cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maskarena petrelo
Konata ankaŭ kiel Reunia petrelo, tiu specio estis konata nur el kvar specimenoj troviĝintaj en la 19a jarcento en la insulo Reunio. Du birdoj estis trovitaj mortintaj en la 1970-aj jaroj, kaj estis tre raraj observoj de birdoj en la akvoj sude de Reunio ekde 1964. Ĝi estas konata ankaŭ el restoj de subfosilioj el la insulo Rodriges. Tiu specio estas klasita kiel draste endanĝerita ĉar la malalta nombro de registroj supozigas pri tre malgranda populacio minacata de enmetitaj specioj kaj lumpoluado.
La Maskarena petrelo estas, inter la Procelariedoj, malgranda specio kun longo de 33 cm kaj enverguro de 88 cm. Kompare kun la tri aliaj specioj de petreloj en la insulo, ĝi estas pli malgranda ol la Baraŭa petrelo (Pterodroma baraui) kaj ol la Pacifika pufino (Puffinus pacificus) sed estas pli granda ol la Pufino de Baillon (Puffinus lherminieri bailloni). Ties plumaro estas tute nigra, kun la subflugiloj iom argentecaj. La beko, kun hokeca pinto, estas same nigra. La unika hela parto de la korpo estas ĉe la nivelo de la tarsoj kaj de la malantaŭa triono de fingroj kaj la polmo. En la scienca nomo de la specio, nome Pseudobulweria aterrima, la epiteto "aterrima" signifas ĝuste en latina «tre nigra».
La vosto estas mallonga kaj rondoforma. La averaĝa pezo varias de 175 al 200 g. Kaj maskloj kaj inoj estas similaj.
Referencoj
BirdLife International Species Factsheet
Baarle
La municipoj Baarle-Hertog kaj Baarle-Nassau kune konsistigas la vilaĝon Baarle. 22 belgaj enklavoj situas dise en kaj ĉirkaŭ la vilaĝo. En kelkaj el ili situas sep nederlandaj enklavoj. Ĉe la belga vilaĝeto Zondereigen situas plia, neloĝata, nederlanda enklavo, la oka. En 1995 la tria komisiono pri limoj oficiale fiksis la limojn. Ĉe tio oni interalie donis herbejon, ĝis tiam neŭtralan, al Belgio, per kio Baarle-Hertog nun havas 22 enklavojn. Ege kurioza afero estas la tiel nomata kvarlanda punkto.
Provinco Cabo Delgado
Cabo Delgado estas la plej norda provinco de Mozambiko.
Baarle
La limoj en Baarle plejparte sekvas la parcelajn limojn. En iuj partoj de la vilaĝo la limo kuras pli arbitre, kaj la kuirejo de domo povas esti en alia lando ol la loĝĉambro. Tiel la limo ekzemple trairas filion de la vendeja ĉeno Zeeman. Pro tio oni interkonsentis, ke la situo de la ĉefa pordo de domo difinas la naciecon de la domo (kaj la loĝantoj). Tamen ekzistas domoj, kiuj havas kaj belgan kaj nederlandan ĉefajn pordojn. Tio kaŭzis la problemon, ke oni suspektis la loĝantojn pro kontrabandado. Pro komforto ĉiuj domnumeraj ŝildoj en la vilaĝo portas la flagajn kolorojn de Nederlando aŭ Belgio (vidu la fotojn).
Flago de Ebur-Bordo
La flago de Ebur-Bordo ( Drapeau de la Côte d'Ivoire), konsistas el tri egalaj vertikalaj strioj el oranĝa, blanka kaj verda koloroj.
Baarle
Historio
La origino de la stranga nacia dissplititeco de Baarle-Hertog kaj Baarle-Nassau estas en tre fora pasinteco. En la 13-a jarcento la duko de Brabanto donis parton de la bienoj en la municipo feŭde al la senioro de Breda. Tio okazis dispece, ĉar la duko deziris konservi la fekundajn partojn por si mem. De 1403 la grafoj de Nassau estis baronoj de Breda-Baarle-Nassau.
Bálint Benkó
Bálint Benkó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Benkó Bálint estis hungara aktoro.
Flago de Ebur-Bordo
Post sendependiĝo, Ebur-Bordo formis lozan aliancon kun ŝtatoj de Okcidentafriko. La flagoj de tiuj ŝtatoj estis influitaj de ambaŭ tutafrikaj koloroj unue uzitaj de flago de Ganao kaj trikoloro de flago de Francio, la antaŭa kolonia potenco. La koloroj elektitaj de la flago de Ebur-Bordo estis ankaŭ uzitaj de flago de Niĝero, kun kiu Ebur-Bordo havis aliancon. Ili estis intencitaj simboligi tion: oranĝkoloro por la lando, la savano trovebla en la norda parto kaj ties fertileco, la blanko por paco, kaj la verdo por la espero kaj arbaro en la suda parto de la lando. La flago estis adoptita en 1959, ĵus antaŭ la sendependeco.
Baarle
Historio
La Vestfalia Paco decidis, ke la reĝo de Hispanio kiel sukcedulo de la dukoj de Brabanto ricevu Baarle-Hertog-on, dum ke Baarle-Nassau iru al la Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Nederlandoj, sub la guberniestro Princo de Oranĵo, sukcedanto de la grafoj de Nassau. De tiu tempo la situacio ne esence ŝanĝiĝis.
Bálint Benkó
Bálint Benkó naskiĝis la  en Oroszka (Hungara reĝlando, nuntempa Pohronský Ruskov en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Dick Higgins
Dick HIGGINS, plena nomo Richard Carter Higgins (Kembriĝo, la 15-an de marto 1938 - Kebekio, la 25-an de oktobro 1998), estis angla poeto kaj komponisto. Li pritraktis la fenomenojn pri interrilato inter la artoj ekde 1957.
Witold Michałowski
Witold Stanisław Michałowski, pseŭdonomo Michał Bereha (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1939 en Varsovio, mortis la 6-an de decembro 2017) – pola inĝeniero, verkisto, ĵurnalisto, vojaĝisto kaj publicisto. Inspektoro de dukto-konstruado en pluraj ŝtatoj de Eŭropo, Azio, Afriko kaj Ameriko, spertulo pri brulaĵ-energia geopolitiko, fondinto de la Ligo de Energi-Konsumantoj. Aŭtoro de biografio pri la pola vojaĝisto, verkisto kaj kontraŭkomunisto Ferdynand Ossendowski.
Dick Higgins
Li studis kun la komponisto John Cage kaj en 1961 fariĝis parto de la grupo Fluxus, avangarda movado por kiu la arto estas tuta evento kiu ampleksas ĉiujn eblajn disciplinojn, nuligante la diferencojn inter poezio, muziko, pentrarto, skulptaĵo kaj teatro.
Witold Michałowski
Edukiteco kaj profesia agado
Li finis Varsovian Politeknikon. En 1959 fondis en tiu ĉi altlernejo Rondon de la Asocio de Ateistoj kaj Liberpensuloj. En 1967 gvidis la unuan Polan Ekspedicion en montaro de la mongola Altajo.
Dick Higgins
En 1963 li fondis Something Else Press, kiu distingis sin pro la antaŭenigo de eksperimentaj verkoj. En la sama periodo li ellaboris la koncepton de "intermedium", kiun li aludis al tiuj esprimaj formoj en kiuj la diversaj artaj disciplinoj estas interplektitaj en unika kaj nedisigebla strukturo. Ĉi tiu koncepto estis disvolvita en 1965 en fama eseo titolita Intermedia, publikigita en "Something Else Newsletter".
Witold Michałowski
Edukiteco kaj profesia agado
Laboris i.a. dum konstruado de minejgalerio (magazeno de medikamentoj) en la Zagros-Montaro en la norda Irako kaj duktoj en Kanado (1980-1984) kaj Niĝerio. Estis konsilisto de la parlamenta komisiono pri ekonomio, prokuristo de ministro de medioprotekto pri Internacia Biosfera Rezervejo de Orientaj Karpatoj. Kiel ĵurnalisto estas membro de la Pola Komitato pri Energetika Ekonomio de la Ĉefa Teknika Organizaĵo.
Dick Higgins
Higgins, senlaca artisto, uzis la plej diversajn esprimajn rimedojn. Li realigis aranĝojn, koncertojn, ekspoziciojn; kunlaboris en multaj revuoj pri arto kaj literaturo; okazigis konferencojn kaj studajn seminariojn; li publikigis ĉirkaŭ kvindek librojn. Liaj verkoj, tre eksperimentaj, ankaŭ inkludas verkojn de sona kaj vida poezioj. Al la historio de ĉi-lasta li dediĉis iujn gravajn studojn, inter kiuj la Ŝablona Poezia Volumo elstaras.
Baarle
Elektro
Nun estas libera merkato por elektro en Nederlando kaj Flandrio.
Radio, televido, Interreto
Telenet transsendas en Baarle kaj nederlandajn kaj flandrajn komercajn televidajn programojn. La ĉirkaŭa teritorio de Baarle-Nassau havas kablojn de Essent. Baarle kiel sola flandra loko, kie eblas kable ricevi komercajn nederlandajn staciojn; la televidkabloj de Nederlando kaj Belgio ne transportas la komercajn programojn de la respektive alia lando.
Rubaĵo
Multaj stratoj ricevas semajne du vizitojn de rubaĵkolekta kamiono, unu nederlanda, unu belga.
Vendejoj
Pro la leĝoj la erotika video-filmejo situas en Baarle-Nassau, kaj vendejoj de piroteknikaĵoj situas en Baarle-Hertog, kie ili rajtas vendi dum la tuta jaro. En Baarle ĉiu dimanĉo estas libera por vendado.
Polico
La policoj de Baarle-Nassau kaj Baarle-Hertog havas komunan oficejon en municipo Baarle-Hertog. Tio estas eksterordinara, sed ne unika: en la nederlanda limloko Dinxperlo estas komuna konstruaĵo de la nederlanda kaj germana policoj (ĉi-lasta de Bocholt). La loka policano de Baarle-Hertog estas foje nomata la 'dirco' (direktoro kunordiganta) de Baarle.
Busoj
Linioj de De Lijn
Linio de Veolia
Fervojo
Ĝis la Baarle havis du fervojajn staciojn, ĉe la linio 29 inter Turnhout kaj Tilburg. Tiu ĉi linio nun estas nuligita, Ĝian traceon uzas bicikla vojo Het Bels Lijntje.
Asocioj kaj kluboj
Baarle havas florantan kluban vivon. Kelkaj kluboj ekzistas en belga kaj nederlanda variantoj. Ekzemplo estas la futbalaj kluboj Gloria (nederlanda) kaj Dosko (belga). Aliaj kluboj ekzistas nur unufoje en Baarle; ekzemple:
Retejo
La du municipoj havas komunan retejon, atingeblan per la du adresoj <tt>baarle-nassau.nl</tT> kaj <tt>baarle-hertog.be</tt>. Kun helpo de eŭropa subvencio por translimaj projektoj oni malfermis la la unuan komunan retejon. En 2004 la retejo estis fermita, kiam nederlanda enketo deklaris baarle-nassau.nl/baarle-hertog.be unu el la plej malbonaj komunaj retejoj. La estis malfermita nova retejo, same komuna.
Bálint Benkó
Biografio
Bálint Benkó komencis sian aktoran karieron en Gyula en 1923. Ekde la sekva jaro li apartenis al Teatro de Kecskemét, inter 1928 kaj 1931 al Nova Teatro (Budapeŝto), inter 1933-1938 al Teatro Belvárosi. En 1940 li nelonge estis teatrestro de Teatro Városi. Oni supozas, ke li laboris en Hungara Ŝtatfervojo post la 2-a mondmilito.
Antoine Destutt de Tracy
Antoine-Louis-Claude DESTUTT, markizo de Tracy (Parizo, 20an de julio 1754 - samloke, 9a de marto 1836), estis franca aristokrato, politikisto, militisto kaj filozofo de la Klerismo, kiu stampis la terminon «ideologio» en 1801, en la periodo de la Franca Revolucio, kun la signifo de scienco de la ideoj, komprenante "ideojn" en la ampleksa senco de statoj de konscio.
Biografio
Militisto, aliĝis al la Revolucio, kaj estis elstara deputito. Li estis parto de la grupo de la sensualistoj, kun tendenco al pensaro de Condorcet. Ilia respublikema pensaro konfliktis kontraŭ la partianoj de Napoleono Bonaparte, kiuj akuzis ilin kiel ideologoj.
Li estis malliberigita preskaŭ unu jaron en la Bastilo, poste ekzilita en Bruselo, kaj ekpublikigis Eléments D'Idéologie (1801-1815), postulante la fondon de originala studfako destinita formi la bazon de ĉiuj sciencoj: nome la scienco de la ideoj.
La projekto de tiu scienco estis klopodo trakti la ideojn kiel naturaj fenomenoj kiuj esprimas la rilaton inter la homo, organismo kaj vivanta kaj sentanta, kaj ties natura medio de vivo. Tiel, por Tracy, la studo de la ideologio ebligis la sciaron de la vera homa naturo demandante de kie devenas oniaj idearoj kaj kiel ili disvolviĝas. La teorio ke la homa konduto estas formata de kelkaj ideologiaj elementoj faras Tracy antaŭulo de la marksisma koncepto de "superstrukturo".
Kelkajn jarojn post tiu publikigo, la termino "ideologio· akiris konotacion klare malestima, ĝis la fakto ke la instruado de la Morala kaj Politika Scienco estis malpermesita en la Instituto de Francio fare de Napoleono (1812), kiu pragmatike preferis "kanonojn al vortoj", akuzante la aŭtoron kaj aliajn profesorojn de tiu fako kiel predikantoj de la opozicio kontraŭ sia registaro.
Tracy defendis la dividon de povoj, la politikan liberecon, konsiderante ke tiu ne povas flori sen individua kaj gazetara liberecojn. Li estis inspirinta la pozitivismon de Auguste Comte kaj havis kiel disĉiplojn Stendhal kaj Charles Augustin Sainte-Beuve.
Witold Michałowski
Edukiteco kaj profesia agado
Li plenumis funkcion de ĉefredaktoro de kvaronjara revuo Rurociągi (Duktoj). Kun Piotr Malczewski estis distingita de vojaĝista premio Kolosoj 2000 pro atingo de Urianĥaja Lando en Mez-Azio kaj ripeto de la ekspedicio de Ferdynand Ossendowski de 1920. Kontrakte laboris en Irano, Irako kaj Libio.
En 1992 establis Fonduson Odysseum – Centro pri Dokumentado de la Atingoj de Poloj en la Mondo, aganta sub la patroneco de Muzeo pri Azio kaj Pacifiko en Varsovio. Estas membro de la Unio de Polaj Verkistoj kaj de la Asocio de Polaj Ĵurnalistoj. Li publikigas en Obywatel (Civitano), "Nasz Dziennik", "Nasza Polska" (Nia Pollando), kaj en aliaj revuoj. Komentisto en Radio Maryja kaj Televido Trwam,kaj okaze en Pola Radio Programo III.
Politika agado
Li estis kunaŭtoro de la unua programa konstitucio kaj ideologiaj fundamentoj de Memdefendo de la Respubliko Pollando. Dum pluraj jaroj konsilis al prezidanto de tiu ĉi politika partio Andrzej Lepper. Eksidis en la regiona estraro de Agrikultura Sindikato "Samoobrona" kaj kandidatis en aŭtonomiaj balotoj de Mazovia Provinco en 2002. Aŭguste 2005 forlasis la partion kaj samjare kandidatis en la regiono de Płock laŭ la listo de alia partio de Janusz Korwin-Mikke.
Witold Michałowski antaŭ ĉio estis granda adepto de la pola energetika suvereneco, asertante, ke sen sendependiĝo de la rusa gaso kaj nafto mankas vera sendependeco.
Germanlingva literaturo
Germanlingva literaturo estas la literaturo verkita en la germana lingvo.
Nauĉno (Baĥĉisaraja distrikto)
Nauĉno ( — scienca,, ) estas urbotipa loĝloko de Baĥĉisaraja distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La loĝloko situas en la centra parto de la Krimea duoninsulo sur la ebenaĵo de la Krimea montaro (ĉ. 600 metrojn super la mar-nivelo). Administre la loĝloko pro sia aparta statuso (ĝi estas fakte scienca loĝloko) estas regata de la Baĥĉisaraja urba konsilantaro.
Nauĉno estis fondita en 1946, kiam ĉi tie estis fondita la Krimea astrofizika observatorio. En la jaro 1949 estis muntita kaj ekfunkciis la unua teleskopo. La observatorio nun apartenas al la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio kaj estas grava scienca centro.
En la loĝloko loĝas iom malpli ol 1000 homoj. En Nauĉno funkcias mezlernejo, klubo, biblioteko, infanĝardeno, loĝejo-muzeo de unu el la direktoroj de la observatorio A. Severnij.
La loĝloko estas ligita buse al Baĥĉisarajo (la voj-distanco ĉirkaŭ 25 km.) kaj Simferopolo (32 km.).
Baarle
Radio kaj televido
Vilaĝo Baarle havas propran radiostacion Lokale omroep Baarle, nomata ankaŭ "la trankvila ĝuemulo". Krome kelkaj regionaj stacioj estas riceveblaj en Baarle: Omroep Brabant, Kanaal13, RTV, Antwerpen 1. Komparu ankaŭ la suprajn informojn pri kabla televido.
Ĵurnaloj kaj semajnaj gazetoj
La regionaj ĵurnaloj en Baarle estas BN/De Stem, Brabants Dagblad kaj Gazet van Antwerpen. Krome Baarle havas semajnan gazeton, nomatan Ons Weekblad (= nia semajna gazeto).
Abatejo Sankta Aŭgusteno (Canterbury)
Ĝi estis fondita de Aŭgusteno de Canterbury, la unua ĉefepiskopo de la urbo, ne longe post lia alveno al Kent en 597, tuj ekster la tiutempaj urbomuroj de Canterbury. La abateja preĝejo estis la tombejo de la reĝoj de Kent kaj ĉefepiskopoj de Canterbury. Inter la jaroj 670 kaj 710 Adriano de Canterbury estis la abato.
En 978 pli granda konstruaĵo estis dediĉata al Sankta Dunstan kaj dum la sekvantaj jarcentoj estis tiom da ŝanĝoj ke antaŭ 1100 restis preskaŭ nenio el la originala anglosaksa abatejo. Post incendio en 1168 estis iomete da rekonstruo. Dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj okazis pligrandigo. En 1392 la abatejo estis difektita de tertremo.
La abatejo enhavis gravan bibliotekon, kiu en 1500 posedis pli ol 1,500 librojn, el kiuj multaj estis kreataj en la abateja skribejo.
En 1535 la enspezo de la abatejo estis pli ol 1,730 pundojn. En 1538 Henriko la 8-a (Anglio) fermis la abatejon, kaj poste okazis multe de malkonstruado, kvankam parto de la abatejo iĝis palaco por Anna de Kleve, la kvara edzino de Henriko la 8-a. Post ŝia morto la palaco estis luata al pluraj nobeloj, verŝajne ĝis 1703 kiam tempestego multe difektis ĝin.
NGC 2230
NGC 2230 (aliaj indikoj — ESO 87-9, AM 0621-645, DRCG 50-42, PGC 18873) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(12300) 1991 RX10
(12300) 1991 RX10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Rybniště
Rybniště (Teichstatt) estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Děčín en norda flanko de Luzacia montaro, en suda parto de Ŝluknova terlango. La municipo situas en supermara alteco 460 metroj en montopasejo inter montoj Plešivec kaj Široký vrch. Granda parto de la municipo situas sur teritorio de PPR Luzacia montaro. Vivas ĉi tie. Sur la teritorio de municipo situas ankaŭ Granda fiŝlago Rybniště kaj valbaraĵo Chřibská.
Historio
La plej malnova parto de la municipo, Chřibská Nová Ves, estis fondita jam en la jaro 1475.
Post la dua mondmilito estis el la municipo devige ellandigita devena germane parolanta loĝantaro. La municipon ĝisloĝigis ĉeĥoj, slovakoj kaj pluaj novaj loĝantoj, sed la nombro de loĝantoj jam entute ne atingis la antaŭmilitajn ciferojn kaj la municipo komencis malrapide malprosperi.
En la jaro 1980 Rybniště estis alligita al municipo Chřibská, ekde la jaro 1990 ĝi estas denove memstara municipo.
Turismaj celoj
Proksimume unu kilometro nordoriente de Rybniště situas natura rezervejo Granda fiŝlago, kiu estas la plej granda akva areo en distrikto Děčín.
Nordokcidente de Rybniště eblas sur ruĝa marko ĝisiri ĝis proksima roko Dračí kámen kaj al Belvidejo de Karolo sur Široký vrch.
1658
1658 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1658 post Kristo okazis, interalie:
San Miguel Chicahua
San Miguel Chicahua estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Miguel Chicahua. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 264.
Geografio
San Miguel Chicahua apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2035 loĝantojn. El tiuj estis 925 viroj kaj 1110 virinoj. La komunumo havas surfacon de 94,41 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1577 indiĝenoj. El tiuj 1235 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Forĝisto
Forĝisto estas metiisto, kiu kreas objektojn el fero aŭ ŝtalo per la "projektado" de la metalo, tio estas, uzas ilojn por varpi, tranĉi kaj transformi la metalon kiam ĝi estas en solida stato. Plej ofte, ĉi tio fariĝas varmigante la metalon ĝis la punkto, kiam ĝi brilas ruĝa aŭ oranĝa.
Forĝistoj laboras kun "nigraj metaloj", plejparte kaj kutime fero. La nigra koloro devenas de la tavolo de oksido formita sur la surfaco de la metalo kiam ĝi estas varmigita. Ili varmigas la metalon ĝis ĝi fariĝas sufiĉe mola por formiĝi per la iloj de la forĝistoj, kiel martelo kaj ĉizilo. La varmego akireblas per hejtado per gaso, karbo kaj similaj rimedoj.
En lia forĝejo, uzante manlaboriloj, tradicie li laboras per martelo sur amboso, kaj la feron li ardigas en la forĝista forno. Forĝistoj povas produkti ornamaĵojn (ekz. Skulptaĵoj aŭ ornamitaj feraj mebloj); Iloj, kaj por laboro, kiel plugilo, kaj kuirado, kiel klingo por tranĉilo, kaj armiloj, kiel glavo; Same kiel infrastrukturo kiel framoj, pordegoj, retoj, fervojaj trakoj, hufumojn, simplajn ferajn ilojn kaj aliajn feraĵojn.
La tradicia forĝista profesio malgraviĝis pro apero de la traktoroj en la agrikulturo, motoraj veturiloj en la trafiko. Komence de la aŭtomobilismo, ofte la forĝistoj partoprenis en produkto de la unuaj (neseriaj) ekzempleroj.
Antaŭ la moderna epoko, la forĝistoj havis rangon, reputacion en la vilaĝa hierarĥio, ili ofte faris la geedziĝan ceremonion (Gretna Green) aŭ kuracis malsanulojn.
Familinomoj
En diversaj lingvoj, oftas familiaj nomoj, kiuj indikas, ke ilia subjekto estas forĝisto aŭ posteulo de forĝistoj.
Angle Smith estas la plej ofta familia nomo en anglalingvaj landoj. Ĝi estas la familia nomo de ĉirkaŭ duona miliono da britoj kaj ĉirkaŭ tri milionoj da usonanoj. Germane la variaĵoj estas Schmidt, Schmid, Schmidl, Schmidtke, Smid (Schmidt, Schmid, Schmidt) kaj Smidt, kiuj estas komunaj nomoj; Ruse Кузнецов, (Kuznetsov), Кузнецов estas ofta familia nomo en Rusio. Jide Schmide kaj Goldschmidt; En la araba حداد (Haddad); En Ladino Ferrero (Ferrero, Ferreres); Rumane: Feraru.
4686 Maisica
4686 Maisica  estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1979 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maria Luisa Garcia Grima, afabla kaj gastigema hispana virino, fondintino kaj konservatistino de hejma muzeo. "Maisica" estas karesa formo de "Maria Luisa".
Alfred Ursinus
Alfred URSINUS (naskiĝinta en la 10-a de oktobro 1888 en Weißenfels, mortinta samloke en la 15-a de marto 1966) estis germana verkisto, evangelia teologo, filozofo kaj pedagogo.
Vivo
En sia naskiĝurbo Ursinus frekventis la porinstruistan seminarion kaj trapasis la finekzamenon. Poste li trapasis eksterlerneje la abiturientan ekzamenon por studi filologion, filozofion kaj teologion. Poste li deĵoris kiel lernejestro ĝis 1914 ĉe la Reĝa porinstruista seminario en Quedlinburg.
En tiu ĉi tempo li verkis la furoran verkon Einleitung zum Apostolikum, kio aperis unue nur kiel la presita versio de la disertaĵo. De 1915-25 li estris la Reĝan Prusan Seminarion (la posta Ludwig-Meyn-gimnazio) de Uetersen. Pli malfrue li gvidis Lernejon de superaj klasŝtupoj (Aufbauschule) en Uetersen. Sekvis dungo kiel supera pedagogo (Oberstudienrat) ĉe la Theodor-Mommsen-gimnazio en Bad Oldesloe.
Eksteraj ligiloj
Alfred Ursinus en: Die vier Fassungen der „Nibelungenklage“ von Joachim Bumke
Fluxus
Fluxus  estis internacia, interdisciplina komunumo de artistoj, komponistoj, dizajnistoj kaj poetoj dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kiuj okupiĝis pri eksperimentaj artaj prezentoj, kiuj emfazis la artan procezon super la finita produkto. Fluxus estas konata pro eksperimentaj kontribuoj al diversaj artaj komunikiloj kaj disciplinoj kaj pro generado de novaj artaj formoj. Ĉi tiuj artaj formoj inkludas intermezo, esprimo kreita de Fluxus-artisto Dick Higgins; koncepta arto, unue evoluigita de Fluxus-artisto Henry Flynt; kaj videarto, unue pioniraj de Paik Nam-june kaj Wolf Vostell. Nederlanda galeriano kaj artkritikisto Harry Ruhé priskribas Fluxus kiel "la plej radikala kaj eksperimenta arta movado de la 1960-aj jaroj."
Fluxus-partoprenantoj inkluzivis artistojn, komponistojn, dizajnistojn kaj arkitektojn, same kiel ekonomikistojn, matematikistojn, balet-dancistojn, kuiristojn, kaj eĉ teologon. Same signife, ke ili reprezentis naciojn tra multaj kontinentoj, ĉefe Azio, Eŭropo. kaj Nordameriko.
Rilataj artistoj
Ĉar Fluxus ne estis enkadrigita sub konkretaj reguloj, diversaj artistoj povas esti ligitaj al ĝi: komponistoj, verkistoj, pentristoj, vifeo-artistoj kaj tiel plu.
</diV>
Larsmo
Larsmo (Luoto) estas komunumo en la provinco Ostrobotnio de Finnlando sur bordo kaj insuloj de Kvarken. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ estis parto de la gubernio Okcidenta Finnlando. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Pli ol 93 % el la loĝantaro estas svedlingva. Tamen Larsmo fariĝis oficiale dulingva en komenco de la jaro 2015. La loĝantaro kreskas rapide, ĉar plejparte la adoltaj loĝantoj estas orientaj lestadianoj kaj tial ne normale uzas kontraŭkoncipon.
Seka Gadijev
Seka Gadijev (osete Гæдиаты Секъа; naskiĝis en 1855 aŭ 1857 en vilaĝo Ganis, mortis la en Vladikavkaz) estas elstara oseta verkisto kaj poeto, unu el la fondintoj de osetlingva beletro.
Nur kiam Seka estis 18-jara, li lernis legi kaj skribi en la kartvela kaj eklaboris ĉe la kartvela ortodoksa preĝejo en sia vilaĝo. Tiam li komencis legi po multe, konatiĝis kun pluraj verkoj de tiutempaj kartvelaj verkistoj. Ekde la 1870-aj jaroj li ekverkis poeziaĵojn. En siaj verkoj li plej ofte montris tragikan vivon de osetaj malriĉuloj, subpremataj de altranguloj kaj nobeluloj. Li riĉe uzis popolan parolarton, diversajn legendojn kaj folkloraĵojn.
Li estis inter la unuaj, kiuj aŭdacis kritiki "malbonajn tradiciojn" de la popolo: sangan venĝon, pagon kontraŭ fianĉino, tradiciajn festenojn kun drinkado ka.
Lian nomon portas grava strato en Vladikavkaz.
Provinco Gaza
La provinco Gaza situas en sudoriento de Mozambiko. Ĝia ĉefurbo estas Xai-Xai.
Rodrigo de Castro
Rodrigo de Castro alias "David Nahmias", estis juddevena portugala kuracisto kaj aŭtoro de medicinaj verkoj, kies filo, André de Castro, same kuracisto, prizorgis la reĝon de Danio. Li estas konsiderata unu el la patroj de la jura medicino. Lia alia filo, Benedictus de Castro (1597-1684), kiu studis en Padovo, ankaŭ estis aŭtoro kaj privata kuracisto de la sveda reĝino Kristina de Svedio.
Rodrigo de Castro estis inter la iberiaj rifuĝintoj kiuj establiĝis en la libera regna urbo Hamburgo. Tre konata pro sia libro pri ginekologio (“De Universa Mulierum Medicina”), Rodrigo estis altstara figuro en la kortego de la dana reĝo, la ĉefepiskopo de Bremeno, la dukoj de Holstinio kaj Meklenburgo, kaj la Landgrafo de Hesio. Rodrigo de Castro estis filo de la kuracisto Andreas Fernandes (Lisbono, 1546 - Hamburgo, 1627). Kuracisto en Évora kaj Lisbono, li rifuzis inviton iri al Hindio por daŭrigi siajn esplorojn pri Garcia de Orta kaj Christoval Acosta. Li fuĝis al Antverpeno kaj Hamburgo, kaj iĝis kuracisto de la reĝo de Danio.
(7822) 1991 CS
(7822) 1991 CS estas malgranda, malhela apolona asteroido, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝia spektra klaso "S" indikas ŝtonecan asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝia orbito pasas je 3 388 257 kilometroj de tiu de Tero, pro tio ĝi estas konsiderita kiel potence danĝera objekto.
Rodrigo de Castro
Biografio
Li ne akceptis ordonon de Filipo la 2-a por ĉerpi kuracherbojn en Orienta Hindio. Anstataŭe li translokiĝis al Amsterdamo, kie li probable supozeble reprenis la judan kredon denove. Ĉirkaŭ 1592 li kaj lia bofrato Henriques Rodrigues atingis Hamburgon, kie li praktikis medicinon proksime al la Petrikirche.
Ĉar, kiel ginekologiisto, li povas transdoni sciojn pri Cezara sekco kaj epidemiologio aparte, li estis rapide rekonita kiel specialisto konata transe de la urbaj limoj de Hamburgo. Kiel persona kuracisto, li prizorgis la ĉefepiskopon de Bremeno, la reĝon de Danio, la dukojn de Holstinio kaj Meklenburgo, la landgrafon de Hesio kaj famajn civitanojn de Hamburgo.
Post kiam la pesto eksplodis en Hamburgo, en 1595, de Castro registris siajn spertojn unu jaron poste en la "Tractatus brevis de natura et causis pestis" (1596). En 1603 li verkis "De universa muliebrum morborum medicina", grava verko pri ginekologio aperinta en pluraj eldonoj.
En 1611, iu kronikisto priskribis la kuraciston kiel civitanon, kiu "same kiel la aliaj kristanaj kuracistoj" portis antaŭtukon, lanan kolumon kaj altan veluran kostumon, havis altan socian statuson kaj aperis memfida. En 1614, en "Medicus Politicus", li traktis muzikoterapion, la problemojn pri medicina etiko, kaj la moralan kaj religian pozicion, kiun la kuracisto havigis al si en la socio. Por ĉi tiu verko li uzis la verkojn de judaj kuracistoj precipe kiel fontojn.
De Castro estis implikita en disputoj kun la hamburga juda komunumo kaj iliaj rabenoj same kiel kun italaj rabenoj. La venecia rabeno "Leone de Morena" minacis de Castro en 1614 kun la ekskomuniko, ĉar li ne plenumis la postulon liberigi sian bofratinon Sara de la devo de levirata geedzeco.
Ĉar, laŭ lia opinio, la juda komunumo subigis sin al la leĝo de fremda komunumo, De Castro proponis al la komunumo la eblon prezenti plendon al la hamburga registaro kompense. Tiucele li verkis la libron "Tratado de Herem" (Amsterdamo, 1617), kiu nun estas konsiderata perdita.
Kiam la Hamburga Banko fondiĝis en 1619, li estis unu el la unuaj homoj pagantaj deponaĵojn. Rodrigo de Castro estis edziĝinta al Katarina Ribka Rodrigues. Li estas sepultita en la juda tombejo de Altona.
Propanamido
Propanamido aŭ C3H7NO estas organika komponaĵo apartenanta al la grupo de la primaraj amidoj, kun tri karbonatomoj, helflava aŭ blanka kristalpulvoro, uzata en kemiaj sintezoj aŭ kiel reakcianto en analiza kemio. Propionamido estas tre solvebla en akvo, etanolo, duetila etero kaj kloroformo. Propanamido uzatas ankaŭ en farmakologio en produktado de kuraciloj kaj substancoj por traktado de malsanoj.
(13595) 1994 PL3
(13595) 1994 PL3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
MPL 75
La MPL 75 (Métro Pneus Lyon 1975) estas kategorio de veturanta materialo de la Metroo de Liono liverita de origino kaj renovigita. Tiu metroo sur pneŭoj veturas nun sur linio A kaj linio B de la metroo de TCL kaj estas riparata en deponejo de la Poudrette en Vaulx-en-Velin.
1657
1657 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1657 post Kristo okazis, interalie:
15350 Naganuma
15350 Naganuma estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Naganuma (japane 長沼町 Naganuma-chō, en subgubernio Soraĉi, Hokajdo), kiu de multaj jaroj promociis la artojn ĉe la "Vilaĝo de la Artistaj Metiejoj", kun pli ol 20 metiejoj. La Biblioteko de Naganuma mecenatis ekspozicion de ĉelemajlaĵoj de N. Iizawa por memorigi la 250-jaran jubileon de la naskiĝo de Caroline Herschel.
Alena Melicharová
Stanislava Alena Melicharová (*7-an de majo 1938 en Kolín, Ĉeĥoslovakio), estas ĉeĥa poetino.
Vivo
Ŝiaj poemaroj el la sepdekaj jaroj estas neniam publikigitaj. Pli malfrue eldoniĝis unuaj poemoj i.a. en la gazetoj Průboj kaj Revue Teplice kaj en la suplemento Sluneční koróna (Sunkorono) de la monata revuo Nové Ústecké Přehledy.
Ŝi estas membro en la grupo „D" ĉe la Ŝtata kastelo Duchcov kaj en la Obec spisovatelů (komunumo de la verkistoj) kaj Klub severočeských spisovatelů (Klubo de nordbohemiaj verkistoj).
En la jaro 2001 ŝi partoprenis la ekspozicion „Magická krajina Českého středohoří 2001" (Magia regiono Bohemia mezmontaro 2001) kaj havis proprajn ekspoziciojn en marto 2002 kaj aprilo 2002. Krome ŝi ilustras multajn el siaj poemaroj mem.
Verkaro
=== Aktualaj ===
=== Aliaj ===
Esperantaj tradukoj
Vidu ankaŭ, kiu enhavas sur la paĝoj 31-36 (Aldono III) la ĉeĥan kaj esperantan versiojn de la poemo Ulrika.
Elo (biero)
Elo estas esprimo por fermentita alkohola trinkaĵo, kiu estas farita ĉefe el maltita hordeo. Elo (angle Ale) havas sian originon en Britio. Tie "Ale" estas sinonimo por biero.
Vinci (firmao)
Vinci, antaŭe Société Générale d'Entreprises (SGE), estas la dua plej granda kompanio en la mondo en la koncesioj kaj komerca konstruado (ŝoseoj kaj aŭtoŝoseoj, dungante 222 397 homojn tra la mondo . La agado de Vinci estas organizita ĉirkaŭ 5 komercaj centroj: Vinci Autoroutes, Vinci Concessions, Vinci Énergies, Eurovia kaj Vinci Construction. En 2019 la kompanio ĉeestas en pli ol 100 landoj kaj ĝia spezo estas 48 053 miliardoj da eŭroj en 2019.
Bölcske
Bölcske [bolĉke] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Paks.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ flankovojoj, fervojo Pusztaszabolcs-Paks preteriras. La lasta troviĝas 24 km-ojn for.
Historio
Tiu areo estis loĝata dum la neolitiko kaj kuprepoko, el la bronzepoko restaĵo de terfortikaĵo estas. La Danubo kovras restaĵojn de la romianoj.
Famuloj
En Bölcske mortis László Cseh (juristo).
Poplito
La nomo de ĉi tiu artikolo, verkita en lama lingvaĵo, estas erara. Ĝi priskribas la supertarsan artikon, kiu proksimume respondas al la piedartiko ĉe homo. Poplito estas genufaldo, la malantaŭgenua parto de (homa) malsupra membro.
La poplito estas la kunejo inter la tarsaj ostoj kaj tibio de digitigradaj aŭ hufulaj kvarpiedaj mamuloj, kiaj ĉevalo, kato, aŭ hundo. Tiu kunejo povas inkludi artiklojn inter tarsaj ostoj kaj la fibulo en kelkaj specioj (kiaj katoj), dum en aliaj la fibulo estas ege malpliigita kaj estas nur troviĝinta kiel vestiĝa restaĵanto fuziita al la dista parto de la tibio (kiel ĉe ĉevaloj). Ĝi estas la anatomia ekvivalento de maleolo de homa piedo. Dum similaj kunejoj estas ĉe tetrapodoj, la termino estas ĝenerale limigita al mamuloj, partikulare longkruraj aldomigitaj specioj.
111558 Barrett
111558 Barrett estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Berton L. Stevens elde la Observatorio Desert Moon en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Barrett, fervoran ĉasiston de eklipsoj, kiu observis pli ol 14 plenajn aǔ ringajn, komencinte en 1972. Li servis ĉe la Direktoraro de la Astronoma Societo de Ĉikago dum 20 jaroj, inklude iom da tempo kiel trezoristo, kaj li estis ĝenerala direktoro de Astrofest dum tri jaroj.
La entombigo de la grafo Orgaz
El entierro del señor de Orgaz, populare nomata El entierro del Conde Orgaz (La entombigo de la grafo Orgaz), estas granda pentraĵo pentrita je oleo de El Greco (1541-1614), de stilo manierisma, realigata por la preĝejo de Sankta Tomeo de Toledo en Hispanio, inter la jaroj 1586 kaj 1588. La pentraĵo konserviĝas samloke kaj estas konsiderata unu el la plej bonkvalitaj verkoj de la aŭtoro kaj la plej mirata.
Klarigo de la pentraĵo
La pentraĵo reprezentas la du dimensiojn de la homa ekzistado: malsupre la morto, supre la ĉielo, la senfina vivo.
En la malsupra parto, la centro estas okupata de la korpo de la senjoro, entombigota. Por tiu solena okazo estis malsuprenirintaj sanktuloj el la ĉielo: la episkopo Sankta Aŭgusteno, unu el la grandaj Patroj de la Eklezio, kaj la diakono Sankta Stefano, la unua martiro de Kristo.
Inter la ĉielo kaj la tero, la ligilo estas la la nemortonta animo de la senjoro de Orgaz, alportata al la ĉielo fare de anĝelo, kaj tio ŝajnas kvazaŭ ĵus naskita infano. Tiele la morto iĝas komenco de vivo.
En la supra parto, la pentristo priskribas la ĉielon, la feliĉan vivon de la ĉieluloj. Aperas Kristo gloria, luma, vestita je blanko, entronigita kiel juĝisto de vivantoj kaj mortintoj. Per sia dekstra mano ordonas la apostolon Petro, estro de lia eklezio, malfermi la pordojn de la ĉielo por la animo de la mortinta grafo. La Dipatrino akceptas la animon de la senjoro.
Kontrastas la energio kaj moviĝemo luma de la supra parto kun la kvieteco kaj vertikaleco propraj de la ĉeestantoj al la entombigo; nur la centra figuro komponita de la mortinto kaj de la du subtenantoj allogas la rigardon, helpite de la nigreco de la mortinto enkadrita de la oreco de la du subtenantoj. Simile supre la virgulino sendas koloran markon inter tiom da lumegeco. La resto de la ĉeestantoj estas ĉefe vizaĝoj elirintaj el la ĝenerala nigreco.
La roluloj
Oni studis kaj verkis multe pri la rekono de la pentritoj. Certe El Greco uzis la vizaĝojn de nobeloj siatempaj por senmortigi ilin en la pentraĵo, ĉu en la tera parto ĉu en la ĉiela, ĉiukaze ene de ĝenerala anakronismo ĉar tiu entombigo okazis antaŭ preskaŭ tricent jaroj.
Oni povas certigi plencertece nur pri identigo de du aŭ tri roluloj.
Oni distingu, la teran kaj ĉielan partojn, perfekte limigitaj kaj inter kiuj estas “detalo” kiel ligilo inter ambaŭ niveloj, nome kruco kiu prezidas la entombigon.
La tera parto
Estas du duonoj el kiuj la malsupra estas la surtera mondo kaj la supra la ĉiela. Divido estas klara serio de gravaj vizaĝoj de kavaliroj, elstaraj el nigra fono, kiuj spite funebron de la okazintaĵo estas trakvilaj, netristaj (renesanco). Kiuj portas la mortinton estas kontrastaj maljuna Sankta Aŭgusteno kaj juna Sankta Stefano, multe pli antikvaj personoj, sed ĉiukaze vestitaj per orbrilaj ekleziaj vestoj, ankaŭ kontrastaj kun la nigreco de la kavaliraro, ne simetrie lokitaj en la pentraĵo, sed iom maldekstre por ke estu dekstre nova kontrasto kun blanka travidebla vestaĵo de ekleziulo, kies faltoj estas ege bele prilaboritaj. Ambaŭflanke de la malsupra tavolo estas denove kontrastaj ekleziaj figuroj nome maldekstre malriĉo de franciskano, kaj dekstre riĉo de denove ora eklezia vestaĵo. Malkongruas kaj humanigas la malsupran rolulserion bildo de infano (paĝio) kiu eltenas torĉon (la ununura malsupre kontraste kun la preskaŭsimetria subaj du paroj; tiu ĉi estas la filo de la pentristo, nome Jorge Manuel, kiu poste iĝos pentristo li mem kaj kiu ĉi tie indikas perfingre la centran scenon. Sur rimarkinda naztuko estas dato 1578 de lia nasko. Oni diras, ke en la serio de kavaliro povus esti memportreto de El Greco, nome la ununura kiu rigardas la spektanto, supre de la juna entombigisto (maldekstre).
La ĉiela parto
En la supra duono hegemonias nerealaj nuboj, figuroj de plilongigita aspketo kaj ankaŭ nerealaj koloroj. La ligiloj inter ambaŭ partoj estas anĝelo de verdecflava vestaĵo kiu portas ion strangan kvazaŭ blankan tolaĵon kiu rilatas al blanka tolaĵo sub la mortinto, do lia animo kiu iras al la ĉielo, al la dio kaj estas ankaŭ kvazaŭ krizalido (ĉar oni eniras al nova vivo) aŭ ĵus naskita bebo. Supre triangule dia Kristo, la Virgulino dipatrina, kaj Sankta Johano Baptista. Iliadorse denove simetria apero maldekstre de Sankta Petro portanta la ŝlosiloj de la ĉielo kaj dekstre ĉielloĝantoj.
6754 Burdenko
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa ukraina kirurgo Nikolaj Niloviĉ Burdenko (cirile : Николай Нилович Бурденко, 1876–1946), fondinto de la sovetunia nervokirurgio.
La entombigo de la grafo Orgaz
Historio de la pentrado
La entombigo de la senjoro Orgaz estos pentrita inter 1586 kaj 1599 kaj ĉefe famigis la pentriston, spite ekonomiajn konfliktojn. Tiu mendo el malgranda toleda paroĥo nome Sankta Tomeo bildigas neoficialan miraklon laŭlegende okazinta en 1323 kiam post la morto de senjoro de Orgaz venis Sankta Aŭgusteno kaj Sankta Stefano por la funebro. La pentraĵo montras nuntempajn rolulojn, kiaj certe nur la arkitekto Alonso de Covarrubias, en situacio de antaŭ du jarcentoj kaj duono.
Monica Bleibtreu
Monica BLEIBTREU (naskiĝis la 4-an de majo 1944 in Vieno; mortis la 14-an de majo 2009 en Hamburgo) estis aŭstra aktorino, profesorino pri aktorado kaj scenaristino.
Kiel filino de teatra reĝisoro ŝi jam kiel infano agadis sursceneje. Ŝi studis aktoradon en la fama Viena Max-Reinhardt-Seminar kaj poste dum pluraj jaroj laboris nur en teatroj. En la jaro 1971 ŝi unuafoje aperis en televida produktaĵo, samjare naskiĝis ŝia filo Moritz. Krome ŝi plu agadis teatre en Berlino, Munkeno kaj Vieno.
La entombigo de la grafo Orgaz
Teknikaj aspektoj
La naturismo de la kompono videblas en la lumo de la torĉoj, la kvalito kaj de vestaĵoj kaj de armaĵo, la kadavreco de la vizaĝo de la mortinto ktp. El tiu naturismo oni saltas krute al abstrakteco de la anĝelo kiu transdonas ĉielen la animon de la mortinta senjoro.
Monica Bleibtreu
De 1993 ĝis 1998 Monica Bleibtreu estis profesorino pri aktorado en la Hamburga altlernejo por muziko kaj teatro (Hochschule für Musik und Theater).
En la jaro 2002 ŝi gajnis diversajn premiojn, interalie la Grimme Preis pro la rolo de Katia Mann en la filmo Die Manns - ein Jahrhundertroman. En oktobro 2005 ŝi gajnis la premion Deutscher Fernsehpreis ein la kategorio «plej bona aktorino» pro la filmo Marias letzte Reise. En majo 2007 ŝi gajnis la saman premion pro rolo en la filmo 4 Minuten.
Tvrdkov
Tvrdkov (Pürkau) estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Bruntál en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Tvrdkov estas el la jaro 1349. La estiĝo de municipoj Tvrdkov, Ruda kaj Mirotínek (antaŭe memstara mnicipo, hodiaŭ enfalanta sub Tvrdkov) estas mallarĝe kunigita kun potenca dinastio de Bludovicidoj kaj ĝi tuŝas ĝis la 13-a jarcento. La unua skribmencio pri ekzistado de Ruda estas el la jaro 1348, pri Tvrdkov el la jaro 1349 kaj pri Mirotínek el la jaro 1381. Devena slava loĝantaro estis iompost iom anstataŭigita de germana koloniigo. La germanan karakteron la municipo havis ĝis fino de la dua mondmilito.
Tjalk
Tjalk estas historia nederlanda velŝipo por enlandaj akvovojoj. La nomo unue estis uzata en la 17-a jarcento por indiki ŝipojn kun rondaj pruoj. Ĉi tiu ŝipspeco havas multajn modelojn.
Karakterizaĵoj
La tjalk estas longa, mallarĝa kaj malprofunda, kiel rondeta skatolo. Krome, ĝi havas plenan rondan pruon kaj rondajn karenlimojn. Krom kelkaj esceptoj, tjalk-oj havis unu maston. Ili portis gafrigilaron kaj estis ekipitaj per flankstabiligiloj. Tjalk-oj estis komence konstruitaj el ligno, poste el fero kaj pliposte el ŝtalo. En postaj jaroj ili ankaŭ estis ekipitaj per mekanika propulso. Pro kelkfoje fortaj diferencoj en aspekto, modelo, origino kaj uzo, tjalk-oj ofte ricevis nomon laŭ funkcio aŭ aspekto.
3167 Babcock
3167 Babcock estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1955 en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomon honoras la usonajn astronomojn Harold D. Babcock (1982–1968) kaj ties filon Horace W. Babcock (1912–2003).
Károly Herepei
HEREPEI Károly estis hungara reformita pastro, altlerneja instruisto, ano korespondanta de la MTA (1838) naskita en Vízakna la 24-an de februaro 1802 kaj mortinta en Vízakna la 26-an de oktobro 1871.
Biografio
Károly Herepei studis en Nadjenjedo, Marosvásárhely kaj Koloĵvaro, pli poste en la universitatoj de Vieno kaj tiuj de Germanio. De 1825 li estis pastro en Koloĵvaro kaj li iĝis populara kiel oratoro. Li estiĝis instruisto de la altlernejo de 1834 en Koloĵvaro, de 1835 instruisto kaj direktoro de la altlernejo de Nagyenyed. De 1841 li estis pastro de Vízakna. Li priokupiĝis eklezihistorion kaj ankaŭ popularigon de natursciencoj. Pluraj paroladoj aperis de li.
Maono
Maono ( Mahón ; kaj oficiale Maó) estas urbo situanta en Minorko (Balearoj, Hispanio). Ĝi havas areon de 117,20 km2. En 2007, la urbo enhavis 28 284 loĝantojn en loĝdenseco de 241,33 loĝantoj/km2. Laŭ kelkaj uloj, la nomo de la majonezo (mahonesa aŭ mayonesa en hispana lingvo) venas el ĉi tiu urbo.
2468 Repin
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan pentriston Ilja Jefimoviĉ Repin (cirile Илья Ефимович Репин, 1844 — 1930).
Ksantipo (persona nomo)
Ksantipo estas vira ekvivalento de persona nomo grekdevena Ksantipa.
Diverslandaj variantoj
Ξάνθιππος, Xantipo , Santippo , Ксантип , Ксантипп , Jantipo , Xàntip ( – katalune), Xanthippe , Xantippus (latine)
NGC 2231
NGC 2231 (alia indiko — ESO 87-SC6) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Oliver Cromwell
Oliver CROMWELL (naskiĝis la 25-an de aprilo, 1599, mortis la 3-an de septembro, 1658) estis angla politikisto, puritanisto kaj militista gvidanto de la angla enlanda milito. Post la fino de la enlanda monarkio en 1649, kiam deklariĝis respubliko de la nomo Komunumo de Anglio, li plu estis grava politikisto kaj ekde la 16-a de decembro 1653 ĝis la morto iĝis sola reganto (laŭ la titolo Lordo-Protektanto) de Anglio (kun Kimrio), Skotlando kaj Irlando.
Li estis parlamentano ekde 1628, gvidanto de la movado kontraŭ reĝo Karlo la 1-a. Li sukcesis en 1640 iĝis parlamenta reprezentanto de Kembriĝo, en ambaŭ parlamentoj de tiu jaro. Li apelaciis kontraŭ senjura enprizonigo de John Lilburne kaj apogis gvidantojn de la opozicio, Pym kaj Hampden.
En Britio komenciĝis interna milito en 1642. Cromwell partoprenis en batalo de Edgehill (1642), en 1643 li iĝis kolonelo kaj en 1644 general-leŭtenanto.
Li havis gravan rolon en la batalo de Marston Moore en venko de la parlamentaj trupoj. Lia kontraŭulo, princo Rupert nomumis lin ferripa kaj tiu nomo gluiĝis al liaj taĉcmentoj. Li apogis en 1648–49 juĝproceson kaj ekzekuton de la reĝo kaj deklaris la reĝmurdon volo de Dio.
Li transprenis la potencon laŭ la Instrument of Government - la sola skribita angla konstitucio - en 1653 kaj iĝis ŝtatgvidanto kiel Lordo-Protektanto. Li translokiĝis en la reĝan palacon. Kvankam la samepokanoj vidis lin senkrona reĝo, kaj per la dokumento "Humble Petition and Advice" oni ofertis al li eĉ la kronon, li perdis apogon kaj simpation de la respublikanoj.
Post la restaŭrigo de la brita reĝa dinastio de Stuartoj (1660), oni elfosis lian kadavron kaj "ekzekutis" ĝin.
Alfianello
Alfianello estas komunumo de Italio.
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Corte de' Frati (CR), Milzano, Pontevico, San Gervasio Bresciano, Scandolara Ripa d'Oglio (CR) kaj Seniga.
Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktaj Hipolito kaj Kasiano, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Vaporcentro de Maldegem
La Vaporcentro de Maldegem estas turisma allogaĵo en la flandra municipo Maldegem. Ĝi troviĝas sur la historia fervoja trako inter Gent kaj Bruĝo sur la terenoj de la iama stacidomo de Maldegem.
Historio
La fervoja linio inter Eeklo kaj Bruĝo pere de Maldegem estiĝis en 1862 kiel parto de la Société Anonyme du chemin de fer d'Eecloo à Bruges (Anonima societo de la fervojo de Eeklo al Bruĝo). La stacidomo datas ankaŭ de 1862.
Kiam aŭtoj ekestis pli popularaj, la fervoja linio perdis sian valoron. La lasta pasaĝera trajno verturis je la 26-a de februaro 1959. Kvankam oni forigis la trakojn inter Maldegem kaj Bruĝo jam komence de la 60-aj jaroj, inter Eeklo kaj Maldegem ĝis la 26-a de aprilo 1988 veturis ŝarĝvagonaroj.
Je la fino de la 80-aj jaroj grupo de bruĝaj fervojaj fanatikuloj realigis sian revon grandskale okupiĝi pri ŝatokupo: miniaturaj fervojoj. Ili aĉetis ĉiujn konstruaĵojn forlasitajn de la NMBS kaj kreis Vaporcentron.
Fervojaj trakoj
La Vaporcentro de Maldegem starigis krom vapormuzeon du fervojajn trakojn: unu kun eta trajno kaj unu kun vera vaportrajno kun lignaj benkoj. Inter majo kaj septembro eblas per vaportrajno veturi inter Maldegem kaj Eeklo. Ĉiujare oni organizas diversajn eventojn, kiel Vaporfestivalon dum la unua semajnfino de majo.
Golfeto de Audierne (Bretonio)
La golfeto de Audierne estas la parto de marbordo de departemento Finistère limigita norde per la pinto de Raz kaj sude per tiu de Penmarc'h. Ĝia formo estas cirklarko etendita de la elfluejo de Goyen, malgranda borda rivero, nordokcidente al la pinto de la Torche sude.