cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nozomu Kato
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol kaj Shonan Bellmare.
Balázs Dzsudzsák
Balázs Dzsudzsák naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Balázs Dzsudzsák estis edukita en Nyírlugos, kie li komencis futbali en la junulara teamo en 2000, inter 2001-2004 en Debrecen. Pli poste li apartenis al la plenkreska teamo 48-foje kun 14 goloj, poste li futbalis eksterlande (PSV Eindhoven (2008-2011) 114-foje kun 44 goloj, pluraj rusaj kaj arabaj teamoj (2011-2020)), poste li revenis al teamo de Debrecen. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo ekde 2007 108-foje kun 21 goloj.
Wikitravel
Wikitravel (VikiVojaĝo ) estas projekto de turisma gvidilo kies enteno estas libera (permesilo Creative Commons Share-Alike) kunlabore redaktata per vikio uzanta la sofvaron MediaWiki).
Ĝi ekzistas ankaŭ en Esperanto.
Wikitravel estinte asocio fariĝis firmao
La firmao Internet Brands annoncis ke ĝi akiris Wikitravel-on, kaj ankaŭ World66 (world66.com ), je la 20-a de aprilo 2006 ; la projekto do fariĝis komerca. Tiun evoluon decidis la fondintoj de Wikitravel kaj ne la kontribuantaro. Rekta sekvo de tiu decido estas foriĝo de la plej multaj administrantoj kaj kelkaj kontribuantoj de la germanlingva versio, kiuj fondis je la 10-a de decembro 2006 germanlingvan sekcion de forkprojekto nomita Wikivoyage. Okaze de tiu forkiĝo la tuto de la germanlingvaj artikoloj de Wikitravel estis importitaj.
Zug Casino (stacidomo)
Zug Casino estas fervoja stacidomo en Zug, Svislando.
Much
Much estas komunumo en en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Rhein-Sieg. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ľubovec
Ľubovec, hungare Lubóc, rutene Любовець [ljubovec] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Ankoraŭ proksima vilaĝeto apartenas al la municipo.
Geografio
Ľubovec situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 16 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1334 en formo "Lubouch". En 1407 oni komputis tie 11 domojn. En 1787 473 vilaĝanoj loĝis en 59 domoj, en 1828 565 vilaĝanoj en 75 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lubóc 298 homoj, (slovakoj en majoritato, rutenoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ľubovec 499 homoj, (496 slovakoj).
Matignon
(jen france kaj bretone, prononco france ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Geografio
Matignon estas ĉefurbo de la kantono de Matignon kaj apartenas al la arondismento de Dinan.
Historio
Matignon donis sian nomon al pariza palaco, loĝejo de la ĉefministro de Francio. La palaco estis konstruita laŭ ordono de Christian-Louis de Montmorency-Luxembourg, princo de Tingry, kiu mendis ĝin al arkitekto Jean Courtonne, en 1722 sur parcelo aĉetita en 1719. ĉar la laboroj fariĝis pli kostaj ol antaŭvidite, princo de Tingry devis vendi la palacon preskaŭ finitan al Jakobo la Tria de Goüyon, siro de Matignon kaj de La Roche Goüyon (la nuna Fort-la-Latte), grafo de Torigny, la 23-an de julio 1723.
Jacques la Tria de Goüyon Matignon mortis la 14-an de januaro 1725. Lia filo Jakobo la Kvara de Goüyon Matignon (1689-1751) heredis ĝin kaj per sia edzino Louise-Hippolyte Grimaldi, fariĝis princo de Monako sub la nomo Jakobo la Unua Grimaldi. La konstruaĵo pasis al lia idaro, la princoj de Monako (la nuna princo de Monako, Alberto la Dua, portas inter siaj multaj titoloj, tiu de siro de Matignon).
Rodolfo Fernandes
Rodolfo Fernandes estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1962, la municipo havas 4.724 loĝantojn.
Individua psikologio
Per la vorto individua psikologio (germane Individualpsychologie) priskribiĝas dinamika koncepto de komprena psikologio, kiu metas la interhomajn rilatojn en la centron.
La individua psikologio estas skolo de da profunda psikologio. Ĝi iniciatiĝis de la aŭstra kuracisto Alfred Adler (1870–1937). Adler krom Sigmund Freud kaj Carl Gustav Jung konsideriĝas inter la plej signifaj reprezentantoj de la profunda psikologio. Komence li estis kunlaboranto kaj disĉiplo de Sigmund Freud. Post malkonsentiĝo Adler evoluigis la individuan psikologion kiel memstaran skolon apud la psikoanalizo de Freud.
Teoria bazo
Adler nomis sian instruon individua psikologio, por akcenti la komprenon pri la unikeco de la individuo, tamen sen subtakso de la "socia faktoro" de la aliaj homoj ĉirkaŭ tiu individuo.
En frua studo pri la neperfekta funkcio de organoj (1907) Adler montris, ke individuo klopodas pli ol kompensi la mankon de neperfekta funkcio de organo – fakte temis pri unu el la plej fruaj esploro pri la pli posta fako psikosomatiko. La mankosenton de homa bebo, kiu perceptas sin senhelpa, Adler komprenis kiel fortega pozitiva motivigo por kresko kaj evoluo. Nur postaj negativaj faktoroj en la homa evoluo bremsas tiun motivigon kaj kreas komplekson pri malsupereco. La troigita strebo pri graveco kaj potenco por Adler jam estas pli-ol-kompenso de suferiga sento pri malsupereco kaj konsideriĝas simptomo de psika malsano.
La instruo pri individua psikologio estas inspirita fare de demokratiaj idealaĵoj kaj de humanisma socialismo; ĝi ĉiam kompenas la homon kiel "socia vivaĵo". Por Adler ĉiu homo estas integrita en komunumon de aliaj homoj, el kio kaj ekestas defioj pri la viva organizo kaj ankaŭ helpoj pri tiuj defioj. La grado de engaĝiĝo por la komunumo, la maniero kiel li/ŝi solvas la sociajn defiojn pri viva organizo, por Adler estis la ĉefa indikilo pri la grado de psika saneco de la individuo. Timo pri la vivo kaj sento pri malsupereco supereblas nur pere de forta pozitiva interhoma rilato.
Provinco Setif
La Setif (arabeولاية سطيف), estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio. Setif situas en la nordo de la lando kaj ĝia ĉefurbo estas Setif. Aliaj gravaj lokoj estas Bougaa, El Eulma, Djémila, Ain-El-Kébira kaj Hammam Guergour. Setif havas areon de 6.504 km². La provinco havas 1.311.413 loĝantojn.
Câmpani de Pomezeu
Câmpani de Pomezeu [kımpanj de pomezeŭ] (Nagypapmező) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 765 loĝantojn (rumanoj), en 1992 577. Ĝia unua skriba mencio estis en 1492. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Pomezeu.
38470 Deleflie
38470 Deleflie estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Florent Deleflie, de la IMCCE (Instituto de Ĉiela Mekaniko kaj Kalkulo de Efemeridoj) ĉe la Observatorio de Parizo, fakulon en ĉiela mekaniko, dinamiko de la kaj longtempa orbita propago.
Valleve
Valleve estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Branzi, Carona, Foppolo, Mezzoldo, Piazzatorre kaj Tartano (SO). Kristanismaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kaj la religia memortago de Petro estas la komunuma festotago.
Portmore
Portmore estas grandurbo en Jamajko. Ĝi estas dormurbo por la najbaraj grandurboj de Kingstono kaj Hispanurbo.
Geografio
Portmore situas laŭ la marbordo sur ebenaĵo en la suda parto de Jamajko. Kingstono troviĝas 8, Hispanurbo 9 kilometrojn.
Historio
Portmore fondiĝis en la 1960-aj jaroj por mildigi la troloĝatecon de Kingstono. Dum la urbokreo multe de la tero estis reprenita marĉo. La unua municipo formiĝis en 2003.
Klimato
En Portmore la averaĝa temperaturo konstante varias inter 25-27 °C. Jare pluvas 889 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas en oktobro kaj malkulminas en januaro.
Trafiko
Inter Portmore kaj Hispanurbo kuras vojimposta ĉefvojo, al kiu normala vojo kuras el Portmore. Hispanurbo kaj Kingstono estas facile alireblaj. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn, same tiel al la aliaj 2 menciitaj urbegoj. La grandurbo estas servita fare de la Norman Manley internacia flughaveno kun pli ol 130 flugoj ĉiusemajne.
5629 Kuwana
5629 Kuwana estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Shuji Hayakawa elde Okutama (distrikto de Tokio).
Analiza psikologio
La analiza psikologio respektive kompleksa psikologio – germane Analytische Psychologie aŭ Komplexe Psychologie – estas psikoterapia kaj psikologia skolo, kiu fondiĝis de Carl Gustav Jung post ties malkonsentiĝo kun Sigmund Freud dum la jaro 1913.
Samkiel la skolo individua psikologio de Alfred Adler, plia eksa disĉiplo de Sigmund Freud, la analiza psikologio apartenas al la profunda psikologio.
La analiza psikologio apartenas al la tiel nomataj "komprenigaj terapioj", kiuj celas doni al la malsanulo komprenon pri sia psika sufero kaj per tiu kompreno ebligi ŝanĝojn en perceptado kaj konduto. Malgraŭ tiu granda signifo de la kompreno, dum la konkreta evoluo de la terapio aparte akcentiĝas la ekestanta interhoma rilato inter terapiisto kaj terapiato kaj la analizo de tiu rilato. La celo estas iniciati kaj antaŭenigi proceson de psika konfliktado kaj fine paciĝo (ofte kun la imagoj de la gepatroj). Kiel en la aliaj skoloj de profunda psikologio, unu el la bazaj konceptoj de la analiza psikologio estas, ke psikaj perturboj kaŭziĝas per nekonscia konflikto inter plenumo aŭ forŝovo de instinkto (Freud) respektive la pli-ol-kompenso de sentoj de malsupereco (Adler). Jung kaj Freud supozas la komencon de psika perturbo plejparte en la infaneco, dua range laŭ Jung en la mezo de la vivo, kiam kadre de la daŭra procezo de individuiĝo novaj vivoceloj gvidas al psikaj konfliktoj.
La analiza psikologio vidas sin kiel terapio orientita en la estonton: Simptomoj de psika malsano ne nur estas avertiloj pri pasinta damaĝo, sed samtempe ankaŭ enhavas la strebon pri io nova, pozitiva. Sekve la terapiaj metodoj pli akcentas la rigardon en la estonton ol tiun en la pasinton.
Morro Bay (Kalifornio)
Morro Bay estas marborda urbo en la kantono San Luis Obispo, Kalifornio, Usono. Laŭ la censo de 2000, la urba populacio estis de 10,350. La hispana nomo de la urbo aludas al Roko Morro (muzelo), kvankam aliaj teorioj aludas al portugala pranavigisto kiu metaforis per la vorto "moro" (maŭro kun turbano).
La urbo de Morro Bay estis fondita de Franklin Riley en 1870 kiel havenurbo por la produktoj de la ranĉoj ĉirkaŭaj. Nun estas turisma centro danke ĉefa al apudaj plaĝoj. Krome estas areo de protekto por birdoj.
Nigra heleboro
Nigra heleboro aŭ Kristnaska rozo (Helleborus niger) apartenas al la genro Heleboro, kiel ankaŭ la Orienta heleboro (Helleborus oriëntalis). Ĝi estas konata kiel sorĉistina herbo.
Morro Bay (Kalifornio)
Geografio
Laŭ la usona censo la urbo havas totalan areon de 26.3 km², el kiuj, 13.4 km² estas tero kaj 12.9 km² (49.2%) estas akvo.
En la Roko Morro estas rezervejo de Migra falko.
Nigra heleboro
Priskribo
La nigra heleboro estas staŭdo de proksimume 30 cm alto. La vintroverdaj; manformaj folioj havas sep ĝis naŭ malhelverdajn, ledecajn folietojn, kiuj havas dentojn en ilia supra duono. La novaj folioj aperas kune kun la flortigoj.
La planto floras per unu aŭ kelkaj blankaj aŭ rozkoloraj floroj. La floroj alikoloriĝas al rozkolora post la fekundiĝo. Post la florado aperas la frukto, kiu konsistas el kelkaj folikloj.
La nigra heleboro sovaĝe troviĝas sur la deklivoj de la orientnordaj kaj sudaj Alpoj.
Ĝi estas venena.
Bösingen FR
-
Pri la komunumo
Bösingen (malnova franclingva nomo Bésingue) estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 3286 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Bösingen situas nordoriente de la kunfluejo de la riveroj Sarino, kiu formas la okcidentan komunumlimon, kaj Sinĝino, kiu formas la nordan komunumlimon. La komunumo Bösingen konsistas el la vilaĝo Bösingen kaj multnumbraj vilaĝetoj kaj setlejoj, nome Fendringen, Friseneit, Grenchen, Litzistorf, Niederbösingen, Noflen, Richterwil, Riederberg, Thürlefeld, Tuftera, Uttiwil, kaj Vogelshus.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 14,34 km², de kiuj 14,7% estas kovritaj de arbaro, 75,1% servas por agrikulturo kaj 9,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bösingen limas en nordo al Kriechenwil (BE), en nordnordoriento al Laupen (BE), en nordoriento al Neuenegg (BE), en oriento al Wünnewil-Flamatt, en sudo al Schmitten, en sudokcidento al Düdingen, kaj en nordokcidento al Kleinbösingen.
Trafiko
Tra la komunumo Bösingen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 179 de Laupen al Düdingen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas 4 kilometrojn oriente de la komunumo en Flamatt.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bösingen datiĝas el la jaro 1228 kiel Basens. En la arbaro Bodenholz estis trovitaj tomboj el la Hallstatt-epoko. Signifaj trovaĵoj el la romia epoko indikas, ke de la 1-a ĝia 4-a jarcento ekzistis gravaj setlejoj sur la teritorio de la hodiaŭa komunumo. En la jaro 1442 gravaj feŭdoj de la Grafoj de Thierstein en Bösingen estis akiritaj de la urbo Friburgo. Ĝis 1470 la sola ponto trans Sinĝino situis en Bösingen. En la 1-a duono de la 13-a jarcento la komturejo de la ordeno de la germanaj kavaliroj akiris la senjoreco pri Bösingen. Post la reformacio en la jaro 1528 la senjoreco tansiris al la urbo Berno. Nur en la jaro 1889 surbaze de decido de la Federacia Tribunalo de Svislando la patronaj rajtoj pri Bösingen transiris de Berno al Kantono Friburgo. En la jaro 1831 Bösingen konstituiĝis kiel politika komunumo.
8020 Erzgebirge
8020 Erzgebirge estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Ercmontaro (germane Erzgebirge), malalta arbarhava montoĉeno longa de ĉirkaŭ 150 km ĉe la limo interSaksio (Germanio) kaj Bohemio (Ĉeĥio), Ĉi tiu regiono estas relative dense loĝata pro sia iama riĉeco je erco de arĝento kaj stano. La peĉblendo ("peĉblendo de Joachimsthal"), unue trovita en la Erzgebirge, estis uzita de la geedzoj Marie Curie kaj Pierre Curie por ekstrakti la radiaktivajn elementojn polonion kaj radiumon. La Publika Observatorio de Drebach, kiu situas en Mez-Ercmontaro, kontribuis al granda serio da observoj de tiu ĉi asteroido en 1997, tio, kiu permesis ke ĝi estis mumerita.
Benő Békefi
Benő Békefi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Békefi Benő estis hungara kalvinana pastro, episkopo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Grunner.
Benő Grunner naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Benő Békefi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis teologion inter 1928-1935 en Budapeŝto kaj Debrecen. Post siaj studoj li ne aliĝis al la kalvinana eklezio, sed li estis privata pastro en Dévaványa (1935—1941). Depost la 2-a mondmilito li estis jam eklezia kalvinana pastro de Nyíregyháza, inter 1952 kaj 1959 eklezia dekano. En la fruaj 1950-aj jaroj li havis tre bonajn kontaktojn kun la komunistoj. Li aliĝis ankaŭ al ekumena organizaĵo (sub influo de komunistoj), eĉ li estris ĝin ĝis 1957. Li ekinstruis en la Kalvinana Teologia Akademio de Debrecen en 1953, ekde 1958 en la Kalvinana Teologia Akademio de Budapeŝto. En Budapeŝto li estis ankaŭ akademia dekano. En tiu periodo en la eklezio li estis ĉefnotario, ekde 1962 episkopo, samtempe pastro de Veszprém (urbo). Li edziĝis en 1939.
Gedeon Ráday (1829)
Grafo Gedeon RÁDAY [rAdai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ráday Gedeon estis hungara politikisto, soldato, reĝa komisaro. Lia nobela antaŭnomo estis rádai.
Pavlodar
Pavlodar (kazaĥe kaj ruse same Павлодар) estas urbo en Kazaĥio. Ĝi situas borde de la rivero Irtiŝo (Ертiс) kaj estas la administra centro de samnoma regiono. Inkluzive de ĉirkaŭaj komunumoj, kiuj apartenas al la urba areo, la urbo komence de la jaro 2004 havis proksimume 303.000. El ili ĉirkaŭ 80.000 estas kazaĥoj, 165.000 rusoj, 20.000 ukrainanoj, 15.000 germanoj kaj iom da civitanoj de aliaj naciecoj.
Gedeon Ráday (1829)
Biografio
Gedeon Ráday lernis juron en Kecskemét. Li komencis sian karieron en administrado de Pest-Pilis-Solt-Kiskun en 1847. En la sekva jaro li havis postenon en la ĵus sendependa ministerio. Post monatoj li batalis por la hungara libereco. Post falo de las revolucio li okupiĝis nur pri sia bieno, intertempe en 1854 li edziĝis. En 1861 kaj ekde 1865 li estis membro de la Supera Ĉambro. En 1868 li ricevis specialan taskon: Li devis kapti Sándor Rózsa kun la plenaj kunuloj. Li plenumis senindulge ĝin, sekve li malkovris 554 krimojn. En 1871 li finis la taskon, poste li estis parlamenta deputito. Li retiriĝis en 1893.
Oșorhei
Oșorhei [oŝorhej] (hungare: Fugyivásárhely [fudjiva:ŝa:rhej]) estas komunumo en Rumanio oriente de Oradea. Administre apartenas al ĝi Alparea, Cheriu, Felcheriu kaj Fughiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 2 238 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 2 558 (rumanoj, 33 % da hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1335. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Vallio Terme
Vallio Terme estas komunumo de Italio.
Wikijunior
Wikijunior estas projekto ene de Vikilibroj. La celo estas arigi "librojn" por infanoj de 8 ĝis 11 jaroj.
DEU
La vorto havas plurajn signifojn:
Zug Chollermüli (stacidomo)
Zug Chollermüli estas fervoja stacidomo en Zug, Svislando.
Eta grebo
La Malgranda grebo (Tachybaptus ruficollis, iam Podiceps ruficollis) estas la plej malgranda birdo el inter la Podicipedoj en Eŭropo, nome nur 23 al 29 cm longa. Ĝi estas ankaŭ la ununura grebo de Eŭropo kiu povas regule dufoje ovodemeti jare. Ĝi troviĝas komune en malfermaj akvejoj ĉe plej partoj de siaj teritorioj. Tiu familio, kvankam kunhavas kun la Anasedoj la akva medio, diferencas ĉar tiuj havas membranecajn pirdojn, dum greboj lobecajn fingrojn.
Aspekto
Ĝi havas mallongan kolon, bulecan korpon kun malantaŭa parto ŝveba kiel kvasto de pudrilo ; ĝia beko estas rekta, nigreca kun blanka pintopunkto kaj pli mallonga ol tiu de la aliaj greboj. En ĝia somera plumaro la plenkreskulo estas nekonfuzebla kaj preskaŭ nigerca ĉefe en mentono: la krono estas nigreca, la dorso estas malhelbruna, la ventro blanketa, la vangoj, gorĝo kaj antaŭa kolo estas tre rimarkindaj kaj ruĝece kaŝtanbrunaj, dum la mentono estas pli malhela. La bazo de la beko estas helflava, kaj tiu makulo klare diferencas de la malhela koloro de la kapo, eĉ de malproksime videblas kiel blanka makuleto en nigra birdeto. La okulo estas malhelbruna. Ne estas blanko en flugiloj. La kruroj estas grizaj el bluecaj al verdecaj.
La vintra plumaro de la Malgranda grebo estas pli pala kaj helgriza kun pli malhelaj dorso kaj krono: la gorĝo estas iome blanka, la kolo flaveta, la subvostaj plumoj estas malpure blankecaj. La subbeka makulo ne tiom kontrastas kaj estas nur blankeca punktomakulo. Ne videblas la kontrastoj inter nigra, griza kaj blanko de la Orelgrebo aŭ Nigrakola grebo.
La kapa flanko de la idoj estas strieca kaj tre bunte blanka kun klare markitaj nigraj strioj nome du vertikalaj el kiuj unu tra la nuko kaj alia tra la kolflanko, alia tra la krono kaj pli svaga areo ĉirkaŭokule. La beko estas flava kun blanka fina duono kaj nigra ringo antaŭfina; la beko nigriĝos nur por plenkreskaĝo. La lanugo estas griza, pli malhela dorse.
La junulo perdas la fortan vizaĝan striecon, sed havas helgrizan vangon kie videblas ties restoj, nome malhela strio el la komisuro kaj alia malantaŭokule. La kolo jam ruĝeciĝas.
Ne estas seksa duformismo en tiu ĉi specio, escepte kelkaj mezuroj ĉefe ĉe la beko, kaj pro tio malfacilas distingi ilin en naturo. Temas pri malgranda akvobirdo 21 al 29 cm longa kun enverguro de 40 al 45 cm, por pezo varia de 100 al 275 g (averaĝe 200 g). La aliaj gravaj karakteroj biometriaj estas faldita flugilo de 93 al 104 mm, beko de 18 al 21 mm (masklo) aŭ de 16 al 18 mm (ino) kaj tarso de 34 al 39 mm.
Ĝi flugas sube, rapide; dum la flugado ne multe vidiĝas la blanka koloro de la flugoplumoj.
Ĝia voĉo estas laŭta, henosimila, ofte etendita; malofte „vit-vit” foje akcele al altatona "ibibibibi..." foje korusa. Tiu voĉo aŭdeblas dum la reprodukta sezono (marto al fino de julio), sed tiu birdospecio estas silentema vintre, kvankam povas produkti voĉon dum sunecaj agrablaj tagoj.
Taksonomio
Estas naŭ nun agnoskitaj subspecioj de Malgranda grebo, separataj ĉefe pro la grando kaj koloraro.
Distribuado
Tiu specio ŝatas la lagojn, akvorezervujojn, forfermiĝintan fluejon, riverojn, nefluajn akvejojn. Ĝi nestas ĉe riverfaŭkoj aŭ sur lagoj. For de la reprodukta sezono ili malfte videblas surtere.
Ĝi reproduktiĝas en malgrandaj kolonioj en tre dense vegetaĵaraj areoj de nesalakvaj lagoj tra suda kaj okcidenta Eŭropo, multe de suda duono de Azio suden al Novgvineo, kaj plej el subsahara Afriko. Plej birdoj moviĝas la pli malfermaj aŭ marbordaj areoj vintre, sed ĝi estas migranta nur en tiuj partoj de siaj teritorioj kie la akvo frostas. For de la reprodukta sezono, ĝi moviĝas al pli malfermaj akvejoj, foje eĉ aperante marborde en malgrandaj golfetoj.
Flugo
La Malgranda grebo estas lertega naĝanto kaj plonĝanto kaj persekutas siajn predojn nome fiŝojn kaj akvajn senvertebruloj subakve. Ĝi uzas la vegetaĵaron ruze kiel kaŝejo.
Manĝo
La stomako de tiu specio enhavas foje vegetalan materialon, probable englutitaj erare. Ili enhavas ankaŭ kelkajn plumojn, sed ili ne bezonas ilin tiom kiom la plej grandaj greboj pli strikte fiŝomanĝantoj.
Ili manĝas ofte asocie kun aliaj specioj (Madagaskara grebo kaj Ruĝa grebo en Madagaskaro ) aŭ profite movojn de predojn okazigitajn de aliaj manĝantaj specioj. Tiu kunmanĝa stilo estis observata en Eŭropo, ĉefe en Francio ĉe la Muta cigno kaj ĉe la Knaranaso, kaj en Madagaskaro ĉe la Blankanuka anaso, la Blankvizaĝa arbanaso, la Afrika nananaso kaj la Ruĝbeka kreko.
Reproduktado
La paroj, ŝajne monogamaj, formiĝas aŭtune kaj vintre en la grupoj. Tiele ili ĝenerale estas jam formitaj je la alveno de la birdoj al la reproduktaj lokoj. La paro tuje limigas teritorion, kiu estos uzata por la pariĝadaj ceremonioj, la kopulacio, la manĝo, la instalado de la nesto kaj la izozorgado. Por la pariĝadaj ceremonioj, la masklo ŝvelas sian plumaron, frapas la akvon per sia beko, plonĝas kaj plaŭdas ĉirkaŭ si per siaj kruroj, foje imitata de sia partnero. Foje, li ankaŭ forĵetas sian kapon surdorse. De tempo al tempo, li prezentas kelkaj vegetalerojn kiel omaĝa al sia ino. Poste, la du birdoj plonĝas kaj elakviĝas tute kune elsendante trilojn.
Kiel ĉiuj greboj, ili nestumas akvoborde, ĉar ties kruroj estas tre malantaŭe kaj ili ne povas bone piediri. La flosanta nesto estas konstituata de akvaj vegetaloj, algoj, herbetoj kaj eroj de junkoj aŭ kanoj pli malpli malkomponitaj, kroĉe al submerĝitaj vegetaloj. La nesto estas konstruita de ambaŭ parteneroj. La ino demetas ekde aprilo (foje de la fina marto) al julio kutime 4 al 7 ovojn (en moderklimataj regionoj, sed 2 al 4 en Madagaskaro) kiuj estas blankecaj tre brilaj (averaĝe: 35 al 37 × 26 mm; maksimume: 33 al 43 × 24 al 28 mm; pezo: 14 al 16 g) kiu malheliĝos kontakte kun vegetaloj malkomponiĝantaj. La kovado komencas antaŭ la fino de la ovodemetado. La ovoj estos kouvataj de ambaŭ gepatroj dum 20 al 23 tagoj (foje ĝis 27). Dum la vicoŝanĝoj ambaŭ gepatroj alportas ofte novan nestomaterialon nome akvaj vegetauloj. Kiam la plenkreskulo foriras el la nesto ĝi kutime zorge kaŝas la ovojn per algoj. Tio evitas trovon fare de predantoj.
La elnestiĝo de la nidifugaj idoj okazas tuj post eloviĝo kaj la idoj sekvas la gepatrojn akven kaj povas naĝi tuj poste; ili estas ofte portataj surdorse de la naĝantaj plenkreskuloj, kaj foje donas al ili plumetojn por ke la idoj protektu siajn stomakojn kontraŭ la skvamojn de manĝotaj fiŝetoj. Kaj maskloj kaj inoj okupiĝas pri la nutrado de la idoj. La junuloj iĝas memzorgaj post unu monato kaj duono.
Male al aliaj greboj, la Malgranda grebo plu uzas sian neston post la eloviĝo por ripozi kaj plivarmigi siajn idojn. Ne raras dua ovodemetado aŭ anstataŭa ovodemetado, kiu povas okazi ĝis komenco de la monato de aŭgusto. Tiam la masklo zorgas sola pri la junuloj de la unua demetado.
En Barato, tiu specio reproduktiĝas dum la pluvsezono.
Tiu specio normale ne interreproduktiĝas kun la pli grandaj greboj de Malnova Mondo, sed birdo en Kornvalo pariĝis kun vaganta nordamerika Buntbeka grebo (Podilymbus podiceps), kaj produktis hibridon. Oni registris ankaŭ kazojn de hibridiĝo kun la Ruĝa grebo kaj kun la Madagaskara grebo. La subspecio capensis hibridiĝis same en Madagaskaro kun la Ruĝa grebo (Tachybaptus rufolavatus), specio jam formortinta.
Longviveco
La Malgranda grebo atingas la seksan maturecon ĉirkaŭ aĝo de unu jaro. La vivodaŭro de tiu birdospecio estas ĉirkaŭkalkulita je 10 aŭ 15 jaroj: la aktuala rekordo estas de individuo ringita en Svisio rekaptita kun 13 jaroj kaj 6 monatoj.
Populacioj
La UICN ĉirkaŭkalkulis, ke la tutmonda populacio ests de 470 000 al 2,6 milionoj de individuoj.
La Malgranda grebo nestumas en 35 eŭropaj landoj kun populacioj de 81 000 paroj el kiuj 2 500 al 3 000 en Francio (aŭ 5 000 individuoj loĝantaj vintre), 650 al 800 paroj en Belgio kaj 3 700 paroj en Svisio (inter 1970 kaj 1980). Tamen, tiu specio ege malpliiĝis ĉe la lago Leman vintre el 6 000 individuoj ĉirkaŭ 1967 al nur 2 300 en 1987. 1 500 paroj reproduktiĝis en Rusio kaj 15 000 en Turkio.
Habitatoj
La Malgranda grebo instaliĝas sur ĉiu ajn lago, lageto, aŭ marĉo kun sufiĉe densa vegetaĵaro surborde. Krome ĝi povas reproduktiĝi sur lagetoj de publikaj parkoj de grandaj urboj kiaj Londono, Amsterdamo kaj Parizo (La Courneuve), aŭ ĉe elfosejoj inunditaj, akvorezervejoj, marbordaj golfetoj ŝirmaj aŭ estuaroj.
Laŭ altitudoj ili nestumas esence en malsekaj zonoj de ebenaĵoj sed ankaŭ, surloke, ĉe mezalta montaro (ĝis 1300 m en Aŭstrio kaj 1710 m en Svisio).
Somere, ili preferas akvejojn kun vegetaĵaro sufiĉe alta por kaŝigi sian neston, sed vintre, oni povas trovi ilin ĉe lokoj pli malfermaj. Vintruloj ĉeestas grandnombre malfermajn akvojn de lagoj kaj riveroj. Ili troviĝas ankaŭ ĉe akvejoj de saleta akvo kiaj ĉe estuaroj, golfoj, lagunoj kaj havenoj. Ĉar ili manĝas malpli da fiŝoj ol aliaj greboj, ili troviĝas sufiĉe ofte ĉe malgrandaj akvejoj. La vintraj grupigoj okazas ĉe dormejoj kutimaj ĉiujare el oktobro al marto. La birdoj venas tien ĉu izole aŭ en malgrandaj grupoj. Rekordo estas de 700 birdoj ĉe lago de Ĉampanjo.
Migrado
La populacioj loĝantaj en Okcidenta Eŭropo kaj en Nordafriko estas loĝantaj birdoj. Tiuj de Norda Eŭropo migras al la sudo somerfine. Ili vintrumas en Okcidenta Eŭropo, mikse kun la loĝantaj populacioj. La Malgrandaj greboj formas tiam malgrandajn grupojn kiuj miksiĝas al tiuj de aliaj vintrumantaj birdospecioj. Pli ĝenerale dirite, nur la populacioj kiuj nestumas en zonoj kie la akvo frostas vintre estas migrantaj.
Statuso kaj konservado
La Malgranda grebo estas diskreta birdospecio facile ĝenita de la homa proksimeco. Krom la homa premado, la ĉefaj minacoj por tiu birdospecioj estas sekigo des marĉoj, cementado de riverbordoj, troa kontrolado de riveroj kaj urbanizado, kiuj limigas ties nestolokojn. Ili povas suferi ankaŭ pro la akvopoluado. Ĉe la mediteranea mondoregiono, ili povas esti viktimo de ŝtelĉasado.
Ĉiukaze, la specio estas ankoraŭ komuna. La IUCN ĉirkaŭkalkulis ties teritorioj en 10 milionoj de km², kaj ties populacion inter 470,000 kaj 2,6 milionoj da individuoj. Tiele tiu organizo klasis la specion en la kategorio "Malplej Zorgiga".
Same la Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio klasis la specion en la kategorio C1, tio estas kiel neminacita populacio, kun pli da 100,000 individuoj, sed plibonigebla, danke al internacia kunlaborado.
BirdLife International ĉirkaŭkalkulis ties eŭropan populacion je 99,000 paroj, kun stabila aŭ altiĝanta evoluo en majoritato de landoj (escepte en Turkio), kaj situas ĝin en la kategorio de neminacitaj birdoj. Tiu specio estas ankaŭ konsiderata ekde 1994 protektata de la Eŭropa Vivmedia Agentejo (AEE), sed estis deklarita vundebla en Svisio kaj Nederlando.
For de la listo de la Eŭropa Komitato de la plej minacataj birdospecioj de Eŭropo, tiu grebo estas ĉiukaze protektita de la Konvencio de Berno (2002).
Etimologio
Tachybaptus venas de la greka tachus [taĥIs], rapida kaj baptizô, plonĝi. La vorto ruficollis estas latina kunmetaĵo de rufus, ruĝeca aŭ ruĝecbruna kaj collis, kolo.
Kantono Rochefort-sur-Nenon
La kantono de Rochefort-sur-Nenon (prononcu " Roŝefor sur Nenon") (france canton de Rochefort-sur-Nenon) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Dole. Ĝia ĉefurbo estas Rochefort-sur-Nenon.
Daniel Bañuls Martínez
Daniel BAÑULS Martínez (Alakanto, 28-a de aprilo 1905 - 20-a de aŭgusto 1947) estis hispana artisto, desegnisto kaj skulptisto.
Kantono Rochefort-sur-Nenon
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Rochefort-sur-Nenon la jenaj 18 francaj komunumoj :
Daniel Bañuls Martínez
Biografio
La 25an de novembro 2011, la alakanta urbestraro donis al Daniel Bañuls Martínez la postmortan titolon de Favorata Filo de menciita urbo, titolon, kiun oni ankaŭ donis al lia patro, Vicente Bañuls Aracil. 1- Levanta Fonto ( 1930 ). Situante en la Placo de la Steloj en Alakanto.
2- Monumento al Doktoro Antonio Rico Cabot (1930). Emeritiĝis en 1939 kaj translokiĝis en 1971.
3- Monumento al la Falintoj de la Vega Baja (1941). Situanta ĉe la enirejo al Alakanto, en la areo konata kiel Agua Amarga. En 2009 la falangisma simbolismo estis forigita kaj dediĉita al ĉiuj falintoj.
4- Monumento al Carlos Arniches (1948). Situanta en la Parko Canalejas. Postmorta verko.
Sendube, la Monumento al la Falintoj de la Vega Baja estas lia plej kritikata kaj polemika laboro. La Monumento memorigas la heroaĵon de pluraj falangistoj de la Vega Baja, kiuj venis la 19an de julio 1936 por liberigi José Antonio'n, pensante, ke Alakanto ribelis. La grupo gvidata de José María Maciá estis kaptita en la areo konata kiel Los Doce Puentes fare de la Ataka Gardistaro, kiu ricevis informon. Tiuj, kiuj ne mortis en la batalo, estis juĝitaj kaj 52 el ili estis mortpafitaj la 12-an de septembro de la sama jaro. Post jaroj da neglekto, kiuj kaŭzis gravan difekton, en 2009 ĝi estis restarigita, forigante la falangisman simbolismon kaj dediĉante ĝin al la falintoj de ĉiuj flankoj.
Esperanto kaj Libera Scio
Esperanto kaj Libera Scio (mallonge ELiSo, ) estas grupo de Esperanto-parolantaj vikimedianoj. Fondaĵo Vikimedio, kiu funkciigas libersciajn kunlaborajn projektojn inkluzive de la Vikipedio en Esperanto, agnoskis ELiSon kiel sian oficialan uzantogrupon la 4-an de aprilo 2013. Ĉefa celo de la grupo estas kunigi la Esperanto-parolantojn, kiuj kontribuas al Vikipedio kaj aliaj projektoj de la Fondaĵo Vikimedio aŭ alimaniere deziras subteni liberan scion. Krome la projekto celas subtenon de Daŭripovaj evoluigaj celoj de Unuiĝintaj Nacioj.
Diferenco inter Vikimedio kaj Vikipedio
Kontraste al vikipediistoj, kiuj precipe kontribuas al Vikipedio, la vikimedianoj organizas movadon iom similan al la Esperanto-movado, kies celo estas disvastigi la uzadon de la vikimediaj projektoj kaj de libersciaj principoj kaj projektoj ĝenerale. Malgraŭ tio, multaj membroj de ELiSo estas samtempe aktivaj vikipediistoj.
Listo de estraroj de ELiSo
Estraranoj oficas dum 3 jara oficperiodo, jen la nuna estraro ĝis 2025.
8089 Yukar
8089 Yukar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jurij Vasiljeviĉ Karaĉkin, profesoro pri fiziko en la lernejo de la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. Multe da el liaj lernantoj eniris en universitaton. "Jukar" estas la edzo de Ljudmila Karaĉkina, malkovrintino de pli ol 100 asteroidoj.
Nyírkércs
Nyírkércs [njIrkErĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Baktalórántháza. Nyír signifas: betulo, kér: hungara gentonomo.
Situo
Nyírkércs situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Baktalórántháza troviĝas 4, Nyírbátor 25, Mátészalka 26, Vásárosnamény kaj Kisvárda po 28, Nyíregyháza 36 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1282, tiam apartenanta al Laskod. Memstara vilaĝo formiĝis en la 14-a jarcento. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Komunumoj pri Kér en Hungara reĝlando
Kér estas unu el la 7 hungaraj gentoj.
Heĉa
Bazaj informoj
Heĉa, ukraine Геча, hungare Mezőgecse estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove.
Ryuji Kato
Ryuji Kato (加藤 竜二, n. ) estas japana futbalisto.
Heĉa
Situo
Heĉa situas sur ebenaĵo, Berehove troviĝas 10 km-ojn.
Ryuji Kato
Li futbalis ĉe Toho Titanium, Tokyo Gas, PJM Futures, Kashiwa Reysol, Consadole Sapporo, Sanfrecce Hiroshima, Sagawa Express Tokyo kaj Roasso Kumamoto.
Heĉa
Historio
La unua mencio devenis el 1232. La lernejo ekfunkciis en 1785. Ĝis 1920 Mezőgecse apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Mezőgecse rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 la komunumo apartenis al Sovetunio (dum alveno de Ruĝa Armeo hungaroj estis deportitaj al gulago), fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Heĉa 1030 da homoj, (919 hungaroj).
8794 Joepatterson
8794 Joepatterson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jozef Otis Patterson III, profesoron pri astronomio ĉe la Universitato Kolumbio, fakigita en la studo de kataklismaj. Lia sentemigo por gimnazianoj inspiris diversajn profesiajn karierojn, de optiko por asteroidoj, ĝis fiziko de la steloj, galaksioj kaj kosmologio.
Michael Witney
Michael WITNEY estas plumnomo de Whitney Michael Armstrong (1931 – 30an de novembro, 1983). Li estis usona aktoro. Li edziĝis al famega brita fotmodelo Twiggy en 1977.
Kariero
Li komencis sian karieron per famega televidserio The Untouchables en 1962 kaj daŭris ĝin per televidaĵoj kiel The Travels of Jaimie McPheeters, Gunsmoke, The Fugitive, Gilligan's Island, Tarzan, Iron Horse, The Way West, Daniel Boone kaj Star Trek.
En 1970-aj jaroj li debutis en kino per filmo Darling Lili (1970) kaj aktoris ankaŭ en W. Krome li partoprenis televidaĵojn Bonanza, The Sixth Sense, Night Gallery, Cannon, Kojak, Charlie's Angels, ktp.
Pola landvojo n-ro 69
La pola landvojo n-ro 69 (DK69) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 52 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de Silezia Provinco. Ĝi kunigas la urbon Bielsko-Biała kaj landlimo kun Slovakio en Zwardoń.
Hütten ZH
Pri la komunumo
Hütten ZH estas la plej malgranda komunumo de la distrikto Horgen en la Kantono Zuriko, Svislando. Je la 31-a de decembro 2007 ĝi havis 913 loĝantojn.
Geografio
Hütten situas sur la montoĉeno Zimmerberg tute en la sudo de la distrikto Horgen kaj do estas la plej suda komunumo de la Kantono Zuriko. Je la suda flanko en natura ujo troviĝas la Lageto de Hütten, kies suda bordo troviĝas sur tereno de la vilaĝo Samstagern en la komunumo Richterswil.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,24 km², de kiuj 36,2% estas kovritaj de arbaro, 54,05 servas por agrikulturo kaj 3,2% por setlado. 2,3% estas trafiksurfaco kaj 3,2% akvejoj.
Najbaraj komunumoj
Hütten limas en nordoriento al Richterswil, en oriento al Wollerau (SZ), en sudoriento al Feusisberg (SZ), en sudo al Oberägeri (ZG), en sudokcidento al Menzingen (ZG), kaj en nordokcidento al Schönenberg.
Trafiko
Hütten troviĝas en la plej suda parto de la teritorio de la Zurika Trafik-Unio. Ĝi estas ligita per Poŝtaŭto kun la komunumo Wädenswil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hütten okazis en la jaro 1270 kiel ze dien Hütten. Oficiale fondita estis la politika komunumo en la epoko de la Helveta Respubliko la 15-an de decembro 1799, kiam okazis la unua komunuma asembleo.
Bons-Tassilly
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bonstassillais.
3305 Ceadams
3305 Ceadams estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Lake Tekapo, Suda Insulo (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝia nomo honoras la novzelandan astronomon kaj tertremscienciston Charles Edward Adams (1870–1945).
Valo de gejseroj
La Valo de gejseroj (ruse Долина гейзеров) estas aro de gejseroj sur la duoninsulo Kamĉatko, ĉefe sur la maldekstra bordo de la daŭre profundiĝanta Gejsera rivero, en kiu fluas la geotermaj akvoj de la relative juna stratovulkano, Kiĥpiniĉ (ruse Кихпиныч). Ĝi estas parto de la Kronocka Natura Rezervo, kiu estas same parto de la Monda heredaĵo "Vulkanoj de Kamĉatko".
La Valo de gejseroj estas la sola gejsera kampo en Eŭrazio kaj la dua plej granda koncentriĝo de gejseroj sur la mondo. La baseno longas 6 km kaj entenas ĉ. 90 gejserojn kaj multajn varmegajn fontojn. La valo estas malfacile alirebla, nur per helikoptero.
La plej granda gejsero nomiĝas Velikan, kiu kapablas puŝi la akvon en alto de ĝis 40 metroj.
Historio
La pulsantajn gejserojn malkovris loka sciencisto Tatiana Ustinova en 1941 kaj publikigis tion 14 jarojn poste. Oni detale esploris la valon en la 1970-aj jaroj kaj oni establis aŭtomatan monitoradon de la areo en 1990.
Eksterlandaj turistoj rajtas viziti la areon nur ekde 1991. Ĉiujare vizitas la lokon ĉ. 3.000 turistoj.
La valon inundis kaj la gejserojn kovris ŝlimfluo la 3-an de junio 2007, sed plimulto de la gejseroj reaktiviĝis poste.
Santăul Mare
Santăul Mare (santoul) (hungare Nagyszántó) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 667 loĝantojn (rumanoj), en 1992 311 (rumanoj, 91% hungaroj. Ĝia unua skriba mencio estis en 1219. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Borş.
Iberia Sistemo
La Iberia Sistemo estas montoĉeno de montoj de meza alteco kiu limas kun la Hispana Centra Altebenaĵo de la centro (centroriento) de Hispanio.
Kelkaj el ties montopintoj plej altas estas la Monkaĝo (2.313 m), la plej alta, la monto San Lorenzo (2.262 m), la Montopintoj de Urbión (2.262 m), la montopinto de Javalambre (2.020 m), la montopinto de Peñarroya (2.019 m) aŭ tiu de Peñagolosa (1.813 m). En tiuj ekfluas riveroj kiaj la Doŭro, la Taĵo, la Turia, la Júcar aŭ la Cabriel.
Tiu sistemo separas la grandan regionaron de la Hispana Centra Altebenaĵo disde la Valo de Ebro, karakterizante la klimatojn de ambaŭ regionoj.
La sistemo estas komponita de diversaj montaroj kiaj Sierra Ministra, Serranía de Cuenca.
Provinco Ĥenŝela
Ĥenŝela (arabe: ولاية خنشلة ) estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio. Ĥenŝela ankaŭ estas la nomo de ĝia ĉefurbo. Aliaj gravaj lokoj estas Ĝellal, Ĥirane kaj Bu Zabene. Ĥenŝela situas en la Aŭrezo, montara regiono de la sudoriento de la landa ĉefurbo, Alĝero. En ĝi loĝas 467 954 personoj sur areo de 9 811 km².
La plej alta pinto en Aŭrezo estas Ĝebel Ŝelja, kiu estas je 2328 m.
Nyírkáta
Nyírkáta [njIrkAta] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Mátészalka. Nyír signifas: betulo.
Situo
Nyírkáta situas sur ebenaĵo kaj sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Nyírbátor troviĝas 12, Mátészalka 14, Baktalórántháza 24, Fehérgyarmat 29, Nyíregyháza 50, Debrecen 67, Budapeŝto 271 km-ojn.
Károly Fekete (episkopo)
Károly Fekete [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fekete Károly estis hungara kalvinana pastro, episkopo, altlerneja instruisto.
Károly Fekete naskiĝis la en Kisvárda.
Biografio
Károly Fekete maturiĝis en kalvinana gimnazio en Debrecen en 1978, poste denove en 1982 en muzika mezlernejo. Lia muzikilo estis orgeno. Intertempe li ankaŭ ekinstruis en kurso por kalvinanaj kantoroj en 1979 (li estis kursestro en 1990). Li akiris teologian diplomon en Kalvinana Teologia Akademio de Debrecen en 1988, poste li estis pastro en Kalvinana kirkego (Debrecen). Li pastriĝis oficiale en 1992. Li ankaŭ instruis en la Teologia Akademio kiel asistanto (l989-1992), lektoro (1992-1996), docento, ankaŭ katedrestro (1996), profesoro (2010-), fine inter 1997-2005 kaj depost 2011 rektoro. Intertempe en 1995 li akiris sciencan gradon (Ph.D.) en teologia instituto en Cluj kaj li habilitiĝis en 2009 en la Kalvinana Universitato Gáspár Károli. En 2014 li estis nomumita episkopo. Li ricevis premiojn inter 2004-2014.
DEV
La tri-litera kombinaĵo DEV havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Janoŝi
Janoŝi (Яноші, Ивановка (ivanovka), Makkosjánosi) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. La pli frua ukrainia nomo estis Іванівка (ivanivka), inter 1921-1939 Janosovo. Ankoraŭ unu setlejo apartenas al la municipo.
Situo
Janoŝi situas sur ebenaĵo, ĉefvojoj estas al Ĉop, Mukaĉeve kaj Berehove. La lasta troviĝas 6 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1321 en formo Ivanosi. La tataroj detruis la komunumon en 1566. En 1910 loĝis en Makkosjánosi 1118 da homoj, plejparte hungaroj, Ĝis 1920 apartenanta al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Rehungariĝo okazis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Fine de 1944 la Ruĝa Armeo okupis la vilaĝon kaj tuj deportis hungarojn al la gulago. Ekde 1945 la komunumo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2000 la ŝtataj kampoj estis aldonitaj al la loĝantoj. Dum la lastfoja popolnombrado loĝis en la municipo 2030 da homoj, (1657 hungaroj).
Vilaĝservoj estas dulingva bazlernejo, agrara faklernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto, ŝparkaso, poŝto, kuracejo, dentokuracejo, sportejo.
Ĝemelkomunumo
Göd, Hungario
Rossa GR
Pri la komunumo
Rossa estas komunumo de la komunumaro Calanca kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 121 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Rossa konsistas el la norda, supra parto de la Valo de Calanca. Tute en nordo, sude de la monto Zapporterhorn fontas de firnkampo sur alteco de proksimume 3100 m s.m. la rivero Calancasca. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 3202 m s.m. la montopinto Puntone dei Fraciòn en sudsudokcidento de la komunumo ĉe la limo al Kantono Tiĉino. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Rossa, Augio, Santa Domenica, Valbella kaj tute en nordo al alpopaŝtejo Alögna.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rossa limas en nordo kaj nordoriento al Mesoko, en sudoriento al Soazza, en sudo al Cauco, en sudokcidento al Biasca (TI), kaj en nordokcidento al Malvaglia (TI).
Trafiko
Pro ĝia situo en la fundo de la Valo de Calanca Rossa situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur de sudo per la vala vojo de Grono. Per poŝtaŭtolinio tra la valo al Grono, la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Lingvoj
La ĉefa kaj sola oficiala lingvo de Rossa estas la itala, parolata de pli ol 90% de la loĝantaro.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rossa datiĝas el la jaro 1694. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Rossa estis parto de la tribunalkomunumo Calanca. En 1851 ĝi fariĝis memstara politika komunumo de la komunumaro Calanca en la distrikto Moësa. En la jaro 1982 la ĝis tiam memstaraj politikaj komunumoj Augio kaj Santa Domenica estis integritaj al la komunumo Rossa.
31109 Janpalouš
31109 Janpalouš estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo Jan Palouš,, kiu estris dinamikajn studojn pri galaksioj ĉe la Astronomia Instito de la Slovaka Akademio de Scienco. Kiel gvidanta reprezentanto de kaj ĉeĥa kaj internacia astronomiaj korpoj, li ludis gravan rolon en la demarŝoj por la aligo de Ĉeĥio al la Eŭropa suda observatorio.
Richard Berger
Richard Berger, pli konata kiel Ric Berger (naskiĝis en Yens, kantono de Vaud, Svisio en 1894, mortis en 1984) estis esperantisto en la komenco de 20-a jarcento. Li iĝis idisto tre frue, poste transiris al Okcidentalo kaj fine iĝis unu el plej gravaj propagandistoj de Interlingvao. Li verkis multajn studojn pri planlingvoj.
Napoleon Cybulski
Vivo
Filo de Józef Napoleon Cybulski blazono Prawdzic kaj Marcjanna Hutorowicz. Li finis gimnazion en Minsko, poste studis medicinon ĉe Militista-Medicina Akademio en Sankt-Peterburgo. Diplomon de kuracisto ricevis en 1880 cum eximia laude. En la jaroj 1877-1885 laboris en la akademio kiel asistanto en la Katedro de Fiziologio ĉe Ivan Tarĥanov. En 1885 ricevis gradon de doktoro pri medicino surbaze de esploroj pri rapideco de sangomovo. En la sama tempo translokiĝis al Krakovo kaj eklaboris kiel gvidanto de Fiziologia Katedro ĉe Jagelona Universitato. En la jaroj 1887-88 kaj 1895-96 plenumis funkcion de la dekano de Kuracista Fakultato, en 1904-05 de rektoro, kaj en 1905-09 de prorektoro de la altlernejo.
Fondinto de la krakova fiziologia skolo, de 1887 membro-korespondanto, kaj de la 31-a de oktobro 1891 aktiva membro de la Akademio de Scipovoj. Pioniro de la pola elektroencefalografio kaj endokrinologio. En 1895 kun Władysław Szymonowicz malkovris hormonan influon de la surrena glando kaj izoligis adrenalinon. Kiel unu el la unuaj en 1890 ricevis elektroencefalografian registraĵon de la kortekso. Kun Adolf Beck faris pionirajn mondskale esplorojn pri elektroencefalografiaj ondoj. Kiel unu el la unuaj en la mondo registris kaj priskribis rapidecon de rektlinia sangotrapaso en femura kaj kola arterioj. Li iniciatis en Pollando esporojn pri hipnotismo. Helpe de konstruita de Cybulski hemorapidecmezurilo Andrzej Klisiecki faris en la jaroj 30-aj kaj 40-aj famajn esplorojn pri ŝanĝiĝoj de sangopremo depende de fazoj de kuntiriĝoj de la koro. Aŭtoro de ĉirkaŭ 100 sciencajn laboraĵojn. Inter liaj disĉiploj troviĝas multaj eminentaj sciencistoj.
Richard Berger
Li diplomitiĝis pri arto en Lausanne. Inter 1928 kaj 1963 li estis profesoro ĉe altlernejo de Morges. Li verkis 20 librojn pri historiaj monumentoj de Svisio.
Napoleon Cybulski
Vivo
Kelkiuj tezoj en la libro "Pri hipnotismo de fiziologia vidpunkto" permesas enkalkuli lin al pioniroj de la koncepto pri malkonscio antaŭantaj ideojn de Freud.