cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista
Landa kaj episkopuja agado
La Itala Unuiĝo de Katolikaj Esperantistoj - itale Unione Esperantista Cattolica Italiana (UECI) - estas la italia branĉo de la Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE).
Estiĝo kaj evoluo de IKUE
En 1902 la franca pastro Emile Peltier (1870-1909) fondis, kune kun Henri Auroux kaj kun permeso de la episkopo de Tours, la societon Espero Katolika. Pro manko de kunlaborantoj Peltier kaj Auroux ne sukcesis registrigi la asocion laŭ franca leĝo kaj decidis unue fondi gazeton kun la sama nomo Espero Katolika, kiu aperas ekde 1903. Nur post la morto de Peltier, en 1910, okazis en Parizo la unua Katolika Esperanto-Kongreso. Kadre de ĝi fondiĝis IKUE.
En 1951 IKUE ekhavis kunlaborajn rilatojn kun Universala Esperanto-Asocio (UEA). Tamen, kiel ĉiuj religiaj organizoj, ĝi ne rajtas aliĝi al UEA kiel faka asocio.
Aliaj katolikaj Esperanto-asocioj
Dum la ĉirkaŭ 100-jara historio de IKUE, aperis ankaŭ aliaj organizoj de katolikaj esperantistoj. La plej gravaj el ili estas Internacio Katolika, kiu ekzistis de 1920 ĝis la 2-a Mondmilito, kaj Internacia Katolika Informejo (IKI), kiu aktivis de 1936 ĝis 1974 en Nederlando.
IKUE-Junularo
Jam de 1920 ĝis ĉirkaŭ 1935 ekzistis Mondjunularo Katolika (MOKA), kiu tamen ne estis ligita al IKUE, sed al Internacio Katolika.
La unua junulara organizo de IKUE, La Alta Flugo, ekzistis de ĉirkaŭ 1960 ĝis ĉirkaŭ 1965. Ĝi eldonis la gazeton Birdo.
La nuntempa IKUE-Junularo (IKUEJ) fondiĝis en 1996 kadre de la Katolika Esperanto-Tendaro en Sebranice (Ĉeĥio).
Esperanto kiel liturgia lingvo
La 8an de novembro 1990 la vatikana Kongregacio pri la Dia kulto kaj la disciplino de la sakramentoj aprobis la mestekstojn en Esperanto. Tiamaniere Esperanto definitive fariĝis liturgia lingvo. Ekde somero 1995 la "Meslibro kaj Legaĵaro por dimanĉoj kaj festoj" estas havebla en formo de du lukse binditaj volumoj.
Agnosko de la Papa Konsilio por Laikoj
Depost ĝia starigo en 1910, IKUE kolektis aprobojn de ĉiuj Papoj, de Kardinaloj kaj de Episkopoj. En multaj diocezoj (precipe en Pollando kaj Italio, sed ankaŭ aliloke) la katolikaj esperantistaj grupoj estas agnoskitaj de la koncernaj Episkopoj, kaj aktive partoprenas en la apostola agado. Ĝis 1992 IKUE en si mem, tamen, ankoraŭ ne estis ricevinta oficialan agnoskon fare de la centraj instancoj de la Eklezio. Kontaktoj kun la ekleziaj aŭtoritatuloj komenciĝis en 1980, kelkajn jarojn post la translokigo de la asocia sidejo en Romo. En la postaj jaroj la demando pri agnosko de IKUE estis iom preterlasita por atingi la aprobon de la Meslibro en Esperanto, sed fine la 11an de januaro 1992 IKUE estis agnoskita per dekreto de la Papa Konsilio por Laikoj kiel internacia asocio de fideluloj laŭ pontifika juro. Per la dekreto la Papa Konsilio por Laikoj aprezas la laŭstatutajn celojn de IKUE same kiel "la diversajn aktivecojn plenumatajn de la Unuiĝo en siaj programoj kaj servoj (kristana formado, publikaĵoj kaj komunikado, bonfara kaj ekumena agado)".
Papoj
Ĉiuj papoj ekde Pio la 10-a, krom Johano Paŭlo la 1-a (kies papado daŭris apenaŭ 33 tagojn), montris ian favoron al la agado de katolikaj esperantistoj.
Papo Johano Paŭlo la 2-a dufoje (en 1991 kaj 1997) alparolis kunvenojn rekte en Esperanto kaj ekde 1994 ĝis sia morto en 2005 regule uzis Esperanton, inter multaj aliaj lingvoj, en sia paska kaj kristnaska salutparoladoj. Ekde pasko 2006 ĝis sia demisio en 2013, lia posteulo, papo Benedikto la 16-a daŭrigis la tradicion.
Malkiel liaj du antaŭuloj, papo Francisko en printempo 2013 ne salutis post sia unua paska beno Urbi et orbi la spektantojn en multaj lingvoj, do ankaŭ ne en Esperanto. Esperantistoj gvidataj de Giovanni Conti kun panelo konsistiganta la vorton "ESPERANTO" tamen ĉeestis sur la Placo Sankta Petro.
Kardinaloj kaj episkopoj
Almenaŭ 56 kardinaloj iel subtenis Esperanton, kiel montras detala listo en franclingva eldono de la libro "Esperanto - la nova latino de la Eklezio".
La ĉefepiskopo de Prago, Kardinalo Miloslav Vlk, lernis Esperanton kiel studento kaj kunlaboris kiel juna pastro en Katolikaj Esperanto-Tendaroj. En 1995 Vlk celebris en IKUE-Kongreso meson en Esperanto kaj akceptis esti alta protektanto de IKUE.
IKUE kaj ekumenismo
Multaj pliaj aktivuloj de IKUE sekvis tiujn ĉi instigojn. Mejloŝtonoj sur la vojo de ekumenismo inter kristanaj esperantistoj estis la unua Ekumena Esperanto-Kongreso en 1968 kaj la apero de la Ekumena Diserva Libro ADORU en 2001. Nuntempe IKUE kaj KELI frate kaj intense kunlaboras en la spirito de ekumenismo. Dum en nacilingva medio katolikoj kaj protestantoj ankoraŭ kutimas uzi malsamajn kant- kaj preĝlibrojn, en la Esperanto-movado oni uzas ĉefe la saman libron.
Esperanto kiel "nova latino de la Eklezio"
Katolikaj esperantistoj ofte nomas Esperanton "la nova latino de la Eklezio". Kutime ili tamen ne celas malpliigi la rolon de la latina lingvo en la Katolika Eklezio (kies graveco en internacia komunikado ĉiukaze jam delonge tre malkreskis), sed doni novajn impulsojn favore al kompreniĝo, unueco kaj paco. Ĉi-lastan strebadon subtenis ankaŭ Papo Johano Paŭlo la 2-a, kiu en sia salutletero al la Universala Kongreso en 1993 en Valencio kuraĝigis la esperantistojn "daŭrigi sian estimindan klopodon por realigi mondon, en kiu regu la interkompreniĝo kaj unueco".
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1958-09-26 Letero Alfons Beckers 1.jpeg|Poŝtkarto de Alfons Beckers al Wim De Smet, 1958. Dosiero:1964-05-22 Alfons Beckers.jpeg|Pastro Alfons Beckers en aŭdienco ĉe la papo, 1964. Dosiero:1939 La Tri Standardoj 1.jpeg|Dokumento eldonita okaze de la 21-a kongreso de I.K.U.E., Antverpeno, 1939 Dosiero:1939 La Tri Standardoj 2.jpeg|FelixArchief, Arĥivaĵo 2233#462 Dosiero:1939 Kongreslibro IKUE.jpeg|Kongreslibro, 1939 </Gallery>
11238 Johanmaurits
11238 Johanmaurits estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels, en la kadro de la Palomar–Leiden survey, sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj por tie malkovri novajn asteroidojn.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la grafo Johann Moritz von Nassau-Siegen (1604–1679), guberniestro de la Nova Holando (aŭ Nederlanda Brazilo) de 1637 ĝis 1644. Li estis la fondinto de la unua astronomia kaj meteologia observatorio fare de ne-amerikano en Amerikoj. Dum lia regado li stimulis la artojn, sciencojn kaj kaj kreis lokajn konsiliojn por regi Novan Holandon.
Manzanares el Real
Manzanares el Real estas hispana municipo de la Madrida Regiono. Ĝi kuŝas ĉe la Gvadarama Montaro kaj la bordo de la akvorezervujo Santillana, formata de la rivero Manzanaro, rivero kiu nomigas ĝin. Ĝi havas 6.933 loĝantojn laŭ la statistikoj de la jaro 2008.
Manazanares el Real estas la kvina plej granda municipo el la madrida regiono, kun 128,4 km², kaj unu el la plej gravaj el ekologia vidpunkto. Ĝi estas integrita en la Regiona Parko de la Alta Baseno de Manzanaro kaj en ĝia teritorio estas naturaj spacoj tiel gravaj kiel La Pedriza kaj la akvorezervujo Santillana, ankaŭ la Glaĉero de la Grafino, kie naskiĝas la rivero Manzanaro, kaj de Kapoj el Fero, kundividitaj kun Raskafrio, la dua plej alta montaro de la Gvadarama Montaro, kun 2.383 m.
En la art-historia tereno, la regiono havas gravan heredaĵon inter kiuj elstaras la Kastelo de Manzanares el Real (ankaŭ nomata de los Manzanaroj), la plej bone konservata de la provinco Madrido kaj unu el la plej gravaj de Hispanio. Ĝi estas inkluzivita en la turisma vojo de kasteloj, fortikaĵoj kaj gvatoturoj de la Madrida Regiono.
Cirebon
Cirebon [ĉirebon], (Kota Cirebon) (arkaike Cheribon aŭ Chirebón) estas marborda havenurbo norde de la ĉefa insulo Javo, en provinco Okcidenta Javo en Indonezio. Cirebon havas kvin distriktojn.
Geografio
Cirebon situas en norda marbordo de la insulo. Provinca ĉefurbo Bandungo troviĝas 108, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 204, Semarang 205, Tangerang 224, Jogjakarto 230, Serang 277, Surabajo 463, Palembang 594, Batam 1010, Padango 1116, Pekanbaru 1131, Makassar 1213, Medano 1590, Banda Aceh 2009 kilometrojn (aere).
Historio
Laŭ manuskripto en 15-a jarcento Cirebon estis signifa fiŝkaptista vilaĝo nomita Muara Jati tamen kun signifa komerco. Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj Cirebon estis ĉefurbo de prospera sultanlando kaj iĝis komerca kaj eduka centroj de la regiono. La nederlandanoj en la 1677 akiris la regionon. Dum la nederlanda dominado la prospero altiris multajn ĉinojn. Malsatkatastrofo okazis en 1844 ĉefe pro akridoj.
Ekonomio
En Cirebon gravas la prilaborindustrio (41 %), komerca, turista (hoteloj, restoracioj) kaj servaj ekonomiaj sektoroj. Menciindas ankoraŭ la minado, agrikulturo kaj fiŝbredado.
Trafiko
Cirebon krom la plej grava laŭmarda ĉefvojo kuras vojoj el interno de la insulo. La urbego havas fervojon, havenon (establita fare de la nederlandanoj en 1865) kaj flughavenon.
Religio
Loĝantoj de Cirebon kredas precipe la Islamon.
Klimato
Cirebon havas tropikan musonan klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2393 mm. Inter junio-oktobro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Svobodan Zlatnar
Svobodan ZLATNAR estas slovena esperantisto, de urbo Ljubljana. En la 1960-aj jaroj li estis estrarano de TEJO. En la 1990-aj jaroj li estis advokato kaj registara konsilisto; li tiam klopodis pri verkado de ampleksa slovena-Esperanta vortaro.
Cirebon
Ligilo
Oficiala retejo de la haveno de Cirebon
Erdélyi Irodalmi Szemle
Erdélyi Irodalmi Szemle (Transilvania Literatura Revuo) estis "scienca kaj kaj kritika revuo" en Kluĵo, Rumanio inter januaro 1924 kaj 1929. Ĝiaj redaktoroj estis István Borbély, de 1926 Lajos György. Kiel fondintoj figuras István Borbély kaj Kálmán Kovács. Ĝi havis koserveman perspektivon. Ĝiaj kritikistoj estis Borbély István, Kiss Ernő, Kristóf György, Rass Károly, el Budapest Alszeghy Zsolt kaj Császár Elemér. Sur ĝiaj paĝoj aperis la publikaĵoj de Árpád Bitay pri la rumanaj-hungaraj historiaj kaj literaturaj rilatoj kaj oni publikis la studojn de gravaj rumanaj sciencistoj (Victor Babeș, Vasile Pârvan, Nicolae Drăganu). Ĝi publikis ankaŭ lingvistikajn (Csűry Bálint), edukaferajn (Gál Kelemen) kaj jurhistoriajn (Balogh Artúr, Gyárfás Elemér) verkojn. Disŝutite aperis en ĝi ankaŭ natursciencaj publikaĵoj (Ernő Balogh, János Bányai, János Tulogdy, Széll Kálmán). Ĝi donis lokon ankaŭ al la pli juna sciencgeneracio en revuo (Attila Szabó T., Elemér Jancsó, Géza Blédy).
Krasulfolia fritilario
La krasulfolia fritilario (Fritillaria crassifolia) estas plantspecio el la familio de la Liliacoj (Liliaceae). Ĝi estas tre formriĉa.
Priskribo
La specio estas multjara, herba cepoplanto, kiu atingas kreskoalton de 6 ĝis 20 cm. Plej ofte estas kvar, malofte ĝis folioj po planto. La supra folioj estas liniformaj, la malsupraj ov- ĝis lancetformaj. Ekzistas unu ĝis tri floroj. La perigonfolioj estas 18 ĝis 24 mm longaj kaj flavaj ĝis verdecaj. Ili hvas brunan ŝakbretornamon kaj malbone videblan mezan strion. La nektarglandoj mezuras 8 ĝis 12 × 1 ĝis 2 mm. La pistilbranĉoj estas 2 ĝis 4 mm longaj.
La planto floras en aprilo ĝis majo.
Disvastigo
la krasulfolia fritilario nature disvastigas en Turkio, norda Irako kaj sudorienta Irano. Ĝi kreskas sur kalkoza deklivoj en alteco de 1500 ĝis 3500 metrojn.
Sistematiko
Ekzistas du subspecioj:
Utiligado
Krasulfolia fritilario estas kultivata malofte kiel ornamplanto en alpinaj aŭ ŝtonaj ĝartenoj.
Ilona Lovas
Ilona Lovas [lovaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lovas Ilona estas hungara tekstilartisto, altlerneja instruisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio. Ŝia edzo estas Tamás Nagy (arkitekto).
Ilona Lovas naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Ilona Lovas akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1974. Jam dum la studentaj jaroj li ricevis arĝentan premion en Milano. Li frue aliĝis al studio de junaj tekstilistoj en Velem. Inter 1975-1977 kaj 1987-1989 ŝi vivis en Novjorko. Ekde la 1980-aj jaroj ŝi uzis ne nur tekstilojn, sed ankaŭ aliajn materialojn. La plej interesa estis intesto de bovo, el kiu ŝi kreis papirusan materialon. Ŝi kreis ankaŭ modernajn skulptaĵojn. En 2002 ŝi akiris sciencan gradon DLA, post 2 jaroj ŝia habilitiĝo okazis. Ŝi instruas en Universitato de Okcidenta Hungario en Sopron, tamen ŝi vivas en Budapeŝto. Ŝi ricevis premiojn ekde 1973, la plej valoran en 2020 (premio Kossuth).
Zottegem
Zottegem (nederlande, proksimuma prononco [ZOTt'ĥem]) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1985 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Aalst.
Ekde 1977 la municipoj Elene, Erwetegem, Godveerdegem, Grotenberge, Leeuwergem, Oombergen, Sint-Goriks-Oudenhove, Sint-Maria-Oudenhove, Strijpen kaj Velzeke-Ruddershove apartenas al Zottegem.
Amor Prohibido (kanto)
"Amor Prohibido" estas kanto farita de Selena. La kanto estas publikigita en la jaro 1994 sur la sondisko Amor Prohibido. La kanto atingis la numeron unu en Usono. Ĝi estis registrita oro en Meksiko. Ĝi vendis pli ol 500.000 ekzempleroj.
Amor Prohibido signifas en la hispana "malpermesita amo".
Kantono Dillon (Suda Karolino)
La kantono Dillon estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 30 722 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Dillon.
La kantono etendiĝas sur 1 054 km².
Historio
La kantono Dillon estis fondita en la jaro 1910. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al S-ro J. W. Dillon.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 30 722 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 30 974 loĝantojn.
Sain-Bel (stacidomo)
Sain-Bel estas franca stacidomo situanta en Sain-Bel en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-St-Paul - Montbrison (782000).
39427 Charlottebrontë
39427 Charlottebrontë estas malgranda, ne tre hela, asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la fama angla romanistino kaj poetino Charlotte Brontë (1816–1855), bone konata pro ŝia rimarkinda romano Jane Eyre.
52767 Ofelesto
52767 Ofelesto estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Ofelesto, troja batalinto de la troja milito, kiu estis mortigita per sago de Teŭkro; tiu ĉi lasta faris grandajn damaĝojn per sia pafarko en la vicoj de la trojanoj.
Buitrago del Lozoya
Buitrago del Lozoya estas municipo de la Madrida Regiono (Hispanio) troviĝanta en la Meza Valo de Lozoya, ĉe la piedoj de la Montopasejo de Somosierra. Ĝi troviĝas je 75 km en la norda ekstremo de la provinco Madrido. Buitrago estas la sola vilaĝo de la tuta madrida regiono kiu konservas sendifekte la antikvan muron kiu protektis ĝin antaŭlonge. La rivero Lozoya, kiu ankaŭ nomigas la municipon, ĉirkaŭas ĝin en ĉiuj flankoj escepte de la sudo, kiu konvertis ĝin en natura foso por ĝia defendado.
La historiaj referencoj plej antikvaj pri Buitrago venas de la 1-a jarcento a.K. Tiame ĝi estis nomata Litabrum konkerita de Kajo Flaminio, laŭ Tito Livio, sed ne ekzistas materiaj restaĵoj kiuj povus garantii tion pro manko de arkeologiaj esploroj. Ankaŭ ne ekzistas mezepokaj restaĵoj antaŭ la Reconquista kaj do, de la muslima epoko antaŭ la 11-a jarcento.
Miklós Bodor
Miklós BODOR [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bodor Miklós estis hungardevena rumania-usonana kemiisto, farmakologo, profesoro, membro (ekstera (1995)) de Hungara Scienca Akademio. En Usono li estas konarta kiel Nicholas Bodor.
Miklós Bodor  naskiĝis la  en Satu Mare.
Biografio
Miklós Bodor apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li akiris kemian diplomon en Universitato Babeș-Bolyai en Cluj, li ankaŭ doktoriĝis antaŭ la Rumana Scienca Akademio. Post siaj studoj li laboris en la sama urbo en farmakologia esplora instituto. En 1968 li pasis jaron en Usono, kie lia laboro estis tiel sukcesa, ke post la hejmenveno li denove vojaĝis al Aŭstino. Baldaŭ li laboris en esplora instituto en Kansaso, poste li havis inviton al universitato en Miami. Iom poste li estis nomumita katedrestro, en 1984 li ricevis la titolon "Sciencisto de Florido". Li ricevis japanan, hungarajn kaj usonajn premiojn inter 1988-2012.
Totolapan
Totolapan estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Totolapan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17027.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10012 loĝantojn. El tiuj estis 4946 viroj kaj 5066 virinoj. La komunumo havas surfacon de 70,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1900 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 913 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7488 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 135 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,8 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
5391 de la loĝantoj de Totolapan en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 505 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 9,37 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 11,09 % el 2749 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 7,57 % el 2642 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1978
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1978 estis ludita inter Anatolij Karpov kaj Viktor Korĉnoj en Baguio, Filipinoj, de la 18a de julio ĝis la 18a de oktobro 1978. Karpov venkis.
La matĉo de 1978 meritas sian reputacion ĉar ĝi estis la plej bizara Mondĉampioneco-matĉo iam ludita. La teamo de Karpov inkludis Dr. Zukhar (konata hipnotisto), dum Korĉnoj adoptis du lokulojn akuzitaj pro murdaj atencoj nuntempe liberaj pro kaŭcio. Ekzistis pli da konfliktoj, protestoj pri la flagoj uzitaj sur la tabulo, la neeviteblaj hipnotoplendoj kaj la spegulaj okulvitroj uzitaj de Korĉnoj. Kiam la teamo de Karpov sendis al li mirtelan jogurton dum ludo sen iu peto de Karpov, la Korĉnoj-teamo protestis, asertante ke ĝi povis esti iu speco de kodo. Ili poste diris, ke tio estis celita kiel parodio de pli fruaj protestoj, sed ĝi estis prenita grave tiutempe.
Interzona Turniro 1976, Manilo
Du interzonaj turniroj okazis dum 1976 en Manilo kaj Bielo, la 3 unuaj kvalifikis por la Kandidata Turniro. ! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !! Totalo Mecking, Polugaevsky kaj Hort kvalifikis por la Kandidata Turniro.
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !! Total
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! Totalo
La matĉo
La unua ludanto, kiu gajnu 6 ludojn fariĝas ĉampiono. Karpov venkis kaj retenis la titolon.
Cavour
Tiu ĉi artikolo estas pri itala komunumo. Ekzistas ankaŭ artikolo pri Camillo Benso di Cavour.
Cavour (prononcata france, do ) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Macello, Vigone, Bricherasio, Garzigliana, Villafranca Piemonte, Campiglione-Fenile, Bibiana, Bagnolo Piemonte (CN) kaj Barge (CN).
Lipót Fillinger
Lipót Fillinger, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fillinger Lipót estis hungara pastro, profesoro, teologo, membro (korespondanta en 1834) de Hungara Scienca Akademio.
Lipót Fillinger naskiĝis en 1787 en Győr. Li mortis la 1844 en Pest (urbo).
Biografio
Lipót Fillinger frue pastriĝis, En 1811 li doktoriĝis el teologio. Li komence ricevis administrajn taskojn en la katolika eklezio, poste li instruis pastro-lernantojn en Győr 19 jarojn, fine li instruis en Universitato de Pest ekde 1833 ĝismorte. Li estis rektoro en la studjaro 1843. Li okupiĝis precipe pri la Biblio.
Ruĝbeka tukaneto
La Ruĝbeka tukaneto (Selenidera nattereri) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La scienca nomo omaĝas faman naturaliston Johann Natterer.
Aspekto
La popola nomo aludas al unu el la plej karakteraj ecoj de la specio, nome la tre ruĝa beko, kiu montras helan supran bordon kaj pinton kaj pli malhelajn makulojn en bazo de ambaŭ makzeloj, krom segilforma “dentaro”. Kiel ĉe aliaj membroj de la genro ambaŭ seksoj diferenciĝas laŭ seksa dimorfismo, nome la masklo estas multe pli nigra en krono, nuko, gorĝo, brusto kaj dorso, sed tiu laste menciita estas iom bruneca kaj malhelverdeca kun tre klare markita flava duonkolumo subnuke. Same estas malhelverdecaj flugiloj kaj vosto, tiu kun brunaj pintoj; ankaŭ estas brunaj la ventro kaj la femuroj. La iriso estas bruna kaj la nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula estas blua; sube la masklo montras tre flavan vizaĝon (“orelon”).
La ino montras similajn ruĝan anusan zonon, bekon kaj okulajn partojn, sed estas multe malpli malhela kaj kontrasta: la subaj partoj estas brunaj kaj la krono kaj dorso pli helaj kaj sen flavaj markoj. Temas pri specio 33 cm longa kaj el kiuj 6,5 cm estas de la beko.
Disvastiĝo
La specio troviĝas en nordokcidenta Sudameriko, nome en norda Brazilo, Kolombio, Franca Gujano, Gujano kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj ĝangaloj de sablaj grundoj ĝis 300 m de altitudo.
Darda lingvaro
La darda lingvaro estas subgrupo de la hindarja lingvaro, kiuj kune kun la irana kaj nuristana lingvaro apartenas al la hindirana lingvaro, unuaranga branĉo de la hindeuropa lingvaro.
La pli-malpli 25 dardaj lingvoj estas parolataj fare de proksimume 6 milionoj da homoj en la regiono de la alta montaro Hindukuŝo de Pakistano kaj Afganio, kaj en la barata kaj pakistana partoj de la regiono Kaŝmiro.
La senkonkurence plej granda darda lingvo estas la kaŝmira lingvo, kiu havas 4,6 milionojn da parolantoj kaj estas la sola darda lingvo kun literatura tradicio. Kiel la nomo indikas, ĝi parolatas aparte en la regiono Kaŝmiro. Pliaj signifaj dardaj lingvoj en Pakistano estas la ŝinaa lingvo kun 500.000 parolantoj en la regiono Gilgit, la ĥovara lingvo kun 220.000 parolantoj en la regiono Ĉitral, la indus-kohistana lingvo kun same 220.000 parolantoj en la regiono Kohistano kaj la paŝaja lingvo kun 110.000 parolantoj en la provinco Kunaro.
La kalaŝa lingvo (endonimo kalashamon) estas lingvo kiu apartenas al la hindarja lingvara subgrupo de la darda lingvaro, parolata en la distrikto de Chitral en la provinco de Ĥajber-Paŝtulando en Pakistano, de ĉirkaŭ 5 000 personoj.
Masakro de Tlatelolko
En jaro 1968 ankaŭ en Meksiko studenta agitiĝo disvolviĝis, kaj ĝi finiĝis tragike per la buĉado de la 2-a de oktobro 1968 en Meksikurbo.
Instigite de la movadoj, kiuj ondis Eŭropon kaj Usonon, ankaŭ la meksikurbaj studentoj agitiĝis. Estis fakte ankaŭ internaj kialoj: de 1945 ĝis 1968 la kresko de la Malneta Enlanda Produkto estis elstare alta: po 6 % jare, sed dumtempe aĉetpovo de la dungitoj malkreskis. Kaj la reĝimo, kiu estis teorie revoluciema("partio de la institucia revolucio") kaj eĉ burokrata sovetmaniere, estas fakte rekte ligita al la kapitalismaj kaj la usonaj interesoj. La movado estis neperforta, la marksismaj rondoj kaj partioj partoprenis, sed precipe liberecema estis la spirito, kiel diris unu partoprenanto "ni samopiniis kun la junaj francoj, Berlin-anoj kaj usonaj studentoj, ke la plej bona registaro estas tiu, kiu ne ekzistas".
Sed en la politika kulturo de la meksika ŝtato post duonjarcento da sampartirego batalo kontraŭ la ŝtato estis neakceptebla, kaj kiam la studentoj decidis marŝi ĝis antaŭ la fenestroj de la prezidento, regantoj ege serioze taksis la minacon. Cetere okazontis la Olimpiaj ludoj ekde la 12-a de oktobro, kaj la registaro nepre volis prezenti al la venonta monda "puran" landon, kaj nepre ne ke okazu samtempe malordoj.
Multaj duboj, nescio, kaj polemikoj plu estas pri kiel disvolviĝis la okazaĵoj, resume iuj pensas, ke temis pri bedaŭrindaj hazardo kaj fuŝaĵo, aliaj ke temis pri antaŭplanita insido, sed ĉiakaze ŝajnas, ke kiam la studentoj decidis manifestacii sur la fama kaj vasta Placo de la tri kulturoj en Meksikurbo, la aŭtoritatoj pretis fari ion ajn por "frakasi" la movadon. 5000 policanoj kaj soldatoj estis sur la placo kun tankoj kaj militistaj veturiloj, kaj havis eĉ maŝinpafilojn kaj bazukojn. Tio decidigis la studentojn ne okazigi la marŝadson planitan ĉitage. Sed ankaŭ speciala korpuso Olimpia kreita aparte por sekurgii ordon dum la Olimpiaj ludoj, estis kaŝe kun la intenco aresti la studentajn estrojn, kaj ŝajne nekonate de la armeanoj aperis sur la studenta podio pafante per revolveroj. Armeanoj kredante je pafoj de la manifestaciantoj ekpafis. Estis 300 studentoj mortigitaj. Sed la buĉado ne estis pure akcidenta, ĉar oni trovis kadavrojn, kiuj estis mortigitaj per bajonetoj aŭ per pafoj deapudaj, do per intenca furioziĝo. Inter la viktimoj estis ankaŭ infanoj. Poste oni torturis kelarestitajn studentojn, ke ili "konfesu", ke ili havis armilojn, kaj eĉ donis nomojn de politikistoj, kun kiuj ili havis komploton, sed tiuj deklaroj konvinkis neniun.
Post la eventoj, la ununura ano de la reĝimo, kiu malkaŝe protestis, estis la beletristo kaj onta Nobelpremiulo Oktavio Paz: li estis ambasadoro en Nov-Delhio kaj eksiĝis.
Poste forta repremo batis la studentajn gvidantojn kaj kelkaj profesorojn, sekvata post kelkaj jaroj de amnestio. Kaj la junaj protestintoj ofte estis ricevontaj altajn, profitdonajn postenojn, kaj dum la jaroj kvietiĝos kaj reiros en la vicojn de establita ordo, escepte de kelkaj, kiuj iĝis gerilanoj en subŝtato Guerrero, kie ili estos finmortigitaj ĉiuj.
Postsekvoj
la 1-a de julio 2006 tribunalo ediktis arestordonon kontraŭ la tiama ministro pri internaj aferoj Luis Echeverria, sub la kulpigo de genocido, pro la buĉado de studentoj, kiu okazis en 1968.
NGC 3711-2
NGC 3711-2 (alia indiko — MCG -2-29-35) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Naoki Chiba
Naoki Chiba (千葉 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
Flagelo
Flagelo estas longa, de la ĉelsurfaco elstaranta, vosto- aŭ - vipoforma mova organeto ĉe la unuĉelulaj organismoj, kiuj kontraŭ al ciliuloj staras plej ofte nur unuope aŭ dunombre. Ili aperas ĉe prokariotoj kaj ankaŭ ĉe protistoj, ĉe kiuj diferenciĝas nur konstrue. Flagelojn havas ankaŭ certaj ĉeltipoj de eŭkariotoj, ekz. spermatozooj.
Dózsa Szilágyi M.
SZILÁGYI M. Dózsa [sila:dji] estis hungara, rumania hungara romkatolika eklezia verkisto. Li naskiĝis en Győr la 4-an de aŭgusto 1879 kaj mortis en Oradea la 23-an de oktobro 1949.
Kariero
Dózsa Szilágyi M. finis siajn teologiajn kaj medicinajn studojn en Budapeŝto Ĝenevo kaj Londono. Oni konsekris lin pastro en 1902. Li faris cerbobiologiajn esplorojn en la Kliniko Moravcsik kaj en la anatomia instituto. Inter 1903 kaj 1923 li instruis en Oradea, poste li estis en studvojaĝo en Aŭstrio, Germanio, Nederlando kaj Belgio. Hejmenveninte, li estis direktoro de 1925 de Katolika Popolligo. En 1929–30 li faris denove studvojaĝon en Usono, Francio, Germanio kaj Aŭstrio. Inter 1931–33 li estis premontrea ordenestro, de 1937 provinciestro premontrea de Rumanio. Inter 1944–48 li estis direktoro, poste instruisto de Ĉefgimnazio Premontrea.
WGL4
WGL4 (voĉlegu vu-go-lo-kvar, de la angla Windows Glyph List 4, t.e. «Vindoza Signobilda Listo Kvara») estas praktike la plej grava el tiel nomataj «tuteŭropaj» signaroj, entenanta 646 unikodajn signojn, sufiĉajn por la naciaj skriboj de la modernaj lingvoj Eŭropaj (kaj Amerikaj). La signaron WGL4 entenas ĉiuj gravaj modernaj tiparoj, sekve oni rajtas kalkuli, ke ekz-e retpaĝon entenantan nur ties signojn (do, interalie ĉi tiun retpaĝon — krom eble la signoj U+F001 kaj U+F002 el la «privata zono») ĝuste prezentos ĉia moderna foliumilo. Tiusence ne maleblas diri, ke WGL4 estas «la Askio de la 21ª jarcento».
La provizo da signoj
WGL4 entenas, interalie, ĉiujn signojn el
Do, WGL4 kovras Esperanton kaj ĉiujn ties fontajn lingvojn (francan, anglan, germanan, rusan, polan) — kvankam en ilia formo moderna (ekz-e mankas kelkaj arkaikaj literoj ne plu uzataj el la alfabeto rusa kaj la gotikaj ligaturoj germanaj). WGL4 ne konas la ŝemidajn skribojn dedekstrajn (la araban, la hebrean). Ĝi malhavas signojn de la Internacia Fonetika Alfabeto.
Natria antimonato
Natria meta-antimonato, antimonato de natrio estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj antimono, trovata sub du formoj: natria meta-antimonato aŭ NaSbO3 kaj natria orto-antimonato aŭ Na3SbO4, blanka pulvoro, solvebla en akvo, uzata kiel oksidiganto sub alta temperaturo, fajromalakcelaĵo, emajla maldiafanigaĵo, elfinagento por vitraĵoj kaj senkolorigilo por vitro-tuboj kaj vitro-fibroj. Ĝi estas neakordigebla kun oksidigagentoj, fortaj acidoj kaj fortaj bazoj.
Pretzsch (distrikto Burgenland)
Pretzsch estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Meineweh en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 173 loĝantojn.
Cecília Esztergályos
Cecília Esztergályos [estergAjoŝ], hungare Esztergályos Cecília estas hungara aktoro, baletisto. Lia frato estis Károly Esztergályos, ŝia unua edzo estis József Incze.
Cecília Esztergályos naskiĝis la 1943 en Budapeŝto.
Pola Konsilio de Junularaj Organizoj
La Pola Konsilio de Junularaj Organizoj - pole Polska Rada Organizacji Młodzieżowych, mallonge PROM - estas reto de la plej grandaj pollandaj junularaj asocioj. En la centro de sia agado estas la interesoj de infanoj kaj junuloj en Pollando. Kiel Nacia Junulara Konsilio ĝi estis fondita en 2011, registrita en 2012, kaj laŭ la stato de somero 2016 reprezentas 36 polajn junularajn organizojn grupigantajn pli ol 400 000 junulojn en la tuta lando. Inter ili ankaŭ estas Pola Esperanto-Junularo (PEJ, pole Polska Młodzież Esperancka), la koncerna landa sekcio de TEJO.
La membroj de la Konsilio estas kaj la plej grandaj, plej fortaj junularaj organizoj en la lando kaj malgrandaj, lokaj organizoj el diversaj regionoj de Pollando. Granda diverseco inter la membro-organizoj estas grava avantaĝo, kiu donas eblecon atingi per la aktivaĵoj multajn junajn homojn, ankaŭ tiujn kun malmultaj eblecoj.
En la konsilio membras junularaj organizoj en kiuj la junuloj ĝis 35-jaraĝaj estas almenaŭ 2/3 de membraro kaj organizoj kiuj havas sekciojn en kiuj la junuloj ĝis 35-jaraĝaj estas almenaŭ 2/3 de la tuta membraro. La komunumaj junularaj konsilioj havas apartan sekcion ene de la Konsilio.
La laboro de la konsilio estas kunordigata de Estraro elektata rekte fare de delegitoj de la membro-organizoj. Po kvin el la estraranoj estas elektataj de la Unua Ĉambro (organizoj kun pli ol mil membroj reprezentataj en pli ol triono de la polaj regionoj) kaj de la Dua Ĉambro (ĉiuj ceteraj organizoj). La estraro estas subtenata de laŭ la stato de somero 2016 sep laborgrupoj: Laborgrupo pri Junulara Politiko, Laborgrupo pri Strukturita Dialogo, Laborgrupo pri Publikaj Rilatoj kaj Komunikado, Laborgrupo pri Eksterlandaj Aferoj, Laborgrupo pri Dungado, Projekta Grupo pri Ligo de Junaj Voĉdonantoj, Laborgrupo pri Evoluaj Strategioj.
La ĉefaj celoj de la konsilio estas reprezenti junularajn organizojn kaj helpi al junaj homoj en la lando havi voĉon kaj influon je publika politiko kaj socio. PROM kunlaboras kun ĉefaj aktoroj de la junulara kampo en Pollando kaj Eŭropo kiel la Ministerio pri Nacia Edukado, la Nacia Agentejo de Junularo en Agado kaj Erasmus Plus en Pollando, la Ministerio pri Laboro kaj Socia Politiko, la Forumo Junulara Eŭropa, Eurodesk kaj aliaj, estante aktiva parto dum kreado de la junulara politiko en la lando kaj lobiante por niaj prioritatoj, kiel junulara partopreno, junulara informado kaj aliaj.
Interalie, la konsilio PROM kun la urbo Vroclavo estas oficiala subtenanto de la 72-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO, okazanta de la 16-a ĝis la 23-a de julio 2016.
Reckweilerhof
Reckweilerhof estas komunumparto de en la rejnlando-palatinata distrikto Kusel situanta en urbeto Wolfstein. La urboparto situas en la Nordpalatinata montolando ĉ. Tri kilometroj norde de la kerna urbo tuj ĉe la rivero Lauter.
Historio
Reckweilerhof estis menciita unuafoje en la jaro 1220 kiel „Regewilre“. Ĝi apartenis al la monaĥejo Offenbach. Voktoj de la monaĥejo estis en fruaj jaroj la grafoj de la Nahegau, pli poste Kurpfalz kaj ekde 1480 Pfalz-Zweibrücken.
Optimumigo (matematiko)
En matematiko, la termino optimumigo signifas trovi la plej bonan solvon al iu problemo, ĉar ĝi devenas de la latina vorto optimum, kiu signifas plejbonecon. Plejkomune oni celas minimumigi aŭ maksimumigi reelan funkcion per sistema elekto de la valorojn de reelaj aŭ entjeraj variabloj el permesata aro. Tia problemo prezenteblas per la formo
Tia formulaĵo nomiĝas optimumiga problemo aŭ matematika problemo (termino ne rekte rilatanta al komputila programado, sed ankoraŭ uzata, ekzemple por lineara programado - vidu historion pli sube). Multaj real-mondaj kaj teoriaj problemoj modeleblas en tiu ĝenerala kadro.
Tipe, A estas iu subaro de la eŭklida spaco Rn, ofte specifigita per aro de limigoj, egalecoj aŭ neegalaĵoj kiujn la membroj de A devas kontentigi. La eroj de A estas nomitaj fareblaj solvoj. La funkcio f estas nomita objektiva funkcio, aŭ kosta funkcio. Farebla solvaĵo, kiu minimumigas (aŭ maksimumigas, se tio estas la celo) la objektivan funkcion estas nomita optimala solvo.
La domajno A de f estas nomita la serĉo-spaco, dum la eroj de A estas nomitaj kandidataj solvoj aŭ fareblaj solvaĵoj.
Ĝenerale, tie estos kelkaj lokaj minimumoj kaj maksimumoj, kie loka minimumo x* estas difinita kiel punkto tia, ke por iu δ > 0 kaj ĉiuj x tia, ke
la formulo
validas; tio estas por diri, sur iu regiono ĉirkaŭ x* ĉiuj de la funkciaj valoroj estas pli grandaj ol, aŭ egalaj al, la valoro je tiu punkto. Lokaj maksimumoj estas simile difinitaj.
Ĝenerale, estas facile trovi lokajn minimumojn — aldonaj faktoj pri la problemo (ekzemple scio de tio ke la funkcio estas konveksa) estas postulitaj por certiĝi, ke la solvo fundamente estas malloka minimumo.
Notacio (skribmaniero)
Problemoj de optimumigo estas ofte esprimitaj per speciala notacio. Jen kelkaj ekzemploj:
Tio celas la minimuman valoron por la objektiva funkcio x2 + 1, kie x gamas super la reelaj nombroj R. La minimuma valoro en ĉi tiu kazo estas 1, okazanta je x = 0.
Tio celas la (x, y) paro(j)n kiu(j) maksimumigas la valoron de la objektiva funkciox·cos(y), kun la aldonita limigo, ke x kuŝas en la intervalo [−5, 5]. (Denove, la reala maksimuma valoro de la esprimo ne gravas.) En tiu kazo, la solvoj estas la paroj de la formoj (5, 2πk) kaj (−5, (2k + 1)π), kie k gamas super ĉiuj entjeroj.
Teknikoj
Por dufoje-diferencialeblaj funkcioj, nelimigitaj problemoj solveblas per trovado de la punktoj kie la gradiento de la objektiva funkcio estas nulo (tio estas, la stabilaj punktoj) kaj uzado de la matrico de Hessian por klasifiki la tipon de ĉiu punkto. Se la matrico de Hessian estas pozitive difinita matrico, la punkto estas loka minimumo, se negativa difinita, loka maksimumo, kaj se nedefinita ĝi estas ia selo-punkto.
Oni povas trovi la stabilajn punktojn per tio stari ĉe konjekto por stabila punkto, kaj tiam ripeti al ĝi per uzado de la jenaj metodoj. Tamen, la ekzisto de derivativoj ne ĉiam certas kaj multajn metodojn oni elpensis por apartaj situacioj. La bazaj klasoj de metodoj, bazitaj sur la glateco de la objektiva funkcio, estas:
Efektivaj metodoj el inter la ĉi-supraj kategorioj inkluzivas:
Limigitaj problemoj ofte konverteblas en nelimigitajn problemojn per helpo de multiplikantoj de Lagrange.
Jen kelkaj aliaj popularaj metodoj:
Debiano
Debian estas komunumo de disvolvistoj kaj uzantoj kies celo estas krei kaj manteni operaciumon de GNU bazita sur libera programaro antaŭkompilita en simpla formato por multaj maŝinoj kaj por multaj kernoj. Debiano estas la bazo por multaj aliaj distribuaĵoj, inkluzive de Knoppix, Linspire kaj Ubuntu.
Optimumigo (matematiko)
Utiloj
Problemoj en solida dinamiko ofte postulas programadajn teknikojn, ĉar oni povas rigardi solidan dinamikon provanta solvi ordinaran diferencialan ekvacion sur limigo (sternaĵo); la limigoj estas diversajn nelinearajn geometriajn limigojn tiajn, kiaj "ĉi tiuj du punktoj devas ĉiam koincidi", "ĉi tiu surfaco devas ne penetri iun ajn alian", aŭ "ĉi tiu punkto devas ĉiam kuŝi ie sur tiu kurbo". Ankaŭe, la problemo komputi kontaktajn fortojn fareblas per tio solvi linearan komplementecan problemon, kiu ankaŭ rigardeblas kiel (en:"QP") (kvadrata programada problemo).
Debiano
Ĝi estas disvolvata sendepende de la entreprenoj, kreata de la uzantoj mem, do ĝi estas sendependa de komercaj bezonoj. Debiano ne vendas sian programaron, sed permesas ke ĉiu senpage elŝutu ĝin de interreto, tamen permesante pluvendi ĝin.
79360 Sila-Nunam
79360 Sila-Nunam estas granda malhela duopa transneptuna objekto malkovrita la de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, David C. Jewitt, Chad Trujillo kaj Jun Chen elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Avinoj de Placo Majo
La Avinoj de Placo Majo aŭ en hispana Asociación Civil Abuelas de Plaza de Mayo estas organizo por homaj rajtoj argentina kiu havas celon lokigi kaj redoni al ties legitimaj familioj ĉiuj infanoj rabitaj-malaperigitaj fare de la lasta militista diktaturo (1976-1983), krei la kondiĉojn por eviti la faron de tiuj krimoj kontraŭ la homeco kaj atingi la korespondan punon por ĉiuj respondeculoj. La prezidantino estas Estela Barnes de Carlotto kaj ĝi havas sian centran sidejon en Bonaero. Ĝis oktobro de 2012 la Avinoj estis rekuperintaj la originan identecon de 110 nepoj. La asocio estis nomumitaj kvinfoje por la Nobel-premio pri paco: inter la 2008 kaj la 2012. La 14a de septembro de 2011 ili ricevis la Premion Félix Houphouët-Boigny, fare de la Unesco, pro ties laboro por Homaj Rajtoj.
Debiano
Historio
Debiano estis unue anoncita je 16a de Aŭgusto de 1993 de Ian Murdok, tiam studento de Purdue University, Murdok unue nomigis sian sistemon kiel la "Debian Linuksa Eldono". Antaŭe, Softlanding Linuksa Sistemo estis la unua konata provo por kreii linuksan eldonon el pluraj softvaraj pakaĵoj, kaj estis populara elekto inter linuksaj uzantoj je 1994. Estis la videbla malbona zorgado kaj ne solvado de bugs kiu farigis Murdok kreii novan linuksan eldonon.
Harvey Pekar
Harvey Lawrence PEKAR (8a de Oktobro, 1939 – 12a de Julio, 2010) estas usona bildliteraturisto de kontraŭkulturaj bildstrioj, muzika kritikisto, kaj gravuloj de amaskomunikiloj, plej bone konata pro sia membiografia komiksa serio American Splendor. En 2003, la serio inspiris bone akceptitan filman adaptaĵon samnoman.
79360 Sila-Nunam
Nomoj
La ĉefa korpo ricevis la nomon de Sila, la inuita diaĵo de la ĉielo, de la vetero kaj de la forto. La dua korpo ricevis la nomon de Nunam, diaĵino de Tero kaj edzino de Sila. Nunam kreis la terajn bestojn kaj, en iaj tradicioj, la inuitan genton (en aliaj tradicioj, Sila kreis la unuajn homojn el maseka sablo). Sila enblovis vivon en la Inuitojn. La paro estis nomita la.
Debiano
Historio
En la Debiana Manifesto, Murdok vokis por kreado de eldono por esti zorgata per malferma maniero, kiel Linukso kaj GNU. Li kreis la nomon "Debian" per kunigado de unua nomo de lia amatino (nun edzino) Debra kun lia unua nomo.
79360 Sila-Nunam
Duopa sistemo
79360 Sila-Nunam estas duopa transneptuna objekto, kies ambaŭ komponanatoj havas proksimume saman grandon: 249 ± 30 km kaj 236 ± 29 km. La dua komponanto estis malkovrita la de Denise C. Stephens kaj Keith S. Noll uzinte observojn per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita en la.
Debiano
Historio
Komence, Debiano pligrandiĝis malrapide, kaj eldonis unuan 0.9x version je 1994 kaj 1995. La unuaj ne-PK versioj komencis je 1995, kaj la unua 1.x versio de Debiano estis eldonita je 1996. Je 1996 Bruce Perens anstataŭis Ian Murdok kiel projektestro. Samjare kunlaboranto Ean Schuessler sugestis kreadon de sociala kontrakto inter la projekto kaj ĝiaj uzantoj. Perens filtris rezultantan diskuton en Debiana retlisto al la Debiana sociala kontrakto kaj la Debiana liberprograma gvidilo, kaj difinis la fundamentajn sindevigojn por la evoluado de la distribuo.
79360 Sila-Nunam
Duopa sistemo
Tiu satelito havas diametron de 236 ± 29 km, orbitan de 2777 ± 19 km kaj  de 12.51 ± 0.0000217 tagoj t.e. 300,24 horoj: ambaŭ korpoj estas en ligita rotacio. Ĝia orbita klineco estas 103.51° ± 0.39° kaj kun malgranda discentreco: 0.018 ± 0.006.
Optimumigo (matematiko)
Utiloj
Multaj dizajno-problemoj esprimeblas ankaŭ kiel optimumigaj programoj. Tiu apliko estas nomata kiel dizajna optimumigo. Unu ĵusa kaj kreskanta subaro de ĉi tiu kampo estas multfaka dizajna optimumigo, kio, dum ĝi utilas en multaj problemoj, jam aparte estas aplikata al problemoj de aerokosma flugadika inĝenierado.
79360 Sila-Nunam
Duopa sistemo
La orbitaj ecoj de la paro Sila-Nunam permesis kalkuli ties kombinatan mason: 1.08 ± 0.022 x 10¹⁹ kg kaj taksi ties denson: 0,72 ± 0,37 g/cm³, tio, kiu lasas suspekti malkompaktajn korpojn kun internaj kavaĵoj. Ambaŭ korpoj ŝajnas esti suferintaj resurfacadon pro materialoj elĵetitaj de unu sur la alian.
Debiano
Eldonoj
Eldonoj de Debiano dividas en kvin branĉoj:
Historio de eldonoj:
Optimumigo (matematiko)
Utiloj
Ĉefskola ekonomiko ankaŭ grave subtenas sin sur matematika programado. Klientoj kaj firmaoj estas atendataj maksimumigi sian profiton. Ankaŭe, agentojn oni atendas esti risk-evitemaj, per tio volantaj minimumigi kian ajn riskon sperteblan. Ankaŭ prezoj de havaĵoj klarigeblas per uzado de optimumigo, kvankam la subkuŝanta teorio estas pli komplika ol simpla optimigo de utilo aŭ profito. Ankaŭ komerc-teorio uzas optimigadon por klarigi komercajn aranĝojn inter landoj.
Debiano
Aliaj kernoj
La plej fama kerno de Debiano estas Linukso, sed la kompleta listo montras:
Optimumigo (matematiko)
Utiloj
Alia kampo kiu amplekse uzas optimumigajn teknikojn estas operaciesploro.
Historio
La unua optimumiga teĥniko, konata kiel ''plejkruta descendo', datiĝas de Gauss. Historie, la unua termino prezentita estis lineara programado, kiu estis inventita de Georgo Dantzig en la 1940-aj jaroj. La termino programado en ĉi tiu ĉirkaŭteksto ne signifas komputilan programadon,(kvankam komputiloj estas nuntempe amplekse uzataj por solvi matematikajn programojn). Anstataŭe, la termino originas en la uzo de programo far la Usonaj militservoj por nomi proponitan trejnadajn kaj loĝistikajn horarojn, kiuj estis la problemoj, kiujn tiutempe studis Dantzig. (Aldone, pli malfrue, la uzado de la termino "programado" estis evidente utila por ricevadi registaran fonduson, ĉar ĝin oni asociis kun esplorkampoj de alta-teknologio, kiuj estis konsiderataj gravaj.)
Aliaj gravaj matematikistoj en la optimumiga kampo inkluzivas:
Eksteraj ligiloj
Modeligaj lingvoj:
Solviloj:
program-bibliotekoj:
La Frette - Montigny (stacidomo)
La Frette - Montigny (plennome La Frette-sur-Seine - Montigny-lès-Cormeilles) estas franca stacidomo sur linio Paris Saint-Lazare - tra, situanta en  La Frette-sur-Seine, apud Montigny-lès-Cormeilles, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Kantono Dorchester (Suda Karolino)
La kantono Dorchester estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 96 413 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas St. George.
La kantono etendiĝas sur 1 494 km².
Borgercompagnie
Borgercompagnie (groninge: Börkomnij) estas karakteriza torfejkolonia vilaĝo kun ŝoseranda domarvico en la provinco Groningen en Nederlando. La vilaĝo Borgercompagnie situas en du komunumoj: Midden-Groningen kaj Veendam.
Borgercompagnie ekestis en la 17-a jarcento kiam civitanoj el la urbo Groningen fondis tie torfejokolonion. En 1647 oni fosis la kanalon (groninge: daip). La meza parto estis en la 1970-aj jaroj plenŝutita. En 1655 estis la torfeja burgo "Welgelegen" (Bonsituanta) konstruita.
Kantono Dorchester (Suda Karolino)
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 96 413 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 112 858 loĝantoj.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
János Kollár (fizikisto)
János Kollár [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kollár János estis hungara fizikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (2010).
La Frette - Montigny (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.