cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Douzillère (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Oppenheim
Oppenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj estas la administra sidejo de komunumaro nomata Verbandsgemeinde Rhein-Selz, do libervola ligo de pluraj sendependaj komunumoj, kiuj kune plenumas certajn administrajn taskojn kaj servojn. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Giulio Cesare Giuliani
Giulio Cesare Giuliani (naskiĝis en 1882, mortis en 1954) estis itala pentristo kaj vitralisto.
Naskita en Viterbo en 1882, li translokiĝis al Romo en juna aĝo, kaj enskribiĝis ĉe la fakultato de kemio. Kun sia bopatro, la pentristo kaj dekoraciisto Eugenio Cisterna, li fondis, en 1900, la metiejon "Studio Giuliano pri Vitralo" kaj, en la sekvaj jaroj, dank' al siaj kemiaj studoj, profundigis kaj perfektigis la malfacilan arton de la apliko de koloro kaj orumo al vitroj. Li laboris tre aktive ĝis la unua mondmilito, en kiu li soldatservis kiel volontulo. Reveninte, li daŭrigis sian laboron, kun ambaŭ privataj kaj religiaj verkaĵoj.
En 1923 li partoprenisen la Unua Roma Ekspozicio pri Agrikulturo, Industrio kaj Artoj aplikata al Industrio. En 1934 Giuliani partoprenis la Duan Internacian Ekspozicion de Sankta Arto; la sekvan jaron li gajnis la Grandpremion en la IX-a Internacia Kolonia Foiro en Tripolo, tiam ĉefurbo de itala kolonio Tripolio en nuna Libio.
Giulio Cesare Giuliani mortis en Romo en 1954.
13922 Kremenia
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la Ukraina akademiano Vasilij Grigorieviĉ Kremen, ano de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio kaj prezidanto de la Ukraina Akademio de Pedagogiaj Sciencoj, sciencisto pri historio, filologio kaj pedagogio kaj elstara figuro en la organizo de la instruado kaj scienco en Ukrainio.
Via Movado
Via Movado (pole: Twój Ruch) estas nova partio en pola parlamento, kiu ĝis oktobro de la jaro 2013 ekzistis kiel Movado de Palikot.
Movado de Palikot (pole: Ruch Palikota, RP) estas pola politika partio starigita de Janusz Palikot, registrita la. Apud la partio aktivas ankaŭ la asocio Movado de Subteno de Palikot (Ruch Poparcia Palikota), registrita la.
Programo
Inter 35 postuloj de la partio troviĝis i.a. enkonduko de la plata imposto, malpligrandigo de la buĝeta deficito, redukto de burokratismo, promociado de entreprenemo, plialtigo de la aĝo de pensiiĝo, ĉesigo de instruado de la religio en lernejoj, liberaligo de la leĝo pri aborto, financado el la ŝtata buĝeto manieron gravedigi in vitro, enkonduko de registrita partnereco, agordo de salajroj al laboro, egaleco de seksoj en la balotlistoj, enkonduko de la majoritata balotsistemo, likvido de Senato, kunligo de Agentejo pri Sociaj Asekuroj (Zakład Ubezpieczeń Społecznych) kaj Kaso de Agrikulturista Socia Asekuro (Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego), transdonado de 1% de MEP por kulturo, enkonduko de la regulo de "silenta akcepto" (aŭtomata akcepto de la peto direktita al ŝtataj instancoj kaze de manko de respondo post koncerna tempo), laŭleĝigo de la t.n. malfortaj drogoj, malplialtigo de la elspezoj por armeo ĝis 1% de MEP kaj ĉesigo de la partopreno en armeaj misioj.
Gravaj aktivuloj
Dum sia junaĝo li frekventis Esperanto-kurson, kiel parlamentano en majo 2012 certigis la aliĝon al la kreota en Pola Parlamento Senat-Sejma Grupo Apoganta Esperanton, kunlaboras kun anoj de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-PL) en Szczecin, Gdynia kaj en Malbork. La 18-an de junio 2012 en la parlamenta oficejo en Gdinio / Gdynia, ĉe la str. Mściwoja 9 okazis unuhora fruktodona renkontiĝo kun la anoj de EDE-PL Kazimierz Krzyżak kaj Eduardo Kozyra. Rezulte de la renkontiĝo en la E-etoso, parte eĉ en Esperanto, la parlamentano preparos proponon de la rezolucio de Pola Sejmo okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto, do en julio 2012. Krome parlamentano strebos, ke la 6-monata Esperanto-kurso en Pola Parlamento (aparte en Senato kaj Sejmo) okazu komence de oktobro 2012 - kiun li ankaŭ frekventos por refreŝigi sian konon de Esperanto. La parlamentano planis unutagan ĉeeston dum la GES-3 (Grandpolia Esperanta Somero) en Wągrowiec (la 1-an ĝis 4-an de julio 2012) - kie okazos la ĉefa en Pola Esperantio la ceremonio kun la inaŭguro de E-memorŝtono okaze de la 125-jara Jubileo. La Esperanto-memorŝtono estas la grandega 6-tuna ŝtonego kun bela, kolora, jubilea emblemo sur la blanka, marmora memortabulo. Lastmomente pro gravaj kialoj nuligis la partoprenon en GES-3. Li frekventas la renkontiĝojn de E-klubo ĉe "Riviera" en Gdinio. Antaŭ la oficiala inaŭguro en Pola Parlamento de la Senat-Sejma Grupo Apoganta Esperanton, E-ekspozicio kaj Konferenco pri Esperanto en Pola Senato li sendis la mesaĝon kun bedaŭro, ke li ne povos partopreni persone pro la oficiala ĉeesto en delegacio de Pola Sejmo en Londono, petante ke Vicprezidantino de Sejmo Wanda Nowicka reprezentu lian partion (t.e. la Movado de Palikot) en tiu grava evento kaj ekde 2013 li estas la ano de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-PL). De la 30-a de novembro 2014 li estas Urbestro de Słupsk.
Vivo: Ŝi naskiĝis kiel viro, ŝi nomiĝis Krzysztof. Ŝi decidis ŝanĝi sekson nur kiam ŝia filo estis plenkreska. La operacio okazis en Bankoko. Pri la tuta procezo de la ŝanĝo de sekso de Grodzka estis kreita filmo Trans-akcja, produktita en 2010 de HBO.
Ŝi finstudis psikologion en la Universitato de Varsovio. Poste ŝi laboris en la branĉoj eldona, reklama kaj poligrafia. Ŝi okupiĝis pri TV-serio- kaj filmproduktado, ankaŭ por la Pola Televido. Ĝis la jaro 2011 ŝi membris en Alianco de Demokrata Maldekstrularo.
Socia kaj politika agado: Ekde 2008 ŝi gvidas fonditan de si mem Fondaĵon Trans-fuzja, kiu okupiĝas pri informado pri transsekseco kaj agado por subteni transseksulojn kaj transvestulojn. Ŝi estis ankaŭ vicprezidantino de la varsovia Urba Komisiono de Socia Dialogo pri Egaleca Traktado.
En 2011 ŝi kandidatiĝis al la pola parlamento. Ĉe la balotlisto de Movado de Palikot en la krakova balotlisto ŝi okupis la unuan lokon. En la balotoj ŝi ricevis 19 451 voĉojn kaj fariĝis la unua transseksa membro de la pola parlamento.
Eksteraj ligiloj:
Edson Braafheid
Edson BAAFHEID (prononco [], naskiĝis en Paramaribo, Surinamo, do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto de surinama deveno. Li kiel membro de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "15". En la sezono 2012-2013 li membras en la unua vira teamo de la germana futbalklubo TSG 1899 Hoffenheim.
798
En la jaro 798 post Kristo okazis, interalie:
Cesare Giuliani
Cesare Giuliani (naskiĝis la 15-an de marto 1944 en L’Aquila) estis itala pentristo. Lia verkaro koncentriĝas je oleopentraĵoj de kristanismaj temoj. Ekde la jaro 1966 li vivas kaj laboras en Vasto, en la provinco Chieti kaj la regiono Abruco, en centra Italio.
Izoamila trijodoacetato
Izoamila trijodoacetato aŭ C7H11I3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun izoamila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izoamila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.
5-a de marto
Je la 5-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 5-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Kafujo
Kafujo povas esti, pro la pluraj signifoj de la sufikso "-uj-":
Băbeni (Vâlcea)
Băbeni [bǝbenj] estas urbo en la rumana distrikto Vâlcea.
La urbo administras jenajn vilaĝojn: Bonciu, Capu Dealului, Pădurețu, Români, Tătărani kaj Valea Mare. Ĝi ricevis la rangon de urbo la per la leĝo n-ro 429.
Situo
Băbeni situas 18 km sud-okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea, ambaŭborde de la rivereto Bistrița (Bistrița Vâlceană), iom supre de ties enfluo en la riveron Olt. Tra la urbo pasas la nacia vojo DN64 inter Râmnicu Vâlcea kaj Drăgășani kaj la fervoja linio inter Râmnicu Vâlcea kaj Piatra-Olt. De ĝi debranĉiĝas la fervojlinio Băbeni – Alunu.
Ekonomio
Kvankam Băbeni jam antaŭ sia urbiĝo estis administra centro, ankoraŭ parto de la loĝantaro praktikas agrokulturon kaj bestobredadon. Aliaj prilaboras lignon aŭ ekspluatas naftoputon. La lignon ĝis 1970 alportis etŝpura fervojo de la regiono de Alunu.
Transporto
La Fervojlinio Băbeni – Alunu estas duaranga fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 205 kaj ligas la urbon Băbeni en distrikto Vâlcea kun la samdistrikta vilaĝo Alunu.
Ŝuljam
Ŝuljam, serbe Шуљам, slave Šuljam, hungare Sulyom [ŝujom] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.
Situo
Ŝuljam situas sur deklivoj de Fruŝka Gora laŭ rojo. Sremska Mitrovica troviĝas 12 km-ojn.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Ŝuljam 744 homoj, (713 serboj (96 %), po 4 kroatoj kaj rusoj, 3 ciganoj kaj aliaj).
(7053) 1989 FA
(7053) 1989 FA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Debrah Scarlett
Joanna Deborah Bussinger (Akershus, 20-an de julio 1993), plibone konata per la artistnomo Debrah Scarlett, estas norvega kantistino.
Biografio
Ŝi naskiĝis en la norvega Akershus, sed transloĝiĝis je kvinjara aĝo kun sia familio al Svislando. En 2013 ŝi partoprenis al la norvega versio de The Voice (La voĉo). Ŝia vera trarompo sekvis du jarojn pliposte, kiam ŝi kune kun Kjetil Mørland partoprenis al la Melodi Grand Prix, la norvega antaŭselekto por la Eŭrovido-Kantokonkurso. Per la kanto A monster like me (Monstro kiel mi) la duopo atingis la okan lokon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2015.
5661 Hildebrand
5661 Hildebrand estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo : de facto en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan geologon Alan R. Hildebrand, kiu malkovris ke la Kratero Chicxulub rezultis de alfrapo de asteroido, kies falo estas kaŭzo de la kretacea-terciara evento.
Samuel Friedrich Sauter
Samuel Friedrich SAUTER (naskiĝinta en la 10-a de novembro 1766 en Oberderdingen, mortinta en la 14-a de julio 1846 samloke) estis germana bazlerneja instruisto kaj popolpoeto.
Vivo
La patro, Philipp Jakob Sauter, estis gastejestro kaj bakisto. Ĉe la bofrato Ulmer li trejnitis en Unteröwisheim kiel instruisto kaj deĵoris poste en Bissingen. Ekde 1786 li estis vilaĝa instruisto en Flehingen, kie li fondis ĉ. la jaro 1800 literaturan rondon. En 1811 aperis en Heidelberg lia kolekto Volkslieder und andere Reime (kantoj kaj rimaĵoj). De 1816 ĝis la pensiuliĝo 1841 li instruis en Zaisenhausen. Posteli revenis en sian naskiĝlokon. Ekde 1789 li estis la edzo de fraŭlino Schickart el Unteröwisheim (+1824), kiu naskis sep infanojn.
Graveco
Sauter verkis ĉ. 500 poemojn, rimaĵojn kaj rakontojn, el kiuj kelkaj estis laŭkomisie faritaj. La plej konataj estas Das Krämermichelslied, Das Lied vom armen Dorfschulmeisterlein, Der Wachtelschlag kaj Loblied auf die Kartoffel. Parte la poemoj presitis en la gazeto Lahrer Bote. Muzikon por Der Wachtelschlag verkis Franz Schubert kaj Ludwig van Beethoven.
Sendube estis liaj poemoj popularaj, sed ili ankaŭ kritikitis pro sia neintencita komiko. Unu el la kritikistoj estis Adolf Kussmaul. Kune kun sia amiko Ludwig Eichrodt li verkis ironajn rimaĵojn pri Sauter (sub la pseŭdonimo Weiland Gottlieb Biedermeier por Sauter). Publikigitis en 1853 ilia volumo Gedichte in allerlei Humoren. Ankaŭ Joseph Victor von Scheffel parodigis la stilon de Sauter en la verkoj Biedermanns Abendgemütlichkeit kaj Bummelmeiers Klage. Tiel Sauter nevole gravis por tuta ĝenro.
Laŭ li nomitis elementa lernejo en Flehingen.
(17672) 1996 XS25
(17672) 1996 XS25 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Saĵi, en la vilaĝo Saĵi nun kunfandita en la urbo Tottori (gubernio Tottori, Japanio).
Alaska Golfo
La Alaska Golfo aŭ Golfo de Alasko estas marbrako de la Pacifika Oceano difina de la kurbo de suda marbordo de Alasko, inter la Alaska Duoninsulo kaj la Insulo Kodiak okcidente kaj la Aleksandera Arkipelago oriente, kie troviĝas la Glaĉera Golfo kaj la Interna Pasejo.
La tuta marbordo de la Golfo de Alasko estas kruta kombino de arbaroj, montoj kaj nombro de glaĉeroj. La plej grandaj glaĉeroj de Alaska, nome la Malaspina Glaĉero kaj la Beringa Glaĉero venas al la marborda ebenaĵo laŭlonge de la Golfo de Alasko. La marbordo estas ankaŭ tre markata de la Cook Inlet kaj de la Marbrako de Princo Vilhelmo, la du plej grandaj konektitaj marbrakoj, sed ankaŭ kun la Yakutat Bay kaj la Cross Sound. La Golfo Lituja estas la loko de la plej granda registrita cunamo en la historio kaj estas populara ŝilrma ankrejo por fiŝkaptaj ŝipoj.
Meteorologie, la Golfo de Alasko estas granda kaŭzanto de ŝtormoj. Krom vastegaj kvantoj de neĝo kaj glacio en suda Alasko, rezulte en kelkaj el la plej grandaj koncentroj sude de la Arkta Cirklo, multaj el la ŝtormoj moviĝas suden laŭlonge de la marbordoj de Brita Kolumbio, Vaŝingtonio, Oregono, kaj tiom for sude kiom ĝis Suda Kalifornio (ĉefe dum la okazoj de El-Ninjo).
Binjo Garrett
Binjo Garrett estis usona esperantistino. Binjo (en la angla "Bernice") naskiĝis la 3-an de oktobro 1924 en la urbeto Battle Creek, Miĉigano, kaj mortis la 30-an de septembro 2001 en la usona urbo Westminster, Kalifornio. Ŝi mortis pri haŭt-kancero.
Binjo penis propagandi kaj disvastigi la lingvon Esperanton. Ŝi kreis esperanto-lingvajn klasojn en Los-Anĝeleso sub sia propra organizaĵo Interparolo. Ŝi ankaŭ helpis la malliberulon mortkondamnitan, Vilĉjo Waldon, kiam la kalifornia ŝtato lin malliberigis.
Malnova Rejno (apartigilo)
Malnova Rejno    aŭ  Malnovrejno estas la esperantigita nomo de la jenaj  akvejoj rilate al la Rejno:
8129 Michaelbusch
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael W. Busch, stipendiato "Jansky" en la Departemento de Sciencoj pri Tero kaj Kosmo de la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. Busch estas radara astronomo kiu studas la apudterajn objektoj, kun precipa intereso pri la.
Opava (apartigilo)
Opava estas nomo por urbo en Ĉeĥio, por rivero en Ĉeĥio kaj por vilaĝo en Slovakio.
Nava (Coahuila)
Nava estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Nava. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05022.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25856 loĝantojn. El tiuj estis 13173 viroj kaj 12683 virinoj. La komunumo havas surfacon de 804,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 17611 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 14 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,079 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 12066 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1189 personoj al la protestantisma religio. 367 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 561 personoj statistike apartenis al neniu religio.
31323 Lysá hora
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al plej alta monto de la montaro Beskidoj, nord-okcidente de Karpatoj : Lysá hora (1323 m.) formita el grejso kaj argilo. Sur ties okcidenta latero, estas la Naturrezervejo Mazák kun raraj kaj de herboj. La monto estas populara por la marŝantoj.
788
En la jaro 788 post Kristo okazis, interalie:
Sándor Lovassy
Sándor Lovassy [ŝAndor lovaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lovassy Sándor estis hungara ornitologo, profesoro, instruisto. Sándor Lovassy naskiĝis la  en Abony. Li mortis la en Keszthely.
Biografio
Sándor Lovassy frekventis gimnaziojn en Baja kaj Székesfehérvár, poste li plulernis en Debrecen. Li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1878, li doktoriĝis en 1884. Post siaj studoj li instruis en provinco. En 1885 en la tutlanda ekspozicio li prezentis 650 ovojn, tial li ricevis oran medalon. Ekde 1889 li instruis en akademio de Keszthely, kie li estis direktoro inter 1916 kaj 1921, poste li pensiuliĝis. En 1897 li studvojaĝis al Germanio. En 1900 lia kolektaĵo ricevis bronzan medalon en Parizo. kiu naskis filon. Li strebis multe pri Balatono kaj Hévíz (lago). Li estis la unua, kiu plantis nimfeojn en lagon Héviz, poste ili disvastiĝis.
Okcidenta Bulganako
Okcidenta Bulganako (,, ; ofte oni nomas la riveron simple Bulganako) estas malmultakva rivero en la okcidenta parto de la Krimea duoninsulo. La nomo de la rivero havas krime-tataran devenon.
Karakterizo
La rivero estas sufiĉe malmultakva; ĝi ne havas iujn signifajn alfluantojn kaj estas nutrata ĉefe per pluvoj kaj neĝoj. Ĝiaj fontoj situas apud la sudaj partoj de Simferopolo sur la nord-okcidentaj deklivoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro. La rivero fluas okcidenten, alfluante la Kalamitan golfon de la Nigra maro apud la vilaĝo Beregovo. La longo de la rivero estas 52 km. (laŭ la aliaj pritaksoj — 49 km. ), la areo de la akvobaseno — 180 km², la jaraveraĝa akvokvanto estas ĉ. 0,05 m³/s (ekzaktaj mezuroj, faritaj ĉe la vilaĝo Kamiŝinko, egalas al 0,047 m³/s por la jaraveraĝa akvokvanto kaj 9,42 m³/s por la maksimuma ).
La rivero fluas sur la teritorioj de la Simferopola kaj Baĥĉisaraja distriktoj. La akvoj de la rivero estas aktive uzataj por irigacio, sur ĝia fluejo estas aranĝitaj multaj negrandaj akvorezervujoj, tial en sia malsupra fluo (post la vilaĝo Kolĉugino) la rivero sekas dum la pli granda parto de la jaro.
La valo de Okcidenta Bulganako estas konsiderata kiel limo inter la montara kaj stepa partoj de okcidenta Krimeo.
Vidindaĵoj
Laŭ la arkeologiaj esploroj la valo de Okcidenta Bulganako estis loĝata jam en la 9a jc a. K. (verŝajnas, ke tiam la rivero estis signife pli multakva). En la valo de la rivero apud la vilaĝo Poĵarsko situas antikva Bulganaka setlejo (2a jc a.K. — 3a jc p.K.), iam loĝata de skitoj kaj nomita laŭ la nomo de la rivero.
En la valo de la rivero apud la vilaĝo Vodno situas bela vidindaĵo «Ploranta roko», kiu estis deklarita kiel loke grava rezervejo en 1988.
Ferma fajfilo (orgeno)
Fermaj fajfiloj estas orgenfajfiloj, kies supra finaĵo estas fermita.
Fermaj fajfiloj en oktavpozicio estas konstruataj en la futpozicioj 32′ (en la pedalverko, en orgenegoj malofte ankaŭ en la manualo), 16′, 8′ kaj 4′. Ferma 2-futo trans la tuta manualamplekso maloftas, ĉar ĝi estas malfacile produktebla. En kelkaj orgenegoj staras en la pedalverko ankaŭ fermita 64′-registro. Plene elkonstruita, do etendiĝanta ĝis la subsubkontra-C, 64′-fermregistro tamen ĝis nun ne konatas. La kvintoj 211/3′ (en la pedalverko, malofte kaj nur en grandaj orgenoj), 102/3′ (en la pedalverko) kaj 51/3′ preskaŭ ĉiam aperas kiel fermitaj registroj. Fermita 8-futo oftege troveblas kaj estas en la plej multaj etorgenoj la ununura labia 8′-registro.
Fermaj registroj estas ege pli mallaŭtaj kiel malfermaj registroj kaj krome pli malhelaj laŭ sonkoloro. En la supratonospektro enestas nur la malparaj supratonoj, mankas la paraj supratonoj, inter ili la oktavoj. Mallarĝe mezurita ferma registro povas esti konstruita tiel, ke la tria supratono, la duodecimo, en la orgenkonstruo nomata „kvinto“, elstaras, kiu estigis en la germana faklingvo la nomojn Quintatön aŭ Quintadena (kvintotono) por tiaj registroj. Je ankoraŭ pli mallarĝa mezuro elpaŝas la 5-a supratono, kiu situas du oktavojn kaj perfektan tercion super la baztono kaj nomiĝas en la orgenkonstruo „tercio“. Tiu ĉi registron nomiĝas tiercino kaj maloftas.
Vânători (Ciucea)
Vânători (Ciucea) [vınətorj] (hungare Börvény) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Huedin. En 1910 ĝi nombris 734 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 545. Ĝia unua skriba mencio estis en 1715. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Ciucea.
Ferma fajfilo (orgeno)
Fermaj registroj estas konstruataj kun cirkla laŭlarĝa sekcaĵo el metalo kaj kun rektangula laŭlarĝa sekcaĵo el ligno. Kelkfoje ankaŭ la plej malaltaj fajfiloj de malferma registro (ekz. mirlitono, Hohlflöte, principalo) estas konstruataj fermaj, por ŝpari spacon, pezon, materialon aŭ kostojn.
Aliaj instrumentoj
Ankaŭ kelkaj flutospecoj estas fermaj konstruitaj. Dum kiam je la plej multaj flutoj kiel ekz. la bekfluto kaj transversa fluto la tubofinaĵo estas malferma, ekz. la fluto de Pan aŭ la ĉamkorno havas fermajn finaĵojn. La sona diferenco inter malferma kaj ferma fluto estas bone klarigebla per bekfluta kapo, kiun oni unuafoje ekblovas fermita kaj poste dum la blovado kovras la malsupran fermaĵon per la manplato.
Wasigny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Oktobra Revolucio
La Oktobra Revolucio  (ĝi komenciĝis la 25-an de oktobro 1917 laŭ rus-ortodoksa kalendaro; aliloke ekster Rusio estis la 7-a de novembro) estis parto de la Rusia revolucio. La bolŝevistoj sub gvido de Lenin perforte ĉesigis la postcaran demokration (vidu artikolon Portempa Registaro de Rusio) kaj komencis konstrui novan, socialisme orientitan ŝtaton. Sekvis tre profundaj sociaj, ekonomiaj kaj politikaj ŝanĝoj, kiel fino de ĝeneralaj balotoj, kaj de gazetara libereco, diktatoreca regado kaj enlanda milito, kiu daŭris ĝis 1922. En tiu jaro Rusio eniris la tiam fonditan Sovetan Union, kiu ekzistis ĝis 1991.
Historio
La Oktobra Revolucio, oficiale konata kiel Granda Oktobra Socialisma Revolucio en Sovetunio, konata ankaŭ kiel Bolŝevista Revolucio, estis revolucio en Rusio estrita de la Bolŝevisma Partio de Vladimir Lenin, kiu estis ŝlosila momento en la pli granda Rusa Revolucio de 1917–1923. Ĝi estis la dua revolucia ŝanĝo de registaro en Rusio en 1917. Ĝi okazis pere de armita insurekcio en Petrogrado (nuna Sankta Peterburgo) la 7an de Novembro 1917 [malnovstile 25a de Oktobro]. Ĝi estis okazaĵo kiu rezultis en la Rusia Enlanda Milito.
La Oktobra Revolucio sekvis kaj kapitaligis la rezulton de la Februara Revolucio de tiu sama jaro, kiu elpostenigis la carisman aŭtokration, rezulte en liberala Provizora Registaro. Tiu estis preninta povon post la proklamo de la Grand-Duko Mikaelo, pli juna frato de la caro Nikolao la 2-a, kiu malakceptis enpovigon post la retiriĝo de la caro. En tiu kunteksto, urbaj laboristoj ekorganiziĝis en konsilioj (sovetoj) en kiuj revoluciuloj kritikis la provizoran registaron kaj ĝiajn agadojn. La provizora registaro plue estis nepopulara, speciale ĉar ĝi plugis la bataladon en la Unua Mondmilito, kaj estis reganta perforte tra la tuta somero (inklude la mortigon de centoj de protestantoj en la Juliaj tagoj).
La okazaĵoj kulminis en aŭtuno kiam la Direktoraro, estrita de la maldekstra Socialista Revolucia Partio, kontrolis la registaron. La maldekstraj Bolŝevistoj estis tre malkontentaj kun la agado de la registaro, kaj ekdisvastigis alvokojn por militista insurekcio. La 10an de Oktobro 1917 (malnovstile; 23a de Oktobro, novstile), la Petrograda Soveto, estrita de Trockij, voĉdonis apogi militistan insurekcion. La 24an de Oktobro (malnovstile; 6a de Novembro, novstile) la registaro fermis nombrajn gazetojn kaj fermis la urbon Petrogrado kiel klopodo haltigi la revolucion; minoraj armitaj kvereloj okazis. La sekva tago tutskala insurekcio oakzis kiam ŝiparo de Bolŝevistaj maristoj eniris en la haveno kaj dekoj da miloj da soldatoj ribelis subtene la Bolŝevistojn. La Bolŝevistaj Ruĝaj Gvardioj sub ordonoj de la Milit-Revolucia Komitato ekokupis la registarajn konstruaĵojn la 25an de Oktobro (manovstile; 7a de Novembro, novstile), 1917. La sekvan tagon, la Vintra Palaco (nome sidejo de la Provizora Registaro en Petrogrado, tiam ĉefurbo de Rusio) estis konkerita de la revoluciuloj.
Dum la Revolucio ne estis universale agnoskita, la lando enkotiĝis en tre sangelverŝa Rusia Enlanda Milito, kiu daŭris ĝis 1923 kaj finfine rezultis en la kreado de Sovetunio fine de 1922. La historiografio de la okazaĵoj ege varias. La venkinta Sovetunio vidis ĝin kiel validigo de sia ideologio, kaj la venko de la laboristoj super kapitalismo. En la epoko de Sovetunio, la revolucia tago estis nacia festo, kiu markis sian gravon en la fonda historio de la lando. Alflanke, la okcidentaj aliancanoj vidis ĝin kiel totalisman puĉon, kiu uzis la demokratajn sovetkonsiliojn nur ĝis ili ĉesis esti utilaj. La okazaĵo inspiris multajn kulturajn verkojn, kaj komunismajn movadojn tra Eŭropo kaj en la cetero de la mondo. Multaj Marksism–Leninismaj partioj tra la tuta mondo celebris la tagon de la Oktobra Revolucio.
Historia kunteksto
La malkontento dum la unua mondmilito pri la caro kaŭzis februare 1917 la demokratan revolucion, kiu alpotencigis diversajn politikistojn, interalie la maldekstrulon Aleksandr Kerenskij. Disputo inter la menŝevistoj ebligis al Lenin, laŭ ties profetaj politikaj tezoj de aprilo 1917, transpreni la povon. Li alŝtatigis la grundon de la kamparoj kaj disponigis ĝin al malriĉaj kamparanoj. Populara estis lia postulo ĉesigi la militon kontraŭ Germanio.
Unu tagon antaŭ abdiko de la caro Nikolao la 2-a Petrograda Konsilio de Laboristaj kaj Soldataj Delegitoj redaktis dokumenton, kiun kiel la ordono n-ro 1 subskribis Aleksandr Guĉkov. Pro nuligo de la militista disciplino soldatoj liberigitaj de la Okcidenta Fronto revenis al Rusio. Nova ĉefministro de la Portempa Registaro de Rusio iĝis la 20-an de julio socialisto Aleksandr Kerenskij. Proklamita de li amnestio estis traktita kiel malforteco de la regopovoj kaj ne ĉesigis la ondon de perfortoj. En tiaj cirkonstancoj okazis bolŝevika puĉo erare nomata oktobra revolucio.
En la Soveta Unio la revolucio estis nomata la Granda Oktobra Socialisma Revolucio. Laŭ oficiala interpreto ĝi sekvis la profetaĵojn de Karl Marx, sed fakte li antaŭdiris revolucion en la alte evoluintaj landoj en okcidenta Eŭropo kaj en Usono, ne en Rusio.
En kulturo
Oktobro: dek tagoj kiuj skuis la mondon (ruse Октябрь (Десять дней, которые потрясли мир); translit. Oktjabr': Desjat' dnej kotorje potrjasli mir) estas soveta muta filmo de Sergej Eisenstein kaj Grigori Aleksandrov de 1928. Ĝi estas rezulto de la celebriga teatrigo de la Oktobra Revolucio de 1917 komisiita por la dekjariĝo de la evento. La prezentita sturmo de la Vintra Palaco neniam okazis.
Oktobro (en la rusa: Октябрь) estis literatura monata revuo kiu aperis en Sovetunio kaj sekve en Rusio post la Dissolvo de Sovetunio. Ĝi estis en cirkulado inter 1924 ĝis 2019. Krom Novij Mir kaj Znamija tiu-ĉi revuo estis eminenta kaj profunde enradikiĝita en la literaturan mondon de Rusio.
Pădurenii
Pădurenii estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Willy Brandt (pedagogo)
Christoph Gottfried Hermann Willy/Willi BRANDT (naskiĝinta la en Ilfeld, mortinta la  en Bayreuth) estis germana instruisto kaj lernejestro.
Vivo
Post trapaso de la abiturienta ekzameno ĉe la lernejo en la eksa Monaĥejo Ilfeld li studis ekde 1903 historion kaj klasikan filologion ĉe la universitatoj de Göttingen, Strasburgo kaj Halle. En Halle faritis lia doktoriĝo. Sekvis trejniĝoj en Hanovro kaj Hannoversch Münden. Lia unua deĵorloko estis helpinstruistece en Aurich. Inter 1910 kaj 1913 li estis unua lernigisto pri la lingvoj latina kaj helena kaj pri historio ĉe Große Stadtschule en Rostock. Poste li lektoris ĉe la Universitato Rostock. Inter 1924 kaj 1937 li estis lernejestro ĉe la Katedrala lernejo de Güstrow: dum lia estreco festitis la 375-datreveno institucifonda.
Cartellverband der katholischen deutschen Studentenverbindungen
Cartellverband der katolischen-deutschen Studentenverbindungen (ofte nur: Cartellverband, mallongigo: CV) estas germana tegmenta organizo de katolikaj studantaj samideanaroj, de korporacioj studentaj.
Fundamento
En 1851 en Munkeno samideanaro nomita Aenania München estis fondita. Tiu samideanaro provis establi ligojn al aliaj katolikaj samideanaroj sur aliaj universitatoj. La 6an de decembro 1856, Aenania München formis aliancon kun la lastatempe fondita Winfridia Breslau de Vroclavo. Tiu formala alianco estis la naskiĝo de "Cartellverband". Ambaŭ samideanaroj dividis la samajn principojn, de religio, sciencemo kaj amikeco.
En 1864 Guestfalia Tübingen kaj Austria Innsbruck eniris al Cartellverband. Pli poste aliĝis ankaŭ Bavaria Bonn (fondo en 1844), en 1871 Alsatia Münster (renomo posta je Saxonia Münster), kaj Markomannia Würzburg, Hercynia Freiburg en 1873, Suevia Berlin en 1876; Rhenania Marburg kaj Burgundia Leipzig, ambaŭ en 1880, sekvis.
En 1907 kvara principo pri patria (patrujo) estis aldonita al la aliaj tri pri flego de religio/scienco/amikeco. Sed la nova principo ne signifu limigon de membreco por homoj de aŭstra aŭ svisa origino; membris ankaŭ pluraj viroj el Belgio, Nederlando kaj Britio. Ekzemple, la 28an de februaro 1905 la unua amerikano, Irville Charles LeCompte, poste profesoro ĉe Yale, estis akceptita kiel membro de AV Rappoltstein, tiam en Strasburgo, nun en Kolonjo (KDStV Rappoltstein).
Ekde sia fondiĝo, Cartellverband nur akceptis en sia strukturo po unu samideanaron por universitato por plenumi la principon de unikeco. Tiuj samideanaroj, al kiuj estis neitaj, fondis aliajn ŝirmorganizaĵoj kiel Katholischer Deutscher Verband farbentragender Studentenkorporationen (KDV) dividante la samajn principojn kiel CV. En 1907 la principo de unikeco ĉealtlerneja estis aboliciita. Nun la antaŭaj membroj de tiuj ŝirmorganizaĵoj povis ekmembri ĉe Cartellverband, kiu strukture kaj membronommbre tre kreskis.
Dum la unuaj jaroj la membrosamideanaroj de la Cartellverband malrajtis akcepti membrojn sen atestilo pri sukcese trapasita abiturienta ekzameno., la germana ekvivalento de universitatenirejtaŭgeco. En tiuj tempoj abiturientekzameno malnecesis por studi ĉe teknikaj universitatoj. La samideanaroj de tiaj universitatoj akceptis tiajn studentojn. Tiuj samideanaroj fondis siajn proprajn organizojn ĉar ili ne povis akiri membrecon ĉe CV. Ĉar ĝi aboliciis la membriĝantaŭkondiĉon abiturientekzamena en 1904, tiuj samideanaroj povus ankaŭ eniri ĉe CV. Baldaŭ antaŭ Unua mondmilito, iamaj samideanaroj de Unitas-Verband, Alania Bonn kaj Cheruskia Tübingen ankaŭ rajtis CV-iĝi. Kelkaj pli malpli etaj samideanaroj kiel "Cartell katholischer Verbindungen an Tierärztlichen Hochschulen" (veterinaroj), "Verband Katholischer Studentenvereine" kaj "Cartell katholischer Verbindungen an Landwirtschaftlichen Hochschulen" (agrikulturistoj) sekvis. Tiumaniere CV iĝis la plej granda katolika organizaĵo en Germanujo kaj Austrujo.
Blanka ringo
La tiel nomita Weißer Ring estis organizo ene de la CV, ekzistante de 1908 ĝis 1923. La membroj estis la samideanaroj Bavaria Bonn, Burgundia München, Ripuaria Freiburg kaj Zollern Münster. Iuj aliaj samideanaroj simpatiis kun ili, ekzemple Guestfalia Tübingen, Rheno-Palatia Breslau, Rheno-Franconia München kaj Marco-Danubia Wien. Kiam en 1912 CV decidis ke ĉiu fratiano (membroj de malsamaj kluboj) cidiru unu la alian tiuj samideanaroj ne volis fari tion. Ĉar al ili estis neite malcidiri, ili komencis malcidiri ankaŭ al anoj de la sama klubo. Formala signo de la blanka ringo estis blanka dianto. Tiaĵoj malpermesitis en 1923.
Nacisocialismo kaj Dua mondmilito
La ĉefunuiĝo jara (Cartellversammlung) de 1932 malpermesis al la membrojn de CV esti membro de NSDAP ĉar la germanaj episkopoj kontraŭbatalis la naziojn. Unu jaron poste, la rilatoj inter la germana ŝtato kaj Vatikanurbo pliboniĝis danke al konkordato. Nun ekzistis ne pli kialo de partianceo. Komenciĝi en 1933 procezo de paraleligo kaj samideanaroj devis evoluigi principon de gvidado simila al la partiaj organizoj de NSDAP kaj difini ligon sian al la nacisocialisma studentkomunumo. Kiel reago al tiuj procedoj, la aŭstraj samideanaroj kaj tiuj en Ĉeĥoslovakio forlasis CV fondonte Österreichischer Cartellverband (ÖCV) la 10an de julio 1933 respektive "Sudetendeutscher Cartellverband" (SCV) la 14an de junio 1933. Reunuiĝo neniam poste faritis.
La 31an de januaro 1934 la gvidado de la CV deklaris finita la katolikan orientiĝon de CV. La 27an de oktobro 1935 ekzekutiva komitato de CV decidis memneniigon. Nun nur la samideanaro Teutonia Fribourg en Svislando pluvivis. La 20an de junio 1938 la ceteraj strukturoj de la CV estis eliminitaj laŭ ordono de Heinrich Himmler. Ĉiuj posedaĵoj de la antaŭaj samideanaroj estis konfiskitaj. Kvankam la samideanaroj ne ekzistis plu, multaj el la antaŭaj membroj provis trovi neformalajn manierojn vivi laŭ siaj akademiaj tradicioj. Ekzistis neniuj unitariaj sintenoj. Inter la membroj de la CV estis multaj viktimoj de nacisocialismo sed ankaŭ kulpuloj.
Post la Dua mondmilito
Post la milito, la samideanaroj provis reestabli sin. Tio estis malfacila kaj tre dolora procezo. Viktimoj de la nazia tiraneco renkontis tiujn kiuj detruis samideanarojn aŭ eĉ faris krimojn. En 1950 CV estis novvondita, sed ĝi ŝanĝiĝis. La samideanaroj en Aŭstrio ne revenis, tiuj en GDR, Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Ukrainio devis serĉi novan lokon ene de Okcidenta Germanio aŭ Aŭstrio. CV, ÖCV kaj la studentorganizo de Svislando proklamis amikecon per kontrakto la 10an de februaro 1963 en Innsbruck. CV estas fondmembro de la Eŭropa kristana korporaciaro studenta (EKV) en 1975. Ĝi ankaŭ estas membro ekz. de la Konsorcio de katolikaj organizoj (AGV), de "Pax Romana" (movado por intelektuaj kaj kulturaj aferoj) Hodiaŭ la germana (CV) kaj aŭstra (ÖCV) Cartellverband kune unuigas pli ol 177 aktivajn kaj 12 neaktivajn germanajn studentajn samideanarojn en Germanio, Aŭstrio, Svislando, Belgio, Francio, Hungario, Italio, Japanio, Pollando, Slovakio kaj Sirio. Hodiaŭ ili reprezentas 42,000 akademiulojn ĉie en la mondo.
Strukturo
La Cartelverband estas konfederacio de individuaj samideanaroj kun egalaj gvidadoj, en duavica rilato, kio signifas ke la samideanaroj havas la plej grandan eblan aŭtonomion, ene de la kadro de la fundamentaj principoj de Cartellverband. Ĉiuj membrosamideanaroj havas egalajn rajtojn kaj devojn, aparte egalan voĉdonrajtojn. Nur en aferoj de protokolo, distingo estas farita surbaze de la historia dato de membreco de ĉe Cartellverband. Individuaj personoj sole memkompreble ne povas iĝi membro de Cartellverband. La tuto de aktiva studantoj formas "Studentenbund", la studintoj "Altherrenbund". En la kazo ke ekzistas en unu urbo pli multaj korporacioj estiĝas unietoj propraj (Ortsverbände), ekz. en Aachen (7 fratioj), Darmstadt (3), Freiburg im Breisgau (6), Hannover (3), Köln (7), München-Freising-Weihenstephan (10), Münster (7), Würzburg (6) Mainz, (3), Frankfurt am Main (4), Heidelberg (2), Berlin (4) Bonn (8) and Erlangen-Nürnberg (3). En proksimume 247 lokoj en Germanio kaj Aŭstrio, kaj en Bruselo, Luksemburgo, Parizo kaj New York ekzistas regionaj grupoj de individuaj membroj; tiajn rondojn, kiuj regule kunvenas, nomas oni Zirkel. La plej malnovaj rondoj tiaj ekzistas ekde 1876 en Koblenco Confluentia Koblenz.
Institucioj ene de CV
Supera administra institucio estas la CV-konsilio (CV-Rat). Prezidanto estas la estro de Altherrenbund. La aliaj membroj estas la estro de la aktuala gvidanta korporacio (Vorortspräsident). Ekzistas pluraj aliaj institucioj kiel la sekcio de spirita asisto, la sekcio de financoj, la sekcio de akademia eduko kaj la laŭleĝa sekcio. Ĉiun jaron alia samideanaro aŭ loka grupo de samideanaroj prezidas la CV. Ili formas la Vorort-estraron konsistante el la prezidanto, la vicprezidanto kaj al responsuloj pri socialpolitiko, gazetara diskonigo, eksterlandaj kontaktoj kaj financoj. Ili aŭtomate publike reprezentas la tuton de CV por la tempo de kvar jaroj.
CV havas siajn proprajn tribunalojn sur regiona kaj nacia niveloj. Tiuj funkcias kiel honora senato. Cartellverband estas eldonisto de organo Academia kun kvin numeroj pojaraj. La unua numero aperis en 1888. Jen kelkaj aliaj institucioj: Principoj
Simboloj
La moto de CV jenas: In necessariis unitas, in dubiis libertas, in omnibus caritas (unueco en neceso, libereco en duboj, karitao en ĉio). La CV-blazono estis dizajnita en 1921 fare de Joseph Weiß kaj Philipp Schumacher. La himno (Laßt ihr buntbemützten Scharen...) verkitis fare de Heinrich Gassert, membro de Hercynia Freiburg en 1885.
Konataj anoj
Multas ene de la membroj de CV (Germnujo) kaj ÖCV (Aŭstrujo) elstaruloj kaj intelektuloj.
El la vivantaro (elekto)
Benedikto la 16-a, Oscar Andrés Rodríguez Maradiaga, Walter Kasper, Friedrich Wetter, Peter Shirayanagi, Christoph Schonborn, Gebhard Fürst, Hubertus Brandenburg, Hans-Adam la 2-a (Liechtenstein), Katsura, Franz Fischler, Edmund Stoiber, Jürgen Rüttgers, Herwig van Staa, Armin Laschet, Erwin Teufel, Klaus Kinkel, Matthias Wissmann, Fritz Wittmann, Friedrich Merz, Rainer Barzel, Othmar Karas, Andreas Khol, Josef Pühringer, Anton Zeilinger, Wolfgang Schuster, Reinhold Ewald, Thomas Gottschalk, Christoph Metzelder, Elmar Mäder, Manfred Lütz.
El la mortintaro (elekto)
Pio la 12-a, Clemens August von Galen, Rupert Mayer, Jakob Kern, Aloisius Joseph Muench, Julius Döpfner, Josef Frings, Franz König, Theodor Innitzer, Corrardo Bafile,Leo Scheffczyk, Antonio Agliardi, Takamado, Heinrich Brüning, Philipp von Boeselager, Wilhelm Cuno, Kurt Waldheim, Heinrich Lübke, Wilhelm Miklas, Thomas Klestil, Konstantin Fehrenbach, Georg von Hertling, Ignaz Seipel, Otto von Habsburg, Otto Ender, Karl Vaugoin, Engelbert Dollfuß, Kurt Schuschnigg, Leopold Figl, Julius Raab, Josef Klaus, Prosper Poullet, Pierre Prüm, Franz Josef Strauß, Eugen Bolz, John Pius Boland, Hans Globke, Karl Lueger, Alois Mock, Reinhold Frank, Götz Briefs, Wilhelm Killing.
Trenčín
Trenčín (Trencsén, Trentschin) estas urbo en Slovakio kun. Ĝi estas administra centro en nordokcidenta Slovakio (regiono Trenčín).
Geografio
Trenčín situas en ambaŭ bordoj de rivero Váh.
Historio
La unua mencio okazis en 179, kiam romianoj postkuris la malamikojn. En 1069 jam estis fortikaĵo sur monto 260 m-ojn alta. Tio estis grava defenda ĉenero de hungaroj. Ĝi kontraŭstaris plurfoje al ĉeĥaj atakoj, eĉ en 1241 al tatara atako. En 1321 Karolo la 1-a (Hungario) sukcese sieĝis ĝin de Mateo Csák (ĉAk), kiu proklamis sin reganto de norda Hungario. En 1335 tie en Trenčín hungara Karolo, ĉeĥa Johano kaj pola Kazimiro reĝoj faris pacon. Hungara reĝino Maria kaj Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) tie nuptiĝis. La loko iĝis libera reĝa urbo en 1405, kiun Ferdinando en 1528, Stefano Bocskai en 1605 okupis. Apud la urbo malvenkis grave Francisko Rákóczi la 2-a de Habsburgoj en 1708.
Fine de la 19-a j.c. konstruiĝis granda rondirado de fervojo, kiu ligis urbojn Budapeŝto-Miskolc-Kassa-Poprád-Martin-Zsolna-Vágbeszterce-Trencsén-Nagyszombat-Bratislava-Vác-Budapeŝto. En 1910 loĝis tie 7805 da loĝantoj (3676 slovakoj, 2997 hungaroj kaj 925 germanoj). Ĝis 1919 la urbo estis departementejo de Trencsén (reĝa departemento).
La gotika romkatolika preĝejo el la 14-a jarcento
La pilgrimloka preĝejo renesanciĝis post 2 jarcentoj.
La kastelo Trenčín
Dominanto de ne nur la urbo mem, sed ankaŭ de la tuta regiono estas la kastelo Trenčín, nacia kultura memoraĵo kaj unu el la plej belaj kasteloj de la tuta Slovakio. Ĝi estis konstruita en loko de malpli nova sidejo, kiu ekzistis ĉi tie ekde bronzepoko.
En la kastelo troveblas historiaj ekspozicioj de Muzeo de Trenčín, kiuj rialatas al historio de la regiono kaj de la kastelo mem. Allogas precipe ekspozicio de historia meblaro kaj feŭdalismo, valoraj armiloj, pentraĵoj, pratempaj kaj etnografiaj ekspoziciaĵoj en Palaco de Ľudovít kaj daŭra kastela galerio. Krom tio videblas arkeologiaj kolektoj kaj trovaĵoj, akiritaj dum arkeologiaj esploroj en la kastelo. En korto estas konservita la legenda Puto de amo.
La romia surskribo sur la kastela roko
Komence de nia erao ĝermanaj gentoj - venantaj el nordo kaj okcidento en regionon de okcidenta Slovakio - forpelis keltojn. La plej konataj el ili estis kvadoj, kiuj kune kun markomanoj el la najbara suda Moravio ofte batalis kun romiaj legioj. La plej grava batalo inter ili okazis en la tempo de t.n. Markomanaj militoj, kiam la venkinta II. legio helpa atingis eĉ la regionon de Trenčín, kie ĝi pasigis la vintron 179/180. Ĝuste el tiu tempo devenas ankaŭ la glorsurskribo sur la kastela roko. Ĝia traduko (kompletigita je la nomo de komandanto) estas: ''Omaĝe de la venko de cisaroj, la soldataro, kiu troviĝas en Laŭgaricio, 855 soldatoj de la II. legio [Marcus Valerius Maxim]ianus, komandanto de la II. legio helpa, lasis pretigi''
La nomo de la komandanto estis longan tempon nekonata, ĉar la roko estas ĝuste en tiu loko difektita.
La pesta kolono
Ĝi estis konstruita meze de urboplaco en la jaro 1712 kiel memorigo pri la pesto, kiu trafis la urbon Trenčín en la faro 1710. El iniciativo de la grafo Mikuláš Ilešházi vienaj majstroj ŝtontranĉistoj konstruis ĝin en baroka stilo. Ĝi staras meze de la Placo de paco.
La domo de ekzekutisto
Ĝi videblas jam sur la plej malnova notaĵo pri Trenčín el la jaro 1580. Laŭ popola tradicio ĝi estis en la 17-a jarcento loĝejo de urba ekzekustisto kaj samtempe urba arestejo. Tamen pli verŝajne estas, ke ĝia nomo ekestis nur en la romantika 19-a jarcento, kiam laŭdire loĝis tie urba sbiro. Ĝi estas la unusola konservita konfirmo de aspekto de la mezepoka burĝa domo en Trenčín. La renesanca, origine verŝajne gotika trietaĝa objekto kun ekspozicio staras sur la Strato de Matúš Čák ĉe alirvojo al la kastelo. Hodiaŭ prizorgas ĝin la Muzeo de Trenčín, kiu en la suba parto lokigis la ekspoziciojn „Juro kaj leĝo en malnova Trenčín“ kaj „El malnova Trenčín“. La supra parto servas kiel ekspozicia ejo.
Sinagogo
La sinagogo apartenas al la plej belaj kaj interesaj verkoj de tiu speco en Slovakio. Ĝi situas proksime de la malnova sinagogo. Laŭ la projekto de la berlina arkitekto Dr. Richard Scheibner konstruis la sinagogon la konstru-firmao Fuchs kaj Niegreisch. Temas pri konstruaĵo kun bizancaj kaj maŭro-orientalajn trajtoj. Ĝi troviĝas en norda angulo de la Placo de Ľudovít Štúr. La sinagogo estis uzata por neologiaj celoj ĝis la Dua mondmilito, dum kiu ĝi estis malsanktigita kaj ĝia inventaro disŝtelita. Renovigo de la memoraĵo okazis en la jaroj 1974-1984. Eta preĝejo en la malantaŭa parto estis renovigita en la jaro 1990. Post la renovigo centra spaco de la objekto sub la kupolo servas kiel ekspozicia ejo. La memoraĵo nuntempe ne estas alirebligita por publiko.
Interamerika Komisiono pri Homaj Rajtoj
La Interamerika Komisiono de Homaj Rajtoj (mallonge IAKHR; Comisión Interamericana de Derechos Humanos, mallonge CIDH; Inter-American Commission on Human Rights, mallonge IACHR) estas aŭtonoma organo de la Organizo de Amerikaj Ŝtatoj, kies sidejo troviĝas en Vaŝingtono. Kune kun la Interamerika Kortumo de Amerikaj Ŝtatoj, kiu troviĝas en San-Joseo, Kostariko, ĝi estas unu el la instancoj, kiuj ampleksas la interamerikan sistemon por la promocio kaj protekto de homaj rajtoj.
Ĝiaj homaj rajtaj devoj derivas de tri dokumentoj:
La IKHR estis kreita en Santiago de Chile en 1959. Ĝia unua estro estis la venezuela verkisto Rómulo Gallegos en la periodo 1960-1963. Aktuale, la meksika Tania Reneaum Panszi1 estas la plenumsekretariino.
1827
1827 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1827 post Kristo okazis, interalie:
Iso-Poro
Iso-Poro estas insulo de Päijänne en Jyväskylä. Ĝi estas proksimume 1,7 km longa. Supermara alteco de la plej alta loko de la insulo estas proksimume 130 m. Ĝi situas en meza parto de la insulo. En norda parto de Iso-Poro estas pli malalta monteto. En la insulo estas libertempaj loĝejoj. Alie la insulo estas vere arbara. Apuda insulo de Iso-Poro estas ekzemple Vähä-Poro.
Nauroth
Nauroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Urbodomo de Püspökladány
La Urbodomo de Püspökladány estas parte historia monumento en Püspökladány, kie daŭre funkcias la administrado.
Ciferecepoko
La cifereca epoko aŭ informa erao estas koncepto, kiu difinas tempodaŭron en la homa historio, kiu estas karakterizita per la centreco de informa teknologio. Kun la disvolviĝo de informa teknologio kaj ĝia efiko al moderna vivo, multaj vidas ĝin kiel difinan periodon en si mem. Iuj difinas la informan epokon komencitan en la 1960-aj jaroj post la efektoj de potencaj industriaj inventoj, kiel klimatizilo kaj lavmaŝino al niaj ĉiutagaj vivoj, kiam grandaj inventoj klopodis informatikon en  cifereca formo.
Urbodomo de Püspökladány
Konstruaĵo
La urbodomo situas laŭ placo. Ĝi havas en la centra parto 2 etaĝojn kun mansardoj.
Ciferecepoko
Ĉi tio similas al la kutimo nomi periodojn bazitajn sur la teknologio, kiu karakterizas ilin, kiel la "Ŝtonepoko" aŭ la "Ferepoko".
4821 Bianucci
4821 Bianucci estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala scienca ĵurnalisto Piero Bianucci, rubrikisto en "La Stampa" de Torino, kaj verkinto de pli ol dek libroj pri astronomio.
60186 Las Cruces
60186 Las Cruces estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj amatoraj geastronomoj Janet Stevens kaj David S. Dixon elde la Observatorio de Jornada en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Las Cruces, kiu, fondita en 1848 ĉe la rivero Rio Grande, kreskis el malgranda setlejo de ĉirkaŭ 120 loĝantoj ĝis grandurbo hejmo de agrikulturo, industrio kaj de la Ŝtata Universitato de Nov-Meksiko. La klara, seka klimato kaj la alteco altiris multenombrajn observatoriojn en tiun areon.