cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrzej Gawroński
Organizanto de orientalistikaj studoj
Iniciatis la unuan polan Orientalistikan Instituton (1921) kaj eldonadon de „Biblioteka Wschodnia” (Orienta Biblioteko” ĉe Zakład Narodowy im. Ossolińskich (Nacia Establo nome de Ossoliński). Danke al kunlaboro kun ministerio pri klerigado dum kelkaj jaroj fondis ses orientalistikajn katedrojn, tri docento-postenojn kaj Polan Orientalistikan Societon (1922), al kiu aliĝis 30 profesiaj orientalistoj. Estis ankaŭ membro-fondinto de Pola Lingvoscienca Societo (1925).
Tradukinto de robajoj
En sia lasta vivojaro Andrzej Gawroński serĉis ripozon tradukante kvarversojn de Omar Ĥajam, persa sciencisto kaj poeto, kiuj tiutempe estis plej proksime al lia animo. Zofia Kozarynowa, lia fratino, en sia artikolo rememorigas 12 robajojn emfazante agordon de la penso de astronomo-poeto el la 11-a jarcento kun lingvisto-poeto de la 20-a. Jen tri el ili:
Ho, se oni povus halti dum ĉi-voj' ripoze
Aŭ celon irus la vojo tro longa supoze...
Se oni povus esperi, ke ni post jarmiloj
El sin' de la ter' burĝonos folietaroze...
''Ho, koro... Per ulcero sanganta vundo,''
''Animo! Kial vi mian korpon eniris''
Por fine ĝin forlasi por for-profundo?
Ne unu por sciencoj mi dediĉis horon,
Ne unu spertis ĝojon kontraŭ fam-disfloron,
Kaj jen estas - aŭskultu - la scio gajnita:
Naskite el pulvoro mi ventpasos foron.
(tr. K. Śliwiński)
Tadeusz Kowalski en sia libro Na szlakach islamu (Sur la vojoj de islamo) skribas: ''La traduko de Fitzgerald estas deturna punkto en la historio de Omara poezio kaj posedas tiel riĉan literaturon, ke mem por si povas esti objekto de memstaraj studoj. Ĝi influis konsiderindan kvanton da tradukoj, kiuj estas simple tradukoj aŭ parafrazoj de Fitzgerald, sed ne de Omar. Fitzgerald konceptis Omaron subjektive kaj malproksime de filologia pedanteco. Kelkfoje disfrakis unu kvarverson al du, alifoje fokusigis la enhavon de du aŭ pli da persaj kvarversoj en unu anglan. Ne malakceptis ankaŭ tion, kion ni jam scias, ke kelkaj jarcentoj antaŭ li faris persaj poetoj, nome kreadon de propraj kvarversoj laŭ Omara stilo. Li enkondukis grupigon laŭ enhavo, ĉe kiu unuopaj kvarversoj fariĝas kvazaŭ strofoj de pli longaj poemoj. Tia grupigo estas absolute fremda al orientaj eldonoj, kie ĉiu kvarverso estas por si mem aparta tutaĵo.''
Rememoroj de disĉiploj kaj kunlaborantoj
Andrzej Gawroński – skribis Kazimierz Nitsch dum dekjara datreveno de lia morto - ''estis homo tiel nekutima, ke dum la plej sobre kaj objektive traktata karakterizaĵo de li leganto povus eksupozi, ke temas pri troa laŭdado (...). Frapis min antaŭ ĉio eksterordinaraj kapabloj kaj supermezure vasta scio. Laŭ profesia fako estis filologo malnovhinda, laŭ universitata titolo ankaŭ hindeŭropa kompara lingvisto. Kvankam oni rekonis jam la du kampoj tro ampleksaj por unu homo celanta ilin ekregi, ĉe li tamen tio estis apenaŭ ero de interesiĝoj samkiel de scio.'' („Przegląd Współczesny”, 1937).
Szober emfazas: ''En la kulturo de Hindio altiris lin religio kaj literaturo; kadre de fluoj kaj religiaj sistemoj – budhismo, kampe de literatura kreado – dramo. Fokusigo de pli aparta atento al tiuj ĉi manifestaĵoj de la hinda kulturo ne estas hazardo, sed rezultis el profundaj moralaj bezonoj de la esploristo, liaj metafizikaj deziroj, intelektaj interesiĝoj kaj streboj de la vivo. Tragikaj konfliktoj, same en vivdramoj kaj en la literaturo, ĉiam entenas en si heroan elementon, ĉar ĉiam rezultas el neceso entrepreni taskojn, kiuj superas aŭ fizikajn aŭ moralajn fortojn de la homo, kaj la sento, kiu scipovas flamigi en la homa animo deziron al heroeca ago, enhavas en si ion el religia entuziasmo. Senĉesa batalo (...) kun la malsano (...) kaj ties morala venkado naskigis en la animo de Gawroński senpaŭze gardostarantan spiriton de heroa obstino, kaj tia vivteno devis nutriĝi per religia konvinko pri morala bezono pludaŭri ĝis la lasta fino sur la elektita vivovojo.''
Publikaĵoj
en aliaj lingvoj:
tradukoj:
Georges Eekhoud
Georges Eekhoud (naskiĝis en Antverpeno la, mortis la en Schaarbeek), estis belga verkisto, kiu, kvankam denaske flandra, ricevis franclingvan instruadon, same kiel la samtempaj verkistoj Maurice Maeterlinck, Émile Verhaeren kaj Georges Rodenbach. Li ĉefe skribis france, ĉar en tiu periodo la franclingva literaturo estis pli prestiĝa ol la nederlandlingva. Pro ekonomiaj kialoj li tamen ankaŭ verkis popularajn romanojn en la nederlanda lingvo.
(17433) 1989 SV2
(17433) 1989 SV2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Vilaĝestro
Vilaĝestro estas politikisto kiu laboras kiel la estro de vilaĝo. Vilaĝestro povas agi kiel la ĉefano de konsilantaro, aŭ eble esti unua estro. La vilaĝestro povas esti elektita oficialulo, aŭ povas temi pri nur ceremonia ofico.
Jack Schwarz
Jack Schwarz (naskiĝis la 24-an de aprilo 1924 en Dordrecht, Nederlando, mortis la 26-an de novembro 2000 samloke) – nederlanda filozofo, humanisto, naturkuracisto kaj edukisto. Li famiĝis pro scipovo kontroli fiziologion de sia korpo (reguligo de temperaturo, sangado, percepto de doloro ktp)
Oni faris kun li plurajn psikologiajn eksperimentojn.
Hipólito Yrigoyen
Juan Hipólito del Sagrado Corazón de Jesús YRIGOYEN Alem konata plej kutime nur kiel Hipólito Yrigoyen [iPOlito iriGOjen] (Bonaero, 12-a de julio de 1852 – Bonaero, 3-a de julio de 1933) estis politikisto argentina, Prezidento de Argentino en du regotempoj (1916-1922 kaj 1928-1930) kaj elstara figuro de la partio Unión Cívica Radical nome radikaloj. Li estis la unua prezidento de la argentina historio kiu estis elektita pere de vira, universala kaj sekreta voĉdonado.
Unua prezidanteco (1916-1922)
Yrigoyen estis populara, aliflanke, inter balotantoj kaj de mezklaso kaj de laborista klaso, kiuj sentiĝis integritaj por la unua fojo en politika procezo, kaj tiele la argentina ekonomio prosperis sub lia gvidado. Yrigoyen konservis neŭtralecon dum la Unua Mondmilito, kiu rezultis por bonaĵo, pro pli altaj bovaĵprezoj kaj la malfermo de multaj novaj merkatoj ĉefe por la eksportoj de krudaj materialoj el Argentino (viando kaj cerealoj).
Yrigoyen ankaŭ antaŭenigis sendependecon por energio por la rapide kreskanta lando, akirante kongresan subtenon por la establado de la YPF ŝtata naftokonzerno, kaj nomumante kiel ĝenerala ties unua direktoro Enrique Mosconi, la plej eminenta rekomendanto por industriigo de la militistaro tiutempe. Malavaraj kreditoj kaj subvencioj ankaŭ estis etenditaj al malgrandaj farmistoj, dum Yrigoyen solvis salajrokonfliktojn en favoro de la sindikatoj.
Post kvar jaroj da recesio kaŭzita de milit-rilataj mankoj de kreditoj kaj provizoj, la argentina ekonomio travivis signifan kreskon, vastigante for pli ol 40% de 1917 ĝis 1922.
Argentino estis konata kiel "la grenejo de la mondo", dum ĝia malneta enlanda produkto pokape lokiĝis inter la plej riĉaj nacioj sur la tero. Yriyogen ankaŭ vastigis la burokration kaj pliigitajn publikajn elspezojn por apogi siajn urbajn apogojn sekve de ekonomia krizo en 1919, kvankam la plialtiĝo je urbaj vivniveloj estis venkita je la kosto de pli alta inflacio, kiu negative influis la eksportan ekonomion. Konstitucie barita al reelekto, Yrigoyen estis sukcedita fare de Marcelo Torcuato de Alvear.
Dua prezidanteco (1928-1930)
Dum la eksvalidiĝo de la regado de Alvear en 1928, Yrigoyen estis elektita prezidento por la dua fojo. En decembro de tiu jaro, usona ĵuselektita prezidento Herbert C. Hoover vizitis Argentinon, renkontiĝante kun prezidanto Yrigoyen pri politikoj koncerne komercon kaj tarifojn. Radikalaj anarkiismaj elementoj klopodis murdi Hoover per bombo proksime de lia trajno, sed la bombisto estis arestita antaŭ ol li povis kompletigi sian laboron. Prezidento Yrigoyen akompanis Hoover poste kiel persona garantio de sekureco ĝis li forlasis la landon.
En liaj sepdekaj jaroj, li trovis sin ĉirkaŭite de asistantoj kiuj cenzuris lian aliron al novaĵoj, kaŝante de li la realecon de la efikoj de la Granda Depresio, kiu trafis direkte al la fino de 1929. La 24-an de decembro el tiu jaro li supervivis atencan provon.
Faŝismaj kaj konservativaj sektoroj de la armeo konspiris malkaŝe por reĝimŝanĝo, kiel Standard Oil of New Jersey, kiu kontraŭbatalis ambaŭ la laborojn de la prezidanto por limigi naftokontrabandon de Salta ĝis Bolivio, same kiel la ekziston mem de YPF. La 6-an de septembro 1930, Yrigoyen estis senpovigita per militista puĉo gvidita fare de generalo José Félix Uriburu. Tiu estis la unua militista puĉo ekde la adopto de la argentina demokratia konstitucio.
Hemu
Hemu konata ankaŭ kiel Hemu Vikramaditja kaj Hemĉandra Vikramaditja) (m. 5an de novembro 1556) estis Hinda imperiestro de Norda Barato dum la 16a jarcento, en periodo kiam la Mogoloj kaj Afganoj estis rivalaj por la povo en la regiono.
Naskiĝinta en malriĉa familio, Hemu plialtiĝis ĝis iĝis armeestro kaj ĉefministro de Adil Ŝah Suri el la Suris Dinastio. Li luktis kontraŭ afganaj ribeluloj tra Norda Hindujo el Panĝabio al Bengalo kaj la mogolaj fortoj de Akbar kaj Humajun en Agra kaj Delhio, venkante en 22 sinsekvaj bataloj.
Tujilamino
Tujilamino estas cikla amino derivita el la tujeno kaj nature trovata en kelkaj plantoj tia kia tujo. La sinteza tujilamino ĝenerale estas miksaĵo de pluraj stereo-izomeroj. Lev Ĉugajev (1873-1922) kaj Aleksandro Vasiljeviĉ Fomino (1869-1953) vaste esploris la derivaĵojn de la tujilamino tiaj kiaj la tujilamoniaj jodido kaj klorido.
Ĉugajevo iam konstatis ke li estigis miksaĵon da hidrokarbonidoj (tujeno kaj aliaj C10H16 derivaĵoj) okaze de distilado de la tujilamina klorido. La tujilaminoj ankaŭ estis studitaj de Friedrich Wilhelm Semmler (1860-1931) kaj Otto Wallach (1847-1931) ankaŭ studis la terpenojn kaj portis multajn kontribuaĵojn por la konado de la tujilaminaj derivaĵoj.
Nov-Amsterdamo
Nov-Amsterdamo (Nieuw Amsterdam) estis de 1624 ĝis 1664 registarejo de la nederlanda kolonio Nova Nederlando (Nieuw Nederland) en la ĉirkaŭo de la hodiaŭa Manhatano. Post konkero fare de la britoj la nomo estis ŝanĝita al Novjorko.
Atari Lynx
Atari Lynx estas la nomo de portebla videoludilo kreita de la firmao Atari. Ĝi aperis en 1989 kaj havis 3-colan koloran ekranon. La videoludilon eblis komuti al Atari Jaguar. Ĉefprocesoro havis frekvencon 4 MHz, ceestis matematika kunprocesoro. Vidiga sistemo prezentis samtempe 16 kolorojn el 4096, 160x102. Sonsistemo estis bonega: 4 kanaloj, 8-bit DAC. Dimensio de kartoĉoj estis de 128 KB ĝis 2 MB.
Géza Huszár
HUSZÁR Géza (husa:r ge:za) estis hungara matematikisto, universitata profesoro naskita en Stájerlakanina la 25-an de julio 1895 kaj mortinta en Debreceno la 21-an de februaro 1965.
Biografio
Géza Huszár diplomiĝis en la Universitato de Budapeŝto en 1920. De 1940 li instruis komercan kaj politikan matematikon en la fakultato pri ekonomikscienco de la teknikuniversitato. En jaroj 1929–1944 li estis matematikisto konsilanto de la Országos Társadalombiztosító Intézet (Landa Socisasekuriga Instituto) (OTI), poste de la Első Magyar Általános Biztosító Társaság (Unua Asekurasocio Ĝenerala). Inter 1948–1961 li estis katedrestro en la universitato de Marx Károly pri Ekonomiko.
Locate Varesino
Locate Varesino estas komunumo de Italio.
Maselheim
Maselheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Centaŭrio
Centaŭrio (Centaurium) estas genro de proksimume dudek specioj el la familio de la gencianacoj (Gentianaceae).
Kelkaj specioj atingas alton de ĝis 50 cm. Ili troviĝas en sunriĉaj humidaj lokoj, en dunoj. arbarrandoj kaj herbejoj, sed ankaŭ en montaroj de meza- kaj suda Eŭropo ĝis altoj de 1500 metroj. La varmŝata genro troviĝas en tuta Eŭropo kaj la ekstereŭropa regiono de la Mediteraneo. Ankaŭ en Nord-Ameriko kreskas kelkaj specioj kiuj ne troviĝas en Eŭropo.
Medicino
Antaŭe la spicherbo estis uzata kiel kuracilo kontraŭ stomako- kaj hepatomalsanoj.
Plantoj el ĉi tiu genro ofte enhavas amaraĵojn, kiuj medicine estas uzataj kiel apetitigilo, kontraŭ anoreksio kaj aliaj digestaj malsanoj.
Vespo
En malpli larĝa senco, la vespoj estas la specioj de la familio vespedoj de Aculeate (superfamilio : ĥimenopteraj pikuliloj). Tiu ĉi familio enhavas la genrojn de Vespula, Dolichovespula, Vespa. En plej strikta senco oni uzas tiun esprimon nur por la specioj de genro Vespa.
Utilo al la ekologio kaj la homo
Abeloj estas ege gravaj por la ekologia sistemo, sen abelo ne estas vivo. La abelo produktas mielon kaj mortas kiel heroino, se ĝi devas sin defendi foje per piko. Ĉion tion la vespo ne povas prezenti. Ĝi ne produktas nutraĵon por la homoj, sed per piko ĝi povas fariĝi danĝera por infanoj aŭ por homoj kiuj reagas alergie. Krome ĝi estas pli agresema kaj ĝenas manĝadon en libera aero.
La vespo ne meritas tiun malbonan reputacion. La homa malestimo kontraŭ la insekto estas kulture kaŭzita antaŭjuĝo. Sed kontraŭe al la abelo, la vespo ne havas premgrupon.
Vespoj estas spektaklecaj kontraŭbatalantoj de damaĝaj bestoj. Pli ol 30 000 specioj ĉasas ĉiajn senvertebrajn bestojn, de skaraboj tra araneoj ĝis muŝoj. Tion la agrikulturo elprofitu. Ne ekzistas dubo pri tio ke la ĥemiaĵoj per kiuj ni tenas niajn plantojn sen insektaj damaĝantoj, damaĝas al la faŭno kaj al la ekologiaj sistemoj. Oni devas laŭ la sciencistino veti pri pli daŭripova kontraŭbatalado de damaĝantoj, kiel ekzemple pri kelkaj specioj de vespoj. Solvivantaj vespoj, do tiuj sen nesto kaj popolo, estas specialiĝintaj ĉasistoj kaj havas grandan potencialon sur tiu kampo. Sed nuntempe nur kvar specioj estas komerce utiligataj por kontraŭbatali damaĝantojn.
Krome vespoj kontribuas al la polenado. Du trionoj de la entuta rikoltebla kvanto dependas de polenado. Vide al la signifo de naturaj polenantoj por certigi nian nutraĵon kaj vide al la evidenta malkresko de rekonataj polenantoj kiel abeloj kaj ŝvebmuŝoj nun estus bona momento por pli serioze konsideri la polenadon per vespoj.
Vespoj gustas post enmeto en kapsikan oleon senambigue bone, ili estas surprize nutraj. La akcelado de entomofagio - do de insektoj kiel nutraĵo por la homoj - estas certe la solvo por daŭripova certigo de nutrado. Insektoj estas riĉaj je proteinoj kaj je esencaj aminoacidoj, krome ili kaŭzas kontraŭe al aliaj utilbestoj nur malmulte da karbondioksido. Pli ol du miliardoj da homoj jam havas insektojn en sia menuo - ankaŭ vespojn, ties larvojn kaj pupojn. En Japanio ekzemple oni pagas multege por kilogramo da vespoj.
Karakterizaĵoj
La multon de la vespoj karakterizas la sekvaj trajtoj:
Aliaj grupoj
Papervespoj estas vespedaj vespoj kiuj arigas fibrojn el mortinta ligno kaj tigoj, kiujn ili miksas kun salivo kaj uzas por konstrui akvo-rezistajn nestojn el griza aŭ bruna papereca materialo.
NGC 3250D
NGC 3250D (aliaj indikoj — ESO 317-31, MCG -7-22-11, PGC 30792) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sinapomorfio
En kladistiko, sinapomorfio, sinapomorfo aŭ sinapomorfa karaktero, estas trajto kunhavata ("sinmorfio") de du aŭ pliaj taksonoj kaj ties plej ĵusa komuna praulo, kies propra praulo siavice ne posedas la trajton. Sinapomorfio estas tiele apomorfio videbla en multaj taksonoj, en kiuj la koncerna trajto originiĝis en ties lasta komuna praulo. La vorto "sinapomorfio" devenas el la grekaj vortoj σύν, sin = kun, kompane, kune kun; ἀπό, apo = for; kaj μορφή, morfe = formo.
Villarreal CF
Villarreal Club de Fútbol, S.A.D. (hispane) respektive Vila-real Club de Futbol, S.A.D. (valencie), kutime mallongigata Villarreal CF aŭ nur Villarreal, estas futbalklubo en la urbo Vila-real en la provinco Castelló ene de la aŭtonoma komunumo Valencilando de Hispanio. La klubo fondiĝis en 1923 kaj havas hejmajn matĉojn en la stadiono El Madrigal, kiu povas gastigi 24 890 spektantojn. La 1-a vira teamo de la klubo konkuras en la 1-a nacia ligo de futbalkluboj, kaj en la sezono 2015-16 atingis la 4-an rangon.
La klubo estas kromnomata El Submarí Groguet (valencie) aŭ El Submarino Amarillo (hispane) – "flava submarŝipo" – pro la flavaj hejmaj sportvestaĵoj, kaj pro pli malalta nivelo komparate al la pintaj hispaniaj kluboj Real Madrid, FC Barcelona kaj Valencia CF. Tamen ĝi neniel nomeblus "malaltnivela".
Skvaro
Skvaro (el la angla "square") estas ĝardeno ĝenerale kvarangula, sed ne nepre, kaj fermita de krado, meze de placo. En tiuj ĝardenetoj oftas skulptaĵoj aŭ fontoj pro ties ornama celo. Ofte la skvaro portas la saman nomon kiel la entenanta placo.
Kontiolahti
Kontiolahti estas komunumo en la provinco Norda Karelio en Finnlando, relative proksime al la nuna ŝtata limo de Rusio, malantaŭ kiu situas la orienta parto de la eksa historia finna regiono Karelio. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiama gubernio Orienta Finnlando. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Beleco-konkurso
Beleco-konkurso estas konkurso, en kiu oni taksas la partoprenantojn laŭ la beleco de ties korpaspekto.
Priskribo
En Eŭropo, antikva estas la kutimo elekti simbolajn gereĝojn por la 1-a de majo kaj aliaj festotagoj. Tie belaj junulinoj elvokis abstraktajn idealojn kiel ekzemple la nacio aŭ la virto.
La unuan modernan beleco-konkurson okazigis en 1854 P. T. Barnum, kiu jam antaŭe faris konkursojn pri la beleco de hundoj, birdoj kaj beboj. Sed pro publika protestado, li rezignis la surscenejan virinan konkurson, anstataŭigante ĝin per juĝado de dagerotipoj (fotoj) de belaj virinoj. Dum multaj postaj jardekoj, ĵurnaloj sukcese okazigis perfotajn beleco-konkursojn.
Glotizita konsonanto
Glotizita konsonanto (aŭ ploziv-glota konsonanto aŭ glotaligita konsonanto) estas konsonanto produktata kun grava partopreno (moviĝo, fermiĝo) de gloto.
Beleco-konkurso
Priskribo
Fariĝis kutimo titoli la gajninton de beleco-konkurso (kaj la konkurson mem) "Fraŭlino X" (angle Miss X), kie X estas la nomo de la konkursa urbo aŭ lando. Kelkaj ĉiujaraj tutmondaj konkursoj nomiĝas Fraŭlino Mondo, Fraŭlino Universo kaj Fraŭlino Tero (fondita en 2001 por konsciigi pri la medio). Ekzistas ankaŭ konkursoj inter viroj, ekzemple Fraŭlo Universo.
Multaj feministoj opinias, ke virinaj konkursoj malnobligas ne nur siajn partoprenantojn, sed la tutan inaron ĝenerale. Estas parte pro tio, ke beleco-konkursoj fariĝis malpli popularaj de post zenito en la 1960-aj jaroj. Nuntempe la konkursoj estas tre polemikigaj kaj ofte kaŭzas manifestaciojn. Kiel ekstrema ekzemplo, en 2002, oni devis translokigi la konkurson Fraŭlino Mondo el Niĝerio al Britio, post kiam 200 homoj mortis en tumultoj.
Glotizita konsonanto
IFA markas glotaligitecon per apostrofo: [k’], [p’] kaj tiel plu.
Glotizitaj konsonantoj en lingvoj
La injektivaj glotaligitaj konsonantoj estas renkonteblaj nur en la lingvoj de Afriko kaj Sud-Orienta Azio.
Li
Ĉi tiu vorto havas kelkajn sencojn.
Vidu jenon:
Nodoverta kolombo
La Nodoverta kolombo (Lopholaimus antarcticus) estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Temas pri granda arbema kolombo  kiu estas konata ankaŭ kiel Arokolombo. Ĝi estas loĝanta kaj reproduktanta birdo en Aŭstralio.
Tiuj birdoj estas grandaj, de longo varianta el 40 ĝis 46 cm. Ĝi havas helgrizajn bruston kaj kapon, malhelgrizajn flugilojn kaj ardeznigran voston kun helgriza strio. La beko estas ruĝbruna; la irizo flava kaj okulringo ruĝa. La plej rimarkinda eco de tiu specio estas platigita granda kaj malantaŭena kresto de plumoj kiu komencas ĉebeke kaj iras al la nuko. Tiu kresto konsistas el grizaj plumoj fronte kaj brunruĝaj malantaŭe; ĝi aspektas kvazaŭ nodo aŭ laĉo, de kie venas la komuna nomo de la specio. Junuloj estas malpli markitaj kun bruna beko. La vostostrio ne estas tiom markita ĉe nematuruloj.
La Nodoverta kolombo ĝenerale troviĝas en aroj ĝis centaj. Ili estas fortaj flugantoj kaj estas vidataj ofte super pluvarbaroj kaj valoj, sed ankaŭ ĉe palmoj, figarboj kaj eŭkaliptaj arbaroj. Ili estas komplete arbemaj. Tiuj birdoj manĝas fruktojn inter branĉaro kaj ofte ripozas sur arboj supre tiu branĉaro. Ili trinkas el pluvogutoj el arboj. Ili troviĝas foje en malferma kamparo serĉante manĝaĵojn. Tiuj birdoj povas often troviĝi el kabo Jorko en Kvinslando ĝis la suda marbordo ĉe Novsudkimrio sed foje ili estis vidataj tiom sude kiom ĝis Tasmanio kaj la lagoj Gippsland en Viktorio, depende de manĝodispono. La specio estis observita en enormaj aroj en areoj kiuj havis pluvarbarojn, sed bedaŭrinde la loĝantaro malpliigixs por arbohakado. Nun temas pri protekctita specio en Aŭstralio.
Tiuj birdoj estas rare aŭditaj, sed ŝajne produktas mildajn grumblojn. Ili komune kverelas unu kontraŭ la alia kaj kiam kverelas, ili faras mallongajn gruntojn (kiel porkoj).
Reproduktado okazas el julio ĝis januaro, kiam ili konstruas nestojn en arboj de pluvarbaroj alte supergrunde. La nestoj konsistas el longaj kaj izolitaj bastonetoj. La ino demetas unu grandan kaj iome brilan ovon.
Acsalag
Acsalag [aĉalag] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Csorna.
Situo
Acsalag situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj, Csorna kaj marĉa regiono Hanság estas proksime.
Historio
Dum la historio ofte okazis, ke la vilaĝo estis atingebla nur per boate. Ofte loĝis tie kaŝhomoj. La loĝantaro okupiĝis precipe pri fixkaptado. En 1957 komunistaj junuloj konstruis kanalon inter lago Fertő kaj rojo Répce, kiu grandparte nuligis la marĉan regionon.
En Acsalag migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Laŭrenco. Post la vilaĝo komenciĝas Nacia parko Őrség-Hanság.
Elemento de periodo 7
Elemento de periodo 7 estas unu el la kemiaj elementoj en la sepa vico (aŭ periodo) de la perioda tabelo.)
Ĉi tiuj estas francio, radiumo, ruterfordio, dubnio, seborgio, borio, hasio, mejtnerio, darmstatio, rentgenio, malmultaj pliaj sintezaj elementoj, kun la tuta aktinoida serio, videblaj en la jena tabelo:
Terminologio de Humphrey-Parkes
Terminologio de Humphrey-Parkes estas sistemo de nomenklaturo laŭ la plumaro de birdoj. Antauu la sistemo de la Terminologio de Humphrey-Parkes, la plumaro ne estis nomata laŭ la kredo ke ia plumaro estas reprodukta plumaro kaj alia ne. Tamen, ĉar tiu sistemo ne ĝuste funkcias, la nova Terminologio de Humphrey-Parkes estis ekuzata por korekti tiun eraron.
Laŭ la Terminologio de Humphrey-Parkes, la ĉefa plumaro de plenkreskuloj, ĉefe kiam ĝi estis produltata per kompleta plumoŝanĝado, estas nomata baza plumaro. Ĉe plej parto de birdoj, la ne-reprodukta plumaro, kiu estas uzta pli longe ol la reprodukta plumaro, estas konata kiel baza plumaro. Ĉe birdoj kiuj plumoŝanĝas nur unufoje jare, la regula kaj nura plumaro estas konata kiel baza plumaro.
Ĉe kelkaj birdoj, parta plumoŝanĝo okazas antaŭ kiam la birdo reproduktiĝas. Tiu plumaro estas konata kiel la alternativa plumaro kaj estas ĝenerale kio estis iam konata kiel birda reprodukta plumaro. Se birdo produktas trian plumaro aldone al la baza kaj alternativa, ĝi estas konata kiel suplementa plumaro. Tiu plumaro troviĝas plej ofte ĉe birdoj de la genro Lagopus. La unika plumaro de junulo estas konata kiel junula plumaro.
Kiam la birdo estas plumoŝanĝanta, la ŝanĝoj estas konataj kiel antaŭjunula, antaŭbaza, antaŭalternativa, aŭ antaŭsuplementa plumoŝanĝoj, depende el tipo laŭ kiu okazas la ŝanĝo.
Ĉe birdoj kiuj ne komplete plumoŝanĝas al plena plenkreskula plumaro la unuan fojon, oni uzas nombrajn sistemojn por signifi je kiu plumaro oni estas. Ekzemple, por la unua fojo kiam birdo eniras en bazan plumaron, tiu estas konata kiel unua baza plumaro; la dus, dua baza plumaro. la nombroj falas post kiam la birdo akiras sian plenan plenkreskan plumaron.
Ilias Picta
Ilias Picta aŭ ankaŭ Ambrozia Iliado estas antikva manuskripto datita je la 4-a jarcento kiu prezentas scenojn de la Iliado de Homero.
En 1608 ĝi estis akirita de kardinalo Federiko Borromeo kaj tiel pliigis la heredaĵon de la Ambrozia biblioteko, en kiu estas konservita kun la siglo F 205 Inf. La monsumo pagita al bibliofilo Gian Vincenzo Pinelli estis trimil eskudoj, cifero enorma por tiu tempo. Inter la folioj troviĝis unu de la 13a jarcento sur kiu estis gluitaj 52 pergamenaj fragmentoj kun 58 miniaturaj ilustraĵoj pri Iliado.
Sekve tiuj fragmentoj malgluitaj rivelis sur la verso sekcioj de la poemo skribitaj en majuskla skribo simila al la romia unciala skribo.
Temas pri unu el la plej antikvaj koncerne klasikan literaturon, kaj pri la sola ilustrita kopio de verkoj de Homero. Kun Vergilius Vaticanus (Vatikana Virgilio) kaj Vergilius Romanus (Roma Virgilio), ambaŭ de la 5-a jarcento, ĝi reirigas al la klasika epoko.
Roche-et-Raucourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Julius Rebek
Julius Rebek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Rebek Gyula estis hungardevena usona kemiisto, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea (2005), honora membro de Hungara Scienca Akademio (2001). Li estas konsiderita unu el la pioniroj de la supramolekula kemio. Gyula Rebek naskiĝis la en Beregszász (Hungara reĝlando, nuntempa Berehove en Ukrainio).
Biografio
La familio Rebek rifuĝis al Aŭstrio por ne aparteni al la komunismo. En 1949 la familio havis eblecon translokiĝi al Kansaso, ili ricevis usonan ŝtatanecon en 1955. La juna Julius studis en la Universitato de Kansaso kun bakalaŭro en 1966, post kvar jaroj li doktoriĝis pri organika kemio en la Masaĉuseca Instituto pri Teknologio. Li estis asistanto en Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso, poste en Universitato de Picburgo, pli poste en aliaj universitatoj jam en pli grandaj instruaj rangoj. En 1989 li kreis tiujn molekulojn, kiuj povas regeneri, eĉ fari mutaciojn. Li ricevis premiojn ekde 1976.
Rond-point du Prado (Metroo de Marsejlo)
Rond-point du Prado estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Marsejlo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Marsejlo. Ĝi estis malfermita la.
Reuti
Reuti havas plurajn signifojn:
(7937) 1990 QA2
(7937) 1990 QA2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Maßbach
Maßbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kissingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Listo de la deputitaj distriktoj de Finistère
La departemento Finistère, en la kvina Respubliko, konsistas el ok deputitaj distriktoj ekde 1958. La limoj estis redifintaj per la balota subdivido de 1986 kaj la resubdivido en 2010, ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de 2012.
Prezento
Per edikto de la 13-a de oktobro 1958 pri elekto de deputitoj en la nacia Asembleo, la departemento Finistère konsistis komence el ok balotaj distriktoj.
La resubdivido de la deputitaj distriktoj farita en 2010 kaj ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de junio 2012, modifis la limojn de la dua kaj tria deputitaj distriktoj de Finistère, sen ŝanĝi ĝian nombron.
Konsisto de la distriktoj de 1958 ĝis 1986
Ekde 1958, la departemento Finistère enhavas ok distriktojn arigantajn la sekvantajn kantonojn:
6884 Takeshisato
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio); tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando). La geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.
Listo de la deputitaj distriktoj de Finistère
Konsisto de la deputitaj distriktoj de 1988 ĝis 2012
Ekde 1986, la departemento Finistère enhavis ok distriktojn arigantajn la sekvantajn kantonojn :
6884 Takeshisato
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Takeshi (Ken) Sato, sindonema instruisto kaj direktoro de la planetario de la Muzeo por Infanoj de Hiroŝimo.
Listo de la deputitaj distriktoj de Finistère
Konsisto de la deputitaj distriktoj ekde 2012
De la nova balota subdivido, la departemento enhavas ok distriktojn arigantajn la sekvantajn kantonojn :
30785 Greeley
30785 Greeley estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usonaj geedzastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona geologo Ronald Greeley (1939–2011), kiu partoprenis al lunaj kaj planedaj studoj de 1967. Liaj postaj esploroj centriĝis sur la kompreno pri la procezoj kaj la geologia historio de la planedaj surfacoj kaj implicas kombinadon de analizoj de kosmosondilaj datumoj, laboratoriaj eksperimentoj kaj geologiaj terenaj studoj sur Tero.
Singaraja
Singaraja (indonezie por "Leonreĝo"), malnova ortografio Singaradja, estas urbo sur la indonezia insulo Balio. La urbo situas je la norda marbordo, iom oriente de la banloko Pantai Lovina. La urbo havis 111 969 loĝantojn en la jaro 2000, ĝi estas la dua plej granda urbo de la insulo post Denpasar.
Estrela Velha
Estrela Velha estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.628 loĝantojn en 2010.
Estrela Velha signifas en la portugala malnova stelo.
69977 Saurodonati
69977 Saurodonati estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Emiliano Mazzoni kaj Massimo Ziboli elde la Observatorio de Monte Agliale en Borgo a Mozzano (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo kaj verkisto Sauro Donati kiu malkovris la malgrandan planedon 15497 Lucca. Li administras privatan observatorion kaj malkovris ĉirkaŭ 20 asteroidojn. Ankaŭ popularigisto de astronomio, li engaĝiĝis en la planado de la unua planetario en Luko.
Be
La vorto havas plurajn signifojn:
Afrika malgranda orelstrigo
Identigo
La Afrika malgranda orelstrigo havas distingan alvokon "prrrp" kiun elsendas ĉiun 5an sekundon. La plumaro de la Afrika malgranda orelstrigo, helgriza al grizbruna kun nigrecaj strioj, simila al seka kaj ruga arboŝelo, permesas ĝin kamufli en sia ĉirkaŭo.
Sasina
Sasina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Svitávka en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas sur la rando de Bohemiamoravia montetaro mem, en la naturparko Halasovo Kunštátsko. Tra Sasina kondukas ŝoseo I/43 kaj fervojlinio Brno - Česká Třebová. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 55 adresoj.
Sasina estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,83 km².
Zona bordhirundo
La Zona bordhirundo, Riparia cincta, estas eta paserina birdo el la familio de hirundedoj (Hirundinidae).
La Zona bordhirundo troviĝas en malfermaj habitatoj kiel farmoj, herbejoj kaj savanoj, kutime ĉe akvo. Ili reproduktiĝas tra Afriko el Kameruno kaj Kongo norden al Etiopio kaj suden al Kabprovinco en Sudafriko, kvankam ĝi ne ĉeestas la plej sekajn regionojn de okcidenta Sudafriko kaj suda Namibio.
La Zona bordhirundo, malkiel aliaj membroj de ties genro, ne estas kolonia en sia nestokutimaro. Sed kiel ĉe tiuj, la nesto estas je la fino de 60–90 cm longa tunelo kutime elfosata de la birdoj en natura sablobordo aŭ teramaso. La vera nesto estas litaĵo el pajlo kaj plumoj en ĉambreto je la fino de la tunelo. La ino demetas kutime 2 al 5 ovojn, kiuj estas kovataj de ambaŭ gepatroj.
La 15–17 cm longa Zona bordhirundo havas terbrunajn suprajn partojn, escepte pro blanka strio super la okulo. Ties subaj partoj estas blankaj, kaj la subvosto, kaj ĝi havas malhelbrunan brustozonon (kio nomigas la specion kaj en la latina scienca nomo kaj en la popolaj), kaj foje mallarĝan malhelan linion tra la ventro. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas pli palan brustozonon kaj orkolorajn pintojn en plumoj de la supraj partoj.
Ĝi estas la plej granda specio de la genro Riparia kaj estas facile distingita de la pli malgranda Bordhirundo pro la kvadrata vosto kaj blanko en subflugiloj, kaj el la Brungorĝa bordhirundo pro la blanka gorĝo. Ĝi estas malpli gregema ol tiuj specioj, kaj estas ofte vidata en paroj aŭ etaj aroj.
Estas kelkaj subspecioj kiuj diferenciĝas laŭ grando kaj plumarnuancoj en supraj partoj aŭ brustozono. Nomiga raso R. c. cincla de suda Afriko estas la plej pala formo.
Recologne-lès-Rioz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Apetlon
Apetlon, hungare Mosonbánfalva estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Neusiedl am See. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Apetlon situas sur ebenaĵo, proksime de Fertő, laŭ hungara landolimo, laŭ traira flankovojo. Neusiedl am See troviĝas 26 km-ojn.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1318 en formo Vytézfelde. La turkoj detruis la vilaĝon en 1529 kaj en 1683. En 1910 1585 da loĝantoj loĝis, aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis 1920 ĝi apartenis al Hungario, al Moson, al distrikto de Nezsider, poste al Aŭstrio. Dum erao de la hungara socialismo la hungaroj konstruis ferkurtenon laŭ la limo. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, la limoj estas senĝene traireblaj.
Stacio Sanuki-Fuchū
Stacio Sanuki-Fuchū (japane: 讃岐府中駅 [Sanuki-Fuĉuu-eki], angle: Sanuki-Fuchū Station) estas fervoja stacio en Sakaide, Gubernio Kagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Ŝikokua: Linio Yosan.
Aŭtobiografio
Aŭtobiografio (el la greka autos, mem; βíος, vivo kaj γραφή, skribo) aŭ membiografio estas priskribo de la propra vivo.
Famaj aŭtobiografioj
En la antikvo tiuj verkoj nomiĝis apologia. Temas pli precize pri pravigaĵo ol pri introspekto. La aŭtobiografio de John Henry Newman estas "Apologia pro vita sua". Augustinus uzis la titolon "Confessiones" (konfeso) por sia aŭtobiografa verko kaj Jean-Jacques Rousseau transprenis tiun titolon en la francan: "Confessions".
"The Autobiography of Benjamin Franklin", la unua laika biografio publikigita en Usono, estis modelo por plipostaj usonaj aŭtobiografioj. La plej fama germanlingva aŭtobiografio estas ĉiam "Poezio kaj vero" de Goethe.
Imre Szemethy
Imre Szemethy [semeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szemethy Imre estas hungara grafikisto, ilustristo, animaciisto, altlerneja instruisto.
Imre Szemethy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Imre Szemethy akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1971. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay, Sándor Ék kaj Géza Fónyi. Jam dum la studentaj jaroj ekde 1968 li ekspoziciis. Inter 1972 kaj 1975 li havis stipendion. Lia plej grava studvojaĝo okazis en Irlando. Li kreis ĉiuspecajn grafikaĵojn, eĉ animaciojn. Li instruas kiel docento en belarta instituto de altlernejo. Li ricevis premiojn inter 1977-2005.
NGC 3250E
NGC 3250E (aliaj indikoj — ESO 317-34, MCG -7-22-13, IRAS10268-3949, PGC 30865) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Amoso la 2-a
Ĥenemibra Ahmose, Ahmose la 2-a, Amosis la 2-a, Amasis kaj en esperanto Amoso la 2-a (570 - 526 a. K.) estis faraono de la dudeksesa egipta dinastio. Kiel sukcedinto de Apries li estis la lasta granda reganto de Egiptio antaŭ la persa konkero. Lia ĉefurbo troviĝis en Sais.Manetono nomis lin Amosis kaj komentis ke li regis 42 jarojn, laŭ Seksto Julio Afrika en la versio de la monaĥo Georgo Sinkelo. Laŭ Eŭzebo de Cezareo, kaj en la sinkela kaj en la armena versioj, li regis 44 jarojn. La plejparto el la informo pri li venas de Herodoto kvankam ĝi povas esti verigita nur parte pro tiuepokaj atestaĵoj.
Amoso sukcesis mildigi la ribelon kaj gvidi ilin, proklamiĝante sin suverenulo de la ribeliĝintoj. Apries, kiu nur povis konfidi je la pagitaj soldatoj, estis venkita kaj malliberigita en la konflikto okazinta en Memfiso; la uzurpinto traktis la kaptiton tre indulgeme, sed fine estis persvadita kaj liveris lin al la amasoj kiuj per strangoliĝo mortigis lin.
Li estis enterigita en sia familia panteono de Sais. Enskribo konfirmas la okazintaĵon pri batalo inter la lokaj trupoj kaj la fremdaj, montrante ke Apries mortis kaj estis honore enterigita en la tria jaro de Amoso.
Kvankam Amoso estis kritikita komence de sia regado pro la nenobela deeno, li scipovis kapti la amikecon de la helena mondo kaj igi ilin aliancitoj de Egiptio kiel neniam antaŭe okazis.
1641 Tana
1641 Tana estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la kenja rivero Tana.
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 14843 Tanna.
Codex Egberti
Kodekso de Gertruda (latine: Codex Gertrudianus), nomata ankaŭ Preĝaro de Gertruda, en okcidenta literaturo dominas difino Psalmaro de Egbert (latine: Psalterium Egberti; ne tute preciza, ĉar tio estas nomo de la ĉefteksto de la kodekso) – pergamina manuskripto forme de kodekso (kun dimensioj: 239 mm × 187 mm), konsistanta el 233 folioj kaj kudrigita en la 11-a jarcento. Nontempe ĝi troviĝas en Museo Archeologico Nazionale en Cividale del Friuli en Italio. La kodekso konsistas el du partoj: pli malnova — farita por ĉefepiskopo]] de Treviro Egberto en la 10-a jarcento, kaj pli nova (el la 11-a jarcento — por princino Gertruda, filino de la pola reĝo Mjeŝko la 2-a kaj Richezo. La psalmo-libro estas ornamita per tutpaĝaj miniaturoj.
La pli malnova parto Codex Egberti estas evangelistaro, ottoida libropentraĵo, kiu estis realigata inter la jaroj 980-aj kaj 993-aj en la Scriptorium de la Abatejo de Reichenau, komisiita de la ĉefepiskopo de Treviro Egberto. Temas pri la pli antikva grafika prezentado pri la ciklo de la vivo de Kristo inter tiuj atingintaj nian epokon.
Kune kun aliaj famaj manuskriptaj verkoj de la Scriptorium de la Abatejo de Reichenau, ĝi estis inkluzivita 2004 de UNESKO en la listo de la memoroj de la mondo.
Historio de la psalmaro
Ties la plej malnova parto estis farita en la dua duono de la 10-a jarcento por la ĉefepiskopo de Treviro - Egberto (977-993). Ĝin konstituas 165 pergamenaj folioj kun 60 libropentraĵoj (miniaturoj). Sep el tiuj estis kreitaj de la miniaturisto konata kiel Majstro de la Registrum Gregorii, tiam aktivanta en Treviro, kaj kies nomo daŭrigas resti ankoraŭ nekonata.
En la 10-a/11-a jarcentoj ĝi trafis al kortego de Elekto-Palatinato de Ezzon. Poste iĝis doto de lia filino Richeza, la edzino de Mjeŝko la 2-a de 1013 kaj tiamaniere ektroviĝis sur la tereno de Pollando. Ŝi transdonis ĝin al sia filino Gertruda, la edzino de princo Izjaslavo la 1-a. Tiam al la Psalmaro estis alkudritaj folioj, nomataj Folia Gertrudiana aŭ Preĝlibro de Princino Gertruda enestantaj: kalendaron, latinajn preĝojn de la princino Gertruda, kaj ankaŭ kvar miniaturojn en rusa-bizanca stilo.
Kiam nepino de Gertruda, Zbysława, edziniĝis al Boleslavo la 3-a (1103) havis la Psalmaron, kiu kune kun ŝi revenis al Pollando. Nun post multaj aventuroj estas en Italio.
La libro estis uzata kiel liturgia teksto en la preĝejo de Sankta Paŭlo en Treviro ĝis la 18-a jarcento, ĉar ĝin donacis Egberto. De 1810 ĝi estas konservata en la Nacia Biblioteko de Treviro (Registrita Ms. 24).
Dum la dua mondmilito la kodekso troviĝis dekomence en galerio rezista al ĉiu bombardado en la kvartalo Pallien de Treviro, sed en septembro de 1944, por ĝin protekti el la tuj baldaŭa invado de la usona armeo, ĝi estis kaŝita en la biblioteko de la Universitato de Gießen. Kiam la 11-an de decembro tiu estis preskaŭ tute detruita de alianca bombardado, la manuskriptaj eroj supervivintaj estis translokigitaj en najbara paroĥo, poste, la 15-an de majo reportita al Treviro per kontraŭincendia sinmovilo.
En 2000 la manuskriptaj folioj estis restaŭritaj en la Supera Teknika Instituto de Kolonjo
Kopioj
En 1960 aperis limigita fotokopia eldono de la Codex Egberti eldonkvante de 800 ekzempleroj.<be> En 2005 eldonejo de Lucerno surmerkatigis en limigita kvanto 980. La pergamenaj paĝoj estas je dispono ankaŭ en versio kompaktdiska.
Aliaj projektoj
KOMUNEJO: Bildoj de la manuskripto.
Grueb
Grueb estas alemana vorto kun la signifo tertruo, kavo respektive mino.
Grueb estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Monaĥejo Raitenhaslach
Monaĥejo Raitenhaslach (germane: Kloster Raitenhaslach) estas iama abatejo de la cistercianoj en la vilaĝo Raitenhaslach apartenanta ekde 1978 al Burghausen, Germanujo. Post malkonstruo de multaj partoj dum sekularigo en 1803 la nuna konstruaĵaro estas nur malpli ol la duono de la iama fortimpresa komplekso.
Historio
Donacis la areon por la monaĥejo en 1145 grafo Wolfker de Tegerwac (Wasentegernbach) kaj la edzino Hemma. Disde la unua fondloko Schützing ĉe Alz (Marktl) kaj, en 1146 la tuto transferitis al Raitenhaslach. Tiu ĉi vilaĝo menciitis jam en 788 ĉe Notitia Arnonis kiel posedaĵo de la Episkoplando Salcburgo. Kaŭzo por translokigo estis certe la strategia klostropolitiko de lia episkopa moŝto Konrado la 1-a. La unuaj monakoj kiel ankaŭ la nur 30 jarojn aĝa abato Gero originis el la Imperia abatejo Salem kaj regule venadis abatoj salem-aj vizitonte. Temis do verŝajne pri la unua filio de Salem se oni malkonsideras la tri intermezajn jarojn en Schützing.
Idealis Raitenhaslach ankaŭ por la tipe cistercianaj lageta kaj agrikultura ekonomioj pro la situo en akvoza regiono. La cistercianoj estis vegetaranoj manĝantaj fiŝojn. Eĉ hodiaŭ en la ĉirkaŭaĵo de Raitenhaslach troviĝas multaj fiŝlagetoj. Krom per agrikulturado kreskis la posedaĵaro raitenaslach-a ankaŭ danke al multaj donacoj kaj aĉetoj. Apartenis al la monakoj ne malmultaj je tributdono devigitaj vilaĝoj proksime kaj malkproksime. Unu vitejo troviĝis ekzemple en la hodiaŭa Malsupra Aŭstrio[[. Grandaj partoj de la hodiaŭ en [[Supra Aŭstrio situanta Weilhart-forsto ankaŭ estis sub monakeja posedo kiel ankaŭ kelkaj kirkoj ĉe Altötting kaj la paroĥujoj Burghausen, Halsbach, Niederbergkirchen, Hadersdorf am Kamp kaj Ostermiething.
Post la plifortiĝo de la vitelsbaĥaj dukoj rezidantaj en la najbara kaj giganta Kastelo Burghausen la influo de Salcburgo pli kaj pli repuŝiĝis. Pro politikaj kialoj la Vitelsbaĥoj transprenis la rolon de zorgantoj pri la monaĥejo. Situis la monaĥejo en la landlima zono inter ilia teritorio kaj la salcburga episkopujo: eĉ hodiaŭ nomiĝas suda kvartalo de Burghausen Hadermark, do lando de kvereloj. En 1258 ricevis la monaĥejo la privilegiojn de kortega markio (Hofmark) ligote tiel por longa tempo al la vitelsbaĥa potenco. En la 15-a jarcento servis la monaĥeja preĝejo ankaŭ por entombigo de la duka familio de Burghausen. Je la fino de la 15-a kaj en la komenco de la 16-a jarcento apogis la monaĥojn de Raitenhaslach tre multege duko Ludoviko la 9-a (Bavario). Li ekster tio arde kontraŭbatalis ĉiujn movadojn reformaciemajn.
En 1803 la monaĥejo neniigitis en la kuro de sekularigo. Ĉar la konstruaĵoj estis por pure privata uzo multe tro grandaj la oficistoj de ministro Maximilian Joseph von Montgelas konfrontiĝis al problemo. Malgraŭ specialaj ofertoj je ridinde malaltaj prezoj troviĝis nur por ekonomie tuj lukraj partoj (ekz. la bierfarejo) aĉetantoj. Sekve la plejparto de la nevendeblaj konstruaĵoj barbare malkonstruitis. La relative nova biblioteka alo de 1785, la refektorio kaj la t.n. Matematika turo malaperis. La aliaj monaĥejeroj kun la plejparto de la mebloj kaj ekipaĵoj aŭkcie venditis. La ne nur laŭ hodiaŭaj taksoj altvalora libraro de la biblioteko donitis al komercantoj de uzitaj paperoj je prezo kalkulita laŭkilograme. Nobeloj kaj riĉaj burĝoj akiris la meblojn, kamparanoj el la ĉirkaŭaĵo la terenkultivilojn. La preĝejo iĝis paroĥa en 1806 dume la restaĵoj de la monaĥejaj domoj servis kiel paroĥestrejo, lernejo, bierfarejo, gastejo, loĝejoj de privatuloj.
Listo de abatoj
Fonto:
Nuntempe
En 2003 aŭkcie aĉetis la tuton la urbo Burghausen. Bierfarado kiu estis atestita jam ekde 1313, estis ĉesigita (fakte la bierfarada procezo mem jam antaŭe ne plu okazis surloke!). En 2004 la gastejon akiris privata entreprenisto. Hodiaŭ krom la preĝejo - baroka juvelaĵo kun romanika kerno - konatas ankaŭ la t.n. Papa salono kaj antaŭ ĉio Ŝtona salono fare de turistoj. Pro ke la tuto estas en publika posedo oni ja rajtas viziti ĉion - la unuan fojon ekde 1803.
En la 4.6.2016 la Teknologia Universitato Munkeno malfermis surloke la Akademicentron TUM.
Niederburg
Niederburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Erdélyi Múzeum
Erdélyi Múzeum
Kastelo Oberhausen
Kastelo Oberhausen estas klasikisma kastelo en la centro de Oberhausen. La domego donis sian nomon al la stacidomo, konstruita en 1846 kaj malfermita en 1847, kaj pli malfrue ankaŭ al la estonta urbo Oberhausen. Antaŭa kastelo el la 12-a/13-a jarcento troviĝis proksimume 200 metrojn for de la nuna starejo kaj intertempe plene malaperis. Inter 1804 kaj 1818 arĥitekto August Reinking el Monastero konstruis novan kastelon por la genobeloj Maximilian Friedrich von Westerholt-Gysenberg kaj Friederike Karoline von Bretzenheim.
Post gravaj difektadoj dum la Dua Mondmilito fine de la 1950-aj jaroj oni novkonstruis la kastelon laŭ malnovaj originaj planoj. La domo nun loĝigas per la Galerio Ludwig tutmonde renoman artmuzeon, la kastelparko estas populara libertempumejo kaj ekskursocelo por homoj el kaj ekster Oberhausen. Sub la nomo „Schloss Oberhausen und Kaisergarten“ la ensemblo estas ekde 2011 stacio en la Itinero de la Industrikulturo.
Kaisergarten
La Kaisergarten estas la plej antikva parko sur la teritorio de Oberhausen. La areo estas protektata areo kaj ricevis sian nomon en 1898 okaze de la 100-a datreveno de imperiestro Vilhelmo la 1-a. Kelkaj el la platanoj de la parko estas pro sia aĝo naturmonumentoj.