cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Denver
Denver loĝis la plej granda parto de sia vivo en Aspen en Koloradio. Dum la 1960-aj jaroj li komencis sian karieron ĉe The Mitchell Trio, popolmuzika grupo kiu precipe konformiĝis al politika kaj sociala satiro. Post ŝanĝo en la konsisto, la grupo dum mallonga tempo nomiĝis Denver, Boise & Johnson. En 1969 John Denver komencis sian solokarieron. Lia kanto Leaving, on a Jetplane (Forirante en Jeto) fariĝis numero unu furorkanto por Peter, Paul kaj Mary. Kelkajn jarojn pliposte por John Denver alvenis la granda publika atento, unue per Take Me Home, Country Roads kaj unu jaron pliposte per Rocky Mountain High.
En 1985 li aperis en aŭskulta kunsido de la Usona Senato, kiu okazis laŭ insisto de Parents Music Resource Center (PMRC). Ĉi tiu agadgrupo, kunfondita de Tipper Gore, volis per leĝdonado repuŝi la supozitan pereigan influon de popmuziko je usonaj junuloj. Samkiel Dee Snider kaj Frank Zappa John Denver deklaris esti kontraŭ tiuj planoj.
Kiel aktoro Denver kunludis en la filmo Oh, God! (Ho, Dio!) el 1977 kun George Burns. Post gastprezentado en la Muppet Show li dufoje partoprenis en la ludo kun la Muppets en speciala televida prezentado: John Denver and the Muppets: A Christmas Together (1979) kaj John Denver and the Muppets: Rocky Mountain Holiday (1982).
Denver multfoje sin dediĉis al bonfaraj celoj. Li kelkfoje vizitis Afrikon por kontribui al la batalo kontraŭ malsatego. Krom tio li laboris por naturkonservado, inter aliaj en Alasko.
Gömörszőlős
Gömörszőlős [gomorsOlOŝ] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok. .
Situo
Gömörszőlős situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, fine de sakovojo. Putnok troviĝas 11, Kazincbarcika kaj Ózd po 24, Miskolc 45 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1232 laŭ la tiama nomo Poszoba (posoba). En 1566 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1879 ŝtormo detruis la komunumon. En 1906 pro hungariga politiko Poszoba ricevis pli hungarecan nomon Gömörszőlős. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio, parto de la vilaĝa arbaro iĝis ĉeĥoslovakia posedaĵo. Gömörszőlős memstariĝis en 1991. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolo ĉesis ĉe la limo. En Gömörszőlős migra poŝto servas.
Famuloj
En Gömörszőlős naskiĝis futbalisto Béla Várady.
Historio de industrio en Argentino
La komenco de la historio de la industrio en Argentino datiĝas el la ekonomia etendo de la generacio de 1880, kvankam tiuepoke la modelo eksportanta de sgrikulturaj produktoj markis la vendadon de greno kaj la importadon de produktoj, kio supozis ke malmultaj industrioj setlis aŭ kreskiĝis. Tamen ekkreiĝis kelkajn fabrikojn, ĉefe tiujn por la produktado de produktoj por la interna merkato, ĝenerale de nutraĵoj (nutrindustrio). Sed neniu produkto de industria fabrikado estis eksportita, oni ne faris kompleksajn manufakturojn. Tio pluis ĝis la alveno de Hipólito Yrigoyen, kiam oni starigis kvanton de industriaj ejoj. Kiam Yrigoyen revenis al povo, li estis tuj elpostenigita, dum jardeko konata kiel la fifama jardeko, la lando rekuperiĝas ekonomie, instaliĝas kelkaj industriaj setlejoj ĉirkaŭ la federala ĉefurbo bonaera, okazis ankaŭ elmigrado el interno al aktuala areo de la Granda Bonaero.
La venonta grava periodo por industrio estis la regado de Juan Domingo Perón, kiam oni kreis kelkajn fabrikojn de militistaj ekipaĵoj, kaj ankaŭ enradikiĝis kelkaj pezindustrioj (kiaj tiuj pri aŭtoj). Sed tiuj industrioj aperis tra subvencioj de la ŝtato cele produkti produktojn eksportotajn, oni kreis argentinajn industriojn fortajn en la sektoroj de la pezindustrio, sed ili estis malfortaj se temas pri konkurenco kun eksterlandaj. Dum la regado de Arturo Frondizi oni enradikigis pli grandan kvanton de industrioj, tra la politiko de la eksterlandaj kapitaloj, kaj krome oni kreis la liveradon de krudaj materialoj kiaj petrolo (petrokemio kaj brulaĵoj), ŝtalo (pezindustrioj). Kaj ĉefe oni kovris la demandon de aŭtoj kiu ekzistis en Argentino, deziro el la epoko de Perón.
Post la reveno de Perón en 1973, oni realigis novajn verkojn por la industrio, kaj inter 1973 kaj 1974 oni registris plejan historian produktadon en la industria sektoro, sed tiu falis konsekvence de la naftokrizo de 1973. La sinsekvaj konfliktoj ligitaj al la insurekciaj movadoj kaj de studentoj kaj de laboristoj, sume al la ŝtata terorismo, fare de la Alianza Anticomunista Argentina finis la malfortigon de la ekonomio de Argentino; tiuj faktoj estis ekskuzo por nova puĉo en 1976 kaj sekva diktaturo. Tiu registaro de facto ne pluis la antaŭajn industriajn projektojn kaj krome eklimigis aŭ nuligis la helpon al la industrio kaj la subvencioj, kaj malfermis la eksteran merkaton senlimige, detruante la argentinan industrion.
Pro tiu detruo de granda parto de la produkta sektoro, okazis kresko de 600 % de la ekstera ŝuldo, kaj en 1981 devis komenci longa periodo de limigo, pluigo de la ŝuldo kaj kreska inflacio. En tiu jardeko la industria agado vidiĝis ene de alternaj cikloj de produktado. La venonta demokratia registaro de Raúl Alfonsín devis fronti la ekonomian malforton de la lando; kion faris pere de la Plano Aŭstralo, kiu funkciis dum mallonge kaj la inflacio eksplodiĝis al la inflaciego. La registaro de Carlos Menem, pro la politiko de konverteblo kaj ekonomia malfermo, malpliigis draste la entreprenan enspezeblon, okazigante fortan falon de la argentina industrio, oni fermis aŭ privatigis la malmultajn industriojn kaj entreprenojn kiuj restis sub povo de la ŝtato, kiaj la privatigo de Aerolíneas Argentinas en 1990 aŭ de YPF en 1992. La modelo novliberala finiĝis per la krizo de 2001, unu el plej grandaj de la historio argentina.
Nuntempe la industria strukturo argentina kreskiĝas kun iaj osciloj kiel konsekvenco de internaciaj krizoj. Estas unu el ĉefaj industriaj ekonomioj de Sudameriko. Tamen ĝi estas malproksime de la industria strukturo de la 1960-aj jaroj.
Ernst von Wolzogen
Ernst barono de Wolzogen (naskiĝinta la 23-an de aprilo 1855 en Breslau; mortinta la 30-an de julio 1934 en Puppling ĉe Wolfratshausen) estis verkisto, redaktisto kaj fondinto de unu el la unuaj literaturaj kabaredoj en Germanujo.
Vivo
Ĝis la morto de al angla patrino en 1863 la duonfrato de Hans von Wolzogen edukitis kiel anglo; inter 1876 kaj 1879 li studis en Strasburgo kaj Leipzig germanan literaturon, filozofion kaj arthistorion antaŭ ol restadi plurajn jarojn en Vajmaro. En 1882 li translokiĝis al Berlino, pli malfrue al Munkeno kaj Darmstadt. Post nova provo fondi en Berlino teatron, li iris en 1918 finfine al Bavario kaj eksetliĝis en Puppling apud Wolfratshausen. Estante malŝatanto de la Vajmara Respubliko li jam ekde 1921 verkis kontraŭdemokratiajn kabaredversaĵojn; en novembro 1932 li publikigis balotapelacion por NSDAP en la gazeto "Völkischer Beobachter"; en ĝi Adolf Hitler titolitis kandidato de la germana intelektularo. Lia tombo troviĝas sur la tombejo Kalbsrieth. Lia filo estis la reĝisoro Hans von Wolzogen kaj ŝia filino Sigrid estis la patrino de la filmreĝisoro Wolfgang Becker.
Verkaro
Wolzogen famiĝis aparte kiel freŝa, facilmova rakontisto kiu modeste respektis ideojn de moderna realismo kaj ankaŭ verkis komediojn. De li eldonitis la rakontoj kaj romanoj jenaj: »Um 13 Uhr in der Christnacht« (Leipzig 1879), »Immakulata« (Leipzig 1881), »Der Mieter des Herrn Thaddäus« ((Leipzig 1886), »Heiteres und Weiteres« (Stutgarto 1886), »Basilla«, ein »Thüringer Roman« (das. 1887), »Die rote Franz« (Berlino 1888), »Er photographiert«, Humoreske ((Leipzig 1890), »Erlebtes, Erlauschtes und Erlogenes« (Leipzig 1892), »Die Entgleisten« (Leipzig 1894), »Das gute Krokodil und andre Geschichten« (Leipzig 1893), »Fahnenflucht« (Leipzig 1894), »Ecce Ego. Erst komme ich« (Leipzig 1895), »Die Gloriahose« (Leipzig 1897), »Geschichten von lieben süßen Mädeln« (Leipzig 1897), »Vom Peperl und andern Raritäten« (Munkeno 1897), »Das Wunderbare« (Berlino 1898), »Das dritte Geschlecht« (Berlino 1899), »Was Onkel Oskar mit seiner Schwiegermutter in Amerika passierte« (Berlino 1904), »Seltsame Geschichten« (Berlino 1906), »Der Topf der Danaiden« (Berlino 1906), »Der Bibelhase« (Stutgarto 1908); krome (ekde 1888) ĉe »Engelhorns Romanbibliothek«: »Die Kinder der Exzellenz«, »Die tolle Komtesse«, »Die kühle Blonde«, »Blau-Blut«, »Die Erbschleicherinnen«, »Der Thronfolger«, »Der Kraft-Mayr« (humura muzikistoromano en honoro de Franz Liszt, 1897; kiel komedio, kune kun E. Haller, Berlino 1906) kaj »Die arme Sünderin« (1901).
Drame li verkis la pompan »Das Gastgeschenk der Phantasie« (1882), la komediojn: »Der letzte Zopf« (1884), »Die Kinder der Exzellenz« (kun W. Schumann, 1890), »Das Lumpengesindel«, tragikomedio (Berlino 1892), »Ein unbeschriebenes Blatt« (1896), »Unjamwewe« (1897), la dramteatraĵojn: »Daniela Weert« (Berlino 1894), »Der Bastard« (1903); la libretojn: »Feuersnot« (Berlino 1901; kiun muzikigis Richard Strauß), »Die bösen Buben von Sevilla« (1903) kaj »Die Bäder von Lucca« (1903, laŭ Heine).
Siajn poemojn li eldonis sub la titolo »Verse aus meinem Leben« (Berlino 1907); kun edzo sia Elsa (fraŭline: Seemann) li verkis »Eheliches Andichtbüchlein« (Berlino 1903). Krome li skribis ankaŭ biografiajn-kritikajn studojn: »George Eliot«, »Wilkie Collins« (ambaŭ en Leipzig 1885), la pamfleton: »Linksum kehrt schwenkt-Trab. Ein ernstes Mahnwort an die herrschenden Klassen« (Berlino 1895), »Ansichten und Aussichten. Gesammelte Studien über Musik, Literatur und Theater« (Berlino 1908) kaj eldonis »Eigene Lebensbeschreibung des schlesischen Ritters Hans von Schweinichen« (Leipzig 1885). Je la fino de la 1890-aj jaroj Wolzogen kreis la t.n. "Überbrettl" kaj organizis surscenejigojn en multaj germanaj urboj. Liajn muzikajn-deklamajn sinprezentadojn ofte akompanis la edzo ludante la liuton.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 20. Leipzig 1909, p. 746 (interrete ĉi tie)
Sânpetru (Sântămăria-Orlea)
Sânpetru (Sântămăria-Orlea) [sınpetru] (hungare: Szentpéterfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Haţeg. En 1910 Szentpéterfalva havis 643 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 330 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1619. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Sântămăria-Orlea.
Stadthagen
Stadthagen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sânpetru (Sântămăria-Orlea)
Komunumoj pri Sankta Petro en la Hungara reĝlando
La tabelo prezentas nur la komunumojn el Transilvanio, la ceterajn vidu: Detrekőszentpéter!
Wouter Lutkie
Wouter LUTKIE [lutki] (naskiĝis la en 's-Hertogenbosch, mortis la  en Nuland) estis nederlanda esperantisto, pastro, faŝisto kaj publikigisto.
Biografio
Post komerca mezlernejo en Nimego Wouter Lutkie eklaboris en Rijen en la entrepreno de sia patro, kiu estis riĉa komercisto. Li frue ĉesigis sian edukadon kaj transprenis la entreprenon, ĉar la patro pro daŭra malsano ne plu povis mastri ĝin.
Esperanto
Jam dum tiuj jaroj li konigis sin kiel katoliko kun sociala engaĝiĝo, plena je idealoj. Liaj aspiroj ŝajne tiam alidirektiĝis, ĉar li studis filozofion, antikvajn lingvojn kaj Esperanton. Li verkis pri siaj lernejaj spertoj, kunfondis Nederlandan Katolikan Esperantistan Ligon (li estis diplomita Esperanto-instruisto) kaj en 1907 - li havis dudek jarojn - li publikigis sian unuan verkon: Wereldtaal (nederlanda por Mondlingvo).
Stacio Awajichō
Stacio Awajichō (japane: 淡路町駅 [aŭaĵiĉo-eki]) estas metroa stacio en Linio Marunouchi de la metroa reto Tokyo Metro. Ĝi situas en Kvartalo Chiyoda de Tokio, Japanio.
Wouter Lutkie
Kontraŭ alkoholismo
Li aktivis kontraŭ drinkado (dum sia tuta vivo li tute ne trinkis alkoholaĵojn), kunorganizis katolikan laboristan unuiĝon, organizis socialajn kursojn, kontribuis al la revuo Sobriëtas de sacerdoto Alfons Ariëns (kun kiu li ankaŭ korespondis) kaj defendis – laŭ la tiama tradicio – la katolikan instruon. Dum tiu tempo li ankaŭ plenumis sian devigan militservon.
Familia diktatoreco
Hereda diktatoreco, aŭ familia diktatoreco, laŭ terminoj de politika scienco personisma reĝimo, estas formo de diktatoreco kiu okazas en teorie aŭ formale respublika aŭ socialisma reĝimo, sed funkcias praktike kiel absoluta monarkio aŭ despotismo, en kiu la politika povo pasas de unu al alia ene de la diktatora familio. Tiele, kvankam la ĉefa estro estas ofte nomata prezidento aŭ ĉefministro pli ol reĝo aŭ imperiestro, la povo estas transigita inter membroj de la sama familio sub la eminenta aŭtoritato de la estro. Foje la estro estis deklarita prezidento dumviva kaj uzas tiun povon por nomumi unu el sia familio kiel sukcedanto.
Familia diktatoreco estas diferenca el monarkio (kie la posteulo estas postulita de la ĝenerala konstitucia juro), aŭ el politika familio (kie membroj de la familio havas neformalan, pli ol formalan kaj nesupereblan politikan aŭtoritaton).
Wouter Lutkie
Agado kiel sacerdoto
Jam frue teologio kaj filozofio estis gravaj por Wouter Lutkies. Li malkovris la dekstremajn romantikajn teologojn Ernest Hello kaj Léon Bloy. Iliaj politikaj kaj sociaj imagoj donis novan direkton al la vivo de Lutkie: Li decidis fariĝi sacerdoto de la rom-katolika eklezio. De 1912 ĝis 1919 li studis en la seminarioj de la episkopujo Den Bosch. Post la sacerdotiĝo en 1919 li fariĝis vikario en Gemonde ĉe Boxtel. Tie li rekomencis sian publicistan agadon kaj korespondis kun personoj en kaj ekster Nederlando. Kelkfoje li ricevis pli da poŝtaĵoj ol ĉiuj aliaj loĝantoj de Gemonde.
Penas
Penas (Plumoj en Esperanto) estas brazila kurta filmo kiu estas trilingva - portugala kaj hispana kaj franca (malmulte) - kaj estas adaptaĵo de bildliteraturo de la komikisto Laerte Coutinho. La scenaristo kaj reĝisoro estas Paulinho Caruso, filo de Paulo Caruso. La temo iel similas al ia metamorfozo: al oficisto kreskiĝas plumoj sur la brakoj; kio ŝajnas malsano aŭ genetika mutacio iĝas unue avantaĝo ĉar temas pri marko de privilegiuloj kaj poste problemo ĉe tiuj kiuj kreskas bluajn plumojn anstataŭ blankajn.
Wouter Lutkie
Agado kiel sacerdoto
En aŭtuno 1919 li petis kaj ricevis liberigon de siaj parokaj taskoj en Gemonde por helpi retransporti aŭstriajn infanojn al sia patrujo. En Vieno li renkontis sinjoron Richard Kralik, kiu verkis multajn librojn pri diversaj fakoj. Li estis tre impresata de Kralik kaj konsideris lin kvazaŭ profeto. En 1926 li publikigis kun Vincent Cleerdin libron Richard Kralik. Post lia vojaĝo al Aŭstrio Lutkie sekvis – kun permeso de sia episkopo, Arnold Frans Diepen – alvokon de Andrej Ŝeptickij, la metropolito de la ukrainaj katolikoj, kaj eklaboris kiel sacerdoto en lia jurisdikcio. Dum longa tempo li restis en Poznano. Tie li ekkonis kaj ekŝatis la orienteŭropan kristanismon.
Dum tiu tempo aperis lia Christen-Synthese, kolektoj de eseoj aperintaj en De Nieuwe Eeuw, revuo redaktata de Pieter van der Meer de Walcheren. Lutkie ekhavis konflikton kun episkopo Diepen, kiam li kontraŭis en broŝuro Dokter Moller la eksigon de la direktoro de la rom-katolika altlernejo en Tilburg, d-ro H. W. E. Moller, kaj tuj poste anoncis eldonon de Vreugde, semajna letero por idealistoj, al kiu kontribuu ankaŭ d-ro Moller. Episkopo Diepen malpermesis al Lutkie ĉiun kunlaboron al tiuj leteroj, ĉar li timis, ke la enhavu endanĝerigos la katolikajn instruon kaj unuecon.
Sacerdoto kaj publikigisto
En 1922 laŭ peto de Lutkie episkopo Diepen permesis al li sin retiri el la pastra laboro. Kiel senofica sacerdoto li ekloĝis en la dometo Soli Deo ĉe Nuland. La tutan reston de sia vivo Lutkie restis en Nuland. Li multe verkis kaj laboris kiel sacerdoto-publicisto. Politike li estis unu el multaj katolikaj malkontentuloj, kiuj akre kritikis la regantan Rom-Katolikan Ŝtatpartion. Jam inspirita de Bloy, la imagoj de la Action Française de Charles Maurras tre interesis sinjoron Lutkie. Eĉ pli impresis lin la diroj kaj agoj de la itala faŝistestro Benito Mussolini. Lutkie ludis gravan rolon en la tiel nomata Herstelbewegingen ( Restaŭrisma movado; multaj el ties membroj subtenis faŝismon, ĉefe laŭ la itala modelo) en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. Li entuziasme pledis por la faŝisma teorio ĝenerale kaj por iuj ĝiaj nederlandaj formoj speciale. Lian sintenon kontraŭ demokratio kaŭzis ĉefe la legado de verkoj de la franco Léon Bloy, kiuj instruis al li, ke demokratio simple estas idolservo al nombroj, anstataŭigo de la dia saĝeco per la malsaĝeco de la plimulto. Resume oni povas diri, ke Lutkie en siaj verkoj kontraŭis kapitalismon, liberalismon kaj marksismon.
Ja faŝismo, sed ne naziismo
En 1922 Lutkie ekkontribuis al la reakcia kaj baldaŭ faŝisma revuo Katholieke Staatkunde ( Katolika Politiko), eldonita de d-ro E. G. H. Verviers. Li uzis pseŭdonimon Expectans, evidente por eviti malpermeson de siaj ekleziaj superuloj. En sia unua artikolo Beginselen la 7-an de decembro 1922, li klare favoris la italan faŝismon. Lutkie rapide fariĝis la motoro en tiu medio. Pro lia eseo De leugen der democratie ( Mensogo de demokratio) la 8-an de novembro 1923 la episko malpermesis la pluan uzon de la vorto katholiek ( katoliko) en la nomo de la gazeto. La nova nomo estis Opbouwende Staatkunde ( Konstrua Politiko). Dum kelka tempo li estis prezidanto de la samnoma societo, ĝis kiam la episkopo en 1924 ĉesigis ankaŭ tion. Post la malapero de tiu revuo Lutkie daŭre atestis en gazetoj – interalie Roeping – kaj libroj pri sia kredo je restaŭraj ideoj, je revolucio de la dekstro. Li kiel estrarano aŭ malantaŭ la scenejo kontribuis al diversaj organizoj en tiu ĉi sferoj, ekzemple Nationale Unie. En 1924 li vojaĝis al Italio kaj renkontis en Milano fruan nederlandan faŝiston: Erich Wichmann, kiu fariĝis lia amiko. Post la morto de Wichmann en 1929 li transprenis la taskon zorgi pri lia juna kaj malfacile edukebla filo Hans (naskiĝinta en 1916). En la 1920-aj kaj fruaj 1930-aj jaroj li plurfoje renkontiĝis kun Benito Mussolini. Rezulto estas interalie liaj libroj Van Toorop naar Mussolini (1928), en kiu li atribuas al Mussolini mistikajn ecojn, kaj Italië dat mijn hart heeft (1934) ( Italio, kiu mian koron havas). Tra la revuo Aristo (1930) kiun li eldonis, ĉi tiu faŝismaj ideoj disvastiĝis. Tamen, Lutkie ne estis por de germana faŝismo (naziismo) kaj li ankaŭ malakceptis germanan atakon. Li revuo Aristo estis malpermesita de la german okupanto en 1943.
En la 20-aj jaroj lia nekonformismo dum kelka tempo donis al li influon al junuloj. Tio videblas ekzemple en la reagoj al lia artikolo Magnanimiteit en Roeping (1925). Ĉefe katolikaj junulaj estis malfermaj por lia opinio pri la grandeco de la animo, kaj kontraŭis la malvastecon de la riĉa roma vivo. Ankaŭ la pentristo Jan Toorop estis amiko de Lutkie kaj same adoris Mussolinon. En la 1920-aj jaroj kaj la fruaj 1930-aj jaroj li ankaŭ havis plurajn renkontojn kun la itala Duce Benito Mussolini. Provilo de tio troveblas en siaj libroj Van Toorop naar Mussolini (1928) kaj Italië dat mijn hart heeft (1934).
Villejoubert
- jen france, en limoĝia okcitana lingvo Vilajobert - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Nsengoj
La nsengoj estas bantua etno en Zambio, Zimbabvo kaj Mozambiko. Ilia oficiala lingvo estas en Zambio kaj Zimbabvo la angla kaj en Mozambiko la portugala.
En Zambio vivas 427.000, en Zimbabvo 16.100 kaj en Mozambiko 141.000 nsengoj.
Coldplay
Coldplay (prononco: kold-plej) estas rokbando el Londono, Anglio. La bando ekde 2000 ĝis nun lanĉis 9 albumojn kaj ĝuis grandan sukceson per siaj muzikaĵoj, kiel ekzemple "Yellow", "Trouble", "Clocks, "The Scientist", "In My Place", "Speed of Sound", "Viva la Vida", "Paradise", "A Sky Full of Stars", kaj "My Universe".
Iuj el la influoj sur Coldplay estas Radiohead, Jeff Buckley, a-ha kaj George Harrison.
Bonfara agado
Coldplay estis aktivaj subtenantoj de multaj sociaj kaj politikaj kampanjoj, kiel Make poverty history (malriĉeco estu historio) Make Trade Fair (fari justan komercon) de Oxfam kaj Amnesty International.
La ĉefkantisto Chris Martin esprimis sin honeste kontraŭ la usona invado de Irako en 2003, kaj apogis la usonajn demokratajn prezidentajn kandidatojn John Kerry kaj Barack Obama en 2004 kaj 2008 respektive.
En junio 2009, Coldplay komencis apogi Meat Free Monday (Lundo sen viando), manĝkampanjon komencitan de Paul McCartney kiu provas helpi bremsi klimatan ŝanĝon havante almenaŭ unu viandan liberan tagon semajne.
Everyday Life
La 22-an de novembro 2019 estis publikigita la albumo Everyday Life, karakterizita de mezorientaj influoj kiel en la kanto Bani Adam ("Infanoj de Adamo"), kiu baziĝas sur samnoma poemo de la persa poeto Saadi Shirazi, kiu skribis ĝin en 1258.
Baraye
Dum koncerto en Argentino en oktobro 2022, Coldplay prezentis la kanton de Shervin Hajipour "Baraye" kantata samtempe kune kun Golshifteh Farahani kiel omaĝo al la junaj iranaj virinoj batalantaj por siaj rajtoj en Irano. La koncerto estis paralelelsendo en kinejoj en 81 landoj.
Ĝenerala guberniestro de Sankta Lucio
La Guberniestro ĝenerala (Governor General) estas la reprezentanto en Sankta Lucio de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Sankta Lucio. Ekde 1953 la reĝino de Sankta Lucio estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. Ekde januaro 2018 la ĝenerala guberniestro estas Neville Cenac.
Szuhafő
Szuhafő [suhafO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok.
Situo
Szuhafő situas en valo de rojo, laŭ la slovaka landlimo, fine de sakovojo. Aggtelek troviĝas 10, Putnok 19, Kazincbarcika 26, Ózd 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento. En 1780 incendio okazis. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolo ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas kulturdomo kaj migra poŝto.
Fiumedinisi
Fiumedinisi estas komunumo de Italio.Ĝi apartenas al la provinco Mesino, provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alì, Alì Terme, Itala, Mandanici, Messina, Monforte San Giorgio, Nizza di Sicilia, Roccalumera, San Pier Niceto kaj Santa Lucia del Mela.
Géza Csorba
Géza CSORBA [ĉorba], hungare Csorba Géza estis hungara skulptisto. Géza Csorba naskiĝis la 1892 en Hungario en Liptóújvár (nuntempa Liptovský Hrádok en Slovakio). Li mortis la 1974 en Budapeŝto.
Biografio
Géza Csorba devenis el juda familio. Li frekventis Tutlandan Reĝan Industriartan Lernejon, poste Reĝan Belartan Altlernejon (kiun li ne finstudis) en Budapeŝto. Li lernis precipe de Alajos Stróbl kaj Béla Radnai. Poste li individue faris skulptaĵojn kaj similaĵojn. Dum la 1-a mondmilito li aliĝis al rondo de junaj artistoj. En 1931 li studvojaĝis al Parizo. Li ricevis premion Kossuth en 1950, en 1961 kaj 1971 ankaŭ aliajn premiojn.
Stalinurbo
Stalinurbo estis la nomo de multaj urboj en la t.n. socialisma ŝtataro de Orienta Eŭropo. La nomo estis donata pro altestimo al Stalin en la 1950-aj jaroj, dum la dura stalinismo, kaj la urboj estis transnomitaj (ĉefe) en la 1960-aj jaroj pro la mal-stalinigo.
Chigny
Chigny estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Stalinurbo
Albanio: Qyteti Stalin
1950 ĝis 1990, nun Kuçovë
Bulgario: Stalin
Stalin (urbo) en Bulgario, 1949 ĝis 1956, nun Varna
Ĉeĥoslovakio/Ĉeĥio: Stalingrad
Stalingrad estis de ____ ĝis 1961 nomo de satelita urbo de Ostrava, nun kvartalo "Nové Město" de Karviná.
GDR/Germanio: Stalinstadt
Stalinstadt ekestis kiel urbo por la laboristoj de Eisenhüttenkombinat Ost (Fandofabriko Oriento). Ĝi fondiĝis somere de 1950 same kun la ekipado de fandouzino. La 1-an de februaro 1953, ĝi iĝis memstara urbo kaj prenis la nomon de Stalin la 7-an de majo 1953: Stalinstadt (Stalinurbo).
Post disvolviĝo de malstalinigo, la urbo transnomiĝis Eisenhüttenstadt la 13-an de novembro 1961 per kunfandiĝo de la komunumoj Stalinurbo, Fürstenberg/Oder kaj Schönfließ.
Hungario: Sztálinváros
Sztálinváros en Hungario estis nomita tiel en 1951. Pli frue estis tie nur vilaĝo Dunapentele. Sur la kampoj oni konstruis industrian urbon, kie oni fandadis la feron. Ekde la 25-a de novembro 1961 la urbonomo estas Dunaújváros (= Danuba Nov-Urbo).
Pollando: Stalinogród
Stalinogród estis de 1953 ĝis 1956 la nomo de la urbo Katowice.
Rumanio: Oraşul Stalin
Oraşul Stalin estis en la jaroj 1951 ĝis 1961 la nomo de la urbo Braşov (Kronstadt).
Sovetunio/Kartvelio: Staliniri
Staliniri estis la nomo de la urbo Cĥinvalo en la jaroj 1934-1961.
Stalingrad
Stalingrad estis de 1925 ĝis 1961 la nomo de la pli frua urbo Caricin, hodiaŭ Volgogrado (ekde 1961).
Stalinogorsk
Stalinogorsk tiel nomata de 1953 ĝis 1961, fondiĝis 1930 kiel Bobriki, nomiĝas ekde 1961 Novomoskovsk.
Stalinsk
Stalinsk nomiĝis ĝis 1961 la urbo Novokuzneck.
Sovetunio/Ukrainio: Stalino
Stalino de 1924 ĝis 1961 estis la nomo de la urbo Juzovka, hodiaŭ Doneck (ekde 1961).
Sovetunio/Taĝikio: Stalinabad
Stalinabad estis de 1929 ĝis 1961 la nomo de la urbo Duŝanbo.
Sacramenia
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 44,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 373 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte milon el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 79 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Perosillo, Cozuelos de Fuentidueña, Torrecilla del Pinar kaj Hontalbilla. <trafluas la lokon la rivero Sacramenia.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Fruaj mencioj estas de 979, 983, 1123, 1147 kaj 1174, rilate al rajtigoj al la monaĥejo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Urbodomo de Kiskunhalas
Historio
La pli frua teretaĝa urbodomo estis konstruita en 1758. La nun videbla urbodomo konstruiĝis en la jaroj 1833 kaj 1834. Novaj aloj estis konstruitaj en inter 1905 kaj 1908 fare de Rezső Hikisch.
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo situas sola laŭ 4 trotuaroj. Okulfrapa estas la alta turo, kiu imitas fortikaĵoturon, sed oni uzis ĝin la fajrobrigado por ekvidi tuj la fajron. En la 4 fasadoj estas videblaj hungarecaj ornamaĵoj. Unu el la aloj estas teatro, kie la ornamaĵoj estas grekaj figuroj. Sur la teretaĝo arkadoj troviĝas, malantaŭ la arkadoj diversaj butikoj funkcias. Inter la aloj meze interna korto estas.
NGC 5540
NGC 5540 (aliaj indikoj — MCG 10-20-90, ZWG 295.41, PGC 50883) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rona Nishliu
Rona Nishliu (naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1986 en Kosovska Mitrovica, SFR Jugoslavio - nun Kosovo) estas kosova-albania kantisto kaj radia moderatoro.
La artistino reprezentas Albanion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, kaj pasis al la finalo, kie la bone farita albana kontribuaĵo atingis la 5-an pozicion. Post kiam ŝi venkis en la nacia kantokonkurso de Albanio en 2012, la sekvan nokton pli ol 100 novnaskitaj inaj beboj en Albanio ricevis la nomon "Rona" - evidente do ŝi impresis la nacian publikon.
Ĝenerala guberniestro de Sankta Vincento kaj la Grenadinoj
La Guberniestro ĝenerala (Governor General) estas la reprezentanto en Sankta Vincento kaj la Grenadinoj de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Sankta Vincento kaj la Grenadinoj. Ekde 1953 la reĝino de Sankta Vincento kaj la Grenadinoj estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. Ekde aŭgusto 2019 la ĝenerala guberniestrino estas Susan Dougan.
Frankie Muniz
Francisco "Frankie" MUNIZ la 4-a (naskiĝis la en Wood-Ridge, New Jersey) estas usona komikisto kaj aktoro.
Samboal
Samboal [samboAL] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la nordo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Samboal kaj Narros de Cuéllar, municipo sendependa ĝis 1970,​ kun nuna senhomejo Aldehuela del Carracillo; ĝi okupas totalan areon de 47 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 448 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 450 el la 1970-aj jaroj.
Ĝi distas 57 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Íscar (Valladolid), Fresneda de Cuéllar, Chañe, Cuéllar, Coca, Navas de Oro kaj San Martín y Mudrián.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
(18197) 2055 P-L
(18197) 2055 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Dum tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels fotis la noktan ĉielon en septembro kaj oktobro 1960, eksponante tiam 130 fotografiajn platojn per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio). La fotaj platoj poste estis senditaj en la observatorion de Leiden (Nederlando), kie ili esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj por malkovri novajn asteroidojn.
Kirkjubøhólmur
Kirkjubøhólmur estas insuleto de Ferooj kun areo de 2 hektaroj, ĉe sudokcidentaj bordoj de Streymoy, ĉe Kirkjubøur.
Paul Julius Reuter
Paul Julius REUTER (naskiĝinta en la 21-a de julio 1816 en Kaselo, mortinta en la 25-a de februaro 1899 en Nico) estis germana-brita ĵurnalisto kaj fondinto de la tre konata novaĵagentejo Reuters Ltd..
Vivo pionira
En 1849 li instalis novaĵagentejojn ĉe la finstacioj de la germanaj resp. belgaj telegrafoj, en Akeno kaj Verviers.
En 1851 li fondis en Londono la agentejon Reuters Telegrams, kiu ekde 1858 liveris al la gazeto London Times kaj al aliaj gravaj ĵurnaloj la novaĵanoncojn de eksterlande. Poste li konstruis telegrafajn koneksojn inter Anglujo kaj Germanujo, Anglujo kaj Franclando, Franclando kaj Usono.
Honorigo kaj fruktoj
En 1871 li ricevis la nobelan titolon barono (Freiherr) de duko Ernesto la 2-a de Saksio-Koburgo kaj Gotao dankite por siaj meritoj pri la gazetaraj aferoj. Du jardekojn poste li fariĝis ankaŭ brita barono de reĝino Viktoria.
La entrepreno Reuters Ltd. estas hodiaŭ komuna entrepreno de la brita gazetaro kaj nombriĝas al la plej gravaj agentejoj de la tuta mondo. Ĝi ofertas ekstere de borsaj informoj (Reuters Index) ankaŭ multflankajn amaskomunikilajn servojn.
Mehdi Benchelah
Mehdi Benchelah estas ĵurnalisto kaj verkisto de franca kaj alĝeria nacieco, naskiĝinta en Parizo en 1969, de alĝeria patro, advokato kaj de franca patrino, profesoro de Literaturo.
Biografio
Post jura studado, li iĝis ĵurnalisto en Sudameriko kaj en Balkanoj. Poste, li laboris en Okcidenta Saharo, en Alĝerio kaj en Irako.
De 1998 ĝis 2000, li estis korespondanto de la semajngazeto Le Point kaj de la franca internacia radio RFI en la Gaza Sektoro.
Schallodenbach
Schallodenbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
25370 Karenfletch
25370 Karenfletch estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sântandrei (Bihor)
Sântandrei (Bihor) [sıntandrej] (hungare: Biharszentandrás) estas komunumo en Rumanio okcidente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 881 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 2 631 (rumanoj, 4% hungaroj.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, al Bihar.
Fiumefreddo di Sicilia
Fiumefreddo di Sicilia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Calatabiano, Mascali kaj Piedimonte Etneo.
Araçoiaba da Serra
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Sorocaba, Salto de Pirapora, Sarapuí, Capela do Alto kaj Iperó.
La loĝloko fondiĝis en 1857. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 123 kilometroj.
Judit Papp
PAPP Judit estas hungara scenejdekoraciistino kaj kostumdizajnistino. Ŝi estis naskita en Debreceno la 24-a de februaro 1940.
Kariero
Judit Papp studis inter 1957-63 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kaj ŝi instruis en jaroj 1963-74 en Târgu Mureș, poste inter 1978-90 ŝi estis la scenejdekoraciisto kaj kostumdezajnisto de Marosvásárhelyi Színművészeti Főiskola, sed ŝi laboris ankaŭ al Marosvásárhelyi ARIEL Ifjúsági és Gyermekszínház, Nacia Teatro de Târgu Mureș kaj al Szatmári Északi Színház. De 1990 ŝi vivas en Hungario.
Pohořelice (distrikto Zlín)
Pohořelice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1255.
NGC 5541-1
NGC 5541-1 (aliaj indikoj — UGC 9139, MCG 7-29-59, ZWG 219.65, ARAK 444, IRAS14144+3949, PGC 50991) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Virginia Hudson
Virginia Jane Hudson [virĜINja ĜEJN HUDson] (naskita la 13-an de Aprilo, 1983) estas usona flutisto kaj instruisto. Ŝi instruas ĉirkaŭ Fort Smith, Arkansaso kaj estas la flutinstruisto ĉe la Universitato de Arkansaso ĉe Fort Smith.
Monda rozo
La monda rozo estas la plej alta distingo por rozo. La titolon estas donate ĉiu tria jaro de la Monda federacio de la Naciaj rozaj societoj, aŭ Monda rozligo kun membroj en 36 landoj de la mondot.
Flosado
Flosado estas malfacila distra subĉiela sporta agado uzante plenbloveblan floson por navigi tra rivero aŭ aliaj tipoj de akvofluo. Tiu estas kutime farata sur rapidaj akvoj aŭ kun malsamaj gradoj da malglata akvo, por ravi kaj ekscitigi la flosopasaĝerojn. La evoluo de tiu agado kiel libertempa sporto fariĝis populara ekde la mezo de la 1970-aj jaroj. Ĝi estas konsiderita ekstrema sporto, kiam ĝi povas esti danĝera.
Sistemo
La moderna floso estas ŝvelboato (neologisme rafto), konsistante el tre daŭrema, plurtavolaj gumizitaj aŭ vinilŝtofaj kun pluraj sendependaj aerkameroj. La longo varias inter 3.5 m kaj 6 m, la larĝo inter 1.8 m kaj 2.5 m. La escepto al tiu grandecoregulo estas kutime la pakfloso aŭ persona flosilo, kiu estas dizajnita kiel portebla por ununura persono kiu flosigas kaj povas esti tiom malgranda kiom 1.5 m longa kaj peza tiom malgranda kiom 1.8 kg.
Ŝvelboatoj venas en kelkaj diversaj formoj. En Eŭropo, la plej ofta estas la simetria floso stirita per padelo ĉe la posta parto. Aliaj tipoj estas la nesimetria, rudro-kontrolita floso kaj la simetria floso kun centra stirilo (remiloj). Ŝvelboatoj estas kutime propulsitaj per ordinaraj padeloj kaj tipe estas aranĝataj por 4 al 12 personoj. En Rusio, ŝvelboatoj ofte estas manfaritaj kaj estas ofte katamaranecaj kun du plenbloveblaj tuboj alkroĉitaj al kadro. Paroj de padelistoj navigas sur tiuj raftoj. Katamaranecaj raftoj fariĝis popularaj ankaŭ en la okcidenta Usono, sed estas tipe remitaj anstataŭe de padelitaj.
TEJO Tutmonde
TEJO Tutmonde, mallongigita kiel TT, estas oficiala informilo de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO) pri la junulara Esperanto-movado. Inter la jaroj 1983 kaj 2010 ĝi aperadis kiel memstara papera revuo, post tiam kiel memstara rubriko de la revuo Kontakto, kultursocia revuo de la sama organizo. Kiam ĝi estis aparta, ĝi kutime estis sendata kun Kontakto, kelkfoje aparte. Ricevadis ĝin individuaj membroj de TEJO kaj Patronoj de TEJO. Ĝi aboneblis ankaŭ aparte kontraŭ duono de la (UEA)/TEJO-kotizo MJ-T por la koncerna lando.
La lasta aperinta numero de TEJO Tutmonde kiel aparta revuo estis la duobla numero 143–144 (2010:5-6). Post tiam, lige kun renovigo de Kontakto kiel reago al okazinta legantara enketo, TEJO decidis transformi la revuon TEJO Tutmonde en apartan rubrikon en Kontakto konservante la nomon „TEJO Tutmonde“.
Redaktoroj
Redaktoroj de TEJO Tutmonde kiel aparta revuo estis:
Redaktoroj de TEJO Tumonde kiel movada rubriko de Kontakto estis:
Sumbiarhólmur
Sumbiarhólmur estas insuleto de Ferooj kun areo de 7 hektaroj, ĉe okcidentaj bordoj de Suðuroy, kontraŭ komunumo Sumba. Oni paŝtigas somere tie 7-8 ŝafojn.
Preposta preĝejo Sankta Remigius
La preposta preĝejo Sankta Remigius estas preĝejo sur la monto Remigiusberg inter Haschbach am Remigiusberg, Theisbergstegen kaj Rammelsbach en la distrikto Kusel. Ĝi estas la sole konservita konstruaĵo de la iama benediktana prepostejo Sankta Remigius. Ĝi estis konstruata ĉ. 1127. Ekde 1556 ĝi servis kiel tomba preĝejo de la grafoj de Pfalz-Veldenz. Ekde 1744 ĝi estas la paroĥa preĝejo de la katolika paroĥo „Remigiusberg“.
Fervojlinio Opava východ – Svobodné Heřmanice
Fervojlinio Opava východ – Svobodné Heřmanice (en horaro por vojaĝantoj lastfoje indikata kiel fervojlinio 314) estas unurela fervojo kun longeco 25 km. Temas pri regiona fervojlinio. Tio estas restaĵo de fervojlinio Opava východ - Horní Benešov. En sektoro Opava východ - Deflankiĝo Moravice la fervojo kondukas sur la samaj reloj kun fervojlinio Opava východ - Hradec nad Moravicí.
Gyömrő
Gyömrő [djomrO] estas urbo kaj banloko en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Monor.
Fervojlinio Opava východ – Svobodné Heřmanice
Historio
Konstruado de la fervojo el Opava ĝis Horní Benešov estis komencita en la jaro 1891 kaj entute la unua trajno alveturis el Opava ĝis Otice la 27-an de oktobro de la sama jaro. La unua labortrajno alveturis ĝis la fina stacio en Horní Benešov la 15-an de majo 1892. Solena inaŭguro de la fervojo poste okazis la 29-an de junio 1892. En la 1960-aj jaroj okazis sekve de minada agado al sinko de subaĵo sub la fervojo en sektoro Svobodné Heřmanice - Horní Benešov kaj sekve estis decidite nuligi tiun ĉi sektoron. La fervoja transporto estis en tiu ĉi sektoro ĉesigita la 5-an de aprilo 1970. La fervojsupraĵo estis poste forigita en la jaro 1981.
Gyömrő
Situo
Gyömrő situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo kaj ĉefvojo Budapeŝto-Nagykáta. Maglód troviĝas 5, Üllő 7, Monor 11, Budapeŝto 31, Nagykáta 32 km.
Burgo Helfenstein (Koblenz)
La burgo Helfenstein estas ne plu ekzitanta spronburgo sur la monto Ehrenbreitstein en Koblenco, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis konstruita ĉ. la jaro 1160 sur la montsprono sude de la kurtrier-a fortikaĵo Ehrenbreitstein de familio Helfenstein.
Gyömrő
Famuloj
En Gyömrő naskiĝis filmisto Aladár Fodor.
Burgo Helfenstein (Koblenz)
En la 14a jarcento la burgo apenaŭ estis loĝata kaj sekve kadukiĝis poste. Dum la 19a jarcento la burgo finfine fariĝis parto de la fortikaĵo Ehrenbreitstein.
20644 Amritdas
20644 Amritdas estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amrit Das, gajninto de la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro lia projekto en teamo pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio, Usono).
Skvamo
Skvamo estas haŭtestaĵo ĉe plimulto de la fiŝoj, kovranta la korpohaŭton. La skvamoestiĝo kaj evoluo komenciĝas tuj post elkovo el la krajo kaj daŭras dum la tuta vivo de la besto. Ĝi estiĝas en la dermo (corium) de la haŭto. Kelkaj fiŝoj, ekz. siluro kaj huzo, ne havas skvamojn.
Ties formo estas karakteriza ĉe la diversaj fiŝoj.
Tipoj:
La skvamo lokiĝas en la t.n. skvamujo. La skvamoj situas kiel tegoloj sur la domtegmento.La skvamoj havas jarringojn, kiuj helpas difini la aĝon de la fiŝo. (skvamoformulo)
Ĥitinaj skvamoj tegas la flugilojn de lepidopteroj.
Ĉe plantoj skvamo estas plata, membreneca folio, mola aŭ malmola.
Skvamoj nomiĝas ankaŭ tiuj epidermaj lamenetoj, kiuj disiĝas de la haŭto, speciale de la kapa.
Sântandrei (Simeria)
Sântandrei (Simeria) [sıntandrej] (hungare: Szentandrás, germane: Andreasdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Deva. Administre ĝi apartenas al Simeria.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 906 loĝantojn (rumanoj); en 1992 665 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1380. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Hunyad.
Moctezuma (Sonora)
Moctezuma estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Moctezuma. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26038. Moctezuma ricevas sian nomon el la samnoma ŝatestro Moktezumo kiu regis la landon kiam venis la hispana konkeristo Hernán Cortés en la 16a jarcento.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4680 loĝantojn. El tiuj estis 2351 viroj kaj 2329 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1763,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 620 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  460 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2859 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2775 scipovis legi kaj skribi kaj 83 personoj estis analfabetoj. Do 2,9 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3736 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 16 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,43 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Villefagnan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Shunsuke Ando
Shunsuke Ando (安藤 駿介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale kaj Shonan Bellmare.
Osów (Szczecin)
Osów (ĝis 1945 Wussow, Osuv) estas setlejo de la urbo Szczecin (ĝis 1945 germane Stettin) en nuntempa Pollando. Osów lokitas en la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 27-an lokon en la urbo kaj la 5-an lokon en la kvartalo; la 11-an de aŭgusto 2017 ĝi havis 4156 loĝantojn.
Ĝi najbaras al la distrikto Police (norde) kaj la urbaj setlejoj Warszewo (oriente), Arkońskie-Niemierzyn kaj Zawadzkiego-Klonowica (sude) kaj Głębokie-Pilchowo (okcidente). La teritorio de la setlejo konsistas el la teritorio de eksa vilaĝo Osów. Osów apartenis al Szczecin el la 13-a jarcento ĝis la 19-a jarcento kaj denove ekde la jaro 1939.
La historia centro de la setlejo estas vojkruciĝo de la nuntempaj stratoj Miodowa kaj Chorzowska.
Whom Gods Destroy
Whom Gods Destroy	[Kiun dioj detruas] estas la dekkvara epizodo de la tria sezono de la usona televidserio Star Trek. Ĉi tiu estis elsendita la 3-an de januaro 1969 kaj estis verkita de Lee Erwin kaj Jerry Sohl, reĝisorita de Herb Wallerstein. Ĝi estis unu el la epizodoj cenzuritaj de BBC ĝis 1994.
La titolo baziĝas sur frazo parolita de Prometeo en la poemo de Henry Wadsworth Longfellow The Masque of Pandora (1875):
Intrigo
Je steldato 5718.3, la federacia stelŝipo USS Enterprise (NCC-1701) alvenas al la planedo Elba II (referenco al insulo kie ekziliĝis Napoleono), hejmo de federacia instalaĵo por la krimuloj frenezaj, transportante novajn medikamentojn.
Kapitano Kirk kaj Spock iras sur planedo kaj renkontas la instalaĵdirektoron Donald Cory (Keye Luke). Li donas al ili mallongan turneon, kie unu el la malliberigitoj,Oriona virino nomata Marta (Yvonne Craig), avertas la du ke Cory estas falsulo. La reala Cory tiam estas malkovrita en ĉelo, kaj ilia gastiganto estas Garth de Izar el Epsilon Boötis (Steve Ihnat). Garth estas iama stelŝipestro, mense malstabila kiel rezulto de vundo, kaj li akiris la kapablon ŝanĝi formojn per metodo instruita al li por resanigi siajn proprajn vundojn.
Kirk kaj Spock estas malliberigitaj, kaj Garth, en la formo de Kirk, ordonas al Ĉefinĝeniero Scotty transdoni lin surŝipen. Tamen, Scott rifuzas kiam Garth malsukcesas doni la ĝustan pasfrazon. Scott kaj la teamo de  Enterprise  rekonas ion estas malĝusta, sed fortokampo ĉirkaŭ la instalado malhelpas ilin fari ajnan agon.
Post bankedo kun Kirk, Spock kaj Marta, Garth demandas pri la pasfrazo. Kirk rifuzas malkaŝi ĝin, kaj Garth celas turmenti ambaŭ Doktoron Cory kaj Kirk. Finfine, Marta provas delogi Kirkon, sed Spock alvenas kaj subigas ŝin, kaj la du kosmonaŭtoj kontaktas la stelŝipon. Kirk ordonas al Spock diri la pasfrazon, kiun li ne povas fari, devigante Garth riveli ke li prenis la formon de Spock.
Denove kaptita, Kirk ĉeestas la "kronadon" de Garth kiel "Mastro de la Universo". Garth plue montras sian potencon mortigante Marta kun eksplodaĵo en ŝia korpo. Ankoraŭ nekapabla akiri la kunlaboradon de Kirk, Garth venigas la veran Spockon, kiu venkas siajn akompanantojn. Enirante en regoĉambron, Spock alfrontas du Kirkojn, ĉiu el kiuj akuzas la alian de esti Garth. Batalo komenciĝas, dum kiu unu Kirk ordonas al Spock rigardi ilin ambaŭ; Spock batas la alian, kiu estas rivelita esti Garth de Izar. Denove en regado de la instalaĵo, kuracisto Cory komencas la administradon de la novaj medikamentoj al Garth kaj la aliaj malliberigitoj.
Batalo de Poitiers
Pluraj bataloj okazis ĉe la nomita Seuil du Poitou (Poitevina Sojlo, inter la pariza kaj la akvitana basenoj) atribuiĝis al la nomo de batalo de Poitiers aŭ sieĝo de Poitiers (pr. PŭatjE):