cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bahaa Esperanto-Ligo
Nova etapo post la UK-oj en Pekino kaj Varsovio
Apud la centra Ligo dum kelkaj jaroj funkciis bahaaj Esperanto-komitatoj resp. BEL-sekcioj en Germanio, Usono, Britio kaj Svisio (en 1993 aldoniĝis Bulgario). Post la IJK en Krakovo en 1987 dum kelkaj jaroj la Ligo eĉ povis starigi junularan sekcion JuBEL, kiu sukcesis dum manpleno da sinsekvaj IJK-j certigi partoprenon de kelkaj junaj esperantistoj bahaanoj kaj enigon de bahaaj eroj en la kongresajn programojn.
Kaj BEL povis ankaŭ fine de la okdekaj kaj komence de la naŭdekaj jaroj organizi serion da t.n. BELaj Tagoj, plurtagaj seminarioj en Esperanto pri la Kredo, de kiuj tri okazis en Pollando kaj po unu en Slovakio kaj Bulgario.
En 1992 la pola redaktoro kaj tiama vicprezidanto de UEA Roman Dobrzynski prezentis dum la UK en Vieno la esperantan version de sia filmo pri Bahaismo kaj ĝia mondcentro en Ĥajfo, Israelo, sub la titolo "La ŝafejo de la naŭa Profeto".
La "BELmonda Letero" baldaŭ post la ambiciaj provoj de John T. Dale ĝin pli vaste utiligi kaj pluevoluigi ree ŝrumpis al modesta du- ĝis sespaĝa bulteno. Mallonge ĝi havis du diversajn usonajn redaktistinojn antaŭ ol ĝian redaktadon ek de probable n-ro 9 (klara indiko mankas) transprenis la tiutempa sekretariino Roan Orloff-Stone, kiu ĝin redaktis ĝis n-ro 20. Ek de la n-ro "januaro-marto 1987" la "BELmonda Letero » estis redaktata de June K. Fritz, Usono, kaj aperis tre regule kvarfoje jare ampleksante inter kvar kaj, plej ofte, ses tre dense skribitajn paĝojn. Tiel daŭras ankaŭ ek de kiam en 1994 ĝia redaktado transiris al Bernhard Westerhoff, Germanio, kiu komencis indiki numerojn, komencante la nombradon je la unua "BELmonda Letero" eldonita fare de Dale (tiel ke li komencis redaktadon de n-ro 51, vintro 1994-95, 151 BE / 4).
La "BELmonda Letero" daŭre funkcias sole kiel interna informilo entenanta membrarajn informojn, gravajn adresojn, estrarajn komunikojn, novaĵojn pri membraj aktivecoj en unuopaj landoj kaj erojn el la bahaaj skriboj. Ĝin ricevas aŭtomate ĉiuj BEL-membroj kaj ĝi ne aboneblas. Per ĝi BEL sukcesis krei firman bazon de interna informado sed ankoraŭ ne reatingis la staton de la periodo de "La Nova Tago", kiu estis organo, eble eĉ ĉefe, ankaŭ por ekstera informado kaj por propagando de la Kredo.
Aktuale
La membraro de BEL dum la jaroj iom post iom kreskis ĝis super 400, sed post reviziado komence de la naŭdekaj jaroj preskaŭ duoniĝis - por realtiĝi ĝis denove pli ol 410 membroj en pli ol 64 landoj. Sed rea severa reviziado de la membraro en 2015 rezultigis denove duonigon, tiel ke la aktuala membronombro iom superas 200 - en tamen ankoraŭ pli ol 50 landoj. Plej multnombraj la anoj vivas en Germanio, Usono, Aŭstralio, Hispanio kaj Rusio.
Montriĝis dum la jaroj ke estas tro granda peno kaj neoportune fari ĉiun trian jaron elekton por la estaro de BEL. Sekve la estraro iniciatis modifojn de sia statuto, kio akiris la aprobon de la Universala Domo de Justeco. Tiel nun ĉiun trian jaron - paralele al UEA - estas enstalita nova estraro tiamaniere ke la eliranta estro proponas la konsiston de la nova, inkluzive de la oficoj, al la germana bahaa Nacia Spirita Asembleo, sub kies jurisdikcio BEL nun daŭre funkcias, por aprobo tiel ke interkonsente kun ĝi la estaro estas nomumita.
BEL dum la lastaj jaroj sin koncentris je aktiva partopreno de la UK-oj kaj foja artikolado en la esperanta gazetaro kaj la eldonado de kelkaj gravaj dokumentoj, ĉu komplete kiel en 1986 "La Promeso de Monda Paco" kaj en 1992 "Bahá'u'lláh" aŭ per resumaj faldfolioj, kiel en 1996 "La prospero de la homaro" kaj "Turnopunkto por ĉiuj nacioj". Ankaŭ BEL foje informas ene de la bahaa komunumo diversmaniere pri la lingvo kaj movado esperanta.
Okaze de la 25-jariĝo de la Ligo aperis fine de 1997 ampleksa broŝuro "Bahaismo kaj Esperanto. Festlibro okaze de la dudekkvinjariĝo de Bahaa Esperanto-Ligo". En tiu bele ilustrita broŝuro BEL retrorigardas la longan historion de la kontakto kaj kunlaboro inter bahaanoj kaj esperantistoj. Post salutvortoj de la prezidantoj de UEA kaj de BEL enkondukas la broŝuron eseo "La movadoj bahaa kaj esperanta - ĉu suspektemaj inter si samideanoj?" de Bernhard Westerhoff. Post tiu du eseoj de Lidia Zamenhof ("Kiel mi ekkredis" kaj "La Vojoj de Dio") testas kiel la plej juna Zamenhof-filino trovis sian spiritan hejmon en Bahaismo. Kelkaj esencaj bahaaj tekstoj pri internacia lingvo kaj pri Esperanto - inter tiuj ankaŭ aktuala bahaa propono al UN enkonduki internacian helpan lingvon - ilustras la bahaan sintenon al la demando. Kaj ampleksa artikolo prilumas la historion de la kontaktoj inter bahaanoj kaj la E-movado, skizas la biografiojn de eminentaj bahaaj esperantistoj kaj dokumentas la disvolviĝon de BEL. Enkonduko en la originoj, evoluo, bazaj instruoj, celoj kaj aktivecoj de la bahaa komunumo kaj superrigardo pri la bahaa literaturo aperinta en Esperanto kompletigas la bele ilustritan, 60-paĝan broŝuron. De tiu broŝuro aperis sub la titolo "Bahaismo kaj Esperanto. La Bahaa Religio kaj ĝiaj rialtoj al Esperanto" en 2009 nova versio.
Same en 2009 BEL povis aperigi plene reviziitan tradukon de "La Kaŝitoj Vortoj" de Bahá'u'lláh.
Grava longjara projekto de BEL estis ampleksa kompilaĵo, iniciatita jam fare de John Dale, el la bahaaj skriboj kaj kelkaj kromaj fontoj pri la principo de internacia helpa lingvo kaj la uzo de la araba, la persa, la angla, Esperanto kaj aliaj planlingvoj kiel eblaj internaciaj helplingvoj. Ĝi fine realiĝis per la apero en 2015 de "The Greatest Instrument for Promoting Harmony and Civilization" en la angla kaj de ties traduko en 2019 sub la titolo "La Plej Granda Rimedo por antaŭenigi harmonion kaj civilizacion".
Vidu ankaŭ
Paulo Amorim Cardoso, fondinto de BEL
(18590) 1997 YO10
(18590) 1997 YO10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Mánd
Mánd estas vilaĝo en orienta Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Fehérgyarmat.
Situo
Mánd situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Nyíregyháza-Vilok, 87 km nordoriente de Nyíregyháza. Fehérgyarmat troviĝas 7, Nyíregyháza 79, Debrecen 100, Budapeŝto 303 kilometrojn.
Historio
La nomo Mánd unuafoje aperas en 1181. Ĝin posedis i.a. familioj Mándy [ma:ndi], Fábián kaj Dancs [danĉ].
En Mánd migra poŝto servas.
Duumaj prefiksoj
La duumaj prefiksoj estas prefiksoj por uzo en matematiko, komputiko aŭ aliaj.
La du plej grandaj sistemoj de prefiksoj estas por du malsamaj nombrosistemoj: la duuma nombrosistemo kaj la dekuma nombrosistemo.
La prefiksoj de la duuma nombrosistemo estas
La similaj prefiksoj de dekuma nombrosistemo estas
Eilenburg
Eilenburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. En la urbo kadre de komunumaro nomata Verwaltungsverband Eilenburg-West administriĝas la okcidente najbaraj komunumoj Jesewitz kaj Zschepplin, sed la urbo Eilenburg mem ne apartenas al tiu komunumaro.
Le Grand-Lemps (stacidomo)
Le Grand-Lemps estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Grand-Lemps, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Pogromo de Lisbono en 1506
En pogromo de Lisbono je 19-a de aprilo 1506, dum la regado de Manuel la 1-a (Portugalio), iu nov-kristano ("cristão-novo")- t. e. judo baptita perforte- publike esprimis siajn dubojn pri la miraklaj vidoj en Preĝejo de Sankta Domingo en Lisbono. Sekve, 4 mil judoj, viroj, virinoj kaj infanoj estis masakritaj de katolika loĝantaro, provokataj de dominikanaj monaĥoj. La judoj estis akuzitaj, kulpigitaj inter aliaj je "malbonaĵoj" kiel diomurdo kaj seka periodo, kiu lasta mizerigis tiam la landon. La murdado daŭris tri tagojn.
Sekve al tiu masakro, la emo al antisemitismo kreskis en Portugalio kaj oni establis inkvizicion (kiu funkciis de 1540 ĝis 1821), multaj judaj familioj foriris la landon.
En Tomar troviĝas la plej malnova sinagogo de Portugalio.
253 Mathilde
Ĝi ricevis la antaŭnomon de la edzino de la hungardevena-franca astronomo Mór Lőwy.
Eksplorado
La, Mathilde estis preterflugita kaj fotita de la kosmosondilo NEAR Shoemaker. Estis la tria asteroido vizitita de kosmosondilo post 951 Gaspro kaj 243 Ida. La sondilo pasis je 1 212 km for de la asteroido kun relativa rapideco de 9,93 km/s. Nur unu duonsfero de Mathilde estis fotita pro ĝia malrapida rotacio. 500 bildoj de ĝia surfaco estis senditaj kaj la perturbo de la orbito de la kosmosondilo permesis kalkuli pli precise la mason de Mathilde.
Ecoj
La tre malhela surfaco de Mathilde, kun albedo proksima de tiu de asfalto, similas la meteorŝtonoj konataj kiel karbonecaj ĥondritoj, kie dominas la filosilikatoj. Ĝi havas grandan nombron da alfrapaj krateroj, al kiuj, pro la karboneca eco de Mathilde, oni donis la nomojn de la ĉefaj mondaj minejoj de terkarbo. La du pli grandaj krateroj Ishikari (29,3 km) kaj Karoo (33,4 km) estas preskaŭ tiel larĝaj kiel la radiuso de la asteroido. Nenia vario de koloro estis viditaj en la kratero, tiu, kiu pensigas, ke la interno de Mathilde estas homogena.
La denso mezurita per NEAR Shoemaker, 1 300 kg/m3, estas la duono de tiu de la tipa karboneca ĥondrito, tio, kio implicas ke la asteroido estus malkompakta rubamaso. Tamen, la ĉeesto de krutaĵo longa de 20 km indikas, ke ĝi havus pli malpli firman strukturon, aŭ entenus solidajn internajn elementojn.
253 Mathilde havas discentran orbiton, kiu atingas la eksteran limon de la asteroida zono, sed tamen ne trairas la orbitojn de Marso nek Jupitero.
Ĝia rotacio estas unu plej malrapida inter la asteroidaj rotacioj (kies tipa valoro estas inter 2 kaj 24 horoj). Tiu malrapideco povus esti ŝuldata al la ĉeesto de asteroida luno, sed serĉo sur la bildoj faritaj de NEAR montris nenian korpon de diametro pli granda ol 10 km en volumeno da spaco de radiuso dudekopa de la radiuso de 253 Mathilde
Negrești-Oaș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3253 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 14635 (rumanoj, hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1490. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár).
Klorofenokso-acetata acido
Klorofenokso-acetata acido, 4-klorofenokso-etanoata acido aŭ ClC6H4OCH2COOH estas sinteza pesticido apartenanta al la grupo de la planta hormono aŭksino. Fenokso-komponaĵoj kaj ĝiaj alkaloj aŭ amino-saloj povas uzati kiel kresko-regulantoj de akvaj folibranĉetoj por reduktigo de fruktofalo kiu antaŭas la rikolton, stimulante la proporcion de unuformaj grandoj kaj pligrandigante la periodon por fruktokonservado.
Tamen, fenokso-kombinaĵoj estas malmulte selektivaj kaj uzatas pli kiel herbicidoj kontraŭ larĝfoliaj trudherboj ol kiel kresko-hormono.
Halogenidaj derivaĵoj de acetata acido
<Gallery> Fluoroacetic acid 3D.png| Unufluoroacetata acido Difluoroacetic acid 3D 2.png| Dufluoroacetata acido Trifluoroacetic acid 3D.png| Trifluoroacetata acido </Gallery> <Gallery> Chloroacetic acid 3D.png| Unukloroacetata acido Dichloroacetic acid 3D.png| Dukloroacetata acido Trichloroacetic acid 3D.png| Trikloroacetata acido </Gallery> <Gallery> Iodoacetic acid 3D.png| Unujodoacetata acido Diiodoacetic acid3D.png| Dujodoacetata acido Triiodoacetic_acid3D.png| Trijodoacetata acido
</Gallery> <Gallery> Bromoacetic acid 3D.png| Unubromoacetata acido Dibromoacetic acid 3D 2.png| Dubromoacetata acido Tribromoacetic acid3D.png| Tribromoacetata acido
</Gallery> <Gallery> MCPA molecule ball.png| Unuklorofenokso-acetata acido 2,4-Dichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls-2.png| Duklorofenokso-acetata acido 2,4,5-Trichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls.png| Triklorofenokso-acetata acido </Gallery>
Joan Baez
Joan BAEZ (naskiĝis la en Staten-Insulo) estas usona popolmuzika soprano, kantaŭtoro kaj aktivulo. Dudek-jaraĝe ŝi komencis sian karieron, nun konsistante de sesdek albumoj kun kantoj en ok lingvoj, interalie la angla kaj la hispana, kiujn ŝi regas.
Baez akiris la plej grandan parton de sia famo en la 1960-aj jaroj kiel popolkantisto kaj kiel aktivulo por pacismo. Ŝi estas fama pro ŝia altan kaj klaran sopranan voĉon kun tri oktavoj kaj en siaj prezentoj ŝi akompanas sin per akustika gitaro. Kromnomita la popolmuzika reĝino pro sia sperteco aŭ la madono de malriĉuloj pro sia emo aludi sociajn temojn en siaj kantoj. Ŝi koncertumis dum preskaŭ kvindek jaroj (kiel interalie en la rok-festivalo de Woodstock).
Ŝi adigis rilaton kun Bob Dylan ekde lia komenco kaj ankaŭ verkis por kaj prezentis multajn tekstojn interalie de The Beatles, Jackson Browne, Paul Simon, Leonard Cohen, The Rolling Stones, Stevie Wonder. En 1986 ŝi skribis aŭtobiografion nomita "Kun voĉo por kanti" (And a voice to sing with). Nuntempe ŝi restas aktivisto por multaj helpemaj asocioj.
En 1987 ŝi verkis mem aŭtobiografion nomitan "And a voice to sing with" (Kaj voĉon por kanti plu). En kiu ŝi rakontas la diversajn gravajn etapojn de sia vivo, inter ili la unuaj koncertoj de ŝia kariero, la fondiĝo de Amnesty International.
Ŭaŝita-Montaro
Ŭaŝita-Montaro estas malalta montaro situanta en okcident-centra Arkansaso kaj sudorienta Oklahomo. La subteraj radikoj de la montaro etendiĝas ĝis centra Teksaso, aŭ pretere ĝin ĝis la nuna loko de Marathon Uplift (geologia fenomeno en sudokcidenta Teksaso). Kune kun Ozark-Altebenaĵoj, Ŭaŝita-Montaro konstituas Usonajn Landinternajn Altaĵojn, la nuran gravan montregionon inter Roka Montaro kaj Apalaĉaj Montoj. La plej alta pinto en Ŭaŝita-Montaro estas Magazin-Monto en okcident-centra Arkansaso kaj tiu atingas altitudon de 839 metroj.
Etimologio
La vorto "Ŭaŝita" (angle : Ouachita) konsistas el du ĉoktaaj vortoj : ouac, bizono, kaj chito, granda. Ĝi signifas la landon de grandaj bizonoj; multnombraj gregoj de tiuj bestoj antaŭe loĝatigis la preriojn de Ŭaŝita-Montaro.
Flaŭro
La montaro estas konata por enhavi almenaŭ 15 da endemiaj plantospecioj (t.e. plantoj kiujn oni troviĝas nenie alie). Tiuj inkludas Sabatia arkansana (gencianacoj), Valerianella nuttallii (valerianacoj), Liatris compacta (asteracoj) kaj acerfolian kverkon.
Nyon
Nyon (esperante Niono) estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto de Kantono Vaŭdo en Svislando. Ĝi havis 17 916 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La urbo Nyon situas ĉe la norda bordo de Lago Lemano meze inter Laŭzano kaj Ĝenevo.
Najbaraj komunumoj
La urbo limas en nordo al Trélex kaj Duillier, en oriento al Prangins, en sudo al la lago kaj aliflanke de ĝi al la franca komunumo Messery, en sudokcidento al Crans-près-Céligny, kaj en okcidento al Eysins, Signy-Avenex kaj Grens.
Trafiko
Nyon situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ĝenevo al Laŭzano. Mallarĝŝpura fervojo kondukas de Nyon tra Saint-Cergue al La Cure ĉe la franca landlimo.
La urbo ankaŭ disponas pri propra aliro al la nacia aŭtoŝoseo A1 de Ĝenevo tra Laŭzano, Berno, Zuriko, Sankt-Galo al Sankt-Margreto.
Historio
La urbo estis fondita inter la jaroj 44 kaj 46 antaŭ kristo, kiam la romianoj koloniigis la regionon. La unua dokumenta mencio de Nyon tekstas civitas Equestrium id est Noiodunus kaj troviĝas en la dokumento Notitia Galliarum el la jaro 396 post Kristo.
Dum mezepoko Nyon supozeble unue apartenis al la grafejo de Ĝenevo kaj poste formis parton de Burgonjo kaj poste de Savojo. De la savojoj Nyon ricevis en la 13-a jarcento la urborajton. Kiam la bernanoj en 1536 konkeris Vaŭdon, Nyon fariĝis la sidejo de berna vokto, tamen gardis parton de siaj privilegioj.
Ekonomio
La urbo estas grava regiona industricentro, kiu profitas de sia bona trafik-situo inter Laŭzano kaj Ĝenevo. Tradicie ĉe la deklivoj norde de la Lago Lemano ekzistas grandaj vitejoj. La urbo estas la sidejo de UEFA, la Unio de Eŭropaj Futbal-Asocioj.
Atrakcio
En la lasta semajno da julio, Nyon aranĝas festivalon, la Paléo Festival, unu el la plej grandaj muzikaj festivaloj en Svislando.
Hostie
Hostie, hungare Keresztúr [kerestUr] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hostie situas laŭ rojo fine de sakovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 8 km.
Fortikaĵo Hrussó/Hrušov
La fortikaĵo konstruiĝis antaŭ ol 1293. En 1403 la reĝo okupis ĝin de la ribelantoj. En 1446 la husanoj okupis ĝin. Proksimume dum la fortikaĵokonstruado ankaŭ apuda vilaĝo formiĝis. La Habsburgoj detruis ĝin en 1708 kaj neniam ĝi rekonstruiĝis.
La vilaĝo
Oni loĝis tie jam dum erao de la romianoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1332 en latina formo "Ecclesia Sancte Crusis", en 1388 en hungara formo "Keresztwr" apartenanta al la supre menciita fortikaĵo. En 1424 la setlejo estis doganprena loko. En 1714 oni komputis tie 44 familiojn, post 5 jaroj jam 137 familiojn. En 1828 loĝis tie 715 vilaĝanoj en 104 domoj. Lernejo ekfunkciis en 1831. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Keresztúr 924 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la vilaĝanoj apogis la partizanojn. En 2001 vivis en Hostie 2537 homoj, (2522 slovakoj).
Famuloj
En fortikaĵo de Hrussó mortis hungara jezuito Gáspár Szarka.
Loučky (Odry)
Loučky estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Odry en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Odry. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/441. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 200 adresoj.
Loučky situas en katastra teritorio Loučky nad Odrou kun areo 5,84 km².
Dehtín
Dehtín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,48 km².
Avord
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas avarais.
Dehtín
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Pangong Co
Pangong Co, Pangong Tso aŭ Pangong (en tibeta: སྤང་གོང་མཚོ; en ĉina: 班公错) estas endorea lago en Himalajo situa je alto de 4,225 m. Ĝi estas 134 km longa kaj etendiĝas el Ladako, Barato al Tibeto, Ĉinio. Proksimume 60% de la longo de la lago kuŝas ene de Tibeto. La lago estas 5 km larĝa je sia plej larĝa punkto. La tuto kovras 604 km². Dum vintro la lago frostiĝas komplete, spite la fakton ke temas pri salakvo. Ĝi ne estas parto de la baseno de la rivero Induso kaj geografie temas pri aparte fermita riverbaseno.
La lago estas en la procezo esti identigita de la Ramsar Konvencio kiel humidejo de internacia gravo. Tiu estos la unua trans-lima humidejo en Suda Azio laŭ la konvencio.
33.71794°N, 78.8968°W
7551 Edstolper
7551 Edstolper estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geologo Edward M. Stolper, profesoro pri geologio ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio. Li estas pioniro en la uzo de eksperimentaj, analizaj, teoriaj, kaj komputaj studoj por kompreni la originon kaj evoluo de magmorokaĵoj sur la Tero kaj sur aliaj planedoj.
3562 Ignaco
3562 Ignaco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Joe Wagner elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi ricevis la latinan nomon "Ignatius" en honoro de la hispana sacerdoto Íñigo López de Recalde, pli konata sub la nomo de Sankta Ignaco Lojola (San Ignacio de Loyola, latine Ignatius de Loyola 1491–1556). fondinto de la ordeno de la Jezuitoj.
Aurél Török
Aurél Török, laŭ hungarlingve kutima nomordo Török Aurél (origine Ponori Thewrewk Aurél) estis hungara kuracisto, profesoro, antropologo, membro (korespondanta en 1892) de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis József Thewrewk, lia frato estis Emil Ponori Thewrewk, lia nepo estis Aurél Ponori Thewrewk.
Aurél Török naskiĝis la  1842 en Hungario en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1912 en Ĝenevo.
Aneto (monto)
Aneto (Pico de Aneto) estas la plej alta pinto de la Pireneoj, kun metroj de alteco. La monto staras nord-oriente de Aragono, en Hispanio.
En Aneto troviĝas la plej granda Pirenea glaĉero, kiu kovris hektaroj de areo en 2005.
Ĝi situas en el Natura Parko Posets-Maladeta, en la municipo de Benasque, provinco de Huesca, regiono de Aragono, en Hispanio.
Ĝi formas parton de la montaro de la Maladeta kaj, situa en la zono de la valo de Benasko, estas konstituita de terenoj de la Paleozoiko de natura granita kaj materialoj de la Mezozoiko. En la norda flanko, super proksimume, sidejas la plej granda glaĉero de la Pireneoj, kun ĉirkaŭ 100 ha de areo. Ĝi, kiel ĉe multaj aliaj en la mondo, ege malpliiĝas kiel konsekvenco de la klimata ŝanĝo. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke en la lastaj 100 jaroj ĝi perdis pli da duono de sia areo, kaj ke post 30 aŭ 40 jaroj ĝi povus malaperi.
Franciszek Karliński
Franciszek Karliński (naskiĝis la en Krakovo, mortis la  samloke) estis pola astronomo kaj meteologo.
Naskiĝinta en metia familio. La filo de Łukasz kaj Józefa Grudnicka.
En la jaroj 1862-1902 estis direktoro de Astronomia Observatorio de Jagelona Universitato. Li observaciis pozicion de kometoj kaj asteroidoj (ankaŭ kalkulis orbitojn), okupiĝis pri meteologio kaj variantaj steloj. En 1866 prilaboris kodon, kiun oni uzis en la tuta mondo, dum dissendo de telegramoj pri malkovroj de asteroidoj kaj kometoj al astronomiaj observatorioj.
En 1866 ricevis la titolon de honora doktoreco de Jagelona Universitato.
Johann Nepomuk von Tschiderer
Vivo
Lia familio elmigris de Grizono ĝis Tirolo en 1529; imperiestro Ferdinando la 3-a (Sankta Romia Imperio) donis al ĝi nobelecateston en 1620. Johann Nepomuk frekventis la Gimnazion franciskanan en Bozen kaj estis ordinita pastro en la 27.7.1800 fare de la trenta episkopo Emanuel Maria grafo de Thun und Hohenstein. Post pasigado de du jaroj kiel helppastro, li iris por plia trejnado al Romo, kie li estis nomumita publika sekretario apostola (notarius apostolicus).
Post lia reveno li daŭrigis pastorecan laboron en la germana parto de la episkopujo de Trento antaŭ iĝi profesoro pri morala kaj pastoreca teologioj en la episkopa seminario je Trento. En 1810 li iĝis parokestro ĉe Sarntal, kaj en 1819 ĉe Merano.
En 1826 princepiskopo Franc Ksaver Lušin nomumis lin katedralkanoniko kaj ĝenerala vikario (provicarius) de la trenta episkopo; en 1832 princepiskopo Galura el Brixen faris lin titulara episkopo de Heliopolis in Augustamnica kaj ĉefvikario por Vorarlbergo (kaj tiel aŭtomate helpepiskopo en Brixen). En 1834 imperiestro Francisko la 1-a nomumis lin episkopo por Trento kaj la 5-an de majo 1835 li ekoficis.
Li dediĉis konsiderindan parton de siaj enspezoj al la konstruado de preĝejoj, kaj al la aĉeto de bonaj libroj por la pastroloĝejoj kaj la domoj de armeaj pastroj. Lia bonfarado al la senhavuloj kaj malsanuloj estis tiom granda ke li intertempe mem restis sen pencoj. Li heredigis sian posedaĵon al la institucio por la surduloj kaj mutuloj en Trento kaj al la seminario por studentoj kiun li estis fondinta. Tio estis nomita laŭ li Joanneum.
Ladice
Ladice, hungare Barslédec [barŝlEdec], germane Laditz [ladic] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Historio
Antaŭ la hungara dominado la loko apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1075 en formo "Lenduch". En 1601 oni komputis tie 44 domojn. En 1828 loĝis tie 690 vilaĝanoj en 109 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Barslédec 855 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, supozeble dum la 2-a mondmilito kaj certe ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1999 la hungarlingva lernejo ne funkcias. En 2001 vivis en Ladice 813 homoj, (447 slovakoj, 355 hungaroj).
Araguanã (Tokantinso)
Araguanã estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 5.030 loĝantojn en 2010.
Freudental
Freudental - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Misio Kepler
Misio Kepler (anglalingve "Kepler Mission") estas kosma teleskopo farita de Nacia Aeronaŭtika kaj Kosma Administracio, uzata por serĉi terecajn planedojn orbitantajn aliajn stelojn. Utiligante kosman fotometron disvolvita de NASA, ĝi observos la brilecon de pli ol 100.000 steloj dum 3,5 jaroj por detekti periodajn transirojn de stelo de ĝiaj planedoj. La misio estas nomata pro germana astronomo Johannes Kepler.
Kepler estas misio sub la program Discovery de Nacia Aeronaŭtika kaj Kosma Administracio, por fari malaltakostajn, fokusitajn sciencajn misiojn. La misia disvolvado estis administrita de le Jet Propulsion Laboratory. La flugsistemo de Kepler estis disvolvita de Ball Aerospace & Technologies Corp.
La Kepler-raketo lanĉis la 6-an de marto, 2009, je 22:49 EST (7-a de marto, 03:49 UTC).
6194 Denali
6194 Denali estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Denali (konata ankaŭ sub la nomo Monto McKinley), kulmina punkto de Nordameriko (6194 m) en Alasko. La nomo "Denali" devenas de la lingvo de la indianoj Tanana kaj signifas "La Grandulo".
Fuente-Tójar
Fuente-Tójar estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 24 km² kie loĝas 799 geloĝantoj, do loĝdenso estas 33,3 loĝ./km². Fuente-Tójar situas je 96 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 799 geloĝantoj de la municipo Fuente-Tójar estas 423 inoj kaj 376 viroj. En la 24-kvadratkilometra teritorio estas 4 setlejoj, kie loĝas 797 geloĝantoj, kaj aliaj 2 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 6, 1 inoj kaj 5 viroj, kaj mortis 14, 8 inoj kaj 6 viroj. Tiel la natura kresko estis -8 (-1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 349 homoj (43.7%).
Pierrepont-sur-l'Arentèle
Pierrepont-sur-l'Arentèle estas franca vilaĝo en departemento Vosges, en regiono Loreno.
Geografio
Pierrepont-sur-l'Arentèle lokiĝas ĉe la rivero Arentèle.
Lago Ĝamdrok
Ĝamdrok, Ĝamdrok Co, Yamdrok (konata ankaŭ kiel Yamdrok Yumtso aŭ Yamzho Yumco; en tibeta: ཡར་འབྲོག་གཡུ་མཚོ་, laŭ TW: yar-'drog. G’yu-mtsho, en tibeta pinjino: Yamzhog Yumco; en ĉina: 羊卓雍錯; en pinjino: Yángzhuó Yōngcuò, Yángzhuō Yōngcuò) estas nesalakva lago en Tibeto, Ĉinio, kaj unu el la tri plej grandaj sanktaj lakgoj en Tibeto. Ĝi estas ĉirkaŭ 72 km longa. La lago estas ĉirkaŭita de multaj neĝokovritaj montoj kaj estas nutrata de nombraj malgrandaj rojoj. La lago havas elfluan rojon en sia plej fora okcidenta pinto de turkiza koloro.
La Ĝamdrok Hidroelektra Stacio estis finkompletigita kaj inaŭgurita en 1996 apud la malgranda vilaĝo Baidi je la okcidenta pinto de la lago. Tiu energistacio estas la plej granda en Tibeto.
28.93333°N, 90.68333°W
Piza monto
La Piza monto (Monte Pisano, aŭ ankaŭ Monti Pisani, en la plurala formo) estas eta montaro, kiu situas en la centro-norda parto de Toskanio, kaj pro kiu la urbo Lucca ne videblas el Pizo. Ĝia formo estas ovala, de nord-oriento al sud-okcidento.
Ĉiuj la montoj, kiuj konsistigas la montaron, altas malpli ol mil metroj; kelkaj el ili estas nur iom pli altaj ol montetoj. La ĉefa monto estas monto Serra (917m), sur kiu estis konstruataj televidaj ripetiloj.
La teritorio de la Piza monto enhavas la komunumojn Buti, Calci, San Giuliano Terme, Vicopisano (kiu tamen lokiĝas trans la rivero Serchio), Vecchiano, Lucca kaj Capannori. Tiu ĉi regiono estas riĉa je mezepokaj vilaĝetoj kaj fortikaĵoj. La ĉefaj mirindaĵoj estas la mezepoka vilaĝeto Vicopisano, la Rocca della Verruca, la Kortuzio de Calci (ankaŭ nomata la Kortuzio de Pizo), la abatejo Santa Maria di Mirteto en Asciano, la sanktejo Santa Maria in Castello en Vecchiano kaj la vilaĝo Ripafratta, ĉe la nord-okcidenta parto de la montaro.
Tipaĵo de la regiono estas oliva oleo, kio evidentiĝas per ĉeesto de multenombraj olivarboj laŭ la flankoj de la montoj. La montaro ankaŭ estas riĉa je ŝtonminejoj (grandan parton de la ŝtonoj uzataj por la konstruado de la Duomo de Pizo oni minis en San Giuliano Terme).
Esperanto kaj Piza monto
En la regiono okazis, de la 18-a de septembro ĝis la, la unua Semajno de Kulturo Internacia, dum kiu junaj esperantistoj el diversaj landoj renkontas la lokajn studentojn de meznivelaj lernejoj, kadre de kunorganizado de la Itala Esperantista Junularo kaj la tieaj komunumoj.
Mișu Beraru
Mișu BERARU [miŝu] (naskiĝis la 30-an de decembro 1904 en Piatra Neamț, mortis la 27-an de aprilo 1938 en Bukareŝto) estis rumana esperantisto.
Li estis tipografo kaj lernis Esperanton en 1925. Ekde 1926 li instruis Esperanton uzante lernolibron verkitan kaj eldonitan, en 1926, de li mem. En 1928 li kompilis kaj eldonis Albumon de rumanaj esperantistoj kaj publikigis la unuan eldonon de Spite la vivon! En 1932 li aperigis la Rumana-Esperantan/Esperanta-Rumanan Vortaron, kiun li verkis kune kun Petro Firu. Kelkaj poemoj liaj aperis en Esperanta Antologio kaj en Nova Esperanta Krestomatio. Krome, li publikigis kelkajn originalaĵojn kaj tradukaĵojn en Esperantaj periodaĵoj.
Fonto
Prenita, kun aprobo, el: ''Spite la vivon! – mezgajaj poemoj originalaj kaj parodiaj de Mișu Beraru'', dua, korektita eldono. Berkeley: Eldonejo Bero, 1998
Iamaj orientaj teritorioj de Germanio
La iamaj orientaj teritorioj de Germanio (Ehemalige deutsche Ostgebiete) estas tiuj provincoj aŭ regionoj orientaj al la nunaj orientaj limoj de Germanio (nome la Odro-Niso-limo) kiuj estis perditaj de Germanio post la Unua Mondmilito kaj poste en la Dua Mondmilito.
Kontraŭprismo
n-flankita kontraŭprismo estas pluredro komponita de du paralelaj egalaj n-flankitaj plurlateroj, koneksitaj alterne per trianguloj.
Iamaj orientaj teritorioj de Germanio
La teritorioj perditaj post la Unua Mondmilito estas plej el la Provinco Posen kaj Okcidenta Prusio, kaj pliaj teritorioj perditaj post la Dua Mondmilito estas Orienta Prusio, Transpomeranio, Orienta Brandenburgo, Supra Silezio, kaj preskaŭ la tuta Malsupra Silezio. Ĉiuj teritorioj perditaj en ambaŭ mondmilitoj estas 33% (tio estas unu triono) el la iama Germana Imperio, dum la lando cedita de Germanio post la Dua Mondmilito konstituas ĉirkaŭ 25% (tio estas unu kvarono) el la iama antaŭmilita Vajmara teritorio. En nuntempa Germanio, la termino kutime referencas nur al la teritorioj perditaj en la Dua Mondmilito, dum en Pollando la teritorioj akiritaj el Germanio post la Dua Mondmilito estas konataj kiel la "Regajnitaj Teritorioj", reference al la fakto ke ili estis iel regataj de Pollando antaŭ iĝi parto de la Germanaj politikoj (partikulare post la 18a-jarcentaj dispartigoj de Pollando).
Kontraŭprismo
Kontraŭprismoj estas subklaso de la prismosimilaĵoj.
Kontraŭprismoj estas similaj al prismoj escepti de la maniero de koneksado de bazoj per flankoj. La bazoj povas esti turnitaj unu relative al la alia.
Iamaj orientaj teritorioj de Germanio
En 1990, kiel parto de la Germania reunuiĝo, Okcidenta Germanio akceptis klaŭzojn en la Traktato pri la Fina Setlado rilate al Germanio, laŭ kiuj Germanio rezignis ĉiujn postulojn al la teritorioj orientaj de la Odro-Niso-limo. La agnosko fare de Germanio de la Odro-Niso-limo estis formaligita de la re-unuiĝinta Germanio en la German-Pola Limtraktato de 14-a de novembro 1990; kaj pere de la nuligo de la Artikolo 23 de la Baza Leĝo por la Federacia Respubliko Germanio laŭ kiu Germanaj ŝtatoj ekster la Federacia Respubliko povus iam postuli akcepton. Pere de tiu nuligo la limoj de Germanio post-1990 estis fermitaj al plua etendo.
Kontraŭprismo
Por n=2 estas degenera okazo de la kvaredro, kaj por n=3 estas ne-degenera okazo de la okedro.
Se la linio konektanta la bazajn centrojn estas perpendikulara al la bazoj la kontraŭprismo estas neklina. Se la bazoj estas regulaj n-plurlateroj kaj la bazoj estas turnitaj unu relative al la alia je angulo 180°/n la kontraŭprismo havas, krom la bazaj edroj, 2n izocelajn triangulojn kiel edroj. Tiam la kontraŭprismo estas konveksa.
Unuforma kontraŭprismo havas, krom la bazaj edroj, 2n egallaterajn triangulojn kiel edroj. Ĉi tio estas malfinia serio de unuformaj pluredroj.
La dualaj pluredroj de la kontraŭprismoj estas la trapezoedroj.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj por verticoj de neklina kontraŭprismo kun regulaj n-plurlateroj enskribitaj en cirkloj kun radiuso 1 kiel bazoj kaj izocelaj trianguloj estas Se la trianguloj estas egallateraj
Simetrio
La geometria simetria grupo de neklina n-flankita kontraŭprismo kun regula bazo kaj izocelaj flankaj edroj estas Dnd de ordo 4n, escepte de kvaredro, kiu havas la pli grandan geometrian simetrian grupon Td de ordo 24, kiu havas tri versiojn de D2d kiel subgrupoj, kaj la okedro, kiu havas la pli grandan geometrian simetrian grupon Oh de ordo 48, kiu havas kvar versiojn de D3d kiel subgrupoj.
La geometria simetria grupo enhavas inversigo se kaj nur se n estas nepara.
La rotacia grupo estas Dn de ordo 2n, escepte ĉe kvaredro, kiu havas la pli grandan rotacia grupo T de ordo 12, kiu havas tri versiojn de D2 kiel subgrupoj, kaj la okedro, kiu havas la pli grandan rotacian grupon O de ordo 24, kiu havas kvar versioj de D3 kiel subgrupoj.
Le Grand-Lemps
Le Grand-Lemps estas franca situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Bengy (stacidomo)
Bengy, plennome Bengy-sur-Craon, estas franca stacidomo sur linio Vierzon -, situanta en Bengy-sur-Craon, en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Vierzon - Saincaize (690000).
Berkelio (Kalifornio)
Berkelio (: Berkeley [bərk'li]) estas urbo en la norda Kalifornio (Usono). Berkelio situas ĉe la orienta flanko de la Golfo de San-Francisko en la Kantono Alameda. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Berkelio estas la loko de la ĉefa tereno de la Universitato de Kalifornio. Honore al la urbo kaj la universitato, la kemia elemento Berkelio estis nomata.
Historio
Berkelio rapide kreskis kiam multaj homoj rifuĝis tien post la San-Franciska Tertremo en 1906. En 1923 fajro detruis preskaŭ 600 konstruaĵojn en la norda parto de Berkelio. Dum la dua mondmilito multaj homoj venis al Berkelio por labori en la militaj industrioj de la regiono.
La 1960-aj jaroj estis periodo de studentaj protestoj kaj la hipia kulturo. Post kiam la universitato malpermesis politikajn agadojn en 1964, reage eksplodis la Liberparolada Movado (angle: Free Speech Movement [fri spiĉ muv’ment]). Estis protestoj i.a. kontraŭ la Vjetnama milito kaj deviga militservo, kaj por savi Popolan Parkon (angle: People's Park [piplz park]) (parketo kreita fare de la komunumo, kie la universitato planis konstrui aŭtohaltejon).
En 1991 granda fajro en la montetoj de Berkelio kaj Oakland bruligis 1.520 akreojn (6,2 km²) da tero, mortigis 25 homojn kaj vundis 150 aliajn, kaj detruis aŭ difektis 3.469 loĝejojn.
Geografio kaj klimato
Berkelio havas areon de 10,5 kvadrataj mejloj (27 km²). De la golfbordo la tereno grade altiĝas orienten al la Berkeliaj Montetoj. La plej alta pinto en la montetoj super Berkelio estas Grizzly Peak [Grizli Pik], 1754 futojn (535 m) alta, nomita laŭ la ursoj, kiuj loĝis en la areo ĝis la lasta estis mortigita en la 1860-aj jaroj.
Aura
Aura havas diversajn signifojn:
Jorge Camacho
Jorge CAMACHO (CORDÓN) [ĥorĥe kamaĉo] (naskiĝis la 18-an de novembro 1966 en Zafra, Ekstremaduro) estas hispana esperantisto kaj Esperanto-verkisto en Esperanto kaj en la hispana.
Camacho esperantigis sian nomon al Georgo Kamaĉo (ne nur verknome, sed ankaŭ en renkontiĝoj, korespondado k.s.) de la komenco de la okdekaj jaroj ĝis 1995 aŭ 1996. Ĉi tiam li decidis uzi la saman nomon en kaj ekster Esperantujo, nome nur la originalan formon en la hispana lingvo.
Camacho eklernis esperanton en 1980. Li estis membro de Akademio de Esperanto de 1992 ĝis 2001. De 1995 ĝis 1999 li laboris en Bruselo kiel konferenca interpretisto de Eŭropa Unio, el la lingvoj angla kaj finna al la hispana. De 1999 li loĝas en Madrido, kie li plu laboris ĝis 2009 kiel konferenca interpretisto por Eŭropa Unio, el la lingvoj angla, finna kaj portugala al la hispana. De aprilo 2008 ĝis septembro 2010 li laboris kiel docento pri interpretado en Universidad Autónoma de Madrid. De 2009 li laboras en Biblioteca Nacional de España, la nacia biblioteko de Hispanujo.
Camacho estis alelektita al la Akademio de Esperanto en 1992. La 15an de aŭgusto 2001 li anoncis sian demision pro seniluziiĝo pri Esperantujo. Tamen, kvankam malpli ofte ol antaŭe, li restas aktiva per daŭra recenzado kaj verkado de poemoj. En 2007 li anoncis la fondon de Beletra Almanako, kies kunredaktoroj estas Probal Daŝgupto kaj István Ertl.
Plurfoje li gajnis premiojn en la Belartaj Konkursoj de UEA, en 1992 la Premion Grabowski.
Inter liaj preferataj verkoj kaj aŭtoroj troviĝas la Eposo pri Gilgameŝ, Jorge Luis Borges, Miĥail Bulgakov, Albert Camus (La mito de Sizifo), Karel Čapek, Miguel Espinosa, Omaro Ĥajamo, Konstantinos Kavafis, Danilo Kiŝ, Fernando Pessoa, Rafael Sánchez Ferlosio kaj Olaf Stapledon.
Berkelio (Kalifornio)
Geografio kaj klimato
La tertrema faŭlto Hayward [he'jŭard] pasas sub la urbo.
Frank Nuessel
Frank NUESSEL (1943) estas usona esperantisto. Li estas doktoro el la Universitato de Ilinojso kaj profesoro pri klasikaj kaj modernaj lingvoj. Li instruis en la Universitato de Louisville. Li esploris pri hispana krj itala. Sed li interesiĝis ankaŭ pri gerontologio kaj onomastiko.
Li partoprenis en kolektiva verko La arto labori kune per artikolo Humphrey Tonkin kaj "Language Problems and Language Planning".
Berkelio (Kalifornio)
Geografio kaj klimato
Berkelio havas moderan mediteranean klimaton, kun varmaj, sekaj someroj kaj pluvaj vintroj. La temperaturojn mildigas la oceanaj fluoj de la Pacifiko. Berkelio ricevas meze 22 colojn (559 mm) da pluvo jare, plejparte inter novembro kaj marto.
Transporto
Aŭtobusoj: La busoj de AC Transit servas Berkelion, la urbon Oakland kaj partojn de kantono Alameda kaj kantono Contra Costa. AC Transit ankaŭ havas “transgolfajn” liniojn, kiuj iras al la urboj San-Francisko, San Mateo kaj Palo Alto.
La plej proksima stacio de la tutlanda aŭtobusa kompanio Greyhound estas en Oakland.
Metroo: BART ligas Berkelion okcidente al San-Francisko kaj la San-Franciska Flughaveno; norde al Richmond; oriente al Orinda, Lafayette, Walnut Creek, Concord kaj ĝis Pittsburg; kaj sude al Oakland kaj ĝis Fremont kaj Dublin/Pleasanton.
Biciklado: Estas multaj biciklistoj en Berkelio, kaj la urbo havas plurajn “bicycle boulevards” (stratojn pli oportunajn kaj sekurajn por bicikla trafiko).
Ŝoseoj: La plej grandaj aŭtovojoj en Berkelio estas la interŝtataj ŝoseoj 80 kaj 580, kiuj kune nomiĝas la Eastshore Freeway (esperante: orientborda ŝoseo).
Fervojo: La plej proksimaj stacioj de la usona fervojo AMTRAK estas en Emeryville, Richmond kaj Oakland.
Konataj urbanoj
En la urbo mortis:
Jorge Camacho
Kiel poeto, li sentas sin pli proksima al aŭtoroj kiel Edwin de Kock kaj Baldur Ragnarsson.
Camacho estas unu el la kunfondintoj de la Esperanta Respubliko.
En la UK 2013 en Rejkjaviko li pro sia verkado estis honorita per la Diplomo pri Elstara Arta Agado de UEA.
Verkoj
Camacho famiĝis pro siaj poemoj kaj noveloj de la malfruaj 1980-aj jaroj.
Siatempe Camacho estis ano de la t.n. Hispana Opo kaj nun estas membro de la ibera grupo aŭ Ibera Skolo de esperantlingvaj verkistoj.
En la 1990-aj jaroj li komencis publike kontraŭstari Giorgio Silfer pro lia interpreto de raŭmismo. Li mokis Silfer-on en la satira verko La Majstro kaj Martinelli (inspirita de romano de Miĥail Bulgakov) kaj kritikis liajn ideojn en La liturgio de l' foiro.
Embraer Lineage 1000
Embraer Lineage 1000 estas tipo de aviadilo Embraer 190, kies produktado lanĉis kiel privata aviadilo la 2-an de majo 2006. Ĝia unua flugo okazis la 26-an de oktobro 2007. Ĝin produktas la brazila entrepreno Embraer, Lineage estas reklamita kiel "ultra-larĝa" negoca aviadilo kun komforta sidejo por 19 personoj.
Produktado
Lineage 1000 ricevis ties certifikadon de la brazila ANAC kaj eŭropa EASA en decembro de 2008. Ĝi estis certifikita de Usona Federacia Aviada Administracio (FAA) la 7-an de januaro 2009.
La aviadilo Embraer Lineage 1000 kostas 53 milionojn da USD (2015), la Embraer Lineage 1000E 83 milionojn da USD.
Specifaĵo
La aviadilo longas 36,24m, larĝas kun flugiloj 28,72 m, altas 10,28 m, havas ekflugan maks. pezon de 55.000 kg. Ĝi havas 2 „turbofan”-ajn motorojn de General Electric CF34-10E kun povumo de po 82,3 kn.
La maksimuma flugrapido estas 890 km/h, flugdistanco de 4.500 mejloj (7500 km), atingebla alto 12.496 m. Por la ekflugo, ĝi bezonas 2.030 m.
En oktobro de 2013, la entrepreno prezentis Lineage 1000E, kiu havas pli grandan flugdistancan kapablon, 8.519 km.
AEIOU
AEIOU estas la plej konata aŭstria siglo. Sed ĝi ne estas unusignifa kaj ĝi havas tutan vicon da diversaj interpretaĵoj.
La aŭstra verkisto Georg Markus en sia verko "Tausend Jahre Kaiserschmarrn" (mil jaroj da dispecigita ovo-fritaĵo) donas alian germanlingvan klarigon: "Also Eigentlich Ist's Ohnehin Unwichtig" (nu, vere estas ja negrave).
Evilardo
Pri la komunumo
Evilardo (france Evilard, germane Leubringen) estas komunumo de en Kantono Berno, Svislando. Ek de la unua de januaro 2010 ĝi apartenas al la administra distrikto Bielo kaj antaŭe ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al la iama distrikto Bielo. La komunumo havis 2399 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Eilscheid
Eilscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Evilardo
Trafiko
La du vilaĝoj Eviliardo kaj Makolino estas ligitaj per funikularoj kun la centro de la urbo Bielo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Evilardo datiĝas el la jaro 1300 kiel Lomeringen (de kiu formo deduktiĝis la hodiaŭa germanlingva nomo de la komunumo Leubringen).
En mezepoko la regiono estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1789, en 1792 la vilaĝo unue aliĝis al la Raŭraĥa Respubliko kaj poste estis integrita al la departemento Mont Terrible de Francio. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis ĝin al Kantono Berno.
Grava artisto loĝis en Evilardo
La pentristo Philippe Robert (1881-1930) konstruis sian domon en Evilardo, Chemin du Crêt 19. Memorŝildo memorigas pri li. Li ornamis per kvar gigantaj freskoj la atendejon de la stacidomo de Bielo kaj diversajn lokojn en Romandio, inter aliaj la preĝejon de Corcelles en la kantono Neuchâtel. Li estis samtempulo de Ferdinand Hodler. Mireille Grosjean estas lia nepino.
Muzikgrupo
Muzikgrupo, ankaŭ muzika grupo aŭ muzikistaro estas grupo konsistanta el instrumentistoj kaj/aŭ kantistoj, kiu plejparte muzikas por distri aŭskultantaron.
Bando
Bando (en la itala kaj hispana banda, en la franca bande) estas en muzika senco muzika ensemblo, kiu povas pro sia forta sono ankaŭ prezenti liberaere. En latinidaj landoj bando estas blovmuzikistaro, kaj ĝi estas la origino de la moderna bando: Tiu ĉi estas precipe en la popularmuziko, ĵazo, popmuziko kaj rokmuziko la nomo por grupo de muzikistoj, kiuj sub unueca nomo kuniĝis por ne determinita tempospaco, por kune muziki.
Bandoj en Italujo kaj Hispanujo
Blovorkestroj en Italujo kaj Hispanujo konsistas precipe el klarnetoj, flutoj, trumpeto, trombonoj, tubjoj kaj frapinstrumentoj; saksofonoj kaj pluaj lignblovinstrumentoj aliĝas nur laŭokaze (aparte se temas pri simfoniaj blovorkestroj). La ensembloj kutime rekrutiĝas el unu loko kaj ludas en ties muzika kaj festa vivo gravan rolon. Tie ili estas respondecaj por la muzika kadrigo de la ekleziaj procesioj same kiel por la publika prezentado de koncerta muziko. Ankaŭ la edukado de nova generacio de muzikantoj okazas esence per la bandoj.
La „modernaj“ bandoj
La plioftiĝinta uzo de la vorto bando devenas de la marŝbando, malgrand- ĝis mezgrandformata ĵazbando kun (plejofte) unuope okupitaj blovinstrumentaj voĉoj. Proksimume 1750 en angla Nordameriko unuafoje aperis la termino „muzikbando“ por blovmuzikistaroj, kiuj paradis je publikaj kaj militaj okazoj. Unu el la unuaj fruaj ekzemploj por civile organizitaj bandoj estas tiu de Josiah Flagg el 1767, kiu ĝis 1773 prezentis dum kvin koncertoj en Bostono. La unuaj ĵazbandoj estis idoj de latunblovaj bandoj el Novorleano, kiuj marŝis je strataj paradoj aŭ je sociaj okazoj, ekzemple funebroj. Komence oni nomis spontane formiĝantajn kunvenojn de pluraj ĵazmuzikistoj bandoj, pli malfrue necesis tempe ne limigita kaj organizita kunlaborado. Je tio oni distingis inter bandoj el nigruloj kaj kreoloj, la bandoj tute ne havis blankulajn membrojn. La Eagle Band de Buddy Bolden jam ekde 1907 apartenis al la fruaj muzikaj ensembloj, kiuj oficiale titoliĝis „bando“.
Muzika ensemblo
Muzika ensemblo estas la termino por ensemblo aŭ grupo de du aŭ pli da muzikistoj, kiuj kune ludas muzikon. Orkestro estas ekzemplo de muzika ensemblo.
Nerópolis
Nerópolis estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havis en 2006 ĉirkaŭ 22.710 loĝantojn IBGE/2006. La urbo jam estis konata kiel "ajla ĉefurbo de Gojaso". Hodiaŭ ĝi produktas dolĉaĵojn manfaritajn kaj industriajn.
Situo
Nerópolis situas en la koro de Gojaso kaj proksime al ĉefaj subŝtataj urboj (Goiânia kaj Anápolis). Aŭtoŝoseo GO-080 trapasas ĝin kaj ligas al la norda parto per BR-153.
Vidu ankaŭ: Municipoj de Goiás
Departemento Kiĉeo
Kiĉeo (Quiché) estas departemento situanta en la nordokcidenta regiono de Gvatemalo. Ĝi havas limojn norde kun Meksiko; sude kun la departementoj Ĉimaltenango kaj Sololao; oriente kun Alta Verapaco kaj Malalta Verapaco; kaj okcidente kun Totonikapano kaj Huehuetenango. Kiĉeo dividita administre en 21 municipoj kaj la departementa ĉefurbo estas Sankta Kruco de Kiĉeo. Kiĉeo estis fondita kiel departemento en la jaro 1872. Nuntempe ĝi kovras areon de kun 655,510 loĝantoj.
Aragominas
Aragominas estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 5.882 loĝantojn en 2010.