cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Eichstätt
Najbaraj distriktoj estas (de nordo laŭ iro de horloĝo) Neuburg-Schrobenhausen, Donau-Ries, Weißenburg-Gunzenhausen, Roth, Neumarkt, Kelheim kaj Pfaffenhofen. Limas ankaŭ la eksterdistrikta urbo Ingolstadt.
(12994) 1981 ET27
(12994) 1981 ET27 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Vaterstetten
Vaterstetten - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ebersberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Santiuste de San Juan Bautista
Santiuste de San Juan Bautista [sanTJUSte desanHŬAN baŭTISta] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Santiuste de San Juan Bautista estas etimologie komprenebla kiel Sankta Justo de Sankta Joĥano Baptista (la duobligo de sanktulo rilatas al la fakto, ke la lokanoj perdis la referencon de la etimologio de Sntiuste).
La municipo havas submunicipon Bernuy de Coca.
Geografio
Ĝi distas 50 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Fuente de Santa Cruz, Coca, Puras (Ávila), Montejo de Arévalo, Tolocirio, Nava de la Asunción, San Cristóbal de la Vega, Rapariegos kaj Moraleja de Coca. La gravaj loĝlokoj plej proksimaj estas Coca, Nava de la Asunción, Rapariegos kaj Navas de Oro.
Historio
Estas restaĵoj de iamaj setlejoj de diversaj epokoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Coca, abundis la pinaroj rezinproduktaj, kaj fakte en Sant Yuste oni produktis vinberojn, terpomojn kaj melonojn. La plej frua mencio estas de 1247, kie oni mencias San Iuste, kaj en postaj dokumentoj Sant Yuste, San Yuste, Santiuste de Coca kaj finfine Santiuste de San Juan Bautista.
En 1773 dum regado de Karolo la 3-a oni ricevis jurisdikcian sendependecon-
Evson Patrício
Evson Patrício (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Kamatamare Sanuki.
Lernejo
Lernejo estas loko por lernado. Oni distingas laŭ aĝo de la lernantoj, la lerna celo diversajn lernejajn tipojn. Oni povas grupigi la diversajn tipojn al tri ĉefaj grupoj:
Oni povas viziti ankaŭ teĥnikan, komercan, politeĥnikan kursojn en mez- aŭ altlernejoj. Tiam ili povas esti specifaj lernejoj kiaj la komercaj lernejoj. Oni povas studi en dumtaga, vespera, aŭ perkoresponda kurso.
Specialaj lernejoj estas la religiaj lernejoj, kie oni instruas ankaŭ la sanktajn tekstojn, religiajn morojn, instruojn (vidu koranlernejo). Laŭ moderna kompreno la ŝtataj lernejoj estu religie kaj politike neŭtralaj.
Iuj lernejoj baziĝas je specialaj pedagogiaj principoj kaj lernometodoj. Aparte konataj inter tiuj estas la lernejoj laŭ Valdorfa pedagogio.
Personon, kiu lernas sen lernejo kaj instruisto, oni nomas aŭtodidakto.
Lernojaro aŭ lerneja jaro estas la periodo de la jaro en kiu lernantoj ĉeestas en lernejoj. Ĝenerale ĝi daŭras 8, 9 al 10 monatojn kaj tio divideblas ĉu en duonjaroj, trimonatoj aŭ kvarmonatoj depende de la lando aŭ institucio. Depende de la lando, la lernojaro aŭ akademia jaro ekas kaj finas en malsamaj datoj. En la plej parto de la landoj de Sudameriko, por ekzemplo, la jaro ekas en marto kaj finas en decembro. En Eŭropo, kontraste, ĝi ekas en septembro kaj finas en junio.
Diversaj tipoj
Paroĥa lernejo estas privata baz- aŭ mezlernejo filiigita kun religia organizo kaj kies instruplano inkluzivas ĝeneralan religian edukadon krom laikaj temoj, kiel scienco, matematiko kaj lingvaj artoj. La vorto "paroĥa" venas de la sama radiko kiel "paroko" kaj paroĥaj lernejoj estis originale la eduka alo de la loka paroka preĝejo. Kristanaj paroĥaj lernejoj estas ofte nomitaj "preĝejaj lernejoj" aŭ "kristanaj lernejoj". Krom lernejoj administrataj de kristanaj organizoj, estas ankaŭ religiaj lernejoj filiigitaj kun judaj, islamaj kaj aliaj grupoj. Ĉi tiuj, tamen, ne estas tiom ofte nomitaj "paroĥaj" pro historia asocio de la termino kun kristanaj parokoj.
Diluvo en Turingio (1613)
La t.n. Diluvo turingia (germane: Thüringer Sintflut) estis inunda katastrofo en la 1613-a jaro per kiu partoj de Turingio (Germanujo) grave tuŝitis.
Historio
En la 29.5.1613 malŝarĝiĝis supre de partoj de Turingio gravaj fulmotondroj ege kreskiganta ene de malmultaj horoj la akvonivelojn de multaj riveroj. Konfrontiĝis per tio areoj disde Mühlhausen, Bad Langensalza kaj Artern norde ĝis Stadtilm kaj Ichtershausen sude, disde Erfurto kaj Gotao okcidente ĝis Naumburg oriente. Tiu ĉi vetera katastrofo priskribitis sub la epiteto de diluvo en multaj kronikoj. Jen kelkaj ekzemploj:
En Kahla pluraj mortis, en Jena granda urboteritorio suferis per sukerakvego. En Zottelstedt apud Apolda la akvonivelo de Ilm altiĝis je inter 6 kaj 8 metroj detruonte la ĉebordan vilaĝon komplete. En Apolda mem ok domoj formovigitis kaj 24 bestoj dronis. En Vajmaro detruitis 44 konstruaĵoj, en Bad Berka 23, en Erfurto 125. En Mattstedt la alto akva de Ilm kreskis je 6 metroj kaj malsekigis la tutan malsupran vilaĝon. Sekvis ke ekde tiam la vilaĝa centro ekalilokiĝis pli supren. En Bad Sulza la nur kelkajn jarojn pli frue starigita salejo perforte malkonstruitis: ĝi rekonstruitis ene de kelkaj jaroj samloke.
La nombro viktima estas de 2.261 homoj. Historiaj inundoj kiel la ĵus menciita en Turingio, estante hidrologiaj-meteologiaj ekstremaĵoj, memkompreneble ankaŭ gravas por hodiaŭa klimataj esploristoj.
Literaturo
Aperis en 1720 fare de Georg Wilhelm von Lage la verko Die vollständigen Acta der Thüringischen Sündfluth von 1613 ĉe Lackisch Buchhandlung (Vajmaro kaj Lepsiko). Ĝi troviĝis en la postlasitaĵoj de la en 1821 mortinta monta konsilisto Johann Carl Wilhelm Voigt (Verzeichnis der mineralogischen Bibliothek, welcher der am Irsten Januar verstorbene Herr Bergrath Voigt hinterlassen hat; eldonis la filo kaj posta eldonisto Bernhard Friedrich Voigt, en Sondershausen, Ilmenau respektive Weimar). Plusa ekzemplero estas en la centra ekleziarĥivo de Johano-komunumo.
La meteologiisto Gustav Hellmann kolektis bibliografion pri la katastrofo turingia kun altvalora superrigardo pri siatempe ankoraŭ haveblaj ĉi-prieaj skribaĵoj kune kun ĉiuj represitaĵoj. Al ĝi venis ankoraŭ du kompletigantaĵoj, nome:
NGC 6455
NGC 6455 estas grupo de steloj en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hans Leifhelm
Hans LEIFHELM (naskiĝinta la en Mönchengladbach, mortinta la  ĉe Riva del Garda) estis aŭstra lirikisto kaj naciekonomikisto. Li publikigis ankaŭ sub pseŭdonimoj jenaj: Hermann Brinckmeyer, Konrad Overstolz.
Vivo
Frekventinte la humanisman gimnazion en Mönchengladbach (Stiftisches Gymnasium) kaj pasiginte la abiturientan ekzamenon en 1911 la filo de barelfaristo ekstudis medicinon en Strasburgo kion interrompis li pro financaj kialoj. Ankaŭ studo de nacia ekonomio en Innsbruck, Vieno kaj Berlino komence restis malfinita. Dum la Unua mondmilito li nuptis la graz-aninon Sophie Hennicke kun kiu li havis filinon nome Elfriede (1917–1997). En 1917 li lbaoris ĉe la En 1918, apogite finance de la katolika pastro Carl Sonnenschein, li kontinuigis studon sian en Bonn kaj Heidelberg; en Heidelberg li doktoriĝis pri la temo Die Lohnarbeiter bei den Preußisch-hessischen Staatseisenbahnen, ihre Lage und Organisation. En 1919 li iĝis redaktisto ĉe la munkena arto-fakgazeto "Wieland"; li skribis i.a. pri la industriulo kaj politikisto Hugo Stinnes. En 1923 li laboris kiel karier-konsilisto kaj fariĝis baldaŭ ĉefo de la laboroficejo en Graz. En 1930 li laboris samfunkcie en Dortmund. Inter 1932-33 li gvidis la Ŝtatan ekonomian lernejon en Düsseldorf. Reveno el nazia Germanujo estis en 1933; inter 1934 kaj 1938 li laboris kiel liberprofesia verkisto kaj eldonisto de "Deutsche Bergbücherei" ĉe la renomita Styria-eldonejo en Graz. Lia lirikaĵoj karakteriziĝas per profunda naturosento kaj formo severa. En 1933 li krome ekaniĝis ĉe Unio de socialismaj aŭtoroj.
Leifheim kritike observis la ekardon de la porlaborista verkisto kaj amiko sia Heinrich Lersch por la nazia movado; lia eksa edzino Sophie - divorco okazis jam en la 1933-a jaro - murdigitis en 1945 en koncentrejo kie ŝi kaptitis pro konvinkoj siaj komunismaj. En 1936 Leifheim edziĝis al Fernande Prissée el Graz. Inter 1939–1942 li docentis ĉe la universitato de Padovo posteulante amikon sian Felix Braun. Antaŭe li estis lektoro pri germanistiko en Palermo kaj en 1938-39 en Romo. Dum la lastaj vivojaroj Leifheim vivis sub mizeraj kondiĉoj; post longa malsano li mortis je encefalito prizorgite fare de la instruistino Beppina Mazzi kaj Paula Sack.
Vezia (komunumaro)
La komunuaro Vezia  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Lugano. Ĝi havis 21501 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Vezia.
Trafiko
La komunumaro ĉefe estas servata de la lokaj busoj de Lugano kaj la suda komunumo Sorengo ankaŭ de la etspura trama fervojo de Lugano al Ponte Tresa.
Komunumoj de la komunumaro Vezia
La komunumaro Vezia konsistas (stato en 2013) el 10 komunumoj, el kiuj Massagno estas la plej granda. Jen la listo:
Ordinato
La dua el la karteziaj koordinatoj, kiuj difinas la situon de punkto sur la ebeno aŭ en la tridimensia spaco. La ordinato de punkto estas kutime signifata per la litero y. En la ebeno la ordinata akso estas kutime metita vertikale. La alia, horizontala, akso de dukoordinata koordinata sistemo estas absciso. Dum desegnado de grafiko de matematika funkcio oni kutime dekalkulas laŭ ordinato rezulton de la funkcio.
Ordinato estas pozitiva en kvaronoj I kaj II de la koordinata ebeno kaj negativa en kvaronoj III kaj IV.
Baziliko de El Escorial
La Baziliko de El Escorial estas preĝejo kiu estas parto de la ampleksa ensemblo de la Monaĥejo de El Escorial, en la municipo San Lorenzo de El Escorial, Madrida Regiono (Hispanio). La preĝejo okupas la centron de la komplekso. En ĝia interno, krom la ĉefkapelo, ĝi havas du grandajn kapelojn ĉe la fundo de la flankaj navoj kaj aliaj etaj kapeloj kun pluraj altaroj. Ĉar la baziliko estas ĉirkaŭata de aliaj konstruaĵoj de la monaĥa komplekso, nur restas videbla la okcidenta fasado, tra kiu enireblas. Ĝi okupas unu fronton de la Korto de la Reĝoj.
Zsigmond Herczegh
Zsigmond Herczegh [ĵigmond herceg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herczegh Zsigmond estis hungara arkitekto.
Zsigmond Herczegh naskiĝis la en Érsekcsanád, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zsigmond Herczegh akiris diplomon en 1886. Li iĝis ministeria ĉefinĝeniero. Ekde 1888 li laboris kune kun Sándor Baumgarten dum 2 jardekoj. Ili kreis tutlandan reton de lernejoj kaj edukejoj. Ili profitis la secesian stilon.
Chartres (stacidomo)
Chartres estas franca stacidomo sur linioj Paris-Montparnasse - Brest, - Chartres, Chartres -  kaj Chartres -, situanta en  Chartres, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Santa Cristina-Gherdëina
Santa Cristina-Gherdëina (ladine) - germane nomata St. Christina in Gröden, itale ekde la unua duono de la 20-a jarcento Santa Cristina Valgardena - estas komunumo de Italio.
László Tápay-Szabó
László Tápay-Szabó [lAslO tApai-sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tápay-Szabó László estis hungara ĵurnalisto, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis Szabó János László.
Santa Cristina-Gherdëina
Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Campitello di Fassa (TN), Kastelruth, Villnöß, Urtijëi, San Martin de Tor kaj Sëlva Val Gardëina.
László Tápay-Szabó
László Tápay-Szabó naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Tápay-Szabó maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. En 1891 li partoprenis en fondo de stenografia gazeto, poste li redaktis ĝin. Post 2 jaroj li ankaŭ kontribuis en aliaj (hungaraj) gazetoj kaj li vivis en pluraj urboj. Ekde 1918 li instruis en Scienca Universitato Ferenc József de Koloĵvaro, ekde 1923 en Universitato Kolumbio. Baldaŭ li hejmenvenis kaj ekde 1930 li estis titulara eksterordinara instruisto de Scienca Universitato Ferenc József de Szeged. Li verkis ankaŭ librojn. Li edziĝis en 1901, la edzino naskis filinon.
Santa Cristina-Gherdëina
La ĉefa lingvo de la lokaj loĝantoj tamen nek estas la germana nek la itala, sed la ladina lingvo. La komunumo geografie kaj kulture estas parto de la Gardena Valo.
8398 Rubbia
8398 Rubbia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala fizikisto Carlo Rubbia, Nobel-premiito pri fiziko en 1984 pro lia kunlaboro al granda projekto, kiu gvidis al la malkovro de la bosonoj W kaj Z, portantoj de la malforta nuklea forto.
D-Frag!
"D-Frag!" (ディーふらぐ!, Diifuragu!) estas komediaj kaj mangaaj serioj per Haruno Tomoja kiuj komencis en "Media Factory"-a "Monthlu Comic Alive" en Septembro, 2008.
Rakonto
La studento Kenji Kazama de Fujou Akademio estas la ĉefo de malgranda grupo de krimuloj kiuj planas detrui la aliajn lokajn bandojn por konkeri la teritorian lernejon. Tamen, frue trovas sin devigita aliĝi al la klubo por krei lernejan teatraĵon, formita per kvarteto de strangaj knabinoj kiuj faras ke li estas freneza, ĉiam per siaj ekscentrecoj. Kiel li klopodas akiri tiel malproksimen kiel eble de la klubo, ne nur finu venanta trans pli kaj en liaj membroj, sed ankaŭ en aliaj studentoj egale unikaj personecoj.
Vechelde
Vechelde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Peine de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Märwil (stacidomo)
Märwil estas fervoja stacidomo en Affeltrangen, Svislando.
Domo Happach (Heldburg)
Historio
Heldburg havas ne malmultajn trabfakaĵojn dela 15-a ĝis la 20-a jarcentoj. La masiva teretaĝo de la domo nr. 1 de ĉe Häfenmarkt-bazaro estiĝis en 1605 dume la framskeletaĵo mem datumas de 1660 post kiam estis finitaj alikonstruadoj. Ĝi troviĝas en la supra antaŭurbo kiu ne malpost la mezo de la 16-a jarcento enkorpigitis en la kernan urbon. Tie tre bone lerni oni povas kiamaniere, en la kuro de la 17-a jarcento, burĝara memkonfido kaj reprezentemeco ankaŭ arkitekture prezentiĝis.
Priskribo
La ŝtona teretaĝo kun rondarka pordo kaj sidkonzoloj klarigas pri la ekonomia bonstato de la posedanto: ĉar tiutempe ŝtonaĵoj estis karaj kaj troviĝis plinombre en najbara rezideja urbo Coburg. Sur enskribaĵo porĉiamiĝis la domposedanto Bastian Happach. Li taksas sin klera, religia kaj socie grava aldonigante du blazonojn al tiu aserto. Krome deziratas enskribe ankaŭ prospera estonteco por li kaj la tuta idaro.
La fasado estas modela por riĉaj ornamtrabfakaĵoj de la 2-a duono de la 17-a jarcento kaj en la regiono de la Supra Majno kaj Suda Turingio. Plenigas la gablon reto egala de figuroj, romboj krucigitaj, andreaj krucoj, simplaj krucoj, cirkloj kun krucoj ktp. La kradoj framskeletŝajnaj hodiaŭ ne plu permesas centprocentan identigon de la konstrutenantaj lignaĵoj inter la nuraj ornamaj. Interesaj estas eble ankaŭ la kapoj de ridetantaj anĝeloj kiuj eble faritis laŭ modeloj de knaboj de la urboj.
Eksteraj ligiloj
Prie sur turisma paĝaro
La 12 sentumoj
Studante la homan estaĵon, Rudolf Steiner priskribis dek du sentumojn (aŭ sensojn), kiuj ebligas al la homo percepti la mondon, sin mem, kaj la aliajn homojn. Per tiuj sentaj perceptoj la homo konceptadas, komprenas la senteblan mondon kaj orientiĝas en ĝi.
''En tiu artikolo mi foje uzas la vorton "sentumo", foje la vorton "senso". Ambaŭ havas la saman signifon.''
La sentumoj kaj ilia klasifiko
En ĉiu el tiuj tri grupoj, po unu senso ligas al fizika naturo, po unu al viveca naturo, po unu al psiĥa naturo kaj po unu al naturo de mi. Tio laŭ la jena tabulo:
La malsupraj sentumoj
Tiuj sensoj informas pri si mem
La tuŝ-sentumo
Sperto de tuŝo estas la plej fundamenta sperto kaj eble la plej nepra. Ĝi jam komenciĝas en la utero. Per la tuŝo oni perceptas sian korpan limon kaj sekve oni perceptas la aliulon kaj konscias, ke li estas alia. Danke al la tuŝ-sentumo mi scias, ke mi estas finita en spaco kaj disa de la aliaj kaj de la mondo. Tamen la tuŝo ebligas la sperton de rilato. Tuŝo estas do la sentumo, kiu rilatigas al sia propra fizika realeco.
Tuŝo ebligas koni la mondon kaj percepti eston (sian kaj tiun de la objektoj) kiel evidenta. Tial infaneto speciale bezonas tuŝi por koni la aĵojn, estas la plej evidenta, la plej certa maniero pruvi al si ke la aĵo reale ekzistas, kaj malkovri ĝin ĝisfunde.
La viv-sentumo
La sentumo de la vivo, malsupra sentumo, donas sperton de identeco. Tra tiu sentumo oni sentas sin en si. Per la tuŝo oni sentas siajn limojn, kaj per la viv-sentumo oni sentas tion, kio estas ene de tiuj limoj : sian vivon.
Tra tiu sentumo oni sentas bonsenton kaj ĉefe, aŭ pli konscie malbonsenton; suferon. Ĉar, laŭdire, "kiam ni bonfartas, la viv-sentumo lasas nin trankvile."
La viv-sentumo rilatigas kun sep viv-procezoj, kiuj aktiviĝas en homo same kiel en ĉiuj vivaĵoj: Tiam, kiam maltrankvilaĵo okazas ĉe unu el tiuj procezoj, oni ekkonscias pri la procezo. La maltrankvilaĵoj perceptataj per la viv-sentumo estas malbonsentoj de diversaj specoj, kiel angoro, interna zorgo, ktp. Ili povas instigi deprimon, sensekurecon, maldisponon, agresemon. Malbona estiĝo de la vivsentumo instigas malkapablon senti sian korpon. Homo, kiu havas problemon kun tiu sentumo estos eble mallerta, ne konscios pri frosto aŭ ne sentos boneston, plezuron, ĝojon vivi, kaj tio malhelpus sociajn rilatojn kaj kreskon de la intelekton.
La mov-sentumo
La sentumo de la movo ebligas konscii pri la pozicio de sia korpo en la spaco, kaj de la movoj de sia korpo. Dank'al tiu sentumo ni povas moviĝi, kaj fari sensohavajn movojn. Ekzistas tri tipoj de korpaj movoj: Kiam ĝi havas senson, movo permesas realigi dezirojn. Ĝi helpas regi sian korpan skemon kaj donas senton de korpa libereco. Tial danco aŭ aliaj movaj artoj estas virtaj.
Despli ĝi havas senson, despli movo esprimas estecon. Ĝi eksterigas en-econ, ebligas montri emociojn, kaj pasi de intencoj al agoj. Tial la mov-sentumo metas nin en rilato kun nia propra psiĥa vivo, kaj donas internan sendependecon. Eblaj difektoj de la mov-sentumo aŭ tiurilate de la movo mem estas: Tiuj difektoj povas instigi sentojn de mallibereco, de tristeco ktp.
La ekvilibr-sentumo
Homo estas la sola viv-estaĵo, kiu kapablas tiel bone stari kaj paŝi vertikale, kiel li faras. Por tiel vertikaliĝi, necesas: Krom vertikalecon, ekvilibr-sentumo havigas senton de bonesto, rilaton kun la pezo (kiu cetere ebligas vertikalecon), kaj ebligas orientiĝi en la spaco laŭ tri ebenoj: Ekvilibr-sentumo kondukas al interna dispono: Oni povas aŭskulti aliulon tiam, kiam oni mem estas en ekvilibra stato. Tamen oni senĉese sin reekvilibrigas per movetoj. Tiu sentumo donas memstarecon kaj juĝkapablon. Tial Tra tiu sento oni spertas sian Mi, tra sia korpo. Por favori la ekvilibr-sentumon konvenas luli infanetojn, fari ekvilibr-ekzercojn kiel paŝi sur trabo aŭ ŝnuro, kaj desegni simetriajn formojn surpapere aŭ en spaco.
La mezaj sentumoj
Mediaj sensoj, ili informas pri la mondo; pri sia medio.
La flaro
Tuŝo ligas al sia korpo fizika, flaro ligas al la mondo fizika. Efektive, estas materiaj molekuloj eskapintaj el aĵoj de la fizika mondo, kiuj venas informi nin pri subtila naturo de tiuj aĵoj tra la flaraj sentiloj de nia nazo. Unuaj spertoj de flaro temas pri bono aŭ malbono; aĵo odoras bone aŭ malbone. Oni do prenas ĝin aŭ forpelas ĝin.
Tio fajniĝas ĉe homo kreskanta. Oni lernas rekoni pli kaj pli da diversaj odoroj kaj kvalifi ilin pli subtile. Tamen preskaŭ ne ekzistas apartaj nomoj por la odoroj: Ni nomas ilin per la nomoj de la aĵoj kiuj generas ilin. (ĝenerale plantoj aŭ bestaj substancoj) Flaro estas afekcia ĉar oni trovas odoron agrabla aŭ malagrabla, sed ankaŭ ĉar tiu senso ludas grandan rolon ĉe la memoro. Odoro retrovita povas rememorigi etoson, sentojn aŭ eventojn travivitaj antaŭ pluraj jardekoj. Kaze ke iu persono ne integris, enestigis la flaran sperton, odoro kiu devus sentiĝi kiel malbona ne ĝenos lin. Li do restas kvazaŭ infaneto kies feko ne naŭzas lin kaj kiu eĉ ludas per ĝi. Kelkaj homoj ne havas flar-sentumon. Por tiuj la mondo povas ŝajni sensuka, iom enua, malpli interesa.
La gusta sentumo
Per la gustosenso oni rilatas kun la viveca naturo de la mondo. Kiam oni gustas, oni manĝas, kaj manĝi estas enigi ion de la mondo en sin, ion kio estis viva. Ekzistas kvar fundamentaj gustaj spertoj: Cetere gusto rilatas kun "senso de beleco"; oni ja diras vi havas guston. Okazaj problemoj pri la gusta senso estas ligitaj kun manĝado. Temas pri bulimio, anoreksio, aŭ la kazo en kiu persono manĝas tuj tion, kion li vidas, sen maĉi. Tiuj problemoj venas interalie pro manko de integrado de la gusta senso; kaj de distanciĝo rilate al manĝo.
Por helpi homon en malfacilo, povas esti utile havigi al li fortan gustan sperton, donante al li manĝaĵon kies gusto estas speciale impresa. (Tio povas signifi spica, sed tamen atentu!)
La vido-sentumo
Nia vid-sistemo (la okulo, la vida nervo, la cerbo) plenumas kvin aktivecojn samtempe por ke la bildo, kiu aperas al ni aperu tia, kia ni ĝin vidas: La koloroj estas la esprimo de la psiĥa naturo de la mondo, ili esprimas, kiel la materio lasas sin penetri de la lumo. Tiurilate vidi ligas al la "psiĥa naturo de la mondo". Cetere vidi strukturas la spacon. Tio trankviligas, sed Ekzemple aŭtistaj personoj iĝas perturbitaj kiam ili vidas, ke io en la spaco, en la loko estis modifiita. Vidado ebligas percepi la mondon laŭ maniero kiu ŝajnas certa, sed kiu tamen estas relativa: Oni povas havi iluziojn. Krom tio vidaj difektoj estas miopio aŭ malmiopio kiam la okullenso estas disformita, malkapablo kunigi ambaŭ bildoj kaj tial vidi duoble, daltonismo, aŭ duonneglekto (oni vidas nur la duonon de la vizaĝoj). Kelkaj el tiuj difektoj, kiel ĉi-lasta, havas psiĥan fonton, aliaj simple biologian kaŭzon. Kelkfoje problemo havas ambaŭ tipoj de fontoj. Blindeco ĝenerale venas de biologia problemo, tamen okazas ke ĝi havas psiĥan kaŭzon.
La varmeco-sentumo
Oni perceptas la temperaturon de aĵoj kiel diferencon rilate al la temperaturo de sia korpo. Varmo-sentumo do igas renkonton al sia Mi, tra la mondo. Eblas ankaŭ diri, ke kiam mi perceptas la varmecon, mi iel perceptas la "Mi de la mondo". Cetere la varmo cirkuligata de la sango estas la fiziologia ingo de nia Mi. Varmo donas senton de supereco, kaj ĝi instigas vivon; vekas. Malvarmo male donas senton de malsupereco kaj ĝi emas retiri vivon; endormigas. Normale la varmeco-sentumo vekiĝas kiam infano kreskas. Se infano ne ankoraŭ bone akiris tiun senson, kaj tiel ne akiris ekvilibron inter la internon kaj la eksteron de sia korpo, li ofte ne scios kiel taŭge vestiĝi, ĉar ne konscias ĉu estas tro varme aŭ tro malvarme. Tio ofte okazas ankaŭ ĉe personoj (eĉ plenkreskaj), kiuj havas menc-handikapon. Deficito de varmeco-sentumo povas igi ke ekstremaĵoj (manoj kaj piedoj) ĉiam malvarmas, malbonan ĝustigadon de la interna varmeco, kaj komplekson de malsupereco aŭ de supereco.
Kaze de problemo utilas ŝviti tra sporto sed evitu konkuron ĉar ĝi igas malsanan varmon.
La supraj sentumoj
Sociaj sensoj, ili informas pri la aliulo.
Aŭdado
Sono estas fizika fenomeno; temas pri vibrado de la materio, kiu disvastiĝas; antaŭeniras tra la aero (aŭ tra aliaj materioj). Aŭdi, distance, ligas al fizika naturo de la mondo kaj de la homoj. Objektoj aŭ voĉkordoj ekzemple vibras, kaj niaj oreloj ekvibras sammaniere, metante nin en ligo kun la parolanto aŭ la sonproduktanto. Tri sonaj kvalitoj estas percepteblaj per la aŭdo-senso: Ĉiuj tiuj tri karakterizoj de la sona ondo povas esti reprezentitaj per grafiko. Aŭdado povus esti klasifikita kiel medio-sentumo (aŭ meza-sentumo) ĉar bruoj venas el ĉio en la mondo; multaj fizikaj fenomenoj kaj preskaŭ ĉiuj bestoj aŭdiĝas, kaj tiel komunikas ion al ni.
Plie la aŭda sentumo havas afekcian kvaliton: sonoj, kaj ĉefe muziko povas plaĉi aŭ malplaĉi al ni, kaj povas transporti sentojn aŭ emociplenajn etosojn. Tial muziko rolas en filmoj, ekzemple. Tamen aŭdado estas klasifikita de R.Steiner kiel socia (supra) sentumo, ĉar ĝi ludas gravegan rolon en la socia komunikado; la komunikado kun la aliaj homoj. Per aŭdado oni aŭskultas, kaj plibonigante sian aŭskultadon oni plibonigas la rilaton kun la alia.
La parolo-sentumo
Per la senso de la aliula parolo - aŭ "senso de la lingvo" - la sonoj ekhavas sencon por la aŭskultanto, kaze ke tiuj sonoj formas vortojn apartenantajn al lingvo lernita. Per tiu sentumo ni distingas la vortojn de la aliaj sonoj, oni kaptas la konceptojn. Kiam bebo naskiĝas, ĝi kapablas prononci (aŭ lerni prononci) ĉiujn fonemojn ekzistantajn sur la Tero. Kreskante kaj aŭdante paroli, la infano eniras kulturon kaj lingvan universon. Kaj la nombro de fonemoj, kiujn li distingas kaj prononcas, reduktiĝas. Perceptante la aliajn paroli, konsciante pri la vortoj, kiujn ili parolas kaj pri ilia voĉotembro, oni perceptas la vivon en ili. Plie, oni scias, ke ili estas vivaj ĉar oni rekonas ilian voĉon. Difekto de la parol-sentumo povas okazigi diversajn problemojn:
La penso-sentumo
Per la senso de la aliula penso, oni ne nur konscias pri la senco de la vortoj pronconcitaj de la aliaj; de la unuopaj konceptoj. Sed oni komprenas tion, kion li celas diri, kaptas lian penson sendepende de la vortoj uzitaj. Tiel oni ne nur perceptas la vivon de la alia, sed ankaŭ lian psiĥon. La penso-senso ne estas ĉiam aktiva. Por percepti la penson de alia persono, necesas silentigi siajn proprajn pensojn kaj sian juĝadon; necesas forgesi sin mem por doni sian atenton al la alia. Tion indas trajni kaj nomiĝas aktiva aŭskultado, aŭ empatio. Malfaciloj rilatantaj kun tiu sentumo povas esti la jenaj: Por silentigi siajn pensojn utilas konkretigi ilin per skribado aŭ desegnado. Tio ofte permesas distanciĝi de ili. Alia utila ekzerco estas retrospektivo : Oni nomas la eventojn de la tago (aŭ de la semajno...) en vico de nun al la pasinteco.
Por povi direkti sian konscion al la alia kaj ne plu al si mem, necesas unue esti bonfarta kaj "bone en sia haŭto".
La Mi-sentumo
La senso de la Mi de la alia estas la plej evoluita el la superaj (aŭ sociaj) sensoj. Tra ĝi oni konscias pri la Mi de siaj samsortanoj (la aliaj homoj), kaj povas "konturi", iel percepti; kompreni ties naturon. La Mi estas esence malsociema, tamen ĝi konstruiĝas tra renkontiĝo kun la Mi de aliuloj, do en sociaj rilatoj. Oni estas senĉese en balancado inter preni la Mion de la alia en sin, kaj sin defendi de ĝi por konservi sian propran individuecon. La Mio lasas spurojn en la korpo; umas ĝin. La signoj, kiuj ebligas percepti la Mion estas en la fizionomio de la observata persono, en lia teniĝo, liaj vizaĝaj esprimoj, en la kvalito de lia rigardo, lia maniero premi manon, en la stilo de lia parolado, la koloro de lia voĉo, la parolrapideco, la maniero prononci, ktp... La Mi-sentumo evoluas kun la biografio. Por bebo jam temas pri rekoni kaj distingi personojn tra ilia rigardo, kaj poste observante la tutan vizaĝon. Per sperto pli aĝaj homoj povas percepti la temperamenton aŭ aliajn subtilajn kvalitojn ĉe la aliulo, tra la Mi-sentumo. La senso de la aliula Mi estas intime ligita kun la propra Mi. Tial malfaciloj rilataj al tiu senso ankaŭ rilatas al la Mi : Jen tio, kio povas helpi konstrui sian Mion, kaj tiel sian Mi-senson:
Influoj de la malsupraj sentumoj sur la supraj sentumoj
La unuaj spertoj en la vivo, de naskiĝo kaj eĉ jam de antaŭ en la utero, fariĝas tra la malsupraj sentumoj. La sperto de la malsupraj sensoj estas nepra por la disvolviĝo de homo, kaj havas influon; efikon sur la konstruiĝo de la supraj sentumoj. Tiel, kaze de problemo kun supra senso, utilas labori la rilatan malsupran senson.
Rilataj temoj
Antropozofio
Eŭritmio
Referencoj
La artikolo estas ĉefe verkita per propraj notoj skribitaj dum prelegoj de s-ro Jean FOIN, en socia-pedagogia lernejo de Lausanne, Svislando. Aliaj referencoj:
Reĝa Loko de El Escorial
La Reĝa Loko de San Lorenzo de El Escorial, estis hibrido de senjorio apartenanta al la reĝo kaj al la monaĥoj kreita en la 16-a jarcento, de la reĝo Filipo la 2-a. Ĝi etendiĝis ĉirkaŭ la samnoma monaĥejo, tra la nunaj municipoj San Lorenzo de El Escorial, El Escorial, Zarzalejo kaj Santa María de la Alameda, en la suda flanko de la Gvadarama Montaro, en la Madrida Regiono (Hispanio).
La Monaĥejo kaj la Reĝa Loko ricevis en 1984 la deklaron Monda heredaĵo de Unesko.
Akira (filmo)
Akira (japane: アキラ [akira]) estas japana animea sciencfikcia agfilmo, reĝisorita de Kacuhiro Otomo kaj aperinta en la jaro 1988.
Ĝi estas bazita sur la samnoma mangao de Otomo, metante fokuson en la unuan duonon de la rakonto. La scenaron kunverkis Izo Haŝimoto. La muzikon komponis Ŝoji Jamaŝiro.
La dezajnoj de personoj kaj okazejoj estis adaptitaj el la originala mangao, dum la intrigo estas restrukturado de la mangaaj eventoj, kiu malsamas de la presita versio ĉar ĝi ankoraŭ estis publikiĝanta en la momento de film-farado.
La filmo havas grandan sekvantaron kiel kultfilmo ekde sia kina aperdato, kaj ĝi estas ĝenerale konsiderita kiel grava verko en la historio de japana animeo. Multaj recenzistoj rigardas ĝin kiel unu el la plej bonaj sciencfikciaj kaj animaciaj filmoj el la tuta historio.
Intrigo
La filmo montras misutopian version de Tokio en la jaro 2019, kun kiberpunkaj aspektoj post la Tria Mondmilito. La rakonto centriĝas en adoleskanta motorciklisto Tecuo Ŝima kaj liaj psikaj povoj, kaj en la estro de lia bando, Ŝotaro Kaneda. Kaneda klopodas eviti, ke Tecuo ellasu la enkarcerigitan psikopaton Akira.
NGC 6456
NGC 6456 (aliaj indikoj — ZWG 322.4, ZWG 321.34, PGC 60729) estas galaksio en konstelacio Drako.
Dudek unu postuloj
La dudek unu postuloj (en japana: 対華21ヶ条要求, latinigite: Taika Nijūikkajō Yōkyū; en simpligita ĉina: 二十一条; en tradicia ĉina: 二十一條; en pinjino: Èrshíyī tiáo) estis serio de postuloj faritaj dum la Unua Mondmilito fare de la Japana Imperio pere de la ĉefministro Ōkuma Shigenobu al la registaro de la Respubliko Ĉinio la 18an de Januaro 1915. Tiuj sekretaj postuloj ege etendus la japanan kontrolon de Ĉinio. Ili inkludus la retenon de iamaj germanaj areoj kiujn ĝi estus konkerinta en la starto de la Unua Mondmilito en 1914. Japanio estus fortigita en Manĉurio kaj en Suda Mongolio. Ili postulis ankaŭ gravan rolon en fervojoj. La plej ekstremaj postuloj (en sekcio 5a) estus doninta al Japanio gravan decidpovon en financoj, politiko, kaj regaferoj. La lasta parto de la postularo estus farinta Ĉinion de facto protektorato de Japanio, kaj tiel reduktus la okcidentan influon. Japanio estis en forta pozicio, ĉar la okcidentaj potencoj estis en senfina tutmonda milito kontraŭ Germanio. Britio kaj Japanio havis militan aliancon ekde 1902, kaj en 1914 Londono estis petinta Tokion eniri en la militon. Pekino publikigis la sekretajn postulojn kaj alvokis al Vaŝingtono kaj Londono. Ili estis simpatiaj kaj devigis Tokion forfaligi la sekcion 5an. En la fina stato de 1916, Japanio forfaligis sian kvinan serion de postuloj. Tiel Japanio akiris iom en Ĉinio, sed perdis grandan kvanton de prestiĝo kaj fido el la parto de Britio kaj de Usono.
NGC 6456
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dudek unu postuloj
La ĉina popolo reagis per spontana tutmonda bojkoto de japanaj varoj; la eksportoj de Japanio al Ĉinio falis draste. Britio ne tiom konsideris Japanion aliancano. Kun la Unua Mondmilito survoje, la pozicio de Japanio estis forta kaj tiu de Britio malforta; tamen, Britio (kaj Usono) devigis Japanion forfaligi la kvinan serion de postuloj, kiuj estus doninta al Japanio grandan kontrolon super la tuta ĉina ekonomio, kaj finigis la politikon de malfermaj pordoj. Japanio kaj Ĉinio atingis serion de interkonsentoj kiuj ratifis la unuajn kvar seriojn de celoj en la 25a de Majo 1915.
Metila buterato
Metila buterato aŭ metila butanato estas metila estero de la buterata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun fruktodoro simila al pomoj kaj ananasoj. Ĉe meditemperaturo, ĝi estas nesolvebla en akvo kaj flotas sur ĝin estigante oleecan tavolon. Metila buterato ĉeestas en pluraj plantoj, aparte en la ananasoleo. Ĝi estas produktebla per distilado de esencoleoj el vegetala origino, sed estas produktita en etaj kvantoj por uzo en parfumfabrikado kaj kiel gustigagento.
Metila buterato estas esplorata en bruleksperimentoj kiel anstataŭanto por la plej grandaj grasacidaj esteroj trovataj en la biodizelo. Tamen, studoj elmontris ke, pro ĝia mallongĉena longeco, metila buterato ne bonspegulas la konduton por la Indico pri negativa temperaturo kaj antaŭtempa karbonduoksida formado karakterizanta la verajn biodizelajn fuelojn. Pro tio ĝi estis preterlasita kiel anstataŭanto por biodizelaj brulaĵoj.
Loré
Loré estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Kastelo Heldburg
Kastelo Heldburg (Veste Heldburg) estas burgo grava en Bad Colberg-Heldburg, Germanio. Nuntempe troviĝas en ĝi ankaŭ la Germana Burgomuzeo.
Historio
Unua endokumenta mencio de ĝi estis en 1317 kiel rezidejo de la grafoj de Hennberg. Kune kun la Kastelo de Coburg ĝi gravis ege por milite defendi la teritorioj de la Henneberg-oj. Post la enkorpiĝo en la areon dinastian de la Ernestidoj la tuto alikonstruiĝis (post 1485) je malfrugotikaĵo. La nova alikonstruo je fortimpresa renesanca kastelo komenciĝis en 1550 kaj kulminiĝis en 1564 kiam finfaritis la francstila konstruaĵo fare de Nikolaus Gromann. Ĝi ĝis nun estas arktektura juvelaĵo siascpece kun la oreloj Frauenerker kaj Herrenerker, du belegaj sabloŝtonaĵoj. Tiamaniere one sukcese metis signon de propra potenco kaj kontraŭ la samdinastianoj en Dresdeno kaj kontraŭ la episkopoj de Würzburg kaj Bamberg.
Loré
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Loréens.
Kastelo Heldburg
Historio
Post kiam nuliĝis la planoj de Ernesto la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg) igi tiun ĉi burgon remparon grandan sekvis longa kadukiĝo. Sed duko Georgo la 2-a (Saksio-Meiningen) tiom fasciniĝis per la beleco burga ke li faris de li duan rezidejon por si kaj sia tria edzino Ellen Franz, baronino de Heldburg. En 1874 li farigis, laŭ la tiama burgoromantikisma modo, la turojn Hausmannturm kaj Hexenturm. La restintaj mezepokaĵoj (ekz. la ejo de la komandanto) ricevis novgotikajn ekipaĵojn, dume la reprezentaj kaj loĝadaj ĉambroj de la t.n. Franca burgero novrenesancstiliĝis.
Sorto post 1945
Post 1945, kiam komenciĝas komunisma diktaturo en tiu ĉi parto de Germanlando, la internaĵoj forŝtelitis respektive alien transdonitis. Inter 1951 kaj 1982 estis surloke porinfana hejmo. Incendio de 1982 detruis la Francan burgeron profunde. En 1994 la Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj transprenis la tuton kaj paŝon post paŝo refaris la kastelon. Ekde septembro 2016 troviĝas ene la Germana Burgomuzeo (germane: Deutsches Burgenmuseum). Tamen okazas plu ankaŭ nedaŭraj ekspozicioj.
Loré
Ĝi nun formas parton de Juvigny Val d'Andaine.
Sarnonico
Sarnonico estas komunumo de Italio.
Lins Lima de Brito
Lins Lima de Brito (n. en Camaçari) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Ventforet Kofu kaj FC Tokio.
145588 Sudongpo
145588 Sudongpo estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi elde la Observatorio de Lulin en kantono Nantou (Tajvano).
Stefan Ruzowitzky
Stefan Ruzowitzky (naskiĝis la 25-an de decembro 1961 en Vieno) estas aŭstria reĝisoro kaj scenaristo. En 2008 lia kineja filmo Die Fälscher ricevis la Akademian Premion kiel plej bona eksterusona filmo.
Biografio
Grandan parton de sia infanaĝo Stefan Ruzowitzky pasigis en la urbo Düsseldorf en okcidenta Germanio, kiel lia patro laboris kiel inĝeniero. Post kiam la familio revenis al Aŭstrio, li frekventis gimnazion en la urbo Linco, kaj tie abituriĝis. Li studis teatran sciencon kaj historion en la viena universitato kaj produktis plurajn popmuzikajn filmetojn, ekzemple por 3-o-Matic ("Success"), N'Sync ("Tearin' up my heart") aŭ Stefan Raab ("Ich mache nur noch Volksmusik"). Ekde la jaro 1999 li estas edzo de Birgit Sturm (naskiĝis en 1968), la paro havas du infanojn kaj loĝas en Klosterneuburg.
Lucé (Orne)
Lucé estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lucéens.
Sudlankaŝira Esperanto-Grupo
La grupo estas filia al la Nord-Okcidenta Federacio de Esperanto-Asocio de Britio
Lucé (Orne)
Ĝi nun formas parton de Juvigny Val d'Andaine.
Sudlankaŝira Esperanto-Grupo
La Sudlankaŝira Esperanto-Grupo ne estas la unua grupo en Lankaŝiro, ĉar pli fruaj grupoj ekzistis en Preston (1908 - prezidanto S-ro A.T.BOTT MA) kaj Southport (1906 - prezidanto Pastro L.ASHBY).
Yuto Uchida
Yuto Uchida (内田 裕斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Tokushima Vortis.
Şenay Aybüke Yalçın
Şenay Aybüke Yalçın (Ŝenaj Ajbüke Jalĉın) (1994-2017) estis turka instruisto. Ŝi estis mortigita dum atenco fare la Kurdia Laborista Partio (PKK).
12993 Luisafernanda
12993 Luisafernanda estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Şenay Aybüke Yalçın
Ŝia vivo
Ŝi naskiĝis en 1994 en Çorum, Osmancık. Ŝi studentiĝis ĉe Konya Necmettin Erbakan Universitato, en la Muzikinstrua Departemento. Ŝi estis nomumita kiel muzika instruisto en la distrikto Kozluk en Batman en 2016. Ŝi ankaŭ estis skoltestro.
12993 Luisafernanda
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Şenay Aybüke Yalçın
Ŝia morto
Şenay Aybüke Yalçın vundiĝis pro la PKK-atako kontraŭ la aŭto de urbestro Veysi Işık la 9an de junio 2017 en la distrikto Kozluk de Batman, kiam ŝi iris hejmen post disdonado de la notaro kaj mortis en la hospitalo, kien ŝi estis kondukita. Post ŝia morto, la orkestra halo de la universitato en kiu li studentiĝis estis nomita laŭ ŝi. Ŝia familio ankaŭ donacis ŝian violonon tien.
Naoki Ogawa
Naoki Ogawa (小川 直毅, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Fujieda MYFC.
Nordharz
Nordharz, "norda Harco", estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo formiĝis la 1-an de januaro 2010 el la sekvaj sep komunumoj, kiuj antaŭe jam proksime kunlaboris en komunumaro:
Tolocirio
Tolocirio [toloZIrjo] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Tolocirio estas etimologie komprenebla kiel aludo al iama loĝantestro nome Tello Dulcidio.
Nordharz
Administra centro de la nova komunumo estas la loĝloko Veckenstedt. Ĝis administra reformo en julio 2007 la nunaj komunumopartoj estis parto de pli malgranda distrikto Wernigerode.
Tolocirio
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 45 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 150 el la 1910-aj jaroj.
Najtingalaj Insuloj
La Najtingalaj Insuloj (Nightingale Islands) estas grupo de tri insuloj en Suda Atlantika Oceano, parto de la teritorio de Tristan da Cunha. Ili konsistas el Najtingalo, Mezinsulo kaj Insulo Stoltenhoff. La insuloj administre apartenas al la Unuiĝinta Reĝlando kiel parto de la transmara teritorio de Sankta Heleno, Ascension kaj Tristan da Cunha. La Najtingalaj Insuloj estas neloĝataj.
Tolocirio
Geografio
Ĝi distas 57 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun la provincoj Avilo kaj Valadolido kaj precize kun municipoj Montejo de Arévalo, Santiuste de San Juan Bautista kaj San Cristóbal de la Vega.
Najtingalaj Insuloj
La Najtingala Insulo estas la plej malgranda el la kvar ĉefaj insuloj de la insularo Tristan da Cunha, kaj havas nur 4 km² kaj kuŝas ĉe 30 km for el Tristan kaj ĉe 22 km el Inaccessible. Stoltenhoff kaj Alex (konata ankaŭ kiel Mezinsulo aŭ Middle Island), estas reale du grandaj insuletoj pli ol veraj insuloj.
Tolocirio
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La loknomo devenas de mezepoka reloĝanto nobela, nome Tello Dulcidio, kiu estis vasalo de alia reloĝanto ankaŭ loknomiga: nome Martín Muñoz. Don Tello ricevis tiun lokon, kies nomo poste edaptiĝis al la aktuala nomo. Plej antikva mencio de Tolocirio estas de la episkopo de Avilo nome Gil Torres en 1250, kie aperas la nomo de Tellocirio. La preĝejo fortikeca (11-a jarcento), dediĉita al Sankta Petro Apostolo estas simila al tiuj de aliaj proksimaj loĝlokoj kiel Orbita kaj Almenara de Adaja.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, terpomoj, maizo kaj betoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Petro, romanik-mudeĥara
Francisco Antônio de Almeida Júnior (Esperantisto)
Francisco Antônio de ALMEIDA Júnior (1880 - 1958) estis blindula brazila instruisto en la Instituto Benjamin Constant kaj konsulo de Brazilo en blindula Esperantista asocio dum la 1920-aj jaroj. Li ankaŭ partoprenis en la 6-a Brazila Kongreso de Esperanto, en 1921.
Almeida estis filo de brazila astronomo Francisco Antônio de Almeida Júnior.
Johann Samuel Ersch
Kariero
En 1788 li publikigis Katalogon pri ĉiuj anonimaj publikaĵoj kiel suplemento por la 4-a eldono de la verko "Kleruloj el Germanio" far Johann Georg Meusel (1743-1820). La necesaj esploroj por ĉi-verko lin instigis al preparado de iu "Katalogo pri germanaj revuoj kaj koleto da periodaĵoj pri geografio, historio kaj rilataj sciencoj". La populareco akirita per tiu publikaĵo lin kondukis al triobla kontribuado kun Christian Gottfried Schütz (1747-1832) kaj Christoph Wilhelm Hufeland (1762-1836) ĉe la preparado de iu Universala Katalogo pri Beletro eldonita en 8 volumoj, kiuj kondensigis 15-jaraj beletrajn produktaĵojn (inte 1785 kaj 1800), kaj inkludis raporton ne nur pri la libroj eldonitaj dum tiu periodo, sed ankaŭ artikolojn publikigitajn en periodaĵoj kaj revuoj, entenante eĉ la kritikojn, kiuj estis direktitaj al la libroj.
Kvankam kompromita kun ĉi-granda verko, Ersch ankaŭ desajnis "La Beletra Francio", en 5 volumoj, publikigita en Hamburgo, inter 1797 kaj 1806. En 1795, li estis en Hamburgo kiel eldonisto de la "Nova Gazeto de Hamburgo", fondita de Viktor Klopstock (1744-1811), frato de la germana poeto Friedrich Gottlieb Klopstock (1724-1803), sed, en 1800, li revenis al Jena por aktive partopreni de la "Universala Beletra Gazeto". En tiu sama jaro li okupis la postenon de bibliotekisto en la Universitato de Jena, kaj ĉirkaŭe de 1802, li ricevis katedron kiel profesoro pri filozofio.
En 1803, li okupis la katedron de geografio kaj statistiko en la Universitato de Halle, kaj, en 1808, li estis nomumita sekretario. Tiuepoke li eldonis Gvidlibro pri la germana literaturo el la mezo de la 18-a jarcento ĝis tiuj tagoj. Kunlabore kun Johann Gottfried Gruber (1774-1851) li estis kompilanto de la "Universala Enciklopedio pri Sciencoj kaj Artoj", kiun li daŭrigis ĝis la 21-a volumo. La akurateco, komplekseco kaj grando de tiu monumenta verko ĝin faris nepra referenco-libro.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Denis_Diderot_111.PNG| Denis Diderot (1713-1784) Friedrich_Gottlieb_Klopstock_1.jpg| Friedrich G. Klopstock (1724-1803) Johann_Georg_Meusel.jpg| Johann Georg Meusel (1743-1820) Wappen_Quedlinburg.svg| Viktor Klopstock (1744-1811) Wappen_Dederstedt.png| Christian G. Schütz (1747-1832) Daniel_Chodowiecki_Kinderspiele.jpg| Johann G. Schummel (1748-1813) POL_Ole%C5%9Bnica_COA.svg| Johann Ernst Fabri (1755-1825) Tischbein_-_Karl_August_B%C3%B6ttiger.jpg| Karl August Böttiger (1760-1835) ChristophWilhelmHufelandMedezinerS100.jpg| Christoph Hufeland (1762-1836) POL_G%C5%82og%C3%B3w_COA.svg| Georg Gustav Fülleborn (1769-1803) Saxonia_Museum_fuer_saechsische_Vaterlandskunde_V_28.jpg| Ludwig Pölitz (1772-1838) A Kneisel nach A Fulda - Johann Gottfried Gruber (Lithographie 1848).jpg| Johann Gottfried Gruber (1774-1851) Wappen_taucha.png| Friedrich Adolf Ebert (1791-1834) Coat_of_arms_of_Krempdorf.svg| Hans Schröder (1796-1855) Hermann Brockhaus 1841.jpg| Hermann Brockhaus (1806-1877) David_Cassel.jpg| David Cassel (1818-1893) </Gallery>
NGC 6457
NGC 6457 (aliaj indikoj — UGC 10964, MCG 11-21-21, ZWG 321.35, ZWG 322.5, PGC 60738) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Akito Takagi
Akito Takagi (髙木 彰人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
7469 Krikalev
7469 Krikalev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia kosmonaŭto Sergej Konstantinoviĉ Krikaljov (cirile : Сергей Константинович Крикалёв), kiu tenas la nunan rekordon de kumulita tempo en la kosmo kun 308 tagoj, 9 horoj kaj 39 minutoj.
Batalo de Vieno
Batalo de Vieno okazis la 12-an de septembro 1683 inter pola-aŭstra-germana armeoj, sub la komando de pola reĝo Johano la 3-a Sobieski, kaj la armeo de Otomana Imperio sub gvido de veziro Kara Mustafa. Ĝin finis malvenko de turkoj, kiuj de tiu tempo transiris al defensivo kaj ne plu estis danĝeraj por kristana parto de Eŭropo. La batalo estas konsiderata unu el 20 decidaj bataloj en historio de la mondo. Gravan rolon soldatkonvinkan ludis la predikisto Marko el Aviano.
Prakomenco
Otomana Imperio de sia komenco baziĝis sur konkeroj. Dum jarcentoj laŭvicaj ŝtatoj estis invadataj kaj konkerataj de la turka Sultanio. Duone de la 14-a jarcento turkoj entreprenis planan konkeron de Balkana Duoninsulo superregante Bizancan Imperion, Bulgarion, Albanion kaj Serbion. En 1541 intervenis en Hungario dum la milito inter Habsburgoj kaj Zápolyidoj, apogante unue la duajn, kaj poste forprenante de ili la ĉefurbon kaj mezan parton de la lando. Samtempe turkoj devigis akcepti sian suverenecon apuddanubajn princlandojn - Valaĥio kaj Princlando Moldavio. Dum daŭra militado de 1645-1669 ili forprenis de Venecio Kreton. En 1672 ili atakis Pollandon, malfortigitan pro militoj kun Svedio, Rusio kaj kozakoj. Tiam ili konkeris Kamieniec Podolski (nun Ĥmelnicka provinco) kaj okupis Podolion. Superecon de Turkio agnoskis kozaka hetmano Petro Doroŝenko, subiginte al ĝi Dekstraflankan Ukrainion, pro kio eksplodis turka-rusa milito, daŭranta en la jaroj 1677-1681. En 1678 turkoj konkeris Czehryń (nun Ĉerkasa provinco), kaj en 1681 oni subskribis pactraktaton de Baĥĉisarajo.