cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Frühlings Erwachen (teatraĵo)
Akto Unua
Dum la knaboj rigardas de la lerneja korto, Moritz ŝteliras en la ĉambron de la rektoro kaj serĉas sian personan dosieron. Ĉar la klaso venontjare estas planita por gastigi nur sesdek studentojn, Moritz devas esti vicigita almenaŭ inter tiuj sesdek en sia klaso por resti en la lernejo (postulo kiun li ne certas ĉu li kapablas). Feliĉe, Moritz estas revenas en paco, sentante eŭforion: li kaj Ernest Rubel konkuras unu kun la alia - la venonta jarkvarono determinos kiu el ili estos deportita. Melchior gratulas Moritz, kiu diras, ke se la situacio estus senespera, li pafos sin.
Wendla renkontas Melchior en la arbaro. Melchior aŭdis, ke ŝi vizitas malriĉulojn, alportante al ili manĝaĵon, vestojn kaj monon. Melchior demandas al ŝi kial ŝi vizitas la senhavulojn, ŝi respondas ke ŝia patrino sendas ŝin kaj ŝi ĝuas helpi al ili. Ŝi memoras sonĝon en kiu ŝia patro batis ŝin kaj rakontas al Melchior, ke la gepatroj de Martha fitraktas ŝin. Wendla rakontas al Melchior, ke ŝi neniam estis batita kaj petas al li fari tion por ekkoni la senton. Komence li rifuzas, sed post kiam ŝi petegas lin denove kaj denove li batas ŝin malpeze. Kiam Wendla diras, ke li karesas ŝin, li forte batas ŝin per siaj pugnoj, ĝis ŝi eksplodas en terurajn kriegojn kaj li ekploras kaj kuras al la arbaro.
Akto Dua
Kelkajn tagojn poste, Moritz estas elĉerpita de la timo esti forpelita de lernejo. Serĉante helpon, li iras al la domo de Melchior por studi Faŭsto. Tie li renkontas sinjorinon Gabor, afablan patrinon de Melchior, kiu malfeliĉas, ke ili legas Faŭsto en sia adolesko, ĉar laŭ ŝia opinio ili ankoraŭ ne estas maturaj por kompreni la teatraĵon. Post kiam ŝi foriras, Melchior plendas pri homoj esprimantaj malkontenton ĉe diskuto de sekseco. Dum Moritz admiras virinecon, Melchior koncedas, ke li malamas pensi pri sekso.
Sinjorino Bergmann, la patrino de Wendla revenanta de vizito al Ina, la fratino de Wendla. Sinjorino Bergmann rakontas al Wendla, ke cikonio vizitis Ina kaj alportis al ŝi bebon. Wendla respondas, ke ŝi ne povas atendi, ke iu dek kvar jarojn aĝa daŭre kredu je cikonioj kaj ŝi petas al ŝia patrino rakonti al ŝi la veron. Ŝia patrino estas terurigita kaj post kiam Wendla petegas ŝin, ŝi diras ke, por ke bebo estu naskita vi devas ami tre multe la viron kiun vi geedziĝas.
Unu tagon, Wendla kaj Melchior trovas rifuĝon en fojnamaso kiam okazas ŝtormo. Li kisas ŝin, ŝi rifuzas, kaj li seksperfortas ŝin. Post iom da tempo ŝi promenas okupata en ĝardeno kaj petegas Dion, ke iu klarigu ĉion al ŝi. Kvankam li multe penas, la notoj de Moritz ne pliboniĝas kaj li estas forpelita de la lernejo. Honta kaj senespera, li kontaktas la patrinon de Melchior por mono kun kiu li povas eskapi al Ameriko, sed ŝi rifuzas. Sciante, ke Moritz pripensas sinmortigon, sinjorino Gabor skribas leteron al Moritz en kiu ŝi insistas, ke junulo ne devus esti juĝita laŭ siaj akademiaj atingoj. Moritz estas rompita, riproĉante sin kaj siajn gepatrojn, ke ili neniam preparis lin bone al la ekstera mondo. Li renkontas Ilsa, iaman amikon kiu fuĝis al la grandurbo por vivi bohemiisman vivon kun amantoj. Ŝi ofertas veni kun ŝi al ŝia domo, kie ŝi nutros lin kaj ili ludos, sed li repudias ŝin. Post kiam ŝi foriras, Moritz pafas sin.
Akto Tria
Post enketo, lernejaj instruistoj kredas, ke la ĉefkialo de la sinmortigo de Moritz estas eseo pri sekseco kiun Melchior skribis por li. Ili alvokas Melchior kaj ne volas doni al li ŝancon defendi sin. Konservativaj instruistoj forpelas lin el lernejo. Ĉe la entombigo de Moritz, la plenkreskuloj nomas la sinmortigon de Moritz egoisma kaj honta, la patro de Moritz neas ĝin. La infanoj alvenas poste kaj pagas sian respekton. Kiam ili disiĝas, Ilsa malkaŝas al Martha, ke ŝi trovis la korpon de Moritz kaj kaŝis la pafilon kiun li uzis por fari sinmortigon.
Sinjorino Gabor estas la nura plenkreskulo kiu kredas, ke Melchior kaj Moritz faris neniun damaĝon, kaj ke Melchior estis propeka kapro. Sinjoro Gabor aliflanke kredas, ke lia filo estas morale korupta. Li montras al ŝi leteron kiun Melchior skribis al Wendla, en kiu li konfesas, ke li pekis kontraŭ ŝi kaj ke lia konduto ne donas al li ripozon. Ili decidas sendi Melchior al institucio por junaj leĝrompintoj. Melchior ne akomodiĝas kun la socio de la knaboj en la institucio, estas maltrankvila kun la memoro de Wendla kaj Moritz kaj decidas forkuri.
En novembro, la fuĝanta Melchior kaŝas sun en la tombejo de la preĝejo. Tie li trovas la tombon de Wendla, sur kiu estas skribite, ke ŝi mortis pro anemio. Tie li estas vizitita fare de la fantomo de la morta Moritz. Moritz rakontas al li, ke post lia morto li lernis pli kaj vivis pli bone ol en sia mizera vivo surtera. Melchior preskaŭ estas tentita iri kun Moritz al vojaĝo en morton kaj tiam venas mistera figuro nomita la homo en la masko. Moritz konfesas, ke morto estas neeltenebla kaj ke li diris tion ĉar li volis reakiri la amikecon de Moritz. La homo en la masko rakontas al Melchior, ke Moritz estas lia fantazio. Li rakontas al li, ke Wendla naskintus sen problemoj, sed ke ŝi mortis kiel rezulto pro malsukcesa aborto. Li klarigas al Melchior ke li ŝajnis doni signifon al sia vivo kaj malkaŝi al li la bonaĵojn enecajn en vivo. Melchior kaj Moritz apartigas unu de la alia kaj la homo en la masko piediras brako en brako kun Melchior kaj ili piediras foren de la tomboj.
Ranzo-S. Abbondio (stacidomo)
'''Ranzo-S. Abbondio''' estas fervoja stacidomo en Gambarogno, Svislando.
Benő Káposzta
Benő Káposzta [benO kAposta], laŭ hungarlingve kutima nomordo Káposzta Benő estis hungara futbalisto (defendisto), trejnisto.
Béla Kuharszki
Béla Kuharszki naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Benő Káposzta
Benő Káposzta naskiĝis la en Budapeŝto.
Béla Kuharszki
Biografio
Béla Kuharszki futbalis en fabrika junulara teamo ĝis 1958, poste ĝuste jardekon en signifa ĉefurba plenkreska futbalklubo en Újpest. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono en 1960. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1960-1962 sesfoje. Inter 1969-1972 li futbalis en malgravaj teamoj. Pri la sekvaj jaroj mankas informoj.
Benő Káposzta
Biografio
Benő Káposzta futbalis en fabrika junulara teamo, poste en signifa ĉefurba junulara teamo en Újpest, fine en ties plenkreska futbalklubo inter 1959-1974 en 272 matĉoj kun 7 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono sesfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1966-1969 19-foje sen golo. Li estis trejnisto nur 2 jarojn, krome li havis postenon en ministerio pri internaj aferoj. En 1990 li pensiuliĝis en rango kapitano. Li havis edzinon.
Azaila
Azaila [aZAJla] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko Bajo Martín, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo Azaila estas etimologie komprenebla kiel la ebenaĵo el araba vorto, kaj fakte la teritorio estas ĉefe ebena.
Geografio
Ĝi estas je 157 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 276 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas okcidente de La Puebla de Híjar. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Aguasvivas. La altitudo gamas inter 310 m nordoriente (Tres Mojones) kaj 180 m borde de la rivero Aguasvivas.
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de Azaila. Plej frua setlejo estis tiu de Cabezo de Alcalá, en direkto al Vinaceite, ĉe la rivero Aguasvivas. La komplekso inkluzivas akropolon, plurajn apudajn konstruaĵojn kaj keltan nekropolon. En la akropolo origine loĝis keltoj el la kulturo de kampoj de urnoj ĉirkaŭ la 9-a jarcento a.K.. Tiu kelta urbo detruiĝis dum la Punikaj Militoj, ĉirkaŭ la 3-a jarcento a.K.. La iberoj rekonstruis la urbon. Tiu posta urbo estis pli granda ol la unua, kun konservita komerca kvartalo kaj, ekster la muroj, domoj de agrikulturistoj kaj de malriĉaj klasoj. Tute la loĝantaroj estis de ĉirkaŭ 3000 loĝantojn. La urbo romiiĝis post la Romia invado nur malrapide.
De islama epoko restas nur la loknomo, literumita mezepoke ankaŭ kiel Zaylla. Krome estis mezepoka kristana nekropolo de la 13-a ĝis 16-a jarcentoj. La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Pedro la 2-a. Tiu donis la lokon en 1196 al Gastón de Castellote kaj ĝi restis en lia familio ĝis 1283. Fine de la 14-a jarcento ĝi apartenis al Gastón de Rueda kaj komence de 1610 al Pedro de Lanuza.​ Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Azaila pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 100 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo.
Stabio (stacidomo)
Stabio estas fervoja stacidomo en Stabio, Svislando.
Lembofilacoj
La lembofilacoj (Lembophyllaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 speciojn,. Ĝia tipa genro estas lembofilo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (25 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (25 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
149951 Hildakowalski
149951 Hildakowalski estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hildegard Kowalski, patrino de la malkorinto. Ŝi provizis la malkovrinton per lia unua por-infana teleskopo kaj helpis stimuli lian intereson por la observa astronomio.
Mihály Keszthelyi
Mihály Keszthelyi [mihAj kestheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keszthelyi Mihály estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto. Lia origina familia nomo estis Keszli.
Deoria
Deoria, देवरिया, urdue دیوریا estas urbego en norda Barato, en orienta parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Mihály Keszthelyi
Mihály Keszli naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Deoria
Demografio
En 2011 Deoria havis da loĝantoj kun legopovo 87%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo. Deoria atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fino de la 1990-aj jaroj.
Geografio
Deoria situas sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 68 m. super la marnivelo en proksimeco de subŝtato Biharo. Gorakhpur troviĝas 45, Mau 63, Sivan kaj Bagaha 66, Bettiah 72, Azamgarh 77, Ballia 91, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 288 (voje 317), Kolkata 640, tutlanda ĉefurbo Delhio 691, Mumbajo 1410 kilometrojn (aere).
Historio
Deoria iam estis parto de Kosalo - ĉefa centro de la arja kulturo. Baldaŭ ĝi apartenis al pluraj regnoj. La nuna administra divido estiĝis en 1946.
Ekonomio
Ekonomio de Deoria baziĝas sur la sukera industrio. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas sukerkanojn, rizojn, fabalojn kaj oleajn semojn.
Eduko
En Deoria altlernejo funkcias ekde 1912.
Lingvoj
En Deoria la oficialaj lingvoj estas la hindia, urdua kaj en:Bhojpuri language. Tiu lasta lingvo praktike estas la gepatra lingvo de la loĝantoj.
Trafiko
Deoria estas konektita rekte fervoje al Gorakhpur kaj Sivan. Du ĉefvojoj kaj kelkaj flankovojoj kuras al tiu urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Gorakhpur.
Leptodontacoj
La leptodontacoj (Leptodontaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas 5 genrojn kaj 30 speciojn,. Ĝia tipa genro estas leptodonto.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (25 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (25 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Manuel Gutiérrez Aragón
Manuel GUTIÉRREZ ARAGÓN (Torrelavega, Kantabrio, 2a de januaro 1942) estas hispana kin-reĝisoro, scenaristo kaj verkisto, kiu ricevis per sia unua romano, nome La vida antes de marzo (La vivo antaŭmarte), la Premion Herralde 2009; ​ li estas membro de la Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (ekde 24a de februaro 2004) kaj de la Real Academia Española (ekde 24a de januaro 2016). ​
Biografio
Li venis al Madrido por studi ĵurnalismon, sed ne estis akceptokvanto, kja devis studi kinematografion. Li ekkarieris en 1973 per la filmo Habla, mudita, protagonistigita de José Luis López Vázquez kaj Kiti Mánver; ĝi ricevis la Premion de la Kritikistaro en la Berlinale, kaj montras la malajn mondojn de intelektulo kaj kamparanino kun tre diferencaj pensaroj. Poste, li kunlaboris en la scenaroj de Furtivos, de José Luis Borau kaj Las largas vacaciones del 36, de Jaime Camino.
En 1991 li filmis por TVE la serion El Quijote de Miguel de Cervantes laŭ scenaro de Camilo José Cela, kun Fernando Rey kaj Alfredo Landa en la ĉefroloj. Dek unu jarojn poste li filmis por kino novan version de El Quijote, tiam stelulita de Juan Luis Galiardo. Ankaŭ aliaj gravaj aktoroj kiel Ana Belén, Imanol Arias, Carmen Maura, Juan Diego, Emma Suárez kaj Marta Etura laboris por liaj filmoj. Manuel Gutiérrez Aragón ankaŭ aperis kiel aktoro en kelkaj filmoj, kaj reĝisoris teatraĵojn, verkis scenarojn ktp.
Duetilakrilamido
N,N-Duetilakrilamido aŭ Duetil-2-propenamido estas organika kombinaĵo konsistanta je du etilaj grupoj kaj unu akrilamida grupo ĉiuj ligitaj al nitrogenatomo. Temas pri terciara amido, senkolora likvaĵo kun amoniaka odoro, solvebla en akvo, benzeno, acetono, etero kaj uzata en kemiaj sintezoj. En la ĉeesto de natria hidroksido duetila akrilamido konvertiĝas al natria akrilamido kaj duetilamino. Duetilakrilamido uzatas en la produktado de farmaciaĵoj kaj per reduktigo ĝi iĝas en akroleinon kaj duetilaminon.
Lepirodontacoj
La lepirodontacoj (Lepyrodontaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ununuran genron kaj 12 speciojn,. Ĝia tipa genro estas lepirodonto.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (25 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (25 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Leskeacoj
La leskeacoj (Leskeaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 380 speciojn,. Ĝia tipa genro estas leskeo.
Dóra Pásztory
[pAstori], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Pásztory Dóra estas hungara naĝisto, paralimpiano, dufoja paralimpika ĉampiono, trejnisto, ĵurnalisto.
naskiĝis la en Nagyatád.
Biografio
vivis ĝis sia aĝo 11 en Palotabozsok, poste en Pécs. Ŝi akiris diplomojn en altlernejo en 2011, en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2016, poste ŝi estis ĵurnalisto, pli poste trejnisto en Londono. Ŝi edziniĝis en 2013 kaj naskis en la sama jaro filon. Ŝi ricevis ŝtatajn premiojn en 2000 kaj 2004.
Sporta kariero
naskiĝis kun parte mankhavaj kruroj. Ŝi naĝis pro medicina konsilo ekde sia aĝo 6, post kvin jaroj ŝi jam trejnadis. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 po unu ora medalo, ambaŭ en 200 m varia naĝo, krome ankaŭ aliajn medalojn. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2005.
János Xantus (reĝisoro)
János Xantus [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Xantus János estis hungara reĝisoro, scenaristo, aktoro, altlerneja instruisto. Lia patro estis Gyula Xantus.
János Xantus naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Xantus maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li laboris en produktejo pri filmoj. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1979. Lia ĉefinstruisto estis Károly Makk. Post la diplomo li partoprenis en produktoj de filmoj apud Károly Makk, ekde 1983 li faris sian unuan plen memstaran filmon. Ekde 1990 li specialiĝis pri dokumentaj filmoj. Li instruis en la altlernejo de 1992 ĝis sia morto. Li ricevis 3 premiojn inter 1980-1988.
Lysovice
Lysovice (la devena skribmaniero Lissowitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 11 km sude de urbo Vyškov. Vivas ĉi tie. Estas ĉi tie historia vilaĝa memriga zono kun domoj kun ĵudroj.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1465.
Municipo Lysovice estis ĝis la dua mondmilito konsisto de germana insuleto en distrikto Vyškov. Post la milito la germanoj el Lysovice estis forloĝigitaj kaj la municipo estis nove enloĝigita de ĉeĥaj familioj.
Petr Sepéši
Petr Sepéši (23-an de aprilo 1960 Brezno – 29-an de julio 1985 Horní Lomany) estis ĉeĥa kantisto.
Vivo
Ekde la jaro 1962 li vivis alterne en Aš ĝis sia morto en la jaro 1985. Li finstudis mekanikon de tekstilaj maŝinoj. Tiutempe li komencis serioze interesiĝi pri muziko kaj fondis muzikan grupon kun nomo Apendix. En la jaro 1978 li interamikiĝis kun Petr Kotvald. Ekde la jaro 1983 li estis kunulo de Iveta Bartošová, kun kiu li ankaŭ fondis kantistan duopon, kiu kantis ekzemple konatan kanton Knoflíky lásky. Li pereis sur fervoja pasejo en Horní Lomany, vespere la 29-an de julio 1985, kiam li celis el Prago hejmen al sia patrino ĝis Aš. Li estas sepultita en urba tombejo en Aš. Bartošová supervivis lin je netutaj 29 jaroj.
Nížkovice
Nížkovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1371.
Norvegio en la Vintra Olimpiko 2018
Do temis pri la plej sukcesa nacio en la olimpiko. La norvega teamo gajnis 14 el la 39 gajnitaj medaloj, inkluzive de sep oraj medaloj, sole en skikurado.
Kunordigis la teamon la Norvega Olimpika Komitato, kiu en 2007 estis reorganizita al nova organizaĵo nomata Norvega Sporta Konfederacio kaj Olimpika kaj Paralimpika Komitato.
Germanio en la Vintra Olimpiko 2018
Do temis pri la dua plej sukcesa nacio en la olimpiko, post la norvega.
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
N-Benzilakrilamido
Benzilakrilamido aŭ N-benzil-2-propenamido estas organika kombinaĵo kaj sekundara amido konsistanta je unu grupo benzila kaj alia akrilamida grupo ambaŭ ligitaj al nitrogenatomo. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, kun antifungaj proprecoj, uzata en kemiaj sintezoj kaj en la produktado de farmaciaĵoj.
José Luis Borau
José Luis BORAU Moradell (Zaragozo, 8-an de aŭgusto 1929 - Madrido, 23-an de novembro 2012) estis hispana reĝisoro, produktoro, scenaristo, porokaza aktoro, eldonisto kaj kritikisto de kino, membro de la Real Academia Española ekde 2008 ĝis sia morto, en 2012.
Biografio
Li ekkarieris en la 1960-aj jaroj per vakeraj filmoj, kiuj ne sukcesis, kaj per diversaj taskoj rilataj al kino. Lia unua grava filmo estis la politika trilero Hay que matar a B. (1974), kiu montris lian detaleman stilon en la reĝisorado, konstruado de la historio kaj muntado. Tiu filmo disponis de internacia geaktoraro kun usonaj steluloj Burgess Meredith kaj Patricia Neal.
Ĉefa komerca sukceso okazis en 1975 per la drama Furtivos, kiu aktuale estas konsiderata unu de la ĉefaj ekzemploj de la kino de la fino de la frankisma epoko. Ĉefe impresas la enkondsuko de la intrigo en la media scenejaro de arbaroj. La filmo ege sukcesis kaj ricevis la Oran Konkon al la plej bona filmo en la Donostia Internacia Filmfestivalo, inter multaj aliaj premioj kaj honoroj. En 1979 li premieris La Sabina, historio de pasio kaj superstiĉo okazanta en Andaluzio. Kunproduktorado kun Svedio ebligis denove internacian geaktoraron.
En 1984, li reĝisoris hispan-usona kunproduktoraĵo Río abajo (en Usono: On the Line) kun David Carradine kaj Victoria Abril, kiu ne atingis esperitan sukceson. Borau rekuperiĝis el tiu relativa malsukceso per sekva sukceso de publiko kaj kritiko en 1986 per Tata mía (kun Imperio Argentina kaj Carmen Maura), kiu inter alia atingis nomumon por Goja-premio al plej bona scenaro.
Pentrita tigra papago
Pentrita tigra papago (Psittacella picta) estas specio de papagoj el genro de tigraj papagoj en familio Psittaculidae. Tiu ĉi specio plejparte troveblas en Papuo-Novgvineo.
Priskribo
Pentrita tigra papago havas plejparte verdan plumaron kun griza vizaĝo, ruĝa ĉapo sur la kapo kaj ruĝaj ĉevostaj plumoj. Ĉe iliaj dorsoj kaj ventroj estas nigraj strioj, kiuj igas la birdojn similaj al tigroj, pro kio la genro havas sian kutiman nomon. Iĉoj havas brile flavan strion sur la kolo kaj solide bluecan bruston. La inoj, aliflanke, ne havas la kolan strion, iliaj brustoj estas flavecaj kaj striataj. La irisoj de ambaŭ seksoj estas ore flavaj, bekoj kaj piedoj estas grizaj.
Distribuo kaj habitato
Tuta kvanto de pentritaj tigraj papagoj en naturo estas nekonata, sed obervado montras ke la birdoj estas sufiĉe kutimaj en sia arealo kaj iliaj populacioj estas stabilaj. Pro tio IUCN listas la specion malplej zorgiga.
Pentritaj tigraj papagoj toveblas en plejpartoj de montaro de Bismarck kaj montaro de Owen Stanley en provincoj Fly, Hela, Enga, Sudaj Altaj Teroj, Okcidentaj Altaj Teroj, Simbu, Orientaj Altaj Teroj, Morobe, Centra Provinco, Oro kaj Golfeto Milne de Papuo-Novgvineo.
Ekologio kaj konduto
Pentritaj tigraj papagoj troveblas en montaj kaj ĉemontaj arbaroj kaj arbustejoj en altecoj de 2,400–4,000 m. La birdoj furaĝas en malsupraj niveloj de arbustoj manĝante diversajn semojn kaj berojn, kaj ankaŭ malgrandajn fruktojn de novgvineaj dakridioj. La specio pace kunekzistas kaj kunfuraĝas kun tigra papago de Madarasz. Je apero de danĝero la papagoj rapide superflugas kaj kaŝiĝas en kanopeo. Plej kutime pentritaj tigraj papagoj vivas popare aŭ en malgrandaj grupoj ĝis 6 birdoj.
Dětkovice (distrikto Vyškov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1311.
(162567) 2000 RW37
Ĝia spektra klaso "C" indikas "karbonecan" asteroidon riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, magnetito kaj sulfidoj.
Ĝi estis malkovrita la 3-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la 5:7 kun la Tero kaj 4:3 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero. Ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito ; ĝia suprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.
• Ĝia marsa MOID estas 0,0517 astronomia unuo (7,734 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,007900 astronomia unuo (1,182 miliono da km).
• La ĝi pasis al 0,05795 astronomia unuo (8,669 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasos al 0,05633 astronomia unuo (8,427 miliono da kilometroj) de la ruĝa planedo.
• la ĝi pasos al 0,03006 astronomia unuo (4,497 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,01389 astronomia unuo (2,078 milionoj da km) de nia planedo.
Palaco de Nyékládháza
La palaco de Nyékládháza aŭ pri la iama posedanto palaco de Szepessy [sepeŝi] estas historia monumento, nuntempa ekspoziciejo en urbo Nyékládháza, pli precize en iama vilaĝo Mezőnyék.
Historio
La nobela familio Szepessy konstruis palacon aŭ nobelan domon en mezo de la vilaĝo inter 1790–1801. Depost la 2-a mondmilito la nobela domo ŝtatiĝis, tamen la lasta ido ricevis permeson loĝi ĝis sia morto interne en parto de la palaco. Supozeble jam dum la 21-a jarcento la domo estis plene renovigita, nun ĝi estas plejparte muzeo-ekspoziciejo.
Konstruaĵo
La unuetaĝa nobela domo kun mansardoj situas sola en mezo de la urbo en ĝardeno. Origine ĝi estis klasikisma domo kun kelkaj barokaj trajtoj. Post la renovigo feliĉe la stilo ne ŝanĝiĝis. La enirejo troviĝas ne en la strata flanko, sed en la ĝardena flanko. La strata kaj ĝardena fasadoj estas simetriaj. La menciita enirejo troviĝas sub granda teraso, kiu staras per du kolonoj.
Dubenzilakrilamido
N,N-Dubenzilakrilamido aŭ N,N-Dubenzil-2-propenamido estas organika kombinaĵo konsistanta je du benzilaj ringoj kaj unu akrilamida grupo ambaŭ ligitaj al nitrogenatomo. Ĝi apartenas al la familio de la terciaraj amidoj, blanka solidaĵo solvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj kun antifungaj proprecoj.
Vinaceite
Vinaceite [binaZEJte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la nordorienta komarko Bajo Martín, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo Vinaceite povus esti popoletimologie komprenebla kiel kunmetaĵo de la hispanlingvaj vortoj vino plus aceite (olivoleo), nome du tradiciaj produktoj, sed fakte ĝi devenas el araba vorto بنا زيد, binaa zajd (la loko de Zajd). La ekzisto en Aragono de diversaj toponimoj kiuj inkludas la nomon Zajd (ekzemple en Beceite, Calaceite, Zaidín, La Zaida, Binaced, ktp.), plus la distrikto -iklim- de Zaidún, sugestas setladon de ŝijaistoj de minoritato zajdi' en la distriktoj oriente de Zaragozo.​
Geografio
Ĝi estas je 150 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 303 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas norde de La Puebla de Híjar. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Aguasvivas.
La loĝloko Vinaceite estas inter Belchite (okcidente) kaj Almochuel (Zaragoza) kaj Azaila (oriente).
Historio
Plej frua setlejo estis tiu de “La Bovina”, je unu km de Vinaceite (ceramiko de Ferepoko kaj de romia epoko, muroj, basenoj) kun rekta rilato al proksima setlejo Cabezo de Alcalá, en Azaila.
De islama epoko restas nur la loknomo, diverse literumita mezepoke, elzemple en la plej frua mencio, nome de 1177, kiam oni citas iun lokanon de Codo nomitan Xenen de Binizaet. La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Pedro la 2-a. Ekde tiam kaj ĝis la 15-a jarcento la loko apartenis al diversaj nobelaj senjoroj. Kaj la 16-a jarcento estis epoko de prospero. Tamen la populacio estis ĉefe de mudeĥaroj kiuj estis devigitaj konvertiĝi al kristanismo fare de la imperiestro Karolo la 5-a en 1525, kaj ili plue estis diskriminaciitaj kiel novaj kristanoj aŭ moriskoj. Plua malhelpo estis definitiva forpelo de moriskoj (eĉ kristanoj) en 1610. De Vinaceite foriris ĉirkaŭ 200 aŭ 300 (depende de la fonto). Vinaceite, kiel loĝloko de moriskoj, senloĝiĝis tiam kaj la senjoro, nome duko de Híjar suferis malfacilaĵojn por reloĝigi novan loĝantaron kiu pagu impostojn.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Vinaceite pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 535 loĝantoj.
Grava figuro estis lokano José Ezquerra Bergés (1880-1965) kiu estis aktivulo de la porblindulara movado en Hispanio, fondinto kaj Prezidanto de la tre populara Blindulara Hispana Asocio (ONCE) inter 1945 kaj 1959. Li estis esperantisto de la jaro 1907 kaj multe aktivis en la movado. Li fondis la Blindularan Esperantan Fakon en la sino de Hispana Esperanto-Federacio, kies unua Prezidanto li estis. Li publikigis brajlajn Esperantajn Gramatikojn kaj tradukis plurajn verkojn per brajla sistemo.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ olivarboj), ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj). Nune gravas rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ekzemple ĉe la rivero Aguasvivas ktp.
Douchy-Montcorbon
estas komunumo de Francio, kreita la 1-an de januaro 2016 el la antaŭe sendependaj komunumoj Douchy kaj Montcorbon. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Magnezia hidroksido
Magnezia hidroksido aŭ hidroksido de magnezio estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la magnezia oksido kaj estas unu el la ĉefaj kombinaĵoj de la magnezio. Ĝi nature okazas sub la formo de mineralo la brucito. Hidroksido de magnezio estas blanka solidaĵo kun malalta akvosolvebleco (Ksp = 5.61×10−12).
Magnezia hidroksido ordinare uzatas kiel antiacidaĵo, pli konata kiel lakto de magnezio. Post natrio, magnezio estas la 2-a pli abunda elemento ĉeestanta en la marakvo. Ĝi estas facile ekstraciita el la marakvo per alkaligo. Industriskale, ĝi produktatas per traktado de la marakvo kun kalia hidroksido, ĉar magnezia hidroksido estas malpli solvebla ol kalia hidroksido. Krom antiacidaĵo, magnezia hidroksido, posedas laksigajn proprecojn.
Marta Etura
Marta ETURA Palenzuela (Donostio, 28a de oktobro 1978) estas hispana aktorino de kino, teatro kaj televido, ricevinta de Goja-premio al la plej bona duaranga aktorino en 2010 pro sia laboro en la filmo Celda 211.
Biografio
En 2002, ŝi aperis en La vida de nadie de Eduard Cortés kie ŝi ludis Rosana, infanzorgistino enamiĝinta de la patro de amiko de la zorgataj filoj. Ŝia ludado havigis al ŝi nomumon al Goja-premio al la plej bona nova aktorino. Samjare ŝi laboris por Manuel Gutiérrez Aragón en El caballero Don Quijote en kiu ŝi ludis la rolon de Dulcinea del Toboso. ​
En 2004, ŝi partoprenis en Entre vivir y soñar — kie ŝi ludis la rolon de enamiĝintema rolulo, kun Carmen Maura — kaj Para que no me olvides, en kiu ŝia ludado de Clara havigis al Marta nomumon al Goja-premio al la plej bona duaranga aktorino. ​ ​
Poste ŝi kombinis teatron, televidon kaj kinon.
Emma Suárez
Emma SUÁREZ Bodelón (Madrido, 25a de junio 1964) estas hispana aktorino, ricevinta de du Goja-premioj al la plej bona protagonista aktorino kaj unu al la plej bona duaranga aktorino, kaj rekonita per la Ora Medalo al Merito en Belartoj (2020).
Biografio
En la 1990-aj jaroj venis ŝiaj kinsukcesoj, starte per la filmoj de la reĝisoro Julio Medem (Vacas, La ardilla roja kaj Tierra), al kio sekvis la alvoko de Pilar Miró por protagonisti en El perro del hortelano, kies ludado havigis al ŝi la Goja-premion al la plej bona protagonista aktorino ​ kaj Tu nombre envenena mis sueños. En ĉiuj el ili ŝi formis solidan artistan paron kun la aktoro Carmelo Gómez.
Poste ŝi sekvis sian karieron ankaŭ en teatro kaj televido. En la ceremonio de la Goja-premioj de februaro 2017 ŝi ricevis du premiojn: nome de ĉefa aktorino por Julieta, de Pedro Almodóvar, kaj de duaranga aktorino pro La próxima piel, de Isaki Lacuesta.
Doktoro Ĵivago (romano)
Doktoro Ĵivago (ruse: Доктор Живаго) estas romano de Boris Pasternak aperinta en la rusa lingvo en la jaro 1957. La romano estas nomita laŭ la ĉefrolulo, Jurij Ĵivago, kuracisto laŭ sia profesio kaj poeto, kaj okazas inter la Rusa Revolucio de 1905 kaj la Dua Mondmilito. La nomo de la romano aludas al la rusa vorto por vivo, жизнь, centra temo en la romano. La romano temas pri viro disŝirita inter du virinoj, sur la fono de la Oktobra Revolucio. La rakonto estas bazita sur biografia fono. Ĝi estas bazita sur la rolulo de Olga Ivinskaja, poeto kiu estis la amanto de Pasternak dum la lastaj 13 jaroj de sia vivo. Tiu ĉi amafero estis dokumentita en la romano "Lara", same kiel en romano verkita de Olga Ivinskaja. Sur pli profunda nivelo, la romano diskutas la detruajn efikojn de la perforto kiu akompanis la Oktobran Revolucion sur la vivoj de privataj individuoj.
La romano estis verkita dum dek jaroj, de 1945 ĝis 1955, kaj estas konsiderata de la aŭtoro mem kiel la pinto de sia verkado kiel prozisto. La romano estas akompanata de la rima poezio de la ĉefa ĉefrolulo - Jurij Andrejeviĉ Ĵivago. La romano traktas personajn demandojn de esenco - la sekretoj de vivo kaj morto, problemoj de rusa historio, judismo kaj kristanismo, dum samtempe prezentas la larĝan bildon de la vivo de la rusa intelektularo sur la fono de drama periodo de la jarcentŝanĝo al la rusia enlanda milito. La romano estis negative akceptita de la literatura komunumo kaj malakceptita de la eldonejo pro la ambigua opinio de la aŭtoro pri la Oktobra Revolucio de 1917 kaj ĝia efiko al la daŭrigo de la vivo en Rusio. La romano estis transformita en plenlongan filmon fare de David Lean en kiu stelulis Omar Sharif kaj Julie Christie en 1965, kaj kelkaj televidserioj, la plej lastatempa el kiuj elsendiĝis en Rusio en 2005.
Fono
Kvankam la romano enhavas fragmentojn skribitajn jam en la 1900-aj kaj en la 1920-aj jaroj, ĝi ne estis kompletigita ĝis 1956. Post kiam Pasternak sendis la romanon por publikigo en la Novi Mir revuo, li estis malaprobita pro siaj politikaj opinioj kontraŭ la registaro. En 1957 Giangiacomo Feltrinelli, posedanto de eldonejo, kontrabandis kopion de la manuskripto de la romano al Italio, kie li presis la romanon en la originala lingvo, la rusa. Jaron poste, tradukoj de la romano en la anglan kaj la italan estis publikigitaj, kio kondukis al Pasternak esti deklarita la gajninto de la 1958-datita Nobel-premio pri literaturo. La sovetia registaro petis al la premiokomisiono ne aljuĝi ĝin al Pasternak ĉar la romano kontraŭdiras la sovetian mondkoncepton. Tiu ĉi peto, kaj premo farita sur Pasternak igis lin prirezigni la premion. Li mortis pro pulma kancero la 30-an de majo 1960.
D-ro Ĵivago famiĝis en Rusio nur en 1988, preskaŭ tridek jarojn post la morto de sia verkisto, en revuo kiu antaŭe malakceptis lin, "Novi Mir". Pluraj Samizdataj eldonoj de la romano antaŭe estis cirkulitaj en Sovet-Unio.
Intriga resumo
Jurij Ĵivago estas sentema kaj poezia viro, preskaŭ mistika. La idealoj kaj principoj de Jurij ege kontrastas al la hororoj de Unua Mondmilito, la Oktobra Revolucio, kaj la rezultinta enlanda milito en Rusio. Centra temo en la romano estas la kontrasto inter la idealoj kaj ilia realigo, ĉu de la ribelemaj bolŝevikoj kaj sekve la ekpotenciĝo de la gvidantoj de la Komunista Partio de Sovetunio aŭ aliflanke de la Blanka Armeo. Jurij atestas al la disrompiĝo de burĝa socio kaj suferado dum la tumultoj, eĉ la amo de lia vivo, Lariso, estas prenita de li.
Jurij komencas vojaĝon tra dividita Rusio, tra Siberio kaj reen al Moskvo, por trovi lokon, kiun la hororoj de la revolucio ne atingis. Dum la vojaĝo li pensas pri la monstra kapablo de milito igi homojn agi neracie, kaj pli ĝenerale igi kutime raciaj socioj iri unu kontraŭ la alian. La vidindaĵoj rivelitaj al li dum la vojaĝo profundigas la kontraston inter la milito kaj la animo de Jurij kiu ne estis koruptita per la perforto. La pensoj de Jurij estas fakte la kritiko de Pasternak de la ideoj de leninismo, precipe kontraŭ la "konstruado de nova homo".
Dufenilakrilamido
N,N-Dufenilakrilamido aŭ N,N-Dufenil-2-propenamido estas organika kombinaĵo konsistanta je du fenilaj grupoj kaj alia akrilamida grupo ĉiuj ligitaj al la nitrogenatomo. Ĝi estas terciara amido, senkolora solidaĵo, solvebla en akvo, metanolo, acetono, kloroformo kaj benzeno. Dufenilacetamido estas antifunga substanco neakordigebla kun forta oksidigagentoj kaj uzata en kemiaj sintezoj.
Imanol Arias
Manuel María ARIAS Domínguez (Riaño, Leono, 26a de aprilo 1956), konata kiel Imanol Arias, estas hispana aktoro elstara en kino de la 1980-aj jaroj per filmoj kiel La muerte de Mikel kaj El Lute: camina o revienta (Arĝenta Konko al plej bona aktoro en la Donostia Kinfestivalo). Li populariĝis ĉefe pro sia laboro en televidserioj kiel Anillos de oro, Brigada Central ĉefe Cuéntame cómo pasó.
Biografio
Infanaĝe li translokiĝis al Eŭskio, kie li enradikiĝis kaj poste adoptos la eŭskan nomon Imanol, anstataŭ la hispana Manuel. Li ekkarieris en teatro en la 1970-aj jaroj, unue tre malaltrange kaj nur fine de la jardeko jam kun gravaj aktoroj kiel José Bódalo, Irene Gutiérrez Caba kaj Berta Riaza.
En 1980 li veturis al Kubo por unua protagonista kinrolo en Cecilia, reĝisorita de Humberto Solás kaj prezentita en la Kinfestivalo de Cannes en 1982. Tiun jaron li partoprenis en kvar grvaj filmoj: nome Laberinto de pasiones, de Pedro Almodóvar; La colmena, de Mario Camus; Demonios en el jardín, de Manuel Gutiérrez Aragón kaj Bearn o La sala de las muñecas, de Jaime Chávarri. En 1983 plie populariĝis pro la televidserio Anillos de oro, protagoniste kun sia verkisto, Ana Diosdado.
En tiu epoko li koincidis kun junaj aktoroj kiel Ana Belén, Ángela Molina kaj Victoria Abril, same kun aliaj jam veteranaj aktoroj kiel Fernando Rey, Amparo Soler Leal kaj Francisco Rabal. Li ludis komplikan rolon de samseksema rolulo ligita al la movado por eŭska sendependendigo en La muerte de Mikel, de Imanol Uribe, kaj metilernanta sciencisto en Tiempo de silencio, de Vicente Aranda, per kiu li ekkunlaboris por aliaj kvar filmoj: El Lute: camina o revienta (1987), El Lute II: mañana seré libre (1988), El amante bilingüe kaj Intruso (ambaŭ de 1993).
Kirikivka
Kirikivka (Кириківка) estas urbotipa loĝloko en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Kirikivka (stacidomo)
Kirikivka (Кириківка) estas fervoja stacio en Kirikivka (Sumia provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Gotthold Merten
Vivo
Merten deĵoris kiel paroĥo en Sonneberg. Poste li intruis la lingvojn latina kaj helena ĉe la gimnazio de Lippstadt. Li verkis disertaĵon pri la libera volo laŭ Voltaire, en la jaro 1901.
El la germana lingvo li tradukis Maks kaj Moric latinen kaj kelkajn germanajn popularajn kantojn. La libron eldonis Eduard Johnson kun komentoj.
Faverelles
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Aluminia hidroksido
Aluminia hidroksido aŭ trihidroksido de aluminio estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la aluminia oksido kaj estas unu el la gravaj kombinaĵoj de la aluminio. Ĝi ordinare komercatas tiaj kiaj blankaj kristaloj kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Ĝi estas nature trovata kiel la mineralo gibbsito, ankaŭ konata kiel hidrargilito. Aluminia hidroksido estas amfotera hidroksido, t. e., ĝi posedas bazajn kaj acidajn proprecojn.
Collapse
Collapse esperantigita Kolapso aŭ Disfalo (plennome Collapse: How Societies Choose to Fail or Succeed; Kolapso: Kiel societoj elektas malsukcesi aŭ sukcesi) estas libro verkita de Jared Diamond kaj estis unue publikigita en 2005. Diamond estas profesoro pri geografio kaj fiziologio ĉe la Universitato de Kalifornio, Los-Anĝeleso. La libro de Diamond provas esplori kiel kelkaj el la plej grandaj civilizoj en historio kolapsis kaj kio povas esti lernita de tio.
Superrigardo
Diamond ekzamenas la kolapson de civilizoj laŭ kvin influaj faktoroj, kelkaj aŭ ĉiuj el kiuj kontribuis al la fina rezulto. Ĉi tiuj faktoroj estas:
La verkisto listigas ok elementojn en la influo de homo sur sia medio kiuj kaŭzis la kolapson de la grandaj civilizoj en la historio:
Poste, li deklaras, ke kvar faktoroj kontribuos al la malfortiĝo kaj kolapso de nunaj kaj estontaj civilizoj:
Diamond montras ke en ĉiuj kazoj prosperaj kaj sukcesaj socioj kolapsis pro troekspluatado de siaj naturresursoj kaj troloĝiĝo. La nura kaŭzo kiu ne estas atribuita al troloĝiĝo estas la malutila efiko de organismoj kiuj estas difinitaj kiel invadaj specioj kiuj estas disvastigitaj de homo, en lokoj kie ili antaŭe ne ekzistis nature, aŭ intencite aŭ hazarde sed ĉiam per la homo. La libro montras ke la danĝeroj kaŝitaj en la ekzisto de moderna socio estas esence similaj al la danĝeroj kiuj kaŭzis la kolapson de socioj en la pasinteco.
Strukturo
La libro estas dividita en kvar partojn:
Kanado en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Nevojice
Nevojice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.
Francio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Franca Nacia Olimpika kaj Sporta Komitato.
Foucherolles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Ervauville
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Svedio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Sveda Olimpika Komitato.
Svislando en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Svisa Olimpika Asocio.
Venuso belpuga
Venuso belpuga (malnovgreke / Aphrodítê Kallípugos) estas specifa tipo de greka (aŭ grek-stila) statuo kiu bildigas la diinon Venuso (ankaŭ nomita Afrodito), levante sian peplon por admiri sian spegulbildon kaj rigardi sian pugon, nepre bela ( κάλος / kàlos  = "bona, bela" ;  / pugế = "pugo"), de supre sia ŝultro. Laŭ Klemento de Aleksandrio, ŝi estis honorita en templo de Sirakuzo. Legendon pri la origino de tiu kulto rakontas Ateneo el Naŭkrato, kies teksto inspiris al La Fontaine unu el liaj versaj kontoj.
Literaturo
Dum la 18a kaj 19a jarcentoj, oni pensis ke tiaj statuoj bildigis rakonton el la Grek-romia antikvo, tiu de 2 junulinoj el Sirakuzo kiuj volis scii, kiu el ili havis la plej belan pugon. Tiun legendon rakontas Ateneo el Naŭkrato :
Ja ekzistis en Sirakuzo kulto al Afrodito belpuga, interalie menciita de kristana aŭtoro Klemento de Aleksandrio, en listo de erotikaj solenoj en paganismo. Li citas la poeton Nikandro de Kolofono kiu uzas alternativan terminon kalligloutos, kun la sama senco.
La condition humaine
La homa vivkondiĉo (france: La Condition humaine) estas romano de 1933 verkita de André Malraux pri la nesukcesa komunista ribelo en Ŝanhajo en 1927 kaj la ekzistadismecaj dilemoj alfrontantaj diversan grupon de homoj asociitaj kun la revolucio. Kune kun Les Conquérants (1928 – "La Konkerintoj") kaj La Voie Royale (1930 – "La Reĝa Vojo"), ĝi formas trilogion kiu temas pri revolucio en Azio.
La libro gajnis Premion Goncourt en 1933.
Intrigoresumo
La romano okazas dum 22-taga periodo plejparte en Ŝanhajo, Ĉinio kaj koncernas plejparte la socialismajn ribelulojn kaj aliajn okupitojn en la konflikto. La kvar primaraj protagonistoj estas Ĉen Ta Erh (kies nomo estas literumita Tchen en la franca originalo de la romano), Kijoshi ("Kijo") Gisors, la sovetia sendito Katow kaj Barono Clappique. Iliaj individuaj malfacilaĵoj estas interplektitaj dum la romano.
Kijo Gisors estas la komandanto de la ribelo kaj kredas, ke ĉiu persono devas elekti sian propran signifon, ne esti regita de ajnaj eksteraj fortoj. Li elspezas plejparton de la rakonto provante teni la potencon en la manoj de la laboristoj prefere ol la Kuomintanga armeo kaj solvas konflikton inter li kaj lia edzino, Majo. Li estas poste kaptita kaj, en fina ago de sin-determinado, elektas preni sian propran vivon per cianido.
Katow jam alfrontis ekzekuton unufoje, dum la rusia enlanda milito kaj estis savita ĉe la lasta momento, kiu donas lin sento de psikologia imuneco. Kiam li atestas la morton de Kijo, li rigardas iom senemocim kiel siaj samrangaj revoluciuloj estas elprenita unu post unu, por esti ĵetita vive en ĉambron de vapora lokomotivo atendanta kiam lia vico venos, uzi sian propran cianidan kapsulon. Sed aŭdanta du junajn ĉinajn aktivulojn kiuj parolas kun tremanta timo esti brulita vive, li donas al ili la cianidon (estas sufiĉe nur por du), li mem estas lasita alfronti la pli tremigan morton. Li tiel mortas en ago de mem-ofero kaj solidareco kun pli malfortaj kamaradoj.
Barono Clappique estas franca negocisto, kontrabandisto kaj obsedanta vetludanto. Li helpas Kijo akiri liveraĵon de pafiloj kaj poste oni diris, ke Kijo estos mortigita krom se li lasas la urbon en 48 horoj. Sur la vojo averti lin, li okupiĝas kun vetludado kaj ne povas halti. Li konsideras vetludi je "sinmortigo sen morti". Clappique estas bonhumorulo kaj estas ĉiam gaja sed interne suferas. Li poste eskapas la urbon vestita kiel maristo.
Kritika ricevo
La ĵurnalisto Kristoforo Hitchens notasn ke kvankam Malraux pasigis preskaŭ neniun tempon en Ĉinio, tamen asertis, ke la romano "indikis la kreskantan gravecon de Azio en mondaj aferoj; ĝi priskribis eksterordinarajn momentojn de sufero kaj renversiĝo, en Ŝanhajo precipe (ĝi estis preskaŭ filmita de Sergei Eisenstein); kaj ĝi montris grandegan respekton por Komunismo kaj por Komunistoj dum samtempe elvoki la tragedion de revolucio perfidita de Moskvo."
Lia biografo Olivier Todd citas la romanon kiel diranta "Ĝi estis nek vera nek falsa, sed kio estis spertita" kaj rimarkas, ke la Ĉinio de Malraux estis "nek vera en ties detalo nek falsa en la supertuto, sed ĝi tamen estas imaga" kaj ke ĝi "povas ne tre klare rompi de tradicia ideo de Ĉinio kun kulioj, bambuaj ŝosoj, opiaj fumantoj, malriĉuloj kaj prostituitinoj."
Elektitaj tradukoj
La WorldCat listigo por la Sorto de la Homo enlistigas tradukojn en almenaŭ dek sep lingvoj.
Pornice
Pornice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pačlavice en distrikto Kroměříž. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Pačlavice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/428. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 117 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pornice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,44 km².
Escrignelles
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Arĝenta (I) hidroksido
Arĝenta hidroksido aŭ hidroksido de arĝento (I) estas neorganika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj. Ĝi estiĝas per hidratigado de la aluminia oksido kaj estas unu el la gravaj kombinaĵoj de la aluminio. Ĝi ordinare aperas kiel blankaj kristaloj kiuj malheliĝas spontanee pro formado de la arĝenta (I) oksido.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Renate Krössner
Renate Krößner (foje, aparte en svisa ortografio de la germana ankaŭ literumata Krössner, n. la 17-an de majo 1945 en Osterode am Harz; m. la 25-an de majo 2020 en Blankenfelde-Mahlow) estis germana aktorino. Ŝi havis sian unuan sukceson en la rolo de popkantistino Ingrid Sommer en la DEFA-filmo Solo Sunny, kina produktaĵo de la socialisma ŝtato orienta Germanio.
Renate Krößner kreskis kiel filino de instruisto en Orienta Berlino, frekventis mezlernejon tie kaj aktore trejniĝis ĉe la Berlina Ŝtata Drama Lernejo en 1964 kun diplomo. En 1966/67 ŝi laboris ĉe la landa teatro Parchim, en 1967/68 ĉe Theater der Altmark en Stendal, en 1970/71 ĉe Theater der Bergarbeiter ("teaotro de la minlaboristoj") en Senftenberg, kaj ekde 1971 ĉe la teatro de la urbo Brandenburg an der Havel. Post tio ŝi faris gastprezentaĵojn en diversaj teatroj.
Ekde 1965 Krößner aperis en pluraj filmoj kaj televidaj teatraĵoj, interalie kiel kelnerino "Caramba" apud Manfred Krug en la malkvieta komedio Feuer unter Deck, kiu estis komence malpermesita post la foriro de Krug al Okcidento en 1977 kaj nur en 1979 en kelkaj ekzempleroj montriĝis en la kinejoj kaj estis montrita nur unufoje en la televido de la socialisma ŝtato orienta Germanio.