cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Migra falko
Reproduktado
La ino demetas 3 aŭ 4 ovojn (sed 1–5) en la skrapaĵo. La ovoj estas blankaj al sablokoloraj kun ruĝaj aŭ brunaj markoj. Ili estas kovataj dum 29 ĝis 33 tagoj, ĉefe fare de la ino. La masklo helpas ankaŭ al la kovado de la ovoj dumtage, sed nokte nur la ino kovas. La eloviĝo varias depende de la loko, sed ĝenerale el februaro al marto en la Norda Hemisfero, kaj el julio al aŭgusto en la Suda Hemisfero (la aŭstralia subspecio macropus povus reproduktiĝi tiom malfrue kiom ĝis novembro kaj ekvatoraj populacioj povas nesti iam ajn inter junio kaj decembro). La ino ĝenerale demetas denove se la ovoj perdiĝas frue de la nestosezono, kvankam tio ege raras en Arkto pro la mallongaj somersezonoj. Kiel rezulto de iome nefekundaj ovoj kaj naturaj perdoj de idoj, la averaĝa nombro de junuloj troviĝantaj en nestoj estas 2.5, kaj la averaĝa nombro kiuj elnestiĝas estas ĉirkaŭ 1.5.
Post eloviĝo la idoj estas kovritaj per kremoblanka lanugo kaj havas misproporcie grandajn piedojn. Kaj masklo kaj ino elnestiĝas por akiri predojn por manĝigi la idojn. La ĉasteritorio de la gepatroj povas etendi al radiuso de 19 al 24 km el la nestoloko. Idoj elnestiĝas 42 ĝis 46 tagojn post eloviĝo, kaj restas dependaj el la gepatroj dum ĝis du monatoj.
Pesticidoj
La migra falko iĝis minacata specio pro la uzado de organokloraj pesticidoj, ĉefe DDT dum la 1950-aj, 60-aj kaj 70-aj jaroj. Koncentriĝo de pesticidoj kaŭzis ke la organoklorino eniru en la grasaj histoj de la falkoj, malpliigante la kvanton de kalcio en ties ovoŝeloj. Pro pli fajnaj ŝeloj malmultaj falk-ovoj survivis ĝis eloviĝo. En kelkaj partoj de la mondo, kiaj ĉe orienta Usono kaj Belgio, tiu specio iĝis loke formortinta kiel rezulto.
Falkado
La migra falko estis uzata en falkado dum pli ol 3 000 jaroj, komence inter nomadoj de Centra Azio. Pro sia kapablo plonĝi je altaj rapidoj, ĝi estis alte aprezata kaj serĉata kaj ĝenerale uzata de spertaj falkadistoj. La migraj falkoj estas foje uzataj ankaŭ por fortimigi birdojn el flughavenoj por malpliigi la riskon de birdofrapo, plibonigante la aviadan sekurecon, kaj estis uzataj por haltigi revenantajn mesaĝokolombojn dum la Dua Mondmilito. Ovoj kaj idoj de Migra falko estas ofte celataj de kontraŭleĝaj kolektistoj, kaj tiele estas komuna praktiko ne diskonigi neprotektitajn nestolokojn.
Rekuperaj klopodoj
Ĉe Usono, Kanado, Germanio kaj Pollando, la naturaj servoj por rekupero de la migra falko bredis la specion en kaptiveco. La idoj estas kutime manĝigataj per manĝofalilo aŭ per gantpupo imitanta migran kapon, por ke tiuj ne povu vidi la stampobildon ĉe la homaj bredistoj. Kiam ili estas sufiĉe aĝaj oni malfermas la bredan skatolon, kio permesas la birdon trejni siajn flugilojn. Dum la ido plifortiĝas, la manĝo estas malpliigita, por instigi la birdon lerni ĉasi. Tiu sistemo estas nomata “raboĉaso”. Por liberigi kaptiv-bredatan falkon, la birdo estas situanta en speciala kaĝo pinte de turo aŭ de klifokornico dum kelkaj tagoj, kio permesas ĝin alkutimiĝi al sia futura medio.
Tutmonde rekuperaj klopodoj estis rimarkinde sukcesaj. La disvastigata malpliigo de la uzado de DDT eventuale permesis liberigitajn birdojn reproduktiĝi sukcese. La migra falko estis forigita el la usona listo de minacataj specioj la 25an de aŭgusto 1999.
Nuna statuso
Populacioj de la migra falko repliiĝis en plej partoj de la mondo. En Britio, estis rekupero de la populacioj ekde la falego de la 1960-aj jaroj. Tio estis helpata de la konserva kaj protekta tasko fare de la Royal Society for the Protection of Birds. La migra falko nun reproduktiĝas en multaj montaj kaj marbordaj areoj, ĉefe en okcidento kaj nordo, kaj nestas en kelkaj urbaj areoj, uzante la urbajn populaciojn de kolomboj por manĝo. En multaj partoj de la mondo la migraj falkoj adaptiĝis al urbaj habitatoj, nestumante sur katedraloj, fenestrokornicoj de nuboskrapuloj kaj turoj de pendopontoj. Multaj el tiuj nestumantaj birdoj estas kuraĝigitaj, foje ricevante atenton de amaskomunikiloj kaj ofte kontrolitaj per kameraoj. En ĉefurbo Madrido oni censis en 2015 sep reproduktajn parojn; la unuaj registroj en tiu urbo datiĝas el la 1990-aj jaroj. Foje eĉ tiu specio nestumis en balkono de privata loĝejo tiam okupata, kompreneble de respektemaj loĝantoj.
Lastaj studoj
Tre prilaborita studo ekde 1997 kaj dum 20 jaroj farita en Biskajo, Eŭskio, Hispanio, havigis tre precizan informon pri la ekologia biologio de migrofalkoj. La esplorantaj fakuloj ringis 731 falkojn kaj uzis la kapobrustajn markojn por individue identigi la diversajn ekzemplerojn. Tiel ili alvenis al jenaj konstatoj:
5109 Robertmiller
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Robert J. Miller, de la Mararmea Observatorio de Usono.
Kývalka
Sude de la domaro etendiĝas eksternivela vojkruciĝo de aŭtostrado D1 (eliro 182 Kývalka) kaj ŝoseo I/23, kiu daŭrigas de ĉi tie al Rosice en kvarstria aranĝo. Al tiu ĉi vojkruciĝo estas ankaŭ ligita ŝoseo II/602 el Brno. La transporta priserveco estas ankaŭ sekurigita per aŭtobusaj linioj el Brno direkte al Ostrovačice.
Kývalka situas en katastra teritorio Omice kun areo 10,46 km2.
34288 Bevindaglen
34288 Bevindaglen estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Bevin Daglen, mentorinon de unu finalist(in)o de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Oregon Episcopal School de Portlando (Oregono).
Daiki Tamori
Daiki Tamori (田森 大己, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Ehime FC, Kyoto Sanga FC kaj FC Gifu.
Isaac Nicola
Isaac Nicola (naskiĝinta en 1916 je Havano; mortinta samurbe en 1997) estis elstara kuba gitaristo kaj profesoro, same kiel unu el la fondintoj de la moderna Kuba Gitaro-Skolo. Li estis frato de Clara (Cuqui) Nicola.
Akademia edukado
Isaac Nicola komencis lerni gitarludon de sia patrino, Clara Romero, en la Urba Konservatorio de Havano. Finstudinte tion en 1934, li studis harmonisciencon kaj muzikhistorion en la Konservatorio Bach. En 1939 Isaac Nicola daŭrigis sian profesiolernadon en Parizo ĉe Emilio Pujol, lerninto de Francisco Tárrega. Li ankaŭ lernis ludi la vihuelaon de Pujol faris esplorojn pri la historio kaj la literaturo de la gitaro.
Verkado kiel gitaristo
En 1940 Nicola revenis al Kubo kaj vojaĝis denove al Usono, kie li daŭrigis longan amikan rilaton kun la kuba gitaristo José Rey de La Torre, kun kiu li prezentis koncerton en Havano en 1947. Post reveno al Kubo profundiĝis en periodon de aktiveco kiel interpretanto, kiu kulminis en 1957 per koncerto, en kiu li unuan fojon prezentis la faman Danza Característica de Leo Brouwer.
Laboro kiel profesoro
En 1942 Nicola komencis instrui en la kulturorganizaĵo Pro-Arte Musical, anstataŭante tie sian patrinon Clara Nicola. En 1948 li okupis postenon de vicprofesoro en la Urba Konservatorio de Havano ĝis 1951, kiam li fariĝis titola profesoro.
Ekde tiam Nicola sin dedicis plene al la instruo, helpate de aliaj sindediĉemaj kunlaborantoj kiel la profesorinoj Marta Cuervo, Clara (Cuqui) Nicola (lia propra fratino) kaj Marianela Bonet.
En tiu epoko Isaac Nicola aktivis restrukturante la metodon de gitarludo, kiun estis kreinta lia patrino, kaj ankaŭ aldonis multan de sia propra rikolto. Li fondis la bazojn de didaktika sistemo tuteca por la instruo de gitarludo, kiu inkluzive la kontribuaĵojn de multaj aliaj gitaristoj, profesoroj kaj komponistoj estis aplikata pli malfrue en la akademia de variaj generacioj de kubaj gitaristoj. Nicola estis instruisto de multaj elstaraj kubaj gitaristoj kaj profesoroj kiel ekzemple Leo Brouwer, Jesús Ortega, Marta Cuervo, Clara Nicola, Carlos Molina, Flores Chaviano, Efraín Amador kaj multaj aliaj.
En 1982 Isaac Nicola estis unu el la fondintoj de la Festivalo Internacia de Gitaro de Havano, kiun li partoprenis ekde tiam kiel juĝanto.
Rejkjavika Gimnazio
La Rejkjavika Gimnazio (islande: Menntaskólinn í Reykjavík, mallongigo MR) estas la plej malnova gimnazio en Islando. Ĝi originas el en 1056 ĉe la episkopa sidejo Skálholt fondita institucio kiu translokigitis en 1786 en la ĉefurbon Rejkjaviko (Lækjargötu 7, regiono Höfuðborgarsvæðið).
Historio
Mallonge post la fondiĝo de la dioceso Skálholt malfermitis slamlokee en 1056 latina lernejo Skálholtsskóli. Sekve temas ne nur pri unue el la plej tradiciaj klerigejoj islandaj sed ankaŭ pri la plej honorindaj seninterompe ekzistantaj organizaĵoj tie. En 1786 ĝi venis al Rejkjaviko kelkajn jarojn antaŭ la transloĝiĝo episkopa. Sed jam en 1805 la lernejo devis moviĝi je Bessastaðir en la komunumo Álftanes la nuna sidejo de la islanda ŝtatprezidanto. Removigo Rejkvavikon okazis en 1846 en la tiam plej grandan ejon de Islando kiu videblas sur la monbileto de 100 kronoj. Krom la ĉefa ejo uzatas ĉ. dek kromaj kiel biblioteko, instruĉambraro, studenthejmo ktp. Iliaj nomoj jenas: Skólahúsið/Gamli skóli, Íþaka, Fjósið', Íþróttahús, Kristshús/Casa Christi, Nýja hús/Casa nova, Nýja setur/Villa nova, Elísabetarhús, Amtmannsstígur.
La nomoj lernejaj ja ŝanĝis en la kuro de la tempo: Skálholtsskóli, Lærðiskólinn, Latínuskólinn (latina lernejo) aŭ latinlingve Schola Reykjavicensis. La hodiaŭa nomo ekzistas jam ekde 1937. Ofertatas programo daŭranta kvar jarojn. Post trapaso de la fina ekzameno (stúdentspróf) oni rajtas ekstudi altlerneje.
E8
La kombino E8 havas plurajn signifojn:
Montréal-Est
Montréal-Est estas kanada urbo situanta ene de Montrealo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montréalestois.
E9
La kombino E9 havas plurajn signifojn:
Bartholomaeus Anglicus
Bartolomeo la Angla (1203-1272) estis angla filozofo, skolastikisto kaj erudiciulo en Parizo, aŭtoro de la verko: "De proprietatibus rerum" (aŭ "Pri la Proprecoj de la Aĵoj") (1240), membro de la franciskana ordeno, antaŭanto de la encikopledioj kaj unu el la plej popularaj libroj de la mezepoko. Bartolomeo ankaŭ okupis elstarajn postenojn ene de la eklezio kaj indikiĝis kiel episkopo de Łuków kvankam li ne estis konsekrita en tiu pozicio.
En la Libro pri la propreco de la aĵoj, Bartolomeo la Angla inkludis informojn pri anĝeloj kaj demonoj, flugilhavaj estuloj tiaj kiaj grifoj kune kun prispriboj pri medicinaj plantoj kaj esencaĵoj de la korpo. Estis necesaj kelkajn centojn da jaroj por ke la fundamentoj de la kompreno pri drogoj establiĝis kiel rezulto de la kemiaj avancoj.
Sekcioj de la libro
La verko organiziĝis per 19 libroj. La temoj de la libroj, laŭ ordo estas Dio, Anĝeloj (k demonoj), la homa menso aŭ animo, fiziologio, pri la aĝoj (familia kaj doma vivoj), medicino, la universo kaj la ĉielaj korpoj, la tempo, la formo kaj la materio (elementoj), la ero kaj ties formoj, la akvo kaj ties formoj, la tero kaj ties formoj inklude de la geografio, gemoj kaj metaloj, bestoj, koloroj, flaroj, gustoj kaj likvaĵoj. Jen kiel ili prezentiĝas en la verko:
Levente Ughy
Kariero
Levente Ughy akiris diplomon en Arta Popollernejo de sia naskiĝurbo. Li komencis skulpti el ligno en 2000.
14097 Capdepera
14097 Capdepera estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la hispanaj astronomoj Ángel López Jiménez kaj Rafael Pacheco elde la Observatorio de Majorko en Costitx (Majorko, Hispanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Capdepera en orienta Majorko, kie la unua malkovrinto vivis dum multenombraj jaroj, kaj kiu festis sian 700-jaran jubileon en 2000. La vilaĝo entenas bone konservitan kastelon de la 14-a jarcento kaj belan strandon.
Ingvar Gíslason
Ingvar Gíslason (naskiĝinta la 28-an de marto 1926) estas islanda politikisto kaj eks-ministro. Li estis parlamentano por la Progrespartio 1961-1987
Distrikto Santarém
La distrikto Santarém (distrito de Santarém) estas distrikto de Portugalio. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2011 vivis  loĝantoj. Administra centro estas la samnoma urbo Santarém.
Municipoj
La distrikton konsistigas la sekvaj 21 municipoj, kiuj parte havas la statuson de urbo (cidade), kaj parte de urbeto (vila):
25046 Suyihan
25046 Suyihan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Su Yi-Han, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Unua Liceo por Knabinoj de Tajpeo, Tajvano.
Reliefo (kartografio)
Kutime tiaj reliefoj havas pli grandan skalon en la dimensio de alteco ("troaltigitaj") kompare al la du dimensioj de la ebeno, por ke oni pli facile perceptu la surfacajn formojn.
Kutime maketoj de altmontaro ne estas troaltigitaj, tiaj de mezaltmontaro obligas la skalon per 2 ĝis 4, tiaj de ebenaĵo estas ĝis 10-oble altigitaj.
Specialaĵo estas pejzaĝaj reliefoj, kiuj fariĝis tre popularaj en la 19-a kaj komenciĝanta 20-a jarcento. Renomaj artistoj en tiu fako estis la svisoj Xaver Imfeld und Eduard Imhof.
La plej granda Eŭropa maketo troviĝas en Villach, Aŭstrio, kie tuta provinco Karintio estas reliefe prezentata (skalo 1:10.000) sur areo de 182 m². Tiu vidindaĵo estis konstruita en 1913. - La Svisa Alpo-Muzeo en Berno disponas pri pli ol 250 tiaj montoreliefoj, la plej granda kolekto de la mondo.
Alia specialaĵo estas la pentritaj reliefmapoj, kiujn inventis Karl Wenschow (1884 –1947). Lia metodo estas la bazo por industria produktado de precizegaj reliefmapoj.
NGC 5011A
NGC 5011A (aliaj indikoj — ESO 269-63, MCG -7-27-41, DCL 526, IRAS13093-4303, PGC 45847) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Reliefo (kartografio)
Plej granda reliefmaketo de la mondo?
Uzanto de la maparo Google Earth trovis grandan reliefmapon proksime de urbo Yinchuan, Ĉinio - Koordinatoj:. La maketo (900 x 700 m) situas en militista areo kaj montras la altmontaran regionon Aksai Chin, kie 1962 estis la ĉina-barata milito.
NGC 5011A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Ĉamoj (etno)
Ĉam-homoj (vjetname:người Chăm aŭ người Chàm, ĉame: Urang Campa), ĉamoj, estas, en sudorienta Azio, membroj de etno, kiu nomiĝas "Ĉam". Ili estas amasaj inter la provinco Kampong Cham en Kamboĝo kaj la distrikto Phan Rang-Trap Cham de centra Vjetnamio, kaj ankaŭ en jenaj areoj de sudorienta Vjetnamio: Phan Thiết, Ho-Ĉi-Min-urbo kaj An Giang. Ankaŭ ĉirkaŭ 4 000 ĉamoj vivas en Tajlando; multaj el ili moviĝis suden al la provincoj Pattini, Narathiwat, Yala kaj Songkha por labori. Ĉam-popolo formas kernon de la islamaj komunumoj en kaj Kamboĝo kaj Vjetnamio.
Ĉam-kolonioj estas restaĵoj de la Regno Ĉampa (de 7-a ĝis 15-a jarcentoj). Ili proksime rilatas al alia aŭstronezia popolo, kaj parolas "Ĉam-lingvon", aŭ "chamon", kiu estas malajo-polinezia lingvo de la aŭstronezia familio (Aceh-ĉama subgrupo). Ĝi kontrastas al la najbaraj vjetnamoj, kiuj parolas la vjetnaman lingvon, kiu estas aŭstralazia lingvo.
Tsutomu Matsuda
Tsutomu Matsuda (松田 勉, n. ) estas japana futbalisto.
Ĉamoj (etno)
Historio
La prapatroj de la ĉamoj verŝajne migris de la insulo Borneo. Ĉinaj notoj pri la Regno Ĉampa datiĝas jam de la dua jarcento p.K. Jam dum la 9-a jarcento la regno regis la teritoriojn inter Hue en centra An-Namo kaj la delto de Mekongo en Koĉinĉino. Ĝia prospero venis de markomerco pri santaloligno kaj sklavoj, kaj verŝajne inkludis piratadon.
Tsutomu Matsuda
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, FC Gifu kaj FC Kariya.
Ĉamoj (etno)
Historio
Al-Dimashqi (1325) deklaris ke "la landon Ĉampa ... enloĝas de islamanoj kaj fetiĉadorantoj. La islama religio venis tien dum la epoko de kalifo Uthman ... kaj Ali ibn Abi Talib; multaj islamanoj, kiuj estis forpelitaj fare de Umajadoj kaj de Al-Hajjaj ibn Yusuf, fuĝis tien."
Daoyi Zhilue dokumentas pri ĉinaj komercistoj, kiuj iris en Ĉam-havenojn de la lando Ĉampa kaj geedziĝis kun Cham-virinoj, al kiuj ili regule revenis post komercaj vojaĝoj. Ĉina komercisto de Quanzhou, Wang Yuanmao, komercis amplekse kun la lando Ĉampa kaj geedziĝis kun Ĉama princino.
En la 12-a jarcento p.K., ĉamoj batalis per serio da militoj kontraŭ la ankoraj kmeroj sur la okcidenta fronto. Ĉamoj kaj iliaj aliancanoj lanĉis atakon de la lago Tonlesapo, kaj sukcesis detrui la kmeran ĉefurbon. En 1181, aliflanke, ilin venkis reĝo de kmeroj, Jayavarman la 7-a.
Inter la pliiĝo de la kmera imperio ĉirkaŭ 800 p.K. kaj la premo de la vjetnama ampleksiĝo suden, la Regno Ĉampa komencis malpliiĝi. Dum la vjetnama invado de Ĉampa-lando en 1471, ĝi suferspertis grandan malvenkon kontraŭ la vjetnamoj; 120 000 Ĉam-homoj estis aŭ kaptitaj aŭ mortigitaj, kaj la reĝlando estis reduktita al malgranda enklavo proksime de Nha Trang. Inter 1607 kaj 1676, la reĝo de Ĉampa konvertiĝis al Islamo, kaj dum tiu periodo Islamo iĝis domina trajto de Ĉam-socio.
La Ĉama estis patrinlinia socio, kaj heredo estis transdonata de patrino. . Pro tio, la vjetnamoj en 1499 faris leĝon ekskludantan geedziĝon inter Ĉam-virinoj kaj ĉiu unuopa vjetnama masklo, senkonsidere pri klaso. . La vjetnama instrukciaĵo en la ĉefurbo estis mortigi ĉiujn ĉamojn ene de la najbaraĵo.
Kiam la dinastio Ming en Ĉinio falis, pluraj miloj da ĉinaj rifuĝantoj fuĝis suden, kaj amplekse instaliĝis en Ĉam-terojn kaj en Kamboĝon. . La plej multaj el tiuj ĉinoj estis junaj maskloj, kaj ili prenis Ĉam-virinojn kiel edzinojn. Iliaj infanoj identiĝis laŭ ĉina kulturo. Tiu migrado okazis en la 17-a kaj la 18-a jarcentoj.
Plia vastiĝo de la vjetnamanoj en 1720 kondukis al la aneksado de la regno Ĉampao kaj al ties persekuto fare de la vjetnama reĝo, Minh Mang. Konsekvence, la lasta islama reĝo de Ĉampa, Pô Chien, decidis grupigi siajn popolojn (tiujn sur la kontinento) kaj migri suden al Kamboĝo, dum popoloj loĝantaj ĉe la marbordo migris al Trengganu (Malajzio). Malgrandega grupo fuĝis norden al la ĉina insulo Hajnano, kie ili estas konataj hodiaŭ sub la nomo "Uculoj". La parto de Kamboĝo kie la reĝo kaj la metropolanoj daŭre ekloĝis estas ankoraŭ konata sub la nomo "kompong Cham", de kie ili disiĝis en komunumoj trans la rivero Mekongo. Ne ĉiuj Ĉampa-islamanoj migris kun la reĝo. Kelkaj grupoj restis en la regionoj Nha Trang, Phan Rang, Phan Ri kaj Phan Thiết de centra Vjetnamio. Dum la 1960-aj jaroj ekzistis diversaj movadoj de ribelo por liberigi la Ĉam-homojn kaj krei sian propran ŝtaton. La movadoj estis la Liberigarmeo de Ĉampa (FLC - Le Front pour la Libération de Cham), kaj la "Front de Libération des Hauts Plateaux" (Fronto de Liberigo de la Altebenaĵoj). Tiu lasta movado klopodis kunlabori kun aliaj montetaj triboj. La unua nomo de la movado estis "Front des Petits Peuples" (Fronto de Malgrandaj Popoloj) de 1946 ĝis 1960. En 1960 la nomo estis ŝanĝita al "Front de Libération des Hauts Plateaux" kaj ligita kun FLC, la "Front Unifié pour la Libération des Races Opprimées" (FULRO - Fronto Unuigita por Liberigo de Subpremataj Rasoj), en la 1960-aj jaroj. Hodiaŭ ekzistas neniu grava apartiĝema movado aŭ politika agado.
Genocido fare de la Ruĝaj Kmeroj
Andrew Perrin, raportisto por azia Time magazino, skribis en 2003 artikolon, en kiu li deklaris ke "genocido [estis] farata fare de la Ruĝaj Kmeroj kontraŭ la malgranda islama Ĉam-loĝantaro de Kamboĝo". Dum la masakroj fare de la registaro, eksterproporcia nombro da chamoj estis mortigita kompare kun etnaj kmeroj. Ysa Osman, esploristo ĉe la Dokumento-Centro de Kamboĝo konkludas, "Eblas ke kvanto 500 000 mortis. Ili estis konsiderataj la malamikoj n-ro 1 de Ruĝaj Kmeroj. La plano estis ekstermi ilin ĉiujn", ĉar "ili elstaris. Ili adoris sian propran dion. Ilia dieto estis malsama. Iliaj nomoj kaj lingvo estis malsamaj. Ili vivis laŭ malsamaj reguloj. La Ruĝaj Kmeroj volis ke ĉiuj estu egalaj, kaj ĉar la ĉamoj praktikis Islamon, ili ne ŝajnis esti egalaj. Tial ili estis punataj".
Hodiaŭ
La plimulto de ĉamoj en Vjetnamio estas hindua, dum iliaj kamboĝaj ekvivalentuloj estas plejparte islamanoj.
Malmultaj orientaj ĉamoj ankaŭ sekvas Islamon kaj plimalaltagrade mahajanan Budismon. Multaj el ili elmigris ĝis Francio dum la malfruaj 1960-aj jaroj, post kiam la ekis interna milito en Sajgono.
La plimulto (88%) de ĉamoj, kiuj hejmas en Kamboĝo, estas islama, samekiel la Uculoj de Hajnano. La izoleco de Ĉam-islamanoj en centra Vjetnamio kondukis al pliigita sinkretismo kun budhismo ĝis lastatempa restarigo de kontaktoj kun aliaj tutmondaj islamaj komunumoj en vjetnamaj grandurboj; Islamo nun spertas renaskiĝon, per konstruado de novaj moskeoj. Dum la regadso de Ruĝaj Kmeroj en Kamboĝo, la ĉamoj de tiu lando suferspertis gravajn elpurigojn, pro kiuj ĝis duono da ilia populacio ekstermiĝis. Ili suferis pli rapidan perdon ol iu ajn alia etno; la plejmulto el iliaj gvidantoj ekzekutiĝis, nur 21 el 113 (19%) imamoj pluvivis, kaj eble nur 15% el la moskeoj de Kamboĝo pluekzistis. .
Malajzio havas kelkajn Ĉam-enmigrintojn, kaj la ligo inter la ĉamoj kaj la malajzia ŝtato Kelantan estas malnova. La malajzia konstitucio agnsokas al la ĉamoj rajton al malajzia civitaneco, kaj ilian bumiputran (indiĝenan) statuson, kaj la Ĉam-komunumoj en Malajzio kaj en Vjetnamio laŭ la rivero Mekongo daŭre havas fortajn interagojn.
En 2002, oni taksas ĉirkaŭ 98 971 la nombron de ĉamoj en Vjetnamio.
Religio
La unua religio de Ĉamoj estis formo de shaivita hinduismo, kiu originis de Hindio transmara. Fare de arabaj komercistoj haltintaj ĉe la vjetnama marbordo survoje al Ĉinio, Islamo komencis influi la civilizon.
La preciza dato kiam Islamo venis al Ĉam-lando estas nekonata, sed tombo-signoj datiĝantaj de la 11-a jarcento estas trovitaj. Estas ĝenerale supozate, ke Islamo venis al Hindoĉinio multe post ĝia alveno en Ĉinio dum la Dinastio Tang (618/907), kaj ke arabaj komercistoj en la regiono venis en rektan kontakton kun la ĉamoj ke ne kun aliaj. Tio povas klarigi, kial nur la ĉamoj estas tradicie identigitaj al Islamo en Hindoĉinio.
La plej multaj Ĉam-homoj, precipe en Kamboĝo, sekvas Islamon kaj apogiĝas sur ĝiajn kolonojn inkluzive de preĝi kvin fojojn tage, fasti en Ramadano, kaj farihaĝon al Mekao. Dum multaj jaroj, reprezentantoj de Kamboĝo partoprenis al la ĉiujara Internacia Quran Deklamantoj-Konkurado, en Kuala-Lumpuro. La Ĉam-islamana komumumo en Kamboĝo prizorgas religiajn lernejojn kaj estas estrataj de muftio.
Tamen, malgranda grupo de ĉamoj, kiu nomas sin Kaum Jumaat, sekvas lokaan adapton de islama teologio (Cham Bani), laŭ kiu ili preĝas nur vendredojn, kaj festas Ramadanon dum nur tri tagoj. Tamen, dum lastaj jaroj kelkaj membroj de tiu grupo aliĝis al la pli granda islama Cham-komunumo pri ties praktikoj de Islamo. Unu el la faktoroj por tia ŝanĝo estas la influo de familianoj kiuj iris eksterlanden por studi Islamon.
La plej granda parto el la ĉirkaŭ 50 000 Ĉam-hinduoj apartenas al la kasto Nagavamshi Kshatriya, sed grava malplimulto estas la brahmana kasto. Hindutemploj estas konataj kiel Bimong en ĉama lingvo, kaj la pastroj estas konataj kiel Halau Tamunay Ahier. En province Ninh Thuan, kie baziĝas multaj ĉamoj en Vjetnamio, Cham Balamon (hindua ĉamo) nombras 32 000 membrojn, dum Cham Bani (islama ĉamo) nombras proksimume 22 000. El la 22 vilaĝoj en Ninh Thuan, 15 estas hinduaj, dum 7 estas islamaj.
Ekeren
Ekeren estas orienta distrikto de la municipo Antverpeno en la Flandra Regiono de Belgio. La antaŭurbo festis sian 850-an naskiĝtagon en 2005; la nomo de la urbo unue estis menciita en 1155, kiel Hecerna. La nomo eble originis de la 9-a jarcento kiam kelkaj vikingoj ekloĝis tie post uzi la lokajn kverkojn (= ekarna en la skandinava lingvo) por siaj ŝipoj.
Ekeren estis aparta municipo kun sia propra urbodomo, urbestro, kaj urbodelegitaro ĝis 1983, kiam la plej granda parto de ĝi, kune kun 8 aliaj municipoj, estis kunfandita en la grandurbon Antverpeno.
En 2000 la Antverpena urbodelegitaro iniciatis kromajn distriktajn konsilantarojn (districtsraden) kun respondecaj kampoj kiel sporto, kulturo, junularo kaj aĝularo. Ekde tiu malcentralizado la Antverpena municipo konsistas el naŭ distriktoj (la malnova grandurbo, sep iamaj municipoj ĉe ĝiaj limoj, kaj Bezali, kunfandiĝo de tri municipoj). La kvartala konsilantaro kolektiĝas en la 16-jarcent-epoka Hof van Veltwijck, kiu vidis gravajn restrukturajn laborojn ĉirkaŭ 2000.
Sporto
Ekeren kutimis esti la hejmurbo de futbalteamo Germinal Ekeren ĝis ĝi kunfandiĝis kun la teamo K. Beerschot V.A.C al K.F.C. Germinal Beerschot (en 1999). La nova klubo havas sian bazon en la Olimpia Sportejo de Antverpeno.
Kulturo
Ekeren estas la hejmo de la municipa akademio por muziko kaj vorto Jozef Pauly, kiu havas proksimume 2000 lernantojn. (Ĝi havas ankaŭ branĉojn en aliaj distriktoj de Antverpeno, kaj unu en la proksima municipo Kapellen). La akademio gastigas multajn ĉambrajn muzikistarojn. La flutensemblo Jozef Pauly faris koncertturneojn al Aŭstralio kaj Usono. Municipaj muzikakademioj en Belgio estas apartaj de la publika eduka sistemo; sekvi tiujn akademiojn estas tute laŭvola, kaj simpla ŝatokupo por la plej multaj el la studentoj.
Historio
En 1703 Ekeren estis la loko de batalo en la Milito de hispana sukcedo, konata kiel la Batalo de Ekeren. Kelkaj stratnomoj en Ekeren (ekzemple, Successiestraat kaj Tweekronenstraat) daŭre rilatas al tiu okazaĵo.
Poullaouen
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Munkás-újság
Munkás-újság (Laborist-gazeto) estis la semajngazeto de Transilvania Socialista Partio en Kluĵo redaktita de István Raffai sub titolo Romániai Népszava aperinta de 1929/18. numero Munkás-újság. Ĝia redaktoro de 1932 estis Géza Hoffer. De 1934/42. numero ĝi daŭriĝi kun titolo Előre. De 1938/31. numero aperis sub subtitolo "literatura, kritika kaj laboristmovada revuo" ĝis 1939.
Interlingvaisto
Interlingvaisto estas ano de Interlingvao. Ne estu interlingvaistoj, sed nur interlingvaparolantoj, ĉar la kreantoj kaj unuaj anoj de la projekto ne deziris krei movadon similan al Esperanto-movado, dum idistoj kreis ido-movadon simile al Esperanto-movado, ne estas vera interlingvao-movado. Ne estas flagoj, simboloj, koloroj, ktp. rilataj al Interlingvao. Malgraŭ tio, kelkaj homoj iĝis fieraj propagandistoj de Interlingvao. Oni povas rigardi kiel "interlingvaisto" homojn, kiuj samtempe parolas la lingvon, studas la lingvon kaj kiuj propagandas la lingvon, sed oni memoru ke ili ne nomus sin "interlingvaistoj".
Aŭtobusa akcidento en Egiptio (2014)
Aŭtobusa akcidento en Egiptio okazis la en suda parto de duoninsulo Sinajo je 50 kilometroj de populara turisma urbo Ŝarm el Ŝeiĥ (Egiptio). Nokte okazis kolizio de du pasaĝeraj aŭtobusoj. Oni informas, ke ĝi okazis pro tio ke la stiristo ekdormis survoje.
Pro la akcidento pereis 38 homoj, aliaj 41 estis vunditaj kaj enhospitaligitaj.
Suferintoj
Ŝtataneco de la suferintoj: Egipto,  Jemeno (1),  Saud-Arabio (2),  Ukrainio (1).
Stadiono Hrazdano
La Stadiono Hrazdano (armene Հրազդան մարզադաշտ Hrazdan marzadaŝt) estas stadiono de Erevano, Armenio, en kiu eblas praktiki plurajn sportojn kvankam ĝi estas ĉefe uzata por futbalmatĉoj. Ĝi estas la sidejo de du erevanaj futbalteamoj: Ararato Erevano kaj Kilikio Erevano.
La stadiono, konstruita en 1972, estis parte renovigata en 2002 kaj en 2007. Ĝi povas akcepti ĝis 69000 spektantojn kio konvertas ĝin en la plej granda stadiono de Armenio. Ĝi estas elektebla por la finaj fazoj de la UEFA-pokalo.
La stadiono ankaŭ havas fakajn salonojn por karateo, gimnastiko, basketbalo, bokso, aerobiko, pingpongo kaj teniso, ankaŭ tri konferencejoj kaj tri restoracioj.
Rodica Anișoara Todor
Rodica Anișoara TODOR (naskiĝis la 13-an de majo 1948) estas rumana psikologino kaj esperantistino vivanta en Braşov. Membro de SAT, ŝi interalie estris la organizan komitaton de la 83-a SAT-Kongreso 2010. Almenaŭ de 2012 ĝis nun ŝi estas prezidantino de IFEF.
(14108) 1998 OA13
(14108) 1998 OA13 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Multegpikila rozo
La multegpikila rozo, dunrozo, multpikaĵa rozo aŭ Bibernell-rozo (Rosa spinosissima), estas plantspecio el la genro Rozoj (Rosa) ene de la familio familio de la Rozacoj (Rosaceae). Ĝi vaste kreskas en Eŭrazio. La Bibernell-rozo estas unu el la plej malnovaj rozo-specioj, kiuj estas kultivata en Eŭropo kaj Azio, ankaŭ la kultivaroj havas rimarkeblan sovaĝan karakteron.
Folioj
La folioj staras alterne. Ili estas obtuze malhelverdaj kaj havas kvin- ĝis sep plumfolietojn. La folietoj havas preskaŭ rondan ĝis eliptan formon. La folirando estas duoble glande segildentaj. La nervuro estas apenaŭ videbla. La stipuloj havas pintaj oreletojn kaj nur malofte glandaj dentoj.
Floro kaj frukto
La floroj staras unuope, sed relative dense kaj multnombre ĉe la mallongaj flanktigoj ĉe 1,5 ĝis 2,5 c, longa petiolo. La duseksaj floroj havas diametron de 4 cm. Ili estas radisimetriaj, kvinnombraj kaj kun duobla involuko. La floroj malforte odoras al putraĵo. La kvin sepaloj estas glatrandaj, ĉ. 1cm longaj kaj retrorefleksigita post la ekfloro. La kvin liberaj petaloj estas blankaj ĝis ruĝecaj. La pistilo staras en tre larĝa pistilkanalo kaj estas kovrata de larĝaj lanaj stigmaj kapetoj. La planto floras de majo ĝis junio.
La pedunkloj estas plej ofte pli longaj ol la plataj, nigraj ĝis purpuraj rozfruktoj.
Sistematiko
La unua priskribo sub la hodiaŭ valida nomo Rosa spinosissima okazis 1753 fare de Carl von Linné. Ofta sinonimo estas Rosa pimpinellifolia L.
Pluraj varioj estas priskribitaj:
Utiligado
La dunrozo estas ornamplanto por ĝardenoj kaj parkoj. Ĝi estis kultivata ekde la 16a jarcento. Ĝi estas formriĉa specio, kiu ofte estas utiligata por bredi hibridojn. Helpe de ĝi ekestis multaj blankaj, roseaj kaj flavaj kultivaroj, sed ankaŭ kun plenaj floroj.
Eksteraj ligiloj
url=http://www.hblagart.bmlfuw.gv.at/de/va/2002/3961_1_rosa_pimpinellifolia.pdf | wayback=20070928110952 | text=Sichtungsergebnisse HBLVA Wien}} (PDF-Datei; 1,75 MB)
Roßdorf (apud Darmstadt)
Roßdorf [prononco "Rosdorf"] estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Darmstadt-Dieburg de la federacia lando Hesio, tuj oriente de la universitata urbo Darmstadt. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Inter la 27-a de decembro 1972 kaj la 3-a de januaro 1973 cetere la 16-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Roßdorf kaj pritraktis la temon "La manipulata homo".
Saint-Aubin (Indre)
Saint-Aubin estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
-306
En la jaro 306 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Guasila
Guasila - jen itale, sarde Guasìba aŭ Guasìlla - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la administra unuo metropola urbo Kaljaro. Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la provinco Kaljaro, kiu malfondiĝis en februaro 2016. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Furtei (MD), Gesico, Guamaggiore, Ortacesus, Pimentel, Samatzai, Segariu (MD), Serrenti (MD), Villamar (MD) kaj Villanovafranca (MD).
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Chico Buarque
Francisco BUARQUE de HOLANDA, alinomata Chico BUARQUE (ŝikŭ bŭarhkj) estas filo de historiisto Sérgio Buarque de Holanda, naskiĝis en Rio-de-Ĵanejro en la 19-a de junio 1944. Liaj unuaj kanzonoj, kiel Pedro pedreiro, plenplenaj de sociaj zorgoj, estis sekvataj de lirikaj verkoj kiel Olê, olá, Carolina kaj A Banda, ĉi tiu unu el venkantaj de 2-a Festivalo de Brazila Popolmuziko (1966). Kiam oni dekretis la 5-an Institucia Ago, en decembro 1968, la brazila popolmuziko polariĝis ĉirkaŭ du nomoj kaj stiloj: Caetano Veloso, avantgardisto kaj gvidanto de Tropicalismo, kaj Chico Buarque, kiu ofte inspiriĝis en la muziko de 1930-a jardeko, nome de Noel ROSA. Ambaŭ estis persekutitaj de cenzuro de militarista gubesnestraro, kiu malpermesis granda parto de l' verkoj, kaj ili forfuĝis al Europo.
Tie, kune kun Vinícius de Moraes kaj Toquinho, Chico verkis la Samba de Orly, sia ekzila kanzono. Al teatro, Chico Buarque verkis la muzikon al Morte e vida severina, de João Cabral de Melo Neto, kaj de Romanceiro da Inconfidência, de Cecília Meireles. Li verkis, kun kunuloj, tekstojn kaj muziko de Roda viva (1967), Calabar (1973), Gota d'água (1975) kaj Ópera do malandro (1979). Publikis porinfanajn tekstojn kaj verkis la novelon Fazenda modelo (1974) kaj la romanojn Estorvo (1991) kaj Budapeste 2002.
Tamás Sárközy
Tamás Sárközy [tamAŝ ŝArkozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Sárközy Tamás Ottó Gyula József estis hungara juristo, oficisto, altlerneja instruisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis nagybocsai bocsai. Lia fora parenco estis Nicolas Sarkozy. Tamás Sárközy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Sárközy akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1963. Post siaj studoj li laboris en la konstrua ministerio, poste ekde 1969 en instituto. Li estis docento en Ekonomia Universitato Karl Marx inter 1972-1979. Intertempe en 1978 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio, en la sekva jaro li profesoriĝis en la universitato, ekde 1981 li estis katedrestro. Inter 1987-1990 li havis ŝtatan postenon (ĝuste en la lasta periodo de la socialismo, tiam li strebis multe pri la privata sektoro). Inter 1988-1990 li estis subministro. En 2001 li fondis katedron en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, poste li gvidis ĝin ĝis 2006. Li ricevis premiojn inter 1972-2009. Li edziĝis en 1970.
El Vedado
El Vedado' estas distrikto de Plaza de la Revolución (municipo) de Havano, Kubo, kies konstruado komenciĝis fine de la 19-a jarcento kaj atingis la plej brilan epokon dum la unua duono de la 20-a jarcento. Konsiderata kiel modelo de urba disvolviĝo estis karakterizita de harmonia kombinaĵo de stratoj, avenuoj plenaj de arboj, kaj luksaj domoj el la plej diversaj stiloj sed regante la eklezian. Ĝia posta evoluo devigis ĝin kombini altajn konstruaĵojn, kinejojn, restoraciojn, lernejojn, publikajn instituciojn kiuj kompletigis la nunan urban pejzaĝon sen perdo de la ĉarmo de la promenejoj. Hodiaŭ estas remalkovrita de arkitektoj kaj urbanistoj el la tuta mondo kiuj admiras ĝian belecon kaj elegantecon. En tiu ĉi parto de Havano naskiĝis Dulce María Loynaz.La Avenuoj Paseo (antikve nomata Avenuo de la Urbestroj) kaj de la Prezidantoj (aŭ ankaŭ strato G) estas la du ĉefaj stratoj de la distrikto.
Listo de francaj ministroj pri maro
Tiu artikolo listigas la francajn ministrojn pri maro.
El Vedado
En El Vedado ankaŭ troviĝas la majesta Tombejo Colón, kiu estas Kultura Heredaĵo de la kuba nacio kiu estas unu el la plej elstaraj de la mondo pro ĝiaj valoraj skulptaĵoj.
La norda zono de El Vedado, borderante la marbordon de la Florida Markolo, estas difinita de la avenuo nomata Malecón (Moleo de Havano), kiu etendiĝas ĝis la elfluejo de la rivero Almendares, kiu markas la okcidentan limon de El Vedado kun la distrikto Miramar. La "Torreón de la Chorrera", estas plurjarcenta malgranda fortikaĵo kiu estis parto de la militista antikva fortikaĵaro de la urbo, ĝi troviĝas je la marbordo de la elfluejo de la rivero, markante la okcidentan finan limon de Malecón (Moleo). Alia grava loko de El Vedado estas La Rampa, nomo kiu prenas la straton 23 ekde la angulo L ĝis la nordo de Malecón (Moleo). Estas grava vivanta centro de la urbo kun kinejoj, hoteloj, restoracioj, fama glaciaĵvendejo nomata Coppelia, sidejo de gravaj ministerioj, vojaĝagentejoj, ktp.
Ernő Kiss Angyal
La mortodateno de la informkesto estas erara!
Ernő Kiss Angyal [ernO kiŝ andjal], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Angyal Ernő estis hungara juristo, nobela juĝisto, komponisto. Lia origina nomo estis Engl Ernő József, la familia nomo ŝanĝiĝis al Angyal en 1903, li prenis plian familian nomon Kiss en 1930. Ernő Kiss Angyal naskiĝis la en Csurgó, li mortis en 1968 en Budapeŝto.
Népakarat
Népakarat (Popolvolo)
NGC 5011B
NGC 5011B (aliaj indikoj — ESO 269-67, DCL 530, PGC 45918) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Darci Sprotte Neto
Darci Sprotte Neto (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Inano
Inana estas la sumera diino de seksa amo, fekundeco kaj milito. Alternativaj nomoj inkludas (en la sumera lingvo) Innin, Ennin, Ninnin, Ninni, Ninanna, Ninnar, Innina, Ennina, Irnina, Innini, Nana kaj Nin. Estas sugestita ke la plej malnova formo de ŝia nomo estas Innin (DINNIN) kaj ke Ninni, Nin-anna kaj Irnina estis origine sendependaj diinoj. Ŝia akada samulo estas Iŝtaro kaj fenica Astartea.La Galaoj (sumere: gala, akade kalû) estis pastroj de Inano, signifaj nombroj de la personaro de ambaŭ temploj kaj palacoj, la centraj institucioj de mezopotamiaj urbo-ŝtatoj, individuoj kun nek viraj nek inaj genroj.
34289 Johndell
34289 Johndell estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de John Dell, mentoro de unu finalist(in)o de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology de Alexandria (Virginio).
François Lemoyne
François LEMOYNE aŭ François Le Moine (1688 – 4a de junio 1737) estis franca pentristo de la movado rokoko.
Li naskiĝis en Parizo. En 1701, kiam li estis 13jaraĝa, li eniris en la Académie royale de peinture et de sculpture. Li studis kun Louis Galloche kaj tie restis ĝis 1713. En 1711, Lemoyne ricevis la premion Prix de Rome. Li estis akceptita kiel membro de la Académie en 1718 kaj estis elektita profesoro en 1733.
La duko d'Antin (Louis-Antoine de Pardaillan de Grondin) estis la direktoro de la Reĝaj Konstruaĵoj kaj havis konkurencon en 1727 por historiaj pentristoj de la Akademio. Oni mendis 12 grandajn historiajn pentraĵojn. Lemoyne deviskunhavi la unuan premion kun sia konkurencrivalo Jean-François de Troy (Parizo 1679 - Romo 1752).
Lia laboro kaj talento, ĉefe ĉe Versailles, havigis al li la nomon de "nova Le Brun". Li iĝis Unua pentristo de la Reĝo kaj laboris kun aliaj tiamaj artistoj, kiaj Nonotte, Gilles Dutilleul, Charles de La Fosse kaj Coypel. Tamen la troa kvanto da laboro, kortegaj komplotoj ĉe Versajlo, kaj lamorto de sia edzino portislin al frenezo. Li memmortigis en Parizo en 1737 per ponardado sin mem sep fojojn, ses monatojn post la finigo de la plafonaj pentraĵoj ("L'apothéose d'Hercule") en la Salono de Herkulo en la granda apartemento de la reĝo. Ĉe lia morto, la modo de grandaj alegoriaj plafonoj malaperis.
Primelin
(jen france, bretone Prevel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
L (komplikeco)
En komputa komplikteorio, L estas komplikeca klaso de decidaj problemoj, kiuj povas esti solvitaj per determinisma maŝino de Turing kun uzo de logaritma kvanto de memora spaco. Intuicie, logaritma spaco estas spaco sufiĉa por konservi konstantan kvanton de nadloj en la enigo kaj logaritman kvanton de buleaj flagoj.
Ĝeneraligo de L estas NL, kiu estas klaso de lingvoj decideblaj en logaritma spaco per determinisma maŝino de Turing. Tiam.
P estas minimume same granda kiel L, la klaso de problemoj decidebla en logaritma kvanto de memora spaco. Kun uzo de spaco O(log n) ne povas esti uzata tempo pli grandan ol 2O(log n) = nO(1), ĉar ĉi tio estas la entuta kvanto de eblaj konfiguroj, konservataj en la memoro. Poste ĉi tia kvanto de paŝoj la algoritmo devas nepre aŭ finiĝi aŭ ripetiĝi de iu jam estinta stato kaj tiel neniam finiĝi. Tial, L estas subaro de P. Ne estas sciata, ĉu L = P.
'Ĉu L = P ?' kaj 'ĉu L = NL ?' estas gravaj malfermitaj problemoj.
Plua klasifio de problemoj en L - kiel pli forte plenaj aŭ pli forte plenaj en L - estas interesa. Ĉiu problemo en L estas plena sub log-spaca malpligrandiĝo. Tiel pro tio ke log-spaca malpligrandiĝo estas ne taŭga, pli malfortaj malpligrandiĝoj estas difinitaj. Sed tamen ne estas ĝenerale akceptita difino de L-pleneco.
La rilatanta klaso de funkciaj problemoj estas FL. FL estas ofte uzata por difini log-spacan malpligrandiĝon.
Omer Reingold en oktobro de 2004 montris, ke USTCON, la problemo de 'ĉu tie ekzistas vojo inter du verticoj en donita sendirekta grafeo?' (vd. st-connectivity), estas en L, kaj do L = SL, ĉar la problemo estas SL-plena.
Unu konsekvenco de ĉi tio estas simpla logika karakterizado de L: ĝi enhavas precize tiuj lingvoj kiuj estas esprimeblaj en unua-ordo logiko kun aldonita komuta transita ferma operatoro (en grafeteoriaj terminoj, ĉi tiu operatoro reformigas ĉiun koneksan komponanton en klikon).
L estas malalta por sin, ĉar ĝi povas simuli log-spacaj orakolajn demandojn (malglate parolante, "funkciajn vokojn kiu uzas logaritman spacon") en logaritma spaco, reuzanta la saman spacon por ĉiu demando.
Medná
Medná (Meeden) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Srby, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Srby. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Medná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,37 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234, sed pruvebla estas nur la jaro 1528.
Munkásélet
Munkásélet (Laboristvivo)
Seifen (Westerwald)
Seifen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Torontál
Torontál (torontAl) estis historia reĝa departemento en la suda parto de la Hungara Reĝlando, germane: Komitat Torontal, rumane: Comitatul Torontal.
Demografio
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 14 distriktoj, ties nomoj kaj distriktejoj samas:
La departemento estis tute ebena. Gravaj riveroj estas Danubo (sude estis landolimo), Tiso, Mureş, Timiş kaj Bega.
En 895 la alvenintaj hungaroj trovis la lokon tre konvena por loĝadi pro la paŝtejoj, ebenaĵo kaj riveroj. La departemento fondiĝis en la 15-a j.c. Dum la mezepoko la Danubo estis grava limo kontraŭ la turkoj. La turkoj okupis la regionon en la 16-a j.c., kaj tenis ĝin la plej longe. Post la turka erao en 1718 senhomaj vilaĝoj restis, la regiono iĝis banusujo, apartenanta al Aŭstrio ĝis 1778. Aŭstraj inĝenieroj termezuris la regionon kaj taksis ĝin riĉa de ercoj. Post la eventuala Budapeŝto-Vieno fervoja linio tuj sekvis la Budapeŝto-Temesvár-Subdanuba linio. Alvenis krom hungaroj slovakoj, germanoj, kroatoj, serboj kaj rumanoj.
Inter 1848-1860 la austroj formis interalie el Torontál Vojevodion kaj Banusujon, apartenanta al Aŭstrio. La departemento en tiu formo naskiĝis en 1860. Ekde 1918 la serba kaj rumana armeoj komencis okupi Banusujon, ĉar la angloj promesis la ĝin al ambaŭ landoj. Okazis preskaŭ milito, fine oni disdividis la banusujon. Peceto de la departemento restis hungara kun departementejo Kiszombor. Poste ĝi aliĝis al Csongrád. La granda parto de Torontál dividiĝis inter Serbio kaj Rumanio. Dum la Dua Mondmilito Germanio okupis la serban parton.
Malú (kantistino)
María Lucía Sánchez Benítez (Madrido, 15-an de marto 1982), pli bone konata sub sia artistnomo Malú, estas sukcesplena hispana popkantistino. Kun pli ol 2,5 milionoj da venditaj albumoj (novembro 2012) ŝi estas unu el la plej establitaj nomoj en la hispana muzikmondo kaj estis plurfoje premiita per grandaj premioj. Krom tio ŝi laboris kun la plej gravaj hispanlingvaj artistoj.
Biografio
Krom ŝia muzika kariero ŝi ankaŭ sin dediĉas al bonfara laboro, inter aliaj por la Ruĝa Kruco, Unicef, Save the Children, la hispana batalo kontraŭ kancero kaj diversaj hispanaj organizoj por bestoprotektado.
Unuopaĵoj
Premiitaj per ora- aŭ platina disko
-308
En la jaro 308 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Vilmundur Gylfason
Li estis parlamentano por la Popolpartio 1978-1983. Laŭopinie li tre kontribuis al la elektvenkon de la partio en 1978, sed tamen li estis malsukcesa en enpartia politiko. En 1983 li estis la ĉefa fondinto de nova partio, La socialdemokrata unuiĝo kiu ricevis 7,3% de la voĉoj en la sekvinta parlamenta balotado (la partio estis malfondita en 1986). Vilmundur faris memmorton kelkajn monatojn poste.
Josimar Rodrigues Souza Roberto
Josimar Rodrigues Souza Roberto (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Ehime FC kaj Tokyo Verdy.
61401 Schiff
61401 Schiff estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona fizikisto Leonard I. Schiff (1915–1971), kiu proponis en 1960 la uzon de orbitantaj giroskopoj por kontroli iujn el la efikoj de ĝenerala teorio de relativeco. Lia ideo kondukis al la eksperimento Gravity Probe B.
Munkás
Munkás (Laboristo)
Wendelstorf
La vorto Wendelstorf havas plurajn signifojn:
Inter alie temas pri partoj de la komunumoj
-313
En la jaro 313 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Distrikto Setúbal
La distrikto Setúbal (distrito de Setúbal) estas distrikto de Portugalio. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2011 vivis  loĝantoj. Administra centro estas la samnoma urbo Setúbal.
Municipoj
La distrikton konsistigas la sekvaj 13 municipoj, kiuj parte havas la statuson de urbo (cidade), kaj parte de urbeto (vila):
Listo de Kasteloj de Kantono Zuriko
La Kantono Zuriko estas riĉa je Kasteloj kaj Kastelruinoj. Tra la historio tiuj kasteloj estis la sidejoj de alemanaj kaj nobeloj kaj poste de voktoj de la sinjoroj de la urbo Zuriko. Precipe dum la Malnova Zurika Milito la armeoj de la Svisa Ĵurkomunumo detruis grandan parton de la zurikaj kasteloj, aliajn la zurikanoj devis mem malkonstrui kiel rezulto de la postaj packontraktoj. Tial la plej granda parto de la iamaj fieraj zurikaj kasteloj hodiaŭ estas nur ruinoj.
Vidu ankaŭ
Liste der Burgen und Schlösser in der Schweiz
La Garenne-Colombes (stacidomo)
La Garenne-Colombes estas franca stacidomo sur linio L de Transilien situanta en komunumo La Garenne-Colombes (Hauts-de-Seine).
Neckertal
Neckertal estas komunumo de la elektodistrikto Togenburgo en Kantono Sankt-Galo en Svislando. Ĝi havis 4151 loĝantojn dum ĝia fondiĝo je la 1-a de januaro 2009.
Geografio
La komunumo Neckertal situas ĉe la bordo de la rivero Necker, laŭ kies valo la komunumo nomiĝas kaj kiu alfluas al Turo. La komunumo konsistas el la tri iamaj komunumoj Brunnadern, Mogelsberg kaj Sankt-Peterzell, al kiuj siavice apartenas multnobraj setlejoj kaj vilaĝetoj.