cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Bourget (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
713
En la jaro 713 post Kristo okazis, interalie:
Ramla bint Abi Sufjan
Ramla bint Abi Sufjan aŭ Ramla bint Abi Sufyan (en araba رملة بنت أبي سفيان) estis edzino de la profeto Mohamedo, kaj konsiderata de islamanoj kiel "la patrino de la kredantoj". Konata ankaŭ kiel Umm Habiba (en araba: أم حبيبة) kun signifo "Patrino amika", estis filino de Abu Sufjan ibn Harb, kiu estis estro de Kurajŝoj kaj stara kontraŭulo de la profeto Muhammad antaŭ akcepti Islamon kaj iĝi islama militisto poste en sia vivo. La unua reganto de la Umajadoj, nome Mu'aŭija ibn Abi Sufjan, estis ŝia frato. Ramlah estis bona amikino de lia kuzo Uthman ibn Affan.
Ŝia unua edzo, Ubajd-Allah ibn Ĝahŝ estis unu de la unuaj kiuj akceptis islamon. Tiu estis la frato de Zajnab bint Ĝahŝ, edzino de Mohamedo. Por evito la malamikecon de la Kurajŝoj, ambaŭ elmigris al Abisenio, kie ŝi naskis sian filinon Habibah bint Ubajd-Allah. Ŝia edzo, poste, konvertiĝis al kristanismo. Li klopodis konvinki ŝin same fari, sed Ramlah pluis en Islamo. Tiu konverto rezultis en divorco.
Mária Dósa
Kariero
Mária Dósa debutis en 1937 en Orfeo de Monteverdi en Hungara Reĝa Operejo. En 1938 oni dungis ŝin por gvidroloj. En 1945 oni ĉesigis ŝian anecon kaj nur en 1957 ŝi ricevis denove rolojn. Ŝi pensiuliĝis la 31-an de aŭgusto 1964, sed ĝis 1971 ŝi kantis en la operejo.
Metoksofenila jodoacetato
Metoksofenila jodoacetato aŭ C9H9IO3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la jodoacetata acido kun metoksofenolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Metoksofenila jodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Santomea dikbekulo
La Santomea dikbekulo, Neospiza concolor, estas granda (plej granda kanario aŭ kardelo el la mondo), fortika fringo kun grandega beko. Ĝi estas endemia de la insulo de Santomeo.
Luxembourg (stacidomo)
Luxembourg estas stacidomo sur Linio B de RER, inter la 5-a kaj 6-a arondismentoj de Parizo.
Stacidomo
Eniris vojaĝantoj en 2011.
Al-Midan
Al-Midan (en araba: حي الميدان) estas kvartalo kaj municipo en Damasko, Sirio, ĝuste sude de la malnova enmurigita urbo kaj tre proksime de la moderna urbocentro. En la censo de 2004, ĝi havis 177,456 loĝantojn. Ties stratoj kaj avenuoj estas plenaj je heredo kaj historio pro la antikveco de la kvartalo. Tra historio, ties loĝantoj luktis kun siaj najbaroj de aliaj kvartaloj por protekti Damaskon. Krome, tie naskiĝis multaj Damaskanaj fakuloj. Nuntempe, tiu kvartalo estas ofte konsiderita unu el plej konservemaj en Damasko.
Gualdo
Gualdo estas komunumo de Italio.
Santomea dikbekulo
Ĝi ĵuse tiu birdo estis konata nur el tri specimenoj de la 19a jarcento el suda Santomeo. Ĝi estis remalkovrita en 1991 en la sudokcidento de la insulo ĉefe ĉe Xufexufe. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulata je malpli da 50. La ĉefa minaco estas habitatodetruo.
28351 Andrewfeldman
28351 Andrewfeldman estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Santomea dikbekulo
Ĝi estas 18 cm longa, tre granda inter fringedoj, fortika fringo kun grandega grizeca beko per kiu ĝi senpene rompas semojn. Uniforme ruĝecbruna en supraj partoj kaj subaj partoj, iom pli malhela en kapo, flugiloj kaj vosto. Simila specio estas la Principea serino, Serinus rufobrunneus, sed tiu estas multe pli malgranda. La voĉo estas mallonga serio de 4-5 mallongaj, 2-notaj kanariecaj fajfoj, kun dua noto pli alta. Kio estas simila al tiu de la Principa serino, sed pli profunda, pli simpla kaj pli ripeteca.
Ili loĝas en malaltaj teroj, en densa kanopeo de praarbaroj. Ĝi estas probable kanopea specio kaj estas priskribita kiel tre silentema, kio parte povus klarigi kial ĝi estas tiom rare vidata, kvankam la alvoko estis registrita kaj kelkaj birdoj respondas al registro. Ŝajne moviĝas en paroj aŭ solaj kaj venas al arbara subkreskaĵaro por manĝi semojn kiujn ĝi rompas per sia povega beko.
28351 Andrewfeldman
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew Beekman Feldman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Manalapan High School de English town (Nov-Ĵerzejo, Usono).
(15666) 5021 T-3
(15666) 5021 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nemonotona logiko
Do, se ni volas pli fidele modeligi la rezonadon de reala rezonanto, ekzemple por pli bone kompreni tian procezon, aŭ por realigi similan procezon en Artefarita intelekto, necesas Nemonotona logiko, taŭga por pli fidela formaligo de tia rezonado kiu enhavas malkonfesajn paŝojn.
Gyula Élthes
Gyula ÉLTHES [Elteŝ], Tusnádi Élthes, hungara redaktoro, jursciencisto. Li naskiĝis en Csíkszereda en 1885 kaj mortis en Budapeŝto en 1957.
Kariero
Gyula Élthes estis inter 1907 kaj 1922 redaktoro, ĉefkunlaboranto, poste kunulredaktoro, fine respondecredaktoro de Csíki Lapok. En marto 1922 li translokiĝis en Hungarujon, kie li estis universitata profesoro pri juro.
Mezepoka kuirarto
Mezepoka kuirarto inkluzivas manĝaĵojn, manĝkutimojn kaj kuirajn metodojn de diversaj eŭropaj kulturoj dum la Mezepoko, kiuj daŭris de la 5-a ĝis la 15-a jarcento. Dum ĉi tiu periodo, dietoj kaj kuirado ŝanĝiĝis malpli ol en la frua moderna periodo sekvanta, kiam tiuj ŝanĝoj helpis meti la bazojn por moderna Eŭropa kuirarto. Cerealoj restis la plej grava bazo dum la Alta Mezepoko ĉar rizo estis enkondukita malfrue, kaj la terpomo estis nur enmetita en 1536, kun multe pli posta dato por ampleksa konsumado. Hordeo, aveno kaj sekalo estis la manĝaĵoj de malriĉuloj. Tritiko estis por la regantaj klasoj. Ĉi tiuj estis konsumitaj kiel pano, kaĉo, gruelo kaj pasto de ĉiuj membroj de la socio. Faboj kaj legomoj estis gravaj suplementoj por la cereal-bazita dieto de la pli malaltaj klasoj. La faboj estis el la Nova Mondo kaj estis enkondukitaj post la kolumba interŝanĝo en la 16-a jarcento.)
La viando estis pli multekosta kaj do pli prestiĝa. Ĉasbestoj, formo de viando akirita de ĉasado, estis ofta nur sur la tabloj de la nobelaro. La plej oftaj viandoj estis porkaĵo, kokidaĵo kaj aliaj hejmaj birdoj; bovaĵo, kiu postulis pli grandan investon en tero, estis malpli ofta. Moruo kaj haringo estis ĉefaj inter la nordaj loĝantaroj; sekigitaj, fumaĵitaj aŭ salitaj, ili iris al malproksime interne, sed ankaŭ manĝis grandan diversecon de aliaj salakvaj kaj dolĉakvaj fiŝoj.
Kampanio
Kampanio (Campania ) estas regiono en suda Italio, samlimas kun Latio nord-okcidente, Moliso norde, Apulio nord-oriente, Basilikato oriente, kaj la Tirena Maro okcidente. La regiono kovras 13 595 km² kaj havas 6,1 milionojn da loĝantoj.
Mezepoka kuirarto
Malrapidaj teknikoj pri transportado kaj konservado de manĝaĵoj (bazitaj sur sekigado, saligado, fumaĵado kaj peklado) faris multekostan komercadon de multaj manĝaĵoj. Pro ĉi tio, la manĝaĵoj de la nobelaro estis pli inklina al fremda influo ol la kuirarto de malriĉuloj; ĝi dependis de ekzotaj spicoj kaj multekostaj importadoj. Ĉar ĉiu nivelo de socio imitis ĝin, novigoj de internacia komerco kaj eksterlandaj militoj de la 12-a jarcento disvastiĝis tra la alta meza klaso de mezepokaj urboj. Krom ekonomiaj mankoj de luksaĵoj kiel spicoj, dekretoj kontraŭ leĝa konsumado de certaj manĝaĵoj inter certaj sociaj klasoj, limigis videblan konsumon inter la novaj riĉuloj. Sociaj normoj ankaŭ diktis, ke la manĝaĵo de la laborista klaso estu malpli rafinita, ĉar oni kredis, ke ekzistas natura simileco inter onia laboro kaj onia manĝaĵo; mana laboro bezonis pli malkaran kaj malmultekostan manĝon.
Speco de rafinita kuirado disvolviĝis en la Malalta Mezepoko, kiu starigis la standardon inter la nobelaro tra la tuta Eŭropo. Oftaj spicoj en la tre spica dolĉa repertuaro tipaj de mezepoka kuirarto inkludis verdsukon, vinon kaj vinagron kombine kun spicoj kiel nigra pipro, safrano kaj zingibro. Ĉi tiuj, kune kun la ĝeneraligita uzo de sukero aŭ mielo, donis al multaj pladoj dolĉan guston. Migdaloj estis tre popularaj en supoj, kuiraĵoj kaj saŭcoj, precipe kiel migdala lakto.
Kampanio
La nomo venas el la latina lingvo, kaj estis nomita de la Romianoj kiel Campania felix (bonŝanca aŭ feliĉa kamparo).
Geografio
La regiona ĉefurbo estas Napolo (Napoli). La regiono estas dividita en kvin provincojn: Avellino, Benevento, Caserta, Napolo kaj Salerno.
Turismaj allogaĵoj inkluzivas la Sibilan groton en Kumajo, grekajn templojn en Paesto, romiajn ruinojn en Pompejo kaj Herkulano, la vulkanojn Vezuvion kaj Solfataron, la Costiera Amalfitana de Sorento ĝis Salerno, kaj la insulojn Kaprion kaj Iskion kaj Procida.
Ĉefaj urboj
Sekvas listo de la 10 urboj kun plej da loĝantoj.
Aliaj geografiaj elementoj
Ĉilento estas la suda parto de la regiono Kampanio. Ĝi estas ekde 1991 la kerno de nacia parko, nome Parco Nazionale del Cilento, Vallo di Diano e Alburni.
Oeversee
Oeversee (dane: Oversø) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la samnoma komunumaro Oeversee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Tarp.
714
En la jaro 714 post Kristo okazis, interalie:
Niederwald VS
-
Niederwald estas komunumo en la distrikto Goms en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 52 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Niederwald Niederwald situas en Supera Valezo ĉe la bordo de la rivero Rodano.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,68 km², de kiuj 45,7% estas kovritaj de arbaro, 32,3% servas por agrikulturo kaj 1,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Niederwald limas en nordo kaj oriento al Blitzingen, en sudo kaj sudokcidento al Ernen, kaj en nordokcidento al Bellwald.
Trafiko
Tra Niederwald pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Brigo trans Furko-Pasejo al Andermatt. Pere de la stacidomo ĉe la trajnlinio de la Matterhorn-Gotthard-Fervojo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Universitato de Minesoto
La Universitato de Minesoto (Ĝemelaj Urboj) (University of Minnesota, Twin Cities, ankaŭ konata kiel State University of Minnesota) estas la plej malnova kaj plej granda parto de la universitata sistemo de Minesoto. Ĝi situas sur du kampusoj en la ĝemelaj urboj, Minneapolis kaj Saint Paul; la kampusoj estas ligitaj per bona bussistemo. Ĝia studentaro estas la kvare plej granda en Usono, laŭ la statistiko de aŭtuno 2007, kun 50.880 studentoj.
Historio
La Universitato estis fondita Je la ..a de februaro 25, 1851, sed efektive ĝi ..is ne komenc enskribiĝantajn studentojn ĝis 1867[klarigo bezonas] pro financaj problemoj kaj la Usona Interna milito. Post grandeco prunto de John Sargent Pillsbury, sciata multaj kiel la Patro de la Universitato, la lernejo remalfermis.[klarigo bezonas] Pillsbury, Universitaton regenton, staton senatanon kaj guberniestro, uz ĉi tiu politika influo por la Universitato al fariĝ la ricevinton de Morrill Landodon, kiu signif ke la federala registaro proviz lando por uz aŭ al vend al proviz edukado por studentoj de ĉiuj enspezoj, kaj ankaŭ daŭriganta sindevontigon al la stata agrikulturo kiel ankoraŭ vid hodiaŭ sur la St. Paul Universitatejo, la Arboretum kaj la evoluado de la stato frukto: la honeycrisp pomo.
Universitatejo Minneapolis
La origina universitatejo Minneapolis preteratentis La sanktulon Anthony Fal sur la rivero Misisipio, sed estis poste ir de loko al loko mejlo laŭflue(n) sia(n) aktuala loko. la originala ejo nun estas kiun markis malgrandan parkon nomatan Deglitejon Kvadratan ĉe la interkruciĝo de Universitato kaj Centraj Avenuoj. La lernejo ferm sekvanta financa krizo dum la Usona Interna milito, sed remalfermis en 1867 kun konsiderinda financa helpo de Pillsbury. estis altgradigita de privata lernejo al supera lernejo en 1869.(Pitmod, Boc, Barryus & Ouz). La hodiaŭa universitatejo havas konstruaĵojn sur kaj bankoj de la rivero, sed La oriento Banko estas la ĉefa parto de la universitatejo kaj kovriloj 307 akreoj (1.24 km2).
Orienta Banko
simpligi la grandecon de universitatejo, la Universitato havas malfunkci* La orienton Bankon en kelkaj lokoj: la Teraltaĵ(et)o loko, la Butikcentro loko, la Sano loko, la Atleta loko, kaj la Enirejo loko. La Teraltaĵ(et)o loko, la plej malnova parto de la Universitata aktuala loko, estas troviĝ en la nordorienta parto de la universitatejo. Plej disciplinoj en ĉi tiu loko rilatas al la humanismaj sciencoj. Burton Halo estas la hejmo de la Supera lernejo de Edukado kaj Homa Evoluado. Multaj konstruaĵoj en ĉi tiu loko estas delonge finiĝinta unu malnova kaj ĝi inkluzivas Konstruad grupo konsistanta (el) la Malnova Universitatejo Historia Distrikto tio estas sur la U.S. Nacia Registr de Historiaj Lokoj.[3] Unu loĝejo halo, Sanford Halo, kaj unu studentoapartamento kompleksa, Roy Wilkins Halo, estas troviĝ en ĉi tiu loko.
Northrop Butikcentro aŭ la Butikcentro loko, estas oni povas diri, ke la centro de la Minneapolis Universitatejo. estis sur bazo de desegn de Cass Gilbert, kvankam liaj planoj estis tro ekstravaganca esti plene efektivigita. Kelkaj de la universitatejaj primaraj konstruaĵoj ĉirkaŭigas la Butikcentron lokon. La Cyrus Northrop Monumento Aŭditorio provizas nordan ankron, kun Coffman Monumento Unio (CMU) sude. Kvar de la pli grandaj konstruaĵoj sur la flankoj de ĝi estas la primara matematiko, fiziko, kaj kemio konstruaĵoj, kaj Walter Biblioteko. La Butikcentro loko estas la hejmo de kaj la Supera lernejo de Liberalaj Artoj kaj la Instituto de Teknologio. Apog CMU estas alia loĝejo halo, Comstock Halo, kaj alia studentoapartamento komplekso, Yudof Halo.
La Sano loko estos la sudorienta de la Butikcentro loko kaj koncentriĝas pri de la bakalaŭra nivelo konstruaĵoj por biologiascienco studentoj, kaj ankaŭ hejmoj la Supera lernejo de Apoteko, la Lernejo de Fleg, la Lernejo de Dentkuracado, la Fakultato de medicino, la Lernejo de La publika sano, kaj Fairview Hospitaloj kaj Kuracistejoj. Ĉi tiu kompleksa de konstruaĵoj formoj tion, kion oni nomas la Universitaton de Minesoto Kuracejo. parto de la Supera lernejo de Biologiaj Sciencoj estas (en)loĝigita en ĉi tiu loko. vidalvide de Fairview Hospitalo estas loko nomata la "Superblock". La Superblock estas 4-city-block spaco loĝejoj kvar loĝejo haloj (Pioniro, Landlimo, Jarcento kaj Teritoriaj Haloj). La Superblock estas unu el la plej popularaj lokoj por suruniversitatejo loĝejoj ĉar ĝi havas la plej grandan koncentriĝon de studentoj loĝ sur universitatejo kaj havas homamason de sociaj aktivaĵoj inter la kvar loĝejo haloj. La Atleta loko estas rekte norde de la Superblock. kaj inkluzivas kvar distro/atletaj instalaĵoj: la Universitato Distro Centro, Cooke Halo, la Universitato Fieldhouse, kaj la Universitato Akva Centro. Ĉi tiuj instalaĵoj estas ĉiuj konekt de tuneloj kaj skyways permesantaj studentoj uzi unu ĉambro servo. norde de ĉi tiu kompleksa estas la TCF Banko Stadiono, Williams Areno, Mariucci Areno, Ridder Areno, kaj la Etalono Teniso Centro. La Enirejo loko, plej orienta sekcio, estas unuavice oficejaj konstruaĵoj prefere ol klasĉambroj kaj lekcio haloj. la plej eminenta konstruaĵo estas McNamara Eksstudentoj Centro. La Universitato ankaŭ estas multe investita en biomedicinaesploro(j) iniciato kaj estas penas konstruadi kvin pli biomedicinaesploro(j) konstruaĵoj en dek jaroj tiu ..os formo biomedicina kompleksa rekte norde de TCF Banko Stadiono.
Orienta Banko rimarkinda arkitekturo
La Armory, nordoriento de la Northrop Butikcentro, estas konstruadita kiel Norman kastelo, kun baborde(n) enirejo frontanta kontraŭ Preĝejo Strato, kaj turo originale cel... esti la Profesoro de Militista Scienca loĝejo, ĝis estis montriĝ tro malvarman. Ĝi originale tenadita la atletikon departementon kaj ankaŭ la militistascienco klasoj ke ĝi hodiaŭ tenadas. unu el la plej malnovaj konstruaĵoj ĉeestanta la universitatejon estas Pillsbury Halo, farita desegnaĵon de en la Richardsonian Romanika stilo kaj konstruaditajn uzantajn variojn de sandstone havebla en Minesoto. Ĝi havas unikan koloron tio estas malfacile ..i kapti en foto. En pli lastatempaj tempoj, Frank Gehry faris desegnaĵon de la Frederick R. Weisman Pinaktoteko. estas tipa ekzemplo lia kunlabor kun kurbiĝantajn metalajn strukturojn. Alia nova konstruaĵo estas la aldono la Arkitekturo konstruaĵo kiun projektis Steven Holl kaj kompletigis en 2002. Ĝi gajnis Usonan Instituton de Arkitektoj premio por ĝia ennoviga desegn. La Arkitekturo konstruaĵo estis tiame renom Rapson Halo post la loka modernisma arkitekto kaj Lernejo de Arkitekturo Dean Ralph Rapson. La Universitato ankaŭ havas historiajn fratarojn kaj sororities konstruaĵoj ( "Greka disputo") norde de Northrop Butikcentro sur Universitato Avenuo SE.
Cisjordanio
Cisjordanio de la universitatejo estas kreskiganta rapide, unuan vidantan gravan evoluadon en la 1960s. Ĝi kovriloj 53 akreoj (0.21 km²). Cisjordanio Artoj Kvarono inkluzivas: Rarig Centron (Teatron Artojn & Dancon) La Barbara Pli_anto boj Centro por Danco Ferguson Halo (Lernejo de Muziko) Ted Mann Koncerto Halo Regis Centro por Arto La Kvarono estas la hejmo de kelkaj ĉiujaraj interdisciplinaj artoj festoj. La Sociologiaj fakoj ankaŭ estas sur la Cisjordanio kaj inkluzivi la Carlson Lernejon de Komerca administrado, la Fakultato pri juro kaj la Hubert H. Humphrey Instituto de Publikaj Aferoj. Wilson Biblioteko, la plej granda biblioteko en la Universitato sistemo, ankaŭ estas troviĝita sur la Cisjordanio kiel ankaŭ Middlebrook Halo, la plej granda loĝejo halo ĉeestanta la universitatejon. Proksimume 900 studentoj loĝi en la konstruaĵo nomita honore al William T. Middlebrook.
Akiranta ĉirkaŭ
La Vaŝingtono Avenuo Ponto transiranta la Misisipio Rivero ebligas aliron inter La oriento kaj Okcidentaj Bankoj, aŭ piedire, nomita biciklon irejojn, aŭ tra libera naveda servo. La ponto havas du apartaj ferdekoj: la malaltig ferdekon por veturiloj kaj la supra ferdeko por piedirantoj. malkolera enfermita trotuaron estras la longecon de la ponto kaj ŝirm studentoj de la vetero. Piediranta kaj rajd bicikloj estas la plej ofta transportilo inter studentoj. Universitato Polico foje citi individuojn por kontraŭleĝe transiri straton en lokoj ĉirkaŭiganta la Universitaton kio rezult je monpunoj tiel alta kiel $250. Ĉi tiu estas ofte far je la komenco de lernejo jaro aŭ post piedirantoj sin trud en trafiko.[4] estas iuj piediranto tuneloj al pas de konstruaĵo al konstruaĵo dum severa vetero. La tuneloj estas markita kun signoj legado, "La Gopher Vojo". La Minneapolis universitatejo estas troviĝita apud Interstates 94 kaj 35W kaj estas randirita de la Minneapolis kvartaloj de Dinkytown ( sur la norda) kaj la Stadiono Vilaĝo ( sur la sudorienta). Du lumorelo stacioj estas intencita servi la Universitaton laŭ la intenc Centra Koridoro lumorelo linio. Stacioj estas intencita sur la Orienta Banko kaj Cisjordanio.
Universitatejo Sekureco
La Universitato havas plenan tempon municipan polican servon, vulgare nomatan la UMPD, kiu provizas gardi la publikan ordon servojn sur ĉiuj Universitato posedis nemoveblaĵo(j) kaj ankaŭ en la lokoj ĉirkaŭiganta universitatejon. Greg Hestness estas la Policestro kaj ankaŭ la Helpanto Vicprezidanto por Publika Sekureco. La departemento utiligas 44 ĵur oficiroj kiuj(n) havas jurisdikcion tra la tuta Stato de Minesoto kaj ankaŭ proksimume 20 helpoficistoj kaj super 100 studento dungitoj. La UMPD faras patrol de piedo, aŭto, motorciklo, ĉevalo, kaj biciklo. krom ĝenerala patrol, la UMPD havas Komunumon Enketiston dividon kiu prienketas ĉiuj krimoj kiu okazas ĉeestantan la universitatejon. antaŭenigi sekurecon ĉeestantan la universitatejon la Universitaton Policon havas financitan liberan eskort servo ekde la frua 1980s, nomata la Sekureco Monitoro Programo. La studento dungitoj de la Sekureco Monitoro Programo propono libera piedir eskortas al ... kaj reen iu loko sur aŭ ĉirkaŭ universitatejo individuoj sen konsidero de Universitato aliĝo. Ĉi tiu divido de la Universitato Municipa polica servo ankaŭ provizas sekurecon diversajn Universitaton departementojn kaj por specialaj eventoj sur kontrakto bazo.
St. Paul universitatejo
La St. Paul universitatejo estas troviĝita nordan kaj oriente de La sanktulo Anthony Parko kvartalo de St. Paul, en la antaŭurba urbo Falko Altoj. Malgraŭ ĉi tiu, ĉiuj universitatejo konstruaĵoj havas St. Paul strato trakt. La Supera lernejo de Manĝaĵo, Agrikultura kaj Natura Rimedo Sciencoj, multaj aliaj disciplinoj de sociologiaj fakoj metia edukado estas troviĝ sur ĉi tiu universitatejo. La vastaj gazonoj, floroj, arboj, ligno parceloj kaj la ĉirkaŭig Universitaton esploro(j) bieno intrigoj kre pli_anto verda kaj pli_anto kvieta universitatejo. Ĝi havas herban butikcentron la propran kaj povas esti iomet-a retiriĝ de la pliurba Minneapolis universitatejo. Eminenta sur ĉi tiu universitatejo estas Bailey Halo, la St. Paul universitateja nura loĝejo halo. La St. Paul universitatejo landlimoj la Minesoto Stato Foirejo. La Stato Justa estas unu el la plej granda en Usono, kutime daŭranta dek du tagoj, de malfrua Aŭgusto tra Laboro Tago frue en la Septembro. pro la peza trafiko asociiĝ kun la Stato Justaj, klasoj ne komenci sur aŭ universitatejo ĝis post estas super, ebliganta, ke la Justa uzi la universitatejoparkadon instalaĵojn. Kvankam la St. Paul (urbo) antaŭnumero estas 651, la Universitato telefono sistemo trunko linioj uz Minneapolis interŝanĝ kaj ĝia 612 antaŭnumero.
Navedanta inter Minneapolis kaj St. Paul universitatejoj
Studentoj havas naveditan inter la du universitatejoj por multaj jardekoj. frue, tramo linio inter la du estis establ, sed ĝi solvita kune kun la plejparto de la lokaj rulglitiloj en la 1950s. Poste, aŭtobusoj estis uz, kaj busway estis kre en 1992 al malpliig la vojaĝadon tempon inter universitatejoj. Bedaŭrinde, la indico de kolizioj estis juste alta kun 32 kraŝoj amasiĝ dum la pasintaj jaroj. Tial en 1997, novaj haltosignoj estis aldon tio ilumin kiam aŭtobuso, biciklo, aŭ piediranto estas alproksimiĝ interkruciĝon laŭ la koridoro. ĝis 2002, ne suplementaj akcidentoj laŭ raportoj estis ..ita.[ citaĵo bezonata]
Rangotabelo
U.S. universitato rangotabelo ARWU Mondo[5] 28a ARWU Nacia[6] 20a ARWU Natura Scienco & Matematiko[7] 33rd ARWU Inĝenieristiko & CS[8] 31aj ARWU Sciencoj pri la vivo[9] 33rd ARWU Klinika(j) Medikamento(j)[10] 15aj ARWU Sociologiaj fakoj[11] 12a LA Mondo[12] 87th USNWR Nacia Universitato[13] 61st USNWR Komerco[14] 25a USNWR Leĝo[15] 20a(j) USNWR Kuraca(j) (esploro(j))[16] 39th USNWR Kuraca (primara prizorgo)[17] 13a USNWR Inĝenieristiko[18] 23a USNWR Edukado[19] 13a Universitato celo estos fariĝ unu el la suprotri publika(j) esploro(j) universitatoj en la mondo en la daŭro de dek jaroj.[20] En 2008 Tempoj Supera eduko (antaŭe La tempoj Supera eduko Suplemento) rang la Universitato ĉe 87 (kun Universität Tübingen) en ĝia rangordo de La ... de la mondo Supro 200 Universitatoj [21], altiĝinta de 142 en 2007. Ankaŭ en 2008, laŭ la Jiao Tong Universitato de Ŝanhajo la rango la Universitato de Minesoto ĉe 28 sur ĝia listo de Superlerneja Rangotabelo de Mondo Universitatoj.[22] En Aŭgusto 2008, U.S. Novaĵoj & Mondo Raporta 2009 Rangotabelo lok la programo de la bakalaŭra nivelo de la Universitato kiel la Plej bona Nacia Universitato en Usono. (Naciaj Universitatoj estas difinita kiel tiuj universitatoj kiu "propono plena gamo de de la bakalaŭra nivelo grandaj firmaoj kaj ankaŭ mastroj kaj doktorecaj gradoj. en multaj kazoj, ili lokas fortan emfaz pri esploro(j) kaj ricevi federalan monon aprobi ilia(j) esploro(j) klopodoj.")[23] Dek naŭ de la Universitata diplomiĝlernejo departementojn estas rang en de la lando suprodudek de USONO Nacia EsploroKonsilantaro.[24] En 2006, la de la bakalaŭra nivelo komerco programo ĉe la Carlson Lernejo de Komerca administrado estis rang 26a en la lando de Businessweek. En 2008 U.S. Novaĵoj kaj Mondo Raporto rangis la Superan lernejon de Apoteko 3a en la lando. http://grad-schools.usnews.rankingsandreviews.com/grad/pha/search En 2009 U.S. Novaĵoj & Mondo Raporto rang la de la bakalaŭra nivelo Kemia Inĝenieristiko programo kiel kvaraplej bona en la lando, kaj ĝia diplomiĝ programon kiel triaplej bona en la lando, kunligita per la Kalifornio Instituto de Teknologio en Pasadena, Kalifornio. La sama raporto ankaŭ rangis la Ekonomikon Doktorecon programon kiel la dekaplej bona en la lando.
Aranka Palatinus
Aranka Palatinus, laŭ hungarlingve kutima nomordo Palatinus Aranka estas serbia hungara oficisto (matrikulisto), ĵurnalisto. Ŝia origina familia nomo estis ĝis la geedziĝo (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Samú Aranka.
Aranka Palatinus naskiĝis la en Muĵlja (nuntempa urboparto de Zrenjanin).
Biografio
Aranka Palatinus apartenas al la hungara minoritato en Jugoslavio, poste en Serbio. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Zrenjanin, poste ŝi akiris diplomon en Sarajevo. Post siaj studoj ŝi laboris 15 jarojn en kooperativo en sia naskiĝurbo, poste en la urba admininistracio. Plej longe li estis matrikulisto. Ŝi ankaŭ estis ĵurnalisto en la lokaj gazetoj jam ekdde 1977. Ŝi jam estas emeritita. Ŝi havas edzon kaj naskis du filojn.
Péter Boross
BOROSS Péter (naskiĝis en Nagybajom ) estas hungara konservativa politikisto kaj ĉefministro inter 1993-1994.
Li studis juron en inter 1947-1951, poste laboris kiel oficisto ĉe la ĉefurbo (1951-1957). Li partoprenis en la hungara revolucio en 1956, pro tio li estis maldungita kaj staris sub polica observado 1957-1959. Li laboris poste kiel fizika laboristo, pentraĵ-agento, spilisto (vendis alkoholaĵojn en drinkejo), gvidanto de restoracio.Li estis vicprezidanto de Sud-Budapeŝta Restoracia Entrepreno (1965-1971), poste (1971-1989)ties prezidanto, emerito (1989-1990).
Post la venko de la dekstraj partioj en Hungario, li ekpolitikumis kaj decembre 1990 li elektiĝis Ministro pri Internaj Aferoj. 1993, post morto de la tiama ĉefministro József Antall, li iĝis ĉefministro (1993-1994).
Li aktivis ĉiam en la konservativa Hungara Demokrata Forumo (MDF), li estis eĉ vic-prezidanto de la partio. Post 1994 li aktivis en diversaj parlamentaj laborsekcioj.
Departemento Canindeyú
La departemento Canindeyú estas unu el 17 departementoj de Paragvajo, kiuj kun la Ĉefurba Distrikto de Asunciono konsistigas la ŝtatan teritorion. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis  loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de po  homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Salto del Guairá. La departemento pludividiĝas je 13 distriktoj.
Stacio Meitetsu-Gifu
Stacio Meitetsu-Gifu (japane: 名鉄岐阜駅 [mejtecu-gifu-eki], angle: Meitetsu Gifu Station) estas fervoja stacio en Gifu, Gubernio Gifu, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Meitetsu: Linio Meitetsu-Nagoya (ĉefa), Linio Meitetsu-Kakamigahara.
Piz Bernina
Piz Bernina (en Esperanto Monto Bernino) estas kun alteco de la plej alta monto de Kantono Grizono kaj de la orientaj Alpoj.
Geografio
La monto, kiu apartenas al la Centraj Orientaj Alpoj, konsistas el tri kulminoj, kies meza estas la plej alta. Sude de ĝi situas la kulmino La Spedla kun alteco de 4020 m s.m. sur kies kresto situas la limo inter Italio kaj Svislando. La ĉefkulmino kaj la norda kulmino (itale Piz Bianco kaj romanĉe Piz Alv) kun alteco de 3995 m s.m. situas komplete sur svisa teritorio. La tri montopintoj situas sur kresto, kiu ĉe la suda pinto disbranĉiĝas. Okcidente de la ĉefkresto, kiu orientiĝas de nordo al sudo naskiĝas Tschierva-Glaĉero kaj okicente la Morteratsch-Glaĉero, kiuj senakviĝas tra Flaz al Eno kaj fine al Danubo. Piz Bernina estas fakte la plej alta punkto de la baseno de Danubo. De la suda pinto La Spedla fontas sur itala teritorio Scerscen-Glaĉero, kiu tra Mallero senakviĝas al Adda kaj fine al Pado. La kresto inter la tri kulminoj formas la limon de la komunumo Pontresina en oriento kaj la eksklavo Valo Rosegg de la komunumo Samedan en okcidento.
Historio
La unua grimpo de Piz Bernina okazis la 13-an de septembro 1850 fare de Johann Wilhelm Coaz, kaj Jon kaj Lorenz Ragut Tscharner. Per la romano de La reĝo de Bernina de Jakob Christoph Heer la monto estis eternigita en la literaturo. La libro en 1900, 1929 kaj 1957 estis filmigita.
Turismo
Ek de la unua grimpo Piz Bernina allogas ĉiujare multnombrajn alpistojn. De la Diavolezza-Kabano sudoriente de Piz Bernina oni havas belegan vidon al la monto. Diavolezza atingeblas per aertelfero ek de Curtinatsch.
132825 Shizu-Mao
132825 Shizu-Mao estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi sur  eksponitaj elde la Observatorio Nanchuan en Kantono (Ĉinio).
Sándor Palló
Sándor Palló [ŝAndor palO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palló Sándor estis hungara notario, municipa oficisto.
132825 Shizu-Mao
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ye Mao (Shiqing, 1231 — 1322), plenumanta estro de la Graflando Zibei (nun, Wenchang-urbo). Lia nomo signifas " abundaj folioj " en ĉina. Shizu signifas " plej frua praulo ", kaj Ye Mao estas nun agnoskita kiel la plej frua praulo de la malkovrinto.
Sándor Palló
Sándor Palló naskiĝis la en Sopron, li mortis la  en Sopron.
Biografio
Sándor Palló maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1844, fine li advokatiĝis. Post siaj studoj li estis subnotario en Sopron, ekde 1850 li havis alian juran postenon. Ekde 1853 li laboris en Buda en la urba municipo, inter 1858-1867 en la menciita universitato, poste en ministerio, fine en 1870 li emeritiĝis. Li hejmenvenis kaj li havis taskojn en la luterana eklezio en Sopron.
955 Alstede
955 Alstede estas malgranda, hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Alstede", estas la familinomo de "Lina Alstede Reinmuth", edzino de la malkovrinto.
Kadavrobruligejo
Kadavrocindrigejo aŭ kadavrobruligejo estas instalaĵo por la bruligo de homaj aŭ bestaj kadavroj kaj alternativo al enterigo. Ĉar bruligo de homaj mortintoj laŭ PIV ankaŭ nomiĝas kremacio, alia nomo por la instalaĵo estas kremaciejo.
La historio de la kadavrobruligo originas jam en la ŝtonepoko. La disvastiĝo de la kremado tamen dependas ankaŭ de la kulturo kaj aparte de la regantaj religioj. Dum kiam judismo, islamo kaj bahaismo plene malpermesas ĝin ĝis nun, la parenca al ili kristanismo ekde la epoko de la modernismo ĝin ne plu malpermesas, tamen rekomendas la entombigon. En budhismaj kaj en hinduismaj landoj kaj kulturoj kremacio estas laŭtradicia.
Guérande
Guérande estas okcidenta urbo de Francio, kiu troviĝas en la departemento Loire-Atlantique kaj en la regiono Luarlandoj.
Arta kaj historia urbo ekde 2004, la komunumo estas fama pro siaj salmarĉoj kaj sia mezepoka urbo. Ĝi estas unu el la maloftaj francaj urboj, kiuj konservis siajn tutajn remparojn ( de cirkonferenco). Ĝi estas grava loko en la historio de la duklando de Bretonio kaj, historie, la ĉefurbo de teritorio nomata "duoninsulo de Guérande", kiu koincidas kun la plej suda etendiĝo de la bretona lingvo.
Guérande estas unu el la 21 komunumoj, kiuj apartenas al la regiona naturparko de Brière.
Podhorany (distrikto Prešov)
Podhorany, hungare Ásgút [AŝgUt] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Hašgut.
Charles Sumner Tainter
Charles Sumner TAINTER (25a de aprilo, 1854 – 20a de aprilo, 1940) estis usona sciencisto kreanto de instrumentoj, inĝeniero kaj inventisto, plej bone konata pro sia kunlaborado kun Alexander Graham Bell, Chichester Bell, la bofrato de Alexander nome Gardiner Hubbard, kaj pro siaj gravaj plibonigoj de la fonografo de Thomas Edison, kio rezultis en la Grafofono, nome versio el kiu estis la unua Diktafono.
Podhorany (distrikto Prešov)
Situo
Podhorany situas en valo, laŭ flankovojoj, kontaktiĝanta kun Chmeľovec. Prešov troviĝas je 13 km.
Charles Sumner Tainter
Poste en sia kariero Tainter estos asociata kun la International Graphopone Company de West Virginia, kaj ankaŭ administris sian propran esploran kaj disvolvigan laboratorion, ekio havigis al li la titolon: 'Patro de la Parolmaŝino' (t.e.: patro de la fonografo).
Podhorany (distrikto Prešov)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1283. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ásgút 278 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste jam kiel Hašgut al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podhorany 674 homoj, (666 slovakoj).
Guérande
Situo
Guérande situas sur la duoninsulo de Guérande, teritorio tiel nomata ĉar ĝi estas ĉirkaŭata, okcidente per Atlantiko, oriente per la marĉo de Brière, sude per la riverego Luaro kaj norde per la rivero Vilaine.
Loko
La lando de Guérande konsistas el du malsamaj partoj (franclingve terroirs, landetoj kun aparta grundotipo) : la salmarĉa lando kaj la lando de Mès, apartigitaj per la abrupta monteto de Guérande. Tiuj du landoj distingiĝas nun per arkitekturo kaj tradiciaj homaj aktivadoj (ekonomio, malnovaj kostumoj, tradiciaj dancoj).
Ĝi situas inter la monteto de Guérande kaj la duoninsulo de Le Croisic kaj konsistas el la salmarĉoj kaj la apudaj terpecoj ; la alteco estas tie inter 0 kaj. Tie estas la insuloj Lénifen kaj Saillé (salmarĉista vilaĝo), la duoninsulo de Lanclis nord-okcidente, la salmarĉistaj vilaĝoj Kerignon, Pradel, Mouzac piede de la krestlinio.
Ĝi respondas al fendolinio, kiu etendiĝas de Piriac-sur-Mer ĝis Saint-Nazaire laŭ nord-okcidenta/sud-orienta direkto, determinanta la ekziston de linio paralela al la krestolinio de Bretonio norde kaj kun sama origino, kaj al la bordo de la duoninsulo de Le Croisic sude.
Ĝi etendiĝas sur la alia flanko de la monteto ĝis Herbignac norde kaj Piriac-sur-Mer okcidente ; ĝi malsupreniras laŭ malforta deklivo al la Brière nord-oriente. Pejzaĝo de bredado superregas, tiu norda parto de la komunumo trairis freŝdatan parcelokunigon, kiu malaperigis grandan parton de la heĝa kamparo.
Estas esprimo uzata en tiu regiono por priskribi la situon de tiu urbo inter la salmarĉoj, la blanka lando (pro la salo), kaj la Brière, le nigra lando (pro la torfo) : « Guérande : inter Blanka Lando kaj Nigra Lando ».
La marĉoj de Mès, la marĉoj de Grande Brière kaj la salmarĉoj de la duoninsulo de Guérande, kiuj por parto estas sur la komunumo de Guérande, estas registritaj sur la listo de la « protektataj humidaj zonoj » (Konvencio de Ramsar). Plie, la loko de la salmarĉoj de Guérande estas registrita ekde 2002 sur la listo submetata de Francio al la komitato por la registrado al la monda homara heredaĵo.
Prahistorio
La duoninsulo de Guérande (laŭ larĝa senco, kaj inkluzivanta la marĉojn de Grande-Brière motière) enhavas preskaŭ 50 % de la megalitaj monumentoj restantaj en la departemento Loire-Atlantique.
La regiono de Guérande estis loĝata ekde la Prahistorio, ĉefe ekde la meza Neolitiko (Ĉaseeno?). <!-- Quelques sites archéologiques attestent d'occupations antérieures, remontant à l'épipaléolithique et au Mésolithique (industries microlithiques du type Tardenoisien, avec ou sans « pointe du Chatelet », trouvées en plusieurs points de la commune). Des éléments isolés font même penser à une occupation encore plus ancienne (Moustérien, vers - 85,000 ans), mais les sols granitiques et l'urbanisation n'ont laissé que peu d'éléments.
En revanche, de nombreŭ mégalithes témoignent de l'occupation chasséenne. En 1911 dans son inventaire, H. Quilgars localise 13 dolmens et 5 menhirs sur la commune. Si certains mégalithes signalés posent question, un certain nombre sont avérés, et la majeure partie d'entre eŭ a disparu, comme la Pierre beurrée (ou Pierre Bréhet) haute de 3.70 m au Haut Mora, ou le dolmen de Mérionnec (fouillé en 1918). Quelques rares mégalithes ont été identifiés depuis et s'ajoute à cet inventaire.
On peut citer, parmi ceŭ existants aujourd'hui, le menhir de Bissin (haut de 3.5 m), la pierre de Congor (ou de Saillé) (dans le « Clos de la Pierre », encore planté de vignes au début du siècle, et signalé dans le cartulaire de Redon en 854 ), l'habitat préhistorique sur un éperon barré (de type oppidum) et l'allée couverte ruinée, sur la butte de Sandun, site occupé du Chasséen ancien à l'âge du bronze, le très grand enclos mégalithique de Brétineau (ou Tertre de Boga) : quadrilatère composé d'une centaine de menhirs alignés jŭtaposés, certains haut de 2 mètres, aŭ dimensions impressionnantes = 78 m par 12 m, en faisant une des plus grandes enceintes mégalithiques d'Europe, situé près de Sandun (ne se visite pas, propriété privée), le rocher de Brandu avec un pétroglyphe gravé, le menhir de Kerhué (ou de Quéniquen), et en limite de commune sur Saint-Lyphard, les dolmens de Kerbourg et le menhir de la Pierre Blanche, etc. (cette liste se limite aŭ mégalithes signalés sur les cartes ou dont la préservation ne pose pas de problème)
Les récentes fouilles du site de Sandun font actuellement référence pour la chronologie du néolithique (Chasséen) atlantique.
-->
Protohistorio
<!-- Plusieurs petits gisements d'étain et de plomb sont aussi exploités dès cette époque dans la presqu'île (notamment à Batz-sur-Mer, à Crossac et autour de Donges, l'étain alluvionnaire à Pénestin ou à Piriac a pu aussi être exploité) pour la fabrication du bronze et des ports d'exportation de ce métal sont signalés dans l'estuaire de la Loire par les géographes grecs : Strabon parle de Corbilo et Ptolémée d'Alexandrie de Brivates Portus, mais leurs positions actuelles sont purement conjecturales (Donges, Saint-Nazaire, Penhoët, Clis ?).
À la fin de l'âge du Fer (époque de la Tène), au sud, La Loire est la frontière entre les Namnètes et les Pictons. Au Nord, la presqu'île guérandaise se trouve à la frontière entre les Vénètes et les Namnètes. Elle est probablement dans la sphère d'influence vénète, au moins pour sa partie ouest (Plusieurs stèles basses ont été découvertes : deux à Clis, une à La Madeleine-Kerbourg, au total une quinzaine ont été identifiées), mais elle est mentionnée par les auteurs antiques comme territoire namnète, la limite entre les deux cités étant habituellement fixée sur la Vilaine. La position de la presqu'île entre la Vilaine (Vicenonia en gaulois tardif) et la Loire, l'une, voie navigable desservant les Redones et l'autre, voie navigable entre les Namnètes et les Pictons qui avaient un port important à Rezé, en font carrefour important, y compris par mer avec les Vénètes et les Grecs (Massaliotes notamment). -->
La gallo-romana epoko
Le loko de la mezepoka urbo ne rivelis spurojn de grandaj gallo-romanaj konstruaĵoj<!--, même si de nombreŭ vestiges attestent d'une occupation à cette époque, dès le d'après quelques monnaies et des céramiques trouvées lors de travaŭ récents. Mais les recherches archéologiques ont été très ponctuelles, et ont été menées essentiellement à la périphérie de l'agglomération moderne (lieŭ-dits : Bois Rochefort, Pradonnais, Moulin de Beaulieu, etc.) ; aussi, certains auteurs remettent en cause l'existence d'un vicus (agglomération rurale). Ils pensent plutôt à un site d'habitat diffus, plus ou moins dense, le long des axes de circulation ou reliés à ceŭ-ci.
Une voie carrossable relie cette agglomération à Nantes (Portus Namnetum) par les rives de La Loire, et se prolonge vers l'ouest jusqu'à Clis et Piriac-sur-Mer. Une autre voie (appelée le « Pavé de Beaulieu » car dallée) relie le site à Vannes (Durioritum), traversant la Vilaine soit par un pont à Rieŭ (Duretie) soit par bateau à La Roche-Bernard. Le site d'implantation de la cité est donc à l'intersection de deux voies carrossables secondaires. Toutefois, la presqu'île guérandaise reste à l'écart des axes principaŭ, la voie carrossable principale qui relie Nantes à Vannes est de l'autre côté des marais de Grande-Brière. Mais la Loire navigable toute l'année entre Ancenis et son estuaire est un axe majeur de communication particulièrement entre Nantes et la cote Atlantique depuis la préhistoire, pour preuve lors de la conquète romaine, la flotte qui affrontera les Vénètes est construite sur les rives de la Loire entre Angers et Nantes (le site de construction est variable selon les auteurs, le texte de La Guerre des Gaules sur ce point étant peu précis).
Le coteau de Guérande et son arrière-pays sont densément occupés aŭ - par de grandes exploitations agricoles (villae). Une forte densité de constructions a notamment été découverte à Clis au où un ensemble monumental à abside de 67 mètres sur 49,50 a été fouillé par Léon Maitre. Un mur en opus regulatum haut d'un mètre, et long d'une dizaine, est encore visible aujourd'hui entre Clis et Maisons brûlées, au Réquer, à mi pente sur le coteau (lieu dit : Château Grannon).
Au, Guérande fait partie de la province romaine de Troisième Lyonnaise (Lugdunensis Tertia) dont le chef-lieu est Tours (Tours est donc aussi siège archiépiscopal) ; une garnison y serait stationnée. En 448, les Armoricains chassent temporairement les Romains de la région. De retour, la garnison romaine se serait implantée à Grannona (qu'une hypothèse assimile à Château Grannon près de Clis, voir paragraphe précédent et notes pour critiques).
Jenő Glück
GLÜCK Jenő [glyk] estas rumania hungara historiisto. Li naskiĝis en Arad la 27-an de septembro 1927.
Guérande
La gallo-romana epoko
La région est évangélisée sous la conduite de Saint-Germain l'Aŭerrois dans le deuxième quart du et terminée à l'époque des évêques de Nantes Euménius et Félix (549-582) au.
Jenő Glück
Kariero
Jenő Glück diplomitiĝis pri historio en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1952). Dek jarojn li estis sekciestro de la Muzeo de Arado, de 1960 instruisto en sia nakiĝurbo. Li publikis de 1954 en Korunk, Művelődés, Revista Arhivelor, Ziridava, Volk und Kultur, Forschungen zur Volks und Landeskunde, Studia et Acta Musei "Nicolae Bălcescu" kaj en ĵurnaloj.
Guérande
La gallo-romana epoko
De l'effondrement de l'Empire Romain, en 476, jusqu'en 486 (bataille de Soissons), la presqu'île guérandaise, est intégrée au royaume gallo-romain de Syagrius. Une hypothèse assimile une des résidences (villae) de ce dernier « Roi », appelée Clivus (ou Clivius), au village de Clis. -->
De la bretona koloniiĝo ĝis la feŭdeco : de la 6-a ĝis la 11-a jc
Post la batalo de Soissons en 486, la teritorio de la duoninsulo de Guérande fariĝis sub la regado de la frankoj, kiel la tuto de la teritorioj nomataj poste Neŭstrio, inter ili la graflando de Nantes. <!--Mais vers 560, une bataille oppose Clotaire Ier, futur roi des Francs et le « roi » breton Canao, probablement en presqu'île de Guérande. Lors de l'occupation de Nantes par Lambert II, la presqu'île de Guérande redevient territoire breton.
La fondation de Guérande est datée du haut Moyen Âge, plus précisément de la seconde moitié du. En effet, selon des sources médiévales postérieures, la fondation du Bro Wenrann et celle de l'occupation continue du site jusqu’aujourd'hui, est attribuée à la colonisation bretonne contemporaine du roi du Broërec Waroch II (entre 575 et 595). La cité s'implante autour d'une église, d'où l'origine probable de son nom qui signifie « champ/parcelle, consacré/pur » (cf. infra: Origine du nom de Guérande).
Cette implantation bretonne s'est faite corrélativement à une entrevue dans sa résidence nommée Aula Quiriaca de Waroch avec Félix de Nantes, évêque de Nantes et le lettré et futur évêque de Poitiers, Saint Fortunat, entrevue rapportée par ce dernier dans ses Epistolae. La rencontre, située vers 580, de ces trois importants personnages fait penser à une négociation entre les parties ayant des intérêts stratégiques entre Loire et Vilaine c'est-à-dire : les Bretons (Waroch) et les Francs de Nantes (Saint Félix) et du Poitou (Fortunat). Il est aussi rapporté que l'avancée bretonne est arrêtée à Saint-Nazaire en 577 par une intromission divine.
Du au, le « Bro Wenrann » est beaucoup plus étendu que ce qu'on appelle actuellement la presqu'île de Guérande : il inclut Donges au sud, Pontchâteau à l'est, La Roche-Bernard au nord.
Une population de colons bretons venant de Bretagne insulaire (des Cornouailles) s'implante durablement dans la région au. Elle sera renforcée par une seconde vague d'immigrants au cours du siècle suivant. Le Pays guérandais (entre Brière et Atlantique) constitue l'avancée la plus au Sud de la langue Bretonne (limite sud des noms de lieu en Ker- ; plus de 50 % des toponymes de la commune sont d'origine bretonne certaine ).
La cité (re)trouve son Saint Patron avec la translation des reliques de Saint Aubin probablement dès 556, et au plus tard durant la seconde moitié du. Une tradition tenace fait de Aubin d'Angers un enfant du pays. Aubin d'Angers a été moine puis abbé au monastère de Tincillac en Bro Wenrann, qu'il quitte pour devenir évêque d'Angers de 529 à 550. Cette translation d'un saint originaire de Bretagne révèle les liens entre l'anjou franc et la région guérandaise, ainsi que l'existence d'une communauté chrétienne suffisamment influente pour obtenir ces reliques. --> En ĉirkaŭ 800, Karolo la Granda rekonkeris tre provizore la teritoriojn inter la riveroj Luaro kaj Vilaine, same kiel la sudon de la lando de Vannes (aŭ "Broërec"), aparte la duoninsulon de Rhuys kaj Vannes. La limlandoj tiel estis restarigitaj, sed la bretonlingvaj loĝantaroj restis sur la duoninsulo de Guérande. <!-- Les institutions religieuses se développent dans la cité comme le montre la construction d'une seconde église au et dont on a retrouvé des éléments remaniés sous l'actuelle Collégiale. Nominoë, Roi et unificateur de la Bretagne, instaure un évêché (très temporaire et non reconnu par l'Église romaine) à Guérande, et sépare ainsi la région guérandaise de l'évêché de Nantes, sous influence franque, pour la rattacher à l'influence bretonne, et à l'archevêché de Dol. En 851, suite à la Bataille du Grand-Fougeray, Charles le Chauve, Co-Empereur et Roi des Francs, et Erispoë, Roi « héréditaire » de la Bretagne, se rencontrent à Angers pour signer le traité d'Angers qui donne à la Bretagne les pays rennais, le nantais et le Pays de Retz (partie nord de l'Herbauges). Par la suite, le pays de Guérande demeurera jusqu'en 1789 dans le Duché de Bretagne.