cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rigolato
Rigolato estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la apostoloj Jakobo la pli aĝa, kies memortago sekve estas la komunuma festotago, kaj Filipo. Najbaras la komunumoj Comeglians, Forni Avoltri, Paluzza kaj Prato Carnico.
Charles Wolf
Noto: Ne konfuzu lin kun tri aliaj astronomoj, havantaj proksimajn nomojn:
Li studis en la École normale supérieure en 1848 kaj instruis fizikon en la liceo de Nîmes en 1850, en tiu de Metz en 1852 kaj en la Fakultato pri Sciencoj de Montpellier en 1858.
Sekve al demando de Urbain Le Verrier, li iĝis helpanto en la Observatorio de Parizo en 1862.
Li estis elktita ano de la Akademio de Sciencoj de Francio en 1883 kaj iĝis ties prezidento en 1898. Li estis elektita asociito de la Reĝa Astronomia Societo de Londono en 1874. Li demisiis el sia posteno en la Observatorio de Parizo en 1892 kiam li estis nomumita profesoro pri fizika astronomio en Sorbono.
Esploroj
Kun sia amiko Georges Rayet, li malkovris novan tipon de steloj, kies spektro montras grandajn spektrajn liniojn en elsendo, nomitaj Wolf-Rayet steloj.
Li estis unu el la unuaj, kiuj studi la stelamasojn.
Li provis estimi la personan ekvacion, tie estas la eraro de tempo, kiun ĉiuj homaj observantoj faras, notante la momenton kiam astro pasas en la reteto de instrumento.
Anno (nomo)
Anno estas virina nomo.
Unu origino de la nomo estas la hebrea nomo Ĥana, kiu troviĝas en la Biblio (1 Sam 1:2). Tamen, la nomo ekzistas ankaŭ en romia mitologio (fratino de Dido kaj la diino Anna Perenna) kaj kiel ina formo de la antikva ĝermana nomo Anno.
La Esperanta formo Anno aperas en la Fundamenta Ekzercaro, en la deka kaj naŭa eldonoj sur la paĝo 126, en la dua frazo de la paragrafo 36. Ankaŭ la formoj Ana kaj Anna kaj la karesformo Anjo estas uzataj en Esperanto.
Vira nomo
La nomo Anne estas plej kutime virina, sed en kelkaj lingvoj povas malofte ankaŭ esti vira. Jen kelkaj viroj nomataj Anne:
Tri Suverenoj kaj Kvin Imperiestroj
La Tri Suverenoj kaj Kvin Imperiestroj (ĉine: 三皇五帝; pinjine: Sānhuáng wǔdì) estis parte mitologiaj reguloj kaj kulturaj herooj de antikva Ĉinio dum la periodo de ĉirkaŭ 3500 aK al 2000 aK. Ĉi tiu periodo antaŭis la (ankaŭ parte mitologia) Xia-dinastion.
Ĉi tiuj mitaj reĝoj kontribuis al la donaco de fajro, konstruaĵo de domoj kaj la inventaĵo de agrikulturo kaj silklaboro. Ankaŭ la eltrovo de ĉina tradicia medicino, inventaĵo de la kalendaro kaj la ĉina skribo estas atribuita ilin.
Åmot
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. Al la komunuma teritorio apartenas parto de la lago Storsjøen.
Dunfermline
Dunfermline (Dùn Phàrlain) estas historia ĉefurbo de Skotlando en Fife.
Geografio
Dunfermline situas je de la Firth of Forth, nordokcidente de Edinburgo.
Geografia pozicio:.
Ĝi havis loĝantojn en 2008.
Famuloj
Andrew Carnegie kaj Dominik Kozma naskiĝis en Dunfermline.
Ludmila Ulickaja
Ludmila ULICKAJA (Людмила Евгеньевна Улицкая; n. la 21-an de februaro 1943) estas internacie laŭdita rusa verkisto de romanoj kaj noveloj, kiu en 2014 ricevis la prestiĝan Aŭstran Premion por Eŭropa Literaturo pro sia verkaro. Ŝi estas unu el la plej gravaj modernaj rusaj verkistoj kaj pensuloj.
De 2007 ĝis 2010, ŝi estis la organizantino de serio de libroj pri kultura antropologio por infanoj de diversaj aŭtoroj "La alia, aliaj, pri aliaj".
En marto 2014 ŝi esprimis sian malkonsenton pri la politiko de la rusaj aŭtoritatoj en Krimeo. Ŝi estis partoprenanto de la kongreso "Ukrainio - Rusio: Dialogo", okazinta la 24-25-an de aprilo 2014 en Kievo. Ŝi kritike taksas la situacion ene de Rusio, kredante ke "la nuna politiko iĝas Rusion lando de barbaroj" . "Mia lando hodiaŭ deklaris militon kontraŭ kulturo, deklaris militon kontraŭ la valoroj de humanismo, la ideo de individua libereco, la ideo de homaj rajtoj, kiujn civilizacio disvolvis dum sia historio. Mia lando malsanas je agresema nescio, naciismo kaj imperia manio ."Ŝi ankaŭ estis inter la subskribintoj de alvoko de eminentaj verkistoj al ĉiuj ruslingvanoj por disvastigi la veron pri la 'armita operaco en Ukrainio'.
Ulitskaja transloĝiĝis al Berlino post la rusa invado de Ukrainio la 24-an de februaro 2022.
Temaro
Inter ŝiaj interligitaj temoj kiaj
Verkaro
En 2006 ŝi publikigis Daniel Stein, interpretanto (Даниэль Штайн, переводчик), romano kiu temas pri la Holokaŭsto kaj la neceso reamikiĝi inter judismo, kristanismo kaj Islamo. Ulickaja mem apartenas al grupo de homoj el la iama Sovetunio, kiuj vidas sin mem etne kaj kulture kiel judoj, kvankam ili adoptis kristanismon kiel religio.
Fons (Gard)
Fons estas franca situanta en departemento Gard, regiono.
Ludmila Ulickaja
Verkaro
Ŝia unua novelo, Sonecska (1992), estis tuja sukceso kaj la komenco de rapida literatura kariero, ankaŭ internacie. Ŝia plej fama romano estas Vojaĝo al la Sepa Ĉielo (2002): la historio de la rusa familio de kuracistoj Kukocki, rakonto en kiu la koncepto de libereco estas centra laŭ ĉiuj eblaj manieroj. La libroj de Ulitskaja estis tradukitaj al multaj lingvoj, inkluzive al Esperanto. Ŝia verkaro ankaŭ ricevis multajn premiojn, inkluzive de la rusa Premio Booker (Ру́сский Бу́кер, 2002), la Palmordeno de Francio (Palmes Académiques, 2003), la Ordeno de la artoj kaj de literaturo (Ordre des Arts et des Lettres, 2004) kaj la Man Booker Internacia Premio (2009).
Fons (Gard)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fonsois.
Ludmila Ulickaja
Tradukoj
La libroj de Lyudmila Ulitskaya estis tradukitaj en 25 lingvojn kaj ricevis plurajn internaciajn kaj rusajn literaturajn premiojn.
Eksteraj ligiloj
(rusa kun subtektoj en la angla) Lyudmila Ulitskaya: "Ĉiu milito estas kondamnita al venki", "Diru Gordeeva"
Hohne
Hohne estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Celle de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Myrskylä
Myrskylä (Mörskom) estas komunumo en Finnlando en orienta parto de la provinco Uusimaa. Ĝia areo estas, el kio estas tero kaj akvo. La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis 1,871 loĝantojn. La komunumo estas dulingva; de la loĝantaro estas finnlingva kaj  svedlingva.
Jonathan Safran Foer
Jonathan Safran FOER (naskiĝis la 21-an de februaro 1977) estas usona romanverkisto. Li estas plej konata pro siaj romanoj Everything Is Illuminated (2002), Extremely Loud & Incredibly Close (2005), kaj pro sia nefikcia verko Eating Animals (2009). Lia plej freŝa romano, Here I Am, estis publikigita en 2016. Li instruas kreeman skribadon en Novjorka Universitato.
ISO 3166-2:LS
ISO 3166-2:LS estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Lesoton. La kodojn havas 9 respublikaj urboj kaj 10 distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>LS</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Lesoto. La dua parto estas unu litero ekde A ĝis K, escepte de I.
Princo Serebrjanij
Princo Serebrjanij estas historia romano de Alekseo Tolstoj pri teruraĵoj dum la regado de Ivano la Terura. El la rusa tradukis ĝin Maria Ivanova Ŝidlovskaja. La 286-paĝa libro estas eldonita en 1912 kiel literatura aldono de la revuo La Ondo de Esperanto. Reeldonis ĝin en 2004 Mondial en Nova-Jorko.
Mosle
Mosle estas la familia nomo de jenaj personoj:
Béla Katona (ministro)
Béla Katona, laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona Béla estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, inĝeniero. Béla Katona naskiĝis la  1944 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Katona abiturientis en sia naskiĝurbo en 1962, poste li akiris 2 diplomojn en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝton en 1967 kaj 1973, fine li akiris plian diplomon en 1984 en Ekonomia Universitato pri Marx Károly, krome li ankaŭ doktoriĝis. Li laboris en fabriko ekde 1967, kie li estis direktoro en 1980. Li ricevis partiajn taskojn kun postenoj ekde 1984. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 2010, dume li estis senpostena ministro pri sekretaj servoj en la jaroj 1994 kaj 1995. En la frua 21-a jarcento li ricevis ĉefe partiajn kaj parlamentajn postenojn, ekzemple li estis parlamentestro en la jaroj 2009 kaj 2010.
1443 Ruppina
1443 Ruppina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana urbo Neuruppin, naskiĝurbo de la astronomo Carl Wilhelm Ludwig Martin Ebell.
Ĥiĵa
Ĥiĵa, ukraine Хижа, hungare Kistarna [kiŝtarna] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv.
Historio
En 1910 vivis en Kistarna 934 homoj, (856 rutenoj, 60 hungaroj, 10 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Kistarna apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiun ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Ĥiĵa apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Abdul Rahman
Abdul Rahman (n. 1965) estas afgano, kiu konvertiĝis al kristanismo kaj pro tio lin minacis mortpuno en 2006.
Pro la internacia premo (ĉefe Germanio, Usono) je la afgana registaro, oni lasis fali la juĝproceson fine de marto 2006 pro teknikaj kaj procesaj eraroj kaj permesis por Rahman forlasi la landon.
Miklós Krenner
KRENNER Miklós, plumnomo Spectator estis rumanuja hungara ĵurnalisto, publicisto naskita en Garamberzence la 18-an de junio 1875 kaj mortinta en Budapeŝto la 11-an de aŭgusto 1968.
Biografio
Miklós Krenner akiris diplomon de instruisto rn Kolozsvár pri historio-geografio kaj li doktoriĝis. Inter 1895–96 li verkis teatrokritikojn en Ellenzék, en 1905–06 en Déva, poste en Arad instruis. Iom da tempo li redaktis la gazeton Hunyad vármegye. En Szeged li estis instrudistrikta ĉefdirektoro en 1918. En 1919 li revenis en Transilvanujon kaj li instruis en Arad. Inter 1920–25 li estis ĉefkunlaboranto de Rendkívüli Újság ekde 1923, interna kunlaboranto de Erdélyi Hírlap, eksterna kunlaboranto de gazetoj Ellenzék kaj Magyar Kisebbség. Ekde 1924 estis ano de Erdélyi Irodalmi Társaság. Li publikigis ankaŭ en Hungarujo (Magyarság, Független Magyarország, Magyarország). En 1943 li translokiĝis en Hungarujon.
NGC 329
NGC 329 (aliaj indikoj — PGC 3467, MCG -1-3-48) estas galaksio en la konstelacio Baleno.
Hiroshi Mori (astronomo)
En kunlaboro kun Masaru Arai li malkovris 45 asteroidojn.
La asteroido 19190 Morihiroshi, (malkovrita de Shūji Hayakawa kaj Tsutomu Hioki) estis tiel nomita en lia honoro.
Tapani Kansa
Tapani KANSA (naskiĝinta en Hamina) estas finna kantisto. Li estas konsiderata speciale kiel furorkantisto, li estas kantinta ankaŭ multe multajn aliajn stilojn: rokenrolon, Eino Leino-kantojn, diskomuzikon kaj operetojn.
9515 Dubner
9515 Dubner estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Mario Reynaldo Cesco elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Eating Animals
Eating Animals (Manĝado de Bestoj) estas la tria libro de la usona romanverkisto Jonathan Safran Foer, eldonita en 2009. Ĝi fariĝis furoraĵo laŭ The New York Times, Manĝado de Bestoj provizas densan diskuton pri tio, kion signifas manĝi bestojn en industriigita mondo. Ĝi estis verkita en proksima kunlaboro kun Farm Forward, neprofitocela organizo, kiu efektivigas novajn strategiojn por antaŭenigi konsciencajn manĝaĵelektojn, redukti farmajn bestajn suferojn kaj antaŭenigi daŭrigeblan agrikulturon.
La libro estis adaptita kaj etendita al dokumenta filmo de la sama nomo de 2018, reĝisorita de Christopher Dillon Quinn kaj kun-rakontita de Foer kaj Natalie Portman.
Harrislee
Harrislee (Dana: Harreslev) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 11393 loĝantojn.
Paco Pilgrimulo
Paco Pilgrimulo (18an de julio 1908 – 7an de julio 1981) dumnaske Mildred Lisette Norman estis usona porpac-aktivistino, kiu transiris piede kaj sen pakaĵo Usonon ok fojojn al 20 fojojn kaj vizitis ĉiujn provincojn de Kanado. Ekde la 1a de januaro 1953 en Pasadena, Kalifornio, ŝi adoptis la nomon "Peace Pilgrim" (Paco Pilgrimulo) kaj piediris tra Usono dum 28 jaroj. Post 40.000 kilometroj ŝi ĉesis nombri kilometrojn, sed sekvis plue sian internan alvokon, marŝadi por paco.
Vivo
Mildred Norman naskiĝis en 1908 sur la birdbreda farmo en Nov-Ĵerzejo kiel la unua de tri filoj. La gepatroj apartenis al malriĉa, sed ŝatata germana enmigrinta komunumo. En la 1930-aj jaroj ŝi edziniĝis kiel lerta kaj inteligenta juna virino, sed la edziĝo ne estis sukcesa kaj 1939 estis la divorco. Jam antaŭe –ŝi rekonis-, ke la penado nur por materiaj valoroj kaj por familio por ŝi ne estis sufiĉa. Ŝi serĉis respondojn por la urĝaj demandoj de la nuntempo, kaj tiele ŝi engaĝis sin en porpacaj organizoj kaj laboris kun mensaj malsanuloj.
En 1952 ŝi estis la unua virino, kiu iris la tutan 3510 km longan Apalaĉan migradvojon dum unu sezono. En la naturo ŝi trovis okazon por kontemplado kaj preĝado. Post dek-kvin jaroj ŝi komencis sian pilgrimadon, kiun ŝi kontinuis dum 28 jaroj. Paco Pilgrimulo iris sian propran vojon, ŝi ne apartenis al ia organizo aŭ eklezio, kaj ŝi ne petis manĝon aŭ restadejon, kiam ŝi estis survoje. Estis tempo de la Korea kaj Vjetnama militoj, tempo de la troarmado kaj malvarma milito. Nur pacista rezolucio en la atoma epoko povu esti taŭga laŭ Paco Pilgrimulo. Pri tio ŝi parolis en universitatoj, preĝejoj aŭ naciaj kaj internaciaj radiostacioj, sed ankaŭ ĉie, kie homoj haltigis ŝin por paroli. Laŭ Paco Pilgrimulo, la interna paco de ĉies aparta homo estas antaŭkondiĉo por mondo-paco.
En 1981, sur la vojo al prelego ŝi mortiĝis en aŭto-akcidento en Knokso, Indiano.
Ekde ŝia morto la "Amikoj de Paco Pilgrimulo" klopodis por disvastigo de ŝia mesaĝo. Ili vendis libreton en 400.000 ekzempleroj kun tekstoj de aŭ pri Paco Pilgrimulo kaj broŝuron en pli ol 100 landoj. La libro estis tradukita en 22 lingvojn kaj la broŝuron en ĉirkaŭ 20 lingvojn.
Ekzemplo
Via estonteco
En ĉi tiu mondo al vi estas donata, kiel vi donas
Kaj vi estas pardonata, kiel vi pardonas-
Dum vi iras vian vojon
Tra ĉiu bela tago
Vivante vian estontecon vi kreas
Géza Kresz (violonisto)
Géza Kresz [kres], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kresz Géza estis hungara violonisto, koncertmajstro, altlerneja instruisto. Lia patro estis Géza Kresz, lia filino estis Mária Kresz.
Géza Kresz naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Toronto (Kanado).
Biografio
Géza Kresz akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1900. Liaj plej gravaj instruistoj estis Alajos Gobbi kaj Jenő Hubay. Li daŭrigis siajn studojn 2 jarojn en konservatorio de Prago kun pedagogo Otakar Ševčik ricevante duan diplomon en 1902. Li estis lernanto de Eugène Ysaÿe en Bruselo ĝis 1905 kaj poste prenis lecionojn en Parizo. En la sekva jaro Kresz debutis kiel violonista solisto en Vieno. Inter 1907-1909 li estis orkestrano en Vieno, poste ĝis 1915 koncertmajstro de la Bukareŝta Simfonia Orkestro kaj ankaŭ instruisto de la Bukareŝta Konservatorio. En 1915 li transloĝiĝis al Berlino, kie inter 1917-1921 estis koncertmajstro de la Berlina Filharmonia Orkestro kaj 1919-1923 li instruis en konservatorio. Intertempe en 1918 li edziĝis, lia edzino ne nur naskis filinon, sed ankaŭ ŝi muzikadis kiel pianisto kune kun la edzo. Kresz iris kun sia edzino en 1923 al Toronto, kie ili faris duope koncertojn ĝis 1951 en plena Kanado. Kresz ankaŭ instruis kaj ludis unuan violonon en grava violona kvarteto ĝis 1935. Li pasigis plurajn somerojn en Eŭropo, kie li instruis en la Universitato de Vieno kaj ĉe la Salzburg Mozarteum. La familio Kresz vivis en Budapeŝto inter 1935 kaj 1947. Kresz instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt kaj li estis lernejestro (nun jam konservatorio). Li daŭris la instruadon en Toronto ĝis 1955.
Tunelbora maŝino
La tunelbora maŝino (TBM) estas maŝino, kiu estis evoluigita por konstruado de tuneloj. Ĝi estas precipe konvena por grundoj kiel argilo, sed ankaŭ en rokoj, kie ne eblas eksplodigi. La borkapo havas la diametron de unu ĝis 15 m. La instalaĵo povas longi - post la borkapo - eĉ ĝis 200 m.
La borado okazas per rotaciaj tranĉaj radoj, sub premo. Oni devas samtempe fortigi la estiĝintan tunelon per ŝprucbetono aŭ alimetode.
La antaŭo de la borkapo estas dividita akvoreziste disde la posta porta parto, por ke oni povu bori eĉ en akva medio (ekzemple sub riveroj aŭ akvoriĉa, akvokonduka rokaĵo). Tiam la antaŭa parto staras sub tropremo.
Okaze de tro loza grundo (sablo aŭ ŝlima grundo) oni fortigas la grundon per likva nitrogeno aŭ speciala ŝaŭmo.
Historio, produktado
En la tuta mondo ekzistas nur kelkaj firmaoj, kiuj povas produkti tiajn maŝinojn. En Germanio Herrenknecht AG kaj Wirth GmbH; Robbins en Usono, Lovat en Kanado kaj Mitsubishi, IHI, Kawasaki kaj Hitachi en Japanio.
8704 Sadakane
8704 Sadakane estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kozo Sadakane, de la Universitato de Eduko de Osako. Li estas sperta en analizo de stelaj spektroj, speciale tiuj kun apartaj kemiaj ecoj kaj tiuj de malnovaj steloj mankantaj je pezaj elementoj. Steloj de surface normala tipo kun manko de elementoj, kiel 21 Peg kaj HR 7338 estas ofte tiel nomataj "Steloj de Sadakane".
120735 Ogawakiyoshi
120735 Ogawakiyoshi estas asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kiyoshi Ogawa, membro de la Astronomia Klubo de Macue, kiu popularigas astronomion en gubernio Ŝimane kaj estas observada kolego de la malkovrinto.
Mozelo
Mozelo estas rivero en Francio, Luksemburgio kaj Germanio (federaciaj landoj Sarlando kaj Rejnlando-Palatinato). Mozelo fontas ĉe Col de Bussang en Vogezoj je alteco de 735 m kaj enfluas Rejnon post 544 km ĉe Koblenz.
La nomo 'Mozelo' originas el la Latina Mosella, fuŝtraduko de la Kelta ''Mosea. Mosella'' estas diminutivo de la parte paralelfluanta rivero Mozo (Mosa)
Rive d'Arcano
- prononco - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Marteno de Tours, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Colloredo di Monte Albano, Coseano, Dignano, Fagagna, Majano, San Daniele del Friuli kaj San Vito di Fagagna.
Mozelo
Laŭlonge Mozelon troviĝas grava vitokulturejo de kie originas la fama mozelvino.
Mozelo fariĝis ŝipvojo en 1967, de la franca Metz ĝis la germana Koblenz, kun 18 kluzoj.
Rondefontaine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Salihli
Salihli estas urbo de Turkio. Ĝi situas en la provinco Manisa kaj en la Egea regiono de la lando, do en la sudokcidenta parto proksime de - sed ne rekte ĉe - la Egea Maro.
Nov-Hebridoj
Novaj Hebridoj estis la kolonia nomo por insularo en la Suda Pacifiko kiu nune formas la ŝtaton Vanuatuo, nomita kiel la skota arkipelago. Indiĝenoj estisloĝantaj en la insuloj dum jarmiloj antaŭ la alveno de la unuaj eŭropanoj en 1606 el la hispana ekspedicio estrita de Pedro Fernandes de Queirós. La insuloj estis koloniigitaj de kaj Britio kaj Francio en la 18a jarcento, tuj post kapitano James Cook vizitis la insulojn. La du landoj eventuale subskribis interkonsenton por organizi brit-francan kunposedaĵon, kiu dividis Nov-Hebridojn en du separataj komunumoj: unu angleparolanta kaj alia francparolanta. Tiu divido pluas eĉ post la sendependiĝo, kaj la lernejoj instruas ĉu en unu lingvo aŭ en la alia, kaj ankaŭ estas diferencaj politikaj partioj. Tiu kondominio aŭ kunposedaĵo daŭris el 1906 ĝis 1980, kiam Novaj Hebridoj akiris sian sendependecon kiel Vanuatuo.
The China Study
The China Study (La Ĉina Studo) estas libro de T. Colin Campbell, Jacob Gould Schurman profesoro emerito pri Nutra Biokemio en la Universitato Cornell, kaj lia filo Thomas M. Campbell II, kuracisto. Ĝi unue estis publikigita en Usono en januaro 2005 kaj vendis pli ol unu milionon da ekzempleroj en oktobro 2013, igante ĝin unu el la plej bone venditaj usonaj libroj pri nutrado.
La Ĉina Studo ekzamenas la ligon inter la konsumado de bestaj produktoj (inkluzive de laktaĵoj) kaj kronikaj malsanoj kiel koronaria malsano, diabeto, mamkancero, prostata kancero kaj intestokancero. La aŭtoroj konkludas, ke homoj, kiuj manĝas plejparte vegane kaj kun nerafinitaj protuktoj, evitante bestajn produktojn kiel ĉefa fonto de nutrado, inkluzive de bovaĵo, porkaĵo, kokaĵo, fiŝaĵo, ovoj, fromaĝo kaj lakto, kaj reduktante sian konsumadon de pretigitaj manĝaĵoj kaj rafinitaj karbonhidratoj, eskapos, malpliigos aŭ inversigos la disvolviĝon de multaj malsanoj. Ili skribas, ke "manĝi nutraĵojn, kiuj enhavas kolesterolon super 0 mg estas malsanaj".
La libro rekomendas sunan ekspozicion aŭ dietajn suplementojn por konservi taŭgajn nivelojn de vitamino D, kaj suplementojn de vitamino B12 en kazo de kompleta evito de bestaj produktoj. Ĝi kritikas malalt-karbajn dietojn, kiel la dieto Atkins, kiu inkluzivas limojn al la procento de kalorioj derivitaj de karbonhidratoj. studante manierojn de nutrado kaj la interagojn inter nutraĵoj.
La libro baziĝas sur la Ĉina-Cornell-Oksforda Projekto, 20-jara studo - priskribita de The New York Times kiel "la Granda Premio de Epidemiologio" - realigita de la Ĉina Akademio de Preventa Medicino, Universitato Cornell, kaj la Universitato de Oksfordo. T. Colin Campbell estis unu el la direktoroj de la studo. Ĝi rigardis mortoprocentaĵojn pro kancero kaj aliaj kronikaj malsanoj de 1973-1975 en 65 distriktoj en Ĉinio; la datumoj estis rilatigitaj kun dietaj enketoj kaj sango de 100 homoj en ĉiu distrikto en 1983-1984. La esploroj estis faritaj en tiuj distriktoj ĉar ili havis genetike similajn loĝantarojn, kiuj dum generacioj havis vivon kaj manĝon sammaniere en la sama loko. La studo konkludis, ke distriktoj kun alta konsumado de best-bazitaj manĝaĵoj en 1983-1984 pli verŝajne havis pli altajn mortprocentojn pro "okcidentaj" malsanoj ekde 1973-1975, dum la malo estis vera por distriktoj kiuj manĝis pli da plantdevenaj manĝaĵoj
Pedro Fernandes de Queirós
Pedro Fernandes de Queirós (en hispana Pedro Fernández de Quirós), (1565–1614) estis portugala navigisto konata pro sia engaĝiĝo en hispanaj ekspedicioj por malkovroj en la Pacifika Oceano, ĉefe pri la veturo de 1595-1596 fare de Álvaro de Mendaña de Neira, kaj pro la estreco de la ekspedicio de 1605-1606 kiu trapasis la Pacifikon serĉe de la Terra Australis. Ŝajne li estis la unua eŭropano kiu alvenis en la arkipelagon de Novaj Hebridoj.
27411 Laurenhall
27411 Laurenhall estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bouvade
La Bouvade (ankaŭ: Bouvades) estas 20 km longa, maldekstra alfluanto de la Mozelo en la franca regiono Loreno. La fonto de la rivereto troviĝas en la komunuma areo Bagneux. Ĝi enfluas la Mozelon sude de la setlejo en La Bouvade, en la komunuma areo de Bicqueley. Ĝi havas akvokolektan areon de 1101 km².
27411 Laurenhall
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lauren Monet Hall, finalistino en 2011 de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri tera kaj kosma sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la School of Science and Technology de Corpus Christi (Teksaso).
Manuelo la 1-a Komneno
Manuelo la 1-a Komneno, (greke: Μανουήλ Α' Κομνηνός, Manouēl I Komnēnos, n. la 28-an de novembro 1118 - m. la 24-an de septembro 1180) estis bizanca imperiestro de la 12-a jarcento kiu regis pri decida turnopunkto en la historio de Bizancio kaj Mediteraneo. Fervora restarigi sian imperion al pasintaj gloraj epokoj kiel la granda potenco de la mediteranea mondo, Manuelo havis energian kaj ambician eksteran politikon. En la procezo kiun li faris per aliancoj kun la papo kaj la revigliĝinta Okcidento, li invadis Italion, sukcese pritraktis la trairejon de la danĝera Dua krucmilito tra lia imperio, kaj establis bizancan protektoraton en la krucistaj reĝlandoj de Outremer. Alfrontante la avancon de Islamo en la Sankta Lando, li havis komunan aferon kaj batalis kun la Jerusalema reĝlando kaj partoprenis amasan invadon kontraŭ Fatimida Egiptujo. Manuelo transformis la politikajn mapojn de Balkanio kaj la orienta Mediteraneo, poziciigante la reĝlandojn de Hungario kaj Outremer sub bizanca hegemonio kaj kampanjante ofensive kontraŭ liaj najbaroj kaj en la okcidento kaj en la oriento. Tamen, je la fino de sia regado la atingoj de Manuelo en la Oriento estis endanĝerigitaj pro grava malvenko ĉe Miriokefalon, kio grandparte okazis pro la aroganteco de la reĝo kaj la atakado de bon-defendita selĝuka pozicio.
Vokis kaj Megas (greke:, tradukita kiel "la Granda") de la grekoj, Manuelo estas konata esti inspirinta intensan lojalecon en tiuj kiuj servis lin. Li ankaŭ prezentiĝas kiel la heroo de historio skribita de sia sekretario, Johano Kinnamo, en kiu ĉiu virto estas atribuita al li. Manuelo, kiu estis influita de sia kontakto kun okcidentaj krucistoj, ĝuis la reputacion de "la plej feliĉega imperiestro de Bizancio" en partoj de la latina mondo ankaŭ. Modernaj historiistoj, aliflanke, estas malpli entuziasmaj pri li. Kelkaj el ili asertas ke la granda potenco kiun li havis ne estas sia propra persona atingo, sed de la dinastio kiun li reprezentis.
Hohnhorst
Hohnhorst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jurské
Jurské (hungare Szepesszentgyörgy, germane Sankt-Georgen) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Prešov, en Distrikto Kežmarok.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, Poprad (rivero) preterfluas, laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas 10 km for.
Historio
Familio Görgey fondis la vilaĝon en 1294. La vilaĝanoj okupiĝis pri terkultivado. En 1910 loĝis en Szepesszentgyörgy 309 da homoj (plejparte slovakoj). Ĝis 1919 la komunumo apartenis al Hungario, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovakio. En 2001 loĝis en Jurské 758 da homoj, (637 ciganoj, 110 slovakoj).
Tuula Haatainen
En prezidantelekto de Finnlando 2018 Haatainen estis prezidantkandidato de SDP.
Kantono 10
La kantono 10, jen la nun oficiale plej ofte uzata nomo, ankaŭ nomata kantono Livno laŭ la ĉefurbo aŭ Okcident-bosna kantono respektive simple Okcidenta Bosnio (bosne kanton 10 aŭ Livanjski kanton, kroate Županja 10 aŭ Hercegbosanska županija, serbe Кантон 10) estas unu el la dek kantonoj de la Federacio Bosnio kaj Hercegovino. La administra centro estas Livno (do la ekzekutivo), dum la kantona asembleo estas en Tomislavgrad (do la legislativo). Laŭ la stato de en la kantona teritorio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Sekve la kantono estas la plej vasta, sed ankaŭ malplej dense loĝata el la dek kantonoj.
Fräkmüntegg
Fräkmüntegg estas montokresto super la Fräkmünt - alpo en norda parto de monto Pilato en centralaj Antaŭalpoj kaj estas en kantona limo inter la kantonoj Lucerno kaj Nidwalden en alteco de ĉirkaŭ 1'416 m ĝis 1'467 m s.m.
Nomo
En Mezepoko la Montarmasivo Pilato havas la latinan nomon Mons fractus (germane: „gebrochener Berg“, Frakmont aŭ Fräkmünd (proksimuma prononco ); aŭ en internacia lingvo: "refrakta" monto (Refrakto) aŭ rompa monto. La plej malnova nomo de jaro ĉirkaŭ 1100 estas la latina nomo „fractus mons“. La nomo estas hodiaŭ en loka germana lingvo Fräkmünt (rompa monto) kaj Fräkmüntegg aŭ rompa monta (angulo), aŭ breĉeto, aŭ "rompa monta breĉeto".
Telfero kaj Pilato-fervojo
La telfero en du sekcioj de Lucerno ĝis Fräkmüntegg kaj Fräkmüntegg ĝis Pilato estas funkcianta, ĝis Fräkmüntegg ankaŭ en vintro. Oni vojaĝis ankaŭ de Lucerno kun telfero en Pilaton, kaj de Pilato kun Pilato-fervojo al lago kaj kun ŝipo al urbo Lucerno aŭ alia direkto.
Restoracioj, promenadoj, familia ekskurso
Fräkmüntegg havas promenadojn kaj restoraciojn kaj infanludejon.
4501 Eŭripilo
4501 Eŭripilo estas troja asteroido de la "Greka Tendaro", tie estas : orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Eŭripilo, greka batalinto de la Troja milito.
NGC 330
NGC 330 (alia indiko — ESO 29-SC24) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Muzel
Muzel estas la familia nomo de jenaj personoj:
István Nikolits
István Nikolits [iŝtvAn nikoliĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nikolits István estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, inĝeniero.
István Nikolits naskiĝis la  1946 en Budapeŝto.
Biografio
István Nikolits frekventis baz- kaj mezlernejojn en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Agrikultura Universitato en Gödöllő inter 1964 kaj 1969. Post la diplomo li laboris en kolĥozo du jarojn, poste en instituto en Gödöllő, fine inter 1975 kaj 1989 en la agrikultura ministerio aŭ en ties filio. Li aliĝis al la komunistoj en 1978. Inter 1989 kaj 1994 li laboris en du agrikulturaj firmaoj. Li estis parlamenta deputito inter 1994 kaj 2002, krome inter 1995 kaj 1998 senpostena ministro pri sekretaj servoj en Kabineto Horn.
Li edziĝis en 1973, poste li havis 2 filinojn.
Stavoren
Stavoren (Frise: Starum) estas urbo en la municipo Súdwest-Fryslân, en la nederlanda provinco Frislando.
Ĝi situas sudokcidente de Hindeloopen kaj Molkwerum kaj nordokcidente de Warns. La urbocentro situas inter la Warnservaart (kio estas parto de la Johan Frisokanaal) kaj la IJsselmeer. Ĝi havas plurajn havenojn. Stavoren estas la unua frisa komunumo kiu akiris urborajtojn.
Wacław Krzyżanowski
Wacław Krzyżanowski (naskiĝis la 3-an de februaro 1923 en Zarzecz Łukowski apud Łuków, mortis la 10-an de oktobro 2014 en Koszalin) – pola juristo, akuzisto, kolonelo de Popola Pola Soldataro.
Vivo
Wacław Krzyżanowski partoprenis batalon de Lenino (proksime al Horki, 60 km de Katin).
De oktobro 1945 ĝis januaro 1946 aŭskultanto de Centra Lernejo de Ministerio pri Publika Sekureco en Lodzo. De januaro 1946 ĝis majo 1950 estis enketa oficiro de Armea Akuzistaro Regiona en Gdańsk.
En 1946 estis helpa akuzisto en la montra proceso de Danuta Siedzikówna (pseŭdonomo „Inka”). Tiutempe li postulis por neplenkreska (17-jara) akuzatino mortpunon. Samtage de la kondamno de Siedzikówna li ankaŭ faris akuzaktojn, en kiuj postulis mortpunon por du aliaj junuloj: Heinz Baumann, 19-jara germano el Gdańsk, kiu en arbaro trovis armilon kaj ĉasis kapreolon (verdikto plenumita la 9-an de septembro 1946) kaj 16-jaran Benedykt Wyszecki, kiu post malkovro ĉe li kelke da rustiĝintaj pafiloj sen kulaso kaj municio deklaris, ke li kolektis ilin sur kampoj por militludi. Tiukaze la juĝejo ne konsentis kun postulo de la akuzisto, konsiderinte, ke la juĝato krimis pro facilanimo kaj kondamnis lin al 7 jaroj de mallibero.
En armea justico de Pola Popola Respubliko li laboris ĝis 1976, plurfoje distingata kaj premiata.
Li estis la unua akuzisto, kiun Instituto pri Nacia Memoro akuzis pri partopreno en komunista justica murdo. Li estis senkulpigita en juĝejo de la 1-a kaj 2-a instancoj (2001). Dum la proceso konstatis, ke stalinisma leĝosistemo havis kriman karakteron. Verŝajne li kontribuis al morto de pluraj senkulpaj personoj, apogante siajn riproĉojn per falsaj kaj absurdaj akuzoj. Laŭ laŭleĝa decido de Oficej-Gvidanto pri Ekssoldatoj kaj Personoj Persekutataj estis senigita de ekssoldataj privilegioj.
Entombigita kun armea honora asisto la 13-an de oktobro 2014 sur Komunuma Tombejo en Koszalin.
Pro la honora armea asisto dum la enteriga funebra ceremonio de Wacław Krzyżanowski, ĉefo de MON (Ministerio pri nacia defendo) Tomasz Siemoniak tuj demisiis de la postenoj ĉefkomandanton kaj komandanton de la garnizono Koszalin.
Åsnes
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Potok (distrikto Rimavská Sobota)
Potok (hungare Dobrapatak) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. La slovaka potok kaj la hungara patak signifas: rojo.
Situo
Potok situas sub monto 511 m alta, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Rimavská Sobota troviĝas 33 km.
Historio
En 1910 loĝis en Dobrapatak 179 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratková, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Potok 44 da homoj, (escepte 7 ciganojn ĉiuj slovakoj).
Too Big to Fail
Too Big to Fail [~tu: big tu:feil] (en Esperanto: „Tro granda por malsukcesi” „Tro granda, por lasi bankroti ĝin“) estas traktada metodo por iu entrepreno, firmao, ŝtato aŭ urbego, kiuj estas tro grandaj en si mem, ke nacia registaro aŭ internaciaj institutoj lasu ilin bankroti, fali en insolvencon. La bankroto de tiuj organizoj, firmaoj povas endanĝerigi la nacian, internacian ekonomion, laŭ aserto de protektantoj de la traktada metodo. Tiel oni helpas solvi ties financajn problemojn, rekte aŭ nerekte per mono de la impostpagantoj. Tio okazis novtempe ĉefe en la banksektoro en la periodo de 2008-2009, la monapogo estas nomata en la angla fakĵargono „Bail-out“. Tio okazis ĉefe en la banksektoro de Usono, Britio, kie la financa reguligo estas pli libera ol en aliaj landoj. Same okazis ankaŭ en aliaj landoj de Okcidenta Eŭropo, sed aliaj landoj – kie la ŝtata posedaĵo, interveno estas pli granda ol en la anglosaksaj landoj - preferas savi siajn industriajn gigantojn (ekz. Koreio).
Historio
La usona „Federal Deposit Insurance Act“ de la 17-a de aŭgusto 1950, FDIC ricevas la rajton por savi financajn entreprenojn, oferti kreditojn kaj proprajn monrimedojn („providing assistance“), se tio necesas por rezervo de stabileco de la financa sistemo. Tiu ebleco estis uzata unuafoje en 1969 kaj poste same malofte. En majo de 1984 oni savis la 7-an plej grandan bankon de Usono („Continental Illinois National Bank and Trust Company“), en 2008 „Lehman Brothers“ kaj „Washington Mutual“, Fannie Mae, Freddie Mac.
Félix Rodríguez de la Fuente
Félix Samuel Rodríguez de la Fuente (Poza de la Sal, provinco Burgoso, 14-a de marto de 1928 – Ŝaktuliko, Alasko, 14-a de marto de 1980), konata kiel Félix Rodríguez de la Fuente, estis fama diskonigisto de la ekologiismo hispana, pioniro en tiu lando por la defendo de naturo, kaj realigisto de dokumentaloj (dokumentaj filmoj) por radio kaj televido, elstare inter ili la sukcesa kaj influega serio El Hombre y la Tierra (La Homo kaj la Tero, 1974-1980). Licenciita en medicino kaj memlernanto en biologio, estis multfaka figuro de granda influo kiu pluvivis dum jardekoj. Lia scio enhavis fakojn kiaj falkado kaj la etologio, elstare pri studoj kaj kunvivado kun lupoj, kies malica famo ŝanĝis al populareco en Hispanio. Li estis edzo de Marcelle Genevieve Parmentier
Rodríguez de la Fuente gravis ankaŭ kiel ekspediciisto, gvidisto de fotaj safaroj (ekspedicioj) en Afriko, prelegisto kaj verkisto, krom kontribui al ekologia konsciigo de Hispanio en epoko kiam la lando ankoraŭ tute malhavis movadon pri defendo de la naturo. Lia famo estis ne nur nacia sed ankaŭ internacia ĉar oni ĉirkaŭkalkulas ke liaj televidserioj, elsenditaj en nombraj landoj, estis vidataj de kelkaj centoj de milionoj de personoj. Li mortiĝis en Alasko, Usono, kun aliaj kvar kunlaborantoj dum akcidento de aviadilo kiu transportis ilin por elaera filmado por dokumentalo.
Junaĝe
Lia patro estis notario, legoŝatanto kaj amanto de la kastilia, tio estis de ege intelekta etoso. Pro la Hispana Enlanda Milito (1936-1939) kaj tiamaj malfacilaĵoj lia patro okupiĝis eduki siajn gefilojn hejme kaj pro tio la aliro de Félix en la naturon estis konstantaj dum infanaĝo. Kio ege influos lin por sia posta publikiga taskaro. Li kutime somerumis en Santander (Kantabrio), kie lia patro finfine profesiis. La adoro de Félix al naturo konvertis lin iom post iom en granda konanto de zoologio kaj dum kampara ekskurso, li observis kiel falko ĉasis anason, kio emigis lin al la falkado.
En 1946, laŭ patra konsilo ekstudis medicinon en la Universitato de Valadolido. La unuan jaron sukcesis nur en la tri plej facilaj fakoj. En postaj jaroj, studis dum unu monato antaŭ ekzamenoj kaj elstaris en parolaj ekzamenoj pro sia parolfacilo. Li estis tiam sportema, kaj venkis en la universitata ĉampioneco de 400 m kure. En tiu epoko ege influis super li la biologo José Antonio Valverde, kiu atingos internacian famon fine de la 1950-aj jaroj kontraŭante la planojn de la tiama Ministerio de Agrikulturo por sekigi la marmarĉoj de Gvadalkiviro, kio poste permesis la kreadon en la zono de la Parko de Doñana. Krome Valverde ankaŭ estis ŝatanto de la falkado, kiu ne estis praktikata en Hispanio dum jarcento kaj duono, sed kiun Félix klopodis rekuperi helpe de mezepokaj verkoj pri tiu temo, nome la Libro de la caza de las aves (Libro pri birdoĉaso), de Pero López de Ayala, kaj la Libro de la caça, de Don Juan Manuel. En 1954 Félix estis unu de la fondintoj de la Sociedad Española de Ornitología.
En 1957 li licenciiĝis en Dentokuracado en Madrido. Dum du jaroj li profesiis kiel dentisto en la madrida hospitalo de la doktoro Baldomero Sol, sed nur meztempe por dediĉi sin ĉiutage al falkado. Tamen, en 1960, post la morto de sia patro, li abandonis la metion de dentisto por dediĉi sin definitive al falkado kaj al scienca disvastigo. En 1961 li estis falkada konsilisto por la holivuda filmo El Cid, filmita en Hispanio. En 1964, danke al pliiĝantaj internaciaj kontaktoj kun fakuloj de la tuta Eŭropo, prezentis en la Internacia Kongreso por Rabobirda Protektado, okazinta en Caen (Francio), studon pri la situacio de la Migra falko en Hispanio. Publikigis tiam sian unuan verkon, El arte de la cetrería (Arto falkadi).
Famo
En 1962 la hispana registaro mendis al li la kapton de du migraj falkoj por oferi ilin kiel donaco al reĝo Saud de Saŭdarabio, kaj veturis tien por havigi ilin al li. Oktobre de 1964 organizis Internacian Seminarion de Falkado, unuafoje en Hispanio, en la provinco Guadalajara. La ĵurnalo ABC dediĉis al li la kovrilpaĝan foton de la 21-a de oktobro kie li aperas lanĉante Durandal, sia falkonino, kiu iom poste estis venkintino de konkurenco, kaj pro tio li estis invitata al programo de Televisión Española, kie li komencis esti konata kaj mirata de la granda publiko. Félix eniris en la televidstudio havante falkon sur la enganta pugno kaj, kvankam temis pi simpla intervjuo kvinminuta por klarigi bazon de falkado, li montris tiom ampleksegan konon tiom pasie kaj oratore ke eĉ oni petis por li postenon en la Real Academia de la Lengua. En televido oni ricevis centojn de leteroj petante novajn intervenojn de li surekrane, kaj tiel ekkunlaboris en la programo Fin de semana (Semajnfino), kie tute kurte kvinminute ĉiun duan semajnon li parolis pri ĉaso, fiŝkaptado, ekskursismo kaj temoj rilataj al animaloj ĝenerale.
Tiu kunlaborado pluis kvar jarojn. En 1966 li komencis en TVE labori por la programo Televisión Escolar (Lerneja Televido) kaj Félix estis respondeca pri la klaso de Zoologio, prezentata kiel Félix, el amigo de los animales (la bestamiko), per kio li iĝis ege populara rolulo. Estis la unua kiu en Hispanio parolis pri faŭno kaj flaŭro de la lando ekster la ekonomia konsidero. En epoko de industria disvolvigo, li sukcesis konekti kun laboristaro elmigranta el kamparo al urbo kaj kiu sentas proprajn la espertojn kaj konojn kiujn Félix elsendas. Ĉio orname per majstra oratorio kaj komprena sento de la televida tempodaŭro kiuj ege interesigis la spektantojn.
Li sukcesis filmi sian unaun dokumentan filmon, Señores del espacio (Spacsenjoroj), dediĉita al falkado kaj realigita danke al la reĝo de Saŭdarabio kaj de kelkaj nobeloj. La 5-a de aŭgusto de 1966 edziĝis al la franca Marcelle-Genevieve Parmentier (1937), kun kiu ŝi havos tri filinojn: María de las Mercedes Genevieve (1967), Leticia Jimena (1969) kaj Odile Patricia (1973). Li pluis siajn kunlaborojn en diversaj televidprogramoj kiaj Imágenes para saber (1966) kaj A toda plana (1967), kie li montris intereson por la prapopoloj. En 1966 li sukcesis havigi protekton en Hispanio por la Migra falko kaj por la noktaj rabobirdoj, kio igis lin referencon en la lando, ĉar unuafoje oni aprobis tiajn regularojn.
En 1967 li ekverkis artikolojn por la gazeto Blanco y Negro, dimanĉa suplemento de la ĵurnalo ABC, laŭtitole de Serie ibérica (1967) kaj Serie africana (1968), kiu sukcesis plialtigi grandkvante la elsendon de la revuo. Li verkis tiuepoke ankaŭ kvar entuziasmajn seriojn por la gazeto La Actualidad Española, kiu same plialtigis grandkvante la elsendon pro tiuj artikoloj, kaj komencis epokon de veturoj kaj ekspedicioj. Tio permesis lin dediĉiĝi al alia pasio, nome la studo de lupoj, ĉefe kiam en 1965 akiris du lupidojn mortontajn en vilaĝo kaj kreskis ilin helpe de sia edzino kaj tiele li iĝis lupo alfa (ĉefo), kion poste li ripetos ĉe luparoj ĉe la montoj ĉe la rivero Dulce, en Pelegrina (ĉe Sigüenza, Guadalajara).
Tiele li diskonigis "la lupoveron", en epoko kiam tiu estis persekutata kaj atakata besto konsiderata malamiko de homo kaj, ĉefe, de la brutobredado kaj de ĉasspecioj. Liaj studoj pri tiu mita animalo profondiĝis en la etologio de tiu specio, kiu, unue kunvivis kun homoj dum la lastaj 100.000 jaroj de la Paleolitiko, danke al kio antaŭ 30.000 jaroj oni enhejmigis la lupon, kiu transformiĝis en hundo, kio estis tialo poste de la malamikeco de la homo kun la sovaĝaj hundedoj post enhejmigo de la herbivoroj por eniri en la Neolitikon antaŭ 10.000 jaroj.
En 1966 reĝisoris kaj prezentis la filmon Alas y garras (Flugiloj kaj krifoj), de kiu li estis ankaŭ scenariisto, kiu akiros kelkajn premiojn. En 1968 estraranoj de TVE mendis al li estri programon propran nome Fauna. Tiujare oni mendis al li ankaŭ novan planon, danke al liaj konoj pri falkado, nome uzi rabobirdojn por kontroli la eventualajn danĝerajn birdojn en flughavenoj. Per televidaj programoj li celis ĉefe infanojn kaj junulojn, sed iom nevole li celis ankaŭ plenkreskulojn.
Monda agnosko
El 1970 al 1974 li realigis la unuan de siaj grandaj serioj kiu havigos al li mondan agnoskon, ĉefe en la hispanparolanta etoso, nome Planeta Azul (Blua planedo). En decembro de 1973 li ekkunlaborais per radio ĉe la programo La aventura de la Vida, ĉiusemajna dum venontaj sep jaroj, atingante pli da 350 elsendoj. Por radio li kunlaboris ankaŭ ĉe Planeta agua kaj Objetivo: salvar la naturaleza. Paralele dum tiuj jaroj li dediĉis sin al diversaj konservadistaj movadoj, kiaj tiuj de la savado de diversaj specioj animalaj endanĝerigitaj, ĉefe la lupo, kiu probable ŝuldas al li sian survivadon en Iberio, male al plej parto de landoj de Okcidenta Eŭropo, kie íli jam estis formortinta, kaj por kiu oni akiris respekton kaj aprezon de granda parto de la socio, same kiel ĉe la rabobirdoj, foje kontraŭstare al paŝtistoj kaj ĉasistoj. Aliaj animaloj kiujn ili klopodis protekti estis la Iberia urso, la Iberia linko, la Reĝa aglo aŭ la Imperia aglo. Same li penis por konservado de diversaj medioj de Hispanio, kiaj la dunoj de El Saler, la Parko de Doñana, la Tablas de Daimiel, la Monto Pardo aŭ la laguno de Gallocanta.
Dum la 1970-aj jaroj li kunordigis la kolektivan verkon Enciclopedia Salvat de la Fauna (1970-73), fare de junaj biologoj inter kiuj Miguel Delibes de Castro, filo de la romanisto Miguel Delibes, Javier Castroviejo, Cosme Morillo kaj Carlos Vallecillo, inter aliaj. La enciklopedio dum tri jaroj publikis semajnaĵon, el kiuj oni vendis nur en Hispanio dekok milionoj de volumenoj. Poste ĝi estos tradukita al dekkvar lingvoj kaj publikata en la kvin kontinentoj kaj iĝis verko de referenco (Delibes memoros poste esti vidinta tiun enciklopedion inter la teknikaj libroj de la plej parto de la muzeoj de natura scienco de Eŭropo). Li publikis ankaŭ la verkon de la Enciclopedia Salvat de la Fauna ibérica y europea kunordigata de Joaquín Araújo, Los libros de El Hombre y la Tierra, Los cuadernos de Campo kaj la enciklopedion La aventura de la vida, publikata post sia morto.
En 1973-1980 li realigis por televido sian plej faman serion, El Hombre y la Tierra, dividita en tri partoj: nome serioj sudamerika, iberia kaj nordamerika. La serio sudamerika filmiĝis en 1973 en Venezuelo, en regiono Los Llanos, la rivero Orinoko kaj ĉe la Amazono, kaj dekomence konsista je nur 8 ĉapitroj sed poste ampleksita fine al dekok. La serio iberia konsistis de tri partoj kaj de kvara nefinita. Laste, de la nordamerika serio oni filmis nur la kanadan parton kaj du ĉapitrojn en Alasko. Krom la serio mem ege sukcesa, famiĝis eĉ la muziko de la serio fare de Antón García Abril. La serio iĝis monda referenco kaj filmis kelkajn animalojn unuafoje, kiaj la Pirenea miogalo. Uzante animalojn homalkutimiĝintajn sed konservantajn naturan konduton ), ili sukcesis filmi impresegajn scenojn internacie famajn inter kiuj elstaras ĉasadon de diversaj animaloj fare de la luparoj kies Félix estis ĉefo, kaj eble la plej spektakla, memorita kaj ripetata, la ĉaso de muflono fare de reĝa aglo. La serio elsendiĝis en multaj landoj kaj akiris multajn premiojn kaj en Hispanio kaj eksterlande.