cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gustav Havemann
Vivo
Li lernis komence violonludon de sia patro, armemuzikisto Johann Havemann. Jam antaŭ ol li vizitis la lernejon, li prezentis dum koncerto. Post la morto de la patro lin pluedukis la edzo de lia fratino Frieda, muzikdirektisto Ernst Parlow, filo de Albert Parlow, same kiel Bruno Ahner, kaj Havemann ludis en la kortega orkestro je Schwerin, antaŭ ol li en 1898 studis ĉe la berlina altlernejo por muziko, kie unu el liaj plej eminentaj instruistoj estis Joseph Joachim. Ekde 1900 li estis koncertmajstro en Lübeck, en 1905 kortega kapelmajstro en Darmstadt kaj Hamburgo, en 1911 li farigis instruisto ĉe la Lepsika Konservatorio kaj estis ekde 1915 ĝis 1921 koncertmajstro ĉe la kortega opero je Dresdeno. En 1914 naskiĝis lia filo Wolfgang Havemann, kiu pli malfrue aktivis en la kontraŭfaŝisma rezisto-organizo Ruĝa Kapelo. En 1916 li estis distingata per la ordeno por Arto kaj Scienco de Meklenburgo-Strelitz. Ekde 1921 ĝis 1945 li tenis profesorpostenon ĉe la Berlina Altlernejo, inter 1951 kaj 1959 li instruis ĉe la Germana Altlernejo por Muziko en Berlino (Germana Demokratia Respubliko).
NGC 6262
NGC 6262 (aliaj indikoj — MCG 10-24-80, ZWG 299.39, IRAS16578+5710, PGC 59363) estas galaksio en konstelacio Drako.
Gustav Havemann
Vivo
Dum la fruaj 1920-aj jaroj li fondis kune kun Georg Kühnau, Hans Mahlke kaj Adolf Steiner la Havemann-Arĉkvaropon kaj koncertis tutmonde. La repertuaro estis klasika ĝis modernisma kaj entenis ekzemple pecojn de Alban Berg (arĉkvarteto op.3 la 2-an de aŭgusto 1923) aŭ de Alois Hába. Post kiam Georg Kühnau forlasis la kvaropon en 1931, la nun tiel nomata Havemann-Triopo ludis la 7-an de junio de la sama jaro en Coburg la arĉtrion de Adolf Brunner. En 1925 Havemann estis membro de la artistounuiĝo Novembergruppe.
NGC 6262
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Citadelo Cyriaksburg
La citadelo Cyriaksburg en Erfurto origine estis urba, poste sveda, pli poste majenca kaj prusa urba fortikaĵo de la 17a ĝis la 19a jarcento. La konstruĵoj de la citadelo situas sur la 265 m alta Cyriaksberg (monto de St. Ciriako), meze de la Erfurta Ĝardenekspozicio aŭ EGA-Parko en la sudokcidento de la turingia ĉefurbo.
Samloke staris ekde la 12a jarcento la monaĥejo de St. Ciriako, kiu translokiĝis de la Katedrala monteto meze de la urbo ĉi-tien. 350 jaroj pli poste oni malkonstruis ĝin kaj konstruis inter 1480 kaj 1604 la urban fortikaĵon „Cyriaksburg“ (ciriaka burgo). Ĝi plifortigu la defendon de la urbo en okcidenta direkto, kontrolante la stratojn al Gotha kaj Nordhausen. Dum la Tridekjara Milito laŭ ordono de Gustavo la 2a de Svedio oni ŝanĝkonstruis la fortikaĵon al Citadelo. La nova konstruaĵo servis al la svedoj kiel elirbazo por iliaj atakoj. Post la konkero de Erfurto en 1664 fare de la majencaj kaj francaj trupoj la Majenca princelektisto kaj arkiepiskopo Johann Philipp von Schönborn modernigis parton de la konstruaĵo, sed ĝi grave perdis pro la konstruo de la Citadelo Petersberg sian signifon. Tamen komence de la 19a jarcento prusaj kaj poste francaj trupoj konkeris ĝin por mallonga tempo. La Viena Kongreso en la jaro 1815 donis la Citadelon Cyriaksburg kune kun Erfurto refoje al Prusa Reĝlando. La citadelo estis plivastigita inter 1824 kaj 1830 kaj ŝanĝkonstruita laŭ la novprusa sistemo. Ĝi estis uzata kiel fortikaĵo ĝis la fondo de la Germana Regno en 1871. Ekde 1873 oni malkonstruis grandan parton de la fortikaĵo. La reston oni uzis kiel saldata dormejo ĝis la fino de la Unua Mondmilito. En 1919 la urbo Erfurto aĉetis la tutan Cyriaksberg kaj alikonstruigis ĝin kune kun la restaĵojn de la citadelo al urba parko. Dum la Dua Mondmilito kontraŭaviadilaj kanonoj estis lokitaj sur la monto.
Gustav Havemann
Vivo
En 1931 Havemann geedziĝis kun la 22 jarojn pli juna Ingeborg Harnack, kiu ĵus estis eksedziniĝinta de la artisto Johannes Ilmari Auerbach kaj kiu estis fratino de la pli malfruaj batalantoj en la rezisto kontraŭnazia Arvid Harnack kaj Falk Harnack. Havemann estis membro en la naziisma, kontraŭjuda Kampfbund für deutsche Kultur (Batalligo por Gemana Kulturo). En 1932 li aniĝis en la NSDAP (membronumero1.179.504). Kun sia bofrato Arvid Harnack Havemann ofte diputis pro sia „konvikiteco de la misio de Hitler“. Inter 1932 kaj 1935 Havemann direktis la berlinan Kampfbund-Orkestron, kiu en 1934 estis alinomata Landesorchester des Gaues Berlin (Landa orkestro de la Govio Berlino).
Citadelo Cyriaksburg
Ekde la 1950aj jaroj oni uzas la areon por pluraj ĝardenekspozicioj kaj ekde 1963 ankaŭ por la ekspozicio Internacia Hortikultura Ekspozicio de la Socialistaj Landoj (ega). El tio fariĝis post 1990 la hodiaŭa egapark Erfurt. „Ega“ staras por „Erfurter Gartenbauausstellung“, esperante: Erfurta Hortikultura Ekspozicio. Ekde 1995 okazis vastaj renovigaj laboroj. Hodiaŭ la konstruaĵo enhavas vinrestoracion, stelobservejon kaj la Germanan Hortikulturan Muzeon. La stelobservejo ekzistas ekde 1961 kaj la muzeo ekde majo 2000.
De la Ciriako-monaĥejo al Ciriako-burgo (ĝis 1604)
Tre verŝajne jam 5000 a. K. sur la la monto setlis homoj. La fekundaj malaltaĵoj de la rivero Gera kaj la monteto ofertas bonajn kondiĉojn por la fruaj homoj setli. En la jaro 1123 p.K. oni konstruis monaĥejon sur la monton, kiu estis benediktana monaĥinejo. Ĝi ricevis poste sian nomon laŭ Sankta Ciriako. Unue la monaĥinejo fondiĝis ĉirkaŭ 743 sub la nomo „St. Paul“ apud Severikirche sur la katedrala monto. Sub la majenca prinselektisto kaj arkiepiskopo Adalbert I. von Saarbrücken okazis pro manko de loko la translokiĝon de la monaĥinoj sur „Cyriaksberg“. Dum la sekvantaj jaroj kreskis la ekonomia kaj politika potenco de la urbo Erfurto. El tio evoluiĝis kelkaj konfliktoj. Okazis ankaŭ sieĝadoj de la urbo kaj la strategie favora monto Cyriaksberg. Ekzemple fine de la 14a jarcento, kiam aperas la demando pri la heredado de la majenca arkiepiskopo Johann de Luksemburgo. Papo Gregorio la 11-a kaj imperiestro Karlo la 9-a kune decidis, ke estu la pli juna frato de la Turingia Landgrafo Frederiko la 3-a, poste nomata “Frederiko la rigora”. Male la Majenca Katedrala Kapitulo elektis la grafon Adolf von Nassau, kiun ankaŭ la urbo preferis. Je puno la imperiestro lasis proskibi la urbon kaj sieĝis la urbon kune kun trupoj de la turingiaj landgrafoj. La trupoj konkeris la Cyriaksberg kaj surpafis la urbon de tie. La monaĥina konstruaĵo fariĝis doemejon de la trupoj. Post pluraj monatoj la urbo interpaciĝis en 1382 kun la imperiestro. Sekve de tio oni plifortigis la okcidentan defendaĵojn per konstruo de la „Pförtchenturm“ (malkonstruira en 1889) kaj „ Brühler Turm“ (malkonstrita en 1633).
Gustav Havemann
Vivo
Laŭ taglibra noto de Joseph Goebbels de la 5-a julio 1935 je ĉi tiu tago tamen okazis la elpostenigo de Havemann: „Havemann elpostenigita pro opiniesprimo por Hindemith“. Postsekve Havemann estis enprenita en la Liston de la muzikbolŝevistoj de la NS-Kulturkomunumo.
Citadelo Cyriaksburg
De la Ciriako-monaĥejo al Ciriako-burgo (ĝis 1604)
En la sekvantaj jarcento la politikaj malcerteco daŭriĝas kaj la urbo gajnis pli kaj pli da memdependecon. Male al tio la papo kaj la imperiestro perdis pli kaj pli da potenco. La urboj nun mem respondecas pri sia protekto. La konilistaro de Erfurto tial decidis starigi burgon sur la Cyriaksberg. La nova burgo kontrolu la valon de la rivero Gera direkten al Gotha kaj Nordhausen. Por tiu plano la tie situanta monaĥinejo devas translokiĝi duan fojon. Ili petis permeson de la papo en 1478. Post du jaroj oni ricevis la konstrupermeson de la papo kaj la imperiestro Frederiko la 3-a. Mallonge antaŭ la planita ekkonstruo la urbo ricevis informon de la Majenca arkiepiskopo kaj princelektisto Diether von Isenburg kaj de la princelektisto Ernst von Sachsen, ke ambaŭ malkonsentis, ĉar oni ne demandis ankaŭ ilin. Je puno ili fermis la eksterturingiaj komercaj vojoj por komercistoj el Erfurto. Kiam pli poste ankaŭ la grava protektando de la urbo, Vilhelmo la 3-a (Saksio), duko de Saksujo, mortis, Erfurto rezignis. En la paco de Amorbach (1483) kaj de Vajmaro (1483) Erfurto devigas sin rekoni la princelektejon Majenco kiel kiel reganto de Erfurto. Al la princelektistoj de Saksujo Erfurto devas pagi protektomonon kaj cedi al parto de sia teritorio. Ambau partioj konsentis pri la konstruo de la burgo sur Ĉriaksberg. Pro monmanko la erfurtanoj nur povas elkonstrui ĝin nur parte. Tiel ekestis ĝis 1488 nur la fundamentoj, la rempura fosaĵo kaj parto de la okcidenta urbomuro. Nur ekde 1514 Erfurto rekomencis la laborojn kaj konstruis inter 1528 kaj 1530 ambaŭ okcidentajn turojn kun embrazuroj kaj fortikaĵa puto. La originaj planoj antaŭvidas kvar turojn, el kiuj, verxsajne pro kostaj kialoj, nur du realiĝis. En 1535 oni finkonstruis la tutan ringmuron kun embrazuroj, krom ĉe la orienta flanko. Ĝi havis tegolan tegmenton. En la nordo kaj la sudo ĝi baziĝis sur multaj volbaĵoj, per tio oni povis ŝpari konstrumaterialon. Ekde 1530 oni enkorpigis la fortikaĵon en la defandosistemon de la urbo. Ekde tiam deĵoris civitana defendgrupo (Bürgerwehr). Dum la Ŝmalkalda milito inter 1546 kaj 1547 trupoj de duko Moritz von Sachsen okupis la Cyriaksburg-on, post kiam ili recevis liberan eniron en la urbon. 1604 oni fermis la fortikaĵon per konstruo de malantaŭan domon, kiu poste servis kiel komandantejo. Je la sama tempo oni ŝanĝis la defendordon de la fortikaĵo, kiu de tiam havis konstantan defendantaron
Gustav Havemann
Vivo
Alia prezentado de la okazintaĵoj estas, ke nepre ne estis la propagando-ministrejo, kiu elpostenigis Havemann. Post kiam Havemann ne nur estis pledinta Hindemith, sed ankaŭ por judodevenaj muzikistoj, kiuj je lia ĉagrenego estis forigataj el lia orkestro kaj anstataŭataj per partiokonvenaj, duagradaj muzikistoj, li ĵetus en 1935 al Joseph Goebbels sian "oficon" teren. Ĉar tio ĉi ne devis iĝi publika, la propagando-ministro igis publikigi sekvan tagon en la gazertaro, ke profesoro Havemann estis elpostenigata pro nekapablo.
Citadelo Cyriaksburg
Plukonstruado al Citadelo (1604−1802)
Dum la Tridekjara Milito (1618-1648) Erfurto kune kun la Cyriaksberg estis okupata en 1631 fare de unio-trupoj de Gustavo Adolfo la 2-a de Svedujo post relative longa defendo, Pluraj sieĝoj ne sukcesis, sed fine la urbo devas cedi pagante monon al la svedoj. Dum persona vizito Gustavo Adolfo la 2-a je la 24a de septembro 1631 rekonis tuj la strategie gravan signifon de la urbo. Rezulte de tiu ekkono la svedoj elkonstruigis la Cyriaksburg-on al Citadelo. Estris la konstruadojn la Erfurtaj fortikaĵkonstrumajstro Casper Vogell kaj la inĝeniero Otto von Guericke. Al tiu alikonstruado apartenis la ebenigado de la interna flanko de la ringmuro kaj starigo de rempuro antaŭ la rempura fosaĵo kun palisadoj. La konstruaĵoj estis uzataj kiel kvartiro kaj elirpunkto de la militiro de la svedaj trupoj. Krome la svedoj konstruis dum la lastaj jaroj de ilia okupo ĉiuflanke de la fortikaĵo ravelinon kaj antaŭ la okcidentaj turoj po unu traverson.
Gustav Havemann
Vivo
Laŭ tute alia versio Gustav Havemann foriris februaron de 1936 el la Reichsmusikkammer kun la oficiala kialigo, ke tio ĉi estas „neniel ofenda, sed nure afermaniera“. La komento fariĝas necesa, ĉar oni riproĉis al Havemann alkoholismon. Ĉefe lia eksigo estis kialigata per lia engaĝiĝo por Hindemith, kio antaŭe ankaŭ por Wilhelm Furtwängler fariĝis fatalo.
Citadelo Cyriaksburg
Plukonstruado al Citadelo (1604−1802)
Per la Vestfalia Paco (1648) finiĝis la Tridekjara Milito kaj Erfurto estu reenkorpiĝuntus laŭ juraj pretendoj al la princelektejo Majenco, kiu signifus perdo de la komunuma memdependeco. La urbo riduzis tion kaj fine en 1664 la urbo estas devigata akcepti sub premo de majencaj kaj francaj trupoj. Tiuj trupoj ankaŭ okupis la citadelon „Cyriaksburg“. La Majenca princelektisto kaj arkiepiskopo Johann Philipp von Schönborn planis modernigi la fortikaĵinstalaĵojn de la citadelo. Sed unue oni koncentriĝas al konstruo de la Citadelo Petersberg sur la najbara monto „Petersberg“. Per tiu nova fortikaĵo la citadelo Cyriaksburg perdis sian signifon. Poste en 1703 oni nur konstruis t.n. Kavalieron, tiu estas duetaĝa kazerno. Oni ne konstruis planitan kornan defendejon, la t.n. Hornverkon, en la okcidenta parto de la instalaĵo. Interne apud la kazerna konstruaxo estis putodomo kaj malgranda kapelo. Krome ĝi havis je la dekstra flanko kazematon kaj je la okcidenta flanko plurajn barbedojn. La altaj financaj elspezoj por la nepraj reparadoj kaj la novaj militaraj evoluoj kondukas al pripensoj en 1760 fare de la Erfurdanojen ŝlifi la fortikaĵon. Tion tamen malakceptis la Majenca princelektisto kaj arkiepiskopo Johann Friedrich Karl von Ostein pro la politika necerteco tiam.
Gustav Havemann
Vivo
Ekde 1942 Havemann verkis diversajn kontribuaĵojn por la nazia revuo Das Reich kontrolata de Goebbels.
Ekde 1950 Havemann instruis ĉe la muzika faklernejo Cottbus, ekde 1951 ĉe la muzikaltlernejo en orienta Berlino. Li mortis la 2-an de januaro 1960 en Schöneiche ĉe Berlino.
Citadelo Cyriaksburg
De la Fondo de la germana regno ĝis la fino de la dua mondmilito (1871−1945)
Kune kun la fondo de la Germana Regno en 1871 Prusujo, Bavarujo kajVirtembergo fariĝis alianculoj kaj la fortikaĵo perdis sian signifon. Ankaŭ por la Citadelo Cyriaksburg imperiestro Vilhelmo la 1-a ordonis en 1873 malfortikigon. Sekve de tiu ordono oni malkonstruis la kompletan ringmuron kune kun la tirpontoj. Oni ankaŭ plenigis la fosaĵojn je la orienta flanko. Ekde 1885 parton de Cyriaksbergs oni ŝanĝis al romantika pejzaĝĝardeno. En la sekvantaj jaroj la loko ne sufiĉis por la soldataro kaj oni konstruis en la norda parto de la citadelo barakon. Fine oni pripensis la vendon de la fortikaĵo. Sed tio tiam ne okazas kaj la kazerno estis uzata ĝis la fino de la Unua Mondmilito. Ĝi estis trupa kvartiro de partoj de la 3a Turingia infanteria Regimento N-ro 71. Fine la urbo aĉetis en 1919 por 200.000 oraj markoj la kompletan arealon kaj ŝanĝkonstruis ĝin al urba parko. En 1935 oni ŝanĝis la sudokcidentan turon al elrigardturo por vizitantoj. Dum la Dua Mondmilito la „Wehrmacht“ starigis kontrauaviadilajn kanonojn en la citadelo. La volbaĵo de la fortikaĵo servas kiel protektejo al la Erfurtanoj.
Gustav Havemann
Verkoj
Havemann verkis violonkonĉerton, op. 3 (1939) kaj eldonis plurajn violoninstruajn lernilojn:
Citadelo Cyriaksburg
Uzado post la Dua Mondmilito
Dum la GDR-tempo la arealo de la citadelo Cyriaksburg estis uzata por ĝardenaj ekspozicioj, ekzemple por eventoj kiel Erfurto floras (1950) kaj Sem-eksport-espozicio (1955). Iom poste oni alikonstruis la arealon kaj la korton de la citadelo al kultura parko. La nordokcidenta turo ekde nun estas stelobservejo. Inter 1958 kaj 1961 okazis pliaj konstruoj al la permanenta ekspozicio Internacia Ĝardenekspozicio de la socialistaj landoj( Germane: Internationale Gartenbausstellung der Sozialistischen Länder) (iga). Krome oni instalis en la kazerno Hortikulturan Muzeon kun vasta hortikultura biblioteko. Post la ŝanĝo en 1989/90 oni fondis la hodiaŭan egapark Erfurto. Ekde 1995 ekis la restaŭradlaboroj de la konstruaĵoj. Ekde majo 2000 la iama defendkazerno estas hejmo de la novfondita Germana Hortikultura Muzeo. Ĝi montras sur 1500 m² la mondon de la hortikulturo kaj ĝardenkulturo. La suda turo nun estas panoramejo. Plue vizteblas la 60 m profunda fortikaĵputo.
László Németh
László Németh
Citadelo Cyriaksburg
Strukturo
La citadelo Cyriaksburg estis, kaj ankoraŭ estas plejparte konservita urbofortikaĵo el al 17a ĝis 19a jarcento. Ĝi unue servis memstare kiel fortikaĵo kaj poste kiel flanka fortikaĵo al la najbara Citadelo Petersberg. Ĝia kerno grandas ca. 8000 m² kaj havas kvadratan formon. Origine ĝin limigas fosaĵo kun kovrita vojo.
Le Reposoir
Le Reposoir estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
George Stevens
George Cooper STEVENS (18a de Decembro, 1904 – 8a de Marto, 1975) estis usona kin-reĝisoro, produktoro, scenaristo kaj direktoro de fotografio.
Danilo Vitalino Pereira
Danilo Vitalino Pereira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Gifu.
Sand in Taufers
Sand in Taufers (jen germane, itale Campo Tures) estas komunumo en la plejparte germanlingva provinco Sudtirolo en la nordo de Italio, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Gais, Percha, Prettau, Rasen-Antholz, Mühlwald kaj Ahrntal en Suda Tirolo kaj Sankt Jakob in Defereggen en Orienta Tirolo.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (97,3%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 2,3% parolas denaske la italan kaj 0,4% la ladinan.
Harold Land
Harold de Vance Land (naskiĝis la 18-an de decembro 1928 en Houston, Teksaso; mortis la 27-an de julio 2001 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona ĵaza tenorsaksofonisto kaj komponisto.
Vivo kaj Kariero
Land alkreskis en San Diego kaj komencis muziki sur la ritmenblusa kampo. Siajn unuajn registraĵojn kiel bandestro li faris en 1949 por diskeldonejo Savoy. Supron spertis lia kariero en 1954/55, kiam li estis membro de la kvinopo de Max Roach kaj Clifford Brown, al kiu li ankaŭ kontribuis proprajn komponaĵojn. En 1955 li forlasis la bandon (lia posteulo fariĝis Sonny Rollins, antaŭ ol la kvinopo en 1956 malfondiĝis pro la morto de Brown) kaj transloĝiĝis reen al Los-Anĝeleso, kie loĝis lia familio ekde 1954 kaj kie lia avino estis mortonta. En 1956 ĝis 1958 li muzikis en al bando de Curtis Counce. Lia albumo The Fox, publikigita en 1958 havas inter malmolbopo-entuziasmuloj kultan staton. Komence hejma en malmolbopo (kaj do ekzemplulo kontraŭ la tezo, ke ĉe la okcidenta marbordo de Usono ne estus malmolbopa mondeto), li muzikis en la 1960-aj jaroj sub la influo de John Coltrane. En Los-Anĝeleso li verkis kiel studiomuzikisto, muzikis en la bando de Gerald Wilson (ekde 1955), en 1961 kun la Jazz Giants de Shorty Rogers, estris proprajn ensemblojn kaj estis kunestro en ensembloj kun Red Mitchell (1961/2), Bobby Hutcherson (ekde 1969 ĝis 1971), Blue Mitchell (ekde 1975 ĝis 1978). En la 1980-aj jaroj li muzikis en la bando Timeless All Stars kun Billy Higgins.
Ekde 1996 li estis profesoro en la ĵazfako de la Universitato de Kalifornio en Los-Anĝeleso.
Krom saksofono li ankaŭ ludis fluton kaj hobojon. Lia samnoma, naskiĝinta en 1950, estas ĵazpianisto, kiu kunmuzikis anakxu en diversaj ensembloj de sia patro.
Sam T. Brown
Brown, kiu ludis ĉefe akustikan gitaron, kunverkis je la ĵazopero Escalator over the Hill de Carla Bley kaj en la Liberation Music Orchestra de Charlie Haden. Poste li estis membro de la bandego de Thad Jones kaj Mel Lewis. En 1971 li muzikis en la kvaropo de Gary Burton kaj kunverkis ties sonregistradon kun Keith Jarrett. En 1972 dungis lin por sia produktaĵo Expectations; li ankaŭ kunverkis kun Jarrett kaj violonisto Leroy Jenkins la unuan albumon de Paul Motian "Conception Vessel". En 1974 li muzikis por la albumo Treasure Island de Keith Jarrett. Li ankaŭ surdiskigis kun Paul Desmond, kun Bill Evans, kun Richard Davis kaj Bill Lee same kiel kun James Brown.
Anne-Sophie Mutter
Anne-Sophie MUTTER (n. la en Rheinfelden en Badeno, DE) estas germana violonistino.
Mutter estas honora membro de la londona muzik-lernejo Royal Academy of Music kaj kavaliro de la Honora Legio; ci-lastan titolon ŝi ricevis en 2009 pro ŝiaj meritoj pri la verkoj de francan komponistoj. En 2011 ŝi ricevis la Brahms-Premion.
Mutter fondis fondaĵon por subteni alt-talentajn junajn muzikistojn, precipe arĉ-instrumentajn.
Jánovce (distrikto Poprad)
Jánovce (hungare Szepesjánosfalva [sepeŝjAnoŝfalva], germane Hensdorf) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ 2 proksimaj vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Situo
Jánovce situas laŭ ĉefvojo Spišská Nová Ves-Poprad (same aŭtovojo kaj fervojo estas tre proksime). La lasta urbo troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312 en latina formo "villa Johannis", la hungara loknomo „Janofaluwa” aperis en 1448. En 1787 120 vilaĝanoj loĝis en 17 domoj, en 1828 178 vilaĝanoj loĝis en 23 domoj. Ĝis 1892 la oficiala hungara loknomo estis Jánócz, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepesjánosfalva 186 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jánovce 1116 homoj, (1017 slovakoj, 71 ciganoj).
America (Limburgo)
America (Limburge: Amerika) estas vilaĝo en la nordo de la nederlanda provinco Limburgo kaj estas unu el la dekses kirkovilaĝoj de la municipo Horst aan de Maas. Je la 1-a de januaro 2018 ĝi havis 2 040 loĝantojn.
America situas ĉe la fervojo Venlo - Eindhoven. Antaŭ 1939 ĝi havis propran haltejon kaj stacidomon.
Muta naturo kun malnova ŝuo
Muta naturo kun malnova ŝuo (: Natura morta del sabatot) estas olepentraĵo el 1937 de Joan Miró, nun parto de la daŭra kolekto de MoMA en Novjorko. La verko estis donacita al la muzeo fare de James Thrall Soby en 1970.
Historio
En la komenco de la Hispana Enlanda Milito Miró trapasis iom da tempo en sia domo en Montroig del Camp sed poste foriris al Francio. La li alvenis en Parizo kun siaj edzino Pilar kaj filino Maria Dolores. Ili vivis en tre limigita spaco kun neniu laborloko por Miró, tial li simple skribe notis ideojn sur malgrandajn kartojn. Kiel li faris kiam li unue iris al Parizo en 1920, Miró vizitis la desegno-klason de "Académie de la Grande Chaumière".
Tial ke li ankoraŭ ne havis propran spacon, Miró komencis labori en angulo de "Galerio Pierre" kie, dum la periodo januaro–majo 1937, li produktis unu el siaj plej strangaj kaj plej gravaj pentraĵoj, Muta naturo kun malnova ŝuo, en kiu li esprimas sian angoron pri la situacio en Hispanio, per detala bildigo de la supreniro de malbono, invado fare de monstroj kaj la dekadenco de la homa figuro.
Miró simpatiis kun la Respublikanoj. Li elmontris sian murpentraĵon La Rikoltisto en la hispana pavilono de la "Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne" de Parizo en 1937, kie la fama Gerniko de Picasso estis ankaŭ ekspoziciita. La Rikoltisto, granda alta pentraĵo, estis perdita post kiam la pavilono estis malkonstruita. La saman jaron Miró produktis afiŝon kun potenca mesaĝo en la franca lingvo: Aidez l'Espagne (Helpu Hispanion).
Hirofumi Moriyasu
Hirofumi Moriyasu (森安 洋文, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Gifu.
8387 Fujimori
8387 Fujimori estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kenichi Fujimori, kiu observas sunmakulojn, suntorĉojn kaj protuberancojn, oficiala observanto agnoskita de la Datuma Centro pri Sunmakula Indikilo. Li estis direktoro de la sekcio pri Suno de la Orienta Astronomia Asocio de 1971 ĝis 1978.
Adriana Lima
Adriana Lima (naskiĝis ) estas brazila fotomodelo. Ŝi estas konata pro la laboro por la subvesta kompanio Victoria's Secret.
Vivo kaj familio
Ŝi naskiĝis en Salvador de Bahio, Brazilo kaj estas la nura infano de ŝiaj gepatroj Nelson Torres kaj Maria da Graça Lima, sociala asistantino.
Kiam ŝi aĝis 6 monatojn, ŝia patro forlasis ŝin kaj ŝian patrinon. Ekde tiam ŝi ne plu parolis kun li. Ekde 2007 ŝi klopodis denove renkonti lin.
Ŝi edziniĝis je la 14-a de februaro 2009 al la serba basketbalisto Marko Jarić. Je la 16-a de novembro de la sama jaro ilia filino Valentina naskiĝis.
Kabo Ray
Kabo Ray kaj en la angla Cape Ray [KEjp REj] estas kabo en la sudokcidenta pinto de la insulo Novlando en la Kanada provinco Novlando kaj Labradoro. Koordinatoj:
Ĝi estas antaŭ la Norda Kabo en la Insulo de Breton-Kabo, Nov-Skotio. La komunumo Cape Ray prenas sian nomon el tiu historia rekonilo.
Metila bikarbonato
Metila bikarbonato  estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de esteroj rezultanta el nekompleta esterigo de la karbonata acido kaj metanolo en ĉeesto de sulfata acido. Ĝi estas senkolora bruligebla likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj. Kiel metiliga agento ĝi uzatas en la produktado de anilinoj, karboksilataj acidoj kaj fenoloj. La avantaĝo de la metila bikarbonato sur aliaj metiligagentoj tiaj kiaj jodometano kaj dumetila sulfato estas ĝia malalta tokseco. Bedaŭrinde, ĝi estas malforta metiligagento kiam komparata al aliaj tradiciaj reakciaĵoj. Ĝi ankaŭ uzatas kiel solvanto.
Gary Peacock
Gary Peacock (naskiĝis la 12-an de majo 1935 en Burley, Idaho) estas usona basinstrumentisto de ĵazo.
Verkado
Peacock estis origine pianisto kaj ludis en bando de la Pianist usona terarmeo en Germanujo. En 1956 li transiris al kontrabaso kaj verkis ankoraŭ en Germanujo kun Hans Koller, Albert Mangelsdorff, Attila Zoller, Tony Scott kaj Bud Shank. En 1958 li iris al Los-Anĝeleso, kie li prezentis i.a. kun Barney Kessel, Don Ellis, Terry Gibbs, Shorty Rogers kaj Paul Bley. En 1960 li geedziĝis kun Annette Peacock. En 1962 li transoĝiĝis al Novjorko, kie li muzikis kun Bill Evans, kun la triopo de Paul Bley, kun Jimmy Giuffre, Roland Kirk kaj George Russell. En 1964 li komencis kunverki kun Albert Ayler; krom tio li ankaŭ prezentis kun Roswell Rudd kaj Steve Lacy.
Ekde 1969 ĝis 1972 li vivis en Japanujo, post tio li studis biologion ĉe la Universitato de Vaŝingtono. Inter 1976 kaj 1983 li instruis muzikteorion ĉe artlernejo en Seattle. Ekde 1983 li apartenas kun Jack DeJohnette al la triopo Standards Trio de Keith Jarrett.
Fremontodendro
Fremontodendro (Fremontodendron, kromnome flanelarbusto) estas genro de du konataj specioj de arbedoj indiĝenaj al la sudokcidenta Usono kaj nordokcidenta Meksiko. La planto antaŭe estis klasifikita ene de la botanika familio Sterkuliacoj, tribo Fremontodendreae, kune kun la genro Chiranthodendron, sed nun estas inkludita en la familio Malvacoj. La genro estis nomita dediĉe al John C. Frémont.
La folioj havas ledecan kaj malklarkonturan teksturon rememorigan pri flanelo (tial la kromnomo), kaj la flavaj kaj oranĝaj floroj estas grandaj kaj spektaklaj. La haroj de la folioj kaj junaj ŝosoj povas kaŭzi haŭtiritiĝon.
Ekzistas du specioj, F. californicum (kalifornia flanelarbusto), kaj F. mexicanum (meksika flanelarbusto), kaj kelkaj populacioj de necerta klasifiko. Krome, kelkaj hibridaj kulturvarioj estis produktitaj, inkluzive de "California Glory", "Ken Taylor", kaj "Pacific Sunset".
Kultivado
La du specioj kaj multaj kulturvarioj estas uzitaj en akvoŝparaj ĝardenoj en Kalifornio kaj Anglio
Reyvroz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Ĉedomil Huber
Ĉedomil HUBER (1920 – 1-a de januaro 1999), iama prezidanto de Serbia E-Ligo kaj de la Beograda E-societo Radomir Klajiĉ, komitatano de Jugoslavia E-Ligo, LKK-membro de la 58-a UK (Beogrado, 1973), mortis la 1-an de januaro, tagon antaŭ ol li devus vojaĝi al Zagrebo por atesti en proceso kontraŭ la eksĉefo de la koncentrejo Jasenovac, en kiu li pasigis du jarojn dum la dua mondmilito.
NGC 6263
NGC 6263 (aliaj indikoj — UGC 10618, MCG 5-40-8, ZWG 169.14, NPM1G +27.0546, PGC 59292) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mikio Naruse
Mikio Naruse (成瀬 巳喜男) estis japana reĝisoro, scenaristo kaj produktoro kiu reĝisoris 89 filmojn en la periodo de 1930 ĝis 1967.
István Ficza
István Ficza naskiĝis la  en Nové Zámky (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).
Biografio
István Ficza apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, pli poste en Slovakio. Li maturiĝis en hungarlingva gimnazio en Komárno, poste li translokiĝis al Budapeŝto, kie li parte estis simpla teatra laboristo, parte li plulernis en diversaj studioj. Fine li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2012. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Máté (aktoro) kaj András Dömötör. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro István Örkény. Li ricevis premiojn inter 2012-2016.
Belega dimanĉo
Belega dimanĉo (素晴らしき日曜日) estas japana filmo de 1947 kunverkita kaj reĝisorita de Akira Kurosawa. Ĝi estas blankanigra kaj daŭras 108 minutojn.
La filmo premieris en Julio 1947 kaj ricevis diversajn kritikojn. Ĝi estas relative nekomplika kaj sensivema amafera historio kiu temas pri malriĉigita postmilita paro (Yuzo kaj Masako) kiu klopodas ĝui kune, ene de la detruita postmilita Tokio, sian ununuran semajntagon liberan. Ili havas entute 35 enojn. La filmo estis farita dum la Okupacio kaj montras kelkajn el la defiojn de la postmilita ĉefurbo. Ĝi elstaras en la kurosaŭa kanono ĉar se Masako rompas la limon de la kvara muro proksime de la fino de la filmo.
La filmo montras la influon de Frank Capra, D. W. Griffith kaj F. W. Murnau, ĉiuj el kiuj estis la preferitaj reĝisoroj de Kurosawa.
Apokalipsa rajdanto
La pentraĵo prezentas scenon en kiu rajdanto aperas rajdante antaŭen inter du horizontale apudigitaj ĉevaloj. La "Rajdanto", kiu simbole reprezentas rajdantojn de la Apokalipso, estas montrita movanta al homa figuro falanta proksime al patrino tenanta infanon. La aranĝo de la sceno koncentras atenton al sur la bildo formita de la rajdanto kaj ĉevaloj en la meza ebeno. Ĝia loko, kiu okupas multon da la bildo-spaco, ŝajnas ligi la fonon kaj malfonon kaj plifortigi la streĉan atmosferon kreitan de la temo kaj la faradon de densaj tavoloj de farbo aplikitaj per larĝaj strekoj tra la tuta surfaco. La tono montras kontraston de blu-nigro kontraŭ ruĝo. Kelkaj artaj kritikantoj interpretis la laboron kiel metaforon por la militoj en Centra Ameriko kaj la Meza Oriento. Aliaj sugestas ke la aranĝo-koncepto de la figuroj, koloroj, simboloj kaj teksturoj donas senton de alproksimiĝanta minaco emfazanta la prezentatan temon.
Nedeljka Subotić
Nedeljka SUBOTIĆ (1924-2000) mortis la 28-an de majo en Beogrado. E-isto de 1955, ŝi tuj aliĝis al UEA kaj ekservis kiel delegito pri instruado kaj turismo. Ŝi funkciis kiel sekretario de Jugoslavia E-Instituto, anis en la LKK de la Beograda UK (1973), gvidis kursojn kaj verkis originale kaj traduke. Ŝiaj poemoj aperis en la volumo Reeĥoj (1961), en la revuoj La Progreso, La Suda Stelo ktp, ŝiaj tradukoj prozaj kaj poeziaj en Antologio de la serba parola literaturo (1991) kaj Antologio de la serba poezio (1998).
Insulo Ar-Morbic
La insulo Ar-Morbic estas insulo de Francio. Ĝi situas en la Manika Markolo, sur la nordaj bordoj de Bretonio, en departemento Côtes-d'Armor, ne malproksime de Paimpol. La insulo estas parto de la insularo de Bréhat, kaj situas oriente de la ĉefa insulo Île de Bréhat. Ar-Morbic estas sen konstantaj loĝantoj, sed ofte kajakistoj kaj velistoj uzas ĝin por paŭzado kaj piknikado. La bretona nomo "Ar Morbic" cetere signifas la birdospecion hematopo.
Sinești (komunumo, Vâlcea)
Sinești [sineŝtj'] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Ciucheți, Dealu Bisericii, Mijlocu, Popești, Sinești (la sidejo) kaj Urzica.
La komunumo situas ambaŭflanke de la rivero Olteț; la vilaĝoj Ciucheți, Popești kaj Urzica situas sur la dekstra bordo. Kvin kilometrojn sude pasas la nacia vojo DN67B. La plej proksima fervoja stacio estas kvin kilometrojn norde, en la urbo Berbești.
Gliese 849 b
Gliese 849 b (GJ 849 b) estas ekstersuna planedo kiu orbitas ĉirkaŭ la ruĝa nano Gliese 849.
Turuno Rokurô
TURUNO Rokurô (naskiĝis en 1910; mortis la ) estis japana esperantisto kaj delegito de UEA en Kumamoto (Japanio).
Li fariĝis esperantisto en 1932. Profesie li estis otorinolaringologo. Li ofte partoprenis Medicinistajn Esperanto-Konferencojn kaj instruis akupunkturon en internaciaj kursoj Esperantaj. Li postlasis nefinitan Esperant-lingvan libron pri akupunkturo.
Yuji Takahashi
Yuji Takahashi (高橋 祐治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC, Brisbane Roar, Kamatamare Sanuki kaj Sagan Tosu.
Ágost Lubrich
Ágost Lubrich [Agoŝt lubriĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lubrich Ágost estis hungara instruisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1871). Lia nobela antaŭnomo estis: garamszeghi.
Ágost Lubrich naskiĝis la  1825 en Hungara reĝlando, en Besztercebánya (nuntempa Banská Bystrica en Slovakio). Li mortis la 1900 en Rákospalota (iama urbo).
Biografio
Ágost Lubrich frekventis porinstruistan lernejon, poste li lernis teologion en Pest (urbo). Pro manko de financaj eblecoj li ne povis esti pastro, li restis instruisto. Post la diplomo en 1848 li ekinstruis en Szeged. Baldaŭe li instruis en diversaj urboj. Ekde 1870 li instruis en universitato. Li studvojaĝis en Belgio, Anglio, Francio kaj Svislando. En 1887 li gvidis pilgrimadon al Romo.
Robert Hawker Dowling
Robert HAWKER DOWLING (n. en 1827 - m. la 8-an de julio 1886) estis aŭstralia kolonia artisto.
Li naskiĝis en Anglio kaj estis la plej junaĝa filo de pastoro Henry Dowling kaj ties edzino Elizabeth. Li elmigris al Tasmanio kun siaj parencoj en 1839 sur la ŝipo Janet. Dowling ricevis kursojn de Thomas Bock kaj Frederick Strange, kaj vivtenis sin kiel portretisto. En la lasta parto de sia vivo, li fariĝis unu el la artinstruistoj de sia propra nevino, Florence Fuller.
La 2-an de majo 2007, unu el la pentraĵoj de Dowling (Masters George, William and Miss Harriet Ware with the Aborigine Jamie Ware) estis akirita de la Nacia Galerio de Viktorio kontraŭ 823 500 dolaroj.
Corps Saxonia Leipzig
Corps Saxonia Leipzig estas studenta korporacio. La korporacio estas kolorporta kaj devige skerma. En ĝi estas studentoj same kiel iamaj studentoj de la universitato de Lepsiko kaj iamaj studentoj de la universitatoj en Frankfurto ĉe Majno kaj Aŭgsburgo.
Freienfeld
Freienfeld - por kiu aldona itallingva nomo Campo di Trens estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Franzensfeste, Ratschings, Mühlbach, Sarntal, Pfitsch kaj Sterzing.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (96%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 3,5% parolas denaske la italan, kaj 0,5% la ladinan.
Velimir Lukež
Velimir LUKEŽ (naskiĝis en 1912; mortis la ) estis kroata esperantisto kaj oficiala Esperanta turisma gvidanto de la urbo Zagrebo. Li aŭtoris la gvidlibron ''Zagreb. Historia prezento'' (1987) kaj gvidis multajn kursojn en fervojistaj rondoj.
(18352) 1990 QB8
(18352) 1990 QB8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Anikó László-Bakk
Anikó LÁSZLÓ-BAKK [lAslO-bak] rumania hungara verkistino pri muziko. Ŝi naskiĝis en Székelyudvarhely la 28-a de januaro 1944. Ŝi estas la filino de kuracisto Elek Bakk, de memuaristino Sára B. Takács kaj la edzino de verkisto pri sporto Csaba László F.
Milan Markoviĉ
Serbaj esperantistoj
Milan Markoviĉ (naskiĝis en 1932 - mortis la 24-an de aprilo 2000 en Beogrado) estis serba esperantisto.
En Beogrado li estis UEA-delegito. Li agis kiel sekretario de Jugoslavia Esperanto-Instituto, gvidis multajn diversnivelajn kursojn de Esperanto, kaj funkciis kiel LKK-sekretario de la 58-a UK 1973 en Beogrado.
Trierscheid
Trierscheid - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Trierscheid estas parto de la samnoma administra ligo komunumaro Adenau. Ĝi situas en la mezalta montaro Eifel.
Wynigen
Wynigen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2034 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Wynigen situas en la Svisa Mezlando nordoriente de la urbo Burgdorf sur la orienta flanko de la flotebenaĵo de la rivero Emme, ĉe la limo inter Emme-Valo kaj Supra Argovio. Tra la komunumo fluas la rivero Oenz. La komunumo konsistas el la kvar vilaĝoj Wynigen, Brechershäusern, Bickigen kaj Schwanden.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 28,29 km², de kiuj 37,4% estas kovritaj de arbaro 56,6% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wynigen limas en nordo al Seeberg, en orientnordoriento al Ochlenberg, en oriento al Oeschenbach, en sudoriento al Walterswil, en sudoriento al Affoltern en Emme-Valo, en sudsudoriento al la eksklavo Hirsegg de la komunumo Heimiswil, en sudo al Affoltern en Emme-Valo, en sudsudokcidento al Heimiswil, en sudokcidento al Burgdorf, en okcidentosudokcidento al Kirchberg, en okcidento al Rumendingen, kaj en nordokcidento al Alchenstorf.
Trafiko
Tra Wynigen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 240 de Herzogenbuchsee al Burgdorf. La vojo n-ro 1426 kondukas de Wynigen al Walterswil, kaj la vojo nr-o 1427 de Wynigen al Koppigen. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Olten al Berno kaj estas haltejo de interurbaj trajnoj. De la stacidomo de Wynigen buslinioj kondukas al Herzeogenbuchsee kaj al Burgdorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Wynigen datiĝas el la jaro 1185, kiam Papo Lucio la 3-a konfirmis la havaĵon de la Monaĥejo Sankt-Johannsen apud Erlach. En tiu dokumento estas menciita vito apud Sarbach, kiun donacis iu Alberti de Winingen al la monaĥejo. En la urbaro de la Grafoj de Kiburgo en la jaro 1261 Wynigen unuan fojon estas menciita kiel vilaĝo per la literumo Winigen. Post kiam la urbo Berno jam fine de la 14-a jarcento kaj en 1406 transprenis la kontrolon kaj regadon pri la regiono, la 3-an de marto 1497 ĝi formale aĉetis la Senjorujon Wynigen kontraŭ 1260 rejnaj guldenoj. En la jaro 1502 Wynigen estis atribuita al la Voktejo Burgdorf. En la jaro 1887 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Brechershäusern kaj en 1911 Bickigen-Schwanden estis integritaj al la teritorio de la komunumo Wynigen.
Kirketo Virgulino de la Doloroj
La Kirketo Virgulino de la Doloroj aŭ Kapelo Virgulino de la Doloroj aŭ en hispana Templete de la Virgen de los Dolores de Arundo (provinco Malago, Hispanio), estas konstruaĵo fakte nek kirko nek preĝejo sed surstrata kapeleto, el la periodo de Fernando la 6-a, el 1734. Ĝi troviĝas en la kvartalo Mercadillo aŭ Bazareto, aligita al la domoj de la samnoma strato. La kapelo posedas rektangulan formon, kun vegetala ornamaĵo, kiu volvas pentraĵojn de la evangeliistoj.
Ĉe balkoneto estas altaro el ligno kun la figuro de la Virgulino de la Doloroj. Ĉe la flankoj estas la blazonoj de la Katolikaj Gereĝoj kaj de la reĝo Filipo la 5-a. Rimarkindas du pilierojn el jonika stilo kun kvar strangaj homformaj figuroj kiuj ŝajnas eliri el semujoj kaj estas ligitaj ĉe la koloj per ŝnuregoj. Du el ili estas kvazaŭ simboloj de falintaj anĝeloj, dum la aliaj du estas klare personaj figuroj. Tiuj figuroj apartenas klare al spirito manierisma de la 18a jarcento.
Laŭ legendo la Templete stariĝis ĉe la loko kie la mortokondamnitoj laste preĝis antaŭ esti ekzekutitaj ĉe proksima placo en la 17a al 18a jarcentoj. Tiu fakto kaj tiu ke la figuroj estas ligitaj ĉe la kolo per ŝnuroj, atribuas al tiu konstruo la nomon de El Templete de los Ahorcados (la kapeleto de la pendigitoj).
Konstanto pri dissociigo de acidoj
La Konstanto pri dissociigo de acidoj aŭ pKa, ankaŭ konata kiel Konstanto pri acideco aŭ Konstanto pri acida jonigado estas kvanta mezuro por indiki la forton de iu acido en akva solvaĵo. Ĉiu acido posedas malsaman pKa. Ĝi estas la Konstanto de ekvilibro por iu kemia reakcio konata kiel dissociigo en la kunteksto de la acido-bazaj reakcioj. Ju pli granda estas la valoro de Ka, des pli dissociigo de molekuloj en la solvaĵo kaj tiel des pli forta la acido. Tiamaniere ke, iu forta acido deziras ĉiam liberiĝi el ties hidrogena jono, multe pli ol malforta acido. Oni ne devas konfuzi kun Hidrogena Potencialo, aŭ pH, kiu estas mezuro pri kiom acida aŭ alkala estas iu solvaĵo. Eta koncentriĝo da forta acido en akvo rezultos en malalta pH (ekz: 2) dum la sama koncentriĝo de iu malforta acido ne rezultos en malalta pH (ekz: 5) pro la malforta dissociigo de la acido.
La ekvilibro de unu acida dissociigo povas simbole skribiĝi kiel:
Kredodeklaro
Kreoredodeklaro referencas al publika deklaro, laŭforme pli aŭ malpli artikita, flanke de iu kristana eklezio, de grupo de kristanoj aŭ de unu aparta kristano, pri enhavo de sia kredo kaj de ĝiaj implicoj. La neceso pliprecizigi la enhavon de sia kredo kreiĝas ĉiujn kazojn en kiuj ideologiaj aŭ kulturaj fortoj fremdaj (ene kaj melene de la Eklezioj) kapablas endanĝerigi la integrecon de la kredo kaj de la kristana identeco, tia kiel estis transdonita. La kredodeklaro, krome, kiel sintezo de la kristana kredo ricevas ankaŭ instruan aspekton (prenante la formon de kateĥismo aŭ formulante tezojn kaj kontraŭtezojn. Do, necesas distingi kredodeklaro el kredokonfeso kiu estas io pli solena kaj artikolita kaj deviga por ĉiuj, kvankam la distigo foje fariĝas malfacila.
Konstanto pri dissociigo de acidoj
kie HA estas ĝenerala acido kiu dissociiĝas dividante sin en A−, konata kiel konjuga bazo de la acido, kaj la hidrogena jono aŭ protono H+, kiu, en kazo de akva solvaĵo, ekzistas kiel hidroniona jono (H3O+), alivorte, unu solvaĵumita protono. Ekzemple de la supra Figuro HA, reprezentas la acetatan acidon kaj A− reprezentas la acetatan jonon, la konjugan bazon. Oni diras ke la kemiaj specioj HA, A− kaj H+ estas en ekvilibro tiam kiam ties koncentriĝoj ne ŝanĝas kun la tempopaso. La konstanto de dissociigo ĝenerale skribiĝas kiel la kvociento de la koncentriĝoj pri ekvilibro (en mol/L), markitaj per [HA], [A−] kaj [H+].
Kredodeklaro
Historio de la termino
En la Nova Testamento la termino ὁμολογὶα (homologia) povas esti kunligita, en la senco de "kredkonfeso" al la Evangelio aŭ al la kredo; la verbo ὁμολογέω (homologeō) havas kiel objekton jen la kredon jen la pekon. Sub la kompusiĝo kun la persekutoj, la Patristiko alestigas la konceptan novaĵon de la "konfesanto". Dum la ekzemploj pli antikvaj ol Symbolum Apostolorum (kredo de la apostoloj), ankoraŭ demandformaj, havis en la 2-a jarcento individuan kredodeklaran uzon en la momento de la bapto; la enŝovo de kredo en la oficialan liturgion, ŝajnas esti okazinta en 473 kiam Petro Fulisto, patriarko de Antioĥio (471-488), enkondukis, membriĝante en monofizitismo, en liturgion, la nicean kredon por kritiki kaj konfuzi kion dekretis la koncilio de Kalcedono. La verbo ἑξὁμολογέω (exomologeo) poste alvenis signifi la pentofaran sakramenton (la pekkonfeso) de la komunumo kuniĝinta (oni vidu en la Didakeo kaj en la unua epistolo de Klemento 51,3). En la 4-a jarcento Johano Krizostomo proponis la publikan pekkonfeson antaŭ la ricevo de la bapto aŭ de la Eŭkaristio Eŭkaristio. La konfeso de la peko ad auriculam ("en la oreloj" de la presbitero), estas mezepoka disvolviĝo, kiu tamen havas sian rolon en la medio de la liturgio.
Rossija (hotelo en Moskvo)
"Rossija" ("Rusio", Россия) estis hotelo, funkciinta en Moskvo ekde 1960-aj jaroj ĝis 2006. La hotelo situis en historia urboparto Zarjadje (parto de Kitaj-gorod) apud Moskva Kremlo kaj estis unu el la plej grandaj hoteloj en la mondo.
Konstanto pri dissociigo de acidoj
Pro multaj magnitudaj ordoj entenataj de la Ka valoroj, ia logaritma mezuro pri la konstanto de acida dissociigo kutime estas uzata. La logaritma konstanto, pKa, kiu egalvaloras al -log10Ka kelkfoje estas raportita (tamen, erare) kiel konstanton de acida dissociigo:
Kredodeklaro
Historio de la termino
En la Kvara Laterana koncilio de 1215 la pekkonfeso al la orelo estis igita deviga almenaŭ unufojon jare, rekvizito por partopreni Eŭkaristion.
Rossija (hotelo en Moskvo)
Projekto kaj konstruado
Dekomence sur tiu loko oni planis konstrui la okan "nubskrapulon de Stalino" kun 32 etaĝoj kaj alteco 275 metroj laŭ projekto de arkitekto D. Ĉeĉulin. Ĝia konstruado estis haltigita en 1954 post morto de Josif Stalin, kio tre malkontentigis ĝian arkitekton. Al la projekto de la konstruaĵo oni revenis en 1960-aj jaroj, sed tiam oni jam decidis konstrui hotelon.
Konstanto pri dissociigo de acidoj
Ju pli granda la valoro de pKa, des pli malgranda la dissociiga magnitudo por ajna donita pH (laŭ la Ekvacio de Henderson–Hasselbalch ), t.e., des pli malforta la acido. Iu malforta acido posedas pKa valoron en la rango inter -2 kaj 12 en akva solvaĵo. Acidoj kun pKa valoroj malpli grandaj ol -2 estas konsiderataj fortaj acidoj. Unu forta acido preskaŭ komplete dissociiĝas en akva solvaĵo, ĝis kiam la koncentriĝo da nedissociigita acido fariĝas nedetektebla. pKa valoroj por fortaj acidoj, tamen, estas antaŭdireblaj pere de teoriaj manieroj aŭ eksterpolante el mezuroj faritaj en ne-akvaj solvantoj, kie la dissociiga konstanto estas pli malgranda, samkiel acetonitrilo kaj dumetil-sulfuroksido.
Kredodeklaro
Historio de la termino
Pliklariga resumo:
Rossija (hotelo en Moskvo)
Projekto kaj konstruado
Sub gvido de Ĉeĉulin grupo da arkitektoj kreis novan projekton. En 1964 - 1967 la hotelo estis konstruita. Ĝi fariĝis la plej granda hotelo en la mondo kaj pro tio en 1970-aj jaroj trafis al la Guinness-libro de rekordoj.
Por tiom granda konstruado estis forigitaj kelkaj mallarĝaj stratetoj centre de Moskvo (Jeleckij, Zarjadjevskij kaj aliaj)
Kredodeklaro
La kredodeklaroj en Protestantismo
El la dua senco de "konfeso", nome la deklaro pri tio kion oni kredas, naskiĝas la uzo de la termino en la Eklezioj de la Reformacio, nome kredodeklaro por difini, en kontraŭstarigo aparte al katolikismo, sed ankaŭ rilate al la konvinkoj de sektaj grupoj. En la eklezioj de la Reformacio tiaj kreddeklaroj ne estis intencitaj kiel alternativo al la antikvaj ekumenaj kredokonfesoj (ekzemple, la apostola kredo aŭ la Kredokonfeso nicea-konstantinopola, sed kiel asertoj pri la maniero ilin interpreti. Ilia intenco, do, celis klarigi kion signifas proklami ke "Jesuo estas la Sinjoro", kaj montri ke tiu aserto povas esti farita, laŭ protestantoj, nur je la lumo de la  pravigo per “sola kredo”. Temis pri konfesdeklaro de la tuta eklezio kaj ne unuopaj teologoj.
Urdaneta
Urdaneta, - Lungsod ng Urdaneta - estas kvinaklasa universitata urbego kaj diocezo en Filipinoj, en insulo Luzono, en regiono Iloko, en provinco Pangasinano. Urdaneta havas 34 distriktojn.
Geografio
Urdaneta situas en nordokcidenta parto de insulo Luzono laŭ ebenaĵo. Dagupan troviĝas 26, provinca ĉefurbo Lingayen 36, Baguio 49, Cabanatuan 70, Kezonurbo 153, ĉefurbo Manilo 161, Puerto Princesa 721, Cebuurbo 727, Dabao 1133, General Santos 1206 kilometrojn (aere).
Historio
Urdaneta kiel vilaĝo estis fondita en 1858 dum la hispana erao. La religiaj zorgantoj estis dominikanoj. Estas necerteco, la loknomo pri kiu prenis la nomon, ĉar inter la famuloj ekzistas pluraj Urdaneta. Ekde 1901 Usono transprenis la dominadon, kiun interrompis la mallonga japana okupo (1942-1945). La municipo atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1990-aj jaroj, fine en 1998 ĝi urbiĝis laŭ filipina klasifikado.
Ekonomio
Urdaneta havas viglan ekonomion, kiu konsistas ĉefe el agrikulturo (rizoj, legomoj) kaj bredado. Tie funkcias a plej granda brutmerkato en norda Luzono. La urbo havas multajn financajn kaj bankajn instituciojn kaj gravas la komerco.
Religio kaj eduko
La loĝantoj estas plejparte katolikoj, sed estas ekzemple baptistoj, metodistoj. En Urdaneta katolika katedralo funkcias, same universitatoj kaj aliaj altlernejoj.