cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaroslav Šustr
Morto de la patro
Karel ŠUSTR, patro de nia kluba prezidanto mortis la 12-an de aŭgusto. Li fariĝis viktimo de sia helpemo en la poresperanta aktiveco de sia filo. Li estis tiu, kiu ĉiutage zorgis pri ĝustatempa forsendado de registrita poŝto kaj de ĉiu poŝto por eksterlando. Li akcidentis dumire al la poŝtoficejo kaj mortis post 41-taga lukto kontraŭ la sekvoj de sia falo. (Bulteno de EK Praha, 41/1956)
Integra savsistemo
Per nocio Integra savsistemo (ISS) oni komprenas koordinitan labormanieron de ties konsisteroj dum preparo por eksterordinara evento kaj dum farado de savlaboroj kaj likvidaj laboroj.
5-a de majo
La 5-a de majo estas la 125-a tago de la jaro (la 126-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 240 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 5-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Bocsig
Bocsig [boksig] (hungare:Bokszeg) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Arad. En 1910 ĝi havis 2 679 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2 580 (rumanoj, 5% hungaroj ). Ĝia unua mencio estas en 1553. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Ĉagano
Ĉagano estas man-armilo en formo de bastono finita per eta hakilo, martelo aŭ hoko. La bastono estis ofte riĉe ornamita per najloj, malsupra fino havis kutime metalan pinton.
Ĉaganon uzadis batalantoj en montaraj landlimaj regionoj, ĉar ĝi povis servi laŭ bezono kiel irbastono aŭ kiel batalilo.
Altosalto
Altosalto (en konkurso) aŭ altosaltado (ĝenerale kiel sporto) estas atletika konkura sporto. Oni efektivigis ĝin per alkuro kaj salto, celante atingi la plej grandan alton.
Un certain monsieur
Un certain monsieur ("Iu certa sinjoro") estas franca krima filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Yves Ciampi. Un certain monsieur estis originale filmita en la franca lingvo.
La intrigo estis inspirita de la romano de Jean Le Hallier titolita Prix du Quai des Orfèvres (1947).
En la filmo interalie aperas la aktoroj Louis de Funès, Hélène Perdrière kaj Louis Seigner.
La filmo entute daŭras 90 minutojn.
Altosalto
Al tiu sportobranĉo apartenas horizontala alkura vojo, kiu ebligas akceliĝon dum 15m antaŭ la salto. Oni celas preter-salti horizontalan, malpezan rondan stangon, kiu estas metata sur du mezuraj, vertikalaj kolonoj (subteniloj). Se la altosaltisto ne povas superi la stangon, eĉ nur tuŝas ĝin, ĝi defalas. La saltisto falas sur remburitan falejon (min 5x4 m).
Se la saltisto trifoje faligas la stangon, oni forfalas, kaj nur la antaŭa sukcesa alto estas akceptita. Okaze de samaj rezultoj, oni elektas gajninto tiun, kiu faligis malpli ofte la stangon dum la konkurso.
Vira altosaltisto neniam venkis duan fojon en sinsekvaj olimpikoj, dum du virinoj dufoje: la rumana hungarino Jolán Balázs (1960, 1964) kaj la germana Ulrike Meyfarth (1972, 1984)).
Ai
Ai aŭ AI povas esti:
Diefmatten
(jen france, origine alemane kaj germane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Fallon
Fallon estas la nomo de la sekvaj lokoj
en Francio:
en Usono:
Vidu ankaŭ:
Kompreneble la loknomo ankaŭ servas kiel familia nomo.
Rozkrona fruktokolombo
La Rozkrona fruktokolombo, Ptilinopus regina, konata ankaŭ kiel Roztufa fruktokolombo estas mezgranda, ĝis 22cm longa, verda fruktokolombo kun grizaj kapo kaj brusto, oranĝa ventro, blankeca gorĝo, flavoranĝa irizo kaj grizverdecaj beko kaj kruroj. Ĝi havas rozecruĝan kronon (de kie venas la nomo) kun flava bordo. La indonezia subspecio, P. r. xanthogaster havas blankecan kronon kaj pli palgrizajn kapon kaj bruston. Ambaŭ seksoj estas similaj. Junuloj havas verdajn kronon kaj plumaron.
Tzvetan Todorov
Tzvetan TODOROV (en bulgara, Цветан Тодоров; Sofio, 1a de marto 1939-Parizo, 7a de februaro 2017) estis bulgar-franca lingvisto, filozofo, historiisto, kritikisto, literatura kritikisto kaj literaturteoriulo.
Rozkrona fruktokolombo
La Rozkrona fruktokolombo estas disvastigita en malaltaj pluvarbaroj de orienta Aŭstralio, kaj munsonaj arbaroj de norda Aŭstralio, insuloj Malgrandaj Sundaj Insuloj kaj Molukoj de Indonezio. La dieto konsistas ĉefe el variaj fruktoj, de palmoj aŭ vitoj. La ino plej ofte demetas ununuran blankan ovon.
Tzvetan Todorov
Biografio kaj verko
Li estis filo de bibliotekistoj de Sofio, kaj edukiĝis en la komunisma Bulgario. Ekde 1963 li loĝis en Francio, kien li iris studi dekomence por unu jaro, sed li restis definitive tie, apogita poste de Roland Barthes.
Rozkrona fruktokolombo
Disvastigita kaj komuna tra ĝis granda teritorio, la Rozkrona fruktokolombo estas konsiderata kiel Malpli Zorgo ĉe IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Tzvetan Todorov
Biografio kaj verko
Todorov estis profesoro kaj direktoro de la Centro de Esploroj pri Artoj kaj Lingvo, en la Nacia centro pri scienca esplorado (CNRS), en Parizo. Li profesoris ankaŭ en Yale, Harvard kaj Berkeley.
Post unua verko pri literatura kritiko dediĉita al la poetiko de la rusaj formalistoj, lia intereso etendiĝis al la filozofio de lingvo, fako kiun li perceptid kiel parto de la semiotiko aŭ siencio de la signo ĝenerale. El lia teoria veerkaro elstaras la disvastigo de la pensaro de la rusaj formalistoj. Poste, li radikale ŝanĝis sian esploron, kaj en liaj novaj historiografiaj tekstoj hegemonias la studo de la konkero de Ameriko kaj de la koncentrejoj ĝenerale, sed ankaŭ la studo de kelkaj formoj de pentrarto. Tamen, elstaras konstante ĉefe liaj trairoj al la pensaro de la Klerismo, al ties originoj kaj eĥoj ajntipaj.
Albaladeĥo
Albaladeĥo (Albaladejo, hispane, el la araba alBalat (la vojo)) estas vilaĝo apartenanta al la komarko Campo de Montiel (Kampo de Montjel) en la hispana provinco Ciudad Real (Ziŭdad Real', Reĝurbo), en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas albaladejeños. La censita populacio en 2010 estis de 1.506 loĝantoj kaj la denseco estas de 30,77 loĝ/km².
Situo
Alange estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la plej sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 1000 m; je 118 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 48,94 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°37′04.11″ N 2°48′29.55″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Aleksandra Sarkofago
La Aleksandra Sarkofago estas helenisma ŝtona sarkofago de la fino de la 4a jarcento a.K. ornamita per ĉizitaj basreliefo montrantaj bildojn pri Aleksandro la Granda. La verko estas rimarkinde bone konservita kaj estis celebrata pro sia alta estetika atingo. Ĝi estas konsiderata elstara havaĵo de la Istanbula Arkeologia Muzeo.
La tiel nomata "Aleksandra Sarkofago", malkovrita ĉe Sidono kaj nune en la Istanbula Arkeologia Muzeo, estas tiele nomita ne ĉar oni pensas ke ĝi enhavis la restaĵojn de Aleksandro, sed ĉar ties basreliefoj priskribas Aleksandron kaj liaj kompanoj luktantaj kontraŭ la persoj kaj ĉasantaj. Origine oni pensis ke ĝi estis la sarkofago de Abdalonimo (m. 311 a.K.), nome reĝo de Sidono nomumita de Aleksandro tuj post la batalo de Iso en 331. Tamen, pli ĵuse, oni sugestis ke ĝi povus dati el antaŭ la morto de Abdalonimo.
8067 Helfenstein
8067 Helfenstein estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Paul Helfenstein de la Universitato Cornell, sperto en fotometrio de la sunsistemo kaj malvolvanto de novaj teknikoj por eltiri gravajn fotometrikajn datumojn pri la surfacoj de asteroidoj el observoj elde kosmosondiloj. Helfenstein estis responsulo pri la analizo de la fotometriaj observoj de 951 Gaspro kaj 243 Idao elde Galileo kaj de 253 Matildo kaj 433 Eroso elde NEAR Shoemaker.
Ĉevaoj
La ĉevaoj estas bantua etno, kiu loĝas precipe en la suda duono de la sudorientafrika ŝtato Malavio, sed ankaŭ en la oriento de Zambio kaj en la regionoj Niassa, Tete kaj Milange en Mozambiko (tie nomataj Sena), ĝis al Zimbabvo.
La ĉevaoj hodiaŭ formas la plej grandan kaj dominantan etnan grupon en la respubliko Malavio, ilia subtribo respektive klano de la firioj koncentras sin je tio al gvidadotaskoj, la subtribo respektive klano de la bandaoj al la kuracado kaj ŝamanismo.
Kongreso de KPSU
Kongreso de KPSU estis, laŭ la partia statuto, la ĉefa gvidorgano de Komunista Partio de Sovetunio kaj ties antaŭulaj partioj. Entute okazis 28 tiaj kongresoj, se kalkuli ekde la kongreso de Rusia Social-Demokratia Laborista Partio en Minsko (1898).
Lariso (urbo)
Lariso estas greka urbo kaj la ĉefurbo de Provinco Lariso.
Kongreso de KPSU
En 1917-1925 la kongresoj okazis ĉiujare, sed post la morto de Lenino partia politiko ŝanĝiĝis al malpli da demokratio; rezulte inter la jaroj 1939-1952 kongresoj tute ne okazis. Ekde 1961 la kongresoj okazadis regule, ĉiun kvinan jaron.
Ĉevaoj
La ĉevaa lingvo estas oficiala administra lingvo en la respubliko Malavio.
Lariso (urbo)
En la jaro 2001 la urbo Lariso enhavis 132.779 loĝantojn. Ĝi estas la sepa plej granda urbo de Grekio kaj ĉefa komerca-industria centro. Lariso estas ankaŭ la ĉefurbo de greka regiono Tesalio, unu de  la dektri regionoj de Grekujo. Laŭ legendo Hipokrato, la patro de la okcidenta medicino, mortis ĉi tien.
La nomo Lariso estas antikvagreka kun pelasga origino kaj signifas kastelon.
IJK 1939
Por 1940 oni akceptis proponon okazigi IJK-on en Bulonjo-ĉe-Maro. Ĝi tamen pro la dua mondmilito ne okazis; la 3-a IJK okazis nur en 1947 en Ipswich, Anglio.
Lariso (urbo)
Geografio
Multaj aŭtovojoj, inkluzive E75, kaj la ĉefa fervojo de Ateno-Tesaloniko transiras la Tesalio. La regiono estas rekte ligita kun la centro de Eŭropo tra la Internacia Flughaveno de Centra Grekio, troviĝita en Neo Anchialo kun mallonga distanco el Lariso. Lariso kuŝas apud la rivero Pinios. La Larisa Chasmo estas profunda tranĉvundo en la surfaco de Dione, natura satelito de Saturno, kiu estis nomita pro Lariso.
Kongreso de KPSU
La kongreso de KPSU elektadis la Centran Komitaton (ЦК/CK), kiu, siavice, elektadis membrojn de la Politika Buroo (Политбюро/Politburoo).
IJK 1939
Programo
Okazis dum la 2-a IJK la jenaj programeroj:
Lariso (urbo)
Mitologio
La kreinto de la urbo estas menciita en Greka mitologio kun la nomo Acrisio, kiu mortiĝis akcidente de sia filo Perseo. Tie vivis ankaŭ Peleo, la heroo amata de la dioj, kaj sia filo Aĥilo. Tamen, la urbo ne menciis Homero, krom ĝi povus esti identigita kun la urbo Argissa de la Iliado. Laŭ la mitologio, la nimfo Lariso estis filino de la praa viro Pelasgo.
Historio
Lariso estas antikva urbo kio aperis loĝantinta antaŭ 4000 jaroj. Faktoj de Paleolitiko periodo estis trovitaj.
IJK 1939
Teatraĵoj
Interalie:
Floor Meydam
Floor MEYDAM estis nederlanda desegnisto kaj esperantisto. Ekde 1938 estis la unua sekretario de Tutmonda Junular-Organizo. Li loĝis en Leerdam.
Clairegoutte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
APR
La vorto havas plurajn signifojn:
(12518) 1998 HM52
(12518) 1998 HM52 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Aŭstralio)
Toros Toramanjan
Toros TORAMANJAN (armene: Թորոս Թորամանեան; 1864 - 1-an de marto 1934) estis elstara armena arkitekto kaj historiisto pri arkitekturo. Li estas konsiderita "la patro de la armena arkitektura historiografio."
Toramanjan naskiĝis en 1864, en la urbo Ŝebinkarahisar (Շապին-Գարահիսար en la armena), Otomana Imperio. Li studis arkitekturon en Akademio de Belartoj en Konstantinopolo, kaj poste en Sorbonne, Parizo, kaj poste li laboris pri la detala studo de la restaĵoj de mezepokaj armenaj arkitekturaj monumentoj.
Mohlsdorf
Mohlsdorf ĝis la fino de 2011 estis memstara administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro 2010 la komunumo havis 2812 loĝantojn. Ekde la jaro 2012 ĝi kun la najbara eksa komunumo Teichwolframsdorf konsistigas novan komunumon Mohlsdorf-Teichwolframsdorf.
Al
La literkombino havas plurajn signifojn:
Cermei
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 060 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj), en 1992 2 046 (rumanoj, 15% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1229. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad).
(9992) 1997 TG19
(9992) 1997 TG19 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tecuo Kagaŭa kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Carl Nordmann
Carl Nordmann (naskiĝinta la 30-an de aŭgusto 1849 en Kassel; mortinta la 24-an de decembro 1922 en Essen, Germanujo) estis germana arĥitekto. Li precipe estas konata pro siaj preĝejokonstruaĵoj. Du unuaj verkoj estis faritaj kunlabore kun Julius Flügge.
APT
La vorto APT havas plurajn signifojn:
Ĉajko
Ĉajko estas malpeza ŝipo, kiun uzadis ukrainaj kozakoj, precipe la kozakoj zaporogaj. Ĝi estis pelata per remiloj kaj simpla velo sur masto. En kazo de neceso la maston oni povis kuŝigi sur la fundon de la ŝipo. La rando de ĉajko estis garnita per pajlofaskoj. La rudroj estis sur la pruo kaj ankaŭ pobo, kio grave plibonigis manovrajn kapablojn. La ŝipo ne havis ferdekon, la remistoj sidis sur benkoj. Ĉajkoj estis uzataj kun ŝato ĉe pirataj atakoj, kaj kozakoj kuraĝis eĉ al la Nigra maro.
(19889) 2304 T-2
(19889) 2304 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Quatremare
Quatremare estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Anzoátegui
Anzoátegui (hispanlingve ansoAtegi), estas venezuela subŝtato en la oriento de la lando. Ĝiaj limigoj estas norde la Kariba Maro kaj Miranda, oriente la ŝtatoj Monagas kaj Sucre, sude la ŝtato Bolivaro, kaj okcidente la ŝtato Guárico.
Quatremare
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Quatremarois.
Ulft
Ulft estas vilaĝo en la nederlanda municipo Oude IJsselstreek en la provinco Gelderlando. Ĝi estas la plej granda loko de la municipo nove fondita en 2005: Laŭ la stato de januaro 2021 en la vilaĝo vivis 10 440 loĝantoj. Antaŭe ĝi apartenis al la municipo Gendringen. Ulft situas tuj apud la rivero Malnova Iselo.
Krom la samnoma vilaĝo al ĝi apartenas la najbarecoj Oer kaj De Pol. Oer en la nordo havas sian nomon de fer-erco, kiu donis al la loko iomete da industrio. Sur la ejo de la malnova ferejo DRU oni konstruadas muzeon pri fero.
Anzoátegui
Ŝtata metropolo kaj administra centro estas la urbo de Barcelono (Barcelona). Aliaj gravaj urboj estas Puerto la Cruz, Lechería, Guanta, El Tigre kaj Anaco.
Gabrielle Fitzpatrick
Gabrielle Fitzpatrick (n. 1-an de februaro 1967) estas aŭstralia filma kaj televida aktorino.
Biografio
Fitzpatrick naskiĝis en Brisbano, Aŭstralio. Fitzpatrick aperis unuafoje en la televido en Outback Steakhouse. Poste ŝi laboris kiel manekeno, poste sukcesa aktorino.
El Cubillo de Uceda
El Cubillo de Uceda [elkuBIĝo deuZEda] (La Kubeto (aŭ Siteleto) de Uceda) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 135 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,19 loĝ/km².
Situo
El Cubillo de Uceda situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña del Henares en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 885 m super marnivelo; je 36 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 32,25 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°49′30″N 3°24′17″Ok.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Casa de Uceda, Uceda, Valdenuño Fernández, Villaseca de Uceda kaj Viñuelas.
Historio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis ofte super 500 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Rura turismo: templo de romanika mudeĥara stilo ununava kun platereska pordego kaj mudeĥara absido duoncirkla el briko. ​
Monéteau - Gurgy (stacidomo)
Monéteau - Gurgy estas franca stacidomo sur linio - Cosne, situanta en  Monéteau, apud Gurgy, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Laroche-Migennes - Cosne (753000).
Preĝejo Marteno de Tours (Szentendre)
La Preĝejo episkopo Marteno de Tours estas funkcipova katolika konstruaĵo en Hungario en Szentendre, en la subĉiela muzeo.
Historio
La origina kirko estis konstruita en 1836 en Óbudavár, ekde tiam ĝi servas daŭre por la katolikoj. La subĉiela muzeo en Szentendre estis fondita en 1972. Muzeologoj konstatis, ke la kirko de Óbudavár estas bona ekzemplo por prezenti la vilaĝan kirkon en la regiono de Balatono. Fakuloj konstruis ĝuste tian kirkon en la subĉiela muzeo, kie ĝi estas videbla. La preĝejo estas parto de diversaj aranĝaĵoj en la muzeaj programoj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze estas la ĉefenirejo. La kvadrata turo iomete reliefas meze. La navo finiĝas en sesangula absido. Sakristio kun aparta enirejo aliĝas al la absido.
János Victor
János Victor [jAnoŝ viktor?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Victor János estis hungara kalvinana pastro, altlerneja instruisto.
János Victor naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Ostřetín
Municipo Ostřetín situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en milde ondoforma pejzaĝo inter riveroj Orlice kaj Loučná, ĉe ŝoseo n-ro 35 inter Hradec Králové kaj Brno, 20 km oriente de urbo Pardubice, 4 km sudoriente de urbo Holice. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Roger Imbert
Roger IMBERT naskiĝis la 19-an de oktobro 1938 en Migennes mortis la 21-an de septembro 2009 en Zagrebo. Li esperantistiĝis en 1954 kaj ekde 1960 ĝis sia morto (2009) loĝis en Kroatio. En 1957 li estis oficisto en la CO de UEA en Roterdamo. Li organizis kursojn kaj festivalojn (PIF, Pupteatra Internacia Festivalo). Li tradukis el la franca kaj kroata literaturoj. Libroforme aperis kelkaj liaj tradukoj el Ivo Andrić, Colette, Jean Anouilh k.a. Originalaj kontribuoj al la Esperanta satiro faritis de li sub la pseŭdonimo Histriko. Li ankaŭ kontribuis al Zagreba metodo.
Ostřetín
Historio
Ostřetín ekestis kiel vilaĝo huba sur strata plano. En ĉi tiu tipo de vilaĝo bienoj situis sur ambaŭ flankoj ĉe la vojo. Ĉiu bieno havis malantaŭe siajn kampojn. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1336, kiam ĉeĥa reĝo Johano de Luksemburgio donis kiel garantiaĵon al fratoj de Lipá urbeton kaj fortikaĵeton Vysoké Chvojno kun apartenantaj vilaĝoj, inter kiuj estas nomata ankaŭ Ostřetín. En la jaro 1350 estas en listo de preĝejoj nomata paroĥa preĝejo de Vizito de Sankta Maria sub estinta nomo de la vilaĝo Hostětín.
Preĝejo
Preĝejo de Vizito de Sankta Maria, malfrubaroka, estis konstruita sur loko de la pli aĝa ligna preĝejo, forbruligita en la jaro 1758. Ĝi estas ununava kun kvadrata presbiterejo, kun sakristio en la akso kaj kun turo super la okcidenta ĉeffasado.
János Victor
Biografio
János Victor maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1906, poste li akiris teologian diplomon en 1910, pli poste li studis filozofion (komprenu: sciencojn) 2 jarojn, fine jaron en Princeton (Nov-Ĵerzejo), kie li denove akiris diplomon. Tiutempe li jam redaktis eklezian gazeton. Ekde 1913 li ekinstruis en Budapeŝto. Li doktoriĝis el filozofio en 1924. Inter 1925-1932 li instruis en Kalvinana Teologia Akademio, inter 1932-1949 li estis pastro en Preĝejo de Hejmenveno, fine li ĝismorte instruis en la akademio. Li havis ankaŭ ekleziajn postenojn.
Ostřetín
Preĝejo
Eksteraĵo estas dividita per lizenoj, la ĉefa enirejo estas kadrita per pilastroj, sur anguloj de la turo estas dekoraj pilastroj.
La presbiterejo estas volbita per plataĵo subtenita en la anguloj per pilastroj, la navo havas platan plafonon, la ĥorejo estas subvolbita per plataĵoj, en subturejo estas kruca volbo.
Statuo
Statuo de Sankta Johano Nepomuka kun anĝeleto sur voluta soklo el la jaro 1740.
Popola arĥitekturo
Teretaĝa domo n-ro 47 el la 1-a duono de 19-a jarcento kun ornamente dekoraciita frontono.
Gneo Domicio Korbulo
Gneo Domicio Korbulo (latine Gnaeus Domitius Corbulo) (Peltuinum ĉ. 7 - 67 p.K.) estis romia generalo, bofrato de la imperiestro Kaligulo kaj bopatro de Domiciano. Lojala kaj honora ĝis la fino, la sindonemo de Korbulo rilate al sia lando estis tia, ke kiam lia imperiestro ordonis al li sinmortigi, li falis sur sian propran glavon, dirante, "Axios!", t.e. "Mi estas inda!". Li elstaris pro la militkampanjoj en Anatolio dum regado de Nerono.
(38051) 1998 XJ5
(38051) 1998 XJ5 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro », ĉar ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Jupitero - Suno.
Timoĥaro de Aleksandrio
Timoĥaro de Aleksandrio (ĉ. 320 a.K. — 260 a.K.) estis greka astronomo kaj filozofo, naskiĝinta verŝajne en Aleksandrio. Li estis samtempano de Eŭklido.
Proksimume en la jaro 300 a.K. Timoĥaro komplilis stelkatalogon kune kun Aristilo. 150 jarojn poste Hiparko komparis sian propran katalogon kun tiu de Timoĥaro kaj rimarkis, ke la geografia longitudo de la stelo estis ŝanĝiĝinta, tiel Hiparko povis determini unuafoje la gradon de precesio de la Ekvinoksoj.
Timora arbustobirdo
La Timora arbustobirdo (Buettikoferella bivittata) estas specio de la familio de Megaluredoj iam inkludita en la familio de Silviedoj. Ĝi estas la ununura specio de la genro Buettikoferella. Ĝi troviĝas kiel endemio en la insulo de Timoro nome en ties partoj de la landoj Indonezio kaj Orienta Timoro.
Timoĥaro de Aleksandrio
La luna kratero Timoĥaro estis nomita omaĝe al li.
33
En la jaro 33 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
30er
Am
La literkombino havas plurajn signifojn:
Filikobirdo
La Filikobirdo (Bowdleria punctata) estas insektovora birdo endemia de Novzelando. La nomoj de Maorioj estas Kōtātā aŭ Mātātā.
La Filikobirdo estas grundema birdo, kaj ne flugema, moviĝanta ĉefe perpiede aŭ laŭ eventualaj mallongaj flugoj de malpli da 15 metroj. En la 19a jarcento Buller priskribis ĝin kiel "unu el niaj plej komunaj" (birdoj) sed ĝi poste suferis la sekvan kaj disvastigan detruadon de ties natura (humideja) habitato pro la eŭropa setligado kaj nune estas rara
Estas ses tute protektitaj subspecioj de Filikobirdo:
Oni supozas ke la Bowdleria (punctata) rufescens (la Ĉathaminsula filikobirdo) iĝis formortinta ĉirkaŭ 1900.
Tiuj birdoj nestumas inter herbo ĉegrunde, farante profundan tasformon de sekigitaj junkoj kovritaj el plumoj. Reproduktado okazas el septembro al februaro (sudhemisfera somero), produktante ovodemetadojn de 2-3 rozblankecaj ovoj kun brunaj aŭ purpuraj punktetoj.
Ĉe kulturo de Maorioj
Maorioj adoras la Filikobirdon kiel "oraklo" aŭ "saĝa birdo" (Manu tohu). La alvokoj de tiu birdo estas interpretataj kiel antaŭanonco de sukcesoj aŭ malsukcesoj en ĉiutaga agado kiel fiŝkaptado sed je pli serioza nivelo povus ankaŭ averti pri prospero kaj sano aŭ katastrofo kaj morto.
1678 Hveen
1678 Hveen estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la dana insulo Ven, kie estas Uraniborg kaj Stjerneborg, la observatorioj de Tycho Brahe. (Ĉi-tiu insulo donis sian nomon ankaŭ al la asteroidoj 379 Huenna kaj 499 Venusia.)
Folkloro
La nocio folkloro (el la angla folklore: folk "popolo" kaj lore "transdono") entenas la popolajn tradiciojn, legendaron de unu popolo, transdonite perbuŝe.
Al tio apartenas: proverboj, enigmoj, rakontoj, fabeloj, fabloj, legendoj, lulkantoj, rimoj, ŝercoj, kantoj, baladoj, spritaĵoj aŭ blasfemformuloj. Nuntempe oni alkalkulas ankoraŭ: modernajn legendojn (urba legendo, klaĉo).
La nocion uzis unuafoje en 1846 William John Thoms kiel priskriban nocion por "popolartaj antikvaĵoj" (popular antiquities). Johann Gottfried von Herder okupiĝis unua pri kolektado kaj konservado de la "folkloro", antaŭ ĉio pri popolkantoj. Li klopodis dokumenti la "popolan spiriton", tradiciojn kaj identecon de la germana popolo. La koncepto de Herder trapolitikiĝis per naciismo en la 19-a jc. kaj kondukis al manipulado de la buŝa tradicio. Konsekvenco estis la nacisocialismo. La objektiva folkloresploro evoluis pli poste nur en la 20-a jarcento enkadre de etnografio.
La folkloroj povas enhavi religiajn aŭ mitologiajn elementojn, sed plej ofte okupiĝas pri la kutima transdono de la ĉiutaga vivo. La folkloro ofte unuigas la veron kaj fabelon en unu rakonton.
Folkloro rilatas ofte al naskiĝo, geedziĝo kaj entombigo, festotagoj, popolkutimoj kiel popoldanco, popolmuziko kaj teatraĵoj.
Folkloro respeguliĝas en multaj materiaj terenoj kiel en pentrado, skulptado, arkitekturo, metio, teksaĵoj, ornamaĵoj, vestado kaj manĝaĵoj.
Regimento
Regimento estas parto de armeo, konsistanta el kelkaj batalionoj aŭ skadroj. Ĝi kutime enhavas inter mil kaj kelkmil homojn. Regimento povas esti batal-taĉmento aú nur administra. Historie unu el difinaj ecoj de regimento estas ke ĝi enhavas ĉiujn necesajn loĝistikajn taĉmentojn kaj povas agi aŭtonome dum militaj operacoj. La rango de estro por regimento plej ofte estas kolonelo aŭ egala. En armeoj, regimentoj estas ofte unuigataj en diviziojn (plej kutime, po 4), aú iuj malsamaj batalionoj (infanteria, artileria, tanka) kaj rotoj estas kunigitaj en brigado
Folkloro
Ideologia vidpunkto
Nocio de "folkloro" aperis en 19-a jarcento dum Romantikismo. Tiam homoj revis pri "perdita paradizo", kiun urboj kaj industrioj destuus. Ŝajnis al ili ke simpla popolo kaj kamparanoj, kun siaj "tradicioj" estas pli proksimaj de malnova paradiza erao, ol intelektuloj. En frua 20-a jarcento, markistoj, kiel Antonio Gramsci, pensis "folkloron" kiel iluziilon de ekspluantaj klasoj, kiuj volis ke popolo ne havu ŝlosilojn de "vera" kulturo kaj scienco kaj kontetiĝus per malsciencaj folkloraj konoj. Post Dua Mondmilito, oni vidis folkloron kiel ilo por interkompreno de homoj de malsamaj kulturoj. UNESKO en unu el siaj unuaj dokumentoj, rekomendis la studon kaj divastigon de folkloro. Dum malvarma milito multaj komunismaj landoj uzis la folkloron por montri homan aspekton de sia kulturo.
Gurgy
Gurgy estas franca situanta en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gurgyçois.
Snina
Snina (hungare Szinna, ukraine Снiна, rutene Снина), estas distrikta urbo en Slovakio, situanta en distrikto Snina, Regiono Prešov, ne malproksime de limoj de Ukrainio kaj Pollando.
Geografio
Snina estas la plej orienta urbo de Zemplen (reĝa departemento), troviĝanta en kunfluo de rojo Pčolinka kaj Cirocha. Ĝi estas ĉirkaŭita de montaroj Laborecká vrchovina, Bukovské vrchy kaj Vihorlatské vrchy.
Simboloj de urbo
Urba blazono estas transprenita el historia sigelo el 19-a jarcento kaj bildigas fluilon, norion kun konstrukcio, martelon kaj amboson. Koloroj estas: frontono – verda; norio kun konstrukcio – ora; fluilo, martelo kaj amboso - arĝenta. Aŭtoro de grafika propono de la urba blazono estas Dezider BARTA.
Kromtono
Kromtono estas en ĵazharmoniaro aldona tono al rigardata akordo. Ĉi tiujn tonojn oni povas – ekzemple dum la improvizado aŭ akompanado de solisto per harmoniinstrumento (piano/gitaro) – laŭplaĉe ludi aŭ ellasi, ĉar ili ne estas esencaj por la sonkaraktero de akordo.
Ĉar la ĵaza male al la klasika harmoniscienco deiras de kvar anstataŭ tri akordotonoj, la septo ne validas kiel kromtono. La kromtonoj do estas la naŭto, la dekunuto kaj la dektrito (oni deiras je la nomado de la intervaloj de tritotavoligo de la akordo: baza tono (1), trito (3), kvinto (5), septo (7), naŭto (9), dekunuto (11), dektrito (13)).
Snina
Historio
Ĉi tiu loko estis koloniigita jam en frua ŝtonepoko. Sninan trairis en pasinteco tri komercvojoj al Pollando. Ĝis nun ĉe vilaĝo Ruské konserviĝis nur ŝtonvojo "Porta Rusica" iranta el Hungario al Galicio.
Kromtono
Ekzemple je dominanta septakordo sur la baza tono G la akordotonoj estas b (trito), d (kvinto) kaj f (septo), la kromtonoj super ili estas a (naŭto), c (dekunuto) kaj e (dektrito); la sama validas ankaŭ por minoraj (sept-)akordoj. Tamen estas atentende, ke la dekunuto en maĵorakordo kaŭzas treegan streĉon kun la trito de la akordo kaj ĉi tiu kromtono pro tio (escepte kiel traira tono) eksonas treege malofte.
Ĉiu kromtono povas depende de la harmonia kunteksto ankaŭ esti aliigata, tio signifas kromate ŝanĝata.
Snina
Historio
Unua skribmencio estas el jaro 1343, kiam oni menciis Snina-n kiel parton de posedaĵo de Drugethovcoj. Plua skribaĵo estis donacdokumento de hungara reĝo Ludviko Granda de 7-a januaro 1347. En 15-a jarcento Snina disvastiĝis kaj akiris iajn urbajn privilegiojn. Tiutempe la urbo havis proksimume 130 loĝantoj, kio estis tiam sufiĉe multaj. En jaro 1487 oni memoras en ĝi monaĥejon de bazilianoj. En 16-a jarcento Snina prezentas sin kiel kampurbo. Post morto de Sigismundo la 2-a Drugeth la sninan posedaĵon ricevis lia filino Klára, kiu edziniĝis kun Petro Zichy. Fine de 18-a jarcento iĝis Terézia Wan Dernáthová kaj ŝiaj kvin filoj novaj geposedantoj. En la jaro 1781 ŝi konstruis novan masonitan kastelon anstataŭ malnova ligna.
En la jaro 1799 ŝiaj filoj vendis la grandhavaĵon al entreprenisto Jozef Rholl el nederlanda familio, kiu jam de 16-a jarcento enterprenis en mineja kaj metalurgia industrio en departementoj Gömör kaj Szepes (reĝa departemento). En la jaro 1809 oni malkovris en Jozefa valo (nomita verŝajne laŭ li) en Vihorlata montaro feroercon kaj fondis gisejon. En la jaro 1841 estis gisita ankaŭ statuo de Herkul, kiu ĝis nun troviĝas en korto de kastelo en Snina. Dum ekonomia krizo en la jaro 1873 la gisejo malaperis, vivo de loĝantaro de Snina kaj ĉirkaŭaĵo rapide plimalboniĝis kaj homoj amase transloĝiĝis al Usono, Kanado kaj okcidenta Eŭropo.
Jozef Rholl fondis ankaŭ vilaĝeton Rhollové Hámre, kiu pli malfrue nomiĝis Sninské Hámre (hodiaŭa vilaĝo Zemplínske Hámre). Post gerholloj restis en Snina ankaŭ vikariejo ĉe tombejo de Snina.
Elskribaĵo el monografio de eksa departemento de Zemplén (1903-1905). Snina (paĝo. 112, hungare Szinna)
Parta ekonomia pliboniĝo estis en komenco de 20-a jarcento, kiam aperis fervojo el Humenné al Stakčín en jaroj 1909 - 1912. Ĝi ebligis ĉefe disvolvo de lignoindustrio.
En 20-a jarcento estis teritorio de regino rekta okazintejo de du tutmondaj militoj, kiuj plimalboniĝis vivon de ĉi tiea loĝantaro. Dum intermilita tempo, kiam Karpata Rutenio apartenis al Ĉeĥoslovakio estis Snina grava urbo en komercvojo al Oriento. Post estiĝo de Slovaka ŝtato de jaro 1939 apartis orienta parto de Distrikto Snina al Hungario. Tage 1944-11-25 estis urbo liberigita.
Kulturo kaj interesaĵoj
havas sidejon ĉe Gimnazio en Snina. Ĝi havas proksimume dudek anojn – studentojn. Ĝi prezentis jam tri proprajn ludojn: „Vera doloro ne ekzitas“, „Patrino, mi vidis angelon“ kaj „Ni estas toleremaj“.
Reuilly (Eure)
Reuilly estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rulliens.
Anizila buterato
Anizila buterato aŭ  C12H16O3 estas estas organika aromata kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, enhavanta anizilan grupon ligitan al butila grupo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun milda florodoro iom simila al ĉerizo aŭ pruno, uzata kiel odorigaĵo aŭ gustigaĵo en nutroindustrio, parfumfabrikado kaj produktado de kosmetikaĵoj. Ĝi estas derivaĵo el buterata acido kaj anizila karbinolo.
Anizila buterato estas gustigagento kaj stabila sub normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo. Prefereble ĝi devas stokiĝi en vitraj ujoj por konservado de ĝiaj proprecoj. Ĝi estas uzata por intensigo de la vanilodoro kaj pro ĝia alta bolpunkto ĝi utilas kiel fiksigagento.
En nutroindustrio, ĝi aldoniĝas al sovaĝfruktaj gustoj por aplikado en trinkaĵoj, dolĉaĵoj kaj konfitaĵoj en kvantoj kiuj varias ekde 3 ĝis 10 partoj po miliono. Ĝi reakcias kun oksigagentoj, fortaj acidoj kaj alkoholoj.
Snina
Konstruaĵoj kaj memorigaĵoj
Postmilitaj jaroj signifis por kastelo fino de ĝia erao. En konstruaĵo estis junularhejmo, pli malfrue faka mezlernejo kaj en jaro 1996 ĝin aĉetis enterprenisto. Detruita estis ankaŭ angla parko. Nuntempe urbo kaj posedanto serĉas manieron por rekonstui ĝin. Ene estas grandega kruco kun Jesuo Kristo de kiu spano de manoj estas 3,5 metroj kaj alteco 4,5 metroj. Tuta kruco estas granda 9,5 metroj.
Mastrumado kaj infrastrukturo
En distrikto Snina troviĝas trinkakva rezervujo Starina, kiu provizas per akvo multaj urboj de orienta Slovakio.
Famuloj
En Snina naskiĝis slovaka-hungara aktoro Denisa Dér.
Rajmund Kaczyński
Rajmund KACZYŃSKI (naskiĝis la en Grajewo, mortis la  en Varsovio) estis soldato de Pola Enlanda Armeo (pseŭdonomo "Irka"), partoprenanto de la ribelo de Varsovio, inĝeniero.
La patro de polaj politikistoj Lech Kaczyński kaj Jarosław Kaczyński kaj edzo de Jadwiga Jasiewicz.
Biografio
De 1927 Rajmund kun la gepatroj loĝis en Baranowicze, kie lia patro estis fervojestro kaj la patrino okupiĝis pri nemoveblaj proprietaĵoj. Tie Rajmund partoprenis liceon. Antaŭ la dua mondmilito la familio translokiĝis al Brześć Litewski.
Post eksplodo de la milito timante deportadon al Siberio la familio forveturis al Varsovio. Tie Rajmund Kaczyński ekstudis ĉe Mekanika Fakultato de Supera Lernejo de Maŝin-Konstruado kaj poste en Supera Teknika Lernejo. Ekde 1941 apartenis al Asocio de Armita Batalado, kaj poste al la Enlanda Armeo. Dum la varsovia ribelo perdis dikfingron. Post malvenko de la ribelo ektroviĝis en militkaptitejo apud Skierniewice, de kie fuĝis.
En 1947 finis inĝenierajn studojn ĉe Mekanika Fako de la Teknika Universitato de Lodzo. Laboris en Polaj Optikaj Establoj en Varsovio. Lekciis pri termodinamiko ĉe Teknika Universitato de Varsovio por partianoj kaj iĝis tie sekretario de la partia organizaĵo.
En 1948 edziĝis al Jadwiga Jasiewicz, en 1949 venis en la mondon iliaj ĝemeloj – Jarosław kaj Lech. La familio loĝis en la kvartalo Żoliborz en luata ĉambro, kiun ili aĉetis nur en 1981.
En 1958 gajnis stabilan postenon ĉe la Fakultato de Sanitara Inĝenierado. Instruiĝis en Anglio kaj Nederlando. En 1965 laboris en Libio. Dum multaj jaroj laboris en pluraj projekto-laborejoj.
Li estis enterigita en la Tombejo Powązki en Varsovio en la familia sepultejo de siaj gepatroj.
Distingoj
Pro partopreno en la varsovia ribelo estis distingita per Arĝenta Kruco de la Ordeno Virtuti Militari laŭ ordono de la komandanto de la Pola Enlanda Armeo Tadeusz Komorowski la 2-an de oktobro 1944. Li ankaŭ rivevis Batal-Krucon kaj estis avancita ĝis leŭtenanto.
Scandolara Ripa d'Oglio
Scandolara Ripa d'Oglio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
919 Ilsebill
919 Ilsebill estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al "Ilsebill", unu rolulino en la fabelo "Fiŝkaptisto kaj lia edzino" de la fratoj Grimm.
An
La literkombino havas plurajn signifojn:
Braunau TG
Braunau estas komunumo en la distrikto Münchwilen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 673 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Velká Roudka
Velká Roudka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Velké Opatovice en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas proksimume 2 km de Velké Opatovice. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 62 adresoj.
Braunau TG
Geografio
Braunau situas sur monteto en la sudo de la Malantaŭa Turgovio norde la la sankt-gala urbo Wil. Al la komunumo apartenas ankaŭ la vilaĝoj Beckingen, Hittingen, Oberhausen kaj deksep etaj setlejoj. Sur monteto norde de Oberhausen situas la kastelruino Heitenau, kie en la malfura mezepoko rezidis la Sinjoroj de Heitenau, la iamaj mastroj de Braunau. La teritorion de la komunumo trafluas norde de la kernvilaĝo la rivereto Hartenauerbach, alfluanto de Lauche, kiu siavice alfluas al la rivero Murg. Sude de la vilaĝo situas la monteto Braunauer Höchi kaj en oriento Braunauer Berg. En la suda flanko la rivereto Wiesentalbach fluas suden tra la valeto Wiesental tra Bronschhofen en Wil al la rivero Turo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Braunau limas en nordo al Affeltrangen, en nordoriento al Bussnang, en oriento al Wuppenau, en sudo al Bronschhofen (Kantono Sankt-Galo), en sudokcidento al Bettwiesen, kaj en okcidento al Tobel-Tägerschen.
Velká Roudka
Historio
La unua skribmencio pri municipo Velká Roudka devenas el la jaro 1355.
Braunau TG
Trafiko
Braunau atingeblas ek de Wil per buso en 15 minutoj.
Kapo (apartigilo)
Kapo havas plurajn signifojn:
Velká Roudka
Banloko Velká Roudka
En 1839, la posedanto de Borotín-bieno en Velká Roudka fondis klimatan kuraclokon kun trinkada kaj balnea kuracado. Klimatologie la areo de ĉi tiu banloko kompareblas ekzemple kun la banloko Jeseník. Nervaj malsanoj, haŭtaj malsanoj, reŭmatismo, podagro kaj pulmaj malsanoj estis traktataj ĉi tie. Post la konstruado de la fervoja linio de Velké Opatovice al Skalice nad Svitavou en 1908, la nombro de kuraclokaj gastoj forte kreskis - estis ĝis 500 pojare. Iuj el ili veturis el Vieno. La gastoj gastis en kuraclokaj vilaoj, sed ankaŭ private en diversaj privataj konstruaĵoj en la vilaĝo. Intereso pri la kuracloko malkreskis dum la unua mondmilito, sed dum la 1930-aj jaroj, sub la novaj posedantoj, geedzoj Fišnars el Brno, la ĉeesto denove kreskis.
Braunau TG
Historio
La unua dokumenta mencio de Braunau datiĝas el la jaro 762 kiel Pramacunauia. En mezepoko la bienoj en Braunau plejparte apartenis al la Monaĥejo Sankt-Galo. En 1228 la malalta jurisdikcio pri Braunau transiris al la johanita komturejo Tobel, sub kies regado la loko restis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Ĝis 1998 Braunau estis parto de la municipkomunumo Tobel. Propra preĝejo estis ekkonstruita en Braunau en 1806 kaj inaŭgurita 1807. La hodiaŭa politika komunumo Braunau estiĝis per ĝia sendependiĝo de Tobel la 1-an de januaro 1999.
Kapo (apartigilo)
Kapo estas ankaŭ familia nomo de gravaj personoj:
Velká Roudka
Banloko Velká Roudka
Post la dua mondmilito, la kuracloko estis forprenita de la posedantoj kaj naciigita. La konstruaĵoj estis uzataj por distro de la kompanio Zetor Brno ĝis la 1960-aj jaroj. Tamen la kuracloko iom post iom kadukiĝis. Pluraj forlasitaj kaj detruitaj konstruaĵoj, ŝtopita kaj detruita lageto kaj du fontoj, kiuj konservis sian kvalitan akvon - la fonto de Antoníček kaj la fonto de Francisko - konserviĝis ĝis hodiaŭ. Nuntempe (jaro 2007) oni serĉas solvon pri kiel ripari kaj uzi la komplekson.
En 2017, plano estis publikigita, en kiu la kuracloka tradicio devas esti renovigita per la rekonstruado de la komplekso. Arkitektura projektado nuntempe estas por la kompanio Velká Roudka, kiu posedas la konstruaĵon.
Vasilij Tatiŝĉev
Vasilij Nikitiĉ TATIŜĈEV (Василий Никитич Татищев; la — la ) estis elstara rusa politikisto, historiisto, filozofo, kaj etnografo, plej bone memorata kiel aŭtoro de la unua kompleta Historio de Rusio kaj fondinto de tri gravaj urboj de Rusio: Stavropol-ĉe-Volga (nuntempe Toljatti), Jekaterinburgo, kaj Permjo.
Chain Lightning
Chain Lightning estas la nomo de pluraj artikoloj.
Vasilij Tatiŝĉev
Li gradiĝis el la Inĝeniera Altlernejo en Moskvo, li partoprenis en la Granda Nordia Milito de 1700-1721 kontraŭ Svedio. Je la servo de Petro la Granda li ricevis altan postenon en la Eksterlanda Servo, kion li uzis por opozicii kontraŭ la politikojn de la Suprema Privata Konsilantaro kaj subteni la ascendon de Anna Ivanovna al la trono de Rusio en 1730. Tiel li ricevis el Anna gravan postenon por la administrado de fabrikoj en Uralo. Tiukadre li fondis la urbojn Jekaterinburgo kaj Permjo kiel fabrikoj, kiuj poste kreskis kiel veraj ĉefurboj de Uralo.
Chain Lightning (filmo)
Chain Lightning estas usona agfilmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Stuart Heisler. Chain Lightning estis originale filmita en la angla lingvo kaj temas pri la aventuroj de aviadila testpiloto.
Vasilij Tatiŝĉev
Li malkovris kaj publikigis kelkajn gravajn jurajn dokumentojn, ekz., Ruskaja Pravda kaj Sudebnik de 1550. Lia ĉefverko estis la unua skizo de Historio de Rusio, titolita Rusia Historio el la plej antikvaj tempoj kaj publikigita en 5 volumoj post sia morto. Li kompilis ankaŭ enciklopedian vortaron de la rusa lingvo. Tamen multaj el liaj asertoj estis pridubitaj dum multe da tempo.
Chain Lightning (filmo)
La filmo entute daŭras 94 minutojn.
Oberhaching
Oberhaching estas komunumo en Germanio, pli ekzakte en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. La komunumo troviĝas en la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas suda antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Braunau
Braunau havas diversajn signifojn:
Ao
La literkombino havas plurajn signifojn:
Konflikto de la Gaza Sektoro (2008-2009)
La konflikto de la Gaza Sektoro de 2008-2009, nomita Operaco Gisplumbo en hebrea מבצע עופרת יצוקה de la israela armeo, estas milita atako ekde aero, tero kaj maro, antaŭigita de kampanjo de elaera bombardado sur la Gaza Sektoro (Palestino), kiu ekis la 27-a de decembro de 2008 kaj ĉesis la -an de januaro 2009. Ĝi estis direktita kontraŭ celoj kiel infrastrukturo de la organizo Hamas, ĉefe havenoj, ministeriaj sidejoj, policaj oficejoj, armilmagazenoj kaj subteraj tuneloj kiuj interligas la Gazan Sektoron kun Egiptio. La konflikto estis priskribita kiel la "Masakro de Gaza" (en araba:مجزرة غزة) en granda parto de la araba mondo.
Israelaj fontoj informis, ke la celo de tiu atako estas detrui la "terorisman infrastrukturon" kaj la militan kapablon de Hamas, kiel reago al lanĉado de raketoj kaj pafaĵoj de haŭbizo, kontraŭ civilaj israelaj celoj fare de palestinaj milicanoj: ekde kiam finis militpaŭzo ĝis la komenco de la atako, pli da 200 pafaĵoj falis en Israelon.
Ciferoj
Temas pri la atako kun plej alta nombro de mortintoj de la arabisraela konflikto dum la lastaj kvardek jaroj, ĝis nun 13 israelaj mortintoj, el ili dek soldatoj kaj tri civiluloj; palestinaj kuracistoj informas pri pli da 1100 palestinaj mortintoj,  ĉirkaŭ duono civiluloj, laŭ la informoj de la urĝoservoj de la Gaza Sektoro. Same, Unuiĝintaj Nacioj ĉirkaŭkalkulas, ke almenaŭ 257 de la palestinaj mortintoj estas geinfanoj. Pro la granda nombro de gravaj vunditoj kaj detruitaj konstruaĵoj, la nombro de mortintoj estas provizora kaj eble pliiĝos dum la daŭro de la operaco.
Je la 15-a de januaro ankoraŭ pluis la Konflikto de la Gaza Sektoro (2008-2009) en kiu la armeo de Israelo jam kaŭzis pli da 1,000 mortintojn (inter ili ĉirkaŭ la duono civiluloj, el ili ĉirkaŭ 100 virinoj kaj pli da 300 geinfanoj), dum la milicarmeo de Hamas kaŭzis inter israelanoj 13 mortintoj (inter ili 3 civiluloj). Krome la israleanoj bombardis, krom siajn militajn celojn, ejojn de kuracistoj, ĵurnalistoj, rifuĝintoj kaj manĝomagazenon.
La 19-an de januaro komencis militpaŭzo en la Konflikto. Unue la registaro de Israelo kaj poste Hamas proklamis militpaŭzon, kvankam kelkaj izolitaj konfliktoj pludaŭris. La rezulto estas pli da 1,300 mortintoj inter palestinanoj (duono civiluloj, ĉefe virinoj kaj geinfanoj) kaj 13 inter israelanoj (el ili 3 civiluloj). Oni supozas, ke la internacia komunumo helpos en la kontrolo de la landlimoj kun Egipto por eviti paso de armiloj al palestinaj organizaĵoj. Oni supozas, ankaŭ ke la nombro de palestinaj mortintoj estos bedaŭrinde multe pli alta ĉar aperos pliaj sub la ruinoj de konstruaĵoj detruitaj, disvolviĝos malsanoj kaj hospitaloj ne povos zorgi pri tiom da vunditoj.
Hamas
Hamas (prononce [hamAs]) estas islamisma palestina organizaĵo kies celo estas starigo de Islama Ŝtato en Palestino historie konsiderata, tio estas, en la aktualaj Israelo kaj Palestinaj Teritorioj. Pro tio, Hamas dekomence agnoskis nek la Israelan Ŝtaton nek ties rajton ekzisti. Ĝia organizo estas komplika, kaj ene de si enhavas kaj bonfarajn organizaĵojn, kiuj zorgas pri la plej bezonantajn palestinojn, ĝis la Rotoj Izz-al-din al-Qassam, la armita branĉo de la organizaĵo, kiuj atencis ofte kontraŭ la civila israela populacio kaj kiu lanĉis raketojn kontraŭ najbaraj regionoj de Israelo.
Hamas havas ankaŭ politikan branĉon, kiu venkis en la lastaj balotadoj de Palestino de 2006 per absoluta majoritato. Post tiu balotado, Hamas, ĝis tiam konsiderata kiel terorista organizaĵo de Israelo, Usono, kaj ties aliancanoj, de la Eŭropa Unio, Japanio, Kanado kaj Aŭstralio, estis malakceptita kiel registara organizaĵo, post kio ekis frata lukto inter Al Fatah kaj la organizaĵo islamisma, kio finis per la forpelo de la membroj de Al Fatah de la Gaza Sektoro, kaj la absoluta ekkontrolo de la Sektoro fare de Hamas. La registaro de Ismail Haniye ekadministris fakte la Sektoron, kreante siajn proprajn ministeriojn kaj sian propran policon en la ĉefaj kvartaloj kaj vilaĝoj de la marborda regiono. Gazao kaj Cisjordanio ekadministriĝis de diferencaj registaroj, de Hamas tiu de la Sektoro, kaj de Al Fatah tiu de Cisjordanio.
Por malfortigi la Hamas-registaron, Israelo enkondukis fortan blokadon, faris "dieto"n por la Hamas-gvidata sektoro per malfaciligo de provizado de la Gaza-anoj. Celo estis kolerigi la loĝantojn kontraŭ la registaro kaj tiel pace ŝanĝi la registaron favore al Fatah.
Lanĉado de pafaĵoj
La israela registaro asertis, ke la lanĉado de Kassam-raketoj fare de Hamas kaj aliaj palestinaj organizaĵoj kontraŭ la sudo de Israelo estis la ĉefa kaŭzo por lanĉi atakon kontraŭ la Gaza Sektoro. La Kassam-raketo estas simplaj raketoj el stalo, kun malpli detrupovo kaj certeco ol aliaj raketoj kiel la Katjuŝa, konataj ĉar ili estis uzataj de Hizbulaho dum la Israela-Libana konflikto de 2006. Laŭ la Ministerio de Eksterlandaj Aferoj de Israelo, la Kassam-raketoj mortigis 16 personojn ekde junio de 2004. Tamen se oni konsideras, la malproporcio de la nombro de tiuj viktimoj antaŭ la suba tabelo de mortintoj, oni povas kompreni, ke la ŝtato de Israelo tute ne priokupiĝas pri la mortintoj almenaŭ de la najbara teritorio (ĉirkaŭ 100 mortintoj po 1) kaj ke alia pli certa kialo de la atako povus esti la neceso finigi la povon de islamisma partio (demokratie elektita) en tiu teritorio.