cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eŭropa Virina Futbal-Ĉampionado
La Eŭropa Virina Futbal-Ĉampionado de la kontinenta konfederacio UEFA (angle UEFA-Women's Championship) estas la eŭropa kontinenta ĉampionado de virina futbalo. Ĝi estas okazigata ekde la jaro 1984, ekde 1987 ĉiun kvaran jaron - ĉiam somere unu jaron post la Eŭropa Vira Futbal-Ĉampionado.
Rekorda ĉampiono estas la germana virina nacia teamo de futbalo, kiu gajnis la turniron sepfoje. La lasta eŭropa ĉampionado okazis en la jaro 2009 en Finnlando. Tie la germana teamo en la finala matĉo venkis kontraŭ la teamo de Anglio per rezulto de 6:2.
Historio
Jam en 1969 kaj 1979 en Italio okazis neoficiala eŭropa ĉampionado. Unuafoje venkis teamo de la gastiganta itala federacio, la duan fojon la dana virina nacia teamo de futbalo. En 1980 la eŭropa konfederacio UEFA decidis pri enkonduko de Eŭropa Virina Futbal-Ĉampionado. La unua konkurso estis okazigita inter la jaroj 1982 kaj 1984. Unua eŭropa ĉampiono iĝis la Sveda virina nacia teamo de futbalo, kiuj en la finalo venkis kontraŭ la teamo de Anglio. En 1987 unuafoje okazis finala turniroparto de kvar teamoj. La tiam gastiganta Norvega virina nacia teamo de futbalo uzis la avantaĝon konkursi hejme kaj venkis la svedan teamon per rezulto de 2:1. Du jarojn pli poste la tiam gastiganta germana teamo unuafoje kvalifikiĝis por la finala turniroparto. En la urbo Osnabrück la gastiganta germana teamo venkis la norvegan teamoon per rezulto de 4:1.
La sekva eŭropa ĉampionado okazis en 1991, unuafoje je la nuna oficiala titolo - la germana teamo duafoje ĉampioniĝis en finala matĉo kontraŭ la norveginoj. La eŭropa ĉampionado de 1993 en Italio estis la lasta, en kiu Germanio ne iĝis eŭropa ĉampiono: Norvegio venkis kontraŭ Italio per rezulto de 1:0 kaj duafoje ĉampioniĝis. Du jarojn pli poste ne okazis finala turniroparto, pro la samjare okazanta turniro pri la Virina Futbala Mondpokalo - en la anstataŭa finala matĉo la teamo de Germanio venkis kontraŭ Svedio per rezulto de 3:2.
Okaze de la eŭropa ĉampionado de 1997, kiu okazis en Norvegio kaj Svedio, la nombro de la partoprenantaj teamoj en la finala turniroparto estis altigita de kvar al ok. Samtempe la ĉampionado ne plu funkciis kiel eŭropa kvalifikiĝo por la Virina Futbala Mondpokalo. La domino de la germanaj futbalistinoj daŭris. En la finala matĉo ili venkis kontraŭ la italinoj per rezulto de 2:0. En 2001 la eŭropa ĉampionado duafoje okazis en Germanio. Nur en tiu turniro aplikiĝis la regulo de "ora golo" (vidu sube). Per tia "ora golo" la germana dekunuopo en la finala matĉo venkis kontraŭ la svedinoj per rezulto de 1:0. En 2005 la turniro okazis en Anglio. Tie la germana teamo finale venkis la norveginojn per 3:1 kaj gajnis la kvaran eŭropan ĉampionadon sinsekve kaj la sesan entute.
La deka eŭropa ĉampionado okazis en Finnlando. La nombro de partoprenantaj teamoj en la finala turniroparto altiĝis de ok al dekdu.
Kvalifikiĝo
Por rajti partopreni en la Eŭropa Virina Futbal-Ĉampionado, la naciaj teamoj devas esti sukcesintaj en kvalifikiĝo. Por la eŭropa ĉampionado 2009 ekzemple la kvalifikiĝo okazis en tri ŝtupoj. Unue la 20 plej malfortaj teamoj en kvin turniretoj konkuras en antaŭkvalifikiĝo. La la grupe venkintaj teamoj tiam kun la restaj teamoj konsistigas ses grupojn de po kvin teamoj. Ene de la grupoj ĉiu teamo unufoje ludas en sia lando kaj unufoje en la lando de la alia matĉa teamo kontraŭ ĉiu alia teamo de la grupo. La grupe venkintaj teamoj rekte kvalifikiĝas por la eŭropa ĉampionado. La ses grupe duarangaj teamoj kaj la kvar plej bonaj grupe triarangaj teamoj en po du matĉoj rezultigas la restajn kvin partoprenantajn teamojn. La matĉaj partneroj estas lotumataj. Menciindas ankoraŭ, ke la teamo de la gastiganta lando aŭtomate kvalifikiĝas por la eŭropa ĉampionado.
Finala turniroparto
Ekde la jaro 2009 por 12 teamoj konkuras en finala turniroparto pri la titolo de eŭropa ĉampiono. En la unua fazo de tiu turniroparto (grupa fazo) la teamoj laŭ hazarda principo estas dividataj en tri grupojn de po kvar teamoj, konsiderante ke iuj teamoj lokiĝas laŭ certaj kriterioj (gastiganta lando, eŭropa ĉampiono, rangolisto de la internacia asocio FIFA).
Ĉiu tamo en la unua fazo unufoje konkuras kontraŭ ĉiu alia teamo el la propra grupo. Venko donas tri poentojn, samgola matĉa rezulto donas unu poenton. La teamoj de unua kaj dua pozicio el ĉiu grupo certe atingas la kvaronfinalon. Aldoniĝas la du plej bonrezultaj teamoj de tria pozicio el la tri grupoj.
Ekde la kvaronfinalo ĉiu matĉo elĵetas la perdantan teamon el la turniro. Se post la regulaj 90 matĉaj minutoj estas samgola rezulto, la matĉa tempo plilongiĝas. En 2001 en la plilongigo aplikiĝis la regulo de "ora golo", do la teamo kiu en tiu plilongiga tempo atingis la unuan golon, venkis la matĉon. Ekde la jaro 2005 tiu regulo tamen ne plu aplikiĝis, do denove aplikiĝis kompleta plilongiga tempo de dufoje 15 minutoj. Se post tiuj sume 120 minutoj daŭre la matĉo estus samgola, la matĉo decidiĉas per po kvin penaloj.
Plej frue en la duonfinalo du teamoj el la sama grupofaza grupo povas denove matĉe renkontiĝi. Aparta matĉo pri la tria pozicio de la ĉampionado ekde la jaro 1997 ne plu okazas. La gajnintaj teamoj de la duonfinalo en finala matĉo konkuras pri la titolo de eŭropa ĉampiono. La eŭropa ĉampiono ricevas pokalon kaj havas la titolon ĝis la sekva eŭropa ĉampionado.
Ĝisnunaj partoprenantaj teamoj
En la unuaj ok finalaj turniropartoj de la eŭropa ĉampionado ĝis la 10-a de septembro 2009 estis sume 13 partoprenantaj teamoj. La sekva tabelo montras, en kiu finala turniroparto kiu nacia teamo unuafoje partoprenis:
<!-- Io misas en la sintakso de la sekva tabelo. Se iu trovas la erareton, bonvenas riparo kaj posta enmeto de la tabelo.
Eterna tabelo de eŭropaj ĉampionadoj
La sekva tabelo sumigas la rezultojn de ĉiuj eŭropaj ĉampionadoj, en kiuj estis finala turniroparto. La eŭropaj ĉampionadoj de 1984 kaj 1995 do ne konsideriĝas. Matĉoj, en kiuj post plilongiga tempo decidis matĉofinaj penaloj, kalkulatas kvazaŭ samgolaj per la rezulto fine de la matĉa plilongigo.
Ranglisto de la Eŭropa Virina Futbal-Ĉampionado
(a) = La 3-a kaj 4-a pozicioj nur estis matĉe decidataj inter la jaroj 1987 kaj 1993. La teamoj, kiuj pro tiu organiza kialo ne povis konkuri pri la 3-a aŭ 4-a pozicioj, estas notataj en la kolumno "duonfinalo" (stato: la 10-an de septembro 2009)''.
Golreĝinoj de la unuopaj ĉampionadoj
La sekva tabelo listigas ĉiujn golreĝinojn de la unuopaj eŭropaj ĉampionadoj, en kiuj estis finalaj turniropartoj. Por la finalaj partoj de 1987 kaj 1989 ne estas informoj.
Géza Halász (kuracisto)
Géza Halász [halAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halász Géza estis hungara kuracisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1863).
Géza Halász naskiĝis la  1816 en Alsódabas (nuntempa urboparto de Dabas). Li mortis la 1888 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Halász frekventis gimnazion en Kunszentmiklós, ĉeflernejon en Kecskemét, universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno. Li eklaboris en Pest, kie li okupiĝis precipe pri ĥolero. Baldaŭe li iĝis ĉefkuracisto de urbo Pest. En 1873 li emeritiĝis, sed poste inter 1881-1884 li estis deputito parlamenta.
Natalie Wood
Natalie WOOD, origine: Natalja Nikolaevna ZAĤARENKO (naskiĝis la 20-an de julio, 1938, mortis la 29-an de novembro, 1981) estis usona aktorino. Ŝi estis la fratino de la aktorino Lana Wood. Natalie kaj ŝia fratino Lana estis fanoj de reĝisoro Sam Wood kaj prunteprenis lian nomon je la komenco de sia kariero.Natalie Wood naskiĝis en Sanfrancisko, Kalifornio, kiel filino de rusaj enmigrintoj. Jam en la aĝo de kvin jaroj ŝi ricevis sian unuan malgrandan filmrolon. Ŝi famiĝis en la jaro 1955, kiam ŝi apud James Dean aperis en la filmo Rebel Without a Cause kaj unuafoje estis nomumita por la Oskaro. Du pliaj nomumoj sekvis, pro Splendor in the Grass kaj Love With the Proper Stranger – tamen ŝi neniam gajnis la premion.
Natalie Wood dronis en la aĝo de 43 jaroj. Ŝia lasta filmo Brainstorm aperis du jarojn post ŝia morto, en 1983.
La 17-an de novembro 2011 la Los Angeles County Sheriff's Department office anoncis ke ili oficiale remalfermis la mortkazon, surbaze de novaj deklaroj de Dennis Davern la ŝipestro de la jakto sur kiu ŝi restadis tuj antaŭ ŝia morto. Ŝia edzo Robert Wagner kaj filmaktoro Christopher Walken tiam ankaŭ estis sur la jakto.
Küttigkofen
Küttigkofen estas iama komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2014 parto de la nova komunumo Buchegg en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 255 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Capo Vaticano
Capo Vaticano estas vasta promontora, ĉemara kaj plata parto de la vilaĝeto San Nicolò, en la komunumo Ricadi (VV), situanta inter Pizzo Calabro kaj Nicotera, laŭlonge la "Costa degli Dei", konata parto de la suda Tirena marbordo kun turisma alvokiĝo.
Küttigkofen
Geografio
Küttigkofen situas en la Svisa Mezlando sur la orienta flanko de la montoĉeno Bucheggberg en la valeto Mülital, tra kiu fluas la rojo Mülibach, proksimume 6,5 km sudsudokcidente de la kantonĉefurbo Soloturno. Krom la vilaĝo Küttigkofen al la iama komunumo apartenis la setlejoj Bismarck, Usserdorf kaj Steinrüschen. La plej alta punkto de la iama komunumo situas sur la montetdorso Oberholz sur alteco de 563 m s.m. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,17 km², de kiuj 30% estas kovritaj de arbaro, 60% servas por agrikulturo kaj 9% por setlado.
Najbaraj komununumoj
La iama komunumo Küttigkofen limis en nordo al Lüterkofen-Ichertswil, en oriento al Bätterkinden (BE), en sudo al Kyburg-Buchegg, kaj en okcidento al Brügglen.
Capo Vaticano
La areo de Capo Vaticano estas plena de turismaj strukturoj ekipitaj per distraj servoj. La terkapo, atingas maksimuman altecon de 124 metroj kaj estas el speciala blanka-griza granito, studata pro siaj geologiaj trajtoj. Fama pro siaj panoramaj vidpunktoj, apartaj estas la vidoj de la koloroj de la maro ĉe sunsubiro.
Küttigkofen
Trafiko
La iama komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per flanka vojo de la kantona ĉefvojo n-ro 12 de Lohn al Kyburg, sur kiu cirkulas la poŝtaŭtolinio de la stacidomo Lohn-Lüterkofen al Messen. Krome ankaŭ per la taksibuso Bucheggberg la iama komunumo estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 troviĝas 6 kilometrojn norde apud Soloturno.
Federacia Registaro de Usono
La registaro de Usono, estigita de la Usona Konstitucio, estas federacia respubliko de 50 ŝtatoj. La nacia registaro konsistas el la ekzekutiva, leĝdona, kaj juĝista branĉoj. La kapo de la ekzekutiva branĉo estas la Prezidento de Usono. La leĝdona branĉo konsistas el la Usona Kongreso, dum la Suverena Kortumo de Usono estas kapo de la juĝista branĉo.
Küttigkofen
Historio
Kun efiko de la 1-a de januaro 2014 la iamaj komunumoj Aetigkofen, Aetingen, Bibern, Brügglen, Gossliwil, Hessigkofen, Küttigkofen, Kyburg-Buchegg, Mühledorf kaj Tscheppach estis kunigitaj al la nova komunumo Buchegg.
NGC 5818
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
São José da Tapera
São José da Tapera estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 30.088 loĝantojn en 2010.
Federacia Registaro de Usono
Estas diversaj departementoj, kiuj fakte nomiĝas ekzekutivaj (plenumaj) departementoj:
Vidu ankaŭ
Kabineto de Usono
(117113) 2004 PG11
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Éva Bandor
Éva Bandor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bandor Éva estis slovakia hungara aktoro.
Éva Bandor naskiĝis la en Štúrovo (Ĉeĥoslovakio, nun Slovakio).
Biografio
Éva Bandor apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio/Slovakio. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Želiezovce en 1989, en la sekva jaro ŝi estis aktoro en hungarlingva teatro de Košice. Ekde 1991 ŝi apartenis al hungarlingva teatro de Komárno. Intertempe ŝi akiris aktoran diplomon en Bratislavo, poste ŝi revenis al Košice. Inter 2001–2019 ŝi havis rolojn denove en Komárno, poste ŝi havas rolojn en pluraj lokoj, eĉ en Hungario ekzemple en Gaja Teatro. Ŝi estas videbla ankaŭ en filmoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1996-2018. Ŝi havas edzon kaj naskis filinon.
Nacogdoches (Teksaso)
Nacogdoches estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Nacogdoches, en la orienta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Daiki Kanei
Daiki Kanei (金井 大樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata, Kataller Toyama, Roasso Kumamoto kaj Oita Trinita.
(18253) 3295 T-2
(18253) 3295 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Ĥitanoj
Ĥitanoj (en ĉina: 契丹; en pijino: Qìdān, en malnovtjurka: 𐰶𐰃𐱃𐰪, latinigite: Qïtaŋ) estis nomada popolo el Nordorienta Azio kiu, el la 4a jarcento, loĝis en areo koresponda al partoj de nuntempaj Mongolio, Nordorienta Ĉinio kaj Rusia Fora Oriento.
Kiel pra-Mongoloj ili parolis la ĥitanan, kiu estis rilata al la mongola lingvaro kiel fratolingvo. Dum la Dinastio Liáo, ili dominis vastan areon de Siberio kaj nordan Ĉinion. Post la falo de la Dinastio Liáo en 1125 post la Jurĉena invado, multaj Ĥitanoj sekvis la grupon de Yelü Dashi okcidenten kaj establis la regnon de la Kara-Ĥitana Ĥanato, aŭ Okcidenta Dinastio Liáo, en Centra Azio, kiu daŭris kelkajn jardekojn antaŭ fali al la Mongola Imperio en 1218. Aliaj reĝimoj fonditaj de Ĥitanoj estis Norda Liao, Orienta Liao kaj Fina Liao en Ĉinio, same kiel la Kutlug-Ĥanida dinastio en Persio. Kelkaj Kirgizoj montras genetikan konekton kun la Ĥitanoj aŭ estas rektaj iliaj posteuloj.
István Ozsváth
István Ozsváth naskiĝis la  en Kölesd. Li mortis la en Dallas (Teksaso).
William Hamilton (metafiziko)
Du vizitoj al Germanio en 1817 kaj 1820 kondukis William al interesiĝo pri la studo de germana lingvo kaj poste de tiutempa germana filozofio, kiu estis tiam preskaŭ tute ignorita en la universitatoj de Britio. En 1820 li estis kandidato por la katedro de morala filozofio en la Universitato de Edinburgo, kiu iĝis disponebla post la morto de Thomas Brown, kolego de Dugald Stewart, kaj la posta rezigno de Stewart, tamen li estis venkita je politika nivelo fare de John Wilson, (1785–1854), nome la "Christopher North" de la gazeto Blackwood's Magazine. En 1821 li estis nomumita profesoro de civila historio, kaj faris kelkajn kursojn de klasoj pri la historio de moderna Eŭropo kaj la historio de literaturo. La salajro estis 100 pundoj jare, derivita el la loka bierimposto, kaj pro tio estis malregula post iom da tempo. La lernantoj ne estis devigitaj ĉeesti, la klasoj malpliiĝis, kaj Hamilton rezignis kiam la salajro ĉesis. En januaro 1827 lia patrino, al kiu li estis dediĉita, mortis. En marto 1828 li edziĝis al sia kuzino, nome Janet Marshall.
István Ozsváth
Biografio
István Ozsváth finis kalvinanan gimnazion en Gyönk en 1947, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951. Post siaj studoj li laboris en la observatorio en Budapeŝto. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li migris al Okcidenta Germanio, kie li doktoriĝis el astronomio en Hamburgo en 1960. Dum 5 jardekoj (ekde 1963) li esploris en universitato de Teksaso en Dallas. Li okupiĝis pri teorio de la relativeco.
William Hamilton (metafiziko)
La pozitiva kontribuo de Hamilton al la progreso de la pensaro estas komparative malgranda, sed li stimulis spiriton de kritikemo en siaj lernantoj insistante pri la granda gravo de psikologio kontraŭ la malnova metodo de metafiziko, kaj per la agnosko de la gravo de la germana filozofio, speciale tiu de Immanuel Kant. Lia plej grava verko estas evidente "Philosophy of the Unconditioned" (Filozofio de la Senkondiĉo), nome disvolvigo de la principo ke por la homa limigita menso ne povas esti kono de la Senfineco.
Distrikto Müritz
La distrikto Müritz ekzistis ĝis la 4-a de septembro 2011. Ekde tiam ĝi estas parto de nova distrikto Meklenburga Lagaro. La sekva teksto ankoraŭ priskribas la historian teritorion:
La Distrikto Müritz (germane: Landkreis) situis en la suda mezo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio de Germanio. La urbo Waren (Müritz) estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 1.713 km² loĝis 68.775 homoj; do meznombre 40 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Meklenburgo-Antaŭpomerio la koncerna nombro estis 87, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo Distrikto Müritz estas signita per 6. Najbaraj distriktoj estis norde Demmin (2), oriente Mecklenburg-Strelitz (5) kaj la urbo Neubrandenburg, sude la brandenburgia distriktoj Ostprignitz-Ruppin, okcidente Parchim (10) kaj en la nordokciddento distrikto Güstrow (3).
La distrikta nomo cetere venas de la samnoma lago Müritz [prononco "Myrits"], kiu karakterizas la regionon.
Maskla kornuso
La maskla kornuso (Cornus mas) estas plantospecio kiu apartenas al genro Cornus. La flortempo de tiu arbusto estas en Mezeŭropo de marto ĝis aprilo ordinare jam antaŭ forsitio. La frukto estas manĝebla, ĝi nomiĝas kornusfrukto aŭ kornusa ĉerizo.
Priskribo
Cornus mas estas en Sudeŭropo kaj partoj de Mezeŭropo disvastigita arbustego aŭ arbo. La kreskoalto atingas en la aĝo de 25 jaroj pli ol 4 metrojn kaj en la aĝo de 50 jaroj ĝi atingas apenaŭ 8 metrojn. La trunkoj dikiĝas ĝis 15–20 cm. La komence flave bruna arboŝelo havas poste skvamecan ritidomon. La radiko enpenetras profunden en la grundon, sed ankaŭ formas je la surfaco densan radikaron. Plidensigita aŭ saligita grundo damaĝas la planton facile. La junaj branĉoj estas verde harenhavaj, poste ili estas senharaj. La folioj estas ovoformaj-elipsaj, pintaj, 4–10 cm longaj, la folisurfaco estas brila, ambaŭflanke hara kun 3 ĝis 5 paroj de folinervuroj. En aŭtuno la folioj fariĝas flavaj ĝis oranĝaj. La floroj estas orflavaj kaj konsistas el kvar oraj brakteoj. Ĉiu floro havas kvar brakteojn, kiuj estas tipaj por kornusoj. Ili aperas de februaro ĝis aprilo el la malnova ligno. Ekzistas diversaj burĝontipoj. La globformaj burĝonoj estas la estontaj floraroj. El tiuj kreskas fruktoj, kiuj estas brile ruĝaj, longecaj kaj ĉirkaŭ 2 cm longaj, ili havas longecan drupon. Ili estas manĝeblaj kaj gustas acidete.
Pro la frua flortempo la planto estas grava abelnutra planto.
La ligno kun ruĝe blanka alburno kaj kun malhela kerno estas malmola kaj peza. Ĝi ne flosas en akvo, sed sinkas. Ĝi estas la plej peza ligno en Eŭropo.
Tre okulfrapa la arbusto estas en la frua printempo, kiam jam antaŭ la apero de la folioj la arbusto havas milojn da malgrandaj, orflavaj floroj. Tiam la planto odoras al mielo. En ĝardenoj la planto jam havis konkurencon de fremdlandaj frue florantaj arbustoj kiel forsitio, hamamelido aŭ viburno.
La kromosomo-nombro estas 2n = 18, malofte 27.
Botanika engrupigo
Kornuso donis la nomon kaj al la ordo de la kornusaloj kaj al la familio de la Kornusacoj. La plej proksimaj parencoj estas el Azio, ekzemple Cornus officinalis kaj Cornus chinensis.
En meza Eŭropo interalie du kornusaj specioj estas disvastigitaj: Cornus mas kaj la ofta ruĝa kornuso (Cornus sanguinea). Ĝi nomiĝis dum antaŭaj jaroj ankaŭ Cornus femina (= „ina kornuso“), verŝajne ĉar ĝi havas pli molan lignon ol Cornus mas.
En kelkaj nordaj regionoj de Germanujo, ekzemple en Orienta Frislando, ekzistas Cornus suecica, la sveda kornuso. Ĝi estas malalta staŭdo.
Krome vico da kornusoj estas plantitaj en Mezeŭropo. La plej konataj estas Cornus florida kun pli ol 30 ĝardenaj formoj, Cornus kousa kaj Cornus nuttallii, ambaŭ kun pluraj breditaj formoj.
Kultivarioj
La plej konataj breditaj formoj de Cornus mas estas:
Pluraj el tiuj formoj kreskas ofte en parkoj kaj ĝardenoj.
En la Priskribanta kultivara listo de sovaĝaj fruktoj de la germana federacia kultivara oficejo, 1999, troviĝas jenaj kultivaroj de Cornus mas:
.* ‘Bo 2034’: fruktoj ĉ. 3–4 g, maturiĝo fine de aŭgusto.
En Usono la kultivaroj ‘Helen’, ‘Pioneer’, ‘Red Star’ kaj ‘Elegant’ estas en komerco.
Rikolto
Kornusfruktojn oni rikoltu en tro matura stato. La fruktoj estu malhelruĝaj ĝis nigre-rugaj.
Ekologia signifo
Kornusoj atingas aĝon de ĉ. 100 jaroj.
Le Plessis-Robinson
Le Plessis-Robinson [] estas franca komunumo en la departemento Hauts-de-Seine, en la regiono Francilio. Ĝi havis 27,727 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Le Plessis-Robinson situas sudokcidente de la centro de Parizo.
Simptomaro de plena androgen-rezistado
La simptomaro de plena androgen-rezistado (SPAR) estas medicina kondiĉo, kiu kaŭzas plenan nekapablon de la ĉeloj respondi al androgenoj. La nerespondado de la ĉeloj al la ĉeesto de androgenaj hormonoj malhelpas la disvolviĝon de la viraj seksorganoj kaj de viraj seksaj kvalitoj dum adoleskeco, sed ne signife malhelpas disvolviĝon de virinaj seksorganoj aŭ seksa disvolviĝo. Ĉi tial, la rezistado al androgenoj estas nur medicine signifa kiam ĝi okazas en homoj kun Y-kromosomoj. Ĉiuj individuoj kun la simptomaro estas fenotipe inaj, havante "biologie inan" formon kaj funkciadon malgraŭ la ĉeesto de Y-kromosomo.
SPAR estas unu el tri kategorioj de simptomaro de androgen-rezistado (SAR), kiu estas distingata laŭ la grado de seksorgana virigo: plena androgen-rezistado okazas kiam la eksteraj seksorganoj estas tiuj de "biologia ino", milda androgen-rezistado kiam la eksteraj seksorganoj estas tiuj de "biologia viro", kaj parta androgen-rezistado kiam la seksorganoj estas parte, sed ne plene, virigitaj.
Kun fusilo kaj libro
Kun fusilo kaj libro estas libro de Isaak Abramoviĉ Baĥraĥ, trad. Vasilij Zamjatin, 1933, 266 paĝoj.
„Taglibro de simpla soldato en la Ruĝa Armeo, kiu lernas ne nur la militarton, sed ankaŭ ricevas edukon sciencan, industrian, kaj politikan edukojn... Certe la libro ne plaĉos al pacifisto. La stilo estas simpla kaj klara.“ (F., „The British E-ist“ 1934, p: 40).
Yohei Iwasaki
Yohei Iwasaki (岩﨑 陽平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata kaj FC Gifu.
Senhora de Oliveira
Senhora de Oliveira (prononco: senjora deolivejra) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso, fondita en 1825. ]]. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Viçosa. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
32590 Cynthiachen
32590 Cynthiachen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Cynthia Chen, finalistinon de la Broadcom MASTERS de 2016, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo ; pro ŝia projekto pri scienco de la medio kaj terscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio).
Judea montaro
Judea montaro aŭ Judea montetaro (הרי יהודה‎, جبال الخليل‎ (laŭvorte "Hebron-montaro")) estas montaro en Israelo kaj en Cisjordanio kie estas Jerusalemo kaj kelkaj aliaj bibliaj lokoj kaj urboj. Tiu montaro atingas alton de 1 026 metroj. La Judea Montaro povas esti subdividita en nombraj sub-regionoj, kiel la Montaro de Monto Hebron, la Jerusalema montaro kaj la Judeaj deklivoj. Tiuj montoj formis la kernon de la Reĝlando de Judujo, kie aperis la plej fruaj judaj setlejoj.
Sankta Lucifero
Lucifero de Cagliari aŭ Lucifero de Calaris, Lucifer Calaritanus, (mortis en 371) estis episkopo de la diocezo Cagliari en Sardio kaj tie estas honorata kiel sanktulo de la katolika eklezio. La nomo signifas "portanto de lumo" kaj origine signis la mitologian "matenan stelon" (tria aparte okulfrapa ĉiela korpo apud suno kaj luno, kutime la Venuso, dum kelkaj semajnoj de la jaro tamen ankaŭ Merkuro kaj Jupitero). Unuafoje dokumente menciiĝas Lucifero, kiam li en 354 estas membro de papa delegacio vojaĝanta al la kortumo de la romia imperiestro Konstancio la 2-a en Arles - tasko de la delegacio estis laŭ taskigo de la papo Libero varbi por kunvoko de koncilio. Kiel sendito de la papo en la koncilio de Milano en 355 Lucifero estis firma defendanto de la kredokonfeso nicea-konstantinopola. Li malakceptis subskribi la kondamnon de Atanazio, kion postulis la romia imperiestro, kaj sekve li estis ekziligita unue al Sirio, poste al Palestino kaj fine al Egiptio. Lia senkompromisa lukto kontraŭ la adeptoj de arianismo malebligis al li eĉ nur kontakti kun ili. Li ankaŭ ne pretis ĉeesti la koncilion de Aleksandrio de 362, kiun kunvokis Atanazio, eĉ malpli akcepti ties rezulton, kompromison kun Meletios de Antioĥio kaj ties adeptoj, kvankam la imperiestro en 362 permesis lian revenon al la hejmregiono Sardio.
Kontraŭe, li en Antioĥio nomis Paulinos aparta episkopo por la kristana komunumo de la kredokonfeso nicea-konstantinopola, kaj pliprofundigis la tiutempan skismon en la kristanaro.
Kiel teologo li ne estis aparte signifa, kvankam dum sia vivtempo li arigis plurajn aliajn teologojn ĉirkaŭ si kaj por mallonga tempo havis konsiderindan influon al la evoluo de la kristana eklezio. Liaj verkaĵoj tamen estas lingve aparte interesaj, ĉar en ili ofte uzatas vulgara latino.
Hektoro
Hektoro (helene Ἕκτωρ, latine Hector) estis en la helena mitologio la plej aĝa filo de la troja reĝo Priamo kaj de lia edzino Hekabo. Li estis la supera komandanto de la trojana militistaro en la defenda milito kontraŭ Aĥajoj, en t.n. troja milito.
Sinagra
Sinagra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castell'Umberto, Ficarra, Naso, Raccuja, Sant'Angelo di Brolo, Tortorici kaj Ucria.
Hektoro
Li estis amato de trojanoj. Ili nomis lin ŝildo de la urbo. La sorto decidas, ke dum li vivos, la muroj de Trojo ne falos. Li estis la plej aŭdaca kaj plej forta batalanto, elstaris per fortega staturo, beleco kaj spirito. Per siaj ecoj li superis sian kontraŭulon, komandanton de Aĥajoj, mikenan reĝon Agamemnonon. Ankaŭ la dua el grekoj, heroo Aĥileo, ne povis egaliĝi al li, eble nur per sia forto.
Dum naŭ jaroj sieĝis Aĥajoj riĉan kaj florantan urbon Trojon. Ili alnavigis per 1186 ŝipoj kun militistaro de centmilo da viroj. Ili proklamis al trojanoj militon kiel venĝo pro forrabo de bela Helena, edzino de la sparta reĝo Menelao.
Helenon forrabis filo de la reĝo Priamo, Pariso, post kiam li juĝdecidis kverelon de la tri plej belaj diinoj Hera, Ateno kaj Afrodito. La unua promesis al li potencon super Azio, la dua gloron en milita kampo kaj Afrodito amon de la plej bela el la virinoj.
Armeaj fortoj de Trojo estis apenaŭ duonaj, sed inter ili estis multaj viroj, kiuj militis ne nur pro soldo kaj konkeraĵo, sed firmanime. Tial trojanoj sukcese kontraŭstaris al grekaj atakoj, neevitis proprajn atakojn kaj kaŭzadis al grekoj grandajn perdojn. En ĉiuj interpuŝoj kaj bataloj Hektoro eminentis per sia aŭdaco.
Post tiel longa sieĝado de la urbo estis ambaŭ militistaroj lacaj de longdaŭraj bataloj, kiuj ne kondukis al venko de iu flanko. Aĥajoj sopiris repaciĝi senvenke kaj reveni en sian patrujon. Ili volis, ke decidu duelo inter la ĉefaj kontraŭuloj kaj tiel kontraŭ Menelao stariĝis Pariso. Post la unua matĉo Pariso poltrone retiriĝis. De certa morto savis lin nur la diino. Hektoro adiaŭigis sian familion antaŭ la Pordoj Skeoj. Poste multaj kombatoj, lia duelo kun Aĥileo estis senkompata kaj tragika, kaj li falis kiel heroo, sed helpi al sia urbo ne sukcesis. La reĝo Priamo falis en desperon obligitan per sciigo, ke Aĥileo volas la korpon de Hektoro ĵeti al hundoj. La malfeliĉa kaj desperplena reĝo iris en malamikan tendaron peti pri la morta filo. Alportis riĉajn donacojn kaj kortuŝita Aĥileo liajn dezirojn plenumis, la korpon eldonis kaj eĉ pritraktis dek du tagan batalhalton, por ke la trojanoj povu Hektoron honore enterigi.
Priamo pereis nelonge post sia unuenaskita filo. Kiam grekoj superruzis trojanojn helpe de grandega ligna ĉevalo kaj tiuj malfermis nokte la urbajn pordegojn, estis detruo de la urbo okazaĵo de unu nokto. Multaj batalantoj de Trojo estis mortigitaj, la virinoj fortrenitaj en sklavecon. Ankaŭ la edzino de Hektoro Andromaĥo fariĝis militakiro de la Aĥilea filo Neoptolemo, kiu malhonorigis ŝin kaj poste venigis kiel sklavinon en Ftion. Ŝian malgrandan filon Astianakton ĵetis iu kruela soldato el murego suben.
(89913) 2002 EC24
(89913) 2002 EC24 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
NGC 5820
NGC 5820 (aliaj indikoj — UGC 9642, MCG 9-25-1, ZWG 273.38, ZWG 274.4, ARP 136, PGC 53511) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Atabako
Sur rita kampo tamburaro konsistas el tri instrumentoj: La plej malalta kaj granda estas nomiĝas rumo (port.: rum, proks. 120 centimetrojn), pli alte agordita estas la rumpo (port.: rumpi, proks. 90 centimetrojn), la plej alta kaj malgranda nomiĝas leo (port.: lê, proks. 70 centimetrojn). La mezuroj povas treege varii.
Simile al kongao atabako estas barelforma tubotamburo, kiun fakte ofte ankoraŭ produktas barelfaristoj. Ĝi tamen estas pli longeca, malpli ventreca kaj maldikiĝas, aparte je la malsupra finaĵo, pli klare ol kongao. Pro la mallarĝa kaldrona malfermaĵoj atabako kuŝas kutime en starigilo, kaj oni ludas ĝin pro ĝia grandeco starante. La felon (kutime el kaprohaŭto) pli frue oni agordis per ŝnuro kaj paliseto, nun oni uzas plej ofte ŝraŭbostreĉilon.
Ĉu oni ludas atabakon kiel mantamburo aŭ per lignaj bastonetoj, dependas de la kult(ur)a kunteksto de ĝia uziĝo. Plej okulfrapa estas ja la ludo per iom dika bastono kaj unu libera mano sur la rumo, respektive per du longa, maldikaj bastonoj sur rumpo kaj leo. Tiu ĉi ludoteĥniko estas karakteriza por la muziko de kandombleo. Ĉiuj aliaj stiloj estas ludataj permane. La teĥniko estas plejparte identa kun la kongaa frapteĥniko, tamen oni ne uzas fermitajn, sed nur malfermajn batojn.
Kiel la muziko ludata sur ĝi ankaŭ la instrumento mem estas afrikdevena. La araba influo (en la araba lingvo tabaq, pl. atabaq estas la nomo por bareltamburo) kaj tiu de Portugalujo ne jam estas klarigita.
(54690) 2001 EB
(54690) 2001 EB estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia spektra klaso "Sl" (subklaso de la klaso"S") indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝia tre klinata orbito pasas prokime de tiu de Marso sed pro ĝia granda orbita klinangulo ĝi restas malproksime de la Tero:
Emmelie de Forest
Emmelie de Forest, naskonome Emmelie Engström (naskiĝis ) estas Dana kantistino.
Ŝi reprezentis Danion kaj gajnis la finalon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2013 en Malmö, Svedio per kanto "Only Teardrops".
Nová Hůrka
Nová Hůrka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Prášily en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 km nordokcidente de Prášily. Tra la vilaĝo trafluas rojo Drozdí potok, kiu apartenas en akvokolektan areon de rivero Křemelná, kaj kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/190. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.
Stemshorn
Stemshorn estas eta komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz centre de la federacia lando Malsupra Saksio, oriente de la lago Dümmer. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Altes Amt Lemförde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj: por infanĝardenoj, lernejoj aŭ vendejoj la lokuloj veturas al la proksima najbara komunumo Lemförde, kaj Stemshorn estas pura loĝkvartalo.
Impresoj de la ekologia ŝafejo Schäferhof:
Mentila fenilacetato
Mentila fenilacetato aŭ C18H26O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilacetata acido kaj mentila alkoholo. Mentila fenilacetato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Mentila fenilacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Mentila fenilacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Stemshorn
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la federacia vojo.
14252 Audreymeyer
14252 Audreymeyer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Betti Alver
Betti ALVER estis estona poetino kaj verkistino. Ŝia oficiala nomo estis Elisabet Alver, ekde 1937 Elisabet Talvik kaj ekde 1956 Elisabet Lepik.
Vivo kaj literatura evoluo
Betti Alver de 1914 ĝis 1917 lernis en la laŭ Aleksandr Puŝkin nomita porknabina lernejo en Tartu kaj havis en Tartu la abiturientan ekzameniĝon. De 1924 ĝis 1927 ŝi ĉe la Tartua universitato studis estonajn lingvon kaj literaturon. Post la studado ŝi ekestis aŭtorino en Tartu.
La literatura evoluo de Alver ekiĝis per la novelo »Vaene väike«. Ŝia unua romano »Tuulearmuke« (1927) gajnis baldaŭ post apero la duan premion en grava literatura konkurso. Ekde 1931 ŝi publikigis ankaŭ poemojn, per ili ŝi baldaŭ atingis grandan aprobon de la estona literatura movado.
Ekde 1934 Betti Alver estis membro en la Estona Verkistoj-asocio. Je fino de la 1930-aj jaroj ŝi grave influis la literaturistan grupon Arbujad (Schamenen), kiu sin per filozofi-etika liriko ligis al nov-klasikismo.
Betti Alver ricevis multajn priliteraturajn premiojn, interalie 1967 kaj 1987 la laŭ Juhan Liiv nomigitan lirikpremion kaj 1977 la priliteraturan premion dediĉita laŭ Friedebert Tuglas.
Betti Alver edziniĝis dufoje, unue kun la poeto Heiti Talvik (kiu mortis 1947 en Siberio, dum soveta deportado), ekde 1956 kun Mart Lepik.
Kempei Usui
Kempei Usui (碓井 健平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, JEF United Chiba kaj FC Machida Zelvia.
20892 MacChnoic
20892 MacChnoic estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Breandan Mac Chnoic, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Lumen Christi College de Derry (Nord-Irlando, Britio).
Ekonomio de Barato
Laŭ la Internacia Monunua Fonduso (IMF), la ekonomio de Barato en 2017 estis laŭnome egala al 2.454 mil bilionoj da usonaj dolaroj; tio estas la sesa plej granda ekonomio en la mondo laŭ ciferoj de merkata interŝanĝo, kaj kun 9.489 mil bilionoj da usonaj dolaroj ĝi estas la tria plej granda ekonomio en la mondo laŭ aĉetopova komparo, aŭ PPP. Kun jara averaĝa kresko de MEP de ĉirkaŭ 5.8% laŭlonge de la pasintaj du jardekoj, kaj atinginte 6.1% dum 2011–12, Barato estas unu el la plej rapide kreskantaj ekonomioj. Tamen, la lando rangas 140a en la mondo laŭ pokapa MEP kaj 129a laŭ pokapa MEP ĉe PPP. Ĝis 1991, ĉiuj barataj registaroj sekvis protektismajn politikojn kiuj estis influitaj de socialisma ekonomiko. Ampleksa ŝtata interveno kaj regulado apartigis la baratan ekonomion el la ekstera mondo. Akra krizo de pag-ekvilibro en 1991 devigis la landon liberaligi sian ekonomion; ekde tiam ĝi malrapide moviĝis al sistemo de libera merkato kun emfazo kaj al eksterlanda komerco kaj al rekta investado. Barato estis membro de la Monda Organizaĵo pri Komerco ekde la 1a de Januaro 1995.
La inflacio estis de 6,7% (1999, takso) kaj la valuto estis la rupio (Rs). Komence de la 21-a jarcento, Barato fariĝis t.n. sojlolando.
La centra banko estas la Rezerva Banko de Barato.
Harman kaj Ising
Hugh HARMAN (31a de aŭgusto, 1903 – 25a de novembro, 1982) kaj Rudolf Carl ISING (7a de aŭgusto, 1903 – 18a de julio, 1992) estis usona teamo por animacio konata kiel fondintoj de la animaciaj studioj de Warner Bros. kaj de Metro-Goldwyn-Mayer. Ili partikulare famiĝis pro la kontraŭmilita kartuno de Harman de 1939 en MGM nome Peace on Earth (Paco surtera) kaj la Oskar-premio de Ising pro la kartuno de MGM nome The Milky Way (La Lakta Vojo) en 1940.
Kvankam Harman kaj Ising kontribuis al multo de tio kio estos poste konata kiel stilo Disney, ili estis maldungitaj kiel simplaj kopiistaĉoj. Reale, Harman kaj Ising neniam klopodis imiti Disney; ili estis klopodante fari rafinitajn kartunojn kies kvalito brilus kompare kun la laboro de aliaj. Iliaj ripetitaj klopodoj fari bonkvalitajn kartunojn kaj iliaj malakcepto ligiĝi pere de buĝetoj kondukis al nombraj disputoj kun iliaj produktoroj. Pro tio, ili estis malkapablaj krei longdaŭrajn rolulojn. Anstataŭe, ili kreis studiojn kiuj poste produktos tiajn rolulojn.
Arthrodermataceae
Arthrodermataceae estas funga familio en la ordo Onygenales.
Priskribo
Oni konas ĉefe la anamorfojn, ili apartenas al Moniliaceae.
Vivo
Ili vivas sur la kornoj, plumoj, haroj ...
Friedrich von Nerly
Friedrich von Nerly (itale: Federico Nerly, ĝis 1828 Nehrlich; foje ankaŭ nomita F.v.N. la maljuna por distingi lin de lia filo) naskiĝis la 24-an de novembro 1807 en Erfurto kaj mortis en la 21-a de oktobro 1878 en Venecio.
Li estis germana pentristo kiu famiĝis per bildoj montrantaj la urbon Venecio.
En Erfurto oni nomis straton Nerlystraße por honori lin. Lia postlasaĵo estis la fundamento por la kolekto da pentraĵoj de la Anger-muzeo. Intertempe li kunlaboris kun Eduard Gerhardt.
Vivo
Post la frua morto de la patro li kresis ĉe parencoj en Hamburgo. Unue li trejniĝis ĉe la onklo Heinrich Joachim Herterich, kiu ankaŭ de Philipp Otto Runge estis instruisto. Nerly estis lernoknabo en la litografi-ateliero de Herterich kaj Johann Michael Speckter. Frue li faris pejzaĝajn kaj naturajn etudojn. Liaj desegnaĵoj plaĉis ankaŭ al Carl Friedrich von Rumohr kiu akceptis lin kiel disĉiplon en 1823 sur la bieno Rothenhausen en Groß Schenkenberg. Tie Friedrich ĝuis metodolernon. En 1827 vojaĝis ambaŭ tra Harco al Turingio (kun vizito de Johann Wolfgang von Goethe), Dresdeno (rekontiĝo kun Ludwig Richter) kaj Munkeno. Rumohr gvidis lin ankaŭ Italujon kiun Nerly estis forlasonta nur ankoraŭ du fojojn por viziti la naskiĝurbon Erfurto, nome en 1850 kaj 1862. En 1828 ili alvenis en Florenco kaj Sieno. De tie Nerly sole pluvojaĝis Romon kie li tuj ekkontaktis la germanajn artistogrupon i.a. kun Friedrich Preller la Maljuna, Josef Anton Koch, Friedrich Overbeck, Philipp Veit kaj Peter Cornelius. Tial li italigis sian antaŭnomon je Federico. Etaj vojaĝoj en la ĉirkaŭaĵoj kaj al Suda Italujo alportis grandan gamon da interesaj etudoj de pejzaĝaĵoj kaj figuroj: ili ĉiam kulisis por la efektohavajn pejzaĝ-bildojn. Vivoĝojo kaj ŝato esti en amikaj rondoj igis lin baldaŭ centra figuro de la germanaj artistoj. Fine li fariĝis ĉefo de la Ponte-Molle-klubo. Kiam li volis en 1837 reiri Germanujon li vojaĝis tra Ĝenovo, Milano kaj Verono ĝis Venecio kie li edzinigis la adoptan filinon de riĉa grafo. Li do restis Venecie kaj komercadis per la produktoj el sia ateliero antaŭ ĉio por liveri por turistoj vidojn de Venecio. Lia lerteco ĉe pejzaĝa kaj aspekta pentrado ja havis lumo-efektojn sed restis intertempe sen profundeco. Kiel Karl Blechen li estus estinta bona pentristo por teatroj ĉar li tre ŝatis enscenigi la pentraĵojn.
Fonto
Gädeke, Thomas, "Nerly, Federico von" ĉe: Neue Deutsche Biographie 19 (1999), p. 65-66 (tie ĉi interrete)
Fryšták
Fryšták (Freistadt) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín 7 km norde de Zlín, surrande de montaro Hostýnské vrchy kaj sur dislimejo de Valaĥio kaj Hanakio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.
Hungaria Esperanto-Asocio
La nomo de la asocio estis Societo de Hungaraj Esperantistoj inter 1902 kaj 1906, Hungara Esperanto-Organizaĵo 1906–1911, Hungara Tutlanda Esperanto-Asocio 1911–1950, Tutlanda Esperanto-Konsilantaro 1950–1955, Hungara Esperanto-Asocio 1960–1991, kaj ekde 1991 kun la nuna nomo.
Ekde oktobro 2021
La 10-an de oktobro, 2021, Hungaria Esperanto-Asocio havis jubilean jaran kunsidon (kun elekto de nova estraro) en sia centra oficejo en Budapest. Post la balotado oni anoncas la oficialan estraron de HEA :
2012–2021
La 6-an de novembro 2016, la Asembleo de HEA elektis novajn estraron kaj prezidanton. La nova prezidanto, posteulo de Szabó, Imre, estas Erzsébet Mária Eszes. La kromaj estraranoj elektitaj jam en 2012 rekandidatis kaj reelektiĝis: Lindwurm, Edit ĝenerala vicprezidanto, Nagy, János ekonomia vicprezidanto; estrarano Eszényi, József.
Dumvivaj honoraj membroj
Honoraj membroj de HEA kaj dato de ilia elekto:
Distingitoj de PRO ESPERANTO
La datenoj estas serĉataj kaj/aŭ tradukataj.
Jubileaj distingitoj
La datenoj estas serĉataj kaj/aŭ tradukataj.
Huai
La linio Huai-Kinlinga Montaro estas ĝenerale konsiderata kiel la geografia dividilo inter Norda kaj Suda Ĉinio. Tiu linio estas proksima al la konturlinio de 0 °C en januaro kaj de 800 mm de pluvo en Ĉinio. Ĝi montras ankaŭ la limon establitan en 1142 pere de la Traktato de Ŝaoŝing inter la Dinastio Jin en Norda Ĉinio kaj la Suda Song en Suda Ĉinio.
La rivero Huai estas 1110 km longa kun akvokolekta areo de 270 000 km².
Hungaria Esperanto-Asocio
Porokazaj kunvenoj
Siajn porokazajn aranĝaĵojn HEA, akomodiĝinte al la aktualaĵoj de la movada jaro, aperigas en sia hejmpaĝo.
Senador Rui Palmeira
Senador Rui Palmeira estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 13.047 loĝantojn en 2010.
Hungaria Esperanto-Asocio
Listo de Hungaraj Esperanto-Kongresoj:
Neokazintaj kongresoj
La komenco
Ekde 1897 ankaŭ en Hungario estis esperantistoj. Tiutempe volapuko estis jam publike konata vorto de la hungara lingvo, sed Esperanto estis sufiĉe nekonata. La ĵurnaloj strebis klarigi la signifon de la vorto ligite al la plej freŝaj novaĵoj. Inter la bone-malbone sukcesintaj klarigoj eĉ se ne la plej trafan, tamen la esencon fidele spegulantan, la plej koncizan difinon liveris Pesti Napló (’Taglibro de Peŝto) kaj Magyar Állam (Hungara Ŝtato): „Esperanto estas laŭjura posteulo de volapuko”.
Ĉirkaŭ la nova jarcento amase estiĝis landaj Esperanto-Unuiĝoj, unue en Francio en 1898 poste en 1902 en Svisio, Italio kaj en Hungario. Estis karakterizaĵo de la movado en Hungario, kvankam Budapeŝto estis unu el la plej grandaj „ĉefurboj” de Eŭropo, tamen la Esperanto-movado estiĝis ne tie, sed plejparte en provinco. Eĉ la unua Esperantlingva gazeto aperis ne en la ĉefurbo de Hungario, sed en urbo Szekszárd, ĉefurbo de la departemento Tolna. Ekde 1900 en tiu urbo, en la presejo de Paŭlo Lengyel estis fararata la monata Esperantlingva gazeto Lingvo Internacia, eldonita en Svedio. Paŭlo Lengyel en 1901 estis ne nur presisto, sed li iĝis ankaŭ eldonisto de tiu internacia gazeto.[37][38] En 1901 la gazeto havis nur unusolan abonanton en la aglomeraĵo tiutempe formiĝanta ĉirkaŭ Budapeŝto, nome la poŝta oficisto József Miletz (1865-1915), kiu tiutempe loĝis en tiama urbo Kispest [Kiŝpeŝt]. Tiujare Miletz du fojojn vizitis en urbo Szekszárd la eldoniston de Lingvo Internacia, poste en septembro 1901 li decidis fondi la Societon de Hungaraj Esperantistoj. Al tio li petis en Lingvo Internacia la subtenon de la hungaraj legantoj.
Prezidanto
La loko de la fondiĝo estis la separita salono de la restoracio Elefanty en la konstruaĵo en strato Dob, numero 100. La unuan fajon tiu loko estis nomita de Neues Pester Journal (’Nova Peŝta Ĵurnalo’ – germanlingva) nur dek monatojn poste, kiel kunvenejo de la societo. La loko kaj dato de la fondiĝo estis poste malprecize identigitaj. Tiujn ceterajn datojn, lokojn kaj nomojn ni rajtas ekskludi konsiderante la akireblajn fontojn plejparte kontraŭdirajn, respektive tiuj menciitaj datoj, lokoj kaj personoj ligiĝas plejparte al iuj aliaj eventoj, kunvenoj kaj kursoj. Tio estas la grundo respektive konstruaĵo post la angulgrundo, kaj ĝin ne tuŝis la reciferado en la strato Izabella, kiu krucas la straton Dob. Ankaŭ tio estas malgrava, ke aperis mapoj, kiuj tiun ĉi parton de strato Dob nomis Külső Dob utca (’Ekstera Dob-strateto’), La fonto de la diversaj eraraj datenoj estas Enciklopedio de Esperanto. Ni scias, ke en iu restoracio en la strato Dob, n-ro 100 antaŭ la fondiĝo en marto 1902, eventuale ankaŭ en la lastaj monatoj de 1901 kelkaj jam kunvenis. Pri la fondiĝo de loka grupo mankas dateno, sed pri tio ni havas datenojn, ke la geamikoj de Miletz tiutempe jam planis fondi la unuiĝon. Nenio subtenas tiun konstaton de Enciklopedio de Esperanto, laŭ kiu József Miletz en 1901 fondis la unuan Esperanto-grupon en la strato Dob, numero 100. en la Vindomo de Kecskemét, kaj poste en 1903 fondiĝis la Societo de Hungaraj Esperantistoj. Eblas, ke la restoracio Elefanty estis nomata Kecskeméti Borház (’Vindomo de Kesskemét’). Tamen en 1903 ne fondiĝis la societo, sed laŭ la tiutempaj fontoj okazis alia evento: komenciĝis la unua Esperanto-kurso de la societo, kaj EdE identigis tion kun la fondiĝo. Verdire tiu kurso komenciĝis en aprilo 1903 sub la gvido de József Miletz kaj kun dudek geaŭskultantoj, inter kiuj estis eĉ kvin virinoj.
Unu jaron post la fondiĝo laŭ la informado de Lingvo Internacia "en iu separita ĉambro de hotelo" estis la sabata kunvenejo de la membroj, kaj erare tiu estis konsiderata ankaŭ tiu de la fondiĝo. Kiel fondiĝejo estas nomata kelkfoje ankaŭ du aliaj adresoj, ambaŭ en la 9-a distrikto. Sed tiuj estis verŝajne poŝtadresoj de la Societo: Szvetenay u. 13. kaj Viola u. 7, verdire ili estas loĝadresoj de József Miletz, kaj tiu de alia membro de la societo, Schwörer, József.