cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klostronovburga Altaĵo-ŝoseo
Okaze de la 25 jara jubileo en 1965 estis konstruita memorŝtono sub urbestro kaj parlamentano Leopold WEINMAYER. Sur la memorŝtono legeblas: 1940 25 jaroj 1965 – Klostronovburgo Altaĵo-ŝoseo – konstruita sub urbestro kortega konsilisto Vinz. GOLLER – pionir. kolonelo Rud. BLASCHEK – komunuma konsilisto Leop. GRUBER. Iniciatoroj de la memorŝtono estis la Urbokomunumo kaj la Plibeliga Asocio Klostronovburgo.
Béla Augustin
AUGUSZTIN Béla [pr. aŭgustin] estis hungara kuracplant-esploristo naskiĝinta en Boksánbánya la 29-an de oktobro 1877 kaj mortinta en Budapest la 31-a de decembro 1954.
Kariero
Béla Augustin en 1915 organizis kaj gvidis en Budapeŝto la Stacion de Kuracplanteksperimento. Ekde 1938 li estis profesoro. Li publikis en gazetoj Természettudományi Közlöny, Botanikai Közlemények, Herba kaj Kísérletügyi Közlemény.
Beaunotte
Beaunotte estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Căstău
Căstău [kəstəu] (hungare: Kasztó, germane: Kastendorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Deva. En 1910 ĝi havis 1 019 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 202 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1334. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Beriu.
Toshiya Omi
Toshiya Omi (尾身 俊哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe YSCC Yokohama.
El Carpio
El Carpio estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 46 km2 kie loĝas 4516 geloĝantoj, do loĝdenso estas 98.2 loĝ./km2. El Carpio situas je 30 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Maria 2.0
Maria 2.0, ankaŭ nomata "preĝejo-striko", estas iniciato komencita de virinoj en la Romkatolika Eklezio en Germanio. Ĝi komenciĝis per aga semajno en Münster (Vestfalio) de la 11-a ĝis la 18-a de majo 2019. En suda Germanio la iniciato nur komencigis la 13-an, parte nur la 19-an de majo 2019 kaj daŭris ĝis la 26a de majo 2019.
El Carpio
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 4516 geloĝantoj de la municipo El Carpio estas 2279 inoj kaj 2237 viroj. En la 46-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, El Carpio kaj kvartaloj Maruanas kaj San Antonio, kie kune loĝas 4502 geloĝantoj, kaj aliaj 14 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 48, 22 inoj kaj 26 viroj, kaj mortis 39, 21 inoj kaj 18 viroj. Tiel la natura kresko estis 9 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1931 homoj (42.8%).
Maria 2.0
La iniciatoj kaj eventoj nun okazas senĉese.
Nomo
La nomo de la iniciato estas pravigita per la kompreno, ke "Maria 1.0" signifu "Maria kiel la idealo de la silenta kaj servanta virino". "2.0 do signifu novan komencon: starigu ĉion al nulo. Ni ne plu estas tiaj!" - kiel diris Barbara Stratmann, unu el la iniciatintoj.
Antaŭhistorio
La deirpunkto de la iniciato estis legada grupo en la paroĥo Heilig Kreuz en Münster (Monastero), en kiu la unua apostola letero de papo Francisko, Evangelii gaudium, estis studita komence de 2019. En reta peticio kun malferma letero al papo Francisko, la partoprenantoj postulis aliron por virinoj al ĉiuj ekleziaj oficejoj kaj la forigon de deviga celibato. La maniero kiel la ekleziaj gvidantoj traktis la viktimojn de misuzo ankaŭ kritikiĝis.
Postuloj
La postuloj de la iniciato estas direktitaj kontraŭ potencaj strukturoj en la eklezio. Postulatas, ke virinoj havu aliron al ĉiuj ekleziaj oficoj, ke foriĝu la deviga celibato de ekleziaj oficuloj kaj ke komenciĝu ampleksaj esploroj pri kazoj de misuzo en la eklezio.
Turumoj
La turumoj estas etno en Suda Kordofano en Sudano. La turuma lingvo estas nomata Koalib kaj apartenas al la niĝer-kongaj lingvoj. La turumoj supozeble estas malpli ol 5.000 homoj.
Kantono Jackson (Alabamo)
La kantono Jackson - angle Jackson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Alabamo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ebeleben
Ebeleben estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
En la urbo troviĝis la Kastelo Ebeleben, de kiu ankoraŭ ekzistas parko kaj arboĝardeno.
NGC 7622
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
William Pitt (pli maljuna)
William PITT, la pli maljuna, alinome (ekde 1766-tól) Earlo de Chatham (15-an de novembro 1708, Londono, Britio – m. 11-an de majo 1778, Hayes, Kent) estis brita ŝtatviro, dufoje (1756–61, 1766–68) kvazaŭa ĉefministro de Britio, li helpis elkonstruon de la brita monda imperio.
Lia patro estis parlamentano (Robert Pitt), lia avo (Thomas) estis gvidanto de la Orient-Hindia Asocio.
Li lernis en Etono, poste unu jaron en la oksforda Trinity College, poste en Universitato de la nederlanda Utrecht. Lin apogis milionulo Lordo Cobham kaj sendis lin al eŭropa rundvojaĝo kaj poste dungis lin en sia armeo.
Pitt iĝis en 1746 vic-trezoristo de Irlando, unu jaron poste ĉefa sold-prizorgisto de la armeo.
Pitt retiriĝis en 1754 - pro sanaferoj - al kuracbanejo Bath, kie aĉetis eĉ domon. Tiam li konatiĝis kun Lady Hester Grenville kiun li edzinigis en novembro de 1754. Ili setlis en Hayes, kie Pitt tute saniĝis.
Li iĝis ĉefministro de Britio kaj refortigis la landon kaj sukcese militiris. Li devis abdiki, kiam li ne povis akceptigi militon kontraŭ Hispanio. Li plu agadis en la politiko -estis xcefministro de 1766-68-, sed li tute retiriĝis en 1768.
Lia filo estas William Pitt, la pli juna.
Lamballe (stacidomo)
Lamballe estas franca stacidomo sur linioj Paris-Montparnasse - Brest kaj - Lamballe, situanta en  Lamballe, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Atlantique kaj.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio (раскол, do skismo, fendiĝo) kutime indikas procezon, okazintan en la duono de 17-a jarcento, kiu provokis disdividon de la Rusa Ortodoksa Eklezio en du partojn, la oficiala rusa Ortodoksa Eklezio kaj la movado de la malnovritanoj. Tiun disduiĝon kaŭzis la reformoj enkondukitaj dekomence (1653) de Nikon patriarko de Moskvo, kaj fine konfirmitaj de episkopa koncilio en 1667. Ilia celo estis unuformigi la liturgiajn praktikojn de la rusa ortodoksa eklezio kun tiu greka.
La nova reformo
Proksimume je la unua duono de la 17-a jarcento formiĝis en Rusujo intelektula rondo nonumita “Zelotoj de la Pieco” ( Кружок ревнителей благочестия), celantaj reformi la socion, por ĝin igi vivkonformaj al la kristanaj idealoj kaj samtempe plibonigi la ekleziecan aparaton de la rusa eklezio. Por atingi tiun celon oni provis igi unuformaj la liturgiajn librojn cirkulantajn en la rusaj teritorioj, kribrante kaj korektante la versiojn kontrastantajn inter si. La membroj plej influaj de tiu rondo estis ĉefpastro Avvakum, Stefan Vonifatjev, Ivan Neronov, Fjodor Aleksejeviĉ kaj, kiam li ankoraŭ ne okupis la oficon de episkopo de Velikij Novgorod, mem Nikon, la estonta patriarko.
Apogite de la caro Aleksej Miĥajloviĉ de Rusujo, Nikon (Nikita Minin = Никита Минин), elektita al patriarka seĝo de Moskvo, komencis la procezon de korektado de la liturgiaj rusaj libroj por ilin konformigi al la samspecaj de la greka liturgio kaj enkondukis diversajn ŝanĝojn en la liturgiaj kaj piecaj kutimoj jam radikiĝintaj inter klerikaro kaj popolo (ekzemple, la krucsigno kun du fingroj estis anstataŭita per tiu de tri fingroj kunigitaj, kaj “haleluja” devis esti eldirita tri foje anstataŭ du, ktp, kaj pli gravaj forigendaj eraroj en sakramentaj formuloj ktp). Tiuj novaĵoj koliziis kontraŭ la oponon de la popolo kaj klerikaro, kiuj ekdisputis pri la rajteco kaj ĝusteco de tiaj reformoj, kiuj detruus la rusan ortodoksan tradicion. Nikon insistis kaj sukcesis aprobigi kaj ekpresigi la novajn librojn korektitajn.
Ankaŭ se unuavide tiuj reformoj povus ŝajni simpla modifo de eksteraj aspektoj de la rusa kredo, konkrete ili ŝanĝis radikmaniere la rilatojn inter la klerikaro kaj la fidelula komunumo. Frue evidentiĝis ke Nikon estis profitinta de tiuj ennovigoj en la perspektivo centralizi la eklezian aparataron kaj plifirmigi sian politikan eneklezian pozicion. La trudita enirigo de la novaj liturgiaĵoj kaj ritoj provokis la rompon inter la Zelotoj de la Pieco kaj la Moskva Patriarkejo. Fakte, kelkaj membroj de la rondo defendis la antikvan formularon kaj kutimojn kaj apelaciis al la caro por ke ĉi tiu intervenu por bremsi la reformon, kaj provis demonstri ke la novaj ritaj korektaĵoj odoris je malpureco provante tion interalie per la horora greka kutimo presigi siajn librojn en la samaj presejoj aliritaj de katolikoj! Ivan Neronov poziciiĝis kontraŭ la plifortigo de la patriarka aŭtoritateco kaj pretendis demokratiiĝon de la eklezia aparato. La konflikto inter la du animoj de la ortodoksa eklezio finiĝis, tamen, favore de Nikon. Avvakum, Ivan Neronov kaj aliaj estis mortpunitaj, kiam ilia opono fariĝis ribelo.
Sed la ideoj de la defendantoj de la antikva ritaro altiris multajn subtenantojn, el ĉiuj tavoloj de la rusa socio, kiuj estigis la malnovritanan movadon. Iuj el la malalta klerikaro protestis kontraŭ la feŭda opreso ilin faranta servotuloj de la alta eklezia hierarkio. Eĉ anoj de tiu lasta kuniĝis al la malnovritanoj por kontraaŭstari la absolutismajn aspirojn de Nikon kaj pro la supozita arbitrareco de la reformoj; tiu protesto kondukis ĉefepiskopo Aleksander el Vjatka al mortkondamno. La bojarino Feodosija Morozova, lia fratino, princino Urusova kun aliaj korteganoj simpatiis kaj partianiĝis, plufoje sekrete, por la defedantoj de la antikva religia praktikaro.
La kuniĝo de fortoj tion malsimilaj povas, eble, kompreniĝi per la analizo de la kontraŭdiraj aspektoj de la malnovritanoj: idealigo kaj impulso al konservado de tradiciaj kaj antikvaj valoroj en kombino kun ilia identigo kun “naciaj valoroj”, inklino suspektema kontraŭ ennovaĵoj en kombino kun akceptigo (ĉe franĝoj) eĉ de martiro por la defendo de la antikvaj ritoj, taksata kiel saviga vojo. Tiuj elementoj kunekzistis kun socia kritikoj kontraŭ feŭdismo kaj Terservutulado. La plej fundamentismaj apologetoj de la malnovritanoj predikis la tujan alvenon de la Antikristo laŭ Apokalipso, kies negativaj protagonistoj estis la caro kaj la patriarko imagitaj servistoj de Satano. Tiamiere la malnovritanoj fariĝis samtempe avangardistoj de ekstremaj konservativaj tendencoj kaj de puŝoj al demokratio.
Voicești (komunumo, Vâlcea)
Voicești [vojĉeŝtj'] estas komunumo sude en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Tighina, Voicești (la sidejo) kaj Voiceștii din Vale.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Ribelo kaj persekuto
La malnovritana movado eksplodis laŭ tuta ĝia virulenteco post la eklezia koncilio de 1666–1667, en kiu la malnovritanoj estis markitaj kiel herezaj kaj punendaj laŭ normoj deciditaj en la sama koncilio. La malalta klerikaro fariĝis gvidanto de la opono elmetante voton konfesi kaj prediki la malnovan kredon ĝis morto el ekzekutado. Al tiu voto sekvis memforofero, pratikita de la plej obstinaj membroj.
Csaba Szabó
SZABÓ Csaba (sabo:) estis rumanuja hungara komponisto, kapelestro naskita en Acăţari la 19-an de aprilo 1936 kaj mortinta en Budapest la 23-an de majo 2003.
László Fehrentheil-Gruppenberg
FEHRENTHEIL-GRUPPENBERG László estis hungara inĝeniero naskita en Braŝovo la 30-an de januaro 1896 kaj mortinta en Szigliget la 9-an de julio 1943.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Ribelo kaj persekuto
La malnovritanoj baldaŭ dividiĝis en du malsamaj partioj, la pastremuloj (Popovci; Поповцы), favoraj al ĉeesto de pastroj en ilia eklezio) kaj nepastremuloj (Bespopovci,  Беспоповцы) malfavoraj al tio. Altiritaj el la predikado de ideologoj de malnovritanoj, multaj etburĝoj, terkulturistoj, metiistoj kune kun kozakoj sin translokigis en la arbarojn de norda Rusio, Volgan regionon, Siberion kaj eĉ eksterlanden: por eviti persekutojn, fakte, nemalmultaj trovis rifuĝejon en la konfederacio Pola-Litova, kie aŭtoritatuloj permesis ke ili pratiku sian kulton.
Voicești (komunumo, Vâlcea)
Voicești situas sude de la urbo Drăgășani ĉe la rivero Olt. Ĝi estas la plej malalta komunumo en la distrikto. Norde de ĝi la rivero Pesceana enfluas en Olt-on.
Csaba Szabó
Biografio
Csaba Szabó finis en 1953 en muzikarta sekcio de artlernejo de Târgu Mureş, en 1959 en Muzika Akademio Gheorghe Dima de Kluĵo. Inter 1959 kaj 1967 li estis kapelestro de Állami Székely Népi Együttes, inter 1963-87 adjunkto de Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola. En 1988 li translokiĝis Hungarujon. Ekde 1988 ĝis 1991 li estis docento katedrestro en Szombathely de Berzsenyi Dániel Tanárképző Főiskola.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Ribelo kaj persekuto
En la jaroj 1670-1680-aj malnovritanaj ideologoj engaĝiĝis akuzi la malvirtojn de la rusa socio kaj provis pravigi kelkajn ribelojn skuintajn la landon kvazaŭ tiuj estus diaj punoj pro la aĉaj agadoj de la ekleziaj kaj caraj regantoj. Post la cara kaj eklezia venko kontraŭ Soloveca Monaĥejo, kie milite rezistis longatempe la reformoponantaj, iuj malnovritanoj militis en la ribelo de Stepan Razin (1670-1671), kaj aliaj ludis gravan rolon en la Streleca ribelo de 1682 en Moskvo.
Voicești (komunumo, Vâlcea)
La komunumo triflanke limas al la distrikto Olt kaj nur norde-okcidente al Drăgășani kaj Ștefănești. Tra la komunumo pasas la nacia vojo DN 64 inter Drăgășani kaj Caracal. Je la okcidenta rando de la komunumo situas la stacio Zlătărei de la fervojlinio Podu Olt – Piatra Olt.
Chassenon
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, en limoĝia okcitana lingvo Chassenom - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca lingvo nomiĝas chassenonais respektive chassenonaises, se temas pri nur virinoj aŭ knabinoj.
László Fehrentheil-Gruppenberg
Kariero
Fehrentheil-Gruppenberg diplomitiĝis en la teknikuniversitato de Budapeŝto. Li havis gravan rolon en nova mezurado de la ĉefurbo.
Oszkár Asbóth (lingvisto)
ASBÓTH Oszkár [pr. aŝbo:t] estis hungara lingvisto, universitata profesoro, ano de MTA naskiĝinta en Novarado la 10-an de aŭgusto 1852 kaj mortinta en Budapest la 24-a de aŭgusto 1920.
Kariero
Asbóth studis en Budapeŝto, Lepsiko, Berlino kaj Göttingen. Li studvojaĝis plurfoje en Rusujo (1882, 1889). Li instruis la slavan lingvistikon kaj literaturon en la Universitato de Budapeŝto. Ekde 1907 ĝis 1917 li redaktis la revuon Nyelvtudomány.
Acca sellowiana
Acca sellowiana, aŭ fejĵoo aŭ ananas-gujavo estas plantspecio el la familio Mirtacoj.
Priskribo
La ananas-gujavo estas malrapide kreskanta ĉiamverda arbedo aŭ arbo, kiu atingas altecon de 4 ĝis 5 m. La arboŝelo estas helgriza. La malhelverdaj, glataj dikaj, elipsaj folioj estas je la malsupra surfaco blankece peltaj. Ili estas ĝis 5 cm longaj.
La rozkolora, manĝebla floro havas kvin sepalojn kaj multajn ruĝajn stamenojn. La polenadon faras en kulturo abeloj. La formo de la stamenoj indikas ke la sovaĝa formo estas polenata de kiropteroj aŭ birdoj.
En matura stato la fruktoj estas verde flavaj, prungrandaj kaj ovformaj. Ili similas al avokadoj. La fruktokarno estas blanka kaj laŭ la konsistenco similas al molaj piroj. La odorantaj fruktoj gustas mature kiel mikso inter ananaso kaj frago, acidetaj kaj refreŝigaj.
Disvastigo
La ananas-gujavo devenas el la suda tropika Ameriko: Sudbrazilo, Nordargentino, Orientparagvajo kaj Urugvajo, kie ĝi kreskas en la montoj.
Utiligado
La frukto estas manĝebla kiel kivo. Fejĵoo taŭgas por prepari kompoton. La fruktoj taŭgegas por fari panŝmiraĵon. La enhavo je vitamino kaj jodo estas alta.
Flegado kiel potplanto
La specio tre taŭgas kiel potplanto. La okulfrapaj floroj ornamas balkonojn, terasojn kaj ĝardenojn. Neniu fiinsekto atakas la planton. La plej bona kreskoloko estas malvarma, varmeta kaj varma vintroĝardeno. Ĝi pereas en temperaturoj sub -8 °C.
Sistematiko
La unua priskribo de tiu specio okazis en 1854 fare de Otto Karl Berg en Linnaea kun la nomo Orthostemon sellowianus O.Berg (Basionym). Alia sinonimo estas Feijoa sellowiana (O.Berg) O.Berg. Tiun ĉi specion la germana botanikisto Carl Burret inkludigis en 1941 en Feddes ''Repert. Spec. Nov. Regni Veg. en la genron Acca O.Berg kaj nomis ĝin Acca sellowiana''.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Ribelo kaj persekuto
Komence de la 18-a jarcento la pozicioj de la plej radikalemaj malnovritanoj fariĝis minoritataj kiam montriĝis ke la reformoj ne plu estus retiritaj. Kvankam restante oficiale membroj de movado kontraŭleĝa ĝis 1905, ne ĉiam ili trafis en samintensan persekuton kaj sub la regado de Petro la Granda ili akceptis ŝanĝi la persekutiĝon en la puno de la duobla imposto. Ankaŭ ili pagis la apartan imposton por ricevi rajton je surportado de barbo. Sub Katerina la 2-a la skismuloj eksterlandiĝintaj ricevis inviton reveni al la patrujo.
Bibliografio
Cherniavsky, M., "The Reception of the Council of Florence in Moscow" and Shevchenko I
"Ideological Repercussions of the Council of Florence", Church History XXIV (1955), 147-157 and 291-323 (articles)
6288 Fouts
6288 Fouts estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Bibliografio
Crummey, Robert O. The Old Believers & The World Of Antichrist; The Vyg Community & The Russian State, Wisconsin U.P., 1970
6288 Fouts
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Gary Arnold Fouts, profesoro pri astronomio ĉe Santa Monica College en Santa Monica (Kalifornio). Li estis fenomena instruisto kaj inspiro por generacio da studentoj.
Skismo en la Rusa Ortodoksa Eklezio
Bibliografio
Gill, T. The Council of Florence, Cambridge, 1959
Zenkovsky, Serge A. "The ideology of the Denisov brothers", Harvard Slavic Studies, 1957. III, 49-66
Zenkovsky, S.: "The Old Believer Avvakum", Indiana Slavic Studies, 1956, I, 1-51
Zenkovsky, Serge A.: Pan-Turkism and Islam in Russia, Harvard U.P., 1960 and 1967
Zenkovsky, S.: "The Russian Schism", Russian Review, 1957, XVI, 37-58 Jean Meyendorff, L'Église orthodoxe hier et aujourd'hui, Seuil, Paris, 1995
Paul Lamarche, André Derville et Aimé Solignac (dir.), Dictionnaire de spiritualité ascétique et mystique, tome XVI, col. 1107 à 1115, « Vieŭ-Croyants », Paris, Beauchesne, 1937-1995.
Zakonopravilo
La Nomokanono de Sankta Sava (en serba Законоправило, Zakonopravilo, [zakɔnɔprâʋilɔ], Savino Zakonopravilo) estis la konstitucio de Serbio kaj plej alta kodo en la Serbia Ortodoksa Eklezio, finita en 1219. Tiu leĝa dokumento estis bone disvolvigita. Tiu Nomokanono de Sankta Sava estis kompilo de civila juro, bazita sur romia juro kaj kanona juro, bazita sur ekumenaj koncilioj kaj ties baza celo estis organizi funkciadon de la juna Serbia Regno kaj de la Serbia Eklezio.
Ferenc Fehér
FEHÉR Ferenc (fehe:rl) estis hungara inĝeniero pri mekaniko, generalmajoro naskita en Arado la 5-an de junio 1923 kaj mortinta en Budapeŝto la 21-an de septembro 1970.
Kariero
Ferenc Fehér laboris de 1942 en la fabriko de Újgyár Diósgyőr. En 1944 li estis en la partizanorganizo MOKAN. En 1947–49 li studis en la teknikuniversitato. Li interrompis sian studon kaj en 1950 li enpaŝis en la popolarmeo. Inter 1950 kaj 1955 li finis studis en Moskvo kaj havigis diplomon de inĝeniero pri mekaniko. De 1967 li iĝis generalmajoro kaj laboris en la ministerio pri defendo.
Saint-Estèphe (Ĝirondio)
Saint-Estèphe - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sent Estèfe - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Kalia benzeno-sulfonato
Kalia benzeno-sulfonato aŭ C6H5KO3S estas kalia organika kombinaĵo derivata el la benzeno sulfonata acido, organo-sulfura kombinaĵo solvebla en alkoholo kaj etanolo. Ĝiaj akvaj solvaĵoj estas forte acidaj. Ĝi uzatas kiel insekticido, organikaj sintezoj kaj en industrio.
Geno
Geno estas ero el genetikaj informoj transdonita de individuo al sia idaro per seksa aŭ senseksa reproduktiĝo. La plej simpla geno konsistas el acidnuklea fragmento kodanta nuran proteinon aŭ RNA (ekster alternativa splisado). La tuto de genoj de individuo nomiĝas genaro. Pli ĝenerale, la termino estas uzata rilate transdonadon kaj heredon de identigeblaj apartaj karakteroj.
Geno do estas genetika informero kiu ebligas sintezon de polipeptido. Geno karakteriziĝas laŭ sia nukleotida sinsekvo kaj estas DNA-regiono kiu kodas sinmoveblan produktaĵon (bv-u vidi ankaŭ la paĝon pri Genetika Kodo). Ĉi-produktaĵo estas ekz. proteino (kiel okazas por plejmultaj el la genoj) aŭ RNA (ekz. la genoj kiuj kodas por rRNA kaj tRNA). La ĉefa karakterizo de geno ĉiukaze estas ke la produkto moviĝas de la sintez-loko kaj agas aŭ restas aliloke.
La genoj divideblas inter:
Reguligaj genoj respondecas pri la formado de produktaĵoj, kiuj estas liberaj trairi aliloken en la ĉelo - la produktaĵoj nomiĝas trans-agaj faktoroj (malkiel cis-agaj elementoj). Ekzemplo de trans-agaj faktoroj estas la transskrib-faktoroj (kiuj gravas por transskribado de DNA al RNA - TAFoj, RNA-polimerazo, kaj aliaj), subpremaj proteinoj, ktp.
Vidu ankaŭ: Genetike modifitaj organismoj.
(137532) 1999 VL59
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Stacio Kishiwada
Stacio Kishiwada (japane: 岸和田駅 [Kiŝiŭada-eki], angle: Kishiwada Station) estas fervoja stacio en Kiŝiŭada, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai (ĉefa).
Udukoj
La udukoj estas etno en orienta Sudano, kiu nomas sin mem Kwanim Pa. La uduka lingvo apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La udukoj estas lingve kaj kulture parencaj kun la najbaraj etnoj, ekzemple la gumuzoj kaj la komaoj en la limregiono inter Sudano kaj Etiopio. Pro la lasta milito en suda Sudano ili estis devigitaj elmigri eksterlanden, prefere al Etiopio. Post la packontrakto en 2005 kelkaj udukoj ekrevenis kejmen.
La Karavelo - Editejo
Eksteraj ligiloj
Editejo La Karavelo
Fondinto de La Karavelo
Indeksoj de La Karavelo
Retejo de La Karavelo
Revuo La Karavelo
Vasárnap (1991-)
Vasárnap (Dimanĉo) estas hungarlingva romia katolika semajngazeto en Rumanio aperanta en Kluĵo de 1991. Ĝia ĉefredaktoro estas Gábor Jakab, respondecredaktorino Márta Bodó.
Kvar murdoj sufiĉas, karulo
Kvar murdoj sufiĉas, karulo (ĉeĥe: Čtyři vraždy stačí, drahoušku) estas ĉeĥa filma komedio de reĝisoro Oldřich Lipský el la jaro 1970 kun Lubomír Lipský en ĉefrolo. La filmo estas plenigita per komiksaj pentraĵoj de Kája Saudek.
Okazintaĵo
Vojaĝanto en trajno estas leganta komikson. En loĝejo de nenion antaŭsentanta instruisto de literaturo George Camel (Lubomír Lipský) komencos aper kadavroj, kiam ajn li malfermos pordon. Temas pri murditaj viktimoj de duelo de du krimulaj gangoj el Michago kaj el San Bonigo je ĉeko al miliono da dolaroj. Malkapabla polico - policisto Brooks (Jan Libíček) kaj komisaro Sheridan (František Filipovský) - unue kulpigos el la murdoj la instruiston Camelon. Sed la murdoj daŭrigas, eĉ kiam la ĉefa suspektito estas en polica ĉelo. Masakro daŭrigas post tio, kiam la instruisto estas de la polico tralasita, por ke ĝi malkovru la veran krimulon. Ambaŭ gangoj kaj la polico alvokos en urbon Springtown pli alfortojn, kio gvidas nur al plua masakro. Fine ambaŭ gangoj en la batalo je ĉeko reciproke murdiĝos mem kaj detektivo Sheridan proponos, por ke en la tuta lando (Bonzanio) la polico estu nuligita, ĉar se ti estas George Camel, la polico estas tute senbezona.
La vojaĝanta leganto kun kontento formetos la komikson, malfermos la pordo de kupeo ... kaj elfalos al li kadavro.
Cesare Battisti
Cesare Battisti (1875-1916), naskiĝis kaj mortis en Trento, (Trentino norda Italio), estis itala iredentisto dum la unua mondmilito.
Biografio
Battisti estis elektita deputito de la itala Tirolo al la parlamento de Aŭstrio-Hungario en 1911. Dum la unua mondmilito en 1915 li rekrutiĝis en la itala armeo por liberigi la italan Trentinon de Aŭstrio. En 1916 li estis kaptita pere de la aŭstraj Kaiserjäger, enkarcerigita en kastelo Buonconsiglio kaj mortkondamnita pro ŝtatperfido. La li estis pendumita en Trento.
Multaj monumentoj kaj stratnomoj en Italio estas dediĉitaj al li.
Plage du Prado
Plages du Prado - "plaĝoj de Prado" - estas la kutima nomo de la plaĝoj de la Mediteranea Maro en Marseille, Francio.
William Pitt
William PITT la pli juna (naskiĝis la 28-an de majo 1759 - mortis la 23-an de januaro 1806) estis brita ŝtatviro, gvidanto de la novaj torioj, dua filo de William Pitt (pli maljuna). Li estis ĉefministro de Britio dufoje (de 1783 ĝis 1801 kaj de 1804 ĝis 1806) kaj reprezentis ĉefe la interesojn de la kolonioj, la bankoj kaj la komercistoj.Li tiris en 1784 sub ŝtata kontrolo la Britan Orient-Indian Asocion. Li forte subtenis malamikojn de Francio, malamikojn de la franca revolucio kaj poste Napoleono. Li subpremis la demokratiajn protestojn (ekz. la matrosa ribelo de 1797), limigis la gazetan kaj kunvenan liberecon, subbatis la ribelon de Irlando en 1798 kaj deklarigis unuiĝon de Grand-Britio kaj Irlando. Tio signifis ĉesigon de la irlanda parlamento.
Adam Prażmowski
Adam Józef Ignacy Prażmowski blazono Belina (naskiĝis la 15-an de marto 1821 en Varsovio, mortis la 15-an de februaro 1885 en Ville d'Array apud Parizo) estis la unua pola astrofizikisto, la plej eminenta pola astronomo de la 19-a jarcento.
William Pitt
Li abdikis post la malvenko ĉe la Batalo ĉe Slavkov. Lia plej grava politika adversulo estis Charles James Fox.
Plage du Prado
La Plages du Prado estis la loko de la monda ĉampionado pri plaĝa futbalo de la internacia federacio FIFA en 2008. Dum la ĉampionado la plaĝoj rebaptiĝis Stade du Prado - "stadiono de Prado". En la ĉampionado konkuris la 16 plej bonaj naciaj teamoj de plaĝa futbalo. Unuafoje la turniro okazis ne en Brazilo, kie plaĝa futbalado tradicie aparte popularas.
Adam Prażmowski
Vivo
De 1839 laboris en Astronomia Observatorio de Varsovia Universitato. En 1854 Prażmowski prilaboris metodon difini personajn erarojn dum observado, en 1860 malkovris, ke lumo de la suna korono estas polarigita, kaj lumo de la suna protuberanco ne. Li pruvis, ke la korono estas ligita kun la Suno, kaj ne kiel oni antaŭe opiniis kun la Luno.
Historiisto
Historiisto estas homo kiu okupiĝas faknivele pri historio.
Esprimo
Principe la nocio rilatas al la historioscienco (alternativa vorto: historiologio). Tamen oni uzas la vorton ‚’historiisto’’ ofte ankaŭ por ĉiuj aliaj homoj kiuj okupiĝas pri historio.
Eduko kaj profesio
La historioscienco estas universitata fako, kiu povas aspekti malsame laŭ la landoj kaj la universitatoj unuopaj. Kutime oni devas studi plurajn jarojn ĝis oni rajtas partopreni al ekzameno kaj ricevi diplomon. Kelkaj studentoj studas historion kiel kromfakon, dum la ĉeffako estas alia.
Multaj historiistoj laboras kiel instruistoj (en ordinaraj lernejoj aŭ altlernejoj) aŭ kiel kunlaborantoj de muzeoj kaj similaj institucioj. Krome historiistoj povas esti ĵurnalistoj aŭ havi alian laboron kiu postulas homon kun ĝeneralaj, vastaj scioj kaj la kapablo umi kun tekstoj.
Specoj de historiistoj
La historiistojn oni povas dividi laŭ iliaj fakoj kaj temoj, ekzemple la historiiston pri antikvo disde la historiisto pri moderna tempo; la historiiston pri politika historio (politikhistoriiston) disde la historiisto pri socia historio (socihistoriiston).
Tre speciala historiisto estas arkeologo, kiu okupiĝas pri neskribaj restaĵoj. Pro la natursciencaj metodoj necesaj lia laboro sufiĉe malsamas de la „kutimaj“ historiistoj, kiuj laboras ĉefe pri tekstoj.
Historiistoj de Bizantio
En mezepoko:
En nova epoko:
Esperantistaj historiistoj
Homoj, kiuj laŭprofesie aŭ laŭstude estas/is historiistoj kaj kiuj estas/is esperantistoj aŭ okupiĝis pri Esperanto-historio:
Zulaj Sardalova
Zulaj SARDALOVA (Зулай Махмудовна Сардалова) estis konata ĉeĉena dancistino, solistino de ensemblo «Vajnaĥ», Popola artistino de Ĉeĉena-Inguŝa ASSR, Honora artistino de RSFSR.
Encinas Reales
Encinas Reales estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 33 km2 kie loĝas 2438 geloĝantoj, do loĝdenso estas 73.9 loĝ./km2. Encinas Reales situas je 87 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Metra ŝraŭbaĵo
Metra ŝraŭbaĵo estas sistemo de dimensioj de ŝraŭbaĵoj de diversaj ampleksoj por kunmunti aparatojn, do ĝi estas kuniga ŝraŭbaĵo.
Encinas Reales
Encinas Reales signifas en la hispana "Reĝaj anzinoj" aŭ kverkoj, kiuj videblas en la blazono.
Zulaj Sardalova
Ŝi naskiĝis la 5-an de majo 1936 en Grozno. Ŝia patro estis mortpafita kiel «malamiko de popolo». La 23-an de februaro 1944 ŝi estis deportita kun la tuta ĉeĉena popolo.
Metra ŝraŭbaĵo
Estas diversaj normaj grandecoj de tia ŝraŭbaĵo, kun diversaj diametroj kaj diversaj ŝraŭbpaŝoj.
Encinas Reales
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2438 geloĝantoj de la municipo Encinas Reales estas 1227 inoj kaj 1211 viroj. En la 33-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 2395 geloĝantoj, kaj aliaj 43 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 33, 19 inoj kaj 14 viroj, kaj mortis 28, 19 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis 5 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1196 homoj (49.1%).
Zulaj Sardalova
En 1956 ŝi partoprenis konkurson kaj estis inkludita en la kreatan ensemblon «Vajnaĥ». Dum 20 jaroj ŝi estis permanenta solistino de la ensemblo.
Metra ŝraŭbaĵo
Plej ofte uzataj diametroj de la ŝraŭbaĵo estas en tabelo.
Zulaj Sardalova
Ŝi havis sekvajn honoran titolojn:
Metra ŝraŭbaĵo
Por priskribi la ŝraŭbaĵon kun granda paŝo uni skribas kiel
Mdiametro
Zulaj Sardalova
Ŝi mortis la 15-an de novembro 2005 en vilaĝo Novie Aldi.
Metra ŝraŭbaĵo
ekzemple M16.
Por priskribi la ŝraŭbaĵon kun malgranda (ŝraŭb)paŝo oni skribas kiele
Mdiametroxpaŝo ;
Antal Hofmann
HOFMANN Antal, plumnomo Antal Ádám estis hungara/rumanihungara ĵurnalisto, poeto naskita en Fiume la 6-an de decembro 1912 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de septembro 1956.
Kariero
Antal Hofmann finis la mezlernejon en Satmaro kaj li fariĝis interna kunlaboranto de gazeto Szatmári Újság, poste de tiuj aperintaj en Sighetu Marmației, de 1948 li estis oficisto en Budapeŝto.
Metra ŝraŭbaĵo
ekzemple M48x3.
Se ne estas skribita aparte, la ŝraŭbaĵo estas dekstra.
(dimensioj estas en milimetroj)
Gary McFarland
Gary McFARLAND (naskiĝis la 23-an de oktobro 1933 en Los-Anĝeleso; mortis la 3-an de novembro 1971 en Novjorko) estis usona komponisto, muzikaranĝisto kaj vibrafonisto de moderna ĵazo.
Vivo kaj verkado
Kvankam li alkreskis en muzikema familio, Gary McFarland estas meminstruinto de vibrafonludo. Li verkis en la 1960-aj jaroj kiel komponisto, aranĝisto, i. a. por la bando de Bob Brookmeyer kaj Gerry Mulligan kaj en 1961 por Anita O’Day, por kiu li produktis la muzikalbumon All the Sad Young Men. Li verkis tiutempe multajn albumojn por la diskeldonejoj Verve kaj Impulse! Records, en kiuj li provis enigi orkestran ĵazon kun novaj aranĝoj. Por sia unua albumo je propra nomo de 1963 li kunveris i. a. kun Bill Evans, Phil Woods kaj Jim Hall; McFarland „validis tiutempe kiel alte talentita novulo en la ĵazmondeto de Novjorko. Lia specialaĵo estis interesaj sonkonstruaĵoj, kiuj sonis ne-eluzitaj, novaj kaj freŝaj.“
Krome li muzikis en Orchestra U. S. A. kaj kunverkis kun Johnny Hodges, John Lewis kaj Stan Getz. Krom propraj sonregistraĵoj kaj sia verkado kiel aranĝisto li komponis la filmmuzikon por la filmo Eye Of The Devil. Fine de la 1960-aj jaroj li ne plu verkis sur la kampo de ĵazo kaj tria fluo, sed pli multe en la fonmuzika ĝenro kaj en instrumenta popmuziko, produktis televidfilmetojn kaj sonregistraĵojn per sia propra firmao Skye Records, kiun li mastrumis kun Gábor Szabó kaj Cal Tjader ĝis ĝia bankroto en la jaro 1970. Post tio li verkis kiel aŭtoro kaj aranĝisto en la filmnegoco.
NGC 7623
NGC 7623 (aliaj indikoj — UGC 12526, MCG 1-59-56, ZWG 406.75, NPM1G +08.0554, PGC 71132) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gary McFarland
Morto
La 2-an de novembro 1971 posttagmeze McFarland vizitis kune kun amiko la trinkejon 55 Bar en Novjorko. Tie li glutis drinkaĵon, kiu evidente enhavis mortigan kvanton da metadono. McFarland suferis tuj post konsumado de la trinkaĵo korinfarkton kaj mallonge poste estis deklarita kiel morta. Ĝis nun restas neklara, ĉu alia intence venenis la muzikiston aŭ ĉuMcFarlandon mem erare trodozis la metadonon. En la dokumentfilmo el 2006 This is Gary McFarland de Kristian St. Clair frato de Gary McFarlands defendas la tezon, ke verkisto Mason Hoffenberg, kiu samtempe estis en la trinkejo, substituis la drinkaĵojn de McFarland kaj de liaj akompanantoj - ĉar 55 Bar tiumomente tamen estis sub kontrolo de la Mafio, ĉi tiu malhelpis ekzaktan enketon de la mortigaj cirkonstancoj.
Dick Hyman
Richard Roven ″Dick″ Hyman (* 8-an de marto 1927 en Novjorko) estas ĵazpianisto.
Reprodukta laboro
La koncepto de reprodukta laboro aŭ laboro de reproduktado, en sociologio, demografio kaj ekonomiko, ankaŭ uzata en studoj feministoj kaj de marksisma ekonomiko rilate al la malegaleco inter seksoj, referencas kaj al la necesa laboro por la homa reproduktado realigita de la virino laŭlonge de la historio, nome gravedeco, nasko, mamnutrado, kaj al aro de atentoj kaj zorgoj necesaj por la eltenado de la vivo kaj de la survivado de homoj: nutrado, fizikaj kaj sanigaj flegadoj, edukado, formado, sociaj rilatoj, apogo kaj senta kaj psikologia, subtenado de la necesaj hejmaj spacoj kaj havaĵoj. La reprodukta laboro estas tradicie realigita ĉefe de la virino.
Dick Hyman
Vivo kaj verkado
Dick Hyman ricevis klasikmuzikan edukon, studis ĉe konservatorio Juilliard School kaj estis lernanto de Teddy Wilson. En 1949 kaj 1950 Hyman muzikis kun Benny Goodman, Tony Scott kaj Red Norvo kaj en 1952 li prezentis en la muzikfilmo Hot House kun Charlie Parker. Kun sia triopo li lanĉis en 1954 unuan furoraĵon en la tutllandaj ranglistoj per „Unforgettable“. En 1956 li lanĉis kun sia Dick Hyman Triopo per sia instrumenta versio de la Moritat el Dreigroschenoper tutmondan furoraĵon. Dum la pluaj 1950-aj kaj 1960-aj jaroj li laboris ĉefe kiel studiomuzikisto kaj kunlaboris kun Arthur Godfrey kaj Leonard Feather. Krom tio li estis unu el la unuaj muzikistoj, kiuj okupiĝis pri la Moog-sintezilo. En la 1970-aj jaroj Hyman estis membro de New York Jazz Repertory Company, faondis en 1976 la kvinopon Perfect Jazz Repertory Quintet kaj verkis muzikon por kelkaj filmoj de Woody Allen. Ankaŭ dum la sekvaj jardekoj Dick Hyman restis muzike aktiva, ekzemple kunlabore kun Ruby Braff kaj Peter Appleyard.
En 2006 li ricevis por sia vivoverkaro la Germanan Ĵaz-Premion.
La magiisto de la smerald-urbo
"La magiisto de la Smerald-urbo" estas porinfana libro de la rusa verkisto Aleksandr Melentjeviĉ Volkov. La rakonto unuan fojon aperis 1939 en Sovetunio kaj laŭas la usonan porinfanan libron "La mirinda sorĉisto de Oz" ("The Wonderful Wizard of Oz").
Por noveldono, 1959, Leonid Vladimirski kreis novajn ilustraĵojn. Ekde tiam la libro eldoniĝis ankaŭ en preskaŭ ĉiuj landoj de la siatempa socialisma ŝtataro, kaj en aliaj landoj.
Ĉefaj personoj
En la fabelo ĉefe agas Elli – juna knabino el usona ŝtato Kansaso –, ŝia hundeto Totoŝka, la Birdotimigulo – kiu sopiras atingi prudentecon –, la Fera Arbohakisto – al kiu mankas la koro – kaj la Timema Leono (kiu deziras atingi kuraĝon). Ili havas multajn kontraŭulojn, ekzemple la hommanĝulo kaj la fia sorĉistino Bastinda (kiu regas ankaŭ pri la Flugantaj Simioj). La magiisto de la smerald-urbo mem kaj Stella – bona magiistino – estas pliaj ĉefaj personoj.
Rakonto
Temas pri la travivaĵoj de la knabino Elli, kiu per ŝtormo forkondukiĝis en la »Magian Landon« kaj tie devas elteni multajn aventurojn por reveni hejmen. La »Magia Lando« – laŭŝajne paradizo kun eterna somero kaj ĉarme drolaj loĝantoj – havas siajn partojn malhelajn kaj draste danĝerajn; malicaj magiistoj, hommanĝuloj, sabrodentoj-tigroj kaj aliaj embuskas.
La verko de Volkov konvinkas per iomete malnova lingvostilo kaj lerto pri aventuro, bonhumuro kaj ĉarmo. La kongeniaj ilustraĵoj de Leonid Vladimirski kompletigas la tekston kaj komune kreiĝas speciala formo de poezio.
Diferencoj al "La magiisto de Oz"
Maleblas mencii ĉiujn diferencojn, necesus multaj paĝoj kaj eĉ tiam la listo ne estus kompleta.
Krome estas abundo da multaj diferencoj; kelkfoje pli longaj dialogoj aŭ aldonaj priskriboj, ktp. Kelkfoje eĉ nur la sinsekvo de la dialogaroj ŝanĝiĝis, sen menciindaj enhavaj diferencoj.
Pri la eldonoj
Bedaŭrinde ĝis nun ne aperis papera Esperantlingva versio, kvankam ekde 1991 ekzistas traduko de Oleg Ciganov kaj Boris Kondratjev (S-Peterburgo).
Burgo Klopp
La burgo Klopp estas montburgo sur altaĵo en la urbo Bingen am Rhein en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
La magiisto de la smerald-urbo
Pri la eldonoj
En ambaŭ tiamaj partoj de Germanio (orienta kaj okcidenta Germanio, do GDR kaj FRG) la libro eldoniĝis meze de la 1960aj jaroj. En Orienta Germanio la reeldonoj dum 40 jaroj restis preskaŭ senŝanĝe, nur la aspekton oni modifis. Ekde la 11a eldono (2005) la libro aperis kun aliaj teksto kaj aspekto.
Post kunligo de ambaŭ partoj estiĝis germanlingvaj aŭddramoj kaj sonlibroj, kunagis altrangaj aktoroj.
La daŭrigoj
Post sia versio de "La magiisto de Oz", Volkov ne haltis; li daŭrigis rakonti kaj tute novverkis kvin pliajn volumojn pri Elli, la amikoj kaj la Magia Lando. Iomete li ja uzis ankaŭ la daŭrigojn de La magiisto de Oz, sed ne rekte laŭis. Unu el la plej gravaj diferencoj: Ekster la Magia Lando la Volkovaj personoj pluaĝiĝas kaj havas memstaran vivon, en la rakontoj de Baum la okazoj ekster la lando Oz estas nur flanka afero.
Kion li transprenis Volkov per abunda fantazio prilaboris; li la verkojn de Baum ege superas. Por doni ekzemplon: Per Urfin Juice kreis Volkov kontraŭulon kiu estas egalranga kun la amikaro de Elli, egalranga per la kompreniga multfacedeco.
Choloma
Choloma [ĉolOma] estas grandurbo kaj municipo en Honduro.
Geografio
Choloma situas en la norda parto de Honduro. San Pedro Sula troviĝas 16, Puerto Cortes 30, Tegucigalpa 186 km.
10333 Portnoff
10333 Portnoff estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Morrie Portnoff, prezidento de la Centro de Montrealo de la RASC (2014 - 2020). Li gvidis la revigligon de la aktivoj kaj resursoj de la Centro per la renovigo de ties partnereco kun la Kolegio John Abbott. Tio inkludis la transloĝigon de la kluba biblioteko, la renovigon de la observatorio Bellevue kaj la celebradon de la centjara jubileo de la Centro de Montrealo en 2018.
Choloma
Historio
En la nuna Choloma komence indianoj (indiĝenaj popoloj) vivis. Hispanoj menciis ĝin en 1524. La vilaĝo estis translokita iomete pro la rivero. Baldaŭe la urbeto estis prirabita multfoje fare de piratoj, tial la urbeto serĉis pli danĝeron lokon. Urbo fondiĝis en 1894, sed post 39 jaroj ĝi prenis la nomon Choloma. En la 19-a jarcento disvolvis industrio pri bananoj kaj en la sekva jarcento oni komencis kultivi sukerkanojn. Baldaŭe oni okupiĝis pri brutoj, citrusoj kaj grenoj. Fine multe da fabrikoj ekfunkciis en Choloma pro la malmultekostaj laboroj.
Klimato
Choloma situas en humida tropika klimato. En la urbego la averaĝa temperaturo varias inter 17-34 °C. Estas varma, seka sezono de januaro ĝis junio kaj pli malvarma pluva sezono de julio ĝis septembro. La vento venas de la nordo aŭ nordoriento.
Trafiko
El Choloma ĉefvojoj kuras al San Pedro Sula kaj Puerto Cortes.
Distrikto Murzuk
Murzuk (مرزق, latinliterigo laŭ DMG Murzuq) estas distrikto de Libio, en la centra sudo de la lando. La distrikta ĉefurbo estas la samnoma urbo Murzuk.
Geografio
En la tuta distrikta teritorio laŭ la stato de la jaro 2003 vivis loĝantoj sur areo de sume. En la sudokcidento la distrikto limas al la ŝtato Niĝero, kaj en la sudoriento al la ŝtato Ĉado.
Enlande ĝi limas al la sekvaj aliaj libiaj distriktoj:
Administra historio
Kadre de la libia administra reformo de 2007 la limoj de tiu-ĉi kaj la najbaraj distriktoj estis iom ŝanĝitaj, kaj lige al tio aparte pligrandiĝis la nordoriente najbara distrikto Al Ĝufra.
Juozas Baltušis
Juozas BALTUŠIS (aŭtentika nomo Albertas JUOZĖNAS) estis litova prozisto, dramisto kaj publicisto. Li naskiĝis la 14an de aprilo 1909 en Riga (Latvio), mortis la 4an de februaro 1991 en Vilno.
Biografio
Kun gepatroj loĝis en Riga, dum la Unua mondmilito – en Rusio, en 1918 venis en Litovion, loĝis en Puponiai (distrikto Kupiškis), laboris kiel dungito en vilaĝo, en 1929 translokiĝis en tiaman provizoran ĉefurbon Kaunas, laboris kiel kompostisto en presejoj, memstare lernis kaj sin klerigis. Dum 1940-1941 subtenis sovetan okupadon, laboris en Radio-Komitato en Kaunas. Dum la milito inter Sovetio kaj Germanio li lasis familion kaj retiriĝis el Litovio, loĝis en Rusio, laboris en Radio-Komitato en Moskvo. De 1944 loĝis en Vilnius, okupis diversajn postenojn: prezidanto de Radio-Komitato (1944-1946), sekretario de Verkista partia organizo kaj ĉefa redaktoro de literatura revuo Pergalė (Venko) (1946-1954), deputito de Supera Konsilio de Litova SSR(1947-1975, 1980–1986), vicprezidanto de Prezidio de Supera Konsilio de Litova SSR (1959–1967), kandidato al Centra Komitato de Litova Komunista Partio (1958-1961), prezidanto de Pacdefenda Komitato de Litova SSR (1970-1975, 1980-1986). Juozas Baltušis ne aprobis ideojn de litova rekonstrua movado Sąjūdis.
J. Baltušis en 1937 edziĝis al Vanda Petrauskaitė. Post ŝia elmigro al Usono, li divorcis.
En 1948 edziĝis al aktorino Monika Mironaitė (1913-2000).
Infanoj:
Verkado
Dramo Gieda gaideliai (Jam kokerikas koketoj) estis surscenigitaj en litovaj teatroj en la jaroj 1947, 1948, 1958 kaj 1971. Ĝi estis ludata ankaŭ en teatroj de ĉeĥoslovakio kaj Pollando.
Verkoj de Juozas Baltušis tradukitaj al lingvoj latva, estona, rusa, pola, ĉeĥa,belorusa, ukraina, taĝika, armena, franca.
J. Baltušis (kun J. Gabriloviĉ) verkis scenaron al kinofilmo Aušra prie Nemuno (Mateniĝo ĉe Nemunas, reĝ. A. Faincimer, A. Apsolon, A. Bergunker 1952). Laŭ liaj noveloj estis kreitaj kinofilmoj: Mums nebereikia (Ni ne bezonas, reĝ. Marijonas Giedrys, 1959 ), Virto ąžuolai (Faladis kverkoj,reĝ. Gytis Lukšas, 1976).
Pri J. Baltušis estas kreita dokumenta kinofilmo "Kine – Juozas Baltušis" (Juozas Baltušis en kinoarto, 1979).
Tombeja preĝejo (Altenburg)
Historio
Ĝi konstruitis inter 1635 kaj 1651 en la stilo de itala malfrurenesanco laŭ la planoj de la altenburga ĉefkonstruisto Christoph Richter. La halokirko kun kvin fenestraj aksoj en korinta ordo sude estas koneksita tra duobla ŝtuparo tra la ĉefportalo kun portiko. La sakristio alkonstruitis ĉe la kvinflanka altareja plurlateraĵo. Sude la ensemblo kompletiĝis per en 1529 instalita tombejo. La preĝejo uzitis inter 1717 kaj 1817 kiel garnizona kirko kaj ĝis la 1970-aj jaroj kiel tombeja. Profaniĝo ĝia daŭris inter 1813 kaj 1830. Plafonbildo pri Sankta Triunuo ornamas la ambonon ore. Apudis bildo de la generalsuperintendanto Christian Löber. La orgenon kreis Karl Ernst Poppe el Altenburg.
Meto fundamentŝtona
Urbestro Johann Christoph Richter metis en la 28.8.1638 la fundamentan ŝtonon; videblas metaltabulo kie tekstas:''Seine herzliche Durchlaucht Friedrich Wilhelm II., Herzog zu Sachsen-Altenburg, 1639–1669; Dr. Bernhard Bertram, Geheimer Rat und Kanzler; als Bauverordnete: Herr Johann Christoph Richter, Bürgermeister; Herr David Faber, Stadtvogt; Herr Jacob Meise, Kämmerer; Herr Ernst Böttiger, Geschossherr.
Restaŭradlaboroj
Restaŭradaj kaj alikonstruaj laboroj okazis inter 1835 kaj 1840 kaj denove inter 1911 kaj 1912. Ĉe esploroj de la tegmentaro oni konstatis enligne danĝeran larmofungon, sekve rapida kontraŭagado necesis. Post tio la ĉefa tegmento ricevis novan ardezaĵaron kaj fulmosuĉiloj munitis. Nova tegmentdrenadsistemo alvenis kun konekso al la publika kanala reto. Dum la dua granda restaŭrado oni aliaranĝis la eksteraĵoj laŭ la stilo de la floranta renesanco.
Tombejo
La ĉefenirej al la tombejo estas novgotikaĵo. Centre de la triparta tuto troviĝas kapelo sentransepta. La altarejo okcidenta plurlatere alkuŝas. La tri ejoj inter si ligiĝas per arkadoj.
Granda Elektron-Pozitrona Koliziigilo
Granda Elektron-Pozitrona Koliziigilo (Large Electron-Positron Collider aŭ LEP) estas partikla akcelilo, antaŭe uzata en CERN por studi konduton de elementaj partikloj.
Historio
En komenco de la 1980-aj jaroj oni proponis projekton de koliziigilo, kiu koliziigu elektronojn kun iliaj kontraŭpartikloj pozitronoj. La projekto ekhavis nomon Granda Elektron-Pozitrona Koliziigilo. Konstruo komenciĝis en aŭtuno de 1983. Dum kvin jaroj oni fosis en valo de Lemano grandegan ringan tunelon kiu longas 27 kilometrojn kaj estas je 100 metroj profunden de la grundo. La fosado estis tiom preciza, ke kiam la kontraŭaj flankoj de tunelo kuniĝis en 1988, la diferenco inter ili estis nur ĉ. 1 cm. En la tunelon oni metis kvar eksperimentajn aparatojn, ĉiu el kiuj enhavis multegajn partiklajn detektilojn.