cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ministerio pri Ekonomio (Brazilo)
Respondecoj
31. politiko kaj gvidlinioj por generado de dungado kaj enspezoj kaj subteno por la laboristo;
32. politiko kaj gvidlinioj por la modernigo de laboraj rilatoj;
34. salajra politiko;
35. trejnado kaj profesia disvolviĝo;
36. labora sekureco kaj sano; kaj
37. profesia regulado.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝaro de ministerio pri ekonomio en la retejo de la brazila registaro
Bronzepoko
Komerco
Komerco kaj industrio ludis gravan rolon en la disvolvigo de la civilizacioj de la antikva Bronzepoko. Ĉar oni trovis artefaktojn de Induso-civilizacio en antikvaj Mezopotamio kaj Egipto, estas klare ke tiuj civilizacioj estis ne nur en kontakto unu kun alia sed ke ankaŭ ili komercis unu kun alia. Frua longdistanca komerco estis limigita preskaŭ nur al luksaĵoj kiel spicoj, tekstiloj kaj valoregaj metaloj. Ne nur faris tion urboj kun ampleksaj kvantoj de tiuj produktoj tre riĉaj sed ankaŭ tio kondukis al intermikso de kulturoj por la unua fojo en la historio.
Graham Greene
Graham Greene estas nomo de du personoj:
Eŭropa Rusio
Eŭropa Rusio aŭ Eŭropa Rusujo (Европейская Россия) konsistas el la okcidenta parto de Rusio, kiu situas ene de Eŭropo kaj havas areon de 3 960 000 km² (ĉirkaŭ 38% de Eŭropo). Ekde la 19-a jarcento, montaro Uralo (kun la rivero Uralo) estis difinita kiel la orienta limo por Eŭropo, sed ĉi tiu geografia difino estis diskutata. Geografie, la areo estas dominata de la Orienteŭropa ebenaĵo.
Ĉirkaŭ du trionoj de Rusio situas en Azio, sed la plimulto de la loĝantaro loĝas en la eŭropa parto. La plej gravaj urbocentroj en Eŭropa Rusio estas Moskvo kaj la ĉirkaŭaj Moskva provinco, Sankt-Peterburgo kaj Leningrada provinco.
Nikolao Nekrasov
Li estis mortpafita en 1938, kulpigita de Sovetunio pri esti "organizanto kaj gvidanto de faŝisma, spiona, terorisma organizo de esperantistoj". En 1957, li estis postmorte rehonorigita de la ŝtato kiel senkulpa.
Biografio
Nekrasov laboris en la eldonejo Moskva laboristo. Li esperantistiĝis en 1915.
En 1918–1919, li estis prezidanto de Tutrusia Ligo de Junaj Esperantistoj kaj redaktoro de Juna Mondo, kiun li mem kompostis en la presejo. Je la 1-a de junio en 1922 Nekrasov kun Gregoro Demidjuk fondis la kulturan revuon La Nova Epoko (1922–1930) kiu iĝis unu el la organoj de SAT. En 1923 li iĝis membro de la Centra Komitato de Sovetrespublikara Esperantista Unio, SEU, tiam gvidata de Ernesto Drezen. Li speciale okupis sin pri historio kaj kritiko de la Esperanto-literaturo, ideologio de la proleta revolucia Esperanto-movado, nacia problemo kaj kosmoglotiko.
En La Nova Epoko li publikigis plurajn eseojn pri esperanta literaturo (pri Baghy, Bulthuis, Jung, Hohlov, Miĥalski, Devkin, (Stanislav?) Schulhof, k.a.). Liaj kritikoj eliris ĉefe el originala sociologia vidpunkto, sed samtempe li multe atentis la lingvan flankon de la verkoj.
Komence de la 1930-aj jaroj, li aktive partoprenis en kompilado kaj preparo de materialo pri literaturo por Enciklopedio de Esperanto. Li ankaŭ publikigis multajn leterojn de Zamenhof. En 1931 li estis unu el la kunfondintoj de Internacia Asocio de Revoluciaj Esperantaj Verkistoj (IAREV), kaj redaktis ĝian unuan gazeton, La Nova Etapo.
Nekrasov ankaŭ verkis poemojn. Li opiniis, ke en siaj originalaj poemoj li sekvis rusajn poetojn-simbolistojn, ĉefe Brjusov, kaj tial speciale zorgis pri la stila lingva pureco. Estas sciate, ke la plej granda lia originala verko estis poemego Kazanovo (aŭ Casanova) – laŭ impresoj de tiuj, kiuj legis la manuskripton, tre altnivela poezie. Almenaŭ unu kopio de la manuskripto ekzistis ankoraŭ komence de la 1960-aj jaroj, sed poste malaperis senspure.
Aresto, ekzekuto, rehonorigo
Nekrasov estis arestita en 1938, kaj kulpigita pri tio, ke li "estis organizanto kaj gvidanto de faŝisma, spiona, terorisma organizo de esperantistoj". Pro tiu kulpo li estis mortpafita la. Lia arkivo kaj biblioteko estis neniigitaj; supozeble, tiel pereis multaj liaj nepublikigitaj verkoj kaj tradukoj.
Li estis postmorte rehonorigita kiel senkulpa la.
Ensdorf (Saar)
Ensdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saarlouis de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Otdiĥ (stacio)
Otdiĥ (Отдых) estos haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Ĵukovskij.
Timora blua muŝkaptulo
La Timora blua muŝkaptulo aŭ Hiacinta blua muŝkaptulo (Cyornis hyacinthinus) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro Cyornis aŭ de Bluaj muŝkaptuloj kiu laŭnome enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj.
Ĝi troviĝas kiel endemio en la insulo de Timoro de kei devenas la nomo de la specio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
La masklo de tiu specio estas blua supre kun tre helbrila nuanco en frunto kio kovras la tutan antaŭan kronon, kvankam tiu karaktero ja estas komuna al multaj aliaj specioj de la genro kaj ĉefe al la plej proksima parenco la Blufrunta blua muŝkaptulo, indiĝena de aliaj insuloj de Indomezio. La vizaĝo ĉirkaŭ la okulo ĝis la beko kaj la flugilbordoj estas nigrecaj kaj la mentono kaj suba vizaĝo tre malhelbluaj. La supra brusto estas blua (malkiel ĉe la Blufrunta blua muŝkaptulo), dum la suba brusto kaj ventro estas tre oranĝaj kiel ĉe aliaj specioj samgenraj, sed malkiel ĉe la ne tiom proksime parencaj la Hainana blua muŝkaptulo kaj la Blubrusta blua muŝkaptulo, kiuj havas bluajn brustojn. Nur la suba ventro estas grizeca. La beko estas nigra kaj longa, iom hokoforma en la supra makzelo, larĝa ĉebaze kaj kun kekaj harplumetoj ĉirkaŭ la bekobazo.
Stóra Dímun
Stóra Dímun (Store Dimon) estas insulo de Ferooj, oni nomas ĝin ofte simple Dímun. La nomo Stóra Dímun signifas 'Granda Dimun', kontraste al Lítla Dímun. La vorto Dimun venas el la kelta, signifante "du montoj".
Stóra Dímun havas areon de 2,62 km², tiel ĝi estas la tria plej malgranda el insuloj de Ferooj. La insulo apartenas al regiono Sandoy, ĝiaj du plej gravaj montoj estas la Høgoyggj (396 m) kaj Klettarnir (308 m).
Antaŭ 1920, ruinoj de malnova preĝejo ekzistis. Sur la insulo loĝis iam multaj familioj ekde la 13-aj jarcentoj, sed sur la insulo nun loĝas du familioj.
Trafiko
La insulo estas alproksimebla nur inter konvenaj mediaj cirkonstancoj. Pramo ne trafikas al ĝi, nur du helikopteraj flugoj ĉiusemajne.
Kiso montaro
Kiso montaro (木曽山脈, kiso Sanmyaku), aŭ centraj alpoj (中央アルプス, Chūō　Arupusu), estas unu el la montaroj de Japanio.lokiĝis en Nagano prefektujo.
21500 Vazquez
21500 Vazquez estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Angel Vasquez, fakulo pri komputila reto kaj operacianto de teleskopo ĉe la Observatorio de Arecibo. Li ludis gravan rolon en multenombraj radaraj eksperimentoj pri asteroidoj ekde la 1970-aj jaroj.
Kamikoĉi
Kamikoĉi (上高地, Kamikōchi) estas naturrezervejo en la ĉubu-sangaku nacia parko de Nagano, Japanio. Ĝi situas 1500 metrojn alta super la marnivelo.
Kamikoĉi estas populara ripozloko kaj bazkampo de montogrimpado al Hida montaro (monto hotaka, monto jarigatake kaj aliaj montoj).
Lautertal
Lautertal havas diversajn signifojn:
Lajos Dér
DÉR Lajos (naskiĝis 1910 - mortis la 20-an de marto 1974 en Budapeŝto) estis komitatano de UEA, estrarano de HEA kaj de la hungara sekcio de IFEF.
Inĝ. Lajos Dér estis aparte aktiva en la fakaj fervojistaj rondoj kaj kunlaboris en la redaktado de fervojistaj terminaroj en la Internacia kaj pluraj naciaj lingvoj. Inĝ. Dér estis prezidanto de la Centra Fervojista Esperanto-Fakgrupo kaj unu el la fondintoj de la Fervojista Esperanto-Klubo "Julio Baghy" en Budapeŝto, kies prezidanto li estis ĝis sia morto, veninta kiel sekvo de mallonga grava malsano.
Esa Saario
Esa SAARIO (naskiĝinta 22-a de novembro 1931 en Nummi) estas finna aktoro. Li komencis studojn en Teatra Lernejo de Finnlando en 1956. Saario ludis pli ol 100 teatrajn rolojn, el kiuj la unuan en 1954 kaj la lastan en 2001. Sian unuan filmrolon li faris en 1951. Ĝi estis en filmo Tytön Huivi. En 1958 li aktoris soldaton en filmo Sven Tuuva. Li aktoris ankaŭ ĉe radiodramoj. Li estis aktoro de Nacia Teatro de Finnlando ekde 1958 ĝis 1997, kiam li pensiuliĝis. Li aktoris en filmoversioj de libroj de Väinö Linna. Eble lia plej konata rolo estas Janne Kivivuori en filmoversio de Täällä Pohjantähden alla, romano de Väinö Linna. Li ankaŭ dubladis animaciajn televidajn seriojn por infanoj. Dum 1960-aj jaroj li kaj Maikki Länsiö kantis porinfanajn kantojn en diskoj. Li skribis du librojn pri dialekto de Nummi. Li parte skribis ankaŭ librojn pri historio de Nummi.
Zoltán Fábri (reĝisoro)
Zoltán FÁBRI [fAbri], hungare Fábri Zoltán estis hungara reĝisoro, aktoro, scenaristo, profesoro kaj grafikisto. Lia edzino estis Noémi Apor.
Zoltán Fábri naskiĝis, kiel Furtkovits Zoltán la 1917 en Budapeŝto - mortis la  1994 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Fábri komence lernis pentroarton, nur poste reĝisoradon. Li komencis sian karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li aktoradis kaj reĝisoradis. Tio daŭriĝis ankaŭ en aliaj teatroj. En 1947 li edziĝis baldaŭe havanta filon. Ekde 1970 li instruis en la Altlernejo pri Teatro kaj Filmo]]. Li ricevis premiojn Kossuth en 1953, 1955 kaj 1970, dume kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Pätzold
Pätzold estas familia nomo de jenaj personoj:
Jan Kieniewicz
Jan KIENIEWICZ (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1938 en Varsovio) – pola historiisto, profesoro pri homa scienco, diplomato
Biografio
Plurjara laboristo de Varsovia Universitato, kie atingis titolon de ordinara profesoro. Plenumis funkcion de gvidanto de Katedro pri Hispanismo (1975–1981) kaj vicdirektoro de Historia Instituto ĉe VU (1981–1988). De 1990 ĝis 1994 estis ambasadoro en Hispanio. En la jaroj 1996–2008 vicdirektoro de Instituto pri Interdisciplinaj Esploroj Artes Liberales. Post emeritiĝo plu lekciis en Fakultato de Artes Liberales ĉe UV.
En sia scienca laboro okupiĝis pri historio de Barato kaj ekspansio antaŭanta koloniigon, historio de Hispanio de la postmezepoka periodo kaj la nuntempa, historio de Pollando kaj Eŭropo. Membro de Collegium Invisibile kaj de la ĵurio de premio atribuata dum Foiro de Historia Libro.
Distingita de Kavalira Kruco (2005) kaj Oficira Kruco (2013) de la Ordeno Polonia Restituta.
Filo de profesoro Stefan Kieniewicz.
Bibliografio
Profesoro Jan Kieniewicz
Anaheim
Anaheim, esperante Anahejmo, estas urbo en Kantono Orange (Kalifornio) en subŝtato Kalifornio (Usono). Ĝi situas ĉirkaŭ 60 km sudoriente de Los-Anĝeleso. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
Anaheim ekestis en 1870 el setlejo de germanaj enmigrintoj fondita en 1857. Granda parto de tiuj unuaj setlistoj devenis el la ĉirkaŭaĵo de Rothenburg ob der Tauber (Bavario). La nomparto "-heim" ankoraŭ hodiaŭ montras al la germana deveno de la fondintoj, "Ana-" rilatas al la proksima rivero Santa Ana.
Je la fino de 19-a jarcento bakterioj de la specio Xylella fastidiosa detruis la vitejon.
Parto de la teritorio estas la amuzparko Disneyland, kaj ankaŭ muzeo kaj kultura centro nomata "MUZEO", kiu en siaj informiloj fiere elstarigas ke la nomo venas de la internacia lingvo Esperanto.
Erfurtaj Lagoj
La Erfurtaj Lagoj (germane: Erfurter Seen) iĝas el iamaj gravelfosejoj en la nordo de Erfurto.
Historio
Jam de multo da jaroj elminatas en la nordo de Erfurto gravelo. Tie ĉi estis fluinta la t.n. Praa Gera, kiu serĉis al si novan riverujon antaŭ ĉ. 18.000 jaroj. Laŭlonge de 9 km iĝis respektive iĝas sume 12 gruzfosejoj kiujn oni plenigis per akvo por pliutiligi la akvojn kiel ripozumlokon.
Dub nad Moravou
Dub nad Moravou (Dub an der March) estas kampurbo en distrikto Olomouc kaj samnoma, pli granda regiono Olomouc de Ĉeĥio. En la kampurbo vivas.
Erfurtaj Lagoj
Historio
Por tio oni konsentis en la 3-a de aprilo 2001 pri fondo de laborrondo inter la urbo Erfurto kaj la komunumo Nöde, bazite sur la § 4 de la Turingia leĝo pri interkomunumaj kunlaboroj (ThürKGG). En la 17-a de julio 2007 aniĝis al ĝi ankaŭ la komunumo Alperstedt. Krome kunlaboras ankaŭ Verwaltungsgemeinschaft Gramme-Aue kaj la tuŝitaj gravelfabrikoj.
Dub nad Moravou
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1141.
Erfurtaj Lagoj
Nuna situacio
Nuntempe ekzistas la sekvontaj dragitaj lagoj:
Dub nad Moravou
Historio
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Ostaŝkov
Ostaŝkov (ruse Осташков) estas urbo en Tverja provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 28440.
La urbo estis fondita en jaro 1587.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1770.
La interurba telefona kodo estas 08235 (ĝis 2005), 48235 (ekde 2006). La enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.
Erfurtaj Lagoj
Nuna situacio
Kunigi la lagojn, kiuj troviĝas sur diversaj niveloj, pro financaj kialoj ne planatas en la nuna tempo.
Ostaŝkov
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe suda parto de lago Seliger (Селигер).
En la urbo estas haveno kaj fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 19,5 mil loĝantojn.
Historio
Distance de 11 kilometrojn sur insuleto Stolobnij kaj parte sur duoninsulo Svetlica en la lago Seliger troviĝas konstruaĵoj de ortodoksa monaĥejo  Nilova Dezerto el 17-19 jc. Inter 1927-39 funkciis ĉi tie labortendaro por neplenkreskaj krimuloj. En 1939-40 troviĝis fondita de NKVD tendaro por polaj militkaptitoj – 8397 personoj novembre 1939, 6570 aprile 1940. Inter la 1-a ĝis 4-a de novembro ĉiuj polaj militkaptitoj-oficiroj estis dislokitaj en sovetaj urboj Kozelsk kaj Starobilsk, funkciuloj de polico, limgardistoj kaj prizongardistoj en Ostaŝkov. Plimulton de ili, laŭ decido de Politika Buroo de Centra Komitato de Komunista Partio de Sovetunio el la 5-a de marto 1940, oni dispafigis en malliberejo de NKVD en Tver  (tiutempe Kalinin) ĉe la strato Soveta kaj enterigis, en refreŝiga centro de NKVD en la vilaĝo Jamok, situanta  apud Miednoje. Oni internigis ĉi tie funkciulojn de Ŝtata Polico, Polico de aŭtonoma Silezia Vojevodio, Korpuso de Limtera Ŝirmado, Soldata Ĝendarmaro, spionaj oficiroj de la 2-a Taĉmento de la Ĉefa Stabo de Pola Enlanda Armeo, oficiroj kaj soldatoj de la Pola Armeo, pastroj, laborantoj de juĝejoj kaj soldatoj setlantaj en orienta parto de la Dua Pola Respubliko.
Dum la Dua Mondmilito (1941-1945) en monaxhejo estis malsanulejo, kaj post la milito (1945-1960) persekut-tendaro por, revenantaj el la germana mallibereco, estintaj soldatoj de Ruĝa Armeo, poste maljunulejo (1960-1971) kaj turisma centro (1971-1990).
Dum 1946-1953 sur insulo Gorodomla, 5 kilometrojn de Ostaŝkovo, estis lokita tendaro, kie troviĝis grada nombro de raketaj fakuloj el la grupo de Wernher von Braun, kiujn oni laborigis pri nova raketa tekniko por Sovetunio. Ĉefo de la centro estis Sergej Korolov. Nuntempe oni fabrikas ĉi tie sistemojn por navigado de raketoj, satelitoj kaj kosmaj stacioj.
Erfurtaj Lagoj
Signoj
La emblemo desegnitis fare de la erfurtano Michael Buddrus kiel vortbildmarkilo. Ĝin uzas oni surloke ankaŭ kombinita per direkto-indikanta sago kaj bicikla simbolo. Krom sia vojindikila funkcio la emblemo plaĉas same kiel universala kaj identeciga signo por la kvartalo.
Koncepto
La lagoj naskis en la kuro de gruzekspluato de la lastaj 100 jaroj kaj iĝis - ĉar oni ne resuperŝutis ilin - anstataŭaj biotopoj por multaj minacitaj bestospecoj kiel trituroj, bufoj, malgrandaj pluvioj. rokenantoj aŭ bordhirundoj.
Laŭ la bordozonoj formiĝis baldaŭ neinterrompita fragmita zono; akvoplantoj kaj kreskaĵoj kun naĝantaj folioj naskis riĉajn flaŭron kaj faŭnon.
Biciklovojetaro
Por atingi la lagojn bicikliantoj venantaj el Erfurto povas uzi du diversajn biciklomigradvojojn:
Laŭdoj berlinaj
La berlina ministerio pri trafiko, konstruado kaj urba planado laŭdis la partnerecon de la metropolo kun du etaj vilaĝoj kiel ekzemplon imitendan koncerne "egalrajtecan kunlaboradon je reciproka avantaĝo kaj profito".
Dum landa konkurso "Fahrradfreundliches Thüringen 2004" (tradukite: bicikladema Turingio) la laborgrupo atingis la trian rangon el sume 37 partoprenintoj.
Kantono Miller (Misurio)
La kantono Miller - angle Miller county - estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
La Flandra Movado (broŝuro)
La Flandra Movado estas la titolo de broŝuro pri la Flandra Movado verkita de diversaj nekonataj  personoj apartenantaj al la Flandrema Grupo Esperantista, kaj eldonita en Antverpeno en 1928. La teksto estis disdonata al partoprenantoj de la 20-a Universala Kongreso de Esperanto por informi ilin pri la malprefero kaj la maljustaĵo kiujn Flandrujo trapasis en la tiutempa belga ŝtato.
Amatora radio
Amatora radio estas hobio per kiu homoj el la tuta mondo povas interkomuniki per radiaj elsendoj.
Radioamatoroj komunikas sur diversaj frekvencoj, por longaj distancoj speciale je mallongaj ondoj (1 MHz ĝis 30 MHz).
Radioamatora operatoro estas iu, kiu uzas ekipaĵojn ĉe radioamatora stacio por fari ambaŭdirektajn personajn komunikojn kun aliaj radioamatoroj sur radiofrekvencoj, kiuj apartenas al la radioamatoraj bendoj. Radioamatoraj operatoroj devas havi licencon transdonita de registara reguliga aŭtoritato post trapaso de ekzameno pri elektroniko, regularoj, antenoj, radioteorio, etera radia operado (foje ankaŭ telegrafio) kaj similaj fakoj.
Historio
Amatora radio komencis preskaŭ tuj post Guglielmo Marconi komencis la komercan radion. Amatoroj devis mem fabriki ĉion por siaj aparatoj: bobenoj, kondensiloj, ŝaltiloj. Ja ili eĉ devis konstrui mem bateriojn kaj akumulatorojn, ĉar tiuj ne estis aĉeteblaj.
Elektra energio ankoraŭ ne estis liverita al privataj domoj. La unuaj amatoroj fabrikis mem la energion por siaj sendiloj kaj riceviloj tiamaniere:
Unue baterio estis konstruita. En glason oni metis kloridan acidon. En tion oni metis du stangetojn, unu el kupro, la alian el zinko. Ĉar la energio liverita estis malforta, ĝi estis enmetita en akumulatoron (akumulita). Kun la akumulatoro oni povis bone nutri la sendilon.
Komercaj radio-stacioj uzis propran vapormaŝinon por generi la elektran energion. Ili en la komenco uzis malaltajn frekvencojn por sendi kaj ricevi. Vidu la artikolon sendilo Grimeton. Kiam oni malpermesis al radioamatoroj, uzi tiujn frekvencojn, la amatoroj eksperimentis kun pli altaj frekvencoj, mallongaj ondoj, kaj atingis miregajn distancojn kun tre malaltaj send-povumoj, kiujn ili povis produkti kun iliaj simplaj aparatoj kaj kun malgrandaj antenoj. Ili helpis kompreni la komplikajn detalojn de la propago de la radioondoj per la jonosfero.
Solomon R. Guggenheim Museum
La muzeo Guggenheim de Novjorko estas la unua el la muzeoj kreitaj de la Fondaĵo Solomon R. Guggenheim, dediĉata al la moderna arto. Ĝi estis fondita en 1937 en Upper East Side, Novjorko. Ĝi estas la plej konata el la muzeoj de la fondaĵo kune kun la Muzeo Guggenheim Bilbao, kaj multfoje ĝi estas nomata simple kiel "La Guggenheim".
Palaŭo
Palaŭo (palaŭe: Belau, angle: Palau), oficiale Respubliko de Palaŭo (palaŭe: Beluu er a Belau, angle: Republic of Palau), estas lando en Oceanio, sur areo de la Karolinaj Insuloj, en la Pacifika oceano. Ĝi troviĝas en Mikronezio, oriente de Filipinoj, norde de Indonezio kaj okcidente de la Federacio de Mikronezio.
La teritorio de Palaŭo estas insularo konsitanta el 8 ĉefaj insuloj (kaj proskimume 250 malgrandaj), el kiuj la plej granda estas Babeldaob kaj la plej loĝata estas Koror. Ĝi havas proksimume loĝantojn.
Palaŭo sendependiĝis de Usono la, sed estas en libera asocio kun ĝi: Usono provizas al tiu lando defendon, subvenciojn kaj sociajn servojn.
La palaŭa flago estas unika, ĉar male al ekzemple la flago de Japanio, la disko ne simbolas la sunon, sed la lunon en nokta ĉielo.
Historio
La Kampanjo de Marianoj kaj Palaŭo, konata ankaŭ kiel Operaco Forager, estis ofensivo lanĉita de usonaj fortoj kontraŭ la trupoj de la Japana Imperio en Marianoj kaj Palaŭo en la Pacifika Oceano inter junio kaj novembro 1944 dum la Pacifika Milito.
Inter 1952 (praktike jam ekde 1947) kaj 1994 Palaŭo estis parto de la Kuratora Teritorio Pacifikaj Insuloj de Usono, instalita laŭ la Konsilio de Kuratorado de la Unuiĝintaj Nacioj. Ankoraŭ nun Traktato de Libera Asociigo iugrade ligas ĝin al Usono.
Johnson Toribiong estas Palaŭa advokato kaj politikisto, kaj iĝis Prezidento de Palaŭo, sekve al sia venko en la prezidenta balotado de Novembro 2008. La balotantaro malakceptis lin en la prezidenta balotado de Novembro 2012.
Situo
Geografie, ĉiuj palaŭaj insuloj apartenas al la Karolina insularo, en Mikronezio, en la orienta parto de Pacifiko. La najbaraj landoj kaj insularoj estas Marianoj nordoriente, Federacio de Mikronezio okcidente, Indonezio sude kaj Filipinoj okcidente.
Insuloj
La plej granda insulo estas Babeldaob, en kiu troviĝas 10 el la 16 ŝtatoj de Palaŭo, la urbo Melekeoko, la ĉefurbo Ngerulmudo kaj la internacia flughaveno Roman Tmetuchl. La plej loĝata insulo estas Koror, kiu estas ligita al Babeldaob per ponto.
Administraj dividoj
Palaŭo estas dividita en 16 ŝtatojn :
Ekstera politiko
Palaŭo apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Solomon R. Guggenheim Museum
Komence ĝi estis nomata Muzeo de ne-objektiva pentrarto, kaj estis fondita por montri avangardan arton de la fruaj artistoj kiel Kandinsky kaj Mondrian.
Palaŭo
Ekologio
La Johnson Toribiong, la prezidento de la lando anoncis dum seanco de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj pri malpermeso de ĉia komerca ŝarkokaptado en maroj de la respubliko. Ankaŭ la prezidento alvokis al tutmonda malpermeso de uzado de ŝarkonaĝiloj, kaj al ĉeso de la praktiko de forigo la naĝiloj. Protektita zono havas proksimume 600 000 kvadratajn kilometrojn de oceano kaj tie vivas 130 minacataj specioj de ŝarkoj. Tiutempa aera enketo trovis fiŝkaptadon fare de 70 ŝipoj en la zono, la plimulto de ili kontraŭleĝe.
Solomon R. Guggenheim Museum
En 1959 ĝi translokiĝis al la nuna loko (angulo de strato 89 kaj Kvina Avenuo, fronte al Central Park), kiam finkonstruiĝis la konstruaĵo dizajnita de la arkitekto Frank Lloyd Wright.
Palaŭo
Ekologio
Ekspertizistoj opinias, ke palaŭa ekonomio nur profitos pro tiu malpermeso, ĉar plimulton da siaj enspezoj la lando ricevas danke al turismo. Ŝarkoj allogos plonĝistojn kaj helpos sanigi koralajn rifojn kaj ekologiajn sistemojn.
Amatora radio
Radioamatora licenco
Ekzemploj de voksignoj (la sekvantaj voksignoj estas ĉiuj de esperantistoj):
En voĉaj kontaktoj oni literumu la voksignojn uzante la alfabeton de ICAO respektive la alfabeton de ILERA. Uzo de la Zamenhofa metodo de literumado (a bo co do ktp) fakte ne ŝparas tempon, ĉar miskomprenoj oftas kaj ripetado ofte estas necesa. Ekzemplo por literumado laŭ la ILERA-alfabeto: F9ED: fokstrot naŭ eko delta.
Akirinte la permesilon, la hobiisto havas multajn eblecojn komuniki kun siaj samhobianoj. Eble oni aĉetos radian ekipaĵon de vendejo, aŭ eble oni konstruos ĝin mem. Eĉ se oni aĉetas la sendilon kaj ricevilon, multaj hobiistoj interesiĝas pri konstruado de antenoj. En la pasinteco ekzistis forta kulturo de memkonstruado. Nuntempe, pro la granda progreso de radia teknologio kaj malaltiĝo de la prezoj de industrie fabrikitaj varoj, tiu kulturo malkreskas, sed memkonstruado restas tre interesa ero de la hobio.
Internacia aktiveco
Por esti aktiva en alia lando la amatoro devas havi permeson, licencon en tiu lando. Akiri ĝin estas komplika, kosta, kaj en multaj landoj tute ne ebla. En Eŭropo nun ekzistas regulado de CEPT, kiu donas neburokratan solvon. Ankaŭ ne-eŭropaj landoj jam aliĝis.
Laŭ situacio 2013-03-01 CEPT-licencoj validas en 49 landoj.
Ekstereŭropaj landoj kun CEPT-licenco: Aŭstralio, Israelo, Kanado, Novzelando, Sudafriko, Usono, Peruo.
La teksto de la regulado estas elŝutebla je
Ekzemplo por operado en eksterlando laŭ CEPT-regularo: Kiam la franca amatoro F9ED volas sendi en germanio, li simple uzas sian nacian voksignon kun antaŭa landa kodo DL por germanio. Do li uzas kiel voksigno: DL/F9ED. Literumite: delta lima streko fokstrot naŭ eko delta
Diversaj fakoj
La fakoj de amatora radio estas multaj:
Konfirmkartoj (QSL-kartoj)
Estas multaj kialoj por lerni kiel uzi la amatoran radion. Iuj ŝatas lerni pri homoj en aliaj lokoj. Ofte ili interŝanĝas konfirmkartojn, mallonge QSL-kartojn, (iom kiel poŝtkartoj), por konfirmi la kontakton. Se oni havas unu karton el ĉiuj de 100 landoj, oni gajnas la bazan "DXCC" (longa distanca centa klubo) premion. Iuj el la pli-ol-350 landoj estas tre maloftaj, kaj multaj radiistoj ĝuas la defion havi kontaktojn kun ili kaj ricevi konfirmkartojn de ili.
La foto en la konfirmkarto de DJ4PG estis farita dum la UK en Berlino, ĝi montras nian ILERA-grupon.
Konkursoj
Radiistoj ankaŭ interesiĝas pri konkursoj, en kiuj oni celas kontakti plej multajn homojn kiel eble dum limigita tempo.
Sed iuj simple ŝatas babili kun iu ajn, kiu hazarde respondas al la alvoko.
Amatoraj radiistoj ankaŭ faras gravan rolon dum krizoj, ekz. dum uraganoj, tertremoj, ktp., provizante gravan komunikadon kiam elektro kaj normalaj metodoj de komunikado ne funkcias. En tiaj situacioj amatoroj, pro iliaj detalaj scioj, ofte povas funkciigi siajn staciojn, kiam profesiuloj jam devas rezigni.
ILERA ĉiujare, dum la tria kompleta semajnfino en novembro, organizas la Esperanto-konkurson.
Vidu la artikolon Esperanto-konkurso (radioamatora) kiu enhavas ĉiujn regulojn de tiu konkurso.
Anders Jonas Ångström
Anders Jonas ÅNGSTRÖM (1814-1874) estis sveda fizikisto, matematikisto, astronomo kaj unu el la fondintoj de la Spektroskopio. Li studis en la Universitato de Upsalo, kie li instruis 35 jarojn. Li faris detalan mapon de la suna spektro kaj malkovris la hidrogenon en la sunatmosfero kaj unue studis la ondolongo de la boreala aŭroro. La Angstrom-a unuo uzatas por mezuri la longon de la lum-ondoj, kaj ricevis tiu nomon liaomaĝe.
Amatora radio
Organizoj
Ĉiu lando kiu permesas amatoran radion havas ankaŭ landan asocion por amatora radio. Ekzemple, en Usono ekzistas la Amatora-Radia Relajsa Ligo (ARRL, angle Amateur Radio Relay League). La mondskala organizo estas la IARU (angle International amateur radio union). La Esperantista organizo estas la ILERA, Internacia Ligo de Esperanto-Radio-Amatoroj.
Amatora-Radio kaj Esperanto
La Esperanto-radio-amatoroj fondis asocion ILERA, aliĝinta al UEA. Vidu apartan artikolon.
Vidu ankaŭ
Se vi havas specialaĵon, bonvolu aldoni artikolon.
Leezen
Leezen havas diversajn signifojn:
Itararé
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Itapeva. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Jiří Baum
D-ro Jiří Baum (naskiĝis la 20-an de septembro 1900 en Prago-Královské Vinohrady – mortis 1944? en Varsovio) estis ĉeĥa araneologo, ornitologo, vojaĝanto kaj verkisto.
Vivo
Patro de Jiří Baum estis riĉa entreprenisto, tial lia filo povis studi kaj okupiĝi pri vojaĝado. Ekde infanaĝo Jiří interesiĝis pri naturscienco. Liaj gepatroj volis, ke li studu en ekonomika lernejo. Li ilin obeis, sed dum sia vivo li el multe da studaj disciplinoj uzis nur tajpadon kaj stenografion. Sed poste li kontinuis sian studadon en naturscienca fakultato de la Karola universitato, kie li en la jaro 1928 doktoriĝis (la titolo RNDr. – doktoro de natursciencoj). Liaj fakoj estis araĥnologio kaj ornitologio. La araĥnologio estas scienco pri la klaso araĥnidoj (Arachnida) kun la ordoj skorpionoj (Scorpionida), araneoj (Araneida), opilioj (Opilionida) kaj akaroj (Acarina). Jiří Baum okupiĝis pri la araneoj.
Usono, 1921-1922
Jam antaŭ fino de studado Jiří Baum komencis vojaĝi. Post komencaj ekskursoj en Germanion Baum en la jaro 1921 kun sia amiko Viktor Mayer veturis en Usonon. Ili elvojaĝis el Novjorko en la ŝtaton Florido kaj reen. Ili biciklis, sed iliaj bicikloj baldaŭ kolapsis, tial ili kontinuis petvetur-maniere. Post laboro en farmo, kie ili plantis kukumojn, ili povis aĉeti malnovan aŭtomobilon Ford, sed ankaŭ la aŭtomobilo havis multe da teĥnikaj problemoj. Bonŝance Baum fariĝis stiranto kaj alportis multe da interesaj fotografaĵoj.
Brazilo, 1923-1925
Viktor Mayer forveturis en Sudan Amerikon, Baum revenis hejmen. En la jaro 1923 li kun sia fratino Anna Baumová-Pollertová (1899-1945) veturis al Viktor en Brazilon. Tie ili vojaĝis, laboris en farmobieno en la regiono Quilombo, proksime de la urbo Campinas, sed kaŭze de unu el multaj tiamaj revolucioj ili kiel farmistoj ne sukcesis kaj devis reveni hejmen.
Okcidenta Afriko, 1927
En la jaro 1927 Jiří Baum vojaĝis kun botanikisto, precipe la fama mikologo Albert Pilát (1903-1974) en okcidentan Afrikon. Ili faris multe da ekskursoj, sed kuloj Baumon infektis per malario. Li devis esti kuracata. En Prago li finis sian studadon.
Malajzio, 1928
En la jaro 1928 d-ro Baum vojaĝis en Malajzion kaj ĉirkaŭajn landojn (Srilanko, Tajlando). Li partoprenis en internacia ornitologa kongreso en Javo. Antaŭ veturado li ĉiam konscience lernis, tial li studis ankaŭ malajan lingvon.
Trans Afriko – el Aleksandrio en Kaburbon, 1931
En la jaro 1931 Jiří Baum kun skulptisto František V. Foit veturis per aŭtomobilo Tatra 12 en Afriko. La aŭtomobilo estis plena de skulptistaj studioj de Foit, tial la veturado ne estis komforta. La vojaĝantoj iris el egiptia urbo Aleksandrio trans Kairo kaj preter la rivero Nilo suden. Ili trairis Egiption, Sudanon, sudanan urbon Ĥartumon kaj kongan urbon Kisangani. Poste ili kontinuis iradon en Ugandon kaj Kenjon. En Kenjo ambaŭ vojaĝantoj provis supreniri la monton Kilimanĝaro (5895 m), sed ili revenis el la altitudo 5500 m, ĉar ili suferis pro manko de oksigeno. Trans Tanzanio kaj Rodezio ili alvenis en sudan Afrikon. La ekskurso finiĝis en Kaburbo. La vojaĝo estis bonega provo de moravia aŭtomobilo Tatra 12. Ĝi estis la unua aŭtomobilo kun peraere fridigita motoro, kun kiu oni sukcesis transiri tutan Afrikon sen teĥnika difekto.
Aŭtomobila fabriko Tatra (fondita en la jaro 1850) situas en nordmoravia urbeto Kopřivnice. Ekde la jaro 1897 oni tie fabrikis aŭtomobilojn (la unua aŭtomobilo estis Präsident). La fama ĉefa konstruktoro Hans Ledwinka (1878-1967) havis sukcesan koncepton de peraere fridigita motoro kaj tuba spina framo kun pendolmovantaj duonradaksoj. Al Baum la aŭtomobilo tre plaĉis, tial li uzadis la tatrojn por ĉiuj venontaj vojaĝoj.
Posteŭloj de Baum, la ĉeĥoslovakaj vojaĝantoj Jiří Hanzelka (1920-2003) kaj Miroslav Zikmund, uzis spertojn de Baum. Ili uzis por sia vojaĝo en Afrikon kaj sudan Amerikon (1947-1950) la aŭtomobilon Tatra T87 (Tatraplán) kaj por la vojaĝo en Azion kaj Oceanion (1959-1964) du aŭtomobilojn Tatra 805.
Hispanio, Latvio, Litovio, Estonio, Skandinavio, 1932
Ekde la jaro 1932 Jiří Baum veturadis kun sia edzino Růžena Baumová, kun kiu li renkontiĝis en Hispana Klubo. Ili kune vojaĝis en Hispanion. La dua vojaĝo celis en ĉebaltajn landojn (Latvio, Litovio, Estonio) kaj Skandinavion (Finnlando, Svedio, Norvegio, Danio). Geedzoj Baum por ambaŭ siaj vojaĝoj uzis la aŭtomobilon Tatra 54.
Jiří Baum volis vojaĝi ankaŭ en Sovetunio, sed li neniam ricevis permesilon. Kial? Sovetunia registaro sciis, ke Baum ĉion priskribas objektive. Ili akceptus nur la vizitanton, kiu skribus pri Sovetunio nur pozitive (kiel ekz. la komunistoj Julius Fučík kaj Rudolf Luskač), ne objektive.
Vojaĝo ĉirkaŭ la mondo, 1935-1936
Post siaj sukcesoj la geedzoj Baum planis vojaĝon ĉirkaŭ la mondo. Jiří Baum estis tre konscienca vojaĝanto. Li diradis, ke „aventuroj dum vojaĝo estas kaŭzataj nur pro malbona preparado“. Tial li antaŭ ĉiu vojaĝo studis, lernis fremdajn lingvojn kaj pensis pri klimataj kaj geografiaj kondiĉoj de la lando, kiun li volis viziti. Li ne estis esperantisto, sed sciis 11 lingvojn, inkluzive de araba, svahila kaj malaja lingvoj. En kvin lingvoj li kapablis prelegi sen teksto sur papero.
Jiří Baum estis sperta fotisto. Liaj libroj enhavas multe da fotoj. Li verkis ne nur por adoltaj homoj, sed ankaŭ por infanoj kaj junularo. Ekzemple lia libro „Al nekonataj marbordoj de Brazilo“ (1939, K neznámým břehům Brasilie) temas pri knaboj, kiuj travivis ŝippereon, sed danke al amikeco kaj racia agado ili sukcese revenis hejmen. Stilo de Baum estas la stilo de bonega rakontanto. Krom tio Jiří Baum estis sciencisto, kiu en Aŭstralio priskribis la araneon Dinopsis subrufus, kiu ĉasas predon per reteto (araneaĵo) inter la unua kaj la dua paroj de siaj kruroj.
La fabriko Tatra konstruis por ĉeĥoslovaka armeo sesradan aŭtomobilon Tatra 72, kies kvar malantaŭaj duonradaksoj estis movigataj. Benzina motoro, peraere fridigita, havis povon 22 kW (30 ĉevalpovoj) kaj konsumon 18 l da benzino por 100 km. La plej granda rapideco estis 60 km/horo. Karoseria fabriko de Oldřich Uhlík (1888-1964) sur ĉasio de Tatra 72 konstruis la aŭtomobilon, en kiu la geedzoj povis dormi kaj kuiri. Post mallumigo la kuirejeto servis kiel malluma ĉambro por fotisto. Ekde tiu tempo Jiří Baum ekuzadis kvalitan reflektofotilon Rolleiflex.
La vojaĝo ĉirkaŭ la mondo (1935) komenciĝis en la aŭstralia okcidenta havenurbo Perth. Tiam Aŭstralio havis nur 6,5 milionojn da loĝantoj kaj ĝia ĉefurbo Canberra aspektis kiel iu antaŭurbo (nur kelkaj domoj kaj kinejo). La vojaĝantoj estimis kvaliton de sia aŭtomobilo Tatra 72 (nomata Miss Australia) en la dezerto Nullarbor, kie mankis vojoj. La vojaĝantoj vizitis la urbojn Adelajdo, Melburno, Kanbero, Sidnejo kaj Brisbano. En Kvinslandon ili veturis pertrajne. La geedzoj Baum estis patriotoj, kiuj en Aŭstralio prezentis sian landon al indiĝenoj. Jiří Baum prelegis pri Ĉeĥoslovakio en aŭstralia radio kaj alie. Li por siaj prelegoj portis du skatolojn, kiuj enhavis pezajn vitrajn diapozitivoj (85×85 mm) pri Ĉeĥoslovakio.
El Aŭstralio geedzoj Baum kontinuis vojaĝon trans Filipinoj (la insulo Mindanao) en Japanion (la insuloj Honŝu kaj Kjuŝu) kaj poste en Usonon. Ankaŭ tiuj etapoj estis interesaj kaj geedzoj Baum kolektis multe da interesaĵoj por la Nacia Muzeo kaj la Muzeo Náprstek en Prago.
Lasta vojaĝo – orienta kaj suda partoj de Afriko, 1938-1939
Kiam geedzoj Baum komenciĝis sian lastan vojaĝon, ili jam en Aŭstrio vidis naziajn flagojn kun svastikoj. Ili vizitis orientan kaj sudan Afrikon. Kiam la geedzoj Baum estis en Afriko, tie ili eksciis, ke germanaj nazioj okupis ĉelimajn teritoriojn de Ĉeĥoslovakio, tiel nomatajn Sudetojn. Jiří Baum povis resti en Afriko, Aŭstralio aŭ Usono. En multe da landoj li havis amikojn kaj utilajn kontaktojn. Sed geedzoj Baum revenis (la 13-an de marto 1939), por batali kontraŭ la nazioj en subtera movado. Ili malkonstruis specialan parton de sia aŭtomobilo Tatra 72, por ke ĝi ne estu konfiskita de nazioj.
Batalo kontraŭ nazioj
Post reveno, la geedzoj Baum kaŝe eklaboris en rezistaj grupoj RU-DA kaj Peticia Komitato „Ni restos fidelaj“ („Věrni zůstaneme“), kie laboris ankaŭ Anna Pollertová, fratino de Jiří Baum. Ili kopiis kontraŭnaziajn afiŝojn, kaŝis persekutitajn personojn. Jiří Baum, sperta fotisto, faris por rezistantoj diversajn fotistan laborojn (ekz. mikrokopiojn, fotojn de personoj, kiuj estis persekutitaj de Gestapo).
La Peticia Komitato „Ni restos fidelaj“ (1939-1942) estis rezista grupo de nekomunismaj maldekstruloj (inter kiuj estis poŝtistoj, fervojistoj kaj kleraj homoj). La grupo kolektis informojn pri germana armeo, helpis al eksterleĝaj elmigruloj, distribuis kontraŭleĝajn presaĵojn kaj faris sabotadojn. Sekretariino de la grupo estis Anna Pollertová (1899-1945), kiu sian propraĵon dediĉis al rezista movado. Ŝi posedis kelkajn loĝejojn, en kiuj gerilanoj povis kaŝi sin. La 21-an de oktobro 1941 ŝi estis malliberigita kaj en januaro 1945 mortigita en Berlino-Plötzensee. La grupo Peticia Komitato „Ni restos fidelaj“ estis likvidita en la jaro 1942.
En la jaro 1941 al la geedzoj Baum naskiĝis la filo Petr, sed familia feliĉo nur nelonge daŭris. La 10-an de junio 1943 Jiří Baum estis malliberigita. El malliberejo en Prago (Karola Placo) li estis transportita en Terezín-on (Malgranda Fortikaĵo), de tie en Aŭŝvicon. En la jaro 1944 li mortis pro sepso en Varsovio.
9251 Harch
9251 Harch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ann P. Harch, de la Universitato Cornell. Fakulino pri la planado kaj funkcio de kosmaj kameraoj, ŝi ludis ĉefan rolon en la ricevo de la bildoj de 951 Gaspro kaj 243 Ida kaj estis la unua kiu rimarkis la ĉeeston de la asteroida luno Daktilo. Ŝi ankaŭ kontribuis al la sukceso de la bildigoj de 253 Matildo kaj 433 Eroso.
Tofalău
Tofalău [tofaləŭ] (hungare: Tófalva) estas vilaĝo en Rumanio apartenanta al Sângeorgiu de Mureş. Ĝi havis en 1992 21 hungarajn loĝantojn.
Ritma gimnastiko
Ritma gimnastiko estas sportbranĉo, muzikakompana plenumado de diversaj gimnastikaj kaj dancaj ekzercoj tiel sen objekto, kiel uzante unu aŭ du el diversaj objektoj po unu aŭ du por ĉiu ludanto (saltoŝnuro, ringo, pilko, svingoklaboj, rubando).
Lastatempe oni ne aranĝas elpaŝojn sen objektoj en la mondaj konkursoj. Dum la grupaj elpaŝoj oni uzas aŭ samtempe du specojn de objektoj (ekzemple hulringoj kaj pilkoj) aŭ unu specon (kvin pilkoj, kvin paroj de svingoklaboj). Oni determinas venkinton de la poliatlono, de la apartaj kaj grupaj specoj de ekzercadoj. Oni taksas elpaŝojn laŭ dudekpoenta sistemo.
Ĉiuj ekzercadoj okazas kun muzika akompano. Pli frue oni elpaŝis kun akompano de piano. Nuntempe uzatas fonmuzikoj. Elekto de muziko dependas de deziroj de gimnastino(j) kaj trejnisto. Tamen ĉiu ekzercado devas esti ne pli ol unu minuto kaj duono. La konkursoj iras sur la gimnastika tapiŝo granda je 13x13 metroj. La klasika poliatlono (4 ekzercadoj) estas olimpika sporto. Krom la poliatlono de la gimnastiko, elpaŝantoj de individua ĉampioneco tradicie disgajnas kompleton da rekompencoj pri apartaj specoj de ekzercadoj (krom Olimpiaj ludoj).
Ritma gimnastiko estas unu el plej spektokaptaj kaj graciaj sportoj. Ekde 1984 ĝi estas olimpika sportbranĉo. Ĝis antaŭnelonga tempo ĝi estis ekskluzive virina sporto, tamen ekde la fino de la 20-a jarcento dank'al penoj de japanaj gimnastoj oni komencis aranĝi konkursojn ankaŭ inter viroj.
Oĥansk
Oĥansk (ruse Оханск) estas urbo en Permja regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57242501.
La urbo estis fondita en jaro 1597.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1781.
La interurba telefona kodo estas 34279, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
En jaro 1959 la urbo havis 8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 8 mil loĝantojn.
Divizio (biologio)
Divizio estas taksonomia rango inter regno kaj klaso. Divizio funkcias en botaniko. En zoologio funkcias filumo en la sama nivelo.
Stössing
Stössing estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Stacio Kojimashinden
Stacio Kojimashinden (japane: 小島新田駅 [Koĝimaŝinden-eki], angle: Kojimashinden Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kaŭasaki, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū-Daishi.
Ermitejo ĉe Palfen
Ermitejo Sankta Georgo (germane: Einsiedelei St. Georg am Palfen) troviĝas norde de la urbocentro de Saalfelden, Aŭstrio, ĉe la piedo de la montaro Steinernes Meer ĉe la rokaĵo Palfen. Nombriĝas ĝi inter la lokaj monumentprotektitaĵoj; ĝis hodiaŭ ĝi (almenaŭ somere) funkcias. La ermitojn elektas la urbodoma konsilio de Saalfelden, ĉar la tuto nun ne estas en ekleziaj manoj kaj administratas sekulare.
Ĝeneralajoj
La ermitejo facile atingeblas kaj disde la saalfeldena urbokvartalo Bachwinkel (tie ankaŭ komenciĝas la pado al la kabano Wiechenthalerhütte) kaj disde la urbokvartalo Bürgerau. Pado nomita Fuchssteig kondukas disde la ermitejo ĝis la ŝatata ekskursocelo Steinalm. Proksime situas ankaŭ la kaverneto Kühloch enloĝata verŝajne dum la Bronza epoko. La vivo por la ermito ne estas tro luksa ĝis hodiaŭ.
Historio
Jam en la 16-a jarcento la homoj pilgrimis al kaverno roka situanta supre de Kastelo Lichtenberg por veneradi bildon de Sankta Georgo, patrono de la bestoj. Thomas Pichler iĝis en 1664 la unua ermito. Li ankaŭ pligrandigis la veneradlokon je kapeleto. Ekde 1677 oni ekrajtis tie celebri Sanktajn mesojn.
Plusa ŝarĝo publika de la ermitoj estis nokta gardado kaj kontrolo de supre pri eventualaj fajroj estiĝantaj. Kompence ili rajtis kolekti almozojn por si en Saalfelden, Maria Alm, Leogang, Weißbach bei Lofer, Sankt Martin bei Lofer kaj Lofer. Malgraŭ malpermeso de tre multaj similaj lokoj sub la regado de imperiestro Jozefo la 2-a la tradicio ermita de Saalfelden restis feliĉe netuŝita.
En 1968 la tuto malfermitis al la publiko. En 1970 ermito Karl Kurz, gastinte ĉe televidelsendaĵo germana, pafe atakitis fare de vizitanto. Inter 2004-2015 servis tie meritplene Raimund von der Thannen. La eksa pastro Thomas Fieglmüller el Vieno ermitis en 2016 nur unu jaron; li substrekis ankaŭ la psikologiajn aspektojn pri ermita vivo kaj (anim)zorgado de la vizitantoj. Ekde 2017 ermitis la diakono Stan Vanuytrecht el Belgio. En junio 2020 venis kiel ermito numero 34 Matthias Gschwandtner el Bad Ischl, kiu elektitis konkurse.
Lehe
Lehe havas diversajn signifojn:
Bikovo (Ramenskoje)
Bikovo (Быково) estas laborista vilaĝo en la distrikto Ramenskoje de la Moskva provinco. Ĝi estas parto de la urba setlejo kun la sama nomo, kiu inkluzivas ankaŭ la vilaĝon Apariĥa.
Loĝantaro sumas homojn en 2020. En somero la loĝantaro de la vilaĝo plurfoje pliiĝas pro vizitado de someraj loĝantoj.
Situanta 34 km sudoriente de Moskvo, estas samnoma fervoja stacidomo Bikovo de Moskva fervojo (de la Kazana stacidomo).
Beavar
Beavar, laŭ (ब्यावर) estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, en subŝtato Raĝastano, en distrikto de Aĝmer.
Demografio
Beavar havis populacion de en 2021 kun legopovo 64%, pli alte, ol la landa averaĝo.
Geografio
Beavar situas sur malaltaj montoj 439 metrojn super la marnivelo. Distrikta sidejo Aĝmer troviĝas 51, Bhilvara 90, Pali (Raĝastano) 105, Ĝodpur 131, Tonk (Raĝastano) 147, Bundi 153, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 173, tutlanda ĉefurbo Delhio 402, Mumbajo 808, Kolkato 1477 kilometrojn (aere).
Historio
Beavar estis fondita fare de brita kolonelo en 1836, pli frue nur vilaĝo estis tie. Post fondo la urbo estis armea bazo kaj distrikta sidejo en brito Hindio. En tiu regiono furiozaj triboj vivis kaj la britoj povis ilin venki nur longaj bataloj. Tial la britoj konstruis defendan muron. Poste dum la pacaj tempoj la urbo kreskis kaj prosperis rapide pro ĝia avantaĝa pozicio inter Udaipur kaj Ĝodpur.
Ekonomio
Beavar estas grava centro de komerco, precipe en krudkotonoj. Menciindas ankaŭ la industrio en diversaj branĉoj, tamen la urbego estas la plej granda produktanto de cementoj en norda Barato. La areo kuŝas en mineralriĉa regiono havanta kvarcojn, asbestojn, magnezitojn, kalkŝtonojn, glimojn, granitojn kaj similajn.
Lingvoj
En Beavar la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj en:Rajasthani languages.
Eduko
Beavar estas hejmo de pluraj altlernejoj.
Religioj
En Beavar plejparto de la populacio estas hinduoj (86%), krome islamanoj (8%), ĝajnistoj (5%) kaj aliaj.
Klimato
En Beavar jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 245 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 20-34 °C.
Trafiko
Beavar havas trairan fervojan linion. Alvenas ankaŭ 7 vojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝodpur.
Famuloj
Beavar estas naskiĝloko de la skota matematikisto en:Duncan Sommerville.
Paleogeografio
La paleogeografio estas la scienco kaj studo de la geografio de la antikva surfaco de la tero. Ekzemple la paleogeografisto povas priserĉi aĵojn kiel la formo de la superkontinentoj tiaj kiaj Pangeo, Gondvano aŭ Laŭrazio kaj la praoceanoj kaj pramaroj tiaj kiaj Pantalazo aŭ Maro de Tetiso.
Palma del Río
Palma del Río estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 199 km2 kie loĝas 20855 geloĝantoj, do loĝdenso estas 104.8 loĝ./km2. Palma del Río situas je 55 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Paleogeografio
Bedaŭrinde antaŭdiri ŝanĝojn en la moviĝema kaj komplika surfaco de la tero ne estas simpla tasko. En la plej parto de kazoj ne ekzistas taŭga katalogo de informo kiu permesas dedukti akcepteblajn konkludojn. Krom tio estas la fakto ke granda parto de la formoj de la surfaco evoluis en geologiaj tempoj (milionoj da jaroj: MA), ofte kiel produkto de geografiaj kondiĉoj sifiĉe diferencaj al la aktualaj. Tiu historia dimensio estas grava konsisto en la analizo de plurestantaj formoj kaj estas studobjekto de la paleogeografio. Baze sur la premiso de uniformismo kiu implicas ke la nuntempaj procezoj utilas por dedukti la pasintajn procezojn, kaj pere de la evidenta subteno de la stratigrafio kaj de precizigaj teknikoj de datigado, tiu enfokuzigo de la geografio gravegas por situigi ene de kunteksto multajn procezojn kaj aktualajn formojn.
Palma del Río
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 20855 geloĝantoj de la municipo Palma del Río estas 10424 inoj kaj 10431 viroj. En la 199-kvadratkilometra teritorio estas 15 setlejoj, kie loĝas 20618 geloĝantoj, kaj aliaj 237 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 243, 115 inoj kaj 128 viroj, kaj mortis 169, 83 inoj kaj 86 viroj. Tiel la natura kresko estis 74 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 8579 homoj (41.1%).