cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Partio de Sud-Afriko
Kiel klopodo distancigi sin el sia pasinteco, la partio estis renomita kiel Nova Nacia Partio en 1997. Tiu klopodo estis ege malsukcesa kaj la nova partio estis malmultita en 2005.
Sudafrika gipo
La sudafrika gipo (Gyps coprotheres), konata ankaŭ kiel Kablanda vulturo, estas granda taga rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdojn kiel milvoj, agloj, cirkuoj kaj akcipitroj, el kiuj gipoj estas sufiĉe malsimilaj, sed ne tiom disde aliaj similaj rabobirdoj, nome malnovmondaj vulturoj.
Ĝi estas endemia de suda Afriko, kaj troviĝas ĉefe en Sudafriko, Lesoto, Bocvano kaj en kelkaj partoj de norda Namibio.
Aspekto
Tiu vulturo estas malhelbruna escepte pro palaj flugilkovriloj. Plenkreskulo estas pli pala ol junulo, kaj ties subflugilaj kovriloj povas ŝajni preskaŭ blankaj je distanco. La averaĝa longo estas ĉirkaŭ 96 – 115 cm kun enverguro de 2.26 – 2.6 m kaj korpopezo de 7 – 11 kg.
Ili estas averaĝe la plej granda rabobirdoj de Afriko, kvankam ili estas subuloj al la povega Orelvulturo.
La du elstaraj nudaj haŭtaĵoj baze de la kolo troviĝas ankaŭ ĉe la Afrika vulturo, kaj oni supozas, ke temas pri temperaturaj sentiloj kaj uzataj por detekti la eston de termikoj necesaj por ekflugo.
Kutimoj
Ili nestumas en klifoj kaj la ino demetas unu ovon jare.
Tiu specio estis listata fare de la IUCN kiel "Vundebla", kies ĉefaj problemoj estas venenado, ĝenado ĉe la reproduktaj kolonioj kaj kolizio kun elektraj linioj. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 8,000.
Dezydery Chłapowski
Dezydery Adam Chłapowski blazono Dryja (naskiĝinta la 23-an de majo 1788 en la vilaĝo Turew aŭ en Śmigiel, mortinta la 27-an de marto 1879) estis pola generalo, entreprenisto kaj pioniro de pola pozitivismo.
Biografio
Lia patro Józef estris la distrikton Kościan kaj la patrino Urszula Moszczeńska estis vojevodedzino en Inowrocław. Lia hejma instruisto estis franca enmigrinto pastro Steinhoff. En kolegio de piaristoj en Rydzyna li komencis studi, poste li frekventis francan lernejon en Berlin. En la aĝo de 14 jaroj lia patro lokigis lin en regimenton de prusaj dragonoj en Grandpollando. Samtempe kiel juna soldato li lernis en oficira instituto, kiun li finis en 1805 promociite kiel leŭtenanto. Li sukcesis ne partopreni la militon kun Francio en 1806.
Post Paco de Tilsit kaj reveno de Rigo, kie li estis internigita li avanciĝis ĝis kapitano kaj ekservis kiel helpa soldato ĉe generalo Jan Henryk Dąbrowski. Februare de 1808 li estis vokita al Parizo por iĝi helpa oficiro ĉe Napoleono. Ĉi tie li finis militistajn studojn en politekniko. Kune kun Napoleono li partoprenis la hispanan kaj aŭstrian kampanjojn. Post la Batalo de Regensburg li ricevis la titolon de barono de la imperio. Januare de 1811 li iĝis komandanto de pola militunuo partoprenante kampanjojn moskvan kampanjon (1812) kaj saskian (1813). Dum la lasta, en Dresdeno, li petis demision, kiun li akiris la 19-an de junio. Chłapowski estis disrevita de la sinteno de Napoleon rilate al Pollando - pri liaj planoj redoni Varsovian Duklandon al caro por konservi la pacon kaj malfacilaĵoj de la okazintaj kampanjoj. Ekssoldatoj de Napoleono akuzis lin pri dezerto. Kiel kolonelo ne militanta li foriris al Parizo kaj post la abdiko de Napoleono li iris al Britio. Dum la Cent-Tagoj de Napoleono tra Parizo li revenis al Grandpolujo (1815).
Dua kariero
Post la eksplodo de la Novembra ribelo (1830) li aliĝis al la ribeluloj kaj nomumitis fare de Józef Chłopicki brigadogeneralo. En la Batalo de Grochów li denove montriĝis taŭgega. Poste li venis kun la taĉmento ĝis Litovujo subtenonte l tiean ribelon. Kun Antoni Giełgud kaj 5000 litovanoj li atakis Vilnon sed repuŝitis kaj devis en 1831 retiriĝi cisen de la prusia landlimo. Tie li kapitulaciis, arestitis kaj devis pagi punmonon. Ankoraŭ en la prizono li skribis gravan agrikulturan verkon.
Reveninte al siaj bienoj en la Distrikto Kościan li eksperimentis per novaj agrikulturaj produktmetodoj. ekde 1854 li estis deputito en la Unua ĉambro e la prusia parlamento, poste de la Dua ĉambro.
Li entombigitis apud la Kirko Sanktaj Petro kaj Paŭlo en Rąbin (Distrikto Kościan).
Saint-Pardoult
Saint-Pardoult [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 222 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Pardoult situas en la oriento de Charente-Maritime, sude de Niort.
Les Gâs du Berry
La plej malnova folklorogrupo en Francio nomiĝas les Gâs du Berry. Gi estis fondita en 1888.
La moroj kaj la kutimoj priskibitaj de George Sand en ŝiaj kamparaj romanoj estas la enspirfonto de tiu grupo.
Tial, ĝia sidejo situas fronte al la domego de George Sand en Nohant, vilaĝo situanta en la regiono Berry.
Nun, tiu grupo miksas rakontojn, dancojn kaj kantojn ĉiam akompanataj per vjeloj kaj sakŝalmoj. Ĝi konsistas el ĉirkaŭ kvindek membroj.
Tuamotuoj
La Tuamotuoj aŭ Tuamotua Arkipelago (Îles Tuamotu, oficiale Archipel des Tuamotu) estas ĉeno de insuloj kaj atoloj de Franca Polinezio. Ili formas la plej granda ĉeno de atoloj en la mondo, kovranta areon de la Pacifika Oceano ĉirkaŭgrande kiel Okcidenta Eŭropo. La Tuamotuoj estis origine setlitaj de Polinezianoj kiuj kunhavis komunajn kulturon kaj lingvon. La insuloj estis origine nomitaj de Tahitianoj de Tahitio kiel Paumotu, kio signifas la "Subulaj Insuloj", ĝis delegitaro el la insulo konvinkis la francajn aŭtoritatojn ŝanĝi ĝin al Tuamotu, kio signifas "Distaj Insuloj".
Administra divido
La insuloj de reĝo Georgo (france: Îles du Roi Georges), estas insulgrupo en la Tuamotua arkipelago. La insulgrupo situas en la nordokcidenta parto de la cetero de la arkipelago. La nomo Îles du Roi Georges venas de la angla King George Islands.
Demografio
Tuamotua lingvo estas Polinezia lingvo parolata de 4 000 homoj en la Tuamotua arkipelago.
Geografio
Atoloj estas multegaj, inter kiuj la jenaj:
Újkenéz
Újkenéz (UjkenEz) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono de Kisvárda. La historia nomo estis Cserepeskenéz.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Mátészalka-Záhony. Kisvárda troviĝas 21, Vásárosnamény 20 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1435 en formo Kenes. En 1888 la inundo faris ruina la vilaĝon, kiu translokoĝis iomete. La nova loko nomiĝis Újkenéz (új signifas nova).
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, apoteko, sportejo, 3 vendejoj.
Porto Alegre do Tocantins
Porto Alegre do Tocantins estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.796 loĝantojn en 2010.
Záhor
Záhor, hungare Zahar estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1326. En 1910 loĝis en Zahar 1066 da homoj, (1009 slovakoj, po 27 hungaroj kaj germanoj, po 1 rumano kaj ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Zahar apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. En 2001 loĝis en Záhor 742 da homoj, (731 slovakoj, 7 ukrainoj, 2 ĉeĥoj, unusola cigano.
Barna Bardocz
BARDOCZ Barna estis hungara juvelisto, skulptisto. Li naskiĝis en Băţanii Mari la kaj mortis en Győr la.
Biografio
Barna Bardocz finis inter 1969-75 en Hungara Industriarta Altlernejo ĉe József Engelsz, József Pölöskei, Gyula Illés G, László Hunyadi. Li vivis ekde 1978 en Győr.
Elektitaj grupaj ekspozicioj
1975 • artmetia bienalo, Milano.
Vitznau
Vitznau (prononcu Vicnaŭ) estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1218 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Vitznau situas sude de la monto Rigi ĉe la bordo de la Kvarkantona Lago. La komunumo konsistas el tuta aro da setlejoj kaj vilaĝpartoj. La kernvilaĝon formas la setlejoj Reimen, Zihl, Tschuopis kaj Altdorf, kiuj kunkreskis al longa stratvilaĝo. Tra la komunumo fluas diversaj pli-malpli sovaĝaj riveroj de la monto al la Kvarkantona Lago. Ĉirkaŭ la vilaĝkerno troviĝas pluraj aliaj setlejoj parte ĉe la lagobordo parte sur la sunaj terasoj de la monto.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo sur la pinto de Rigi al Arth (Kantono Ŝvico), en sudoreinto al Gersau (Kantono Ŝvico), en sudo al Ennetbürgen (Kantono Nidvaldo), kaj en okcidento al Weggis.
Trafiko
Vitznau atingeblas per ŝipo ek de Lucerno, per trajno dentoradfervojo ek de Arth tra monto Rigi aŭ per poŝtaŭto de Brunnen tra Gersau aŭ de Küssnacht tra Weggis.
La dentoradfervojo al la monto Rigi de la fervojkompanio Vitznau-Rigi-Fervojo estis konstruita en la 1871. Ĝi estis la unua dentoradfervojo de Eŭropo. En la jaro 1875 sekvis la fervolinio de la alia flanko al la kulmino de Rigi, tiel, ke ek de tiam Vitznau estis trans Rigi fervoje atingebla. La fervolinio laŭlonge de la bordo de la Kvarkantona Lago de Brunnen al Küssnacht neniam realiĝis.
La vilaĝoparto Hinterbergen atingeblas per aertelfero.
Turismo
Ĉar Vitznau estis unu el la tri alirvojoj al Rigi kaj pro ĝia belaga situo ĉe la suna flanko de la monto Rigi, la komunumo allogas multnombrajn turistojn el la tuta mondo. En Vitznau tial ekzistas pluraj belegaj hoteloj en viktoria stilo.
Historio
En mezepoko Vitznau estis kiel parto de la tiama distrikto Weggis posedaĵo de la Monaĥejo Pfäfers. La unua dokumenta mencio de Vitznau datiĝas de la 16-a de decembro 1342 kiel Vitzenöwa. Kiel habsburga posedaĵo la voktejo Weggis, al kiu Vitznau en la 13-a kaj 14-a jarcento apartenis, estis vendita en la jaro 1380 al la urbo Lucerno. Ek de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la komunumo apartenas al la distrikto Lucerno.
Stacio Mikumo
Stacio Mikumo (japane: 三雲駅 [Mikumo-eki], angle: Mikumo Station) estas fervoja stacio en Konan, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kusatsu.
Alĥabisi
Alĥabisi aŭ Alĥabejsi (en araba: الخبيصي) estas distrikto en orienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu estas komunumo kiu limas kun Hor Al Anz norde, kun la Dubaja Internacia Flughaveno sude, kun Almurakkabat okcidente kaj kun Altŭar oriente.
Ties bordoj norde estas la ŝoseo D 80 (Salahuddin) kaj sude la vojo E 11 (Al Ittihad). Alĥabisi estas ĉefe loĝeja komunumo. Tamen, ankaŭ estas kelkaj entreprenoj kaj vendejoj de aŭtomobiloj en Alĥabisi, laŭlonge de la vojo Al Ittihad. La areo estas ankaŭ proksime al la busstacio de Hor Al Anz kaj al la Nova Medicina Centro.
Ĝi havas 6,737 loĝantojn.
421 Zähringia
421 Zähringia estas meze granda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĝi estis la kvara malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la dinastion Zähringer.
Neŭrozo
Neŭrozo laŭ PIV estas malordo en la funkciado de la nerva sistemo, kun psikaj fenomenoj kaj parte psikaj kaŭzoj. En Psikologio oni ĝenerale konsideras, ke ĉiu homo estas neŭrozulo. Unuavide, tiu aserto estas stranga, sed oni devas konsenti: ĉiu homo suferas batojn de l' sorto, timojn, elreviĝojn, mankojn, foje solecon kaj minacojn korpajn kaj mensajn. Neniu sukcesas teni dum longa tempo staton de absoluta mensa ekvilibro, ĉar la vivo por neniu estas facila. Foje, tiu neŭrozo atingas gravajn intensiĝojn, kaj nur tiam oni konsideras tian homon malsana. Sed iusence ni ĉiuj estas certagrade malsanaj. Psikozoj, perversioj kaj ĥemia dependo de drogoj estas paroksismoj de homa mensperturbiĝo.
Por kuracado de neŭrozo, psikologoj ellaboris tre detalajn metodojn de psikoterapio. Plej elstaras psikanalizo iniciatita de Sigmund Freud kaj (disbranĉe derivita) de lia disĉiplo Carl Gustav Jung. Ili baziĝas sur ampleksa teorio de la mensa strukturo, kies ĉefa punkto estas la ekzisto de nekonscio. Aliaj teorioj estigis aliajn psikoterapiajn metodojn: ekzistencialisma, behaviorisma, humanisma, psikodrama, neŭrolingvistika, transaga analizo - unuj konkurantaj kontraŭ la aliaj por la hegemonio de homa feliĉo. Prudenta observo metas sub suspekton ĉiujn tiujn miraklojn. Radikaluloj defendas la ideon, ke fakte nur medikamentoj povas trankviligi homojn kaj lastatempaj genetikaj eltrovoj malfermas novajn vojojn por influo en la mensan aparaton.
18905 Weigan
18905 Weigan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Wei Gan, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Thomas Sprigg Wootton High School en Rockville (Marilando, Usono).
1344 Caubeta
1344 Caubeta estas malgranda, treega hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Paul Caubet de la observatorio de Tuluzo.
Satelito
La fizikaj kaj orbitaj ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonataj.
La Parra
La Parra (Grimpovitejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
Historio
Eble jam estis setlejo en prahistoria epoko ĉar restis dolmenoj ekzemple ĉe la ermitejo de San Pedro. Pro la bona situo de la rojo “Entrin” eble estis loĝantoj en la romia epoko ĉar en la zono de la ermitejo de San Juan, eble iam antikva romia templo aŭ bieno de posedanto, oni trovis tomboŝtonojn, kiu utilis poste kiel bazo por la konstruo de la ermitejo de San Juan. En unu skribaĵo de tiuj tomboŝtonoj jam aperas mencio al vitejoj, kiuj nun nomigas la vilaĝon.
En 1237 la ordeno de Alcántara konkeris la urbon de Zafra kaj en 1238 la Superulo de la ordeno de Santiago Rodrigo Íñiguez konkeris kelkajn vilaĝojn, inter ili tiun de la najbara Feria. Pro tio oni supozas, ke unu el tiuj du ordenoj rekristanigis la vilaĝeton, sed aliaj sugestas, ke la renasko de la domaro estis fortikaĵo de la templanoj kiuj viglis la naturan pasejon inter Mérida kaj Jerez de los Caballeros.
Dum la 14a jarcento disputis por la vilaĝo la urbo Badajoz kaj la Senjorlando de Feria de Gomes Suárez de Figueroa.
Dum la 15a jarcento laŭ Vicente Navarro del Castillo almenaŭ 27 vilaĝanoj iris al Ameriko kaj setlis en Venezuelo kaj Peruo. Estas kurioza kazo de tuta familio (tre verŝajne de novkristanoj) kiuj eĉ kasis sian nomon kaj adoptis kiel faris multaj judoj tiun de la naskiĝloko tio estas de La Parra.
Preĝejo Stefano la 1-a (Rudabánya)
La paroĥa preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas sakrala konstruaĵo en urbo Rudabánya (Hungario).
La Parra
Eksteraj ligiloj
Informaro pri La Parra
Preĝejo Stefano la 1-a (Rudabánya)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, kie estas videblaj ankaŭ kapeleto Lourdes-a kaj statuo pri aglo, kvazaŭ simbolo de Hungario. La kirka fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Ĉe piedo de la turo la enirejo funkcias. La turpinto estas plurlatera piramido. La murpentraĵoj estas kreaĵoj de István Takács (pentristo).
Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Koblenz (stacidomo)
Koblenz estas fervoja stacidomo en Koblenz, Svislando.
Corme-Royal
Corme-Royal [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,628 loĝantojn en la jaro 2010.
82464 Jaroslavboček
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jaroslav Boček, kiu laboris ĉe la Astronomia Instituto de la Ĉeĥa Akademio de Sciencoj dum pluraj jardekoj. Li estis engaĝita en la Eŭropa Reto de fotografio de meteoroj kaj liaj teknikaj talentoj estis kernaj por funkciigi la tut-ĉielajn fotilojn de la ĉeĥaj stacioj de la reto.
Afrikaneroj
Afrikaneroj aŭ afrikansoj (afrikanse: Afrikaners) estas etna grupo de Suda Afriko devena ĉefe el la hegemoniaj nederlandanoj unuaj eŭropaj setlantoj kiuj alvenis tien en la 17a kaj 18a jarcentoj. Ili tradicie hegemoniis en la agrikulturo kaj politiko de Sudafriko antaŭ 1994. La afrikansa lingvo, nome la tria plej parolata landa lingvo de Sudafriko, estas la gepatra lingvo de afrikaneroj kaj de plej el la Kablandaj Raksmiksuloj. Ĝi evoluis el la nederlanda lingvo de Suda Holando, aligante vortojn alportintajn el la Nederlandaj Orientaj Hindioj (nuna Indonezio) kaj Madagaskaro fare de sklavoj. Afrikaneroj formas ĝis proksimume 5.2% el la totala loĝantaro de Sudafriko baze sur la nombro de blankaj sudafrikanoj kiuj parolas la afrikansan kiel unua lingvo laŭ la Nacia Censo de Sudafriko de 2011.
La alveno de portugala esploristo Vasco da Gama al Kalikuto en 1498 malfermis alirejon al Azio el Okcidenta Eŭropo ĉirkaŭ la Kabo de Bona Espero; tamen, ĝi ankaŭ bezonis la fondon kaj defendon de komercejoj en Oriento. Tre rapide unu eŭropa potenco sekvis alian, ĉiuj entuziasmaj komerci laŭlonge de tiu vojo. La portugaloj kiuj surteriĝis ĉe Mossel Bay en 1500, esploris Tablogolfon post du jaroj, kaj ĉirkaŭ 1510 ili jam estis komencintaj ekspediciojn internen. Tuj poste la Nederlanda Respubliko sendis komercajn ŝipojn al Hindio, kaj en 1602 ili fondis la Vereenigde Oostindische Compagnie (Nederlanda Orient-hinda Kompanio; VOC). Laŭ la volumo de la trafiko ĉirkaŭ la Kabo pliiĝis, la Kompanjo agnoskis ties naturan havenon kiel ideala akvohava punkto por la longa veturado ĉirkaŭ Afriko Orienten kaj establis provizan stacion tie en 1652. Stabanoj de la VOC ne favoris la permanentan setladon de eŭropanoj en sia komerca imperio, kvankam dum la 140 jaroj de nederlanda regado multaj laboristoj de la VOC retiriĝis aŭ estis maldungitaj kaj restis tie kiel privatuloj. Krome, la postuloj provizi la lokajn soldatarojn kaj preterpasantajn ŝiparojn devigis la administracion havigi liberan statuson al dungitoj kaj devigi ilin iĝi sendependaj farmistoj.
Kuraĝigitaj pro la sukceso de tiu eksperimento, la Kompanjio etendis liberan aliron el 1685 al 1707 por Holandanoj kiuj dezirus setliĝi ĉe Kablando. En 1688 ĝi sponsoris enmigradon de 200 francaj Hugenotoj rifugĝintaj devigitaj al ekzilo pro la Edikto de Fontainebleau. La terminoj laŭ kiuj la Hugenotoj interkonsentis enmigri estis la samaj proponitaj al aliaj subuloj al la VOC, kiel libera aliro kaj pruntoj por farmekipado. Antaŭaj klopodoj kultivi vitejojn aŭ espluati olivarbarojn estis estintaj malsukcesaj, kaj oni esperis ke la koloniaj Hugenotoj pli alkutimiĝintaj al la mediteranea agrikulturo povus sukcesi kie la nederlandanoj estis malsukcesaj. Ili estis aligitaj de soladtoj de la VOC revenintaj el Azio, ĉefe germanoj direktitaj al Amsterdamo fare de la kompania etenda dungoreto kaj de tie transmaren. Spite la diversajn naciecojn, la koloniuloj uzis komunan lingvon kaj adoptis similajn sintenojn pri politiko. La trajtoj kiujn ili kunhavis utiloj kiel bazo por la evoluo de la afrikaneraj identeco kaj memkonscio.
Afrikanera naciismo ekhavis la formon de politikaj partioj kaj de sekretaj societoj kiaj la Broederbond en la 20a jarcento. En 1914 la Nacia Partio estis formata por helpi la afrikanerajn ekonomiajn interesojn kaj certigi la ligojn de Sudafriko al la Unuiĝinta Reĝlando. Veninte al hegemonio post venko en la ĝenerala balotado de 1948, ĝi estis memorita kiel plifortiganto de la akra politiko de rasa apartismo (apartheid) dum samtempe deklaris Sudafrikon respubliko kaj retiriĝis el la Brita Komunumo.
Naturaj satelitoj de Marso
La sistemo de naturaj satelitoj de Marso konsistas el du malgrandaj lunoj: Fobo kaj Dejmo. Marso estas la nura planedo en la interna sunsistemo, kiu posedas lunaron; Merkuro kaj Venuso posedas neniun sateliton, kaj la Tero nur posedas la Lunon.
Verŝajne, ambaŭ marsaj satelitoj estas asteroidoj iam kaptitaj de la gravita forto de la planedo.
Sur la surfaco de Marso, la du satelitoj ŝajnas rivolui ĉirkaŭ la planedo en malsamajn direktojn: Fobo, pli rapida ĉar pli proksima al la planedo, leviĝas okcidente kaj formontas oriente post 11 horoj; Dejmo, malpli rapida ol la rotacio de la surfaco, leviĝas oriente kaj malrapide moviĝas okcidenten, formontonte post 2,7 tagoj.
La orbito de Fobo iom post iom malplialtiĝos, kaj la satelito fine kolizios kun Marso; la ĉeesto de pluraj alfrapaj krateroj en ties ekvatora regiono supozigas, ke pluraj aliaj eksaj satelitoj travivis la saman sorton en la pasinta tempo.
Ambaŭ satelitojn karakterizas kaptita rotacio, pro kiu ili ĉiam montras la saman duonsurfacon al Marso.
Historio
Ambaŭ satelitojn malkovris Asaph Hall en 1877; iliaj nomoj devenas el tiuj de Fobo kaj Dejmo, kiuj laŭ la helena mitologio ĉiam batalis kun sia patro, Ares, dio de la milito kaj helena ekvivalento de la romia dio Marso.
Esploroj kondukitaj de la usonaj astronomoj Scott Sheppard kaj David Jewitt montras, ke neniu alia satelito pli granda ol 90 metrojn ĉirkaŭorbitas la Ruĝan Planedon. (Astron. J., 128, 2542-2546 (2004))
Enrico Mattei
Enrico Mattei (naskiĝis la en Acqualagna ĉe Pesaro, Italio, mortis la  en Bascapè, Italio) estis itala manaĝisto sur pinto de ENI kaj ĉe pli konata Agip Petroli SpA, itala naftoentrepreno.
Li agadis ekde 1945 kiel gvidanto de Agip, agadis por igi ĝin grava entrepreno de la lando, sukcese. Li en norda Italio kaj dismonde serĉis nafton, tergason kaj faris interkonsentojn pri produktado, liverado.
Li ankaŭ interkonsentis pri nafto kun Sovetunio. Oni supozas, ke tio kaj la graviĝanta konkura firmao Agip kondukis al lia morto. Kiam li flugis al Sicilio en 1962, lia avidialo kraŝis.
Pri lia morto oni faris filmon: La afero Mattei.
Srubec
Srubec estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio en senpera proksimeco de la regiona urbo, en sudorienta direkto. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ loka parto Stará Pohůrka.
Acquaviva delle Fonti
Acquaviva delle Fonti estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Adelfia, Casamassima, Cassano delle Murge, Gioia del Colle, Sammichele di Bari, Sannicandro di Bari kaj Santeramo in Colle.
Srubec
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1439.
Partoj de municipo
Municipo Srubec konsistas el du partoj, kiuj situas en la katastra teritorio Srubec.
Algazino
Algazino (Алгазино) estas vilaĝo en Ĉuvaŝio, en la distrikto Vurnarskij. Loĝantaro estas 415 homoj. La plimulto de la loĝantoj estas ĉuvaŝoj.
Apatiu
Apatiu [apatiu], (hungare: Dellőpáti), estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 Dellőpáti havis 297 loĝantojn (rumanoj); en 1992 319. Ĝia unua mencio skribe estas en 1320. Ĝia hungara loĝantaro dum la militoj inter 1600 kaj 1603 pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, al Beszterce-Naszód. Administre ĝi apartenas al Chiochiş.
Algazino
Komunikado
Ekzistas satelita televido, en foresto de iu ajn kablo. Ekzistas radioelsendoj de "Radio Ĉuvaŝio" kaj de "Radio Nacia Ĉuvaŝio".
Vajmarhalo
Vajmarhalo (germane: Weimarhalle, hodiaŭ oficiale congress centrum neue weimarhalle) estas administra kaj ŝatata eventiga konstruaĵo en Vajmaro, Germanio. La historia, ne malbela konstruaĵo barbarete malkonstruitis en 1997 kaj anstataŭigitis en 1999 per la nuna konstruaĵo.
Historio
La historia Vajmarhalo starigitis en 1931 en nur 15 monatoj laŭ la planoj de Max Vogeler kaj Günther Vogeler (ties filo ) laŭ la stilo de Nova objektivismo rekte malantaŭ Bertuch-domo en la Froriep-ĝardenoj, la nuna Vajmarhaloparko. Por financi tiun grandan halokonstruaĵon fonditis en 1925 akcia kompanio Weimar-Halle Aktiengesellschaft. Okaze de la 100-a datreveno mortotaga de Goeto inaŭguritis la nova Vajmarhalo en la 12.3.1932 kiel Memorighalo de la Germana regno. La nazioj uzis Vajmarhalo volonte por siaj amasspektakloj. Ankoraŭ antaŭ la potencakiro de la nazioj en Berlino 1933 havis paroladon entuziasme aplaŭditan surloke en la 15.3.1932 Adolf Hitler. Memkompreneble okazis samloke ankaŭ multe pli kulturaj eventoj.
Post 1945 estis Vajmarhalo provizora teatrejo por la bombade detruita Ŝtata teatrejo, kaj faritis ankaŭ nenombreblaj politikaj (komunismaj) eventoj. Inter 1952 kaj 1974 ĝi funkciis kiel domo de la sovetiaj oficiroj, kiam paralele ĝi de tempo al tempo gastigis kongresojn kaj diversajn aliajn spektaklojn ankaŭ. Inter 1974 kaj 1996 responsis pri ĝi la urbo; antaŭ Turniĝo okazis ankaŭ renkontiĝoj kun homoj el nesocialismaj landoj.
Novkonstruo
En la 1995-a jaro proponitis prezkonkurso internacia por restaŭri la tuton. En 1997 haltiĝis la konstruo pro gravegaj statikaj malbonaĵoj. Sekve la konsilantaro urba decidis malkonstruon kompletan kaj novkonstruon samloke kaj laŭ simila stilo laŭ la planoj de la arkitekta grupo de Gerkan, Marg kaj partneroj (Gmp). La nova konstruitaĵo estas planita aperte kaj diafane por ebligi spektadon de la bela parko posta. Inaŭguro iĝis en la 26.6.1999 kiam Vajmaro estis Eŭropa Kultura Ĉefurbo. Premiitis la buroo de Gmp per honorpremio en 2001 fare de la usona teatroteknologi-instituto United States Institute for Theatre Technology/USITT.
Nuntempe okazas ĉiujare inter 200 kaj 270 eventoj en la kongresa kaj kultura centro administrita fare de weimar GmbH/Gesellschaft für Wirtschaftsförderung, Kongress- und Tourismusservice mbH. Kulmino estis eble okazigo de la t.n. Peterburga dialogo inter la 8-a kaj la 10-a de aprilo 2002 kiun partoprenis la tiama germana kanceliero Gerhard Schröder, la eksa sovetia prezidanto Miĥail Gorbaĉov kaj la rusa prezidento Vladimir Putin. Tuj apude estas ekde 2019 la nova Bauhaus-muzeo. En la granda salono troviĝas 1200 sidlokoj; la malgranda salono povas doni lokon al 240 spektantoj. Kontraŭe troviĝas moderna seminaria kaj plukleriga ejo taŭga por maskimume 390 homoj.
13221 Nao
13221 Nao estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).
Nomo
Ĝia nomo honoras Naomi Nakamura, kies karesnomo estas "Nao", edzinon de la malkovrinto.
Radvanovce
Radvanovce (hungare Tapolyradvány [tapojradvAnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Radvanovce situas laŭ traira flankovojo. Prešov troviĝas je 20 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1349. En 1600 oni komputis tie 13 domojn. En 1715 6 familioj pagis imposton. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa. En 1828 215 vilaĝanoj loĝis en 27 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tapolyradvány 208 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Radvanovce 185 homoj, (168 slovakoj).
Ralph Lauren
Ralph LAUREN, naskiĝis kiel Ralph Lifshitz (Novjorkio, 14-an de oktobro 1939), estas usona vestfasonisto, kiu antaŭ ĉio konatiĝis pro lia varomarko ‘Polo by Ralph Lauren’.
Lauren studis ekonomion je la Urba Kolegio (City College) en Manhatano, Novjorkio, sed ĉesis la studadon mallonge antaŭ la ricevo de la diplomo. Intertempe, dum tiu studado, Ralph laboris kiel vendisto de gantoj, kaj pli poste por kravatofabrikisto, nomita A. Rivetz & Co. Tio inspiris lin por fasoni liajn proprajn kravatojn, kio estis la komenco de lia modokariero.
Pensilvania Kanalo
La Pensilvania Kanalo (foje Pensilvania Kanalsistemo) estis kompleksa sistemo de transportaj infrastrukturoj kiel kanaloj, akvobaraĵoj, kluzoj, rimorkejoj, akveduktoj kaj viaduktoj. Tiu kanalsistemo estis konstruita kaj kunigita laŭlonge de kelkaj jardekoj starte en 1824, nome jaron de la unua permesleĝo kaj buĝeto. Tio estas komparebla kun la unua uzo de fervojo en Nordameriko nome en la jaro 1826, kaj la gazetaro kaj la Pensilvania Asembleo de 1824 postulis la terminon de proponitaj vojrajtoj ĉefe por la kanaloj de la Ĉefa Linio de Publikaj Vorkoj konstruita je la suda parto de Pensilvanio.
Aprobita en la epoko kiam fervojoj estis ekintaj, la fokuso de la leĝo estis krei, pere de kanalsistemo, la kapablon navige transporti grocojn kaj konekti Filadelfion kun Picburgo kaj, pli grave, trans la ĵus kreskantaj merkatoj en la disvolviganta Nordokcidenta Teritorio atingita pere de la rivero Ohio, nuntempe nomata Mezokcidento.
Ralph Lauren
Lauren ne plu direktas sin nur al modo; tra lia Polo Ralph Lauren Corporation li ankaŭ surmerkatigas endomaĵojn, farbon, meblojn kaj li havas propran restoracion en Ĉikago.
Gremersdorf (Holstinio)
Gremersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trafiko
Gremersdorf per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Ralph Lauren
Ĉirkaŭ la jaro 1997 Lauren jare vendis por pli ol 5 miliardoj da dolaroj, mondvaste havis 155 butikojn, kun pli ol 3000 dungitoj. La kapitalo de Lauren oni taksas je 6 miliardoj da dolaroj.
29745 Mareknovak
29745 Mareknovak estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pensilvania Kanalo
Finita la vojsistemo en 1834, la veturo el Filadelfio al Pitsburgo povis esti farita en 3–5 tagoj, depende de la veterkondiĉoj.
Divizioj
La sistemo estis dividita en diversaj divizioj, nome la jenaj:
29745 Mareknovak
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marek Novak, kiu gajnis en 2013 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Gimnazio de České Budějovice (Ĉeĥio).
Kémo
Kémo estas unu el la 14 prefektujoj de ls Centr-Afrika Respubliko. Ĝi havas limon kun Demokratia Respubliko Kongo suden. La ĉefurbo de Kémo estas Sibut, kiu estas grava trafikcentro por la lando.
Ĝi havas popolnombron de 98.881 (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 17.204 km². Kémo estas laŭ surfaco la plej malgranda prefektujo de CAR (ne inkluzive de aŭtonoma komunumo Bangui, kiu ne estas efektiva prefektujo).
Manuel Alonso Martínez
Manuel Alonso Martínez (naskiĝis en Burgoso, mortis  en Madrido) estis hispana juristo kaj politikisto, kaj la ĉefa redaktanto de la Hispana Civila Kodo de 1888/89.
Post laborado kiel advokato en Burgoso, li eniris publikan servon en 1854 kiel membro de la Kortesoj. Kiel ministro pri evoluo, guberniestro de Madrido, ministro pri financoj kaj ministro pri justico de 1855 ĝis 1888, li estis esenca por daŭrigi la kodigon de la hispana civila juro.
Lia vidvino, Doña Demetria Martín y Baraya, ricevis en 1891 la titolon de Markizino de Alonso Martínez.
Georg Gottlieb Schmidt
Georg Gottlieb SCHMIDT estis germana fizikisto, matematikisto kaj profesoro pri matematiko kaj fiziko en la Universitato de Giessen ekde 1817 ĝis sia morto. Li aktivis kiel unu el la plej konataj eksperimentaj fizikistoj de la anglo-parolanta mondo. Komence, li prizorgis pri determinigo de la mekanika kaj varma proprecoj de la gasoj, pro tio li ricevis la kromnomon "Luftschmidt" (aerferaĵisto) de liaj studentoj.
Saint-Georges-de-Longuepierre
Geografio
Saint-Georges-de-Longuepierre situas en la oriento de Charente-Maritime, sude de Niort.
Georg Gottlieb Schmidt
Biografio
Filo de familio de oficistoj, li studis unue en Giessen, poste en 1785 en Göttingen orientita de la profesoroj pri matematiko Abraham Gotthelf Kästner (1719-1800) kaj Georg Christoph Lichtenberg (1742-1799). Tamen, promocio kaj kapabligo ne venis kaŭze de malsano. Malgraŭ tio, la 21-jara junulo estis rekomendita de Lichtenberg, en 1789, kaj en la sekvanta jaro li ekoficis kiel profesoro pri matematiko.
Por la unuaj fizikaj lecionoj en la unua semestro de 1790, li fondis proprarimede la fizikan kabineton, kiu pasis en 1817 sub posedo de la universitato. Krome, en 1801, li iĝis direktoro de la Astronomia Observatorio de la Universitato de Giessen. Kiel parto de la 200-a datreveno de la universitato, en 1807, Schmidt ricevis sian doktoriĝan tezon "Ueber den Einfluß der Excentricität der Alhidadenregel bei einem Winkelmesser". La festoj okazis nur en 1808, pro la militaj agitadoj.
Schmidt ĝuis iom da reputacio pro sia laboro eĉ translime, sed ne akceptis nomumojn en la Universitatoj de Greifswald (1800) kaj Hajdelbergo (1812). Kun la forpaso de Karl Wilhelm Christian von Müller (1755-1817) Schmidt ricevis la 14-an de aprilo 1817 je la unua fojo la postenon kiel profesoron pri fiziko de la Fakultato pri Artoj. Tie li restis 20 jarojn. Pro sia malbona sano, Schmidt estis liberigita el siaj administraj taskoj kaj prelego-plenumadoj. Heinrich Buff, estante 32-jara, sukcedis lin. Kun la morto de Schmidt, en 1837, la fizika katedro apartiĝis for de la matematika kaj la matematika posteno estis okupita de Hermann Umpfenbach (1798-1862).
Kuriozaĵo
Profesoroj pri fiziko, kiuj verkis lernolibrojn por akompado en iliaj legadoj regule devis forigi matematikon, aŭ minimume la kalkulojn kaj aliajn pli avancitajn topikojn, ĉar iliaj studentoj ne estis preparitaj. La publikaĵoj pri fiziko de Heinrich Wilhelm Brandes (1777-1834) estis skribitaj por legantoj, kiuj, tiel kiel la iamaj studentoj en la Universitato de Lepsiko ne havis konon pri matematiko.
La lernolibroj de Johann Tobias Mayer (1752-1830), Karl Wilhelm Gottlob Kastner (1783-1857) kaj Georg Gottlieb Schmidt pri eksperimenta fiziko povis studiĝi kun eta matematika preparado. Kvankam Kastner avertis siajn legantojn tion, ke se ili uzos liajn legadojn en la Universitato de Hajdelbergo, tiam ili trovus ekvaciojn kaj kalkulojn. Eĉ tie, la matematikaj postuloj ne estis altaj. Kion li volis diri per matematiko kiel "neforhavebla helpa studo por la sciencistoj kaj ĉefe por la fizikistoj" estis minimumaj konoj pri aritmetiko kaj geometrio.
Médaille militaire
La Médaille militaire (esperantlingve: milita medalo) estas franca ordeno, fondita la de Ludoviko-Napoleono Bonaparte por rekompenci la militistoj kaj asimilitoj, ne-oficiroj.
Ordenitaj virinoj
La du unuaj virinoj, kiuj estis ordenitaj per la milita ordeno, la, estis :
Eksterlandaj ordenitoj
Ankaŭ kelkaj famaj eksterlandanoj estis escepte ordenitaj, inter ili eblas citi :
Chestermere
La urbo Chestermere estas parto de Municipa Distrikto 44 Rocky View (Alberto) en la provinco Alberto (Kanado). Ĝi troviĝas tuj oriente de Kalgario kaj estas antaŭurbo de Kalgario en la Kalgaria Regiona Partneriĝo. La urbo ĉirkaŭas la Lagon Chestermere je tri flankoj.
La urbo havis 7.904 loĝantojn en 2005, kun atendo ke estos pli ol 10.000 en 2006.
Greiz
Greiz estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Greiz de la federacia lando Turingio kaj estas ties administra centro. Fine de la jaro la urba komunumo havis  loĝantojn.
Priskribo
Kiel ofte ankaŭ ĉe najbaraj vilaĝoj, la loknomo (originale Grouts) estas de slava origino kaj signifas burgon (gradec). Ĝi unue estis menciita en 1209. La situo ĉe la riveroj Weiße Elster kaj Göltzsch igis ĝin rapidkreskema urbo. Ĝi daŭrigis disetendiĝi dum la lastaj 1000 jaroj. Ĝi estis rekonita kiel urbo en la 13-a jarcento por la unua fojo. Poste la Domo Reuß, unu el la plej gravaj germanaj dinastioj, konstruigis du kastelojn en la urbo: "Oberes Schloss" (la Supran kastelon) kaja "Unteres Schloß" (la Malsupran kastelon). Ambaŭ estis konstruitaj fare de famaj arkitektoj kaj daŭre estas konsideritaj unikaj. Greiz iĝis la ĉefurbo de Princlando Reuß-Greiz ĝis 1918.
Greiz havas grandan parkon en sia centro kiu estas klasifikita kiel angla ĝardeno. Ĝia pejzaĝo estas unika kaj valoras la peno esti vizitata. La stratoj Thomasstraße, Burgstraße, Marktstraße, Waldstraße, kaj Leonhardtstraße kun siaj secesistilaj domoj estas famaj ekzemploj de tiu arkitektura stilo. La domo ĉe Prof.-Dr.-Friedrich-Schneider-Straße 4 ekzistas unu el la plej fruaj ekzemploj de Artdekora stilo (de 1911).
Dum la Dua mondmilito Greiz ne suferspertis multe da difekto, kvankam tri el la kvin pontoj enurbaj estis detruitaj. En 1941, Ulf Merbold naskiĝis en Greiz, kiu iĝis en 1983 la unua astronaŭto de la Federacia Respubliko de Germanio. Sigmund Jähn, la unua germana spacvojaĝanto en 1978 kaj GDR-ano naskiĝis nur je 40 km. for.
Ekonomio
Aldone al kemiaj entreprenoj kaj paperfabriko ekzistas mekanikinĝenieradaj farejoj, plastaj produktado-entreprenoj, lignaj maŝinprilaboraj entreprenoj, ejoj pri medicina teknologio, provizantoj al la aŭtindustrio, presejoj kaj bierfarejoj. En la lastaj jaroj diversaj teknologiaj entreprenoj (sensiloteknologio, klimatosimuliloj, mikroĉipo-produktado) kaj mediaj teknologientreprenoj formiĝis.
Proksimaj urboj estas Elsterberg, Reichenbach, Hohenleuben kaj Werdau.
Roquefort-sur-Soulzon
Roquefort-sur-Soulzon (prononco []) estas franca komunumo situanta en la departemento Aveyron, en la regiono. Ĝi havis 688 loĝantojn en 2009.
Adolf Ellenbogen
Adolf Ellenbogen, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ellenbogen Adolf estis hungara violonisto, komponisto, dirigento.
Biografio
Adolf Ellenbogen devenis el juda familio. Li estis membro de junulara orkestro gvidata de Károly Thern en sia naskiĝurbo, poste li studis muzikon en konservatorio de Vieno (tiutempe en Hungarlando serioza muziklernejo ne ekzistis). En 1834 li hejmenvenis kaj aranĝis orkestron por Teatro de Miskolc. Post 2 jaroj li aliĝis al teatra orkestro de Buda. Tiu orkestro transformiĝis al teatra orkestro de Teatro Magyar dekomence en 1837. Post 2 jaroj li iĝis jam primara violonisto, baldaŭ ankaŭ dirigento. Li pensiuliĝis en 1868. En tiu longa periodo li komponis akompanajn muzikaĵojn por teatraj aŭ baletaj spektakloj, krome ankaŭ popularajn melodiojn. Li instruis ankaŭ ciganajn orkestrojn.
Sejkov
Sejkov, hungare Székó (sEkO) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance.
Situo
Sejkov situas laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Michalovce-Uĵhorodo preteriras. La lasta troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1412. En 1910 loĝis en Székó 430 da homoj, (402 slovakoj, 17 hungaroj, 10 germanoj, unusola ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Székó apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. En 2001 loĝis en Sejkov 209 da homoj, (200 slovakoj, 4 ukrainoj, unusola ĉeĥo).
Tirano
Tirano (Tiranë ofte latinskribite en naciaj lingvoj kiel Tirana) estas ĉefurbo de Albanio, situante ĉe la rivero Ishm kaj havante 700.000 loĝantojn (stato 2002). Tirano havas universitaton, muteojn, flughavenon kaj kulturejojn. Ĝi estas ĉefejo de prefektujo Tirano kaj la samnoma distrikto.
La urbo kuŝas ĉe la piedoj de la Dajti-montoj (1613 m super m.n.) kaj ĉirkaŭ 30 km de la marbordo. Sude kaj okcidente fermas la urbon montetoj. La sola vojo en nordokcidento malfermiĝas al ebenaĵo. Ĉe la norda urborando fluas la rivero Tirano. Kelkajn kilometrojn sude fluas la Erco preter Tirano. La urban centron trafluas la rivereto Lana.
En Tirano regas mediteranea klimato kun jara averaĝa temperaturo de 16 °C kaj jara precipitaĵo de 1200 mm.
Ekonomio
Tirano evoluis dum la komunismo grava industria urbo en Albanio. Tie funkciis cementuzinoj, maŝinindustrio, ŝuo- kaj teksaĵindustrio, vitroprilaboro kaj nutraĵindustrio. Tiuj fabrikoj nun parte ne laboras, la laboristoj nun laboras en la tria (serva) sektoro (komerco, konstruoj).
Trafiko
Tirano situas 40 km de la plej grava albana haveno Durrës. Ekde la jaro 2000, la du urbojn interligas aŭtoŝoseo. Fervojo iras tra Durrës al Vlora kaj Pogradec, Shkodra.
Ĉirkaŭ 25 km nordokcidente troveblas la internacia flughaveno Tirana-Rinas "Mother Teresa Airport".
La enurba trafiko okazas per busoj.
Urbopejzaĝo
La bildon de la urbo regas la stalinismaj slabokonstruaĵoj.
La simbolo de la urbo estas la Skanderbeg-monumento sur la samnoma placo. Famaj estas ankaŭ la Sulejman-Paŝa-Moskeo apud tio kaj la statuo al la Patrino Albanio.
Tašuľa
Tašuľa (taŝulja), hungare Tasolya (taŝoja) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance.
Situo
Tašuľa situas fine de mallonga sakovojo, aŭtoŝoseo preteriras. Sobrance troviĝas 5, Michalovce 34 km-ojn.
4537 Valgrirasp
4537 Valgrirasp estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio, de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la rusa verkisto Valentin Grigorjeviĉ Rasputin (cirile: Валентин Григорьевич Распутин).
Faktora grafeo
Faktora grafeo estas dukolora grafeo, kiu reprezentas la faktoradon de funkcio. En probabloteorio, faktoran grafeon oni uzas por reprezenti faktoradon de probablodistribua funkcio, ebligante rapidan komputadon, ekzemple de marĝena distribuo tra la sum-produkta algoritmo. Unu el la gravaj sukcesoj de faktora grafeo kaj la sum-produkta algoritmo estis malkodigo de preskaŭ-perfekta eraro-korektada kodo kiel Maldensa Pareca Kodo kaj kodo turbo.
Faktora grafeo estas ĝeneraligo de limiga grafeo. Faktoro, kies valoro estas aŭ 0 aŭ 0, estas limigo. Limiga grafeo estas faktora grafeo kies faktoroj estas limigoj.
Difino
Faktora grafeo estas dukolora grafeo reprezentanta faktoradon de funkcio. Por faktorafo de funkcio , kie estas la argumentaro de la funkcio. La rilata faktora grafeo G=(X,F,E) havas variablo-verticojn, faktoro-verticojn, kaj eĝojn E. Ĉiu eĝo ligas variablo-verticon kaj faktoro-verticon, kaj dependas al faktorado jene: ekzistas sendirekta eĝo inter faktoro-vertico f_j kaj variablo-vertico X_k se kaj nur se X_k \in S_j, alprene ke la funkcio estas reela: .
Oni povas uzi faktoran grafeon kun mesaĝada algoritmo por rapide komputi propraĵon de funkcio, ekzemple la marĝenan distribuon.
Ekzemplo
Konsideru funkcion kiu faktoriĝas jene Dekstre montriĝas la rilata faktora grafeo. Vidu ke la faktora grafeo havas ciklon. Se oni kunigus al unu faktoro, la rezultanta faktora grafeo iĝus arbo. Tio ĉi gravas ĉar mesaĝadaj algoritmoj ĝenerale bezonas arbon por ekzakta kalkulado.
Germana Novgvineo
Germana Novgvineo (en germana Deutsch-Neuguinea) estis unua parto de la Germana kolonia imperio. Ĝi estis protektorato el 1884 ĝis 1914 kiam ĝi falis al aŭstralia armeo sekve de la eksplodo de la Unua Mondmilito. Ĝi konsistis el la nordorienta parto de Novgvineo kaj kelkaj najbaraj insularoj. La kontinenta parto de Germana Novgvineo kaj la najbaraj insuloj de la Bismarkoj estas nune parto de Papua Novgvineo.
Kun la escepto de la Germana Samoo, la germanaj insuloj en la Okcidenta Pacifiko formis la 'Imperigermanaj Pacifikaj Protektoratoj'. Tiuj estis administrita parto de Germana Novgvineo kaj ili inkludis la insularon de Germanaj Salomonoj (Buka Insulo, Bougainville, kaj kelkaj pli malgrandaj insuloj), la Karolinoj, Palaŭo, la Marianoj (escepte Gvamo), la Marŝaloj, kaj Nauruo.
La totala terareo de Germana Novgvineo estis 249,500 km².
Ĉina giganta salamandro
La ĉina giganta salamandro (Megalobatrachus davidianus aŭ Andrias davidianus) estas amfibio el la ordo de urodeloj kaj familio de kriptobranĥedoj en la genro Andrias, kiu troviĝas en la norda, suda kaj sudokcidenta partoj de Ĉinio. Ĝi estas la plej granda el la amfibioj en Ĉinio kaj en la mondo. Ĝi longas unu metron, maksimume 2 metrojn kaj pezas 40-50 kilogramojn. Ĝi havas platan kaj larĝan kapon, grandan buŝon, multajn malmolajn segilformajn dentojn sur la makzeloj, malgrandajn okulojn, platan kaj dikan korpon kaj verukoj sur la ventro kaj dorso, mallongajn kaj dikajn membrojn kun kvar dorso, mallongajn kaj dikajn membrojn kun kvar fingroj sur ĉiu antaŭa membro kaj kvin membrane interligitaj piedfingroj sur ĉiu malantaŭa membro, kaj longan kaj platan voston. Ordinare ĝi estas bruna kun nigraj makuloj sur la dorso kaj ĝia ventro helbruna aŭ blanka. La koloro varias laŭ medio. La haŭto estas glata kaj malseketa kun glueca sekreciaĵo. Ĝia krio similas al ploro de bebo, pro tio ĝi nomiĝas ankaŭ beba fiŝo.
La ĉina giganta salamandro vivas en klaraj kaj malaltteperaturaj montriveretoj 200-1 000 metrojn super la marnivelo. Tage ĝi sin kaŝas en kavernoj kaj nokte aktivadas unuope. Ĝi estas feroca kaj karnovora. Ĝi nutras sin ĉefe per salikokoj, kraboj, fiŝoj, ranoj, serpentoj, musoj, birdoj k.a. Por kapti nutraĵon, nokte ĝi atendas kun pacienco ĉe la bordo. Kiam ĝi trovas celaĵon, ĝi tuj atakas kaj englutas ĝin. Ĝi havas fortan digestadon kaj eltenemon kontraŭ malsato. Longtempa malsato ne povas rimarkeble perdigi ĝian korpopezon. Ĝi vintrodormas de novembro ĝis la venonta aprilo. La salamandrino demetas ĉiufoje pli ol 300 ovojn ĉenformajn en majo kaj junio. La kovado daŭras tri semajnojn. La novnaskito manĝas nur vegetalojn kaj post du jaroj ĝi ekprenas akvajn insektojn, salikoketojn kaj krabetojn. Ĝi kreskas malrapide. Tri-jara ĝi longas nur 20 cm. kaj maturiĝas post kvin jaroj.
Ĉe homoj
La ĉina giganta salamandro havas altan ekonomian valoron. Pro grandkvanta kaptado ĝi jam alproksimiĝas al pereo en nemalmultaj lokoj, tial nepre necesas severa protektado al ĝi.
Serpentoj
Serpentoj (Ophidia = Serpentes) estas subordo de karnovoraj skvamuloj el klaso de reptilioj (rampuloj). La plej gravaj familioj estas kolubredoj kaj viperedoj. El grandaj sufokserpentoj la plej konataj estas la boaoj, anakondoj kaj pitonoj.
Sciuro
Sciuro (Sciurus) estas genro de malgrandaj mamuloj el la ordo de ronĝuloj, grupo sciuromorpha (sciuro-formaj, sciuro-similaj), familio sciuredoj. Ili vivas sur arboj, havas longan voston kaj hartufojn ĉe la oreloj, kutime rustkolorajn.
Serpentoj
La serpentoj estas vertebruloj sen piedoj kun longa maldika korpo tegita per skvamoj. Ili distingeblas el la senkruraj lacertoj pro manko de brovoj kaj de eksteraj oreloj. Kiel ĉe aliaj skvamuloj ili estas ektotermaj, amniulaj vertebruloj kovritaj de kongruaj skvamoj. Multaj specioj de serpentoj havas kraniojn kun kelkaj pliaj kuniĝoj ol ĉe siaj lacertaj prauloj, kio permesas ilin engluti predojn multe pli grandajn ol siaj kapoj danke al siaj tre moveblaj makzeloj. Por aranĝi siajn mallarĝajn korpojn, la paraj organoj de serpentoj (kiaj renoj) estas unu antaŭ la alia anstataŭ unu flanke de alia, kaj plej havas nur unu funkciantan pulmon. Kelkaj specioj plutenas pelvon kun paro de restantaj ungoj ambaŭflanke de la kloako.
Sciuro
Feloj de ordinara sciuro, Sciurus vulgaris, eventuale de aliaj sciurspecioj (mallonga, delikata ruĝbruna ĝis nigrabruna hararo) estas uzataj en peltindustrio.