cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tinamo
Plagoj
Kelkaj specioj adaptiĝis al agrikulturaj sistemoj kaj iras al grenkampoj post la rikolto por profiti la restaĵojn; sed ili ankaŭ eniras la kampojn dum la kreskosezono, kaj kolerigas la agrikulturistojn. Kelkaj, ĉefe la Ornama kaj la Anda tinamoj, elfosas tuberojn kiaj terpomoj, dum la Ruĝflugila tinamo kreas similajn problemojn en plantejoj de arakidoj. Tamen kelkaj membroj de Nothoprocta predas plagajn insektojn sen damaĝi la rikolton. Makulnoturoj estis dokumentitaj manĝantaj herbojn kaj, el 28 animaloj kiuj estis registritaj manĝantaj, 26 estis konsiderataj plagoj.
Studado
La Tinamiformaj estas unu el malplej studitaj ordoj de birdoj spite la fakton ke tinamoj montras rarajn kaj malmulte komprenitajn kutimarajn modelojn. Ili havas masklan patran idozorgadon kiu ne ĉiam asociiĝas kun poliandrio aŭ seksrola invertado. Ties varia pariĝsistemoj kaj diversaj habitatoj povas, tra komparaj studoj, klarigi kiel ekologiaj diferencoj tuŝas pariĝajn strategiojn. Ĉe kelkaj specioj, inoj kunlaboras por arigi ovarojn por diferencaj maskloj. Tamen, metodologiaj malfaciloj malhelpis kutimaran studaron, ĉefe ĉe arbarloĝantaj specioj, kaj ties sekretema kutimaro kaj kamufla koloraro malfaciligis sekvi ilin por kontinua observado. Nur en 2003 oni organizis la unuan sciencan konferencon pri tinamoj ĉe la 7a Novtropika Ornitologia Kongreso, ĉe la Nacia Parko Pujehue, Ĉilio.
Statuso kaj konservado
La statuso de la familio ne estas facile determinebla ĉar multaj specioj loĝas en la Amazona Baseno aŭ ĉe foraj bordoj de Andoj kaj allogas malmultan atenton, eĉ de ornitologoj. Krome, ties kamufla koloraro kaj kutimaro faras, ke ties esto ofte restas nenotita. Granda proporcio de specioj estas amazoniaj, kaj majoritato el tiuj malpliiĝantas laŭ teritorio. Tamen ili bone survivas por eviti esti klasitaj kiel minacataj.
Ĉefaj minacoj estas habitata fragmentado kaj detruado. Kvankam ili estas ĉasataj tra siaj teritorioj, ili ĝenerale havas malmulte aŭ nur surlokan efikon sur la populacioj de plej disvastigataj kaj komunaj specioj. Pesticidoj estas problemo tra herbejoj kaj farmoj. La Internacia Unio por la Konservo de Naturo klasigas sep tinamospeciojn kiel vundeblaj kaj sep kiel preskaŭ minacata. La Soleca tinamo estas listita laŭ Apendico I de CITES.
Terklarigado
La ĉefa minaco por la arbaraj tinamoj estas senarbarigo. Novtropikaj arbaroj estas tre tuŝitaj, fare de grandaj kampoj forhakitaj por rikolto, paŝtejoj aŭ plantejoj por lignoproduktado. Multo de tiu tero estas malriĉa laŭ nutraĵoj, kaj tiele ĝi estas abandonata post kelkaj jaroj por nove klarigita tero. Arbarspecioj estas sekve devigitaj adaptiĝi, relokiĝi aŭ formortiĝi. Same kiel ĉe arbaroj, plej tipoj de habitatoj en Meza kaj Suda Ameriko, krom altaj Andoj kaj Patagonio, estas sub minaco. Estas polemiko pri la vegetaĵara historio kun spekulado ĉu kio estas nune altaltitudaj herbejoj en Andoj estis iam elfarbaro.
La Nana tinamo estas loĝanta de malfermaj ebenaĵoj de orienta Brazilo, kvankam estas malpli ol 15,000 birdoj restintaj. Ĝi jam malaperis el sia iama teritorio de la herbejoj de Argentino. En la herbejoj de cerado de Brazilo ankaŭ la populacio de Eta noturo malpliiĝis al malpli ol 15,000 individuoj pro agrikultura kaj ekonomia disvolviĝo. La praktiko de bruligado de kampoj estas partikulare damaĝa al herbejaj tinamoj. Ekzemple, la Nana tinamo veneniĝas pro la fumo kaj iĝas vundebla antaŭ predantoj. Krome se la bruligado okazas dum la nestosezono, la ovoj aŭ idoj iĝas rostitaj.
Ĉasado
Tinamoj estis popularaj ĉasbirdoj dum multaj jaroj en Suda kaj Centra Ameriko, tiom multe ke la nombroj de kelkaj specioj malpliiĝis. La stepobirdoj estas pli popularaj por ĉasado ĉar ili povas esti pelitaj al ekflugo, pli ol la arbarbirdoj kiuj kuras por kovriĝi kaj kaŝiĝi. Fine de la 19a kaj komence de la 20a jarcentoj ĉasado estis responsa por amasmortigado ene de tiu familio, kaj la Eleganta tinamo kaj la Makulnoturo estas popularaj celoj. En 1921, Argentino premis al kontrolo de komerca ĉasado de kelkaj birdospecioj, kiaj la tinamoj.
Inter 1890 kaj 1899, nur en Bonaero, oni vendis 18 milionojn da tinamoj en viandaj merkatoj. Ili estis komercitaj ankaŭ al Nordameriko kiel "Sudamerika perdriko". Nur unu ŝipsendaĵo povis enhavi ĝis 360,000 birdojn. Frank Chapman el la Usona Muzeo de Natura Historio helpis starigi konsciencon pri la indico de ekspluatado kaj ties eventuala efiko pri la populacioj de la specio. Eventuale, Usono malpermesis la importadon de tiuj birdoj.
Ĉaspremo restas, kvankam je limigita nivelo. Ekzemple, 25,000–40,000 Makulnoturoj estas mortigitaj ĉiujare pere de laŭleĝa ĉasado, sen enkalkuli ŝtelĉasadon. Kvankam kelkaj herbejaj specioj estis pliiĝantaj kaj laŭ teritorioj kaj laŭ nombroj, ili restas vundeblaj al ĉasado per uzado de hundoj kiuj ekflugigas ilin. Ankaŭ indiĝenaj popoloj estas inkluditaj en la tinammortigado por viando, kaptante ilin per laĉoj aŭ kaptiloj post imitado de ties alvokoj. Familio de sep personoj en Cearao konsumas 60 noturojn jare. Tinamospecioj estas inter la plej komune kolektitaj birdoj fare de ĉasistoj-kolektistoj en Ameriko.
NGC 1630-2
NGC 1630-2 (alia indiko — PGC 862277) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Tinamo
Ĉasado
Kelkaj specioj estas tre vundeblaj al kontraŭleĝa ĉasado, aŭ ŝtelĉasado. En Brazilo, kontraŭleĝa ĉasado okazas nokte danke al torĉolumo. La uzado de flutoj por imiti la alvokojn dum la reprodukta sezono por allogi la birdojn al malfermo povas rezulti en surloka formorto. Ĝenerale, estas manko de taŭgaj kontroloj por certigi daŭripovan ĉasadon, same kiel nesufiĉaj resursoj kaj determinado por plenumi ekzistantajn regularojn.
NGC 1630-2
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Tinamo
Literaturo
IUCN (2008)
Służew (metrostacio)
Służew estas metrostacio de la unua linio de metroo de Varsovio. Ĝi estas lokita sub vojkruciĝo de Rolna kaj Wałbrzyska. Ĝi havas surfacon kaj volumenon
Sekva stacio,, estas post.
Maraú
Maraú estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 19.101 loĝantojn en 2010.
Akva rezervujo Jesenice
Akva rezervujo Jesenice estas valbaraĵa rezervujo situanta proksimume sep kilometrojn sudoriente de Cheb sur rivero Odrava. Ĝi komencis esti konstruata en la jaro 1957, finita ĝi estis en la jaro 1961. Ties longeco estas 12 kilometroj, en la plej profunda loko la akvo atingas profundecon 18 metroj. Sur digo kondukas ŝoseo I/21. Celo de la rezervujo estas kompensi plibonigadon de trafluoj en rivero Ohře por prenlokoj sur la suba parto de la fluo kaj ŝirmo antaŭ inundoj.
Ĉirkaŭ la akva rezervujo Jesenice etendiĝas kelke da municipoj kaj vilaĝoj: Podhrad, Všeboř, Dřenice, Jesenice, Okrouhlá kaj Mechová. En plimulto el ili troviĝas kampadejoj, kiuj servas por refreŝiĝado (baniĝado, tabulvelado, sporta fiŝkaptado). En Jesenice estas malpermesite trafiki navigilojn kun eksplodmotoro.
Trans Jesenice estis konstruita fervoja ponto en fervojlinio Plzeň – Cheb. Sude de Velká Všeboř troviĝas parte inundigita betona ponto, kies supra parto estas senĉese super la surfaco. Tiu ĉi ponto trans rivero Odrava foje kunigadis du partojn de municipo Všeboř, kies granda parto estis fare de la rezervujo inundigita. Hodiaŭ sur ambaŭ bordoj de la rezervujo troviĝas domaroj Velká Všeboř kaj Malá Všeboř.
Tragedio
En ĉirkaŭaĵo de la rezervujo estis la 23-an de majo 1978 forkaptita aŭtobuso kun 39 studentoj kaj ŝoforo fare de kuzoj Barešoj, kiuj armitaj volis transpaŝi la ŝtatlimon intencante veni ĝis Okcidenta Germanio.
Mutsuki Hirooka
Mutsuki Hirooka (廣岡 睦樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Montedio Yamagata.
Lascheid
Lascheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Valff
(jen france, origine germane kaj alemane Walf, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Obzor
Obzor (en bulgara Обзор; en trakia: Naulochos, en Antikva greka: Naŭloĥos, en latina Naulochus, Tetranaulochus, aŭ Templum Iovis) estas malgranda urbo kaj ĉemara feriejo kaj banloko ĉe la marbordo de la Nigra Maro de Bulgario. Ĝi estas parto de la municipo Nesebar, Provinco Burgas.
La traka nomo kaj de la antikva Grekio de Obzor estis Naŭloĥos, malgranda haveno ĉe la marbordo de Trakio, kolonio de Mesembria. La antikvaj romianoj nomis ĝin Templum Iovis (Templo de Jupitero); Plinio nomis ĝin Tetranaulochus. Dum la otomana regado de Bulgario, ĝi estis konata kiel Gözeken. La moderna nomo estis enmetita en 1936; Obzor akiris urbajn privilegiojn en la 9a de septembro 1984.
Kovado
Kovado laŭ PIV estas la ago
El la bestoj, la inoj de birdoj, reptilioj kaj fiŝoj naskas siajn idojn en ovoj, do en stadio ankoraŭ ne plene matura. El la birdoj, la kantobirdoj ĝenerale naskas 5 ĝis 8 ovojn, sed ankaŭ ekzistas specioj de birdoj, kiuj naskas nur 2 aŭ pli ol 20 ovojn.
Inter la reptilioj, la nombro de naskataj ovoj kompareblas, dum inter la fiŝoj la nombro de naskataj ovoj tre varias kaj povas atingi sumon de pluraj centoj.
Birdoj tamen laŭ la vera senco kovas siajn ovojn: la daŭro de kovado laŭ la specio de birdoj daŭras inter 10 tagoj kaj 3 monatoj. La plej multaj specioj de birdoj naskas siajn idojn dum specifa "sezono de kovado", ĝenerale dum malfrua printempo kaj frua somero, kiam alproksimiĝas la jara tempo kun plej da havebla manĝaĵo, kaj plej altas la ŝanco bone nutri siajn idojn. Sed iuj bestospecioj naskas kaj kovas laŭ la lokaj cirkonstancoj, ĉiusezone: Ekzemplo estas la nigra cigno en Aŭstralio, kiu naskas kaj kovas tiam, kiam laŭ la loka klimato estas plej da akvo, kaj kiu, transportite al alia kontinento, foje laŭ antaŭa rutino plunaskas kaj kovas ekzemple meze de vintro, kvankam tio ŝajnas malfavora laŭ la cirkonstancoj de la nova vivloko.
Kovado ĉe papagoj
La ina kolumpapago naskas ĉirkaŭ 3 ĝis 5 ovojn, unuope kaj kutime kun distanco de 5 tagoj inter la naskoj de po unu ovo, kaj kovas la ovojn dum proksimume 23 tagoj. Post la eloviĝo, la idoj dum pli-malpli kvar semajnoj restas en la nestokaverno aŭ nestokesto. La ino ricevas nutraĵon de la vira partnero, kaj pludonas la plejgrandan parton al la eloviĝintaj idoj. Kiam la idoj sufiĉe grandas por povi elrigardi el la enireja truo de la nestokaverno aŭ nestokesto, la patro ankaŭ mem nutras ilin. En aĝo de 5 semajnoj la idoj komencas mem flugi, mem ekserĉas nutraĵon, sed daŭre estas per aldona nutrado subtenataj de la gepatroj.
Kovado ĉe kokoj
La kokino naskas siajn ovojn en distanco de 1 ĝis 2 tagoj. Ene de 3 ĝis 4 semajnoj ŝi per ovoj plenigas sian neston kaj nur tiam komencas la kovadon. Dum la sekva tempo ŝi nur unu- ĝis dufoje dum la tago forlasas la neston, por manĝi grenojn, trinki akvon kaj por necesumi. Ĉar la maturiĝo de la kokaj embrioj en la ovoj nur komenciĝas, kiam komenciĝas la daŭra varmeco de la kovado, ĉiuj kokidoj post 21 tagoj eloviĝas preskaŭ samtempe.
La instinkto pri kovado estas denaska - ankaŭ kokinoj, kiuj kreskis ekskluzive en metalaj kestoj de industria agrikultura entrepreno, senprobleme ekpraktikas ĝin, kiam ili ekhavas eblecon konstrui neston, plenigi ĝin per ovoj kaj ekkovi.
La zorgadon pri la eloviĝintaj kokidoj transprenas ekskluzive la kokino, kiu gvidas la idojn al manĝejoj, prokektas kaj varmigas ilin, ĝis la infanoj memstariĝas.
Kovado ĉe aliaj birdospecioj
La distanco inter la naskoj de unuopaj ovoj kaj la daŭro de kovado ĉe aliaj birdospecioj povas esti la duono, sed ankaŭ la kvaroblo de la nombroj de la du supraj ekzemploj. La nombroj apenaŭ dependas de la besta grandeco, kaj la nombro de naskitaj ovoj tute ne havas ajnan rilaton al la besta grandeco.
La plej multaj birdoj de Eŭropo kovas siajn ovojn dum 2 ĝis 4 semajnoj, ĉe la (relative etaj) kantobirdoj temas pri pli-malpli 2 semajnoj.
Tre diversas la kovokutimoj ĉe la grandaj kurbirdoj. Iuj lasas la sunon "kovi" siajn ovojn, ĉe aliaj specioj pri la kovado respondecas la viraj birdoj: Ekzemplo estas la viroj de la nanduoj, kiuj sole zorgas pri la kovado de la ovoj kaj posta prizorgado de la eloviĝintaj idoj. La inoj dume pluriras kaj ankoraŭ pariĝas kun aliaj viraj nanduoj.
István Rátz
István Rátz naskiĝis la  1860 en Sátoraljaújhely. Li mortis la 1917 en Budapeŝto.
Biografio
István Rátz akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1886, poste li eklaboris en hospitalo. Post 2 jaroj li plulernis en Vieno, Munkeno, Stutgarto, Berlino, Dresdeno. En 1890 li akiris diplomon pri bestkuracado. Li profesoriĝis en 1890 kaj li okupiĝis precipe pri malsanoj de hejmbestoj. Li instruis en la Veterinara Instituto ekde 1889. Li ricevis serban premion en 1897, post 2 jaroj hungaran premion.
Hamdanidoj
La Hamdanida dinastio (حمدانيون Ḥamdānyūn) estis ŝiajisma islama araba dinastio de norda Irako (al-Jazirah) kaj Sirio (890-1004). Ili devenis el antikva Tagliba kristana tribo de Mezopotamio kaj Orienta Arabio. La Hamdanida dinastio estis fondita de Hamdan ibn Hamdun (laŭ kiu ĝis estis nomita), kiam li estis nomumita guberniestro de Mardin en SOr Anatolio fare de abasidaj kalifoj en 890.
Lia filo Abdallah (904-929) estis siavice nomumita guberniestro de Mosulo en norda Irako (906) kaj eĉ regis en Bagdado (914). Liaj filoj estis instalitaj kiel guberniestroj en Mosulo kaj Halepo. La regado de Hasan Nasir al-Daŭla (929-968), guberniestro de Mosulo kaj Dijar Bakr, estis tiom tirana ke li estis elpostenigita de sia propra familio.
Surmont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Conejera (Cabrera)
Conejera [koneĤEra] (en la hispana, kun signifo Kuniklejo) estas la nomo de eta insulo, kiu apartenas al la Balearaj insuloj kadre de Hispanio. La insulo, kiu en la kataluna nomatas Illa Conillera aŭ Illa dels Conills, "Insulo Kunikla" aŭ "Insulo de la Kunikloj", apartenas al la insularo de Cabrera. Ĝi apartenas al la Nacia Parko de la Insularo de Cabrera kaj situas proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la plej suda punkto de la pli granda insulo Majorko, la kabo Cap de Ses Salines. Kompreneble ĝi, kiel ĉiuj aliaj el la Balearaj insuloj, situas en la Mediteranea Maro.
(17153) 1999 JK119
(17153) 1999 JK119 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hamdan ibn Hamdun
Hamdan ibn Hamdun ibn al-Harit al-Taglibi (fl. 868–895) estis Tagliba Araba ĉefo en Jazira, kaj la patriarko de la Hamdanida dinastio. Kun aliaj arabaj ĉefoj de la areo, li rezistis la klopodojn por reenmeto de abasida kontrolo super Jazira en la 880aj jaroj, kaj aliĝis al la Ĥariĝisma Ribelo. Li estis finfine venkita kaj kaptita de la kalifo al-Mu'tadid en 895, sed estis poste liberigita kiel premio por la distingigaj servoj de sia filo Husajn al la kalifo.
Claudius Colas
Claudius COLAS (kola), franco, oficisto ĉe eldonejo, kaporalo. Naskiĝis la 29-an de novembro 1884 en Saint-Huruge (apud Macon), mortis la 11-an de septembro 1914, ĉe la Marna batalo. Estis pioniro de Esperanto en franca katolikaro kaj patro de René Claude Colas dum multaj jaroj prezidanto de la franca katolika Esperanto-asocio.
En 1908 li propagandis en Remiremont (Vosges) ĉe diversaj katolikaj grupoj de junuloj. La pastraro de Remiremont iĝis favora al la movado. Fine de tiu jaro li fariĝis redaktoro de Espero Katolika
Li kunlaboradis kun abato Austin Richardson (lia baptopatro) por starigo de IKUE, 1910. Fondinto kaj direktoro de franca propaganda revuo L' Esperantiste catholique. Organizis la unuan Kongreson de Katolikoj Esperantistoj en Paris 1910; la 4-an en Romo, 1913, la 5-an en Lourdes, 1914, kies kuniĝon malhelpis la milito. Li faris multajn kursojn kaj paroladojn, ĉiam fervora kaj tiel ĉarme simpla kiel sindona; en Kanado ruĝhaŭtuloj alnomis lin "Katsenio" (Arda Fajro). Li laboris en la Tutmonda Jarlibro, en la Oficiala Gazeto; redaktis multege da broŝuroj, artikoloj. Ni citu: Kristnasko, propaganda broŝuro, 1911. La Lignoŝuoj 1914. Lingva Komitatano de 1910.
La 21-an de aŭgusto 1909 Claudius estis akceptita de Léon-Adolphe Amette (1850-1920) ĉefepiskopo de Parizo. Amette aŭskultis lin parolantan pri la movado esperantista, kaj pri la partopreno de la katolikoj en tiu movado.
En 1910 li, sub kaŝnomo "Profesoro V. Esperema" proponis esperantidon Adjuvilon. Tiu estis ofta afero inter la grandaj esperantistoj de komenco de 20-a jarcento, multaj el ili kreis kaj publikigis siajn lingvoprojektojn, sed daŭras bonaj esperantistoj. Krome, li estis nur 25-jaraĝa junulo, kaj eble ne bone pensis pri la kontradicio de tio. Kelkaj diras ke la celo de "Adjuvilo" estis malhelpi la influon de Ido.
Granadilla
Granadilla povas aludi al:
Passionsblumen
Claudius Colas
Prepare al 4-a UKUE-Kongreso, Claudius vojaĝis al Romo komence de oktobro 1912. Li estas unue akceptita aŭdience de kardinaloj Willem Marinus van Rossum (1854-1932) kaj José Calasanz Vives y Tuto (1854-1913). Dank’ al la helpo de la unua, estas fiksita por sabato la 8-a de oktobro, je la 10:30 h, privata aŭdienco kun la Papo, sed la malsaniĝo de Pio la 10-a malebligas, ke Claudius renkontu la estontan sanktulon.
Dedina Mládeže
Dedina Mládeže (mlAdeĵe) (hungare Ifjúságfalva - neoficiale) estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ dekstra bordo de Váh. Kontraŭe troviĝas Komoča sen trapasejo, krome Kolárovo 3, Komárno 28 km.
Historio
La municipo estis fondita en 1949, slovakoj alvenintaj el Hungario fondis ĝin kune kun kolĥozo. Poste aliĝis ankaŭ hungaroj el la najbareco. La komunumo iĝis vilaĝo en 1954. La kooperativo nun havas la nomon Agroreal kaj produktas tritikon, maizon, fruktojn, bredadas porkojn kaj bovojn. Ekde 2005 ĉesis la lernado en la lernejo.
Fuentemolinos
Fuentemolinos estas vilaĝo kaj municipo, kodo-369, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo Fuentemolinos estas komprenebla kiel Fonto de la Muelejoj.
Geografio
Ĝi havas areon de 12.81 km² kun 99 loĝantoj (2021). Ĝi limas kun Fuentecén, Páramo de Corcos, Haza, Adrada kaj Fuentelisendo.
Eksteraj ligiloj
Oficiala Hejmpaĝo de Fuentemolinos
Ĉinoj
Ĉinoj aŭ ĥinoj estas, simile kiel ekzemple britoj, ofta, sed neunusigifa markigo. Ĝi povas signifi unu el la sekvantaj grupoj de homoj:
NGC 1631
NGC 1631 (aliaj indikoj — PGC 15705, ESO 551-21, MCG -3-12-17, IRAS04362-2045) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉinoj
La koncepto de "ĉina nacio" estis kreita fine de la Qing-dinastio (do fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento) por pravigi la ekziston de regno kiu regas tiujn diversajn etnojn. Antaŭe la esprimo Zhōnghuá Mínzú nur estis uzata por la hana popolo. Nuntempe multaj ĉinoj akceptas la ekziston de nacia unueco, kvankam daŭre ekzistas konfliktoj pri ĝi: precipe kelkaj tibetanoj kaj kelkaj ujguroj malakceptas tiun koncepton.
En Esperanto ekzistas ankaŭ la vorto "ĉinujano" (aŭ "ĉiniano"), kiu povas esti uzata kun ankoraŭ pli ĝenerala signifo ol "ĉino" (do ankaŭ por loĝantoj de Ĉinio, kiuj apartenas al neniu el la 56 ĉinaj etnoj), kaj kiu povas esti uzata, eĉ se oni ne volas aliĝi al la teorio ke ekzistas "ĉina nacio".
Implicoj
Alpreni la ideon pri la "ĉina nacio" devigis al oni reinterpreti aŭ reskribi ĉinan historion. Ekzemple, la dinastio Manĉu pasintece ofte estis priskribita kiel "konkerinta reĝimo" aŭ "ne-hana" reĝimo. Post kiam oni alprenis tiun ideologion, kiu rigardas la manĉuojn kiel "ĉinojn", la distingo inter fremdaj kaj sametnaj dinastioj devis esti forlasita. Laŭ la nova koncepto, la manĉuoj, ĝuste tiel ĉinaj kiel la hanoj, ne plu povas esti rigardataj kiel "barbaraj konkeremuloj", kaj la dinastio Qing devas ne plu esti rigardata kiel "konkerinta imperio".
Reskribi historion ankaŭ necesigis rekonsideri la rolon de multaj tradiciaj herooj. Tiaj herooj kiel Yue Fei kaj Koxinga, kiujn oni origine konsideris kiel batalantoj por Ĉinio kontraŭ "barbaraj invadintoj", nun estas rekarakterizitaj kiel minzu ĝingŝjong ("etnaj herooj"), kiuj batalis ne kontraŭ fremdaj barbaroj sed kontraŭ aliaj ĉinoj (la jurĉenoj kaj manĉuroj respektive). Samtempe, la ĉina nacio akriris novajn heroojn kiel Ĝingis-Ĥanon, kiu fariĝis "ĉina" heroo pro tio, ke la mongolojn oni nun konsideras kiel parton de la Zhōnghuá Mínzú.
Malgraŭ la supraĵa aplikado de la nocio pri la "ĉina nacio" al etnoj kaj historio, la pli malnova koncepto de la ĉina nacio kiel pli-malpli sinonimo de la hanoj ankoraŭ restas vaste tenata, eĉ en Ĉinio. Ekzemple, diskutoj pri ĉina kuirarto kutime temas pri la kuirarto de la hanoj -- tre malofte pri la kuirarto de ujguroj aŭ tibetanoj.
Vendenheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Johanna Martzy
MARTZY Johanna (pro. marci) estis hungara violonistino naskita en Temeŝvaro la 26-an de oktobro 1924 kaj mortinta en Glarus la 13-an de aŭgusto 1979.
Biografio
Johanna Martzy studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto inter 1932-1942 ĉe Ferenc Gábriel. Kiel studento ŝi gajnis la premiojn Reményi kaj Hubay, poste en 1947 gajnis en la konkurso de Ĝenevo. De 1948 ŝi vivis en Svislando. Kiel rekonata soloisto ŝi ludis sub dirigentado de Jenő Ormándy, André Cluytens, Ernest Ansermet, Otto Klemperer, Paul Kletzky la klasikajn kaj romantikajn violonkoncertojn en Eŭropo kaj Usono. De 1966 sub akompanado de István Hajdú entreprenis ĉambrokomponaĵojn. Li estis posedanto de fama violono Stradivarius de Hubermann.
21282 Shimizuyuka
21282 Shimizuyuka estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yuka Shimizu, nepino de la malkovrinto. Yuka interesiĝas pri konstelacioj kaj plezuras observi la ĉielon kun siaj gepatroj dum la noktoj de publika observo ĉe la Observatorio de Geisei.
Stirrado
La stirrado estas ligata kun la stirmekanismo.
Multaj akcidentoj kun veturiloj estas kaŭzataj de stir-eraroj aŭ perdo de la stirregado de la veturigisto.
István Csillag (ministro)
István Csillag [iŝtvAn ĉilag], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csillag István estas hungara politikisto, ministro, ekonomikisto.
István Csillag naskiĝis la  1951 en Budapeŝto.
Biografio
István Csillag akiris diplomon en Scienca Universitato pri Eötvös Loránd en 1974. Post siaj studoj li laboris en financa instituto, post jaroj en ministerio pri financo. Li okupiĝis pri malŝtatiĝo, ekonomiaj reformoj. Inter 2002 kaj 2004 li estis ministro pri ekonomio kaj transporto en Kabineto Medgyessy. En la malfruaj 2000-aj jaroj li havis postenojn en financaj firmaoj. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
Fontoj
W
Conejera (Ibizo)
Conejera [koneĤEra] (en la hispana, kun signifo Kuniklejo) estas la nomo de eta insulo, kiu apartenas al la Balearaj insuloj kadre de Hispanio. La insulo, kiu en la kataluna nomatas Illa Conillera, situas tre proksime de la okcidenta bordo de la pli granda insulo Ibizo. La roka insulo estas tute senhoma. Kompreneble ĝi, kiel ĉiuj aliaj el la Balearaj insuloj, situas en la Mediteranea Maro.
Rusalko (Bulgario)
Rusalko aŭ Rusalka (en bulgara Русалка, "sireno"; ankaŭ Russalka and Roussalka) estas ĉemara feriejo kaj banloko de norda Bulgario en la marbordo de la Nigra Maro situanta en la Provinco Dobriĉ, nordorienta Bulgario (nome historia regiono Suda Dobruĝo). Ĝi situantas ĉe natura rezervejo en golfeto 90 km nordoriente de Varna kaj 23 km el Ŝabla, ĉirkaŭita de kverkarbaroj.
Rusalko havigas tenisejojn, futbalejon kaj retbalejon. Oni povas praktiki aliajn sportojn kiaj arkpafado, rajdado, jaĥtado, kajakado, subnaĝado, ktp. La feriejo havas ankaŭ subĉielan mineral-akvan naĝejon. Multaj insuletoj kaj rokoj kuŝas ĝuste ĉe la strando.
Distrikto Gänserndorf
La Distrikto Gänserndorf troviĝas en Malsupra Aŭstrio, oriente de Vieno ĉe la Slovakia limo, ĝi estas parto de la pejzaĝa regiono Weinviertel. Kiel distrikta ĉefurbo servas Gänserndorf. Parto de la distrikto estas la ebenaĵo Marchfeld/Morava kampo
Zoltán Varga (aktoro)
Zoltán Varga, laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Zoltán estas hungara aktoro.
Zoltán Varga naskiĝis la  en Mohács.
Biografio
Zoltán Varga akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1986, liaj ĉefaj instruistoj estis Tamás Major, Gábor Székely (reĝisoro) kaj Gábor Zsámbéki. Post siaj studoj li estis membro de Teatro Katona József inter 1986-2004, sed inter 1993-1995 li apartenis al alia teatro. Depost 2004 li apartenis al diversaj pli malgrandaj teatroj, ekde 2014 li havas membrecon en Nacia Teatro (Miskolc). Li ricevis premiojn inter 1987-2007. Li okupiĝas ankaŭ pri artaĵoj ekde 1996, ĝis 2012 li memstare ekspoziciis sepfoje.
Antonio Maria Salvini
Antonio Maria Salvini (ankaŭ Anton Maria Salvini aŭ Antonius Maria Salvinius, naskiĝis la 12-an de januaro 1653 en Florenco; mortis la 16-an de majo aŭ 17-an de majo 1729 samloke) estis itala filologo.
Salvini estis filo de Andrea Salvini kaj teis edzino Eleonora. Li studis en Pizo (Italio) kaj estis en 1673-1725 profesoro pri malnovgreka lingvo en Florenco. Li parolis minimume ok lingvojn flue, tradukis kaj komentis antikvajn dramojn, operojn kaj komediojn. Krom tio, li verkis vortaron de la toskana dialekto kaj verkis poemojn.
Salvini estis membro de Accademia della Crusca, la Accademia Fiorentina kaj la Accademia degli Apatisti. Li iĝis en 1716 - je propono de Robert Balle - membro de la Royal Society en Londono, kiun tiutempe gvidis Siro Isaac Newton.
La itala botanikisto Pier Antonio Micheli, samtempano kaj same florecano, nomumis je estimo al li (filikan) genron de Salvinia.
Mary de Bohun
Mary de BOHUN (naskiĝis ĉ. 1368 – mortis la en Kastelo de Peterborough) estis la unua edzino de Reĝo Henriko la 4-a kaj patrino de Henriko la 5-a. Mary neniam estis reĝino, ĉar ŝi mortis antaŭ ol sia edzo surtroniĝis.
Frua vivo
Mary estis la filino de Humfreo de Bohun, 7-a Grafo de Hereford, kaj Joan Fitzalan (1347/1348-1419), la filino de Rikardo FitzAlan, 10-a Grafo de Arundel kaj Eleanora de Lankastro. Tra ŝia patrino, Mary descendis de Llywelyn la Granda.
Mary kaj ŝia pliaĝa fratino, Eleanora de Bohun, estis heredantinoj de la konsiderindaj posedaĵoj de sia patro. Eleanora fariĝis la edzino de Thomas de Woodstock, 1-a Duko de Gloucester, la plej juna filo de Eduardo la 3-a. Klopodante konservi la heredaĵon por si kaj sia edzino, Thomas de Woodstock premis la infanon Mary fariĝi monaĥino. Tamen, Johano de Gaunt, la pliaĝa frato de Woodstock kaj estonta bopatro de Mary, fortiris ŝin el la monaĥinejo por edzinigi ŝin al sia filo -—la estonta Henriko la kvara. Tiu ĉi evento ne helpis la interrilaton inter ambaŭ fratoj.
Johano de Gaunt planis ke la geedziĝo inter Mary kaj Henriko restu nekonsumita ĝis Mary estis 16-jaraĝa sed la paro malobeis. Konsekvence, Mary gravediĝis 14-jaraĝa; la unuenaskita filo, vivis nur kelkajn tagojn.
Boise (Idaho)
Boise (aŭ esperantlingve, Bojsio) estas la ĉefurbo kaj plej granda urbo de la usona ŝtato Idaho. Laŭ la popolnombrado de 2000 ĝi havas loĝantojn. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de la Kantono Ada. La loĝloko estas konata kiel la "Urbo de Arboj".
Mary de Bohun
Edziniĝo kaj infanoj
Mary edziniĝis al Henriko -—tiam konata kiel Bolingbroke kaj tiam ne en rekta linio de sukcedo al la trono-— la, en Kastelo de Arundel. Kiam ŝi edziniĝis, Mary eble estis iomete malpli ol 12-jaraĝa.
Saint-Amand-Longpré
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Mary de Bohun
Edziniĝo kaj infanoj
En Kastelo de Monmouth, unu el la bienoj de sia edzo, Mary naskis siajn unuajn du infanojn, ambaŭ knaboj. Henriko, la postvivinta filo, poste fariĝis Princo de Kimrujo kiam lia patro kaptis la tronon de Rikardo la 2-a en 1399. Je la morto de lia patro en 1413, li fariĝis Reĝo de Anglio kiel Henriko la 5-a.
Boise (Idaho)
Ĝi estas la hejmo de pli ol eŭskoj. Eŭskaj festivaloj okazis en la 2000-aj jaroj por celebri eŭskan kulturon.
Mary de Bohun
Edziniĝo kaj infanoj
Ŝiaj infanoj estis:
Hugó Maszák
MASZÁK Hugó (pro. masa:k), de 1895 Szegedy-Maszák estis hungara ĵurnalisto, grafikisto naskita en Nadjenjedo la 10-an de aŭgusto 1831 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de aŭgusto 1916.
Saint-Amand-Longpré
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Amandinois.
Hugó Maszák
Biografio
Hugó Maszák de 1857 studis ĉe Miklós Barabás en Peŝto (pli poste lia bofilo). Li pentris portretojn, litografaĵojn: multe da liaj ksilografaĵoj aperis en la gazeto Vasárnapi Újság. De 1861 li iĝis ĵurnalisto, unue li kunlaboris kun gazetoj Magyarország, poste Pesti Napló kaj Ország. En 1864 li redaktis la artgazetojn Magyar Képzőművész, en 1868 Műcsarnok. En 1884 kune kun Géza Egyesy fondis la gazetojn Országgyűlési Tudósító, en 1870 Ungarische Post. En 1880 li estigis same kun Egyesy la duonoficialan Magyar Távirati Iroda (MTI) (Hungara Telegrafoficejo).
Boise (Idaho)
Boise estis fondita kiel fuorto de la usona armeo en 1863. La celo de la fuorto estis protekti blankulojn, kiuj invadis la teritorion de la Nez Perce post malkovri oron ĉirkaŭ la loko de la nuna urbeto Pierce.
Mary de Bohun
Morto
Mary de Bohun mortis en Kastelo de Peterborough, naskante sian lastan infanon, filinon, Filipa de Anglio. Ŝi estis entombigita en Preĝejo St Mary de Castro en Leicester.
Boise (Idaho)
La nomo Boise venas el la franca vorto boisé - prononco - kiu signifas "lignata" aŭ "arbarata".
Esperanto-movado
Ekzistas loka Esperanto-grupo Bojsio-Esperantistoj  kaj delegito de UEA.
Volturara Irpina
Volturara Irpina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj al la provinco Avellino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castelvetere sul Calore, Chiusano di San Domenico, Montella, Montemarano, Salza Irpina, Santo Stefano del Sole, Serino kaj Sorbo Serpico. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Antonio la Granda, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Imre Rázsó
Imre Rázsó [rAĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rázsó Imre estis hungara inĝeniero, agronomo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1949).
Formaldehido
Formaldehido aŭ metanalo (HCHO) estas organika kemia kombinaĵo, la plej simpla aldehido. La pura formaldehido estas senkolora, flamema, pikodora gaso, kiu iritas la mukomembranon.
Imre Rázsó
Imre Rázsó naskiĝis la  1904 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1964 en Budapeŝto.
Formaldehido
Oni uzas en diversaj kemiindustriaj procesoj grandkvantan formaldehidon. Oni produktas ĝin ĉefe per vaporfaza oksidado de metanolo. Oni surmerkatigas ĝin plej ofte kiel formalinon (en akvo-solvaĵo de koncentreco de 37%). La formalino povas transformiĝi - per akvoperdo - al kristala trimero, trioksano aŭ amorfa polimero, paraformaldehido. La paraformaldehido tre konvenas pro produkti la gas-statan formaldehidon.
Imre Rázsó
Biografio
Imre Rázsó post la diplomo li eklaboris en fabriko. En 1929 li ekinstruis en akademio de Magyaróvár. En 1937 li studvojaĝis al Usono kaj Kanado helpe de stipendio. Hejmenveninta li eklaboris en fabriko produktanta traktorojn. Post la 2-a mondmilito li laboris en ministerio. En 1946 li estis nomita katedrestro en agrara universitato, post 3 jaroj en teknikuniversitato en Budapeŝto. Li okupiĝis pri traktoroj kaj similaj maŝinoj.
Formaldehido
La reago de formaldehido kaj amonio estigas heksametilen-tetraminon, kiun oni uzas kiel ureteran antisepsaĵon. Per nitratigo de la heksametilen-tetramino estiĝas la eksplodaĵo heksogeno (alinome ciklonito aŭ RDX). La formaldehido kaj la acetaldehido transformiĝas - kun ĉeesto de kalcia hidroksido - al pentaeritrito, kies tetranitrato estas la ekplodaĵo PETN.
Oni uzas grandan kvanton da formaldehido por produktado de karbamidrezinoj, fenoplastoj kaj acetalrezinoj.
La formaldehido bone reagas kun proteinoj, tiel ĝi estas grava tanaĵo, desinfektaĵo, balsamaĵo.
Lou Antonio
Louis Demetrios ANTONIO, konata per anglalingva karesnomo Lou Antonio (naskita 1934) estas usona aktoro, verkisto, produktoro kaj reĝisoro.
Antonio estis amatora basballudisto, kiu interesigis profesian teamon Boston Red Sox, sed vundiĝis jam kiel adoleskanto. Li diplomiĝis kiel ĵurnalisto ĉe Universitato de Oklahomo.
Li komencis sian profesian vivon kiel sporta ĵurnalisto en Daily Oklahoman
La 1960-aj jaroj
Antonio debutis kiel aktoro per televidaĵo Play of the Week en 1960 kaj aperis en Have Gun - Will Travel, The Power and the Glory, Naked City, The Defenders, The Virginian, The Wackiest Ship in the Army, Hawk, The Monkees, I Dream of Jeannie, Bonanza Star Trek, Gentle Ben, Gunsmoke kaj Bewitched inter aliaj. Li debutis en kino per Splendor in the Grass (1961). En kino li aperis ankaŭ en America America, Hawaii, Cool Hand Luke.
Li komencis sian karieron kiel reĝisoro per televidserio Heroic Mission en 1967 kaj Antonio verkis sian unuan scenaron por kinfilmo Mission Batangas en 1968. Dum 1960-aj jaroj li ankaŭ reĝisoris televidserion Gentle Ben.
La 1970-aj jaroj
En 1970-aj jaroj li aktoris en televidaĵoj kiel Here Come the Brides, The Flying Nun, Hawaii Five-O, Cannon, Mission: Impossible, Night Gallery, The Rookies kaj Dog and Cat, krom en kinfilmo The Gypsy Warriors.
Antonio verkis scenaron por televidserio Griff en 1973, kies epizodon li ankaŭ reĝisoris.
Li reĝisoris epizodojn de televidserioj Here Come the Brides, The Flying Nun, The Rookies, The Partridge Family, McCloud, The Rockford Files, McMillan & Wife ktp. krom multajn televidfilmojn kiel ekzemple Silent Victory: The Kitty O'Neil Story, A Real American Hero kaj Heaven on Earth.
La 1980-aj jaroj
En 1980-aj jaroj li aktoris en televidaĵon Where the Ladies Go, Insight, Dan August: Murder, My Friendkaj Remington Steele.
Antonio reĝisoris televidaĵoj kiel Something So Right, Pals, Mayflower Madam, Dark Holiday inter aliaj.
Li estis produkoro de Micki + Maude (1984), The Outside Woman kaj Dark Holiday (ambaŭ 1989).
La 1990-aj jaroj
En 1990-aj jaroj li aktoris en televidaĵoj Face to Face kaj Spy Game.
Antonio reĝisoris televidaĵojn Face to Face, The Last Prostitute, Nightmare in the Daylight, Chicago Hope, Party of Five inter multaj aliaj.
La 21-a jarcento
Antonio reĝisoris epizodojn de televidserioj kiel The Fugitive, The West Wing, CSI: Crime Scene Investigation, Family Affair kaj Boston Legal
Lia lasta laboro kiel aktoro estis en Frankie and Johnny Are Married (2003).
Li estis produktoro de Never a Neverland en 2014.
Dumfries kaj Galloway
Dumfries kaj Galloway (Dumfries and Galloway, Dumfries an Gallowa; Dùn Phrìs is an Gall-Ghaidhealaibh, prononce ) estas unu el la 32 administraj konsiliaj regionoj de Skotlando.
Historio
Ĝi estis unu el la naŭ administraj 'regionoj' de ĉeftera Skotlando kreataj en 1975 fare de la ''Local Government ktp. (Scotland) Act 1973''. Ĝi rezultis el unuigo de la historia regiono de Galloway - konsista el la graflandoj de Wigtownshire kaj Kirkcudbrightshire - kaj la Graflando Dumfries (Dumfries-shire), de tiam "Dumfries kaj Galloway". La regionoj estis nuligitaj de la Local Government etc. (Scotland) Act 1994 kaj Dumfries kaj Galloway iĝis unu el la novaj municipareoj en 1996.
Tiu regiono estas bone konata pro siaj multnombraj artistoj kaj verkistoj.
Limoj
Norde la komunumaj bordoj estas South Ayrshire, East Ayrshire kaj South Lanarkshire; oriente la Borders; kaj sude la graflando Cumbria en Anglio. Ĝi kuŝas norde de Solway Firth kaj oriente de la Irlanda Maro.
Carlos Cortezo
Carlos María CORTEZO PRIETO (karlos maria korteθo prjeto) (1850-1933) estis hispana kuracisto, politikisto kaj esperantisto.
Li okupis tre altajn postenojn en la hispana politiko, ĉefe en la fako rilata al la Sano, kaj kiel ministro de Publika Instruado. Li prezidis la hispanan Akademion de Medicino, kaj ankaŭ la Ŝtata Konsilio, la plej alta konsulta instanco en la lando. Li esperantistiĝis en 1925, okaze de akcidento, kiam vizitis lin la inĝeniero Leonardo Torres Quevedo. Baldaŭ poste li estis nomumita prezidanto de Hispana Esperanto-Asocio kaj prezidis nacian Kongreson. Li multe propagandis la lingvon en altaj instancoj, ĝis sia retiriĝo pro sanproblemoj.
Dormiĝo
Dormiĝo estas en biologio eniro en vintrodormo nome periodo en la biologia ciklo de organismo en kiu la kresko, la disvolviĝo kaj fizika aktiveco ĉesas portempe. Tio draste malpliigas la metabolan aktivecon permesante, ke la organismo konservu energion. La dormado tendencas esti tre rilata kun la mediaj kondiĉoj. La organismoj kapablas samtempigi sian fazon de dormiĝo kun la medio laŭ du tipoj, nome antaŭdiraj aŭ postdiraj. La antaŭdira dormiĝo okazas kiam organismo eniras en la fazo de dormado antaŭ la alveno de la malfacilaj kondiĉoj. Por ekzemplo multaj plantoj uzas la fotoperiodon nome la malpliiĝon de la taglumdaŭro aŭ de la temperaturo por antaŭdiri la alvenon de la vintro. La postdira dormiĝo okazas kiam organismo eniras en dormado post la alveno de la malfacilaj kondiĉoj. Tiu tipo oftas en regionoj kun klimatoj kiuj fluktuas neantaŭvideble. Se la subitaj klimataj ŝanĝoj povas konduki al alta mortindico inter animaloj kiuj dependas el la postdira dormiĝo, tiu permesas al ili resti aktivaj dum pli da tempo kaj tio havigas al ili avantaĝojn en la uzado de la disponeblaj rimedoj.
Pierre Corret
D-ro med. Pierre CORRET [kore'] (naskiĝis la en Parizo; mortis la  samloke) estis franca esperantisto,  kuracisto kaj membro de la Akademio de Esperanto.
Corret verkis la unuan pordoktorecan tezon pri Esperanta temo, nome Utilité et possibilité de l'adoption d'une langue internationale auxiliaire en médecine (Utileco kaj ebleco de alpreno de internacia helplingvo en medicino), Parizo, 1908. Li estis ankaŭ tre kompetenta pri radio kaj elpensis aparatojn.
De 1908 ĝis 1911 li estis ĝenerala sekretario de SFPE. Li verkis en diversaj Esperantistaj gazetoj, kaj precipe en Lingvo Internacia, kie, kun Théophile Cart, li energie atakis Idon, kontraŭbatalis ĉiun ŝanĝon aŭ neologismon, kaj partoprenis en la diskutoj inter Cart kaj Carlo Bourlet pri la vortaro franca-Esperanta de Grosjean-Maupin.
Kiel sciencamanto, li verkis en Internacia Scienca Revuo kaj turnis sian atenton precipe al la radio. Li prezidis Internacian Radio-Asocion (fonditan en 1924) kaj estis ĉefredaktoro de "Internacia Radio-Revuo" 1926.
Krom multajn artikolojn, kelkajn broŝurojn kaj sian tezon, li verkis:
László Gerevich
László Gerevich [lAslO gereviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gerevich László estis hungara arthistoriisto, arkeologo, membro de Hungara Scienca Akademio.
László Gerevich naskiĝis la 1911 en Budapeŝto. Li mortis la 1997 en Budapeŝto.
Biografio
László Gerevich frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1931-1935, poste li eklaboris en muzeo. Inter 1936-1937 li studvojaĝis en Italio. En 1947 li ekinstruis en universitato en Budapeŝto, inter 1950-1961 li estis ĉefdirektoro de la Budapeŝta Historia Muzeo. Inter 1958-1981 li gvidis ankaŭ filian instituton pri arkeologio de MTA kaj redaktis diversajn arkeologiajn fakrevuojn. Li ricevis premion Kossuth en 1954.
Lia plej grava laboraĵo estis arkeologio esplorado de Vár (distrikto).
Wolfgang Leonhard
Wolfgang LEONHARD (antaŭnomo originala: Wladimir; naskiĝinta en la 16-a de aprilo 1921 en Wien, mortinta en la 17-a de aŭgusto 2014 en Daun) estis aŭstra-germana politika verkinto, historiisto kaj profunda fakulo sur sovetia komunismo. Poste li rompis kun la fondintoj de la antaŭa Germana Demokratia Respubliko por iĝi sovetia kritikisto kaj profesoro ĉe la Universitato de Yale.
Frua vivo
Li estis la filo de la verkistoj Susanne kaj Rudolf Leonhard. Lia patrino estis proksima amiko de Rosa Luxemburg kaj tiu de Karl Liebknecht, la germanaj komunistgvidantoj, estante aktiva komunistino mem. Dum la naskiĝo de Wolfgang liaj gepatroj jam estis disigitaj, kaj lia patrino geedziĝis kun la sovetia ambasadoro al Aŭstrio, Mieczysław Broński, laŭ sovetia juro. Susanne Leonhard laboris kiel kapo de la gazetara sekcio de la ambasado.
De 1931, Susanne Leonhard kaj ŝia filo vivis en la Artista Kolonio en Berlin-Wilmersdorf, la hejmo de multaj maldekstraj intelektuloj. Wolfgang frekventis la Karl-Marx-bazlernejon kaj aliĝis al la junulara organizo de la Komunista Partio de Germanio Junge Pioniere. Ĉar la politikaj cirkonstancoj iĝis pli danĝeraj en Berlino, li estis sendita al Landschulheim Herrlingen, privata loĝlernejo, en 1932.
Post kiam Adolf Hitler estis nomumita kanceliero en 1933, Susanne Leonhard sendis sian filon al loĝlernejo en Svedion. Ŝi vizitis lin tie en 1935, sed dum ŝia vizito, ŝia kontraŭfaŝista grupo en Germanio estis nuligita kaj ŝi ne povis iri reen al Germanio. Ŝi nek rajtis resti en Svedio, tiel ke ŝi igis sian 13-jaraĝan filon elekti inter ekzilo en Anglio aŭ en Sovet-Unio. Li elektis iradon en la proletaran paradison.
En Sovet-Unio
De 1935 ĝis 1937 Leonhard frekventis la Karl-Liebknecht-lernejon en Moskvo, edukejo por la infanoj de germanaj kaj aŭstraj kontraŭfaŝistoj. Speciala orfejo (infanhejmo nr 6: ne malmultaj iĝis orfoj nur post la aresto de siaj gepatroj!) estis establita en Moskvo por aŭstraj kaj germanaj orfoj. Leonhard vivis tie de septembro 1936 ĝis aŭgusto 1939, kiam ĝi estis fermita unu semajnon post la perfida Pakto Ribbentrop-Molotov. Sekvis monatoj de premo post kiam kelkaj loĝantoj estis arestitaj pro supozita konspiro kun anoj de Hitlera Junularo. Poste Leonhard enskribiĝis kiel studento ĉe la Moskva Instituto por Fremdlingvoj. 1936 estis la komenco de la Granda purigo, periodo de arbitraj arestoj kaj procesoj. La patrino de Leonhard ankaŭ estis arestita fare de la sekreta polico NKVD, en oktobro 1936, kaj devis fari punlaboron dum la venontaj 12 jaroj, plejparte en la gulaga internigejo de Vorkuta. Kun la helpo de Wilhelm Pieck ŝi estis liberigita en 1948.
Post la nazigermana atako kontraŭ Sovet-Unio la 22-an de junio 1941 la sovetiaj germanoj tie estis deportitaj al certaj areoj plejparte en la sudoriento, kaj Leonhard devis iri al Karagando sed povis daŭrigi sian instruistan trejnadon. Unu jaron poste li estis sendita al la Triinternacio Lernejo de la Tria Internacio proksime de la grandurboUfa. Kelkaj el liaj instruistoj kaj kunstudantoj troveblis en gvidaj pozicioj post 1945, kiel ekzemple Paul Wandel, Heinz Hoffmann kaj Markus Wolf en la GDR kaj Jakub Berman en popolrespublika Pollando. La jugoslava partizangvidanto Josip Broz Tito samtempe frekventis tiun lernejon.
La finaj ekzamenoj de Leonhard trapasitis en la somero de 1943 koincidante kun la dissolvo de la Tria Internacio kaj la malfondo de la lernejo. Li nun estis dungita fare de la "Nacia komisiono por libera Germanio", organizo de militkaptitoj kaj elmigrintoj. Unue li laboris por ties semajna gazeto Freies Deutschland, kies ĉefredaktisto estis Rudolf Herrnstadt. Anton Ackermann, unu el la gvidantoj de la "Nacia komisiono", igis Leonhard anoncisto ĉe la radistacio de la komisiono, Radio Freies Deutschland.
Fuĝo al Jugoslavio
Kiel Anton Ackermann, Wolfgang Leonhard opiniis ke la kreado de germana socialisma ŝtato sekvus pli demokratian vojon ol la versio kiun oni estis spertinta en Sovetunio. Lia unua kritiko kaj duboj pri stalinismo estis ja jam en 1936 pro la malliberigo de sia patrino, tamen lia baza kredo je Marksismo-leninismo eĉ post tiaj ŝokantaj eventoj daŭris kontinue.
(15219) 1981 EY42
(15219) 1981 EY42 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Wolfgang Leonhard
En la Okcidento
De Jugoslavio li poste iris al Okcidenta Germanio laboronte kiel politika verkisto kaj ŝatata fakulo pri la komunisma parto de Eŭropo. Post liaj poststudoj ĉe la Kolegio Sankta Antonio de la Universitato de Oksfordo (1956-58) kaj post la deĵorado kiel ĉefesploristo en la Instituto por rusaj studoj de la Universitato Kolumbio (1963-64, Novjorko), la intertempe profesoriĝinta scienculo instruis rusan historion kaj la historion de internacia Komunismo ĉe la Universitato Yale de 1966 ĝis 1987. Unu el liaj iamaj studentoj estis la estonta usona prezidento George W. Bush, kiun Leonhard ne malefike influis koncerne vidpunktojn pri komunismo kaj sinteno de Usono al komunisma politiko.
Verkista agado kaj reveno al Sovetunio
Li estas la verkinto de multaj libroj kaj eseoj pri Orienta Eŭropo kaj komunismo, kaj li faris sennombrajn paroladojn pri tiuj subjektoj en la tuta mondo, kiel ekzemple en Tokio, Bombay, Ganao kaj Sri Lanka. La furorlibro Die Revolution entläßt ihre Kinder  de 1955 estis tradukita en multajn lingvojn.
En 1987, kiam la okcidentgermana prezidanto Richard von Weizsäcker vizitis Sovet-Union, Leonhard povis finfine reveni al tiu lando por la unua fojo ekde 1945. Poste li faris regulajn vizitojn en Rusio kaj aliaj landoj en Orienta Eŭropo. Li ankaŭ havis renkontiĝojn kun kelkaj konatoj de sia vivo en Rusio kaj Germana Demokratia Respubliko. Plurajn fojojn li observis elektojn en Rusio, Belorusio, kaj Ukrainio laŭ komisio de la Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo.
La edzino de Wolfgang Leonhard, Elke Leonhard, estis SPD-membro de la Bundestag, la germana parlamento, de 1990 ĝis 2005.
Fonto
Ĉi tiu artikolo estas traduko de la artikolo pri Leonhard en la anglalingva Vikipedio.
NGC 1632
NGC 1632 (aliaj indikoj — IC 386, PGC 15769, NPM1G -09.0208) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Conejera (Kantabrio)
Conejera [koneĤEra] (en la hispana, kun signifo Kuniklejo) estas la nomo de malgranda insulo en la regiono Kantabrio kadre de Hispanio. La insulo situas en la Kantabra Maro aŭ Biskaja Golfo de la Atlantika Oceano. La kontinenta marbordo de la Iberia Duoninsulo situas en distanco de malpli ol 500 metroj. Plej proksima pli granda loĝloko estas la loko Suances [sŭAnθes], centro de samnoma municipo: ĝis la plaĝo de Suances estas iom malpli ol 3 kilometroj.
Ankaio
Ankaio (helene Ἀγκαῖος, latine Ancaeus) estis en la helena mitologio fortulo kaj fama ĉasisto el Arkadio.
Jelani Reshaun Sumiyoshi
Jelani Reshaun Sumiyoshi (住吉 ジェラニレショーン, n. ) estas japana futbalisto.
Ankaio
Ankaio estas unu el la grekaj herooj, kiuj aliĝis al la legenda granda ekspediciio de Argonaŭtoj, aranĝita de Jazono por akiri oran ŝaffelon el fora Kolĉido. Li havas ankaŭ signifan rolon en mito pro Meleagro, filo de kalidonia reĝo Oineo kaj de lia edzino Altteo.
Jelani Reshaun Sumiyoshi
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Mito HollyHock.