cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norda karakaro
Taksonomio
Kvankam la Nordaj karakaroj nuntempaj ne estas dividataj en subspecioj ĉar ties variado estas klina, estas konataj prahistoriaj subspecioj. Pro la konfuza taksonomio historia de la krestaj karakaroj, ties rilato kun la modernaj birdoj estas necesa restudo:
La komenca preskaŭ certe reprezentas birdojn kiuj estas rektaj prauloj de la nune vivanta populacio. La lasta povus fakte esti praulo de la Guadalupa karakaro.
Florida karakaro
Ties historiaj teritorioj de la nuna Florida duoninsulo inkludis la kantonojn Okeechobee, Osceola, Highlands, Glades, Polk, Indian River, St. Lucie, Hardee, Desoto, Brevard, Collier, kaj Martin. Ili estas nune plej komunaj ĉe la kantonoj DeSoto, Glades, Hendry, Highlands, Okeechobee kaj Osceola. Perdo de taŭga habitato kaŭzis ke la populacio de Florida karakaro malpliiĝas kaj estis listita kiel minacata fare de la United States Fish and Wildlife Service en 1987.
Norda karakaro en Meksiko
La meksika ornitologo Rafael Martín del Campo proponis, ke la Norda karakaro estas probable la sankta "aglo" pentrata en kelkaj antaŭkolumbaj Aztekaj kodeksoj kiel ekzemple ĉe la Florenca Kodekso. Tiu imago estis adoptata kiel nacia simbolo de Meksiko, kaj aperas en la flago inter aliaj simboloj. Ĉar la pentraĵoj estis interpretataj kiel montrante ekzempleron de la Reĝa aglo, tiu iĝis la nacia birdo.
Le Valdécie
Le Valdécie estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Valdéciais.
Ĝi nun formas parton de Bricquebec-en-Cotentin.
Lindow (Mark)
Lindow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Feistritz an der Gail
Feistritz an der Gail estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Villach. Fine de en la komunumo vivis.
Dua Niĝeria Respubliko
La Dua Niĝeria Respubliko estis la respublika registaro de Niĝerio, post la sendependigo, nome inter 1979 kaj 1983 kiu estis regita laŭ la dua respublika konstitucio. Laŭ tiu konstitucio de 1979, nome la dua konstitucio de la Respubliko Niĝerio, la Prezidento estas estro kaj de la ŝtato kaj de la registaro. La Prezidento estis elektita por kvarjara regotempo. Kaze de necesa anstataŭigo la Vicprezidento iĝis Provizora Prezidento. Ĝi havis nur unu regotempon por la prezidento Shehu Shagari, kiu estis elpostenigita per militista puĉo kiu enpostenigis la generalon Muhammadu Buhari
Tegal
Tegal estas marborda havenurbo, ankaŭ universitata urbego en la ĉefa insulo Javo, en provinco Centra Javo en Indonezio. Tegal havas kvar distriktojn.
Geografio
Tegal situas en la norda marbordo meze de la insulo. Pekalongan troviĝas 59, provinca ĉefurbo Semarang 143, Bandungo 168, Jogjakarto 171, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 267, Tangerang 287, Serang 340, Surabajo 401, Palembang 649, Batam 1054, Makassar 1155, Padango 1175, Pekanbaru 1185, Medano 1643, Banda Aceh 2064 kilometrojn (aere).
Historio
La urbo Tegal disvolviĝis el malgranda vilaĝo nomata Tetegual. La modernigo de la vilaĝo komenciĝis komence de la 1530-aj jaroj apartenanta al sultanlando, poste imperio. En la 1920-aj jaroj la urbo estis centro de la Komunista Partio de Indonezio. Alia movado formiĝis en 1945, la membroj faris ribelon, sed ili estis venkitaj en furioza batalo. En 1998 Tegal estis loko de protestoj kontraŭ Suharto.
Ekonomio
La kolonia sukera industrio de la Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj originis de Tegal kaj la proksima urbo Pekalongan. La sukerproduktada centro retis ĝis la mezo de la 20-a jarcento. La urbo servis kiel haveno por eksportado de sukeroj. Tegal ankaŭ estas konata pro siaj teoj. Nuntempe komerco kaj servoj estas la ĉefaj sektoroj de la ekonomio.
Trafiko
Ĉe Tegal funkcias laŭmarborda ĉefvojo inter Cirebon-Pekalongan, krome kuras signifa vojo al interno de la insulo. La urbego havas ankaŭ laŭmarbordan fervojon.
Religio kaj lingvo
Loĝantoj de Tegal kredas precipe la Islamon. La urbego havas sian propran lingvon.
Klimato
Tegal havas tropikan musonan klimaton (Am). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1873 mm. Inter junio-oktobro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 23-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Religia edukado
Religia edukado estas la edukado pri konkreta religio (kvankam en kelkaj landoj la termino religia instruado povas aludi al la instruado de preciza religio, dum religia edukado povas laudi al edukado aŭ instruado pri religioj ĝenerale) kaj ties varia aspektaro, ties kredoj, doktrinoj, ritoj, kutimoj, ceremonioj, kaj persona rolaro. Krome estas alia koncepto nome Religia eduksistemo por tiuj landoj kie eblas kaj publika kaj privata eduksistemoj kaj ene de la dua eblas ke la lernejoj estas posedaĵoj de la eklezio ĉu ĝenerale aŭ de specifa ordeno aŭ eklezia organizaĵo, tio historie estis grava kultura fenomeno kaj ankoraŭ estas en multaj landoj. En okcidenta kaj laika kulturo, la religia edukado implicas tipon de edukado kiu ege separiĝas el tiu akademia, kaj kiu (ĝenerale) rigardas religian kredaron kiel fundamenta temo kaj agada modelo, kaj nepra kondiĉo por antaŭenigo kaj akceptado ene de la eduka sistemo.
PowerMac G5
Power Mac G5 - familio de personaj komputiloj far Apple prezentita en junio de 2003 j. La komputilo estas unua PK kun 64-bitaj procesoroj.
Religia edukado
Ju pli laika estas la lando, des malpli grava estas la religia edukado. Kaj inverse, ju pli religia, religieca aŭ religiema estas la socio de la lando kaj ties ŝtato, des pli kerna estas la religia edukado. En kelkaj landoj estas deviga en la tuta eduksistemo, en kelkaj landoj deviga nur en parto de la eduksistemo (depende de la nivelo aŭ la lernejo), en kelkaj landoj estas nur grava fako, en kelkaj landoj estas malgrava fako kvazaŭ komplementa lernado aŭ hobio kaj eĉ en aliaj tute estas for de la eduksistemo. Fine en kelkaj landoj tiu realiĝas en vespera, sabata, dimanĉa aŭ libertempa edukado.
Medaltabelo de la Somera Olimpiko 1904
Jen la medaltabelo de la Somera Olimpiko 1904.
4620 Bickley
4620 Bickley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).
1556 Wingolfia
1556 Wingolfia estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
4620 Bickley
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la aŭstralia urbeto Bickley en la ĉirkaŭurbo de Perto, kie troviĝas la Observatorio de Perto depost 1966.
Sporto en Azerbajĝano
Futsalo estas alia populara sporto en Azerbajĝano. Ĝia nacia teamo atingis la kvaran lokon en 2010.
Aliaj konataj atletoj estas Namig Abdulajev, Rovŝan Bajramov, Marija Stadnik kaj Farid Mansurov. En luktosporto, Ramil Gulijev; en 200 metroj Elnur Mammadli kaj Movlud Miralijev. En judo, Rafael Aghajev. En karateo, Valerija Korotenko kaj Natalja Mammadova. En volejbalo kaj K-1 Zabit Samedov.
Jan Hendrik Vink
Jan Hendrik VINK (naskiĝis la 9-an de oktobro 1897 en Enschede, mortis la 23-an de februaro 1975 en Hago) estis nederlanda esperantisto, kontoristo, konata figuro en la landa Esperanto-movado.
Kelkajn jarojn li estis sekretario de la haga sekcio de LEEN. Estis prezidento de LEEN. Eldonis la libreton Esperanta Kantokolekto kaj tradukis kelkajn el la kantoj. Eldonis ilustritajn poŝtkartojn La Holanda Muelilo kun Esperanta teksto. Artikoloj en HDE, ktp.
UK 1911
Ekskursoj
Raporto de Jules Aiziere en [http://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno-plus?apm=0&aid=e0c&datum=19110005&seite=00000142&zoom=2 La Revuo (1912)p. 142 - 145]
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1911 Glumarko - UK Antverpeno.jpg|Kongresa glumarko. Dosiero:1911 La Sepo por la Sepa.jpg|Bildkarto kun foto de la organiza komitato. Dosiero:1911 Sepa Universala Kongreso Antverpeno Austroj.jpg|Grupo de aŭstraj kongresantoj antaŭ monumento pri la tiama urbestro L. de Wael . Dosiero:1911 Kongreskarto 1.jpeg|Kongresa Karto . Dosiero:1911 Kongreskarto 2.jpeg|Kongresa Karto (malantaŭe) Dosiero:1911 Revuo Sepa.jpg|Kovrilpaĝo de La Revuo de la Sepa. Dosiero:1909 Ŝi ne legos ĝin.jpg|Kovrilpaĝo de Ŝi ne Legos Ĝin Dosiero:1911 Sepa Kongreso.jpeg|[[René Artigues|Artigues, René 1911 : Raporto pri la Sepa Kongreso de Esperantistoj (Antverpeno 1911) (eltirita el Lingvo Internacia), Paris, 62 paĝoj Dosiero:1912 Sepa Universala Kongreso de Esperanto.jpeg|Sepa Universala Kongreso de Esperanto, 1912 Dosiero:Viskio Esperanto.jpeg|La dumkongrese preferita viskio... Dosiero:1911 Skota Federacio Esperantisto.jpeg|Nomaro de la skotaj partumintoj Dosiero:1911 Belga insigno 7a.jpeg|Insigno de belga partuminto Dosiero:1912 Pri Esperanta Literaturo.jpeg|Pri Esperanta Literaturo, Edmond Privat, 1912. </Gallery>
Bibliografio
Informoj kaj aliĝiloj regule troviĝas en La Revuo de 1911, nome p. 425 - 428 skanitaj paĝoj (100 policanoj partoprenas Esperanto-kurson).
Baŭno
Baŭno povas rilati al la jenaj:
NGC 1796B-1
NGC 1796B-1 (aliaj indikoj — ESO 119-37, IRAS05073-6115, PGC 16787) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Centenera
Centenera estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Centenera situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 811 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 17,52 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°39′14″N 3°03′12″Ok.
La vilaĝo estas situa je altitudo de 811 msm.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 461 loĝantoj en 1940 al 101, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Centenera, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Centenera kie oni falis al la nunaj 101.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Tago de Silento
La Tago de Silento (Day of Silence, DoS) estas ĉiujara internacia aranĝo en kiu partoprenas lerneja, universitata junularo kaj instruistoj kontraŭantaj gejfobion. Partoprenantoj de aktivismo promesas silenti tutan tagon. Tio ĉi silento simbolas silenton kun kiu, laŭ la protestantoj, devas vivi ĉiutatege lesbaninoj, gejoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj.
Junuloj donas al aliaj homoj folietojn kun teksto:
Historio
La unua Tago de Silento aranĝiĝis en la Universitato de Viriginio (Usono), en 1996. Partoprenis ĝin 150 studentoj. En la sekva jaro partoprenis jam 100 universitatoj en Usono. Ekde 2000 oficiala impresario estas organizo GLSEN. Laŭ ĝiaj taksoj, en 2006 partoprenis Tagon de Silento pli ol 450 mil studentoj kaj lernantoj en pli ol 4,000 lernejoj kaj universitatoj. GLSEN opinias, ke Tago de Silento estas la plej granda studenta aranĝo pri GLAT en Usono.
Nune en la projekto partoprenas ankaŭ junuloj el aliaj ŝtatoj, ekzemple: Nederlando, Pollando, Slovenio, Svedio, Rusio.
Szidónia-Kata Mirk
Kariero
Szidónia-Kata Mirk akiris diplomon pri etnografio-sociologio en Universitato Kossuth Lajos de Debreceno en 1998 kaj ŝi doktoriĝis pri etnografo en 2008. De 1999 ŝi estas redaktorino de revuoj Székelyföld kaj Moldvai Magyarság.
Ras Nuadibu
Ras Nuadibu (رأس نواذيبو) estas nomo de mallarĝa, ĉ. 60 km longa duoninsulo, kiu apartenas duone al Maŭritanio (orienta parto) kaj Okcidenta Saharo. La duoninsulo etendiĝas suden kaj finiĝas en Kabo Blanko (hispane: Cabo Blanco). La golfo, kiu situas inter la duoninsulo kaj la maŭritania festlando, portas la nomon Baie du Lévrier.
La limo tratranĉas la duoninsulon ĝis la Kabo kaj estis tiel fiksita en 1912 inter la koloniaj potencoj de Hispanio kaj Francio.
La plej grava komunumo estas la maŭritania urbo Nuadibu. Kelkajn kilometrojn de ĝi situas la forlasita urbeto Laguira.
3138 Ciney
3138 Ciney estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la belga urbo Ciney, kie la malkovrinto havas loĝdomon.
Ivar Formo
Ivar FORMO (n. 24-an de junio 1951; m. 26-an de decembro 2006 en Nordmarka ĉe Oslo) estis norvega longdistanca skiisto.
Li akiris dum la Vintra Olimpiko 1972 en Sapporo pri 15 km bronzan medalon kaj pri 4x10-km-a ŝabla skio arĝentan medalon. Dum la Vintra Olimpiko 1972 en Innsbruck akiris li denove arĝentan medalon pri 4x10-km-a stabla skio kaj iĝis ĉampiono pri 50 km.
La ankaŭ partoprenis nordan skian mondĉampionadon de 1974 en Falun kaj de 1978 en Lahti kaj akiris ambaŭfoje bronzan medalon.
Li mortis en 2006 pro akcidento dum skiado, kiam li venis sub glacion de la lago Nordmarka.
Le Vast
Le Vast estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vastais.
Krimmeri-Meinau (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj kaj OSB (Ortenau-S-Bahn).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - Strasbourg-Port-du-Rhin (142000).
Mechová
Mechová (Mies) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lipová, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Lipová. Estas ĉi tie registritaj 335 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Mechová estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,38 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.
Lindtorf
Lindtorf ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la komunumo Eichstedt (Altmark). La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 394 loĝantojn.
Krestjanskaja zastava (stacio de Moskva metroo)
Krestjanskaja zastava (Крестьянская застава, "Agrokulturista Bariero") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Lublinsko-Dmitrovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en centra parto de Moskvo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Bukobo
Bukoba estas urbo en Tanzanio, ĉefurbo de regiono Kagera.
Ĝi situas ĉe la okcidenta bordo de Viktoria Lago; ĝian loĝantaron oni taksas je 50.000, je la censo de 2002 la urba parto de distrikto Bukobo Urba havis 59.157. Ĝiaj koordinatoj estas, ĝia alto super maro estas 1.134 metroj (alto de la lago).
Historio
La loko estis loĝata jam longan tempon. Kiam en la 1970-aj jaroj oni konstruis novan havenon, oni trovis fornojn por fandado de fero, kiuj aĝis ĉ. 2000 jarojn.
La nuna nomo Bukoba deriviĝas de la etno Koba, praloĝantoj de la regiono; ĝi miksiĝis kun la etno Haja, kiu venis de nordo.
En 1890 Eduard Schnitzer (Emin Paŝa), silezi-devena brita administranto, fondis bazon en Bukoba, tiam fiŝkaptista vilaĝo. Ĉ. 1900 la urbon ekposedis Germanio kaj konstruis fortikaĵon. Malgraŭ la agrabla klimato la intereso de germanaj setlantoj kaj komercantoj estis malgranda. Kultivado de kafo prosperigis la regionon, kaj la hajaj loĝantoj estis konsiderataj la plej riĉaj loĝantoj de la kolonio. Tiel restis ankaŭ dum la brita regado post la unua mondmilito.
Post la sendependiĝo en 1961 la ekonomia signifo de la urbo malkreskis, interalie pro malaltiĝo de la prezo de kafo en la monda merkato.
Ekonomio
Bukobo estas la dua plej granda tanzania haveno ĉe Viktoria Lago, post Mwanza. Ekzistas prama kaj avidiala trafiko al Muvanzo, translima prama trafiko al Entebbe kaj translima busa trafiko al Kampalo en Ugando.
La kultivado de kafo karakterizas la urbon. Plej gravaj dungantoj en la urbo estas la kafo-prilaborejoj TANICA kaj BUKOP.
S-chanf
Pri la komunumo
S-chanf (prononcu sĥanf, en la germana lingvo kaj ĝis 1943 oficiala nomo Scanfs) estas komunumo de la komunumaro Supra Engadino kaj la distrikto Malojo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 682 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Bukobo
Vidindaĵoj
Turisma celo estas ekzemple la Bunena-kirko, novgotika, konstruita en 1913 de katolikaj misiistoj. Proksime de la haveno restas kelkaj pliaj konstruaĵoj el la germana kolonia tempo, inter ili la eksa fortikaĵo Boma. Ĉe la lago estas ne nur haveno, sed ankaŭ sabla plaĝo. Tamen la vidindaĵoj estas turisme malpli allogaj ol la agrabla klimato kaj afabla etoso.
S-chanf
Geografio
S'chanf estas la plej orienta komunumo de Supra Engadino, ĉe la bordo de la rivero Eno. La komunumo konsistas krom el la vilaĝo S-chanf el la frakcioj Chapella, Cinuos-chel kaj Susauna. La valo Trupchun en sudoriento de la komunumo apartenas al la Svisa Nacia Parko, kiu estas unu el la ĉefaj enspezofontoj de la komunumo. Tie situas ankaŭ la monto Piz Quattervals, kies kulmino kun alteco de 3165 m s.m. estas la plej alta puntko de la komunuma teritorio.
Najbaraj komunumoj
La komunumo S-chanf limas en nordo al Davos, en nordoriento al Susch, en oriento al Zernez, en sudoriento al Livigno (Italio), en sudo al Zuoz, en okcidentosudokcidento al Madulain, en sudokcidento al Zuoz, kaj en sudsudokcidento al Bergün/Bravuogn.
Lingvoj
Kiel en la tuta Engadino ĝis en la 19-a jarcento la ĉefa kaj praktike unika lingvo en S-chanf estis la putera dialekto de la romanĉa lingvo. S-chanf estas unu el la malmultaj komunumoj en Engadino, kie ankoraŭ hodiaŭ la pli multo parolas la romanĉon, tamen ankaŭ en tiu-cix komunumo la nombro de germanlingvanoj dum la lastaj jaroj kreskis forte. Dum la popolnombrado de 1980 ankoraŭ 74,46% de la loĝantaro parolis la romanĉan, 16,02% la germanan kaj 5,63% la italan. En la jaro 2000 la nombro de la romanĉlingvanoj estis ankoraŭ 51,77%, dum la nombro de germanlingvanoj kreskis al 37,26%. La itallingva grupo en absolutaj ciferoj ankaŭ kreskis en relativaj ciferoj restis kun 5,65% praktike identa.
Historio
La unua dokumenta mencio de S-chanf datiĝas el la jaro 1137 kiel Scaneves. En la jaro 1932 sur la rokokulmino Botta striera norde de la vilaĝo S-chanf estis sur alteco de 2050 m s.m. malkovrita setlejo de la meza bronzepoko de la tiel nomita Melaŭno-Kulturo. Ĝis 1543 S-chanf estis parto de Zuoz, tiam ĝi kadre de divido de Supra Engadino fariĝis aparta najbararo en la tribunalkomunumo Suot Funtauna Merla. Surbaze de la administracia reformo de 1851 S-chanf fariĝis politika komunumo de la komunumaro Supra Engadino en la distrikto Malojo.
Provinco Bubanza
La provinco Bubanza estas unu el la dek-ok provincoj de Burundo. Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la lando. La provinca ĉefurbo estas Bubanza.
Jötunheim
Jötunheim estas la mondo de la gigantoj (dutipaj: Roko kaj Glacio, kolektive nomataj jotunoj) en la norena mitologio. Ekde tie ili minacas la homojn de Midgard kaj la diojn de Asgard (el kiuj ili estis disigitaj per la rivero Iving). La ĉefa urbo de Jötunheim estas Utgard. Gastropnir, hejmo de Menglad, kaj Þrymheim, hejmo de Þjazi, situis en Jötunheim, kiu estis regata de la reĝo Þrymr. Glæsisvellir estis la loko ene de Jötunheim kie loĝis la giganto Gudmund, patro de Höfund.
Kemendollár
Kemendollár estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Historio
La unua mencio devenis pri „Ollár” el 1292, pri „Kemend” el 1328, pri fortikaĵo Kemend el 1370. La turkoj okupis ilin post la mezepoko. Post la rehungariĝo en 1746 oni konstruis kapelon el ŝtonoj de la superflua fortikaĵo. En 1890 la fervojo atingis la vilaĝon. Post 5 jaroj la supre menciitaj vilaĝoj unuiĝis. Vilaĝservo estas migra poŝto. La municipo en Pókaszepetk funkcias.
Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson
Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson [] estas franca komunumo en la departemento Marne, en la regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Ĝi havis 573 loĝantojn en la jaro 2010.
Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson estas la franca komunumo, kiu havas la plej longan nomon (45 signoj, inkluzive de streketoj).
Geografio
Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson troviĝas en la sudoriento de la departemento Marne, ĉe la rivero Isson, alfluanto de Marno. La najbaraj komunumoj estas Moncetz-l'Abbaye, Arrigny, Outines, Drosnay, Gigny-Bussy kaj Arzillières-Neuville.
Mirakloj de Jesuo
Dokumentoj atestantaj
El la kvar evangelioj (“bonaj novaĵoj”) listigas, kvankam ne kun elĉerpa intenco, la rakontojn pri la okazoj, kiam Jesuo sanigis, purigis, eĉ revivigis homojn. „... Jesuo trairis ĉiujn urbojn kaj vilaĝojn, instruante en iliaj sinagogoj, kaj predikante la bonan novaĵon de la regno [de Dio], kaj sanigante ĉian malsanon kaj ĉian malfortaĵon” (Mateo 9,35-36).
Li diris al la senditoj de Johano la Baptisto: "Iru kaj sciigu Johanon pri tio, kion vi vidis kaj aŭdis: blinduloj vidas, lamuloj marŝas, lepruloj estas purigitaj, surduloj aŭdas, mortintoj leviĝas, kaj al malriĉuloj bona novaĵo estas anoncita" (Luko 7,22-23).
Sed utilas skizi la apartajn atestaĵojn de unuopa evangelio.
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
Evangelio de Sankta Mateo skizas (en 18 okazoj)
4,23-24 ĉian malsanon kaj malfortaĵon demonhavantojn, lunatikojn (epilepsulojn?) kaj paralizulojn
8,14-15 februlinon (la bopatrinon de Petro, per mantuŝo)
8,12 du demonhavantojn
9,27-30 du blindulojn, tuŝante iliajn okulojn
9,32-34 mutan demonhavanton
11,4-5 blindulojn, lamulojn, leprulojn, surdulojn, eĉ mortintojn
12,22 demonhavantan blindulon kaj mutulon
15,22 filinon de Kanaanino turmentatan de demono ("granda estas via fido", 15,28)
17,18 frenezan knabon demonhavantan
20,30-34  du blindulojn, tuŝante la okulojn
21,14 blindulojn kaj lamulojn en la templo
Evangelio de Sankta Marko skizas (en 11 okazoj)
1,32-34 malsanulojn kaj demonhavantojn
1,40 leprulon, tuŝante
2,5-12 paralizulon
3,1-5 velkintan manon, nur per komando
5,25-34 ''virinon kiu havas sangofluon, tuŝantan la mantelon de Jesuo. "Eliris potenco"''
5,35-42  mortintan filinon de la sinagogestro, per komando
Skrunda
Skrunda estas urbo en Latvia historia regiono Kuronio, en la sudokcidento de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Kuldīga kaj situas en suda parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 38 km de Kuldīga, 69 km de Liepāja kaj 149 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
7,26-30 demonhavantan filinon de Grekino
Skrunda
Historio
Ĝis la 13-a jarcento, Skrunda kasteltumulo apartenis al la Kuronia ŝtato Bandava. Unue estis menciita en skribaĵoj en Livonia periodo kiel Scrunden, en la traktato de 1253. En 1253 la kuronaj teroj estis konkerita fare de la krucistoj, Skrunda venis sub la Livonian Ordenon. En 1368, la Skrunda kastelo de la Ordeno estis konstruita sur la maldekstra bordo de la rivero Venta.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
8,22-26 blindulon, per ripetita mansurmeto
Skrunda
Historio
Post la Livonia Milito, Skrunda en 1562 trovis sin en la Duklando Kuronio.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
9,17-27  knabon kiu havis mutan spiriton, per preĝado
Skrunda
Historio
La kastelo estis detruita dum atako fare de svedaj soldatoj dum la Granda Nordia Milito.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
10,46-52 blindan almozulon: "via fido vin savis".
Skrunda
Historio
En 1795 la Duklando estis aneksita al la Rusia Imperio, kaj en 1797 ĝi integriĝis en la Kuronian provincon.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
Evangelio de Sankta Luko skizas (en 20 okazoj)
Skrunda
Historio
En Unua Mondmilito, la etŝpura fervojo Aizpute-Skrunda-Saldus estis malfermita (fermita en 1931). Post la Sendependiĝo Milito (1918-1920), Skrunda estis inkludita en la lastatempe establita Respubliko de Latvio.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
4,33-35 'demonhavanton, "kun aŭtoritato kaj potenco"'
Skrunda
Historio
En 1925, al Skrunda estis koncedita la statuso de dense loĝita areo (vilaĝo). Kun la malfermo de la larĝŝpura fervoja linio Rigo-Skrunda-Liepāja en 1929, la ekonomia evoluo de Skrunda akcelis.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
4,38-39 la febrohavantan bopatrinon de Petro
Skrunda
Historio
En 1950, Skrunda ricevis la rajtojn de laborista vilaĝo, kaj en 1961 la rajtojn de urbovilaĝo. En 1996 - la urborajtojn.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
4,40-41 diversajn malsanulojn ,"li metis sur ĉiun el ili la manojn"
Skrunda
Geografio
La urbo situas en la Kuronia malaltebenaĵo sur la maldekstra bordo de la rivero Venta.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
5,12-13 leprulon
Skrunda
Geografio
Averaĝa temperaturo estas -4,5°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 700-750 mm jare.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
5,18-25 paralizulon
6,6-10 velkintan dekstran manon, sabate
Skrunda
Transporto
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas A9 (Rigo-Liepāja), P116 (Kuldīga-Embūte), P107 (Skrunda-Ezere) kaj P117 (Aizpute-Skrunda).
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
6,18-19 ĉiujn; potenco eliris el li
7,2-10  sklavon de romia centestro "sed vorton parolu, kaj mia knabo saniĝos"
Komunista Partio de Rusia Federacio
La KPRF estis fondita ĉe la Dua Eksterordinara Kongreso de rusaj komunistoj la 14-an de februaro 1993, kiel posteula organizaĵo de la Komunista Partio de la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko. La 1-an de januaro 2012, la partio havas 81 regionajn branĉojn kaj 156 528 membrojn. La areoj kie la partio havas altan koncentriĝon de subtenantoj estas nomataj "ruĝaj zonoj".
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
7,11-15 mortintan junulon de Nain, tuŝante la portilon kaj komandante
Komunista Partio de Rusia Federacio
La partio deklaris ke ĝi celas establi novan, modernigitan formon de socialismo en Rusio. Tujaj celoj de la partio inkluzivas la ŝtatigon de la naturaj krudmaterialoj, de agrikulturo kaj grandaj industrioj kadre de miksita ekonomio, kiu permesu la kreskon de malgrandaj kaj mezaj entreprenoj en la privata sektoro.
Sud-Holando
Suda Holando (nederlande Zuid-Holland [prononco: ZOJThollant]) estas provinco en okcidenta Nederlando ĉe la bordo de la Norda Maro. Ĝi estas unu el la plej dense loĝataj kaj plej industriigitaj areoj de Nederlando. La provinco havas areon de 3403 km². La loĝantaro estas 3,45 milionoj (2005), per kiu Suda Holando estas la plej popolriĉa provinco de Nederlando. Najbaraj provincoj estas Zelando je la sudo, Norda Brabanto je la sudoriento, Gelderlando kaj Utreĥto je la oriento kaj Norda Holando je la nordo. La okcidenta limo estas la Norda Maro.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
7,21-22  surdulon
Sud-Holando
Komunikiloj
La Groene Kruisweg - nederlande: "verda transversa vojo", prononco pli-malpli [ĤU:ne KROJSve:ĥ] - estas aŭtovojo 34 kilometrojn longa en la provinco Suda Holando, situanta iom sude de la rivero Mozo (nederlande Maas). Ĝi kondukas trafikon inter la urboj Brielle okcidente kaj Roterdamo oriente. Dumvoje la vojo de okcidento orienten pasas tra la loĝlokoj Vierpolders, Zwartewaal, la komunumopartoj Heenvliet, Geervliet kaj Spijkenisse de la en 2015 kreita komunumo Nissewaard, la ponto Spijkenisserbrug super la rivero Oude Maas ("malnova Mozo"), la komunumoparto Hoogvliet de Roterdamo kaj la komunumopartoj Poortugaal kaj Rhoon de Albrandswaard.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
8,27-33  demonhavanton (pelante la demonon en gregon de porkoj)
8,40-55 mortintan filinon de la sinagogestro Jairus (prenante ŝian manon kaj komandante)
8,43-48 virnon kiu havas sangofluon; eliris potenco
9,11 tiujn kiuj bezonas kuracadon
9,38-42 knabon kiu havis malbonan spiriton
11,14  mutan demonulon
13,-11-13 kunkurbitan virinon, metante sur ŝin la manojn
18,35-43 blindulon, "via fido vin savis"
Evangelio de Sankta Johano skizas (en 4 okazoj)
157301 Loreena
157301 Loreena estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 16-an de septembro 2004 de la germana amatora astronomo André Knöfel elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
4,46 filon de kortegano
Gusztáv Hermann
HERMANN Gusztáv hungara lokhistoriisto, publicisto naskita en Odorheiu Secuiesc la 3-an de decembro 1928 kaj mortinta samloke la 9-an de majo 1988. Li estis patro de historiisto Gusztáv Mihály Hermann.
157301 Loreena
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Mirakloj de Jesuo
Kion kaj Kiom Jesuo sanigis?
11,1-44 Lazaron jam mortintan
Specoj kaj nombroj de sanigitoj
(Konsiderante la plurfoje rakontitajn kazojn kiel unu)
14 lepruloj, pli ol 10 blinduloj, 6 paralizuloj, 3 mutuloj, lamuloj, po 1-1 sangofluo, velkinta mano, februlo, surdulo, kriplulo, hidropsulo, kunkurbitulino, lunatiko (epilepsulo)
9 demonhavantoj
3 mortintoj
Mateo pleje insistas pri la miraklaj kuracadoj.
Luko estas la plej akurata fake, ĉar laŭ la tradicio li mem estis kuracisto. En la Agoj de la Apostoloj, li skribis jene pri kuracado farita de la apostoloj Petro kaj Johano: „Li prenis la manon [de la denaska lamulo] kaj levis lin; kaj tuj liaj plandoj kaj maleolostoj fortiĝis, kaj li suprensalte stariĝis kaj piediris“ (Agoj 3, 7-8)
Johano elektis nur kvar ekzemplojn, sed li tre detale – en tuta ĉapitro – rakontas unu el ili, nome la revivigon de Lazaro.
Kiel Jesuo sanigis?
Per korpa kontakto, mantuŝo, mansurmeto (Luko, 4,40; 13,13)
Eliris el li potenco (Marko 5,30, Luko 8,46)
Zug (Okcidenta Saharo)
Zug estas loko en tre sud-oriento de Okcidenta Saharo. Proksime de ĝi situas la sola sabloareo en Okcidenta Saharo. Zug situas en la zono de Okcidenta Saharo, kiun kontrolas la Fronto Polisario kaj kiun priskribas vikipedia artikolo de titolo Araba Demokratia Sahara Respubliko. Laŭ la koordinatoj indikitaj la loko situas 20 kilometrojn norde de la limo al Maŭritanio. La Fronto Polisario deklaras la lokon loĝloko kaj centro de komunumo, kiu kovras la tutan sudorientan angulon de la lando (vidu la interaktivan mapon en la informkesto), indikante ke tie estu malgranda armea posteno de la Fronto Polisario kaj malgranda hospitala unuo, sed samtempe vikidatumoj indikas ke tie laŭ la stato de 2014 vivis ekzakte 0 homoj. La loĝateco do estas dubinda.
Mirakloj de Jesuo
Kiel Jesuo sanigis?
Per preĝado kaj fastado (Mateo 17,21)
Helpe de la kredo / fido de ka sanigoto (Mateo 9,22; Marko 5,34; Luko 18,42)
La malfido malhelpas: en lia patrujo, a urbeto Nazareto "pro ilia nekredemo li faris ne multajn potencaĵojn". (Mateo 13,58, Marko 6,5, Luko 4,24)
Per parolata komando kun aŭ sen fizika signo, ankaŭ el konsiderinda distanco
Estas klare distingitaj la malsanuloj kaj la demonhavantoj. En la kazo de demonhavanto, Jesuo ne parolas al la homo, sed al la demono.
La efiko estas tuja kaj daŭra, en pluraj okazoj devige kontrolita de la kompetentaj pastroj.
La povo de sanigo estas transdonebla al la disĉiploj: Jesuo "kunvokis al si la dek du disĉiplojn, kaj donis al ili aŭtoritaton super malpuraj spiritoj, por elpeli ilin, kaj por sanigi ĉian malsanon kaj ĉian malfortaĵon" (Mateo 10,1): "Kaj jenaj signoj sekvos la kredantjn: en mia nomo ili elpelos demonojn; ili parolos per lingvoj"; "sur malsanulojn ili metos la manojn, kaj ili saniĝos". (Marko 16,17-18).
Tio inkluzivas ankaŭ la kuracadon-sanigon de la animo, t.e.la pardonon de pekoj kaj krimoj: (Luko 5,24-25). Jesuo ankaŭ tiun potencon transdonis al siaj disĉiploj: "Ricevu la Sanktan Spiriton: kies pekojn vi pardonas, al tiuj ili estas pardonitaj; kies vi retenas, estas retenitaj" ( Joh.20, 22-23). Eĉ tiu estas la celo de liaj morakloj, kiuj markas lijn personecon kaj celojn savajn poreterne.
Pluraj sanigoj estas priskribitaj en la Agoj de la apostoloj: 3,6-8; 5,15-16; 8,7; 9,33-41; 14,8-10. Ankaŭ tiu libro estas atribuita al la evangeliisto Luko.
Aspektoj de la sanigo de Jesuo
Verŝajne ne bezonas pruvon, ke la kristanismo komence aspekte aperis ankaŭ saniga, kuraca, terapia movado; se oni preferas, psikoterapia movado. Tamen, se oni volas paroli tre precize, oni devas diri, ke ĝi estas pneŭmoterapia movado: [pneŭma = spirito]. Jesuo Kristo kuracis-sanigis per la potenco de la Spirito de Dio. (La vortoj kuracado kaj saniĝo estas nun uzataj plej larĝ-sence). Kaj tion li faris por riveli siajn kaŝitan personecon kaj deklaritan mision. La sanigo estas pura instrumento por atingigi lian personon.
Estas sufiĉe konate, ke ekzemple la fariseoj ankaŭ en la malsano serĉis la pekon, kaj mallaŭdis ĝin. Jesuo, male, traktis kaj kuracis ankaŭ la pekon kiel malsanon. Laŭ Jesuo, la nescio estas malsano; la malforteco estas malsano; la demonhavo estas malsano.
Liaj malamikoj bonege sciis, ke Jesuo kuracas pneŭme, sed ili mallaŭdis kaj kalumnis lin, dirante, ke li kuracas per malpuraj spiritaj efikoj, laŭ la tiama formulado per la potenco de Belzebub [la estro de la "muŝoj", t.e. de la demonoj aŭ diabloj] (Mateo 12,24, Marko 3,22, Luko 11,15). Sed Jesuo diris plen-konscie: "Mi elpelas la demonojn per la Spirito de Dio". (Mateo 12,28, 11,20).
Evangeliaj motoj pri kuracistoj
„Kuracisto, kuracu vin mem“. (Luko 4,23)
„Ne la sanuloj bezonas kuraciston, sed la malsanuloj“ (Marko 2,17, Luko 5,31)
Bibliografio
(Farkas, József: Pneumatoszféra, A segítésre kész szellemi világ. Nyolc evan- gelizáció. – 80 oldal. Somhegyi Kiadó és Nyomda Kft, Velence, 2004 karácsony (Pneŭmatosfero. La help-preta spirita mondo. Ok evangeliigoj. –80 paĝoj – Eldonejo kaj presejo Somhegyi, Velence, Kristnasko 2004).
József Orient
József Orient [jOĵef], aŭ Joseph Orient, laŭ hungarlingve kutima nomordo Orient József estis hungarlandana pentristo, pejzaĝisto, altlerneja instruisto. Pri la nacieco mankas informo, sed eble li estis germano. József Orient naskiĝis la  en Feketeváros (Hungara reĝlando, nuntempa Purbach am Neusiedler See en Austrio), li mortis la  en Vieno (Habsburga Imperio).
Biografio
József Orient studis en Akademio de Belartoj de Vieno. Lia ĉefinstruisto estis Anton Faistenberger. Post siaj studoj li pentradis en Vieno aŭ Hungarlando, nur en 1733 li studvojaĝis al Germanio kaj fondis pentristajn lernejojn en Sachsen kaj Frankfurto ĉe Majno. En 1703 li edziĝis, en la sekva jaro li estis nomumita subrektoro de la menciita akademio. Li pentradis ankaŭ ĝenrojn.
Cirueña
Cirueña [ziRŬEnja] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Santo Domingo de la Calzada.
Geografio
Ĝi estas je nur 6 km de la komarka ĉefurbo, Santo Domingo de la Calzada, komunikitaj ambaŭ municipoj per la regiona ŝoseo LR-204. Sude estas la monaĥejoj de San Millán de la Cogolla kaj Cañas. Ĝi estas ligita kun la nacia ŝoseo N-120 inter Logroño kaj Burgoso pere de la regiona ŝoseo LR-236.
La loko estas inter Hervías (norde) kaj Manzanares de Rioja (sude). Pli precize norde de la urba kerno estas strataro okupota kaj poste la malgranda domaro de Ciriñuela (diminutivo de Cirueña) kaj oriente estas serio de lagetoj.
Toponimo
Same kiel ĉe aliaj loknomoj de Rioĥo, tiu nomo devenas de la eŭska. Ĝi devenas de "Zur" kiu signifas lignon kaj "oin", kies traduko estus bazo aŭ ĉeo, kun aldono de la singulara artikolo -a. Tiel la pratermino estus "Zuroina", kiu evoluus ĝis la aktuala nomo. Kiel rezulto, la toponimo de la municipo entute estus tradukebla per la trabo aŭ la lignaĵo. Eble reference al alta arbo kiu elstaris ie. La toponimoj kun tiu komponanto estas oftaj en la rioĥa teritorio kaj fakte ekzistas tiu termino en la rioĥa vortotrezoro kun la signifo de "blanka poplo", pro kio ŝajnas logika, ke Zuroin estus la eŭskdevena korespondaĵo.
La toponimo aperis en mezepokaj dokumentoj kun la jenaj literumadoj: Cironia en 972, 1024, 1044, 1173 kaj 1193, Ceroniam en 1052, Cironiam en 1056, Cyrueina en 1191, Cyronia en 1193, Cirueño en 1277 kaj Çiruenna en 1287.
Historio
En la 12-a jarcento estis plendoj inter la Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera kaj la episkopoj de Calahorra, laŭ kiuj Cirueña apartenis al la monaĥejo. En la 14-a jarcento okazis senloĝigo de la loko pro konfliktoj. Ses lokanoj plendis al la prioro de la monaĥejo, ke ili foriris pro diversaj malbonaĵoj faritaj al ili, sed se la prioro permesis ili revenos deklarante sin liaj vasaloj. Tion akceptis la prioro kun permeso ne pagi impostojn dum 10 jaroj, kaj tial ili revenis en 1387.
Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj tial oni malaltiĝis el preskaŭ 500 loĝantoj en la 1950-aj jaroj ĝis nunaj 180.
Ferndorf (Karintio)
Ferndorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Villach. Fine de en la komunumo vivis.
Shehu Shagari
Shehu Usman Aliyu Shagari, Turakin Sakkwato (25a de februaro 1925 ) estis Prezidento de la Dua Respubliko de Niĝerio (1979–1983), post la elpostenigo de la militista registaro de la generalo Olusegun Obasanjo.
Shagari estas nordano el la Fulba popolo kaj tenas la aristokratan titolon Turakin Sakkwato en la Kaliflando Sokoto. Li laboris kiel instruisto dum mallonga periodo antaŭ eniri en politikon en 1954 kiam li estis elektita por la federala Parlamento de Niĝerio ene de la grupo de la Nacia Partio de Niĝerio.
István Csengery
István CSENGERY [ĉengeri] estis hungara pentristo, karikaturisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 30-an de januaro 1887 kaj mortis en Budapeŝto 3-an de decembro 1946.
Biografio
István Csengery estis memlerninto artisto. Li laboris por jaroj en Satmaro.
Freudenstein (Jáchymov)
La plej malnova el ĉiuj laikaj, ne-ekleziaj konstruaĵoj de la urbo Jáchymov (germane: Sankt Joachimsthal) estis burgo de Šlikidoj, nomata Freudenstein aŭ ankaŭ Šlik-burgeto (ĉeĥe: Šlikův hrádek - Šlikovka). Konstruis ĝin en la jaro 1517 konstruisto Jan Münnich, por defendo de la urbo. Pli frue, ol estis konstruita la reĝa monfarejo, ĉi tie estis stampataj "taleroj de Jáchymov".
La burgo fakte estis spaco ĉirkaŭbarita per muregoj - ĝi estis longa 65 metrojn kaj 50 metrojn larĝa. Nordoriente kaj sudokcidente staris en anguloj cilindro-formaj turoj, kies diametro estis 8 m. Muraĵoj de la turoj estis 1,7 m dikaj. Ambaŭ turoj estis dekomence ne same altaj: sudokcidenta turo estas hodiaŭ ĝis la tegmento 12 m alta, la alia estas alta 19 m.
Dum la granda ribelo de ministoj en la jaro 1525 estis la burgo venkita kaj elrabita, sed poste riparita, plibonigita kaj loĝis en ĝi mineja hetmano. De la jaro 1545 ĝi fariĝis rezidentejo (sidejo) de la neĝaj minejaj hetmanoj.
Historio de la burgo Freudenstein finiĝis dum la "tridekjara milito" (1618-1648), ĉar pro neatentemo de la imperiestraj soldatoj, kiuj en ĝi estis loĝigitaj, forbrulis en la jaro 1636 (t.e. post 119 jaroj). Poste ĝi estis jam forlasita kaj lasita al sia sorto. Murego preskaŭ jam malaperis - pli altan turon uzis kiel loĝejo nokta gardisto kaj ĝi en la jaro 1964 forbrulis. La malpli alta turo ĝis sesdekaj jaroj de la 20-a jarcento estis uzata kiel deponejo de pafmaterialo. Nun ĉi tiuj turoj estas unusola memorindaĵo de iama burgo Freudenstein. En la jaroj 1970-1972 ilin la loĝantoj de la urbo riparis.
Bezděkov (distrikto Pardubice)
Municipo Bezděkov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, 10 km okcidente de urbo Pardubice en ebenaĵo apud rivero Strúha. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.
Listo de brazilaj kantistoj
La vicigo okazas, kiel kutime en la brazila portugala, laŭ la individua respektive laŭ la artista nomo, ne laŭ la familia nomo.
Mangifera caesia
Baŭno, binjao aŭ Mangifera caesia estas malmulte konata specio de mango (Mangifera indica). Ĝi estas ĝis 40 m alta ĉiamverda arbo. La folioj estas altersidaj, eliptaj ĝis lancetformaj, 10–30 cm longaj kaj ĝis 8 cm larĝaj. La folioj staras dense kunaj je la finoj de la branĉoj. La floroj kreskas en finstarantaj floraroj. La multnombraj floroj estas helviolaj kaj disigas dolĉan odoron.
La fruktoj estas longaj, ovformaj, flavaj aŭ helbrunaj drupoj. La suka kaj mola fruktkarno estas blanka kaj gustas dolĉete kaj frukte. Male al la vera mango la fruktkarno ne estas fibreca. La frukoj estas manĝataj freŝe aŭ uzataj por fari trinkaĵon. La fruktoj ankaŭ povas esti enmetitaj dolĉacide. Nematuraj fruktoj ne povas esti konsumeblaj, ĉar ili iritas la mukozon.
La baŭno indiĝenas en Malajzio, Sumatro kaj Borneo. La fruktoj estas kultivataj en diversaj regionoj de sudorienta Azio. La frukto estas konata en Tajlando sub la nomo „lam-yaa“ kaj en Filipinoj sub la nomo „bayuno“.
Vöckönd
’Vöckönd' estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Situo
Vöckönd situas en Montetaro Zala, laŭ maldekstra bordo de Zala (rivero), fine de sakovojo, laŭ fervojo Ukk-Zalaszentiván. Zalaegerszeg troviĝas 13, Zalaszentgrót 14, Pacsa 23, Hévíz 25, Vasvár 26 km-ojn. La vilaĝo kontaktiĝas kun Kemendollár.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1451. La kampoj longe apartenis al abatejo. En 1480 la komunumo jam havis preĝejon. En 1890 la fervojo atingis la vilaĝon. En Vöckönd migra poŝto servas.
Carl Theodorus Pachelbel
Carl Theodorus Pachelbel (24-a de novembro, 1690 – entombigita je la 15-a de septembro, 1750) estis Germana komponisto, orgenisto kaj klavicenisto de la malfrua baroko. Li estis filo de la pli fama Johann Pachelbel, komponisto de la populara kanono en D. Li estis unu el la unuaj Eŭropaj komponistoj, kiuj ekloĝis en la Britaj kolonioj en Nordameriko kaj estis la plej fama muzikisto en la frua Charleston, South Carolina.
Li naskiĝis en Stutgarto, kie li plej verŝajne ricevis sian muzikan edukadon de sia patro. Detaloj de lia vivo antaŭ la alveno en Novanglio estas neklaraj. En 1734 li iris al Boston, kaj mallonge poste al Newport, Rhode Island, kie lie estis dungita kiel orgenisto ĉe Trinity Church; kiam li estis tie, li muntis la instrumenton donacata al la preĝejo Trinity per George Berkeley, la fama filozofiisto. En 1736 li translokiĝis al Charleston, South Carolina, kie li restis dum la resto de lia vivo deĵorante kiel orgenisto, klavicenisto kaj komponisto. La juna Peter Pelham studis ĉe li kaj en Boston kaj en Charleston; kelkaj el la komponaĵoj de Pachelbel transvivas en voĉlibro de Pelham.
Nur manpleno da verkoj de Carl Theodorus Pachelbel transvivis; la plej fama estas ario God of sleep, for whom I languish. Lia magnifikato por duobla ĥoro estas muzikata kelkfoje.
Virinaj nomoj
EdE-V
Virinaj nomoj. Laŭ K. Kalocsay (1. Lingvo Stilo Formo, p: 81-83) „la virinaj nomoj apartenas al tiu ĝena flanko de la lingvo, kiu ne estas kontentige solvebla per la propraj reguloj kaj sufiksoj de la lingvo.“ Kaŭzas malfacilojn precipe la fakto, ke  multaj virinaj  nomoj havas konforman virnomon. Meazzini proponas la sufikson „io“ : Emilo - Emilio, sed ĉe multaj nomoj tio ne donas kontentigan solvon. (Julio, Paŭlio). Ĉe Z estas legeblaj: Johanino, Ludovikino, do estas uzata la sufikso „in“. Sed tiel fariĝus tiaj nomoj: Antoniino, Mariino. Sed jam Z uzis la vorton Marta kaj laŭ tio Kalocsay proponas, ke ĉiu virina nomo finiĝu je „a“: Julia, Paŭla, Roza ktp. Kaj por esti laŭfundamenta, Kalocsay insistas tiel: „Ĉiu virina nomo estas rigardata, kiel adjektivo, rilatanta al la (ellasita) vorto „ino“. Tiu ĉi propono ankoraŭ ne estas oficiale akceptita.
Noto de M. C. Butler. La fatala kontraŭaĵo estas, ke oni ne povas adjektivigi la nomojn kun - a. Ĉu la Johanaa mano?!
Santi Cosma e Damiano
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Latino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Kosmaso kaj Damiano, ĝemeloj kaj kuracistoj fine de la 3-a jarcento, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago.
Muizen
Gingelom estas la nomo de pluraj nederlandlingvaj loĝlokoj. Inter alie temas pri
Blankkoluma trogono
La Blankkoluma trogono aŭ Malabara trogono, Harpactes fasciatus, estas preskaŭpaserina birdo de la familio de trogonoj aŭ Trogonedoj. Ĝi estas ĉefe limigita al Srilanko kaj okcidenta Barato. Etaj loĝantaroj ekzistas en la Orientaj Ghatoj kaj Centra Barato. Oni supozas, ke temas pri altitudaj migrantoj en la montetoj de Nilgirio kie troviĝas nur somere.
Ekzistas tri priskribitaj subspecioj:
Ĝi estas loĝanta de densaj tropikaj arbaroj, kie ĝi nestumas en arbotruo, kun tipa ovodemetado de 2-4 ovoj. Malabara trogono manĝas insektojn kaj fruktojn, kaj ties larĝa beko kaj malfortaj kruroj respegulas siajn dieton kaj arbajn kutimojn. Kvankam la flugo povas esti rapida, le specio ne estas flugema. Ili kutime ripozas rekte. La voĉo estas rapida kiu-kiu-kiu-kiu regule ripetita.
Trogonoj montras seksan dumorfismon kun la masklo pli brilkolora. La plumaro estas milda. Tiu orientalisa specio estas ĉirkaŭ 31cm longa. La kapo kaj brusto de la masklo estas nigraj en la barata raso H. f. malabaricus, kaj malhelgrizaj en la srilanka nomiga H. f. fasciatus. Blankkoluma strio separas tiujn malhelajn partojn el la rozkoloraj subaj partoj kaj nomigas la specion. Dorso kaj vosto estas cinamokoloraj (subvosto blanka kun fina nigra strieto), kaj la flugiloj estas grizecnigraj.
La ino estas tre cinamokolora, kun malhela nuanco en kapo kaj brusto. La flugiloj estas brunaj.
Le Vicel
Le Vicel estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Mortigadoj de Paracuellos
La tiel nomataj mortigadoj de Paracuellos [parakuEjos] estis serio de epizodoj de amasa mortigado de kelkaj miloj da prizonuloj konsiderataj opoziciantoj al la respublika flanko. Ĝi okazis dum la Batalo de Madrid dum la Hispana Enlanda Milito, en la lokoj de la rojo de Sankta Jozefo, en Paracuellos de Jarama, kaj ĉe Soto de Aldovea, en la municipa teritorio de Torrejón de Ardoz, ĉe Madrido.
Okazo
Inter ili troviĝis militistoj kiuj insurekciis aŭ ne volis defendi la Respublikon, falangistoj, religiuloj, militantoj de la dekstro, burĝuloj kaj aliaj personoj konsiderataj kiel partianoj de la insurekcio.