cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Waldemar Baszanowski
Waldemar Romuald BASZANOWSKI (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1935 en Grudziądz, mortis la 29-an de aprilo 2011 en Varsovio) - pola halterlevisto. Kvarfoja pola reprezentanto de Olimpikoj, dufoja olimpika ĉampiono, kvinfoja mondĉampiono, sesfoja ĉampiono de Eŭropo, 24-foja mondrekordulo. Gajnis 9 ormedalojn de la ĉampioneco de Pollando, 61 fojoj fiksis rekordojn de Pollando. Honora prezidanto de la Pola Asocio de Halterlevo.
Norman Spinrad
Norman Richard SPINRAD (naskiĝis la 15-an de septembro 1940) estas usona verkisto de sciencfikcio.
Sainte-Ramée
Sainte-Ramée [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 141 loĝantojn en la jaro 2012.
Teologia Altlernejo (Esztergom)
La Teologia Altlernejo de Esztergom estas malnova eklezia edukejo en Esztergom.
Historio
Koncilio de Trento inter 1545-1563 decidis pri fondoj de seminarioj. Laŭ tio en Hungara reĝlando episkopo Miklós Oláh fondis seminarion en 1567 en Nagyszombat sub nomo "Marianum". Inter 1574-1590 la seminario ĉesis pro financa malhelpo de Habsburgoj. Baldaŭ en la sama urbo episkopo Péter Pázmány fondis plian seminarion "Stephanium" en pli granda domego. En la frua 19-a jarcento la diocezo revenis el Nagyszombat al Esztergom, kie oni konstruis konvenan konstruaĵon por la seminario. La instruado komenciĝis en 1850, sed provizore en monaĥejo. En la nova konstruaĵo komenciĝis la lernado en 1865. En 1953 la ŝtato forprenis la konstruaĵon por milita edukejo. la seminario revenis al la monaĥejo, kie ĝi estis pli frue. Post la socialismo primaso László Paskai en 1992 aĉetis por la seminario konvenan konstruaĵon. En 1993 laŭ leĝo la seminario estis levita al altlernejo. En 2002 laŭjure la altlernejo disiĝis al altlernejo kaj seminario. Ekde 2006 la altlernejo funkcias en la renovigita konstruaĵo de la seminario.
Sainte-Ramée
Geografio
Sainte-Ramée situas en la sudo de Charente-Maritime, okcidente de Pons.
István Mihály Szabó
István Mihály Szabó [iŝtvAn mihAj sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó István Mihály estis hungara biologo, ekologo, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2001).
István Mihály Szabó naskiĝis la  1925 en Baja.
Biografio
István Mihály Szabó laboris en 1944 en MÁV. Post la 2-a mondmilito li frekventis universitaton en Debrecen, kie li ricevis diplomon en 1950 kaj li ricevis postenon en la universitata instituto. Post 2 jaroj li esploris en instituto de Tihany, en 1954 en Sopron. Li doktoriĝis en 1970 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 1974 en Universitato de Budapeŝto, krome samtempe li estis nomita katedrestro. Li studvojaĝis resume 4 jarojn en Kairo, Havano, Los Anĝeleso kaj Ĉikago. Li pensiuliĝis en 1995. Li okupiĝis ekzemple pri la grundo kaj la medioprotektado. Li ricevis diversajn memormedalojn.
Taillades
aŭ Les Taillades (jen france, okcitane Lei Talhadas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Ro
La literkombino havas plurajn signifojn:
Capriglio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Maskoparulio
La Maskoparulio, Geothlypis aequinoctialis, estas specio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Flavgorĝuloj aŭ Geothlypis kiu enhavas tre similajn speciojn. Ĝi havas kelkajn separatajn populaciojn de reproduktantaj kaj loĝantaj birdoj en Centra kaj Sudameriko, kelkaj el kiuj povus esti konsiderataj kiel formantaj separatajn speciojn.
La reprodukta habitato estas marĉoj kaj aliaj humidaj areoj kun densa malalta vegetaĵaro. La Maskoparulio povas ankaŭ troviĝi en aliaj areoj kun densa arbustaro, sed ĝi estas malpli komuna en pli sekaj habitatoj. La ino demetas du blankajn ovojn kun ruĝecbrunaj markoj en kovrita tasforma nesto malalte inter herbo aŭ malalta vegetaĵaro.
La Maskoparulio estas 13.2 cm longa kaj pezas 13 g. Ĝi havas flaveverdecajn suprajn partojn, brilflavajn subajn partojn, kaj ĉefe nigran bekon. Maskla plenkreskulo havas nigran vizaĝomaskon, kiu nomigas la specion, bordatan supre je griza zono. La ino estas simila, sed ne havas la nigran maskon. Ŝi estas iom pli senkolora, havas variajn kvantojn da grizo kape (ofte eĉ nenioman), flavecan okulringon kaj flavecan strion el la beko al la okulo. Estas gravaj rasaj varioj ĉe la maskla plumaro (vidu suben Taksonomion).
Tiu neotropisa specio estas facile distingebla el vintranta Komuna flavgorĝulo pro sia uniforme flavaj subaj partoj, dum la nordamerika birdo havas blankan ventron.
La Maskoparulio estas kutime vidata en paroj, kaj ne asociiĝas kun aliaj specioj. Ĝi estas ofte kaŝema, sed povas montriĝi foje ĉefe por kanti. Ilim manĝas insektojn, inklude raŭpojn, kiuj estas kutime kaptitaj inter densa vegetaĵaro. La alvoko estas rapida trilado, tre malsimila al tiuj de aliaj flavgorĝuloj, kaj pli tipa akra ĉip.
Tiu specio povus esti etendanta en Centrameriko pro senarbarigo.
Taksonomio
Estas 5 subspecioj de la Maskoparulio, diference laŭ grando, maskla kapo kaj kanto. La Centramerika subspecio estas foje konsiderata separata specio, kaj la du subspecioj de la deklivaro al Pacifiko kune estas ankaŭ ofte traktataj kiel specio. Ĵusaj genetikaj analizoj sugestas, ke ankaŭ la sudaj sudamerikaj subspecioj povus meriti specifan statuson. La populacioj estas la jenaj:
Eble la teritorio de tiu specio estis iam kontinua, eble dum la pli malvarmaj kondiĉoj de la lasta glaciepoko, sed la populacioj estas nune separataj de densaj barejoj de humidaj arbaroj de malalataj teroj de la Amazonio kaj Chocó. La grupoj auriculata kaj chiriquensis estas krome separataj el la grupoj nomiga kaj velata fare de la Andoj.
Haĉioĝi
Haĉioĝi aŭ Haĉioĵi (八王子市 [haĉioĝi-ŝi]) estas urbo de tokia metropolo en Japanio. Ĝi estas ĉirkaŭ 40 km okcidente de centra Tokio. Fervoje ĝi estas atingebla per la linio Ĉuo (JR) aŭ per linioj de Keio.
TET
La vorto havas plurajn signifojn:
Naftokrizo de 1973
En la Milito de Jom Kippur de tiu jaro, Egiptujo kaj Sirio, kun la subteno de aliaj arabaj landoj, lanĉis kampanjon kontraŭ Israelon en la plej sankta tago de la juda kalendaro por reakiri arabajn teritoriojn perditaj al Israelo en la Sestaga Milito de 1967. Usono decidis reprovizi Israelon per armiloj kaj kiel reago, la OAPEC decidis rebati, sciigante naftobojkoton kontraŭ Kanado, Japanio, Nederlando, Britio, kaj Usono. Ĝi daŭris ĝis marto 1974.
Kun la operacioj de la arabaj landoj viditaj kiel iniciatado de la naftobojkoto kaj la longperspektiva ebleco de altaj naftoprezoj, interrompita provizo, kaj recesio, forta divido estis kreita ene de NATO. Plie, kelkaj eŭropaj ŝtatoj kaj Japanio serĉis disasocii sin de la usona politiko en la Proksima Oriento. Arabaj petrolproduktantoj ankaŭ interligis la finon de la embargo kun sukcesaj usonaj laboroj por krei pacon en la Proksima Oriento, kio malfaciligis la situacion. Por trakti tiujn evoluojn, la Administracio de Richard Nixon komencis paralelajn intertraktadojn kun kaj arabaj petrolproduktantoj por fini la embargon, kaj kun Egiptujo, Sirio, kaj Israelo por aranĝi israelan retiron reen de Sinajo kaj la Golanaj Altaĵoj. Antaŭ la 18-an de januaro 1974, ministro por eksteraj aferoj Henry Kissinger negocis israelan trup-retiron de partoj de Sinajo. La promeso de intertrakta solvo inter Israelo kaj Sirio estis sufiĉa konvinki arabajn petrolproduktantojn por ĉesigi la embargon en marto 1974.
Sendepende, la OAPEC-membroj uzis sian levilforton super la monda naftoprezo malsupreniranta mekanismon por petrolo por stabiligi siajn realajn enspezojn rilate mondajn petrolprezojn. Tiu ago sekvis plurajn jarojn da krutaj enspezmalkreskoj post la lastatempa fiasko de intertraktadoj kun la plej gravaj okcidentaj naftokompanioj pli frue.
Industriigitaj ekonomioj dependis de nafto, kaj OAPEC estis ilia superrega provizanto. Pro la drameca inflacio travivita dum tiu periodo, populara ekonomia teorio estis ke tiuj prezaltiĝoj devis kulpigi, kiel esti subpremaj de ekonomia agado. Malsama opinio de malplimulto pridubas la kaŭzan rilaton priskribitan per tiu teorio. La laŭcelaj landoj reagis per vasta gamo de novaj, kaj plejparte permanentaj, iniciatoj enhavi sian plian dependecon. La petrola krizo de 1973, kune kun la 1973-1974 borskraŝo, estis rigardita kiel la unua okazaĵo ekde la Granda Depresio se temas pri havi persistan ekonomian efikon.
Hari Poter kaj la Kaptito de Azkabano
Komenco. Ĉe Durslejoj.
La libro komencas dum somerferioj de 1993, kiam Harry, refoje sola, festas sian naskiĝtagon en la domo de Durslejoj. Ĉi-somere li ricevis donacojn kaj bildkartojn de siaj lernejaj amikoj, unu el kiuj estas libro de Hagrid - "Monstra libro pri monstroj", kiu vivas sian propran vivon kaj eĉ provas mordi sian mastron. Laŭ vortoj de Hagrid, ĝi estos tre utila en venonta lernjaro. Harry ricevas ankaŭ gazetan eltranĉaĵon de Ron.
La patro de Ron gajnis ĉefan premion, 700 galeonojn, en ĉiujara loterio en "Taga profeto", kaj la familio elspezis tiun monon por vojaĝo al Egiptio.
Novaĵ-elsendoj de la mugla televido plenplenas je avertoj pri freneza fuĝinta krimulo nomata Sirius Black, tamen Harry opinias multe pli terura novaĵo tion, ke onklino Marge, fratino de onklo Vernon, alvenas por gasti iomete.
Harry kaj onklo Vernon interkonsentis pri tio, ke la onklo subskribos permesilon, danke al kiu Harry rajtos dum lernjaro viziti la vilaĝon Hogsmeade, la solan vilaĝon en Anglio, loĝatan nur de sorĉistoj, troviĝantan nemalproksime de Hogwarts. Onklo Vernon konsentis subskribi ĝin post forveturo de onklino Marge, se Harry kondutos sin dece kaj sekvos la historion, ke li lernas en la lernejo de St. Brutus por junaj senesperaj krimuloj.
Tamen onklino Marge tre kolerigis Harry, eldirante insultojn rilate al liaj gepatroj, kaj Harry hazarde sorĉis ŝin, pro kio ŝi ŝvelis kiel baloneto kaj leviĝis ĝis plafono. Timante esti forpelita el Hogwarts kaj arestita de la Magia ministraro, Harry haste pakas siajn aĵojn kaj forkuras el la hejmo.
Ektiminte grandegan nigran hundon, li stumblis kaj hazarde alvokis la magian buson "Nokta kavaliro". En la buso li ekkonas, ke Sirius Black estas adepto de Moŝto Voldemorto kaj la unua el sorĉistoj, kiu sukcesis fuĝi el Azkaban, kien li estis direktita pro murdo de 13 homoj.
En Londono
La "Kavaliro" alportas Harry al la "Trua kaldrono", kie li renkontas la ministron de magio Cornelius Fudge. Harry miregas, kiam Fudge nur kuntiras la ŝultrojn ĉe memorigo pri puno kaj proponas al Harry lui ĉambron en la "Trua kaldrono" ĝis komenco de lernjaro. Harry pasigas reston de la ferioj en la Diagonal-aleo, kie li aliĝas al la familio Weasley kaj Hermiona.
Dum ili aĉetas lernaĵojn, Ron decidas aĉeti ion por sia rato Scabbers (Favo), kiu ekmalsanetis post reveno el Egiptio. Intertempe Hermiona en la magia bestvendejo aĉetas la katon Crookshanks (Hokgambulo), kiu tuj ekmalamis Favon.
24045 Unruh
24045 Unruh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Unruh, mentorino en 2007 de unu finalist(in)o de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la St. Nicholas Catholic School de Gig Harbor (Vaŝingtonio).
Hari Poter kaj la Kaptito de Azkabano
En Londono
Unu nokton antaŭ la reveno al Hogwarts Harry hazarde subaŭskultis disputon de Arthur kaj Molly Weasley: Arthur volis diri al Harry, ke Sirius Black ĉasas lin. Sekvan tagon Arthur alvokis lin por priparoli tion, sed Harry konfesis, ke li aŭdis ĉion. Tiam Arthur petas lin esti kiel eble plej singardema por ne trafi Siriuson Black.
Entrajniĝinte en Hogwarts-Ekspreson, Harry, Ron kaj Hermiona dividas la kupeon kun la dormanta profesoro Lupin, kiun ili supozis esti ilia nova instruisto de Defendo kontraŭ nigra sorĉo. Komence la vojaĝo estis ordinara, sed poste la trajno subite haltis, kaj en la kupeon eniris kreaĵo, envolvita en mantelon kaj kun vizaĝo kaŝita per kapuĉo. Pro unu rapida rigardo, ĵetita al tiu kreaĵo, Harry svenis; rekonsciiĝinte, li ekaŭdis ĉiujn paroli, ke ili ĉiuj sentis sin kvazaŭ ili neniam plu ĝojos. Sed neniu svenis, krom Harry. Profesoro Lupin dividis ĉokoladbriketon inter ĉiuj kaj sciigis, ke tio estis dementoroj el Azkaban.
En la lernejo
Harry, Ron kaj Hermiona komencas studi novajn studaĵojn, elektitajn de ili en la antaŭa jaro, kvankam Hermiona elektis ĉiujn elekteblajn studaĵojn. Ŝia tabelo de lecionoj estas tro komplika por Harry kaj Ron, en ĝi kelkaj lecionoj staras en sama tempo. La unua leciono, kiun ili ĉeestas, estas Aŭgurado ĉe Sibyll Trelawney. Hermiona tuj eksentis abomenon kaj al la studaĵo, kaj al la instruisto, kiam Harry ektimis pro tio, ke grandega nigra hundo, kiun li vidis, estas antaŭsigno de la morto.
La unua leciono ĉe Hagrid estis rompita - Hargrid provis instrui la lernantojn, kiel oni traktu hipogrifojn, sed Draco Malfoj estis vundita, post kiam li insultis la kreaĵon malgraŭ avertoj de Hagrid. Malfoj ŝajnigis sin esti grave vundita, kaj Harry estis devigita helpi lin prepari ingrediencojn por magiaj pocioj dum leciono ĉe Snape. Malfoj intertempe diris al Harry, ke lialoke li volus venĝi al Sirius Black. Harry ne komprenis la sencon de liaj vortoj, ĉar li ne sciis, ke la tuta magiista komunumo opinias, ke Black perfidis la gepatrojn de Harry kaj denuncis ilin al Voldemorto, kiam tiu serĉis ilin.
Foje tuta klaso estis mirigita, vidinte profesoron Snape okupinta lokon de Lupin, kiu malsaniĝis. Ili estis ankaŭ tre malkontentaj pro tio, ke li donis al ili hejmtaskon skribi eseon pri lupfantomoj, temo pri kiuj troviĝis ĉe la fino de la lernolibro.
La unua matĉo de Kvidiĉ Grifindoro-Hufflepuff finiĝis per tio, ke Harry falis de sur la balailo - dementoroj venis en la stadionon. Grifindoro malvenkis, kvankam teamestro de Hufflepuff persistis en reludo pro estiĝintaj cirkonstancoj. La plej malbona por Harry estis, ke lia balailo trafis Baraktsalikon, kiu frakasis ĝin en lignerojn. Lupin promesis instrui Harry forpeli demenotrojn.
Kiam venis la tempo por sekva vizito al Hogsmeade, Fred kaj George Weasley helpis al Harry, donacinte al li la mapon de Marodanto, kiu montris la tutan teritorion de Hogwarts, inkluzive la sekretan trairejon de Hogwarts al Hogsmeade.
Uzante la nevideblan mantelon, Harry trairis al la "Tri balailoj" kune kun Ron kaj Hermiona. Tie li hazarde aŭdis konversacion inter Fudge, Hagrid, profesoroj Flitwick kaj McGonagall kaj sinjorino Rosmerta, mastrino de la "Tri balailoj". Fudge menciis, ke Sirius Black estis la plej bona amiko de James Potter, fianĉamiko ĉe ties edziĝfesto kaj baptopatro de Harry, kaj ankaŭ sekretgardanto de Potteroj, kiam Voldemorto serĉis ilin. Li ankaŭ diris, ke Black murdis Petron Pettigrew, alian amikon de Potteroj.
Dum Kristnaskaj ferioj Harry, Ron kaj Hermiona iomete trankviliĝis - Hagrid ne estis akuzita pro la atako de hipogrifo ĉe lia leciono; tamen Hagrid mem preskaŭ freneziĝis pro malfeliĉo, ĉar hipogrifo Buckbeak (Stalonbeko) estis ekzekutenda laŭ verdikto de la Komisiono pri sekurigo de danĝeraj kreaĵoj. La amikoj ĵuris helpi lin pri kontesto de la verdikto.
Por Kristnasko Harry subite ricevis anoniman donacon - la plej bonan kaj multekostan balailon, "La fulmo". Hermiona decidis, ke tio estas kaptilo, ke la donaco estas de Sirius Black, kaj profesoro McGonagall forprenis la balailon por kontroli, ĉu ĝi ne estas sorĉita per iu malbeno. Tio alkondukis al longa malpaciĝo inter la amikoj - nek Harry, nek Ron parolis kun Hermiona.
Kiam komencis nova semestro, komencis ankaŭ lecionoj de batalo kontraŭ dementoroj ĉe profesoro Lupin. Harry lernis uzi ekzorcizon Patronus, kvankam la afero iris malrapide. Finfine "La Fulmo" estis redonita al Harry, kaj li komencis pretiĝi por sekvonta Kvidiĉa ludo. La krevaĵo en la interrilatoj kun Hermiona estis riparita, sed nur portempe - Ron ne povis trovi sian raton, sed sur la littuko restis sanga makulo kaj tufo da haroj de kato. Certe, pri ĉio estis kulpa la kato de Hermiona, sendube formanĝinta la kompatindan raton. Paco inter Ron kaj Hermiona ŝajnis esti nerestarigebla.
Dum la matĉo kontraŭ Ravenclaw la dementoroj denove venis, sed ĉi-foje Patronus de Harry estis sufiĉe forta por ebligi al li gajni la ludon - poste Harry eksciis, ke dementoroj estis alivestitaj Malfoj, Crabbe kaj Gojl. Harry dum la matĉo ĉiam distriĝis, ĉar li rimarkis, ke Serĉisto de la kontraŭa teamo, kvarklasanino Cho Chang, estas tre ĉarma knabino.
Nokte post la matĉo Ron subite vekiĝis kaj ekvidis, ke Sirius Black staras antau li kun tranĉilo. Ron ekkriegis, kaj Black malaperis. La tuta Grifindora turo vekiĝis. Poste oni eksciis de Sinjoro Cadogan, ke Black penetris en la turon pere de listo de pasvortoj, kiujn Neville skribis sur paperaĵo kaj poste perdis. Neville estis punita. Instruistoj kaj lernantoj estis tre timigitaj, ke Black sukcesis penentri en la kastelon, kaj la defendo estis pliintensigita.
Dum sekva vizito al Hogsmeade Harry estis preskaŭ kaptita. Kune kun Ron ili promenadis laŭ la vilaĝo kaj haltis ĉe la domo, vizitata de fantomoj, "Kriĉanta kabano", kaj ĉi tiam tie aperis Malfoj, Crabbe kaj Gojl. La Slytherinanoj komencis moki pri Ron, kaj Harry, kaŝata de la nevidebla mantelo, ĉirkaŭĵetegis ilin per kotbuloj. Sed la mantelo forglitis de li, kaj la kapo de Harry iĝis videbla. Malfoj, Crabbe kaj Gojl forkuris.
Kiam Harry revenis al Hogwarts, Snape alvokis lin en sian kabineton kaj komencis kulpigi lin, ke li kaŝe vizitas Hogsmeadon. Harry neis ĉion. La atmosfero atingis la plej altan gradon, kiam Snape deklaris, ke Harry estas same orgojla kaj senrespondeca ulo, kiel lia patro. Harry rememorigis al li, ke James Potter savis lian vivon. Tamen Snape deklaris, ke James kaj liaj amikoj estis kulpuloj de fi-ŝerco, kiu nepre ruzultigus la pereon de Snape. Lastmomente la patro de Harry ekmalkuraĝis - se la ŝerco sukcesus, Snape estus mortinta kaj James mem - forpelita el Hogwarts.
Snape devigis Harry elpoŝigi ĉion, kion li havis kune, kaj trovis la mapon de Marodanto. Provinte devigi la mapon malkaŝi sian sekreton, li ricevis aron da sufiĉe amuzaj (por ĉiuj, krom Snape mem) ofendoj de kreintoj de la mapo: s-roj Molpiedo, Lunatiko, Pintkorno kaj Vermvosto.
Vidante tion, li vokis profesoron Lupin, kiu diris al li, ke tio, evidente, estas sorĉita pergameno el ŝercbutiko. Ĉi tiam Ron enkuris en la ĉambron kaj diris, ke li aĉetis tion por Harry. Lupin opiniis la aferon klara, kaj ordonis al Harry kaj Ron sekvi lin en lian kabineton. Poste Lupin riproĉis Harry pro senzorgeco, dirinte, ke kreintoj de la mapo trovus tre amuza ellogi lin el Hogwarts helpe de la mapo. Harry kaj Ron ekmiregis, eltrovinte, ke Lupin konis la kreintojn de la mapo. Lupin forprenis la mapon de Harry kaj kaŝis ĝin ĉe si.
Adiaŭinte Lupinon, ili renkontis tre ĉagrenitan Hermionon. Ŝi montris al ili leteron de Hagrid: li malgajnis la juĝproceson kaj Stalonbekon minacis mortpuno. Malfeliĉo kunigis la amikojn, kaj ili repaciĝis. Ron eĉ promesis al Hermiona helpi ŝin rilate al la apelacio.
Draco Malfoj rikanis pri Hagrid, kaj Hermiona donis al li vangofrapon.
Molpiedo, Lunatiko, Pintkorno kaj Vermvosto
Dum ekzameno pri Aŭgurado profesoro Trelawney subite ektrancas kaj aŭguras, ke servanto de la Nigra Lordo revenos al li ĉi-nokte. Harry, Ron kaj Hermiona vizitas Hagridon kaj ekscias, ke li malgajnis la apelacion kaj oni ekzekutos Stalonbekon ĉi-vespere. Dum tiu vizito Ron subite trovas sian raton, kiu kondutas tre agreseme, baraktas, mordas kaj provas forkuri. Kaptante ĝin, Ron trovas sin apud Baraktsaliko, kaj ĉi tiam lin atakas grandega nigra hundo. La hundo entrenas lin kune kun Favo en truon inter salikradikoj.
Harry kaj Hermiona hastas al li tra subtera tunelo kaj trafas la Kriĉantan kabanon. Ĉi tie Harry renkontas Siriuson Black, kiu estas neregistrita (do, kontraŭleĝa) animago (Animagus, sorĉisto, scipovanta laŭ sia volo transformiĝi en beston – hundon ĉi-okaze). Harry impetas al li, provante lin murdi, sed ĉi tiam aperas profesoro Lupin, kiu forprenas de Harry la vergon. Evidentiĝas, ke li difinis ilian kieon helpe de la mapo de Marodanto. Poste li subite brakumas Siriuson kiel bonan amikon. Li konfesas, ke li estas lupfantomo kaj unu el aŭtoroj de la mapo (tri aliaj estis Black, Petro Pettigrew kaj James Potter – ankaŭ du lastaj estis animagoj, ili povis turniĝi en raton kaj cervon responde). Lupin kaj Black klarigas al Harry, ke la rato Favo reale estas Petro Pettigrew. Li estis servanto de Moŝto Voldemorto, li perfidis la gepatrojn de Harry kaj tiel kaŭzis ilian pereon. Li ankaŭ murdis 13 muglojn, farinte Siriuson kulpulo de ĉiuj siaj krimoj. Poste li falsis sian morton kaj forkuris.
Subite enkuras Snape – li treege ĝojas, ke li sukcesis trovi Siriuson kaj intencas transdoni lin al dementoroj. Li ne volas aŭskulti klarigojn, kaj ili ĉiuj senkonsciigas lin.
Ĉar Harry ne povis kredi ilin, Black kaj Lupin devigas Pettigrew montri sin en la homa aspekto. Black rakontas, kiel li eksciis pri vera sorto de Pettigrew, ekvidinte la foton en la gazeto, kie tiu sidis sur la ŝultro de Ron – tial li fuĝis el Azkaban por venĝi. Finfine Harry ekkredas ilin. Lupin kaj Black intencas murdi la perfidulon, sed Harry haltigas ilin – li certas, ke lia patro ne lasus, ke liaj plej bonaj amikoj iĝu murdintoj pro tiu abomena ulo.
Ili ĉiuj interkonsentis, ke ili alkonduku Pettigrew al Hogwarts kaj transdonu lin al la dementoroj. Ili ligas lin kaj kondukas al la kastelo; sed Lupin, kiu forgesis eltrinki la pocion, transformiĝas en lupon, kiam el post la nuboj aperas la luno. Defendante la aliajn, Black transformiĝas en hundon kaj luktas kun Lupin. Vundinte lin, Lupin forkuras. Intertempe Pettigrew transformiĝas en raton kaj malaperas.
Subite aperas amaso da dementoroj kaj ĉirkaŭas ilin. Harry provas krei Patronuson, sed lia sorĉpovo ne sufiĉas - kreiĝas nur senforma arĝenta nubeto. Jam svenante, li vidas, ke el trans la lago aperas forta Patronus en formo de cervo, kiu forpelas dementorojn. Harry certas, ke helpe al li venis spirito de lia patro.
Cetere, Sirius Black tamen estis kaptita kaj direktita al la kastelo, kie li estis ekzekutota per proceduro konata kiel "kiso de dementoro" (plena elsuĉado de animo). Harry kaj Hermiona preskaŭ malesperis, ĉar Pettigrew, la sola, kiu povus pruvi senkulpecon de Sirius, forkuris.
Sed Dumbledore konsilas al ili: "Ni bezonas nur pli da tempo". Hermiona malkaŝas al Harry sian sekreton: profesoro McGonagall konfidis al ŝi instalaĵon, nomatan Tempturnilo (Time-Turner), helpe de kiu ŝi povis dum lernjaro viziti duoble pli multe da lecionoj. Laŭ konsilo de Dumbledore Harry kaj Hermiona helpe de la Tempturnilo revenas al la tempo je tri horoj pli frue kaj vidas sin mem irantaj al Hagrid. Liberiginte Stalonbekon, ili iras al la Baraktsaliko. Spektante flanke la atakon de dementoroj, Siriuson kaj sin mem, Harry komprenas, ke mistera figuro sur transa bordo de la lago, kiu savis ilin, estis li mem. Li kreas fortan Patronuson, kiu akceptas formon de cervo, kaj la dementoroj disflugas. Hermiona kaj Harry liberigas Siriuson, kiu forflugas rajdante Stalonbekon.
En kino
Hari Poter kaj la Kaptito de Azkabano estas fantazia filmo reĝisorita de Alfonso Cuarón kaj distribuita de Warner Bros. Pictures. Ĝi bazitas sur la romano de la sama nomo de J. K. Rowling.
Wilhelm Wien
(Karl Werner Otto Fritz Franz) Wilhelm WIEN (13-an de januaro 1864, Gaffken, Orienta Prusio, hodiaŭ Ruslando – 30-an de aŭgusto de 1928, Munkeno) estis germana fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1911 pro la forŝova leĝo priskribante la ellasitan termoradiadon de la perfekta nigra korpo. Ĉar la Wien-leĝo ne estas preciza je pli grandaj ondolongoj, la diferenco instigis lin je pluaj ekzamenoj, tiel li alvenis al la kvantuma teorio de la radiado.La radiado de la nigra korpo okazas en larĝa ondolonga spektro, sed ekzistas interna ondolongo, ĉe kiu la intenseco de la radiado atingas maksimumon. Wien en 1893 difinis teorion, laŭ kiu la ondolongo apartenanta al la maksimumo, estas reciproke proporcia al la absoluta temperaturo de la korpo. Oni nomumis Wien en 1899 al fizika profesoro de Giessen-a Universitato, en 1920 al tiu de la Munkena Universitato. Li sukcese analizis la katodradiojn (elektronfaskojn), rentgenradiojn, kanalradiojn (pozitive ŝargitaj atomfaskoj).
Biografio
Dum la jaroj 1875-79 li estis lernanto de la Gimnazio de Princo Albreĥto (Prusio) en Rastenburg nun: Kętrzyn kaj ĉe la muro de tiu lernejo estas la memortabuloj de famuloj kiuj iam estis abiturientoj en tiu lernejo, i.a. lia (vidu la apudan foton).
En la jaro 1879 li finis la Malnovurban Liceon en Kenigsbergo. En la jaro 1890 lia patro vendis la bienon en la apuda de Kętrzyn vilaĝo Smokowo kaj translokiĝis kun la familio al Berlino. Tio ebligis al Wilhelm Wien la studadon pri fiziko.
Wilhelm Wien mortis en Munkeno en la jaro 1928 estinte la rektoro Munkena Universitato. Entombigita en la Arbara Tombejo en Munkeno.
5-a de aprilo
Je la 5-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 5-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Papuoj
En la indonezia parto estas tre diversaj popoloj aŭ apartaj triboj foje nur kun centoj da membroj, inter kiuj la jenaj: danioj, jalioj, kimjaloj, korovajoj, kombajoj, kopkakaoj, asmatoj, damaloj kaj aliaj.
Cortaillod
Cortaillod estas komunumo en la distrikto Boudry en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 4528 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La viteja komunumo Cortaillod situas ĉe la norda bordo de la Lago de Neŭŝatelo proksimume 8 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo. La nordorientan limon de la komunumo al Boudry formas la rivero Areuse, kiu okcidente de la komunumo alfluas al la lago. La komunumo konsistas el la vilaĝo Cortaillod kaj la vilaĝetoj Bas-de-Sachet kaj Petit Cortaillod.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,69 km², de kiuj 11,8% estas kovritaj de arbaro, 46,9% servas por agrikulturo kaj 40,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cortaillod limas en nordo al Boudry, en oriento kaj sudo al la Lago de Neŭŝatelo, kaj en okcidento al Bevaix.
Trafiko
Laŭlonge de la norda komunumolimo al Boudry kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 10 kaj la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Neŭŝatelo al Yverdon-les-Bains sur teritorio de Boudry kaj la svisa aŭtovojo A5 sur la limo inter Bevaix kaj Cortaillod, tiel alveturejo Cortaillod-Boudry situas en okcidento sur la komunuma teritorio. La alveturejo Areuse situas tuj okcidente de la komunuma limo sur teritorio de Boudry. Per buslinio de Boudry al Saint-Aubin-Sauges la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De 1892 ĝis 1984 en Cortaillod ankaŭ funkciis tramlinio al Neŭŝatelo.
Historio
Dum neolitiko de la 5-a jarmilo a.K. ĝis la 4-a jarmilo a.K. en Cortaillod ekzistis pluraj lagobordaj setlejoj, de kiuj estis trovitaj multnombraj objektoj, kiel hakiloj kaj ujoj. La la loko, tiu epoko estis nomita Cortaillod-kulturo. Ekzistis en Cortaillod ankaŭ setlejoj dum la bronzepoko de 1250 a.K. ĝis 850 a. K.. Oni elfosis multnombrajn objektojn el tiu epoko kiel glavoj, ornamaĵoj kaj vazoj. En Cortaillod estis trovita la plej malnova bronzorado de Svislando.
La unua dokumenta mencio de Cortaillod datiĝas el la jaro 1280 kiel Cortaillaut. Dum mezepoko en la vilaĝa komunumo vivis unuflanke civitanoj de Boudry submetitaj al la senjoro de Gorgier kaj aliflanke subuloj de la priorejo de Bevaix. Cortaillod formis majorejon en kiu ambaŭ servutestroj estis reprezentitaj de oficisto, tiel nomita majoro. Tamen funkciis nur civila tribunalo en Cortaillod. Ek de 1379 la loĝantoj de Cortaillod formis vilaĝan kooperativon, kiu posedis proprajn paŝtejojn. En la jaro 1499 Filipo de Hochberg, Grafo de Neŭŝatelo, koncedis al la vilaĝanoj la rajton utiligi la sablajn bordojn de la lago. Inter 1541 kaj 1545 la Senjoro de Colombier aĉetis la vilaĝon Cortaillod de la antaŭaj servutestroj. En la jaro 1564 la Senjorujo Colombier estis vendita al la Grafo de Neŭŝatelo kaj Cortaillod fariĝis parto de la Grafejo Neŭŝatelo.
Gio
Gio {sanskrite: घृत} estas manĝebla graso farita per longdaŭra preparado de butero sur malgranda fajro. Ĝi havas tre grandan tempon de konsumo kaj ĝi karakterizas sin per bona bruligebleco. En Barato ĝi estas uzata krom kuirado ankaŭ al sakralaj celoj. Fakte gio estas klarigita butero.
Sebastián Cortés (koreografo)
Sebastián Cortés [kortes], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cortés Sebastián estas hungara koreografo, dancisto, instruisto, altlerneja instruisto.
Biografio
Sebastián Cortés devenis el varia ĉilia-hungara familio. Li venis en Hungarion en 1991 kaj li dancadis. Inter 2000–2003 li lernis en privata aktorlernejo de Mária Gór Nagy, poste li akiris koreografian diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Liaj plej signifaj instruistoj estis Antal Fodor kaj István Iglódi. En 2009 li akiris ankaŭ ĉiĉeronan diplomon en Altlernejo János Kodolányi, baldaŭ li akiris sciencan gradon DLA en la universitato en 2019. Li faris koreografiajn laborojn ekde 2005 por muzikaloj, operetoj, modernaj spektakloj. Ekde 2009 li instruis en mezlernejoj kaj en la menciitaj aktorlernejo kaj universitato. Li ricevis premiojn en 1971 kaj 1978.
Pedersöre
Pedersöre (Pedersören kunta) estas komunumo de Finnlando en provinco Ostrobotnio. Areo de la komunumo estas, el kio estas tero kaj  akvo. La 31-an de marto 2021 Pedersöre havis 11,187 loĝantojn. Pedersöre estis antaŭe unulingve svedlingva komunumo, sed en 1983 ĝi fariĝis dulingva komunumo.
Esse (finne Ähtävä) estas eksa komunumo ligita en Pedersören 1977.
Leordina
Leordina estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 1 669 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 2 818 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1411. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye).
La komunumo konsistas nur el la samnoma vilaĝo. Ĝi situas sur la maldekstra bordo de la rivero Vișeu kaj estas trapasata de la nacia vojo DN18. Leordina havas du fervojajn haltejojn ĉe la linio inter Sighetu Marmației kaj Vișeu de Jos.
György Dávid
György DÁVID [da:vid] estis rumania hungara historiisto, vortaristo, lernolibroverkisto. Li naskiĝis en Brăila la 2-an de oktobro 1889 kaj mortis en Miercurea Nirajului la 17-an de marto 1949.
Kariero
György Dávid finis reformitan teologion en Kluĵo kaj li akiris ankaŭ diplomon de instruisto, doktoriĝis en Szeged. Li instruis en Orăștie kaj Aiud, poste li estis pastro en vilaĝaj parokioj. De 1944 li estis ano de KZST. Liaj artikoloj, studaĵoj aperis en Református Szemle, Székely Közélet, Brassói Lapok, Erdélyi Barázda, iom da tempo li estis kunulredaktoro de gazeto Aranyosszék (gazeto).
NGC 3598
NGC 3598 (aliaj indikoj — UGC 6278, MCG 3-29-14, ZWG 96.14, PGC 34306) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pegnitz (urbo)
Pegnitz estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Erdélyi Múzeum-Egyesület
Erdélyi Múzeum-Egyesület (Transilvania Muzeo-Asocio) - mallongigite EME – estis kaj estas asocio por disvolvigi la hungarlingvan sciencan vivon en Transilvanio.
Pli famaj gvidantaroj
Ĝiaj plej agemaj prezidantoj kaj sekretarioj inter 1920 kaj 1948 estis: János Jósika, Béla Wass, Lajos Kelemen, Lajos György, Vencel Bíró, Lajos Kántor, Attila Szabó T., Géza Nagy, Zsigmond Jakó, Jenő Nagy. Post 1989 ĝi refondiĝis.
Caprile
Caprile estas komunumo de Italio.
123
En la jaro 123 post Kristo okazis, interalie:
Breitenbach SO
Breitenbach estas komunumo kaj la ĉefloko de la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 3,536 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Breitenbach situas norde de la Soloturna Ĵuraso ĉe la orienta bordo de la rivereto Lüssel, alfluanto de Birs.
Trafiko
En Breitenbach kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 253 (de Zwingen tra Breitenbach kaj Passwang-Pasejo al Balsthal) kaj 267 (de Laufen tra Breitenbach al Liestal). Per poŝtaŭtolinioj laŭlonge de tiuj du vojoj, la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Breitenbach datiĝas el la jaro 1152 jam tiam kiel Breitenbach. En Breitenbach estis trovitaj restaĵoj de la La-Tène-kulturo kaj tri romiaj konstruaĵoj. Ek de la jaro 1200 la voktoj en Breitenbach estis la Grafoj de Thierstein. Post la formorto de la nobela familio de Thierstein Breitenbach en la jaro 1522 fariĝis definitive posedaĵo de la urbo Soloturno, kiu en la jaro 1529 koncedis al la loĝantoj de Breitenbach la liberaĉeton de la individua servuteco.
TEV
TEV povas rilati al:
Rw
La literkombino havas plurajn signifojn:
Alila tribromoacetato
Alila tribromoacetato aŭ C5H5Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun alila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Alila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trobromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Rusa-turka milito (1768-1774)
La 6-a rusa-turka milito daŭris de 1768 ĝis 1774. La Rusia Imperio oponis la Otomanan Imperion, kiu cetere alianciĝis kun la Krimea Ĥanlando.
Rusio celis akiri maraliron ĉe la Nigra Maro.
Ŝaknotacio
Notado de ŝako estas unu el kelkaj mallongigaj sistemoj por registri ludojn de ŝako. La tri ĉefaj sistemoj de notado estas algebra notado, koordinata notado, kaj priskriba notado. Ankaŭ ekzistas multaj sistemoj legeblaj per komputilo. El ĉi-tiuj, PGN estas la plej populara.
En multaj sistemoj, la ŝakpecoj havas mallongigon laŭ la unua aŭ dua litero de sia nomo en la loka lingvo. Kontraŭe, la notacio per simboloj estas universala, internacia.
La movoj de peono ne bezonas literojn aŭ iujn ajn simbolojn ĉar ĝi uzas nur la koordinaton.
Ekzistas ankaŭ alia notacio, nomita Forsyth-Edwards Notacio (FEN), por priskribi ŝakan pozicion.
Bild
Bild (la eldonejo mem skribas BILD, kutime priparolata kiel Bildzeitung, kio iam estis ĝia oficiala nomo) estas taga gazeto en Germanio, fondita en 1952. Kun eldonkvanto de pli ol 3,5 milionoj ĝi estas la plej granda taga gazeto en Eŭropo kaj la tria plej granda en la mondo (2004). Ĝi apartenas al la eldonejo Axel Springer, kiu ankaŭ eldonas „Die Welt“ („La mondo“).
Stacio Kuise
Stacio Kuise (japane: 杭瀬駅 [Kujse-eki], angle: Kuise Station) estas fervoja stacio en Amagasaki, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
Bild
Bild estas bulevarda gazeto, konsiderita kiel sensaciema kaj pro tio ofte kritikata. Ĝi tamen (aŭ pro tio) havas grandan influon sur la publika opinio de Germanio. Ĝiaj artikoloj havas grandegajn titolliniojn kaj mallongajn artikolojn en (tre) simpla lingvo.
Bild aperas de lunde ĝis sabate, ĝemela Bild am Sonntag dimanĉe. Sport Bild (eldonkvanto 530.000, 2009) temas nur pri sporto kaj aperas unufoje semajne, merkrede.
Hans Esser
Hans Esser estis la pseŭdonimo, per kiu la kaŝesplora ĵurnalisto Günter Wallraff en 1977 sukcesis esti dungita kiel redaktoro ĉe Bild. Dum sia 3½-monata deĵoro en la redaktejo li konatiĝis kun la tipo de ĵurnalismo, kiu estas tipa por Bild. Wallraff publikigis tion en sia libro „''Der Aufmacher. Der Mann, der bei "Bild" Hans Esser war''“, en kiu li riproĉas al la gazeto malobservadon de bazaj ĵurnalismaj principoj kaj maldecajn esplormetodojn. Juraj procesoj pri tio finiĝis nur en 1984 per verdikto plejparte pozitiva por Wallraff.
Ex opere operantis
Ex opere operantis, latina eldiro kiu litere substrekas "Per la ago de la aganto". Kontraŭe al "ex opere operato" kiu litere diras "Per la fakto mem ke la ago estas farita", estas esprimo de la katolika teologio originita el la dokumentoj de la Trenta Koncilio, kaj aludas la validecon de la sakramento. Laŭ tiu esprimo, la valideco de la sakramentoj dependas ankaŭ de la intenco kaj anima dispozicio de la ricevanto, ne "ex opere operato", nome de la morala digneco de la administranto. La esprimo kaj la koncepto teknikiĝis en la Trenta Koncilio pritraktanta la sakramentan doktrinon, laŭ kiu la valido de la sakramentoj, kaj aliro al la Dia Graco, dependas de la ricevanto ne de la administranto.
Katedralo de la Sanktaj Martiroj de Gjumri
Katedralo de la Sanktaj Martiroj (armene: Սրբոց Նահատակաց եկեղեցի), en Gjumri, Armenio, estas la katedralo de la Ordinariato por Armenio, Kartvelio, Rusio kaj Orienta Eŭropo de la Armena Katolika Eklezio. Ĝi situas sur la Avenuo de la Venko, apud la Muzeo de Nacia Arkitekturo Dzitoghcjan. Konstruado komenciĝis en decembro 2010 kaj estis kompletigita en 2015. La katedralo estis origine nomita "Sankta Kruco", sed ŝanĝiĝis al "Sanktaj Martiroj" honore al la kanonigitaj martiroj de la Armena Genocido.
La Katedralo de la Sanktaj Martiroj estas pastiĉo de formoj derivitaj el mezepoka armena arkitekturo, precipe Zvartnoc. Ĝi havas sonorilturon ĉe la enirejo. La arkitekto estas Hakob Ĝivanjan, dum la konstruinĝeniero estas Hakob Baghdasarjan. La ornamaj skulptaĵoj estas verkitaj de Razmik Ajvazjan.
La 24an de septembro 2015, la katedralo estis konsekrita de Krikor Bedros la 2-a Gabrojan, Katolikoso-Patriarko de la Katolika Armena Eklezio, kaj Leonardo Sandri, Prefekto de la Kongregacio por la Orientaj Eklezioj. La ceremonio okazis kiel memorfesto de la centjariĝo de la armena genocido. La katedralo nomiĝas "Sanktaj Martiroj" en memoro de viktimoj de la Armena Genocido (en 2015 la Armena Apostola Eklezio kanonigis ilin kiel martirojn).
Chiautzingo
Chiautzingo estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas San Lorenzo Chiautzingo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17167 loĝantojn. El tiuj estas 8108 viroj kaj 9059 virinoj. La komunumo havas surfacon de 44.66 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 12′ norda latitudo kaj 98° 28′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2360
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21048a.htm
Sa
La literkombino havas plurajn signifojn:
124
En la jaro 124 post Kristo okazis, interalie:
Aki katolikaj-akademiistoj-domo
Aki katolikaj-akademiistoj-domo estas domoj en Zuriĥo kaj Berno, Svisujo por katolikaj aŭ kristanaj studentoj (katolika eklezio).
La koncerna teamo organizas prelegojn pri kristaj aŭ aliaj temoj. Oni donas kursojn kaj faras ekzercadon pri kristaj temoj. La studentoj migras, dancas, kantas kaj ludas en studenta teatro. Je jarmezo oni faras ĉefan temon: printempe 2010 oni dikutis pri la temo Terra Incognita.
TEX
La vorto havas plurajn signifojn:
NGC 3599
NGC 3599 (aliaj indikoj — UGC 6281, MCG 3-29-15, ZWG 96.15, PGC 34326) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Muzeo de Socia Vivo kaj Nacia Arkitekturo de Gjumri
Oficiale Dzitoghcjan-Domo-Muzeo de Socia Vivo kaj Nacia Arkitekturo (en la armena: Ձիթողցյանների քաղաքային կենցաղի և ազգային ճարատարապետության թանգարան), estas muzeo en Gjumri, Armenio. Ĝi estis fondita en 1984 en la domo de la familio Dzitoghcjan, de la 19-a jarcento. La muzeo elmontras elementojn de la ĉiutaga urba vivo de Gjumri, same kiel la lokajn kulturajn kaj arkitekturajn trajtojn de la urbo.
La fama domo de Dzitoghcjan-familio estis konstruita en 1872 de 4 fratoj, kiuj migris de la vilaĝo en Okcidenta Armenio al la urbo Aleksandropolo. Ĝi estis konstruita el la fama ruĝa ŝtono de Ŝirako.
La domo-muzeo montras kolekton de la sociaj vivaj trajtoj de Aleksandropolo (Gjumri), de la 19-a jarcento ĝis la 1920-aj jaroj. Ĝi ankaŭ havas la kulturajn, arkitekturajn kaj religiajn aspektojn de la urbo.
Nicolás Francés
Nicolás Francés (fl 1434 — 1468) estas pentristo kaj miniaturisto de estilo internacia gotiko kiu aktivis en Leono kie li laboris konstante je la servo de ties katedrala kapitulo. Ĉefe konata verko estas la riĉa retablo de la Katedralo de Leono, el kiu restas nur 5 grandaj pentraĵoj kaj 20 malgrandaj el la 100 ekzistintaj. Anekdoteco de la bildoj kaj fortaj koloroj estas ĉefaj karakteroj de la pentraĵoj.
Ordeno de Sankta Ludoviko
La Reĝa kaj Militista Ordeno de Sankta Ludoviko (france Ordre Royal et Militaire de Saint-Louis) estis militista kaj kavalira ordeno fondita la 5-an de aprilo 1693 de Ludoviko la 14-a de Francio kaj nomita laŭ Sankta Ludoviko (Ludoviko la 9-a).
Ĝi celis rekompensi elstarajn oficirojn, kaj estas rimarkinda kiel la unua medalo atribuebla al nenobeloj.
Ordeno de Sanktaj Maŭrico kaj Lazaro
La ordeno de Sanktaj Maŭrico kaj Lazaro estas kavalira ordeno atribuata de la savoja dinastio, kies membroj malnovtempe estis reĝoj de Italio. La ordeno estis fondita per kuniĝo de la originaj ordeno de Sankta Lazaro kaj ordeno de Sankta Maŭrico en 1572. Proksimume du mil homoj estis ĝis hodiaŭ akceptitaj.
Sommerein
Sommerein estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Bruck an der Leitha (aŭ mallonge distrikto Bruck). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Göttlesbrunn-Arbesthal
Göttlesbrunn-Arbesthal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Bruck an der Leitha (aŭ mallonge distrikto Bruck). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Valle Hermoso
Valle Hermoso estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Valle Hermoso. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 28040.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 62193 loĝantojn. El tiuj estis 30555 viroj kaj 31638 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1770,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 600 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 51430 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 107 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,208 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
38970 de la loĝantoj de Valle Hermoso en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2191 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 5,62 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 5,17 % (1207 el 19942), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 6,05 % (984 el 19028).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 41750 personoj apartenis al la katolika religio kaj 5050 personoj al la protestantisma religio. 1909 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 2721 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sendependeca tago de Usono
Sendependeca tago de Usono, aludita ankaŭ kiel simple la kvara de julio en Usono, estas federacia ferio memorfestanta la adopton de la Deklaro de Sendependeco la 4-an de julio, 1776, fare de la Kontinenta Kongreso deklaranta ke dek tri britamerikaj kolonioj rigardis sin mem kiel nova nacio, nome Usono, kaj ne plu kiel parto de la Brita Imperio. Sendependeca Tago estas ofte asociita kun piroteknikoj, paradoj, kradrostadoj, karnavaloj, foiroj, piknikoj, koncertoj, basbalaj ludoj, familiaj reunuigoj kaj politikaj paroladoj kaj ceremonioj, krom diversaj aliaj publikaj kaj privataj eventoj festantaj la historion, registaron kaj tradiciojn de Usono. Sendependeca Tago estas la Nacia Tago de Usono.
Fono
Dum la Usona Revolucio, la laŭleĝa apartigo de la Dek tri Kolonioj de Britio okazis la 2-an de julio, 1776, kiam la Dua Kontinenta Kongreso voĉdonis aprobi rezolucion de sendependeco kiu estis proponita en junio de Richard Henry Lee de Virginio deklaranta Usonon sendependa de Britia regado. Post voĉdoni por sendependeco, Kongreso turnis sian atenton al la Deklaro de Sendependeco, komunikaĵo klariganta ĉi tiun decidon, kiu estis preparita de Kvinopa Komitato, kun Thomas Jefferson kiel ĝia ĉefa aŭtoro. Kongreso debatis kaj reviziis la tekston de la Deklaro, fine aprobanta ĝin la 4an de julio. Unu tagon antaŭe, John Adams skribis al sia edzino Abigail:
La prognozo de Adams malsukcesis nur pro du tagoj. Ekde la komenco, usonanoj festis sendependecon la 4an de julio, la dato montrita sur la tre-diskonigita Deklaro de Sendependeco, prefere ol la 2a de julio, nome la daton kiam la rezolucio de sendependeco estis aprobita en ferma sesio de Kongreso. }}
Historiistoj longe disputis ĉu Kongreso efektive subskribis la Deklaron de Sendependeco la 4-an de julio, eĉ kvankam Thomas Jefferson, John Adams kaj Benjamin Franklin poste skribis ke ili subskribis ĝin en tiu tago. Plejpartoj de historiistoj konkludis ke la Deklaro estis subskribita preskaŭ monaton post ĝia adopto, la 2an de aŭgusto 1776 kaj ne la 4an de julio kiel estas ofte kredita.