cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Internacia Konfederacio de arabaj sindikatoj
Ekzempla membroasocio estas la Tunizia Ĝenerala Laborista Unio, kiu kun tri aliaj asocioj kreis la grupiĝon Tunizia Kvaropo de Nacia Dialogo kiu la 9-an de oktobro 2015 honoriĝis per la Nobel-premio pri paco de tiu jaro.
Ryunosuke Okamoto
Ryunosuke Okamoto (岡本 竜之介, n. ) estas japana futbalisto.
Elaine Pagels
Elaine Pagels (naskiĝis la 13-an de februaro 1943) – usona profesorino pri religioscienco esploranta la historion de kristanismo kaj gnostikismo.
Pagels naskiĝis en Kalifornio, finis Universitaton Stanford (la titolon B.A. ricevis en 1964, M.A. - 1965). La titolon Ph.D. ricevis en Universitato Harvard. Ŝia scienca prizorganto estis Helmut Koester. De 1969 la edzino de Heinz Pagels. Dum la studoj en Harvardo ŝi apartenis al skipo esploranta Kodeksojn de Nag Hammadi. La titolon de profesoro pri religioscienco ricevis en la Universitato Princeton.
Ryunosuke Okamoto
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Tokushima Vortis, Kamatamare Sanuki kaj FC Osaka.
Blučina
Blučina (Lautschütz, pli poste Lautschitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego. Tra la norda rando de la municipo trafluas rivero Litava. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Historio
La plej malnova ebla skribmencio pri lamunicipo troviĝas en falsaĵo de la fundamenta dokumento de rajhrada monaĥejo, kiu estis onidire skribota la 26-an de novembro 1048, sed hodiaŭ estas evidente, ke ĝi devenas el la 13-a jarcento. La unua fidinda historia mencio devenas en ŝirma privilegio eldonita de reĝo Venceslao la 1-a utile al tiŝnova monaĥejo de cistercianinoj kaj ĝiaj posedaĵoj, kies verecon la 7-an de decembro 1240 inter multe da aliaj pruvis ankaŭ blučinský plebano de Blučina Jan (Johannes plebanus de Luschin).
Ekde la jaro 1494 Blučina estis kampurbo.
Transporto
Tra la teritorio de la municipo kondukas aŭtostrado D2 kun eliro 11. Krucumiĝas sur ĝi kun ŝoseo II/416 en sektoro Újezd u Brna - Židlochovice. Tra la municipo plu kondukas ŝoseoj de la 3-a klaso:
Préaux (Indre)
Préaux estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Labiofluto
Labiofluto aŭ buŝfluto estas fluto, kiun oni ludas helpe de buŝilo. En tiu estas kernfendo, (ankaŭ ventvojo aŭ ventkanalo), kiu direktas la spiron sur edĝon, kie tiu rompiĝas. La tonformado de tia muzikilo estas relative facila. Tamen ĝi proponas nur malmultajn eblecojn por la variado de la sono.
Al la labioflutoj apartenas i.a.
Alto São Luís
Alto São Luís estas vilaĝo de la municipo de Conceição de Ipanema, Minas-Ĝerajso, Brazilo.
Faktoj de la historio
1920: La unuaj personoj kiuj loĝis en la vilaĝo estis Maurílio kaj Deustiver.
1930: La kafokulturado komenciĝis en Alto São Luís.
1932: Rosalino kaj Margarida komenciĝis kultivadojn de la paŝtejo.
1964: João Floriano de Assis malfermis la unuan vendejon de nutraĵoj.
Konrad Stolle
Konrad STOLLE (naskiĝinta en 1436 en Niederzimmern, mortinta la en Erfurto) estis germana kronikisto kaj teologo.
Vivo
Post frekvento de la lernejo de la erfurta Severo-konvento kaj de institucio en Langensalza li estis studento, eble en Italujo kie li restadis inter 1458–1463. Reveninte Erfurton li transprenis vikariecojn en la Severo-konvento, ĉe la Magdalenanina klostro kaj ĉe Preĝejo Sankta Bartolomeo. Tamen nenie atestatas iu ordinacio pastra. En la Severo-kirko konserviĝis ĝis hodiaŭ tomobŝtono lia kiu montras lin en kazublo.
Alto São Luís
Faktoj de la historio
1990: Komenciĝo de la kultivado de eŭkaliptoj.
Arjoj
La vorto arjo, kiel nomo de etna grupo, havas diversajn signifojn. La plej specifa signifo estas tiu subgrupo de la hind-eŭropanoj kiuj setlis sur la alta ebenaĵo persa en la malfrua parto de al tria jarmilo a.K. Sekve, la indikon "arjoj" povas signifi ankaŭ la diversajn popolojn de la stepo centra azia - la hind-eŭropanojn- kiuj disvastiĝis al Eŭropo kaj aliaj regionoj, post la ŝtonepoko. La vorto arjo havas sian devenon en la sanskrita आर्य (ārya) kaj signifas nobla.
Ĝis lastatempe, oni kredis ke la arjoj invadis la subkontinenton hindan ĉirkaŭ 1500 a.K., veninte de la nordo, tra Punĝabo, kaj disiĝante tra Hindujo, Persujo, kaj apudaj lokoj, kaj ke posteuloj de la hind-eŭropanoj fondis la hindan civilizacion, konkerinte la lokajn popolojn kaj starigante la kast-sistemon, speciale la superajn kastojn: la brahmanoj, kŝatrijoj kaj vajŝjoj. Ties kulturo fiksiĝis plej specife en la vedoj, ĉefe Rigvedo, konsiderata kiel la plej malnova. Tamen, ĉi tiu hipotezo pri arja invado en Hindujon estis pridemandita en la fino de la 19a jarcento, pro iuj malkovroj arĥeologiaj kaj geologiaj, kaj reinterpretado de pli malnovaj evidentaĵoj, kune kun pli bona kompreno de la genetika spektro.
Ĉiosame, ĉi tiu esprimo "arjo" rilatas ankaŭ al la historio de lingvoj, al la pra-arja, la lingva branĉo komuna al la prauloj de hind-arjoj, kaj hind-persoj, kaj al la du grandaj lingvaj subbranĉoj, la lingvoj hind-arjaj, kaj hind-persaj. Ĝi povas rilati ankaŭ al lingvoj nomataj nun pra-hind-eŭropaj, pra-hind-persa, kaj hind-persa. Ĝi estas iam uzata por signifi ĉiujn lingvojn hind-eŭropajn.
Veda tradicio
Laŭ tradicia interpretado, la nocio ārya ne rilatas al la etno, sed al kultiveco kaj pastreco de personoj en la veda socia sistemo, la varno. Ankaŭ konata citaĵo कृण्वन्तो विश्वमार्यम् (kṛṇvanto viśvam āryam -"Ili farigu ĉiujn (aŭ la tutan universon) arjojn") konfirmas, ke en tiu tradicio, la nocio arjo rilatis al nenia konkreta raso aŭ etno.
Uzo nacisocialisma
La esprimo gajnis alian signifon en nazia idologio, bazite sur teorioj de diversaj aŭtoroj evioluciistaj de la 19a jarcento, oni uzis ĝin por klasifiki iun supozitan komunan rason de hind-eŭropanoj kaj ties posteulojn nemiksitajn kun aliaj popoloj. Pro ĉi tio, ekzistas ĝenerala konfuzo, arjoj estas ĝenerale indentigitaj kun ĝermanaj popoloj, speciale norduloj.
Huimilpan
Huimilpan estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Querétaro, kiu situas en la centro parto de Meksiko, ĉirkaŭ 200 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Huimilpan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 22008.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 32728 loĝantojn. El tiuj estis 15985 viroj kaj 16743 virinoj. La komunumo havas surfacon de 396,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2280 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24553 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 54 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,22 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Blankapuga pigonajtingalo
La blankapuga pigonajtingalo (Copsychus malabaricus) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj (iam en Turdedoj) kaj genro Copsychus kiu enhavas speciojn kun longaj vostoj kaj nigraj supraj partoj. El tiu genro plej parto de la specioj loĝas en Azio, kelkaj en Afriko kaj multaj specioj estas endemioj en insuloj.
Disvastiĝo
Tiuj orientalisaj birdoj estas indiĝenaj de Suda kaj Sudorienta Azio, sed estis enmetita ankaŭ en Kauai, Havajo, frue en 1931 el Malajzio (fare de Alexander Isenberger), kaj en Oahu en 1940 (fare de la Societo Hui Manu). Ties populareco kiel kaĝobirdo kaŭzis ke multaj fuĝintaj birdoj setlis ili mem.
En Azio, ties biotopo estas densa subkreskaĵaro ĉefe en bambuaj arbaroj. En Havajo, ili estas komunaj en valarbaroj aŭ en bordoj de suda Koolau, kaj tendencas nestumi en subkreskaĵaro aŭ malaltaj arboj de ĉiamverdaj arbaroj de malaltaj teroj.
La nomiga raso troviĝas en Okcidentaj Ghatoj kaj partoj de suda Barato dum la raso leggei troviĝas en Srilanko. La raso indicus troviĝas en la nordaj partoj de Barato. La raso albiventris troviĝas en la Insuloj Andamanoj, interpositus el sudokcidenta Ĉinio al Birmo, Tajlando kaj la Insularo Mergui. Suda Ĉinio havas la rason minor dum mallopercnus troviĝas en la Malajzia Duoninsulo. La raso tricolor troviĝas en la insuloj de Sumatro, Javo, Banko, Belitungo kaj Karimato. La raso mirabilis el la Sunda Markolo, melanurus el nordokcidenta Sumatro, opisthopelus, javanus, omissus, ochroptilus, abbotti, eumesus, suavis (Borneo), nigricauda, stricklandii kaj barbouri'' estas la formoj de aliaj insuloj.
Kutimaro
La Blankapuga pigonajtingalo estas timida kaj iom krepuskema sed tre teritoriaj. La teritorioj inkludas masklon kaj inon dum la reprodukta sezono, kiam maskloj defendas teritorion mezaveraĝajn 0.09 ha, sed ĉiu sekso povas havi diferencajn teritoriojn for de la reprodukta sezono.
La voĉo de tiu specio estas riĉa kaj melodia kio popularigis ĝin kiel kaĝobirdo en Suda Azio, dum tiu tradicio pludaŭras en partoj de Sudorienta Azio. Ĝi estas laŭta kaj klara, kun vario de frazoj, kaj ofte imitado de aliaj birdoj. Ili faras ankaŭ alvokon kiel Tck kiel alarmo aŭ dum manĝado. Tiu estis unu el la unuaj specioj kies kanto estis registrita, nome en 1889 el kaptiveca individuo uzante edisona vaksocilindron fare de Ludwig Koch en Germanio.
Ili manĝas insektojn en naturo, sed en kaptiveco ili manĝas bolitajn kaj sekigitajn legumojn kun ovaĵo kaj viandaĵo.
Reproduktado
En Suda Azio, ili reproduktiĝas el januaro al septembro sed ĉefe el aprilo al junio; la ino demetas el 4 al 5 ovojn en nesto lokata en arbotruo. Dum pariĝado, la masklo persekutas la inon, iom sur ŝin, faras akran alvokon, kaj malfermas siajn vostoplumojn kiel ventumilo. Tion sekvas levado kaj mallevado de la flugilbildo fare de ambaŭ seksoj. Se la masklo malsukcesas, la ino minacos la masklon, gestante per malfermita buŝo.
La neston konstruas nur la ino, dum la masklo kontrolas la nestolokon. La nestojn oni faras ĉefe el radikoj, folioj, filiokj kaj tigoj kaj la kovado daŭras el 12 al 15 tagoj kaj la nestoperiodo averaĝas 12.4 tagojn. Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn, kvankam nur la ino kovas kaj la ovojn kaj la idojn. La ovoj estas blankecaj kun variaj nuancoj de brunaj makuletoj.
NGC 4603C
NGC 4603C (aliaj indikoj — ESO 322-49, MCG -7-26-25, DCL 117, PGC 42486) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Karl Amon (historiisto)
Karl AMON (naskiĝinta la en Bad Aussee, mortinta la ) estis aŭstra teologo, prelato romkatolika kaj eklezihistoriisto. Li estis papa honora legato, malakceptinte multon da aliaj al li ofertitaj honoroj.
Vivo
Amon estas la plej maljuna de tri infanoj de Karl kaj Franziska Amon. Post frekvento de la bazlernejo kaj ĝenerala lernejo (dum unu jaro) li lernantis inter 1935 kaj 1938 ĉe la Episkopa gimnazio en Graz (post la t.n. Anschluss la eklezia gimnazio ekmalfunkciis). Ĝis 1942 li estis ĉe la Akademia gimnazio; en 1943 li pasigis la abiturientan ekzamenon. Inter julio kaj decembro 1942 Amon dejhoris ĉe la Regna Laborservo. En aŭgusto 1943 li gravege vunditis per grenadero ĉe la orienta fronto de la Dua mondmilito kio necesigis amputon de la dekstra femuro. Dum la restado enlazarete li ekstudentis ĉe la filozofia-teologia altlernejo de la porpastra seminario en Graz. Finstudo estis en julio 1948: tiam denove ekzistis teologia fakultato ĉeuniversitata memkompreneble. Ordino estis en la 11.7.1948. Li doktoriĝis en la 19.12.1953 pro laboraĵo pri la Monaĥinejo benediktana de Traunkirchen (Distrikto Gmunden). Inter 1947 kaj 1959 Amon estis prefekto de la Episkopa porknaba seminario; inter 1948 kaj 1953/54 li kromstudis la lingvojn germanan kaj anglan por rajti instruadi. Instigite de la unversitata profesoro Andreas Posch estiĝis inter 1954 kaj 1959 lia habilitiĝskribaĵo pri la antaŭreformacia Stirio (Die Steiermark vor der Glaubensspaltung). Inter 1957/58 kaj 1958/59 Amon studis ĉe la Instituto pri aŭstria historiesplorado.
Kariero universitata
En printempo 1959 li habilitiĝis en Graz pri eklezia historio. En la 1.10.1960 Amon iĝis la posteulo de Andreas Posch estinte ordinara universitata profesoro pri eklezihistorio kaj patrologio. Senatano li estis en 1963/64, dekano en 1964/65. Retiriĝo estis pro saneckialoj en 1987. Gravaj publikaĵoj liaj pri eklezihistorio, ekz. pri la episkopoj de la Episkoplando Graz-Seckau, la urbaj paroĥestroj de Graz, diversaj ekleziaĵoj specialaj por Stirio, Sankta Nonnozo en Karintio (parte kune kun Maximilian Liebmann), eldonitis kun persona zorgo de la verkinto mem. Estante membro de la Historia landa komisiono pri Stirio li reklamis la pli intensan okupiĝon pri eldonado de fontoj koncerne protokolojn kontrolvizitajn, ordinajn, konsekradajn. Nenombreblaj kontribuaĵoj pri eklezi-, piec- kaj regionhistorio kaj demandoj liturgiaj krome menciendus.
Graveco liturgia
Dum la nacisocialisma epoko Amon aktivis en la Komunumo Sankta Barbaro en la katedralo de Graz. Tiu ĉi komunumo estis parto de la laika ligo Neuland kaj influis la liturgian movadon ĉirkaŭ Pius Parsch - la movadanojn kolektiĝis ofte en la Konvento Seckau. Amon ankaŭ interesiĝis pri liturgio: li partoprenis la faradon de la tutkatolika preĝolibro Gotteslob en la 1970-aj jaroj kaj prelegis pri liturgia muziko ĉe la nuna Universitato pri artoj. Li estis altranga membro de komisiono kies tasko estis altrudi al la fidelularo la novajn romkatolikajn mesceremoniojn kreitajn post la Dua Vatikana koncilio.
Endre Boross
Endre Boross [boroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boross Endre estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis Mihály Boross.
Biografio
Endre Boross komencis sian aktoran karieron en Sopron en 1882 en teatra trupo de Lajos Jakab (aktoro). Baldaŭ li apartenis al pluraj migraj trupoj (ekzemple Gyula Miklósy (1885), Károly Somogyi (1896)). Li estis fondinta trupano de Teatro Magyar en 1897, post 6 jaroj li apartenis al la ĉefa teatro Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al alia ĉefurba teatro, kie li specialiĝis en operetoj. Li havis edzinon.
La Movado (1909)
La Movado estas nomo de revuo, kiun fondis kaj redaktis Emile Houbart en 1909. Ĝi aperis ĝis julio 1914, poste de oktobro 1923 ĝis 1933. Formato 33x25. Estis “plej efika propagandilo ilustrita, bonstila, interesa, tute aktuala centra franca organo.”
Schotten
Schotten estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogelsberg de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Gießen. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La alto super la marnivelo estas metroj.
Gergely Illyés
Gergely ILLYÉS [ijEŝ], ankaŭ Illyés Gergely-Ferenc, Illyés Gergő, rumania hungara politika analisto. Li naskiĝis en Cristuru Secuiesc la 5-an de oktobro 1985.
Kariero
Gergely Illyés akiris diplomon en 2009 en UBB de Kluĵo, li magistriĝis samloke pri juro. Li havas propran entreprenejon en Kluĵo.
Sarino
Sarino havas plurajn signifojn.
Junana pino
La junana pino (Pinus yunnanensis; ĉine : 云南松 yun nan song) estas specio de konifero en la familio de la pinacoj. Ĝi troviĝas nur en Ĉinujo (Gŭangŝio, Gŭiĝoŭo, sudokcidenta Siĉuano, sudorienta Tibeto kaj Junano).
Priskribo
La junana pino escepte atingas kreskad-ŝosojn de 35 cm en unu sezono. Ĝiaj folioj konstituas faskojn de 2-5 pingloj kaj longas 15 – 20 (30) cm. La strobiloj longas 3 -7 (10) cm, estas hele brunaj, situas flanke sur la branĉoj en grupoj de 2-5, leviĝas sur mallongaj pedunkloj, malfermiĝante dum la dua somero de kreskado. La strobiloskvamoj interne estas kolore brun-purpuraj.
Varioj estas :
Disvastiĝo kaj ekologio
Aliaj parencaj specioj estas P. hwangshanensis, P. taiwanensis kaj P. thunbergii.
Uzado
La ligno estas uzata kiel konstruligno, ŝpaloj, bretoj, meblaro, kaj fibroligno. La trunko ankaŭ estas fonto de rezino. La radikoj serveblas por kultivi fungojn, kaj la ŝelo por produkti taninon.
Rudolf Nurejev
Nurejev naskiĝis en Transsiberia trajno ĉe Irkutsk, Siberio, Sovetunio, de tatar-islama familio. Nurejev ekkarieris ĉe la Mariinskij-Baleto en Sankt-Peterburgo. Li fuĝis el Sovetunio al Okcidento en 1961, spite la klopodojn de la KGB por haltigi lin. Tiu estis la unua fuĝo de sovetunia artisto dum la Malvarma Milito kaj ĝi kreis internacian impreson. Li plue dancis kun The Royal Ballet en Londono kaj el 1983 ĝis 1989 estis direktoro de la "Ballet de l'Opéra national de Paris". Aldone al sia teknika produktado, Rudolf Nurejev estis lerta koregrafo kiu funkciis kiel ĉefa koregrafo de la Pariza Opera Baleto. Li produktis sian proprajn interpretojn de nombraj klasikaj verkoj, kiel Cignolago, Giselle, kaj La Bayadère.
Akrida buteo
La Akrida buteo (Butastur rufipennis) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kiu loĝas en Afriko.
Pli precize ĝi troviĝas en Benino, Burkino, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Eritreo, Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Kenjo, Liberio, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Nigerio, Ruando, Senegalo, Sieraleono, Somalio, Sudano, Tanzanio, Togolando, kaj Ugando.
Tiu specio havas tre malhelan kapon malhelbrunan al nigrecan kun tre kontrasta helbruneca gorĝo. La resto de supraj partoj estas malhelbrunaj dum la subaj partoj estas ruĝecbrunaj (kio estas tialo de la latina scienca nomo rufipennis, tio estas ruĝecaj plumoj) striecaj kaj pli ruĝecaj al ventro. La bekopinto estas malhelgriza kun flavaj bekobazo kaj vaksaĵo, dum la irisoj estas oranĝecaj.
Naoki Kogure
Naoki Kogure (小暮 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Fidel Dávila Arrondo
Fidel DÁVILA y Arrondo Gil y Arija (Barcelono, 24-a de aprilo 1878 – Madrido, 22 a de marto 1962) estis hispana militisto. Li luktis en la tió en la Hispana-usona milito kaj en la Rif-milito. Li partoprenis en la puĉo kontraŭ la Dua Hispana Respubliko kiu rezultis en la Hispana Enlanda Milito. Post la morto de la generalo Mola, li estis nomumita ĉefkomandanto de la Norda Armeo, estre de kiu li partoprenis en kelkaj gravaj militagoj, kiel la konkero de Bilbao, la atako al Aragono, la batalo de Ebro aŭ la atako al Katalunio.
Li estis membro de la puĉista Junto de Nacia Defendo kaj poste Prezidanto de la Teknika Junto de la Ŝtato (ĝermo de la ŝtata administracio en la insurekcia zono) kaj Ministro de la Armeo en la unuaj registaroj de la diktaturo de la generalo Francisko Franko nome Frankisma Hispanio.
József Vekerdi
József Vekerdi naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Vekerdi komence lernis en kolegio de sia naskiĝurbo, poste en Budapeŝto, kie li akiris diplomon en 1950 en Scienca Universitato Péter Pázmány. Inter 1950 kaj 1956 li estis asistanto samloke kaj li instruis la rusan lingvon en instituto Lenin. En 1955 li kandidatiĝis, en 1979 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li partoprenis en la Hungara revolucio de 1956, tial poste li estis kondamnita je 3 jaroj. Inter 1960–1963 li estis helplaboristo en fabriko, poste li havis postenon en Tutlanda Biblioteko Széchényi. En la studjaro 1992 li estis direktoro de kolegio Eötvös, poste li revenis al la biblioteko. En 2002 li pensiuliĝis, tamen poste 6 jarojn li instruis la sanskriton. Li ricevis signifan premion en 2002. Li okupiĝis pri lingvoj de Indio.
Waalre
[[Media:Nl-Waalre.ogg|Waalre]] (brabante: Woldere) estas municipo en la provinco Nord-Brabanto. La municipo situas tuj sude de Eindhoven. Ĝi havis 16 548 loĝantojn je la 1-a de julio 2006 kaj havas areon de 22,19 km².
Carl W. Hergenrother
Carl William HERGENROTHER estas usona astronomo naskita en 1973.
Li kaj siaj kolegoj de la Catalina Sky Survey kunmalkovris plurajn kometojn kaj asteroidojn. Li notinde malkovris la C/1996 R1 (Hergenrother-Spahr) kaj tri  168P/Hergenrother, 175P/Hergenrother kaj P/1999 V1 (Catalina).
La Minor Planet Center atribuas al li la malkovron de 27 asteroidoj inter 1993 kaj 1999, kaj 3 en kunlaboro kun Stephen M. Larson kaj Timothy B. Spahr.
La asteroido 3099 Hergenrother estis nomita en lia honoro.
Domo de la nigra korno (Erfurt)
La Domo de la nigra korno (germane: Haus zum Schwarzen Horn, Michaelisstraße 48) estas unu el la multnombraj monumentprotektataj domoj en la urbocentro de Erfurto.
Presejo kun novaj presliteroj
Ĝi estas malfrurenesanca domo, kie ekde 1499 estis la verŝajne plej grava presejo en la urbo. Wolfgang Schenk presigis libron de Nicolaus Marschalk, kiu je granda parto havis grekan tekston, prestekniko tute nova por germanlingvaj landoj. En 1501 li eldonis la unuan lernolibron de la helena lingvo por germanoj. Sennombraj reformaciaj libroj - furorlibroj en la hodiaŭa senco - estis fabrikitaj surloke, ekz. la unua protestanta kantolibro nomita "Enchiridion".
Matematiko por tuta Eŭropo
Pavimŝtono kaj busto memorigis al ni la ĉeeston de Adam Ries, la patrono de aritmetiko. Presiginte siajn lernolibrojn en 1518, 1522 kaj 1525 en Erfurto, li famigis la presejon en tuta Eŭropo. Kontaktoj kun Mainz, kie agadis Johannes Gutenberg, favoris la ekfloron de presado en Erfurto. La bezono de la altlernejo altigis la eldonokvantojn. Dum mallonga tempo laŭtakse triono de ĉiuj germanlingvaj presaĵoj originis el Turingio!
São Geraldo (vilaĝo)
São Geraldo estas vilaĝo de la municipo de Conceição de Ipanema, Minas-Ĝerajso, Brazilo.
Historio
La loĝantoj ne scias la precizan originon de la vilaĝo São Geraldo. La Katolika Eklezio estas en la loko ekde 1942. La katolika komunumo estis oficialigita de pastro Geraldo Mayrink kun la konstruado de la kapelo en 1983.
São Barnabé
São Barnabé estas vilaĝo de la municipo de Conceição de Ipanema, Minas-Ĝerajso, Brazilo.
Historio
La vilaĝo São Barnabé komenciĝis eble en 1890. Maria Benta, terposedanto, elektis la nomon pro iu ŝia laboristo murdita samnoma Barnabaso kaj originiĝis la komunumo São Barnabé. .
Faktoj de la historio
1890: Barnabé mortiĝis. La nomo de la vilaĝo estas homaĝo al li.
1908: Francisco Bento malfermis la unuan vendejon en la loko.
1910: Francisco Alves da Silva konstruis la unuan preĝejon. Pastro João Batista Cavalcante inaŭguris ĝin kun la unua meso.
1922: Oficia inaŭguro de la vilaĝo São Barnabé.
1924: Júlio Caldeira malfermis la registran oficejon kaj Severiano Abel de Oliveira turniĝis Juĝisto de Paco.
1930: Francisco Bento estis policestro kaj laboris en la telegrafejo.
1935: José Rodrigues Pires konstruis la tombejon en la vilaĝo.
1940: La komunumo kreis la futbalkampon.
1952: La unua aŭtobuso veturigas per la vilaĝo.
1966: Konstruado de la Lernejo Ibrahim Abi-Ackel kaj Carmen Pereira de Moraes turniĝis la unuan instruistinon.
1970: Sebastião Carreiro konstruis la novan katolikan preĝejon.
1979: Pastro Juca fondis la Eklezion Asambleo de Dio en la vilaĝo.
1982: La urbestro José Pereira de Lacerda inaŭguris la unua instalaĵon de elektra energio.
1995: Inaŭguro de la unua infanvartejo.
NGC 4603D
NGC 4603D (aliaj indikoj — ESO 322-55, MCG -7-26-29, DCL 130, IRAS12394-4033, PGC 42640) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Muhammad al-Mahdi
Muḥammad-ibn al-Ḥasan al-Mahdī (n. la 29-an de julio, 869 p.K) laŭ Islamo, el ŝijaa branĉo konata kiel dekduimamismo li estas la Mahdī, fina savanto de la homaro kaj la lasta Imamo el la Dek Du Imamoj. Dekduimamismo kredas ke al-Mahdī naskiĝis en 869 kaj ne mortis sed estis kaŝita de Dio kaj li poste aperos kune kun Jesuo Kristo por plenumi la mision alporti pacon kaj justecon al la mondo.
Takahito Chiba
Takahito Chiba (千葉 貴仁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Consadole Sapporo kaj ReinMeer Aomori.
Riederich
Riederich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Reutlingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Václav Šašek
Václav ŠAŠEK z Bířkova (15-a jarcento) estis ĉeĥa paĝio, kiu en servo de sinjoro Lev de Rožmitál, bofrato de la reĝo Jiří z Poděbrad, partoprenis vojaĝon el Bohemio okcidenten en la jaroj 1465 - 1467.
La vojaĝon li priskribis tre realisme, precipe la aventuran kaj religian vivon de kavaliroj en okcidenteŭropaj landoj.
La verko ne konserviĝis en la ĉeĥa originalo, sed nur en latina traduko de episkopo de Olomouc, Stanislav Pavlovský, kiu eldonis ĝin en 1577 sub la titolo Commentarius brevis et incundus itineris atque peregrinationis (Konciza kaj plezura priskribo de vojaĝo kaj migrado).
Verkisto Alois Jirásek (1851-1930) priskribis la vojaĝon en porinfana libro El Bohemio ĝis la mondofino.
Pommiers (Indre)
Pommiers estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Sommariva del Bosco
Sommariva del Bosco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Baldissero d'Alba, Caramagna Piemonte, Carmagnola (TO), Cavallermaggiore, Ceresole Alba, Racconigi, Sanfrè kaj Sommariva Perno.
Amonia heksakloro-fosfato
Amonia heksakloro-fosfato, heksakloro-fosfato de amonio aŭ NH4[PCl6] estas neorganika kombinaĵo, salo de amoniako, fosforo kaj kloro, rezultanta el reakcio inter fosfora kvinklorido kaj amonia klorido, ne komerce disponebla sed estas adukto uzata en organikaj kaj neorganikaj sintezoj, kies anjona nukleo konsistas je ses kloratomoj ligitaj al centra fosforatomo.
Statistika mekaniko
Statistika mekaniko, unu el la pilieroj de la moderna fiziko, priskribas kiel makroskopaj observoj (kiel temperaturo kaj premo) estas rilataj al mikroskopaj parametroj kiuj fluktuas averaĝe. Ĝi konektas termodinamikajn kvantojn (kiel varmokapacito) al mikroskopa konduto, dum, en klasika termodinamiko, la nura disponebla eblo estus la mezuro kaj tabeligo de tiaj kvantoj por variaj materialoj.
Citadelo de Kebeko
La Citadelo de Kebeko (france Citadelle de Québec) estas milita fortikaĵo lokita sur la kabo Diamanto (france Cap Diamant) en la urbo Kebeko. Ĝi situas apud la Abraham-ebenaĵoj, kie okazis en 1759 la decida batalo, per kiu la angloj konkeris Nov-Francujon, la tiaman francan kolonion de Nord-Ameriko. La Citadelo estas nur parto de la tuta fortikaĵaro de Kebeko, sola nord-amerika urbo konservinta ĉiujn fortikaĵojn siajn, inkluzive sian defendan ĉirkaŭmuron.
Statistika mekaniko
Statistika mekaniko estas necesa por la fundamenta studo de ajna fizika sistemo kiu havas multajn gradojn de libereco. La alproksimigo estas bazata sur statistikaj metodoj, probabloteorio kaj la mikroskopaj fizikaj leĝoj.
11384 Sartre
11384 Sartre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Pňovany
Pňovany (Piwana) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
11384 Sartre
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto kaj filozofo Jean-Paul Sartre (1905–1980), tipa reprezentanto de la ekzistadismo. Li uzis sian plumon dum sia tuta vivo por defendi la individuan liberecon kaj la homan indecon. Lia ĉefverko L´Etre et le Néant (1943) konfrontas la "homan konscion" kun la "eston". Li ricevis la Nobel-Premion pri Literaturo 1964, sed rifuzis akcepti ĝin.
Statistika mekaniko
La termino povas esti uzata por klarigi la termodinamikan konduton de grandaj sistemoj. Tiu branĉo de statistika mekaniko, kiu temas pri kaj etendas klasikan termodinamikon, estas konata kiel statistika termodinamiko aŭ ekvilibristatistika mekaniko.
Statistika mekaniko povas esti uzata por studi sistemojn kiuj estas for de la ekvilibro. Grava sub-branĉo konata kiel ne-ekvilibra statistika mekaniko (foje nomata statistika dinamiko) temas pri la temo de mikroskope modelado de la rapido de nereverteblaj procezoj kiuj estas regataj per disekvilibroj. Ekzemploj de tiaj procezoj estas la kemiaj reakcioj aŭ fluoj de partikloj kaj varmo. La teoremo pri fluktu–disipo estas la baza sciaro akirita el la aplikado de la ne-ekvilibra statistika mekaniko al la studo de la plej simpla ne-ekvilibra situacio de rapidstata kurenta fluo en sistemo de multaj partikloj.
Pňovany
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1205. Plasa monaĥejo tiam interŝanĝis sian pňovanan posedaĵon kun alia kun monaĥejo en Kladruby.
Citadelo de Kebeko
La Kebekia Parlamento kaj multaj aliaj registaraj konstruaĵoj kaj grandaj hoteloj staras proksime de la Citadelo. Ĝi estas t. n. “enprofundigita” (france enfoncée) aŭ platsurfaca citadelo, tipa de la fino de la 18a jarcento kaj komenco de la 19a.
Historio
En 1701 la franca inĝeniero Jacques Levasseur de Néré konceptis novan fortikaĵplanon, aprobitan de la ĝenerala komisaro pri fortikaĵoj de la franca reĝo Ludoviko la 14-a. En 1745, tamen, la kapitulacio de la nov-franca fortreso de Louisbourg (en la hodiaŭa provinco Nov-Skotujo) estigis tian panikon en Nov-Francujo, ke la guberniestro Beauharnois permesis starigi en Kebeko ĉirkaŭmuron tute masonaĵtegitan, sub la gvido de la milita inĝeniero Gaspard-Joseph Chaussegros de Léry.
La konstruado de la Citadelo ja komenciĝis en la 18a jarcento sub la guberniestro Frontenac, sed la Citadelo restis nekompleta ĝis la milito de 1812 kontraŭ Usono. La hodiaŭaj steloformaj fortikaĵoj konstruiĝis inter 1820 kaj 1831, sub la gvido de la brita leŭtenanto-kolonelo kaj reĝa inĝeniero Elias Walker Durnford, kaj enkorpigis sekcion de la franca defenda muro de 1745. Tiuj novaj fortikaĵoj celis sekurigi la altaĵojn de la kabo Diamanto kontraŭ eventuala invado de Usono, kaj disponi rifuĝejon al la britaj taĉmentoj. De 1920, la Citadelo estas bazo de la 22a Reĝa Regimento de la kanada armeo.
En 1943 kaj 1944, en la Citadelo, okazis la Konferencoj de Kebeko, en kiuj Winston Churchill (1874–1965), tiama angla ĉefministro, kaj Franklin D. Roosevelt (1882–1945), tiama usona prezidento, diskutis sian strategion por la Dua mondmilito. La personaro akompananta ilin loĝis proksime en Kastelo Frontenac (Château Frontenac). La ĉefministro de Kanado, William Lyon Mackenzie King (1874–1950), estis, pro ĝentileco rilate Kanadon, invitita partopreni kelkajn el iliaj renkontiĝoj. Tie aprobiĝis la planoj por la “T-Tago” (“Jour J”, “D-Day”), t. e. por la 6a de junio 1944, kiam komenciĝis la Batalo de Normandujo, per kiu la Aliancanoj malfermis novan, okcidentan batalfronton kontraŭ la nazigermanojn. Samkonference ellaboriĝis planoj por rekonstrui Eŭropon post la milito.
Krom esti milita instalaĵo, la Citadelo estas ankaŭ oficiala rezidejo de la guberniestro ĝenerala de Kanado, reprezentanto de la Brita Krono en Kanado. Antaŭ 1867, kiam Kanado fariĝis konfederacio de provincoj, la guberniestroj de la kolonio loĝis en Kebeko. Post la konfederaciiĝo, ili transloĝiĝis al Otavo. Jam en 1872, tamen, Frederick Hamilton-Temple-Blackwood, Lord Dufferin (1826–1902), guberniestro ĝenerala de Kanado de 1872 ĝis 1878, elektis la kebekan Citadelon kiel sian oficialan rezidejon. Fakte la konservado de la plejparto de la fortikaĵoj de Kebeko (kiu estis ĉirkaŭmurigita urbo) ŝuldiĝas al la interveno de Lord Dufferin. De tiam, la guberniestroj ĝeneralaj havas du oficialajn rezidejojn: la ĉefa estas Rideau Hall en Otavo, kaj la alia (ĉe kiu ili rezidas kelkajn semajnojn ĉiujare) sidas en la Citadelo de Kebeko.
Estis guberniestro ĝenerala jam en la komenco de Nov-Francujo. Antaŭ 1759, li reprezentis la Francan Kronon; post tio, la Britan. Liaj respondecoj similas al tiuj de ŝtatestro, sed hodiaŭ li/ŝi havas plejparte simbolan, “publikrilatan” rolon, kvankam li/ŝi oficiale restas ĉefkomandanto de la kanadaj armeaj fortoj kaj respondecas pri la kunvoko, pludaŭrigo kaj malfondo de la Parlamento. Ekde 2005 la guberniestro ĝenerala de Kanado estas Michaëlle Jean (1957–), virino el haitia deveno. Ŝi estas la tria virino en tiu posteno kaj la dua ne naskiĝinta en Kanado.
Gian Carlo Wick
Gian Carlo WICK (15a de oktobro, 1909 – 20a de aprilo, 1992) estis itala teorifizikisto kiu faris gravajn kontribuojn al la kvantuma kampa teorio. Diversaj konceptoj pri fiziko ricevis lian nomon kiel la rotacio Wick, la kuntiriĝo Wick, la teoremo de Wick kaj la produkto de Wick.
Individua persekutado
Individua persekutado estas fako de traka biciklado.
Raphael Patai
Raphael PATAI naskita kiel Ervin György Patai, estis juda hungaro etnografo, historiisto, orientalisto kaj antropologo. Li naskiĝis la 22-an de novembro 1910 en Budapeŝto kaj mortis la 20-an de julio 1996 en Israelo.
Individua persekutado
Reguloj
En individua persekutado konkuras nur po du biciklistoj en traka bicikla konkursejo (aŭ neologisme velodromo): Viroj konkuras pri distanco de 4000 metroj, kaj virinoj pri distanco de 3000 metroj. La du sportistoj ekas en kontraŭaj punktoj de la konkursejo. Venkas tiu, kiu atingas sian kontraŭulon, aŭ - se tio ĝis la fino de la distanco ne eblis - kiu pli rapide pasis la distancon. Malvenkanto eksiĝas el la konkurso, po du venkantoj en plia konkursa parto interkonkuras, ĝis restas fina venkanto de la sporto.
Raphael Patai
Biografio
Raphael Patai studis en rabenaj seminarioj en kaj en la Universitato de Budapeŝto kaj en la Universitato de Breslau, de kiuj li ricevis doktorecon pri ŝemida lingvaro kaj orienta historio. Li moviĝis al Palestino en 1933, kie liaj gepatroj interligis lin en 1939, post kiam li ricevis la unuan doktorecon aljuĝitan fare de la Hebrea Universitato de Jerusalemo, en 1936. Li revenis nelonge al Budapeŝto kie li finis sian preskribon ĉe la Budapeŝta Rabena Seminario. En 1936, Patai estis la kun-ricevanto (kune kun Moshe Zvi Segal) de la Bialik Premio por juda penso.
Individua persekutado
Reguloj
La fako de individua persekutado kaj por viroj kaj por virinoj multajn jarojn estis parto de la someraj olimpikoj, sed en la Somera Olimpiko 2012 en Londono ĝi estis forprenita.
Sejŝela pigonajtingalo
La Sejŝela pigonajtingalo aŭ Sejŝela ŝamao (Copsychus sechellarum) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj (iam en Turdedoj) kaj genro Copsychus kiu enhavas speciojn kun longaj vostoj kaj nigraj supraj partoj. El tiu genro plej parto de la specioj loĝas en Azio, kelkaj en Afriko kaj multaj specioj estas endemioj en insuloj. Tiu estas mezgranda endanĝerita birdo, endemio el la granit-sejŝelaj tropikaj humidaj arbaroj en la Hinda Oceano.
Tiu specio de pigonajtingalo estas ĉirkaŭ 25 cm longa. Ĝi havas brilnigran plumaron kun blanka strio en ĉiu flugilo. Ĝi estas konsiderata longviva specio kies vivaveraĝo estas ĉirkaŭ 15jaroj. Ties biotopo estas arbaroj, plantejoj kaj ĉe ĝardenoj. Ties teritorio en la insulo de Fregate estis limigita de areo de malferma grundo kun seka foliaro.
Historie oni supozas, ke ĝi ekzistis en plej parto de la granit-sejŝelaj tropikaj humidaj arbaroj. Detruado de la vivejo kaj enmetitaj predantoj (hejmaj katoj) grande malpliigis siajn iamajn nombrojn. Ĉirkaŭ 1970, ĝi estis preskaŭ formortonta pro populacio de nur 16 individuoj restantaj, ĉiu en la insulo Fregate. Post la du venontaj jardekoj, la specio sukcesis savi sin el formortiĝo, sed ties populacio en 1990 estis ankoraŭ de nur 23 individuoj. En 1990 BirdLife International komencis konservajn klopodojn por savi tiun pigonajtingalon. En la 1990-aj jaroj kelkaj birdoj estis translokigitaj al insuloj Cousin kaj Cousine. En 2002, Nature Seychelles translokigis kelkajn birdojn al insulo Aride.
Nuntempe estas konstanta malgranda populacio de tiu afrotropisa specio en kvar insuloj de la Sejŝeloj, kaj estas planoj por reenmeti tiun specion en la insulo Denis. Je 2005 la totala populacio estis 178 birdoj (Frégate- 82), (Cousin- 46), (Cousine- 32), (Aride-18) kaj la IUCN listigis sian statuson el Draste Endanĝerita al Endanĝerita.
Dasaneĉoj
La dasaneĉoj estas etna grupo vivanta ĉe la Lago Turkano en Kenjo kaj Etiopio.
La dasaneĉoj plejparte vivtenas sin per bestobredado kaj agrokulturo laŭlonge de la bordo de la Lago Turkano kaj de la rivero Omo. Sur la merkatoj ili vendas lokajn produktojn kaj aĉetas importitajn produktojn. Pli kaj pli ankaŭ la turismo graviĝas por la dasaneĉoj. Ili vivas najbare de la turkanoj, la hamaroj kaj la njangatomoj.
Esploroj
La unuan etnografian filmon pri la dasaneĉoj produktis Konrad Licht.
Lingvoekzemploj
Kiel vi fartas? : Kum medhab?
Mi fartas bone.: Ya medhab.
1: takka
2: naame
3: sede
4: afur
Zbigniew Jóźwik
Zbigniew Jóźwik (naskiĝis la 19-an de januaro 1937 en Opole Lubelskie). Doktoro de sciencoj, naturisto, artisto grafikisto, bibliofilo kaj polaristo.
Scienco kaj profesia laboro
En 1954 finis Kemian Teknikumon en Lublin kun specialiĝo pri bierscienco. En la jaroj 1954-56 laŭ ordono laboris en la bierejo en Piotrków Trybunalski.
Dasaneĉoj
Lingvoekzemploj
kapro: aye
manĝi: guom
akvo: bie
bona/bone: medhab
Zbigniew Jóźwik
Eksterprofesiaj agadoj
Li estas bibliofilo kaj kolektisto de grafikoj kaj ekslibrisoj. Membro de Związek Polskich Artystów Plastyków, Deutsche Exlibris Gesellschaft, Druźstva Ekslibris Sloveniae. Organizanto de pluraj ekspozicioj de grafikoj kaj ekslibrisoj en Lublin. Li okupiĝas ankaŭ pri artkritiko pri grafiko kaj ekslibriso – aŭtoro de pli ol 70 artikoloj ĉi-teme. Faris 700 ekslibrisojn (lignogravurado kaj aliaj teknikoj).
Dasaneĉoj
Lingvoekzemploj
malbona/malbone: denn
Zbigniew Jóźwik
Eksterprofesiaj agadoj
Ilustris poezion de Karol Wojtyła, Czesław Miłosz, Adam Mickiewicz kaj de aliaj.
Dasaneĉoj
Lingvoekzemploj
tio estas ... : Hella ...
Zbigniew Jóźwik
Eksterprofesiaj agadoj
Li atingis preskaŭ 100 individuajn ekspoziciojn en Pollando kaj eksterlande - en Ĉeĥio, Estonio, Germanio, Litovio kaj Slovenio. Krome partoprenis en pli ol 200 kolektivjn ekspoziciojn.
Dasaneĉoj
Lingvoekzemploj
Mi malsatas.: Yu gerre boloi.
Lajos Czinege
Lajos Czinege [lajoŝ cinege], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czinege Lajos estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, altranga oficiro.
Biografio
Lajos Czinege frekventis bazlernejon, poste li faris kamparanan laboron, krome li lernis por esti forĝisto. Dum la 2-a mondmilito li ne batalis, sed li kaŝiĝis. Li aliĝis al la sindikato en 1944, en la sekva jaro al la komunistoj. En 1946 li estis memservanta soldato, en la sekva jaro urba partiestro, poste li frekventis dumonatan partian lernejon. Paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn partiajn taskojn kun postenoj. En 1952 li havis postenon jam en la ministerio pri defendo. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li estis ĉefa apoganto de János Kádár, li establis komunistan gvardion. Inter 1957 kaj 1960 li estis partiestro de departemento, inter 1958 kaj 1967 parlamenta deputito, inter 1960 kaj 1984 ministro pri defendo, krome li havis diversajn partiajn postenojn. En 1989 li plene retiriĝis. Dum la socialismo li ofte ĉasadis.
Abdullahi Ahmed An-Na'im
Abdullahi Ahmed An-Na'im (n. en 1946) estas akademiulo, tradukisto kaj eldonisto el Sudano. Li estis profesoro pri juro ĉe la Universitato de Juro de Emory en Atlanta (Georgio) en Usono. Liaj specialaĵoj inkludas homajn rajtojn en Islamo kaj transkulturaj temoj en homaj rajtoj, kaj li estas la direktoro de la programo Religio kaj Homaj Rajtoj ĉe Emory. Li ankaŭ estas esploristo de la Centro de Emory por la Studo de Juro kaj Religio. An-Naim estis antaŭe la administra direktoro de Afrika agentejo por Human Rights Watch.
5087 Emelʹyanov
5087 Emelʹyanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa-soveta astronomo Nikolaj Vladimiroviĉ Emeljanov (cirile : Николай Владимирович Емельянов) de la departemento pri ĉiela mekaniko de la Astronomia Instituto Ŝternberg de Moskvo.
NGC 4604
NGC 4604 (aliaj indikoj — MCG -1-32-37, IRAS12381-0501, PGC 42489) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĥondrocito
Ĥondrocito estas ĉeltipo kiu sintezas la kartilagajn enhavaĵojn tiajn, kia kolageno. La nomo devenas el la greka, nome el ĥondros, por kartilago + kytos, por ĉelo. Ĝi komponas nur la 5% el la kartilaga histo.
Schraden
Schraden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Elbe-Elster de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lankola cikonio
La lankola cikonio (Ciconia episcopus) estas granda (80-90 cm), tropika kaj tre disvastigita vadbirdo el familio Cikoniedoj kaj el ties tipa genro cikonioj, Ciconia. La latina scienca nomo por la specio episcopus aludas al episkopoj, nome pro la majestaj sinteno kaj aspekto de la birdo kun tiu blankega kaj kontrasta kolumo kaj irizecaj briloj en la malhela plumaro: la kontrasta nigrablanka plumaro rememoras pri nigrablanka vestaĵaro de pastroj.
Disvastiĝo kaj subspecioj
Tiu specio okupas la subsaharan Afrikon kaj marbordajn hindioceanajn landojn, tio estas el Barato ĝis fino de Indonezio. Tamen laŭ tiu disvastiĝo, la specio, kiu dekomence separiĝis de Ciconia stormi, disiĝas en tri subspecioj:
Aspekto
Temas pri cikonio 85 cm alta. La plej videbla trajto de tiu birdo estas la kolo blanka kaj velura disde la korpo nigra kun irizecaj briloj. La beko estas foirtika, nigreca kaj ruĝa, ĉefe ĉepinte. Estas ankaŭ nigra makulo ĉirkaŭ la okulo ruĝa kaj en la aziaj subspecioj eĉ ĝis la kapo. En la afrika subspecio la blanko atingas la kapon. La korpo estas nigreca sed kun belaj malhelverdecaj kaj violaj briloj bruste kaj dorse. La kruroj estas longaj kaj ruĝaj. La suba ventro blanka. Ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj estas iom senkoloraj versioj de plenkreskulo.
Kutimoj
Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj en humidejoj kun arboj. La granda nesto el bastonetoj estas konstruita en arbara arbo, kaj tie le ino demetas 2-5 ovoj en tipa ovodemetado. Tiu cikonio estas kutime silenta, sed foje elsendas mutuan bekofrapadon kiam plenkreskuloj kuniĝas ĉe nesto. Tiu afrotropisa kaj orientalisa specio estas larĝaflugila ŝvebobirdo, kiu dependas por moviĝi el termikoj de varma aero por elteni longdistancajn flugojn. Kiel ĉiuj cikonioj, ili flugas havante kolon eletendite.
Ili povas vivi ĝis 30 jaroj. La Lankola cikonio (Ciconia episcopus) estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA).
Kalifornia darlingtonio
La kalifornia darlingtonio (science: Darlingtonia californica) estas karnovora planto kaj la unusola specio de la monotipa genro Darlingtonia el la familio de la Saraceniacoj (Sarraceniaceae). Ĝi estas proksime parenca al la karnovora Saracenio (Sarracenia).
Karakterizaĵoj
Darlingtonio estas ĉiamverda, multjara, herba planto kun rizomo. La rizomo havas diametron de 2 cm. La planto kreskas tre malrapide, nur post du ĝis tri jaroj ĝi havas sian tipan formon kaj post sep ĝis dek jaroj ĝi komencas flori la unuan fojon.
Folioj/kaptilo
La rekte el la rizomo kreskanta foliaro konsistas el tipaj hosoformaj folioj, kiuj formas folirozedon. La folioj estas iom konusformaj kaj plilarĝiĝas direkte al la bazo. Ili estas kavaj kaj altas 60 ĝis 80 cm, kelkfoje ĝis unu metro. Sur la kompleta antaŭa flanko la folio havas listelon. Ĉe la pinto ĝi havas kaskoforman kufon, kiu pendas kiel renversita V-forma alpendaĵo. Tio similas al lango de serpento. Tial la planto en kelkaj lingvoj nomiĝas Kobroplanto. Malantaŭ tiu lango de serpento estas malgranda aperturo kiu estas ĉirkaŭita de peristomo. La folioj aŭ staras vertikale aŭ kreskas preskaŭ horizontale kaj la serpentolango tuŝas la grundon por altiri insektojn, kiuj vivas sur la grundo. Ĉiu folio estas tordita en si mem je 270 gradoj, tiel, ke la aperturo kaj la serpentolango montras for de la rozedo – eble por pli bone kapti sian predon. La folioj estas dividitaj en ses zonoj: zono 1a estas la „serpentolango“, zono 2a la peristomo, zono 3a la kufo, zono 4a ĝis 6a po pli malalte situantaj segmentoj de la hoso. Ĉiu zono havas specialan funkcion kaptante la predon.
Malgraŭ tiu kaptilkonstruaĵo la darlingtonio ne estas tre bona kaptanto.
Floro
Havante brakteojn la floraro en majo fariĝas ĝis unu metro alta. Ĝi superas la altecon de la folioj nur iomete. La flave helverdaj sepaloj estas iom pli longaj ol la purpuraj petaloj. En 1994 oni malkovris kreskejon kun ĉ. 30 individuoj, kiuj ne havas purpurajn petalojn, sed la saman koloron kiel la sepaloj.
Frukto kaj semoj
Post la polenigado altiĝas la ovario malrapide, tiel, ke la kapsulfrukto rekte staras. La kreskanta frukto estas renverse ovoforma kaj enhavas plurajn centojn de haraj kaj sablokoloraj semoj. Pro la haroj la semoj kapablas flosi (bitisoĥorio).
Vegeta reproduktado
La rizomo de la planto formas stolonojn, kiuj formas iom post iom grandajn koloniojn. Ĉiu nodo povas formi novajn radikojn kaj foliojn. La vegeta reproduktado estas ofte multe pli granda ol per semoj.
Disvastigo
La specio estas endemia en la nordokcidento de Usono. Ili trovigas nur en okcidenta Oregano kaj Nordkalifornio. Nur ununura trovejo estas ĉe la lago Chase apud Seattle en la ŝtato Vaŝingtonio. En sia hejmregiono la specio kreskas en montaroj (Kaskada Montaro, Sierra Nevada, Klamath montaro, Siskiyou montaro, Trinity montaro) ĝis 2500 m super marnivelo kaj en Florence (Oregono) ĝis marnivelo, kie troviĝas la nur sep hektaroj granda Darlingtonia Botanical Wayside, la sola naturprotektejo de Oregono. La nombro de la specioj varias inter 200 kaj 250, kiuj kreskas en Oregono kaj Kalifornio.
Habitato
Darlingtonioj kreskas precipe sur roka subgrundo. Oftaj kreskejoj estas malsekherbejoj kaj marĉoj, sed ankaŭ ĉe riverbordoj kaj grundoj kun pura (senkalka) sablo en pinaroj. Ĉiu kreskejo direktiĝas suden aŭ sudokcidenten kaj havas altan precipitaĵon (1000 ĝis 2000 mm).
Sistematiko
En tiu genro ekzistas nur unu specio, sen subspecioj kaj varioj, sed ekzistas albinismoformo.
Bahavalpur
Bahavalpur (بہاولپور) estas metropolo kaj universitata urbo de Pakistano, en provinco Panĝabo (Pakistano). Ĝi iam estis ĉefurbo de princlando kaj estis hejmo de diversaj reĝoj aŭ regnestroj.
Geografio
Bahavalpur situas en orienta parto de la lando sur ebenaĵo laŭ flankorivero de Induso. Multano troviĝas 90, Fajsalabad 270, Lahore 420, Islamabado 700 km-ojn.
Historio
Bahavalpur fondiĝis en 1748 tiam apartenanta al sendependa regno.
112 Ifigenio
112 Ifigenio estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono. La usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters malkovris ĝin, la 19-an de septembro 1870 elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).
Bahavalpur
Historio
La pakistana diktatoro Muhammad Zia-ul-Hak mortis kun kelkaj el siaj pintaj militistaj oficiroj kaj du usonaj diplomatoj en mistera aviadilakcidento apud Bahavalpuro la 17an de aŭgusto 1988.