cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉinia traĥikarpo
En la alpaj landoj la palmo ankaŭ nomiĝas treĉina palmo, ĉar la planto disvastiĝis kiel novplanto. En Svislando la planto estas en la Nigra Listo de invadaj specioj.
Historio
La planto ricevis la nomon de la angla esplorvojaĝanto Robert Fortune. Ĝi estas unuafoje menciita de la germana kuracisto kaj japanvojaĝanto Engelbert Kämpfer sub la japana „shuro“. La sveda kuracisto Carl Peter Thunberg faris en 1784 la unuan priskribon. Ĝi portis lian nomon ĝis 1861, kiam Hermann Wendland metis ĝin en la nova genro Trachycarpus stellte. 1830 la germana kuracisto kaj naturesploristo Philipp Franz von Siebold portis semon de la palmo al Eŭropo. En 1850 la planto estis profunde priskribita sub la nomo Chamaerops excelsa de Carl Friedrich Philipp von Martius. Ĝis 1931 ĝi havis la nomon Trachycarpus excelsa kaj ekde tiam ĝia korekta nomo estas Trachycarpus fortunei.
Habito
Trachycarpus fortunei estas mezgranda palmata palmo, kiu kreskas ĝis maksimume 12 ĝis 15 m. La trunko estas junaĝe komplete kaj post nur en sia supra parto dense kovrata de brunaj fibroj. La fibroj estas restaĵoj de la foliingoj. La folibazoj kaj la fibroj restas ofte dum la tuta plantvivo ĉe la trunko, kiu atingas perimetron de 70 ĝis 110 cm. Ekde alteco de ĉ. unu metro aperas printempe aŭ masklaj aŭ inaj infloreskoj
Trachycarpus fortunei estas kultivataj kiel ornamplanto en multaj ĝardenoj en Eŭropo. Ĝi estas ŝatata pro ĝia vintrorezisteco. La arbokrono povas konsisti el 50 (kaj pli ) verdaj palmataj folioj. Iom post iom la plej malnovaj flaviĝis de la pinto kaj sekiĝis.
La foliingo reformiĝas al reto el fibroj, el kiu poste fariĝas densa teksaĵo el longaj, malfajnaj, malhelbrunaj fadenoj. El la aperturoj de la foliingoj elkreskas multaj longaj folietformaj alpendaĵoj, kiuj disigas en mallarĝaj papirusaj brunaj 15 ĝis 50 cm longaj strioj. Tiuj kanaboformaj fadenoj donas al la planto la nomon „kanabo-palmo“. La petioloj estas 0,5 ĝis 1,0 m longaj kaj havas pli aŭ malpli triangulan kversekcon, la supra surfaco estas glata, la malsupra eĝo rondigita; ĝia larĝeco estas ĉ. 2 cm, kaj egallarĝa de la bazo al la pinto. Ĉe la komenco de la foliplato estas ligneca duonluma lango (ligula aŭ hastula) aŭ kresko kun malegalaj kaj dentaj ĉirkaŭaĵoj. La petioloj estas je la flankoj akreeĝaj kaj havas dornojn aŭ dentojn.
Mencshely
Mencshely [menĉhej] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Veszprém. Hely signifas: loko.
Solignac - Le Vigen (stacidomo)
Solignac - Le Vigen estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Le Vigen, apud Solignac, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Ĉinia traĥikarpo
Folioj
Trachycarpus fortunei estas ege variabla planto. Unuflanke pro la grandega disvastigejo formiĝis multaj lokaj variantoj kaj aliflanke ĝi varias depende de la kultivloko kaj kultivkondiĉoj.
Mencshely
Situo
Mencshely situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Balatono troviĝas 11, Balatonfüred 18, Ajka 25, Badacsony kaj Tapolca po 26, Veszprém (urbo) 29 km-ojn.
Solignac - Le Vigen (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Ĉinia traĥikarpo
Infloreskoj kaj floroj
Tiu planto estas dioika kaj havas unuseksajn inforeskojn, nur malofte la planto havas duseksajn infloreskojn.
Mencshely
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1333. La loĝantoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Famuloj
En Mencshely naskiĝis:
Ĉinia traĥikarpo
Infloreskoj kaj floroj
La masklaj infloreskoj kreskas unue vertikalaj, poste kurbiĝas kaj fine pendiĝas. Ili estas 70 ĝis 90 cm longaj kaj konsistas je la duono el dika flortigo. Ili estas pedunkloj kun tri aŭ kvar ĉefaj disbranĉiĝoj. Post la florado ili velkas kaj sekiĝas sed restas ĉe la planto dum jaroj.
Grandaj kaj fortaj palmoj havas flortigojn kun sama perimetro kiel homa manartiko kaj komplete ĉirkaŭita de spato.
La masklaj infloreskoj konsistas el dense starantaj flavaj floroj, kiuj epariĝas polenojn. La inaj floroj estas helverdaj kaj ne tiom dense starantaj.
La masklaj floroj havas etajn travideblajn brakteetoj. La floroj estas flavaj karnecaj kaj 3 mm grandaj. La sepaloj estas diversgrandaj, ovoformaj kaj pintigitaj kaj ĉe la randoj glataj. La petaloj estas larĝaj kaj ovformaj kaj duoble pli grandaj ol la sepaloj. Ekzistas 6 samgrandaj stamenoj kun liberaj, preskaŭ spindelfomaj filamentoj. La anteroj estas oblongaj ĝis sagoformaj. La floro havas tri senharajn karpelojn.
Fruktoj kaj semoj
La semoj estas iomete pli malgrandaj ol la frukto.
Disvastigo kaj kreskejo
La ĉinia kanabopalmo estas malvarmrezista specio, kial ĝi ankaŭ troviĝas ofte en mediteraneaj ĝardenoj. En Eŭropo ĝi kreskas en la tuta mediteraneo ĝis mildaj regionoj de Mezeŭropo.
Tre proksima specio estas Trachycarpus takil el la orienta Himalajo (Kumaon). Bonvolu vidu la priskribon de tiu specio.
Formoj kaj variaĵoj
Trachycarpus fortunei "wagnerianus" estis priskribita en 1915 de la botanikisto Odoardo Beccari kiel nova specio kun la nomo“ Trachycarpus wagnerianus“. Hodiaŭ ĝi ne estas propra specio, se nur sinonimo por Trachycarpus fortunei.
Utiligado
Trachycarpus fortunei estas la plej ofte kultivata specio de la ok oficiale (laŭ „Kew Gardens“) rekognitaj specioj de kanabo-palmoj. En pli fuaj jaroj ĝi estis grava utilplanto. La rezistemaj fibroj estis uzataj por fari matojn, ŝnurojn, brosojn kaj pluvkapotojn. Ankaŭ la rezista trunkligno de la palmo estas tre ŝatata.
Pliaj bildoj
ĉinia traĥikarpo (Trachycarpus fortunei):
(55267) 2001 RP132
(55267) 2001 RP132 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas kun ioma klinangulo en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Občina Vojnik
Občina Vojnik estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 56 komunumoj kovrante areon de 75,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 8732 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Vojnik.
Loko, priskribo
La rivero Hudinja trairas la municipon de nordo al sudo. En la sudo estas alto de ĉirkaŭ 250 m, norde tamen ĝi pliiĝas ĝis 996 m (trapasejo de monto Srobotni).
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 56 vilaĝoj:
Arclin, Beli Potok pri Frankolovem, Bezenškovo Bukovje, Bezovica, Bovše, Brdce, Dol pod Gojko, Čreškova, Črešnjevec, Črešnjice, Dedni Vrh pri Vojniku, Frankolovo, Gabrovec pri Dramljah, Globoče, Gradišče pri Vojniku, Homec, Hrastnik, Hrenova, Ilovca, Ivenca, Jankova, Kladnart, Koblek, Konjsko, Landek, Lemberg pri Novi Cerkvi, Lešje, Lindek, Lipa pri Frankolovem, Male Dole, Nova Cerkev, Novake, Podgorje pod Čerinom, Polže, Pristava, Rakova Steza, Razdelj, Razgor, Razgorce, Rove, Selce, Socka, Straža pri Dolu, Straža pri Novi Cerkvi, Stražica, Tomaž nad Vojnikom, Trnovlje pri Socki, Velika Raven, Verpete, Vine, Vizore, Višnja vas, Vojnik, Zabukovje, Zlateče, Želče.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:139_x524023.81200000003_y130054.648_s12_b4
Wattenscheid
Wattenscheid - prononco - inter la jaroj 1926 kaj 1974 estis eksterdistrikta urbo en la centra Ruhr-regiono en okcidenta Germanio. Kadre de administra reformo, la 1-an de januaro 1975 la urba teritorio aldoniĝis al la pli orienta najbara urbo Bochum - prononco - kaj Wattenscheid iĝis unu el ses urbaj distriktoj de Bochum. La 1-an de aprilo 2013 la urbodistrikto havis 71 428 loĝantojn. Kristana patronino de la distrikto estas la sankta Gertrudo de Nivelles.
Gaela lingvaro
La alia precipa keltlingva familio estas la britona lingvaro.
Thích Quảng Ðức
Thích Quảng Ðức (elparolo: /tʰic wɐːŋ dɨk/), ĝuste Lâm Văn Tức (naskiĝis en 1897, mortis la 11-an de junio 1963 en Sajgono) - budhisma monaĥo de mahajano-skolo, kiu sinbruliĝis en la protesto kontraŭ diktaturo kaj reprezalioj de budhismo en Suda Vjetnamio flanke de katolika prezidento Ngô Đình Diệm.
Sinmortigo
Thích Quảng Ðức loĝis en budhisma monaĥejo en Huế. Por plenumi planitan de si membruliĝon, alveturis al Sajgono. Sian aŭtomobilon parkis, elprenis de bagaĝejo ĵeri-kanistron kun benzino, eksidis meze de strato, surverŝis ĝin kaj bruligis. La tutan okazintaĵon vidis dekojn de homoj, i.a. David Halberstram, ĵurnalisto de The New York Times, kiu ĝin priskribis.
La monaĥo pereis surloke; lia korpo estis kremaciita. Mirige, lia koro restis ne tuŝita eĉ post la kremacio kaj estas ĝis hodiaŭ gardata kiel relikvo. Ĝis hoiaŭ postrestis ankaŭ lia aŭtomobilo, per kiu li venis al Sajgono - blua Austin A95 de 1956, gardata kiel memoraĵo en la monaĥejo en Huế.
Reago
Lin postsekvis multe de aliaj budhanaj monaĥoj, kiuj ankaŭ preferis sinbruligon kiel formon de protesto kontraŭ persekutoj en Suda Vjetnamio. Regopovoj de la ŝtato tute neglektis tion; edzino de Ngô Ðình Nhu, la frato de Ngô Ðình Diệm, estis dironta la frazon: mi manfrapus, kiam mi vidus alian brulantan monaĥon.
La foto de bruliĝanta Thích Quảng Ðức, fartia de Malcolm W. Browne, estis distingita per World Press Photo por la jaro 1963.
Eksteraj ligiloj
– Official Buddhist monastery dedicated to Thích Quảng Đức
Juan Meléndez Valdés
Oni povas diferencigi du epokojn en la liriko de Meléndez Valdés:
Lia stilo, komence, estis artefarita kaj konvencia, sed poste li iĝis tre zorga kaj preciza.
Kalia fera (II) okzalato
Kalia fera (II) okzalato aŭ K2[Fe(C2O4)2] estas duobla salo de kalio kaj fero kie la feratomo havas oksidonombron +2. La anhidra salo posedas oranĝo-flavan koloron kaj ĝi dissolviĝas en akvo donate ruĝecan koloron. Kelkfoje la kristaloj de kalia fera (II) okszlato estas orflavaj en koloro.
Kalia fera (II) okzalato estiĝas kiam la kalia fera (III) okzalato malkomponiĝas per la lumo en solvaĵo aŭ kiam hejtita super 296°C. Tiu metodo estas uzata por mezurado de la lum-ondo aŭ lum-radiado. Se la molekulo estas hidratigita, ĝi perdas la akvon kiam temperaturo superas al 200°C.
D
D estas la 4-a litero de la latina alfabeto kaj la 5-a de la esperanta alfabeto. La litero D signifas la jenon:
Appèlbergen
La Appèlbergen (Apelmontoj) estas arbaro oriente de Glimmen, en la provinco Groningen, Nederlando.
Groninganoj prononcas la nomon kun akcento sur la è, do kiel la vorto apelo, en la jura /armea signifo.
Origine la nomo estis prononcata kun akcento sur la a, do kiel la vorto ‘’appel’’ (= pomo), ĉe kiu la pomo referencas al la frukto de la pinarbo (nederlande: dennenappel t.e. pinpomo).
Kaŭzo de la ŝanĝo de la akcento estas ĉar la arbaro longtempe estis uzata kiel armea ekzercejo. La kiel ŝerco celata prononco estas tiel enkomuniĝinta, ke multaj Groninganoj korektas tiujn kiuj “misprononcas” la nomon.
NGC 7759A
NGC 7759A (aliaj indikoj — MCG -3-60-19, PGC 72499) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Appèlbergen
Dum la dua mondmilito germanoj (nazioj) kaŝe entombigis en Appèlbergen 34 homojn, post kiam ili estis mortpafitaj kiel reprezalio. El la 34 homoj 15 neniam estas retrovitaj.
En la arbaro estas pavilono, tuj apud la granda flako (marĉeto) kiu situas en la mezo de la arbaro.
NGC 7759A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Appèlbergen
Antaŭe estis en la areo subĉiela naĝejo, de kiu ankoraŭ restaĵoj videblas.
La Pieterpad kondukas tra la Appèlbergen.
13092 Schrödinger
13092 Schrödinger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra fizikisto Erwin Schrödinger (1887–1961), fondinto de la kvantuma mekaniko en 1926. Pli malfrue li laboris pri la relativeca kvantuma mekaniko, la teorio pri la gravito kaj la teorio pri unuigita kampo. Kun Paul Dirac, li ricevis la Nobel-premion pri fiziko en 1933.
Effelder-Rauenstein
Effelder-Rauenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sonneberg de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 3917 loĝantojn.
Averno
La Lago Averno aŭ Lago de Averno (Lago d'Averno) estas kratera lago en la komunumo de Pozzuoli apud Napolo.
Nomdeveno kaj mitologio
La nomo Avernus devenas el la greka ἄορνος ('sen birdoj'). Oni rakontas ke la kaŭzo estis gasoj eliĝantaj el la akvo.
Monumentoj kaj interesaĵoj
Apud la lago estas la Templo de Apolono, la Antro de la Kumana Sibilo kaj la Groto de Coccejus, tunelo fosita de la Romiaj por militaj celoj inter la lago kaj Kumo.
Kreosoto
Kreosoto (gudrooleo) estas miksaĵo farita el distilado de gudroj el fosiliaj brulaĵoj kaj de la pirolizo de planta materialo (kiel ligno). La du plej gravaj specoj estas gudrokreosoto el ligno kaj gudrokreosoto el ŝtonkarbo.
Uzado
La specoj de karbogudro estas uzata ĉefe por konservi lignon. La lignogudroj estas uzataj por konservi ŝipojn (ligno kaj ŝnurego) kaj medicina uzo, ĉi-tie por buŝaj kaj dentaj malsanoj respektive stomakaj malsanoj. La gudro efikas antisepte, adstringe. Ĝi ankaŭ estas anestezilo kaj laksigilo. La tilia gudrokreosoto estas rimedo kontraŭ tusado. Dum la lastaj jaroj la kreosotoj estis anstataŭigitaj de aliaj modernaj rimedoj. La bestmedicino ankoraŭ uzas kreosotojn.
Danĝeroj
Kelkaj enhavosubstancoj de la kreosotaj miksaĵoj estas kancerogenaj.
Kosd
Kosd [koŝd] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Vác.
Situo
Kosd situas ĉe piedo de montaro Cserhát, fine de sakovojo el Vác, kiu estas proksime.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko, poste vivis tie keltoj kaj sarmatoj. En la 13-a jarcento romanika preĝejo konstruiĝis. Dum la historio la vilaĝo estis aŭ reĝa, aŭ episkopa bieno. La tataroj faras ruina kaj la preĝejon, kaj la vilaĝon. La sama okazis en la 15-a kaj la 16-a jarcentoj, tiam la husitoj kaj turkoj faris tion. En 1785 kalvinana preĝejo konstruiĝis.
Kantono Oconee (Georgio)
Kantono Oconee (angle Oconee County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 25-a de februaro, 1875. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 26 225 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 29 748. La kantona ĉefurbo estas Watkinsville (Georgio).
Cramoisy
Cramoisy estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cramoisiens.
Stacio Kawasaki
Stacio Kawasaki (japane: 川崎駅 [Kaŭasaki-eki], angle: Kawasaki Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa), Linio Nambu.
Kompasdirektoj
Nordo, Okcidento, Oriento kaj Sudo.
La kompasdirektojn oni povas vidi en kompasoj kaj mapoj. Ĉi tiuj direktoj estas prenitaj laŭ la suna movado, kiu eliras oriente kaj kaŝiĝas okcidente proksimume. La nordo kaj la sudo celas la planedan magnetajn polusojn.
Kelkaj popoloj havas aŭ havis pli ĉefajn direktojn ne internacia akceptitaj. Ekzemple, Ĉinio uzas ankaŭ la punkton, kie kruciĝas la aliajn kvar punktojn: la centro. En aliaj popoloj oni povas vidi ĉielon kaj teron kiel direktoj.
Interkompasdirektoj
La interkompasdirektoj estas kvar direktoj inter la kompasdirektoj:
La neoficialaj kuzoj
La kvar menciitaj direktoj (aŭ ĉefpunktoj) estas en la Fundamento de Esperanto. Ili havas la etan malavantaĝon, ke oriento kaj okcidento komenciĝas per la sama litero, pro kio estas malfacile sekvi la kutimon de multaj lingvoj uzi unuliterajn mallongigojn.
Eble pro tio estis proponitaj la (partaj) sinonimoj uesto (por okcidento) kaj eosto (por oriento). Ili permesas signi kompason per E-S-U-N. PIV uzas tiujn mallongigojn indikante la koordinatojn de urboj kaj aliaj geografiaj objektoj. Laŭ kelkaj tiuj du vortoj ankaŭ havas la avantaĝon, ke ili ne portas la aldonan kulturan signifon, kiun la vortoj "okcidento" kaj "oriento" havas.
Tamen tiuj du vortoj estas konsiderataj superfluaj de multaj esperantistoj, kaj estas preskaŭ neniam uzataj en ne-mallongigita formo. La fakto, ke oni en multaj lingvoj mallongigas la kompasdirektojn per unu litero, ja devenas de tio, ke tiuj lingvoj havas malsamajn komencliterojn por tiuj direktoj. Ne ekzistas efektiva kontraŭargumento al la uzado de dulitera mallongigo en Esperanto: Or-Su-Ok-No aŭ miksita sistemo: Or-S-Ok-N. La vortoj "nordo" kaj "sudo" nun ankaŭ havas politikan kromsignifon, sed tio ne estu kialo por enkonduki novajn vortojn sen tiu kromsignifo.
TSFSI
TSFSI estas retejo kun kaj leksikono kaj babilejo (ĉefe germanlingvaj), temas pri ĉeĥaj/slovakaj filmoj, televidserioj ktp. ĉefe porinfanaj. La mallongigo indikas pri la germanlingva nomo "der tschechisch-slowakische Fernsehserien-Index", "la indekso de ĉeĥaj kaj slovakaj televidaj serioj".
Pri tiaj temoj TSFSI ofte estas la plej bona informfonto, ĉar partoprenas homoj kun eksterordinare bonaj scioj.
TSFSI fondiĝis ĉirkaŭ 1999 kaj administriĝas en Germanio. Krom kolekti kaj interŝanĝi informojn TSFSI celas fortigi kulturon kaj bonkvalitajn porinfanan televidelsendojn.
TSFSI estas senpage uzebla.
Tokutomi Sohō
Tokutomi Iichirō pseŭdonimo Tokutomi Sohō (徳富 蘇峰) estas mondfame konata japana verkisto kaj eldonisto, pli aĝa frato de Tokutomi Kenjirō.
Biografio
Li naskiĝis la 14-an de marto 1863 en Minamata, Kumamoto, Japanio mortis la 2-an de novembro 1957 en Atami (熱海市) Gubernio Ŝizuoka, kiam li aĝis 92 jarojn. Lia patro Tokutomi Kazutaka devenis el la mezriĉa samuraja Higo klano.
Li lernis en Kumamoto Yogakko eŭropeca lernejo kaj poste en Doshisha-Eigakko anglalingva kolegio en Kioto. Tie li ankaŭ studis en unversitato Doshisha, kiun li lasis sen diplomo.
En 1887 li venis en Tokion, kie establis la eldonejon Min'yūsha. Ekde 1888 en ĝi kunlaboris lia frato Tokutomi Roka. La fratoj eldonis la unuan japanlingvan revuon Kokumin no Tomo, kiu havis la anglalingvan version. Ankaŭ estis eldonitaj la ĵurnalo Kokumin Shimbun kaj la ceteraj periodaĵoj.
En 1929 li lasis la ĵurnalon Kokumin Shimbun kaj verkis artikolojn por Osaka Mainichi Shimbun.
En 1942 lin oni elektis kiel prezidanto de Nihon Bungaku Hokokukai (patriota asocio de la japana literaturo) kaj Dai-Nihon Genron Hokokukai (la japana ĵurnalistiko de patriota asocio).
En 1943 la Ŝoŭa-Imperiestro (昭和天皇) dekoraciis lin per la prestiĝa ordeno de Kulturo (文化勲章).
Lastajn vivjarojn Tokutomi Sohō rezidis en sia vilao en Atami, kie li verkis la centvoluman libraron "Historio de la frua moderna Japanio" ("Kinsei Nihon kokumin shi"), en kiu li priskribas tempoperiodon de ĝia evaluado ekde 1918 ĝis 1952.
Post morto okazinta la 2-an de novembro 1957 li estis enteregita en Doshisha tombejo, Kioto.
Tokutomi Sohō kaj Leo Tolstoj
La 26-an de septembro 1896 Tokutomi Sohō vojaĝinta tra Ruslando vizitis Tolstoj-an rezidejon Jasnaja Polana, kie li konatiĝis kun granda rusa verkisto kaj havis pozitivajn impresojn. Ĝis la rendevuo kaj poste li havis intensan reciprokan korespondadon, en kiu li kromalie prezentis sian fraton Tokutomi Roka. Tiu en 1906 ankaŭ vizitis la rezidejon.
Rionansa
Rionansa [rjoNANsa] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. La loknomo Rionansa signifas Rivero Nansa.
Geografio
Ĝi limas norde kun la municipoj Herrerías kaj Valdáliga; sude kun Cabezón de Liébana, Polaciones kaj Tudanca; oriente kun Cabuérniga kaj Tudanca kaj okcidente kun Lamasón.
La tuta areo apartenas al Ĉasrezervejo Saja.
La municipa ĉefurbo estas loĝloko Puentenansa. Ĝi distas 73 km disde la regiona ĉefurbo,.
Demografio
Por areo de 118,02 km² estas 1 042 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 500 loĝantojn dum la 20-a jarcento.
La 1 042 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Arenas, Las Bárcenas, Cabrojo, Celis, Celucos, Cosío, La Cotera, La Herrería, Obeso, Pedreo, Los Picayos, Puentenansa (ĉefurbo), Riclones, Rioseco, Rozadío, kaj San Sebastián de Garabandal.
Historio
La homa loĝado en tiu teritorio estas atestita ekde la prahistorio, kiel evidentas ĉe la grotoj de Chufín, Micolón kaj Porquerizo, kie oni trovis restaĵojn de okupado el Paleolitiko.
En la Frua Mezepoko, kelkaj lokoj kiel tio kio estas nun Rioseco, kreskiĝis kaj reloĝiĝis helpe de ekleziaj institucioj. Poste, la kvin loĝlokoj formis la valon de Rionansa, kiu siavice formis parton de la komunumaro Merindad de las Asturias de Santillana.
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado de bovinoj, sed translokiĝis al turismo, kiu temas unuflanke pri religia turismo rilata al Mariaj aperoj, kiuj okazis dum la 1960-aj jaroj ĉe San Sebastián de Garabandal, kaj duaflanke pri natura turismo cele al la Groto El Soplao.
Aliaj altiraĵoj estas aliaj grotoj, defenda turo, preĝejoj kaj blazondomoj.
Krome menciindas la dungoj fare de la elektrocentralo Saltos del Nansa.
Wikinfo
La regularo de Wikinfo pri vidpunkto malsamas de tiu de la Vikipedio: anstataŭ adopti neŭtralan vidpunkton artikolaro pri apartaj temoj estas dividitaj en artikoloj laŭ diversaj vidpunktoj. La ĉefartikolo estas verkita laŭ simpatianta vidpunkto (sympathetic point of view).
Fine de februaro 2004, Wikinfo entenis ĉ. 20 000 artikolojn.
Wikinfo estas gastigata de ibiblio.org, kiu ofertas stabilan servilaron sufiĉan por iam kompleta enciklopedio.
Gyula Gábris
Gyula Gábris naskiĝis la en Miskolc.
Biografio
Gyula Gábris akiris pedagogian diplomon en 1965, geografian diplomon en la sekva jaro. Ekde la unua diplomo li ekinstruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, kie li estis katedrestro inter 1993 és 2007. En tiu longa instrua periodo li akiris sciencan gradon CSc en 1987, li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 2003. Li ofte studvojaĝis en la mondo inter 1975-1998, el kio la plej menciinda estis Afriko en 1987. Plej ofte li okupiĝis pri geomorfologio. Li ricevis premiojn inter 1982-2004.
Usonaj Virgulininsuloj en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1968 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 13 someraj eldonoj de la sporta evento, kaj krome ekde 1988 ĝis 2022 ankaŭ partoprenis en 8 vintraj eldonoj de la evento (en ĉiuj krom en 2010 kaj 2018). La teamo ĝis la stato de 2022 sume atingis ekzakte unu medalon: Temis pri arĝenta medalo pri velado (de la velŝipa klaso Finno) en la Somera Olimpiko 1988.
Kantono Oglethorpe (Georgio)
Kantono Oglethorpe (angle Oglethorpe County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 12 635 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 13 609. La kantona ĉefurbo estas Lexington (Georgio).
Sultepec
Sultepec estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas Sultepec de Pedro Ascencio de Alquisiras.
Amonia bifluorido
Amonia hidrogena dufluorido aŭ NH4HF2 estas neorganika kombinaĵo, rezultanta el reakcio inter amoniako kaj fluorida acido. Ĝi estas senkolora salo, uzata por vitro-gravurado, kaj peranto en la procezo por produktado de fluorida acido.
Ĝi estas ne bruliva substanco, tamen ĝi povas reakcii kun neakordigeblaj materialoj kaj liberigi varmon krom aliaj toksaj substancoj. Ĝiaj polvoj povas estigi ekspodivajn miksaĵojn en la aero. En altaj temperaturoj, ĝia malkomponiĝo estigas nitrogenajn oksidojn, fluoron, kaj amoniakon, kiuj estas alte toksaj. En sufiĉa kvanto, amoniaka gaso povas estigi eksplodigajn miksaĵojn en la aero.
Sultepec
Geografio
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 51′ norda latitudo kaj 99° 58′ okcidenta longitudo.
Amonia bifluorido
Strukturo
Amonia hidrogena dufluorido, kiel ĝia nomo sugestas, enhavas bifluoridan anjonon aŭ HF2−. Ĉi-tiu centrosimetria triatoma anjono prezentas la plej fortan hidrogenan ligon konatan, kun longo H-F je 114 pm, kaj ligoenergio pli granda ol 155 kJ mol−1.
En la solida substanco, ĉiu amonia katjono ĉirkaŭiĝas de kvar fluoridaj centroj en iu kvaredro, kun H-F hidrogenaj ligoj ĉeestantaj inter la hidrogenaj atomoj de la amoniakjonoj kaj la fluoratomoj. La solvaĵoj enhavas kvaredrajn katjonojn [NH4]+ kaj linearajn anjonojn HF2−.
Sintezoj
La hidrogena dufluorido de amonio konsideratas kiel peranto en produktado de fluorida acido ekde la "heksafluorosiliciata acido". Tiamaniere ke, la heksafluorosiliciata acido hidroliziĝas por generi la amonian fluoridon, kiu termike malkomponiĝas por estigi la amonian hidrogenan dufluoridon.
Reakcioj
'''
Burgo Schwabsburg
Historio
Supozeble la burgo estis konstruita ĉ 1210 kaj estis menciita en dokumento en la jaro 1257. La reĝa dokumento de Richard von Cornwall parolis pri la burgo kiel centra bazo de la ŝtaŭfa  regno ĉe la Rejno.
En la 14a jarcento la burgo estis garantiaĵo de la regno al la ĉefepiskopo de Majenco kaj ĝi fariĝis poste posedo de la princelektistoj de Palatinato.
Dum la tridekjara milito estis detruita de armeo sub gvido de la hispana armeestro kaj generalo Spinola kaj en la jaro 1799 ĝi estis malkonstruita
Abū ʿUbajd al-Bakrī
Abū ʿUbajd ʿAbd Allāh ibn ʿAbd al-ʿAzīz al-Bakrī (أبو عبيد عبد الله بن عبد العزيز البكري; naskiĝis 1014 en Onubo, mortis 1094) estis al-andalusa geografo kaj historiisto. Li skribis pri Eŭropo, Nordafriko kaj la araba duoninsulo. Liaj verkoj estas famasj pro sia objektiveco. La luna kratero Al-Bakri ricevis la nomon laŭ li.
La patro de Al-Bakrī estis guberniestro de la araba provinco Onubo. Li travivis sian tutan vivon en tiama islama Hispanujo. Li vivis en Kordovo. Li ne vojaĝis al la lokoj pri kiuj li skribis.
Verkoj
Liaj ĉefaj verkoj estis:
Louis Slotin
Louis Alexander SLOTIN (naskiĝis la 1-an de decembro 1910 – mortis la 30-an de majo 1946) estis kanada kemiisto kaj fizikisto, kiu oferis sian vivon por malebligi katastrofon ĉe atom-akcidento.
Pri la okazaĵo raportis Jiří Kořínek en Heroldo de Esperanto, la 15-an de decembro 1946:
Unua heroo kaj libervola viktimo de la atom-epoko
Juna sciencisto enpaŝis trankvile la sferon de mortigaj radioj por malhelpi, per ofero de sia vivo, teruregan katastrofon.
En grandaj konstruaĵoj de Los Alamos en Usono oni senĉese laboras super novaj inventoj, kiuj ne nur signifos militarmilojn kaj minacon sed kiuj malfermos al la mondo ankaŭ novajn eblecojn de kulturo kaj laboro. Nun malsekretigis «Science», la organo de usonaj sciencistoj, okazaĵon kiu traviviĝis, sen ke la mondo ĝis nun ion scietis pri ĝi. Pro neatentemo de unu el la kunlaborantoj okazis, ke oni faris tiom danĝeran eraron en la procedo, ke ĝi povus estigi imageble plej grandan katastrofon: ĉenan reakcion. Per tio estas dirita nenio malpli grava ol rapidege sinsekvanta reakcio, kiu kaŭzas ne nur la intencitan reakcion kaj atom-diseriĝon en la difinita materio, sed de atomo al atomo pluan disfalon, kaj do ion tiom teruregan, kion ni povas observi en la universo, kie flagras tutaj malproksimegaj mondoj en kirlego de tiel liberiganta energio. Sciencistoj ne kuraĝas diri, kien ĝisirus tiu procedo, se ĝi ne estus lastmomente malebligita. Tamen ĝi estas okazintaĵo instruanta, kiom danĝeraj aferoj estas praktikataj.
Lastmomente oni konstatis la eraron, kaj nun restis nenio alia ol persona interago de kuraĝa viro, kiu haltigus la procedon — kaj oferus sin. Tiom ja al ĉiu evidentas, ke senpera tuŝigo kun radioj de tia energio signifas certan morton. Kun rideto kaj sen iu ajn pripenso antaŭpaŝis 40-jara D-ro A. Slotin kaj eniris en la sferon de la mortigaj radioj, kie li sian taskon plenumis. Elveninte, li foriris kun same trankvila rideto en hospitalon, kun plena konscio, ke estas lia lasta vojo. En la malsanulejo li partoprenis ĝis lasta momento pacience kaj kun plej granda scienca kaj nepersona intereso ĉiujn studojn pri la progresanta procedo de sia poioma kaj terura mortado. Li helpadis al la kuracistoj, kiuj observe sekvis sur li ĉi tiun procedon de ĝia komenco ĝis la certa fino. Sciu, ke li estis la unua homo, ĉe kiu oni povis klinike observi ĉi tiun tutan procedon, kaj li do eĉ dum sia mortado faris al la scienco grandan servon.
En Japanujo, sur kiun estis ĵetitaj la atombomboj, ne eblis observi tian procedon sur homo, sed nur ĝiajn postsekvojn ĉe tiuj, kiuj transvivis la katastrofon kaj estis trovitaj post la kapitulaco. D-ro Slotin estis do vere la unua. Nun li estas malviva, kaj li mortis heroe dum plej grandaj doloroj, kiujn moderigis nur la scienca intereso, je kiu li ilin priskribis kaj diktis.
Cetere tiu unua heroo de la «atomepoko», kiel ni nomas nian tempon, ne estas denaska amerikano. Li naskiĝis ankoraŭ en cara Rusujo ie en oriento, kie li spertis kontraŭjudan pogromon kun ĉiuj siaj teruroj. Batoj, murdado, brulanta hejmo, fuĝo. Poste li studis en fremdlando fizikon kaj kemion. Ĉe tio li estis ĉaspelata el lando al lando, kaj la jaro 1936 lin trovis en Hispanujo. Tiam ĵus komencis elpaŝi Francisco Franco, kaj la juna D-ro Slotin batalis kontraŭ li kiel demokratia soldato ĉe la kontraŭaviada artilerio. Kiam eksplodis la dua mondmilito, li anoncis sin malgraŭ sia miopeco al la brita aviadistaro. Li volis fariĝi batal-aviadisto. Dume oni rimarkis liajn eminentajn sciencajn kvalitojn kaj sendis lin al Usono, kie li gajnis meritojn pro unuaj scienclaboroj, kiuj kondukis fine al malkovro de la mistero de l' atoma energio. Li fariĝis ĝia unua martiro, kaj la usonaj sciencistoj, kiuj sur la ĉefa loko de sia gazeto dediĉis honorajn vortojn al lia ekzempla heroa ofero, povis fari jam nenion alian ol proponi D-ron Slotin por plej altaj honorigoj kaj ordenadoj postmortaj.
NGC 7760
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
ABC (hispana ĵurnalo)
La Diario ABC (ĵurnalo ABC) estas hispana ĵurnalo, eldonita en Madrido kaj Sevilo. Ĝi estis fondita en Madrido je la 1-a de januaro de 1903 de Torcuato Luca de Tena y Álvarez-Ossorio. Ĝi ekaperis semajne, sed en junio de 1905 ĝi publikiĝis tage.
Ĝi estas konata kiel konservista ĵurnalo kaj favora je la hispana monarkio.
Kiam la hispana civilmilito komenciĝs en 1936, la Popola Fronto prenis posedon de ĝia versio en Madrido, kaj do dum la milito estis du malsamaj ABC: unu en Madrido (respublikista) kaj alia en Sevilo por la ribela flanko.
Kiam la milito finiĝis, la malnovaj posedantoj rehavis la ABC-n, kaj ĝi refariĝis la plej vendata ĵurnalo en Hispanio dum la periodo de la diktaturo. Dum la 20-a jarcento kunlaboris en ĝi multaj kolumnistoj, kiel José María Pemán, Pedro J. Ramírez, Federico Jiménez Losantos, Carlos Luis Álvarez, "Cándido", Jaime Campmany, kaj nun Juan Manuel de Prada, Antonio Burgos, Manuel Martín Ferrand kaj Luis Ignacio Parada.
ABC estas kunfondinto de la European Dailies Alliance (EDA), en kiu kunlaboras la gazetoj The Daily Telegraph (Britio), Le Figaro (Francio) kaj Die Welt (Germanio) rilate al internaciaj novaĵraportoj.
Villegouge
jen france, prononco per IFA-sistemo [], per esperantaj literoj, okcitane respektive gaskone Vilagoja estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Háj ve Slezsku (fervoja stacio)
Háj ve Slezsku estas fervoja stacio en Háj ve Slezsku en adreso Bezručova 15. Ĝi situas en fervojlinio Ostrava-Svinov – Opava východ kondukanta el Opava východ tra Ostrava-Svinov ĝis Český Těšín. En la stacio haltas personaj kaj rapidigaj trajnoj ĝis Opava východ, Český Těšín, Ostrava-Svinov kaj Bohumín. En pasintaj jaroj ĉi tie haltis ankaŭ rapidtrajno ĝis Olomouc, trajno InterCity ĝis Prago kaj persona trajno al ostrava flughaveno kaj ĝis Jeseník. En la stacio troviĝas enlanda kaso, atendejo por vojaĝontoj kaj transmetejo.
Internacia Asocio de Bibliistoj kaj Orientalistoj
La Internacia Asocio de Bibliistoj kaj Orientalistoj (IABO) estas historia faka Esperanto-asocio pri bibliismo kaj orientalismo, fondita en 1967 kaj aktiva ankoraŭ en 1994, supozeble ĝis komence de la 2000-aj jaroj. Ĝia celo estas inter aliaj eldoni tute novan esperantan biblion ekumenan ”Nova Ekumena Biblio". La redakta politiko estis krei tekstaron tute fidela al la originalo, bonstila, neŭtrala, ekumena, akceptebla ankaŭ por laikoj. En la tria numero de 1969 de Biblia Revuo, organo de IABO komence redaktita de Angelo Duranti (1927-2002), estis publikigita la prospekto de la projekto. Post tio la ĉefredaktoro estas Donald Broadribb (1933-2012) en Melburno, kaj varbitaj estas helpantoj en biblio-lingvistiko, arkeologio, antikva historio, esperanto-filologio kaj biblioscienco. Kaj estis decidite ankaŭ ke publikiĝu laŭokaze tradukoj en Biblia Revuo. La redakta komitato konsistis el du specoj de komitatanoj: A, kiuj ĉefe tradukas, B, kiuj ĉefe kontrolas la tradukitan tekston - en 1971 al la komitato apartenis dek kvin diverskonfesiaj personoj el dek unu landoj. Pluraj retradukitaj bibliopartoj estis publikigitaj en "Biblia Revuo". Inter 1975 kaj 1977 ĉefredaktoro estis Henryk Herbert Paruzel, kaj inter 1977 kaj 1985 Douglas Gregor. “Biblia Vortaro” eldonita en 1975 kaj represita en 1984 estas flanka rezulto de la laboro.
La Méaugon
(jen france, prononco, bretone Lanvealgon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas Méaugonnais.
Framersheim
Framersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
5248 Scardia
5248 Scardia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomo Marco Scardia astrometristo en la branĉo de Merate de la Observatorio de Brera, ĉefe interesita pri la videblaj duopaj steloj kaj la malgrandaj korpoj de la sunsistemo.
Dörgicse
Dörgicse [dorgiĉe] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Balatonfüred.
Situo
Dörgicse situas sur malebenaĵo, laŭ flankovojoj. Balatonfüred troviĝas 17, Badacsony 25, Veszprém 30 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1082. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La refondiĝo en la 18-a jarcento okazis. Longe estis 3 apudaj vilaĝoj, kiuj unuiĝis en 1950, fine setlejo aliĝis en 1984. La loĝantoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Famuloj
En Dörgicse mortis István Nagy (skulptisto).
14558 Wangganchang
14558 Wangganchang estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Wang Ganchang (ĉine 王淦昌; pinjine Wáng Gànchāng; 1907–1998), unu el la fondintoj de la esploro pri nuklea fiziko, kosma radiado kaj partikla fiziko en Ĉinio. Li iĝis ano de la Ĉina Akademio de Sciencoj en 1955.
Hindologio
Hindologio estas la scienco okupiĝanta pri esplorado de lingvoj, literaturo, historio, arto, kulturo kaj religio de Barato. Fakulo pri tiu scienco estas hindologo.
Komencoj
La unua eŭropano esploranta malnovan literaturon de Barato estis anglo Charles Wilkins, kiu en 1785 tradukis Bagavadgiton al la angla lingvo. Franco Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron tradukis fragmentojn de upaniŝadoj de la persa lingvo al latino en laboraĵo Oupnek'hat, publikigitan en la jaroj 1801-1802. La hinda filologio komenciĝis kun establo de katedro pri sanskrito en la universitato de Parizo en la jaro 1815. Profesora katedro estis estabita en Bonno en 1818 de August Wilhelm Schlegel. Centra intereso de la germana hindologio koncernis - krom la filologio de sanskrito - la Vedojn, plej malnovajn skribajn atestilojn de la hinda kulturo. Kun la religia pensado de hinduoj kaj hinda filozofio okupiĝis precipe la filozofo kaj teologo Helmuth von Glasenapp en sia ĉefverko La filozofio de la hindoj.
Marine Stewardship Council
La Marine Stewardship Council (MSC) [MArin STJUadŝip KAŬncl] estas sendependa kaj komunumutila organizo, kiu disdonas medioprotektan sigelon por fiŝaĵoj el daŭripova fiŝkaptado. La celo estas malhelpi trofiŝadon de la maroj. La MSC estis fondita en 1997 de konzerno Unilever kaj de WWF. En 1999 MSC sendependiĝis kaj estas financita per donacoj.
Hindologio
Hindologoj
Anglaj hindologoj
Marine Stewardship Council
Greenpeace, kiu komence subtenis la iniciativon, nun kritikas la sigelon pro supozita malsevereco.
Hindologio
Hindologoj
Germanaj hindologoj
Polaj hindologoj
Hungaraj hindologoj
Al hindologoj oni kelkiam alkalkulas ankaŭ tradukantajn de sanskrito poetojn kiel Antoni Lange aŭ popularigantojn kiel Wanda Dynowska.
Marechal Deodoro
Marechal Deodoro estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 45.997 loĝantojn en 2010.
Marechal Deodoro, kiu nome omaĝas la unua prezidanto de Brazilo, Manuel Deodoro da Fonseca, emancipiĝis en 1636.
Effelter
Effelter estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kronach de la federacia lando Bavario. En la 2000 la komunumo havis 315 loĝantojn.
Kantono Whitfield (Georgio)
Kantono Whitfield (angle Whitfield County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 30-a de decembro 1851. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 83 525 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 92 999. La kantona ĉefurbo estas Dalton (Georgio).
Marie Gillain
Marie GILLAIN (naskiĝis la 18-an de junio 1975 apud Liège, Belgio) estas franca aktorino.
Johano de Padilla
Juan de Padilla, esperante Johano de Padilla, prononce [padIja] (Toledo, 1490 - Villalar, Valladolid, 24-a de aprilo de 1521) estis hidalgo kaj revoluciulo kastilia, konata pro sia partopreno en la Milito de la Komunumoj de Kastilio.
Biografio
Juan de Padilla naskiĝis en familio hidalga toleda la 10-an de novembro de 1490. Oni decidis lian edzigon al María Pacheco, de la nobela familio Mendoza (supera rango al lia; poste ili estos nomumitaj "granduloj" de Hispanio). Ili geedziĝis en Granado la 18-a de aŭgusto de 1511, kiam li estis 20jaraĝa kaj María 15jaraĝa.
Post la morto de lia patro en 1518, li sukcedis lin en la posteno de kapitano de la milico de Toledo, kie translokiĝis la paro. Probable ĝena ĉar la reĝo Karlo la 1-a ne aprobis lin por posteno al kiu li pensis, ke li havas rajton heredan, kaj eble instigata de sia edzino, li unuiĝis al la insurekciuloj kontraŭ la monarko en 1520 kaj kontraŭstaris la servon kiun la reĝo estis petinta al la Kortegoj de Kastilio por financi liajn kampanjojn en Eŭropo.
Antaŭaĵoj
La reĝo Karlo la 1-a estis promesinta al la Kortego de Kastilio ne doni publikajn postenojn al eksterlandanoj nek dediĉi monon de Kastilio al aliaj teritorioj. Li akiris 400.000 dukatojn kiujn li kunportis al Frankfurto danke al voĉdono de delegitoj al kiuj la urboj estis malpermesintaj tion, kaj lasis kiel regento de la regno eksterlandanon, nome Adriano de Utreĥto (futura Papo Adriano la 6-a. Krome estis okazinta puĉo kian li kronigis sin reĝon eĉ kiam ankoraŭ lia patrino Johana de Kastilio estis reĝino laŭleĝa kaj posedanta, kaj la kastiliaj urboj sentis sin perfiditaj.
Dum apenaŭ du monatoj, Karlo la 1-a estis perdinta perforte la respekton kiun la regento, nome la kardenalo Cisneros, estis akirinta por li. Por la civitanoj tiuj estis provoko kaj la etoso varmiĝis, ĉar la populacio sentis sin trompita tiom de siaj propraj lokaj reprezentantoj kaj de sia reĝo. Post tri jaroj de regado, la aferoj ne solviĝis, kaj la monarko ŝajnis pli priokupita pro sia nova granda imperio ol pro la problemoj de Kastilio.
Kantono White (Georgio)
Kantono White (angle White County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 22-a de decembro, 1857. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 19 944 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 24 055. La kantona ĉefurbo estas Cleveland (Georgio).
NGC 7761
NGC 7761 (aliaj indikoj — IC 5361, MCG -2-60-20, NPM1G -13.0659, IRAS23488-1339, PGC 72641) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Stiliko
Stiliko (latine Flavius Stilicho, n. ĉirkaŭ 359, m. la 22-an de aŭgusto 408) estis romia generalo kaj konsulo.
Vivo
Stiliko naskiĝis en Germanio kaj estis filo de vandala patro kaj romia patrino. Probable, malkiel la plejparto de la germanoj, li aniĝis al la ortokdoksa katolika eklezio, ne al arianismo (tiutempe ne okazis la disiĝo de la romaktolika kaj ortodoksa eklezioj); kaj ne verŝajnas ke Ariano atingus la rangon de konsulo.
Li eniris la romian armeon, kaj, dum la regado de imperiestro Teodozo la 1-a, lia kariero antaŭeniris ĝis li iĝis generalo. En 383 Teodozo sendis lin kiel diplomato al la kortego de la persa reĝo Ŝapur la 3-a por pridiskuti la partigon de Armenio. Teodozo tiom fidis al Stiliko ke li edzigis lin al sia nepino Serena.
Teodozo unue regis nur la orientan duonon de la romia imperio. En 392, post la morto de la okcidenta imperiestro Valentiniano la 2-a, Stiliko helpis kunigi la armeon kiu venkis dum la decida batalo en 394 per kiu Teodozo iĝis ankaŭ okcidenta imperiestro. Poste Teodozo nomumis Stilikon kuratoron de sia filo Honorio.
En 395 Teodozo mortis. Lia filo Honorio sekvis lin kiel reganto de la okcidenta duono de la romia imperio, kaj ties frato Arkadio kiel reganto de la orienta duono. Ambaŭ estis malfortaj imperiestroj. Okcidente Stiliko iĝis la fakta ĉefestro de la romia armeo kaj la neoficiala reganto de la okcidenta imperio. Li militis kontraŭ Alariko la 1-a, reĝo de la visigotoj, kiun li venkis en 397. La saman jaron li subpremis ribelon en Afriko. En 401 Stiliko forpelis pluan invadon de visigotoj sub Alariko kaj ties ostrogotaj alianculoj. En 402 Stiliko denove venkis Alarikon, kaptante ties edzinon: Alariko malfacile eskapis kun la plejparto de siaj batalistoj. Sekvis plua venko kontraŭ Alariko la sekvantan jaron.
En 405 Stiliko ordonis la detruon de la libroj sibilaj ĉar la enhavo instigis homojn kontraŭi lian registaron.
Falo
Stiliko havis multajn potencajn malamikojn. Fine de 406 lia milita bonŝanco ĉesiĝis: li malsukcesis kontraŭ gotan transiron de la Rejno. En 408 li malsukcesis subpremi ribelon de Konstantino la 3-a (okcidenta imperiestro). La malamikoj de Stiliko kaptis la oportunon. La 13-an de aŭgusto tiun jaron romia armeo ĉe moderna Pavio mortigis sep superajn ŝtatoficistojn. Stiliko retiris sin al Raveno kie li kaptiĝis. Li ekzekutiĝis la 22-an de aŭgusto.
Restis neniu generalo tiom kapabla kiom Stiliko. Lia morto plifaciligis la visigotan invadon de Italio kaj la 410-an disrabon de Romo fare de Alariko.
Idoj
Stiliko kaj lia edzino Serena havis tri idojn:
Baptisterio
Baptisterio estas baptodomo. La termino celas en malnovkristana arĥitekturo ekde la 4-a jarcento memstaran centralan konstruaĵon servantan al baptoj kaj havantan tial meze baptobasenon – sakrarion, en kiun oni mergis la baptaton.
Pli poste baptisterioj estis anstataŭigitaj per baptokapeloj ene de preĝejoj. En tiuj ĉi baptejoj ne estis jam baptobasenoj, sed nur baptujo.
Laŭ Francisko Azorín baptisterio estas Speciala religia konstruaĵo, kie rite, kristanigas k. alinomigas katekumenojn. Kaj li indikas etimologion el greka baptisterion kaj latina baptisterium.
Signifaj konstruaĵoj de baptodomoj estas konataj precipe el Italujo.
Germana Kamparana Milito
La Germana Kamparana Milito, Granda Kamparana Milito aŭ Granda Kamparana Ribelo (germane Deutscher Bauernkrieg) estis disvastigita popola ribelo en la germanlingvaj areoj de Mezeŭropo de 1524 ĝis 1525. Ĝi malsukcesis pro la intensa opozicio de la aristokratio, kiu buĉis ĝis 100 000 de la 300 000 nebone armitaj kamparanoj kaj farmistoj. La postvivantoj estis monpunita kaj atingis neniiujn respektive apenaŭ iujn el siaj celoj. La milito konsistis, kiel la antaŭa movado Bundschuh kaj la husanaj militoj, el serio de kaj ekonomiaj kaj religiaj ribeloj kiujn gvidis la lokaj kamparanoj, ofte subtenataj de protestantaj pastroj. La Germana Kamparana Milito estis la plej granda kaj plej disvastigita popola ribelo de Eŭropo antaŭ la Franca Revolucio de 1789. La batalado kulminis en la printempo kaj somero de 1525.
224 Oceano
224 Oceano estas mezgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la observatorio de Vieno.
Nomo
Ĝi estis nomita refere al la Pacifika Oceano.
Kantono Villegusien-le-Lac
Kantono Villegusien-le-Lac (canton de Villegusien-le-Lac) estas franca kantono lokita en la departemento Haute-Marne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝia ĉefurbo estas.
Komunumoj
La kantono enhavas komunumojn:.
DrMáriás
DrMáriás [doktormAriAŝ]? estas hungara (pli frue jugoslaviana) artisto, pentristo, muzikisto, verkisto. Lia origina nomo estas laŭ hungarlingve kutima nomordo Máriás Béla.
Béla Máriás naskiĝis la  en Novi Sad (Jugoslavio).
Biografio
Béla Máriás apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li studis en arta universitato de Beogrado. En la sama urbo li ekspoziciis jam en 1986. Por eviti la soldatiĝon li translokiĝis al Hungario en 1991. Li daŭre vivas en Budapeŝto, tamen li ofte faras eksterlandajn turneojn kaj ekspoziciojn. Li gvidas ŝlagrorkestron, kie li kantadas kaj saksofonas. Li aprezas sin "sociokirurgo". Li ricevis premion en 2011.
18567 Segenthau
18567 Segenthau estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo Reiner Michael Stoss elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda rumana vilaĝo Șagu (Segenthau) en regiono Banato sude de la rivero Mureș. Fondita en 1771 de germanaj koloniistoj, la vilaĝeto estas ankaŭ la infana loĝloko de Reiner Michael Stoss, malkovrinto de la asteroido.
Tejupilco
Tejupilco estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas Tejupilco de Hidalgo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 62.547 loĝantojn. El tiuj 29.907 viroj kaj 32.64 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,327.56 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 1330 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1,100.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 54′ norda latitudo kaj 100° 9′ okcidenta longitudo.