aprilo 2004, denove en 2009 kaj relative sendefie en 2014; lia regotempo finas en 2019.
Monaĥejo Fischingen
Monaĥejo Fischingen estas monaĥejo en la komunumo Fischingen en la Kantono Turgovio en Svislando.
Situo
La monaĥeo situas en la supra parto de valo de la rivero Murg antaŭ la supreniro al Hulfteggpasejo, kiu kondukas al la supera Töss-Valo. Tio estis tradicia Jakobvojo de Konstaco tra Rapperswil al Einsiedeln.
Historio
La benediktana monaĥejo estis fondita en la jaro 1138 de la episkopo de Konstanco, kiel propra episkopa monaĥejo. Ĝi servis kiel rifuĝejo por pilgrimantoj sur la vojo de Konstanco al Einsiedeln.
Avaré (mikroregiono)
La mikroregiono de Avaré estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ok municipojn.
Monaĥejo Fischingen
Flora epoko
En sia flora epoko en la 13-a jarcento 150 monaĥoj kaj 120 monaĥinoj vivis en la monaĥejo. La voktado pri la monaĥejo apartenis al la Grafoj de Togenburgo. La tombo de la Sankta Ida de Togenburgo troviĝas en la monaĥejo.
Unua fermo dum la reformacio
Dum la reformacio la monaĥejo estis fermita dum pluraj jaroj. Post la konkero de Turgovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1526 la monaĥejo estis remalfermita.
Dua fermo post fondo de la Svisa Federacio
La 27-an de junio 1848 la monaĥejo estis fermita denove de la Granda Konsilio de Turgovio.
Rekatolikiĝo kaj remalfermo
En la jaro 1879 la Katolika Virasocio Sankt-Idazell akiris al monaĥejon kaj en ties lokoj malfermis la katolikan orfejojn Sankt-Idazell. En la jaro 1973 la Svisa Konfederacio nuligis la leĝon el la jaro 1853, kiu malpermesis la refondon de monaĥejoj. Tio ebligis, ke en la jaro 1977 la monaĥejo povis esti remalfermita en la iamaj konstruaĵoj.
11134 České Budějovice
11134 České Budějovice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa urbo České Budějovice, historia, kultura, eduka, industria kaj administra centro de Suda Bohemio. Origine konata kiel Budiwoyz aŭ Budoywiz, kies germana formo estas Budweis, la urbo estas fama pro sia biero. Estas observatorio en la urbo, kaj la Observatorio Kleť situas sur apuda Monto Kleť (1084 m).
Nelvana
Nelvana estas kanada desegno-rakonta firmao, kiu posedas Corus Entertainment. Ĝin fondis Michael HIRSH, Patrick LOUBERT kaj Clive A. SMITH en 1971.
Inter la serioj de la studio estas Care Bears, Babar, Little Bear, Franklin, Polly Pocket, SSW 6teen, Beyblade kaj Cardcaptor Sakura.
Provinco Garbija
Garbija respektive El aŭ Al Garbija (محافظة الغربية, latinliterigoj Muḥāfaẓat al-Gharbiy(y)a, G(h)arbija aŭ G(h)arbia, antaŭ G(h)arbeya aŭ G(h)arbeja, laŭvorte "la okcidenta provinco") estas provinco (respektive gubernio) de Egiptio. Laŭ la stato de la censo de 2006 ĝi havis loĝantojn. Administra centro estas la urbo Tanta, kiu situas en la centro de la Nildelto.
Bumo (velŝipo)
Bumo estas horizontala trabo de velboato aŭ jaĥto, kiu estas per movebla ligo konektita al la vertikala trabo masto kaj kiu fiksiĝas kun la suba rando de velo (en la ekzempla foto dekstre ĝi estas markita per ruĝa indikilo). Ĝi celas sube pezigi la velon, tiel ke ne faldiĝas, sed etendiĝas inter la du traboj, por doni laŭeble grandan reziston al la vento kaj antaŭenpeli la boaton, sed ĉefe ĝi ebligas poziciigi la velon tiel, ke la vento antaŭenŝovas la boaton ne nur tiam, kiam ĝi venas de la boata malantaŭo (la pruo), sed ankaŭ de flanka direkto kaj eĉ preskaŭ de antaŭe. Dum la antaŭo de la bumo ja estas konektita al la masto kaj ne povas multe moviĝi, la malantaŭo povas esti aŭ en la maldekstra flanko (babordo) aŭ en la dekstra flanko (tribordo de la boato - rigardante laŭ la veturdirekto – kaj laŭgrade pli aŭ malpli proksima al la boata mezo respektive malproksima de la veturilo. La bumo do estas funkcie ligita al certa velo kaj nomiĝas laŭ la specifa nomo de tiu velospeco: tiel ekzemple ekzistas "grandvela" bumo aŭ "bezanvela".
Provinco Garbija
La provinco limas norde je la provinco Kafr aŝ-Ŝejĥ, oriente je la provinco Dakahlija, sude je la provinco Minufija kaj okcidente je la provinco Buhajra.
Bumo (velŝipo)
<br clear="all" style="clear:both;" /> La bumo, en la supra skemo markita per la nombro (1) per kvazaŭ-artika ligo (3), kiu ebligas kaj horizontalajn kaj vertikalajn movojn, estas konektita al la masto (2). La velo (4) per sia suba rando estas ligita al la bumo – aŭ per maldika ŝnuro aŭ per alispeca specifa mekanismo. Sube la bumo ĉe parto relative malproksima de la masto estas ekipita per pli dika ŝnuro (ŝkoto) (7), per kiu la pozicio de la bumo kaj la velo kaj ŝanĝeblas kaj fiksigeblas. Por ebligi poziciigon de la bumo kaj velo sen tro da fortostreĉo (se la vento fortas, teni la pozicion de granda velo estas peza laboro), tiu ŝnuro estas ligita al du pulioj, kiuj konsistigas takelon. Krome ĉe la bumo povas esti pliaj ŝnuroj, kiuj helpas ĝustigi la velan pozicion, helpas suprentiri la velon ĉe la masto antaŭ velado kaj subentiri ĝin post la uzo, kaj ĉe iuj sistemoj helpas fiksigi velon en parte malgrandigita pozicio.
José da Costa Carvalho
Kiel komandoro de la Ordenoj de "Avizo kaj Rozo" kaj grandkruculo de la Ordeno de la Kruzejro, ĝentilhomo de Imperia Ĉambro kaj Konsilio de Via Imperia Moŝto, li estis unu el la plej notindaj figuroj kiuj trapasis la etapojn pri Reĝeco, Sendependeco, Abdiko, Malpliaĝeco kaj Plenaĝeco de la brazila imperiestro Dom Petro la 2-a (1825-1841).
Bumo (velŝipo)
Sur tradiciaj velboatoj la bumoj komence estis el masiva ligno, fine de la 19-a kaj dum la 20-a jarcento plej ofte el ŝtalaj aŭ aluminiaj tuboj. En iuj tre modernaj jaĥtoj kaj sportaj velboatoj ili nun ankaŭ konsistas el karbonfibre fortigita plasto.
José da Costa Carvalho
Biografio
Li estis filo de José da Costa Carvalho kaj ties edzino Inês Maria da Piedade Costa. Li edziĝis en unuaj nuptoj kun Genebra de Barros Leite, en 1822. Okaze de ŝia morto, li edziĝis en duaj nuptoj, en 1839, kun Maria Isabel de Sousa e Alvim. Li studis en la Universitato de Koimbro, kaj bakalaŭriĝis en 1819. Revenante al Brazilo, li sekvis la karieron pri magistrateco, kaj estis nomumita por la postenoj de eksterjuĝisto kaj aŭdojuĝisto en San-Paŭlo (1821-1822). En 1823, li elektiĝis deputito por la unua brazila Konstitucia Nacia Asembleo, kie li ekoficiĝis en la 21-a de julio de la sama jaro.
En 1827, li fondis "La Lumturon de San-Paŭlo", unuan periodaĵon presitan kaj publikigitan en San-Paŭlo, kiu ekcirkulis en la 7-a de februaro de tiu jaro, kaj ĉesis presado post la jaro 1832. Post la abdiko de Dom Petro la 1-a (1798-1834), junie de 1831, li estis elektita por la Daŭra Triopa Regentaro, kune kun la brigadestro Francisco de Lima e Silva (1785-1853) kaj João Bráulio Muniz (1796-1835).
Ĉar la abdiko de la imperiestro ne estis atendita de la imperiaj partioj, tiu estis okazaĵo kiu plenigis per atentoj la patriotojn. La ekzaltitoj profitis el la surprizo en kiu kuŝis la loĝantaro kaj ekagitis la popularan spiriton per propagando de ribelemaj ideoj. Ili eĉ estus vekiginta la anarkion en la lando, kaj ĉefe en la imperia ĉefurbo, se iu grupo da senatanoj kaj deputitoj ne estus ekoficinta la administradon de la nacia politiko antaŭ tiom seriozaj cirkonstancoj. Kuniĝintaj en la Senata Kortego, la reprezentantoj de la nacio, kiuj estis en nombro da 62 (26 senatanoj kaj 36 deputitoj), decidis, en la mateno de la 7-a de aprilo 1831, nomumi unu Mallongedaŭran Triopan Regentaron, kiu regus nome de la Imperiestro, kiu tiam estis nur 6-jara. La Unua Regentaro estis komponita de la Markizo de Karavelas (1768-1836), Francisco de Lima e Silva (1785-1853) kaj Nicolau Pereira de Campos Vergueiro (1778-1859), pli konata kiel Senatano Vergejro.
Panrostilo
Panrostilo estas aparato per kiu oni povas rosti panon. Rostita tranĉaĵo de pano oni ankaŭ nomas toaston.
Historio
General Electric verŝajne estis la unua kompanio kiu enmerkatigis la panrostilon en 1908, kvankam pri tio estas iom da malklareco. La marko Hotpoint pretendas ke ili jam en 1905 havis uzopretan panrostilon. Tio povus esti ebla, ĉar en la sama jaro Albert Marsh disvolvis la dratojn el nikelkroma alojo kiuj estas uzataj en panrostiloj por varmo-produktado.
José da Costa Carvalho
Biografio
Tuj en la sekvanta tago, la Ministerio estas formita, kaj ree kunvokitaj tiuj ministrojn demisiitajn de Petro la 1-a. La Regentaro faris publikan manifeston al la lando, klarigante la okazaĵojn kaj konsilante prudentemon, ordospiriton kaj unuigon de ĉiuj brazilanoj. La ekzaltostato ne ĉirkaŭlimigis sin al la centro kie disvolviĝis la faktoj. Tra la tuta Brazilo regis malkonsentoelmontroj. En Parao, Maranjo, Bahio, Cearao, Pernambuko, kaj Minas-Ĝerajso, malordoj ripetiĝis, ĉefe konfliktoj inter brazilanoj kaj portugaloj. En Bahio kaj Pernambuko, atencoj estis plenumitaj sen ke la gubernio povus subpremi ilin. Antaŭ tiom teruraj cirkonstancoj, oni penis normaligi la politikan situacion, elektante efektivan Triopan Regentaron en la 17-a de junio 1831, kie partoprenis la generalo Francisco de Lima e Silva, José da Costa Carvalho (estonta Markizo de Monte Alegre) kaj João Braŭljo Muniz. La Daŭra Triopa Regentaro plenumis reliefan laboron, transdonante la politikan regadon al la "Partio de la Moderuloj", kiuj estis la plejmulto en la lando. En la 24-a de septembro 1834, mortis Petro la 1-a, kaj la "Restaŭrantoj" ekapogis la moderan partion kies ideoj estis pli kongruaj, tiele evitante la kreskon de la ekzaltitoj. Tre lerta, la regentara gubernio ekneŭtraligis la intrigon de la ekzaltitoj, kaj penis disbati la reziston de la Senato al la konstituciaj reformoj de la Ĉambro. Flanke de la longa kampanjo, la Aldona Akto aperis kiel granda faritaĵo de la regentaro, tiel elesprimante la definitivan triumfon de la moderuloj.
Panrostilo
Historio
La konata 'elsalta' panrostilo, kiu aŭtomate elĵetas la panon el la rostilo, estis en 1919 patentita de Charles Strite. Ankaŭ ekzistas panrostiloj per kiu oni povas fari rostsandviĉojn. Tiuj havas elpreneblan ingon, en kiu oni povas meti la sandviĉon.
Ekde tiam oni multe plibonigis kaj adaptis la panrostilon.
José da Costa Carvalho
Biografio
Post iom da tempo, li foriĝis el la politiko pretekstante sanproblemojn, kiuj apenaŭ duonkaŝis lian malkontentigon kun la publika vivo. Revene al San-Paŭlo, li fariĝis direktoro de la Fakultato pri Juro de la Placo Sankta Francisko, inter 1835 kaj 1836. En 1849, li anstataŭis la Markizon de Olinda kiel prezidanto de la Konsilio. Dum tiu periodo li plenumis politikon de armita interveno de Brazilo en la Plata-Rivero. Per dekreto de la 23-a de aŭgusto 1841, li estis omaĝita per la titolo kiel Barono de Monte Alegre, kaj, en la 11-a de septembro 1843 li ricevis la titolon de Vicgrafo de Monte Alegre, kaj, finfine, la titolon kiel Markizo de Porto Alegre en la 2-a de decembro 1854.
Panrostilo
Funkciado
Panrostilo rostas la panon per infraruĝa varmradiado kiu estas transdonata de nikelkromaj dratoj. Tiuj fariĝas ruĝvarmegaj pro elektra fluo. Dum la procezo la kvanto da akvo en la pano (ĉ. 35% de la pezo) estas reduktita, la temperaturo de la pantranĉaĵo estas altigita, kaj post iom da tempo la paneroj je la surfaco ekkarameliĝas, kaj tio donas la deziratan agrablan guston. Kiam ĉi tiu procezo tro longe daŭras povas okazi karbiĝon (forbruligo). Ĉi-lasta ne estas sana ĉar tiam ekestas kancerogenaj materioj.
Lajos Kentner
Lajos Kentner [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kentner Lajos estis hungara-brita pianisto, (komponisto). Lia unua edzino estis Ilonka Kabos.
El Greco (albumo)
El Greco estas album de klasika muziko de 1998 fare de la greka elektronika komponisto kaj artisto Vangelis (29an de Marto, 1943). Ties titolo estas aludo al la inspirinto de la kompono, nome Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (Dominikos Theotokopulos, 1541–1614), la kret-naskita pentristo plej bone konata kiel El Greco.
Lajos Kentner
Lajos Kentner naskiĝis la  en Karvinná (Silezio, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Karviná en Ĉeĥio), li mortis la  en Londono.
El Greco (albumo)
Priskribo
Tiu albumo estis etendo de pli frua albumo de Vangelis, nome Foros Timis Ston Greco. Tiu albumo estis produktita en 1995, laŭ limigita eldono. Por tiu pli ĝenerala produkto, la kantarordo estis rearangzita, oni aldonis tri novajn pecojn, kaj la albuma titolo estis ŝanĝita.
José da Costa Carvalho
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> J._J._Carneiro_de_Campos.jpg| Markizo de Karavelas (1768-1836) Senador_Vergueiro.jpg| Senatano Vergejro (1778-1859) Diogo_Ant%C3%B4nio_Feij%C3%B3.jpg| Diogo Antônio Feijó (1784-1843) Francisco_de_Lima_e_Silva.jpg| Barono de Barra Grande (1785-1853) Pedro_de_Ara%C3%BAjo_Lima_(marqu%C3%AAs_de_Olinda).jpg| Markizo de Olindo (1793-1870) Coat_of_arms_of_the_Empire_of_Brazil.svg| João Bráulio Muniz (1796-1835) DpedroI-brasil-full.jpg| Dom Petro la 1-a (1798-1834) Lu%C3%ADs_Alves_de_Lima_e_Silva.jpg| Duko de Kaxsias (1803-1880) Pedro_II_circa_1887b_transparent.png| Dom Petro la 2-a (1825-1841) Tobias_de_Aguiar.jpg| Rafael Tobias de Aguiar (1795-1857) </Gallery> </Center>
Lajos Kentner
Biografio
Lajos Kentner devenis el hungara familio. Li aĝis nur 6, kiam li komencis lerni pianadon en Reĝa Muzikakademio de Budapeŝto, kie li akiris pianistan diplomon en 1922, komponistan diplomon en la sekva jaro. Liaj plej gravaj instruistoj estis Kálmán Chován, Arnold Székely, Zoltán Kodály, Viktor Herzfeld kaj Leó Weiner. Li aĝis 15, kiam li debutis en Budapeŝto, kiel pianisto, en la sekvaj jaroj ankaŭ en Eŭropo kaj Ameriko. En 1932 li estis premiita en Varsovio, krome li gajnis Liszt-premion en Budapeŝto. En 1935 li translokiĝis al Londono, kie li ofte faris komunajn koncertojn kun Yehudi Menuhin. Li edziĝis dufoje.
Kentner estis unu el la plej grandaj interpretistoj de Franz Liszt. Aladár Tóth aprezis Kentner en 1935: "ĉioscianto pri la piano".
El Greco (albumo)
Priskribo
Vangelis komponis kaj aranĝis la albumon, kaj ludis ĉiujn instrumentojn, akompane de ĥoro kondukita de Ivan Cassar. La muziko estas de bizanca stilo sed modernigita pere de uzado de sinteziloj. Sopranulino Montserrat Caballé kaj tenorulo Konstantinos Paliacaras faras invitajn aperojn en po unu peco.
La albumo atingis #66 en Francio kaj #74 en Germanio.
La bildo de la kovrilo de la albumo estas "La kavaliro de mano surbruste" de El Greco.
Pecaro
Ĉiuj pecoj de Vangelis
Parenteze, korespondo de la muzikpeco kun Foros Timis Ston Greco.
Movements IV, V, kaj VI estis inkluditaj en kompilaĵo de Vangelis nome Reprise 1990-1999 (2000).
Tournedos-sur-Seine
Tournedos-sur-Seine estas malaperinta franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝi situas ĉe la marrivero Sejno (vidu la apudan pentraĵon de Félix Vallotton pri "La Sejno laŭirita de vico da salikoj").
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tournedosiens.
Ĝi nun formas parton de Porte-de-Seine ekde 2018.
Ŝturanoj
Ŝturanoj estis ĉefa fluo de slovaka nacia renaskiĝo en duono de la 19-a jarcento nomita laŭ la plej signifa personeco - Ľudovít Štúr.
Ĝi formiĝis en la 30-aj jaroj el studentoj de evangelia liceo en Bratislavo, kiuj asociiĝis en socio ĉeĥoslovaka. En spirito de moderanj eŭropaj politikaj ideoj la ŝturanoj rifuzis sistemon de Sankta alianco, feŭdismo, absolutismo, privilegioj de nobelaro, hungarigo, ili postulis suverenecon de nacio, principojn de konstitucio kaj reprezentateco. Ili kontaktiĝis kun same radikale orientitaj studentaj rondetoj en slovakaj urboj. Ili dediĉis grandan atentemon al popola kulturo kaj al la vivo de neprivilegitaj tavoloj, al kiuj ili turniĝis per sia literatura kreado kaj praktika agado.
Ŝturanoj: Ľudovít Štúr, Ján Kalinčiak, Samo Chalupka, Andrej Sládkovič, Janko Kráľ, Ján Botto, Janko Matúška, Michal Miloslav Hodža, Jozef Miloslav Hurban, Samo Tomášik, Viliam Pauliny-Tóth.
Prioreja Preĝejo St. Mary (Monmouth)
La Prioreja Preĝejo St. Mary (St Mary's Priory Church, Eglwys Priordy’r Santes Fair) sur Whitecross Street, Monmouth, Monmouthshire, Kimrio, estas anglikana preĝejo fondita kiel benediktana priorejo en 1075. La nuna preĝejo datiĝas plejparte el la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ĝi estis nomumita kiel konstruaĵo de Grado II* en 1952. Ĝi estas unu el la 24 vidindaĵoj de la Monmouth Heritage Trail.
Naranjo (Gvatemalo)
Naranjo (konata ankaŭ kiel Sa'al aŭ Naranjo-Sa'al) estas arkeologia kuŝejo de la majaa kulturo en Gvatemalo en la Departemento Peten, ene de la Nacia Parko Yaxhá-Nakum-Naranjo. Ĝi estis la ĉefurbo de unu de la majaaj regnoj plej gravaj de la Klasika Periodo (250-900) kaj ludis gravan politikan rolon ĉe aliaj majaaj urboj kiel Calakmul, Tikal kaj Caracol, ĝis ĝi estis abandonita dum la falo de la majaa klasika periodo. Dum la dua duono de la 20-a jarcento ĝi suferis intensivan rabadon, ĝis la rekuperado de la kontrolo de la loko en 2002.
Tiu loko devas esti distingenda el aliaj arkeologia kuŝejo de Gvatemalo konata per la sama nomon El Naranjo aŭ Naranjo, en la Centra Valo de Gvatemalo, en la ĉirkaŭaĵoj de Mixco kaj Kaminaljuyu, de la Meza Antaŭklasika kaj la Malfrua Klasika Periodoj.
Teobert Maler kaj Thomas Gann estis en Naranjo, kaj tiu lasta elprenis la hieroglifajn ŝtuparojn de la Templo B-18 por vendi ilin al la Brita Muzeo en 1924 kontraŭ apenaŭ 20 punfoj. Poste, Naranjo-Sa’al estis invadita de ekspluatantoj de ligno kaj de arkeologiaj artefaktoj, same kiel agrikulturistoj kaj bestobredistoj kiuj obstaklis la realigon de esplorado en la loko.
Isiro
estas grandurbo kaj ĉefurbo de provinco Supra Uele, universitata urbo (ekde 1998) kaj diocezo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).
Geografio
situas sur montetaro en la nordorienta landparto. Butembo troviĝas 345, Kisangani 367, Bukavu 603, Kinŝaso 1579, Lubumbashi 1606 km.
Historio
Belgoj fondis -on, kiun ili nomis Paulis pri kolonelo kaj diplomato Albert Paulis. Post la sendependiĝo batalo okazis inter belgaj paraŝutistoj kaj lokaj milicoj.
Ekonomio
En ĉirkaŭaĵo de oni kultivas precipe kafon. La loko estas en limo inter pluvarbaro kaj savano.
Trafiko
havas flughavenon. Vojoj kuras el la urbo al Kisangani, Bumba kaj Suda Sudano. Estas fervoja kontakto al Mungbere kaj Kongo (rivero), sed la fervojo ne funkcias nuntempe. Dum pluvosezono la vojoj ne estas uzeblaj.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 21 kaj 26 °C. Jare pluvas ĉ. 1500 mm. La pluvo kulminas en oktobro kaj malkulminas en januaro.
10006 Sessai
10006 Sessai estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Nishiyama Sessai (1735–1798), konfuceisma erudiciulo de la epoko de Edo, naskiĝinta en Kamogata (gubernio Okajama).
Gajdar
Gajdar (Гайда́р):
Ordo-3 riproĉa seplatera kahelaro
Estas kvar trianguloj kaj unu seplatero ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĝia simbolo de Schläfli estas s{3,7} aŭ s{7,3}.
Vico de rilatantaj pluredroj kaj kahelaroj
La riproĉa seplatera kahelaro estas ero de vico de riproĉigitaj regulaj pluredroj kaj regulaj kahelaroj de la eŭklida kaj hiperbola ebenoj kun verticaj figuroj (3.3.3.3.n).
(51962) 2001 QH267
(51962) 2001 QH267 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun iom granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ordo-3 riproĉa seplatera kahelaro
Duala kahelaro
La duala kahelaro estas ordo-7-3 florosimila kvinlatera kahelaro kiu estas rilatanta al la florosimila kvinlatera kahelaro.
Lipecko
Lipecko (Липецк) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Lipecka provinco.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 42401.
La urbo estis fondita en jaro 1702.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1779.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur bordoj de rivero Voroneĵ (Воронеж) (baseno de rivero Don (Дон)).
En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 157 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 506,1 mil loĝantojn.
Delosa Ligo
La Delosa Ligo, fondita en 478 a.K., estis asocio aŭ alianco de grekaj urboŝtatoj, kies membroj estis inter 150 kaj 173, sub estreco de Ateno, kies cejo estis plulukti kontraŭ la Persa Imperio post la greka venko ĉe la Batalo de Plateo fine de la dua persa invado de Grekio. La moderna nomo de la Ligo derivas el ties oficiala kunsidejo, nome la insulo Deloso, kie okazis la kongresoj en la templo kaj kie oni konservis la trezoron ĝis, per simbola gesto, Periklo translokigis ĝin al Ateno en 454 a.K.
Tuj post ties komenco, Ateno ekuzis la ŝiparmeon de la Ligo por siaj propraj celoj. Tiu konduto ofte kondukis al konfliktoj inter Ateno kaj la malplej povaj membroj de la Ligo. Ĉirkaŭ 431 a.K., la forta kontrolo fare de Ateno de la Delosa Ligo kondukis al la eksplodo de la Peloponeza milito; poste la Ligo estis dissolvita post la fino de la milito en 404 a.K.
Kálmán Harsányi
Kálmán Harsányi [harŝAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harsányi Kálmán estis hungara poeto, verkisto, kritikisto, membro de Societo Petőfi (1909).
Kálmán Harsányi naskiĝis kiel Hlavács Kálmán la 1976 en Mezőkövesd. Li mortis la 1929 en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Harsányi ne finlernis universitaton en Budapeŝto, sed li eklaboris 1896. En 1902 li debutis poeto. En 1906 li edziĝis. Li finbatalis la 1-an mondomiliton. En 1921 li komencis verki kritikojn en gazeto. En 1923 lia unua teatraĵo estis prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto). Poste li ricevis premion.
2-Bromononano
2-Bromo-nonano aŭ 2-nonila bromido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la halogenidoj, rezultanta el interagado de la Item 2 kaj 2-nonila alkoholo. 2-Bromo-nonano estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Bromo-nonano prezentas 2-bromatomon ligitan al nonila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj, 1 bromatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
15631 Dellorusso
15631 Dellorusso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Neil Dello Russo, kiu progresigis la komprenon pri la molekulaj procezoj kaj kemio en la kometoj, precipe de la etano kaj de la akvo, per siaj studoj ĉe la Katolika Universitato de Ameriko kaj la Goddard Space Flight Center
Lipki
Lipki (ruse Липки) estas urbo en Rusio.
Smilodonto
Smilodontoj estas formortintaj rabobestoj de familio Smilodon, kiuj vivis en Norda Ameriko kaj Suda Ameriko antaŭ 1,6 miliono - 8000 jaroj. Smilodontoj, kiuj havis ankaŭ nomon sabrodentaj tigroj, apartenis en diversan kaj tre sukcesan grupon de karnovoruloj (Machairodontinae), hodiaŭ tute formortinta.
Evoluo
Machairodus, antaŭulo de Smilodonto, mem estiĝis el Proailurus. Laŭ fosiliaj trovitaĵoj la smilodonto povas esti envicigita inter felisedojn, sed en alian evoluigan branĉon. Ĝi ensumigas malpezajn kaj malrapidajn speciojn, multe pli fortajn kaj pli grandegajn kaj ĉe la sama grandeco pli pezajn ol samtempaj grandaj felisedoj. La smilodonto estis inter tiuj ĉi specioj la plej malgranda. Tiuj ĉi felisedoj evoluis en diversaj partoj de la mondo sendepende unu de la alia. Ili troviĝis en Afriko, Azio, Eŭropo kaj Norda Ameriko en intervalo proksimume 13 milionoj - 2 milionoj da jaroj. Skeletoj de precipe junaj unuopuloj de smilodonto estis trovitaj en Kalifornio, proksime de Los Angeles en asfalta lageto Rancha La Brea. Tiuj ĉi felisedoj preskaŭ formortis en periodo de plejstoceno antaŭ 1,8 - 1 miliono da jaroj en Ameriko kaj en Eŭrazio preskaŭ samtempe. Escepte ili troviĝis ankoraŭ antaŭ 13000 - 10000 jaroj.
Dentoj
Tipaj por sabrodentaj tigroj estis longaj, elflanke platigitaj kaninoj elkreskintaj el mandiblo, kun eĝoj akraj kvazaŭ tranĉilo, sur la randoj leĝere dentigitaj, dum kio la kaninoj en la makzelo estis malgrandaj aŭ ili tute mankis. La longeco de la kaninoj signas, ke la smilodonto kapablis malfermi larĝe la buŝegon. Laŭ taksoj tio estas angulo preskaŭ 120 gradojn, la hodiaŭ vivanta leono kapablas malfermi ĝin en 65 gradojn. Tiuj ĉi faktoj signas, ke smilodonto povis kuraĝi eĉ al predo, kiu estis esence pli granda ol ĝi.
Ĉasado kaj nutraĵo
Tiuj ĉi rabobestoj havis evidente diferencan teknikon de ĉasado ol hodiaŭaj felisedoj. Tiuj ĉasas tiel, ke per longa salto ili saltos al ĉasaĵo sur la kolon kaj per akraj ungegoj ili firme alkroĉiĝos sur ĝi. Ili enprofundigos la dentojn en la kolon kaj per turno de la kapo ili rompos la nukon de la ĉasakiraĵo.
Sciencistoj unue konjektis, ke la smilodonto vundis la ĉasakiraĵon per profundaj pikvundoj sur la mola parto de la kolo kaj per sekva difekto de arterioj kaj fermo de spirvojoj ĝi mortigis la beston.
Sed laŭ hodiaŭaj trovoj oni prijuĝas, ke la smilodonto estis kadavrovorulo. La forta kurbigo de la kaninoj atestas pri tio, ke la besto ne povis trafi la ĉasakiraĵon per la profundaj pikvundoj, ĝi nur distranĉis ĝin per tiuj ĉi dentoj. Plie la smilodontoj ne estis ekipitaj por rapida kuro. La fosiliaj trovitaĵoj de la skeleto montras, ke ili havis proporcie malgrandajn krurojn kaj samtempe grandegan staturon, kio estas neniel favoraj kondiĉoj al rapida kuro kaj persekutado de la ĉasakiraĵo. Laŭ konservitaj ekzempleroj kun resaniĝintaj rompitaĵoj eblas prijuĝi, ke la smilodonto evidente vivis kaj ĉasis en familiaj grupoj. Ilia ĉefa predo povis esti grandaj dikhaŭtuloj, kies malapero povas koneksi kun la formorto de Machairodontoj.
Umlaŭto
Ŝanĝo de vokaloj
Umlaŭto estas ŝanĝo de tiuj vokaloj, post kiuj sekvas la fleksia aŭ deriva silabo aŭ iam sekvis, kiu enhavas la vokalon i aŭ duonvokalon j. Ĉi tiu ŝanĝo de vokalo estas tipa por la pli novaj ĝermanaj lingvoj. Umlaŭto devas esti distingata de ablaŭto.
Kialo por ĉi tiu vokala ŝanĝo
La umlaŭtoj ö kaj ü estas formataj apud la rilanta vokalo kun pli pintigita lipo, resp. pli antaŭe en la buŝo, tio estas ö estas per rondaj lipoj artikulata e kaj ü per rondaj lipoj artikulata i.
Tiel estas dirata en la meza altgermana lingvo ich valle, sed du vellest (fällst, esperante: vi falas), ĉar la dua persono origine havis i (malnova altgermana fallis).
Pli malfrua uzado (per analogio) esta ja la kreado de la verbo rüemen (rühmen, apud ruomen, esperante: laŭdi) el ruom (Ruhm, esperante: laŭdo, gloro); ĉi tie ne povis estiĝi la umlaŭto primare, ĉar en la malnova altgermana lingvo origina j de infinitiva finaĵo estis jam malaperinta pro antaŭa ŝanĝo de -jan al -en (ĝermane *hrōmjan → malnova altgermana hruomen, ruomen).
Ankaŭ ĉe la substantivoj, kies radika vokalo estas umlaŭtigita en la pluralo (Mann – Männer), ĉi tiu ŝanĝo klariĝas per influo de iama i en la fina silabo de la plurala formo.
Umlaŭtaj vokaloj en la nova altgermana lingvo
En la nova altgermana lingvo validas pleje ä, ö, ü, äu kiel umlaŭtaj vokaloj kaj diftongoj ; ä, äu pleje estas tie skribataj, kie parenca vorto aŭ parenca formo kun a'' ekzistas aŭ facile penseblas ankaŭ sen historiaj lingvokonoj, ekz. Mann – Männer, Haus – Häuser.
Umlaŭto akiris ankaŭ por la germana fleksio plia altan gravecon; tiel ĝi servas kun por la la esperimado de plrualo, kiel ekz. Männer, por la esprimado de diminutivoj, kiel ekz. Häuschen. Krome dirite ĝi absolute ne estas konsekvente realigita, kaj unuopaj dialektoj preskaŭ ne havas ĝin. En la svisaj dialektoj ĝi eĉ disvastiĝis (per analogio) kaj ofte ankaŭ tie ekzistas, kie historie ne ekzistis iu i, kiu estus povinta kaŭzi umlaŭton. (Ekz. Taag - Tääg aŭ Hund - Hünd). Ĝi estas tre produktiva kaj ankaŭ estas aplikata ĉe novaj fremdvortoj (Kurs - Kürs, Kantoon - Kantöön)
La nomo Umlaut venas de Jacoba Grimma, kiu ankaŭ elpensis la esprimon rompiĝo (germane Brechung). En skandinaviaj lingvoj havas ankaŭ u saman asimiladan forton. Ankaŭ aliaj lingvoj havas fenomenojn, kiuj similas al umlaŭto, al tio antaŭ ĉio apartenas epentezo de i, kiu estas ofta en la greka kaj la avesta lingvoj.
Pliaj ekzemploj:
Umlaŭtaj literoj
Kiel umlaŭto estas nomataj ankaŭ literoj, kiuj en la germana lingvo estas uzataj por la bildigo de umlaŭtaj vokaloj, do Ää, Öö, Üü.
Artikulado en la estona lingvo
En la Estona lingvo staras la literoj Ä, Ö kaj Ü je la fino de la alfabeto kaj validas kiel memstaraj literoj. Transkribado de Ä kiel AE, Ö kiel OE kaj Ü kiel UE ne eblas, ĉar tiuj validus en ĉi tiu kazo kiel Diftongoj.
Artikulado en la finna lingvo
En la Finna lingvo staras la literoj Ä ([]) kaj Ö ([]) je la fino de la alfabeto, por la litero Y, kiu ne prononciĝas kiel germana Ü kiel []. La litero Ü ne ekzistas en la finna lingvo.
Artikulado en la islanda lingvo
La litero ö estas la lasta en la islanda alfabeto. <!--
Zwobraznjenje přezwukow
We frakturowych pismach buchu přezwuki z postponowanym abo nad pismik stajenym „e“ tworjene. Konwencija, zo bychu přezwuki z dwěmaj dypkomaj nad psimikom woznamjenili, so w němčinje z wertikalneje ligatury z wokala a pismika e w kurentnym pismje nad wokalom, kotryž bu kaž dwě zwjazanej smužce horje napisany (někak kaž 11). W někotrych frakturowych pismach hodźi so nadpisany e tež dźensa nadeńć. Zwobraznjenje přezwuka z e je mjeztym hač na mało wuwzaćow hišće z wašnjom, jeli wužite kodowanje wotpowědowacy pismik k dispoziciji njestaji (Přikłady: ä → ae, Ä → AE abo Ae). W němskorěčnych křižowkach pak so přezwuki zwjetša jako AE, OE a UE pisaja.
W pisanskim pismje su nimo nadstajeneju dypkow hišće druhe pisanske wašnja (alografiske warianty). Dwě najhusćišej warianće stej a) dwě krótkej wertikalnej smužce město dypkow (tohodla rěči so w Awstriskej, hdźež tute pisanske wašnje so preferuje, tež wo ü-/ä-/ö-Stricherl (ü-/ä-/ö-smužki), b) horicontalna smužka nad pismikom, kotraž je runa abo trochu dele přezhibnjena. Poslednje pisanske wašnje ma njelěpšinu, zo je u-smužce podobne, z kotrejž někotre ludźo mały pismik u wuhotuja, zo bychu jón wot pismika n rozeznawali. Potajkim je strach zaměnjenja mjez u a ü pola tutoho pisanskeho wašnja.
We wabjenskej grafice a pola stilizowaneho pisma so dypkaj přezwukow husto wotcuzbnjetej; na př. wužiwa so město naju jednotliwe dypli, smužki abo hinaše grafiske přiznamjenja, kotrež maja originelnišo skutkować a najebać toho přezwuk rozeznawać. (přir. na př. loga awstriskich partijow).
W madźaršćinje su wšak dwě formje woznamjenjenja přezwukow dyrbjetej so grafematiske přiznamjo hódnoćić, t.r. majetej woznam rozeznawacu funkciju. Wot dypkow (Trema) dyrbi so tak mjenowany dwójny akut (dwaj akutowej přizwukaj jedyn pódla druheho), kotryž kaž jednory akut na druhich wokalowych pismikach k woznamjenjenju dołheho wurěkowanja słuži.
We finšćinje hodźa so tež přizwukowe znamješka (Á, Ó) město přezwukowych dypkow wužiwać. Tute pisanske wašnje wšak maja za zestarjene a wužiwa so jenož zrědka w rukopisnych tekstach, kaž tež we wabjenju (předewšěm we swětłowej reklamje).
Zwobraznjenje w kompjuterowych systemach
Dokelž zažna kompjuterowa technologija so husto rozwiwa njedźiwajo na narodne wosebitosće, běše zwobraznjenje přezwukow we wjele wobłukach, jeli móžno, potom jenož ze specielnymi připodobnjenjemi.
ASCII-rozšěrjenje ISO 8859-1 (Latin 1) wobsahuje wšě přezwuki. Nimale wšě moderne kompjutery wužiwaja tež unikodowy standard, kotryž bu najprjedy w lěće 1991 wozjewjeny a móža přezwuki předźěłać a zwobraznić. Dokelž starše ISO-kodwanja so z rozšěrjenym kodowanjom UTF-8 za Unicode njekryja, móža tež na modernych kompjuterach problemy z přezwukami wustupić.
W zapodatnej lince z Microsoft Windows so z přičinow kompatibelnosće hišće stare IBM-PC-kodowanje wužiwa, tak zo přezwuki a pismik ß tam druhe kodowe čisła dóstachu.
Unicode
Přezwuki su w kodowanju Unicode takle definowane a kodowane:
Z linguistiskeho wida wšak tute unikodowe pomjenowanje korektne njeje, dokelž diereza (trema) dźělene rěčenje wokalow poznamjenja.
Unicode znaje dwě kanonisce ekwiwalentnej formje kodowanja přezwukow, precomposed a decomposed. Forma decomposed so ze znamješkom U+0308 (COMBINING DIAERESIS) twori.
HTML
Dokelž so w normalnym žórłowym teksće HTML spočatnje njeda kodowanje znamješkow postajić, dyrbjachu so přezwuki z pomocu tak mjenowanych pomjenowanych znamješkow (named entities) wužiwać, kotrež ze zawodneho , symboliskeho mjena a kónčaceho    wobsteja. Dźensa je móžno, zo by so kóžde unikodowe znamješko zwobrazniło přez to, zo so decimalne čisło z   a ; resp. heksadecimalne čisło z   a ; wobdawa. Nimo toho je nětko móžnosć kodowanje znamješkow z přikazom meta ( <meta ... /> ) w HTML-dokumenće postajić, přez čo zwobraznjenje přezwukow z pomocu pomjenowanych znamješkow zwjetša trjeba njeje.
Powšitkownje płaći, zo wokal z dwěmaj dypkomaj nad sobu so po sćěhowacej šemje twori:    plus wokal plus.
TeX a LaTeX
TeX a LaTeX móžetej přezwukowej dypkaj nad kóždežkuli znamješko stajić. Za to stej dwaj přikazaj
Z pakćikom german.sty abo z pakćikom babel so zapodaće němskich přezwukow k,   a   zjednorja. Přez podaće přihódneje opcije k pakćikej inputenc je wězo tež móžno přezwuki w tekstowym modusu direktnje zapodać.
Druhe wobłuki
W mjenach domenow dadźa so přezwuki z pomocu kodowanskeje metody IDNA wužiwać.
UNL
UNL estas projekto de planita interlingvo (pontolingvo, pivota lingvo) por maŝina tradukado. Ĝi krome estas projekto por la starigo de duon-aŭtomata traduk-sistemo por retpaĝoj. Ĝin iniciatis la Universitato de Unuiĝintaj Nacioj ĉirkaŭ 1996. Intertempe eblas konsideri ĝin fiaska.
Umlaŭto
Druhe wobłuki
Pola pisanskich mašinow je nimo zwučeneje twarskeje formy ze separatnymi přezwukami tež twarske formy, pola kotrychž přezwuki so ze separatnych znamješkow za pismiki a přezwukowej dypkaj zestajeja.
UNL
Origina plano
UNL estas akronimo de la angla esprimo Universal Network Language (= universala reta lingvo). La ideo de UNL estis, ke la fakta enhavo de retpaĝoj estu kodita en angla-devenaj vortoj kaj kun skemisma gramatiko tiel, ke eblu aŭtomata tradukado al homaj lingvoj. La tradukado al UNL okazu kun homa helpo (normale de la aŭtoro). La tekniko do estas simila al tiu de Distribuita Lingvo-Tradukado.
Umlaŭto
Hlej tež
Pomoc:Specialne znamješka
UNL
Origina plano
La originala plano estis evoluigi tradukilojn al ĉ. 150 etnaj lingvoj, tiel ke ĉiu UN-regno estu reprezentata per almenaŭ unu lingvo:
La intenco de UNL estis forigi lingvan diskriminacion el TTT. La projekto konsideris sin mem (laŭ libro-titolo) "donaco por jarmilo".
37019 Jordansteckloff
37019 Jordansteckloff estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
UNL
Evoluo
La projekto estis foje iom sekretema. Dumtempe eksteruloj ne povis aliri teknikajn detalojn, kaj lingvoj, kiuj ne estis inter la 150 favoratoj, ne povis proprakoste partopreni. Dum aliaj tempoj estis pli facile ricevi detalojn. Sed la projekto estas protektata de patentoj, kaj ne estas klare, ĉu ili nur malhelpu komercan ekspluatadon fare de eksteruloj aŭ uzon fare de ne-ŝatataj lingvo-komunumoj.
37019 Jordansteckloff
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jordan Steckloff, scienca esploristo ĉe la Instituto de Planedoscienco, kiu kondukas modeligajn enketojn pri fizikaj procezoj agantaj ĉe diversaj korpoj de la sunsistemo.
UNL
Evoluo
Nun en 2006 la projekto ŝajne atingis neniun el siaj iamaj celoj. Ĝin transprenis fondaĵo, kiu nomas sin UNDL (angle Universal Networking Digital Language Foundation, universala fondaĵo pri reta cifereca lingvo). Ĝi estas asocio laŭ svisa juro kaj permesas al siaj anoj senkostan aliron al ĉiuj rezultoj, kondiĉe ke ili ne komerce profitu.
En 2003 UNDL invitis kunlabori pri enciklopedio, kiu kodu "la empirian kaj sciencan scion, saĝon kaj kulturon de ĉiuj popoloj … en UNL".
Kritiko
Oni kritikis, ke la projekto neglektas minoritatajn lingvojn kaj bazas sian leksikon precipe sur la angla lingvo, do eble ankaŭ sur la konceptoj de la anglalingvaj kulturoj.
Testamento (juro)
Testamento en juro estas skribaĵo per kiu iu persono deklaras siajn lastajn volojn kaj ordonas pri asigno de la postlasota heredaĵo. Ĝi havas longajn historiojn kaj en multaj civilizacioj testamentoj estis kelkaj el plej malnovaj dokumentoj. Laŭ PIV testamento estas "Deklaro, kutime skriba laŭ leĝe difinita formo, per kiu persono esprimas sian lastan volon rilate sian proprietaĵon." Du el ĉefaj konceptoj en testamento estas administranto, kiu decidas pri la maniero ŝanĝi posedrajtojn, kaj profitantoj, kiuj heredas ĉu havaĵojn ĉu devojn. Plej ofte en multaj kulturoj la heredantoj estas gefiloj aŭ aliaj parencoj. Post la morto de la posedinto kaj testamentinto, oni okazigas juran ceremoniojn, kiu konsistas en lagado de la testamento fare de notario.
Aliaj celoj de testamentoj ne temas pri posedrajto, sed pri aliaj lastaj voloj, kiuj povas temi pri politikaj, sociaj, idologiaj, literaturaj aferoj, aŭ pli konkrete pri dispono el kadavro de la testamentinto (donaco de organoj por transplantoj, funebraj ceremonioj, entombigo, kremacio aŭ donaco de la tuta korpo al eksperimentado).
Testamentoj en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 12an ĉapitron "Testamentoj" al priskriboj de diversaj testamentoj ege kuriozaj; poste ŝi rakontas amuzan fabelon, ŝajne belgan, pri konflikto inter episkopo kaj pastro, kiu enterigis sian hundon kaj pretendas, ke la hundo diktis testamenton.
Mondeville (Calvados)
Mondeville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mondevillais.
1076
En la jaro 1076 post Kristo okazis, interalie:
Lauterbourg
Lauterbourg, franca prononco, origine germane kaj alzace Lauterburg, prononco , estas komunumo de Francio en la departemento Bas-Rhin, en la regiono Alzaco. Ĝi havis loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Lauterbourg troviĝas en la nordoriento de Alzaco ĉe la rivero Rejno, kiu konsistigas la orientan landlimon kun Germanio. Ĝi estas la plej orienta komunumo en kontinenta Francio (nekonsiderante Korsikon). La najbaraj komunumoj estas Scheibenhard, Neewiller-près-Lauterbourg kaj Mothern en Francio, Berg, Scheibenhardt, Neuburg am Rhein kaj Au am Rhein (trans Rejno) en Germanio. La komunumoj Scheibenhardt, Berg kaj Neuburg am Rhein situas norde de la komunumo, dividite per la rivero Lauter (Rejno), kiu same konsistigas la nordan landlimon kun Germanio.
Tourneville
Tourneville estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tournevillais.
Pidzamĉe (stacidomo)
Pidzamĉe (Підзамче) estas fervoja stacio en Lvivo (Lviva provinco), la sepa plej granda urbo en Ukrainio.
Sainte-Marie-de-Ré
Sainte-Marie-de-Ré [] estas franca komunumo de la insulo Ré, en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Kun 3,139 loĝantoj en la jaro 2009, ĝi estas la plej loĝata komunumo en la insulo.
Geografio
Sainte-Marie-de-Ré situas en la orienta parto de la insulo Ré, ĉe la suda bordo, fronte al la insulo Oléron. La najbaraj komunumoj estas Le Bois-Plage-en-Ré nordokcidente, La Flotte norde kaj Rivedoux-Plage nordoriente.
Inedio
La inedio (foje nomita spiranismo aŭ pranismo) indikas la totalan sindetenon de nutraĵo kaj de trinkaĵo, fondita sur la kredo ke persono povus vivi sen sin nutri (inkluzive sen trinki) dum pluraj semajnoj, monato aŭ jaroj. La kazoj priskribitaj estas ĝenerale fabelaj aŭ mitaj, kaj produktas sin ofte en spirita kunteksto, religia, foje mistika inkluzive sekteca. La aktualaj scioj de la homa fiziologio, aparte de la baza metabolo ne permesas konsideri ĝin kiel verŝajna. Kelkaj raraj kazoj klinike sekvitaj estas poluritaj de deflankaj observoj, foje de suspektoj de fraŭdo. La sub-nutrado kuntrenita de tiu konduto foje havis mortigajn konsekvencojn.
Sciencaj scioj
Laŭ la aktualaj scioj en fiziologio, tiuj eldiroj estas senbazaj, kaj tiuj kiuj faras pri tio promocion estas manipulistoj aŭ mensoguloj. En Francio, la MIVILUDES admonis kontraŭ la inedio, kiun ĝi kvalifikas de «ekstrema fasto», kaj kiun ĝi asimilas al formo de ĉarlatanismo.
Por sana plenkreska homo, reĝimo sen akvo estas ĝenerale mortiga post kelkaj tagoj, inkluzive de semajno. La infanoj estas taŭgaj por forpasi pro dehidratiĝo multe pli rapide, same kiel plenkreskulo kiu sorbus neniun likvaĵon kaj ŝvitus abunde pro la varmo kaj/aŭ pro la fizika ekzerco. Sen solida nutraĵo, ĝenerale ne estas eble postvivi trans 40 ĝis 60 tagoj, inkluzive proksimume de 85 tagoj en esceptaj kazoj, se la persono estas bone kondutanta kaj bone nutrita je la momento de la komenco de la fasto. La fiziologio povas adapti sin mobilizante de la internaj rezervoj, sed, sufiĉe rapide (en mezumo post 3 al 4 semajnoj), la sekvo de la fasto entenas gravajn riskojn, ĉefe koraj. Alain Bombard postvivis 65 solajn tagojn en maro, sed disponis siaflanke de reto por ke planktono certigu parton de liaj nutraj bezonoj.
Difino de la inedio fare de siaj adeptoj
Ekde la fino de la 20-a jarcento, individuoj, plejparte de La Nova Epoko aŭ inspiritaj per tradicia hinduismaj nocioj (Prana), asertas, ke oni povas manĝi sen manĝado, per kaptado de formo de nevidebla nemalhavebla energio kiu volus penetri la universon: oni parolas pri spiranismo aŭ pranismo.
Iuj personoj pretendas - sen havi ĝin neniam demonstrita en kondiĉoj de eksperimenta kontrolo - ke altaj personoj spirite kompetentus postvivi per tiu sama supernatura nutrado sen sorbi likvaĵon. Tiuj tre altaj personoj spirite estus atingintaj staton de plena konscio kaj estus transcendintaj tion kion iuj hindaj religioj nomas la Majaan aŭ la iluzio de la duismo. Tiu grado de spirita levo estas supozate klarigi ilian kvazaŭan kapablon por ekzerci la inedion sen morti pri tio nek fali grave malsana.
Literaturo
Pluraj romantikaj rakontoj prezentas kiel mirinda literatura motivo la postvivadon sen nutraĵo, nome ke la rolulo manĝas nenion ĉar li prenas tre leĝeran sanktan nutraĵon, kiel la hostio dediĉita.
Varmio
Varmio (Warmia, Ermland, Varmia) estas historia regiono en nuntempa Varmia-Mazuria Provinco. Ĝia nomo devenas de la praprusa tribo varmoj. Varmio okupas 4249 km².
Prahistorio (ĝis 1243)
La teritorio de varmoj troviĝis ĉe la Vistula Laguno kaj etendiĝis de Braniewo ĝis Lidzbark Warmiński. Verŝajne la ĉefa urbo de la varmoj estis Orneta - en ĝia loko la germanaj kavaliroj konstruis poste novan urbon.
Varmio en la Ordeno (1243-1466)
Laŭleĝe de decido de papo Inocento la 4-a en 1243, en la prusa lando konkerata de la Ordeno de germanaj kavaliroj kreiĝis kvar episkoplandoj: de Chełmża, Pomezanio, Varmio kaj Sambio. La varmia episkoplando estis pli-malpli trioble pli granda ol la dominio, kaj okupis la terenon ĝis la lagoregiono Mazurio oriente kaj la rivero Pregolja norde.
La teritorio de la varmia dominio (ŝtateto) similis triangulon, ĝiaj limoj fine formiĝis en 1375 kaj kun etaj modifoj restis samaj ĝis la fino de memstareco de Varmio - tio estas ĝis kiam Prusio okupis ĝin en 1772.
La unua varmia episkopo Anselmo dedividis el la dominio centran trionon de la teritorio por teni katedralan kapitulon, nomatan varmia kapitulo. La varmia kapitulo, kreita en 1260, unue havis sian sidejon en Braniewo, poste en Frombork.
La sidejo de la episkopoj troviĝis en la jaroj 1280-1340 en Braniewo, en 1340-1350 en Orneta kaj ekde 1350 en Lidzbark Warmiński.
Princepiskoplando Varmio
Post la dua toruna pactraktato en 1466 Varmio kaj Reĝa Prusio iĝis partoj de Pola Reĝlando.
Oberoppurg
Oberoppurg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Oppurg. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.