cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konjunktivito
Virusa konjunktivito
Kelkaj virusaj malsanoj havas konjunktiv-malsanigan efikon. Vidu ekzemple artikolon Malsano de Newcastle.
Sándor Peti
Sándor PETI [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Peti Sándor estis hungara aktoro, altlerneja instruisto.
Biografio
Sándor Peti devenis el juda familio. Li komence estis fervojisto, poste li lernis en aktora lernejo de Kálmán Rózsahegyi. Li komencis sian aktoran karieron en 1921 en kabaredo, poste en diversaj teatroj. Inter 1934 kaj 1940 li estis membro de Gaja Teatro, poste li ne havis rolojn pro la kontraŭjudaj leĝoj. Inter 1946-1956 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), inter 1957-1964 al Teatro Thália (Budapeŝto), poste li pensiuliĝis. Inter 1951–1953 li ankaŭ instruis en la Teatra kaj Filma Altlernejo. Li ricevis premion en 1958.
Kalvinana preĝejo (Balatonszőlős)
La Kalvinana preĝejo estas religia monumento historia en Hungario, en vilaĝo Balatonszőlős.
Regiono Medino
La regiono Medino (‏المدينة‎) estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe manatik idarija, singulare mintaka idarija) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la okcidento de la lando, borde de la Ruĝa Maro, en historia regiono nomata Hiĝazo.
La plej granda urbo de la regiono estas la samnoma ĉefurbo Medino. Alia grava urbo estas Janbu. La regiona areo ampleksas kvadratajn kilometrojn. Laŭ la stato de 2010, en ĝi vivis loĝantoj. La loĝdenso sekve estas po loĝantoj laŭ kvadrata kilometro.
La regiona teritorio dividiĝas en 7 guberniojn (arabe plurale محافظات, muhafazat, singulare muhafaza). Tiu nombro ankaŭ inkluzivas la regionan ĉefurbon, kiu havas apartan statuson kiel memadministrata urbo (amana) kaj estas regata de urbestro (amin). La regionaj gubernioj pludividatas en po plurajn subguberniojn (marakiz, singulare markaz).
Kalvinana preĝejo (Balatonszőlős)
Konstruaĵo
La preĝejo havas nekutiman aspekton, la kvadrata turo aliĝas al flanko de la navo. La turo estas apogita per 2 pilieroj, ankaŭ la navo havas pilieron. Meze malsupre funkcias la enirejo. La navo estas simpla brikoforma. Interne laŭ la kalvinana kutimo la muroj estas blankaj.
Thomas Sankara
Thomas Isidore Noël SANKARA (21-a de decembro 1949 – 15-a de oktobro 1987) estis prezidento de Burkina Faso. Post sia morto li iĝis konata kiel la "Che Guevara de Afriko" kaj fariĝis grava figuro reprezentanta idealismon, tutafrikanismon, triamondismo, kaj protestajn kaj marĝenajn movadojn.
Sankara naskiĝis la 21-an de decembro 1949 en tiu lando, kiu tiam nomiĝis Supera Voltalando (Haute Volta), franca kolonio, kiu ricevis sendependecon en 1960. Li estas messervanto, sed rifuzis lastminute eniri la pastran seminarion. En la armea lernejo de Kadiogo li malkovris politikon pro marksista instruisto, aktivulo de la Afrika Partio de Sendependiĝo (APS). En la interafrika milita lernejo de Antsirabe, en Madagaskaro, la juna oficiro lernis ankaŭ sociologion, politikan sciencon, politikan ekonomion, la francan, kaj agrikulturajn sciencojn. Sur tiu granda insulo, kie li ĉeestas en 1972 la revolucion kontraŭ la novkoloniisma reĝimo de Philibert Tsiranana, ja naskiĝis liaj ideoj pri « demokratia kaj popola revolucio ».
En 1974, dum la milito kontraŭ Malio, li estas rimarkita pro milita heroaĵo. Estante kapitano, li kreis kun aliaj oficiroj sekretan organizon. Li proksimiĝis je ekstremmaldekstraj aktivuloj, multe legas pri multaj temoj, demandadas, kaj ekŝatas profundan politikan debaton. De sia sendependiĝo, Alta Voltao, eta lando sen maraliro, en okcidenta Afriko, havas alternajn periodojn de escepto (diktatoreco) kaj parlamenta demokratio. En la regiono, ĝi estas la sola lando, kiu elektas prezidanton post du balotovicoj, la generalon Abubakar Sangule Lamizana, en 1978. Li administras la landon paternalisme. Je maldekstro, nur la partio de la historiisto Joseph Ki-Zerbo, la Volta Popola Fronto (VPF), partoprenis la balotadon, foje ankaŭ la registaron, estante samtempe partoprenanta en la sindikatoj.
Jen alia frakcio de la armeo troviĝas senkreditita, same kiel la partio de Di-Zerbo. En novembro 1982 okazas dua puĉo. Tiam aperas fendo inter tiuj, kiuj deziras institucian kontinuon kaj la revoluciemaj oficiroj, arigitaj ĉirkaŭ kapitano Sankara.
En januaro 1983, kun instigo de la publiko, Sankara estis elektita ĉefministro. Iĝinte ĉefministro, li kaptas ĉiujn okazojn fokusigi la kontraŭdirojn dum publikaj kunvenoj, kie li denuncas la « malamikojn de la popolo » kaj la « imperiismon ». Sed liaj ideologioj kaj politiko kaŭzis lian eksigon ĉirkaŭ ses monatojn poste kaj li estis en hejmaresto.
La 17-an de majo 1983, dum s-ro Guy Penne, konsilisto pri Afriko de François Mitterrand, aviadile atingas la ĉefurbon Vagaduguo, Sankara estas arestita. La sekretaj maldekstraj organizaĵoj (APS) kaj Rekonstruita Unio de Komunistaj Luktoj (R-UKL) manifestacias por lia liberigo. Li sukcesis esti respektata de civilaj organizoj, suspektemaj rilate militistojn, sed ankaŭ de la militistoj, kiuj rekonas en li kolegon, fieran soldaton. Post liberiĝo de Sankara, ĉiuj tiuj fortoj preparas kune la ekregadon.
La sturmtaĉmentoj de Po, sude de la lando, gvidataj de kapitano Blaise Compaoré, atingis la ĉefurbon la 4-an de aŭgusto 1983 ; la laboristoj de telekomunikado fermis la liniojn; civiluloj atendis la militistojn kaj gvidis ilin en la urbon, kiu facile falis en la manojn de la revolucianoj. Sankara iĝis prezidento.
Prezidanteco
La 4-an de aŭgusto 1984 la Altvoltao simbole estas nomita de li Burkina Faso, « lando de la nekorupteblaj homoj », en la morea kaj la djula. Sankara ankaŭ verkis kaj komponis la novan himnon nomatan 'Nur Unu Nokto', kies vortoj traktas la jarojn de kolonia regado kaj la lukto por sendependeco kaj libereco. La koncerna nokto, la 4-a de aŭgusto, estas la nokto de la revolucio, post kiu Sankara fariĝis prezidanto kaj legendo tra la mondo.
Sankara apenaŭ kaŝas siajn marksismajn influojn. Sed tiuj, kiuj ĉirkaŭas lin, ofte tute ne kundividas liajn politikajn referencojn. Li precipe provas altiri al si kompetentulojn kaj motivatajn homojn, kaj arigas en la prezidantejo cent kvindek kunlaborantojn zorge elektitajn, el kiuj kelkaj ideologoj, sed plej multaj estas plej efikaj kadruloj el la lando.
Importado de fruktoj kaj legomoj estis malpermesataj por instigi la komercistojn aĉeti la produktojn de la sudokcidento. Malfacile alirebla, tiu regiono de Burkino estis forlasita, profite al la merkatoj de Eburbordo, kiun bona gudrita vojo ligas al Burkino. Distriburetoj instaliĝas kun la disvolvado de tutnacia vendejo-ĉeno. La ŝtatfunkciuloj surmetu la Faso dan fani, la tradician veston faritan el mallarĝaj kotonaj bendoj. Rezulte, multaj virinoj komencas teksi en siaj kortoj, kio donas al ili propran enspezon.
Memoro kaj heredaĵo
Proparolanto de la Tria Mondo, Sankara kritikis la internacian ordon. La disvolvitaj temoj eĥas en la hodiaŭa alimondista sfero: la maljustaĵoj de la tutmondiĝo kaj de la internacia financa sistemo, la ĉieeco de la Internacia Mon-Fonduso (IMF) kaj de la Monda Banko, la malvirta cirklo de la ŝuldo en la Tria Mondo.
Kvankam revoluciema, Sankara evoluigas pripenson pri demokratio ĝis konkretigo per mobilizado de ĉiuj sociaj tavoloj. Tio implicas la emancipiĝon de popolaj klasoj kaj de virinoj.
Paro (urbo)
Paro (dzonke སྤ་རོ) estas unu el la plej gravaj urboj de Butano.་ Paro estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto. La urbo estas riĉa je malnovaj butanstilaj konstruaĵoj kaj je pluraj valoraj budhanaj monaĥejoj.
Mikonoso
Mikonoso estas ankaŭ la nomo de la "regiona unuo" (Περιφερειακή Ενότητα ) de kiu anas la insulo, kune kun Deloso kaj kun neloĝataj insuletoj kiel Rinia-o.
Kaj Mikonoso estas la nomo de la ĉefurbo de la insulo.
Tiu insulo estas tipa loko de amasa turismo.
Famuloj
La artistoj Mikis Theodorakis kaj Nikos Kazantzakis multe vivis en Mikonoso kaj ricevis inspiron de ĝi.
13-a jarcento a.K.
La 13-a jarcento antaŭ Kristo komenciĝis la 1-an de januaro 1300 kaj finiĝis la 31-an de decembro 1201 antaŭ nia erao.
Mageja
Mageja (internacie: Mageia) aŭ Magejo estas linuksa operaciumo lanĉita en 2010 kiel posteulo de Mandriva Linukso.
Etimologio
La nomo devenas el la antikva greka μαγεία (/maˈʝi.a/) kiu signifas "magio, sorĉo, mirindaĵo".
Historio
La la franca-brazila entrepreno kiu prilaboris Mandrivan fermiĝis oficiale. La sekvan tagon eksdungitoj kaj komunumanoj anoncis la naskiĝon de Mageja kiel komunuma neprofitcela projekto.
Labortabloj
Mageja ofertas preskaŭ ĉiujn ĉefajn labortablojn: GNOME, KDE, MATE, Xfce, Enlightenment, Cinnamon, LXDE kaj LXQt.
Aplikaĵaro
Mageja estas la unua linuksa distribuaĵo kiu anstataŭigis MySQL per MariaDB.
25746 Nickscoville
25746 Nickscoville estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Carpiano
Najbaras la komunumoj San Giuliano Milanese, Locate di Triulzi, Melegnano, Cerro al Lambro, Siziano (PV), Landriano (PV) kaj Bascapè (PV).
25746 Nickscoville
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Nicholas Z. Scoville, de la Kalifornia Instituto de Teknologio. Pioniro en radioondaj, sub-milimetraj kaj infraruĝaj observoj de interstela gaso, li fondis la Cosmic Evolution Survey (COSMOS), grandan enketon sur pluraj ondolongoj pri la galaksioj por determini ties strukturojn kaj evoluojn.
Blankgorĝa hirundo
La Blankgorĝa hirundo (Hirundo albigularis) estas specio de birdo de la familio de Hirundedoj, kaj de ties plej tipa genro nome Hirundo, kiu reproduktiĝas en suda Afriko el Angolo kaj Zambio suden al Kabo en Sudafriko. Ĝi estas ĉefe migrantaj, vintrantaj en Angolo, Zambio kaj suda Kongo.
Tiu ĉi estas birdo de malferma kamparo kaj herbejo, kun prefero por altaj teroj kaj ĉe akvo. Ĝi troviĝas ofte ĉe homfaritaj strukturoj. La Blankgorĝa hirundo konstruas pokalforman neston el koto kun pli milda kovraĵo de herberoj aŭ haroj. Ĝi estas kutime ĉe aŭ eĉ super akvo kaj algluita sub kornico de rokklifo aŭ homfarita strukturo kiel konstruaĵo, akvobaraĵo aŭ ponto. Neloĝataj konstruaĵoj estas preferataj al hejmoj. La nesto povas esti reuzata por sekvaj ovodemetadoj aŭ venontaj jaroj.
La tri ovoj de tipa ovodemetado estas blankaj kun brunaj kaj bluaj makuletoj, kaj estas kovataj de la ino nur dum 15-16 tagoj antaŭ eloviĝo. Tiam ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn. Elnestiĝo okazas post pliaj 20-21 tagoj, sed la birdidoj revenas al nesto por ripozi dum kelkaj tagoj post la unua flugo. La idoj povas naĝi iome al sekurejo se ili falas el nesto.
1623
1623 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
Blankgorĝa hirundo
La Blankgorĝa hirundo estas 14-17 cm longa. Ĝi havas brilajn malhelbluajn suprajn partojn kaj ruĝecan frunton. Malhelblunigra brustozono separas la tre blankan kaj ampleksan areon de gorĝo kaj subvizaĝo -kio nomigas la specion kaj en la latina scienca nomo kaj en aliaj lingvoj- el la helgrizecaj kaj unukoloraj subaj partoj kaj subflugiloj. La supraj flugiloj, subaj flugilplumoj kaj forkoforma vosto estas blunigraj, sed la subvosto havas blankajn makulojn ĉe la plumpintoj. La blanka gorĝo kaj nigreca brustozono estas distingiloj el similaj specioj de la genro Hirundo. La eksteraj vostoplumoj estas iom pli longaj ĉe la masklo ol ĉe la ino. Junuloj estas pli senkoloraj ol plenkreskuloj, kun mallongaj eksteraj vostoplumoj kaj pli bruna krono.
1623
En la jaro 1623 post Kristo okazis, interalie:
Blankgorĝa hirundo
La Blankgorĝa hirundo estas komuna specio, kiu profitis el pliiĝantaj nestoportunoj prezentitaj de la konstruo de pontoj kaj akvobaraĵoj. Ĝi manĝas ĉefe flugantajn insektojn, per rapida akrobata flugi kiel tiu de Kamphirundo. La voĉo estas miksaĵo de trilado kaj pepado.
Tiétar
La rivero Tiétar, Tjetaro esperante, komenciĝas en la orienta pinto de la Sierra de Gredos, en la loko nomita "La Venta del Cojo" apartenanta al la vilaĝo de Santa María del Tiétar (Ávila). Ĝi enfluas en la riveron Taĵo ĉe Villarreal de San Carlos, en la Nacia Parko de Monfragüe. Tiétar traspasas la provincojn de Ávila, Toledo kaj Cáceres
Ĝi ricevas akvon el multaj alfluantoj, kiuj venas el la Sierra de Gredos. En la parto de la provinco de Cáceres ĝi formas la valon de la Vera, ege riĉa en agrikulturo. La enfluo en la rivero Taĵo varias laŭlarĝe, laŭ la nivelo de la akvorezervejoj en tiu laste menciita rivero. Ĉe sia enfluo Tiétar tratranĉas etan montaron por atingi Taĵo, dividante ĝin al la montaretoj de Santa Catalina kaj de la Urraca (Pigo), favora loko, kiun oni profitis por la konstruado de akvobaraĵo.
La rivero estas 150 km longa, la alto en la fontoloko estas 1.600 m s.mn., la surfaco de la baseno estas ĉirkaŭ 4.459 km² kaj la larĝo de la enfluo varias inter 60 kaj 120 m.
Konjunktivo
Konjunktivo estas mukozo, kiu tegas la malantaŭan facon de la palpebroj kaj la antaŭan parton de la okulglobo. Ĝi entenas sangajn kaj limfajn angiojn (vaskulojn), nervojn, konektivan histon, kiun kovras epiderma tavolo. Pri la humideco de la konjunktivo zorgas la larmoglandoj. Ĝia inflamo estas la konjunktivito.
Vidu ankaŭ
Konjunktivito
Andrea Riccardi
Andrea RICCARDI ([rikArdi]; naskiĝis en 1950 en Romo) estas itala historiisto kaj politikisto.
Vivo
Andrea Riccardi, orda profesoro pri nuntempa historio ĉe la Tria Universitato de Romo, konata eklezia sciencisto kaj fondinto de la Komunumo de Sankta Egidio (en 1968), estas unu el la plej aŭtoritatplenaj laikoj de la religia mondo.
Multaj el liaj studoj okupiĝas pri la rilato inter diversaj religiaj mondoj kaj pri la temo de interreligia kunvivo, precipe en la mediteranea regiono en la 19-a kaj 20-a jarcentoj. Kelkaj el liaj plej novaj verkoj estas:
Riccardi vizitis la gimnazion Virgilio en sia naskiĝurbo Romo. Je la 17-a de februaro 1968 Riccardi, ankoraŭ gimnaziano, unuafoje kunvenis kun grupo de aliaj gimnazianoj en la oratorio de la kirko Chiesa Nuova, sanktejo de s-ta Filippo Neri. El tiu ĉi unua kunveno estis naskiĝonta la Komunumo de Sankta Egidio,
En la jaroj post la 2-a Vatikana Koncilio, tempo de spirita fermentado precipe inter junuloj, ekestis kaj aktivis multaj grupoj kaj movadoj, inter ili la movado Gioventù Studentesca (studenta junularo) de pastro Luigi Giussani. En sia kolokva libro Sant'Egidio Roma e il mondo, kunaŭtorata de J. D. Durand kaj R. Ladous, Riccardi jene priskribas tiun tempon: "Mi havis precipe la ideon, ke la mondo devas ŝanĝiĝi, ke necesas demandi sin pri la maniero ŝanĝi ĝin, inventi la futuron, ŝanĝi la regulojn de la ludo. La diskutado de 1968 temis precipe pri tio ĉi. Tiam mi ekkonsciis pri ŝanĝo okazanta, tie ĉi en Italio, en Francio, en Usono. Estis io, kio min interesis, kio min maltrankviligis. Fakte, meze en tiu ĉi generacia krizo okazis la malkovro de la Evangelio, malkovro, kiu generis en mi senson kritikan fronte al ideologioj kaj ideologiaj sistemoj ĝenerale. Jen kio estis la jaro 1968 – precipe por mi (…) Mi opiniis, ke la homo devus ŝanĝiĝi. En tiu ĉi senco mi komencis insiste legi la Evangelion, kaj poste la Biblion.
La sekva etapo en la vivo de Andrea Riccardi kaj la studenta grupo estis renkonti kaj koni la mondon de la malriĉuloj en la malriĉulaj barakoj rande de Romo. Riccardi skribis pri tiu ĉi renkonto: "Mi konis laboristan pastron, kiu laboris en la barakoj ĉe la Cinodromo, ĉe Ponto Marconi, borde de Tibero,kaj tie mi komencis malkovri la urborandon. Ĝi estis la proletara kaj subproletara mondo, konsistanta el enmigrintoj el centra kaj suda Italio, aŭ el la historia centro de Romo, de tiama Romo: miksaĵo el konstrulaboristoj, laŭokazaj laboristoj, homoj meze inter la malgranda vivo kaj elturniĝoj por pluvivi, ŝvebantaj inter marĝeneco, ribelo kaj rezignacio."
En septembro 1973 la komunumo fondita de Riccardi establis propran centron en Piazza Sant'Egidio (placo de Sankta Egidio) en Romo, en eksa monaĥejo de karmelidoj, kaj dum la sekvaj jaroj transformis ĝin al centro de preĝado, de solidareco kun la malriĉuloj, de renkonto en dialogo kaj paco.
Pro sia engaĝiĝo pri la paco Riccardi estis mediaciisto en la traktado por solvi la konflikton en Kozambiko. La packontrakto subskribita en Romo la estis frukto de pli ol dujara intertraktado en la roma sidejo de la Komunumo de Sankta Egidio. En la sekvaj jaroj la engaĝiĝo pri paco daŭris sur pluraj scenejoj.
Honoroj
Inter la multaj honoroj faritaj al Riccardi kiel fondinto de la Komunumo de Sankta Egidio kaj kiel porpaca aganto estas:
Natria sulfito
Natria sulfito, sulfito de natrio aŭ Na2SO3 estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj sulfita acido, blanka substanco, rezultanta el reacio inter natria hidroksido kaj sulfura duoksido, uzata kiel nutro-konservaĵo por eviti ke fruktoj kaj viandoj senkoloriĝu; en laboratorio por konverti elementajn halogenidojn al iliaj respektivaj acidoj, en fotografio kaj en akvotraktato por malpliigi klorajn nivelojn en naĝejoj.
Valér Mende
Valér Mende, laŭ hungarlingve kutima nomordo Mende Valér estis hungara arkitekto, grafikisto. Valér Mende naskiĝis la en Pinkóc (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Güttenbach en Aŭstrio, li mortis la  en Vieno.
Biografio
Valér Mende frekventis akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1908. Dum la studentaj jaroj li partoprenis en redakto de loka periodaĵo "Megfagyott Muzsikus", eĉ li kreis titolpaĝon (vidu la bildon!). Post siaj studoj li faris planojn ofte kun Dénes Györgyi. Ili ĉerpis ideojn el la popola arto. Li okupiĝis ankaŭ pri grafikaĵoj, kelkfoje li partoprenis en ekspozicioj. Dum la 1-a mondmilito li estis memsoldato, poste li ricevis pneŭmoniton, tial li mortis iom poste. Li postlasis edzinon.
Estelado
La estelado (aŭ stela flago) estas neoficiala flago ĝenerale uzata de la partianoj de la sendependeco de Katalunio aŭ, pli vaste, de la Katalunaj Landoj. Ĝia origino datiĝas de la komenco de la 20a jarcento (1908). Ĝi naskiĝis el la fandado de la kvar tradiciaj strioj de la Reĝa Blazono de Aragono kun la triangulo kun stelo de la tipo de la flago de Kubo. Ĝia kreinto estis Vicenç Albert Ballester, aktivulo de Unió Catalanista (Katalunisma Unuiĝo) kaj de aliaj movadoj kaj iniciatoj por la sendependiĝo de Katalunio. Li prenis ĉi tiun modelon pro tio, ke Kubo nelonge antaŭe sendependiĝis de Hispanio, kaj ĝi estis sekve referenco. Ballester loĝis en Kubo, kaj li admiris ĝian lukton kontraŭ la Hispana Imperio.
Aperis diversaj variantoj surbaze de la origina formo, kiuj tial ricevas ankaŭ la nomon blua estelado (aŭ blustela flago). Tiuj variantoj kutime indikas specifan politikan inklinon. La plej disvastiĝinta estas la t.n. ruĝa (aŭ flava) estelado, kreita en 1968 en Nord-Katalunio. En ĝi la stelo estas ruĝa, ĉar la flago estis uzata en la komenco de marksisto-leninistoj, sed nuntempe ĝi estas pli vaste uzata de la maldekstraj sendependistoj.
11066 Sigurdo
11066 Sigurdo estas tre malgranda, hela apolona terrenkonta asteroido, malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
(19562) 1999 JM81
(19562) 1999 JM81 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
11066 Sigurdo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Sigurdo, plej fama heroo de la Nord-ĝermana mitologio, kiu ludis la ĉefan rolon en la Völsunga saga. Li rajdis dufoje tra ringo de fajro por veki Brunhildan, unuafoje por si kaj duafoje por la reĝo Guntero; en malsimpla rakonto pri amo, trompado kaj perfido.
En la epoko de la, la orbito de tiu marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido pasas al 0,118851 AU, aŭ preskaŭ 17,78 milionoj da km, de tiu de Tero.
Jessica Simpson
Jessica Ann SIMPSON (naskiĝis en Dallas, Teksaso, la 10-an de julio 1980) estas usona kantistino, aktorino, televida personeco kaj vestodezajnisto. Laŭ la stato de 2023 ŝi vivas en la protektita urbeto Hidden Hills, iom pli ol 40 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro de Los-Anĝeleso kaj de Holivudo, kun multaj same socie konataj najbaroj. Ŝi estas pli malpli juna fratino de Ashlee Simpson.
(12328) 1992 SK13
(12328) 1992 SK13 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Dungana ribelo (1862–1877)
La ribelo de Dunganoj estis etna milito kiu okazis en Ĉinio inter 1862 kaj 1877. Foje estas konata laŭ tiu sama nomo aliaj samepoka konflikto, la ribelo panthaj de Junano, sudokcidente de Ĉinio. Strikte, la ribeloj de la dunganoj tuŝis la ĉinajn provincojn Ŝenŝjio, Gansuo, Ningŝjao kaj Ŝinĝango, kie stariĝis diversaj islamaj grupoj kontraŭ la Dinastio Qing. Finfine la ribelio estis subpremita kaj la dunganoj fuĝis amase al periferiaj landoj. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke mortis 16 milionoj da homoj.
Hillel Kohn
Hillel KOHN [ko:n] estis rumania hungara ekonomikisto, sociologo, publicisto. Li naskiĝis en Kolozsvár la 26-an de junio 1891 kaj mortis en Bukareŝto la 15-an de februaro 1972.
Kariero
Hillel Kohn akiris diplomon pri juro en Universitato de Koloĵvaro (1912). Li faris advokatan ekzamenon en Marosvásárhely (1915). De 1930 li aliĝis al senleĝa komunista movado. En t. n. proceso komunista de Szamosfalva oni kondamnis lin al vivlonga prizono (1942). De 1946 li instruis en la Universitato Bolyai.
Gustav Adolph Kietz
Gustav Adolph Kietz (naskiĝinta la 26-an de marto 1824 en Lepsiko; mortinta la 24-an de junio 1908 en Dresdeno) estis germana skulptisto.
Vivo
Kietz studis ekde 1841 ĉe la Akademio de Dresdeno kiel plej grava lernanto kaj helpanto de Ernst Rietschel. Li kunlaboris je la realigo de ties ĉefverkoj (statuo de Lessing kaj brunsviga kvadrigo). En 1861 li kreis kiel unuan memstaran verkon la statuon de Friedrich List por Reutlingen. Treege ampleksa, esprimpova kreado karakterizas lian vivoverkaron.
Havaja kolĉeno
Lei estas la havaja vorto por girlando aŭ krono. La plej populara nocio de florgirlando en havaja kulturo rilatas al kolĉeno de floroj, kiu ornamas la kolon kaj estas donata ĉe la alveno aŭ foriro kiel simbolo de amo. Ĉi tiu koncepto populariĝis danke al turismo inter la Havajaj Insuloj kaj la kontinenta Usono en la 19a kaj 20a jarcentoj.
La tri malsamaj metodoj, por fari la havajan kolĉenon, estas: ligi la materialon de la kolĉeno, kutime farante tion per kudrilo tra la centro de la floro; ligi ĉiun floron individue per la tigo; kaj fine fari tri malsamajn florajn ĉenojn kaj plektu ilin kune. Ĉi-lasta estas rezervita kiel elstara elmontro de korinklino aŭ amo.
En polineziaj kulturoj, ĝi estas io, kion iu kreas kaj donas al aliulo por honori tiun homon pro iu sentimentala kialo - kutime kiel signo de amo. Oftaj kialoj inkluzivas bonvenigon, adiaŭon, amon, amikecon, estimon, gratulon, dankemon, aŭ por alimaniere preni atentigon de la ricevanto. Inter tiuj, kiuj loĝas en Havajo, la plej oftaj okazoj, en kiuj lei troveblas, estas naskiĝtagoj kaj diplomiĝoj. Ne surprize, ke universitata aŭ mezlerneja diplomito portas tiom da florkolĉenoj, ke ili atingas la altecon de liaj oreloj aŭ pli.
La unua de majo de ĉiu jaro estas libertago en la ŝtato Havajo honore al la florkolĉenoj, kiel signo de ĝiaj prestiĝo kaj digneco.
NGC 2593
NGC 2593 (aliaj indikoj — UGC 4408, MCG 3-22-12, ZWG 89.29, PGC 23692) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Georg Hoffgreff
Georg Hoffgreff estis verŝajne saksadevena presisto, librokomercisto en Transilvanio naskita en ? la ? kaj mortinta en Koloĵvaro en fino de 1558 aŭ je komenco de 1559.
49109 Agnesraab
49109 Agnesraab estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Robert Linderholm elde la Observatorio Lime Creek en Cambridge (Nebrasko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstra amatora astronomino Agnes Raab, longtempa membrino de la Linzer Astronomische Gemeinschaft (Astronoma Komunumo de Linz). La unua antaŭ-malkovra bildo de tiu asteroido estis trovita sur fota plato eksponita la tago de ŝia oka naskodato.
Rosario (Chihuahua)
Rosario estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Valle del Rosario. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08056.
Jakaro
Jakaro, estas la ĉefurbo de la distrikto Bumthang, en la centra regiono de Butano. En ĝiaj proksimaĵoj troviĝas pluraj sanktaj budhanaj lokoj, el kiuj elstaras la monaĥejo Kurĵej. La urbo estas tre malgranda kaj ĝi nur havas unu ĉefan straton. Inter la vidindaĵoj de Jakaro troviĝas fortikaĵo de la jaro 1667 kiu regas la urbon kaj Ĉaĥar Lhaĥang, malgranda templo de la 14-a jarcento.
Rosario (Chihuahua)
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 469,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,0 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2879 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 26 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,9 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Montaro de Gvadalaĥaro
Montaro de Gvadalaĥaro, La Serranía aŭ Sierra Norte de Guadalajara, estas komarko kiu situas en la nordokcidento de la provinco Gvadalaĥaro (Hispanio) en ampleksa teritorio de pli ol 3 000 km² kun tre kruta reliefo.
Estas granda nombro de naturaj, histori-artaj kaj etnologiaj resursoj. Granda parto de la teritorio de la Serranía de Guadalajara estas protektita pere de naturaj lokoj kiaj LKG, PBA kaj ĉefe pere de la naturaj parkoj de la Norda Montaro kaj de Barranco del río Dulce (ravino de la rivero Dulce, dolĉa).
La montopintoj de la sierra de Ayllón hegemonias super la kruta pejzaĝo de la okcidenta parto de la komarko karakterizita de ĝiaj fizikaj disniveloj kaj la granda averaĝa alteco de ĝiaj teroj, kun pintoj de pli ol 2000 msm. En la orienta parto, en la montaroj de Pela kaj Ministra, la altaĵoj estas pli malaltaj kaj multe malpli krutaj, ĉar ili ne superas normale la 1500 msm.
Demografio
Tiu komarko karakteriziĝas per la senloĝeco kaj per la granda nombro de tre malgrandaj ruraj setlejoj kiuj havas tre malmultajn loĝantojn, ofte eĉ malpli ol 50. Demografie, la komarko divideblas en tri zonoj:
Mustafa Ĝemilev
Mustafa Ĝemilev, ukraine: Мустафа Джемілєв, ĝuste en krime-tatara lingvo: Mustafa Abdülcemil Qırımoğlu (naskiĝis la 13-an de novembro 1943 en Aj-Serez en Krimeo) estas ukraina politikisto, soveta disidento, plurjara prezidanto de la Meĝliso de krime-tataroj kaj de la Konsilio de Reprezentantoj de Krime-tatara Nacio, parlamentano al Verĥovna Rada de Ukrainio.
Vivo
En majo 1944 kune kun la tuta familio estis deportita al Uzbekio. De la 16-a vivjaro perlaboris kiel tornisto kaj seruristo. En 1962 komencis lerni en Instituto de Inĝenieroj pri Irigacio kaj Grundoplibonigo de Bieno en Taŝkento, tamen post tri jaroj estis forstrekita de la listo de studentoj pro "malĝusta konduto".
En 1961 troviĝis inter fondintoj de la Asocio de Krime-tatara Junularo en Taŝkento. En 1969 apartenis al fondintoj de Iniciata Grupo favore al Protekto de Homrajtoj en Sovetunio. Li estis sepfoje kondamnita, sume pasigis 15 jarojn en malliberejo pro "disvstigado de opinioj kontestantaj la sovetan ordon". En la jaroj 1975–1976 organizis daŭrantan 303 tagojn fastostrikon en malliberejo en Omsk. En 1983 fondis kaj redaktis eksterleĝan "Informan Bultenon de Iniciata Grupo de Krime-tataroj je la nomo al Musa Mamut". De 1987 ĝis 1989 plenumis devon de gvidanto de Centra Iniciata Grupo de Nacia Movado de Krime-tataroj, kaj en la jaroj 1989–1991 staris surfronte de Organizaĵo de Krime-tatara Nacia Movado.
En 1987 ekloĝis en Baĥĉisarajo. Junie 1991 estis elektita prezidanto de Meĝliso de Krime-tataroj. En majo 1999 iĝis prezidanto de la Konsilio de Reprezentantoj de Krime-tatara Nacio.
Operaco Ringo
La Operaco Ringo (ruse: Операция Кoльцo) estis la ŝlosilnomo de operaco en majo 1991 gvidata de la sekurecfortoj de Sovetunio kaj la trupoj OMON en la regiono Ŝahumjan, norde de la Aŭtonoma Oblasto Montara Karabaĥo. La fina celo de la operaco estis senarmigi la proarmenajn lokajn milicojn kiuj entreprenis la disiĝon de Montara Karabaĥo disde Azerbajĝano por poste aliĝi al Armenio. La operaco inkluzivis la partoprenon de sovetaj soldatoj kun la helpo de multaj militistaj aŭtoj, artilerio kaj helikopteroj.
Mustafa Ĝemilev
Vivo
En 1998 la unuan fojon gajnis mandaton de parlamentano al Verĥovna Rada de Ukrainio, poste en la jaroj 2002, 2006, 2007, 2012 elektata al ĝi de diversaj partioj kaj en 2014 kiel kandidato de la Bloko de Petro Poroŝenko.
Li ekstaris fronte de Fondaĵo "Krimeo". Krom la ŝtata lingvo kaj la gepatra deklaras scipovon de la rusa, angla kaj turka. Edziĝinta al Safinanr (prezidantino de la Ligo de Krime-tataraj Virinoj). Ili havas 2 filojn kaj filinon.
Operaco Ringo
Tamen, kontraŭe al la indikitaj celoj, la sovetaj trupoj kaj ĉefe la soldatoj de Azerbajĝano en la OMON atakis multajn armenojn kiuj loĝis en la 24 vilaĝoj ĉirkaŭ la zono de Ŝahumjan; kun la intenco forpeli ilin el siaj hejmoj kaj deporti ilin al aliaj regionoj de Montara Karabaĥo aŭ al la Armena Soveta Socialisma Respubliko.
Mustafa Ĝemilev
Ombre de genocido
En siaj intervjuoj Mustafa Ĝemilev rakontas pri la terura tempo de stalinisma deportado, kiam tataroj estis forpelataj de Krimeo kun repreno de bienoj kaj pafekzekutado. Nur danke al hejmaj tradicioj infanoj, kiam adoleskis, povis ekscii pri veraj okazintaĵoj kaj estiĝi generacio rezista al soveta propagando. Plej tragike estis en Uzbekio, kie formortis tutaj vilaĝoj, ke mankis homoj por enterigi mortintojn. Laŭ enketado en la 60-aj jaroj montriĝis, ke 40-50% de familianoj tie mortis en unuopaj familioj. La ĉefaj kaŭzoj estis malsatego, laboro super fortoj kaj polica reĝimo, kiu traktis homojn kiel sklavojn. Ĝis morto de Stalin, kaj eĉ ĝis 1956, kiam oni permesis reveni de ekziligo, ne eblis viziti konatojn, kiuj vivis distance de kvar kilometrojn, ĉar oni traktis tion forkuro. Plej granda mortado estis dum la unuaj du jaroj. Pro propagando tataraj setliĝantoj estis rigardataj kiel perfiduloj por loka loĝantaro, kiu salutis ilin per ŝtonoj. Preskaŭ duono de la nacio pereis. Krome, el ĉiuj postlasitaj domoj oni forportis librojn verkitajn en krime-tatara lingvo, eĉ kun la verkoj de Lenin kaj Stalin kaj ilin forbruligis. Oni same detruis moskeojn kaj tombejojn. Tomboŝtonojn utiligis por konstruo de porkejoj kaj trotuaroj. Geografiaj nomoj, nomoj de stratoj kaj vilaĝoj oni alinomis en la rusa lingvo. Sovetoj forprenis 90 mil domojn kaj loĝejojn, kaj redonis nur ĉ. 7 mil. Antaŭ deportado estis 400 lernejoj, en sendependa Ukrainio oni sukcesis konstrui 14. Nur unu el 10 lernantoj povas lerni en sia gepatra lingvo. Aliaj frekventante rusajn lernejojn senkulturiĝas. La dua mondmilito por tataroj ne alportis liberiĝon, estis milito inter du faŝismaj totalismaj reĝimoj, kiam venkis pli kruela.
Premioj
En 1998 estis distingita per la Nansen-premio pro agado favore al reveno de krime-tataroj al sia patrujo.
Aprile 2014 estis distingita de la prezidento de Turkio Abdullah Gül per la Ordeno de Respubliko kaj iĝis la unua laŭreato de la Premio de Solidareco je la nomo de Lech Wałęsa.
Dudenta milvo
La Dudenta milvo (Harpagus bidentatus) estas specio de rabobirdoj de la familio de Akcipitredoj kaj subfamilio de Milvenoj.
Ĝi troviĝas en Belizo, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Salvadoro, Gujanoj, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Peruo, Trinidado kaj Tobago, kaj Venezuelo.
Tiu malgranda rabobirdo estas 33–38 cm longa kaj pezas 161-230 g. Tiuj rabobirdoj estas iom similaj al Akcipitroj, kun longaj vostoj kaj ovalformaj flugiloj kiuj karaktere kurviĝas suben dum ŝvebado aŭ flosglitado. Ili havas malhelajn vostojn kun palaj strioj, same kiel blankajn gorĝojn kun malhela strieto suben meze. La beko estas senpinta kun du elstaraĵoj ĉiuflanke de la supra makzelo. Tiu "duobla dento" estas tialo por la komuna nomo kaj por la specia epiteto laŭ la latina scienca nomo bidentatus.
La blanka pugomakulo rimarkindas dumfluge, kio faras el la Dudenta milvo unu el la plej facile indentigeblaj rabobirdoj en Kostariko. La Dudenta milvo estas tre komuna birdo en mezaj kaj malaltaj arbaroj de Centrameriko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Tiu specio ŝatas altajn ripozejojn en arboj kaj foje ŝvebas super la arbaro. La Dudenta milvo ĝenerale ĉasas el tiu ripozejo super la kanopeo de pluvarbaroj. La milvo plonĝas rapide suben por kapti lacertojn kaj insektojn, ĉefaj konsistoj el ties dieto. La Dudenta milvo estas oportunema ĉasisto, ofte ripozanta ĉe grupoj de simioj por kapti predojn fuĝigitaj el grandaj mamuloj.
1620
1620 estis superjaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1620 post Kristo okazis, interalie:
Pejuçara
Pejuçara estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Ijuí. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 3 973 loĝantoj.
Lambert Poell
Lambert Johan Joseph Marie POELL (naskiĝis la 22-an de marto 1872en Den Bosch, mortis la 7-an de januaro 1937 en Gemert-Bakel) estis katolika pastro kaj pioniro de la katolika sociala movado. Li estas rigardata kiel 3-a prezidanto de IKUE.
De 1909 ĝis sia morto li estis la religia konsultanto de "Nederlanda Katoliko", kies kunfondanto kaj unua prezidanto li estis. En 1920, okaze de la IKUE-Kongreso en Hago, li estis elektita prezidanto de Internacio Katolika, la asocio en kiun estis kunfandita IKUE dum iom pli ol unu jaro. Li rezignis kelkajn monatojn poste kaj en la lastaj vivojaroj li kunfondis kaj prosperigis la Internacian Katolikan Informejon (IKI) en Nederlando kaj estis ĝia prezidanto.
Mesoko
Mesoko (en la itala lingvo Mesocco, en la germana lingvo ankaŭ Misox kaj en la romanĉa lingvo Mesauc) estas komunumo de la komunumaro Mesoko kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1230 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009. Ĝi estas unu el la tri itallingvaj valoj de la kantono Grizono.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mesoko limas en nordo al Nufenen, en nordoriento al Splugo, en oriento al Madesimo (Italio), en sudoriento al Campodolcino (Italio), en sudo al Soazza, en sudokcidento al Rossa, en okcidento al Malvaglia (TI), kaj en nordokcidento al Hinterrhein.
Trafiko
San-Bernardino-Pasejo estas grava nord-sud-konekto de Svislando, tra kiu kondukas per tunelo la svisa aŭtovojo A13 kaj super la pasejkulmino la kantona ĉefvojo n-ro 13. Ĝis 1972 Mesoko estis la finhaltejo de fervojlinio al Belinzono. Nun la konekto al la publikatransportreto funkcias per poŝtaŭtolinio de Disentis trans San-Bernardino-Pasejo al Biasca.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mesoko datiĝas el la jaro 1203 kiel Mesoco. Dum mezopoko Mesoko formis unu de la kvar flagoj de la Supera Tribunalo Valo de Mesoko, kiu estis subdividita en kvar deganoj, kiujn gvidis konsulo (nome Crimeo, Cebbia, Andergia kaj Darba). En la jaro 1480 Mesoko aliĝis kune kun Soazza propra voloe al la Griza Federacio. Surbaze de la nova administracia ordo de Kantono Grizono de 1851 Mesoko fariĝis politika komunumo kaj ĉefloko de la samnoma komunumaro (kiu kongruis kun la antaŭa supera tribunalo) en la distrikto Moësa.
Popola Armeo
La Popola Armeo estas nomo de :
Nunaj organizaĵoj:
Iamaj / Dissolvitaj organizaĵoj:
Dawda Jawara
Dawda Kairaba Jawara (16a de majo 1924 – 27a de aŭgusto 2019 ) estis Gambia politikisto kiu estis ĉefministro de 1962 ĝis 1970 kaj poste la unua prezidanto de Gambio de 1970 ĝis 1994.
Jawara naskiĝis en Barajally, MacCarthy Island Division, filo de Mamma Fatty kaj Almami Jawara. Tiun edukis la lernejo Methodist Boys School en Banĝulo kaj post tio Altlernejo Achimota en Ganao. Li studis por fariĝi veterinara kirurgo ĉe la Fako de Veterinara Medikamento de la Universitato de Glasgovo kaj poste finis sian trejnadon ĉe la Universitato de Liverpool. Li revenis al Gambio je 1953 kaj edziĝis kun Augusta Mahoney. Li fariĝis sekretario de la nova Popola Progresema Partio (PPP) kaj elektiĝis al la Domo de Reprezentantoj en la balotado de 1960. Tiu fariĝis la estro de la PPP kaj poste la unua ĉefministro de la lando je 1962, nur la dua registrarestro iam ajn post Pierre Sarr N'Jie.
Jawara daŭris regi ĝis 1994 kiam puĉo de Yahya Jammeh forprenis la registaron. Post tio, Jawara ekziliĝis, sed revenis je 2002 kaj vivis en Gambio ĝis sia morto.
Index Translationum
Index Translationum (Indekso de tradukoj) estas la informtenejo de UNESKO kun referencoj al libroj kiuj ekde 1979 estis tradukitaj kaj publikigitaj en pli ol 100 landoj. Por serĉi eblas elekti el almenaŭ 100 lingvoj
La kolektita repertuaro montriĝas utila plurflanke: por koni la verkojn jam tradukitajn al diversaj lingvoj, taksi la kulturajn interŝanĝojn inter landoj, scii la popularecon de aŭtoro kaj kiom da libroj estis tradukitaj en diversaj landoj.
Historio
Kvankam libroj estis tradukitaj dum jarmiloj, ne ekzistis iu centra datumbazo. En 1932 la Ligo de Nacioj kreis rekordan nombron de tradukoj. En 1946, la Unuiĝintaj Nacioj anstataŭis la Ligon de Nacioj kaj UNESKO ricevis la taskon fari tradukan indekson. En 1979, la datumoj estis komputilizitaj.
Pro tio ke la Indekso mencias tradukojn de individuaj libroj, aŭtoroj kiuj verkis multajn librojn, sed kiuj estis malofte tradukataj, povas rangi pli alta ol aŭtoroj kiuj verkis nur kelkajn librojn (aŭ eĉ nur unu) sed kiuj estis tradukitaj al multaj lingvoj.
La pintaj aŭtoroj, kiel la Indekso prezentas ilin, devenas de peto al datumbazo kaj ties rezultoj postulas interpretadon.
Laŭ la Indekso, Agatha Christie restas la plej tradukita individua aŭtoro.
Statistikoj
La listo kalkulas (en 2020) ne malpli ol 103 trafojn por tradukoj de libroj originale verkitaj en Esperanto (sekvaj paĝoj klikante sur sago sube de la trafolisto)
Armena-azera milito (1918-1920)
La historio havas tre malsimilan percepton pri la okazintaĵoj kaj kialoj por tiu milito. Laŭ historiistoj de Armenio, la Armena Demokratia Respubliko volis inkludi en la respublikon la teritorioj de Naĥiĉevano (Orienta Armenio), la provinco de Erevano kaj zonoj de la provinco Elizavetpol (nuna Ganĝa en Azerbajĝano).
Index Translationum
Statistikoj
Ĉi sube sekvas superrigardo rilate al la pintaj aŭtoroj, landoj kaj lingvoj en la indekso de tradukoj.
Armena-azera milito (1918-1920)
La unuaj konfrontoj inter armenoj kaj azeroj okazis en Bakuo, en februaro 1905. Baldaŭ, la konflikto etendiĝis al aliaj regionoj de Kaŭkazio, kaj la 5-an de aŭgusto 1905 estiĝis la unua konflikto inter armenoj kaj azeroj en Ŝuŝa. Kiel rezulto de la ambaŭflankaj pogromoj kaj amasmurdadoj, centoj da homoj forpasis kaj pli ol 200 domoj estis bruligitaj en la urbo Ŝuŝa.
Index Translationum
Neegaleco en la monda kultura trafiko de tradukado
En 2004 Abel Montagut atentigis pri la neegaleco en la monda kultura trafiko de tradukado. Inter la tradukaĵoj listigitaj en la Index Translationum de Unesko, la fontlingvoj por 70% el ili estis nur kvar lingvoj: la angla, rusa, franca kaj germana (nur la ordo de tiuj ŝanĝiĝis en novembro 2020). En la sama periodo en Esperantujo aperis 344 tradukaĵoj, duono el ili de la ĉina, vjetnama, nederlanda kaj japana – kaj la ceteraj de pluraj aliaj lingvoj. Simile inter 1991 kaj 2003, Montagut raportas, ke en Esperantujo nur 30% estis el tiuj kvar “grandaj” lingvoj; 70% venis de pluraj “malgrandaj” lingvoj. Tiu tendenco ŝajnas konfirmi ke Esperanto helpas krei pli da kultura justeco inter la lingvoj kaj literaturoj en la mondo.
Ĉeĥoslovaka popola armeo
Per tago de proklamo de leĝo n-ro 74/1990 Sb. la 14-an de marto 1990 la nomo de armeo estis ŝanĝita al Ĉeĥoslovaka armeo.
Csesztreg
Csesztreg [ĉestreg] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Index Translationum
Tradukoj el Esperanto
Laŭ kalkulo de Alexander Korĵenko dum 1991-2019 aperis 172 libroj tradukitaj el Esperanto: germana 253, portugala 74 franca 217, japana 71, angla 164, hispana 68, rusa 109, ĉina 65, pola 84 kaj itala 61.
Vidu ankaŭ
Unesko Kuriero
Traduko
Tradukoscienco
Ekstera ligilo
Oficiala retejo ĉe unesco.org
Csesztreg
Situo
Csesztreg situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Lenti troviĝas 13, Nova 16, Őriszentpéter 19 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1257 laŭ tiama hungara ortografio "Cheztregh". Ekde 1322 la komunumo iĝis doganprena loko, ekde 1469 kampurbo. En 1871 denove iĝis nur vilaĝo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, apoteko, poŝto, industria zono.
Ĉeĥoslovaka popola armeo
Konsisteroj de armeo
Parto de ĈSPA estis surtera armeo, armea aviadilistaro kaj soldataroj de kontraŭaera defendo de la ŝtato.
La surtera soldataro
La surtera soldataro estis la plej nombra konsistero de la armeo. La bazo de ties batalforto estis operacaj kaj taktikaj raketoj. Ĉefa batforto estis tankoj. Artilerio estis ekipita per diversaj tipoj de kanonoj kaj minĵetiloj, kontraŭtankaj kanonoj, kontraŭtanka direktita misilo kaj pluaj armiloj.
Lucy Liebermann
Lucy Liebermann, laŭ hungarlingve kutima nomordo Liebermann Lucy estis hungara altlerneja instruisto. Ŝia origina persona nomo estis Lukrécia, ŝia dua edzo estis Pál Pátzay.
Ĉeĥoslovaka popola armeo
La surtera soldataro
Al la surtera soldataro apartenis motopafistaj kaj tankaj korpusoj, formacioj de kontraŭaera defendo, artilerio kaj specialaj soldataroj, kiel estas pioniraro, splisistaro, kemia soldataro, fervoja soldataro kaj paraŝutistaro. Pluaj formacioj kaj ekipaĵoj donis al la batalformacioj necesajn teknikajn, materialajn kaj pluaj servojn.
Lucy Liebermann
Lucy Liebermann naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Ĉeĥoslovaka popola armeo
La surtera soldataro
La pioniraro estis ekipita per ŝoseaj kaj teraj maŝinoj, deminigaj tankoj, pontaj tankoj kaj tekniko por certigi transporton de la sodataroj trans akvaj fluoj kaj aliaj terenaj obstakloj. La fervoja soldataro kapablis certigi konstruadon kaj renovigon de fervojo inkluzive de pontoj kaj komunikiloj kaj sekurigiloj kaj riparon de fervojaj veturiloj. La fervoja soldataro kaj la pioniraro partoprenis en likvido de sekvoj de katastrofoj kaj aliaj katastrofoj.
Lucy Liebermann
Biografio
Lucy Liebermann devenis el juda familio. Ŝi akiris specialan pedagogian diplomon en altlernejo en Budapeŝto en 1926, samtempe ŝi private lernis en Muzikarta Altlernejo, krome ŝi frekventis privatan lernejon de Olga Szentpál. Ŝi eklaboris post la diplomo en juda hospitalo ĉe Hugó Richter, poste en laboratorio, pli poste en instituto. Ŝi establis edukan centron, kiun ŝi gvidis ekde 1937. Dum la nazia erao ŝi kaŝiĝis. En 1945 ŝi denove okupiĝis pri terapioj de parolmalhelpoj kaj moveraroj kaj ankaŭ instruis en la altlernejo. Ŝi edziniĝis trifoje.
Carugate
Carugate - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Ĉeĥoslovaka popola armeo
La armea aviadilaro
La armea aviadilistaro estis ekipita per supersonaj reaktivaj aviadiloj, batalhelikopteroj, raketarmiloj kaj elektronika ekipaĵaro.
Laŭbita logiko
Laŭbita logiko estas maniero de komputado de logikaj operacioj (logika aŭo, logika kajo, logika neo, logika malinkluziva aŭo), en kiu ĉiu bito de nombroj estas prilaborata aparte.
Carugate
Najbaras la komunumoj Agrate Brianza, Caponago, Brugherio, Pessano con Bornago, Bussero kaj Cernusco sul Naviglio.
Laŭbita logiko
En klasika logiko, argumentoj de logikaj operacioj povas havi nur valorojn 0 (falso) kaj 1 (vero). Bita variablo estas ĝuste tia variablo, taŭga por logiko
Sed en komputiloj vortoj, kiuj estas argumentoj de operacioj (ne nur de logikaj operacioj sed ankaŭ de operacioj per nombroj kaj la aliaj), enhavas multajn bitojn. Okazas ke eblas facile kalkuli logikan operacion samtempe por ĉiuj bitoj de la vorto.
Laŭbita logiko estas kutime uzata nur por entjeraj variabloj.
Por unuargumenta operacio logika neo ĉiu bito estas prilaborata, kaj poste la rezultoj estas kunmetataj en la sama ordo kaj formas vorton - rezulton.
Por duargumenta operacio (logika aŭo, logika kajo, logika malinkluziva aŭo) estas prenataj duoj de bitoj - po unu bito el ĉiu argumento de la sama pozizioc. Ili estas podue prilaborataj, kaj poste la rezultoj estas kunmetataj en la sama ordo kaj formas vorton - rezulton.
Ekzemplo de logika kajo por 16-bitaj vortoj - kiel estas kalkulata 27229&56894. La argumentoj estas skribataj en duuma sistemo.
0110 1010 0101 1101 & 1101 1110 0011 1110  0100 1010 0001 1100
Laŭbita logiko ebligas ankaŭ operaciojn kiuj ne havas sencon por klasika logiko - bitan ŝovon. En ĝi ĉiu bito estas movata je certa distanco dekstren aŭ maldekstren.
La mala okazo al laŭbita logiko estas la plena logiko.
En ĝi ĉiu argumenta nombro estas konsiderata entute kiel "falso" aŭ "vero". Kutime 0 estas konsiderata kiel "falso" kaj ĉiu alia nombro kiel "vero". La rezulto kutime estas 1 por vero kaj 0 por falso.
Por skribado de plena logiko estas diversaj manieroj, en programlingvoj C, C++ kaj ĉi tie plenaj operacoj estas skribataj kiel && (kajo), || (aŭo), !(neo).
Do ekzemple 27229&&56892 estas 1.
Komputado de plena logiko kutime estas pli malfacila en ĝenerala okazo, sed pli facila se la argumentoj estas rezultoj de komparoj ekzemple.
Plena logiko ebligas ankaŭ komputadon laŭ mallonga vojo. En ĝi, se la unua argumento de kajo estas falso, ne necesas komputi la duan. Kaj se la unua argumento de aŭo estas vero, ne necesas komputi la duan. Ĉi tio kaj plirapidigas komputadon de la tuto kaj ebligas komputadon tiam kiam alie ĝi tute ne estas ebla, se la duan argumenton tute ne eblas komputi.
Se a=0 dum komputado laŭ mallonga vojo jam ne necesas kalkuli na b/a<c, la rezulto de la tuto jam estas falso. Se provi kalkuli ĉion se a=0 do dum komputado de b/a<c okazos malsukceso, ĉar estas divido je 0.
Operacio de logika malinkluziva aŭo en plena logiko kutime ne estas realigita en programlingvoj, ĉar (1) ĝi estas malofte bezonata, (2) ĝi ne donas eblecon por komputado laŭ mallonga vojo, ĉar la rezulto ĉiam dependas ankaŭ de la dua argumento.
4678 Ninian
4678 Ninian estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1990 de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ninian T. McNaught, patro de la malkovrinto.
Ninheira
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Salinas. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.