cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nozologio
En medicino la nozologio estas la fako kiu temas pri la difino kaj klasigo de la diversaj malsanoj kaj patologiaj procezoj laŭ normoj bazitaj sur la karakteroj kaj identigo de la komponantoj kaj funkcioj kiuj difinas ĉiun nozologian enton, nome klinik-semiologie, kiel iu unika, sendependa kaj distingebla de la cetero. Tiel, estas studitaj en kunteksto pli ampleksa, kompareca kaj sistemiga, ene de ĝenerala skemo de la patologio.
NGC 4926
NGC 4926 (aliaj indikoj — UGC 8142, MCG 5-31-103, ZWG 160.103, DRCG 27-49, PGC 44938) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Nozologio
Koncepto
Temas pri sistemigo de la entoj per la sciaro kiun oni havas pri ili, baze sur teoriaj supozoj pri la naturo de la patologiaj procezoj.
Historio
La nozologio aperis en la 18-a jarcento per la klasigo de la animalaj kaj vegetalaj specioj. La unuaj "uszantoj" de la nozologio estis la dermatologoj, sed ties ampleksa uzo estis disvastigita nur en la 19-a jarcento.
Funkciado
La malsanoj estas mensaj kategorioj, ĉiu kun iu partikulara signifo kiu havigas la necesan individuecon por esti komprenita kiel nozologia koncepto. Tia intelekta distingo (kategoriigo) estas realigata laŭ la funkcio de la komponantoj propraj de ĉiu nozologia koncepto, kiuj karakterigas ĝin kiel tia. Konsekvence, la totala informaro, kiu faras ĉiun nozologian koncepton tio kio ĝi estas, parte eliras el la analizo de minimumaj kaj partaj unuoj; el kiuj ĉiu reprezentas aspekton de la totala procezo de la malsano. En kelkaj kazoj, kelkaj aspektoj restas ĉu nekonataj ĉu necertaj, kio malfacilas akuratan priskribon de tiuj nozologiaj konceptoj.
Estas variaj la bazaj aspektoj (komponantoj) konsiderataj ĝenerale por la studado de la diversaj patologiaj procezoj. Ajna el tiuj komponantoj povas esti uzata kiel kriterio taksonomia por ordigi la diversajn nozologiajn konceptojn.
Olivares de Duero
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,3 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 313 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Nozologio
Funkciado
Por nomi malsanon, kiel ĝenerala regulo, oni specifas la parton aŭ organon de la korpo kiu estas tuŝita, sekvite de specifa sufikso kiu indikas la "etiopatogenio" de la sanproblemo (-ito, -ozo, -omo).
Olivares de Duero
Geografio
Ĝi distas 33 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas komunikata kun Valbuena de Duero kaj Billabáñez laŭ la ŝoseo VP-3001. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rivero Doŭro. Plej proksima loĝloko estas trans la rivero Doŭro Quintanilla de Onésimo kaj de tie eblas veturi al Quintanilla de Onésimo kaj Sardón de Duero laŭ la ŝoseo A-11.
Joseph Needham
Noël Joseph Terence Montgomery Needham, CH, FRS, FBA (1900–1995) estis brita biokemiisto plej konata pro verkoj pri la historio de Ĉina scienco. Oni elektis lin fratulo de kaj la Reĝa Societo kaj la Brita Akademio. En Ĉinio li estis konata laŭ lia ĉina nomo Li Yuese (李約瑟; Pinyin: Lǐ Yuēsè).
Olivares de Duero
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado kaj la loĝloko estis fondita en 1352 fare de Petro la 1-a. Dum la regado de la Katolikaj Gereĝoj estis konstruita grava ponto kiu komunikis kun la apuda Quintanilla de Abajo. Tiu ponto estis unu el malmultaj pontoj kiuj komunikas inter ambaŭ bordoj el Peñafiel ĝis Tudela.
Joseph Needham
Frua vivo
Needham estis la sola ido de skota familio en Londono. Lia patro, Joseph Needham, estis kuracisto kaj lia patrino, Alicia Adelaïde Needham, naskita Montgomery (1863–1945), estis komponisto kaj muzika instruisto. Needham studadis ĉe Kembriĝa Universitato, kie li ricevis bakalaŭrecon en 1921, magistrecon en januaro 1925, kaj doktorecon en oktobro 1925. Poste li laboradis en la laboratorio de Frederick Hopkins ĉe Gonville and Caius College, Universitato de Kembriĝo. Liaj specialaĵoj estis embriologio kaj morfogenezo.
Olivares de Duero
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, ĉefe vitejoj, kaj legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Joseph Needham
Lingvoj
Krom la patrinan anglan lingvon, li ankaŭ flue parolis la ĉinan, francan, germanan, grekan, italan, kaj rusan lingvojn. p. 182. Needham havis enorman memorkapablon, kaj sukcesis lerni milojn da ĉinaj signoj.
Kariero
Tri ĉinaj sciencistoj alvenis por labori kun Needham en 1936: Lu Gwei-djen, (魯桂珍; pinyin: Lǔ Guìzhēn) Wang Ying-lai (王應睞), kaj Chen Shi-chang (沈詩章). Lu (1904–91), filino de farmaciisto de Nankino, instruis al Needham la klasikan ĉinan lingvon. Li tiam ekinteresiĝis pri la historio de scienco kaj teknologio en Ĉinio.
La Reĝa Societo en Londono sendis je Needham al Ĉinio kiel estron de la "Sino-British Science Co-operation Office" (Ĉina-Brita Scienca Kunlabora Oficejo) en Ĉongkingo ek de 1942 ĝis 1946. Tiutempe daŭradis la milito inter Ĉinio kaj Japanio, kaj Ĉongkingo estis tiam la ĉefurbo de Ĉinio. Needham kunlaboris kun la historiisto Wang Ling (王玲), kiu subtenis lian kreskantan pasion pri ĉina scienca historio.
En 1945 Needham verkis sian unuan libron pri la historio de ĉina teknologio. Ĝia titolo estis Chinese Science (Ĉina scienco). Li ankaŭ rekontis multajn ĉinajn klerulojn, kaj vojaĝis al lokoj en okcidenta Ĉinio, ekzemple Dunhuang kaj Yunnan. Li vizitis 296 ĉinajn institutojn, universitatojn kaj esplorejojn por eltrovi kion ili faras kaj kiel la britoj povus helpi ilin. Lia oficejo aranĝis liveri milojn de tunoj da diversaj aparatoj, libroj, kemiaĵoj, ktp el Barato. Samtempe li kolektis multajn referencojn kaj dokumentojn, kiuj helpos lin poste.
Post lia reveno al Britio en 1946, oni sendis lin al Parizo, Francio kiel la ĉefon de la naturscienca fako de la establota UNESKO. Li insistis ke scienco estu parto de la mandato de UNESKO. Li eksiĝis post du jaroj pro premo de Usono kiu ne ŝatis lian simpation al komunismo. Li reiris al Kembriĝo en 1948 kaj konvinkis la Presejon de la universitato parte financi la publikigadon de plurvoluma verko Science and Civilisation in China (Scienco kaj Civilizacio en Ĉinio). La resto de la kosto venis de donacoj, kiujn li kaj aliaj varbis en Britio, Ĉinio kaj alilande. Li dediĉis multan energion al la verkado ĝis lia emeritiĝo en 1990 kaj poste. La universitato permesis al li ĉesi lekcii en 1966.
Hejma vivo
Needham geedziĝis en 1924 kun Dorothy Mary (naskita Moyle, 1896–1987). Ĝi estis libera geedzeco. En 1937 li renkontis je, kaj enamiĝis kun, Lu Gwei-djen. Dorothy toleris tion. En 1989 Needham geedziĝis kun Lu Gwei-djen.
Ek de 1982 li suferis pro parkinsona malsano. Li mortis je la aĝo de 94 ĉe lia hejmo en Kembriĝo. En 2008 oni dotis la katedron pri ĉina lingvo en la Universitato de Kembriĝo honore al Needham.
Honoroj
Needham ricevis multajn honorojn. Jen kelkaj. En 1961 la History of Science Society (Societo pri la historio de scienco) donis al li la medalon George Sarton. En 1966 li elektiĝis mastro de la kolegio Gonville kaj Caius. En 1971 oni elektis lin Fratulo de la Brita Akademio. En 1984 Needham fariĝis la kvara ricevinto de la premio J.D. Bernal, de la Society for Social Studies of Science (Societo de sociaj studoj pri scienco). En 1990 la urbo Fukuoka, en Japanio, donis al li premion de Fukuoka pri azia kulturo. Li ricevis multajn honorajn diplomojn de diversaj universitatoj internaciaj, kaj membrecojn kaj fratulecojn de diversaj organizoj kaj akademioj. Ĉinio aljuĝis al li la ordenon de la Brila Stelo de Ĉinio, sed la brita registaro ne permesis al li porti ĝin ĉe oficialaj okazoj. En 1992 Reĝino Elizabeth prezentis al Needham je la Companionship of Honour (kamaradeco honora), tre elita honoro en Britio.
En 1985, Princo Phillip (Filip) de Britio malfermis je la Needham Research Institute (esplora instituto Needham), kiu estas dediĉita studi la sciencan historion de Ĉinio.
Science and Civilisation in China (Scienco kaj Civilizacio en Ĉinio)
En 1954, Needham kun internacia teamo de kunlaborantoj, komencis projekton studi la sciencon kaj civilizacion de antikva Ĉinio. Lia ĉefa kunlaboranto dum la unuaj naŭ jaroj estis historiisto Wang Ling. Lu Gwei-djen ankaŭ multe helpis. Ĉi tiu projekto kaj Cambridge University Press publikigis sinsekvon de volumoj titolitaj Science and Civilisation in China. La projekto daŭras (2008) sub la gvidado de la Needham Research Institute (Esplora instituto Needham), kiun prezidas Christopher Cullen.
La Demando de Needham
Needham konsideris ke Ĉinio kontribuis al la progreso de scienco dum la jarmiloj, multe pli kaj pli aktive, ol ĉiuj aliaj nacioj, kaj multe pli ol aliaj sciis aŭ agnoskis. La tiel nomita Demando de Needham estas: kial Ĉinio, malgraŭ fruaj sukcesoj, ĉesi inventi kaj evoluigi novajn sciencajn kaj teknologiajn aferojn? Needham ŝuldis tion al la influo de Konfuceismo kaj Taoismo sur la rapido de sciencaj malkovroj en Ĉinio, kaj emfazis la difuzisman aliron de ĉina scienco, kompare kun la ŝajne sendependa inventemo en la okcidenta mondoparto.
Kritikoj
Iuj kleruloj kritikis la laboron de Needham pro supozita emo troigi ĉinajn teknologiajn inventojn.
Eble multaj kritikoj rilatas pli al la malkonformemaj politikaj vidpunktoj kaj vivstilo de Needham, lia subteno por la rajtoj de samseksemuloj, lia kredo pri kristana socialismo, subteno por la ĉina komunisma partio kaj ties registaro post 1949, kaj lia ŝajna eraro subteni la pretendojn de la ĉina registaro pri la Koreia Milito. Winchester notis ke pro tiaj aferoj, la Usona registaro malpermesis al Needham viziti Usonon ĝis 1978.
Bibliografio
Verkoj de Joseph Needham
Spiŝa burga monto
Spiŝa burga monto estas travertina monto kaj nacia natura memorindaĵo, sur kiu troviĝas nacia kultura memorindaĵo Spiŝa burgo. Ĝi apartenas en katastra teritorio de municipo Žehra kaj ĝi apartenas sub administrado de Nacia parko Slovaka paradizo.
Gorée
Gorée (Île de Gorée) estas insulo antaŭ la marbordo de Senegalo. Ĝi famiĝis kiel sklavinsulo, la plej granda je la afrika marbordo, kaj estis uzita kiel sklavenŝipejo ĝis abolo de sklaveco en la jaro 1848.
Ekde 1978 la insulo estas parto de la monda kulturheredaĵo sub protekto de Unesko.
Historio
En la jaro 1444 la insulo estis okupita de portugaloj. Kiam Kristoforo Kolumbo forveturis al Ameriko li restis iomete sur Gorée. En 1588 la insulo iĝis nederlanda posedaĵo.
En la jaro 1663 Gorée estis portempe okupita de Anglio, sed en 1677 Francio forprenis ĝin de la nederlandanoj kaj transformis ĝin al plej grava haveno por enŝipigi sklavojn. Dufoje Gorée iĝis angla: inter 1758 kaj 1763 kaj inter 1809 kaj 1815.
Oknodo
Oknodo estas nodo kiu estas farata je la fino de ŝnuro kiel haltiga nodo. Do kun la celo pligrandigi la diametron de la ŝnuro. Ekzemple por preventi ke la ŝkoto forglitas el pulio. Duobla oknodo kreas maŝon, aǔ en la mezo de ŝnuro aǔ ĉe la fino; ĉi-laste oni povas uzi ĝin por sekurigi grimpzonon por grimpado.
Gorée
Historio
El la 18-a kaj 19-a jarcentoj restas multaj belaj kolonikonstruaĵoj.
Listo de islandaj ministroj pri sociaj aferoj
Jen listo de islandaj ministroj pri sociaj aferoj. La sekvantaj estis ministroj pri sociaj aferoj en registaroj en Islando:
Gorée
Historio
Dum la jaroj 1776 ĝis 1778 estis konstruita la sklavejo (Maison des Esclaves, domo de la sklavoj).
La malsaniga febrodonema klimato de Gorée mortigis multajn eŭropanojn.
Fine de la 19-a jarcento oni priskribis la urbon Gorée sur la samnoma insulo kiel bone konstruita. Tiam ekzistis malnova de angloj konstruita fortikaĵo kun 200 francaj soldatoj, grandaj varejoj kaj 2.956 loĝantoj (en 1879), el kiuj 750 estis mulatoj kaj 50 blankuloj.
Dum la 20-a jarcento la insulo evoluiiĝis al turistocelo. Ankaŭ posteuloj de sklavoj komencis viziti al insulon por esplori sian devenon. Gorée estis deklarita monda kulturheredaĵo en la jaro 1978.
Vidindaĵoj
La tuta insulo estas muzeo kaj montras la pasintecon de sklaveco. Antaŭ la vojaĝo oni konsultu la malfermhoraron de la insulaj muzeoj, ĉar ili ne estas malfermitaj ĉiutage.
Ekonomio
Fiŝkaptado estas tradicia okupo.
Madrigala komedio
Madrigala komedio estas termino por speco de distra muziko el la malfrua 16-a jarcento en Italio, en kiu grupoj de kunrilataj, ĝenerale akapelaj madrigaloj estis kantataj sinsekve, ĝenerale rakontantaj historion, kaj iafoje havantaj malstriktan draman disvolviĝon. Ĝi estas grava antaŭaĵo de opero. La termino devenas de la 20-a jarcento (Alfred Einstein).
La unua kolektaĵo de madrigaloj, kantataj kiel aro kaj rakontantaj kompreneblan (kaj treege komikan) historion, estis Il cicalamento delle donne al bucato ("La klaĉado de la virinoj en la vestlavejo"), de Alessandro Striggio, kiun ĉi tiu verkis en 1567. Pli malfruaj madrigalaj komedioj estis iafoje dividitaj en aktojn, inkluzive antaŭparolon, kaj kvankam ne temis pri "rolado" en la senco de opero, oni ilin prezentis podie kun detale pentritaj fonoj (ekz., ankoraŭ ekzistas pritranĉaĵo montranta la antaŭparolon de L'Amfiparnaso de Orazio Vecchi (1597): kantisto evidente surportas kostumon en la fono de urba strato). La direkto de Vecchi en la partituro, tamen, estas ke la kantistoj ne rolu, sed ke la aŭskultantaro enmetu la agadon interne. Li parolas al la aŭskultantaro en la antaŭparolo de la verko: "La spektaklo, pri kiu mi parolas, estu vidata en via menso; ĝi envenas ne tra viaj okuloj, sed tra viaj oreloj: anstataŭ rigardi, aŭskultu, kaj silentu."
Stacio Shigasato
Stacio Shigasato (japane: 滋賀里駅 [Ŝigasato-eki], angle: Shigasato Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto.
Madrigala komedio
Ĉefaj komponistoj de madrigala komedio inkluzivis Alessandro STRIGGIO, Adriano Banchieri, Giovanni Croce, kaj Orazio VECCHI.
Fontoj kaj pliaj legindaĵoj
Angle:
Sámuel Pataki (1694-1766)
Sámuel PATAKI, sárospataki hungara kuracisto. Li naskiĝis en Torockószentgyörgy la 1-an de januaro 1694 kaj mortis en Koloĵvaro la 8-an de oktobro 1766. Li estis la patro de Sámuel Pataki.
Kariero
Sámuel Pataki studis en reformita altlernejo de Koloĵvaro, poste ses jarojn li estis hejma instruisto de la filo de grafo Pál Teleki. De 1720 li studis en Franeker, poste en Utrecht, en Lejdeno kaj Halle. Li alvenis hejmen en 1726 kaj estis kuracisto en Kendilóna, poste de 1728 en Deĵo, de 1738 en Koloĵvaro. Li helpis la malriĉulojn per senpagaj kuraciloj.
Sungai Petani
Sungai Petani, ĉine 双溪大年, tamile சுங்கை பட்டாணி estas universitata urbego en Malajzio, en subŝtato Kedaho. Mallongigo de la urbego estas SP.
Historio
Sungai Petani ankoraŭ estis malgranda urbo en la 1960-aj jaroj, poste paŝo post paŝo evoluoj okazis. Ekde la 1990-aj jaroj japana kaj aliaj internaciaj firmaoj investis en la pezan industrion. Sungai Petani ricevis municipan statuson en 2008.
Ekonomio
Sungai Petani havas vastan skalon pri industrio (semikonduktaĵoj, televidoj, tuboj, tekstiloj, lignaĵoj). Gravas ankaŭ la komercado.
Castrillo-Tejeriego
Castrillo-Tejeriego [kasTRIljo-teĥeRJEgo] estas municipo en la oriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Páramos del Esgueva en la nordoriento de la provinco.
Sungai Petani
Trafiko
La fervoja linio de Singapuro al Tajlando kondukas rekte tra Sungai Petani. La plej proksima flughaveno funkcias en Alor Setar. Ĉefvojo laŭ tuŝas Sungai Petani, krome kuras alia ĉefvojo al interno de la lando. Estas ankaŭ mara trafiko. Interne aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Castrillo-Tejeriego
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 35,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 162 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 35 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Piña de Esgueva, Esguevillas de Esgueva kaj Villafuerte. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Glaruso (komunumo)
Enkonduko
Glaruso (Glarus [glarus], Glaris [glaris], Glarona [glarona]) estas la ĉefkomunumo de la samnoma Kantono Glaruso. La komunumo havis 5840 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006. Post la realiĝo de la komunuma reformo je la 1-a de januaro 2011 Glaruso havas 12166 loĝantojn laŭ la ciferoj de la 31-a de decembro 2009.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Glaruso limas en nordo kaj nordoriento al Glaruso Nordo, en sudo al Glaruso Sudo, en okcidento al Muotathal (SZ), kaj en nordokcidento al Innerthal (SZ).
Historio
Unua mencio de Glaruso datiĝas de la 8-a jarcentoj el biografio de la sanktuloj Felikso kaj Regula. Ĝis la 14-a jarcento granda parto de la glarusa kamparo apartenis al la monaĥejo Säckingen. 1387 okazis en Glaruso la 1-a landkomunumo, institucio kiu postvivas ĝis hodiaŭ kaj kiu posedas la leĝodonan povon. Temas pri kunveno de la civitanoj de la tuta kantono, kiuj tie en publika debato decidas pri la sorto de la kantono. Tio estas la plej ekstrema formo de baza demokratio. Krom Glaruso hodiaŭ en Svislando nur ankoraŭ la du dunonkantonoj de Apencelo konas ĉi-tiun ŝtatorganizformon.
Kadre de la glarusa komunumreformo kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Ennenda, Netstal kaj Riedern estis integrita al la komunumo Glaruso, kiu per tiu kuniĝo atingas urban grandecon.
Ekonomio
Iam en Glaruso gravis la tekstilindustrio, kiu intertempe estis anstataŭigita per la lignoindustrio kaj plastikindustrio. Plej gravas hodiaŭ tamen la servoperado kaj ankaŭ ne forgesinda la turismo.
Grebenroth
Grebenroth estas vilaĝo en la distrikto Rheingau-Taunus en la germana federacia lando Heslando, kiu apartenas al la komunumo Heidenrod.
Geografio
Grebenroth situas en la okcidenta Hintertaunus, laŭlonge de la rojo Bärbach, norde la monaĥejo Gronau. Ĉe la suda elirejo en la direkto Egenroth troviĝas acida puto. Okcidente troviĝas Martenroth.
Historio
Grebenroth estis dokumente menciita en la jaro 1250 kiel Grevenrod.
Distrikto Riesa-Großenhain
La distrikto Riesa-Großenhain (germane: Landkreis) estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio. La distrikto ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kun la iama distrikto Meißen kunfandiĝis al nova distrikto Meißen.
La urbo Großenhain estis la administra centro de la distrikto Riesa-Großenhain. Sur ties areo de 820,51 km² fine de la jaro 2007 loĝis 111 075 homoj; do meznombre 135 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro estas 238, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo la Distrikto Riesa-Großenhain estas signita per 16. Najbaraj distriktoj estis oriente Kamenz, sude Meißen, okcidente Döbeln kaj Torgau-Oschatz kaj en la nordo la brandenburgiaj distriktoj Elbe-Elster kaj Oberspreewald-Lausitz.
Monti
Monti en la itala lingvo signifas montoj.
Papilinodo
La papilinodo estas nodo kiu povas esti uzata por fari neŝoveblan banton en la mezo de ŝnuro. Ĝi antaŭ ĉio estas uzata en la grimpsporto. La nodo povas esti tirstreĉata en ĉiuj direktoj sen perdi sian formon.
Yohei Fukumoto
Yohei Fukumoto (福元 洋平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Gamba Osaka, JEF United Chiba, Tokushima Vortis kaj Renofa Yamaguchi FC.
20534 Bozeman
20534 Bozeman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Melissa Bozeman, mentorino en 2004 de unu finalist(in)o de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC). Ŝi estis instruistino ĉe la Ft. Clarke Middle School de Gainesville (Florido, Usono).
Christian Wolff (filozofo)
Christian Freiherr von WOLFF, denaske Christian WOLFF (dum sia epoko ankaŭ foje francigite nomita „Chrétien Wolf“) (naskiĝis la 24-an de januaro 1679 en la tiam germana urbo Breslaŭo (la nuna Wrocław), mortis la 9-an de aprilo 1754 en Halle) estis signifa germana universala klerulo, juristo kaj matematikisto.Kune kun Gottfried Wilhelm Leibniz kaj Immanuel Kant, li estas unu el la plej signifaj germanlingvaj filozofoj. La germanlingva filozofio dankas al li sian bazan terminaron, multaj de li difinitaj vortoj kiel „Bedeutung“ (signifo), „Aufmerksamkeit“ (atento) aŭ „an sich“ (en si mem) pli poste transpreniĝis al la ĉiutage germana lingvouzo. Christian Wolff krome dum la unua duono de la 18-a jarcento havis esencan influon pri la leĝofarado en la ekspansiema reĝlando Prusio.
Noktoj kaj tagoj
Noktoj kaj tagoj povas esti:
Christian Wolff (filozofo)
Vivo
Li elmigris al Hesio, kie li ĝis la jaro 1740 estis tre sukcesa profesoro de la universitato de Marburg. Unu el liaj studentoj estis la ruso Miĥail Lomonosov, kies nomon nuntempe honorige portas la Lomonosov-Universitato en Moskvo. La carino Katarina la Granda de Rusio nomumis Christian Wolff membro de la Sankt-Peterburga Akademio de Sciencoj, kaj krome li iĝis membro de la Académie des sciences en Parizo. La reĝo Frederiko la 2-a dum la jaro 1740 revokis lin al Halle: Dum 1743 li iĝis kanceliero de la tiea universitato, kaj du jarojn poste de la bavara duko kaj princoelektisto Maksimiliano la 3-a Jozefo estis nobeligita. Christian Wolff mortis la 9-an de aprilo 1754 en Halle.
Verkaro
La verkaro de Christian Wolff kreis la unuan filozofian skolon en Germanlingvio. „Wolff-anoj“, do adeptoj de la filozofo, ekzistis en preskaŭ ĉiuj universitatoj de la Sankta Romia Imperio. La influo de li kaj liaj ideanoj pri la universitata instruo kaj scienca esploro dominis dum pluraj jardekoj. Ankaŭ ekster la rondoj de sciencistoj li havis adeptojn. Germanlingvaj nobeloj same estis inter liaj ideanoj kiel protestantaj fuĝintoj el Francio, kiel Jean Henri Samuel Formey kaj Jean Deschamps.
La filozofio de Christian Wolff estas sistema formo de la raciismo, kiu ĉerpas siajn fontojn interalie el la verkaroj de Gottfried Wilhelm Leibniz, René Descartes, Tomaso de Akvino kaj Francisco Suarez. Dum multaj jaroj oni atribuis al Christian Wolff la meriton sistemigi la filozofion de Gottfried Wilhelm Leibniz, kvankam ekzistis malsamaj opinioj inter la du filozofoj pri iuj terminoj.
Rúbaň
Rúbaň, hungare Fűr estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. La slovaka historia nomo estis Fyr.
Situo
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Nové Zámky troviĝas 25 km-ojn for.
Historio
En la 8-a jarcento vivis tie avaroj kaj slavoj, poste alvenis hungaroj, kiuj fondis reĝlandon en 1000. La unua mencio devenis el 1268 en formo Fyur. La kampoj apartenis plej ofte al fortikaĵoj. En la 15-a jarcento husanoj ofte atakis la vilaĝon, poste la turkoj en 1552. Ĝi senhomiĝis en 1669, poste slovakoj refondis la komunumon. Ĥolero en 1831, pesto en 1855 okazis. En 1910 loĝis tie 1101 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 la komunumo apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto de Udvard, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 ĝi aliĝis al Hungario. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 964 da homoj, (822 hungaroj, 127 slovakoj).
Famuloj
En la vilaĝo naskiĝis hungara inĝeniero József Pápay
5840 Raybrown
5840 Raybrown estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).
Ĝi esta unu el la maloftaj L-tipaj asteroidoj, antaue klasifikataj kun la S-tipaj. Ili apektas ruĝaj en la videbla spektro kaj montras "ebenan" infraruĝan spektron.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona ĵaz-muzikisto Ray Brown (1926–2002, de vera nomo: Raymond Matthews Brown).
1096 Reunerta
1096 Reunerta estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Harry Edwin Wood, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la inĝenieron Theodore Reunert, meceno por la Observatorio de la Unio kaj amiko de la malkovrinto.
Carbonia
Carbonia - jen itale, sarde preskaŭ same Carbònia - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Gonnesa, Iglesias, Narcao, Perdaxius, Portoscuso, San Giovanni Suergiu kaj Tratalias.
La komunumo inter 2005 kaj 2015 apartenis al tiam malfondita provinco Carbonia-Iglesias kaj post tio de januaro 2016 ĝis aprilo 2021 apartenis al la provinco Sud-Sardio. Tiam tamen la malnova provinco restiĝis, nur ricevis la novan nomon provinco Sulcis Iglesiente. Tiu provinco kovras kompare malgrandan teritorion en la sudokcidenta angulo de la insulo Sardio.
András Vernes
András VERNES [verneŝ] rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Colțești la 8-an de aŭgusto 1924.
Kariero
András Vernes diplomitiĝis en Arta Altlernejo de Kluĵo. Li estis grafikredaktoro de revuo Dolgozó Nő.
Intermedio
La intermedio en itala renesanca muziko estas speco de muziko, kiu estis ludata inter aktoj de teatraĵo. Ĝi estis unu el la gravaj antaŭaĵoj de opero (du aliaj estis monodio kaj madrigala komedio).
Pola-rusa milito 1609-1618
Pola-rusa milito 1609-1618 (moskva milito) – kunpuŝiĝo inter la Respubliko de Ambaŭ Nacioj kaj la Rusa carlando en la jaroj 1609-1618. Caro Bazilo la 4-a Ŝujskij timanta laŭvican polan intervenon en aferoj de Rusio interkonsentis la 28-an de februaro 1609 en Viborg aliancon kun Svedio kontraŭ Pollando. Laŭ ĝi Karolo la 9-a devus redoni al Rusio fortikaĵojn en Inflantoj, rekonkeritaj dum la pola-sveda milito 1600-1611. Svedaj korpusoj de Edvard Horn kaj Jacob Pontusson de la Gardie kunligiĝis kun la rusa soldataro. Aprile al Velikij Novgorod alvenis 15000 svedajn soldatojn kaj solduloj de Francio, Skotlando, Germanio kaj Anglio. Skopin-Szujskij fronte de la 27-mila grupiĝo de sveda-rusa armeo ekprovis forigi polan sieĝon de Moskvo. La 23-an de julio 1609 venkis armeon de Aleksander Zborowski apud Tver. Li tamen estis devigita pro ribelo de fremdlandaj solduloj, kiuj ne ricevis soldatan salajron, rezigni pri atako kontrŭ poloj sieĝantaj Moskvon. Responde al tio Sigismondo la 3-a Vasa militiris al Smolensk kaj eksieĝis ĝin septembre 1609. Tiamaniere komenciĝis regula pola-rusa milito.
Tamen permanentaj atakoj de la opozicio kaj invado de la pola-litova armeo devigis la ĉefajn bojarojn akcepti proponon de pola reĝo Sigismondo la 3-a Vasa (pole Zygmunt III Wasa) kaj detronigi rusian caron Bazilon la 4-a Ŝujskij. Tiam necesis iel ajn savi la landon, por ĝin oni ne dronigu en sango.
Julie de 1610 Bazilo la 4-a Ŝujskij (Rusio) estis arestita kaj perforte abdikis.
Septembre lin kaj liajn du fratojn oni transdonis al reprezentantoj de Pollando-Litovio, kiuj veturigis ilin kiel malliberuloj al Pollando. En Varsovio kun Bazilo la 4-a, eksa caro de Rusio, konversaciis pola reĝo Sigismondo la 3-a Vasa, por la ioma tempo en la mallibereja ĉambro de la fortreso Malborko (pole Malbork) kiu poste ekzilis ilin en la fortreson de Gostinino (pole Gostynin). Tion nomigis poloj Omaĝo de caro al pola reĝo. Bazilo la 4-a mortis en ĝi la 12-an de septembro 1612. Post kelkaj tagoj tie mortis lia frato Demetrio. Alia frato Ivano poste revenis Rusion.
.uk
.uk estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Britio.
Tatsuro Noda
Tatsuro Noda (野田 達郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Settimia Caccini
Settimia CACCINI, (1591 - 1638), estis itala kantistino kaj komponistino de la unua duono de la 17-a jarcento en Italio, kiu famiĝis pro siaj teknikaj kaj artaj kapabloj. Ŝi estis unu el la unuaj virinoj kiu havis sukcesan karieron en muziko. La pluvivaj verkoj de Settimia karakterizas la solistajn ariojn de ŝia epoko.
Vivo
Kiel ofte okazis en profesiaj muzikistoj de la frua moderna epoko, Settimia Caccini naskiĝis en muzikista familio kaj ricevis sian komencan instruadon pri kantado kaj komponado de sia patro, la fama kantisto, komponisto kaj pioniro de monodia muziko, Giulio Caccini.
Kiam Settimia naskiĝis, ŝia patro estis dungita de la familio Medici en Florenco. Liaj du filinoj kreskis vivante tre similajn vivojn: kune lernante muzikon, kantadon, kaj komponadon kaj kune ludante antaŭ publiko ĉe la teatro Medici. Krom ludi ĉiujn siatempajn ĝenrojn, ili formis la ensemblon Il Concerto Caccini, kiu adoptis la stilon de la Koncertoj de Virinoj, famega stilo kiu postulis altan virtuozecon de la kantistinoj.
Settimia estis tre estimata kaj plej konata de siaj samtempuloj pro siaj teknikaj kaj esprimaj kapabloj en la interpretado de arioj de aliaj komponistoj kaj pro la ĉefrolado en operoj. Ŝi famiĝis kiel solisto en Mantuo, kiam en la aĝo de 17 jaroj, ŝi kantis la rolon de Venuso, en la opero L'Arianna de Monteverdi.
Settimia estis plejparte preteratentita de la akademia literaturo, supozeble ĉar, male al sia fratino Francesca Caccini, ŝi ne publikigis iujn ajn komponaĵon dum sia vivo. La muzika agado de plej multaj muzikistinoj dum ĉi tiu tempo plejparte limiĝis al la prezentado aŭ komponado de verkoj por ilia propra uzo. Fakte la decido de Francesca publikigi sian muzikon estis tute nekutima.
Settimia Caccini komencis komponi muzikon ekde sia frua aĝo. En 1611 ŝi komponis sian propran pecon por la venecia karnavalo Mascherate delle Ninfe della Senna. Nur ok pecoj atribuitaj al ŝi postvivis, tri el ili aperis anonime aŭ pseŭdonime.
La konservitaj verkoj de Settimia estas pecoj por ununura voĉo kaj kontinuo, kun esprimaj melodioj sur tekstoj pri amaj temoj. Ili ĉiuj estas strofaj arioj, muzika formo kiu estis defendita de ŝia patro en lia unua solista kantaro ‘La Nova Muziko’ (1602). Kvankam la pecoj estas malabunde ornamitaj, eblas ke ŝi plibeligis ĉiun verson en la interpretado, konforme al la stilo priskribita de Giulio Caccini en lia verko. Tiel SG Cusick opinias, ke la komponaĵoj de Settimia diferencas de tiuj de ŝia fratino Francesca, ĉar ili postulas kapablon legi la rapidajn notojn de la sinsekva movado de la basoj, laŭ la ornamaj reguloj establitaj de ŝia patro.
Pauĵetka
Pauĵetka estas rivero en la sudo de la duoninsulo Kamĉatka. Ĝia longo estas 24 km, la akvokolekta areo 148 km². Ĝi fluas malsupren laŭ la deklivoj de la vulkano Kambalni. La rivero fluas en la riveron Ozjornaja.
Settimia Caccini
Vivo
Kvankam Settimia Caccini estis altgrade aprezata kiel sukcesa, kaj virtuoza interpretisto, la fakto ke ŝi kaj ŝia edzo profesie laboris kune kaj havis la saman patronon, kaŭzis la mankon de ŝia videbleco kiel komponistino.
Pauĵetka
Al Pauĵetka alfluas multaj riveretoj, la plej granda estas la Glacia rojo.
Ĉe la rivero staras la samnoma vilaĝo, en kiu funkcias Pauĵetskaja geoterma centralo.
Zoltán Breyer
Zoltán Breyer [brejer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Breyer Zoltán estis hungara voĉoaktoro, aktoro.
Zoltán Breyer naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Breyer maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1982, sed dum la bazlernejaj jaroj (en aĝo 13) li jam estis voĉoaktoro. Inter 1982-1984 li studis en aktora studio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Lia ĉefinstruisto estis Sándor Bodnár. Li komencis sian aktoran karieron en la armea teatra trupo, sed post 2 jaroj li eliĝis kaj estis sendependa. En 1988 li akiris pedagogian diplomon en altlernejo. Inter 2001-2008 li ofte ludis en Teatro József Attila, ankaŭ li havis filmajn rolojn, tamen lia plej granda laboro estis la voĉaktorado almenaŭ en 200 filmoj. Li estis malsanema, spite tion li mortis neatendite.
2839 Annette
2839 Annette estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Clyde Tombaugh elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita "Annette", antaŭnomon de la filino de la malkovrinto.
Sardoá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Guanhães. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Luca Desiata
Luca DESIATA estas la fondinto de Semajno de enigmoj, la monata gazeto de enigmoj esperante.
Luca Desiata estas ankaŭ ĉefredaktoro de Hebdomada Aenigmatum (la unua gazeto de enigmoj latine) kaj de Onomata Kechiasmena (la unua gazeto de enigmoj grekantikve).
Distrikto Bautzen (1994-2008)
La distrikto Bautzen (1994-2008) (germane: Landkreis) estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio. La distrikto ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kn la iama distrikto Kamenz kaj la antaŭa eksterdistrikta urbo Hoyerswerda kunfandiĝis al nova distrikto Bautzen. La urbo Bautzen estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 955,47 km² loĝis 150.593 homoj; do meznombre 159 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro estas 238, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo la distrikto Bautzen (1994-2008) estas signita per 3. Najbaraj distriktoj estis norde Kamenz, oriente Niederschlesischer Oberlausitzkreis, sudoriente Löbau-Zittau kaj en la sudo najbaris Sächsische Schweiz kaj Ĉeĥio. La distrikto estis membro de la Eŭropa regiono Niso.
Hobro
Hobro estas loko en Danio kie loĝis Christian Ringstrup EGE. En ĝi estas Esperanto-Klubo ekde 1932. Estas gastiganto de Pasporta Servo tie. La loko ekde la administra reformo de 2007 apartenas al la komunumo Mariagerfjord kaj al la regiono Norda Jutlando.
Ritidomo
La ritidomo esas la plej ekstera tavolo de la plej granda parto de la arboj. Ĝi estiĝas el la korko kaj la mortaj partoj de la basto. La ritidomo protektas la subajn tavplojn de la trunko kontraŭ fizikaj influoj, ekzemple temperaturo, pluvo, vento, fajro kaj mekanikaj influoj. Ĝi protektas kontraŭ damaĝbestoj kaj infektoj.
Newington Butts
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Southwark de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas sude de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City - inter ili estas la rivero Tamizo. Newington Butts donas sian nomon al segmento de la ŝoseo A3, kiu estas sudokcidente el la ŝosekruciĝo de la najbara kvartalo Elefanto kaj Kastelo. La ŝoseo pluas ĉe Kennington Park Road, kiu kondukas al Kennington; dekstra forkovojo estas Kennington Lane, kiu kondukas al Ponto Vauxhall.
Ritidomo
La primara epitelia histo
Komence la epidermo estas la ekstera histo de la juna ŝoso. Ĉar la epidermo estas daŭra histo, do la ĉeloj ne plu kapablas multobliĝi, ĝi disŝiriĝas pro la sekundara dikkreskado kaj la planto devas formi sekundaran eksteran histon, la peridermo.
La sekundara ekstera histo
Por anstataŭi la ne plu funkcianta epidermo, la planto reembriigias unue peridermaj ĉeloj. Ili fariĝas denove meristemaj ĉeloj kaj povas dividiĝi. Tiu sekundara, malmulttavola histo nomiĝas felogeno. Ĝi formas internen la felodermon kaj eksteren korkon (felemo). Ĉe kelkaj arboj la primara peridermo restas intakta longe aŭ eĉ dum la tuta vivo de la arbo. Tiaj arboj ofte havas lenticelojn por aerumi. Ezemploj de tiuj arboj kunsekundara eksterna histotavoloj estas fago kaj karpreno.
Vundiĝoj de la arboŝelo kunkreskas dum la tempo kaj estas videblaj anksaŭ post jardekoj, msale al arboj kun peridomo.
La terciara ekstera histo – la peridomo
Ĉe multaj arboj la felogeno ne povas samrapide kreski ol la dikiĝo de la arbo (sekundara dikkresko). Ĝi denove disŝiriĝas La nova disŝiro kaŭzas kreskon de nova peridermo. (interna peridermo). La nun fortranĉitaj partoj de la basto mortas kaj formas kune la ritidomon, kiu pro la unuflanka dividaktiveco de la felgeno, kontinue kreskas.
Tri tipoj de ritidomo
Ekzistas tri tipoj de ritidomo ĉe arboj.
Krome ekzistas tri tipoj de arboj kun surfaca peridermo (ekstera tavolo estas korko):
Biskupice (distrikto Chrudim)
Municipo Biskupice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, 2 km sude de urbo Ronov nad Doubravou. Vivas ĉi tie.
NGC 4926A
NGC 4926A (aliaj indikoj — MCG 5-31-107, ZWG 160.106, IRAS12596+2755, DRCG 27-47, KUG 1259+279, PGC 44968) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Andrup
Andrup estas loko en Danio, proksima al Hobro, kie estas Esperanto-Klubo ekde 1932 fondita de Christian Ringstrup EGE. La loko ekde la administra reformo de 2007 apartenas al la komunumo Mariagerfjord kaj al la regiono Norda Jutlando.
NGC 4926A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Preĝejo Sankta Triunuo (Szolnok)
La Franciskana preĝejo Sankta Triunuo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Szolnok, en la urbocentro.
Historio
En tiu loko unue kapelo konstruiĝis por franciskanoj en 1718. Ĝi pligrandiĝis inter 1723–1729 kaj en 1736 jam oni faris fundamenton de la navo. Inter 1724-1757 baroka preĝejo kune kun monaĥejo konstruiĝis. Elvideja parto de la turo pretiĝis en 1835. La nuna formo estas videbla ekde la 19-a jarcento. Fine de la 20-a jarcento la plena preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La fasado estas simetria, malsupre meze funkcias la ornama enirejo. Laŭ kutimo de la franciskanoj la turo situas ĉe la sanktejo. La preĝejo havas 6 flankokapelojn kaj 11 altarojn. La predikejo estas baroka kaj ornamriĉa. La freskoj estis pentritaj en 1819. Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.
Parto de maŝino
Inĝenierarto - Tekniko - Maŝino - Industrio
Parto de maŝino estas malgranda, fermita tuto. Ĝia tasko estas malsimila al taskoj de ceteraj partoj. Pro tio ankaŭ ĝia funkcio estas diferenca (alia). Ĉiu parto de maŝino dividiĝas je malgrandaj detaloj, nomataj elementoj. Ekzemple kluĉilo estas parto de maŝino, ŝraŭbo estas elemento de la kluĉilo. El la elementoj, la plej simplaj, plej esencaj konstruktaj detaloj, konsistas grupoj - agregatoj de elementoj, do la partoj de maŝinoj.
Granda nombro de elementoj havas saman celon, ekzemple kunpremi. Ekonomio de konstruado kaj produktado postulas, ke la elementoj estu unuecaj per formo, dimensio kaj materialo. Tiajn elementojn oni normigas. Tutŝtataj normoj validas laŭleĝe, internaciaj normoj validas laŭ kontraktoj.
Normigado kaj tipigado. Grandan nombron de maŝinelementoj oni uzadas ĉe diversaj maŝinoj en sama formo. Estus neekonomie, se la konstruktisto tiujn elementojn ĉiam denove projektus (desegnus) kaj rekalkulus. Krom tio oni postulas, ke la elementoj estu facile ŝanĝeblaj. Pro tio kiel eble plej grandan nombron de ripetiĝantaj elementoj oni normigas per formo, nombro, grandeco (dimensie) eventuale per materialo kaj prilaboro.
Por unuopaj ofte uzataj elementoj oni ellaboris normojn, enhavantajn formon de produkto, ĝiajn dimensiojn, eventuale ankaŭ materialon kaj aliajn gravajn indikojn. Normoj laŭ sfero de valideco povas esti uzinaj, entreprenaj, fakaj aŭ sekciaj kaj ŝtataj. En internacia skalo oni daŭre klopodas unuigi la normojn de unuopaj ŝtatoj. Produktoj havas ne nur diversajn dimensiojn, sed ankaŭ diversan manieron de produktado kaj ekipo. Laŭ diversa produktmaniero ili grupiĝas en kelkaj bazaj tipoj. Krom tipaj produktoj en normigitaj dimensioj oni nur escepte produktas speciale menditajn produktojn. Ili estas kompreneble pli multekostaj.
Klasado de maŝinelementoj kaj partoj de maŝinoj laŭ funkcio: A.	kunigaj elementoj B.	elementoj por transmisio de rotacia movo C.	tubaro (tubaj kondukiloj) D.	likimuniĝado de elementoj E.	meĥanismoj F.     Procesaŭtomacio
Gosaŭo ZH
Pri la komunumo
Gosaŭo (germane Gossau) estas komunumo en la distrikto Hinwil, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 9178 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Gosaŭo konsistas el la municipoj Bertschikon, Grüt, Ottikon kaj Herschmettlen kaj al ĝi apartenas pliaj setlejoj kiel Hellberg kaj Brüschweid.
Geografio
Gosaŭo situas en la Zurika Oberlando en iam marĉa ebenaĵo de la inter la montoĉeno de Pfannenstil kaj Bachtel. La kamparo de Gosaŭo estas markita de drumlinoj, tio estas grundmorenaj montetoj, kiujn formis la glaĉeroj de la lasta malvarmepoko antaŭ proksimume dekmil jaroj.
Najbaraj komunumoj
La komunjumo Gosaŭo limas okcidente al Egg kaj Mönchaltorf en la distrikto Uster, norde al Wetzikon kaj Hinwil, oriente al Bubikon kaj sude al Grüningen.
Trafiko
Inter 1909 kaj 1950 Gosaŭo disponis pri regiona tramlinio, la tiel nomita Wetzikon-Meilen-Fervojo, kiu konektis Meilen kun Wetzikon. En la jaro 1950, tiu tramlinio estis anstataŭigita per busolinio, kiu ankoraŭ hodiaŭ konektas la komunumon kun la reto de la Zurika Trafik-Unio. La komunumo disponas ankaŭ pri propra konekto al la Zurika Oberlandaŭtovojo A53.
Historio
La diversaj setlejoj kaj municipoj sur la teritorio de la komunumo Gosaŭo estas alemanaj fondaĵoj al la 7-a kaj 8-a jarcento. En la 8-a jarcento iu Beata Landolt posedis multajn bienojn en Gosaŭo, kiujn ŝi vendis kaj donacis en la jaroj 744 kaj 745 al la Monaĥejo Sankt-Galo. La unuan fojon Gosaŭo mem skribe menciiĝis en la jaro 859 kiel Cozzesouwo. Gosaŭo dum longa tempo estis plej-parte sankt-gala posedaĵo. En la 15-a jarcento tiu-ĉi posedaĵo transiris al la urbo Zuriko.
Sámuel Pataki (1731-1804)
Sámuel PATAKI, sárospataki hungara natursciencisto, kuracisto. Li naskiĝis en Deĵo la 20-an de marto 1731 kaj mortis en Koloĵvaro la 10-an de septembro 1804. Li estis la filo de kuracisto Sámuel Pataki.
Kariero
Sámuel Pataki post studoj en reformita altlernejo de Koloĵvaro studis de 1752 en universitato de Lejdeno, poste en Frankfurto ĉe Odro, Utrecht, kie li akiris diplomon de kuracisto en 1758. Reveninte hejmen, li instruis de 1759, de 1769 gvidis la presejon 25 jarojn. De 1780 li estis magistrata ĉefkuracisto de departemento de Kolozs. Lia granda plantkolektaĵo troviĝas en botanika instituto de Universitato de Kluĵo.
32032 Askandola
32032 Askandola estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Anmolpreet Singh Kandola, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Stuyvesant High School de Nov-Jorko (Nov-Jorkio, Usono).
The Omega Glory
"The Omega Glory"	[La Gloro Omega] estas la dudek-tria epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita de Gene Roddenberry kaj reĝisorita fare de Vincent McEveety, ĝi estis unue elsendita la 1-an de marto 1968.
La rakonto de tiu epizodo estis prezentita eĉ antaŭ la unua sezono de la serio.
La titolo de la epizodo referencas al dirmanieron The Old Glory por la flago de Usono.
Intrigo
Kiam la USS Enterprise (NCC-1701) alproksimiĝas al la planedo Omega IV, la USS 'Exeter'  estas senkomunike orbitanta la planedon, kaj Kapitano Kirk, kune kun Spock, Leonard McCoy kaj Lt. Galloway (David L. Ross), iras ĝin por esplori. Ili trovas la stelŝipon senhoma, krom kelkajn uniformojn kovritajn per kristala substanco, eble homaj restaĵoj. La teamo malkaŝas, ke la anoj de 'Exeter' mortis de infekta malsano alportita de la planedo, kaj ke ili devas iri sur planedon por postvivi.
Kirk vidas la lastajn koordinatojn en la komputilo  Exeter  kaj malkovras ke Kapitano Ron Tracey (Morgan Woodward) estas en vilaĝo simila al de Tibeto. Tracey klarigas, ke li malkovris, ke restanta sur la planedo oni havas imunecon. Tracey tiam malkaŝas, ke la vilaĝanoj, nomataj "Kohmoj", batalas kontraŭ sovaĝuloj nomataj "Yangoj".
Tracey ordigas al McCoy esplori la sekretojn de sia longeviveco kaj havas Kirkon kaj Spockon en kruda malliberejo kun du Yangaj malliberuloj, unu virseksulo kaj unu ino. Kirk vidas, ke la masklo de Yangoj malfiksas la stangojn de la ĉela fenestro, sed la Yang frapas Kirkon kaj eskapas kun la virino. Kiam Kirk rekuperas, li kaj Spock faras sian propran eskapon.
Kunvenita kun McCoy, Spock modifas iujn medicinajn ilon en komunikilon improvizitan, kiujn estas detruita de Tracey. McCoy kaj Kirk provas klarigi, ke la longeviveco de la indiĝenoj havas nenion rilate al sia imuneco al la malsano, sed al genetiko. Tracey malaceptas la klarigojn, kaj li provas peli Kirkon por ke li ordonu pli da armilojn el "Enterprise".
Yangaj batalistoj alvenas kaj transportas ĉiujn al sia vilaĝo. Ilia gvidanto estas Cloud William (Roy Jenson). Dum ceremonio por festi la venkon de Yangoj, Kirk kaj Spock, diskutas la kulturon de Yangoj, konektas la nomojn "Yang" kaj "Kohm" kun "jankio" kaj "komunisto". Spock pripensas, ke la historio de Omega IV tre proksime similas al de la Tero, ĝis la antaŭa estis disvenkita de Biologia Milito, kiun la Tero evitis. Ĉi tiu hipotezo estas konfirmita kiam William produktas tre malnovan usonan flagon, kune kun malnovaj dokumentoj, de kiuj li recitas la Ĵuron pri fideleco kun forta akĉento. La Yangoj estas ŝokitaj kiam Kirk kompletigas la Ĵuron.
Tracey, en provo savi sian propran vivon, denuncas Kirk kaj Spock, asertante, ke ili estas demonoj elpelitaj el la ĉielo, kaj montras ke Spock similas al la diablo kiel pruvo. William petas ke Kirk provu sin per kompletigo de la "sanktaj vortoj" de alia dokumento. Pro la akĉento, Kirk ne komprenas la vortojn kaj anstataŭe sugestas provon per batalo inter si kaj Tracey. Dum ili batalas, Spock sendas mensan sugeston al la ina kompano de William aktivigi la komunikilon kuŝantan apud ŝi. Sulu kaj sekureca teamo alvenas kaj Tracey estas venkita.
Nun William rigardas Kirkon kvazaŭ li estus diaĵo, sed Kirk ordonas, ke li staru. La dua dokumento pruvas esti versio de la Usona Konstitucio. Kirk riproĉas la Yangojn por forgesi ĝian signifon, kaj deklaras, ke la vortoj estis signifitaj ne nur por la Yangoj, sed "devas apliki al ĉiuj, aŭ ili signifas nenion". William tute ne komprenas, sed ĵuras al Kirk, ke la vortoj estos obeitaj.
Kritikoj
Laŭ Daniel Leonard Bernardi en sia libro Star Trek and History: Race-ing Toward a White Future kiel la Federacio, la Kohmoj havas plenan fluencon de la angla lingvo (kvankam ili parolas kun homogenigita "Azia" akĉento). La komenco de la epizodo montras, ke tiuj kun blanka haŭto povas esti sovaĝuloj kaj tiuj kun flava haŭto povas esti civilizitaj kaj raciaj. Ĉi tio estus kontraŭ la hegemona reprezento de azianoj en la amaskomunikiloj de Usono; ĉe kiuj diversaj popoloj estas kolektive konstruitaj en kino kaj televido kiel flava hordo.