cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ágoston Fischer
Biografio
Ágoston Fischer lernis komence en sia naskiĝurbo, poste 2 jarojn en seminario de Pozsony, ekde 1879 en seminario de Esztergom. En tiu lasta urbo li studis teologion. Li pastriĝis en 1885. En 1885 li estis kredoinstruisto en Budapeŝto, poste li estis paroĥestro en Ipolyszécsényke. En 1900 li revenis al Budapeŝto, tiutempe li ricevis la rangon papa vikario. En 1912 li aĉetis domon kaj li establis ĝin knaba orfejo, edukejo kun kapelo.
Rogue
La rivero Rogue (en la tolovaa lingvo yan-shuu-chit’ taa-ghii~-li~’) en la sudokcidenta parto de la subŝtato Oregono de Usono fluas ĉirkaŭ 346 kilometrojn plejparte okcidenten de la Kaskada Montaro al la Pacifiko. Konata pro siaj pasadoj de salmo, boatadoj en ŝaŭmantaj ondoj kaj pitoreske krutaj rokaj bordoj, ĝi estis unu el la originaloj ok riveroj kiuj oficiale protektiĝis per nacia leĝo de Sovaĝaj kaj Pitoreskaj Riveroj de 1968. Komencante proksime de la Kratera Lago, kiu okupas la kaldronon lasitan post la eksploda vulkana erupcio de la Monto Mazama, la rivero fluas tra la geologie junaj Altaj Kaskadoj kaj la malnovaj Okcidentaj Akvofaloj, alia vulkana regiono. Pli okcidente, la rivero pasas tra la pli antikvaj Klamataj Montoj. Proksime de la buŝo de la rivero, estis trovitaj la solaj dinosaŭraj fragmentoj iam malkovritaj en Oregono.
Kurt Thomas (komponisto)
Kurt THOMAS (* 25-an de majo 1904 en Tönning; † 31-an de marto 1973 en Bad Oeynhausen; kompleta nomo Georg Hugo Kurt Thomas) estis germana komponisto, muzikpedagogo kaj ĥordirektisto.
Zapardiel
Zapardiel [zaparDJEL] estas rivero en Hispanio, regiono Kastilio kaj Leono, alfluanto de la rivero Doŭro, de antikva loĝado kaj delonga historio; ties akvokvanto estas malabunda, neregula kaj aktuale tro poluita; ĝi trafluas almenaŭ grandan parton de la provincoj Avilo (kie ekfluas) kaj Valadolido (kie enfluas). Ĝi ekfluas ĉe la Laguna de San Martín de las Cabezas (Montaro de Avilo), en la municipo El Parral (Avilo), trapasas ĉe Rivilla de Barajas kaj Fontiveros (Avilo) kaj, tra Medina del Campo (Valadolido); kaj finfine enfluas je alteco de 673 msm, al la maldekstra bordo de la rivero Doŭro, ĉe Tordesillas.
Kurt Thomas (komponisto)
Vivo
Ekde 1910 la familio loĝis en Lennep en Bergisches Land. Tie Kurt Thomas vizitis ekde 1913 ĝis 1922 la Röntgen-gimnazion. Poste, la 21-an de aprilo 1922, li enlistiĝis por la fakoj jursciencoj kaj muziko ĉe la Universitato de Lepsiko. Li finis sian studon en 1925 kaj laboris kiel instruisto por muzikteorio ĉe la Landa Konservatorio je Lepsiko. En 1927 li ricevis por sia verko n-ro 1 „Messe in a-Moll“ la Beethoven-premion de la prusa Akademio de Artoj. En 1928 li fariĝis kompozicio-instruisto kaj direktisto de la ĥoro de la Eklezimuzika Instituto je Lepsiko pere de Karl Straube. Poste li vojaĝis kun la madrigalĥoro, alinomata nun "Kurt-Thomas-Kantorei", tra Germanio. Ekde 1934 ĝis 1939 Thomas laboris kiel profesoro por ĥordirektado ĉe la Akademia Altlernejo por Muziko en Berlino.
Lia jesado de la nazia sistemo evidentiĝas el plendo de la 6-a de novembro 1935 ĉe la Reichsmusikkammer, en kiu li akcentis, ke li, kvankam laŭsence de la Nurenbergaj rasleĝoj „plenarjo“, estas registrita en Musikalisches Juden ABC (muzika judo-aboco) de Brückner, dum kiam mankas „100-elcentaj reprezentantoj de juda malkulturo, ekz. Kurt Weill. En 1936 li komponis kadre de muzikonkurso de Reichsmusikkammer okaze de la olimpiaj ludoj Olympische Kantate, kiun premiis Goebbels per arĝentmedalo. En 1940 Kurt Thomas aniĝis je NSDAP kaj ricevis la membronumeron 7.463.935.
Zapardiel
Parto de la areo estas Birdoprotekta Areo ZEPA.
Kurt Thomas (komponisto)
Vivo
Ekde 1939 ĝis 1945 Kurt Thomas estis direktoro de la Muza Gimnazio en Frankfurto ĉe Majno. Al liaj lernantoj apartenis la ĥordirektistoj Heinz Hennig kaj Hans-Joachim Rotzsch, dirigento Wolfgang Trommer, la komponistoj Alfred Koerppen, Wolfgang Pasquay, Wolfgang Schoor, Siegfried Strohbach, pianisto Günter Ludwig, ĵazmuzikisto Paul Kuhn, orgenisto Michael Schneider, la violonĉelistoj Klaus Storck kaj Hans Erik Deckert same kiel aktoro Hans Clarin.
Zapardiel
Miguel de Cervantes menciis tiun rivereton en sia verko Viaje del Parnaso, dirante: «Zapardiel, famoso por su pesca» (Zapardiel, fama pro sia fiŝkaptado). La nomo Zapardiel eble devenas el hebrea vorto capardelh kiu signifus «rivero de ranoj» nome «ranrivero», transigita tra la lokaj araboj.
La rivero Zapardiel nomas kelkajn loĝlokojn kiel Zapardiel de la Cañada kaj Zapardiel de la Ribera.
Bainville-sur-Madon
Bainville-sur-Madon estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Kurt Thomas (komponisto)
Vivo
Ekde 1947 ĝis 1955 Thomas estis profesoro ĉe la tiama Nordokcidenta Muzikakademio, la nuna Altlernejo por Muziko je Detmold. Tie ĉe li studis dirigentadon kaj ĥordirektadon interalie la komponistoj Manfred Kluge, Diether de la Motte kaj Gerd Zacher same kiel la eklezimuzikistoj Alexander Wagner kaj Hermann Kreutz. Krome Kurt Thomas restis tamen ekde 1945 ĝis 1957 plue kantoro ĉe la preĝejo Dreikönigskirche en Frankfurto ĉe Majno.
En la jaro 1956 Kurt Thomas estis vokita kiel sukcedanto de Günther Ramin kiel Thomas-kantoro al la Thomas-preĝejo en Lepsiko, en la GDR. Li ektenis la postenon la 1-an de aprilo 1957. Post kvar jaroj li finis ĉi tiun laboron, kiam oni malpermesis pro netravideblaj, sed politike motivita kaŭzoj koncertvojaĝon al okcidenta Germanio, planita por decembro 1960. Thomas revenis novembron samjare al okcidenta Germanio kaj direktis en Kolonjo ekde 1961 ĝis 1968 la ĥorkoncertojn de la Bach-Asocio Kolonjo. Krome li transprenis en 1961 la direktadon de la novfondita ĥoro Frankfurter Kantorei. En 1969 li eksiĝis kiel direktisto de ĉi tiu ĥoro.
Bainville-sur-Madon
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bainvillois.
Kurt Thomas (komponisto)
Vivo
Ekde 1965 li laboris ankaŭ kiel profesoro ĉe la Muzikaltlernejo je Lübeck.
Kiel komponisto Kurt Thomas famiĝis ĉefe per ĥoraĵoj (Messe in a-Moll, 1924; Markuspassion, 1927). Lia komponado validas pro sia reorientiĝo al la heredaĵo de okcidentuma historio lige kun tonlingvaĵo de malfruromantismo kiel pionira por la evangela eklezimuziko de la 20-a jarcento. Li partoprenis la kompozici-konkurson por la olimpiaj ludoj 1936 en Berlino. En la grupo „Komponaĵoj por solo- aŭ ĥorkantado kun aŭ sen piana aŭ instrumenta akompano“ Thomas gajnis per „Kantate zur Olympiade 1936“ op. 28 la arĝentan medalon. La kantatoteksto devenas de la nurenberga Karl Bröger.
Kurt Thomas verkis trivoluman Lehrbuch der Chorleitung (instrulibro pri ĥordirektado), kiu estis denove eldonita, ekde 1991 tamen en kompletigita kaj reviziita formo.
Pridisputata estas la rolo de Thomas dum la naziisma epoko pro sia posteno kiel direktoro de la Muza Gimnazio en Frankfurto ĉe Majno (1939–1945), kiu validis kiel elita lernejo kaj modelprojekto de la nazioj. Pro tiu kaŭzo oni komence malhelpis en 2004 la nomadon de probsalono en la nova Haus der Chöre (domo de la ĥoroj) en Frankfurto samkiel la muntadon de memorplakedo ĉe la preĝejo Dreikönigskirche je Frankfurto. La rolo de Kurt Thomas dum la nazia epoko nun ne estas definitive klarigita. La 8-an de majo 2006 oni tamen muntis laŭ decido de la estraro de la paroko de Dreikönigskirche informtabulon (lila) ĉe Dreikönigskirche, kiu ankaŭ indikas la agadon de Kurt Thomas ĉe la preĝejo.
Thomas estis entombigita sur la tombejo de Berlebeck ĉe Detmold.
Lia filo estas violonĉelisto kaj komponisto Werner Thomas-Mifune (*1941).
Batraĥologio
Batraĥologio (aŭ Batrakologio) estas la branĉo aŭ fako de zoologio kiu temas pri la studado de amfibioj kiaj ranoj kaj bufoj, salamandroj, trituroj, kaj senkruruloj. Ĝi estas subfako de herpetologio, kiu inkludas ankaŭ ne-birdajn reptiliojn (serpentojn, lacertojn, amfisbenidojn, testudojn, krokodilojn, kaj tuatarojn). Batraĥologoj povas studi ankaŭ la evolucion, ekologion, etologion, aŭ anatomion de amfibioj.
Amfibioj estas ektotermaj vertebruloj ege troviĝas en marĉaj habitatoj kvankam multaj specioj havas specialajn kutimarajn adaptaĵojn kiuj ebligas al la vivo en dezertoj, arboj, subgrunde kaj en regionoj kun ampleksaj sezonaj variaĵoj en temperaturo. Estas ĉirkaŭ 7250 specioj de amfibioj.
Tebo (Egiptio)
Tebo (malnovegipe: Uaset, greke: Θῆβαι - Thēbai, ĉe Homero Centpordega; laŭ K. Bein Teboj; ankaŭ konata per la nomo Veseto) - antikva urbo en Alta Egiptio, apud Nilo, ĉirkaŭ 800 km sude de la hodiaŭa Kairo.
Historio
Dum la frua Meza Ŝtato (la 11-a dinastio) Tebo iĝis ĉefurbo de Egiptio. La funkcion perdis dum regado de la 12-a dinastio, kaj reakiris ĝin komence de la Nova Ŝtato (dekoka egipta dinastio). Ĉefa templo de Tebo estis la templo de Amono,nomata Ipet-sut, hodiaŭ Karnako, kune kun akompanataj al ĝi kultaj areoj de dio Montu (malnova diaĵo de Tebo, forigita de sia funkcio de la ĉefdio per Amono) kaj diino Mut (la partnerino de Amono). Dum preskaŭ 1500 jaroj preskaŭ ĉiu reĝo de Egiptio postlasis en Karnako sian spuron.
Hodiaŭ ampleksa arkeologia loko troviĝas sur ambaŭ bordoj de rivero Nilo. Sur la orienta bordo troviĝas nuntempa vilaĝo Karnako kaj urbo Luksoro kun restaĵoj de templaj kompleksoj de dio Amono, en dezerto sur la okcidenta bordo de Nilo estas proksimume 8 km longa zono de nekropoloj kun tomboj kaj restaĵoj de postmortaj temploj (ekz. Dér el-Bahrí, Dér el-Medine, Dra Abůn-Naga kaj Valo de reĝoj).
Tebo en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko dekomence el Egiptujo, kaj kompreneble unu el ĉefaj rimarkindaĵoj (kaj unuaj) estas Tebo:
Nieder Kostenz
Nieder Kostenz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Otoni
Otoni aŭ Othoni aŭ Othonoi (novgreke Οθωνοί) estas greka insulo kun 100 konstantaj loĝantoj sur ĉirkaŭ 10 km², ĝi estas la plej granda insulo de la Diapontaj insuloj (aŭ Otoniaj insuloj). Ĝi fomas samtempe memstaran komunumon (novgreke κοινότητα, Kinotita) ene de la Korfua prefektujo.
Otoni estas la plej okcidenta insulo kaj komunumo de Grekio. Ĝi situas ĉirkaŭ 20 km nordokcidente de Korfuo kaj ĉirkaŭ 69 km de Kabo Otranto de la itala duoninsulo. La insulo havas longon de 5,6 km en orienta-okcidenta direkto, ĝi larĝas ĉirkaŭ 3,6 km. Ĝia plej alta monteto estas Fano aŭ Merovigli kun alto de 393 m.
Plimulto de la insulanoj vivtenas sin el agrikulturo (ĉefe per kultivado de olivarboj), el fiŝkaptado kaj etaparte el turismo. Ekzistas trafika kontakto al urbo Korfuo (transportas ankaŭ aŭtomobilojn) kaj al Agios Stefanos, turisma loko en norda Korfuo, de kie oni organizas ekskursajn veturojn. Krom la havenloko Ammos, ekzistas ankaŭ la iama ĉefloko Chorio kaj multaj disaj setlejoj sur la insulo.
13761 Dorristaylor
13761 Dorristaylor estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Dorris Taylor, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ŝi estis instruistino ĉe la  Dunbar Middle School de Fort Worth (Teksaso, Usono).
Miruts Yifter
Miruts Yifter (en amhara lingvo: ምሩፅ ይፍጠር, karesnome konata kiel "Yifter la Ŝanĝulo" (pro siaj subitaj rapidecŝanĝoj); 15a de majo 1944 – 22a de decembro 2016) estis etiopia longdistanca kuristo el Regiono Tigrajo. Li atingis du ormedalojn en la Somera Olimpiko 1980 de Moskvo kaj en 10,000 kaj en 5000 m.
Lia naskdato aperas ofte kiel 15a de majo 1944, sed ne estas tute certeco pri tio. Lia nomo foje aperas literumita kiel Muruse Yefter.
Li jam en la Somera Olimpiko 1972 de Munkeno atingis bronzan medalon en 10,000 metroj. En 1973 en la Tutafrikaj Ludoj li atingis unu ormedalon (10,000 m) kaj unu arĝentan medalon (5000 m). En la 1a Afrika Ĉampioneco en 1979 li atingis du ormedalojn (5000 kaj 10,000 metroj).
Lecco
Lecco [Leko] estas komunumo de Italio, situanta ĉe lago de Como kaj apud la rivero de Adda. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj estas la ĉefurbo de la samnoma provinco Lecco. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Nikolao, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Abbadia Lariana, Ballabio, Erve, Galbiate, Garlate, Malgrate, Mandello del Lario, Morterone, Pescate, Valmadrera kaj Vercurago.
La komunumo estas konata esti unu el la lokoj de la filmo la gefianĉoj de Alessandro Manzoni. En 2013 Lecco honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.
Acquate estas kvartalo (frazione) de la urbo Lecco.
Batalo de Guamo (1944)
La Dua Batalo de Guamo (21a de julio — 10a de aŭgusto, 1944) estis la usona rekapto de japankontrolata insulo de Guamo, antaŭe kaj poste usona teritorio (ĉe la Marianoj) dum la kampanjo de Pacifiko de la Dua Mondmilito.
Guamo estas la plej granda el la Marianoj kaj estis en posedo de Usono ekde ties konkero el Hispanio en 1898. Ekde 1941 ĝi estis okupata de la japana armeo post la atako kontraŭ Pearl Harbor. La usona atako estis planita el la pli orienta Marŝala Insularo.
La 21an de julio la usonaj trupoj elŝipiĝis sed la japana rezisto estis ege akra. La unua komandanto Takeŝi Takaŝina mortis post kelkaj tagoj kaj la anstataŭanto Hidejoŝi Obata estris la defendon; malmultaj japanoj (se okaze) kapitulacis kaj la propra Obata plenumis ritan memmortigon post la lasta malvenko en la nordo de la insulo.
Serĝento Ŝoiĉi Jokoi survivis 27 jarojn kaŝe en ĝangalo kaj loĝante en kavo ĝis januaro 1972.
Castellar
La vorto havas plurajn signifojn:
NGC 3224
NGC 3224 (aliaj indikoj — ESO 375-13, MCG -6-23-24, PGC 30314) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Reichsmusikkammer
Reichsmusikkammer estis nazia institucio dum la nazia epoko en Germanio, kiu havis la taskon prosperigi muzikon, kiu tiam konvenis al la tiama pensmaniero, sed ankaŭ subpremi tian, kiu kontraŭis tiun ĉi: Reichsmusikkammer do estis ero de la Gleichschaltung, la deviga samopiniigo de ĉiuj organizoj, sociaj tavoloj kaj de ĉiuj individuoj en la germana socio al la naziismo.
János M. Mészáros
János M. Mészáros [jAnoŝ em MEsAroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mészáros M. János estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (hungare) Mészáros János, la distinga majusklo M faris diferencon de la samnoma János Mészáros.
János Mészáros naskiĝis la  en Mocsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Cervera de Buitrago
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 12,02 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Cervera signifas en la hispana cervejon, kvankam ne tre uzata termino; pro tio aperas cervo en la blazono.
János M. Mészáros
Biografio
János Mészáros akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1954. Post la diplomo li estis asistanto, pli poste lektoro samloke ĝis la pensiuliĝo en 1989. Li okupiĝis pri anatomio kaj patologio, tamen lia ĉefa esploro estis bibliografio pri la hungaraj bestokuracistoj, ankaŭ numismatikaj esploroj pri hungaraj bestokuracistoj.
28669 Bradhelsel
Nomo
Ĝia nomo honoras Bradley Helsel, kiu mentoris unu finaliston de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Westview High School de Portlando (Oregono).
Kontraŭnaskismo
Kontraŭnaskismo (angle: antinatalism) estas pesimisma filozofia opinio kiu konstatas, pro diversaj kialoj, ke nasko de homoj estas malaprobinda afero; ĝi estas malo de naskismo, laŭ kiu naskado estas bona senkondiĉe. Ĉi tiu pozicio estas malpopulara inter kaj la filozofia komonumo kaj la ĝenerala publiko, tamen kelkaj famuloj ĝin subtenis, ekzemple la filozofoj Arthur Schopenhauer, Peter Wessel Zapffe, David Benatar, Al-Maari, Slavoj Žižek, kaj Emil Cioran.
Kontraŭuloj, tamen, respondas asertante ke kvankam vivo ja estas plena de sufero, ĝi estas pli plena de feliĉoj, kaj dum onia vivo, la antaŭo estos pli ofta ol la malantaŭo, aŭ ili almenaŭ ekvilibros. Sekve, nasko ne nepre estas negativa, sed ja estas pozitivaĵo. Religiaj grupoj ĝenerale konsideras reproduktadon kiel bonaĵo, ofte citante parton de la Biblio kiu diras: "estu fekundaj kaj multiplikiĝu". Aliflanke, Lev Tolstoj en sia citaro havis argumenton pri necesa laŭ kristanismo Fino de la mondo — responde al la kontraŭĉastisma argumento, ke la homaro povus formorti. (eble indas klarigi, ĉu iu serioze kredas je ebleco de tia formorto; ekzemple, seriozeco de VHEMT ne estas memevidenta).
Gimnastiko
Sporta gimnastiko estas individua sporto konsistanta el diverstipaj korpaj ekzercoj por kiuj necesas forto, flekseblo, mov-lerteco, ekvilibro kaj gracio. Por tiuj ekzercoj gimnastikistoj uzas diversajn aparatojn aŭ ilojn inter kiuj troviĝas paralelaj stangoj, malsimetriaj stangoj, trabo, ĉevalo (kun aŭ sen ansoj), reko (paralelaj stangoj), du-ringo, tapiŝo kaj saltotabulo.
Sliders
Sliders [slajders ~ glisistoj] estas scienc-fikcia televida serio el Usono, kiu estis produktita en jaroj 1995–2000 fare de Universal Television. La serio havas 88 epizodojn, kiuj longas averaĝe 44 minutojn.
Gimnastiko
Gimnastiko estas unu el la sportoj kiuj partoprenas somerajn olimpikojn. Ĝin normigas la Internacia Federacio de Gimnastiko (Fédération Internationale de Gymnastique), sed ekzistas ankaŭ naciaj organizoj. La venkanton decidas ĵurio per poentoj.
Gimnastikejo estas loko, kiu permesas la praktikadon de gimnastiko, sportoj aŭ fizikaj ekzercoj en fermita areo kun pluraj maŝinoj kaj sportiloj disponeblaj al tiuj, kiuj ĝin vizitas.
Sliders
Sceno
La juna fizika studento Quinn Mallory evoluigas dimensian pordon, kiu ebligas transiron al paralelaj dimensioj. Li kun sia amikino Wade Wells, la fizika profesoro Maximilian Arturo kaj la soŭlkantisto Rembrandt Brown (nomata ankaŭ "Crying Man" Ploranta Homo) vizitas la paralelajn dimensiojn, kiuj ekzistas en la sama tempoebeno, sed ili estas malsamaj pro historiaj flankevoluoj. Tiel ili vivas en komunisma, reĝa, sklavtena Usono, okupita lando aŭ kun dinosaŭroj. Ili havas ĉiam difinitan tempon en ĉiu mondo por pluiri tra dimensia pordo, se ili malfruus la tempon, ili restus por ĉiam en la lasta mondo.
En la postaj partoj ŝanĝiĝas la roluloj:
Gimnastiko
Historio
Gimnastiko formiĝis en antikva Grekio, en Sparto kaj Ateno, kaj estis utiligita kiel metodo por prepari virojn por militado. La manovroj estis faritaj nude krom la bataliloj. Ateno kombinis tiun fizikan trejnadon kun eduko de la menso. Ĉe la Palestra, sporteduka trejnadcentro, la disciplino de edukado de la korpo kaj edukado de la menso estis kombinitaj, kreante formon de gimnastiko, kiu estis pli estetika kaj individua kaj kiu superis la formon, kiu koncentriĝis en severeco, disciplino, la emfazo ĉe rekordatingoj.
En la malfrua dekoka jarcento - kaj frue deknaŭajarcenta Germanio - du pioniraj fizikaj edukistoj - Johann Friedrich GutsMuths (1759-1839) kaj Friedrich Ludwig Jahn (1778-1852) - kreis ekzercojn por knaboj kaj junaj viroj sur aparataro, kiun ili dizajnis kaj tiel finfine kondukis al kio estas konsiderita moderna gimnastiko. Don Francisco Amorós y Ondeano estis naskita la 19-an de februaro 1770 en Valencio kaj mortis la 8-an de aŭgusto 1848 en Parizo. Li estis hispana kolonelo, kaj estis la unua persono supozita enkonduki popolklerigan gimnastikon en Francio. Jahn antaŭenigis la uzon de paralelstangoj, duringo kaj alta stango (reko), ĉevalo kun teniloj kaj boko (ĉevalo) en internacia konkurado.
La Internacia Federacio de Gimnastiko (angle Federation of International Gymnastics -FIG-) estis fondita en Lieĝo en 1881. Antaŭ la fino de la deknaŭa jarcento, la gimnastikkonkurado de viroj estis sufiĉe populara por esti inkludata en la unuaj "modernaj" Olimpikoj en 1896. De tiam ĝis la fruaj 1950-aj jaroj, kaj naciaj kaj internaciaj konkuradoj implicis varian gamon da ekzercoj kolektitaj sub la rubriko, gimnastiko, kiu inkludis ekzemple, sinkronigitan teamplankkalistenion, ŝnurogrimpadon, altan saltadon, kuradon kaj horizontalan ŝtupetaron (malsimetriaj stangoj). Dum la 1920-aj jaroj, virinoj organizis kaj partoprenis gimnastikokazaĵojn. La olimpika konkurado de la unuaj virinoj estis malvasta, nur implicante sinkronigitan kalistenion kaj vojkampan atletikon. Tiuj ludoj estis okazigitaj en 1928, en Amsterdamo.
Antaŭ 1954, Olimpikoj-aparataro kaj okazaĵoj por kaj viroj kaj virinoj estis normigitaj en moderna formato, kaj unuformaj gradigo-strukturoj (inkluzive de poentsistemo de 1 ĝis 15) estis ekkonsentitaj pri. Ĉe tiu tempo, sovetaj gimnastikistoj mirigis la mondon kun tre disciplinitaj kaj malfacilaj prezentoj, metante precedencon kiu daŭras. Televido helpis diskonigi kaj iniciati modernan eraon de gimnastiko. La gimnastiko de kaj viroj kaj virinoj nun altiras konsiderindan internacian intereson, kaj elstaraj gimnastikistoj povas esti trovitaj sur ĉiu kontinento.
Aparataro
En konkuradoj estas kelkaj specifaj iloj por viroj kaj virinoj.
Arta gimnastiko
Arta gimnastiko estas la sola fako iam ajn prezentata ekde la unua eldono de la Olimpikoj, eĉ se nur en ĝia vira versio. Reale, arta gimnastiko dividiĝas en vira kaj virina, ne nur pri la specoj de ekzercoj, sed ankaŭ por la diversaj trajtoj reliefigitaj: forto kaj kunordigo por viroj, elasteco kaj malpezeco por virinoj. Gi uzatas aparataron de la gimnastikejo.
Por virinoj estas kvar iloj: trabo, nesimetriaj paraleloj, ĉevalo (boko) kaj libera korpo kun muzika akompano; dum por viroj estas ses iloj: libera korpo, ĉevalo, stango, simetriaj paraleloj, ĉevalo kun ansoj kaj la ringoj.
Devigaj ekzercoj estas planitaj en la eliminaj stadioj de konkursoj, kaj liberaj ekzercoj en la fina.
Georg Bötticher
Hans Georg BÖTTICHER (naskiĝinta la en Jena, mortinta la  en Lepsiko) estis germana grafikisto, verkisto kaj eldonisto. Lia filo estis la konata kabaredartisto, pentristo kaj verkisto Joachim Ringelnatz.
Gimnastiko
Ritma gimnastiko
Dum la agado, ritma gimnastiko aldonas multan emfazon al la aspektoj pli rilataj al danco, la estetika kaj koreografia komponanto, kompare kun aliaj aspektoj kiel forto kaj rapideco. La specialaĵo ankaŭ inkludas teamkonkuradon.
Georg Bötticher
Vivo
Bötticher pasigis la plej grandan parton de sia vivo en Turingio kaj Saksio. Antaŭ ĉio, lia laboro kiel dezajnisto por tapetoj alportis al li rekonon kaj prosperon. Krome li laboris – sufiĉe sukcese – kiel humura aŭtoro, aŭtoro de infana kaj junulara literaturo (uzante ankaŭ la suprasaksan dialekton) kaj literaturisto.
Bötticher devenas de unu el la plej malnovaj patriciaj familioj en Mühlhausen (Turingio), menciita jam en la 14-a jarcento. Li kreskis en la hejmo de sia avo Ferdinand Gotthelf Hand, kien lia patrino translokiĝis post la frua morto de sia edzo. Bötticher pasigis sian junecon en Jena, kie li ricevis instrukcion ĉe Zenker-instituto. De 1856 ĝis 1863 li frekventis kursojn de la Framasona instituto en Dresdeno, tiam la dresdenan Politeknikejon ĝis 1866, kie li estis trejnita kiel ornamaĵdesegnisto. En 1866/67 Bötticher frekventis la tekslernejon en Chemnitz, kie li ankaŭ laboris kiel staĝanto en teksaĵfabriko. De 1869 ĝis lia elpelo en 1870 (pro la Francia-Prusia Milito) li laboris en pariza ateliero por komerca arto. Li tiam iris al Mühlhausen, Dresdeno, Mannheim kaj Jena kiel dezajnisto por tapetoj. En 1875 li venis al Wurzen, kie li estis dungita kiel desegnisto en tapetofabriko kaj restis tie ĝis li moviĝis al Lepsiko en 1888. Bötticher ne nur provizis desegnaĵojn por tapetoj tra la jaroj, sed ankaŭ por tapiŝoj kaj remburaĵoj.
En la profesia mondo, li kaŭzis eksciton per sia verko Original-Compositionen zu Flachmustern. En 1890, la arthistoriisto Cornelius Gurlitt priskribis lin kiel la fakulon kiu ĝuis la plej grandan rekonon inter siaj sammetiistoj.
Gimnastiko
Ritma gimnastiko
Ritma gimnastiko estas oficiala olimpika fako ekde 1984.
Georg Bötticher
Vivo
Ekde la komenco de la 1870-aj jaroj Bötticher aktivis ankaŭ kiel verkisto. La unuaj eldonaĵoj troviĝas en la revuo "Deutsche Jugend"; li restis ligita al infana kaj junulara literaturo dum sia tuta vivo, inkluzive kiel aŭtoro de diversaj bildlibroj - Das chinesische Buch, Der Verwandlungskünstler, Spatz, Ente und Has - kaj ekde la komenco de la 20-a jarcento dum preskaŭ du jardekoj kiel eldonisto de Auerbachs Deutscher Kinderkalender. Sed li dediĉis sin ankaŭ al literaturhistoriaj temoj en formo de studoj pri Johann Wolfgang von Goethe kaj Joseph Victor von Scheffel. Bötticher verkis humurajn verkojn i.a. por la gazetoj "Fliegende Blatter", "Jugend" kaj "Meggendorfer Blätter".
Gimnastiko
Trampolina gimnastiko
La trampolina fako naskiĝis en la 19-a jarcento kaj postulas, ke atletoj plenumas serion da aerobataj evoluoj dumfluge. La gimnastoj saltas sur trampolinon kaj plenumas saltojn inkludante devigan programon kaj unu liberan figuron.
Aliflanke, sinkronigitaj trampolinaj konkursoj estas planitaj, sed ne ĉe la Olimpikoj. La du engaĝitaj atletoj, ĉiu sur sia trampolino, devas samtempe zorgi pri la koreografia aspekto kaj la sinkronigado de sia ekzercado.
La elasta trampolino fariĝis olimpika sporto je la somera olimpiko 2000 en Sidnejo.
Gimnastiko en la Mondaj Ludoj
La fakoj de gimnastiko agnoskitaj en la Mondaj ludoj estas: akrobata gimnastiko, aerobika gimnastiko, ritma gimnastiko, falpuŝiĝado (tumbling) kaj arta gimnastiko.
Tiniano
Tinian aŭ Tiniano estas unu el la tri ĉefaj insuloj de la "Commonwealth" de la Nordaj Marianoj.
Tiniano estas ĉirkaŭ 8 km sudokcidente de sia frata insulo, Saipano, el kiu ĝi estas separata pere de la Saipana Kanalo. Ĝi havas areon de 101.01 km²). Kune kun la neloĝata insulo Agijano (7.09 km²), ĝi formas la Tinianan Municipon, unu el kvar konstituaj municipoj de Nordaj Marianoj. La totala areo de la municipo estas 108.1 km²). La plej granda vilaĝo de Tiniano estas San Jose. La insulo havas varion de flaŭro kaj faŭno, same kiel kalkajn klifojn kaj kavojn. Estas ankaŭ vario de mara vivo kaj koralrifoj ĉirkaŭ la insulon. Ties klaraj, varmaj akvoj ege taŭgas por akvaj sportoj kiaj submergo aŭ sporta fiŝkaptado.
Ŝakŝuko
Ŝakŝuko (tunizi-arabe: شكشوكة‎; שקשוקה‎) estas manĝaĵo el ovoj poĉitaj en tomata saŭco kun kapsiketoj kaj cepoj, ofte spicita per kumino kaj ajlo. Ĉar la ĉefa ingredienco estas ovoj, ŝakŝuko kutime troviĝas en matenmanĝa menuo, sed en Israelo ĝi estas servata ankaŭ vespere.
Tiniano
Dum la Dua Mondmilito la aerarmeo de Usono havis tie bazon por bombardi japanion, kaj specife la atomaj bombadoj kaj de Hiroŝima kaj Nagasaki eliris el tiu bazo.
Ŝakŝuko
Ŝakŝuko estas grava parto de tunizia, libia, alĝeria, maroka kaj egipta kuirartoj, tradicie servata en gisfera pato kun pano. Ĝi verŝajne havas tunizian originon. . Ĝi estas ankaŭ populara en la kuirarto de Israelo, kien enkondukis ĝin tuniziaj kaj magrebaj judoj, centmiloj da kiuj elmigris al Israelo en la 1950-aj jaroj.
Etimologio
La vorto ŝakŝuka signifas "miksaĵo" en la tunizi-araba aŭ en aliaj magrebaj dialektoj de la araba.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Érd)
Preĝejo de Arkianĝelo Sankta Mikaelo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Érd, en la iama vilaĝoparto.
Historio
Laŭ dokumento en Érd preĝdomo funkciis jam en la 15-a jarcento. Baldaŭe la turkoj profitis ĝin stokejo de eksplodaĵoj. Nature ĝi eksplodiĝis, sed en la 18-a jarcento la loka bienulo rekonstruis ĝin. Poste kelkfoje incendioj okazis, sed la preĝejo ĉiam estis renovigita.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unusolan turon. La interna nivelo estas 2 metrojn malalta, ol la ekstera ternivelo. La ĉefaltaro restis origina. Skulptaĵo pri Sankta Mikaelo estas videbla en aparta niĉo.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro aŭ en la sekva dimanĉo.
(77916) 2001 WL87
(77916) 2001 WL87 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, kaj ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Rousínov (apartigilo)
Nomon Rousínov havas pluraj setlejoj:
Véretz - Montlouis (stacidomo)
Véretz - Montlouis estas franca stacidomo sur linio Vierzon -, situanta en Montlouis-sur-Loire, apud Véretz, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vierzon - St-Pierre-des-Corps (593000).
Rivero Sankta Johano
La Rivero Sankta Johano, en angla St. Johns River, estas la plej longa rivero de la subŝtato Florido, Usono, kaj la plej grava por komerca kaj distra uzoj. Ĝi estas 500 km longa, kaj trapasas limojn de dekdu kantonoj, tri el kiuj estas la plej grandaj el la subŝtato. La falo laŭ alto el la ekfluo al la elfluo estas malpli da 9.1 m; kiel ĉe plej el la Floridaj basenoj, kaj tiele la Rivero Sankta Johano havas tre malrapidan fluon je triono de mejlo po horo (0.5 km/h), kaj estas ofte priskribata kiel "pigra". Ĝi estas unu el malgranda nombro de riveroj en Usono kiu fluas norden. La rivero formas nombrajn lagojn aŭ fluas en ilin, sed kiel propra rivero ties plej larĝa punkto estas 4.8 km, je kelkaj mejloj inter Palatka kaj Jacksonville, el kiuj tiu lasta estas la plej granda urba areo ĉe la rivero. La plej mallarĝa punkto estas ĉe la elfluo, nome nenavigebla marĉo ĉe Kantono Indian River. Totale 3.5 milionoj da homoj loĝas en la diversaj basenoj kiuj elfluas al la Rivero Sankta Johano.
Banato
Banato (Bánság, rumane, Banat, Банат) estas historia regiono inter la Sudaj Karpatoj, Danubo, Tiso kaj Mureş, kiu inter 1876 kaj 1918 estis la teritorio de komitatoj Torontál, Temes kaj Krassó-Szörény de Hungario. Hodiaŭ ĝi apartenas al tri landoj: Rumanio (Orient-Banato 18.945 km²), Serbio, pli precize Vojvodino (Okcident-Banato 9.307 km²) kaj Hungario (sennoma norda parto 217 km²). Hodiaŭ la parton apartenantan al Rumanio oni rigardas kiel parto de Transilvanio.
Banato estas alimaniere regiono de la riveroj Timiş kaj Bega.
Historio
Post la mezepoko la turkoj okupis grandan parton de Hungara reĝlando. La turkoj formis tie administran unuon, kies centro estis Temesvár, dume iom da orienta parto apartenis al princlando Transilvanio. En 1686 la Habsburgoj forpuŝis la turkojn el Hungario, escepte de Banato, kiu restis Turka Imperio. La Habsburgoj akiris ankaŭ ĝin en 1718, sed ili ne redonis ĝin al Hungario, sed formigis apartan regionon apartenantan rekte al Habsburga Imperio. Nur germanoj, rumanoj kaj serboj rajtis alveni, kiuj formis militan defendan zonon. Inter 1741-1848 Banato redoniĝis al Hungario. Poste ĝis 1860 la Habsburgoj forprenis ĝin de Hungario kaj formiĝis Vojvodino-Banuslando Temes. En 1918 tio estiĝis rajto por Serbio akiri la regionon. Formiĝis aparta respubliko, dume Rumanio komencis okupi partojn. Anglio kaj Francio promesis Banaton al ambaŭ landoj, sekve iĝis konflikto, fine ili interkonsentis. Dum la 2-a mondmilito la serba parto estis okupita de germanoj.
5844 Chlupáč
5844 Chlupáč estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono ne malproksima de la orbita resonanco 1:3 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa geologo, stratigrafo kaj paleontologo Ivo Chlupáč (1931–2002). Li estis responsulo pri la demarkacio de la internacia stratotipo de la limo Silurio – Devonio en la natura monumento Klonk proksime de Suchomasty. Bonega instruito ĉe la Universitato de Karolo en Prago,li influis almenaŭ du generaciojn da geologoj.
György Foglár
György Foglár [djordj foglAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Foglár György estis hungara pastro, kanoniko, preposto, titulara episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis tésai [tEŝai]. György Foglár naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Csejte (nuntempa Čachtice en Slovakio), li mortis la  en Eger.
Biografio
György Foglár lernis en seminario de Esztergom, ekde 1694 li lernis en Pázmáneum, fine en Universitato de Vieno. Komence li estis pastro en Házasnénye, inter 1707-1710 en Pásztó. Li estis levita kanoniko en Eger en 1710, post 3 jaroj preposto, en 1718 titulara episkopo. En 1740 li fondis juran akademion en Eger (latine Foglarianum), post 5 jaroj li konstruis apartan domon por la Foglarianum. En 1754 li donacis parcelon por gimnazio, kiu konstruiĝis post jaroj.
Apoapsido
La apoapsido estas la punkto de la orbito de astro (luno, natura aŭ artefarita satelito, planedo, komponanto de kelkopa stelo...), kie tiu astro estas pli malproksima de la astro, ĉirkaŭ kiu ĝi orbitas.
La apoapsido estas unu el la du apsidoj
Vita Karoli Magni
Vita Karoli Magni aŭ Vita et gesta Caroli Magni (La vivo de Karlomagno) estas verko verkita de Eginhardo, nome intelektulo de la karolida epoko proksima al Karlomagno li mem kaj de Ludoviko la Pia. Temas pri grava fonto koncernanta Karlomagnon, lian regnon kaj liaj faroj. La historiistoj tradicie konsideris la verkon de Eginhard kiel unua ekzemplo de biografio de eŭropa reĝo. Certe ĝi estas unu el plej famaj reĝaj biografioj de la Mezepoko. La aŭtoro penis imiti la stilon de la romia historiisto Suetonio, modelo de la historia literatura ĝenro, nome per la serio de imperiestraj biografioj De vita Caesarum (Pri la vivo de la Cezaroj), kio vekis la metodon hiperkritikan kiu pridubas totale pri la aŭtento de la rakontitaj faktoj en la Vita Karoli Magni.
Enhavo
La Vita Karoli enhavas, krom la enkondukon de Walahfrid Strabo, enkondukon kaj kvin librojn.
En la enkonduko, Eginhard prezentas sian verkon kaj siajn celojn.
La libro I parolas pri la falo de la dinastio de la merovidoj kaj de la unuaj karolidoj ĝis la alveno de Karlomagno.
La libro II temas pri militkampanjoj kaj politikaj aferoj de Karlomagno.
La libro III priskribas la vivon de la reĝo kaj de lia familio.
1-a deputita distrikto de Côtes-d'Armor
La unua deputita distrikto de Côtes-d'Armor estas unu el la kvin francaj balotaj distriktoj de la departemento Côtes-d'Armor situanta en regiono Bretonio.
Vita Karoli Magni
Enhavo
La libro IV rakontas la lastajn tempojn de la vivo de la franka imperiestro.
1-a deputita distrikto de Côtes-d'Armor
Geografia priskribo
En la balota subdivido de 1958, la unua deputita distrikto de Côtes-du-Nord estis « Saint-Brieuc ».
Vita Karoli Magni
Enhavo
La lasta libro estas transskribo de la testamento de Karlomagno. La libro finas per laŭdo al Ludoviko la Pia, la ĉefa ricevonto de la verko.
1-a deputita distrikto de Côtes-d'Armor
Geografia priskribo
Ĝi konsistis el la sekvantaj kantonoj :
Geografia kaj demografia priskribo
Per la balota subdivido de la leĝo n° 86-1197 de la 24-a de novembro 1986 , la distrikto arigis la sekvantajn kantonojn :
Laŭ la ĝenerala popolnombrado en 1999, farita de la nacia instituto pri statistiko kaj ekonomiaj studoj (INSEE), la tuta loĝantaro de tiu distrikto estis taksata je 114,195 loĝantoj ,.
Rousínov (Svor)
Rousínov (Morgentau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svor. Estas ĉi tie registritaj 42 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rousínov situas en katastra teritorio Svor kun areo 18,05 km².
Geografio
Rousínov troviĝas en la koro de Luzacia montaro sur teritorio de Protektita pejzaĝa regiono Luzacia montaro, 2 kilometroj norde de Svor kaj 3 kilometroj nordokcidente de Cvikov, premita inter montoj Pařez kaj Rousínovský vrch. Norde de la municipo troviĝas ruino de burgo Milštejn kaj estis ĉi tie ankaŭ burgeto Rousínovský hrádek. Tra la vilaĝo flůuas rojo Boberský potok.
Symbian
Oni promesis, ke ĉiu nova versio de Symbian ne konfliktos kontraŭ programoj, verkitaj por pli malnovaj versioj, se la versio, por kiu verkitis la programo, ne estas pli malnova ol 9.1 (Nokia N71, Nokia N73, ktp.). Nune ekzistas versio 9.4 (Nokia 5228, Nokia 5230, ktp.)
Re (kanao)
れ (hiragana) aŭ レ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [re, IFA:ɽe] Tiu litero estas 42-a litero de Goĵūon, 17-a litero de Iroha.
Dámaso Berenguer
Dámaso Berenguer y Fusté, Grafo de Xauen (n. la 4-an de aŭgusto 1873 - m. la 19-an de majo 1953) estis hispana soldato kaj politikisto.
Berenguer estis naskita en San Juan de los Remedios, Kubo, dum tiu insulo daŭre estis hispana provinco. Li membriĝis en la armeo en 1889, deĵoris en Kubo kaj Maroko, kaj estis promociita al generalo en 1909. En 1918, oni nomumis lin sub ĉefministro Manuel García Prieto. De januaro 1919 ĝis julio 1922 li estis la alta komisaro de hispana Maroko. Post planado de ribelo, aliflanke, li estis prezentita en milita tribunalo kaj eligita de la servo. Li estis savita antaŭ la 13-a de septembro 1923 de la puĉo de Miguel Primo de Rivera. Oni koncedis al li amnestion kaj estis nomumita armeestro de la reĝa familio.
En januaro 1930, sekvanta la malvolan eksiĝon de la diktatoro Primo de Rivera, reĝo Alfonso la 13-a ordonis al Berenguer formi registaron kaj reestigi normalecon al la lando. Kiel ĉefministro, Berenguer nuligis kelkajn el la plej severaj iniciatoj lanĉitaj de Primo de Rivera, gajnante sian reĝimon la moknomon dictablanda. Li ankaŭ trovis kelkajn problemojn, kreskantaj postuloj por la forigo de la monarkio, malorganizado inter la landaj partioj post sep jaroj da subpremo iganta la vokon de elektoj, ktp.
Berenguer eksiĝis kiel ĉefministro la 14-an de februaro 1931. Li estis anstataŭita de Juan Bautista Aznar-Cabañas, sub kiŭ li funkciis kiel Ministro de Milito. Du monatojn poste, Alfonso fuĝis de la lando kaj la respubliko estis deklarita, en tiu tempo Berenguer estis malliberigita. Li mortis en Madrido en 1953.
Franciszek Kornicki
Franciszek Kornicki (naskiĝis la 18-an de decembro 1916 en Wereszyn (distrikto Hrubieszowski), mortis la 16-an de novembro 2017 en Worthing) – pola militara komandanto, subkolonelo de Pola Aerarmeo en Britio, post la dua mondmilito majoro (Squadron Leader) de Reĝa Aerarmeo, estis la lasta vivanta komandanto de pola skadro el la mondmilita periodo (Batalo de Anglio).
Vivo
Fruaj jaroj
Germana invado
La 1-an de septembro 1939 skadro, ekipita de ĉasaviadiloj PZL P.7a, estis parto de la aviado de Armeo "Lodzo" kaj restis sur kampa aviadilejo Widzew (kvartalo de Lodzo). Substandardisto Kornicki faris du batalflugojn, kaj poste taskojn pri interligiteco, en tio pilotante aviadilon RWD-8. La 13-an de septembro la skadro translokiĝis al Litiatyn apud Brzeżany (nun en Ternopila provinco), de kie post la soveta agreso la skiparo – en tio ankaŭ Kornicki – evakuiĝis al Rumanio.
Elmigrado
Septembre 2017 dum preparoj al celebrado de la 100-jariĝo de Reĝa Aerarmeo (RAF) en 2018 gajnis interretan plebisciton de "The Telegraph" kaj de la Muzeo al RAF por la "vizaĝo" de la solenaĵoj, kiel unu el la lastaj pilotoj de Spitfire, akirinte en la interreta voĉdonado 325 mil da voĉoj. Rezulte de tio lia silueto staros apud la aviadilo sur la ekspozicio organizota por tiu ĉi okazo.
Limnologio
La limnologio (greke: λίμνη limne "lago" kaj λόγος logos "vorto", "doktrino") aŭ akvejoscienco estas la scienco pri la enkontinentaj akvaĵoj kiel ekosistemoj, kies strukturon, substancbilancon kaj energibilancon inkluzive de la biologi-ekologia strukturo kaj funkcio ĝi esploras, kaj kies abiotajn kaj biotajn procesojn ĝi kvantigi strebas. Enkontinentaj akvaĵoj ampleksas starantajn akvaĵojn, kiel lagetoj kaj lagoj sen ligo al la oceanoj, fluakvaĵojn kaj grundakvokorpojn. Krom nesalakvaj ekosistemoj ankaŭ salakvaj enkontinentakvaj sistemoj (ekzemple ankaŭ la Morta Maro) apartenas al la studobjektoj de la limnologio.
Tiu ĉi studfako komencis en la esploro de François-Alphonse Forel sur la Lago Lemano (fra: Lac de Genève aŭ Lac Léman) en la 19-a jarcento.
Marjaliza
Marjaliza estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Marjaliza" povus deveni el araba hispana marŷo plus la sufikso -al, signife 'tereno marĉa'. Laŭ Jiménez de Gregorio, tiu toponimo estus rilata al la vorto marjal kiu estas agra mezurunuo samvalora al 5,25 aroj. La finaĵo "-iza" estus aĉa diminutivo. Laŭ tio estas probable ke al la antikvaj reloĝantoj oni donis kelkajn "marjales" aŭ "almarjales" (ĉu marĉaj ĉu mezuritaj terenoj) por ties kultivo, kaj de tio venus la nomo de la loko. En la Censo de la Corona de Castilla de 1591 aperas kiel Marxaliça.
Loĝantoj
La censita populacio en 2011 estis de 311 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,71 loĝ/km².
Situo
Marjaliza estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 853 m; je 39 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 66 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°33′41″ N 3°56′3″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «á la falda S. del cerro de San Cristobal» (ĉe la suda deklivaro de la monteto de Sankta Kristoforo). Ĝi apartenas al la komarko Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Retuerta del Bullaque sude kaj okcidente en la provinco de Ciudad Real kaj Mazarambroz kaj Orgaz norde kaj Los Yébenes oriente en la provinco Toledo.
Sude de la municipa teritorio troviĝas la anzinarbaro Puerto Albarda ĉe la rivero Algodor al kiu enfluas la rojoj Labor de Largo, Patillas, Silos kaj Orgaz.
Julia (rivero)
Fonto
La rivero Julio fontas en la Valo de Agnel sur alteco de 2830 m s.m. okcidente de la monto Piz Agnel (alteco 3205 m s.m.) kaj oriente de la kulmino de Juliopasejo ĉe la koordinatoj sur la teritorio de la komunumo Bivio. La akvo de Julio kolektiĝas en pluraj morenolagetoj kaj tiam kolektiĝas en malgrandaj rojoj.
Marjaliza
Historio
Estis loĝata jam el la epoko romia kaj dum hegemonio de visigotoj. Tito Livio supozas tie setlejon nome "Markolika". La tradicio rakontas ke Sankta Kiterio suferis tie martirecon komence de la 2a jarcento, kaj estis entombigita je la eksteraĵoj de la loko kie aktuale estas ermitejo samnoma. Tiu toponimio pensigas ke ĝi estis loĝta ankaŭ dum la islama hegemonio.
Julia (rivero)
Fluvojo
Julio unue fluas suden tra la Valo de Agnel kaj tiam okcidente de la kulmino de Juliopasejo turniĝas okcidenten. Antaŭ la vilaĝo Bivio alfluas al ĝi de sudo ĝia ĉefa alfluanto la rivero de Bivio (en la itala Beiva). Julio nun turniĝas norden kaj atingas en Marmorera la Baraĵalagon de Marmorera, kiun ĝi trafluas. Sude de la lago en Mulegns alfluas al Julio de okcidento la rivero Ava de Faller. La rivero fluas nun tra Rona, Tinizong, Savognin, Cunter, kaj Tiefencastel.
Marjaliza
Historio
En 1246, kiam Ferdinando la 3-a vendis La Montojn al la urbo de Toledo, Marjaliza estis domaro. Laŭlonge de la historio ĝi suferis konflikotjn kontraŭ la ĉefurbo pro la espluatado de la montoj. En 1644 oni rajtigis la lokanojn de la municipo al la ampleksigo de teroj de kultivo kaj por haki lignojn el la montoj.
Julia (rivero)
Alfluo
Apud Tiefencastel sur alteco de 840 m s.m. Julio alfluas al Albulo, kies ĉefa alfluanto ĝi estas.
Marjaliza
Historio
Meze de la 19a jarcento estis 73 domoj kaj la municipa buĝeto estis de "reales". En tiu epoko la urbodomo kaj la preĝejo estis incendiitaj de la karlistoj.
Julia (rivero)
Datumoj
La averaĝa akvofluo de Julio apud Tiefenkastel estas 0,82 m³/sek. Plej alta estas la akvofluo dum somero (junio 2010 averaĝe 5,11 m³/sek), kaj plej malalta en vintro (februaro 2010 averaĝe 0,22 m³/sek). La akvokoleta baseno de Julio estas 325 km², de kiu surfaco 0,89% estas kovrita de glaĉeroj.
Marjaliza
Historio
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ĉe Marjaliza oni falis el 744 loĝantoj al 300 fine de la jarcento.
Julia (rivero)
Ekonomio
Laŭlonge de Julio troviĝas pluraj akvoelektrejoj, nome en Tinizong kaj Tiefencastel, kiu utiligas la akvon de Julio, kiu estas retenita en la Lago de Marmorera.
Marjaliza
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Julia (rivero)
Aliaj signifoj de Julio
Por aliaj signifoj de Julio vidu sub Julio (apartigilo).
Indekso
Laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro, indekso estas
Bordhirundoj
Bordhirundoj estas la specioj de birdoj de la genro Riparia, malgranda genro de paserinaj birdoj de la familio de Hirundedoj.
Ties specioj, en taksonomia ordo, estas la jenaj:
Tiuj estas malgrandaj aŭ mezgrandaj hirundoj, grandaj je 11–17 cm longaj. Ili estas malhelgrizbrunaj supre kaj ĉefe blankaj sube, kaj ĉiuj havas malhelan brustozonon.
Tiuj specioj estas ege asociaj kun akvo. Ili nestumas en tuneloj kutime elfositaj de la propraj birdoj en natura sablobordo (de kie venas la popolaj nomoj de la plej konata specio kaj de la tuta genro kaj ankaŭ la latina scienca nomo Riparia, kiu signifas "loĝanto ĉe bordo" aŭ ripa) aŭ teramaso. La ino demetas blankajn ovojn, kiuj estas kovataj de ambaŭ gepatroj, en nesto kovrita de pajlo, herbo aŭ plumoj en ĉambreto je la fino de la nestotruo. Kelkaj specioj reproduktiĝas kolonie. La tutmonda Bordhirundo estas preskaŭ komplete migranta, kiu reproduktiĝas tra mezvarma Eŭrazio kaj Nordameriko kaj vintrumas en la tropikoj. La aliaj specioj estas parte migrantaj aŭ nemigrantaj.
Orange County Astronomers
Orange County Astronomers (Astronomoj de la Kantono Orange) aŭ OCA, estas klubo de kreita en 1967 en Kalifornio (Usono).
Aktivecoj
Krom observojn; Orange County Astronomers praktikas, tenas bibliotekon en la Ĉapmana Universitato, kaj ludonas teleskopojn al siaj aliĝintoj.
Honoro
la asteroido 6525 Ocastron estis nomita en honoro de la Orange County Astronomers.
Vidu ankaŭ :
The Penthouse: War in Life
The Penthouse: War in Life ( 펜트하우스, Penteuhauseu) estas sudkorea televida serio ĉefroligita de Lee Ji-ah, Kim So-yeon, Eugene, Um Ki-joon, Park Eun-seok kaj Yoon Jong-hoon. Ĝi premieris ĉe SBS la 26an de oktobro 2020.
Liberala ŝtato
La Liberala ŝtato estas tiu eliranta kiel rezulto de la liberalaj revolucioj kaj kiel anstataŭo de la Absoluta monarkio propra de la Antikva Reĝimo. Estas la politika sistemo propra de la komenco de la Nuntempa Epoko, en la nova sociekonomia situacio kiu povas nomiĝi Nova Reĝimo aŭ Liberala Reĝimo. Ties daŭro en la tempo povas kompreniĝi ĉu ĝis la aktualo aŭ ĝis la Intermilita periodo (1918–1939), kiam ĝi eniras klare en krizo.
Karakteroj
La ŝtatformo ne gravas por ties karakterizo, ĉar ĝi povas esti ĉu Konstitucia monarkio (kiel ĉe la Hispana konstitucio de 1812 en Hispanio), Parlamenta monarkio (kiel ĉe la angla modelo el la Angla Enlanda Milito de la 17a jarcento) aŭ Respubliko (kiel ĉe la kazo de la Franca Revolucio).