cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikita Mandryka
Nikita MANDRYKA (Tunizio, 20-an de oktobro 1940 - 13-a de junio 2021) estis franca bildliteraturisto de deveno el Rusio.
Li ekdesegnis en la gazeto Vaillant, antaŭ translokiĝi al Pilote en 1967, kaj poste li kreis L'Écho des savanes kun Claire Bretécher kaj Marcel Gotlib en 1972. Li lasis tiun gazeton en 1979, kaj revenis al Pilote kiel eldona redaktoro. Liaj ĉefaj kaj plej bone konataj verkoj estas la historioj de Concombre masqué (La maskita kukumo). Li ricevis la Grandan Premion de Angulemo en 1994.
8136 Landis
8136 Landis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Rob R. Landis, oficisto de la programo pri ATOj ĉe la NASAa stabejo. Lia dumviva pasio por astronomio faris lin labori partatempe dum sia lernado ĉe la Planetario Abrams, tra vaste diversan kariero pri misioj de la NASA, inklude la kosmoteleskopon Hubble Cassini-Huygens, la marsajn kaj la.
24120 Jeremyblum
24120 Jeremyblum estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jeremy Evan Blum, finalisto en 2008 de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Byram Hills High School de Armonk (Novjorkio).
Cavallirio
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Gaŭdentio (la. Gaudentius, it. Gaudenzio) de Novaro, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Accademia degli Incogniti
Accademia degli Incogniti laŭ itala lingvo de Venecio en kiu ĝi naskiĝis kaj prosperis, aŭ esperante Akademio de la Nekonataĵoj. Ĝi estis fondita en Venecio en 1627 iniciate de Giovanni Francesco Loredano, dekomence kun la nomo Loredana laŭ lia nomo, kaj estis unu el la plej aktivaj kaj influaj de la itala 16-a jarcento kaj unu el la plej pensliberaj de la Duoninsulo, favorita en tio de la aparta politika situacio de la Venecia Respubliko. Ĝiaj zorgoj etendiĝis el la interesoj pure humanismaj – krom medicina scienco – ĝis la produkto kaj disvastigo de libroj, centro de legado kaj debato: fakte, al ĝi asociiĝis preskaŭ ĉiuj elstaruloj de la diversaj barokaj pensaj kaj artaj fluoj. Cirkaŭ ĝia establiĝo agadis ankaŭ Giovan Battista Marino, kaj Marinismo fariĝis unu el ĝiaj literaturaj stiloj, sed kune kun tiu ĉi kunloĝis ankaŭ intektuloj kontraŭmarinismaj kiel Stigliani  , Murtola , Ferrante Pallavicino  kaj Girolamo Brusoni , perfekte integritaj en la sistemo.
La Akademio havis sian plej brilan momenton ĉevale de la tridekaj kaj kvardekaj deksesjarcentaj jaroj kiam ĝi efike engaĝiĝis en rimarkinda eldonaktivado elstariĝante en la liverado de ĉiuspecaj literaturaj ĝenroj, aparte romanoj kaj noveloj, ne forgesante historion, akademiaj disertacioj, lirika poezio, poemoj, latinlingvaj kaj italingvaj traktatoj: ĝenroj ĉiuj, tamen, karakterizigitaj je superrego de retorika troeco kun malprofitiĝo en la rakonta efiko kaj en la agada dinamismo. Ĝia aktivado ne elĉerpiĝis en la literatura kampo, sed distingiĝis ankaŭ en la muzika kampo (Melodramoj) kaj en la entreprena produkto de diversaj operoj, kaj en la pentra realigo: eĉ en tiuj kampoj influis ĝia tendenco al eklektikismo.
Sekve de la senkapigo (1644) de unu el siaj plej aktivaj elstaruloj, sacerdoto pamfletista kontraŭ papo Barberini (Urbano la 8-a), Ferrante Pallavicino, aŭtoro de verkoj kritikantaj la Katolikan Eklezion, kaj krome sekve de la proceso kontraŭ ĝia preferata presisto Francesco Valvasense (1648-49), konkludiĝinta tamen per la absolvo de la kulpigito, la Akademio senreage alfrontis sian rapidan kadukiĝon.
Intertempe, la politiko de alproksimiĝo al la politiko de la papa ŝtato (kiu kulminis per la reveno de la Societo de Jesuo (Jezuitaro), jam forigita el Venecio 51 jarojn antaŭe) igis ege pli peza la kontrolon de la cenzuro super la presitaĵoj ĉesigante tiun favoran situacion kiu jam faris el Venecio la ŝtaton plej libera de Duoninsulo. Al tio oni aldonu - kiel kaŭzoj de kadukiĝo - ankaŭ la kreskantaj kritikoj al Marinismo kaj la nova franca modo kiu influis eĉ en literaturo kaj malgrandigis la atenton pri la Akademio.
Ne sufiĉis ĝin teni en vivon la brilo, ne ĉiam plifortikiga, de ĝiaj adherantoj, kiel Ferrante Pallavicino, Gian Francesco Biondi kiuj intrigis por kreis internacian ligon kontraŭ la papo, Girolamo Brusoni trifoje klostriĝinta kaj malklostriĝinta , Antonio Rocco distingiĝinta pro lia batalo kontraŭ Galilejo pro kio, kune kun Cremonini Cesare, kontribuis al priscienca malfruiĝo de la Akademio , Guido Casoni , personuloj certe foraj el religia konformismo kun vejnoj de libertineco.
Bibliografio
Laura Padoan, L'Accademia degli incogniti, tesi di laurea, 1999.
NGC 3707
NGC 3707 (aliaj indikoj — NPM1G -11.0301, PGC 35446) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Xavér Varnus
Xavér Varnus, laŭ hungarlingve kutima nomordo Varnus Xavér estas hungara-kanada orgenisto, altlerneja instruisto.
Xavér Varnus naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Xavér Varnus frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis en Muzikarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Melinda Kistétényi kaj Gábor Lehotka. Li daŭris la orgenlernadon en Parizo de Pierre Cochereau kaj en Lejpcigo de Lorenz Stolzenbach. Inter 1977 kaj 1982 li estis orgenisto de Preĝejo Sankta Ladislao (Kőbánya) kaj Preĝejo de Tereza el Avila (Terézváros). Ekde 1977 li koncertas tutmonde, ĝis 2017 li havis 3000 da koncertoj. En 1983 li disidis al Toronto, kie li estis preĝeja orgenisto. En la sekva jaro li ricevis kanadan ŝtatanecon. En la 1990-aj jaroj li estis direktoro de orgenfestivalo en Zalaegerszeg. De 1992 ĝis 2009 li redaktis muzikprogramojn pri orgeno en radio kaj televido en Hungario. De 2006 ĝis 2009 li estis la unua orgenisto de Palaco de Artoj. En 2015 li translokiĝis al Berlino, ŝajnas, li eterne forlasis Hungarion. Li edziĝis trifoje, li havas 2 filojn. Li ricevis hungarajn ŝtatajn premiojn. Li estas ambaŭseksemulo.
Hoŭ Debang
HOŬ Debang (ĉina: 侯德榜), ankaŭ konata kiel HOŬ Qirong (ĉina: 侯启荣) estis sciencisto kaj kemia inĝeniero en Ĉinio. Li naskiĝis la 9-an de aŭgusto, 1890, en distrikto Táijiāng (prononco: TAJĉjang) de Fuĝoŭo (tiam konata kiel kantono Hoŭgŭan) kaj mortis la 26-an de aŭgusto, 1974, en Pekino. Diplomito de Universitato Cingĥŭa en 1912, Hou sendiĝis kiel erudiciulo al Usono por studi modernajn teknologiojn. Li akiris sian magistran diplomon en kemia inĝenierio ĉe Masaĉuseca Instituto de Teknologio (1917), kaj poste akiris sian doktoriĝon ĉe Universitato Kolumbio (1921).
Ekde 1950, Hou Debang estis konsilinto en la kemio-industria buroo de la Ministerio de Peza Industrio. Je 1957 li membriĝis en la Komunista Partio de Ĉinio kaj je 1959 nomumiĝis kiel vicministro de la Ministerio de Kemia Industrio. Inter la eltrovroj fare de Hoŭ estis lia plibonigo de la procezo Solvay por la produktado de natria karbonato en 1933.
La 26-an de aŭgusto 1974, jam malsana de leŭkemio, li mortis pro cerba hemoragio.
‎
William Barnes
William BARNES (naskiĝinta la en Dorset; mortinta la  en Dorset) estis angla poeto, verkisto kaj filologo.
Yoshihito Yamaji
Yoshihito Yamaji (山路 嘉人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Toshiba kaj Vegalta Sendai.
Tiramisuo
Tiramisuo (itale: tiramisù) estas itala deserto, kiu ne nur en Italio estas tre aprezata. La nomo laŭvorte signifas: Tiru min supren., kio proksimume volas diri Kuraĝigu min., Gajigu min.. Tial oni ofte donas tiramisuon al resaniĝantoj, por refortiĝi kaj resaniĝi.
Gusto kaj strukturo
La plej karakterizaj elementoj de la tiramisugusto estas en la kombinaĵo de maskarpono, kafo kaj alkoholaĵo.
Tiramisuo konsistas el diversaj tavoloj. Malsupre estas savojaj biskvitoj. Ĉi tiuj biskvitoj estas saturitaj per tre malvarmiĝinta kafo kaj aspergitaj per alkoholaĵo.
Kiel alkoholaĵo oni uzas Marsalan vinon.
La tavolo sur la biskvitoj konsistas el miksaĵo de maskarpono kaj zabajono. Zabajono estas kustardo el ovoflavaĵo, sukero kaj alkoholaĵo kaj estas uzata en diversaj aliaj italaj desertoj. La tavoloj povas esti alternataj, tiel ke la pudingo fariĝas pli alta.
La tuto estas kovrita per kribrita kaj disŝutita kakaopulvoro.
Same kiel bavaraĵo tiramisu enhavas krudajn ovojn, kiuj en kelkaj landoj povas esti infektitaj per la salmonelobakterio.
Vidu ankaŭ
Sukeraĵejo
Alarmosignalo
En la kampo de bestokomunikado, alarmosignalo aŭ alarmalvoko estas kontraŭpredanta adaptado plusendanta al diversaj signaloj elsenditaj de sociaj bestoj en respondo al danĝero.
28866 Chakraborty
28866 Chakraborty estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Uttara Chakraborty, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri komputado. Ŝi estis hejmlernantino en Chesterfield (Misurio, Usono).
Alarmosignalo
Priskribo
Multaj primatoj kaj birdoj havas kompleksajn alarmadojn por avertado de samspeciuloj pri proksimiĝantaj aŭ minacantaj predantoj. Ekzemple, la karaktera alarmado de la Merlo estas konata sono en multaj ĝardenoj kaj cxefe en kamparo. Aliaj bestoj kiaj fiŝoj kaj insektoj povas uzi aliajn ne-aŭdajn signalojn, kiaj ekzemple vidaj aŭ kemiaj mesaĝoj. Ĉar vidaj signaloj estis uzataj kiel alarmosignaloj, ili estas ankaŭ pli facilaj konstateblaj fare de predantoj kaj malpli efike supozeble ricevitaj de samspeciuloj, kaj pro tio oni tendencas konsideri ilin kiel signalo por la predanto anstataŭe.
Evidente, maltrankviligaj signaloj faciligas supervivon per permesado al la aŭskultantoj de la alarmo eskapi de la fonto de danĝero, sed tiu ekologia sekureca sistemo povas rezulti en kosto al la alarminto. Kiam besto vokatentas, markas sin mem per signalado, kaj povas esti pli supozeble manĝata fare de predanto ol se ĝi konserviĝus trankvila. Tiu supozo estis konfirmita per eksperimentaj datumoj pri predadaj indicoj kaj la ligo inter tiuj kaj la bruaj pepaj aŭ susurantaj alarmadoj. Tamen, ekzistas ankaŭ iu indico ke alarmadoj povas ankaŭ pliigi individuan trejnitecon.
Alarmadoj ofte estas altfrekvencaj sonoj ĉar tiuj sonoj estas pli malfacile lokalizeblaj, malgraŭ ofta kredo.
Sugestio
Sugestio ( - subŝovi, suflori) estas cediga efikado aŭ influado de pensoj aŭ ideoj, al kiu persono nevole cedas. Oni povas cedi al ideo, imago, deziro aŭ opinio de aliulo aŭ de si mem.
Memsugestio
Se sugestio estas kaŭzita de propra ideo (elpensaĵo, opinio, deziro,...) - temas pri memsugestio ( - mem), kiu povas, sed ne devas, esti konscia. Nekonscia memsugestio povas kaŭzi mensan malsanon.
Tlayacapan
Tlayacapan estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tlayacapan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17026.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14467 loĝantojn. El tiuj estis 7118 viroj kaj 7349 virinoj. La komunumo havas surfacon de 84,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1620 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 913 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11858 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 784 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 6,61 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
8793 de la loĝantoj de Tlayacapan en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1019 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,59 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 14,37 % el 4404 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 8,79 % el 4389 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Alastaro
Alastaro estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. Ĝi estis ligita al Loimaa en 2009. La areo de la komunumo estis, el kio estas tero kaj  akvo. La 31-an de 2008 la komunumo havis 2,910 loĝantojn.
Veziko
Veziko havas plurajn signifojn:
Joakimo el Fiore
Joakimo el Fiore (Gioacchino da Fiore) (1135-1202) estis abato naskiĝinta en Kalabrio en la Mezepoko. Liaj sekvantoj, nome "joakimistoj", iniciatis heterodoksan movadon kiu proponis striktan obeon de la Regulo de Franciskanoj.
Kultura kaj karaktera forĝado
Joakimo naskiĝis en Celico: la patra domo estas hodiaŭ historie lokigita kie nun situas la preĝejo de la ĉielerinta Madono, konstruita certe antaŭ la la jaro 1421 en la perimetro de naskiĝohejmo de la abato Joakimo. Li ricevis la unuajn edukajn rudimentojn en lernejo de la najbara urbo Kosenca.
Plej baldaŭ li estis sendita de la patro kun oficii, ĉiam en Kosenco, en la ofico de la Ekzekutisto de Kalabrio. Pro kontrastoj ekestintaj en la labora posteno, li iris okupiĝi ĉe la Tribunalo de Kosenco. Sekve la patro sukcesis akirigi al li postenon ĉe la normana kortego en Palermo, kie Joakimo laboris antaŭe ĉeflanke de la ĉefo de la monfarejo, kun notarioj Santoro kaj Pellegrino kaj fine kun la Kanciliero de Palermo, la Ĉefepiskopo Stefano de Perche. Ne akordiĝinte ankaŭ kun tiu ĉi, li decidis definitive foriri el la Reĝa Kortego por pilgrimi al Sankta Tero.
Konvertiĝo
Eble dum tiu vojaĝo Joakimo maturigis profundan malintereson por la teraj aferoj kaj ekis sin dediĉi al la studo de la Sanktaj Skriboj. Reveninte patrujen, la junulo retiriĝis antaŭe en groto najbare de itala-greka monaĥejo deklive de la monto Etna, poste kun sia kunulo revenis al Guarassano, nemalproksime de Kosenco. Ĉi-tie li estis rekonita kaj devigita renkonti la patron, kiu lin jam konsideris disperdiĝinta. Al la patro konfesis ke mem ĉesis labori ĉe la normana reĝo por servi al la „Reĝo de la Reĝoj“ (Dio). Li gastiĝis laŭ unu jaro kaj duono ĉe loka abatejo de kie malproksimiĝis por ekprediki al la popolo, kaj lokiĝis rande de vadejo de la torento Sardo.
Ordinita sacerdoto
Ĉar tiutempe la predikado el la buŝo de laiko ne estis laŭjure akceptita, Joakimo petis al episkopo de Katanzaro urbo de Kalabrio) kaj obtenis esti ordinita sacerdoto. Dum la vojaĝo al Katanzaro gastiĝis ĉe la monaĥejo de Sankta Maria de Corazzo, kie renkontis grekan monaĥon kiu lin metis antaŭ la la parabolon de la talantoj (Mateo 25,14) lin riproĉante pro neglekto profitigi la donitajn dotojn.
Nemulte post li decidis vestiĝi per la monaĥa froko en la sama monaĥejo kiu tiutempe estis regata de beatulo Colombano kaj inspiriĝis al la regulo de Cistercianoj.
Elektita abato
Laŭ la plej fidindaj fontoj, Joakimo en 1177 estis elektita abato de la sama monaĥejo, sed li tuj rezignis kaj rifuĝiĝis ĉe alian monaĥejon ĉar li ambiciis nur havi okazon kaj aparatojn por studi la Biblion. Sed influaj homoj tiom insistis ke li fine akceptis abate regi la najbaran monaĥejon de Sambucina, tiam vere mizeran.
Teologo kaj verkisto
Lia oficiado kiel abato lin enkondukis viziti la Abatejo de Casamati (Latio), eble en 1182 aŭ 1184. Dum tiu periodo Joakimo renkontis papon Lucio la 3-an kiu lin kuraĝigis verki („licentia skribendi“): kion ekfaris tuj, en Casamari, per la helpo de skribistoj Johano, Nikolao kaj Luko, ekante el siaj precipaj verkoj: „Akordo inter la malnova kaj nova testamentoj“ kaj „Traktado pri Apokalipso“.
Alpa skutelario
La alpa skutelario (latine scutellaria alpina) estas specio de la planta genro skutelario en la familio de lamiacoj (lamiaceae).
Joakimo el Fiore
Pietralata, unua florenta monaĥejo
Al Petralata, nekonata loko, de Joakimo baptita Petra Olei (Oleoŝtono), komencis alflui nombraj ŝatantoj de lia asketa kaj studema vivo, inter kiuj elstaris Raniero el Ponza, kiu poste estis oficigita papa legato en Francio kaj Hispanio sub la papado de Inocento la 3-a. Baldaŭ Pietralata fariĝis nekapabla gastigi lian sekvantaron, pro tio Joakimo serĉis kaj trovis, 1188, en altebenaĵo Sila (Kalabrio) areon taŭgan por ekestabli monaĥan kunvivejon, kiu fariĝis la unua monaĥejo de la nova kongregacio.
Alpa skutelario
Ecoj
La plurjara herba planto atingas altecon de inter 10 kaj 30 centimetroj kaj havas plurajn pli aŭ malpli harkovritajn tigojn. La ovoformaj folioj estas dentigitaj.
Joakimo el Fiore
Pietralata, unua florenta monaĥejo
Post kelkaj kontrastoj kun la normana kortego de Palermo Vilhelmo la 2-a, ties posteulo Tankredo decidis permesi la setlejon kaj pro tio koncedis helpon per 300 ŝafoj kaj 30 mezurojn da tritiko. De tiam komenciĝis la florado de la kongregacio florenta.
Alpa skutelario
Ecoj
La floroj konsistas el ruĝecaj, ovoformaj eksteraj petaloj, kvazaŭtegole aranĝitaj kaj pli longaj ol la interna kaliko. La kaliko konsistas el du "lipoj": la supra el ili estas bluviola, atingas longon de ĝis 3 centimetrojn kaj pli longas ol la suba, blankeca lipo.
Joakimo el Fiore
Florenta Kongregacio
En tiu tempo, post akordo kun Enriko la 4-a, Joakimo fondis monaĥejojn de Bonoligno kaj Tassitano, kaj plie akiris aliajn monaĥejojn jam ital-grekajn. Rajtigita per tiuj materiaj kaj spiritaj atingoj, Joakimo alvenis al Romo kaj konvinkis la tiaman papon, nome Celesteno la 3-a, aprobi la Florentan Kongregacion kaj ties instituciojn (25-a de aŭgusto de 1196).
Alpa skutelario
Disvastiĝo
La planto nature kreskas en Eŭropo, en la Alpoj, kiel indikas la nomo, sed ankaŭ en la montaroj Pireneoj, Apenino kaj Balkano. Ĝi preferas lokojn ĉe disrompitaj rokeroj sur kalkoriĉa grundo.
Joakimo el Fiore
Florenta Kongregacio
La florentaj monaĥoj daŭrigis igi setleblaj la teritoriojn al ili asignitajn kaj, por ke "Fiorelando" estu organizita laŭ la Tabelo 12a (Vidu sube), pasigis al kultivado la ĉirkaŭmonaĥejajn teritoriojn eble altirante grupojn de laikoj konsentintaj en la projekto „novus ordo“ (Nova Ordo). Tial, per la akvo de la rivero Garga, pere de kanalo dirita abateja, fekundis antaŭe la zonojn de Bonoligno kaj poste Faradomus.
Brustligado
Brustligado aŭ mamligado estas platigo de mamoj pere de brustplatigiloj (subvestoj kreitaj por tiu celo), sportaj mamzonoj aŭ volvita ĉirkaŭ brusto teksaĵo, elastano aŭ alia streĉebla materialo. Ofte oni ankaŭ portas plurajn ĉemizojn, unu super la alia, por atingi deziratan aspekton de plata brusto. La vorto mamoj povas kaŭzi genran disforion por pluraj personoj, tial preferindas diri brustligado kaj brustplatigilo aŭ simple "platigilo"
Joakimo el Fiore
Florenta Kongregacio
Naskiĝis ankaŭ kontrastoj, pro dokumentoj neklaraj rilate propraĵojn sur kiuj eklaboris la Florentoj kaj okazis ke aliaj monaĥoj de proksimaj monaĥejoj uzis la manojn por forigi la novajn renovigantojn de spirito de pli rigora monaĥa vivo, kaj ankaŭ detruis iliajn apenaŭ pretigitajn masonaĵojn. Tamen la florentoj daŭriĝis laŭ sia iniciato dum vivis ilia fondinto.
Morto de Joakimo
Joakimo forpasis la 30an de marto de 1202 ĉe Canale de Pietrafitta kaj entombigita en la Florenta tieja monaĥejo. Liaj korpaj restaĵoj estis translokigitaj en la preĝejon de la abatejo de Sankta Johano en Fiore.
Alpa skutelario
Medicina uzo
La plantoj de la genro havas plurajn medicinajn uzojn kaj pluraj specioj de la genro uziĝas sammaniere. Literaturaj fontoj priksibas kontraŭtiman, trankviligan kaj dormemigan efikojn.
Pretzien
Pretzien ĝis la 1-a de januaro 2009 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis komunumoparto de la urbo Schönebeck (Elbo). Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de januaro 2008 la komunumo havis 942 loĝantojn.
Kantono Colleton (Suda Karolino)
La kantono Colleton estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 38 264 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Walterboro.
Joakimo el Fiore
Morto de Joakimo
Lia morto havis grandan eĥon en la kristana medio ĉar dum sia vivo Joakimo renkontis multajn politike kaj kulture influajn personulojn en kiuj lasadis impreson de granda kulturo kun granda sankteco.
Provoj por lin kanonizi
La sekvantaro de Joakimo, tuj post lia morto, disvastigis biografion, verkojn kaj atestaĵojn pri mirakloj havitaj per lia propeto, cele proponi kanonizon. Tiu unua provo praktike abortis eble pro dispozicioj de la Kvara Laterana Koncilio kiu en 1215 deklari herezaj iujn frazojn kontraŭ Petro Lombarda entenataj en pamfleto maljuste atribuita al Joakimo el Fiore.
Kantono Colleton (Suda Karolino)
La kantono etendiĝas sur 2 934 km².
Historio
La kantono Colleton estis fondita en la jaro 1798. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al proprietulo John Colleton.
Joakimo el Fiore
Provoj por lin kanonizi
Dua provo pri ekkanonizo estis plenumita en 1346 de la abato Petro de la abatejo de Fiore, kiu vojaĝis al Avinjono por prezenti al la papo la tuta dokumentaron de mirakloj havigitaj per propeto de abato Joakimo kaj dum lia vivo kaj postmorte.
Kantono Colleton (Suda Karolino)
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 38 264 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 39 605 loĝantojn.
Joakimo el Fiore
Provoj por lin kanonizi
Estas konate ke la Cistercanoj, kiam la florenta ordeno estis asociigita al tiu cisterca, provis honoris Joakimon per la titolo "beatulo" allaborante ankaŭ specialan preĝan antifonon: kion tamen ne aprobis la loka episkopo kiu tion denuncis al la inkvizicio. La afero damaĝis ne malmulte la kaŭzon pro problemoj rilataj al kulto kaj relikvoj, pri kiuj tiam la eklezio provis enirigi severajn normojn.
Kantono Colleton (Suda Karolino)
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Joakimo el Fiore
Provoj por lin kanonizi
Nun, sprone de la sepa datreveno de la morto, la Kosenca diocezo repritraktis la aferon: la kanonizo de Joakimo superis la unuan stadion (dioceza aprobo) kaj nun ĝi estas reekzamenenda ĉe la komisaroj de la Kongregacio por la Kanonizoj
Verkoj
Joakimo, instigita de papo Lucio la 3-a, metis ankaŭ en paĝojn sian originalan interpreton pri la Sankta Skriboj. Jen la precipaj:
Al tiuj aldonendas:
Al li estas atribuitaj ankaŭ:
Joakimaj Intuicioj inter novigaj intuicioj kaj disputitaj originalaĵoj
La Joakima teoremo, forĝita per obseda kalkulo de datoj kaj generacioj, kiuj foje ne havas tempan spacon, kunfluas en la montradon ke la tempo por la savo estas prokrastita. Ĝis kiam prokrastita? Joakimo deklaras ke mem tion ne scias, sed fidas ke mem aŭ aliaj atingos tiun scion esplorante pliprofunde la Skribojn.
Ĉu Joakimo estis jarmilisto? Ĉar li, interpretante la 20an ĉapitron de la apokalipso, kritikas tiujn kiuj apogiĝas sur ĝi ((Ap 20, 2-7), por determini la mondofiniĝon, certe ne.
Monasterium
Ene de siaj obsedaj, kronake jarmilecaj, kalkuloj, Joakimo elpensis ankaŭ skemon de estonta religia vivo, en epoko de la Spirito, resumitan en tebelo 12a de Liber Figurarum. Ĝi priskribas idealan religian kongregacion-kunvivejon, kunigitan en ideala setlejo nomata Monasterium (latine por „monaĥejo“), formita de sep grupoj havantaj religiulojn (monaĥojn) kaj laikojn, geedzojn kaj infanojn, pastrojn kaj manlaboristojn... kiuj iam estis ĉe marĝenoj de la civila vivo.
La Tramsiro de unu al aliaj de la sep gradoj de perfekteco estas malfermita al ĉiuj, kiuj, kiel en spirita ideala Jerusalemo, estos regata de unika Abato.
La modelo de Monasterium estis de tuj taksata, ĉe multaj, brila fantazio, ĉe aliaj „profetio“, ĉe aliaj „akuzo pri nerigoreco de la tiama eklesio“. Kaj ŝajnis ankaŭ ke ekzaltado de la "spiriteco" ekskludu, aŭ per ĝi malpliiĝu, la devon obei al la hierarkio. Kutime tamen tiu kritiko ekskludis ke tion estis lia celo.
Reagoj en la Kvara Laterana Koncilio
La malsimpla, kaj ennoviga, „teologio de la historio“ generis tensiojn, aparte en la teologia Pariza Skolo, kiu distingiĝos pro aparta opono al Joakimismo.
En 1215 la Kvara Laterana Koncilio deklaris herezaj iujn frazojn, erare atribuitajn al Joakimo el Fiore, skribe lanĉitajn kontraŭ verkon de Petro Lombarda koncernantajn la Triunuon. El tiu miskompreno elflui aliaj ĝis kiam la papo mem Inocento la 3-a per buleo de de 1216 informis ke la Abato Joakimo estas konsiderita vera katoliko (eum virum catholicum reputamus). Per similaj vortoj eksprimiĝis per samsenca buleo de 1220 Honorio la 3-a kiu ankaŭ ordonis al la episkopo de Kosenco defendi la Florentan Ordenon kontraŭ senmotivaj akuzoj.
Joakimismo kaj Novjoakimismo
Laŭlonge de jarcentoj la penso de Joakimo estis studita, publikigita kaj disvastigita. Eblas distingi du grupojn:
Sala tektoniko
Sala tektoniko estas specifa formo per kiu reveliĝas faltaj dislokiĝoj de la sedimenta tavolo de la terkrusto. Ĝi aperas danke al specifaj reologiajen ecoj de la salaj tavolaroj, interalie danke al ties malalta plasteco.
Brustligado
Motivado
Oni platigas bruston pro multaj kialoj:
Sala tektoniko
Riveliĝo
Sala tektoniko riveliĝas forme de etaj blovaĵoj (tiel nomataj salokusenoj), salaj diapiroidoj (kupolformaj levaĵoj kiuj havas pli dikajn salokernojn, sed ne trapikis supersalajn tavolojn), salaj diapiroj (kupoloj kun salaj kernoj, trapikintaj supersalajn tavolojn), salaj muroj kaj antiklinaloj (foje kun salkupoloj supre), kiuj etendiĝas dekojn, foje pli ol centon da kilometroj. Diametro de la salkupoloj povas esti de kelkaj ĝis kelkdekoj da kilometroj. Volboj de la salkupoloj ofte estas disbatitaj de forĵetaĵoj kaŭzitaj de disetendiĝo, do estas komplikigitaj per grabenoj.
Faktoroj
Ĉefaj faktoroj de la sala tektoniko estas:
Ofte la faktoroj funkcias samtempe.
Brustligado
Motivado
Kelkaj adoleskaj knabinoj ligas iliajn mamojn kiam komenciĝas pubereco. Kutime oni faras tion pro honto (ili ne volas ke aliaj sciu ke iliaj mamoj komencis kreski) aŭ deziro ne ŝanĝiĝi (ili ankoraŭ ne volas mamkreskadon). Tio povas esti riska, ĉar mamoj povas konformiĝi al la limigita spaco kaj rezulte la formo de mamoj povas esti ŝanĝita por ĉiam. Mamplatigado de adoleskaj knabinoj povas esti indiko de korp-misforma malsano.
Sala tektoniko
Faktoroj
La gravitacia faktoro (formiĝo de la salkusenoj, diapiroidoj kaj diapiro-kupoloj) speciale oftas en depresioj ene de platformoj. Salo ekfluas kaj koncentriĝas en kerno de salaj strukturoj se dikeco de supersalaj sedimentaĵoj atingis kelkcent metrojn. La tektona faktoro ĉefe riveliĝas en la eksteraj zonoj de la orogenezoj kaj en iliaj antaŭaj kaj intermontaj fleksejoj.
Brustligado
Motivado
Transgenraj viroj kaj aliaj homoj kun genra disforio, ekzemple, neduumuloj ofte platigas sian bruston kiel alternativo aŭ dum atendo de mastektomio por esti rekonita kiel viro aŭ virec-prezentanta persono. Cisgenraj viroj kun ginekomastio ankaŭ povas platigi sian bruston anstataŭ operacio aŭ dum atendo de operacio.
Sala tektoniko
Zonoj
La ĉefaj zonoj de la sala tektoniko estas:
Brustligado
Metodoj
Sportaj mamzonoj kaj subvestoj kreitaj speciale por tiu celo, kiujn oni nomas brustplatigiloj, estas plej ofte uzataj metodoj. Brustplatigiloj ofte estas pli multekostaj ol aliaj metodoj sed estas konsiderataj malpli danĝeraj ol alternativoj. Oni ankaŭ povas volvi streĉeblan materialon ĉirkaŭ brusto aŭ uzi sportglubendojn. Aliaj specoj de glubendo ne estas konsilataj ĉar estas konsiderataj danĝeraj. Plej sekura metodo estas porti pli grandajn kaj dikajn ĉemizojn kiuj kaŝas la formon de la brusto, sed tiu metodo ne estas praktika en somero kaj ne ĉiam sufiĉas.
Sala tektoniko
Aĝo
La ĉefaj salaj tavolaroj de la mondo formiĝis en ediakaro-kambrio, devonio, permio-triaso, supra ĵurasio, oligoceno-mioceno.
Brustligado
Komplikaĵoj
Por minimumigi komplikaĵojn, oni konsilas ne porti brustplatigilon pli ol 8 horoj. Pli longa portado de platigilo povas gvidi al iritita haŭto aŭ fungaj infektoj sub mamoj, dorsa aŭ brusta doloro, malfacilaĵo spriri, troa varmiĝo, aŭ malofte, frakturitaj ripoj. Krome, kelkaj platigadmetodoj, kiel glubendo povas pligrandigi la riskon de individuo de supre listitaj negativaj efikoj al sano. Nesekura brustligado povas gvidi al porĉiama deformiĝo de la mamoj, cikatroj kaj pulma limiĝo kaj longatempa brustligado povas negative influi la rezulton de estonta mastektomio.
Sala tektoniko
Nafto kaj gaso
Preskaŭ ĉiuj areoj de la sala tektoniko estas naftogasaj. Hidrokarbonaj kuŝejoj subiĝas al pintoj kaj deklivoj de la salkupoloj kaj al subsalaj stukturoj. En la lasta kazo la salaj tavolaroj servas kiel altefika ekrano (kovrilo), protektanta la hidrokarbonajn kuŝejojn kontraŭ detruo.
Brustligado
Historio
Mamligado estis uzita en multaj historiaj kuntekstoj. Porti korseton estis maniero aspektigi mamojn malpli grandaj. En malsamaj epokoj la vidpunktoj pri virina beleco estis malsamaj kaj tial uzo de korsetoj estis vasta dum okcidenta eŭropa historio kaj ĝis la Viktoriana epoko. La ĉina dudou kaj la japana sarashi platigas mamojn de virinoj.
Joakimo el Fiore
Joakimismo kaj Novjoakimismo
La teologia kontrasto, pro la eminenteco de teologoj kaj kulturaj personuloj pritraktantaj, daŭris longatempe. Intertempe tiu penso tuŝis kaj penetris italajn kaj francajn franciskanojn kiel
Aliaj influaj homoj estis:
Inter la plej famaj troviĝas ankaŭ:
Kvankam diversaj adeptoj de franciskana „Spirituala“ Movado ricevis kondamnojn pro ilia volo devigi la eklezion tutan pensi kaj vivi laŭ la „intuicioj“ de la abato de Fiore, Joakimo estis ekzaltita diversmaniere. Ekzemple, dotita per profeta spirito“.''„… il calavrese abate Giovacchino di spirito profetico dotato..."
Direndas, konklude, ke se la ideoj de Joakimo funde respektas la katolikan kredon, iuj liaj sekvantoj facile akcentis aspektojn kiuj apudas al ekscesoj apudigantaj al malpliplaĉaj, en la eklezio katolika, ekskluzivismoj.
Maria la 2-a (Anglio)
Naskiĝo kaj familio
Maria naskiĝis en Londono kaj estis la plej aĝa filino de la estonta Jakobo la 2-a (Anglio), frato de la tiama reĝo Karlo la 2-a (Anglio), kaj ties unua edzino Anne Hyde.
Ŝia patrino naskis ok idojn sed nur Maria kaj ŝia fratino Anna de Britio ne mortis infanaĝe.
Frua vivo
En 1668 aŭ 1669 ŝia patro konvertiĝis al romkatolikismo, sed Maria kaj Anna restis protestantinoj.
En 1671 mortis Anne Hyde. En 1673 Jakobo edziĝis al Maria de Modena.
Kiam ŝi havis 15 jarojn, Maria fianĉiĝis al sia kuzo, la protestanta Vilhelmo (princo de Oranje). Komence ŝia onklo Karlo la 2-a malaprobis la fianĉiĝon, favorante edzigon al la romkatolika Ludoviko de Francio (1661-1711), sed la angla parlamento devigis lin konsenti al la geedziĝo de Maria kaj Vilhelmo. La nupto okazis en Londono la 4-an de novembro 1677: laŭdire Maria ploris tratute la riton.
Maria kaj Vilhelmo loĝis en Nederlando. Tie tri beboj aŭ abortis aŭ mortnaskiĝis, kaj poste ŝi restis senide. Pro sia bonhumoro kaj afabla maniero ŝi populariĝis, sed Vilhelmo ofte malvarmis kaj longe havis amaferon kun nobela sekvantino de Maria.
Reĝino de Britio
Jakobo la 2-a surtroniĝis en 1685 sed pli kaj pli malpopulariĝis, parte pro sia romkatolikismo. La 30-an de junio 1688 sep anglaj gravuloj invitis Vilhelmon invadi Anglion kaj reĝiĝi. Post iom da hezito, Vilhelmo konsentis, kaj nederlanda armeo alteriĝis la 5-an de novembro. La angla armeo kaj mararmeo aliĝis al li, kaj decembron 1688 Jakobo fuĝis al Francio.
Maria ne tute kontentis pri la detronigo de sia patro, sed ŝia edzo komandis ŝin porti gajan mienon kiam ili triumfe eniris Londonon.
Sekvis debatoj ĉu Maria regus sole. Vilhelmo mem ne deziris esti nur reĝa edzo. Fine estis decidate ke Maria kaj Vilhelmo kunreĝos, kaj ke, se Maria mortus antaŭ Vilhelmo, tiu regus sole. Ili kroniĝis en Abatejo Westminster la 11-an de aprilo 1689.
Kiam ajn Vilhelmo loĝis en Anglio, Maria ne okupiĝis rekte pri politikaj aferoj, kvankam ŝi aprobis la nomumon de superaj ekleziuloj: sed Vilhelmo ofte militis en Irlando kaj en la ĉeflando de Eŭropo, kaj, dum li forestis, Maria regis la landon. Ŝi ordonis la areston de sia onklo Henry Hyde (2-a grafo de Clarendon) pro komploto retronigi ŝian patron. En 1692 ŝi malliberigis la influan John Churchill (1-a duko de Marlborough) pro simila komploto: ties edzino Sarah estis amiko de Anna, la fratino de Maria, kaj sekvis akra kverelo inter Maria kaj Anna.
Maria mortis en Londono pro variolo.
20174 Eisenstein
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Gotthold Eisenstein (1823–1852), kiu publikigis esplorojn pri, ciklotomaj, kvadrataj kaj bikvadrataj reziduoj, kaj ankaŭ pri la kubaj kaj bikvadrataj.
Cavatore
Cavatore estas komunumo de Italio.
Éirígí
Éirígí (prononci ˈeːɾʲiːɟiː aŭ ˈaɪɾʲiːɟiː) estas irlanda socialista respublika partio. Ĝi estis fondita la en Dublino. La nuna prezidanto estas Brian Leeson. Ĉi tiu partio subtenas Esperanton.
NGC 3710
NGC 3710 (aliaj indikoj — UGC 6504, MCG 4-27-52, ZWG 126.78, NPM1G +23.0261, PGC 35502) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mario Lanza
Mario LANZA (denaske Alfredo Arnold Cocozza [koˈkɔca]; 31a de Januaro, 1921 – 7a de Oktobro, 1959) estis usona tenoro, aktoro, kaj filmostelulo en Holivudo fine de la 1940-aj kaj en la 1950-aj jaroj kiu estis de itala praularo. Lanza ekstudis por esti profesia kantisto estante 16-jaraĝa. Post aperi en la Hollywood Bowl en 1947, Lanza subskribis sep-jaran kinkontrakton kun Louis B. Mayer, estro de Metro-Goldwyn-Mayer, kiu estis vidanta sian ludadon kaj estis impresita de lia kantostilo. Antaŭ tio, la plenkreskula Lanza jam estis kantinta nur du ludojn de unu opero. La venontan jaron (1948), tamen, li kantis la rolon de Pinkerton en la opero de Puccini nome Madame Butterfly en Nov-Orleano.
Lia filmodebuto por MGM estis That Midnight Kiss (Meznokta kiso, 1949) kun Kathryn Grayson kaj Ethel Barrymore. Unu jaron poste, en The Toast of New Orleans (Novorleana tosto), lia populara kanto "Be My Love" (Estu mia amo) iĝis lia unua milion-vendita sukceso. En 1951, li ludis la rolon de la tenoro Enrico Caruso, sia idolo, en la biografia filmo The Great Caruso, kiu produktis alian milion-venditan sukceson per "The Loveliest Night of the Year" (La plej aminda nokto de la jaro, kanto kiu uzis la melodion de Sobre las Olas, Sur la ondoj). The Great Caruso estis la plej enspeza filmo tiun jaron.
La titolkanto de lia posta filmo, Because You're Mine (Ĉar vi estas mia), estis lia fina milion-vendita sukceso. La kanto rezultis en la ricevo de nomumo por Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Originala Kanto. Registrinte la sonbemdon por sia venonta filmo, nome The Student Prince (La studenta princo), li eniris en longa batalo kun la studiestro Dore Schary pro artaj diferencoj kun la reĝisoro Curtis Bernhardt, kaj finfine li estis maldungita de MGM.
Sargaso
Sargassum aŭ sargaso estas genro de planktonaj makroalgoj de la klaso brunalgoj (brunaj algoj) en la ordo de Fucales. Tiuj algoj, kiuj povas kreskiĝi laŭlonge ĝis kelkaj metroj, estas brunaj aŭ verdonigrecaj kaj povas esti diferencitaj en rizoidoj, stipoj kaj algolamenoj. Kelkaj specioj havas vezikojn plenaj de gaso por flosiĝi kaj helpi la fotosintezon. Multaj havas malmolajn teksturojn, kiuj, implikitaj inter si kaj per fortikaj sed flekseblaj korpoj, helpas ilin survivi kontraŭ fortaj marfluoj.
La sargaso de la Sargasa Maro estas algo kiu formas grandajn implikitajn arojn, kiuj flosiĝas pere de vezikoj plenaj de gaso, kaj kiuj etendiĝas ĝis la horizonto. Ofte, la portugalaj ŝipoj bremsiĝis pro la algoj, kaj eĉ restis blokitaj en ili, kio permesis la ŝipanarojn sufiĉe trankvile studi la planton. Ĉar ili devenis el lando kie abundas la vitoj, la aroj de gasvezikoj ŝajnis al ili kiel grapoloj de varianto nomita salgazo. Tiele ricevis sian nomon la maro de Sargasoj. La sargaso devenas de tipo de algoj kiuj kutime kreskiĝas alglue al la rokoj proksimaj al la marbordoj, sed adaptiĝis entute al la tutmara vivo, kaj nun flosas en la supraj tavoloj de la oceano.
La densaj amasoj de sargasoj havigas favoran medion por distinga kaj specializita grupo de maraj organismoj, multaj el kiuj ankoraŭ estas nekonataj. La sargasoj troviĝas komune en la rubejoj de strandoj, proksime de siaj kreskejoj en la maro, kaj pro tio ili estas nomitaj kiel Golfa makiso, kaj familiare kiel trompa makiso.
La specioj de Sargassum troviĝas en la tropikaj areoj de la mondo, kaj ĝi estas la plej evidenta makrofito de marbordaj areoj kie la sargaso estas proksime de koralrifoj. La plantoj kreskiĝas parazite algluitaj al koraloj, aŭ rokoj. En aliaj kazoj (ekzemple en la Maro de Sargasoj) flosas drive inmensaj populacioj de Sargassum.
Andrea Ladányi
Andrea Ladányi [ladAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ladányi Andrea estas hungara baletisto, koreografo, altlerneja instruisto.
Andrea Ladányi naskiĝis la  en Budapeŝto.
Sennwald
Pri la komunumo
Sennwald estas komunumo en la elektodistrikto Werdenberg, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 4 738 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Trafiko
Sennwald situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Rohrschach tra Altstätten SG al Buchs SG kaj ankaŭ ĉe la aŭtoŝoseo A13, ĝi estas do trafike bonege situanta.
Historio
La unua skriba mencio de la loko kiel Senius datiĝas el biografio de Sankta Gallus el la 9-a jarcento.
Famaj personoj
La lasta de la svisa justico murdita sorĉistino Anna Göldi naskiĝis en la jaro 1734 en Sennwald.
Roberto Raviola
Roberto RAVIOLA (Bolonjo, 31-a de majo 1932 - Imola, 5-a de februaro 1996), plej konata kiel Magnus, estis itala bildliteraturisto kiu aliris al diversaj genroj kaj stiloj laŭlonge de sia daŭra kariero.
Roberto Raviola eniris en la Accademia de Belle Arti de Bolonjo en 1961. Dum la jaroj de supera edukado, li krom realigi intensas agadon kiel goliarda bildliteraturisto, sentis pasion pro la bildliteraturo kaj ekdesegnis kelkajn mallongajn bildstriojn. Antaŭ eniri serioze en la mondo de la komikso li laboris kiel profesoro de desegno de reklamado.
En 1964 kun Luciano Secchi, plumnome Max Bunker, kreis Kriminal kaj Satanik, kaj poste Gesebel, Dennis Cobb - Agento SS018 kaj Maxmagnus. En 1967, Magnus kaj Bunker kreis novan rolulon: Alan Ford, kiu eliros el la presejo en 1969.
En la 1970-aj jaroj li publikigis Mezzanotte di morte, Dieci cavalieri e un mago, Quella sera al collegio femminile kaj Il teschio vivente, en la tendenco de erota tendenco. En 1975 li eklaboris por la serio Lo sconosciuto ​ kiu ĝis nun estas konsiderata unu el liaj plej bonkvalitaj verkoj. Dum la 1980-aj jaroj Magnus reiras la erotan stilon per Necron, unu el siaj plej famaj kreaĵoj.
Katsuyuki Saito
Katsuyuki Saito (斎藤 克幸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
Ŝaka signo
La vorto Ŝaka, akompanata de tipa mangesto, ĉe kiu la fermita pugno kun elstarantaj polekso kaj etfingro (vidu bildon) estas tre ĝenerala gesto sur Havajo kaj per transpreno de la tieaj surfantoj inter tiuj sportantoj komuna gesto, kiu dum diversaj okazoj estas uzata kaj havas la proksiman signifon de „Mojosa!“, „Leĝera!“, „En ordo!“, „Bonan ondon!“.
Ralph Bunche
Ralph Johnson BUNCHE (La 7-an de‏ aŭgusto 1904 - La 9-an de decembro 1971) estis usona profesoro pri politika scienco, diplomato kaj ŝtatisto, la dua peranto inter Israelo kaj la arabaj ŝtatoj en la Palestina milito de 1948 kaj la gajninto de la Nobel-premio pri paco en 1950, pri mediacio en Palestino, iĝante la unua reprezentanto de nigruloj kiu estis honorita per ĉi tiu premio. En 1963, li ankaŭ ricevis la Medalon de Libereco de la Prezidanto de Usono, Lyndon Johnson.
Vivo
Bunche naskiĝis en la urbo Detrojto en Usono. Lia patro (Fred) estis frizisto kaj lia patrino (Olive Agnes née Johnson) estis amatora muzikisto. Kiam li estis infano, lia familio translokiĝis al Toledo kaj poste al Albuquerque en 1915. Lia patrino mortis en 1916, kaj lia patro, kiu forlasis Albuquerque por serĉi laboron, ne revenis al siaj infanoj post la morto de sia edzino. Iom da tempo poste li reedziĝis kaj Ralph neniam renkontis lin denove. Juna Ralph kreskis kun sia fratino Grace ĉe avino Lucy Taylor Johnson en Los-Anĝeleso.
Bunche studentiĝis kun tre bona rezulto ĉe Jefferson High School, studentiĝis ĉe la Universitato de Kalifornio en 1927, kaj tiam enskribiĝis en Harvard University. Por gajni iom da kroma mono, li laboris ĉe loka librejo. En 1928 li akiris magistron pri politika scienco, kaj en 1934 doktoriĝon. Tiutempe li jam laboris en la Departemento pri Politikaj Sciencoj en la Universitato Harvard. Li estis la unua nigra usonano, kiu doktoriĝis de usona universitato.
8168 Rogerbourke
8168 Rogerbourke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Ralph Bunche
Profesia laboro
En la jaroj 1936-1938 li faris postdoktoriĝan antropologian esploradon ĉe la Londona Ekonomika Lernejo, kaj poste ĉe la Universitato de Kaburbo. Li tiam revenis por labori ĉe la Sekcio de Politika Scienco en Harvard University.
Dum dua Mondmilito, Bunche deĵoris en la usona sekreta servo, la Oficejo de Strategiaj Servoj, kaj en 1943 estis transdonita al la usona Departemento de Ŝtato. Li rapide fariĝis estro ĉe la Instituto pri Pacifikaj Rilatoj. Li partoprenis konferencon en San Francisco en 1945, kiu planis la fondon de Unuiĝintaj Nacioj. En la sekvaj jaroj li estis ligita kun la agadoj de la Unuiĝintaj Nacioj. Kiam la israela-araba konflikto komenciĝis en 1948, post la murdo de la mediaciisto de UN en Palestino, Folke Bernadotte, Bunche sukcedis lin. Li partoprenis ĉiujn pacajn intertraktadojn sur la insulo Rodoso, ellaborante batalhalton en 1949, tiel finante la Unuan Israelan-Araban Militon. Pro lia laboro li ricevis la Nobel-pacpremion en 1950. Poste, Bunche partoprenis pacajn intertraktadojn en konfliktaj regionoj kiel Kongo, Jemeno, Kaŝmiro kaj Kipro. En 1968 li fariĝis ĝenerala vicsekretario de UN.
Bunche multe okupiĝis pri la lukto por civilaj rajtoj en Usono. En 1963, li partoprenis la marŝon al Vaŝingtono, postulante altigon de la minimuma salajro kaj ĉesigo de rasapartigo. En junio 1970, lia sano malboniĝis kaj li rezignis sian postenon ĉe Unuiĝintaj Nacioj. Jaron poste, li mortis en Novjorko.
Pfaffroda
Pfaffroda estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Márta Kovács
Márta Kovács estas hungara esperantistino kaj aktivulo pri instruado de la internacia lingvo. En 1981 ŝi diplomiĝis de la universitato de Budapeŝto, la Eötvös-Loránd-Universitato (ELTE), per studfina tezo Internacia Pedagogia-Didaktika Eksperimento Kvinlanda (1971-1974), sub tiu titolo ankaŭ libroforme publikigita. En la universitata eldonejo en 2009 ankaŭ aperis la libro Esperanto de nivelo al nivelo, kiun ŝi kunaŭtoris. Kun Jozefo Nemeth ŝi partoprenis la kompiladon de aŭda kompaktdisko kun la prelegoj de István Szerdahelyi, kaj krome pri Esperanto kaj ties instruado aŭtoris vastan gamon da pliaj publikaĵoj. De pluraj jaroj ŝi estas instruistino en la Someraj Esperanto-Studadoj, kiuj en 2012 okazis en la slovakia urbo Nitra.
Pusztaszabolcs
Pusztaszabolcs estas urbo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Dunaújváros. En la loknomo Szabolcs estas praa hungara nomo, puszta estas pusto.
Situo
Pusztaszabolcs situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo inter Budapeŝto kaj Pécs, la ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo M6 en la samaj direktoj estas ne tro for. Krome estas fervojoj al Székesfehérvár kaj Dunaújváros.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste alvenis keltoj kaj romianoj, fine hungaroj. La turkoj faris senhoma la vilaĝon post la mezepoko, serboj refondis ĝin. La fervojo faris grandan evoluon en la 19-a j.c. En 1940 katolika preĝejo konstruiĝis, sed estas ankaŭ kalvinana preĝejo. La milito en 1945 detruigis la komunumon. Poste oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1950 kolĥozo pri Paco formiĝis. En 1970 la vilaĝo ricevis la rangon grandvilaĝo, ekde 2008 urbo.
Muzeo Glenbow
La Muzeo Glenbow en Kalgario estas la plej granda muzeo de Okcidenta Kanado kun pli ol 8600 m² da ekspozicia areo en pli ol 20 galerioj kiuj montras nur parton de kolektaĵo en kiu estas pli ol miliono da objektoj.
Sándor Trauner
Sándor TRAUNER [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Trauner Sándor, eksterlande konata Alexander Trauner estis hungara-franca pentristo, dekoraciisto, kostumisto, produktoro. Lia origina familia nomo estis TRAU.
Muzeo Glenbow
La Instituto Glenbow-Alberta fondiĝis en 1966, kiam Eric Harvie donacis sian vastan historian kolektaĵon al la loĝantoj de Alberto. Kun oficejoj en urbocentra Kalgario vid-al-vide de la Kalgaria Turo, la Instituto prizorgas la Muzeon Glenbow, vizitebla far la publiko, kiu havas en si ne nur la kolektaĵojn de la muzeo, sed vastan kolektaĵon de artaĵoj, bibliotekon, kaj arĥivojn. En 2007 nova daŭra ekspozicio kun titolo "Mavericks" [Nekonformuloj] malfermiĝis al la publiko sur la tria etaĝo; ĉi tiu ekspozicio montras la historion de Alberto per la vivoj de 48 influaj kaj interesaj personoj. La estro de Muzeo Glenbow, Michael P. Robinson, estas membro de la Ordeno Kanada.
Sándor Trauner
Sándor TRAU naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Omonville-la-Petite.
Muzeo Glenbow
Muzeo
La muzeo havas kvar ĉefajn kolektaĵojn: <!--
Sándor Trauner
Biografio
Sándor Trauner devenis el juda familio. Li studis pentradon en liberaj lernejoj de József Rippl-Rónai kaj Artúr Podolini-Volkmann en sia naskiĝurbo, poste en Hungara Belarta Altlernejo. Lia ĉefinstruisto estis István Csók. En 1925 li aliĝis al avangardaj artistaj rondoj, ekzemple al Lajos Kassák. Post 4 jaroj li translokiĝis al Parizo pro la komenciĝanta antisemitismo, li trovis laboron en la filmindustrio. En 1930 li sukcese debutis kiel dekoraciisto, tiutempe li konatiĝis inter ili kun Jacques Prévert. En 1937 li jam estis ĉefdekoraciisto. Post alveno de la nazioj li kaŝiĝis. En la 1950-aj jaroj li partoprenis ankaŭ en usonaj filmoj en Holivudo. En 1975 li revenis al Francio, kie li daŭris la filmadon, sed pli malofte li kreis ankaŭ teatrajn dekoraciojn, kulisojn. Kelkfoje li estis ankaŭ aktoro en filmoj. Li ricevis premiojn (neniam hungarajn) inter 1952-1991, inter ili la plej grava estis Oskar-premio en 1960.