cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prades - Molitg-les-Bains (stacidomo)
Prades - Molitg-les-Bains (Prada - Molig) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Prades, apud Molitg-les-Bains, en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Perpignan - Villefranche-Vernet-les-Bains (679000).
(73735) 1993 QE3
(73735) 1993 QE3 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,253798 AU, tie estas 37,968 milionoj da km.
Hille
Hille estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Minden-Lübbecke de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la neurba komunumo havis  loĝantojn.
4460 Bihoro
4460 Bihoro estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Bihoro (美幌町,, Bihoro-chō) en la Abaŝiri-subgubernio, kie loĝas Kin Endate. Tiu nomo devenas de Piporo : "Loko kun multe da akvo" en ajnua lingvo.
Teksto
Teksto estas registrebla formo de kohera lingva mesaĝo. Ofte oni uzas la vorton en pli limigita signifo pensante pri teksto skribita. Kiel supre menciite, teksto ĉiam estas kodita per iu lingvo. Por komprenebligi la tekston en alia lingvo necesas traduki ĝin. La literaturscienco distingas diversajn tekstospecojn.
La interteksteco estas la rilato kiun teksto (ĉu parola ĉu skriba) havas kun aliaj tekstoj, ĉu samtempaj ĉu antaŭaj; la aro de tekstoj kun kiuj estas ligata eksplicite aŭ implicite difinita teksto konstituas tipo speciala de kunteksto, kiu influas kaj en la produktado kaj en la kompreno de la diskurso.
En filmoj, interteksto, konata ankaŭ kiel titolkarto, estas peco de filmita, presita teksto metota en la mezo de (t.e. inter-) la fotita agado en variaj punktoj.
Stacio Nishinomiya-Kitaguchi
Stacio Nishinomiya-Kitaguchi (japane: 西宮北口駅 [Niŝinomija-Kitaguĉi-eki], angle: Nishinomiya-Kitaguchi Station) estas fervoja stacio en Niŝinomija, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa), Linio Hankyū-Imazu.
Boksista ribelo
Post la ribelo – la boksistoprotokolo
La 27-an de septembro la germana komandanto, feldmarŝalo Alfred Graf Von Waldersee estis nomumita ĉefkomandanto de la kunigitaj armeaj fortoj. La trupoj ekis fari kampanjetojn kontraŭ la fuĝantaj ribeluloj kaj disbatis Boksist-unuojn. Centoj estis ekzekutitaj (ankaŭ fare de ĉinoj). La usona komandanto rimarkigis al tio: "Oni povas kun granda certeco diri, ke je veraj boksistoj murditaj oni povas alkalkuli 50-oble pli da senkulpa kulioj kaj kamparanoj, ofte ankaŭ virinoj kaj infanoj."
Rusio enmarŝis Manĉurion kun 200 000 soldatoj, por onidire kontraŭbatali la ribelulojn. Ili atingis la 23-an de julio Aigunon kaj la 1-an de oktobro Mukden-on. La 16-an de februaro en 1901, oni subskribis kontrakton, kiu rekonis la regon de Ĉinio super Manĉurio, sed la rusaj trupoj restas en la lando por defendi la fervojajn liniojn.
Jung Lu – ĉefkomandanto de la Beiyang-armeoj – transprenis la 11-an de novembro kiel modera politikisto la prezidon de la Granda Konsilio de la Imperiestra Vidvino kaj ekagadis kontraŭ la aliancanoj. La 7-an de septembro en 1901, Ĉinio akceptis la diktaĵojn de la sieĝintoj, kiu fiksis
La filmo 55 Days at Peking ("55 tagoj en Pekino") de 1963 prezentas la defendon de la ambasada kvartalo de Pekino kontraŭ boksistoj.
Michalina Wisłocka
Vivo
La 9-an de septembro 1997 estis distingita per Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta.
Ŝi mortis en varsovia malsanulejo pro postkorinfarktaj komplikaĵoj.
Publikaĵoj
Krom libroj pri seksologio, kiel: ŝi estis ankaŭ aŭtorino de memorlibro
Ŝia popularscienca gvidlibro pri seksologio eldonita en 1976 estis la unua en komunistaj landoj kaj iĝis furorlibro kun suma eldonkvanto de 7 mln da ekzempleroj. Ĝi komencis pli grandan malfermitecon en la aferoj de seksa vivo en Pollando.
Wisłocka en la kulturo
En 1995 aperis la unua eldono de interparoloj kun ŝi Wisłocka w pigułce (Wisłocka en pilolo) de Marek Różycki, kiu amleksas ankaŭ morajn felietonojn inspiritaj de plurjara kunlaboro de la aŭtoro kun la seksologino. Aŭtorino de biografio de Michalina Wisłocka estas ankaŭ Violetta Ozminkowski – ''Michalina Wisłocka. Sztuka kochania gorszycielki'' (Michalina Wisłocka. La amo-arto de ekstermoralulino), kun fragmentoj de nepublikigitaj taglibroj kaj interparoloj kun la filino Krystyna Bielewicz.
Konrad Szołajski verkis inspiritan de biografio de Wisłocka fikcian krimromanon Wisłocka (eldonejo Świat Książki, 2017). Surbaze de la vivo de Michalina Wisłocka aperis ''Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej'' (La arto de amado. Historio de Michalina Wisłocka).
Minas de Río Tinto
La futbalo
Ankaŭ skoltismo komencis en Riotinto kiam ne estis konata en la resto de Hispanio. Laŭ iniciato de Frank Timmis oni kreis grupon de sklotoj ĉirkaŭ 1924. La plej grava okazaĵo estis ĉeesto en julio de 1929 de grupo de 13 lokaj skoltoj, kompreneble rilataj al la brita entrepreno en internacia asembleo (Jamboree).
Krizo
En 1954 la minoj estis denove ŝtatigitaj kaj diversaj entreprenoj ĉefe Unión Explosivos Riotinto ekspluatis ilin. Sed la minoj ne akiris la tiaman riĉon kaj okazis diversaj krizoj, kiuj nuntempe estas pli evidentaj pro la ekonomia tutmonda situacio kaj la prezo de la metaloj, ĉefe de la kupro.
Arbargardisto
Parkogardisto aŭ arbargardisto estas persono konfidita per kaj al protektado kaj konservado de parko jaŭ arbarregionoj - nome naciaj, provincaj, aŭ lokaj parkoj. Diversaj landoj utiligas malsamajn nomojn por la posteno. Gardisto estas la preferita esprimo en Usono, Kanado, kaj Britio. Ene de Usono, la Nacia Parko-Servo nomas la postenon parkogardisto. La Usona Forsta Servo nomas la postenon arbargardisto. Aliaj landoj uzas la esprimon parkestro - aŭ ĉasestro - por priskribi tiun okupon. La profesio ofte estis karakterizita kiel "helpu protekti homojn de homoj, homojn de la natura rimedo kaj la naturan rimedon de la homoj" La profesio inkludas kelkajn fakojn kaj specializojn, kaj parkogardistoj ofte estas postulataj esti scipovaj en pli da unu el tiuj.
Theodor Seuss Geisel
Theodor Seuss GEISEL (2-a de marto 1904 – 24-a de septembro 1991) estis fama usona verkisto kaj ilustristo plej konata pro sia infana literaturo verkita sub la pseŭdonimo Dr. Seuss (aŭ esperante D-ro Seuss) inkluzivante The Cat in the Hat (esperante La Ĉapelita Kato), Green Eggs and Ham (esperante Verdaj ovoj kaj ŝinko), kaj How the Grinch Stole Christmas! (esperante Kiel la Grinĉo ŝtelis Kristnaskon). Lia verkaro iĝas legenda inter anglalingaj infanoj kaj gepatroj. Lia aparta stilo estas konata pro distinga poetika metriko kaj bizaraj fantastiaj estaĵoj. Li ankaŭ verkis kun la pseŭdonimo "Theo. LeSieg". Li verkis kaj ilustris 48 infanajn librojn.
Nerva (Onubo)
Nerva estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio. En la blazono videblas ardeo kun rompita ĉeno en sia beko kiel simbolo de la iama sendependiĝo de la vilaĝo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Nervenses. La censita populacio en 2009 estis loĝantoj kaj la denseco estas 109,09 loĝ/km².
Situo
Nerva estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Mineja Zono en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 332 m; je 75 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 55 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 41' N, 6º 32' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe oranĝarboj ĉe irigacio kaj olivarboj ĉe neirigacio, krom cerealoj ambaŭkaze) kaj brutobredado. Minado el 1873 kiam la britoj akiris la proksimajn minejojn de Minas de Río Tinto.
Historio
La nomo de Nerva estis elektita pro la trovo en la municipa teritorio de plato dediĉita al la romia imperiestro Marko Kocejo Nerva, de la familio de Antoninoj.
Kvankam la minekonomio hegemoniis en la areo, la brita entrepreno ne posedis la tuton de tiu vilaĝo kaj pro tio ĉi tie funkciis pli da libero ol en la resto.
Aminokrotonata acido
Aminokrotonata acido estas inhibanto de neŭrokemia transmisio kaj parta agonisto de la GABA ricevilo por la subtipo GABAc ricevilo.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Muscimol_chemical_structure.svg| Muscimolo KojicAcid.svg| Koĵikata acido L-Threonin_-_L-Threonine.svg| Treonino </Gallery>
János Forster
János Forster [jAnoŝ forŝter], laŭ hungarlingve kutima nomordo Forster János estis hungara eklezia oficisto. Lia filo estis Gyula Forster.
János Forster naskiĝis en 1810 en Misérd (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa vilaĝparto de Dunajská Lužná en Slovakio), li mortis la en Esztergom (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
János Forster maturiĝis en gimnazio en Pozono, poste li akiris juran diplomon en Jura Akademio (Pozsony). Inter 1831 kaj 1838 li estis skribisto de József Kopácsy en Veszprém (urbo), poste en Esztergom. Ekde 1849 li estis ekonomia gvidanto de la seminariaj bienoj, ekde 1855 de la primasaj bienoj. Li ricevis la titolon reĝa konsilisto.
Departemento Santandero
Departemento Santandero. Ĝi situas en la nordoriento de la lando en la regiono anda kaj estas la sesa kolombia politika-administra divido laŭ loĝantaro kaj la kvara nacia ekonomio laŭ MEP. Ĝia ĉefurbo Bucaramanga estas la oka urbo laŭ loĝantaroj kaj la kvina plej loĝata metropola areo en la lando.
Budiu Mic
Budiu Mic [budiu mik] (hungare: Hagymásbodon hadjma:ŝbodon, germane Hagendorf) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Crăciuneşti (Mureş).
Kalvinana preĝejo (Szakoly)
La Kalvinana preĝejo estas la plej malnova religia historia monumento en vilaĝo Szakoly (Hungario).
Budiu Mic
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 342 loĝantojn (hungaroj), en 1992 439 (60% ciganoj, hungaroj).
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Kalvinana preĝejo (Szakoly)
Historio
La tiam katolika gotika kirko estis supozeble konstruita iam en la 14-a jarcento. En nekonata jaro (supozeble post 2 jarcentoj) la loĝantoj forlasis la katolikismon kaj prenis la kalvinismon, tial la kirko iĝis kalvinana. En 1897 la kirko estis malkonstruita escepte la turon kaj nova navo kaj sanktejo estis konstruita.
Dlouhá Voda
Dlouhá Voda estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Město Albrechtice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 km okcidente de Město Albrechtice. Vivas ĉi tie.
Kalvinana preĝejo (Szakoly)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo sur malalta monteto en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La absido estas trapezo. La plena konstruaĵo havas havas apogpilierojn. Interne la benkoj estis faritaj en la unua duono de la 19-a jarcento.
Dlouhá Voda
Dlouhá Voda estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 11,12 km².
Loĝantaro
En Dlouhá Voda estas registritaj 45 adresoj: 17 daŭraj objektoj kaj 28 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 14 domoj, el tio 10 daŭre loĝigitaj.
Marek Jędraszewski
Marek Jędraszewski (naskiĝis la 24-an de julio 1949 en Poznań) – pola romkatolika kleriko, profesoro de teologio, helpepiskopo de Poznań en la jaroj 1997–2012, ĉefepiskopo de Lodzo en la jaroj 2012–2017, anstataŭanto de la prezidanto de Konferenco de Pola Episkoparo de 2014, krakova ĉefepiskopo de 2017.
Vivo
Diagnozado
La episkopo plurfoje uzis konstatojn, kiujn certaj medioj opiniis homofobiaj, postulis nemoralecon de la fekundigo in vitro kaj kontraŭstaris al ideo de t.n. "nigraj protestoj". En 2019 en liturgia prediko okaze de 75-a datreveno de eksplodo de la ribelo de Varsovio, parafrazante versaĵon de Józef Szczepański pri la ruĝa pesto, uzis formulon pri la "ĉielarka pesto" rilatante al tio, kion difinis kiel ideologio de LGBT. Liaj vortoj elvokis kritikon, sed la ĉefepiskopo ankaŭ ricevis apogvortojn.
En 2019 kondamnis klimatajn aktivulojn, konstatante, ke "ekologiismo estas tre danĝera fenomeno (...) io kio altrudiĝas, kaj la aktivulino (Greta Thunberg) faiĝas oraklo por ĉiuj politikaj kaj sociaj fortoj".
Hillerse
Hillerse estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gifhorn de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Stará Bašta
Bazaj informoj
Stará Bašta, hungare Óbást estas malgrandavilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. La slovaka stará kaj la hungara ó signifas: malnova.
Situo
Stará Bašta situas sur malebenaĵo, fine de aĉa sakovojo. Fiľakovo troviĝas 20, Rimavská Sobota 38 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1455 en formo "Obasth", komence apartenanta al diversaj fortikaĵoj. Inter 1554-1594 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. En 1910 loĝis en Óbást 449 da homoj, (escepte unusolan germanon ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Óbást apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Fülek, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Kolĥozo formiĝis en 1959. En 2001 loĝis en Stará Bašta 378 da homoj, (356 hungaroj, 21 slovakoj). En Stará Bašta hungarlingva baza lernejo funkcias.
Afrika ora kato
La afrika ora kato (Caracal aurata) estas afrotropisa specio el la familio de la felisedoj. Senvoste ĝi longas 74 cm. Ĝia pezo sumiĝas je 14–18 kg. La vosto-longo estas 31 cm.
Ĝia scienca nomo estis antaŭe Profelis aurata, sed pro genetika esplorado en 2006 evidentiĝis, ke ĝi estas proksime parenca al karakaloj (Caracal caracal), havanta komunan praulon antaŭ proksimume 5,4 milionoj da jaroj. Pro tio oni metis la afrikan oran katon en la genron Caracal.
Membroj de la Eŭropa Parlamento, 5-a periodo
Z
Fonto: Eŭropa Parlamento
Prieklezia historio
Li kunigas la materion laŭ la epokoj de la imperiestroj, ĝin rekte prezentante tian kia ĝi aperas en la fontoj (pro tio en lia verko troviĝas materialo pli antikva ol tiu skribe atestata de li). Detale:
Tiu verko postulis al Eŭsebio preparajn studojn ege ampleksajn kaj daŭrajn kunlaboradojn por la trovo kaj kopiado de dokumentoj, el kiuj multe estas konata nur per la Eŭsebia enhistoriigo. Tiu grandega historia laboro de Eŭsebio estis certe favorata de lia persona amikeco kun la imperiestro Konstantino.
Benedikto la 1-a
Benedikto la 1-a estis papo de la 2-a de junio 575 ĝis la 30-a de julio 579.
Lia pontifikeco estis dum la tempo de la invado de la Langobardoj, kaŭze de kiu malsanoj kaj malsato skuis la ruinigitajn landojn.
Nur malmultaj skribaĵoj el tiu tempo estas konservitaj, pro kio ni scias malmulton pri Benedikto la 1-a. Antaŭ lia ekofico dum dek monatoj la papa ofico vakis.
Schokland
Schokland [SĤOKlant] (municipo Noordoostpolder) estas antaŭa insulo en la nederlanda Zuiderzee (nun IJsselmeer). Schokland perdis sian statuson de insulo kiam la Noordoostpolder estis sekigita en 1942. La restaĵoj ankoraŭ estas videblaj pro la iomete pli alta parto en la poldero kaj la ankoraŭ parte sendifekta mardigo de 'Middelbuurt'.
Rezulte de la plialtiĝinta marnivelo Schokland ŝanĝiĝis de alloga setlejo dum la Mezepokoj al loko kun kontinua minaco de inundoj en la 19-a jarcento. Tiam la loĝantoj jam retiriĝis sur la plej altaj partoj, Emmeloord, Molenbuurt, kaj Middelbuurt. Granda inundo en 1825 kaŭzis gravan damaĝon, kaj en 1859 la registaro decidis ĉesigi daŭran loĝadon sur la insulo. La antaŭa municipo Schokland kunfandiĝis kun Kampen sur la fiksa tero.
Hodiaŭ Schokland estas populara arkeologia situo kaj gastiganto de la Schokland Muzeo, ĝi ankaŭ estis la unua Monda Kulturheredaĵo de UNESKO en Nederlando.
Stacio Nishigawara
Stacio Nishigawara (japane: 西河原駅 [Niŝigaŭara-eki], angle: Nishigawara Station) estas fervoja stacio en Naka-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
János Horváth (juristo)
János Horváth [jAnoŝ horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth János estis hungara juristo, advokato, politikisto. Li prenis la nomon Csepregi Horváth János en 1914.
János Horváth naskiĝis la  en Csepreg. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
János Horváth frekventis gimnaziojn en Kőszeg, Nyitra, Sopron, universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1879, li advokatiĝis en 1881, poste ĝis 1901 li havis propran advokatan kontoron en Budapeŝto. (Dum la studentaj jaroj li partoprenis en okupado de Bosnio (1878)). Li plej ofte okupiĝis pri metiistoj, depost 1901 li havis diversajn titolojn-postenojn en la kooperativa kaj metiista movadoj. En 1921 li ricevis la titolon ekonomia konsilisto.
En 1991 li edziĝis baldaŭe havanta 5 gefilojn.
Valentino Serov
Valentino Aleksandroviĉ SEROV (Валентин Александрович Серов) estis eminenta rusia pentristo, pleje konata kiel portreta majstro.
Li naskiĝis la 19-an de januaro 1865 en Sankt Peterburgo kaj mortis la 5-an de decembro 1911 en Moskvo.
Liaj gepatroj estis elstaraj rusaj muzikistoj. Patro Aleksandro Nikolajeviĉ Serov famiĝis kiel komponisto, kiu verkis tri operojn. Patrino Valentina Semionovna originis el la hebrea familio Bergman kaj laboris ĉefe kiel pianistino.
Post reveno al Rusio li en 1878 konatiĝis kun eminenta rusa pentristo Ilja Repin, kiu instruis al li pentrarton. Grandan pozitivan rezulton donis lia interkonatiĝo kun fama mecenato Savo Mamontov, kiu invitis lin en sian bienon Abramcevo. Tie li verkis kelkajn pentraĵojn, inkluzive en 1888 plej konatan portreton de dekdua knabino Vera, filino de Mamontov, kiu titoliĝas “Knabino kun persikoj”.
En 1880 Serov komencis studi pentradon en Imperia Akademio de belarto, kie lia profesoro estis Paŭlo Ĉistjakov. En Akademio Valentino Serov gajnis la malgrandan arĝentan medalon pro lia etudo. Ekde 1884 lasinte Akademion li aparte praktikis ĉefe kiel majstro de portreta pentrado.
Ekde 1897 Valentino Serov mem iĝis profesoro en Moskva lernejo de pentrado, skulpturo kaj arkitekturo. Li instruis kelkajn famajn rusajn pentristojn.
Familio
En 1887 Valentino edziĝis al Olga Trubnikova, kun kiu li amikis ankoraŭ infanece. Liajn du filojn Jura kaj Saŝa la pentristo prezentis en sia laboro "Infanoj" (1899).
Savo de Savo kaj la revuo
Sukcesoj kaj gloro de Serov venis la caran korton. Kelkaj reprezentantoj de la cara familio mendis siajn portretojn de la fama artisto. Rezultoj estis tre perfektaj kaj baldaŭ mem imperiestro Nikolao la 2-a iĝis modelo por la nova portreto. Dum pentrado Serov petis la caron faciligi malfeliĉan sorton de lia intima amiko kaj fama mecenato Savo Mamontov, kiu trafis en prizonon. Liajn argumentojn la caro rezonis gravaj kaj reliberigis la entrepreniston. Ankaŭ Serov dank' al influo de Nikolao la 2-a kaj lia monkontribuo savis de bankroto la tre popularan revuon "La mondo de arto".
Valentino Serov mortis la 5-an de decembro 1911 pro paroksismo de stenokardio. Li estas sepultita en moskva Novodeviĉje tombejo. Lian nomon portas la strato situanta proksime de metrostacio “Sokol” en Moskvo.
Cloyes-les-Trois-Rivières
Cloyes-les-Trois-Rivières estas nova franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Noturoj
Nothura estas genro de birdoj de la familio tinamedoj. Tiu genro enhavas kvin membrojn de tiu birdogrupo el Sudameriko.
Tinamoj estas paleognatoj rilataj al la neflugaj Strutoformaj. Ili estas probable proksimaj laŭ aspekto al la flugantaj prauloj de la Strutoformaj.
Ĝi estas la tipa genro kiu nomigas la subfamilion Noturenoj Nothurinae.
Specioj
La specioj en taksonomia ordo estas la jenaj:
Ogrodzieniec
Ogrodzieniec estas urbo en Silezia provinco en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ogrodzieniec en distrikto Zawierciański.
[ATENTO: en Varmio-Mazurio apud Susz estas vilaĝo Ogrodzieniec kun la bieno Neudeck la familia posedaĵo de Paul von Hindenburg kaj tie li ankaŭ mortis]
Berta Adorján
Berta ADORJÁN [adorja'n], laŭ hungarlingve kutima nomordo Adorján Berta estis hungara aktorino, edzino de Ede Paulay. Ŝi naskiĝis en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio) la 8-an de februaro 1864 kaj mortis en Budapeŝto la 9-an de julio 1942. Ŝia origina familia nomo estis Weisz [vejs], ŝia filino estis Erzsi Paulay.
Vivo
Berta Adorján devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en 1883 en Lernejo por aktoroj, poste ŝi aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis en 1884, poste ŝi retiriĝis. En 1894 ŝi vidviniĝis, pro financa problemo ŝi denove rolis en teatrejo.
35265 Takeosaitou
35265 Takeosaitou estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
AIESEC
AIESEC (originale akronimo por Association Internationale des Étudiants en Sciences Économiques et Commerciales, eo: IALEKS, Internacia Asocio de Lernantoj pri Ekonomikaj kaj Komercaj Sciencoj) estas internacia junulara organizo kiu okupiĝas pri internaciaj studentinterŝanĝo- kaj interndeĵoro-programoj por profito kaj soci-utilaj organizoj. Ĝia internacia oficejo estas en Roterdamo, Nederlando. La AIESEC-reto en 2015 inkludas pli ol 100.000 studentojn en 107 landoj kaj landoartoj. Ĝi estas nuntempe en pli ol 2.400 universitatoj tutmondle, kaj ĉiujare plusendas studentojn en 20.000 internaciajn interŝanĝojn.
Heinrich Lammasch
Heinrich LAMMASCH (21-an de majo 1853 en Seitenstetten; 6-an de januaro 1920 en Salzburg) estis aŭstra punjuristo kaj politikisto, plej lasta ĉefministro de Aŭstrio en la Aŭstra-Hungara Momarĥio.
Li finstudis en la Universitato de Vieno en 1876 kaj estis tie profesoro en 1882 punjuristo. Li poste instruis en Innsbruck, kvar jarojn poste denove en Vieno.
Li partoptrenis en 1899 kaj 1907 kiel konsilisto de la aŭstra-hungara delegacio en la Haaga packonferenco. Li estis en 1900 membro de la tiea Konstanta Internacia Juĝejo kaj oficis trifoje kiel ties prezidanto.
Dum la unua mondmilito, li luktis en la aŭstra parlamento fervore por la interkonsentita paco kun entento kaj agadis kun la t.n. Meinl-grupo ĉirkaŭ la diplomato kaj konzernĉefo Julius Meinl por la paco. En lia verko Das Völkerrecht nach dem Kriege (1917) postulis li ankaŭ internacian organizon. Li partoprenis en 1919 kiel afergvidanto de Germanlingva Aŭstrio en la intertraktado de la Traktato de Saint-Germain-en-Laye.
Migliarino
Migliarino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 4398 loĝantojn. Unu el la najbaraj komunumoj nomiĝas Migliaro, kaj Migliarino fakte signifas "malgranda Migliaro".
Číhošť
Číhošť (en la jaroj 1880-1900 Čihošť, germane Čihošt, ekde la jaro 1939 germane: Tschihoscht ) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod 7 km nordoriente de Ledeč nad Sázavou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1347.
Miraklo el Číhošť
En la tagoj 11-a kaj la 25-a de decembro 1949 okazis en loka preĝejo al ĝis nun neklarigita movo de kruco sur la ĉefa altaro. En la municipo estis la 22-a de februaro 1990 solene senvualita monumento de pastro Josef Toufar, kiu estis en la tempo de la miraklo el Číhošť paroĥestro en Číhošť kaj kiun membroj de StB dum "esplordemandado" pri la evento torturis al morto.
Schwanberg
La kastelo Schwanberg [prononco "Ŝvanberk", laŭvorte "cigna monto"] situas sur la samnoma mono Schwanberg (474 metroj) ene de la arbarego Steigerwald [prononco "Ŝtajgavalt"] en la distriktaro Malsupra Frankonio de Bavario (Germanio). La unua burgo sur la monto probable konstruiĝis ĉirkaŭ la jaro 1250, sed detruiĝis dum la jaro 1633 kadre la Tridekjara Milito, post kiam la lokuloj dum la unua duono de la milito en la fortikaĵoj sukcese serĉis protekton. Komence de la 18-a jarcento konstruiĝis la nuna kastelo, kiu estis kompletigita per granda kastela parko, kaj dum la 20-a jarcento per multaj aldonaj konstruaĵoj, tiel ke ekestis granda seminariejo de la luterana eklezio.
Jean-Pierre Bacri
Jean-Pierre BACRI (naskita la 24-an de majo 1951 en Castiglione, Alĝerio, mortis ) estis franca aktoro kaj scenaristo. Li estis la koramiko de la aktorino, verkistino kaj reĝisorino Agnès Jaoui.
Schwanberg
23-a Internacia Seminario
En tiu seminariejo inter la 27-a de decembro 1979 kaj 3-a de januaro 1980 okazis la 23-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo, kiu pritraktis la temon "Eŭropo kaj la Tria Mondo", kaj estis tre sukcese subtenita per materialoj kaj fakuloj de la nacia germana ministerio pri ekonomia kunlaboro. La seminario kiel la antaŭaj sciencaj studentaj kunvenoj el tiu serio havis pli-malpli 150 lokojn por partoprenantoj, kaj la organizantoj estis surprizitaj ke venis signife pli ol 250 partoprenantoj, kiujn necesis gastigi en provizoraj dormejoj.
Tiu drasta plipopulariĝo de la evento, kiu ankoraŭ kreskis dum la sekvaj jaroj, kaŭzis la pripenson dividi la eventon en du partajn arangojn, la Internaciaj Seminarioj por la pli junaj lernejaj kaj studentaj partoprenantoj kaj la Internaciaj Festivaloj por la iom pli aĝaj seminarianoj, la ĵusaj eks-studentoj kaj junaj familioj. Dum malmultaj sekvaj jaroj la du eventoj dum la jarfina semajno ĉirkaŭ silvestro okazis en la sama ejo, tiam ili devis loke disiri, ĉar ne plu troveblis sufiĉe grandaj seminariejoj.
Asnières-lès-Dijon
Asnières-lès-Dijon estas komunumo en Francio kaj situas en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Asnières-lès-Dijon etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
Safrana sikalo
Safrana sikalo (Sicalis flaveola) estas specio de sudamerikaj birdoj. Ĝi apartenas al la ordo paseroformaj, al la familio Traŭpedoj kaj al genro Sikalo, Sicalis. Ĝi estas kutima en multaj areoj de Amazonio, aparte en Kolombio, Venezuelo, Ekvadoro, Peruo, Brazilo kaj Argentino. Laŭ pli malfruaj klasadoj ĝi estas ofte metita en familio Emberizedoj, sed nun sciencistoj kredas, ke ĝi estas pli proksima al Ketamenioj.
La iĉoj de la specio estas tre brile flavaj kun iome oranĝa kapo, kio distingas ilin de aliaj flavaj paseroformoj de la kontinento, kiel fringedoj. Por tiu rimarkebla koloro ili ricevis niknomon "canario de tejado" (tegmenta kanario) en kelkaj regionoj de Venezuelo. En Brazilo la birdo nomiĝas "canário-da-terra" (tera kanario). Inoj kutime havas preskaŭ la saman koloron kiel la iĉoj, kvankam iom malpli brilaj. Tamen, ekzistas subspecioj, kiu havas pli fortan seksan duformismon. Ekzemple, en subspecio S. f. pelzelni inoj estas olive-brunaj kun malhelaj strioj.
La birdoj nestas en grotetoj, arbotruoj, bambuaj branĉoj kaj sub tegmentoj de homaj domoj. Ili ankaŭ ofte okupas forlasitajn nestojn de aliaj birdoj, ekzemple, de ruĝa furnario (Furnarius rufus). Ili estas tre toleremaj al homoj kaj ofte aperas en vilaĝaj kaj ĉeurbaj areoj. Iĉoj havas plezuran, kvankam ripeteman, kanton kaj ofte vivas en kapteco.
La iĉoj estas poligamiaj kaj pariĝas kun kelkaj inoj po sezono. Ili ankaŭ estas teritoriaj kaj tre agresemaj kaj neniam estu metitaj kune en unu kaĝon. Iam estis formo de sangosporto, en kiu oni metis du iĉojn de safrana sikalo en la saman kaĝon kaj observis la lukton. Ili luktis severe kaj ofte ĝismorte.
Šimonovce
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 121 en formo "Simon". Post la mezepoko iom ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1710 kaj en 1740 pestoj okazis. En 1910 loĝis en Rimasimonyi 584 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Rimasimonyi apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Rimasimonyi rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Šimonovce 480 da homoj, (442 hungaroj, 24 slovakoj).
Ŝoguno (romano)
Ŝoguno (Shōgun) estas anglalingva romano de verkisto James Clavell, verkita en 1975. Kronologie estas ĝi la unua rakonto de la serio "La azia sagao" de tiu ĉi aŭtoro.
Okonek
Okonek estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Okonek en distrikto Złotowski.
Ŝoguno (romano)
La agado de la libro okazis en la jaro 1600 en Japanio kaj temis pri la potenca leviĝo de daimio Toranaga (bazita sur reala persono, Tokugawa Ieyasu), kiel ĝin vidis anglia ŝipisto John Blackthorne (kreita laŭ William Adams).
Intrigo
John Blackthorne (kromnomota Anĵin, "Piloto") vrakis per nederlanda komercoŝipo Erasmo ĉe la bordo de Japanio. Tio okazis en la periodo, kiam eksa unuigistoj-diktatoroj Goroda kaj Nakamura estis ambaŭ jam mortintaj, kaj pluraj daimioj interbatalis je la regado. Anĵin iĝis servanto de Toranaga, daimio de Kanto, regiono de nuntaga Tokio. Interalie li konatiĝis kun virino Mariko, kiu adeptigadis Anĵinon en la japanan kulturon. Ŝi estis unu el la tiamaj malmultaj kristanoj en Japanio.
Spite la malamikaj kondiĉoj akiris Anĵin fine komprenon kaj respekton, li eĉ iĝis la unua eksterlanda samurajo.
En epilogo Toranaga prognozis la batalon de Sekigahara kaj tion, ke li iĝos la ŝoguno de Japanio.
Roluloj
Multaj roluloj de la libro estas bazitaj sur realaj historiaj personoj:
27257 Tang-Quan
27257 Tang-Quan estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Kenneth Tang-Quan, finalisto en 2010 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la  Palos Verdes Peninsula High School de Palos Verdes Estates (Kalifornio, Usono).
Ronnes
Ronnes estas arta lingvo kreita por fikcia popolo Nardes de fikcia mondo Kylna, kiu estas fono de rolludo. La gramatiko kaj la fonologio estas tre simplaj, vortprovizo estas apriora kaj tre aglutina. Ĝi havas propran skribon, iom malbela kaj ne originala.
Ekzemploj:
Eksteraj ligiloj
https://web.archive.org/web/20020909035632/http://keolah.tripod.com/ronnes/rindex.html
NGC 10
NGC 10 (aliaj indikoj — PGC 634, ESO 349-32, MCG -6-1-24, AM 0006-340, IRAS00060-3408) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Berilo (urbo)
Berilo (oficiale Município de Berilo) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Capelinha (esperante: Kapelija). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Güster (Lauenburg)
Güster estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Güster estas parto de la komunumaro Büchen, administra ligo de pluraj najbaraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Arondismento Pontarlier
La arondismento Pontarlier (arrondissement de Pontarlier) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Doubs kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Pontarlier. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Zalamea la Real
Zalamea la Real estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio. Oni ne konfuzu tiun vilaĝon kun Zalamea de la Serena en la provinco de Badajoz en Ekstremaduro. La fama teatraĵo de Pedro Calderón de la Barca nome "El alcalde de Zalamea" (La urbestro de Zalamea) okazas en la ekstremadura vilaĝo kaj ne en tiu andaluzia.
Loĝantoj
La censita populacio en 2009 estis loĝantoj kaj la denseco estas 14,23 loĝ/km². Krom la kerno estas aliaj sep domaroj kiel submunicipoj.
Situo
Zalamea la Real estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Mineja Zono en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj centro de la provinco de Onubo, je altitudo de 412 m; je 67 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 240 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 41' N, 6º 39' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj, oranĝarboj kaj olivarboj) kaj brutobredado. Minado.
Historio
Estis romia setlejo.
Huércal-Overa
Huércal-Overa estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 318 km2 kie loĝas 16360 geloĝantoj, do loĝdenso estas 51.4 loĝ./km2. Huércal-Overa situas je 115 km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko Levante Almeriense.
Geografio
Ĝi estas en la akvokolekta baseno de la rivero Almanzora, kaj estas iel konsiderata ĉefurbo de la komarko Levante Almeriense, lime kun la Regiono Murcio.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 16360 geloĝantoj de la municipo Huércal-Overa estas 8224 inoj kaj 8136 viroj. En la 318-kvadratkilometra teritorio estas 28 setlejoj, kie loĝas 14533 geloĝantoj, kaj aliaj 1827 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj por jaro estis 240, 134 inoj kaj 106 viroj, kaj mortis 178, 84 inoj kaj 94 viroj. Tiel la natura kresko estis 62 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 6839 homoj (41.8%).
Ekonomio
Huércal-Overa estas loko ĉefe dediĉita al sektoro servoj, en kiu staras hospitalo por la tuta komarko, same kiel la juĝejoj, oficejoj (Trezoro, Sociala Sekureco, INEM kaj aliaj).
Huércal-Overa ricevis lastatempe enmigradon de eksterlandanoj (1941 nombritaj en 2005) devenaj el Latinameriko, Bulgario kaj Britio. La ekonomia agado dependas de la brutobredado de porkoj, agrikulturo de migdalarboj kaj citrusoj, konstruado kaj tradicie ankaŭ la produktado de punto.
Gustave Moynier
Gustave Moynier (naskiĝis la 21-an de septembro 1826, mortis la 21-an de aŭgusto 1910) estis svisa juristo, kiu aktivis en multaj karitataj organizaĵoj en Ĝenevo.
Li estis kunfondinto de la "Internacia Komitato por helpo al la vunditoj", kiu iĝis la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco post 1876. En 1864 li transprenis la postenon de Prezidanto de la Komitato de Guillaume-Henri Dufour, kaj li estis ankaŭ granda rivalo de la fondinto Henry Dunant. Dum sia longa oficado de 46 jaroj kiel prezidanto li faris multon por apogi la evoluon de la Komitato en la unuaj jardekoj post ĝia kreado.
Lia filo Adolphe Moynier ankaŭ estis multjara funkciulo de la Internacia komitato de la Ruĝa Kruco: inter la jaroj 1898 ĝis 1918 kiel trezoristo de la komitato. En tiu funkcio la filo en 1918, fine de la Unua Mondmilito, kunsubskribis la alvokon de la Internacia Ruĝa Kruco kontraŭ la uzo de venenaj gasoj, kaj dek jarojn antaŭe partoprenis en la 4-a UK en Dresdeno dum somero 1908, kiel oficiala reprezentanto de la Internacia Ruĝa Kruco, ĉeestante eksperimenton de ekzerca flegado de diverslingvaj vunditoj - ordonoj, demandoj kaj aliaj estis farataj sole en Esperanto, ksj partoprenis 50 portilistoj kaj multaj militaj kuracistoj en la korto de la Saksa Ruĝa Kruco.
Ĉeko (lago)
La lago Ĉeko estas malgranda dolĉakva lago en Siberio, proksime al rivero Tungusko. Scientistoj spekulas, ke la lago estiĝis pro evento de Tungusko kaj eksplodo de meteorito la 30-an de junio 1908. Kvankam tiu teorio estas tre diskutita, kelkaj sciencistoj planas esplori grundon de la lago kaj trovi spurojn, pruvojn, kiuj apogas la teorion.
Legiana movado (Rumanio)
La Legio de Arkianĝelo Mikaelo, mallonge Legiana Movado (Legiunea Arhanghelului Mihail resp. Mișcarea Legionară) estis organizaĵo fondita je la de Corneliu Zelea Codreanu en Rumanio. Ĝi estis kvazaŭ-armea terorista legio kun naciisma-faŝisma orientiĝo kaj mistike-religia karaktero. Ĝi konsideris sin kontraŭulo de komunismo, judoj kaj framasonismo.
Nomoj
Pro taktikaj konsideroj, sed ankaŭ pro oficiala malpermeso la movado ekzistis je diversaj tempoj sub malsamaj nomoj:
La Fera Gvardio
Okaze de la elektoj de 1930 Codreanu kreis la Feran Gvardion ( Garda de Fier) kiel "gvardion kontraŭ la disvastiĝo de komunismo". Ĝi estu kvazaŭ ombrela partio por kolekti grupojn kun similaj celoj, kiuj kune prezentiĝu al la elektoj. Sed nur la Legia Movado partoprenis en la Gvardio. En 1933 la kombinita organizo estis malpermesita, sed pluvivis sub la ŝanĝita nomo Totul pentru Țară (= ĉion por la lando).
En la elektoj de 1937 la Legio iĝis la tria plej forta povo, kun 15,5 % de la voĉoj. Sed reĝo Karolo la 2-a, kontraŭulo de la Legio, tenis ĝin ekster la registaro.
En aprilo 1938 Codreanu estis arestita kaj en novembro mortigita, kun 13 pliaj anoj de la movado.
La generalo Ion Antonescu, aliancano de la Legio, iĝis ĉefministro, per kio kreskis la influo de la Legio. Tiel en novembro 1940 anoj de la Fera Gvardio povis eniri la malliberejon de Jilava kaj mortigi 66 politikajn malliberulojn por venĝi la morton de Codreanu. Sed en januaro 1941 malsukcesis puĉo de la Gvardio kontraŭ Antonescu, kaj la Legio estis dissolvita.
Joaquim Manuel de Macedo
Joaquim Manuel de MACEDO (naskiĝis en 1820, mortis en 1882) estis verkisto de brazila romantika literaturo. Liaj libroj estas tre naivaj kaj tre agrablaj al leĝera legado. En sia tempo, li estas la preferata aŭtoro de adoleskantinoj. Li gravas en historio de brazila literaturo, ĉar li influis pli seriozajn verkistojn.
(19075) 4288 T-3
(19075) 4288 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Mustelvulpo
Mustelvulpo (laŭ nova PIV) aŭ Speoto (Speothos venaticus) estas kanisedo de Sudameriko kiu vivas en arbaroj, kampoj kaj marĉoj. Ĝi okazas en Brazilo, Panamo, Kolombio, Venezuelo, Gvujanoj, Peruo, Bolivio, Paragvajo kaj Argentino. La mustelvulpo vivas en etaj aroj po kvar aŭ sep uloj kaj manĝas pro tio pli grandajn mamulojn ol aliaj kanisedoj, kiel agutiojn, pakaojn kaj kapibarojn, kiuj estas kaptitaj de speotaj aroj. La mustelvulpo manĝas ankaŭ birdojn, amfibiojn kaj reptiliojn.
Mesitornitedoj
La mesitoj (Mesitornitedoj) estas familio de birdoj de necerta aliĝo. Ili estas malgrandecaj, preskaŭ neflugaj birdoj endemiaj de Madagaskaro. Ĝenerale brunecaj kun pli palaj subaj partoj, ili estas iome similaj al fazanoj kaj estis dekomence lokitaj kun la Kokoformaj. Plej komune ili estis lokitaj en la Gruoformaj (gruoj, raloj kaj parencoj), sed ankaŭ tio estis disputita pli ĵuse. Foje oni konsideris eĉ propran ordon Mesitornitoformaj aŭ Mesitoformaj. Ili estas la nura birdofamilio kun pli ol du specioj en kiu ĉiu specio estas minacata; fakte ĉiuj tri estas listitaj kiel vundebla.
Biologio
Ili estas birdoj de arbaroj kaj arbustaroj, kiuj manĝas insektojn kaj semojn. La Bruna kaj la Blankabrusta mesitoj manĝas surgrunde, plukante insektojn el folioj kaj sub ili, same kiel ĉe malalta vegetaĵaro. La Dezerta mesito uzas sian longan bekon por plukoserĉi engrunde. Aliaj birdoj, kiaj Dikruredoj kaj Muŝkaptuledoj, sekvas la mesitojn por kapti insektojn elpelitajn kaj nekaptitajn de mesitoj. Tiuj estas voĉemaj birdoj, kun alvokoj similaj al tiuj de paserinoj, uzitaj por teritoria defendo. La ino demetas 2 aŭ 3 blankajn ovojn en nesto konstruita el bastonetoj lokita en arbusto aŭ sur malalta branĉo. La specioj de la genro Mesitornis estas monogamaj; Monias benschi estas poligama kaj malkiel la aliaj du samfamilianoj ĝi montras gravan kazon de seksa dukromatismo.
Sistematiko kaj taksonomio
La studo pri DNA fare de Hackett et al. sugestis, ke la Mesitedoj estas frata grupo de kolomboj, iome pli diste rilataj al la pterokloj, faetonoj, greboj kaj flamengoj, ene de proponita klado "Metaves". Aliaj fakuloj malkapablis konfirmi la kladon "Metaves".
Andévalo
Andévalo (Onubo) estas komarko hispana situa en la okcidento de la provinco de Huelva, en Andaluzio. Ĝi situas okcidente de Sierra Morena. Ĝi situas inter la Sierra de Aracena, la Urba komarko de Onubo kaj la landlimo kun Portugalio.
Ĝi enhavas la municipojn de Alosno, Cabezas Rubias, Calañas, El Almendro, El Cerro de Andévalo, El Granado, Paymogo, Puebla de Guzmán, San Bartolomé de la Torre, Sanlúcar de Guadiana, Santa Bárbara de Casa, Tharsis, Valverde del Camino, Villanueva de las Cruces kaj Villanueva de los Castillejos.
Ĝi limas oriente kun la komarko de la Mineja Zono, sude kun Graflando, la Urba komarko de Onubo kaj la Okcidenta Marbordo, okcidente kun Portugalio kaj norde kun la Sierra de Huelva.
Andévalo estas transira loko inter la marborda ebenaĵo kaj la norda montara reliefo kaj enhavas granda aktivecon ĉasan, artan, brutobredadan kaj minan. Tradicie oni konsideras ĝin zono de grava intereso pro etnologio pro ties tradicioj. En muziko elstaras la fandango kaj en gastronomio la kuirato de fungoj.
Vidu ankaŭ
Aliaj komarkoj de la provinco de Onubo estas la jenaj:
Hidroformiliigo
Hidroformiliigo aŭ okso-sintezo estas industria procezo por produktado de aldehidoj kaj alkenoj. La procezo estis disvolvita de la germana kemiisto Otto Roelen (1897-1993), kiu malkovris la reakcion sur kiu baziĝas la procezo dum esploroj pri la Procezo Fischer-Tropsch. La kemia reakcio envolvas la aldonon de formila grupo (CHO) kaj unu hidrogenatomo al karbona-karbona duobla ligilo.
La hidroformiliigo estas grava industria procezo, ĉar ĝi permesas la formiĝon de nova karbona-karbona ligilo facile konvertebla en aliajn funkciajn grupojn, kiu igas ĝin grava peretapo en multpaŝaj procezoj.
Cinta
Cinta [ĉinta] (hungare: Fintaháza) estas vilaĝo en Rumanio sude de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Crăciuneşti (Mureş).
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 499 loĝantojn (hungaroj), en 1992 386 (94% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1451. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Protektita pejzaĝa regiono Bohemia paradizo
Administrado de PPR Bohemia paradizo havas sidejon en Turnov.
Ann Linde
Ann LINDE estas sveda socialdemokratia politikisto de la Sveda socialdemokratia partio. Ŝi estis ministro pri eksteraj rilatoj de Svedio de 2019 ĝis 2022 (sekvata de Tobias Billström). Antaŭe ŝi estis ministro pri EU kaj komerco.
Protektita pejzaĝa regiono Bohemia paradizo
Et-aree protektitaj areoj
En la administrado de PPR estas ankaŭ du areoj, kiuj situas ekster la protektita regiono:
Tirelat
Tirelat estas arta lingvo. Ĝi havas propran skribon kaj iom simpla fonologio, kompare al aliaj fikcilingvoj. Sintakso estas SVO, kaj vortprovizo estas apriora.
Eksteraj ligiloj
http://www.io.com/~hmiller/lang/Tirelat/index.html
(9462) 1998 HC37
(9462) 1998 HC37 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono) en la kadro de la projekto "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research).
Otto Ambros
Otto AMBROS (naskiĝinta la en  Klosterneuburg, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra aktoro, historiisto kaj reĝisoro. Li estis la patro de la fama orientalisto Arne A. Ambros.
Vivo
Post frekvento de la renomita viena lernejo Schottengymnasium ĝis 1928 li pasigis la unuajn spertojn aktoristajn meze de la 1930-aj jaroj. Lia unua vera apero surekrana estis per malgranda rolo en la filmo Kleine Mutti en 1935. Sevkis lia posta rolo du jarojn pli malfrue en la filmo Liebling der Matrosen, denove kiel duranga rolulo.
Daŭris ne pli malmulte ol 19 jaroj ghis rea sinprezento kiel aktoro. En 1961 Ambros ekresiĝoris per la filmo Autofahrer unterwegs. Unu jaron poste li enscenigis Vor Jungfrauen wird gewarnt, kies scenarion li ankaŭ verkis (kune kun aliaj). Lia tria kaj lasta filmo kiel reĝisoro estis en 1967 ĉe Wiener Schnitzel. Kiel aktoro li ĉefe rigardeblis en flankaj roloj; en la malfruaj 1960-aj kaj la 1970-aj jaroj li ĉefe laboris por la televido. En 1976 li partoprenis en sia lasta filmo.
Ambros anis ekde 1971 ĉe la framasonisma loĝio Humanitas.
Respondeca pragmatismo
Rilate al komunismaj landoj, krom pligrandigi la rilatojn al landoj kun tradicia ligoj, Brazilo estigis diplomatajn kaj komercajn rilatojn al Popola Ĉinia Respubliko en 1974. Brazilo akiris tiam grandan sendependon rilate al internaciaj rilatoj. Ĝi estis la unua lando, kiu akceptis la marksisman registaron de Movimento Popular de Libertação de Angola (Popola Movado pro Liberigo de Angolo), kaj  estigis politikajn kaj ekonomiajn rilatojn al Mozambiko kaj aliaj landoj de tropika Afriko.
Rilate al Latinameriko, Brazilo serĉis pligrandigi la kunlaboron, lasis la ufanismajn diskursojn kaj ekis negocadon kun Argentino pro solvi problemoj pri hidroelektrikejoj en baseno de rivero Prata. Apogo al militista reĝimo kiu ekis en Argentinio en 1976 faciligis la alproksimigon. En la 1970-aj jaroj, kiam aperis ideoj pri internaciigo de Amazonio, Brazilo kunigis najbarajn landojn kaj komencis la Iniciativa Amazônica (Amazonian Iniciaton), kiu estigis kunan strategion pri eksplorado de l' regiono kaj rekonfirmado de suvereneco de l' amazoniaj landoj.
La eespondenca pragmatismo, kaŭzigis feran oponecon de Usono kaj de konservativaj elementoj de brazila socio. Dum la diktatoreco de João Baptista Figueiredo kaj la transira prezidanteco de José Sarney, oni daŭris tiun politikon, kiu malaperis nur post la prezidanteco de Fernando Collor de Mello.
Hillersleben
Hillersleben estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 808 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de nova komunumo Westheide.
Migliaro
Migliaro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 2289 loĝantojn.
Istaksiŭatlo
La monto kaj eksa vulkano Istaksiŭatlo aŭ Istaktepetlo, hispane kutime literumata Iztaccíhuatl respektive Ixtaccíhuatl aŭ Iztactépetl, en nova latinliterigo de la naŭatla Istaksiwatl aŭ Istaktepetl, foje ankaŭ nomata Mujer dormida (= "virino dormanta"), de Tibor Sekelj laŭ malnova latinliterigo de la naŭatla esperantigita Ikstaksiuatlo, altas 5230 metrojn kaj sekve estas la tria plej alta monto de Meksiko post la montoj Citlaltépetl kaj Popocatépetl.
La Kortesa Trapasejo estas montara montopasejo je 3600 metroj de alto super marnivelo, situa inter la vulkanoj Popocatépetl kaj Iztaccíhuatl.
Le Soler (stacidomo)
Le Soler (El Soler) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Soler, en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.