cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emmanuel Joseph Sieyès
Emmanuel Joseph Sieyès (3a de Majo 1748 – 20a de Junio 1836), plej ofte konata kiel Abbé Sieyès (French: [sjejɛs], Abato Sieyès), estis franca romkatolika abbé, nome pastro kaj politika verkisto. Li estis unu el la ĉefaj politikaj teoriistoj de la Franca Revolucio, kaj ankaŭ ludis gravan rolon en la Konsularo kaj en la Unua Imperio. Lia broŝuro de 1789 nome Qu'est-ce que le Tiers-État? (Kio estas la Tria Stato?) iĝis la manifesto de la Revolucio, kiu helpis transformi la Ĝeneralajn Statojn de 1789 en Nacian Asembleon en Junio 1789. En 1799, li estis inter la instigantoj de la puĉo de 18a de Brumero (9a de Novembro), kiu portis Napoleonon Bonaparte al la povo. Li ankaŭ stampis la terminon "sociologie" en nepublikita manuskripto, kaj faris gravajn teoriajn kontribuojn al la naskiĝintaj sociaj sciencoj.
8131 Scanlon
8131 Scanlon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi esti nomita en memoro de la usona amatora astronomo Leo J. Scanlon (1903 — 1999), kiu ekinteresiĝis pri astronomio, vidinte la en 1910. Tubisto de profesio, li konstruis sian propran astronomian instrumentaron kaj instruis al aliaj kiel fari teleskopon. Kun Chester B. Rowe li kunfondis la Amatoran Astronoman Asocion de Pittsburgh en 1929. Li observis kaj helpis organizi la teamon "Moonwatch" en la observatorio Allegheny en 1957. En 1985 li havis la feliĉon povi denove observi la Halejan kometon.
Corneilla-del-Vercol
Corneilla-del-Vercol (Cornellà del Bèrcol) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Corneillanais / Cornellarencs.
Atako al Muzeo de Bardo
La Islama Ŝtato de Irako kaj Sirio (ISIS) pretendis sin responso pri la atako, kaj minacis fari pliajn atakojn. Tamen, la tunizia registaro kulpigis lokan grupon de Al-Kaida en islama Magrebo, nomatan la Okba-Ibn-Nafaa Brigado, por la atako. Polica surprizatako mortigis 9 membrojn el ĝi je la 28-a de marto.
Atako
La atako komenciĝis je ĉirkaŭ 12:30 postagmeze, kiam estis pli ol 200 turistoj en la muzeo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo. En tiu tempo, gardistoj protektantaj la muzeon kaj la apudan Parlamenton forestis pro kafpaŭzo. Unue la armitoj provis eniri la tunizian parlamenton, kiu aŭdiencis celante kontraŭterorisman leĝon. La atakantoj estis repelitaj kaj la deputitoj evakuitaj. Tiam la atakantoj direktas sin al la nacia Bardo muzeo, tute proksime de la Parlamento. La turistoj estis atakitaj dum ili eliros el buso por eniri la Bardo-muzearon. Dum parto da vizitontoj ekkuris al la muzeo por eviti la pafadon, la atakantoj postkuris ilin kaj prenis ilin kiel ostaĝojn enen. La sieĝo daŭris tri horojn, kaj finiĝis kiam sekurecfortoj breĉis la konstruaĵon kaj mortigis du el la atakantoj. Unu policano estis fatale pafita dum la operaco de savado.
Sekvo
Kontraŭterorismaj protestoj komenciĝs en centro de Tunizo post la atako, kun homamasoj raportite skandantaj, ke Tunizio estas libera kaj eksteras terorismon. La 24-an de marto, preskaŭ unu semajnon post la atako, la muzeo organizis ceremonian remalfermon. Samtempe, miloj da tunizianoj kaj turistoj marŝis en Tunizo montrante solidarecon kun la mortigitaj viktimoj. La 29-an de marto, dekoj da miloj de manifestaciantoj, kune kun franca prezidanto François Hollande, itala ĉefministro Matteo Renzi, kaj pluraj aliaj mondaj gvidantoj, marŝis en Tunizo sub la slogano "La mondo estas Bardo" (france  Le Monde est Bardo) por protesti kontraŭ terorismo.
Christopher Chaplin
Christopher James CHAPLIN (6a de Julio 1962) estas svis-devena angla komponisto kaj aktoro. Li estas la plej juna filo de la kinkomikisto Charlie Chaplin kaj de lia kvara edzino, Oona O'Neill.
NGC 3704
NGC 3704 (aliaj indikoj — MCG -2-29-37, NPM1G -11.0300, PGC 35435) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Voĉdono
Por Vikipedia voĉdono, vidu la paĝon Vikipedio:Baloto
Laŭ sia deveno la vorto "baloto" signifas voĉdonon per voĉdonilo ("balotilo"); tamen laŭ kelkaj la signifo plilarĝiĝis al ajna voĉdono. Tiuokaze "baloti" kaj "voĉdoni" estus samsignifaj, do "balot/" estus nenecesa radiko. Ĉiuokaze en la plej multaj lingvoj ne ekzistas apartaj vortoj por "baloti" kaj "voĉdoni".
En demokratio, oni kutime postulas ke voĉdonoj estu ĝeneralaj, liberaj, egalaj kaj sekretaj.
Dum en tiel nomita reprezenta demokratio la voĉdonrajto estas limigita al elekto de parlamentanoj, registaranoj kaj eventuale juĝistoj, en rekta demokratio popolo ne nur rajtas elekti, sed ankaŭ voĉdoni pri konstituciaj paragrafoj, leĝoj kaj eĉ konkretaj materiaj demandoj kiel ŝtatkontraktoj, grandaj ŝtataj investoj ktp.
Voĉdonsistemoj
Ekzistas pluraj voĉdonsistemoj. Ĉe elektoj povas dividi ilin en du ĝeneralajn grupojn: proporcia voĉdono kaj plejmulta aŭ majoritata voĉdonsistemo.
Stacio Bampaku-kinen-kōen (Osaka)
Stacio Bampaku-kinen-kōen (japane: 万博記念公園駅 [Bampaku-kinen-kōen-eki], angle: Bampaku-kinen-kōen Station) estas fervoja stacio en Sujta, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa), Linio Osaka Unurelvojo Saito.
Leszek Engelking
Leszek ENGELKING (naskiĝis la 2-an de februaro en Bytom, 1955 - 22-an de oktobro 2022) estis pola poeto, verkisto, eseisto kaj tradukisto.
Nat King Cole
Nat „King“ Cole, fakte Nathaniel Adams Coles, (n. 17-an de marto 1917 en Montgomery, Alabamo; m. 15-an de februaro 1965 en Santa Monica, Kalifornio) estis usona ĵaz-pianisto kaj -kantisto.
Vivo kaj kariero kiel muzikisto kaj kantisto
Nat Cole alkreskis kiel kiel filo de baptisto-predikisto Edward Coles kaj ludis jame el la aĝo de kvar jaroj pianon en la preĝejo de sia patro.
Sian muzikan karieron li komencis kun malgranda ensemblo nome „The Rogues of Rhythm“ (proks.: „ritmo-friponoj“), lia frato baldaŭ aliĝis kaj finfine transprenis la ensemblon sub sia nomo kiel „Eddie Cole’s Band“, poste „Eddie Cole’s Solid Swingers“. Sub ĉi tiu nomo ili sonregistris por la subeldonejo „Sepia“ de Decca Records tiel nomatajn maloftajn sonregistraĵojn. La bando tiam fariĝis ero de la orkestro de brodveja spektaklo kun la titolo „Shuffle Along“; kun ĝi ili ankaŭ prezentis ĉe la okcidenta marbordo usona, kie la entrepreno tamen malsukcesis. Sekve Nat Cole decidiĝis resti en Los-Anĝeleso, por tie prezenti pianiste. Bob Lewis, posedanto de Swanee Inn, aŭskultis lin en „Century Club“; li dungis lin por sia klubejo, kaj Nat Cole tuj kompilis ritmosekcion. Li elektis basiston Wesley Prince, gitariston Oscar Moore kaj komence frapinstrumentiston Lee Young, tamen laboris poste kun triopoj sen frapinstrumentaroj. Tiel en 1939 ekestis la mita Nat-King-Cole-Trio – la komenco de grandioza kariero.
Lia modelulo pri pianoludo estis Earl Hines; li kombinis ties teknikojn kun la melodiaj ekzercoj, kiujn li spertis en la preĝejo de sia patro. Mallonge, post kiam lia triopo en Trio 1943 faris siajn unuajn sonregistraĵojn por Capitol Records, ĝi validis kiel plej influa bandeto. La Nat-King-Cole-Trio ekigis floradon de triopoj kaj kvinopoj; laŭsekvis i.a. la triopo de Barbara Carroll, la kvinopo de George Shearing, la triopo de Erroll Garner kaj la kvinopo de Art Van Damme. Cole ekde la komenco kantis kun siaj kunmuzikistoj de sia triopo. Inter la sonregistraĵoj estis instrumentaĵoj same kiel tiaj pecoj, kiujn kompletigis trivoĉa kantado. La tri kantis brile. La ĥoraranĝaĵoj estis ege frapinstrumentecaj kaj sonpentraj. En la jaro 1943 Cole komencis krom ludi pianon ankaŭ kanti baladece, kio faris lin modelo viraj kantensembloj, male al la svingvokistoj; lia unua furoraĵo en la ranglisto de la revuo estis „All for You“ en novembro de 1943, kiu dum unu seamjno tenis rangon 18, sekvate de furoraĵoj kiel „Straighten Up and Fly Right“ (1944, n-ro 9), „I Can't See for Looking“ (n-ro28) kaj finfine oktobron de 1944 „Gee, baby, Ain't I Good to You“, kiun Cole faris normkanto. En novembro de 1946 „King“ Cole sukcesis per furoraĵo unuaranga per „(I Love You) For Sentimental Reasons“, nova kanto, por kiu Deek Watson de la ĵaza kantensemblo Ink Spots verkis la tekston, ĝi teniĝis 25 semajnojn en la ranglistoj. kristnaskon de 1946 (samkiel denove en 1947 kaj 1948) li furoris per „The Christmas Song“, je kiu la kantado superregis; En 1947 li kantis duope kun Johnny Mercer la pecon „Harmony“ de Jimmy Van Heusen.
La tutmonda sukceso de Cole kiel kantisto tuj ekestis en 1948 per sia sonregistraĵo de „Nature Boy“, ununura grava komponaĵo de la siatempe tute nekonata kalifornia eksteriĝinto Eden Ahbez. Je la kanto, ekestinta ĵam aŭguston de 1947, lin ne plu akompanis lia triopo, sed studio-orkestro. „Nature Boy“ tenis dum ok semajnoj rangon 1 de la tutlandaj ranglistoj. Fine de la jaro Oscar Moore forlasis la triopon; lin anstataŭis Irving Ashby, kiu kunmuzikis je la venonta furorkanto de Cole „Lost April“ (n-ro 20), samtempe la lasta sukcesa kanto de Eddie DeLange, kiu mortis en 1949.
En 1950 li surdiskigis akompanate de la orkestro de Stan Kenton la televidmelodion „Orange Coloured Sky“; komence de 1951 li denove aperis en la ranglistoj per „sezona kanto“ nome „Frosty the Snowman“. Komence de al 1950-aj jaroj ekestis pli kaj pli pecoj, je kiuj lia kantado staris en la malfono, kaj je kiuj lin akompanis orkestroj – ekz. de Nelson Riddle je lia venonta unuaranga furorkanto „Too Young “ – aŭ de Pete Rugolo („Funny (Not Much)“, 1952), de Les Baxter je la pli ol milionoble vendota "Mona Lisa" (1950), de Billy May („Can't I“, 1953) aŭ de Summy Burke („Say 'Si Si'“).
Septembron li lanĉis furorkanton er la komponaĵo „Smile“ de Charlie Chaplin, kiun tiu ĉi estis komponinta en 1936 por sia kinofilmo Modern Times. En 1955 atingis la finon lia triopo, kies origina personaro ekde plej longe ne plu ĉeestis; arĉmuziko superregis liajn aranĝaĵojn. Cole de tiam laboris kiel kantsoloisto por Capitol Records kaj rezignis la pianoludadon pli kaj pli. En sia solokariero Cole pli kaj pli malproksimiĝis de la ĵazo direkte al popmuziko, surdiskigis tamen kaŝnome (Eddie Laguna, Shorty Nadine, Sam Schmaltz) kun ĵazgranduloj kiel Buddy Rich kaj Lester Young.
La unua geedzeco de Cole kun Nadine Robinson finiĝis en 1948. Nur ses tagojn post la eksedziĝo li edzinigis kantistinon Maria Hawkins Ellington Paskolundon de 1948. La geedzeco eltenis ĝis lia morto; tri gefiloj devenis el ĉi tiu ligo, inter ili kantistino Natalie Cole.
Cole plendis politike por la rajtoj de la nigraj usonanoj. La multfumanto mortis en sia 48-a vivojaro pro pulma kancero.
Televidaj kaj kinaj prezentadoj
Nat King Cole tenis propran radiospektaklon, poste propran televidspektaklon en Usono. La 5-an de novembro 1956 ekiĝis en la usona radio la unua sekvenco de la spektaklo „Nat King Cole Show“. Jam antaŭ ja estis prezentinta la nigrula kantistino kaj ĵazpianistino Hazel Scott propran spektaklon, sed per Nat King Cole unuan fojon surekraniĝis vira kantisto. La elsendoj komence nur longajn je15 minutoj estis plilongigataj julion de 1957 al 30 minutoj. Pro la foresto de mondonantoj la elsendo ĉesis jam la 17-an de decembro 1957.
Filmoj
Mallongan epizodan rolon Cole ludis ankaŭ en la majstraĵo de Orson Welles, „Citizen Kane“. En la jaro 1953, la florepoko de stereo-filmoj, ankaŭ Nat King Cole staris stereoskopie antaŭ la kamero en la mallonga muzikfilmo Pretend,.
133743 Robertwoodward
133743 Robertwoodward estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Rob Woodward, Muntadan Inĝenieron por la Misio de Alvenigo de Asteroida Specimeno OSIRIS-REx. Antaù aliĝi al la teamo pri OTES ĉe ASU, li estis Muntada Inĝeniero kaj Mastumanto pri Kostoj por kosmofluga elektroniko kun General Dynamics-AIS.
Kriptologio
Kriptologio (ankaŭ Kriptografio, Ĉifriko, kaj Ĉifroscienco) estas kampo de matematiko kaj komputiko koncernis informon (garantiaĵon, sekurecon) kaj rilatajn aferojn, aparte ĉifradon. Teknike, "ĉifriko" signifas la teknikojn kaj "kriptologio" signifas la studon de ili; malgraŭ tio, la termino "ĉifriko" estas ofte uzata por ambaŭ kampoj.
Ĉifriko estas interfaka subjekto, desegnaĵo de kelkaj kampoj. Pli malnovaj formoj de ĉifriko zorgis ĉefe pri ŝablonoj en lingvo. Pli ĵuse, la emfazo havas ŝovita, kaj ĉifriko havas multajn matematikajn uzojn, aparte diskretan matematikon, ke inkluzivas temojn de nombroteorio, informa teorio, komputa komplikeco, statistiko kaj kombinatoriko. Ĉifriko estas ankaŭ konsiderata branĉo de inĝenierado, sed ĝi estas stranga ĉar traktas aktivan, inteligentan kaj malbonfaran kontraston (vidu ĉifrikan inĝenieradon kaj sekurecan inĝenieradon). Ĉifriko estas ilo uzata en komputila kaj reta sekureco.
Terminologio
La termino ĉifriko (de la Greko kryptós, "latenta", kaj gráphein, "skribi") ofte uziĝas por nomi la kampon entute, same kiel kryptologio ("la studo de sekretoj"). La studo de ĉifrika uzo nomiĝas ĉifranalitiko aŭ, lakse, rompado de ĉifroj.
Klasike, "ĉifriko" signifis preskaŭ ekskluzive ĉifradon (iam ankaŭ nomita enĉifrigo aŭ kodigo), la procezo de konvertanta ordinara informo (fonta teksto) en nelegeblan ĉifritan tekston (iam kodoteksto). Malĉifrado (denove, iam nomita malkodigo), estas la dorsflanka procezo, reakiranta la fontan tekston reen de la ĉifrita teksto. La termino cifero estas iam uzita anstataŭ ĉifro, kaj simile enciferigi ciferoteksto, kaj tiel plu, kvankam tiu uzado jam iĝas malofta en teknika literaturo en la lastaj du jardekoj.
Ĉifro estas aro de algoritmoj por ĉifrado kaj malĉifrado. La ĝusta operacio de ĉifro estas normale regita per ĉifroŝlosilo — sekreta peco de informo, kiu grave uzatas dum kiam la ĉifra algoritmo laboras. La termino ĉifrosistemo estas ofte uzata por nomi ĉifron, kune kun maniero por generi la ĉifroŝlosilon, aparte por publik-ŝlosilajn teknikojn (vidi pli sube).
Historio de ĉifriko kaj ĉifranalitiko
Historie, ĉifriko estis koncernata nur kun ĉifrado; tio estas, metodo konverti informon de ĝia normala, komprenebla formo en nekompreneblan aranĝon, bildigante ĝin nelegebla sen sekreta scio. Ĉifrado estis uzita unuavice por certiĝi sekretecon en gravaj komunikadoj, kiel tiuj de spionoj, armeaj estroj, kaj diplomatoj. En ĵusaj jardekoj, la kampo elvolvis preter sekretecon por inkluzivi teknikojn por atesto, (signumoj), interagaj pruvoj, fiksi kalkulado, steganografio, kaj aliaj.
Ĉifriko havas longan kaj buntan historion. Ĝenerale, la plaj fruaj formoj de sekreta skribado (nun kolektive terminita klasika ĉifriko) apenaŭ postulis pli ol (plumon (skribilo), grifelo) kaj papero. La du ĉefaj kategorioj de klasikaj ĉifroj estas transponaj ciferoj, kiu reordigas la ordon de literoj en mesaĝo, kaj anstataŭo (ĉifroj), kiu sisteme anstataŭigas literojn aŭ grupojn de literoj per aliaj literoj aŭ grupoj de literoj. Unu el la plaj fruaj kaj plej simplaj anstataŭoj (ĉifroj) estis la Cezara ĉifro, uzita fare de Julio Cezaro dum lia armea kampanjoj. Ĉifriko estis uzita unuavice por armea komunikadoj, sed ankaŭ havis religiajn aplikojn. Fruaj Kristanoj uzis ĉifrikon por helpi gardi siajn religiajn skribaĵojn por konfiti ilin en la vizaĝo de persekutado. Ĉifriko estas ankaŭ advokatita en la Kama Sutro kiel maniero por amanto komuniki sen esti esplorita. Aldone al ĉifrado, steganografio estis ankaŭ ellaborita en la antikvaj tempoj. Dum ĉifrado provas fari mesaĝon nelegebla, steganografio provas fari mesaĝon nerimarkebla. Unu ekzemplo de tia tekniko, de Herodoto, estis skribi mesaĝon kiel tatuo sur sklava kapo, kaj ĝin kaŝi per rekreskinta hararo.
Ĉifritajn tekstojn produktitajn per tiuj klasikaj ĉifroj rivelas statistikan informon pri la fonta teksto, kiu estas utiligebla por ilin rompi. Post la araba malkovro de frekvenca analitiko (ĉ. 1000), proksime ĉiuj tiaj ĉifroj iĝis plimalpli facile legebla por informita atakanto. Klasikaj ĉifroj ankoraŭ ĝuas popularecon hodiaŭ, kvankam plejparte kiel enigmojn (vidu kriptogramo). Ĉifroj restis neimunaj al ĉifranalitiko per tiu tekniko ĝis la invento de la plurlitera ĉifro fare de Leon Battista Alberti, en 1467, en kiu malsamaj partoj de la mesaĝo devus esti ĉifrita malsame. En la plurlitera ĉifro de Vigenère, ekzemple, ĉifrado estas plenumita per uzado de ŝlosila vorto, kaj malsamaj literoj estas koditaj malsame depende de tio sur kiu litero de la ŝlosila vorta ĝi kune laŭliniiĝas. Malgraŭ tiu plibonigo, plurliteraj ĉifroj estis ankoraŭ parte neimunaj al frekvencaj analitikaj teknikoj.
Kvankam frekvenca analitiko estis tre potenca tekniko, ĉifriko estis ankoraŭ efika en praktiko, kiel en multaj okazoj, la ĝirato de enĉifrita mesaĝo devus ne scii la teknikon uzitan por ĝin krei. Kvankam povas funkcii, estis agnoskita en la 19-a jarcento, ke ĉi tiu estis ne la ideala aferstato: principe, bona ĉifro devus ankoraŭ esti forta se la antagonisto scias la ĉifron mem; la ĉifroŝlosilo devus prezenti ĉiun informon nekonatan al la antagonisto. Tio nomiĝas kiel la leĝo de Kerchoff.
Diversaj fizikaj aparatoj kaj helpiloj jam estas uzataj en ĉifrado por asisti en la kalkulado de la ĉifroj. Unu el la plaj fruaj eble estis scytale, vergo uzita en antikva Grekio kiel helpilo por transpona ĉifero. En mezepokaj tempoj, aliaj helpoj iĝis inventitaj kiel la krado de Cardan por steganografio. Kun la invento de plurliteraj ĉifroj venis pli malnaivaj helpiloj kiel la ĉifra disko de Alberti kaj la tabula recta de Johannes Trithemius. En komenco de la 20-a jarcento, kelkaj mekanikaj aparatoj estis inventitaj por plenumi ĉifradon, inkluzivante rotorajn maŝinojn — plej fame la enigma maŝino uzita de Germanio dum la Dua mondmilito. La ĉifroj realigita per ĉi tiuj aparatoj donis gravan pligrandiĝon malfacilado de ili rompado.
Kun la advento de ciferecaj komputiloj kaj elektroniko, multe pli komplikaj ĉifroj povis esti realigitaj. Karakterizo de komputilaj ĉifroj estas, ke ili operacias per duumaj kodoj, malsimile al klasikaj kaj mekanikaj sistemoj, kiuj uzas pli tradiciajn alfabetojn. Tamen, kun ĉi tiuj avantaĝoj venis certaj malavantaĝoj, ĉar komputiloj povis ankaŭ esti uzitaj por ĉifranalitiko. Tamen, modernaj ĉifroj restas antaŭ de ĉifranalitiko: estas kutime la okazo, ke uzi ĉifro estas tre kompetenta, kaj rompi ĝin prenas eksponentan penon.
Multampleksa akademia esploro en moderna ĉifriko estas relative ĵusa — ĝi komenciĝis en la malfermita komunumo nur en la 1970-aj jaroj kun la publikigo de malfermita specifilo por la DES algoritmo kaj la invento de RSA. Ekde tiam, ĉifriko iĝas larĝe-uzatan ilon en komunikadoj, komputilaj retoj, kaj komputika sekureco ĝenerale. La sekureco de multaj modernaj ĉifrikaj teknikoj baziĝas sur la malmoleco de certaj komputaj problemoj, kiel la problemo de entjera faktorigo aŭ la problemo de diskreta logaritmo. En multaj okazoj, estas pruvoj, ke ĉifrikaj teknikoj estas firmaj se certa komputa problemo ne povas esti solvita kompetente. Tiamaniere, la sekureco de multaj modernaj ĉifrikaj teknikoj estas ligitaj al la problemo P=NP.
Kaj ankaŭ notante lecionoj de ĝia historio, ĉifranalitikistoj devas ankaŭ singarde konsideri la estonton. La leĝo de Moore estas normale konsiderata kiam oni precizigas ŝlosilan longon, kaj la potencialaj efikoj de kvantuma komputado estas jam konsiderataj fare de bonaj ĉifrikaj sistemo-dizajnistoj.
Simetria-ŝlosila ĉifriko
Simetria-ŝlosila ĉifriko signifas ĉifradajn manierojn en kiuj kaj la adresanto kaj ricevilo havas la saman ĉifroŝlosilon (aŭ en kiu iliaj ĉifroŝlosiloj estas malsamaj, sed rilatantaj en facile komputebla maniero). Alia terminoj estas sekreto-ĉifroŝlosilo, privata-ĉifroŝlosilo, unu-ĉifroŝlosilo kaj sola-ĉifroŝlosilo ĉifriko. Tio estis la sola speco de ĉifrado sciata de ĉiuj dum skribita historio ĝis 1976.
La studo de moderna simetria-ŝlosila ĉifriko rilatas ĉefe al la studo de blokaj ĉifroj kaj rojo-ĉifroj kaj iliaj aplikoj. Bloko-ĉifro estas la moderna formo de plurlitera ĉifro: bloko-ĉifroj prenas blokon de fonta teksto datumoj kaj ĉifroŝlosilo, kaj eligas blokon de ĉifritaj tekstaj datumoj de la sama amplekso. Bloko-ĉifroj estas ne firmaj ĉifrosistemoj sin (per modernaj normoj, estas neakcepteble por la ĉifrado de sola fonta teksto al ĉiam esti la sama), sed povas esti uzataj en reĝimo de operacio kiel reĝimo CBC realigas firman ĉifrado. DES kaj AES estas bloko-ĉifroj akceptitaj kiel ĉifrikaj normoj, sed multaj aliaj jam estas proponitaj.
Rojo-ĉifroj, kontraste, uzas ĉifroŝlosilon, sed ne fonta teksto enigon, kaj produktas pseŭdohazardan eligan rojon. Ĉifri kun roja ĉifro, la eligo estas kombinita kun la fonta teksto, kiel en la iama vati. RC4 estas ekzemplo de konata roja ĉifro; vidu.
Simetria-ŝlosila ĉifriko ampleksas problemojn, escepte ĉifrado, ĉefe tiuj, kiuj povas esti atingitaj per bloko-ĉifroj. Ekzemple:
Publik-ŝlosila ĉifriko
Simetria-ĉifroŝlosilo (ĉifrosistemoj) ĉu uzi la saman ĉifroŝlosilon por ĉifrado kaj malĉifro, ĉu la ĉifroŝlosilo uzita por malĉifro estas facile kalkulita de la ĉifroŝlosilo uzita por ĉifrado. La ĉefa malavantaĝo de simetriaj ĉifroj estas, ke la du komunikantoj festas devas (komunigi, parto) sekreta ĉifroŝlosilo: povas esti malfacile (komence, fonte) fondi la sekreton. En inventiga papero de 1976, Whitfield Diffie kaj Martin Hellman proponis la nocion de publik-ŝlosila ĉifriko en kiu du malsamaj sed rilatantaj ĉifroŝlosiloj estas uzataj: unu por ĉifrado kaj unu por malĉifro (publik-ŝlosila ĉifriko estas ankaŭ nomita malsimetria-ĉifroŝlosilo ĉifriko pro la diferenco inter la ĉifroŝlosiloj). En publik-ŝlosila ĉifrosistemo, la ĉifrada ĉifroŝlosilo povas esti libere distribuata, tiel longe kiel la malĉifra ĉifroŝlosilo restas sekreto, de ĉi tie, la ĉifrada ĉifroŝlosilo estas la publika ĉifroŝlosilo kaj la malĉifra ĉifroŝlosilo estas la privata aŭ sekreta ĉifroŝlosilo. Diffie kaj Hellman montris, ke publik-ŝlosila ĉifriko estas ebla per (surscenigo, enscenigo, prezento) la Diffie-Hellman ĉifroŝlosilo interŝanĝ-protokolo. En 1978, Ronald Rivest, Adi Shamir, kaj Len Adleman inventis RSA-on, la unuan publik-ŝlosilan ĉifron. Tamen, en 1997, iĝis sciate, ke malsimetria ĉifriko estis unue inventita sekrete je GCHQ, Brita inteligenteca (spionada) organizo, en la fruaj 1970-aj jaroj, kaj, ke kaj Diffie-Hellman kaj RSA jam estis antaŭe esploritaj en sekreto (fare de Malcolm Williamson kaj Clifford Cranes, respektive).
Aldone al ĉifrado, publik-ŝlosila ĉifriko inkluzivas ciferecaj signumoj. Cifereca signumo estas intencita esti cifereca versio de signumo, kiu devus esti facila por la ĝusta uzanto produkti, sed malfacila por ĉiu alia al forĝi. Tamen, ciferecaj signumoj superatutas tiu nocio per enkorpigo de la mesaĝo signota en la kalkulado de signumo: tial, ciferecaj signumoj ne povas simple esti movitaj de unu dokumento al alia. En cifereca signuma projekto, estas du algoritmoj: unu por (signanta, signumanta, parecanta), en kiu la sekreta ĉifroŝlosilo estas kombinita kun la mesaĝo, kaj unu por kontrolo, en kiu la publiki ĉifroŝlosilo estas uzita al kompari la ciferecan signumon al la mesaĝo. RSA povas ankaŭ esti uzita por ciferecaj signumoj, kaj iuj (skemoj, projektoj) kiel DSA kaj ElGamal signumoj estas (dizajnita, desegnita) aparte por signumoj. Ciferecaj signumoj estas centraj al la operacio de publik-ŝlosila bazo kaj multaj ret-sekurecaj (skemoj, projektoj) (ekz., Kerberos, plej VPN-oj, ktp).
Ĉifranalitiko
La celo de ĉifranalitiko estas trovi iujn malfortecojn aŭ malsekureco en ĉifrika projekto. Ĉifranalitikon povus uzi malamika atakanto, provante subfosi sistemon, aŭ sistemo-dizajnisto (aŭ aliaj) ke deziras pritaksi ĉu sistemo estas sekura. En moderna praktiko, tamen, ĉifrikaj teknikoj kutime venas kun pruvoj (ke, kiuj) fondi sekureco de la sistemo (almenaŭ, sub klara kaj espereble modera supozoj).
Estas komuna eraro, pensi ke ĉiu ĉifrada metodo povas esti rompita per iu, eĉ se ni inkluzivas inteligenteco agentejoj kiel la NSA. Ekzemple, Claude Shannon pruvis, ke la iama vati ĉifro estas nerompebla, provizita la ŝlosila materialo estas vere hazarda, neniam reuzita, konservita sekreto de ĉiuj eblaj atakantoj, kaj de egala aŭ pli granda longo ol la mesaĝo. Krom la iama vati, plej ĉifrado povas esti rompita kun sufiĉa komputa peno, sed la kvanto de peno bezonata por rompi ĉifron povas esti eksponenta funkcio komparita al la kvanto de peno bezonata por uzi la ĉifron. En tiaj kazoj, sekureco povas ankoraŭ esti atingita se la parametroj (kiel ŝlosila longo) estas sufiĉe grandaj, ke la eksponenta funkcia peno estas preter la taksita povo de la antagonisto.
Estas larĝa diverseco de ĉifranalitikaj atakoj, kaj ili povas esti klasifikitaj en kelkaj manieroj. Unu distingo koncernas kia atakanto povas scii kaj fari por lerni sekretan informon. En ĉifrita teksto-nuraj atakoj, la ĉifranalitikisto havas atingo nur al la ĉifrita teksto (modernaj ĉifrosistemoj estas kutime imunaj al ĉifrita teksto-nuraj atakoj). En sciata-fonta-tekstaj atakoj, la ĉifranalitikisto havas atingo al ĉifrita teksto kaj ĝia respektiva fonta (neĉifrita) teksto (aŭ al multaj ĉi tiaj paroj). En elektita-fonta-teksta atako, la ĉifranalitikisto povas elekti fontan tekston kaj studi ĝian respektivan ĉifritan tekston (eble multajn fojojn). Fine, en elektita-ĉifrita-tekstaj atakoj, la ĉifranalitikisto povas elekti ĉifritajn tekstojn kaj studi iliajn respektivajn fontajn tekstojn.
Ĉifranalitiko de simetria-ŝlosilaj teknikoj tipe engaĝas rigardi por atakoj kontraŭ bloko-ĉifroj aŭ rojo-ĉifroj, kiuj estas pli bonaj ol devus ekzisti por perfekta ĉifro. Ekzemple, brut-forta atako kontraŭ DES devus preni unu sciatan fontan tekston kaj 255 operaciojn, por provi proksimume duonon de la eblaj ŝlosiloj. Tamen, unu atako kontraŭ DES postulas 250 sciatajn fontajn tekstojn kaj 250 operaciojn por eltrovi la sekretan ŝlosilon. Diferenciala ĉifranalitiko kaj lineara ĉifranalitiko estas iuj ĵusaj gravaj teknikoj en la ĉifranalitiko de bloko-ĉifroj.
publik-ŝlosilaj teknikoj estas ĉiuj bazitaj sur la malfacilaĵo de diversaj komputaj problemoj. La plej fama el tiuj estas la problemo de entjera faktorigo (la RSA ĉifrosistemo estas bazita sur problemo rilatanta al la faktorigo), sed la problemo diskreta logaritma estas ankaŭ aparte grava. Multe el la grava publik-ŝlosila ĉifranalitikisto koncernas ciferecajn algoritmoj por solvi tiujn komputajn problemojn kompetente. Ekzemple, la plej bonaj algoritmoj por solvi la elipsan kurban bazitan version de diskreta logaritmo estas multe pli malbona ol la plej bonaj sciataj algoritmoj por faktorigo. Pro tio, por atingi ekvivalentan fortecon, faktoranta-bazitaj teknikoj necesas uzi pli grandajn ŝlosilojn ol elipsaj kurbaj teknikoj. Por tiu kaŭzo, publik-ŝlosilaj ĉifrosistemoj bazitaj sur elipsaj kurboj iĝis popularaj en la lasta 15 jaroj.
Dum pura ĉifranalitiko uzas malfortecoj en la algoritmoj mem, aliaj atakoj estas bazitaj sur la konstato, nomata flanko-kanalo atakoj. Se ĉifranalitikisto jam atingas, diru, la kvanton de tempo la algoritmo prenita por ĉifri nombro de fontaaj tekstoj, li povas kapabli uzi tempantan atakon por rompi ĉifro kiu estas alie rezista al analitiko. Atakanto ankaŭ povus konsideri studi la ŝablonon kaj longon de mesaĝoj por derivi karan informon; tiu estas nomata kiel trafika analitiko.
Ĉifrikaj primitivoj
Multo el la teoria laboro en ĉifriko koncernas ĉifrikan (nedifinitaj integraloj, malderivaĵoj, primitivoj)n — algoritmoj, kiuj havas bazajn ĉifrikajn propraĵojn — kaj ilia rilato al aliaj ĉifrikaj problemoj. Ekzemple, unusenca funkcio estas funkcia kio estas facile komputeblas sed peza por inversigi. Por ke (ĉiu, iu) ĉifrika apliko al esti fiksi (se bazita sur komputaj supozoj), unusencaj funkcioj devas ekzisti. Tamen, se unusencaj funkcioj ekzistas, tio implicas, ke P ǂ NP. Ĉar la P kontraŭ (Np, NP) problemo estas nesolvita, ni ne scias, ĉu unusencaj funkcioj ekzistas. Se ili fari, tamen, ni povas konstrui aliajn ĉifrikajn ilojn de ili. Ekzemple, se unusencaj funkcioj ekzistas, tiam pseŭdohazardaj generiloj kaj pseŭdohazardaj funkcioj ekzistas.
Aliaj ĉifrikaj (nedifinitaj integraloj, malderivaĵoj, primitivoj) inkluzive unusencaj permutoj, _trapdoor_ permutoj, kaj _oblivious_ (tradoni, tradono) protokoloj.
Ĉifrikaj protokoloj
Kiam la sekureco de ĉifrika sistemo mankas, ĝi estas malofte, ke malforteco en la ĉifrikaj algoritmoj estas la malforteco kiu estis ekspluatita. Pli ofte, temas pri eraro en la realigo (programa cimo), malsukceso de la supozoj bezonataj por sekureco, aŭ iu alia homa eraro. La studo de tio kiel plej bone realigi kaj integrali ĉifrikon estas kampo en si, vidu: ĉifrika inĝenierado kaj sekureco inĝenierado.
Juraj aferoj
Pro ĝia potencialo al ŝtatprotektistaro inteligentaĵkolektanta kaj leĝ'obe'igado, kaj pro ĝia influo sur privateco, jam estas historio de kontraŭa juraj aferoj ĉirkaŭbarantaj ĉifrikon depost la alveno de komputiloj.
Unu aparte grava eligo jam estas la eksporto de ĉifriko kaj ĉifrika programaro kaj aparataro. Pro la graveco de ĉifranalitiko en Dua mondmilito, multaj okcidentaj registaroj severe reguligas la eksporton de ĉifriko pro nacia sekureco. Ekzemple, post Dua mondmilito en Usono, estis mallaŭregule vendi aŭ libere distribui ĉifradan teknologion transmaren; fakte, ĉifrado estis (klasifikita, klasigita) municio. Ĝis la advento de la persona komputilo kaj la interreto, tio estis ne aparte problema. Tamen, dum la interreto kreskiĝis, plej normaj ĉifradaj teknikoj iĝis konataj tutmonde, kaj eksportaj limigoj iĝis malhelpaĵo al esplorado. En la 1990-aj jaroj, kelkaj defias estis lanĉitaj kontraŭ eksporto (preskriboj, reguloj) de ĉifriko. La ĉifrosistemo PGP de Philip Zimmermann estis malpremita en malfermita kodo formo kaj _dfound_ ĝian vojon sur interreto en 1991. Daniel Bernstein, diplomiĝa studento ĉe UC Berkeley, aĉetis proceson kontraŭ la registaro defianta la limigojn sur libera parolado (stadiono, bieno, teroj) en 1995. Ĉifriko (eksportoj, eksportas) el Usono (kaj en multe de la cetera ellaborita mondo) estas malpli severe reguligita nun ol en la pasinteco, kvankam ĉifrado preter la (konsentis, permesita) (fortecoj, fortecas) estas ankoraŭ difinita municio. Vidu Eksporto de ĉifriko por pli da detaloj.
Alia disputata eligo en ĉifriko en la Usono estis la Nacia Sekureco-Agentejo kaj ĝia engaĝo en la alta kvalita ĉifra evoluo. NSA estis koncernata kun la dizajno de "DES", ekzemple, dum ĝia konsidero kiel ebla (Federala, Federacia) Normo por ĉifriko. DES estis konstruita por esti fiksi kontraŭ diferenciala ĉifranalitiko, _cryptanalytic_ tekniko sciata de NSA, kaj remalkovrita fare de esploristoj de IBM dum evoluigo de DES, sed estis ne publike sciata. Poste, _NSA_'s _advocacy_ de la Clipper-blato en 1993, ĉifrada ico intencita esti parto de la Capstone-ĉifriko regi projekto. Clipper estis kritikita pro du kaŭzoj: la ĉifro estis (klasifikita, klasigita) (la ĉifro, nomita Skipjack estis _declassified_ en 1998 post la _Clipper_ _initiative_ mankis). Ĉi tiu kondukis al koncernoj, ke NSA jam faris la ĉifron malforta intence por asisti ĝian inteligentec-klopodoj, kaj ankaŭ al kritiko de la iniciataĵo bazita sur la leĝo de Kerchoff. Due, la blato inkluzivis specialan _escrow_ ŝlosilon tenitan de la registaro por uzo en _wiretaps_. Vidu Clipper-blato por pli da informo.
Ĉifriko estas grava en la teknologiaj iloj por manipulado de ciferecaj rajtoj. En 1998, William J. Clinton subskribis la Akton pri Kopirajto en Cifereca Jarmilo (DMCA), kiu krimigis la produktadon kaj dissciigadon de certaj _cryptanalytic_ teknikoj kaj teknologio; aparte, tiuj, kiuj estis uzeblaj por ĉirkaŭiri DRMajn ilojn. Tio havis tre seriozan potencialan influon sur la ĉifrika komunaĵo: ĉion konsiderate, argumento povis esti farita, ke preskaŭ ĉia _cryptanalytic_ esploro povas esti endanĝerigita de DMCA. La FBI ne _enforced_ la DMCA tiel rigore kiel estas timita de iuj, sed tamen, ĉi tiu leĝo restas disputaĵo en la ĉifrika komunaĵo.
La Elektroniko (Randa, Rando) (Fundamento, Subkonstruaĵo) estas ofte koncernata en jura defias rilatante al ĉifriko.
Kriptografio
Kriptografio aŭ ĉifrado estas scienco pri metodoj de sekretigado de senco de informoj per transmisio en aspekton, kiu estas legebla nur per specialaj konoj. La vorto kriptografio devenas el la greka - kryptós estas kaŝita kaj gráphein signifas skribi. Iam la nocio estas pli ĝenerale uzata por scienco pri io ajn kunigita kun ĉifroj kiel alternativo al la nocio kriptologio. La kriptologio ensumigas kriptografion kaj kriptoanalizon, aŭ solvadon de ĉifritaj informoj.
Ugod
Ugod estas vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa.
Malicorne (Yonne)
Malicorne estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en Malicorne vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Ugod
Geografio
Ugod situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Tatabánya-Pápa. Tiu lasta urbo troviĝas 15, Veszprém (urbo) 60, Budapeŝto 139 km.
Malicorne (Yonne)
Geografio
Malicorne etendiĝas sur 15.91 km², kaj havis 168 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Ugod
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1287. Apud la vilaĝo fortikaĵo konstruiĝis. Dum la jarcentoj la loĝantaro okupiĝis ankaŭ pri kaŭstika kalko, karbeto kaj vitrofarado. En 1526 la komunumo iĝis kampurbo, sed post 20 jaroj la turkoj faris senhoma la urbeton. En la 19-a jarcento kuracbanejo funkciis. Inter 1905-2007 fervojo trafikis apud Ugod.
Malicorne (Yonne)
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Ugod
Famuloj
En Ugod naskiĝis Dénes Kovács (aktoro).
Malicorne (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Daniel Roy, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Kulturo
Malicorne freŝdate konatiĝis danke al eseo titolita Malicorne fare de la fama franca astrofizikisto Hubert Reeves. La verko pritraktas la grandajn enigmojn de la universo surbaze de la observado de naturo ĉirkaŭ la vilaĝo, kie Reeves iam feriis.
Administrado
Malicorne apartenas al la kantono Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Espira-de-l'Agly
Espira-de-l'Agly (Espirà de l'Aglí) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Espiranencs [əspiɾəˈnɛŋs].
Grabštejn (Chotyně)
Grabštejn (Grafenstein) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotyně en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Chotyně. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Grabštejn estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,37 km².
Historio
La unua skribmencio pri la burgo Grabštejn devenas el la jaro 1286, pri la municipo en subburgejo, tiam nomata Grafenthal, poste ekzistas la unua mencio nur el la jaro 1514. Grafenthal estas en la fontoj surprize indikata kiel urbeto kun propra foiro.
Oktila tribromoacetato
Oktila tribromoacetato aŭ C10H17Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun oktanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Oktila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
16-a de oktobro
La 16-a de oktobro estas la 289-a tago de la jaro (la 290-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 76 tagoj restas.
Je la 16-a de oktobro okazis, interalie:
Roger Ducos
Pierre Roger DUCOS (25a de Julio 1747 - 16a de Marto 1816), pli bone konata kiel Roger Ducos, estis franca politika figuro dum la Revolucio kaj la Unua Imperio, nome membro de la Nacia Konvencio, kaj de la Direktoraro.
En la Revolucio
Ducos estis membro de la Konsilio de la Kvin Centoj, kun kiu li prezidis la puĉon de la 18a Fruktidoro (1797). Je la fino de sia regotempo, li iĝis pacjuĝisto, sed post la puĉo de Barthélemy Catherine Joubert (la 30an de Prerialo de la jaro VIII, aŭ 18a de Junio 1799), li estis nomumita membro de la plenuma Direktoraro, danke al la influo de Paul Barras, kiu kalkulis Ducos inter siaj partianoj.
Konsularo kaj Imperio
La 9a de Novembro 1799, Ducos akceptis la puĉon de Napoleono Bonaparte (la 18a de Brumero), kaj li estis unu el la tri Provizorj Konsuloj (kun Napoleono mem kaj Emmanuel-Joseph Sieyès), iĝante ankaŭ vic-prezidanto de Senato kun la alveno de stabila Konsulara formulo. Li estis multajn fojojn honorita dum la Imperio, sed en 1814 li abandonis Napoleonon, kaj voĉdonis por lia elpostenigo.
Grosshöchstetten
Grosshöchstetten estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Konolfingen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3168 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Grosshöchstetten situas 10 km oriente de Berno en kampara kaj monteta regiono de la Svisa Mezlando. La komunumo evoluis dum la lastaj jaroj al regiona centro, kie situas regiona hospitalo, malsanulejo, sekundarlernejoj ktp.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Grosshöchstetten limas en nordo al Biglen kaj Arni, en oriento al Oberthal kaj Zäziwil, en sudo al Mirchel kaj Konolfingen, kaj en okcidento al Schlosswil.
Trafiko
Grosshöchstetten disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio de Hasle-Rüegsau al Thun.
Historio
La unua dokumenta mencio de Grosshöchstetten datiĝas el la jaro 1146 kiel Honsteten. Ĝis la jaro 1896 la komunumo nomiĝis Höchstetten. En mezepoko la komunumo apartenis al la jurisdikcio de la kampartribunalo Konolfingen, kiu unue apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj ek de 1406 al la urbo Berno. Dum la Helveta Respubliko inter 1798 ĝis 1803 Grosshöchstetten estis distriktĉefloko kaj ankoraŭ ĝis 1847 ĝi estis la sidejo de la prefektejo Konolfingen.
Kantono Chesterfield (Suda Karolino)
La kantono Chesterfield estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 42 768 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Chesterfield.
La kantono etendiĝas sur 2 088 km².
Historio
La kantono Chesterfield estis fondita en la jaro 1785. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al grafo Philip Stanhope de Chesterfield.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 42 768 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 43 435 loĝantojn.
-5
En la jaro 5 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Svätuš
Svätuš [svetuŝ], hungare Szenteske [senteŝke] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
8135 Davidmitchell
8135 Davidmitchell estas tre malgrande, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Svätuš
Geografio
Svätuš situas sur ebenaĵo laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Sobrance troviĝas je 10, Michalovce je 22 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1386 laŭ tiama hungara ortografio "Zenthushaza" (=domo de Szentes). En 1599 oni komputis tie 8 domoj, en 1715 nur 3. En 1828 loĝis tie 192 vilaĝanoj en 29 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szentes, poste ĝi ricevis aldonaĵon pro peto de poŝto por ne miskompreni kun Szentes. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szenteske 308 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Vilaĝservoj estas biblioteko, futbalejo.
Tlaltizapán
Tlaltizapán estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tlaltizapán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17024.
8135 Davidmitchell
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Tlaltizapán
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 44773 loĝantojn. El tiuj estis 21489 viroj kaj 23284 virinoj. La komunumo havas surfacon de 301,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 950 metroj super la marnivelo.
8135 Davidmitchell
Nomo
Ĝia nomo honoras David Francis Mitchell , kontribuanton de la NASA-a misio Lucy al la kiel Direktoro de Fluga Projekto kaj Anstataŭanta Direktoro de Planedosciencaj Projektoj. Li helpis direkti plurajn aliajn misiojn, kaj, en 2021, fariĝis Direktoro de Inĝenierarto kaj Teknologio ĉe la Kosmoflugcentro Goddard de la NASA.
Tlaltizapán
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 840 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 38570 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 678 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,76 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
28223 de la loĝantoj de Tlaltizapán en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3631 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 12,87 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 14,29 % el 14842 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 11,28 % el 13381 viroj.
Ferenc Forgách (episkopo)
Grafo Ferenc FORGÁCH, laŭ hungarlingve kutima nomordo Forgách Ferenc estis hungara episkopo, kanceliero, kanoniko, preposto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis ghymesi kaj gácsi, lia frato estis Imre Forgách.
Biografio
Ferenc Forgách lernis, eĉ doktoriĝis en Padovo. Hejmenveninta li tuj iĝis kanoniko en Eger. En 1566 li estis simbola episkopo de Várad. Tiutempe li strebis por konstata batalado kontraŭ la turkoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
En 1569 li forlasis la Habsburgojn kaj vojaĝis al Transilvanio, kie post 2 jaroj li estis elektita kanceliero. Baldaŭe li ricevis diplomatiajn taskojn en Krakovo. En 1575 li vojaĝis al Padovo por resaniĝi, kie li mortis.
-12
En la jaro 12 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1981
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1981 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo de la FIDE, ĝi estis ludita inter la defendanta mondĉampiono Anatolij Karpov kaj la defianto Viktor Korĉnoj en Merano, Italio, de la 1a de oktobro ĝis la 19a de novembro 1981. Karpov venkis kaj retenis la titolon.
Interzonaj turniroj
Du Interzonaj turniroj okazis en 1979, unu en Rigo, Latvio kaj la alia en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo.
Interzona turniro, Rigo
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! Totalo !! malegaligo
Interzona turniro, Rio-de-Ĵanejro
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! Totalo !! Malegaligo
La matĉo
La matĉo estis ludita al la unua, kiu venku en ses ludoj estos ĉampiono. Karpov venkis. Tiu 6-2 venko estis pli senduba venko ol tiu de la Monda Ŝaka Ĉampionumo 1978 kaj estis konata kiel "La Masakro en Merano".
Roberto de Assis Moreira
Roberto de Assis Moreira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo. Nun li estas reprezentanto de sia frato Ronaldinho.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo en Japanio kaj en teamoj de Brazilo, Portugalio, Svisio, Meksiko, Anglio kaj Bolivio.
Nagykörű
Nagykörű [nadjkorU] estas vilaĝo en meza Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en Distrikto Szolnok. La loknomo signifas hungare: granda cirklo (=Tiso-ĉirkaŭbrako).
Situo
Nagykörű situas ĉe la dekstra bordo de Tiso, kie pramo funkcias al Fegyvernek.
Historio
En 1212 abatejo fondiĝis, baldaŭe ankaŭ komunumo fondiĝis. La Tiso ĉirkaŭbrakis la vilaĝon, tial la turkoj ne tuŝis la komunumon. Reguligo de la Tiso ŝanĝis geografian situon de la vilaĝo. La komunumo famiĝis pro la ĉerizo: tie troveblas la plej granda ĉerizarbaro kaj la sola subspecio-kolektaĵo (ĉ. 100). Fine de la 19-a jarcento bienulo György Petrovay alportis la ĉeriztipon de Germersdorf, pri kiu iĝis fama la vilaĝo.
Famuloj
En Nagykörű naskiĝis:
Sergey Brin
Sergey Brin (Сергей Михайлович Брин), naskiĝinta la 21-an de aŭgusto 1973 en Moskvo, estas usona entreprenisto de juda origino, kunfondinto kun Larry Page de la kompanio Google.
Kiel membro de ĝia Estraro de Direktoroj, li havis la titolon de Prezidanto kaj Teknika Direktoro en 2011. Li estas nun prezidanto de Alfabeto Inc. kaj superkontrolas la laboron de Google X Lab.
Familia origino kaj trejnado
Sergej Brin naskiĝis en Soveta Rusio en la epoko de Sovetunio, tiam gvidata de Leonid Breĵnev. Li estas la filo de la matematikisto Miĥail/Michael Brin kaj lia edzino Jevgenija/Eugenia. Ĝi estas tradicia juda familio, kiu kiel multaj aliaj sovetiaj judoj de la 1970-aj jaroj sukcesis akiri vizon en 1979, post kelkaj monatoj en Aŭstrio kaj Francio.
En 1990, li komencis siajn studojn ĉe la universitato de Marilando, kie li diplomiĝis en 1993 kun Bachelor of Science (BSc) en Matematiko kaj Komputika Scienco (la ekvivalenta al licenciĝo). Li aliĝis al la universitato Stanford en Kalifornio, kie li akiris magistran gradon aŭ pli ĝuste Master of Science in Computer Science (M.S.), kaj poste komencis doktoriĝi en Komputika Scienco (PhD).
Jen kie Sergej Brin renkontas Larry Page kun kiu li laboros pri interreta serĉa projekto kiu fariĝos Google en 1998.
Li okupiĝas pri la transhumanisma movado.
Fortuno
En marto 2005, la revuo Forbes vicigis Sergej Brin kaj Larry Page en la 55-a loko de sia rangaro de la plej grandaj riĉoj en la planedo kun po 7.2 miliardoj da dolaroj de ĉiu.
La merkato-kapitaligo de Google, Inc. atingis $ 140 miliardojn en la novjorka borso Wall Street Stock Exchange en 2006. La saman jaron, Forbes vicigis Sergej Brin en la 26-a loko en sia rangaro de la plej grandaj riĉoj en la planedo kun 12.9 miliardoj da dolaroj. dolarojn. Lia asociito Larry Page estas 27-a kun $ 12.8 miliardoj.
En 2007, Sergej Brin saltis al 5-a loko por la plej riĉaj usonanoj, ligita al sia kompano Larry Page.