cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĝermolisto de nederlandaj esperantistoj
Johanna C. van Tinteren
Johanna C. van TINTEREN (naskiĝis en 1903, mortis la en Amersfoort) estis nederlanda esperantistino. Ŝi estis dumviva membro de UEA kaj tre aktivis eĉ en alta aĝo, interalie kiel regula kongresano kaj loka delegito de UEA dum tri jardekoj.
Henk Uittenbogaard
Henk UITTENBOGAARD (naskiĝis en 1920, mortis la en Utrecht) estis nederlanda esperantisto kaj estrarano de la sekcio en Hilversum.
Herman Veldhuis
Herman VELDHUIS (naskiĝis en 1929, mortis la ) estis multjara delegito en Den Helder, Nederlando.
Jan Verheule
Jan VERHEULE (naskiĝis en 1930, mortis la 21-an de junio 2000), delegito en Apeldoorn, kasisto kaj sekretario de Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj kaj redaktoro de ties Esperanta Ligilo.
Arjen-Sjoerd de Vries
Arjen-Sjoerd de VRIES estas nederlanda esperantisto. En 1988 li estis inter la fondaj membroj de la nurvoĉa esperanta muzikgrupo Akordo, kaj multfoje prezentiĝis sceneje en esperantistaj eventoj dum 20 jaroj, ĝis kiam la grupo finis aktivajn koncertojn en 2008. Tamen ankoraŭ daŭras publikigoj de sondosieroj. Ekzemple en aprilo 2018 el la eldonejo Vinilkosmo en suda Francio lanĉiĝis bita reeldono de la unua albumo de la grupo, Muzikpluvo, kun du kromaj trakoj.
Leni de Vries-Kanning
Leni de VRIES-KANNING (naskiĝis en 1902, mortis la en Groningen) estis dumviva membro de UEA kaj multjara loka aganto.
Aaltje Vrolijk-Hemelman
Aaltje VROLIJK-HEMELMAN (naskiĝis en 1911, mortis la en Almelo) estis dumviva membrino de UEA kaj la delegitino en Almelo.
Ko Wallenburg
Ko WALLENBURG estas nederlanda esperantisto. En 1949, li fariĝis ĉefperanto de TJO en Nederlando.
Gerda Wulfers-Meddens
Gerda WULFERS-MEDDENS (naskiĝis en 1911, mortis la en Nimego). Ŝi kun sia edzo kunfondis la Esperanto-societon de Nimego en 1961. Ĝis antaŭ kelkaj jaroj ŝi redaktis la kluban Nia Bulteno. Longe delegito pri turismo, ŝi estis regula ano de Societo Zamenhof kaj mecenato.
Frits Zeiler
Frits ZEILER (naskiĝis en 1915, mortis la en Bergen, Norda Holando) estis aktivulo de Universala Ligo, membro de UEA ekde 1936 kaj jura fakdelegito dum longa tempo ekde la 1930-aj jaroj. Li mecenate subtenis multajn valorajn projektojn de UEA kaj de la landa asocio en Nederlando.
Libera volo
Libera volo estas filozofia doktrino, laŭ kiu estaĵoj kontrolas siajn proprajn agojn kaj decidojn. Traktado de ĉi tiu demando devigas la komprenadon de la rilato inter libereco kaj kaŭzeco, kaj determinado ĉu la leĝoj de naturo estas kaŭze determinismaj. La variaj filozofiaj skoloj malsame konsideras ĉu eventoj estas antaŭdeterminitaj aŭ ne, kaj ĉu libereco povas kunekzisti kun determinismo aŭ ne. Tiel, ekzemple, laŭ malmola determinismo la universo estas tute determinisma, do libera volo estas neebla.
Multaj religiaj aŭtoritatoj apogis tiun kredon, dum ĝi estis kritikata kiel maniero de ideologio individuisma fare de pensuloj kiaj Baruch Spinoza, Arthur Schopenhauer, Karl Marx kaj Friedrich Nietzsche. La koncepto estas ofte uzata kaj ĝi havas objektivismajn konotaciojn, ĉar indikas la realigadon de agadon fare de aganto netute kondiĉita kaj ligita pere de faktoroj kaj antaŭantaj kaj subjektivaj, en kio la percepto de la agado de la aganto estis kondiĉita nur de sia propra volo.
La ekzisto de la libera volo estis ŝlosila afero laŭlonge de la historio de la filozofio kaj de la scienco.
Priskribo
La principo de libera volo havas religiajn, etikajn, jurajn kaj sciencajn implicojn. Por ekzemplo, en etiko ĝi supozebligas, ke la individuoj povas esti respondecaj pro siaj propraj agoj. En psikologio, ĝi supozigas, ke la menso kontrolas kelkajn el la agoj de la korpo, kelkaj el kiuj ja estas konsciaj. Laŭ religia fako, libera volo eble signifus, ke ĉiopova dio ne trudas povon kontraŭ individua volo kaj elektoj, spite ŝajnon. Science, ĝi implicus ke la agoj de la korpo, inkluzivante de la cerbo kaj la menso, ne estas tute determinitaj de fizika kaŭzeco. La demando de libera volo estis centra afero ekde la eko de filozofia penso.
Tradicie, ĉu en filozofia pensado ĉu en humanisma psikologio, oni distingas liberon el tio kion iam en la latina estis vortigite "liberum arbitrium", kion la esperantistoj metis al "libera volo": kio kreas foje kelkajn miskomprenaĵojn.
Laŭ filozofio kaj eventualaj analistoj pri la homa psiko ne eblas ne distingi liberon el liberum arbitrium. Fakte, ĉi lasta (esperante: libera volo) estas la kapablo, denaska en la homo, decidi por fari aŭ pensi ion aŭ alion: ami aŭ malami, promeni aŭ sidiĝi ktp. Temas pri prerogativo kiun ĉiuj maturaj homoj posedas kaj ne sukcesus rezigni.
Libero, male, estas konkero, celo akirenda, kondiĉo en kiu, spite la posedon de la "libera volo", oni ne ĉiam loĝas. La libero kreskas kun la kreskiĝo de la kono, ĝi ekspansias kun aliro en la veron, aŭ en ion opiniatan veron.
Do, dum la libera volo restas firma kaj ĉiam igas la homon responsa je siaj elektoj, la libero varias laŭ la posedo de la vero. El tio devenas ke la esperanta "libera volo" posedas ion da malprecizeco ĉar tuttuje kompreni la distingon inter libero kaj libera volo malfacilas. "Libera volo" ne precize tradukas la latinan "Liberum arbitrium", eble ĝi paŭsas la anglan free will, dum la latina origina esprimo estis «liberum arbitrium voluntatis», = «libera elekto de la volo». Tamen, utilas nur scii tiun neprecizecon, ne ŝanĝi la jam radikitan asocion de la du radikoj.
La esprimo estis unue vortigita de Sankta Aŭgusteno; sed la koncepto troviĝis jam en la greka filozofio. Poste ĝi estis elaborita de la skolastikuloj kaj de la morala teologio, por kiuj tio estas kio distingas la homon inter la universaj kreitaĵoj.
Okcidenta filozofio
La subestaj demandoj estas ĉu oni havas kontrolon de siaj agoj, kaj se tiel, kiu speco de kontrolo, kaj laŭ kiu mezuro. Tiuj demandoj datas de antaŭ la fruaj grekaj stoikuloj (ekzemple, Krizipo), kaj kelkaj modernaj filozofoj bedaŭras la mankon de progreso super ĉiuj tiuj jarmiloj.
Unuflanke, homoj havas fortan senton de libereco, kiu igas onin kredi ke oni havas liberan volon. Aliflanke, intuicia sento de libera volo povus esti miskomprenita.
Estas malfacile unuigi la intuician indicon ke konsciaj decidoj estas kaŭze efikaj kun la vido ke la fizika mondo povas esti klarigita funkciigi perfekte fare de scienca leĝo. La konflikto inter intuicie sentita libereco kaj naturleĝo ekestas kiam aŭ kaŭza fino aŭ fizika determinismo (nomologia determinismo) estas asertitaj. Kun kaŭza fino, neniu fizika okazaĵo havas kialon ekster la fizika domajno, kaj kun fizika determinismo, la estonteco estas determinita tute antaŭante la okazaĵojn (kialo kaj efiko).
La puzlo de unuigado "de libera volo" kun determinisma universo estas konata kiel la problemo de libera volo aŭ foje referita kiel la dilemo de determinismo. Tiu dilemo kondukas al morala dilemo ankaŭ: la demando pri kiel asigni respondecon pro agoj se ili estas kaŭzitaj tute de pasintaj okazaĵoj.
Akordigeblistoj asertas, ke mensa realeco ne estas de si mem kaŭze efika. Klasikaj akordigeblistoj traktis la dilemon de libera volo per argumentado ke libera volo tenas tiel longe kiel oni ne estas ekstere limigitaj aŭ devigitaj. Modernaj akordigeblistoj faras distingon inter libereco de volo kaj agadlibereco, t.e., apartigante liberan volon de la libereco por realigi ĝin. Surbaze ke homoj ĉiuj travivas senton de libera volo, kelkaj modernaj akordigeblistoj pensas, ke estas necese alĝustigi tiun intuicion. Akordigeblistoj ofte asocias liberecon de volo kun la kapablo fari raciajn decidojn.
Malsama aliro al la dilemo estas tiu de neakordigeblistoj, nome, ke se la mondo estas determinisma tiam, onia sento ke oni estas liberaj elekti agon estas simple iluzio. Metafizika Libertarianismo estas la formo de neakordigeblismo kiu postulas, ke tiu determinismo estas falsa kaj libera volo estas ebla (almenaŭ kelkaj homoj havas liberan volon). Tiu vido estas rilata al ne-materialismaj konstruoj, inkluzive de kaj tradicia dualismo kaj de kiel modeloj apogantaj pli minimumajn kriteriojn; kiel ekzemple la kapablo konscie vetoi agon aŭ konkurantan deziron. Ankoraŭ kun fizika nedeterminismo, argumentoj estis faritaj kontraŭ Libertarianismo en tio ke malfacilas asigni originon (respondeco por "liberaj" nedeterminismaj elektoj).
Libera volo ĉi tie estas hegemonie traktita kun respekto al fizika determinismo en la strikta signifo de nomologia determinismo, kvankam aliaj formoj de determinismo ankaŭ estas signifaj al libera volo. Ekzemple, logika kaj teologia determinismo defias metafizikan libertarianismon per ideoj de sorto kaj destino, kaj biologia, kultura kaj psikologia determinismoj provizas la evoluon de akordigeblismaj modeloj. Apartaj klasoj de akordigeblismo kaj neakordigeblismo eĉ povas esti formitaj por reprezenti tiujn.
Malsupre estas la klasikaj argumentoj portantaj sur la dilemo kaj ĝiaj subkonstruaĵoj.
Neakordigeblismo
Neakordigeblismo estas la pozicio en kiu libera volo kaj determinismo estas logike malkongruaj, kaj ke la plej grava demando koncerne de tio, ĉu homoj havas liberan volon estas sendepende de tio, ĉu iliaj agoj estas determinitaj. "Fortaj deterministoj", kiel ekzemple d'Holbak, estas tiuj neakordigeblistoj kiuj akceptas determinismon kaj malaprobas liberan volon. En kontrasto, "metafizikaj libervolistoj", kiel ekzemple Thomas Reid, Peter van Inwagen, kaj Robert Kane, estas tiuj neakordigeblistoj kiuj akceptas liberan volon kaj neas determinismon, tenante la vidon, ke iu formo de nedeterminismo estas vera. Alia vido estas tiu de fortaj neakordigeblistoj, kiuj deklaras, ke libera volo estas malkongrua kun kaj determinismo kaj nedeterminismo.
Tradiciaj argumentoj por neakordigeblismo estas bazitaj sur "intuicipumpilo": se persono estas kiel aliaj mekanikaj aĵoj kiuj estas determinitaj en ties konduto kiel ekzemple risortludilo, bilardglobo, marioneto, aŭ roboto, tiam homoj ne rajtas havi liberan volon. Tiu argumento estis malaprobita de akordigeblistoj kiel ekzemple Daniel Dennett sur la tereno ke, eĉ se homoj havas ion komuna kun tiuj aĵoj, ĝi restas ebla kaj kredinda ke oni estas diferencaj de tiaj objektoj laŭ gravaj manieroj.
Alia argumento por neakordigeblismo estas tiu de la "kaŭza ĉeno". Neakordigeblismo estas ŝlosilo al la idealisma teorio de libera volo. La plej multaj neakordigeblistoj malaprobas la ideon ke agadlibereco konsistas simple el "libervola" konduto. Ili insistas, prefere, ke libera volo signifas, ke la homo devas esti la "finfina" aŭ "originanta" kialo de siaj agoj. Li devas esti "causa sui", en la tradicia frazo. Kaŭzi onies elektojn estas la unua kialo de tiuj elektoj, kie unua kialo volas diri, ke ekzistas neniu antaŭa kialo de tiu kialo. La argumento, tiam, estas ke se la homo havas liberan volon, tiam la homo estas la finfina kialo de siaj agoj. Se determinismo estas vera, tiam ĉiuj la elektoj de viro estas kaŭzitaj de la okazaĵoj kaj faktoj ekster ties kontrolo. Tiel, se ĉio kion la homo faras estas kaŭzita de la okazaĵoj kaj faktoj ekster ties kontrolo, tiam li ne povas esti la finfina kialo de ties agoj. Tial, li ne povas havi liberan volon. Tiu argumento ankaŭ estis defiita fare de diversaj akordigeblistaj filozofoj.
Tria argumento por neakordigeblismo estis formulita fare de Carl Ginet en la 1960-aj jaroj kaj ricevis multe da atento en la moderna literaturo. La simpligita argumento etendiĝas laŭ tiuj linioj: se determinismo estas vera, tiam oni havas neniun kontrolon de la okazaĵoj de la pasinteco kiu determinis onian nunan staton kaj neniun kontrolon de la naturaj leĝoj. Ĉar oni povas havi neniun kontrolon de tiuj aferoj, oni ankaŭ povas havi neniun kontrolon de la sekvoj de ili. Ekde oniaj nunaj elektoj kaj agoj, ĉe determinismo, estas la necesaj sekvoj de la pasinteco kaj la naturaj leĝoj, tiam oni havas neniun kontrolon de ili kaj, tial, neniun liberan volon. Tio estas nomita la sekva argumento. Peter van Inwagen rimarkas, ke C.D. Broad havis version de la sekva argumento jam la 1930-aj jaroj.
La malfacileco de tiu argumento por kelkaj akordigeblistoj kuŝas en la fakto ke ĝi implicas la maleblecon kiun tiu unu povus esti elektinta. Ekzemple, se Jane estas akordigeblisto kaj ŝi ĵus sidiĝis sur la sofo, tiam ĉe ŝi estas favora la aserto ke ŝi povus esti restinta starante, ĉu ŝi tiel deziris. Sed ĝi sekvas el la sekva argumento ke, se Jane restis starante, ŝi aŭ generintus kontraŭdiron, malobservintus la naturajn leĝojn aŭ ŝanĝintus la pasintecon. Tial, akordigeblistoj estas favoraj al la ekzisto de "nekredeblaj kapabloj", laŭ Ginet kaj van Inwagen. Unu respondo al tiu argumento estas ke ĝi dusencumas en la nocioj de kapabloj kaj necesoj, aŭ ke la libera volo elvokita por fari ajnan antaŭfiksitan elekton estas vere iluzio kaj la elekto estis al ĉio antaŭen, indiferenta al tiu "decidanto". David Lewis sugestas, ke akordigeblistoj donas nur al la kapablo farendaĵon alie se malsamaj cirkonstancoj fakte estis akiritaj en la pasinteco.
Alex Rosenberg faras ekstrapolon de fizika determinismo kiel konkludite sur la makroskopa skalo per la konduto de aro de domenpecoj al neŭrala agado en la cerbo jene: "Se la cerbo estas nenio sed kompleksa fizika objekto kies statoj estas kiel multe regitaj per leĝoj kiel iu alia fizika objekto, tiam kio okazas en niaj kapoj estas tiel fiksa kaj kialigita per antaŭaj okazaĵoj kiel tio kio okazas kiam unu domenpeco faligas alian en longa vico de ili." Fizika determinismo estas nuntempe kontestita per elstaraj interpretoj de kvantuma mekaniko, kaj dum ne nepre reprezentanto de interna nedeterminismo en naturo, fundamentaj limoj de precizeco en mezurado estas eneca en la necerteco-principo. La signifo de tia eventuala nedeterminita agado por libera volo estas, aliflanke, pribatalita, eĉ kiam teorio de kaoso estas lanĉita por pligrandigi la efikojn de tiaj mikroskopaj okazaĵoj.
Forta determinismo
Determinismo povas esti dividita en kaŭzan, logikan kaj teologian determinismojn. Egalrilati al ĉiu el tiuj malsamaj signifoj, tie ekestas malsama problemo por libera volo. Forta determinismo estas la aserto, ke determinismo estas vera, kaj ke ĝi estas malkongrua kun libera volo, tiel ke libera volo ne ekzistas. Kvankam forta determinismo ĝenerale rilatas al nomologia determinismo, ĝi povas inkludi ĉiujn formojn de determinismo kiuj necesigas la estontecon en ĝia tuteco. Signifaj formoj de determinismo estas:
Kaŭza determinismo
La ideo ke ĉio estas kaŭzita de antaŭaj kondiĉoj, igante ĝin malebla por ke io ajn alia okazu. En ĝia plej ofta formo, nomologia (aŭ scienca) determinismo, ontokazoj estas necesigitaj por pasintaj kaj nunaj okazaĵoj kombinitaj kun la naturaj leĝoj. Tia determinismo foje estas ilustrita per la pensa eksperimento de la demono de Laplace. Imagu unuon kiu scias ĉiujn faktojn pri la pasinteco kaj la nuno, kaj scias ĉiujn naturleĝojn kiuj regas la universon. Se la naturaj leĝoj estus difinitaj, tiam tia unuo povus utiligi tiun scion por antaŭvidi la estontecon, malsupren al la plej malgranda detalo.
Logika determinismo
La nocio ke ĉiuj propozicioj, ĉu koncerne la pasintecon, nunon aŭ estontecon, estas aŭ vera aŭ falsa. La problemo de libera volo, en tiu kunteksto, estas la problemo kiel elektoj povas esti liberaj, konsiderinte, ke kio estas en la estonteco estas jam determinita kiel vera aŭ falsa en la nuntempo.
Teologia determinismo
La ideo ke la estonteco jam estas determinita, aŭ fare de kreinta diaĵo dekretanta aŭ scianta, estas rezulto anticipe. La problemo de libera volo, en tiu kunteksto, estas la problemo kiel oniaj agoj povas esti liberaj se ekzistas estaĵo kiu determinis ilin por ni anticipe, aŭ se ili jam enkadriĝas en tempo.
Aliaj formoj de determinismo estas pli signifaj al akordigeblismo, kiel ekzemple biologia determinismo, la ideo ke ĉiuj kondutoj, kredoj, kaj deziroj estas fiksitaj per nia genetika fonduso kaj nia biokemia strukturo, ĉi-lasta estas trafita per kaj genoj kaj medio, kultura determinismo kaj psikologia determinismo. Kombinaĵoj kaj sintezoj de determinismaj tezoj, kiel ekzemple bio-media determinismo, estas eĉ pli oftaj.
Sugestoj estis faritaj, ke forta determinismo ne devas konservi striktan determinismon, kie al io alproksimiĝas, kiel tio neformale konata kiel adekvata determinismo, estas eble pli signifa. Malgraŭ tio, forta determinismo iĝis malpli populara en nuntempoj, surbaze de sciencaj sugestoj ke determinismo estas falsa - ankoraŭ la intenco de ilia pozicio estas daŭrigita per forta neakordigeblismo.
Kaŭza determinismo
Kaŭza determinismo estas la koncepto ke okazaĵoj ene de antaŭfiksita paradigmo estas ligitaj per kaŭzeco en tia maniero ke ĉiu stato (de objekto aŭ okazaĵo) estas tute determinita fare de antaŭaj statoj. Kaŭza determinismo proponas, ke ekzistas nerompita ĉeno de antaŭaj okazoj etendiĝantaj reen al la origino de la universo. Kaŭzaj deterministoj kredas, ke ekzistas nenio nekaŭzita aŭ mem-kaŭzita. La plej ofta formo da kaŭza determinismo estas nomologia determinismo (aŭ scienca determinismo), nome la nocio ke la pasinteco kaj la nuntempo diktas la estontecon tute kaj nepre pere de rigidaj naturleĝoj, tiel ĉiuj okazaĵoj rezultas neeviteble de antaŭaj okazaĵoj. Kvantuma mekaniko prezentas gravan defion al tiu vido.
Fundamenta debato daŭras ĉu la fizika universo estas supozeble determinisma. Kvankam la scienca metodo ne povas esti uzita por ekskludi nedeterminismon kun respekto al malobservoj de kaŭza fino, povas esti uzite identigi nedeterminismon en naturleĝo. Interpretoj de kvantuma mekaniko nuntempe estas kaj determinismaj kaj nedeterminismaj, kaj estas limigitaj per daŭranta eksperimentado.
Destino kaj sorto
Destino aŭ sorto estas antaŭdestinita kurso de la okazaĵoj. Ĝi povas esti elpensita kiel antaŭdestinita estonteco, ĉu ĝenerale aŭ de individuo. Ĝi estas koncepto surbaze de la kredo, ke ekzistas fiksa natura ordo al la kosmo.
Sorto ĝenerale implicas ke ekzistas arkurso de kiu oni ne povas devii, kaj super kiu oni havas neniun kontrolon. Sorto estas parenca al determinismo, sed faras neniun specifan aserton de fizika determinismo. Eĉ kun fizika nedeterminisma okazaĵo daŭre oni povas esti sortcerta ekstere (vidu ekzemple teologian determinismon). Sorto same estas parenca al determinismo, sed faras neniun specifan aserton de fizika determinismo. Eĉ kun fizika nedeterminisma okazaĵo povus daŭre esti destinita por okazi.
Destino implicas ke ekzistas arkurso de kiu oni ne povas devii, sed faras ne de si mem ajnan aserton kun respekto al la fikso de tiu kurso (t.e., ĝi ne nepre konfliktas kun nekordigeblisma libera volo). Libera volo, se ekzistanta, povas esti la mekanismo per kiu tio destinita al rezulto estas elektita (kialigita reprezenti destinon).
Logika determinismo
Diskuto koncerne sorton ne necesigas la ekziston de supernaturaj kapabloj. Logika determinismo aŭ difiniteco estas la nocio laŭ kiu ĉiuj propozicioj, ĉu koncerne la pasintecon, nunon, aŭ estontecon, estas aŭ veraj aŭ falsaj. Tio kreas unikan problemon por libera volo surbaze ke propozicioj pri la estonteco jam havas verecon en la nuntempo (tio estas ĝi jam estas determinita kiel aŭ vera aŭ falsa), kaj tio estas referita kiel la "problemo de estontaj kontingentoj".
Ĉionscieco
Ĉionscieco estas la kapacito scii ĉion kio estas sciebla (inkludita tion kio estas ontokazoj), kaj estas posedaĵo ofte atribuita al kreinta diaĵo. Ĉionscieco implicas la ekziston de destino. Kelkaj verkistoj asertis, ke libera volo ne povas kunekzisti kun tutscio. Unu argumento asertas, ke ĉioscia kreinto ne nur implicas destinon, sed formon de altanivela antaŭdeterminismo kiel ekzemple malmola teologia determinismo aŭ antaŭdestinismo - ke ili sendepende fiksis ĉiujn okazaĵojn kaj rezultojn en la universo anticipe. En tia kazo, eĉ se individuo povis havi influon al ilia pli malalta ebena fizika sistemo, iliaj elektoj en konsidero al tio ne povas esti ties propraj, kiel estas la kazo kun libertariana libera volo. Tutscio havas kiel malkongrua propraĵo argumenton por la ekzisto de dio, konata kiel la "argumento de libera volo", kaj estas proksime rilatita al aliaj tiaj argumentoj, ekzemple la neakordigebleco de ĉiopovo kun bona kreinta diaĵo (t.e. se diaĵo scias kion oni elektos, tiam tiu estas respondeca pro la lasado al oni elekti ĝin).
Antaŭdestinismo
Antaŭdestinismo estas la ideo ke ĉiuj okazaĵoj anticipe estas determinitaj. Antaŭdestinismo estas la filozofio laŭ kiu ĉiuj okazaĵoj de historio, pasinteco, nuntempo kaj estonteco, estis deciditaj aŭ estas konataj (de dio, sorto, aŭ de iu alia forto), inkluzive de homaj agoj. Antaŭdestinismo estas ofte prenita por signifi, ke homaj agoj ne povas influi super (aŭ havi neniun signifon por) la rezultoj de antaŭdestinita kurso de la okazaĵoj, kaj ke onies sorto estis establita ekstere (ekzemple, ekskluzive fare de kreinta diaĵo). La koncepto de antaŭdestinismo ofte estas argumentita alvokante kaŭzan determinismon, implicante ke ekzistas nerompita ĉeno de antaŭaj okazoj etendiĝantaj reen al la origino de la universo. Koncerne antaŭdestinismon, tiu ĉeno de la okazaĵoj estis antaŭ-establita, kaj homaj agoj ne povas influi la rezultojn de tiu antaŭ-establita ĉeno. Antaŭdestinismo povas esti uzita por signifi tian antaŭ-establitan kaŭzan determinismon, en kiu kazo ĝi estas kategoriigita kiel specifa speco de determinismo. Ĝi ankaŭ povas esti uzita interŝanĝeble kun kaŭza determinismo - en la kunteksto de sia kapacito determini ontokazojn. Malgraŭ tio, antaŭdestinismo ofte estas konsiderita sendependa de kaŭza determinismo. La esprimo antaŭdestinismo ankaŭ estas ofte uzita en la kunteksto de biologio kaj heredo, en kies kazoj ĝi reprezentas formon de biologia determinismo.
La esprimo antaŭdestinismo rekomendas ne nur determinadon de ĉiuj okazaĵoj, sed la prioritaton kaj konscie konscian determinadon de ĉiuj okazaĵoj (tial finitaj, supozeble, per konscia estaĵo). Dum determinismo kutime rilatas al naturalisme klarigebla kaŭzeco de la okazaĵoj, antaŭdestinismo ŝajnas de difino sugesti personon aŭ "iun" kiu estas kondukanta aŭ plananta la kaŭzecon de la okazaĵoj antaŭ ol ili okazas kaj kiu tiam eble kuŝas preter la natura, kaŭza universo. Antaŭdestino asertas, ke pleje potenca estante efektive fiksis al ĉiuj okazaĵoj kaj rezultoj en la universo anticipe, kaj estas fama doktrino da la kalvinistoj en kristana teologio. Antaŭdestino ofte estas konsiderita formo de forta teologia determinismo.
Antaŭdestinismo estis tial komparita kun fatalismo. Fatalismo estas la ideo ke ĉio estas destincerta okazonta, tiel ke homoj havas neniun kontrolon de sia estonteco.
Religiaj analizoj
Kritikoj komenciĝis ĉe Lutero kiu malŝate, en polemiko kun Erasmo, difinis la "liberum" arbitrium kiel "servum" arbitrium (= sklava volo), eble pro tio ke la savo estas dia donaco, ne akiro de la homa agado: se homo ĝuas je libera volo, Dio estas kondiĉita de la homa agado. Sed iuj diversmaniere legas la esprimaron de Lutero, eble por eviti la antaŭdestinismon, tio estis konsiderita herezo jam rifuzita en la pasinta evoluo de la katolika eklezio.
La kritikon plie akcentis Kalvino per sia duobla antaŭdestino: Dio komunikas la savan veron al tiu kiun li volas, kaj antaŭdestinas al la savo aŭ la malsavo: oni komprenas, ke en ĉi-kazo malaperas kaj libero kaj libera volo (= libera elekto de la volo). Por pli bone enkadrigi la kritikojn de Lutero kaj Kalvino, oni komparu tion kun la tradicia kristana doktrino: Dio komunikas la savovojon al ĉiuj homoj, kaj lasas, ke homo libere akceptu aŭ malakeptu lian liberan donacon).
Teologiaj kritikoj
La kritikoj, kaj kvereloj, daŭris kun Spinoza kaj iuj aliaj. Spinoza obĵekciis, ke kiam ekpekis Adamo, li ankoraŭ ne konis la bonon kaj malbonon, kaj do ne povis uzi liberan volon (Li ne povis imagi, ke la postaj eklezioj pritraktas tiun rakonton kiel popolan rakonton, do sen nebezonata teologia precizeco).
Filozofiaj kritikoj
Kiam la libera volo troviĝas antaŭ du bonoj, okazus ke se estas elektata la malpli perfektan, homo montrus stultecon kiu markus la kreinton mem; se estas elektita la pli bonan, tion la homo faras ĉar pliforte altirita de tiu ĉi: do ne necesas libera volo.
Filozofiaj vidpunktoj pri la libereco
Ekzistas diversaj vidpunktoj ĉu ekzistas la metafizika libero, tio estas, ĉu la personoj havas la povon elekti inter klaraj alternativoj.
La determinismo estas la vidpunkto laŭ kiu ĉiuj okazaĵoj estas rezultoj neeviteblaj el antaŭaj kaŭzoj, do ĉio kio okazas havas tialon por sia ekzistado.
La neakordigeblismo estas la vidpunkto laŭ kiu ne eblas kongruigi kredon en universo determinisma kun la vera libera volo. La forta determinismo akceptas kaj la determinismon kaj la neakordigeblismon, kaj malakceptas la ideon, ke la homoj posedas liberan volon.
Mala al tio estas la filozofia liberecismo, kiu defendas, ke la individuoj havas metafizikan liberon kaj pro tio malakceptas la determinismon. La sendeterminismo estas formo de liberecismo kiu, laŭ ties vidpunkto, konsideras, ke la libera volo reale ekzistas, kaj ke tiu libero faras ke la agoj estas efiko sen kaŭzo. La teorio de la aganto estas formo de liberecismo kiu asertas, ke la elekto inter la determinismo kaj la sendeterminismo estas falsa dilemo. Anstataŭ volo, ĝi estas efiko sen kaŭzo. La teorio de la aganto asertas, ke ago de libera volo estas okazo de aganto-kaŭzo, pro kio aganto (persono, estaĵo) kaŭzas okazaĵon. Estas filozofio separita de la teorio ekonomika kaj politika de la libertarianismo aŭ liberecismo. La libertarianismo metafizika nomiĝas foje volismo por eviti tiun konfuzon.
Tendo
Tendo estas movebla loĝejo el ŝtofo. Ankaŭ ĝi plejofte enhavas bastonojn aŭ arkojn por formiĝi.
Libera volo
Filozofiaj vidpunktoj pri la libereco
La akordigeblismo estas la vidpunkto kiu subtenas, ke la libera volo aperas en la ekstero de universo determinisma eĉ dum foresto de metafizika necerteco. La akordigeblistoj povas difini la liberan volon kiel apero de interna kaŭzo, tiel kiel pensoj, kredoj kaj deziroj konsiderataj kiel ekzistantaj interne de si mem. La filozofio kiu akceptas tiom la determinismon kiom la akordigeblismon nomiĝas malforta determinismo.
Tendo
Laŭ Francisko Azorín tendo estas Portebla loĝilo el tolo, felo. Li indikas etimologion el la latina tentus, tenta, el tendere (etendi). Kaj li aldonas la terminon tendaro, por aro de tendoj en lakamparo por militistoj, sportistoj, k.a.
Libera volo
Psikologiaj kritikoj
La homo ne scias kiom li estas kondiĉita de la eksteraj influoj, kiuj kondukas lin al elekto kiun mem kredas libera elekto. Tion akcentas sciencistoj kiuj traktas kompleksajn korpajn organojn de la homo: fakte, la libera volo nek troviĝas nek spertiĝas en aliaj: en aliaj estas nur supozata.
Tendo
Priskribo
Tendo estadas kun skeleto el rektaj bastonoj aŭ kun skeleto el arkoj. Rektaj bastonoj estis unue lignaj, poste el fero kaj fone el alumino. Arkoj estas el karbona fibro aŭ vitra fibro. Tendoj estas uzataj en armeo, skoltismo, postkatastrofa helpo, vojaĝantaj spektakloj kaj turismo.
Libera volo
Psikologiaj kritikoj
Al tiuj apenaŭ aludataj obĵektoj, la partianoj de la libera volo respondas demandante kio okazus se la homo ne posedus tiun prerogativon: kiam oni punas kulpulon, punas nekulpulon; kiam oni akuzas, kalumnias senresponsulon ktp. Sed di-kredantoj devenigas tiun evidentan veron el konscienco kaj, eventuale, el la dia revelacio.
Tendo
Priskribo
Tendoj malsamas laŭ formo kaj nombro da loĝantoj.
BTDigg
BTDigg estas la unua BitTorenta DHT-serĉilo. Ĝi partoprenas en la BitTorenta DHT-reto, subtenas la reton kaj rekonas similecojn inter magnetligiloj kaj kelkaj torentaj atributoj (nomo, grandeco, listo de dosieroj), kiuj estas konservataj en datumbazo. Por la uzantoj BTDigg ofertas plentekstan serĉadon per reta interfaco, kiun atingeblas ankaŭ per anonimigaj retoj Tor kaj I2P.
Tendo
Priskribo
Laŭ formo distingeblas:
Laŭ la nombro de loĝantoj: ekde 1 ĝis kelkdek.
Ankaŭ ekzistas tendoj por aĵoj kaj por spektakloj, ekzemple cirkoj.
Ĉar tendo estas movebla, ĝenerale pli bonas, se ĝi estas malpli peza kaj oni strebas al la malpezeco. Pro progreso en materialoj kutima pezo de tendo por tri homoj malpligrandiĝis de 12 kg en 1940 ĝis 3 kg en 2000.
Honda (Tolimo)
Honda estas urbo kaj municipo lokita en Kolombio, en la departemento Tolimo. La loĝantaro de la municipo estis oficiale 26 873 laŭ la censo de 2005. Kune kun Líbano, Honda konsistigas la sidejon de la romkatolika episkopejo Líbano-Honda. La plej elementoj de la loka ekonomio estas turismo, fiŝkaptado kaj brutaro.
Honda estas kromnomita "la Urbo de Pontoj", ĉar ĝi disponas pli ol 25 pontojn super la riveroj Magdalena, Gualí, Guarinó, kaj Quebrada Seca. Ĝi estas ankaŭ nomita "Urbo de Paco" pro tio, ke ĝi ne spertis tumultojn dum la 1950-aj jaroj.
Heroo de Socialisma Laboro
Heroo de Socialisma Laboro estas plej valora titolo de USSR, per kiu Supera Soveto de Sovetunio dekoris eminentajn sovetianojn en 1938 — 1991 pro esceptaj atingoj en nacia ekonomio kaj kulturo. Ĝi anstataŭigis la titolon Heroo de Laboro, ekzistinta en Sovetunio en 1928 — 1938.
La titolo estis lanĉita per la dekreto de la Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio la 27-an de decembro 1938. La unua premiito estis reala gvidanto de la lando Josif Stalin, kiu tiam solenis sian 60-an datrevenon.
Komence Herooj de Socialisma Laboro estis premiitaj per plej valora nacia rekompenco Ordeno de Lenin kaj atestilo de la Prezidio de Supera Soveto de Sovetunio. Ekde la 22-an de majo 1940 la ordenon akompanis la Ora medalo "Serpo kaj Martelo". Ĝin oni faras el pura oro, kies pezo egalas 15 gramojn.
En 1947 la titolon meritis la unua virino Paŝa Angelina traktoristino pro bonrikoltoj de tritiko. En 1958 ŝin oni premiis dufojon pro atingoj en agrikulturo.
Laŭ statuso omaĝe al dufojaj (trifojaj) Herooj de Socialisma Laboro oni establis bronzajn bustojn en ties naskiĝlokoj.
Ĝis malapero de USSR en 1991 entute ĉ.20 000 sovetianoj estis premiitaj per la titolo, 160 personoj estis dufojaj Herooj kaj 16 trifoje (inkluzive scienciston Andrej Saĥarov).
La lasta ricevintino estis kantistino el Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko Bibigul Tulegenova (kazaĥe Бибігүл Төлегенова) - la 21-an de decembro 1991 pro granda kontribuo en evoluadon de la muzika arto.
Leĝaro de nuntempa Rusia Federacio kaj kelkaj eksaj respublikoj de Sovetunio: (Belorusio, Armenio, Azerbajĝano, Ukrainio) konservis rajtojn kaj avantaĝojn de Herooj de Socialisma Laboro, kiuj ili ricevis dum ekzistado de USSR.
5344 Ryabov
5344 Ryabov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 1-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo, Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta ĉiel-mekanikisto Jurij Aleksandroviĉ Rjabov (cirile: Юрий Александрович Рябов), profesoro en la Instituto pri Voj-transportoj de Moskvo. Li malvolvis la "metodon de Poincaré-Ljapunov" de la malgrandaj parametroj por la esploroj pri efiko de fajna resonanco.
Li ankaŭ verkis librojn de popularigo pri astronomio.
Siria Nacia Konsilio
La Siria Nacia Konsilio (arabe: المجلس الوطني السوري (al-Majlis al-Waṭanī kiel-Suri); kurde: Encumena Nîştimaniya Sûriye; turke: Suriye Ulusal Geçiş Konseyi), kelkfoje konata kiel SNK, la Siria Nacia Transira Konsilio aŭ la Nacia Konsilio de Sirio, estas koalicio de siriaj opozicio-grupoj bazitaj en Istanbulo, Turkio. Ĝi formis kiel siria opoziciaro en 2011 dum la siria ribelo kontraŭ la registaro de Baŝar al-Asad.
Post la formado, la konsilio petis internacian rekonon, sed neis ke ĝi serĉis ludi la rolon de registaro en ekzilo, sed ĉi tio ŝanĝis kelkajn monatojn poste, kiam la perforto en Sirio estis ĉiufoje intensa. La Siria Nacia Konsilio celas la fino de la regado de Baŝar al-Asad kaj la starigo de moderna, civila, demokrateca ŝtato. La Nacia Konsenta Ĉarto de la SNK listas homaj rajtoj, juĝa sendependeco, gazetara libereco, demokratio kaj politika pluralismo kiel la gvidaj principoj. SNK direktas la Liberan Siriarmeon, kvazaŭmilicio ke formiĝis el dizertitaj Siriarmeanoj kiuj estis aktivaj dum la ribelo.
Apogo kaj rekono
Je la 21-a de januaro 2012, dek du membroŝtatoj de la Unuiĝinta Naciaro rekonis aŭ apogis en iu rolo la Sirian Nacian Konsilion. Tri el tiuj estas konstantaj anoj de la Konsilio de Sekureco: Francio, Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando. Aliaj nacioj estas Hispanio, Bulgario, Tunizio kaj ankaŭ la Libia Nacia Transira Konsilio, kiu anoncis ke ĝi estis en konversacioj kun la Siria Nacia Konsilio kaj ĝi konsideris doni armilojn, volontuloj batalantoj, kaj trejnadi tra la Libia Nacia Liberigarmeo la Liberan Siriarmeon. Belgio, Kanado, Germanio, Italio, Nederlando kaj Turkio ankoraŭ ne agnoskas la konsilion kiel almenaŭ kompano en dialogo, kvankam la konsilio akiris neoficialan apogon kaj ricevis subtenon de la turka ĉefministro, Recep Tayyip Erdoğan. La eksterlandaj ministroj de Portugalio, Rusio kaj Norvegio renkontis kun konsiliano, sed ankoraŭ nek oficiale rekonas nek subtenas ĝin en iu rolo, nek ili malakceptis la murdecan al-Asad-registaron.
6809 Sakuma
6809 Sakuma estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Seiichi Sakuma, observanton de variantaj steloj ekde 1942.
Võ Nguyên Giáp
Võ Nguyên Giáp (naskiĝis, mortis ) estis generalo de la Vjetnama Popola Armeo kaj politikisto. Giáp estis la ĉefa komandanto en du militoj: la Unua Hindoĉina Milito (1946–1954) kaj la Vjetnama milito (1960–1975). Li partoprenis en la sekvaj historie signifaj bataloj: RC4 (1950); Hòa Bình (1951–1952); Dien Bien Phu (1954); la ofensivo de Tet (1968); la ofensivo de Pasko (1972); kaj la fina ofensivo de Printempo 1975 (1975).
Li estis la plej elstara militista komandanto, apud Ho Chi Minh, dum la Vjetnama milito, kaj estis respondeca pri la plej gravaj operacoj kaj gvidantaro ĝis la fino de la milito.
Oostvaardersplassen
La Oostvaardersplassen estas relative nova naturareo de ĉirkaŭ 5600 ha (56 km²) inter Almere kaj Lelystad en la nederlanda provinco Flevolando. La Oostvaardersplassen estas de internacia graveco kiel marĉa areo, travintrejo por birdoj kaj modelo de natura herbeja pejzaĝo laŭ la megaherbvorul-teorio. Krude oni povas distingi en la areo du partojn: malseka parto (ĉirkaŭ 3600 ha) kaj seka parto (ĉirkaŭ 2000 ha).
La areo estas limigite enirebla por vizitantoj kaj estas leĝe protektata. Preskaŭ la tuta areo estas indikata kiel areo por birdoj (5505 ha) kaj ŝtata naturmonumento (5600 ha). Ekde 1999 la Oostvaardersplassen posedas la eŭropan diplomon por naturprizorgado.
Historio
Post kiam la akvo estis forfluigita de la suda parto de la IJsselmeer (la hodiaŭa provinco Flevolando) en la jaro 1968, oni konstatis, ke la plej suda parto de la poldero ne tute sekiĝis. Komence estis planite tie establi naftan kaj pezan industrion. Sed ĉar la kompleta sekigado de la tereno montriĝis pli malfacila ol antaŭe supozata kaj la mondskala naftokrizo kaŭzis pluajn malfacilaĵojn, oni decidis en 1972 tute rezigni pri industria uzado. Ĉar ankaŭ por la agrikulturo ne estis bezonata plua arealo - precipe ne tiom malfacile prilaborebla, oni lasis ĝin novaliĝi. Dum ege mallonga tempo okazis natura evoluo kun tiom granda rapideco kaj amplekso, kiom eĉ fakuloj ne estis supozintaj.
En la poldero evoluiĝis marĉa pejzaĝo kun granda kvanto da birdspecioj - kaj kovantaj kaj travintrantaj. En la jaro 1986 la nederlanda registaro deklaris la arealon ŝtata naturmonumento. Jam en 1989 ĝi eniris la liston de internacie gravaj malsekejoj laŭ la Ramsar-Interkonsento.
Dum la sekvaj jaroj la tereno komencis laŭ la natura ekologia sukcedo kovriĝi de arbustoj. Nur kelkaj arealoj, kie paŝtis sin diversaj specioj de sovaĝaj anseroj, restis senarbustaj. Ĉar la arbustizo kaj la sekva arbarizo estus nuligintaj la viveblecon de multaj tie loĝantaj birdoj, oni decidis daŭrive haltigi la arbustizadon per la enkonduko de grandaj plantmanĝantoj, sen ke poste estus necesa ajna homa interveno. Tiel oni enkondukis en 1992 unue elafojn (Ruĝa cervo = Cervus elaphus), poste konikojn kaj hek-bovojn.
Ĝis nun la pejzaĝo evoluis laŭ la teorio. Granda parto de la tereno konsistas el sekaj kaj malsekaj herbejoj. Tio favoradis grandskale la hejmiĝon de pluaj birdspecioj.
Post ricevo de diplomo flanke de EU Oostvaardersplassen estas egale alte taksata malsekejo kiel Camargue kaj Doñana. Per sia grando kaj impona evoluo ĝi fariĝis modelo de sekundara natur-evoluado.
Por la estonto ekzistas planoj iom post iom pligrandigi la areon. La ŝancoj por tio estas bonaj, ĉar la ĉirkaŭejo estas relative maldense loĝata kaj multloke la agrokulturo estas ne profitiga kaj pro tio likvidata. Laŭ la konceptoj de naturprotektantoj estu kreota dum la sekvaj jardekoj koridoro de herbeja sovaĝejo kun grandaj plantmanĝantoj ekde Oostvaardersplassen tra Horsterwold apud Zeewolde, la nacia_parko "De Hoge Veluwe" en Gelderland ĝis Germanio (parkoj apud la malsupra Rejno kaj la rivero Lippe).
Faŭno
La naturaj predantoj de la grandaj plantmanĝantoj, nome la lupoj, ne estis enkondukitaj, ĉar ili bezonas pli grandan arealon. Pro tio la plej grandaj predantoj en la parko estas musteledoj kaj tre multaj vulpoj.
De birdoj oni nombris ĝis nun 250 speciojn, el kiuj 90 kovas regule en la parko. Inter ili estas blugorĝulo, anseroj, anasoj, raledoj, granda botaŭro, vadbirdoj (kulerbekuloj kaj sep specioj de ardeedoj), multaj rabobirdoj kiel blankvosta maraglo (ekde 2005) kaj fiŝaglo. Fiŝmanĝantaj birdoj profitas de la abundo de fiŝoj en la parko, kiuj apartenas al 17 specioj.
Flegado
Por garantii la naturan evoluon de la faŭno kaj flaŭro, la homo intervenas nur per tri rimedoj:
Kun tiuj esceptoj okazas neniu interveno en la spontanean naturan evoluon: nek vakcinado, nek kuracado, nek plantado, nek protekto de arbo kontraŭ formordado, nek instalo de nestkestoj.
En la lastaj jaroj kaj ĉefe en la malvarma vintro 2009/10 laŭtiĝis kritiko kontraŭ tiu nezorgado, kiu kaŭzas, ke vintre la bestoj malsatas kaj eĉ malsatmortas. Oni kritikas, ke jam estas tro da grandaj hufuloj en la arealo kaj postulas per ĉasado aŭ forkaptado malpligrandigi ilian nombron. La nederlanda parlamento kelkfoje diskutis pri la malfacilaj vintraj kondiĉoj kaj en la lasta debato je 2010-03-17 postulis manĝigi la malsatantajn bestojn, kvankam tio ja sendube grave malhelpus la naturan evoluon.
Turismo
La plej grandan parton de Oostvaardersplassen turistoj ne rajtas eniri. Tiu malpermeso servas ne nur al la bezono de la bestoj pri trankvilo, sed ankaŭ al la protekto de la homoj, ĉar precipe la hek-bovoj similas laŭ sia konduto al siaj danĝeraj prauloj.
Tamen en la rando de la arealo ekzistas kelkaj observejoj por observi birdojn kaj malgrandaj migrad-vojoj, el kiuj la plej longa iras ĉirkaŭ 5 km tra la arealo. Krome la en la centro por vizitantoj proksime al Lelystad ofertas regulajn vizitadojn sub gvidado (vidu sub eksteraj ligoj).
Otterbach
Otterbach estas la nomo de komunumoj
Otterbach estas la nomo de akvejoj:
Otterbach estas familia nomo de jenaj personoj:
140980 Blanton
140980 Blanton estas tre malgranda, hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj profesoro pri fiziko Michael Blanton, kontribuanto de la Sloan Digital Sky Survey. Li estas bone konata pro sia laboro pri la funkcio de heleco de la galaksioj.
Bănești (Arad)
Bănești [bəneŝtj] (hungare: Zarándbánya) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebiș administracie apartenanta al la komunumo Hălmagiu. En 1910 ĝi havis 558 loĝantojn (553 rumanoj), en 1992 306. Ĝia unua skriba mencio estas el 1441. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Marc Rousset
Marc Rousset (mark ruse) estas franca ekonomikisto, iama ĝenerala direktoro, dum dudeko da jaroj, de tre grandaj entreprenoj: Carrefour (aro da bazaregoj), Aventis (farmacio) kaj Veolia Environnement (akvomastrumado, rub-kolektado kaj -pritraktado, industria pureco, transporto de energio). Li estas ankaŭ aŭtoro de libroj inter kiuj "La nouvelle Europe. Paris-Berlin-Moscou" (La nova Eŭropo, Parizo-Berlino-Moskvo) en kiu li proponas kreon de nova politika-ekonomia tuteŭropa akso Parizo-Berlino-Moskvo kaj ĝeneraligon de Esperanto, anstataŭ la angla, en la rolo de oficiala lingvo de Eŭropo, kaj per tio liberiĝi ĝin el la prema hegemonio de Usono kaj de ties eŭropa aliancano Britio.
La nouvelle Europe. Paris-Berlin-Moscou
Marc Rousset dediĉis sep jarojn da laboro kaj esploroj por verki tiun 540-paĝan riĉe dokumentitan kaj referencitan libron, kiu dividiĝas en tri partoj: 1. La Alianco de Eŭropo de Karlo la Granda kun Rusio — 2. Rusio, la defioj al la Alianco de Karlo la Granda — 3. Kiu komuna lingvo por la eŭropa kontinento (kiu ne estu la angla): la multlingvismo, necesa strategio. Principe, ĝi aperos en aliaj lingvoj, i.a. la rusa.
Marc Rousset ne havas iluziojn pri Usono, kiu ĉiam aplikis la imperian principon « divide ut regnes » (Dividi por regi). Li citas la rusdevenan francan verkiston Vladimir Volkfoff (1932-2005) kiu iam faris jenan demandon al usona diplomato : "Mi ne komprenas. Ĉu vi deziras ke Eŭropo efektiviĝu aŭ ne efektiviĝu?". La diplomato respondis: "Ni deziras ke ĝi efektiviĝu, sed malbone efektiviĝu". En la spirito de Marc Rousset, la Nova Eŭropo Parizo-Berlino-Moskvo estas metodo por ke ĝi efektiviĝu... bone, sen priatenti la nomon de la prezidento de Usono, ĉu li nomiĝas George W. Bush aŭ Barack Obama. Estas fakto ke tre influaj gvidantoj de Usono, kiuj ludis gravan rolon sub la registaro de G. W. Bush, ankoraŭ havas gravegan influon, i.a. Zbigniew Brzezinski, kiu tute ne volas vidi emancipiĝon de Eŭropo: ĝi devas resti protektorato. Tion konfirmas Jacques Sapir, specialisto pri Rusio en la Lernejo pri Altaj Studoj en sociaj sciencoj (École des hautes études en sciences sociales — EHESS) pri tio: "La usonanoj volas dividi Eŭropon". .
Laŭ Rousset, la nova Eŭropo devas esti egaldistanca inter Moskvo kaj Vaŝingtono. Tamen ĝena estas la fakto, ke li aspektas foje ekscesa kaj ĝuas je rimarkeble tre favora akcepto kaj simpatio flanke de ekstremdekstraj, ekstremnaciistaj, ksenofobiaj kaj rasistaj medioj. Li citas iaman ambasadoron de Francio, Gilbert Pérol (1926-1996): "La politika kuraĝo devigas diri ke Eŭropon oni devas fari kontraŭ Usonon, aŭ Eŭropo ne estos. Eŭropo ne iras de Vaŝingtono ĝis Bruselo, sed de Bresto ĝis Vladivostoko". .
En la ĉapitoj 1 kaj 2, la aŭtoro pritraktas plej diversajn aspektojn kaj antaŭvidas diversajn situaciojn, i.a., la ekonomiajn kaj geopolitikajn aspektojn de libera interŝanĝo, de defendo, de demografio, de enmigrado, de islamo, de terorismo, de kontrolo de la energifontoj, de oleoduktoj kaj gasoduktoj en centra Azio, en Kaŭkazio kaj orienta Eŭropo, de la strategia defio en Siberio por la Eŭropanoj fronte al Ĉinio kaj al ebla alianco inter Ĉinio kaj Japanio.
Aoto Osako
Aoto Osako (大迫 蒼人, n., do nun nur -jara) estas japana futbalisto.
Marc Rousset
La nouvelle Europe. Paris-Berlin-Moscou
Marc Rousset opinias, ke "Eŭropo devas ŝanĝi sian vidmanieron pri Rusio. Rusio povas kontribui en proksima estonteco al savo de Eŭropo el sia ekzistadisma malsano kaj el la usona protektorateco (NATO, anglo-saksa financa kapitalismo, ekskluziva uzado de la usona-angla lingvo, libera interŝanĝo kiel detruanto de industria laboro.) (...) La okcidentaj eŭropanoj devas fari hodiaŭ la intelektan revolucion, kiun faris generalo de Gaulle rilate al Germanio post 1945!"
Hodiş
Hodiş estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Marc Rousset
La nouvelle Europe. Paris-Berlin-Moscou
Post ekzameno de elekteblecoj por lingva komunikado (angla, latina, franca, multlingvismo), Marc Rousset finfine proponas Esperanton: “Cetere, gravas doni al la Granda Eŭropo, pro nesufiĉeco de la franca, kaj ankaŭ pro la tro granda malfacileco de la latina, vehiklan kaj utilcelan neŭtralan lingvon, kiu ne estu la lingvo de la usonanoj, Esperanton, por certigi la pluvivon kaj influon de ĉiuj grandaj naciaj eŭropaj lingvoj.“.
Aoto Osako
Li ekde 2019 futbalas ĉe FC Tokio.
Marc Rousset
La nouvelle Europe. Paris-Berlin-Moscou
La retejo L'esprit des Livres“  (La spirito de la libroj) prave substrekas en recenzo, ke (sub VII — 7) “''La originaleco de la verko estas ankaŭ en tio ke ĝi pritraktas komplete, sub la titolo III (= 3), la eŭropan lingvan problemon. Kiu lingvo por Eŭropo: ĉu franca, la latina aŭ Esperanto?''“.
Laŭ la pariza katolika Radio Notre-Dame (25an de majo 2009): “Tamen, la homo [Marc Rousset] volas batali por fari el Esperanto la eŭropan lingvon (…) Tio tute ne estas utopia (...) male, tio estas saĝa… Fronte al la angla-usona, necesas proponi ankoraŭ pli simplan lingvon, ankaŭ neŭtralan lingvon.“.
Ĉe Polemia, Marc Rousset diris, la 24an de junio 2009: “Se la eŭropanoj ne alprenos komunan lingvon, iliaj ŝtatoj, el kiuj, ekzemple, Francio, ne povos sin defendi kontraŭ la nuna kontaĝo kaj fariĝos finfine iaj “Luizianoj“ : Esperanto devus, pro nesufiĉeco de la franca, ludi tiun rolon.“.
Radio-intervjuoj
ĉe Radio Courtoisie, la 2an de junio 2009.
István Klumák
KLUMÁK István (kluma:k) estis hungara tradukisto naskita en Koloĵvaro la 20-an de aŭgusto 1908 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de aprilo 1983.
Kariero
Klumák studis en Universitato Ferdinand de Kluĵo kaj li akiris diplomon pri franca lingvo en Parizo. Li tradukis verkojn usonajn, francajn (Jules Verne, Pierre Gamarra ), anglajn, vietnamajn, hispanajn kaj germanajn. De 1940 li laboris en Budapeŝto, li estis kunlaborinto de mondliteratura revuo Nagyvilág.
Kronos Quartet
Kronos Quartet estas usona arĉa kvaropo, fondita de David Harrington en la jaro 1973 je Seattle. Ekde 1978 ĝi hejmas en San Francisko.
Arondismento Avesnes-sur-Helpe
Kantonoj kaj komunumoj
La arondismento ĝis administra reformo de marto 2015 dividiĝis jene :
Kronos Quartet
Repertuaro
Kronos Quartet prezentas ĉefe nuntempan muzikon. La muzikistoj kunlaboras kun multaj komponistoj, i. a. Steve Reich, Philip Glass, Kaija Saariaho, Terry Riley, Henryk Mikołaj Górecki, Roberto Carnevale, kaj muzikas pecojn el diversaj muzikaj ĝenroj, ekz. el antikva muziko, filmmuziko kaj ĵazo. Kronos ankaŭ surdiskigis aranĝaĵon de Purple Haze de Jimi Hendrix kaj subtenis la bandon de Dave Matthews je du kantoj.