cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(46818) 1998 MZ24
Ĝia klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo malhelpas, ke ĝi tro proksimiĝas de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,335751 AU, aŭ 50,228 milionoj da km.
23691 Jefneve
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la belga ĵazmuzikisto kaj klasika pianisto Jef Neve. Diplomigita en 2000 de la Instituto Lemmens, li verkis la por la televida serio de VRT "In Vlaamse Velden" ("En Flandriaj Kampoj").
15031 Lemus
15031 Lemus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bryan A. Lemus, finalisto en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj de lasta jaro en mezlernejo Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Michael M. Krop High School en Miamo (Florido, Usono).
Kuntzig
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Kuntzigeois.
Toskanio
Toskanio aŭ Toskanujo (itallingve Toscana ) estas regiono en centra Italio, limas sude kun Latio, kun Umbrio kaj Markioj oriente, Emilio-Romanjo kaj Ligurujo norde, kaj la Tirena Maro okcidente. Ĝi estas ofte konsiderata kiel unu el la plej belaj partoj de Italio.
Toskanio estis esence la naskiĝoloko de la Itala Renesanco, kaj ĝia arta heredaĵo inkluzivas arkitekturon, pentraĵon kaj skulptaĵoj, kolektitaj en dekoj da muzeoj, la plej konata el ili estas la Galleria degli Uffizi en Florenco.
Toskanio estas konata pro siaj vinoj (la plej fama el kiu estas Chianti, Morellino di Scansano kaj Brunello di Montalcino) kaj havas 120 protektitajn (naturaj rezervejoj).
Geografio
Rimarkinda turismaj cellokoj en Toskanio inkluzivas Florencon, Sienon, Pizon, Lucca, Cortona, Barga, la Maremma kaj la insulon de Elba.
Ĉefaj urboj
Sekvas listo de la 10 urboj kun plej da loĝantoj.
Milon
Milon de Kroton aŭ Krotona Milono (Milo) estas la plej fama luktisto de la antikva Grekio, kiu agadis fine de la 6-a jarcento a.K.
Li naskiĝis en akhaja kolonio (hodiaŭ Crotone, Italio, Calabria-duoninsulo), kie oni tre estimis lin.
Li gvidis je venko armeon de Kroton en 510 a.K. kontraŭ la sibaritoj. Li venkis sesfoje en la grekaj olimpikoj (540 kaj inter 532 kaj 516) kaj same sesfoje venkis en la pithiaj ludoj, okazinta same kavrjare. Li entute venkis 32-foje en luktado. Onidire, unufoje li portis ŝultre taŭron en la olimpika stadiono.
Laŭ la legendo, en maljuna aĝo, li provis permane distiri arbon, kiun oni jam provis distranĉi per kojno, sed la kojno elfalis kaj mano de Milon kaptiĝis en la ligno. Li ne povis foriri kaj murdis lin la atakantaj lupoj.
Vojtěch Kraus
Vojtěch Kraus (naskiĝis la 13-an de februaro 1865 en Prago - mortis la 26-an de septembro 1928) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de UEA. Profesie li estis urba oficisto. Li estis la dua prezidanto de la praga Esperanto-klubo kaj kunfondis Boheman Asocion Esperantistan.
Vivo
Vojtěch Kraus studis reallernejon, finis ĝin en 1883, en 1885 faris ankaŭ maturekzamenon gimnazian. Tiun jaron li fariĝis oficisto ĉe la magistrato de la ĉefurbo Praha kaj servis tie al publikaj aferoj ĝis 1920. Li venis al la plej alta grado de sia ofickategorio fariĝinte direktoro; multajn jarojn estis ĉefo de la adresara fako kaj redaktis en tiu funkcio krom la oficiala adresaro de la urbo diversajn aliajn oficialajn gvidilojn kaj jarlibrojn. Precipe citinda estas Historio de la urba administrado de la reĝa ĉefurbo Praha en jaroj 1860-1880 (Dějiny obecní správy král. hlav. města Prahy za léta 1860-1880) en du volumoj.
Pensiiĝinte li akceptis esti direktoro de la "Masaryka Fundo“, fako de la prezidenta oficejo. Vojtěch Kraus estis ankaŭ ekster sia profesia ofico tre aktiva, intense kaj diversmaniere. Li estis malkvieta kaj sciema spirito. Ĉiun sian liberan tempon li dediĉis al senprofita agado en multaj filantropiaj kaj klerigaj korporacioj.
Familio
Li edziĝis la 28-an de majo 1892, havis du infanojn. La filo inĝeniero Vojtěch Kraus mortis 28-jara, la filino Adela edziniĝis Fojtová; ŝi estas ŝatata ĵurnalistino, ŝia edzo konata skulptisto. Lia edzino sinjorino Matylda Krausová estis lia fidela kunlaborantino, kaj ili estis en tiu agadsfero ekvivalentaj kunlaborantoj kaj kamaradoj de egala valoro.
Aktivado en Esperanto-movado
Liaj esperantaj laboroj estis tre diversfakaj. Plej signita en komenca tempo estis, ke li sukcesis havigi al nia movado unuajn oficialajn rilatojn kun la publikaj aŭtoritatoj. Precipe signita estis tiam de li iniciatita esperantista kunlaborado kun la komitato de la bohema sekcio en aŭstria ekspozicio en London en 1906. La klubo per esperanta korespondado sukcesis veki en Britujo intereson pri la bohema sekcio, kiu intereso estis pruvita per konkretaj dokumentoj. V. Kraus kaj la klubo ricevis de la ekspozicia komitato "honorajn atestojn“ pro „valoraj servoj faritaj". Ankaŭ grave estis, ke Kraus sukcesis esti akceptita kiel esperantisto en sekcion por fremdlandaj rilatoj de la "Nacia konsilantaro bohema".
Prezidanto de la klubo li restis ĝis komenco de malkaŝa malkonsento inter ĉeĥaj esperantistoj en jaro 1907. Kraus fariĝis partiano de la Bohema Asocio Esperantista fondita en 1908 por ebligi poresperantan laboron al tiuj, kiuj preferis aliajn metodojn ol estis metodoj preferataj de tiama Unio. Kraus estis koro honesta kaj maltimema; volonte li iris kun junuloj fanfaronaj kaj obstinaj, predikantaj direktecon senperan ankaŭ en esperanta labormaniero. Li estis elektita vicprezidanto de la nova asocio; kaj restis fidela al ĝia programo ĝis kunfandiĝo de la Asocio kun la Unio en 1918. (laŭ La Progreso, 1/1930)
Universitato Brown
Universitato Brown (Brown University) estas privata usona universitato en Providence, ĉefurbo kaj plej granda urbo de la usona subŝtato Rodinsulo. La institucio estas membro de la Hedera Ligo (Ivy League). Ĝi fondiĝis en 1764.
Marc Konijnenberg
Marc Konijnenberg (en Esperanto ofte Marko, naskiĝis la 20-an de oktobro 1991 en Epe) estas nederlanda esperantisto. Marc estis de 2009 studento en Zwolle kaj ekde oktobro 2017 ĝis junio 2018 volontulo de la Bjalistoka Esperanto-Societo en Bjalistoko.
Marc elektiĝis la 30-an de majo 2018 kiel estrarano de TEJO.
Klappholz
Klappholz (dane: Klapholt) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südangeln, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Böklund.
84225 Verish
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Robert D. Matson sur fotografioj faritaj en la kadro de la kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Hrnčiarovce nad Parnou
Hrnčiarovce nad Parnou, hungare Gerencsér [gerenĉEr] estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Hrnčiarovce nad Parnou situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Trnava-Bratislavo (aŭtoŝoseo kaj fervojo preteriras). Trnava troviĝas je 3 km-oj.
3748 Tatum
3748 Tatum estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada astronomo Jeremy B. Tatum, profesoro pri astronomio en la Universitato de Viktorio.
Lipót Árpád Várady
Kariero
Várady studis teologion en Budapeŝto kaj Vieno, poste li instruis en porpastra edukejo de Temeŝvaro. En 1890 li doktoriĝis el teologio. De 1897 li estis sekcikonsilanto de Ministerio por Religi- kaj Publikedukafero, aganto por aferoj de naciaj eklezioj, de 1902 ministerikonsilanto, unu el direktintoj de la registarakcio por elmigrintoj. De 1911 li estis episkopo de Győr, de 1914 arkiepiskopo de Kalocsa.
Yaxcabá
Yaxcabá estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Yaxcabá. La komunumo estas en la regiono 5 "Centro Sur". "Centro Sur" en la hispana signifas "Centro Sudo", do tiu regiono estas en la sudcentra parto de Yucatán kaj ĝi havas limon kun la regionoj 2, 4, 6 , 8 kaj 9. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31104.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13909 loĝantojn. El tiuj estis 7123 viroj kaj 6786 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1079,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 7 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 118,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,9 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7726 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5705 scipovis legi kaj skribi kaj 2017 personoj estis analfabetoj. Do 26,11% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 13243 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9681 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 73,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Gepatra lingvo
La gepatra lingvo aŭ denaska lingvo estas la unua lingvo lernita de la infano. En lingvistiko, la esprimo "unua lingvo" (mallongigo: L1) estas preferata termino por indiki ke temas pri la unua lingvo akirita en infanaĝo.
Stari Ĵednik
Stari Ĵednik, kroate Stari Žednik, serbe Стари Жедник, hungare Nagyfény estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Suda Bačka, en municipo de Subotica. Stari signifas: malnova.
Situo
Stari Ĵednik situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Subotica-Novi Sad.
Gepatra lingvo
Akirado
Kelkfoje, kiam la infano estas edukita de gepatroj (aŭ aliaj homoj) parolantaj malsamajn lingvojn, aŭ loĝas en fremdlando, ĝi povas samtempe akiri tiujn lingvojn, kiuj ambaŭ estas konsiderataj kiel gepatraj lingvoj. Tio okazas ofte en dulingvaj socioj.
Stari Ĵednik
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1462. Fine de la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. Poste precipe sudslavoj vivis tie en sporadaj farmoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario.
Gepatra lingvo
Terminologio
Tra la jaroj, multaj akademiuloj donis difinojn de la gepatra lingvo surbaze de komuna uzo, sur la emocia rilato inter la parolanto kaj la lingvo kaj eĉ sur la dominado de la lingvo rilate al la medio. Tamen ĉiuj ĉi tiuj kriterioj mankas precizecon.
Jen iuj eblaj difinoj de "gepatra lingvo":
Ekstera ligilo
http://www.modersmaal.dk
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parte traduko de la artikolo en la portugala vikipedio, titolita Madrelingua, listo de aŭtoroj.
Evangeliismo
Evangeliismo aŭ Evangelikalismo estas Protestanta Kristana movado kiu komenciĝis en 1730-aj jaroj en Britio. La vorto ne estas precize difinita kaj ekzistas multaj evangeliismaj eklezioj, kiuj malsamas en multaj aspektoj. Tamen plimulto de kredantoj konsentas ke la plej gravaj karakterizaĵoj de evangeliismo estas: Esploristo David Bebbington nomis tiujn kvar aspektojn konvertismo, aktivismo, bibliismo kaj krucocentrismo kaj diris "Kune ili formas kvarflankaĵon de prioritatoj, kiuj estas bazo de Evangeliismo".
István Telekessy
István Telekessy [telekeŝi] laŭ hungarlingve kutima nomordo Telekessy István estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko. Lia nomo kelkfoje aperis kiel Telekesi István,
Evangeliismo
Tamen, termino Evangeliisma ne nepre egalas al konservativa aŭ fundamentisma. Kvankam plimulto de evangeliismaj eklezioj, aparte en Usono, vere estas ege konservativaj, la saman terminon uzas pri si iuj progresemaj, plurismaj kaj eĉ universalismaj eklezioj kaj religiaj grupoj. Vere, la termino estas iom ambigue uzata inter kristanoj.
István Telekessy
István Telekessy naskiĝis la  1633 en Csöméte, kiu nun estas parto de Lukácsháza. Li mortis la 1715 en Eger.
Evangeliismo
En Usono ekzistas multegaj evangeliismaj eklezioj. Evangelical Free Church de Usono estas ekzemplo de potenca konservativa evangeliisma eklezio.
István Telekessy
Biografio
István Telekessy lernis en altlernejoj en Romo, kie li pastriĝis en 1660. Li komence estis simpla pastro en diversaj lokoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li multe strebis por la katolikismo en la tuta diocezo, spite tion li apogis bataladon de Francisko Rákóczi la 2-a. La papo eksigis lin en 1709, Telekessy devis rezigni, sed post 2 jaroj li ricevis amnestion kaj li rericevis la episkopan seĝon. Li fondis en Eger porpastran lernejon, krome li komencis konstrui Bazilikon-ĉefkatedralon de Eger, kie li estas entombigita.
Kinino
Kinino estas iu el la diversaj strukture rilataj polipeptidoj, kiel bradikinino kaj kalidino. Ili estas membroj de la familio de aŭtakoidoj.
1475 Jalto
1475 Jalto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 21-an de septembro 1935 de la rusa astronomino Pelageja Fjodorovna Ŝajn elde la Simeiza observatorio.
NGC 660
NGC 660 (aliaj indikoj — PGC 6318, UGC 1201, MCG 2-5-13, ZWG 437.12, IRAS01403+1323, PRC C-13) estas rektokoneksa spirala galaksio kun polara ringo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
10821 Kimuratakeshi
10821 Kimuratakeshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Takeshi Kimura, altrangan administranton ĉe konsulta firmao en Tokio kaj konatan amatoran astronomon. Li estas respektita kiel fervora gvidanto por disvastigi la konon pri astronomio ĉe la amatoraj astronominoj de la orienta Japanio.
Islandanaj sagaoj
La islandanaj sagaoj (isl. Íslendingasögur) estas prozaj rakontoj verkitaj en Islando, precipe en la 13-a jarcento. Ili estas 40 laŭ nombro, iom malegale longaj. La Sagaoj estas la plej ampleksa kaj originala ĝenro de la malnova islanda literaturo kaj estas tradukitaj en multajn lingvojn. La okaza tempo estas en la periodo 930 - 1030, iuj tamen havas sian komencon jam en la ekloĝiĝa tempo en la 9-a jarcento.
La ĉefroluloj estas islandaj homoj kaj la lokoj de okazaĵoj estas Islando kaj proksimaj landoj, precipe Norvegujo (ofte la rakontoj havas tie sian komencon), sed foje la lokoj de okazaĵoj sin etendas suden eĉ ĝis Konstantinopolo kaj orienten al Vínland (Nord-Ameriko).
La Sagaoj estas personecaj, temas pri individuoj kaj familioj, eĉ tra kelkaj generacioj. Konfliktoj kaj bataloj estas la ĉefaj ag-risortoj de la okazaĵoj. La Islandanaj Sagaoj konserviĝis sur felaj kodeksoj kaj en postaj reskriboj sur papero. La plej malnovaj kodeksoj devenas el ĉ. 1250. Multaj estis kolektitaj en grandaj manuskriptoj. La Sagaoj parte baziĝas sur buŝaj rakontoj kaj antikvaj strofoj, sed grandparte ili estas konsiderataj verkoj de unuopaj aŭtoroj, kies nomoj tamen estas nekonataj. La temo estas prezentita per rapida okazaro kaj en rekta kaj sendevia maniero, kvankam ofte la rakont-fadenoj estas interplektitaj. Personoj estas plej ofte prezentitaj per malmultaj vortoj antaŭ ili partoprenas la agadon, poste priskribitaj per siaj propraj vortoj kaj agoj. Rekta rakonto kaj konversacioj alternas, sed monologoj apenaŭ aperas. La aŭtoroj neniam parolas mem sed ofte anoncas okazaĵojn per aŭguroj aŭ sonĝoj de personoj. La objektiveco de la rakonto-maniero ankaŭ prezentiĝas tiel, ke la aŭtoroj preferas montri kondutojn, justajn aŭ maljustajn, de la personoj, pli ol komenti pri ili. La stilo estas konciza, vortordo neniam komplika, la frazoj estas mallongaj kaj influo de poezia lingvo malofte konstatebla. Malgraŭ granda nombro de personoj, genealogiaj informoj kaj diverseco de lokaj priskriboj la tuta stil-aspekto de la Sagaoj estas klara kaj firma. La plej elstaraj kaj samtempe la plej longaj sagaoj estas Njáls saga (Sagao de Njal), Grettis saga (Sagao de Grettir) kaj Laxdæla saga (Sagao de Salmrivervalanoj).
Elman Service
Elman Rogers Service (1915–1996) estis usona kultura antropologo.
Biografio
Li naskiĝis la 18an de Majo 1915 en Tecumseh, Miĉigano, kaj mortis la 14an de Novembro 1996 en Santa Barbara (Kalifornio). Li studis en la Universitato de Miĉigano kaj Antropologion en la Kolumbia Universitato. Poste li instruis en ambaŭ kaj en la Universitato de Kalifornio ĉe Santa Barbara.
Li militservis en Brigado Abraham Lincoln en Hispanio dum la Hispana Enlanda Milito kontraŭ Francisco Franco, kaj poste ankaŭ en la Dua Mondmilito en la Usona Armeo.
Slavonski Brod
Slavonski Brod (Bród) estas urbo en Kroatio apud la landlimo al Bosnio kaj Hercegovino. Ĝis 1934 la nomo estis Brod na Savi.
Situo
Slavonski Brod situas inter monto kaj rivero sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de la rivero Sava, laŭ aŭtoŝoseo Zagrebo-Beogrado kaj laŭ fervojo Zagrebo-Vukovar. Proksime estas lago kaj fiŝkaptista lago.
Historio
Apudaĵo de la urbo estas grava vinkultura regiono, en la urbo troviĝas peza kaj malpeza industrioj. En Slavonski Brod universitato kaj ĉeflernejo funkcias.
Famuloj
En Slavonski Brod mortis hungara maristo-akademiano Albert Kenessey.
Rilatoj al Esperanto
En Slavonski Brod inter la du mondmilitoj interalie aktivis la kuracisto Leo Kun kaj la ĵurnalisto Franjo Homar, kiu sinmortigis en 1933, en aĝo de nur 28 jaroj, kaj tiel frue finis promesan movadan karieron. Ekde la jaro 1932 en la urbo eldoniĝis la periodaĵo La Suda Stelo, organo de Jugoslavia Esperanto-Ligo.
Mírzá Músá
Mírzá Músá, titolita Áqáy-i-Kalím (?-1887) estis la sola vera frato de Bahá'u'lláh, signifante ke ili havis la saman patrinon. Sh oghi Effendi nomis lin unu el la 19 Apostoloj de Bahá'u'lláh.
La vivo de Mírzá Músá estis tiel nedisigeble interligita kun tio de Bahá'u'lláh mem, ke sia vivo kaj fono spelugas la vivon kaj vojaĝojn de Bahá'u'lláh. Li estis integra parto de la korespondado inter Bahá'u'lláh kaj la bahaanoj. Li spertis la samajn enprizonigon, ekzilon, atakojn, kaj malhonorajn cirkonstancojn, kiujn Bahá'u'lláh kaj `Abdu'l-Bahá spertis. En la historio de la Bahaa Kredo, Mírzá Músá staras kiel lojala kaj tutfidela sekvanto ĝis la fino.
Cyprien Guiya
Ĉe la IJK 2018, Guiya estis elĵetita por seksĝenado de partoprenantino. Li pardonpetis pri la okazaĵo, kaj unu jaron poste verkis artikolon, en kiu li denove publike pardonpetis kaj klarigis, kiel kulturaj diferencoj kaj la specifa situacio kondukis lin al tiu ago, kiun li poste mem juĝis malĝusta, kaj kiel li post la okazaĵo lernis iĝi pli respektema.
Mírzá Músá
Familio
La dua edzino estis Havva Kh ánum. Ŝiaj infanoj estis:
La filo de Mírzá Músá, Mírzá Majdi'd-Dín (m. 1955) iamtempe transskribis la Epistolojn de Bahá'u'lláh, sed finfine fariĝis "la plej timeginda malamiko de 'Abdu'l-Bahá, pro sia subtenado al sia kuzo kaj bofrato Mírzá Muḥammad `Alí, la ĉefrompanto de la Interligo de Bahá'u'lláh. Li estis tiu kiu legis la Kitáb-i-'Ahd de Bahá'u'lláh antaŭ la familio post la forpaso de Bahá'u'lláh. Mírzá Majdi'd-Dín edziniĝis al Samandíyyih (m. 1904/1905), filino de Bahá'u'lláh. Ili havis du infanojn: (1) Zarangíz kaj (2) Maryam. Ĉiuj idoj de Mírzá Músá fariĝis interlig-rompantoj.
Brian R. Bishop
Brian Reynold BISHOP naskiĝis en Kingston upon Thames, 1934 li estis Ĉifalo ĝis 2014 kaj Dilekelo, t. e., prezidanto de Kadem Volapuka. Brian Bishop lernis la francan, la hispanan kaj latinon. En sia juneco, li apogis la movadon por repreno de latino kiel internacia lingvo, post kiam li estis kontaktiĝinta al Esperanto. Li komencis korespondadon al volapukisto Arie de Jong kaj al Ĉifaloj Johann Schmidt kaj Johann Krüger. Li lernis Volapukon kaj komencis kunlaboradon al Volapükagased: Zänagased pro Volapükanef (t. e., Volapuka Gazeto: centra gazeto de volapukistoj) kaj publikigis multajn tradukojn. En 1979, okaze de la centjariĝo de Volapuko, Bishop skribis al gazetaro pro la okazaĵo kaj kreis la Volapukan centroficejon (Zänabür Volapüka), kie li kolektis memoraĵojn pri Volapuko. En 1981 li iĝis vicĉifalo, per edikto de Ĉifalo Krüger, kaj en 1984, kiam Krüger rezignis pro malsano, Bishop iĝis mem Ĉifalo.
Bishop klopodis la refondon de Kadäm Volapüka kaj reformis la statutojn de Volapuk-movado. Hermann Philipps postsekvis lin en 2014.
Arbohakisto
Arbohakisto, aŭ simple hakisto, estas arbarlaboristo por la lignorikolto. Arbohakisto estas tradicia nomo por tre antika metio. La tasko de arbohakisto konsistas en la faligado de arboj kaj en la preparado de ties fortransporto.
Historio
La arbohakado estis estinta plenvalora metio kaŭze de pligrandiĝinta lignobezono kune kun estiĝo de minado, de metalurgio kaj prilaborado de metaloj kaj de la kun tio kunligita laboropartigado. En la grek-romia antikvo ĉiam pli grandaj komunumoj bezonis pli grandajn kvantojn de brulligno, konstruligno, ligno por fortikaĵoj kaj por ekscese praktikita ŝipokonstruado. Tiu postulis organizitan arbarekspluatadon kaj transporton. La arbohakisto intense kunlaboris ĝis en la komenco de la 20-a jarcento kun la kvazaŭ formortintaj metioj de flosisto kaj karbigisto.
Radikalan ŝanĝon alportis la plifortiĝo de la industria arbarekspluatado kun kompleksaj maŝinoj kiel ekzemple la tut-rikoltilo ( angle : harvester ).
La metio de la simpla arbohakisto estas ŝanĝinta al forstoteknikiston kaj specialigitan maŝinopriserviston.
Ekipaĵo
La arbohakisto praktikas malfacilan kaj danĝeran metion. Ekde miloj da jaroj por la permane arbofaligo oni sole uzis hakilojn, faligkojnojn kaj segilojn. Nur kun la disvastiĝo de la motorsegilo dum la 50-aj jaroj plibonigis la laboro-cirkonstancoj. Danke al uzado de individuaj protekt-ekipaĵoj kiel forstkasko, protekto de la aŭda sistemo kaj protekta vestaĵo same kiel pli severaj preskriboj, la motormana arbarlaboro estas estinta pli sekura.
Prostiboř
Prostiboř (Prostibor) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.
Mustang (filmo)
Mustang estas turka-franca-germana filmo el la jaro 2015 de la reĝisoro Deniz Gamze Ergüven. La filmo premieris la 19-an de majo 2015 ĉe la Filmfestivalo de Cannes en la sekcio Quinzaine des réalisateurs.
Rakonto
Lale kaj ŝiaj kvar fratinoj estas orfoj, kiuj kreskas kun la avino kaj onklino en malgranda vilaĝo en norda Turkio. Kiam ili komence de la somero revenas de la lernejo kaj ludas iom kun kelkaj knaboj, ili estis punitaj. En la etmensa komunumo kie ili loĝas, ĉi tiu senkulpa ludo estas konsiderata malmorala. Ili devige restu hejme, ne plu rajtas iri al lernejo kaj devas surmeti senformajn vestaĵojn. Oni faras ĉion eblan por edzinigi la knabinojn. La fratinoj ribelas kontraŭ tiuj ĉi devigitaj geedziĝoj.
Ĉefrolantoj
Rolulo Aktoro
Metrolinio Arbatsko-Pokrovskaja (Moskvo)
Arbatsko-Pokrovskaja (blua) linio (Арбатско-Покровская линия) estas linio numero 3 de la Metroo de Moskvo. Ĝi estas la dua linio de Moskva metroo (malfermita en 1938).
Historio
Ĝis 1953 la linio enhavis la parton «» - «» (nun parto de Filovskaja linio).
Stacioj
La linio enhavas 22 staciojn.
Stacioj de la linio de okcidento al oriento (aŭ inverse):
Mustang (filmo)
Ĉefrolantoj
Lale Güneş Şensoy
Nur Doğa Doğuşlu
Ece Elit İşcan
Selma Tuğba Sunguroğlu
Sonay İlayda Akdoğan
Avino Nihal Koldaş
Erol Ayberk Pekcan
Osman Erol Afşin
Premioj kaj nomumoj
La filmo gajnis 18 filmpremiojn kaj ricevis 9 nomumojn ĉe diversaj internaciaj filmfestivaloj, de kiuj la plej gravaj estas:
Produktado
La filmo ricevis pozitivajn recenzojn de kritikistoj kaj spektantoj kaj estis nomumita por franca partopreno en konkurso por la plej bona ne-anglalingva filmo (88-a Oskar-ceremonio).
Hispanaj vojaĝistoj
González de Clavijo
Ruy González de Clavijo [klabiĥo] veturis en la 15-a jarcento (1403) por komenci la plej gravan jarcenton en la historio de la vojaĝoj. Je la nomo kaj sub la ordonoj de la kastilia reĝo -Hispanio ankoraŭ ne ekzistis- Henriko la 3-a li veturis el Hispanio al la imperio de Tamerlano en Samarkando, kion rakontas en sia taglibro, kiu estus la unua reala vojaĝlibro de la eŭropa literaturo, se vere la vojaĝo de Marko Polo ne estis reala.
García de Silva
En la 17-a jarcento la hispana reĝo Filipo la 3-a sendis ambasadon al la tiama Persio -hodiaŭ Irano- por renkonti la ŝaon Abbason. Tie Don García de Silva estis la unua eŭropano kiu malkaŝis la kojnoforman skribadon el Sumerio.
Gabriel de Aristizábal
Li estis maristo kaj vojĝis dum la 18-a jarcento tra Ameriko kaj Azio. Li estis ambasadoro de Hispanio en la turka kortego de Konstantinopolo en 1784. Li verkis serion da bildaj libroj pri tiuj ĉefurboj kaj kortego.
Domingo Badía
Alinome Alí Bey, li estis dungita komence de la 18-a jarcento de la hispana ministro Godoy por spioni kaj konspiri kontraŭ la maroka reĝo. Poste li spionis en Egiptio, Arabio, Palestinio kaj Turkio. Dum la franca reĝimo en Hispanio li kunlaboris kun ĝi kaj verkis en la franca Vojaĝoj de Alí Bey tra Afriko kaj Azio la jarojn 1803-1807 (1814).
Adolfo Rivadeneyra
Dum la dua duono de la 19-a jarcento li vojaĝis tra Oriento, ĉar li estis diplomato. Li verkis Viaje de Ceylán a Damasco (Vojaĝo el Cejlono al Damasko, 1871). Li estis ankaŭ grava eldonisto de klasikaj hispanaj libroj.
Sahl
Sahl estas la familia nomo de jenaj personoj:
Karato
La karato estas mezurunuo de aŭ la pureco de karaj metaloj (mallongigo: kt), aŭ la maso de gemoj (mallongigo: CD).
Sahl
ibn Sahl estas la familia nomo de jenaj personoj :
Sahl estas la nomo de jenaj lokoj en Danio:
Vidu ankaŭ:
Podvihov
Podvihov (Podwihof, Podwihów) estas vilaĝo, urba parto de statuta urbo Opava limigita per katastra teritorio Podvihov kun areo 6,89 km2. Mem-administra urba parto Podvihov estas kreata per parto Podvihov kaj plu parte de registra parto Komárov, baza sidej-unuo Komárovské Chaloupky.
Podvihov troviĝas sudoriente de urbo Opava, proksimume 8,5 km de la urbocentro. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 212 adresoj. En la jaro 2001 ĉi tie daŭre vivis 491 loĝantoj.
La Praz
La Praz estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Mandatoriccio
Mandatoriccio estas komunumo de Italio.
Koroibos
Koroibos de Elis estis atleto naskiĝita en Elis, kiu estis unua (nome) konata olimpika venkinto. Li venkis la 21-an aŭ 22-an de julio 776 a.K. dum la Antikvaj Olimpikaj Ludoj en stadiona kuro je 192 m.
15032 Alexlevin
Nomo
Ĝia nomo honoras Alex Levin, finaliston en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Stuyvesant High School en Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).
Granda trakino
La fiŝo estas fifama pro siaj venenaj pikiloj, kiuj povas kaŭzi dolorajn pikojn.
Karakteristikoj
La granda trakino estas ĝis 40 centimetroj longa, svelta fiŝo kun flanke platpremita korpo kaj la konstruo de perkoforma fiŝo. Ĝi havas relative grandan kapon kun suprendirektata buŝo. Ĝi estas grandparte verdgriza ĝis flavbruna, la dorso pli malhela ol la flankoj kaj la ventro kun malhelaj, mallongaj strioj. Super la okuloj staras du ĝis tri pikiloj.
La brustonaĝilo estas rondigita kun noĉo. La du pikiloj de la unua dorsonaĝilo kaj tiu de la brankokovriloj estas provizataj de venenoglandoj. La pikiloj havas kanelojn kaj tuj kiam ili estas premtuŝataj, la veneno estas eksterenpremata tra la kaneloj.
Vivmaniero
La granda trakino ĉefe ĉasas dumnokte je etaj fiŝoj aŭ krustacoj kiuj vivas sur la marfundo. Dumtage ĝi kaŝas sin sub la sablo. Ĝia venena pikilo servas nur por defendo.
La frajotempo de la granda trakino daŭras de proksimume la komenciĝo de junio ĝis la fino de aŭgusto. La ovoj ŝvebas en la akvo inter la planktono.
Habitato
La fiŝo vivas sur malmola sablo- kaj kotofundo en kiu ĝi dum ĝeno tre rapide povas enfosi, pro kio ĝi ofte ne aŭ apenaŭ videblas. Ĝi troviĝas je profundecoj de pli ol 100 metroj.
Minacoj kaj protekto
La granda trakino troviĝas sur la Nederlanda Ruĝa Listo (fiŝoj) kiel minacata sed ne sur la internacia IUCN Ruĝa Listo.
Josef Krumpholc
Josef KRUMPHOLC (naskiĝis la 19-an de oktobro 1870 en Hradčany, mortis la 3-an de marto 1950 en Holešov) estis ĉeĥa esperantisto.
Li estis faka instruisto, direktoro de la Přerov-a burĝa lernejo. Li kunlaboris kun Theodor Čejka pri unuaj ĉeĥaj lernolibroj kaj pri redaktado de Bohema esperantisto.
Krumpholc estis grava pedagogo, okupiĝis pri la verkoj de Komenio, do li sciis pri la ideo de universala lingvo. Eksciinte, ke lia kolego-instruisto T. Čejka estas esperantisto, demandis lin pri la afero, sed samtempe deklaris, ke li ne havas tempon lerni la lingvon. Čejka instigis eksterlandajn esperantistojn, ke ili de tempo al tempo sendu al Krumpholc salutkarton. Poste li petis lin korekti en la nova lernolibro de Esperanto la ortografion de la ĉeha parto, per kio Krumpholc samtempe ellernis Esperanton. La honorarion ili uzis por veturi al Esperanto-kongreso en Cambridge, ankoraŭ kun esperantisto Josef Grňa. Tiamaniere estis J. Krumpholc entirita en la movadon.
En 1930 S-ro Krumpholc instruis 20 geknabojn el Unio de Evangeliana Junularo en preĝejo de Ĉeĥaj Fratoj.
En 1935 la 17-an de oktobro s-ro Krumpholc iniciatis leteron al Ruĝa Kruco, ke oni okazigu kursojn de Esperanto por soldatoj.
Ergokornino
Ergokornino (ergocornine) estas ergotoalkaloido el la familio de Ergopeptinoj. Clavicipitaceae ĉefe Claviceps purpurea produktas ĝin. En 1943, Arthur Stoll apartigis ĝin.
Oni ne trovis ergokorninon ĉe Claviceps purpurea G2 aŭ G3.
Tafioj
La Tafioj estas etno en Ganao kun 4.400 (2003) ĝis 4.900 anoj. La tafioj vivas oriente de la lago Voltao okcidente de la limo al Togolando. Najbaroj de la tafoj estas la eveoj, njangboj kaj avatimeoj.
La tafia lingvo apartenas al grupo de la kva-lingvoj.
Seĥemib
Seĥemib perenmaat estis faraono de la dua egipta dinastio. Li regis ĉ. 2734-2714 a. K.Plej probable Seĥemib estis la sama reĝo konata per la nomo de Horuso Peribsen.
Li estis altrangulo kiu pro nekonataj kialoj, eble religiaj, ŝanĝis sian Horus-nomon atinginte la povon, laŭ opinio de E. Drioton, J. Vandier kaj W. Káiser. Li entroniĝis sub la nomo 'Horus-Seĥemib, sed poste ĝin ŝanĝis al Seth-Peribsen; eble pro ribliĝo en la nordo kontraŭ la sudo de Egiptio.
Oni pensas ke li forlasis Memfison (Seth reprezentis la Supran Egiption kaj Horuso estis protektinto de la Suba Egiptio) kaj revenis por esti enterigita en Abidozo, sude, revenigante tradicion kiun liaj antaŭuloj ĉesis praktiki. Verŝajne en tiu ĉi periodo la povo estis dividita kaj regis du reĝoj, disiĝante la Supra kaj la Suba Egiptio.
Hans Fleischer
''Hans Fleischer estas la nomo de jenaj personoj:
Johann Josef Loschmidt
Johano Jozefo LOŜMITO (1821-1895) estis aŭstra fizikisto kaj kemiisto, unu el la plej fruaj esploristoj de la teorio pri la atomvalento kaj la molekula grando. Li estas aŭtoro de traktaĵo Chemische Studien (1861), kie li proponis la reprezentadon de pli ol 300 molekuloj en maniero tre simila al tiu uzata de la modernaj kemiistoj. Inter tiuj komponaĵoj troviĝis la molekulo de Benzeno kaj la triazinoj. Kelkaj personoj, tamen, argumentas ke li malkovris la ciklan strukturon de la benzeno, kvar jarojn antaŭ ol August Kekulé, pli konata kaj ĝenerale akceptita kiel la malkovrinto de la cikla strukturo de tiu substanco.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Avogadro_Amedeo.jpg| Amedeo Avogadro (1776-1856) Johann_F_Herbart.jpg| Friedrich Herbart (1776-1841) Paul_Traugott_Meissner.jpg| Paul Traugott Meißner (1778-1864) Anton_Schroetter_von_Kristelli.jpg| A. S. von Kristelli (1802-1875) Freanz_Serafin_Exner_Litho.jpg| Franz Serafin Exner (1802-1853) Rudolf Clausius 01.jpg| Rudolf Clausius (1822-1888) Birr_Castle,_Offaly.jpg| G. J. Stoney (1826-1911) Heinrich_von_Angeli_-_Friedrich_August_Kekul%C3%A9_von_Stradonitz.jpg| August Kekulé (1829-1896) Couper_Archibald_Scott.jpg| Archibald Scott Couper (1831-1892) Jozef_Stefan.jpg| Joseph Stefan (1835-1893) K%C4%99ty_Rynek_008.JPG| August Freund (1835-1892) Plzen_city_view.jpg| Josef Finger (1841-1925) Boltzmann_Ludwig_Dibner_coll_SIL14-B5-06a.jpg| Ludwig Boltzmann (1844-1906) Cityscape_Berlin.jpg| James Moser (1852-1908) R. Anschütz Leopoldina.jpg| Richard Anschütz (1852-1937) Jean_Perrin_1926.jpg| Jean Baptiste Perrin (1870-1942) Ernst_Zermelo.jpeg| Ernst Zermelo (1871-1953) 1,2,3-Triazin_-_1,2,3-triazine.svg| Triazino </Gallery>
3079 Schiller
En septembro kaj oktobro 1960, Tom Gehrels eksponis 130 fotografiajn platojn per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego) kaj sendis ilin en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj. 3079 Schiller estis trovita sur unu el tiuj platoj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan poeton Friedrich Schiller (1759–1805).
NGC 661
NGC 661 (aliaj indikoj — PGC 6376, UGC 1215, MCG 5-5-5, ZWG 503.14) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
White Watson
White WATSON (naskiĝis la en Sheffield, mortis la  en Bakewell) estis frua angla geologo, skulptisto, ŝton-masonisto kaj ĉizisto, marmoristo kaj negocisto de mineraloj. Same kiel multaj instruitaj samtempuloj, li estis sperta pri nombro da artaj aŭ sciencaj fakoj, fariĝante verkisto, poeto, ĵurnalisto, instruisto, botanikisto kaj ĝardenisto same kiel geologo kaj mineralogo. Li tenis ampleksajn taglibrojn kaj krokiz-blokojn de siaj observoj pri geologio, fosilioj kaj mineraloj, flaŭro kaj faŭno, kaj publikigis malmultan sed signifan kaj influan nombron da geologiaj artikoloj kaj katalogoj. Kiel artisto li estis bone konata loke pro siaj siluetoj, ambaŭ per papero kaj marmoraj inkrustaĵoj.
1760-1800
Watson naskiĝis en Whitely Wood Hall, (Whiteley Woods), apud Sheffield, la. Lia patro estis Samuel Watson, fabrikisto de muelŝtonoj de Baslow, Derbyshire, lia patrino Martha White (de kie devenas lia nekutima antaŭnomo). La praavo de Watson, Samuel Watson, kaj lia avo, ankaŭ Samuel Watson, estis skulptistoj kaj ŝton-masonistoj dungitaj en la rekonstruado de Chatsworth House inter 1687 kaj 1706. Daŭrigante la familian tradicion, en postaj jaroj White Watson ankaŭ laboris por la bieno de Chatsworth. Dum li ankoraŭ estis infano, Watson ekinteresiĝis pri mineraloj kaj fosilioj, kaj komencis sian propran kolekton samtempe provizante la butikon de sia onklo per vendotaj specimenoj. Lia onklo, Henry Watson, estis skulptisto de marmoro en Bakewell kaj Ashford-in-the-Water ekde la fruaj 1750-aj jaroj, kaj li konstruis kaj posedis hidraŭlikan marmor-muelejon en Ashford-in-the-Water. Henry Watson estis grandparte respondeca en la fondado de negoco de la tieaj fluorito "Blue John" kaj Nigra marmoro de Ashford, kaj provizis per belega nigra kaj blanka marmora planko la Grandan Halon de Chatsworth House en 1779. Forlasinte lernejon de Sheffield kiam li estis 14-jaraĝa, White Watson ekloĝis ĉe sia onklo, kaj estis lia metilernanto la. Laŭ lia propra katalogo, nun konservita en Biblioteko de Sheffield, li formale komencis sian kolekton de fosilioj kaj marmoroj la saman jaron. En 1782 li reklamis sian negocon kiel skulptisto kaj gravuristo, helpante sian onklon prizorgi la komercon.
Eble inspirita de la de geologo John Whitehurst diagramoj el 1782 de stratumoj en la areo de Matlock, Derbyshire, en 1785 Watson prezentis al Whitehurst diagraman 'Tabulon', 'Sekcio de Monto en Derbyshire', farita el specimenoj de la rokoj mem. Ĉi tiu noveca metodo de ekspono ne nur montris fruan komprenon de la nova scienco de geologiaj stratumoj sed ankaŭ formis la unuan provon dokumenti la stratuman strukturon de Derbyshire kiel tuton male al strukturoj de specifaj lokoj kiujn Whitehurst havis. Dum sia tuta vivo, Watson produktis ĉirkaŭ 100 tiajn tabulojn, akompanitajn de klarigaj flugfolioj, kaj liaj artikoloj enhavas krokizojn por multe pli. Bedaŭrinde plejparto de ĉi tiuj tabuloj estas nun ne spureblaj, kvankam oni scias ke ĉirkaŭ kvindek plu ekzistas.
Henry Watson mortis en 1786, kaj la komerco de Ashford-in-the-Water estis tiam vendita. Ekde tiam, White Watson fariĝis finpretigisto de marmoro - dum multaj jaroj konsiderinda parto de lia komerco konsistis el tomboŝtonoj kaj preĝejaj monumentoj el marmoro - kaj negocisto de specimenoj de fosilioj kaj mineraloj el sia propra lokalo en Bakewell kiun li konservis kiel butiko kaj muzeo por sia kolekto ĝis sia morto. White Watson estis ĉefe respondeca pri la populara komercado de verkoj produktitaj el Marmoro de Ashford – kalkoŝtono impregnita de bitumo, kiu donas ĝian poluritan nigron.
En la fruaj 1790-aj jaroj Watson kunlaboris kun William Martin (1767–1810) pri ilustrita katalogo de Karboniaj Kalkoŝtonaj fosilioj de Derbyshire. Watson sensukcese provis trovi financadon por tia publikaĵo ekde 1790, kaj produktis unu-paĝan ' Prospectus of a Catalogue and Description of Derbyshire Fossils ' detalante la proponon (nun en Centra biblioteko de Sheffield) tiun jaron (dua samtema prospekto, kune kun Martin, datiĝas de 1792). Tamen, post kiam ili komencis kunlabori pri la projekto kaj sukcesis trovi la necesan financadon por publikigi, Martin komencis produkti propran partopagon ekde 1793, uzante la de Watson tekst-kontribuojn kaj liajn akompanajn gravuraĵojn kun preskaŭ neniu kredito donita. Rezulte, la duopo fine kverelis, kaj Martin republikigis la serion sub sia propra nomo kiel Volumon I de Petrificata Derbiensia en 1809 tute ne donante ian ajn krediton al Watson.
Watson estis elektita Ano de la "Linea Societo". en 1795, kaj restis membro ĝis sia morto. Li ankaŭ estis membro de Filozofia Societo de Derby ekde 1800, nomumita de Georgiana Cavendish, Dukino de Devonshire, kaj membro de la Brita Mineralogia Societo.
En 1798 li refaris groton en la bieno de Chatsworth House en kristalan kavernon kovritan de fosilioj, je la kosto de 110 pundoj 19 ŝilingoj. (Noto: la nuna groto estas posta konstruaĵo el la 1830-aj jaroj kaj ne la verko de Watson). Sekvante ĉi tion, li plu laboris por la Bieno de Chatsworth. Komence dungita dum kvin semajnoj inter aprilo kaj junio 1799 por katalogi kaj aranĝi la gravan mineralan kolekton komencitan de Georgiana, Dukino de Devonshire, poste parte loĝata en Chiswick, li ankaŭ aranĝis la mineralan kolekton de Henrietta Ponsonby, Grafino de Bessborough (fratino de Georgiana) en Cavendish Skvaro samtempe.
1800-1835
Watson estis poste komisiita en 1804 por la cetero de la kolekto de Georgiana, la Minerala kolekto de Chatsworth, aldonante konsiderindan nombron da pecoj dum tiu tempo kaj plue profundigante sian komprenon de la malsamaj tipoj de rokoj kaj mineraloj kaj ties interrilatoj. Ĉi tiam, Watson estis ioma famulo en rondoj de natura historio, kaj ofte akceptis vizitantojn al sia kolekto en la Bandomo de Bakewell, kie li ankaŭ loĝis kaj servis kiel intendanto de la Banoj. Unu el tiuj ĉi vizitantoj, J. Hunter skribis pri Watson en sia Collectiana Hunteriana (1804)  'S-ro Watson estas iomete sub la meza staturo kun plata vizaĝo, estas fraŭlo kaj trinkas sian glason da alkoholo kun akvo en la Gastejo en Bakewell ĉiuvespere' . Aliaj notindaj vizitantoj, korespondantoj aŭ aĉetantoj de specimenoj aŭ kolektoj tra la jaroj inkluzivis Lordon Denman, Siron Joseph Banks, William Buckland, Erasmus Darwin kaj James Sowerby, same kiel la notindan francan mineralogon Alexandre Brongniart.
En 1808 Watson edziĝis kun Ann Thorpe, 29-jaraĝa, el Buckminster, Leicestershire, kiu estis parenco de Sir Isaac Newton. Pli frue samjare li produktis tabulon montranta detalan trans-sekcion de la stratumoj de Derbyshire laŭ linio el Buxton al Bolsover, kiun li donacis al la Duko de Devonshire la. Ekde 1810 Watson faris nombron da tabuloj de ĉi tiu sekcio, grandparte en la skalo de 1/2 colo por mejlo aŭ unu colo por mejlo, kaj surbaze de ĉi tiuj publikigis gravan fruan verkon pri la geologio de Derbyshire  'The Delineation of the Strata of Derbyshire'  en 1811. Malgraŭ la fakto ke ili estis ellaboritaj dum frua kaj iom primitiva etapo de la scienco pri geologio, estas rimarkinde kiel precizaj estis tiuj ĉi sekcioj, priskribante sinsekvon de 36 stratumaj niveloj en rokoj de Derbyshire per longa faldebla trans-sekcio de preskaŭ la tuta larĝo de Derbyshire. Ekde tiam, la tabuloj, krokizoj kaj notoj de Watson klare montras ke li konsciis pri kaj konsentis kun la geologiaj teorioj kaj klasifikado de rokoj de Abraham Werner, kaj ' The Delineation ' inkluzivas kelkajn diskutojn pri teorioj de Werner. La personaj artikoloj de Watson el 1800 inkluzivis ' A catalogue of a systematic collection of fossils arranged according to Mr Werner's system '.
Nombro da aliaj sekcioj laŭ malsamaj linioj trans Derbyshire estis publikigitaj inter 1813 kaj 1831, kune kun multnombraj laŭlokaj geologiaj sekcioj de Pintoj kaj Klifoj kiel Mam Tor. Broŝuro de 1813 'Section of Strata in the Vicinity of Matlock Bath', argumentis kontraŭ John Farey (1766–1826), samtempula termezuristo kaj geologo kiu estis produktinta geologian mapon, ' A General View of the Agriculture and Minerals of Derbyshire ' frue en 1811 (antaŭa al ' Delineation ' de Watson). Laborante sendepende kun malmultaj aliaj informoj ol tio kion ili mem observis, Watson kaj Farey konsiderinde malkonsentis pri la detaloj de la geologia strukturo de Derbyshire, kaj Watson prave konsciis ke la montaj pejzaĝoj de Derbyshire estis kaŭzitaj de subgrunda vulkana ago male al la aserto de Farey ke ili estis formitaj de  'satelita altiro de supre' . Tamen, ajna malakordo pri personaj teorioj aŭ akuzoj fare de Farey pri alproprigo de ideoj ne malebligis al ili pridiskuti siajn trovaĵojn dum nombro da renkontiĝoj en Bakewell ĉirkaŭ 1811.
En 1825, la jaron de la morto de Ann, la profesia vizit-karto de Watson montris ke li ' faras monumentojn, tombojn ktp., donaj lecionojn de geologio kaj mineralogio kaj provizas kolektojn, donas informojn al antikvaĵistoj kaj amuziĝon al Botanikistoj '. Probable samjare, Watson produktis nekutiman cirklan stratuman diagramon ' A DELINEATION of the ten deepest STRATA as yet discovered in the MINERAL DISTRICTS of DERBYSHIRE' . En tiu ĉi la geologiaj stratumoj estas ordigitaj en preskaŭ samcentraj cirkloj eksteren, de la plej maljunaj rokoj en la centron ĝis la plej junaj rokoj en punktoj ĉirkaŭ la rando markitaj per la diversaj nom-lokoj en Derbyshire kie la stratumoj estis notitaj. Ĉi tiuj punktoj kuŝas je malsamaj distancoj de la centro laŭ la komplekseco de la stratumo en tiu punkto.
Pli poste dum sia vivo, Watson elfaris plibonigojn al Banoj de Bakewell, lia rezidezo, por la Duko de Rutland, kiu volis fari el Bakewell laŭmodan banurbon. Kvankam tiu ĉi projekto fine malsukcesis, Watson estis respondeca pri la Ban-Ĝardenoj kiuj estis aranĝitaj en la urbo kiel parto de la skemo, kaj ĉi tiuj aranĝoj grandparte plu ekzistas hodiaŭ.
malgraŭ ĉiuj tiuj laboroj, Watson ĉiam havis ŝuldojn, kaj li mortis ankoraŭ baraktante por pagi siajn fakturojn vendante multon de sia fosilia kolekto. Kiel Ford notas pri lia plu-ekzistanta kont-libro el 1796-1833 ' se la registraĵoj vere estas plena registro de liaj enspezoj kaj elspezoj li ofte estis proksima al bankroto! '.
White Watson mortis en Bakewell la, kaj estis entombigita en la tombejo de Bakewell. Li ne havis infanojn.
Plu ekzistantaj verkoj
Liaj kolektoj estis disigitaj kaj venditaj post lia morto. Tamen, ekzemploj de liaj marmoraj kaj kalkoŝtonaj verkoj plu ekzistas en la tombo de la familio Foljambe en Preĝejo de Bakewell, plato en St George's Chapel, Windsor por Georgo la 3-a de 1789 kaj la konataj restantaj geologiaj tabuloj. Liaj tabuloj de 'Sekcio de Monto en Derbyshire' kaj 'Sekcio de la kurioza kurblinia Stratumo en Ecton Hill' estas nun en Muzeo de Derby, same kiel nombro da aliaj. Aliaj plu ekzistantaj tabuloj, inkluzive de samtempulaj kopioj de tiuj en Muzeo de Derby, estas en la Muzeo pri natura historio de Londono (Natura Historio), Londono, Muzeo de Universitato de Oksfordo, Chatsworth House, Muzeo de Manchester kaj Muzeo de Leicester. La manuskripta katalogo de la Minerala Kolekto de Chatsworth fare de Watson estas ankoraŭ konservita en Chatsworth House, kune kun multaj el la specimenoj kiujn li provizis por la kolekto. Malgraŭ jaroj da malatento, la kolekto mem, inkluzive de multaj el la propraj specimenoj de Watson, estis grandparte restaŭrita en Chatsworth House post pli ol 10 jaroj da diligenta restaŭrado fare de Russell Societo. ''Katalogo de la Eksteraj Karakteroj de Fosilioj, fare de White Watson (Membro de la Linea Societo) Bakewell, Derbyshire. 1798'' ', trovita dum tiu ĉi restaŭrado, estas ankaŭ konservita de Chatsworth House. Liaj taglibroj de 1780-1831 estas en la Kolekto Bagshawe en Urba Biblioteko de Sheffield, kune kun liaj katalogoj de fosilioj. Aliaj privataj artikoloj, notoj kaj krokizoj, kune kun multa materialo por sed ekstra al publikigitaj volumoj, estas konservitaj en Biblioteko de Sheffield kaj Biblioteko de Derby, kaj albumo de preparaj siluetoj de 1806 estas ankaŭ en Biblioteko de Derby.
Publikaĵoj
- malkompleta listo de publikigitaj verkoj krom tiuj akompanantaj klarigojn por sekcioj kaj mapoj -
Referencoj
''Ĉiuj aliaj referencoj el:
''
Antonov An-124
Antonov An-124 Ruslan (NATO raportnomo: Condor) estis evoluigita en la 1970-aj jaroj kiel granda transporta aviadilo por la Soveta armeo de Sovetunio.
La unua testflugo okazis la 26-an de decembro 1982 kaj la aviadilo iĝis kun la maksimuma starta maso de pli ol 400 tunoj la plej granda aviadilo de la mondo. Ĝi estis prezentita publike la 28-an de majo 1985 en la Pariza aerospektaklo. Kompare al Lockheed C-5, ĝi havis pli mallongan korpon, malpli grandan malplenan mason kaj pli grandan portkapaciton.
Pluevoluo de An-124 estas la pli granda An-225 Mrija.
En 2005 oni planis produktadon de 11 ekzempleroj. Nun oni uzas dismonde ĉ. 49 el la tipo.
György Bessenyei
Vivo
Li estis filo de Zsigmond Bessenyei [ĵigmond beŝenjei] departementa juĝisto kaj Mária Ilosvay [ma:ria iloŝvai]. Li plenkreskis en Bercel, lernis en 1755–60 en la kolegio de Sárospatak [ŝa:roŝpatak]. Inter 1765-1773 li estis membro de la viena (hungara) nobela gardistaro. Li tiam aliĝis al la framasonismo kaj konatiĝis kun ideoj de la klerismo. En 1773 li iĝis en Vieno reprezentanto de la hungaraj protestantoj. Ĉar li entuziasme apogis lernaferajn refomojn de Maria Terezia, li koliziis kun la protestantoj, fine li ŝanĝis al la katolika kredo en 1779. Jozefo la 2-a nomumis lin en 1780 kortega librara gardisto, sed li baldaŭ konfliktis kun la rega sistemo kaj estis maldungita en 1782. Li translokiĝis en 1787 al Pusztakovácsi (hodiaŭ Bakonszeg) kaj partoprenis en publikavivo de fortikaĵa departemento Bihar.
Liaj cindroj estis alisetligitaj en 1940 al Nyíregyháza [nji:redjha:za].