cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arnedillo
Geografio
Arnedillo estas en montara areo sur la supra valo de la rivero Cidacos, proksime de Arnedo, inter la montaroj Hez kaj Peñalmonte. Arnedillo estas tre aparta loĝloko kiu havas komunikadon laŭ la regiona ŝoseo LR-115, kiu komunikas oriente kun Santa Eulalia Bajera, Herce kaj Arnedo kaj sud okcidente kun Munilla kaj Zarzosa.
Historio
La loko aperis menciita kiel Arnietello en la dokumento Votos de San Millán, atribuitaj al Fernán González en 934, sed nun konsiderataj falsaĵoj de komenco de la 13-a jarcento. En 1170 Alfonso la 8-a de Kastilio donis al la katedralo de Calahorra, estante episkopo Rodrigo, la lokon kaj la kastelon. La episkopo Juan Pérez interkonsentas kun la katedrala pastraro en 1224 per kio li posedas la senjorlandon, sed en 1252 Arnedillo insurekciis kaj ne agnoskis lin kiel senjoro, atakante liajn palacon kaj kastelon. Tio malsukcesis. En 1366 Henriko de Trastámara pro la helpo ricevita post la malvenko en la batalo de Nájera, donis Arnedillo al Juan Ramírez de Arellano.
La 18an de Marto 1817 la loko suferis tertremon kiu movis la ĉirkaŭajn montojn kaj detruis parton de la konstruaĵoj. La termaj akvoj ĉesis ekflui dum tri monatoj.
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj estis terura ĉe Arnedillo, kie oni malaltiĝis el 1 379 ĝis nunaj 450. La elmigrado okazis ĉefe en la 1960-aj jaroj.
Aktualo
Pro la malfacilo de la montara tereno la ekonomio ne estas bazata ĉefe sur la agrikulturo kaj brutobredado, sed sur turismo ĉefe pro la termaj akvoj kaj la banloko. Estas ankaŭ ventogeneratoroj.
Vizitindaĵoj estas la unuarka ponto de la kastelo; la kastelo mem kun kvadrata ĉefturo kaj murego, iam somera rezidejo de la episkopo de Calahorra; la preĝejo, kun renesanca ĉefretablo kaj sonorilturo de la 18-a jarcento; sep ermitejoj; la banloko de termaj akvoj, naturaj lokoj, iknitoj, neĝujo, olemuelejo, rigardejo Jesukoro, lavejo kun murpentraĵoj, verda vojo de la rivero Cidacos, rigardejo al gipoj, popola arkitekturo ĉe rokravino en Santa Eulalia Somera ktp.
Thomas Bartholin la Juna
Thomas Bartholin, la Juna (1659-1690) (* Roskilde, en la 27-a de marto 1659 - Kopenhago, en la 15-a de septembro 1690) estis dana historiisto, naturalisto kaj antikvaĵisto.
Porte de Pantin (pariza metrostacio)
Porte de Pantin [pɔʁt də pɑ̃tɛ̃] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 5, en la 19-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita la dum la plilongigo de la linio ĝis.
Ĝi ŝuldas sian nomon al malnova pordo de fortifikaĵoj, en la elirejo de Route d’Allemagne (nun Avenuo Jean-Jaurès), kiu alprenis la nomon de vid-al-vida komunumo Pantin.
NGC 3268
NGC 3268 (aliaj indikoj — ESO 375-45, MCG -6-23-41, AM 1027-350, PGC 30949) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hindia otido
La Hindia otido (Ardeotis nigriceps) estas birdo el la familio de Otidedoj kiuj troviĝas en Barato -ĉefe en okcidenta parto- kaj eble en Pakistano.
Aspekto
Estas granda birdo - 122 cm la masklo kaj 92 cm la femalo; tiu pezas ĉirkaŭ 18 kg-, bruna dorse kaj blanka ĝenerale kaj ĉefe sube, sed en tiu otido ambaŭ koloroj estas pli puraj kaj videblaj ol en aliaj samfamilianoj. Krome ili havas nigrajn kreston kaj antaŭajn pintoflugilojn.
Ambaŭ seksoj estas similaspektaj sed maskloj havas pli grandan kreston kaj larĝan nigran strion trabruste.
Bredado
Nestoj troviĝas surplanke kaj maskloj ne partoprenas kovadon aŭ zorgadon. Ununura ovo estas demetata de la ino. La idoj restas ĉe patrino ĝis la venonta reprodukta sezono.
Kutimoj
Tiuj orientalisaj birdoj loĝas en sekegaj aŭ sekaj herbajoj. Ili manĝas skarabojn, saltulojn, semojn kaj sekajn fruktojn.
Loĝantaro
La loĝantaro estas supozata ĉirkaŭ malpli ol 1,000 birdoj. La ĉefa minaco estas malpliigo de medio. Tiu birdo troviĝas en barataj ŝtatoj Raĝastano kaj Madhja Pradeŝ. Rifuĝejoj Gatigaon kaj Karera en Madja Pradeŝ havis iam similan loĝantaron sed nuntempe ne tiom en rifuĝejo Karera en Ŝivpuria distrikto. Eta loĝantaro de tiu specio ankoraŭ loĝas ĉe rifuĝejo Nanaj ĉe Solapuro en Maharaŝtro.
Portativo
La Portativo (lat. portare „porti“) apartenas krom la rigalo al la plej malgrandaj (fajfilaj)orgenoj.
Konstrumaniero, sono kaj ludmaniero
Kontraŭe al rigalo, kiu tenas lamenfajfilojn, la portativo estas nure ekipita per labiofajfiloj. Je multaj portativoj la fajfiloj estas fabrikitaj laŭ fiksmezuro, kio signifas, ke ĉiuj fajftuboj havas la saman diametron, pro kiu ilia sono ŝanĝiĝas laŭlonge de la tonamplekso. De ĉiuj pli grandaj (fajf-)orgentipo inkluzive la pozitivo la portativo distingiĝas pro la malpli granda tonamplekso, kiu preskaŭ ne superas du oktavojn, kaj la manko de registrebleco, tio signifas, krei per tirado, maltirado kaj kombinado de diferencaj fajfilvicoj diferencajn sonkolorojn. Parte la portativoj havas aldonajn bordunfajfilojn, kiuj estas unuope alŝalteblaj kaj sonas pli malaltaj ol la melodifajfiloj kaj pro spacokaŭzoj tial estas produktitaj kiel fermitaj fajfiloj.
Decida diferenco al ĉiuj aliaj orgentipo inkluzive la rigalo ankaŭ estas la pozicio de la klavaro rilate al ludanto. La instrumentisto starigas la portativon sur sian sinon aŭ starante li portas ĝin ĉe rimeno trans sia ŝultro. Li traktas la klavaron nure kun sia dekstra mano, dum kiam li movas per la maldekstra mano la balgojn, kiuj alkondukas venton al la fajfiloj. La ludanto tiel sidas kompare kun aliaj orgentipoj ne rekte antaŭ la klavaro, sed en rekta angulo kun ĝi.
La ekstera aspekto de la portativo ĉiam estas nesimetria. La fajfiloj estas ordigitaj laŭ la sinsekvo de la kromata gamo kaj staras en kiel eble plej mallonga distanco al la respektiva klavo de la klavaro sur la ventokesto. La ludmekaniko do estas plej simple konstruita: malgrandaj stiftoj sub la klavaro, la t.n. pikiloj, efikas rekte sur la ludvalvojn sub la fajfiloj.
Historia enordigado
La portativo estas historia muzikilo, kiu havis ĝian florepokon en la mezepoko kaj en la renesanco. En la baroko ĝi estis forpuŝata el la muzika praktikado. Kvankam la portativo sur multaj verkoj de la pentra kaj bildiga arto estas portretita kiel muzikilo ludata de anĝeloj, ĝi estis fakte ne uzata en la sakrala muziko. La plej multaj portativistoj estis migrantaj muzikistoj.
Ekde la reenkonduko de la klasika ventkestosistemo kaj la mekanika registroŝablono en la 1930-aj jaroj la portativo denove estas konstruata kiel submajstraĵo de orgenkonstruistoj, kiuj je tiu ĉi malgranda kaj, kompare al la granda orgeno, multe pli malmultekoste produktebla instrumento povas pruvi ĉiujn gravajn metiajn kapablojn de orgenkonstruisto.
Kiel moderna variaĵo de la portativo ekzistas ekde 2002 tonalto-alĝustigebla portativo, kiu tenas agordilon por ĉiu unuopa fajfilo. ĝi estas utiligata precipe en la muzika instruo kaj utilas je la lernado de pura entonigo samkiel la kompreno de historiaj agordosistemoj.
Fonto
Germanlingva Vikipedio
9880 Stegosaurus
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Stegosaurus (stegosaŭruloj), infra-ordo de grandaj herbovoraj dinosaŭroj de la ĵurasio kaj frua kretaceo karakterizitaj de duobla vico da ostaj platoj ĉe la dorso.
Pontcey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lenkoran-Malaltebenaĵo
Lenkoran-Malaltebenaĵo estas mallarĝa zono de malaltebenaĵo en suda Azerbajĝano apud Kaspio, kaj konstituas etendon de Kura-Aras-Malaltebenaĵo suden. Ĝi estas nomata laŭ la urbo de Lenkoran.
La ebenaĵa parto de la Nacia Parko de Hirkan ("Moskvo-Arbaro") situas ene de Lenkoran-Malaltebenaĵo. La Moskvo-Arbaro estas la sola konservita parto de la hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj kiuj kovris plejparton de la malaltebenaĵo, kiu poste estis senarbarigita por agrikulturo. Tamen, estas rearbariga programo por la malaltebenaĵo, en signita ne-arbarizita areo kiu estas la sola ne-kultivata tereno en la ebenaĵo celinte ekologian restaŭradon al antaŭa arbarizita stato ( parte, ĉar la Lenkoran-Malaltebenaĵo klare estas tre altvalora por la agrikultara produktado por Azerbajĝano, kaj do oni ne povas cedi ĝin por rearbarigo). Tiu areo estiĝos la dua arbaro en la malaltebenaĵo malantaŭ Moskvo-Arbaro. Kiam ĝi estos rearbarigita, ĝi estiĝos suplemento al Nacia Parko de Hirkan.
La malaltebenaĵo kun sia humida duon-subtropika klimato ampleksas multajn plantejojn de teo, rizo kaj citruso.
La maksimuma jara precipitaĵo en Lenkoran-Malaltebenaĵo estas inter 1 600 mm kaj 1 800 mm, kiu laŭlonge de Taliŝ-Montaro estas la plej alta precipitaĵo en Azerbajĝano.
Vidu ankaŭ
La ekoregiono de la hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj estas areo de abundaj malaltaĵaj kaj montaraj mezvarmaj pluvarbaroj kiuj parte okupas Lenkoran-Malaltebenaĵon.
Dénes Kőnig
Dénes Kőnig [dEneŝ kOnig], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőnig Dénes (naskiĝis la en Budapeŝto, mortis la  samloke ) estis hungara matematikisto, profesoro. Lia patro estis Gyula Kőnig.
Biografio
Dénes Kőnig devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Göttingen. Li doktoriĝis el matematiko (geometrio) en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1907. Post siaj studoj li komencis instrui en la alia universitato (Reĝa Teknika Universitato József). En 1911 li atingis la instruan postenon privata profesoro, en 1932 eksterordinara profesoro. Li kreis pruvon de matematika teoremo kun István Pál Valkó. Depost alveno de nazioj li sinmortis. Li okupiĝis pri grafeoj kaj topologio.
13724 Schwehm
13724 Schwehm estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan scienciston Gerhard Schwehm, estro de la Divido pri Planedaj Misioj de ESA-ESTEC en Noordwijk kaj Plana Sciencisto por la misio Rosetta. Li ĉefe laboris pri la dinamikaj ka fizikaj ecoj de la eroj de interplaneda polvo.
Pálmaces de Jadraque
Pálmaces de Jadraque [Pálmaces de Jadraque] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
En ĝia municipa teritorio estas la Akvobaraĵo de Pálmaces konstruita en 1954 post la eksproprigado de la valoj de Pálmaces por la irigacio de teroj kaj por distro. Somermeze tie okazas la Triatlono de Pálmaces.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 45 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,53 loĝ/km².
Situo
Pálmaces de Jadraque situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 917 m super marnivelo; je 66 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29,41 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°03′22″N 2°54′38″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 1,940, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Pálmaces de Jadraque, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Pálmaces de Jadraque kie oni falis al la nunaj 200.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Sabinolo
Sabinolo estas ducikla alkoholo derivita el la sabinano, akramara oleeca substanco nature trovata en la planto Juniperus sabina izole kaj kiel estero, Ĝi uzatas en populara medicino kiel parfumo kaj aliaj hejmaj uzoj. Hipoteze ĝi trovatas ankaŭ en la oleo de la Cipresacoj.
Okaze de tiaj eksperimentoj la kemia strukturo de la a-tujadukarboksilata acido ne estis konata, kaj tiu eksperimento taŭgas por identigo de la sabinolo. Pli ampleksaj esploroj pri la oksidaj produktoj estis farita de Friedrich Wilhelm Semmler (1836-1931) kiu difinis la strukturon de la kemiaĵo.
La esenca oleo enhavanta sabinolon elmontriĝis kun malfortaj anti-mikrobaj kaj anti-oksidaj aktivecoj. Kvankam la tujila alkoholo malkomponiĝas per varmigado kun sulfata acido, ĝi estas stabila en malvarmo kaj tiurilate ĝi malsamas rilate al la sabinolo.
Kovrilo
Kovrilo povas esti tre diversmateriala ilo por kovri ion.
29839 Russhoward
29839 Russhoward estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Russell A. Howard, astrofizikisto ĉe la Usona Maramea Esplorlaboratorio. Pioniro en suna fiziko, li gvidis plurajn eksperimentojn de koronografio elde kosmo, permesante revoluciajn studojn pri la elirantaj sunaj fluoj kaj la revenon de datumoj, kiuj permesis la malkovron ce preskaù 4000 kometoj proksimaj de la Suno.
Kuokkala
Kuokkala estas areo en Jyväskylä sur norda strando de Päijänne kaj sur suda strando de lago Jyväsjärvi. Kuokkala inkludas urbopartojn Kuokkala, Ristonmaa, Kuokkalanpelto, Ristikivi, Nenänniemi kaj Hämeenlahti. Antaŭe Kuokkala estis oficiale unu urboparto. Ponto de Kuokkala kontaktas Kuokkalan al Lutakko. En Kuokkala estas loĝodomoj kaj unufamiliaj domoj, apartmentaj konstruoj kaj envicaj domoj. Kuokkala estis ligata al urbo Jyväskylä en 1965. Ĝi estis kampara areo ĝis 1980-aj jaroj. Pli multaj domoj en Kuokkala estis konstruista dum 1980-aj aŭ 1990-aj jaroj.
Duvinila oksalato
Duvinila oksalato aŭ dietenila etandiato, formule C6H6O4, estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la okzalata acido kaj vinila alkoholo. Duvinila oksalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Duvinila oksalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Duvinila oksalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Libera Loko
Cetere estas "La Leĝo de Du Piedoj". Tio signifas ke oni rajtas tre libere movi de unu grupo al alia. La ideo estas ke se oni ne sentas sin "utila" en iu grupo, tiu movu al alia grupo.
Imre Kátai
Imre Kátai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kátai Imre estis hungara matematikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1979, ordinara en 1985) de Hungara Scienca Akademio.
Rebro (muziko)
Etendo kaj grupigo
La etendo de rebroj indikas la ritma grupigo, kutime difinita per la taktindiko. Modernmore, rebroj povas etendi tra silentoj por ke la ritmaj grupigoj pli bone klariĝu. Notoj, kiuj daŭras tiel longa kiel kvarona noto aŭ plu, ne povas rebriĝi.
En voĉa muziko, rebroj tradicie uziĝas nur por konekti notojn voĉiĝi dum la sama silabo. Ĉar ĉi tiu ofte rompos la ritman grupigon, la ritmoj malpli facile legiĝos. En modernmora notkompostado oni ordinare rebri notojn senkonsidere al la vortoj kaj aldoni ligarkojn por emfazi, kie multnombraj notoj kantiĝos al la sama silabo.
Situado
Kutime, ĉiuj el la plikoj de notoj aliĝitaj per rebro celas samdirekte (aŭ supren aŭ malsupren). La averaĝa tonalto de la notoj decidas ilian direkton: se la averaĝa tonalto estas sub la meza linio de la notliniaro, la rebro (aŭ rebroj) kaj la plikoj kutime suprenas el la notkapoj; alie, ili kutime malsuprenas el la notkapoj.
In music engraving there are various more complex rules governing the positioning and angle of beams.
En muzika notkompostado ekzistas diversaj pli kompleksaj principoj, kiuj regas la situadon kaj la deklivon de rebroj.
Herotenoro
Herotenoro oni nomas specon de la tenorvoĉo. Herotenoroj havas pli „pezan“, portivan voĉon ol ekz. lirika tenoro, ili kantas en la drama fako. Volumeno kaj rezisto de la herotenora voĉo estas gravaj por ĝia kvalito, tamen ankaŭ ĝia modulkapablo gravas.
La voĉspeco subdividiĝas je pluraj formoj, ekz. la Tenore Robusto, kiu en la granda romantika opero de (Wagner kaj ankaŭ de Verdi) kantas la dramegajn titolpartiojn, aŭ la Tenore di Forza, kies partioj ja ĝenerale estas lirikaj, sed postulas en la kulminoj de iliaj arioj brilan, eruptan voĉon.
Voĉfako herotenoro
Ekzemploj por partioj de la herotenoro estas
Kelkaj famaj herotenoroj estas Jacques Urlus, Leo Slezak, Lauritz Melchior, Bernd Aldenhoff, Mario del Monaco (kiu tamen krom la Otello antaŭ ĉio kantis spinto-partiojn), Max Lorenz, Franz Völker, Set Svanholm, Ramon Vinay, Wolfgang Windgassen, Jon Vickers, Wolfgang Neumann, René Kollo, Peter Hofmann, Siegfried Jerusalem, Peter Seiffert, Ben Heppner, Sandor Konya ktp.
Voĉfako junula herotenoro
La junula herotenorojunulan herotenoron kaj precipe sian Italan karakterizadon, la tenore spinto, oni ĝenerale rigardas kiel aparta voĉfako. Multaj herotenoroj en pli frua fazo de sia kariero kantas partiojn de junula herotenoro, kiujn aliflanke ankaŭ kantas prefere lirikaj tenoroj.
Famaj partioj de la junula herotenoro estas
En la voĉfako "junula herotenoro" hejmas kantistoj kiel ekz. Hans Hopf, Siegfried Jerusalem, Klaus Florian Vogt kaj la usonano Robert Dean Smith.
Masaĝo
Masaĝo estas permana metodo por sisteme malstreĉi kaj sendolorigi homan korpon kun aŭ sen oleo, vestite aŭ ne, havante terapian efikon sur la nerva kaj hista sistemoj kaj sur la kardiovaskula sistemo. La historio de la masaĝo (arabdevena vorto) eble estas same longa kiel la historio de la homaro. La praktiko de masaĝo evoluis kune kun la kresko de malsamaj kulturoj tra la mondo, kiam oni malkovris la avantaĝon kontentigi la bezonojn de la korpo de medicina kaj mensa aspekto. Multaj el la konataj masaĝaj metodoj evoluis el la tradiciaj kulturoj de Ĉinio kaj Barato. Ĉi tiuj kulturoj provizis diversajn masaĝajn metodojn kaj teknikojn, kiuj enhavas filozofian enhavon kaj kredojn pri ilia utileco. Ekzemple en Refleksologio oni kredas, ke iuj areoj de la piedo estas kongruaj kaj / aŭ ligitaj al diversaj organoj en la korpa sistemo. Tial oni argumentis, ke damaĝo aŭ vundo al aparta organo en la korpo povas esti vidata kiel "reflekto" en la piedo.
La masaĝo estas interago inter la terapiisto (masaĝisto aŭ masseur) kaj la paciento (kliento). Tial krei bonan etoson kaj komunikadon inter la partioj komence de la masaĝo estas necesa kaj grava. Tiucele oni disvolvis specialecojn por krei etoson, kiu kongruas kun la speco de masaĝo dezirata. Ankaŭ ĉi tio estas la kialo, kial la masaĝisto devas disvolvi bonajn rilatojn kun la pacientoj. Kutime la masaĝo estas ĝoja kaj malstreĉa sperto por la paciento.
En 30 landoj (en Eŭropo, Usono, Azio...) miloj da infanoj (kutime inter 4-12 jaraj) ĉiusemajne reciproke masaĝas unu la alian (kola kaj survestaĵa ŝultromasaĝo) dum 15 minutoj, ĉar tio montriĝis precipe helpema en lernejoj kie multas ĉikanado. Ekzistas diferencoj en kulturaj perceptoj de masaĝo, plej evidente por tiuj perceptoj kiuj originas en kulturaj sintenoj kaj normoj pri tuŝo kaj sekseco. La terminaro montras ke tiuj tipaj fakvortoj estas la solfeĝo de la masaĝo-arto.
Etimologio
Masaĝo (prononco laŭ IPA :
Historio
Ekzistas referencoj al masaĝado en antikvaj notoj pri la ĉina, japana, araba, egipta, hinda, greka kaj roma nacioj.
Tiu simpla rimedo, kiu bezonas nek drogojn, nek anestezon, nek lanceton, estis iom post iom pli atentata kaj rutine uzata en malsanulejoj, sanatorioj kaj ĉe familioj kiel vojo al prevento, mildigo kaj ebla helpo ĉe sanproblemoj.
Post Henrik Ling (1776-1839) la masaĝokulturo ne plu fokusis precipe sur la mekanikaj aspektoj de la korpo, sed pli evoluis al la aktiva 'instrumento de la animo'
1878 : la nederlanda masaĝterapiisto Johan Georg Mezger uzas francajn vortojn por nomi kvin bazajn masaĝoteknikojn kaj vortumas ĝin kiel "sveda masaĝo sistemo", kvankam tute ne temas pri origne 'sveda' masaĝo sed pri la 'klasika' formo de masaĝo, iom ĉie konata en la mondo, krom en Usono kie oni pli uzas la vortumon 'sveda masaĝo'
Masaĝo en arto
Dum la historio de la homaro artistoj estis inspiritaj de la homa korpo. Iuj faris pentrajojn de masaĝsesio.
Masaĝo - ponto interhoma kaj interkultura
Dum miloj da jaroj, masaĝoj kaj tuŝaj terapioj estis parto de la resanigaj tradicioj de centoj da kulturoj ĉirkaŭ la mondo.
Masaĝprofesiuloj (ekzemple Gilles Horclois - danca masaĝo ) celas esti kulturaj spertuloj pri tuŝo por la ĝenerala publiko, ĉar kiel arto, masaĝo povas transponti lingvajn kaj kulturajn barojn, ĉar kulturoj interamikiĝas precipe kiam oni parolas la saman lingvon, tiu de la koro. Instrui al gepatroj masaĝi la bebon, instigi geamikojn kaj familianoj al mano-masaĝo aŭ iniciati geflegistoj kompateman tuŝadon ekzemple, rekte kontribuas al plia vivkvalito. Respektema masaĝo povas helpi la homaron evolui al pli bona socio. Tro multaj personoj kreskas sen sperti regulan, pozitivan kontakton.
En interkultura renkontiĝo tre gravas komuniki kaj esti sentema al kulturaj diferencoj kaj sintenoj. La tutmondiĝo faciligas ke multaj azianoj iras eksterlanden por masaĝi sen peti 'feedback' de la kliento, ofte malfaciligita pro 'serioza lingva problemo'.
Eble estonte oni vidos pli kaj pli tra la mondo masaĝojn per kiuj eblas oferti al la publiko sencaciojn el la tuta mondo, kiun kosmetikistino Aurélie Meautte nomiĝas 'etna kokunumada masaĝo ' (fr. massage cocooning ethnique ) ĉar en ĝi uzeblas aŭ eblas reunuiĝi masaĝo-teknikojn el la tuta mondo.
NGC 3269
NGC 3269 (aliaj indikoj — ESO 375-44, MCG -6-23-40, AM 1027-350, PGC 30945) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Masaĝo
Masaĝo kaj Esperanto
Dum iuj Esperanto-renkontiĝoj i.a. dum OkSEJT-36, la IJK en Rusio (2014) aŭ la Beneluksa Kongreso (2016), okazis metiejoj por instrui bazajn sciojn pri masaĝado.
Yumeiho
Tajvano : Kevin Shih estas esperantisto kaj estro de masaĝejo por pieda masaĝo kaj korpomasaĝo en urbo Pingtung kun dek kelkaj masaĝistoj kaj inter la kelkaj kunlaborantoj du aliaj Esperantistoj.
Masaĝoj en la mondo
La kunteksto de masaĝo povas varii de neformala kaj amatora ĝis profesia kaj forte reglamentita. En profesia kunteksto, tiu kiun oni masaĝas kutime kuŝas sur masaĝotablo, surplanke aŭ sidas sur masaĝo-seĝo. Ekzistas granda diverseco en nomoj por masaĝoj kiel ekzemple sveda klasika masaĝo, ĉakro-masaĝo, Lafo ŝtono-masaĝo, ĉokolado-masaĝo, sentuma masaĝo, seĝo-masaĝo, premo-punkta masaĝo, sporto-masaĝo kaj multaj aliaj formoj.
Masaĝoj diversas laŭ origino kaj laŭ teknikoj, sed multaj el ili celas ripari la konsciiĝon kaj la kontakton kun la korpo aŭ havas unusolan celon : la bonfarton. Multaj teknikoj estas ĉu derivaĵoj de aliaj masaĝo-teknikoj, ĉu havas origine tradiciajn radikojn aŭ formas novan kombinon de malsamaj teknikoj. La plej influaj skoloj estas la finna, rusa, sveda kaj orientaj skoloj.
La plej gravaj grupoj de la okcidentaj masaĝoj estas Eùropaj kaj usonaj masaĝistoj aktivigas konscie la neŭrofiziologiajn reguligo-mekanismojn. Sveda, kalifornia, Esalen-a kaj tn. 'holista' masaĝoj, estas tradiciaj tutecaj masaĝoj el okcidento.
Luisago
Luisago estas komunumo de Italio.
Masaĝo
Masaĝoj en la mondo
Sveda, sed ankaŭ finna kaj rusa masaĝo-sistemoj iel similas unu la alian, ĉar ili dum multaj jaroj adoptis la plej bonan el inter ili, kiu permesis daŭre plibonigi ilian teknikon.
La plej gravaj aziaj masaĝoj estas Orienta masaĝo ne estas nur praktikata kun la manoj sed ankaŭ kun la kruroj. Tajlandaj masaĝistoj stimulas pere de sistemo nomata Zen.
Masaĝistoj el Barato regas la ekigon de kundalini kaj de la harmoniigo de la ĉakroj kaj prana energio.
Regulacio
Ĉar la arto kaj scienco de masaĝo estas tutmonde diversa fenomeno, malsamaj jurisdikcioj foje agnoskas kaj rajtigas homojn kun profesiaj titoloj, dum aliaj areoj ne. Ekzemploj estas:
En iuj jurisdikcioj, labori sen permesilo estas krimo. Unu tia jurisdikcio estas Vaŝingtonia ŝtato, kie al iuj sanaj profesiuloj praktikantaj sen licenco povas esti monpunita kaj akuzita pro delikto.
Masaĝo en diversaj kulturoj de la mondo
En diversaj kulturoj de la mondo, precipe en aziaj landoj, inkluzive aziaj eks-sovetiaj respublikoj kaj en Tibeto, Ĉinio, masaĝado estas forte intertekstita kun la tiea kulturo : homoj tie ĉiutage plurfoje masaĝas unu la alian en la familio kaj inter geamikoj. En multaj kulturoj movo-ekzercoj kaj masaĝoj estas esencaj por gardi bonan sanon. Ideoj el multaj kulturoj kaj de multaj masaĝterapiistoj influis la masaĝpraktikon. Multaj antikvaj civilizacioj interŝanĝis kulturajn praktikojn ekzemple dum vojaĝoj sur la Silka Vojo. En aziaj landoj oni havas tradicion masaĝi kun pli forta premo ol en okcidento kie tia premo estas ofte interpretata kiel doloriga kaj do malpli bona, dum profunda malstreĉiĝo, precipe en mediteraneaj kulturoj, estas ambaŭ celo kaj valoro en si mem.
Ekzistas multe pli da diversaj masaĝoj ol tiuj listigitaj ĉi sube. Aliaj estas fakte pli iuj formoj de korpolaboro (angle : bodywork) ol masaĝoj kaj fokusas sur specifaj teknikoj por manipuli la muskolojn kiel Rolfing (profunda muskolmasaĝo), Trager, ... Kiom da diversaj masaĝoj ankaŭ ekzistas unu ŝlosilvorto kiu estas gvida tra la tuta masaĝohistorio estas malstreĉiĝo.
Ne manĝi antaŭ masaĝo-sesio sed ja trinki post ĝi estas konsilo valida por ĉiu ajn masaĝo.
Afriko
Ne ekzistas tipe 'afrika' masaĝo. Jen kelkaj masaĝoj kiuj estas ankaŭ konataj ekster Afriko :
Vunkuŭa (aliliterate ankaŭ kiel Vunkuwa, kiu signifas energio-fluo), masaĝo inventita de la Carol Rahaba Mathebula (Sud-Afriko), radikas en aŭtentaj afrikaj naturkuracaj tradicioj, uzante teknikojn kiuj vamigas aŭ malvarmigas la korpon, sed ankaŭ uzante 'kupadon' kun la manoj kaj oleojn kaj ŝmiraĵojn kun tradiciaj sud-afrikaj spicoj kaj plantoj (ekzemple sovaĝan karoton, eŭkalipto, monta ajlo kaj bugo).
Digui estas tekniko heredita de la regiono de Malio, de la nordo de Ebur-Bordo kaj Senegalo. Origine, ĉi tiu masaĝo celis stimuli la korpon de novnaskita bebo.
Alia pli profundhaŭta masaĝo nomiĝas Rungu (orienta Afriko) pro la uzo de bastono kun specifa simbola valoro en tieaj kulturoj.
Vidu ankaŭ pli sube : Maroko, Zanzibaro.
Ameriko
Dr. Rosita Arvigo el centra Ameriko inventis ventromasaĝon bazitan sur la antikvaj majaj praktikoj..
Barato/Hindio
Ajurveda masaĝo aŭ tradicia hinda masaĝo (uzhichil). Ajurvedo signifas "scio de la vivo". Ĝia baza teorio estas ke ĝi deiras de la principo ke ekzistas tri bazajn 'doŝojn' aŭ korpotipojn. Estas tri malsamaj tipoj de masaĝo por ĉiu korpotipo. Ajurveda masaĝo inkludas ankaŭ laboron sur meridianoj nomitaj 'marmas'.
Kaŝmiria masaĝo originas en la ŝiva tradicio de Kaŝmiro. Teknike ĝi estas bazita sur principoj el la tantra jogo-tradicio sed post ĝia enkonduko en Francio ĝi en okcidento disvastiĝis kiel sensama masaĝo.
Chavutti Thirumal, laŭlitere kun la signifo "piedpremo" en la malajala lingvo. Tiu ĉi masaĝo ankaŭ konata kiel nudpieda masaĝo, kvankam ne temas pri masaĝo kiun masaĝisto mane faras al la piedoj. La masaĝisto masaĝas helpe de ŝnuro aŭ alispeca tenilo kiel subteno, Ĝi estas tradicia hinda masaĝtekniko evoluigita el la batalarto Kalaripayattu. Chavutti Thirumal celas pliigi flekseblecon de la korpo. Uliccil estas ankaŭ tradicia nudpieda masaĝo, ĝenerale aplikata al tiuj kiuj faras la luktarton Kalaripajato (kalarippayattu)
Ĉinio
"An Mo" (按摩), inkluzive, tradicia ĉina masaĝo, kiu inkluzivas ankaŭ diversajn kategoriojn kiel Pu Tong An Mo (ĝenerala masaĝo), uzante premojn per fingroj kaj pugnoj. Masaĝo en ĉina medicino estas konata kiel An Mo (按摩, premado kaj frotado) kaj estas la fundamento de Anma de Japanio.
Tibeto
Kum Nye, Kynye aŭ Skumnye (Skum estas la tibeta vorto por korpo kaj mnye tiu por masaĝo). Instruata laŭ la Internacia Akademio por Tradicia Tibeta Medicino ĝi apartenas al sistemo de terapia oleomasaĝo (bsku mnye). Ĝi apartenas al kuraca praktikaro kiuj estas parto de terapioj bazitaj sur la tibetaj medicinaj tantroj. Ĝiaj avantaĝoj laŭdire inkludus la eliminadon de toksaj substancoj, kreskanta vigleco, dolora redukto kaj trankviligado de nervoza malordoj. Tulku Lobsang estas unu el la plej gravaj tibetaj instruistoj kiu enkondukis tiun ĉi masaĝon en Okcidento.
Egiptio, Grekio, Italio
Aroma masaĝo pro la uzo de esencaj oleoj. Ĝi celas pli grandan kuracadon kaj relaksadon. Uzo de lavendo ekzemple rezultis en pli bona animstato kaj la uzo de rosmareno al pli granda atento. Iuj de la efikoj kiuj oleoj produktas inkludas malstreĉiĝon, energian stimuladon, plifortigon de la imunsistemo kaj pli bonan sangocirkuladon. Bonaj aromterapiaj masaĝistoj havas multjaran trejnadon kaj sperton.
Filipinoj
Hilot estas tradicia kuracanta tekniko de Filipinio kiu uzas masaĝon, komunajn manipuladojn, kaj herboj kiel ekzemple banano. Ekzistas ankaŭ masaĝo kiu uzas konkojn el la Filipinoj, konata sub la nomo Tiger Clam.
Finnlando
Kvankam ĝi transprenis elementojn el aliaj masaĝsistemoj la finna masaĝo ne uzas ĉiujn fingrojn sed dum la plej multa tempo nur la dikfingron. La finna varianto de la sveda masaĝo inkludas agresema mano-tapado kaj de la rusa sistemo ĝi uzas knedotrikojn.
Havajo (Usono)
Temas pri speciala kombino de masaĝo, respiro, danco kaj frapetado. -> Oceanio
Indonezio
"Pitjit" signifas masaĝo en la indonezia lingvo. Pitjit estas tradicie ligita al la tieaj kulturoj kaj spiritualismo en la prevento de malsano. Ne ekzistas oficialaj kursoj en pitjit. Ĝi estas transdonata de generacio al generacio ene de la familio kaj ekstere de ĝi pere de la tn. “Ibu Pitjit” aŭ “Tukang Pitjit” kaj "Dokon pitjit" (masaĝopatrino resp. masaĝo-metiisto kaj tradicia kuracisto). La malriĉeco en la lando malhelpas la kultivadon de Pitjit kaj junaj generacioj ankoraŭ malmulte okupiĝas pri ĝi kiu kaŭzas ke ĝi en Indonezio estas mortanta fenomono, kvankam ĝi restas grava parto de la indonezia kultura heredaĵo precipe postvivante en la kamparaj vilaĝoj (kampongs). Indonezio estas vasta insularo kun multaj malsamaj loĝantaroj. Tial ekzistas diverseco en pitjit-masoĝostiloj depende de la lokoj kaj aperis riĉeco de teknikoj. Pitjit ne estas ligita al normigitaj teknikoj, kvankam kutime ĝi estas dinama, irante de dolĉa al intensa kaj sufiĉe rapida, seninterompa masaĝado kaj ritma balancado (ayun ayun). En Pitjit oni uzas krom la manojn ankaŭ la kubutojn, la genuoj kaj la piedoj. Tial pitjit povas esti masaĝo kun forta premado kiel ekzemple ĉe ' pitjit jalan ' (surplanka masaĝo) aŭ ' pitjit kaki'  (=nudpieda korpomasaĝo) kiu nur rajtas esti farata de fakuloj se uzante la tutan korpopezon. Karakteriza estas krome la uzado de kompresoj (varmaj kaj malvarmaj), la uzado de ŝmiraĵoj kun ungventoj kun herboj (' jamu') kaj la vasta masaĝado de la ventro. Alia karakterizo estas la uzado de kajeputesenca oleo (minyak) kaj balsamo kiuj estas aplikataj etkvante en Indonezio ĉar multekostaj. Ekzistas pluraj variantoj en literumado : pidjit, pidjet, pijit kaj pijid estas ofte uzataj. Ankaŭ eblas vidi la nomojn pijat (Javo kaj Balio) kaj pijet aŭ pidja, Urut kaj Lulur (surŝmiri la haŭton).
Jamu aŭ balia masaĝo : uzas longajn, ritmajn manovrojn kun forta ĝis meza premo, akupremo kaj selekto de aliaj teknikoj por alporti pacan etoson en bela prezentado de la masaĝejo per florpetaloj, eĉ sub la 'vizaĝujo' kiu permesas al la kliento spiri facile dum li/ŝi kuŝas kun la vizaĝo malsupren. La uzata oleo konsistas el kokonuksa bazo kun spicaj, floraj kaj fruktaj volatilaj oleoj. Tipa je la komnenco kaj fino de la sesio estas ankaŭ jena propono por interŝanĝi la balian benon "Om suasti astu" kiu signifas "Paco en via koro kaj en la mondo."
Japanio
Anma (kanji : 按 摩, hiragane : あんま) rilatas al la praktiko de tradicia japana masaĝo.
Ŝiacuo (japane 指圧, alilingve ankaŭ literumata kiel 'shiatsu')  estas premmasaĝo plejparte derivita de anma. Speciala formo de ŝiacu estas aŝiacu - aŝi (piedo) kaj acu (premo) aŭ nudpieda premmasaĝo estas la plej eble profundprema masaĝo. Katas estas tipe maniero masaĝi akuprempunktojn kaj japanaj masaĝteknikoj en alte ĥoreografia sinsekvo. Samkiel dum la kurda Breewa kaj la korea relaksado oni restas vestita, tiel ankaŭ ŝiacu sur seĝo permesas doni masaĝsperton rapidan kaj konvenan en multaj situacioj, en kontrasto kun oleomasaĝo kiu kutime okazas en privata loko, nude aŭ duonnude, havante eble duban karakteron.
Enman (signifas 'harmonio' en la japana) estas tradicia masaĝo retrovita kaj adaptita ankaŭ al okcidentanoj fare de Ŝie Samamura. Ĝi origine estis rezervita al la japana elitularo kaj ĉiam komencis kun 'bano kun mil parfumoj'. Ĝi disvolviĝas en tri fazoj, dum kiuj estas uzata ĉiam alispeca masaĝoleo. La tri fazoj estas 1) anraku (bonfarto) por trankviligi la menson, 2) kanzen (pleneco) por kvietigi la korpon, 3) reisei (sereneco) por harmoniigi la tuton kaj 4) jasaŝisa (Yasashisa, kiu signifas dolĉeco) kiu fortigas la tri unuajn fazojn.
Asahi, Tanaka kaj Kobido estas ankaŭ du formoj de japana vizaĝmasaĝo.
Kurdio (Afganio, Irano)
Breewa masaĝo estis origine praktikata fare de vilaĝanoj en la montara vilaĝo Breemava inter Afganio kaj Irano. Ĉar oni konsideris la korpon kiel energia sistemo, Breewa masaĝo estas uzata por revivigi la korpan energion kaj ekvilibrigi la emociojn kaj la menson, uzante i.a. ritmajn movojn, dolĉajn streĉmovojn kaj frapadetojn,
Koreo
Korea masaĝo, nomata ankaŭ korea malstreĉiĝo baziĝas sur relaksada tekniko kiu situas en la korea tradicio kaj konsistas el movoj de premo, etendado, vibrado, praktikataj segmenton post segmento sur la tuta korpo.
Korea vizaĝo-masaĝo estas ankaŭ tre populara inter koreaj virinoj por ke la vizaĝo restu junaspekta. En jena video vi povas vidi kiel.
Laoso
Laosa masaĝo (en Laoso nomata 'Bib Hayn Lao ') estas iom pli malfortprema ol la tradicia taja masaĝo kaj estas kutima preni vaporbanon antaŭ tiu masaĝado Ĝi konsistas el premadoj, streĉadoj, knedadoj kun la manoj sed same bone kun la piedoj, la genuoj kaj la kubutoj.
Maroko
Masaĝo kun argano-oleo.
Meksiko
Hakali (kakto) masaĝo kiu kombinas indiĝenajn masaĝteknikojn kun mikso de lokaj ingredientoj kies ĉefa estas la kakto senpikigita kaj bolita en akvo.
Mongolio
En la mongolia kaj azia kuracaj tradicioj (tibetaj, ĉinaj) oni uzas arbaran mielon por mielmasaĝo. Antaŭe oni enfrotas la dorson kun iom da alkoholo, post kiam oni masaĝas kun la mielo la dorson de supre malsupren, prefere unu matene kaj vespere ĝis 3 fojoj semajne dum 15 minutoj. Tiu speco de masaĝo stimulas tra la refleksaj zonoj (meridianoj aŭ nevideblaj energiolinioj) de la dorso la funkciadon de la koncernaj organoj. Rezulte de speciala masaĝa tekniko (pumpimitaj movoj de la manoj) la tir-efekto de la masaĝo atingas profundajn tavolojn de la korpo kaj riparas la ekvilibron de la vivo-energion 'ĉi'.
Nepalo
La nepala masaĝo estas ajurvedstila masaĝo kiu kombinas frikciojn, profundajn cirklajn manmovojn kun subtila prilaborado de prempunktoj per specifaj vibraj manmovoj en kiu tradicia sonkonko intervenas je la fino de la sesio.
Oceanio
"Lomi Lomi Nu" estas tradicia masaĝo el Havajo, origine inspirita de la malnova, ŝamana tradicio nomata 'kahuna ' aŭ 'ma-uri'. Tiu ĉi masaĝo estas influita de la danco-arto konsistante el naturaj, fluaj manmovoj pere de glitanta premo de la manoj, antaŭbrakoj kiuj kreas energiofluon. La uzataj manmovoj estas tre vastaj, kvazaŭ maraj ondoj rulas super la tuta korpo.
Kiel indiĝena praktiko, ĝi varias je insulo kaj je familio. La vorto lomilomi ankaŭ uzata vorto por masaĝo en Samoo kaj orienta Futuna. Sur la insulo Samoo, ĝi ankaŭ estas konata kiel lolomi kaj milimili. En orienta Futuna, ĝi ne nur estas nomita milimili, sed ankaŭ fakasolosolo, amoamo, lusilusi, kinikini, fai'ua.  En Nov-Zelando la indiĝena sanigaj praktikoj konsistis el Māori-masaĝo, en la maoria lingvo ĝi nomiĝas roromi kaj mirimiri.
Alia masaĝo uzas bambuajn bastojn, unu duonplenigita kun grenoj, la alia por rapidritme frapeti la korpon, ne malofte en kombino de kreola muziko. origine inspirita de la malnova mistera shamana tradicio sur Havajo kiu nomiĝas Kahuna aŭ 'Ka Huna'.
En Tongo masaĝo nomiĝas fotofota, tolotolo, kaj amoamo. En Tahitio ĝi estas rumirumi. Sur la tuvala insulo Nanumea, masaĝo estas konata kiel popȏ kaj puke, premadi estas kukumi.
Pakistano
Kvankam origine tantrismo originas el la Drávida-kulturo el la nuna Pakistano kaj el tiu filozofio ekestis tielnomataj tantraj masaĝoj, ĝi ne havas rektan rilaton kun masaĝoterapio, kun la diversaj teknikoj, filozofioj kaj originaj celoj de masaĝoterapio malgraŭ la uzo de la termino "masaĝo". Sekve, ĉe la internacia klasifiko, la "tantrika masaĝo" ne estas agnoskita kiel masaĝo, sed nur vidata kiel alternativa korpoterapio, ne apartenanta al la metodoj uzataj de masaĝaj terapiistoj.
Rusio
La rusa masaĝo-sistemo ekestis antaŭ la sveda kaj koncentriĝas sur knedado-teknikoj. Venik estas ankaŭ rusa masaĝo, nomo unuafoje uzata de Zabludovsky kiu publikigis pli ol cent studojn pri masaĝo en Rusio. Ĝiaj teknikoj estas divideblaj en kvar ĉefaj grupoj: glitmovoj, frotado, knedado kaj vibrado. Rusa masaĝo inkluzivas moviĝkapabligajn ekzercojn, kiuj ne estas kutimaj en aliaj masaĝoteknikoj. Tiuj praktikoj celas neuzitajn lokojn de la korpo kaj estas similaj al la streĉo-ekzercoj en jogo. Plej karakterize por rusa masaĝo estas batadtekniko konata kiel "perkutado"
Svedio
Unu el la plej praktikataj formoj de masaĝo en la okcidenta mondo estas la tn. 'sveda masaĝo ' ankaŭ nomata la  'klasika' masaĝo. Kvankam ĝenerale la kuracisto Pehr Henrik Ling estas ofe konsiderata la patro de tiu masaĝo, pli aktualaj esploroj neas tion : la nederlanda masaĝterapiisto Johan Georg Mezger la kvin diversajn manmovojn kun franclingva nomo, ligitaj al tiu masaĝo : Tanĝado (france Effleurage aŭ longaj, flugtuŝaj glitmovoj kutime je la komenco kaj la fino), Petrisage (rulado de la haŭto), Friction (pli profunda premado per la dikfingro, fingropintoj kaj fingroartikoj), Vibration (vibrado, skuado) kaj Tapotement (ritma frapado per kavaĵforme fermitaj kaj malfermitaj manoj)
Turkio
En orienta banokulturo (hamamo) estis kutimo uzi varmegon kaj herbojn por knedi la korpon ekzemple sur varmigita marmora planko.
Usono
"Esalen" aŭ kalifornia masaĝo estas tuteca oleomasaĝo kiu estĝis en la Instituto Esalen en Big Sur (Kalifornio). Ĝi celas la harmoniigon de la korpo kaj de la animo, agrable alkonduki energion al la korpo kaj kreskigi la korpokonscion.
Ŝtonmasago inventita en Arizono fare de Mary Nelson uzas bazaltajn ŝtonojn, varmajn aŭ malvarmajn aŭ en kombino. Usono : Watsu masaĝo estas kombino de ŝiacu kaj akvoterapio.
Vietnamio
Dâm Bop aŭ Tâm Quât estas vietnama nomo por tradicia vjetnama masaĝo (de majstro al diĉiplo aŭ en familia tradicio) kiu iel similas al la taja tradicia masaĝo. Ĝi estas sintezo de du tradiciaj masaĝoj de suda kaj norda Vjetnamio aktualigita de Majstro Tu Minh Tân. La masaĝistoj uzas "molan forton" por malfari nodojn kaj premojn en la muskoloj per la uzo de tre diversaj teknikoj: rapida sed leĝera perkutado, premado kun la manplatoj kaj dikfingroj, pétrissages, vibrado, voblado kaj tirlongigo. Tiu masaĝo estas prefere praktikata surplanke, sur masaĝa tatamo. La masaĝata persono restas vestita, prefere en flekseblaj kaj komfortaj vestaĵoj. Nuntempe la pura 'Tâm Quât' masaĝo ne plu estas kutime praktikata en vjetnamaj bonfartejoj, ĉar oni ĝin kombinas kun aliaj elementoj kiel tiuj el la taja, ĉina, japana, sveda masaĝoteknikoj por krei diversajn korpomasaĝojn.
Diện Chẩn Việt aŭ VinaMa (mallongigo de Vina por 'Vietnam' kaj Ma por masaĝo) estas akuprema masaĝo nur de la kapo, kiu ankaŭ uzas unikajn masaĝteknikojn kaj iujn helpilojn el Vietnamio. VinaMa estas plua disvolviĝo de la tekniko fare de prof-o d-ro Bùi Quôc Châu.
Zanzibaro
La Zanzibara masaĝo originas el Zanzibaro, insulo kie renkontiĝis la afrika kaj hindiaj kulturoj. Ne estas la asemblado de nur deko da teknikoj, sed la varieco de la manmovoj (tipe ekzemple estas la manmovo kun kruciĝo de la kruroj) kaj la riĉeco de la muziko kiuj faras tiun ĉi masaĝon unika en sia speco. Tiu formo de masaĝo ne estus praktikata en Zanzibaro mem, sed havi strangan originon kaj nur esti prezentata sur kosmetika retejo.
Masaĝo kaj akrobacio
Masaĝo fariĝas arto kiam ĝi estas praktikata kun lerto dum akrobataĵoj. Plej bona ilustro de tio troviĝas en jutuba video titolata 'flying massage'
Masaĝo-principoj (laŭ ĉina praktiko)
Laŭ la teorioj de la moderna fiziologio, la korpo estas regulata pere de la nerva kaj korpolikvaĵa sistemoj. La efikoj de la masaĝo pasas tra la nervosistemo al diversaj organoj por tie stimuli aŭ malhelpi kuntiriĝon aŭ dilatiĝon. Samtempe, per la korpolikvaĵa sistemo, ĝi influas la agadon de diversaj hormonoj, kiuj regulas la metabolon kaj la funkciadon de la organoj.
Masaĝoj en lernejoj, feriejoj, vartejoj...
En lernejoj kie multas ĉikandado, masaĝi helpas maltaltigi la streĉon kaj preventi aŭ forte malaltigi ĉikanadon : pro la ekesto de konekto la etoso pliboniĝas kaj amikeco kaj pozitiva atento pli oftiĝas. Multaj problemoj (ekzemple negativa atento) en lernejoj kie oftas ĉikanado, trovus sian kaŭzon en 'haŭto-malsato', bruo kaj la influo de amaskomunikiloj kaj koputilado.
MISA Internacia estas reto de asocioj en 30 landoj kiuj okupiĝas ekde la 2010-aj jaroj pri programoj de masaĝoj en lernejoj en kiuj la infanoj lernas ekzemple pozitivan socian kontakton inter si, lernas en sana maniero pri amo kaj intimeco kaj la rajton diri jes aŭ ne al invito al masaĝo. Kutime tiu kiu gvidas la masaĝo-momentojn ne mem masaĝas la infanojn, sed metas la infanoj en duopoj aŭ en grupo post kiam la infanoj kiuj masaĝas demandu unue la permeson al allia samklasan(in)o. La gvidanto nur gvidas kaj invitas al interŝanĝo por fini kun dankesprimo. En iuj lernejoj oni eĉ uzas libreton kun masaĝrakontoj por infanoj. Infana masaĝo estas nun bone rekonita en la mondo ĉefe pro la laboro de la Internacia Asocio de Infana Masaĝo (IAIM).
En Francio eĉ ekzistas kvazaŭ templo de masaĝoj (Espace des possibles) kie homoj venas por praktiki artojn kaj aktivecojn kiuj stimulas la personan kreskon (jogo, muziko, teatro, senperforta komunikado, kantoj, konscia marŝado (afgana marŝado), dancoj (salso, tango, improvizita kontaktdanco, ktp.).
Kritiko
La maniero kiel oni tuŝas multe dependas de ies kulturo kaj la kutimoj kaj sintenoj vidalvide de tuŝo ankaŭ estas forte ligitaj al la kultura medio en kiu ili ekestis. Doni masaĝon eblas el du tre malsamaj perspektivoj: el la vidpunkto de plendoj/simptomoj aŭ el vidpunkto de la ricevantoj de masaĝo povas havi malsimilajn dezirojn kaj bezonojn por lasi sin masaĝi.
En iuj landoj iuj masaĝejoj ofertas al klientoj seksan senpezigon kiel ilustrita en la usona filmo 'Happy Endings ' (feliĉaj finoj). En la klopodo distanciĝi de malbona imago, iuj masaĝisto-asocioj en Usono volas meti la masaĝpraktikon en pure 'terapia' kunteksto kvazaŭ necesus terapia bezono por rajti esti masaĝata kaj ricevi masaĝon nur pro la bezono senti sin pli bone ne povus esti bona kialo por peti masaĝon. Kvankam ekzistas speco de masaĝo nomata tantra masaĝo kiu ofte funkcias kun seksa energio tio ne signifas ke la masaĝo ankaŭ estas seksa aŭ pli ĝuste kondukas al sekso.
KEV
La vorto havas plurajn signifojn:
Masaĝo
Internacia kvalifikado
Multaj praktikistoj ne havas licencon. Naciaj aŭ internaciaj organizaĵoj ne atingis interkonsenton pri normoj. La Internacia Terapia Ekzamena Konsilio (ITEC) ofertas ekzamenojn dum kiuj oni testas la teorian scion kaj praktikan kapablecon (kie aplikebla) de ĉiu kandidato por certigi ke iliaj kvalifikoj estas de sufiĉe alta nivelo por atingi la Internacian Profesian Kvalifikon.
Literaturo - Filmo
Libroj
Le guide complet du massage (La kompleta masaĝo-gvidilo), Wendy Kavanah, 256 p., Les nouvelles esthétiques spa
Massage for therapists (masaĝoj por terapiistoj), Margeret Hollis, 1998, Blackwell Publishers, ISBN 0632047887
Massages du monde (masaĝoj de la mondo), Gauthier, Marie-Bénédicte, Aïache, Véronique, 150 p., Les nouvelles esthétiques spa (magazino de beleco-profesiuloj).
Filmoj
Yumeiho : 65 manovroj klarigitaj en Esperanto
Tradicia tajlanda masaĝo ( นวดแผนโบราณ, Nuad Thai Bo'Ran)
Afrikaj masaĝoj : Vunkuwa (angla), Masaż Afrykański (pola)
Ma-uri masaĝo
DVD ; Traditional Balinese Massage (tradicia balia masaĝo)
DVD : Gvidilo por sinmasaĝado : por konatiĝo kun la tekniko de sinmasaĝado kaj mem provi ĝin (memeldono, sigitat45 ĉe gmail.com)
DVD : Guy Dumont, Ma vision du massage (mia rigardo sur masaĝo) kaj Massage artistique (arta masaĝo)
DVD : 7 manoeuvres fondamentales de massage, Jean-Michel LARDRY, Les nouvelles esthétiques spa,
Arta filmo Full Body Massage (Tutkorpa Masaĝo) en kiu iuj masaĝteknikoj estas klarigitaj.
Faka terminaro aŭ solfeĝo por masaĝistoj
'effleurage ' (malpeza aŭ malmola 'effleurage'), kiu malstreĉigas muskolojn kaj plibonigas cirkuladon al la malgrandaj surfacaj sangaj glasoj kaj estas pensita kreskigi la sangofluon al la koro; 'petrissage ' (kunpremado), kiu inkluzivas knedadon, pinĉadon kaj frotadon kaj estas utila en la etendado de cikatroj, muskoloj kaj tendenoj; 'tapotement ' (perkutado), en kiu la flankoj de la manoj estas uzataj por frapi la surfacon de la haŭto en rapida ritmo por plibonigi la sangocirkuladon. La masaĝoteknikoj evoluis dum multaj epokoj kaj integris influojn el oriento kaj okcidento. Inter la plej uzataj teknikoj ankoraŭ mencieblas :
Al la pasivaj manmovoj, dum kiuj la masaĝita persono mem faras neniun streĉadon, apartenas ekstensado, pronado, supinado, fleksado, plekto-movo.
Alisepecaj informoj por profesiaj masaĝist(in)oj temas pri konsiloj rilate al la komunikada lingvaĵo de klientoj aŭ konsiloj por konvene praktiki kiam oni vivas pare.
Maßweiler
Maßweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Cañamero
Cañamero [kanjaMEro] (Kanabisto aŭ Kanabejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas cañameranos. La censita populacio en 2008 estis de 1.803 loĝantoj.
Situo
Cañamero estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro, sudoriento de la provinco kaj en la komarko aŭ distrikto Las Villuercas, je altitudo de 598 m; je 107 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 255 km de Madrido, la ŝtata ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 151,4 km². Ĝi limas kun la municipoj de Guadalupe, Logrosán, Alía, Berzocana kaj Valdecaballeros.