cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Azio
Riveroj, kiuj enfluas en la Pacifikon
La Amuro estas 2.824 km longa rivero en Ĉinujo kaj Rusujo, kiu enfluas en la Pacifikon. La rivero estiĝas ĉirkaŭ 65 km okcidente de la kantono Mohe pro la kunfluo de la Arguno kaj de la Ŝilka. La Amuro estas limrivero inter Rusujo kaj Ĉinujo.
La Flava Rivero, ĉine Huang He estas rivero en la nordo de la popolrespubliko de Ĉinujo. Ĝi estas 5.464 km kaj tial la dua plej longa rivero de Ĉinujo. La fonto de la Flava Rivero troviĝas en Tibeto, ĉirkaŭ 200 km norde de la duona linio inter Lasao kaj Xining.
La Jangzio estas pro sia longeco de 6.380 km la plej longa rivero de Azio, kaj post la Nilo kaj la Amazono la plej longa rivero de la mondo. 2.800 km de la Jangzio estas navigeblaj.
La Mekongo estas rivero en sudorienta Azio. La indikoj pri ĝia longeco varias inter 4.350 km kaj ĝis 4.909 km.
Riveroj, kiuj enfluas en la Hindan Oceanon
La 2.092 km longa Iravadio estas rivero en sudorienta Azio. Ĝi fontas en la sudoriento de Tibeto kaj enfluas en la Andamanan maron ĉirkaŭ 150 ĝis 180 km sudokcidente de Ranguno, urbo en Birmo.
Sep pontoj en Königsberg
La sep pontoj en Königsberg estas logika enigmo inspirita de fakta loko kaj situacio. La urbo Königsberg (Kenigsbergo), Prusio (nun Kaliningrado) situas ĉe la rivero Pregel, kaj inkluzivas du grandajn insulojn kiuj estas reciproke interligitaj, kaj kun la ĉeftero, per sep pontoj.
Azio
Riveroj, kiuj enfluas en la Hindan Oceanon
La Induso estas pro siaj 3.180 km la plej longa rivero de la hinda subkontinento kaj la plej grava rivero de Pakistano. La nomo Hindujo devenas de la nomo de tiu rivero.
Senelfluaj lagoj
La Aralo estas senelflua salakva lago, kiu situas po duono en Kazaĥio kaj Uzbekio. Ĝi troviĝas en centra Azio meze de grandaj dezertoj kaj stepoj. Iam pro ĉirkaŭ 66.900 km² la Aralo estis la kvara plej granda lago de la mondo. Sed pro homa agado kaj por akvumigi dezerton malpli kaj malpli da akvo atingas la lagon.
La Balkaŝo, kio signifas marĉlago estas senelflua lago en la dezerteca stepo de orienta Kazaĥio. La lago estas ĝis 18.428 km² granda.
Sep pontoj en Königsberg
Benka ponto
(Лавочный мост, Krämerbrücke)
Azio
Senelfluaj lagoj
La Morta Maro estas ĉirkaŭ 600 km² granda senelflua salakva lago situanta en la fosaĵego de la Jordano, norda sekvo de la granda afrika rifto.
Sep pontoj en Königsberg
Verda ponto
(ruse Зелёный мост, germane Grüne Brücke)
Akcesora ponto
(ruse Рабочий мост, germane Köttel Brücke)
Azio
Senelfluaj lagoj
La lago Van estas la plej granda lago de Turkio kaj situas en la oriento de la lando.
Sep pontoj en Königsberg
Forĝista ponto
(ruse Кузнечный мост, germane Schmiedebrücke)
Appilly
Appilly estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Azio
Senelfluaj lagoj
La Urmia estas la plej granda ena lago de Irano. Ĝi situas je alteco de 1.280 m super la maro. Ĝi ne havas elfluon.
Sep pontoj en Königsberg
Ligna ponto
(ruse Деревянный мост, germane Holzbrücke)
Azio
Historio
La marborda periferio de Azio estis la hejmo de kelkaj de la plej fruaj konataj civilizacioj de la mondo: ĉiuj el la tri regionoj evoluigis fruajn civilizaciojn ĉirkaŭ fekundaj riveraj valoj. Ĉi tiuj valoj estis fekundaj ĉar la grundo estis riĉa kaj povis porti multajn radikajn kultivaĵojn. La civilizacioj en Mezopotamio, la Indusa Valo kaj Ĉinujo estis tre similaj kaj probable interŝanĝis teknologiojn kaj ideojn kiel matematikon kaj la radon. Aliaj ideoj kiel tiu de skribo probable evoluis unuope en ĉiu areo. Urboj, ŝtatoj kaj poste imperioj evoluis en tiuj malaltaj regionoj.
Sep pontoj en Königsberg
Alta ponto
(ruse Высокий мост, germane Hohe Brücke)
Miela ponto
(ruse Медовый мост, germane Honigbrücke)
Azio
Historio
En la stepa regiono longe loĝis surĉevalaj nomadoj kaj de la centraj stepoj ili povis atingi ĉiujn areojn de Azio. La nordan parton de la kontinento, kovrantan multe da Siberio ankaŭ ne povis aliri la stepaj nomadoj pro la densaj arbaroj kaj pro la tundro. Tiuj areoj en Siberio estis tre maldense loĝataj.
La centron kaj la periferion malkunigis montoj kaj dezertoj. La Kaŭkazo, la Himalajo, la Karakuma Dezerto kaj la Gobia Dezerto estis baroj kiujn la stepaj ĉevalistoj nur povis transiri malfacile. Dum teknologie kaj kulture la urbaj loĝantoj estis pli altnivelaj, ili povis fari malmulton por milite defendi sin kontraŭ la surĉevalaj hordoj de la stepo. Tamen, la (geografie) malaltaj regionoj ne havis sufiĉan herbaĵon por subteni grandan surĉevalan soldataron. Kaj tiel la nomadoj kiuj konkeris ŝtatojn en Okcidenta Azio estis baldaŭ devigitaj adapti sin al la lokaj socioj.
La historio de Azio prezentis gravajn evoluadojn viditajn en aliaj partoj de la mondo, samkiel eventojn kiuj influis tiujn aliajn regionojn. Ĉi tiuj inkluzivigas la komercon de la Silka Vojo, kiu disvastigis kulturojn, lingvojn, religion kaj malsanon dum Afrika-Eŭrazia komerco. Alia grava avanco estis la novaĵo de pulvo en mezepoka Ĉinujo, kiu kaŭzis altnivelan militadon pro la uzo de pafiloj.
Civilizoj
Templan areon en sudorienta Turkujo ĉe Göbekli Tepe, kun verŝajna dato ĉirkaŭ 10000 a. K., oni vidis kiel la komencon de la kulturo "Novŝtonepoka 1". Tiu ejo estis estigita de nomadaj ĉasistoj-kolektistoj; tion oni scias pro tio ke estas ne konstanta domaro en la proksimaĵoj. Tiu templa ejo estas la plej malnova konata homfarita adorejo. De 8500–8000 a. K. farmantaj komunumoj komencis disvastiĝi al Anatolio, Norda Afriko kaj norda Mezopotamio.
Komence de la historia epoko (do proksimume ekde 3000 a. K.), en suda Mezopotamio vivis la Sumeranoj. Komence ĉiu urbo estis sendependa ŝtato, kiun regis urba reĝo nomata “granda viro” (“Lugal”). La urbestro ankaŭ estis templestro. Ekde ĉirkaŭe 2800 a. K. malrapide venis Sumeren ŝemidoj; ekde proksimume la sama epoko, oni ankaŭ konstruis la famajn ziguratojn, pluretaĝajn templojn.
La Induso-civilizacio estis Bronzepoka civilizacio (3300–1300 a. K.; matura periodo 2600–1900 a. K.), kiu estis centrita plejparte en la okcidenta parto de la Bharata Subkontinento; oni konsideras, ke frua formo de hinduismo estis elfarita de tiu civilizacio. Kelkaj de la grandaj urboj de ĉi tiu civilizacio estas Harapo kaj Mohenĝo-daro, kiuj havis altan nivelon de urba planado kaj de artoj. La proo de la detruo de tiuj regionoj ĉirkaŭ 1700 a. K. diskuteblas, kvankam indicoj sugestas, ke ĝi estis kaŭzita de naturaj katastrofoj (precipe inundoj) kaj de Hindeŭropaj invadantoj. Tiujn invadantojn oni ofte nomas la Arjoj kaj ilia superregado kreis la Vedan civilizon, kiu daŭris ĉirkaŭe de 1500 a. K. al 500 a. K. Dum tiu periodo, la Sanskrita lingvo evoluis kaj la Vedoj estis skribitaj, himnoj kiuj rakontis pri Arjaj dioj kaj militoj. Tio estis la bazo por la Arja religio, kiu poste evoluis je Hinduismo, religio bazita sur la kasta sistemo de klaso (kiu konsistis el la kvar varnoj), sur la brahmana sacerdoceco kaj sur la evoluanta duon-monoteismo.
En 729 a. K. la Asiria reĝo Tiglatpilezero la 3-a, jam reĝo de malsuda Mezopotamio, de Sirio, kaj de partoj de Fenicujo kaj de Palestino, iĝis reĝo de Babilono. Post la morto de la Asiria reĝo Asurbanipal (626 a. K.), Nabopolasaro de Babilono militprenis kaj detruis ĉiujn Asiriajn urbojn, kun helpo de Kjaksaro de Medujo. Nabopolasaro regis Mezopotamion, Sirion kaj Palestinon inter 625 kaj 605 a. K.
La Aĥemenida dinastio de la Persa imperio, fondita de Kiro la 2-a, regis areon de Helenujo kaj de Turkujo al la Induso kaj al Centra Azio inter la 6-a kaj 4-a jarcentoj a. K. Persa politiko inkluzivis toleremon por aliaj kulturoj, tre centran registaron kaj gravajn infrastrukturajn evoluigojn. Poste, sub Dario la Granda, la teritoriojn oni enigis, burokratismon evoluigis, al la nobeloj asignis militistajn poziciojn, impostan kolekton zorgeme organizis kaj spionojn uzis por certigi la lojalecon de regionaj oficialuloj. La persa Imperio estis sukcesa pri establi pacon kaj stabilecon en Okcidenta Azio kaj havis gravan influon pri arto, pri politiko (influante Helenismajn gvidantojn) kaj pri religio. Aleksandro la Granda konkeris tiun imperion en la 4-a jarcento a. K., kreante la nelongan Helenisman periodon. Li estis nekapabla establi stabilecon kaj post lia morto, Persujo rompis je malgrandaj, malfortaj dinastioj inkluzivantaj la Seleŭkidan Imperion, sekvitan de la Parta Imperio. Je la fino de la "Klasika epoko", Persujo estis restabiligita je la Sasanida Imperio, ankaŭ konata kiel la dua persa Imperio.
La epokon, en Bharato, de la Maŭrja kaj de la Gupta imperioj, oni nomas la Ora Epoko de Barato; ili estis markitaj de multaj inventaĵoj kaj eltrovoj en scienco, teknologio, arto, religio, kaj filozofio, kiuj kristaligis la elementojn de tio, kio estas ĝenerale konata kiel Barata kulturo.
La Zhou-dinastio uzis feŭdan sistemon donante potencon al lokaj nobeloj kaj fidante je ilia lojaleco por kontroli ĝian grandan teritorion. Rezulte, la ĉina registaro dum tiu tempo estis malcentra kaj malforta kaj ofte malmulton la imperiestro povis fari por solvi naciajn aferojn. La Qin-Dinastio (ĉine: 秦朝; pinyin: Qín Cháo) estis la unua reganta dinastio de Imperia Ĉinujo; ĝi daŭris de 221 al 207 a. K. La nova Imperiestro aboliciis la feŭdan sistemon kaj rekte nomumis burokration, kiu devu fidi je li por potenco. La Han-Dinastio (simpligita ĉina: 汉朝; tradicia ĉina: 漢朝; pinyin: Hàn Cháo ; 206 a. K. – 220 p. K.) estis la dua imperia dinastio de Ĉinujo, antaŭirita de la Qin-Dinastio kaj postirita de la Tri reĝlandoj (220–265).
Post la klasika epoko diversaj imperioj en diversaj epokoj etendiĝis tra diversaj mondoregionoj en Azio, kiaj la Mongola Imperio, la Mogola Imperio, Islamo el la 7a jarcento, la Rusa Imperio al Siberio ekde la 19a jarcento, la Japana Imperio dum la unua duono de la 20a jarcento ktp.
Demografio
Pro pli ol 4.164 milionoj da loĝantoj, Azio estas la plej loĝata kontinento de la tero. La meza loĝdenso estas ĉirkaŭ 87 loĝantoj/km².
Orienta Azio havis pro multo la plej fortan ĝeneralan plialtigon de la indico de homa disvolviĝo (IHD) de ajna regiono en la mondo, preskaŭ duoble averaĝe atingo de IHD dum la pasintaj 40 jaroj, laŭ la analizoj pri sano, eduko kaj enspezo. Ĉinio, ladua plej alta atinganto en la mondo en terminoj de plibonigo de la IHD ekde 1970, estas la nura lando el la listo de "10 Pintoj" pro enspezo pli ol atingoj en sano aŭ eduko. Ties propersona enspezo pliiĝis laŭ rimarkinda 21-oble dum la lastaj kvar jardekoj, ankaŭ eligante centojn de milionojn ekster la malriĉo. Tamen ĝi ne estas inter la pintaj plenumantoj de la regiono en plibonigo de lerneja aliro kaj vivodaŭro.
Nepalo, lando de Suda Azio, aperas kiel unu el la plej rapidaj kreskantaj movantoj el la mondo ekde 1970 ĉefe pro atingoj en sano kaj eduko. Ties nuna vivdaŭro estas 25 jarojn pli longa ol en la 1970-aj jaroj. Pli ol kvar el ĉiu kvin infanoj de lerneja aĝo en Nepalo nune iras al bazlernejo, kompare kun nur unu el kvin antaŭ 40 jaroj.
Japanio kaj Suda Koreio rangis inter landoj grupigitaj en la IHD (nombroj 11a kaj 12a en la mondo, kiuj estas en la kategorio de "tre alta homa disvolvigo"), sekvita de Hongkongo (21a) kaj Singapuro (27a). Afganio (155a) rangis la plej malaltaj inter la landoj de Azio el la 169 landoj taksitaj.
Landoj de Azio
Ŝtatoj en Azio laŭ alfabeta ordo:
Neagnoskitaj kaj parte agnoskitaj ŝtatoj:
Dependaj aŭ okupitaj teritorioj:
Ekonomio
Azio havas la duan plej grandan nominalan MEP de ĉiuj kontinentoj, post Eŭropo, sed la plej grandan kiam mezurite en aĉetpovegaleco. Aktuale en 2011, la plej grandaj ekonomioj en Azio estas Ĉinio, Japanio, Barato, Sud-Koreio kaj Indonezio. Surbaze de Global Office Locations 2011, Azio dominis la oficejajn lokigojn kun 4 el supraj 5 kiuj estis en Azio, nome Honkongo, Singapuro, Tokio, Seulo kaj Ŝanhajo. Proksimume 68 procentoj de internaciaj firmaoj havas oficejon en Honkongo.
En la fino de 1990-aj jaroj kaj komenco de 2000-aj jaroj, la ekonomioj de la Ĉinio kaj Barato kreskis rapide, ambaŭ kun meza jarkreskofteco de pli ol 8%. Aliaj lastatempaj tre altaj kreskiĝintaj landoj en Azio inkludas Israelon, Malajzion, Indonezion, Bangladeŝon, Tajlandon, Vjetnamion, Mongolion, Uzbekion, Kipron kaj Filipinion, kaj mineralriĉajn (inklude nafton) landojn kiaj ekzemple Kazaĥio, Turkmenio, Irano, Brunejo, Unuiĝintaj Arabaj Emiratoj, Kataro, Kuvajto, Saud-Arabio, Barejno kaj Omano.
Laŭ ekonomika historiisto Angus Maddison en aia libro The World Economy: Millennial Perspective, Hindio havis la plej grandan ekonomion de la mondo dum 0 a.K. kaj 1000 a.K. Ĉinio estis la plej granda kaj plej progresinta ekonomio sur la tero por multo da registrita historio,    ĝis la Brita Imperio (ekskludante Hindion) preterpasis ĝin en la mezo de la 19-a jarcento. Dum pluraj jardekoj en la komenco de la 20-a jarcento Japanio estis la plej granda ekonomio en Azio kaj dua plej granda de iu ununura nacio en la mondo, post superado fare de Sovet-Unio (mezurita en retmateriala produkto) en 1986 kaj Germanio en 1968 (NB: Kelkaj superŝtataj ekonomioj estas pli grandaj, kiel ekzemple la Eŭropa Unio (EU), la NAFTA (NAFTA) aŭ APEC). Tio finiĝis en 2010 kiam Ĉinio preterpasis Japanion por iĝi la due plej granda ekonomio de la mondo.
Márton Szentmiklósi
Márton Szentmiklósi naskiĝis la  1866 en Hungara reĝlando en Verbic (nun urboparto de Liptovský Mikuláš en Slovakio). Li mortis en 1932 supozeble en Budapeŝto.
Biografio
Márton Szentmiklósi frekventis mezlernejon, poste universitaton en Budapeŝto. Li doktoriĝis el juro en Universitato de Budapeŝto en 1889. Post siaj studoj li laboris en juĝejo en Budapeŝto. En 1891 li akiris advokatan diplomon. En la sekva jaro li plulernis unu jaron en Universitato de Göttingen (same en Lejpcigo). En 1893 li estis nomumita privata profesoro en Universitato de Budapeŝto, krome li havis postenon en la ministerio. En la sekva jaro li atingis la instruan rangon publika eksterordinara profesoro. En la studjaro 1925 li estis rektoro.
Burgo de Osma
Burgo de Osma estas urbo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo, kies centro ĝi estas. La oficiala nomo estas El Burgo de Osma - Ciudad de Osma. Osma estas la malnova urbo, mezepoka, dum Burgo de Osma estas la pli moderna apuda loĝloko. La urbo estas protektita kiel Monumenta Urbo.
Historio
En la proksimeco de la urbo, sur monteto Cerro Castro, troviĝis la antaŭromia arevaka urbo Uxama. Ĝi daŭris dum romia okupado, kion montras la arĥeologiaj restaĵoj.
Dum visigota epoko, la nomo de la urbo ŝanĝiĝis al Oxoma aŭ Osoma, kaj ĝian gravecon montras ĝia elekto kiel episkopejo en la jaro 597. La islama invado konservis la prosperon de la urbo, nun sub la nomo Waxsima; de tiu epoko restas araba gvatturo en la monteto Ŭama.
En la 10-a jarcento la urbo estis konkerita de la kristanaj trupoj. Komence de la 12-a jarcento komenciĝis la konstruado de romanika katedralo, kiu unu jarcenton poste lasos lokon al nova gotika katedralo, ankoraŭ nun unu el la altiraĵoj de la urbo.
Ĝi suferis rabadojn kaj batalojn dum la Hispana Milito de Sendependigo kaj dum la Dua Karlisma Milito.
Distrikto Al Ĝifara
Al Ĝifara (الجفارة, latinliterigo laŭ DMG al-Ǧifāra, ofte ankaŭ literumata al-Jfara) estas distrikto de Libio, en la nordokcidento de la lando. La distrikta ĉefurbo estas Al Azizija.
Burgo de Osma
Historio
En 1895 malfermiĝis la fervojo Valladolid-Ariza kun propra stacio, Osma-La Rasa, kiu estis fermita en 1985, dum la linio mem en 1994.
Distrikto Al Ĝifara
Geografio
En la tuta teritorio de la distrikto en la jaro 2003 vivis loĝantoj sur areo de sume. En la jaro 2006 jam temis pri loĝantoj.
La distrikto situas en la historia provincego Tripolio, borde de la Mediteranea Maro. Ĝi limas al la sekvaj aliaj distriktoj:
Burgo de Osma
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 289,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 034 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro absorbo de apuda loĝantaro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, kaj duobligis sian loĝantaron por la 1970-aj jaroj, sed poste perdis 900 loĝantojn ekde tiam.
Ĝi distas 60 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas inter San Esteban d Gormaz (okcidente) kaj Torreblacos (nordoriente). La municipo enhavas la loĝlokojn Alcubilla, Barcebal, Barcebalejo, Berzosa, El Burgo de Osma, La Olmeda, Osma, La Rasa, Lodares de Osma, Navapalos, Santiuste, Sotos del Burgo, Torralba del Burgo, Valdenarros, Valdegrulla, Valdelubiel, Velasco kaj Vildé.
La municipa teritorio limas kun Fuentearmegil, Valdemaluque, Nafría de Ucero, Rioseco de Soria, Talveila, San Esteban de Gormaz, Quintanas de Gormaz, Valdenebro, Fresno de Caracena, Villanueva de Gormaz kaj Gormaz.
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas jenaj:
Kantono Gwinnett (Georgio)
Kantono Gwinnett (angle Gwinnett County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 15-a de decembro, 1818. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 588 448 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 757 104. La kantona ĉefurbo estas Lawrenceville (Georgio).
Marko Terencio Varono
Marko Terencio Varono (Marcus Terentius Varro) (naskiĝis en -116, mortis en -27) estis romia verkisto kaj politikisto.
Komence li estis politike tre aktiva, i.a, kiel pretoro kaj flotestro. Dum la Civitana Milito li flankis je Pompejo, kiu fiaskis, sed estis amnestiita de Cezaro, kiu faris lin arkivisto.
La abunda verkaro, kiun li produktis, donis al li la kromnomon polihistoro. Multo estas konata nur laŭtitole, ĉar malgraŭ amaso da citaĵoj kaj depruntaĵoj el ĝi ĉe posteuloj (aŭ eble ĝuste pro tio, ĉar la originalojn iom tede verkitajn oni povis ekkonsideri superfluaj, post kiam famuloj kiel Hieronimo aŭ Aŭgustino elĉerpis el ili la kremon), kun nur etaj esceptoj, perdiĝis.
Senkonteste Varono estis la plej klera aŭtoro de la tuta Romia periodo. Liaj interesoj estis same senlimaj kiel la vivo mem.
Rufino konservis katalogon de liaj verkoj: entute li mencias - kiel liaepoke ankoraŭ troveblajn - 48 verkaĵojn, kiuj grandparte konsistis el po pluraj libroj. Interalie, temas pri:
Konserviĝis al ni nur unu verko kompleta: Pri kampara laboro. Laŭforme ĝi estas dialogo, same kiel la famaj verkoj de Platono kaj kiel la filozofiaj verkoj de Cicerono. Varono verkis ĝin okdekjaraĝa.
La influo de Varono estas preskaŭ nemezureble granda: lia encikopedia scio estis trezoro por multaj generacioj.
En Esperanto
Fragmento el lia Pri kampa laboro aperis en la unua volumo de Antologio Latina, en paĝoj 176-178.
Viry-Châtillon (stacidomo)
Viry-Châtillon estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumo Viry-Châtillon, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
Rozvitralo
Rozvitralo (Fenestrorozo, rozfenestro) ) estas formo de ronda fenestro kies aĵuraĵo estas aranĝita radiale.
Oni aplikis ĝin unue en la romaniko, poste ankaŭ en gotiko; ĉirkaŭ 1150 oni komencis enkonstrui ĝin en la mezo de la okcidenta fasado de preĝejoj, pli poste ankaŭ en la transversaj fasadoj. La fenestrorozo ofte simbole bildigas Sunon, kiu laŭ mezepoka imago estis signo por Jesuo respektive Maria. Tiu ronda fenestro aperas malofte en la baroko, sed pli ofte ekde la 19-a jarcento en la tiutempaj stiloj (novromaniko, novgotiko). La fenestrorozoj plej ofte estas videblaj sur katolikaj kirkoj kaj sur sinagogoj.
Aŭtonomismo
Aŭtonomismo estas politika doktrino por la akiro aŭ konservo de politika aŭtonomeco de nacio aŭ de regiono. Ĝi ne devige kontraŭas federismon, tute male.
Durmersheim
Durmersheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rastatt kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rilatoj al Esperanto
En Durmersheim interalie vivas la german-japana esperantista familio Kleemann. La paro renkontiĝis en la IJK 1965 en Japanio, en kiu ekestis tuta vico de german-japanaj esperantistaj familioj. Dieter Kleemann post finstudo de medicino malfermis grandan kuracistan praktikejon de interna medicino en la komunumo, do de multaj jardekoj estas en fokuso de la loka publika atento, tiel ke la fenomeno de esperantlingva familio estas kontata al multaj komunumanoj. Ambaŭ filoj, Thomas kaj Andreas, estas denaskaj esperantistoj, en infanaĝo partoprenis multajn Internaciajn Infanajn Kongresetojn, poste aktivis en GEJ kaj intertempe ambaŭ mem fondis esperantlingvajn familiojn. En Durmersheim je granda parto tradukiĝis kaj fine publikiĝis esperantlingva versio de la infanlibro Malgranda Sorĉistino de Otfried Preussler.
Kantono Habersham (Georgio)
Kantono Habersham (angle Habersham County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 15-a de decembro, 1818. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 35 902 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 39 603. La kantona ĉefurbo estas Clarkesville (Georgio).
Malfermita edukado
Malfermita edukado (angle: Open Education) estas terminego por priskribi malsamajn komprenojn de malfermita edukado. La difino laŭ la Eŭropa Komisiono estas "maniero organizi edukadon, ofte uzante ciferecajn teknologiojn. Ĝia celo estas plivastigi aliron kaj partoprenon al ĉiuj forigante barojn kaj farante lernadon alirebla, abunda kaj agordebla por ĉiuj . Krom malfermita edukado, ekzistas ankaŭ malfermita pedagogio konsistanta el aro da didaktikaj metodoj, invitante studentojn malkaŝe kunhavigi siajn kontribuojn. La valoro kiun studentoj kreas aŭ aldonas al ekzistanta scio iĝas havebla por aliaj kaj la socio.
Malfermita edukado entenas pli ol malfermitaj edukaj rimedoj (angle Open Education Resources aŭ OER) kaj malfermitaj esplorrezultoj. Ĝi povas ampleksi strategiajn decidojn, instrumetodojn, kunlaboron inter individuoj kaj institucioj, rekonon/agnoskon de neformala lernado kaj malsamaj manieroj disponigi enhavon.
Malfermita edukado vastigas la aliron al lernado ofertita en lernejoj kaj universitatoj. La esprimo "malfermita" rilatas al la forigo de barieroj kiuj povas malhelpi la ŝancon aŭ la agnoskon de partopreno en lernprocezo. Ekzemple, institucia praktiko kiu celas forigi barojn al eniro ne havos akademiajn enirpostulojn. Tiaj universitatoj inkludas la Open University en Britio kaj la Universitato Athabasca en Kanado).
Programoj de distanca edukado kaj retlernado kiel MOOC kaj OpenCourseWare kiu estis komencita en 2002 de la Masaĉuseca Instituto pri Teknologio (MIT) grave kontribuas al la malfermiteco kaj alirebleco de edukado. Ekde 2014 ĝi funkciigas sub la nomo " Open Education Consortium".
Tamen, malfermita edukado ne egala al retlernado, sed devas esti rigardata antaŭ ĉio kiel socia postulo malfermi "edukadon por ĉiuj". Krome, Open Education ankaŭ priskribas la malfermitecon de la lernado, kiu iras preter Open Educational Resources, kiel ĝian "pli larĝan komprenon" kun ligo al partoprena instruado.
Dum multaj retlernadaj programoj estas senpagaj, la kosto de akiro de atestilo povas esti baro. Multaj malfermitaj edukejoj ofertas liberajn atestadkabalojn akredititajn fare de organizoj kiel ekzemple UKAS en Britio kaj ANAB en Usono dum aliaj, kiel ekzemple Khan Academy, ofertas insignon.
Malfermita edukado ebligas aŭ alkuraĝigas senpage disponigi la edukadon kaj edukmaterialojn. Tiel la retejo Edusource ekzemple, kiu dependas de SURF (organizo kiu zorgas pri la interreta infrastrukturo por la nederlandaj universitatoj), volas helpi senpage kunhavigi sian edukmaterialojn, ekzemple pri Esperanto. Ekde 2022 Chat GPT ekestis kiel grava potencialo por liberaj lerniloj, kvankam ne estas facile identigi per ĝi fontojn kun malfermita permesilo.
Historio
Frua ekzemplo de la principo de malferma edukado estas la programo OpenCourseWare, fondita en 2002 de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio (MIT), kiu estis sekvita de pli ol 200 universitatoj kaj organizoj. Simile al la Berlina Deklaracio de la Open Access-movado pri malfermita aliro al scio en la sciencoj kaj homsciencoj, la celoj kaj intencoj de malfermita edukado estas ankaŭ precizigitaj en la 'Kaburba eduka deklaro'. MOOC estas pli lastatempa formo de interreta kurs-evoluigo ekde aŭtuno 2011 kiu estis sekvita de la ne-atestitaj programoj kiel edX, MITx, Harvardx, Coursera kaj Udacity. La fundamentoj de la instrua filozofio de malfermita edukado retroveblas la laboro de edukada reformanto John Dewey kaj evolupsikologo Jean Piaget.
Malavantaĝoj
Estas kelkaj defioj asociitaj kun efektivigado de malfermaj edukaj sistemoj, precipe por uzo en evolulandoj. Tiuj inkludas la eblan mankon de sistemoj por administra kontrolado kaj kvalitcertigo de instruistaj materialoj en kelkaj programoj, infrastrukturlimojn en evolulandoj, mankon de egala aliro al teknologioj necesaj por plena studenta partopreno en interretaj edukaj iniciatoj, kaj aferojn rilate al la uzo de protektitaj materialoj. kopirajto.
Eksteraj ligiloj
Open Education Consortium, tutmonda reto de malfermita edukado
Éva Balázs
Éva Balázs estas la nomo de la jenaj personoj:
Pál Tomcsányi
Pál Tomcsányi [zomĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tomcsányi Pál estas hungara inĝeniero, agronomo, profesoro, membro (korespondanta en 1990, ordinara en 1995) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Pál Tomcsányi frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1946 kaj en la sama jaro li doktoriĝis, fine li ricevis postenon en la ministerio. Pli frue jam en 1945 li edziĝis baldaŭe havanta 3 filojn. En 1952 li eklaboris en agrara instituto, kie li estis direktoro inter 1983-1986, poste li pensiuliĝis. Li doktoriĝis en 1975 antaŭ la akademio. En 1977 li iĝis titulara profesoro, krome li estis katedrestro en Budapeŝto kaj Gödöllő. En 1999 li duafoje edziĝis. Li okupiĝis precipe pri la fruktoj kaj vinberoj. Li ricevis diversajn premiojn.
John Stenhouse
John STENHOUSE (1809-1880) estis skota kemiisto kiu izolis la sparteinon kaj inventis en 1860 la artefaritan karboaktivan spirmaskon. Baldaŭ tiu tipo de masko komencis uziĝi por filtrado de aerpoluciaĵoj. En 1848 li sintezis la kloropikrinon,, la orcinolon, fenola komponaĵo trovata en formikoj de la specio "Camponotus saundersi", kaj la doĉigilon eritritolon, kiu nature okazas en kelkaj fruktoj kaj fermentitaj nutraĵoj.
Vivo
Li estis la plej juna filo de William Stenhouse kaj Elizabeth Currie, sed la sola kiu supervivis krom la infanjaro. Post diplomiĝo en la "Gramatika Lernejo de Glasgovo", li studis en la Universitato de Glasgovo inter 1824 kaj 1828.
Komence li intencis engaĝiĝi en beletra kariero, sed pli malfrue liaj interesoj inkliniĝis al kemio, kiun li studis sub gvidado de profesoro Thomas Graham (1805-1869) kaj poste de Thomas Thomson (1773-1852) en la Universitato Anderson, en Glasgovo, kiu hodiaŭ estas parto de la Universitato de Strathclyde (kie unu el la konstruaĵoj ricevis lian nomon). Inter 1837 kaj 1839 li vizitadis la kemian kurson en la Universitato de Glasgovo, el kie li lasis por fari kemiajn esplorojn dum du jaroj sub gvidado de Justus Liebig en la Universitato de Gießen, en Germanio.
Poste li revenis al Glasgovo. En 1841, li kunfondis la Kemian Societon de Londono. En 1848, li elektiĝis kiel Membro de la Reĝa Societo de Londono. En 1850 li ricevis la diplomon kiel doktoro pri juro kaj kanono, en la Universitato de Aberdeen.
Ekde tiam Stenhaŭzo estus vivinta riĉe pro fortuno lasita de sia patro, tamen, en 1850, la Kompanio pri Komerca Interŝanĝo en Glasgovo bankrotis kaj lia feliĉo estis minacita. Tiam, li penis instrui en la Kolegio Owens, nuna Universitato de Manĉestro, sed ne sukcesis. Tamen, en februaro 1851, li indikiĝis kiel Profesoro pri Kemio en la medicina lernejo de la "Hospitalo de Sankta Bartolomeo", en Londono. August Kekulé (1829-1896), estonte brila organika kemiisto, estis unu el liaj asistantoj tiuepoke.
En 1857, Stenhaŭzo suferis apopleksion, parto de lia korpo paraliziĝis kaj li estis devigata rezigni el sia posteno. Li lasis Anglion kaj iris al Nico (kiu tiam estis parto de Italio) ĉe sia patrino por resaniĝi. Ŝi mortis en februaro 1860. Junie de tiu jaro li reiris al Anglio kaj malfermis laboratorion en ekstera konstruaĵo de forlasita fabriko sur Strato Rodney, en King's Cross, Londono.
Tie li perlaboris la vivon eksperimentante, konsultante kaj plenumante aliajn laborkontraktojn. Li ankaŭ rekomencis siajn esplorojn pri kemio, eĉ kiam li ne povis fari eksperimentojn propramane. Li dungis asistantojn (ĉefe diplomitoj el la Reĝa Kolegio pri Kemio) por labori kune kun li. Kelkaj el liaj asistantoj estis Raphael Meldola (1849-1915), kiu estonte iĝus eminenta organika kemiisto, kaj Charles Edward Groves (1841-1920), kiu estis kunaŭtoro de multaj el la dokumentoj de Stenhaŭzo, kies nombroj pasis je cent.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> 3,5-Dihydroxytoluol.svg| Orcinolo Erythritol_structure.svg| Eritritolo (%E2%88%92)-Sparteine.svg| Sparteino Chloropicrin.png| Kloropikrino Cytisus_scoparius2.jpg| Cytisus scoparius N2_Lichen.jpg| Likeno </Gallery>
István Medveczky
István MEDVECZKY, M. Medveczky [medvecki] estis rumania hungara poeto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Máramarossziget la 15-an de aŭgusto 1905 kaj mortis la 16-an de aŭgusto 1953 samloke.
Erzsébet
Erzsébet [erĵEbet], germane Sandeschewe, kroate Setržebet estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad. La loknomo signifas hungare: Elizabeto.
István Medveczky
Kariero
István Medveczky estis teknikdesegnisto ĉe la Entrepreno Ilie Pintilie. En 1952 pro nekonataj akuzoj oni arestis lin kaj oni neniigis liajn manuskriptojn. Laŭ la kuraca atestokribaĵo li mortis pro hemoragio cerba.
Erzsébet
Situo
Erzsébet situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Pécs troviĝas je 18, Mohács je 20 km-oj.
Historio
Dum la turka regado la komunumo senhomiĝis. En 1741 germanoj refondis la vilaĝon, kiu nomiĝis ĝis 1949 Püspökszenterzsébetnek. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la germanoj estis 5 %, ciganoj 3 %.
En Erzsébet migra poŝto servas.
Písečné (distrikto Jindřichův Hradec)
Písečné (Piesling) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas en valo de rivero Moravská Dyje en senpera proksimeco de ŝtatlimo kun Aŭstrio. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1366.
Forŝovo de la germana loĝantaro
Proksimume unu monato post la liberigo komencis direkte de Slavonice partizana ekspedicia taĉmento subgvide de Vladimír Hobza, la kolonelo de rajdistaro, kiu ĝis Písečné venis la 7-an de junio 1945, kun forŝovo de la germana loĝantaro. Dum du horoj post tamburado fare de komunuma servisto estis la loĝantaro kun la regna civitaneco dum pafado super iliaj kapoj elpelita malantaŭ la limo en Malsupran Aŭstrion. Dum la forŝovo estis murdita instruistino de infanĝardeno (NS-Volkswohlfahrt-Schwester) kaj ŝia infano. Du germanaj loĝantoj krimis memmortigon. Je du tagoj pli poste estis fare de ĉeĥa ĝendarmaro ellandigita en Písečnéé reteniĝanta evakuinta loĝantaro el Vieno kun la aŭstra civitaneco. Siajn rememorojn al la fino de milito en Písečné kunskribis Hannes Androsch, la aŭstra vickanceliero de Bruno Kreisky kaj ministro de financoj, kiu en Písečné restadis kun la familio ekde la jaro 1944 en bieno de sia praonklo (ĉe la frato de avino el la flanko de patro). En la kastelo troviĝis militkaptitejo kun germanaj militkaptitoj, kiuj estis ĝis nuligo de la kaptitejo eluzataj en la bienoj kiel laborforto. Senpere post la ellandigo en la municipon transloĝiĝis ĉeĥa loĝantaro el ĉirkaŭaj municipoj.
Partoj de municipo
Municipo Písečné konsistas el sep partoj sur sep katastraj teritorioj.
Santa Clara (Kalifornio)
Ne konfuzu Santa Clara-n kun Santa Clarita!
Santa Clara estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en la samnoma kantono. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
Santa Clara situas sur la marborda ebenaĵo en la sudokcidenta landparto de Usono, en la okcidenta parto de la subŝtato. Ĝi troviĝas en Silicon Valley.
Historio
Tiun lokon ektrovis la unua eŭropano en 1769. Tiam indianoj vivis tie. Santa Clara fondiĝis en 1777 kiel katolika misio, urbiĝis en 1852. La loknomo venis de patrono de la misio. La loĝantoj longe kulturis fruktojn kaj legomojn. En 1906 sismo okazis kaj mortis ĉirkaŭ 100 homoj. La historio ŝanĝiĝis en la 1960-aj jaroj, tiam la semikonduktaĵo-industrio aperis en la valo. La urbego estas hejmo de ĉefsidejo de Intel kaj aliaj gravaj firmaoj.
Trafiko
Santa Clara havas du gravajn fervojajn stacidomojn, sed la urbego ne havas propran flughavenon. La loĝantoj uzas la proksiman flughavenon de San Jose (Kalifornio).
Termoanalizo
Termoanalizo estas grupo de teknikoj por studi la rilaton inter specifa atributo de specimeno kaj ties temperaturo.
Teknikoj
Termoanalizo ampleksas la jenajn teknikojn (kaj aliajn) kaj atributojn priskribitajn de Landsperský :
Mezurado de eligitaj gasoj povas okazi kune kun iu el la teknikoj de termoanalizo:
Kohei Takayanagi
Kohei Takayanagi (高柳 昂平, n. ) estas japana futbalisto.
Termoanalizo
Teknikoj
Ankaŭ ekzistas aliaj konataj teknikoj:
Kohei Takayanagi
Li futbalis ĉe Grulla Morioka.
Termoanalizo
Teknikoj
Aparatoj ekzistas per kiuj konvenas utiligi du aŭ plurajn teknikojn samtempe, ekzemple diferenca termoanalizo kaj masa temperatura analizo kun analizo de eligitaj gasoj, aŭ kompensa dinamika kalorimetrio kaj mikroskopia termoanalizo.
Noto pri la terminoj pri teknikoj
La nomoj, en la naciaj lingvoj, de la teknikoj de termoanalizo estas stranga miksaĵo. Estus bone se en Esperanto ili havus la formon X-a termoanalizo, laŭ la modelo masa temperatura analizo. Do ili estu (temperatur)diferenca termoanalizo, premdiferenca termoanalizo, kalorimetria termoanalizo, ktp.
Regado de temperaturo
La temperaturo povas pliiĝi kaj/aŭ malpliiĝi dum la eksperimento (kutime je konstanta rapido), aŭ resti konstanta, kaj oni povas varii la rapidon de ŝanĝo de temperaturo, ekzemple ripete varmigi kaj malvarmigi. La temperaturo povas atingi malaltan temperaturon (sub nul celsia grado) aŭ pli ol mil celsiajn gradojn (ekzemple por mineraloj).
Aliaj variabloj
Tempo estas implica variablo en ĉiu termoanaliza tekniko. Foje oni grafikas laŭ tempo, foje laŭ temperaturo: dependas de la aparato.
La formo de la specimeno ankaŭ estas signifa variablo. Iuj aparatoj taŭgas por maldika tavolo de pulvoro; aliaj por cilindro de pakita pulvoro; aliaj por folio de polimero aŭ de metalo.
Rezultoj
Plejofte la rezulto estas kurbo de iu atributo kontraŭ temperaturo (aŭ tempo): maso, konduktivo, dimensio, ktp. Foje estas utile (ankaŭ) komputi la diferencialon de la mezurita atributo. Tio ofte helpas distingi superkuŝantajn reakciojn.
Per la diversaj teknikoj oni povas mezuri la procenton de iu komponanto per la ŝanĝo de maso aŭ nerekte per alia atributo. Per diferenca termoanalizo aŭ kalorimetria termoanalizo oni povas kalkuli la reakcivarmon.
En iuj cirkonstancoj, oni kalkulas kineton de reakcio. Tamen ekzistas problemoj pri tio.
Metaloj
Termoanalizo povas helpi en la produktado de metaloj, ekzemple fero, alojoj de aluminio, alojoj de kupro, arĝento kaj ŝtalo. Oni povas preni specimenon de likva metalo el forno, verŝi ĝin en taŭgan tason, enmeti termokuplon en ĝi kaj mezuri la temperaturon kiel funkcion de tempo dum la specimeno malvarmiĝas. Tiel oni povas observi la fazajn ŝanĝiĝojn kie la kurbo diverĝas de la glata kurbo. Tio estas ekzemplo de rekta termoanalizo.
Per diferenca termoanalizo oni povas trovi endotermajn bendojn pro ekzemple gastruoj aŭ ŝrumpo, kaj eksotermajn bendojn pro formiĝo de etkvantaj komponantoj (karbidoj, silicidoj, fosfidoj, k.a.).
Manĝaĵoj
Ofte temperaturaj ŝanĝiĝoj okazas ĉe manĝaĵoj dum prilaborado: pasteŭrizado, vaporigo, kuirado, fridigo, ktp. Temperaturaj ŝanĝiĝoj iukaze kaŭzas ŝanĝojn de fizikaj kaj kemiaj atributoj, kaj tiel la kvaliton de la fina produkto, ekzemple gusto, aspekto, stabileco, konsisto. Kemiaj reakcioj eble okazas, ekzemple hidrolizo, oksidigo, redukto. Eble okazas fizikaj ŝanĝoj, ekzemple fandiĝo, kristaliĝo, agregiĝo aŭ ĝelado.
Kompreni la influon de temperaturo je la atributoj de manĝaĵoj, ebligas al la fabrikistoj ŝanĝi la kondiĉojn por plibonigi la kvaliton. Laŭprincipe multaj atributoj estas mezureblaj laŭ temperaturo, ekzemple spektroskopio, lumdisiĝo, maso, denso, viskozo, varmokapacito. Tamen la termino termoanalizo kutime referas al la teknikoj supre listigitaj.
Organizoj
International Confederation for Thermal Analysis and Calorimetry (ICTAC), antaŭ 1992 ĝi nomiĝis International Confederation for Thermal Analysis (ICTA). Ĝi estis fondita en 1965. Retejo: http://www.ictac.org/info.html
Journal of Thermal Analysis and Calorimetry eldonata de Springer, en Nederlando. Retejo: http://www.springer.com/chemistry/physical/journal/10973
Thermochimica Acta eldonata de Elsevier, en Nederlando, ISSN: 0040-6031, ek de 1970. Retejo: http://www.elsevier.com/
NGC 7608
NGC 7608 (aliaj indikoj — UGC 12500, MCG 1-59-44, ZWG 406.62, PGC 71055) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marketa
Nomon Marketa havas pluraj setlejoj:
Burgo Fürstenberg (Rheindiebach)
La burgo Fürstenberg estas ruino de montburgo apud Rheindiebach, urboparto de Oberdiebach en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Situo
La deklivburgo situas sur alteco de 152 m supre de la vilaĝo Rheindiebach en la valo de la meza Rejno proksime de Bingen. Direkte al la monto ĝi estis sekurigita per kolfosaĵo kaj 10 m alta ŝildmuro kun [[urgfride gesichert]]. La aliro eblis super ponto kun pordega domo.
Eksteraj ligiloj
en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Barnabás Vetró Bodoni
Barnabás VETRÓ BODONI rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis 1977. Li estas la filo de András Vetró kaj de Zsuzsa Vetró Bodoni, pli juna frato de Sebestyén András Vetró Bodoni.
Himno de Tanzanio
Mungu ibariki Afrika (Dio benu Afrikon) estas la nacia himno de Tanzanio.
Teksto ()
Wabariki viongozi wake
Hekima, umoja na amani
Afrika na watu wake
Ibariki, Afrika
Tubariki, watoto wa Afrika
6168 Isnello
6168 Isnello estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Himno de Tanzanio
Teksto ()
Mungu ibariki Tanzania
6168 Isnello
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la itala komunumo Isnello, kiu, kun la Parco Astronomico delle Madonie, iĝis grava internacia centro de popularigo kaj esploro pri astronomio.
Himno de Tanzanio
Teksto ()
Dumisha uhuru na umoja
Wake kwa waume na watoto
Dürnau (distrikto Biberach)
Dürnau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Himno de Tanzanio
Teksto ()
Mungu, ibariki
Ibariki, Tanzania
Tubariki, watoto wa Tanzania
Traduko ()
Dio benu Afrikon
Benu ties gvidantojn
Saĝo, unueco kaj paco
Estas niaj ŝildoj
Al Afriko kaj ties popolo
Benu Afrikon
Benu nin, infanoj de Afriko
Dio benu Tanzanion
Pludaŭrigu liberecon kaj unuecon
Al virinoj, viroj kaj infanoj
Benu Tanzanion
Izoheptano
Izoheptano aŭ C7H16 estas izomero de la heptano, saturita branĉoĉena hidrokarbonido kun 7 karbonatomoj kaj 16 hidrogenatomoj. La metila grupo sidas en la 2-a karbonatomo de la heksila kateno. Ĝi ĉeestas en preskaŭ ĉiuj komerce disponeblaj heptanoj kiel malpureco, tamen, oni ne povas konsideri ĝin malpura rilate al reakcioj ĉar ĝi posedas similajn fizikajn kaj kemiajn proprecojn kiam komparata al la rektoĉena heptano. Kiel ĉiuj alkanoj, ĝi estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en multaj organikaj solvantoj, tiaj kiaj etanolo, eteroj, kloroformo, benzino, benzeno kaj duetila acetato. 2-Metilheksano uzatas kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. Pro iliaj fizikaj proprecoj, la separado per distilado de la izoheptano elde la heptano estas eblas.
Ene de grupo da izomeroj, tiuj kun pli da branĉoj tendencas ekbruligi pli facile kaj bruli pli komplete. Tial, 2-metilheksano havas pli malaltan memsparkan kaj ekflaman temperaturojn kiam kompare kun heptano. Teorie 2-metilheksano ankaŭ brulas kun malpli fulga flamo, elsendante pli altfrekvencan radiadon; tamen, ĉar heptano kaj 2-metilheksano diferencas per nur unu karbonatomo, laŭ disbranĉigo, ili ambaŭ brulas kun brilflava flamo kiam ekbruligitaj.
Kompare kun n-heptano, 2-metilheksano ankaŭ havas pli malaltajn fandpunktojn kaj bolpunktojn. Pli malalta denseco de likvaĵo troviĝas en 2-metilheksano ol heptano. Izoheptano estis unuafoje sintezita de Charles-Adolphe Wurtz (1817-1884) kaj poste de Harry Grimshaw (1851-1904) kaj Carl Schorlemmer (1834-1892) uzante la korespondan bromidon.
Slavono
Slavono — speco de antikvbulgara lingvo kiu estis prilaborita en skriba formo de fratoj Cirilo kaj Metodo en 863 por diservaj bezonoj. Nune estas uzebla en ortodoksisma diservo en Rusio, Belorusio, Ukrainio, Serbio, Bulgario; malofte oni uzis ĝin en katolikisma diservo en Ĉeĥio kaj Kroatio. En landoj kie oni uzis Slavonon, ofte sub influo de naciaj lingvoj aperis variantoj de la lingvo. Nuntempe pli disvastigata estas tiel nomata "sinoda" varianto, kiun uzadas en diservo Rusa Ortodoksa Eklezio.
Uzado
En mezepoko Slavono estis vaste uzata en literaturo, scienco, filozofio, sed poste ĝi poiomete estis forpuŝita de naciaj lingvoj, kaj nune lingvo uzatas nur en diservo. Ĉefaj tekstoj estas slavonlingvaj Biblio, diservaj tekstoj kaj preĝoj, biografioj de sanktuloj.
Skribo kaj gramatikaj trajtoj
Por skribo en Slavono uzatas cirila alfabeto, sed nuntempe ofte estas uzeblaj ankaŭ modernaj naciaj cirilaj alfabetoj (pro tio, ke nuntempe nur nemultaj konas antikvajn literojn, kiuj ofte havas alian skribmanieron). Malofte uzatas latina alfabeto kaj specifa alfabeto Glagolico. En slavono ekzistas sistemo de supersignoj, kaj parto de literoj estas uzeblaj kiel ciferoj (en ĉi tiu senco literon oni skribas sub specifa supersigno).
Interpunkcio estas iom alia ol en modernaj lingvoj: ekzemple anstataŭ demandosigno uziĝas punktokomo kiel en la antikva greka, anstataŭ kutima en modernaj lingvoj uzado de punktokomo uziĝas dupunkto. Verboj havas 2 konjugaciojn, futuro, prezenco, kaj 4 specoj de preterito: aoristo, imperfekto, perfekto kaj pluskvamperfekto. Substantivo havas kvar deklinaciojn laŭ sep kazoj: nominativo, genitivo, dativo, akuzativo, instrumentalo, prepozitivo kaj vokativo; mola, malmola kaj miksa specoj de deklinacioj (devenas laŭ finaĵoj), havas genron kaj nombron: singularo, dualo kaj pluralo. Adjektivoj havas kurtan kaj plenan formojn kaj deklinaciiĝas laŭ genro, kazo kaj nombro. Pronomoj dividiĝas je 2 grupoj: 1-a deklinaciiĝas laŭ kazoj kaj nombroj, 2-a laŭ kazoj, genroj kaj nombroj (havas molan kaj malmolan formojn). Numeraloj havas deklinacion.
Prononco
En Slavono nuntempe uzatas prononcmaniero de rusa lingvo, sed estas ebla pli aŭ malpli forta influo de aliaj naciaj lingvoj; bulgara, serba, ktp.
Lóránt Hegedűs
Lóránt HEGEDŰS [hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegedűs Lóránt estis hungara pastro, kalvinana episkopo.
Lóránt Hegedűs naskiĝis la  1930 en Hajdúnánás. Li mortis la 2013 en Budapeŝto. .
Biografio
Lóránt Hegedűs abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li lernis teologion en Budapeŝto inter 1949 kaj 1954. Post lernado li estis vicpastro en Bicske, poste en Budapeŝto. Li partoprenis en Hungara revolucio de 1956, post falo de la revolucio li devis servi plu en diversaj vilaĝoj aŭ urbetoj. Inter 1983-1996 li estis pastro en Budapeŝto. Li estis elektita episkopo en 1991. Li strebis multe pri fondo de kalvinana universitato. Post 2 jaroj li iĝis titulara profesoro en Veszprém (urbo). Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.
Kantono Hall (Georgio)
Kantono Hall (angle Hall County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 139 277 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 165 771. La kantona ĉefurbo estas Gainesville (Georgio).
Julian Assange
Julian Paul ASSANGE (naskiĝis la  en Townsville, Aŭstralio) estas aŭstralia ĵurnalisto kaj politika aktivulo. Li aktivas kiel proparolisto de WikiLeaks.
Assange akiris praktikajn spertojn pri komputila sekureco kaj ŝtele aliris komputilojn de pluraj organizaĵoj (aŭstralia universitato, telekomunika firmao, aliaj) por trovi kaj pruvi sekurecajn mankojn. Li konfesis sin kulpa pri tio kaj estis punita je 2.100 aŭstraliaj dolaroj.
Kvankam Assange multe studis aŭtodidakte, li ankaŭ ĝis 2006 studis fizikon kaj matematikon en la universitato de Melbourne.
Usonaj aŭtoritatoj persekutas Assange de julio 2010 pro eblaj krimoj koncerne la diskonigon de sekretaj NATO-dokumentoj (pli ol 92.000).
Svedaj aŭtoritatoj je la proklamis arest-ordonon kontraŭ Assange, pro seksperforto. Sekvatage ili nuligis la ordonon, tamen nun plu enketas pri la afero kaj je la 18-a de novembro renovigis la ordonon. La Assange estis arestita en brita policejo, kien li iris libervole. Svedio petas de Britio lian ekstradicion.
Assange vivis en pluraj landoj kaj deklaris, ke li estas daŭre moviĝanta, vivanta en flughavenoj.
Limasolo
Limasolo aŭ Limassol (Λεμεσός, Leymosun) havas 172,500 loĝantojn (laŭ stato komenco de 2005) kaj per tiu nombro estas la dua plej granda urbo de la insulo Kipro en la mediteranea maro. Ĝi troviĝas ĉe la suda marbordo de la insulo kaj apartenas al la greklingva parto.
Julian Assange
Aresto
La fondinto de WikiLeaks estis arestita en la Ambasado de Ekvadoro en Londono la 11-an de aprilo 2019. La brita policano anoncis la areston la saman tagon, post kiam la azilo estis retirita kaj Scotland Yard akiris permeson eniri la Ambasadon de la Ambasadoro.