cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johann M. Baur
Li fondis en la 1980-aj jaroj la observatorion de Chions en la nordo de Italio (regiono Friulo-Venecio Julia) kaj estis unu el la kreintoj de la Gruppo Italiano Astrometristi. en 1989.
Li malkovris 14 asteroidojn inter 1987 kaj 1990, 6 kunlabore kun Kurt Birkle
La asteroido 11673 Baur estis nomita en lia honoro. Tiu planedeto estis malkovrita en la observatorio de Farra d'Isonzo, kie estas ankoraŭ uzata la instrumento per kiu Johann M. Baur faris siajn unuajn malkovroj.
Klonado
En biologio, klonado estas la procedo de kreado de klonoj, t.e. de ĉelaroj aŭ individuaroj, kies unuopaj ĉeloj aŭ individuoj ricevas la nomon klonulo, klonaĵo aŭ klonano.
Priskribo
Klonado estas neseksa reproduktado de organismo per ĉelo aŭ fragmento, tiel ke rezultas individuo genetike egala. En la lastaj jaroj, ĉefe pro la fama ŝafino Dolly, tiu temo fariĝis sufiĉe sensacia en amasmedioj. Tamen, laŭ biologia vidpunkto, ĝi ne estas nova. La vorto klono devenas de la greka "klón", kiu signifas ŝoson, nome tigon, kiu povas estigi novan apartan organismon. Do, de jarmiloj oni klonas plantojn per ŝosojn. Ankaŭ mikroorganismoj reproduktiĝas nesekse, per simila maniero. La mirinda novaĵo estas, ke oni nun ekklonas superajn bestojn kaj jam anoncas homan klonadon. Natura klonado tamen okazas, kiam "identaj" ( t.e. unuovaj ĝemeloj) naskiĝas.
Kloni organismon signifas krei novan organismon kun la samaj genetikaj informoj de alia jam ekzistanta. En moderna kunteksto, tio povas esti transmeto de nukleo de korpa ĉelo en ovon, kies origina nukleo estis forprenita.
La historio pri besta klonado ne estas tute mallonga. En 1952 oni klonis bufembriojn, kiuj tamen mortis antaŭ maturiĝo. En 1970 oni eksperimentis per ratoj, poste per ŝafinoj. En 1981, en Svisio, oni klonis ratojn kaj en 1986, en Anglio, ŝafinon. sekvis brutoj, porkoj, kaproj, kunikloj kaj simioj. En 1993, en Kanado, oni produktis homajn klonembriojn, kiuj estis detruitaj post 32 semajnoj. En Brazilo, klonado de bestoj estas farataj de 1996. En 1997, en Skotlando, naskiĝis la fama "Dolly". Ankoraŭ en 1997 oni produktis ŝafinon "Polly", kun homa geno enmiksita en ĝian genetikan konsiston. En 1998 oni firmigis teknikon por produkti aron da klonuloj el unu sola fontindividuo; sekvis klonado de bestoj je pluraj generacioj.
Klonado povas signifi klonadon de geno aŭ de tuta organismo. Kloni genon signifas forpreni ĝin de organismo kaj meti ĝin en alian organismon kie oni studos aŭ uzos ĝin.
Sampans
Sampans - prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Dole-Nord-Est). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Demografio
fonto: Insee
Mühlehorn
Mühlehorn estis ĝis la 31-a de decembro 2010 politika komunumo en Kantono Glaruso, en Centra Svislando. Ĝi havis 440 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 Mühlehorn estis integrita al la nova komunumo Glaruso Nordo.
Geografio
Mühlehorn situas ĉe la suda bordo de Valenlago sur malgranda delto de la rivereto Meerenbach. La teritorio de la iama komunumo etendiĝas suden ĝis alten al Kerenzerberg. Al la eksa komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Mühlehorn mem la vilaĝetoj Mühletal, Vortobel kaj Tiefenwinkel.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mühlehorn limas en nordo aliflanke de Valenlago al Amden (SG), en oriento al Quarten (SG) kaj en okcidento al Obstalden.
Monda naturheredaĵo
Mühlehorn, fakte ĝia orienta montara parto, apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Trafiko
Mühlehorn situas ĉe la grava trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Koiro, respektive SG. Krome poŝtaŭtolinio tra Kerenzerberg kondukas al Mollis kaj Näfels.
Tra la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A3, al kiu Mühlehorn disponas pri propra alveturejo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mühlehorn datiĝas el la jaro 1551 kiel Mülihorn.
Ĝis 1806 Mühlehorn estis parto de Obstalden.
Friedensreich Hundertwasser
Friedensreich HUNDERTWASSER (naskiĝis la 15-an de decembro 1928 en Vieno, Aŭstrio; mortis la 19-an de februaro 2000 sur la ŝipo Queen Elizabeth 2 sur la Pacifiko), estis aŭstra artisto, pentristo kaj arkitekto. Li estis disĉiplo de Albert Paris Gütersloh.
Hundertwasser origine nomiĝis Friedrich Stowasser. Ĉar li deziris, ke lia nomo signifu ion, li en 1949 elektis sian pseŭdonimon:
Hundertwasser malŝatis la modernan tendencon desegni ĉion per rektaj linioj kaj ortaj anguloj; li konsideris la rektan linion "tiranaĵo". Tial li desegnis ekzemple domojn, kiuj havas rondajn murojn kaj arkaĵojn aŭ kies fenestroj situas en la sama etaĝo je malsama alto. En pluraj urboj troviĝas t.n. Hundertwasser-domoj, interalie en lia naskiĝurbo Vieno. Lia ideo pri domo estis, ke ĝi aspektu, kvazaŭ la tera surfaco estu tuko kun tranĉo, unu el kies randoj oni levis.
Hundertwasser estis praido de Joseph Maria Stowasser, kiu kompilis tre konatan latinan-germanan vortaron. Hundertwasser desegnis kovrilon por tiu vortaro, kun kiu aperis eldono de 1994.
Santa María Nduayaco
Santa María Nduayaco estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Nduayaco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 423.
Geografio
Santa María Nduayaco apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 568 loĝantojn. El tiuj estis 278 viroj kaj 290 virinoj. La komunumo havas surfacon de 100,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2340 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 11 indiĝenoj. El tiuj 8 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Levél
Levél estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Mosonmagyaróvár. La loknomo signifas hungare: letero aŭ folio, sed tie vivis peĉenegoj, kiuj gardis la limon, ili estis sagistoj (lővér), fine estis levél. La germana vilaĝonomo estas Kaltenstein.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo preter la fervojo kaj la aŭtoŝoseo M1 inter Budapeŝto kaj Vieno.
Historio
Rezulte de la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis, saksoj refondis la vilaĝon. En 1946 la germanoj estis devige forigitaj al Germanio. Nuntempe estas interesaĵo la ventocentralo.
Vidindaĵoj
La komunumo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario), luteranan preĝejon el 1789 kaj kalvinanan preĝejon.
Gustav Gassner
Vivo
Li doktoriĝis en Berlin en 1906. Li estis profesoro en Braunschweig de 1917 ĝis 1933. Li fuĝis la naziismon kaj li direktis la kreskaĵoprotektadon de Ankara de 1934 ĝis 1939. Li edziniĝis kun Lili Fassier-Farnell. La paro havis kvin gefilojn.
Scienca laboro
Li studis brulfungojn (Ustilaginomycotina) kaj rustfungojn (Pucciniomycotina). Li studis ankaŭ semojn kaj iliajn ĝermadojn. Li malkovris la vernalizon.
Naŭ-streka linio
La Naŭ-streka linio (Ĉine: 南海九段线; pinyin: nánhǎi jiǔduàn xiàn; alivorte, la "naŭ-segmenta linio en la Sud-Ĉina Maro"; Vjetname: Đường lưỡi bò; alivorte, la "bovino-langa linio") estas la nomo kutime donita al la linio, kiu montras la teritoriajn postulojn de la Ĉina Registaro en la Sud-Ĉina Maro. Ĉi tiu linio aperas en ĉiuj mapoj produktitaj en Ĉinio, kaj konsistas el naŭ-strekoj. La linio inkluzivas praktike la tuton de la Sud-Ĉina Maro, de la marbordoj de Vjetnamio ĝis tiuj de Malajzio kaj la Filipinoj. En ĝia interno troviĝas kelkaj disputitaj senhomaj insularoj, inkluzive de la Spratly kaj de la Paracel insularoj.
La naŭ-streka linio estis unue elpensita de la registaro de la Respubliko de Ĉinio en 1947. Post kiam la Komunisma Partio transprenis la regadon de Ĉinio en 1949, ĝi ankaŭ adoptis la saman teritorian postulon. Ankaŭ la registaro de Tajvano, kiu devenas de la Respubliko Ĉinio, ankoraŭ oficiale daŭrigas la postulon.
Malgraŭ la vaga postulo, kiun la naŭ-streka linio reprezentas, Ĉinio ĝis hodiaŭ ankoraŭ ne formale specifis ĝian detalajn teritoriajn postulojn en la Sud-Ĉina Maro. La ĉinia registaro asertas, ke ĝiaj postuloj havas historian bazon. Tamen la registaroj de kelkaj najbaraj landoj, inkluzive de Vjetnamio, la Filipinoj kaj Malajzio, malagnoskas la ĉinan postulon kaj mem postulas parton de la teritorio inkluzivita en la linio. Ĉi tiu disputo jam kondukis al malplibonigo de la diplomatiaj rilatoj inter Ĉinio kaj kelkaj el ĝiaj najbaroj, kaj eĉ al malferma militado inter Ĉinio kaj Vjetnamio.
Konkobredado
Konkobredado estas la bredado de konkohavaj moluskoj.
Jen la diversaj konkobredaj tipoj :
Historio
Ĉiam la homoj manĝis konkojn. La grekoj uzis konkojn por baloti kaj la romianoj ŝatis ostrojn. La plukitaj konkoj estis troveblaj en naturaj kuŝejoj. La unuaj ostroparkoj estis konstruitaj en la 19-a jc.
Brazilo
La suda regiono estas la plej antaŭa por la produktado de ostroj kaj mituloj, kaj parte la ŝtato Sankta-Katarino kun da mistuloj kaj  da ostroj. Duarange por mituloj, la ŝtato Espirito-Santo kaj Paranao por ostroj.
Produktado :
Francio
Francio estas la unua aŭ dua konkobreda lando en Eŭropo. ĉar la maro kaj la bordoj estas publika bieno, necesas akiri koncesion de la aŭtoritato. En 2007, ekzistis koncesioj sur la mara publika bieno, kiu okupas surfacon de  t.e.  hektaroj kaj  da linioj de bredfostoj. Aliflanke hektaroj estas uzataj sur privataj bienoj. Pli ol personoj el kiuj  estas plentempaj, laboras en konkobredaj ekspluatejoj. La ĉefaj produktaj regionoj estas Potevio-Ĉarentoj (44 % de la konsumvendoj de ostroj kaj 13 % de tiuj de mituloj) kaj Bretonio (franca regiono) (21 % de ostroj kaj 35 % de mituloj).
Francio eksportas pli da ostroj ol ĝi importas, male, la importoj de mituloj multe superas la eksportojn.
Kanado
Konkobredado estas relative freŝa en kanado, pli malnova sur la okcidenta marbordo.
Ĝi produktas precipe mitulojn kaj ostrojn, sed ankaŭ myes (klovisojn) kaj pektunklojn.
Ĉe la pacifika marbordo, en Brita Kolumbio, ruditapoj (Venerupis aŭ Ruditapes philipinarum), Pacifikaj ostroj, mituloj kaj japanaj Jakobena pektenoj (Patinopecten yessoensis) estas bredataj en konkobredado.
Ĉe la Atlantika marbordo, estas mituloj, ostroj de Virginio (Crassostrea virginica), pektunkloj (Placopecten magellanicus). La provinco, kie konkobredado estas plej disvolvita estas Insulo de Princo Eduardo.
La bredaj teknikoj
La bredaj metodoj varias laŭ la lokoj, la tradicioj, la duvalvuloj kaj la profilo de la flusejo (parto de la marbordo malkovrata per la tajdoj).
Surlevita bredado
Tio estas tipo de konkobredado en kiu la moluskoj estas levitaj sur strukturo (tablo, framo aŭ stablo) instalita sur la substrato. La moluskoj ne rekte kontaktas la substraton. La francaj konkobredistoj de Mediteraneo uzas la teknikon de la bredaj tabloj por siaj ostroj kaj mituloj. La manko de tajdoj sur tiuj marbordoj ebligis la disvolvon de surlevita breda tekniko kaj do konstante en akvo.
Sekve de multaj provoj pri diversaj portiloj la metodo de la tablo estis alĝustigita en la 1920-aj jaroj. La "bredotablo" konsistas el ligna aŭ metala framo tenata je superakve per engrundigitaj fostoj. La unuo nun uzata konsistas el 33 fostoj subtenantaj framon sur kiu estas dismetitaj 50 stangoj. Tia "tablo" tiel konstruita estas ĝenerale longa je kaj larĝa je 12m.
Penda bredado
Tiu tipo de konkobredado, per kiu la moluskoj ne kontaktas la substraton, sed estas levitaj en strukturoj pendantaj de flosoj, similas al la antaŭa. Tiu tekniko estas uzata en Korsikio kaj en Hispanio.
Sur ĉiu stango estas ligilvicoj ebligantaj subteni pendantajn mitul- aŭ ostro-ŝnurojn.
Surfunda bredado
Per tiu tipo de konkobredado, la moluskoj estas bredataj aŭ en aŭ sur la substrato kaj submetataj al aero dum parto de la flusa ciklo. Oni parolas ankaŭ pri plata bredado aŭ pri plata aŭ funda bredado.
La bredfostoj estas fostovicoj sur kiuj estas fiksitaj la duvalvuloj.
Ekologio de la konkobredaj areoj
La marborda akvo gastigas ofte nature ruditapojn, mitulojn, pektunklojn kaj ostrojn taŭgajn por homa konsumado; tamen la plukado de sovaĝaj aŭ bredataj moluskoj povas esti malpermesita sur vastaj sektoroj de la marbordo pro infekto per uzitaj akvoj aŭ nocaj koncentriĝoj de toksa algo, de toksinoj kaj de patogenaj agentoj je natura aŭ homa origino.
La konkoj kaj ties loĝejoj estas bonegaj indikiloj de la stato de la bakteriologia sano de la mara medio. Kiel ekzemplo, la fekaj koliformoj indikas la ĉeeston de fekaj materioj kaj de organismoj, kiuj povas esti patogenaj. La severeco de la normoj justiĝas ĉar, pro la fakto ke la moluskoj sin nutras per filtrado, ili koncentras en sia karno bakteriojn, virusojn kaj toksinojn, kiuj povas estis mortigaj por la homoj.
La kontrolorganizaĵoj
Ifremer ludas gravan rolon en la kontrolado de la malsanoj trafantaj la bredejojn, same kiel en la kontrolado de la kvalito de la bredakvoj.
Tiu kontrolado ebligas antaŭeviti la disvastiĝon de la malsanoj aŭ la malboniĝon de la bredmedio. Reto por registri la geografiajn kaj kronologiajn tendencojn pri la pluvivo, la kresko kaj la kvalito de la kavaj ostroj ebligas tiun kontroladon (REMORA).
Sed por fari pli ol la antaŭevito kaj trovi solvojn al la perturboj de bredejoj aŭ valorigi la akvobredatajn produktojn, Ifremer lanĉis diversajn esplorprogramojn, al kiuj estas asociitaj sciencaj kaj profesiaj partneroj.
Plaĉas al mi
Plaĉas al mi estas la dua albumo de Kaj Tiel Plu.
Nikulino (Moskvo)
Nikulino (Никулино) estas iama vilaĝo, ekde 1960 apartenanta al Moskvo.
La vilaĝo estis unue menciita en 1491. Ekde la ĝi apartenis al Moskvo; ĝi estas tute neniigita dum amasa konstruado de novaj domoj en sud-okcidento de Moskvo. Ĉiuj vilaĝaj domoj estis forigitaj ĝis mezo de 1980-aj jaroj. La vilaĝo donis sian nomon al distrikto Troparjovo-Nikulino, sur kies teritorio ĝi lokiĝis.
En 1979 norde de la vilaĝo aperis konstruaĵoj de Moskva Olimpika vilaĝo.
Batalo de Jastków
Batalo de Jastków – batalo okazigita en la tagoj 31-a de julio – 3-a de aŭgusto 1915 inter subtaĉmentoj de Polaj Legioj kaj rusaj trupoj en regiono de la vilaĝo Jastków, 12 km norde de Lublin.
La batalo apartenis al la plej grandaj kunpuŝiĝoj de Polaj Legioj sur teritorio de Kongresa Pollando. Ĝi estis la unua batalo, dum kiu la polaj taĉmentoj havis grandan memstarecon kaj pri trapaso mem de la bataloj decidis komandantoj de regimentoj kaj Józef Piłsudski kiel la ĉefkomandanto. Tio estis la unua pli granda batalo de la 4-a regimento de Polaj Legioj, konsiderata kiel siaspeca batalbapto de la formacio. En la batalo interalie partoprenis: Władysław Orkan, Bronisław Pieracki, Władysław Broniewski, Zygmunt Berling, Karol Bunsch, August Emil Fieldorf, pastro Stanisław Żytkiewicz kaj Felicjan Sławoj Składkowski.
Genezo
Fine de junio 1915 rezulte de ĝenerala aŭstro-germana ofensivo sekvis ĝenerala retiriĝo de rusa armeo el Sandomierz-regiono. Post ili ankaŭ iris la Unua Brigado de Polaj Legioj, kiu la 4-an de julio transpaŝis Vistulon kaj eniris al Lublinio. Legiaj unuoj batalantaj en Lublinio estis subordigitaj al aŭstria 106-a Divizio de Infanterio.
La 19-an de julio 1915, novformigita 4-a regimento de infanterio de Polaj Legioj de subkolonelo Bolesław Roja apud Urzędów renkontiĝis kun subtaĉmentoj de la Unua Brigado de Polaj Legioj, komandata de Józef Piłsudski. Sekve de tio la 4-a regimento kune kun la Unua Brigado komencis marŝon direkte al Lublin. Malantaŭ la legiaj subtaĉmetoj iris Komandantaro de Legioj kun generalo Karol Durski-Trzaska.
Skolopa spanielo
La skolopa spanielo estas hundoraso, origine dresita por ĉasi skolopojn. Ekzistas fakte du diferencaj rasoj nomitaj ĉi tiel: la angla skolopa spanielo kaj la usona skolopa spanielo.
Sierra de Ayllón
Ĝi limls okcidente kun la montaroj Somosierra kaj Rincón, orienste kun tiuj de Pela kaj Alto Rey, norde kun la Norda Altebenaĵo kaj sude kun la Campiña de Guadalajara.
El ĝiaj montaroj elfluas la riveroj Jarama kaj Sorbe, same kiel aliaj minoraj kiel Jaramilla, Berbellido, Sonsaz kaj Ermito.
Demografie ĝi karakteriziĝas per grandaj municipoj kiuj enhavas multajn aliajn setlejojn malmulte loĝatajn, kiel Campillo de Ranas, El Cardoso de la Sierra aŭ Tamajón. Alliaj municipoj en la zono pli malgrandaj sed de similgranda loĝantaro estas Majaelrayo, La Huerce, Valdepeñas de la Sierra kaj Valverde de los Arroyos.
Măgurele
Măgurele [məgurele] estas urbo en la rumana distrikto Ilfov, sude de Bukareŝto, nur ĉirkaŭ 11 km de ties ĉi centro. Ĝi estis deklarita urbo per la leĝo n-ro 414 de la 29-a de decembro 2005.
Ádám Boros
Ádám Boros naskiĝis la  1900 en Budapeŝto. Li mortis la 1973 en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Boros frue konatiĝis kun Sándor Jávorka kaj Árpád Degen. Li akiris diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1922. Post siaj studoj li laboris en instituto pri spicherboj. En 1929 li estis nomumita privata profesoro, sed li faris ankaŭ esplorvojaĝojn al Gerecse kaj Vértes. Ekde 1938 li havis postenon en alia instituto, krome li komencis esplori la rehungariĝintajn teritoriojn (ekzemple Norda Transilvanio). Inter 1945-1953 li instruis en la veterinara fakultato. En 1946 li edziĝis. Post 2 jaroj li atingis la instruan rangon publika eksterordinara profesoro. En 1952 li kandidatiĝis, en 1957 li doktoriĝis. Lia kolektaĵo pri kreskaĵoj (65 000 floroj, 130 000 briofitoj) estis deklarita protektata. Estis li la unua, kiu serioze esploris la briofitojn ĉe kavernoj. En 1972 li ricevis memormedalon.
Rubenonajtingalo
La Rubenonajtingalo, Siberia rubenonajtingalo aŭ simple Siberia najtingalo, Luscinia calliope, estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro Luscinia kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo, (Muscicapidae). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.
Ĝi estas migranta kaj insektomanĝanta specio kiu reproduktiĝas en miksita arbaro de koniferoj kun subkreskaĵaro en Siberio. Ili nestumas ĉegrunde. Ili vintrumas en Barato kaj Indonezio.
La Rubenonajtingalo estas iomete pli granda ol la Eŭropa ruĝgorĝulo. Ĝi estas tutbruna supre escepte la distinga nigra vosto kun ruĝaj flankomakuloj. Ili havas tre markatan blankan superokulan strion.
La masklo havas tre ruĝan gorĝon (kun blankaj punktetoj) bordita de mallarĝa nigra bordo, kio nomigas la specion. Krome estas blanka strio el la beko, kiel lipharo, kaj inter tiu kaj la simila superokula strio estas nigra masketo el la beko al la okulo. Inoj ne havas tiujn kolorajn markojn, do indas konsideri tiun specion kiel ekzemplo de seksa duformismo.
La masklo havas kanton kiel pli laŭtan version de tiu de la Ĝardensilvio.
Wasei-eigo
La wasei-eigo (和製英語, laŭvorte «Angla fabrikita en Japanio») estas aro de esprimoj Japanlingvaj, kies etimologio estas plene aŭ parte angla kaj kiu estas uzita en Japanio, sen ekzisti tiaj en la anglaparolantaj landoj.
Plej komune, temas pri mallongigo de du anglaj vortoj (laŭ ilia silaba transskribo en strekaj kanaoj por faciligi ilian uzon), konservante la sencon aŭ la ideon esprimitan en la originala. Oni povas renkonti ilin tiom en la populara lingvo, ol en la industrio, sub formo de markoj. Iuj termoj de wasei-eigo foriris Japanion. Oni ne konfuzu ilin kun la gairaigo, kiu estas Japana vorto devenanta rekte el fremda lingvo.
Ekzemploj
Ekzemploj de wasei-eigo :
Kepler-22
Kepler-22 estas stelo el la spektraklaso G, kiu situas proksimume 600 lumjaroj for de la Tero. Kepler-22 estas iom pli malgranda kaj pli malvarma ol nia propra Suno. La stelo situas inter la konstelacioj Cigno kaj Liro.
Je la 5-a de decembro 2011 oni malkovris rotaciantan ekstersunsisteman planedon, Kepler-22b, kiu troviĝas en la enloĝebla zono de Kepler-22. Tio signifas ke la planedo rotacias ne tro proksime kaj ne tro malproksime ĉirkaŭ la stelo. Principe ĝi do taŭgas por vivado, kiel sur la Tero.
19-a de aŭgusto
La 19-a de aŭgusto estas la 231-a tago de la jaro (la 232-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 134 tagoj restas.
Je la 19-a de aŭgusto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 19-a de aŭgusto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Viroj kiuj seksumas kun viroj
Viroj, kiuj seksumas kun viroj (anglalingve Men who have sex with men - (MSM)), estas viraj personoj, kiuj realigas seksuman agadon kun membroj de la sama sekso, sendepende de ilia genra identeco. Multaj el tiaj viroj ne identigas sin kiel gejo, lesbo aŭ ambaŭseksemulo.
La esprimo MSM estis kreita en la 1990-aj jaroj de epidemiologiistoj por studi la disvastiĝon de malsanoj inter viroj, kiuj seksumas kun viroj, sendepende de identeco. La termino MSM ofte estas uzita en medicina literaturo kaj socia esplorado por priskribi tiajn virojn kiel grupo por esploraj studoj sen konsideri aferojn de mem-identigo. Ĝi ne priskribas specifan seksuman agadon, kaj kiuj agadoj estas kovritaj de la termino dependas de kunteksto.
Astragalo (planto)
Astragalo estas drogherbo, precipe en la tradicia ĉina medikamentaro
Kriva Palanka
Kriva Palanka (Крива Паланка) estas urbo situanta en la oriento de Norda Makedonio, en la Nordorienta regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Kriva Palanka. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 14 558 homoj.
Loko, priskribo
La urbo situas sur ambaŭ bordoj de la rivero Kriva Reka je alteco de ĉirkaŭ 650 - 800 m, sub la deklivoj de la montoj Osogovo. La ĉefa vojo A2 / E871 trapasas la urbon, kiu kondukas de la urbo Kumanovo al la ŝtata limo kun Bulgario kaj plu al la urbo Kyustendil. La distanco de la urbo Kriva Palanka al Kumanovo estas ĉirkaŭ 60 km, ĉe la limo kun Bulgario nur 16 km.
Eksonimo kaj endonimo
En etnolingvistiko eksonimo (de la greka ἔξω, éxō, "ekster", kaj ὄνομα, ónoma, "nomo") kaj endonimo (de la greka ἔνδον, éndon, "ene" aŭ αὐτό, autó, "mem" kaj ὄνομα, ónoma, "nomo") estas du kontraŭaj terminoj kapablaj kvalifiki la nomon donitan al loko (toponimo), loĝantaro (etnonimo), lingvo aŭ atribuita al homo kiel individua nomo (antroponimo).
34163 Neyveli
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pranav Sundar Neyveli, gajniinto de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro lia projekto pri komputila biologio kaj biokomputiko. Li estis lernanto ĉe la Mills E. Godwin High School de Henrico (Virginio, Usono).
Faruk al-Ŝaraa
Faruk al-Ŝaraa (arabe فاروق الشرع, naskiĝis, do nun -jara) estas siria politikisto. Inter la jaroj 1984 kaj 2006 li estis la ministro pri eksteraj aferoj de Sirio kaj de tiam estas la vicprezidanto de la lando. Faruk al-Ŝaraa reprezentas la politikan partion Baazo.
La 18-an de majo 2011 la registaro de Usono ordigis frostigi liajn bankkontojn kaj tiujn de ses pliaj superuloj de Sirio, interalie de la ŝtata prezidanto Baŝar al-Asad.
Eksonimo kaj endonimo
Difino
En la kadro de la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj (ECOSOC), la Laborgrupo pri Eksonimoj, kiu ekestis el la Grupo de Spertuloj pri Geografiaj Nomoj (UNGEGN), kreis jenajn difinojn:
Koliko
Koliko estas malsano, ĉefe ĉe ĉevaloj, sed ĝi povas atingi ankaŭ homojn kaj aliajn bestojn. La kaŭzoj estas multaj, kiel tordo, premo aŭ invaginado de intestoj. Plej ofte simpla konstipo aŭ akumulo de gasoj povas kaŭzi ĝin. Ne nur la intestoj kaŭzas kolikajn dolorojn, sed ankaŭ la utero, la renoj kaj la hepato. Ŝtonoj en la duktoj kaj hepatveziko kaj en la renoj ankaŭ kaŭzas kolikojn.
Eksonimo kaj endonimo
Tendencoj en la disvolviĝo de eksonimoj
Eksonimoj disvolviĝas en lokoj kun grava signifo por parolantoj en la lingvo de la ekzonimo, ekzemple Ateno (Αθήνα / Athína), Beogrado (Београд / Beograd), Bukareŝto (Bucureşti), Kopenhago (København), Moskvo (Москва / Moskva), Nikozio (Λευκωσία / Lefkosía), Prago (Praha), Vieno (Wien) aŭ Varsovio (Varsovio).
Uzado
Dum la 20-a jarcento la uzo de eksonimo ofte fariĝis polemika. Grupoj ofte preferis ke eksteruloj evitas eksonimojn kie oni ekuzis ilin en malŝatata maniero. Ekzemplo: ciganoj ofte preferas la terminon romani al la eksonimo cigana lingvo (de Egiptio) kaj roma (romao) al la franca termino bohémien, bohème (de Bohemio).
Homoj ankaŭ povas eviti eksonimon por kialoj de historia sentemo, kiel en la kazo de germanaj nomoj por polaj kaj ĉeĥaj lokoj, ekz. Danzig/Gdańsk kaj Karlsbad/Karlovy Vary) kaj rusaj nomoj por ne-rusaj lokoj kiuj estis poste renomitaj (ekz. Kiev/Kyiv). [Citaĵo?].
En kelkaj situacioj la uzo de eksonimo povas esti preferata. Ekzemple, pro tio ke plurlingvaj urboj kiel Bruselo, kiu estas konata por ties lingvaj streĉitecoj inter nederlanda- kaj franca-parolantoj, neŭtrala nomo kiel ekzemple Brussels aŭ Bruselo povas esti preferata por ne ofendi iun ajn. Do eksonimo kiel Brussels en la angla aŭ Bruselo en Esperanto povus esti uzata anstataŭ preferi nur unu el la lokaj nomoj (Brussel en la nederlanda kaj Bruxelles en la franca).
Aliaj malfacilecoj kun endonimoj rilatas al prononco, literumado kaj vorto-kategorio. La endonimo povas inkluzivi sonojn kaj literumojn kiuj estas nekonata al parolantoj de aliaj lingvoj, kiu malfaciligas aŭ eĉ malebligas konvenan ĝian uzon fare de eksteruloj, alilingvanoj. Dum la paso de la jaroj, la endonimo eble travivis fonetikajn ŝanĝojn, aŭ en la originala lingvo aŭ en la fremda lingvo, do tiele ŝanĝante endonimon en eksonimon, kiel en la kazo la germana urbo Kolonjo, kie la latina originalo Colonia evoluis al Köln en la germana, dum en Esperanto (Kolonjo), la itala aŭ hispana (Colonia) la eksonimo proksime respegulas la latinan originalon.
Foje la registaro de iuj landaj provas aprobigi la uzon de endonimoj anstataŭ tradiciaj eksonimoj ekster la propra lando:
Eksonimoj kiel pejorativoj
Antaŭ du mil jaroj, la grekoj pensis ke ĉiuj ne-grekoj estis ne-kulturitaj kaj sekve nomis ilin "barbaroj," kiu poste naskigis la eksonimon "berberoj".
En la eŭska, la termino erdara/erdera estas uzata por parolantoj de ajna lingvo malsama de la eŭska.
Konfuzoj en renomado
Eksonimoj kaj endonimoj ne devas esti konfuzitaj kun geografia renomado, kiel en la kazo de Sankt-Peterburgo, kiu en 1914 iĝis Petrograd (Петроград), en 1924 Leningrad (Ленинград) kaj en 1991 denove Sankt-Peterburgo (Санкт-Петербург Sankt-Peterbúrg ). Ĉi-kaze, kvankam Sankt-Peterburgo havas ĝermanan etimologion, ĝi neniam estis eksonimo por la urbo inter 1914 kaj 1991.
Eŭropanoj en la mezepoko uzis la nomon Tataroj kiel ĝeneralan indikon por la tuta mongola konfederacio, sed ili konfuzis ĝin kun "Tartaroj" kaj la invadantoj de nuna Hungario (la hungaroj), kiuj estis asociitaj kun la hunoj, kiuj invadis la saman teritorion 500 jaroj pli frue, kaj tiel naskiĝis la termino hungaroj.
Kelkaj Esperantlingvaj ekzonimoj
Ekzemploj de esperantlingvaj ekzonimoj por fremdlingvaj toponimoj :
Esperantlingvaj ekzonimoj por fremdlingvaj antroponimoj:
Bibliografio
Jordan, Peter / Bergmann, Hubert / Burgess, Caroline / Cheetham, Catherine (eld.): ''Trends in Exonym Use. Proceedings of the 10th UNGEGN Working Group on Exonyms Meeting,''Tainach, 28-30-a de aprilo 2010. Hamburgo, 2011.
Jordan, Peter / Orožen Adamič, Milan / Woodman, Paul (eds.): ''Exonyms and the International Standardisation of Geographical Names. Approaches towards the Resolution of an Apparent Contradiction,'' Vieno, Berlino 2007 (=Wiener Osteuropastudien 24).
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo Esonimo ed endonimo en la itala vikipedio, listo de aŭtoroj.
Norda Montaro (Madrida regiono)
La Norda Montaro (hispane Sierra Norte) estas neformala komarko difinita en la Gvidilo de Kampara kaj Aktiva Turismo, eldonita de la Madrida Regiono (Hispanio). Ĝi troviĝas en la norda ekstremo de la provinco Madrido. Ĝi etendiĝas sur 1.253 km² kaj havas iom pli ol 26.000 loĝantoj, dise en 42 municipoj.
Municipoj de la komarko
La komarko estas formata de la sekvaj municipoj, kun ĝiaj kvadrataj kilometroj kaj loĝantaro: ! Municipo || Areo || Populacio
Sklené (distrikto Svitavy)
Municipo Sklené situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 10 km sude de urbo Svitavy. La vilaĝon kreas pentrindaj empiraj fermitaj bienetoj laŭlonge laŭ ŝoseo de Hradec nad Svitavou al Křenov. Vivas ĉi tie.
Historio
Sklené estis verŝajne fondita per germana koloniigo de episkopoj el Olomouc ĉirkaŭ la jaro 1270. Ĝia nomo estas atestita nur en la unua duono de 14-a jarcento kaj eble ĝi estis derivita el nomo de vitrofarejo - Glaselsdorf. Sed post vitroproduktado restis neniuj ŝpuroj kaj iuj historiistoj eĉ opinias, ke la nomo ekestis post iu lokalisto nomata Gleser. La unua dokumento kun nomo Sklené estas listo de havaĵo de episkopejo Olomouc el la jaro 1317. Nur el la jaro 1501 estas ĉeĥe skribita dokumento, eldonita de episkopo Stanislav Thurzo, per kiu li renovigas heredan vilaĝestrejon en Sklené, ĉar antaŭaj privilegioj estis dum militoj neniigitaj.
Preĝejo
Meze de la vilaĝo troviĝas preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, origine gotika el la unua duono de 14-a jarcento, el kiu konserviĝis la presbiterejo kaj turo. Sur loko de estinta navo estis en la jaroj 1912 - 1913 konstruita nova, pli granda preĝejo, orientita al sudo kaj la presbiterejo restis kiel orienta kapelo.
La preĝejo estas moderna konstruaĵo ununava, oblonga, kun duoncirkle fermita presbiterejo, kun sakristio sur orienta flanko kaj kun arkada antaŭĉambro antaŭ la fronto. Sur okcidenta flanko al la navo tuŝas malnova prisma turo kun embrazuraj fenestretoj kaj moderne, novgogtike, aranĝita supra parto. La originan presbiterejon, nun kapelon, ekstere subtenas apogpilieroj. Ĝi estas volbita kruce kun kojnoprofilaj ripoj. La navo estas volbita barele kun segmentoj, la presbiterejo per konĥo.
La ekipaĵo estas moderna, en la kapelo estas ŝtona kaliĥa baptujo, eble el la 17-a jarcento. Ekstere ĉe la kapelo estas empiraj tomboŝtonoj el la jaroj 1807 kaj 1842.
Memorinda taksuso
Memorinda arbo, taksuso ordinara, estas la plej maljuna arbo de tiu specio en la regiono. Cirkonferenco de la trunko longas 306 cm, alteco 11,5 m kaj aĝo de la arbo estas 300 - 400 jaroj.
Issy RER (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio devus malfermi en 2022,. La estonta stacio de Grand Paris Express situos en la interkruciĝejo de Avenuo de Verdun kaj Avenuo Aristide-Briand. Ĝi estos konektita al stacidomo de RER per centkelk metrojn longa subtera koridoro,. Ĝiaj kajoj havos profundon de. La dezajno de la stacidomo estas konfidita al arĥitekta agentejo Brunet Saunier Architecture.
Projektoj
Ekzistas projekto de plilongigo de Linio 12 de la metroo de Parizo ekde stacio  ĝis interkonekta stacio kun linio 15.
La Puerta de Segura
La Puerta de Segura (La Pordo de S.) estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 98 km2 kie loĝas 2 268 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 24,45 loĝ./km2.
Geografio
La Puerta de Segura situas sur la nordo de la komarko Sierra de Segura en la nordoriento de la provinco. Estas sur 585 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°20′59″N 2°44′12″O.
Parto de la municipo formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj. Limas kun la teritorioj de Orcera, Génave, Torres de Albanchez, Benatae, Hornos de Segura, Beas de Segura kaj Puente de Génave. Estas ĉe la enirejo (kiel sugestas la nomo pordo) de la Natura Parko kaj la municipa teritorio estas trapasata de la rivero Guadalimar. La Puerta de Segura situas je 157 km de Ĥaeno, provinca ĉefurbo, je 83 km de Úbeda, grava urbo, kaj je 17 km de Segura de la Sierra, tradicia komarka ĉefurbo.
Krom la ĉefa urba kerno, estas aliaj kvin domaroj:
Historio
En 1235 ĝi estis konkerita de la Ordeno de Santiago. La teritorio de Segura de la Sierra estis integrita en la Reĝlando Kastilio ene de la Regno de Murcio ĝis 1833, kiam oni kreis la aktualan Provincon Ĥaenon.
En la 1930-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 6600 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado kaj oni falis ĝis la nunaj 2000.
2516 Roman
2516 Roman estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro dela usona astronomino Nancy Roman (1925–2012), agnoskita kiel "la Patrino de Hubble".
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec, R. Durkee, M. Husarik, M. Pikler, G. Cervak, F. Pilcher, V. G. Chiorny kaj O. Leura per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 0,99 ± 0,09 km, orbitan de ĉirkaŭ 7,3 km kaj orbitan periodon de 16,219 ± 0,005 horoj (0,6758 ± 0,0002 tago), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
16878 Tombickler
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas C. Bickler, responsulon pri la elektronikaj fotiloj de NEAT. Li estas sperta pri instrumentoj de bilidigo kaj laboras pri sistemoj de ŝargkuplitaj fotiloj. Dum siaj 21 jaroj ĉe Jet Propulsion Laboratory li helpis disvolvi kaj liveri aparatojn de flugo por Galileo, Cassini kaj la Kosmoteleskopo Hubble.
Libuše Moníková
Libuše Moníková (n. la 30-an de aŭgusto 1945 en Prago kaj m. la 12-an de januaro 1998 en Berlino) estis ĉeĥa verkistino, verkinta en la germana lingvo. En 1968, sekve de la invado de Ĉeĥoslovakio, ŝi rifuĝis al Okcidenta Germanio.
Premio
1991: premio Adelbert von Chamisso
Česká Bělá
Česká Bělá (germane: Böhmisch Bela, en la jaroj 1869–1890 Bělá) estas kampurbo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1257.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Hanušovce nad Topľou
Hanušovce nad Topľou (hungare Tapolyhanusfalva) estas urbo en Slovakio en regiono Prešov, en distrikto Vranov nad Topľou.
Historio
La biencentro en 1317, la komunumo en 1332 estis menciita unuafoje, kiu iĝis tiam kampurbo. La kampoj dum 300 jaroj apartenis al familio Sós (ŝOŝ). La urbeto estis grava komercejo, ekde la 17-a jarcento gimnazio funkciis. En 1910 loĝis tie 1267 da homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj kaj hungaroj en minoritato). La urbeto ĝis 1919 apartenis al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj. En 2001 loĝis en la urbeto 3582 da homoj, (3045 slovakoj, 511 ciganoj).
Antal Iványi (aktoro)
Antal Iványi [ivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Iványi Antal estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Ivankiewicz.
Antal Ivankiewicz naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
9860 Arkeopterigo
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la arkeopterigo (Archaeopteryx), praa birdo de la malfrua ĵurasio, kiu havis skeleton de dinosaŭro kaj kranion de birdo kun dentaj makzeloj. Ties plumoj estas konservitaj kiel printoj en la ŝtono.
Amatora Atletika Asocio
La Amatora Atletika Asocio de Anglio, aŭ en angla Amateur Athletic Association of England (iam Amateur Athletic Association) aŭ AAA (pronouce foje 'tri Aj') estas unu el la plej aĝaj landaj registaraj organizoj por atletiko en la mondo, establita en la 24a de Aprilo 1880. En la pasinteco, ĝi estis efektive superrigardinta atletikon tra Britio. Nuntempe, ĝi subtenas regionajn atletikajn klubojn kaj verkojn por disvolvigi amatoran atletikon nur en Anglio. Tio inkludas la Anglan Transterenkuran Asocion. Tri viroj el la Universitato de Oksfordo estis responsaj por la fondo de AAA – nome Clement Jackson, Montague Shearman kaj Bernhard Wise. La unua AAA Ĉampioneco okazis en la 3a de Julio 1880 ĉe Lillie Bridge.
Santa María Ozolotepec
Santa María Ozolotepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Ozolotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 424.
Geografio
Santa María Ozolotepec apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4023 loĝantojn. El tiuj estis 1959 viroj kaj 2064 virinoj. La komunumo havas surfacon de 95,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2,500 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 995 indiĝenoj. El tiuj 745 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 745 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Marssac-sur-Tarn
Marssac-sur-Tarn estas franca situanta en departemento Tarn, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Marssacois.
Tara Buckman
Tara Buckman (naskiĝis la 1-an de oktobro, 1956) estas usona aktorino de kino kaj televido. Ŝia aktiva kariero estis ĉefe limigita el la fino de la 1970-aj ĝis la mezo de la 1990-aj jaroj. Kvankam ŝi neniam atingis unuarangan statuson, Buckman estis tamen regula gastostelulino en multaj televidserioj.
Grifono
Ĝi havas hirtan hararon, kiu evoluis kiel ŝirmilo en marĉejoj. Ĝi ege bone naĝas kaj estas bona halthundo kaj trovhundo.
Marssac-sur-Tarn (stacidomo)
Marssac-sur-Tarn estas franca stacidomo sur linio - Albi, situanta en  Marssac-sur-Tarn, en departemento Tarn, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Tessonnières - Albi (741000).
Zmeinogorsk
Zmeinogorsk (ruse Змеиногорск) estas urbo kaj administracia centro de la Zmeinogorska distrikto en Altaja regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 01407.
La urbo estis fondita en jaro 1735. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1952. La urbo antaŭe estis nomita kiel Zmejev (Змеев).
La interurba telefona kodo estas 38517, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas en Altaja montaro ĉe rivero Korboliĥa (Корболиха) kaj ĝia enenfluaĵo rivero Zmejevka (Змеевка).
En jaro 1959 la urbo havis 13,9 mil loĝantojn. En jaro 2002 la urbo havis 11,6 mil loĝantojn.
Augusto Roa Bastos
Augusto Roa Bastos (n. 13-a de junio 1917, forpasis en Asunciono la 26-an de aprilo de 2005) estas la plej grava paragvaja verkisto en la hispana lingvo.
Li loĝis dum multaj jaroj ekzilita, unue en Argentino kaj poste en Francio. Post la forigo el la povo de la multajn jarojn diktatoro Alfredo Stroessner en 1989. Dum la ekzilo li ricevis honore la hispanan civitanecon.
Liaj du plej konataj verkoj estas "Hijo de hombre" (Homido) kaj "Yo, el Supremo" (Mi, la Suprema), inspirita en la figuro de José Gaspar Rodríguez Francia, diktatoro de Paragvajo dum 26 jaroj en la komenco de la 19-a jarcento, kaj konsiderata kiel perfekta portreto de la tipa latinamerika diktatoro.
En 1989 li ricevis la Premion Cervantes, la plej prestiĝan premion por hispanlingva literaturo.
Moritz Csáky
Moritz Csáky [moric ĉAki] (naskiĝinta la en Levoča ) laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio Csáky Móric estas hungardevena aŭstra historiisto, profesoro, membro (ekstera en 1998) de Hungara Scienca Akademio, membro de Aŭstra Scienca Akademio.
Biografio
Li ricevis ekz. en 1998 la Karl-von-Vogelsang-premion.
1 E24 m
Por bildigi la grandecon de unu jotametro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj inter 1 jotametro (Ym) kaj nefinio (∞) (1024—∞ m).
Vidu ĉi tie pri signifoj de jota-, ktp.
Distancoj pli mallongaj ol 1 Ym
Nenio estas pli longa ol 1 000 Ym (1027 m).
Uruana de Minas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Noroeste de Minas (do "Nordokcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Unaí. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Košeca
Košeca (hungare Kasza [kasa]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272 laŭ tiama hungara ortografio "Kaza". En 1241 post malvenko ĉe Muhi Béla la 4-a tie pasigis kelkajn tagojn. Danke tion la reĝo poste donacis al la vilaĝo rangon kampurbo kun tutlanda bazarada rajto jare po 4. En 1784 loĝis tie 917 vilaĝanoj (205 familioj) en 164 domoj, en 1828 1082 vilaĝanoj en 130 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kasza 1155 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Ilava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Košeca 2441 homoj, (2421 slovakoj).
Parulioj
En 1758, Linnaeus klasigis la Nordan parulion kiel paruo, Parus americanus, kaj kiam la taksonomio disvolviĝis, la genronomo estis modifita unue al Parulus kaj poste al la nuna formo. La familinomo, Paruliedoj, kompreneble devenas ankaŭ de tiu fonto.
La du unuaj estas foje lokataj en la genro Vermivora. La du lastaj estaas tre proksimaj kaj formas superspecion.
Tiuj birdoj estas ĉefe loĝantaj birdoj escepte ĉe la Norda parulio kiu vintras suden de sia reprodukta teritorio en Centrameriko kaj Karibio.
La parulioj de la genro Parula estas malgrandaj, 11–12 cm longaj. Ili havas flavajn, oranĝajn aŭ ruĝajn gorĝojn, kun tiu koloro etende pli suben al subaj partoj en kelkaj specioj. La supraj partoj kaj flugiloj montras diversajn nuancojn de griza aŭ blugriza, kaj la supra dorso estas pli verda aŭ nigra ol la resto de la dorso.
La reprodukta habitato estas arbaro kun klarejoj. Tiuj paruliedoj nestumas malalte en arbo aŭ surgrunde, kie la ino demetas 3-7 ovojn en tasforma nesto.
La parulioj de la genro Parula manĝas insektojn kaj araneojn, ofte kaptataj dumfluge, kaj ili havas distingajn sumantajn kantojn kaj laŭtajn alvokojn ĉip.
NGC 2801
NGC 2801 (aliaj indikoj — UGC 4899, MCG 3-24-25, ZWG 91.46, PGC 26183) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝpico
La grandeco de la hundoj forte varias ene de la grupo, de la malgranda pomerano (germana ŝpicospeco) kiu pezas inter 2 kaj 3,5 kg, ĝis la granda kaj forta alaska polusohundo (Alaska malamuto), kiu povas pezi inter 45-50 kg.
Origino
Antaŭ ĉirkaŭ 3000 jaroj, hundoj komencis migri de la Arkto en moderklimata Eŭropo, Nordameriko, Azio kaj foje Afriko. Skeletoj de antaŭ ĉirkaŭ 2000 jaroj en Svislando montras ke ŝpico-specaj hundoj vivis en Mezeŭropo dum miloj da jaroj. Ĉi tiuj hundoj estas la prauloj de la eŭropa ŝpic-specoj, kiel la germana Spitz kaj la belga barĝo hundo Schipperke. Multaj ŝpic-specoj ankaŭ migris al Koreio kaj Ĉinio. Poste, multaj de ĉi tiuj hundoj estis translokitaj de homoj al Japanio, plej probable de Koreio. Ĉi tiuj aziaj ŝpic-specoj estas la prauloj de hodiaŭaj rasoj kiel la ĉaŭĉaŭo (angla : Chow Chow) kaj la Akita Inu.
La beleco de la ŝpicospecaj hundoj kaŭzis ke homoj volis krei kunulajn hundorasojn de ili. La tre malgranda Pomeria ŝpico estis origine multe pli granda hundo, simila al la Keeshundo. La Keeshundo, estas amika kaj lojala, tamen tre vigla hejmbesto. Alia kunula ŝpicspeca hundraso estas la usona eskimo-hundo.
Klasifikado
La hundoj estas membroj de la grupo 5 de ICF kaj estas dividita en 8 sekcioj. La Internacia Cinologia Federacio klasifikis la ŝpicojn en la grupo 5 ene de du malsamaj sekcioj : sekcio 4 eŭropaj ŝpicoj kaj sekcio 5 aziaj ŝpicoj kaj similaj rasoj kiel Welsh Corgy. Ekzistas ankaŭ iuj rasoj kiuj portas la nomon de ŝpico kaj ke la ICF metas en la dua sekcio : nome la nordaj ĉashundoj.
Hungara ŝafhundo
Ekzistas du hundrasoj, kiuj povas nomiĝi hungara ŝafhundo:
Ŝpico
Klasifikado
La ekzakta origino de la hundo ne estas konata, kvankam oni konsideras ke la plejmulto de la ŝpicoj hodiaŭ venas el la arktaj regionoj.
Ekzemploj de eŭropaj ŝpico-hundoj
Germana Spitz (Wolfsspitz (Keeshond)-Kleinspitz-Mittelspitz-Großspitz-Zwergspitz aŭ nanoŝpico (Canis pomeranus) : la pomeria estas ŝpico kiu estas oranĝkolora kiel ekzemple la 'volpino italiano', Eurasier (Germanio), finna ŝpiĉo, dana ŝpico, Gronlando hundo (Grønlands-hundo), norvega lundehundo (Norsk Lundehund).
Ekzemploj de ŝpico-hundoj en la mondo
Akita inu, Ŝiba inu ((jap. 柴犬, Shiba inu/ken), Shikoku (jap. 四国犬, Shikoku inu/ken), Kiŝu (jap. 紀州犬, Kishū inu/ken), Kai (jap. 甲斐犬, Kai inu/ken), Japana ŝpico (jap. 日本スピッツ, Nihon Supitsu), Ĉaŭĉaŭo (ĉina : 松狮犬/ 鬆獅犬 (sōngshīquǎn, hara leona hundo), akita usona (antaŭe nomata 'granda japana hundo), korea Jindo (진돗개 Jindot-gae), samojedhundo (samoiedskaïa sabaka) el Rusio.
Vidu ankaŭ
Internacia Cinologia Federacio
Bibliografio
(angla) «What Is a Spitz Type Dog?» (Kio estas ŝpico-speca hundo?)
Eldonejo Stúdium
Stúdium Kiadó [ŝtudium kiado:] (Eldonejo Stúdium) estas hungarlingva eldonejo en Rumanujo fondita en 1991 en Kluĵo.
Brita Atletika Ĉampioneco
La Brita Atletika Ĉampioneco aŭ AAA Ĉampioneco, en angla Amateur Athletics Association (of England) Championships aŭ AAAs Championships, estis ĉampioneco de atletiko amplekse konsiderata kiel Britia Atletika Ĉampioneco, eĉ kvankam la korporacio Amatora Atletika Asocio ne inkludis Skotlandon, Kimrion kaj Nordan Irlandon. La evento estis malferma al ĉiu atletoj de la Unuiĝinta Reĝlando kaj (kun la escepto de kelkaj jaroj) ankaŭ al eksterlandaj atletoj. La AAA estis fondita en 1880, (1922 por virinoj) kaj aliĝis al la britaj olimpikaj ludoj en 1988, 1992, 1996, 2000 kaj 2004. La 2006 AAA Ĉampioneco estis la lasta de facto Brita Ĉampioneco, kiam ili estis aligitaj en la 2006 Brita Ĉampioneco (kaj ludoj).