cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jukka-Pekka Palo
Li ankaŭ prezentis televidprogramojn Megavisa, Noppapotti kaj Giljotiini'
Cangrande la 1-a della Scala
Cangrande (laŭbapte Can Francesco) della Scala (9a de Marto 1291 – 22a de Julio 1329) estis itala nobelo, apartenanta al la familio della Scala kiu regis en Verono el 1308 ĝis 1329. Nune li eble estas plej bone konata kiel ĉefa patrono de la poeto Dante Alighieri, Cangrande estis en sia tempo aklamita ĉefe kiel sukcesa militisto kaj ŝtatestro. Inter la iĝado esti la nura reganto de Verono en 1311 kaj sia morto en 1329 li ekkontrolis kelkajn najbarajn urbojn, ĉefe Vicenza, Padua kaj Treviso, kaj venis esti rigardita kiel estro de la Gibelinoj en norda Italio.
József Füzi
József FÜZI [fyzi] estis rumania hungara botanikisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 1-an de januaro 1931.
Kariero
József Füzi estis lekciisto en OGYI de Târgu Mureș. Li estis doktoro pri biologiaj sciencoj (1971). Li publikigis en revuoj:Orvosi Szemle, Revista Medicală, Farmacia, Comunicări de Botanică, Acta Farmaceutica Hungarica, Naturwissenschaften kaj en aliaj.
San José de Suaita
San José de Suaita (Esperante: Sankta Jozefo de Suaito) estas corregimiento (submunicipo) de la municipo Suaita lokita en la departemento Santandero (Kolombio). Ĝi situas en la sudo de la departemento kaj en la centro de la lando. Ĝi havis en 2005 loĝantaron de 323 en la urba areo kaj 1989 en la rura parto. Estas ĉirkaŭ 280 konstruaĵoj, plejparte somerdomoj de posedantoj kiuj loĝas en urboj.
Loko
Sankta Jozefo de Suaito situas en la Orienta Kordilero kolombiana, al 240 km de Bogoto, la ĉefurbo de Kolombio, 196,8 km sude de Bucaramanga, (ĉefurbo de la departemento de Santander) kaj 8,3 km norde de la urbo municipa. Formale levita al la statuso de submunicipo (corregimiento) en 1924 por Rezolucio No. 003 de la Urbodomo de Suaito, tiu urbeto konservas la ruinoj de la Fábriaca de Hilados y Tejidos "San José de Suaita", malnova agroindustria komplekso kreita en 1908 en la proprieto de la familio Caballero Barrera, unu el la plej gravaj familioj de la kolombia politika vivo de la malfrua jarcento XIX kaj de la frua jarcento XX.
Sankta Jozefo de Suaito estas banata de la rivero Suarez, la rojoj la Vega, la Laja kaj la Honda. Limigas norde de la municipo Guadalupo (Guadalupe) ; okcidente de la municipo Sankta Benito, oriente de la submunicipo Olival, kaj sude de la municipo Suaita.
Enterprise JavaBeans
Enterprise JavaBeans (EJB) estas mastrumata, servil-flanka komponanta arkitekturo por modulema konstruado de entreprenaj aplikaĵoj.
La EJB specifo estas unu de la pluraj Java API-oj en la Java EE specifo. EJB estas servil-flanka modelo, kiu enkapsuligas la komercan logikon de aplikaĵo. La EJB specifo originale evoluiĝis en 1997 fare de IBM kaj poste adoptiĝis de Sun Microsystems (EJB 1.0 kaj 1.1) en 1999 kaj estis plibonigita sub la Java Komunuma Procedo kiel JSR 19 (EJB 2.0), JSR 153 (EJB 2.1), JSR 220 (EJB 3.0), JSR 318 (EJB 3.1) kaj JSR 345 (EJB 3.2).
La EJB specifo intencas provizi normigitan manieron por realigi la dorsoflankan "komercan" kodon kutime trovatan en entreprenaj aplikaĵoj (male de "fasada" kodo). Tia kodo alfrontadas la samajn tipojn de problemoj, kaj solvoj de tiaj problemoj ofte ripetante funkciiginte de programistoj. EJBs celas alfronti tiajn komunajn koncernojn, kiel daŭrigado, transakcia integreco kaj sekureco en normigita maniero, liberigante programistojn por koncentri sin al la specifa solvenda problemo.
Ĝeneralaj respondecoj
La EJB specifo detale priskribas kiel aplikaĵa servilo provizas la jenajn respondecojn:
Krome, la Enterprise JavaBean specifo difinas la rolojn ludatajn de la EJB-ujo kaj la EJB-oj aldone de kiel disponigi la EJB-ojn en ujo. Rimarku ke la nuna EJB 3.2 specifo ne profunde priskribas kiel aplikaĵa servilo provizanta daŭrigadon (rolon delegitan al la JPA specifo), sed anstataŭe priskribas kiel komerca logiko povas facile integriĝi kun la daŭrigaj servoj ofertataj de la aplikaĵa servilo.
Roatto
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Kantono Chabeuil
La kantono Chabeuil (france canton de Chabeuil) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 16 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Chabeuil.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Chabeuil la jenaj 12 francaj komunumoj :
Blacos
Blacos [BLAkos] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo, foje atribuita ankaŭ al Komarko de Sorio.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 42 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 200 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj.
Valdecarros (metroo de Madrido)
Valdecarros (Valdekaro kiel adapto, kaj Valo de Ĉaroj)) estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Madrido, situanta sub la interkruciĝejo de Avenuo de Ensanche de Vallecas kaj Gran Vía del Sureste. Ĝi estas finstacio de linio 1 por la sudo de Madrido.
La stacio estis malfermita la.
Konektilo (orgeno)
La manipulado de la manual- kaj pedalkonektiloj funkcias jene, depende de la orgena konstrutipo
Konektmanualoj
La konektmanualo troveblas foje kiel kroma manualo precipe je iom malgrandaj, kutime dumanualaj orgenoj. Teknike kaj praktike konstrueblas diversstrukturaj mekanismoj, kiuj tamen samas en unu rilato: temas pri manualo sen propraj registroj, kun kiu ambaŭ aliaj manualoj estas konektitaj. Per la konektmanualo orgenisto akiras pluan dinamikan eblecon. Dum kiam je dumanuala orgeno la eblecoj estas limigitaj (aŭ ambaŭ manualoj memstaras aŭ ambaŭ manualoj kunas sur la ĉefmanualo, dum kiam la supra manualo memstaras), oni nun povas ludi ambaŭ manualojn kaj konektitajn kaj ankaŭ solajn.
Alia varianto kun similaj eblecoj estas la helpklavaro. Tiu ĉi estas fikskonektita kun unu el ambaŭ manualoj, tamen ekzistas normala manualkonektilo, kiu ne efikas sur la helpklavaro. Je ekfunkciita konektilo rezultas do la samaj eblecoj kiel je konektmanualo. Tiu ĉi versio proponas la eblecon ekfunkcii la konektilon dum la ludado, krome povas rezulti avantaĝoj por la aranĝado de la manualoj.
Specialkonektiloj
En la romantika epoko pro la enkonduko de la pneŭmatika kaj poste la elektra traktilaro oni ekuzis multnombron da specialkonektiloj, kiuj diferenceblas jene:
Melodiaj kaj basaj konektiloj nuntempe estas pli maloftaj.
Briseñas
Briseñas estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Briseñas de Matamoros. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 011.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9560 loĝantojn. El tiuj estas 4512 viroj kaj 5048 virinoj. La komunumo havas surfacon de 90.54 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 8485 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 25 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.29 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16011a.htm
Yuya Hikichi
Yuya Hikichi (挽地 祐哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Shonan Bellmare, Tokushima Vortis kaj Zweigen Kanazawa.
Galanta
Galanta, hungare Galánta estas urbo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Galanta.
Situo
Galanta situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Vác-Bratislavo.
Historio
La urbo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1237, tiutempe la bienoj apartenis al abatejo de Pannonhalma. Poste ĝi apartenis al diversaj historiaj familioj, fine apartenis al Esterházy, kiu evoluigis la komunumon. En 1570 ĝi iĝis kampurbo kaj en 1635 ricevis privilegiojn de Ferdinando la 2-a. En 1850 la fervojo ekfunkciis. En 1910 loĝis en la urbeto 3274 da homoj (2933 hungaroj, 202 slovakoj kaj 115 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Hungara reĝlando al Pozsony (reĝa departemento), kie estis distriktejo. Poste ĝi iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, dume inter 1938-1945 la urbo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la germanoj okupis Hungarion kaj komenciĝis deportado de judoj. Post la 2-a mondmilito ankaŭ duono de la hungareco estis deportita. En 2001 loĝis en la urbo 16 365 da homoj (9877 slovakoj, 6022 hungaroj, 175 ciganoj, 114 ĉeĥoj).
Bohemistiko
Bohemistiko (ĉeĥe Bohemistika, germane Bohemistik, pri la historia rolo de la germana lingvo por la fako vidu sube) estas lingvistika fako, kiu okupiĝas pri la ĉeĥa lingvo (lingvoscienca bohemistiko), ties literaturo (literatura bohemistiko) kaj kulturo. Foje la fako ankaŭ titoliĝas ĉeĥa filologio. La nomo videble devenas de la historia reĝlando Bohemio, sed ja malgraŭ sia nomo samrange inkluzivas la ĉeĥan lingvon parolatan en la regionoj Bohemio, Moravio kaj ĉeĥa Silezio.
Malgraŭ ke la Universitato de Karolo en Prago havas renoman mezepokan historion, la ĉeĥa lingvo unuafoje science instruiĝis ne en la teritorio de nuna Ĉeĥio, sed en 1752 en la urbo Wiener Neustadt de Aŭstrio. En 1755 la aŭstria imperiestrino Maria Theresia nomumis Josef Valentin Zlobický la unuan profesoron pri la ĉeĥa lingvo kaj literaturo en la universitato de Vieno - temis pri la tutmonde unua profesoreco pri bohemistiko kaj pri la unua scienca instruado de fremda lingvo en Vieno. Josef Valentin Zlobický propagandis kaj praktikis la tiutempe nekutiman metodon, instrui al la studentoj ne nur gramatikon, sed ankaŭ aplikatan literaturon kaj regionan kulturon, kaj entute la praktike aplikatan parolan lingvon. En Prago fine de la 18-a jarcento ekestis la unuaj kursoj de bohemistiko. Ĝis la fino de la unua mondmilito praktike nur en la habsburga monarkio estis kursoj de bohemistiko - nur post la fondo de sendependa ŝtato Ĉeĥoslovakio ankaŭ en alilandaj universitatoj, unue en Germanio, ekestis universitataj kursaroj kaj profesorecoj pri bohemistiko.
Tarsiedo
Tarsiedoj estas haplorinaj primatoj de la familio Tarsiidae, kiu estas la nura vivanta familio ene de la infraordo Tarsioformaj. Kvankam la grupo estis iam pli disvastigita, ĉiuj specioj vivantaj nuntempe troviĝas nur ĉe la insuloj de Sudorienta Azio. Temas pri tre malgrandaj primatoj.
Schönbek
Schönbek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bordesholm, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Hagenbrunn
Hagenbrunn estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Korneuburg. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
(40314) 1999 KR16
(40314) 1999 KR16 estas granda transneptuna objekto de la disa disko, malkovrita la de la franca astronomino Audrey C. Delsanti kaj la belga astronomo Olivier R. Hainaut elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Ecoj
Ĝi estas korpo de spektra klaso "C" : karboneca korpo simila al la meteorŝtonoj konataj kiel karbonecaj ĥondritoj, kies kemiaj konsistoj similas tiun de Suno, escepte koncerne al hidrogeno, heliumo kaj vaporiĝemaj elementoj. Tamen, ĝia albedo esas nenomale granda : 0.204 (kiam la albedo de C-tipaj asteroidoj estas prefere ĉirkaŭ 0,3 – 0,5).
Ĝia luma kurbo estas ambigva : ĝia rotacia periodo povas estis ĉu 6 horoj, ĉu 12 horoj.
Sundanco
La Sundanco estas religia ceremonio praktikata de nombraj Usonaj Indianoj kaj homoj de la Unuaj nacioj, ĉefe tiuj de la Prerinacioj. Ĉiu tribo (nacio) havas siajn proprajn distingajn praktikojn kaj ceremoniajn protokolojn. Multaj el la ceremonioj havas komunajn karakterojn, kiaj specifaj dancoj kaj kantoj trapasataj tra multaj generacioj, la uzado de tradiciaj tamburoj, la sakrala pipo, tabakopropono, preĝo, fasto kaj, en kelkaj kazoj, la korpa traborado de haŭto de brusto aŭ dorso ĉe viroj kaj de brakoj ĉe virinoj.
Granda steligita dekduedro
En geometrio, la granda steligita dekduedro estas unu el pluredroj de Keplero-Poinsot. Ĝi estas unu el kvar nekonveksaj regulaj pluredroj.
Kumbria lingvo
Kumbria lingvo estis kelta lingvo parolita en la regiono Hen Ogledd aŭ "Auld North" en la nuna norda Anglio kaj la sudaj Skotaj Malaltlandoj, la zono antikve konata kiel Kumbrio, dum la Alta mezepoko. Ĝi estas parenca al la malnovkimra lingvo kaj la aliaj britonaj lingvoj. Bazite sur la nomo de lokoj, oni sugestas ke la lingvo etendiĝus al aliaj partoj de norda Anglio pro la migrado de parolantoj. Eblas ke la lingvo estis parolita en parto tiel suda kiel Pendle kaj Jorkŝiraj valetoj. La plejparto de la lingvistoj kredas ke ĝi estingiĝis dum la 12-a jarcento, post la integro de la duon-sendependa reĝlando Strathclyde al la Reĝlando Skotlando.
Granda steligita dekduedro
Ĝi komunigas sia situon de verticoj kun la regula dekduedro.
Se la stelokvinlateraj edroj estas disigitaj en triangulojn, la granda steligita dekduedro estas topologie rilatanta al la tripiramidigita dudekedro, kun la sama edra konekteco, sed multa pli altaj izocelaj triangulaj edroj.
Otto Wels
Otto Wels (n. la 15-an de septembro 1873 en Berlino; m. la 16-an de septembro 1939 en Parizo) estis germana socialista politikisto.
Ano de SPD, li estis deputito inter 1919 kaj 1933. La 23-an de marto 1933, Otto Wels estis la ununura deputito kiu parolis ene de la Reichstag kontraŭ la leĝo de plenpovoj kiun nacisocialistoj tiam postulis al la germana deputitaro.
Li mortis dum la ekzilo en Parizo, en 1939.
Siřejovice
Siřejovice (Sirĵejovice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta 4 km sude de Lovosice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Malnovsudaraba lingvaro
La malnovsudaraba lingvaro (arabe عربية جنوبية قديمة, germane Altsüdarabische Sprachen, angle Old South Arabian) estas grupo de elmortintaj lingvoj, kiuj paroliĝis inter la 9-a jarcento a.K. ĝis la 6-a jarcento p.K. en la suda parto de la Araba Duoninsulo, aparte en Jemeno. La lingvoj apartenis al la ŝemida lingvaro. La malnovsudaraba komence de la 7-a jarcento p.K. lige al la islama ekspansio ekde la jaro 630 estis anstataŭigita pli kaj pli per la araba lingvo: la lasta datumita skribaĵo tamen jam fontas el la jaro 669 de la "himjara erao", proksimume el la jaro 554 post Kristo. Ne ekskludeblas ke la malnovsudaraba jam elmortis dum la 4-a jarcento post Kristo.
Lingvaj similetoj
La malnovsudaraba same kiel la klasika araba kaj la hebrea apartenas al la ŝemidaj lingvoj, branĉo de la afrikazia lingvaro. Ĉar pri la interna klasifiko de la ŝemidaj lingvoj ne regas faka konsento, ankaŭ pri la loko de la malnovsudaraba ene de la lingva familio ekzistas diversaj opinioj. La tradicia modelo kalkulas la malnovsudaraban kun la araba, la novsudarabaj kaj la etiopie ŝemidaj lingvoj (kiel la amhara) membro de la "sudŝemida lingvaro".
La novsudarabaj lingvoj malgraŭ sia nomo ne estas sekvaĵoj de la malnovsudaraba. Longe oni opiniis ke la geeza lingvo de Etiopio ekestis rekte el la malnovsudaraba, sed tiu tezo intertempe pruviĝis malĝusta. Novaj lingvosciencaj esploroj supozigas ke la malnovsudaraba ne kalkuleblas el inter la sudŝemida lingvaro sed kune kun la araba kaj la "nordokcidentŝemidaj lingvoj" kiel la hebrea kaj la aramea konsistigu grupon nomindan "centraj ŝemidaj lingvoj". La plej klara karakterizaĵo kiu diferencigas la malnovsudaraban de la aliaj ŝemidaj lingvoj, estas la difina sufikso n, kiu en tiu uzo troveblas en neniu alia ŝemida lingvo.
NGC 4429
NGC 4429 (aliaj indikoj — UGC 7568, MCG 2-32-61, ZWG 70.93, VCC 1003, IRAS12249+1123, PGC 40850) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Firminy (stacidomo)
Firminy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Firminy, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Georges-d'Aurac - St-Étienne-Châteaucreux (798000).
Los herederos
Los herederos (eo: La heredantoj) estas argentina dramofilmo el 1970 reĝisorita fare de David Stivel. Ĝi estis montrita en la 20-a Berlina Internacia Filmfestivalo.
Bliecos
Bliecos [BLJEkos] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco.
Geografio
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Quejigares de Gómara-Nájima, okupanta 450 hektarojn, nome 27 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, ermitejo, gvatoturo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Genetike modifita organismo
Genetike Modifita Organismo  (GMO) estas biologia organismo kies genetika materialo estis intence modifita. Ekzemple kelkaj branĉaĵoj de tritiko kiuj estis modifitaj perradiade ekde la 1950-aj, transgenaj eksperimentaj animaloj kiel musoj, aŭ mikroskopaj organismoj.
La modifado de genetika materialo ne nepre postulas enportadon de novaj genoj (transgenoj).
Ekzemplo de aplikado de GMO estas mikroorganismoj en kiujn oni enigis la genon de insulino kaj kiuj produktas hom-insulinon, viv-necesan por diabet-malsanuloj. Nuntempe fakte, multaj hormonoj rilataj al hormonmalsanoj akireblas per genetika modifado de bakterioj aŭ unuĉelaj eŭkariotoj. Ankaŭ por la manĝindustrio gravegas genetika modifado de mikroorganismoj.
Nuntempe ekzistas serioza problemo pro la kreskado de populacio kaj malkreskado de manĝaĵoj, kaj la favorantoj de GMO-oj pro diversaj kialoj esperas, ke GMO-oj povu iom helpi kontraŭ ĉi-problemo - ekzemple kreante plantojn kiuj pli bone adaptiĝas kreski en regionoj kie la grundo ne tiom bonas. Aliflanke kontraŭantoj de GMO-oj pro diversaj kialoj fokusiĝas al la studo de la negativaj efikoj en multaj aspektoj kiujn la genmodifado povus okazigi eĉ nevole.
Leĝoj kontraŭ GMO-oj
La 1-an de julio Hugo Chávez deklaris, ke de tiam Venezuelo malpermesos eniron de GMO-oj en la landon, kaj male fondos internacian bankon de semoj efektivigita pere de agrikulturoj en ĉiuj landoj.
Hanna Hertelendy
Hanna Hertelendy [hungara prononco: hertelendi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hertelendy Hanna estis hungara-usonana aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Zimka Ilona (laŭ alia fonto Zinka Janka Irma''), ŝia plej ofta nomo en Usono estis Hanna Landy.
Genetike modifita organismo
Leĝoj kontraŭ GMO-oj
En Britio fine de 2004 vasta opinistudo montris, ke 86 % el la britoj ne ŝatus manĝi genetike modifitajn nutraĵojn, 91 % opinias, ke ties uzado rezultas el malbonaj efikoj al la naturmedio, 93 % pensas, ke tiu teĥnologio celas al profito de la firmaoj pli ol al publika intereso. Vidu ankaŭ artikolon pri Biologia patento.
Literaturo
WESTERMAYER, Manfred. Genetike modifitaj organismoj. En: Scienca Revuo, vol. 62, n-ro 227 (2011), pp. 257-264 (online )
Hanna Hertelendy
Zimka Ilona naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Holivudo (Los Angeles, Kalifornio, Usono).
Biografio
Zoltán Egyed aprezis Zinka-n talenta kaj Hanna Hertelendy komencis sian aktoran karieron en kabaredoj en sia naskiĝurbo. Post la 2-a mondmilito ŝi havis rolojn ekzemple en Teatro Magyar, Gaja Teatro. En 1948 ŝi vojaĝis al Usono, hejmenveninta ŝi denove havis rolojn en Budapeŝto, sed poste ŝi eterne forlasis Hungarion. En Usono inter 1948-2000 ŝi havis pli ol cent kinfilmajn aŭ televiziajn rolojn. Ŝi estis membro de Actors Studio.
Ŝi edziniĝis sesfoje, ŝia unua edzo estis dramaturgo István Hertelendy, post la vidviniĝo en 1945 ŝi edziniĝis al usona diplomato, en 1949 al usona aktoro, sed post 2 jaroj ŝi vidviniĝis. Ŝia kvara edzo estis István Békássy, kiun sekvis 2 aliaj usonaj aktoroj. Ŝi naskis 2 gefilojn en 1954 kaj 1961.
Masayuki Iwamoto
Masayuki IWAMOTO (japane :岩本雅之, Iwamoto Masayuki) estas japana astronomo. Li kunmalkovris 6 asteroidojn, ĉiujn kun Toshimasa Furuta.
La asteroido 4951 Iwamoto estis nomita en lia honoro.
Villaverde Alto (metroo de Madrido)
Villaverde Alto (Alta Vilaverdo) estas stacio sur linioj kaj  de Proksimaĵoj Madrido kaj  de la Metroo de Madrido, situanta inter la Stratoj Domingo Párraga kaj Valle de Tobalina, en kvartalo San Andrés (Villaverde).
La metrostacio estis malfermita la kiel finstacio de linio 3.
Richelieu - Drouot (pariza metrostacio)
Pri la stacio
La nomo de la stacio estas omaĝo al la grafo Antoine Drouot (1774 - 1847, el Nancy, kiu fariĝis artileria generalo kaj akompanis Napoléon Bonaparte al la insulo Elbo. La nomo cetere aludas al la kardinalo Richelieu, la fama ĉefministro de Ludoviko la 13-a.
Historio
La stacio malfermiĝis la.
Christoph Amberger
Christoph AMBERGER (1490-1562) (* c1490 - Aŭgsburgo, inter la 1-a de Novembro 1561 ĝis la 19-a de Oktobro 1562) estis germana portreta pentristo kaj disĉiplo de Hans Holbein (1460-1524), la Maljuna, Hans Burgkmair (1473-1531) kaj de Leonhard Beck (1480-1542), kies filino, Barbara, li edziĝis en 1530. Li famiĝis ĉar li pentris la vivon de Josefo en 12 bildoj. Li faris portretojn de gravaj personoj en lia epoko, same kiel Karlo la 5-a, Sebastian Münster (1488-1552), Ludoviko la Bavaro kaj de la humanisto Konrad Peutinger.
Biografio
Tri urboj disputas lian naskiĝon: Nuremberg, Amberg kaj Ulm kaj lia naskojaro varias inter 1490 kaj 1510. Oni sugestas ke li mortis en Aŭgsburgo ĉar li tie vivis kaj plenumis sian artistan vivon. Inter la jaroj 1525 kaj 1527, li laboras en la nordo de Italio kaj Venecio. Certaj stilaj similaĵoj indikas fortan influon parte de Hans Holbein, la Juna (1497-1543).
Unu el liaj plej gravaj verkoj estas la retablo de la plej granda altaro de la katedralo de Aŭgsburgo.
Deklinacio (gramatiko)
Deklinacio en gramatiko estas modifado de substantivo, adjektivo aŭ pronomo en diversaj nombroj kaj kazoj, tial ĝi estas nomata ankaŭ kazaro. En kelkaj lingvoj, kiel ekzemple la finna, estona, ĉiuj baltaj kaj multaj slavaj lingvoj, la deklinacio ankaŭ okazas ĉe la numeraloj.
La rimedoj por esprimi la nombrojn kaj kazojn en lingvoj estas tre variaj. Kelkaj lingvoj nur ŝanĝas vortordon, aliaj la akcenton, pluralon oni povas esprimi per duobligo aŭ nur per numeralo, kazojn per prepozicioj, sed ĉio estas esprimebla ankaŭ per modifo de la vortformo.
Pri deklinacio aŭ fleksado de vortoj oni kutime parolas tiam, kiam temas pri la lasta maniero, nome pri la modifado de la vortformo. La vorton eblas modifi per ŝanĝo de la vortradiko (kutime de la radika vokalo) aŭ per prefiksoj kaj sufiksoj aŭ per ŝanĝo aŭ forpreno de la finaĵoj.
Tial oni diras, ke la Esperanta deklinacio estas dukaza (nominativo - akuzativo), kvankam tio rezultigas kvar formojn, du singularajn (patro - patron) kaj du pluralajn (patroj - patrojn).
La nombro de kazoj diferencas en la unuopaj lingvoj. Ekz. la germana estas kvarkaza, la latina seskaza, la ĉeĥa sepkaza, la cigana okkaza k.s.
Ekzemplo por Esperanto
Ekzakte la sama skemo valoras por ĉiuj substantivoj kaj adjektivoj. Nur tiuj formoj ekzistas. Naciaj lingvoj de ne aglutina tipo (aglutina lingvo) ofte havas multajn diversajn deklinaciojn.
Ingrid Noll
Ingrid NOLL, (vere Ingrid GULLATZ, naskiĝis la 29-an de septembro 1935) estas populara germana verkistino.
Kiel filino de kuracisto, ŝi naskiĝis en Ŝanhajo, vivis ĝis 1949 en Nankino (Ĉinio), studis germanistikon kaj arthistorion kaj vivis poste en Weinheim. Ĝis la aĝo de 55 jaroj ŝi estis hejm-mastrino, edukinta tri gefilojn, unu de ili estas Philipp (Biber) Gullatz. Ŝia unua krimromano "Der Hahn ist tot" estis plej granda sukceso.
Doubravka (Bělá nad Radbuzou)
Doubravka (Dobraken) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělá nad Radbuzou, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Bělá nad Radbuzou. Estas ĉi tie registritaj 10 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Buenavista (Michoacán)
Buenavista estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Buenavista a Tomatlan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 012.
Doubravka (Bělá nad Radbuzou)
Doubravka situas en katastra teritorio Doubravka u Bělé nad Radbuzou kun areo 2,21 km².
Buenavista (Michoacán)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 38036 loĝantojn. El tiuj estas 18691 viroj kaj 19345 virinoj. La komunumo havas surfacon de 712.59 kvadratkilometroj.
Doubravka (Bělá nad Radbuzou)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Buenavista (Michoacán)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 33133 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 193 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.58 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16012a.htm
Kenichi Kaga
Kenichi Kaga (加賀 健一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Consadole Sapporo, FC Tokyo, Urawa Reds kaj Montedio Yamagata.
24643 MacCready
24643 MacCready estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la usona inĝeniero Paul McCready (1925–2007), kiu planis la unuan hom-muskole movitan aviadilo: la Gossamer Condor, sekvita de la Gossamer Albatross, kiu pedale traflugis la en 1979. La Gossamer Penguin, la unua sunenergia aviadilo, kaj Solar Challenger sekvis.
Garigo
Vegetaĵaro
La volatilaj oleoj kaj solveblaj monoterpenoj de tiaj herboj likadas en garigajn grundojn ekde folia litiero. Tio kaŭzas alelopatiajn efikojn kaj superregadon de planto je siaj najbaroj, precipe unujaraj plantoj, kaj kontribuas al karakteriza malferma spacigo kaj limigita flaŭro en garigo.
La konsekvencoj ( bruldifektita ligno kaj fumoreziduoj, aŭ lignokarbopolvo ) de periodaj arbustaj incendioj efikis sur la strukturo kaj konsisto de garigoj. Helaj someraj ĉieloj kaj intensa sunradiado induktis la disvolviĝon de protektiĝemaj fiziologioj : la familiara glaŭk-grizeca gruno de garigaj pejzaĝoj rezultas el la protektantaj blankaj haroj kaj lumo-reflektantaj, ŝtonecaj surfacoj, de multaj folioj karakterizaj por garigaj plantoj.
Senarbarigo de la indiĝena kverkarbaro ekde Malfrua Bronzepoko, por kultivado de olivoj, vitoj kaj grenoj, por enkonduko de ŝafoj kaj precipe de kaproj kaj por produktado de lignokarbo por varmigo kaj metalurgio, elmetis la tersurfacon al ĉiaj veteroj kaj sekvigis erozion de la supraĵa grundo. Tial, multe da garigoj estas perhome formiĝintaj pejzaĝoj. La intenseco de paŝtiga premo havis senperan reagon en la ekotopo, reflektata nuntempe en la refalo de kapro-paŝtado.
Similaj plantokomunumoj
Garigo estas la plej komuna ĝenerala nomo por tiaj arbustaraj ekosistemoj, kiuj aliloke estas konataj kiel phrygana en Grekujo, tomillares en Hispanujo, kaj batha en Israelo. Makiso estas pli-malpli simila al garigo sed la vegetaĵaro estas pli densa kaj konsistas el multaj dense spacigitaj arbedoj. Makiso estas asociata kun silikaj acidaj grundoj. La plantaj komunumoj ofte estas plantaj sekvaĵoj, asociataj kun anzino. Kalkoŝtono-fuĝantoj kiaj eriko kaj kaluno ĉeestas en la makisoj.
Garigo estas nekontinua kun larĝ-spacigitaj arbustaj komunumoj kun, ofte vastaj, malfermaj spacoj. Garigo estas asociata kun kalkoŝtonaj altebenaĵoj kaj kalkoŝton-toleremaj plantoj. Kaj garigo kaj makiso troviĝas en regionoj kun mediteranea klimato.
Origino de la vorto
Unue citita en franca lingvo en 1546, la ununombra vorto garrigue estas prunteprenita de okcitana lingvo garriga, ekvivalentas malnovfrancan jarrie. La etimologiisto Oscar Bloch konstatas ke ĝi plej verŝajne rilatas al gaskona carroc, signifante rokon kaj al germane svisa karren, speco de sedimenta petro.
En ĝardenoj
La densa, malrapida kreskado de gariga flaŭro estas kialo de la uzado en ĝardenoj de multe da siaj arbustoj kaj arbustetoj. Kvankam ili estas kultivataj en pli malvarmaj, pli humidaj cirkonstancoj, multaj arbustoj kaj florantaj staŭdoj el la garigo estas ĉefaj elementoj de la anglastilaj ĝardenoj.
En vino
Vinberoj kiuj estas kultivataj en la gariga regiono de Francujo havas renomon de produkti vinojn kun "sovaĵeja" aŭ "tera" distingeco, aŭ kun "la herba odoro de lavendo kiu somere plenigas la montetojn de Provenco". Iuj vinoj, enboteligitaj en suda Francujo, portas la vorton Garrigues kiel parto de siaj etikedoj de origino.
Carácuaro
Carácuaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Carácuaro de Morelos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 013.
7199 Brianza
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la historia itala regiono Brianza, ĉirkaŭ Milano, Komo kaj Lecco, pli malpli kongrua kun la nuna provinco de Monza kaj Brianza. La nomo venus de la celta "brick" : altaĵo. La nomo honoras ankaŭ la « Gruppo Astrofili Brianza» : grupon da amatoraj astronomoj, kies la malkovrintoj estas anoj.
Carácuaro
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9337 loĝantojn. El tiuj estas 4581 viroj kaj 4756 virinoj. La komunumo havas surfacon de 421.60 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 8842 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 28 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.32 % de la loĝantoj.
Entute 5 472 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 3 966 estis alfabetoj kaj 1 499 analfabetoj. Tio signifas ke 27.39 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16013a.htm
Jacques René Hébert
Jacques René HÉBERT (naskiĝis la 15-an de novembro 1757 en Alençon, mortis la 24-an de marto 1794 en Parizo) estis franca ĵurnalisto kaj politikisto.
Li fondis en 1790 Le Père Duchesne la gazeton de la revoluciaj ekstremuloj. Li partoprenis en la faligo de la monarĥio en 1792 rolante kiel publika akuzisto kaj de la Ĝirondanoj en 1793. Kun siaj partizanoj la hebertistoj (Chaumette, Chabot, Collot d'Herbois, kaj aliaj) li forte influis la Klubon de la Cordeliers kaj la Parizan Komunumon. Robespiero, kies "moderecon" li estis denuncita, arestigis lin kaj liajn partizanojn kaj ekzekutigis lin.
Syrovice
Syrovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas en Dija-svratka valego kaj trafluas tra ĝi rojo Syrůvka. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1294.
Kotikatu
Kotikatu ("hejmstrato") estas finna dramserio, kio estis prezentita en 1995–2012. La serio rakontas speciale pri la vivo en apartamentaj konstruaĵoj en Helsinko. La ĉefaj familioj en la serio el la unua periodo estas malriĉeta familio Luotola (gepatroj Hannes kaj Karin) kaj riĉa familio Mäkimaa (gepatroj Pertti kaj Eeva). La serio komparas tiujn du ambaŭe denaskajn helsinkanajn sed vere diversajn (kvankam plejparte amikajn al la ĉiuj aliaj) familiojn. Malantaŭe estis aldonita el Lappeenranta al Helsinko transloĝiĝinta familio Partanen (gepatroj Onni kaj Anja). La serio estis la plej longdaŭra dramserio de Finnlando, ĝis Salatut elämät pasis ĝin en 2016. Kotikatu estis prezentita en ĵaŭdoj per proksimume 45–50 minutojn longaj epizodoj, ĝis en 2009 estis komencita prezenti la serion per proksimume 30 minutojn longaj epizodoj en ĵaŭdoj kaj vendredoj. La serio estis populara en Finnlando.
La serio komencis tragike: Pertti Mäkimaa erare veturis per aŭto sur Ninni Luotola (filino de Hannes kaj Karin Luotola kaj Hannes batas Perttin.
Membroj de la Rusia Registaro
Tiu artikolo estas listo de la membroj de la Registaro de Rusio kaj aktualaj ministroj:
Malbonodora rozo
Priskribo
Rosa foetida kreskas kiel arbusto, kiu atingas kreskoalton de ĉ. 1,5 metroj. La relative maldikaj branĉoj havas brunan ŝelon kaj neegalgrandajn, rektajn pikaĵojn. La fruaj floroj staras plej ofte unuope. La duseksaj floroj estas radisemetriaj kaj kvinnombraj kun duobla involukro. La kvin petaloj estas flavaj. La maturaj oranĝkoloraj rozfruktoj estas globformaj.
Disvastigo
La origina disvastigejo de Rosa foetida estas Okcidentazio de Turkio trans Sirio, Libano, Jordanio ĝis Israelo. Ĝi ankaŭ kreskas en Kroatio. En aliaj landoj ĝi estas novplanto.
Sistematiko
La unua priskribo de Rosa foetida okazis en 1762 fare de Johann Herrmann (1738–1800). sinonimo por Rosa foetida HERRM. estas: Rosa lutea MILL., Rosa eglanteria MILL. NON L. La speciepiteto foetida (aŭ foetidus) estas el la latine kaj signifas „malbonodora“ kaj rilatas al la malagrabla odoro de la floroj, kiu similas al la odoro de vulpo.
Hortikultura historio
La sovaĝa rozo Rosa foetida supozeble estis enkondukita en la jaro 1540 el Azio. La oranĝkolora vario Rosa foetida 'Bicolor' venis en la 16a jarcento al Eŭropo. Ĝi estas konata sub la sinonimo 'Austrian Copper'.
Pliaj varioj, 'Persiana' aŭ 'Persian Yellow', kun plenaj, flavaj floroj estis trovitaj en 1837. La rozbredisto Joseph Pernet-Ducher krucis el tiu vario de Rosa foetida la unuan flavan ĝardenrozon – 'Soleil d´Or' – kiu estis surmerkatigata en 1900. La flavaj kaj oranĝkoloraj floroj de la modernaj ĝardenrozoj ekestis nur post la enkrucigado de Rosa foetida.
Yggdrasil
Yggdrasil (aŭ Yggdrasill) estas daŭrfolia frakseno: la arbo de la vivo, aŭ frakseno de la universo, en la nordia mitologio. Ĝiaj radikoj kaj branĉoj kunigas la diversajn mondojn: Asgard, Midgard, Helheim, Niflheim, Muspellheim, Svartalfheim, Alfheim, Vanaheim kaj Jötunheim. De ĝia radiko ŝprucas la fonto kiu plenigas la puton de la sciado, gardita de Mimir. Ĉe la arbo troviĝas la dio Heimdall kiu estis taskita zorgi ĝin kontraŭ la atakoj de la drako Níðhöggr kaj de amaso da vermoj kiuj intencis korodi ĝiajn radikojn kaj venki la diojn kiujn tiu ĉi arbo reprezentis. Sed li ankaŭ estis helpata de la Nornoj kiuj zorgis ĝin ŝprucante akvo el la puto de Urd. Ponto kunigis la Yggdrasil-on kun la loĝejo de la dioj, la Bifröst, la ĉielarko, ĉiuj dioj transiris tra ĝi por eniri en la Midgardon.
Yggdrasil elŝvitas mielon kaj ŝirmis aglon kiu inter siaj okuloj havas falkon (kiu nomiĝas Veðrfölnir), sciuron nomata Ratatösk kaj kvar cervojn, Dáinn, Dvalinn, Duneyrr kaj Duraþrór. Proksime de ĝiaj radikoj loĝas la nornoj.
La Naŭ Regnoj aŭ Mondoj de la arbo Yggdrasil
Por la nordianoj, la mondo de la homoj estis nur branĉo de la granda arbo Yggdrasil, la frakseno de la mondo. Naŭ mondojn posedas Yggdrasil, kaj tra ili transiris Odino antaŭ la posedo de la sekreto de la ŝtonrunoj. La arbo dividiĝas en tri partoj. Niflheim, Midgard kaj Asgard (radiko, trunko kaj krono, respektive), per ĝi rimarkeblas la ciklo pri naskiĝo, vivo kaj morto kiuj estas arbitre gvidataj de la nornoj.
La radikoj estas tri. La unua direktiĝas al la Fonto de Hvergelmir. La dua al la Fonto de Mimir. La lasta al la Domo de la Nornoj, la Destino. La mondoj estas la sekvaj laŭ ascendanta ordo:
Singularo
Singularo aŭ ununombro estas gramatika nombro, montranta, ke oni parolas pri ununura persono, besto, objekto aŭ afero (junulo, hundo, tablo, kiso), diference de la pluralo, kiu parolas pri pli ol unu (junuloj, hundoj, tabloj, kisoj).
Tamen ekzistas ankaŭ vortoj, kiuj esprimas plurajn estaĵojn aŭ aferojn, kvankam ili havas singularan formon: junularo = junuloj kaj junulinoj, saltado = multaj saltoj ktp.
En kelkaj lingvoj eĉ ne ekzistas plurala formo, do oni uzas la singularan kun vortoj esprimantaj kvanton (multa homo).
Malsimpleco en la diferenco inter singularo kaj pluralo
Christian Rivière en sia eseo La pluralo [2003] markas la diferencon inter singularo kaj pluralo kiel ne tiom simpla kiom ĝi ŝajnas. Ekzemple okaze de nulopeco, partitiva formo, demando, nekonateco, parametro, formulo, proksimumeco, entjeraj nombroj, mezuro, falsaj unuoj, logaritmaj unuoj ktp, kiuj okazoj ne estas certe precize unuo. Tiele la uzo de la pluralo estas foje hazarda kaj fine arbitra. Ankaŭ la bito estas komplika nombreblaĵo kiu ne povas esti matematike singularo, do ankaŭ pluralo iel malindas. Fakte la uzo de plurala formo ĉe unuoj de la internacia sistemo, efektive malindas. Krome la pluralo povas esti indikita per leksikaj aŭ morfologiaj rimedoj anstataŭ per la simpla finaĵo de la pluralo, ekzemple ĉe multnombre, aro ktp.
Jonio
Jonio ( el sanskrito : योनि) estas termino kiu rilatas al la ina genitala organo, aŭ io kiu similas ĝin laŭ formo.
Ĝia pli konata vira ekvivalento estas la faluso, la maskla genitala organo, aŭ falika simbolo, ĝia vida bildo.
Etimologio
La origino de la esprimo joni estas de sanskrito, kaj ĝi povas rilati al la tuta genera sistemo de la ino: kaj la eksteraj genitaloj (vulvo), kaj internaj (vagino kaj utero). Ĝia uzo en pruntepreno estas varia, kaj inkluzivas multajn signifojn kiel: fonto, ĉiela trairejo, templo, domo, nesto, rifuĝejo, ujo, speco kaj pli.
Großrußbach
Großrußbach - prononco - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Korneuburg. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Jonio
Etimologio
La unua uzo de la esprimo en la Okcidento estas registrita en 1778.
Jonio en hindaj religioj
En hinduismo, la esprimo aperas en gamo da antikvaj tekstoj en malsamaj interpretoj. En la tantra tradicio la joni estas la fonto de vivo. En kanonikaj hinduaj tekstoj kiel ekzemple la Bagavadgito kaj la Vedoj, joni estas vivoformo, aŭ biologia specio. Estas 8,400,000 jonioj en la mondo, kaj en la procezo de reenkarniĝo vi povas reenkarniĝi en malsamajn jonojn, laŭ faroj faritaj en antaŭaj enkarniĝoj (karmo).
Foje junio estas uzata kiel reprezento de la ina energio en la mondo, la krea kaj konstrua forto, Ŝaktio kaj Devi. La ofte trovitaj Lingamo-skulptaĵoj en Hindio, ankaŭ nomitaj linga-joni, konsistas el cilindra objekto (kiu ofte estas interpretita kiel falusa simbolo) metita sur basenon kun truo en ĝi, nomita joni. Tiuj statuoj, uzitaj por la kultado de la dio Ŝivo, simbolas la ligon de viraj kaj inaj fortoj en la mondo, reprezentitaj respektive fare de Ŝivao kaj Shakti. Foje la joni ricevas al la partnero de Ŝivao, Parvatio.
Jonio simboleco
Simila al la falika simbolo, la jonia (aŭ jonino) simbolo estas formala bildo de la ina genitala organo. Oftaj bildigoj povas esti kavernoj, fosaĵoj, pordegoj, floroj, duvalvuloj, putoj kaj similaj. Koncipite, la jonia simbolo estas identigita kun kvalitoj kiel ekzemple edziniĝo kaj mildeco.
En okcidenta kulturo
En la pentrarto, la Naskiĝo de Venuso de Sandro Botticelli, la diino de beleco Venuso leviĝas el la ondoj en konko, kiu estas interpretata kiel jonia simbolo.
La usona pentristo Georgia O'Keeffe (1887-1986) estis konata pro siaj florpentraĵoj kiuj simulas la inajn genitalojn. La fama feminisma instalaĵo The Dinner de la artisto Judy Chicago prezentas multajn joniajn bildigojn.
La filmo de Guillermo del Toro, Pan's Labyrinth, en kies centro estas juna knabino, havas multajn joniajn bildojn inkluzive de labirinto, pordego, ĝardeno, puto kaj bildoj de menstruo.
20460 Robwhiteley
20460 Robwhiteley estas hela, tre malgranda marsrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Kvankam rigardita ankaŭ kiel, ĝi restas malproksime de Tero pro sia granda klinangulo : ĝia Tera MOID estas 49 milionoj da km.
Ĝi pli proksimiĝas al Marso:
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona astronomo Robert J. Whiteley, ano de la Aten Survey (Atona Enketo) de la Universitato de Havajo kaj de la Catalina Sky Survey. Li faris ankaŭ esplorojn pri la rotaciaj ecoj de malgrandaj, rapide rotaciantaj asteroidoj kaj la taksonomia klasifiko de la.
Yoshiaki Ota
Yoshiaki Ota (太田 吉彰, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Vegalta Sendai.
Robassomero
Robassomero estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Nole, Cirié, Fiano, San Maurizio Canavese, Caselle Torinese, Druento kaj Venaria Reale.
Koncepta mapo
Koncepta mapo estas metodo por reprezenti informojn vide. Estas diversaj tiaj mapoj. Konceptaj mapoj ekrigarde kroĉas la potencon de nia vizio al komprenado de kompleksaj informoj. La primara funkcio de la cerbo estos interpreti ĵus instalitajn informojn por konstrui signifon. Estas facile por la cerbo konstrui signifon kiam informoj estas prezentitaj en vidaj formatoj. Tial "bildo valoras mil vortojn." Nepras por studoj kaj profesioj ke oni povu pritrakti kompleksajn informojn; konceptaj mapoj oferas tiucelan metodon.
Herman Tønnessen
Herman TØNNESSEN (aŭ Herman TENNESSEN) (naskiĝis en 1918, mortis en 2001) estis norvega-kanada filozofo kaj eseisto. Unu el liaj instruistoj estis Arne Naess. Ekde 1961 li estis profesoro de filozofio ĉe la Universitato de Alberta. Lin influis la pesimismaj ideoj de Schopenhauer, kune kun la ekzistadisma filozofio de Peter Wessel Zapffe, alia norvega filozofo.
Tønnessen plej famas pro sia anglolingva eseo Feliĉo estas por la porkoj: filozofio kontraŭ psiĥoterapio, en kiu li argumentas ke vivo estas sensenca, ke homoj estas senhelpaj kontraŭ la potenco kaj suferigo de naturo kaj la universo; laŭ li, ĉiuj sociaj agadoj, kredoj, emoj, ktp., havas la celon malatentigi homaron for de kompreno aŭ agnosko de ĉio ĉi. Sed aliflanke la esenco de homeco estas demandi, pensi pri vivon kaj onian rolon en ĝi. Do estiĝas nesolvebla konflikto: oni devas aŭ forĵuri tiun ĉi esencon kaj sin trompi aŭ distri per ia espero, sekve iĝante tiel-nomata "homa porko"; aŭ rifuzi kutimajn celojn anticipatajn de socio (ekzemple, feliĉon, animpacon, sociajn popularecon kaj normalecon) kaj honeste agnoski sian faton. Tiajn ĉi ideojn Tønnessen disvolvas plu en alia libro, Jeg velger sannheten ("Mi elektas la veron"), kiu estas transskribo de lia konversacio kun Zapffe.
Cetere Tønnessen-on interesis epistemologio, precipe la influo de lingvo al tio, kion ni povas (aŭ ne povas) komuniki. Li skribis monografon pri tiu temo, nomata Problemoj de scio.
25-a de oktobro
La 25-a de oktobro estas la 298-a tago de la jaro (la 299-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 67 tagoj restas.
Je la 25-a de oktobro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 25-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Kantono Lubbock (Teksaso)
La kantono Lubbock situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro same nomiĝas Lubbock.
Hutisko
Hutisko estas norda parto de municipo Hutisko-Solanec en distrikto Vsetín, Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/481. Estas ĉi tie registritaj 401 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1627.
NGC 4430
NGC 4430 (aliaj indikoj — UGC 7566, IRAS12248+0632, MCG 1-32-67, VCC 1002, ZWG 42.111, KCPG 338A, PGC 40851) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
104 Klymene
104 Klymene estas granda kaj malhela asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la 13-an de septembro 1868 la usona astronomo James Craig Watson el la observejo de Ann Arbor (Miĉigano, Usono).
Ĝi ricevis nomon de Klimena, kiu estis tiu de pluraj virinoj aŭ nimfoj de la helena mitologio.
104 Klymene estas ano de la Temisa familio.
Rämismühle-Zell (stacidomo)
Rämismühle-Zell estas fervoja stacidomo en Zell, Svislando.
UK 1929
La 21-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 2-a ĝis la 9-a de aŭgusto 1929 en Budapeŝto, Hungario. Venis 1200 partoprenantoj. La kongresejo estis Palaco Vigadó ĉe la Danubo.
Okazis beleckonkurso en la kadro de la kostumbalo. Partoprenis ĉirkaŭ 100 fraŭlinoj el multaj landoj. Tiun ĉi titolon de la plej bela fraŭlino ricevis Veronika Eksta, estona oficistino.
Enciklopedio de Esperanto implikas ke antaŭkongreso estis aranĝita en Wien, kaj tie Universala Esperantista Pacifista Ligo aranĝis manifestacion, partoprenita de 400 kongresanoj, la 31-a julio.
Wagenhausen TG
Wagenhausen estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1,589 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Wagenhausen situas norde de la rivero Rejno vid-al-vide de Stein ĉe Rejno inter Ŝafhaŭzo kaj Kreuzlingen.
La komunumo konsistas el la vilaĝoj Wagenhausen, Bleuelhausen, Kaltenbach, Etzwilen kaj Rheinklingen.
Najbaraj komunumoj
En nordo Wagenhausen limas al Ramsen (Kantono Ŝafhaŭzo) kaj Hemishofen (Kantono Ŝafhaŭzo), en nordoriento al Stein ĉe Rejno ( ankaŭ Kantono Ŝafhaŭzo), en oriento al Eschenz, en sudoriento Hüttwilen, en sudo al Oberstammheim (Kantono Zuriko), en sudokcidento al Unterstammheim (ankaŭ Kantono Zuriko) kaj en okcidento al Diessenhofen.
Trafiko
Wagenhausen situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen kaj la trajnlinio de Vinterturo al Stein ĉe Rejno. La stacidomo de estas servata per la regionaj trajnlinioj S3 kaj S8 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco kaj de la linio S29 en hora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo sur la Rejno ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.
Etzwilen estas la komenca respektive fina haltejo de la muzea fervojlinio de Etzwilen al Singen, sur kiu la linia trafiko estis ĉesigita en 1969 kaj sur kiu hodiaŭ funkiciigas la Asocio por la savo de la Fervojlinio de Etzwilen al Singen [germane: Verein zur Erhaltung der Bahnlinie Etzwilen-Singen (VES)] somere vaportrajveturadojn.
Historio
La hodiaŭa politika komunumo Wagenhausen estiĝis la 1-an de januaro 1995 per la kunigo de la lokkomunumo Kaltenbach-Etzwilen kun la municipkomunumo Wagenhausen kadre de la turgovia komunumreformo.