cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flavbeka ŝterno
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo, Trinidado kaj Tobago, Urugvajo kaj Venezuelo. Temas pri preskaŭ ĉiu sudamerikaj landoj escepte en Ĉilio.
Aspekto
Temas pri malgranda ŝterno 25 cm longa. La supraj partoj estas sufiĉe uniforme helgrizaj kaj la subaj partoj kaj malalta vizaĝo estas blankaj. La kapo estas blanka, kun nigraj krono, nuko kaj strio tra la okulo ĝis la bekobazo, kaj blanka makulo en la frunto super la beko; vintre la blanka frunto estas pli ampleksa kun malpli granda kaj difinita nigra krono; restas nur strio ekde la okulo ĝis la nuko. La beko estas tutflava (ĉe nereproduktuloj kun malhela pinto), fortika kaj larĝega ĉebaze. La kruroj kaj piedoj estas flavecaj. La longa iomete forkoforma vosto kaj flugiloj estas ĉefe helgrizaj sed kun tre videblaj nigraj flugilpintoj. Junuloj estas brunmakulitaj.
Kutimoj
La inoj demetas du aŭ tri brunajn ovojn makulitajn je bruno aŭ grizo.
Huanne-Montmartin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Preĝejo Sankta Triunuo (Erevano)
La konstrulaboroj de la planita preĝejo esti konstruita sur la sudokcidenta distrikto de Erevano komenciĝis en marto 2001. La preĝejo estis konstruita laŭ la projekto de arkitekto Baghdasar Arzumanjan kun la sponsorado de uson-armena nacia bonfaranto sinjorino Louise Simone Manoogian. La 9-an de novembro 2004 Garegino la 2-a, Katolikoso de Ĉiuj Armenoj, prezidis la ceremonion de konsekro de la krucoj de la Preĝejo de Sankta Triunuo. Ĝi estis konsekrita de la katolikoso la 20-an de novembro 2005.
Monto Agung
Monto Agung aŭ Gunung Agung estas monto en Balio, Indonezio. Tiu stratovulkano estas la plej alta punkto sur la insulo. Ĝi dominas la ĉirkaŭan regionon kaj influas la klimaton. La nuboj venas de la okcidento kaj Agung retenas ilian akvon tiel ke la okcidento estas fekunda kaj verda kaj la oriento seka kaj dezerta.
La balianoj kredas ke Monto Agung estas kopio de Monto Meru, la centra akso de la universo. Unu legendo diras ke la monto estas fragmento de Meru alportita al Balio fare de la unuaj hinduoj. La plej grava templo sur Balio, Pura Besakih, situas alte sur la deklivoj de Gunung Agung.
Gunung Agung laste erupciis en 1963-1964 kaj estas daŭre aktiva, kun granda kaj tre profunda kratero kiu foje ruktas fumon kaj cindron. De fore, la monto ŝajnas esti tute konusa, malgraŭ la ekzisto de la granda kratero.
De la pinto de la monto, eblas vidi la pinton de Monto Rinjani sur la insulo Lombok, kvankam ambaŭ montoj estas ofte kovritaj en nuboj.
La erupcio de 1963-1964
La 18-an de februaro 1963, lokaj loĝantoj aŭdis laŭtajn eksplodojn kaj vidis nubojn leviĝi de la kratero de Monto Agung. La 24-an de februaro, lafo komencis flui laŭ la norda deklivo de la monto, poste moviĝante 7 km en la venontaj 20 tagoj. La 17-an de marto, la vulkano erupciis (VEI 5), sendante derompaĵojn 8 ĝis 10 km en la aeron kaj generante masivajn piroklastajn fluojn. Tiuj fluoj detruis multajn vilaĝojn, mortigante ĉirkaŭ 1500 homojn. Malvarmaj laharo-terfaloj kaŭzitaj de peza pluvokvanto post la erupcio mortigis kromajn 200. Dua erupcio la 16-an de majo kaŭzis piroklastajn fluojn kiuj mortigis pliajn 200 loĝantojn.
La laftorentoj maltrafis, foje je nuraj metroj, la Patrinotemplon de Besakih. La balianoj rigardis tion kiel miraklon, kaj kiel signalon de la dioj ke ili deziris montri sian potencon sed ne detrui la monumenton la baliaj fideluloj starigis.
Preĝejo Stefano la 1-a
Por preĝejo Stefano la 1-a, vidu:
Monto Agung
Naturumo
Ekzistas du itineroj sur la monton; Unu, de Besakih al la pli alta okcidenta pinto, komenciĝas ĉe ĉirkaŭ 1100 m. La dua itinero, laŭdire kvarhora (unudirekte), iras al la suda pinto kaj ekas pli alte, de Pura Pasar Agung, proksime de Selat. Pado liganta la sudan supreniron kun la okcidenta supreniro estas uzebla dum la seka sezono. Cecilie Scott disponigas raporton pri la supreniro de Pura Pasar Agung ĝis la suda pinto.
Gvidistoj estas disponeblaj en Besakih kaj ankaŭ en Pura Pasar Agung. La monto ankaŭ povas esti grimpita sen gvidisto. La grimpado de Besakih estas tre malfacila. Ĝi foje estas farita en unu senpaŭza grimpado ĝenerale komencante ĉ. 10 p.m. por tagiĝalveno ĉe la pinto, kaj foje kun tranokta tendumado proksimume je tri kvaronoj de la vojo supren. La grimpado de Pura Pasar Agung ĝenerale komenciĝas ĉirkaŭ 2:30 a.m. por tagiĝalveno. Ĝi estas multe pli dura ol la pli populara balia surgrimpo de Gunung Batur. Ne estas monto kie oni bezonas ŝnurojn kaj ĝi ne estas sufiĉe alta por altecomalsano, sed malfacilaj vetercirkonstancoj formiĝas rapide kaj varma akvorezista vestaĵo estas postulata kaj devus esti portita. Tagiĝalveno ĉe la pinto estas rekomendita por eviti nubojn kiuj tipe kovras la pinton ekde ĉirkaŭ 9 a.m. Ekzistas neniu akvo havebla laŭ la itinero.
Por la Besakih-itinero iru tra la templejo, poste daŭrigu sur pado kiu vojaĝas ade supren sur kruta mallarĝa monto-sprono tra malferma arbaro kaj ĝangalo la plej grandan parton de la vojo. Ekzistas nur malgranda risko perdiĝi ĝis la itinero malfermiĝas direkte al la pinto kie la ĝusta itinero kurbiĝas malantaŭen. Multaj grimpuloj maltrafas tiun turniĝon kaj daŭrigas supren laŭ malgranda valo, kiun eliri estas iom malfacile.
Izotopoj de silicio
Silicio (Si) havas multajn konatajn izotopojn, kun masaj nombroj ekde 22 ĝis 44.
28Si (la plej abunda izotopo, je 92,23%), 29Si (4,67%), kaj 30Si (3,1%) estas stabilaj.
32Si estas radioaktiva izotopo produktata per disfalo de argono. Ĝia duoniĝotempo estas proksimume 132 ... 153 jaroj laŭ diversaj datumoj (0,21 MeV), kaj ĝi disfalas per beta eligo al 32P kiu havas duoniĝotempon 14,28 diurnoj kaj disfalas al 32S.
La norma atompezo estas 28,0855(3) u.
Kaltenengers
Kaltenengers estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 1221
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Prohászka
János Prohászka naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la 2012 en Budapeŝto.
Chieko Hase
Chieko Hase (長谷 千恵子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1981 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
János Prohászka
Biografio
János Prohászka ĝis fino de la 2-a mondmilito estis simpla laboristo, poste li frekventis Teknikan Universitaton en Budapeŝto ricevinta diplomon en 1950. Poste li havis postenon en instituto, krome li instruis. En 1963 li doktoriĝis antaŭ la akademio. En la studjaro 1966 li instruis en Harvard. Li atingis la instruan rangon titulara profesoro, sed li ankaŭ estis esplorista profesoro, krome li estis katedrestro. Li okupiĝis precipe pri metalurgio. Li ricevis 5 premiojn inter 1963-2003.
Nigra cipselo
La Nigra cipselo (Cypseloides niger) estas birdo el la familio de apusedoj, kiu enhavas apusojn, apusetojn, cipselojn, ktp. Tiu estas la plej granda apuso el Nordameriko. Tiu birdo reproduktiĝas el norda Brita Kolumbio en okcidenta Kanado tra okcidenta Usono kaj Meksiko al Kostariko. Ĝi troviĝas ankaŭ en insuloj de Karibio.
Dumfluge, tiu birdo aspektas kiel fluganta cigaredo kun longaj sveltaj kurbaj flugiloj. La plumaro estas ĉefe fulge malhelgriza. Estas ia kontrasto inter supra kaj suba flugilo. La ŝultroj estas multe pli malhela laŭ koloro ol la resto de la flugilo. Ili havas ankaŭ iom forkoformajn vostojn.
Tiuj birdoj vivas dumfluge kaj manĝas dumfluge. Ili manĝas flugantajn insektojn, ĉefe flugantajn formikojn kaj skarabojn. Ili kutime manĝas laŭ grupoj, flugantaj tre proksime kune.
Ranguin (stacidomo)
Ranguin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Mougins, apud Cannes kaj Le Cannet, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Cannes-la-Bocca - Grasse (944000).
Kablanda rokturdo
La Kablanda rokturdo Monticola rupestrisestas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. Tiu rokturdo reproduktiĝas en orienta kaj suda Sudafriko. Ĝi estas komuna endemia loĝanto, nemigranta krom sezonaj altitudaj movetoj en kelkaj areoj.
Tiu specio reproduktiĝas en montaj rokareoj kun disa vegetaĵaro. La ino demetas 2-3 ovojn en tasforma nesto en roka kavaĵo aŭ kornico. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj kaj aliaj etaj animaloj kaj kelkaj beroj.
Tiu estas granda fortika rokturdo 19-21 cm longa. La somera masklo havas grizecbluan kapon, tre oranĝajn subajn partojn kaj eksterajn vostoplumojn kaj brunajn flugilojn kaj dorson. Kiel diferencilo antaŭ aliaj samgenranoj, tiu masklo havas ne tiom malhelajn flugilojn kaj oranĝecajn ŝultrojn.
La ino estas ĝenerale bruna, sed kun tre forta ruĝeca nuanco en subaj partoj, malkiel multaj aliaj samgenranoj. La eksteraj vostoplumoj estas ruĝecaj kiel tiuj de la masklo. Nematuruloj estas kiel inoj, sed supraj partoj havas sablokolorajn punktojn kaj la subaj partoj montras nigran skvamecon.
La masklo de Kablanda rokturdo havas fajfan kanton cii-cii-cii t-ĉii-ĉuiiuu, kaj eventuale imitadon de aliaj birdoj.
Ferenc Boér
BOÉR Ferenc [boe'r] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Târgu Mureş la 23-a de aprilo 1940.
Kariero
Ekde 1960 li estis ano de la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat. En 1982 li transdungiĝis al teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat kaj tiam li instruis ankaŭ en la tiea aktoraltlernejo. Ekde la 1-a de januaro 1990 li estis unu el gvidaktoroj de la teatro de Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Tertremo de Qaen (1997)
La tertremo de Qaen en la nordirana provinco Ĥorasano okazis la 10-an de majo 1997. Ĝi mezuris 7.3 je la momant-magnituda skalo kaj estis la plej forta en la regiono post tiu de la jaro 1990. La centro de la tertremo situis ĉirkaŭ 270 km sude de Maŝhado ĉe la vilaĝo Ardekul.
(47962) 2000 RU69
Ĝi orbitas kun ioma klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
NGC 1222
NGC 1222 (aliaj indikoj — PGC 11774, MCG -1-9-5, MK 603, KUG 0306-031, IRAS03064-0308) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zahrady
Zahrady (Gärten) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Krásná Lípa. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Krásná Lípa. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/265. Estas ĉi tie registritaj 40 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zahrady estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,43 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.
27899 Letterman
27899 Letterman estas asteroido de la ĉefa la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Dennis di Cicco elde ties privata observatorio de Sudbury (Masaĉuseco, Usono).
Orfeismo
Orfeismo estas filozofo-religia movado kiu prezentas, al la greka pensmaniero, la koncepton kaj de nemortema kaj diodevena principo loĝanta en la homa korpo kaj, konsekvence, de korpo-anima dualismo. Tiu ĉi novaĵo ekaperis en frua epoko inter la grekoj, jam citita de kelkaj aŭtoroj en la sesa jarcento a.K.
Laŭ la tradicio estis la poeto kaj profeto de Trakio, Orfeo, kiu enkondukis tiujn novajn principojn. Konforme tiun doktrinon la homo estas miksiĝo de du diaj esencoj, unu dioniza kaj alia titana, la unua estas la esenco bona kiu devas liberiĝi de la malbona (titana) kaj gajni la savon. Tiu liberiĝo efektiviĝas pere de reenkarniĝo aŭ metempsikozo kaj praktiko de spiritaj purigadoj kiel elaĉeto de kulpo. Do Orfeismo enhavas tri gravaj doktrinaj punktoj: Teogonio, Antropogonio kaj Eskatologio.
Antropogonio
La orfeisma kosmogonio estas konforma al la modelo de Heziodo kun du aŭ tri variaĵoj. Sed tio kio bone karakterizas la doktrinon estas la orfeisma antropogonio kiu tiele klarigas: Dionizo, filo de Zeŭso, estis frakasita kaj havis sian korpon distranĉitan de la Titanoj kiuj kuiris la karnojn en kaldrono kaj voris la viandojn. Zeŭso plena je kolero fulmobatis la Titanojn kaj de ilia cindro naskiĝis la homoj. Tio klarigas la homan naturon formitan de du partoj, unu malbona, titana kaj alia bona, dioniza. La homoj, do, naskiĝintaj de la titanaj cindroj enhavas ene de si mem, ekde siaj originoj, unu elementon malbonan kaj samtempe unu elementon bonan, tio estas, la homo entenas en si dualisman konflikton. La tuta filozofio de Pitagoro enhavas tiun dualisman vidpunkton. Ankaŭ Platono kiu heredis tiun principon de la pitagorismo starigis la fundamenton de sia metafiziko sur tiu dudimensia homo.
Eskatologio
Koncerne la animon post la morto, la orfeisma doktrino prilaboris la malnovan koncepton de Hadeso prezentita de Homero kaj Heziodo, ampleksigante ĝiajn dimensiojn. La regionon pli malluman kaj abisman oni nomis Tartaro, la mezan, Erebo kaj la pli superan kaj noblan, Elizeo. al tiuj du unuaj regionoj iris la animoj ŝarĝitaj de pekoj, ĉi tie ili suferis dolorajn punojn. Al la lasta regiono iris la animoj kiuj suferintaj dolorojn en la malsupraj antaŭaj regionoj nun pretigis por la reveno (reenkarniĝo); la animoj, ĉi tie, trinkas la forgesakvon de la rivero Leteo por forgesi ilian pasintaĵojn kaj pretiĝi por renaskiĝo sur la tero. Tiun kredon alprenis eĉ la romianoj, kiel atestas Vergilio en sia mito pri la origino de Romo. Laŭ la virgilia teksto, Eneo, post la detruo de Trojo, foriris okcidenten kun sia patro Ankizo kaj sia edzino. Dum la vojaĝo lia patro mortis. Unu nokton, dum dormo, Eneo, liberiĝinte de sia korpo, iris al Hadeso kaj renkontis tie sian patron kaj aldemandite de la filo pri tiu amaso da homoj trinkantaj de la rivero Leteo, Ankizo klarigis ke tiuj viroj kaj virinoj estis la grekoj kiuj trinkis por forgesi kaj renaskiĝi en la estonta romia civilizo.
Marquinhos
Marcos Aoás Corrêa, plej ofte nur nomata Marquinhos (prononco laŭ sistemo IFA ), estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en San-Paŭlo, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2013 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Paris Saint-Germain, antaŭe li membris en la unua teamo de la klubo AS Roma. Krome Marquinhos ekde la jaro 2011 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "13".
Junko Ishida
Junko Ishida (石田 順子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1981 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Caslano (stacidomo)
Caslano estas fervoja stacidomo en Caslano, Svislando.
36774 Kuittinen
36774 Kuittinen estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnan geodeziiston Risto Kuittinen, Ĝenerala Direktoro de la Finna Instituto de Geodezio dum 1998 - 2011. Li elpensis teknikojn de defora detekto por la neĝo kaj la hidrologio, precipe por mezuri la ekvivalenton neĝo-akvo. Li estas ano de la Finna Akademio de Sciencoj.
Peĉo
Peĉo estas nigra glueca substanco, ekstraktata el (pina kaj alia ligna) rezino aŭ minerala gudro.
Oni povas ekstrakti ĝin dum frakciigo (frakcia distilado) de terkarba gudro (je 500–600°C). Se oni frue ĉesigas la frakciigon, estiĝas mola peĉo (moliĝanta ĉe 50°C), se oni malfrue ĉesigas la frakciigon, estiĝas malmola peĉo (moliĝanta je 80°C).
Léopold Sédar Senghor
Léopold Sédar Senghor (naskiĝis la 9-an de oktobro 1906; mortis la 20-an de decembro 2001) estis senegala poeto kaj politikisto. Li estis la unua nigrulo kiu instruis francan literaturon en franca liceo ekde 1935, estas el inter la plej elstaraj afrikaj beletristoj, kaj iĝis prezidento de sia lando, Senegalo. Li naskiĝis la 9-an de oktobro 1906, kaj mortis en Francio (apud sia franca edzino) en 2001. Li komencis siajn studojn en tio, kio estis tiutempe la precipa maniero studi por la indiĝenaj loĝantoj de la eŭropaj kolonioj, nome en katolika misiistejo, en Ngasobil. Poste en kolegio kaj liceo de Dakaro. Poste en Francio en la prestiĝa liceo Louis-le-Grand kaj la nemalpli prestiĝa universitato Sorbonne.
Sukcesinta la plej altan konkurson pri instruado de la franca nacia edukadosistemo: agregation, li komencis instrui francan literaturon kaj gramatikon en liceo "Descartes" (=Kartezio) en Tours en jaro 1935. Tio estis tiuepoke tute nova, kaj kelkaj junaj liceanoj skribis al siaj gepatroj "nia profesoro pri la franca lingvo estas nigrulo, sed li ne tute nudas sed estas en kostumo".
Kune kun Aimé Césaire, Frantz Fanon kaj Léon Damas, Senghor kreis la koncepton "nigruleco", literatura kaj filozofia movado, kiu provis disigi afrikan kulturon disde la eŭropaj influoj.
Li elektitis en la Francan Akademion en 1983.
Krauthausen
Krauthausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio.Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Hainich-Werratal, ligo de pluraj najbaraj komunumoj cele al komuna plenumo de difinitaj servoj kaj taskoj.
(13461) 1607 T-2
(13461) 1607 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Dolní Světlá (Mařenice)
Dolní Světlá (Nieder-Lichtenwalde) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mařenice. Ĝi troviĝas en Luzacia montaro proksimume 3 km norde de Mařenice. Estas ĉi tie registritaj 105 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Světlá situas en katastra teritorio Dolní Světlá pod Luží kun areo 3,31 km².
Historio
En la tuta vilaĝo vivis ĉirkaŭ la jaro 1850 proksimume 1800 loĝantoj, kiuj vivtenis sin plejparte de teksista laboro. Post la dua mondmilito plimulto de la loĝantaro pro sia germana deveno estis ellandigita. Ĝis la jaro 1946 la municipo portis nomon Dolní Lichtenwald.
Aliaj informoj
Norde ĝi limas kun germana federacia lando Saksio, distrikto Görlitz.
Sur la katastro Dolní Světlá troviĝas grejsa formacio Korakaj ŝtonoj (532 m.) (nomata ankaŭ Falko, Falĉjo, Falkenstein), ĉe kiuj troviĝas ruino de burgo Falkenburk kaj antaŭ dekoj da jaroj ĉi tie estis ankaŭ restoracio.
Konserviĝis ĉi tie ankaŭ kvadrata kapeleto kaj kelke da domoj de luzacia tipo.
Vaulx
Vaulx - franca prononco - povas aludi interalie al
Neuss
Neuss (literumo ĝis la jaro 1968: Neuß) estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Rhein-Kreis Neuss de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio kaj estas la administra centro de la distrikto. Ĝi estas konata pri sia romia pasinto, rejna haveno kaj la protekta festo. La nombro de loĝantoj en 1963 trapasis la limon de 100 000 urbanoj. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Bielo (administra distrikto)
Geografio
La administra distrikto Bielo etendiĝas sude de la Ĵurasa Montaro nordoriente de la Lago de Bielo en la ebenaĵo de la rivero Aro. Kun areo de 97,63 ĝi estas laŭ teritorio la plej malgranda el la 10 administraj distiktoj, tamen pro ĝia urbeco ĝi estas la kvara plej granda laŭ loĝantaro. La tuta distrikto apartenas al la aglomeraĵo de ĝia ĉefurbo Bielo kaj fakte formas unusolan urbozonon.
Neuss
Historio
Neuss estas unu el la plej malnovaj urboj de Germanio. Ĝia origino kaj la nomo reiras al la romia legia tendaro Novaesium (Castra Novaesia), kiu fondiĝis ĉirkaŭ la jaroj 16 ĝis 12 antaŭ nia erao. Oni elfosis tie ripozejon por ĉaroj en 2005.
Bielo (administra distrikto)
Lingvoj
Oficialaj lingvoj de la administra distrikto Bielo estas la franca kaj la germana lingvo. Proksimume triono de la svisa loĝantaro parolas la francan kaj du trionoj la germanan lingvon. La germanlingva loĝantaro fakte parole uzas kutime la bernan dialekton de la alemana lingvo skribe tamen la germanan.
Neuss
Historio
En 1050 oni transportis la relikvaĵojn de sankta Quirinus de Romo al Neuss. En 1190, Neuss ricvis urborajtojn, ĉirkaŭ en 1200 oni konstruis garndan urbomuron kun 5 pordegoj. En 1209 oni ekis la konstruon de Quirinus-katedralo. En la 15-a jarcento, la urbo ricevis moneran privilegion, la rajton pri sigelado kun ruĝa vakso, la rajton de Hansa urbo kaj novan blazonon. Tiuj alportis al la urbo bonstaton, kion la urbo en 1586 perdis post malvenko kaj incendio.
Bielo (administra distrikto)
Historio
La nova administra distrikto estis fondita la 1-a de januaro 2010 kadre de la reformo de la malcentra administracio de Kantono Berno el la malnova distrikto Bielo kaj partoj de la iamaj distriktoj Nidau kaj Büren.
José Güell y Renté
Biografio
El Havano liaj gepatroj sendis lin studi al Hispanio, licenciĝis en Juro en la Universitato de Barcelono. Kun protekto en Madrido li ekkarieris kaj sukcesis enamiĝigi la fratinon de la edzo de la reĝino kaj edziĝi al ŝi sekrete. Pro tio la edzino perdis la titolecon de infantino de Hispanio kaj ambaŭ estis ekziligitaj. Malamiko de Narváez, kiu kiel ĉefministro estis ĉefa instiganto de lia ekzilo José Güell aliĝis al la ribelo de Espartero kaj O'Donnell por elpovigi la registaron de Narváez. La sukceso de la ribelo konvertis lin en deputito el Valadolido. En 1856 revenis al ekzilo kun la generalo Prim kaj aliaj liberalaj politikistoj, kiaj Sagasta. Li revenis al la naskiĝtera Kubo kie li defendis la nuligon de la sklavismo kaj kiel senatoro pri la Universitato de Havano, por kio li kontribuis al la konstruo de granda konstruaĵo por tiu ento. Li mortis la 23an de januaro de 1884 en Havano, sia naskiĝurbo.
Bielo (administra distrikto)
Komunumoj de la distrikto Bielo
La distrikto Bielo konsistas (stato en 2010) el 19 komunumoj, el kiuj la ĉefurbo Bielo estas la plej granda. Jen la listo:
Neuss
Historio
¹ popolnombra rezulto
Hans Erich Nossack
Hans Erich NOSSACK (naskiĝinta en la 30-a de januaro 1901 en Hamburgo, mortinta je la 2-a de novembro 1977 samloke) estis germana verkisto. Lia de ekzistadismo influita verkaro ampleksas la travivaĵojn de dum la Dua mondmilito kaj priskribas la pavoron kaj la solecigon de la unuopuloj en malkonstruitaj medioj.
Vivo
Post la ekregado de Hitler en 1933 malpermesitis al Nossack publikigi skribitaĵojn ĝis 1945 pro liaj simpatioj por la Komunista Partio de Germanio. La Sturmabteilung faris plurajn traserĉojn en lia hejmo en 1933. Samjare li transprenis la patran entreprenon kaj tamen kaŝe daŭrigis la verkadon. En 1943 ĉiuj manuskriptoj kaj taglibroj nefeliĉe pereis pro bombardo. En 1956 Nossack malfunkciigis sian firmaon kaj ekvivis plu nur kiel verkisto. Poste li plurfoje vivis en Augsburg, Darmstadt kaj Frankfurt am Main. Hamburgon li revenis finfine en la jaro 1969-a.
Premioj
La en 1961 per la Büchner-premio honorita verkisto mem donis sian nomon al novkreita literatura premio, kiun aljuĝas en Köln certa kulturrondo Kulturkreis der deutschen Wirtschaft im Bundesverband der Deutschen Industrie.
Karaktero verkara
En siaj poemoj, dramoj, rakontoj, eseoj kaj romanoj Nossack raportas la ne esperoplenan batalon de la unuopuloj je postvivo dum la milito (Nekyia, 1947) respektive ene de detruitaj urboj (Spätestens im November, 1955).
Krome ekstremaj situacioj kiel timo, izolado kaj fremdigo temiĝas, kaj la maŝinerigo de la individuoj en la socioj kritikatas. En 1948 aperis de Thomas Mann laŭdegata raporto kun la titolo Interview mit dem Tode, unu jaron pli malfrue la dramo Die Rotte Kain. La romano Spirale (1956), estante sendube unu el la plej gravaj verkoj, denove pensigas onin pri la hamburga enmilita katastrofo.
Aliaj verkoj estas la prozaĵoj Der jüngere Bruder (1958), ''Nach dem letzten Aufstand. Ein Bericht (1961), Begegnung im Vorraum (1963), Der Fall d’Arthez (1968), Die gestohlene Melodie (1972) kaj Ein glücklicher Mensch (1975), pluse la dramoj Die Hauptprobe (1956) kaj Ein Sonderfall'' (1963).
Géza Andrássy
Grafo Géza Andrássy [andrAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Andrássy Géza estis hungara bienulo, politikisto, ĉasisto, membro (direktora en 1931) de Hungara Scienca Akademio. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis csikszentkirályi kaj krasznahorkai. Lia patro estis Manó Andrássy.
Géza Andrássy naskiĝis la  1856 en Pest (urbo). Li mortis la 1938 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Andrássy frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Ĝenevo, poste li estis oficiro en Bosnio. En 1881 li studvojaĝis al Usono. Hejmenveninta li gvidis fabrikon. Inter 1891-1897 kaj inter 1910-1918 li estis deputito de la parlamento. En 1898 li estis elektita al senato. En 1911 li ĉasadis en Sudano. Li estis ankaŭ fama sportoamanto kaj ĉevalobredisto.
Lumo
Lumo kutime nomiĝas tiu parto de la elektromagneta spektro, kiu estas videbla por la homa okulo, sed oni ankaŭ uzas la vorton por ajnaj elektromagnetaj radiaĵoj.
Fizikaj ecoj de lumo
La bazaj fizikaj ecoj de lumo estas koloro, heleco (aŭ lumintenso) kaj polarizado.
Koloro
Natura lumo estas miksaĵo el ondoj kun diversaj frekvencoj. La okulo perceptas ilin kiel erojn de iu precipa baza koloro. Bazaj koloroj estas:
Aliaj koloroj estas miksaĵoj de tiuj bazaj koloroj. La okulo (male al la orelo) ne kapablas analizi la frekvencojn kaj perceptas en ĉiu punkto nur unu rezultan koloron. Per aparatoj tamen eblas analizi miksfrekvencan lumon.
Oni rimarku, ke la rilato inter frekvenco kaj koloro dependas de kulturo kaj lingvo.
Heleco (lumintenso)
Malgraŭ ke heleco estas ĝenerala termino por priskribi helan aĵon, ĝia uzo estas aparte uzata en astronomio:
Polarizado
Distingeblas tri polarizadoj:
En speciala kaj ĝenerala relativeco, lumkonuso estas la vojo per kiu radiaro de lumo, eliranta el unusola situacio (en unusola punkto en spaco kaj en unusola momento en tempo) kaj veturanta en ĉiuj direktoj, irus tra spactempo.
Fluoresko
La fluoresko estas partikulara tipo de lumo-elsendo, kiu karakterizas la substancojn kiuj estas kapablaj absorbi energion en formo de elektromagneta radiado kaj poste elsendi parton de tiu energio kiel elektromagneta radiado de diferenca ondolongo.
La totala energio elsendita kiel lumo estas ĉiam malpli granda ol la totala energio absorbita kaj la diferenco inter ambaŭ estas disigita en formo de varmo. En la majoritato de okazoj la ondolongo elsendita estas pli granda - kaj tiele de mal pli da energio - ol tiu absorbita, tamen, se la radiado de ekscito estas intensa, eblas, ke elektrono absorbas du fotonojn; en tiu dufotona absorbo, la ondolongo elsendita estas pli mallonga ol tiu absorbita, tamen ambaŭokaze la totala energio elsendita estas malpli granda ol la totala energio absorbita.
Teorioj pri lumo
Historie oni multe diskutis pri la naturo de lumo. Teorio pri tio ĉi devas klarigi la agon de lumo en diversaj situacioj, ekz. reflekton kaj refrakton.
Klasika Grekio kaj Helenismo
En la 5a jarcento a.K., Empedoklo postulis, ke ĉio estas komponita el kvar elementoj: aero, akvo, tero, fajro. Li kredis, ke Afrodito faris la homan okulon el la kvar elementoj kaj ke ŝi lumigis fajron en la okulo kiu brilis el ĝi farante la vidkapablon ebla. Se tio estus prava, tiam oni povus vidi dumnokte same kiel dumtage, tiele Empedoklo postulis interagadon inter radioj el la okuloj kaj radioj el la fonto kia la suno.
Ĉirkaŭ 300 a.K., Eŭklido verkis Optikon, en kiu li studis la proprecojn de lumo. Eŭklido postulis, ke la lumo veturis laŭ rektaj linioj kaj li priskribis la leĝojn de reflekto kaj studis ilin matematike. Li pristudis ke vidkapablo estas la rezulto de radio el la okulo, kaj li pridemandis kiel oni vidas la stelojn tuje, se oni fermas la okulojn kaj poste oni malfermas ilin nokte. Kompreneble se la radio el la okulo veturas senfine rapide tio ne estas problemo.
En 55 a.K., Lukrecio, nome romiano kiu uzis la ideojn de la pli fruaj grekaj atomistoj, verkis la jenon:
"La lumo kaj varmo de la suno; tiuj estas komponitaj el malgrandegaj atomoj kiuj, kiam ili estas forigitaj, ne perdas tempon en tuj eliri tra la interspaco de aero en la direkto pelita de la eliro." – Pri la naturo de la Universo
Spite esti similaj al la postaj partikloteorioj, la vidpunktoj de Lukrecio ne estis ĝenerale akceptitaj.
Klasika Hindio
En la antikva Hindio, la hinduismaj skoloj Samĥja kaj Vajŝeŝika, el ĉirkaŭ la komencaj jarcentoj a.K. disvolvigis teoriojn prilumajn. Laŭ la skolo Samĥja, lumo estas unu el la kvin fundamentaj "subtilaj" elementoj (tanmatra) el kiuj aperas la ĉefaj elementoj. La atomeco de tiuj elementoj ne estas specife menciitaj kaj ĝi aperas ke ili estas fakte konsideritaj kontinuaj. Aliflanke, la skolo Vajŝeŝika havigas atoman teorion el la fizika mondo sur la neatoma grundo de etero, spaco kaj tempo. La bazaj atomoj estas tiuj de tero (prthivi), akvo (pani), fajro (agni), kaj aero (vayu). Lumradioj estas el radio de alta rapideco de atomoj tejas (fajro). La partikloj de lumo povas montri diferencajn karakterojn depende el la rapido kaj el la aranĝoj de la atomoj tejas.
La Viŝnu Purana aludas al la sunlumo kiel "la sep radioj de la suno".
Kartezio
René Descartes (1596–1650) asertis, ke la lumo estas mekanika propreco de la luma korpo, malakceptante la "formojn" de Ibn al-Hajtam kaj de Vitelono same kiel la "specojn" de Bacon, Grosseteste, kaj de Kepler. En 1637 li publikigis teorion pri refrakto de lumo kiu estas konsiderita, malĝuste, ke lumo veturis pli rapide en pli densa etoso ol en malpli densa etoso. Descartes alvenis al tiu konkludo per analogio kun la konduto de sonaj ondoj. Kvankam Descartes malpravis pri la relativaj rapidoj, li pravis en akcepto ke la lumo kondutas kiel ondo kaj en konkludo ke refrakto povu esti klarigita per la rapido de la lumo en diferencaj etosoj.
Descartes ne estis la unua kiu uzis la mekanikajn analogiojn sed ĉar li klare asertas ke la lumo estas nur mekanika propreco de la luma korpo kaj la transmita etoso, la teorio de Descartes pri lumo estas konsiderata kiel komenco de la moderna fizika optiko.
Relativeca teorio / Lumrapideco
La plej konata teorio fare de Albert Einstein, la speciala teorio pri la relativeco, baziĝas sur la hipotezo, ke la rapideco de lumo sendependas de la rapideco de la spektantoj, kontraŭe al la rapideco de aliaj objektoj.
Laŭ ĉi-teorio la lumrapideco en vakuo egalas al
\epsilon_0 kaj \mu_0 estas elektromagnetaj konstantoj, kiuj sendependas de la sistemo de la spektanto, do ankaŭ la rapideco de lumo devas sendependi.
Laŭ la relativeca teorio, nenio ajn povas transiri la rapidon de lumo.
Pensoj pri lumo en societo
Ofte la koncepto de lumo havas asociojn kun bono, kaj la inverso estas ke mallumo havas asociojn kun malbono. Tio estas komuna en literaturo kaj en la Biblio, ktp.
17066 Ginagallant
17066 Ginagallant estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras Gina May Gallant, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Kelly Road Secondary School de Prince George (Brita Kolumbio, Kanado).
Warwick (Rod-Insulo)
Warwick estas la dua urbo (post Providenco) laŭ nombro de loĝantoj en la usona subŝtato Rod-Insulo. Warwick havis 82 672 loĝantojn laŭ la censo de 2010. Ĝi situas en kantono Kent.
Olimpika Bicikladejo de Rio de Ĵanejro
La Bicikladejo de Barra troviĝas en la Sporta Centro Urbo de la Sportoj, en regiono Barra da Tijuca, en Rio-de-Ĵanejro.
La loko estis kreita por okazigi la disputojn de biciklado sur trako kaj rulsketado dum la Tut-Amerikaj Ludoj 2007. Ĝi estas la plej moderna de Brazilo. Flanke al la Akvoparko Maria Lenk kaj al la Olimpika Areno de Rio de Ĵanejro, ili konsistas je la Sporta Centro: Urbo de la Sportoj, lokita ene de la Autódromo Internacional Nelson Piquet. Post la Tut-Amerikaj Ludoj, la loko fariĝos posedaĵo de la Brazila Konfederacio por Biciklado.
Pinglovostuloj
Pinglovostuloj aŭ birdoj de la tribo aŭ subfamilio Chaeturini estas genro de birdoj de la familio de apusedoj. Ili similas multe laŭ aspekto kaj estas konfuzitaj kun la hirundoj, pro ties pintvostoj (kio nomigas la tribon laŭ nescienca nomo), sed ili entute ne estas rilataj al tiuj (vidu ankaŭ konverĝa evoluo).
Kaltenholzhausen
Kaltenholzhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La 30-an de decembro 2008 la komunumo havis 608 loĝantojn.
Rasigado
En sociologio, rasigado aŭ etnigado estas la procezo atribui etnajn aŭ rasajn identecojn al rilatoj, sociaj praktikoj, aŭ grupoj, kiuj ne tiel identiĝis. Rasigado kaj etnigado ofte naskiĝas en la interagado de dominanta grupo kun dominita grupo, al kiu ĝi atribuas identecon cele de kontinua dominado. Kvankam ĝi ofte naskiĝas en dominado, la rasigita aŭ etnigita grupo ofte iom post iom identiĝas kun la atribuita identeco kaj iĝas mempriskribita raso aŭ etno. Tiuj procezoj komuniĝis tra la historio de imperiismo, naciismo, kaj rasaj kaj etnaj hierarkioj.
Skolta rokturdo
La Skolta rokturdo aŭ Sentinela rokturdo (Monticola explorator) estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. La nomo de la specio (ankaŭ en la latina scienca nomo) aludas al la rekta staranta sinteno kiun adoptas tiu specio tre ofte por pli bone kontroli la eventualajn predantojn aŭ predotojn.
Ĝi troviĝas en Lesoto, Sudafriko kaj Svazilando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj herbejoj de altaj altitudoj.
Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn; kiel distingilo oni povas diri, ke diference de aliaj rokturdoj, ĉe tiu ĉi la bluaj supraj partoj estas pli etendaj kaj tiele ankaŭ la brusto kaj supraj flugiloj estas bluaj, dum nur la flugilpintoj estas pli malhelbrunaj aŭ nigrecaj.
Witold Pilecki
Witold Pilecki (naskiĝis la 13-an de majo 1901 en Olonec — murdita la 25-an de majo 1948 en Varsovio) - kavaleria kapitano de Pola Armeo, kunorganizanto de Sekreta Pola Armeo, soldato de Enlanda Armeo, malliberigito kaj organizanto de la rezista movado en la koncentrejo Aŭŝvico. Li estis akuzita kaj kondamnita de komunistaj regantoj de postmilita Pola Popola Respubliko al mortopuno kaj murdita en 1948. La akuzo estis nuligita en 1990. Kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo. Aŭtoro de la unuaj en la mondo raportoj pri holokaŭsto, t. n. Raportoj de Pilecki.
Akemi Iwata
Akemi Iwata (岩田 明美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi en 1981 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Witold Pilecki
Vivkuro
Infaneco kaj juneco
De 1910 la familio loĝis en Vilno, kie Witold lernis en komerca lernejo. Ekde 1914 apartenis al malpermesita de rusaj regopovoj skolta movado (de 1916 fondis propran teamon). De la raporto de Skolta Komandejo en Kovno el 1919 oni scias, ke li estis teamestro de la 8-a teamo je la nomo de Adam Mickiewicz en Vilno. Abiturientan ekzamenon pasigis en 1921.
Pola-bolŝevika milito
En la jaroj 1918–1921 soldatservis en Pola Militistaro, batalis en la milito kun bolŝevikoj. Kiel kavaleriisto partoprenis defendon de Grodno. Aŭguste 1920 eniris al la 211-a Kavaleria Regimento kaj kun ĝi partoprenis Batalon de Varsovio, batalon de Praarbaro Rudnicka kaj liberigis Vilnon. Dufoje distingita per Batal-Kruco. Post la milito iĝis rezervisto.
En 1922 komencis studi en Agrikultura Fakultato de Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań. Samjare ekstudis en Universitato al Stefan Batory kiel eksterordinara aŭskultanto ĉe Fakultato de Belartoj; post mallonga tempo ĉesis la lernadon. De tiu ĉi tempo ĝis hodiaŭ en paroĥa preĝejo en Krupa (3 km de Sukurcze, kie en lernejo laboris lia edzino Maria) estas du pentraĵoj de Witold Pilecki.
En la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento la familio Pilecki iĝis bienposedanto de Sukurcze, proksime al Lida, kune kun malnova pola biendomo. Tie edukiĝis iliaj infanoj – filo Andrzej kaj filino Zofia.
NGC 1223
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Witold Pilecki
Vivkuro
En 1934 Witold Pilecki estis rezervista subleŭtenanto kun pligradeco kaj aparteno al la 26-a Regimento de Grandpoluja Kavalerio en Baranowicze.
Huntsville (Alabamo)
Huntsville estas grandurbo (laŭ la internacia klasifikado) en subŝtato Alabamo, en Distrikto Madison.
Witold Pilecki
Proceso
Akuzo
Huntsville (Alabamo)
Geografio
Huntsville situas en valo de rivero en la suda parto de Usono, en la norda parto de Alabamo. Pluraj altebenaĵoj kaj montetoj parte ĉirkaŭas la urbegon.
(15089) 1999 CQ82
(15089) 1999 CQ82 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Witold Pilecki
Proceso
La 3-an de marto 1948 antaŭ Regiona Milita Juĝo en Varsovio komenciĝis proceso de la t.n. "grupo de Witold". Rotestro Pilecki estis akuzita pri:
La akuzon pri pretigado de atenco li decide forĵetis. Koncerne spionan agadon li traktis tion kiel informan agadon por la 2-a Korpuso, kies oficiro li konsideris sin plu. La ceterajn akuzojn jesis.
Huntsville (Alabamo)
Ekonomio
En Huntsville la plej grava industria branĉo estas la aerospaco kun armea industrio. La urbego ligiĝis al preparado de spacvojaĝoj. La universitato partoprenas en teknologia evoluo de la urbo.
Witold Pilecki
Interesaĵoj
Dum la germana okupado de Pollando la 19-an de septembro 1940 permesas al germanoj sin aresti en Żoliborz dum surstrata homĉasado por registri germanajn militkrimojn en la koncentrejo Aŭŝvico kaj fondi konspiran organizaĵon — dum la sama amasa homforkapto de 2000 viroj estis arestita Władysław Bartoszewski
Huntsville (Alabamo)
Klimato
Huntsville havas humidan subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 10-22 °C. La varmo kulminas en junio. Inter decembro-februaro foje frostas. Jare pluvas aŭ neĝas po 1460 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en marto, plej malofte en aŭgusto. Ŝtormoj ofte trafas la urbegon.
Èze (stacidomo)
Èze, plennome Èze-sur-Mer estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Èze, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
642 Clara
642 Clara estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
"Clara", kiu donis al ĝi sian nomon, estis unu intendantino de Max Wolf.
Ne konfuzu kun 1825 Klare.
Kastelo Caernarfon
Kastelo Caernarfon estas kastelo en Caernarfon, Kimrio. Ĝi estas monda heredaĵo de Unesko. Ĝi okupas strategian lokon, rigardante trans la markolo Menai inter la ĉeflando de Kimrio kaj la insulo Môn. Kie la kastelo nun staras antaŭe estis romia fortikaĵo, kaj poste pli malforta normanda kastelo konstruita ĉirkaŭ 1090.
La kastelo estas inter la plej imponaj restantaj kasteloj de Britio, kaj viziteblas.
Historio
La kastelo konstruiĝis tuj post kiam Eduardo la 1-a (Anglio) konkeris nordan Kimrion en 1283. Konstraudo daŭris ĝis 1323, sed neniam finiĝis: videblas lokoj kie oni planis aldoni pluajn ŝtonajn murojn. Eduardo la 1-a estis krucmilitinto kaj laŭdire la murplano imitis tiun de Konstantinopolo.
En 1284, frue dum la konstruado, Eduardo la 2-a (Anglio) naskiĝis ĉe la kastelo.
Dum kimra ribelo de 1294-1295 la kastelo kaptiĝis sed post nelonge la angloj regajnis ĝin. En 1403 kaj 1404 Owain Glyndŵr malsukcese sieĝis ĝin.
Investituro de Princoj de Kimrio
En 1301 estiĝis tradicio per kiu la plej aĝa filo de la angla monarko nomumiĝis princo de Kimrio kaj la unua investituro okazis ĉe Kastelo Caernarfon. Tie en 1911 kaj 1969 la estonta Eduardo la 8-a (Britio) kaj Karlo, princo de Kimrio nomumiĝis princo de Kimrio.
Hedieh Tehrani
Hedieh Tehrani (n. 1972) estas irana teatra, kina kaj televida aktorino, dramisto kaj reĝisoro. Ŝi naskiĝis en Teherano, Irano. Ŝi ricevis diversajn premiojn kaj nomumojn en diversaj festivaloj.
Zengi
Imád ad-Dín Atabego Zengí , pli poste ankaŭ nomata al-Malik al-Mansúr (la venkinta reĝo; turke, arabe ; naskiĝinta 1085 - mortinta la 14-an de septembro 1146) estis Aq Sunqur al-Hajib, guberniestro en Aleppo dum regado de Malik Ŝaho la 1-a. La patro de Zengi estis en la jaro 1094 pro perfido ekzekutita kaj Zengi estis nomumita guberniestro en Mosulo. Laŭ legendo la patrino de Zengi estis aŭstra margrafino Ida von Formbach-Ratelnberg, kiun turkoj militkaptis.
Norda Ostrobotnio
Norda Ostrobotnio (en la finna Pohjois-Pohjanmaa []) estas provinco en norda Finnlando. La areo de Norda Ostrobotnio estas 35.290 km², kaj ĝi havas 374.928 loĝantojn (2004). Norda Ostrobotnio apartenis antaŭe al la Gubernio Oulu, sed en la reformo de ŝtata administrado en 2009 ĉiuj gubernioj estis malfonditaj.
Komunumoj
Norda Ostrobotnio havas 40 Komunumojn, el kiuj 11 estas urboj.
Kostumo
Kostumo estas vesto propra al difinita popolo, klaso, tempo, ofico aŭ cirkonstanco. Ĝi konsistas el pluraj vestaĵoj kaj akcesoraĵoj.
Oni nomas virinan kostumon, kiu konsistas el jupo kaj ĵaketo laŭ vireca fasono, sen faldoj kaj plisoj, tajlorkostumo aŭ ensemblo. Vira kostumo, konsistanta el pantalono kaj jako kompleto.
Papirusoj Bodmer
Papirusoj Bodmer estas kolekto de papirusoj malkovritaj en Egiptio en 1952 kiuj ricevis sian nomon el iliaj aĉentinto, Martin Bodmer. Nun ili estas konservitaj ĉe la Biblioteko Bodmera de Cologny, en Svislando, escepte de papirrso Bodmer XIV-XV (75), vendita per “signifa” cifero al usona Frank Hanna III al kiu estis permesite ĝin donace lokigi en la Vatikana Biblioteko.
La pipirusoj entenas erojn de la Malnova Testamento kaj de la Nova Testamento, de la prakristana literaturo, de Homero kaj de Menandro. La plej antikva el ili, 66, reiras al la jaroj 200 ĉirkaŭ, dum la plej ĵusa, 74, reiras al la 6-a kaj 7-a jarcentoj.
Historio kaj enhavoj de la papirusa kolekto Bodmera
La pairusoj Bodmer estis “elfositaj” en 1952 en Pabau, najbare de Dishna, en Egiptio, en la sidejo de la monaĥoj de Sankta Pakomio; la situo de la malkovro troviĝas najbare de Nag Hammadi, kie jam estis trovitaj la samnomaj kodeksoj. La minuskriptoj estis sekrete zorgitaj, de ciprano Phokio Tano el Kairo, kaj sekve sekrete tansportitaj al Svislando,, kie ili estis akiritaj de Martin Bodmer (1899-1971), kiuj ilin konservigis, katalogitaj, en la Bodmera Biblioteko de Cologny. Iujn el tiu papirusoj, havantajn la saman originon, ne sukcesis akiri Martin Bodmer ĉar jam akiritajn de Alfred Chester Beatty kaj nun apartigite konservitajn ĉe la Oksfordo, Mississippi, Kolonjo (Germanio) kaj Barcelono, sed por faciligi la informon nun ili estas ĉiuj nomataj “papirusoj “Bodmer”.
La papirusoj estis publikigitaj ekde 1954, provizitaj per notoj, enkonduko kaj franca versio. Ne temas pri tekstoj nur gnostikaj, kiel en la kazo de la Kodeksoj de Nag Hammadi, sed ili entenas ankaŭ verkojn ortodoksajn kaj paganajn literaturaĵojn; la fragmentoj rekondukeblas al la sumo de tridekkvin entute, skribitaj koptlingve kaj greklingve. La plej granda parto de tiu papirusoj prezentiĝas laŭforme de kodekso, iuj laŭforme de papirusrulaĵo; tri estas pergamenaj.
Inter tiuj papirusoj aperas la libroj V kaj VI de Iliado de Homero; tri komedioj de Menandro, nome Dyskolos (P4), La virino de Samo kaj Aspis, kaj peco de Evangelioj. La 66 entenas eron de la Evangelio laŭ Johano (1,1-6,11, 6,35b-14,26), kaj en kvardek fragmentoj erojn de Johano 14-21. Tiu lasta, tipe “aleksandria, kune kun fragmento dirita undefined, reiras al la komenciĝo de la 3-a jarcento, estas la plej antikva atesto pri la evangelia verko de Johano (ĝi forlasas, tamen, la akvomoviĝon de 5,3b-4, kaj la rakonton pri la adultulino (7,53-8,11). En la 72</sup aperas la plej antikvaj konataj kopioj de la leteroj: de Judaso, de la 1-a de Petro kaj de 2-a de Petro. La Papiruso 75 (P 75|undefined) estas mutila kodekso entenanta la plej grandan parton de la Evangelio laŭ Luko kaj de la Evangelio laŭ Johano.
Troviĝas ankaŭ kristanaj tekstoj entonte deklaritaj apokrifaj, kiel la Evangelio laŭ Jakobo (Papiruso Bodmer V). Troviĝas ankaŭ iu leksikono greka-latina de iuj Epistoloj de Sankta Paŭlo, fragmentoj de iuj leteroj de Melitono el Sardeso. Inter aliaj verkoj elstaras la kristana “Vizio de Doroteo”, filo de “Kvinto la Poeto” (eble temas pri la pagana poero Kvinto Smirneo, kompilita per arkaikemaj  homeraj hekzametroj, kiu konstituas la plej antikvan kristanan poemon en hekzametroj.
La plej antikva kopio de Tria epistolo al la Korintanoj estas entenata en la “Papiruso X” de la serio Bodmer.
La fakto ke en la kolekto aperas ankaŭ neliteratura materialo, kiel kolekteto de leteroj de la abatoj de la monaĥejo de Sankta Pakomio, fortigas la eblecon ke la materialo estus tuta heredaĵo de la vivo de la monaĥa komunumo.
Aliaj projektoj
Wiki Trans.
Timoro
Timoro estas la plej insulo en la suda ekstremo de la Malaja Insularo, kun areo granda je 30.777 km² per kiu ĝi estas la 44-a plej granda insulo en la mondo.
La insulo estas dividita inter la sendependa ŝtato de Orienta Timoro kaj Okcidenta Timoro, parto de la indonezia provinco Orientaj sudorientaj insuloj. Orienta Timoro antaŭe estis portugala kaj Okcidenta Timoro estis nederlanda kolonio. Timoro estis okupita fare de Japanio de 1942 ĝis 1945 kaj Okcidenta Timoro iĝis parto de Indonezio post la Indonezia Milito de Sendependeco en 1949, dum Orienta Timoro estis portugala ĝis la deklaro de sendependeco en 2002.
Lingvoj
La oficialaj lingvoj de Orienta Timoro estas la tetuna kaj la portugala, kaj en Okcidenta Timoro, la indonezia. La indonezia estas ankaŭ vaste parolata kaj komprenata en Orienta Timoro.
Historio
Lige kun la malordoj en la patrujo en 1974, la portugaloj ne plu povis regi Orientan Timoron. La 28-an de novembro 1975 Orienta Timoro deklaris sin sendependa ŝtato (same kiel la aliaj iamaj portugalaj kolonioj faris). Tamen, Indonezio invadis la landon la 7-an de decembro 1975 kaj deklaris la areon integrigita. Dum la rezultinta batalo pri libereco, 200 000 homoj estis mortigitaj. En referendumo en 1999, 78,5% de la orient-timoroj voĉdonis por sendependeco, kiu estis realigita la 20-an de majo 2002. Tamen Okcidenta Timoro restas dominata de Indonezio.