cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Potštejn
Nuntempo
Post la jaro 1989 la burgo fariĝis havaĵo de la komunumo, kiu ĝin en la jaro 1994 irebligis al la publiko. Nuntempe komencis vasta sinsekva konservado de sendifektitaj masonaĵoj kaj ĝenerala prilaboro de la areo. Kadre de tiuj ĉi aktivoj estis spacoj de la kvara pordego aranĝitaj por uzo de kastelintendanto kaj estis nove tegmentita kapelo de la supra burgo. La burgo Pernštejn estas nun unu el la plej serĉataj memorindaĵoj en la orienta Bohemio.
Kastelo Potštejn
Ekesto de la kastelo en Potštejn ligas kun la jaro 1746, kiam la feŭdobienon Potštejn akiris grafo Johano Ludoviko Harbuval Chamaré.
Johano Ludoviko sur areo de pli malnova prikonstruo de sinjora bieno kaj eble ankaŭ administrejo, konstruigis duetaĝan barokan kastelon kun alta mansarda tegmento. Ekestis kvarala konstruaĵo kun teretaĝaj kortaj arkadaroj, kiuj tiutempe jam estis arĥismo. El la originaj konstruaĵoj restis konservita nur estinta bierfarejo. Per nupto transiris la kastelo en havaĵon de sinjoroj de Dobřenice. De tiu ĉi familiaro estis la kastelo en la jaro 1945 konfiskita. Post komunisma puĉo en februaro 1948 la kastelon uzis sindikatoj kiel kleriga centrejo. En posta periodo okazis pro celecaj pretigoj arĥitektura polucio de la objekto, aparte multaj elementoj de interioro kaj perdiĝis plejparto de la moveblaĵo.
Cisternino
Cisternino estas komunumo en la provinco de Brindizio en Apulio, en sud-oriento de Italio proksimume 50 Km nord-okcidente de la urbo de Brindizio. Lia ĉefa ekonomia agado estas turismo, plantado de olivoj kaj vinberoj kaj aliaj terkulturaj produktoj kaj laktaĵoj.
Cisternino situas en historia parto de la Itria Valo (en itala: Valle d'Itria), fama pro ĝia konusa seka ŝtono konstruaĵoj, Trulli (kiu estas retenitaj en konsento kun leĝaro de Unesko pro la graveco kultura), la seka ŝtono muroj (muretti a secco) kaj lia fekunda grundo, farante ĝin la sidejo de la vino regiono de Salento.
Komunisma Partio de Granda Britio
La Komunisma Partio de Granda Britio, nome Communist Party of Great Britain (CPGB), estis brita komunisma partio kiu estis la plej granda komunisma partio en Granda Britio, kvankam ĝi neniam iĝis homamasa partio kiel tiuj de Francio kaj Italio. Ĝi ekzistis el 1920 al 1991.
Fondita en 1920 pro la kunigo de kelkaj pli malgrandaj marksismaj partioj, tiu partio akiris subtenon de multaj socialismaj organizoj kaj komitatoj de laboristoj dum la periodo post la Unua Mondmilito kaj la Rusia Oktobra Revolucio. Multaj ministoj aliĝis al la partio en 1926 kaj 1927 post la Ĝenerala Striko de 1926. En 1945 du membroj de la Komunisma Partio atingis sidlokojn en la ĝenerala balotado kiel Parlamentanoj. El 1945 al 1956 la partio estis sur la pinto de sia influo. Sed poste suferis sian plej grandan perdon de membreco post la Hungara revolucio de 1956. Post la Dissolvo de Sovetunio en 1991, la eŭrokomunisma estraro de la partio decidis dismunti la partion, establante la pensfabrikon Demokratia Maldekstro. La kontraŭ-eŭrokomunisma frakcio estis lanĉinta siaflanke la establon de la Komunista Partio de Britio en 1988.
Zoltán Kammerer
Zoltán Kammerer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kammerer Zoltán estas hungara kajakisto, kvinfoja olimpiano, po trifoja olimpika kaj monda ĉampiono.
naskiĝis la en Vác.
Biografio
neniam edziĝis, sed li vivis kune kun kvazaŭedzinoj trifoje. La unuaj 2 naskis en 2002 kaj 2004, la tria estis Anna Kárász inter 2016-2019. Li ricevis ŝtatajn premiojn inter 2000-2012.
Sporta kariero
inter 1987-1994 estis kajakisto en Göd, inter 1994-1997 en Újpest, poste en Győr. Lia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Li estis hungara ĉampiono 26-foje inter 1999-2011 plej ofte teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996, Hungario en la Somera Olimpiko 2000, Hungario en la Somera Olimpiko 2004, Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun 3 oraj medaloj (2000, 2004) duope aŭ kvarope, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1997, 1999 kaj 2006 teame. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2022. Liaj oftaj partneroj en kajako estis Gábor Horváth, Botond Storcz kaj Ákos Vereckei.
Rozalia de Palermo
Sankta Rozalia estas itala sanktulino, virgulino de Romkatolika Eklezio. Ŝi estas patrono de Palermo (ankaŭ en komunumoj en Venezuelo).
Ŝi naskiĝis en Palermo en 1130, kaj mortis en 1166 apud Palermo en Monto Pellegrino.
Ŝi devenis el grafa familio. Baldaŭe ŝi apartenis al kortumo. Ŝi ricevis monton Pellegrino, kie ŝi pentofaris en kaverno. Rozalia aĝis 16, kiam okazis pesto en Palermo kaj ŝi tuj helpis al la malsanuloj, poste ŝi revenis al la kaverno. Ŝi mortis sola kiel ermito. Laŭ legendo ŝi estis kondukita al la kaverno fare de du anĝeloj. Sur la kavernomuron ŝi skribis " Mi, Rozalia - filino de Sinibald, Reganto de Rozoj kaj Quisquina - decidis vivi en tiu kaverno por la amo de sinjoro Jesuo Kristo. "
En 1623 Rozalia aperis antaŭ malsanulino supozeble pro pesto, ŝi sanigis la malsanulinon kaj ŝi diris: pilgrimadu al kapelo sur monto Pellegrino. La virino plenumis ĝin en la sekva jaro. Tiam la sanktulino denove aperis kaj montris sian tombon. Baldaŭe oni ekzamenis la restaĵojn en la ĉerko. Oni portis ostojn de Rozalia al Palermo por procesio. La festotago estas aranĝita ĉiun jaron la. (La pli malgranda festotago okazas la .) Ĝi daŭre estas grava socia kaj religia okazaĵo en Palermo. En Hungario post la mezepoko oni petis helpon de Rozalia kontraŭ pesto.
Kelkaj preĝejoj aŭ kapeloj dediĉitaj (ankaŭ) al Sankta Rozalia:
Grischow
Grischow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Treptower Tollensewinkel. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sakagaveo
Sakagaveo (1787 — 20an de decembro de 1812) estis indiĝenino apartenanta al la tribo de ŝoŝonoj kiu akompanis kaj gvidis la ekspedicion de Lewis kaj Clark —estrata de Meriwether Lewis kaj William Clark— en sia esplorado de la okcidenta parto de Usono. Sakagaveo veturis kun la ekspedicio inter la jaroj 1804 kaj 1806, el Norda Dakoto al la marbordo de la aktuala ŝtato de Oregono.
Sakagaveo ege helpis per indikado de la sekvenda vojo por atingi la Pacifikon, kaj formis parton de unu de la esploraj veturadoj plej gravaj de la teritorioj de Nordameriko.
Turnkebabo
Turnkebabo (turke: Döner kebap) estas de origine turka viandomanĝaĵo el spicigita ŝafaĵo. Kelkfoje ankaŭ aliaj viandoj estas uzataj kiel kokinaĵo, meleagraĵo aŭ ŝafidaĵo.
Sakagaveo
Ekde 2000 la usona monerfarejo emisiis ĝis 2011 unudolaran moneron kun bildo de Sakagaveo kaj ŝia fileto Jean Baptiste. Pro kopirajtaj obstakloj ne eblas montri la moneron tie ĉi, sed vi povas vidi ĝin en la angla Vikipedio,. La montrata vizaĝo de la monero reproduktas tiun de ŝoŝonino aktuala nomata Randy'L He-doŭ Teton, ĉar ne ekzistas veran bildon de Sakagaveo.
Turnkebabo
Oni opinias ke Kadir Nurman (1934-2013) estis la inventisto de la manĝaĵo. Li vendis en 1972 la unuajn bulkojn kun turnkebabo en Berlino.
Sakagaveo
La asteroido 2822 Sacajawea estis nomita en ŝia honoro.
Hispana Konstitucia Krizo
La Hispana Konstitucia Krizo estis politika, socia kaj jura konflikto inter subtenantoj kaj kontraŭantoj de sendependo de Katalunio, unu el la aŭtonomaj regionoj de Hispanio, kiu okazis en la jaroj 2017 ĝis 2018.
Fono kaj antaŭkazoj
En 2006 katalunia registaro proponis novan aŭtonomian statuton, kiu estis poste aprobita en referendumo en Katalunio kaj en hispania parlamento. Sed en 2010 hispania konstitucia kortumo forigis, interalie, el ĝi difinon de Katalunio kiel nación – nacio.
Je la 9-a de novembro 2014 okazis sendeviga referendumo pri sendependiĝo de Katalunio malgraŭ la volo de hispaniaj registaro kaj konstitucia kortumo. Por la sendependiĝo tiam balotis ĉirkaŭ 80 % da balotintoj dum partopreno de 41,6 % da balotintoj.
la 27-an de septembro 2015 estis organizita nova voĉdonado fare de la Kataluna Parlamento. La sendependismaj partioj anoncis ke ili interpretos la rezultojn kiel referendumon. Ili kreis laŭokazan liston Junts per Sí (kune por jes) el diversaj partioj: CDC, ERC, Demòcrates de Catalunya (DC), Moviment d'Esquerres (MES) kaj pluraj sendependismaj organizoj (ANC kaj Òmnium Cultural inter aliaj). CUP ne aliĝis al la koalicio, sed same apogis unuflankan sendependiĝon. La rezulto de tiu balotado donis absolutan plejmulton al la sendependisma tendaro en la parlamento, sed nur per 48% de la voĉdonoj.
Sebuzín
Sebuzín (Sebusein) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de statuta urbo Ústí nad Labem en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi situas en PPR Bohemia mezmontaro, sur dekstra bordo de rivero Elbo (143 m s. m.) apud enfluejo de rojo Tlučeňský potok; pli malsupre sub Sebuzín enfluas en Elbon plua el etaj alfluantoj, Rytina kaj Němčický potok. En la ĉirkaŭaĵo leviĝas montoj Krkavčí skála, Varhošť, Trabice kaj Deblík. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 153 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Sebuzín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,24 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1251.
Socialista Esperanto-Asocio
La Socialista Esperanto-Asocio (SEA) estis fondita je pentekosto 1930 en Berlino de 14 grupoj, antaŭe apartenantaj al Germana Laborista Esperanto-Asocio.
Prezidanto fariĝis Ludwig Puff (1888–) el Frankfurto ĉe Majno, redaktoro Adolf Sproeck (1890–1978) el Berlino, antaŭe de 1922 ĝis 1927 redaktoro de la asocia revuo de GLEA.
Sed fakte SEA ne eldonis propran gazeton. La gazeto de la Aŭstria Laborista Esperanto-Ligo (ALLE) La Socialisto fariĝis ankaŭ la oficiala gazeto de SEA, sekve Adolf Sproeck en kontakto kun la sekretario de ALLE Franz Jonas (1899-1974), ekde 1929 redaktoro de La Socialisto, sendis kontribuojn el Germanio.
La asocia oficejo de SEA troviĝis en Frankfurto ĉe Majno, Heerstraße 85.
SEA laŭ iniciato de Adolf Sproeck, Konrad Deubler (1885–1966) kaj Ludwig Puff (1888–) fondiĝis, ĉar GLEA fine de la 1920-aj jaroj komuniste orientiĝis, sekve multaj socialdemokratoj forlasis GLEA..
SEA akcentis sian malfermon por esperantistoj de diversaj socialistaj tendencoj kaj laboristaj partioj."„Ĉar ni ne havas devojn rilate al iu partio, ni ne devas fari organon de iu politika partio el nia asocia gazeto, kiel ekzemple estas AE, sed ni povas esti neŭtrala Esperanto-organizaĵo ene de la moderna laborista movado, kiu sole certigas prosperan kunlaboron kun membroj de aliaj laboristaj partioj.“ – El deklaro de la asocia estraro de 1932"Ĝis oktobro 1930 aliĝis al SEA 20 grupoj kaj ĝis 1933 ĝi atingis la nombron de preskaŭ 1500 membroj.
SEA malfondiĝis la 31an de marto 1933 pro minaco de malpermeso. Pri la provo, pluekzisti kun la nomo Unuiĝo de Esperanto-Amikoj oni rezignis post kelkaj semajnoj.
34404 Jaybuddi
34404 Jaybuddi estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 2-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jay Buddi, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Li instruas ĉe la Surfside Middle School de Panama City Beach (Florido), Usono).
Esperanta antologio
Eldonoj
Unue publikigita de Stafeto en 1958, kun la subtitolo Poemoj 1887-1957, ĝi iĝis poste lanĉita en dua eldono de UEA, reviziita kaj plikompletigita, en 1984, kun la subtitolo Poemoj 1887-1981.
Enhavo
Laŭ la postparolo de William Auld en la lasta eldono (majo 1982), « Tiu ĉi antologio enhavas 706 poemojn de 163 poetoj el 35 landoj de ĉiuj kvin kontinentoj — kaj tio prezentas nur tre malgrandan onon de nia tuta poezio ». Tiu postparolo de Auld kaj 36 paĝoj da biografiaj notoj finas la verkon. Ĝi estas ilustrita bindlibro kaj ero n-ro 1 de la Jubilea Kolekto de UEA.
Feldbrunnen-Sankt-Niklaus
Feldbrunnen-Sankt-Niklaus estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 938 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Feldbrunnen-Sankt-Niklaus situas en la Svisa Mezlando nordoriente de la kantonĉefurbo Soloturno inter la Ĵurasa Montaro en nordo kaj la rivero Aro en sudo. La komunummo konsistas el la du vilaĝoj Feldbrunnen kaj Sankt-Niklaus. Sudoriente de Sankt-Niklaus situas la kastelo Waldegg, kiu estas la rekonilo de la komunumo kaj ankaŭ ornamas la supran parto de ĝia blazono. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,50 km², de kiuj 46,0 % estas kovritaj de arbaro, 36,8 % servas por agrikulturo kaj 14,8 % por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Feldbrunnen-Sankt-Niklaus limas en nordoriento kaj oriento al Riedholz, en sudoriento al Zuchwil, en sudokcidento al la kantonĉefurbo Soloturno, kaj en okcidento kaj nordo al Rüttenen.
Trafiko
Tra Feldbrunnen-Sankt-Nikaus pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 5 de Olten al Soloturno, kiu sur la komunuma teritorio kongruas kun la kantona ĉefvojo de Bazelo al Soloturno. Per haltejo ĉe la trama etspura fervojlinio de Niederbipp al Soloturno Feldbrunnen estas konketita al la publika transportreto. Buslinio de la loka soloturna transportreto ankaŭ konektas la vilaĝon Sankt-Niklaus al la transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas 4 kilometrojn sudokcidente, sude de Soloturno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Feldbrunnen datiĝas el la jaro 1319 kiel Velbrunnen. La origina nomo de Sankt-Niklaus estis Wedenswile, menciita la unuan fojon en la jaro 1182 kiel villa Wedenswile, en la jaro 1450 aperis la mencio Sant niclausß, kiu formo iom post iom forpuŝis la originan nomon. Dum mezepoko la teritorio de la hodiaŭa komunumo apartenis al la Abatejo Sankt-Ursen. En la 14-a jarcento la urbo Soloturno akiris la protektovoktecon pri la abatejo kaj tiam Feldbrunnen kaj Sankt-Niklaus fariĝis setlocelolokoj de la urbocivitanaro de Soloturno. En la jaro 1720 la teritorio de Feldbrunnen-Sankt-Niklaus estis atribuita al la Voktejo Flumenthal, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798. En la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Lebern.
Gulnora Karimova
Gulnora Islomovna KARIMOVA (ruse Гульнара Исламовна Каримова, do Gulnara Islamovna Karimova, naskiĝis la 8‑an de julio 1972) estas filino de prezidento Islom Karimov de Uzbekio. Ŝi laboras kiel konsilisto por la uzbeka ambasadoro en Rusio. Ŝi ankaŭ okupiĝas pri komercaj, biznisaj aferoj (senkabla telefona sistemo, cement-produktado, noktaj kluboj k.a.).
Geraldine Mucha
Geraldine Mucha fraŭlinnome Thomson (naskiĝis la 5-an de julio 1917 en Londono, mortis la 12-an de oktobro 2012 en Prago) estis skota komponistino. Muzikon ŝi komencis lerni kun sia patro, poste ŝi studis komponadon ĉe Benjamin Dale kaj Allan Bush en Reĝa Akademio de Muziko en Londono. Ŝi edziniĝis al ĉeĥa verkisto Jiří Mucha (filo de la pentristo Alfons Mucha) kaj havis kun li filon en 1948. Post 1945 ŝi vivis daŭre en Prago. En 1992 ŝi estigis en Prago Fondaĵon de Mucha.
34138 Frasso Sabino
34138 Frasso Sabino estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de italaj amatoraj astronomoj elde la observatorio de Frasso Sabino en Frasso Sabino (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la plaĉanta mezepoka itala urbo Frasso Sabino, kiu gastigas senpage la observatorion de Frasso Sabino en muelejo de la 17-a jarcento modifiita por tiu celo. Dediĉita al Virginio Cesarini, tiu observatorio estis donita en 1995 al la Roma Asocio de Amatoraj Astronomoj por didaktika kaj scienca uzo.
Kabo Orange
Kabo Orange (Cabo Orange) estas kabo en la marbordo de Brazilo, separata el la marbordo de la Franca Gujano per granda golfo kie venas akvo el la estuaro de la rivero Ojapoke (en portugala Rio Oiapoque). La Kabo Orange estas la plej norda pinto de la Brazilia subŝtato de Amapao. Ĝi situantas en areo de tajda marĉo protektata en la Nacia Parko Kabo Orange.
En Brazilo, kaj la Kabo Orange kaj la najbara elfluo de la rivero Ojapoke estas ofte erare konsiderataj la plej norda pinto de la lando, kaj ĝis meze aŭ fine de la 20a jarcento tiu informo povus esti trovata eĉ en plej brazilaj lernolibroj. Fakte, la plej norda pinto de Brazilo estas tre interne je centoj de kilometroj el tie, ĉe Monto Caburaí en la subŝtato de Rorajmo, je preskaŭ tuta grado pli norde. Tamen, Kabo Orange ja estas la plej norda pinto de la brazila marbordo; la plej okcidenta bordo de la kabo finas je la estuaro de la Ojapoke, kies elfluo markas la finon de la brazilia marbordo.
Ĝi estas la ununura loko en Braziliaj marbordoj kie la Amerika flamengo (Phoenicopterus ruber) nestumas.
Kastelo Ursino
En la tempo kiam la kastelo estis konstruita, ĝi situis sur klifo super la maro. Pro la sinsekvaj vulkanaj erupcioj kaj tertremoj, la kastelo nuntempe situas unu kilometron interne. Aliflanke, la malnovaj fosaĵoj de la kastelo estis plenaj de lafo komence de la 17-a jarcento, pro erupcio de Etna.
La konstruaĵo nuntempe enhavas la municipan muzeon de Katanio, kaj ankaŭ artan galerion.
Lembach
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Třebovka
Třebovka fontas ĉe orienta rando de vilaĝo Koclířov sub deklivo de monto Hřebečov (622 m s.m.) kaj fluas okcidenten trans la vilaĝo, sed ankoraŭ antaŭ ĝia fino turniĝas norden kaj tiun direkton tenas ĝis sia maldekstra enfluo en Tichá Orlice en urbo Ústí nad Orlicí. Inter vilaĝoj Opatov kaj Třebovice parte provizas per akvo grandan fiŝlagon Hvězda (Stelo).
Friedrich Wilhelm von Bicken
Friedrich Wilhelm Freiherr von BICKEN (mortis en 1732 en Erfurto) estis la oka majenca guberniestro de Erfurto.
Vivo
Li estis kanoniko en Mainz, kortega konsilisto en Vieno, generalvikario kaj guberniestro en Erfurto.
Pro la privilegio esti subalterna nur rekte al la imperiestro li ĝuis senperajn kontaktojn al la kortego viena imperiestro Leopoldo la 1-a kaj al la majenca ĉefepiskopo Lothar Franz von Schönborn. Tion li utiligis i.a. por reakiri bienojn kiuj iam estis en la posedo de lia familio (kun pozitiva rezulto post 50 jaroj da tribunala kverelo).
Agadoj en Turingio
En 1717 li ekdeĵoris kiel guberniestro en Erfurto kaj restis tiufunkcie ĝismorte. Li estis entombigita en la Preĝejo Sankta Wigbert.
Sub lia administrado la drapaĵ-metiado en la erfurta regiono ekfloris. Krome li novkonstruigis la Preĝejon Sankta Vito en Gispersleben apud Erfurto (nuntempe kvartalo de Erfurto).
La Chouffe
La Chouffe estas belgia blonda biero farita por la unua fojo en 1982 fare de la bofratoj Pierre Gobron kaj Chris Bauweraerts. Komenciĝis kiel hobio sed iom post iom ĝi elkreskis ĝis bierfarejo/distilejo kaj taverno Brasserie d'Achouffe. Ekde 2006 ĝi entute apartenas al la bierfarejo Duvel Moortgat en Puurs. La Chouffe estis krom en bareloj longtempe nur havebla en grandaj boteloj de 75 centilitroj kaj 1,5 litro, sed ekde majo 2009 la biero ankaŭ haveblas en boteloj de 33 centilitroj. La bierfaristo rekomendas trinki La Chouffe-on je temperaturo de 4 ĝis 10°C.
Premioj
La Chouffe ricevis multajn premiojn. Ĝi venkis en 1998 dum la Internacia bierkonkurso de Montreal kaj en 2000 dum la Mondĉampioneco de bieroj.
Béru
Béru estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 77 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Béru etendiĝas sur 5.17 km², kaj havis 77 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Guy Gonin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Béru apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Heiden (Monastera Lando)
Heiden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Borken de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, kaj ene de ĝi al la naturparko Hohe Mark-Okcidenta Monastera Lando.
1355 Magoeba
1355 Magoeba estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras "Magoeba", afrikan estron de la nordo de Transvalo.
Mátyás Taller
Mátyás Taller [mAtjAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Taller Mátyás estis hungara-ŝvaba-germana muzikisto (komponisto, dirigento, korusestro), fervojisto. Mátyás Taller naskiĝis la en Solymár, li mortis la  en Solymár.
Biografio
Mátyás Taller sekvis la familian tradicion, li estis loke muzikisto, krome li estis simpla laboristo, ofte fervojisto. Li studis komponadon kaj dirigentadon. Li edziĝis en 1927, tiutempe li jam estis aktiva en la loka koruso kaj en aliaj muzikaj aranĝaĵoj. Laŭ la okazoj li ludis en violono, flugilkorno kaj klarneto. Li fondis sian unuan orkestron en 1929. Inter 1937 kaj 1944 li apartenis al fervojista blovorkestro. En 1946 la ŝvaboj estis deklaritaj malamikoj de la lando, tial ili (ankaŭ Taller) estis deportitaj al Germanio. Taller ankaŭ tie estis fervojisto, krome estro de blovorkestro. Li mortis dum parencvizitado en Solymár, sed li estis entombigita en Waldbronn.
Agent Orange
Agent Orange [oranĵ] (Oranĝa Agento aŭ Oranĝa Agilo) estas miksaĵo de herbicidaj kemiaĵoj, kiujn la usona armeo disŝprucis en Vjetnamio dum la Vjetnama milito, inter 1962 kaj 1970. Tio servis duoblan celon: unuflanke oni volis senfoliigi la arbojn, kiuj kaŝis la trupojn de Vjetkongo, aliflanke oni volis detrui rikoltodonajn plantojn, por malsatigi la malamikojn.
La miksaĵo entenis saman kvanton el krudaj butilaj esteroj de 2,4-diklorofenoksi-acetono (2,4-D) kaj 2,4,5-triklorofenoksi-acetono (2,4,5-T). La Agent Orange entenis plue en diversa proporcio 2,3,7,8-tetraklorodibenzo-p-dioksinon, kiu estas kromprodukto de produktado de 2,4,5-T kaj estas tre venena eĉ en malgranda kvanto. La usona armeo disŝprucis ĉirkaŭ 50 milionojn da litroj de Agent Orange. Tiu kvanto entenis ĉirkaŭ 170 kg da dioksino.
La postefiko de la Agent Orange estis la enorme oftaj abortoj, haŭtmalsanoj, kanceraj malsaniĝoj kaj denaskaj malnaturaĵoj. Ĉar la duoniĝa tempo de la dioksino en homa korpo estas 12 jaroj, la danĝera dioksino herediĝas de unu al la alia generacio. Ambaŭ vjetnamoj kaj usonaj soldatoj ege suferis la postefikojn de ĝi.
Historio
Dum la dua mondmilito, kiam la usonaj fortoj renkontis malfacilaĵojn kun la japana armeo, oni havis la ideon malsategigi Japanion detruante la rizokampojn per potenca herbicido. Post longaj serĉadoj, la ĥemia senfoliigo kromnomota Agent orange aŭ Oranĝa Agilo, estas testita sur atolo en la Pacifika oceano. Ĝi estas tiom malutila ke Franklin D. Roosevelt rezignas ĝin uzi. Dwight D. Eisenhower, kun malpli da skrupuloj, ebligas pluan serĉadon en 1959. La 31-an de novembro 1961, John F. Kennedy donas la verdan lumon por uzi ĝin en Vjetnamio. Ekde la, kaj dum 10 jaroj, 41.635.000 litroj de oranĝa agilo estas disŝprucitaj sur preskaŭ 2 milionojn da hektaroj de arbaro kaj rizkampoj en tri landoj.
Ekzoto
Ekzoto, ankaŭ ekzotiko (greka ina adjektivo εξωτική, ekzotikí, "eksterlandaĵo", "fremdaĵo", "ekzotaĵo", trans latina exoticus, "eksterlandano") signifas aĵojn perceptitajn kiel speciale fremdaj aŭ alimaniere eksterordinaraj.
Ekzotulo parte estas nomigo por eksterordinaraj aŭ fremdaj homoj. Troan emfazigon de ekzotaj aspektoj de fremdaj homoj oni nomas ekzotismo.
Ekzotuloj krome estas maloftaj, importitaj dombestoj aŭ kulturplantoj, kiuj origine devenas el aliaj mondopartoj.
Ekzotaĵoj estas fruktoj, kiuj devenas el aliaj mondopartoj. En la geologio korpojn oni nomas ekzotaj, kiuj fremdas en sia ĉirkaŭaĵo. Ekzemploj estas ŝtonoj, kiujn transportis glaciaroj el norda Eŭropo en mezan Eŭropon dum la glaciepoko.
Araponga
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Viçosa. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Irén Harczos
Irén Harczos [harcoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harczos Irén estis hungara aktoro, primadono, subreto. Ŝia origina familia nomo estis Herczner [hercner], ŝia edzo estis Oszkár Fodor.
Irén Herczner naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Irén Harczos akiris diplomon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi. En 1925 ŝi debutis en trupo de Nacia Teatro (Miskolc). En la sekvaj jaroj ŝi apartenis al Teatro de Nyíregyháza (1926), Teatro Városi (1927, 1939), Teatro de Kecskemét (1929), Nacia Teatro (Pécs) (1929–1938), Nacia Teatro (Szeged) (1942–1943). Ŝi edziniĝis en 1933.
Miklós Vay
Miklós VAY [miklOŝ vaj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vay Miklós estis hungara barono, juristo, politikisto, krongardisto, membro (direktora en 1841) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis vajai. Lia filo estis Miklós Vay (armeinĝeniero). Miklós Vay naskiĝis la  1802 en Alsózsolca. Li mortis la 1894 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Vay frekventis universitaton en Pest (urbo). Post la jura diplomo li komence faris jurajn taskojn, en 1823 li plulernis en Vieno. En la sekva jaro li havis taskon en la kalvinana eklezio, poste li estis subnotario en Zemplén (en 1827 jam ĉefnotario), fine parlamenta deputito. En 1828 li edziĝis. En 1831 li estis komisaro de la Habsburgoj en la ĥolera ribelo. En 1844 li estis elektita krongardisto. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis komisaro de Transilvanio, baldaŭe li rifuzis esti ĉefministro, post falo de la revolucio li estis kondamnita. En 1860 li estis elektita kancelario, en 1865 departementestro de Borsod. En 1888 li estis nomita prezidanto de la supera ĉambro.
Gandesa
Gandesa estas municipo kaj urbo de la provinco Taragono, Katalunio, Hispanio. Ĝi estas la ĉefurbo de la komarko Terra Alta, en kies centro ĝi kuŝas. Kiel komarka ĉefurbo, ĝi estas sidejo de la Komarka Konsilantaro kaj de unuarangaj juĝejoj. La municipo, kiu disponas ankaŭ de mezlernejo kaj de profesia agrara lernejo, havis 3 098 loĝantojn (INE) en 2021.
Historio
La blazono de Gandesa havas kuriozan devenon. La 17an de Oktobro 1319 en Gandesa okazis reĝa geedziĝo de la princo Jaime, unue naskito de la reĝo Jaime la 2-a "La Justa" kun la princino Leonor, filino de Fernando la 4-a. Tiu geedzigo estis konita kiel "La Farso de Gandesa". Post la ceremonio la princo fuĝis el la preĝejo kaj lasis forgesita ganton. De tie la blazono de Gandesa montras ganton.
Gandesa estis batalkampo dum la karlismaj militoj, dum kiuj ĝi estis sieĝita ĝis sep fojojn fare de la karlisma generalo Ramón Cabrera, kaj de kelkaj bataloj dum la Hispana Enlanda Milito. En la printempo de 1938 la 15-a Internacia Brigado rezistis en Gandesa kontraŭ la frankisma armeo kelkajn tagojn ĝis ĝi devis retiriĝi. La 25an de julio la respublika armeo trapasis la riveron Ebro grandkvante, tuj atingis la ĉirkaŭojn de Gandesa, kaj sieĝis la lokon dum kelkaj semajnoj.
Pro la batalo de Ebro, Gandesa estas menciita en la kanto Si me quieres escribir, konata ankaŭ kiel El Frente de Gandesa.
Ekonomio
Grava enspezofonto de la municipo estas la vinproduktado. La loko estas la sidejo de la Regulkonsilio de la Devennomo Terra Alta. Oni kultivas ankaŭ cerealojn, migdalarbojn kaj olivarbojn (ankaŭ la olivoleo de la Terra Alta disponas de la agnosko de protektita devennomo). Menciindas, ke lastatempe perdis gravon la agrikulutro, kaj akiris ĝin la industrio, ĉefe pri papero kaj kartono.
Demografio
La municipo pli malpli retenis sian loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kun nur ioma malpliiĝo en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.
Martin Bottesch
Martin BOTTESCH (naskiĝinta en 1953 en Apoldu de Sus, distrikto Sibiu, Rumanio) estas hejmregiona historiisto kaj politikisto el kaj en Transilvanio. Li mem apartenas al la germanlingva malplimulto de la landleroj.
Vivo
Li studis ĉe la Universitato de Kluĵo matematikon kaj estis aktiva en diversaj gvidfunkcioj de la partio de la germanlingvaj rumanlandanoj, la Demokratisches Forum der Deutschen in Rumänien - Forumul Democrat al Germanilor din România (DFDR/FDGR) jam komence de la fondiĝo en 1990.
Ekde la 1998-a jaro li deĵoris kiel estro de la Centro por la klerigo de instruistoj en Mediaş kun laborfokuso sur la instruado-politiko. Liaj publicaĵoj temas pri la didaktiko de matematiko kaj pri la historio de la ene de Aŭstrio en Transilvanion forpelitaj protestantaj setlistoj, la t.n. Landler (kies spuroj troviĝas ne nur en Apoldu sed ankaŭ en Turnişor kaj en Cristian).
Post la lokaj elektoj en 2004, kiam la DFDR akiris la plimulton de voĉoj, li ekokupis la oficon de distriktestro (en la rumana: Preşedinte al Consiliului Judeţean), kiun li plenumis ĝis la jaro 2012-a.
Bonvillars
Geografio
La komunumo Bonvillars situas nordoriente de la urbeto Grandson kaj etendiĝas de la bordo de la Lago de Neŭŝatelo ĝis al la kresto de la Ĵurasa Montaro. Sur la deklivo de la Ĵurasa Montaro super la vilaĝo etendiĝas vastaj vitejoj. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bonvillars, diversaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj kaj industria zono apud la lagobordo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,54 km², de kiuj 41,8% estas kovritaj de arbaro, 50,3% servas por agrikulturo kaj 6,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bonvillars limas en nordo al Provence, en nordnordoriento al Concise, en nordoriento al Corcelles-près-Concise, en sudoriento al la Lago de Neŭŝatelo, en sudo al Grandson, en sudokcidento al Champagne, kaj en nordokcidento al Tévenon.
Trafiko
Tra Bonvillars pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5, de kiu flanka vojo kondukas al la vilaĝo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5, kiu ankaŭ pasas tra la komunuma teritorio, situas proksimume 2 kilometrojn sudokcidente de la komunumo en Grandson. La stacidomo Bonvillars-Onnon ĉe la trajnlinio de Yverdon-les-Bains al Neŭŝatelo situas apud la komunumlimo sur la teritorio de Onnon. La komunumo estas rekte ligita al la publika transportreto pere de buslinio de Gorgier al Yverdon-les-Bains.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bonvillars datiĝas el la jaro 1100 kiel Binvilar. En Bonvillars ekzsitas menhiro el la neolitiko kaj ŝpuroj de romia bieno. Dum mezepoko la Senjorujo Bonvillars estis enklavo en la Senjorujo Grandson. Post la konkero fare de Berno en la jaro 1476 Bonvillars fariĝis ministrejo de la Voktejo Grandson. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis atribuita al la Distrikto Grandson, kiu surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Collepasso
Najbaraj komunumoj estas.
Pubereco
Pubereco aŭ puberto estas stato de knabo aŭ knabino atinginta periodon de la vivo inter infanaĝo kaj adolesko. Ĝi konsistas el aktiviĝo de la seksaj glandoj kaj manifestiĝas per sekundaraj seksaj karakteroj (pubvilo, menstruo ĉe knabinoj, ŝanĝiĝo de la voĉo ĉe knaboj, ktp) kaj ekfunkcio de seksorganoj pro neŭro-hormonaj procezoj.
Pubereco komenciĝas ĉirkaŭ la 11-a jaro en ambaŭ seksoj (plej ofte inter 8 k. 13 ĉe knabinoj kaj inter 9,5 k. 14 ĉe knaboj ) kaj daŭras inter 2 k. 5 jaroj, kun grandaj individuaj variaĵoj (vidu seksa konstitucio). Dum tiu periodo, junaj indivduoj tre rapide evoluas korpe, mense, emocie kaj socie.
La vortoj "pubera" kaj "puberto" venas el la latinaj vortoj puber (pubo) kaj pubertas (pubereco) kaj rilatas al apero de korpaj haroj.
Fizikaj ŝanĝiĝoj
Fizikaj ŝanĝiĝoj estas malsamaj laŭ la sekso kaj konsistas el disvolviĝo de primaraj seksaj karakteroj (seksaj organoj) kaj ekapero de sekundaraj seksaj karakteroj (haroj, kreskado, ktp.). Biologia celo de puberto estas ekfunkcio de skesoragnoj: tio manifestiĝas per menstruo ĉe inoj kaj ejakulo ĉe viroj.
Klasifiko de Tanner
En 1962, infankuracisto (pediatro) James Tanner (1920-2010) proponis klinikan klasifikon kun 5 fazoj. Ĝi analizas pubvilaron (inaj kaj viraj), mamojn, testikojn kaj kelkfoje ankaŭ akselharojn de grado 1 (infaneca) ĝis 5 (adolteca).
Budhista Gimnazio
La Pordego de Doktrino Budhista Bazlernejo kaj Gimnazio (2004) fondita en Alsószentmárton, ĝi estas mezgrada publika eduka institucio.
Pubereco
Psikaj kaj sociaj ŝanĝoj
Adolesko estas vivperiodo dum kiu junaj homoj kutime perdas infanaĝajn idealojn kaj devas ekkonscii kaj adaptiĝi je korpaj ŝanĝiĝoj kaj seksa identeco. Gepuberuloj iom post iom akiras novan statuson en familio kaj aliaj sociaj medioj cele al plena aŭtonomiĝo.
Budhista Gimnazio
Historio
La Pordego de Doktrino Budhista Bazlernejo kaj Gimnazio estis fondita en junio de 2004 fare de Budhista Eklezio. La ĉefa celo de ĝia estiĝo estas atingi la plejparte romaajn/ciganajn junulojn, kiuj forlasis la tradician lernejan sistemon, alporti ilin al maturekzameno kaj diplomiĝo se eble.
Pubereco
Psikaj kaj sociaj ŝanĝoj
Tiu periodo povas esti ankaŭ problemveka ĉe adoleskantoj rilate al publika sano pro:
Budhista Gimnazio
Eksteraj ligiloj
Instagram
Facebook
Pubereco
Sociaj aspektoj kaj riskoj
La seksa maturiĝo venas multe pli frue, ol la socia maturiĝo. Socia maturiĝo signifas kapablon garantii proprajn vivrimedojn kaj vivrimedojn por elteni la familion, kapablon memstare vivi en la socio kaj adaptiĝi al vivkomunumo. Kutime la socia maturiĝo dependas de klerigado, edukado, akiro de profesio, akiro de loĝloko kaj helpo de gepatroj. Aliflanke la seksa maturiĝo vekas fortegajn instinktojn de reproduktado: amo kaj seksumado, kiu foje kondukas al antaŭtempa gravedo. Antaŭtempa gravedo ne estas dezirinda pro multaj sociaj kialoj. Krom gravedo, seksumado povas konduki al seksotransdonataj malsanoj. Laŭ la moderna vidpunkto kristaliĝinta el multjara socia sperto la ĝusta vojo por eviti nedezireblajn konsekvencojn de seksumado ne estas malpermeso de seksumado, sed defendita seksumado per uzo de kondomo. Por tio estas grava la seksa edukado de gejunuloj.
Budhista Gimnazio
Eksteraj ligiloj
Közösségi szolgálat
Partnerség a Pécsi Tudomyányegyetemmel
Legjobbiskola
A Tan Kapuja Buddhista Gimnázium
A Tan Kapuja Buddhista Egyház
Childe Harold's Pilgrimage
Childe Harold's Pilgrimage (La pilgrimado de Childe Harold) estas longa rakonta poemo en kvar partoj verkita de Lord Byron. Ĝi estis publikigita inter 1812 kaj 1818 kaj estas dediĉita al "Ianthe". La poemo rakontas la veturojn kaj priskribas la pensojn de junulo kiu laca el la mondo, seniluziigita el vivo de plezuroj kaj festoj, serĉas distradon en eksterlando. En pli ampleksa senco, ĝi estas esprimo de melankolio kaj desaponto sentita de generacio laca el la militoj de post la Revoluciaj Militoj kaj de la Napoleona epoko. La titolo venas el la termino childe, nome mezepoka titolo por junulo kiu estis kandidato por kavalireco.
Coronini
Coronini [koronini] estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en distrikto Caraș-Severin (Banato, Rumanio). La komunumo konsistas el la sidejo kaj la vilaĝo Sfânta Elena kaj situas borde de Danubo.
Coronini estis unuafoje dokumente menciita en 1850. En 1910 ĝi havis 983 loĝantojn [rumanoj, hungaroj); en 1992 1 331 (rumanoj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).
Adam Block (astronomo)
. Kiam li estis aĝa de kvin jarojn, sia familio transloĝiĝis en Stone Mountain (Georgio).
Li studis pri astronomio kaj fiziko ĉe la Universitato de Arizono kaj komencis sian karieron ĉe la Nacia Observatorio de Kitt Peak. Poste li iris en la Observatorion de Monto Lemmon.
Li estas fakulo en astrofotografio per ŝargkuplita aparato ; la Santa Barbara Imaging Group (SBIG) premiis lin per Premio pro Bonegeco en Astronomia Bildigo (Award for Excellence in Astronomical Imaging). pro la kvalito de liaj astronomiaj fotografioj.
La li malkovris la asteroidon 45298 Williamon elde Kitt Peak ; la asteroido 172525 Adamblock estis nomita en lia honoro.
Franca antologio
Franca Antologio. Tradukis R. Bernard, G. Lagrange, Gaston Waringhien, J. Vincent k.a. Redaktis H. Gonin, antaŭparoloj de R. Bernard, Ĵ. le Puil kaj I. Ertl. Antologio je resuma eldono de la literaturaj kromnumeroj de Franca Esperantisto: prozaĵoj kaj teatraĵoj de la 16-a ĝis la 20-a jarcento. Espéranto-France. Parizo. 1998. 488+416+46 paĝoj. 6-voluma.
Hatvan
Hatvan estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Hatvan, kies centro estas. La loknomo signifas: 60 (ses dek). La urbo estas ĝuste 60 km-ojn for de Budapeŝto, sed la nomo estas mezepoka. La solvo estas tio, ke ne pli, ol 60 da peĉenegaj familioj rajtis loĝadi en tiu loko.
Situo
Hatvan situas sur ebenaĵo, sur ambaŭ bordoj de Zagyva, laŭ ĉefvojaj kaj fervojaj kruciĝoj Budapeŝto-Miskolc kaj Salgótarján-Szolnok. Aŭtoŝoseo M3 Budapeŝto-Miskolc preteriras. Aszód troviĝas 16, Gyöngyös 24, Salgótarján kaj Budapeŝto po 58, Eger 72, Szolnok 77 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, kuprepoko, bronzepoko, de skitoj, keltoj, sarmatoj kaj avaroj. En 1170 abatejo ekfunkciis. La vilaĝo ricevis rangon kampurbo en 1406. En 1544 la hungaroj forbruligis la gravan fortikaĵon kaj rifuĝis de turkoj. Ili rekonstruis la fortikaĵon kaj tenis ĝin ĝis en 1686. En 1730 Antal Grassalkovich (graŝalkoviĉ) akiris la urbeton kaj setligis ankaŭ germanojn. En 1849 la hungara armeo venkis la aŭstrojn. En 1867 ekfunkciis fervojo Peŝt-Besztercebánya, en 1873 oni faris fervojan interligon inter Hatvan kaj Miskolc. En 1886 la urbeto degradiĝis je vilaĝo, en 1889 ekfunkciis sukerofabriko. En 1943 la judoj estis forpelitaj, en 1944 la stacidomo kaj la ĉirkaŭaĵo suferis de bombardadoj.
Gröben (Saksio-Anhalto)
Gröben estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Teuchern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2011 ĝi iĝis parto de la urbo Teuchern. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Vier Berge-Teucherner Land, kiu same tiam ĉesis ekzisti. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis 693 loĝantojn.
Kastelo de Schisò
La kastelo de Schisò (itale Castello di Schisò) estas fortikaĵo konstruita en la 16-a jarcento sur Kabo Schisò en Giardini-Naxos, Sicilio, Italio.
La kastelo Schisò, kiu preteratentas la golfon de Giardini-Naxos, estis origine konstruita en la 13-a kaj 14-a jarcentoj. Ĝi estis rekonstruita en la 16-a jarcento, kun aldonita militista rigardejo kiu servis por patroli kaj la kastelon Schisò kaj la golfon kontraŭ rejdoj de barbaraj piratoj gviditaj de la turka korsaro Hajredin Barbarosa por prirabi multajn malgrandajn marbordajn fiŝkaptistajn vilaĝojn, en la marbordo sude de Haveno Schisò. Ene de la kastelo estis sukerkana produktejo de ĉi tiu kultivaĵo kiu estis enspeziga aktiveco en 16-a-jarcenta Sicilio.
Ĝi estas konstruita sur malgranda monteto formita de lafa roko, kaj ĝia nomo Schisò devenas de la araba vorto Al Qusus, kiu signifas buston aŭ bruston. Ĝi estis renovigita en la malfrua 19-a jarcento, kun la aldono de balkonoj kiuj vicigas la fasadon. Ĝia unua posedanto en la 16-a jarcento estis Cesare Statella, nobelulo el la urbo Katanio. Postaj posedantoj inkludis la aristokratan familion De Spuches, Giovanni Conti, Lombardo Alonco, kaj komence de la 20-a jarcento la kastelo pasis al la familio de Paladino, kiu daŭre posedis ĝin ĝis la nuna tago.
9393 Apta
9393 Apta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda franca komunumo Apt (departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura). Ĝi estis origine romia kolonio nomita Colonia Julia Apta.
Listo de gravaj kosmologoj
Jen personoj, kiuj kiuj grave kontribuis al la kosmologio, la scienco pri la evoluo de la kosmo.
Vidu ankaŭ
Listo de Astronomoj
Focus
Focus estas germana novaĵ-magazino. Ĝi aperis unuafoje la en eldonejo Burda, Munkeno sub ĉefredaktorado de Helmut Markwort.
La magazino rekte konkurencas al la novaĵmagazinoj Der Spiegel kaj Stern. La raportado estas konservativa kaj ekonomi-liberala.
La eldonkvanto estas ĉirkaŭ 730.000 ekzempleroj (1-a kvaronjaro 2006).
Marin Marais
Marin MARAIS (Naskiĝis la 31-an de majo 1656, en Parizo, Francio, mortis la 15-an de aŭgusto, 1728, Parizo, Francio) estis lernanto de LULLY kaj de la gambovjolo ludisto Monsieur de Sainte-Colombe. Li dungiĝis kiel muzikisto en 1676 al la reĝa korto de Versajlo. Li sukcesis tre bone kiel korta muzikisto, kaj en 1679 estis nomumita ordinaire de la chambre du roy pour la viole (ordinaro de la ĉambro de la reĝo por la gambovjolo). Li konservis tiun ĉi titolon ĝis 1725.
Li estis majstro de la gambovjolo, kaj tre elstara Franca komponisto de praviolina muziko. Li verkis kvin librojn de Pièces de violes (verkoj por vjoloj) por ĉi tiu instrumento, ĝenerale suitojn kun konstanta baso. Ili estis tre popularaj en la korto, kaj dank'al ili li famiĝis ankoraŭ dumvive kiel tiu, kiu "fondis kaj forte establis la imperion de la praviolino" (Hubert le Blanc, 1740). Inter liaj aliaj verkoj troviĝas operoj, ekzemple Alcione (1706), fama pro ĝia tempesta sceno.
La figuro de Marin Marais estis la centra karaktero en la filmo Tous les matins du monde (ĉiuj matenoj de l' mondo) bildiganta la vivon de Monsieur de Sainte-Colombe, kaj la muziko de Marais konsistigas elstaran trajton en tiu ĉi filmo. Iu el liaj plej longaj kaj plej famaj muzikverkoj, Sonnerie du Ste Genevieve du Mont de Paris (Sonoranta Sanktan Ĝenevivon de Monto de Parizo) (1720) aŭskulteblas en la menciita filmo same kiel elektronika versio en la kulta klasiko Likva Ĉielo (angle: Liquid Sky). Faksimilojn de ĉiuj kvin libroj de Pièces de violes (Verkoj por gambvjoloj) eldonis Éditions J. M. Fuzeau.
Lőrinci
Lőrinci [lOrinci] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Hatvan. Lőrinc signifas en la loknomo: Laŭrenco.
Historio
Lőrinci estis loĝata jam dum la bronzepoko, antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua skriba mencio okazis en 1267 kune kun la proksima vilaĝo Selyp (ŝejp), kiu baldaŭ aliĝis al Lőrinci. La turkoj havis la komunumojn inter 1544-1685. En 1867 ekfunkciis fervojo Peŝt-Besztercebánya, inter 1889-1999 en Selyp sukerofabriko funkciis, krome estis ceteraj industriaj uzinoj. En 1940 ekfunkciis energia centralo. En 1990 forlasis la komunumon iamaj vilaĝoj Petőfibánya kaj Zagyvaszántó kaj ili memstariĝis. Lőrinci en 1992 urbiĝis.
Lmbatavank
Lmbatavank (armene: լմբատավանք; ankaŭ Surb Stepanos) estas preĝejo situanta sur sudokcidenta montoflanko de la urbo Artik en Ŝirako (Armenio). Ĝi estis konstruita en la 7-a jarcento kaj estis dediĉita al Sankta Stefano. Inter 1955-1956 la preĝejo estis parte rekonstruita. Elfosadoj okazis dum la 1960-aj jaroj por malplenigi antaŭan areon de la preĝejo kaj tie troviĝis tombejo el la Bronzepoko kun ŝtonoj kaj ĥaĉkaroj. Kelkaj el tiuj ĥaĉkaroj daŭre videblas sur la apogmuroj plej proksime al la preĝejo.
Ĉef-komandanto
Ĉef-komandanto aŭ suprema komandanto estas la persono kiu plenumas la supremajn komandon kaj kontrolon super armitaj fortoj aŭ specifa armea branĉo. Kiel teknika termino, ĝi referencas al militistaj kompetentecoj kiuj estas posedataj de la plenuma estro de lando (respektive ŝtato), nome ŝtatestro aŭ registarestro.
Tio inkludas ŝtatestrojn kiuj:
137165 Annis
137165 Annis estas tre malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Laŭ kalkulo por la epoko de la, ĝia orbita granda duonakso estis 3,200698 : ĝi do tiam orbitis ĉ. 104 400 km trans la arbitra limo de 3,2 astronomiaj unuoj inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Jim Annis, unu el la konstruintoj de la Sloan Digital Sky Survey, bone konata pro laboro pri la galaksiamasoj.
Garadiavolo
Garadiavolo (el la dialekta hispana cara diabolo [karadiavolo], t. e., "diabla vizaĵo") aŭ Jenny Haniver estas folklora estaĵo de Karibo, ĉefe de Kostariko kaj Portoriko. Foje fiŝkaptantoj prenas rajojn kaj, pro ŝerco, kaj skulptas diablan figuron. Tiu tradicio estis prenita de fiŝkaptistoj de Karibo al Nederlandanoj, kiuj ekde la Mezepoko faras pupojn nomataj Jenny Hanivers. En 1974, Aufredo Garcia Garamendi diris ke garadiavolo atakis lin en Portoriko. Laŭ li, li mortigis veran garadiavolon, sed agantoj de CIA rabis ĝian korpon. Li verkis libron pri tio, kaj garadiavolo iĝis urba legendo.
La nomo Jenny Haniver verŝajne estas miskompreno de la franca frazo "jeune d'Anvers" (Junuloj de Antverpeno) de britaj maristoj.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Dunapataj)
Preĝejo Patrono de Hungaroj (hungare Magyarok Nagyasszonya-templom) estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Dunapataj.
Historio
En Dunapataj la iaman kirkon la kalvinanoj akiris dum dominado de turkoj. En 1737 la katolika grupo renondiĝis. La katolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuko estis konstruita en 1761. La orgeno estis farita en 1888. En la frua 20-a jarcento la kapacito jam ne sufiĉis, tial la konstruaĵo estis pligrandigita en 1934. La metodo estis tutlanda uniko: oni distranĉis la navon kaj la sanktejon, poste 9 metrojn fortiris la sanktejon, sekve estis loko por pligrandigi la navon. Post la pligrandigo la nova titolo iĝis Patrono de Hungaroj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. Antaŭ la preĝejo]] kruco troviĝas pri Mario Magdaleno kaj monumento pri Sankta Maria kun Jesuo el la 19-a jarcento. Ĝi havas unusolan turon en centro de la fasado. Krom la ĉefenirejo du malplenaj niĉoj estas videblaj en la fasado. Sakristio aliĝas al la navo ĉe la sanktejo. La absido estas duonronda. Sur la muron estis metitaj memortabulo pri la unika trakonstruo kaj tomboŝtonon pri iama ĉefepiskopa bibliotekisto.
Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.
Ladoix-Serrigny
Ladoix-Serrigny estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Vino
La surfacampleksoj pri produktado estas : Tie oni produktas grand cru Corton kaj grand cru Corton-Charlemagne
Kultureco
Ekde 1989, la trupo les Comédions organizas muzikajn spektaklojn.
Plantaro
Malnova kverko nomata chêne de Buffon aĝas pli ol 200 jaroj
Esperantio
Tie estis esperanta grupo (1909-1914 ...?).