cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koaksigejo
Aktuala koaksproduktado (2005)
Samtempe Ĉinoj malkonstruis en la Ruhr-Regiono la modernan koaksigejon Kaiserstuhl en Dortmundo. Al la lasta uzino kun seka koaksmalvarmigo mankis sekurigita debito debito, post kiam la konzerno Thyssen-Krupp AG ĉesigis sian krudfera kaj ŝtalproduktado en Dortmundo kaj koncentrigis en Duisburg.
La tri koaksigejoj restantaj en la Ruhr-Regiono, la koaksigejo Prosper en Bottrop, la koaksigejo Schwelgern kaj la koaksigejo de la ŝtalfanda uzino Krupp Mannesmann, ekde tri jaroj produktas ĉe la limo de siaj kapabloj. Por la koaksigejo de la ŝtalfanda uzino Krupp Mannesmann en la sudo de Duisburg (urboparto Huckingen) oni proponis la 3-a de junio 2005 la permeson de ekspansio po unu plua fornaro ĉe la regdistrikta registaro en Duseldorfo kaj ricevis la permeson je la 13-a de januaro 2006, sed Krupp Mannesmann ĝis nun ne okupis ĝin.
Decembron 2005 oni decidis la sanigon de la centra koaksigejo en Dillingen. La koncepto intencas la konstruon de nova tria fornaro. Post ties ekfunkciado oni malvarmigas la malnovan fornaron n-o 1 kaj novkonstruos ĝin. Post tiam la dua malnova fornaro eksfunkciiĝos.
Industripolitiko
Pro la alta prezo por koakso nun refoje estas ekonomieme, elminigi karbon en Germanio kaj fosi novajn ŝaktojn. Ekzemple ekzistas planoj por nova, laŭdire sensubvencie konstruebla minejo norde de Hamm. Skeptikulo tamen vidas en investado dum la tiutempa ekonomia ciklo jam naciekonomiajn sekvokostojn per la venonta debitokrizo.
Patagona buteo
La Patagona buteo aŭ Ruĝecvosta buteo (Buteo ventralis) estas sudamerika rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ aglojn kaj vulturojn. Kiel membro de la genro Buteo, ĝi ne estas akcipitro spite komunaj nomoj en kelkaj lingvoj.
Distribuado
Tiu neotropisa specio troviĝas en sudaj Argentino kaj Ĉilio, inklude la tutan regionon de Fuegio. Ties natura biotopo estas moderklimataj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj, aŭ altaltitudaj arbustaroj kaj moderklimataj herbejoj. Pli precize ĉe la Anda Arbaro Patagonia, centrokcidenta Neuquén kaj okcidente de Río Negro, Chubut kaj nordokcidenta Santa Cruz. En ambaŭ flankoj de Andoj el paralelo 36 suden. El norda Bio-Bio al Fuegio, regiono de Magallanes.
Oni ne konas subspeciojn.
Aspekto
Plenkreskulo estas malhelbruna supra. La gorĝo estas blanka kun nigraj mustaĉoj. La brusto estas okra kun fajnaj nigraj vertikalaj bordoj. La ventro estas blankeca kun cinamecaj malhelbrunaj bordoj ĉe flankoj. La femuroj estas cinamecaj kun horizontalaj ruĝecbrunaj strioj. La vosto estas ruĝeca kun naŭ horizontalaj strioj fajnaj kaj nigraj, el kiuj la lasta estas pli dika kaj finas per bordo blanka.
Junulo posedas dum la unua jaro blankajn bruston, ventron kaj femurojn, kun nigraj vertikalaj strioj. La kolflankoj, flankoj, ventro kaj femuroj montras nigrajn striojn rombecajn. La vosto estas griza kun nigraj horizontaj strioj kaj kun sablokolora pinto. Dum la dua jaro ĝi iĝas helbruna kaj je la tria plie malheliĝas, akirante la vosto ruĝecan nuancon, kiu intensiĝas la kvaran vivojaron. Ekzistas melanismaj ekzempleroj, de koloro ĝenerale ruĝecnigra kun subflugiloj kaj vostoplumoj blankaj eluzitaj. La masklo estas 54 al 56 cm longa kaj pezas 950 g; diferenca la ino estas 57 al 60 cm, kaj pezas el 1100 al 1200 g. La enverguro atingas 130 cm.
Nutrado
Kelkaj fakuloj klasigas ĝin kiel ĉasisto de arbaro kun varia dieto, kun ioma prefero al birdoj. Oni vidis ĝin tamen predanta predojn multe pli grandajn kiaj la Grizkapa kaŭkeno (Cloephaga polyocephala) kaj kokojn kaj plej ofte pli mezgrandajn birdojn kiaj la Magelana kampefilo (Campephilus magallanicus) aŭ Hejmkolomboj (Columba livia).
Klára Feleki
FELEKI Klára, Feleki Kovács Klára, Asztalos Mártonné estis hungara aktorino, ĵurnalistino, verkistino, tradukistino naskita en Arado la 22-an de oktobro 1906 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de januaro 1969.
Kariero
Klára Feleki debutis en teatro 17-jaraĝe. Ŝi ludis mallongtempe en Segedo, Peĉo, Debreceno, Budapeŝto, poste ŝi iĝis ĵurnalisto. Ŝi instruis deklamadon kaj verkis popularajn romanojn. Ŝian satirikan romanon Ponyvasátor (Bp., 1941.) oni malpermesis. Ŝi iĝis kunlaboranto en 1946 de Nemzeti Segély, pli poste de Asszonyok, en 1947 interna kunlaboranto de Friss Újság. En 1951 ŝi laboris ĉe la Hungara Radio, redaktis la programojn Könyv, Muzsika, Színház (Libro, Muziko, Teatro) kaj Lányok, Asszonyok (Fraŭlinoj, Virinoj) ĝis 1962. En 1948 aperis en ŝia tradukaĵo la teatraĵo Mélyek a gyökerek (La radikoj estas profundaj) de James Gow-Usseau kaj A kicsi nővér (La fratineto) de Raymond Chandler.
Föhren
Föhren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Cornelis Jetses
Cornelis JETSES (Groningen, 23-an de junio 1873 - Wassenaar, 9-an de junio 1955) estis nederlanda ilustristo. Jetses antaŭ ĉio konatiĝis pro siaj detalaj ilustraĵoj en lernejaj libroj, lernejaj bildoj kaj historiaj desegnaĵoj. Li ankaŭ laboris kiel desegnisto de bindaĵoj.
Li naskiĝis en malriĉula kvartalo en Groningen kaj jam en juna aĝo montriĝis ke li havis talenton por desegni. Ekde aĝo de dektri li vespere sekvis lecionojn pri desegnado, dumtage li laboris en litografiejo.
Cornelis Jetses en 1899 edziĝis de Albertina Holkamp. Ilia filino Everdina naskiĝis en 1900. Ili loĝis en Bremen, Zeist, Scheveningen kaj Wassenaar. Albertina mortis en 1939. Jetses mortis en 1955 kaj estis entombigita en la vilaĝa kirko de Wassenaar.
Egreš
Egreš (hungare Szécsegres) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Kunó Klebelsberg
Grafo KLEBELSBERG Kunó estis hungara politikisto pri kulturo inter la du mondmilitoj. Li esti ankaŭ akademiano, minitsro inter 1921 kaj 1931 pri internaj aferoj, poste pri religio, pri publikedukado, popolbonfara kaj laborafera ministro naskita la 13-an de novembro 1875 en Magyarpécska kaj mortinta la 12-an de oktobro 1932 en Budapeŝto.
Egreš
Situo
Egreš situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, fervojo preteriras. Trebišov troviĝas 10 km.
Kunó Klebelsberg
Kariero
Kunó Klebelsberg studis en Budapeŝto, Berlino, Munkeno kaj Parizo. Li laboris ekde 1914 kiel ŝtatsekretario. Li estis fondinta membro de la Partio de Nacia Unuiĝo en 1919, pli poste li estis parlamenta reprezentanto de diversaj partioj. Li estis nomumita kulturministro en registaro de István Bethlen (1921). Lia politiko estis nacia ŝtatcentra, elitkultura, kontraŭ la analfabetismo. Li reorganizis la universitatan edukadon, starigis novajn universitatojn en Pécs kaj Szeged, institutojn kiel „Országos Magyar Gyûjteményegyetem". Li iniciatis ŝtatn apogon de la Hungara Scienca Akademio (1921), fondon de eksterlandaj i (Róma, Isztambul, Berlin, Bécs, Zürich) Collegium Hungaricum (1927) kaj stipendiojn por eksterlana studado. Klebelsberg reformis la mezlernejan (1924–27) kaj bazlernejan instruadon. Lia celo estis la ĝenerala, okklasa lernodevo. Dum lia ministreco formiĝis el Telefonhírmondó Rt. la Magyar Telefonhírmondó és Rádió Rt. Li ĉiam reprezantis en la instruado, scienco kaj arto la senpolitikan kvalitan principon, dum li mem estis konservativa.
Egreš
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1272. En 1910 loĝis en Szécsegres 341 da homoj, (239 slovakoj, 94 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Szécsegres apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sečovce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Egreš 423 da homoj, (316 slovakoj, 103 ciganoj).
Kunó Klebelsberg
Literaturo
HUSZTI József: Gróf Klebelsberg Kunó életmûve. (1942).
Ernst Chladni
Ernst Florens Friedrich CHLADNI (naskiĝis la 30-an de novembro 1756 en Wittenberg, mortis la 3-an de aprilo 1827 en Breslau) estis germana fizikisto kaj muzikisto, esploris la platovibradon kaj la sonrapidon rilate al malsamaj gasoj. Dank'al tiuj eksperimentoj li nuntempe estas konata kiel la "patro de la akustiko". Li ankaŭ pioniris en la studo pri meteoritoj, do, laŭ kelkaj, li estas rigardata kiel la "patro de la meteoritoj".
Crăguiș
Crăguiș [krəguiŝ] (hungare: Kraguis, germane: Kragisen) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Hațeg. En 1910 ĝi havis 218 loĝantojn (rumanoj); en 1992 106 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1462. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo General Berthelot.
Báb (distrikto Nitra)
Báb (ankaŭ hungare, germane Baab) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Báb situas laŭ traira flankovojo, aŭtovojo estas proksime. Nitra troviĝas je 16 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156 en formo "Bab", kiu baldaŭe nomiĝis Nagybáb ("Granda Báb"). En 1365 aperis apuda vilaĝo Malgranda (aŭ nova) Báb en formo "Wybaab". En 1751 oni komputis en Granda Báb 78 familiojn. En 1787 loĝis en Granda Báb 445 loĝantoj en 90 domoj, (en Malgranda Báb 528 vilaĝanoj en 111 domoj), en 1828 en Granda Báb 400 vilaĝanoj en 57 domoj (en Malgranda Báb 496 loĝantoj en 71 domoj). En 1788 Malgranda Báb akiris rajton pri bazarado. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Granda Báb 792, en Malgranda Báb 681 homoj, (en ambaŭ vilaĝoj slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La 2 vilaĝoj unuiĝis en 1955. Post 3 jaroj kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Báb 957 homoj, (943 slovakoj).
Famuloj
En la iama Nagybáb naskiĝis hungara kuracisto Dezső Deseő.
Croix-Rouge (pariza metrostacio)
Croix-Rouge (Ruĝa-Kruco) estas stacio fermita hodiaŭ sur linio 10 de la Metroo de Parizo. Ĝi estis en 1923 la unua finstacio de tiu linio.
Stacio
Ĝi situas en la 6-a arondismento de Parizo, inter stacioj kaj.
La nomo de la stacio devenas de kruciĝejo nomita « carrefour de la Croix-Rouge » en la 18-a jarcento, situanta komence de Strato du Cherche-Midi, kaj do havas neniun rilaton kun la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco, internacia organizaĵo kreita en 1863.
Tiu stacio estis fermita la, en la komenco de la Dua mondmilito en Francio kaj la mobilizo de agentoj de CMP, kaj neniam estis denove malfermita, pro la tro granda proksimeco kun la stacio.
La pasintaj alirejoj estis forskrapitaj kaj estas nur videblaj tra fermitaj kradoj sur la grundo. Unu el ili utilas por ventolado de linio 10.
Sahib Shihab
Sahib Shihab (* 23-an de junio 1925 en Savannah, Georgio, kiel Edmund Gregory; † 24-an de oktobro 1989 en Knoxville, Tenesio, estis usona ĵazmuzikisto (aldo-, bariton- kaj sopransaksofono, fluto).
Vivo kaj verkado
Shihab studis post privatlecionoj ĉe Elmer Snowden en 1941/42 je la konservatorio de Bostono. Antaŭe li jam en 1938/39 ludis en la bandoj de Luther Henderson kaj de Larry Noble. Ekde 1944 ĝis 1946 lin dungis Fletcher Henderson kiel unuan aldiston; krome li prezentis ĉe Roy Eldridge kaj Ray Perry. En 1946 li konvertiĝis al islamo kaj alprenis sian novan nomon. Inter 1946 kaj 1948 li muzikis kun Phil Edmund kaj Buddy Johnson.
Post tio Shibab laboris en Novjorko ĉe Thelonious Monk (kun kiu li estis intime amika), Tadd Dameron, Art Blakey kaj Dizzy Gillespie. Inter 1952 kaj 1955 li membris en la bando de Illinois Jacquet, kun kiu li ankaŭ koncertvojaĝis tra Eŭropo. En ĉi tiu tempo li transiris al baritonsaksofono kaj trovis je ĉi tiu instrumento memstaran ludmanieron; li kunlaboris kun Dakota Staton, Oscar Peterson kaj denove kun Gillespie. En 1956/57 li surdiskigis kun propra sesopo, sed ankaŭ kun Phil Woods. En 1959/60 li koncertvojaĝis kiel membro de la bandego de Quincy Jones al Eŭropo, kie li ekloĝis en Svedujo kaj poste en Danujo. Li laboris kiel ĉefa soloisto kun la bandegoj de Kenny Clarke/Francy Boland, de George Gruntz kaj gaste en la orkestroj de la radiostacioj, partoprenis projektojn kiel Flute Summit kun Jeremy Steig, James Moody kaj Chris Hinze kaj surdiskigis je propra nomo. En 1973 li reiris al Nordameriko, por denove reveni al Eŭropo, kie li laboris kun Thad Jones kaj la Dana Radio-Bandego. En 1984 li definitive reiris al Usono, kie li instruis ĉe la Universitato Rutgers.
Pohjaslahti
Pohjaslahti estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝi estis fondita en 1941, la lasta nova kampara komunumo de Finnlando, distingita el Ruovesi. Pohjaslahti estas ligita el Vilppula kaj Virrat 1973. Pohjaslahti havis 1,006 loĝantojn en 1972. Ĝia terareo estis.
Plantaĝenetoj
Gravaj dinastianoj:
Flankaj branĉoj de Plantaĝenetoj estas Lankastroj kaj Jorkoj.
(14637) 1998 WN1
(14637) 1998 WN1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio),
Departemento Francisco Morazán
Departemento Francisco Morazán (FMO) estas unu el la departementoj de Honduro.
Ĝi troviĝas en la meza parto de la lando. La departementa ĉefurbo estas Tegucigalpa, kiu estas ankaŭ la nacia ĉefurbo. Ĝis 1943 ĝi estis konata kiel departemento Tegucigalpa. La nomo devenas el tiu de la nacia heroo Francisco Morazán.
La departemento estas tre monta, kun ŝtonaj, malebenegaj montaroj kovritaj de pinaj arbaroj. Valoj, kiel tiuj de Guiamaca, Talanga, kaj Amarateca, estas intersternitaj inter la montaroj. Multe da la altaj montoj enhavas nubarbarojn, ekz. Nacia Parko La Tigra aŭ Cerro Uyuca. La plej sudorienta parto de la departemento havas Pacifikan sekarbaran naturmedion, dum en la nordo lokiĝas la Montaña de la Flor, hejmo de la indiĝenaj Jicaque.
Francisco Morazán kovras areon de, kaj en 2005 havis popolnombron de 1,680,700 - la dua plej granda en Honduro.
Body and Soul
Body and Soul estas kanto, kies muzikon en 1930 komponis John W. Green. La teksto devenas de Edward Heyman, Frank Eyton kaj Robert Sour. Ĝi estas unu el la plej ofte ludataj baladoj en ĵazo.
La kanto
La muzika temo ampleksas 32 takto kaj la formon AABA. La transiro al la meza parto distingiĝas per abrupta tonaloŝanĝiĝo. La tempo estas molto moderato.
La teksto estas plendo de persono, kiu konsumiĝas pro aflikto pri alia persono, kiu tion ĉi ne rimarkas:
''Mia kor' estas malgaja kaj soleca Mi ploras pri vi Pri vi, kara, nur pri vi ''Vere, tion mi opinias Ĉio de mi apartenas al vi Korpo kaj animo
La pecon verkis la posta holivud-komponisto John W. Green dum restado en Londono por Gertrude Lawrence. Eldonejo Chappell & Co publikigis la kanton. Unuan sonregistraĵon prezentis Jack Fulton kun sia orkestro; Fulton ankaŭ kantis en la sonregistraĵo de la orkestro de Paul Whiteman, kiu popularigis la kanton kaj dum ses semajnoj tenis rangon 1 de la modkantaj ranglistojn. Jam samjare Green enigis ĝin en la brodvejan revuon Three’s a Crowd. La kantistino de ĉi tiu revuo, Libby Holman, kaj Ruth Etting atingis per siaj interpretaĵoj rangojn 3 resp. 10 de la usona furorkanta ranglisto. Dum la postaj jaroj sekvis interpretaĵoj de Louis Armstrong (1932), Benny Goodman (1935) kaj Art Tatum (1937), kiuj ankaŭ fariĝis furorkantoj.
Uzado kiel ĵazbalado
Unu el la plej famajn sonregistraĵojn de Body and Soul faris la 11-an de oktobro 1939 tenorsaksofonisto Coleman Hawkins. La apartaĵo je tio estis, ke unuafoje saksofon-soloo etendiĝis sur tuta sondiskofaco, ĉar Hawkins improvizis pri la plena longeco de la peco. Lia biografiisto Teddy Doering diris, ke je la unua aŭskultado de ĉi tiu majstraĵo ekestas „finfine sento de plej plena estetika kontentiĝo, kiel post la ĝuo de artverko“. Mirinda estas „la celkonscio, laŭ kiu li per ĉiuj siaj teknikaj kaj emociaj rimedoj allaboras sur tion kaj efektoplene enscenigas la kulminon. Per tio li atingas la fermitecon de sia soloo kaj per tio de la tuta sonregistraĵo. Estas ĉi tiu senta komponanto de lia ludo, de kiu jen eliras la plej granda efiko.“
James Peter Quinn
James Peter QUINN (n. la 4-an de decembro 1869 - m. la 18-an de februaro 1951) estis aŭstralia pentristo kaj portretisto el Melburno. Li estis la studento de artisto Frederick McCubbin kaj de George Folingsby en la Artlernejo de la Nacia Galerio de Melburno. Li sekve vojaĝis al Parizo, kie li ricevis kursojn en la prestiĝa akademio Julian.
Cureglia
Cureglia estas komunumo de la komunumaro Vezia kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1315 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Les Bardys (stacidomo)
Les Bardys estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Saint-Priest-Taurion, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Cureglia
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,06 km², de kiuj 43,4% estas kovritaj de arbaro, 6,5% servas por agrikulturo kaj 50,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cureglia limas en nordo al Origlio, en oriento al Comano, en sudoriento al Porza, en sudokcidento al Vezia, en okcidento al Cadempino, kaj en nordokcidento al Lamone.
Les Bardys (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Etikedo
Etikedo (el la franca: étiquetter, el estiquier, fiksi, origine papereto kun indikoj pri la hispana kortegetiketo) estas karteto, fiksita sur objekto, por montri la enhavon, prezon, destinon, adreson ktp.
Uzo
Ekzemploj de etikedoj estas adresetikedo sur valizo, informetikedo sur botelo, prezetikedo en vendejo, ktp.
Etikedo povas porti informojn pri:
Etikedo povas esti ankaŭ
Mazcuerras
Geografio
Ĝi limas norde kun la municipoj Cabezón de la Sal kaj Reocín, sude kun Cieza kaj Ruente, oriente kun Cartes kaj Los Corrales de Buelna kaj okcidente kun Ruente kaj Cabezón de la Sal.
La municipa ĉefurbo estas loĝloko Mazcuerras mem. Ĝi distas 46 km disde la regiona ĉefurbo,.
En la teritorio ekfluas la rivero Ceceja.
Demografio
Por areo de 55,65 km² estas 2 080 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La municipo ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento, male al multaj aliaj ruraj lokoj de nord-centra Hispanio.
La 2 080 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo (florkultivado) kaj brutobredado (bovinoj), sed translokiĝis al rura turismo. Ĉefaj altiraĵoj en Mazcuerras mem estas la preĝejo de Sankta Marteno, de la 17-a jarcento kaj la ermitejo de Sankta Roĥo, de la 18-a jarcento. Pri nereligia arkitelturo menciindas domegoj kiel tiu de Nicolás de Hoyos Calderón (unua duono de la 18-a jarcento), la tipe kantabra domo kie loĝis la verkistino Concha Espina kaj la bieno Las Magnolias (1882, eklektikisma stilo), loĝejo de la verkistino Josefina Aldecoa.
En la municipo, elstaras jeno:
Aliaj interesaj lokoj estas jenaj:
Katjuŝa
Katjuŝa (el la rusa virina karesnomo Katjuŝa) (aŭ katjuŝo aŭ (en germana armea parolo) stalinorgeno pro ties simileco al orgeno) estis la rusa nomo de soveta raketoĵetilo, evoluigita kaj uzita dum la dua mondmilito.
Kompare al tradicia artilerio, ĝi estas malpli preciza kaj efika, la replenigo daŭris longe. Ĝia avantaĝo estis la simpla konstruarto, granda eksploda forto, mallonga paftempo de multaj raketoj. Ĉar ĝi povis dum kelkaj sekundoj multajn raketojn elpafi, ĝi ofte demoralizis, timigis la germanajn soldatojn.
Tipoj estis BM-8, BM-13 kaj BM-32. La plej konata varianto - BM-13 - estis muntita je triaksa ŝarĝaŭto. La atingopovo estis inter 2.500 kaj 11.800 (BM-13SN) m, ĝi ebligis 16 ĝis 54 pafojn dum kelkaj sekundoj.
La plej disvastiĝinta raketotipo estis M-21 kun kalibro de 122,4 mm. La BM-24 (12 tuboj) kun kalibro de 240,9 mm kaj atingopovo de 6.000 m, disvastiĝis internacie.
La evoluigo de la raketoj komenciĝis en la 1930-aj jaroj, la unua ekzemplero estis pretigita en 1938. Oni celis uzi ilin kontraŭ aviadiloj. Poste oni pluevoluigis ĝin kaj alfiksis je ŝarĝautoj.
La unua elprovo de la armilo okazis en somero de 1939, en la japana-rusa limkonflikto. Tiam ili estis muntitaj al aviadiloj.
La pluevoluigita versio M-132 (BM-13-16) estis preta je junio de 1941 por produktado. Ties unua uzo okazis la 14-an de julio 1941, kiam 7 katjuŝoj pafis 112-foje je Rudnja (http://french.ruvr.ru/radio_broadcast/15998174/16457100.html ).
Diversaj tipoj de katjuŝo estis plu uzataj post la dua mondmilito.
Ekzemplo pri la funkciado: ĉiuj 16 pafaĵoj de BM-18-16 estis elĵetitaj ene de 7 ĝis 10 sekundoj. La replenigo daŭris 2 ĝis 3 minutojn.
Muzeo pri la Pakistana Mararmeo
La Muzeo pri la Pakistana Mararmeo (Pakistan Maritime Museum) estas ŝipa muzeo kaj parko lokata apud la ŝipa stacio PNS Karsaz laŭlonge de la strato Habib Ibrahim Rehmatullah (strato Karsaz) en Karaĉio, Pakistano.
Priskribo
La ĉefa konstruaĵo de la muzeo situas interne de parko de pli ol 11 hektaroj. Ĝi komprenas ses galeriojn kaj aŭditorion. La muzeo baziĝas sur modernaj konceptoj de aliĝo kaj de interaga edukado. Malsamaj maraj kaj marameaj heredaĵobjektoj estis integrigitaj per allogaj dioramoj, skulptaĵoj en reliefo, murpentraĵoj kaj pentrartaj miniaturoj, komputiloj kun tuŝekrano, la remburado kaj antikvaj armiloj. La vizitantoj kaj la studantoj povas uzi informadikan sistemon por akiri marajn informojn.
La muzeo eĉ prezentas la submarŝipon de klaso Daphné PNS Hangor (S131), la minforigan ŝipon PNS Muĝahid (M164), la francdevena aviadilon Breguet Atlantic kaj lignan barĝon kiun la reĝino donis al la maramea estro en la 1960-aj jaroj.
La muzeo malfermiĝas la tutan jaron, po sep tagoj ĉiujn sep, ekde la 9-a atm ĝis la 10-a ptm kaj ekde la 9-a atm ĝis la 11-a ptm dum la semajnfino. La bileto por eniri kostas 60 rupiojn por la plenkreskuloj, 30 rupiojn por la studentaj, la duon-bileton por la personaro de la Defendo kaj 30 rupiojn por la infanoj.
Eddelak
Eddelak estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 1463 loĝantojn.
Julius Erving
Julius Winfield Erving 2a (naskiĝita la 22 de februaro de 1950 en Roosevelt, Novjorkio), konita popole kiel D-ro. J, estas malnova ludanto de usona korbopilkado kiu elstaris en la jardekoj de la 1970-aj kaj la 1980-aj jaroj. Disvolvis lian profesian karieron unue en la ABA kaj poste en la NBA.
Erving gajnis tri konkursojn, kvar premiojn MVP kaj tri titolojn de maksimuma poentanto tiel en la ABA, kun Virginia Squires kaj New York Nets, kiel en la NBA, kun Philadelphia 76ers. Estas la maksimuma notanta kvinono de la historio de la profesia basketbalo kun 30.026 punktoj (NBA kaj ABA kombinitaj).
Erving estis enoficigita unu el la 50 pli bonaj ludantoj de la historio de la NBA kaj en 1993 estis inkludita en la Basketball Hall of Fame. Krome, li iĝis unu el la pioniroj de la mortofrapo, popularigante la spektaklan "Tomahawk".
Universitato
La Doktoro J, alnomo kiu jam havis en la Mezlernejo Roosevelt, iniciatis siajn studojn en la Universitato de Massachusetts en 1968. En du jaroj de kariero, spektindaj mez-nombroj 26,3 punktoj kaj 20,2 resaltoj por partio, malgraŭ liaj malmulaj 1,98 metroj de staturo. Estas unu el la solaj 5 ludantoj kiuj atingis la heroaĵon mez-nombri pli de 20 punktoj kaj 20 resaltoj en la NCAA. Malgraŭ tio, li ne altiris tro da atento de la publiko en tiuj jaroj.
Virginia Squires
En epoko en kiu du grandaj ligoj kunvivis, kaj la fluo de ludantoj de unu al alia estis ofta, Erving decidis subskribi kiel libera agento por Virginia Squires, de la ABA, en 1971. Kvankam la Squires jam havis la notanton Charlie Scott, li frue gajnis reputacion kiel ludanto, kaj ĉefe, pro sia ludo, speciale siaj mortofrapoj. En tiu unua sezono kiel profesia, mez-nombro 27,3 punktoj por matĉo, restante dua en la kuro al la premio de Rookie (Sensperta) de la jaro malantaŭ alia legendo, Artis Gilmore. Estis selektita en la dua pli bona kvinono de la ligo kaj en la unua de senspertuloj. Post fini la sezono kun rekordo de 45 venkoj kaj 39 malvenkoj, dua en la Oriento malantaŭ la 68-16 de Kentucky Colonels, la Squires alvenis ĝis la Finojn de la Divido Ĉi tiu, kie estis disvenkitaj de Newyorkers Nets de Rick Barry. En playoffs, Erving averaĝis 33.3 punktojn por matĉo, tiel en la serio antaŭ The Floridians kiel ĉe Nets.
En 1972 estis deklarita elektebla por la NBA kaj estis Milwaukee Bucks kiu supreniris, en la dekdua elekto de la Draft de la NBA de 1972. Tiam li koincidis kun du de la plej grandaj ludantoj de ĉiuj tempoj, Oscar Robertson kaj Kareem Abdul Jabbar, sed ne al li kontentigis la elekto, kaj li provis ludi kun Atlanta Hawks, kaj eĉ ludis tri matĉojn de antaŭsezono kun ili, sed juĝa dispozicio lin devigis reveni al la ABA, kun lia malnova teamo. Post reveni al la ABA, en lia dua sezono kiel profesia, averaĝe 31.9 punktoj por matĉo, la maksimumo de lia kariero, kaj li ricevis la unuan de siaj kvar sinsekvaj elektoj en la pli bona kvinono de la ABA, kune kun Gilmore, Billy Cunningham, James Jones kaj Warren Jabali. Lia spektinda stilo, kunigita al lia bildo kun afrikusona harararanĝo lin igis tuj en la bildo de la ligo.
Alando
Alando (Åland, Ahvenanmaa ) estas insularo en la Balta Maro inter Svedio kaj la sudokcidento de la kontinenta Finnlando, nura aŭtonoma provinco de Finnlando kun loĝantoj ( svedlingvaj; 2006-12-31). Ĉ. insuloj kaj insuletoj, el kiuj 65 estas konstante loĝataj; tera areo sume. Alando havas propran flagon kaj proprajn poŝtmarkojn. La ĉefurbo Mariehamn havas loĝantojn. Ĝis la, kiam pro reorganizo de la regiona ŝtata administrado la gubernioj (lääni) estis malfonditaj, la teritorio ankaŭ estis unu el sume ses gubernioj en Finnlando. Insuloj de Alando kaj Insularo de Turkuo estas la tutmonde plej multinsula insularo.
Alandanoj havas fortan propran identecon, kiu malsimilas kaj al identeco de svedlingvaj finnoj kaj al identeco de svedoj. Ankaŭ ilia lingva varianto estas propra. Ekzemple vorto bara (nur), kiu estas dirita en finnlanda sveda [bara] kaj en svedia sveda [ba:ra] estas dirita en alanda sveda [bar:a].
Alando havas propran parlamenton (lagting) kun 30 membroj. Ĝi decidas pri la buĝeto de la provinco kaj faras leĝojn pri aferoj kiuj apartenas al la sfero de aŭtonomeco: instruado, lernejoj kaj kulturo; sociala prizorgo kaj sano; ekonomia vivo; interna trafiko; protektado de la medio; komunuma administrado; polico; poŝto; radio kaj televido. En tiuj aferoj la provinco funkcias proksimume kiel suverena ŝtato. En aliaj aferoj validas la leĝoj de Finnlando, kiu do zorgas, ekzemple, pri eksterlandaj aferoj, kriminala kaj civila juro, juĝejoj, dogano kaj mono.
Alando estas, laŭ internaciaj traktatoj, senarmea teritorio, kaj ĝiaj loĝantoj ne havas devon militservi.
Iuj rajtoj en la provinco, kaj ankaŭ la liberigo de militservo, estas rezervitaj al personoj, kiuj havas provincan civitanecon (hembygdsrätt). La civitanecon oni havas denaske aŭ akiras laŭ peto se oni plenumas tri kondiĉojn: loĝadis 5 jarojn en la provinco, kontentige parolas la svedan lingvon kaj estas civitano de Finnlando. Nur tiaj provincanoj rajtas voĉdoni por la provinca parlamento, posedi nemoveblaĵojn en la insularo kaj praktiki ekz. komercadon.
La aŭtonomecon de la provinco, ĝiajn organizon kaj rajtojn, difinas la Leĝo pri aŭtonomeco de Alando, kiu estas unu el la konstituciaj leĝoj de Finnlando. La parlamento de Finnlando povas ŝanĝi ĝin nur konsente de la Alanda parlamento.
Kiel parto de Finnlando ankaŭ Alando apartenas al la Eŭropa Unio, sed ĝin koncernas kelkaj esceptoj pri impostoj: en Alando ne estas aplikataj la EU-reguloj pri aldonvaloraj impostoj kaj akcizoj (tio ebligas vendi senimposte varojn sur ŝipoj trafikantaj al kaj de Alando). Tio estis konstatita en la Alanda protokolo, aldonita al la traktato pri aliĝo de Finnlando al EU. La protokolo ankaŭ aparte permesas la regulojn, kiuj donas certajn privilegiojn (terposedo, komerco) nur al Alandaj provincanoj kaj tiel diskriminacias kontraŭ aliaj civitanoj de EU. Tia diskriminacio en EU ĝenerale ne estas permesita, sed oni konsideris la escepton necesa por protekti la specialan statuson de Alando.
Antaŭ la jaro 1809 Alando, same kiel la tuta Finnlando, estis parto de Svedio. En la periodo 1809—1917 ĝi apartenis al la Rusia Imperio kiel parto de la Grandprinclando Finnlando. Post la sendependiĝo de Finnlando en 1917, alandanoj volis re-aligi la insularon al Svedio, sed fine, post diversaj incidentoj kaj intertraktadoj, la provinco restis finnlanda. En 1921 la Ligo de Nacioj agnoskis finnlandan suverenecon super Alando. Finnlando garantias, per konstitucia leĝo, aŭtonomecon kaj svedan unulingvecon de la insularo. Solvo ankaŭ estis proponita ke Finnlando transdonus Alandon al Svedio, kaj Svedio donus kelkajn finnlingvajn areojn de Norda Svedio en kompenso. Tiu ĉi kompromisa solvo ne ricevis multe da atento en la Ligo de Nacioj, sed laŭ Juha Janhunen, ekzemple, ĝi eble estus la plej bona elekto.
Čab
Čab estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1326. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En Čab biblioteko funkcias.
Doŭro
La Doŭro estas rivero trairanta Hispanujon kaj Portugalujon, fluanta al Atlantiko.
Ĉi tiun nomon uzas diversaj membroj de la Ibera Skolo.
Ĝi naskiĝas en la hispana montaro Picos de Urbión, je alteco de ĉirkaŭ 2.200 m, proksime al Duruelo de la Sierra (en provinco Sorio), kaj enmariĝas en Porto (Portugalujo).
Ĝi longas 895 km. Ĝia baseno, la plej granda de la Ibera Duoninsulo, surfacas 98.160 km².
Alfluantoj
Esla estas la plej akvenhava alfluanto de la rivero Doŭro, kaj ĝi portas en sia enfluejo ofte pli da akvo ol la ĉefrivero Doŭro mem.
Pisuergo (Pisuerga) estas la dua plej grava enfluanto en la Dueron. Ĝi naskiĝas en la Kantabra Montaro, en la nordo de la provinco de Palencio. Ĝi trafluas tiun ĉi provincon, pasas tra la urbo de Valadolido, kaj enfluas la Dueron kelkajn kilometrojn sube de tiu ĉi urbo.
La rivero Duratón estas rivero ĉe la centro de Hispanio, alfluanto je la maldekstra flanko de la rivero Doŭro, kiu trapasas la provincojn de Madrido, Segovia kaj Valadolido. Ĝi longas 106 km kaj drenas basenon de 1.487 km².
Tormes estas rivero, alfluanto de la Doŭro ĉe ties maldekstra bordo, kiu fluas tra la provincoj Avilo, Salamanko kaj Zamora.
Adaja [aDAĥa] estas la dua plej grava alfluanto al Doŭro el ties maldekstra bordo post Tormes.
Valderaduey [balderaDŬEJ] estas alfluanto dekstre de la rivero Doŭro; ĝi trapasas areojn de la provincoj Leono, Valadolido kaj Zamoro, pli malpli en direkto norde suden.
Stresemana korvo
La Stresemana korvo (Zavattariornis stresemanni) estas granda paserina birdo de la familio de Korvedoj. Ĝi estas nomita laŭ la germana ornitologo Erwin Stresemann. Ĝi estas korvedo simila al Sturnoj sed ja el la familio de Korvedoj; spite la nomon "korvo" ĝi rilatas plie al Garoloj ol al la korvoj. Ĝi estas unu el la kvar birdospecioj kiuj estas endemismoj de Etiopio.
Aspekto
Ĝi estas iomete pli granda (ĉ 30 cm) ol la nordamerika Blua garolo, Cyanocitta cristata kaj estas helbrungriza al blugriza, pli hela en gorĝo, brusto kaj subaj partoj, dum pli helbruna en supraj partoj; vosto kaj flugiloj estas brilnigraj, kun nigraj plumoj kiuj tendencas heliĝi al bruno pinte. La iriso de tiu birdo estas bruna kaj la okulo estas ĉirkaŭita de rimarkinda nuda brilblua haŭtaĵo. La beko, gamboj kaj piedoj estas nigraj. Maskloj kaj inoj estas similaj, dum junuloj kun aspekto kvazaŭ malpureca.
Kutimoj
La teritorio de tiu afrotropisa specio estas tre limigita en dorna savano de suda Etiopio ĉirkaŭ Javello, sed ankaŭ ĉe Mega kaj Arero, proksime de la landlimo kun norda Kenjo, en savanoj kie estas malalta herbaro kaj akacioj aŭ aliaj dornaj plantoj. Ili kurioze forestas el ŝajna taŭga kamparo proksime de tiuj areoj kaj oni ne konas ties kialojn. La tuta populacio estas ĉirkaŭ 2,500-9,999 individuoj kaj malpliiĝas; la tuta teritorio estas ĉirkaŭkalkulata en 4,600 km².
Manĝado okazas kutime en etaj grupoj kiuj manĝas ĉefe insektojn.
Reproduktado okazas kutime el februaro aŭ marto al majo kaj junio, kiam la birdoj konstruas sian neston alte (ĉ 6 m) en akacio. La ino kutime demetas 5 al 6 kremokolorajn ovojn kun lilaj makulitoj. La nesto estas baloneca kun tuboforma enirejo supre. Eble ne nur la gepatroj vizitas la neston, sed eble ankaŭ aliaj paroj, dum la junuloj de antaŭaj jaroj helpas en idozorgado.
For de la periodo de reproduktado, tiuj birdoj estas tre sociaj. Ili ŝatas la akompanon de la specio de Sturnedoj nome Spreo albicapillus kaj formas grupojn de 4 al 10 individuoj.
La voĉo de tiu birdo estis priskribita kiel altatona 'ĉek'.
Aliaj
La Stresemana korvo estis malkaŝita en 1937. Edoardo Zavattari (1883-1972), eksdirektoro de la zoologia instituto de la universitato de Romo, observis ĝin en aprilo de 1937 dum du ekspedicioj al la arbustejo de suda Etiopio; el lia nomo venas la vorto por la genro. La birdo ricevis sian specifan duan nomon honore al la germana ornitologo Erwin Stresemann (1889-1972). En 1938 la specio estis priskribita la unuan fojon de la itala ornitologo Edgardo Moltoni (1896-1980) kaj estis klasita en la unuspecia genro Zavattariornis. Dekomence oni rilatigis ĝin al sturnedoj, sed la kurba beko, la naztruaj plumharoj kaj la ĉirkaŭokula haŭtaĵo identigis ĝin kiel korvedo.
Novembra ribelo
Novembra ribelo estis nacia pola ribelo kontraŭ Rusia Imperio. Ĝi komenciĝis la 29-an de novembro 1830 kaj finiĝis la 21-an de oktobro 1831. La ribelo okazis en teritorio de Pola Reĝlando, Litovio, Ĵemajtio kaj Volinio. Datreveno de la ribelo estas festata kiel Tago de Substandardisto. Post falo de la novembra ribelo imperiestro Nikolao la 1-a diris: Mi ne scias, ĉu estos iam ia Pollando, sed mi certas, ke ne estos jam poloj.
Papo Gregorio la 16-a kondamnis eksplodon de la ribelo kiel kontraŭstaro al "leĝa regopovo de la caro”.
Genezo
Ĉefa kaŭzo de la eksplodo de la novembra ribelo estis ne respektado flanke de rusaj caroj decidojn de la konstitucio de Kongresa Pollando de 1815. Aleksandro la 1-a en 1819 aboliciis liberecon de gazetaro kaj enkondukis preventan cenzuron. En 1821 oni suspendis liberecon de kunvenoj kaj malpermesis agadon de framasonismo, en 1822 kondamnis Walerian Łukasiński, gvidanto de la Nacia Framasonismo. En 1823 rusoj rompis reton de sekretaj societoj. Nikolaj Novosilcov komencis persekutadon de la membroj de sekretaj societoj kaj junularo ligita al Universitato Vilno. En 1825 la caro likvidis malfermitecon de la parlamentaj kunsidoj.
Samtempe plifortiĝis persekutado de polaj sendependigaj organizaĵoj. En 1827 sekvis arestado de membroj de la Nacia Patriota Societo. Pola publika opinio perdis la lastajn iluziojn pri veraj intencoj de la caro Nikolao la 1-a. Ĝis nun oni ankoraŭ iluziiĝis ke Rusio plenumos devojn de la fina akto de la Viena kongreso, kie caro sin devigis aligi al la Kongresa Pollando provincojn forprenitajn dum la dispartigo de Pollando en 1772.
Julie kaj aŭguste 1830 eksplodis venkajn revoluciojn en Francio kaj Belgio, kiuj subfosis la sistemon de la Sankta Alianco.
La 17-an de oktobro la imperiestro ordonis mobilizon de la Pola Soldataro de Kongresa Pollando kaj Armeo de Rusa Imperio
La 21-an de oktobro pastro Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki ricevis rekomendon prepari financojn de Kongresa Pollando kaze de la milito
La 24-an de novembro Nacia Kongres en Bruselo detronigis reĝon de Malaltaj Landoj proklamante faktan sendependecon de Belgio
La 28-an de novembro atingis Kongresan Pollandon sciigo pri falo de porrusa registaro de Britio de la duko de Wellington. Samtempe jam la 23-an de novembro membroj de la komploto de Piotr Wysocki estis avertitaj pri ilia dekonspiro kaj preparoj al arestoj. Oni opiniis, ke alvenis la konvena momento por fari la ribelon.
Komdamnitaj al mortpuno pro partopreno en la ribelo
Rusa Imperio mortkondamnis 26 personojn
László Károly Szabó
SZABÓ László Károly (sabo:) estas rumania hungara aktoro naskita en Kluĵo la 15-an de aŭgusto 1932.
Kariero
László Károly Szabó finis en 1954 en la Aktorkademio Szentgyörgyi István de Târgu Mureş kaj de tiu jaro li ludis en la Teatro Csiki Gergely de Temeŝvaro ĝis sia pensiuliĝo en 1990.
2955 Newburn
2955 Newburn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Ray L. Newburn.
Hugh Ramsay
Hugh RAMSAY (n. la 25-an de majo 1877 - m. la 5-an de marto 1906) estis aŭstralia artisto. Li naskiĝis en Glasgovo (Skotlando) kaj estis la filo de aferisto nomita John Ramsay. Hugh elmigris al Melburno kune kun sia familio en 1878.
Ramsay vojaĝis al Eŭropo, kien li alvenis en 1900. Li rapide amikiĝis kun la samlanda artisto George Washington Lambert kaj ricevis kursojn en la akademio Colarossi en Parizo. Post pluraj fruaj sukcesoj kaj ekspozicioj (precipe en 1902 okaze de ekspozicio organizita de la Société Nationale des Beaux-Arts), Ramsay malsaniĝis kaj devis reveni al la pli varma klimato de Aŭstralio. De tiu periodo datiĝas la pentraĵo Lady with a Fan, kiu restas lia plej fama verko. Li mortis iom antaŭ sia 29-a datreveno.
26127 Otakasakajyo
26127 Otakasakajyo estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Otakasakajyo estas la iama nomo de mezepoka kastelo, kiu staras sur la monteto Otakasa kun panorama vido al Koĉi. La Kastelo de Koĉi estas simbolo de la urbo.
DSM-5
La DSM-5 (antaŭa mallongigo DSM-V) estas la kvina eldono de la Diagnoza kaj Statistika Manlibro de mensaj malordoj (angle Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, mallonge DSM), eldonata de la Usona Asocio pri Psikiatrio. La manlibro provizas komunan lingvaĵon kaj normajn kriteriojn por la klasifikado de mensaj malordoj, kaj oficiale ekvalidis la 18-an de majo 2013, kiel sekvaĵo de la antaŭa eldono DSM-IV, kiu estis publikigita en 1994. En Usono la DSM servas kiel universala aŭtoritato por la diagnozado de psikiatriaj malsanoj. Terapiaj rekomendoj samkiel pagado de prisanaj provizantoj (servoj en interalie kuracistaj praktikejoj kaj malsanulejoj) estas ofte difinita per DSM-klasifikoj, do la apero de nova versio havas signifan praktikan gravecon.
La disvolviĝo de la nova eldono, kiu fine eldoniĝis la 18-an de majo 2013, komenciĝis per konferenco en 1999, kaj praktike ekpaŝis per la formado de plenuma komisiono en 2007, kiu disvolvis kaj testis varion de novaj klasifikoj. En plej multaj aspektoj DSM-5 ne estas ege ŝanĝita de la antaŭa eldono DSM-IV. Notindaj novigoj estas interalie forigo de la diagnozo Asperger-sindromo kiel distingita klasifika unuo, forigo de subtipaj klasifikoj por variaj formoj de skizofrenio, reviziita traktado de psikaj malordoj de seksa identeco, kaj difino de nova malordo de hazardludada dependeco.
Frédéric Kuhlmann
Charles-Frédéric Kuhlmann (1803-1881) (n. en Colmar, 🇫🇷, 22-a de majo 1803 - m. en Lille, 🇫🇷, en la 27-a de januaro 1881) estis franca kemiisto, kiu patentigis la reakcion pli malfrue uzatan en la Ostvalda Procezo. Li estis ankaŭ universitata kaj industria esploristo, kiu gajnis monon dank'al la grandamasa produktiĝo de sulfata acido kaj superfosfatoj.
Blazono de Namibio
Sur la blazono de Namibio estas centre transverse dividita ŝildo kun elementoj de la Flago de Namibio. La ŝildon supre ornamas blanka-ruĝa-blua birdo – la simbolita afrika maraglo (Haliaeetus vocifer) –, ambaŭflanke tenas ĝin po unu svelta, kuraĝa oriks-antilopo, tipa en la sekaj regionoj de Afriko. La maraglo prenas rubandon kun diamantoj. Tio reprezentas Nordan Namibion kaj ties akvorezervojn. La maraglo estas konata pro la forta kriego kaj aspekto. Ĝi prezentas estonton de Namibio.
La ŝildo staras en la flava simbolo de la dezerto, en kiu radikas la dezerta planto, la velviĉio (Welwitschia mirabilis) kiel simbolo de la traviva kapablo kaj la nacia kuraĝo. Oni surskribis plej malsupre la moton de la lando, en la angla: „Unity, Liberty, Justice” (Unueco, libereco, justeco).
La blazono estis oficiale agnoskita la.
Guruo
Guruo (el Sanskrito, guru, en Esperanto "grava, multsignifa") estas religia titolo por spirita instruisto en Hinduismo. Tio baziĝas sur la filozofia imago pri la signifo de scio en la Hinduismo. La instruisto estas nepre necesa por la disĉiplo okaze de la serĉado al scio kaj por la vojo ĝis saviĝo.
Trockiismo
Trockiismo aŭ Trockismo estas politika tendenco, sine de la komunismo, kiu defendas la politikajn tezojn de Lev Trockij (esperante Leo Trockio) dum lia vivo, ĉefe kiel opono al la teorioj de Stalino, kiuj triumfis en Sovetunio kaj en la internacia komunista movado.
Guruo
En la Hinduismo la guruo depost longe okupas gravan lokon pro ĝia signifo rilate al karmo. Laŭ la vivmaniero de la guruo kaj la etoso en la aŝramo oni povas senti, kio estas la enhavo de lia instruo, ĉar multaj guruoj en Barato ne vivas laŭ siaj propraj principoj. La vera guruo ne trudas sian majstrecon, ne diras ke liaj vortoj estas la solaj ĝustaj kaj ne alstrebas materian profiton. Ekestas aŝramo el la bezono, kiun homoj sentas por vivi en la ĉeesto de la guruo.
Oceanio
Oceanio estas termaso, nome geografia mondoregiono, kiu inkluzivas la kontinenton Aŭstralio kaj multajn insulojn de Pacifiko. Ĝi havas areon de proksimume 8.500.000 km<SUP>2</SUP>, kaj proksimume 30.000.000 homoj loĝas tie. Oni povas dividi la Pacifikajn insularojn en tri etendareajn grupojn: Melanezio, Mikronezio, kaj Polinezio. Etenda al la Orienta kaj al la Okcidenta hemisferoj, Oceanio havas terareon de 8 525 989 km² kaj populacion de ĉirkaŭ 41 milionoj. Kompare kun la kontinentoj, la regiono de Oceanio estas la plej malgranda en terareo kaj la dua plej malgranda pri loĝantaro post nur Antarkto.
Trockiismo
La defendantoj de la trockiistaj teorioj ariĝas en diversaj Internacioj. Ili ĝenerale defendas la malferman kreadon de tendencoj, kaj tial estas tre ofte la skismigo kaj la diserigo de iliaj fortoj. Nuntempe ekzistas granda varieco de partioj kaj asocioj kiuj sin konsideras trockistaj, kaj kiuj tre ofte havas akrajn polemikojn inter si.
Guruo
Pro la fakto ke multaj memnomataj guruoj, ĉefe en okcidento, komerce, materie, fizike kaj psike ekspluatis siajn disĉiplojn, la vorto guruo nun havas ankaŭ negativan kromsignifon.
Oceanio
Oceanio havas tre diversan mikson de ekonomioj el tre disvolviĝintaj landoj kaj tutmonde konkurencaj financaj merkatoj de Aŭstralio, Nov-Kaledonio, Nov-Zelando, Franca Polinezio kaj Havajo, kiuj rangas alte en vivkvalito kaj indico de homa disvolviĝo, ĝis la multe malpli evoluigitaj ekonomioj kiel tiuj de Papuo-Nov-Gvineo, Indonezia Nov-Gvineo, Kiribati, Vanuatu kaj Tuvalu, kaj inkludante ankaŭ mezgrandajn ekonomiojn de Pacifikaj insuloj kiel Palau, Fiĝioj kaj Tonga. La plej granda kaj plej loĝata lando en Oceanio estas Aŭstralio, kaj la plej granda urbo estas Sidnejo, fakte tie.
Trockiismo
Ĉiukaze, ili ĉiuj oponas la kapitalismon kaj la stalinismon (kiun aliaj konsideras ortodoksa komunismo). Ilia sinteno al la ceteraj partioj, kaj ĉefe al la socialistaj partioj estas diversa, kaj kelkaj kurentoj de la trockiismo defendis historie la enirismon — la partoprenon en la majoritataj partioj por pli influi la laboristan klason.
Oceanio
La unuaj setlantoj de Aŭstralio, Nov-Gvineo, kaj de la grandaj insuloj ĝuste oriente alvenis antaŭ pli ol 60 000 jaroj. Oceanio estis por la unua fojo esplorita de eŭropanoj el la 16-a jarcento antaŭen. Portugalaj navigistoj, inter 1512 kaj 1526, atingis lokojn de la Tanimbaraj Insuloj, de kelkaj el la Karolinoj kaj de okcidenta Papuo-Nov-Gvineo. En sia unua vojaĝo en la 18-a jarcento, James Cook, kiu poste alvenis al tre disvolvigitaj Havajoj, iris al Tahiti kaj sekvis ĝis la orienta marbordo de Aŭstralio por la unua fojo inter eŭropanoj. En la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito okazis grava militagado, ĉefe inter Aliancanoj nome Usono kaj Aŭstralio unuflanke, kaj la Aksa Japanio.
La alveno de eŭropaj setlantoj en postaj jarcentoj rezultis en gravaj ŝanĝoj en la socia kaj politika pejzaĝo de Oceanio. En pli nuntempaj tempoj estis pliiĝanta diskuto pri naciaj flagoj kaj deziro de kelkaj oceanianoj montri sian distingeblan kaj unuopecan identecon. La roka arto de Aborigenaj Aŭstralianoj estas la plej longdaŭra kontinue praktikata arta tradicio en la mondo. Puncak Jaya en Papuo estas la plej alta montopinto en Oceanio kun 4 884 metroj. Plej Oceaniaj landoj estas mult-partiaj reprezentaj parlamentaj demokratioj, kaj turismo estas granda enspezofonto por la landoj de la Pacifikaj Insuloj. Melanezio inkluzivas la grandan insulon Nov-Gvineo. Nur en Nov-Gvineo oni parolas proksimume mil diversajn indiĝenajn lingvojn. Ĝi estas regiono de granda lingva diverseco. Kaj, laŭ studoj de mitokondriaj genoj, regiono de tre granda gena diverseco.
Trockiismo
Deveno kaj Historio
La povo restis ĉe Stalino, kaj Trockij devis ekziliĝi. Liaj partianoj estis persekutitaj en Sovetunio, kaj tre ofte mortigitaj.
Oceanio
Historio
la Historio de Oceanio inkludas la historiojn de Aŭstralio, Nov-Zelando, Havajo, Papuo-Nov-Gvineo, Fiĝioj kaj de aliaj insul-landoj de Pacifiko.
Trockiismo
Deveno kaj Historio
Multaj el la komunistoj de diversaj landoj, oponantoj de la stalina politiko, ariĝis ĉirkaŭ Trockij, kaj fondis diversajn grupojn, kiuj estis popole konataj kiel trockiistaj.
NGC 7718
NGC 7718 (aliaj indikoj — UGC 12712, MCG 4-55-34, ZWG 476.82, PGC 71959) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Trockiismo
Priskribo de trockiistaj tezoj
Slogano el "La Permanenta Revolucio" :
Oceanio
Historio
La prahistorio de Oceanio estas kutime dividita en la prahistorio de ĉiuj el ties ĉefaj areoj: nome Polinezio, Mikronezio, Melanezio, kaj Aŭstralazio, kaj tiuj ege varias pri kiam ili estis por la unua fojo loĝataj de homoj — el antaŭ 70 000 jaroj (Aŭstralazio) ĝis antaŭ 3 000 jaroj (Polinezio).
NGC 7718
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Casablanca (filmo)
Casablanca estas filmo de Michael Curtiz, kun Ingrid Bergman, Humphrey Bogart, Sydney Greenstreet, Paul Henreid, Peter Lorre, Claude Rains, Conrad Veidt, Dooley Wilson, S.Z. Sakall k.a. Ĝi aperis la.
Oceanio
Historio
La apero de certaj skribaj dokumentoj koincidas kun la alveno de esploristoj el Eŭropo, kio kondukas la konstruadon de la historio de Oceanio en la sekvo de la itineroj kaj agado de esploristoj, kio certe estas negativa eŭropcentrisma rigardo al la historio de la kontinento. Post la epoko de la esplorado venis la tempo de koloniismo fare de diversaj potencoj kaj ĉefe de britoj, kiuj markis la kulturan heredon, kaj ekde tiam la historio estis la luktado inter ambaŭ tendencoj, nome koloniisma kaj kontraŭkoloniisma. Grava momento por la historio de la kontinento estis la alveno al tiuj lokoj, tiom for de aliaj centroj de la homaj civilizacioj, kiaj estas Eŭropo kaj Norda Atlantiko, de du gravaj okazaĵoj de la Historio de la mondo, nome la Unua Mondmilito kaj la Dua Mondmilito.