cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Théophile Malo Corret de la Tour d'Auvergne
Franca revolucio
Li deiris por la armeo de Rejno, kiel simpla volontulo. Li militis en 1799, en Svislando, estis elektita ano de la leĝofara Asembleo, post la 18-a de Brumero, sed rifuzis kunsidi, dirante : Mi ne scias fari leĝojn, mi scias nur defendi ilin, sendu min al la armeoj. Li rifuzis plurajn promociojn kaj tiam estis nomata « unua grenadisto de la respubliko » de Napoleono Bonaparte.
La vespere de la batalo de Oberhausen, en Bavario, li estis vundita je la koro per lanĉo kiam la 46-a duonbrigado de la armeo de Rejno estis atakita de la kontraŭa kavalerio.
Omaĝoj
La tuta armeo bedaŭris tiun bravulon, kiun ĝi starigis kiel modelon. Lia korpo volvita per kverkaj kaj laŭraj folioj estis kuŝigita sur la loko mem, kie li estis mortigita. Oni starigis monumenton sur kiu oni gravuris tiun epitafon : LA TOUR D'AUVERGNE. Oni scias ke lia balzamita koro estis zorgege konservata de lia roto, kaj ke je la apelo de lia regimento ĝis en 1814, la plej maljuna serĝento respondis nome de La Tour d'Auvergne : Mortinta sur batalkampo.
Lia militista kariero rajtigis lian citon sur la triumfa Arko de Parizo per la nomo « L Tr Dauvergne » sur la 18-a kolono.
Rohrbach (Supra Bavario)
Rohrbach estas komunumo en Germanio, borde de la rivero Ilm. Ĝi troviĝas en la distrikto Pfaffenhofen an der Ilm kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Théophile Malo Corret de la Tour d'Auvergne
Omaĝoj
Bronza statuo skulptita de la barono Carlo Marochetti estis starigita en Carhaix-Plouguer la. Tiuokaze, la balzamita koro de La Tour d'Auvergne estis transportata laŭ granda ceremonio de Parizo al Carhaix tra Rennes. La gazeto "La Presse" skribis tiel en Marto 1841 : "Lunde, la trapasis Rennes S-ro Du Pontavice de Heussey, portanta la urnon, kiu entenas la koron  de La Tour d'Auvergne, unua grenadisto de Francio. La urno estas el arĝento kaj altas tridek centimetrojn inkluzivante la brile ruĝan grenadon, kiu estas sur ĝi. Meze estas koro kun superstaranta lanco. (...). Ĉe la malsupra parto de la urno estas gravurita la sekvanta teksto  : Traduko: La Tour d'Auvergne mortis, sed tio okazis sur la batalkampo. Ni enviu lian forpason, kaj konservu lian koron,
En Carhaix, en 1900, la festoj de la centjariĝo de lia morto daŭris dum kvar tagoj kun ĉeesto de grandega homamaso, prezidataj de la ministro pri milito, la generalo André. En 1904, la arĝenta urno entenanta lian koron estis donita dum patriota kaj milita ceremonio al la Palaco de la Invalidoj de la familio du Pontavice de Heussey.
Verkado por la kelta lingvo
« Mi havas pension je preskaŭ 800 pundoj, kelkajn librojn, miajn manskribaĵoj, bonajn armojn, diris li, tio estas multe por militanta grenadisto, tio sufiĉas por viro, kiu ne kreis bezonojn por si en sia emeritiĝo. »
La princo de Bouillon, kiu akiris dank'al la agnoskita valoro de La Tour d'Auvergne la redonon de siaj bienoj, donacis al li terpecon en Beaumont-le-Roger, kiu enspezigis al li da rento; sed la modesta militisto rifuzis, ne volante doni prezon al liaj servoj. La familio de La Tour d'Auvergne estis bastarda branĉo de la familio de Bouillon.
Deputito fanfaronis pri sia monhavo kaj ofertis al li sian protekton. ''Vi estas do tre potenca, diris al li La Tour d'Auvergne, kiu tiam estis en la plej granda senhaveco. — Sendube. — Eh nu ! petu por mi.... — regimenton ? — Ne, ŝuparon.''
Li testamentis sian bibliotekon al Eloi Johanneau. Carnot ankaŭ diris pri li ke « Lia erudicio egalas lian bravecon » en letero al la konsulo.
Anekdoto
Balado de William McGonagall pretendas ke La Tour d'Auvergne sola defendis turon kontraŭ aŭstroj, sed tio ne estas pruvita.
Vallespir
Vallespir (Vallespir [ˌvaʎəsˈpi]) estas komarko de Nord-Katalunio (Pyrénées-Orientales, Francio), kun ĉefurbo Ceret. Ĝi havas limojn kun komarkoj Alt Empordà (sud-oriente), Garrotxa (sude), Ripollès (sud-okcidente), Conflent (nord-okcidente) kaj Rosselló (nord-oriente).
Arend Veen
Arend Veen (naskiĝis la en Berkhout (Koggenland), mortis la  en Amsterdamo) estis nederlanda esperantisto, prezidanto de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE) inter 1938 kaj 1946, kaj aktiva ano de la Sennacieca Asocio Tutmonda. Li estis ano de la Socialdemokrata Laborista Partio.
Dum la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj
Veen estis laboristo ĉe banko, kie esperantista kolego rakontis al li pri la lingvo. Veen esperantistiĝis en 1927. En 1929 li kunfondis la kvinan amsterdaman FLE-sekcion, "Grupo Zamenhofa". En 1931 li iĝis prezidanto de tiu grupo.
Veen havas specialan atenton por propagando kaj instruado al junuloj. Li iĝis la "spirita patro" de la junulargrupo "La Mondamikoj".
En 1930 Veen iĝis sekretario de FLE ĝis 1938. Dum tiuj jaroj li estis gvidanto de la novaĵservo — kiuj sendis mesaĝojn pri la federaciaj laboroj al lokaj kaj regionaj gazetoj — kaj la radia servo — kiuj korespondis pri radiaj prelegoj kaj muziko ĉefe kun la socialdemokrata radioservo VARA. Tuj poste sia sekretarieco Veen iĝis la federacia prezidanto, elektita je la federacia kongreso en Leeuwarden.
La dua mondmilito
Komence de la dua mondmilito, Nederlando estis konkerita de Nazia Germanio. La konkerantoj malpermesis Esperanton. Prezidanto Veen diris post la kapitulaco: "Ni daŭrigu nian laboron tiom longe, kiom la cirkonstancoj permesos". En la Laborista Esperanto de julio 1940, li skribis:"'Kvankam pro la cirkonstancoj niaj ebloj estas limigitaj, ni tamen devas streĉi ĉiujn niajn fortojn por resti starantaj en la ŝtormo, kiu furiozas ĉirkaŭ ni. La fidon pri la estonteco ni ne perdis. Iam aŭroros pli bona tempo, tempo, kiam la limoj eble ne montriĝos plu tiaj baroj, kiaj ili estas ĝis nun; tempo, kiam Esperanto, kiel neŭtrala, ĝenerala lingvo por ĉiuj popoloj apud ilia propra lingvo, povos esti beno por la homaro kaj spertos ĝeneralan ŝaton. Tial ni ĉiuj en tiuj ĉi ŝtormaj tempoj devas posteni por nia organizo.'"En 1941, Germanio likvidis FLE. Sed sub prezidanto Veen, la estraro ja "preparis ĉion por restarigi ĝin, kiam la malluma epoko estos pasinta."
Post la milito
Post la milito li restis prezidanto de FLE kaj iĝis prezidanto de la Nederlanda Centra Komitato Esperantista. En la printempo de 1946 li malsaniĝis kaj enmalsanulejiĝis. En somero la kuracisto anoncis la baldaŭan morton de Veen.
Postlasaĵo
La nepino de Arend Veen estas aktiva SAT-ano kaj IEI-estrarano Saskia Veen.
Ferenc Pázmán
Ferenc Pázmán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pázmán Ferenc estis hungara aktoro, kantisto (baritono). Ferenc Pázmán naskiĝis la  en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Li edziĝis en 1904. Menciindas, ke li estis la unua hungara akvariisto.
Renáta Udvary
UDVARY Renáta [pr. udvari] estas hungara dancistino, aktorino naskiĝinta en Kluĵo la 15-an de majo 1936.
Mezuro
Mezurado estas la tuto de agoj plenumataj per mezuriloj kun celo trovi nombran valoron de mezurinda grando en akceptita mezurunuo. Mezuro estas unu el tiaj agoj aŭ ties rezultanta valoro mem. Oni distingas du manierojn de mezurado:
Karakteriziloj
La rezulton de mezurado karakterizas tri ecoj:
Ĉiu grando havas siajn mezurunuojn, ekzemple la longon oni mezuras per metroj, kilometroj, mejloj, parsekoj depende de la landoj kaj celoj. Pro la abundeco de diversaj mezurunuoj kaj ilia ordigo la 11-a ĝenerala konferenco pri mezuroj en 1960 aprobis internacian sistemon de fizikaj grandoj. Ĝi nomiĝas Sistemo Internacia de Unuoj (: Système International), mallonge SI. SI esence estas la moderna versio de la metra sistemo.
Se la necerteco ne estas indikata eksplicite, oni indikas ĝin per la nombro de donataj ciferoj. Ekzemple mezur-valoro de 152 (en iaj unuoj) kutime indikas, ke la supozata rezulto estas inter 151,5 kaj 152,5, sed rezulto de 152,83 supozeble estas inter 152,825 kaj 152,835, do havas malpli grandan necertecon.
Por mezurado ĝenerale necesas difini aŭ indiki la kondiĉojn, ĉar la rezulto ofte dependas de la mezura medio. Ekzemple la volumeno de solidaĵo aŭ la premo de gaso ĝenerale kreskas kun la temperaturo. Pri multaj ĉiutagaj mezuradoj tio estas neglektebla, ekzemple por mezurado de la alto de homo (kiu tamen iom diferencas inter mateno kaj vespero).
La SI-unuoj
La SI-sistemo difinas bazan unuon por ĉiu el la sep bazaj fizikaj grandoj:
Ĉiuj aliaj grandoj estas mezureblaj per kombinoj de ĉi tiuj bazaj unuoj. Ekzistas ankaŭ grandoj sen-unuaj aŭ "sen-dimensiaj", ekzemple la angulo, mezurebla per radianoj; unu radiano estas la angulo, kies arko identas al la radiuso, kaj ĉi tiu difino estas sendependa de la unuo de longo. Angul-mezurado per gradoj estas transkalkulebla al radianoj per multipliko per π/180 aŭ divido per proksimume 57,29578.
Mezurprocezo
La konvencia teknologio, modeligebla pere de la klasika mekaniko ne okazigas seriozajn problemojn por la mezurprocezo. Tiel por kelkaj aŭtoroj la mezurprocezo postulas karakterojn relative simplajn kiel por ekzemplo: Kvankam eblas difinoj pli komplikaj kaj priskribaj de la mezurprocezo de geometria grando, kiel je la jena difino: La mezurprocezoj de fizikaj grandoj kiuj ne estas geometriaj dimensioj okazigas kelkajn aldonajn malfacilojn, rilatajn kun la precizeco kaj la efiko okazigita sur la sistemo. Tiel kiam oni mezuras kelkajn fizikajn grandon oni postulas en multaj okazoj ke la mezurilo iel intermetu sin en la fizika sistemo en kiu oni devas mezuri ion aŭ eniru en kontakto kun tiu sistemo. En tiuj situacioj oni devas esti zorgema kaj atentema por eviti serioze modifi la observatan sistemon. Laŭ la La mezurprocezoj de fizikaj grandoj kiuj ne estas geometriaj dimensioj okazigas kelkajn aldonajn malfacilojn, rilatajn kun la precizeco kaj la efiko okazigita sur la sistemo. Tiel kiam oni mezuras kelkajn fizikajn grandon oni postulas en multaj okazoj ke la mezurilo iel intermetu sin en la fizika sistemo en kiu oni devas mezuri ion aŭ eniru en kontakto kun tiu sistemo. En tiuj situacioj oni devas esti zorgema kaj atentema por eviti serioze modifi la observatan sistemon. Laŭ la klasika mekaniko ne ekzistas teoria limo al la precizeco aŭ la grado de perturbo kiun tiu mezurado povos okazigi sur la sistemo (tio kontrastas serioze kun la kvantuma mekaniko aŭ kun kelkaj eksperimentoj en sociaj sciencoj en kiuj la propra eksperimento de mezurado povas interferi en la partoprenantaj subjektoj).
Aliflanke, oni devas atenti, ke la mezurado estas farata inkludante iun tipon de eraro, pro malperfektoj de la instrumentaro aŭ pro limigo de la mezuranto, nome eksperimentaj eraroj, pro tio, oni devas realigi la mezuradon tiel ke la produktita modifo estu multe pli malgranda ol la eksperimenta eraro okazebla. Pro tio mezurita grando estas konsiderata kiel hazarda variablo, kaj oni akceptas, ke mezurprocezo estas akurata se la statistika averaĝo de tiuj mezuroj konverĝas al la loĝantara averaĝo. En klasika mekaniko la limigoj por la grado de precizeco estas ĉiam de teknika aŭ praktika karaktero, tamen, en kvantuma mekaniko eksistas teoriaj limoj por la grado de precizeco kiun oni povas atingi (prie oni vidu artikolojn necerteca principo, teoremo de Bell-Kochen-Specker).
Rekta mezurado
La Rekta mezurado estas atingebla per instrumento de mezurado kiu komparas la mezurotan variablon kun iu modelo. Tiel, se oni deziras mezuri la longon de objekto, oni povas uzi kalibrilon. Oni komparas la longon de la objekto kun la longo de la modelo markita per la kalibrilo, farante la komparon per la distanco. Tio okazas je la mezurado de la frekvenco de ventolilo per stroboskopo. La mezurado estas la frekvenco de la ventolilo (nombro de turnoj por difinita tempo) antaŭ la frekvenco de la stroboskopo (nombro de brilero por difinita tempo).
Nerekta mezurado
Ne ĉiam eblas realigi rektan mezurprocezon, ĉar ekzistas variabloj ne mezureblaj per rekta komparo, pro kio oni devas agadi per modeloj de la sama naturo, aŭ ĉar la mezurenda valoro estas aŭ tre granda aŭ tre malgranda kaj dependas de barieroj de alia naturo ktp. Tiel nerekta mezurado estas tiu en kiu serĉata kvanto aŭ grando estas ĉirkaŭkalkulita mezurante unu aŭ pliaj diferencaj kvantoj aŭ grandoj, kaj estas kalkulata la serĉata kvanto aŭ grando pere de kalkulo el la kvantoj aŭ grandoj jam rekte mezuritaj.
Kaj tio ebligas kalkuli la alton de la konstruaĵo el rektaj mezuroj.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri mezur(ad)o en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Badesi
Badesi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Trinità d'Agultu e Vignola, Valledoria (SS) kaj Viddalba.
Hürm
Hürm estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformemuloj
La Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformuloj, EKR (European Conservatives and Reformists, ECR) estas la konservativa frakcio en la Eŭropa Parlamento, fondita post la eŭropaj balotoj 2009. La programo de EKR bazas sur la Praga Deklaracio, kiu disvastigas jenajn valorojn: libereco de individuo, subteno al libera komerco kaj aliaj.
Auswil
Auswil estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 650 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformemuloj
En la frakcio membras 54 deputitoj, do EKR estas la 5-a plej granda el ĉiuj 7 frakcioj de la EP. Al ĝi interalie aliĝis Konservisma Partio el Britio kaj Juro kaj Justeco el Pollando.
Auswil
Geografio
Auswil situas en la Svisa Mezlando proksimume 10 kilometrojn sude de la urbo Langenthal. La komunumo Auswil konsistas el la vilaĝoj Oberauswil, Unterauswil, Hermandingen, Aerbolligen kaj Rohrbachberg. En sudo la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la bordo de la rivero Langete.
Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformemuloj
Prezidanto
La prezidanto de la frakcio estas polo Michał Kamiński. Kamiński estu la vicprezidanto de la EP, tamen pro Edward McMillan Scott, kiu rompis enajn partiajn kondiĉojn kaj same kandidatis, Kamiński ne estis elektita. Lige kun tio, Michał Kamiński ekestis la prezidanto de EKR.
Auswil
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,65 km², de kiuj 11,4% estas kovritaj de arbaro, 82,6% servas por agrikulturo kaj 4,95% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Auswil limas en nordo al Madiswil, en oriento al Gondiswil, en sudo al Huttwil, kaj en okcidento al Rohrbach. Auswil ne disponas pri konekto al la publika tranpsortreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Auswil datiĝas el la jaro 855 kiel Ouvistwilare. La mezepoka Burgo Rohrbachberg, kiu estis en la 12-a jarcento posedaĵo de kiburgaj vasaloj, en la jaroj 1318 kaj 1323 estis detruita de bernanoj. Ĝis en la 19-a jarcento, kiam la komunumo sendependiĝis Auswil apartenis al la komunumo Rohrbach, al kies paroĥo ĝi eklezie ankoraŭ apartenas. Kiel Rohrbach Auswil apartenis dum mezepoko al la Monaĥejo Sankt-Galo. En la jaro 1504 ĝi kun Rohrbach estis vendita al la urbo Berno.
Nigrabeka nestamasulo
La Nigrabeka nestamasulo, Nigrabeka megapodo aŭ Nigrabeka talegalo (Talegalla fuscirostris) estas specio de birdoj de la familio de Megapodedoj. Ĝi estas unu el tri specioj de la genro Talegalla.
La familio
Ĉiuj specioj de la familio de nestamasuloj kovas kaj kovis la ovojn ne per rekta sidado sur ili, sed per enterigo en amasnestoj el sablo, mortintaj folioj kaj alitipa rubo, el kio devenas la komuna nomo de la familio. La latina scienca nomo kaj de la genro kaj de la familio devenas el kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive granda kaj piedo, alude al ties grandaj, fortikaj kruroj kaj piedoj necesaj por rasti enormajn kvantojn de tero kaj vegetala materialo, kies putriĝo poste varmigos la ovojn.
Distribuado kaj habitato
Ĝi troviĝas en la insulo Novgvineo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.
Aspekto
Klara distingilo de tiu specio estas nigra beko kiu distingas la specion de la samgenra Ruĝbeka nestamasulo.
NGC 4862
NGC 4862 (aliaj indikoj — IC 3999, MCG -2-33-79, PGC 44610) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Veritatis Splendor
Veritatis Splendor ("La Brilo de la Vero") estas la unuaj vortoj kiuj faras la titolon de encikliko de Johano Paŭlo la 2-a. Tiu dokumento esprimas la pozicion de la Katolika Eklezio pri la kondiĉo de la homo antaŭ la bono kaj malbono, kaj pri la rolo d la Eklezio en la morala instruado. La encikliko estas unu el la intervenoj de la eklezia instruofico pri la Morala teologio pli kompletaj kaj filozofie argumentitaj en la katolika tradicio. Ĝi estis promulgita la 5-an de aŭgusto 1993.
Enhavo de la encikliko
La Veritatis Splendor (mallonge: VS) respondas al la problemoj pri morala teologio kiuj estis estigitaj en la Eklezio precipe en la dua duono de la 20-a jarcento. Tiuj problemoj koncernas la kapablon de la homo distingi la bonon, la ekziston de la malbono, la rolon de la homa libereco kaj de la homa konscienco, la mortan pekon, la aŭtorecon de la eklezia instruofico kiel gvido por la homo. Responde al ili, la papo johano Paŭlo la 2-a forte asertas ke la morala vero estas konebla, ke la elekto por la bono aŭ malbono havas profundan efikon sur la persona rilato kun Dio, kaj ke ne ekzistas kontraŭdiro inter la libereco kaj la elekto de la bono. En tiuj-ĉi sekvaj paragrafoj estos prezentitaj la enhavoj de la encikliko, ilin grupigante laŭ grandaj temoj:
Respondo al la morala relativismo
La Veritatis Splendor startas asertante ke ekzistas absolutaj veroj alireblaj por ĉiuj. Kontraŭa al la morala relativismo, la encikliko asertas ke la morala leĝo estas universala, por ĉiuj personoj de la diversaj kulturoj, estante ĝi enradikita en homa kondiĉo mem. Johano Paŭlo la 2-a instruas ke, sendepende de kiel kaj kvante iu persono estas fora el Dio, en la koraj profundecoj restas ĉiam la nostalgio de la absoluta vero kaj la soifo de ĝia plena scio. (VS 1).
Aŭtoritateco de la Katolika Eklezio en la primorala instruo
Estas instruate ke Dio povas respondi rilate la demandon pri la bono ĉar Li estas la Bono. Sin demandi pri la bono, efektive, signifas sin adresi, finfine, al Dio, pleneco de la bono.(VS 9). Kontraŭ la opinio ke la eklezia instruo havas rolon pure instigan, Johano Paŭlo la 2-a reasertas la tradician doktrinon, laŭ kiu la Eklezia instruofico havas aŭtoritaton esprimi definitivajn decidojn pri moralaj problemoj. Plue, li aldonas ke la Eklezio liveras apartan helpon donitan de Jesuo Kristo por helpi trovi la respondon al la ĉies demando pri kio justas kaj maljustas.
Natura morala leĝo
La encikliko ricevas kaj subtenas la rolon de la homa racio en la malkovro kaj aplikado de la natura morala leĝo (nome tiuj aspektoj de la morala leĝo kiuj povas esti konataj sen la dia revelacio). Malgraŭ tio, asertas la encikliko, estante Dio aŭtoro de la morala leĝo, la homa racio ne rajtas okupi la postenon de la elementoj montrantaj dian originon: “(citaĵo)… La aŭtonomio de la praktika racio ne povas signifi ke la homo posedas en si mem propran leĝon, aŭ rajtas ĝin krei…” (VS 40).
La konscienca juĝo
Estas proponita la tradicia katolika instruo laŭ kiu la homo estas intime devigata sekvi sian konsciencon, Johano Paŭlo la 2-a priskribas la konsciencon kiel formon de intima dialogo. Tamen, li insistas, ne estas nura formo de dialogo inter la homo kaj si mem, sed estas, multe pli, dialogo inter la homo kaj Dio. Tian konsciecon la papo komparas, spurante sanktan Bonaventuron, dian heroldon kiu proklamas la dian leĝon. La Veritatis Splendor asertas ke ĉiu persono estas devigata serioze engaĝiĝis formi sian konsciencon ĉar ĝi povas erari en siaj juĝoj. Komprenante kiaj estas la moralajn instruojn de la Eklezio, la homo edukas ankaŭ sian konsciencon.
"Fundamenta Opcio", peko kaj savo
La encikliko respondas ankaŭ pri la ideo de la fundamenta opcio. En tiu teologia teorio, la apartaj agoj de la homo nenecese korodus lian lastan savon: kio gravas estus la fundamenta orientiĝo por aŭ kontraŭ Dio. La papo decide batalas tiun teologian vidpunkton asertante ke ĝi kontraŭas la Biblion kaj la tradician katolikan instruon rilate la pekon kaj savon. Li oponas ankaŭ pro filozofiaj motivoj skribante: “Deigi la fundamenta opcion el konkreaj kondutoj signifas kontraŭdiri la substancan integrecon aŭ la personan unuigon de la morala aganto en ties korpo kaj animo”. (VS 67).
12796 Kamenrider
12796 Kamenrider estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).
Veritatis Splendor
Agoj intrinseke malbonaj
La encikliko subsrekas ankaŭ ke iuj agoj estas intrinseke malbonaj. En la lingvaĵo de la katolika morala teologio, tio signifas ke iuj agoj, se konscie kaj plenlibervole plenumitaj, estas ĉiam maljustaj kaj ke neniam povas esti okazoj en kiuj tiuj agoj povas esti permesitaj. Alivorte, tiu aserto estas forta apogilo por la tradicia katolika doktrino laŭ kiu "la celo ne pravigas la ilojn". Johano Pŭlo la 2-a apogiĝas sur la rezonado laŭ kiu iuj agoj estas tiel ruinigaj por la homa persono ke ne povas okazi en malgravigaj cirkonstancoj kiuj povas ilin igi licaj. Kiel ekzemplo, li reasertas la instruon de la Humanae Vitae de papo Paŭlo la 6-a koncernantan la artifikan kontraŭkoncipon, por kiu ne ekzistas cirkonstancoj en kiuj ĝi estas lica.
12796 Kamenrider
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rolulo de la japana sciencfikcia televida serio Kamen Rider ; justicema kiborgo ludita de Hiroshi Fujioka. Naŭdek ok epizodoj de Kamen Rider estis elsenditaj de 1971 ĝis 1973 ; liaj bataloj kaj heroaj rakontoj fascinis ĉiunj infanonj en Japanio, inklude la malkovrinton.
Epistakso
Epistakso (ankaŭ nomita nazosangado, nazosangfluo aŭ nazosangumo, kaj angle epistaxis) estas nazosangelfluo, kiu povas esti el antaŭa flanko de la ena nazo (kiu estas plej ordinara), aŭ malantaŭa flanko de la ena nazo (kiu estas pli verŝajna bezoni sanigado). Foje, dum pli malbonaj okazoj, sango povas flui supre tra la larma tubo, el la okulo.
Občina Naklo
Občina Naklo estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 28,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 5377 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Naklo.
Ján Nepomuk Bobula
Ján Nepomuk Bobula, aŭ János Bobula, tiu lasta laŭ hungarlingve kutima nomordo Bobula János estis hungaria slovaka masonisto, arkitekto, politikisto. Lia filo estis same arkitekto János Bobula. Ján Nepomuk Bobula naskiĝis la en Dovallo  (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa urboparto de Liptovský Hrádok en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Občina Naklo
Loko, priskribo
La Sava Rivero fluas laŭ la sudokcidenta rando. De la nordo fluas la rivero Tržiška Bistrica. Alteco teritorio estas tiel proksimume 370 al 520 metroj. De nordokcidento al sudoriento tra la teritorio de Highway A2 / E61 en la direkto de Ljubljana.
Viescamp-sous-Jallès (stacidomo)
Viescamp-sous-Jallès estas fermita franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Viescamp-sous-Jallès, situanta en  Lacapelle-Viescamp, en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Občina Naklo
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Viescamp-sous-Jallès (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ján Nepomuk Bobula
Biografio
Ján Nepomuk Bobula frekventis gimnazion en Komárom, li ne maturiĝis, sed li lernis hungare. Li iĝis masonisto, baldaŭ li studis helpe de stipendio en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto ekde 1863. Post la arkitektura diplomo li studvojaĝis al Francio kaj Germanio. En 1867 li edziĝis, lia edzino naskis 2 filojn. Kun la subteno de la riĉa bopatrino li establis arkitekturan atelieron kaj planis loĝdomojn, palacojn. Li ankaŭ fondis slovakajn patriotajn societojn, eldonaĵojn, inter 1869 kaj 1872 li havis presejon kun eldonejo. En 1885 li estis ĉeffiguro de la tutlanda foiro, poste li ricevis reĝan ordenon. Jam pli frue li okupiĝis pri la politiko por la slovakoj, sed depost 1875 li forlasis la slovakan publikan vivon kaj konstruis novan politikan (jam hungaran) karieron. Li estis parlamenta deputito inter 1892-1897.
Občina Naklo
Loko, priskribo
Občina Tržič norde, Urba municipo Kranj oriente kaj sude kaj Občina Radovljica okcidente.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:
Bistrica, Cegelnica, Gobovce, Malo Naklo, Naklo, Okroglo, Podbrezje, Polica, Spodnje Duplje, Strahinj, Zadraga, Zgornje Duplje, Žeje
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
József Sümeghy
József Sümeghy [jOĵef ŝumegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sümeghy József estis hungara geologo.
József Sümeghy naskiĝis la en Csabrendek, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Sümeghy maturiĝis en Győr en 1910, poste li studis en Scienca Universitato Ferenc József. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li apartenis al taĉmento de Miklós Horthy. En 1920 li akiris diplomon kaj ankaŭ doktoriĝis en la universitato, kiu ĵus rifuĝis al Budapeŝto. Inter 1921 kaj 1926 li estis asistanto en la universitato, sed jam en pli nova loko en Szeged, poste li laboris en geologia instituto en Budapeŝto. Li atingis la rangon ĉefgeologo en 1932. Komence li esploris la Transdanubion, sed post kelkaj jaroj li estis la unua, kiu trovis la Grandan Hungaran Ebenaĵon esplorenda. Li postmorte ricevis doktorecon ĉe la Hungara Scienca Akademio.
Preĝejo Sankta Petro ad Vincula
Sankta Petro ad Vincula (Sankta Petro ĉenita) estas la paroĥa preĝejo de la Turo de Londono. La preĝejo viziteblas dum vizito al la Turo.
Historio
Kapelo situis ĉe la sito ekde la anglosaksa epoko. La nuna konstruaĵo datiĝas de 1520.
Tomboj
La pregexjo enhavas multajn tombojn de gravuloj, inter kiuj:
Lodja
Lodja estas urbo de la provinco Orienta Kasai de la Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi havas 68.239 loĝantojn laŭ ĉirkaŭkalkuloj de 2005. La areo de la teritorio estas 12 052 km². Oni parolas ĉefe la tetelan lingvon.
Mohamedo la 5-a (Maroko)
Muḥammad ibn Jūsuf aŭ Mohammed ben Júsef, pli konata kiel Mohamedo la 5-a, en araba, محمد الخامس Muḥammad al-Ĥāmis (naskiĝis la en Fez; mortis la  en Rabat) estis sultano de Maroko ekde 1927 ĝis 1953 kaj poste reĝo ekde 1955 ĝis 1961. Li estis la filo de la sultano Juzef de Maroko, kiun li sukcedis post ties morto. Li estis membro de la Dinastio de alaŭioj.
La 20-an de aŭgusto 1953, la francoj, kiuj tiam okupis Marokon devigis lin kaj lian familion ekzili en Korsikon, pro lia apogo al naciista movado, kiu post la Dua Mondmilito naskiĝis en Maroko, kaj metis sur la tronon lian parencon Mohamedo Ben Arafa.
Mohamedo la 5-a kaj lia familio estis poste translokigitaj al Madagaskaro, januare de 1954. Li revenis el la ekzilo la 16-an de novembro de 1955, post opozicii aktive al la franca protektorato. En februaro de 1956 li konversaciis kun Francio sukcese la sendependigon de Maroko kaj 1957 li prenis la titolon Imperiestro poste Reĝo.
Inter liaj edzinoj estis Lalla Abla bint Tahar, kiu estis la patrino de lia filo kaj sukcedanto Hasano la 2-a.
La Internacia Flughaveno Mohamedo la 5-a de Kasablanko havas tiun nomon honore al li.
(18057) 1999 VK10
(18057) 1999 VK10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Piramidaj tekstoj
La "krioj" de la Piramidaj Tekstoj koncernas ĉefe al la protektado de la faraonaj restoj, reanimante lian korpon postmorte, kaj helpante lin ascendi al la ĉielo, kio estas la emfazo de postmorto dum la Malnova Imperio. Tiuj krioj prskribas la vojojn per kiuj la faraono povas veturi, kiaj la uzado de rampoj, ŝtuparoj, skaloj, kaj ĉefe flugante. Tiuj krioj povas esti uzataj ankaŭ por alvoki la diojn helpi, eĉ minace ilin se ili ne plenumas.
Versioj
La Piramidaj tekstoj estis unuafoje malkovritaj en 1881 de Gaston Maspero, kaj tradukoj estis farataj de Kurt Heinrich Sethe (en germana), Louis Sleepers (en franca), Raymond O. Faulkner, Samuel Alfred Browne Mercer kaj James P. Allen (en angla lingvo).
Slovenske Gorice
Slovenske Gorice (Windische Bühel) estas la montoĉeno, kun surfaco de ĉirkaŭ 1017 km², plej granda en la slovena lando. Ĝi situas en nordorienta Slovenio.
Geografie dividita en okcidenta — dezirinde Slovenske Gorice kaj Ljutomersko — Ormoške Slovenske Gorice kaj orienta — Vzhodne Slovenske Gorice, kiuj estas ankaŭ nomita Prlekija-. La pintoj de la montoj tie atingas altecon de 300-400 m. La Slovenske Gorice en la norda kaj orienta limo la Mur-Rivero, en la nordokcidento kun la ebenaĵo nomata Apaško Polje, en la okcidento kun la rivero Drava kaj en la sudo atingas la limon kun Kroatio.
Tipaj de la regiono estas la sub-ebena klimato kun gravaj temperaturaj diferencoj. La kvanto de jara pluvo atingas ĝis 1000 mm / m².
Laŭ datumoj de 1991 vivis sur la teritorio de ĉi tiu montoĉeno 92.320 loĝantoj. De tiam, estis malpeza malpliigo de loĝantaro.
Perim
Perim, Barim aŭ Perimo (arabe بريم Barīm) estas vulkana insulo sen dolĉakvaj fontoj en la marvojo Bab al-Mandab ĉe la suda fino de la Ruĝa maro antaŭ la sudokcidenta bordo de Jemeno. La insulo grandas 13 km² kaj altas ĝis 65 m. La vegetaĵo estas sporada. La insula teritorio apartenas al Jemeno kaj estas parto de ties provinco Hadramaut.
La vulkano erupciis plurfoje en la geologia antaŭhistorio kaj tiel tranĉis la Ruĝan Maron de la Hinda Oceano.
Historio
La insulon vizitis en 1513 portugaloj, kiujn la osmana imperio baldaŭ forbalais el la regiono. Francio okupis la insulojn en 1738, aĉetis ĝin en 1799 la Brita Orient-Hindia Asocio por apogi planitan invadon de Egiptio. La insulon aneksis en 1857 Anglio kaj aldonis al Kolonio de Adeno kaj instalis sur ĝi lumturon. Ekde 1869, la insulo servis kiel karborezerva stacio por ŝipoj, kiuj uzis la Suezan kanalon. La turkoj trupoj provis okupi ĝin dum la unua mondmilito en 1916, sed sensukcese. LA brita regado finiĝis nur la 30-an de novembro 1967, kiam la Popola respubliko de Jemeno iĝis memstara.
Nuntempe oni planas pontojn en la proksimo de la insulo aŭ tra la insulo. La planita 28 km longa insulo interligus Ĝibution kun Jemeno.
11430 Lodewijkberg
11430 Lodewijkberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu kampanjo, Tom Gehrels fotis la ĉielon elde la Monto Palomar kaj sendis la fotografiajn platojn en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzaminis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la kosmonaŭton Lodewijk van den Berg, unuan nederland-naskitan civitanon, kiu partopreni al kosmoflugo. Naskiĝinta en Sluiskil (vilaĝo de la komunumo Terneuzen), li flugis sur la kosmopramo Challenger en 1985. Kiel fakulo pri utila ŝarĝo li faris plurajn eksperimentojn pri kristaloj por la misio Spacelab-3.
Jorge Castañeda Gutman
Jorge Castañeda Gutman (Meksikurbo, 24-a de majo de 1953) estas intelektulo kaj politikisto de Meksiko kiu okupis la postenon de Sekretario de Eksteraj Rilatoj de 2000 al 2003.Li estas filo de Jorge Castañeda y Álvarez de la Rosa —diplomato kaj historiisto kiu okupis la Sekretarion de Eksteraj Rilatoj de 1979 al 1982, dum la sesjara registado de José López Portillo— kaj de Neoma Gutman, devena de Belorusio. Li studis Ekonomikon en la Universitato de Princeton kaj la Doktorecon en Ekonomika Historio en la Universitato de Parizo (Panteono - Sorbono). Post fino de la studo, li estis vizitanta profesoro en variaj universitatoj, inter ili la Universidad Nacional Autónoma de México, la Universitato de Princeton, la Universitato de Novjorko kaj la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li estas aŭtoro de pli da dekduo de libroj kaj verkas kutime en la ĵurnaloj Reforma (Meksiko), El País (Hispanio), Los Angeles Times kaj en la revuo Newsweek (Usono). Li estis edzo de la ĉilia Miriam Morales kun kiu li havis filon, Jorge Andrés.
Koluma nestamasulo
La Koluma nestamasulo, Koluma megapodo aŭ Koluma talegalo (Talegalla jobiensis) estas specio de birdoj de la familio de Megapodedoj. Ĝi estas unu el tri specioj de la genro Talegalla.
La familio
Ĉiuj specioj de la familio de nestamasuloj kovas kaj kovis la ovojn ne per rekta sidado sur ili, sed per enterigo en amasnestoj el sablo, mortintaj folioj kaj alitipa rubo, el kio devenas la komuna nomo de la familio. La latina scienca nomo kaj de la genro kaj de la familio devenas el kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive granda kaj piedo, alude al ties grandaj, fortikaj kruroj kaj piedoj necesaj por rasti enormajn kvantojn de tero kaj vegetala materialo, kies putriĝo poste varmigos la ovojn.
Distribuado kaj habitato
Ĝi troviĝas en la insulo Novgvineo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj de montarbaroj.
Masaki Yamamoto
Masaki Yamamoto (山本 真希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Consadole Sapporo, Kawasaki Frontale kaj JEF United Chiba.
New Harmony
New Harmony ("Nova Harmonio") estas urbeto en Indianao, Usono. Ĉe la censo de 2000, 916 homoj loĝis en la urbo. New Harmony estas plej fama pro sia historio. Unue nomita nur "Harmony", la urbon konstruis la "Harmonio Socio", estrita de Georg Rapp. Ĉi tiu estis la dua el tri urboj konstruita de ĉi tiu Germana religia grupo, ankaŭ nomita la "Rappistoj." Kiam la Socio moviĝis al Pensilvanio, ili vendis la teron kaj konstruaĵojn al Robert Owen, Kimra utopia pensisto kaj socia reformisto, kiu renomis ĝin "New Harmony." Owen provis krei utopian komunumon, kaj komencis varbi loĝantojn en 1825. La urbo malpermisis monon kaj aliajn varojn. Sed la komunumo disiĝis kaj la eksperimento finis en 1829 pro daŭraj kvereloj.
New Harmony ankaŭ estas la hejmo de la Paul Tillich Parko, kiu memorigas la faman 20a-jarcentan teologon Paul Tillich. La parko dediĉiĝis je la dua de Junio, 1963, kaj la cindroj de Tillich entombiĝis tie post lia morto en 1965.
Prilep
Prilep (Прилеп, aliaj formoj: Parleap, Pirlepe kaj Perlepe, greke: Περλεπές, Perlepes aŭ Πρίλαπο, Prilapo estas urbo kun 69 704 loĝantoj sur areo de ĉirkaŭ 25 km² en la Respubliko de Makedonio. Urbo Prilep estas la administra centro de la Opština Prilep.
Prilep estas konata kiel "la urbo sub la Turoj de Marko" pro ĝia apudeco al la turoj de la legenda heroo Reĝo Marko.
Hobojo
Hobojo estas ligna blovinstrumento. La muzikilo karakteriziĝas per konusa tubo, duopa anĉo kaj klapoj. La vorto etimologie venas de la franca vorto hautbois (lignaĵo kun alta sono), komence transprenita al la germana lingvo kiel Hoboe (nuntempe en la germana samkiel en pluraj aliaj naciaj lingvoj la vorto estas Oboe sen komenca "H").
Prilep
Historio
Prilep, kiel urba kolonio, unuafoje estas menciita en la dokumentoj de la Bizanca imperiestro Bazilo la Dua en jaro 1018. En la kronikoj de la Bizanca historiisto Johano Skilica estas pli detale priskribita la renkonto de caro Samuilo kun siaj 15000 blindigitaj soldatoj post la batalo ĉe la montaro Belasica en jaro 1014. En 1018 jaro Prilep eniris en la limoj de Bizanco kaj en 1349 jaro falis sub Turkan regadon. Laŭ turkaj dokumentoj de 1468 jaro oni vidas, ke Prilep tiutempe havis 438 mastrumojn kaj estis dividita en 22 kvartaloj, el kiuj 20 estis kun makedona loĝantaro kaj nur 2 kvartaloj estis kun turka loĝantaro. La turka vojaĝverkisto Haĝi – Kalfa skribis, ke en la jaro 1670 la urbo havis ĉirkaŭ 1000 domojn kaj 200 vendejojn.
Nuntempo
Nun Prilep estas moderna urbo kiu en Makedonio kaj tra la mondo estas konata kiel tabaka urbo, ĉar multe da loĝantoj en Prilep prilaboras tabakon.
Internacia infana kantfestivalo
Prilep estas ankaŭ konata ĉe infanoj tra la mondo pro ĝia festivalo Svezdiĉki - infana kantofestivalo kies okazigo celas krei fortan amikecajn ligojn inter la infanoj el malsamaj etnaj kaj religiaj fonoj kaj praktiki la principojn de grupa vivo, interhoma toleremo kaj komprenemo, por tiel helpi venki kulturajn diferencojn inter la infanoj el la tuta mondo.
Prilep kaj Esperanto
Nun en Prilep ekzistas du Esperanto-societoj : “La Progreso”, fondita en 1963, kaj Junulara Esperanto-societo “Estonto”. Tamen, unua urba Esperanto-societo jam fondiĝis en 1928 - en ĝi inter alie aktivis la blindula esperantist Vasile Ĝorĝieski (1906-1980), kiu postlasis al sia loka societo riĉan brajle presitan esperantlingvan libraron.
En Prilep estas statuo de Zamenhof kaj strato kun lia nomo. Krom tio ekzistas esperanta informtabulo je la centro de la urbo, okulkliniko ĉe la urba hospitalo kun nomo "Lazar Zamenhof". (vidu Listo de ZEO-j en Eŭropo).
Unu el la pioniroj de la esperanta movado en Prilep kaj unu el fondintoj de la esperanta societo "La Progreso" en 1963 estas Metodi Galeski.
Kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj
La kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la mediteranea ekoprovinco de la palearktisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-regiono "mediteranea regiono" kaj de la samnoma biodiverseco-riĉaĵejo. Biome la ekoregiono apartenas al la mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj kiuj etendiĝas en Kanarioj, escepte de Lanzarote kaj Fuerteventura. Tiuj ĉi insuloj situas en la mediteraneaj sekaj duonarbaroj de akacio kaj arganio.
Neumarkt an der Ybbs
Neumarkt an der Ybbs estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj
Priskribo
La ekoregiono okupas 5 000 kvadratajn kilometrojn. Ĝi kongruas kun la insuloj de El Hierro, La Gomera (aparte Nacia Parko Garajonay), La Palma, Tenerifo kaj Gran Canaria.
Malgraŭ sia malgranda dimensio, Kanarioj estas unu el la regionoj de plejgranda biodiverseco de la mezvarmaj zonoj de la mondo.
Ĉiu el la biotopoj agnoskitaj en Kanarioj vegetas sur specifa tipo de grundoj. Estas jenaj por sekaj duonarbaroj kaj arbaroj. Endemiaj kanari-pinaj arbaroj vegetas sur du specoj de fertila grundo : praaj ruĝaj teroj (la koloro originas de la alta enteno de fera oksido) kaj ebenaĵaj, grizaj, arĝilaj teroj kun malalta enteno de organikaj materialoj, formitaj en ejoj kun nete difinitaj sezonoj.
Flaŭro
Fitogeografie la ekoregiono apartenas al Makaronezia flaŭra regiono de la Holarktisa regno. Surbaze de la vegetaĵaro, estas priskribitaj pli ol sepdek diferencaj ekologiaj komunumoj en la ekoregiono.
Humidaj kaj ombraj laŭrisilvoj vegetas inter altitudoj de 500 kaj 1400 m, kie iuj specioj atingas altecojn de pli ol 20 m. Antaŭ ĉirkaŭ 20 milionoj da jaroj, tiuj ĉiamverdaj arbaroj kovris vastajn partojn de la mondo. Kvankam laŭrisilvoj konsistas el pluraj taksonoj, ekzistas kvar karakterizaj laŭracaj specioj. Ili estas : stinka okoteo (Ocotea foetens), Apollonias barbujana, acora laŭro (Laurus azorica), kaj makaronezia perseo (Persea indica). Aliaj makaroneziaj endemiaj specioj kiuj troviĝas en la laŭrosilvoj estas kanaria arbuto (Arbutus canariensis), kanaria ilekso (Ilex canariensis), mokano (Visnea mocanera), blanka pikonio (Picconia excelsa), Heberdenia excelsa, kanaria saliko (Salix canariensis), kaj laŭroviburno (Viburnum tinus).
Faŭno
Birdospecioj limigitaj al Kanarioj inkluzivas subspecion de turfalko (Falco tinnunculus teneriffae), montarmotacilo (Motacilla cinerea canariensis), orelstrigo (Asio otus canariensis), tri subspeciojn de fringo (Fringilla coelebs tintillon, F.c. ombriosa, F.c. palmae), kanarian ĉifĉafon (Phylloscopus canariensis) kaj du subspeciojn de granda buntpego (Dendrocopos major canariensis, D. m. thanneri).
Krom tersupraĵaj specioj, estas gravaj populacioj de cetacoj vivantaj tutjare en kanariaj maroj. Kareto (Caretta caretta), kelonio (Chelonia mydas) kaj leddorsa martestudo (Dermochelys coriacea) estas komunaj. Aliaj testuduloj, Lepidochelys kempi, L. olivacea kaj akcipitrobeka martestudo (Eretmochelys imbricata) estas kelkfoje rimarkigitaj.
Endemiismoj
Estas granda variado de endemiaj specioj, kauze de la insula izoliteco. Ekzemple, 70 % de la indiĝenaj koleopteraj specioj estas endemiaj. Plie en la laŭrisilvoj de la insuloj renkontiĝas plantospecioj postvivantaj de la terciaro.
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas krize endanĝerigita.
La insularo estas signita gravan birdan areon.
29250 Helmutmoritz
29250 Helmutmoritz estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstra geodeziisto Helmut Moritz, plej elstara profesoro pri fizika geodezio, ano de la Aŭstra Akademio de Sciencoj kaj de multenombraj aliaj internaciaj akademioj kaj societoj. Li publikigis pli ol 200 gravajn artikolojn kaj librojn pri la gravita kampo kaj la rotacio de Tero.
Le Bousquet-d'Orb (stacidomo)
Le Bousquet-d'Orb estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Bousquet-d'Orb, en departemento Hérault, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj.
Macue (kastelo)
Macue-ĝo aŭ la kastelo de Macue (松江城 []) estas japana kastelo, kiu situas en la urbo Macue, Japanio. Ĝi estis konstruita en la jaro 1611 laŭ ordono de la loka daimio Horio Joŝiharu. En 1638, la kastelo estis transdonita al la klano Macudajra.
Ĝi estas unu el la malmultnombraj japanaj kasteloj, kiuj rezistis al tertremoj, incendioj kaj militoj, kaj do estis neniam detruita nek rekonstruita.
Historio
El la dek du malnovaj kasteloj de Japanio, tiu ĉi estas la nura de la regiono Sanin. La kastelo estas la dua plej granda, la tria plej alta (30 metrojn) kaj la sesa plej malnova de tiuj kasteloj. Ĝi estis konstruata dum kvin jaroj laŭ ordono de la daimio de Macue en la provinco Izumo, Horio Joŝiharu, kaj estis finkonstruita en la jaro 1611.
Post Horio Tadaharu kaj Kjogoku Tadataka, Macudajra Maomasa, nepo de Tokugaŭa Iejasu, iĝis estro de la kastelo. Post sia transloĝiĝo de Macumoto en la provinco Shinshu, li komencis estrecon, kiu daŭris dum dek generacioj de la klano Macudaira, t.e. dum 234 jaroj.
En 1875 ĉiuj konstruaĵoj ene de la kastelo estis detruitaj, krom la kastelo mem. Inter 1950 kaj 1955 ĝi estis komplete rekonstruita.
Opština Tetovo
Opština Tetovo (Општина Тетово, Komuna e Tetovës) estas unu el 80 komunumoj de Norda Makedonio. En 2002 loĝis ĉi tie 86.580 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo Tetovo.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la ŝtato, en la regiono Polog. Ĝi havas surfacon de 261,89 km². La komunumo Tetovo situas parte en la valo Pološka, ​​sed la okcidenta parto en la montoj, sur la deklivoj de la montaro Šar. Ĉe la sudorienta rando fluas la rivero Vardar, en kiun la rivero Pena fluas de  maldekstre, de okcidento. La alteco de la areo do estas ĉirkaŭ 450 m en la valo kaj pli ol 2500 m en la montoj.
Sudoriente ĝi pasas tra la aŭtovojo A2 / E65, kondukanta de Skopjo al Lago Ohrid. La fervoja linio funkcias preskaŭ samtempe, sed ĝi finiĝas en la urbo Kičevo.
Bozovce, Brodec, Džepčište, Fališe, Gajre, Ǵermo, Golema Rečica, Jedoarce, Lavce, Lisec, Mala Rečica, Otunje, Poroj, Saraḱino, Selce, Setole, Šipkovica, Vejce, Vešala.
Najbaraj komunumoj estas:
Opština Tearce en la nordoriento, Opština Jegunovce en la oriento, Opština Želino kaj Opština Brvenica en la sudoriento kaj Opština Bogovinje en la sudokcidento. La ŝtata limo kun Kosovo transiras la nordokcidenton.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 86580 homoj.
El la totala nombro, 60.886 albanoj (70,3 %), 20.053 makedonoj (23,2 %), 1.882 turkoj (2,2 %), 2.357 romaoj (2,7 %) kaj la ceteraj.
Referenco
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
1092 Lilium
1092 Lilium estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Lilium", latinan nomon de la floro Lilio. (Ĉar Reinmuth malkovris alian asteroidon la, kiu estis nomita 2346 Lilio, la asteroido numero 1092 ne povis ricevi la nomon "Lilio".)
Ludvík Svoboda
Armea generalo Ludvík SVOBODA (naskiĝis la 25-an de novembro 1895, mortis la 20-an de septembro 1979) estis ĉeĥoslovaka prezidento en la jaroj 1968 – 1975.
La unusola prezidento, kiu travivis sian vivon en uniformo. La generalo kun brila fido, sed sen politikaj kapabloj estis prefere eluzata de ceteraj gvidantoj. Dum komunisma renverso li helpis al potenco al Gottwald kaj je dudek jaroj pli malfrue li ŝirmis per sia nomo la duran normaligan reĝimon de Husák. Ambaŭkaze li estis fine senkompate senfunkciigita kiel emerito sen plua estonteco.
Heroo de Zborov
Svoboda naskiĝis en la jaro 1895 en vilaĝo Hroznatín proksime de urbo Velké Meziříčí. Li estis sole la unujara, kiam li perdis la patron, kiun morte vundis ĉevalo. La patrino devis zorgi pri mastrumaĵo, sed pli malfrue ŝi denove edziniĝis. Svoboda ekde la junaĝo helpis laborante en la bieno, kaj kiam li plenkreskiĝis, li komencis studi agrikulturan lernejon. Sed komenciĝis la unua mondmilito kaj apenaŭ la dudekjara junulo soldatiĝis. Sed en uniformo de la aŭstria potencujo li longe ne eltenis. Li transiris al legianoj kaj li suferis kun ili senfinan legianan marŝon. En infanteria regimento de Jan Žižka li partoprenis faman batalon ĉe Zborov. Post tio atendis lin siberia vojo al Pacifiko kaj longa navigado hejmen. Li revenis kun rango de kapitano en la jaro 1920.
Post la milito li ne volis resti en la armeo, li senvestigis la uniformon kaj ekcelis ĝis la naskovilaĝo. Lia pli aĝa frato Jozefo falis en serbia batalfronto, tial li do fariĝis laŭleĝa heredanto de la bieno. Sed dum la milito zorgis pri la mastrumaĵo lia duonfrato kaj Svoboda ne volis elpeli lin. Li decidiĝis, ke li iros studi kaj li fariĝos agronomo. En la jaro 1921 pro reveno de habsburgoj al la hungara trono estis proklamita mobilizo kaj Svoboda soldatiĝis denove. Tiumomente li konsciis, ke resti en kazerno por daŭre estos propre la plej simpla. Li estis perspektiva oficiro kaj atendis lin kontentiga kariero.