cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dietmar Feichtinger
En 1998 li venkis en la konkurenco por la konstruo de la ponto por piedirantoj Passerelle Simone-de-Beauvoir super la Sejno, antaŭ la Nacia Biblioteko de Francio. Inaŭgurita de Bertrand Delanoë en la 13a de Julio 2006, la ponto havas totalan longon de 304 metroj kaj spanon de 190 metroj kaj estas la unua el la 37 Parizaj pontoj kiu portas la nomon de ina gravulo.
Kurdufano
Kurdufano (كردفان, latinliterigata foje Kurdufan, foje Kordofan - estas historia regiono de la nuntempa ŝtato Sudano, inter la jaroj 1898 kaj 1994 ĝi ankaŭ havis la oficialan statuson de administra provinco. End 1994 la teritorio dividiĝis inter tri novaj provincoj: norda, suda kaj okcidenta Kurdufano. En aŭgusto 2005 la provinco okcidenta Kurdufano malfondiĝis kaj ties areo dividiĝis inter la norda kaj suda provincoj, kiel parto de interkonsento inter la registaro de Sudano kaj la Liberiga Armeo de la Sudana Popolo.
Geografio
Kurdufano kovras areon de 376 145 kvadrataj kilometroj, kun laŭtaksa populacio en 2000 de 3,6 milionoj da homoj (laŭ la censo de 1983 estis 3 milionoj). Ĝi estas plejparte monteta stepo kun la Nubaa Montaro en la sudorienta parto. Dum la pluvsezono de junio ĝis septembro la areo estas fekunda, sed en la seka sezono, ĝi estas fakte dezerta. La regiona ĉefurbo estas El Obeid.
Ekonomio kaj demografio
Tradicie la areo estas konata por produktado de araba gumo, natura gumo farata el malmoligita sevo de akacioj. Aliaj kultivaĵoj inkludas arakidojn, kotonon kaj milion. La ĉefaj etnaj grupoj estas arabaj triboj. En Norda Kurdufano ekzistas grandaj paŝtadaj areoj uzataj kaj loĝataj ekde centoj da jaroj de arablingvaj, duonnomadaj bagaraoj kaj kamelo-bredado kababiŝoj. Nilotoj, nubaoj kaj dinkaoj ankaŭ loĝas en partoj de Kurdufano.
La kurdufanaj lingvoj estas parolataj de malgranda malplimulto en suda Kurdufano kaj estas unika al la regiono, kiel estas ankaŭ la kaduaj lingvoj, sed la araba estas la ĉefa kaj plej vaste parolata lingvo en la regionego.
Inaumont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Toktamiŝo
Toktamiŝo (naskiĝis meze de 14-a jarcento, mortis en 1406) estis mongola militisto de familio de Ĝingis-Ĥano. Kiel ĥano li unuigis Orhordon kaj Blankan Hordon inter 1380 kaj 1395.
Toktamiŝo batalis kontraŭ Grandprinclando Moskvo kaj kontraŭ Tamerlano. En 1382 li atakis Moskvon forbruliginte la urbon.
Otto Ludwig
Otto LUDWIG (naskiĝinta la 12-an de februaro 1813 en Eisfeld, mortinta la 25-an de februaro 1865 en Dresdeno estis germana verkisto.
Sen fina lerneja ekzameno li eklernis la profesion de vendisto. Poste li mallongan tempon studis muzikon, antaŭ ol dediĉi sin al la literaturo.
Gravas liaj realismaj rakontoj brilantaj per psiĥologia ellaborado. Al la regiona arto havis influon Heiterethei und ihr Widerspiel. Ludwig kreis la terminon de "poeta realismo". Li ankaŭ klopodis percepti la dramo-formojn teorie. Li admiris Ŝekspiron, dume li malŝatis Ŝileron kaj Hebbel.
Vivo
Ludwig pasigis la junulajn jarojn travivaĵ- kaj zorgoplene. Siajn poetajn kaj muzikistajn talentojn li unue memklerige praktikis kaj oftege partoprenis la amatoran teatron de sia naskiĝurbeto. Tiam li eĉ komponis opereton. Tio atentigis la dukon de Saksio-Meiningen pri li kaj ebligis pli bonan trejniĝon. Ludwig komence iris Lepsikon por ekstudi ĉe Felix Mendelssohn-Bartholdy. Pro nervaj krizoj kaj plia allogiĝo je poetiko (tiam Ludwig verkis siajn unuajn novelojn kaj skizis multajn dramojn el kiuj konserviĝis la dramigo de la hoffmann-a novelo »Das Fräulein von Scudéry«) igis lin rezigni pri muzikista kariero.
Kun plena energio li ekkoncentriĝis pri literaturstudoj retiriĝante plurajn jarojn jen je Eisfeld jen je vilaĝon apud Meißen. Tie li skribis kelkajn nepublikigitajn tragediojn kaj finis en 1850 la burĝan tragedion »Der Erbförster« (Leipzig 1853). La fortega freŝeco de tie sentebla dramista talento, la fajna varmeco kaj originaleco de realismaj karakterizado, la raviga viveco kaj raportdetalemo (ĉefe de la unuaj aktoj) helpis la mankon ke tia tragedio intrige disponiĝis netragike. Superis ĝin la historia tragedio »Die Makkabäer« (Lepsiko 1855) de sama perfekteco kaj plusa tuttragika intrigo kaj esltara psiĥologia desegno de la roluloj sen perdo de idealisma patoso.
Intertempe li nuptis kaj transloĝiĝis Dresdenon kie li ekigis la skribon de la tragedio »Agnes Bernauer« kun paralela repreno de la fruaj novelistaj provoj. Li ankaŭ faris serion da historioj el sia patrujo (»Thüringer Naturen«) inter kiuj furoris »Die Heiterethei und ihr Widerspiel« (Lepsiko 1857). Eĉ pli tondre aplaŭditis la rakonto »Zwischen Himmel und Erde« (Frankfurto 1857), majstroverko psiĥologia kaj fascina. Klaras la konsekvenco de la intrigo kun forteco ne liberiga-viviga sed obtuza-deprima. Aliaj poetikaj streboj interrompigis kaj malhelpitis per grava malsaneco de verkisto.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon,volumo 12. Leipzig 1908, S. 791-792 ([ http://www.zeno.org/nid/20007021534 tie ĉi interrete])
Moviĝeblo
Ne kunfondu kun => Mobilizo, la ago kunmetadi kaj prepari kaj trupojn kaj provizojn por milito aŭ la kapablo de militistaj unuoj aŭ armilaj sistemoj moviĝi al iu celo aŭ objekto.
Moviĝeblo en transporto
Cirkulado (moviĝeblo per transporto de provizora naturo, vojaĝantoj revenas al la komenca punkto post momento. La vojaĝoj povas okazi ĉiutage, sed ankaŭ povas esti laŭsezonaj aŭ daŭri pli longe). Ekzemploj  estas:
Historio de literaturo
La termino Historio de literaturo referencas al unu el tri fakoj de la Literaturscienco, nome tiu kiu startas el historia vidpunkto kaj kongruas kaj en tiu faka serio literatura de la Filologio kiel duarange en la speciala Historiografio. La historio de la literaturo okupiĝas pri la studo de la literaturaj verkoj, subkomprenante kaj tiujn tute artajn kaj tiujn en ĝenerala senco de culturo, arto kaj pensaro, aŭ difineblajn kiel verkoj aŭ tekstoj "tre prilaboritaj". La fako, tiom antikva kiom la propra humanisma kulturo, atingis fine de la 18-a jarcento sian pinton kiel "Universala Historio de la Literaturo", de karaktero komparisma samtempe kiel totalisma de la diversaj branĉoj de Beletroj kaj Sciencoj, kongrue kun la koncepto de literaturo en la Klerismo. Siaflanke, en la 19-a jarcento okazis la granda kaj multflanka prilaborado historiografia de la diversaj naciaj literaturoj, konstituitaj el la kriterio de lingvo. La Historio de la literaturo tenas necesan stabilan rilaton komplementan kun la Literatura kritiko kaj la Teorio de la Literaturo.
Unu el la unuaj "Universalaj Historioj de la Literaturo" estis verkita origine en itala de la hispana verkisto Juan Andrés: Dell’Origine, progressi e stato attuale d’ogni letteratura (Parma, 1782-1799). Tiele la Historio de literaturo ĝenerale povas esti subdividita en Historio de universala literaturo (aŭ laŭ mondoregionoj) kaj Historio de la diversaj nacilingvaj literaturoj, inklude tiun de Esperanto.
Literatura movado
Literatura movado aŭ literatura tendenco estas la nomo por la artaj movadoj en ties literatura fako.
La literaturaj movadoj, studitaj ĝenerale poste fare de la historio de la literaturo aŭ difinitaj fare de siaj propraj membroj, anoj aŭ patronoj, preciziĝas ĉirkaŭ grupo de aŭtoroj kaj de verkoj identigitaj pere de iaj komunaj karakteroj, kaj laŭ enhavo kaj laŭ formo kaj estetiko; al tiuj aldoniĝas tempa kaj loka koincidoj (literatura generacio), la imito en la sekvado de modelo aŭ komuna mondkoncepto (kiel en la pensoskoloj) kaj la rolo de literaturo en ĝi, kio okazigas oftan koincidon kun artaj stiloj de aliaj ĝenroj kaj pensomovadoj pli etendaj, eĉ tutmondaj (Renesanco, Baroko, Klasikismo, Novklasikismo, Naturalismo, Romantikismo, Realismo, ktp.), speciale ĉar ĉiu povas esti rigardita kiel pendola reago al la antaŭa.
La rilato inter la literaturaj movadoj kaj la intelektula etoso siaepoke estas dudirekta: ambaŭ influas sin reciproke.
Mala Remeta
Mala Remeta, serbe Мала Ремета, hungare Kisremete [kiŝremete] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Irig. Mala kaj kis signifas: malgranda. Hungara vorto remete signifas: ermito.
Situo
Mala Remeta situas sur deklivoj de Fruška Gora.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Mala Remeta 151 homoj, (escepte 2 ĉiuj serboj).
Flughaveno Denvero
La Internacia Flughaveno Denvero estas civila flughaveno en Denvero (Koloradio), Koloradio. Laŭ areo, ĝi estas la plej granda flughaveno en Usono kaj la dua plej granda flughaveno en la mondo. Ĝi ankaŭ estas la dek-unua plej uzata flughaveno en la mondo. La flughaveno estas nabo de Frontier Airlines, Great Lakes Airlines, kaj United Airlines.
Sándor Bódi
Sándor BÓDI [bo:di] estis rumania hungara fizikisto. Li naskiĝis en Satmaro la 25-an de decembro 1925 kaj mortis la 28-an de oktobro 2022.
Kariero
Sándor Bódi akiris diplomon pri matematiko-fiziko en 1952 en Universitato Bolyai de Kluĵo. Li lekciis en la sama universitato. Li doktoriĝis pri fizikaj sciencoj. Li publikigis en Matematikai és Fizikai Lapok kaj en A Hét. Li estis aŭtoro kaj kunulaŭtoro de pluraj universitataj notlibroj. De 1974 ĝis 1978 li instruis en Kinshasa.
Litoral Nordeste (mikroregiono)
Municipoj
Tiu mezoregiono enhavas 7 municipojn:
Zigadeno
Zigadeno (Zigadenus) (Zigadenus) nun estas unuspecia genro, Zigadenus glaberrimus, nomata "Sandbog Deathcamas" ("Sablomarĉa Mortkamasio") en la angla. Antaŭe, la genro enhavis multajn aliajn speciojn, kiujn oni nun distribuis al kvin apartaj genroj pro la celo monofiletikigi la nomenklaturon. Ĝenerale ili nomiĝas "mortkamasioj" aŭ "stelaj lilioj". La termino "mortkamasio" aludas ilian aspektan similecon al la kamasioj; sed la kamasioj estas manĝeblaj, dum la mortkamasioj povas esti mortige toksaj.
La antaŭa zigadeno
Antaŭ la reklasifiko lastatempe instigita (ekzemple de la Angiosperma Kladika Grupo) pro la deziro monofiletikigi la botanikan nomenklaturon, oni klasifikis la zigadenojn laŭ videblaj trajtoj: ses petaloj, kreskado el bulbo aŭ rizomo, ktp. Oni klasifikis la genron en la familio lilia (liliacoj). La genro enhavis pli ol 20 speciojn, nun disigitajn en kvin genrojn.
La specioj laŭ la nova klasifiko
laŭ la rekomendoj de Zomlefer kaj Judd (2002)
Bilasovicja
Bilasovicja (Біласовиця, Bagolyháza [bagojhAza]) estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Volovec.
Historio
La unua mencio okazis en 1689 en formo "Bileczovech". Pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan loknomon (Bagolyháza) en 1903. En 1910 vivis en Bagolyháza 120 loĝantoj (101 rutenoj, 19 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Bilasovicja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Montecalvo in Foglia
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Kaisersteinbruch
Kaisersteinbruch, hungare Császárkőbánya [ĉAsArkObAnja] estas vilaĝo en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando kaj en distrikto de Neusiedl am See administre apartenanta al Bruckneudorf.
Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj de monto, ĉe renkontiĝo de 3 flankovojoj.
Mortkamasio
Mortkamasio estas ĝenerala nomo por la toksaj plantoj antaŭe klasifikitaj en la genro Zigadenus, kaj precipe por la specio nun klasifikita kiel Toxicoscordion venenosum (antaŭe Zigadenus venenosus), pro la aspekta simileco al manĝeblaj kamasioj.
Eŭropa integrado
Eŭropa integrado, ankaŭ Eŭropa integriĝo, estas “procezo de kreado de ĉiam pli firma kuniĝo inter nacioj de Eŭropo”. Tiu ĉi politika, leĝodonada kaj ekonomia kuniĝo komenciĝis frue post dua mondmilito kaj signifas ke unuopaj membraj ŝtatoj transdonas iujn siajn kompetentojn al komunaj institucioj. La ĉefaj institucioj de tiu ĉi procezo estas Eŭropa Unio kaj Konsilio de Eŭropo.
Boux-sous-Salmaise
Boux-sous-Salmaise estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Boux kaj la vilaĝetojn Bouzot, Présilly kaj les Bordes.
Vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Sulpice en Boux kaj la kastelo de Bouzot datiĝas el 13-a jarcento.
Diospyros nigra
Diospyros nigra, nigra persimono aŭ nigra saboto, estas specio de persimono kiu indiĝenas de orienta Meksiko kaj Mezameriko ĝis Kolombio.
Priskribo
La arbo povas kreski ĝis 25 m kaj estas ĉiamverda. Ĝi toleras nur malfortan froston. La folioj estas eliptaj-oblongaj, konusformaj je ambaŭ finoj kaj 10 cm longaj. Kelkaj arboj nur portas virajn florojn.. Aliaj havas kaj viraj kaj inaj floroj. De la semo ĝis la unua fruktigado daŭras 3–4. La arboj portas multajn fruktojn
Frukto
Fruktoj de nigraj sabotoj similas al tomatoj kaj havas diametron de 5 ĝi 10 cm. La fruktŝelo ne estas manĝebla kaj ŝanĝas la koloron de oliva al malhele flava-verda, se ĝi estas matura. La pulpo estas blanka kaj en nematura stato ne manĝebla. La fruktkarno de maturaj fruktoj odoras kaj aspektas kiel ĉokolada pudingo. La fruktoj enhavas ĝis 12 semojn. La konsistenco similas al tiu de papajo.
Nematuraj fruktoj estas astringaj, kaŭterizaj, amaraj kaj iritaj.
Kőszárhegy
Situo
La vilaĝo situas laŭ fervojo kaj (malnova) ĉefvojo inter Budapeŝto kaj norda Balatono, aŭtoŝoseo M7 estas proksime. Apude estas monto 228 m-ojn alta havanta la saman nomon, kiel la komunumo. Apude motokrosejo funkcias.
Historio
Pli frue la loko apartenis al Szabadbattyán, havanta farmojn. Depost la turka erao la bienoj apartenis al grafa familio Batthyány (batjani).
La setlejo memstariĝis en 1931.
Ĉe la monto oni trovis arĝentan trezoron, kiu estas impona objekto de Hungara Nacia Muzeo. Oni supozas, ke tio estas parto de Trezoroj Seuso.
Heinrich Ewald
Georg Heinrich August EWALD (naskiĝinta la en Göttingen, mortinta samloke la ) estis germana orientalisto kaj teologo.
Vivo
En la naskiĝurbo li studis orientalajn lingvojn kaj verkis ankoraŭ kiel studento »Die Komposition der Genesis« (Braunschweig 1823). En 1824 li estiĝis lernigisto ĉe la teologia fakultato en Göttingen, en 1827 eksterorda kaj en 1831 orda profesoro pri filologio; en 1835 laŭtitola profesoro pri orientalaj lingvoj.
Nombriĝante inter la anoj de la grupo de la Sepo de Göttingen li maldungitis en 1837. En 1838 li sekvis vokon je orda profesoreco pri filozofio (ekde 1841 pri teologio) al Tübingen. Intertempe nobeligite fare de la reĝo de Virtembergo li revenis en 1848 al la malnova posteno en la naskiĝurbo. Pro rifuzo fari ovacian ĵuron al la registaro prusia li laŭ propra volo retiriĝis en 1867 rajtante daŭre esti salajrata. La frakcio de la Velfoj sendis lin en la parlamenton berlinan kie li pasie batalis kontraŭ la novordigo politika de Germanujo.
Verkoj ĉefaj
En la fruaj verkoj »De metris carminum arabicorum« (Braunschweig 1825), »Kritische Grammatik der hebräischen Sprache« (Leipzig 1827), kiun li pli malfrue eldonigis en pli mallonga versio kiel »Grammatik der hebräischen Sprache« (Leipzig 1828) kaj denove pli ofte kiel »Ausführliches Lehrbuch der hebräischen Sprache« (8-a eldono, Göttingen 1870) prilaboris kiel ankaŭ ĉe »Grammatica critica linguae arabicae« (Leipzig 1831–33) li vere antaŭeniris sur la kampoj de gramatiko kaj metriko de orientalaj lingvoj. Liajn pribibliajn studojn li kolektis ĉe »Die poetischen Bücher des Alten Bundes« (Göttingen 1835–39), »Die Propheten des Alten Bundes« (Göttingen 1867–68) kaj finfine ĉe la majstroverko »Geschichte des Volkes Israel« (Göttingen 1864–68), al kio aneksiĝis ankoraŭ la volumo »Die Altertümer des Volkes Israel« (Göttingen 1866).
Graveco
Ewald estis post Wilhelm Gesenius, kiun li eĉ venkis koncerne faka varieco kaj profundeco, la vera kreinto de historia-komparanta lingviko de ŝemida lingvaro kaj ŝemida filologio. De neniu superitis la intuicia kaj delikatsentema okupiĝo pri la spirito de hebrea antikveco. La Novan Testamenton li prezentis science (en metodoj kontraŭaj al multaj aliaj samtempuloj) ĉe »Die drei ersten Evangelien übersetzt und erklärt« (Göttingen 1850); »Die Sendschreiben des Apostels Paulus« (Göttingen 1857); »Die Johanneischen Schriften« (Göttingen 1861–62). Sisteman klarigon de teologiaĵoj liaj filologiaj troviĝas ĉe »Die Lehre der Bibel von Gott oder Theologie des Alten und Neuen Bundes« (Leipzig 1871–76). La politikajn kaj eklezipolitikajn sintenon li defendis per malrepaciĝebla atakemo kaj nebridebla troigo en multaj eseoj kaj broŝuoj. Ankaŭ ĉe kelkaj sciencaj verkoj senteblas maltoleremo kaj troa sensiveco.
Diospyros nigra
Multigado
Multigado okazas per semoj, kiuj restas ĝermkapablaj por kelkaj monatoj. La ĝermtempo estas ĉirkaŭ 30 tagoj. Kelkaj arboj estas sensemaj. Tiuj estas multigeblaj per markotado aŭ burĝongreftado.
Heinrich Ewald
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 6. Leipzig 1906, p. 203-204 (tie ĉi interrete)
(19991) 1990 SW8
(19991) 1990 SW8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Diospyros nigra
Kultivado
Nigraj sapotoj troviĝas en alteco sub 600 m, sed ne estas postulema pri grundo. Ili toleras malfortan froston kaj inundon, sed ne toleras sekecon.
(19991) 1990 SW8
Ĝi havas nenian notindan propraĵon kaj ne ricevis nomon.
Diospyros nigra
Kultivaĵoj
Ili varias en arboalteco, grandeco, fruktkoloro, semoj aŭ sensemaj, pulpkoloro, gusto, tempo de matureco. Ekzistas selektadoj en Filipinoj, Aŭstralio, kaj Florido.
Duopa eksponenta funkcio
En matematiko, duopa eksponenta funkcio funkcio estas konstanto en la potenco de eksponenta funkcio. La ĝenerala formulo estas, kiu kreskas eĉ pli rapide ol eksponenta funkcio. Ekzemple, se a=b=10:
Diospyros nigra
Kultivaĵoj
Sensemaj kultivaĵoj ekzistas, ekzemple 'Cuevas'.
Judino kun oranĝoj
Judino kun oranĝoj (pole: Żydówka z pomarańczami; konata ankaŭ sub aliaj nomoj ) estas olea pentraĵo de pola pentristo Aleksander Gierymski ŝtelita dum la dua mondmilito kaj regajnita en 2011.
Diospyros nigra
Aŭstraliaj kultivaĵoj
'Bernicker' (aŭ 'Bernecker') liveras bonkvalitajn preskaŭ globajn, mezgrandajn ĝis grandajn fruktojn kun malmultaj semoj.
Duopa eksponenta funkcio
Faktorialo kreskas pli rapide ol eksponenta funkcio, sed multe pli malrapide ol duopa eksponenta funkcio. Supereksponenta funkcio kaj akermana funkcio kreskas pli rapide ol duopa eksponenta funkcio.
Duopaj eksponentaj vicoj
Aho kaj Sloane observis ke kelkaj gravaj entjeraj vicoj kontentigas rekursiecan rilaton en kiu ĉiu membro estas konstanto plus kvadrato de la antaŭa membro, kaj montris ke ĉi tiaj vicoj povas esti formitaj per rondigo al la plej proksima entjero de valoroj de la duopa eksponenta funkcio en kiu la meza eksponento estas 2.
Entjeraj vicoj kun ĉi tiu kvadrata konduto estas ekzemple:
Judino kun oranĝoj
Historio
La pentraĵo estis kreita en la jaroj 1880–1881, kiam Gierymski loĝis en Varsovio. En tiu tempo li ligiĝis kun literaturistoj kaj kritikistoj, kiuj publikigis en la pozitivisma gazeto Wędrowiec (Migranto), li ekkunlaboris kun Stanisław Witkiewicz kaj Antoni Sygietyński. Tiam kreiĝis serio de realismaj pentraĵoj prezentantaj la vivon de judaj loĝantoj de Powiśle kaj aliaj malriĉaj kvartaloj de Varsovio. Krom la Judino kun oranĝoj, en tiu serio aperis interalie: Judino kun citronoj, Pordego en Malnova Urbo en Varsovio kaj kelkaj versioj de Festo de trumpetoj (Roŝ Haŝana).
Antaŭ la dua mondmilito la pentraĵo troviĝis en kolekto de la Nacia Muzeo en Varsovio. En la jaroj 1939–1945 ĝi malaperis. Laŭ informoj de Gazeta Wyborcza la pentraĵo aperis en Germanio, en malgranda aŭkciejo Eva Aldag en la urbo Buxxtehude apud Hamburgo kaj estis aŭkciota la 27-an de novembro 2010. Pro interveno de la pola ministerio pri kulturo kaj la Nacia Muzeo en Varsovio oni nuligis la aŭkcion, en kiu la komenca prezo devis esti 4400 eŭroj. La posedantino de la aŭkciejo opiniis, ke ŝi ne konsciis pri la valoro de la pentraĵo, kaj ke ŝi ne konsciis, ke ĝi estis rabita far nazioj el la Nacia Muzeo.
Atala Kisfaludy
Atala Kisfaludy [kiŝfaludi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kisfaludy Atala estis hungara poeto, membro de Societo Petőfi.
Judino kun oranĝoj
Historio
Danke al la penoj de la miniserio pri kulturo kaj nacia heredaĵo la pentraĵo estis revenigita en Pollandon en 2011 kaj transdonita al la Nacia Muzeo en Varsovio.
Diospyros nigra
Aŭstraliaj kultivaĵoj
'Mossman' havas tre grandajn rondajn fruktojn kun mezkvalita gusto kaj multe da fruktkarno kaj malmultaj semoj. La kulturvario produktas ĝis po 450 kg por unu arbo.
Atala Kisfaludy
Atala Kisfaludy naskiĝis la 1836 en Kötcse. Ŝi mortis la 1911 en Kaposvár.
Judino kun oranĝoj
Priskribo
La pentraĵo prezentas la saman judinon-vendistinon, kiun la artisto prezentis en la pentraĵo Judino kun citronoj (ekzistis ankaŭ la olea skizo sur kanvaso Judino vendanta fruktojn, prezentanta la saman virinon, kiu malaperis en la jaroj 1939–1945).
Vallecillo
Vallecillo [bajezIjo] estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo estas Vallecillo. Al Vallecillo apartenas entute 83 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19050.
Judino kun oranĝoj
Priskribo
La virino surhavas malriĉan vestaĵon, kufon sur la kapo kaj skarpon sur la ŝultroj. Sur la brakoj pendas du korboj kun oranĝoj. En la fono videblas tegmentoj de varsoviaj domoj. La virino havas seriozan vizaĝon, la reliefigitaj vangoj kaj faltoj plifortigas la efekton de malĝojo kaj senespero. Siaspecan kontraston donas la oranĝoj, kies koloro aludas vivon, varmon, sudan klimaton. La pentristo subskribis la verkon en la malsupra maldekstra angulo. Krom la inicialojn de la nomo, li skribis ankaŭ la nomon de la urbo, en kiu la pentraĵo estis kreita.
Atala Kisfaludy
Biografio
Atala Kisfaludy edziniĝis en 1852, baldaŭe havanta 3 filinojn. Ĝenerale ŝi vivis en Kaposvár, kie ŝi partoprenis en la kultura vivo. En 1858 ŝi malsaniĝis, dume ŝi komencis poemadi, eĉ ŝiaj poemoj aperis en Hölgyfutár. Baldaŭe ankaŭ en aliaj revuoj estis legeblaj ŝiaj poemoj (ekzemple en Vasárnapi Újság). Ŝi estis la unua virino en Societo Petőfi en 1878. En 1861 ŝi fondis kaj redaktis porinfanan periodaĵon.
Koltuko
Koltuko estas ĝenerala vorto por tuko, kiun oni portas ĉirkaŭ la kolo por ŝirmi ĝin kontraŭ malvarmo aŭ frosto, ĉefe en vintro, aŭ dekorocele. Aparte rekonigan signifon koltukoj havas ĉe la skoltoj.
Oni ne konfuzu la ĝeneralan vorton kun la pli specifaj kravato, fulardo, skarpo, ŝalo (virina) kaj boao (pelta ŝalo).
Vallecillo
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1859 loĝantojn. El tiuj estis 1011 viroj kaj 848 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1859,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 270 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 580 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1856 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,05 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En Vallecillo loĝis en la jaro 2000 1467 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1364 scipovis legi kaj skribi, sed 88 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 6,06 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 6,72 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 5,33 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 1538 personoj apartenis al la katolika religio kaj 188 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 100 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
KMU
La trilitera mallongigo havas plurajn signifojn:
Diospyros nigra
Aŭstraliaj kultivaĵoj
'Maher' havas tre grandan, iom platan frukton de tre alta kvalito kun nur malmultaj semoj.
Muxerath
Muxerath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Diospyros nigra
Aŭstraliaj kultivaĵoj
'Ricks Late' venas el Novsuda Kimrio en Aŭstralio kaj produktas pezajn kaj malfruajn fruktojn de bonega kvalito.
'Superb' estas selektaĵo el Norda Kvinslando, Aŭstralio kiu produktas grandan kvanton de bonegaj fruktoj. La malgrandaj fruktoj povas esti ensemaj.
'Cocktail' havas bongustajn fruktojn.
Floridaj kulturvarioj
'Mérida' (aŭ 'Reineke' aŭ 'Reinecke') havas la nomon de la semorigino. Ĝi produktas 70 kg kaj pli da tre dolĉaj, malgranda ĝi mazgrandaj fruktoj de tre alta kvalito kun 5 – 10semoj po frukto. Ĝi maturiĝas je 6–8 semajnoj pli frue ol la aliaj kultivaĵoj.
Filipinaj kulturvarioj
'Manilla' kaj 'Valesca' havas nur malmultajn semojn.
Montecarotto
Montecarotto estas komunumo de Italio.
Alfred Nijhuis
Alfred Nijhuis (n. ) estas nederlanda futbalisto.
Li futbalis ĉe Enschede, ASC Schöppingen, MSV Duisburg, Urawa Reds kaj Borussia Dortmund.
Normala jaro komenciĝanta lunde
Normala jaro komenciĝanta lunde.
Ĉi tiaj jaroj estas (laŭ gregoria kalendaro):
1590 1601 1607 1618 1629 1635 1646 1657 1663 1674 1685 1691 1703 1714 1725 1731 1742 1753 1759 1770 1781 1787 1798 1810 1821 1827 1838 1849 1855 1866 1877 1883 1894 1900 1906 1917 1923 1934 1945 1951 1962 1973 1979 1990 2001 2007 2018 2029 2035 2046 2057 2063 2074 2085 2091 2103 2114 2125 2131 2142 2153 2159 2170 2181 2187 2198
La sekvanta normala jaro aŭ superjaro komenciĝas marde.
Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je lundo Kalendaro de la jaro kun semajnoj komenciĝantaj je dimanĉo
László Kiss (astronomo)
László KISS [lAslO kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss László estas hungara-serba-aŭstraliana astronomo, fizikisto, pedagogo, membro (korespondanta (2013), ordinara (2019)) de Hungara Scienca Akademio. Li uzas la nomformon Kiss L. László dum publikado.
László Kiss naskiĝis la  1972 en Jugoslavio, en Subotica.
Biografio
László Kiss apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitaton jam en Szeged (pro la enlanda milito en la disfalanta Jugoslavio), kie li ankaŭ doktoriĝis. Li komencis instrui samloke en la universitato en 1991. Inter 2002-2009 li esploris en Sidnejo. Reveninta al Hungario li ekhavis postenon en Budapeŝto, en astronomia instituto de MTA. Ĝis tiam li malkovris multe da asteroidoj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn.
La asteroido 113202 Kisslászló estis nomita en lia honoro.
Hannogne-Saint-Rémy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Villalán de Campos
Geografio
Ĝi limas kun Villavicencio de los Caballeros, Ceinos de Campos, Aguilar de Campos kaj Bolaños de Campos. La municipo estas trapasata de la rivero Navajos, konata ankaŭ kiel Bustillo aŭ Ahogaborricos, alfluanto de Valderaduey.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Plej frua mencio de Villalán estis (Villa Egilani) de la 11-a jarcento. Temas fundamente pri dokumentoj de donaco aŭ interŝanĝo de havaĵoj inter individuoj kaj la monaĥoj de la monaĥejo de Sankta Fakundo (Sahagún). La toponimo "Villalán" estis konsiderita de fakuloj kiel Ramón Menéndez Pidal kiel restaĵo de la kultura influo de la ĝermanaj alvenintaj popoloj (Alanoj) post la romia epoko. Aktuale tamen la loknomo estas konsiderata kiel komponaĵo de Villa + nomo de la posedanto de la tereno, kio estas la plej ofta strukturo en las loĝlokoj de la zono de Tierra de Campos. Tiel "Villa Egilani" estus la "Villa de Egila"​ kio kongruus kun la ekzisto en la zono en la 10-a jarcento de iu Egila, dokumentita en la transigoj de terenoj, proksime al la aktuala Aguilar de Campos.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
5698 Nolde
5698 Nolde estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana pentristo ekspresionisto Emil Nolde (de vera nomo : Emil Hansen, 1867–1956), ano de la grupo Die Brücke.
Steligo
En geometrio, steligo estas unu el manieroj de konstruado de novaj plurlateroj en du dimensioj, novaj pluredroj en tri dimensioj, aŭ, ĝenerale, novaj hiperpluredroj en n dimensioj. La procezo konsistas de etendado de la eroj de rando de la fonta figuro (latero, edro, ...), kutime en simetria maniero, ĝis kiam ili renkontas unu la alian denove. La nova figuro estas steligo de la fonta.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Zalaegerszeg
Listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Zalaegerszeg:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Steligo
Steligitaj plurlateroj
Steligo de regula plurlatero estas stelo, kiu povas esti plurlatero aŭ plurlatera kombinaĵo.
Plurlatera kombinaĵo aperas se n kaj m estas ne interprimoj (havas komunan dividanton), kaj la plena steliga figuro postulas multajn ciklajn vojojn por plenumi ĝin. Ekzemple {6/3} konsistas el 2 trianguloj {3}, kaj {10/4} konsistas el 2 stelokvinlateroj {5/2}.
Regula 'n-latero havas (n-4)/2 steligojn se n estas para, kaj (n-3)/2 steligojn se n estas nepara.
Steligitaj pluredroj
Edroj de pluredro dividas spaco en multajn diskretajn ĉelojn. Por simetria pluredro, ĉi tiuj ĉeloj estas en grupoj de kongruaj ĉeloj; oni povas diri ke la inter si kongruaj ĉeloj de ĉi tia grupo estas de la sama speco. Komuna maniero de trovado de steligoj engaĝas selekton de unu aŭ pli multaj ĉelaj specoj.
Ĉi tiu povas konduki al grandega kvanto de eblaj formoj, kaj oni ofte enkondukas pluajn kriteriojn por malpligrandigi la aron al ĉi tiuj steligoj.
Aro de ĉeloj formanta fermitan tavolon ĉirkaŭ ĝia kerno estas ŝelo. Por simetria pluredro, ŝelo povas esti farita el unu aŭ kelkaj ĉelaj specoj.
Tiel, kelkaj limigitaj kategorioj de steligoj estas identigitaj:
Oni povas ankaŭ identigi iujn aliajn kategoriojn:
Ankaŭ arĥimedaj solidoj kaj ilia dualaj katalanaj solidoj povas esti steligitaj. Ĉi tie oni kutime aldonas la regulon ke ĉiuj el la originalaj edraj ebenoj devas ĉeesti en la steligo, kio estas ni ne konsideri partaj steligoj. Ekzemple la kubo estas ne konsiderita steligo de la kubokedro.
Laŭ iuj (???) donitaj supre reguloj, ekzistas:
17 el la nekonveksaj unuformaj pluredroj estas steligoj de arĥimedaj solidoj.
Reguloj de Miller
Reguloj de J.C.P. Miller por la regula dudekedro estas :
Reguloj 1, 2, 3 garantias dudekedran simetrion de la solido.
Laŭ la reguloj, kaj laŭ la analogiaj reguloj por la aliaj fontaj pluredroj, rezultiĝas:
Multaj steligoj de Miller ne povas esti ricevitaj rekte per uzo de la Keplera maniero. Ekzemple multaj havas kaldronajn centrojn kie la originalaj edroj kaj lateroj de la kerna pluredro tute forestas: estas nenio (maldekstre, restis) al esti steligita. Aliflanke, Keplera maniero ankaŭ donas steligojn kiu estas malpermesataj de reguloj de Miller pro tio ke iliaj ĉeloj estas latere aŭ vertice koneksaj, kvankam iliaj edroj estas solaj plurlateroj. Ĉi tiu malkoincido ne estis atentita ĝis Inchbald (2002).
Aliaj reguloj por steligo
Reguloj de Miller neniel donas la korektan manieron por numerigi la steligojn. Ili estas bazita sur komponigo de partoj en la steliga figuro en certaj vojoj, sed ne konsideras topologion de la rezultantaj edroj. Tiel iuj sufiĉe moderaj steligoj de la dudekedro ne estas steligoj de Miller; unu ĉi tiu estita identigita de James Bridge en 1974. Male iuj steligoj de Miller estas dubindaj rilate al tio ĉu ili devas esti estimita kiel steligoj ajn - unu el la dudekedra aro ampleksas kelkaj sufiĉe malkonektitaj ĉeloj flosanta simetrie en spaco.
Alternativa aro de reguloj ankoraŭ ne estas plene ellaborita. Plej granda progreso estas farita surbaze de tio ke steligo estas la inverso procezo de facetigo, kiu estas forpreno partoj de pluredro sen kreo de novaj verticoj. Por ĉiu steligo de iu pluredro, estas duala facetigo de la duala pluredro, kaj ree. Per studo de facetigoj de la duala pluredro, oni povas kompreni steligojn de la originala. James Bridge trovis sian novan steligon de la dudekedro per studo de la facetigoj de ĝia duala, la dekduedro.
Oni ankaŭ iam konsideras ke steligo estas du-voja procezo, tiel ke du pluredroj havantaj la samajn edraj ebenojn estas steligoj de unu la alia. Ĉi tio estas komprenebla se oni faras ĝeneralan algoritmon taŭgas por uzo en komputila programo, sed alie ne estas aparte helpema.
Nomoj de steligoj
La unua sistemo nomigo de steligitaj pluredroj estis sistemo de Cayley por la regulaj stelaj pluredroj. Ĉi tiu sistemo estis larĝe, sed ne ĉiam tute sistemece, adoptita por la aliaj pluredroj kaj pli alte dimensiaj hiperpluredroj.
John Horton Conway proponis terminaron por steligitaj plurlateroj, pluredroj kaj plurĉeloj. En ĉi tiu sistemo la procezo de etendo de lateroj por krei novan figuron estas nomata kiel steligo, procezo de etendo de edroj estas nomata kiel ebenograndigo kaj procezo de etendo de ĉeloj estas nomata kiel spacograndigo (ĉi tiu la lasta ne aplikiĝas al pluredroj, sed nur al plurĉeloj). Ĉi tio permesas sisteman uzo de vortoj steligita, ebenograndigita kaj spacograndigita en nomoj de la rezultantaj figuroj. Kun ĉi tio, Conway proponis iuj malgrandajn variadojn de la nomoj de la pluredroj de Keplero-Poinsot.
Jakvo Schram
Jakvo SCHRAM (naskiĝis la  en Hoboken en Antverpeno, Belgio) estas aktiva verkisto kaj estis aktiva SAT-ano inter 1993 kaj 2011. Li estis prezidanto de la Plenum-Komitato de SAT de 2003 ĝis 2011.
Infaneco
Li naskiĝis en 1946 en la Antverpena distrikto Hobokeno, kiel dua infano el tri en laborista familio. Li sekvis bazan lernejon en la vilaĝeto Hoevenen, nun Stabroek ĝis aĝo de 12 jaroj. Pro la pligrandiĝo de la Antverpena haveno la polderaj vilaĝoj aŭ malaperis aŭ malpligrandiĝis. Pro timo la junaj homoj forlasis la vilaĝojn kaj iris plejparte al direkto de Kampino. Jakvo finis la bazan instruadon en teknika lernejo en Antverpeno.
Profesia vivo
Nur 14-jara li komencis labori en diamantindustrio kiel diamantŝlifisto, poste diamantprilaboristo. Post servo en belga armeo en Germanio kie li rifuzis porti armaĵojn, li reiris en diamanto, sed konstatis ke la tro frua forlaso de lernejo alportis al li nur frustraciojn kaj malkontenton. Legado ŝtopis nur parte la truojn kaj ĉiu plia scio kreskigis la frustraciojn pro nescio. Ek de 25 jaraĝo li iĝis tre aktiva en sindikato ADB-ABVV (socialista) kaj batalis por malaperigo de nigra salajro, protekto de sano kontraŭ kancerdona polvo kaj ĝenerala kvalito de la laborejoj en diamantmedio. En 2001 li suferis plurajn korpajn atakojn kaj parolajn minacojn pro siaj agadoj en sino de sindikato. Pro neeblo plu eniri la diamantkvartalon li devis demisii kiel diamantprilaboristo kaj ekde tiam ne plu povis labori en la diamantkvartalo.
Post vizito al Japanio kie li faris diversajn prelegojn en universitatoj kaj altlernejoj, li komencis labori kiel volontulo ĉe Elcker-Ik. Soci-kultura organizaĵo, kiu krom esti popoluniversitato precipe subtenas kaj helpas senpaperulojn, kiuj provas ricevi paperojn por resti en Belgio. Alia grava tasko estas instruado de la nederlanda lingvo al enmigrintoj. Krome li prizorgas la ttt-ejojn de diversaj kvartalaj grupoj kiuj klopodas pere de agado laŭ demokrata maniero agadi por la plibonigo de la ĝenerala kvalito de la vivo en la kvartaloj.
En lando kie nun fine de 2008 unu kaj duona miliono da homoj vivas en malriĉa situacio, li pensas ke post jaroj da laboro, ŝlifi senutilaĵojn kiuj diamantoj estas, li fin-fine faras utilan laboron.
Esperantisto
Esperantiĝo (1990) okazis pro scivolemo pri la sorto de laboristoj en aliaj partoj de la mondo, sed pro studado de Esperanto en medio de neŭtraluloj li ankaŭ ĉi tie ne trovis respondon al siaj demandoj. Li estis vicprezidanto de "La Verda Stelo" en Antverpeno kaj 1 jaron poste dum periodo de 3 jaroj prezidanto de la klubo (1994-1997). En la jaro 2001 li estis kun Willem Rasschaert organizanto de la simpozio, "Esperanto kaj ideologio" – kiel rolis kaj rolu Esperanto politike. Tute hazarde li interkonatiĝis en la Flandra Esperanto-movado kun SAT, kie li tuj iĝis fervora aktivulo. (Membro ekde 1993) Tiam li konstatis ke ne la lingvo povas ŝanĝi ion, sed kiel li ĉiam pensis la konscio pri propra sorto, la manko al eduko ĉe laboristoj kaj la indiferenteco ĉe universitatuloj pri la sorto de salajruloj en la tuta mondo. Racia pensado, for de mensogoj, dogmoj kaj rakontoj pri falsa naciisma heroeco pli valoras ol stranga lingvo. Li plene konscias ke la stranga lingvo estas la plej utila helpilo en lia batalo kaj la batalo de la laborista klaso ĝenerale. Kvankam li konsideras sin nur transira prezidanto de P.K. de SAT, li faris ĉion por modernigi la asocion al plurtendenca, multkolora asocio kiu finfine perdas la etikedon, kiun algluis al ĝi la reakciaj kontraŭantoj de SAT, ke ĝi estas komunista (aĉa) asocio. Li klopodis montri, ke SAT estas avangarda asocio kiu jam ekde 1921 propagandas la nunajn ideojn de la alimondisma movado, ke: "Alia mondo eblas". Li konsideras, ke Esperanto estas la plej taŭga ilo por atingi la socialisman celon.
Sekretario de la ĝenerala konsilantaro de SAT ekde la jaro 2000, li poste fariĝis membro kaj prezidanto de la plenumkomitato ekde 2003.
Jakvo Schram seniluziite forlasis SAT al kiu li donis dum 19 jaroj siajn fortojn, la 10-an de decembro 2011. Li realiĝis al SAT en 2014 kaj li ne plu miksas sin en la debatoj.
En julio 2012 li reakceptis la taskon de prezidanto de La Verda Stelo en Antverpeno. Taskon kiun li, laŭ sia kutima entuziasmo, plenumas denove ekde septembro 2012. En 2014 (septembro) li suferis operacion ĉe la ĉefvejno en kolo kaj apopleksion, kio malebligis sin partopreni en debato aŭ skribi. En 2018, februaro li iĝis Honora Prezidanto de La Verda Stelo, nome la loka klubo de Antverpeno.
La sola kiun li nun faras estas Ateismo, nome la bulteno de Ateista Tutmonda Esperanto-Organizo. Li enpaĝigas tiun revuon.
Pan European Game Information
Pan-European Game Information (PEGI, Tuteŭropa ludoinformo) estas la unua eŭropa sistemo por klasifiko de videoludoj. Ĝi helpu al konsumantoj, ekzemple al gepatroj elekti la ĝustan videoludon. Evoluigite de la Interaktiva Programarofederacio de Eŭropo la libervola sistemo estis enkondukata en 2003. La klasifiko konsistas el du partoj: la rekomendo pri aĝolimo kaj la takso de enhavo, prezentita per simbolo. En Portugalio oni efektivigis malgrandajn ŝanĝojn de la sistemo por plenumi naciajn leĝojn. En Unuiĝinta Reĝlando PEGI ne sufiĉas ĉe ludoj kun endanĝeriga enhavo por la junularo, tiaj produktoj devas esti permesitaj per la BBFC-sistemo. Germanio ne enkondukis la klasifikadon PEGI, sed uzas la devigan USK-sistemon.
Heptila jodido
Heptila jodido aŭ heptila jodido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj heptanolo. Heptila jodido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heptila jodido prezentas jodatomon ligitan al heptila grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
2662 Kandinsky
2662 Kandinsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan pentriston Vasilij Kandinskij.
Patroj-fondintoj de Usono
Prihistoria profesoro en la Columbia University, nome Charles A. Beard, ege influis super la studoj pri tiuj gravuloj ĉefe pri liaj publikaĵoj en la fakoj de historio kaj politika scienco. Liaj verkoj inkludis radikalan re-taksadon de la temo de la Patroj-fondintoj de Usono, pri kiuj li kredis, ke ili moviĝis plie pro ekonomiko ol pro filozofiaj principoj. La plej influa libro de Beard, nome An Economic Interpretation of the Constitution of the United States (1913), estis celo de granda polemiko jam ekde sia publikigo. Kvankam ĝi estis ofte kritikita pro sia metodologio kaj konkludoj, ĝi estis responsa pri ampleksa reinterpretado de la dekomenca usona historio.
Neudorf bei Parndorf
Neudorf bei Parndorf, kroate Novo Selo, hungare Mosonújfalu estas vilaĝo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Neusiedl am See. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
La vilaĝo situas proksime de Neudorf.
Adolf Bartels
Vivo
Bartels pasigis la junajn jarojn en Leipzig kaj Berlino. La filo de metiisto studis literaturon en Lepsiko inter 1885-87. Post vojaĝoj tra Germanio suda kaj Italjuo li gvidis "Didaskalia", aneksitaĵojn de "Frankfurter Journal". En 1905 li ricevis la honoran titolon de profesoro fare de la grandduko vajmara, en 1933 li doktoriĝis ĉe la lepsika universitato.
Post 1895 li iĝis sendependa ĵurnalisto kaj akiris reputacion kiel disĉiplo de kaj fakulo pri sia samurbano Friedrich Hebbel. En 1897 li skribis historion de germana literaturo kiu estis markita per rasismaj taksadoj kaj rabia antisemitismo; ĝi iĝis pionira laboro por nacisocialismaj literaturaj recenzoj. Laŭ Bartels, eĉ verkintoj kies nomoj sonis jude, kiuj skribas por la juda gazetaro aŭ kiuj estis ĝentilaj kun judoj estus poluitaj. La plej nobla tasko de naciema kultura politiko tial estus radikala maljudigo de la artoj kaj la savo de nacisocialisma Germanujo (ideoj de 1924). Bartels gvidis sukcesan kampanjon por malhelpi la inaŭguron de statuo de Heinrich Heine en 1906. Post la Unua mondmilito lia laboro pliiĝis je populareco kaj kune kun siaj anoj li li formis la grupon "Bartelsbund" por reklami liajn ideojn; Bartelsbund pli poste kunfandiĝis kun "Tannenbergbund" de Erich Ludendorff. La laboro de Bartels atingis kvazaŭ oficialan statuson en Nazia Germanio, kaj Adolf Hitler mem aljuĝis al Bartels la medalon "Adlerschild", la plej altan civilan honoron de Nazia Germanio, en 1937.
Graveco
Antaŭ sia konvertiĝo nacisocialisma li sincere engaĝiĝis pri regiona arto i.a. en la gazeto "Kunstwart". Inter la plej sukcesaj laboroj de Bartels menciindas Die Dithmarscher (1898), historia romano gloriganta indiĝenan kamparismon (pli ol 200 mil venditaj ekzempleroj en la 1920-aj jaroj) kaj libro pri Marteno Lutero de 1903. Li famiĝis pri la farado de antologioj, eldonadoj (i.a. de Hebbel, Jeremias Gotthelf, Otto Ludwig) kaj biografioj pripoetaj (i.a. Gerhart Hauptmann, Hebbel, Wilhelm von Polenz).
Interglutea sulko
La interglutea sulko (crena analis, crena ani, crena interglutealis, sulcus glutealis en la latina) estas la fendo, kiu disigas la du gluteojn formitajn de la gluteus maximus-muskoloj, formante medianan arkon, kiu sekvas la kurbecon de la sakro kaj kokcigo, inter la perineo kaj la alta regiono de la sakro.
Estas kelkaj malsanoj aŭ malordoj kiuj suferigas partikulare tiun korpareon, kiel specialaj tipoj de psoriazo kaj endometriozo.
János Györgyey
János Györgyey [jAnoŝ djordjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Györgyey János estas hungara botanikisto.
Biografio
János Györgyey maturiĝis en gimnazio en Szolnok, poste li akiris biologian diplomon en la Scienca Universitato Attila József en 1985. Post siaj studoj li eklaboris en biologia esplorcentro en Szeged. En 1996 li kandidatiĝis (CSc) ĉe la Hungara Scienca Akademio, en la sekva jaro li doktoriĝis (PhD) en la universitato. Interrompo okazis inter 1997-1999, tiam li estis gastesploristo de laboratorio en Francio gvidata de Éva Kondorosi. Tamen pli frue li estis gasto monatojn en 1987 en Gent, en 1989 en Vieno, en 1991 en Trieste, en 1992 en Kolonjo. Li okupiĝas pri herboj kaj tritikoj.
Bukovec (Volovec)
Vidu ankaŭ la ceterajn Bukovec!
Bukovec (Буковець, Beregbárdos [beregbArdoŝ]) estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Volovec.
Historio
La unua mencio okazis en 1645 en formo "Bukocz". Pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan loknomon (Beregbárdos) supozeble en 1903. En 1910 vivis en Beregbárdos 564 loĝantoj (536 rutenoj, 19 germanoj, 9 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Alsóverecke, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Bukovec. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ortodokseco
Ortodokseco estas koncepto aplikebla al diversaj sciencoj de la homa sciaro. Oni vidu:
Judismo
Ortodoksa judismo sekvas la leĝon de la Torao, skribita kaj buŝa, konfiditaj laŭ la juda instruo, rekte de Dio al [Moseo]] sur la Monto Sinajo en la jaro 2448 de la Hebrea kalendaro.
Tamen, ene de tiu tradicio kaj ortodokseco svarmas senfinaj religiaj fluoj, kiuj konformiĝas nur en monoteismo.
Junkers F-13
La Junkers F 13 (interna Junkers-a nomumo: J 13) estis la unua tutmetala aviadilo de la civila aertrafiko. Direkte post la unua mondmilito, Hugo Junkers donis taskon al la kunlaborantoj konstrui, evoluigi pasaĝeran aviadilon tute el metalo. Oni uzis por la strukturo vinktitan duraluminion.