cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bengallingva Vikipedio
La bengallingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la bengala lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon বাংলা উইকিপিডিয়া. La projekto fondiĝis en januaro 2004. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Librejo Marciana
Fasado de la biblioteka establo
La projekto grandiozis kun grava strukturo sur du etaĝoj. La arkitektura ordo, kiu difinas la dekoron de la manfarejo, estas unu sur la alia, tio estas teretaĝe riĉa tridimensie dora struktuto apogita sur pilastroj kun triglifoj kaj okulfrapaj metopoj, kaj superetaĝe ionia strukturo. Ekzemplo de grandaj novigoj estas la “serlianoj” vere kompaktaj kiuj ĉe la unua etaĝo karakterizas la establaĵon. La dekoracia riĉigo de la biblioteko estas plivalorigita per skulpturaj verkoj (oni ne forgesis ke Sansovino estis skulptisto kaj en tiu kazo li fruktigas siajn kvalitojn). Fruktoformaj festonoj, kornicego kun elstaraj statuoj en korespondo kun la kolonoj plievidentigas la reneŝancan supran kronaĵon. Unuafojon oni vidas la malplenigon de la parapetoj ĝuste sur la korno-kronaĵo, absolutan tiaman novaĵon.
Bengallingva Vikipedio
La projekto superis 10 000 artikolojn en oktobro 2006, iĝante la dua sud-azia lingvo faranta tion. La 25-an de decembro 2020 la retejo atingis la mejloŝtonon de cent mil artikoloj. Ĝis la 17-a de oktobro 2021, la projekto sume havas 1.170 aktivajn redaktantojn monate, kaj okupas la 4-an rangon laŭ profundo inter Vikipedioj. En 2018, la bengala Vikipedio estis rigardata ĉirkaŭ 190 milionoj da fojoj el la tuta mondo. Averaĝe la retejo estis vidata pli ol 500 mil fojojn tage.
Librejo Marciana
Fasado de la biblioteka establo
Krom la novaĵoj, ĉio estas pensita reference al modeloj de antikva Romo, kiel al festonoj uzitaj en la funebraj ceremonioj.
Bengallingva Vikipedio
Ekde junio 2020, bengala Vikipedio estas la sola reta senpaga enciklopedio verkita en la engala lingvo. Ĝi ankaŭ estas unu el la plej grandaj bengallingvaj enhav-rilataj retejoj en interreto.
Librejo Marciana
Fasado de la biblioteka establo
Palladio difinas la venecian bibliotekon “la establaĵo plej ornamita kiu iam ajn ekzistis”.
Parent - Coudes - Champeix (stacidomo)
Parent - Coudes - Champeix estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en , apud Coudes kaj Champeix, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Virginia ralo
La Virginia Ralo, Rallus limicola, estas eta akvobirdo, de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj.
Parent - Coudes - Champeix (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Librejo Marciana
La Biblioteko
Besariono antaŭmetis, bazkondiĉe, la lokigon de la libroj en inda sidejo. Sed la ŝtata aŭtoritato malfruis respekti tiun kondiĉon: dekomence la biblioteko estis lokigita antaŭe en establo rande de la Riva degli schiavoni, poste en la Baziliko de Sankta Marko kaj fine en Doĝo-palaco.
Les Salines (stacidomo)
Les Salines (I Salini) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Ajaccio, en departemento Corse-du-Sud, regiono Korsiko.
Librejo Marciana
La Biblioteko
Nur, fine, en 1537 oni entreprenis konstrui la Bibliotekon. En 1545 falruiniĝis la legosalono kaj Sansovino sin trovis enkarcerigita! Danke al rekomendoj de influaj amikoj li estis baldaŭ liberigita kaj povis rekomenci la verkon, sed devis pagi damaĝojn per propra mono. Dume la Biblioteko translokiĝis en la “Malnova librejo” 1553. La sansovina Palaco, tamen, estis finpretigita nur en 1588 verke de Vincenzo Scamozzi, kiu jam estis ŝarĝita post la morto de la unua arkitekto okazinta 1570.
Parent - Coudes - Champeix (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
Librejo Marciana
La Biblioteko
Al ĝia dekoracio kontribuis, inte raliaj, Tiziano, Paolo Veronese, Alessandro Vittoria, Battista Franco, Giuseppe Porta, Bartolomeo Ammannati kaj Tintoretto.
Virginia ralo
Ties reprodukta medio estas marĉoj el usonaj ŝtatoj Novskotio ĝis Kalifornio kaj Norda Karolino, kaj ankaŭ en Centra Ameriko kaj Suda Ameriko. Nordaj loĝantaroj migras suden al suda Usono aŭ Centra Ameriko. Ĉe Pacifika marbordo kelkaj loĝantaroj estas loĝantaj.
Les Salines (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Librejo Marciana
Heredaĵo de la biblioteko
La nacia biblioteko “Marciana” distingiĝas per studitaj fontoj de klasika filologio kaj Historio de Venecio. Ĝia libra kaj manuskripta heredaĵo konsistas el: :
Les Salines (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Librejo Marciana
Heredaĵo de la biblioteko
En ĝiaj fondusoj elstariĝas du kodeksoj de la greka Iliado de la 10-a kaj 11-a jarcentoj.
Virginia ralo
Plenkreskuloj estas ĉefe brunaj sed diferenciĝas disde Akvoralo pro anstataŭo de grizbluo kontraŭ avel- aŭ oranĝokoloro en brusto kaj kruroj. Ili estas malhelbrunaj ĉedorse kaj havas grizbluan vizaĝon kun krona bruna strio, kiel Akvoralo, kaj helan gorĝon. Ili havas longajn fingrojn, mallongan agiteman voston -blanka sube- kaj longegan fajnan ruĝecan bekon -iom malhela supre-, multe pli longa ol tiuj de porzanoj, krekso aŭ aliaj raledoj, kaj pro tio eco diferenciga por la tuta genro.
La ino demetas 5 ĝis 13 ovojn en vegetala nesto de seka loko en marĉo. Ambaŭ gepatroj zorgas la idojn, kiuj ekflugas antaŭ unu monato post eloviĝo.
Librejo Marciana
Heredaĵo de la biblioteko
La Biblioteko gastigas 56 volumojn de Marino Sanudo, unu el la plej gravaj fontoj de la historio de Venecio de la jaroj interkurantaj tra 1496 kaj 1533.
Virginia ralo
Tiuj birdoj manĝoplukas per ĝia longa beko en koto aŭ sombra akvo sed ankaŭ surplanke aŭ interherbe per rigardo. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj akvajn bestojn.
Tiu birdo havas diversajn alvokojn inter ili iun laŭtan kuk kuk kuk, kutime aŭdata nokte. Tiuj birdoj restas sufiĉe komunaj spite konstanta mediperdo, sed ili estas sekretemaj kaj pli aŭdataj ol vidataj.
Librejo Marciana
Heredaĵo de la biblioteko
Aparta trezoro de la “Marciana” estas kompleta kolekto de la Aldinoj.
Nirmal Verma
Nirmal VERMA (nirmal varmaa; निर्मल वर्मा; naskiĝis la en Ŝimla, Panĝabio, Brita Hindio, mortis la  en Nov-Delhio, Barato) verkis en la hindia romanojn, novelarojn, esearojn, kaj vojaĝlibrojn. Li estis unu el la iniciantoj de la literatura movado de modernismo, najii kahaani (Nova novelo). Li estis aktivulo por la rajto de libera esprimado de verkistoj. Li ricevis multajn premiojn, inter ili, en 1999, la 35-an premion Gjanpith kune kun la panĝaba verkisto Gurdial Singh.
Librejo Marciana
Heredaĵo de la biblioteko
La “Marciana” vicigas ankaŭ rimarkeblan kolekton de mapoj kaj Atlasoj kaj historiajn kaj tiutempajn. Elstaras la monda mapo de Fra Mauro ( de 1459) kaj de la urbo Venecio de Jacopo de Barbari (1500).
Nirmal Verma
En 1947-48 Verma ofte ĉeestis la matenajn preĝ-kunvenojn de Gandhi. En tiu periodo li jam estis membro de la Komunista Partio de Barato. Li forlasis tiun partion post la Hungara revolucio de 1956. Ekde 1959 Verma loĝis en Prago. Li estis invitita de la Orientala Instituto en la tiama Ĉeĥoslovakio por starigi projekton traduki en la hindian modernaj ĉeĥaj verkistoj kiel Karel Čapek, Jiří Fried, Bohumil Hrabal, Milan Kundera, kaj Josef Škvorecký. Li lernis la ĉeĥan kaj hindiigis naŭ klasikaĵojn antaŭ ol lia foriro pro la Praga Printempo. Lia unua romano, Ve din (Tiuj tagoj 1964) temis pri tiuj jaroj en Prago. Li vojaĝis multe tra Eŭropo kaj verkis plurajn vojaĝlibrojn. Liaj verkoj estis tradukitaj en plurajn eŭropajn lingvojn -- la anglan, francan, germanan, islandan, italan, polan, kaj rusan.
Revenante al Barato, li estis sufiĉe kritikema pri la krizostato deklarita de Indira Gandhi inter 1975 kaj 1977. Verma estis ankaŭ forta subtenanto de la movado por la tibeta sendependeco. Laŭ la literaturisto Ashok Vajpeyi [aŝok vaaĝpeji], "en tiu periodo li denove esploris la baratan tradicion, kaj trovis, ke ekzistas indiĝena tradicio de modernismo en Barato kiu estas alia ol tiu kiu estis altrudita de la Okcidento".
Librejo Marciana
Bibliografio
Marino Zorzi, La Libreria di San Marco : libri, lettori, società nella Venezia dei Dogi, Mondadori, Milano 1987
Saint Paul (Minesoto)
Saint Paul estas la naskiĝloko de verkisto F. Scott Fitzgerald kaj Georgios Andrea Papandreu, kiu inter 2009 kaj 2011 estis la ĉefministro de Grekio.
La bildstriisto Charles M. Schulz, kiu naskiĝis en Minneapolis, plenkreskiĝis en Saint Paul.
Pola rapidvojo S19
Pola rapidvojo S19 estas planata rapidvojo en orienta parto de Pollando inter landlimaj trairejoj kun Belorusio kaj kun Slovakio. Tuta longeco estos ĉirkaŭ 570 km. Unue oni konstruos nur unu veturejon.
Haĝipur
Haĝipur (['|h|ah|dj|i|p|oor]) estas la plej granda urbo kaj sidejo de la Distrikto Vaiŝali de la Dividaĵo Tirhut en barata subŝtato Biharo. Haĝipur estas la 11-a ĉefa urbo kaj la 14-a plej loĝata urbo de la subŝtato Biharo, kio faras ĝin la dua plej rapide kreskanta urbo apud Patnao. Ĝi havas totalan loĝantaron de 443,000 laŭ la censo de 2011. Distrikto Vaiŝali (konata ankaŭ kiel Distrikto Haĝipuro), estas rangita la 8a en listo de 38 distriktoj en Biharo laŭ terminoj de kresko.
LA urbo estas konata ĉar produktas bananojn. Patnao, la ĉefurbo de Biharo estas nur je 10 km for el Haĝipuro. La metropolo de Patnao enhavas regionan areon Patnaan, inkludas Haĝipuron. Mahatma Gandhi Setu, unu el la plej longaj pontoj en la mondo, ligas ĝin al Patnao. Post Patnao, ĝ estas la plej rapide disvolviĝanta urbo en Biharo, ĉefe pro sia proksimeco al Patnao (ĝuste 10 km). Estis planon por etendi Patnaon al Granda Patnao, per absorbado de Haĝipuro kaj de aliaj najbaraj urboj en ĝin.
Champeix
Champeix estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Champillauds.
Takaya Kurokawa
Takaya Kurokawa (黒河 貴矢, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Tokyo Verdy, JEF United Chiba, Japan Soccer College kaj Albirex Niigata.
Ciklopentila fluoroacetato
Ciklopentila fluoroacetato aŭ C7H11FO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun ciklopentanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Ciklopentila fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan kloron, kloroformon kaj karbonan duoksidon.
Włodzice Wielkie
Włodzice Wielkie - [prononcu: vŭodzice vielkie], jen pole, ekde 1947, ĝis 1945 germane Groß Walditz - estas vilaĝo en Malsupra Silezio. Ĝi situas en nuna Pollando, en komunumo Lwówek Śląski (Löwenberg), en samnoma distrikto, ĉe rivero Bóbr, ĉe limo inter Kaĉava montetaro kaj izera montetaro.
La unua priskribo pri la vilaĝo devenas el la jaro 1254 kaj temas pri tiam nomata Waldiz. Ĝis 1945 ĝi nomiĝis Gross Walditz, kaj poste ĝis 1947 - Wielgolas. En la jaro 1825 en la vilaĝo troviĝis bierfarejo, brandofarejo, kaj loĝis ĉi tie 947 loĝantoj. Ĝis la jaro 1795 en la vilaĝo funkciis terkarba minejo.
Givoletto
Givoletto estas komunumo de Italio.Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Varisella, La Cassa, Val della Torre kaj San Gillio.
Włodzice Wielkie
En Włodzice Wielkie troviĝas du preĝejoj – ambaŭ hodiaŭ apartenas al katolikoj. La unua, patronata de „Arkianĝelo Mikaelo” estas paroĥa preĝejo. La unua priskribo pri la preĝejo devenas el la jaro 1305. Ĝis 1540 ĝi servis al luteranoj, kaj en 1654 revenis al katolikoj. Nuna konstruaĵo ekestis en duono de la 16-a jarcento, kaj restaŭrita en la 19-a jarcento. Ene restis renesanca baptujo, kaj en ĉepreĝeja tomba kapelo troviĝas 3 ŝtonaj sarkofagoj el la dua duono de la 18-a jarcento. La dua preĝejo patronata de „Sankta Maria, Reĝino de Pola Krono” estis konstruita en la jaro 1742 pere de luteranoj, alikonstruita en 1910/11. Ĝi estas rektangula, kun duonronda absido kaj havas kvardeklivan tegmenton. Ene restis rokoka dekoraciaĵo. Hodiaŭ ĝi servas kiel kroma preĝejo al katolikoj.
Bibliografio kaj fontaĵo
Vilaĝoj de la komunumo: Bielanka (Lauterseiffen) • Brunów (Braunau) • Chmielno (Ludwigsdorf) • Dębowy Gaj (Siebeneichen) • Dłużec (Lang Neundorf) • Dworek (Höfel) • Gaszów (Gehnsdorf) • Górczyca (Hohndorf) • Gradówek (Hagendorf) • Kotliska (Kesselsdorf) • Mojesz (Nieder Mois) • Nagórze (Neundorf-Liebenthal) • Niwnice (Neuland) • Pieszków (Petersdorf) • Płóczki Dolne (Nieder Görisseiffen) • Płóczki Górne (Ober Görisseiffen) • Radłówka (Hartelangenvorwerk) • Radomiłowice (Radmannsdorf) • Rakowice Małe (Wenig Rackwitz) • Rakowice Wielkie (Groß Rackwitz) • Skała (Hohlstein) • Skorzynice (Hartliebsdorf) • Sobota (Zobten am Bober) • Ustronie (Seitendorf) • Włodzice Małe (Klein Walditz) • Włodzice Wielkie (Groß Walditz) • Zbylutów (Deutmannsdorf) • Żerkowice (Sirgwitz).
Steligita senpintigita kubo
En geometrio, la steligita senpintigita kubo estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U19.
Reprodukta birdenketo
Reprodukta birdenketo kontrolas la statuson kaj tendencojn de birdaj populacioj. Informoj el tiaj enketoj estas grava fonto por starigi la teritoriajn mapojn kiuj poste aperas en birdaj gvidiloj. La Nordamerika Reprodukta Birdenketo (North American Breeding Bird Survey) estas kuna projekto de respektive usona kaj kanada servoj nome la United States Geological Survey (USGS) kaj la Canadian Wildlife Service. La Brita Reprodukta Birdenketo (UK Breeding Bird Survey) estas administrata de la British Trust for Ornithology, la Joint Nature Conservation Committee, kaj la Royal Society for the Protection of Birds.
Steligita senpintigita kubo
Ĉi tiu pluredro ne estas rezulto de vera steligo de senpintigita kubo (kiu estas rezulto de senpintigo de kubo), ĉar ebenoj de triangulaj edroj de senpintigita kubo ne estas uzataj, sed aperas la novaj ebenoj por triangulaj edroj.
Ĝi komunigas la situon de verticoj kun konveksa malgranda rombokub-okedro kaj kun nekonveksa malgranda kubokubo-okedro.
Reprodukta birdenketo
La rezultoj de la Birdenketo estas valoraj en esplorado de la kreskantaj kaj malkreskantaj vicoj da birdopopulacio kiuj povas esti ĉefaj punktoj al birdokonservado. La BS estis dizajnita por disponigi kontinent-kovrantan perspektivon de populacioŝanĝo.
Historio
La Nordamerika Reprodukta Birdenketo estis lanĉita en 1966 post la koncepto de kontinenta monitorada programo por ĉiuj reproduktantaj birdoj estis evoluigitaj fare de Chandler Robbins kaj liaj partneroj de la Migratory Bird Population Station. La programo estis evoluigita en Laurel, Marilando. En la unua jaro da ĝia ekzisto ekzistis preskaŭ 600 enketoj faritaj en la orienta parto de la Misisipo. Unu jaron poste, en 1967, la enketo atingis la nordamerikajn ŝtatojn de la Grandaj Ebenaĵoj kaj de 1968 preskaŭ 2000 itineroj estis establitaj en tuta suda Kanado kaj 48 usonaj ŝtatoj. Ju pli da ornitologoj eltrovis per tiu programo, la agado de RBE pli kaj pli pliiĝis. En la 1980-aj jaroj, Reproduktaj Birdenketoj inkludis areojn kiel ekzemple Jukonio, Nordokcidentaj Teritorioj de Kanado kaj Alasko. Krome, la nombro da itineroj metitaj en kelkaj ŝtatoj pliiĝis. Nuntempe, kalkuloj de RBE kovras ĉirkaŭ 3700 aktivajn itinerojn en Usono kaj Kanado. De ĉiuj itineroj, ĉirkaŭ 2900 estas inspektitaj laŭ regula bazo, ĉiujare. La denseco de la itineroj varias tre trans la kontinento kaj la plej granda nombro da itineroj povas esti trovataj en Nov-Anglio kaj mez-atlantikaj ŝtatoj, en kiuj ekzistas pli spertaj ornitologoj kiuj studas la konduton de birdoj. Multaj birdobservantoj partoprenas tiujn enketojn kiam ili trovas la travivaĵon fruktodona. Nuntempe, la BE estas planita por esti vastigita al partoj de centra kaj okcidenta Nordameriko same kiel pli norda Meksiko.
La enketoj faritaj fare de RBE okazas dum la pinto de la reprodukta sezono, junio, aŭ majo en landoj kun pli varmaj temperaturoj. La itineroj estas 24.5 mejllongaj kaj ekzistas 50 haltejoj ĉe ĉiuj 0.5 mejloj laŭ la itinero. Itineroj estas hazarde situantaj por provi vivejojn kiuj estas reprezentanto de la tuta regiono.
La datumoj estas tre malfacile analizataj konsiderante ke la enketo ne produktas kompletan nombradon de la reproduktaj birdo-populacioj sed pli kiel relativa abundindekso. Kaj tamen, tiuj enketoj pruvis esti de granda valoro en studado de la birdaj populacitendencoj.
La datumoj ankaŭ povas esti utiligataj por produkti kontinentoskalajn abundomapojn. Se analizite ĉe pli granda mezurilo, la relativaj abundomapoj povas oferti klaran indikon de la relativaj abundoj de birdspecioj kiuj estas observitaj per la RBE. Tamen, eble la plej reala uzo de tiuj enketoj estas la ebleco analizi populacioŝanĝon, eĉ se ili ne disponigas informojn pri la faktoroj kiujn kaŭzas tiujn ŝanĝojn en la populaciotendencoj.
La BTO/JNCC/RSPB Breeding Bird Survey (BS) estas nacia projekto kiu celas al konservado de ŝanĝoj en la reproduktantaj populacioj de ĝeneraligitaj birdspecioj en Britio. En Britio, ekzistas 3200 aktivaj itineroj kaj pli ol 3000 individuoj implikitaj en monitorado de la populacitendencoj de pli ol 100 birdospecioj.
La programo komenciĝis en 1992, kaj post ekzameno dum du jaroj, ĝi estis oficiale lanĉitaj. Aktuale en 1994 la datumoj estis sukcese utiligitaj fare de registaroj kaj diversaj ne-registaraj organizoj por birdokonservadaj celoj.
64 Angelina
64 Angelina estas mezgranda asteroido de la asteroida zono, la tria en maso el la maloftaj E-tipaj asteroidoj, la du pli grandaj estas 44 Nysa kaj 55 Pandora.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Ernst Wilhelm Leberecht Tempel en la observatorio de Marsejlo (Francio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de astronomia stacio establita en Marsejlo de Franz Xaver von Zach.
Kiel E-tipaj asteroidoj, Anĝelino montras pli grandan lumecon kiam ĝi estas en opozicio kun Suno. Tian fenomenon oni observas ankaŭ ĉe la Jupiteraj lunoj Ganimedo kaj Eŭropo, kaj ĉe la Saturna luno Japeto.
Apollo 11
La usona misio Apollo 11 estis la kvina homportanta misio de Projekto Apollo, kaj la unua kiu surlunigis homojn, kaj reveturigis ilin sekure al la tero, en julio 1969.
La ŝipanaro estis:
De la tero al la luno
La misio Apollo 11 lanĉiĝis el la Kennedy Space Center, tradukite «Kosmocentro Kennedy», la je 13:32:00. Post unu kaj duono orbitoj de la tero, la tria etaĝo de la Saturn-5 raketo brulis dum ses minutoj, lanĉante la kosmoŝipon Apollo al la luno, kaj poste disiĝante sin de la kosmoŝipon.
Plane, oni elektis kiel surluniĝejo la sudan Maron Trankvileco, 20 km sud-okcidente de kratero Sabine D, ĉar antaŭaj misioj (surlunaj sondiloj Ranger 8, Surveyor 5, kaj orbitantaj mapigantaj sondiloj Lunar Orbiter), bildigis ĝin kiel relative ebena surfaco, kiu verŝajne ne kaŭzus problemojn kun surluniĝo aŭ eksterveturilaj agadoj (EVA-oj).
La kosmoŝipo alvenis, senprobleme, en lunan orbiton la je 17:21:50. La sekvantan tagon, je 18:11:53 la lunoveturilo Eagle [igl], tradukite «Aglo», disiĝis de la rego/servokupeo Columbia [kolumbia], «Kolumbio». La ŝipanaro de la lunveturilo estis Armstrong kaj Aldrin. Collins restis en la rego/servokupeo, aŭ "patrinoŝipo". Baldaŭ post la disiĝo, Armstrong kaj Aldrin ŝaltis la motoron de la lunveturilo, kaj komencis la descendon. Ili baldaŭ rimarkis, ke pro malgrandaj ŝanĝoj de direkto dum la disiĝo, la enŝipa komputilo nun celis surluniĝejon 4,5 km okcidente de la planita loko. Malfeliĉe, tiu loko estis en kratero kies surfaco estis kovrita de grandaj rokoj. Armstrong devis permane stiri la lunveturilon preter la kratero, kie li surluniĝis sur ebenan surfacon, la je 20:17:40. Malpli ol 30 sekundoj da descenda brulaĵo restis.
Sur la luno
La unuaj vortoj kiujn Armstrong sendis el la surfaco de la luno estis Contact light, esperante «Lumo de kontakto (ekbrilas)», sekvataj de ''Houston, Tranquility Base here. The Eagle has landed'', aŭ esperante «Houston, Bazo Trankvileco ĉi tie. La Eagle estas surluniĝita. La unua misia celo atingiĝis».
Ses kaj duono horoj post la surluniĝo, 21 julio 1969 je 02:56:15, Armstong iĝis la unua homo piediri sur la luno, kaj diris la mondfamajn vortojn citatajn je la komenco de la artikolo. Aldrin sekvis lin 13 minutoj poste, kaj la duo pasigis du kaj duono horojn fotografante kiun ili vidis, kolektante rokoj, kaj borante specimenojn el la grundo. Ili hisis la usonan flagon, kaj formetis la eksperimentaron Early Apollo Scientific Experiment Package (EASAP), kaj starigis duan televidan kameraon sur stativo 12 m for de la lunoveturilo. La televidan elsendon vidis almenaŭ 600 milionoj da homoj sur la Tero. Poste ili havis radiotelefonan konversacion kun tiama usona prezidento Richard Nixon. Je 05:11:13 la du astronaŭtoj reeniris la lunoveturilon, kunportante ĉ. 21 kg da lunosurfaca materialo.
Geografio (Strabono)
La verkaĵo Geografio (origine en la antikva greka: Γεωγραφικά, Geografika, en traduko al la latina Geographica aŭ pli longe Rerum Geographicarum, "pri la temoj geografiaj") estas enciklopedio de geografia scio, konsistanta el 17 'libroj', origine skribita en la antikva greka fare de Strabono, edukita grekdevena civitano de la Romia imperio. La laboro de ĝia verkado ne komenciĝis antaŭ la jaro 20 antaŭ nia erao. Unua eldono estis publikigita en la jaro 7 antaŭ nia erao sekvita per interspaco, rekomenco de redakta laboro kaj fina eldono plej malfreu en la jaro 23 de nia erao, en la lasta vivjaro de Strabono. Strabono probable samtempe prilaboris siajn enciklopediojn Geografio kaj Historio (kiu bedaŭrinde ne konserviĝis), kaj sekve ankaŭ la enciklopedio Geografio enhavas konsiderindan kvanton de historiaj datumoj. Krom partoj de libro 7, la kompleta verkaĵo Geografio estas konata.
Apollo 11
Reveno al la tero
Post eniro en la lunoveturilo, la astronaŭtoj malpezigis la ascendo-etaĝon, elĵetante iliajn vivapogantajn dorsosakojn, lunajn eksterŝuojn, unu fotilon, kaj aliajn ekipaĵojn. Ili lanĉis el la luno la 21-an julio je 17:54:01, forlasante la descendo-etaĝon sur la luno. Je 21:34:00 ili kuplis la lunoveturilon kun la patrinoŝipo, kaj je 00:01:01 la sekvantan tagon, ili elĵetis la lunoveturilon. 5 horoj pli malfrue, la tri astronaŭtoj komencis ilian proksimume 3-tagan vojaĝon reen al la tero.
La, je 16:21:13, la regokupeo de la patrinoŝipo Columbia disigis de la servokupeo, kaj falis al la tero (malrapidiĝante sin per paraŝutoj), kaj surmariĝis en la Oceano Pacifiko, kie ĝin kaj ĝiajn astronaŭtojn savis usona mararmea ŝipo USS Hornet [hornet]. La surmariĝejo estis ĉe.
Rezultoj de la misio
Laŭ NASA «Ĉiuj misiaj celoj estis plenumitaj. Armstrong iĝis la unua homo piediri sur la luno je la 20-a de Julio (EDT), sekvata de Aldrin; Collins restis en la orbitanta RSK (rego/servokupeo). La ŝipanaro kolektis 21 kg da luna surfaca materialo reporti por analizo, kaj faris aliajn sciencajn kaj fotografajn taskojn dum ilia 2-hora EVA-o».
Csepel (distrikto)
Geografio
Distrikto Csepel situas en suda parto de Budapeŝto sur norda parto de Insulo Csepel.
Historio
Post la turka dominado alvenis diversaj popoloj. En 1838 la inundo neniigis la setlejon. En la 19-a jarcento ĝi iĝis bazo de peza industrio. La plej grava negocisto estis Manfréd Weiss. Apude ankaŭ laboristaj domoj konstruiĝis. Dum la 2-a mondmilito la industriejo estis la plej grava celo por la anglaj bombardaj flugmaŝinoj. Ĝis 1950 Csepel estis urbo, poste aliĝis al Budapeŝto. Dum la socialismo novaj betonaj loĝkvartaloj konstruiĝis. Fine de la socialismo la industrio forvelkis.
István Gáti (kuracisto)
István Gáti naskiĝis la  1922 en Bonyhád. Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
Biografio
István Gáti abiturientis en sia naskiĝurbo en 1940, li akiris medicinan diplomon en universitato en Pécs en 1948, li iĝis akuŝisto en 1952. Post la diplomo li restis en la universitato por instrui, en 1973 li profesoriĝis. Li edziĝis en 1950 baldaŭe havanta 2 gefilojn. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1966, li doktoriĝis en 1975 antaŭ la akademio. En 1970 li esploris en Zuriko. Ekde la 1970-aj jaroj li laboris en instituto, baldaŭe kiel direktoro. Li okupiĝis precipe pri fazoj de la nasko. Li longe redaktis fakrevuon Recent Progress in Perinatal Medicine . Li ricevis premiojn inter 1981-2003.
31632 Stephaying
31632 Stephaying estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Podu Oltului (Brașov)
Podu Oltului (= Ponto de Olt; Vámoshíd) estas vilaĝo en distrikto Brașov (Rumanio), nord-oriente de Braŝovo. Ĝi situas ĉe rivero Olt kaj proksime de la limo al distrikto Covasna, en la regiono Țara Bârsei. Administre ĝi apartenas al la komunumo Hărman.
En la censo de 2002 la vilaĝo havis 554 loĝantojn, kiuj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
NGC 3947
NGC 3947 (aliaj indikoj — UGC 6863, MCG 4-28-88, ZWG 127.95, IRAS11507+2101, PGC 37264) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Raucourt-et-Flaba
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Imai Tadashi
IMAI Tadashi aŭ Tadaŝi (japane 今井 正; * naskiĝis la 8-an de januaro 1912 en Tokio, Japanio; mortis la 22-an de novembro 1991 samloke) estis japana filmoreĝisoro, kiu apartenis al la plej disputitaj filmaj produktistoj de la 20-a jarcento en Japanio. Liaj filmoj temis ofte senkaŝe el maldekstra vidpunkto, kun forta socia kritiko.
Biografio
Imai Tadashi naskiĝis kiel filo de pastro. Li jam junaĝe ribelis kontraŭ la aŭtoritato kaj malestimis la tradician religion, kulturon kaj ĝeneralan socian strukturon. Tiutempe, en erao de la japana imperiestra imperio, tiu nekonforma politika pensado estis ĉefa peko. Li studis en la Imperiestra Universitato de Tokio kaj partoprenis en la komenco de la 1930-aj jaroj en maldekstraj protestoj, estis dufoje arestita, sed estis bladaŭ liberlasita. Dum siaj studjaroj Imai komencis verkadon kaj en 1934 verkis sian unuan scenarion, sed en la sekva jaro li ĉesigis sian studadon kaj turnis sin al filma medio. Li poste laboris kiel scenejlibra verkisto kaj debutis en 1939 kiel reĝisoro kun la dokumentara filmo La militista akademio de Numazu.
Spite al sia politika pensado, Imai estis dum la dua mondmilito fidela apoganto de la registaro kaj publikigis - laŭ kontrakto kun gravaj japanaj filmoproduktaj firmaoj - filmojn, kiuj servis kiel milita propagando por la imperiestro Hirohito. Post militfino, Imai turnis sin iom post iom denove al socialkritikaj temoj, kaj ne kaŝis sian marksisman mondan alvidon, kiuj respeguliĝas en la postmilitaj filmoj. Fine de la 1940-aj jaroj, li membriĝis en la Komunista Partio de Japanio kaj laboris ne-memvole kiel sendependa filma produktisto. Ĉar li agadis ekster kadro de la rigidaj japanaj filmstudiaj sistemoj, li evoluis al renoma filmisto kaj lasi sin grave influi de la itala novrealismo.
Al siaj plej konataj verkoj apartenas la premiita filmo La virino de la samurajo. Lia filmo Buŝido – Ili vivas kaj murdas gajnis la Oran urson ĉe la Internacia Filma Festivalo de Berlino en 1963. Dum la Internacia Filma Festivalo de Berlino en 1958, li jam ricevis Arĝentan urson de la plej bona reĝisorado por la filmo Micuko – Historio de juna amo.
Tereblja
Tereblja (Теребля, Talaborfalu, Talabor) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv.
Burhanpur
Burhanpur, laŭ (urdue kaj बुरहानपुर) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Burhanpur havis populacion de en 2011 kun legopovo 64%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo.
Tereblja
Historio
La unua mencio devenis el 1389. Dum la mezepoko oni minis salon. En 1910 loĝis en Talaborfalu 2540 da homoj, 2336 rutenoj, 165 germanoj. Ĝis 1920 Talaborfalu apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Técső, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Tereblja/Talaborfalu. Ekde 1945 Tereblja apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Laŭ rojo Tereblja hidroelektrejo funkcias.
Ptolemeo la 5-a
Ptolemeo la 5-a Epifanes (en greka: Πτολεμαῖος Ἐπιφανής Εὐχάριστος, Ptolemaĩos Epifanḗs Euĥaristos "Ptolemeo la Manifestita, la Bonfara"; 9a de oktobro 210–Septembro 180 a.K.), filo de la gefratoj Ptolemeo la 4-a Filopator kaj Arsinoe la 3-a, estis la kvina reganto de la Ptolemea dinastio de Egipto el Julio/Aŭgusto 204 ĝis Septembro 180 a.K.
Nógrád (historia departemento)
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Stuart Thurgood
Stuart Thurgood (n. ) estas angla futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse en Japanio kaj en naŭ teamoj de Anglio.
Nógrád (historia departemento)
Demografio
Laŭ la censo de 1910
Ptolemeo la 5-a
Ptolemeo heredis la tronon estante nur kvin-aĝa, kiam liaj gepatroj mortis en suspektindaj cirkonstancoj. La nova regento, nome Agatokles, estis amplekse malamata kaj elpostenigita fare de revolucio en la jaro 202 a.K., sed la serio de regentoj kiuj sekvis montriĝis nekompetentuloj kaj la regno suferis paralizon. The Seleŭkia reĝo Antioko la 3-a kaj la Antigonida reĝo Filipo la 5-a profitis la avantaĝon de la malforteco de la regno por startigi la Kvinan Sirian Militon (202-196 a.K.), en kiu la Ptolemeoj perdis ĉiujn siajn teritoriojn en Malgranda Azio kaj Levantenio, same kiel plej el sia influo en la Egea maro. Samtempe, Ptolemeo la 5-a frontis ampleksan ribelon en Egiptio (206-185 a.K.) estrita de mem-proklamitaj faraonoj, kio rezultis en la perdo de plej el Supra Egipto kaj ankaŭ de partoj de Malsupra Egipto.
Nógrád (historia departemento)
Demografio
La hungaroj uzas en tiu ĉi departemento specialan kaj karakteran dialekton. Ili nomumas sin "palóc".
Burhanpur
Geografio
Burhanpur situas 247 metrojn super la marnivelo proksime de rivero. Busaval troviĝas 55, Kandva 58, Ĝalgaon 76, Kargone 85, Akola 105, Aĉalpur 134, Pithampur 155, Indaur 161, Betul 186, subŝtata ĉefurbo Bopalo 249, Mumbajo 441, tutlanda ĉefurbo Delhio 820, Kolkato 1260 kilometrojn (aere).
Historio
Burhanpur estis grava urbo inter 753-982 laŭ arkeologiaj trovaĵoj (fortikaĵo, moneroj, temploj), sed Burhanpur ricevis sian nomon kaj famon dum la mezepoka historio. En 1388 sultano nomis la urbon pri bonkonata mezepoka sanktulo Burhan-ud-Din. Burhanpur iĝis la ĉefurbo de la sultanlando. Poste alia sultano de tiu dinastio konstruis citadelon kaj kelkajn palacojn en Burhanpur. Dum lia longa regado la urbo estis transformita en gravan centron por komerco kaj tekstila produktado. En 1601 la Mogola Imperio aneksis la sultanlandon kaj Burhanpur restis regiona ĉefurbo, kiu havis belajn historiajn monumentojn. Inter 1761 kaj 1818 la Maratha Imperio, poste la britoj regis ĝis 1947.
Ekonomio
Burhanpur estas la ĉefnabo por teksa industrio kun firmaoj ĉirkaŭ 300-350. Pluraj kotonaj kaj oleaj mueliloj ankaŭ funkcias tie. La ĉirkaŭaĵo estas la plej granda produktanto de bananoj en la subŝtato.
Lingvoj
En Burhanpur la oficiala lingvo estas la hindia lingvo kun 24%, sed la similaj lingvoj estas pli oftaj: urduo (45%), marata lingvo 21%. Ankoraŭ estas uzataj la guĝarata lingvo 4,7%, sinda lingvo 3 %, en:nimadi language 1%.
Religioj
46% de la populacio estas hinduoj, krome islamanoj 50,5%, budhanoj 2,5%, ĝajnistoj 0,5%, kristanoj 0,2%.
Trafiko
Al Burhanpur kuras 3 fervojaj linioj, 5 ĉefvojoj kaj 2 flankovojoj. Po unu voja kaj fervoja pontoj helpas la trafikon. Loke estas flughaveno por varoj, la plej proksima pasaĝera flughaveno funkcias Ĝalgaon.
Klimato
Burhanpur havas tropikan savanan klimaton (As) kun influo de musono. La averaĝa pluvo jare estas iom pli ol 1500 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 30 °C, pli alta, ol la barata mezumo.
Nógrád (historia departemento)
Administrado
Estis 7 procesaj distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj:
Gaalenoj
La gaalenoj (Gaalin aŭ Ja'alin) estas muslima etno en Sudano. La gaalenoj parolas la araban lingvon. Ili estas pli ol 4 milionoj da homoj, unu el la plej multnombraj etnoj en Sudano.
Nógrád (historia departemento)
Administrado
La departemento situas laŭ bordoj de Ipeľ kaj Zagyva, ĉirkaŭita de montoj. Stefano la 1-a (Hungario) formis departementon en la 11-a j.c. Post la mezepoko la turkoj okupis grandan parton de la regiono. En 1920 la teritorioj en la dekstra Ipel-bordo iĝis ĉeĥoslovakia. Pli frue la ĉeĥoslovakia armeo okupis pliajn teritoriojn kaj pretendis la limojn ĝis Vác-Miskolc, sed hungaraj memservantoj reokupis ĝin. Inter 1938-1945 Hungario rericevis la forigitajn teritoriojn. En Hungario la restinta parto unuiĝis kun departemento-parto Hont.
Abatejo Kappel
La Abatejo Kappel aŭ Monaĥejo Kappel estis abatejo de la Cistercianoj fondita en la jaro 1185 de la libersinjoroj de Eschenbach. La monaĥoj, kiuj setlis en la abatejo devenis plejparte el Hauterive (Kantono Friburgo).
Konstruhistorio
La preĝejo en sia nuna formo estis finkonstruita en la jaro 1300 post Kristo. La turo, kiu nuntempe estas kvarangula, estis konstruita nur en la jaro 1641, post kiam ĝia antaŭinto bruliĝis pro fulmo. Je la direkto de okcidento al oriento la preĝejo simbolas la orientiĝon al la reveno de Kristo. Al Kristo ankaŭ memorigas la krucforma horizontalprojeckiaĵo de la konstruaĵo. Plej valoraj artaĵoj en la frugota konstruaĵo estas la ses malnovaj fenestroj en la norda flankfasado, la korusseĝaro kaj la ŝtona pontifikseĝo.
Historio
Post ĝia fondiĝo en la jaro 1185 la abatejo estis habsburga protektaĵo. Ĝi iom post iom akiris la bienojn, kiuj formas la hodiaŭan distrikton Affoltern kaj ĉirkaŭ ĝi estiĝis la vilaĝo Kappel. En la jaro 1415 la abatejo submetis sin al la kamparsuvereneco kaj protekto de la urbo Zuriko. Komence de la 16-a jarcento la abatejo vokis la adepton kaj postsekvanton de Zvinglo, Heinrich Bullinger kiel juna instruisto al Kappel. Li konvinkis la monaĥojn de la abatejo pri la reformacio. La 29-an de marto 1525 oni celebris la komunion unuan fojon laŭ la reformita rito. En la jaro 1529 okaze de la 1-a batalo de Kappel Bullinger povis haltigi dank al sia perado la internan militon de la Svisa Ĵurkomunumo kaj inter la katolikaj kaj protestantaj trupoj estis dividita la fama Laktosupo de Kappel. Dum la 2-a batalo de Kappel sur la batalkampo Zvinglo perdis sian vivon. La lasta abato Adam Näf aus der Vollenwied savas la zurikan ĉefstandardon kaj kiel danko en la jaro 1550 ricevis la iaman paŝtbienon de la monaĥejo kiel persona feŭdo.
De la jaro 1547 ĝis 1803 zurikaj sub-voktoj administras la iamajn abatajn bienojn en la loĝejo de la eksabato, kiu estis transformita al sub-voktejo. Al tiuj voktoj, kiu estis ekzkluzive zurikanoj, la loĝantojn de la ĉirkaŭaĵo devis pagi la impostojn. Samtempe Kappel estis submetita al la kamparvoktdistrikto Knonaŭo. En la kadro de la almozleĝo de 1525 la iama monaĥejo provizis la almozulojn de la voktdistrikto Knonaŭ kaj de la dekstra bordo de la Lago de Zuriko unufoje en la semajno per pano. Por tiu celo estis konstruita la hodiaŭ Domo ĉe la lago kiel bakejo.
La 5-an de feburaro 1798 la granda konsilio de Zuriko kaj la gildoj akceptis proklamon, kiu promesis kompletan egalecon de urbo kaj kamparo. Du tagojn poste la kamparanoj de Kappel, Uerlikon kaj Hauptikon konstruis liberecarbon. En aprilo 1798 la francaj trupoj sub Napoleono konkeras Zurikon. En la jaro 1803 la subvoktejo de Kappel estis transformita al eklezia administrejo, kiu unue estis posedaĵo de la Kantono Zuriko, kiu ĝin pluvendas al la 13 ekleziaj komunumoj de la distrikto Affoltern, kiuj malfermis en la jaro 1836 en la konstruaĵo de la abatejo flegejon. Post voĉdono de la ekleziaj komunumoj en la jaro 1979 la evengelia eklezio transformis la salonojn de la iama abatejo kaj monaĥejo al evangelia renktontiĝejo kaj kongrescentro kun la nomo Haus der Stille [Domo de l'silento].
Tetriso
Tetriso (Тетрис) estas puzlo inventita de Aleksej Paĵitnov en 1985, kiam li laboris en la Akademio de Sciencoj en Moskvo, Rusio. Paĵitnov indikis pentominon kiel la inspiran fonton de la ludo.
Ĝia nomo venis el la greka nombra prefikso "tetra-", kiu signifas kvar, ĉar ĉiuj eroj havas kvar segmentojn. La ludon (aŭ ties multaj variantoj) eblas ludi sur ajna ludkonzolo kaj komputila operaciumo, kaj krome sur la aparatoj kiel grafika kalkulilo, poŝtelefono kaj polmokomputilo.
Ludado
Tetrominoj aŭ tetradoj, figuroj, ĉiu el kiuj konsistas el 4 brikoj, falas en la puton kaj la ludanto devas turni kaj movi ilin cele krei plenan horizontalan linion el brikoj, sen truoj. Kiam oni kreas la linion, ĝi malaperas, kaj la brikoj supre (se ili ekzistas), falas suben.
La sep eblaj figuroj en tetriso estas nomataj I, T, O, L, J, S, kaj Z. Ili ĉiuj kapablas samtempe kompletigi unu aŭ du liniojn, I, L, kaj J povas kompletigi 3 liniojn kaj nur I havas eblon por kompletigi samtempe 4 liniojn. Tiu kvarlinia kompletigo nomiĝas "tetris".
Eksteraj ligiloj
Cultris 2
Radevormwald
Radevormwald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio kaj estas parto de la pejzaĝo Bergisches Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Coudes
Coudes estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Coudois.
Huszonegyedik Század
Huszonegyedik Század (Dudekunua Jarcento) estis maldekstra hungarlingva revuo en Kluĵo, Rumanio en 1927–28 post malpermeso de revuo A Jövő Társadalma sub redaktado de Viktor Aradi. Ĝiaj artikoloj aperis sen subskriboj, ili estis plejparte verkitaj de redaktoro mem.
2737 Kotka
2737 Kotka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda havenurbo Kotka.
L'Anarchie
L'Anarchie (franca prononoco [lanaʁʃi], anarkio) estis franca individuisma anarkiisto gazeto fondita en Aprilo 1905 fare de Albert Libertad. Kun Libertad, kontribuantoj al la gazeto estis anarkiistoj Émile Armand, André Lorulot, Émilie Lamotte, Raymond Callemin kaj Victor Serge). La gazeto estis bazita en Parizo.
Aperis 484 numeroj inter la 13a de aprilo 1905 kaj la 22a de julio 1914.
La 21an de aprilo 1926 Louis Louvet relanĉis L'Anarchie, kiu aperis ĝis 1929.
Eksteraj ligiloj
Artikoloj el L'Anarchie
Granda kubokubo-okedro
Geometrie, la granda kubokubo-okedro estas nekonveksa unuforma pluredro, indeksita kiel U14.
Ĝi komunigas la situon de verticoj kun la konveksa senpintigita kubo. Ĝi aldone komunigas sian situon de lateroj kaj ankaŭ siajn triangulajn kaj kvadratajn edrojn kun la unuforma granda rombokub-okedro.
János Gergely (kuracisto)
János Gergely [jAnoŝ gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gergely János estis hungara kuracisto, imunologo, profesoro, membro (korespondanta en 1982, ordinara en 1990) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea (1993).
János Gergely naskiĝis la  1925 en Karcag. Li mortis la 2008 en Budapeŝto.
Biografio
János Gergely abiturientis en sia naskiĝurbo en 1944, poste li ekhavis medicinan diplomon en 1950. Komence li estis sciencopopulara fakulo, en 1953 li eklaboris en la medicina universitata kliniko, baldaŭe en hematologia instituto. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1957, li doktoriĝis en 1968 antaŭ la akademio. En la studjaro 1965 li esploris en Britio. Inter 1973-1995 li instruis en Universitato de Budapeŝto, kie li estis katedrestro 2 jardekojn. Li ricevis premiojn inter 1975-2006.
Gavamaoj
La gavamaoj estas etno apartenanta al la bagaraoj en Sudano. Ili estas ĉirkaŭ 750.000 homoj. La gavamaoj parolas la sudan-araban lingvon. Ĉiuj gavamaoj estas muslimoj.
4101 Ruikou
4101 Ruikou estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana tradukisto Ruikou Kuroiwa (japane: 黒岩涙香, Kuroiwa Ruikou, 1862–1920),
Gorzegno
Gorzegno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Feisoglio, Levice, Mombarcaro, Niella Belbo kaj Prunetto.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Károly Engel (kuracisto)
Károly Engel [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Engel Károly estis hungara kuracisto, profesoro.
Károly Engel naskiĝis la  en Hungara reĝlando en tiam unuigita vilaĝo Rákópribóc (nuntempa Rakovo (distrikto Martin) kaj Príbovce en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Károly Engel frekventis mezlernejon en Besztercebánya, poste universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto. Li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1902. Post siaj studoj li laboris en la universitata kliniko, kie li estis privata profesoro en 1912, titulara eksterordinara profesoro en 1929. Li iĝis ĉefkuracisto en 1928, medicina ĉefkonsilisto en 1930. Li okupiĝis pri internaj malsanoj.
Gberioj
La gberioj estas etno en Sudano. Ili parolas variaĵon de la morokoda lingvo, nomatan modaan (Mo'da), kiu apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La gberioj verŝajne estas malpli ol 1000 homoj.
8234 Nobeoka
8234 Nobeoka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Nobeoka (japane : 延岡市, Nobeoka-shi) en gubernio Mijazaki. Kvankam tie estas grava kemia fabrikejo, la urbo gardis sian naturan belecon. La sono de sonorilo sur la kastela monteto inspiris poeziaĵon al Bokusui Wakayama.
Voĉo
Proverbo
Ekzistas proverboj pri voĉo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Listo de senatanoj de Mayenne
1933-1941
Ĉiuj parlamentoj de Mayenne voĉdonis plenajn povojn al Philippe Pétain escepte de Henri de Monti de Rezé, kiu ne partopenis en la voĉdonado.
Alimondismo
Alimondismo estas nova politika movado kies precipa celo estas konstrui "alian mondon", ne laŭ la modelo de la tutmondaj kapitalistaj firmaoj. Alimondismo maturiĝas en la mondaj kaj kontinentaj sociaj forumoj (eŭropa, afrika, sudamerika, azia).
Esperanto
Oni rajtas konsideri la strebadon disvolviĝi la esperantan kulturon kaj sekve fariĝi Esperanton kiel fakta mondlingvo kiel strebo pri alimondismo.
Parent (Puy-de-Dôme)
Parent estas franca situanta en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Camping Savaggio (stacidomo)
Camping Savaggio (Savaghju) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Vivario, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Romba naŭdekedro
En geometrio,romba 90-edro estas konveksa pluredro komponita de 90 rombaj edroj. 3, 5 aŭ 6 romboj kuniĝas je ĉiu vertico. Ĝi havas 60 larĝajn rombojn kaj 30 mallarĝajn. La romba 90-edro estas zonopluredro kun malprofunda simileco al la romba tridekedro.
La 60 larĝaj rombaj edroj en la romba 90-edro estas identaj al tiuj de la romba dekduedro, kun diagonaloj en rilatumo de 1 al la kvadrata radiko de 2. La edraj anguloj de ĉi tiuj romboj estas proksimume 70,53° kaj 109,47°. La 30 mallarĝaj rombaj edroj havas edrajn angulojn proksimume 41,81° kaj 138,19°; la diagonaloj estas en rilatumo de 1 al φ2, kie φ estas la ora proporcio.
Gulfanoj
La gulfanoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en Sudano. Ili estas pli ol 10.000 homoj.
NGC 3948
NGC 3948 estas stelo en konstelacio Leono.
Kristana Agendo
Kristana Agendo estas spiritisma libro verkita de Andreo Ludoviko kaj psikografiita de Chico Xavier kun enkonduko de Emmanuel.
Miklós Konkoly-Thege
Miklós Konkoly-Thege [miklOŝ konkoli-tege], laŭ hungarlingve kutima nomordo Konkoly-Thege Miklós estis hungara astronomo, fizikisto, meteologiisto, politikisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1876). Lia kuzo estis statistikisto Gyula Konkoly-Thege. Miklós Konkoly-Thege  naskiĝis la  1842 en Pest (urbo). Li mortis la 1916 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Konkoly-Thege frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, kie li lernis ekzemple de Ányos Jedlik, fine li plulernis en Berlino. Komence li laboris en la ŝtata administrado, sed iom poste li okupiĝis nur pri astronomio. En 1869 li konstruis observatorion en sia bieno en Ógyalla (nuntempa Hurbanovo en Slovakio), poste li helpis konstrui aliajn observatoriojn en aliaj lokoj. Li aranĝis la meteologian servon en Hungara reĝlando. Inter 1896-1905 li estis parlamenta deputito, kie li okupiĝis pri trafikaj problemoj. En 1890 li emeritiĝis, poste li donacis la observatorion al la hungara ŝtato. Li ricevis diversajn gravajn premiojn.
Kristana Agendo
La verko estas tradukita el la portugala Esperanten de Allan Kardec Afonso Costa.
Enhavo
Kristana Agendo ampleksas kvindek lecionojn en formo de afablaj evangeliaj memoraĵoj. En ĉiu leciono, oni trovas orientadon, kiel apliki en la ĉiutaga vivo la instruojn de Jesuo.
Mouloud Mammeri
Mouloud Mammeri aŭ en Esperanto Mulud Mammeri (1917-1989) estis Berbera verkisto, poeto, antropologo kaj lingvisto. Li naskiĝis en la 28a de decembro, 1917, en Taŭrirt Mimun, Ait Jenni, en la Provinco Tizi Uzu, Alĝerio.
Biografio
Mammeri publikigis diversajn verkojn en la franca sed ankoraŭ en berbera-kabila (taqbaylit). Per tiu-ĉi lingvo li notinde estas la aŭtoro de grava dulingva eldono, Les isefra, de la kabila poeto Si Mohand ou Mhand (Maspéro, 1969, 480 paĝoj).
Naoya Saeki
Naoya Saeki (佐伯 直哉, n. ) estas japana futbalisto.
Mouloud Mammeri
Biografio
Li mortis en februaro 1989 ĉe Ain Defla en trafikakcidento hejmenrevenante post prelego okazinta en Uĝda, Maroko.
La Universitato de Tizi Uzu portas lian nomon nome Universitato de Tizi Uzu Mulud Mammeri.
Bezděčí u Trnávky
Municipo Bezděčí u Trnávky (Mitterdorf) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en valo de rivereto Jevíčka en subregiono Malá Haná, 4 km sudoriente de vilaĝo Městečko Trnávka. Vivas ĉi tie.
Naoya Saeki
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Vissel Kobe, Omiya Ardija, Avispa Fukuoka, JEF United Chiba kaj Tokyo Verdy.
Bezděčí u Trnávky
Partoj de la komunumo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
La vilaĝo Bezděčí u Trnávky estis verŝajne fondita de slavoj, sed pli poste organizita laŭ germana rajto kun hereda vilaĝestrejo. Unue ĝi estis menciata kiel Mitterdorf en la jaro 1258, kiam ĝi estis ligata al juĝa kompetenteco de la urbo Jevíčko. De la jaro 1547 ĝis 1850 Bezděčí kaj Unerázka estis partoj de sinjorejo Trnávka.
Tomoaki Seino
Tomoaki Seino (清野 智秋, n. ) estas japana futbalisto.
Alĝeria vario de la araba
La alĝeria vario de la araba, alĝeria araba dialekto, alĝeri-araba lingvo aŭ fojfoje alĝeria lingvo (konata kiel Darĝa aŭ Dziria en Alĝerio) estas lingvo derivita de vario de la arabaj lingvoj parolata en norda Alĝerio. Ĝi apartenas al la magreba araba lingva kontinuumo kaj tiel estas parte reciproke komprenebla kun la tuniza kaj maroka variaĵoj.
Kiel aliaj varioj de la magreba araba, la alĝeraj dialektoj havas plejparte ŝemidan vortprovizon, kun gravaj berbera kaj latina (afrik-latinida) subtavoloj kaj multaj pruntovortoj el la franca, otoman-turka kaj hispana.