cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beliebers
Komenco kaj disvastigo
Du monatojn post kiam li publikigis sian debutalbumon, li publikigis la kanton Baby, kiu ene de kelkaj monatoj iĝis la plej vidita vidbendo en la historio de Jutubo. Sekvante la grandan sukceson de Bieber, lia populareco pliiĝis kaj estis nomita en la amaskomunikilaro "Bieber-febro". Okazaĵoj de fanrenkontiĝoj kiuj iĝis for de kontrolo estis vaste kovritaj - en Sidnejo, Nov-Zelando, Liverpool, Barcelono, Parizo kaj aliaj grandurboj. En 2011, ene de nur du jaroj de enirado de la muzika industrio, Bieber eniris la Time 100 liston de la plej influaj homoj en la mondo por la unua fojo, kaj en februaro 2011, li publikigis sian unuan dokumentarion, Justin Bieber: The Movie. En la unua tago de sia publikigo, la filmo atingis proksimume 12,4 milionojn da dolaroj kaj 29,514,054 dolarojn en la unua semajno - de 3,105 kinejoj. La tutsumo de enspezoj atingis proksime de cent milionoj da dolaroj, tiel iĝante la plej alt-atinganta spektaklofilmo ekde 1984, kaj la tria plej alt-atinganta dokumentario ekde 1982. Dum kvar jaroj sinsekvaj, Bieber estis la persono, kies serĉo estis la plej petita en la serĉilo de Google. Liaj vakskulptaĵoj estis elmontritaj en vaksoomuzeoj de Madame Tussauds en Novjorko, Londono kaj Amsterdamo.
En tiuj jaroj, Bieber estis vidita kiel seksa simbolo, kaj ofte elmontris sian korpon antaŭ la spektantaro.
La nova fanatikeco de Bieber estis komparita kun la fenomeno Beatle-manio de la 1960-aj jaroj, kaj la unika hararanĝo de Bieber tiutempe desegnis komparojn al la hararanĝo de la membroj de la Beatles- grupo. La adorado de Bieber inter adoleskulinoj ankaŭ estis komparita kun la fenomenoj en Usono de la usona aktoro Frank Sinatra en la 1940-aj jaroj kaj Elvis Presley en la 1950-aj jaroj.
Maturiĝo
En liaj fruaj 20-aj jaroj, kaj precipe post la publikigo de la Purpose -albumo en 2015, la publika bildo de Bieber denove ŝanĝiĝis, ĉi-foje por pli bone. Dum tiu ĉi periodo li ofte portis ĉemizojn de rokmarkoj ; Inter ili estas t-ĉemizoj de Marilyn Manson kaj Kurt Cobain ; flanelĉemizoj, denimaj jakoj kaj ŝirita ĝinzo. La moda revuo Vogue rimarkis, ke la modo de Bieber dum ĉi tiu periodo memorigas la grunĝo modon de la 1990-aj jaroj.
En 2018, "Steps to Stardom" - ekspozicio pri la frua kariero de Bieber, kiu prezentis kolekton de memorindaĵoj de liaj fruaj jaroj - malfermiĝis en la hejmurbo de Bieber, Stratford, Ontario, ĉe la Stratford Perth Museum. Inter la ekspoziciaĵoj estis profesia drumaro kiun li posedis kiel juna infano, la Grammy-Premioj kiujn li gajnis, mikrofonoj, lia Stratford Warriors hokejako kaj personaj leteroj, inkluzive de unu de Michelle Obama.
Bieber faris plurajn vizitojn al la muzeo. La ekspoziciaĵo estis origine planita por fermiĝi en oktobro 2018, sed la estraro de direktoroj de la muzeo etendis ĝin por alia jaro post kiam la ekspoziciaĵo rompis la vizitantrekordon, rekordon tenitan per la Anne Frank House ekspoziciaĵo en 2015.
Post lia geedziĝo en 2018, lia karaktero daŭre ŝanĝiĝis. Ĉar lia admiranta bazo maljuniĝis kaj aliflanke li temigis sian rilaton, li moviĝis foren de la bildo de junulidolo kaj dekaĝula sekssimbolo, kaj ricevis pli maturan bildon kaj pli mildan parolstilon ol antaŭe. En intervjuo kun la revuo Vogue en februaro 2019, li diris, ke li "daŭre ridos pri sia pasinteco".
La 24-an de decembro 2019, Bieber sciigis per mallonga klipo nomita bieber2020 ke li publikigos sian kvinan studialbumon kaj iros sur sian kvaran turneon en 2020. Ĉi tiu mejloŝtono estis konsiderita lia reveno al la industrio, sed la "Bieber-furoro" fenomeno. ne ripetis sin kiel antaŭe. Kaj dum komence de sia kariero, Bieber establis sian statuson kiel pionira junulidolo kaj kiel simbolo de admiro. En la estonteco, kiel unu el la plej grandaj popsteluloj en la dua jardeko, en la 2020-aj jaroj de la 21-a jarcento kaj en la historio ĝenerale.
Efikoj kaj influoj
En 2021, Justin Bieber rompis la ĉiaman rekordon de ĉiumonata fluo de Spotify kun pli ol 94 milionoj da ĉiumonataj aŭskultantoj. Ĝi estas ofte metita en la unuan lokon en la nombro de monataj aŭskultantoj, kaj en la kvara loko en la nombro de sekvantoj.
Dum lia kariero, Bieber gajnis 368 premiojn (el 802 nomumoj). Inter ili, 18 premioj ĉe la American Music Awards, du Grammy-Premioj (el 24 nomumoj), du britaj Premioj, unu premio de la Bambi Awards, 23 premioj ĉe la Youth Choice Awards, 21 premioj ĉe la MTV Europe Music Awards (kiu rompis la nombron la venkoj) kaj 33 Guinness-rekordoj.
La tutmondaj vendoj de Bieber sumiĝas al pli ol 150 milionoj da kopioj kaj li estas konsiderata unu el la plej vendataj muzikistoj en la historio, vicigita 21-a en ĉi tiu listo kaj la plej juna en ĝi. Revuo " Forbes " inkluzivis Bieber tri jarojn sinsekve en la listo de la dek plej potencaj homoj en la mondo en 2011-2013.
Aprezo kaj recenzo
Jam en la unuaj jaroj de lia eniro en la mondon de muziko, pluraj libroj estis skribitaj pri li, inkluzive de furorlibroj. La 27-an de septembro, 2011, la usona verkisto kaj ĵurnalisto, Kathleen Falsani ŝia libro "Belieber!: Fame, Faith, and the Heart of Justin Bieber" kiu esploris la pliiĝon kaj popularecon de Bieber inter junularoj.
Hugh McIntyre de Forbes skribis pri Bieber ke ”Vi povas amas lin, vi povas malamas lin, sed kiel ajn vi sentas pri li, neniu povas argumenti, ke Justin Bieber ne konkeris la popmondon kaj ke li povas transformi preskaŭ ajnan trakon en sukceson, kaj neniu povas vendi unuopaĵon kiel li povas nuntempe." McIntyre ankaŭ nomis Bieber ”Povego nehaltigebla en muziko”, kaj laŭdis Bieber por atingado de sukceso en diversaj ĝenroj, kiel ekzemple R&B, elektronika muziko, danco, repo kaj latina kantado.
Joe Adtonji de la usona retejo The Conversation skribis ke Bieber estas "unu el la plej sukcesaj popkantistoj de la lastaj jaroj".
Catherine Colonna
Catherine Colonna, (naskiĝis en Tours, Indre-et-Loire), estas franca diplomato kaj politikistino, ambasadoro de Francio en Britio (2019-2022).
Beliebers
Sociaj retejoj
Ĉe Instagram Bieber estas la kvara artisto en la nombro de sekvantoj, kaj la deka en la nombro en la ĝenerala listo. En Fejsbuko li estas la kvara artisto en la nombro de sekvantoj, kaj la 20-a en la ĝenerala listo.
Catherine Colonna
La, ŝi estis nomumita Ministro pri Eŭropo kaj eksteraj aferoj en la registaro de Élisabeth Borne, sub la prezidanteco de Emmanuel Macron.
Beliebers
Tvitero
Justin Bieber estis la plej influa persono sur Twitter en la jaroj 2010-2012, tri procentoj de la agado en Twitter estis pri temoj ligitaj al li kaj la nombro da liaj sekvantoj estis proksimume ses miliono. En januaro 2013, preterpasis la kantiston Lady Gaga kaj iĝis la plej sekvita persono sur Twitter.
Aktuale en 2022, Justin Bieber estas la plej sekvita muzikisto en Twitter kun pli ol 114 milionoj da sekvantoj kaj dua nur post prezidanto Obama. Justin eĉ atestis sin en intervjuo, ke kiam li vidas komenton de adoranto, kiu petas de li "bonvolu sekvi min" (bonvolu sekvi min) li sekvas lin sciante, ke por li tio kaŭzos grandan feliĉon.
Tra la jaroj la kvanto de la ĉirpetoj de Bieber en la platformo malpliiĝis kaj en 2022, Elon Musk eĉ indikis tion kiel pruvon ke Twitter mortantas.
Jutubo
Laŭ Jan Hoffman de la The New York Times, parto de la adorado de Bieber devenas de lia jutuba kanalo. La frua admirantaro de Bieber formiĝis sur Jutubo eĉ antaŭ la publikigo de lia debutalbumo My World en novembro 2009, kaj eĉ antaŭ ĝia publikigo, la YouTube-vidbendoj de Bieber rikoltis milionojn da vidoj.
Famulaj beliebers
La adorantoj de Bieber ankaŭ inkludas multajn famulojn, inkluzive de famuloj Kendall Jenner, Olivia Munn, Anna Zack, Kim Kardashian, kaj basketbaloludantojn DeMar DeRozan kaj Andrea Bernani, kaj aŭstraliajn futbalistojn Dane Swann kaj Daisy Thomas.
Diversaj artistoj esprimis ke Bieber influis la komencon de ilia vojo kaj ilian kreadon en muziko, inkluzive de: Shawn Mendes, Billie Eilish, Dua Lipa, membroj de la grupo BTS , Charlie Puth, Johnny Orlando, membroj de la grupo Why Don't We, Rita Ora kaj Niall Horan.
Billie Eilish
Kantisto Billie Eilish estis adoranto de Justin Bieber kaj en ŝia junaĝo ŝiaj gepatroj eĉ pripensis sendi ŝin al psikologia traktado pro ŝia obsedo kun la unuopaĵo kaj muzikfilmeto de Bieber por As Long as You Love Me en 2012.
En 2020, kune kun Bieber, ŝi registris remiksaĵon de la kanto Bad Guy, kiu estis granda sukceso kaj metis Billie Eilish en la unuan lokon sur la Billboard Hot 100 ĉarto por la unua fojo.
Shawn Mendes
Justin estis unu el la plej ŝatataj kantistoj de la kanada Kantaŭtoro Shawn Mendes ekde kiam li havis naŭ jarojn, li deklaris ke li precipe ŝatis la kanton U Smile kaj Justin estis rolmodelo kaj inspiro por li.
Ordeno de Kristo
La Ordeno de Kristo (en portugala: Ordem de Cristo) estis portugala militordeno, heredinta de la Templanoj en Portugalio.
En la 12 kaj 13a jarcentoj, dum la Reconquista kontraŭ la islamanoj, la Ordeno de la Templanoj helpis la portugalojn en la bataloj kontraŭ la sudaj islamaj regnoj. Kiel premio, ili ricevis etendajn posedojn kaj politikan povon. La kasteloj, preĝejoj kaj setlejoj disvolviĝis sub ties dominado. En 1314 la papo Klemento la 5-a ordonis la nuligon de la riĉan kaj povega Ordeno de la Templo. En 1319 la reĝo Dinis atribuis la portugalajn havaĵojn kaj privilegiojn de la templanoj al la ĵus fondita Ordeno de Kristo, kiu tiel iĝis posteaĵo de la Templo en Portugalio. Ĝi plutenis fortan ligon al la portugala krono, kiu atribuis al si ekde la komenco la rajto nomumi la Grandan Superulon. La unua estis Esteban Soeiro, pastro de la Ordeno de la Triunuanoj kaj konfesisto de la reĝino Izabela. Tiu ekleziulo komponis la statutojn de la Ordeno kaj estis Superulo ĝis la papa aprobo fare de la papo Johano la 22-a en 1319.
La Ordeno estis konsiderita iel ŝtata servo por protekti Portugalion el eblaj invadoj kaj atakoj. Fakte la Ordeno establis sidejon en Castro Marim en la pleja sudo de la landlimo kun Hispanio, cele al protekto de Algarvo. Tamen en 1357 la sidejo estis instalita en Tomar, la antikva sidejo de la Templanoj. La nova Ordeno uzis la Regularon de la Benediktanoj kaj la Konstituciojn de Kalatravo.
Mogila
Mogila(makedone Могила) estas vilaĝo situanta en la regiono Pelagono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Mogila. En 2002 loĝis ĉi tie 1526 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas ĉe la suda rando de la Opština Mogila.
Arconada
Arconada [arkoNAda] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Arconada estas komprenebla etimologie kiel Limejo.
Mogila
Loko, priskribo
La vilaĝo situas preskaŭ sur la ebenaĵo ĉe ambaŭ bordoj de la rivero Šemnica, kiu enfluas en la riveron Nigra rivero ĉe la orienta rando de la vilaĝo.
Arconada
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,43 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 44 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 282,3 km de Madrido.
Mogila
Loko, priskribo
La alteco estas ĉirkaŭ 579 m kaj la areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 27 km².
Arconada
Geografio
Ĝi estas inter Villalcázar de Sirga (je 4 km) kaj Santillana de Campos (submunicipo de Osorno la Mayor).
Mogila
Loko, priskribo
Ĉe la okcidenta rando de la vilaĝo pasas la regiona vojo R1101 kaj paralele al ĝi la fervoja linio. Ambaŭ vojoj kondukas de la urbo Bitola al la nordo al la urbo Prilep. La distanco al la centro de Bitola estas ĉirkaŭ 11 km.
Arconada
Historio
Estas restaĵoj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Estis rilato al la francdevena sektoro de la Jakoba Vojo.
Mogila
Loĝantaro, ekonomio
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 1526 homoj.
Arconada
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, fontoj, kolombejoj ktp.
Mogila
Loĝantaro, ekonomio
Esence ĉiuj loĝantoj estas ortodoksaj makedonoj.
La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Amusco
Amusco [aMUSko] estas municipo en la suda centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 78,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 414 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 150 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 20 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipo enhavas, krom Amusco, la submunicipon Valdespina.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La loka ekonomio estis helpita de la industrio de lano kaj de farunmuelejoj ĉe la rivero Ucieza. Ĝi estis la ekonomia kaj defenda centro de naŭ urboj: Amusco, Amayuelas de Suso, Amayuelas de Yuso, Támara, Alba, Ferrombrada, Piña de Campos, Veronilla kaj San Esteban. Tiu koalicio rezultis, ke la urbo estis forte muregigita, kaj disponis de nombraj subteraj defendaĵoj de varia konstrutipo. En la 15-a jarcento la urbo dekadencis kaj iĝis senjorlando de la familio Manrique.
Amusco estis grava centro de judoj en la provinco Palencio, kaj tial ekzistis ampleksa sinagogo konstruita en la 14-a jarcento, fare de don Pedro Manrique de Lara pere de lia administristo la juda Rabeno Ĝuce Milano. Ĝi estas duonsubtera, ĉar la leĝoj de Kastilio malpermesis, ke la sinagogoj superis la preĝejojn laŭ alteco. La nombra juda loĝantaro de Amusco, kiu plej verŝajne estis pli granda ol la kristana komunumo, ricevis permeson por la konstruado de granda sinagogo. La aktuala konstruaĵo estas konservata, ne kiel kultejo, sed orientita al turismo kiel kafejo, restoracio kaj gastejo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.
Montaro Pozo Amargo
La Montaro Pozo Amargo (Sierra de Pozo Amargo) estas montara strio en la submunicipo Pozo Amargo (Amara Puto), kiu apartenas al la municipo Puerto Serrano, en la provinco Kadizo, Andaluzio, Hispanio, inter la loĝlokoj Morón de la Frontera kaj Coripe. En la montaro Pozo Amargo ekfluas la rivero Guadaíra.
En la montaro troveblas kalkoŝtono, sabloŝtono, argilaj karbonatoj, siliko kaj eĉ sulfuraj piritoj.
Ptikomnialoj
La ptikomnialoj (Ptychomniales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (ptikomniacoj) kaj ĉirkaŭ 30 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ptikomnio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Burŝtin (stacidomo)
Burŝtin (Бурштин) estas fervoja stacio en Demjaniv (Ivano-Frankivska provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Demjaniv
Demjaniv (Дем'янів) estas vilaĝo en Ivano-Frankivska provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Autilla del Pino
Autilla del Pino [aŭTIlja delPIno] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Autilla del Pino estas komprenebla etimologie kiel Altejo de la Pino.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 217 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 600 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 10 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
En la municipa teritorio estas la loĝloko Paradilla del Alcor.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Fine de la 11-a jarcento ĝi estis nomita "Villa Ota y Villa Otiella" reference al alta urbo. Estas sur altebenaĵo de 860 metroj de alteco, kun famo de rigardejo al la komarko, sub kiu estas serio de vinkeloj kiuj nuntempe estas uzataj kiel distrejoj. Autilla havis murego, sed de tiu murego oni konservis nur unu el ties pordegoj, konata aktuale kiel ĉefa arko.
La preĝejo de Autilla del Pino de stilo herera, datas de la 16-a jarcento, kun cetero de la 13-a jarcento. La ermitejo estis ekkonstruita en la 16-a jarcento kaj rekonstruita kaj ampleksigita inter 1768 kaj 1776. La stratoj konservas blazondomojn, elstare unu el ili ĉe la strato San Antón de la 16-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo kaj la laborkabanoj en la drasejo.
Baquerín de Campos
Baquerín de Campos [bakeRIN deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La hispanlingva vorto Baquerín estus laŭsone komprenebla kiel "Bovisteto" (vaquerín) kaj tiel estas komprenata foje de lokanoj, sed plej verŝajne etimologie ĝi devenas el mozaraba praloĝanto Ibakrim.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 400 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 23 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La plej frua mencio estas de 1345, kaj en ĝi oni citis Baquerín kiel Baréin.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Santa María de Arbis.
Tagarete
Tagarete estis rojo kiu devena de la komarko Los Alcores (Sevilo), kie ĝi nomiĝis rojo Miraflores, nomiĝis Tagarete je sia alproksimiĝo al urbo Sevilo. En tiu urbo ĝi fluis laŭ la aktuala strato Arroyo (rojo), ĉirkaŭis la antikvan urban kernon oriente, paralele al la antikva murego kaj pluis inter la Reĝa Tabak-Fabriko de Sevilo kaj la Alkazaro de Sevilo, la aktuala strato San Fernando, kaj enfluis en la riveron Gvadalkiviron ĉe la Turo de la Oro.
Ekde 1849 oni faris en la urbo diversajn vorkojn kiuj unue kanaligis ĝian fluejon kaj poste devojigis ĝin al la rojo Tamarguillo cele al malproksimigo disde la urba kerno, ĉar ĝia ekzistado okazigis inundojn kaj estis fonto de malsanoj ĉefe somere kiam la akvoj stagniĝis. En la aktualo restas nur malgranda parto de la iama fluejo rekonstruita en la Parko Miraflores (Sevilo), dum la cetero estas kanaligita en la subgrundo. ​
En la literaturo ekzistas kelkaj referencoj al tiu rojo. Francisco de Quevedo citis ĝin en romanco titolita "Viejecita arredro bayas" kaj ekzistas komedio de la 17-a jarcento de Francisco Bernardo de Quirós titolita "El cerco del Tagarete", en kiu oni rakontas batalon inter la fiŝoj de la rivero Gvadalkiviro kaj la ranoj, bufoj kaj angiloj de la rojo. ​ Lope de Vega mencias ĝin en la Akto II de sia verko "La niña de plata" kies agado okazas en Sevilo dum la unua duono de la 17-a jarcento.
Ptikomniacoj
La ptikomniacoj (Ptychomniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo ptikomnialoj (Ptychomniales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 30 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ptikomnio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Klimatogramo
La termino klimatogramo aplikeblas al variaj metodoj uzitaj por montri grafike la klimaton de difinita loko, inter kiuj jenas:
Aktuale oni aplikas tre ofte la Diagramon de Walter-Lieth en kiu oni montras la averaĝan temperaturon kaj la pluvkvantojn falintajn en ĉiu monato de la jaro laŭlonge de la dek du monatoj en la studita loko observitajn en longa tmepoperiodo kaj laŭ skalo de 1:2, tio estas 10 °C oni montras je la sama alteco kiel 20 mm de pluvo. Al tio oni aldonas aliajn geografiajn datumojn kaj la jaran sumon de la precipitaĵoj kun la jara averaĝo de la temperaturo. La difinita skalo de 1:2 ebligas konstati ĉu la studata zono havas aridan, malsekan aŭ tre malsekan klimaton. Tiu tipo de diagramo estas nomata diagramo de Walter-Lieth aŭ diagramo umbrotermika.
Autillo de Campos
Autillo de Campos [aŭTIljo deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La hispanlingva vorto "autillo" signifas orelstrigon, sed plej verŝajne tiuokaze ĝi estas komprenebla etimologie kiel Altejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 30,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 132 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 550 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 33 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas sude kun Abarca, je 4 km, kaj Villarramiel, je 7 km; norde kun Frechilla, je 6 km; okcidente kun Guaza de Campos, je 12 km; kaj oriente kun Fuentes de Nava, je 3 km, en marĉeca ebanaĵo tra kiu fluas la Kanalo de Campos, nome branĉo de la Kanalo de Kastilio. La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La unua Senjoro de Autillo estis Gonzalo Rodríguez Girón (ĉirkaŭ 1160-1234), servisto de la reĝo Alfonso la 8-a de Kastilio, por kiu li partoprenis en la Batalo de Las Navas de Tolosa kiu okazis la 16an de julio 1212.
En Autillo okazis la proklamo de la reĝo Fernando la 3-a kiel reĝo de Kastilio la 14an de junio 1217, tuj antaŭ lia oficiala kronigo en Valadolido.​ La unuigo de la regnoj Kastilio kaj Leono okazis en la persono de tiu reĝo kiam li heredis ankaŭ la regnon Leono post la morto de sia patro, Alfonso la 9-a, en 1230.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Eŭfemia, la pontoj ktp.
92097 Aidai
92097 Aidai estas malgranda, malhela, asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).
Ĝi estas unu el la malmultaj asteroidoj en orbita resonanco 2:1 kun Jupitero. .
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Ehime (japane : 愛媛大学, Ehime Daigaku), kies kromnomo esta  Aidai (愛大), unu el la 87 naciaj universitatoj en Japanio, kiu estis establita en 1949 kun la kunfandiĝo de kvar lernejoj. De la fondo de la Centro pri Kosmo kaj Kosma Evoluo en 2007, Aidai promocias la studon pri astronomio kaj kosmologio.
Vidu ankaŭ : 39712 Ehimedaigaku.
Halina Komar
Halina KOMAR (n. en 1937, m. 13-an de februaro 2023) estis pola turisma organizantino kaj esperantistino (ekde 1981), ŝi instruis kaj disvastigis Esperanton, fondis kaj gvidis la turisman entreprenon Korlando (1989-2004) kaj centron de interkultura edukado en Nowy Sącz, iniciatis Esperanto-kunvenojn kadre de la ekonomiaj forumoj en Krynica-Zdrój kaj multkulturan vilaĝon Esperanto en la festivalo Przystanek Woodstock / Pol’and’Rock, okupiĝis pri pluraj edukaj kaj kulturaj projektoj ligitaj al Esperanto, (kun)organizis esperantistajn renkontiĝojn kaj kongresojn, kaj estis prezidanto de Pola Esperanto-Asocio inter 2007-2011. Ŝi estis reprezentanto en Pollando de Eŭropa Esperanto-Unio el Bruselo kaj membro de la Aŭtonoma Registaro de la Universitato de la Tria Aĝo de Nowy Sącz. En 2017 Halina Komar ricevis Diplomon pri Elstara Agado de Universla Esperanto-Asocio (UEA).
Kanado en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Leon N. Cooper
Leon Neil COOPER (Nov-Jorko, 28-an de februaro 1930) estas usona fizikisto kaj universitata instruisto kiu ricevis la Nobel-premion pri fiziko en 1972 kune kun John Bardeen kaj Robert Schrieffer pro iliaj kunaj laboroj pri la teorio de la superkonduktiveco, konita kiel Teorio BCS.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Sidónio Pais
Sidónio Bernardino Cardoso da Silva PAIS (Caminha, Portugalio, 1a de majo 1872 - Lisbono, Portugalio, 14a de decembro 1918), estis portugala militisto kaj politikisto, kvina prezidento de la Portugala Respubliko, konata foje kiel "Prezidento-Reĝo".
Biografio
En 1888 ekkarieris kaj en 1906 iĝis kapitano. Paralele li iĝis profesoro pri matematiko en la Universitato de Koimbro.
Post la instalo de la Respubliko, li okupis diversajn postenojn en politiko: deputito en Konstitucifara Asembleo, ministro de progreso en la registaro de João Chagas, ministro de financo en la registaro de Augusto de Vasconcelos, kaj ambasadoro de Portugalio en Berlino, kie li restis ĝis marto 1916 kiam li revenis al Portugalio post la militdeklaro fare de Germanio (Dua Mondmilito).
La 5an de decembro 1917 li estris puĉon. La 27an de decembro li iĝis provizora prezidento de la Respubliko, kaj ekvalida ekde la 9a de majo 1918. Li ekhavis ekdekomence diktatoran sintenon. Ŝanĝis la balotan regularon kaprice, sen konsulto al la Kongreso. Modifis la leĝojn pri la apartigo de eklezio kaj ŝtato. Dume la portugalaj trupoj suferis fortajn perdojn en La Lys. La socia protesto pliiĝis en la lando. Suferis atencon, kiu ne mortigis lin, la 5an de decembro 1918. Sed denove suferis alian ĉe la trajnstacio de Rossio, fare de José Júlio da Costa la 14an de decembro 1918 kaj tiam li mortis.
Tony Williams
Tony Williams (la 12- an de decembro 1945 - la 23-an de februaro 1997) estis grava kaj influa usona ĵaza drumisto. Li estas konsiderita unu el la plej gravaj tamburistoj kiuj ludis en la 1960-aj jaroj kaj elstara figuro en la mondo de fuzio. Williams trarompis en la grupo de trumpetisto Miles Davis kiam li estis nur 17-jaraĝa.
Vivo
Williams estis naskita en Ĉikago kaj kreskis en Bostono. Li komencis ludi en juna aĝo, kiam lia instruisto estis tamburisto Alan Dawson. Li komencis ludi profesie en la aĝo de 13 kun saksofonisto Sam Rivers. Jackie McClain aŭdis Williams kiam li estis 16-jaraĝa kaj estis imponita de lia ludado.
Kun Miles Davis
Davis atestis en sia aŭtobiografio ke Williams estis "la centro ĉirkaŭ kiu la sono rondiris." La ludado de Williams estis noviga kaj kreiva, ĝi povas esti alkroĉita al la fluo de tamburistoj kiel ekzemple Max Roach kaj Art Blakey, kiuj transformis la rolon de la ritmosekcio en la uzo de plurritmaroj kaj tempoŝanĝoj. Klara karakterizaĵo de la ludado de Williams de tiu periodo estas lia ampleksa improvizo, kaj lia stilo kiu ne aliĝas al la normaj ritmopadronoj sed ankaŭ improvizas dum la akompano.
En la sama tempo kiel laborado kun Davis, li surbendigis sian unuan albumon kiel la gvidanto, la albumo estis nomita "Life Time". Tiu ĉi albumo ne devus esti konfuzita kun la grupo de la tamburisto kiu estis kreita nur kelkajn jarojn poste).
Lifetime
En 1969 li fondis la Tony Williams Lifetime Trio (The Tony Williams Lifetime Trio) kune kun gitaristo, elektrgitaristo John McLaughlin, kaj Hammond-orgenisto Larry Young. La triopo publikigis sian unuan albumon ĉi-jare, duoblan albumon nomitan "Emergency!" kiu estis mejloŝtono en la mondo de fandado. La grupo kombinas ĵazon kun roko kaj ritmenbluso. La albumo ne estis bone ricevita fare de la ĵazkomunumo.
La grupo dissolvis kun la foriro de McLaughlin, post surbendigado de pluraj albumoj. En 1975, Williams revenis kaj fondis novan grupon kun simila nomo kune kun kontrabasisto Tony Newton kaj pianisto Alan Paskawa, kaj ankaŭ en tiu grupo estis angla gitaristo, Alan Holdsouth. Ĉi tiu grupo estis malpli produktiva ol la unua, kaj surbendigis nur du albumojn, ambaŭ ĉe la diskokompanio Columbia Records.
V.S.O.P.
Meze de 1976 li revenis por ludi kun homoj, kiujn li renkontis ĉe Davis, pianisto Herbie Hancock, kontrabasisto Ron Carter kaj saksofonisto Vin Shorter. Davis, kiu ankaŭ laŭsupoze aliĝis al la grupo, bedaŭris ĝin finfine kaj estis anstataŭigita per trumpetisto Freddie Hubbard, kiu konis Shorter de sia tempo kune en la Jazz Messengers. La albumo estis publikigita sub la nomo VSOP (la akronimo de la angla frazo "Very Special One Time Performance") kaj estis tre sukcesa. Male al kion ilia nomo implicas, ili daŭre prezentis kaj publikigis albumojn de vivaj prezentoj sub la sama nomo.
Fino de kariero
Williams daŭre instruis muzikon, prezenti, kaj registri en la Golfregiono en Kalifornio. Li fondis siajn proprajn grupojn kiuj ludis dum la okdekaj kaj naŭdekaj plejparte muzikon kiun li komponis. Li ankaŭ daŭre estis serĉata tamburisto ludanta kun diversaj muzikistoj, en ĉiuj stiloj, ĉefe roko kaj ĵazo.
Kiel gvidanto/kun-gvidanto
Kompilaĵo
Postmorto
Kiel muzikbando
The Great Jazz Trio
Kun Hank Jones kun Ron Carter
Trio of Doom
Kun Jaco Pastorius kun John McLaughlin
Arcana
Kun Derek Bailey kun Bill Laswell
Kiel kunmuzikisto
Kun Chet Baker
Kun Ron Carter
Kun Herbie Hancock
Kun Jackie McLean
Kun Grachan Moncur III
Kun Sonny Rollins
Kun McCoy Tyner
Kun aliaj
Kanado en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Kanado en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Becerril de Campos
Becerril de Campos [bezeRIL deKAMpos] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La hispanlingva vorto "Becerril" povas esti komprenata kiel "bovidejo", sed dubinde etimologie.
Historio
Estas restaĵoj de Bronzepoko, Ferepoko kaj de romianoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado en la dua duono de la 9-a jarcento. La loĝloko apartenis al la familio Lara. Komercistoj migrovendis lanon, sed komence de la 19-a jarcento la vagkomercistoj ekkomercis kakaon, sukeron kaj moruon tra la marhavenoj de Kantabrio. La urbo havis iam ses preĝejojn kaj ok ermitejojn.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la urbodomo kun horloĝturo; la Preĝejo-Muzeo de Santa María La Antigua kun multaj religiaj artaĵoj, inter kiuj pentraĵoj de Pedro Berruguete; la preĝejo de Sankta Eŭgenia ankaŭ kun pentraĵoj de Pedro Berruguete; la mudeĥara preĝejo de Sankta Marteno; la preĝejo de Sankta Mikaelo; la preĝejo de San Pedro Cultural, nun lernejo pri astronomio; la Ermitejo de Kristo de San Felices; Malnova Fonto kaj Humilladero; Arko de la Entrada; branĉo de la Kanalo de Kastilio kun diversaj pontoj kaj akvedukto ĉe la rojo Arenal sub la kanalfluejo.
Beautiful World, Where Are You
Bela mondo, kie vi estas estas romano de irlanda aŭtoro Sally Rooney. Ĝi estis poblikigita la 7-an de septembro 2021.
Sinoptiko
La verko rakontas la rakonton de Alice Kelleher, irlanda romanisto; la amanto de Kelleher Felix Brady; Eileen Lydon, la amiko de Kelleher; kaj Simon Costigan, la amiko de Lydon. En The Guardian, Anthony Cummins priskribas la strukturon de la romano kiel "amafera kvarangulo" inter Kelleher kaj Brady, unuflanke; kaj Lydon kaj Costigan, sur la alia.
Temoj de Beautiful World inkluzivas enamiĝon, amikecon, malfortikecon kaj aferojn pri socia klaso. La titolo venas de poemo de Friedrich Schiller kiun Franz Schubert fiksis al muziko en 1819. La romano inkluzivas sufiĉe pezajn leternovelajn elementojn, kiel retmesaĝoj inter Kelleher kaj Lydon.
Conversations with Friends
Konversacioj kun amikoj estas la debuta romano de 2017 de la irlanda aŭtoro Sally Rooney. La romano estis eldonita de Faber kaj Faber.
Fono
La libro estis kompletigita dum Rooney estis ankoraŭ studanta por skribi kaj kompletigi la gradon de ŝia mastriĝo en usona literaturo. La libro estis submetata al sep-partia aŭkcio por la eldonaj rajtoj. Rajtoj estis poste vendita en 12 landoj.
Intrigo
La libro detalas la interrilatojn inter kvar homoj – Frances (la rakontanto), Bobbi (ŝia plej bona amiko) kaj Melissa kaj Nick (edzita paro) kaj specife detale priverkas la kontraŭleĝan aferon teksitan inter Frances, poetino pripensema 21-jara, kaj Nick, plenkreskulo pli aĝa ol ŝi de 11 jaroj kaj edzo al ŝia amiko.
Oficejo Franc-Germana pri Junularo
La Oficejo Franc-Germana pri Junularo estas ŝtate financita organizaĵo servanta al la german-franca kunlaboro kaj havas la taskon intensigi la rilatojn inter gejunuloj en Germanio kaj Francio aparte per intensaj interŝanĝoj inter lernejanoj kaj studentoj de ambaŭ landoj, profundigi reciprokan komprenon kaj tiel proksimigi ilin al la kulturo de la najbara lando.
Historio
La germana kanceliero Konrad Adenauer kaj la franca prezidento Charles de Gaulle metis la fundamentan ŝtonon por la establado de la Franc-Germana Junulara Oficejo kun la subskribo de la Elizea Traktato la 22-an de januaro 1963. En interregistara interkonsento la 5-an de julio de la sama jaro estis interkonsentita la fondo de "organizaĵo por la akcelo de rilatoj inter germana kaj franca junularo". Artikolo 2 (1) de la fondinterkonsento tekstis:
La 29-an de julio 1963 malfermiĝis la unua sidejo de la oficejo en Rhöndorf, urboparto de Bad Honnef apud Bonn - tiutempe loĝloko de Konrad Adenauer -, la 9-an de oktobro 1963 aldoniĝis plia sidejo en Parizo. La Ĝenerala Sekretariejo de la Franc-Germana Junulara Oficejo baziĝis en Rhöndorf ĝis decembro 2000 kun 44 dungitoj, en la dua loko en Parizo kun 26 dungitoj tiutempe. Ekde tiam Parizo estas la ĉefsidejo de la oficejo. En 2014 plia branĉoficejo en Saarbrücken (Sarbruko) estis malfermita, ĉefe por la organizado de la franc-germana libervola servo.
En 2004, la junulara organizo ricevis sponsoran premion de la fondaĵo Carlo Schmid kune kun la German-Pola Junulara Oficejo, kiu post 1990 fondiĝis laŭ modelo de la sukcesa german-franca projekto. Okaze de la 50-a datreveno de la Elizea Traktato kaj la fondo de la oficejo, la servoj estis honoritaj per la premio Adenauer-De Gaulle.
Rilatoj al Esperanto
En la 1980-aj jaroj la oficejo finance subtenis plurajn internaciajn renkontiĝojn de JEFO kaj GEJ, kvankam oni principe celas reciproke altigi la fremdlingvan konon de la franca kaj germana lingvoj, kaj en la eventoj de JEFO kaj GEJ evidente temis pri alia interlingva koncepto. Kiam en 1988 en la vasta baroka parko de la sudokcidentgermana urbo Ludwigsburg okazis granda festo celebranta la 25-jariĝon de la oficejo, tie ankaŭ amplekse prezentiĝis komuna informstando de JEFO kaj GEJ, prezentanta la internaciajn renkontiĝojn kaj interŝanĝojn de la Esperanto-Junularo per informiloj aparte kreitaj du-lingve en la franca kaj germana por tiu evento. Tiu stando tre kontrastis al ĉiuj aliaj, kiuj celis altigi francajn lingvokonojn ĉe germanaj junuloj kaj iom ankaŭ germanjn lingvokonojn ĉe francaj junuloj per komunaj eventoj - kaj vekis tre pozitivajn reagojn kaj france kaj germane ĉe multaj lernejanoj kaj studentoj tie kunvenintaj. La forta partopreno de la junaj esperantistoj en tiu granda festo iusence ankaŭ estis esprimo de danko pro la financa subteno.
Molinos
Molinos [moLInos] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja. La loknomo Molinos estas etimologie komprenebla kiel Muelejoj, kio sugestas iaman profiton de la akvabundo.
Bauquay
Bauquay (kelkfoje skribita Beauquay) estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Buxois.
Molinos
Geografio
La loko estas en la Iberia Sistemo, en la montaro de Malsupra Aragono, ĉe la valo de la rivero Guadalope.
Bauquay
Ĝi nun formas parton de Les Monts d'Aunay.
Molinos
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj sed ĝi poste apartenis al la Ordeno de Kalatravo.
En la kadro de la Milito de Hispana Sendependiĝo, Castellote kaj la areo estis kaptita de la franca generalo Musnier la 22an de Decembro 1809, post kio okazis diversaj damaĝoj; la francoj kontrolis la areon ĝis 1813. Ankaŭ dum la Hispana Enlanda Milito la loko suferis damaĝojn.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Molinos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 238 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Estas altiraĵoj en la urbo, ĉefe pro la mezepoka pasinteco, kaj la preĝejo de Nuestra Señora de las Nieves (Virgulino de la Neĝoj) kun gotikaj pordegoj, belaj baptujoj kaj aparta sonorilturo. Ĝi staras inter du placoj kun portikaroj en vizitinda urba kerno, same kiel muzeoj, ravino de Sankta Nikolao kaj kavernoj Grutas de Cristal de Molinos.
Campandré-Valcongrain
Campandré-Valcongrain estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Campandréens.
Ĝi nun formas parton de Les Monts d'Aunay.
Normal People
Normalaj Homoj estas romano de 2018 de la irlanda aŭtoro Sally Rooney. Normalaj Homoj estas dua romano de Rooney, eldonita post Conversations with Friends (2017). Ĝi estis unue eldonita de Faber & Faber en la 30a de aŭgusto 2018. La libro fariĝis plej bone-vendita en Usono, vendanta preskaŭ 64 000 ekzemplerojn en durkovraĵo en ties unue kvar monatoj de surmerkatigo. Kritike aklamita kaj Emmy nomumita televida adapton de la sama nomo estis elsendita de aprilo 2020 de BBC Tri kaj Hulu. Iuj eldonejoj rangis ĝin unu el la plej bonaj libroj de la 2010-aj jaroj.
Sinoptiko
La romano sekvas la kompleksan amikecon kaj interrilaton inter du adoleskantoj, Connell kaj Marianne, kiuj ĉeestas la saman mezlernejon en Gubernio Sligo, Irlando kaj, poste, en Triunua Altlerneja Dublina (TCD). Ĝi estas fiksita dum la post-2008 irlanda ekonomia malaltiĝo, daŭranta de 2011 tra 2015. Connell estas populara, bonaspekta kaj tre inteligenta mezlerneja studento kiu komencas interrilaton kun la nepopulara, timiganta sed ankaŭ egale inteligenta Marianne, kies patrino laborigas la patrinon de Connell kiel puristino. Connell tenas la aferon en sekreto de lernejaj amikoj pro honto, sed finĉeestis en Triunua Kolegio kun Marianne post la somero kaj estas repaciĝanta. Bonstata Marianne floras ĉe universitato, fariĝanta bela kaj populara, dum Connell luktas por la unua fojo en sia vivo taŭgiĝi konvene kun siaj samuloj. La paro teksas enen kaj eksteren de la vivo de unu la alia dum siaj universitataj jaroj, evoluiganta intensan ligon kiu lumigas la traŭmatojn kaj sensekurecojn kiuj faras ilin ambaŭ kiuj ili estas.
Usono en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Danvou-la-Ferrière
Danvou-la-Ferrière estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Danvousiens.
Ĝi nun formas parton de Les Monts d'Aunay.
Blazono de Burkino
La nuna ŝtata blazono de Burkino estas en uzo ekde 1997, post kiam la ŝtato Supra Voltalando en 1960 ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Franca Okcidenta Afriko, kaj la ŝtato en 1984 ŝanĝis sian nomon al Burkino. La flago de Burkino, kiu nun montratas en la centra ŝildo de la blazono, cetere jam adoptiĝis en 1984.
Super la ŝildo estas montrita la nomo de la lando, dum sub ĝi estas la nacia devizo, Unité, Progrès, Justice (france por "Unueco, Progreso, Justeco"). La subtenantoj estas du blankaj virĉevaloj. La du plantoj elirantaj el la malsupra rubando reprezentas perlan mileon, gravan cerealgrenon kultivitan en ĉi tiu lando kie agrikulturo reprezentas 32% de la malneta enlanda produkto (perla mileo ankaŭ montratas en la najbara blazono de Niĝero).
Parko de la Delicoj
La Parko de la Delicoj (Parque Delicias) aŭ Jardines de las Delicias estas verda areo de Sevilo, Andaluzio, Hispanio, ĉe la promenejo Delicias antaŭ la parko María Luisa lima kun la kajo Delicias.
Komence de la 19-a jarcento José Manuel Arjona desegnis la ĝardenojn en la nuna formo kaj nomis ilin Jardines de las Delicias.
En 1825 okazis grava ŝanĝo en la parko, per aldono de romantismaj nuancoj kaj aŭtomata irigacio, tre modernaj por la epoko nome per vapormaŝino. En 1864 oni instalis skulptaĵojn devenajn de ĉefepiskopa palaco de Umbrete.
Kaatsheuvel
estas urbo de Nederlando. Ĝi situas en la municipo Loon op Zand kaj en la provinco Nord-Brabanto. Komence de 2021 en la loĝloko vivis 16 605 loĝantoj. Internacie konata pri la urbo estas aparte la fantastotema amuzparko Efteling, kies atrakcioj estas bazitaj sur elementoj de praaj mitoj, legendoj, fabeloj, fabloj kaj folkloroj..
Bechet (Rumanio)
Bechet (Bechet) estas urbo en Rumanio en la distrikto Dolj. La municipo de Bechet ricevis urbostatuson en 2004.
Transporto
Ekzistas pramservo trans Danubo ligante ĝin kun la bulgara Orjaĥovo situanta sur la kontraŭa bordo.
Fernão Gomes da Mina
Fernão Gomes da Mina (Lisbono, 15-a jarcento - ?) estis portugala komercisto kaj esploristo fama kiel kontribuinto al la esplorado de la marbordoj de Afriko dum la tempo de la kontrakto por ekskluziva komerco en la Golfo de Gvineo.
Tiu kontrakto estis farita en 1469 fare de la reĝo Alfonso la 5-a, post la morto de la Infanto Dom Henriko la Navigisto. Tiu esplorado surtera, pri kiu ne estas granda sciaro, komenciĝis el Sieraleono, kien estis alvenintaj Pedro Sintra kaj Soeiro da Costa. Ekonomia intereso de tiu komerco estis de populara surogato de la pipro kiu tiam estis nomata malageto (ia pipro el Gvineo, nome Aframomum melegueta). Fernão Gomes esploris la atlantikan marbordon de Afriko, eĉ trans la limoj de la kontrakto. Tiel la portugaloj alvenis ĝis la kabo tiam nomita de Santa Catarina, en la suda hemisfero,kaj ili trovis ankaŭ la insulojn de la Golfo de Gvineo. Gomes havis helpon de bonaj navigistoj, kiel João de Santarém, Pedro Escobar, Martim Fernandes, Álvaro Esteves, Lopo Gonçalves kaj Fernão do Pó. Komence de 1471 li alvenis al Elmina, kie malkovris floran komercon de oro el aluvio.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Karpatenrundschau
Karpatenrundschau (subtitolo: Wochenschrift für Gesellschaft, Politik und Kultur) estas germanlingva semajngazeto de Braŝovo (Rumanujo). Aperas ĝi ekde la 1.3.1968 posteulante la en majo 1957 fonditan gazeton Volkszeitung (organo de la regiona partikomitato kaj de la regiona popolkonsilio de Orașul Stalin).
Historio
Fondinto estis Eduard Eisenburger. Per la nova nomo oni faris intencan transponton al la inter 1907 kaj 1914 aperinta duonmonata periodaĵo Die Karpathen kies eldonisto estis estinta Adolf Meschendörfer.
Ekde la komenco traktitis temoj sociaj, politikaj kaj kulturaj kun fokusego ĉe aĵoj literaturaj kaj regionhistoriaj. Ĉefredaktisto estis eke Eisenburger, kiu jam antaŭe ĉe Volkszeitung samfunkcie ecis. Eklaboris tie en 1968 la literaturhistoriisto Horst Schuller Anger. Fine de la 1960-aj jaroj estis ĝia eldonkvanto de 7000 ekzempleroj. En la 1.8.2007 transprenis la redaktan estradon Ralf Sudrigian.
Post la Rumana Revolucio de 1989 draste malkreskis la nombro de la legantoj pro la amasa elmigro de germanlingvanoj disde Rumanujo. Ĉar sekve memstareco ne plu lukris oni decidis pluekzistadon de simpla aneksitaĵo al Allgemeine Deutsche Zeitung für Rumänien (ĵaude kun dikeco de kvar paĝoj).
Usono en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Le Plessis-Grimoult
Le Plessis-Grimoult estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Karpatenrundschau
Historio
Eldonis ĝin la Fondaĵo por antaŭenigo de germanlingva literaturo en Rumanujo''.
Le Plessis-Grimoult
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Grimoultais.
Ĝi nun formas parton de Les Monts d'Aunay.
Blazono de Ekvatora Gvineo
La ŝtata blazono de Ekvatora Gvineo (Escudo de Guinea Ecuatorial, Armoiries de la Guinée équatoriale, Brasão de armas da Guiné Equatorial) estas en uzo ekde la 21-a de aŭgusto 1979.
La blazono montras blankan (heraldike "arĝentan") ŝildon, kiu enhavas kapok-arbo aŭ "silkan kotonarbon". Tio reprezentas la lokon kie la unua traktato estis subskribita inter Portugalio kaj la loka reganto. Super la ŝildo, ekzistas 6 sespintaj steloj, reprezentante la kontinentan parton kaj la kvin ĉefajn insulojn de la ŝtato. Sub la ŝildo estas la nacia moto de Ekvatora Gvineo, Unidad, Paz, Justicia ("Unueco, Paco, Justeco" en la hispana). La moto estis adoptita en 1968. Dum la diktaturo de Francisco Nguema (1972–79) la blazono kaj moto estis ŝanĝitaj, sed la originaj versioj de 1968 estis restarigitaj en 1979.
Ondefontaine
Ondefontaine estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ondifontains.
Ĝi nun formas parton de Les Monts d'Aunay.
Usono en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Roucamps
Roucamps estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Gammenthal (stacidomo)
Gammenthal estas fervoja stacidomo en Sumiswald, Svislando.
Germanio en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
Okcidenta Germanio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.