cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aotearoa Ligo de Esperantistoj Junaj
Historio
La organizo estis fondita la 23-an de septembro 2022.
Komitato
La komitato de ALEJ (dum la periodo 2022-2024) estas:
2587 Gardner
2587 Gardner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan matematikiston Martin Gardner (1914 — 2010).
Murg (Turo)
Murg estas rivero en Kantono Turgovio en orienta Svislando. Ĝi havas longecon de 34,1 km kaj estas alfluanto de la rivero Turo, kiu siavice alfluas al Rejno.
Priskribo
La fonto de Murg trovigaxas en alteco de proksimume 900 m s.m. en Mühlrüti sur la teritorio de la komunumo Mosnang (Kantono Sankt-Galo) nordokcidente de la monto Hörnli je. La rivero fluas unue orienten por post unu kilometro turniĝi norden. Post 3 km ĝi forlasas la kantonon Sankt-Galo kaj fluas nun ĉiam norden ĝis ĝia alfluo al Turo tra Turgovio. En Fischingen ĝi unuiĝas kun ĝia okcidenta fontrivereto Fischbach, kiu fontas iomete pli sude en Au. En Matzingen alfluas al ĝi ĝia ĉefa alfluanto, la rivero Lauche. Ĝia alfluo al Turo troviĝas en Frauenfeld vidalvide de la vilaĝeto Warth.
La rivero estas inter fiŝkaptistoj konata pro siaj multnobraj rivertrutoj kaj ezokoj.
Komunumoj laŭlonge de la rivero Murg
La komunumoj kaj urboj ĉe la bordo de Murg estas laŭvice: Mosnang, Fischingen TG, Sirnach, Münchwilen, Wängi, Stettfurt, Matzingen kaj Frauenfeld.
Inspector Gadget (televidserio, 2015)
Inspector Gadget estas komputilanimacia televidserio kaj sekvo al la samnoma serio de 1983. DHX Media kreis ĝin. 26 epizodoj anonciĝis je la 11a de junio, 2013. Ĝi unue disvastiĝis en Boomerang en Francujo, je la 3a de januaro, 2015, kaj en Teletoon ĉe Kanado je la 7a de septembro, 2015. Je la 27a de marto 2015, ĝi aperis en Netflix ĉe Usono, kaj poste ĉe aliaj landoj.
Intrigo
Doktoro Claw, la estro de la malbon-organizaĵo MAD, estas kaptita de glacimonto ĉe Antarkto. Kiam lia nevo, Talon, trovas lian ganton, la Doktoro faras novajn projektojn. La polica sidejo postulas ke Inspektisto Gadget malemeritiĝu por ke li batalu kontraŭ MAD denove. Bonŝance, Penny, nun 15-jara, kaj ŝia hundo, Brain, denove povas helpi je Gadget, precipe ĉar ili nun estas oficialaj agentoj.
Voĉoj
MAD-a Kato ne havas voĉiston. Anstataŭe, ĝeneralaj kataj sonoj estas uzataj.
Greka templo
La greka templo (en antikva greka ὁ ναός ho naós, «loĝejo»; diferenca semantike el latina templum,-i, «templo») estis arkitektura strukturo konstruita por esti hejmo de la kultobildo en la religio de la Antikva Grekio. La temploj mem ne utilis kutime kiel kultejo, ĉar la adorado al la dio, same kiel la oferoj al tiu dediĉitaj, estis faritaj ekster ili. La temploj ofte estis uzataj por stokejo de votaj proponoj. Temis pri la tipo de konstruaĵo plej grava kaj plej disvastigita de la Greka arkitekturo. En la helenismaj regnoj de sudokcidenta Azio kaj de Nordafriko, la edificoj starigitaj por plenumi la funkciojn de templo ofte sekvis la lokajn arkitekturajn kutimojn. Eĉ tie kie videblas greka influo, tiaj strukturoj ne estas konsiderataj ofte kiel grekaj temploj. Tio aplikiĝas, por ekzemplo, al grek-partiaj aŭ baktriaj edificoj aŭ al tiuj de egipta tradicio de la Ptolemea Imperio. La greka templo povas esti konsiderata la plej sukcesa verko de la Greka arkitekturo. La kodigo kiu, jam en la arkaika epoko, estis disvolvigita de la arkitekturo de temploj iĝos, pro la Helenismo, la universala lingvaĵo de la mediteranea mando.
Ko Ishikawa
Ko Ishikawa (石川 巧, n. ) estas japana futbalisto.
La Litera
La Litera (La Llitera kaj oficiale La Litera/La Llitera) estas komarko de la oriento de la Provinco Ŭesko, en nordoriento de la regiono Aragono, en Hispanio. Ĝia administracia ĉefurbo estas Binéfar dum la ĉefurbo por histori-kulturaj aferoj estas Tamarite de Litera.
La ekonomio estas bazita, ĉefe, iam sur agrikulturo (cerealo kaj vinproduktado) kaj brutobredado kaj nun sur turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la montaraj pejzaĝoj proksimaj de Pireneoj, piedirado, montogrimpado, natura observado ktp.
Krom la hispanan, oni parolas ĉefe ankaŭ la katalunan en ties ribagorza kataluna variaĵo en la tuta areo escepte ĉe Binéfar kaj Esplús.
Municipoj
Ĝi enhavas jenajn 14 municipojn:
Geografio
Ĝi limas norde kun Ribagorza, oriente kun la provinco Ilerdo, sude Malsupra Cinca, kaj okcidente kun Meza Cinca kaj nordokcidente kun Somontano de Barbastro. Ĉefa rivero estas Noguera Ribagorzana oriente de la komarko lime kun Katalunio.
Pro aparteco kaj ĝenerala alurba migrado la komarko perdis grandan parton de la loĝantaro laŭlonge de la 20-a jarcento, nome oni malaltiĝis ĝis nunaj 18 293 loĝantoj (2019).
La komarko kiel institucio
La leĝo de la komarkokreo estas la leĝo 25/2002 de la 12-a de novembro 2002. La komarko konstituiĝis en la 3-a de januaro 2003. La regopovo estis transigita al la regiona registaro la 1an de februaro 2003.
Iĉikaŭa (Ĉiba)
Iĉikava aŭ Iĉikaŭa (市川市 [iĉikaŭa-ŝi], Hepburn: Ichikawa-shi, Kunrej: Itikawa-si) estas la urbo, kiu situas en la nord-okcidenta parto de Gubernio Ĉiba. Ankaŭ ĝi estas unu el urboj en Gubernio Ĉiba plej proksimaj al Tokio.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Iĉikaŭa estas
Emil Haraszti
HARASZTI Emil [harasti] estis hungara muzikhistoriisto, instruisto, publicisto naskita en Nagyvárad la 1-an de novembro 1885 kaj mortinta en Parizo la 27-an de decembro 1958. Li estis la filo de literaturhistoriisto Gyula Haraszti.
Kariero
Li estis ekde 1907 muzikkritikisto de la Pesti Hírlap, ekde 1915 profesoro de la Nemzeti Zenede, poste ekde 1920 ĝi 1927 ĝia direktoro. Ekde 1927 li vivis en Parizo.
1395
En la jaro 1395 post Kristo okazis, interalie:
Universitato de Esperanto
Universitato de Esperanto estas projekto kolekti plenlongajn universitatajn kursojn, originale prezentitajn en universitatoj tra la mondo, filmitajn kaj poste en aparta retejo prezentitajn, kiel kursoj tute en la Internacia Lingvo Esperanto. Ĉiuj kursoj estis origine instruataj al studentoj kaj dum tio filmataj.
Celo
La intenco estas, ke en evoluo de la projekto ĉiuj lecionoj estu haveblaj en interreto sub permesilo de Krea Komunaĵo (Creative Commons). En esperant- kaj anglalingva prezento de la projekto en ties retejo estas elstarigata, ke "La kursoj estas ne pri Esperanto aŭ pri Esperanto kaj lingvistiko; la kursoj koncernu temojn de intereso ĝenerala al la akademia mondo: historio, filozofio, psikologio, sociologio, natursciencoj kiel biologio aŭ astronomio ktp."
Historio
La unuaj universitataj kursoj okazis en januaro kaj februaro 2012 por celebri la 125-jaran datrevenon de Esperanto, kaj por kuncelebri la internacian jaron de Alan Turing. La unuaj du kursoj komplete filmitaj kaj enretigitaj estis instruataj en la projekto "Esperanto-Insulo", sur la insulo Hajnano de Ĉinio inter la 11-a de januaro kaj la 12-a de februaro 2012:
Kritiko
Sole 1% de la lingvoj en la mondo estus uzataj en universitata edukado. Organizi universitatajn kursojn en Esperanto estas granda defio pro manko de sufiĉe da kursomaterialoj, reta vortaro kaj tekstaro kun scienca kaj teknika terminologiaro. La Universitato de Esperanto ne sukcesis ĝis nun realigi ligilojn al aliaj bibliotekoj kaj fontoj kiuj rilatas al esperantlingvaj universitataj studoj aŭ por transformiĝi en Distancan Esperanto-Universitaton.
Vy-le-Ferroux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
37706 Trinchieri
37706 Trinchieri estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Valter Giuliani kaj Paolo Chiavenna elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomino Ginevra Trinchieri, kiu laboris pri galaksioj, grupoj kaj amasoj, kaj pri ties evoluo, precipe pri ties propraĵoj en alta energio. Ŝi estis prezidentino de la Itala Societo de Astronomio kaj itala reprezententino kaj publika kontaktantino de IAU.
Parlasco
Parlasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Antonio la Granda, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Bellano, Esino Lario, Perledo, Taceno kaj Vendrogno.
Mertendorf (Saksio-Anhalto)
Mertendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de januaro 2010 la ĝis tiam sendependaj najbaraj komunumoj Görschen kaj Löbitz estis aligitaj al la komunuma teritorio. Fine de la pligrandigita komunumo havis  loĝantojn.
Prenita juĝisto
Prenita juĝisto aŭ prenita (kaptita) juĝistaro estas historia esprimo pri juĝado, okazinta en la Hungario (hungare fogott bíró, fogott bíróság). Ĝi estas speco de arbitracianto.
Prenita juĝisto (pli precize juĝinto) estis tiu persono, kiun petis la disputantoj laŭ komuna interkonsento por juĝi plenrajte en iu afero - anstataŭ la juĝisto. Tio okazis, ĉar la afero superis juĝrajton de la juĝisto aŭ la disputantoj volis neglekti lin. Prenita juĝinto (iu reputacia persono) decidis precipe en familiaj aferoj aŭ en komercaj aferoj.
La institucio de la prenita juĝinto iĝis daŭra dum la turka okupado de (parto de) Hungario kaj ĝi surprenis la juĝadan respondecon en la kamparurboj de la Granda Hungara Ebenaĵo (ekz. Kecskemét, Cegléd, Nagykőrös). Oni kreis komunan juĝistaron kun invititaj juĝistoj de la najbaraj urboj, la urbon hazarde vizitantaj fremduloj. Tiu juĝistaro decidis ekde meze de la 17-a jarcento, en tago de la foiro, en civilaj kaj punaferoj, kun senlimigita rajto. Ili deklaris la decidon tuj. Ĝi agadis ĉefe en la epoko inter 1598–1750, la reguloj de la juĝado bazis sur kutimoj.
hungare
Erika Marozsán
Erika Marozsán [maroĵAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Marozsán Erika estas hungara aktoro.
Erika Marozsán naskiĝis la  en Újfehértó.
Biografio
Erika Marozsán ekde 1978 lernis pianludon, ekde 1984 ankaŭ baleton. Ŝi akiris baletan diplomon en Baleta Instituto en 1991, Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1995. Ŝiaj plej gravaj aktorinstruistoj estis István Horvai kaj Dezső Kapás. Ŝi debutis amatore en filmo jam en 1989. Post la aktordiplomo ŝi aliĝis al Nova Teatro (Budapeŝto) ĝis 1998, poste ŝi havis precipe filmajn rolojn ne nur en Budapeŝto, sed ankaŭ en Novjorko, Berlino, Munkeno, Kolonjo, Hamburgo. Ŝi havis edzon 15 jarojn, tiam ŝi naskis filinon en 2008 en Novjorko. En 2019 ŝi prezentis sin kiel tekstilisto kaj ŝi ekspoziciis en Budapeŝto. Ŝi ricevis ŝtatan premion en 2006.
U-kvarko
En partikla fiziko, la u-kvarko estas kvarko de la 1-a generacio, kies nomo estas mallongiĝo de la angla kvarko up (kvarko supren). Ĝi estas elementa partiklo el kiuj komponiĝas la protonoj, la neŭtronoj kaj aliaj hadronoj.
Ecoj
Kiel ĉiuj kvarkoj, la u-kvarko estas fermiono de spino ½. Ĝi havas elektran ŝargon de ⅔ e kaj maso inter 1,5 kaj 4 MeV.c−2 (la plej malpeza el la kvarkoj).
La kontraŭpartiklo de la u-kvarko estas la u-kontraŭkvarko de ŝargo -⅔ e.
(130648) 2000 SW76
(130648) 2000 SW76 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», tio signfas, ke ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Vilmos Schulek
Vilmos Schulek [vilmoŝ ŝulek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schulek Vilmos estis hungara kuracisto pri okuloj, profesoro, membro (korespondanta en 1889, ordinara en 1902) de Hungara Scienca Akademio. Lia frato estis arkitekto Frigyes Schulek.
Vilmos Schulek naskiĝis la  1843 en Pest (urbo). Li mortis la 1905 en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Schulek frekventis universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto ricevinta diplomon en 1868. Li plulernis en Berlino, Parizo, Londono, Utrecht. Inter 1870-1872 li kuracadis en Vieno, poste li ekinstruis en Universitato Kolozsvár, poste en Universitato de Budapeŝto jam kiel katedrestro. En la studjaro 1890 li estis rektoro. Tiutempe li estis la plej fama kirurgo pri la okuloj en Hungario. Li estis nomita titulara ministeria konsilanto en 1897.
Jenő Tomasz
Jenő Tomasz [tomas], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tomasz Jenő estas hungara organika kemiisto, altlerneja instruisto.
Jenő Tomasz naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Tomasz maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1953, poste li akiris kemiistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös post 5 jaroj. Post siaj studoj li restis en la universitato kiel praktikanto. Inter 1961 kaj 1971 li laboris en uzino pri medikamentoj, poste ĝis la emeritiĝo en biokemia instituto en Szeged. En tiu longa periodo en 1970 li doktoriĝis en la universitato, kandidatiĝis post 6 jaroj, li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1986, post 2 jaroj li ricevis la titolon titulara docento de Universitato Attila József. Intertempe li ankaŭ prelegis aŭ esploris en pluraj usonaj universitatoj. Li ricevis premiojn en 1970 kaj 2005.
Triglifo
Triglifo laŭ la Esperanto-vortaro PIV estas "elemento en dorika friso, ŝtonplato skulptita per tri kaneloj, en imito de la origina trabfino". La rektangulaj, plej ofte kvadrataj, kaj ofte pentre aŭ skulptite dekoritaj ŝtonplatoj inter la triglifoj de dorika friso estas nomataj metopoj. Sub la triglifoj pendas la gutoj.
Strukture, triglifoj povas esti ĉizitaj el unu bloko kun metopo, aŭ la metopoj povas esti ĉizitaj unuope kaj poste esti enmetataj en la triglifajn blokojn kiel en la templo de la diino Afea.
Laŭ Francisko Azorín triglifo estas Plataĵo havante tri strekojn aŭ plurajn vertikalajn kanelaĵojn, uzata ofte ĉe la dorikstila friso. Li indikas etimologion el la greka triglophos, el trais + gliptos (tri ĉizaĵoj), kaj de tie la latina triglyphus. Kaj li aldonas la terminojn hemitriglifo, por duontriglifo, foje uzata ĉe la anguloj de la friso; glifo, por ĉizita kanelaĵo, duoncilindra, diedroforma, k.c.; hemiglifo, por duono de glifo; anaglifo, por kruda reliefo; hieroglifo, por sankta, mistera skribaĵo, farita unue per strekoj.
Johano de Jenštejn
Johano de Jenštejn, Jan z Jenštejna, Johann von Jenstein (1350-1397) estis ĉeĥa pastro, episkopo de Meißen (1375-1379), ĉefepiskopo de Prago (1379-1396) kaj aŭtoro de latinlingva spirita liriko.
Kiel la 29-jara junulo li fariĝis ĉefepiskopo, sed li plu vivis per studenta diboĉa vivo ĝis 1382, kiam subite mortis dum dancamuzo lia amiko, ĉefepiskopo de Magdeburgo. Jan vidis en la okazaĵo averton de la ĉielo kaj fariĝis pentanto, kiu ĉiutage sin skurĝis.
Plurfoje li havis konflikton kun reĝo Venceslao la 4-a pri kompetento rilate al ekleziaj aferoj. Kiam Jan nomumis pere de sia vikario Jan z Pomuku alian episkopon ol kiun deziris la reĝo, Jan z Pomuku estis arestita kaj torturita (tiu dum la torturado mortis, estis ĵetita en la riveron Vultavon kaj post du jarcentoj proklamita sanktulo kiel Johano Nepomuka). La konfliktoj kun la reĝo daŭris, Jan z Jenštejna rezignis pri sia funkcio kaj foriris al Romo plendi ĉe la papo. En Romo li verkis sian aŭtobiografion kaj elegiojn. En sia lasta vivojaro li havis la titolon de "Latina Patriarko de Aleksandrio". En Romo li ankaŭ mortis.
Marcé-sur-Esves
Marcé-sur-Esves estas franca komunumo lokita en la regiono Centro-Valo de Luaro kaj en la departemento Indre-et-Loire.
Geografio
Marcé-sur-Esves nombris 236 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 10,99 km² kaj ĝia alteco varias inter 50 kaj 112 msm.
Ĉirkaŭaj lokoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Marcé-sur-Esves :
Politiko kaj administrado
La urbestro de Marcé-sur-Esves, Gérard Dubois, ankaŭ estas la ĝenerala konsilanto de la kantono Descartes (la 22-an de Oktobro 2014).
Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo
Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo (germane: Neuhausen am Rheinfall, alemane: Noihuuse am Ryfall, ĝis 1938 oficiale nur Neuhausen estas) politika komunumo de la svisa Kantono Ŝafhaŭzo. La komunumo havis 9778 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Geografio
La komunumo situas ĉe la norda flanko de la riverjo Rejno ĉe la Rejn-Akvofalo, kiu allogas ĉiu-jare amason da turistoj el la tuta mondo.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj konumumoj de Neuhausen estas aliflanke de la Rejn-Akvofalo la zurika komunumo Laufen-Uhwiesen en la distrikto Andelfingen, Flurlingen, Feuerthalen, Ŝafhaŭzo, Beringen, Guntmadingen kaj Jestetten en Germanio.
Trafiko
Neuhausen disponas pri du stacidomoj. Unu el ili estas funkciigita de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, la alia de la Germanaj Federaciaj Fervojoj.
Ekonomio
En Neuhausen troviĝas tradiciaj industri-entreprenoj. Konataj estas la ludokartofabriko AGM AGMüller, la vundbandaĝtukfabriko Fabrik IVF Hartmann AG, kaj la Schweizerische Industrie-Gesellschaft (SIG) (Svisa Industri-Societo), kaj la iama filio de Alusuisse kiu hodiaŭ apartenas al la Alcan-Grupo.
Eddie Lockjaw Davis
Eddie „Lockjaw“ DAVIS, ankaŭ nomita Jaws aŭ Lock, (* 2-an de marto 1922 en Novjorko kiel Edward Davis; † 3-an de novembro 1986 en Culver City, Kalifornio) estis usona ĵaz-tenorsaksofonisto kaj komponisto.
Vivo kaj verkado
Ekde 1952 li laboris ĉe Count Basie kiel saksofonisto, parte ankaŭ kiel administranto de la bando de Basie; li revenis en 1957, 1964/65, 1966 kaj ekde 1967 ĝis 1973 en ties orkestron. Inter 1955 kaj 1960 li tenis konstantan triopon el tenorsaksofono, orgeno kaj frapinstrumentaro, al kiu apartenis i.a. orgenistino Shirley Scott kaj kiu prezentis en la klubejo de Count Basie Harlemo. Por siaj tiamaj albumoj por Prestige Records li aldonis al sia trio pluajn muzikistojn: alvenis ekz. basisto George Duvivier, kiu forprenis de Shirley Scott la pedalarludadon, kaj flutisto Jerome Richardson. Furoris liaj albumoj ekestintaj komence de la 1960-aj jaroj kun Harry „Sweets“ Edison, ekz. Jawbreakers (1962). Ties delikata, karesema stilo kontrastis la pli pasian de Davis. En 1960 Davis havis la eblecon formi por Trane Whistle ĵazbandegon, en kiu ludis i.a. Clark Terry, Melba Liston, Eric Dolphy kaj Jimmy Cleveland – la aranĝaĵojn liveris Oliver Nelson, kiu verkis ankaŭ la plej multajn komponaĵojn, inter ili ankaŭ „Stolen Moments“ je unua versio. Samjare ekestis kune kun lia granda modelulo Coleman Hawkins la albumo Night Hawk.
En la jaro 1961 li kunlaboris je la albumo Carmen McRae Sings Lover Man and Other Billie Holiday Classics. Per sia serio je Prestige The Eddie Lockjaw Davis Showcase li engaĝiĝis por la antaŭenigo de preskaŭ ne konataj talentuloj; li akompanis kun sia bando bluskantistojn kiel Al Smith aŭ Milfred Anderson, kiuj ambaŭ neniam atingis la grandan traprompon.
Inter 1960 kaj 1962 li direktis kune kun tenorsaksofonista kolego Johnny Griffin kvinopon kun Junior Mance, Larry Gales kaj Ben Riley, kiu estis populara je ĵazŝatantoj, plurfoje surdiskigis kaj poste travivis plurajn reunuiĝojn; poste li laboris en 1963/64 pretertempe kiel muzikagento. Ekster la kvinopo Davis eksperimentis per latinida ĵazo (Afro-Jaws), i.a. kun Clark Terry kaj Ernie Royal.
Li revenis denove al Basie kaj ludi en la bandego de Kenny Clarke kaj Francy Boland; li ankaŭ havis ensemblojn kun Roy Eldridge (1974) kaj „Sweets“ Edison (1975–1982); dum ĉi tiu tempo li estis en kontrakto kun diskedonejo Pablo Records de Norman Granz kaj prezentis kun Zoot Sims, Tommy Flanagan, Oscar Peterson, Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie kaj Milt Jackson en la ĉiustelularoj kunmetitaj de Granz, ekz. en 1977 ĉe la Montreux Jazz Festival. Al la kulmino de la sondiska verkaro de malfrua Davis apartenas la albumo Straight Ahead. En 1983 okazis lasta reunuiĝo kun Basie en la ensemblo The Kansas City Seven.
Davis kunlaboris ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ ofte kun eŭropaj muzikistoj, ekz. kun Niels-Henning Ørsted Pedersen, Georges Arvanitas, Alex Riel, Isla Eckinger kaj Jesper Lundgaard. Ekde 1974 ĝis 1985 li regule gastis en la viena Jazzland, kie li en 12 jaroj prezentis entute je 18 semajnoj kun aŭstraj ĵazistoj. En 1982 li registradludis kun la triopo de Michael Starch kaj Karl Ratzer la albumon Land Of Dreams En 1982 li gastis ĉe  saksofonbatalo ĉe la Jazzfest Berlin.
Lia stilo
„Lockjaw“ Davis ludis fortikan kaj volumenan saksofontonon, per kiu li evoluigis individuan kaj neimiteblan stilon, kiu distingiĝas per skurilaj turnoj kaj esprimiva frazigo. Karakteriza estis lia esprimema, firmgrunde fortika ludo „kun grumbla, bleka, je tio tamen brila tono“.
Per ĉiuj siaj sonregistraĵoj trempitaj de bluso kaj gospelo Davis jam en la 1950-aj jaroj troviĝis je simila tendenco kiel muzikistoj de malmolbopo. Je tio lia ludo metis „memstaran alternativon kontraŭ la tendencoj metitaj fare de "modernistoj" kiel Sonny Rollins kaj John Coltrane.“ Li mem diris: „Mi ne eksperimentis nek pluevoluis, sed provis atingi la orelon de la publiko per simpleco – per melodio, simple improvizita linio, per prezentadoj, kiuj ne estis tro longdaŭraj.“
Goldach
Pri la komunumo
Goldach estas komunumo en la elektodistrikto Rorschach, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 8956 loĝantojn je la 31-a de julio 2008.
Geografio
Goldach situas oriente de Rorschach kaj limas en nordo al Bodenlago. La komunumo konsistas el la municipoj Obergoldach, Untergoldach kaj Riet. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivereto Goldach.
Najbaraj komunumoj
Goldach limas al la komunumoj Horn (enklavo de Kantono Turgovio), Tübach kaj Mörschwil en oriento, Untereggen en sudo kaj Rorschacherberg kaj Rorschach en okcidento.
Trafiko
Goldach havas favoran trafiksituon. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 7 de Rorschach al Sankt-Galo kaj laŭlonge de la lago la kantona ĉefvojo n-ro 13 de Rorschach al Kreuzlingen. La komunumo disponas pri alverturejo al svisa aŭtovojo A1 kaj disponas pri stacidomo sur la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Rorschach al Sankt-Galo.
Historio
Goldach estiĝis en la frua mezepoko el setlejo ĉe la romia strato de Arbon al Bregenz. Ĝia unua dokumenta mencio kiel Goldaha datiĝas el la jaro 789. Dum mezepoko la Monaĥejo Sankt-Galo posedis grandajn bienojn en Glodach. Ĝis 1449 la voktrajtoj pri Goldach apartenis al la sinjoroj de Rorschach, poste ili falis ankaŭ al la Abatejo Sankt-Galo. Post la dua mondmilito Goldach fariĝis industria komunumo, ĉar multaj gravaj entreprenoj tie setlis. La zona plano de 1970 bremsis tiun evoluon, kaj ek de tiam Goldach fariĝis preferita loĝkomunumo.
En la jaro 2007 la komunumoj Rorschach, Rorschacherberg kaj Goldach diskutis pri kunfandiĝo de la tri komunumo al unu sola urbo. En Goldach pro la malaltaj impostoj de la komunumo tiu-ĉi projekto ĉe la popolo tamen restis senŝanca. La kunfandiĝplanoj nun limigiĝas al Rorschaberberg kaj Rorschach.
Jugoslavio
[[Dosiero:Breakup of Yugoslavia.gif|eta|dekstre|200px|Disfalo de Jugoslavio:
]]
Jugoslavio, aŭ Jugoslavujo, estis nomo de historia ŝtato en sud-orienta Eŭropo, kiu ekzistis ekde 1918 ĝis 2003 en iom malsamaj formoj. Ĝi konsistis el ses landoj:
Post la sendependiĝo de kvar el tiuj respublikoj, la du restantaj respublikoj, Serbio kaj Montenegro kune formis la ŝtaton Federacia Respubliko Jugoslavio, kelkfoje nomata "Rest-Jugoslavio". Ekde 2003 tiu federaciaĵo nomis sin Serbio kaj Montenegro. En 2006, post referendumo Montenegro deklaris sin sendependa, kio rezultis en du memstaraj ŝtatoj Serbio kaj Montenegro, kaj finis la historion de la sud-slava federacio nomata "Jugoslavio".
Regno Jugoslavio (1918-1941)
Dum la Dua Mondmilito organiziĝis gerila movado de Jugoslavaj Partizanoj. Ĝi estis konsiderata la plej efika en Eŭropo el la kontraŭ-Aksaj rezistomovadoj dum la Dua Mondmilito, ofte kompare kun la Pola Rezistomovado, kvankam tiu lasta estis ĉefe ne-komunisma sendependa movado. La Jugoslava Rezistomovado estis estrita de la Komunisma Partio de Jugoslavio. Ties komandanto estis la marŝalo Josip Broz Tito. La Partizanoj organizis gerilan kampanjojn, kiu atingis grade pliiĝantajn nivelojn de sukceso kaj subteno fare de la popolo, kaj sukcesis kontroli grandajn areojn de jugoslava teritorio. Tiuj estis administrataj pere de "popolkomitatoj", organizitaj kiel civilaj registaroj en areoj de la lando kontrolitaj de la komunistoj; oni starigis eĉ limigitajn armindustriojn.
Popoloj
La termino jugoslavoj estis kaj estas uzata de tiuj kiuj konsideras, ke serboj, kroatoj, bosnoj kaj montenegranoj estas unika popolo, kaj ke slovenoj kaj macedonianoj spite lingvajn kaj religiajn diferencojn derivitaj de la imperioj kiuj dominis en ties teroj en la pasinteco, estas grava kaj ŝlosila parto de la jugoslava identeco. La koncepto de jugoslavoj ŝanĝiĝis depende de la historia epoko kaj pli precize antaŭ la Unua Mondmilito, post la Unua Mondmilito, pro la Deklaro de Korfuo, la periodo intermilita, dum la Dua Mondmilito, dum la epoko de la Socialisma Jugoslavio kaj en la epoko de la Jugoslavaj Militoj. La jugoslavoj estas kun la bulgaroj parto de la sudaj slavoj.
São Sebastião do Umbuzeiro
São Sebastião do Umbuzeiro estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 3.235 loĝantojn en 2010.
Moravany (distrikto Pardubice)
Municipo Moravany situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de la rivero Loučná, ĉe la ŝoseo inter Holice kaj Hrochův Týnec, 4 km sudoriente de la urbo Dašice, 14 km oriente de la urbo Pardubice. La vilaĝo situas sur 50-a paralelo, do en sama latitudo kiel Prago. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Moravany estas en akto AZK 2350 de Nacia arkivo Prago el la jaro 1244, en kiu Jan, filo de grafo Zbislav, donacas al klostro en Litomyšl vilaĝojn Hostovice kaj Blatník. Kiel unu el atestantoj estas nomata Přibyslav el Moravany.
Preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo
Baroka preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, estis konstruita en la jaro 1782 laŭ planoj de T. Haffenecker. Ĝi estas ununava kun duoncirkle fermita presbiterejo. La turo estas sur orienta flanko kaj en ĝia teretaĝo estas sakristio. La presbiterejo kaj la navo havas ebenajn kanajn plafonojn sur fabiono. Sur la plafono en presbiterejo estas pentraĵo de Kronado de Virgulino Maria kreita de jezuito J. Kramolín. Ceteraj pentraĵoj estas el la jaro 1812 de J. Stehlík el Choceň.
Fortikaĵeto
Fortikaĵeto de senjoroj el Moravany estis iam detruita pro brulego. Restaĵoj de remparoj, kiuj gardis ĝin estas ankoraŭ nun videblaj malantaŭ muro de la domo n-ro 13.
Popolaj arĥitekturaĵoj
Kelkaj domoj havas enveturajn pordegojn kun barokaj frontonoj el la 1-a duono de 19-a jarcento.
Veturigista gastejo
En Moravany estis iam ankaŭ veturigista gastejo. En ĝi la veturigistoj kaj iliaj bestoj trovis ripozon, manĝojn, amuzon kaj tranoktadon. Ili veturis sur t.n. Trstenická vojo, kiu ĉi tie kondukis de Pardubice laŭlonge de la rivero Loučná kaj ligis Pragon kun Moravio kaj kun pli foraj landoj.
Legendo
Oni diradis: "La supo abundas kiel en Moravany okaze de kermeso." Dum festoj vilaĝojn ĝenadis amaso da almozpetantoj. Foje en Moravany terkulturistoj interkonsentis kaj anstataŭ kutimaj almozoj gastigis almozulojn en ĉiuj bienoj nur per supo. La supo estis bongusta, sed oni ne povis ĝin kunpreni. Post du, tri vizitoj la almozuloj estis trosataj kaj devis el la vilaĝo foriri. Pro tio ekestis menciita diraĵo.
Charles Hermite
Charles Hermite (naskiĝis la 24-an de decembro 1822, mortis la 14-an de januaro 1901) estis franca matematikisto.
En siaj laboraĵoj okupiĝis pri nombroteorio, algebro kaj analitiko. Kiel la unua pruvis, ke la nombro e estas transcenda nombro. Liajn atignojn poste utiligis Ferdinand Lindemann dum pruvo, ke la nombro π ankaŭ estas la transcenda nombro. Tiaj matematikaj nocioj kiel polinomo de Hermite aŭ konjugita transpono estis nomataj omaĝe al li.
Lia disĉiplo estis alia konata matematikisto Henri Poincaré.
35459 Klaurieger
35459 Klaurieger estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Klaudia Ivanics-Rieger (1989 – 2023), instruistino pri geografio kaj religio, verkistino, edukistino, amatora astronomino kaj fondistino de la Astronomia Asocio de Bakony. Ŝi establis la unuan interaktivan vojirantan ekspozicion pri astronomio por vidmalkapabluloj, nomita Tapintható Univerzum, en Eŭropo. Ŝi promociis sciencon tra Hungario dum 15 jaroj.
Nova Aurora (Gojaso)
Nova Aurora estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.062 loĝantojn en 2010.
József Csekonics
Barono József Csekonics [jOĵef ĉekoniĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csekonics József estis hungara altranga oficiro, establinto de la hungara ŝtata ĉevalobredado. Lia nobela antaŭnomo estis zsombolyai [ĵombojai].
József Csekonics naskiĝis la  en Kőszeg. Li mortis la en Pest (urbo).
Biografio
József Csekonics frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste armean lernejon en Vieno. Li soldatiĝis en 1774, li servis en diversaj lokoj de Habsburga Imperio. Li okupiĝis komence neoficiale pri ĉevaloj, sed en 1784 li ricevis permeson de la kortumo establi reĝan ĉevalaron en Mezőhegyes. Tiutempe estis kutimo (ja sola ebleco) peli la bovojn al Vieno. Csekonics establis kolektan stacion kaj bredejon laŭvoje en Bábolna (urbo) en 1789. La armeo jam havis altkvalitajn ĉevalojn, Csekonics ricevis rangojn majoro en 1787, kolonelo en 1790. Post jaroj li ricevis la taskon por provizi la armeon per viandaĵoj (brutoj), poste li ricevis premion, eĉ en 1806 li generaliĝis. En 1809 li batalis kontraŭ Napoleono.
Li edziĝis dufoje, resume li havis 5 gefilojn.
1396
En la jaro 1396 post Kristo okazis, interalie:
György Bolgár
György BOLGÁR [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bolgár György estas hungara ĵurnalisto, redaktoro, poeto, verkisto. György Bolgár  naskiĝis la  1946 en Budapeŝto.
Biografio
Ekde la 1970-aj jaroj li kontribuas ekzemple en Népszava. Ĝis tiam li ricevis premiojn inter 1993 kaj 2012.
Regulo de Gloger
La Regulo de Gloger estas zoologia regulo kiu asertas ke en specio de endotermaj bestoj, la pli forte pigmentataj formoj tendencas troviĝi en pli humidaj medioj, ekz. ĉe Ekvatoro. Ĝi ricevis nomon laŭ la zoologo Constantin Wilhelm Lambert Gloger, kiu la unua konstatis tiun fenomenon en 1833 en revizio de kunvarianco de klimato kaj birda plumarkoloro (Erwin Stresemann notis, ke tiu ideo estis jam esprimita de Pallas en Zoographia Rosso-Asiatica (1811) ). Gloger trovis, ke birdoj en pli humidaj habitatoj tendencis esti pli malhelaj ol siaj parencoj el regionoj kun pli alta arideco. Ĉirkaŭ 90% de 52 nordamerikaj birdospecioj studataj kongruis kun tiu regulo.
Klarigo de Regulo de Gloger en la kazo de birdoj ŝajne estas la pliiĝanta rezisto de malhelaj plumoj al plumo- aŭ haro-degradantaj bakterioj kiaj Bacillus licheniformis. Plumoj en humidaj medioj havas pli grandan bakterian ŝarĝon, kaj humidaj medioj estas pli taŭgaj por mikrobia kresko; malhelaj plumoj aŭ haroj estas
Eblaa lingvo
La eblaa lingvo estas formortinta orienta ŝemida lingvo, kiun parolis popoloj de norda Sirio dum la 3-a jarmilo a.k.e.. Ĝi nomiĝis por la antikva urbo Ebla, en la okcidento de la hodiaŭa Sirio. Ankaŭ variaĵojn de tiu ĉi lingvo oni parolis en Mari kaj Nagar. Laŭ Cyrus H. Gordon, kvankam skribistoj eble fojfoje parolis ĝin, oni verŝajne ne multe parolis la eblaan kaj ĝi estis, anstataŭe, skribita lingvafrankao kun orienta kaj okcidenta kvalitoj.
Oni karakterizis la eblaan kiel orientan ŝemidan lingvon, kiu povus esti tre proksima al la antaŭ-Sargona akada lingvo; ĝia rilato kun ĉi lasta estas disputata:
La eblaa estas konsiderata kiel orienta ŝemida lingvo, kiu montras kaj okcident-ŝemidajn, kaj orient-ŝemidajn trajtojn. Gramatike, la eblaa pli proksimas al la akada, sed laŭ vortprovizo kaj laŭ iuj gramatikaj formoj, la eblaa pli proksimas al la okcidentaj ŝemidaj lingvoj.
Sindromo de Usher
La sindromo de Usher okazigas perdon de la vidado kaj aŭdado, sed ĝi lasas la inteligenton normale. Unue la sindromon rekonis la angla oftalmologo Charles Usher en 1914. La duono de surdblinduloj havas tiun malsanon. Ĝi estas progresiva, kaj povas la malsanulojn tute surdigi kaj blindigi en lia adolteco aŭ maljuneco. La perdon de vidadon okazas la retinitis pigmentosa; la 10 % de kazoj de retinitis pigmentosa apartigas al la sindromo de Usher. Laŭ ĝia progreso la sindromo estas dividigita en tri tipoj, sed tiuj ne havas limon. Ĝi herediĝas autosoma recessiva.
Eblaa lingvo
La lingvo estas konata per ĉirkaŭ 15 000 premaĵoj skribitaj per la kojnoskribo, kiujn oni trovis ekde la 1970-aj jaroj, plejparte en la ruinoj de la urbo Ebla.
Sindromo de Usher
Simptomoj
Ĝi okazas perdon de aŭdado per la disvastaĝo de la interna orelo, kaj la perdon de vidado per la atrofio de retino. Oni povas suplementi la aŭdadon per koĥlea enplanto. La fruaj simpotomoj povas ekigi ankaŭ en la infaneco. La retinitis pigmentosa komencas per noktblindeco kaj kontinuiĝas per la malgrandigo de la vidkampo. La perdo de aŭdado estas pli rapida.
Laŭ pliaj epidemiologiaj rezultoj la sindromo de Usher aperiĝas ĉe 3-6 homoj el 100000. Laŭ aĝo tiu kreskas, kaj post la 50a vivjaro tiu kreskas 10. Komence oni ne povas rekoni tiun malsanon, do ĝi ne troviĝas ĉe ĉiu malsanulo dum ilia juneco.
Magny-lès-Villers
Magny-lès-Villers estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Sindromo de Usher
Simptomoj
Ankaŭ malfacilas trovi la relativecon de ĝiaj tipoj. En Europo el ĉiu Usher-sindroma kazo estas 25-44% de 1., 56-75% de 2. kaj 10-40% de 3. tipa. En Birmingham oni mezuris 20% kaj en Finnlando 40%. Tiuj povas eki el la malfacilo de rekonado.
Kialoj
La sindromo de Usher havas genetikajn kaŭzojn. Ĝian genetikon oni ekzamenis nur en la fino de 20a jarcento. Oni suspektis tri lokon en pliaj kromoszomo (USH1A-G, USH2A-C, USH3A-B) laŭ la ĉeloj el la malsanuloj. Poste la USH1A elfalis, kaj estis antataŭigita per USH2D. Tiuj genoj havas alelon kiu okazas sindromon de Usher. .
El la proteinoj estas la harmonin centrala, ĉar ĝi rilatas al preŝkaŭ ĉiu proteinoj, kiuj gravas en la malsano. Ankaŭ la whirlin priskribita per USH2D povas havi same centralan rolon.
Tipoj
La infanoj estas en granda embaraso, se ili estas instruitaj sen signolingvo.
(15524) 1999 XO175
(15524) 1999 XO175 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sindromo de Usher
Tipoj
Se ili havas apartajn helpilojn, ili povas lerni kun sanaj infanoj.
Oni povas tre malfacile rekoni tiun tipon, kaj povas konfuzi ĝin kun la maljuniĝo de sensoorganoj.
Rekonado
Oni povus rekoni la sindromon laŭ ĝia genetiko, sed pleje oni rekonas ĝin laŭ ĝiaj komencaj simptomoj. Risikogrupo estas la denaskaj audxmalkapabluloj (surduloj kaj malfacile aŭdantaj uloj). La frua rekonado gravas ankaŭ psiĥike.
Oni serĉas la simptomojn de la retinitis pigmentosa en la retino per elektroretinogramo. La genetika diagnozo serĉas en la kromosomoj. La DNA- kaj proteinĉipoj estas en eksperimenta fazo.
Zebecke
Zebecke estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Situo
Zebecke situas en Montetaro Zala, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo Rédics-Zalaegerszeg preteriras. Csömödér troviĝas 7, Lenti 15, Letenye 29, Zalaegerszeg 30, Budapeŝto 235 km.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1328. Fine de la turka erao la komunumo senhomiĝis. En Zebecke migra poŝto servas, la municipa administracio en Csömödér funkcias.
(19814) 2000 ST124
(19814) 2000 ST124 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(17495) 1992 DY
(17495) 1992 DY estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Karolina Světlá
Karolina SVĚTLÁ (naskiĝis la 24-an de februaro 1830 en Praha - mortis la 7-an de septembro 1899 en Praha) estis ĉeĥa verkistino, fratino de Sofie Podlipská.
Ŝia fraŭlina nomo estis Johanna Rottová, edzina nomo Mužáková, sed la patriotisman literaturan nomon ŝi elektis laŭ submontara vilaĝo Světlá pod Ještědem, kie al ŝi plaĉis la vilaĝa popolo. Ŝi amikiĝis kun poeto Jan Neruda, laboris en feminisma movado kaj verkis emancipajn romanojn. Post okulmalsano en 1875 ŝi preskaŭ blindiĝis kaj diktis la verkojn al sia nevino.
Ŝiaj rakontoj kaj romanoj priskribas la vivon en Prago kaj bohemia submontaro, okupiĝas ankaŭ pri problemoj filozofiaj kaj religiaj.
Verkoj
Kaj multaj rakontoj.
Wolfgang Becker
Wolfgang Becker (naskiĝis la 22-an de junio 1954 en Hemer, Nordrejn-Vestfalio) estas germana filmreĝisoro.
Vivo
Becker pasigis siajn lernejajn jarojn en en Hemer, kaj poste unue studis germanistikon, amerikanistikon kaj historion en la Libera Universitato Berlino. Poste li plustudis en la kina akademio Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin (dffb) kaj per sia studfina filmo Schmetterlinge ("papilioj") gajnis internacian renomon. La filmo ricevis la premion Student Academy Award, kiel plej bona studenta filmo, la premion "ora leopardo" en la filmfestivalo de Locarno kaj la premion de la sarlanda ministroprezidanto en la Max-Ophüls-festivalo. Sekvis la epizodo Blutwurstwalzer de la renoma televida krimfilma serio Tatort kaj la filmdramo Kinderspiele, kiu gajnis la premiojn Preis der deutschen Filmkritik kaj Regieförderpreis der HypoVereinsbank). Kun la reĝisoroj Tom Tykwer, Dani Levy kaj la filmproduktisto Stefan Arndt li en 1994 fondis la filmproduktan firmaon X Filme. Das Leben ist eine Baustelle estis la unua kineja filmo, kiun li en 1997 realigis en la nova firmao, kaj kies premiero en la filmfestivalo Berlinale estis granda sukceso. La kineja filmo Good Bye, Lenin! (Adiaŭ Lenino!) de 2003 estis kaj punlika sukceso kaj produktaĵo laŭdata de la filmĵurnalistoj: ĝi ricevis multajn premiojn en Germanio, sed ankaŭ la premion César en Francio kaj la Goja-premion en Hispanio. La mallonga filmo Ballero produktiĝis okaze de la lotumo de la grupaj matĉoj de la futbala mondpokalo 2006 kaj estis tutmonde dissendita televide. Al la plurepizoda dokumenta filmo Deutschland 09 Wolfgang Becker kontribuis la parton Krankes Haus ("malsana domo").
Wolfgang Becker havas filinon kaj kun partnerino vivas en Berlino.
Aubignan
(jen france, okcitane Aubinhan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Alĉevsko
Alĉevsko  (Алчевськ, Алчевск) estas grandurbo kaj universitata urbo (ekde 1957) en Ukrainio, en la Luhanska provinco. Ekde 2014 la urbo troviĝas en la parte agnoskita Luganska Popola Respubliko. La pli fruaj loknomoj estis Voroŝilovsk inter 1931-1961, poste Komunarsk ĝis 1991.
Geografio
Alĉevsko etendiĝas en la orienta flanko de la lando. Luhansko troviĝas je 45 km.
Historio
Alĉevsko estis fondita en 1895, ĉar estis tie nova fervoja stacidomo. La loko prenis la nomon Alĉevsko en 1903. Dum la 2-a mondmilito la urbo suferis pro la germana okupo. Post la milito la urbo evoluis pli granda industria urbo. Dum vintro de 2006 katastrofo okazis: la hejtada sistemo de la plena urbo kolapsis, poste eĉ la kloakoj estis neuzeblaj. Precipe la infanoj estis evakuitaj.
Benzila buterato
Benzila buterato estas nutroaldonaĵo, benzila estero de la butanata acido, aromata senkolora substanco kun odoro je abrikoto aŭ jasmeno, dolĉeca pirsimila gusto, kaj uzata kiel plastigilo kaj odorigilo.
Referencoj
[[Kategorio:Benzilaj esteroj|Buteratoj]
9938 Kretlow
9938 Kretlow estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Werner Landgraf elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Glano (distrikto)
La distrikto Glano estas administra unuo de Kantono Friburgo. Ĝi havis 20708 loĝantojn la 31-an de decembro 2010. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Glano.
Geografio
La distrikto Glano situas en sudokcidento de Kantono Friburgo en la Friburga Mezlando. Ĝin trafluas la rivero Glano.
Historio
La distrikto Glano estis fondita en la jaro 1848 surbaze de la nova konstitucio de Kantono Friburgo el la antaŭ Prefektujo Glano, kiu estis kreita kiel distrikto okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 el la antaŭa friburga voktejo Romont.
Komunumoj de la distrikto Glano
La distrikto Glano konsistas (stato en 2012) el 19 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Romont estas la plej granda. Jen la listo:
1397
En la jaro 1397 post Kristo okazis, interalie:
Parona
Parona estas komunumo de Italio.
Merseburg
Merseburg estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto kaj estas la administra, ekonomia kaj kultura centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Merseburg situas borde de la rivero Saale, laŭ kiu nomatas la distrikto.
Historio
Merseburg estas unu el la plej malnovaj urboj de centra Germanio. La urbo unuafoje skribe menciiĝis en la 9-a jarcento de nia erao, je la nomo „Mersiburc civitas“, "socio Mersi-burgo", kio supozigas ke tiam jam ekzistis historia burgo kaj urba remparo. Fakte arkeologiaj esploroj pruvis setlejon ekde la neolitiko. En la 10-a jarcentoj en la fortikita urbo verkiĝis la Magiaj formuloj de Merseburg, du misteraj poeziaj tekstoj en la malnovaltgermana lingvo skribe notitaj dum la 10-a jarcento, sed de prakristana origino de antaŭ la jaro 750, kiuj dum la jaro 1842 retroviĝis en la urba katedralofondaĵa biblioteko. Post la jaro 919 la urbo fariĝis unu el la rezidejoj de la imperiestro de la germanlingva Sankta Romia Imperio. Ekde 968 laŭ iniciato de la imperiestro Oto la 1-a ĝi iĝis episkopa sidejo, kaj ĝis la reformacio la urbo estis signifa religia centro.
En la funkcio de imperiestra rezidejo, la urbo komence de la 11-a jarcento iĝis scenejo pri la historio de la soraba lingvoinsulo Luzacio, pri kiu interesiĝis kaj la germanlingva Sankta Romia Imperio, la Pola Reĝlando kaj la Ĉeĥa Krono. En Merseburg okazis en la jaro 1002 oficiala kunveno de la imperiestro Henriko la 2-a kun princoj kaj dukoj. Partoprenis ĝin ankaŭ la pola reĝo Boleslao la 1-a "la Brava". Dum tiu kunveno okazis, probable laŭ la inspiro de Henriko, sensukcesa atenco kontraŭ la pola reĝo Boleslao kaj tio sekvis multjarajn militojn inter Henriko kaj Boleslao kaj rezulte en la jaro 1013 okazis Paca Traktato en Merseburg kaj januare en 1018 en Bautzen okazis la sekva Paca Traktato: Per la Paca Traktato en Bautzen granda parto de Luzacio t.e. la regiono de Bautzen, estis aligita kiel regna feŭdo al Pollando.
Dum la Mezepoko, de la jaro 1428 ĝis minimume en 1604 la urbo malgraŭ la rezisto de la urbaj episkopoj apartenis al la komerca ligo Hanso.
Kiel la resto de la eksa federacia lando Saksio-Anhalto, de 1949 ĝis 1990 la urbo apartenis al la socialisma ŝtato GDR, por la reunuiĝo de Germanio iĝis centro de propra distrikto, kaj kadre de administra reformo en 2007 iĝis parto de nova, pli granda distrikto Saale.
Statuo de Lenin
En 1997 la nederlanda entreprenisto Henk Koop transportigis grandegan statuon de Lenin el Merseburg kaj metis ĝin sur la tereno de sia kompanio en Tjuchem, laŭ propra eldiro kiel averto kontraŭ la komunismo. En marto 2010 la statuo kun alteco de 9 metroj estis transportita al Bad Nieuweschans, kie ĝi ricevis starlokon ĉe la kuracbanejo.
(124174) 2001 OR24
(124174) 2001 OR24 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Natalo (Brazilo)
Ties originala nomo estas Natal (prononce: nataŭ'), kiu portugallingve signifas "kristnasko". Oni nomis la urbon tiel, ĉar ĝi estis fondita en la kristnasko de 1599.
(124174) 2001 OR24
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Natalo (Brazilo)
Geografio
Natalo estas en la ekstreme nordorienta regiono de Sudameriko, apud Atlantiko, en koordinatoj 5°46' S kaj 35°12' U. Ĝi estas la brazila ĉefurbo plej proksima al Afriko, kaj havas areon grandan je proksimume 170km². Ĝia klimato estas tropika, estante ĝia ĉiujara meztemperaturo 26 °C.
Kune kun la najbaraj municipoj Parnamirim, Macaíba, Extremoz, São Gonçalo do Amarante kaj Ceará-Mirim, la urbo formas la Metropolan Regionon de Natalo, oficialigita perleĝe januare de 1997. Tiu aglomeraĵo enhavas ĉirkaŭ 1.240.734 loĝantojn.
Historio
En januaro de 1598, laŭ peto de la iberia reĝo Felipe II (tiam Hispanio kaj Portugalio formis unu solan regnon), Manoel de Mascarenhas Homem ordonis la ekkonstruon de la Fortikaĵo de la Tri Reĝoj kiel sekurigilon kontraŭ francoj kaj aliaj popoloj. La urbo estis fondita en la 25a de decembro de 1599 proksime de la fortikaĵo, sub gvido de Jerônimo de Albuquerque. Nederlandaj trupoj okupis Natalon ekde 1633 ĝis 1654, nomanta ĝin Nova Amsterdamo kaj la fortikaĵon Kastelo Keulen. Post la reposediĝo al Portugalio, la antaŭaj nomoj ekreuziĝis kaj la urbo ekkreskiĝis malrapide.
Kuntekste de la Dua mondmilito, la usona armeo konstruis milithavenon proksime de Natalo, pro ties proksimeco al Afriko kaj Eŭropo. La ĉeesto de eksterlandaj trupoj akcele disvolvigis la urbon kaj lasis signojn en la kulturo de la urbo. Tio, kio antaŭe estis milithaveno, estas nun la Internacia Flughaveno Augusto Severo, la ĉefa flughaveno de la ĉirkaŭaĵoj.
Dum la 20-a jarcento, Natalo profitis el la kresko de sal-industrio kaj naft-elfosado en Norda Rio-Grando, ege kresiĝante. Turistoj (unue, ĉefe brazilaj, lastatempe, ĉefe eksterlandaj) multe ekvizitis la urbon, kaj nun ĝi estas unu el la ĉefaj turismlokoj de Brazilo. En 1958, oni fondis en la urbo la Universitaton de Norda Rio-Grando, kiu fariĝis Universitato Federacia de Norda Rio-Grando en 1960.
Demografio
La loĝantaro de Natalo, laŭ popolnombrado de 2010, estis 803.739 loĝantoj, tiam Natalo havis la sepan plej grandan loĝantaron inter la Nordorientaj urboj kaj la dudekan inter la brazilaj urboj. Ĝia loĝantaro estis 25,4% de la tuta loĝantaro de Norda Rio-Grando, el ĝi, 425.792 (52,98%) estis virinoj kaj 377.947 (47,02%) estis viroj, kio rezultis la plej malgrandan nombron de viroj al ĉiu virino inter la Norda Rio-Grandaj urboj. Ĉiuj loĝantoj loĝis en la urba areo, do, ne estis kamparaj loĝantoj. Laŭ aĝo-grupo, 176.182 (21,92%) aĝis malpli ol 15 jaroj, 571.116 (71,06%) aĝis ekde 15 ĝis 64 jaroj kaj 56.441 (7,02%) aĝis pli ol 65 jaroj. La loĝdenso estis 4.808,2 loĝantoj al ĉiu kvadrata kilometro, la sesa plej granda inter la brazilaj ĉefurboj.