cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pripsleben
Pripsleben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Treptower Tollensewinkel. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sevelen SG
Pri la komunumo
Sevelen estas komunumo en la elektodistrikto Werdenberg, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 4371 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Submara monto
Submara monto estas vulkano kiu staras ĉe la marfundo, sed ne atingas la surfacon de la maro.
Sevelen SG
Geografio
Sevelen situas en la supra Rejnvalo ĉe la maldekstra bordo de Rejno inter Buchs SG kaj Wartaŭ. La Rejno formas ĉe Sevelen la limon kun la princlando Liĥtenŝtejno. Al la komunumo apartenas krom la municipo Sevelen mem la setlejoj Rans, Oberräfis, Sankt-Ulrich kaj Sevelerberg'.
Submara monto
Submaraj montoj aŭ similaj gujotoj estiĝas je la limoj de la tektonaj platoj de la mezoceanaj dorsoj aŭ ene de oceana plato pro vulkaneco. Pro la moviĝo de la oceana krusto dum la disiĝo de la oceana fundo vulkanoj perdas la ligon al sia magmofonto kaj ĉesas la eligo de magmo. Kontraŭe la gujotoj, submaraj montoj neniam estas pli altaj ol la marnivelo, kaj tial ne suferas erozion de la ondoj.
Sevelen SG
Trafiko
Tra Sevelen pasas la trajnlinioj de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Buchs SG al Zuriko kaj Koiro. La komunumo ankaŭ havas aliron al la nacia aŭtoŝoseo A13.
Historio
En Sevelen estis trovitaj restaĵoj de setlejoj el la Hallstatt-kulturo, kiuj datas proksimume el la jaroj 4000 ĝis 1800 antaŭ Kristo. La nomo de la municipo Sevelen estis unuan fojon skribe menciita en dokumento de la Monaĥejo Pfäfers el la jaro 1160 kiel Sevellin. En la jaro 1255 episkopo Heinrich de Koiro konstruigis la kasteon Herrenberg sur la monteto Storchenbühl en Sevelen. De la kastelo hodiaŭ videblas nur ankoraŭ murruino. En la jaro 1304 episkopo Sigfried de Koiro pandigis la bienon Sevelen al la Grafo Hugo la 4-a Werdenberg-Heiligenberg. En la jaro 1397 Sevelen definitive farĝis posedaĵo de la dinastio Werdenberg-Heiligenberg. Kun la Grafejo Werdenberg la posedo de Sevelen latransiris en la jaro 1485 al Lucerno kaj en la jaro 1517 al Glaruso kaj tiel venis sub la tiranan regadon de la Svisa Ĵurkomunumo, el kiu la komunumo liberiĝis nur per la Helveta Revolucio dank al la helpo de la liberigaj trubpoj de Napoleono. Inter 1798 kaj 1803 Sevelen apartenis al la tiama Kantono Linth kaj poste fariĝis parto de la nove fondita Kantono Sankt-Galo.
Submara monto
Aparta eco de submaraj montoj estas krutegaj inklinoj kaj relative malgranda pinto. Ili troveblas en ĉiuj oceanoj, sed ekzistas nekutima multo en la nordorienta Atlantiko.
Valentin Rasputin
Valentin Grigorjeviĉ Rasputin (rusa: Валентин Григорьевич Распутин) (la, vilaĝo Ust-Uda, Irkutska provinco, Sovetunio — la , Moskvo, Rusio) estis rusa verkisto kaj medioaktivisto.
Submara monto
Flaŭro kaj faŭno
Submaraj montoj kaj ties faŭno estas apenaŭ esploritaj ĝis nun. La profundeco, kvankam la malhelo estas absoluta, tamen ne malhelpas la ekziston de multaj bestospecoj, kiel ekzemple kapopieduloj, kiu havas malaltan kvocienton de naskoj. Kontraŭe al la ĉirkaŭa oceano, ĉe submaraj montoj ekzistas pli multe da organismoj, ĉar ili atingas la profundecon de 1000 m riĉa je zooplanktono kaj pro la roka surfaco, setladas sesilaj filtrujoj (kiel sponguloj, koraloj, ktp.). Kiam la pinto de submara monto atingas la superan lumricevan zonon ankaŭ plantoj kreskas sur ĝi. Ĉefe grandaj brunalgoj, kies aroj estas nomitaj kelparbaroj uzas tian vivejon.
Valentin Rasputin
Li estas konsiderata unu el la plej gravaj rusaj (siberiaj) verkistoj de la 1970-aj jaroj kaj ekde la sama tempo ankaŭ ekologiisto kiu engaĝiĝis en la protekton de la lago Bajkalo.
Submara monto
Flaŭro kaj faŭno
Loĝantoj de submaraj montoj estas endanĝeritaj pro fiŝkaptado per grandaj trenretoj. EU-politikistoj decidis malfermi la submarajn montojn ĉirkaŭ la Acoroj al siaj fiŝkaptistoj.
Valentin Rasputin
En la 1990-aj jaroj li subtenis la opozicion kontraŭ la reformoj de Boris Jelcin, subskribante interalie la manifeston "Vorto al la popolo", kritikanta la perestrojkon kaj postajn reformojn.
En 1993, la asteroido 4537 Valgrirasp estis nomita honore al li.
Verkaro (selekto)
Rasputin estas verkisto kiu montras la rusan (siberian) kamparanon preskaŭ netuŝitan de la moderna civilizacio, kun lia konscio pri tradicio kaj proksimaj ligoj al la naturo. Tipa por Rasputin estas lia romano Adiaŭo de Matjora (1976), pri vilaĝo kiu devas malaperi por la konstruo de akvobaraĵo, per kiu Rasputin volas pruvi ke la materiisma mondkoncepto malsukcesis.
Mono por Maria, romano, 1967
Flugo al la arbaroj, romano, 1974
La lasta termino, romano, 1984
La fajro, rakonto, 1989
Vasili kaj Vasilisa, rakonto, 1991
La juna virino kaj la rivero de la granda arbaro, infanlibro, 2000
Premioj
En 1988 li ricevis la Global 500 Award de la Medioprogramo de la Unuiĝintaj Nacioj (UNEP)
Eksteraj ligiloj
(rusa) Biografío de Valentín Rasputin
(rusa) Liaj plej konataj verkoj
Referencoj
Tiu ĉi artikolo baziĝas sur la nederlanda, germana kaj rusa (por la bibliografio) versio de vikipedio je la 18-a julio 2017.
(39489) 1981 EU6
(39489) 1981 EU6 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝeneralaj Direktoroj de UEA
La ofico Ĝenerala Direktoro de UEA havis diversajn nomojn dum la historio. Ekde 1980 oni nomas per tio la ĉefan dungiton de Universala Esperanto-Asocio.
Historio
Komence en 1908, Hector Hodler estis nomata estro de la administra fako, nur poste oni parolis pri direktoro de la Centra Oficejo de UEA. Hans Jakob havis de 1920 ĝis 1924 la titolon "ĝenerala sekretario", laŭ la eblo de la tiama statuto instali ne (laŭe pagatan) direktoron sed tiun oficon. De la Interkonsento de Kolonjo en 1933 ĝis la demisio de Jakob en 1934 UEA havis du direktorojn, laŭ la statuto de 1934 unu por internaj, unu por eksteraj aferoj. Tamen eblis havi nur unu direktoron (kiu estis ĉefe la "interna").
Internacia Esperanto-Ligo (1936-1947) nomis sian oficejestron Cecil Charles Goldsmith "sekretario", same la kunfandiĝinta UEA de 1947. Tiu origine angla esprimo (secretary) tamen foje tradukiĝis kiel "direktoro" aŭ "administranto". Tiun lastan titolon ricevis la nova estrino Marianne Vermaas en 1955, en 1956 la nove modifita statuto donis al ŝi la titolon "direktorino".
Fine de la 1970aj jaroj UEA kreis diversajn oficejojn. Apud la centra oficejo en Roterdamo ekestis oficejoj en Antverpeno (1976), Nov-Jorko (1977) kaj Budapeŝto (1983). Ĉiu el tiuj oficejoj havis sian propran direktoron kaj pro tio ekestis la bezono havi unu ĝeneralan direktoron super la aliaj direktoroj. La ĝistiama CO-direktoro Victor Sadler iĝis ĝenerala direktoro, kaj "direktoro de la CO" iĝis Simo Milojeviĉ. Iam UEA ne plu havis kromajn oficejojn (almenaŭ ne kun pagata direktoro), kaj la funkcio de ĝenerala direktoro ne plu estas bezonata. La Asocio ne plu devas dungi personon por la ofico de direktoro de la CO. En tiu kazo - kiel nun, ekde 2002 - la Ĝenerala Direktoro transprenas ties taskojn.
UEA 1908-1936/1947
Ekde 1908 la oficejo troviĝis en Ĝenevo, kun mallonga escepto de 1919/1920. Post la Skismo en 1936 UEA pluekzistis, sed perdinte la plej multajn membrojn kaj la Landajn Asociojn.
IEL 1936-1947
Internacia Esperanto-Ligo havis dum sia 11-jara historio nur unu direktoron (secretary), nome Goldsmith. La IEL-oficejo troviĝis komence ĉe la oficejo de la brita asocio. Ekde fino de 1936 la oficejo estis en en la malgranda Heronsgate apud Londono.
UEA en Roterdamo
En oktobro 1955 UEA translokiĝis al Roterdamo, Nederlando. Per statuta ŝanĝo en decembro 1956 la titolo de la oficejestro fariĝis denove “direktoro„ kiel en UEA antaŭ la kunfandiĝo.
Eksteraj ligiloj
Oficistoj de UEA
(15802) 1994 AT2
(15802) 1994 AT2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Milíkov (Stříbro)
Milíkov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Stříbro, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 5 km okcidente de Stříbro. Estas ĉi tie registritaj 50 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Milíkov situas en katastra teritorio Milíkov u Stříbra kun areo 5,19 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Benedictus
Benedictus aŭ Ĉanto de Zeĥarja estas la preĝo kiun deklamis Zeĥarja kiam rekuperis la parolkapablon post la nasko de lia filo Johano la Baptisto. Li laŭdas kaj dankas al Dio pro la Mesio, apenaŭ mencias lian filon Johano. Ĝi troviĝas en la unua ĉapitro de la evangelio laŭ Sankta Luko, versoj 68 al 79.
Teksto en la latina:
En Esperanto:
Esperanto en Ruslando (libro)
Esperanto en Ruslando estas 39-paĝa broŝuro verkita de Halina Gorecka kaj Aleksander Korĵenkov.
Ĝi estas eldonita en la jaro 2000 ĉe eldonejo Sezonoj el Jekaterinburgo.
Enhavo
La dokumento konstituas historian skizon pri Esperanto en Ruslando dum la periodo de 1887 ĝis 2000.
Trinkaĵo
Trinkaĵoj estas kune kun manĝaĵoj la ĉefa nutrofonto por plej multaj animaloj. Sen trinki, tiuj estuloj perdus la akvan ekvilibron (necesega por havadi fluantan sangon) kaj post nur kelkaj tagoj (depende de la specio) elsekiĝus kaj mortus.
Trinkaĵo estas pli-malpli flua substanco, kiun oni povas englutadi rekte de la buŝo en la stomakon sen maĉi. Kelkaj supoj ankaŭ trinkeblas, sed ĝenerale oni tiujn "manĝas" per tipaj manĝiloj kaj do konsideras ilin manĝo.
5-hiperkuba kahelaro
Kvar 5-hiperkuboj kuniĝas je ĉiu kuba ĉelo, kaj tiel la kahelaro estas pli eksplicite nomata kiel ordo-4 5-hiperkuba kahelaro.
Trinkaĵo
La baza trinkaĵo por ĉiuj trinkuloj estas akvo. En la nutrado de mamulidoj, lakto ludas similan rolon.
5-hiperkuba kahelaro
La kahelaro estas ankaŭ simila al la regula 6-hiperkubo {4,3,3,3,3} kiu ekzistas en 6-spaco kun tri 5-hiperkuboj ĉirkaŭ ĉiu kuba ĉelo. 6-hiperkubo povas esti konsiderata kiel kahelaro en la 5-sfero, ordo-4 5-hiperkuba kahelaro.
Trinkaĵo
Distinga trajto de homoj (kaj de kelkaj aliaj primatoj) estas ke tiuj ĉi trinkas ne nur por malsoifiĝi, sed ankaŭ por frandi, akiri sanigan aŭ stimulan kromefikon, aŭ ebriiĝi. Kutime la diversaj trinkaĵoj enhavas plurajn funkciojn samtempe, ekzemple oni povas trinki teon kaj por veketiĝi, malsoifiĝi, frandi, sin varmigi, kaj plibonigi sian sanon. Apartan lokon okupas alkoholaĵoj, kies ĉeffunkcio tute ne estas malsoifigi sed ja ebriige stimuli la cerbon.
Nealkoholaj trinkaĵoj
alia grupigo
Akcipitra kukolo
La Akcipitra kukolo Cuculus varius estas mezgranda membro de la genro de birdoj kukoloj loĝanta en Sudazio. Ĝi estas nomata "akcipitra" pro simileco kun la ŝikra akcipitro. Ĝi estas nestoparazito, kiu demetas siajn ovojn en la nestoj de birdoj de aliaj specioj.
Aspekto
Dum someraj monatoj, la voĉo estas facile rekonebla pro la ripetitaj alvokoj: laŭta, krieca dii dii dit, ripetita per monotona insistado 5 aŭ 6 fojojn, altesonigante kaj finante abrupte. Homj interpretis tiun voĉon diversmaniere laŭ la lingvoj ekzemple: brain-fever (cerbofebro) (Angla) aŭ pii kahan (Hindia, "kie estas mia amato") aŭ ĉoĥ gelo (Bengala, "miaj okuloj foriris") kaj paos ala (Marata, "venas pluvoj"). Oni aŭdas tiun kanton la tutan tagon kaj ofte dum plenlunaj noktoj.
La Akcipitra kukolo manĝas harecajn raŭpojn kaj aliajn insektojn, berojn kaj sovaĝajn figojn, ktp.
Reproduktado
Kiel aliaj kukoloj, tiu ĉi specio estas nestoparazita, preferante Timaliedojn. La reprodukta sezono estas el marto ĝis junio, koincidante kun tiu de la Timaliedoj de Turdedoj. La ino demetas po ununuran ovon en ĉiu nesto bluan, kiel tiuj de la gastigonto. La idon zorgos la gastigantaj gepatroj.
Urrugne
Urrugne (Urruña) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Urruñar.
Quintanilla de Trigueros
Quintanilla de Trigueros [kintaNIlja detriGEros] estas municipo en la nordocentro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Campiña del Pisuerga en la centro de la provinco. Quintanilla de Trigueros estas etimologie komprenebla kiel Bieneto de Tritikistoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 32,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 105 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 35 km de Valadolido, provinca ĉefurbo, 13 km de Cigales, komarka ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vinproduktado) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la ermitejo.
Saint-Jérôme (exo)
Saint-Jérôme estas stacio de sur linio exo2 - Saint-Jérôme, situanta en. Ĝi estis malfermita la.
Lehmann-ponto
La Lehmann-ponto troviĝas en la turingia ĉefurbo Erfurto. Ĝi estis unuafoje dokumente menciita en la jaro 1108-a kiel Liepwinesbrucca; la nomo referencus al Sankta Lebuino de Deventer kaj indikas eblan ĉeeston de setlantoj flandraj kaj frisaj. Ĝi troviĝas sur la Augustiner-strato meze inter Michaelis-strato kaj Aŭgustenana monaĥejo de Erfurto kaj transiras la rivereton Breistrom. Laŭ legendo ĝi estis farita fare de ŝafpaŝtisto nome Lehmann.
La legendo de ŝafisto Lehmann
Certa ŝafisto paŝtis siajn ŝafojn ĉe la trapasejo sub la muelejo Schildchenmühle, kiam unu besto el la grego elfosis trezoron proksime de rozarbedo. Pro la neantaŭvidebla riĉeco Lehmann decidis transloĝiĝi urben, kio normale ja estis malpermesite al ŝafistoj. Pro tio li proponis al la urbo konstrui ŝtonan ponton, se la urbopolitikistoj donus al li rekompense norde de la travadejo tiom da tereno, kiom longen li sukcesus ĵeti argilan bulon. Post kiam la konsilistoj jesis, li ĵetis la bulon per sia ŝovelilo kaj starigis la ponton.
Historio
La unua mencio estis en la kuro de transdono de bieno ĉe la norda fino de la ponto disde ĉefpiskopo Ruthard al abato de la abatejo Reinhardsbrunn. Ekde la 13-a jc ekzistis flanka vojo de la internacia komerca vojo Via Regia, trans tiu ĉi ponto en la direkto de Merseburg.
La ponto apartenis al la mezepoka komerca centro de Erfurto, kiu troviĝas inter la Lehmann-ponto, Krämerbrücke kaj la Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj; tie estis ankaŭ la juda kvartalo de Erfurto. Ĝuste ĉe la ponto troviĝis dogandometo nomita Judenzoll, kie ĉiujare ĉirkaŭ Kristnasko la judoj devis pagi specialan imposton. Ĉe la suda rando estas la Georga Kolegieto, kie loĝis Lutero kiel studento de 1501 ĝis la monaĥiĝo. Norde de la ponto estis la preĝejo Sankta Nikolao, kiu servis ĝis 1747 kiel pontokapa preĝejo. De ĝi ekzistas hodiaŭ nur la turo.
Kantono Jasper (Suda Karolino)
La kantono Jasper estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 20 678 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Ridgeland.
La kantono etendiĝas sur 1 813 km².
Historio
La kantono Jasper estis fondita en la jaro 1912. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al William Jasper.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 20 678 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 21 398 loĝantoj.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
287
En la jaro 287 post Kristo okazis, interalie:
Listo de senatanoj de Hérault
Listo de senatanoj de la departemento Hérault
41
En la jaro 41 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
40er
Kuko
Kuko estas bakita manĝaĵo, kutime dolĉa. Kuko kutime kombinas iun specon de faruno, dolĉigilon (ofte sukeron), bindilon (ofte ovon, sed anstataŭe glutenon aŭ apreturon), grason (aŭ similan ilon, ekz. buteron, margarinon), fluaĵon (lakton, akvon, aŭ sukon), aromon kaj levigan ilon (ekz. bak-pulvoron).
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri kuko en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Thomas Morley
Thomas Morley (1557 aŭ 1558 – komenco de oktobro 1602) estis angla komponisto, muzikteoriisto, kantisto kaj orgenisto de la renesanca epoko. Li estis unu el la elstaraj membroj de la Brita Madrigala Skolo.
Li estis disĉiplo de William Byrd.
Kvankam li rolis kiel orgenisto ĉe Katedralo de Sankta Paŭlo, li iĝis la plej fama komponisto de sekulara muziko dum elizabeta epoko. Liaj kompozicioj montras ampleksan gamon de emociaj koloroj, formoj kaj teknikoj, pli ol iu ajn de aliaj samtempaj komponistoj. Liaj madrigaloj estas plejparte malpezaj, rapide moviĝantaj kaj facile alireblaj, kiel lia konata baleto "Now is the month of maying" ("Printempas", en la esperanta versio ludita de Akordo en 1996 ).
Thomas Morley estas ankaŭ estimata kiel pioniro de muzika eldonado en Anglio.
Biografio
Filo de la biermajstro Francis, Thomas Morley eble estis infana kantisto en la katedralo de Norwich, sed en la listo de preĝejkuristoj, kiu komencis en 1568, lia nomo ne aperas. Verŝajne li kantis de tiam en la koruso de la Katedralo de Sankta Paŭlo, kie li estas listigita inter la korusistoj el 1574, kune kun la samtempa muzikisto kaj komponisto Peter Philips. En 1583 li fariĝis instruisto en la katedralo de Norwich. Kvin jarojn poste li ricevis Bachelor of Music ĉe la Universitato de Oksfordo.
En 1589, jaro en kiu sia unua filo mortis, li publikigis la unuan el dek-unu libroj de madrigaloj, sur ondo de la nova gusto por itala muziko inaŭgurita en 1588 kun la unua eldono de "Musica Transalpina" de Nicholas Yonge, tradukita kolekto de italaj madrigaloj en la anglan, kiu havis tujan kaj mirindan sukceson.
Oni supozas ke, dum tiu periodo, li skribis muzikojn por kelkaj verkoj de William Shakespeare, kiel "As you like it".
En 1592 li iĝis orgenisto en la Katedralo de Sankta Paŭlo en Londono, kie li restis ĝis sia morto.
Li fakte kontribuis al disvastigado de madrigala literaturo en Anglio.
Kompozicioj
Kompozicioj de Thomas Morley inkluzivas (laŭ alfabeta ordo):
Cherasco
Cherasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Bra, Cervere, La Morra, Marene, Narzole kaj Salmour.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Publika sektoro
La publika sektoro estas la aro de administraciaj organismoj pere de kiuj la ŝtatoj plenumas, kaj plenumigas la politikon aŭ popolan volon esprimita en la landa juro.
Tiu klasigo inkludas ene de la publika sektoro: la entojn de la leĝdona povo, plenuma povo, justica povo kaj aŭtonomajn publikajn organismojn, instituciojn, entreprenojn kaj personojn kiuj realigas ekonomian aktivecon je la nomo de la ŝtato kaj kiuj estas reprezentataj de tiu, tio estas, la tuton de la aktivecoj pri kiuj la ŝtato (lokaj kaj centra administracio) respondecas kaj kontrolas.
Tre rimarkindaj estas la sansistemo, eduksistemo, armitaj fortoj kaj polico, transporto, nome fervojoj kaj ŝoseoj, kiu sekurigu la liveradon de bazaj necesoj ktp. Tamen tre ofte granda parto de tiuj servoj estas plenumataj kaj profitataj de privata sektoro, nome privatposedataj entreprenoj. La dispartigo inter ambaŭ sektoroj dependas de la landa juro. Ju pli la ŝtato kliniĝas al ekonomia liberalismo, des pli malgranda estas la publika sektoro; kaj inverse ju pli la ŝtato kliniĝas al socialismo, des pli granda proporcie estas la publika sektoro.
Kiel ekzemplo, oni povas montri la rezulton de la oficiala Sondenketo de Laboristaro de Hispanio kiu nombris la tuton de publikaj dungistoj en 3 088 400 personoj en la unua trimestro de 2010, kio estis 13,46 % de la laboristaro, nome 23 006 900 personoj en la sama trimestro.
Borgweg
Borgweg estas regioneto kaj vilaĝeto en la provinco Groningen en Nederlando. La regioneto apartenas al la komunumo Midden-Groningen. Ĝis la 1-a de januaro 2018 la komunuma limo de la komunumoj Hoogezand-Sappemeer kaj Slochteren iris laŭ la Borgweg. La domoj kun neparaj numeroj kaj la strato apartenas al Westerbroek kaj do al la tiama komunumo Hoogezand-Sappemeer. La domoj kun la paraj numeroj apartenas al la vilaĝo Scharmer, kiu tiam apartenis al la komunumo Slochteren.
Anna Borbála Nemes
NEMES Anna Borbála (nemeŝ) estas hungara publicistino, anino de E-MIL naskita en Târgu Mureş la 6-an de februaro 1976.
Biografio
Nemes translokiĝis Hungarujon en 1984, sed en 2004 ŝi revenis Rumanujon. Ŝi finis la Gimnazion László Passuth en 1994 en Budapeŝto kaj ŝi akiris diplomon en 2001 en la fako de kulturorganizado en JPTE en Pécs. Inter 2002–2004 aperis en revuo kultara A Dunánál ŝiaj verkoj, desegnaĵoj kaj fotoj. Ŝi estas anino de E-MIL.
Saint-Laurent-de-la-Cabrerisse
Saint-Laurent-de-la-Cabrerisse (prononco []) estas franca komunumo situanta en la departemento Aude, en la regiono Langvedoko-Rusiljono. Ĝi havas proksimume 750 loĝantojn.
Geografio
Komunumumo situanta en Corbières sur la rivereto Nielle je 28 km de Narbonne.
Heraldiko
D'or au pal fuselé de gueules et d'argent.
Hidetoyo Watanabe
Hidetoyo Watanabe (渡邉 英豊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Denso kaj Omiya Ardija.
158092 Frasercain
158092 Frasercain estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Jeffrey S. Medkeff elde la Observatorio Junk Bond en Sierra Vista (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Mandolino (manĝilaro)
La mandolino estas kuireja ilo uzata por fajne kaj unuforme tranĉi legomojn, fromaĝon, ŝinkon, ktp pli facile. Ekzistas diversaj modeloj kiuj kapablas tranĉi je juliana stilo aŭ eĉ fajnaj rondtranĉaĵoj el cepo, rapo, celerio, ktp.
La ilo havas du pecojn kiuj glitiĝas. Super la fiksa surfaco ekzistas akraj klingoj kiuj povas esti alĝustigataj kun la celo tranĉi laŭ diversaj dikecoj laŭ bezonoj de la kuiristo, la klingoj estas akraj ambaŭflanke por tiel tranĉi duoble. La manĝaĵo estas metata sur la movigan parton kaj estas agitita per movado tien kaj reen por ke ĝi eligu la tranĉaĵojn. Mandolino estas konsiderata danĝera ilo, kiu devas esti zorgeme manipulata, precipe kiam oni alĝustigas la kinglojn, tiel oni rekomendas la uzon de gantoj por eviti ajnan incidenton. Tiu ĉi ilo populariĝis inter neprofesiaj kuiristoj ĉar ĝi simplas kaj rapide tranĉas perfektajn pecojn.
NGC 3746
NGC 3746 (aliaj indikoj — UGC 6597, VV 282, MCG 4-28-5, ARP 320, ZWG 127.6, HCG 57B, PGC 35997) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Konferenco pri Aplikoj de Esperanto en Scienco kaj Tekniko
Konferenco pri Aplikoj de Esperanto en Scienco kaj Tekniko (KAEST) estas serio de seminarioj kaj konferencoj ekzercantaj scienc-teknikan aplikon de esperanto okazantaj sur la teritorio de hodiaŭaj Ĉeĥio kaj Slovakio. Inter 1978 kaj 1989 organizis ilin la scienc-teknika sekcio de ĉeĥoslovakaj esperantistoj, tiam sub la mallongigoj AEST aŭ SAEST (Seminario pri Apliko de Esperanto en Scienco kaj Tekniko). Post paŭzo ekde 1998 daŭrigis la organizadon Ĉeĥa Esperanto-Asocio kunlabore kun la agentejo KAVA-PECH. Ekde 2010 transprenis la organizadon E@I.
KAEST 2002
Dum KAEST 2002, Chuck Smith kadre de sia prelegvojaĝo tra Eŭropo faris prelegon kun la temo "Vikipedio: Multlingva Reta Enciklopedio" kun celo popularigi la Vikipedion en Esperanto kiu tiam aĝis apenaŭ unu jaron. Tio instigis la ĉeestantan ĉeĥan esperantiston Miroslav Malovec al fondo de Ĉeĥa Vikipedio, kies unuan uzantointerfacon li tradukis en la ĉeĥan lingvon ĝuste el esperanto pere de Chuck Smith.
KAEST 2004
Dum KAEST en 2004 okazis 11 prelegoj ĉiam sekvataj de ĝenerala diskuto. Prelegis Marc Bavant kaj Otto Haszpra (akademianoj), Wera kaj Detlev Blanke, Jan Werner, Miroslav Malovec, Rüdiger Sachs, Boĵidar Leonov, Heinz Hoffmann, Martin Minich kaj Josef Hron. Oni prezentis plurajn projektojn.
KAEST 2006
KAEST 2006 kundividis sian temon kun tiu de semajnlonga trejnseminario "Lingvoj en interreto" organizita antaŭe en Brno de E@I kunlabore kun Ĉeĥa Esperanto-Junularo. Partoprenantoj de tiu trejnseminario, precipe junuloj, poste partoprenis ankaŭ KAEST kaj kelkaj el ili prelegis tie (Peter Baláž, Marek Blahuš, Viliam Búr, Alla Kudryashova, Clayton Smith).
KAEST 2008
Dum KAEST 2008 prelegis ia. Francesco Maurelli pri projekto de aŭtonoma submara roboto. Pri liaj aktivaĵoj sekve en la ĉeĥa lingvo informis la Ĉeĥa radio. Kiel nova programa iniciato okazis duontaga praktika trejnseminario pri Vikipedio, kiun gvidis Pavla Dvořáková kaj Yves Nevelsteen.
KAEST 2010
KAEST en 2010, unuafoje organizata de E@I, revenis post 22 jaroj al Slovakio (ĝi okazis en Modra-Harmónia) kaj akceptis 52 partoprenantojn el 15 landoj. Ĵaŭde vespere post la alveno okazis solena malfermo, interkona vespero, vingustumado kaj komuna kantado. Vendrede antaŭtagmeze okazis trihora vikipedia trejnado (gvidata de Pavla Dvořáková kaj Marek Blahuš) kaj ekskurso al Červený Kameň, posttagmeze komputila ateliero kaj jam unua prelego. Sekve donis Petr Chrdle prelegon pri la ĝisnuna historio de KAEST kaj SAEST kaj prezentiĝis E@I kaj ĝia agado. Vespere okazis prezento de WikiTrans, filmoj el TED kaj esperanto-retpaĝaroj. Sabate dumtage kaj dimanĉe ĝis la tagmanĝo okazadis la ĉefa prelega programo, en du paralelaj blokoj. Sabate vespere kunsidis ISAE, projekciiĝis filmo pri Ján Maliarik kaj okazis kantado de popolkantoj. La aranĝo finiĝis dimanĉe post la tagmanĝo per ekskurso al Bratislavo.
Dum KAEST 2010 okazis 34 prelegoj. La uzitajn prezentaĵojn la organizantoj disponigis rete kaj en julio de 2011 eldoniĝis ankaŭ libra kolekto (cifereca kaj papera) de la plenaj prelegtekstoj (323 paĝoj). Kelkajn prelegojn oni ankaŭ registris filme. Prelegis jenaj 27 personoj: Hèctor Alòs i Font, Peter Baláž, Eckhard Bick, Marek Blahuš, Detlev Blanke, Wera Blanke, Iván Bujdosó, Petr Chrdle, Marcos Cramer, Bart Demeyere, Zbigniew Galor, Sean Healy, Konstantin Ĥlyzov, Ilona Koutny, Mélanie Maradan, Stano Marček, Francesco Maurelli, Johannes Mueller, Jan Uldal Niemann, Jacob Nordfalk, Katarína Nosková, Konstantin Obraztsov, Stefan Panka, Sonja Petrović Lundberg, Barbara Pietrzak, Ján Vajs, Toon Witkam.
Post KAEST 2010 samloke kaj kun parto de partoprenintoj kiuj restis okazis aparta komputillingvistika kolokvo, kiu daŭris ĝis lunda vespero.
KAEST 2012
KAEST 2012 okazis ekde la 15-a ĝis la 18-a de novembro 2012 en Modra-Harmónia en Slovakio, samloke kiel KAEST 2010. Kunlabore kun Vikimedio Slovakio okazis dum ĝi vikipedia trejnado por komencantoj kaj progresintoj.
KAEST 2014
KAEST 2014 okazis ekde la 13-a ĝis 16-a de Novembro 2014 en Modra-Harmónia en Slovakio, samloke kiel KAEST 2010 kaj KAEST 2012. La ĉeftemo estis „Arkivoj kaj bibliotekoj — kiel protekti kaj konservi nian heredaĵon“. Paralele kun la konferenco okazis Seminario pri Aktivula Maturigo (AMO-6) de UEA.
KAEST 2016
KAEST 2016 okazis ekde la 17-a ĝis la 20-a de novembro 2016 en Modra-Harmónia en Slovakio, samloke kiel KAEST 2010, KAEST 2012 kaj KAEST 2014. Ĝia temo estis Avantaĝoj kaj obstakloj de moderna komunikado.
KAEST 2018
KAEST 2018 okazis ekde la 18-a ĝis la 21-a de oktobro 2018, en Modra-Harmónia en Slovakio, samloke kiel KAEST 2010, KAEST 2012, KAEST 2014 kaj KAEST 2016. Ĝia temo estis Evoluo de paradigmoj en scienco kaj tekniko.
Dum KAEST 2018 oni festis datrevenon, ĉar KAEST estis kreita antaŭ 40 jaroj: ĝin unuafoje okazigis la scienc-teknika sekcio de ĉeĥoslovakaj esperantistoj en la jaro 1978.
Prelegoj
Okazis dum KAEST 2018 interalie jenaj prelegoj:
Aliaj programeroj
Krome okazis aldonaj ludaj programeroj: dum la unua vespero interkonaj ludoj estis proponitaj por volontuloj, kaj dum la aranĝo eblis ankaŭ provi la ludon “Paŝklaku”, danctapiŝan seriozan ludeton kiun kreis Kryštof Klestil dum sia volontulado ĉe E@I kadre de Eŭropa Volontula Servo. Charlotte Scherping Larsson kaj Sasha Murr siaflanke prezentis “Tiel La Viv’”, seriozan rolludon, kies celo estas konsciigadi pri malhelpoj kiujn povas renkonti diversgrupaj homoj kiaj ekzemple samseksemaj, fremdaj aŭ handikapitaj homoj dum sia vivo.
Inter aliaj ekster-prelegejaj programeroj okazis ankaŭ vingustumado dum vendreda vespero kaj agrabla suna ekskurso al kastelo Červený Kameň dimanĉe posttagmeze. Dum la aranĝo funkciadis samtempe libroservo kaj “lib(e)ra interŝanĝo” por homoj, kiuj ŝatas donaci siajn superfluajn librojn anstataŭ lasi ilin sur breto.
6-hiperkuba kahelaro
En geometrio, la 6-hiperkuba kahelaro estas la sola regula kahelaro de la eŭklida 6-spaco.
Ĝi estas analogo de la kvadrata kahelaro de la ebeno kaj de la kuba kahelaro de la 3-spaco.
54
En la jaro 54 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
50er
284
En la jaro 284 post Kristo okazis, interalie:
Sándor Újhelyi
Sándor Újhelyi [ŝAndor Ujheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Újhelyi Sándor; naskiĝis la  en Ecser, mortis la  en Budapeŝto) estis hungara kemiisto, entomologo, profesoro, instruisto.
Biografio
Sándor Újhelyi frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris kemian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1926. Jam dum la studentaj jaroj li serioze okupiĝis ankaŭ pri entomologio. Post siaj studoj li estis asistanto samloke, dum li akiris pedagogian diplomon en 1930. En 1936 li ekinstruis en gimnazio, kie li estis gimnaziestro inter 1947 kaj 1951. En fino de la 2-a mondmilito li soldatiĝis, en la Germana Regno li estis militkaptito. En 1951 li eklaboris en universitata instituto, kie li pensiuliĝis en 1969 kiel docento. Dum tiuj jardekoj li multe esploris ĉefe montaron Bakony, li priskribis 2 novajn efemerojspeciojn. Li ricevis memormedalon en 1972, premion en 1987.
Bělá u Jevíčka
Municipo Bělá u Jevíčka (Albendorf) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en valo de Malonínský potok en subregiono Malá Haná, 6 km okcidente de urbo Jevíčko. Vivas ĉi tie.
Partoj de la municipo
Al la municipo apartenas vilaĝoj:
Vidindaĵoj
La vilaĝo troviĝas en pentrinda valo de Malonínský rivereto, kiu nature dividas tri domarojn de la municipa komunumo: Bělá, Malonín kaj Smolná. Bělá, nomata laŭ blankigado de lina tolo, Malonín laŭ la unua koloniisto nomata Maloň kaj Smolná laŭ rezino, kiun oni ĉi tie en la arbaro kolektadis. La vilaĝoj havas bone konservitan naturan medion, estas ĉi tie elementoj de popola kaj sakra arkitekturo historie valoraj, nome statuo de Sankta Johano Nepomuka, kapeleto kun kampanileto en Malonín, kapeleto kun kampanileto en Smolná kaj monumento al viktimoj de la unua mondmilito.
Pfreimd
Pfreimd estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Pfreimd.
Amikeca libro
La studenta amikeca libro (germane Stammbuch, latine Album Amicorum) estis frua formo de poezia albumo, mezepoka memorlibro, kaj kiu estiĝis dum la reformacio, kiel modo por kolekti aŭtografojn de famaj reformatoroj. Tiuj aŭtografoj pruvis seriozecon de la kandidato kaj havis prestiĝon.
Lochères (Tramtransporto en Parizo)
Lochères estas haltejo de Tramvojo T5 situanta en komunumo Sarcelles.
La nomo Lochères estas tiu de kvartalo en Sarcelles.
Publika ordo
La publika ordo estas la situacio de normala funkciado de la publikaj kaj privataj institucioj, per kiuj la aŭtoritatoj plenumas siajn proprajn atribuojn kaj la personoj plenumas pace siajn rajtojn kaj liberecojn. Tiu koncepto estas tre forte ligita kun la koncepto de legitimeco en la plenumo de la politika povo kaj de la socia interkonsento. El la vidpunkto de la civila juro, la publika ordo estas la «aro de juraj, politikaj, moralaj kaj ekonomiaj principoj devigaj por konservi la socian ordon de la popolo en determinita epoko».
Kiel tre populara esprimo, tre ofte la koncepto estas uzata en negativa senco: nome la «rompo de la publika ordo», asocie al diversaj formoj de delikto ĉu reala ĉu supozita, ĉu grava ĉumalgrava, marĝeneco, publika protesto, insurekcio kaj, plej grave, revolucio aŭ renverso; speciale el aŭtoritata koncepto de la «ordo», kiu egaligas ĝin al la eltenado de la socia hierarkio, la institucioj kaj la politika sistemo, konsiderante «malordo» ajnan rompon de la «establaĵo».
Oni povas difini la publikan ordon kiel «aro de principoj kaj institucioj kiuj estas konsiderataj fundamentaj en la socia organizado de lando kaj kiuj inspiras ties juran ordigon». Tamen, en tiu ampleksa difino enhaviĝas ĉiu klaso de juraj fenomenoj: la ĝeneralaj principoj de la juro, la politika konstitucio de ĉiu ŝtato, la kutimjuro ktp.
Kenji Kitahara
Kenji Kitahara (北原 健二, n. ) estas japana futbalisto.
68
En la jaro 68 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
60er
Chico O’Farrill
Arturo „Chico“ O’FARRILL (* 28-an de oktobro 1921 en Havano, Kubo; † 27-an de junio 2001 en Novjorko, Novjorkio) estis kubodevena usona muzikisto, aranĝisto kaj komponisto.
Vivo kaj verkado
Chico O’Farrill iris kiel junulo por edukado ĉe la Riverside-Militakademio en Florido, kie li krom tio ankaŭ studis la ludon de trumpeto kaj piano. Dum sia jurstudo li laboris kun diversaj kubaj ensembloj, por kiuj li komencis aranĝi. En 1948 li transloĝiĝis al Novjorko, kie li studis ĉe Hall Overton kaj Bernd Wagenaar. Li verkis kiel aranĝisto por Benny Goodman, por Machito (1950, Afro-Cuban Jazz Suite kun Charlie Parker), por Stan Kenton, por Dizzy Gillespie (1954, Manteca Suite) kaj por Art Farmer. Ekde 1951 li foje ankaŭ direktis proprajn bandojn, transloĝiĝis en 1955 reen al Havano zurück, ekde tie en 1959 al Meksikurbo, kie li verkis koncerto- kaj filmmuzikojn. Ekde 1965 li denove laboris en Novjorko kaj verkis por Count Basie, Cal Tjader, Clark Terry, Candido, Frank Wess, Gato Barbieri, Mario Bauza kaj por propraj surdiskigoj. Krom tio li verkis uzomuzikon por televido kaj reklamo. Por Wynton Marsalis li komponis trumpetkonĉerton. Kun sia Afro-Cuban Jazz Big Band li produktis tri muzikalbumojn, inter ili tiun Pure Emotion (1996) kandidatigitan por Grammy.
Sare
Sare (Sara) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saratar.
Skalo de ILR
La skalo de l’ Interagenteja lingvodiskuta rondtablo (angle, Interagency Language Roundtable, ILR) estas priskriba aro de lertecoj por lingve komuniki. Temis pri la ŝtuparo de norma taksado por mezuri la lingvajn kompetentecojn en la landa registaro de Usono. Tiu ŝtuparo estis disvolvita komence per la tiel konata Interagency Language Roundtable kun la kontribuo de la usona instituto pri eksteraj aferoj (angle, Foreign Service Institute), la antaŭulo de la Nacia trejnejo pri eksteraj aferoj (angle, Foreign Affairs Training Center, NFATC). Tiu ŝtuparo taksas la lingvajn kompetentecojn de uloj, kiu atingis aktivajn nivelojn de la nula ĝis la kvina. La niveloj 0+, 1+, 2+, 3+, aŭ 4+ estas uzitaj kiam ies kompetentecoj signife superas tiujn de la nivelo donata, sed estas nesufiĉaj por atingi la superan nivelon. Tio signifas, ke estas sume 11 niveloj. Tiuj niveloj povas esti individue atribuitaj por malsamaj  kompetentecoj, ekzemple la lego, la buŝa esprimo, la buŝa kompreno, la skriba esprimo, la traduko el skriba fonto, la traduko el sona fonto, la interpreto aŭ la interkultura komuniko. Iuj de tiuj kompetentecoj povas esti indikitaj de mallongigoj, ekzemple "S-1" por buŝa esprimo de nivelo 1.
ILR-nivelo 0 – Neniu kompetenteco
La plej malalta nivelo de tiu ŝtuparo, respondante al neniu kompetenteco, estas la nula nivelo.
283
En la jaro 283 post Kristo okazis, interalie:
8137 Kvíz
8137 Kvíz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1979 de la teamo de la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa astronomo Zdeněk Kvíz (1932–1993). Komence li studis la meteorfluojn, kvankam lia ĉefa intereso estis la de la striktaj duopaj steloj kaj de la eklipsaj duopaj steloj. Ekde 1968 li vivis en Aŭstralio kaj laboris ankaŭ en Svislando. La premio de la Ĉeĥa Astronomia Societo por junaj astronomoj ricevis lian nomon.
NGC 3747
NGC 3747 (aliaj indikoj — IRAS11294+7439, PGC 90149) estas galaksio en konstelacio Drako.
Kantono Kershaw (Suda Karolino)
La kantono Kershaw estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 52 647 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Camden.
NGC 3747
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Kershaw (Suda Karolino)
La kantono etendiĝas sur 1 917 km².
Historio
La kantono Kershaw estis fondita en la jaro 1801. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al S-ro Joseph Kershaw.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 52 647 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 56 486 loĝantoj.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Ferenc Szakály
Ferenc Szakály [sakAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szakály Ferenc estis hungara historiisto, muzeologo, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1995).
Ferenc Szakály naskiĝis la  1942 en Zalaegerszeg. Li mortis la 1999 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Szakály frekventis mezlernejon en Szekszárd, poste unu jaron li laboris en arkivo. Li lernis en Universitato de Budapeŝto inter 1962-1967. Post la diplomo li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo. Li doktoriĝis en 1972 en la universitato. En 1977 li eklaboris en historia instituto. Li doktoriĝis en 1992 antaŭ la akademio. Li lomge redaktis historian fakrevuon Történelmi Szemle. Li okupiĝis konstante pri la turka erao en Hungario.
Lentilly - Charpenay (stacidomo)
Lentilly - Charpenay estas franca stacidomo situanta en Lentilly en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-St-Paul - Montbrison (782000).
Prisannewitz
Prisannewitz estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 7-a de junio 2009 apartenas al la antaŭe najbara komunumo Dummerstorf. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, sude de la urbo Rostock. Fine de la jaro 2007 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 603 loĝantojn.
Shuichiro Yoshizaki
Shuichiro Yoshizaki (吉崎 修一郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
Jenő Szentkláray
SZENTKLÁRAY Jenő (sentkla:rai) estis hungara historiisto, romia katolika pastro, ano korespondanta de la MTA (1882) naskiĝinta en Aracs (Varnjevo) la 21-an de januaro 1843 kaj mortinta en Temeŝvaro la 12-an de oktobro 1925.
Kariero
Szentkláray ekde 1869 estis instruisto gimnazia en Temeŝvaro, poste kanoniko de Csanád, pli poste grandpreposto. En 1883 li iĝis privatprofesoro de la plej nova historio de Hungario en la Universitato de Budapeŝto. Li redaktis la Történelmi Adattár (Historia Dataro) (1871-1873. Li priokupiĝis precipe la historion de sudaj departementoj de Hungario.
Flughaveno Brno
La Flughaveno Brno-Tuřany (Letiště Brno-Tuřany) estas internacia civila flughaveno situanta sud-oriente de la centro de Brno. En 2006 ĝi havis 20.105 flugojn kaj 393.686 pasaĝerojn.
San Martín de Valvení
San Martín de Valvení [sanmarTIN debalbeNI] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Campiña del Pisuerga en la centro de la provinco. San Martín de Valvení estas etimologie komprenebla kiel Sankta Marteno de V..
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 58,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 80 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 26 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, tritiko, sekalo, terpomoj, legomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo, la ermitejo kaj la restaĵoj de la kastelo.
Sándor Bartalis
BARTALIS Sándor (bartaliŝ) estis rumanihungara politikisto, redaktoro naskita en Magyarhermány la 30-an de septembro 1884 kaj mortinta en Kluĵo la 7-an de aŭgusto 1952.
Kariero
Bartalis Sándor estis ĉefsekretario de la Landa Unuiĝo de Fer- kaj Metallaboristoj (1919-40), plenumkamitatano de la Socialdemokrata Partio de Rumanio (1926-38), socialdemokrata deputito de landkunveno, ĉefredaktoro de la fakrevuo Vas- és Fémmunkás (1920-44), de la semajngazeto de partio Erdélyi Munkás (1929-30). Liaj artikoloj aperis en Munkás Újság (1929-34), en laboristgazeto Előre (1934-39) kaj en aliaj; li redaktis kaj eldonis la jarajn raportaĵojn de la Landa Unuiĝo.
Zhoř
Nomo Zhoř povas marki:
Luzitanio
Luzitanio inkluzivis la plejparton de la hodiaŭa Portugalio, kaj la modernajn aŭtonomajn regionojn Ekstremaduro kaj Kastilio kaj Leono de Hispanio. La plej suda parto de Hispanio, la hodiaŭa regiono Andaluzio, estis la romia provinco Hispania Baetica, kaj la granda resto de Iberio, inkluzive de la plej norda parto de hodiaŭa Portugalio (la teritorio inter la riveroj Doŭro kaj Minjo), la provinco Hispania Tarraconensis.
La ĉefurbo de la romia Luzitanio estis Augusta Emerita (la moderna urbo Mérida en Hispanio). La moderna urbo Coimbra dum la romia epoko nomiĝisAeminium, kaj proksime de la moderna Condeixa-a-Nova troviĝis la romia urbo Conímbriga. Conímbriga ne estis la plej granda urbo de la provinco, sed estas arkeologie la plej bone konservita. Konstruita en loko, kie antaŭ multaj jarmiloj jam vivis homoj, ĝi estis prirabita de la popolo Suevi dum la jaro 468, kadre de la ĝermana invado de Iberio, kaj la romiaj loĝantoj fuĝis al Aeminium, kiu sekve heredis la nomon Conímbriga kaj poste iĝis la moderna Coimbra. La urbomuroj de la antikva Conimbriga estas grandparte nedifektitaj, kaj la mozaikaj plankoj kaj fundamentoj de multaj domoj kaj publikaj domoj restis. En la banejoj, vizitantoj povas vidi la reton de ŝtonaj hejtado-tuboj sub la nun malaperinta planka marmoro. Fakuloj estimas, ke malgraŭ intensaj elfosaĵoj ekde la jaro 1898 nur 10 procentoj de la urbo jam elfosiĝis.
Sub la romia imperiestro Diokleciano, la provinco dum la jaro 293 tenis siajn limojn, dum la najbara Tarraconensis estis dispartigita al tri pli etaj provincoj: Gallaecia, Carthaginiensis kaj Tarraconensis.
69
Noto: Por la seksa pozicio, vidu Sesdeknaŭo (seksa pozicio)
Terkonusa burgo
Terkonusa burgo  (en la fanca motte castrale kaj en la germana Motte) estas malnovtipa burgo, konstruita grandparte el ligno. Ĝia ĉefa karakterizaĵo estas artefarita monteto el tero sur kiu staras tureca konstruaĵo. Ĝi estis la antaŭaĵo de la veraj burgoj.
69
En la jaro 69 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
60er
Terkonusa burgo
Konstruo kaj Formoj
La tekonusa burgo konsistas ĝenerale el du partoj: la kernburgo aŭ alta burgo kaj unu aŭ pluraj antaŭburgoj. Ambaŭ partoj havas proprajn fosaĵojn kaj remparojn aŭ palisadojn.
Terkonusa burgo ofte estas malaltaĵburgo, sed ekzistas ankaŭ altaĵburgoj de tiu tipo de burgo. Ĉi tie la trairo al turburgo estas kontinua.
Kernburgo
La kernburgo (alta burgo) konsistas el artefarita termonteto (nomata turmonteto aŭ burgmonteto) kaj el la konstruaĵoj sur la monteto.
Svislando
Herrain en Schupfart estas unu el malmultaj en Svislando, kaj la sola konata en kantono Aargau.
Konstitucio de Kosovo
Strukturo
La konstitucio de Kosovo strukturiĝas per 14 ĉapitroj:
Bazaj difinoj
La unua artikolo de la konstitucio difinas Kosovon kiel respublikon, kaj ankaŭ kiel sendependan, suverenan, demokratan kaj disigeblan ŝtaton.
Lingvoj
Oficialaj administraciaj lingvoj de Kosovo estas la albana kaj la serba lingvoj.
La turka, la bosna kaj la cigana estas akceptitaj je loka nivelo kiel administraciaj lingvoj.
282
Mortoj
Romiana imperiestro Probo, mortigita de siaj propraj soldatoj pro miskompreno.
Občina Trnovska vas
Obĉina Trnovska vas estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La konsistas el 7 komunumoj kovrante areon de 22,9 km². Komence de 2018 tie loĝis 1365 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Trnovska vas.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas :
Občina Sveta Trojica v Slovenskih goricah en la nordokcidenta, norda kaj nordorienta, Občina Sveti Andraž v Slovenskih goricah oriente, Občina Destrnik sude, Občina Lenart okcidente.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 7 vilaĝoj:
Biš, Bišečki Vrh, Črmlja, Ločič, Sovjak, Trnovska vas, Trnovski Vrh
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko :
http://www.geopedia.si/#T13_F408:185_x570809.1875_y151806.20299999998_s13_b4
Jane Bunnett
Jane BUNNETT (* 1955 en Toronto, Ontario) estas kanada ĵazmuzikistino (transversa fluto, sopransaksofono).
Kariero
Bunnett lernis komence klasikmuzikan pianludon kaj transiris poste pro tendenosinovito al transversa fluto, al kiu tiam ankaŭ venis la sopransaksofono, pri kiu ŝi perektiĝis lernante de Steve Lacy. Kune kun sia edzo, trumpetisto Larry Cramer ŝi vivis kelkajn jarojn en Parizo, kie ŝi ankaŭ koncertis kun Claudine François. En 1989 ŝi registradmuzikis kun Don Pullen sukcesan diskon kun duopaĵoj. Cramer, Pullen, Jeanne Lee kaj Sheila Jordan kunverkis ŝian muzikalbumon The Water is Wide.