cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sudokcidenta Medicina Centro de Universitato de Teksaso
La universitata hospitalo estas vicigita inter la supraj 25 hospitaloj en ok specialaĵoj laŭ US News & World Report kaj estas vicigita kiel la plej bona hospitalo en la Metropolo Dallas-Fort Worth-Arlington. Forbes vicigis la hospitalon kiel la ĉefa dunganto pri sano en Teksaso.
La operacia buĝeto de la hospitalo en 2019 estis pli ol 3,152 miliardoj da dolaroj, kaj ĝi ĉiujare trejnas ĉirkaŭ 3,700 studentojn en la medicinaj profesioj. La institucio ĉiujare buĝetas ĉirkaŭ 422,6 milionojn da dolaroj en 5 700 esplorprojektoj. Federacia financado por la hospitalo estas la plej granda en Teksaso - $ 204 milionoj. Studoj en la hospitalo estas rangita 48-a en la Ŝanhaja rangotabelo.
Historio
La fonduso por starigo de la hospitalo estis fondita en 1939. La medicina fakultato mem estis fondita dum Dua Mondmilito, komence loĝigita en manpleno da forlasitaj barakoj en Dallas.
En 1949, la kolegio iĝis la Universitato de Teksasa Sudokcidenta Medicina Fakultato. En 1954 la nomo estis ŝanĝita al sia nuna nomo. La kampuso estis konstruita kaj inaŭgurita en 1955
Liposthey
(jen france, okcitane Lipostèir) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Urba Muzeo (Gorĥatri)
La Urba Muzeo (City Museum) estas arĥeologia muzeo kiu troviĝas ĉe la arĥeologia situo Gorĥatri en Peŝavaro en provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. La muzeon inaŭguris la 23-an de marto 2006 Akram Ĥan Durani, la tiama ĉefministro de Ĥajber-Paŝtulando.
La muzeo konsistas de tri galerioj: pri arĥeologio, pri etnologio, kaj pri antikvaĵoj. La lasta estas la plej lastatempa, kaj elmontras la antikvaĵojn de la brita Raĝlando kaj provizas detalitajn informojn pri arĥeologia kaj etnologia historio de Peŝavaro.
Historio
Gorĥatri estas la plej altnivela loko en Peŝavaro kaj situas ĉe la koro de la urbomuroj de malnova Peŝavaro. La ejo havas grandegan substraton de la historiaj periodoj kiu ekis kun la Hindi-grekoj aŭ eĉ antaŭe. La nuna strukturo de la komplekso de Gorĥatri estis starigita de Ĝahanara Begum, la filino de la Mogola imperiestro Ŝah Ĝahan en 1640 n.e..
Elfosadoj
La elfosaĵoj komenciĝis ĉe la situo Gorĥatri inter 1994 kaj 1995; ekde tiam, serio de elfosaĵoj okazis dum la sekvaj jaroj. La komplekson estis starigita kiel karavanejo por la komercistoj kiu venis al Peŝavaro el centra Azio kaj Afganio kaj aliaj areoj. Ĝi origine konsistis de du grandegaj enirejoj (pordegoj), Ĝamia Masĝid kaj Hamam kaj sinsekvo de malgrandaj ĉeloj (ĉambroj) je kvar flankoj. La areo estas nun okupita de modernaj konstruaĵoj kaj hindua templo; nur la enirejoj kaj kelkaj malgrandaj ĉeloj ankoraŭ videblas.
La arĥeologia galerio de la muzeo rakontas la historion de la valo de Peŝavaro en la formo de elfosaĵa materialo retrovita en la situo Gorkhuttree. Tio ĉi estis eltrovita dum elfosado inter 2002 kaj 2011 gvidita de la Administrejo pri Arĥeologio kaj Muzeoj de la Registaro de Ĥajber-Paŝtulando. La dua galerio temas pri la etnologia kulturo de Peŝavaro, kiu montras familiajn objektojn, tradiciajn vestojn, armiloj, ornamaĵojn, muzikajn instrumentojn, artojn, kaj metiajn objektojn.
Retjons
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Radíkov
Radíkov (Radelsdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
En distanco 7 km sude situas urbo Hranice, 10 km sudokcidente urbo Lipník nad Bečvou, 14 km nordoriente urbo Odry kaj 21 km norde urbo Vítkov.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.
Fuĝjano (Respubliko Ĉinio)
Fuĝjano nuntempe estas larĝa provinco de PRC, sed ankaŭ tri malgrandaj insularoj borde de la Pacifika Oceano konsistigas apartan provincon Fuĝjano, regatan de la Respubliko Ĉinio (Tajvano). La ĉina nomo de la provinco 福建省 (pinjine Fújiàn Shěng) latinliteriĝas ankaŭ Fujan, Fuchien kaj Fukien. La tri insularoj estas la Macuoj, kiuj konsistigas distrikton, kaj la Vuĉjuoj kaj Ĝinmenoj, kiuj komune konsistigas plian distrikton. Laŭ la stato de la jaro, en la tajvana provinco sume vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Akvifolialoj
La akvifolialoj (Aquifoliales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 5 familiojn, 23 genrojn kaj ĉirkaŭ 600 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ilekso, kies malnova sinonimo estas akvifolio (Aquifolium).
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (27 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Universitato de Toledo
La Universitato de Toledo (University of Toledo,mallongigita UToledo aŭ UT) estas ŝtata, esplor-bazita universitato en Toledo en la ŝtato Ohio, Usono. Ĝi estis establita en 1872 kun ofertoj nur en desegnaĵo kaj arkitekturo. Ekde tiam, ĝi havas siajn proprajn fakultatojn por inĝenieristiko, juro, medicino, kaj pli.
Babice (distrikto Třebíč)
Babice (Babitz) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Bilbao-Abando (stacidomo)
Bilbao-Abando aŭ Abando Indalecio Prieto, tradicie nomita Estación del Norte estas fervoja stacidomo situanta en Bilbao, Eŭskio (Hispanio). La nomo devenas de Abando, la distrikto en kiu situas la stacidomo, kaj Indalecio Prieto, kiu estis Ministro pri Publika Konstruo dum la Dua Hispana Respubliko. La stacio funkcias kiel finstacio por pluraj long- kaj mezdistancaj servoj funkciigitaj fare de Renfe kaj ankaŭ por la reto de Proksimaĵoj Bilbao funkciigita fare de Cercanías.
Babice (distrikto Třebíč)
En la jaro 1951 ĉi tie okazis la tn. kazo Babice (murdo de kelkaj funkcionuloj de loka nacia komitato), kiun KPĈ uzis por likvido aŭ malliberigo de vico al ĝi malkomfortaj civitanoj. Situas ĉi tie monumento de la murditoj kaj viktimoj de la babica proceso.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Universitato de Toledo
Tamen, arto estas grava, kun la Toledo-Muzeo de Arto tuj apud la kampuso. Krome, la Universitato de Toledo Medicina Centro (UTMC) apartenas al la universitato ekde 2006, ĝi antaŭe estis sendependa sub la nomo Medicina Universitato de Ohio.
Grava esplorcentro estas la Wright Center for Photovoltaics Innovation and Commercialization (PVIC), kie esplorado estas farita pri ekologie amika elektroproduktado.
En la universitato, estis aliĝantaj 19,374 studentoj kaj 1,145 akademia kunlaborantaro en 2006, kaj en la sama jaro instrukotizoj estis USUS$ 7,927 por studentoj registritaj en Ohio. La studoj estas ofertitaj ĝis doktoreca nivelo.
Lauret (Landes)
Lauret (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Luglon
(jen france, okcitane Luclong) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Laglorieuse
(jen france, okcitane La Gloriosa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono . La komunumo premiiĝis per la honora titolo flora vilaĝo.
Tamás Kiss (kanuisto)
Tamás Kiss [tamAŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Tamás estis hungara kanuisto, olimpiano.
Sporta kariero
aĝis 10, kiam li komencis kanuadi en sportklubo en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono 17-foje individue aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 2008-2020. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun bronza medalo kune kun György Kozmann (kanuisto), krome en mondĉampionumoj li estis la tria en 2013, 2014 kaj 2015. Li estis la unua en universiado en 2013 individue, same en eŭropa ĉampionumo post 3 jaroj. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2020, poste li estis nelonge trejnisto, iom poste gvidanto en la sportklubo.
György Kolonics
György Kolonics [djordj koloniĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kolonics György estis hungara kanuisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, 15-foja mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
estis kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 57-foje inter 1991-2007 individue, duope aŭ kvarope. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun po unu oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua 15-foje inter 1993-2007. Li mortis dum trejnado antaŭ partopreni en Somera Olimpiko 2008. Post la olimpiko li volis fini sian aktivan sportan karieron, samtempe li planis la edziĝon. Liaj oftaj partneroj en kanuo estis György Kozmann (kanuisto) kaj Csaba Horváth (kanuisto). Li ricevis premiojn ekde 1995, la lastan jam postmorte en 2008.
Lencouacq
(jen france, okcitane Lencoac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Tibor Hernádi
Tibor Hernádi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Hernádi maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al produktejo pri animacioj. Liaj karikaturoj aperis ankaŭ en gazetoj. Ekde mezo de la 1980-aj jaroj li filmadis en Pécs. Li havis 12 helpantojn kaj li kreis ankaŭ reklamajn filmojn. En 2009 li malsaniĝis kaj estis kvarfoje en komato. Li havis 4 gefilojn.
Castiliscar
Castiliscar [kastilisKAR] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Cinco Villas apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidento de la komarko Cinco Villas, norde de la teritorio de Sádaba, okcidente de Uncastillo kaj sude de Sos del Rey Católico. Okcidente ĝi limas kun Carcastillo, apartenanta al la regiono Navaro. La plej proksima loĝloko estas Sofuentes, je 8 km, apartenanta al la municipa teritorio de Sos del Rey Católico. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Ejea de los Caballeros. Castiliscar estas irigaciita de la Kanalo de Bardenas, konstruita en 1959 ene de la Nacia Hidrologia Plano, kiu kondukas akvon de la rivero Aragón stokitan en la Akvorezervejo de Yesa.
Historio
En la municipa teritorio de Castiliscar kaj de kelkaj proksimaj lokoj oni trovis ujojn de ceramiko de Eneolitiko de antaŭ ĉirkaŭ 12 000 jaroj, kio pruvas, ke la areo estis loĝata ekde prahistoriaj tempoj.
En la epoko de romianoj ĝi estis pasejo de la vojo Caesaraugusta-Pompaelo (Pamplona), kiu ligis la teritoriojn de postaj Aragono kaj Navaro. Atestilo estas ekzemple mejloŝtono de Cezaro Aŭgusto Oktaviano trovita proksime de la ermitejo de Sankta Romano kiu aktuale estas en la Arkeologia Muzeo de la Kastelo Javier, en Navaro. ​ Estas ankaŭ restaĵoj de iama digo en la monto El Salau, proksime de la limo inter Sos kaj Castiliscar, nome konstruaĵo de imperia epoko kiu eble utilis por irigacio kaj por liverado de trinkakvo al la loĝantaro.
En 1176, Jusiana de Entenza, edzino de la grafo Hugo la 3-a de Ampurias, cedis la proprecon de la kastelo al la Ordeno de la Hospitalanoj de Sankta Johano de Jerusalemo kaj la kastelestro Alfonso establis la sidejon de la Ordeno en la loko.​ En tiu epoko oni konstruis la preĝejon, malfruromanika, ​ kaj la loĝloko kreskiĝis ĉirkaŭ la kastelo. Pro sia stato de lima loko, kaj la kastelo kaj la ĉirkaŭa loĝloko suferis ekde la komenco invadojn devenajn ne nur de la sudaj islamaj teritorioj, sed ankaŭ de la navaraj okcidente, jam el la 14-a aŭ 15-a jarcentoj. ​
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Castiliscar: oni malaltiĝis el 1 045 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 230 loĝantoj; do, oni perdis pli ol tri kvaronojn de la loĝantaro.
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo ekzemple pro la Romanika Vojo de Cinco Villas. Pro relativa proksimeco al la komarka ĉefurbo, Ejea de los Caballeros, parto de la laboristaro estas dungata tie.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Demografio
Demografia evoluo de Castiliscar inter 1842 kaj 2022:
Lagrange (Landes)
Lagrange (jen france, okcitane ?) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Universitato Politeknika de Valencio
La Politeknika Universitato de Valencio (oficiala nomo en la valencia: Universitat Politècnica de València, Universidad Politécnica de Valencia, akronime UPV) estas hispana publika universitato kun sidejo en Valencio.
Ĉina Tajpeo en la Vintra Olimpiko 2010
La partoprenanto, Ma Ĵihong (ĉine: 馬志鴻; pinjine: Mǎ Zhìhóng, ankaŭ latinliterigata kiel Ma Chih-hung, naskita la 5-an de novembro 1985 en la distrikto Pingtung, sude sur la insulo Tajvano) estas indiĝena tajvana bobisto kiu konkuras ekde 2003. Li kvalivikiĝis por la Vintra Olimpiko 2006, kiam li aĝis 20 jarojn kaj estis plej juna konkuranto en vira bobado: li finis 28-a en la vira unuopa konkurso kaj kvalifikiĝis por la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero kie li finis 34-a. Li estis la nura konkuranto reprezentanta Tajvanon en tiuj du Vintraj okazaĵoj.
Universitato Politeknika de Valencio
Ĝi estis fondita en 1968 kiel la Pli Alta Polytechnic Lernejo de Valencia kaj fariĝis universitato en 1971, sed kelkaj de ties lernejoj estas pli ol 100 jaroj malnovaj.
La universitato havas pli ol 37,000 studentojn, 2,800 lekciistojn kaj esploristojn kaj 2,200 dungitojn. Ekzistas 4 kampusoj (Camí de Vera, Gandia kaj Alcoi) kaj 15 fakultatoj. La universitato ofertas 48 bakalaŭrajn kaj magistrajn programojn kaj 81 doktorajn studojn.
Ĉina Tajpeo en la Vintra Olimpiko 2010
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Lussagnet
(jen france, okcitane Lussanhet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
György Kozmann (kanuisto)
György Kozmann [djordj kozman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozmann György estas hungara kanuisto, olimpiano, politikisto.
naskiĝis la en Szekszárd.
Biografio
akiris licencojn pri maŝinisto en 1996 kaj 2001 kun maturiĝo. Li akiris diplomon en Altlernejo Dénes Gábor en 2014. Li laboris ekde 2008 en ŝtata elektra entrepreno. En 2014 li estis elektita urbestrarano en Paks, kie li vivis, sed en la la sekva jaro ricevis altan postenon en la ministerio. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 2004 kaj 2008.
Sporta kariero
komencis kanuadi en sportklubo de Paks sur la Danubo. Ĝis 2008 lia partnero en kanuo estis György Kolonics, poste (pro morto de Kolonics Tamás Kiss (kanuisto). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun po unu bronzaj medaloj duope, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvinfoje inter 2001-2007 duope aŭ kvarope.
Universitato de Valencio
Ĝi estas organizita ĉirkaŭ tri kampusoj situantaj en Blasco Ibañez-strato, Tarongers-strato kaj Burjassot. Ekzistas ankaŭ la universitata lernejo de instruado, kaj aliaj centroj kiel ekzemple ĉe Ontinyent kaj Gandia.
La universitato estas orientita al instruado kaj esplorado en preskaŭ ĉiuj scifakoj. La nuna rektoro estas profesoro María Vicenta Mestre Escrivá, elektita en marto 2018, iĝante la unua virino elektita rektoro de launiversitato.
La universitata biblioteko, kun 1.392.793 volumoj, estas la kvara plej granda universitata biblioteko en Hispanio post la Komplutensa Universitato de Madrido kaj la bibliotekoj de la Universitato de Barcelono kaj la Universitato de Sevilo.
Honordoktoroj
La unua persono aljuĝita honordoktoreco estis fizikisto José María Otero de Navascues en 1967. La unuaj virinoj investitaj estis serba homarajtaj aktivulo Nataša Kandić kaj usona biologo Lynn Margulis en 2001. Ĝis 2018, honordoktoroj estis aljuĝitaj al 91 viroj kaj 9 virinoj.
Universitato de Évora
La Universitato de Évora (Universidade de Évora) estas ŝtata universitato en Évora, Portugalio. Ĝi havas ĉ. 6,000 studentoj en 17 fakultatoj (2010).
Historio
En 1559, la dua universitato de Portugalio estis fondita, fare de kardinalo Henrik, la estonta Reĝo de Portugalio. Papo Paŭlo la 4-a donis respondecon pri la operacio al la jezuita ordeno.
Kiam la nuna universitato remalfermis en 1973, ĝi estis kiel ŝtata universitato.
Friedrich Schneider
Friedrich SCHNEIDER (naskiĝinta la en Großschönau-Altwaltersdorf, mortinta la  en Dessau) estis germana orgenisto kaj komponisto.
Vivo
Estante filo de orgenisto li frekventis la gimnazion de Zittau kaj poste la lepsikan universitaton. Lepsike li fariĝis en la 1807-a jaro orgenisto de la Preĝejo Sankta Paŭlo. Inter 1810 kaj 1813 Schneider estis muzika estro de la Seconda-opertrupo, poste orgenisto ĉe Tomaso-preĝejo de Lepsiko. En 1817 oni nomumis lin muzikdirektoro ĉe la Urba teatro de Lepsiko sed kvar jarojn pli malfrue Schneider preferis sekvi vokon al Dessau fariĝi duka kapelestro. En Dessau li faris brilan karieron dirigentece, komponistece, instruistece. En 1829 malfermiĝis en Dessau muziklernejo pro lia engaĝiĝo kiu baldaŭ havigis al si grandan renomon.
Biel-Bienne (stacidomo)
Biel/Bienne estas la fervoja stacidomo de Bielo, Svislando.
Friedrich Schneider
Graveco
La samtempuloj tiom ŝatis la muzikiston Schneider ke kvazaŭ neniu grava muzikfesto rezignis pri lia partopreno komponista respektive dirigenta. Inter liaj ĉefaj verkoj menciindas la oratorioj »Das Weltgericht« (1820), »Die Sündflut«, »Das verlorne Paradies«, »Pharao«, »Christus das Kind«, »Christus der Mittler« kaj »Absalom«. Krome li verkis plurajn mesojn, sep operojn, etajn ĉiuspecajn vokalkomponaĵojn, uverturojn, arĉajn kvartetojn ktp.
Krome li meritis pri la evoluigo de protestantisma ĥoralo. Inter liaj pedagogiaj laboraĵoj oni atentiĝu pri la jenaj: »Elementarbuch der Tonsetzkunst«, »Vorschule der Musik«, »Handbuch des Organisten« (Halberstadt 1829–33).
Familio
Lia frato Johann Schneider (1789-1864) estis orgenisto en Dresdeno ĉe la evangelia kortega kirko kaj ekde 1830 estro de la Kantoakademio de Anton Dreyssig. Li estis mondfama orgenvirtuozo kaj eĉ komponis.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 17. Leipzig 1909, p. 924-925 (tie ĉi interrete)
Ĉina Tajpeo en la Vintra Olimpiko 2006
La partoprenanto, Ma Ĵihong (ĉine: 馬志鴻; pinjine: Mǎ Zhìhóng, ankaŭ latinliterigata kiel Ma Chih-hung, naskita la 5-an de novembro 1985 en la distrikto Pingtung, sude sur la insulo Tajvano) estas indiĝena tajvana bobisto kiu konkuras ekde 2003. En la Vintra Olimpiko 2006 li aĝis 20 jarojn kaj estis plej juna konkuranto en vira bobado: li finis 28-a en la vira unuopa konkurso kaj kvalifikiĝis por la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero kie li finis 34-a. Li estis la nura konkuranto reprezentanta Tajvanon en tiuj du Vintraj okazaĵoj.
La ŝtata nomo "Ĉina Tajpeo" ĉi-tie uzata estas fakte artefarita kaj diplomatie inter la jaroj 1976 kaj 1979 pridisputata nomo por la lando kutime nomata Tajvano (臺灣 aŭ 台灣; pinjine: Táiwān), antaŭe konata kiel Formozo, oficiale Respubliko Ĉinio (中華民國). Kunordigis la teamon la Tajvana Olimpika Komitato, oficiale la Olimpika Komitato de Ĉina Tajpeo.
Schopperten (stacidomo)
Schopperten estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Schopperten, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Berthelming - Sarreguemines (168000).
Radvanice (distrikto Přerov)
Radvanice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. La municipo troviĝas proksimume 8 km norde de urbo Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.
João de Barros
João de BARROS (Portugallingva prononco: [ʒuˈɐ̃w̃ dɨ ˈbaʁuʃ]) (1496 – 20a de oktobro 1570), nomita la portugala Livio, estis unu el la unuaj grandaj historiistoj de Portugalio, fama ĉefe pro sia verko Décadas da Ásia ("Jardekoj de Azio"), nome historio de la portugaloj en Hindio, Azio kaj sudorienta Afriko.
Lucbardez-et-Bargues
(jen france, okcitane Lucbardés e Bargas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
João de Barros
Biografio
Edukita en la palaco de Manuelo la 1-a de Portugalio, li komponis, estante nur 20-jaraĝa, kavalerian romanon, nome Kroniko de la imperiestro Klarimundo, por kio oni diris, ke li ricevis helpon de la Princo Johano (poste reĝo Johano la 3-a).
Ascendinte al trono, Johano la 3-a premiis Barros per la kapitaneco de la fortikaĵo de Sankta Georgo de Elmina (nuna Ganao), kien li venis en 1524. En 1525, li akiris la postenon de trezoristo de la Hindia Domo, kion li tenis ĝis 1528.
Por eviti eksplodon de bubona pesto en 1530 Barros translokiĝis el Lisbono al sia kampara domo apud Pombal, kie li finigis moralan dialogon, nome Rho pica Pneuma, kiu estis aprezita de la humanista saĝulo Juan Luis Vives. Reveninta al Lisbono en 1532 la reĝo nomumis Barros komisionero de la "Casa da Índia e da Mina" — posteno de granda respondeco kaj gravo en epoko en kiu Lisbono estis la eŭropa centro por la komerco al Oriento. Barros montriĝis kapabla administranto, per granda industriivo kaj honesteco, rare en tiu epoko kaj en tiaj postenoj, kun la rezulto ke li ne riĉiĝis kompare al siaj antaŭantoj, kiuj ege riĉegiĝis.
En 1539 li suferegis grandan perdon de tuta floto al Brazilo kaj morton de multaj ekspediciantoj. En tiu epoko li pluigis sian Décadas da Ásia, publikigis portugalan gramatikon kaj pliajn moralajn dialogojn.
Universitato de Hildesheim
La Universitato de Hildesheim (Universität Hildesheim) estas universitato situanta en la urbo Hildesheim, en Malsupra Saksio, Germanio, fondita en 1978. Ĝiaj ĉefaj fakultatoj estas edukado kaj sociosciencoj, kulturaj sciencoj kaj estetikaj komunikadoj, kaj informado kaj komunikadosciencoj.
Tegueste
Tegueste [teGESte] estas urbo kaj municipo en la nordoriento de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sude de la nomita metropola zono de la insulo Tenerifo.
Universitato de Hildesheim
La universitato havas proksimume 5,000 registritajn studentojn. Virinaj studentoj faras supre pri 69 procento de la studenta korpo. Cetere, la nombro de virinaj profesoroj atingas ĝis 40 procente preterpasanta la nacian mezumon.
Tegueste
La municipa ĉefurbo estas Tegueste Centro, je 550 m.s.m. Tegueste estas municipo tre aparta en la senco, ke ĝi estas tute ĉirkaŭita per alia municipo nome tiu de San Cristóbal de La Laguna, kiel la nura en la tuta regiono kaj insularo kiu posedas tiun trajton. La municipo formas parton de la Metropola areo de Sankta Kruco de Tenerifo kun San Cristóbal de La Laguna, El Rosario, Tacoronte, El Sauzal kaj Santa Cruz de Tenerife mem. Tiu metropola areo havas pli ol 449 472 loĝantojn. Krome ĝi estas unu el nur tri municipoj en la insulo, kiuj ne havas marbordon, kune kun El Tanque kaj Vilaflor de Chasna.
Universitato de Hildesheim
Iuj novigaj studkampoj kiel internacia informa administrado, internacia profesia komunikado kaj internacia komunikado kaj tradukado servis por altiri pli da internaciaj studentoj.
Tegueste
La loknomo Tagueste estas devena de la pasinteco de guanĉoj kaj estas supozeble tradukebla kiel "malsekejo".
Geografio
Tegueste estas en la nordorienta parto de la insulo Tenerifo interne de la municipa teritorio de San Cristóbal de La Laguna. La urba kerno koncentriĝas ĉe la ŝoseo al Punta del Hidalgo, krom disaj domaroj tra la tuta municipa teritorio.
Universitato de Hildesheim
Ĝi estas unu el la malmultaj germanaj universitatoj kiuj iĝis fondaĵo sub publika juro (konata en Germanio kiel Stiftungsuniversität ) la 1-an de januaro 2003.
Tegueste
Geografio
Tegueste posedas areon de 26,41 km², okupante la 22an plej grandan teritorion de la insulo kaj la 42an de la provinco. Ĝi havas averaĝan altitudon de 545 m.s.m. kun pli montara areo oriente kaj pli ebena okcidente.
La municipo enhavas parton de la natura loko Rura Parko Anaga, kiu estas ankaŭ Speciala Konservozono kaj Zona de Especial Protección para las Aves (Birdoprotekta Zono), inkludita en la Reto Natura 2000.
Tegueste havas ankaŭ Monton de Publika Utileco nomita La Goleta y Pedro Álvarez.
Historio
En la areo estis setlado de guanĉoj, precize en la regno Tegueste. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj ĉefe el torentejo Agua de Dios, precize en la loko konata kiel Los Cabezazos. Tiuj guanĉoj estis de la tendaro kiu tute kontraŭis la konkeron fare de hispanoj. Post la konkero la tero estis disdonita al konkerintoj, inter kiuj registriĝis Fernando de Llerena, Guillén Castellano, Juan de Almansa, Francisco Melián, Gonzalo del Castillo, Fernando de Molina kaj Juan Zapata.
En la 16-a jarcento estis ermitejo dediĉita al Sankta Marko (ĉirkaŭ 1530). Meze de tiu jarcento jam estis urbestraro.
En 1813 oni akiris municipecon laŭ la nova reĝimo de la Hispana konstitucio de 1812.​
Demografio
La municipo havis 11 359 loĝantojn je 2022, estante la 19a plej loĝata municipo de la provinco kaj la 17a de la insulo Tenerifo.
Teritoria organizado
Tegueste dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Tegueste bazis sian ekonomion en agrikulturo (ĉefe por vitejoj). Estas ankaŭ brutobredado de bovoj, kaproj, ŝafoj, porkoj, kunikloj kaj kokoj. Sed lastatempe loka komerco, servoj por la metropola areo Santa Cruz-La Laguna kaj turismo iĝis ĉefaj ekonomiaj rimedoj.​
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Róbert Mike
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Mike Róbert estas hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono.
naskiĝis la en Timișoara (Rumanio).
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Rumanio, sed frue en nekonata jaro li translokiĝis al Hungario kaj li loĝis en Páty (aglomeraĵo de Budapeŝto). Li akiris licencon pri maŝinisto kun maturiĝo en mezlernejo. Lia edzino naskis filon.
Sporta kariero
inter 1996–2012 estis kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj, poste ĝis 2020 li apartenis al sportklubo de la centra sporta lernejo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013 duope. Li akiris ankaŭ du orajn medalojn en eŭropaj ĉampionumoj teame en 2011 kaj 2014. Lia ofta partnero en kenuo estis Henrik Vasbányai. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2020 pro prokrasto de la aktuala olimpiko.
Blatno (distrikto Louny)
Blatno (Pladen) estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Temas pri la plej suda municipo de Regiono Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.
Zábeštní Lhota
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1447.
El Maderal
El Maderal estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. El Maderal estas tradukebla etimologie al La lignejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 29,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 177 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 36 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Villamor de los Escuderos, Argujillo, Fuentespreadas, Cuelgamures, El Cubo del Vino kaj Topas, tiu lasta de la provinco Salamanko.
Protestado en Irano 2017–2018
La protestoj en Irano estas serio de protestoj kaj manifestacioj en Irano, kiuj komenciĝis la 28-an de decembro 2017 kaj finiĝis fine de januaro 2018. La protestoj estis renovigitaj sur la fono de severa inflacio en la lando, altaj procentoj de senlaboreco, registara korupto kaj implikiĝo en regionaj konfliktoj en Mezoriento. La manifestaciintoj postulis ke la registaro ĉesigu la intevenon de la ŝtato en aliaj landoj kaj la demisiigo de la irana prezidento Hasan Ruhani. Almenaŭ 30 homoj estis mortigitaj en la protestoj, kaj centoj estis arestitaj. Ĉi tiuj estas la plej grandaj manifestacioj en Irano ekde la ondo de manifestacioj en 2009. Sekvo de ĉi tiuj manifestacioj estas la protesto, kiu estiĝis en junio 2018.
Prosperiĝo kaj Dekadenco de la Urbo Mahagono
La Prosperiĝo kaj Dekadenco de la Urbo de Mahagono (germane : Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny) estas satira - politik-socia opero (muzikteatro) de Bertolt Brecht (libreto) kaj Kurt Weill (kompono).
Akto unua
La opero okazas dum la orfebro en Usono. Ĝi malfermiĝas kun la intenco de tri fuĝantaj krimuloj, la vidvino Begbick, la korupta revizoro Patty kaj brutulo Trinity Moses, establi urbon en malproksima loko kaj sklavigi tiujn, kiuj venas al ĝi, ĉar "estas pli facile elmini oron el homoj ol el minejoj". La urbo estas fondita sur la ideo ke "ĉio estas permesita" kaj ke mono povas plenumi ajnan deziron kaj aĉeti ajnan plezuron. La unuaj alvenintaj en la urbon estas prostituitinoj, gviditaj de Jenny Smith, kiu kantas la plej faman kanton de la opero, la Alabama kanto, kiu estas kantata en ĉiuj operproduktaĵoj en la angla lingvo.
Post tio, viroj el la grandaj industriaj urboj kaj ankaŭ grupo de amikoj kiuj faris grandan riĉaĵon en Alasko alvenas en la plezururbo. Inter la roluloj, Jakob la glutanto, Joe la braganto kaj la "heroo" de la opero, Jim Mahoney, supozeble rolulo kun konscienco. Jim enamiĝas al la prostituitino Jenny kaj provas gajigi la loĝantojn de la urbo kiam ĝi estas minacita per uragano.
Akto dua
Sekve, kvar scenoj estas montritaj, reprezentante la vivon de la grandurbo kaj ĝia dekadenco: "Manĝado Sen Limoj", en kiu Jakob mortas groteske pro troa manĝado; "Seksumado sen limoj", en kiu scenoj simulantaj sekspoziciojn en evidenta kaj malĝentila maniero estas sufiĉe eksplicite prezentitaj sur scenejo; "Batalado de Boksado" en kiu Jim vetas sian tutan monon je sia malbonŝanca amiko Joe en batalo ĝis la morto kontraŭ la brutulo Trinity Moses, kiu mortigas Joe; kaj la lastan scenon en tiu serio, "Drinkado Sen Limoj" en kiu Jim invitas viskion por ĉiuj liaj amikoj sed ĉar li ne havas denaron, li ne povas pagi.
Saint-Félix-de-Foncaude
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Sent Feliç e Fontcauda - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Prosperiĝo kaj Dekadenco de la Urbo Mahagono
Akto tria
Ĉar Jim ne havas kapablon pagi, li estas kandidato por proceso antaŭ la vidvino en Begbick. La processceno estas ekstreme groteska kaj prezentas akuzon kontraŭ la distordita justeco de la kapitalisma socio. Jim estis juĝita pro pluraj krimoj inkluzive de la fakto ke li konvinkis Joe batali ĝis la morto kaj sia malkapablo pagi por la viskio. Por la unua krimo, Jim estis kondamnita al kelkaj tagoj en malliberejo, pro la "plej terura krimo el ĉiuj" - lia nekapablo pagi - li estis kondamnita al morto. Ĉar li estas nekapabla subaĉeti la tribunalon kiel kutimas, li ne ricevas taŭgan defendon pere de advokato.
Saint-Ferme
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Fèrmer - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Saint-Félix-de-Foncaude
La teritorio havas komunan limon kun.
Prosperiĝo kaj Dekadenco de la Urbo Mahagono
Produktado
Tiutempe la opero kiam estis prezentita por la unua fojo, Brecht estis bonkonata dramisto malantaŭ sukcesa kaj populara produkto en la formo de Die Dreigroschenoper. La opero "Mahagono", aliflanke, estas malĝentila, akra, kaj intence abomena, kaj evidente estis vangofrapo en la vizaĝo de la kontraŭ-opera publiko. Brecht volis ŝoki kaj sonigi averton kontraŭ tio, kion li vidis kiel la plimalboniĝo de socio kaj certe ne plaĉi al la spektantaro. La aktoraro kiu enscenigis la operon estis koncip-arta kolektivo kiu laboris kohezie dum pli ol dek jaroj, en kiu ĉiu aktoro, dancisto kaj kantisto kontribuis siajn proprajn ideojn, tio kio ankaŭ kontribuis al la sento de kaoso sur la scenejo.
Kun la ascendo de la Nazia Partio al potenco en 1933, la prezento de la opero estis ĉesigita kaj la plej multaj el homoj asociitaj kun ĝi fuĝis el Germanio.
Ambernat
Ambernat, estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en distrikto de Thane. Ĝi apartenas al urbaro de Mumbajo.
Geografio
Ambernat situas sur ebenaĵo en alto 35 metrojn super la marnivelo. Ulhasnagar kaj Badlapur troviĝas po 7, Kaljan-Dombivali 14, Panvel 21, Murbad 22, distrikta sidejo Thane 25, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 46, tutlanda ĉefurbo Delhio 1128, Kolkato 1619 kilometrojn (aere).
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Ambernat havis populacion de.
Historio
Ambernat jam ekzistis en fondo de la templo dediĉita al la hindua dio Ŝivao kiel "Sinjoro de la Ĉielo" en 1060. La templo evitis detruajn furiozojn de la islamanoj. La urbeto spertis novan ekprosperon sub la britoj kaj precipe post la hinda sendependeco en 1947.
Larrivière-Saint-Savin
(jen france, okcitane L'Arribèra de Sent Savin) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ambernat
Lingvoj
La oficiala lingvo estas la marata lingvo.
Religioj
En Ambernat vivas majoritate hinduoj preskaŭ 79%, krome islamanoj 10%, budhanoj kaj kristanoj po 5%, ĝainistoj kaj sikoj apenaŭ iomete.
Klimato
Ambernat havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (Aw) kun influo de musono. Dum 7 monatoj regas sekeco kaj precipe en julio pluvas (tiam estas musono, kiu daŭras inter majo-novembro). Jare pluvas po ĉirkaŭ 2005 mm. La meza ĉiujara temperaturo varias inter 22-32 °C.
Saint-Germain-de-Grave
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent German de la Grava - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Ambernat
Trafiko
Ambernat havas trairan fervojan linion kaj ĉefvojon inter urbegoj Ulhasnagar kaj Badlapur.
Saint-Germain-de-Grave
La teritorio havas komunan limon kun.
Montereale Valcellina
Valvasone Arzene - jen itale, friule Montreâl - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Juan González de Mendoza
Juan GONZÁLEZ de Mendoza (1545 – 14a de februaro 1618) estis hispana aŭgustena monaĥo, episkopo kaj aŭtoro de unu el la plej fruaj okcidentaj historioj de Ĉinio. Publikigita en 1586, Historia de las cosas más notables, ritos y costumbres del gran reyno de la China (Historio de la plej elstaraj aferoj, ritoj kaj kutimoj de la granda regno Ĉinio) estas priskribo de observoj de kelkaj hispanaj veturantoj en Ĉinio.
La Historio de González de Mendoza estis superita en 1615 per la verko de multe pli bone informitaj Jezuitaj misiistoj kiuj fakte vivis en Ĉinio, Matteo Ricci kaj Nicolas Trigault, nome De Christiana expeditione apud Sinas. Multo el la verko de González de Mendoza estis plagiatita el la verko de la hispana Bernardino de Escalante nome Discurso de la navegacion.
Li lasis militistan karieron por eniri en la ordeno de la Aŭgustenanoj. Havis diversajn ekleziajn postenojn kiel episkopo en diversaj lokoj ekzemple en Meksiko, sed li neniam estis en Ĉinio.
Aluminia laktato
Aluminia laktato aŭ aluminia hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la Laktata acido kaj aluminia hidroksido. Aluminia laktato estas blankaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Aluminia laktato prezentas laktatan grupon ligitan al aluminia katjono. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 9 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
(100085) 1992 UY4
(100085) 1992 UY4 estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco, tio, kiu faras de ĝi potence danĝeran objekton. Pro ĝia perihelio tre proksima de 1 astronomia unuo, ĝi foje estis rigardita kiel apolona asteroido.
Saint-Genis-du-Bois
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Genís deu Bòsc - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Guarrate
Guarrate estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco.
Preĝejo apostolo Sankta Petro (Jánossomorja)
La preĝejo apostolo Sankta Petro estas katolika historia monumento en urbo Jánossomorja (Hungario).
Guarrate
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 31,6 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3321 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 43 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kun El Pego kaj La Bóveda de Toro, sudoriente kun Fuentelapeña, oriente kun Vadillo de la Guareña kaj sudokcidente kun Fuentesaúco.
Preĝejo apostolo Sankta Petro (Jánossomorja)
Historio
En la iama vilaĝo "Szentpéter" estis konstruita kirko en la 13-a jarcento. La malsupra parto de la turo pruvas ĝin. Laŭ fonto la titoloj (patronoj) estis Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Dum la sekvantaj jarcentoj ĝi plurfoje ruiniĝis, sed ĉiam estis rekonstruita. En 1906 plena rekonstruo okazis jam laŭ novromaniko. La orgeno estis kreita en 1912, trakonstruita en 1987. La plafono estis pentrita en 1938.
Guarrate
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. Ĝis la duono de la 19-a jarcento la teritorio apartenis al la markizo de Viesca de la Sierra kaj komence de la 20-a jarcento al la Markizoj de Santa María de Silvela. En 1900 oktaga incendio detruis grandan parton de la loĝloko; la markizoj helpis la rekonstruon kaj en 1924 vendis la terenon al kvin lokaoj de Fuentesaúco; la kverkarajn montojn oni senarbarigis por kultivado.
Preĝejo apostolo Sankta Petro (Jánossomorja)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola parte en korto, parte laŭ trotuaro. En la fasado la kvadrata kaj svelta turo preskaŭ plene reliefas. Tuj apud la turo kruco estas videbla. La navo (kun apogpilieroj) havas enirejon kaj krucnavon. La absido estas duonronda kaj iomete malpli mallarĝa, ol la navo. La altara reliefo prezentas Sanktan Petron, apude estas Stefano la 1-a (Hungario) kaj Elizabeto de Hungario.
Guarrate
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj, kaj produktado de lakto) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Protestado en Irano (2019-2020)
En novembro 2019, perfortaj tumultoj eksplodis en la tuta Irano en protesto kontraŭ la akra kresko de la prezo de benzino. Laŭ komencaj taksoj, pli ol 300 homoj estis mortigitaj dum la subpremado de la protesta ondo kiu daŭris malpli ol du semajnojn, sed en la monato post la eventoj, fontoj en la irana Ministerio pri Interno raportis, ke la nombro da mortintoj estis ĉirkaŭ 1 500, inkluzive de kelkaj membroj de la sekurecaj taĉmentoj. Laŭ Amnestio Internacia, inter la mortintoj estis almenaŭ 23 infanoj. La organizo raportis ke la nombro de la arestitaj post la tumultoj atingis proksimume 7 000 kaj ke multaj el ili estis torturitaj. Kelkaj el la partoprenantoj en la tumultoj estis mortkondamnitaj.
Ĉi tiuj manifestacioj estis parto de serio de protestoj kiuj komenciĝis en decembro 2017 kaj daŭris en la somero de 2018, sur la fono de la daŭra krizo en la ekonomio de Irano.
160493 Nantou
160493 Nantou estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la tajvana astronomo Lin Hongqin kaj de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi elde la Observatorio de Lulin en kantono Nantou (Tajvano).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kantono Nantou, en la geografia centro de Tajvano, fama pro la bela pejzaĝo, kiu entenas 41 montojn kun pintoj super 3000 m. La Observatorio de Lulin staras en kantono Nantou.
Saint-Hilaire-du-Bois (Gironde)
Saint-Hilaire-du-Bois - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Ilari deu Bòsc - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
El Pego
El Pego estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 26,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 272 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 650 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 33 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Guarrate, Bóveda de Toro, Venialbo kaj Villabuena del Puente.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano kaj poste al la provinco de Toro. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, beto) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Saint-Hilaire-de-la-Noaille
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Ilari de la Noalha - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Andrea Vaccari
Andrea VACCARI [anˈdrɛːa vakˈkaːri] (naskiĝinta en Florenco la ) estas itala esperantisto, lingvisto, fonetikisto, verkisto, komponisto, eseisto kaj informadikisto.
Biografio
Li naskiĝis en Florenco en 1962, magistriĝis en Ĝenerala Lingvistiko ĉe Ludwig Maximilians Universität en Munkeno, kun Fonetiko kaj Lingva Komunikado kaj Informadiko kiel komplementaj fakoj. Dum dudek jaroj li dediĉis sin al instruado de la itala lingvo kaj de informadiko kaj dum dek kvin al desegnado kaj evoluigo de informadikaj programoj. Ekde 2021 li instruas Esperanton al komencantoj kaj progresintoj.