cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Knaboĥoro Hanovro
Historio
La ĥoro jam frue sin komprenigis pri la historiema koncertado de Malnova Muziko kaj atingis interpretan kvaliton, kiu famiĝis ĝin vaste ankaŭ ekster Germanio.
Teplice
Teplice (ĝis 1948 Teplice-Šanov, Teplitz-Schönau, antaŭe ankaŭ ) estas distrikta urbo en Ĉeĥio kun, situanta en norda Bohemujo, ĉe montarpiedo de la Ercmontaro. Ĝi estas signifa banloka centro kaj centro de vitroindustrio, ceramiko, teksindustrio, maŝinindustrio kaj kemioindustrio. La banloko uzas termoradioaktivajn fontojn. Oni kuracas ĉi tie malsanojn de movorganoj, nervorganoj kaj cirkulorganoj. En la ĉirkaŭaĵo de la urbo okazas supraĵa minado de brunkarbo, kiu komune kun la industria agado malpurigas vivmedion. Sed ekologiaj problemoj en la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento karakterize pli malgrandiĝis. En la urbo agadas teatro kaj orkestro de Nordbohemia ŝtata filharmonio.
Geografia pozicio
Teplice lokas en alteco de 230 metroj super marnivelo ĉe la suda bazo de la Ercmontaro, norde de la bohema mezalta montaro en la nordbohmuja baseno. Oriente elstaras la Doubravská hora (Teplica Kastelmonto) (393 metroj super marnivelo).
Historio
Laŭ arkeologiaj trovaĵoj la fontoj en Teplice estis konataj jam al keltoj. Judita, edzino de Břetislav la 2-a, lasis apud la kuracfontoj post la jaro 1158 fondi monaĥinejon de benediktanoj („ad aquas calidas“, te. ĉe varmaj fontoj; la monaĥinejo ĉesis ekzisti en la 15-a jarcento dum husanaj militoj). Ĉe la monaĥinejo plinombriĝis plua loĝigo kaj en la 13-a jarcento estiĝis urbeto. Evoluo de banlokaferoj komenciĝis en la 16-a jarcento. Tiam ĉi tie Volf el Vřesovice konstruis ŝtonan konstruaĵon kun apartigitaj basenoj por viroj kaj virinoj, kuracejon kaj banlokajn loĝigejojn. En la jaro 1643 la banloko kaj la urbo fariĝis posedaĵo de imperiestra generalo Jan el Aldringen kaj familio de Clary-Aldringen-idoj konservis Teplice-on ĝis la jaro 1945. Incendio en 1793 kaŭzis konstruadon de novaj banlokaj kaj urbaj konstruaĵoj en klasicisma kaj empira stiloj. Teplice spertis la plej grandan prosperon en la 1-a duono de la 19-a jarcento, kiam la urbon vizitis vico da famaj personecoj. La banlokon vizitis potencaj regantoj (aŭstria imperiestro Ferdinando la 1-a, prusia reĝo Vilhelmo la 3-a, rusa caro Aleksandro la 2-a (Rusio)) kaj ankaŭ intelektuloj kaj artistoj (Johann Wolfgang von Goethe, Ludwig van Beethoven, Frédéric Chopin, Alexander von Humboldt, A. Schopenhauer, Richard Wagner, František Palacký, Jan Neruda ka.). Tiam alvojaĝis ĝis Teplice ĉirkaŭ 13 000 gastoj dum sezono kaj la urbo havis kromnomon Malgranda Parizo. La evoluo de industrio kaj la minado de karbo en la 2-a duono de la 19-a jarcento kaj precipe post la jaro 1945 kontribuis al retiriĝo de la internacia renomo de Teplice.
Al parte konservinta romana konvento ligas devena renesanca kastelo plilarĝigita en la jaroj 1590–1607. La objekto estis pli malfrue baroke kaj empire alikonstruata. En kortego estas rare konservinta romana kripto kaj bazplano de eksa monaĥineja baziliko. En kastelaj ejinternoj estas ĉambroj kun stila ekipaĵo kaj muzea ekspozicio de distrikta muzeo. Kastela parko el la 17-a jarcento estis en la 18-a jarcento reguligita en angla stilo. La valoraj empiraj banlokaj konstruaĵoj estas el la 1-a duono de la 19-a jarcento. Super la plej malnova fonto Prafonto staras pavilono el la jaroj 1838–1839.
Knaboĥoro Hanovro
Historio
Krome ekestis interalie multaj registraĵoj de franca ĥormuziko (mesoj kaj rekviemo-muzikigoj far Charpentier, Vierne, Duruflé, Widor; motetoj de Orlando di Lasso kaj aliaj) same kiel registraĵoj de modernaj kaj samtempaj komponaĵoj (Psalmensimfonio, meso 1948, kantato „Babel“ de Igor Stravinskij, verkoj de Alfred Koerppen kaj aliaj).
Vígh
Vígh, Vigh:
Knaboĥoro Hanovro
Historio
La Knaboĥoro Hanovro regule revenante kunlaboras kun muzikistoj kiel Gustav Leonhardt, Ton Koopman, Jordi Savall, John Eliot Gardiner, Philippe Herreweghe, Kent Nagano, Christoph Eschenbach k.a., ankaŭ kun tutmonde gravaj instrumentensembloj kiel Amsterdam Baroque Orchestra, Akademie für Alte Musik Berlin same kiel multaj germanaj simfoniorkestroj.
Krom kunagadoj en koncertoj kaj festivaloj en- kaj eksterlandaj, i.a. en Israelo, Japanio, Rusio, suda kaj centra Ameriko, Usono kaj Sudafrikio, sur la agendo de Knaboĥoro Hanovro staras ĉiam denove sondiskaj kaj radiofonaj registraĵoj.
Studanta Kino-Festivalo de Door County
La Studanta Kino-Festivalo de Door County (angle: Door County Student Film Festival), fondita en 2006, estas festivalo de kino. La 1-a festivalo okazos je la 11-a kaj la 12-a de aŭgusto, 2006, en Viskonsino, Usono. Ĝi prezentos dokumentajn, dramajn, kaj komediajn filmojn, kiujn nur studantoj faris.
Orizo
Orizo (Oryza) estas genro de plantoj en la herbofamilio. Ĝi inkludas la ĉefajn monĝofontojn de rizo (nome specioj Oryza sativa kaj Oryza glaberrima). Membroj de la genro kreskiĝas alte, kiel herboj de humidejoj, ĝis 1–2 m alte; la genro enhavas kaj unujarajn kaj multjarajn speciojn.
(7540) 1997 AK21
(7540) 1997 AK21 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Subliminal
Ya'akov "Kobi" Shimony (pli bone konata kiel "Subliminal") estas israela rap-kantisto kaj produktisto de muziko. Li estas konata pro liaj patriotaj kantoj pri Israelo. Li ĉiam rapas en la hebrea.
Shimony naskiĝis en Tel-Aviv la 13-an de novembro 1979. Lia patro venis de Tunizio kaj lia patrino de Irano. Kiam li estis 15-jara, li renkontis Yoav Eliasi, kiu poste fariĝus lia kun-kantisto, konata kiel Ha'tzel (hebree: La Ombro). La paro komencis fari koncertojn de hiphopo en 1995, kaj rapide fariĝis sukcesaj. En 2000 ili kreis ilian unuan albumon, "Ha'Or m'Zion" ("La lumo de Cion"). Post la komenco de la Intifado tiujare, ili komencis verki patriotajn kantojn. Male ol la plej multo de rapistoj trans la mondo, kiuj kutime iu maniere ribelas aŭ plendas kontraŭ la socio en iliaj kantoj, Subliminal kaj Ha'tzel prezentas la armean servon pozitive kaj rifuzas drogojn.
Iliaj kantoj, kvankvam pro-israelaj, kutime ne estas ekstremaj aŭ rekte kontraŭ-arabaj. Iliaj kantoj kelk-foje enhavas pecojn en la araba, kaj petas pacon en la regiono.
La familiaj originoj de Subliminal verŝajne rilatas al liaj patriotaj kantoj. Ambaŭ gepatroj, laŭ li, venis al Israelo por eskapi de malbona traktado en Irano kaj Tunizio, ĉar ili estis judoj. Interese, Subliminal kaj Ha'tzel ankaŭ kunlaboris kun la fama araba-israela rapisto Tamer Nafar, sed post la komenco de la intifado ili kverelis pro iliaj malsamaj politikaj vid-punktoj.
Subliminal kaj lia partnero ankaŭ kunlaboris kun multaj famaj eksterlandaj rapistoj, ekzemple Wyclef Jean.
Grundokukoloj
Carpococcyx aŭ grundokukoloj estas genro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Paciencobotelo
Paciencobotelo estas botelo kun mallarĝa kolo, ene figuroj el ligno aŭ osto aŭ aliaj materialoj.
Ekzistas du metodoj por fari ĝin: Aŭ oni konstruas la figurojn el etaj komponentoj en la botelo kaj kungluas ilin per pinĉilo, lignostabeto kaj drata hoko (tio estis la kutimo en Hungario) aŭ la konstruita figuraro estas kunfermebla kaj post engluto en la botelon oni povas ĝin malfermi per fadeno.
Historio
La paciencobotelo unuafoje aperis en la 16-a jarcento kaj tiam ĝi estis populara loĝeja, kamena ornamaĵo en Eŭropo, en la hungaraj kamparanaj loĝejoj ĝi ornamis la komodon. Ties disvastiĝon, disvolvon en Mez-Eŭropo helpis la kesta kaj ludvara metia industrio de la Oberammergau kaj Berchtesgaden, kiuj produktis scenojn eĉ kelfoje kun moviĝantaj (moveblaj) figuroj.
La paciencobotelo de Okcidenta Eŭropo estas kuŝanta plej ofte kun figurigo de ŝipo (tiel disvastiĝis tie la nomo "Ŝip' en botel'); en Mez-Eŭropo kaj tiel en Hungario, oni lokigas la skulptaĵon en starantan botelon kaj la spaco estas ofte disigita je etaĝoj.
La paciencobotelo estis tre ŝatata en Hungario jam en la 18-a jarcento, en Debrecen aperis unu eĉ en postlasaĵo (testamento, legaco) en 1780, kiu prezentis sovaĝbestan ĝardenon en botelo. La du plej ŝatataj formoj en Hungario estis la religiaj kaj la ministaj temoj: ekz. paciencobotelo kun eta altaro el 1784, el Földvár kaj ministaj boteloj el 1791, le Selmec- aŭ Baka-bánya (minejo).
Oni faris ankaŭ kalvarion (suferoj de Kristo), kio estas fakte krucifikso en la botelo. Oni volonte okupiĝis pri similaj temoj eĉ ĝis komence de la 20-a jarcento.
La minejaj paciencoboteloj prezentis la ministan vivon, teknikon kaj vestojn; ili figurigis en 3—4 etaĝoj la plej kutimajn minejajn laborojn.
Oni malofte prezentis en la boteloj aliajn temojn ekz. laborojn de la vitokultivado.
Jan Ullrich
Jan ULLRICH (naskiĝis la 2-an de decembro 1973 en Rostock, GDR), estas eksa profesia germana strato-biciklisto.
Privata vivo
Li edzinigis je septembro de 2006 duan kunulinon, Sara Steinhauser (la fratino de la eksa stratobiciklisto Tobias Steinhauser). La, li anoncis per sia ttt-ejo ke ŝi estas graveda kaj ke ilia estonta infano naskiĝos dum septembro de 2007.
De 2002 ĝis 2004, li vivis en Scherzingen en Svislando. Depost, li loĝas kun sia familio en Svislando en Kreuzlingen.
Biografio
Lia patro, eksa masonisto, forlasis la familian domon dum Jan estis nur infano. Do, lia patrino edukis lin kaj liajn du fratojn.
Jan Ullrich sportumis la bicikladon ekde 1983 en la klubo Dynamo Rostock kun Peter Saager kiel trejnisto. Li ekis en 1987 en grupo de estontaj atletoj de la GDR en la nacia skolo pri sportoj de SC Dynamo Berlin kun la trejnisto Peter Becker.
Li gajnis sian unuan premion en 1988 kiel ĉampiono de GDR el junulaj stratobiciklistoj.
En 1993, li fariĝis monda ĉampiono el ne-profesiaj stratobiciklistoj en Oslo en Norvegio.
Jan Ullrich atentigis pri si en 1996 kiam li finis sian unuan partoprenon de Tour de France kiel 2-a konkursanto.
Li klasiĝis je tiu jaro malantaŭ Bjarne Riis, sia ĉefo en la teamo Deutsche Telekom.
21410 Cahill
21410 Cahill estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jan Ullrich
Biografio
Suprenirante la deklivan vojon ĝis Arcalis, li prezentis siajn eksterordinarajn kapablecojn, li eĉ preterpasis fakulojn kiel Richard Virenque kaj Marco Pantani.
Socialismo de la 21-a jarcento
Socialismo de la 21-a jarcento estas politike nova nocio kaj slogano, kiu difinas novajn formojn de socialismo en la 21-a jarcento.
Jan Ullrich
Biografio
La sekvan jaron (1997), li kaptis la flavan ĵerzon facile malgraŭ sia rivalo Richard Virenque. Tiel li ekestis la unua germano, kiu venkis en Tour de France.
21410 Cahill
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Andrew Cahill, finalisto en 2005 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri terscienco kaj planedoscienco. Li estis lernanto ĉe la Flagstaff High School en Flagstaff (Arizono, Usono).
Socialismo de la 21-a jarcento
Koncepto
La nocio socialismo de la 21-a jarcento estas intertempe en diversaj lingvaj variaĵoj titolo de tuta serio da publikigaĵoj.
Kronologie necesas unue mencii la koncepton disvolvitan de A. V. Buzgalin, kiu aperis unue en la jaro 1996 en la rusa kaj en la jaro 2000 en la hispana. Efektive la unuan instrulibron pri tiu temo ne aŭtoris Heinz Dieterich Steffan {[elparolu hájnc díteriĥ]}, sed rusa verkisto; ĝi titolas "Socialismo de la 21-a jarcento". La libro de Heinz Dieterich Steffan aperis nur en la jaro 1996 kaj estis ekde la 30-a de januaro 2005 disvastiĝata speciale de la venezuela prezidanto Hugo Chávez ekde la kvina Monda Socia Forumo.
Jan Ullrich
Biografio
La eksa konkursanto de Germana Demokratia Respubliko saĵnis havi ĉiujn kvalitajn por gajni multajn etapojn de la sekvontaj Tour de France.
Sed kelkfoje li estis nur iomete profesia pri lia vintra trejnado. Tiel li plipeziĝis multe.
Socialismo de la 21-a jarcento
Koncepto
La modelo de la socialismo de la 21-a jarcento baziĝas nur parte sur la marksisma filozofio kaj marksisma ekonomia teorio. Speciale la ekonomio de egalvaloro devenas de nemarksista aŭtoro, la bremena sciencisto Arno Peters, kiu famiĝis kiel geografiisto kaj historiisto, antaŭ ol disvolvi la teorion de ekvivalenta ekonomio.
Jan Ullrich
Biografio
Je Tour de France 1998, la Pirato Marco Pantani venkis lin post pneŭaj krevadoj kaj post ega malfortiĝo dum la supreniro ĝis la montpasejo de Galibier
Socialismo de la 21-a jarcento
Koncepto
Sed ankaŭ la komencoj de pludisvolvado de la demokratio ĝis rekta partopreno de la civitanoj ne estas aŭtente marksa pensado, sed demokratiteoria metodo. En tio, la kunmeto al socialismo en la 21-a jarcento, fare de Dieterich, estas pli eklektika ol marksisma.
Heinz Dieterich memorigas en sia verko "La socialismo de la 21-a jarcento" (germane: "Der Sozialismus des 21. Jahrhunderts") la tezon de Karlo Markso, ke la historio de la homaro estas la historio de klasbataloj. Dieterich analizas sub tiu premiso la hodiaŭajn spertojn pri la kapitalismo kaj la pereinta orienteŭropa socialismo. Ambaŭ sistemoj ne povis solvi la urĝajn problemojn de la homaro, ekz-e tiujn de malriĉeco, subpremado, detruado de la krudmaterialoj kaj reala politika partopreno de la homoj en decidoj en la demokratio.
Jan Ullrich
Biografio
Poste Lance Armstrong ekde 1999 venkis ĉiujn partoprenojn en Tour de France. Ĉiufoje Ullrich partoprenis, sed li ne povis klasiĝi antaŭ Armstrong; li estis 2-a. Plie lia teamano estis pli enklasigita dum 2004, lasinta nur la 3-an.
Socialismo de la 21-a jarcento
Koncepto
La dua kernideo de Dieterich rilatas la eblecojn, kiujn Interreto malfermas por la demokratio: Por la unua fojo en la historio de la homaro, ĉiu povas disponi pri ĉiujn informoj, kiujn li bezonas por politikaj decidoj. Sen kromaj kostoj kaj sen prokrasto ĉia grava politika decido fareblas bazdemokratie per partopreno de ĉiuj civitanoj tra Interreto.
Ĉiuj ĝisnunaj argumentoj kontraŭ bazdemokratio, ekz-e mankanta scio de la civitano, kostoj por kromaj voĉdonadoj kaj malutilaj prokrastoj de decidoj estas, laŭ Dieterich, arĥaiĝintaj pro Interreto. Laŭ tio jam ne ekzistas logika argumento kontraŭ bazdemokratio aŭ partopreniga demokratio, krom tiu de la demando pri potenco.
Jan Ullrich
Biografio
Fakte li finis kvinfoje en la 2-a loko, unufoje 3-a kaj 4-a, anstataŭ esti venkulo kia oni vidis lin.
Sed Jan Ullrich ĉiam ne estis sufiĉe forta dum Tour de France. Ĉiam malantaŭa dum la unua montara etapo, li uzis grandan rapidumon, kiel li kutime emas ruli ĉie. Li grimpas montarajn vojojn per forteco kaj rezistas malfacile ritmajn ŝanĝadojn.
Socialismo de la 21-a jarcento
Koncepto
En Esperanto aperis Heinz Dieterich: Transiroj al la socialismo en la 21-a jarcento, elgermanigita de Vilhelmo Lutermano, Monda Asembleo Socia (MAS), 2013, 22 paĝoj, ISBN 978-2-918300-88-5.
Jan Ullrich
Biografio
La, li nuligis sian svisan profesio-bicikladan permesilon kaj li asertis ke li ne haltigas sian karieron.
La, li anoncis, dum ĵurnala konferenco en Hamburgo, ke li finas sian karieron. Li klarigis ke li daŭrigas "labori pri biciklado kiel konsilisto kaj delegito de la aŭstria teamo Volksbank".
Socialismo de la 21-a jarcento
Heinz Dieterich
Laŭ propra eldiro, Heinz Dieterich disvolvis sian koncepton de socialismo de la 21-a jarcento en la jaro 1996 kaj publikigis pri tio ekde 2000 mondvaste kun fokuso sur Sudameriko. Dieterich estas konsiderata kiel (neoficiala) konsilisto de la bolivara disvolvoprocezo (reprezentita de la mortinta venezuela ŝtatprezidanto Hugo Chávez kaj de lia posteulo Nicolás Maduro. Laŭ Dieterich, nek la "industrikapitalismo" nek la "historia reale ekzistanta socialismo" sukcesis "solvi la premajn problemojn de la homaro, ekz-e malriĉeco, malsato, ekspluatado, ekonomia, seksisma kaj rasisma subpremado, la detruado de la naturaj vivbazoj kaj la manko de reale partopreniga demokratio".
Ambaŭ sistemoj estis submetitaj al "similaj tropotencaj objektivaj evolukondiĉoj". Dieterich nomas interalie la neceson de kapitalakumulado, la fordismon, la mondmerkaton, la sistemkonkurencon kaj la "nedemokratiaj vertikalaj parti-, soci- kaj ŝtat-strukturoj – kiuj senkompate striktigis la liberecon de la evoluo de la du sistemprojektoj kontraŭ la volo de iliaj protagonistoj."
Jan Ullrich
Amfetaminoj
Dum 2002-a somero, li estis vundita kaj poste li estis kontrolita. Amfetaminoj troviĝis en lia sango. Sen malkontesti rilaton kun provo de dopado, li diris:
Socialismo de la 21-a jarcento
Heinz Dieterich
La nuna epoko staras, laŭ li, sub du "mondhistoriaj signoj": unuflanke "la elĉerpiĝo de la sociaj projektoj de la burĝaro kaj de la historia proletaro, kaj aliflanke la transiro de la nuna burĝa civilizacio al nekapitalisma mondsocio: al universala bazdemokratio. Dieterich postulas la starigon de kvar bazaj institucioj de la nova realo de la postkapitalisma civilizacio:
Ĉe tio temas, laŭ Dieterich, "pri la baza institucieco […], kiu montris al la historia projekto de Markso kaj Engelso ĝian strategian direkton.
Ĉar la ekzistanta socio estas, laŭ Dieterich, anstataŭigenda per "kvalite alia (sistemkontraŭa)", "la programo de la socialismo de la 21-a jarcento estas nepre revolucia."
Jan Ullrich
Amfetaminoj
Ullrich klarigis la uzon de du medikamenteroj de "amuzigaj drogoj" en dancejo pro deprimaj semajnoj sekvinte grava kirurgia operacio en genuo. Operacio mankigis Tour de France 2002 al li. Al li la disciplina komisiono de la germana federacio malpermesis konkursojn. Lin ankaŭ monpunegis. Ekde nur oni lin permesis konkursi denove.
Afero Puerto
Doktoro Eufemiano Fuentes estas centre de granda reto de dopado en Hispanio disigita en 2006. La hispana radio Cadena Ser sciigis la ĉeeston de la nomo de Jan Ullrich en la listo de pacientoj ĉe doktoro Eufemiano Fuentes.
Socialismo de la 21-a jarcento
Venezuelo
En Venezuelo, la ŝtatprezidanto Hugo Chávez proklamis la sloganon de la socialismo de la 21-a jarcento. Li menciis ĝin por la unua fojo la 30-an de januaro 2005 okaze de la monda socia forumo. Konsistigaj partoj de la "vojo" al la socialismo de la 21-a jarcento irata de la bolivara revolucio estas, laŭ li, interalie la ŝtata senproprietigo de fermitaj entreprenoj kaj rekomenco de ilia produktado sub kunmastrumado de la laboristoj (ekz-e 51 elcentoj de la societaj partoj estu en la posedo de la ŝtato kaj 49 elcentoj en posedo de kooperativo de la tie laborantaj homoj) aû laborista kontrolo.
Demänovská Dolina
Demänovská Dolina [demenovskA], hungare Deménvölgy [demEnvoldj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Socialismo de la 21-a jarcento
Venezuelo
Kromaj aspektoj estas la ŝtatigo de ŝlosilaj industrioj kaj de infrastrukturo kaj ankaŭ la regulado de la longeco de la labortago.
Venezuelo de kelkaj jaroj en esencaj punktoj sekvas la proponojn de Dieterich. En la kador de la bolivara revolucio Chávez indikis, ke, por atingi tiun socialismon, estos transira fazo, kiun li nomis revolucia demokratio. Li diris en parolado en la jaro 2006: "Ni decide intencas konduki la bolivaran revolucion direkte al socialismo kaj fari kontribuaĵon survoje al la socialismo, al socialismo de la 21-a jarcento, kiu baziĝas sur solidareco, frateco, amo, libereco kaj sur egaleco". Ankaŭ tiu socialismo ne estas antaŭdestinita. Male, Chávez diris: "Ni devas transformi la metodon de la kapitalo kaj transiri al nova socialismo, kiu estas ĉiutage nove konstruenda".
Chávez submetis sin en la lastaj 10 jaroj al proksimume 10 elektoj kaj referendumoj, kaj pro tio Dieterich nomis lin la "formaldemokratie plej bone legitimita prezidanto de la mondo". Tamen Dieterich kritikis poste la politikan gvidmodelon de Chávez kiel "ĥarisman-bonapartisman regadmodelon", kiu baziĝas sur la duonreligia identiĝo de liaj adeptoj kun la gvidanto kaj sur liaj revelacioj (paroladoj) kaj kiu estas por la socialismo de la 21-a jarcento same evitendaj kiel la gvidmodelo de Fidel Castro, kiun Chávez publike honoris.
Demänovská Dolina
Situo
Demänovská Dolina situas en valo de rojo, fine de sakovojo el Pavčina Lehota. Liptovský Mikuláš troviĝas je 7 km. La vilaĝo konsistas el 5 domaroj kaj etendiĝas tre longe laŭ la valo.
Socialismo de la 21-a jarcento
Venezuelo
En aŭgusto 2011 Dieterich deklaris sian rompon kun Chávez kaj skribis, ke la granda okazo de Chávez starigi la unuan sciencan kaj demokratian socialismon de la 21-a jarcento estas "por ĉiam perdita".
Demänovská Dolina
Historio
En la kavernoj jam la prahomo loĝis. Dum la hungara erao nur disĵetitaj domoj estis en la valo por ŝafistoj, sed dum la mezepoko oni minadis ankaŭ ercojn. La unua mencio okazis pri la kavernoj en 1299, poste en 1723 Matiaso Bel faris ilin famaj tutlande. Post apero de la turistoj priservaj domoj konstruiĝis kaj el ili formiĝis vilaĝo kaj municipo 1964.
Socialismo de la 21-a jarcento
Venezuelo
En la jaro 2003 Hugo Chávez prezentis en eldono de sia ĉiusemajna radielsendo "Saluton Prizidanto" la proponon de Giulio Santosuosso por la socialismo de la 21-a jarcento, la "socialismon en liberala paradigmo", en kiu la aŭtoro kredas, ke la mondo kadre de ampleksa ideologia novorientado estos la rezulto de la okazantaj paradigmoŝanĝoj en la ekonomio; tiel la malnova modelo estas mortinta, sed ankoraŭ ne aperis la novaj kriterioj, kiuj ebligas konceptan novorientadon. Por kontribui al trovado de tiuj kriterioj, li proponas relegi la historion de la politika ekonomio, ĉar laŭ lia opinio kelkaj el tiuj kategorioj pro nociaj malklareco en tiu fako ne montriĝas: la unua malklareco, kiun ni spertis en la lastaj cent jaroj, identigas kapitalismon kun liberalismo, la dua montriĝis en tiu ĉi jarcento kaj identigas socialismon kun ŝtatismo. Lia tezo estas, ke la plej rapida vojo por atingi la justan socion, kiun ĉiuj alstrebas, atingeblas per alianco inter socialismo kaj liberalismo, tiel ke unuflanke la socialismo estas dislimita disde la ŝtatismo kaj aliflanke la liberalismo disde la kapitalismo.
La ministrejo pri peza industrio en Venezuelo laboras ekde 2006 ĉe la konstruado de mondvasta Open Source-projekto por moderna komputile apogata planekonomio laŭ la matematikaj modeloj de la informadikisto Paul Cockshott kaj de la ekonomikisto Allin Cottrell.
Nova konstitucio 1999
La bolivara konstitucio de Venezuelo de 1999 estis ellaborita de la konstituciiga asembleo kun enpreno de proponoj el civitanaj kunvenoj. Ĝi estis akceptita per referendumo en decembro 1999 per 86 elcentoj de la voĉdonantoj. Tiel ĝi estas la unua konstitucio de Venezuelo validigita per popola decido. Pro la civitana partopreno ĉe ĝia ellaborado ĝi estas konata al multaj venezuelanoj, kaj ili elvokas ĝin fronte al la administracio kiam ili insistas pri siaj garantiitaj rajtoj.
26233 Jimbraun
26233 Jimbraun estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jan Ullrich
Afero Puerto
Tiu afero havas multe da konsekvencoj por la profesia vivo de Jan Ullrich.
La hieraŭon de la eko de Tour de France, li estis malanigita el sia teamo T-Mobile kun sia samteamano Oscar Sevilla ĉar lia nomo aperis ene de listo de konkurso de la hispana afero.
Poste la akuzo de la eksatletino Britta Bannenberg, profesorino ĉe la universitato de Bielefeld, la ministrejo pri justico de Bonn lanĉas proceduron kontraŭ li kaj lia samteamano Oscar Sevilla kaj lia belga teamestro Rudy Pevenage por defraŭdo. La, la teamo T-Mobile maldungis lin.
En aŭgusto 2006, sekve tiu afero, la estro de la teamo Coast (dunginta Jan Ullrich dum 2003-a sezono) Günther Dahms anoncis ke li volis la depagon de la salajroj ĉar la engaĝa kontrakto inter la teamo kaj la konkursanto precizigis la malpermeson de uzo de dopadaĵoj.
La, la publika germana televidkanalo ARD anoncis la finon de sia kunlaborado kun Jan Ullrich ekde fino de 2006. La televidkanalo pagis Ullrich per ĝis 195 000 eŭroj por intervjuoj kaj vidpunktoj.
La, la ministrejo pri justico en Bonn anoncas ke la raportoj de la hispana polico enhavas erojn kiuj indikas ke la sportisto akiris malpermesitajn drogojn ekde 2003.
Freimersheim (Palatinato)
Freimersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Freimersheim apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Edenkoben, kiu kovras larĝan strion relative en la norda parto de la distrikto.
Újezdec u Luhačovic (stacidomo)
Újezdec u Luhačovic estas nomo de fervoja stacio troviĝanta en Uherský Brod-Újezdec sur adreso Nádražní 342. Temas pri ŝanĝtrajna stacio. La devena nomo estas derivita el la tempo, kiam Újezdec estis memstara municipo, nun Újezdec estas parto de urbo Uherský Brod.
Priskribo
Priskribo estas pli malpli detala spegulo de io, ĉu persono ĉu sento ĉu pejzaĝo, precipe kiel enkonduko al rakonto, sed ne nur. Tio povas esti ĉefa konsisto de priskriba aŭ klariga verko, kiel eseo, nefikcia literaturo, ktp. Priskribo de persono okazas sen tempopaso aŭ ago; se tempo paŝas aŭ iu faras ion, jam temas pri rakonto.
La celo de la priskribo difinas ties tipon kaj multfoje ĝian metodon; plej oftaj estas:
Tre ofta kaj necesa estas priskribi personon kiel rolulon aŭ eĉ ĉefrolulon de posta agado. Tiukaze la priskribo povas esti ĉu fizika ĉu mensa. Unuakaze ĝi povas esti ĉu vizaĝa ĉu totala, eĉ privestaĵa.
Aĵoj priskibataj povas esti tre diversaj, kiel mebloj, utilaĵoj, vestaĵoj, pentraĵoj, ktp. Tio povas rilati al bazaj aŭ centraj aĵoj laŭ la agado aŭ tute superfluaj, kiel povas konveni en literaturo.
Ankaŭ pejzaĝoj povas esti tre diversaj, ekzemple urba aŭ kampara, mara aŭ havena, loĝata aŭ senhoma. Unuakaze povas temi pri priskribo de hejmo, tiukaze ĉu nur ekstera ĉu ankaŭ interna. Tiukaze povas temi pri ĉambro kie okazos agado: tio oftas en realisma romano.
Sentoj kaj ideoj povas esti diversaj, laŭ la persono, kiu povas esti ankaŭ rakontisto.
Kutime priskriboj, ekzemple en romano, estas ne puraj sed miksitaj. Oni vidu ekzemple de Vojaĝo al Kazohinio de Sandor Szathmari tiun priskribon, kie aperas kune pejzaĝo, bestoj, sentoj, personoj, ktp. Oni konstatu ankaŭ, ke la tempo estas haltigita dume.
"La aero estis varmeta kaj ŝarĝita per odoroj. La Luno majeste leviĝis el la ondoj kaj rompiĝinte sur tiuj en mil pecojn, ĝi dancis la dancon de la nimfoj. La maro kun sia eterna muĝo karesis la bordon kaj sur la rokoj, dividiĝinte en mil perletojn, refalis, kiel fea vualo. Malproksime la akvo luladis strangajn birdojn kaj la grilo ĉirpis sub longbuklaj arboj. Mian koron plenplenigis la ebria sopiro, la volo al la vivo, dum la hinoj senvorte promenadis solaj, sidis, aŭ kuŝis, eĉ rigardon ne ĵetante al la disvolviĝinta poezio de la naturo.
Ignác Reiner
REINER Ignác (rajner) estis hungara juristo naskita en Gyulafehérvár la 14-a de februaro 1861 kaj mortinta en Budapeŝto la 11-an de julio 1917. Li estis la pli aĝa frato de publicisto Zsigmond Reiner.
Monika de Hipono
Sankta Monika estas konata ĉefe kiel la patrino de la fama Doktoro de la Eklezio, Sankta Aŭgusteno de Hipono. Ŝi havis grandan rolon en lia kristaniĝo, kiel li mem skribis en sia verko Konfesoj.
Vivo
Monika naskiĝis en Thagaste (nun Souk Ahras en nordorienta Alĝerio) en la jaro 331 (aŭ 332), el berbera familio. Ŝiaj gepatroj estis kristanaj kaj Monika ekkonis la kristanan kredon jam en sia infanaĝo.
Ŝi edziniĝis al romia viro Patricius kaj naskis du filojn kaj unu filinon, inter kiuj la plej fama estas sankta Aŭgusteno. Patricio ne estis kristana, li kristaniĝis nur post pluraj jaroj. En 371 li mortis kaj Monika iĝis vidvino.
En 385 Monika sukcesis vojaĝi al Italio, kie ŝia filo Aŭgusteno loĝis jam dum multaj jaroj, kaj atingis lin en Milano. Danke al ŝi kaj al ŝiaj preĝoj, kun la helpo de sankta Ambrozio, Aŭgusteno lasis la maniĥeismon kaj estis baptita kristana en 387.
Fine Monika emis reveni hejmen sed malsaniĝis en Ostia kaj mortis 56-jara la 27-an de aŭgusto, 387.
Puente de Vallecas (metroo de Madrido)
Puente de Vallecas (Ponto de Valjeko) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la samnoma ponto, en la interkruciĝejo de Avenuo de la Ciudad de Barcelona, Avenuo de la Albufera kaj Aŭtoŝoseo M-30, inter la distriktoj  kaj Puente de Vallecas, de kie devenas ĝia nomo.
3-Metilbenzoila klorido
3-Metilbenzoila klorido aŭ m-toluila klorido estas organika kombinaĵo rezultanta el klorigo de la 3-metilbenzoata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, kiu reakcias kun la akvo, kaj estas solvebla en etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. 3-Metilbenzoila klorido posedas 8 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 1 oksigenatomon kaj 1 kloratomon. 3-Metilbenzoila klorido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kloridaj derivaĵoj.
Kubáňovo
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ, (sed kampoj situas ankaŭ en la maldekstra flanko), laŭ la hungara landlimo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Štúrovo-Šahy. La lasta urbo troviĝas 15 km-ojn for. La kontraŭa hungara vilaĝo estas Tésa.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1236 en formo "Zentheh". En 1910 loĝis tie 679 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Vámosmikola, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 317 da homoj (248 hungaroj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas senĝene traireblaj.
José Carreras
José CARRERAS (Barcelono, 5-a de decembro de 1946) estas konata hispana tenoro de Opero.
Li estas fama pro siaj partoprenoj en operoj de Verdi kaj de Puccini, sed li akiris ankoraŭ pli da fama pro sia partopreno en grandaj spektakloj sub la nomo La tri tenoroj, kun Luciano Pavarotti kaj Plácido Domingo.
Carreras pruvis siajn kapablojn jam kiam infano, kaj publike kantis La donna e Mobile ankoraŭ okjara en la hispana radio. Dekunujara li estis la rakontanto en prezentado de la opero de Manuel de Falla El retablo de Maese Pedro en la barcelona operteatro Liceu.
Li debutis kiel tenoro en la opero "Norma", kie li vekis la atenton de la ĉefrolulo, la sopranulo Montserrat Caballé. Caballé invitis lin partopreni en Lucrezia Borgia, lia unua sukceso. Ambaŭ katalunoj partoprenis en komunaj operoj en diversaj okazoj.
En 1972 li debutis en Usono kiel Pinkerton de Madame Butterfly. En 1974 li debutis en Vieno kun La Traviata.
En 1987, kiam li estis ĉe la pinto de sia kariero, oni malkovris ke li suferis je tre grava leŭkemio, kun malgrandaj esperoj, kio provokis fortan ŝokon en la tuta hispana socio. Post grava lukto kontraŭ la malsano, li ne nur supervivis, sed ankaŭ sukcesis kanti denove, plej amase en 1990 en la inaŭguro de la Monda Futbalĉampioneco. Li fondis Internacian Fondaĵon por la lukto kontraŭ la leŭkemio, kiu apogas la esplorojn kontraŭ la malsano kaj subtenas bankon de transplantoj de mjelo.
Carreras ankaŭ registris popularajn kantaĵojn, kaj aliajn ĝenrojn kiel zarzueloj.
9204 Mörike
9204 Mörike estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana lirika poeto Eduard Mörike (1804–1875), kiu vivis La mirakloj de la naturo estis malkaŝitaj al li ĉie, eĉ en la plej malgranda aĵoj. Pli ol 50 el liaj poemoj estis metita en muziko fare de Hugo Wolf, notinde "Je noktomezo". Lia plej bela verko en prozo estas la mallonga romano "Mozart auf der Reise nach Prag", skribita en flua kaj spirkapta stilo simila al muziko de Mozart.
Besta loto
La Besta Loto (Jogo do Bicho, /ĵogu du biŝu/) estas tradicia lotumado en Brazilo, en kiu la numeroj rilatas al 25 bestoj, laŭ  alfabeta ordo (en la portugala). Ĝi funkcias paralele al la oficialaj lotoj de la federacia kaj subŝtataj registaroj kaj estas tre populara.
La 3-an de julio 1892, la entrepreno tiam respondeca pri la Bestoĝardeno de Rio-de-Ĵanejro, aranĝis specialan bankedon por lanĉi kampanjon, kiu permesus altiri vizitantojn. João Batista Viana Drummond, Barono de Drummond, la direktoro, kreis la unuan bestoĝardenon en la urbo en 1888 kaj elpensis tagan lotumadon de unu el 25 besto-nomoj. La vizitanto de la bestoĝardeno povis akiri je la eniro, per 1$000 (unu mil-rejso, la tiama monunuo) bileton presitan kun bildo de unu el la bestoj. Tiuj, kiuj havis la bildon de lotumita besto, ricevis premion je 20$000 (dudek mil-rejsoj). La unua okazinta lotumo disdonis 460$000 (kvarcent sesdek mil rejsojn) je premio.
Nur dudek tagojn poste jam estis plendo al la polico pri tiu hazardludo, malpermesata praktiko se organizata de privatuloj en Brazilo.
Sistemo
Estas du formoj organizi la numerojn, la t.n. "grupo", aŭ ĝenerala numero, kaj la fina "deko" aŭ ĉefa numero, jene:
Kulturo
Kiam homo sonĝas, aŭ vidas ion, kiu memorigas pri besto per karaktero, aŭ similan aferon, oni lotumas. Eblas riski per ĝenerala aŭ specifa numero. Ju pli specifa la numero, des pli alta la premio. Do, ekzemple, 25 rilatas al la bovino grupe, same kiel 97, 197, 1197. Se oni vetas per 11197 kaj tiu numero estas lotumita, oni do gajnas grandan premion, sed se oni riskas nur per 97, oni ricevos malgrandan premion. La plej malgranda premio estus 25 (11197 kvarone sen decimaloj), kaj oni gajnus trioble la vetitan sumon.
Krome, tiuj bestoj rilatas al ia homa karaktero: Cervo rilatas al samseksamuloj, Bovino al prostituitinoj, Papilio al infanoj ktp. Tio permesas interpreti sonĝojn, okazaĵojn ktp. Ankaŭ oni povas diri ke numero estas ligita al karakteroj. Do 24 estas malŝatata numero, sed sen troigo, iu ridas kiam sidiĝas en seĝo n-ro 24, ekzemple, ĉar tio rilatas al samseksumo.
Josip Belušić
Vivo
Interalie Belušić estis profesoro en Koper. En la jaro 1888 li inventis la unuan elektran rapidmezurilon, kiu estis patentita en Aŭstrio-Hungario kun la nomo de Velocimeter.
Kamelo
Kameloj (Camelus) estas genro de la familio kameledoj (Camelidae), nome parhufuloj, kiuj formas la ununuran familion de subordo (Tylopoda). La aliaj du genroj estas lamoj (Lama) kaj vikunoj (Vicugna), kiuj estas nomitaj ankaŭ Sudamerikaj kameloj. Kameloj adaptaĝis por vivo en dezerto, ĉefe portante karakterizajn grasajn stokejojn konatajn kiel "ĝiboj" sur sia dorso. Al tiu genro apartenas la baktria kamelo aŭ sovaĝkamelo, kiu havas du ĝibojn, kaj la dromedaro, kiu havas nur unu ĝibon. Ambaŭ specioj estis malsovaĝigitaj, sed ankaŭ ambaŭ specioj havas sovaĝajn populaciojn en kelkaj areoj, plej rimarkinde en Aŭstralio tute for kaj malproksimege de iliaj devenaj arealoj; ili disponigas lakton, viandon, hararon (felon) por tekstiloj aŭ varoj kiaj ekzemple feltitaj saketoj, kaj estas gravaj tirbestoj kun taskoj gamaj de homa transportado ĝis portado de ŝarĝoj.
Etimologio
La vorto kamelo devenas de la latina camelus kaj el la greka kamelos respektive. Siavice ambaŭ vortoj derivas el la hebrea aŭ fenica gāmāl. La hebrea signifo de la vorto gāmāl derivas el la verba radiko g.m.l, signife (1) halti, elmamiĝi, iri sen; aŭ (2) repagi afablecon. Tio aludas al ties kapablon iri sen manĝo aŭ akvo, same kiel al pliiĝanta kapablo de servoj kiujn la animalo havigas sen eĉ esti zorgita.
Komence ĝi signifis la baktrian kamelon, sed poste etendiĝis al priskribado de la dromedaro, kaj post malkovro de la sudamerikaj kameledoj (gvanakoj, lamoj, vikunoj kaj alpakoj), la radiko "kamel-" uziĝis por krei nomon de la kameleda familio.
Biologio
La maskla dromedarkamelo havas en sia faringo organon vokanta dulao, nome grandan, plenbloveblan poŝon kiun li elstaras de sia buŝo kiam en oestro (seks-ardo) por aserti dominecon kaj altiri inojn. Ĝi similas longan, ŝvelintan, rozkoloran langon pendantan el la flanko de ĝia buŝo. Kameloj pariĝas estante kaj masklo kaj ino side sur la tero, kun la masklo muntante de malantaŭe. La masklo kutime ejakulas tri aŭ kvar fojojn ene de ununura sekspariĝa sesio. Kameledoj estas la nuraj hufuloj kiuj pariĝas en sidpozicio.
Vivmedio
La baktria kamelo (Camelus bactrianus), rekonebla per siaj du ĝiboj, vivas ĉefe en centraziaj dezertoj.
La dromedaro (Camelus dromedarius) kun nur unu ĝibo vivas en Afriko (ĝis ĉirkaŭ 1° suda latitudo), sur la Araba Duoninsulo kaj en Centrazio ĝis la Hinda subkontinento. Tamen dum la 19-a jarcento oni alportis dromedarojn al Aŭstralio, kie ili rapide loĝiĝis en la dezerto kaj nun nombras inter 500 000 kaj 750 000 bestoj.
La dromedaro ekzistas nun preskaŭ nur kiel dombesto. Ankoraŭ ne certas ĉu ekzistis natura dromedaro aŭ ĉu ekzistis iu komuna praulo de kaj baktria kamelo kaj dromedaro.
Ĉu du aŭ tri specioj?
Nuntempe fakuloj konsideras, ke ekzistas tri specioj, nome la jenaj: Dum multe da tempo la scienculoj estis supozintaj, ke la populacio aldomigita de la baktria kamelo estas rekta post-sekvo de la sama taksono al kiu apartenas la malmultaj kamelaroj kiuj ankoraŭ survivas en la centro de Azio, kiuj estis diskonigitaj fare de la rusa esploristo kaj geografo Nikolaj Prĵevalskij en la jaro 1878. Kaj pro tio oni parolis pri aldomigita taksono, kiu jam estis nomita science Camelus bactrianus, kaj ekde tiam nomita Camelus bactrianus bactrianus, dum la naturaj kamelaroj estis konsiderataj komponitaj de ekzempleroj kiuj ricevis la nomon Camelus bactrianus ferus, el kio "ferus" signifas "natura".
Kvankam la reguloj pri prioritato postulas, ke la plej antikva nomo — en tiu okazo nome tiu de la aldomigita populacio — estu tiu kiu devas esti uzata por nomi la specion, laŭ la Opinio 2027-a de la jaro 2003 fare de la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo, oni devus doni prioritaton al la nomoj de la naturaj originaj taksonoj anstataŭ al tiuj de iliaj aldomigitaj posteuloj. Male, la taksonomio estus indikanta la paradokson ke naturaj originaj populacioj estas posteulaj de tiuj aldomigitaj. Ekde tiu momento ambaŭ taksonoj ekestis nomitaj respektive Camelus ferus ferus ĉe la natura baktria kamelo, kaj Camelus ferus bactrianus ĉe la aldomigita baktria kamelo.
Kiel komparo, la diferencoj inter la homoj kaj la Eta ĉimpanzo (Pan paniscus), estas nur de 2 %.
Vivmaniero
Male al siaj sudamerikaj parencoj (lamoj, alpakoj, gvanakoj kaj vikunoj), la du kamelspecioj estas loĝantoj de kelkaj el la plej sekaj regionoj de la mondo. Ĉiuj kameloj estas specialistoj pri postvivo en dezertoj. Nur malmultaj grandaj bestoj kapablas postvivi en dezertoj.
Kameloj kapablas nutri sin per plantoj dornoriĉaj kaj salenhavaj. Sed, se estas neniu alia ili manĝos eĉ ostojn, haŭtojn aŭ viandaĵon kaj tendojn, sandalojn aŭ tukojn de iliaj posedantoj.
Ekologiaj kaj kondutaj adaptiĝoj
Kameloj ne rekte stokas akvon en siaj ĝiboj kiel estas ofte supozita. La ĝiboj estas fakte rezervujoj de grasa histo: koncentriĝinte korpan grason en iliaj ĝiboj, ili minimumigas la izolan efikon kiun graso havus se distribuite laŭ la cetero de iliaj korpoj, kaj tio helpas al kameloj pluvivi en varmaj klimatoj. Kiam tiu histo estas metaboligita, ĝi donas pli ol unu gramon da akvo por ĉiu gramo da graso prilaborita. Tiu grasa metaboligigo, liberigante energion, igas akvon vaporiĝi de la pulmoj dum spirado (kiam oksigeno estas postulata por la metabola procezo): totale, ekzistas neta malkresko en akvo.
Kameloj povas elteni ŝanĝojn en korpotemperaturo kaj akvokonsumo kiuj senvivigus la plej multajn aliajn bestojn. Ilia temperaturo intervalas de 34 °C (93 °F) ĉe tagiĝo kaj konstante pliiĝoj ĝis 40 °C (104 °F) antaŭ sunsubiro, antaŭ ol ili malvarmetiĝas dum la nokto denove. Konservi la cerban temperaturon ene de certaj limoj estas gravega por bestoj; por helpi tion, kameloj havas retan rimarkindan komplekson de arterioj kaj vejnoj kuŝanta tre proksime unu de la alia kiu utiligas kontraŭfluan sangotorenton por malvarmetigi sangon fluantan al la cerbo. Kameloj malofte ŝvitas, eĉ kiam ĉirkaŭaj temperaturoj atingas 49 °C (120 °F). Ĉiu ŝvito prefere okazas kiel vaporiĝo sur la haŭtonivelo ĉe la surfaco de ilia mantelo; la varmeco de vaporiĝo tial venas de korpovarmeco prefere ol ĉirkaŭa varmeco. Kameloj povas elteni perdi 25% de sia korpopezo al ŝvitado, dum la plej multaj aliaj mamuloj povas elteni nur proksimume 12-14% dehidratiĝon antaŭ korfiaska rezulto de cirkula tumulto.
Aldomigo
Same kiel ĉe ĉevaloj antaŭ ties formorto en sia devenkontinento, kameloj etendiĝis el Ameriko al Azio tra Beringio, movante sin en la mala direkto de aliaj aziaj elmigradoj al Ameriko. Ili postvivis en la Malnova Mondo, kaj eventuale homoj aldomigis ilin kaj etendis ilin tutmonde. Same kiel okazis al multa alia megafaŭnao de Nordameriko, la originaj naturaj kameloj estis forbalaitaj dum la etendo de la unuaj indiĝenaj popoloj de Ameriko el Azio en Nordamerikon, antaŭ 10 ĝis 12 000 jaroj; kvankam fosilioj kiuj definitive pruvus ties ĉasadon neniam estis trovitaj.
Plej el la kameloj postvivantaj nuntempe estas aldomigitaj aŭ eksaldomigitaj. Kvankam sovaĝiĝitaj populacioj ekzistas en Aŭstralio, Barato kaj Kazaĥio, naturaj kameloj postvivas nur en la populacio de Natura baktria kamelo de la Gobia Dezerto.
Homoj por la unua fojo aldomigis dromedarojn plej verŝajne en Somalio kaj en suda Arabio ĉirkaŭ la jaro 3000 a.K., kaj Baktriajn kamelojn en centra Azio ĉirkaŭ la jaro 2500 a.K.,  ekzemple en Ŝahr-e Suĥteh (konata ankaŭ kiel [La] brulita urbo), Irano.
La studo de Martin Heide en 2010 pri la aldomigo de kameloj provizore konkludas, ke homoj jam estis aldomigintaj la baktrian kamelon almenaŭ ĉirkaŭ la mezo de la tria jarmilo ie oriente de la Zagros-montaro, kaj tiu praktiko poste moviĝis al Mezopotamio. Heide sugestas, ket mencioj de kameloj "en la patriarkaj rakontoj povus referenci, almenaŭ en kelkaj lokoj, al la Baktria kamelo", dum notas, ke la kamelo ne estas menciita en rilato al la fruaj setlejoj de Kanaano.
Ĵusaj elfosadoj faritaj en la Timna valo de Lidar Sapir-Hen kaj Erez Ben-Yosef malkovris, ke tie eble estis la ostoj de la plej fruaj aldomigitaj kameloj iam trovitaj en la areo de Israelo aŭ eĉ ekster la Araba Duoninsulo, date el ĉirkaŭ la jaro 930 a.K. Tio havigis konsiderindan atenton de amaskomunikiloj, ĉar temas pri forta pruvaro, ke la rakontoj pri Abrahamo, Jakobo, Esav, kaj Jozefo estis verkitaj post tiu epoko.
La ekzistado de kameloj en Mezopotamio — sed ne en la landoj de orienta Mediteraneo — ne estas nova ideo. La historiisto Richard Bulliet ne kredis, ke la porokaza mencio de kameloj en la Biblio signifas, ke aldomigitaj kameloj estis oftaj en Palestino en tiu epoko. La arkeologo William F. Albright, kiu verkis eĉ pli frue, vidis la kamelojn de la Biblio kiel anakronismo.
Tekstiloj
Dezertaj triboj kaj Mongoliaj nomadoj uzas kamelhararon por tendoj, jurtoj, vestoj, litoj kaj aliaj akcesoraĵoj. Kameloj havas eksterajn ŝirmajn harojn kaj mildan internan felon, kaj la fibroj povas esti klasigitaj laŭ ties koloro kaj laŭ la aĝo de la animalo. La ŝirmaj haroj povas esti premitaj por ties uzado kiel akvimunaj manteloj por la paŝtistoj, dum la pli milda hararo estas uzata por pli luksaj varoj. La fibroj povas esti spinitaj por ties uzado en teksado aŭ konvertita en fadenoj por manfarita punto. Pura kamelhararo estas registrita kiel uzata por vestaĵoj en Okcidento el la 17-a jarcento antaŭen, kaj el la 19-a jarcento ankaŭ mikso de lano kun kamelhararo estis uzita.
Milituzado
Ĉirkaŭ almenaŭ 1200 a.K. aperis la unuaj kamelseloj, kaj la Baktria kamelo povis esti ekrajdita. La unua tipo de selo estis metita sur la dorso de la kamelo, kaj la kontrolo de la Baktria kamelo estis plenumita pere de bastono. Tamen, inter 500 kaj 100 a.K., baktriaj kameloj estis ekuzitaj por milito. Novaj seloj, kiuj estis neflekseblaj kaj ligitaj, estis metitaj super la ĝiboj kaj dividis la pezon de la rajdanto laŭlonge de la animalo. En la 7-a jarcento a.K. la militista araba selo evoluis, kio denove iomete plibonigis la seldesegnon.
Militistaj fortoj estis uzantaj kamelan kavalerion en militoj tra Afriko, Mezoriento, kaj en nuntempa Limsekureca Forto (BSF) de Barato (kvankam ekde 2012 la BSF planis la anstataŭon de kameloj pere de ĉiu-terenaj vehikloj). La unua dokumentata uzado de kamelkavalerioj okazis en la Batalo de Karkar en la jaro 853 a.K.  Armeoj uzis kamelojn ankaŭ kiel tirbestojn anstataŭ ĉevalojn kaj mulojn.
La Orienta Romia Imperio uzis helpofortojn konatajn kiel dromedarii, kiujn la romianoj rekrutis en dezertaj provincoj. Tiuj kameloj estis uzitaj ĉefe en batalo ĉar ili kapablis fortimigi ĉevalojn deproksime (ĉevaloj timas la odoron de kameloj), nome kvalito fame uzita de persaj Akemenidoj luktantaj kontraŭ Lidio en la Batalo de Timbra (547 a.K.).
19-a kaj 20-a jarcentoj
La Usona Armeo establis la Usonarmean Kamelkorpuson, kun sidejo en Kalifornio, fine de la 19-a jarcento. Oni povas vidi ankoraŭ stalojn en la armilejo "Benicia Arsenal" en Benicia, Kalifornio, kie ili nuntempe utilas kiel la Benicia Historia Muzeo. Kvankam la eksperimenta uzado de kameloj estis vidita kiel sukceso (fakte John B. Floyd, Sekretario de Milito en 1858, rekomendis, ke oni kolektu financojn por akiri plian milon da kameloj), la eksplodo de la Usona Enlanda Milito en 1861 vidis la finon de la Kamelkorpuso: Teksaso iĝis parto de la Konfederacio, kaj plej el la kameloj estis lasitaj vagantaj en la dezerto.
Francio kreis méhariste kamelkorpuson en 1912 kiel parto de la Afrika Armeo en Saharo por klopodi pli grandan kontrolon super la kamel-rajdantaj Tuaregoj kaj Araboj insurekciantaj, ĉar antaŭaj klopodoj venki ilin perpiede rezultis malsukcesaj. La Liberfrancia Kamelkorpuso luktis dum la Dua Mondmilito, kaj kamel-rajdaj unuoj restis serve ĝis la fino de la franca regado super Alĝerio en 1962.
En la Unua Mondmilito, la Brita Armeo kreis ankaŭ la Egiptan Kameltransportan Korpuson, kiu konsistis el grupo de egiptaj kamelkondukistoj kaj iliaj kameloj. Tiu Korpuso helpis por britaj militoperacoj en Sinajo, Palestino, kaj Sirio transportante liveraĵojn al la trupoj.
La Somalilanda Kamelkorpuso estis kreata de koloniaj aŭtoritatoj en Brita Somalilando en 1912; ĝi estis dismuntita en 1944.
Baktriaj kameloj estis uzitaj de fortoj el Rumanio dum la Dua Mondmilito en Kaŭkazio. En la sama epoko sovetuniaj unuoj operacantaj ĉirkaŭ Astraĥano en 1942 adoptis lokajn kamelojn kiel tirbestoj pro malabundo de kamionoj kaj ĉevaloj, kaj retenis ilin eĉ post foriri el la areo. Spite grandajn perdojn, kelkaj el tiuj kameloj venis okcidenten tiom malproksime kiom ĝis Berlino mem.
La Bikaner Kamelkorpuso de Brita Hindio luktis kun la Brita Hindia Armeo en la Unua kaj en la Dua Mondmilitoj.