cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salivo
Salivado
la salivado estas denaska reflekso, stimulata de la buŝa kontakto kun nutraĵoj aŭ de ties odoro, vido aŭ eĉ imago. La eksperimento de Ivan Pavlov montris ke salivado povas esti estigita de kondiĉa reflekso.
Fizikaj ecoj
Salivo konsistigas el 99% da akvo. Ĝi estas malpli da jonoj ol la sangoplasmo (estas tiel nomata hipotona solvo), ekcepte koncern'al la jono kalio (K+), kiu estas de 5 ĝis 10 foje pli koncentrata en salivo ol en la plasmo. La kemia konsistaĵo de la salivo varias, laŭ ke ĝia sekrecio estas stimulata aŭ ne.
La viskozeco de la salivo varias de 1,5 al 13 centipoise.
La pH varias inter -0,5 kaj -2,5.
La pH kaj la viskozeco de la salivo varias laŭ la saliva glando, kiu sekrecias ĝin. La salivo secreciata per stimulo havas pli grandan pH.
Organikaj komponaĵoj
La salivo entenas ĉefe Ureon, Albuminon, Glukozon, Amelazon kaj aliaj enzimojn, Lisozimon (kiu agas kiel natura antibiotiko).
Ĝi entenas ankaŭ hormonojn, proteinojn kaj RNA-molekulojn, kiuj povas utili por la diagnozo de malsanoj.
Rechberghausen
Rechberghausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göppingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas la administra centro de komunumaro nomata Gemeindeverwaltungsverband „Östlicher Schurwald“, en kiu kvar najbaraj komunumoj dividas iujn komunajn servojn - la aliaj membraj komunumoj estas Adelberg, Birenbach kaj Börtlingen.
Barretaine
Barretaine (prononco proksimume "bareten") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono Bletterans.
Geografio
La vilaĝo situas sur la unua altebenaĵo de Ĵuraso, inter Poligny kaj Champagnole.
Demografio
fonto :Insee
UK 1921
La 13-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en Prago, Ĉeĥoslovakio, inter la 31-a de julio kaj la 6-a de aŭgusto, 1921, kun ĉeesto de 2561 partoprenantoj.
La kongrsejo estis en palaco Žofín sur Slava insulo.
Ĝin ĉeestis reprezentantoj de Ligo de Nacioj, Internacia Labor-Oficejo kaj Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco. Nome de Ligo de Nacioj parolis ĝia ĝenerala vicsekretario Inazo Nitobe, kiu venis por raporto pri Esperanto.
Flanke de ĝi okazis kunveno de laboriste orientitaj esperantistoj, kiuj decidis la fondon de Sennacieca Asocio Tutmonda. Tiu kunveno estas ĝenerale konsiderata la 1-a SAT-Kongreso.
NGC 4144
NGC 4144 (aliaj indikoj — UGC 7151, MCG 8-22-77, ZWG 243.48, IRAS12074+4644, PGC 38688) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Goichi Ishitani
Li futbalis ĉe Sagan Tosu kaj Alouette Kumamoto.
Simerki
Simerki, ukraine Сімерки, hungare Újszemere [Ujsemere] estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
Historio
En 1910 vivis en Újszemere 921 loĝantoj, (895 rutenoj, 16 germanoj, 10 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Simerki/Újszemere. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
2763 Jeans
2763 Jeans estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo, fizikisto kaj matematikisto James Hopwood Jeans (1877–1946).
Osric (Northumbria)
Osric (m. la 9-a de majo 729) estis reĝo de Northumbria, Anglio ekde la morto de Coenred en 718.
Laŭ Simeono de Durham li estis filo de Aldfrith (reĝo de Northumbria 685-704) kaj tiel frato aŭ duonfrato de Osred la 1-a (reĝo 705-716).
Restas malmultaj informoj pri lia regado. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, kiam li mortis videblis kometoj, tre malbona aŭguro.
Overijse
Overijse (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Halle-Vilvoorde.
Ekde 1977 la municipoj Maleizen, Terlanen, Jezus-Eik, Tombeek apartenas al Overijse, la ĉefa municipo.
Sortirovoĉnaja (stacio)
"Sortirovoĉnaja" (Сортировочная) estas haltejo de Moskva fervojo, situanta inter "Elektrozavodskaja" kaj "Aviamotornaja" en orienta parto de Moskvo.
Apudaj stratoj: Strateto Jurjevskij.
Transirejoj:
Arbovartejo Vrahovice
La Arbovartejo Vrahovice estas arbovartejo (ofte latine nomata arboretum) kiu lokiĝas en Vrahovice, Ĉeĥio. Ĝi estas malferma al la publiko ĉiutage senpage.
La arbovartejo estis establita fare de Spolek za staré Vrahovice, asocio dediĉita al esploro de loka historio kaj media protekto en 2010 kaj kreita inter 2010-2015. La Arboretum enhavas arbojn kaj arbustojn devenajn de Nord-Ameriko, Eŭropo kaj Azio.
17905 Kabtamu
17905 Kabtamu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mahlet Kabtamu, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Deming High School en Deming (Nov-Meksiko, Usono).
Nederrijn
Nederrijn (nederlanda prononco: [ˈneːdəˌrɛin]; "Malsupra Rejno"; nekonfuzenda el Malsupra Rejno aŭ Niederrhein pli malsupren ĝis Bonn en Germanio) estas la nederlanda parto de Rejno el la kunfluejo ĉe Angeren de la branĉo de Rejno nome Oude Rijn (Gelderland) kaj la Kanalo Pannerdens (kiu estis elfosita por formi la novan konekton inter la branĉoj Waal kaj Nederrijn). La urbo Arnhem kuŝas sur la dekstra (norda) bordo de Nederrijn, ĝuste pasinte la punkton kie disiĝas la branĉo IJssel (foto de la tabelo). Nederrijn fluas al la urbo Wijk bij Duurstede, el kiu ĝi pluas kiel Lek. La iam grava sed nun malgranda branĉo Kromme Rijn (en romia epoko parto de la Limes Germanicus kiel landlima rivero de la Romia Imperio) portas la nomon "Rejno" al la urbo Utreĥto.
El la urbo Utreĥto Kromme Rijn forkiĝas en Vecht norde, kaj Oude Rijn (Utreĥto kaj Suda Holando) okcidente. La unua parto estas kanaligita kaj konata kiel Leidse Rijn (Leiden Rejno), post la fervoja ponto ĉe Harmelen (municipo Woerden) ĝi estas konata kiel Oude Rijn, fluanta okcidenten al la Norda Maro.
Por reguligi la distribuadon de la drenado inter la diversaj branĉoj de Rejno, oni konstruis kelkajn akvobaraĵojn. Se la akvobaraĵoj estas fermitaj, estas malmulta fluado en Nederrijn kaj plej granda parto de akvo estas drenata de IJssel. Ĉe la Malnova Rejno, proksime al la Norda Maro pumpilo malhelpas ke martajdoj kaj sedimentoj venu al la rivero.
Vado
Vado estas la dum la refluo (malfluso) sekiĝanta fundo de maro aŭ rivero. Vado povas signifi vastan areon, kiel okaze de vadmaro, aŭ bordozonon kaj disbranĉiĝon de riverbuŝo. Pro la tajdo tiuj ĉi areoj estas superakvataj ordinare po du fojoj tage kaj ankaŭ sekiĝas ordinare po du fojoj tage.
Geografiaj interligoj
Tipa ekzemplo estas la vadmaro en Germana Golfo. Tiu vadmaro formiĝis en la holoceno kiel 10-20 m dika sedimentaĵo el sablo kaj ŝlimo en diversaj markondiĉoj. La sedimentaĵo kuŝas sur pli malnovaj glaci-epokaj sedimenttavoloj. Grandaj partoj de tiu vadmaro estis ĉeflando, antaŭ ol ili estis inunditaj pro la plialtiĝo de la marnivelo ekde la lasta glaciepoko.
En la tajdzono de tropikaj bordoj ofte ĉefe estas mangrov-arbaroj, sed ankaŭ en la tropikoj estas sen-arbaraj vad-areoj. Inverse en la salet- kaj dolĉ-akva areo de riverbuŝoj de ankaŭ la moderklimataj zonoj estas vad-areoj kun vasta ĉeesto de fragmito kaj kelkaj arbaroj.
Supre de la normala alflu-rando la vado nature transiĝas al saletaj herbejoj, kiuj nur malofte estas superakvataj. En aliaj lokoj formiĝis strando (bordostrio). En tre plataj bordoj kiel la germana bordo de Norda Maro ofte estis konstruataj digoj laŭlonge de la alflu-rando. En iuj bordo-regionoj oni klopodas per landgajncela agado transformi vad-areojn unue al salmarĉoj kaj poste al aluvia grundo (marsko, ŝlimgrund-ebenaĵo).
Al- kaj refluo de la akvo koncentriĝas en tipaj defluejoj. Multaj el ili ne tute sekiĝas dum la refluo.
Malsama konsisto
Kiu vadas tra la vado, povas rimarki, ke estas areoj de malsamaj sedimentoj. Sur iuj areoj oni povas iri komforte, en aliajn oni enprofundiĝas ĝis la maleoloj aŭ pli profunden. Oni diferencigas inter jenaj specoj de vado:
Sablovado
Granda parto de la vado konsistas el precipe bone surpaŝebla sablovado. Ĝi havas dikgrajnan, sablan sedimenton. La enhavo de organika substanco kaj akvo estas nur malgranda, sed la ĉi tie tipaj bestoj kaŭzas gravajn translokigojn de sedimento.
Miksvado
La miksvado troviĝas en ŝirmataj situoj en la proksimo de la ĉeflando, sur akvodislimoj, parte ankaŭ en la ŝirmo de ondofrapejoj de grandaj insuloj. La miksvado estas grava, ĉar en ĝi estas produktataj la plej multaj biomasoj kompare kun aliaj grandareaj vivejoj.
Ŝlimvado
La malluma aŭ nigra ŝlimvado estas precipe valora laŭ biologia vidunkto kaj iĝis relative malofta pro digkonstrua agado. La ŝlimvado havas grandan porcion da organika substanco kaj grandan porcion da akvo (de 50 ĝis 70 elcentoj). La ŝlimvado formiĝas plej ofte proksime al la alflu-linio en regionoj de trankvila akvo, precipe en golfoj kaj kampoj de landgajnado. Ĉi tie estas tre ekstremaj kondiĉoj. La bestaro kaj plantaro de la maro devas toleri longajn periodojn de sekiĝo, grandajn variojn de temperaturo kaj malgrandajn provizon de oksido en la grundo. Kompense tamen estas precipe granda riĉeco de nutraĵoj.
Biotopo
Multaj bestospecoj adaptiĝis al la tajdoj. Iuj bestoj kaŝas sin daŭre, aliaj nur dum la refluo, en la sedimentotavoloj de la supraĵo kaj tial estas rimarkataj nur de atentemaj observantoj.
UK 1922
La 14-a Universala Kongreso okazis en Helsinko, Finnlando, 8a ĝis 16a de aŭgusto 1922. Ĉeestis 850 partoprenantoj.
Okazis amaso da altnivelaj fakaj kunvenoj. Reprezentantoj de la UK estis akceptitaj de la prezidanto de Finnlando, kiu manpremis ĉiujn gastojn. Dum la kongreso oratoris Edmond Privat, deklamis Kálmán Kalocsay, kaj la tuto ricevis vastan gazetaran atenton.
4967 Glia
Nomo
Ĝia nomo aludas al la, subtenantoj kaj provizantoj de nutraĵoj por la neŭronoj de la cerbo.
Ratna Mohini
Ratna Mohini estis dancistino naskita en Ĝakarto (tiutempe nomata Batavia fare de nederlandanoj), konata ankaŭ kiel Éli. Ŝia vera unua nomo estis Caroline Jeanne de Souza-Ijke, naskita en 1904 en familio de islamanoj.
Ŝi estas plej konata kiel unua edzino de la fama franca fotisto Henri Cartier-Bresson, kun kiu ŝi edziniĝis en 1937. Ŝi konis lin en 1936 surstrate en Parizo, proksime de parko Moceau, kiam ŝi serĉis sian hotelon (laŭ biografio de la fotisto fare de Pierre Assouline; sed laŭ aliaj fontoj ili konatiĝis en Indonezio). Ŝi alvenis al Parizo por studi dancadon kaj dediĉiĝi profesie al tiu ĉi arto. Ili eksgeedziĝis en 1967.
Antaŭ ol edziniĝi kun Henri Cartier-Bresson, ŝi estis unu en la serio de edzinoj de la riĉa nederlanda ĵurnalisto kaj entreprenisto Dominique Willem Berretty.
Krom dancado, ŝi foje verkis poemojn aprezataj fare de Jean Paulham kaj ''Henri Michaux'; ambaŭ instigis ŝin por publikigi ŝiajn poemojn.
Ŝi mortis je la 24-a de Oktobro 1988 en Parizo.
Monleale
Monleale estas komunumo de Italio.
Armea loĝistiko
Armea loĝistiko estas la fako de planado kaj aranĝado de la movado kaj prizorgado de militfortoj. En ĝia plej ampleksa signifo, temas pri tiuj aspektoj aŭ armeaj operacioj kiuj traktas la jenon:
Fera Krono
La Fera Krono ((Corona Ferrea) aŭ Fera Krono de Lombardio (Corona Ferrea Langobardiae) estas antikva kaj altvalora krono, kiu estis uzita ekde la Alta Mezepoko ĝis la fino de la 19-a jarcento por la kronado de la reĝoj de Italio kaj estas kaj relikvujo kaj unu el la plej antikvaj reĝaj insignoj de Kristanismo. Laŭ longa tempo, la imperiestroj de la Sankta Romia Imperio ricevis tiun kronadon.
Ene de la Fera Krono tutronde estas metala lameno: la legendeca tradicio volus sciigi ke ĝin oni forĝis per fera najlo utiligita por krucumi Jesuon nome batita el najlo de la Vera Kruco. Pro tio la krono, gastigita en la Ĉefpreĝejo de Monza Italio, Lombardio), estas traktata ankaŭ kiel relikvo.
Johano la Konstanta
Vivo
Johano pasigis parton de siaj junaj jaroj ĉe la kortego de la praonklo imperiestro Frederiko la 3-a kaj meritis soldatajn honorojn dum la milito de imperiestro Maksimiliano la 1-a kontraŭ la Hungaroj apud Székesfehérvár. Li ankaŭ partoprenis la kampanjojn en Geldern (1494) kaj en Italujo (1499). Ekde 1486 li estis kune kun la pli aĝa frato Frederiko la 3-a — kies posteulo li fariĝis en 1525 en la princelektisteco — reganto de la ernestida Saksio.
Porreformaciano plenkora
Pli ol la saĝa frato Johano deklaris sin favora je Reformacio. Danke al la Ligo de Torgau, kiu faritis en 1526 kune kun protestantoj nordgermanaj, li reenpuŝis porkatolikajn tendencojn kaj ebligis sian samkredantojn prezenti sin unuiĝintaj antaŭ la Regna parlamento (Reichstag) en Speyer en 1526. La imperiestraj findeklaracioj, kiuj permesis al la dukoj liberan manon koncerne la ekleziajn aferojn en siaj teritorioj, ebligis al Johano doni al la landa eklezio de Saksio propran identecon - ĉefe per vizitadoj faritaj inter 1527-29.
Fera Krono
La legendo de Konstantino
La historiistino Valeriana Maspero opinias, male, ke la Fera Krono muntita sur la kasko de Konstantino, kie la sankta najlo jam ĉeestis. La kasko kaj la mordaĵo, kune kun aliaj imperiaj blazonoj, estis translokigitaj al Milano iniciate de imperiestro Teodozio la 2-a, kiu tie rezidis: Sankta Ambrozio ilin priskribas en sia oracio funebra (De obitu Teodosii). Post la falo de la Okcidenta Imperio, la kasko estis portita al Jerusalemo, sed poste ĝi estis insiste petita de la gota Teodoriko la Granda, reĝo de Italio, kiu havis en ,Monza sian someran rezidejon. La bizancaj aŭtoritatuloj al li sendis la diademon, tenante ĉe si la kaskan kaloton.
Lycium barbarum
La ordinara licio aŭ goji-bero (Lycium barbarum, sinonimo: L. halimifolium ) estas planto el la familio de la Solanacoj (Solanaceae) kaj genro licio (Lycium). La planto estas novplanto en Eŭropo kaj oni nomas ĝin, inter alie, ankaŭ ’’’ĉina lupobero aŭ goji-bero. . En Ĉinio ĝi nomiĝas Nínĝià gǒuqǐ ( 宁夏枸杞 ). Ĝi estas uzata en la ĉina kuirarto kaj la tradicia ĉina medicino.
Fera Krono
Longobardoj kaj Karolidoj
Ĵusaj historiaj esploroj permesas subteni ke la nuna strukturo de la Fera Krono ŝuldiĝas al intervenoj dateblaj al la 5-a kaj 9-a jarcentoj. Ĝi povis esti reĝa blazono ostrogota, transigita poste al la Longobardoj kaj sekve al la Karolidoj, kiuj, post restaŭrado, ĝin donacis al la Ĉefpreĝejo de Monza, reĝa preĝejo konstruigita de Teodolinda.
Lycium barbarum
Priskribo
La ordinara licio estas somerverda arbedo, kiu kreskas ĝis kvar metrojn. Ĝiaj maldikaj vergecaj branĉoj havas pikilojn, pendas kaj portas longecajn lancetformaj, glatrandaj, grize verdaj alternaj folioj, kiuj fariĝas 2 ĝis 3 cm larĝaj kaj 3 ĝi 10 cm longaj. La arbedo floras de junio ĝis aŭgusto, part ĝis septembro. La floraro konsistas el unu aŭ pluraj duseksaj (hermafroditaj) floro, kiu sidas ĉe 1 ĝi 2 cm longaj tigoj. La florkaliko estas 4 ĝis 5 mm granda, sonorilforma kaj dulaba. La florkorono estas violkolora kaj funelforma. Ĝi havas 5 ĝis 6 mm longaj petaloj, kiuj ĉe la rando preskau ne havas harojn. La kaliko havas longecon de 8 ĝis 10 mm, la stamenoj kaj pistilo antauen staras iomete. La polenado okazas per insektoj (abeloj) aŭ memfertiligado. La brile ruĝaj aŭ oranĝkoloraj-flavaj, longecaj ĝis ovoformaj 0,4 ĝis 2 mm larĝaj kaj 5 ĝi 12 mm longaj fruktoj maturiĝas de aŭgusto ĝis oktobro. La frukto entenas 4 ĝi 20 brun-flavaj rondaj semoj, kiuj havas diametron de 2 mm. La planto estas vintrorezista kaj toleras froston ĝis -25 °C. La planto disvastiĝas pere de siaj rizomoj. En ĝardeno oni povas limigi la disvastiĝon per rozombaraĵo.
Deveno kaj historio
Oni ne konas la originan devenregionon.Oni trovas la planton de sudorienta Eŭropo ĝis Ĉinio. Tipa kreskoregiono de la ordinara licio estas Ninĝio en Ĉinio. Verŝajne la planto disvastiĝis de tie tra Azio, Eŭropo, Nordameriko, Nordafriko kaj Aŭstralio/Novzelando. Parencaj specioj estas L. chinense, L. ruthenicum kaj L. turcomanicum en Azio kaj L. pallidum en Mezameriko kaj L. europaeum en la mediteranea regiono ĝis Portugalio.
Fera Krono
Longobardoj kaj Karolidoj
La imperiestroj de la Sankta Romia imperio descendis al Italio ĝuste por esti kronitaj per tiu krono en Milano en la Baziliko de Sankta Ambrozio aŭ en la ĉefpreĝejo de Monza aŭ ankaŭ en aliaj urboj.
Lycium barbarum
Sistematiko
Ekzistas du varioj de la ordinara licio
Johano la Konstanta
Porreformaciano plenkora
Post la malkovroj de aferoj de Otto von Pack (»Packsche Händel«) en marto 1528 Johano devis fari defendkontrakton kun la hesia landgrafo Filipo la 1-a (Hesia dinastio). Johano sukcese bremsis tiun hesian Filipon diverskampe. Pro persona malamo de la konfesio de la zvinglanoj Johano ne ŝatis la planon de Filipo unuigi ĉiujn protestantojn kaj malhelpis tian strategion. Dum la Regna parlamento de 1530 en Augsburg Johano sentime kontraŭparolis la imperiestron Karlo la 5-a. Kontraŭ la konsiloj de siaj teologoj li transdonigis la surpaperigitan Aŭgsburgan konfeson en sia propra nomo: Johano mem estis skribiginta Melanktonon tiun ĉi deklaracion. Ĝi eĉ laŭtlegitis fare de la kanceliero de Johano.
Lycium barbarum
Sistematiko
Sinonimoj de Lycium barbarum estas Lycium halimifolium Miller kaj Lycium vulgare Dunal.
Kuirejo
La goji-beroj estas uzataj en Ĉinio ĉe kuirado kaj naturkuracado. La fruktojn oni povas manĝi krudaj aŭ kuiritaj. Kelkaj variantoj estas tro acidaj por esti manĝataj krudaj.
Ornamplanto
La goji-bero estas plantata ankaŭ kiel ornamplanto.
Johano la Konstanta
Porreformaciano plenkora
Kvankam la malharmonio kun la imperiestra moŝto pli kaj pli molestis, Johano protestis kontraŭ la kontraŭleĝa elekto de ties frato Ferdinando la 1-a je romia reganto (1531: do ankoraŭ dum la vivo de la reganta imperiestro Karlo). En februaro 1531 Johano unuigis la protestantojn ene de la t.n. Ŝmalkalda Ligo.
Fera Krono
Longobardoj kaj Karolidoj
Pro la fakto ke la krono estis gastigita en Monza, tiu ĉi estis konsiderita reĝa urbo, rekta propraĵo de la imperiestro, ĝuanta la reĝajn privilegiojn kaj fiskajn dispsnsojn.
Johano la Konstanta
Privataĵoj
Kun la unua edzino Sophia von Mecklenburg (ŝi mortis en 1503) li havis unu filon, Johano Frederiko, kun la dua edzino Margarete von Anhalt, unu filon, Johann Ernst, kaj du filinojn, Maria (edzinigita far la duko Philipp von Pommern) kaj Margarete (mortinta en 1535). Li ankaŭ estis mecenato, i.a. de Lucas Cranach la Maljuna.
Coenred
Coenred (m. 718) estis reĝo de Northumbria, Anglio de 716 al sia morto.
Li estis ano de la reĝa familio de Northumbria kaj devenis de Ida, la unua anglosaksa reĝo de Bernicia (unu el la du regnoj kiuj kuniĝis por estigi la regnon Northumbria).
Laŭ la 14-jarcenta skota kronikisto Johano de Fordun, Coenred murdis sian antaŭulon Osred la 1-an. Vilhelmo de Malmesbury priskribis lin kiel "ĉerpo el la sama pokalo kiel Osred [la 1-a]", tio estas, junulo energia, kruela kaj diboĉema. Li estis sekvata de Osric, frato aŭ duonfrato de Osred. Lia filo Ceolwulf sekvis Osric kiel reĝo.
Johano de Fordun
Li estis nemonaĥa pastro kaj verŝajne kapelano en la katedralo de Aberdeen.
Fera Krono
Malalta mezepoko
La Fera Krono suferis, tamen, iujn travivaĵojn: en 1248, kune kun la trezoro de la Ĉefpreĝejo, estis donita kiel garantiaĵo al la Ordeno de Humilitoj]] kaj estis elaĉetita en 1319. Jarojn poste, ĝi estis ŝtelita iniciate de kardinalo dum milita okupo (1323-24) kaj sendita al papo Johano la 22-a de Avinjono] (ekde 1324 ĝis 1345): dum tiu periodo ĝi estis denove ŝtelita, sed tuj rekuperita.
Sed en la momento de la restaŭrado, en Monza, oni konstatis la mankon de iuj juveloj, evidente deŝiritaj.
Johano de Fordun
Lia ĉefa verko estas Chronica gentis Scotorum (Kroniko de la skota popolo, eldonita ĉirkaŭ 1360) kiu traktis la historion de Skotlando ĝis 1153. Ĝi estis la unua kompleta historio de la lando, kvankam la enhavo eble ne tute fidindas rilate la pli fruajn epokojn.
Fera Krono
Moderna epoko
La tradicio de triobla kronado interrompiĝis kun Karolo la 5-a kiu, abdikante 1556, dividis la imperion, dividante tiel ankaŭ la regnon de Italio el tiu de Germanio.
Du jarcentojn poste, tamen, la Dukato de Milano transiris al aŭstria imperio kaj la tradicio rekomenciĝis: imperiestro Francisko la 1-a estis kronita per la Fera Krono en 1792.
Johano de Fordun
Meze de la 15-a jarcento Walter Bower verkis aldonaĵon al la historio.
Fera Krono
Napoleono kaj la Restarigo
La kronado plej fama estas tiu de Napoleono Bonaparte, kiu per ĝi kronigis sin mem en la Katedralo de Milano 1805: en tiu kazo li eldiris la frazon: "Dio ĝin al mi donis kaj ve al tiu kiu ĝin al mi forprenas". Kaj pro devoteco al la Krono-relikvo li establis la civilan Ordenon de la Fera Krono.
Post la napoleona parentezo, la kronado revenis inter la prerogativoj de la Aŭstriaj imperiestroj: Ferdinando la 1-a ĝin ricevis en 1838. Dum la italaj sendependiga milito, la Fera Krono estis kaŝita al Vieno, sed tuj post la tria porsendependa milito 1866, post la malvenko de Aŭstrio, ĝi estis revenigita al Monza.
La Savojoj
La Savoja dinastio, tamen, neniam utiligis kronadojn per tiu Fera Krono, ĉar ili konservis la kronon de la Regno de Sardio: Sardio estis la matrico de la itala regno; kaj la Fera Krono jam delonge fariĝis simbolo de la dominado de Aŭstrio kaj krome ĝi estis konsiderita ankaŭ kiel relikvo ne multe digestebla ĉe la nova ŝtata estraro; tamen, la reĝoj ĝin ŝatis kaj honoris: ĝi estis ekspoziciita okaze de la funebroj de Vittorio Emmanuele la 2-a kaj okaze de la funebroj de la murdita Umberto la 1-a ĝi esti portita al Romo kaj ekspoziciita ĉe la ĉerko de la mortinto 1896.
39854 Gabriopiola
39854 Gabriopiola estas malbone konata malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan matematikiston kaj fizikiston Gabrio Piola Daverio (1794–1850), kiu devenas de nobela familio de Giussano. Li studis matematikon kaj fizikon ĉe la Universitato de Pavio kaj verkis multenombrajn traktaĵojn kaj memuarojn pri fiziko, mekaniko kaj matematiko.
Fera Krono
Priskribo pri la Fera Krono
La altvalora memoraĵo estas alojo de arĝento kaj oro je 80% ĉirkaŭ kaj estas aranĝita per ses platoj ligitaj inter si per vertikalaj ĉarniroj; ĝi havas diametron de 15 cm kaj pezas 535 gramojn. Ĝi estas ornamita per 26 heraldikaj oraj rozoj elĵetitaj, 22 gemoj diverskoloraj kaj per 24 platetoj. Kromaj dekoracioj estas aranĝitaj per vitreca pasto. La cirkla lameno tradicie identigita kun la Sankta Najlo kuras laŭlonge de la ena parieto formita de ses platoj.
Ĝi estas tenita en la Monza Katedralo, ĉe Milano. La Fera Krono estas konservita en kiraskesto protektita de du pordoj. Tie troviĝas laŭ decido de la reĝo Umberto la 1-a, kiu multe ŝatis tiun artan juvelaron.
Per la ekzameno de karbono14 oni konstatis ke la stukoj aĝas almenaŭ 1500 arojn.
Spertuloj rimarkigas ke mankas du platoj eble ŝtelita dum al translokigo aŭ restado en kelka el la multaj travivaĵoj suferitaj
Aliaj projektoj
Komunejo havas bildojn pri tiu temo:
(28960) 2001 DZ81
(28960) 2001 DZ81 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Ĉar ĝi orbitas proksime la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas ano de la tiel nomata "Greka Tendaro",
NGC 4145
NGC 4145 (aliaj indikoj — UGC 7154, MCG 7-25-40, ZWG 215.42, KUG 1207+401, KCPG 324A, PGC 38693) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lokaŭto
Lokaŭto estas provizora laborĉesigo aŭ neo de dungado iniciatita fare de la administrado de firmao aŭ de entreprenistoj ĝenerale dum labordisputo. Tio estas diferenca de striko, en kiu dungitoj rifuzas labori. Ĝi estas kutime efektivigita simple rifuzante allasi dungitojn al la firmaaj konstruaĵoj, kaj povas inkludi agojn kiel ekzemple ŝanĝado de instalaĵoj kaj dungado de sekurgardistoj por la areo. Aliaj efektivigoj inkludas monpunon por apero ĉe laborejo, aŭ simpla rifuzo de mezurado per la kontrolhorloĝo. Ĝi estas tial referita kiel la antitezo (malo) de striko, ĉar tiu rilatas al intereso de laboristoj, dum lokaŭto respondas al interesoj de dungistoj, kiuj kutime estas malaj.
Tialoj
Lokaŭto kutimas ĝenerale plifortigi la kondiĉojn de dungado sur grupo de dungitoj dum disputo. Lokaŭto povas agi por devigi sindikatigitajn laboristojn akcepti ŝanĝitajn kondiĉojn kiaj ekzemple pli malaltaj salajroj aŭ pli altaj labortempoj. Se la sindikato postulas pli altajn salajrojn, pli bonaj avantaĝojn aŭ konservi siajn avantaĝojn, dunganto povas uzi la minacon de lokaŭto aŭ fakta lokaŭto konvinki la sindikaton cedi.
Tre ofte la lokaŭto klopodas reagi kontraŭ decidoj de la registaroj kiam tiuj intencas esti profito ĉu por la laboristoj ĉu por entreprenistoj de aliaj sektoroj aŭ de aliaj mondoregionoj, depende de la kazo.
Tatsuomi Koishi
Tatsuomi Koishi (小石 龍臣, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu kaj ALO's Hokuriku.
Boppelsen
Boppelsen estas komunumo en la distrikto Dielsdorf, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 1250 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 1293 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Boppelsen situas je la suda deklivo de la montoĉeno Lägern en la Furtvalo. Pro sia bona situacio la komunumo estas relative suna kaj havas pli agrablan klimaton ol la ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj urboj en la valo. La dua plej alta punkto de la kresto de Längern nome Lägern-Hochwacht kun alteco de 856 m s.m. situas sur la teritorio de la komunumo, kaj estas ties plej alta punkto.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,92 km², de kiuj 45,9% estas kovritaj de arbaro, 43% servas por agrikulturo, 3,6% por trafiko kaj 8,95 por setlado.
Najbaraj komunumoj
Boppelsen limas en nordo sur la kresto de Lägern al Schleinikon, en nordoriento al Regensberg, en sudoriento al Buchs, kaj en okcidento al Otelfingen.
Trafiko
Boppelsen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita per busoj al la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Boppelsen datiĝas el la jaro 1130 kiel Bobpinsolo. Laŭ la Zurika Dokumentlibro la libersinjoro de Bobpinsolo inter 1130 kaj 1219 devis pagi impostojn al la Monaĥejo Einsiedeln. Ankaŭ la Monaĥejoj Vetingo, Oetenbach kaj Muri disponis pri posedaĵoj en Boppelsen.
En la jaro 1409 la alta jurisdikcio de la habsburgoj transiris al la urbo Zuriko. Pri la malalta jurisdikcio respondecis la libersinjoroj de Regensberg.
Norvega Junularo Esperantista
La Norvega Junularo Esperantista (NJE) estas organizo por junuloj el Norvegio ĝis 35 jaroj kiuj parolas, aŭ volas lerni, Esperanton. NJE estas sekcio de Norvega Esperantista Ligo (NEL) kaj de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO).
Boppelsen
Historio
Dum granda inscendio en la jaro 1649 estis detruitaj 21 domoj, kio estis du trionoj de la vilaĝo.
Norvega Junularo Esperantista
Celoj
La celoj de NJE estas disvastigi Esperanton inter norvegaj junuloj kaj helpi jamajn parolantojn uzi la lingvon por io utila aŭ amuza. NJE aranĝas kursojn kaj lokajn kaj internaciajn renkontiĝojn. Ĝi faciligas vojaĝojn al eksterlandaj aranĝoj por siaj membroj, kaj ofertas al membroj subvencion por abono de eksterlanda revuo. Ĉiuj membroj de NJE ricevas la membran gazeton de NEL, Norvega Esperantisto, en kiu aperas ankaŭ Inter Ni Dirite, la oficiala organo de NJE.
Boppelsen
Historio
Ĝis la jaro 1798 Boppelsen apartenis al la kamparvoktdistrikto Regensberg.
Norvega Junularo Esperantista
Estraro
Komence de 2023 la estraro konsistis el Vidar B. Skretting, prezidanto, Henrik Håndlykken, vicprezidanto kaj Jacob Grevstad, kasisto. Komitatano A ĉe TEJO estis Hilde Lagnason Bye.
Turicja
Turicja, ukraine Туриця, hungare Nagyturjaszög [nadjturjasog] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
Historio
En 1910 vivis en Nagyturjaszög 906 loĝantoj, (877 rutenoj, 22 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Turicja/Nagyturjaszög. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Imre Navratil
Imre Navratil, laŭ hungarlingve kutima nomordo Navratil Imre estis hungara kuracisto, kirurgo, otorinolaringologo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis szalóki. Lia filo estis Ákos Navratil.
Imre Navratil naskiĝis la  1833 en Pest (urbo). Li mortis la 1919 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Navratil akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1858, en la sekva jaro fakdiplomojn pri kirurgio kaj akuŝo. Post siaj studoj li studvojaĝis al Vieno, Berlino, Francio kaj Anglio. En 1865 li estis nomumita privata profesoro pri laringo-scioj, en 1872 eksterordinara profesoro, en 1892 titulara eksterordinara profesoro. Li establis apartajn ĉambrojn por laringomalsanoj en Malsanulejo Rókus, kie li iĝis ĉefkuracisto en 1878. Li nobeliĝis en 1893. Li pensiuliĝis en 1911.
Jenő Károly
Jenő Károly [jenO kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Károly Jenő estis hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, trejnisto.
Jenő Károly naskiĝis la en Kaposvár, li mortis la  en Torino.
Biografio
Jenő Károly futbalis en 2 prestiĝaj futbalaj kluboj en Budapeŝto inter 1903-1919. En la unua teamo (1903-1910) li ludis en 106 matĉoj kun 95 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje, same golreĝo dufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1903-1918 25-foje kun 10 goloj. En la Somera Olimpiko 1912 lia nacia teamo estis partoprenanto. Li estis trejnisto inter 1920-1926 en Italio. Li mortis frue dum matĉo.
Tapion alttari
Tapion alttari estas natura vizitindaĵo en Finnlando en Muurame en Muuratsalo, insulo de lago Päijänne. En la vizitindaĵo estas granda ŝtono, tri malpli grandaj ŝtonoj sur ĝi kaj tri pli malgrandaj ŝtonoj sur la granda ŝtono. Ĝia alteco el Päijänne estas proksimume 120 m. Tapion estas genitivo de Tapio. Apud Tapion alttari estas kurovojo.
62.1019°N, 25.74745°W
Dioscorea polystachya
Dioscorea polystachya (nagaimo, yamaimo, Chinese yam, Japanese mountain yam, Korean yam; syn. D. batatas, D. oppositifolia; esperantigita jamaimo) estas tipo de ignamo el genro Dioscorea kiun oni povas manĝi sen kuiro.
Tipoj
La legomo kreskas plejparte en Japanio, kaj de tie venas ĝia nomo yamaimo (kanĵioj: 山芋; hiragana: やまいも). Yamaimo estas dividata en variantoj nagaimo (kanji: 長芋; hiragana: ながいも), ichoimo (hiragana: いちょういも), kaj yamatoimo (kanji: 大和芋; hiragana: やまといも), depende de formo de la radiko. Ankaŭ estas varianto jinenjyo (kanji: 自然薯; hiragana: じねんじょ), kiu troveblas nur en kampoj kaj montaroj de Japanio.
En Ĉinio jamajmo estas konata kiel huái shān (淮山), shān yào (山药), aŭ huái shān yào (淮山药). En Koreio ĝi nomiĝas ma (hangul: 마; hanja: 麻).
Uzado
Absolutan plimulton de ignamoj oni devas kuiri antaŭ manĝado por detrui danĝerajn substancojn, trovitaj en krudaj legomoj. Dioscorea opposita, tamen, estas ekskludo de tiu regulo. En japana kuirarto oni mangas ĝin kruda aŭ oni faras tipon de pureo el ĝi. Nura preparo necesa estas lavo de la tuberoj en mikso de akvo kaj vinagro por neŭtrigi malplezurajn kristalojn de oksalatoj, kiuj ofte formiĝas sur la haŭto. La legomo estas iom mukoza je teksturo kaj riĉa je amelo kaj mucilago. Oni manĝas ĝin sole, aŭ kiel garnaĵo, kaj ankaŭ ofte aldonas ĝin al nudeloj.
Nemanĝaj uzoj
La ĵeleo-simila substanco el jamaima pureo, nomata tororojiru (japane: とろろ汁), estas ofte aldonita en kuiraĵoj aŭ servata kiel garnaĵo. Tamen, en Edo-epoko oni uzis ĝin kiel lubrikaĵo por seksumaj aktivecoj, kaj pro tio oni vaste konsideris ĝin ne etiketa manĝaĵo por virinoj. Ankaŭ la sono, kiun oni produktas dum manĝado, estis konsiderata ege neina. Nuntempe, tamen, plejparto de japanoj akceptis kiel normala, kiam virinoj manĝas tororojiru.
Okcident-Romia Imperio
La Okcidenta Romia Imperio referencas la okcidentan parton de la Romia Imperio, ekde ties divido fare de Diokleciano en 286. Ĝia ĉefurbo estis Milano ĝis 402 kaj poste Raveno. La koncepton de "okcidenta romia imperio" kreis modernaj historiistoj: laŭ la kompreno de homoj en la unua jarmilo p.K., nur ekzistis unu imperio sub du imperiestroj.
Teodozo la 1-a estis la lasta imperiestro, kiu reĝis sur la tutaĵo de la imperio. Post lia morto en 396, la imperio estis definitive dividita inter liaj filoj Flavio Honorio (okcidento) kaj Flavio Arkadio (oriento).
La Okcidenta Romia Imperio ekzistis intermite inter la 3-a kaj4-a jarcentoj, post la tetrarkio de Diokleciano kaj la reunuiĝoj faritaj de Konstantino la 1-a kaj Juliano la Apostato.
La Okcidenta Romia Imperio oficiale malaperis kiam Odoakro sentronigis Romulon Aŭgustulon la.
La Okcidenta Imperio neniam releviĝis, malgraŭ maldaŭra parta rekonkero fare de ĝia homologo, la Bizanca imperio, kaj ĝia disfalo markis la komencon de nova erao de la historio de Eŭropo: la Mezepoko.
NJE
NJE povas rilati al:
Minor Planet Center
La Minor Planet Center aŭ MPC (angle, por Centro pri malgrandaj planedoj) estas organizo kies taskoj estas kolekti informojn pri malgrandaj objektoj de la sunsistemo (nome asteroidoj kaj kometoj). Ĝi estis kreita en 1947 en la Universitato de Cincinnati de la usona astronomo Paul Herget; post ties emeritiĝo en 1978, ĝi instaliĝis en SAO sub estreco de Brian G. Marsden. En 2006, la direktoro estas Timothy B. Spahr.
Meĥleno
Meĥleno (Mechelen [MEĤ'len]) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en la jaro 1301. Meĥleno situas en la provinco Antverpeno de Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo estas la administra centro de samnoma distrikto respektive arondismento Meĥleno.
Minor Planet Center
Sub patronecoj de la Internacia Astronomia Unio (IAU) kaj en kunlaboro kun la Centra Oficejo por Astronomiaj Telegramoj, la tasko de MPC estas kolekti datenojn de observaĵoj koncernantaj asteroidojn kaj kometojn, kalkuli ties orbitojn kaj publikigi ĉi tiujn informojn.
Mariano Moro
Mariano Moro estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.210 loĝantojn en 2010.
Meĥleno
Ekde 1977 la municipoj Walem, Hombeek, Leest, Heffen kaj Muizen apartenas al Meĥleno, la ĉefa municipo.
Minor Planet Center
La Minor Planet Center, per pluraj interretaj senpagaj servoj helpas la astronomojn en ties observoj, kaj disponigas la plenan katalogon de orbitoj de malgrandaj objektoj. Ĝi ankaŭ registras la oficialajn nomojn de la asteroidoj, kometoj kaj.
Meĥleno
La kariljono de la urbo troviĝas ne en la urboturo, sed en la turo de la katedralo. Kariljono estas io tre tipa en belgaj urboj kun riĉa pasinteco. La kariljonarto estas transnacia arto en Belgio, ĉar ĝi ankaŭ disvastiĝis en la franclingva teritorio de Belgio. La kariljonolernejo estas unu el la raraj tiaj establoj ekzistantaj en la mondo (alia estas en Douai). Tiu lernejo, kies nuna (2006) direktoro estas esperantisto Jo Haazen, jam preparis brilajn virtuozojn, kiuj nun praktikas sian arton en ĉiuj anguloj de la mondo (Ĉinio, Japanio, Rusio, Usono kaj multaj eŭropaj landoj).
La Eŭropa ŝoseo 19 vojas proksime.
Krilov
Krilov (ruse Крыло́в) estas rusa familia nomo.
Konataj nomportantoj:
Valença
Valença povas esti:
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Miskolc)
Minoritana preĝejo de Ĉieliro de Maria estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Miskolc, kiu troviĝas en la urbocentro.
Historio
En la 15-a jarcento preĝejo konstruiĝis en tiu loko, kiu dum dominado de turkoj neniiĝis. En 1729 minoritanoj komencis konstrui novan preĝejon kun monaĥejo. Preskaŭ la tuto pretiĝis en 1743 kaj la konstruado finiĝis en 1760. En 1843 pro incendio la preĝejo parte detruiĝis, sed post 2 jaroj ĝi renoviĝis. La ĉefaltaro en 1867 pretiĝis. En 1950 la minoritanoj estis forigitaj. Ekde 1988 la minoritanoj donacadas senpagajn tagmanĝojn.
Konstruaĵo
La preĝejo havas 3 navojn kaj 2 turojn. Ekstere ekde 1779 skulptaĵoj pri Sankta Klara el Asizo, Elizabeto de Hungario, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Antonio el Padovo ornamas la preĝejon. Ekde 1880 4 flankoaltaroj estas videblaj: pri Dipatrino, Sankta Jozefo, Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Bildo de la ĉefaltaro prezentas Ĉieleniron de Maria fare de Pál Balkay (1819).
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Nombro de Rayo
En matematiko la nombro de Rayo estas granda numero nomita kiel tiu de ĝia kreinto, Agustín Rayo. Li proponis ĝin por esti la plej granda nomita numero. Ĝi estis difinita origine en "duelo de granda nombro" en MIT la 26an de januaro 2007.
Tristeco
Tristeco, malĝojo aŭ malfeliĉo, estas emocio mala al ĝojo kaj feliĉo. Oni ĝin sentas dum ĉiutaga vivo, aŭ pro apartaj kondiĉoj, kiel ekzemple morto de konato, sed multaj aliaj ekzemploj ekzistas.
Imre Perényi (kanoniko)
Barono Imre Perényi [perEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Perényi Imre estis hungara pastro, titulara episkopo, preposto, kanoniko. Lia nobela antaŭnomo estis perényi.
Tristeco
Laŭ filozofio, tristeco estas kuniĝo de onia deziro kaj ĝia malatingeblo. Oni konstatas ke en stato de malĝojo, la persono fariĝas trankvila kaj la deziro agi malpliiĝas
Imre Perényi (kanoniko)
Imre Perényi naskiĝis la  1746 en Hungara reĝlando en Nagyszőllős (nuntempa Vinohradiv en Ukrainio). Li mortis la 1823 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).
Tristeco
Multaj artistoj, kiel pentristoj, poetoj, muzikistoj kaj tiel plu, kreis artaĵojn dum ili spertantis egan tristecon.
Imre Perényi (kanoniko)
Biografio
Imre Perényi frekventis lernejojn en Nagyszombat kaj Vieno. En 1765 ki doktoriĝis. Inter 1766- 1769 li plulernis en Romo. Hejmenveninta li estis pastro en Galánta. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Baldaŭe longe li havis signifan postenon en diocezo en Esztergom.
Buchs ZH
Pri la komunumo
Buchs ZH estas komunumo en la distrikto Dielsdorf, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 5097 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Medaltabelo de la Mondaj Ludoj de 2013
La medaltabelo de la Mondaj Ludoj de 2013 montras ĉiujn medalojn donitajn al la sportistoj kiuj sukcesis havigi al si medalon en la sportaj konkuradoj de tiu evento, kiu okazis inter la 25-a de julio kaj la 4-a de aŭgusto 2013 en Kalio, Kolombio.
Tristeco
Ecoj
En stato de malĝojo, la persono fariĝas trankvila, la instigo por agado kaj ago malpliiĝas, kaj ĝenerale la energio malpliiĝas, la persono sin kolektiĝas, la deziro agi kaj eliri malpliiĝas, same kiel la deziro konservi kontakton kun aliaj. Vide, eblaj signoj de malĝojo estas mallevita kapo kaj rigardo, mallevita korpo, kunpremitaj lipoj kaj malforta kaj malrapida fizika aktiveco.
Buchs ZH
Geografio
Buchs situas en la Fortvalo ĉe la piedo de la montoĉeno Lägern, proksime de la urbo Zuriko. La najbarkomunumoj de Buchs estas Otelfingen, Regensdorf, Dällikon, Boppelsen, kaj la distriktĉefloko Dielsdorf ZH.
Medaltabelo de la Mondaj Ludoj de 2013
La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, kaze de egaliĝo la rango kalkuliĝas duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj, Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato.
Yahya Jammeh
Yahya Jammeh respektive plennome Yahya Abdul-Azziz Jemus Junkung Diliu Jammeh aŭ djole يحيا آبدل-آزٌيز جمس خنكنغ ديلليو جمح (prononco "JAHja ĜAmeh", naskiĝis (do nun -jara) estas gambia politikisto. Ekde la 22-a de julio 1994 li estas la ŝtata prezidanto de Gambio.
Tristeco
Ecoj
Malĝojo povas okazigi reaktiva retiriĝo de la vivo, kaj lasas la personon en stato de suspendo de vivo, en kiu li perdas intereson pri plezuroj kaj iniciatoj, kun la intenco koncentriĝi pri tio, kio estis perdita kaj prilabori la funebron, pripensante ĝian signifon, kaj fine farante mensan alĝustigon kiu preparos lin por pli bone elteni la vivon.
Laŭ la filozofo Baruĥ Spinozo estas tri bazaj emocioj: pasio, ĝojo kaj malĝojo. Spinozo difinis tristecon kiel "la transiron de homo de pli granda perfekteco ĝis pli malgranda perfekteco."
Yahya Jammeh
Kiel gvidanto de la "armea provizora rega konsilio" (angle nomata Armed Forces Provisional Ruling Council) li prenis la politikan kontrolon de Gambio en sensanga armea puĉo en julio 1994, kaj estis elektita ŝtata prezidanto de Gambio du jarojn pli poste, en septembro 1996.
Reelektoj
Li fondis la politikan partion Alianco por Patriota Reorientiĝo kaj Konstruo, angle nomata "Alliance for Patriotic Reorientation and Construction", kaj formis ĝin tiel ke la partio garantias al li la politikan potencon en Gambio. La 18-an de oktobro 2001 li estis reelektita per proksimume 53 procentaĵoj de la voĉoj - internaciaj observantoj plejparte nomis tiun baloton liberaj kaj justaj, kvankam en iuj kazoj voĉdonantoj estis malferme timigitaj per registaraj fortoj kaj ŝanĝoj de la balota regularo efikis favore al la reganta reĝimo.
Li triafoje kandidatis por la posteno de ŝtata prezidanto en la baloto de septembro 2006 - la baloto origine estis planata por oktobro sed estis plifruigita pro la islama fasta monato ramadano. En tiu baloto li estis reelektita per 67.3 procentaĵoj de la voĉoj kaj estis deklarita balota gajninto. La opozicia kandidato Ousainou Darboe kiel en 2001 atingis la duan lokon. Ousainou Darboe protestis kaj deklaris la baloton ne libera kaj justa, asertante ke vaste balotantoj estis timigitaj.
En julio 2010 Yahya Jammeh publike eldiris ke "Ĉu homoj ŝatas tion aŭ ne, neniu puĉo finos mian regadon, neniuj balotoj povas fini mian regadon. Per dia graco mi regos tiun landon tiom longe kiom mi deziros kaj elektos iun por anstataŭi min." La saman monaton li aldonis "Venu 2011 - Ĉu vi balotos por mi aŭ ne, mi gajnos" kaj "Se iu areo [de Gambio] elektos subteni la opozicion, lasu ilin procedi kaj ne atendu iun subtenon [por tiu areo] fare de mia regado". La 8-an de novembro 2010 li anoncis sian deziron iĝi reĝo.
Medaltabelo de la Mondaj Ludoj de 2013
Ĝenerala medaltabelo
(post ĉiuj 176 disciplinoj)'' ___ Organizanta lando
Yahya Jammeh
Reelektoj
La 2-an de decembro 2016 Adama Barrow, kandidato de la opozicio venkis en prezidenta baloto al la ĝistiama prezidento Yahya Jammeh, kiu dum 22 jaroj regis reĝimon diktatorecan.
Medaltabelo de la Mondaj Ludoj de 2013
Medaltabelo de la invititaj sportoj
___ Organizanta lando
Buchs ZH
Trafiko
Per buslinioj la komunumo estas bone ligita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La stacidomo  de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, kie haltas la regiona trajnlinio S6, situas sur la teritorio de la najbarkomunumo Dällikon. Komence de la 19-a jarcento Buchs disponis pri propra trajnlinio, kiu post longa lukto estis fermita.
Historio
La unua mencio de Buchs datiĝas de la jaro 870 sub la nomo Puhsaha, kio signifas rivereto apud Buchs. Per tiu dokumenteo la bienestro Landeloh donacis siajn havaĵojn en la Limatvalo kaj Furtvalo, inter kiuj troviĝis ankaŭ Buchs, al la Monaĥejo Sankt-Galo.
En la jaro 1409 la vilaĝo fariĝis kiel parto de la habsburgaregteritorio posedaĵo de Regensberg, al kiu ĝi apartenis ĝis la jaro 1798.
UK 1923
La 15-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1923 en Nürnberg, Germanio. 4963 partoprenantoj. Prezidanto de la kongreso estis Johannes Dietterle, prezidanto de la LKK estis Richard Ledermann.
Värnamo
Värnamo estas urbo en suda Svedio. Ĝi apartenas al la sveda provinco Jönköpings län kaj la historia provinco Smolando (Småland). La urbo estas la centro de samnoma komunumo.
Lavoûte-sur-Loire (stacidomo)
Lavoûte-sur-Loire estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lavoûte-sur-Loire, en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Georges-d'Aurac - St-Étienne-Châteaucreux (798000).
Aljaksandr Milinkeviĉ
Aljaksandr Milinkeviĉ (beloruse: Аляксандр Уладзіміравіч Мілінкевіч; naskiĝis la 25-an de julio 1947 en Grodno) estas belorusa matematikisto kaj fizikisto, vic-urbestro de Grodno (1990–1996), komuna kandidato de opozicio en prezidenta baloto en Belorusio en 2006, en la jaroj 2007-2016 gvidanto de Socia Movado "Pro Libereco".
Krom la belorusa lerte parolas pole, angle, france kaj ruse.
Vivo
Juneco, edukado kaj laboro
Aljaksandr Milinkeviĉ naskiĝis en Belorusa Soveta Socialisma Respubliko. Unu el gepatroj posedis titolon de merita instruisto de BSSR. Lia praavo partopenis januaran ribelon kontraŭ Rusia Imperio kaj estis persekutata de caraj regopovoj. Lia avo en la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento, en la Dua Pola Respubliko, estis aktivulo de belorusa nacia malplimulto en Grodno-regiono. Edukata ĉefe de la patrino, ĉar la patro de mateno ĝis malfrua vespero laboris. En 1965 finis kun distingo lernejon, en 1969 – Fizikan-Matematikan Fakultaton de Grodna Ŝtata Universitato je la nomo al Janka Kupala. Laboris kiel lerneja instruisto en Grodno. En 1972 finis aspiranturon en Fizika Instituto de Scienca Akademio de Belorusa SRR, kaj eklboris kiel pli juna scienca laboranto. En 1976 defendis disertaĵon. Temo de lia laboraĵo tekstis: Estigo-mekanismo de ekstreme fortaj impulsoj de lasero. Poste revenis al Grodno, kie laboris kiel inĝeniero kaj lekciis en la Instituto de Grodno. En la jaroj 1978–2000 estis docento de Fizika Fakultato de Grodna Ŝtata Universitato. En la jaroj 1980–1984 estis gvidanto de la Katedro de Fiziko en Universitato de Setif en Alĝerio.
Li staĝis en Universitato de Montpellier en Francio, Universitato de Kalifornio en Usono kaj en Pollando. Kadre de ili okupiĝis pri problemoj de loka aŭtonomeco, ŝtata konstruado, ekonomiaj reformoj kaj homrajtoj. Ankaŭ esploris edukad-metodojn en Britio kaj sperton, ligitan kun evoluo de sporto en Kanado. Li trapasis kurson de altrangaj oficistaj skipoj en Eŭropa Centro de Sekurecaj Problemoj en Germanio. La staĝojn pasigis en institucioj de Eŭropa Unio en Belgio, Nederlando, Francio, okupiĝante pri problemoj de funkciado kaj disvastigado. Prezentis analizajn raportojn en Eŭropa Parlamento kaj Eŭropa Komisiono.
Politika kaj socia agado
Maje 2007 kontraŭstaris al decidoj de Belorusa Kongreso de Demokratiaj Fortoj, laŭ kiu oni likvidis funkcion de la ĉefgvidanto de opozicio enkondukante 5 rotaciajn gvidantojn. Kiel estinta ĉefgvidanto de opoziciaj fortoj li rifuzis eniri formiĝantajn regopovojn kaj decidis koncentriĝi al kreado kaj disvolvo de la propra socia movado.