cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MDF-tabulo
Komparo kun natura ligno
MDF ne enhavas nodojn aŭ ringojn, kio faras ĝin pli unuforma ol natura ligno dum segado kaj en uzado. Tamen, MDF ne estas tute izotopa, ĉar la fibroj estas forte kunpremitaj sur bazfolio. Tiel kiel natura ligno, MDF povas rompiĝi kiam estas instalita sen antaŭtraborado, kaj povas esti gluita, enkroĉigita au laminita. Glataj najloj ne tenas ĝin bone. Tipaj fiksiloj estas T-ŝraŭbingoj kaj rondkapa ŝraŭbo por maŝino Fajnkanelaj ŝraŭboj ne teniĝas bone en MDF kaj ŝraŭbo tenado sur la rando estas aparte malforta. Specialaj ŝraŭboj estas disponeblaj kun dikaj helicaj kaneloj kvankam metalplataj ŝraŭboj ankaŭ agas bone. Tipaj MDF havas malmolajn, ebenajn, glatajn surfacojn. Tio iĝas ĝin ideala por lamenado, ĉar ne estas subkuŝantaj ligneroj sur la maldika tavolo de la lameno, kiel okazas je krucplakaĵo. La tiel nomita "Premium" MDF estas havebla prezentante pli uniforman densecon tra la dikeco de la panelo.
Sekurecaj aspektoj “problable homkanceriga”
Kiam MDF estas segita grandan kvanton de polveroj estas liberigita en la aeron. Gravas ke enspiraparato estu uzita kaj la materialo estu sekigita en kontrolitaj kaj aerumitaj ĉambroj. Estas bona praktiko la fermado de malŝirmitaj anguloj por limigi la emisiojn de algluaĵoj, kiujn ĉi tiu materialo enhavas. Ĝenerale formaldehidaj rezinoj estas uzataj por kunligi MDF, esploroj firme montris ke MDF produktoj eligas ureoformaldehidon kaj aliajn volatilajn organikajn komponaĵojn kiuj en sufiĉaj koncentriĝoj povas esti riskaj al sano. Almenaŭ pluraj monatoj post fabrikado  urea formaldehido ĉiam estas malrapide liberigita de la surfaco de MDF.
Referencaj fontoj
• Jesberger, Lee FX-Platform • HCHO_Certificate Norboard • Lignocellulosic Composites • Medium Density Fibreboard by Design Technology Department • Spence, William P. (2005). The Home Carpenters & Woodworker's Repair Manual. New York: Sterling. ISBN 1-4027-1055-0
Eksteraj ligiloj
Serĉu MDF ĉe Wiktionary, la libera vortaro. • Pro Woodworking Tips.com • A video podcast from podcastschool.net • Wood Dust - dangers of exposure to wood dust, including MDF dust (from the Worker's Health Centre) • Formaldehyde An Introduction to Indoor Air Quality: Formaldehyde • The Medium Density Fiberboard Home Page (although not updated or maintained, still a valuable reference)
Glacio
Glacio estas la solida formo de akvo. La akvo fariĝas glacio, kiam likva akvo estas malvarmigita sub 0 °C (273 K, 32 °F) ĉe normala atmosfera premo. Glacio povas formiĝi je pli altaj temperaturoj en pliprema medio, kaj akvo daŭros likva aŭ gasa ĝis -30 °C ĉe malpliprema medio. Glacio formita ĉe alta premo havas malsaman kristalformon kaj densecon ol normala glacio.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri glacio en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
(12700) 1990 FH
(12700) 1990 FH estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Idaho Falls
Idaho Falls (esperante: Idaha Akvofalaro) estas urbo en sudorienta Idaho, Usono. La urbo mem estas la kvara plej granda urbo en Idaho per loĝantaro, malantaŭ la ŝtata ĉefurbo Bojsio kaj siaj antaŭurboj Meridiano kaj Nampo, sed ĝi estas la plej granda urbo en orienta Idaho kaj en la tuta ŝtato ekster la metropola regiono de Bojsio. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de Kantono Bonneville.
La urbo estis fondita ĉirkaŭ Taylor's Crossing, la ponto de kiu venis la originala nomo de la komunumo, kiu estis konstruita en 1865 de frajtisto Matthew Taylor. Baldaŭe, en 1866, la nova kolonio renomiĝis Eagle Rock ("Agla Roko"), pro roka insuleto en la ĉirkaŭa rivero Serpenta kie nestis iuj agloj. La hodiaŭa nomo venas de la granda artefarita akvofalo en la sama rivero kiu troviĝas proksime al la urbocentro kaj produktas elektron por la regiono.
Ammon estas la plej granda antaŭurbo de Idaho Falls. Ĉirkaŭaj urboj inkluzivas Rexburg kaj Rigby norden, kaj Shelley, Blackfoot kaj Pocatello sudokcidenten. La plej proksima urbego estas Sallaga Urbo, Utaho, 345 km suden.
Hendaye
Hendaye [] (: Hendajo; : Hendaya; 🇪🇺: Hendaia) estas franca komunumo en la departemento Pyrénées-Atlantiques, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis 15,370 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Hendaye troviĝas en Eŭskio kaj estas la plej okcidenta komunumo de Pyrénées-Orientales, ĉe angulo inter Atlantiko (norde) kaj la hispana landlimo (sude), trans la rivero Bidasoa. La najbaraj komunumoj estas Urrugne oriente, Hondarribia sude kaj Iruno okcidente (tiuj du estas en Hispanio).
7160 Tokunaga
7160 Tokunaga estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego(Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la astronomo Alan T. Tokunaga de la Universitato de Havajo, fakulo en la studo pri la formiĝo de steloj, en la astronomio de la sunsistemo kaj en la malvolvo de la infraruĝaj instrumentoj. De 2000, li estis estro de dividaĵo por la Infrared Telescope Facility de la NASA en Mauna Kea.
Hajdukoj
La hajdukoj komence estis armitaj bovistoj, kiuj ne nur paŝtis la brutojn, sed ankaŭ foje pelis ilin al Aŭstrio, kie ili vendis ilin. Ilia nomo devenas el la hungara, signifanta pelisto. Dum la kontraŭturkaj militoj tiu tavolo ampleksiĝis kun nobeloj, bojaroj, militistoj-solduloj kaj rifuĝintaj servutuloj. En 1604 István Bocskai, princo de Transilvanio, formis el ili armeon kaj sukcese batalis kontraŭ la Habsburgoj. Post la bataloj ili ricevis parcelojn, kie ili fondis hajdukajn urbojn. Ili ankaŭ nun troviĝas en Hungario kun karakterizaj logikaj urbovizaĝoj. Ili komenciĝas kun la vorto "hajdú". La urboj longe havis aŭtonomion. Tiu regiono nomiĝas hungare Hajdúság (=Hajdukujo). Menciinda estas hajdukodanco: dancado kun armilo.
Havas similan nomon ankaŭ la polaj batalemaj bojaroj. Pli postaj hajdukoj estas la usonaj cowboy-oj.
Listo de hajdukaj komunumoj
Hajdúbagos, Hajdúböszörmény, Hajdúdorog, Hajdúhadház, Hajdúnánás, Hajdúsámson, Hajdúszoboszló, Hajdúszovát, Hajdúvid, krome Berettyóújfalu, Nyíregyháza, Újfehértó, Vámospércs kaj Polgár.
Fremont
Fremont (aŭ Frémont) estas ankaŭ la nomo de usona esploristo kaj politikisto, John C. Frémont (elp. frejmont).
Annie Girardot
Annie Suzanne GIRARDOT (naskiĝis la 25-an de oktobro 1931 en Parizo; mortis la 28-an de februaro 2011 samloke ) estis franca aktorino.
Vivo
Annie Girardot en la jaro 1954 komencis labori teatre. Sian filmdebuton ŝi havis du jarojn poste en Treize à table.
La unuan pli grandan rolon ŝi prezentis en 1960 en la filmo Rocco et ses frères. Dum sia tuta kariero ŝi agis en preskaŭ 150 filmoj kaj televidaj produktaĵoj, plej ofte en karakteraj roloj.
De 1962 ĝis 1988 ŝi estis la edzino de la aktoro Renato SALVATORI, kiun ŝi ekkonis dum la laboroj por la filmo Rocco et ses frères. Ili iam disiĝis, sed neniam divorcis. En 1988 Renato Salvatori mortis.
En la jaro 1989 Annie Girardot publikigis siajn memorojn: Vivre d’aimer (Vivi por ami).
Dum siaj lastaj vivjaroj Annie Girardot suferis de Alchajmero. La 28-an de februaro 2011 ŝi mortis en Pariza hospitalo.
Internacia Flughaveno Montréal-Trudeau
Internacia Flughaveno Montréal-Trudeau (Montréal–Trudeau International Airport, Aéroport International Montréal-Trudeau) (IATA-kodo:YUL, ICAO-kodo:CYUL), antaŭe konata kaj ankoraŭ ofte nomata Internacia Flughaveno Montréal-Dorval (Montréal–Dorval International Airport, Aéroport international Montréal-Dorval), estas internacia flughaveno en Dorval, Kebekio, Kanado. Ĝi estas la sola flughaveno nomita internacia de Transport Canada priservanta Montrealon kaj ĝi situas 20 km de centra Montrealo. La flughavenaj terminaloj situas tute en la antaŭurbo Dorval, dum unu kurejo situas en la Montreala kvartalo Saint-Laurent. Air Canada, la flagŝipa kompanio de la lando, ankaŭ havas sian ĉefsidejon ĉe la flanko Saint-Laurent de la flughaveno. Ĝi ankaŭ priservas Grandan Montrealon kaj apudajn regionojn en Kebekio kaj orienta Ontario, same kiel la ŝtatojn Vermonto kaj norda Nov-Jorkio en Usono. La flughaveno estis nomita honore al Pierre-Elliott Trudeau, la 15-a ĉefministro de Kanado kaj patro de la nuna ĉefministro Justin Trudeau.
Monfarejo
Monfarejo estas konstruaĵo, en kiu la rajtigita potenco (urbo, ŝtato ks) fabrikas la monerojn kaj la monbiletojn.
Historio
Ek de la komenco moneroj estis fabrikataj per mongisado aŭ monpregado.
Ĉiu polis (urbo-ŝtato) en la antikva Grekio havis propran monfarejon.
En Romo la unua monfarejo estis konstruita sur la monteto Kapitolo, en la templo de Juno Moneta (tiu kiu avertas). La kromnomo estis donita al Juno, kiam en la jaro 390 a.K., ŝiaj famaj anseroj alarmis la garnizonon de Kapitolo ĝustatempe por ebligi ĝin retropuŝi la atakon de roto da Gaŭloj.
La itala nomo de monero moneta devenas de la nomo de tiu unua romia monfarejo, same kiel la nomo de mono en aliaj lingvoj.
Poruba (Ostrava)
Poruba estas iama municipo, en 1957 alligita al Ostrava, ekde la 24-a de novembro 1990 unu el urbaj partoj de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. Ĝi etendiĝas okcidente de la urbo, en ties silezia parto kaj ĝi estas unu el la plej loĝhavaj ostravaj urbaj partoj. La teritorio de la urba parto konsistas el tutaj katastraj teritorioj Poruba kaj Poruba-nordo. Vivas ĉi tie.
La teritorio de la urboparto Poruba estas kvazaŭ "kojno" de la katastra teritorio de la urba parto Pustkovec dividita en du preskaŭ apartigitajn partojn, kiuj estas kunigitaj nur per mallarĝa koridoro de ŝosea komunikaĵo en strato Martinovská. La plej malnova parto de la uroparto estas la tn. malnova Poruba, la origina municipo, kies historiaj radikoj tuŝas ĝis mezepoko. Sed plimulto el la 75.000 loĝantoj vivas en mikrorajono, kiu estis konstruita komence de la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento. Sur la teritorio de la urboparto ne estas pli grandaj industriaj uzinoj, la loĝantoj plimulte laboras en aliaj partoj de Ostrava. Troviĝas ĉi tie kelke da bazaj kaj mezlernejoj. Ekde la jaro 1973 en Poruba havas sidejon Altlernejo mineja - Teknika universitato Ostrava.
La nomo
La nomo Poruba estis en la ĉeĥa verŝajne derivita de hakado de arboj kaj ĝi koneksas kun maniero de la fondo de municipo. El la jaro 1655 estas dokumentita ankaŭ la germana nomo Hannersdorf.
Historio
La fondo de Poruba okazis en la 13-a jarcento sur la teritorio kovrita de densa limregiona arbaro, kiu etendiĝis de Opava ĝis Teŝino kaj ĝi estis natura ŝirmo de la limoj. La superularo komencis koloniigi kaj ekonomie eluzi la teritorion. La vilaĝo Poruba estis fondita laŭlonge rojo Porubka.
Anton Wallner
Anton WALLNER (naskiĝinta eble en 1768 eble en Krimml, mortinta la en Vieno) estis la gastejestro de Gasthof Aichberger en Matrei. Li taksiĝis de kelkaj historiistoj la salcburgia ekvivalento al la tirola ribelulo Andreas Hofer (kvankam Wallner ne nepre insistis pri konservo de Salcburgio kiel ŝtata unio kaj favoris aliĝon de alpaj distriktoj al Tirolo).
Poruba (Ostrava)
Historio
Lernejo estas en Poruba jam ekde la jaro 1650. Ĝis la 19-a jarcento vizitadis ĝin ankaŭ infanoj el najbaraj municipoj Třebovice, Svinov kaj Vřesina. En ĉi tiea lernejo elkreskis ankaŭ muzika komponisto Ilja Hurník.
Anton Wallner
Vivo
Wallner naskiĝis sur la bieno Hinterlehengut kaj edzinigis en 1785 la filinon de la Walder-gastejestro el Wald im Pinzgau, Theresia Egger. En 1791 li vendis la gepatran bienon kaj akiris la Aicherger-gastejon en Orienta Tirolo.
Antaŭ la fono de la Tirola ribelo dum la Kvina Koalicimilito estiĝis ankaŭ en Salcburgio rezistadanaro kontraŭ la francaj kaj bavaraj okupantoj. Pafisttaĉmentoj sub la komando de Wallner okupis gravajn montajn trapasejojn en Salcburgio. Kiam en la 27.7.1809 bavaraj trupoj intencis marŝi - sub franca gvidado - tra Pongau al Pinzgau, okazis la batalo ĉe la Longa Ponto en Taxenbach (kune kun Johann Panzl). En la aŭgusto samjara oni sukcese forpelis la bavarojn tra Lofer kaj Unken reen al Bad Reichenhall.
Poruba (Ostrava)
Industria evoluo
La unua fabriko por produktado de meblaro kun vapora segilo kaj grandmagazeno de ligno de Ignác Blažej estis fondita en la jaro 1903. En la jaro 1928 ĝi okupigis 120 laboristojn kaj 12 oficistojn. Hodiaŭ situas sur ĝia loko uzino por produktado de lignaj pordoj de kompanio Carman a.k. (akcia kompanio).
Anton Wallner
Vivo
Pro la kontrakto de Schönbrunn (14.10.1809) la Aŭstra imperio devis cedi Salcburgion; Wallner retiriĝis al Matrei. Sed mallonge malfrue iĝis nova ribelo kaj Wallner nomumiĝis denove gvidanto de marodantoj. Ili unue havis sukceson ĉe la monteto Aineter Bergl en Orienta Tirolo; pro la plimulto de la francaj trupoj la sorto baldaŭ malbonis (ekz. ĉe batalo en Schneizlreuth-Melleck). Oni proskribis Wallner-on kaj metis monpremion de 1000 guldenoj por lia aresto. Wallner fuĝis tra Heiligenblut / Distrikto Spittal an der Drau al Vieno. Tie la imperiestro mem peris al li bienon kaj jaran pensionon de 500 guldenoj promesante plenan subtenon por la venigo de la familianoj al Vieno. La anonco pri la morto de la edzino kaj de la infanoj kiel ankaŭ pri la detruo de lia gastejo (tio ĉi estis ne vere) ŝokegis lin. Li mortis en malsanulejo en la aŭstria ĉefurbo.
Poruba (Ostrava)
Industria evoluo
La 2-an de aŭgusto 1925 Poruba estis aligita al loka tramvojo Svinov-Vřesina. La tramvojo, plilongigita en 1927 ĝis Kyjovice - Budišovice, ebligis komunikon kun la industria centro de la urbo kaj male al civitanoj de la ostrava aglomeraĵo ĝi alirebligis pentrindan naturon en valo de rojo Porubka.
Loĝantaro
Post la jaro 1951 la nombro de loĝantoj komencis rapide plialtiĝi. Dum la sekvantaj tridek jaroj Poruba fariĝis el la origina agrikultura municipo urbo por preskaŭ cent mil loĝantoj. Falo de komunismo en la jaro 1989 kaj sekvantaj ŝanĝoj signifis turnon ankaŭ en demografia evoluo de Poruba. En la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento la nombro de loĝantoj komencis sinki.
Preĝejo de sankta Nikolao
Unu el la plej malnovaj konservitaj memorigaĵoj de Poruba estas preĝejo de sankta Mikolao, kiu onidire jam ekde la 15-a jarcento donis spiritajn servojn ne nur al loĝantoj de municipo Poruba, sed ankaŭ al la ĉirkaŭaj municipoj Vřesina, Svinov (ĝis la j. 1929) kaj Třebovice (ĝis la j. 1906). Bildon de sankta Nikolao kun bastono, la patrono de ĉi tiea preĝejo, havis foje en blazono municipo Poruba.
Poruba kastelo
Ĉirkaŭ la jaro 1573 estis en renesanca stilo konstruita poruba kastelo. Ĝi servis kiel sidejo de familio Markvartovicidoj. En 1993 estis jam la preskaŭ ruinigita kastelo riparita de lia nova posedanto s-ro Statis Prusalis.
Chía (Kundinamarko)
Ekonomio
Kiel en la plej parto de la municipoj de la Bogota Savano, la ĉefaj elspezofontoj en Chía estis historie la agrikulturo, la florkultivado kaj la brutobredado de bovinoj por produktado de lakto. La florkultivado havas ankoraŭ grandan gravon en la ekonomio de la municipo, sed tiu diversiĝis konsiderinde en la lastaj jardekoj kaj aktuale la entreprena agado koncentriĝas ĉefe en la sektoro de servoj. Estas ankaŭ kelkaj industrioj, inter kiuj elstaras la produktado de laktaj derivaĵoj, kaj kelkaj manfaradoj kaj metioj: pentrarto, skulptarto en ŝtono kaj bronzo, meblofarado, ĉarpentado kaj laboroj de forĝita fero.
La kuirarta propono, kaj la turismo ligita al ĝi, estas grava sektoro en la nuna ekonomio (en la municipo estas trinkejoj kaj restoracioj altnivelaj kiel "Andrés Carne de Res" kaj "El Humero"). Ĉiujare, krome, okazas en Chía kuirarta festivalo organizita de la urbestraro ("Saboriarte" ), en kiu partoprenas granda parto de la ĉefaj kuirartaj instalaĵoj de la municipo. Chía havas ankaŭ ampleksan proponon kaj komercan kaj distran: estas kelkaj grandaj komercaj centroj (vendejaroj "Centro Chía", "Sabana Norte", "Plaza Mayor", "Fontanar" kaj "Bima") kaj grandan proponon de nokta distrado: nome serio de dancejoj kaj restoracioj malfermitaj por la publiko nokte, ĉefe ĉe la Avenida Pradilla kaj la Variante Chía-Cota.
Marigny (stacidomo)
Marigny estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Marigny (Deux-Sèvres), en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Kamerorkestro de Ciuc
Historio
La orkestro estis fondita la 17-an de februaro 2003 en Miercurea Ciuc. Unu el fondintanoj estas violonisto László Kovács (violonisto).
Okestrestro
Zoltán Szőnyi estas la konstanta orkestrestro de Csíki Kamarazenekar.
Murello
Murello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Cavallerleone, Moretta, Polonghera, Racconigi, Ruffia kaj Villanova Solaro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
24455 Kaňuchová
24455 Kaňuchová estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la slovaka astronomino Zuzana Kaňuchová, esploristino ĉe la Instituto de Astronomio de la Slovaka Akademio de Sciencoj. Ŝi studis la procezojn de kosma veterdisfalo ĉe la surfaco de planedoj kaj la rilaton de la meteoroidaj fluoj kun la kometoj.
Sulkobeka tukaneto
La Sulkobeka tukaneto (Aulacorhynchus sulcatus) estas mezgranda kaj kolora birdo el la familio de la Ramfastedoj kaj ordo de Pegoformaj de Sudameriko, kiu enhavas la tukanojn, tukanetojn, arasariojn, ktp. La scienca nomo de la specio A. sulcatus signifas en la latina “sulkeca”, tio estas “kun sulkoj aŭ faltoj en la beko” aŭ Sulkobeka, kiel dirite en la esperanta nomo, kio ludas gravan econ de la specio.
2771 Polzunov
2771 Polzunov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1978 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Sulkobeka tukaneto
La specio inkludas la subspecion Flavbeka tukaneto (A. sulcatus calorhynchus), kiu estas foje konsiderata separata specio.
2771 Polzunov
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan inventiston Ivan Ivanoviĉ Polzunov (cirile Иван Иванович Ползунов, 1728–1766).
Sulkobeka tukaneto
Aspekto
Ĝi havas totalan longon de ĉirkaŭ 35 cm kaj pezon el 150 al 200 g. Ĝi estas, kiel aliaj membroj de la genro Aulacorhynchus, ĉefe verda (pli hele en vizaĝo kaj subaj partoj). La gorĝo estas blanka (aŭ helblua en la subspecio A. s. erythrognathus) kaj la ĉirkaŭokulan haŭtaĵon estas blua kun helblua brovo. La beko estas nigra kun markitaj faltoj flanke, kio nomigas la specion en multaj lingvoj, kaj kun grenatkoloraj markoj, sed tiu koloro estas anstataŭata de flavo ĉe la subspecio A. s. calorhynchus. Ĉiukaze en bazo estas blanka bordo, kiel ĉe aliaj membroj de la genroj. La iriso estas brunruĝa kaj la kruroj verdecaj. Inoj estas similaj, sed iomete malpligrandaj; junuloj same similaj, sed iomete pli senkoloraj kaj sen faltoj en la beko.
Subspecioj
Spite malgranda teritorio, oni agnoskas 3 subspeciojn, kiuj estas la jenaj: La distinga subspecio A. s. calorhynchus, kiu troviĝas en la okcidenta parto de la teritorio de la specio, estas foje konsiderata separata specio, kiel Flavbeka tukaneto (Aulacorhynchus calorhynchus, Gould, 1874), sed laŭvoĉe ĝi estas simila al aliaj subspecioj kaj oni konas hibridojn en tiu regiono kie ĝi kontaktas kun la nomiga A. s. sulcatus.
Kutimoj
Oni ne scias multe pri tiu ĉi specio. Ili estas familiaj, aktivaj por serĉi manĝaĵojn kaj eble teritoriaj. Oni supozas, ke la reproduktado okazas kiel ĉe la samgenranoj. Pri la manĝo oni scias, ke ili preferas animalajn predojn al la fruktodieto, malkiel la aliaj samgenranoj.
Murisengo
Murisengo estas komunumo de Italio.
11313 Kügelgen
11313 Kügelgen estas malhela malgrada asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la elstaraj germanaj pentristoj Gerhard von Kügelgen (1772–1820), kaj ties filo Wilhelm von Kügelgen (1802–1867). La unua portretis Goethe kaj et Schiller ; la dua verkis la faman memorlibron Jugenderinnerungen eines alten Mannes (infanaĝaj memoroj de maljuna viro), humuran raporton pri la civila kaj kortega vivo de la komenca 19-a jarcento.
NGC 4201
NGC 4201 (aliaj indikoj — MCG -2-31-24, IRAS12120-1118, PGC 39120) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rehau
Rehau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(14023) 1994 PX31
(14023) 1994 PX31 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
1044 Teutonia
1044 Teutonia estas malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo referas al la Teŭtonoj, antikva ĝermana etno.
Marigny (Deux-Sèvres)
Marigny estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Martignaçais.
Blazono de Urugvajo
La blazono de Urugvajo unue difiniĝis per ŝtata leĝo kaj en sia nuna formo oficialas ekde la jaro 1908. Ĝi fontas el historia blazono de la urbo Montevideo, kia ĝi validis en la 18-a jarcento.
La blazonŝildo havas la formon de ovalo, dividita en kvar samgrandaj partoj. La ovalo ĉirkaŭiĝas flanke per branĉoj de olivarbo kaj de laŭro, sube interligataj per blua rubandeto, kaj supre videblas suno kun vizaĝo kaj alterne rektaj kaj ondantaj radioj, kiu simboligu la prosperigon de Urugvajo. La suna simbolo, nomata "suno de majo" aŭ "inkaa suno", ekde aprilo 1813 ankaŭ aperis en la blazono de Argentino kaj same dekoras la flago de Argentino: Suna simbolo kun vizaĝo, ĉirkaŭita de radioj, en la inkaa mitologio reprezentis la dion Inti, filo de la ĉefdio Virakoĉa kiu kreis la mondon.
En la ovalo supre heraldike dekstre (laŭ vido maldekstre) videblas pesilo sur blua fono, simbolo de egaleco kaj justeco. Supre maldekstre (laŭ vido dekstre) videblas la monto Cerro de Montevideo kun sia montopinta fortikaĵo - ĝi reprezentu forton kaj defendemon. Sube dekstre videblas galopanta nigra ĉevalo, kiel simbolo de libereco, kaj en la suba maldekstra parto videblas virbovo sur blua fono, kiu simboligu la riĉecon kaj abundon kreitan pro la bredado de bovoj.
79472 Chiorny
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de Brian D. Warner, uzinte  observitajn elde la Observatorio de Palmer Divide; anoncita en oktobro 2012.
Tiu satelito orbitas kun periodo de 1,081 ± 0,0008 tago (25,944 horoj) kun orbita duona grandakso taksata je 9 km. La diametro de tiu satelito estas ankoraŭ nekonata, sed estas estimata je 32 % de tiu de la ĉefa korpo, tie estas ~1,21 km
Ferdinand Raimund
Ferdinand RAIMUND (denaske: Ferdinand Jakob Raimann) (naskiĝinta la 1-an de junio 1790 en Vieno, mortinta la 5-an de septembro 1836 en Pottenstein) estis aŭstra dramisto.
Vivo
Frue orfiĝinte, la filo de bohema metiista familio komencis metilernadon tortbakistan. En 1808 li decidis iri teatren kaj iĝis antaŭe helpaktoro ĉe migrantaj trupoj. Ek de 1814 dungite ĉe la viena Teatro en Josefstadt, li baldaŭ fariĝis fare de la spektantoj treege favorata karakterkomikisto. De 1817-30 li apartenis al la truparo de la Teatro en Leopoldstadt, dum la du lastaj jaroj li eĉ estris ĝin.
Sukcesoj
Kiel dramisto li debutis en 1823 per la parodia ensorĉa farso Der Barometermacher auf der Zauberinsel laŭ la modelo de la tradicia viena popolkomedio. Al tiu sukceso sekvis ankoraŭ la furoro de la burleskaĵo Der Diamant des Geisterkönigs (1824), la romantika fabelo Das Mädchen aus der Feenwelt oder Der Bauer als Millionär (1826) kaj la karakterteatraĵo Der Alpenkönig und der Menschenfeind (1828). Malpli ŝatataj estis la seriozaj teatraĵoj Die gefesselte Phantasie (1826, premiero 1828), Moisasurs Zauberfluch (1827) aŭ Die unheilbringende Zauberkrone (1829).
En 1830 la deprimplena artisto, kies privata vivo estis ombrita de malfeliĉa amrilato, retiriĝis de sur la scenejoj vienaj. Profesiaj vojaĝoj venigis lin al Munkeno, Hamburgo, Berlino kaj Prago. Per sia lasta teatraĵo, la originala ensorĉfabelo Der Verschwender (premiero en 1834 en Vieno), li denove impone kaj glorite reaperis antaŭ la publiko de sia hejmurbo. Dum hipoĥondria atako li sinmortigis sin.
Der Verschwender estis tradukita al Esperanto de Franz Zwach por la XVIa Universala Kongreso de Esperanto de 1924 en Vieno sub la titolo La Malŝparulo (Ferdinand Hirt & Sohn, Leipzig 1924).
Graveco teatroscience
La literatura kaj teatra meritoj de Raimund estis la kunfandigo de elementoj de aŭtentika regiona popolteatrado kun la atmosfero de drama arto de altega (skrib)stilo. Humurplene kaj melankolie li transdonis imagon de la burĝaraj kulturo kaj sento dum bidermajro: ĝia regularo tiutempa pri kontenteco, modesteco, fidela amo ja estis antaŭ ĉio liveranta la temojn. La kantaj enmetaĵoj de la teatraĵoj jam dum la vivotempo de Raimund iĝis modkantoj (ekzemple: Rabotilo-kanto, Cindro-kanto, Brüderlein fein).
István Kende
KENDE István (pr. kende iŝtva:n) estis hungara historiisto, universitata profesoro naskita en Máramarossziget la 13-an de marto 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de novembro 1988.
Biografio
Kende István studis post 1935 en Parizo en Hautes Études Commerciales. Li revenis en 1937 kaj dum tri jaroj li estis privatoficisto, inter 1940-44 li laboris kiel seruristo. Dum la dua mondmilito li gvidis armilan kontraŭstarantan grupon en Budapeŝto. De 1945 li havis politikajn funkciojn. Inter 1957-60 li estis rubrikestro ĉe la Népszabadság, de 1960 konsilanto en la ministerio pri eksteraj aferoj dum tri jaroj. De 1963 ĝis 1977 li estis vickatedrestro en la Internacia Katedro de Universitato Ekonomika.
Fonto
]
Banaba
Banaba estas insulo en la Pacifika Oceano, kiu politike apartenas al la insulara ŝtato Kiribato. Origine ĝi krom la insulo Nauro - antaŭ ekspluatado per industria minado - havis la plej grandajn naturajn provizojn de fosfato en la teritorio de la oceano.
Geografio
Banaba situas kompare izolite ĉirkaŭ 430 kilometrojn sudokcidente de la Gilbert-Insuloj kaj 290 kilometrojn oriente de Nauro. Ĝi estas levita atolo kun diametro de ĉirkaŭ 3,5 km kaj areo de 6,29 km². La ekstera korala ringo de la insulo atingas altecon de ĝis 81 metroj super la marnivelo kaj tiel reprezentas la plej altan punkton en Kiribato.
Sur la insulo nun vivas ĉirkaŭ 300 loĝantoj, en kvar vilaĝoj; ĉefurbo estas Antereen, la eksa Tabiang.
Neue Zürcher Zeitung
Unu el la plej malnovaj germanlingvaj gazetoj
Post Wiener Zeitung de 1703, Hildesheimer Allgemeinen Zeitung de 1705 kaj Bremer Nachrichten de 1743 Neue Zürcher Zeitung estas la kvara plej malnova daŭre aperanta gazeto en germana lingvo.
Internacia reputacio
La nova zuriĥa gazeto, la NZZ skribas pri politikaj, financaj, ekonomiaj kaj kulturaj temoj en germana lingvo. Ĝi havas reputacion de gazeto de alta kvalito, kun bone esploritaj artikoloj, al kio kontribuas krom ĝia ekonomia parto la tre bone fundamentigita eksterlanda parto, kiu baziĝas sur densa reto de korespondantoj. Bonegan reputacion havas krome ĝia felietono, kio donas grandan spacon al la internacia raportado pri arto, kaj en kiu ankaŭ jam plurfoje aperis ampleksaj plurpaĝaj reportaĵoj pri Esperanto. La eldonejo havis ankaŭ internaciaj eldonoj de NZZ en fremda lingvo. Ekde 1993 la eldonejo faras CD-ROM-n pri la tuta gazeto, kaj ankaŭ pri temoj de gazeto. La arkivo estas en datenoj-bankoj ekde 4-a januaro 1993. Ĉiuj jaroj de nova zuriĥa gazeto ekde 1780 estas ankaŭ en mikrofilmoj.
Hüttikon
Pri la komunumo
Hüttikon estas komunumo en la distrikto Dielsdorf, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 627 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Neue Zürcher Zeitung
Internacia reputacio
La NZZ estas grava historia svisa arkivo pri politika, teknika, financa, ekonomia historio. La eldonejo produktis ankaŭ bonaj fakaj libroj pri svisa ekonomia kaj socia historio.
Hüttikon
Geografio
Hüttikon situas en la Furtvalo ĉe la monto Altberg en okcidento kaj la montoĉeno Lägern en sudo. Hüttikon estas la komunumo kun la plej malgranda teritorio de la tuta kantono. Krom la kerna vilaĝo Hüttikon al la komunumo apartenas ankaŭ la vilaĝeto Hüttikerberg.
Neue Zürcher Zeitung
Ligita al Radikaldemokrata Partio de Svislando
Politike NZZ situas proksime de la Radikaldemokrata Partio de Svislando (FDP), kiu defendas liberalan kaj burĝan pozicion kaj ek de la kreado de Svislando estas seninterrompo reprezentita en la svisa registaro. La ligiteco de NZZ al la FDP en internsvisaj temoj estas ofte riproĉita al ĝi de ĝiaj kritikistoj, kiuj ĝin nomas pro gix konservema stilo ankaŭ maljuna onklino.
Propra ortografio
NZZ aplikas propran version de la nova germana ortografio. En NZZ oni ekzemple skribas placieren anstataŭ platzieren (lokigi).
NZZ-formato
NZZ aperas en la kutima sivsa gazetformato, kiun oni en Germanio ankaŭ nomas «Format NZZ» (NZZ-formato). NZZ mem utiligis tiun-ĉi nomon por sia semajna televida magazino Format NZZ. Al la presita eldono de NZZ estas aldonita ĉiam la unua lundon en la monato la magazino NZZ Folio, kiu havas kutime ĉeftemon. Kiel ĉe ĉiuj svisaj gazetoj, tiuj aldonaĵoj havas multe pli da legantoj ol la cetera eldono. Dum la ordinara taga NZZ havas averaĝe 308000 legantojn, la magazinon regule legas ne malpli ol 674000.
Hüttikon
Najbaraj komunumoj
La komunumoj Hüttikon limas al Würenlos en Kantono Argovio, kaj en Kantono Zuriko Otelfingen, Dänikon kaj en la Limatvalo la komunumo Oetwil ĉe Limato.
Neue Zürcher Zeitung
NZZ kaj Esperanto
NZZ estas unu el la malmultaj gazetoj, kiu dum sia historio preskaŭ ĉiam nur favore raportis pri Esperanto. Dum la Ido-krizo la planlingva movado en Zuriko estis dum preskaŭ duona jarcento dividita en idistojn kaj esperantistojn kaj tiu-ĉi divido respeguliĝis ĉe la du grandaj konkurencaj taggazetoj de Zuriko NZZ kaj Tages-Anzeiger. Dum NZZ favoris la esperanto-movadon, Tages-Anzeiger ofte negative skribis pri Esperanto kaj favoris la ido-movadon, kies monda sidejo dum longa tempo troviĝis en Zuriko.
Hüttikon
Trafiko
Per busoj Hüttikon estas konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. Plej proksima stacidomo troviĝas en Otelfingen. Ankaŭ la norda ĉirkaŭiro de Zuriko (aŭtoŝoseoj A4 kaj A1) estas falice atingebla.
Historio
Unua skriba mencio de Hüttikon datiĝas de la 3-a de februaro 883 kiel Huttinchova. Per tiu-ĉi dokumente iu Adalbert intersanĝis siajn havaĵojn en Hüttikon kun la Virina Abatejo en Zuriko kontraŭ tiaj en Borsikon, vilaĝo hodiaŭ ne plu ekzistanta ĉe la Lago de Türlen. En mezepoko Hüttikon apartenis al la Habsburgoj. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Hüttikon fariĝis parto de la komuna havaĵo de la membroj de la Ĵurkomunumo kaj estis atribuita al la kamparvoktejo Baden. Dum la tempo de la Helveta Respubliko gix apartenis al la tiama Kantono Baden. En la jaro 1803 Hüttikon estis atribuita al Kantono Zuriko.
Centiliono
Centiliono estas nombro esprimebla en la dekuma sistemo kiel 1 sekvata de 600 nuloj, kiel 10600. Tamen, en Usono kaj en la Unuiĝinta Reĝlando ĝi signifas 10303, tio estas 1 sekvata de 303 nuloj.
Ĝi ne estas la plej granda nombro, kiun oni iam elpensis. Ĝi ege malpli grandas ol guglego, sed ĝi pli grandas ol guglo.
2772 Dugan
2772 Dugan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Raymond Smith Dugan (1878–1940).
Carlos Maderna
Carlos Hugo MADERNA (Buenos Aires, la - La Plata, la ) estis argentina ŝakludisto, nacia ĉampiono en 1939.
3402 Wisdom
3402 Wisdom estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedologon Jack Wisdom, profesoron pri planedoscienco en Masaĉuseca Instituto de Teknologio.
ISO 3166-2:RE
ISO 3166-2:RE  estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Reunion. La subaro ISO 3166-2:RE estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Reunio laŭ la normo ISO 3166-1 estas RE, kaj neniu sub-unuo de Reunio havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.
Estante transmara departemento de Francio, la teritorio de Reunio ankaŭ listiĝas sub la kodo <tt>FR-RE</tt> en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.
Juanelo Turriano
Juanelo Turriano (1500-1585) estis inventisto el la 16-a jarcento, kiu ellaboris hidraŭlan sistemon (mekanikan akvoaltigilon) por prizorgi vilaon en Toledo (Hispanio) (Faust).
Lia nomo ankoraŭ vivas en popolverkaĵoj.
Pfyn
Pfyn (en Esperanto ankaŭ Pfino) estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1,898 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 1,936 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Pfyn situas ĉe la norda bordo de la rivero Turo kaj sude de la montoĉeno Seerücken en la centro de la Kantono Turgovio. La montetoj Städtli kaj Berglirücken protektas la vilaĝon kontraŭ la regulaj inundoj de la rivero Turo, kiu malgraŭ la multaj digoj kaj protektokonstruaĵoj neniam povis esti vere kontrolita.
La komunumo konsistas el la municipoj Pfyn kaj Dettighofen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Pfyn limas en nordokcidento al Herdern, en nordoriento al Homburg, en oriento al Müllheim, en sudoriento al Hüttlingen, en sudo al Felben-Wellhausen, kaj en sudokcidento al Warth-Weiningen.
Trafiko
Pfyn atingeblas per poŝtaŭto ek de Frauenfeld kaj Müllheim. La stacidomo de la najbara vilaĝo Felben atingeblas piede en 15 minutoj. Ankaŭ al la aŭtoŝoseo A7 la alveturado dauras nur malmultajn minutojn.
Historio
Unuaj setlejoj ekzistis en Pfyn jam en la 4-a jarmilo antaŭ Kristo. Arkeologiaj trovaĵoj el tiu epoko, kiuj estis faritaj en la jaro 1944, donis al la neolitika perido de la tempo inter 4000 kaj 3500 antaŭ Kristo la nomon Pfinkulturo. La nomo Pfyn devenas de la latina vorto "fines" (limoj), alludo al romia kastelo, kies ekzisto estis pruvita almenaŭ en la 4-a jarcento post Kristo. Supozeble la romianoj tamen jam multe pli frue setlis en Pfyn. Ĉar la gaŭlo-romianoj, kiuj vivis en Pfyn jam en la 3-a jarcento kristaniĝis, en Pfyn troviĝis ankaŭ unu el la unuaj kristanaj preĝejoj de Turgovio.
La hodiaŭa politika komunumo Pfyn estis kreita kadre de la turgovia komunumreform la 1-an de januaro 1998 per la kunigo de la antaŭa municipkomunumo Pfyn kun la samnoma lokkomunumo kaj la lokkomunumo Dettighofen. Ĝis la 31-a de decembro la lokkomunumo Weiningen ankaŭ apartenis al la municipkomunumo Pfyn. Weinigen la 1-an de januaro 1996 estis kunigita kun Warth al la nova politika komunumo Warth-Weiningen.
Nolwenn Leroy
Nolwenn LEROY [nolŭen lerŭa] (naskiĝis en Saint-Renan) estas franca kantistino, gajninto de "Star Academy 2".
Biografio
Kvar jarojn aĝa, Nolwenn eliris el Saint-Renan, poste ekloĝis en Parizo kaj Lille, kaj revenis en Bretonion por instaliĝi en Guingamp en 1990 kie naskiĝis ŝia plijuna fratino Kay. En 1992, ŝia patro, profesia futbalisto (Jean-Luc Le Magueresse), forlasis sian familion. Post pluraj sinsekvaj transloĝiĝoj, kaŭzataj de laborproblemoj al sia patrino, ŝi ekiris vivi kun siaj fratino kaj patrino ĉe siaj geavoj en Saint-Yorre, en 1993.
Nolwenn daŭrigis sian lernadon en kolegio de Célestins en Vichy, kaj en la unua klaso de sekundara studociklo, ŝia muzik-profesoro rimarkis ŝian emon al muziko. Nolwenn eklernis violonon laŭ ties konsilo.
Dek tri jarojn aĝa, ŝi gajnis konkurson organizitan de hiperbazaro Cora "lernejoj de l'dezerto", kaj forvojaĝis dek tagojn en Malio por humana misio, kiu kondukis ŝin de Gao al Timbuktuo.
En julio 1998, la Rotario-Klubo de Vichy elektis ŝin por restadi unu jaron en Usono, en Cincinnati, Ohio, okaze de internaciaj interŝanĝoj, por ke ŝi plenumu ekvivalenton de bakalaŭro. Ŝi restis unu jaron en Usono, kaj faris du-tagan staĝon en Hamilton High school, iu Performing Arts School (Vd Fame). Reveninte en Francion, ŝi decidis ĉeesti kurson de klasika kantado en konservatorio de Vichy por perfektiĝi. Tie, ŝi akiris firman bazon de lirika kanto.
En 2001, ŝi enskribiĝis en Jura Fakultato de Clermont (fako pri angla-usona juro) celante estontan diplomatan karieron en UNO aŭ ene de NRO, se la mondo de muziko ne malfermiĝus antaŭ si.
Spektante televidan ludon "Star Academy", Nolwenn estis fascinata de Armande Altaï, profesoro de kanto, kaj ŝi decidis enskribiĝi en ties klason. Ŝi eklaboris semajnfine kiel kasistino por pagi la kursojn kaj iradojn al Parizo.
Ŝi poste estis selektita por partopreni en Star Academy N-ro 2 (muzika Realeca televidserio de 2002), en kiu ŝi fariĝis elstara gajnantino.
La, ŝia unua albumo titolita Nolwenn aperis kaj renkontis grandan sukceson (pli ol 700,000 vendoj). En tiu albumo, Nolwenn interalie kantis: Cassé, kies unuopa disko triumfis; Suivre une étoile, por ŝi speciale verkita de Laurent Voulzy. Dume, Nolwenn Leroy faris turneon antaŭ meznombre spektantoj po vespero. Realigita de la teamo Atlético de Pascal Obispo, Lara Fabian, Laurent Voulzy, Lionel Florence kaj Daniel Lavoie ankaŭ partoprenis.
Ŝia unua albumo estis reeldonita por disvendo en Kebekio kun aldona neeldonita kanzono komponita por ŝi de Dany Bédar: Le dernier mot. Tiu kanzono ankaŭ enestis la kompiladon DÉJÀ Musique, por kiu ŝi rekantis Say It ain't So Joe de Murray Head.
Ŝia dua albumo, titolita Histoires naturelles, realigita de Laurent Voulzy kaj Franck Eulry, havebla ekde la, fariĝis disko de platino post nur kelkaj semajnoj. La unua eltiraĵo Nolwenn Ohwo ! estis subskribita de la duopo Alain Souchon/Laurent Voulzy. Kent kaj Julien Voulzy ankaŭ partoprenis en la albumo, kaj Nolwenn Leroy subskribis kelkajn kanzonojn.
Tiel, ŝi fariĝis la unua lernantino de la Kastelo de "Star Academy", kiu ekhavis du unuopajn diskojn en la unua rango de vendoj, post Cassé en 2002.
Krono
Krono havas plurajn signfojn laŭ la kunteksto:
5760 Mittlefehldt
5760 Mittlefehldt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo David (Duck) Mittlefehldt, de la Lyndon B. Johnson Space Center. Li aplikis petrologiajn kaj geokemiajn teknikojn por klarigi la devenon kaj la evoluon de diferenciĝintaj planedoj. Li estas spertulo pri la asteroidaj bazaltoj kaj pri la.
Patricia Kaas
Patricia KAAS (naskiĝis la en Forbach) estas franca kantistino.
NGC 4202
NGC 4202 (aliaj indikoj — UGC 7337, MCG 0-31-46, ZWG 13.121, PGC 39495) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Patricia Kaas
Inter la jaroj 1988 kaj 1999 ŝiaj kantoj vendiĝis po milionoj en plej diversaj landoj de la mondo.
Esperanto
Kaas en sia oficiala retpaĝo publikigis tradukon de sia kantoteksto por la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 en kvardeko da lingvoj - inter tiuj ankaŭ Esperanto : Kaj se endus fari tion.
Rumana Antologio
Rumana Antologio estas esperantlingva kolekto da rumanaj verkoj, redaktita de Constantin Dominte kaj Jozefo Nagy, kun enkonduko de Laurenţiu Ulici. Tradukistoj estis Constantin Bârjoveanu, Aurel Boia, Tudor Denektin, Constantin Dominte, Eugenia Morariu, Tiberiu Morariu, Jozefo Nagy, Jozefo Petrin, Sigismundo Pragano, Aura Soare kaj Mikaelo Sokolesku.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1989
La EBU enkondukis novan regulon: Se du kantoj havos la saman altan nombron de poentoj post la atribuaĵo de poentoj, tiam gajnos tiu lando, kiu ricevis pli ofte 12 poentojn. Ĉi-tiu regulo uziĝis en la konkurso de 1991…
Rumana Antologio
La 92-paĝa verko estas eldonita de Internacia Kultura Servo (IKS) el Zagrebo en la jaro 1990.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1989
Du artistoj (Nathalie Pâque kaj Gili Netanet) havas nur 12 jarojn. Tia fakto meditigis la EBU kaj decidigis ke ekde 1990 la partoprenantoj devos havi almenaŭ 16 jarojn. La vespero finis per surprizo: Post multaj malsukcesaj partoprenoj Jugoslavio elportis sian unuan kaj solan venkon: Riva venkis kun Rock me.
Rumana Antologio
Enhavo
Tiu libreto estas fakte nur eta kolekto de tradukaĵoj el la rumana literaturo de la 20-a jarcento.
Ĝi celis esti la unua ero en projekto, bedaŭrinde, neniam realigita: Balkana Antologio. La projekton iniciatis, precipe, Bulgara Esperanto-Asocio kaj vartis Internacia Kultura Servo, kiu ankaŭ eldonis la libron Rumana Antologio en 1990.
La eldonon prizorgis Spomenka Štimec, helpate de Mirjana Galeković, kiu tajpis la tekstojn, Ivica Špoljarec, kiu grafike kaj teknike aranĝis la libron kaj Josip Pleadin, kiu presis ĝin. La enhavon redaktis Constantin Dominte kaj Jozefo Nagy, kiuj ankaŭ verkis la "Enkondukajn vortojn".
"Anstataŭ antaŭparolon" verkis Laurenţiu Ulici, la tiama redaktoro de la kultura revuo Luceafărul.
Muzzano (Piemonto)
Muzzano estas komunumo de Italio.
Kalia selenido
Kalia selenido aŭ K2Se estas neorganika komponaĵo de kalio kaj seleno, trovata sub la formo de blanka aŭ ruĝeca pulvoro kaj malagrabla odoro, kiu reakcias kun akvo donante kalian hidrogenan selenidon kaj kalian hidroksidon. Ĝi estas toksa substanco kiu povas kaŭzi damaĝojn al sano dum longedaŭra aŭ ripetata ekspozicio. Ĝi same estas tre danĝera al akvavivo kaj vivmedio, kies efektoj estas malfacile solveblaj.
Internacia Fonetika Asocio
La Internacia Fonetika Asocio (IFA; International Phonetic Association; IPA) estas organizaĵo kiu akcelas la sciencan studon de fonetiko kaj la diversajn praktikajn uzojn de tiu scienco. La plej granda kontribuo de la IFA estas la Internacia Fonetika Alfabeto--norma ortografio por la fonetika alskribo de ĉiuj lingvoj. La mallongigon IFA (angle IPA) oni uzas kaj por la Asocio kaj por la Alfabeto. La Asocio ankaŭ publikigas la Journal of the International Phonetic Association (Ĵurnalo de la Internacia Fonetika Asocio).
Historio
En 1886, en Parizo, grupeto de lingvinstruistoj kreis asocion por akceli la uzadon de fonetika skribo en lernejoj por helpi infanojn akiri pli bone la elparolojn de fremdaj lingvoj kaj ankaŭ por plifaciligi legan instruadon por infanoj. La grupo, kies estro estis Paul Passy, unue nomiĝis Dhi Fonètik Tîtcerz' Asóciécon (la FTA). Dum januaro 1889, la nomo de la Asocio ŝanĝiĝis al L'Association Phonétique des Professeurs de Langues Vivantes (AP), kaj fine, en 1897, al L'Association Phonétique Internationale (API) -- esperante, la Internacia Fonetika Asocio (IFA).
Ĉirkaŭ 1914 la organizaĵo havis sian plej grandan anaron kaj influon inter instruistoj, kiam estis 1751 IFA-anoj loĝantaj en 40 landoj. La Unua mondmilito kaj la sekvantaj okazoj severe disrompis la Asocion, kaj la Ĵurnalo ne republikiĝis ĝis la jaro 1922.
Evoluo de la Alfabeto
La unua celo de la grupo estis krei fonetikan simbolaron al kiu diferencaj artikulacioj povis apliki, tiel ĉiu lingvo havus alfabeton speciale taŭgan por priskribi la sonojn de la lingvo. Fine ili decidis ke universala alfabeto, kun la samaj simboloj uzataj kiel la samaj sonoj en malsamaj lingvoj estus la idealo, kaj la evoluo de la Internacia Fonetika Alfabeto rapide progresis ĝis la komenciĝo de la 20-a jarcento. Ekde tiam, la Alfabeto ŝanĝiĝis multfoje, kun aldonoj kaj elprenoj kiujn necesigis la scienco de fonetiko.
Ekzamenoj
La IFA disponigas ekzamenojn pri fonetiko ekde 1908, donante Atestojn de Kapableco pri la fonetiko de la angla, franca, aŭ germana lingvo.
7161 Golitsyn
7161 Golitsyn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (ekde 1991, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa feldmarŝalo Miĥail Miĥajloviĉ Golicin (cirile :  Михаил Михайлович Голицын, 1675–1730). Li partroprenis al la Militiroj de Azov de 1695 - 1696 kaj al la Granda Nordia Milito de 1700 - 1721. De 1728 li estis prezidento de la Milita Komitato kaj ano de la Supera Sekreta Konsilio.
Parko Nose Hill
Parko Nose Hill (Nose Hill Park) aŭ Parko de Nazo-Monteto, unu el la plej grandaj municipaj parkoj de Kanado (eĉ de Nordameriko entute), troviĝas en la nordokcidento de Kalgario (Alberto). Ĝi estas parko konservita en sia natura stato, kutime rigardata kiel loko kie oni povas retiriĝi de la urba vivo kaj ĝui la naturon. Ĝi estas la due plej granda parko en Kalgario; nur Provinca Parko Fish Creek estas pli granda.
Naturmedio
Delikataj vegetaĵo, tereno, kaj arĥeologiaj lokoj troviĝas ene de la parko. Ĝi havas indiĝenan prerian ekosistemon, kaj oni trovis tie pli ol 66 specioj de vaskulaj plantoj, inter ili Danthonia parryi, pulsatilo, Thermopsis rhombifolia, galio, kaj salvio.
Oni konsideras ĉi tiajn preriojn endanĝerigitaj en Nordameriko pro tio ke ili pli ol 95 procente jam perdiĝis pro agrikulturo, disvastiĝo de arbaroj, poluado kaj evoluigo de loĝterenoj. La prerio estas unu el sep ĉefaj specoj de indiĝenaj vivmedioj troveblaj sur la monteto, kiuj kune provizas hejmon por multaj diversaj bestoj - ĝis nun oni identigis pli ol 198 specioj de vivestaĵoj sur la monteto.
Historio
La deveno de la nomo de la monteto ne klaras, sed laŭ legendo eŭropa esploristo iam petis de indiĝena interpretisto la nomon de monteto videbla malproksime. La interpretisto diris: oni nomas ĝin Nazo-Monteto, ĉar ĝi similas la nazon de nia tribestro.
En decembro 1779 bone konata pelto-komercisto de la Kompanio de la Hudsona Golfo, Peter Fidler, priskribis ekskurson al la monteto, kiun li faris akompanate de pejganaj gvidantoj. Peltokomercisto David Thompson travintrumis ĉe pejgana tendaro proksima al la rivero Bow en 1787-1788, kiam li laboris por la Kompanio de la Hudsona Golfo, kaj en 1800 li revenis al ĉi tiu regiono kiel dungito de la Nord-Okcidenta Kompanio. En sia taglibro por tiu jaro Thompson aparte menciis Nazo-Monteton.
Nur en la 1980-aj jaroj la urbo oficiale igis Parkon Nose Hill protektita tereno; ĝi fine ricevis ĉi tiun statuson kiam konstruentreprenistoj ekplanis konstrui loĝkomunumon tie, kie nun estas la parko. Kiam konsiderata la norda rando de la urbo, la parkon nun ĉirkaŭ loĝdomoj ĉiuflanke.
Grandeco kaj situo
Sudrande de la parko estas Bulvardo John Laurie NOk, okcidentrande estas Rapidvojo Shaganappi NOk, orientrande 14-a Strato NOk, kaj nordrande la komunumo MacEwan.
La parko havas pli ol 300 km-ojn da neformalaj vojetoj. La urbo jam proponis rebonstatigan planon kiu provizos 60 km-ojn da prizorgitaj vojoj kaj vojetoj, de kiuj 52 km estos ter- kaj gruz-kovritaj kaj 8 km estos asfalto-kovritaj.
(24456) 2000 RO25
(24456) 2000 RO25 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orogenezo
Orogenezo, aŭ montariĝo, estas rezulto de platotektonismo, moviĝo de platoj unu apud la alia, unu sur la alia kaj unu for de la alia. Dum tiuj ĉi moviĝoj foje ekestas montaro, kvankam tio ĉi estas plejofte nur la kaŭzo de moviĝoj kiuj kunpremas.