cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ivo Rotkvić
Esperanta agado
Li estis ĉefa kunlaboranto de d-ro Duŝan Maruzzi, longjara sekretario de la Zagreba Esperanto-Societo. Li estis unu el la precipajorganizintoj de la unua Sudslava Esperanto-Kongreso en 1923 kaj de la samjare fondita Sudslava Esperanto-Ligo, kie li rolis kiel sekretario kaj vic-prezidanto dum pluraj jaroj. Same li kunlaboris en la paralele agadanta eldonejo kaj librovendejo Sudslava Esperanto-Servo. Rotkvič estis kelkjara redaktanto de Konkordo kaj kunredaktanto de Balkana Konkordo. Li estis « Bona oratoro » kaj faris multajn paroladojn pri Esperanto en diversaj urboj. Rekordulo en gvidado de kursoj en Jugoslavio.
Verkado
Rotkvič estis entute movada aktivulo unuaklasa, tamen lia reputacio pli intime ligiĝas al lia literatura aktivado. Originale li ja verkis paroladojn, recenzojn, antaŭparolojn – aparte menciinda estas lia eseo “Mesaĝo de nia originala literaturo”, kiu aperis fronte de la kolekto “33 rakontoj – la Esperanta novelarto”, eldonita de Stafeto en 1964. Krome li verkis multajn artikolojn en naciaj gazetoj kaj tradukojn en diverslandaj Esperanto-gazetoj. Li speciale okupiĝis pri lingvistikaj problemoj kaj kun Maruzzi verkis kroat-Esperantan vortaron (1924).
Sed estis ĉefe liaj tradukoj, precipe la libraj tradukoj Cezaro (1934) kaj Tragedio en la Universo (1961), kiuj elstarigas lin kiel la plej eltrovema utiliganto de la latentaj kreopovoj de Esperanto. Rotkvič konatiĝis precipe kiel tradukanto, « kies ne miskoneble individua, tamen senriproĉa kaj eksterordinara esprimriĉa lingvaĵo » en la esperantigo de la ampleksa romano Cezaro de Mirko Jelušić (1934). La traduko de Rotkvić signis novan epokon en la lingva evoluo de Esperanto per eksterordinare esprimriĉa lingvaĵo, kie la latentaj povoj de la lingvo estis malkaŝitaj en la servo de belarta stilo. Per tiu traduko Rotkvić gvidis la vojon al postaj Esperanto-verkistoj al nova kriterio de stilo, kiu estas pure Esperanta kaj ne sklave sekvas nacilingvajn modelojn.
La teksto daŭre tenas sian elvokan povon de konvinko pri la unikeco de la lingvo Esperanto. Indas montri specimenon, se nur mallongan, pri la lingvaĵo kaj stilo de tiu eksterordinara libro. Pasaĝeroj de kosma ŝipo vizitas la Teron dezertigitan per la homfarita kataklismo de atommilito. Ili eniras suburban lokon:"“Ili malsupreniras enen. Nuras mallumo, dezertas stratoj, disdisas objektoj. Nenie io vivanta. La alvenintoj ekkuras tra la mallumaĉajn stratojn, febroserĉe malkovrante vic-postvicajn galeriojn. Sed ĉie alteruras la sama sceno. Objektoj renversitaj senorde. Sur tabloj jen eklegita libro, jen gazeto apud brulstumpa kandelo. Evidente la loĝintoj de ĉi tiu urbo forpanikiĝis el la subtera rifuĝejo kun la subito, plane neantaŭvidita. La pasaĝeroj tralaŭas la ĉefstraton. Ĉe la fino alobstrukcas vitra konstruaĵo. Sure literoj: La administrejo.”"La du magiistoj de la vortoj, Ribillard kaj Rotkvić, kvankam pasis jardekoj post iliaj forpasoj, daŭre tenas siajn meritplenajn poziciojn inter la plej gravaj evoluigintoj de arta Esperanta stilo. Plej bedaŭrinde iliaj verkoj ne plu estas facile haveblaj, sed elektitaj specimenoj nepre meritas esti utiligataj en kursoj de progresantoj.
8679 Tingstäde
8679 Tingstäde estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC" (anglaĵo por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la sveda komunumo Tingstäde en insulo Gotlando. En Tingstäde Trask, marĉo, kiu estas la dua plej granda lago sur la insulo, restaĵoj de lignaj konstruaĵo estas ankoraŭ videblaj sur la laga fundo. Tiuj restaĵoj, verŝajne de la 6-a jarcento, entenas ĉirkaŭ 10 000 trunkojn.
Podlesí (Budišov nad Budišovkou)
Podlesí (ĝis la jaro 1950 Šumvald, Schönwald) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Budišov nad Budišovkou en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudokcidente de Budišov nad Budišovkou. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/443. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 87 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Podlesí situas en katastra teritorio Podlesí nad Odrou kun areo 11,81 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1456.
Zocca
Zocca estas komunumo kun 4.958 loĝantoj en Provinco de Modena en regiono Emilio-Romanjo, en Italio.
Kristana Kongregacio en Brazilo
La Kristana Kongregacio en Brazilo (: Congregação Cristã no Brasil) estas Protestanta eklezio fondita en tiu lando de itala-usona misiisto Luigi Francescon (1866-1964).
Francescon venis, unuafoje, al Brazilo de Ĉikago, Ilinojso al San-Paŭlo kaj de tie al Santo Antônio da Platina, Paranao en 1910. Liaj dek misiistaj vojaĝoj estis tre sukcesaj inter liaj samlandaj Italaj enmigrantoj.
Tio estis parto de la unua ondo de Pentekosta Kristanismo, kaj ŝajne la unua organizita pentekosta eklezio en Brazilo. Kune kun brazilaj Asembleoj de Dio, fonditaj en 1911 en Parao, de la svedaj-usonaj Daniel Berg kaj Gunnar Vingren, la Kristana Kongregacio en Brazilo estas la komenco de la starigo de la pentekosta Movado en Brazilo, unu el la plej dinamikaj kaj rapide kreskantaj evangeliaj movadoj en la mondo.
Historio
En la malfrua deknaŭa jarcento, la Usona, la itala Francescon Louis, ricevis la evangelio mesaĝon tra la sendependaj predikisto Michele Nardi. Partoprenis en la fondo de la unua Presbiteriana kongregacio en Ĉikago kaj ĉi kongregacio servis kiel diakono kaj la poste de presbitero.
Ricevitaj, laŭ sia konto, revelacio pri bapto per mergo, kiuj avertis ŝin ne esti plenuminta tiun ordonon lasita de Jesuo Kristo. Tiu doktrino apartigis lin kaj kelkaj valdana presbiteriana grupo al kiu ili apartenis. Tiu grupo de italoj la apartigantoj, ŝafoj sub la vortoj "Kune en la nomo de Jesuo" kaj okazigos "Assemblea Cristiana" Eklezio.
Poste, en 1907 en la urbo de Ĉikago, ĉe 943 W. Nord avenuo (same ĉe Azuso strato renaskiĝo en Los-Anĝeleso, Kalifornio), misio kiu estis anoncita la promeson de la Sankta Spirito per provoj paroli novajn lingvojn. Francescon vizitis unu servo alvokon kaj estus ricevinta, kiel liaj vortoj, Dia konfirmo ke tio estis Dia verko. Lia edzino Rosina estis la unua en ricevi tiun donacon de parolantaj novajn lingvojn. En la sekvaj monatoj, la grupo de italoj, kiuj akompanis lin forlasi la presbiteriana eklezio kaj aliaj aliĝintoj, sperti grandan renaskiĝo, plej multaj el ili, ricevinte la donacon de parolantaj malsamajn lingvojn.
La kristana Kongregacio plejparte Itala posedis ĝis la 1930-aj jaroj, ekde 1950 ĉeestas tra Brazilo kaj multaj aliaj landoj.
Hodiaŭ rangas kiel la tria plej granda nomadon en la lando, sed ĝi ĉeestas, eĉ diskrete, en ĉirkaŭ 60 landoj. En 2011 estis ĉirkaŭ 2,3 milionoj da membroj deklaris en Brazilo, kun 18.580 preĝejojn.
La centra kongregacion estas bazita en Sao Paulo, en la Bras, kie la presbisterio kunvenas ĉiujare en la Ĝenerala Kunveno kiam konvencioj kaj instruoj fortikiĝas najbaraĵo.
En la jaro 2012 unu el ĝiaj membroj decidis traduki la eklezio en Esperanto, planlingvo plej parolataj en la mondo.
Doktrino
En 1927, la urbo de Niagara Falls (Novjorkio) estis konvencio de la (pentecostala) Itala eklezioj de Usono, kiun difinis lian 12 artikoloj de fido, adoptita de la kristana komunumo de Brazilo ekde 1936 kun mallonga modifoj:
2. Ni kredas, ke ekzistas unu vivantan kaj veran, eterna kaj senfina povo de Dio, Kreinto de ĉio, en kies unueco estas tri apartaj personoj: Patro, Filo kaj Sankta Spirito. (Eph. 4:6, Mateo 28:19, Mi, Johano 5:7)
3. Ni kredas, ke Jesuo Kristo, la Filo de Dio, estas la Vorto fariĝis karno esti alprenita homa naturo en la uteron de la Virgulino Maria, havante Lin, do du naturojn, dia kaj homa, tiel ĝi estas nomata vera Dio kaj vera Homo estas la sola Savinto kaj sekve suferis morton por la kulpo de ĉiuj homoj. (Luko 1:27, Johano 1:14, mi Petro 3:18).
4. Ni kredas je la persona ekzisto de la diablo kaj liaj anĝeloj, malbonaj spiritoj, kiuj, kune kun ĝi, estos punita en eternan fajron. (Matt. 25:41).
6. Ni kredas je akvo bapto, kun sola mergo, en la nomo de Jesuo Kristo (Agoj 2:38) kaj nomo de la Patro kaj de la Filo kaj de la Sankta Spirito. (Matt. 28:18-19).
7. Ni kredas je la bapto de la Sankta Spirito, per pruvo de novaj lingvoj, kiel la Spirito donas al ni prediki. (Agoj 2:4, 10:45-47 kaj 19:6).
8. Ni kredas je la Sankta Vespermanĝo. Jesuo en la nokto li estis perfidata, prenis panon, kaj doninte dankon, li ĝin dispecigis kaj donis al la disĉiploj, dirante: "Tiu estas mia korpo, kiu estas donita por vi; tion faru por memorigo pri mi". Sammaniere ankaŭ la kalikon post la vespermanĝo, dirante, "Ĉi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango, kiu estas elverŝata por vi." (Luko 22:19-20, Mi Corinthians 11:24-25).
9. Ni kredas je la neceso sin detenu de idoloferitaĵoj kaj sango kaj de sufokitaĵoj kaj de malĉasteco, kiel montrita per la Sankta Spirito en la Asembleo de Jerusalem. (Agoj 15:28-29, 16:4 kaj 21:25).
10. Ni kredas, ke Jesuo Kristo prenis sur sin nian malfortecon. "Ĉu iu el vi estas malsana? Venigu la presbiterojn de la eklezio al preĝu super li, ŝmirinte lin per oleo en la nomo de la Eternulo, kaj la preĝo de fido savos la malsanulon, kaj la Sinjoro relevos lin; kaj se li faris pekojn, tio estos pardonita. " (Matt. 8:17 Jakobo 5:14-15).
11. Ni kredas ke la Sinjoro mem (antaŭ la jarmilo) malsupreniros de la ĉielo, kun signalkrio, kun la voĉo de la ĉefanĝelo, kaj kun la trumpeto de Dio, kaj la mortintoj en Kristo leviĝos la unuaj. Poste ni, kiuj vivas, ankoraŭ restantaj, estos kaptita kune kun ili suprenkaptitaj en la nubojn, por renkonti en la aeron kaj tiel ni estos por ĉiam kun la Sinjoro. (Mi Tesalonikanoj 4:16-17;. Revelacio 20:6.).
Szajol
Szajol estas vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en subregiono de Szolnok.
Situo
Szajol situas laŭ maldekstra bordo de Tiso kontraŭ Szolnok, pli precize la vilaĝo situas ĉe morta Tiso, la viva Tiso-bordo apartenas al Szolnok.
Historio
Szajol forte ligiĝas al Szolnok, dum la turka okupado ne senhomiĝis. En 1872 ĝi ricevis la rangon grandvilaĝo. La alvenanta fervojo de Szolnok disbranĉiĝas al Debrecen kaj Arad. En la vilaĝo fervojistaj dinastioj vivas. En 1994 okazis terura katastrofo: rapidvagonaro trafis fervojan domon. 31 da homoj mortis, multaj vundiĝis.
Famuloj
En Szajol naskiĝis ministro Pál Romány.
Kristana Kongregacio en Brazilo
Doktrino
12. Ni kredas ke estos korpa releviĝo de la mortintoj, justuloj kaj maljustuloj. Kaj ĉi tiuj foriros en eternan punon, sed la justuloj en eternan vivon. (Agoj 24:15; Matt. 25-46).
Hotel California
Hotel California estas kanzono de la kalifornia bando Eagles.
Komenco
Komenco estas unua stadio de io evoluiĝonta aŭ unua parto de io. Ĝi ankaŭ signifas agon de iu, kiu komencas.
Hotel California
Kanzon-teksto
Laca vojaĝanto haltas ĉe fora hotelo kaj decidas resti tie. Li prenas sian atribuitan ĉambron. Post mallonga tempo li agnoskas, ke homoj de la hotelo komunumon oficialigis. Kvankam ili ŝajnas gastamaj, ili estas malliberuloj de siaj deziroj, kiujn ili persekutu senkondiĉe. Kiu en la Hotelon Kalifornion jam eniris, tiu povas fakte pagi kaj vakigi sian ĉambron, sed neniam povas vere foriri.
Colgate
Colgate estas varmarko registrita de la usona entrepreno Colgate-Palmolive por produktoj buŝhigienaj kiaj dentbroso, dentopastoj, buŝlikvaĵoj kaj dentfadeno. La entrepreno komence vendis sapon kaj ekde 1873 ekesploris la merkaton pri buŝa higieno, 16 jarojn post la forpaso de ĝia fondinto, la brita entreprenisto William Colgate.
Komenco
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri komenco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Kristana Kongregacio en Brazilo
La Orkestro
La Kristana Kongregacio en Brazilo havas orkestron de sakrala muziko alte taksita. Ĝi provizas la fidela je siaj lokaj liberan muzikon lernejoj. En Brazilo, nur viraj anoj ĝuas tiujn lecionojn kaj povas plenumi la sekvajn instrumentojn:
Kordoj, kanoj, saksofonon, trumpet.
La elektronika orgeno estas la libero de kuri nur en virinoj kaj studoj pli malfacila kaj tempon konsumanta. Lecionoj estas ĝenerale privata kaj pagis, nun instruas kvalifikitaj orgenistoj kaj muzika konservatorioj.
Himnaro
La himnaro de la Kristana Kongregacio en Brazilo estas titolita "Hinos de Louvores e Súplicas a Deus" (en portugala) kaj estas en lia kvina eldono, datita de 2013, kiam novaj melodioj kaj poezio estis aldonitaj. Havas multajn melodiojn nordamerikaj kaj italaj aŭtoroj, kun kelkaj tradukitaj poemoj kaj duon-tradukis el la angla kaj la itala. Chu 480 himnojn kaj inter ili estas specialaj por Bapton, Sanktan Vespermanĝon kaj funeralo, 50 por "Kunveno de Junularoj kaj Infanoj" kaj 6 ĥoroj.
En 2005 aperis la unua versio de Esperanto himnaro, eldonita en Dallas, bazita sur eldono 4 en portugala kaj la itala himnaro. Ĉi gajnis la titolon de "Himnoj de Laŭdoj kaj Preĝoj al Dio".
Kun la freŝa publikigado de la 5a eldono de Hinário, ankaŭ ekzistas komisiono, kiu disvolvas novan eldonon de la himnaro por Esperanto. Iuj himnoj estis tradukitaj, la himnoj estas: 1, 3 kaj 293.
{| cellpadding="9"
Himno 1 "Kristo, guardu mia koro..." (Tradukado)
Melodio: MORRIS, 1898. 1. Kristo, mia Dio kaj mia Sinjoro,<BR> Mi Vin adoras, per fido, kun fervoro;<BR> Mi petas, guardu mian koron;<BR> Vi sanktigis ĝin esti fidela,<BR> Vi sanktigis ĝin esti fidela.<BR> 2. Sinjoro, gardu mian koron<BR> Mian koron ĝin dependas de Vi;<BR> Bona bazo donas, Mia Sinjoro,<BR> Donas vi forton, potenco, valoro<BR> Kaj forta placo, ho mia Protektan.<BR> 3. Sinjoro, gardu mian koron;<BR> guardu ĝin ĉiuhore de Malbono;<BR> guardu ĝin sekure ĉie Ŝafido, <BR> humila kaj pura sur Sankta Vorto<BR> humila kaj pura sur Sankta Vorto.<BR> 4. Sinjoro, gardu mian koron, <BR> gardu la koron al via volon;<BR> ĝin proksime al vin havas,<BR> ĝis sekura al gloro Mi alvenas,<BR> ĝis sekura al gloro Mi alvenas.<BR
Hino 1 "Cristo, meu Mestre..." (Originalaj Tekstoj)
1. Cristo, meu mestre e meu senhor,<BR> Eu te adoro, por fé, com fervor;<BR> Rogo que guardes meu coração;<BR> Vem protegê-lo com tua Unção<BR> E defendê-lo,ó meu Guardião.
2. Mestre Divino, sempre senti<BR> Meu coração dependente de Ti;<BR> Bom fundamento dá-lhe, Senhor,<BR> Dá-lhe firmeza, virtude, valor<BR> E fortaleza, ó meu Protetor.
3. Vale profundo, cheio de mal,<BR> É este mundo, ó Rei divinal.<BR> Só tua força pode manter<BR> Santo e puro, na graça, meu ser,<BR> Sempre seguro, com fé e poder.
4. Mestre piedoso, com Tua mão,<BR> Faze perfeito o meu coração,<BR> Santo, ardoso em te servir,<BR> Sempre voltado aos bens do porvir;<BR> Mestre amado, desejo te ouvir.<BR>
{| cellpadding="9"
Himno 3 "Faru al ni Aŭskulti Vian Voĉon" (Esperanta versio)
1. Faru al ni aŭskulti vian voĉon, <BR> Ho nia Mastro, bonan Savinto; <BR> Via eklezio, estas la edzino, <BR> Sentas por Vi nedireblan amon. <BR>
Ĥoro: Ho kara Savinto, Via voĉo de amo <BR> Prenu nin al la glora ĉielo; <BR> Venu konsoli nin per la Vorto. <BR>
3. Via preĝejo estas ornamita <BR> Por renkonti vin, bona Jesuo; <BR> En sanktaj vestoj, ŝi estas vestita <BR> Por vidi via vizaĝo en ĉielo. <BR>
Hino 3 "Faz-nos Ouvir Tua Voz" (Originalaj Tekstoj)
1. Faz-nos ouvir Tua voz gloriosa,<BR> Ó nosso Mestre, fiel Redentor;<BR> A Tua Igreja, dileta esposa,<BR> Sente por Ti inefável amor.<BR>
Coro: Ó caro Salvador, a Tua voz de amor<BR> Nos guia para o céu, glorioso lar<BR> Pela Palavra vem nos consolar.<BR>
2. Ó Jesus Cristo, celeste Esposo<BR> Vem conduzir-nos, por Teu grande amor<BR> Já antevemos, ó Rei majestoso<BR> A glória eterna do Teu esplendor.<BR>
3. A Tua igreja esta se adornando<BR> Para encontrar-se Contigo, ó Jesus;<BR> Com santas vestes, está aguardando<BR> Ver Tua face no reino de luz.<BR>
Himno 293 "Vi estas Postito" (Esperanta versio)
1. Vi estas Postito, ho mia Sinjoro,<BR> Mi estas argilo en vian manon;<BR> Vazo de gloro kaj ĝi laŭdo<BR> Plenumiĝu Via volo, Dio!
3. Viaj ordonoj volas vivi,<BR> Servi vin kaj ĝi komplezi Vi;<BR> Per la parolo venas forigu<BR> Kio malhelpas min glorante Vin.<BR>
Hino 293 "Tu és Oleiro" (Originalaj Tekstoj)
1. Tu és Oleiro, ó meu Senhor,<BR> Eu sou argila na Tua mão;<BR> Vaso de honra e de louvor<BR> Faz-me, Senhor, com Tua unção.
2. Vem modelar-me, ó Formador,<BR> Pela Palavra do Teu poder;<BR> Humilde e manso faz-me Senhor,<BR> Cumpre em mim Teu santo querer.
Vivdaŭro de objekto
En objektema programado, ĉe plenumo de komputila programo, vivdaŭro de objekto manipulata per la programo (ekz-e de generacio de variablo) estas tiu periodo, kiam tiu objekto ekzistas, estas uzebla kaj senchava — kutime, ekde ĝia kreo ĝis ĝia detruo.
Kiam la stirfluo forlasas la regionon de la objektonomo, la objekto povas iĝi neatingebla per tiu nomo sen ĉesi ekzisti.
NGC 182
NGC 182 (aliaj indikoj — PGC 2279, UGC 382, MCG 0-2-95, ZWG 383.45) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Barbara Moore
Barbara MOORE, naskita kiel Anna Ĉerkasova (ruse Анна Черкасова; n. la 22-an de decembro 1903 - m. la 14-an de majo 1977), estis Rus-naskita brita inĝeniero kiu akiris famon en la komencaj 1960-aj jaroj pro siaj longdistancaj piediradoj kaj sankredoj.
Moore estis inter la unua generacio de sovetiaj inĝenieroj post la Rusa Revolucio. En 1932 ŝi iĝis longdaŭra ĉampiono de Sovetunio. Ŝi enmigris al Britio en 1939, geedziĝinte kun arta instruisto, Harry Moore. Ili poste divorcis. Ŝi ankaŭ uzis la nomon Barbara Moore-Pataleewa.
En decembro 1959 ŝi marŝis el Edinburgo al Londono. Komence de 1960, ŝi marŝis el John O'Groats al Land's End en 23 tagoj. Ŝi tiam entreprenis 86-tagan piediron el San-Francisko ĝis Novjorko, kie ŝi alvenis la 6-an de julio 1960.
Ŝi estis vegetarana kaj inedia, kredante ke homoj povas travivi sen manĝaĵoj. Ŝi marŝis kunportante nur nuksojn, mielon, krudajn fruktojn kaj legomojn kiel nutraĵon.
Moore opiniis, ke homoj povas vivi ĝis 200 jarojn, forigante tabakon, alkoholaĵojn kaj seksumadon. Ŝi asertis, ke ŝi kuracis sin de leŭkemio per speciala dieto.
Por testi ŝiajn san-teoriojn, ŝi planis konstrui laboratorion apud sia hejmo en Frimley. Ŝi baldaŭ estis puŝita en longan procesan batalon pri kloakoj kaj aliraj vojoj por proksima loĝdomo. Ŝi pasigis jarojn, batalante sian kazon, sed finfine malgajnis en la Alta Kortumo de Justico. Ŝi estis malliberigita pro malestimo al tribunalo post kiam ŝi rifuzis akcepti la verdikton.
Ŝi mortis en Londona hospitalo la 14-an de majo 1977, bankrota kaj proksima al malsato pro ŝia rifuzo manĝi.
Péter Szanyi
Péter Szanyi [sanji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szanyi Péter estas hungara skulptisto, medalisto. Lia edzino estas Éva Varga (skulptisto).
Péter Szanyi naskiĝis la en Rákosszentmihály.
Biografio
Péter Szanyi post la mezlernejo inter 1966-1968 frekventis liberan artlernejon kaj faklernejon pri ŝtonoskulptado. Lia plej grava instruisto estis Ferenc Laborcz. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1972, sed en la sekva jaro li samloke frekventis majstran kurson. Lia majstro estis József Somogyi. Li ricevis stipendiojn inter 1973-1974, en 1976 kaj inter 1982-1984. Li vivis en Artistkolonio (Miskolc) inter 1974 kaj 1991, poste en Budapeŝto. Li studvojaĝis al Sovetunio (1972, 1974, 1980), Francio (1975, 1978), Pollando (1977), Britio (1978), Rumanio (1979), Italio (1980), Bulgario (1982, 1983), Nederlando (1984, 1985, 1988), Okcidenta Germanio (1985, 1986, 1988-1990), Aŭstrio (1985), Usono (1986), Grekio (1992), Germanio (1993, 1997). Li ricevis premiojn inter 1973–2007. Lia filino estas skulptisto.
(83804) 2001 TA222
(83804) 2001 TA222 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero.
István Damó
DAMÓ István [damo:] estas rumanuja hungara grafikisto naskita en Sibio la 29-an de decembro 1951.Ekde 1990 li vivas en Hungarujo.
(83804) 2001 TA222
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR).
Roundup
Roundup estas komerca nomo de kemia konzerno Monsanto por serio de vastefikaj herbicidoj kontraŭ multaj plantospecioj. Ĝia efikaĵo estas la toksa glifosato, kiu baras la sintezadon de aromataj aminoacidoj. La unuopaj Roundup-produktoj diferenciĝas je saloformado, formato (akvosolvaĵo aŭ granulato) kaj je la glifosata koncentreco.
Ĝi efikas tra la verdaj plantopartoj (ne tra radiko), tial oni uzas ĝin antaŭ semado por neniigi ĉiujn verdaĵojn sur la agro. Por uzi la produkton eĉ en pli posta evolua stado de la kulturplantoj, Monsanto evoluigis genteknike modifitajn maizon, sojfabon, rapon, kotonon, kiuj havas toleron je Roundup. Oni timas, ke aperas eĉ Roundup-rezistaj fiherboj pro hazarda gentransdono aŭ selektado.
La sekvoj de la uzado de tiaj genmodifitaj plantoj estas neimageblaj kaj certe kondukos al terura estonteco dominata de kelkaj grandaj entreprenoj kiel Monsanto.
9493 Enescu
9493 Enescu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Blade: Trinity
Blade: Trinity [blejd-triniti] estas horora (vampira) kinofilmo de 2004, reĝisorita de David S. Goyer. Ĝi estas lia film-reĝisora debuto kaj la tria filmo en la Blade-trilogio, sekvanta al Blade kaj Blade II, kaj ĝi baziĝas je la komiksa karaktero Blade de Marvel Comics. La titolo aludas la triunuon formiĝintan inter Blade, Hannibal King kaj Abigail Whistler en la filmo.
Esperanto
Oni uzas en la filmo ŝildojn en Esperanto en la policejo. Eblas vidi Esperantajn skribojn, sur la konstruaĵoj, pordoj, afiŝoj kaj E-flagojn.
Antal László (inĝeniero)
LÁSZLÓ Antal (la:sloe:) estis hungara prikemia inĝeniero, universitata profesoro, laŭreato de Kossuth-premio (1952. Li naskiĝis en Joseni la 7-an de junio 1922 kaj mortis en Veszprém la 8-an de decembro 1982. Li estis la filo de arkitekto Antal László.
Biografio
Antal László havigis diplomon de inĝeniero pri kemio en la teknikuniversitato de Budapeŝto (1945). Ekde 1944 kaj 1950 li estis asistanto, pli poste adjunkto. En 1950 li estis sekciestro de la Eksperimenta Hungara Instituto de Oleo kaj Tergaso en Veszprém. En 1953 oni nomumis lin ĉefinĝeniero de la Hungara-Rumana Kemia Eksperimentuzino. En 1957 oni invitis lin katedrestro universitata profesoro al Universitato Kemiindustria de Veszprém.
Károly Ferenczy (aktoro)
Károly Ferenczy [kAroj ferenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ferenczy Károly estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Szabó [sabO].
Károly Szabó naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis en 1945 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Ferenczy komence lernis teologion, sed li rifuĝis el la monaĥejon kaj li aliĝis al teatra trupo. Iom poste li studis en privata aktorlernejo de Sándor Fülöp, poste li aliĝis al pluraj teatraj trupoj (ekzemple al Zsigmond Feld, Pál Rakodczay). En 1902 (kaj inter 1905-1907) li havis rolojn en Teatro Magyar, poste li denove estis membro de pluraj provincaj teatroj aŭ trupoj (Sándor Csóka, Ignác Krecsányi, Mihály Szendrey, Jenő Janovics). Inter 1910 kaj 1912 li apartenis al Gaja Teatro, poste li establis propran kabaredon. Li batalis, poste vundiĝis dum la 1-a mondmilito, poste li estis videbla en diversaj kabaredoj aŭ teatroj. Inter 1925 kaj 1931 li apartenis al Teatro Városi, eĉ en la lasta jaro li estis teatrestro. Inter 1939-1941 li laboris en libroeldonejo. Li edziĝis en 1902, baldaŭ naskiĝis 3 gefiloj. Li ricevis premion en 1941.
Santiago (rivero)
Santiago, aŭ plene Río Grande de Santiago, estas la plej longa rivero en Meksiko, kun longeco de 433 km. La rivero originas en Ĉapalaa Lago kaj kontinuas proksimume nord-okcidenten tra Okcidenta Patrinmontaro, ricevante Verde, Juchipila, Bolanjoson, kaj aliajn alfluantojn. La Agvamilpa-baraĵo estis konstruita en 1997 kreinte rezervujon kovrante grandan parton de la komunuma teritorio de Del Nayar en Najarito. La rivero malsupreniras al marbordaj malaltaĵoj, pasante preter Santiago Ixcuintla kaj elfluas en Pacifikan Oceanon, 16 km nordokcidente de San Blas, en Najarito. La rivero estas de iuj konsidata kiel daŭrigon de Lermao, kiu enfluas Ĉapala-Lagon.
Moskenes
Moskenes estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Opština Struga
Opština Struga (Струга, Strugë) estas komunumo kaj urbo en sud-okcidenta Nord-Makedonio. La komunumo kalkulis 63 376 loĝantojn en 2002 kaj kovris 483 km2. Mem la urbo kalkulis 16 559 loĝantojn, la resto vivis en ĉirkaŭaj vilaĝoj.
Loko, priskribo
La komunumo konsistas el la urbo Struga kaj 50 aliaj vilaĝoj, kiuj estas:
Najbaraj municipoj estas:
Opština Centar Župa en la nordo, Opština Debarca en la oriento kaj Opština Vevčani en la okcidento. Sur la okcidenta rando pasas la ŝtata limo kun Albanio.
Loĝantaro
El kiuj: makedonoj 20 336 (32%), albanoj 36 029 (56,8%), turkoj 3628 (5,7%) kaj aliaj.
Laŭ religio: Ortodoksaj 19 764 (31,1 %), islamanoj 42 867 (67,6%),kaj aliaj.
Referenco
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Ariane
La pluraj versioj de la lanĉilo estas:
Same kiel multaj raketoj, la unuaj flugoj spertis fiaskojn. Tamen, la raketoj Ariane 4 kaj Ariane 5 estas la plej fidindaj merkataj raketoj. Je januaro 2006, 169 flugoj de raketoj Ariane lanĉis 290 satelitojn, kaj sukcese metis 271 el ili en orbito. La sukcesa proporcio igas Arianespace la plej grava merkata lanĉilo. Dum iuj jaroj, pli ol du trionoj de la merkataj satelitoj lanĉiĝis per Arianespace.
Ariane 4 flugis entute 116 fojoj, kun 3 fiaskoj (pli ol 97% sukceso). Ariane 4 finis sian karieron la 15-a de Februaro 2005, kaj estis tiam anstataŭigita per Ariane 5, kiu ebligas lanĉi pli pezajn satelitojn.
Ariane 5 estas tute nova desegno. Ariane 5 unue celis lanĉi la kosmopramon Hermes. Sed ESA finfine forlasis la projekton, kaj Ariane 5 fariĝis merkata lanĉilo same kiel Ariane 4. La unua celo tamen grande influis la desegnon de Ariane 5, kiu kunigas simplecon, fidecon, kaj potencon, kiuj estis bezonataj por enŝipigi astronaŭtojn. Ariane 5 kapablas lanĉi la plej pezajn ŝarĝon. La 27-an de Majo, Ariane 5 raketo lanĉis 2 satelitojn, kiuj kune pezis 8,2 tonoj.
Kleist-turo
Kleist-turo (pole: Wieża Kleista, germane: Frankfurter Kleistturm) estis nun nur ruinfundamente ankoraŭ videbla turero en Słubice, Pollando, kiu starigitis financite per sociaj rimedoj kaj voluntulaj donacoj inter 1891 kaj 1892 sur la 60 metrojn alta Judenberg-monto en la frankfurta kvartalo Dammvorstadt, kie troviĝas hodiaŭ ripozumparko. Proksimas ankaŭ la historie gravega Juda tombejo de Słubice.
Historio
Estis la ideo konstrui ĝin je honoro de la grava prusa armeano kaj poeto Ewald Christian von Kleist kiu mortvunditis dum batalo en proksima Kunowice en 1759. Ĉe la piedo de la turo troviĝis restoracio "Kleisthöhe" kun apudaj kafoklaĉtabloj kaj ligna pendolilo. Supre flago nacia flirtadis plejtempe. Post 1927, post malfermo de la tramlinio 2 atinganta la stadionon kaj la Kleist-turon, la nombro de la vizitantaj senteble kreskis. Disde la turopinto estis belvedero impona i.a. je la Ostmark-stadiono (hodiaŭ ĝi nomiĝas SOSiR-stadiono). La turon eksplodigis retiriĝantaj soldatoj de Wehrmacht uestenmarŝonte.
Frenezkomedio
Frenezkomedio (Screwball comedy) estas filma ĝenro kiu originis en la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento, kaj el kiu evoluis la romantika komedio ĝenro.
Kleist-turo
Historio
Hodiaŭ la turo estas apenaŭ rekoneblas. Kelkaj aktivuloj ŝatus ties rekonstruon kaj tio eĉ en strategiplano por la periodo de inter 2007 kaj 2013 jam aperis. La urba konsilantaro oficiale jesis tion en la jaro 2008-a. Sed post protestoj de kelkaj urbanoj unu konsiliano deklaris ke la tuto restu prefere nura simbola memorigloko. En junio 2012 alvenis en kadro de projekto Pado al historiaj lokoj de Słubice almenaŭ informtabulo proksime de la stationo. En 2014 tamen anoncitis la investon de 6 milionoj da zlotoj por la turkonstruo kaj en 2017 prezentitis bildigoj prie klarigantaj ke nova turo arkitekture malsimilus de la originalo (altece, loke). Sekve temus pri afero tute nova, ne pri restraŭrotaĵo. En marto 2018 subsignitis kontrakto pri financadpartopreno.
Malkonsento pri tura rekonstruo estis kaj ĉe kelkaj civitanoj kaj ĉe kelkaj politikistoj pro nekompreno de tioma elspezo. Gravis endebate ankaŭ ke Kleist estis ne nur poeto sed ankaŭ prusa oficiro.
Frenezkomedio
Historio
It Happened One Night, filmo de 1934 fare de reĝisoro Frank Capra ĉefrolita de Clark Gable, estas konsiderita la unua freneza komedifilmo. Filmakademiuloj konsentas ke la klasika periodo de tiu ĝenro finiĝis en la fruaj 1940-aj jaroj, sed elementoj de la ĝenro pluvivis, kaj ankaŭ estas agnoskitaj en nuntempa kino.
Propraĵoj
Kvankam ekzistas neniu interkonsentita listo de karakterizaĵoj kiuj devas aperi en filmo de ĉi tiu ĝenro, filmoj kiuj estas konsiderataj apartenantaj al la ĝenro kutime inkluzivas farsajn situaciojn, kombinaĵon de slapstiko kun sufiĉe rapidaj dialogoj kiuj inkluzivas rapidajn kaj humurajn reagojn, kaj intrigon kiu inkluzivas rakonto pri amindumado aŭ geedziĝo. Filmkritikisto Andew Sarris difinis la frenezan komedion kiel "seksan komedion, sen la sekso."
Kiel kun farso, frenezaj komedioj ofte implikas intrigon implikantan eraran identecon, aŭ aliajn cirkonstancojn en kiuj unu aŭ pluraj roluloj provas konservi kaŝe sian veran identecon, aŭ aliajn gravajn faktojn en sekreto. Kelkfoje, en la centro de la intrigo aperos figuro de viro en virinaj vestoj (ekzemple: Bringing Up Baby, kaj Some Like It Hot).
La ĉeffiguroj en la freneza komedio estas kutime viro kaj virino, kiuj komence de la filmo ŝajnas esti malkongruaj unu kun la alia, aŭ eĉ rivaloj, amaraj malamikoj aŭ paro, kiuj antaŭe estis geedzitaj kaj divorcitaj (ekzemple: His Girl Friday). La nekongruo foje estas esprimita en la fakto, ke la viro estas de pli malalta socia statuso. Tamen, ĉe la fino, romantika rakonto formiĝas inter la du, kiu finiĝas en geedziĝo.
Alia kaj komuna trajto en ĉi tiu tipo de filmoj estas la rapida parolado - dialogoj inter roluloj kiuj inkluzivas rapidajn kaj spritatajn respondojn. La origino de ĉi tiu karakterizaĵo ne estas en la frenezaj komedioj, kaj ĝi povas esti trovita en aliaj klasik-Holivudaj ĝenroj kiel krimfilmoj kaj specife pri gangsteroj.
Frenezaj komedioj ankaŭ tendencas enhavi farsajn kaj ridindajn situaciojn. Ekzemple, en la filmo Bringing Up Baby, paro da la protagonistoj devas prizorgi leopardon, kiu estas konservita kiel dorlotbesto (situacio kiu estis omaĝo en pluraj poste-faritaj filmoj de la ĝenro, kiel ekzemple The Hangover).
Ekzemploj el la klasika periodo
Aktoroj kaj aktorinoj prezentita en aŭ asociita kun screwball komedio: Reĝisoroj de screwball komedioj:
Juda problemo
<Small> Fonto helpanta: </Small>
Per la esprimo Juda problemo oni precipe intencas referenci al la amplekso de eventoj ligitaj al la ĉeesto de la juda popolo inter diversaj popoloj de la mondo kaj al rilataj antaŭjuĝoj, miskomprenoj kaj malamoj kiuj igis malafacila ilian establiĝon laŭlonge de la historio. Tiu lokucio, krome, referencas aparte al la konduto praktikita, dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj, de la eŭropaj ŝtatoj rilate al la judoj stabile kaj civitane loĝantaj en ili.
Ekde la antikvaj epokoj, la ĉeesto de juda popolo en teritorio de Palestino, de ili iom post iom konkerita alestigis problemojn ligitajn al la kunĝojado de unika teritorio inter diversaj kulturoj. Jam tiam estis aktivaj kvereloj kaj konfliktoj kun la kunloĝantaj kaj najbaraj popoloj.
Dum la 4-a jarcento, la palestina juda popolo komencis longan kaj intensan migradon al okcidento tra la Mediteraneo kaj al Proksima Oriento.
Kvankam la juda diasporo koncentriĝis en religie paganaj ŝtatoj kaj do kontraste kontaktis la lokan politeismon, ĝi ne spertis facilan integriĝon. Eĉ ĉe la Antikva Romio, al judoj estis rezervita bonvola kaj favora traktado. Romo fakte protektis judojn per aplikado de leĝoj entute toleremaj kaj, foje, aparte eksceptaj kun privilegioj
Kun la divastiĝo de kristanismo en la Romia imperio ekde la 4-a jarcento, kaj ĝia proklamo al ŝtata religio (per la edikto de Tesaloniko, la sinteno kiun ĝis tiam tenis la romianoj kun la judoj radike ŝanĝiĝis kaj iom post iom falis la favoraj leĝoj. De tiam fakte komencis disvastiĝi tiu kontraŭeco antaŭe religia kaj poste rasa kiu, laŭ iuj historiistoj, kuŝas ĉe la bazo de la juda problemo.
Kristanismo akuzis judojn pri la morto de Jesuo, kiu tamen, apostolo Petro atribuis al ilia nescio, Kaj persekutoj kontraŭ la unuaj judaj kristanaj komunumoj, ene kaj ekstere de Palestino (oni vidu la procesojn kontraŭ Sankta Paŭlo antaŭe en Korino - Agoj 19 – kaj poste en Jerusalemo, pro kio li fine devis apelacii al la romia Imperiestro por sin liberigi el la konsekvencoj de la akuzoj de judoj ĉe la romia lokaj aŭtoritatoj. Agoj kaj epistoloj pri tio atestas . Laŭ historiistoj, tiuj akuzoj certe povis influi la postan sintenon de kristanoj rilate juĝojn.
Ĝis la 11-a jarcento la sociaj, politikaj kaj ekonomiaj postefikoj restis ĉirkaŭlimigitaj ĉar rilate tiun epokon ne eblas paroli pri planita persekuto kaj vastigita antijudismo. Rimarkindas ankaŭ nemaloftaj kulturaj interŝanĝoj, inter kristanoj kaj judoj, rilate bibliajn studojn.
Pri "juda forpelo licas paroli nur komence de la 12-a kaj 13-a kaj 14-a jarcentoj, dum kiuj okazis la elpuŝo de judoj kiuj ĝenerale refuĝiĝis en Francio, Italio, Hispanio kaj Pollando; pli poste la francaj reĝoj, precipe sub la regado de Filipo la Belulo ili forigis el la franca lando kiam judoj rifuĝiĝis en Hispanio, Pollando, Hispanio kaj en la papa Avinjona ĉirkaŭurbo (vidu: Judoj de la Papo). Pri judoj okupiĝis ankaŭ la Kvara Laterana Koncilio (1215), kiu konfirmis ke judoj kaj islamanoj devis vesti per roboj kiuj ilin distingu el kristanoj (por judoj estis ordonitaj juda ĉapelo aŭ flava radeto algluita al vesto). Se al kristanoj estis malpermesite prunti rente, al judoj estis permesite prunti ankaŭ kun uzura rento: estis rajto de la unuopa ŝtato dekreti la renton de la prunto kiu povis atingi ankaŭ la 9% monate.
Tiu ŝanĝiĝo de la kontraŭjuda fenomeno, laŭ iuj historiistoj, estas ŝuldebla al la evoluiĝo de la ekonomio: de tiu fondita precipe sur servoj kaj sur natura interŝanĝo (tipa de Feŭdismo al tiu fondita sur interŝanĝo de mono, de kiu judoj (paradokse per efiko de la limoj al entreprenoj ordonitaj al judoj pro kio ili trovis facila kaj deviga albordiĝon al la komerco kaj uzuro) havis grandan likvidan kvanton per kiu ili praktike kapablis financi entrepenojn kaj reĝojn, komercojn kaj papojn, kaj tio plimalbonigis ilian famon kaj, maldirekte, antisemitismon ĉar per ĝi oni esperis esti liberigita de la devo redoni. Ĝuste pro tio, judoj, almenaŭ kelkfoje, estis ellandigitaj el iuj ŝtatoj. Ekzemploj tipaj de tiu sinteno de ŝtataj aŭtoritatoj, jam dependigitaj ankaŭ en politikaj aferoj, laŭ iuj historiistoj, de la juda mono, estis: la forigo de judoj el Anglio iniciate de Henriko la 2-a, kaj el Francio kaj el Hispanio kaj el multaj eŭropaj landoj.
La plej parolata forigo de judoj el iu lando estis tiu dekretita (1492) de la hispana reĝoj Fernando la 2-a kaj Izabela la 1-a, kiu etendiĝis al la Reĝlando de Napolo kaj Regno de Sicilio ekzilante almenaŭ 80.000 judoj.
Eŭropo kaptita de antijudismo
Tuj baldaŭ en Eŭropo disvastiĝis bandoj kiuj proviziĝis per kontraŭjudaj fanatikaj antaŭjuĝoj kiuj iom post iom transformiĝis en rasa malamo. Tiu sento miksiĝis kun la “mito” (“mito” ĉar foje negata de nunaj judoj) de “popolo mortiganto de Kristo”, restis viva ĝis epoko de klerismo, dum kiu diverskulturaj intelektuloj komencis konsciiĝi kaj rezonadi pri kian makroskopan maljustaĵon Eŭropo kapablis kuntreni kaj plasmi laŭlonge de jarcentoj.
Dum la 18-a jarcento fakte la judaro suferis frapan maldensigon: en 1781 Jozefo la 2-a imperiestro de la Sankta Romia Imperio publikigis rajtigilon de tolero por judoj kaj en Francio alestiĝis akordo laŭ kiu al tiuj estu allasita la rajto posedi francan civitanecon, Iom post iom komenciĝis ankaŭ la definitiva disfaliĝo de la obstakloj kiuj ilin estis tenintaj marĝene de la civila socio.
Emancipiĝo simila al tiu de Jozefo la 2-a etendiĝis ankaŭ al aliaj eŭropaj ŝtatoj: en Rusio, ekzemple. Ankaŭ en Piemonto de 1848, per la artikolo 24a de la Statuto Albertino, estis rekonataj al la israela popolo la tuteco de la civilaj kaj politikaj rajtoj, kiuj poste etendiĝos al tuta Italio.
Tamen, spite ke dum la klerisma epoko multe kvietiĝis la malamikeca etoso rilate judojn, restis tamen subkonscie antisemitismo kiu eksplodis, eĉ pli feroca, en sinsekvaj jarcentoj: en cara Rusio okazis violentaj kontraŭjudaj tumultoj kiuj ricevis la nomon pogromo (el la rusa Погром kiu signifas detruo), ofte instigitaj de la politikaj aŭtoritatoj (laŭ iuj historiistoj) por vehikli la popolan malkontenton de la jaroj de la revolucioj de 1905 kaj 1917 favore de la neindulgemo kontraŭ religio. La plej feroca kaj violenta persekuto kiun la juda popolo suferis estis planita de la Nazia Germanio estre de Adolf Hitler kaj aliaj naziestroj kaj estas konata kiel "Fina solvo". Naziismo profitis, pro sia propagando, de la fakto, ke la komenca reĝimo komunista rusa estis praktike influregata de judoj kaj ke la unuaj provoj de komunismo en Germanio estis, kvankam malsukcesaj, ĉefdirektitaj de judoj.
Aliaj signifoj de la sintagmo “juda problemo”
Foje oni intencas per tiu esprimo la problemon de la kreo de teritorio aŭ ŝtato en kiu judoj loĝu trankvile kaj sendepende. Hodiaŭ tiu problemo ŝajnas solvita per la alestiĝos de la juda ŝtato en Palestino, sed iam multe oni diskutis, ene kaj ekstere de la judaj medioj. Se hodiaŭ triumfis la propono kaj celo de cionismo, iam epigonoj de judismo ĝin ne akceptis. Inter tiuj lastaj elstaras la kreinto de Esperanto kaj Homaranismo, Ludwik Lejzer Zamenhof, laŭ kiu la cionisma solvo estus kaŭzo de malamikeco kun la najbaraj popoloj, kiuj neniam toleros la ĉeeston de judoj. (Vidu: Mi estas homo, originalaj verkoj de d-ro L. L. Zamenhof, Kalinigrado, 2006).
Hainburg
Hainburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Offenbach de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo konsistas el la du partoj Hainstadt kaj Klein-Krotzenburg, kaj troviĝas borde de la rivero Majno. La urbo Hanau situas tuj norde.
Lumturo de Aleksandrio
La Lumturo de Aleksandrio estas unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo, plej fama lumturo de la antikvo. Ĝi iĝis prototipo por ĉiu posta lumturo.
Pinton de la konstruaĵo ornamis granda statuo, simbolizanta aŭ Alkesandron la Grandan aŭ Ptolemeo la 1-an en formo de la sundio, Helios.
Kvankam oni pli frue konis ĝin, ĝi aperis nur en la 6-a jarcento p.K. inter la sep mirindaĵoj (anstataŭ la babilonaj urbomuroj).
En la mezepoko, la araboj konstruis etan moskeon anstataŭ la lumfajrejo. La lumturo ekzistis ankoraŭ en la 12-a jarcento, sed detruis ĝin du tertremoj en 1303 kaj 1323 kaj poste oni uzis restaĵojn por konstrui fortikaĵon (1477 mameluka sultano Kait-bay).
NGC 183
NGC 183 (aliaj indikoj — PGC 2298, UGC 387, MCG 5-2-35, ZWG 500.57) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Regiono Hajlbrono-Frankonio
La regiono Hajlbrono-Frankonio - germane Region Heilbronn-Franken - estas unu el 12 administraj regionoj en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝi troviĝas ene de la distriktaro Stutgarto, en la nordo de la federacia lando.
La regiono konsistas el la
kaj la distriktoj
Administra centro estas la urbo Heilbronn.
La teritorio kovras areon de 4.765,06 kvadrataj kilometroj. Fine de septembro 2005 en la regiono vivis 888.390 loĝantoj. La averaĝa loĝdenso de la teritorio do estas 186 loĝantoj po km².
Plej gravaj urboj (germane Mittelzentren) de la regiono estas
James Warhola
James Warhola (16a de marto 1955) estas usona artisto kiu ilustraciis pli ol du dekduoj da porinfanja bildolibroj ekde 1987.
Indiĝena el Smock, karbomineja regiono de la kantono Fayette, Pensilvanio, ĉe Picburgo, kaj de rutena deveno, li estas filo de Paul Warhola, nome la plej aĝa frato de Andy Warhol. James gradiĝis en desegno el Carnegie Mellon University en 1977. El 1977 al 1980 li studis ĉe la Art Students League of New York kun Jack Faragasso, kaj poste private kun Michael Aviano.
Li dum mallonge laboris por Andy Warhol ĉe la gazeto Interview sed li abandonis tiun laboron por iĝi ilustraciisto de scienco-fikcio, je kio lia onklo malaprobis en sia taglibroj.
Kiel ilustraciisto de scienco-fikcio en la komenco de la 1980-aj jaroj, Warhola faris artaĵojn por pli ol 300 libroj.
Parko de Muskau
La parko de Muskau - germane per plena nomo Fürst-Pückler-Park Bad Muskau, "princo-Pückler-parko kuracloko Muskau" - estas signifa kastela parko, kiu historie situas en la orienta parto de la reĝlando Saksio, en la kultura regiono Supra Luzacio, kaj estas trafluata de la rivero Niso. Ĉefaranĝis ĝin Hermann von Pückler-Muskau.
Historio
Post la jaro 1945 ĉiuj teritorioj de la Germana Regno oriente de la rivero estis donitaj al administrado de Pollando, kaj fakte iĝis parto de la Pola Popola Respubliko, tiel ankaŭ la orientaj du trionoj de la parka areo, kiuj ricevis la polan nomon Park Mużakowski. Ĝis kolapso de la ŝtatoj de la Varsovia Pakto, interalie Sovetunio, la socialisma germana ŝtato GDR kaj la Pola Popola Respubliko, vizitoj inter la du parkaj partoj longtempe ne eblis. Tiam la pluraj parkaj pontoj super la rivero remalfermiĝis, la parko daŭre situanta en du ŝtatoj denove iĝis komplete vizitebla, kaj en 2004 la tuta parko iĝis monda kultura heredaĵo de Unesko. Temas pri la sola monda kultura heredaĵo de Unesko en la nuna germania federacia lando Saksio, kaj pri unu el la malmultaj heredaĵoj kiuj situas en pli ol unu ŝtato. En nuna Germanio la plej proksima urbo estas Bad Muskau, en nuna Pollando (iom sude de la parko) la urbo Łęknica (Lugknitz).
Laktodento
Laktodentoj (dentes lactes) nomiĝas la dentoj de la infanoj (kaj la unuaj dentoj de la mamuloj), la procezo nomiĝas dentumiĝo. Ili aperas kaj plene evoluas ĉe homo ĝenerale inter la 6-a kaj la 24-a monato (malofte il aperas pli frue kaj eĉ ĝis la 30-a monato). La laktodentoj nombras en unu dentovica duono: du incizivoj, unu kojnodento kaj du mueldentoj (Tiel la tuta dentaro nombras 5x4=20 dentojn).
La plej ĝenerala elkova tempo de la laktodentoj estas:
La laktodentoj ŝanĝiĝas en la 6-a jaro al la restantaj dentoj (dentes permanentes), tiel dum la tuta vivo evoluas duspeca tipo, kion oni nomas dufoje kreskanta dentaro (diphyodont).
La apero de laktodentoj kaj restantaj dentoj karakterizas aĝon de la homo.
Nesna
Nesna estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Valencia del Mombuey
Valencia del Mombuey estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas du aliaj vilaĝoj kun sama nomokomenco en la provinco.
Situo
Valencia del Mombuey estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra Suroeste, je altitudo de 297 m; je 81 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 75 km². Valencia del Mombuey situas inter Oliva de la Frontera kaj Villanueva del Fresno, ĉe la landlimo kun Portugalio.
La plej proksimaj vilaĝoj estas Oliva de la Frontera je 20 km, Villanueva del Fresno je 16 km kaj Amaraleja (Portugalio) je nur 9 km.
Historio
En la reloĝado de la areo eble partoprenis Templanoj kiuj estus alportinta la loknomon el Mombuey, el la Provinco Zamoro.
La loko estis aĉetita en 1402 de Gómez Suárez de Figueroa, kiu integrigis ĝin en la Senjorlandon de Feria. Dum la militoj kontraŭ Portugalio de la 14a jarcento la vilaĝo detruiĝis kaj senloĝiĝis ĝis ke nur unu loĝanto restis en la loko.
En 1641 kaj 1704 estis denove incendiita kaj setruita de portugaloj, kaj tiam estis konata kiel Valencita la Quemada (Valencieto la Bruligita). Ĝis ties detruo en la 18a jarcento la setlejo lokis en alia loko je ĉirkaŭ 2 km de la aktuala, nomita Fuente del Higo (Fonto de la Figo). Aktuale konstituas etan setlejon ege rura, integrita kun la bela pejzaĝo ĉirkaŭe.
Eksteraj ligiloj
Informo de Valencia del Mombuey ĉe la Diputación de Badajoz
Fotoj kaj forumo de Valencia del Mombuey
László Imre Waltherr
László Imre Waltherr [lAslo imre valter], laŭ hungarlingve kutima nomordo Waltherr László Imre estis hungara historiisto, lingvisto, arkivisto, membro (korespondanta en 1832) de Hungara Scienca Akademio.
László Imre Waltherr  naskiĝis la  1788 en Tarcal. Li mortis la 1866 en Tarcal.
Biografio
László Imre Waltherr lernis en sia naskiĝurbo, Tokaj, Szeged, Kassa. En la lasta urbo li finis la lernadon en 1809. En 1811 li laboris 2 jarojn en Hódmezővásárhely kiel skribisto, poste li havis postenon en Pest (urbo), kie ankaŭ advokatiĝis. Spite tion ekde 1819 li laboris en grafa arkivejo ĝis la pensiuliĝo en 1850. En la sekva jaro li retranslokiĝis al sia naskiĝurbo. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo).
Zola Predosa
Zola Predosa estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 15105 loĝantojn.