cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(24534) 2001 CX27
Ano de la "Greka Tendaro", ĝi orbitas, kun neneglektinda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Krappe (apartigilo)
Krappe estas la nomo de jenaj lokoj:
Krappe estas la familia nomo de:
Godlevska emberizo
La Godlevska emberizo (Emberiza godlewskii) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Pakistano, Barato, Kazaĥio, Mongolio, Birmo kaj orienta Rusio en Siberio. Ties natura habitato estas moderklimata arbustaro.
Ĝi estas birdo kun grizaj vizaĝo kaj supra brusto, strieca krono kaj nuko, bruna strieca dorso kaj helbrunaj subaj partoj. En vizaĝo estas nigraj traokula kaj mustaĉa strioj kiuj kuniĝas per malhelbruna strio en orelareo. La supra makzelo estas pli malhela.
Radikaj nomserviloj
Radikaj nomserviloj estas nomserviloj tenantaj datumon pri domajnoj de plej alta nivelo montrantan al la nomserviloj subtenantaj funkciadon de ĉiu el tiuj domajnoj. La bazaj radikaj serviloj de la domajna nomsistemo havas nomojn en la domajno root-servers.net kaj estas indikataj per la latinaj literoj de A ĝis M. Ili estas administrataj fare de diversaj organizaĵoj agantaj laŭ interkonsento kun ICANN. Kvanto de serviloj estas limigita lige al maksimuma amplekso de UDP-paketo (pli granda kvanto de serviloj postulus transiron al TCP por ricevo de respondo, kaj tio signife pligrandigus ŝarĝon).
Pluraj radikaj nomserviloj havas ŝutspegulojn. Ekzemple, rusia ŝutspegulo de la servilo F situas en Moskvo kaj tiu de la servilo K en Novosibirsko.
Pro ekzistintaj pasintece limigoj je amplekso de DNS-paketo (512 bitokoj) DNS-respondo povis mencii nur 13 servilojn; nun malantaŭ tiuj 13 nomoj staras pli ol 200 serviloj. La plej proksima al la uzanto ŝutspegulo de la demandita radika nomservilo estas elektata aŭtomate danke al. Do, kaze de demando al K.root-servers.net, uzanto el Novosibirsko plej verŝajne demandos la novosibirskan servilon.
Funkciado de la radikaj nomserviloj estas vivograva por Interreto entute.
Jen malkonfirmo de disvastigitaj iluzioj :
Laŭ diversaj pritaksoj, nur inter 18 kaj 32 % de la resolvoj de domajnaj nomoj demandigas senpere radikan nomservilon, la ceteraj demandoj uzas kaŝmemoratajn NS-rikordojn pri domajnoj de plej alta nivelo.
NGC 4292
NGC 4292 (aliaj indikoj — UGC 7404, MCG 1-32-16, ZWG 42.40, VCC 462, NPM1G +04.0344, PGC 39922) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1996
La 41-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 18-an de majo 1996 en Oslo (Norvegio). Ingvid Bryn kaj Morten Harket prezentis la vesperon.
Finfine Norvegio atingis la duan vicon kaj Irlando gajnis la kvaran fojon en kvin jaroj. La venkinta kanto de Eimear Quinn: The voice.
Anny Ondráková
Anna Sophie Ondráková konata ankaŭ kiel Anny Ondra/ková (15-an de majo 1903, Tarnów, Galicio, Aŭstrio-Hungario, (nun Pollando) – 28-an de februaro 1987, Hollenstedt, Germanio) estis ĉeĥa filma aktorino, edzino de Max Schmeling kaj la tutviva amikino de ĉeĥa aktoro kaj reĝisoro Karel Lamač. Ŝia patro estis i.r. oficiro de Aŭstrio-Hungario. Ŝi elkreskis en Prago. Sian aktoran karieron ŝi komencis en filmo Palimpsest el la jaro 1919. Tiutempe ŝi mallarĝe kunlaboris en sia propra filma kompanio kun sia tutviva amiko, ĉeĥa aktoro kaj reĝisoro Karel Lamač, kiu promesis al ŝi kelkfoje geedziĝon, sed li neniam geedziĝis kun ŝi. Pli poste venis ankaŭ pluaj proponoj por filmaj roloj. Ekzemple ŝi rolis en filmoj kiel Tu ten kámen aneb Kterak láskou možno v mžiku vzplanout třeba k nebožtíku el 1923, Karel Havlíček Borovský (1925). Ŝi ankaŭ rolis en kelkdekoj da germanaj kaj aŭstraj filmoj. En la jaro 1929 ŝi rolis en du filmoj de Alfred Hitchcock.
La 6-an de junio 1933 ŝi edziniĝis, eble tiel okazis ankaŭ iom pro rezisto rilate al Karel Lamač, kun germana boksisto Max Schmeling. Ilia geedzeco estis egaligita kaj kontenta. Dividigis ilin eĉ ne tragedio el la jaro 1936. Tiam Anny dum neklarigitaj cirkonstancoj karambolis en aŭtomobilo kaj abortis. Kiam komenciĝis la dua mondmilito, Anny vivis jam daŭre en Germanio. Ŝi kelkfoje aperis eĉ kiel gasto ĉe Goebbels-familio, sed ŝi faris tion onidire nur pro tio, por ke ili havu kun la edzo trankvilon kaj ne estu suspektataj - ŝi pro sia ĉeĥoslovaka deveno, li pro tio, ke lia antaŭa meneĝero estis judo. Ilia geedzeco eltenis ĝis la morto de Anny en la jaro 1987. Karel Lamač mortis en ŝia brakumo la 2-an de aŭgusto 1952.
Schmelz (Saar)
Schmelz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saarlouis de la federacia lando Sarlando. Fine de la jaro la urbo havis 0 loĝantojn.
3411 Debetencourt
"Debetencourt" estas la familia nomo de la patrino de la astronomo George Roland (kunmalkovrinto, kun Sylvain Arend, de la kometo C/1956 R1 Arend-Roland)
Polaj landvojoj
Polaj landvojoj estas sistemo de vojoj kiujn administras pola ŝtato. Ili gvidas laŭlonge gravajn trakojn kaj kunigas pli grandajn urbojn en Pollando. Kelkaj el ili estas vojoj-kunigiloj, kiuj kunigas ceteraj landvojoj por faciligi trafikon.
En Pollando ekzistas sistemo de landvojoj, kiuj aktuale estas 93 kaj havas tutan longecon 18 255 km. Administras ĉi tiun sistemon Ĝenerala Direkcio de Landvojoj kaj Aŭtovojoj. Nuntempa numeraro estas ekde 9-a de majo 2001 j. Emblemo de landvojo en Pollando estas blanka numero sur ruĝa fono. Vojmontrilo por ĝi havas verdan fonon. Plej longa landvojo en Pollando estas landvojo, kiu havs 730 km kaj Plej mallonga estas landvojo , kiu havas 4,774 km.
Polaj landvojoj estas parto de Pola vojaro, de kiu parto estas ankaŭ Polaj aŭtovojoj kaj Polaj rapidvojoj.
Rodnikivka
Rodnikivka, ukraine Родниківка hungare Beregforrás [beregforAŝ] estas malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Svaljava.
Situo
Rodnikivka troviĝas de Svaljava je 22 km-oj.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1600. En 1910 vivis en Beregforrás 503 loĝantoj, (445 rutenoj, 21 germanoj, 31 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Beregforrás apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Rodnikivka/Beregforrás. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Ĝis 1948 la oficiala slava loknomo estis Ізвор [izvor].
Károly Sepsy
SEPSY Károly [pr. ŝepŝi] Sepsi estis hungara aktoro, teatrestro naskiĝinta en Szatmár en 1822 kaj mortinta en Szatmár en decembro 1853.
Blazono de Kanado
La ŝtata blazono de Kanado kun ties flago kaj la nacia himno apartenas al la oficialaj simboloj de tiu nordamerika lando. La blazono oficiale ekvalidis en 1921. La blazono enhavas multajn elementojn de la blazono de Britio; krom la ofte aperanta aceraj folioj ne estas simboloj, kiuj aludus nur al Kanado. La simileco de la du blazonoj - supozeble neniuj aliaj du landoj havas tiom similajn blazonon - estas pro tio ke la kanada blazonon de 1904, sur kiu estis montritaj la simboloj de la malsamaj kanadaj provincoj, estis anstataŭita en 1921 per la brita reĝo Georgo la 5-a, ankaŭ la formala ŝtatestro de Kanado, ĉar la multaj provincaj blazonoj bildigitaj kaŭzis ke la blazono aspektis kompare konfuza.
Károly Sepsy
Lia kariero
Károly Sepsy debutis en 1838 en Máramarossziget. En 1841 li jam estis direktoro. En 1845 li estis kun sia trupo en Italujo. En 1848 li elpaŝis en la Nacia Teatro de Pest kiel gasto (Bábel Szigligeti Ede: Rózsa), pli poste li disigis sian trupon por ebligo al liaj aktoroj iĝi honvedoj. Pli poste li vivis en sia naskiĝurbo.
Blazono de Kanado
Samkiel en la brita modelo de la blazonŝildo, bildiĝas la naciaj simboloj de Anglio (tri oraj leopardoj sur ruĝa fono), Skotlando (ruĝa leono sur ora fono ĉirkaŭita de ruĝaj duoblaj traboj el lilioj) kaj Irlando (ora harpo sur blua fono). En ambaŭ versioj, la blazonŝildo estas portata fare de leono (por Anglio) kaj unukorno (por Skotlando).
Bolken
Bolken estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 541 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Bharat Kumar Ghimire
Bharat Kumar GHIMIRE (naskiĝis la en orienta parto de Nepalo) estas nepala esperantisto. Li esperantistiĝis en 1990, kiam venis pola instruisto al Nepalo. Profesie li estas instruisto pri la angla lingvo. Li diplomitiĝis en Pokhara universitato.
Li instruas Esperanton ekde 1991 en diversaj lokoj de Nepalo kaj de Filipinoj. Li fondis Esperanto-asocion en Filipinoj post unumonata instrurestado, dum kiu li instruis en tri universitatoj. Li estas kun-fondinto de Internacia Himalaja Renkontiĝo kun Mukunda Pathik, Subas Gautam kaj Philippe Pierce.
Bolken
Geografio
Bolken situas dek kilometrojn oriente de la kantonĉefurbo Soloturno. Sur la nordorienta limo de la komunumo situas la Lago de Inkwil. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Bolken mem la setlejoj Längacher, okcidente de la Lago de Inkwil, Niederfeld kaj Chrüzfeld. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,13 km², de kiuj 22% estas kovritaj de arbaro, 66% servas por agrikulturo kaj 10% por setlado, iomete malplin ol 2% estas akvejoj.
Bharat Kumar Ghimire
En la jaro 1990 fondiĝis NEspA, Nepala Esperanto-Asocio, la Landa Asocio. Ekde 1991 li estas estrarano de NEspA, kaj laŭ la stato de 2012 estas ĝia ĝenerala sekretario. En la oficperiodo 2013-2016 li krome reprezentas sian landan asocion en la komitato de UEA.
Oblivion (filmo)
Oblivion estas usona aventura scienfikcia agfilmo de 2013, kunproduktorita kaj reĝisorita de Joseph Kosinski kaj produktorita de Peter Chernin. En ĝi aktoras Tom Cruise en la ĉefa rolo apud Olga Kurylenko, Andrea Riseborough, Morgan Freeman kaj Nikolaj Coster-Waldau.
Bharat Kumar Ghimire
Li faris diversajn prelegvojaĝojn, ĉefe en Koreio, Japanio kaj Germanio. Ekde la jaro 2012 li estas estrarano de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj ILEI.
Bharat Ghimire verkis pri la lernhelpa efiko de Esperanto.
Oblivion (filmo)
Intrigo
Antaŭ 2077, Jack Harper kaj Victoria "Vika" Olsen estas inter la malmultaj homoj, kiuj restas sur la Tero. Sesdek jarojn antaŭe, raso de fremdaj eksterteranoj detruis la Lunon kaj invadis la Teron; la homaro gajnis la militon, sed nukleaj armiloj kaj la perdo de la Luno lasis la plej grandan parton de la planedo neloĝebla. Kun Vika kiel sia kunlaboranto Jack servas kiel "Tech 49", teknikisto, kiu riparas la flugrobotoj, kiuj ĉasas la ceterajn restantajn eksterteranojn kaj gardas la hidrogenajn generatorojn, kiuj kreas energion el marakvo. Gviditaj de la misia direktoro Sally sur la kosma stacio "Tet" ĉirkaŭ la Tero, ili baldaŭ foriros al la nova hejmo de la homaro ĉe Titano. Kvankam iliaj memoroj estis forviŝitaj, Jack havas revenantajn sonĝojn de vivo antaŭ la milito kun nekonata virino.
Bolken
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bolken limas en nordo al Inkwil (BE), en oriento al Niederönz (BE), en sudo al Aeschi, en okcidento al Etziken, kaj en nordokcidento al Subingen.
Trafiko
Bolken situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La trajnlinio de Olten al Soloturno, kiu pasas tra la komunuma teritorio, tie ne disponas pri stacidomo aŭ haltejo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la buslinio de Herzogenbuchsee al la stacidomo de Soloturno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 7 kilometrojn okcidente en Kriegstetten.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bolken datiĝas el la jaro 1429 kiel ze Bollikon. La ekleziaj interezrajtoj por Bolken ĝis la reformacio apartenis al la paroĥarejo Herzogenbuchsee, apartenante al la Monaĥejo Sankta Petro en Nigra Arbaro. La monaĥejo donis en la jaro 1350 la interezorajton kiel pando por la burgrajtoimpoŝto al Soloturno. Ĝis la reformacio Bolken supozeble apartenis al la paroĥo de Herzogenbuchsee. Tiam ĝi estis atribuita al la preĝejoj de Hüniken kaj Kriegstetten kaj en la jaro 1684 al la nova paroĥo Aeschi, kiu ankaŭ estis tribunalejo.
Oblivion (filmo)
Intrigo
Nekonata objekto kraŝas kie Jack trovas kvin homojn en dormostato inter kiuj estas la virino de siaj sonĝoj. Flugroboto mortigas la homojn, sed Jack protektas la virinon kaj alportas ŝin al sia hejmo. Li kaj Vika revivigas la virinon kaj konas ke ŝia nomo estas Julia.
Jack kaj Julia revenas al la kraŝloko sed ili estas kaptitaj kaj portitaj al Raven Rock Mountain. Ilia gvidanto, Malcolm Beech, rivelas ke la eksterteranoj estas homoj, kaŝvestitaj por resti kaŝitaj de la flugrobotoj. Julia rivelas ke ŝi estas la edzino de Jack.
Ili revenas al la bazo de la homaj rezistantoj kie Beech klarigas, ke Tet estas fremda artefarita inteligenteco: decidita akiri la resursojn de la Tero kaj ekstermi la homaron, ĝi detruis la Lunon kaj invadis la Teron per armeo de flugrobotoj kaj klonoj de Jack; la venko kaj fuĝo de la homaro al Titano estas fikcio. Jack reprogramas kaptitan flugroboton por saboti Tet, sed pli da flugrobotoj atakas ilin, lasante Beech grave vundita kaj la kaptita flugroboto senripare difektita.
Andovce
Andovce (hungare Andód) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Oblivion (filmo)
Intrigo
En la nuntempo, Jack eniras la Tet kosmostacion, trovante milojn da klonoj. Jack diskutas kun "Sally", kaj rivelas, ke li vojaĝis kun Beech anstataŭ kun Julia, kiu estis sekure sendita al la kabano de Jack. Poste Jack kaj Beech eksplodigas sian bombon, oferante sin por detrui Tet. Tri jarojn poste, Julia naskis filinon de Jack. Ili renkontas la pluvivajn rezistantojn, akompanitajn de Tech 52, kiu reakiris la verajn memorojn de Jack.
Andovce
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, inter Váh kaj Nitra (rivero), laŭ traira flankovojo. Nové Zámky troviĝas 4 km de ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko, poste alvenis avaroj, romianoj, slavoj, fine hungaroj. La unua mencio pri la loko devenis el 1264 en formo Ondod. Ŝajnas, dum la turkoj la vilaĝo restis viva. En 1910 loĝis tie 1012 homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al la distrikto de Nové Zámky. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1953 la vilaĝo ekhavis kurenton. En 2001 loĝis tie 1224 da homoj (818 hungaroj, 388 slovakoj). Nuntempe funkcias nek infanĝardeno, nek lernejo.
Jezná
Jezná estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Úlice, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Úlice. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Jezná situas en katastra teritorio Úlice kun areo 8,81 km².
11328 Mariotozzi
11328 Mariotozzi estas mabone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan geologon Mario Tozzi, de la Nacia Konsilantaro de la Sciencesploro, kunlaboranton en la Universitato La Sapienza de Romo kaj prezidenton de la mara nacia parko de la Toskana insularo. Li verkis multenombrajn popularajn librojn, kreis televidajn programojn kaj kunlaboris kun National Geographic.
Hiroaki Namba
Hiroaki Namba (難波 宏明, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Tochigi SC, Jokohama FC, Mito HollyHock kaj FC Gifu.
Parepare
Parepare estas marhavena urbego en insulo Sulaveso, en provinco Suda Sulaveso en Indonezio. Parepare konsistas el 4 distriktoj. La loknomo rilatas al "bona haveno".
Tutmonda Vulkanisma Programo
La Tutmonda Vulkanismo Programo (TVP) de la Smithsonian Institution dokumentas la vulkanojn de tero kaj iliajn erupciajn historiojn en pli ol 10,000 jaroj. La TVP raportas pri la erupcioj ĉirkaŭ la tuta mondo kaj ankaŭ kolektas informojn pri aktivaj vulkanoj kaj iliaj erupcioj. Tiel, tutmonda kunteksto por la aktivaj vulkanoj de tero estas prezentita. Smitsonia raportado pri vulkanaj aktivecoj komencis en 1968, pere de la Centro pro la Mallong-vivaj Fenomenoj (CMF). La TVP estas domigita en Departemento de Mineralaj Sciencoj, parto de Nacia Muzeo de Natura Historio, en la National Mall de Vaŝingtono.
Parepare
Ekonomio
Parepare estas agronomia loko, sed la areo taŭgas grandparte por brutaro. Ekzistas iom da produktoj de rizoj kaj kakaofaboj. Multe da homoj fiŝkaptadas.
Tutmonda Vulkanisma Programo
Dum la fruaj fazoj de erupcio, la TVP agas kiel organizo de raportoj, informoj, kaj fotaĵoj kiuj estis kolektitaj el tutmonda komunumo de kontribuantoj.
Parepare
Trafiko
Parepare havas trairan ĉefvojon laŭ la marbordo (sude al Makassar), krome kuras vojo al interno de la insulo (ekzemple al Palopo). Menciindas la marhaveno. La trajno inter Makassar kaj Parepare daŭre estas projekto.
Sarni (stacidomo)
Sarni (Сарни) estas fervoja stacio en Sarni (Rivna provinco), urbo en Ukrainio.
Parepare
Klimato
Parepare havas tropikan musonan klimaton (Am). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2085 mm. Inter julio-septembro iomete pli malofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Famuloj
Jusuf Habibie (tria prezidanto de Indonezio) naskiĝis en Parepare.
Couiza - Montazels (stacidomo)
Couiza - Montazels estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Montazels, apud Couiza, en departemento Aude, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Carcassonne - Rivesaltes (676000).
Arduino
Arduino estas unuop-tabula mikroregilo, intencante fari la aplikon de interagaj objektoj aŭ medioj pli facila. La hardvaro enhavas liberkodan hardvarotabulon desegnitan ĉirkaŭ 8-bit Atmel AVR mikroregilo, aŭ 32-bit Atmel ARM. Nuntempaj versioj trajtas unu USB-interfacon, 6 analogajn enmetajn pinglojn, kaj 14 ciferecajn enigajn kaj eligajn pinglojn, kiuj ebligas la uzantojn alkroĉi diversajn etendigajn tabulojn.
Enkondukite en la jaro 2005, la Arduino platformo estas desegnita por doni al hobiistoj, studentoj kaj fakuloj unu malmultekostan kaj facilan vojon krei aparatojn, kiuj interagas kun siaj medioj, uzantajn siajn sentilojn kaj aktuatorojn. Komunaj ekzemploj por komencantoj, hobiistoj enhavas simplajn robotojn, termostatojn kaj agodetektilojn. Ĝi kunportas simplan integritan disvolvan medion (angle IDE), kiu iras sur regulaj personaj komputiloj kaj ebligas uzantojn verki programerojn por Arduino per C aŭ C++.
Nuntempe la tabuloj de Arduino kostas ĉirkaŭ €20 aŭ $27, kaj ĝiaj similaj klonoj ĝis malmulte je $9. Arduino tabuloj povas aĉetiĝi antaŭ-asemblite aŭ kiel ilaro memfarebla. La informo de hardvara fasonado estas dispona por tiuj, kiuj intencas asembli Arduinon per siaj manoj. Estas taksite en mezo de la jaro 2011, ke pli ol 300,000 oficialaj Arduino produktiĝis komerce, kaj en la jaro 2013, ke 700,000 oficialaj tabuloj estas en manoj de la uzantoj.
Historio
Arduino komenciĝis en 2005 kiel projekto por studentoj en la Interaga Desegna Instituto Ivrea en urbo Ivrea, Italio. Tiam la studentoj de la projekto uzis $100 kostan "BASIC Stamp", kiu rigardiĝis multekosta por studentoj. S-ro Massimo Banzi, unu el la fondintoj, instruis en Ivrea.
Unu tezo, fare de Hernando Barragan, studento en Kolombio, kontribuiĝis pri desegno de dratado. Post kompletigo de la dratuma platformo, la esplorantoj laboras por ĝia malplipeziĝo, plimalmultekostiĝo, kaj dispono al la komunumo de liberkodo. La instituto finfine fermiĝis, do la esplorantoj, unu el ili David Cuartielles, promociis la ideon.
La nuntempa prezo estas ĉirkaŭ $30 kaj la similaj klonoj nur $9. Unu simpla Arduino Mini Pro klono eble disponas je $4 el Ĉinio.
Hardvaro
>>Ĉi tiu sekcio bezonas aldonajn citaĵojn por verifikado. Bonvolu helpi plibonigi ĉi tiun artikolon per aldono de citaĵoj al fidindaj fontoj. Senfonta materialo povus esti kontestata kaj forigata.
Arduino-tabulo konsistas el Atmel 8-bit AVR mikroregilo kun komplementaj moduloj por faciligi programadon kaj enkorpigon en aliajn cirkvitojn. Grava aspekto de la Arduino estas la norma maniero laŭ kiu konektiloj estas subtenataj, ebliganta la CPU-tabulon esti konektata al sortimento de interŝanĝeblaj aldonaj moduloj konataj kiel ŝildoj. Kelkaj ŝildoj komunikas kun la Arduino-tabulo rekte per variaj pingloj, sed multaj ŝildoj estas individue adreseblaj per I²C seria buso, ebliganta ke multaj ŝildoj estas stakigataj kaj uzataj paralele. Oficialaj Arduinoj uzis la megaAVR-serion de blatoj, specife la ATmega8, ATmega168, ATmega328, ATmega1280, kaj ATmega2560. Manpleno de aliaj procesoroj estis uzataj de Arduino-kongruaĵoj. La plej multaj tabuloj inkludas 5 voltan linearan reguligilon kaj 16 MHz kristalan oscililon (aŭ ceramikan resonatoron en kelkaj variaĵoj), kvankam kelkaj fasonoj kiel la LilyPad kuras sur 8 MHz kaj rezignas pri la surtabula tensia reguligilo pro specifaj form-faktoraj restriktoj. Arduino-a mikroregilo estas ankaŭ antaŭprogramita kun praŝargilo, kiu simpligas la alŝutadon de programoj al la surblata fulmomemoro, komparata kun aliaj aparatoj, kiuj tipe bezonas eksteran programilon. Tio igas uzadon de Arduino pli facila ebligante la uzon de ordinara komputilo kiel programilo.
Je koncepta ebeno, se uzanta la Arduino-an programaran stakon, ĉiuj tabuloj estas programataj per seria konekto RS-232, sed la maniero laŭ kio tio estas realigata varias laŭ hardvara versio. Seriaj Arduino-tabuloj enhavas nivelŝovan cirkviton por konverti inter RS-232-nivelaj kaj TTL-nivelaj signaloj. Aktualaj Arduino-tabuloj estas programataj per USB, realigataj per USB-al-seriaj adaptilaj blatoj kiel la FTDI FT232. Kelkaj variaĵoj, kiel la Arduino Mini kaj la neoficiala Boarduino, uzas forpreneblan USB-al-serian adaptilan tabulon aŭ kablon, Bluetooth aŭ aliajn metodojn. (Se uzata kun tradiciaj mikroregulilaj ilaroj anstataŭ la Arduino IDE, norma AVR ISP programado estas uzata.)
La Arduino-tabulo disponigas la plej multajn el la mikroregulilaj I/O-pingloj por uzado per aliaj cirkvitoj. La Diecimila, Duemilanove, kaj aktuala Uno provizas 14 ciferecajn I/O-pingilojn, el kiuj ses povas produkti pulso-larĝe modulatajn signalojn, kaj ses analogajn enigojn. Ĉi tiuj pingloj estas sur la supro de la tabulo, per inaj 0.10-colaj (2.5 mm) ĉapoj. Multaj konektaj aplikaj ŝildoj estas ankaŭ komerce akireblaj.
La Arduino Nano, kaj Arduino-kongruaj Bare Bones Board kaj Boarduino tabuloj povas provizi virajn ĉapajn pinglojn sur la subflanko de la tabulo por esti konektata en nelutitajn prototipajn tabulojn.
Ekzistas multaj Arduino-kongruaj kaj Arduino-derivitaj tabuloj. Kelkaj estas funkcie ekvivalenta al Arduino kaj povas esti uzataj interŝanĝeble. Multaj estas la baza Arduino kun la aldono de kutimaj eligaj aparataj peliloj, ofte por uzo en lernej-nivela edukado por simpligi la konstruon de beboĉaretoj kaj malgrandaj robotoj. Aliaj estas elektre ekvivalentaj sed ŝanĝas la form-faktoron, kelkfoje ebliganta la kontinuan uzon de ŝildoj, kelkfoje ne. Kelkaj variaĵoj uzas komplete malsamajn procesorojn, kun variaj niveloj de kongrueco.
Ŝildoj
Arduino kaj Arduino-kongruaj tabuloj uzas ŝildojn (angle shields) — printitajn cirkvitajn ekspansiajn tabulojn, kiuj ŝtopiĝas en la normale provizitajn Arduino-pinglarojn. Ŝildoj povas provizi motorajn kontrolilojn, GPS, Eterreton, LCD, aŭ prototipadon. Nombro de ŝildoj ankaŭ povas esti farata mem.
Softvaro
La en Arduino inkluzivita integrita disvolva medio estas plursistema aplikaĵo skribita en Java, kaj estas derivita el la IDE por la Procesa programada lingvo kaj la Dratadaj projektoj (angle Wiring projects). Ĝi estas designita por enkonduki programadon al artistoj kaj aliaj novuloj, kiuj ne konas softvaran programadon. Ĝi inkludas kodan redaktilon kun funkcioj kiel sintaksa emfazado, krampo-pariĝo, kaj aŭtomata krommarĝeno, kaj estas ankaŭ kapabla al kompilado kaj alŝutado de programoj sur la tabulon per unuopa kliko. Programo aŭ kodo skribita por Arduino estas nomata angle "sketch".
Arduino-programoj estas skribataj en C aŭ C++. La Arduino-IDE venas kun programa biblioteko nomata "Wiring" el la originala Wiring project, kiu faras multajn komunajn enigajn/eligajn operaciojn multe pli facila. Uzantoj devas nur difini du funkciojn por igi irebla cyclic executive programon:
Estas trajto de plej multaj Arduino-tabuloj, ke ili havas LED kaj ŝarĝo-rezistancon konektitan inter stifto 13 kaj maso; konvena funkcio por multaj simplaj testoj. La antaŭa kodo ne estus vidata de norma C++ kompililo kiel valida programo, tiel se la uzanto klakas la "Alŝutu al I/O-tabulo" (angle "Upload to I/O board") butonon en la IDE, kopio de la kodo estas skribata al dumtempa dosiero kun kroma inkluda kaplinio je la komenco kaj tre simpla main funkcio je la fino, por fari el ĝi validan C++ programon.
La Arduino IDE uzas la GNU toolchain kaj AVR Libc por kompili programojn, kaj uzas avrdude por alŝuti programojn sur la tabulon.
Ĉar la Arduino-platformo uzas Atmel-mikroregilojn, Atmel's development environment, AVR Studio aŭ la pli nova Atmel Studio, povas ankaŭ esti uzataj por evolui softvaron por la Arduino.
Evoluo
Arduino estas liberkoda hardvaro: la Arduino-hardvaraj referencaj fasonoj estas distribuataj sub Creative Commons Attribution Share-Alike 2.5 licenco kaj estas akireblaj sur la Arduino retpaĝaro. Aranĝo kaj produktaj dosieroj por kelkaj versioj de la Arduino-hardvaro estas ankaŭ akireblaj. La fontokodo por la IDE estas akirebla kaj eldonita sub la GNU General Public License, versio 2.
Kvankam la hardvaro kaj programara fasonoj estas libere akireblaj sub copyleft licencoj, la programistoj petis ke la nomo "Arduino" estu ekskluziva al la oficiala produkto kaj ne estu uzata por derivaj verkoj sen permeso. La oficiala strategia dokumento pri la uzo de la nomo Arduino emfazas ke la projekto estas malferma por enkorpigi verkon de aliaj en la oficialan produkton. Multaj Arduino-kongruaj produktoj komerce eldonataj evitis la nomon "Arduino" uzante nomo-variantojn je "-duino".
Aplikaĵoj
Vidu ankaŭ: Listo de projektoj de libera hardvaro
Akcepto
La Arduino-projekto ricevis honorarian mencion en la Digital Communities category je la 2006 Prix Ars Electronica.
Roza klaso
Roza klaso estas termino el hortikulturo, kiu priskribas la engrupiĝon de la rozoj laŭ kriterioj kiel kreskoalto, utiligado aŭ apero de la kulturvario.
Ekde la komenco de la rozbredado en la 18a jarceento ĝis hodiaŭ kreiĝis tutmonde pli ol 30.000 rozo-varioj. Oni dividas ilin hortikulture en diversajn klasojn. Ne temas pri klaso aŭ alia taksono en la senco de la biologia sistematiko. Ankoraŭ ne ekzistas internacie akceptebla divido de la rozoj.
Unue oni povas dividi la rozojn en sovaĝaj rozoj kaj la breditaj kulturrozo, kiuj ankaŭ nomiĝas ĝardenrozoj. La ĝardenrozoj estas dividitaj en malnovaj rozoj kaj modernaj rozoj.
Alia ebleco por dividi rozojn en grupoj estas kreskoformoj kaj utiligado: arbustorozoj, bedrozoj kaj grimprozoj
Sovaĝaj rozoj
En la granda grupo de la sovaĝaj rozoj la hortikulturisto arigas ĉiuj botanikaj rozspecioj. Ĝenerale la sovaĝaj rozoj estas tre variaj kaj facile interkruciĝas. Tial ekzistas multaj subspecioj, varioj kaj formoj.
Ĝardenrozoj
La ĝardenrozoj estas dividataj en du grandaj grupoj: malnovaj rozoj (ankaŭ nomataj antikvaj rozoj aŭ historiaj rozoj) estas rozoj, kiuj estis kultivitaj antaŭ 1867, kaj modernaj rozoj estas rozklasoj, kiu ekiĝis post la enkonduko de la te-hibridoj ekde.
Malnovaj rozoj
Oni ofte ankaŭ dividas tiujn rozojn denove en du grupojn laŭ David Austin:
Amsler-krado
La Amsler-krado, uzata ekde 1945, estas bildo pri krado de horizontalaj kaj vertikalaj linioj uzataj por monitori la centran vidkampon de homo. La krado estis ellaborita de la svisa oftalmologo Marc Amsler. Ĝi estas diagnoza ilo kiu helpas en la detekto de vidaj perturboj kaŭzitaj de ŝanĝoj en la retino, precipe pri la makulo de retino (latine nomata macula lutea, "flava makulo", ekz. makula degenerado, epiretina membrano), same kiel la opta nervo kaj la vida vojo al la cerbo.
En la testo, la persono rigardas per ĉiu okulo aparte al la malgranda punkto en la centro de la krado. Pacientoj kun makula malsano povas vidi ondajn liniojn aŭ iuj linioj povas manki.
La originala Amsler-krado estis nigra kaj blanka. Kolora versio kun blua kaj flava krado estas pli sentema kaj povas esti uzata por testi ampleksan varion de vidaj vojaj nenormalecoj, inkluzive de tiuj asociitaj kun la retino, la opta nervo, kaj la pituitaria glando.
Hermina Csata
CSATA Hermina (ĉata) rumanuja hungara pentristino, tekstilistino. Ŝi naskiĝis en Gheorgheni la 19-an de aŭgusto 1962. Ŝi estas la filino de instruisto, vortaristo Ambrus Csata.
Biografio
Hermina Csata studis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu en Kluĵo. Ekde 1991 ŝi instruas pentradon en la belarta sekcio de mezlernejo de Kluĵo. Ŝiaj majstroj estis: Gizella Major, Viktor Dátu, Éva Barabás, Levente Kiss, Dénes Molnár, György Csaba Borgó, Paul Sima, Victor Ciato, Ioan Horváth Bugnariu.
Karl Leisner
En 1934 eniris katolikan pastran seminarion en la urbo Monastero kaj en 1939 iĝis diakono. La plano estis iĝi pastro post kelke da monatoj, sed tuberkulozo neatendite devigis lin iri al faka malsanulejo en la Nigra Arbaro.
Ĉar li estis malfavora al Hitler, li estis arestita en novembro de 1939. Post kelkaj monatoj en ordinara malliberejo, oni portis lin en la koncentrejon de Sachsenhausen kaj poste de Daĥaŭo.
La 17an de decembro 1944, en la koncentrejo, Karl estas ordinata kaŝite pastro, fare de la franca episkopo Gabriel Piguet, kiu ankaŭ estis malliberigita en Daĥaŭo. La episkopo de Monastero, Von Galen, sendis sekretan legitimaĵon, kaŝitan en letero de la fratino de Karl.
La 29an de aprilo 1945, la koncentrejo liberiĝis. Tamen, dum la mallibereco, la tuberkolozo de Karl pligraviĝis, tiel ke li, foririnta de la koncentrejo, tuj eniris malsanulejon en Planegg apud Munkeno, kaj, post malpli ol kvar monatoj, la 12an de aŭgusto 1945, mortis.
En 1966 lia korpa restaĵo estis movata en la katolikan katedralon de Ksanteno. En 1996 la papo Johano Paŭlo la 2-a deklaris lin beatulo dum sia vojaĝo al Berlino.
Kristana popmuziko
Kristana popmuziko estas religia muziko, kiu stile orientiĝas je la popmuziko kaj rokmuziko. Lige parenca, sed ne identa, estas la tiel nomata sakropopmuziko en Germanujo, kiu signifas modernismajn ekleziajn kantojn germanlingvajn. Similan, sed pli vaste disvastiĝintan kampon ampleksas la Nova Religia Kanto, kiu direktiĝas plie sur la rilaton kun Dio kaj muzike lokas plej ofte inter mildpopmuziko, malelektra muziko kaj rokmuziko.
Frigyes Hollósi
Frigyes Hollósi [fridjeŝ holoŝi], hungare Hollósi Frigyes, Esperante Frederiko Hollósi estis hungara aktoro.
Frigyes Hollósi naskiĝis, kiel Weininger Frigyes la 1941 en Budapeŝto. Li mortis la 2012 en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Hollósi komencis sian aktoran karieron en 1962 en Teatro Szigligeti (Szolnok). Inter 1980-1982 li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste pro mizera stato de la teatro li estis unu el la fondintoj de Teatro Katona József. Ekde 2002 li revenis al Budapeŝta Nacia Teatro, dume ofte li estas gastaktoro en somera teatro de Kőszeg. Ĝis tiam li ricevis diversajn premiojn.
Prin-Deyrançon (stacidomo)
Prin-Deyrançon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Prin-Deyrançon, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.
NGC 4292A
NGC 4292A (alia indiko — PGC 213977) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Perletto
Perletto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castino, Cortemilia, Olmo Gentile (AT), San Giorgio Scarampi (AT), Serole (AT) kaj Vesime (AT). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
José Luís Peixoto
José Luís Peixoto (Galveias, Ponte de Sor, 4-a de septembro de 1974, Portugalio) estas fama juna portugala verkisto. Lia unua romano gajnis la prestiĝan literaturan premion Jozefo Saramago. Liaj romanoj estis tradukitaj al 20 lingvoj kaj li estis laŭdita internacie.
Ruĝaj gardistoj
La Ruĝaj gardistoj (红卫兵; 紅衛兵) estis movado, plejparte konsistante el universitataj studentoj kaj mezlernejoj en Ĉinio, kiuj estis mobilizitaj de Mao Zedong inter 1966 kaj 1967, dum la Kultura revolucio, kontraŭ la elitismaj elementoj de la socio.
Ĉi tiu movado estis inciatita kaj manipulita de Mao en strategio kun la celo rekonkeri la povon. Por favorigi ĝian evoluon, Mao fermis lernejojn kaj universitatojn de 1966 al 1972.
Kalia tiosulfato
Kalia tiosulfato aŭ K2S2O3 estas oksigena kemia kombinaĵo de kalio kaj sulfuro, senkolora aŭ blanka substanco solvebla en akvo kaj nesolvebla en alkoholo, uzata kiel fungicido, baktericido kaj kiel kemia reakcianto en laboratorio. Ĝi estas uzata ankaŭ en agrikulturo kaj fabrikado de farmaciaĵoj kun antioksidigaj kaj antimaljunigaj proprecoj.
Reakcio 4
duoksido|sulfuran duoksidon]]:
Trobadoro
La trobadoroj estis mezepokaj lirikaj poetoj (11-a ĝis 13-a jarcento), kiuj originis el Okcitanio kaj kiuj prikantis precipe la amon. Ili kreis la koncepton de korteza amo, kaj iliajn lirikaĵojn oni nomas mezepoka amkanto.
Estis du ĉefaj skoloj por trobadoroj:
La trobadoroj havis disĉiplojn en norda Francio (la tielnomataj Trouvères), en Germanio (la Minnesänger) kaj en Italio, kie la fama Danto (Dante Alighieri), eĉ redaktis parteton de sia verko "La Dia Komedio" en la okcitana.
7178 Ikuookamoto
7178 Ikuookamoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Toshiro Nomura kaj Koyo Kawanishi elde la observatorio de Minami-Oda, apud Kamikaŭa en gubernio Hjogo (Japanio).
Trobadoro
Historio
Vorto trobadoro originas el la okcitana trobar, tio estas, trovi (inventi) kanzonojn. La verbo trobar mem devenas de la latina mezepoka tropare, verki tropojn (vortfigurojn).
Tiuj altnivelaj kanzonistoj unue aperis en Limoĝio, la regiono de Limoĝo, kaj verkis en la loka dialekto. Tre rimarkinde, iliaj imitantoj kaj posteuloj uzos la saman limoĝan dialekton, ĉu ili estas gaskonoj, provencanoj, katalunoj, ktp. Tiu varianto limoĝa de la okcitana restis beletra komuna esprimilo de la tuta Okcitanio. Kiel la Biblio de Marteno Lutero unuecigis poste la germanan lingvon, la trobadoraj tekstoj unuecigis la beletran lingvon de la okcitana lando. Tio estu por ni esperantistoj memorinda: la tiama literaturo kreis la unuecan lingvon, kiun la klera klaso komprenis; kaj la trobadoraj interpretistoj disvastigis ĝin de kastelo al kastelo, de kortego al kortego. La literaturo kreis, unuecigis, disvastigis la lingvon.
Tiuj trobadoroj estis nobeloj aŭ altklasaj homoj. La unua (el kiu restas tekstoj, ĉar tre certe li havis antaŭulojn) estis Vilhelmo la 9-a, Grafo de Piktavio, Duko de Akvitanio, unu el la plej potencaj nobeloj de la epoko, multe pli ol la reĝo de la tiama Francujeto Jaufre Rudel, de Blaye, ĉe la buŝego de rivero Garono, estis princo. Ĉu vere princo, aŭ simple la unua, la ĉefo, laŭ la latina etimologio? Ĉiel, grandsinjoro. Rambault d'Aurenĝa estis ankaŭ plej potenca feŭdomastro; sed la potenco kulminis en la personoj de Alfonso la 2-a, Reĝo de Aragono, kaj de Rikardo Leonkora, filo de la angla reĝo.
Pli poste ekbrilis etnobeloj, kiel Bernard de Ventadorn, Bernard de Born aŭ Gaucelm Faidit. La arton de trovado praktikis ankaŭ klerikoj kiel Folko de Marsejlo, kiu poste fariĝos episkopo de Tuluzo dum la tiel nomita albiĝensa milito; kiel Peire Cardenal, Joifre de Foixa, Daude de Pradas kaj aliaj. Riĉaj komercistoj kiel Bertrand Carbonel kaj Pistoleta; burĝanoj kiel Peire Vidal aŭ Peire Ramoun de Tolosa. Tio pruvas ian demokratiĝon de la trobadora arto, se tiu vorto havas sencon pri tiu fora Mezepoko. Tamen, la fakto, ke simplaj kantistoj de tiuj kanzonoj ĉar kompreneble la grandsinjoroj ne vojaĝis por kanti siajn poemojn kaj lasis tion al profesiaj muzikistoj kaj ĵonglistoj mem ekverkis poeziaĵojn kaj ekkomponis ariojn kiel Marcabru aŭ Cercamon estas fina pruvo, ke la trobadora arto plene enradikiĝis en la tiama okcitana socio. Nur kamparanoj ne troveblas en la trobadoraj vicoj, iliaj tiamaj teruraj vivkondiĉoj facile klarigas la kialon.
Eĉ troviĝis kelkaj virinoj inter ili sep restas konitaj, Grafino de Die estas la plej renoma. Sendube multaj aliaj ekzistis, por ĉiam forgesitaj; oni sciu, ke nun restas nur 2 500 trobadoraj kanzonoj.
Dank'al la trobadoroj, la okcitana tiutempa civilizo atingis tre altan nivelon de poezio, muziko, kaj rafiniteco. Amuzaj estas la vortoj de okcitana nobelo vizitinta la kortegon de la franca reĝo; ĉe la reveno, li diris, ke la franca reĝo estas agrabla persono, sed ke lia trobadora kortego estas nur porbarona ĉirkaŭbarejo, kavazaŭdirante porŝafa aŭ eĉ por ankoraŭ pli krudaj bestoj!
La akompana muziko
Oni konas la akompanan muzikon nur de 400 kanzonoj. La konservita muziko estas ankoraŭ misterplena. Ĝin oni skribis per la epokaj kvadrataj notoj, nomitaj neŭmoj; lin oni uzis ankaŭ por la gregoria ĉanto. Tiuj neŭmoj indikas la altecon de la sonoj, sed neniel la daŭron. La plej malfacila punkto restas tiu de la grupoj de notoj, kiujn oni kantu sur la sama silabo; la muzikologoj nomas ilin ligaĵoj. Tiu trobadora muziko estis tre parenca kun la eklezia muziko, kaj precipe kun la tiel nomita polifonio. La ŝafistaj kantoj de Sicilio aŭ de Korsiko estas similaj al tiu trobadora muziko.
Alia malfacilaĵo venas el la muzikinstrumentoj. Malmulte kostaj, malbone prizorgitaj, ili tre malbone konserviĝis, kaj estas nun tre malfacile retrovi iliajn sonojn. Ekzistis kordinstrumentoj: liuto, gitaro, liro, vjelo (praviolono); blovinstrumentoj: kornoj, trumpetoj; batinstrumentoj: tamburoj, timbaloj. Orgenoj jam ekzistis, kaj ankaŭ orgenetoj.
Retrovi la muzikon de tiu epoko estas do vera arkeologia laboro; tamen, tiun spiton kelkaj modernaj muzikologoj ne hezitis alfronti, kaj kelkaj orĥestroj provas revivigi por ni tiujn forgesitajn trobadoraĵojn.
Versfarado
La plej ofta poemomodelo estis la kanzono, kun ses strofoj el ses deksilaboj. Ĝia temo estas plej ofte gurdita: la poeto laŭdas la revenon de la bela sezono, kun la naturo plena de ekfloradoj kaj de birdaj amkantoj, dum li male reliefigas sian malesperon antaŭ la deteno de la plej aminda virino, kiu rifuzas aŭskulti lin.
Temoj
Tamen ekzistas aliaj temoj ol la prikantado de la rafinita amo (la fin amor). La trobadoro ne ĉiam senfine atendas la kompaton (merces) de l' amata. En la ĝenro tagiĝo (alba) la temo estas la kruela reveno de la taglumo, kiu devigas la amanton forlasi la liton de sia amatino; la gardista kanzono (pastorela) ĝenerale priskribas lertaĵon de izola ŝafistino por elturniĝi el la premo de alveninta sola kavaliro; la tenson rivala dialogo kontraŭstarigas du trobadorojn, kiuj inter si luktas kante pri antaŭelektita temo; fama restis la tenson inter Raimbaud de Aurenĝa kaj Guiraud de Bornelh pri la maniero verki: ĉu klare (trobar leu) ĉu hermetike (trobar clus). La poezio evoluis, laŭlonge de la 150 jaroj de la trobadora epoko; kelkaj poemoj de la lasta periodo estas preskaŭ surrealismaj, Ekzistas ankaŭ la planh, la plendo, ofte pri la morto de suzereno aŭ de grandnobelo; ankaŭ la sirventes, defenda pamfleto, kiel tiuj de la lasta periodo, kontraŭ la abomeninda invado de la francoj, kiuj venis priplagi la landon, okaze de la Albiĝensa Krucomilito. Nin modernulojn amuzas la erotikaj poemoj, kiel tiuj de Vilhelmo la 9-a; kaj male plej malplaĉas la abomeninda ĝojo de Bertrand de Born, kiu glorigas la fian plezuron de militado, antaŭ la kadavroj de batalintoj trapikitaj per lancoj kaj cirkaŭitaj de izolaj senrajdulaj ĉevaloj.
Influoj al trobadoroj
La trobadoroj mem ricevis influon probable de Al-Andalus, la hispana araba regolando, kiu tiam en la suda Hispanio brilis en la islama mondo. Ili certe interŝanĝis influojn; tion pruvas similaĵoj inter la trobadora kanzono kaj la zagalo de l' arabaj poetoj; oni ankaŭ trovas bildojn el manuskriptoj aŭ vitraloj montrantaj arabajn kaj okcitanajn poetojn en kunaj aŭ rivalaj kantoj. Tiuj renkontoj devis esti oftaj; male al komuna opinio oni multe vojaĝis en Mezepoko, ofte foren (oni nur pensu pri la senĉesaj pilgrimoj) kaj interŝanĝoj inter kortegoj estis kutimaj. Cetere jam komenciĝis la krucomilitoj ĝis Oriento, kie okcidentaj kavaliroj instalis feŭdobienojn en islamaj teritorioj kaj alkutimiĝis kun la lokaj moroj, interlie kun kantata poezio akompane de muziko.
Raizal-oj
La termino Raizal difinas la indiĝenan popolon originan de la Departemento Sankta Andreo kaj Providenco en Kolombio. Same la Popolo Raizal de San Andrés, Providencia kaj Santa Catalina memdifinis sin, laŭ la parola tradicio kaj laŭ la historiaj dokumentoj, kiel praŭla popolo origina same kiel ties posteuloj, formita en aparta socio, kun propraj teritorio, lingvo, kulturo kaj institucioj, en la Regiono. Ĝi kunformas la Arkipelagon de Sankta Andreo, Providenco kaj Sankta Katalina antaŭ kaj dum la epoko de la koloniigo fare de eŭropanoj kaj la sklaveca fikomerco en la Okcidental Karibo, rekonita tielel fare de la Jurisprudencia Constitucional (Konsitucia Leĝaro) kiu estis agnoskinta la apartan karakteron de la etna grupo de Raizal-oj kaj liniigis specialan protekton fare de la Kolombia Ŝtato. ​ Kvankam ili estas konataj ankaŭ kiel sanandresano-j, estas certa ke tiu lasta anonomo korespondas ampleksasence al grupo pli diversa kiu inkludas ankaŭ la enmigrantojn al la apudaj insuloj dum la 20-a jarcento. La raizal-oj diference estas komprenitaj laŭ tiuj kiuj havas identecon difinitan bazitan sur ilia historio (angl-afrika), iliaj kulturaj montroj, kiel ilia religio (Baptismo), ilia lingvo (angl-kreola) kaj ilia identeco.
Karua najtingalo
La Karua najtingalo aŭ Karua makisnajtingalo (Erythropygia coryphaeus aŭ Cercotrichas coryphaeus) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj kiu foje oni konsideras kiel membro de la genro Erythropygia kaj foje de Cercotrichas kiuj estas helbrunaj birdoj kun helaj kaj malhelaj strioj en vizaĝo. Ĝi troviĝas en Lesoto, Namibio kaj ĉefe en Sudafriko. Ties natura habitato estas seka arbustaro kaj mediteranetipa makiso.
Aspekto
Ĝi estas 17 cm longa kaj pezas 19 g. La supraj partoj estas sablokolore grizecbrunaj; la vizaĝo montras mallarĝan helgrizan superokulan strion sub pli helgriza krono; estas parte blanka ĉirkaŭokula ringo trapasata de nigreca traokula strio. La vosto fermita (preskaŭ nigreca) estas multe pli malhela ol la grizaj pugo kaj dorso. Supraj flugilkovriloj kaj flugilplumoj estas brunaj, kaj subflugiloj sablokolore brunaj. La beko estas nigra, la okuloj malhelbrunaj kaj kruroj kaj piedoj nigraj.
La alvokoj varias inter individuoj, ekzemple ĉip, sŭii-ĉipsŭirrarii, siip-siip-triija, ripete 5 – 10 fojojn.
Balázs Fodor
Balázs FODOR estis rumania hungara laboristverkisto. Li naskiĝis en Kercsed la 24-an de aprilo 1896 kaj mortis ?.
Kariero
Balázs Fodor finis metilernejon en Budapeŝto, kaj li laboris en Koloĵvaro. En 1921 li estis komitatano de gazeto Fáklya, en 1945 kunlaboranto de revuo Szakszervezet.
Karua najtingalo
Manĝado
Preskaŭ ĉiu manĝaĵo estas prenata surgrunde, kaj la dieto konsistas ĉefe el insektoj, hegemonie de formikoj kiujn ili prenas el la grunda surfaco, kaj ankaŭ inklude termitojn, skarabojn, raŭpojn, tineojn kaj malgrandajn arakidojn.
Reproduktado
Monogama, ĝenerale solema nestumanta kies paroj restas en defendataj teritorioj dum jaroj. La nestoj estas malfermaj, ofte profunde tasformaj en varigrandaj platformoj aŭ grandaj bastonetoj kaj kovritaj de fajnaj, sekaj herboj, folifragmentoj, animalaj haroj kaj musko. La ino konstruas la neston, sed la masklo kaj aliaj samfamilianoj manĝigas ŝin kaj alportas materialon. La ino demetas 2 al 4 ovojn helbluajn kun brunaj punktoj kaj makuletoj, kiujn nur ŝi kovas, dum la masklo manĝigas ŝin. Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn kaj ankaŭ samfamilianoj; la idoj sendependiĝas post ĉirkaŭ unu monato, sed povas resti por helpi en venonta ovodemetado.
Miguel Matamoros
Miguel Matamoros (naskiĝinta la en 8-an de majo 1894 en Santiago de Cuba; mortinta la 5-an de aprilo 1971) estis kuba muzikisto kaj komponisto. Li kontribuis multan por la disvolvo de la kuba sono, ritmo devena el la kamparaj zonoj de orienta Kubo.
Trío Matamoros
Vidu pli: Trio Matamoros En 1925 Miguel Matamoros fondis en Santiago de Cuba kune kun Siro Rodríguez kaj Rafael Cueto la mitan kaj popularan muzikensemblon Trío Matamoros kaj realigis sian unuan surdiskigon en 1928.
Tiu ĉi triopo konsistigas nepran rekomendindaĵon en la historio de la afrikokuba muziko. La trio majstre kombinis la ĝenrojn de bolero kaj de son kaj atingis per tiu maniero interpreti la la muzikon grandan popularecon kaj sur kaj for de la kuba insulo. Pinta muzikpeco de ĉi tiu kunfando de bolero kaj son estas la temo Lágrimas negras, kiu surdiskiĝis laŭ centoj da versioj kaj konsistigis mejloŝtonon en la muzikhistorio de Kubo kaj de Karibio.
Kelkan tempon poste Miguel Matamoros fondis muzikistan sepopon, kiun li nomis Septeto Matamoros kaj ankaŭ direktis sian orkestron, kvankam tiu periodo de lia vivo ne havis tiom gravecon kiel tiu kun la mita triopo.
La grupo Matamoros prezentis lastan fojon por la popolo de Kubo en marto de 1960, malmultan tempon poste ĝi retiriĝis.
Conjunto Matamoros
Estis en la 1940-aj jaroj, dum kiam en la muzika medio havana ensceniĝis la tiel nomataj „conjuntos“ (ensembloj), kiam Miguel fondis sian Conjunto Matamoros. Tiu ĉi ensemblo kiel esprima formo ebligis la evoluon de la son, proponante pli eblecojn de instrumentado kiel tiuj, kiujn proponis la antaŭaj formitaĵoj de sesopo kaj sepopo.
Tiu ĉi muzikgrupo realigis pli ol centon da surdiskigoj, el kiuj Miguel Matamoros faris kelkajn kun helpo de kromaj kantistoj kiel Benny Moré kaj Carlos Embale. Li prezentis en Sankta Domingo, Venezuelo, Porto-Riko kaj Novjorko.
Éva Barabás
BARABÁS Éva (baraba:ŝ) estas rumanuja hungara pentristino naskita en Târgu Mureş la 15-an de septembro 1943. Ŝi estis la filino de de pentristo István Barabás kaj la pentristino Irén Bortnyik, la fratino de pentristino Irén Barabás.
Biografio
Inter 1962-68 Éva Barabás finis en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Inter 1968-90 ŝi instruis en la belarta sekcio de liceo de sia naskiĝurbo.
10153 Goldman
10153 Goldman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Dennis di Cicco elde ties privata observatorio de Sudbury (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Stuart J. Goldman, kiu ekde 1986, gvidis la legantojn de Sky & Telescope tra la ĉiam ŝanĝanta mondo de la astronomiaj libroj, komputilaj programaroj kaj, nun, la vasta sovaĝejo de Interreto. Li estis volontulo dum la semajnfinoj por helpi konstrui la observatorion, elde kiu tiu-ĉi asteroido estis malkovrita.
Kernetfrukto
Kernetfrukto estas frukto de plantoj el la subfamilio Maloideae (Pyrinae) el la familio de Rozacoj (Rosaceae). Tiuj estas inter aliaj:
Montazels
Montazels estas franca situanta en departemento Aude, regiono.
Kernetfrukto
La frukto etas nomata pomofrukto kaj botanike ĝi estas plufolikla frukto. La tiel nomata ŝajnfrukto estiĝas el la ovarioj kaj ovaria bazo. En la interno de la ŝajnfruktotroviĝas la veraj foliklofruktoj (5 folikloj) kun la semoj (kernetoj).