cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Derivaĵo de produto
Per difino de derivaĵo
Povas esti uzataj por anstataŭigi erojn de la antaŭ esprimo kaj rezultas la produta regulo
Per tuteca derivaĵo
Funkcio f(x) = g(x)h(x) povas esti konsiderata kiel funkcio de du variabloj g kaj h, ĉiu el kiuj en sia vico estas funkcio de x.
Ambaŭ partaj derivaĵoj de f je g kaj h povas esti trovitaj:
kie h estas konsiderata kiel konstanto; kaj
kie g estas konsiderata kiel konstanto.
Tiam
Ekspliko per diferencialoj
Malkovro de ĉi tiu regulo estas kreditita al Gottfried Wilhelm Leibniz, kiu monris ĝian verecon jene.
Estu f(x) kaj g(x) du diferencialeblaj funkcioj de x. La diferencialo de fg estas
Pro tio ke la termo df·dg estas malatentebla (ĉar ĝi estas kvadrate malgranda respektive al df kaj dg, Leibniz konkludis ke
kaj ĉi tio estas diferenciala formo de la produta regulo. Se dividi la esprimon per diferencialo dx rezultas
Derivaĵoj de produtoj de vektoraj funkcioj
La regulo veras ankaŭ por skalara produto kaj vektora produto de du vektoro-valoraj funkcioj de skalara variablo.
Estu  f(x) kaj  g(x) ĉi tiaj funkcioj de skalaro x.
Por derivaĵo de ilia vektora produto estas formulo
kie la ordo de multiplikatoj en ĉiu vektora produto gravas.
Derivaĵo de produto de matricaj funkcioj
La regulo veras ankaŭ por matrica produto kaj vektora produto de du matrico-valoraj funkcioj de skalara variablo.
Estu A(x) kaj B(x) ĉi tiaj funkcioj de skalaro x, de tiaj ampleksoj ke ilia matrica produto A(x)B(x) ekzistas.
Tiam por derivaĵo de ilia matrica produto estas formulo
kie la ordo de multiplikatoj en ĉiu produto gravas.
Derivaĵo de produto de pli ol du funkcioj
La produta regulo povas esti ĝeneraligita al produto de pli ol du faktoroj.
Por kolekto de funkcioj f1(x), ..., fk(x) de variablo x:
Ekzemple, por tri faktoroj:
Ĉi tio veras ankaŭ por matrico-valoraj funkcioj, sed tiam ordo de multiplikatoj en la produtoj devas esti ĉiam tia kia ĝi estas en la fonta produto. Por kolekto de matrico-valoraj funkcioj A1(x), ..., Ak(x) de variablo x, de ampleksoj tiaj ke ilia produto ekzistas. Taim
Pli altaj derivaĵoj
kie estas binomaj koeficientoj. La formulo aspekte similas al la binomo de Newton.
Ekzemple por n=2:
Ĉi tio veras ankaŭ por matrico-valoraj funkcioj, tiam la ordo de multiplikatoj en ĉiu produto gravas.
Miksitaj partaj derivaĵoj
Por miksita parta derivaĵo de n-a ordo de produto de du funkcioj f(x1, ..., xn) kaj g(x1, ..., xn) je x1, ..., xn estas formulo
kie la indekso S trapasas ĉiujn 2n variantojn de subaro de aro {1, ..., n}.
Ĉi tio veras ankaŭ por matrico-valoraj funkcioj, tiam la ordo de multiplikatoj en ĉiu produto gravas.
Fröbelin palikat
Fröbelin palikat estas finna porinfana muzika grupo. Ĝiaj kantoj estas ekzemple Sätkyukko, Haisunäätä, Sutsisatsi, Matkailu avartaa, Sormitaputus, Rouva Huttunen, Kirppu kotieläimeksi, Laivan lastaus kaj Perhonen. Ĝi publikigis dek diskojn. Ĝi estas fondita 1987. Ĝiaj membroj estis pri sia edukado infanĝardenaj instruistoj. Ĝi faras muzikon, kie estas ecoj el rok-muziko. Membroj de Fröbelin palikat estas kantisto kaj gitaristo Mats Lillrank, gitaristo kaj basisto Timo Nuutinen, klavarinstrumentisto kaj kantisto Ari Bergström kaj drumisto Hannu Mäkelä. Fröbelin palikat ludis ekzemple en porinfanaj televidaj programoj Pikku Kakkonen kaj Veturi. Iliaj membroj iĝis tuttagaj karier-muzikistoj en 1995.
Rango (matrico)
La rango de matrico estas la maksimuma kvanto de lineare sendependaj kolumnoj aŭ linioj de ĝi.
Ĝi estas kutime skribata kiel rang(A), rg(A) (germana, franca); rank(A), rk(A) (angla); rz(A) (pola).
La rango de m×n matrico estas maksimume min(m, n). Pri matrico kiu havas rangon egalan al min(m, n) oni diras ke ĝi estas de plena rango; alie, la matrico havas mankon de rango.
Pli ĝenerale, se lineara operatoro sur vektora spaco (eble malfinidimensia) havas finidimensia limigo (ekzemple, finia ranga operatoro), tiam la rango de la operatoro estas difinita kiel la dimensio de la limigo.
Kolumna rango - dimensio de kolumna spaco
La maksimuma kvanto k de lineare sendependaj kolumnoj c1, ..., ck de la m×n matrico A estas egala al la dimensio de la kolumna spaco de A. La kolumna spaco estas la subspaco de Fm generata per la kolumnoj de A, kiu estas fakte ĝuste la bildo de la lineara bildigo f difinita per A, vidu sube.
Per dimensio de bildo
Se konsideri linearan bildigon difinitan surbaze de la matrico A kiel
tiam la rango de A povas ankaŭ esti difinita kiel la dimensio de la bildo de f. Ĉi tiu difino havas la avantaĝon ke ĝi povas esti aplikita al ĉiu lineara bildigo sen bezono por specifa matrico. La rango povas ankaŭ esti difinita kiel m minus la dimensio de la kerno de f. La rango-kerna teoremo statas ke ĉi tiuj du difinoj (per bildo kaj per kerno) estas ekvivalentaj.
Determinanta rango - amplekso de plej granda ne-nula minoro
Alia ekvivalenta difino de la rango de matrico estas kiel la plej granda ordo de ne-nula minoro de la matrico. Ordo de minoro estas amplekso de la kvadrata sub-matrico kies determinanto ĝi estas. Simile al la malkomponaĵa difino de rango, ĉi tiu ne donas kompetentan manieron de komputado de la rango, sed ĝi estas utila teorie, ekzisto de ne-nula minoro donas suban baron por la rango de la matrico, kio povas esti utila por pruvi ke certaj operacioj ne malpligrandigas la rangon de la matrico.
Malkomponaĵa rango
La rango povas ankaŭ esti karakterizita kiel la malkomponaĵa rango, la minimuma k tia ke A povas esti faktorita kiel A=CR, kie C estas m×k matrico kaj R estas k×n matrico. Simile al la karakterizado per dimensio de bildo, ĉi tio povas esti ĝeneraligita al difino de la rango de lineara bildigo: la rango de lineara bildigo f de V → W estas la minimuma dimensio k de intera spaco X tia ke f povas esti skribita kiel la komponaĵo de bildigoj V → X kaj X → W. Ĉi tiu difino ne donas kompetentan manieron komputi la rangon, sed ĝi permesas facile kompreni multajn propraĵojn de la rango, ekzemple tion ke la rango de la transpono de A egalas al la rango de A.
Ekvivalenteco de la difinoj
La ekvivalenteco kun la determinanta difino (rango de plej granda ne-nula minoro) estas ĝenerale pruvata alie. Ĝi estas ĝeneraligo de la frazo ke se la spaco generata de n vektoroj havas dimension p, do p el tiuj vektoroj generas la spacon. Oni povas elekti generantan aron kiu estas subaro de la vektoroj. Por determinanta rango, la frazo estas ke se la linia rango kaj kolumna rango de matrico estas p, tiam oni povas elekti p×p submatricon kiu estas inversigebla: subaro de la linioj kaj subaro de la kolumnoj samtempe difinas inversigeblan submatrico. Ĝi povas esti alternative komencita tiel: se la generata spaco de n vektoroj havas dimension p, do p el ĉi tiuj vektoroj generas la spaco kaj estas p el la koordinatoj sur kiuj ili estas lineare sendependaj.
Reen, ekzisto de p×p submatrico kun ne-nula determinanto montras ke la linioj kaj kolumnoj de la submatrico estas lineare sendependa, kaj tial tiuj linioj kaj kolumnoj de la plena matrico estas lineare sendependa en la plena matrico, kaj do la linia kaj la kolumna rango estas minimume p.
Propraĵoj
Se A estas kvadrata n×n matrico super reelaj aŭ kompleksaj nombroj do:
A estu m×n matrico super reelaj aŭ kompleksaj nombroj; estu lineara bildigo f difinita per f(x) = Ax kiel pli supre. Tiam:
A kaj D estu m×n matricoj; B estu n×k matrico; C estu k×l matrico, ĉiuj kvar super reelaj aŭ kompleksaj nombroj. Tiam:
Kalkulado
La plej facila por kompreno maniero por komputi la rango de matrico A estas per la gaŭsa elimina maniero. La matrico post la gaŭsa eliminado de A havas la saman rangon kiel A, kaj ĝia rango estas la kvanto de ne-nulaj linioj.
Konsideru ekzemple la 4×4 matricon
En ĝi la dua kolumno estas dufoje la unua kolumno, kaj la kvara kolumno egalas al sumo de la unua kaj la tria kolumnoj. La unua kaj la tria kolumnoj estas lineare sendependaj, do la rango de A estas 2. Ĉi tio povas esti konfirmita per la gaŭsa algoritmo. Ĝi produktas jenan matrico post la gaŭsa eliminado de A:
kiu havas du ne-nulajn liniojn.
Baza gaŭsa eliminado (LU malkomponaĵo) povas esti neesperinda kiam farata per flosanta punkto sur komputilo. Pli tauga malkomponaĵa maniero devas esti uzata anstataŭe. Efika alternativo estas la singulara valora malkomponaĵo, sed estas ankaŭ la aliaj malpli multekostaj manieroj, inter ili QR malkomponaĵo kun elekto de konduka elemento, kiu estas ankoraŭ pli ciferece fortika ol gaŭsa eliminado.
Pro eraroj dum komputado kun flosanta punkto, tute ĝustaj nuloj kiel la rezultoj ne estas ricevataj ĉiam kiam ili devus esti post precizaj komputadoj. Pro ĉi tio cifereca komputado de rango postulas kriterion por decidado ĉu iu valoro, ekzemple singulara valoro, devas esti konsiderata kiel nulo. La praktika elekto dependas de ambaŭ la matrico kaj la apliko.
Aplikoj
La teoremo de Rouché kaj Capelli estas pri kvanto de solvaĵoj de sistemo de linearaj ekvacioj Ax=b. La sistemo estas nekonsekvenca se la rango de la pligrandigita matrico estas pli granda ol la rango de la koeficienta matrico A. Se rangoj de ĉi tiuj du matricoj estas egalaj, do la sistemo devas havas almenaŭ unu solvaĵon. La solvaĵo estas unika se kaj nur se la rango egalas la kvanto de variabloj. Alie la ĝenerala solvaĵo havas k liberaj parametroj kie k estas la diferenco inter la kvanto de variabloj kaj la rango.
En fermitcikla regilo, la rango de matrico povas esti uzita al difini ĉu lineara sistemo estas regebla ka observebla.
Ĝeneraligoj
Estas malsamaj ĝeneraligoj de la koncepto de rango al matricoj super ajna ringo. En tiuj ĝeneraligoj, kolumna rango, linio rango, dimensio de kolumna spaco kaj dimensio de linia spaco de matrico povas esti malsamaj aŭ povas ne ekzisti.
Konsiderante la matricon kiel tensoro (matrico estas tensoro de ordo 2), la tensora rango estas ĝeneraligo al ajnaj tensoroj. Por tensoro de ordo pli granda ol 2, rango estas tre peza en komputado, malsimile al rando de matrico.
Estas komprenaĵo de rango por glataj mapoj inter glataj sternaĵoj. Ĝi egalas al la lineara rango de la derivaĵo.
Tenampulco
Tenampulco estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tenampulco.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6721 loĝantojn. El tiuj estas 3316 viroj kaj 3405 virinoj. La komunumo havas surfacon de 108.44 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 10′ norda latitudo kaj 97° 23′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 220
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21158a.htm
Neuroda
Neuroda estas ekde la 1.1.2019 kvartalo de la urbo Arnstadt en Germanujo; antaŭe ĝi apartenis al la komunumo Wipfratal. Tie loĝas ne tute 200 enloĝantoj sur areo de 5,12 km² sur alteco de inter 398 kaj 375 metroj.
Geografio
Neuroda troviĝas sur monteta elstaraĵo kiu altiĝas suedokcidente ĝis ĉ. 460 metroj kaj malaltiĝas norde je la valo de la rivero Wipfra kaj eoste al suden kondukanta herbeja grundo. La vilaĝo estas en la monteta antaŭregiono de Turingia Arbaro sur la tavolo el bunta grejso de Paulinzella. En la medio alternas arbaroj (ĉefe de pinoj), herbaroj kaj kampoj. Eoste de la vilaĝo estas la 476 metrojn alta monto Sandberg kiun transboras la moderna rapidegtrajna fervojlinio inter Nurenbergo kaj Erfurto danke al la Sandberg-tunelo kun longeco de 1320 metroj. Dorse de Sandberg estas ankaŭ suprenveturejo la la federacia ŝoseo B 71 disde Wipfratal-valo al Turingia Arbaro. Najbaraj komunumoj estas Wipfra ueste, Stadtilm-Traßdorf eoste kaj Kettmannshausen respektive Behringen norde. Sudokcidente troviĝas la Akvobaraĵo Heyda.
Victor Baltard
Victor BALTARD, naskiĝinta en Parizo la kaj mortinta en Parizo la, estis franca arkitekto, kiu laboris en Parizo dum la dua Franca Imperio. Li estis la filo de la arkitekto Louis-Pierre Baltard.
Biografio
En 1833, li ricevis la grandan premion de Romo preparitan en la Lernejo pri Belartoj de Parizo. De 1834 ĝis 1838, li restadis en Romo kiel pensiulo de la Villa Médicis. La Akademio de Francio en Romo, tiam estis estrata de Dominique Ingres. Ekde 1849, li fariĝis arkitekto de la urbo Parizo. Li estis ankaŭ dioceza arkitekto por la episkopa palaco kaj la granda seminario, sed tiu posteno estis reprenita en 1854, ĉar la administracio pri kultoj konsideris ke li ne sufiĉe grave konsideris sian laboron. Li estas aparte fama pro la haloj de Parizo kiujn li konstruis inter 1852 kaj 1872. Tiuj lastaj estis detruitaj en 1972-73 escepte de unu el la pavilonoj (la "Pavilono Baltard") kiu estis klasita Monumento historia kaj estis restarigita en Nogent-sur-Marne. Li restaŭris plurajn preĝejojn. Li estas la aŭtoro de du tomboj : tiu de la komponisto Louis James Alfred Lefébure-Wely en la tombejo Père-Lachaise kaj tiu de la juristo Léon Louis Rostand en la tombejo de Montmartre.
Neuroda
Ekonomio kaj trafiko
Neŭroda estas ĉefe agrikultura komunumo sen iaj grandaj metiejoj. Ilmenau situas ĉ. 10 kilometrojn sude kaj la centro arnstadta ĉ. 12 km norde. Stratoj unuigas Neuroda kun Wipfra okcidente kaj Behringen respektive la bieno Behringer Schenke norde. Buslinioj asekuras personan transporton.
Victor Baltard
Biografio
La, li eniris la Akademion pri Belartoj en Parizo, kie li okupis la 4-an fotelon.
La historia biblioteko de la urbo Parizo konservas memoraĵaron pri Victor Baltard konsistantan el aro da 26 originaj planoj por la centraj haloj de Parizo, inter ili estas projektoj pri la tuto kaj plenumdetaloj por la pligrandigo de la haloj inter 1844 kaj 1853.
NGC 4053
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Boechout
Boechout (: [BUĤoŭt]) estas municipo en Belgio, sud-oriente de Antverpeno. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Antverpeno.
Camillo Berneri
Camillo Berneri (konata ankaŭ kiel Camillo da Lodi; naskiĝis la 28-an de majo 1897 en Lodi, mortis la 5-an de majo 1937 en Barcelono) estis itala profesoro pri filozofio, anarkiisto, propagandisto kaj teoriulo.
Berrien (Finistère)
Berrien (jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Camillo Berneri
Berneri, estis veterano de la Unua Mondmilito, en la Universitato de Florenco profesoro pri beletro, kaj membro de la Unione Anarchica Italiana, opoziciis al la enpovigo en sia lando de faŝistoj, engaĝigante sin en la rezistado ĝis 1926, kiam li devis rifuĝiĝi en Francio, poste en Svisio, Germanio, Belgio, Luksemburgo, kaj finfine ĉe Nederlando. En ĉiuj tiuj landoj, Berneri estis ofte arestita kaj kutime forpelita. Kvankam sub konstanta superviglado, li tamen verkis pri kelkaj temoj, ĉefe antiklerikalismajn kaj kontraŭfaŝismajn artikolojn.
Kun Carlo Rosselli, Berneri organizis la unuan kolonon de italaj volontuloj por lukti en la Hispana Enlanda Milito kontraŭ la puĉo fare de Francisco Franco, kaj li partoprenis en bataloj ĉe Monte Pelado kaj Huesca (en Aragono) kune kun la hispanaj anarkiistoj de la Kolono Francisco Ascaso kaj la italoj de la Bataliono Matteotti. Li iĝis tre kritikema kontraŭ la eniro de anoj de la Confederación Nacional del Trabajo (CNT) en la registaro de la Popola Fronto, esprimante siajn vidpunktojn en malferma letero al Federica Montseny (anarkiista ministro por Sansistemo).
Dum la Majaj Tagoj de Barcelono, rotoj el la Komunista Partio de Hispanio (ŝajne je ordonoj el Jozefo Stalino) enpoviĝis surstrate por ĉasi ĉefe anarkiistojn, Berneri estis rabita elhejme kaj murdita. Lia korpo, plena je kugloj, estis trovita dumnokte ĉe la ĉefsidejo de la Generalitato de Katalunio.
-150
En la jaro 150 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Ranis
Ranis [prononco kiel en Esperanto] estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas la administra centro de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ranis-Ziegenrück. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Belazaima do Chão, Castanheira do Vouga e Agadão
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas loĝloko en Portugalio. Formale post administra reformo de 2013 temas pri unu el 11 komunumoj (freguesias) de la urbo Águeda. situas oriente de la urbocentro.
Laŭ la stato de en  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la urbo kaj la 11 komunumoj apartenas al la centra regiono Portugalio kaj la distrikto Aveiro.
Matrico (apartigilo)
Matrico havas plurajn signifojn.
Malesco
Malesco estas komunumo de Italio.
György Szondy
SZONDY György (sondi) estis hungara verkisto, pedagogo naskita en Temesrékás la 24-a de julio 1889 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de novembro 1961.
Kariero
Szondy havigis diplomon de mezlerneja instruisto en Budapeŝto kaj ekde 1913 li instruis en Nagyenyed, Győr kaj Debreceno. Ekde 1941 li estis lernejdistrikta ĉefdirektora anstataŭanto de Debreceno. Post la dua mondmilito li laboris en la ministerio de la publikinstruado, poste ĉe la Akademia Eldonejo.
Unterbäch
Unterbäch estas komunumo en la distrikto Okcidenta Rarono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 398 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Unterbäch situas en Supra Valzeo sur altigita tavolo ĉe la suda flanko de la valo de Rodano. La komunumo Unterbäch konsistas el la vilaĝoj Bachtola kaj Holz, kaj la setlejoj Salzgäba, Steihüs, Eggini, Brand, Periebe kaj Waldmatte.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 21,99 km², de kiuj 25,2% estas kovritaj de arbaro, 28,5% servas por agrikulturo kaj 1,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Unterbäch limas en nordo al Rarono, en oriento al Bürchen, en sudoriento al Törbel, en sudo al Embd, en sudokcidento al Ergisch, kaj en okcidento al Eischoll.
Trafiko
Unterbäch situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Unterbäch pasas flanka konektovojo de Vispo al Turtmann. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de aertelfero ek de la vala vilaĝo Turtig.
Historio
La unua dokumenta mencio de Unterbäch datiĝas el la jaro 1280 kiel Underbechque. En la 12-a kaj 13-a jarcento la Baronoj de Rarono, de Asperlin kaj de Bex posedis bienojn en Unterbäch. Kiel prenantoj de la feŭdo de la episkopo de Siono la Senjoroj de Unterbäch posedis en la centro de la vilaĝo loĝoturon, kiu estis konstruita en la 12-a kaj 13-a jarcento. En la jaro 1434 la komunumo fortiĝis post akiro de la jurisdikcio pri Holz. La komunumaj statutoj datiĝas el la jaroj 1490 kaj 1538. En la jaro 1846 la vala vilaĝeto Turtig, kiu ĝis tiam apartenis al Unterbäch, estis atribuita al Rarono. La 3-an de marto 1957 la civitanoj de Unterbäch permesis la unuan fojon ek de la fondo de la Svisa Ĵurkomunumo la partoprenon de virinoj al federacia baloto, kvankam la voĉoj de la virinoj tiam de la ŝtata konsilio estis konsiderataj kiel malvalidaj, tio estis historia momento. Kiel unua sivsa komunumo Unterbäch en 1957 malgraŭ malpermeso de la ŝtata konsilio de Valezo enkondukis la voĉdonrajton pro virinoj.
Vidindaĵoj
En Unterbäch troviĝas la virin-monumento, kiu memorigas al la revolucia enkonduko de la virina voĉdonrajto en 1957 kaj Virin-citaĵ-vojo, kiu estis malfermita la 18-an de junio 2000 de la honora civitanino Elisabeth Kopp memore al tiu evento.
Fringoj
La fringoj (Fringilla) estas palearkta genro de birdoj el la ordo de paseroformaj, kun mallarĝa malsupra duonbeko kaj fendita vosto. . Ili estas la solaj specioj en la subfamilio de Fringenoj.
Specioj
Al la genro apartenas tri specioj:
Disvastiĝo
La Arbarfringo troviĝas ĉefe en arbaraj habitatoj, en Eŭropo, Nordafriko, kaj okcidenta Azio; la Blua fringo estas insula endemio; kaj la Montofringo reproduktiĝas en norda tajgo kaj suda tundro de Eŭrazio.
Priskribo
Ili estas similgrandaj (15 cm longaj) kaj ankaŭ similaj laŭ grando. Tiuj birdoj havas ondecan flugmanieron kiu alternas erojn de flugilfrapado kaj glitado per fermitaj flugiloj. Ili ne estas tiom specialigitaj kiom aliaj fringedoj, kaj manĝas kaj insektojn kaj semojn. Dum reproduktado, ili manĝogas siajn idojn per insektoj pli ol per semoj, malkiel la aliaj fringedoj.
Masayuki Okamura
Masayuki Okamura (岡村 政幸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
János Fazekas
János FAZEKAS [fazekaŝ] estis rumania hungara politikisto, historiisto. Li naskiĝis en Lupeni (Petroșani) la 16-an de februaro 1926 kaj mortis en Budapeŝto la 8-an de marto 2004.
Kariero
János Fazekas kreskiĝis en Andreeni, li studis en Cristuru Secuiesc. Post 1945 li elektis la politikan karieron. De 1952 li havis gvidantpostenojn en ŝtato kaj komunista partio. Li debutis kiel publicisto en 1945 en Szabadság redaktita de László Tompa
-140
En la jaro 140 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Adolf Anderssen
Karl Ernst Adolf ANDERSSEN (Breslau, - Breslau, ) estis eminenta germana ŝakludisto. Kvankam titolo de grandmajstro ankoraŭ ne ekzistis en tiu tempo, oni konsideras lin kiel la plej bonan ŝakiston en la tuta mondo, ekde 1851 ĝis 1858, kaj denove ekde 1861 ĝis 1866.
Teopantlán
Teopantlán estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Teopantlán.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4220 loĝantojn. El tiuj estas 1876 viroj kaj 2344 virinoj. La komunumo havas surfacon de 214.31 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 43′ norda latitudo kaj 98° 15′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1420
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21159a.htm
(114837) 2003 OB28
(114837) 2003 OB28 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Expolingua
La tradicia Internacia Foiro por Lingvoj kaj Kulturoj (Expolingua) post la germana unuiĝo migris de Frankfurto ĉe Majno, kie ĝi okazis kvinfoje, al la germana ĉefurbo Berlino. Ekde tiam la ekspozicio ĉiujare okazas meze de novembro dum 3 ĝis 4 tagoj, allogante lingve interesitajn homojn; kutime venas kelkaj mil personoj, grandparte instruistoj kaj lernantoj, kiuj serĉas kursojn por la angla lingvo.
La unua aranĝo de Expolingua en Berlin okazis en 1992, ankoraŭ sen Esperanto-mencio. Esperanto-Ligo Berlin per malgranda stando ekde 1993 prezentas Esperanton. La partoprenon de Esperanto-stando iniciatis kaj ebligas per pago de la necesa kotizo ekde la 1990-aj jaroj la asocio "Esperantohaus Michendorf r.a.".
Datoj
Hejmpaĝo de la organizantoj
Esperanto en la faka programo de Expolingua
La titolo de la prelego ĉiam aperis en la oficiala programo.
De 1993 ĝis 2002 Detlev Blanke faris jenajn prelegojn (enkrampe la kadraj temoj de la fakprogramo, kiuj aperis ekde 1996):
Provlecionoj
En la faka programo regule prezentiĝas 45-minutaj provlecionoj por plej diversaj lingvoj. Ĝis inkluzive de 2006 Lu Wunsch-Rolshoven prezentis tiajn kursetojn pri Esperanto, kio kutime allogis dudek ĝis tridek homojn. Tiuj metis demandojn ne nur pri la lingva strukturo, sed ankaŭ pri la lingvo ĝenerale.
Eksteraj ligiloj
Spertoj 2007
NGC 4054-1
NGC 4054-1 (aliaj indikoj — MCG 10-17-131, ZWG 292.62, VV 136, PGC 38078) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ludoș
Ludoș [ludoŝ] (hungare: Nagyludas, germane: Grosslogdes) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Sibiu. En 1910 ĝi havis 2.262 loĝantojn (rumanoj); en 1992 580. Ĝia unua skriba mencio estis en 1330. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝo Gusu.
David Anhaght
David la Nevenkebla estas la nomo donita al novplatonisma armena filozofo de la 6-a jarcento.
1849 Kresák
1849 Kresák estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
David Anhaght
Liaj verkoj pluvivas en mezepoka armena traduko, kaj li ricevis la kromnomon "nevenkebla" (klasika armena: Անյաղթ; reformita: Անհաղթ, Anhağt) en armena tradicio. Ĉi tiu nomo estis antaŭe donita al teologo kaj estis transdonita al la filozofo.
1849 Kresák
Nomo
Ĝia nomo honoras la slovakan astronomon Ľubor Kresák
David Anhaght
Pro konfuzo kun aliaj nomitaj aŭtoroj David kaj pro abunda korpo de mezepoka legendo, preskaŭ nenio estas konata certe pri la historia David. Armena tradicio igas lin loĝanto de Tarono, sed ĉi tio ne estas pruvita en nuntempaj fontoj kaj eble pro konflikto kun alia samnomulo. Li estis aktiva en Aleksandrio en Bizanca Egiptio, konata kiel spertulo pri Aristotelo kaj Fiziko. Li supozeble ricevis la kromnomon "nevenkebla" pro siaj esceptaj oratoraj kaj argumentaj kapabloj. Oni diras, ke David revenis al sia indiĝena Armenio poste en la vivo, kie li estis aktiva kiel instruisto, sed li estis persekutita de la eklezio kaj finfine mortis en ekzilo en Haghpat.
Vivo
Aldone al la manuskriptoj de la grekaj verkoj de David, multe da manuskriptoj postvivis, ĉefe la mallongigitan version de la Difino de filozofio, en la armena lingvo. Oni ne scias, kiam la traduko estis farita, la plej malnovaj manuskriptoj devenas de la 14-a jarcento. La ĉefaj biografiaj informoj pri David ankaŭ devenas de la armena tradicio. Laŭ ili, David estis studento de Mesrop Maŝtoc kaj katolikoso Sahak la 1-a, kaj amiko de Moseo de Ĥoreno. Akademiuloj konsentas, ke David devis naskiĝi post la morto de Mesrop kaj Sahak la 1-a, ĉirkaŭ 470, en la urbo Nergin, en Taron. En la 20-aj jaroj de la 6-a jarcento li studis filozofion en Aleksandrio, kun Olimpiadoro. Poste li pasigis plurajn jarojn en Ateno kaj Konstantinopolo, kie liaj oratoraj kapabloj gajnis al li la kromnomon "La Nevenkebla". Fine de sia vivo, li revenis al Armenio. Lia instruado renkontiĝis kun opozicio de parto de la pastraro. David rifuĝis sin en la monaĥejo Hahpat, kie li mortis inter 550 kaj 560 post Kristo. Laŭ Arakel Sjuneci (14-a jarcento), persekutita hejme, li rifuĝis sin en Kartvelio, kie li mortis. Li estis kanonigita de la Armena Eklezio. La bizanca tradicio ne konservis la novaĵojn pri David. La atribuo de la plej malnovaj pluvivaj grekaj manuskriptoj estas neklara. Ili estas atribuitaj al Elija aŭ Niceto de Paflagonio, kiuj prenis la monaĥan nomon de David, filozofo de la 10a jarcento. Nur la pli novaj kodeksoj, unu el la dek-kvara jarcento kaj pluraj el la deksesa, mencias la aŭtoron "David". Ĉi tiuj cirkonstancoj igis iujn fakulojn pridubi la ekziston de David mem. Ili asertas, ke komence anonimaj pakaĵoj de notoj povus poste porti la nomon de la respektinda kristano por pliigi sian aŭtoritaton.
Skribaĵoj
David estas la aŭtoro de la Difino de Filozofio, Analizo de la "Enkonduko" de Porfiro kaj la Interpretado de la "Analizisto" de Aristotelo. Fragmentoj de la Difino de Filozofio aperis en la traduko de E. Słuszkiewicz en la 10-a numero de Menandro de 1971 (p. 427-433)  . La komentario pri la Aristotela Kategorio, en iuj manuskriptoj ankaŭ portante la nomo de David, nun atribuita de multaj kleruloj al Elija  .
En la konservitaj skribaĵoj David ankaŭ aludas siajn proprajn komentojn: pri Pri Interpretado kaj Fiziko, kiuj estas nekonataj.
Ĝeneralaj karakterizaĵoj
Kaj la Difinoj de Filozofio kaj la Komentoj de David havas formon evoluigitan en la aleksandria skolo. La tuta materialo dividiĝas en pli-malpli mallongajn "prelegojn" nomatajn praxeis. Ĉi tiun strukturon unue enkondukis la tekstoj de Olimpiodoro. Estas 24 ĉapitroj en Difinoj. Ilia titolo diras, ke ili estis verkitaj per la voĉo de David, kio signifas, ke la instruisto laŭtlegis kaj la lernantoj skribis kaj poste kopiis liajn prelegojn  .
Artúr Vágó
Artúr Vágó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vágó Artúr estis hungara inĝeniero, profesoro.
David Anhaght
Ĝeneralaj karakterizaĵoj
Enkondukaj prelegoj por filozofio estis norma trajto de la aleksandria alteduko. Ilin donis Amono kaj Olimpiadoro. Kun la paso de la tempo, tamen, ilia teksto pligrandiĝis. La enkonduko al la filozofio de Elija estas duoble pli longa ol tiu de Amono, kaj la Difinoj de David, kvaroble pli longa. Dum la prelegoj de Amono estis sekaj kaj koncizaj, kaj la laboro de Elija estis intelekta distro, David aperas en la Difinoj kiel viro fascinita pri la filozofio. Lia teksto estas ia instigo al lernantoj ami saĝon. Elementoj prenitaj el pagana filozofio ankoraŭ tre fortas en li: la mondo estas eterna, ĉielaj korpoj estas diaj, la aŭtoro parolas pri neraciaj venĝaj spiritoj kaj longevivaj nimfoj. David instigas siajn disĉiplojn akcepti grekan filozofion kiel engaĝiĝon al ia vivo. Ĉar filozofio igas ĝian sperton simila al Dio, ĝi havas la samajn kvalitojn, precipe universalan scion. David finas siajn prelegojn per la aserto, ke filozofio ornamas homajn animojn kaj levas la animon de la malhela korpeco de ĉi tiu vivo al la dia kaj nemateria estoj.
Artúr Vágó
Artúr Vágó naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
David Anhaght
Ĝeneralaj karakterizaĵoj
La Difino daŭras per la Enkonduko de la Analizo de Porfiro. Ĉi tiuj estas la prelegoj pri la Enkonduko al la "Kategorio" de Aristotelo (Isagogo ), kiujn Porfiro verkis por senatano Krizario, kiu tre malfacile komprenis ĉi tiun verkon de Aristotelo. Davido diris al studentoj, ke Porfiro verkis ĉi tiun popularan kaj influan tekston por klarigi la signifon de kvin ŝlosilaj terminoj de la metafiziko de Aristotelo: sekso, specio, diferenco, esencaj kaj hazardaj propraĵoj, kaj enkondukas ilin en la tekston de Porfiro. Li ankaŭ klarigis, ke ĝi ne nur celas kompreni la Kategorion de Aristotelo, sed ĝi estas preparo por filozofio ĝenerale, sendepende de la ekzercado en la dialektika metodo. Laŭ lia opinio, la terminoj de Porfiro estas la bazo de ajna rezonado.
Mariska Aggházyné Balló
Mariska Aggházyné Balló [mariŝka aghAzinE balO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Aggházyné Balló Mariska estis hungara pentristo. Ŝia patro estis Ede Balló, ŝia bopatro estis Gyula Aggházy (ambaŭ pentristoj).
David Anhaght
La teorio de scio
Estas tri objektoj de pensado: aferoj, kiuj ne vere ekzistas, ekz. Mitaj estaĵoj kiel la maskloj, kiuj kreas penson; aferoj ekzistantaj sed dubindaj, kiel antipodoj nekonataj ĉu ili ekzistas aŭ ne, kaj aferoj sendube ekzistantaj, kiel homo aŭ ĉevalo; kaj fine estaĵoj, kiel Dio, alireblaj nur per la menso. Rekono de malĉastaj aferoj iras al nemateriaj formoj kaj finiĝas per la absolute nemateria estaĵo de Dio. Se ni ne konas Dion rekte, ni povas rekoni lin kiel ilian Kreinton per la naturaj verkoj kiel liaj kreitaĵoj. Por ekkoni Dion, necesas unue ekkoni abstraktajn formojn kaj simbolojn, kiuj preparas la menson por koni la absolute malgravan estaĵon de Dio. Dio estas la senmorta kaj senkorpa Supera Estaĵo ene de tempo kaj spaco, la Unua Movanto, la senŝanĝa kialo de ĉiu movado. Ekkoni lin estas la ĉefa tasko de filozofio. David ne samopinias kun la novplatona vidpunkto, ke Dio estas tute nekonebla, sed, sekvante la peripatetajn tendencojn de la aleksandria skolo, rekonas Dion kiel la necesa celo por la scio.
Artúr Vágó
Biografio
Artúr Vágó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Teknika Universitato palatino József, sed en 1916 li soldatiĝis. En la sekva jaro li falis en militkaptiteco en la Rusa Imperio, li povis hejmenveni nur en 1921. Pro financaj problemoj li laboris jaron en uzino, poste li daŭris la lernadon akirinta diplomon en 1925. Li eklaboris en fabriko, kie li okupiĝis pri telefoncentraloj. En 1950 li eklaboris en telekomunikada instituto, samtempe li instruis en teknika altlernejo. En la sekva jaro li estis nomumita katedrestro en la menciita universitato. Li estis dekano inter 1951 kaj 1954. En tiu periodo la menciita altlernejo estis integrita al la universitato. Li akiris sciencan gradon CSc (kandidatiĝo) en 1952. Li ricevis memormedalon en 1968.
David Anhaght
La teorio de scio
La unua grado de ekkono, sen kiu ne eblas koni la mondon, estas senca ekkono. Surbaze de ĝi, penso ekkonas formojn, kiuj havas objektive materian ekziston, kaj mense nematerian ekziston. En ĉi tiu etapo de ekkono, la menso perceptas bildojn de materiaj aferoj abstraktitaj de sia materia substrato, kio estas materio. Materialaj formoj, kvankam ili ne povas ekzisti sen materio, kiel triangulo aŭ kvadrato, kaj loĝas en ŝtono, arbo aŭ io alia, ne havas materiajn kvalitojn kiam ili estas koncipitaj per penso. Same, la vakso, kiu reflektas la markon de la ringo, prenas nenion materialon de la ringo. La tria nivelo de ekkono koncernas estaĵojn, kiuj vere kaj mense ekzistas nematerie, kiel Dio, anĝeloj, animo, racio.
Mariska Aggházyné Balló
Mariska Aggházyné Balló naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Balatonalmádi.
David Anhaght
La teorio de scio
La homo havas kvin kognajn potencojn: sencoj, imago, opinio, penso kaj menso. La unuaj kvar estas la bazo de ago, scienco kaj arto. La kvina estas la bazo de pli alta formo de scio: filozofio. Sur ĉi tiu vojo, ĝeneralaj kaj senŝanĝaj estaĵoj estas konataj.
Mariska Aggházyné Balló
Biografio
Mária Balló akiris diplomon en la Belarta Altlernejo en 1905. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Aggházy, Viktor Olgyai kaj Lajos Deák-Ébner. Ekde 1909 ŝi ekspoziciis en Arthalo Budapeŝto, poste ankaŭ en aliaj ekspoziciejoj. En 1911 ŝi edziniĝis, post 2 jaroj ŝi naskis filinon. Ŝi pentradis akvarelojn, aĵpentraĵojn, ĝenropentraĵojn.
David Anhaght
Metodiko, Logiko kaj Etiko
Lige kun tri niveloj de ekkono, David dividas homan scion en fizikon, traktante la scion pri la mondo de materiaj aferoj, matematikon, studante abstraktajn formojn kaj simbolojn de materiaj korpoj, kaj teologion (metafiziko), traktante la scion pri la nemateria mondo. Ĉi tiuj tri fakoj konsistigas la teorian parton de filozofio. La praktika filozofio inkluzivas: etikon, ekonomion kaj politikon. La fakoj, kiuj prepariĝas al praktikado de filozofio, estas gramatiko, retoriko kaj logiko. La temo de teoria filozofio estas la studo de la kognaj potencoj de la animo, kaj la celo estas koni la mondon, kiu ekzistas sendepende de la homo. La celo de praktika filozofio estas virtoj kiel braveco, prudento, justeco kaj ĝia celo, la savo de homo. Teoria filozofio helpas praktike eviti malbonon kaj fari homon kiel Dio laŭeble. La homa korpo aperas kiel portempa loĝejo de la animo. La tasko de filozofio estas konduki la animon per vivospertoj kaj helpi, per scio kaj purigo, unuiĝi kun Dio. David nomas filozofion scienco pri Dio kaj homaj aferoj.
David konsideris deprenon (silogismo) kiel bazon de logiko. Li kredas, ke pruvi de parta al kompleta ekkono ne donas sufiĉan certecon. Anstataŭe ĝi estas donita per la silogismo kaj la apodida metodo, danke al kiuj logiko povas esti konsiderata parto de filozofio. Danke al ĝi eblas distingi inter teoria vero kaj malvero en filozofio, kaj inter bono kaj malbono en praktiko. Pri la rilato inter detaloj kaj ĝeneralaĵoj, David prenis nominalisman pozicion. La filozofio de Davidd estas etika. El la ses difinoj de filozofio trovitaj en liaj verkoj, du etikaj difinoj okupas centran lokon: filozofio estas homo konforma al Dio laŭ lia forto, kaj ĝi estas meditado pri morto. Viro estas la bildo de Dio, kaj la celo de filozofio estas purigi la animon por kunfandiĝi kun la prototipo kaj malhelpi la bildon esti poluita. Filozofio helpas homon venki morton kaj savi la animon de pekoj kaj la malbono, kiu regas en la mondo.
Nerealaj verkoj
Mezepoka armena tradicio atribuas kelkajn verkojn kaj tradukojn al David, la plej multaj el kiuj ne povis veni de li. Taksante ĉi tiujn informojn, oni devas konsideri, ke aŭtoroj samnomaj ofte konfuziĝis. Interalie David laŭdire tradukis la isagogon de Porfiro kaj la verkojn de Aristotelo en la armenan.
Efiko
La traktatoj de David ĝuis grandan popularecon en la areo de armena kulturo. Nur en la manuskripta biblioteko Matenadarano estas preskaŭ 500 manuskriptoj enhavantaj la tekston de liaj verkoj, sen kalkuli komentojn kaj interpretojn. La verkoj de David estis legitaj kaj komentataj ĝis la fino de la 18-a jarcento de tiaj armenaj filozofoj  kiel Vagram Rabuni, Hovhannes Vorotneci, Gregorio Tatevaci, Arakel Sjuneci, kaj Simeon Dzugaeci. La intereso, kiun li havis pri antikva filozofio, rezultigis la agadon de la helenisma skolo, kiu tradukis en la armenan la verkojn de Platono, Aristotelo, Porfiro, Filono de Aleksandrio kaj aliaj. La Davida klasifiko de sciencoj influis la kristaliĝon de diversaj scioj kaj sciencaj fakoj en mezepoka Armenio. Lia logiko fariĝis la bazo por la disvolviĝo de armena logiko  .
El la arabaj filozofoj, la verkoj de David estis uzataj de Ibn al-Tayyib (ĉ. 980-1043) en liaj komentoj pri Isagogi kaj la Kategorio. En Bizanco, la Difinoj de Davido estis la temo de filozofia studo. La bizancanoj ankaŭ konis la komenton de David pri Isagoga. Inter la bizancaj filozofoj li estis konata de Johano el Damasko (ĉ. 675-ĉ. 749) kaj Niceforo Blemido (1197-ĉ. 1272).
Mezepoko
Tekstoj de David estis uzataj en bizancaj logikaj kompendioj de la fino de la 6a ĝis la mezo de la 8a jarcento. Tiutempe necesis koncizaj, resumantaj prezentoj de aristotela logiko, kiuj prezentas la materialon de la koncernaj lernolibroj de la malfrua aleksandria skolo en didaktike preparita formo. Unu el la aŭtoroj, kiuj uzis materialon de Prolegomenoj de David, estis la eklezia patro Johano de Damasko, kiu pritraktis aristotelan logikon en sia dialektiko.
En Armenio la verkoj de David fariĝis aŭtoritataj lernolibroj en la mezepoko. Tie li estis kalkulita inter la plej gravaj personecoj en armena kulturhistorio kaj sekve gloris. Ĉar li estis konsiderata ĉefa teologo kaj studento de famaj ekleziaj patroj, oni povis vidi en li grandan pensulon, kiu ĝuste metis la aristotelan ontologion je la servo de kristana dogmaro. Per la filozofiaj armiloj li sukcese defendis la monofizitan instruadon de la armena eklezio kontraŭ la subtenantoj de la Koncilio de Kalcedonio. La moknomo "la nevenkebla" devenis de lia teologia supereco. Malsama klarigo de la epiteto estas donita de anekdoto, laŭ kiu David estis la sola erudiciulo, kiu povis uzi enigman saĝan diron pri malnova por dizani steleon; post ĉi tiu pruvo de lia elstara erudicio, homoj komencis nomi lin la nevenkebla filozofo.
Jam en la 7-a jarcento, la armena erudiciulo kaj enciklopediisto Anania Ŝirakaci prenis la doktrinon de David pri la filozofia divido. En la Alta kaj Malfrua Mezepoko, la aprezo por la verkoj de la antikva filozofia instruisto intensiĝis; Armenaj erudiciuloj skribis komentojn al lia Isagogo- klarigo kaj la armena versio de la Prolegomeno. En la monaĥejaj lernejoj la prolegomenoj apartenis al la materialo preskribita por lecionoj pri filozofio.
Modernaj tempoj
Laŭ mezepoka tradicio, ĝis la komenco de moderna scienca esplorado, oni kredis ke David estis la aŭtoro de multaj skribaĵoj, kiuj ne vere venis de li; al li estis atribuitaj pli ol 26 tradukoj. La unua eldono de la armena Prolegomeno, traduko estis publikigita en Konstantinopolo en 1731. En 1833 la unua kompleta eldono de la armenaj tradukoj de la verkoj de David estis publikigita en Venecio. En la periodo 1900-1904, Adolf Busse publikigis kritikan eldonon de la grekaj tekstoj en Berlino, igante ilin plene alireblaj presite por la unua fojo; antaŭe nur eltiraĵoj estis publikigitaj.
La Armena Apostola Eklezio konsideras "Davidon la Nevenkebla Filozofo" inter la "sanktaj instruistoj kaj tradukistoj", kies feston oni festas la duan sabaton de oktobro.
Dum la tempo Armenio kiam apartenis al Sovetunio, David ankoraŭ estis tre populara tie. En 1980 la Armena Soveta Socialisma Respubliko festis sian 1 500-jaran naskiĝtagon, supozante fikcian, arbitre supozitan naskiĝjaron de la filozofo. Por marki la okazon, la Armena Akademio de Sciencoj de Erevano, la ĉefurbo de Armenio, faris kongresan kaj festivalan programon, kaj strato ricevis la nomon de David. Laŭ marksisma perspektivo, "lia humanismo, lia sekulara pensmaniero, lia profunda kredo je la potenco de scienco, tuta gamo da materialismaĵoj estis laŭditajvt ezoj". Oni diris, ke li estis unu el la plej progresemaj tiutempaj erudiciuloj.
Columbus (Ohio)
Columbus [kolumbus] estas la ĉefurbo de la usona ŝtato (subŝtato) Ohio kaj de la ŝtata Kantono Franklin. Laŭ popolnombrado en 2000 ĝi havis loĝantojn, tiel ĝi estas la plej granda urbo de la subŝtato. En la urbaro de Columbus tiam loĝis homoj. Ĝi estas nomata laŭ Kristoforo Kolumbo.
Geografio
Columbus situas en la centro de Ohio ĉe kunfluejo de 2 riveroj, 325 km sude de Detrojto.
Historio
Post alveno de eŭropanoj la areo apartenis al Franca Imperio, kie oni okupiĝis pri peltoj. Ofte okazis militoj inter indianoj, angloj, francoj, fine en 1763 la britoj akiris la regionon. Baldaŭe ĝi estis parto de la sendependiĝanta Usono. En 1797 la unuaj domoj (ne kabanoj) estis konstruitaj en tiu loko havanta la loknomon "Franklinton", kiun la inundo forviŝis en la sekva jaro. Columbus fondiĝis en 1812 en la proksimeco en neloĝata arbaro. Post 4 jaroj ĝi jam iĝis ĉefurbo de Ohio. En 1831 la nacia ĉefvojo atingis Columbuson, dume precipe irlandanoj kaj germanoj alvenis. En 1837 la najbara Franklinton aliĝis al la urbo. En 1850 alvenis la unua trajno. Antaŭ la fino de la 19-a jarcento Columbus iĝis konata kiel la "Infanĉaro-ĉefurbo de la Mondo", krome diversaj ŝtalofabrikoj ekfunkciis. En 1913 katastrofa inundo detruis la najbarecon de Franklinton. De la fruaj 1990-aj jaroj Columbus kreskis por iĝi la plej granda grandurbo de Ohio. La urbego estas hejmo de la plej granda universitato de Usono.
Klimato
En Columbus la averaĝa jara temperaturo varias inter 5 - -3 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe kun 29 °C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe kun -6 °C. Jare oni kolektis precipitaĵojn preskaŭ 1000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, en vintro ankaŭ neĝas.
Trafiko
Columbus havas internacian flughavenon kaj bonajn kontaktoj ĉefvoje kaj fervoje.
Esperanto
Ekzistas (en 2007) Esperanto Association of Central Ohio (Esperanto-Asocio de centra Ohio), kies adreso estas en Columbus. EACO
Empordà
Ampurdán en la hispana, kaj oficiale en kataluna Empordà, estas historia komarko (regioneto) de Katalunio, Hispanio, en la provinco Ĝirono. Ĝi koincidas proksimume kun la eno en la limoj de la iama graflando de Empúries. La komarko havas sian nomon el la kolonio de iamaj grekoj Ampurias aŭ Empúries (Emporion).
Celestina profetaĵo
La Celestina Profetaĵo (en la angla originalo The Celestine Prophecy) estas romano de  usona verkisto James Redfield  aperinta en 1993, kiu estis tradukita al 34 lingvoj kaj fariĝis furoraĵo en multaj landoj. Laŭ ĝi estis en 2006 farita samnoma filmo (reĝisoris Armand Mastroianni). Ties dekminuta mallongigita versio estas i.a. subtekstigita en Esperanto (vidu Eksteran ligilon).
Empordà
En la aktualo, la historia komarko estas dividita en kvar administraciaj komarkoj: nome Alt Empordà, Baix Empordà, Pla de l’Estany (parte) kaj Gironès (parte). Ĉefa urbo estas Figueres. Alia grava urbo estas Cadaqués.
Celestina profetaĵo
Ĝi rakontas pri fikcia antikva manuskripto, profetaĵo trovita en Peruo. Tiu pere de unuopaj sinsekvaj naŭ komprenoj (partaj enrigardoj al Vero) montras spiritan transformon, kiun la homaro povas ekpaŝi kaj kiun konscias ĉiam pli kaj pli da homoj.
Barrô e Aguada de Baixo
- prononco laŭ sistemo IFA [] aŭ per plrana nomo - união das freguesias de Barrô e Aguada de Baixo estas loĝloko en Portugalio. Formale post administra reformo de 2013 temas pri unu el 11 komunumoj (freguesias) de la urbo Águeda. situas sudoriente de la urbocentro.
Laŭ la stato de 2021 en vivis 3 086 loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la urbo kaj la 11 komunumoj apartenas al la centra regiono Portugalio kaj la distrikto Aveiro.
3-sfero
3-sfero estas parto okazo hipersfero, kiu estas n-sfero por n ≥ 3.
Turja Poljana
Turja-Poljana, ukraine Тур'я Поляна, hungare Turjamező estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Pereĉin.
3-sfero
Difino
En karteziaj koordinatoj, 3-sfero kun centro (C0, C1, C2, C3) kaj radiuso r estas la aro de ĉiuj punktoj (x0, x1, x2, x3) en R4 tiaj ke La 3-sfero centrita je la fonto de koordinatoj kun radiuso 1 estas nomita la unuobla 3-sfero kaj estas kutime skribata kiel S3:
Rudimentaj propraĵoj
La 3-dimensia volumeno (aŭ hiperareo) de 3-sfero de radiuso r estas kaj la 4-dimensia hipervolumeno (la volumeno de la 4-dimensia regiono barita per la 3-sfero) estas
Turja Poljana
Historio
En 1910 vivis tie 1182 loĝantoj, (1120 rutenoj, 43 hungaroj, 15 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Turjamező apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Perecseny, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Turja-Poljana/Turjamező. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Vidindaĵoj
12 km-ojn de la vilaĝo akvofalo troviĝas.
Celestina profetaĵo
La libro estas verkita en mi-formo kaj priskribas aventurplenan vojaĝon de la ĉefrolulo al Peruo, kie li renkontas kaj malkovras sinsekve unuopajn partojn de la profetaĵo.
Adolphe Monticelli
Adolphe Joseph Thomas Monticelli (naskiĝis la 14-an de oktobro 1824 en Marsejlo, mortis la 29-an de junio 1886 samloke) estis franca pentristo de la generacio antaŭanta la impresionismon.
Biografio
Monticelli naskiĝis en Marsejlo en malriĉaj cirkonstancoj. Li studis en la municipa altlernejo de desegnado (École Municipale de dessin) en Marsejlo inter la jaroj 1842 kaj 1846, kaj daŭrigis sian artan trejnadon en Parizo, kie li studis sub Paul Delaroche en la Nacia Altlernejo de Belartoj. En Parizo li faris kopiojn laŭ la malnovaj majstroj en la fama artmuzeo Luvro, kaj admiris la oleofarbajn skizojn de Eugène Delacroix. En 1855 li renkontis kun Narcisse Diaz, membro de la skolo de Barbizon, kaj la du ofte pentris kune en la arbaro ĉirkaŭanta la kastelon de Fontainebleau. Monticelli ofte adoptis la praktikon de Díaz enkonduki nudulojn aŭ elegante vestitajn figurojn en siajn pentraĵojn de pejzaĝoj.