cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Microsoft Windows
Historio de Windows
Microsoft Windows estas markonomo de la entrepreno Microsoft.
Etila 2,3-dumetilbenzoato
Etila 2,3-dumetilbenzoato aŭ etila 2,3-dumetilbenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2,3-Dumetilbenzoata acido kaj etanolo. Etila 2,3-dumetilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 2,3-dumetilbenzoato prezentas 2,3-dumetilbenzoatan grupon ligitan al etila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Microsoft Windows
16-bita medio
Lau fruaj versioj de Windows nur estis MS-DOS programoj, kiuj provizis grafikan uzantinterfacon inter la uzanto kaj la suba MS-DOS servoj, kiel servoj aŭ traktiloj por la klavaro, muso, dosiersistemo, kaj printiloj. Windows estis supera al MS-DOS, provizante grafikajn servojn, kaj normigante la fasadon de programoj verkitaj por Windows, anstataŭante nefacilajn komandliniajn interfacojn. Malsame al MS-DOS, Windows havis neprioritatan vicigilon por samtempa plurtaskado de pluraj programoj. Finfine, oni realigis programan sistemon de memor-regado, kiu permesis al la GUI ruligi programojn pli grandajn ol la disponebla memoro, aŭ la 64 k-bita MS-DOS limigo. Ekzemploj inkuzivas Windows 1.0 (1985) kaj Windows 2.0 (1987).
Hibrida 16/32-bita medio
Windows/386 utiligis 32-bitan protektan reĝimon en sia kerno kaj virtuala maŝino. Dum Vindoza seanco, ĝi ebligis virtualajn konektadojn por la disk-adaptilo, videokarto, klavaro, muso, ktp. Tiel, ĝi ebligis plurkaskadon de MS-DOS medioj per interrompa ŝanĝado inter la variaj taskoj. Windows 3.0 (1990) kaj Windows 3.1 (1992) plibonigis la serion, pro virtuala memoro kaj ŝarĝeblaj peliloj (VxD-oj) kiuj ebligis al multaj programoj uzi la samajn rimedojn. Plej grave, Windows ebligis al aplikoj de Windows funkcii en speciala sekcio de la memoro, kiu iomete protektis sin mem kaj aliajn programojn. Plie, Microsoft ankaŭ rekodis kritikajn operacierojn el C programlingvo al asembla lingvo, kiu malpligrandigis kaj rapidigis la kodon.
16/32-bita operaciumo
Pro la enkonduko de 32-bita dosieratingo en Windows for Workgroups 3.11, Windows ebligis finfine eviti DOS por dosiero-administrado. Pro tio, Windows 95 enkondukis « Longajn Dosiernomojn » kaj ebligis plenan 32-bitan operacion. MS-DOS tiam estis kunpakigita kun Windows, kiu ebligas iom da interoperacio. Tamen, iuj programoj el aliaj firmaoj ne funkciis kun la nova platformo. Ekzemploj el ĉi tiu serio estis Windows 95, Windows 98, kaj Windows ME.
Plena 32-bita operaciumo
Ĉi tiu serio estis farita por firmaecaj komputiloj sen MS-DOS. La unua eldono estis Windows NT 3.1 (1993) elektita por samigi la norman Windows-version de tiam, kaj superigi la versio-numeron de OS/2 2.1 de IBM. Ekzemploj de ĉi tiu serio estas Windows 2000 kaj Windows XP.
Sekureco
Dum multaj jaroj sekureco estis (kaj plu estas) grava malforteco de Windows. Pro la disvastigata uzado de Windows, multaj kodrompistoj celis Vindozajn sistemojn, anstataŭ la pli malofte uzataj operaciumoj kiel Linukso, Unikso, Mac OS X, ktp (kvankam, tiaj sistemoj neniam estas imunaj). Plejparte, ne-Vindozaj operaciumoj estis planitaj por plur-uzantaj kaj retokapablaj medioj, kaj ne havas multajn sekurecajn problemojn. Male, origine oni planis Windows-on por facila uzado sur unu-uzanta PC sen reta konektilo, kaj pro tio, sekurecaj funckioj ne estis enkonstruitaj ekde la komenco.
Iuj opinias, ke Windows estas atakata pli ofte ol la aliaj operaciumoj, ĉar ĝi estas la plej domina labortabla operaciumo. Aliaj, ke malbona programa strukturo igas ĝin facila celo. Microsoft publike agnoskis ĝiajn sekurecajn problemojn kun Windows, frue en ĉi tiu jarcento. Lau ĝia presa deklaro, Microsoft nun rigardas sekurecon kiel ĝian plej gravan farendaĵon. Proksimume ĉiumonate Microsoft eldonas (rete) sekurecajn flikilojn, kiuj aŭtomate meminstaliĝas, se la uzanto jam ebligis la funkcion Windows Update.
Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Vidu: Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Nacia Parko Amboró
La Nacia Parko Amboró aŭ en hispana Parque Nacional Amboró en centra Bolivio estas naturrezervejo kun ĉirkaŭ 800 specioj de birdoj, ĉirkaŭ 125 mamuloj kiaj pumoj, ocelotoj, kaj la rara Okulvitra urso. Kovrante areon de 4,425 km², ĝi estas protektita el homaj setlejoj, ĉasado, minado kaj senarbarigo, kvankam ankoraŭ ekzistas problemoj pro ĉio tio ene de la parko. La Nacia Parko Carrasco situantas apude al Amboró, kaj kune ambaŭ formas tre grandan konservejon.
La Nacia Parko Amboró estas en la okcidenta parto de Santa-Kruzio, ĉe la "kubuto de Andoj", kie la Cordillera Oriental (orienta montaro) kurbas iomete okcidenten el ties norda direkto.
Eksteraj ligiloj
Angle: Hispane:
Distriktoj de Kantono Turgovio
Funkcio de la turgoviaj distriktoj
La turgoviaj distriktoj estas kantonaj administraj unuoj. Ili ankaŭ estas elektodistriktoj kaj jurisdickicaj unuoj. La distritkaj aŭtoritatoj estas la distritkoficejoj (prefektoj) kaj la distriktaj tribunaloj. Origine la prefekto estis la longigita brako de la registara konsilio. La ĉefa funkcio de la distriktoficejoj nuntempe tamen estas la persekutado de krimoj.
Heinrichsthal
Heinrichsthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Listo de profesoroj en Universitato de Miskolc
Jen listo de elektitaj instruistoj en Universitato de Miskolc:
Fontoj
La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.
Fulga lagopo
Aspekto
Plenkreskuloj havas longan kvadratan voston, helgriza pinte. Masklaj plenkreskuloj estas ĉefe malhelaj kun flava gorĝosako ĉirkaŭata de blanko kaj flava karunklo superokula dum la memmontra ceremonio. Inaj plenkreskuloj estas makulecbrunecaj kun malhelbrunaj kaj blankaj markoj en subaj partoj.
Vivejo
Ties reprodukta biotopo estas la bordoj de arbaroj de koniferoj kaj miksaj en montaraj regionoj de okcidenta Nordameriko, el sudorienta Alasko kaj Jukono suden al Kalifornio. Ties teritorioj estas proksime asociaj kun tiuj de diversaj koniferoj. La nesto estas skrapaĵo engrunda kaŝita ĉe arbusto aŭ trunko.
Kutimaro
Tiuj nearktisaj birdoj manĝas surgrunde, aŭ en aroj vintre. Vintre ili manĝas ĉefe pinglofoliojn de abio kaj pseŭdocugo, eventuale ankaŭ de cugo kaj de pino; somere pli gravas aliaj verdaj plantoj (pteridio, saliko), berojn (Gaultheria, Mahonia, Rubus, Vaccinium), kaj insektojn (ĉefe formikojn, skarabojn, akridojn). Idoj preskaŭ entute dependas el insektomanĝo por siaj unuaj dek tagoj.
Maskloj kantas per profunda frapovoĉo en siaj teritorioj kaj faras mallongajn frapoflugojn por allogi inojn. Inoj abandonas la masklan teritorion post pariĝado.
La Fulga lagopo suferas iome da populacia malpliiĝo pro habitatoperdo en la suda pinto de sia teritorio en suda Kalifornio.
Hochneukirchen-Gschaidt
Hochneukirchen-Gschaidt estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Grazalema
Grazalema estas vilaĝo kaj municipo en provinco Cádiz, Andaluzio, Hispanio. En 2006 tie loĝis 2.243 geloĝantoj. Ĝia surfaco estas 121 km², do loĝdenso estas 18,4 loĝ./km². La vilaĝo situas ĉe.
Historio
La vilaĝo Grazalema estis fondita de andalusaj islamanoj. En 1485 ĝi estis konkerita de kastilia armeo komandata de la duko Arcos
Harrison Dillard
William Harrison DILLARD (la 8-an‏ de julio 1923 - la 15-an de novembro 2019) estis afro-usona kurado|sprintulo]], olimpika ĉampiono kun 4 oraj medaloj, en la 100-metra kurado (Atletiko ĉe la Londono-Olimpikoj (1948)) kaj en la 110-metra hurdokurado (Atletiko ĉe la Helsinkaj Olimpikoj (1952)), tiel iĝante la nurunua atleto en la historio de Olimpikoj por venki en ambaŭ tiuj vetkuroj same kiel atingi mondan rekordon.
Dillard estis kromnomita Bones (ostoj) pro sia magra konstruo.
Kariero
Dillard estis naskiĝis en Klevlando, Ohio, grandurbo kie atleto Jesse Owens kreskis. Renkontinte Evans, kiu gajnis 4 orajn medalojn ĉe la Somera Olimpiko 1936, 13-jaraĝa li decidis, ke li volas esti same sukcesa kiel li. En 1941 li komencis studi en Baldwin-Wallace kolegio kaj en 1943 li estis rekrutita en la Usonan Armeon dum Dua Mondmilito kaj servis en la 92-a divido kiu inkluzivis plejparte nigrajn soldatojn kiuj estis nomitaj Buffalo Soldiers. En 1946 li revenis al liaj studoj.
Monda rekordo
En 1946 Dillard atingis mondan rekordon en la 220 jardaj hurdoj kun tempo de 22.3 sekundoj kaj en 1948 li atingis mondan rekordon en la 120 jardaj hurdoj kun tempo de 13.6 sekundoj. De la 31-an de majo 1947 ĝis la 26-an de junio 1948, li venkis en 82 vetkuroj super hurdoj en vico.
Posta kariero
Dillard mortis pro stomaka kancero la 15-an de novembro 2019. Ĝis sia morto, li estis la plej maljuna olimpika ormedalisto de Usono.
Cérilly (Yonne)
Cérilly estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 54 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Cérilly etendiĝas sur 7.29 km², kaj havis 54 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7.4 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Tara Rose McAvoy
Tara Rose McAvoy (* 1987 en Worcester, Massachusetts; † 14-a de marto 2006 en Austin, Texas) estis usona lernanto kaj samtempa Miss Deaf Texas (Surda belulino de Teksaso).
Cérilly (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Edith Vallée, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Cérilly apartenas al la kantono de Cerisiers, kies ĉefurbo estas Cerisiers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Tara Rose McAvoy
En junio de 2005, oni elelktis ŝin al Miss Deaf Texas kaj reprezeantis sian ŝtaton ĉe la belulinaj konkuroj.
Ŝi mortis en 2006 dum sia vizitado al patrino, ĉar ŝi promenis apud la fervojaj trakoj kaj ne aŭdis la lokomotivon, kiu forpuŝis ŝin. Ŝi mortis kelkajn horojn pli poste.
Salar de Pedernales
Salar de Pedernales estas granda sallago en la Regiono Atakamo de Ĉilio. Ĝi ituantas ĝuste okcidente de la Cordillera de Claudio Gay. Ankoruax estas malgranda lago en la sala ebenaĵo kaj havigas habitaton por birdoj kiaj la Anda flamengo.
Valea Mare
Valea Mare estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Carmelo Bernaola
Carmelo Alonso BERNAOLA estas hispana komponisto. (Oĉandio, Biskajo, 16-a de junio de 1929 — Madrido 5-a de junio de 2002). Membro de la nomita Generacio de la 51, estis unu de la plej elstaraj reprezentantoj de la hispana muziko de la dua duono de la 20a jarcento.
Li studis en Burgos, Madrido, Santiago de Compostela kaj Romo.
Verkaro
Krom 82 filmomuzikoj por kino, la muziko komponita por teatro kaj televido —kiel tiu de la televidserio de Fernando Fernán Gómez El pícaro, la fama prezentomusiko de la programo de José Luis Balbín La clave kaj tiu de la serio Verano azul— kaj liaj komponaĵoj popularaj kiaj El cocherito leré, liaj plej ĉefaj verkoj estis la jenaj:
Parlamento de Nov-Zelando
La Parlamento de Nov-Zelando (angle: Parliament of New Zealand, maorie Pāremata Aotearoa) estas la leĝdona institucio de Nov-Zelando. Ĝi konsistas el la Reĝino kaj la Novzelanda Domo de Reprezentantoj. La Reĝino estas kutime reprezentata de Ĝenerala Guberniestro.
Bátaszék
Bátaszék [bAtasEk] germane Badescheck estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Szekszárd.
Geografio
Bátaszék situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Pécs, fine de fervojo el Budapeŝto. Szekszárd troviĝas je 25 km-oj.
Historio
Pli frue loĝis tie laŭvice keltoj, romianoj, sarmatoj, hunoj, avaroj kaj slavoj. En 1142 abatejo fondiĝis. Post la turkoj germanoj alvenis. En la 18-a jarcento baroka kapelo omaĝe al Nepomuka Sankta Johano, en 1902 novgotika paroĥa preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) konstruiĝis. Turo de la lasta preĝejo estas 83 m-ojn alta. Bátaszék urbiĝis en 1995.
Famuloj
En Bátaszék naskiĝis:
Ĝemelkomunumo
Tekovské Lužany, Slovakio
Lviva provinco
Lviva provinco (Львівська область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область.
En la regiono vivas proksimume 2,58 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).
Dua mondmilito
Dum la unua soveta okupado de Pollando en Uhnów NKVD la 21-an de oktobro 1939 arestis pastron d-ron Fabian Abrantowicz - verŝajne pereinta en Lubjanka post 1943.
László Félegyházi
FÉLEGYHÁZI László (fe:ledjha:zi) estis hungara pentristo naskita en Satmaro la 28-an de marto 1907 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de marto 1986.
Komunumoj de Savoie
Jen listo de la 273 komunumoj de la franca departemento Savoie, laŭalfabete (laŭ stato komence de januaro 2019). (CAC) Kunurba komunumo de Chambéry, kreita en 2000.
Apateu (Arad)
Apateu (Arad) (hungare:Apáti) estas komunumo en Rumanio norde de Ineu (Arad). En 1910 Apáti havis 2837 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2536 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1219. Apáti apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad (reĝa departemento) vármegye).
Putignano
Putignano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alberobello, Sammichele di Bari, Castellana Grotte, Conversano, Gioia del Colle, Noci kaj Turi.
Fuertescusa
Fuertescusa estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas fortero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 74 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,15 loĝ/km².
Situo
Fuertescusa estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Alta en la nordorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 998 m super marnivelo (la plej alta punkto de la teritorio estas la montopinto de Poste kun 1,429 msm.); je malpli ol 57 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 64,1 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°28′32″N 2°10′33″Ok. La plej proksimaj setlejoj estas Cañizares je 4 km, Cañamares je 8 km kaj Poyatos je 10 km.
Tra la municipo fluas la rivero Escabas, kiu havas longon de 60 km, estas alfluanto de la rivero Guadiela kaj estas norde de la provinco Kvenko, en la montaro. La rivero Escabas formas parton de la hidrografia baseno de la rivero Taĵo. La municipo troviĝas proksime de la natura pejzaĝo de la elfluo de la rivero Cuervo, kaj de la Ĉasparko El Hosquillo [osKIjo].
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Fuertescusa, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Fuertescusa kie oni alvenis al la nunaj 74.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el maldekstra partio PSOE.
Priskribo
Temas pri vilaĝo tipe montara, ĉirkaŭita de grandaj rokejoj kaj densaj pinaroj. Ĝi troviĝas sur deklivo al valo plena je pinaroj, kverkoj kaj poploj. Tie estas riĉa faŭno, el gipoj aere al barbioj akve, kaj cervoj, aproj, kapron kaj bovinoj sur la tereno. Estas belaj naturaj pejzaĝoj kun ĉirkaŭ 100 fontoj, el kiuj el multaj eliras akvo pura kaj altkvalitaj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie, krom popularaj metioj, kiaj rivertransportado per flosaĵoj, kaj industrio el vimeno. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe por turismo, ekzemple por marŝado.
(18968) 2000 QX152
(18968) 2000 QX152 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
9409 Kanpuzan
9409 Kanpuzan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Csanádalberti
Csanádalberti [ĉanAdalberti] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Makó. La loknomo signifas: Csanád-Alberto (nomo). Csanád estis kuzo de Stefano la 1-a (Hungario).
Geografio
Csanádalberti situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.
Historio
Dum la historio la loko apartenis al Pitvaros. Slovakoj fondis setlejon en 1844 sub nomo de Új-pitvaros. Új signifas nova. En 1860 la komunumo sendependiĝis. Ekde 1863 ĝi nomiĝis Alberti, ekde 1908 Csanádalberti. La rumanoj en 1919 okupis la vilaĝon. Post la 2-a mondmilito okazis loĝantarŝanĝo de slovakoj kaj hungaroj.
Neuvic (stacidomo)
Neuvic estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Csanádalberti
Historio
En Csanádalberti migra poŝto servas.
Neuvic (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Coutras - Tulle (621000).
Niort
Niort [] estas franca komunumo kaj prefektejo de la departemento Deux-Sèvres, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis 59,193 loĝantojn en la jaro 2019.
Situo
La urbo situas en la sudokcidento de la departemento Deux-Sèvres, ĉe la bordo de la Sèvre Niortaise, hodiaŭ konvertita en verdan zonon. Sur la rando de la malseka marĉo, ankaŭ nomita la Verda Venecio, Niort estas la ĉefa orienta enirejo al la Puatua marĉo. La grandurbo estas unu el la plej gravaj grandurboj de historia Puatuo.
La urbo situas en riĉa kaj fekunda ebenaĵo, sur grava vojkruco inter la Sud-Okcidento, Bretonio kaj la Nordo de Francio.
Klimato
La klimato de Niort estas oceana. Ĉi tiu speco de klimato rezultigas mildajn temperaturojn kaj sufiĉe abundan pluvokvanton (lige kun la depresioj venantaj el Atlantiko), distribuitaj tutjare kun eta maksimumo de oktobro ĝis februaro.
Situante 50 km de la Atlantika Oceano laŭ linia distanco, Niort ĝuas ĉiujaran sunbrilon de proksimume 2,000 horoj kaj 870mm da pluvo jare.
Ekonomio
Longe grava centro de ŝamo (pruvita per la nomo de la futbala klubo "Chamois Niortais", "Niortaj Ĉamoj" ), teksado kaj komercaj interŝanĝoj (bazaroj kaj foiroj de regiona graveco), Niort estas nuntempe grava komerca kaj servocentro, ĉefe financa, kun ĉefsidejoj de pluraj gravaj francaj asukeraj kaj bankaj firmaoj, kiuj oficigas 28 000 homojn.
Transporto
Niort estas ligita al la aŭtovojoj A10 (Parizo–Bordeaux) kaj A83 (Niort–Nantes). Ĝi havas ankaŭ TGV-stacidomon, kiu konektas ĝin al La Rochelle kaj Parizo tra kaj.
Agano
Agano  (ĉamore: Hagåtña) estas la ĉefurbo de ne aligita usona teritorio Gvamo. La loko havas ĉirkaŭ 1.122 loĝantojn (2001).
En 1998 la registaro decidis ŝanĝi la nomon de la urbo de Agana al Hagåtña, ĉar tio pli konvenas al la elparolo de la indiĝenoj.
Groß Oesingen
Groß Oesingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gifhorn de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vitas
Vitas estas litovlingva vira persona nomo, iom uzata ankaŭ en la latva lingvo. Temas pri variaĵo de la latina vorto vita, do "vivo", kaj ne pri mallongigo de la en Litovio tre populara persona nomo Vytautas, kies kutimaj mallongigoj estas Vytas kaj Vytis. Virina formo estas Vita.
Rumilly
La gloso Rumilly povas signifi la jenajn:
Unukorna mutuo
La Unukorna mutuo aŭ Suda unukorna mutuo (Pauxi unicornis) aŭ simple Kornomutuo, sed konfuzige kun la alia specio nome Kornomutuo, estas specio de birdoj de la familio Kracedoj. Ĝi troviĝas en centra Bolivio en orienta deklivaro de Andoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ĝis 2004 la Unukorna mutuo estis klasita kiel Vundebla en la IUCN Ruĝa Listo pro sia malgranda kaj malpliiĝanta populacio, sed estis ŝanĝita al Endanĝerita en 2005 pro ĉirkaŭkalkulita pli malgranda teritorio kaj pli granda risko el homa agado. En Bolivio la eventuala habitato de la subspecio P. unicornis unicornis povus kovri areon de 4,000 km2 inklude la naciajn parkojn: Amboró, Carrasco kaj Isiboro Sécure. Spite koncentrita kampolaboro estas multaj partoj de tiu eventuala habitato kie oni trovis neniun individuon, ekzemple la plej nordokcidentaj 2,000 km2.
Taksonomio kaj sistematiko
En 1937 en Bolivio Sro. M. A. Carriker trovis du birdojn, masklo kaj ino, kiuj estis en la familio de Kracedoj. La specimenoj estis sekve priskribitaj kiel nova specio de James Bond kaj Rodolphe Meyer de Schauensee en 1939 kaj ricevis la sciencan nomon Pauxi unicornis lokigante ĝin en genro Pauxi kun la specio P. pauxi. En 1969 oni trovis aliajn du birdojn, denove masklo kaj ino, kiuj similis al tiuj troviĝintaj de Sro. Carriker en 1937. Tamen tiun fojon ili estis trovitaj en Peruo ege for de la antaŭaj malkovroj de P. unicornis en Bolivio. Tiuj peruaj specimenoj estis priskribitaj de John Weske kaj John Terborgh en 1971 kiel nova subspecio de P. unicornis kiun ili nomis honore de Maria Koepcke.
Kvankam estis interkonsento je la tempo de la malkovro por ke P. unicornis estas specio kun du subspecioj en la genro Pauxi, ekde tiam oni faris multajn diferencajn sugestojn. Kelkaj sugestoj rilatas la grupigon de specioj kaj subspecioj ene de la genro Pauxi. En 1943 Wetmore kaj Phelps priskribis novan subspecion de la tre proksime rilata P. pauxi nome P. p. gilliardi. Kiam Wetmore kaj Phelps rigardis la tri formojn de Pauxi konatan tiam, ili konkludis, ke P. p. gilliardi estas intermeza formo inter P. pauxi kaj P. unicornis. Kiel rezulto de tio ili grupigis ĉiujn tri formojn en ununura specio kun unicornis kiel subspecio de pauxi. Tiu konsidero estis poste malakceptita de Charles Vaurie kiu asertis, ke P. pauxi kaj P. unicornis ne estas samspecifa. Kiam Weske kaj Terborgh malkovris la subspecion koepckeae ili konkludis, ke pauxi kaj unicornis estu konsiderataj separataj specioj. Aldona studaro konfirmis, ke koepckeae estas distinga. Estis interkonsento por komuna nomo kiel Sira mutuo.
Aliaj taksonomiaj sugestoj studis ĉu la genro Pauxi restu sola aŭ estu grupigita kun aliaj genroj. En 1965 François Vuilleumier sugestis, ke la specioj de Pauxi estu movitaj al sola genro kun ĉiuj la aliaj specioj en la tre proksime rilataj genroj Mitu, Crax kaj Nothocrax. Ĝuste su jarojn poste Charles Vaurie kontraŭis tiun 'grupigon' de specioj kaj asertis, ke Pauxi, Mitu, Crax kaj Nothocrax ĉiu havu siajn proprajn genrojn. Ne kontenta kun iu ajn el tiuj du ebloj Delacour kaj Amadon sugestis, ke Pauxi kaj Mitu estu grupigitaj kun Crax, sed ke Nothocrax estas sufiĉe distinga por havi sian propran genron. Multaj postaj fakuloj sekvis al Vaurie, Delacour kaj Amadon je konsidero de Nothocrax kiel frata klado de Pauxi, Mitu kaj Crax, dum plej sekvis al Vaurie je havo de la tri aliaj kladoj kiel tri distingaj genroj.
Ĵusa mitokondria analizo sugestas, ke P. unicornis estas frata specio de Mitu tuberosum, dum la alia specio de Pauxi, P. paŭi, estas frata de la kombina klado de Mitu kun P. unicornis. Tio signifas, ke la genro Pauxi ne estas monofiletika sed parafiletika. La parafilio de Pauxi povus ŝuldiĝi al nekompleta stirpa klasigo, kie genarbo estas nekongrua kun sia speciarbo, tamen tio estas malpli grava por profundaj filogenetikaj disigoj. Pro tio, Pereira et al konkludas ke nekompleta stirpa klasigo estas malverŝajna por la parafiliaj genroj Pauxi ĉar, laŭ sia propra analizo, Mitu kaj Pauxi diverĝis antaŭ proksimume 6.5 mj.
Aspekto
La Unukorna mutuo estas inter la plej grandaj kracedaj specioj. Ĝi estas 85 al 95 cm longa. Korpomaso ĉe grandaj maskloj estis de ĝis 3.7 al 3.9 kg kaj nur la Invaria mutuo estas pli fortika inter kracedoj, kvankam la Blankapuga mutuo kaj la tre proksime rilata Kaskomutuo estas ĉirkaŭ samlongaj. Inter standardaj mezuroj, la flugillongo estas 38.1 al 40.2 cm, la vosto estas 31 al 34.8 cm kaj la tarso estas 10 al 10.8 cm. Ĝi havas distingan bluecgrizan kornon aŭ kaskon ĉe la frunto kiu elstaras ĉirkaŭ 6 cm. La plumaro estas ĝenerale nigra, sed mankas blua nuanco en unuarangaj flugoplumoj, kaj havas blankajn ventron, femurtufoj kaj subvostajn kovrilojn. La vosto havas ankaŭ blankajn pintojn.
Ili manĝas nuksojn kaj falintajn fruktojn kaj semojn. Nestumas en arboj je ĉirkaŭ 5 m alte. La pariĝado okazas septembre (komence de la pluvsezono).
65685 Behring
65685 Behring estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kuracisto Emil Adolf von Behring (1854–1917), rigardita kiel la fondinto de la imunologio. En 1901, li ricevis la unuan Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino pro lia laboro pri seroterapio, ĉefe ties apliko kontraŭ la difterio kaj la tetanoso.
Berbera lingvaro
La berbera lingvaro (tamaziĥet : ⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜ) estas grupo da lingvoj en la afrikazia lingvaro parolataj de berberoj apartenantaj al grupo de nordafrikaj popoloj: ŝelhoj, tamaziĥtoj, rifoj, kabiloj, tuaregoj.
Priskribo
La berbera aŭ prefere maziĥa lingvo estas foje konsiderata kiel unu sola lingvo, kiu ankaŭ ricevas la nomon tamaziɣ aŭ tamaziɣt (Esperante: 'tamaziĥta'). Plejofte tamen, oni dividas ĝin en pluraj malsamaj lingvoj, kies divido ne estas unueca el literatura kaj filologia vidpunktoj.
La nombro de parolantoj estas ĉirkaŭ. Oni kelkfoje mencias la nombron de 4 milionoj en Alĝerio plus kelkaj milionoj en Maroko kaj centoj da miloj en aliaj landoj de Norda Afriko (Tunizio, Libio, Egiptio, Maŭritanio, Niĝero, Malio). Ekzistas ankaŭ grupoj de berberparolantoj enmigrintaj en kelkaj eŭropaj landoj (Francio, Hispanio, Nederlando, Belgio, Britio, Danio).
La 10-an de januaro 2016 la registaro de Alĝerio deklaris la "tamaziĥtan" oficiala ŝtata lingvo.
Manko de norma lingvo
"Tamazight" aŭ la tamaziĥta estas la originala lingvo de la berberoj el la fruaj tagoj de Nord-Afriko, de la Oazo Siva en Egiptio ĝis Kanarioj, kie Kanarianoj ankoraŭ konsideras sin berberoj kaj ne hispanoj. Tamen ĉi tiuj berberaj popoloj evoluis tra la tempo kaj historio. Hodiaŭ Libio, Tunizio, Maroko, Alĝerio, Maŭritanio kaj eĉ parto de Senegalo efektive kreiĝis pro la koloniigo. Rezulte de tio, la origina lingvo, la tn. "Tamazight" preskaŭ ne plu estas parolata en iu ajn de tiuj landoj.
"Tamazight", nomo kiun donas marokaj berberoj de la centro (Meza Atlaso) al sia lingvo, nomiĝas
=> "Taqvaylit" por la berberoj de Kabilio en Alĝerio,
=>"Tamzavit" por la mozabitaj berberoj,
=>"Tacawit" por la berberoj cawis- same flanke de la provinco Batna,
=>"Tarifit" por marokaj berberoj de la RIF-montaro,
=>"Tacelhit" por marokaj berberoj de la sudo kaj
La libiaj berberoj ankaŭ havas sian propran lingvon. Tio validas ankaŭ por parto de la tunizia loĝantaro.
Unuvorte, tio, kion vi devas scii, estas, ke ĉiuj ĉi berberaj lingvoj diferencas unu de la alia sekve de la evoluoj de ĉiu popolo kaj regionoj de iu lando. Ili ĉiuj kompreneble havas multajn similecojn en la vortprovizo de la gepatra lingvo, la maziĥa lingvo, sed nuntempe berbero de Kabilio ne povos fari interparolon kun berbero de Maroko, same por la aliaj. Mankas normigado tra Norda Afriko, kie la nunaj registaroj de ĉiuj ĉi landoj efektivigas politikojn kontraŭ la berbera lingvo kaj kulturo de Norda Afriko.
La berberaj popoloj de Nord-Afriko ne vere havas sian propran liberan kaj sendependan ŝtaton por disvolvi ĉi tiun normigon de la maziĥa lingvo kaj fari norman lingvon.
Ĉefaj popoloj kaj lingvoj
Kabiloj
Ŝelhoj
Tuaregoj
Rifoj
Vidu ankaŭ
Tamaziĥta lingvo
Sivia lingvo
Eksteraj ligiloj
(nl) Khalid Mourigh, enkonduka filmeto pri la kurso Berbers voor kinderen (Tamaziĥta por infanoj)
Literaturo
(franca) L. Galand: "Les Parlers Berbères", incl. Jean Perrot, David Cohen, Les langues dans le monde ancien et moderne: langues chamito-sémitiques, Editions CNRS: Paris 1988
Frigyes Feleky Fetter
FELEKY FETTER Frigyes [feleki] estis hungara pentristo naskita en 1899 en Koloĵvaro kaj mortinta en 1977 en Budapest.
Biografio
Feleky Fetter pristudis juron en Segedo. Je konsilo de József Koszta li vojaĝis en Parizon, kie li vivis plurajn jarojn kaj studis en Akademio Julien, same en aliaj liberlernejoj. Li loksidiĝis en Budapest.
Duoblilo
Duoblilo estas programo por entajpi esperantajn literojn. Ĝi estis verkita de Anton Oberndorfer en 2010. Oni povas elŝuti ĝin facile per Guglo. Ĝi funkcias en ĉiuj vindozaj tekstoredaktiloj.
Kelonio
La kelonio (ankaŭ: ĥelonio) aŭ granda verda martestudo (Chelonia mydas) el la ordo de testuduloj kaj familio de keloniedoj sin trovas en la ĉina marbordo, precipe en insuletoj de la Sudĉina Maro. Ĝi vivas ankaŭ en Suda Pacifiko kaj Hinda Oceano. La kelonio similas aspekte al la surteraj testudoj, sed ĝi estas multe pli granda ol ili, kun longeco de 100–130 cm kaj pezeco de pli ol 100 kilogramoj. Ĝi havas olivan aŭ brunan kornecan platon sur la dorso kaj la blankflavan sur la abdomeno, kun strioj ambaŭflanke. Ĝi ne kapablas enŝovi siajn kolon kaj kvar membrojn, kiuj en formo de naĝilo havas po unu ungon en siaj internaj flankoj. La ungoj de la antaŭaj membroj de la virtestudo estas longaj kaj kurbaj kaj ĝia vosto longa. La kelonio havas po unu akvoplenan foliklon ambaŭflanke de la kloako, kiu povas helpi al ĝi ne nur spiri, sed ankaŭ humidigi teron por faciligi la kavofosadon, kiam la keloniino demetas ovojn. La kelonio spiras per la pulmoj, kaj la spiraero trairas la buŝon kaj nazon.
La kelonioj vivas en tropikaj kaj subtropikaj inaroj kaj aktivadas sub la akvosurfaco ĉe marbordo laŭ migranta linio. Ili nutras sin per fiŝoj, moluskoj, krustuloj kaj maralgoj. Ili estas mildaj kaj malofte aktivadas en aroj. Ĉiujare de aprilo ĝis oktobro ili naĝas aro post aro al maroj tuj ĉe la bordo kaj pariĝas en akvosurfaco ĉe rifoj. Dum pariĝo la virkelonio rampas sur la dorson de la ina kaj kroĉas sin per la ungoj de siaj antaŭaj membroj al la kiraso de la lasta. La pariĝo daŭras 3-4 horojn. La keloniino fosas kavon nokte aŭ matene sur strando. Unue ĝi fosas kavon grandan kiel ĝia korpo. Poste ĝi, kuŝante en la kavo, fosas per la malantaŭaj membroj alian kavon, kiu havas diametron de ĉirkaŭ 20 cm. kaj profundon de ĉirkaŭ 50 cm, por demeti ovojn. Post tio, ĝi kovras la ovojn per sablo dika je 10 cm per siaj malantaŭaj membroj. Kiam ĝi elrampas el la kavo, ĝi ebenigas ĝin per la antaŭaj membroj. Fine ĝi laca revenas al la maro. Ĝi demetas ĉiufoje 100-150 ovojn blankajn kaj rondajn, kun diametro de 4 cm. La idoj eloviĝas post sunluma kovado de 50-80 tagoj, elŝovas sin el la sablotavolo kaj rampas al la maro.
Pantuno
Pantuno estas poemformo el malaja deveno, kiu estis enkondukita kaj foje, sed ne tre ofte, uzata en kelkaj eŭropaj lingvoj, kaj ankaŭ en Esperanto.
Ĝi baziĝas sur ripeto de versoj, kaj konsistas el kvar strofoj de kvar versoj. La dua kaj la kvara versoj de ĉiu strofo estas ripetitaj kiel la unua kaj la tria versoj de la sekva strofo, tiel kreante apartan ravforton kaj ĉarmon.
Stacio Ise-Asahi
Stacio Ise-Asahi (japane: 伊勢朝日駅 [Ise-Asahi-eki], angle: Ise-Asahi Station) estas fervoja stacio en Asahi, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagoya.
Zoltán Színi Sebő
SZÍNI SEBŐ Zoltán [sini ŝeboe] estis rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en aprilo 1907 en Nadjvarado kaj mortis en Tirano la.
Biografio
Zoltán Színi Sebő studis en sia naskiĝurbo kaj Budapeŝto. Li povis skulptadi nur en sia libertempo. Dum la 2-a mondmilito danke al sia lingvoscio li ricevis diplomatian postenon.
Fosforila bromido
Fosforila bromido aŭ POBr 3  estas neorganika fosfora kombinaĵo de oksigeno kaj bromo, toksa, iomete oranĝokolora solidaĵo uzata kiel fosfora bromigagento en kemiaj sintezoj. Kiam varmigita supre de 193°C ĝi malkomponiĝas donante ruĝecan koloron al la substanco. Ĝi estas solvebla en etero, benzeno, kloroformo, karbona dusulfido kaj koncentrita sulfata acido. La substanco estas sensiva al humideco formante fumaĵojn en la aero. Ĝi eksplode reakcias kun akvo donante fosfatan acidon kaj bromidan acidon.
Ĥabarovska regiono
Ĥabarovska regiono estas regiono en orienta parto de Rusio, ĉe Pacifiko. La ĉefurbo estas Ĥabarovsko.
La loĝantaro estis de 1 506 700 personoj (1995) inter kiuj diversaj indiĝenaj etnoj, kiel la Nanajoj.
Stacio Hashimoto (Ŭakajama)
Stacio Hashimoto (japane: 橋本駅 [Haŝimoto-eki], angle: Hashimoto Station) estas fervoja stacio en Haŝimoto, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1linion de JR: Linio Wakayama kaj 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Itako
Ne konfuzu ĝin kun Ithaca (Nov-Jorkio).
Ĥabarovska regiono
Geografio
Ĥabarovska regiono situas en la Fora Oriento de Rusio. Ĝi estas parto de For-orienta federacia regiono. Ĥabarovska regiono limas kun Ĉinio. Teritorio de la regiono enhavas sekvaj montĉenoj: La plejsupera monto de la regiono estas monto Berill, en montĉeno Suntar-Ĥajata.
Itako
Itako estas insulo en Grekio (Greke: Ιθάκη, prononcita /iˈθɑci/: Antiqva Greke: Ἰθάκη, prononcita /itʰɑ́kɛ̞ː/). Ĝi estas fama por versio fikciigita de Itako en kie regis Odiseo. Odiseado temas pri la vojaĝo de Odiseo de Trojo al Itako por rerenkonti la edzinon Penelopo kaj filon Telemako.
Ĥabarovska regiono
Horzono de regiono
La tuta regiono lokas en horzono oka horzono (MSK+7, UTC+10).
Historio
La unuaj rusoj aperis en la regiono en la 17-a jarcento. Nuna ĉefurbo Ĥabarovsk estis fondita en la jaro 1858.
Ĥabarovska regiono estis fondita 20-an oktobro de la jaro 1938 per dividado de iama Fora-orienta regiono.
Loĝantaro
En 2010 91,8 % de loĝantaro estis rusoj (1 183 292 homoj).
Administradaj subdividoj
La regiono enhavas 6 urbojn de regiona kontrolo (Ĥabarovsko, Komsomolsko-ĉe-Amuro, Amursko, Bikin, Nikolajevsko-ĉe-Amuro kaj Sovetskaja Gavanj), 17 distriktojn, 1 urbon de distrikta kontrolo (Vjazemskij), 18 plansetlejon, 412 vilaĝojn.
Distriktoj:
Boacobredado
En la Sovetunio en la regiono ekzistis forta boacobredado, sed poste la ruiniĝo de Sovetunio, boacaro forte malkreskis.
447 Valentine
Ĝ ricevis la nomon de la filino de la bankisto kaj filantropo Albert Salomon von Rothschild.
Hochwolkersdorf
Hochwolkersdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ĥujten
La monto Ĥuiten (Хүйтэн оргил, laŭvorte "Malvarma Montopinto", 友谊 峰, laŭvorte "Montopinto de Amikeco") estas la plej alta punkto en Mongolio, situanta ĉe la okcidenta parto de la lando lime al Ĉinio. La montopinto staras ĉe alto de kaj estas sub ĉapo de daŭra pluvo. Ĝi estas unu el la kvin pintoj de la monto-masivo Tavan Bogdan, kies plej alta pinto situas proksimume pli norde de la limo. La unua konata supreniro de la monto Ĥujten okazis en 1963 por mongoliaj montgrimpistoj finance subtenitaj de la registaro de Mongolio.
Podemos
Podemos (esperante: Ni povas) estas hispana politika movado kreita en januaro 2014. Ĝi estas de maldekstra tendenco kaj klopodas kolekti la senton de protestado el la movado 15-M. Dum plej multe de sia historio ĝi estas gvidata de Pablo Iglesias Turrión. De junio de 2021, la estrecon (kiel ĝenerala sekretario) akiris Ione Belarra.
Historio
La partio estis kreita kun la komenca celo kandidatiĝi al la Eŭropaj balotoj 2014, kie ĝi surprize iĝis la kvara plej voĉdonita forto en Hispanio.
En la ĝeneralaj balotoj okazigitaj en 2015, la kandidatecoj de la partio, sola aŭ en koalicio kun aliaj fortoj akiris fortan sukceson, kun 20,68 % de la balotoj kaj 69 deputitoj en la tuta Hispanio (enkalkulante ankaŭ tiujn en koalicio aŭ en federacio), kun similaj rezultoj en 2016.
En 2019 ĝi prezentiĝis al la du sinsekvaj ĝeneralaj hispaniaj balotoj en koalicio kun Unuiĝinta Maldekstro, sub la nomo Unidas Podemos, kaj kun aliaj nomoj en diversaj regionoj. Ĝi perdis ioman apogon, sed sukcesis sufiĉe por atingi apogon por formi registaron kun la Socialista Partio. De 2020 la koalicio havas kvar ministrojn en la registaro, inter kiuj unu vicprezidanto.
Krizo en Madrido
Más Madrid (Plia Madrido aŭ Plus Madrido) estas politika partio kreita por konkurenci al municipa balotado de 2019 en Madrido, kaj al la balotado por la regiona parlamento Asembleo de Madrido ankaŭ de 2019. La platformo estis prezentita en Novembro 2018 fare de la tiama madrida urbestro Manuela Carmena kiel bazo de kandidataro por klopodo reelekti sin kiel urbestrino. Tiu iniciato estis helpita de la decido de tiamaj skabenoj de la partio Podemos, nome Rita Maestre, José Manuel Calvo, Jorge García Castaño, Marta Gómez, Esther Gómez kaj Paco Pérez, kiu decidis ne plu aktivuli en Podemos kaj anstataŭe fari ĝin en la nova alternativa platformo.​ En Januaro 2019, Íñigo Errejón, ĝis tiam provizora listokapo de Podemos por la regiona balotado de 2019, anoncis sian intencon kandidatiĝi ene de la platformo de Más Madrid, kio okazigis pliajn forirojn de aktivuloj de Podemos.
Gaspedalo
La gaspedalo estas parto de  mekanismo, kiun oni movas per la piedo por akceli la aŭtomobilon aŭ motorciklon. Per ĝi oni povas regli la motoron. En novaj automobiloj la gaspedalo ne efikas mekanike rekte tra stangoj kaj ŝnuroj al la motoro sed tra mekanismoj al la motorreglado kaj al la stringilo ĉe benzinmotoro aŭ al la ensprucila sistemo ĉe dizelmotoro.
5438 Lorre
5438 Lorre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, proksime de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jean Lorre, unu el la komencaj anoj de la Laboratorio de Prilaboro de Bildoj de la Jet Propulsion Laboratory.
Tomás Marco
Tomás Marco Aragón (Madrido, 12-a de septembro de 1942) estas komponisto kaj eseisto hispana.
Biografio
Li studis violonon kaj komponarton, dum li studis ankaŭ juron. Ampleksigis muzikajn studojn en Francio kaj Germanio kaj inter liaj instruistoj elstaras Pierre Boulez, György Ligeti kaj Karlheinz Stockhausen, Bruno Maderna aŭ Theodor Adorno.
Estas aŭtoro de diversaj libroj kaj artikoloj pri nuntempa muziko hispana kaj ricevis la Nacian Premion de Muziko de Hispanio.
Li faris ankaŭ kursojn de Psikologio, Sociologio kaj Scenaj Artoj. En 1967 li estis helpanto de Stockhausen.
Heinrichswalde
Heinrichswalde hajnrihsVALde}} estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Torgelow-Ferdinandshof de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Barna Szabó
Barna Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Barna estas hungara inĝeniero, altlerneja instruisto, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (1995). Lia nomo malofte estis kun distinga majusklo A. Szabó Barna.
Barna Szabó naskiĝis la en Martonvásár.
Biografio
Barna Szabó frekventis bazlernejon komence loke, post la 2-a mondmilito la familio translokiĝis al Gyoma. La juna Barna ne havis permeson lerni en ŝtata gimnazio, tial li estis helplaboristo. Iom poste li tamen maturiĝis en franciskana gimnazio en 1954. Pro la politika mildiĝo li plulernis en Universitato Mátyás Rákosi, post 2 jaroj li estis tralokita al Arbarkultura Altlernejo de Sopron. Pro falo de la Hungara revolucio de 1956 ankaŭ li disidis al Kanado. Li akiris diplomon en Toronto en 1960, en la sama jaro li edziĝis. Li trovis laboron en urbeto en Manitobo. En 1962 li laboris en Niagara Falls (Ontario), kie li profitis la eblecon kaj vespere li plulernis en Bufalo. En 1966 li akiris majstran diplomon, poste samloke li ekinstruis. Li doktoriĝis en 1968, poste li havis inviton instrui en Sankta Luiso jam en Usono, kie li profitis la komputikan teknikon en la mekaniko. Lia edzino naskis filojn en 1961 kaj 1964.
Darrtor (Saalfeld)
La urbopordego Darrtor troviĝas en Saalfeld, Germanio. Ĝi troviĝas ĉe la fino de la strato Darrtorstraße (nomo en 1484: "Tahrgasse")
Historio
Ĝi nomo etimologie estas verŝajne slava de "trg" (=bazarplaco) tiel ke ĝi nomus la vojon al la ekster la urbomuroj situinta antaŭurbo "Alter Markt". Tiu ĉi setlejo estis provizanta por la Reĝa rezidejo kaj la Benediktana monakejo kaj estas ĉirkaŭ du jarcentoj pli malnova ol la urbokerno ĉirkaŭmurita. Enkorpigo de la setlejo en la urbon Saalfeld ne estis antaŭ la jaro 1863.
Jam je la fino de Mezepoko la turo uzitis mallibereje. Dum la Kamparanaj ribeloj enkarceriĝis almenaŭ kelkajn semajnojn ne malmultaj civitanoj kiuj volis sturme preni la Benediktanan monakejon. En 1570 la malliberejo pligrandiĝis kaj uzitis por tio ankaŭ la teretaĝo: pro tio oni fermis la transpasejon kaj konstruis flanke pordeton en la urbomuro. Samtempe estiĝis supre gvatista loĝejo (trabfakaĵo). La prizono ekzistis tiuloke ĝis la fino de la 19-a jarcento. En 1888 instalitis publika pesilo kun pesilista dometo tie, kiu funkciis ĝis 1968. Enloĝita estis la turo eĉ ĝis 1986. Restaŭradlaboroj estis en 1968 (kun remalfermo de la transpasejo), en 1991/92 kaj en 1998. Danke al engaĝiĝo de honoroficuloj eblas nuntempe grimpi supren kaj ĝui belvidon super la urbon.
Priskribo
Temas pri la plej malnova kaj plej interesa pordegoturo; ĉefe ĝi datumas el la 14-a jarcento. La belfrida konstruaĵo de kvin etaĝoj staras sur kvadrata horizontala projekciaĵo havante transpasejon krucan volbon kun ogivarkaj pordegoj. En tri etaĝoj kun traboj, unu super la alia, estas rektangulaj etaj fenestroj kaj multaj konsoloj por la alkonstruebleco de orieloj. Plej supre troviĝas platformo kun krenelokrono. Meze de la platformo stariĝas ŝtona konusa spajro. Kontraŭe al ĉiuj aliaj saalfeld-aj urbopordegoj Darrtor neniam havis antaŭpordegon.
Fonto
Informtabuloj en la urbo.
Herbeja ammodramo
Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Gujanoj, Paragvajo, Peruo, Urugvajo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas seka savano, subtropikaj aŭ tropikaj laŭsezone humidaj aŭ inonditaj herbejoj de malaltaj teroj kaj paŝtejoj.
Plenkreskuloj havas suprajn partojn striecajn je bruna; ili havas helbrunan bruston, blankecan ventron kaj mallongan helan voston. Ties vizaĝo estas helbruna kun hela okulringo, malhela malantaŭa okulstrio, flaveca brida duona superokulo kaj malhelbruna krono kun centra mallarĝa hela strio. La kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko larĝa ĉebaze.
Vladas
Vladas estas relative ofta litovlingva vira persona nomo. Temas pri mallongigo de la litova nomo Vladislovas, litovigo de la okcidentslavaj personaj nomoj Wladisław pole respektive Vladislav ĉeĥe. Tamen atentigindas ke en nuntempa Litovio la formo Vladislovas estas kompare tre malofta, dum Vladas estas nomo populara almenaŭ ĝis la 1970-aj jaroj kaj ankoraŭ nun frekvente uzata.
La popularecon de tiu slava nomo inter ne-slavaj litovoj kaŭzas la rememoro pri la historia litova grandduko Jogaila, kiu en 1386 iĝis reĝo de Pollando kaj tiuokaze diplomatie alprenis la slavan nomon Władysław II Jagiełło, pro kio li en esperantlingvaj tekstoj pri la historio de Pollando nomatas Vladislavo la 2-a aŭ iom simpligite Ladislao la 2-a.
Nacia Parko Carrasco
La Nacia Parko Carrasco estas nacia parko en Koĉabambo, Bolivio. Ĝi havas areon de 6,226 km². Pli ol 5,000 plantaj specioj estis registritaj en la areo, kio lokigas la parkon inter la plej diversaj biologie el Bolivio. Ĝi estas protektita areo kaj estas malpermesite loĝi ene de la parko. Ĝi estis kreita en oktobro de 1991.
La parko estas montara pejzaĝo de riveroj, akvofaloj, krutaj valoj kaj profundaj kanjonoj. Ĝi protektas parton de la ekoregiono de la Boliviaj jungaoj. Estas densega vegetajzaro kiu protektas kaj hejmas kelkajn animalojn, plantojn kaj arbojn kiuj estas endanĝeritaj je formorto.
La parko situantas oriente de Koĉabambo kaj etendas laŭlonge de la provincoj Karasko, Tirake kaj Ĉapare.
Eksteraj ligiloj
-17.38333°N, -65.05°W
László Rásonyi
László Rásonyi [lAslO rAŝonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rásonyi László estis hungara lingvisto, profesoro, bibliotekisto.
László Rásonyi naskiĝis la  1899 en Liptószentmiklós (nuntempa Liptovský Mikuláš en Slovakio). Li mortis la 1984 en Budapeŝto.
Biografio
László Rásonyi frekventis universitaton en Budapeŝto, lie li ricevis diplomon en 1921, poste li doktoriĝis. Inter 1922-1935 li laboris en biblioteko de Hungara Scienca Akademio. Li instruis en universitato de Ankaro inter 1935-1941. Post la 2-a mondmilito li denove laboris en la biblioteko. En 1963 li denove instruis 5 jarojn en universitato en Ankaro.
The Godfather Part II
The Godfather Part II (anglalingve: "La Baptopatro parto du") estas 1974-a filmo direktita de reĝisoro Francis Ford Coppola de scenaro kiun li kunverkis kun Mario Puzo. Ĝi estas samtempe antaŭfilmo kaj postfilmo de The Godfather, kroniklo de la familio Corleone, kaj rakonto de la altigo de juna Vito Corleone, ludata de Robert De Niro.
The Godfather Part II estis elektita de la Usona Kongresa Biblioteko kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Osmo Soininvaara
Osmo Heikki Kristian SOININVAARA (naskiĝinta 2-a de septembro 1951 en Helsinko) estas finna ekologia politikisto.
Vladimiras
Vladimiras estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la slavdevena persona nomo Vladimiro.
Osmo Soininvaara
Politikaj opinioj
Soininvaara volas nuligi la pozicion de la prezidanto de Finnlando.
Li advokatas por la baza enspezo kaj verkis diversajn tekstojn pri tiu temo.
Laŭ li, la sveda lingvo estu por finnlingvanoj en Finnlando deviga lernobjekto en mezlernejo sed ne en bazlernejo, same ol en lia juneco, la blanka ĉapeto postulu lerni tiun lingvon sed ne atestilo pri bazlerneja foriro. .
Soininvaara apogas multe bicikladon.
Soininvaara proponas forigi la nunan devigan militservon en Finnlando dum kaj milito kaj pactempo, starigante pure profesian armeon anstataŭe.
Al Pacino
Alfredo James PACINO (plej konata kiel Al PACINO; n. en Novjorko) estas usona aktoro kiu gajnis multajn premiojn, inkluzivante la Akademia Premio por plej bona aktoro. Ĝi estas ĉefe konata por ikonecaj roloj kiel Michael Corleone en The Godfather Part II kaj Tony Montana en Scarface.