cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unesko-atlaso de la lingvoj riskantaj malaperi
Notoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtema artikolo en la nederlandlingva vikipedio, je la 13-a de marto 2013.
Dvangoj
Je la norde vidalvida terlango en la barillago Voltao situas la loĝregiono de la kraĉioj, kun kiuj la dvangoj flegas komercrilatojn. Multaj dvangoj pro tio bone komprenas la la kraĉian lingvon.
Kippenheim
Kippenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
M-19
La Movado 19a de aprilo (mallongigita kiel M-19 aŭ simple el eme, la mo) estis movado gerila kolombia naskiĝinta post supozita balota fraŭdo en 1970, kie venkis Misael Pastrana Borrero kontraŭ la Generalo Rojas Pinilla.
Kelkaj el ties plej konataj agadoj estis la kapto de gravaj ostaĝoj en la ambasado de Domingo en februaro de 1980, la ŝtelo de la glavo de Simón Bolívar (januaro de 1974), kunfronto kontraŭ drogotrafikantoj kaj atako al la Justicpalaco la 6an de novembro 1985.
Post ties malmuntado, ĝi iĝis politika movado de centro-maldekstro konata kiel AD-M19 (Alianza Democrática M-19, demokratia alianco M-19), kiu atingis ioman popolan apogon kaj estis unu de la konstituciantoj de 1991; ĝi malaperis meze de la 1990-aj jaroj kaj kelkaj ties membroj aliĝis al aliaj politikaj grupones políticas.j.
Miklós József Esterházy
Miklós József Esterházy [miklOŝ jOĵef esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy Miklós József, estis hungara duko, magnato, oficiro, ĉambelano, kaj framasono , , , . Lia distinga nomo en la hungara lingvo estas "la unua" (I.), krome li ricevis la epiteton "luma" pro ŝato de granda pompo. Lia nobela antaŭnomo estis galántai. Lia nepo estis Miklós Esterházy.
Miklós Esterházy naskiĝis la  1714 en Vieno. Li mortis la 1790 en Vieno.
Biografio
Miklós József Esterházy lernis en Leiden kaj en sia naskiĝurbo. Li aĝis 23, kiam li edziĝis, post jaroj li havis 4 gefilojn. En 1741 li aliĝis al armeo de Habsburga Imperio, kie li frue estis kolonelo, krome li ricevis la titolon ĉambelano. Li batalis ekzemple en Silezio kaj Nederlando, kaj li havis altajn rangojn. En la Sepjara milito li havis propran regimenton, kaj pro la heroeco li ricevis 2 premiojn. En 1762 li heredis riĉaĵojn, samtempe li estis nomumita departementestro de Sopron. En 1763 li ricevis Ordenon de la Ora Ŝaffelo. Li konstruis imponan Kastelon Esterházy, kiu estis preta en 1766. La konstruaĵo estas konata kiel „hungara Versailles“, kaj ĝi havas similecojn kun Palaco Schönbrunn en Vieno. Post la finkonstruo li aranĝis grandajn koncertojn, amuzadajn vesperojn kun partopreno de Maria Tereza de Aŭstrio, Joseph Haydn kaj Goethe.
Martin Kocher
Martin Georg KOCHER (naskiĝinta la en Salzburg) estas aŭstra ekonomikisto, iama universitata profesoro kaj senpartia politikisto. Ekde la 11.1.2021 li estas federacia ministro pri laboraj, familiaj kaj junularaj aferoj en la dua kabineto de Sebastian Kurz posteulante Christine Aschbacher kiu demisiis pro plagiato-riproĉoj pridisertaciaj. Kocher estis profesoro pri Kondutekonomio kun aplikado en la aŭstria ekonomipolitiko ĉe la Instituto pri politika ekonomio kaj ĉe Vienna Center for Experimental Economics de la Universitato de Vieno kaj inter 2016 kaj 2021 scienca estro de la Instituto pri superaj studoj/IHS.
Vivo
Post studo de politika ekonomio ĉe la Universitato de Innsbruck li doktoriĝis tie en 2002. Lia habilitiĝo fariĝis en 2007, denove en Innsbruck. Jam antaŭ la fino habilitiĝa li gajnis alifontajn rimedojn, i.a. tra Nacia Banko de Aŭstrio kaj Raiffeisen-landobanko de Tirolo. Kiel gastscienculo li restadis du jarojn ĉe la Universitato de Amsterdamo.
En 2010 li iĝis profesoro ĉe University of East Anglia kiun li baldaŭ forlasis por sekvi vokon je la Universitato de Munkeno. Tie li jam estis studa dekano kaj dekano de la politikekonomia fakultato estante direktoro de la Munkena laborejo pri eksperimenta esplorado rilate ekonomion kaj socion/MELISSA, kiu rekta frukto estis de la ŝtata apog- kaj plibonigprogramo Exzellenzinitiative. Ekde 2011 Kocher estas vizitanta profesoro ĉe la Universitato de Göteborg. Inter 2014 kaj 2016 li estis adjunkta profesoro ĉe la Kvinslanda teknika universitato de Brisbano.
Ekde la 1.9.2016 li estris la Instituton pri superaj studoj/IHS.
En junio 2020 li posteulis Gottfried Haber prezidantece ĉe Fiska konsilio.
Sciencaj laboroj
Martin Kocher rangas inter la plej aktivaj esploristoj sur la kampo de eksperimenta ekonomiesplorado en Germanujo. En 2013 li havis la 12-an rangon ĉe Handelsblatt-konkurso pri sukcesegaj ekonomiistoj germanlingvaj estantaj en la aĝo de malpli ol 40 jaroj. La saman jaron FAZ elektis lin la 38-a plej influhavanta germanlingva politikisto. Liaj eseoj fakaj publikigitis en multaj renomaj gazetoj (ekz. ĉe American Economic Review, Management Science).
Kocher okupiĝis pri granda gamo da konduta ekonomio. Li ekzemple aperigis studojn pri la influo de tempopremo je individua decidprenado. aŭ pri la evoluo de preferoj ĉe infanoj kaj adoleskantoj. Koncerne sportekonomikon li klarigis kune kun la fakulo Matthias Sutter, ke arbitraciistoj ofte malkorekte plihelpas la hejman teamon en kazo de minacanta malvenko.
Eldoniste
Martin Kocher ekde 2013 kuneldonas la fakgazeton "Journal of Behavioral and Experimental Economics" kaj inter 2008 ĝis 2015 li kuneldonis krome "Journal of Economic Psychology.
Małgorzata Tracz
Małgorzata Elżbieta TRACZ (naskiĝis la en Bolesławiec) estas pola politikistino. Ŝi estas prezidantino de la politika partio Partio Verduloj (ekde majo 2015).
The Flowers of Romance
The Flowers of Romance estis brita punka grupo, organizita 1976 en London. Kvankam la bando neniam ludis publike aŭ publikigis iujn ajn registraĵojn, multaj da la bandanoj poste famiĝis.
Holandezo
Holandezo estas de origine franca saŭco kiu antaŭ ĉio estas tre populara en Germanio. La nomo indikas ke oni en Francio opiniis ke temis pri nederlanda saŭco, verŝajne pro la uzado de multe da butero. La saŭco antaŭ ĉio estas (varme) surtabligata ĉe ovoj kaj fiŝaĵo, kelkfoje ankaŭ ĉe asparagoj. Alia nomo por la saŭco estas butersaŭco. La bazaj ingrediencoj estas butero, vinagro kaj ovoflavaĵo. Pro ĉi tiu konsisto holandezo iomete similas al varma majonezo, surbaze de butero, anstataŭ olivoleo.
Åfjord
Åfjord estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag. Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Årnes.
Ludwig Storch
Ludwig STORCH (naskiĝinta la en Ruhla, mortinta la  en Kreuzwertheim) estis germana verkisto.
Vivo
Li studis en Göttingen kaj Leipzig teologion okupiĝante (ankaŭ pro povreco) jam baldaŭ pri verkado. Tio estis por li streĉanta ne povante sekurigi al si nek trankvilecon nek loĝlokon stabilan. Plej longe li estis en Leipzig kaj en Gotao. Ekde 1866 li vivis en Kreuzwertheim kiel pensiulo de la Schiller-fondaĵo.
Verkado
La plej ŝatata inter la rankontantaj skribaĵoj estis:
Liajn postlasitaĵojn eldonis en Eisenach sub la titolo »Poetischer Nachlaß« Alexander Ziegler.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 19. Leipzig 1909, p. 67, kio legeblas tie ĉi interrete.
Dirk Frans Romein
Dirk Frans ROMEIN (naskiĝis la en Leeuwarden, mortis la  en Zeist ) estis nederlanda oficiro en la Reĝa Nederlanda Hindia Armeo, poste la sepa kaj antaŭlasta urbestro de Wadenoijen (1909-1923) kaj esperantisto.
Romein helpis al la pionira laboro de la unua Nederlanda esperantisto Dreves Uitterdijk kaj li estis estrarano de la unua Esperanto-grupo en Utreĥto kaj de la Nederlanda Esperanto-Asocio "La Estonto Estas Nia" (LEEN). La estraro de LEEN en 1907 konsistis el Romein (prezidanto), Uitterdijk (konsilanta komisaro), Heiman Blok (sekretario) kaj A. M. Valeton (kasisto). De 1910 ĝis 1912 Romein estis redaktoro de Holanda Pioniro. Poste li verkis la unuan nederlandan propagandan broŝuron kaj lernolibron.
Federacia Konsilio (Germanio)
La Federacia Konsilio (Bundesrat) estas institucio, pere de kiu, laŭ la germana konstitucio, la federaciaj landoj partoprenas en la leĝdonado kaj administrado de la germana ŝtato kaj en aferoj de la Eŭropa Unio.
Ĉiu el la 16 germanaj federaciaj landoj havas (depende de la nombro de siaj civitanoj) 3 ĝis 6 voĉojn en la Bundesrat. Entute ĝi konsistas nuntempe el 69 reprezentantoj de tiuj partioj, kiuj regas en la unuopaj federaciaj landoj. Ĉar la balotoj en la 16 federaciaj landoj ne okazas samtempe, la konsisto de la Bundesrat kutime ŝanĝiĝas plurfoje jare.
Ekster Germanio oni foje parolas pri „duĉambra parlamento“ en Germanio (Bundestag kaj Bundesrat). Tamen germanoj rigardas la Bundesrat ne kiel parton de sia parlamento, sed kiel aldonan institucion.
Historio
Federacia Konsilio jam ekzistis en la antaŭaj formoj de la nuna germana ŝtato, la Germana Federacio, la Nordgermana Federacio kaj la Germana Imperiestra Regno. Ĉiuj tiuj ŝtataj formoj estis, kiel la nuna Germanio, federaciaj, kaj la Federacia Konsilio reprezentis, kiel hodiaŭ, la membro-ŝtatojn de la federacio.
La origino de tiu-ĉi federacia tradicio devenis de la plurŝtata konsisto de Germanio en la tempo antaŭ la 20-a jarcento. Tiuj pluraj ŝtatoj, ekz-e la reĝlandoj Prusujo kaj Saksio aŭ la grandduklando Hesio-Darmstadt, estis plene suverenaj sed relative malfortaj. Dum la Napoleonaj militoj la Sankta Romia Imperio, kiu enhavis ĉiujn tiujn ŝtatojn kvazaŭ en alianco, disfalis kaj formiĝis nova federacio. En la posta tempo la popola emo unuigi Germanion ankaŭ ne povis realiĝi pro la deziro de la estroj de tiuj multaj germanaj ŝtatoj ne perdi sian potencon favore al centra registaro. Kiam Otto von Bismarck, ŝtatestro de Prusujo, unuigis la germanajn ŝtatojn en la Imperiestra Regno, li respektis tiun deziron per la laso de kelkaj rajtoj al la unuopaj ŝtatestroj. Tamen, la unuiĝinta Regno pli kaj pli evoluis al centra ŝtato, i.a. pro la aktiva leĝdonado de la nova regna ĉefurbo Berlino. Tie, la regno donis al si mem la rajton tute sole decidi pri leĝoj en civilaj aferoj sen la akcepto de la federaciaj landoj.
Prezidantaro
La sekva navigilo pri la nunaj ministroprezidantoj de la federaciaj landoj de Germanio, kiuj kutime plenumas unu el la voĉoj de sia lando en la Federacia Konsilio, ankaŭ listigas la trihoman prezidantaron de la konsilio:
Leverkusen
Leverkusen estas grandurbo en la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio kun 162.000 loĝantoj. Ĝi situas 10 km nordoriente de Kolonjo ĉe la rivero Rejno. La urbo estas konata pro sia kemia kaj farmacia industrio (t.e. pro la fabriko Bayer, kiu fondiĝis tie en 1863).
Gouberville
Gouberville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Goubervillais.
562 Salomeo
562 Salomeo  estas granda, meze hela, eosa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Kantono Eymoutiers
La kantono de Eymoutiers (france canton d'Eymoutiers) estas franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 28 kantonoj de la arondismento de Limoĝo. Ĝia ĉefurbo estas Eymoutiers.
Gouberville
Ĝi nun formas parton de Vicq-sur-Mer.
562 Salomeo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Salomeo (filino de Herodo Antipa), la virino, kiu petis, en la nova testamento, ke oni senkapigu. (Salomeo estas ankaŭ opero de Richard Strauss.)
Kantono Eymoutiers
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Eymoutiers la jenaj 12 francaj komunumoj :
Drahotěšice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.
Azia Pokalo
La Azia Pokalo estas futbala ĉampionado inter naciaj teamoj de Azio plus teamoj de Aŭstralio kaj Gvamo, organizitaj en la kontinenta konfederacio AFC de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia FIFA. Oficialaj lingvoj de la azia konfederacio estas la angla, araba, ĉina, hinda, japana, korea, persa kaj rusa, kaj sekve la ĉampionado oficiale nomiĝas Asian Cup kaj كأس آسيا kaj 亚足联亚洲杯 kaj एशियन कप kaj アジアカップ kaj 아시안컵 kaj جام ملت‌های آسیا kaj Кубок Азии по футболу - aparte diverslingva nomaro inter la diverskontinentaj konfederaciaj pokaloj de la internacia futbala federacio.
Georg Heym
Georg HEYM [geog hajm] (naskiĝis la 30-an de oktobro, 1887, mortis la 16-an de januaro, 1912) estis germana poeto.
Azia Pokalo
Ekorganizite en 1956, ĝi kutime okazas ĉiun kvaran jaron, nur inter 2004 kaj 2007 la ritmo estis nur trijara por kongruigi la ĉampionadon kun la alikontinentaj konfederaciaj ĉampionadoj de la federacio FIFA. La aktuale lasta ĉampionado en 2011 organiziĝis en Kataro kaj ĝin gajnis la japana nacia teamo de futbalo, kiu sekve jam kvar fojojn gajnis la turniron kaj estas la rekorda teamo tiurilate. La sekva ĉampionado en 2015 organiziĝos en Aŭstralio.
Georg Heym
Li naskiĝis en Hirschberg (nuntempe Jelenia Góra, Pollando), kiel filo de prokuroro. En Würzburg, Jena kaj Berlino li studis juron. Kontaktoj el kelkaj reprezentantoj de la frua ekspresionismo, same kiel la grandurba etoso en Berlino forte influis lian verkadon. En esprimoplena lingvaĵo Georg Heym priskribis la kaoson, la solecon kaj la izolitecon de grandurbanoj. Ankaŭ vizioj pri milito kaj detruo estas tipaj temoj en lia verkaro.
János Zakariás Sax
SAX János Zakariás (pro ŝaks) estis hungara priakva inĝeniero naskita en ? ĉirkaŭ 1755 kaj mortinta en Buda ĉirkaŭ 1820.
Biografio
János Zakariás Sax diplomitiĝis en Collegium Oeconomicum de Szempc, poste de 1782 li laboris kiel ĉambrega inĝeniero ĉe la reguligo de rivero Maros; de 1785 li estis ŝipinĝeniero de Bánság. Inter 1786 – 89 li faris la mapon de Maros, la mapojn de Bánság kaj Temesköz. De 1788 li estis direktoro inĝeniero de la ĉambra inĝeniera ofico de Nagyvárad, de 1790 vicgvidinto de Országos Építési Igazgatóság (Direktoreco landa pri konstrado). En 1803 li faris projektojn por reguligo de rivero Rába, kiu ne efektiviĝis.
Horst (Sundhagen)
Horst estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio.
Ruvumo (rivero)
Ruvumo (svahile Ruvuma) estas rivero en Afriko, kiu formas la plej grandan parton (ĉ. 730 km) de la limo inter Mozambiko kaj Tanzanio. Ĝi longas ĉirkaŭ 1080 km; ĝia baseno ampleksas ĉirkaŭ 166.000 km².
Damiano Bedni
Demjan BEDNIJ (t.e Demjan Malriĉa Демья́н Бе́дный) estas pseŭdonomo de fama soveta verkisto Jefim Aleksejeviĉ PRIDVOROV ( Ефи́м Алексе́евич Придворов), kiu naskiĝis la 13-an de aprilo n.s. 1883 en Gubovka, Ĥersona gubernio, Rusia Imperio, mortis la 25-an de majo 1945 en Moskvo.
Ruvumo (rivero)
Ruvumo donis sian nomon ankaŭ al regiono Ruvuma. Ĝi fontas en Tanzanio ĉirkaŭ 50 km oriente de Malavia Lago, tamen fluas ne al tiu ĉi, sed orienten al la Hinda Oceano. Tiun ĝi atingas sude de Mtwara, ĉe. Ĝia unua flanka rivero estas la preskaŭ samgranda Luĝendo (Lujenda), kiu atingas ĝin de sud-okcidento, el Mozambiko. De la tanzania flanko alfluas Muhuwesi kaj Lumesule.
La rivero atingas larĝon de pluraj cent metroj, ĉe la riverbuŝo eĉ ĉirkaŭ 1,5 kilometrojn; ĝi tamen estas malprofunda kaj en la seka sezono multloke travadebla.
En 2002 la registaroj tanzania kaj mozambika interkonsentis konstrui unuan ponton, kies fondoŝtonojn oni metis ambaŭflanke je la 10-a de oktobro 2005. La ponto pretiĝu en 2008.
Damiano Bedni
Li sukcesis reakiri la subtenon de la regantaro, sed en 1936 denove iĝis kritikata pro la publikigo de la komika opero Bogatiri, (eposa heroo), juĝita nekonforma al tiamaj kriterioj pri laŭdado de la tradicia rusa patriotismo. La verko tiam estis forigita el la programo de ĉiuj sovetaj teatroj.
9541 Magri
9541 Magri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Christopher Magri, sciencisto de la Universitato de Majno ĉe Farmington. Iama galaksia radioastronomo, li uzis analizojn de radarajn eĥojn sur ĉefzonaj asteroidoj por montri, ke estas nenia radara pruvo de diferencon inter la surfacaj densecoj de la objektoj de spektraj klasoj "S" kaj "C".
Karakterpeco
Karakterpecoj estas iom mallongaj muzikpecoj precipe por piano. Ili distingiĝas de la parenca programmuziko per la pli forta akcentado de la poezieco ofte indikata en la titolo.
Ekesto de la nocio
La nocio ne estas unusenca, kaj oni komprenas dum la paŝo de la muzikhistorio diferencan. Anstataŭ karakterpeco oni foje ankaŭ uzas la nocion ĝenropeco. Kiel karakterpecoj rigardendas precipe tiuj muzikaĵoj, kiujn la komponisto mem nomas karakterpeco aŭ markas per la atributo karakteriza (karakteriza peco, karakteriza studaĵo, karakteriza uverturo). Je tio precipe temas pri komponaĵoj por piano. Karakterpecoj okupiĝas pri la prezentado de  ekstermuzikaj statoj.
Jam Beethoven vortigis la taskon de karakterpeco jene: „pli esprimo de sento ol pentrado“. Alivorte, la ideo de la artisto pli elpaŝu en la malfonon ol la rezulto mem. La karakterpecoj pli priskribas la statojn de objektoj ol la objektojn mem. Ili karakterizas kaj priskribas la sentojn, kiuj transiras ekde la priskribita sur la spektanto / aŭskultanto, en siaj animaj-psikologiaj efikoj. Hugo Riemann vidis la taskon de karakterpeco en tio, „trovi por la plej intimaj emocioj de intensigita sentado kaj la magiaj bildaroj de fantasta-poeziaj imagoj adekvatajn esprimilojn“. Per tio do klariĝas la graveco de ĉi tiu ĝenro dum la romantismo, kiu disponigis unuafoje al lirika peco en sia prezentanta formo grandan valoron. Tamen la karakterpeco provis sinlimigi de aliaj gravaj tendencoj de la romantismo kaj surpaŝi proprajn vojojn. Ekde la frua 19-a jarcento komponistoj pli ofte uzas la nocion (ekz. la hungara komponisto Stephen Heller).
Dislimo disde la programmuziko
Dislimenda disde la karakterpecoj estas la programmuziko. Ĉi tiu okupiĝas pri la muzika imitado de ekstermuzikaj objektoj, kio foje ankaŭ estas nomenda kiel tonpentrado. Oni aplikas la nocion karakterpeco kutime ne por muzikaĵoj, kiuj nepre povas havi „karakteron“ kaj kiujn oni komponis por certa okazo (ekz. la akva muziko aŭ la artfajraĵa muziko de Händel) aŭ por iom ampleksaj verkoj, kiuj baziĝas sur certa programo, ekz. la alsuprado sur kaj la desuprado de alposupro en Eine Alpensinfonie (alposimfonio) op. 64“ de Richard Strauss (programmuziko).
= Muzika ekesto = La karakterpeco staras, alie ol la movimentoj de sonato aŭ suito, sole. Tamen ofte pluraj lirikaj pecoj unuiĝas unu kun la aliaj en cikloj, ekz. je similaj temoj. Kiel modelo servas dancaj, kantaj kaj rondelaj formoj, ekde la romantismo oni precipe utiligis la kantoformojn kiel formaj bazoj. Iom post iom tiuj rezultiĝis kiel la plej taŭgaj kadroj por lirikaj pecoj.
Spinifeksa kolombo
La Spinifeksa kolombo, Geophaps plumifera, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu estas loĝanto kaj disvastigata reproduktanto en Aŭstralio.
Karakterpeco
Evoluo de fruaj formoj de karakterpeco
Kiel ĝenropeco oni precipe nomas la verkojn de francaj klavicenkomponistoj en la 18-a jarcento. Al tiuj apartenas pecoj de François Couperin, kiujn oni povus priskribi kiel fruaj antaŭuloj de la posta lirika peco. Ili priskribis animajn procesojn, kiuj trovis en ĉi tiuj verkoj sian muzikan esprimon. Tiutempe oni ofte verkis ĝenropecojn kadre de suitoj. Ekde ĉ. 1760 ĉi tiuj ĝenropecoj ankaŭ en Germanio konatiĝis, precipe per la verkoj de F. Couperin kaj Jean-François Dandrieu. Ili instigis precipe komponistojn el norda Germanio al imitado. En la 18-a jarcento la afekciinstruo alportis novajn influojn; ĝi kaŭzis, ke sentoj kiel funebro, tristeco, sopiro, fiero ktp. eniris la karakterpecojn. Je tio jam la titoloj klarigu, ke temis pri lirikaj pecoj. Posteulo de la ĝenropeco estis la „karakteriza pianopeco“ kiel grava antaŭŝtupo de la pianopeco en la romantismo. Kiel pli posteaj formoj de karakteriza pianopeco oni povas rigardi la karakterizajn studaĵojn por la piano de Ignaz Moscheles. Iliaj titoloj estas el simila sfero kiel la antaŭaj verkoj: „kolero, kontraŭdiro, karesemo, timo“. En la 18-a jarcento multaj komponistoj provis forigi la formadon de cikloj en la pianomuziko. Oni provis distanciĝi de la kutimaj komponprincipoj (suitmovimento, sonatoformo). Bezono por ĉi tiu formo de muzikaj verkoj ekestis ĉefe el rondoj de amatoroj. Ĉ. 1760 pli kaj pli pianmuzikaj verkoj aperis (ofte eĉ periode). Por la muzikinstruo servis tiel nomataj „manpecoj“, la antaŭantoj de posteaj (piano-)studaĵoj de la 19-a jarcento. Ili ofte servis kiel ekzercaĵo por pianolernantoj kaj ofte estis facile ellerneblaj. Ofte jam la titoloj de la pecoj (ekz. Pièces détachées) aludis, ke ili malproksimiĝu de ciklaj formoj.
Spinifeksa kolombo
Aspekto
Estas nur du kolomboj en Aŭstralio kiuj posedas erektan pintoforman kreston, nome la Kresta kolombo kaj la Spinifeksa kolombo. La Spinifeksa kolombo estas la plej malgranda de la du specioj. La longeco de la Spinifeksa kolombo varias el 20 ĝis 24 centimetroj.
Estas du subspecioj, la Blankoventra Spinifeksa kolombo, Geophaps plumifera plumifera, kiu troviĝas ĉiam en la sekegaj areoj de nordokcidenta, norda, orienta kaj centra Aŭstralio. La Ruĝventra Spinifeksa kolombo, Geophaps plumifera ferruginea estas la dua subspecio, kaj povas troviĝi ĉe Pilbara, Okcidenta Aŭstralio.
Karakterpeco
Evoluo de fruaj formoj de karakterpeco
Kiel unu el la unuaj reprezentantoj de la karakterpeco la Pragano J. W. Tomaschek publikigis ekde 1807 dumpaŝe de pli ol 30 jaroj entute dek eldonaĵojn de stampitaj karakterpecoj, kiuj ekzistis plejparte en triparta kantoformo. Tiujn eklogojn publikigitajn ekde 1810/1811 poste sekvis ankaŭ rapsodioj. Tomaschek per tio volis kontraŭi novan tendencon. Li rigardis la enmodajn variaciojn kaj operfantazioj „banaliĝoj“ de la muziko. Tial li volis kontraŭbatali ĉi tiun tendencon per sia verkado for de la sonatoformo. Sian instruiston Tomaschek sekvis Jan Václav Voříšek. Estis ankaŭ li, kiu per siaj kolektoj da rapsodioj (1818) enkondukis en la pianoliteraturon la titolon „inpromptu”. Ĝuste tien sin ekligis Schubert, kiam li en 1827 unuan fojon pliamplekse sindediĉis al la karakterpeco. En la verkoj de Schubert la influo de J. W. Tomaschek kaj Jan Václav Voříšek estas multdetale pruvebla (komp. Inpromptu-kolekto op. 90, 142, „tri pianopecoj”).
Spinifeksa kolombo
Aspekto
Krome, ambaŭ rasoj havas brunruĝecan plumaron, kiu akurate kamuflas sur la ruĝeca fono de la grundo de la sekegaj areoj. Ili havas brilan ruĝan vizaĝan strimakulon tra la okulo kun nigra ringo ĉirkaŭe kaj grizaj vizaĝaj partoj krom blanka strimakulo sube kaj nova nigra strimakulo ĉegorĝe. Sur ĉio estas ruĝbruna krono kun tre pintoforma ankaŭ ruĝbruna kresto. La beko estas malhelgriza. Krome estas nigraj strioj en flugiloj. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj malfacile diferenceblaj.
Karakterpeco
Influo de la pianokonstruo sur la muzikon
Male al la kutimaj pianoj de Viena konstrumaniero la anglaj pianoj havis pli profundan klavofalon. Per tiu post la ekludado oni povis elteni la tonojn pli longe. Ĉi tiun teknikon transprenis instrumentkonstruistoj en norda Germanio. Ĉi tio sekvigis, ke ŝanĝiĝis la akustikaj karakterizaĵoj de la muziko. La mildeco de la tonformado rafinis laŭsone ekz. la unutonajn kaj sensukajn Alberti-basojn. La totalsono fariĝis pli fleksebla kaj per tio adaptiĝis ankaŭ al la temaro de la komponaĵoj. Ili pliriĉigis la karakterpecon por piano per nova tipo. Frédéric Chopin perfektigis la karakterpecon.
Spinifeksa kolombo
Kutimoj
Ĝenerale ili loĝas en ŝtonecaj regionoj kun malalta arbaro kaj herbejoj. Ili estas nomadaj kaj surgrundemaj. Tiuj kolomboj manĝas semojn kaj dependas el akvejoj replenitaj de la humida sezono, musonaj pluvoj kaj aliaj akvoverŝoj. Dum la seka sezono progresas ili koncentriĝas ĉirkaŭ la malpliiĝantaj akvejoj. Ili troviĝas ofte en paroj aŭ grupoj.
Ties flugo estas malalta kaj rapida, often turniĝante kaj ŝvebante dumfluge. La voĉo estas altatona ku aŭ bastona kur-r-r-r.
Karakterpeco
Evoluoj el la prefektigita karakterpeco
El la iam kontataj „manpecoj” iom post iom fariĝis teknike pli postulemaj studaĵoj. Jen trovixas esencaj elirpunktoj por la verkoj de posteaj artistoj, inter ili ankaŭ la „kantoj sen vortoj“ de Felix Mendelssohn Bartholdy, sep karakterizaj pecoj op. 7 (1827). Tiuj staris tute sub la influo de la antaŭuloj de Mendelssohn (Ludwig Berger, Moscheles). Malsame ol Mendelssohn Franz Schubert trovis siajn muzikajn modelojn ĉefe en la kantmuziko. Schumann ofte konfirmis la poezian elementon per adekvataj titoloj (Waldszene, Kinderszenen, Nachtstück, Fantasiestück, Albumblätter …). Ekzemploj por tio estas 18 Davidsbündlertänze op. 6 de Robert Schumann (1837, kiel „karakterpecoj“ li nomis ilin tamen nur en la dua eldono de 1850/51). Jen klariĝas, kiuj diferencigitaj nuancadoj de la karakterpeco tiutempa jam formiĝintis. En la postsekvo de Schumann troviĝis artistoj kiel Stephen Heller, Theodor Kirchner (Neue Davidsbündlertänze op. 17 kaj la karakterpecoj op. 61, 1874) kaj Adolf Jensen. Je tio la karakterpeco plivastiĝis pli kaj pli al iaspeca ŝablono por posteaj komponaĵoj, je kiuj la komponistoj pli kaj pli neglektis la apartaĵojn de la muzikaj modeloj. Posteaj artistoj kiel Brahms kaj Edvard Grieg evoluigis sian propran stilon surbaze de  modeloj de la antaŭintaj komponistoj. Ekzemploj por tio estas la lirikaj pecoj de Edvard Grieg, ekestintaj inter 1866 kaj 1901 (ekz. Bryllupsdag på Troldhaugen [gedziĝfesto sur Troldhaugen] el op. 65 [1897]).
Ekde la fino de la 19-a/komenco de la 20-ajarcentoj oni nomas ankaŭ verkojn de la salona kaj distra muzikoj kiel karakterpecoj. La nocio karakterpeco per ricivas iomete irizaĉan karakteron, kiun kelkaj ankaŭ uzas malŝate. Karakterpecoj tiuepokaj ofte starigas en la malfonon la alceladon de surpriza, ofte ununura efekto per muzikaj rimedoj. Ekzemploj por tio estas la Petersburger Schlittenfahrt (Peterburga sledoveturado - ekzistas surdiskigoj kun vipoknalado kaj hundobojado) kaj Die Mühle im Schwarzwald (La muelejo en la Nigra Arbaro - ekzistas surdiskigoj kun birdopepado) de Richard Eilenberg, In a Persian Market (sur persa foirejo) de Albert Ketèlbey kaj Heinzelmännchens Wachtparade (gardoparado de hejmkoboldeto) de Kurt Noack.
NGC 485
NGC 485 (aliaj indikoj — PGC 4921, UGC 895, MCG 1-4-32, ZWG 411.32, IRAS01188+0645) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jourdain (pariza metrostacio)
Jourdain [ʒuʁdɛ̃] (Jordano) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 11, inter la 19-a kaj 20-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1935.
Frafraoj
La frafraoj (aliaj nomoj: Farefare, Gurenne, Gurune, Ninkarsé, Gursi, Nabt, Nabra und Nankani] estas etno en Ganao kaj Burkino. Ilia nomo en Burkino estas Nanakani. Ili mem nomas sin Ninkarsé aŭ Gursi. Depende de la fontoj ekzemple la nabraoj estas rigardataj kiel aparta popolo, sed ili ankaŭ parolas la frafraan lingvon kiu estas nomata Farefare.
En Ganao vivas la plejparto de la frafraoj kun 772.000 ĝis 820.000 homoj en la Supera Orienta Regiono en la nordoriento de la lando kaj disigite en diversaj iom grandaj urboj. En la urbo Bolgatango (Bolgatanga), en la Frafra-Distrikto kaj ĝis Navrongo situas la loĝregiono de la frafraoj.
Arvydas Juozaitis
Arvydas Juozaitis (naskiĝis la 18-an de aprilo 1956 en Vilno) - litova filozofo, verkisto, sportisto, politika aganto, diplomato.
Frafraoj
En Burkino la frafraoj vivas en la Nahuri-Provinco, en la administraj distriktoj Zecco kaj Ziou kun proksimume 25.100 ĝis 37.000 homoj.
Arvydas Juozaitis
Vivo
Arvydas Juozaitis devenas de Vilno, kie frekventis mezlernejon. En 1980 finis studojn pri industriekonomiko en Ŝtata Universitato Vilno. En 1986 akiris gradon de la kandidato de filozofiaj sciencoj surbaze de laboraĵo "Subjektyvioji realybė ir istorinis subjektas Vilhelmo Diltėjaus filosofijoje". De 1985 lekciis filozofion en Litova Konservatorio, kaj en la jaroj 1987–2001 laboris en Instituto de Filozofio, Sociologio kaj Juro de la Litovia Akademio de Sciencoj.
En 1988 troviĝis inter membroj de Iniciata Grupo favore al Trakonstruo de "Sąjūdis", ankaŭ kunsidis en Seimas-Konsilio de Sąjūdis. Li redaktis gazeton "Sąjūdžio žinios" ("Sciigoj de Sąjūdis"). En baloto en 1989 sen sukceso pretendis mandaton de parlamentano al Supera Soveto de Sovetunio kadre de "Sąjūdis", malvenkante kun Algirdas Brazauskas, proponitan de Komunisma Partio de Litovio. En 1990 estis inter fondintoj de Litova Asocio de liberalistoj.
Arvydas Juozaitis estis redaktoro de periodaĵoj: "Šiaurės Atėnai" ("Norda Ateno") kaj "Naujoji Romuva" ("Nova Romo"). En la jaroj 2001–2003 konsilis al ĉefministro de Litovio pri klerigado kaj kulturo. En la periodo 2004–2009 estis kultura ataŝeo de ĝenerala konsulejo de Litovio en Kaliningrado. Tiutempe verkis libron "Karalių miestas be karalių" dediĉitan al la historio de Kaliningrado. En 2009 ekloĝis en Latvio. Eklernis la latvan lingvon kaj promocias kunproksimiĝon de la litova kaj latva nacioj, kune kun vivigo de komuna valuto "balta" (baltas, balts). Li planas eldoni libron "Rīgas civilizācija" ("Civilizacio de Rigo").
Li kreis libreton al rok-opero "Veidas ugnyje" dediĉitan al Romas Kalanta.
Arvydas Juozaitis estis plurjara majstro de Litovio kaj Sovetunio pri naĝado. Dum Somera Olimpiko 1976 en Montrealo gajnis bronzan medalon. Li akiris pokalon de Eŭropo en Peskaro (Italio) (1976). En 1988 iĝis kunreaktiviganto de Litova Olimpika Komitato (Lietuvos tautinio olimpinio komitetas, LTOK).
Distingita per Ordeno de Litova Grandduko Gediminas de la 5-a grado. Edziniĝinta, kun du infanoj.
Kunpeszér
Kunpeszér (kunpesEr) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kunszentmiklós.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko kaj de sarmatoj. La unua mencio devenis el 1264 en formo Pezer. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Poste vico da farmoj formiĝis. Vilaĝo Peszeradacs formiĝis en 1872. El tio disiĝis kaj iĝis memstara vilaĝo Kunpeszér en 1949.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, interretejo, poŝto, policano, kuracejo, apoteko, familihelpa servo.
Gourbesville
Gourbesville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Picauville.
Herman Kern
Herman Kern, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kern Herman estis hungara agronomo, mikologo.
Herman Kern naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Herman Kern akiris pedagogian diplomon en agrikultura altlernejo en Vieno en 1899. En la studjaro 1901 li estis asistanto de Agrikultura Edukejo de Debrecen. Inter 1902 kaj 1913 li laboris en stacio de kreskaĵaj malsanoj en Magyaróvár. Li sekvis la stacion el Budapeŝto, kie li estis staciestro inter 1917-1932, poste estro de la posteula organizaĵo ĝis 1940, poste li pensiuliĝis. Tamen li estis ministeria konsilisto inter 1941-1947. Li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li apartenis al la plej gravaj personoj, kiuj strebis en Hungario kontraŭ malsanoj de kreskaĵoj.
Chartrier-Ferrière
Chartrier-Ferrière estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 329 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Chartrier-Ferrière etendiĝas sur 15,16 km², kaj havis 329 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 22 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Chartrier-Ferrière antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Roques, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Chartrier-Ferrière apartenas al la kantono de Larche, kies ĉefurbo estas Larche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Ernst Bünemann
Ernst Bünemann (naskiĝis, do nun -jara) estas germana esperantisto, sinologo kaj ekonomikisto. Li aparte aktivis en Germana Esperanto-Junularo fine de la 1980-aj kaj komence de la 1990-aj jaroj, kiam li estis gimnaziano en Hanovro kaj poste studis la ĉinan. Interalie li kunordigis la adresaron Pasporta Servo, kaj aktivis en la komisiono pri internaciaj rilatoj. Malofte li menciis ke li estis pranepo de August Oskar Bünemann, kiu 50 jarojn antaŭe estis membro de la Lingva Komitato, fervora kursgvidanto en Hamburgo kaj literatura tradukanto, kaj kunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto: post kiam la praavo ne vere sukcesis transdoni sian entuziasmon pri Esperanto al siaj infanoj, 30 jarojn post lia morto en 1958 meminiciate tamen ekaperis nova aktiva esperantisto en la familio.
Post studado de ekonomiko en la Ruhr-Universitato de Bochum de 1993 ĝis 1997, ekde 1998 kaj 2018 li laboris en borsista entrepreno en Frankfurto ĉe Majno kaj Honkongo, kaj ekde tiam estas parto de la teamo de la Germana Borso en Frankfurto ĉe Majno, vivante en la antaŭurbo Eschborn.
Cífer
Cífer, (ankaŭ hungare) estas vilaĝo en Slovakio. Ankaŭ 2 vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Kalvinana preĝejo (Karcsa)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Karcsa.
Cífer
Situo
Cífer situas laŭ rojo, apud ĉefvojo Senec-Trnava (aŭtovojo preteriras), laŭ fervojo Pezinok-Trnava. La lasta urbo troviĝas je 10 km-oj.
Kata Nagy
NAGY Kata [nadj] estas rumania hungara sociologino. Ŝi naskiĝis en Baia Mare en 1969.
Cífer
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1291. En 1529 la turkoj rabadis tie. Baldaŭe rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1638 incendio okazis. En 1846 ĉevaltira fervojo Pozsony-Nagyszombat ekfunkciis tra Cífer. Tiutempe Cífer estis kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cífer 1827 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Cífer 3806 homoj, (3753 slovakoj).
Kalvinana preĝejo (Karcsa)
Historio
La katolika rotondo konstruiĝis en la 12-a jarcento, poste la apuda sentura preĝejo. La kalvinanoj profitis ĝin ekde 1527. En la 18-a jarcento la preĝejo ruiniĝis, en 1767 ĝi estis renovigita. En 1896 kaj en 1969 denovaj renoviĝoj okazis.
Zuglio
- prononco, jen itale, friule Zui -  estas komunumo en la pleja oriento de Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Leonardo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Arta Terme, Lauco, Sutrio, Tolmezzo.
Kalvinana preĝejo (Karcsa)
Konstruaĵo
La navo estas kvarangulo, la sanktejo estas ronda (la iama rotondo). La tegmento estas kovrita per ŝindoj, same tiel la apuda ligna sonorilostablo. La preĝejo havas 2 enirejojn, unu el ili estas ornamriĉa.
Pri la preĝejo Mikaelo Tompa verkis poemon.
Kata Nagy
Biografio
Kata Nagy diplomitiĝis pri sociologio en 1997 en UBB de Kluĵo. Inter 1997-2000 ŝi estis en ELTE de Budapeŝto studentino de majstraprogramo pri Minoritatsociologio. De 2000 ŝi estas kunlaborantino de Sociesplora Laborejo Trend de Fonduso Trend.
Autechaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Cífer
Famuloj
En Cífer naskiĝis:
Arpeĝono
Muzika uzado
La arpeĝono certe estus enirinta forgeson kiel strangaĵo, se Franz Schubert (1797–1828) ne estus komponinta sian sonaton por arpeĝono kaj piano en a-minoro, kiu ankoraŭ sufiĉe ofte estas prezentata, je kio la parton de arpeĝono plej ofte tranprenas violonĉelo, pli malofte vjolo aŭ gitaro. En plej nova tempo muzikistoj kiel Gerhart Darmstadt kaj Nicolas Deletaille okupiĝis serioze pri ĉi tiu instrumento, kaj ekestis multaj novaj komponaĵoj por ĝi.
Ekzistas almenaŭ unu plia sonregistraĵo de la ŝuberta arpeĝonsonato sur laŭkonstruita: kun Nicolas Deletaille kaj Paul Badura-Skoda. Ĝi aperis en 2007 ĉe diskeldonejo Fuga Libera, ASIN: B00103E53Y.
Psoriazo
Psoriazo estas haŭta malsano, kiu montriĝas per ruĝaj makuloj kun tre etaj blankaj skvamoj, plej ofte ĉe la genuoj, kubutoj aŭ la kapo.
Ĝi estas ne-kontaĝa malsano. Temas pri heredata genetika difekto, kiu tamen povas ankaŭ transsalti plurajn generaciojn. Ĝenerale ĝi estas maldanĝera; kutime oni povas forigi la simptomojn ene de kelkaj tagoj per ungvento. Tamen la malsano povas ĉiam ajn reveni.
Franciscus Hermanus Bach
Franciscus Hermanus BACH, oficiale Bachg, (Groningo, la 28-an de majo 1865 - Groningo, la 22-an de januaro 1956) estis nederlanda pentristo.
Bach naskiĝis en la grandurbo Groningo kiel la filo de la forĝisto Johann Caspar Bachg, kiu venis al Nederlando el Haselünne en Germanio. La familia nomo estas oficiale skribita kiel Bachg, sed laŭdire Bach mem eksciis tion en pli posta aĝo. Li kutime subskribis sian laboron kiel 'F.H. Bach' aŭ 'F.H.B.'.
Kiel pejzaĝisto kaj portretisto, Bach povas esti kalkulata inter la impresionistoj de la Haga Lernejo. Li pentris interalie deknaŭ portretojn de profesoroj por la senata ĉambro en la Akademia Konstruaĵo de la Groninga Universitato.
Krom pentraĵoj sur kanvaso, li faris multajn krucvojojn kaj murpentraĵojn en katolikaj preĝejoj en la nordo, oriento kaj sudo de Nederlando, kiel ekzemple Sankta Martena kirko (Foxham), Paterskirko (Groningo) kaj la Juvenaatskapelo en Mastriĥto. Bach ankaŭ pentris kelkajn kahelbildojn, kiuj videblas en la halo de la ĉefstacio en Groningo ekde 1896.
Bach mortis en la aĝo de naŭdek kaj estis entombigita ĉe la R.K. Tombejo (Groningo). Li fasonis sian propran tomboŝtonon. Johan Dijkstra skribis pri tio: "Mirinda kiel li estis, li faris sian tomboŝtonon dum sia vivo: Sur tiu ŝtono li konstruis sian spiritan testamenton: la formulon, kiun li trovis por nova formo por la katolika eklezio.
Mary Helena Rook
Mary Helena ROOK (ruk), anglino, telefonistino. Naskiĝis la 29-an de decembro 1896.
Rook esperantistiĝis en 1917. Ŝi instruis Esperanton en Morley College, Londono en 1918 kaj 1919. Ŝi estis ano de la administra komitato de Brita Esperanto-Asocio (BEA) ktp.
Woippy (stacidomo)
Woippy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Woippy, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Metz-Ville - Zoufftgen (180000).
Wilfried Hinrichs
Wilfried Hinrichs (naskiĝis, do nun -jara) estas germana esperantisto kaj inĝeniero. Dum la 1980-aj jaroj, li aktivis en Germana Esperanto-Junularo i.a. kiel kunorganizanto de multaj Internaciaj Seminarioj, aparte de la tema programo. Devene el Orienta Frislando kaj flua en la orientfrislanda platgermana, li esperantiste aktivis precipe dum la jaroj de gimnaziado kaj posta studado pri ceramika inĝenierado en Clausthal-Zellerfeld. En sia universitato, li estis unu el malmultaj studentoj kiuj meze de la 1980-aj jaroj kuraĝis pasigi plenan studjaron en la tiam ankoraŭ firme komunisma ŝtato Jugoslavio: kvankam li vere povis eklerni la kroatan lingvon nur post sia alveno en Zagrebo, kaj en la urba universitato trafis multajn frustriĝintajn eksterlandajn studentojn, al kiuj la rego de angla aŭ germana interlingvo ne sufiĉis por vere plekti kontaktojn al la loka loĝantaro, Wilfried estis tuj integrita membro de la urba Studenta Esperanto-Klubo, daŭre havis abundajn invitojn al kulturaj eventoj kaj najbaraj urboj, kaj poste juĝis tiun jaron pro la Esperanto-kontaktoj unika vivsperto. Laŭ stato de la jaro 2023 li vivas en la historia urbo Brunsvigo kaj interalie aktivas kiel urba turisma ĉiĉerono en la germana, angla, itala kaj Esperanto.
Acquaformosa
Acquaformosa estas komunumo de Italio.
Dagerotipio
Tipe por dagerotipio estas, ke la helaj partoj de la bildo estas montritaj per lakte blanka, iom bluema tavolo, la malhelaj partoj per polurita kaj pro tio spegulanta arĝento. Krome dagerotipo, t.e. la bildo mem, kutime havas inversigitajn flankojn. Dagerotipio kreas unikan bildon, kiu ne estis multobligebla. La surfaco estas ne fiksita kontraŭ viŝado, tial oni ne tuŝu ĝin.
La unuaj dagerotipiaj fotiloj jam estis produktitaj en 1839 de la pariza firmao Susse Frères.
Plako-grandoj
La fotisto tranĉis la industrie faritajn arĝentajn plakojn al la laŭokaze bezonata grando.
Populareco
Ekde 1839 dagerotipoj fariĝis pli kaj pli ŝatataj, ĉar ili estis malpli kostaj ol pentraĵo. Komence la fotografado daŭris plurajn minutojn. Dagerotipojn oni prezentis en vitraj protektingoj. La kulmino de la dagerotipio estis en la 1840-aj kaj 1850-aj jaroj. Komence de la 1860-aj jaroj novaj metodoj, kiel la pli favorprezaj ambrotipio kaj ferotipio anstataŭis ĝin.
Vidu ankaŭ
Aliaj fruaj fotografiaj metodoj:
Rondirantaj gazetoj
La inicianto de rondirantaj gazetoj en Esperanto estis Bavay el Douai (Francujo), kreinta en 1902 tre praktikan kaj internacian klubeton, nomitan de li Rondo Internacia L' Unua. La klubon konsistigis po unu ano el ĉiu nacio, kaj speciale por tio aranĝitaj kajeroj de manskribata gazeto Rondiranto rondiris inter la klubanoj. Ĉiu skribis en ricevitan kajeron sian originalan aŭ tradukitan artikolon, legis tiujn de la aliaj membroj, korektis ilin kaj sendis la kajeron pluen. Tio estis agrabla kaj interesa maniero por perfektiĝi en Esperanto kaj la ideo de Bavay baldaŭ trovis multajn adeptojn kaj imitantojn diverslande.
Preskaŭ samtempe aperis simila Manuskripta Bulgara Rondiranto, kies artikoloj poste aperis en Rondiranto presita. Fraŭlino Ella Scherpeltz el Wallach-Meseritsch (Moravujo) kreis similan gazeton inter germaninoj kaj ĉeĥinoj, poste Th. Renard en Svisujo organizis similan gazeton, kiun partoprenis la ĉefaj tiamaj Esperantistoj de la lando.
En Hispanujo Ricardo Codorniu (en Murcia) kreis tutan stelaron el siaj rondirantaj gazetoj: Vaga Stelo por alilandanoj, Hispana Stelo por hispanoj, Murcia Stelo por Murciaj esperantistoj, kaj Arbara Stelo por teknikaj artikoloj de arbaristoj.
Poste aperis rondirantaj gazetoj de rusaj esperantistoj Timofej Ŝĉavinskij kaj Vsevolod Lojko.
En Belgujo tia gazeto Kunfratiĝo estas kreita de Leon Cogen.
Pli malfrue rusa pastro Ivan Ŝirjaev (Baklanka, gubernio de Vologda) dum la mondmilito kaj rusa revolucio longan tempon gvidis similan gazeton (kreitan de li) en Societo de Pastroj Ortodoksaj Esperantistoj. En tiu epoko estis ricevebla en Rusujo nenia Esperanto-gazeto, pro tio La Rondiranto havis grandan sukceson: iom post iom al ĝi aliĝis ne sole ĉiuj (ne multenombraj) rusaj pastroj-esperantistoj, sed multaj famaj ruslandaj esperantistoj (Paŭlo Medem, V. Dimitriev, Vladimir Szmurlo, S. Surovcev kaj aliaj), preskaŭ ĉiuj tiamaj Esperanto-societoj kaj multaj (pli ol 150) esperantistoj. Neniu angulo de vastega Rusujo estis trovebla, kie oni ne partoprenus ĉi tiun gazeton. Dum la civila milito, kiam estis neeblaj poŝtaj rilatoj de norda Rusujo kun la suda, en la lasta numero N. Krassovskij (Ĥarkov) aperigis Sudan Rondiranton kaj iom pli malfrue Vitold Teniŝov (Barnaul, Siberio) Fajrerĉenon, sed ambaŭ ili ne havis grandan sukceson.
La Londona Rondiranto ekzistis dum kelkaj jardekoj.
Nuits-Saint-Georges
Nuits-Saint-Georges estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
4528 Berg
4528 Berg estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, ĉ. 20 km sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nuits-Saint-Georges
Geografio
La komunumo enhavas la urbon Nuits-Saint-Georges kaj la vilaĝetojn Concoeur kaj Corboin. La rivero la Meuzin trafluas tra la urbo.
La aŭtovojo A31, la departementa ŝoseo D74 kaj la trajno komunikigas la urbon kun Beaune kaj Dijon.
4528 Berg
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstrian komponiston Alban Berg (1885–1935), disĉiplo de Arnold Schönberg.
Nuits-Saint-Georges
Unuaranga sektoro
La ĉefaj kulturoj estas vinberujo kaj nigra ribo.
4528 Berg
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec, G. Scarfi, A. Coffano, W. Marinello, G. Pizzetti, A. Soffiantini, A. Marchini, R. Papini, P. Bacci, M. Maestripieri, R. Bacci, L. Franco, R. Durkee, R. Goncalves, N. Montigiani, M. Mannucci, G. Baj kaj N. Ruocco uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Nuits-Saint-Georges
Duaranga sektoro
La ĉefaj industrioj estas metalurgio, kartono, presejo, manĝaĵa industrio.
Triaranga sektoro
Estas lernejoj por knaboj kaj malsanulejo por maljunuloj.
4528 Berg
Satelito
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 2,69 ± 0,03 km, orbitan taksita al 26 km kaj  de 1,4592 ± 0,0008 tago (35,02 ± 0,02 horoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Nuits-Saint-Georges
Historio
La unuaj spuroj de homoj en la komunumo datiĝas de la Magdalenio en la loko Trou-léger. En la loko les Bolards, romana urbo estis. Tie estis interalie templo de Mitrao. La urbo prosperis ĝis ĝia tuta detruado en la komenco de la 5-a jarcento. Hodiaŭ eĉ ĝia nomo estas forgesita.
Mezepoke urbo estis menciita ekde la 10-a jarcento. En la jaro 1212, la duko Odo la 3-a donis al la suda parto de la urbo nomita Nuits-Aval rajton de komunumo. La preĝejo Saint-Symphorien estas konstruita dum la 13-a jarcento. Ekde 1362, la komunumo konstruis remparojn. La belfrido estas konstruita en 1610.
La 18-an decembron de 1870, batalo okazis tie inter la armeo de la generalo Camille Crémer kaj la generalo August von Werder kun la badena divizio de la generalo Adolf von Glümer.
Esperanto vivo
La 21-an de junio 1908, tie la dua federacia festo de la "verda stelo" okazis. En 1909 la esperanta grupo deNuits organizis interŝanĝon inter du familioj. Dekkvarjara knabo de Nuits iris en Magdeburgo kaj dekkvarjara knabo de Magdeburo iris en Nuits. La grupo de Nuits malfermis en 1911.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉojn (0,23 % de voĉoj) en 2004, ricevis 2 voĉojn (0,14 % de voĉoj) en 2009 kaj ricevis 3 voĉojn (0,20 % de voĉoj) en 2014.
Partneraj urboj
kaj ankaŭ
Les Nans
Les Nans (prononco "le: nãn") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.
121001 Liangshanxichang
121001 Liangshanxichang estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.
Les Nans
La teritorio havas komunan limon kun.
121001 Liangshanxichang
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).