cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Landnomoj en Esperanto
Uzado de Interreto por konstati la uzadon de esperantaj vortoj kaj ties apliko al la polemiko -io/-ujo
Sten Johansson en sia eseo Uzi interreton kiel tekstaron por lingvaj esploroj [2005] klarigas kiel li uzis interretajn rimedojn, ĉefe serĉilojn kaj la disponeblon de la Tekstaro de Esperanto (versioj kaj de antaŭ kaj de malantaŭ 1940) por studi kiuj vortoj, kombinoj kaj gramatikaj formoj estas uzataj, kaj laŭ kiu ofteco. La eseisto komparas la rezultojn de serĉiloj en 2002 kaj 2004. Antaŭ ĉio la aŭtoro avertas pri dek limigoj kiuj relativigas la trovitajn rezultojn, inter kiuj neceso trovi verajn esperantlingvajn tekstojn, nombro de retejoj anstataŭ veraj aperintaj vortoj, konsisto de interretanoj kiel aparta homgrupo, malatento pri sencoj, malatentindaj kvantoj de mencioj neindaj, konfuzoj pri supersignitaj literoj. Krom precizaj ekzemploj, li dediĉas partan atenton al klasikaj diskutoj. Pri la polemiko inter landnomoj, la komparo inter diversaj epokoj konfirmas la venkon de landonomoj kun finaĵo -io super finaĵo -ujo (ĉiam en la interreta etoso kaj ne nepre en aliaj), la partikularan venkon de Barato super Hindio, kaj la retenon de la finaĵo -ujo ĉe Esperantujo kaj ĉe antikvaj landoj kiaj Egiptujo antaŭ Egipto por la nuna ŝtato, aŭ Ĉinujo antaŭ Ĉinio.
Multenombraj landnomoj
Ĉe kelkaj landoj kiuj konsistas el multaj insuloj, la landnomo en Esperanto simile kiel en multaj aliaj lingvoj estas uzata ĉiam multenombre. Tiaj landnomoj ĉiam apartenas al la dua kategorio. Ĉe tiaj multenombraj landnomoj oni kutime ankaŭ aldonas la artikolon (do diras ekzemple "provincoj de la Filipinoj").
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Banatska Topola)
Preĝejo de Ĉieliro de Maria estas romkatolika pilgrimloka preĝejo en Serbio, en Banato, en Banatska Topola.
Historio
En la fruaj 1850-aj jaroj la loĝantaro konstruis preĝdomon. En 1854 famo pri miraklo disvastiĝis. Infanoj, instruisto kaj ankaŭ aliaj konfesis, ke ili vidis aperi Dipatrinon. Oni konstruis la nun videblan preĝejon en 1899, sed la turon nur en 1915. Baldaŭe la konstruaĵo estis renovigita, ekzemple interne en 1962, la baldakeno en 1988. La novaj mebloj de la sanktejo fariĝis en 1992.
Konstruaĵo
Interne sur muro de la sanktejo estas bildo pri Sankta Maria, apude situas po 1 bildoj pri la miraklovidantoj kaj pri la pilgrimuloj. Dekstre 4 bildoj estas pri Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario), Sankta Emeriko kaj Sankta Gerardo. Maldekstre 3 bildoj estas pri Beata Gizela, Sankta Margareta de Hungario kaj Elizabeto de Hungario. Sur la navo bildoj estas pri historio de Jesuo.
Ballon (baleto)
Ballon estas la ebleco de dancisto de baleto ŝajnigi tenadon de pozicion en la aero. Ĝi eble estas nomita post la franca dancisto Claude Balon, tamen ĝia nomo ankaŭ eble venis de la franca vorto ballon, kies signifo estas "balono, aerostato". Ĝi ankaŭ temas pri la kvalito de saltoj aŭ allegro paŝoj kiuj havas molajn sed kontinuajn resaltojn de/al la planko aŭ sceno, ekzemple, serio de balotte saute. Dancisto kun bona natura ballon kutime havas grandan naturan salton kaj longajn aĥilajn tendenojn.
Ekzemple, dum la granda jeté, la dancisto povas aspekti kiel ŝvebanta. Fizike, lia/ŝia centro de maso moviĝas je parabolo, same kiel ĵetita ŝtono. Observanto havas limigitan eblecon ekscii situon de la centro de maso kiam la dancisto ŝanĝas sian konfiguron dum la flugo. Por fari ĉi tion la dancisto etendas siajn brakojn kaj gambojn, kio kamuflas la falon kaj kondukas al percepto de la dancisto kvazaŭ ĝi estas flosanta.
La pas de chat (paŝo de la kato) kreas similan iluzion. La dancisto startas de plié, tiam dum la ascendanta fazo de la paŝo, rapide levas ĉiun genuo en sinsekvo kun koksoj turnitaj eksteren, tiel ke por momento ambaŭ piedoj estas en la aero samtempe, pasanta unu la alian. Por momenton, la dancisto aspektas kiel pendanta en aero.
La surteriĝo devas esti plenumita zorge, la dancisto fleksas la genuojn kaj ruligas la piedon ekde piedfingro ĝis kalkano. Por arta kaj ankaŭ sekureca kaŭzoj ĉi tiu tekniko devas esti instruita per kompetentulo.
Frederick Marryat
Komandanto Frederick MARRYAT (naskiĝis la 10- an de julio 1792 en Londono, mortis la 9- an de aŭgusto 1848 en Langham ) estis angla mararmea militisto, verkisto, aŭtoro de noveloj kaj romanoj pri maraj kaj aventuraj temoj, kaj libroj por infanoj.
Li estas notinda kiel frua pioniro de naŭtika fikcio, precipe por sia duon-aŭtobiografia romano Mr Midshipman Easy (1836). Li estas memorita ankaŭ pro la porinfana romano The Children of the New Forest (1847), kaj pro vaste uzita sistemo de mara flago signalado konata kiel Kodo de Marryat.
Kiel oficiro en la Reĝa Mararmeo, li provis kontraŭstari la praktikon de deviga rekrutado publikigante la broŝuron Rekomendoj por Aboligi la Nuntempan Devigan Regimon por la Floto.
Li uzis sian maran sperton en siaj postaj verkoj surbaze de noveloj de Charles Dickens. Hodiaŭ li estas konsiderata unu el la pioniroj de la mara romano. La romanoj de Marryat estas tipaj de sia tempo, kun zorgoj pri familiaj ligoj kaj socia statuso ofte ombrante la maramean agadon, sed ili estas interesaj kiel fikciaj interpretadoj de la 25-jara sperto de la aŭtoro sur maro. Inter tiuj, kiuj admiris ilin, estis Mark Twain, Joseph Conrad kaj Ernest Hemingway, kaj kiel la unuaj naŭtikaj romanoj, kiuj servis kiel modeloj por postaj verkoj de C. S. Forester kaj Patrick O'Brian, ankaŭ metita en la tempo de Nelson kaj rakontado pri junaj viroj kreskantaj tra la rangoj kaj sukcesoj kiel mararmeaj oficiroj.
Disputado ekestis inter la legantoj de Marryat. Iuj kritikis lin pro senzorga verkado, aliaj admiris la viglecon de lia verkado pri surmara vivo.
Seerhein
Seerhein (en germana, laŭvorte 'Rejno de la lago' aŭ Lagorejno) estas interlaga rivero ĉirkaŭ 4 km longa en la baseno de la Bodenlago. Ĝi konektas la lagon Ober, kies nura elfluanto ĝi estas, kaj la lago Unter, kies ĉefa alfluanto ĝi estas. La akvonivelo de la malsupra lago estas ĉirkaŭ 30 cm sub la nivelo de la supra lago. Ĝi estas konsiderata parto de Rejno, kiu alfluas en la Bodenlago kial Alpa Rejno kaj elfluas de la lago kiel Supra Rejno. Seerhein kreiĝis post la lasta glaciepoko (nome glaciepoko de Würm, ĉirkaŭ 9650 a.n.e.). Iom poste, la akvonivelo de la Bodenlago malaltiĝis laŭgrade ĉirkaŭ dek metrojn kaj la partoj ne multe profundaj sekiĝis. Kelkaj partoj de Seerhein ankoraŭ havas ioman trajton de lago.
La limo inter Germanio kaj Svislando estas tra la centro de la malsupra parto de la rivero; la germana urbo Konstanco, la plej granda setlejo ĉe la rivero, estas ambaŭflanke de la supra parto.
145062 Hashikami
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Kin Endate elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Haŝikami en la montoj de la gubernio Ivato, naskiĝa loko de la patro de la malkovrinto.
Altburg (burgo)
Altburg estas kelta burginstalaĵo apud Bundenbach en la germana mezmontaro Hunsrück. Ĝi situas sur ĉ. unuhektara granda altebenaĵo sur la valo de la Hahnenbach. Sur la vidalvida monteto troviĝas la ruino de la Schmidtburg. En tuja proksimeco estas la iama ardeza ŝtonminejo Herrenberg, kiu estas uzata hodiaŭ kiel vizitminejo. La malgranda fortikaĵo estis uzata de la kelta popolo de la Treveroj en la 2a kaj 1a jarcento a.K. La subĉiela muzeo ekzistas ekde 1988.
Japanaj skribsistemoj
La japana lingvo skribita estas unu el la plej originalaj; fakte eblas uzi tri malsamegajn skribsistemojn: unu ideogramaron, du silabarojn kaj kelkfoje latinan alfabeton.
La ideogramaro estas la kanji-sistemo, elp. kanĵi, kiu devenis el Ĉinio. La legado estas malfacila, ĉar multaj ideogramoj havas plurajn prononceblecojn.
Post la dua mondmilito la japana registaro limigis la kvanton de oficialaj kanji-literoj al 1850.
Ekzistas du silabaroj aŭ kana. Ili estas hiragana kaj katakana. Ili ebligas kvazaŭ fonan skribon de la lingvo. Ambaŭ konsistas el po ĉirkaŭ 90 signoj.
hiragana estas uzata por skribi tiujn vortojn, por kiuj ne ekzistas kanji-literoj. Kaj oni skribas la gramatikajn aldonojn al kanji-literoj per hiragana.
Katakana-literoj estas uzataj por skribi eksterlandajn vortojn.
Fine pluraj romaniigoj nomitaj romaji (elparolu: romaĵi) ekzistas, kiuj uzas la latinajn literojn. Inter ili la Hepburn-sistemo estas la plej konata en okcidento, la nipon-shiki la plej uzata en Japanio.
Vilém Wetekamp
Vilém Wetekamp estis ĉefkontisto de la posedaĵoj de familio Rothschild, kiu gvidis konstrukason dum konstruado de evangelia preĝejo en Hlučín kaj li mem ankaŭ agade partoprenis dum tiu ĉi konstruado. En Hlučín troviĝas kripto de familio de Wetekampoj, kiun lasis konstrui Vilém Wetekamp en la jaro 1898. En la kripto estas sepultitaj kvar membroj de lia familio.
Japanaj skribsistemoj
Ekzemplo::
Tokio romaji
東京 kanji
とうきょう hiragana
トウキョウ katakana
東 La elparolo estas to, kun longa o, kiu devenas de la ĉina elparolo. Ĉina elparolo estas nomita onyomi. En aliaj vortoj tiu signo estas elparolita en "kunyomi", en japana maniero. Tie la elparolo estas higaŝi. La signifo en ambaŭ kazoj estas la sama: oriento respektive orienta. La origino de tiu duobleco estas: Japanio transprenis la skribsistemon de Ĉinio sendante studentojn tien. Post ilia studado ili revenis kapablaj skribi kaj legi en ĉina lingvo. Ili kunprenis la ĉinan elparolon kun la literoj. Tamen en multaj kazoj ankaŭ la origina japana elparolo estis uzata.
En eŭropaj lingvoj simila "duvorteco" ekzistas. Por la sama ideo ekzistas du malsamaj vortoj: En la germana: Orient kaj Osten (angle: orient kaj east, france orient kaj est) Orient devenas de la latina, Osten estas indigena germana. Laŭ la kunteksto, oni uzas unu aŭ la alian vorton. Ostpolitik por politiko, sed Orientteppich por tapiŝo. Ankaŭ en tiuj kazoj, la studentoj de la latina kunprenis la latinan vorton por ideo, kiu jam havis germanan, anglan, francan vorton.
Granda problemo por eksterlandaj studentoj de la japanaj lingvo kaj skribo estas, ke ili ne scias, kiu elparolo valoras en certa kazo. Inverse, ili ne scias, kiu litero valoras por certa fonemo. Pli komplikigas la aferon dua problemo. Multaj aliaj kanji-literoj ankaŭ havas la sonon to.
Ransbach-Baumbach
Ransbach-Baumbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj apartenas al la samnoma mezalta montaro Westerwald. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Ransbach-Baumbach estas la administra centro de samnoma komunumaro, nomata Verbandsgemeinde Ransbach-Baumbach, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj.
(162082) 1998 HL1
(162082) 1998 HL1 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:7 kun la Tero kaj ne malproksima de la resonanco 4:3 kun Marso.
Ĝia discentra orbito interne tanĝas tiun de Marso kaj krucas tiun de la Tero. Ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito
• Ĝia marsa MOID estas 0,15884 astronomia unuo (23,762 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,04049 astronomia unuo (6,057 milionoj da km).
• la ĝi pasos al 0,04134 astronomia unuo (6,184 milionoj da km) de nia planedo.
Lago Alaotra
La Lago Alaotra (en franca Lac Alaotra) estas la plej granda lago en Madagaskaro, situanta en la Toamasina Provinco, en la norda centra altebenaĵo. Ĝia baseno konsistas el malprofundaj nesalaj lagoj kaj marĉoj ĉirkaŭataj de areoj de densa vegetaĵaro. Ĝi formas la centron de la ĉefa rizkultiva regiono en la lando. Ĝi estas ankaŭ riĉa habitato por naturo, inklude kelkajn rarajn kaj endanĝeritajn speciojn, same kiel tre grava fiŝkaptejo. La lago Alaotra kaj ties ĉirkaŭaj humidejoj kovras 7223 km², kaj inkludas diversajn habitatojn, kiaj malferma akvo, kareksejoj, marĉoj, kaj terkultivejoj de rizo. La lago mem kovras 900 km². La lago Alaotra estis deklarita humidejo de internacia gravo laŭ la internacia Ramsar-Interkonsento la 2an de februaro, 2003.
La Longnaĝila tilapio (Oreochromis macrochir) estis enmetita en la Lago Alaotra el la kontinento en 1954, kaj prosperis rapide. Ĉirkaŭ 1957 ĝi havigis 46% el la kaptaĵoj, eble ĉar ĝi moviĝis al malplena ekologia niĉo kiel fitofaga specio.
La fruktodona ebenaĵo ĉirkaŭ la Lago Alaotra estas en Madagaskaro la plej grava rizprodukta regiono. La montetoj ĉirkaŭ la lago estis iam arbaraj, sed estis pleje klarigitaj por farmoj en pasintaj jardekoj. Akra erozio sur tiuj damaĝeblaj montetaj deklivoj kaŭzis konsiderindajn sedimentojn en la lago, kiu estas rapide damaĝata; la lago estas nun nur 60 cm profunda dum la seka sezono. Premo por krei pli da rizkampoj kondukis la lokanojn ankaŭ al bruligo de la kareksejoj kiuj ĉirkaŭas la lagon. Tiuj kareksejoj havigas la ununuran habitaton de la endemia Alaotra lemuro (Hapalemur griseus alaotrensis). La Alaotra lemuro estas nun limigita al nur 220 km² de restantaj kareksejoj, kaj en ĵusaj jaroj la lemura populacio rapide malpliiĝis je 60%, el proksimume 7,500 individuoj en 1994 al 3,000 en 2001, ĉefe pro habitatoperdo, sed ankaŭ pro ĉasado fare de lokaj vilaĝanoj.
La lago estas ankaŭ grava sed pli kaj pli minacata habitato por akvobirdoj, inklude la endanĝeritan specion de la Melera anaso (Anas melleri). Du akvobirdaj specioj estis endemiaj de norda Madagaskaro, nome la Madagaskara merganaso (Aythya innotata) kaj la Alaotra grebo (Tachybaptus rufolavatus. La Madagaskara merganaso estas nun draste endanĝerita kaj jam ne plu troviĝas en la propra lago, kvankam ekzistas tre malgrandaj nombroj ie. La Alaotra grebo estis deklarita formortinta en 2010. Pli ĵuse la Lago Alaotra estis kie loĝis la plej granda nombro, ĉar la preskaŭ nefluga grebo povus neniam esti loĝinta ie escepte en la apuda areo de la lago.
La rivero Ambato havigas la lagon el akvo kaj ankaŭ drenas ĝin. Post 381 km tiu rivero alfluas en la Hinda Oceano.
Jeznik Koghbaci
Jeznik de Kolb aŭ Jeznik Koghbaci (Եզնիկ Կողբացի), estis armena kristana verkisto de la 5-a jarcento.
Jeznik naskiĝis en Koghb (Tuzluca), en la historia provinco Tajko, en norda Granda Armenio.
Li estis lernanto de Isahak, la katolikoso-patriarko Isaak la Granda de Armenio aŭ Isahak de Seleŭko, kaj de Mesrop. Je ilia peto li iris unue al Edeso, poste al Konstantinopolo por perfektigi sin en la diversaj sciencoj kaj kolekti aŭ kopii siriajn kaj grekajn manuskriptojn de la Biblio, kaj la skribaĵojn de la Patroj de la Eklezio. Li revenis al Armenio post la Unua Koncilio de Efezo (431).
József Steinmetz
József STEINMETZ [ŝtajnmec] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 30-an de novembro 1925 kaj mortis en Telavivo la 6-an de decembro 2001.
Biografio
József Steinmetz diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1950). Li doktoriĝis en 1961. De 1948 li instruis en la sama instituto. En 1973 li elmigris en Israelon.
Ante Gotovina
Ante GOTOVINA (naskiĝis la 12-an de oktobro 1955 en Pasman apud Zadar) estas iama kroata generalo.
Li en aĝo de 18 aliĝis al la franca Fremdula Legio. Post la trejnado, li partoprenis kiel ano de la elita taĉmento en bataloj de Ĝibutio, Ĉado, Zairo, Ebur-Bordo. Li eksiĝis el la Legio en 1978 kaj per la franca pasporto travojaĝis la tutan mondon kaj setlis en suda Francio. Oni kondamnis lin trifoje pro ŝtelo, homforrabo, ĉantaĝo. Li estis en prizono unu jaron pro ŝtelo de juveloj. Meze de 1991 li revenis al Kroatio, kie li iĝis nomumita brigada generalo. Dum 1993–1996 li estis komandanto de la militara distrikto de Split. Lin nomumis Franjo Tudjman – tiama kroata prezidento – ĉefinspektoro de la armeo, post la fulmomilito (Ŝturmo) por okupo de Krajino.
Lin pensiigis posteulo de Tudjman, Stjepan MESIC en oktobro de 2000.
(11290) 1991 RA1
(11290) 1991 RA1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Tibor Harsányi
Tibor Harsányi [harŝAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harsányi Tibor estis hungardevena franca komponisto. Lia origina familia nomo estis Hesser.
Biografio
Tibor Harsányi akiris diplomon en Tutlanda Hungara Muzikarta Altlernejo. Liaj ĉefinstruisto estis Zoltán Kodály. Post siaj studoj li turneis kiel pianisto en Eŭropo, en 1920 li ekloĝis en Nederlando, fine post 3 jaroj en Parizo. Li aliĝis al elita grupo de elmigrintaj komponistoj, inkluzive de Bohuslav Martinů, en:Marcel Mihalovici, en:Conrad Beck, de:Alexandre Tansman, fr:Alexandre Tcherepnine. Li dediĉis sin al komponado, sed kelkfoje li dirigentadis. La melodia materialo de lia muziko devenis de la hungaraj popolkantoj, liaj ritmoj estis akraj, ofte kun ĵaza sinkopeco, sed la formo restis klasika.
Ryszard Siwiec
Ryszard Siwiec (naskiĝis la 7-an de marto 1909 en Dębica, mortis la 12-an de septembro 1968 en Varsovio) - soldato de Pola Enlanda Armeo, filozofo, librotenisto el Przemyśl. Protestante kontraŭ invado en Ĉeĥoslovakion fare de la armeoj de la Pakto de Varsovio faris sinbruligon la 12-an de septembro 1968 dum tutlanda rikoltofesto en la Stadiono de Dekjariĝo en Varsovio en ĉeesto de partigvidantoj, diplomatoj kaj 100 miloj da spektantoj.
Biografio
Laŭ edukiteco filozofo - diplomito de Universitato al Johano Kazimiro en Lvovo, soldato de la Pola Enlanda Armeo. Post la Dua Mondmilito li rifuzis labori kiel instruisto ne volante partopreni komunisman doktrinigon de junularo. Li akceptis laboron kiel librotenisto, krome enspezante per bredado de kokinoj kaj kultivado de ĝardeno. Li posedis kvinon da geinfanoj.
Ago de sinbruligo
Dum jaroj sur privata tajpilo li skribis kaj multobligadis flugfoliojn subskribante ilin Johano Polo. La invado al Ĉeĥoslovakio kun partopreno de pola soldataro konvinkis lin ke oni devas skui konsciencon de samlandanoj. Formon de memmortigo per sinbruligo li elektis probable influe al similaj membruligoj de budhanaj monaĥoj (Thích Quảng Ðức), protestantaj tiam kontraŭ la milito en Vjetnamio. Antaŭ sia iro por rikoltofesto al Varsovio li prilaboris testamenton kaj surbendigis kontraŭkomunisman mesaĝon. Finis ĝin la vortoj:
''Ho homoj, se ankoraŭ bruletas en vi fajrero de homaraneco, de homaj sentoj, rekonsciiĝu! Ekaŭdu mian krion, la krion de griza, ordinara homo, filo de la nacio, kiu propran kaj fremdan liberecon ekamis super ĉio, super propran vivon, rekonsciiĝu! Ankoraŭ ne estas tro malfrue!''
Veturante trajne al Varsovio li skribis al sia edzino adiaŭan leteron, kiu post la membruliĝo estis transprenita el poŝto de Sekurecservo kaj konsekvence la letero atingis ŝin nur post 22 jaroj.
''Amata Manjo, ne ploru. Ŝparu la fortojn, ilin vi bezonos. Mi certas, ke ĝuste por tiu ĉi momento mi vivis la 60 jarojn. Ekskuzu, ne eblis alie. Por ke ne pereu vero, homeco, libero mi pereas, kaj tio estas pli malgranda malbono ol morto de milionoj. Ne veturu al Varsovio. Al mi jam neniu povos iel ajn helpi. Ni alproksimiĝas al Varsovio, mi skribas en trajno, tial iom malorde. Estas al mi tiom bone, mi sentas trankvilon internan, kiel neniam en la vivo.''
Antaŭ ol li superverŝis sin per brullikvaĵo li disĵetis al homamaso flugfoliojn kun protesta alvoko. Brulante li kriis Mi protestas kaj ne permesis estingi flamojn. Mortis post 4 tagoj en Varsovio, en la Hospitalo en kvartalo nomata Prago rezulte de brulvundoj (pli ol 85% da korposurfaco). (Surbendigo de Pola Filma Kroniko en kiu oni vidas membruligon de Ryszard Siwiec kaj ties „arestigon’’ de ordigaj servoj: http://www.youtube.com/watch?v=syXBAbE_tik&feature=related)
Lia protesto estis prisilentita de ĉiuj oficialaj amaskomunikiloj. Al senperaj atestantoj Sekurecservo altrudis opinion ke Siwiec estis psike malekvilibra.
Preskaŭ jarduonon pli poste en ĉefurbo de Ĉeĥoslovakio en Prago sur la Venceslaa Placo proteste al la invado bruligis sin ĉeĥa studento, Jan Palach. Palach ŝajne ne sciis pri la protesto de Siwiec, ĉar la unuan informon pri ties ago oni diskonigis nur aprile 1969 (preskaŭ 4 monatojn post la morto de Palach) en pola disaŭdigo de la Radio Libera Eŭropo.
Memoro pri la ago de Siwiec
En 1981 la familio de la mortinto propramone eldonis broŝuron priskribantan lian agon. En 1991 reĝisoro Maciej Drygas pretigis dediĉitan al Siwiec filmon Aŭskultu mian krion, kiu poste en Berlino ricevis premion Felix dum trarigardo de dokumentaj filmoj. Oni utiligis en ĝi sekretigajn pli frue fotojn de Pola Filmo-Kroniko. Nur tiu ĉi filmo enkondukis en kolektivan konscion de poloj la silueton de Siwiec.
Junie 1991 Konsilantaro de Urbo Przemyśl ekdecidis por ke la nova ponto, konstruita en loko de la malnova pendanta, portu la nomon de Ryszard Siwiec.
En 2001 Prezidento de Ĉeha Respubliko Vaclav Havel atribuis postmorte al Ryszard Siwiec la ordenon de la unua klaso de Tomáš Garrigue Masaryk. La 19-an de aŭgusto 2003 li estis postmorte distingita per la Kruco Komandora de Ordeno de Renaskiĝo de Pollando (familio de la mortinto rifuzis akcepton de tiu insigno de la Prezidento Aleksander Kwaśniewski la 4-an de septembro 2003). La 4-an de septembro 2006 dum nacia festotago de Slovakio ambasadoro de tiu lando Frantiŝek Ruziĉka transdonis al la manoj de Wit Siwiec, filo de la mortinto, donitan postmorte Ordenon de Blanka Duobla Kruco de la 3-a klaso.
La 5-an de februaro 2009 per lia nomo estis nomita unu el stratoj en ĉeĥa ĉefurbo Prago, ĉe kiu estas Esplora Instituto pri Totalismaj Reĝimoj (ekvivalento de la pola Instituto pri Nacia Memoro). Tio estas unusola strato al Ryszard Siwiec, ĉar en Pollando ĝis 2009 simila strato mankas. Solena malkovro de la strato kun la nomo okazis la 13-an de februaro 2009. La 7-an de marto 2009 en centa datreveno de la naskiĝo de Siwiec la Sejmo memorigis lin proklamante specialan rezolucion. La akto estis farita ĉeeste de la vidvino kaj ankaŭ ambasadoroj de Ĉeĥio kaj Slovakio. Aŭguste 2010 obeliskon memorigantan lian morton oni malkovris antaŭ la sidejo de Esplora Instituto de Totalismaj Reĝimoj en Prago.
Sota Kasahara
Sota Kasahara (笠原 宗太, n. ) estas japana futbalisto.
Najtingalo (songazeto)
Najtingalo "la unua Esperanta son-gazeto en Azio", Son-gazeto kun teksto.
Janbu
Janbu, konata ankaŭ Jenbo aŭ al Bahr de Janbu, ينبع البحر‎ (al Bahr = "fonto proksime de la maro"), estas universitata urbego kaj havenurbo en Regiono Medino en Sauda Arabio.
Najtingalo (songazeto)
Lando de produkto: Japanio
Janbu
Geografio
Janbu situas en okcidenta parto de la lando laŭ Ruĝa Maro. Medino Ĝido troviĝas 300, Rijado 864 km.
Historio
La nuna Janbu estis antaŭ 2500 jaroj grava haveno inter Jemeno kaj Egipto. La haveno havis signifan rolon dum la 1-a mondmilito. Ĝi restis malgranda havenurbo ĝis 1975, poste la registaro nomumis ĝin kiel unu el la du novaj industriaj centroj de la lando. Motoro de la industrio estis la petrolkemio.
Najtingalo (songazeto)
En ĝi vi povas aŭskulti: parolojn de Esperantistoj el tre diversaj landoj, poemojn kaj rakontojn, belajn Esperanto-kantojn, muzikojn de multaj landoj, ...kaj ktp-aĵojn!
Janbu
Ekonomio
Janbu estas hejmo de tri naftorafinejoj, krome oni produktas plastaĵojn. Ĝi funkcias kiel la ĉefhaveno por la sankta grandurbo de Medino, 160 km en la oriento. Tri gravaj naftoduktoj kondukas el la dezerto al Janbu. Granda nombro da la loĝantoj estas eksterlandaj elmigrantoj laborantaj en la petrolkemia industrio, plejparte de Azio, sed ekzistas de la Proksima Oriento, Eŭropo, Usono, kaj Kanado.
Najtingalo (songazeto)
Antaŭaj Numeroj:
Janbu
Trafiko
Janbu havas internacian flughavenon ekde 2009. La urbego havas trairan ĉefvojon, kiu kuras laŭ la marbordo. La granda haveno portas ankaŭ fruktojn al eksterlandaj ŝtatoj.
Klimato
Janbu situas en dezerta klimato. En la jaro pluvas nur 33 mm, inter novembro-januaro pluvas mezurebla kvanto, en la ceteraj monatoj ne aŭ apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-33 °C.
NGC 4064
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Baleta tekniko
Baleta tekniko estas la sistemo de anatomie veraj strategioj kiuj, kiam aplikitaj, strebas efektivigi plenumadon kaj artan esprimon de la baleto.
Baleta tekniko povas signifi la fundamentajn principojn kaj paŝojn sur kiu baletaj paŝoj estas konstruitaj. Ĉi tiuj fundamentaj principoj kaj paŝoj estas "tirado supren" (populara termino uzata por priskribi taŭgan staturon kaj levadon de la muskoloj por pligrandigi elturniĝon, kvanton kaj kvaliton de turnoj kaj propran aranĝon), staturo, surfingrado sur la piedfingroj kaj fleksebleco.
Ĝenerale, kiam temas pri la plenumado de danco, dancisto kun bona tekniko faras bonan lokigon (aŭ aranĝon), kaj elturniĝon. Ĉi tie aranĝo temas pri la dancista ebleco konservi la kapon, ŝultrojn kaj koksoj laŭliniigitajn vertikale, elturniĝo temas pri la dancista ebleco plenumi movojn kun la kruroj turnitaj deantaŭe eksteren. Ĉi tio povas esti en areoj kiel pura piedlaboro, movo de brakoj, kaj entute veraj pozicioj kaj linioj kaj anguloj.
Trejnado
Baleta tekniko estas tradicie tre severa. Ĝi konsideras la konstruajn blokojn de baleto kaj perfektecon en ŝlosilaj principoj kaj paŝoj. Estas rekomendate forte je juna aĝo konstrui bonajn kutimojn kaj protekti la muskolojn, limbojn, ostojn, kaj sanon de la dancisto. Ekzemple, juna dancisto estas instruita ne esti serpoforma, por ke li aŭ ŝi ne rompu sian maleolon en la estonto kiam estos surfingre.
Estas sep stiloj de trejnado en klasika baleto, la plej komunaj estas maniero de Vaganova (rusia), maniero de Cecchetti (itala), manieroj de Reĝa Baleta Lernejo kaj Reĝa Akademio de Danco (anglaj), maniero de Balanchine (usona). La teknikoj trovitaj en klasika baleto estas kadro por multaj aliaj stiloj de danco.
Maniero
Kvankam estas iuj malgrandaj regionaj variadoj, la 'reguloj' kaj vortoprovizo de movoj de baleto estas la samaj ĉie en la mondo. La malsamaj trejnadaj teknikoj de baleto estas dizajnitaj por produkti malsaman estetikan kvaliton de studanto. Ĉi tio estas aparte rimarkebla en la altaj vastigaĵoj kaj dinamikaj turnoj de rusia baleto, dum kiam itala baleto strebas al esti multe pli surtera, kun fokuso sur rapida komplika piedlaboro. Ekzemple, la tarantella estas konata itala popoldanco, kiu estas kredita al esti influita italan baleton.
La plej rimarkindaj baletaj manieroj estas nomita post iliaj kreintoj. Ekzemple, du dominantaj sistemoj de Rusio estas sciata kiel la maniero de Vaganova post Agrippina Vaganova, kaj la maniero de Legat post Nikolaj Legat. La konata maniero de Cecchetti estas bazita sur tekniko ellaborita kaj instruita de la itala dancisto Enrico Cecchetti (1850 - 1928). Alia eŭropa sistemo, bazita sur la instruadaj manieroj de la franco Auguste Vestris, estis ellaborita en Kopenhago de August Bournonville (1805 - 1879). La sistemo estas instruita precipe kiel tradicio en Danio, la lando de Bournonville.
La malsamaj manieroj (aŭ lernoj) de baleta tekniko prezentas la historian evoluon de baleto. Ĉi tiuj manieroj inkluzivas:
Koloĉava
Koloĉava (Колочава, Alsókalocsa, Kolčava) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Miĵgirja. Ankoraŭ unu vilaĝo apartenas al la municipo.
Antaŭprintempo
La romano konsistas el tri partoj: Szklane domy (Vitraj domoj), Nawłoć kaj Wiatr od wschodu (Vento el oriento). Ĝi rakontas pri la vivo de Cezary Baryka, reprezentanto de juna generacio, kiu naskiĝis kaj edukiĝis en Bakuo kaj de tie iris al Pollando renaskiĝanta post la unua mondmilito.
Koloĉava
Situo
Koloĉava situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Ustj-Ĉorna-Buŝtino. Miĵgirja troviĝas 26 km-ojn.
Antaŭprintempo
Titolo
La titolo de la verko havas metaforan karakteron. Laŭvorte antaŭprintempo estas periodo inter vintro kaj printempo, en kiu malgraŭ malaltaj temperaturoj kaj kuŝanta neĝo prezentiĝas la unuaj signoj de la reviviĝo de la naturo. Metafore la vorton oni povas kompreni kiel tempon, en kiu formiĝis la pola ŝtato post la periodo de la dispartigoj, kaj en la lando regis sendependeca entuziasmo.
Marinko Ĝivoje
Marinko GJIVOJE (ĜIVOJE) (naskiĝis la 14-an de julio 1919 en Korčula sur la samnoma dalmatia insulo, mortis la 31-an de majo 1982 en Zagrebo) estis kroata redaktoro, publicisto kaj vortaristo. Pseŭdonimoj: Mara Inko, Verda Kareso.
Koloĉava
Historio
La unua mencio devenis el 1365. Longe estis tie nur farmoj. Alsókalocsa ekde 1526 apartenis al fortikaĵo de Ĥust (urbo). Epidemioj okazis en 1600, 1648, 1700, dume en 1657 la poloj detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Alsókalocsa 2979 da homoj, 2658 rutenoj, 255 germanoj. Ĝis 1920 Alsókalocsa apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Koloĉava/Alsókalocsa. Ekde 1945 Koloĉava apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
São José da Barra
São José da Barra (prononco: saunĵozee dabaha) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Fondita en 1762, la municipo taksas 6.778 loĝantojn en 2010.
Marinko Ĝivoje
Profesia vivo
Post gimnazio en Dubrovnik, Gjivoje studis agronomion kaj arkeologion en Zagrebo (1942-1945, 1948). En la jaroj 1955-1961 li postenis ĉe Jugoslavia Esperanto-Federacio en Ljubljano kiel pagita esperantista oficisto. Post tio li laboris en Zagrebo ĉe Fervojdirekcio kiel ĵurnalisto en la redakcio de Željezničar ĝis emeritiĝo en 1978.
Esperanta agado
Gjivoje lernis Esperanton en la jaro 1936 kiel gimnaziano en Dubrovnik. Ekde 1945 li estis aktiva en la Esperanto-societo "Bude Borjan" en Zagrebo. En la jaroj 1950-1957 li ĉefredaktoris la nacian gazeton La Suda Stelo, de 1957 ĝis 1960 Jugoslavia Esperantisto. Redaktis ankaŭ la gazetojn Jugoslavia Fervojisto (1963-1964), Sennacieca Revuo (1962-1965) kaj Scienca Revuo. De 1953 ĝis 1973 gvidanto de gazetaraj servoj de Universalaj Kongresoj de Esperanto. Komitatano de Jugoslavia Esperanto-Federacio pri informado kaj dokumentado, sekretario de Kroatia kaj Slovenia Esperanto-Ligoj, membro de Jugoslavia Esperanto-Instituto.
Antaŭprintempo
En Esperanto
La la urbestro de Bjalistoko prezentis liston de kulturaj projektoj, kiujn la urbo financos kadre de la 100-jariĝo de sendependeco de Pollando. Inter ili estas la projekto Trezoroj de la nacia literaturo: Antaŭprintempo de Stefan Żeromski de Bjalistoka Esperanto-Societo celanta eldoni la romanon en Esperanto ĝis la fino de la jaro, en la traduko de Tomasz Chmielik. Ĝi estis eldonita la 8-an de septembro 2018 por la t.n. Nacia Legado
Marinko Ĝivoje
Esperanta agado
Sian grandan Esperanto-bibliotekon kaj dokumentaron li postlasis al la Universitata biblioteko en Zagrebo. Lia biblioteko nur post pli ol 15 jaroj trovis sian lokon en la Universitata biblioteko.
Antaŭprintempo
En Esperanto
Okaze de la 100-jara jubileo de la SENDEPENDIĜO DE POLLANDO en multaj urboj tra tuta Mondo kaj Pollando okazis la nacia legado de la romano Antaŭprintempo de pola skribisto Stefan Żeromski - la 8an de septembro 2018 - iniciatis tion kaj komencis la legadon en Saksa Ĝardeno en Varsovio Andrzej Duda - la Prezidento de Pollando kun edzino. Certe partoprenis la nacian legadon ankaŭ en Esperanto pluraj esperantistoj: en la Mondo: ekz. en Japanio en la Esperanto-biblioteko en Ŝimonoseki ..., en Pollando: en Słupsk (Pomeria Provinco) - publike sur la urboplaco okazis la legado en 10 lingvoj - i.a. en Esperanto legis Prezidantino de la Urba Konsilantaro de Słupsk Beata Chrzanowska (esperantistino) (al la Esperanto-legado instigis ŝin la anoj de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto / EDE-Pollando, kiu havas ĝuste tie sian ĉefan sidejon); en Malbork (Pomeria Provinco) - en Radio "Malbork", tie legis sume 30 personoj kaj inter ili en Esperanto legis Eduardo Kozyra - Prezidanto de EDE-Pollando; en Łomża (Podlaĥia Provinco) en la loka kultur-domo legis en Esperanto Henryk Borkowski; en Bjalistoko (Podlaĥia Provinco) en la Centro Ludoviko Zamenhof legis en Esperanto Tomasz Chmielik el Świdnik (Lublina Provinco) kaj la anoj de Bjalistoka Esperanto-Societo.
Mirror, Mirror
"Mirror, Mirror" estas la kvara epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita de Jerome Bixby kaj reĝisorita fare de Marc Daniels, ĝi estis unue elsendita la 6-an de oktobro 1967.
La epizodo baziĝas en mallonga rakonto "One Way Street" verkita en 1953 fare de sciencfikcia aŭtoro Jerome Bixby kaj publikigita en la revuo Amazing Stories. La epizodo estis nomumita por la premio Hugo Award je 1968 en la kategorio "Plej bona Drama Prezentaĵo".
Intrigo
La epizodo implikas misfunkciadon de transportilo, kiu interŝanĝas Kapitanon Kirkon kaj liajn kunulojn kun siaj malvirtaj kontraŭuloj de paralela universo. En ĉi tiu "spegula universo", la "Entreprise" estas kosmoŝipo de la Terra Imperio, konkeranta kaj murdanta organizo kies oficiroj estas murditaj kiel puno kaj kiel maniero de promocio.
Post malsukcesi persvadi la Konsilon de planedo Hakan permesi al la Unuiĝinta Federacio de Planedoj akiri dilitiumon sur sia planedo, Kapitano James T. Kirk, kune kun ĉefkuracisto Leonard McCoy, ĉefenĝeniero Montgomery Scott kaj komunika oficiro Uhura, provas transiri al la USS Enterprise (NCC-1701) dum io ŝtormo, kaj troviĝas sur iu "ISS Enterprise", kiu draste ŝanĝis. Unua Oficiala Spock nun havas barbon, uniformoj estas pli malsamaj, dagoj estas uzatja de oficiroj, kaj la Federacio fariĝis "Imperio". Post demandado pri la sukceso la misio, Spock ordigas faserojn kontraŭ la Halkanoj pro ilia rifuzo por kunlabori, kaj uzas "agonigilon" por puni transportan oficiron Kyle (John Winston) pro eraro.
(8219) 1996 JL
(8219) 1996 JL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima kaj de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).
Manrelo (klasika danco)
Manrelo estas manrelo uzata dum dancaj ekzercoj. La termino ankaŭ temas pri la ekzercoj kiuj estas plenumataj je la manrelo, kaj ankaŭ la parto de danca klaso kiu enhavas manrelajn ekzercojn.
Mirror, Mirror
Intrigo
Kirk ordonas ke la surplanetita teamo iru al malsanulejo, tiel ke ili povas pripensi private. Li deduktas, ke la ŝtormo eble malfermis baron inter paralelaj universoj, kaŭzante la ŝanĝon. Ili decidas personigi siajn sampartojn ĝis ili povas trovi vojon hejmen. Uhura certigas, ke stelfloto ordonis la detruon de la Halkanoj krom se la postuloj de dilitiumo de la Imperio estas plenigotaj. Kirk ordonas dekhoran malfruon, kiun Spock raportas al stelfloto. Kirk preskaŭ estas murdita fare de Chekov kaj liaj ponardistoj, unu el kiuj perfidas Chekov'on kaj savas la vivon de Kirk.
Dume, sur la USS Enterprise, Spock lokigas la speguluniversajn homojn en konfinado, sed ankoraŭ ne sciis kiel sendi ilin hejmen en la ISS-Enterprise, Scott kaj McCoy sekrete komencas labori pri la motoroj kaj transportiloj.
Marinko Ĝivoje
Vortaroj
Fine de la 1950-aj jaroj Gjivoje laboris pri aktualigo kaj plilarĝigo de la Esperanto-kroatserba vortaro de Stevan Živanović (1900-1938) el 1934, dua eld. de 1954. En 1959 ĝi estis publikigita en Beogrado kiel 3a eldono kun ĉ. 9.400 radikoj formantaj 13.850 kapvortojn. En 1979 sekvis 4a eldono kun suplemento de Gjivoje kuneldone de Kroata Esperanto-Ligo (Zagrebo) kaj Edistudio (Pizo), en 1990 5a kaj lasta denove en Pizo.
Manrelo (klasika danco)
La manrelo estas ĉefe asociata kun studo de baleta dancado aŭ klasika dancado, sed iam estadas uzata en studo de ankaŭ la aliaj specoj de dancoj.
Mirror, Mirror
Intrigo
La komputilo konfirmas la hipotezon de Kirk kaj provizas proceduron por reprodukti la transportan akcidenton kaj redoni ilin al sia hejma universo. Kirk ankaŭ lernas, ke en ĉi tiu universo, li ekkomandis la ISS-Enterprise per murdado de Kapitano Christopher Pike, kaj poste faris multajn kruelaĵojn. Spock avertas al Kirk, ke malgraŭ ilia amika rilato li ne povas subteni la stangan konduton de Kirk. Kirk defias la averton, liberigas Chekov'on, kaj revenas al sia kazerno. Tie li trovas virinan oficiron, Marlena (BarBara Luna), la "virinon de la kapitano"; ŝi supozas, ke lia nekutima konduto estas parto de komploto, kaj ilia rilato lastatempe malvarmiĝis. Spock interrompas por informi Kirkon ke li estis ordonita mortigi lin kaj ekkomandi kosmoŝipon se Kirk ne plenumos sian mision ene de kvar horoj. Marlena sugestas uzi la "kampon de Tantalus", armilon kaŝitan en la kazernoj de Kirk. Ŝi fokusigas la mekanismon pri sinjoro Spock, lamentante sian tujan morton, sed Kirk malpremesas ke ŝi aktivigu ĝin.
Manrelo (klasika danco)
Konstruo
Manrelo povas esti libere staranta aŭ povas esti muntita sur muro. Manrelo estas horizontala kaj estas je proksimume alto de talio. La diametro estadas proksimume inter 2,5 cm kaj 8 cm. Ĝi estas plej ofte farita el metalo aŭ ligno.
Marinko Ĝivoje
Vortaroj
La unua eldono de lia Kroatoserba-Esperanta vortaro kun ĉ. 40.000 kapvortoj aperis en Zagrebo en 1966 (369 p.), dua eldono plilarĝigita per 16a paĝa suplemento en 1979 kuneldone de Kroata Esperanto-Ligo (Zagrebo) kaj Edistudio (Pizo), tria kaj ĝis nun lasta eldono en Pizo en 1990.
De la eldonoj ĉe Edistudio la du vortaroj aperis ankaŭ kunbinditaj en unu libro kun la alidirekta vortaro.
Ĉar ĝis hodiaŭ ne ekzistas pli grandaj vortaroj en tiu lingvo, tiuj de Gjivoje ankoraŭ en 2008 estas la plej gravaj kaj gvidaj.
Verkoj (elekto)
Gjivoje verkis multajn artikolojn, recenzojn ktp. en nacilingvaj kaj Esperantaj gazetoj kaj revuoj (Geografia Revuo, Kajeroj, Homo kaj Kosmo, Voĉo, Sennacieca Revuo, Monato k.a.), precipe pri arĥeologio de sia hejmurbo Korčula, pri biografioj de jugoslaviaj Esperantistoj, terminaraj demandoj kaj pri bibliografioj kaj bibliotekoj. Pluraj studoj pri propraj fakaj esploroj aperis en nacilingvaj revuoj.
Manrelo (klasika danco)
Ekzercoj
Je la manrelo studanto dum la ekzercoj teniĝas per la mano. Tiel la studanto unue konscias sian lokon en la spaco kaj due konservas sin de falo. La konservo de si de falo devas laŭidee malpligrandiĝi kun daŭro de lernado, tiel ke la samajn ekzercojn eblu fari en centro, ne teniĝante.
Manrelaj ekzercoj estas tipe malrapidaj kaj ripetantaj. Ili estas intencitaj laŭgrade konstrui fortecon dum samtempe instruante verajn poziciojn de la korpo. Manrelo estas grava parto de la komenca dancista klaso, sed ĝi daŭre estas grava je ĉiuj niveloj de baleta dancisto.
Manrela laboro povas helpi prepari dancistojn por kunula dancado, tiam la manrelo provizas subtenon kiun la kunulo devus oferti poste, dum reala kunulado. Manreloj estas esencaj por komencantaj surfingraj dancistoj, ĉar iliaj maleoloj povas ne esti sufiĉe fortaj por subteni ilin en la centro.
Mirror, Mirror
Intrigo
En sia propra kazerno, Spock, jam suspektema pri la surplaneĝitoj, pridemandas la komputilon pri la "esploroj" realigita en inĝenierujo, kaj decidas renkonti Kirkon denove. Spock interkonsentas al Kirk en la transporta ĉambro kaj kondukas lin al malsanulejo, kie Scott, McCoy kaj Uhura atendis. Batalo okazas en kiu Spock estas frapita fare de Kirk. McCoy insistas pri trakti Spockon, kaj antaŭ ol ili povas forlasi, Sulu alvenas kun tri sekurecaj gardistoj. Sulu diras al ili, ke li intencas murdi Kirkon kaj fari tion kiel Kirk kaj Spock mortiĝis unu la alian, sed Marlena intervenas de la kazernoj de Kirk, uzante la "kampon de Tantalus" por vaporigi la kunulojn de Sulu. Kirk igas Sulu'on senkonscian, kaj Uhura, Kirk, kaj Scott iras al la transporta ĉambro, lasante ke McCoy kuracas Spockon. Spock subite vekas kaj devigas McCoy malkaŝi tion, kio okazas. Spock helpas ke la uloj reiras sian universon.
Influo
La epizodo estis parodiita multajn fojojn en usona kulturo, ekzemple en epizodo Spookyfish de la televidserio South Park kaj en epizodo de la serio Mystery Science Theater 3000.
24372 Timobauman
24372 Timobauman estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Timothy Bauman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Central Catholic High School de Portlando (Oregono).
Fiolento (kabo)
Fiolento estas kabo en la sud-okcidenta parto de la Krimea duoninsulo. Administre la kabo troviĝas en la Balaklava distrikto de la Sebastopola municipo. Ĝi estas populara natura vidindaĵo de Krimeo (pro belaj pejzaĝoj kaj puraj plaĝoj) kaj relative fama religia (kristana) pilgrim-loko.
La nomo de la kabo
Krom la nomo Fiolento estas konataj ankaŭ la nomoj Partenium, Felenk-Burun, Manastir-Burun, Kabo de Sankta Georgo. La plej antikva, helen-devena nomo "Partenium" (aŭ "Kabo de virgulino"), estas ligita al la legendo pri Ifigenio, kiu estis forportita en Krimeon fare de Artemiso por servi kiel pastrino en la templo de la Virgulino.
La nomo Fiolento unue aperas sur la mapoj en la jaro 1807. Ekzistas kelkaj versioj pri tiu nomo. Laŭ la unua la nomo venas el la greka lingvo kaj signifas "Dia lando". Laŭ la alia, la nomo venas de la itala vorto (mezepoke la Suda Bordo de Krimeo estis regata de ĝenovanoj) violente ("violenta", "furioza") — eble pro tio, ke apud la kabo la maro ofte ŝtormas. Ankoraŭ unu versio diras, ke la nomo de la kabo venas el la turka vorto felenk (kiu signifas "deklivo por surakvigi ŝipojn"). Fine, ekzistas la versio, ke la nomo venas de la tjurk-lingva vortkunmeto, kiu signifas "Tigra kabo" — sur la kab-deklivoj alternas la strioj de helflava kalkoŝtono kaj malhela trakito, kio similas la tigran felon.
Vidindaĵoj
La kabo estas formita ĉefe de vulkanaj petroj ĉ. 150 miliolojn da jaroj aĝaj. La vulkanaj petroj estas kovritaj de kalkoŝtonoj, en kiuj multas pecoj de diversaj mineraloj (ĉefe jaspo, karneolo, kalcedono ka.). Danke al tiu abundo de mineraloj la plaĝo, troviĝanta apude, ricevis la nomon "Jaspa plaĝo". La deklivoj de la kabo estas sufiĉe krutaj, foje tre abruptaj, kaj altas ĉ. 80-100 metrojn. Oni kutimas opinii, ke la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro komenciĝas ĝuste per la altaĵoj de Fiolento.
Apud la kabo en la maro troviĝas kelkaj enakvaj rokoj. La plej fama inter ili estas la "Roko de la sanktul-apero". Laŭ la legendo ĝuste sur tiu ĉi roko aperis Sankta Georgo por helpi al la maristoj dum ŝtormo. La roko troviĝas 140 metrojn for de la bordo; sur ĝi staras kruco el blanka marmoro.
Sur la kabo troviĝas vira monaĥejo de Sankta Georgo, kiu estas unu el la plej famaj kristanaj pilgrimejoj en Krimeo.
Koyo Kawanishi
Koyo KAWANISHI (japane : 川西浩陽, Kawanishi Kōyō ) estas japana astronomo naskiĝinta la.
Li kunmalkovris 13 asteroidojn kun Toshiro Nomura aŭ kun Matsuo Sugano.
Brignais (stacidomo)
Brignais estas franca stacidomo situanta en Brignais en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Beuzec-Cap-Sizun
(jen france, bretone Beuzeg-ar-C'hab) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Quimper (france arrondissement de Quimper, bretone Arondisamant Kemper), la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ŝimbiriso
La Monto Ŝimbiriso estas la plej alta pinto en Somalio. Ĝi situas je altitudo de 2450 m super marnivelo kaj de tie videblas la maron en la Golfo de Adeno. Ĝi lokiĝas en la Montaro Surud en norda Somalio, en la regiono kaj ŝtato de Maĥiro.
10.73583°N, 47.245°W
Mór Stern
Mór STERN [ŝtern] estis rumania hungara ĵurnalisto. Li naskiĝis en Satmaro la 3-an de julio 1883 kaj mortis en Aŭŝvico en 1944.
Stanisław Suchowolec
Stanisław Suchowolec (naskiĝis la 13-an de majo 1958 en Bjalistoko, mortis la 30-an de januaro 1989 samloke) – pola katolika sacerdoto, kapelano de bjalistoka "Solidareco", murdita de komunista sekureca servo.
Memorigo
Apud preĝejo en Suchowola estas lia simbola tombo. Postmorte distingita de prezidento Lech Kaczyński per Komandora Kruco de la Ordeno Polonia Restituta (2008).
7137 Ageo
7137 Ageo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, proksime de Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Ageo (japane : 上尾市, Ageo-shi) en la gubernio Saitama, norde de Tokio.
Moravecké Janovice
Moravecké Janovice (Morawetz Janowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Strážek en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĝi troviĝas proksimume 5 km oriente de Strážek. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ian Stevenson
Ian STEVENSON (naskiĝis la en Montrealo, Kanado) estas parapsikologiisto, kiu esploras reenkarniĝon. Li faris esplorojn ĉefe pri asertoj de infanoj pri antaŭaj vivoj.
Shigeo Onoue
Shigeo Onoue (尾上 恵生, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock.
Moravecké Janovice
Moravecké Janovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,17 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.
Équipes Notre-Dame
Équipes Notre-Dame (Teamoj Nia Sinjorino) estas katolika movado de geedzaj paroj.
La iloj estas:
Erzsi Simor
Erzsi Simor [erĵi ŝimor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simor Erzsi estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia plena origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Porteller Erzsébet Mária Terézia.
Erzsi Simor naskiĝis la  (sed estas pluraj aliaj naskiĝdatenoj!) en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Erzsi Simor frekventis katolikan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris instruistan diplomon, fine aktoran diplomon en Teatra Akademio, kie ŝi lernis precipe de Sándor Góth. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Teatro Magyar en 1937, poste al aliaj ĉefurbaj teatroj. Tiutempe ŝi havis rolojn ne nur en hungaraj, sed ankaŭ italaj filmoj. Depost la 2-a mondmilito la aktora (politika) komisiono sendis ŝin al regionaj teatroj (Teatro Csokonai (Debrecen), Nacia Teatro (Pécs)). Ŝi havis rolojn fine en Teatro Madách (1959–1977).
Ŝi edziniĝis trifoje, ŝia plej fama edzo estis Károly Kovács (aktoro).
Weinviertel
La Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono) estas unu el la kvar historiaj, pejzaĝaj regionoj de Malsupra Aŭstrio: Wald-, Wein- (vina), Industrie- (industria) kaj Mostviertel (mosta regiono). Ĝi konsistigas la nordorienton de la federacia lando. La regiono havas limojn oriente al Slovakio, norde al Ĉeĥio. Sude de ĝi troviĝas la Aŭstria federacia lando kaj ĉefurbo Vieno. La limon al la arbara regiono pli okcidenta konsistigas la monto Manhartsberg, la limon al la mosta kaj industria regionoj sude la rivero Danubo.
La nomo devenas de la vasta vin-kultivado. La plej tipaj vitospecoj estas: