cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sonogno
Sonogno estas komunumo de la Komunumaro Verzasca kaj la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 95 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 37,52 km², de kiuj 30,0% estas kovritaj de arbaro, 14,0% servas por agrikulturo kaj 0,5% por setlado. Pli ol la duono de la komunuma teritorio konistas el altmontara dezerto.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sonogno limas en nordo al Chironico, en oriento al Frasco, en sudoriento al Cugnasco-Gerra, en sudokcidento al Brione (Verzasca) kaj en okcidento al Lavizarra.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sonogno datiĝas el la jaro 1200 kiel Sornono. Dum mezepoko Sonogno estis flagloko de la valkomunumo Verzasca. De 1395 ĝis 1843 Sonogno formis komunumon kune kun Frasco. En 1843 Frasco kaj Sonogno disiĝis. En la jaro 1974 estis malfermita en Sonogno muzeo pri la Valo Verzasca.
Yoshinori Doi
Yoshinori Doi (土居 義典, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Otsuka Pharmaceutical kaj Kawasaki Frontale.
Endre Beleznay
Endre Beleznay [beleznai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beleznay Endre estis hungara aktoro, komikisto. Lia origina familia nomo estis Kiss (familia nomo).
Biografio
Endre Beleznay post lernado aliĝis al Teatro Hevesi Sándor, poste li studis en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Pli poste li apartenis al Nacia Teatro (Pécs). En 1998 li estis videbla en la televizio, kiu portis tutlandan konatecon. Li ricevis premion en 2010. Lia edzino naskis filinon. Li estas scientologiano ekde 1994. Post 3 jaroj li akiris scientologian aktoran diplomon en Usono, poste li strebas kontraŭ drogaĉoj.
NGC 3770
NGC 3770 (aliaj indikoj — UGC 6600, MCG 10-17-28, ZWG 292.12, IRAS11352+5953, PGC 36025) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Petit-Noir
Petit-Noir estas franca komunumo lokita en kantono Chemin, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Rustrel
(jen france, okcitane Rustrèu) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Hugo de Payns
Hugo de PAYNS aŭ Hugo de PAYENS (france: Hugues de Payns; naskiĝis ĉirkaŭ 1070 en Payens; mortis la 24-an de marto 1136) estis senjoro de Montigny-Lagesse, fonda membro kaj unua grandmajstro de la templanoj.
Vivo
Li partoprenis la unuan krucmiliton (1096–1099) al Jerusalemo, verŝajne en la armeo de Gotfredo de Bouillon kaj revenis Francujon ĉirkaŭ 1100. Inter 1104 kaj 1114 li akompanis la grafon Hugo de Ĉampanjo kiel pilgrimulo am Jerusalemo kaj vivis tie.
La Bourboule
La Bourboule estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bourbouliens.
Stireno
Stireno aŭ C8H8 estas organika aromata komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la nesaturitaj hidrokarbonidoj, senkolora oleeca likvaĵo kun penetranta dolĉeca fruktodoro, kvankam pli altaj koncentriĝoj posedas malagrablan odoron. Stireno estas antaŭaĵo de la polistireno kaj diversaj kunpolimeroj.
Vinilbenzeno estas nature trovata en kelkaj plantoj kaj rezinoj tiaj kiaj Liquidambar orientalis, Altingiaceae kaj en pli etaj kvantoj en kelkaj plantoj kaj nutraĵoj tiaj kiaj cinamomo, kafograjnoj kaj kaŝtanoj. Estas grave prinoti ke la stireno estas natura konstituaĵo de la vinoj kompreneble ke en tre etaj kvantoj.
Historio
En 1839, la germana apotekisto Eduard Simon (1789-1856) izolis volatilan likvaĵon el rezino konata kiel storakso el la Liquidambar styraciflua, al kiu li nomis la likvaĵon stirolon. Li ankaŭ konstatis ke kiam stiroloekspoziciiĝas al aero, lumo aŭ varmo, ĝi laŭgrade transformiĝas en malmolan, kaŭĉuko-similan substancon, kiu tiam estis nomata stirola oksido (nuntempe konata kiel polistireno).
Ĉirkaŭ 1845, la germana kemiisto August von Hofmann (1818-1892) kaj lia lernanto John Blyth (1814-1871) determinis la empirian formulon de la stirolo: C8H8. Ili ankaŭ konstatis ke la stirola oksido de Simon - kiun ili renomis metastirolon - havis la saman empirian formulon de la stirolo. Krom tio, ili povis estigi stirolon per distilado de la metastirolon.
En 1865, la germana kemiisto Emil Erlenmeyer (1825-1909) malkovris ke la stirolo povas formi dumeron, kaj en 1866 la franca kemiisto Marcellin Berthelot (1827-1907) deklaris ke la metastirolo estis polimero de la stirolo. Intertempe, aliaj kemiistoj daŭre esploris alian komponaĵon de la storakso, nome, la cinamata acido. Ili malkovris ke la cinamata acido povas senkarboksiliĝi tiel ke ĝi iĝas en cinamolon, kiu laŭŝajne estis la stirolo. En 1845, la franca kemisisto Emil Kopp (1817-1875) (erare) sugestis ke ambaŭ komponaĵoj estis identaj, kaj en 1866, Erlenmeyer asertis ke ambaŭ cinamolo kaj stirolo eble estas vinil-benzeno.
Champagnac (Charente-Maritime)
Champagnac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 526 loĝantojn en la jaro 2012.
Piding
Piding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Berchtesgadener Land kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Stireno
Historio
Tamen, la stirolo estigita elde la cinamata acido laŭŝajne estis malsama ol tiu stirolo estigita per distilado de la storaksa rezino: ĉi-lasta estis optike aktiva. Hazarde, en 186, la nederlanda kemiisto van 't Hoff solvis la ambiguecon: la optika aktiveco de la stirolo kiu estis produktita elde la storaksa rezino okazis pro malpurigo.
Champagnac (Charente-Maritime)
Geografio
Champagnac situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Cognac.
HiRISE
HiRISE ("High Resolution Imaging Science Experiment", angle) ("alta distingivo bildfarada scienca eksperimento", esperante) estas fotilo sur la Marsa Rekognoska Orbitilo. La 65 kilogramaj (143 funtaj), $40 miliono USD ilo konstruiĝis sub la direkto de l'Universitato de Arizona Luna kaj Planeda Laboratorio per "Ball Aerospace & Technologies Corp". Ĝi konsistas de 0.5 metra (19.7 colaj) apertura reflekta teleskopo, la plej granda de ia spaca misio, kiu permesas ĝin foti Marson kun distingivoj de 0.3 metro/bildero (proksimume 1 futo), montrante objektojn sub unu metro trans.
Eksteraj ligiloj
la subaj retejoj estas en angla
Wolfram Siebeck
Wolfram SIEBECK (naskiĝinta la en Duisburg, mortinta la  en Mahlberg ) estis germana kritikisto gastronomia, ĵurnalisto kaj verkisto.
Vivo
Siebeck estis la filo de administracia oficisto kaj posta gastejestro (Walter Siebeck). Li pasigis la junulajn jarojn en Essen kaj Bochum. La finon de la Dua mondmilito li estis kontraŭaviadila defendisto kaj arestitis. Kelkajn monatojn li vivis en britia internigejo sur Fehmarn.
La unuajn jarojn postmilitajn Siebeck estis pentranto de reklamoŝildoj. Kiam en 1948 fonditis la gazeto "Westdeutsche Allgemeine Zeitung" (WAZ) Siebeck dungitis kiel gazetara desegnisto. Poste li laboris kune kun la amiko Roland Topor.
Danke al heredita mono Siebeck povis permesi al si frekventi ekde 1950 la Artlernejon de Wuppertal. Tiam li faris ankaŭ la unuan vojaĝon en Franclandon. Kiam Willy Fleckhaus fondis en 1958 en Kolonjo la gazeton "Twen" oni permesis al Siebeck skribi propran kolumnon. Dum jaroj multaj li skribis ankaŭ por "Stern" kaj "Die Zeit", sed ankaŭ por la fakgazeto porbonemanĝemulan "Der Feinschmecker". Ekster tio li ade publikigis verketojn kiel restoracikritiksto. Ĝis 2011 li havis propran semajnan kolumnon ĉe "Die Zeit". Ekde 2011 li ne plu regule faris tion sed ekverkis la blogon Wo is(s)t Siebeck?. Sed ankaŭ tie la agado ekmaloftis ekde 2015. Li tre engaĝiĝis kontraŭ malbona, antaŭpreparita manĝado, ofte en ŝerca aŭ sarkasma aŭ eĉ ofendanta tono. Li ankaŭ plendis malbonan bestobredadon.
Je la komenco de la 1980-aj jaroj li havis propran kuirelsendon televidan ĉe "Südwestfunk".
Ĉirikia koturnokolombo
Ĉirikia koturnokolombo (Zentrygon chiriquensis) estas specio de birdoj de la kolomba familio Kolombedoj (Columbidae) kaj de la genro Zentrygon aŭ koturnokolomboj, kiuj vivas en la Neotropiso. Tiu specio estas indiĝena de la Talamankaj montaraj arbaroj.
Priskribo
La Ĉirikia koturnokolombo estas 28 ĝis 30 cm longa. Identigaj markiloj estas ties grizaj krono kaj nuko, ruĝeca brusto, kaj nigra liphara strio. La supraj partoj estas grenatkoloraj al ruĝecaj. La okuloj estas ruĝaj. Kruoj kaj piedoj estas ruĝecaj. La simila kaj simpatria Kostarika koturnokolombo estas distingita pro sia grizeca brusto, verda nukomakula kaj sablokolora frunto.
Kutimoj
La Ĉirikia koturnokolombo vivas en mez-altaj arbaroj de Kostariko kaj okcidenta Panamo. Kiel plej el koturnokolomboj, tiu estas timida birdo kaj estas pli ofte aŭdita ol vidita.
La alvoko estas laŭta huuu-uuh.
8142 Zolotov
8142 Zolotov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, de 2014 en Rusio ...).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la rusa muzikologo Andrej Andrejeviĉ Zolotov (cirile: Андрей Андреевич Золотов) verkisto kaj kritikisto pri muziko. Li verkis pli ol 30 pri komponistoj kaj dirigentoj.
Champagnac
Champagnac estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
2721 Vsekhsvyatskij
2721 Vsekhsvyatskij estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1973 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan-sovetan astronomon Sergej Konstantinoviĉ Vseĥsvjatskij (cirile Сергей Константинович Всехсвятский, 1905 – 1984).
46 Hestia
46 Hestia estas granda kaj malela asteroido de la asteroida zono,
Malkovris ĝin labrita astronomo Norman Robert Pogson elde la observatorio Radcliffe de la Universitato de Oksfordo (Britio) la.
Waarschoot
Historio
La unua trovita mencio de la loknomo Wascot venas el la jaro 1244. Tiu nomo havas ĝermanan originon kaj signifas arbarkovrita sablejo kiu superas marĉan ĉirkaŭaĵon.
En 1244 jam estis sufiĉe da loĝantoj tiel ke oni starigis paroĥon.
La popolo plejofte laboris en terkultivado sed en la 18-a jarcento ekestis la hejmaj teksejoj. Poste oni industriigis tion kaj la fabrikoj bezonis pli kaj pli da laborantoj. Male en 1981 oni fermis la lastan tian fabrikon.
Marciano Kapela
Marciano Kapela nome Martianus Minneus Felix Capella estis Latina prozverkisto de fina Antikveco (fl. ĉ. 410-420), unu el plje fruaj pioniroj de la sistemo de sep liberaj artoj kiuj strukturis la komencan mezepokan eduksistemon. Lia sola enciklopedia verko, nome De nuptiis Philologiae et Mercurii ("pri nupto inter Filologio kaj Merkuro", nomata ankaŭ De septem disciplinis "Pri sep fakoj" aŭ Satirikon) estas prilaborita pedagogia alegorio verkita kiel mikso de prozo kaj prilaboritaj aludaj versoj.
Kirlaparato
Kirlaparato aŭ kirlilo estas hejma ilo, destinita por kirli ovojn, prepari trinkaĵojn, ŝaŭmaĵojn, omletojn, likvan paston, pureon ktp. La kirlaparatoj estas grandaj kaj manaj (pli disvastigitaj mekanismoj).
La granda kirlaparato havas bazon kun bovlo, super kiu estas instalita klapa aŭ demetebla konstrukciaĵo, simila al la mana kirlaparato (en kelkaj tipoj ĝi estas senmovebla, kaj la bovlo leviĝas pere de levilo). Kelkaj tipoj de la grandaj kirlaparatoj oni povas disigi de subtenaĵo kaj uzi kiel la manaj. La rotacia akso de surmetaĵoj estas delokigita rilate al centro de la bovlo, kaj egala miksado de entenaĵo de la bovlo estas atingata per ĝia turnado aŭ pere de teknologio de planeda miksado (plia turnado de surmetaĵoj rilate al centro de la bovlo).
La kirlaparaton oni ne devas konfuzi kun la miksaparato, kiu estas destinita ne por kirli, sed por dispecigi kaj estas provizita anstataŭ kirliloj per alaj tranĉiloj.
Joncherolles (Tramtransporto en Parizo)
Joncherolles estas haltejo de Tramvojo T5 situanta en komunumo Pierrefitte.
La nomo Joncherolles estas tiu de kvartalo en Pierrefitte.
Lambda Warszawa
Asocio Lambda Warszawa (esperantigite Lambdo Varsovio) estas la plej malnova agadanta pola GLAT-organizo, fondita en 1997 de la aktivistoj de la Centro Rainbow (pole Ośrodek Rainbow) en Varsovio. La misio de la Lambdo estas krei pozitivan identecon de gejoj kaj lesbaninoj kaj formi socian akceptadon al ili.
La Roque-sur-Pernes
(jen france, okcitane La Ròca de Pèrnas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Lambda Warszawa
Estraro
Oficperiodo de la estraro daŭras du jarojn. Ĝis nun prezidantoj de Lambda Warszawa estis:
Zonoj de Van Allen
La zonoj de Van Allen estas regionoj ĉirkaŭ la Tero, en kiuj orbitas ŝargitaj partikloj, kaptitaj de la tera magneta kampo.
Tiuj zonoj estis nomitaj honore al James A. van Allen.
Surfaco
En matematiko, precipe en geometrio kaj topologio, surfaco estas du-dimensia sternaĵo. La plej kutimaj ekzemploj estas tiuj, kiuj estas randoj de solidaj objektoj en ordinara tri-dimensia eŭklida spaco E3. Estas ankaŭ pli ekzotikaj surfacoj, kiuj estas tiel torditaj, ke ili ne povas esti enigitaj en tri-dimensian spacon (termino enigo subkomprenas, ke ne aperas sin-intersekcoj).
Surfaco povas esti difinita kaj konstruita kaj per la abstrakta apriora topologia difino donita pli sube, kaj kiel subaro de eŭklidaj spaco, kutime 3-dimensia E3. En historio de matematiko konsidero de surfacoj en E3 aperis pli frue.
Tio, ke surfaco estas du-dimensia, signifas, ke ĉirkaŭ ĉiu punkto estas koordinata fliko, sur kiu du-dimensia koordinatsistemo estas difinita. Ekzemple la surfaco de la Tero estas (ideale) du-dimensia sfero, kaj latitudo kaj longitudo provizas koordinatojn sur ĝi ĉie ekster je la internacia datlinio kaj je la polusoj, kie longitudo estas nedifinita. Ĉi tiu ekzemplo ilustras, ke ĝenerale ne eblas etendi iun ajn koordinatan flikon al la tuta surfaco. Surfacoj, same kiel sternaĵoj de ĉiuj dimensioj, estas kutime konstruitaj per kunig-flikado da multaj koordinatsistemoj.
Surfacoj estas aplikataj en fiziko, inĝenierado, komputila grafiko kaj multaj aliaj fakoj, precipe tiam, kiam ili prezentas la surfacojn de fizikaj objektoj. Ekzemple koncerne al analizado de aerodinamikaj propraĵoj de iu objekto necesas, konsideri fluon de aero laŭ ties surfaco, dum eno de la objekto plejofte ne gravas.
Geometrio
Sfero kaj rando de pluredro estas ekzemploj de surfacoj en geometrio. Glata surfaco estas surfaco, ĉe kiu ĉiu punkto de ĝi havas najbaraĵon difeomorfan al iu malfermita aro en E2. Ĉi tio permesas aplikon de infinitezima kalkulo al la surfaco.
Kompleksa surfaco estas kompleksa 2-dimensia sternaĵo kaj tiel reela 4-sternaĵo; do ĝi ne estas surfaco en la antaŭe priskribita senco.
Difinoj
Implice difinita surfaco estas situo de nuloj de funkcio F, alivorte tiaj (x, y, z), ke F(x, y, z)=0. La funkcio F(x, y, z) estas de R3 al R. Se la funkcio F estas polinoma funkcio de 3 variabloj, la surfaco estas algebra surfaco. Grado de la polinomo estas tiam grado de la surfaco. Algebra surfaco de grado 2 estas kvadriko.
Povas okazi, ke implica surfaco ne havas geometrian formon, ĉar neniu punkto kontentigas la ekvacion. Ĉi tia surfaco estas nomata kiel imaginara surfaco. Ekzemple ekvacio
Parametre difinita surfaco estas bildo de kontinua injekta enĵeta funkcio de R2 al R3. Ekvivalente povas esti donitaj tri funkcioj R2 al R, kiuj priskribas la koordinatojn aparte:
Turna surfaco povas esti konsiderata kiel speciala speco de parametra surfaco.
Eksplicite difinita surfaco estas tiu, ĉe kiu eblas, skribi unu eron el la variabloj x, y, z kiel funkcion de du la ceteraj
aŭ aŭ
Ĉi tiuj variantoj estas ĝenerale ekvivalentaj ,ĉar eblas fari ŝanĝon de koordinatoj por trairi de unu varianto al la alia, tiel plu estas diskutata nur varianto z=f(x, y). Tamen sen ŝanĝo de koordinatoj trairi de unu varianto al la alia ne ĉiam eblas. Ekzemple ebeno 2x+3y+z+1=0 povas esti ekvivalente skribita kiel x=-(3y+z+1)/2 aŭ y=-(2x+z+1)/3 aŭ z=-2x-3y-1. Sed ebeno z=2 kaj duonsfero z=(r2 - x2 - y2)1/2 ne povas esti reskribitaj en formo x=f(y, z) aŭ y=f(x, z). Ebeno z=2x-1 povas esti ekvivalente skribita kiel x=(z+1)/2, sed ne povas esti skribita en formo y=f(x, z).
Eblas ankaŭ difini parametrajn, eksplicitajn kaj implicajn surfacojn en pli alte dimensiaj eŭklidaj spacoj En.
Glateco
Glata surfaco estas surfaco, kiu havas tanĝantan ebenon en ĉiu punkto. La kondiĉoj de glateco estas donitaj pli sube.
Plua postulo estas, ke la surfaco havu kurbecon, por ĝi bazonatas ekzisto de la duaj derivaĵoj de funkcioj, kiuj difinas la surfacon.
En diferenciala kaj algebra geometrio estas studataj specialaĵoj - sin-intersekcoj, kuspoj, kaj tiel plu de surfacoj.
Rimana metriko
Glataj surfacoj kun rimana metriko estas de fundamenta graveco en diferenciala geometrio. Rimana metriko donas al surfaco nociojn de geodezia kurbo, distanco, angulo, areo. Ĝi ankaŭ donas la gaŭsan kurbecon, kiu priskribas kiel liniita aŭ kurba la surfaco estas je ĉiu punkto. Gaŭsa kurbeco estas rigida, geometria propraĵo kaj estas ne konservata per ĝeneralaj difeomorfiojg de la surfaco. Tamen teoremo de Gauss-Bonnet por fermitaj surfacoj statas, ke integralo de la gaŭsa kurbeco K tra la tuta surfaco S estas difinita per la eŭlera karakterizo:
Ĉi tiu rezulto montras profundan interrilaton inter geometrio kaj topologio de surfacoj (kaj, en malpli granda amplekso, de pli alte dimensiaj sternaĵoj).
Alia maniero de konsidero de surfacoj en geometrio estas la uzo de la kompleksa domajno. Kompleksa unu-sternaĵo estas glata orientita surfaco - ankaŭ nomata kiel rimana surfaco. Ĉiu kompleksa nesingulara algebra kurbo vidata kiel sternaĵo de duoble pli multaj reelaj koordinatoj estas rimana surfaco.
Unu versio de la samformiga teoremo de Henri Poincaré) statas, ke ĉiu rimana metriko sur orientita fermita surfaco estas konforme ekvivalenta al esence unika metriko de konstanta kurbeco. Ĉi tio provizas deirpunkton por unu el manieroj de teorio de Teichmüller, kiu provizas pli fajnan klasifikon de rimanaj surfacoj ol en topologio nur per eŭlera karakterizo.
Topologio
Topologia surfaco kun rando aŭ simple surfaco kun rando estas topologia spaco de Hausdorff en kiu ĉiu ne-randa punkto havas malfermitan najbaraĵon homeomorfan al iu malfermita subaro de la fermita duono de eŭklida 2-spaco E2. La najbaraĵo, kune kun la homeomorfio al eŭklida spaco, estas nomata kiel koordinata abako.
La aro de punktoj kiuj havas malfermita najbaraĵon homeomorfan al E2 estas nomata kiel la eno de la surfaco; ĝi estas ĉiam ne-malplena. La komplemento de la eno estas nomata kiel la rando; ĝi estas unu-dimensia sternaĵo, aŭ unio de fermitaj kurboj. La plej simpla ekzemplo de surfaco kun rando estas la fermita disko en E2; ĝia rando estas cirklo. Aliaj konataj ekzemploj estas finia cilindra surfaco kaj rubando de Möbius. Rando de finia cilindra surfaco estas unio de du kongruaj kurboj, rando de disko kaj de rubando de Möbius konsistas el nur unu kurbo.
Surfaco kun malplena rando estas senranda surfaco. (Iam la vorto surfaco, uzata sola, temas nur pri senrandaj surfacoj.) Fermita surfaco estas tiu kiu estas senranda kaj kompakta spaco. La 2-dimensia sfero, 2-dimensia toro, kaj reela projekcia ebeno estas fermita surfacoj.
Rubando de Möbius estas surfaco kun nur unu flanko. Ĝenerale, surfaco estas orientebla se ĝi ne enhavas homeomorfajn kopiojn de rubando de Möbius; intuicie, se ĝi havas du malsamajn flankojn. Ekzemple, 2-sfero kaj toro estas orienteblaj, kaj la reela projekcia ebeno estas ne orientebla (ĉar post forviŝo de iu disko la reela projekcia ebeno transformiĝas en la rubandon de Möbius).
Enigo
La eniga teoremo de Whitney ĉe surfacoj statas ke ĉiu surfaco difinita abstrakte topologie kiel sternaĵo povas esti enigita homeomorfie en E4.
Pli forte, ĉiu kompakta surfaco kiu estas orientebla aŭ havas randon povas esti enigita en E3. Povas okazi ke surfaco kiu ne kontentigas la kondiĉoj ne povas esti enigita en E3, ekzemple la reela projekcia ebeno, kiu estas kompakta, ne-orientebla kaj sen rando, ne povas esti enigita en E3. Surfacoj de Steiner, inkluzivante surfacon de Boy, roman surfaco kaj kruci-ĉapon, estas mergoj de la reela projekcia ebeno enen E3. Ĉi tiuj surfacoj estas singularaj tie kie la mergoj sekcas sin.
La kornita sfero de Aleksander estas malnormala enigo de la du-sfero en la tri-sferon.
La elektita enigo de surfaco en alian spacon estas ekstera informo, ĝi ne estas esenca al la surfaco mem. Ekzemple, toro povas esti enigita en E3 en la kutima maniero aŭ en nodita maniero. La du enigitaj toroj estas homeomorfaj sed ne izotopaj; ili estas topologie ekvivalentaj, sed iliaj enigoj ne estas topologie ekvivalentaj.
Koneksa sumo
Koneksa sumo de du surfacoj M kaj N, skribata kiel M # N, estas ricevata per forpreno de disko de ĉiu el ili kaj gluado ilin kune laŭ la randoj aperintaj dum la forpreno. La eŭlera karakterizo de M # N estas sumo de la eŭleraj karakterizoj de la fontaj surfacoj minus 2:
La sfero S estas neŭtra elemento por koneksa sumo, ĉar S # M = M''. Ĉi tio estas ĉar forviŝo de disko de la sfero lasas diskon, kiu simple anstataŭigas la diskon forviŝitan de M antaŭ la gluado.
Koneksa sumo kun la toro T estas alfikso de anso al la alia fonta surfaco M de la sumo. Se M estas orientebla, tiam T # M estas ne homeomorfa al M. La koneksa sumado povas esti ripetita por alfiksi iun kvanton g de ansoj al M.
Koneksa sumo de du reelaj projekciaj ebenoj estas botelo de Klein. Koneksa sumo de reela projekcia ebeno kaj botelo de Klein estas homeomorfa al la koneksa sumo de reela projekcia ebeno kun la toro. Ĉiu koneksa sumo engaĝanta reelan projekcian ebenon estas neorientebla.
Klasifiko de fermitaj surfacoj
Ĉiu fermita surfaco estas homeomorfa al iu membro de unu el ĉi tiuj tri familioj:
La surfacoj en la unuaj du familioj estas orienteblaj. Estas oportune komponi la du familiojn per preno ke la sfero estas koneksa sumo de 0 toroj. La kvanto g de toroj estas nomata kiel la genro de la surfaco. La sfero kaj la toro havas eŭlerajn karakterizojn 2 kaj 0 respektive, kaj tiel plu eŭlera karakterizo de la koneksa sumo de g toroj estas 2-2g.
La surfacoj en la tria familio estas neorienteblaj. Pro tio ke eŭlera karakterizo de la reela projekcia ebeno estas 1, eŭlera karakterizo de la koneksa sumo de k de ili estas 2-k.
El ĉi tio sekvas ke fermita surfaco estas difinita, supren ĝis homeomorfio, per du pecoj de informo: ĝia eŭlera karakterizo, kaj ĉu ĝi estas orientebla ĉu ne. En aliaj vortoj, eŭlera karakterizo kaj orientebleco plene klasifikas fermitajn surfacoj supren ĝis homeomorfio.
Du glataj surfacoj estas difeomorfaj se kaj nur se ili estas homeomorfaj. (La analoga rezulto ne veras por pli alte dimensiaj sternaĵoj.) Tial fermita surfaco estas klasifikita supren ĝis difeomorfio per ĝia eŭlera karakterizo kaj orientebleco.
Konstruado surbaze de fundamenta plurlatero
Ĉiu fermita surfaco povas esti konstruita surbaze de orientita plurlatero kun para kvanto de lateroj, nomata kiel fundamenta plurlatero de la surfaco, per laŭduopa identigo de lateroj de la plurlatero. Ekzemple, ĉe ĉiu plurlatero (kvadrato en la okazo) pli sube, kunigo de lateroj laŭ kongruantaj markoj (A kun A, B kun B), tiel ke la kunigataj sagoj montru en la sama direkto, donas la surfacojn.
Ĉiu fundamenta plurlatero povas esti skribita signmaniere kiel sekvas. Komencu je iu vertico, kaj procedu ĉirkaŭ la perimetro de la plurlatero en iu direkto al denova renkonto de la startanta vertico. Dum ĉi tiu trairo, skribu la markon sur ĉiu latero en ordo, kun supra indekso -1 se la lateraj sago kontraŭas al direkto de la trairo. Por la kvar variantoj pli supre, se trairi laŭhorloĝnadle startante je la supra maldekstra vertico, liveriĝas
La esprimo tial derivita de fundamenta plurlatero de surfaco rilatas al prezento de la fundamenta grupo de la surfaco kun la plurlateraj lateroj markoj kiel generiloj. Ĉi tio estas konsekvenco de teoremo de Seifert-van Kampen.
Ankaŭ surfaco kun rando povas povas esti konstruita surbaze de plurlatero, sed en ĉi tiu okazo ne ĉiuj lateroj de la plurlatero estas konektitaj. La nekonektitaj lateroj formas randon de la surfaco.
Kvocientaj spacoj
Gluado de randoj de plurlateroj estas speco de procezo de kreo de kvocienta spaco. La kvocienta koncepto povas esti aplikita pli ĝenerale por produkti novajn aŭ alternativajn konstruojn de surfacoj. Ekzemple, reela projekcia ebeno povas esti ricevita kiel la kvociento de la sfero per identigo de ĉiuj paroj de kontraŭaj punktoj sur la sfero. Alia ekzemplo de kvociento estas la koneksa sumo.
Veľká
Veľká, hungare Felka estas eksurbo en Slovakio, nun urboparto de Poprad. La loknomo signifas slovake granda, ĉar eksteraj partoj de la urbo etendiĝis eĉ en Altaj Tatroj.
Historio
Béla la 4-a (Hungario) invitis tien germanojn. La unua mencio devenis el 1268. En 1412 Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) hipotekis 16 urbojn al Pollando ĝis 1772. En la urbo estis famaj la diversaj metiistoj, precipe la juvelistoj. La 16 hipotekitaj urboj hungare, poste slovake (la nuntempaj slovakaj loknomoj jam ne ĉiuj estas urboj):
En 1910 en la urbo loĝis 1268 da homoj, precipe slovakoj, krome germanoj kaj hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Szepes (reĝa departemento), poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio kiel Veľká. En 1945 la urbo aliĝis al Poprad.
Stacio Kamitobaguchi
Stacio Kamitobaguchi (japane: 上鳥羽口駅 [Kamitobaguĉi-eki], angle: Kamitobaguchi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Fuŝimi, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
NGC 3771
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Eisler
János Eisler naskiĝis la  en Kiskőrös. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
János Eisler abiturientis en Budapeŝto en 1926, poste li akiris inĝenieran diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1930. Post siaj studoj li restis en la universitato por instrui ĝis 1936. Ekde 1935 li havis postenon en diversaj firmaoj, sed li plene ne forlasis la universitaton. Dum la frua socialismo li estis komence docento, poste universitata profesoro kaj katedrestro, inter 1954 kaj 1957 dekano. Li doktoriĝis en 1955, li pensiuliĝis en 1971. Li okupiĝis ĉefe pri elektraj izoliloj.
1-a simfonio (Schubert)
Simfonio n-ro 1 D-maĵora D 82 estas simfonio de Franz Schubert.
Ekesto
Franz Schubert verkis la simfonion en la jaro 1813 kiel 16-jarulo. Tiutempe finiĝis lia restado en la i.r. konvikto, kie li ekkonis sian amikon Joseph von Spaun kaj leteris en 1809 al li, ke „Vi feliĉulo [eliras] nun el la malliberejo“. Al militisteca lernreĝimo alvenis komponmalpermeso de lia patro pro la malbonaj lernejaj atingoj de Schubert.
Pri la muziko
En la solena, malrapida enkonduko de la unua movimento trairas trisono en arĉinstrumentoj kaj blovinstrumentoj okton, sekvate de respeonda desupriĝo de la violonoj. La lastaj du taktoj de la enkonduko transkondukas per timbalokirlo kaj trisono-disrompo al ĉeftemo de la movimento (alegro vivaĉe). La ĉeftemo similas al la temo el la finalmovimento de la 3-a simfonio („Eroica“) de Ludwig van Beethoven kaj laŭ gesto kaj ankaŭ laŭ detaloj de la strukturo. Je la ripetado de la temo kunmuzikas malsame al ties unua aperado ĉiuj blovinstrumentoj.
En la dua movimento okul- kaj orelfrapas la motiva priverkado de Schubert.
La alegreto-tempo de la tria movimento akcentas la paŝan geston de la kvaronaj notoj en la baso. La trio havas la karakteron de Ländler (kampara valso en germanlingvaj Alpo-regionoj); la kadencon karakterizas interalie la enkonduko de alternnoto-motivo.
La gaja kvara movimento laŭas la sonatmovimentan formon. La ĉeftemo havas simplaj strukturon. La flanktemo komencas en takto 86, laŭ karaktero kaj instrumentado estas parenca al la ĉeftemo kj similas al la ĉeftemo de la unua movimento. Post mallongigita resumo en takto 336 komencas la elkonduko per akcelataj trioloj kaj kromate desupra baslinio.
Efekto
La 5-an de februaro 1881 la verko denove eksonis okaze de la prezentado de ĉiuj ŝubertaj simfonioj en la Kristalo-Palaco je Londono. La brita gazetaro montriĝis impresita pro la matureco de la muziko, konsidere la junaĝon de ĝia komponinto. Jen „The Guardian“:
En 1884 Johannes Brahms montriĝis malmulte entuziasma pri la unuaj ses simfonioj de Schubert, ofte rigardataj kiel „instrupecoj“, kiam li leteris al eldonejo Breitkopf & Härtel, ke li ne „aparte ĝojas pri tio, prizorgi la presadon de ĉi tiuj simfonioj“ kaj rimarkigis, „tiaj verkoj [..] ne estas publikendaj, sed devas esti piece konservataj kaj eble per-kopie farataj publike alireblaj.“. „Veran kaj plej belan ĝuon“ laŭ li havas „nur la artisto, kiu vidas ilin en ilia kaŝiteco kaj – kun kia ĝuo - studas!“.
Villefranche
Villefranche (franca lingvo prononco [vilfʁɑ̃ʃ] originas de la franca termino Ville franche, kiu signifas urbon, kiu profitas de franĉizoj. Gi estas la nomo de pluraj lokoj en Francujo.
Torsiona kampo
Torsiona kampo (Торсионное поле) estas la fizika kampo, teorie priskriba de Gennadij Ŝipov en jaro 1988.
Oni eltrovis en tia jaro de Anatolij Akimov. Tamen, en kuranto tempo, teorio de torsionaj kampoj ne ricevis ĝeneralan rekonon de modernaj fizikistoj. Demando pri torsionaj kampoj estas tre disputebla. Kelkaj sciencistoj pensas, ke torsionaj kampoj rezultas de rotacio de la masivaj objektoj aŭ rezultas de indignoj de la vakuo. Aliaj scienculoj pensas,ke tiuj kampoj ne ekzistas en naturo kaj prezentas malsciencan prezentadon pri naturo.
Árpád Antal
ANTAL Árpád estis rumanuja hungara literaturhistoriisto, universitata profesoro naskita en Lunga (Târgu Secuiesc) la 24-an de julio 1925 kaj mortinta en Kluĵo la 6-an de julio 2010. Li estis la patro de ĵurnalisto, redaktoro Áron Antal Tövissi.
Biografio
La mezlernejon Árpád Antal finis en Târgu Secuiesc en 1944 kaj la fakon de hungara lingvo kaj literaturo en Bolyai Tudományegyetem en 1948. Li estis ano de la Móricz Zsigmond Kollégium. Li estis profesoro de 1959 de la katedro de hungara literaturhistorio, redakcikomisiano de NyIrK. Lia fakkampo estas la hungara literaturo en 19-a jarcento.
Yoshimi Sasahara
Yoshimi Sasahara (笹原 義巳, n. ) estas japana futbalisto.
Pronsfeld
Pronsfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Satigny
Satigny  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 3369 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Civiasco
Civiasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Satigny
Geografio
Satigny situas ĉe la suda bordo de la rivero Rodano proksimume 5 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Ĝenevo. La kampara komunumo estas riĉa je vitejoj, kiuj kovras grandan parton de la komunuma teritorio. Al komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Satigny mem la vilaĝetoj Bourdigny, Choully, Peissy, Peney, Château des Bois kaj Moulin-Fabry.
Civiasco
Najbaras la komunumoj Arola (VB), Cesara (VB), Madonna del Sasso (VB) kaj Varallo Sesia.
Demografio
Civiasco havas proksimume 134 mastrumadojn. La nombro da loĝantoj altiĝis dum la periodo 1991-2001 per 8,9% laŭ datumoj de la ĉiudekjara popolnombrado de la statistika instituto ISTAT.
Satigny
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 18,91 km², de kiuj 18,6% estas kovritaj de arbaro, 59,5% servas por agrikulturo, ĉefe vitejoj, kaj 19,5% por setlado.
Trafiko
Satigny disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Ĝenevo al Liono, kiu estas servata per lokaj trajnoj al Ĝenevo. Krome ankaŭ la loka buslinio n-ro S servas la komunumon.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 110 de Meyrin al Russin. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 5 kilometrojn okcidente en Vernier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Satigny datiĝas el la jaro 912 kiel villam Satiniatis.
Sur la teritorio de Choully estis trovitaj restaĵoj el la neolitiko. Aliaj trovaĵoj pruvis, ke ekzistis sur la komunuma teritorio almenaŭ du romiaj vilaoj.
Dum mezepoko la regiono apartenis al la Senjoroj de Gex. Iom post iom la rajtoj transiris al la episkopoj de Ĝenevo. Post la reformacio en la jaro 1536 Satigny fariĝis posedaĵo de Ĝenevo, kaj kun Ĝenevo ĝi fariĝis en la jaro 1816 parto de Svislando.
Rutshuru
Rutshuru (foje nomita Rushuru) aŭ en Esperanto Rutŝuruo estas urbo, teritorio kaj rivero en la provinco Nord-Kivuo de Demokratia Respubliko Kongo.
Geografio
situas en la orienta parto de la lando. Ugando troviĝas nur 15, Ruando 30, Goma 61, Bukavu 161, Kisangani 509, Lubumbashi 1186, Kinŝaso 1609, Boma 1893 km.
Historio
Ĝis 1910, dum la kolonia periodo, ĝi apartenis al Ruando. Sekve de la genocido en Ruando la urbo spertis alfluon de rifuĝintoj kaj tial en Rutshuro precipe vivas hutuoj. La urbo iĝis centro por rekrutado por la hutua armeo. Dum la Unua Konga Milito kaj Dua Konga Milito okazis multe da batalado en la distrikto Rutshuro implikanta ugandan, ruandan kaj kongajn fortojn de diversaj frakcioj.
La teritorio ege suferis pro militadoj en la 2000-aj jaroj. En 2008, ĉi tie ekis batalado inter registartrupoj kaj la ribelantoj de la CNDP, politika armita milico establita fare de Laurent Nkunda.
En januaro 2009, la CNDP disiĝis kaj Nkunda estis arestita fare de la ruando registaro.
En novembro 2012, la urbo estis fortikaĵo de ribelaro kiu sin nomis la Movadon de la 23-an de marto aŭ malonge M23 kiu ankaŭ nomas sin la 'Revolucia Armeo de Kongo', estas iama ribelgrupo de kongolanoj antaŭe subtenata de najbaraj ŝtatoj.
Post la malvenko de la Movado M23 la urbo estis reprenita fare de la konga armeo kaj prezidento Joseph Kabila vizitis la urbon en novembro 2013, sed en januaro 2022 denove okzais atakoj kiuj ĉiujare kaŭza la morton de centoj da kongolanoj kaj delokigas milionojn da ili interne de la lando kaj eksterlanden. Soldatoj de MONUSCO poste venis por stabiligi la situacion. Ĝi estis rajtigita uzi ĉiujn necesajn rimedojn por plenumi sian mandaton rilate, interalie, al la protekto de civiluloj, humanitara dungitaro kaj defendantoj de homaj rajtoj sub tuja minaco de fizika perforto kaj subteni la Registaro de la DRC en ĝia stabiligo kaj paco. Dek ok nacioj kontribuas militistaron kaj policpersonaron por packontrolaj iniciatoj, de kiu Pakistano, Barato, Bangladeŝo, Egipto, Senegalo kaj Jordanio estas inter la plej grandaj kontribuantoj.
Klimato
situas en subtropika klimato. La temperaturo estas ĉ. 20 °C. Jare pluvas pli, ol 1200 mm.
Trafiko
El kuras ĉefvojoj al Goma, Butembo kaj Kampalo.
Ruĝeckrona koturnokolombo
Ruĝeckrona koturnokolombo (Zentrygon goldmani) estas specio de birdoj de la kolomba familio Kolombedoj (Columbidae) kaj de la genro Zentrygon aŭ koturnokolomboj, kiuj vivas en la Neotropiso. Ĝi troviĝas en orienta Panamo (Darienio) kaj plej nordokcidenta Kolombio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj inter 90 kaj 1600 m de altitudo. La specio estas minacata pro habitatoperdo.
Felix Schumann
Walter Alfred Felix Schumann (* 11-an de junio 1854 en Duseldorfo; † 18-an de februaro 1879 en Frankfurt ĉe Majno) estis la plej juna ido el la muzikista geedzeco de Robert Schumann kaj Clara Schumann.
Ruĝeckrona koturnokolombo
Tiu kolombo estas averaĝe 28 cm longa. Ĝi havas ruĝecbrunajn kronon kaj nukon (kio nomas la specion); la frunto kaj la vengoj estas sablokoloraj al cinamokoloraj, kun fajna nigra liphara strio, kaj blankaj kolflankoj kaj gorĝoj; la supraj partoj estas brunaj, kun purpuraj nauncoj surdorse; la brusto estas griza kaj ventro sablokolora. La iriso estas oranĝeckolora.
Felix Schumann
Li konatiĝis pro la muzikigo de kelkaj siaj poemoj far komponisto Johannes Brahms.
Felix Schumann kiel poeto
Dum sia junaĝo kaj studotempo kaj la longjara malsano li verkis serion da poemoj. Publikigo ne okazis dum lia vivo, escepte la lidoj, kiujn muzikigis Brahms.
Entute Brahms uzis tri poemojn de sia baptofilo Felix Schumann por siaj komponaĵoj:
Pliaj nepublikigitaj verkoj devenas de Felix Schumann:
Literaturo
La manskriba postlasaĵo de Felix Schumann konsistas el granda nombro de poemoj, same kiel el leteroj, precipe al lia patrino kaj sia plej aĝa fratino Marie, samkiel al lia iama instruisto profesoro Planer en Berlino. La tuta verkista postlasaĵo same kiel la privata korespondaĵo estas arkivita en la Robert-Schumann-domo en Zwickau. La originalo de la bildo pri Felix Schumann, same kiel la manskriba originalo de la poemo troviĝas ankaŭ en Robert-Schumann-domo en Zwickau. Poemoj de Felix Schumann – el la postlasaĵo de lia fratino Eugenie – ankaŭ troviĝas en la urbarkivo de Bonn, inter ili memskribaĵo de 83-linia poemo ''Am Grabe R. Schumanns / Bonn d. 20. Aug. 1873'' kaj pluraj same manskribaj notoj de poemoj, kiujn Clara Schumann konservis en koverto, portanta en ŝia manskribo la noton „Gedichte v. Felix“. La poemoj videblis en la ekspozicio „Clara Schumann 1819-1896“, malfermita en Bonn okaze de la 100-a mortdatreveno de Clara Schumann en 1996.
Krom tio:
Belá nad Cirochou
Belá nad Cirochou (hungare Cirókabéla) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Ciroká Bela.
Situo
Belá nad Cirochou situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Humenné-Snina. La lasta urbo troviĝas je 3 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1451. En 1787 loĝis tie 552 vilaĝanoj en 68 domoj, en 1828 956 vilaĝanoj en 133 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cirókabéla 1054 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Belá nad Cirochou 3296 homoj, (3279 slovakoj).
Blahousty
Blahousty estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Erpužice, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km oriente de Erpužice. Estas ĉi tie registritaj 156 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1247.
Monaĥejo de Maulbronn
La Monaĥejo de Maulbronn (germane: Kloster Maulbronn) estas unu el la cisterciaj mezepokaj monaĥejoj plej bone konservataj de Eŭropo. Ĝi situas en la proksimaĵoj de Maulbronn, Baden-Württemberg, Germanio kaj estas disigita de la urbo pere de fortikaĵoj. La monaĥejo estis deklarita en 1993, Monda heredaĵo de Unesko. Laŭ Unesko: «La komplekso de Maulbronn estas la plej kompleta kiu konserviĝas en cistercia monaĥejo en Eŭropo, ĉefe pro la postvivado de ĝiaj amplkesaj sistemoj pri regado de la akvo kaj akvorezervejoj». La monaĥejo fondiĝis en 1147 sub la aŭspico de la unua cistercia papo, Eŭgeno la 3-a. La ĉefa preĝejo, el stilo transira de romaniko al gotiko, estis konsekrita en 1178 de Arnauld, episkopo de Speyer. Post la Reformacio, la duko Württemberg prenis la monaĥejon en 1504 kaj konstruis tri ĉaspavilono. Meze de la 17a jarcento, la antaŭa abatejo konvertiĝis en evangleiisma pastrolernejo, kiu okupas ĝin ekde tiam.
20208 Philiphe
20208 Philiphe estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Philip Cody He, finalisto en 2012 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Okemos High School en Okemos (Miĉigano, Usono).
Militovimplo
La militovimplo estas vimplo kiu nur estas portata de mararmeaj ŝipoj kaj per kiu ili distingiĝas de aliaj (komercaj) ŝipoj.
La militovimplo povas esti anstataŭigita per komandoflago (aŭ standardo).
24154 Ayonsen
24154 Ayonsen estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ayon Sen, finalisto de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri terscienco kaj planedoscienco. Li estis lernanto ĉe la Westwood High School de Aŭstino (Teksaso).
Villefranche (Yonne)
Villefranche estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Geografio
Villefranche etendiĝas sur 23.27 km², kaj havis 616 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la Franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2020 venkis en la delegita komunumo S-ro Michel Beullard, kiu do fariĝis la loka administra estro.
James A. van Allen
James Alfred VAN ALLEN (naskita je la 7-a de septembro 1914 en Mount Pleasant, Iovao; mortis 9-a de aŭgusto, 2006) estas usona fizikisto. Laŭ li oni nomis la zonojn de Van Allen, kiujn oni laŭ lia instigo malkovris en 1958.
Aubonne (rivero)
Aubonne estas svisa rivero, en Kantono Vaŭdo, kiu alfluas en la Lago Lemano apud samnoma urbo Aubonne.
Ĝi fontas apud urbo Bière, trafluas la urbojn Saint-Livres, Montherod, Aubonne, Lavigny, Etoy, Allaman kaj alfluas Lagon Lemanon ĉe la komunumo Buchillon.
Probstzella
Probstzella estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saalfeld-Rudolstadt de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schiefergebirge (en Esperanto "komunumaro Ardeza Montaro").
Vidindaĵoj
Dominas la tutan vilaĝon la t.n. Haus des Volkes (popoldomo), nuna hotelo kaj vere Bauhaus-juvelaĵo.
Ĝis 1933
Donacis en la jaro 1012 reĝo Henriko la 2-a (Sankta Romia Imperio) la regnan domenon Saalfeld kaj la eostturingian ebenaĵojn ĉirkaŭ Orla-rivero (Orla-govion) al la lorena palatinejgrafo Ehrenfried Ezzo. Apartenis tiam al Orla-govio ankaŭ la teritorioj suedoriente de Saalfeld ĝis la montokresto kaj sekve ankaŭ Probstzella. La filino de Ezzo, Richeza, reĝina de Pollando, heredis ka bienojn saalfeldajn donaconte ilin en 1056 al la arkiepiskopujo de Kolonjo. En 1071 fonditis fare de benediktanoj kolonjaj la Monaĥejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo. Estu ili misiitoj inter la slavoj kaj la paganaj turingiaj kaj frankaj setlintoj kaj kultivu ili la grandegajn arbarojn. Ĉirkaŭ la jaro 1300 pro tio en la medio de Saalfeld jam multaj arbaroj estis dehakitaj. Same fonditis prepostujo en Zella; estante komence modesta kapelo ĝi pli kaj pli riĉiĝis kaj iĝis burgosimilaĵo kun fosoj kaj muroj. De tiam konserviĝis toponomie ebenaĵnomoj (ekz. Kreuzacker, Hofau).
En 1345 la prepostujo ceditis a la duklando de Saksio kaj post Reformacio la tuto transprenitis fare de la sekularaj landaj aŭtoritatoj. Ekde 1572 apartenis la loko al Saksio-Vajmaro. En 1645 separitis Probstzella de la administrujo de Saalfeld kaj iĝis memstara administrade. Dum la Tridekjara milito la pesto furoris ĉi tie en 1627 kaj 1636. En 1678 aperis unuafoje la nomo Probstzella sur mapo. Inter 1826 kaj 1918 apartenis Probstzella al la Duklando Saksio-Meiningen. Post ties fino iĝis ĝi ekturingiis en 1923. Ekde 1952 la Landa distrikto Saalfeld apartenis kie subdistrikto Kreis Saalfeld al la Distrikto de Gera. Ekde 1994 finfine ĝi estas parto de Distrikto Saalfeld-Rudolstadt.
Finis oni en 1885 la lastan ankoraŭ mankantan fervojlinian parton apud Falkenstein je 1 km sude de Probstzella kaj samjare la probstzella-anoj povis vagonare veturi al Lepsiko kaj Lichtenfels. En 1898 inaŭguritis linio ĝis Schmiedefeld en 1899 jam kondukitis ĝis Lichte kaj ricevis en 1913 korespondo kun la fervojlinio ĝis Sonneberg. Bedaŭrinde en 1997 aboliciis la servoj sur la distanco ĝis Lauscha-Ernstthal. Gravegan influon je la evoluo de Probstzella en la unua duono de la 20a jarcento havis la turingia industripioniro Franz Itting kiu starigis la unuan centralon karban ekfunkciontan en 1909. En 1913 ĝi jam provizis pli ol 60 komunujoj kurente, poste pi ol 120. Du la 1920aj jaroj Itting komisiis la konstruon de Popoldomo Probstzella, grandan hotelon multfunkcian kiu estas nuntempe la plej granda Bauhaus-ensemblo de tuta Turingujo. Dum
Historio ekde 1933
Dum la tempo de Naziismo iama garbejo ĉe Marktgölitzer-strato iĝis centro renkontiĝa de Konfesanta Eklezio sub la gvido de pastoro Walter Korth kiu ofte malliberigitis i.a. pro porpetoj en favoro de Martin Niemöller. Transpasis la kvartalon Lichtentanne je la fino de la milito kolonoj da kaptitoj el la koncentrejo Buchenwald. Por la mortintoj starigis la Internacia federacio de la rezistintoj (FIR) en 1971 memorigŝtonoj apud la stacidomo.
Post la fino de la Dua mondmilito Probstzella troviĝis ĉe la suda landlimo de GDR kaj ekde 1954 ene de speciale barita zono kio kvazaŭ malebligis vizitojn de nelokuloj. La strato tra Ludwigsstadt-Falkenstein interrompitis kaj la turismo tute ĉesis. Ĉelandlime metitis eĉ minoj. La Popoldomo, estinte postmilite resanigejo, malfermis la pordojn. Por malebligi la foriron de personoj en la direkto de Bavario oni forsetligis politike malfidindajn personojn en nelandlimajn zonojn de GDR. La stacidomo de Probstzella, kiu estiĝis intertempe "internacia" landlima stacidomo 1 km for de Bavario, vere fortikitis. Por trajnoj ene de la respubliko konstruitis trakoj novaj kun nova haltejo Probstzella Haltepunkt. En 1976 oni starigis grandan domon por la doganistoj kaj la Popoldomo devis gastigi la landlimprotektantajn taĉmentojn.
Aubonne (rivero)
La ĉefaj alfluantoj de Aubonne estas rojoj Flumeau, Armary, Sandoleyre kaj Toleure.
Baraĵo situas sur ĝia fluejo, je kelkaj centoj da metroj alvale de la kunfluo de Toleure.
Atumo
Atumo (aŭ Atum, alternative ankaŭ literumita Tem, Temu, Tum, kaj Atem) estas grava diaĵo en la egipta mitologio, kies kulto centriĝis en la urbo Heliopolo. Lia nomo probable devenas de la vorto 'tem', kiu signifas "kompletigi" aŭ "fini". Tiel li interpretiĝis estis la "kompletulo" kaj ankaŭ la "finanto de la mondo", kiun li retransformigas al akva malordo fine de la krea ciklo. Kiel kreanto li kompreniĝis kiel la fundamenta substanco de la monto, kaj la aliaj diaĵoj kaj mondaj vivaĵoj estu el lia karno.