cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fortunella margarita
Sistematiko
La ovala fortunelo estas la plej ŝatata kaj plej ofte vendata fortunelo. La fruktoj samgrandas kiel daktiloj kaj gustas dolĉe-acide. La beroj estas manĝeblaj freŝe.
Carla Bley
Carla BLEY (naskiĝinta Borg; naskiĝis la 11-an de majo 1936 en Oakland, Kalifornio) estas usona ĵazmuzikistino: komponistino, aranĝistino, bandestrino, pianistino respektive orgenistino.
Vivo
Ambaŭ gepatroj de Carla Borg estis muzikistoj, ŝia patro pianludoinstruisto kaj orgenisto. Ŝi mem komencis jam en la aĝo de 4 jaroj kanti en la preĝejo samkiel ludi pianon kaj orgenon. Ŝi muzikis en Novjorko kun Charles Moffett la pli maljuna kaj Pharoah Sanders. Ekde 1964 ŝi direktis kun Michael Mantler la pionirĵazan ensemblon Jazz Composer's Orchestra. En 1965 ŝi tenis kvinopon kun Mantler kaj Steve Lacy. En 1966 ŝi koncertvojaĝis kun Peter Brötzmann kaj Peter Kowald. Post la projekto Escalator over the Hill ekde 1967 ĝis 1971 kaj la laboro kun Charlie Haden en la ensemblo Liberation Music Orchestra (ekde 1969) ŝi direktis ekde 1976 plejparte proprajn bandojn.
Ŝi geedziĝis unuafoje en 1957 kun ĵazpianisto Paul Bley (kun kiu si konatiĝis en Birdland), poste en 1967 kun sia kunbandano Michael Mantler; ilia filino Karen Mantler fariĝis ĵazorgenisto. Post reveno de Mantler al Eŭropo en 1991 Carla Bley kunvivas kun sia longjara kunbandano Steve Swallow. Li estas por ŝi ankaŭ muzike grava kunulo ĉe elektra baso. Krom tio por ŝia bando estas tipaj muzikistoj kiaj la klarkonture muzikanta trombonisto Gary Valente, ĵazkornisto Vincent Chancey aŭ ŝia filino Karen Mantler.
Inter 2006 kaj 2007 ŝi estis loĝstipendiata artisto de la Filharmonio Essen. En la jaro 2008 ŝi koncertis kun sia triopo el Steve Swallow kaj Andy Sheppard en la novjorka Birdland (Songs with Legs). En 2009 ŝi estis distingita per la premio German Jazz Trophy, en 2012 per honordoktorigo de la Universitato de Tuluzo 2–Le Mirail.
Verkaro
Carla Bley rimarkigis pri si proksimume ekde meze de la 1960-aj jaroj kiel sprita kaj noviga ĵazkomponisto; unue ŝi verkis por la triopo de Paul Bley, poste ankaŭ por George Russell, Jimmy Giuffre kaj Art Farmer. En 1964 ŝi fondis kun Mike Mantler la ensemblon Jazz Composers Orchestra (JCO). En 1967 ŝi komponis por Gary Burton la multatentata A Genuine Tong Funeral. Post sonregistradoj daŭrantaj tri jarojn ŝi publikigis en 1971 unu el la malmultaj ĵazoperoj, sian komponaĵon Escalator over the Hill (distingita en 1973 per la franca premio Grand Prix du Disque).
Ŝi publikigis kelkajn proprajn ĵazalbumojn per sia kun Michael Mantler fondita propra eldonejo WATT, kies diskojn disvendas ECM. Ŝia Carla Bley Band, aparte aktiva en la 1970/80-aj jaroj, ludas originalan koncertan bandego-jazon, nepre en la postsekvo de Duke Ellington kaj Gil Evans laŭ nuntempa stilo. Kun parto de ĉi tiu bando ŝi ankaŭ produktis la albumon Nick Mason's Fictitious Sports.
Kiel muzikaranĝisto ŝi decide kunlaboris ekde 1969 kun la bando Liberation Music Orchestra de Charlie Haden, kiu en 2005 per Not In Our Name denove eldonis albumon koncipitan kiel protesto kontraŭ la usona politiko. En ĉi tiu politika kunteksto klariĝas parte ankaŭ la senfortaĵoj de ŝia tro rekte antaŭen direktita koncepto, kiu aparte sur la du unuaj diskoj de la orkestro aperigis nur malmultan dubon pri la revolucia patoso.
Interesa karakterizo de ŝia muziko aperis okaze de ŝia 70-a datreveno en la germana gazeto FAZ:
ISO 3166-2:NA
ISO 3166-2:NA estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Namibion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>NA</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Namibio. La dua parto estas du literoj.
Ŝanĝoj
En la aŭgusto 2013 la malnova regiono Kavango (aŭ Okavango), kiu havis la kodon <tt>NA-OK</tt>, estis dividita en la du novajn regionojn: Orienta Kavango (<tt>NA-KE</tt>) kaj Okcidenta Kavango (<tt>NA-KW</tt>). Samtempe oni ŝanĝis la nomon de la la regiono Kaprivo al Zambezi, sed tiu konservis sian kodon <tt>NA-CA</tt>.
Tiszasziget
Tiszasziget [tisasiget] estas vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Szeged. La nomo signifas Tiso-insulo. La historia nomo estis Ószentiván.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ la serba landolimo kun trapasejo. Ankaŭ Rumanio kaj Mures (rivero) estas proksime, Szeged troviĝas 13 km-ojn for. ĉi tie estas la plej profunda kampo de Hungario, super la marnivelo (75,8 m).
Historio
La vilaĝnomo aperis unue en 1484 en formo Sziget. Fine de la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. Serboj refondis la komunumon en 1746. Szeged en 1783 aĉetis la kampojn, sekve la serboj foriris al la nuna Újszentiván. Anstataŭ ili alvenis hungaroj, kiuj okupiĝis pri tabakoproduktado. En 1849 la hungara armeo grave malvenkis de la aŭstroj. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon. En 1955 la vilaĝo ŝanĝis sian nomon el Ószentiván al Tiszasziget.
Vidindaĵo estas novgotika katolika preĝejo omaĝe al Sankta Antonio de Padovo de 1918. Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
Makedonia dinastio
La Makedonia dinastio regadis la Bizancan Imperion el 867 al 1056, post la Amoria dinastio. Dum tiu periodo, la Bizanca ŝtato atingis sian plej grandan etendon ekde la Islama ekspansio, kaj komencis la Makedonia Renesanco en beletroj kaj artoj. La dinastio estis nomigita laŭ ties fondinto, Bazilo la 1-a, la Makedonia, kiu venis el la Makedonia provinco kiu tiam estis parto de Trakio.
Károly Schilberszky
Károly Schilberszky [kAroj ŝilberski], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Schilberszky Károly Ferenc estis hungara botanikisto, profesoro. Lia botanika nomo estis Schilb.
Károly Schilberszky naskiĝis la  en Buda. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Károly Schilberszky frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1886. En la sekva jaro li laboris en laborejo pri semeroj. Inter 1888 kaj 1894 li instruis en la menciita universitato. Li doktoriĝis en 1893, en la sekva jaro li ekinstruis en la hortikultuta altlernejo. Ekde 1904 li denove instruis en la reĝa universitato, ekde 1911 en Reĝa Teknika Universitato József. Li pensiuliĝis en 1934. Li okupiĝis precipe pri muskoj, fungoj kaj malsanoj de la kultivitaj kreskaĵoj.
Rozkrucaj monografioj
La Rozkrucaj Monografioj aŭ Korespondaj Lecionoj (kiel AMORC foje nomas ilin) estis verkitaj en la frua parto de la 20-a jarcento de Harvey Spencer Lewis, fondinto kaj unua Imperatoro de AMORC.
5399 Awa
5399 Awa estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Iwamoto kaj Toshimasa Furuta elde Tokuŝima (Japanio).
Rozkrucaj monografioj
Enkonduko
La monografioj klarigas la rozkrucajn instruojn kiel ilin ricevis kaj interpretis H. Spencer LEWIS. Poste la monografioj estis redaktitaj kaj aktualigitaj.
La monografioj estas presitaj kiel malgrandaj kajeroj, sed ili ne estas haveblaj al la ĝenerala publiko. Nur membroj de iuj rozkrucaj ordenoj havas aliron al ili. La enhavo de la monografioj estas konsiderata konfidenca.
5399 Awa
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Aŭa en la Gubernio Tokuŝima, kie loĝas Masayuki Iwamoto.
Rozkrucaj monografioj
Enkonduko
Kvankam originale la monografioj estis ekluzivaĵo de AMORC, nuntempe ankaŭ kelkaj aliaj rozkrucaj ordenoj, kiuj originas el AMORC, uzas ilin.
Ekzemple, la Kunfrataro de la Rozkruco (CR+C) asertas ke ĝi proponas la originalajn LEWIS-ajn monografiojn, sen la modifoj kaj modernigoj de AMORC. La monografioj de CR+R enhavas piednotojn de Gary L. Stewart.
La nunaj monografioj de Rozkruca Ordeno, AMORC estas aktualigitaj laŭ novaj malkovroj, kaj lingve kaj stile modernigitaj.
La Rozkrucaj Monografioj de AMORC
Jen mallonga priskribo de tio kion rozkruca studento lernas en siaj unuaj kvin jaroj kiel membro de AMORC.
Ĉi tiu listo estas neoficiala kaj estas adaptita de la enkonduka libreto de AMORC Regado de la Vivo. Oficiala listo haveblas pere de diverslingvaj Grand-loĝioj de AMORC.
La instruoj estas dividitaj en Neofitan Sekcion kaj Templan Sekcion.
Eksteraj ligiloj
AMORC
Iĝavoj
La iĝavoj estas etno en Niĝerio en la delto de la rivero Niĝero kun, laŭ indikoj de la iĝavoj mem, 14 milionoj da anoj.
La elterigo kaj enŝipigo de la nafto en la mangrovarbaroj de la Niĝerdelto kaŭzas grandajn perdojn kaj damaĝojn en la medio kaj malpliigas tiel la vivobazojn de la iĝavoj kaj aliaj etnoj. Per la gajnoj el la naftekspluato la regiono pfofitas nur minimume. Tio kondukas al konfliktoj en la niĝerdelto kun la iĝavoj; la Movado por emancipiĝo de la Niĝerdelto batalas ekde 2006 perforte por sia afero.
Abeledoj
Abeledoj (Apidae) estas granda familio de abeloj, inkluzive la mielabelojn kaj la burdojn.
Leksika aspekto
Leksika aspekto estas trajto de la semantiko de verbo, koncernanta manieron prezenti agon aŭ staton. La leksika aspekto estas tio, kio distingas la verbojn paroli kaj diri, serĉi kaj trovi, agonii kaj morti ktp.
Preĝejo Maria Magdala (Sopron-Bánfalva)
Historio
Laŭ arkeologia esploro fundamento de tiu ĉi preĝejo estas Romia. La romanika preĝejo kun navo kaj regula kvarlatera absido estis konstruita en la 12-a jarcento, la turo estis alkonstruita post 2 jarcentoj. Intertermpe en la 13-a jarcento la gotika sanktejo konstruiĝis kun internaj niĉoj kaj ŝtona predikejo. Inter 1552 kaj 1673 la luteranoj uzis la kirkon. Arkeologiaj esploroj okazis en 1942, restaŭradoj en 1943 kaj 1948.
Leksika aspekto
PAG apartigas du ĉefajn klasojn laŭ ilia leksika aspekto: la rezultverboj kaj la daŭrverboj.
Preĝejo Maria Magdala (Sopron-Bánfalva)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas nur la turo reliefanta plene kaj meze. La turo estas kvadro ĝis la tergmentopinto, pli supre oklatera prismo. La enirejo kun antaŭhalo (17-a jarcento) troviĝas en flanko de la navo. La absido havas 3 apogpilierojn. Ĉe la absido situas ankaŭ la malgranda sakristio. Interne la plej gravaj estas la freskoj el la 12-a jaj la 15-a jarcentoj. La ligna kasona plafono estis farita en la 15-a jarcento. Kermeso okazas en la 22-an de julio.
Leksika aspekto
La rezultverboj
La signifo de rezultverbo implicas ian finstaton, kies atingo elĉerpas la agon, post kiu la ago ne plu sencas: ekzemple morti, trovi, perdi, preni, ĵeti.
La daŭrverboj
La daŭrverboj prezentas la agon kiel procezon, adon aŭ staton: scii, ekzisti, verdi, vivi, agonii, serĉi, paroli, pluvi, iri, teni, dormi. Krome, ankaŭ la verbojn esprimantajn ripetajn agojn oni klasas kiel daŭrverbojn (la ago daŭras kiel ripete okazanta).
La verboj hibridaj
Fakte, nur tre malmultaj verboj esperantaj havas klare difinitan aspekton leksikan. Plejparto da verboj postulas situacian, kuntekstan interpreton. Tio estas kontraŭa al la kutimo de (ekzemple) la slavaj lingvoj, kie verboj sen klara aspekto leksika estas tre malmultaj.
Ekzemple, konsideru la verbon manĝi:
Rimedoj morfologiaj
Simile al la lingvoj slavaj, Esperanto posedas multajn rimedojn morfologiajn por precizigi la leksikan aspekton. Ekzemple,
Aspektoj leksika kaj gramatika
En Esperanto, se la kunteksto ne malhelpas tion, oni interpretas rezultverbon perfektive, kaj la daŭrverbojn, neperfektive:
Tial la leksikan aspekton Sergio Pokrovskij nomis apriora aspekto.
En la lingvoj okcidentaj — kaj ankaŭ en Esperanto — la definitivan aspekton eblas determini nur kuntekste (kajaŭ sintakse), kaj tia situacia aspekto povas draste diferenci disde la apriora (disde la leksika):
Jordi Carbonell i Pinyol
Jordi Carbonell i Pinyol estas kataluna esperantisto kaj Esperanto-vortaristo.
Kun Hèctor Alòs i Font li verkis vortaron Esperanto-katalunan (1a eld. [aprilo] 1997, 2a rev. eld. [sept.] 1997, 3a eld. kiel e-libro [pdf] 2003).
Frederic Vester
El 1982 ĝis 1989 li estis profesoro en la Universität der Bundeswehr de Munkeno, kaj el 1989 ĝis 1991 li estis profesoro pri Aplikita Ekonomiko en la Universitato de Sankt-Galo, Svisio. La idearo de Vester influis la formadon de naturprotekta movado kaj de la Verda Partio en Germanio. Li estis membro de la Roma Klubo.
Vester estis konata kiel pioniro de la reta sciaro, nome kombino de cibernetikaj kaj sistemaj ideoj kaj komplikeco. Centraj ideoj de reta sciaro estas rigardi sistemoj kiel reto de interrilataj efikoj, kio kondukas al elapera konduto de la sistemo kiel tuto. Tiaj retoj povas esti priskribitaj uzante protokolojn, matematikajn retojn, komputilan softvaron, por ke iu ajn kun plej baza kompreno de retoj vidu rilatojn, nome kaj pozitivajn kaj negativajn ciklojn. Simulado de sistemaj retoj povas helpi decidi la longdaŭrajn efikojn de singularaj mezuroj.
Llera
Llera [JEra] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas llerenses. La censita populacio en 2008 estis de 944 loĝantoj.
Situo
Ĝi estas pli precize dirate en la nordokcidenta parto de la Campiña Sur, okupante ekstreman areon lime kun la Tierra de Barros, la Senjorlando de Feria, La Serena kaj la montaroj de Hornachos. La teritorio estas ĉefe seka kaj malbunda je vegetaĵaro, kun kelkaj anzinaroj, olivarbaroj kaj vitejoj kaj ĉefe makiso.
Chaulieu (Manche)
Chaulieu estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chaulieusiens.
Ignác Schlick
Ignác Schlick naskiĝis la  en Pest (urbo). Li mortis la en Pest.
Gottesgabe (apud Schwerin)
Gottesgabe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Lützow-Lübstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ignác Schlick
Biografio
Ignác Schlick post lernado en mezlernejo li plulernis la gisadon en Francio kaj Svislando dum 7 jaroj. En 1847 li establis gisejon en Buda, kiu funkciis nur efemere. Kelkajn jarojn li havis postenon en alia fabriko. Li edziĝis, poste kun sia boparenco li establis pli novan gisejon. La gisejo translokiĝis al Pest kaj prenis la nomon "Schlick". Tiu fabriko produktis pontojn, vagonojn, pumpilojn, diversajn ferajn elementojn. Post morto de Ignác lia filo gvidis la fabrikon.
(14768) 1238 T-1
(14768) 1238 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Șirnea
Șirnea (hungare: Sirnea, germane: Schirnen) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bran. En 1910 ĝi havis 948 loĝantojn (rumanoj); en 1992 512. Ĝia unua skriba mencio estas el 1805. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Fundata.
Pafado en lernejo 263 (Moskvo)
Pafado en lernejo № 263 okazis la en elementa lernejo en norda parto de Moskvo, Rusio (distrikto Otradnoje). La atakisto estis unu el ĝiaj lernejanoj, Sergej Gordejev, kiu eniris sian lernejon kun pafiloj kaj ostaĝigis lernantojn, mortiginte du homojn.
Evento
La en 12:54 Gordejev venis al sia lernejo kun du pafiloj. Minacante al la gardisto, li eniris en la klasĉambron sur la malsupra etaĝo, pafmortigis sian instruiston pri geografio kaj ostaĝigis la klason (pli ol 25 lernantojn ). Enirinte, li tuj asertis, ke li serĉas la instruiston.
Aliaj lernantoj estis rapide evakuitaj.
Pro alvoko de la gardisto la polico venis post 4 minutoj kaj provis kapti la teroriston. Unun el policanoj li murdis, la alia estis vundita. Post iom da tempo Gordejev liberigis ostaĝojn kaj poste estis arestita.
Partoprenantoj
Sergej Gordejev (Сергей Гордеев) estas unu el plej bonaj lernantoj en la klaso, kanditato por ora medalo.
La mortigito Andrej Kirilov (Андрей Кириллов, naskiĝis en 1984) instruis geografion kaj biologion dum ĉirkaŭ 5 jaroj.
Sekvoj
Pro la evento oni komencis juran kazon pri mortigo, ostaĝigo kaj atenco kontraŭ vivo de policanoj. Estis decidite pasigi psikiatran ekspertizon por decidi pri ebla psika malsano de la krimulo. Laŭ rusiaj leĝoj li povas esti kondamnita al dumviva enprizonigo, laŭ alia supozo - ĝis 10-jara punigo.
Laŭ informo de amaskomunikiloj, Sergej Gordejev konfesis, ke li planis la mortigon ankoraŭ dum la lastaj tagoj, pro tio, ke li ne vidas sencon por vivo; tamen li dekomence ne intencis mortigi la instruiston.
Reago de rusia ŝtatestraro
La Prezidanto de Rusio Vladimir Putin alvokis pli priatenti edukadon de adoleskuloj. Li nomis la eventon "tragedio" kaj asertis, ke ĝi, eble, povus ne okazi, se oni pli atentus artan edukadon: Li diris, ke plibonigi la situacion eblas per la jam realigataj metodoj (organizado de kino-fonduso en Rusio ktp.)
La gvidanto de la Komitato pri socia politiko, ano de la Federacia Konsilio de Rusio Valerij Rjazanskij diris al novaĵagentejo "Interfaks", ke necesas konsideri ideon pri plifirmigo de gardado en rusiaj lernejoj.
Palestina Aŭtonomio en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1996 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis Palestinaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon. Kunordigas la teamon la Palestina Olimpika Komitato.
Rosmareno
La rosmareno (Rosmarinus) estas palearktisa genro de arbustaj kreskaĵoj apartenanta al la lamiacoj. La plej konata el ĝiaj tri specioj estas la oficina rosmareno.
Makedonia Renesanco
Makedonia Renesanco estas esprimo foje uzata por priskribi la periodon de la Makedonia dinastio de la Bizanca Imperio (867–1056), speciale pri la 10a jarcento, kiun kelkaj fakuloj komprenis kiel tempo de pliigita intereso en klasika epoko kaj la asimilado de klasikaj motivoj en kristana arto.
Pro problemoj kun la termino, fakuloj uzis alternativajn nomojn por priskribi tiun periodon, kiel "renesanco" (kun minuskla "r"), "renaskiĝo", Meza Bizanca Renesanco aŭ Unua Bizanca Renesanco (la Paleologa Renesanco el la 13a jarcento estus la dua). Makedonia arto referencas al arto de tiu periodo.
Camillo Benso di Cavour
Camillo BENSO, grafo de Cavour, naskita la en Torino, mortinta tie la , estis itala politikisto, unu el la ĉefaj agantoj en la reunuiĝo de Italio.
Li estis filo de markizo Michel Benso de Cavour kaj de la svisino Adèle de Sellon. Kiel junulo li eniris la militan akademion kaj iĝis oficiro inĝeniera; sed fine li ne ŝatis armean karieron kaj eksiĝis. Vojaĝante tra aliaj landoj li studis la ekonomian evoluon de la industriaj landoj Francio kaj Anglio kaj registris iliajn novaĵojn. Je la aĝo de 22 jaroj li estis nomumita urbestro de Grinzane, kie lia familio havis bienon, kaj restis en tiu posteno dum 17 jaroj. Grinzane poste ŝanĝis sian nomon al Grinzane Cavour.
En 1847 li fondis la revuon Il Risorgimento (La renaskiĝo), kies nomo poste fariĝos la nomo de la movado por la unuiĝo de Italio. Li advokatis liberalan politikon, kontraŭa al la influo de la Papo, kaj samtempe malproksima de la radikaliĝo de Mazzini kaj Garibaldi. En 1848 li estis elektita en la parlamenton de la reĝlando de Piemonto-Sardio, kaj restis en ĝi, kun mallonga paŭzo dum 1849, ĝis sia morto. En 1852 li iĝis prezidanto de la ministraro. En tiu posteno li dediĉis sin al la plifortigo de la Regno de Sardio, konstruigante fervojojn kaj vojojn. En 1856 li estis unu el la subskribintoj de la Traktato de Parizo.
Lia ĉefa celo estis tamen la elpelo de la okupantaj dinastioj en diversaj teritorioj de la itala duoninsulo. Li sukcesis elpeli la aŭstrajn trupojn, unuigante la nordajn teritoriojn. Li ankaŭ kuraĝigis la agadon de Giuseppe Garibaldi en la sudo. Kiam fine en 1861 Viktoro Emanuelo la 2-a, ĝis tiam reĝo de Sardio, iĝis reĝo de unuiĝinta Italio, Cavour fariĝis la unua ĉefministro de la unuigita lando.
Nur Romo kaj Venecio restis en tiu momento for de la unuiĝo. Cavour strebis al traktato kun la Papo, sed antaŭ atingi tion li mortis en junio samjara, probable pro malario. Laŭdire liaj lastaj vortoj estis "Italio estis kreita, ĉio estas en ordo." Lia tombo portas la surskribon: "Mi estas filo de libero, kaj al ĝi mi ŝuldas ĉion, kio mi estas."
(16379) 1981 EJ18
(16379) 1981 EJ18 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Hénin-Beaumont (stacidomo)
Hénin-Beaumont estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Hénin-Beaumont, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lens - Ostricourt (284000).
Mateiaș
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 725 loĝantojn (rumanoj), en 1992 406. Ĝia unua skriba mencio estis en 1733.
Historio
Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Felső-Fehér, poste Nagy-Küküllő).
Chavoy
Chavoy estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Filmomuziko
Filmomuziko aŭ filma muziko estas speco de muziko, kiu estas speciale komponata por filmoj.
Nord-Kaŭkaza naftogasa provinco
La Nord-Kaŭkaza naftogasa provinco estas naftogasa provinco, kiu troviĝas ene de la limoj de Krasnodara regiono, Stavropola regiono, Adigeio, Kabardio-Balkario, Nord-Osetio, Ĉeĉenio, Inguŝio, Dagestano, sudaj partoj de Rostova kaj Astraĥana provincoj kaj tiu de Kalmukio. Nord-okcidente ĝi disvastiĝas al la Azova maro kaj Krimea duoninsulo, sud-oriente etendiĝas al la Kaspia maro. En Rusio ĝia areo estas 200 mil km².
Strukturo
La provinco ligiĝas al la mezozoiko-kenozoika Skita plato kaj al limantaj al ĝia suda rando randaj fleksejoj de la Granda Kaŭkazo.
La fundamento sur la ĉefa parto de la provinca teritorio konsistas el paleozoikaj rokaĵoj, en antaŭmontaro de Kaŭkazo ĝin formas rokaĵoj de frua paleozoiko kaj rifeano, nord-okcidente — antaŭrifeanaj granito-gnejsoj, norde — rokaĵoj de la malfrua paleozoiko. La fundamento aperas sur la tera surfaco en la Donecka orogenezo kaj subteriĝas direkte al Granda Kaŭkazo je profundeco ĝis 10 km kaj pli.
La platforma kapoto estas formita de la terigenaj, karbonataj, en antaŭmontaro de Kaŭkazo — de la evaporitaj mezozoiko-kenozoikaj (triaso — neogeno) rokaĵoj. En la kapota strukturo oni povas distingi jenajn grandajn strukturajn elementojn: la Indola-Kubana kaj Tereko-Kaspia randaj fleksejoj прогиб, Orient-Kubana kaj Ĉernoleska enpremiĝejoj впадины , Centro-Stavropola levaĵo поднятие , Adigeia kaj Dagestana elstaraĵoj выступ , Ejsko-Berezanska muro вал , Timaŝevska ŝtupo, Rostova, Ĉekuma kaj Sud-Dagestana levozonoj, Nogaja ŝtupo.
La triasa
En la karbonataj sedimentaĵoj de la frua triaso naftokuŝejoj estas malkovritaj en Orienta Antaŭkaŭkazo je profundeco pli ol 3600 metroj kaj en grejsoj de la meza kaj malfrua triaso en Okcidenta Antaŭkaŭkazo.
La ĵurasia
Tiun komplekson konsistigas kelkaj formaciaĵoj:
La evaporita formaciaĵo servas kiel fluidbloka kovrilo kaj regas distribuadon de la kuŝejoj de nafto kaj hidrogensulfida gaso en la subaj tavoloj.
Entute en la ĵurasiaj sedimentaĵoj estas malkovritaj pli ol 100 etaj naftaj kaj gasokondensataj kuŝejoj.
La frukretonia
Ĝi konsistas el grejsoj kaj alaŭrolitoj, kovritaj de la argiloj de la aptiano-albiana periodoj.
En Okcidenta Antaŭkaŭkazo estas malkovritaj grandaj gasokondensataj minejoj (la Leningrada, Kuŝĉjovska, Mirnenska kaj aliaj). En Orienta Antaŭkaŭkazo pli gravan rolon ludas karbonatoj.
La malfrukretonia
Tiu ĉi komplekso dikas ĝis 300 metroj kaj estas kovrita de la majkopaj argiloj. La komplekso estas ĉefe naftohava en Orienta Antaŭkaŭkazo, kie estas malkovritaj pli ol 50 kuŝejoj de nafto, kaj la gasohava en la centra kaj okcidenta partoj.
La paleogena
Tiu komplekso estas dika 1600 ĝis 4000 metroj, ĉefe argila kun intertavoloj de grejsoj kaj aleŭrolitoj. En la Stavropola volbo en la ĥadumska grejsa horizonto estas trovita la plej granda en Norda Kaŭkazo gasminejo — la Nord-Stavropola. La poreco de la grejsoj estas 13 ĝis 43%, penetreco — 20 ĝis 1600 mD мД.
La neogena
Tio estas la grejso-argila komplekso dika ĝis 2000-3000 metroj, kiu inkluzivas malmultajn intertavolojn de kalkoŝtono kaj dolomito. Spureblas ĝis 16 naftogasohavaj grejsaj horizontoj. Ilia poreco estas 13-18%, penetreco — 20-30 mD.
Naftogasaj distriktoj
Ene de la provinco estas la Indolo-Kubana, Okcidento-Antaŭkaŭkaza, Centro-Stavropola, Karpinskij-kresta, Oriento-Antaŭkaŭkaza, Tereko-Kaspia naftogasa distrikto kaj la Azova naftogasa sektoro.
Ekspluatado
La provinco estas inter la plej bone esploritaj en Rusio. En la regiono funkcias reto de naftaj kaj gasaj kondukiloj. Gaselminigaj centroj funkcias en Krasnodara regiono, Stavropola regiono, Dagestano. Estas konstruitaj tri subteraj gasdeponejoj (inkluzive tiujn en la Nord-Stavropola kaj Kuŝĉevska minejoj).
La unua industrie grava nafto el potoj de la provinco estis elminigita en 1864 en minejo Kudaĥo (Krasnodara regiono). En 1893 estis malkovrita la Malnov-Grozna naftominejo. En 1915 en la Malgobek-Voznesensko-Alĥazovska minejo estis malkovrita kuŝejo de libera gaso. Entute estis trovitaj 162 minejoj kun komuna kapacito 1 triliono da kubaj metroj da gaso kaj 202 naftominejoj. La plej grandaj minejoj estas: la Nord-Stavropola-Pelagiadina, Leningrada, Berezanska, Kanevska, Nekrasovska, Starominska, Mirnenska, Anastasijeva-Troicka, Dmitrijevska.
La plej grandaj minejoj jam estas preskaŭ tute elĉerpitaj, ĉar ĝis 2003 estis elminigitaj 68 % de la konataj gaskuŝejoj. Ĝis tiu tempo oni elminigis 680 miliardojn da kubaj metroj da gaso ka 850 milionojn da tunoj da nafto. Pli ol 20 % de la restintaj gaskuŝejoj (70 miliardojn da kubaj metroj) troviĝas en la gasĉapo de la Anastasijevsko-Troicka naftogasa minejo kaj estas elminigotaj nur post plena elminigo de la nafto. Komence de la 2000-aj jaroj oni elminigis ĉiujare proksimume 3 miliardojn da kubaj metroj da gaso kaj 2,9 milionojn da tunoj da nafto.
Naturgaso de la mezozoikaj kompleksoj estas kondensata kaj konsistigis 190 miliardojn da kubaj metroj (en 2003). Averaĝa enhavo de la kondensato egalis al 50 gramoj por kuba metro.
En la provinco estas malkovritaj 23 minejoj de la sulfidacida gaso kun komuna kapacito je 50 miliardoj da kubaj metroj. Averaĝa enhavo de la sulfida acido estas 1,82 % de la volumeno. Hidrogena sulfido ĉeestas en la gasoj de plejmulto da dagestanaj minejoj, inkluzive de la Ŝamĥal-Bulaka minejo.
Nikolaus Gromann
Nikolaus GROMANN (naskiĝinta ĉirkaŭ la jaro 1500, mortinta la en Gotha) estis germana lignoskulptisto kaj ĉefarkitekto.
Vivo
Endokumente Gromann unuafoje aperis en 1537 kiel majstro en la servo de la princo-elektisto Johano Frederiko la 1-a (Saksio) ĉe konstrulaboroj de Kastelo Osterburg. De 1542 estis lia plano alikonstrui monaĥejon (pli poste Kastelon Ehrenburg) en Coburg. En 1543 li prilaboris la preĝejon de Kastelo Hornstein en Vajmaro kaj iĝis dumviva ĉefarkitekto en la lasta tago de la sama jaro. Ekde tiam multaj aktoj jaron post jaro portas lian nomon en la rolo de konstruinspektoro ĉe diversaj konstruejoj kaj en Turingio kaj en Saksio. En 1544/45 li komencis konstrui la Kastelan kirkon en Torgau kaj fari aliajn verkojn ene de la samloka Kastelo Hartenfels. Antaŭ 1547 li konstruigis la portan alkonstruaĵon ĉe la sudokcidenta angulo de la vajmara Kastelo Hornstein (ekde la 19-a jarcento hejmeciĝis por ĝi la nomo "Bastilo"). En 1549 konstruiĝis samloke la duobla domo ĉe la vajmara centra bazarplaco (la t.n. Cranach-domo, kie loĝis en 1552/53 Lucas Cranach la Maljuna) kaj la loĝdomo de li mem (la t.n. Lützelburger-domo, detruita en 1945, forigita tri jarojn poste). Inter 1548-51 Gromann konstruigis la akvokastelon en Trockenborn-Wolfersdorf kiu nomiĝis poste Ĉaskastelo Fröhliche Wiederkunft). En 1553 li rekonstruigis Kastelon Grimmenstein kaj faris la Novan konstruaĵojn de sur Kastelo Heldburg. En 1562-66 sekvis la starigo de la Nova konstruaĵo en Vajmaro kiel ĝardenkastelo (=la nuna turingia landa biblioteko) kaj en 1562-64 la konstruo de la urbodomo de Altenburg (laŭ liaj planoj, sed ne sub lia gvidado).
Graveco
Gromann havis grandan influon sur la enkondukon de renesanca konstrustilo en Turingio. Ĝis 1560 pli gravis por li ankoraŭ la dekoraj formoj renesancaj (orieloj, frontonoj, portoj) sur gotikozaj konstruaĵoj. Poste, ĉe la Novaj konstruaĵoj en Vajmaro kaj Heldburg kaj Altenburg, diafanis la vera renesanco-stilo.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe NDB
Kafeata acido
La kafeata acido (C9H8O4) estas natura fenola kemia kombinaĵo, kiun entenas multaj fruktoj, legomoj kaj plantoj, interalie en la kafo. Taso da kafotrinkaĵo enhavas ĉ. 25–75 mg da kafeata acido.
La kafeata acido estas flava, kristala acido, kiu solviĝas en varmega akvo kaj alkoholo. Ĝi havas la molmason de 180,16 g/mol, denson de 1,478 g/cm3 kaj fandopunkton de 223-225 °C.
Albert Schweitzer
Albert SCHWEITZER estis germana teologo, orgenisto, misiisto kaj kuracisto. Li naskiĝis la 14-an de januaro 1875 en Kaysersberg (nuntempe situanta en la franca departemento Haut-Rhin). Li mortis la 4-an de septembro 1965 en Lambaréné (nuntempe en Gabono).
Kafeata acido
Ĝi estas parenca kombinaĵo de la cinamata acido, sed la kafoacido havas du pluajn hidroksilajn grupojn.
Albert Schweitzer
Kiel muzikisto Albert Schweitzer majstre ludis la verkojn de Johann Sebastian Bach. Li estis verkinta biografion pri Bach kaj kelkajn verkojn pri religia filozofio, kiam li en la jaro 1905 decidis studi medicinon por povi realigi sian grandan deziron, helpi al homoj, kiuj plej urĝe bezonas helpon. Sian studadon li finis en 1913. En la sama jaro li komencis labori kiel kuracisto en Lambaréné, kie li poste fondis hospitalon por kuraci tropikajn malsanojn. Post la Dua Mondmilito li avertis la homaron pri la danĝeroj de la atombomboj.
Teologo
Kiel teologo Schweitzer distingiĝis en la verko “Von Reimarus zu Wrede” (De Reimarus al Wrede, 1906), en kiu interpretis la vivon de Jesuo sub la lumo de la eskatologia penso de Jesuo mem.
Lia Jesuo estas iu Jesuo nova, “eraripova”, ne ĉioscia kaj evoluinta en sia penso”. Li vidas en Jesuo perfektiĝanto en la religia kaj etika anonco”. Se tio ne plaĉis al diversaj kristanaj intelektuloj, al aliaj ĝi ne malplaĉis, ĉar laŭ la kristana kredo Jesuo estas ankaŭ homo, kaj lia ĉioscio koncernas tion, kio rilatas al la savo eterna de la homo.
Misiisto
Post magistriĝo pri tropika medicino li trakslokiĝis al Lambaréné, en la ekvatora franca Afriko, nuna Gabono), kiel misia medicinisto, tie establante hospitalon precipe per siaj fortoj. Dum la unua mondmilito li estis translokita prizonulo al Francio kia germana civitano, kie li pretigis kaj publikigis la du volumojn de la “Filozofio de la civilizo” (1923): por li la dekadenco de la moderna civilizo estas kaŭzata de manko de etiko de amo kiu devus etendiĝi al ĉiuj vivformoj.
Reveninte al Afriko, li rekontruis la hospitalon kaj sin elspezas en la senpaga kuraco de miloj da indiĝenoj helpata de voluntuloj alvenintaj el Eŭropo. De tempo al tempo li revenis al Eŭropo por cikloj de konferencoj kaj prelegoj kaj orgenaj koncertoj (kaj por trovi monajn ilojn por sia homama laboro).
Lia aktiveco ŝatis la laboron de la volontuloj, sed de ili li postulis ekstreme rigoran disciplinon por malkuraĝigi la “romantikemulojn”, al kiuj abundas entuziasmo sed mankas la postulitaj psikologiaj dotoj.
Pro sia sinoferema engaĝiĝo li en la jaro 1952 gajnis la Nobel-Premion pri Paco.
Haßbergen
Haßbergen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg/Weser de la federacia lando Malsupra Saksio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
44475 Hikarumasai
44475 Hikarumasai estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde lia privata Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana kantistino Hikaru Masai (japane : 政井光, Masai Hikaru), origina anino de la muzikgrupo Kalafina.
Pont-l'Abbé-d'Arnoult
Pont-l’Abbé-d’Arnoult [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,727 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Pont-l’Abbé-d’Arnoult situas en la centro de Charente-Maritime, inter Rochefort kaj Saintes.
Destriana
Destriana [desTRJAna] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de La Bañeza (Tero Banjeza), en la suda centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Destriana, Robledino de la Valduerna kaj Robledo de la Valduerna, okupas totalan areon de 56,22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 441 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 69 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Santiago Millas, Curillas, Tejadinos, Tejados, Robledo de la Valduerna, Quintana y Congosto, Palacios de Jamuz, Quintanilla de Florez, Torneros de Jamuz, Castrillo de la Valduerna kaj Lagunas de Somoza.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, romanika preĝejo).
5581 Mitsuko
5581 Mitsuko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Iwamoto kaj Toshimasa Furuta elde Tokuŝima (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mitsuko Iwamoto, edzino de Masayuki Iwamoto.
7694 Krasetín
7694 Krasetin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993 en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la vilaĝeto Krasetín, oriente de la Monto Kleť. Estas la vilaĝo plej proksima de la Observatorio Kleť.
Botond Részegh
RÉSZEGH Botond (re:seg) estas rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 1-an de junio 1977.
Biografio
Botond Részegh finis en sia naskiĝurbo la belartan mezlernejon kaj poste inter 1996-2001 la fakon de grafiko en Belarta Altlernejo de Bukareŝto, kie lia majstro estis Mircia Dumitrescu. En 2001-2002 li faris la majstrinstruon en Budapeŝto. Ekde 2004 li estas studento por doktoriĝo de liberaj artoj en la Hungara Belarta Universitato, kie li temgvidanto estas Róbert König.
George Lansbury
George Lansbury (Halesworth, Suffolk, 21-an de februaro, 1859 – 7-an de majo, 1940) estis brita politikisto, socialisto, kristana pacifisto, kaj gazeta eldonisto. Li estis parlamentano de 1910 ĝis 1912 kaj de 1922 ĝis 1940, kaj gvidanto de Laborista Partio de 1932 ĝis 1935.
Li naskiĝis kaj kreskis en malriĉaj cirkonstancoj, li membriĝis en la Liberala Partio en 1886.
Lansbury helpis fondi en 1912, la socialisman gazeton Daily Herald. Li uzis la gazeton dum la unua mondmilito kontraŭi la militon (post la bolŝevika revolucio, eĉ bolŝevikoj monhelpis la gazeton). En 1922, la Herald iĝis ofica eldonaĵo de Labour Party.
Lansbury estis gvidanto de No More War Movement kaj prezidanto de WRI (organizo).
Li estis avo i.a. de aktorino Angela Lansbury.
Kastelo de Görcsöny
La Kastelo de Görcsöny (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Benyovszky [benjovski]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Görcsöny.
Historio
En 1702 la jezuitoj aĉetis ĉi tie bienon. Ili konstruis etaĝan monaĥejon supozeble en loko de la nuna kastelo, sed laŭ dokumento ĝi estis somera feriejo de la jezuitoj el Pécs. En 1761 la ordeno estis forigita, hungara nobelo iĝis la nova posedanto, kiu trakonstruis la monaĥejon kastelo. En 1860 familio Benyovszky aĉetis la bienon kun la kastelo. La interna parto estis trakonstruita al formo de vienaj kasteloj, en 1901 Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) kaj Franz Ferdinand de Aŭstrio-Este estis gastoj de la kastelo. Depost la 1-a mondmilito ĉefe serbaj soldatoj loĝis en la kastelo, granda parto de la interno neniiĝis. Post jaroj la kastelo estis luita de pluraj homoj. En fino de la 2-a mondmilito soldatoj de la Ruĝa Armeo vivis en la kastelo, poste la ŝtato forprenis la kastelon, la pli nova funkcio estis feriejo por ministoj. Post jaroj interne lernejo, poste kulturdomo funkciis, fine stato de la kastelo iĝis malbona. La kastelo forlasiĝis, kelkaj senhejmuloj uzis ĝin. En la jaroj 1964 kaj 1965 la kastelo plene renoviĝis, poste 120 gemaljunuloj vivis en la kastelo.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj situas sola en granda parko en mezo de la vilaĝo. Ĝi estas kopio de kasteloj en Skotlando, tio estas unika en Hungario. La konstruaĵo formas brikon, ĉe 2 anguloj rondaj bastionoj troviĝas, en la aliaj 2 anguloj imitado de diversaj fortikaĵaj elementoj estas videblaj. Interne la kastelo havas 94 ĉambrojn.
Parko
En loko de la nuna parko supozeble en la 16-a jarcento estis fruktoĝardeno. La jezuitoj faris el tio barokan ĝardenon en 1715. Post 15 jaroj la parko estis pligrandigita, baldaŭ la parko kelkfoje estis trakonstruita laŭ diversaj stiloj. En 1812 la preĝejo estis konstruita (videbla sur la aerfoto). La artefarita lago (videbla sur la aerfoto) estis kreita en 1966.
San Valentino in Abruzzo Citeriore
San Valentino in Abruzzo Citeriore estas komunumo de Italio.
Open Content Alliance
La Open Content Alliance - OCA, jen angle, prononco laŭ sistemo IFA [], estis grupo de organizaĵoj kaj komercaj projektoj kontribuantaj al permanenta, publike alirebla arkivo de ciferecigitaj tekstoj. Ĝia kreaĵo estis anoncita en oktobro 2005 de Yahoo!, la Interreta Arkivo, la Universitato de Kalifornio, la Universitato de Toronto kaj aliaj. Skanadon por la alianco provizis la Interreta Arkivo, kiu ankaŭ disponigis konstantan stokadon kaj aliron de la skanitaj tekstoj per sia retejo.
La alianco estis, parte, respondo al Google Book Search, kiu estis sciigita en oktobro 2004. La aliro de la alianco al serĉado de permeso de kopirajtposedantoj diferencis signife de tiu de Google Book Search. La alianco ciferecigis kopirajtigitajn verkojn nur post petado kaj ricevado de permeso de la posedanto de la kopirajto ("akceptado"). Kontraŭe, Google Book Search ciferecigis kopirajtigitajn verkojn krom se eksplicite ordonite ne fari tion ("elektado"), kaj asertas, ke ciferecigo por la celoj de indeksado estas justa uzo.
Mikrosofto havis specialan rilaton kun la alianco ĝis majo 2008. La firmao aliĝis al la alianco en oktobro 2005 kiel parto de ĝia Live Book Search-projekto. Mikrosofto forigis ajnajn kontraktajn restriktojn pri la enhavo kiun ili skanis kaj ili cedis la skanan ekipaĵon al siaj ciferecigaj partneroj kaj bibliotekoj por daŭrigi ciferecigajn programojn. Inter ĉirkaŭ 2006 kaj 2008 Mikrosofto sponsoris la skanadon de pli ol 750 000 libroj, 300 000 el ili nun estas parto de la enretaj kolektoj de la Interreta Arkivo,
Étienne-Gabriel Morelly
Étienne-Gabriel Morelly (franca prononco mɔʁɛli; 1717, Vitry-le-François – 1778) estis franca utopiisma pensulo kaj romanisto. Krom esti "obskura impost-funkciulo", Morelly verkis du librojn pri edukado kaj kritiko de Montesquieu. Tamen, li estas plej bone konata kiel aŭtoro de The Code of Nature, publikigita anonime en Francio en 1755. Tiu libro akre kritikis la socion tiutempan kaj proponis konstitucion intencitan al konduko al egalisma societo sen posedrajto, geedziĝo, eklezio aŭ polico.
István Nemeskürty
István NEMESKÜRTY [iŝtvAn nemeŝkurti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nemeskürty István estis hungara verkisto, profesoro kaj literaturisto.
István Nemeskürty naskiĝis la en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Nemeskürty akiris diplomon en Universitato Eötvös Loránd en 1950. Inter 1950-1956 li estis instruisto, poste li havis postenon en redaktejo, fine ĝis la emeritiĝo li estris filmstudion. Ekde 1961 li instruis ankaŭ en ĉeflernejo pri aktoroj. En 2011 li ricevis premion Kossuth, pli frue ankaŭ aliajn premion.
Anemuriono
Anemuriono (Ανεμούριον, Anemurium), nuntempe Eski Anamur, estis antikva setlejo en Kilikio (Kilikia Trakeia) sudokcidente de la nuna Anamur en la suda turka provinco Mersin. Fronte al Kabo Anemurion troviĝas la Kipra Kabo aŭ Kabo Krommyus ( Kabo Kormakitis ) sur Kipro, je distanco de proksimume 60 km de la ĉeftero.
Historio
La unuaj spuroj de loĝado devenas de la 8-a jarcento a.K. Anemuriono unue estis menciita kiel haveno en la 4-a jarcento a.K. La unuaj materiaj trovaĵoj venas de la komenco de la 3-a jarcento kaj koncernas du monerojn de Demetrio la Sieĝanto (294-288 a.K.). La historio de la urbo dum helenismaj tempoj estas konfuza. Fine de la 4-a jc. la urbo apartenis al la marbordaj havaĵoj de Ptolemeo. La regado de Ptolemeo sur la suda marbordo de Kilikio finiĝis en 197 a.K. kiam, laŭ Hieronimo, Antioko la 3-a konkeris plurajn grandurbojn, inkluzive de Anemuriono.
La urbon okupis antikva Romo. En 38 p.K., la romia imperiestro Gajo Kaligulo donis Kilikion kaj parton de Likonio al la vasala reganto, Antioko la 4-a de la Seleŭkia Imperio. Rezulte, Anemuriono fariĝis administre parto de la duon-aŭtonoma ŝtato Kommagene, kiu situis inter la Romia Imperio kaj la Partia Regno. Kun Antioko la 4-a komencis la prosperperiodo de Anemuriono. Kiel parto de la Romia Paco, ĝi fariĝis grava haveno en la orienta Mediteraneo. Ĝi monfaris lokajn valutojn por la unua fojo kaj anstataŭigis Nagidon kiel la centro de la regiono per akirado de kontrolo de la marborda ebenaĵo.
Dum la helenismaj kaj fruaj romiaj periodoj, Anemuriono, pro sia loko, ofte estis celita de piratoj kaj ankaŭ estis endanĝerigita de la invadoj de la ĉirkaŭaj montaj triboj. Unu tia tribo, de la areo de Kitida, sieĝis la urbon en 51-52 post Kristo.
Ĉirkaŭ 382 p.K. grandaj partoj de la urbo estis protektataj per novaj muroj kaj en la 5-a jarcento, la urbo travivis renovigitan ekprosperon, kiel montras multaj preĝejaj konstruaĵoj de tiu tempo. En la 7-a jarcento la graveco de la urbo malkreskis, ĝi estis iom post iom forlasita. En la 12-a kaj 13-a jarcento ĝi apartenis al la Armena Reĝlando en Kilikio, en skribaj fontoj la loko ankoraŭ estas nomata ĝis la 14-a jarcento.
Arkeologio
Anemuriono konsistas el fortika supra urbo sur Kabo Anamur kaj pli malalta urbo norde. Restaĵoj de teatro por ĉirkaŭ 1500 spektantoj, odeono kun ĉirkaŭ 900 sidlokoj, tri banejoj kaj kolonata strato kuranta en norda-suda direkto ankoraŭ videblas en la urbo. La mozaikoj en la odeono, kiuj troviĝas en koridoro sub la spektantaraj niveloj, estas vidindaj. En unu el la banejoj estas daŭre videbla la akvoprovizado; estas varm-akva naĝejo varmigita de fajro sub la ŝtona naĝejo.
Daily Herald
Daily Herald estis brita gazeto, produktita en Londono inter 1912 kaj 1964. Ĝi estis fondita kiel la unua laborista kaj socialista gazeto, por aperigi politikajn opiniojn krom la Liberala Partio kaj Konservativa Partio.
Ĝin komence gvidis George Lansbury en 1912/3, la gazeton transprenis la Trades Union Congress en 1922.
Ĝi estis nomumita Daily Herald en 1930. la gazeto en 1933 estis la plej grandkvanta vendita taga gazeto de la mondo.
Ĝi alinomiĝis en 1964 al The Sun 1964, poste aĉetis ĝin Rupert Murdoch kiu tute transformis la gazeton.
6314 Reigber
6314 Reigber estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 17-an de septembro 1990 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana geodezisto Christoph Reigber, kiu faris kernajn kontribuojn al la determino de la malloka gravita kampo uzante observojn per satelitoj, al la studo de la tera kinematiko uzante satelitojn, al la sondado de atmosfero per teknikoj de radio-kaŝado kaj al la disvolvo kaj operacio de satelitaj misioj.
Dunatria malonato
Dunatria malonato, malonato de dunatrio aŭ Na-OOC-CH2-COO-Na estas natria salo de la malonata acido, blanka solido, ĝenerale trovata en ĝia formulo trihidrata, kiu partoprenas en kelkaj biologiaj reakcioj. Ĝi povas iriti kiam inhalita, ingestita aŭ haŭtokontakto. Okulkontakto ankaŭ devas evitiĝi kaj kelkaj alergiaj reakcioj povas okazi.
Malonatoj estas konkuraj inhibantoj de la enzimo sukcenata malhidrogenazo, kiu favoras la ĉelspiradon: la malonato ligiĝas al la aktiva parto de la mitokondria enzimo, dum la citrata acida ciklo, ne reakciante, kaj tiele ĝi konkurencas kun sukcenato, la kutima substrato de la enzimo. La observo ke la malonato estas konkura inhibanto de la sukcenata malhidrogenazo estis uzata por dedukti la strukturon de la aktiva parto de tiu enzimo.
Diocezo de Romo
La diocezo de Romo (Dioecesis Urbis seu Roma, Diocesi di Roma) estas diocezo de la katolika eklezio en Romo, Italio. Ĝia episkopo estas konata kiel la papo, kaj estas la supera pontifiko kaj estro de la katolika eklezio. Establita en la 1-a jarcento, ĝia nuna episkopo estas papo Francisko.
Dunatria malonato
Sintezo
Natria malonato estiĝas pere de reakcio inter malonata acido kaj natria hidroksido:
Skvaro de Nemcov (Tjumeno)
La skvaro de Nemcov (сквер Немцова estas en Tjumeno kaj estis nomita tiel honore al la loka bolŝevisto Nikolao Nemcov (Николай Михайлович Немцов), same kiel strato Nemcov, kiu iam kruciĝis tiuloke kun strato Respubliko. Ĝi situas inter stratoj strato Respubliko kaj strato Lenin, limigita de la preĝejo de Simeono (okcidente) kaj sidejo de Giprotjumenneftegaz (oriente).
Historio
Komence de la 20-a jarcento tio estis malplenejo, kie oni ofte entombigis mortintajn orfojn el la apuda orfejo (nun — la preĝejo de Simeono, speciale bebojn, kies mortofteco superis 90%. Tiutempe ĉi-loke estiĝis ĝardeno kaj promenejo por la orfoj . En la 1930-aj jaroj ĝi estis nomita la Skvaro de Metalistoj (ĉar ĝin aŭspiciis la proksime situanta fabriko "Meĥanik"), poste la Ĝardeno de Ŝvernik (omaĝe al bolŝevisto Nikolao Ŝvernik), en la 1970-aj jaroj ĝi iĝis la Sporta skvaro, plej ofte nomita mallonge Sportskver (Sportskvaro), kie interalie haveblis ludejoj por gorodki. En 1985 la skvaro estis alinomita honore al Nikolao Nemcov dum la skvaro apud stadiono "Strojmaŝ" sur strato Maksim Gorkij iĝis la Sporta skvaro. En 2002-2003 la skvaro estis grave rekonstruita, en 2004 aperis fontano.