cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantono Limoges-Landouge
Komunumoj
Nur apartenas al la kantono Limoges-Landouge la jena franca komunumo :
(1) fragmento de komunumo.
Rosiŝka
Bazaj informoj
Rosiŝka, ukraine Росішка, hungare Rászocska [rAsOĉka] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv.
Situo
Rosiŝka situas inter montoj. Raĥiv troviĝas je 35, Bocicoiu Mare je 10 km-oj.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Rászocska apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Rahó, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion por rutenoj, kies parto estis ankaŭ tiu ĉi vilaĝo. Ekde 1945 Rosiŝka apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Jagodnjak
Jagodnjak, serbe Kácsfalu, germane Katschfeld estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja. Ankoraŭ 4 vilaĝoj apartenas al la municipo. La slava vorto signifas: fragbedo.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Beli Manastir troviĝas 17, Osijek 24 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, inter alie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Jagodnjak 1951 da homoj, (serboj 1439 (74 %), kroatoj 296 (15 %), jugoslavianoj 103 (5 %), hungaroj 67 (3 %) kaj aliaj).
Famuloj
En la iama Kácsfalu naskiĝis la plej granda hungara orgenkonstruisto József Angster.
15023 Ketover
15023 Ketover estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Daniel Jacob Ketover, finaliston en 2003 de la scienca konkurso de duagradaj lernejoj Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Syosset High School en Syosset (Nov-Jorkio, Usono).
Kontraŭgripa vakcino
La kontraŭgripa vakcino, estas vakcino kiu protektas kontraŭ infekto de gripaj virusoj. Nova versio de la vakcino estas disvolvita dufoje jare, ĉar la gripa viruso rapide ŝanĝiĝas. Kvankam ties efikeco varias de jaro al jaro, la plej multaj el ili provizas modestan ĝis altan protekton kontraŭ gripo. Usona Centro por Malsan-Kontrolo kaj Antaŭzorgo taksas ke vakcinado kontraŭ gripo reduktas malsanon, medicinajn vizitojn, enhospitaligojn, kaj mortojn. Kiam imunizita laboristo malsaniĝas pro la gripo, ili averaĝe ree laboras duonan tagon pli frue. Vakcina efikeco en malpli ol du jaraĝulojn kaj pli ol 65 jaraĝaj restas nekonata pro la malalta kvalito de la esplorado. Vakcinataj infanoj povas protekti la ĉirkaŭantojn.
La Monda Organizaĵo pri Sano rekomendas jaran vakcinadon por preskaŭ ĉiuj homoj ĉirkaŭ la aĝo de ses monatoj, precipe tiuj kun alta risko. La Eŭropa Centro por Malhelpado kaj Kontrolo de Malsanoj ankaŭ rekomendas ĉiujaran vakcinadon por grupoj altriskaj. Ĉi tiuj grupoj inkluzivas gravedajn virinojn, maljunulojn, infanojn inter ses monatoj kaj kvin jaroj, tiujn kun aliaj sanproblemoj, kaj tiujn, kiuj laboras en kuracejoj aŭ aliaj publikaj ejoj kun kontakto amase al multaj homoj.
La vakcinoj estas ĝenerale sekuraj. Febro okazas en kvin ĝis dek procentoj de vakcinitaj infanoj. Eventuale povas okazi ankaŭ muskolaj doloroj aŭ laceco. En kelkaj jaroj, la vakcino estis ligita al pliigo de la sindromo de Guillain-Barré inter pli aĝaj homoj laŭ rapideco de ĉirkaŭ unu okazo por miliono da dozo. Ĝi ne devus esti donita al tiuj kun severaj alergioj al antaŭaj versioj de la vakcino. Kvankam la plej multaj gripaj vakcinoj estas produktitaj uzante ovajn teknikojn, bovinoj estas tamen rekomenditaj por homoj kun ov-alergioj, eĉ se severaj. La vakcinoj venas en ambaŭ neaktivaj kaj malfortigitaj virusaj formoj. La neaktiva versio devas esti uzata por tiuj kiuj estas gravedaj. Ili venas per formoj injektitaj en muskolo, ŝprucitaj en la nazo aŭ injektitaj en la meza tavolo de la haŭto.
Nigel Brady (astronomo)
Nigel BRADY estas nov-zelanda astronomo. Li laboras ĉe la Universitato de Auckland.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 7 asteroidojn inter 1999 kaj 2001, iujn en kunlaboro kun Ian P. Griffin.
Norovce
Norovce, hungare Onor estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
Hjalmar Johannes Runeberg
Hjalmar Johannes RUNEBERG (pseŭdonimo: Nino; naskiĝis la en Romo (Italio); mortis la  en Helsinko) estis svedlingva finnlandano, poeto, literaturisto, d-ro fil. Li estas nepo de Johan Ludvig Runeberg, la nacia poeto de Finnlando. Nino Runeberg verkis pri literaturo kaj folkloro, poezion originalan kaj tradukan en sveda lingvo.
Norovce
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1113 en formo "Honor". Tiam la kampoj apartenis al abatejo. En 1787 vivis tie 237 homoj en 33 domoj, en 1828 202 homoj en 29 domoj. En 1910 loĝis en Onor 322 homoj, (308 slovakoj, 13 hungaroj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Norovce 319 homoj, (escepte unusolan ĉeĥon ĉiuj slovakoj).
Hjalmar Johannes Runeberg
Runeberg esperantistiĝis en 1901 per Théophile Cart en Parizo kaj partoprenis la 1-an Universalan Kongreson en Bulonjo (1905), kie li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato (LK). Li estis fondinto kaj multjara prezidanto de la Esperanto-Societo „La Polusstelo“ en Helsinko kaj la unua prezidanto de Esperanto-Asocio de Finnlando (EAF). Li gvidis kursojn por blinduloj en 1907 aŭ 1908 kaj en la Universitato de Helsinko dum pluraj jaroj.
Esperanto-Asocio en Finnlando en 1984 fondis subtenan societon kun lia nomo: Societo Nino Runeberg. La membrokotizo, duoblo de individua membro de EAF, subtenas la agadon de Esperanto-Asocio de Finnlando.
22199 Klonio
22199 Klonio estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la Observatorion de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
En la helena mitologio, Klonio estis unu el la unuaj herooj, kiuj aliĝis al la greka armeo kontraŭ Trojo. Li venis el Beotio kiel Arkesilao kaj Protoenoro.
DX-ekspedicio
Historio
Frua DX-ekspedicio estis simple esploraj kaj geografiaj ekspedicioj en la malfruaj 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj, en kiujn unu aŭ pluraj radioamatoroj partoprenis por disponigi longdistancan komunikadon. En la sama tempo ili komunikiĝis kun radioamatoroj, kiuj volis kontakti novan landon. Plej rimarkinda estas la sudpolusaj ekspedicioj de admiralo Byrd. Alia ekzemplo estas la vojaĝo de la skuno Kaimiloa, kiu vojaĝis tra la Sudpacifiko en 1924. Dum la riĉaj posedantoj de la ŝipo ĝuis la insulojn, la radioamatoro daŭre fari kontaktojn kaj sendis konfirmkartojn al eksperimentantoj el Usono.
La partopreno de radioamatoroj en geografiaj ekspedicioj estis rekomencita post la 2-a Mondmilito, ekz. la partopreno de Bob Leo, W6PBV, en la Gatti-Hallicrafters ekspedicio en Afriko de 1948. La plej nekutima ekspedicio al lokdependeco en amatora radio por komunikadoj estis tiu de Kon-Tiki organizita fare de Thor Heyerdahl en 1947, kiu uzis la voksignon LI2B.
La agado de diligenta DX-ekspedicioj estis iniciatita de ARRL prezidanto Robert W. Denniston, W0DX. La 1948 DX-ekspedicio de Mr. Denniston, kun voksigno VP7NG, estis al Bahamoj kaj estis nomita "Gon-Waki" honore al Thor Heyerdahl pro la "Kon-Tiki" ekspedicio de la antaŭa jaro.
DX-ekspedicio kaj premioj
DX-ekspedicioj estas planitaj kaj organizitaj por helpi al radioamatoroj, kiuj devas kontakti tiun areon por akiri radioamatoran diplomon. Ekzistas pluraj premioj sponsoritaj de diversaj organizoj bazitaj sur kontaktado de multaj malsamaj landoj. Eble la plej fama el tiuj estas la DX Century Club (DXCC) premio sponsorita de la ARRL. La baznivelo de tiu premio implikas kontakti kaj konfirmi 100 apartajn geografiajn unuojn (radiolandojn), kutime landojn, laŭ difino de la ARRL.
Ekzistas nuntempe ĉirkaŭ 340 apartaj unuoj rekonitaj por premioj. "Unuo" por tiaj celoj estas ajna loko kiu estas aŭ saĝe aparta aŭ fizike malproksima (aŭ ambaŭ) de aliaj jurisdikcioj/lokoj. Ekzemple, eĉ se Alasko kaj Havajo estas parto de Usono, ili estas apartaj DX-unuoj (fizike apartaj). Malgrandaj landoj, eĉ ĉirkaŭitaj de pli grandaj, kiel ekzemple la Vatikano, nombras. Aliaj unuoj inkludas internaciajn organizojn kiel ekzemple la Internacia Telekomunika Unio kaj la Unuiĝintaj Nacioj. Tiuj estas ene de iliaj gastigantaj landoj sed havas apartajn ITU-prefiksojn. Finfine, kelkaj areoj de historia aŭ aparta statuso estis inkluditaj, kiel ekzemple Sardio, la Malta Ordeno, Antarkto, kaj Okcidenta Saharo.
Aliaj DX-ekspedicioj estis fokusitaj sur operacio ekde insuloj kun malgrandaj aŭ neniuj lokaj radioamatoroj. La Insuloj en la Aero (IOTA) aljuĝas diplomojn, ĝi estas sponsorita de la Radio Society of Great Britain (RSGB).
Lokoj
Multaj DX-ekspedicioj okazas en lokoj kun adekvata aliro ĝis potenco kaj provizoj, ofte kie la lando havas malgrandan loĝantan radioamatoran komunumon aŭ kie licenco ne estas malfacile akirebla. Multaj karibaj kaj pacifikinsulaj nacioj, same kiel eŭropaj mikroŝtatoj, havas tre malgrandajn kvanton da radioamatoroj sed havas hotelojn, fidindan elektron, provizojn kaj facile akireblas permeson por radioamatora kelksemajna licenso. Tial, tiuj ŝtatoj estas regule aktivigitaj de radioamatoroj ofte en kombinaĵo kun familiaj ferioj.
Aliaj jurisdikcioj prenas pli rigoran vidon de individua aliro al komunika ekipaĵo kaj estas raraj ĉar tre malmultaj radioamatoroj estas aprobitaj en tiuj landoj kaj vizitantoj trovas ĝin malfacila aŭ malakirebla permesiloj aŭ importi radioamatorajn ekipaĵojn estas komplekse. Ekzemploj inkludas Nord-Koreion, Athos kaj Jemenon.
Kelkaj lokoj ankaŭ estas maloftaj pro sia ekstrema nealirebleco ekzemploj inkludas Peter I-Insulon, Kampbelinsulon, Klipertonon, Navasan Insulon aŭ Desechean Insulon. Kiam radioamatoroj vojaĝas al malproksimaj lokoj ili unue devas akiri permeson de la politika institucio, kiu regas tiun areon. Eĉ en landoj kiel ekzemple Usono, tiun permeson povas esti malfacile akirebla.
Post kiam elsendpermeso estas certigita, tiam transportado devas esti aranĝita. Tio povas esti kaj multekosta kaj danĝera. Kelkaj lokoj estas koralruĝaj atoloj, kiuj preskaŭ subakviĝis pro fluso, kiel ekzemple Scarborough Reef, aliaj estas subpolusaj insuloj kun malfavoraj klimatoj kiel ekzemple Peter I-Insulo. La radioamatoro ankaŭ devas prizorgi la bazajn necesaĵojn kiel ekzemple manĝaĵo, akvo kaj elektro.
Ekipaĵo kaj operacio
Aldone al licencaj kaj supervivtemoj, partoprenantoj de DX-ekspedicioj dediĉas multe da atento al la radioekipaĵoj, kiujn ili uzas.
En ekstreme malofta loko por populara diplomoj kiel DXCC, centoj da stacioj povas esti samtempe en la sama frekvenco de la DX-ekspedicio (konatan kiel “amasiĝo” angle pile-up). Tial ekpedicianoj planos uzi altan potencon (QRO) kaj akiri efikajn antenojn en kiel eble plej multaj radioamatoraj bendoj, por atingi laŭtan signalon tutmonde kaj daŭrigi kontrolon de la neeviteblaj amasiĝoj, kiuj okazas. Radioamatoroj ankaŭ povas ricevi kaj elsendi sur malsamaj frekvencoj, nomata dividita operacio (split), por esti aŭditaj de malproksimaj stacioj sen interfero de sia signalo. Tio ankaŭ povas kontribui facile fari grandan nombron de kontaktoj (QSO) kun partoj de la planedo, kiuj havas malfavoran propagiĝon, ekzemple por tiuj, kiu situas eble en regiono de la Tero, kiu estas diametre kontraŭa al ĝi (sia antipoda punkto). Ekzemploj estus la Centra Pacifiko de Eŭropo aŭ la Karibio de Japanio.
Por pli malgrandaj operacioj al malproksimaj lokoj, pli malgrandaj radioj, kiuj funkcias pere de 12 Voltojn/DC, kiuj estas pli facile transportitaj estas preferitaj super pli grandaj kaj pli malfacile transporteblaj ekipaĵoj. Tamen generatoroj estas kutime uzitaj pro la potencpostuloj por postamplifiloj kaj la facileco de benzinuzado kontraŭ reŝarĝado de baterioj.
Kiam la individuo aŭ grupo alvenas en la cellokon ili devas starigi sian stacion kaj elsendi kiel eble plej rapide. DX-ekspedicioj estas kutime grupaj ĉar tio faciligas fari multajn kontaktojn. Senĉesaj operacioj sur multaj radioamatoraj bendoj samtempe estas kutimaj foje eĉ en ĉiuj HF bendoj. La uzo de la Interreto kaj tuja alŝuto de taglirboj (kiuj ebligas rapidan konfirmon de kontaktoj) kaj posta QSL-karata konfirmo (formala konfirmo) igas la procezon iom pli facila.
Operacioj dum ferioj ekde lokoj kie ekzistas malmultaj loĝantaj radioamatoroj ofte estas pli malstreĉitaj. Tamen la radioamatoro klopodos fari kiel eble plej multajn kontaktojn dum la malmulta disponebla tempo, kun la rezulto ke kontaktoj ofte estas ekstreme mallongaj, limigitaj nur al interŝanĝo de voksignoj kaj SRT signalraportoj.
Konkursoj
Multaj DX-ekspedicioj estas organizitaj ĉirkaŭ diversaj radioamatoraj konkursoj, kiuj okazas dum la tuta jaro. Tio ofte estas farita tiel ke la DX-ekspedicia stacio povas akiri avantaĝon en konkursoj kaj maksimumigi la nombron da kontaktoj, kiujn ili faras dum la DX-ekspedicio, ĉar la bendoj estas la pli aktivaj dum konkursoj.
DX-ekspedicioj kun la plej multaj kontaktoj
En oktobro 2011, la T32C Kiritimati (Kristnaskinsulo, orienta Kiribato) DX-ekspedicio, faris 213 169 kontaktojn. Tio rompis la rekordon de februaro 2008 de la Ducie Insulo (Pitcairn-grupo) DX-ekspedicio, kiu faris 183 686 kontaktojn sub la voksigno VP6DX. Tio siavice rompis la antaŭan rekordon de 168 000 kontaktoj en 2001 de D68C de la Galawa Stranda Hotelo sur la Komoroj insulo de Granda Komoro. La ekskurseto de januaro 2012 al Malpelo Island enretigis 195 625 kontaktojn.
Kantono Limoges-Le Palais
La kantono Limoges-Le Palais (france canton de Limoges-Le Palais) estas franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 28 kantonoj de la arondismento de Limoĝo. Ĝia ĉefurbo estas Limoĝo.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Limoges-Le Palais la jenaj 2 francaj komunumoj :
NGC 502
NGC 502 (aliaj indikoj — PGC 5034, UGC 922, MCG 1-4-43, ZWG 411.40, ARAK 38) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Floresta (Paranao)
Eksteraj ligiloj
Floresta (Paraná)
121007 Jiaxingnanhu
121007 Jiaxingnanhu estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
En ĉina, " Jiaxing nanhu " signifas " Suda Lago de Jiaxing ". La Suda Lago estas unu el tri plej famaj lagoj en provinco Ĝeĝjango, kaj inter la plej ŝatataj pejzaĝoj en Ĉinio.
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,15231 astronomia unuo, tie estas 22,785 milionoj da km.
27571 Bobscott
27571 Bobscott estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Achal Prabhala
Achal Prabhala estas verkisto, aktivulo kaj barata esploristo loĝanta nuntempe en Bangalore (Karnatako, Barato). Li estas ĉefe konata danke al sia laboro pri la kopirajtoj rilate al medicino kaj kono. Krome li estas membro de la administra konsilantaro de la Centro por la Interreto kaj la Socio (en la angla: Center for Internet and Society) kaj de la Advisory board de la Fondaĵo Wikimedia.
Naheland
Naheland estas la pejzaĝo maldekstre kaj dekstre de la rivero Nahe en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Geografio
La suda etendaĵoj de la Hunsrück kaj la nodaj de la  Nordpalatinata montolando ambaŭflanke de la rivero  Nahe nomiĝas „Naheland“. Naheland etendiĝas ĉirkaŭ 80 km en okcidenta-orienta direkto de la fonto de la rivero en  Sarlando ĝis la enbuŝejo en la Rejno en  Bingen. La pejzaĝo en la okcidento estas karakterizata je arbaroj, en oriento dominas larĝaj vitejaj zonoj ĉirkaŭ la rivero. Temass pri la vitikultuta regiono Nahe.
Distriktoj
Lal regiono Naheland situas en la distriktoj Birkenfeld kaj Bad Kreuznach.
Axel F. Runstedt
Axel Fredrik RUNSTEDT (naskiĝis la 28-an de januaro 1861, mortis 1934 aŭ 25-an de julio 1933) estis sveda teologia doktoro, paroĥa pastro en Gökhem, Västergötland en Svedio, psalmverkisto, preposto kaj frua esperantisto. Li jam en 1890 eldonis lernilon pri Esperanto.
Runstedt naskiĝis en Beateberg, Västergötland. Li verkis kaj tradukis psalmoj en kaj al la sveda, kiu estas representita en svedaj psalmaroj. Li ankaŭ estis ano de la sveda psalmarkomitato de 1908.
Li mortis en 1934 laŭ la reta kopio de Enciklopedio de Esperanto, kaj laŭ svedlingva Vikipedio la 25-an de julio 1933 proksime al Falköping, Västergötland.
Höslwang
Höslwang estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rosenheim kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geografio
Höslwang situas en la regiono de sudorienta Bavario en la historia-kultura regiono Chiemgau, ĉirkaŭ 12 km for de la Chiemsee. La distanco al Rosenheim estas 22 km, al Wasserburg am Inn 19 km, al Bad Endorf 7 km, al Prien am Chiemsee 14 km kaj al Traunstein 30 km. La plej proksima stacidomo estas en Bad Endorf. Höslwang estas laŭ enketo de Shell-Solar AG kaj de la germana meteologia servo la germana vilaĝo, en kiu la suno brilas dum la plej multaj tagoj.
Ĉela divido
Ĉela divido estas la procezo per kiu gepatra ĉelo dividiĝas en du aŭ pli da ĉelidoj. Ĉela dividado kutime okazas kiel parto de pli granda ĉela ciklo. En eŭkariotoj, estas du klaraj specoj de ĉela divido: vegetativa divido, per kiu ĉiu ĉelido estas genetike identa al la gepatra ĉelo (mitozo), kaj reprodukta ĉela divido, per kiu la nombro de kromosomoj en la ĉelidoj estas malpliigita je duono por produkti haploidajn gametojn (mejozo). Mejozo produktas kvar idajn ĉelojn sub unu rondo de DNA-reproduktado sekvata de du dividoj. Homologaj kromosomoj estas apartigitaj en la unua divido, kaj frataj kromosomoj estas apartigitaj en la dua divido. Ambaŭ ĉi ciklaj dividaj cikloj estas uzataj en la procezo de seksa reproduktado en iu momento de ĝia vivciklo. Ambaŭ verŝajne ĉeestas en la lasta eŭkariota komuna praulo.
Prokariotoj (bakterioj) travivas vegetan ĉelan dividon nomatan duuma fisio, kie ilia genetika materialo estas apartigita egale en du ĉelidojn. Dum duuma fisio multaj estas la rimedoj de divido de plej multaj prokariotoj, estas alternativaj manieroj de divido, kiel burĝonanta, kiuj estis observitaj. Ĉiuj ĉelaj sekcioj, sendepende de organismo, estas antaŭitaj de unu sola rondo de DNA-reproduktado.
Por simplaj unuĉelaj mikroorganismoj kiel la amebo, unu ĉela divido estas ekvivalenta al reproduktado, tuta nova organismo estas kreita. Je pli granda skalo, mitotika ĉeldividaĵo povas krei idaron el multĉelaj organismoj, kiel ekzemple plantoj kiuj kreskas post tranĉoj. Mitotika ĉeldividaĵo ebligas per seksa reproduktado de organismoj formiĝi el la unuĉela zigoto, kiu mem estis produktita per meiota ĉeldividado de gametoj. Post kreskado, ĉela dividado per mitozo permesas kontinuan konstruadon kaj riparon de la organismo. La homa korpo travivas proksimume 10 kvaronojn da ĉelaj sekcioj dumvive.
La ĉefa zorgo de ĉeldividado estas la konservado de la originala genoma ĉelo. Antaŭ ol dividado povas okazi, la gena informo konservita en kromosomoj devas esti reproduktita, kaj la duobligita genaro devas esti apartigita inter ĉeloj. Multe da ĉela infrastrukturo implikas en konservado de gena informo inter generacioj.
Blarians
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Charles Herbert Lightoller
Charles Herbert Lightoller (naskiĝinta la 30-an de marto 1875, mortinta la 8-an de decembro 1952) estis la dua oficiro de Titanic. Li estis konsiderata kiel malmola viro eĉ inter spertaj maristoj. Tra lia vivo tiriĝis seninterrompa ĉeno de aventuroj kaj dramaj eventoj. Kiel juna maristo li deĵoris sur ŝipoj de kelke da kapitanoj de brita komercŝiparo, pri kies kuraĝaj navigadoj oni rakontis kun respekto en liverpoolaj kaj southamptonaj maristaj drinkejoj. Li apartenis al sovaĝa homekipo de velŝipo Holt Hill, kies alveturo hororigis havenoficejoj en multaj landoj, li travivis incendion sur maro, frakasigon sur forlasita insulo, li veturis sur brutaraj ŝipoj, li veturigis eĉ orfosistojn al Alasko en tempoj de ora febro. Kiam li estis dudektrijara, li akiris kapitanan patenton kaj li navigaciis sur ŝipoj de White Star Line en aŭstraliaj linioj. Tio estis ŝtormemulo, kiu en la tempo, kiam Anglio gvidis en rompo de jarcento militon kontraŭ sudafrikaj buraj respublikoj, ĝuste troviĝis en aŭstralia Sidnejo kaj tie li demonstris siajn simpatiojn por buroj tiel origine, ke post lia reveno Anglion la ŝipposedejo tre riproĉis al li tion, kaj transigis lin al Atlantiko. Kun kreskantaj jaroj Lightoller evidente trankviliĝis, kaj ĉar li estis emineta maristo, li ascendis sur deĵorŝtupetaro rapide supren. Li atingis kvalifikon Extra Master kaj sinsekve li deĵoris sur plimulto el grandaj ŝipoj de White Star Line: kiel dua oficiro sur Oceanic, la unua sur Majestic, poste li revenis kiel la unua oficiro sur Oceanic kaj en la sama funkcio li transiris al Titanic. Post transŝovoj faritaj de kapitano Smith li portempe funkciis en posteno de la dua oficiro - sole dum la tempo de la unua navigacio. Por Lightoller maro estis hejmo, tie li estis en sia elemento. Foje li diris al sia fratino, kiu ne senzorge timis pri li: "Ne havu zorgojn, maro ne estas sufiĉe malseka, por ke ĝi englutu min. Mi neniam dronos." Li pravis.
Badolato
Badolato estas komunumo de Italio.
János Sándor (reĝisoro)
János Sándor [jAnoŝ ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sándor János estas hungara reĝisoro.
János Sándor naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Sándor frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1963. Post siaj studoj li aliĝis al Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), sed en la sekva teatra jaro al Nacia Teatro (Szeged). Post 3 jaroj li denove revenis al Kaposvár, inter 1969 kaj 1972 li apartenis al Teatro Jókai (Békéscsaba) jam kiel ĉefreĝisoro. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Li reĝisoradis ankaŭ en Litovio, Kartvelio, Jugoslavio, Rumanio, Francio. Li ofte kontribuas artikolojn pri la teatroj. Li edziĝis en1967, baldaŭ li havis 2 gefilojn. Li ricevis 9 premiojn inter 1967-2003, krome li havas la titolon "eterna membro de Nacia Teatro de Szeged".
DNA
Deoksiribonuklea acido (DNA) estas du-helica molekulego, kiu portas la genetikajn informojn de ĉiuj vivuloj kaj de certaj virusoj. Ĝi estas la portanto de la genaro kaj la bazo de heredo.
NGC 503
NGC 503 (aliaj indikoj — PGC 5086, MCG 5-4-40, ZWG 502.65, NPM1G +33.0045) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
DNA
DNA-molekulo konsistas el ĉeno farita de paroj da nukleotidoj (la eroj de nukleataj acidoj), kiuj konsistas el nitrogenaj bazoj (adenino, timino, guanino, kaj citozino, respektive mallongigitaj per A, T, G kaj C). Tiuj ĉi bazoj estas kiuj ligas la du helicojn unu al la alia, kaj ilia ordo tra la DNA-molekulo konsistigas la genetikan informon. Ĝi influas la elekton de aminoacidoj en proteinoj.
NGC 503
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
DNA
DNA estas tre longa molekulo: la longo de la homa DNA estas ĉirkaŭ du metroj, kvankam ĝi estas tiom pakita, ke ĝi estas tute ene de la ĉelkerno (kies diametro estas nur ĉirkaŭ 6 µm).
Se ignori la pakadon, DNA similas al tordita ŝtupetaro, kies fostoj konsistas el alternaj pecoj de deoksiribozo kaj fosfata resto (aŭ peco de fosfora acido). Tiuj fostoj nomiĝas ankaŭ "spinoj" de la DNA. Inter du fosfataj restoj de kontraŭaj spinoj troviĝas, kvazaŭ rungo, paro da komplementaj nitrogenaj bazoj. Ili estas komplementaj, ĉar la unua bazo plene determinas la duan: Al A respondas T kaj al C respondas G.
Skeme direblas, ke:
Ekde 1953
En 1953 Francis Crick kaj James Watson, danke al la bildoj faritaj de Rosalind Franklin kaj Raymon Gosling, proponis en la scienca gazeto Nature, ke DNA-strukturo estis du-helica, kun nitrogenaj bazoj duope aranĝitaj. Samtempe, Maurice Wilkins publikigis similan ideon, kies bazo estis diversaj envivaj eksperimentoj, kiujn li faris. Pro tio ĉi, Watson, Crick kaj Wilkins ricevis la 1962an Nobel-premion pri medicino. Bedaŭrinde, Rosalind Franklin ne estis premiebla, pro tio, ke ŝi mortis en 1958 (Nobel-premio, laŭ ĝiaj reguloj, ne estas ricevebla postmorte).
En 1957 Crick proponis la centran dogmon de molekula biologio, kiu stabiligas, ke la sekvenca informo moviĝas el DNA ĝis proteino, sed ne male. Tio ĉi signifas, ke DNA transskribiĝas al RNA (aŭ replikas al alia DNA), kaj RNA tradukiĝas (per proteina sintezo) al proteinoj.
Strukturo
Laŭ la propono de Watson kaj Crick, DNA ekzistas en la formo de du polinukleotidaj ĉenoj volvitaj ĉirkaŭ si en duopa helica strukturo. La unika trajto de ilia proponita strukturo estas la maniero per kiu la ĉenoj estas kuntenataj en la duopa helico. Watson kaj Crick teoriumis ke la DNA-strukturo stabiliĝas per hidrogenaj ligoj inter la bazoj etendiĝantaj internen el suker-fosfataj ĉefĉenoj.
Bazaj paroj
DNA fariĝas de du fadenoj, unu kontraŭ la alia. Scieblas, kiu nukleotido estas kontraŭ nukleotido de la alia fadeno, pro tio, ke ili pariĝas tiel, ke:
La pariĝo de la bazoj, proponita de Watson kaj Crick, estas subtenita de DNA-analizoj, kiuj montras ke adenino kaj timino ĉiam troviĝas laŭ proporcio 1:1, kiel ankaŭ citozino kaj guanino.
Sulkoj
DNA konsistas el du fadenoj, kiuj turniĝas unu ĉirkaŭ la alia. Tamen, ambaŭ fadenoj ne plen-simetrie kontraŭas unu la alian. Pro tio ĉi, la periodo de la DNA-helico estas duobla ol kiu estus, se la fadenoj spegule kontraŭus unu la alian. Tiamaniere, distingeblas du sulkoj inter la spinoj, la granda sulko, kies larĝeco estas 22 Å, kaj la malgranda sulko, kies larĝeco estas 12 Å.
Tio ĉi gravas, pro tio ke la proteinoj (ekzemple tiuj, kiuj transskribas DNA-on al mesaĝa RNA) kutime kontaktos la duobla fadeno pli ofte ĉe la granda sulko.
Kromaj strukturoj de DNA
La kutima kaj plej konata strukturo de DNA nomiĝas B-DNA. Tamen, danke al eksperimentoj pri difrakto de ikso-radioj oni scias, ke DNA troveblas en du pliaj strukturoj.
La tri ebloj, do, estas:
Genetika inĝenierado
La genetika inĝenierado aŭ gen-tekniko estas tekniko por manipuli la genetikan informon de organismo. Ofte ĝi enmetas genon de organismon en la genaron de alia, sed ĝi povas ankaŭ elpreni nedeziratan genon. Ekzemploj estas la produktado de rikoltoplantoj rezistaj al certaj herbicidoj. La unua ekzemplo de hejmbestoj genetike manipulitaj estas la "ardfiŝoj" ( glofish}}, akvariaj fiŝoj, kiuj lumas kvazaŭ ardantaj.
Industria apliko estas la kreado de modifitaj bakterioj, kiuj produktas deziratan kemian substancon.
Sándor Zahlbruckner
Sándor Zahlbruckner [ŝAndor calbrukner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zahlbruckner Sándor estis aŭstra-hungara botanikisto, membro (korespondanta en 1920) de Hungara Scienca Akademio.
Sándor Zahlbruckner naskiĝis la  1860 en Hungara reĝlando en Szentgyörgy (nuntempa Svätý Jur en Slovakio). Li mortis la 1938 en Vieno.
Biografio
Sándor Zahlbruckner akiris diplomon en universitato en Vieno en 1883, poste li eklaboris en muzeo en la sama urbo. Inter 1914-1922 li estis muzeestro. Li okupiĝis precipe pri la likenoj. Li malkovris novajn speciojn, kelkaj el ili prenis lian nomon.
DNA
Identigo de organismoj
Bromofenolbluo aŭ "Bluo de bromofenolo" estas kolorigilo kaj tinkturo, uzata interalie por kontroli migradon de molekuloj en eksperimentoj kun fragmentoj de DNA. La bluo de bromofenolo agas kiel pH-indikilo kiu ŝanĝiĝas, kiam la hidrogena potencialo estas inter 3,0 kaj 4,6, de verda al blua.
Historio kaj antropologio
La metodo ebligas ankaŭ konkludi pri certaj mutacioj, kiuj kreis aŭ diferencigis speciojn.
Miceroboj
Miceroboj aŭ Mycerobas estas dikbekuloj, tio estas birdoj de la familio de Fringedoj.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Ĉiuj estas specioj kiuj kombinas nigran kaj flavan kolorojn, kun tipe nigraj kapoj kaj flugiloj.
22203 Protoenoro
22203 Protoenoro estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la Observatorion de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
En la helena mitologio, Protoenoro estis heroo, kiuj aliĝis al la milito kontraŭ Trojo. Li venis el Beotio, kiel Arkesilao kaj Klonio.
(16559) 1991 VA3
(16559) 1991 VA3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (gubernio Ŝiga, Japanio).
Tianguistengo
Tianguistengo estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tianguistengo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13068.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13478 loĝantojn. El tiuj estis 6488 viroj kaj 6990 virinoj. La komunumo havas surfacon de 282,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1640 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Davos Frauenkirch (stacidomo)
Davos Frauenkirch estas fervoja stacidomo en Davos, Svislando.
David Irving
David John Cawdell IRVING (24a de marto 1938) estas angla verkisto kaj negisto de la Holokaŭsto kiu verkis pri la milita kaj politika historio de la Dua Mondmilito, kun fokuso al Nazia Germanio. Liaj verkoj estis The Destruction of Dresden (1963), Hitler's War (1977), Churchill's War (1987) kaj Goebbels: Mastermind of the Third Reich (1996). En siaj verkoj, li argumentis, ke Adolf Hitler ne konis la ekstermado de judoj, aŭ, se li konis, li estis opozicianto. Kvankam la neadismaj sintenoj, postuloj kaj rigardoj al la germanaj malhumanecoj en la Dua Mondmilito (kaj la respondeco de Hitler en pri ili) de Irving neniam estis serioze akceptita de la ĉeftendencaj historiistoj, li estis iam agnoskita pro sia kono de Nazia Germanio kaj sia kapablo malkovri novajn historiajn dokumentojn.
12073 Larimer
12073 Larimer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Curtis James Larimer, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri komputado. Li estas lernanto ĉe la William J. Palmer High School en Colorado Springs (Koloradio, Usono).
Glutado de glavo
Gluto de glavo estas praa lerteco, per kiu artisto insertas glavon en sian buŝon, kiun li trapasas tra lia ezofago al lia stomako.
La englutado
La fizika procezo necesa por engluti glavon okazas jene: La glutanto devas libervole liberigi la faringon kaj la supran ezofagan konstriktoron, kaj mallevi la glavon laŭ la ezofago. Salivo estas uzata kiel lubrikaĵo en ĉi tiu procezo. Estas sufiĉe multaj homoj, kiuj faras glavan glutadon kaj kaŭzis al si seriozajn kuracajn komplikaĵojn. La nomo donita al ĉi tiu ago estas teknike trompa, ĉar la artisto kiu plenumanta la "gluton" de la glavo devas subpremi la sufokan reflekson por ne gluti la glavon dum ĝi malsupreniras la gorĝon.
Nuntempe estas ĉirkaŭ cent artistoj tra la mondo kapablaj plenumi engluton de glavo. Plej multaj el ili estas membroj de la Internacia Asocio de GlavGlutantoj (SSAI). Por esti akceptita en la organizon, la kandidato devas pruvi, ke li povas gluti ŝtalan glavon 38 cm longan kaj 2 cm dikan.
La neoficiala rekordo pri la plej longa glutita glavo apartenas al la giganto Georgo, je alteco de 2,20, kiu glutis glavon de 82 cm longa.
Voma reflekso
Vomo reflekso estas kuntiriĝa reflekso de la malantaŭo de la gorĝo post kiam tiu kontaktas kun la mola palato en la buŝo. Ĝi estas desegnita por malebligi, ke objektoj eniru en la gorĝon sekve de engluto, kaj malhelpas sufokadon. La sentemo de la reflekso estas malsama por ĉiu persono.
It Happened One Night
It Happened One Night ("Okazis unu nokton") estas romantika komedio el 1934 de reĝisoro Frank Capra. Ĝi temas pri dorlotitino (Claudette Colbert) kiu ekamas kanajlan ĵurnaliston (Clark Gable). La intrigo de la filmo estas bazita sur Night Bus (Nokta Buso) de Samuel Hopkins Adams. La titolo de la filmo estas stranga, ĉar la agado okazas dum pluraj noktoj.
Voma reflekso
Engluto de granda objekto, tuŝado de uvulo aŭ metado de objekto en la malantaŭon de la gorĝo, povas ekigi la reflekson. Iuj homoj (ekz glavmanĝantoj) lernis kiel subpremi ĉi tiun reflekson. Homoj kun manĝaj malordoj, kiel bulimio, kelkfoje kaŭzas, ke la reflekso intence aktiviĝas, kaj kaŭzas vomadon. Ankaŭ troa alkoholkonsumo povas kaŭzi refleksan aktivigon kaj vomadon.
It Happened One Night
La filmo estis la unua kiu gajnis ĉiujn kvin ĉefajn Akademiajn Premiojn (plej bona filmo, reĝisoro, aktoro, aktorino, kaj scenaro). Tiu atingo ne estis egalita ĝis One Flew Over the Cuckoo's Nest en 1975 kaj The Silence of the Lambs en 1991. Plue, la filmo estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Floraí
Floraí estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.050 loĝantojn en 2010.
Focke-Wulf Fw 200
La Focke-Wulf Fw 200 Condor estis longvoja pasaĝera aviadilo. Ĝi estis evoluigita dum unua jaro kaj unua flugo okazis la 27-an de julio 1937. La provflugoj estis tiam konvinkaj, ke Lufthansa donis tuj mendon por serio. Dum la dua mondmilito, oni trakonstruis ĝin al militistaj bezonoj.
Fw 200 estis la unua aviadilo, kiu senhalte flugis inter Berlino kaj Novjorko. Tio okazis la 10-an de aŭgusto 1938 dum 24 horoj kaj 56 minutoj. La reflugo okazis la 13-an de aŭgusto kaj daŭris 19 horojn kaj 47 minutojn.
Dum la dua mondmilito, la nazioj uzis la aviadilon por skoltado super la Atlantiko aŭ por longvoja flugo, provizado de la armeo.
Kajao (urbo)
Callao estas la dua plej grava urbo en Peruo, situanta okcidente de la perua ĉefurbo Lima. Ĝi troviĝas ĉe la marbordo de la Pacifika oceano kaj etendiĝas sur areo de 146,92 km², de kiuj 17,63 km² apartenas al la apudaj insuloj San Lorenzo (Peruo), Frontón, Cavinzas, Palomino kaj Redonda. En 2005 la urbo havis 824.329 loĝantojn. En Callao estas la Flughaveno Jorge Chávez. Ekspedicio Kon-Tiki startis en Callao je la 28-a de aprilo 1947.
Administra divido
La urbo havas ses distriktojn: Bellavista, Carmen de la Legua, La Perla, La Punta, Ventanilla kaj Callao.
Klimato
La klimato de la urbo Callao estas tre malseketa kaj nuba dum la tuta jaro. Dum somero tamen la klimato tie estas agrabla, ĉar oni povas ĝui ankaŭ iom da sunradioj. La temperaturo tie alproksimiĝas al 19,2 °C.
Bonnal
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
NGC 504
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vrbice (distrikto Litoměřice)
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1319.
Turbuța
Turbuța [turbuca] (hungare: Turbóca) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Jibou. En 1910 ĝi havis 547 loĝantojn (rumanoj); en 1992 437 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Turbóca apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, de 1877 Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Surduc.
Un señor muy viejo con unas alas enormes
Un señor muy viejo con unas alas enormes (Tre maljuna sinjoro kun enormaj flugiloj), estas titolo kiu povas aludi al jeno:
Nigrakrona paruo
La Nigrakrona paruo (Poecile atricapillus, iam Parus atricapillus) estas eta paseroforma birdo de la familio Paruedoj. Ĝi estas disvastigata en Kanado kaj norda Usono.
Taksonomio
Kvankam ofte lokita en la genro Paruo kun plej parto de aliaj paruoj, analizoj de DNA kaj de morfologio sugestas, ke separi Poecile estas pli akurate pri la rilataro inter tiuj birdoj (Gill et al., 2005). La American Ornithologists' Union traktas Poecile kiel distinga genro delonge.
Preĝejo Sankta Georgo (Erdőbénye)
La preĝejo Sankta Georgo estas romkatolika monumento historia en vilaĝo Erdőbénye (Hungario).
Nigrakrona paruo
Aspekto
La Nigrakrona paruo havas nigrajn kronon kaj mentonon kun blankaj vangoj (el kiuj eroj la unua nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo atricapillus kio signifas same. La subaj partoj estas blankaj kun ruĝecbruno en la flankoj; la dorso estas griza. Ili havas mallongan malhelan bekon, mallongajn flugilojn kaj longan voston. La vosto estas ĉefe ardezgriza sed oni observis en centra Nov-Ĵerzejo en 2008 komplete blankan kaj ŝajne pli longan kaj elstaran ol la normala griza vosto. Almenaŭ unu alia tiel blanka vosto estis observita.
Preĝejo Sankta Georgo (Erdőbénye)
Historio
La unua mencio pri kirko Sankta Nikolao okazis en 1334. Inter 1532-1711 la kalvinanoj uzis la kirkon. En 1787 la preĝejo estis grandparte trakonstruita kaj la nova patrono estis Sankta Georgo. En 1892 la turo estis plialtigita, en 1903 incendio okazis, tial poste nova tegmento konstruiĝis. La orgeno estis farita ĉirkaŭ 1870 kaj en 1940 trakonstruita.
Nigrakrona paruo
Distribuado kaj habitato
La reprodukta habitato de la Nigrakrona paruo estas miksita aŭ decidua arbaro en Kanado, Alasko kaj norda Usono. La Nigrakrona paruo kaj Karolina paruo estas praktike nediferencigeblaj per vido, sed ili estas distingaj per voĉo. Ties punkto de koincido estas ĉe Nov-Brunsviko, Nov-Ĵerzejo.
Preĝejo Sankta Georgo (Erdőbénye)
Konstruaĵo
La kirko situas en korto ĉirkaŭita kun defenda ŝtona muro. En la muro estas ankaŭ enirejo al keloj. La kirka fasado estas simetria, meze la turo reliefas. La enirejo estas tra la turo. La navo finiĝas en plurlatera absido kaj ankaŭ sakristio aliĝas al la navofino. La internaj instalaĵoj estis faritaj en mezo de la 18-a jarcento.
Nigrakrona paruo
Kutimaro
Ili estas konstantaj loĝantaj, sed foje moviĝas suden en sia teritorio vintre. Dum malvarmaj vintraj noktoj, tiuj birdoj reduktas sian korpotemperaturon ĝis 10-12 °C por konservi energion.
Dum la aŭtuna migrado kaj vintro, paruoj ofte ariĝas kune. Multaj aliaj specioj de birdoj, inklude paruojn, nuksrompulojn kaj paruliedojn, povas ofte kunmanĝi en tiuj aroj. Miksitaj aroj restas kune ĉar la paruoj alvokas kiam trovas bonan manĝofonton. Tiu alvoko formas unuigon por la grupo, permesante aliajn birdojn trovi manĝojn pli efike. Dum arado Nigrakrona paruo tuje starigas fortan socian hierarkion.
En malmulte loĝataj ruraj aŭ arbaraj areoj, tiuj paruoj estas ofte malpli timidaj ol en urba setlejo. Ili povas esti observataj montrantaj scivolemon pri nekutimaj homaj agadoj en sia habitato.
Voĉo
La voĉo de la Nigrakrona paruo estas tre kompleksa (Ficken et al., 1978). Oni klasus 13 distingajn voĉojn, multaj el kiuj estas komplikaj kaj povas komuniki diferencajn tipojn de informado. La kompleksa voĉo de tiuj paruoj estas eble evolua adaptiĝo ilia habitato: ili loĝas kaj manĝas en densa vegetaĵaro, kaj eĉ kiam la aro aras kune, individuoj povas esti nevideblaj de la aliaj aranoj.
Maskloj kantas nur en relativa izoliĝo el aliaj paruoj (inklude siajn partnerojn). En malfrua somero kelkaj junuloj kantas nur unu noton. Ambaŭ seksoj foje faras simplan version de la kanto, kaj tio ŝajne uzeblas por manĝigado de junuloj.
La plej familiara alvoko estas la familiara ĉik-a-di-di-di kio nomigas la birdon en Usono. Tiu simpla alvoko estas surprize kompleksa. Oni observis, ke ĝi konsistas el ĝis 4 distingaj unuoj kiuj povas esti aranĝitaj en diferencaj formoj por komuniki informon pri minacoj el predantoj kaj kunordigado de la grupomovo. Ĵusaj studoj pri alvoko montras ke la nombro de notoj di indikas la nivelon de minaco el proksimaj predantoj. Analizo de ĉirkaŭ 5,000 alarmalvokoj de paruoj, oni trovis ke alarmalvokoj provokataj de malgrandaj, danĝeraj rabobirdoj havas pli mallongan intermezon inter ĉik kaj di kaj tendencas havi kromajn notoajn di, kutime averaĝe 4 anstataŭ du. En unu kazo, alarmalvoko pri nanaj strigoj, baza minaco por paruoj, enhavis 23 notojn di (Templeton et al., 2005). La Karolina paruo faras similan alvokon kiu estas pli rapida kaj altatona.
Estas multaj aliaj alvokoj kaj sonoj kiujn faras tiuj paruoj, kia gorĝa bruo kiun uzas kutime maskloj por indiki minacon de atako de alia masklo, ofte dum manĝo. Tiu alvoko estas uzita ankaŭ en seksa kunteksto. Tiu bruo estas inter la plej kompleksa de la alvokoj, enhavante 2-9 de 14 distingaj notoj en unu populacio studita.
Dieto
Tiuj birdoj saltetas inter branĉoj serĉe de manĝo, foje penditaj kapalteren; ili povas fari mallongajn flugojn por kapti insektojn dumfluge. Insektoj formas grandan parton de sia dieto, ĉefe somere; semoj kaj beroj iĝas gravaj vintre. Ili rapide prenas nigrajn oleosemojn de sunfloro el urbaj birdomanĝajoj. Ili foje martelas semojn sur arbo aŭ arbusto por malfermi ilin; ili ankaŭ stokas semojn por posta uzo.
Reproduktado
La Nigrakrona paruo nestumas en arbotruo; la paro elfosas la neston, uzante naturan kavaĵon aŭ foje malnovan neston de pego. Ili povas interreproduktiĝi kun Karolina paruo aŭ kun la Montoparuo kie la teritorioj koincidas.
Kobyłka
Kobyłka estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto de Wołomiń. Dum la jaroj de 1975 ĝis 1998 la urbo apartenis al la provinco de Varsovio. Kobyłka situas ĉ. 17 kilometrojn nord-oriente de la centro de la ĉefurbo Varsovio en la direkto de Bjalistoko. Nun kun ĉ. 20,000 loĝantoj, Kobyłka ekzistis kiel vilaĝo almenaŭ depost la 15a jarcento. En la 18a jarcento la vilaĝo estis unu el la ĉefaj produktejoj de zonoj de kontuŝoj (vidu la apudan foton) samaj kiel produktitaj en la urbo Sluck (nun en Belorusio) kaj en 1751 akiris urbo-rajton de la pola reĝo, rezulte de intensivaj klopodoj de ĝia posedanto, Episkopo Marcin Załuski, kiu volis igi Kobylka granda centro por pilgrimantoj. Lia plano, tamen, ne povis efektiviĝi, ĉar dum la Insurekcio de Kościuszko kaj la Divido de Pollando la vilaĝo estis serioze damaĝita far la rusa armeo marŝanta al Prago, kvartalo de la nuntempa Varsovio, trans la Vistulo (ne la ĉefurbo de Ĉeĥio).
Geografia situo
La urbo Kobyłka situas sur la Ebenaĵo de Wołomiń en la centra parto de la Malalta Tereno de Mazovio. Kobyłka limas kun la komunumoj: Zielonka, Marki, Radzymin kaj la Urbo Wołomin. Tra Kobyłka trairas la provinca vojo n-ro 634. Sur la tereno de la Kobyłka troviĝas du stacioj fervojaj, t.e. Kobyłka  kaj Kobyłka Ossów.
Divido de la urbo
Kobyłka konsistas el la kvartaroj: Antolek, Mareta, Grabicz, Kobylak, Kolonia Chór, Sosnówka, Zalasek, Piotrówek, Jędrzejek, Maciołki, Nadarzyn, Stefanówka, Turów.
György Kovásznai
György Kovásznai [djordj kovAsnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovásznai György estis hungara pentristo, reĝisoro, scenaristo.
György Kovásznai naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Kovásznai frekventis Belartan Altlernejon, sed sen diplomo li interrompis la lernadon. Li estis grafika redaktoro de literatura revuo aŭ li faris diversajn laborojn. Ekde 1961 li laboris en filma studio kiel komence dramaturgo, poste reĝisoro kaj scenaristo. Li okupiĝis pri koloraj desegnofilmoj, en tiu tekniko li estis pioniro inter la hungaraj filmistoj. Plej ofte li laboris kun Dezső Korniss. Lia postmorta ekspozicio okazis en 2010.
Giovanni Battista Briano
Giovanni Battista BRIANO (naskiĝis en 1902, mortis la en Ĝenovo) estis itala esperantisto.
Li ludis gravan rolon en la faka Esperanto-movado, fondinte la Muzikan Esperanto-Ligon en 1963 kaj eldoninte en 1972 sian verkon Esperanto-lingva muzika leksikono (ĉe la eldonejo Cekit, en Milano), kiu restas la ĉefa terminologia verko en tiu kampo. Briano estis honora membro de la Muzika Esperanto-Ligo kaj multjare servis ankaŭ kiel fakdelegito de UEA. Li postlasis ampleksan manuskripton pri la historio de muziko.
En 1979, post lia morto, oni eldonis (ĉe la eldonejo Sabatelli en Ĝenovo) lian verkon Vita esperantista di Genova, Liguria e Lunigiana dal 1900 al 1978 (Esperanto-vivo en Ĝenovo, Ligurujo kaj Lunigiana ekde 1900 ĝis 1978).
Kantono Sioux (Iovao)
Kantono Sioux (Sioux County, ) estas unu el la 99 kantonoj de la usona subŝtato Iovao (Iowa). Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 31.589 loĝantojn. La areo estas 1.991 km2. La kantona ĉefurbo estas Orange City.
Municipoj kaj komunumoj
Jenaj urbaj municipoj (cities) situas en la distrikto:
Eksteraj ligiloj
Sioux County, Iowa, usona censa oficejo.
Emanuel Batěk
Emanuel Batěk estis ĉeĥa esperantisto, direktoro de lernejo. Kun sia unua edzino Anna Somerová li havis la filon Alexandr Sommer Batěk, kiu en lia maljunaĝo esperantigis lin. Li vivis interalie en Břevnov kaj verkis la libron Břevnov pod Hvězdou.
Muskola kontrahiĝo
Muskola kontrahiĝo estas la aktivigo de streĉ-generaj lokoj ene de muskolaj fibroj. En fiziologio, muskola kontrahiĝo ne nepre signifas muskolan mallongigon ĉar muskola streĉiĝo povas esti produktita sen ŝanĝoj en muskola longeco kiel tenado de peza libro aŭ haltero ĉe la sama pozicio. La finaĵon de muskola kontrahiĝo sekvas muskola malstreĉiĝo, kiu estas reveno de la muskolaj fibroj al ilia malalta tensi-generiga stato.
Muskolaj kontrahiĝoj povas esti priskribitaj surbaze de du variabloj: longo kaj streĉeco. Muskola kontrahiĝo estas priskribita kiel izometria se la muskola streĉiĝo ŝanĝiĝas sed la muskola longo restas same. En kontrasto, muskola kontrahiĝo estas izotona se muskola streĉiĝo restas la sama dum lakontrahiĝo. Se la muskola longo mallongiĝas, la kontrahiĝo estas centra; se la muskola longo longiĝas, la kontrahiĝo estas ekscentra. En naturaj movadoj sub la movkpablo, muskolaj kontrahiĝoj estas multfacetaj ĉar ili povas produkti ŝanĝojn en longeco kaj streĉiĝo laŭ tempo-varianta maniero. Tial, nek longo nek streĉiĝo verŝajne restos la sama en muskoloj kiuj kontraktas dum la movkapablo.