cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciubăncuța
Ciubăncuța [ĉubənkuca] (Felsőcsobánka) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Dej. En 1910 ĝi nombris 242 loĝantojn (rumanoj), en 1992 196. Ĝia unua skriba mencio estis en 1554. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Recea-Cristur.
DSP
DSP (Digital Signal Processor, "cifereca signal-procesoro") estas specialigita mikroprocesoro dezajnita specife por cifereca signal-prilaborado, ĝenerale uzata en realtempa komputado.
Ciferecaj signal-prilaboraj algoritmoj postulas ke granda nombro da matematikaj operacioj estu faritaj rapide sur aro da datenoj. Signaloj estas konvertitaj de analogaj al ciferecaj, manipulitaj ciferece, kaj tiam konvertitaj denove de ciferecaj al analogaj, kiel montrite en la diagramo. Multaj ciferecaj signal-prilaboraj aplikoj havas realtempajn limojn; tio estas, por ke la sistemo funkciu, la cifereca signal-prilabora operacio devas esti finita ene de iu tempolimo.
La mikroarĥitekturo de cifereca signal-procesoro estas optimumigita specife por ciferecaj signal-prilaboraj aplikoj.
Glazursukero
Glazersukeron oni realigas per piŝtado de kristalsukero, fajnigita aŭ ne.
Uzo
Ĝi cefe uziĝas en kukarto, por dekoracio per glazurado (kiel indikas la nomon) sed ne nur, ankaŭ por pulvorizi la supraĵon de kukoj kiel tortoj, kaj ankaŭ por sukeri la ŝaumovaĵojn.
Por glazuri, oni diluas la sukeron en tre malgrandan kvanton da akvo, kiu tre rapide iĝas krema, kiun oni povos sterni sur la kukon per ilo kiel peniko aŭ spatelo, depende de la formo. Tiun glazuraĵon oni povas pliriĉigi per aromoj laŭ gusto kaj emo.
Santa Catarina (Guanajuato)
Santa Catarina estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Catarina.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4544 loĝantojn. El tiuj estas 2163 viroj kaj 2381 virinoj. La komunumo havas surfacon de 193,67 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1560 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 550 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 8′ norda latitudo kaj 100° 4′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 3879 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 16 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,41 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11034a.htm
Neschwitz
Neschwitz (jen germane, suprasorabe Njeswačidło) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio kaj estas la centro de samnoma komunumaro el pluraj najbaraj komunumoj proksime kunlaborantaj. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sopřeč
Vilaĝo Sopřeč situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de la rivero Elbo, 8 km norde de la urbo Přelouč, 11 km okcidente de la urbo Lázně Bohdaneč. Vivas ĉi tie.
Historio
Kiam Sopřeč estis fondita ne estas konate. En historiaj dokumentoj la vilaĝo estas unuafoje menciita jam en la jaro 1086, kiam reĝo Vratislav donacis ĝin al la monaĥejo de Opatovice. Post detruo de la monaĥejo posedis la vilaĝon Diviš Bořek el Miletínek, Georgo el Poděbrady, liaj filoj, en la 16-a jarcento sinjoroj de Pernštejn kaj poste la Reĝa kamero. Ankaŭ vilaĝo Sopřeč ege suferis dum la tridekjara milito. En la jaro 1651 en Sopřeč kaj Žáravice vivis entute nur 18 familiojn. Ĉar la vilaĝoj situas en regiono abunda je rikoltoj, la superularo povis baldaŭ trovi novajn loĝantojn. Releviĝado de la ĉeĥa nacio manifestiĝis ankaŭ en malgrandaj vilaĝoj. Same kiel en ceteraj vilaĝoj ekestis en Sopřeč libervola fajrobrigada societo (en la jaro 1879), amatora teatra grupo (1890), ŝpara kaj pruntedona asocio (1908). Al diversaj batalkampoj de la unua mondmilito foriris el Sopřeč soldatoj rezervistoj la 26-an de julio 1914. Pereis tie 13 da ili.
Naturo
Proksime al la vilaĝo estas fiŝlago Sopřečský. Ĉe ĝi estas nestejo de pluraj specioj da raraj akvobirdoj.
11179 Ahmadperez
11179 Ahmadperez estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ahmad Amin Perez, finalisto de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri media scienco. Li estis lernanto ĉe la Brentwood High School - Sonderling Center, Brentwood (Nov-Jorkio).
NIN
NIN povas esti:
Hemoliza-uremia epidemio de 2011
La hemoliza-uremia epidemio de 2011 estas epidemio de bakteriaj infektoj, kiu ekde majo 2011 okazis precipe en norda Germanio. Tiu ĉi infekto en multaj homoj kaŭzis la sindromon HUS (hemoliza-uremia sindromo), ĉe kiu bakteriaj toksinoj detruas la eritrocitojn kaj kaŭzas troŝarĝon kaj misfunkcion de la renoj.
La epidemion kaŭzis bakterio de la specio escherichia coli, kies plej granda parto estas nedanĝera por la homo. La danĝera speco estas nomata entero-hemoragia escherichia coli, mallonge EHEC, aŭ intestohemoragia E. C.. La koncerna stamo estis genetike identigita kaj nomita O104:H4.
Ĝis la 10-a de junio 2011 la epidemio kaŭzis 30 mortojn. Ĉirkaŭ 3000 homoj malsaniĝis.
Sociaj sekvoj
Krom la teruraj sekvoj en la hospitala medio, la epidemio havis konsekvencojn el politika, socia, kaj ekonomiaj vidpunktoj. Dekomence la aŭtoritatoj de Hamburgo indikis ke eble la fonto de la epidemio estis kukumoj venintaj el Hispanio. Tio kaŭzis falegon en la vendo, inportado kaj sekve produktado en origino de ne nur kukumoj sed ankaŭ aliaj vegetaloj el Hispanio. Poste la germanaj aŭtoritatoj indikis kiel fonto burĝonojn de sojo-faboj el Germanio.
Sandra Cretu
Sandra Cretu (propranome Sandra Ann Lauer) estas germana kantistino, naskiĝinta la 18-an de majo 1962 en Saarbrücken en Germanio, kiu kantis sub la nomo Sandra.
Ŝi estas stelo de diskopop-muziko de la 80-aj jaroj. Kiam ŝi estis 12-jara, ŝi eldonis sian unuan singlon (1974). En la jaroj 1977-1983 ŝi agadis en la vokala trio Arabesque.
Ŝia unua furorkanto estis Maria Magdalena. Ŝi edziniĝis en 1988 al la rumana pianisto Mihai Creţu, konata ankaŭ kiel Mihai Cretu kaj Michael Cretu, kun kiu ŝi aktivis en la muzika projekto Enigma.
Etelka Kenéz Heka
Etelka Kenéz Heka, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kenéz Heka Etelka estas hungara verkisto, poeto, kantisto. Ŝia edzo estis Ernő Kenéz.
Etelka Heka naskiĝis la  en Gajić (Jugoslavio, nuntempe en Kroatio).
Gian Galeazzo Visconti
Giovanni Galeazzo VISCONTI (naskiĝis en Pavio, en la 16-a de oktobro 1351 - mortis en Melegnano, en la 3-a de septembro 1402) estis Grafo de Virtù, Ĉampanjo kaj 1-a Duko de Milano.
Filo de Galeazzo la 2-a Visconti (1320-1378) kaj Bianka de Savojo (1335-1387), li regis la mezepokan urbon inter 1395 kaj 1402. Li estis la granda fondinto kaj patrono de la monaĥejo Certosa di Pavia, finkonstruis la Kastelon Visconti, en Pavio, komencita de sia patro kaj daŭrigis la laborojn de la Duomo de Milano.
Biografio
Kvankam li estis pli konata kiel Senjoro de Milano, lia patro havis suverenecon je la urbo Pavio. En 1385, Gian Galeazzo akiris la regopovon de Milano, politike renversigante sian onklon Bernabò Visconti (1323-1385) per malhonestaj manovroj. Li arestis sian onklon, kiu baldaŭ mortis, supozeble venenita laŭ liaj ordonoj.
Li unue edziĝis al Izabela de Valois (1348-1372), kiu donis al li la titolon kiel Grafo de Vertus, kaj tiel li estis konata en la komenco de sia kariero. Sindediĉa patro al lia filino Valentina - edzino de Ludoviko la 1-a (Orleans) (1372-1407) kaj patrino de la fama poeto Karlo la 1-a, Duko de Orleans (1394-1465) - Gian Galeazzo reagis al la babilaĉoj rilate al sia filino en la franca kortego kaj minacis deklari militon kontraŭ tiu lando. La edzino de Karlo la 6-a de Francio estis Izabela de Bavario (1370-1435), pranevino de Bernabò Visconti, kaj do, akra rivalino de Valentina kaj ŝia patro Gian Galeazzo. Post kiam la edzino Izabela de Galeazzo mortis dum nasko de sia infano, en 1373, li edziĝis en dua nupto en la 2-a de oktobro 1380, sia unuagrada kuzino Katerina Visconti, filino de mortinta Bernabò, kaj kun ŝi li havis du filojn: Gian Maria kaj Filippo Maria.
La rolo de Galeazzo kiel ŝtatestro ankaŭ prenis la kolorojn de la konkero. Iom post la sieĝo de Milano, li prenis al si Veronon, Vicenzan kaj Padovon, kaj stariĝis kiel Senjoro de ĉiuj tiuj urboj, kaj en malmulte da tempo li havis la kontrolon preskaŭ de la tuta valo de la Pado, inkluzive de Piacenza, kiu, en 1393, li oferdonis al la familio Confalonieri kun feŭda povo, kies teritorioj jam apartenis al ili en la valoj ĉirkaŭ Piacenza. En 1390, li perdis Padovon, kiam ĝi restariĝis en la manojn de Francesco la 2-a Novello da Carrara (1359-1406). Galeazzo ricevis la titolon kiel Duko de Milano el la mano de Venceslao la 1-a, reĝo de la romanoj, en 1395, je la kosto de 100 mil florenoj.
Britio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Britio estas unu el la landoj kun pli da partoprenoj en la Eŭrovido-Kantokonkurso. Ĝi gajnis 5 fojojn (1967, 1969, 1976, 1981 kaj 1997) kaj restis en la 2-a loko en 15 fojoj. Malgraŭ la intereso de la BBC pri la Eŭrovido-Kantokonkurso, la anglaj pozicioj en la lastaj jaroj ne estis kuraĝigaj. Post ĝia lasta venko, en 1997, ĝi atingis la duan lokon en 1998 kaj sukceson per la kanto Where are you?. Post tio momento videblis la deklivo. En 1999 el muzikgrupo Precious restis en 12-a loko. En 2000 kaj 2001, estis la 16-a kaj 15-a respektive kio signifis la plej malbona periodo de Britio en la kantokonkurso. En la jaroj 2004, 2005, 2006, 2007 kaj 2008 la rezultoj apenaŭ ŝanĝiĝis, 16-a, 22-a, 19-a, 23-a kaj 25-a, denove la lastan pozicion. Kvankam pluraj personoj konsilis al la BBC forlasi la kantokonkurson pro la lastaj malbonaj rezultoj, ĝi volis denove partopreni. Andrew Llodod Waber komponis la kanton por tiu jaro. La kanto "My time". La reprezentantino estis Jade Ewen kiu atingis la 5-a lokon de la finalo. Granda sukceso post tiom da malsukcesaj jaroj.
Osterwohle
Osterwohle ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Salzwedel en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 507 loĝantojn.
Balikpapan
Balikpapan estas urbo de Indonezio. Ĝi situas sur la insulo Borneo, en la provinco Orienta Kalimantano. Balikpapan estas centro por nafto kun petrolrafinejo. Du marhavenoj kaj flughavenoj estas la plej gravaj trafikaj centroj. Laŭ stato de la jaro 2011 la urbo havis 639 031 loĝantojn, kaj laŭ nombro de urbanoj estas la dua plej granda urbo de la provinco, post la provinca ĉefurbo Samarinda.
Historio
La Batalo de Balikpapan estis la fina etapo de la Operaco Hobojo, nome Kampanjo de Borneo de 1945 en la Dua Mondmilito. La surterigoj okazis la 1an de julio 1945. La Aŭstralia 7a Divizio, komponita de la 18a, 21a kaj 25a Infanteriaj Brigadoj, kun trupoj de Reĝa Armeo de Nederlanda Hindio, faris amfibian surterigon, kodnome Operaco Dua Hobojo kelkajn mejlojn norde de Balikpapan. La surterigoj estis antaŭitaj de forta bombado fare de aeraj kaj mararmeaj aŭstraliaj kaj usonaj fortoj. La japanoj estis nombre superitaj kaj surpafitaj, sed kiel ĉe aliaj bataloj en la Pacifika Fronto, multaj el ili luktis ĝis la morto.
Filea de Sus
Filea de Sus [filja de sus] (Felsőfüle) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Turda. En 1910 ĝi nombris 425 loĝantojn (rumanoj), en 1992 237. Ĝia unua skriba mencio estis en 1456. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al Ciurila.
52384 Elenapanko
52384 Elenapanko estas marsrenkonta asteroido, foje rigardita kiel ano de la Hungaria familio, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝia marsa MOID estas 0,224478 AU, tie estas 33,581 milionoj da km.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ukrainan astronominon Elena Aleksejevna Panko (cirile Елена Алексеевна Панько) ĉe la Ŝtata Universitato Suĥomlinskij de Mikolajivo (ukraine Миколаївський національний університет імені В. О. Сухомлинського), kiu esploras pri supergalaksiamasoj, eklipse duopaj steloj kaj steloj Be, en kelkaj okazoj uzante la teleskopo de 0,7 m. ĉe la Observatorio Kalinenkov de ŝia universitato.
Ernst Friedrich Schumacher
Ernst Friedrich Schumacher (naskiĝis la 16-an de aŭgusto 1911 en Bonn, Germanio, mortis la 4-an de septembro 1977 en Svisio) estis germana ekonomikisto longe vivinta en Britio.
Vivo kaj verko
Ernst Friedrich "Fritz" Schumacher fariĝis internacie influa ekonomikisto, li transprenis la taskon de ekonomia ĉefkonsultisto por la „brita nacia karbo-komisiono“ (National Coal Board) dum du jardekoj. Liaj ideoj konatiĝis internacie, same kiel liaj proponoj por hom-skala, malcentritaj kaj adaptita teknologioj.
En 1973 li publikigis sian plej influan libron Small Is Beautiful („Malgrande belas“), rapide tradukita al multaj lingvoj, kie li ilustras la ideojn de lia amiko-mentoro Leopold Kohr, ke tro grandaj strukturoj nepre kolapsas.
Meze de la 1950-aj jaroj Schumacher laboris kiel ekonomia konsultisto en Birmo kaj trovis la esprimon „Budhisma Ekonomiko“, fundita en la konvinko, ke bona laboro estas esenca por ĝusta homa evoluo, kaj ke la "produktado de lokaj produktiloj por loka bezono estas la plej racia metodo de mastrumado".
79241 Fulviobressan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Fulvio Bressan, unu el la fondintoj de la Observatorio de Farra d'Isonzo.
Agliano Terme
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Jakobo la pli aĝa, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Tirkuplilo
Tirkuplilo estas la ilo, destinita por trenado de remorko per veturilo.
Antaŭe oni uzis en ajnagrundaj aŭtoj (ekzemple en UAZ-469, UAZ-452) tirhokon, kiu tenis timonon de remorko. La ĉefa malavantaĝo de tia solvo estis ke haveblis spaco inter la hoko kaj timono, pro kio ili frapis unu kontraŭ alian ĉe ekveturo kaj halto. Ankaŭ la kuplado mem estis malfacila, ĉar la ŝoforo devis ekzakte veturi malantaŭen tiel ke la hoko situu ĝuste kontraŭ la timono.
Nun ĉe la malpezaj aŭtoj oni plej ofte uzas kuploglobon kaj sur timono oni instalas kuplokapeton.
La kuplogloboj povas havi diversajn grandecojn, jen kelkaj ekzemploj:
58,7 mm (2,31 coloj)
La tirkuplilo povas situi post aŭ antaŭ la veturilo.
<Center> <Gallery mode="packed"> Rockinger Anhängerkupplung.jpg| Tirkuplilo de nuntempaj kamionoj Kombi anhængertræk med stik.JPG| Kuploglobo de leĝera aŭto </Gallery> </Center>
NIO
La vorto havas plurajn signifojn:
Sovolusky
Historio
La vilaĝo estas nomata jam en la jaro 1360. En la jaro 1411 estas menciita Wanko Sekyrka el Sovolusky. En la jaro 1544 estas Sovolusky en listo de vilaĝoj apartenantaj al Žehušice senjorejo.
La vilaĝo sinsekve kreskis en neregulata domgrupo ĉirkaŭ vilaĝplaco sur vojkruciĝo.
Naturo
Proksimume 300 m nordoriente de la vilaĝo troviĝas natura rememorindaĵo "Skalka u Sovolusk" (Roketo ĉe Sovolusky). Temas pri aparta geologia figuro, kiun kreis spilita lafo antaŭ 560 milionoj da jaroj, kiam ĝi rapide malvarmiĝis kaj kreis ŝtonajn kusenojn. Ŝtona nodo de Sovolusky konserviĝis danke al dureco de la petroj, kiuj bone rezistis kontraŭ erozio. En pasinteco oni ĉi tie ekspluatis ŝtonon. Forlasita minejo kaj roketoj en ĉirkaŭaĵo spontane kovriĝis per karpena arbaro kun multaj termofilaj herboj.
Akvostrata Kruciĝo de Magdeburg
Ĉi tie la kanalo Mittellandkanal, kiu ligas la regionon ĉe Rejno/Ruhr kun orienta Germanio kaj orienta Eŭropo, trairas la riveron Elbe.
Historio
La artefarita akvovojo „Mittellandkanal“ estis konstruita antaŭ la Dua mondmilito kaj finiĝis por la ŝiptrafiko okcidente de la natura rivero Elbo (germ. Elbe; ĉeĥe Labe) proksime de la urbo Magdeburg.
Samtempe dum la jaro 1938 oni komencis konstrui ŝiplifton ĉe la fino de la kanalo por ke la ŝipoj sur la kanalo povu atingi la 15 metrojn pli profunde fluantan riveron Elbo kaj reen.
Mardirekte sur Elbo la ŝipoj povas denove uzi kluzon kaj per tiu helpo la ŝipoj leviĝas sur la akvonivelon de la kanalo „Elbe-Havel-Kanal“.
Kelkaj rimarkoj pri la ŝiplevatoro el la jaro 1938: Per leviga / malleviga trogo kun longeco de 85 metroj kaj akvoprofundo de 2,5 metroj la ŝiplevatoro povas ĉiutage transporti ŝipŝarĝon de 45.000 tunoj.
La trogo movas pere de kvar spindeloj (longeco: 27 m, diametro: 42 cm) ŝipojn de akvonivelo de 56 metroj (kanalo) al akvonivelo de 41 metroj (rivero Elbo) kaj reen. La moviĝantaj partoj de la ŝiplevatoro havas entute 5.400 tunojn da movoforto.
Planrealigo
Meze de la naŭdekaj jaroj de la pasinta jarcento oni komencis finkonstrui la kanalfragmenton, kiu kunigas la Mittelland-kanalon kun la Elbe-Havel-kanalo laŭ plano de antaŭ la Dua mondmilito. Nun kanalponto (t.n. trogponto) super la Elbon ligas la du kanalojn. Sur la kanalponto la ŝipoj krucas la riveron Elbo. La kanalponto havos longecon de 918 metroj kaj la akvoprofundo de la kanalponto estas 4,25 metroj. La travetur-alteco estas 6,5 metroj (por ŝipoj sur la rivero Elbo). La konstrukvanto je ŝtal-betono por la ponto estis 68.000 tunoj kaj la amaso de ŝtalkonstruo estis 25.000 tunoj. Konstrutempo por la kanalponto estis de 1998 ĝis 2003.
Internacio de Socialistaj Esperantistoj
Internacio de Socialistaj Esperantistoj (ISE) estis interŝtata Esperanto-organizaĵo.
Enciklopedio de Esperanto skribis pri ĝi en 1934:
Baldaŭ post kiam laboristaj E-istoj en 1921 per la fondo de SAT kreis propran mondorganizon por proletaj Esperantistoj, en ties rondoj jam estiĝis ia malkontenteco pri la strukturo kaj ideologio de la nova organizo Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT). La kolektivismemaj laboristaj esperantistoj deziris, ke SAT ne baziĝu sur individua membreco, sed sur membreco kolektiva de landaj laboristaj Esperanto-unuiĝoj. Per ĉi lasta SAT ne nur kolektus grandegan nombron da laboristaj Esperantistoj en siaj vicoj, sed ankaŭ forigus duoblan organiziĝon por unu sama afero, nome laŭlandan kaj internacian organiziĝon aparte. Por pli firma apogo de la internacia instanco sur landaj organizoj kaj por plidemokratigo de la administracio oni postulis la enkondukon de delegita sistemo. Sed la gvidantoj en SAT rifuzis tiajn reformpostulojn kaj atingis helpe de la nedemokrata sistemo, ke grandaj amasoj de laboristaj esperantistoj restis sen ia influo al la gvidado de sia mondorganizo.
Post kelkjara interligo kaj korespondado, formiĝis printempe de 1933 Iniciata Komitato, al kiu apartenis anoj el dek landoj kaj kiu eflaboris statutprojekton kaj la tutan bazon por la fondota Internacio. Kaj dum pentekosto 1933 okazis en Vieno la Mezeŭropa Konferenco, kiu unuanime decidis la starigon de ISE. La fondo de ISE estigis entuziasman eĥon tra diversaj landoj. Ĝis la 1-a de novembro 1933 la jenaj organizoj aliĝis kiel sekcioj: Aŭstrio: ALLE kun 1850 anoj en 53 grupoj. Ĉeĥoslovakio: CLAE kun 210 anoj en 4 distriktaj kaj kelkaj lokaj grupoj. Francio: ESFIO kun 250 membroj individuaj kaj grupe organizitaj. Finnlando: FLEA kun ĉ. 100 anoj. Hungario: HESL kun ĉ. 800 anoj en 37 grupoj. Dancigo - Grupo Zoppot kun 15 membroj. Krome ISE havas reprezentantojn kaj izolajn membrojn en Belgio, Germanio, Hispanio, Jugoslavio, Litovio, Estonio, Nederlando, Svedio, Svisio kaj Usono.
La organo de ISE estas "La Socialisto" kiu aperas provizore nur ĉiumonate, kvartformate, okpaĝe, tute en Esperanto. - La strukturo de ISE estas demokrata, bazita sur delegitsistemo. Ideologie ISE estas parenca al la 2-a Internacio (Socialista).
La detruo de la demokratio en Aŭstrio en februaro 1934 kaŭzis malfortiĝon ankaŭ de ISE.
Hideyuki Taizawa
Hideyuki Taizawa (泰澤 秀幸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
12598 Sierra
12598 Sierra estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elizabeth Sierra, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Alhambra High School de Alhambra, Kalifornio, Usono.
2680 Mateo
2680 Mateo  estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan.
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan astronomon José Mateo.
Santa Cruz de Juventino Rosas
Santa Cruz de Juventino Rosas estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Juventino Rosas.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 70323 enloĝantojn. El tiuj estas 33077 viroj kaj 37246 virinoj. La komunumo havas surfacon de 424,64 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1750 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 725 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 39′ norda latitudo kaj 101° 0′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 57020 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 61 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,11 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
40313 enloĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 33129 alfabetoj kaj 7158 analfabetoj. Do 17,76% de la enloĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11035a.htm
NIR
La vorto havas plurajn signifojn:
Julia C. Isbrücker
Julia C. ISBRÜCKER [isbrüker] (naskiĝis la en Rotterdam, mortis la ) estis nederlanda esperantistino, Honora Membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA), membro de Internacia Centra Komitato kaj de la ekzamena komitato, prezidanto de la Esperanto-klubo en Hago kaj edzino de la vicprezidanto de UEA, J. R. G. Isbrücker.
Naskiĝita Dirksen, ŝia plena nomo post edziĝo estis Julia Catharina Isbrücker-Dirksen. Post la Dua Mondmilito la geedzoj skribis sian nomon sen tremaoj – do Isbrucker (la prononco restis la sama).
Antaŭ la Dua Mondmilito
Ŝi estis la unua prezidanto de Universala Esperantista Pacifista Ligo ekde 1923, organizis la internacian Interreligian Konferencon en Hago 1928, fondis kun Andreo Cseh la Internacian Cseh-instituton en 1930 (poste Internacia Esperanto-Instituto). En ĝia kadro ŝi organizis sennombrajn kursojn, seminariojn, prelegvesperojn, vojaĝojn ktp.
En 1931 la urbestro de nederlanda Arnhem disponigis grandan domon kun parko, kie la instituto fondis la faman Esperanto-Domon. Danke al la organiza talento kaj laborforto de s-ino Isbrucker ĝi fariĝis vigla Internacia Esperanto-Centro, kie okazis regule plej diversaj programoj, kursoj, kunvenoj, konferencoj ktp., plej ofte internaciaj.
Intertempe ŝi estis ankaŭ membro de ekzamena komitato, membro de Internacia Centra Komitato (ICK), prezidanto de la floranta haga Esperanto-klubo "Fine ĝi venkos", ŝi gvidis kursojn kaj faris prelegojn en diversaj neesperantistaj medioj. En 1939 ŝi fariĝis sekretariino de ĵus fondita Nederlanda Komitato por praktika aplikado de Esperanto, kies membroj estis i.a. la urbestro de Hago kaj direktoroj de banko, turistoficejo, P.T.T., Philipps kaj KLM.
Baltaj miksaj arbaroj
Priskribo
La ekoregiono okupas 116 600 kvadratajn kilometrojn. Ĝi etendiĝas en la regiono de Skanio, en la ekstrema sudo de Svedujo, en la nordo kaj la oriento de la duoninsulo de Jutlando, en la danaj insuloj de la Balta Maro, kaj en la balta marbordo de Germanujo kaj Polujo norde de la riveroj Elbo kaj Odro.
Julia C. Isbrücker
Dum kaj post la Dua Mondmilito
Kiam la domo en Arnhem estis detruita, ŝi dediĉis sin al nova afero. Kun Andreo Cseh ŝi fondis 1942 la unuiĝon Universala Ligo, mondfederistan organizaĵon surbaze de la verko de Clarence K. Streit. La oficiala lingvo estis Esperanto, sed povis aliĝi ankaŭ neesperantistoj. De tiam ŝi reprezentis Universalan Ligon en internaciaj mondfederistaj kongresoj kaj konferencoj, ĉiam akcentante, ke supernacia federacio bezonas neŭtralan supernacian lingvon. Per sia inteligenta kaj takta argumentado ŝi kreis en larĝaj medioj favoran sintenon rilate Esperanton.
Baltaj miksaj arbaroj
Priskribo
La parto de tiu ekoregiono situinta ĉirkaŭ la suda Balta Maro karakteriziĝas de sufiĉe ebenaĵa tereno kaj acidaj grundoj kiuj subtenas miksajn arbarojn de eŭropa fago kaj kverkoj. Landinterne la vegetaĵaro ŝanĝiĝas en eŭropan karpenon, arbaran pinon kaj tilion. Multaj marbordaj riveretoj kreas lagojn kaj malsekejojn, kiuj plialtigas la diversecon je biotopoj kaj vegetaĵaro.
Julia C. Isbrücker
Dum kaj post la Dua Mondmilito
Intertempe ŝi multe verkis kaj tradukis, antaŭ ĉio por la gazeto La Praktiko, en kiu ŝi kunlaboris ekde la fondo en 1932 kaj kiu fariĝis la oficiala organo de Universala Ligo. Ŝi ankaŭ tradukis en Esperanton, interalie la verkon La alia pasinteco de Rico Bulthuis kaj la verkon La lernolibro de la vivo de Martin Kojc. Krom ŝi estis kuntradukantino de la romano Akbar.
Baltaj miksaj arbaroj
Faŭno
En la ekoregiono, malsekejoj estas la plej gravaj vivejoj por la specioj. Du ranoj, la kampa rano ( Rana arvalis ) kaj la lageta rano ( Pelophylax lessonae ), estas konsiderataj kiel endanĝerigitajn speciojn. La lutreolo, kiu ĉefe troviĝas en ĉeriveraj areoj, estas endanĝerigita. Bedaŭrinde la vizono estas unu el la kaŭzoj por ĝia endanĝerigo. Tiu nearkta specio, kiu estis metita en la sovaĝejon en iuj eŭropaj landoj kaj eskapis ekde vizono-farmbienoj en aliaj, konkurencas lutreolon por la samaj vivejo kaj nutraĵo. Botaŭroj vivas sub la ŝirmo de kankampoj manĝante fiŝojn, ranojn, kaj aliaj etaj bestoj. Ili kaj pluraj aliaj birdospecioj tie ĉi bredas kaj poste migras al sudo por travintri.
Julia C. Isbrücker
Medalo-monero kaj broŝuro
Pri Julia Isbrücker kaj ties filino Julia Guillaume-Isbrücker aperis senpaga broŝuro en la jaro 2020 en formato pdf okaze de la 100a datreveno de la 12-a Universala Kongreso 1920. Samjare aperis arĝenta medalo en la formo de 50-stela monero kun la portreto kaj por la honoro de Julia Isbrücker.
Baltaj miksaj arbaroj
Faŭno
Aliaj birdoj kiuj vivas en tiu ekoregiono estas la griza ardeo kaj la muta cigno. Rabobirdoj, kiaj akcipitroj kaj buteoj, vivas de diversaj birdoj, ronĝuloj, serpentoj, amfibioj kaj aliaj etaj ĝis mezgrandaj vivuloj. Multaj migrantaj birdoj trapasas la ekoregionon, profitante de la diversaj malsekejaj biotopoj.
Mesegar de Tajo
Mesegar de Tajo estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Mesegareños. La censita populacio en 2011 estis de 240 loĝantoj kaj la denseco estas de 13,33 loĝ/km².
Situo
Mesegar de Tajo estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 478 m; je 53 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 18 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°55′39″ N 4°30′9″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «sur valo inter du montetoj oriente kaj okcidente.» Ĝi apartenas al la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Erustes kaj Carriches norde, La Mata oriente, El Carpio de Tajo kaj Malpica de Tajo sude kaj Cebolla okcidente, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Sude de la teritorio, kiel parto de la limo kun Malpica, fluas la rivero Taĵo, kiu formas en sia fluo fruktodonan valon, kaj al kiu kunfluas diversaj rojoj malgravaj kiaj tiuj de Barranco de Ramasaetas, Gallego, Molinillo, Barranco de los Carrascales aŭ de la Fresneda.
La termino troviĝas inter 450 kaj 506 m smn, tiu plej alta situantaa en loko inter la vojoj al Vado de Mesegar kaj de Malpica al Mesegar. La monteto nome Cruz Colorá (Ruĝa Kruco) estas la dua plej alta punkto de la municipo kun 502 msmn.
Ekonomio
Agrikulturo (tritiko, hordeo, fazeoloj, oleo, fruktoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, muloj) tradicie. Ankoraŭ agrikulturo hegemonias (48,0 % el la laboristaro) antaŭ sektoro servoj kun 44,0 %). Pri agrikulturo hegemonias olivarboj laŭ la areo kultivata.
Historio
La homa setlejo en la zono datas el paleolitiko. En La Vega de Santa María, en la dekstra parto de la Taĵo, oni trovis gravajn kuŝejojn arkeologiajn de diversaj kulturoj nome el Kulturo de sonorilformaj pokaloj kaj Musterio al la romia kaj de visigotoj. La romia ŝoseo rilatas al riĉeco de la tiama agrikulturo de la fruktodonaj valoj de la bordoj de la rivero Taĵo. La ermitejo de Nuestra Señora de los Dados (kubludoj) de la 16a jarcento, konfirmus la romiecon de la loko ĉar kubludoj, kubaĵoj estis nomo por la romiaj mozaikoj.
En Relaciones, nome informaro de Filipo la 2-a, de 1576 aperas Mesegar rilate al la nune senhoma loko de Membrillar.
Meze de la 20a jarcento la populacio preskaŭ kvaroniĝis el 837 al 229 komence de la 1990-aj jaroj pro elmigrado ĉefe al Madrido.
British Film Institute
La Brita Kininstituto mallongigita BFI (British Film Institute) estas neprofitcela organizaĵo establita pere de reĝa akto Royal Charter por:
Ĝi estis fondita en 1933. Ties arkivo enhavas pli ol 50,000 fikciajn filmojn, ĉirkaŭ 100,000 nefikciajn titolojn kaj ĉirkaŭ 625,000 televidajn programojn. La organizo administras du kinejojn nome la BFI Southbank (iam National Film Theatre (NFT)) kaj London IMAX, ambaŭ ĉe la suda bordo de la rivero Tamizo en Londono. Alia agado estas festivaloj, produktorado de televidaj programoj ktp.
Amstetten (Aŭstrio)
Amstetten estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas la administra, ekonomia kaj kultura centro de la samnoma distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Yoshi H. Ishiguro
Yoshi H. ISHIGURO (iŝiguro) (nask. 3 jun 1898 en Aiti-ken) estis japana redaktoro kaj ĉefdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Japanio.
Eldonado kaj redakciado
Ishiguro e-istiĝis en 1914 pere de anglalingva korespondado. Li eldonis la gazetojn: Eklumo, 1925; Esperanto en Nipponlando, 1926-1928. Lingvo Internacia, 1929-1930 kaj redaktis Esperanto Kiboŝa, 1930.
Instruado kaj varbado
En 1927 li gvidis la radio-kurson JOCK en (Nagoya), kiu estis la unua en Japanio entute. Kursgvido ĉirkaŭ 280 fojojn, parolado ĉirkaŭ 420.
Verkoj
Ishiguro verkis kaj eldonigis diversajn elementajn lernolibrojn, ekz.:
Alcaraz
Alcaraz [alkaRAZ] estas municipo de Hispanio apartenanta al la provinco Albacete, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo.
Geografio
Ĝi troviĝas ĉe la Sierra de Alcaraz en ties norda pinto, nome sur la orienta deklivo de la monteto nomita de Sankta Kristoforo. Ĝi estas ĉefurbo de la jurisdikcio de la komarko Sierra de Alcaraz kaj Campo de Montiel. Alcaraz havas geografiajn koordinatojn 2° 39' 34" de okcidenta longitudo kaj 38° 40' 5" de norda latitudo. Ĝi inkludas la submunicipojn Canaleja, El Cepillo, Escondite, Escorial, El Horcajo, La Hoz, El Jardín, La Mesta, Salinas de Pinilla (antikva Real Salero de Pinilla) kaj Solanilla.
Ĝi limas kun: Torres de Albanchez (Provinco Ĥaeno); Villanueva de la Fuente, Albaladejo, Montiel (Provinco Ciudad Real); Lezuza, Casas de Lázaro, Masegoso, El Bonillo, Villaverde de Guadalimar, Riópar, Molinicos, Viveros, Bogarra, Paterna del Madera, Peñascosa, Povedilla, Salobre, Vianos kaj Villapalacios de la Provinco Albacete.
La teritorio de Alcaraz havas la pekuliarecon troviĝi en kvar hidrografiaj basenoj (nome de la riveroj Guadalquivir, Guadiana, Júcar kaj Segura), kaj tiel estas unu de la malmultaj lokoj de la hispana geografio kun tiu partikulareco, konstituante tiel unu de la punktoj de la akvodislimo de la Iberia Duoninsulo ĉar Guadalquivir kaj Guadiana fluas al Atlanktiko, dum Júcar kaj Segura al Mediteraneo.
Historio
Alcaraz havas grandan historion. Estas tie rokpentraĵoj de la prahistorio.
En la 12a jarcento jam estis menciita Alcaraz en sia aktuala loko, kun informo pri ekkonstruo en kalifa epoko en la 10a kaj 11a jarcentoj. Ŝajne la nomo devenas el la samnoma montaro kaj ne male kiel oni povus supozi, ĉar estas mencioj de la toponimo "Sierra de Alcaraz", en araba: الكرز الجبل, Sierra de los cerezos nome montaro de la ĉerizarboj. Tiam jam estis famaj la tapiŝoj kaj teksiloj de Alcaraz.
15702 Olegkotov
15702 Olegkotov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Alcaraz
Historio
Post la konkero fare de kristanoj estis denove grava urbo depende de la Ordeno de Santiago kaj de diversaj senjoroj. En la 16a jarcento nur Albacete kaj Alcaraz havis en la teritorio de la nuna provinco pli ol milo da loĝantoj. Poste Alcaraz perdis iom post iom vilaĝojn kiuj iom post iom sendependiĝis.
En la 1950-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 6000 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado kaj malpliigo ĝis la nunaj nur iom pli ol 1000, tio estas oni perdis pli ol tri kvaronojn.
Nesow
Nesow ekde la 25-a de majo 2014 estas parto de la urba komunumo Rehna en Germanio - antaŭe temis pri administre memstara komunumo. La loĝloko troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro 2012 la tiam ankoraŭ sendependa komunumo havis 238 loĝantojn.
Alcaraz
Historio
Ekde la Hispana Transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte socialisto.
Estas granda heredo historia.
15702 Olegkotov
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa kosmonaŭto kaj fizikisto Oleg Valerieviĉ Kotov (cirile: Олег Валериевич Котов), kiu partoprenis al la trejnado de ŝipanaroj por la kosmostacio Mir. En aprilo de 2007 li flugis en la kosmon kiel komandanto de la kosmoŝipo Sojuz. Li laboris en la kosmoŝipo kiel inĝeniero dum 196 tagoj kaj pasis 11 horojn en eksterveturila agado.
Framasonoj
EdE-F
Framasonoj. Komuneco de libere pensantaj homoj, kunigataj en loĝioj. La deveno estas de mezepokaj gildoj de la masonistoj. La konstruado estas komprenata laŭ morala senco. Konstitucio 1721 verkita de Anderson. Pro politikaj kaj religiaj konsideroj ofte atakataj." (UEA-1928) Jam dum la 1-a UK 1905 oni fondis Universalan Framasonan Ligon kaj ankaŭ dum aliaj UK-I la framasonoj aranĝis fakkunvenojn, ekz. dum la 7-a UK kun helpo de la lokaj loĝioj. En 1907 svisaj framasonoj (Bern) decidis larĝe uzi E-n por int. rilatoj, tiucele estis eldonita en E broŝuro kaj dissendita tra la tuta mondo, sed mankas informoj pri la efektiva uzado.
Protestado en Irano (2009)
Protestado en Irano en 2009 komenciĝis post la anonco de la oficiala rezulto de la prezidanta balotado. Laŭ ĝi la prezidento de la lando Mahmud Ahmadineĵad ricevis 62,63 %, lia ĉefa rivalo Mir Hosejn Musavi — 33,75 %.
Disvolviĝo de eventoj
La subtenantoj de Mir Hosejn Musavi eliris sur la stratojn sub la devizoj "For la diktatoro!" kaj "Mortu la diktatoro!". Musavi deklaris ke li "ne cedos al la tiu manipulado" kaj avertis ke konduto de iuj politikistoj dum la balotado "skuas la politikajn fundamentojn de la lando". Li diris ankaŭ ke postulos la rebalotadon. Baldaŭ aperis kaj estis vaste disvastigita tiel nomata "vera rezulto", laŭ la opozocio originita el la ministrejo pri interna aferaj. Laŭ tiu dokumento Musavi ricevis 19,075,623 voĉoj, Mehdi Karubi — 13,387,104 voĉoj, Mahmud Ahmadineĵad — 5,698,417 voĉoj, Mohsen Rezai — 2,754,218 voĉoj. La irana reĝisoro Mohsen Maĥmalbaf kaj la irandevena verkistino Marjane Satrapi, loĝanta en Francio, reprezentis tiun dokumenton al Eŭropa Parlamento kiel aŭtentika. La potencoj nomis tiun dokumenton falsaĵo.
Trita Parsi, la prezidanto de la "Nacia Usona-Irana Konsilio", rakontis al la televidstacio Al-Ĝazira, ke la naturo mem de la venko estigas "multajn demandosignojn". "Estas tiel multe da strangaĵoj. Ili estas egale raportantaj, ke Ahmadineĵad gajnis en la urbo Tabriz, kiu estas la hejmurbo de Musavi, kun 57 %. Tio ja estas ekstreme neverŝajna. Kial la voĉdonoj estis kalkulitaj tiel rapide, malgraŭ tio, ke la balotado eĉ malfermiĝis ses horojn pli malfrue ol antaŭplanite?". Polico brutalo dispeladis manifestaciojn, kiuj baldaŭ trakreskis en tumultoj. Vespere la en Tehrano oni elŝaltis movtelefonion. Facebook kaj YouTube denove estis nealireblaj Laŭ komuniko de la irana bloganto Reza ekde la ne eblis sendi kaj ricevi SMSon tra la lando, tre malbone funkcias poŝtelefono, Interreto paneas kaj tre malrapide eblas retumi, ne funkcias mesaĝilo Yahoo, kiun uzas pli ol 90 % de iranaj retuzantoj. Al la mesaĝilo Yahoo denove funkciis, sed ne ĉiam glate. Laŭ Al-Ĝazira la tumultoj de la 13-a de junio iĝis la plej grandaj post la Irana revolucio.
La kvanto de protestantoj en Tehrano atingis 100 miloj da homoj. Polico aplikis pulvopafilon, akvon kaj gason, preskaŭ ĉiutage estigis novaj viktimoj. Ahmadineĵad komparis la protestanoj) kun futbalaj ŝatantoj malkontentiĝitaj kun malvenko de siaj teamoj. Li ne respondis la demandoj pri batado de homoj per policanoj, kaj nomis sian elektiĝadon sanan kaj puran.
La la irana Ministerio pri Internaj Aferoj publikigis rezultojn de la kalkulado de balotiloj en diversaj provincoj kaj urboj. Laŭ la rezultoj Mousavi gajnis pli multajn balotilojn ol Ahmadineĵad nur el Tehrano kaj aliaj malmultaj regionoj kaj malsukcesis en plejparto de provincoj kaj urboj de la lando. La mitingoj de la protestoj trapasis kaj ekster Irano: ĉe la ambasadorejoj en Parizo, Berlino, Londono, Romo, Amsterdamo kal aliaj urboj.
Ekde tiu tago sur la ĉefstratoj de Tehrano kaj la aliaj urboj okazas "silenta manifestacio". Homoj silente marŝas sur la stratoj kaj levas la manojn montrante venkosignon. Ili kunportis fotojn de Musavi, kaj bildojn, sur kiuj skribita estas “kie estas mia voĉo?” Dum noktoj je la 22a horo sur la tegmentoj oni krias kaj ripetas la sloganon "Allaho Akbar".
La Ajatolo Sejed Ali Ĥamenei faris parolon en la Teherana universitato kaj diris, ke en la okazinta prezidanta balotado ne eblas aperi grandskala manipulado de balotiloj; kandidatoj kontestantaj la elektadan rezulton devas serĉi solvon laŭ la leĝa vojo, sed ne devas premi la aŭtoritatojn per surstrataj protestoj. Li avertis, ke oni devas tuj haltigi la protestojn, alie gvidantoj de tiuj devas porti respondecon pri iu ajn sangado, perforto kaj tumulto. . Ajatolo kulpigis Musavi kaj Karubi pri gvadado de protesto, kaj diris se la protestoj daŭrigus dum postaj tagoj, li agos pli serioze.
La la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio oficiale deklaris, ke ĝi estas preta subpremi la protestadon. La 70 universitaj profesoroj post vizito al Musavi estis arestitaj. La (stud)jarfinaj ekzamenoj de la plimulto da universitatoj estas nuligitaj. La subtenantoj de Musavi ĉiunokte je la 22a horo devizas "Allaho Akbar" kaj "Morto al diktatoro". Samtage aperis la informo ke la eks-kandidato Mohsen Rezai rifuzis siajn pretendojn pri la leĝrompoj por ke ne plu maltrankviligu situacion en la lando.
La la Konsilio de la Gardantoj deklaris ke post la dektaga rekontrolo de la rezulton de la balotado ĝi ne malkaŝis iujn ajn seriozajn leĝorompojn. La Musavi rezignis partopreni en la laborado de la speciala komisiono, kiu estos kreita por la enketo de eventualaj leĝrompoj dum la balotado. Li diris, ke estas ununura la decido vera — rebalotado.
La en Tehrano koliziis kun polico almenaŭ 3,000 (laŭ aliaj taksoj — 5,000) protestintoj. Oficiale la aranĝaĵo estis dediĉita al la datreveno de la pereo de ajatolo Mohammad Ĥosejni Beheŝti, la prezidanto de la Kortumo de Irano, kiu pereis la 28-an de junio 1981 rezulte de la eksplodo en la ŝtabo de la Islama respublika partio de Irano; do la potencoj ne povis malpermesi la aranĝaĵon. Tamen polico fermis ĉiujn stratojn je radiuso 1 km kaj brutale batis la manifestantojn. Mehdi Karubi estis devigita forkuri de tie en furgono. Samtage estis arestitaj 8 (pli malfrue oni diris pri 9) iranaj kunlaborantoj de la ambasadorejo de Britio, kiujn oni suspektis pri la partoprenado en la tumultoj.
La Ajatola Ahmad Ĝanati, la prezidanto de la Konsilio de la Gardantoj, definitive konfirmis la venkon de Mahmud Ahmadineĵad en la balotado. Oni deklaris, ke tiu decido estis farita unuanime.
La la internaciaj neregistaraj organizaĵoj kiel Amnestio Internacia, Informraportistoj senlimaj ( Reporters Without Boarder) kaj la PEN Club deklaris la 25-an de julio kiel la internacia tago de solidareco kun iranaj protestantoj.
La laŭ informo de la bloganto Reza, la prokuroro de Tehrano komunikis la familion de 19-jaraĝa Sohrab Arabi, ke kies parenco, arestita dum manifestacio la 20-an de junio, mortis kaj ili povas ricevi kadavron. La junulo troviĝas en la prizono Evin.
La dum vendreda preĝo en Tehrana universitato Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani alvokis la iranan popolon al unueco. Li ankaŭ alvokis la registaron liberigi arestitojn dum la protestado, partopreni la funebron pri vunditaj kaj mortigitaj kaj krei la kondiĉojn por libero de amaskomunikiloj. Post la prediko, miloj da adeptoj de Musavi, kunvenintaj apud universitato, ekkriis diversajn devizojn kaj tuj estis dispelitaj de polico per larmiga gaso. Ĉ. 15 homoj estis kaptitaj. Samtage nekonataj civilvestitaj homoj atakis Mehdi Karubi, kiu ĉe la enirejo en Tehrana universitato eliris el aŭto. Poste aperis la informo pri la aresto de 36 oficiroj de la irana armeo pro ties aspiro vizitu la predikon de Rafsanĝani. Ili decidis veni uniformitaj por protesti kontraŭ registaraj agadoj.
La la reprezentantoj de la irana sekreta servo deklaris ke estis malkaŝita la komploto, kiu havis celon mortigi gvidantojn de la opozicio — Mir Hosejn Musavi kaj Mehdi Karubi — kaj kulpigi pri tio potencojn de Irano. Inter komplociantoj, lau tiu ĉi deklaro, estis iranaj elmigrintoj.
La sciigo pri la aresto de Musavi
Nokte la la israela ĵurnalo "Ha-Arec" informis ke Musavi estis arestita survoje al renkontiĝo kun la supera gvidanto Ajatolo Sejed Ali Ĥamenei. Ankaŭ estis arestitaj almenaŭ 10 opoziciaj politikistoj, subtenintoj de Musavi. Matene aperis sciigoj ke estas pli ol 100 arestitoj, inkluzive la fraton de eks-prezidanto Mohammad Ĥatami. Tage Zahra Rahnavard, la edzino de Musavi, dementis tiun informon.
Rekalkulo
La tuj post la anonco de la oficiala rezulto de la voĉdonado Musavi deklaris, ke li postulos la rekalkulon de la voĉoj. Ankaŭ la plendon en la Konsilio de la Gardantoj donis Mohsen Rezai. Ali Ĥamenei, pli frue alvokadinta subteni la reelektitan prezidanton, ordonis esplori la leĝorompojn dum la baloto. La la Konsilio de sentineloj decidis fari la rekalkulon, sed ne ĉie, nur kie observintoj rimarkis leĝorompojn. Responde Musavi postulis revoĉdonadon.
Ajatolo Ahmad Jannati, prezidanto de la Konsilio, postulis, ke kandidatoj kontestantaj la rezulton rapide prezentu la apelacion kaj liveru atestojn, kaj promesis, ke la konsilio publikigos la juĝon en la leĝa templimo. Laŭ proceduro de la irana elektado la elektada rezulto devas esti aprobata de tiu konsilio. Antaŭ nerefuteblaj pruvoj la konsilio rajtas senvalidigi la elektadon en iuj regionoj aŭ eĉ en la tuta lando. Gajninto de la elektado povas jure enoficiĝi nur konfirmite de la konsilio kaj ricevinte mandaton el la plej alta gvidanto.
Reagoj en Irano
Ali Ĥamenei alvokis la malgajnintajn kandidatojn deteni sin de provokoj kaj subteni la reelektitan prezidanton Mahmud Ahmadineĵad. La li faris parolon en la Teherana Universitato kaj diris, ke en la okazinta prezidaenta elektado ne eblas aperi grandskala manipulado de balotiloj; kandidatoj kontestantaj la elektadan rezulton devas serĉi solvon laŭ la leĝa vojo, sed ne devas premi la aŭtoritatojn per surstrataj protestoj. Li avertis, ke oni devas tuj haltigi la protestojn, alie gvidantoj de tiuj devas porti respondecon pri iu ajn sangado, perforto kaj tumulto. .
Ahmadineĵad deklaris ke la prezidanta baloto estis absolute libera.
La irana ministro pri eksterlandaj aferoj Manuĉehr Mottaki nomis la baloton "plej laŭta kaj honesta en la mondo".
Kiel signo de protesto eks-prezidanto Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani demisiis de ĉiuj postenoj.
La Islama asocio de batalistoj-predikantoj, subtenanta la eks-prezidanton Mohammad Ĥatami, alvokis abolicii la “fraŭdan baloton” kaj rebaloti “en pli trankvila, leĝa kaj justa atmosfero”.
La enketo de usona instituto
La Ken Ballen, la prezidanto de „Terror Free Tomorrow: The Center for Public Opinion” kaj Patrick Doherty, la vicdirektoro de la Usona Strategi-Programo ĉe la New America Foundation publikigis en la usona ĵurnalo "The Washington Post" la rezulto de la enketo, kiu ili faris en la 30 provincoj de Irano de la 11-a ĝis 20-a de majo. Ĝi konsistis el 1.001 intervjuoj kaj havis erarmarĝenon de 3,1 elcentaj punktoj. Ili konkludis ke la rezulto de la balotado estas eble la reflekto de la volo de la irana popolo, ĉar tri semajnojn antaû la elekto laŭ tiu enketo Aĥmadineĵad superis per 2 kontraû 1, tio esti pli ol montriĝis en la oficiala rezulto. La enketo estis la tria de serio farita dum la lastaj du jaroj. Kondukata telefone el najbara lando, la surloka laboro estis farata en lingvo farsia kaj financata de la Rockefeller Brothers Fund. Eĉ la azeroj, el kiuj devenas Musavi, preferis Aĥmadineĵad al Musavi, per 2 kontraû 1. "Multaj komentoj prezentis la iranan junularon kaj la interret-uzantojn kiel partizanojn de la ŝanĝo en tiu elekto. Sed nia enketo montris ke nur triono de la irananoj havas aliron al interreto kaj ke la aĝgrupo de 18-24 estis la grupo plej favora al Aĥmadineĵad inter ĉiuj aĝgrupoj de la loĝantaro", diris aŭtoroj.
5712 Funke
5712 Funke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de septembro 1979 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).