cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montazels
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Montazelois.
Bourg-de-Sirod
La teritorio havas komunan limon kun.
Antikva epoko
Laŭ arkeologistoj eblas ke la loko estis jam okupita dum malfrua Bronzepoko. Ŝajnas ankaŭ ke dum la Romia Imperio estis templo apud la rivero Ain.
Mezepoko
Restaĵoj de la kastelo "Château Villain" videblas. Senjoroj de Commercy konstruis la kastelon de 1186. Tiuj senjoroj ankaŭ posedis tiam la senjorejon de Mont-Rivel (apud Champagnole).
La kastelo estis ruinita en 1479 fare de la soldatoj de Ludoviko la 11-a. Familio Gérard de Watteville rekonstruis kastelon adaptitan kontraŭ kanonoj (tio oni vidas en restaĵoj).
Moderna epoko
Dum la konkero de Franĉkonteo tiu fortreso ne estis atakita de Ludoviko la 14-a. Sed la fortreso estis jam ruinita.
Nuntempa epoko
La restaĵoj de la kastelo oni uzi kiel ŝton-minejo inter 1808 kaj 1810 por rekonstrui forĝejon de Bourg-de-Sirod, detruita per brulego.
Hodiaŭ videblas duobla ĉirkaŭmuregoj, vastega kaj profunda pluvujo, porteno sud-okcidenta kaj porteno norda, inter aliaj restaĵoj.
De 1927 ĝis 1950 la vilaĝo Bourg-de-Sirod havis fervojan haltejon de la regiona fervoja reto Chemins de fer vicinaux du Jura sur la fervoja subreto de Champagnole (linio inter Champagnole kaj Foncine-le-Bas kaj linio inter Sirod kaj Boujailles).
Prin-Deyrançon
Prin-Deyrançon estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Prinois.
(53449) 1999 XG132
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Shirin Neshat
Shirin Neshat (perse: شیرین نشاط ‎‎; n. la 6-an de marto 1957 en Kazvino ) estas irana artistino de nuntempaj vidaj artoj, ĉefe konata pro sia fotografia, kinematografia laboroj. Ŝi vivas en Irano kaj en Novjorko.
Per sia verkaro Shirin Neshat analizas la malfacilajn sociajn kondiĉojn ene de la islama kulturo, kun speciala atento pri la rolo de virinoj, traktante la socian, politikan kaj psikologian signifojn esti virino en nuntempaj islamaj socioj.
Dum Neshat aktive rezistas stereotipajn reprezentadojn de Islamo, ŝiaj artaj celoj ne estas eksplicite polemikaj. Prefere ŝia laboro agnoskas la kompleksajn intelektajn kaj religiajn fortojn, kiuj formas la identecon de islamaj virinoj tra la mondo. Kiel fotisto kaj videoartisto, Shirin Neshat estas fama pro siaj portretoj de virinaj korpoj tute kovritaj per persa kaligrafia j surskribo
Ŝi ankaŭ reĝisoris plurajn videofilmojn, inkluzive de Anchorage (1996), projekciita sur du kontraŭaj muroj: Shadow under the Web (1997), Turbulent (1998) produktita de Noire Gallery, Rapture (1999) kaj Soliloquy (1999).
Lia unua plenlonga filmo aperis en 2009 : Virinoj sen viroj, per kiu ŝi gajnis la "Arĝentan Leonon" por plej la bona enscenigo dum la 66-a Festivalo de Venecio.
Aliaj projektoj
Wikimedia Commons enhavas bildojn kaj aliajn dosierojn pri  Shirin Neshat
Eksteraj ligiloj
(en, kun subtekstoj en Esperanto) Shirin Neshat - Arto en ekzilo, TED-filmeto, 2011
(en) Shirin Neshat / Shirin Neshat (alia versio), TED, TED konferencoj
Shirin Neshat, en MYmovies.it, Mo-Net Srl.
(en) Shirin Neshat, en Interreta Filma Datumbazo, IMDb.com.
(en) Shirin Neshat, en AllMovie, All Media Network.
(de, en) Shirin Neshat, en filmportal.de.
Jäkel (apartigilo)
Jaekel aŭ Jäkel estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Hernádbűd
Hernádbűd estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.
Situo
Hernádbűd situas sur deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Hernád, laŭ traira flankovojo. Abaújszántó kaj Encs troviĝas po 8, Szerencs 20, Miskolc 40 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1246 en formo "Bywd". En 1711 pesto-epidemio okazis. En 1945 oni disdonis parcelojn inter la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno. Dum la socialismo kolĥozo funkciis.
Vilaĝservoj estas biblioteko, kuracejo, vendejo, migra poŝto.
Fenomenologio
La fenomenologio (en greka lingvo phainomenon = „videblaĵo, fenomeno“; logos = „parolo, instruo“) estas branĉo de la filozofio, kiu studas fenomenojn, tio estas rekte ekkonitajn realaĵojn en kontrasto al tio kion produktas la homa intelekto. La evoluon de la fenomenologio grave influis Immanuel Kant, Hegelo, Franz Brentano, Edmund Husserl, Maurice Merleau-Ponty, Max Scheler kaj Martin Heidegger.
(11331) 1996 FO2
(11331) 1996 FO2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Liptó
Liptó estis historia departemento en norda parto de la Hungara reĝlando, mallongigite slovake: Liptov, germane Liptau, pole Liptów.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Alia censo
Administracio
Estis 5 distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj:
Račice (distrikto Žďár nad Sázavou)
Račice (Ratschitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Proteo (planto)
La plantgenro Proteo (Protea) apartenas al la familio de la Proteacoj (Proteaceae). La genro konsistas el ĉ. 115 specioj. Ili hejmiĝas en Suda Afriko. En Genadendal, Sudafriko, ce la monto Jonaskop, en alteco de 1648 m super marnivelo troviĝas la tutmonde plej granda nombro de nature kreskantaj Protea-specioj. Multaj el ili apartenas al la Kapensiso. La reĝa proteo (Protea cynaroides) estas la nacia floro de Sudafriko.
Habito kaj folioj
Protea-specioj kreskas kiel ĉiamverdaj rampantaj ĝis vertikale starantaj arbustoj kaj malgrandaj arboj, kiuj atingas alton de 1 ĝis 10 m. La alternestarantaj kaj ĉirkaŭ la pinto unu apud la alia starantaj folioj estas kun petioloj aŭ senpetiole. La supra kaj malsupra surfaco de la folio ne tre malsimilas. La simplaj, tre ledecaj kalvaj ĝis lanecaj foliplatoj estas oblongaj ĝis rondaj. La folirando ĉiam glatas.
Floraroj, floroj kaj fruktoj
La floroj ĉiam estas duseksaj. De la kvar harhavaj petaloj tri estas kunkreskintaj, unu estas libera. Nur unu cirklo kun de kvar stamenoj ekzistas. Longaj rigidaj haroj kovras la ovarion, kiu havas nur unu ovolon.
Ekologio
Multaj specioj formas lignotuberon. Ĝi estas dikiĝinta bazo de la trunko sub la tero aŭ super la tero, el kiu la planto post arbara incendio denove ekĝermas. Speciale interesa estas eco ĉe Protea roupelliae, kiu post la ĝermado en la unuaj jaroj apenaŭ krsekas alten, sed ankaŭ ne larĝen. La malgranda altenkresko estas kaŭzita de mallongigitaj internodaĵoj.
Uzado
La plej multaj specioj ne toleras froston. La proteoj havas la reputacion ne esti facile kultiveblaj. Al la mezeŭropanoj la floraroj de la proteo estas konataj kiel sekflorojn en floraranĝoj. La floraroj de la proteoj tre longe restas freŝaj.
Disvastigo
De la ĉ. 115-130 Protea-specioj, kvar kvinonoj hejmiĝas en Suda Afriko kaj unu kvinono en la tropika Afriko.
Sistematiko
La genra nomo Proteaestis publikigita en la jaro 1771 de Carl von Linné duan fojon kun la tipa specio Protea cynaroides (L.) L. Antaŭ tio Carl von Linné publikigis en la jaro 1753 en Species Plantarum, la genran nomon ankoraŭ unufoje, sed ĉi-foje kun specio, kiu apartenas al la genro Leucadendron, kaj  Peter Jonas Bergius metis ĝin en 1767 en sia revizion de la grupo Protea kiel sinonimo de Leucadendron.
Al la genro Proteaapartenas la subtribo Proteainae el la tribo Proteae en la subfamilio Proteoideae ene de la familio Proteaceae.
La genro Protea havas ĉ. 19 sekciojn kun ĉ. 100 ĝis 114 specioj:
Emilo de Hesio-Darmstadt
Emilo de Hesio-Darmstadt, formale Emilo de Hesio kaj ĉe Rejno, germane Emil (fakte Aemilianus) Maximilian Leopold von Hessen und bei Rhein (naskiĝis la 3-an de septembro 1790 en Darmstadt, mortis la 30-an de aprilo 1856 en Baden-Baden) estis princo de la grandduklando Hesio-Darmstadt.
Li estis la kvara filo de la grandduko Ludoviko la 1-a de Hesio-Darmstadt kaj de ties edzino Luise Henriette Karoline. Lia frato Ludoviko post morto de la patro iĝis la grandduko Ludoviko la 2-a de Hesio-Darmstadt.
Armea kariero
Malsame ol la fratoj, Emilo ne celis komandi branĉon de eksterlanda armeo, sed karieris ene de la malgranda armeo de Hesio. Dum la napoleonaj militoj komence de la 19-a jarcento li ekde la jaro 1809 havis diversajn poziciojn, kaj estis aprezata aliancano de Napoleono. En la batalo de Leipzig li komandis la Hesian Brigadon en la armea korpuso de marŝalo Jacques MacDonald.
En 1830 li heredis palacon kaj ĉirkaŭan parkon en la suda urbocentro de Darmstadt, kiuj ĝis nun ekzistas je la nomoj Prinz-Emil-Garten ("ĝardeno princo Emilo") kaj Prinz-Emil-Schlösschen ("kasteleto princo Emilo"), kaj estas populara kunvenejo kaj promenejo de la urbanoj.
Reichertshofen
Reichertshofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pfaffenhofen an der Ilm kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Reichertshofen, kiu plenumas administrajn taskojn ankaŭ por la najbara komunumo Pörnbach.
Kerecki
Kerecki (Керецьки, Kerecke) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Svaljava.
Situo
Kerecki situas laŭ rojo. Svaljava troviĝas je 22 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1389 laŭ tiama hungara ortografio "Kerechkey". En 1910 vivis en Kerecke 2505 loĝantoj, (2222 rumanoj, 242 germanoj, 34 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Kerecke apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Dolha, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Kerecki/Kerecke. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Nudisma plaĝo
Nudisma plaĝo, foje nomita libervole nudisma plaĝo, estas plaĝo kie uzantoj pasigas sian tempon tute aŭ parte nudaj. Nudismaj plaĝoj kutime miksas banlokojn. Tiaj plaĝoj estas kutime publikaj, kaj iu ajn el la publiko rajtas uzi la instalaĵojn sen membreco en iu movado aŭ abono al iu religia aŭ persona kredo. La uzo de la plaĝaj instalaĵoj estas normale anonima. Male al naturisma feriejo aŭ instalaĵo, kutime ne ekzistas membreco aŭ ekzamenado de bezono por uzi nudan plaĝon. La uzo de nudismaj plaĝaj instalaĵoj estas kutime indiferenta, ne postulante antaŭ-mendon. Nudismaj plaĝoj povas esti oficialaj (laŭleĝe sankciitaj), neoficialaj (tolerataj de loĝantoj kaj polico), aŭ kontraŭleĝaj. Tamen, nudismaj strandoj estas relative malmultaj kaj kutime estas iom for de urboj, kaj aliro foje estas pli malfacila trovebla ol ĉe regula plaĝo kaj la instalaĵoj de ĉi tiuj plaĝoj tendencas esti tre bazaj kun kelkaj rimarkindaj esceptoj. Nuda naĝado estas unu el la plej oftaj praktikoj. Nudisma plaĝo ne devas esti konfuzita kun plaĝoj por sunumado sen mamzonoj, kie supraj korpaj vestoj ne estas bezonataj por virinoj aŭ viroj, kvankam necesa vesto kovranta la genitalan areon estas necesa por viroj kaj virinoj. Nudisma plaĝo devas esti konsiderata kiel liber-vesta strando.
Nudismaj plaĝoj tendencas esti apartaj aŭ izolitaj fizike de ne-nudaj banadaj areoj. En aliaj kazoj homoj konservas komfortan spacon inter plaĝ-uzantoj. Ofte oni uzas indikilojn por averti nekonatajn plaĝ-uzantojn pri la speciale nomumitaj lokoj sur la plaĝo. Ĉi tio akomodas homojn, al kiuj ne plaĉas nudeco, kaj ankaŭ nudaj plaĝ-uzantoj, kiuj ne ŝatas esti rigardataj de vestitaj individuoj, precipe tiuj, kiuj okupiĝas pri rigardismo.
Historio
Dum krozado en la maro en 1936, reĝo Eduardo la 8-a kaj Wallis Simpson haltis ĉe strando sur la insulo Rab, kie reĝo Eduardo ricevis specialan permeson de la loka registaro por naĝi nuda kaj tiel nomis ĝin la unua oficiala nudisma plaĝo de la mondo. Nudaj plaĝoj populariĝis en la 1950-aj jaroj laŭ la franca marbordo kaj poste disvastiĝis tra la mondo, kvankam ili estas ankoraŭ malmultaj. Kelkaj nudaj strandoj estas parto de pli grandaj nudismaj areoj, kiel la areo de Cap d'Agde. La plej multaj plaĝoj en Danio kaj kelkaj plaĝoj en Norvegio estas veste laŭvolaj. En Germanio estas veste laŭvolaj areoj en publikaj parkoj, ekzemple, Munkeno kaj Berlino. Plaĝoj en kelkaj feriaj cellokoj, kiaj Kreto, ankaŭ estas veste laŭvolaj, krom kelkaj centraj urbaj plaĝoj. Ekzistas du centre lokitaj veste laŭvolaj plaĝoj en Barcelono.
Kvankam liberaj plaĝoj disvolviĝas aparte de naciaj naturistaj entoj, iuj el ĉi tiuj entoj interesiĝis kaj helpis protekti ilin laŭleĝe, kaj per la publikigo de gvidlinioj de akceptebla konduto. En Nordameriko, la Movado pri Libera Strando estis la nomo de grupo kontraŭa al la celoj de la oficiala nudisma organizo, la Usona Asocio por Nuda Amuzado, kaj starigis la rivalan enton La Naturisma Societo. Senorganizaj vestoj kaj liberaj marbordaj asocioj, kiel la Naturisma Agado-Komisiono, premas por forigi leĝojn, kiuj malpermesas nudan naĝadon kaj sunbanadon aŭ la pliiĝon de la nudaj plaĝoj kaj foje plibonigi la komfortojn ĉe nudaj plaĝoj.
Polina Suslova
Apollinaria Prokofjevna SUSLOVA (Аполлина́рия Проко́фьевна Су́слова; 1839–1918), komune konata kiel Polina Suslova (Поли́на Су́слова), estis rusa novelistino, kiu estis eble plej bone konata kiel amatino de la verkisto Fjodor Dostojevskij, edzino de Vasili Rozanov kaj fratino de la unua kuracistino de Rusio nome Nadeĵda Suslova. Ŝi estas konsiderata prototipo de kelkaj inaj roluloj de romanoj de Dostojevskij, kiaj Polina en La ludisto, Nastasja Filipovna en La idioto, Katerina Ivanovna Marmeladova en Krimo kaj puno, Lizaveta Nikolajevna en Bjesoj, kaj Katerina kaj Gruŝenka en La fratoj Karamazov. Suslova estis ofte portretita kiel fatala virino. Fjodor Dostojevskij konsideris ŝin unu el la plej rimarkindaj virinoj en ŝia epoko.
Károly Balzsay
Károly Balzsay [kAroj balĵai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Balzsay Károly estis hungara amatora, poste profesia boksisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto.
Blankanigra akcipitraglo
La Blankanigra akcipitraglo aŭ Blankanigra nizaglo, Nisaetus alboniger (iam traktata kiel Spizaetus ) estas rabobirdo. Kiel ĉiuj agloj, ĝi estas en la familio de Akcipitredoj.
Károly Balzsay
naskiĝis la en Kecskemét.
Blankanigra akcipitraglo
Ili reproduktiĝas en la Malajzia Duoninsulo, Singapuro, Sumatro, Borneo. Ĝi estas birdo de malferma arbaro, kvankam la insulaj formoj preferas pli altajn arbodensecojn. Ili konstruas nestojn el bastonetoj en arbo; la ino demetas ununuran ovon.
Károly Balzsay
Biografio
edziĝis, lia edzino naskis 2 filinojn. Dum la sensporta vivo li estis restoraciestro. Li ricevis kelkajn sportajn premiojn.
Sporta kariero
inter 1958-1977 estis boksisto en pluraj sportkluboj province kaj ĉefurbe. Li estis hungara ĉampiono sepfoje, dum li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 sen medalo. Amatore li venkis 282-foje, malvenkis 14-foje, krome unufoje estis sendecida. Profesie li venkis 25-foje, malvenkis dufoje, eĉ li estis mondĉampiono en 2008. Liaj pezkategorioj estis supermezpezo kaj mezpezo. Depost sia aktiva sporta kariero ekde sia aĝo 34 li estis arbitraciisto, ankaŭ trejnisto.
Blankanigra akcipitraglo
Ĝi estas mezgranda rabobirdo ĉirkaŭ 51–58 cm longa. Plenkreskulo havas dikan blankan bendon en supra kaj suba vosto, estas tutnigra supre, kaj blanka sube kun nigre punkteca brusto, kaj horizontala strieco en ventro. Tie videblas klare kontrasto inter ambaŭ koloroj kio nomigas la specion. La beko estas nigra kaj la irisoj flavaj. Ĝi havas elstaran kreston (nigran) kiel aliaj krestagloj. La kruroj estas flavecaj kun nigraj longegaj ungoj. Junulo estas malhelbruna supre, kaj havas helbrunajn kapon kaj subajn partojn.
La komuna nomo en la angla Blyth's Hawk-Eagle kaj simile en aliaj lingvoj rememoras al Edward Blyth (1810–1873), angla zoologo kaj Curator (respondeculo) de la Muzeo de la Azia Societo de Bengalo. La komuna nomo en Esperanto respegulas la signifon de la latina scienca nomo kie alboniger estas kunmetaĵo de du radikoj kiuj signifas respektive “blanka” kaj “nigra”.
Fulmomemoro
Fulmomemoro – speco de memoro (RAM), kiu konservas datumojn ankaŭ sen elektro kaj, diference de memordiskoj uzas icojn kaj ne havas moviĝantajn partojn. Pro la lasta kvalito fulmomemoro estas unu el plej fidindaj specoj de memoro.
Historia skizo
La terminon "fulmmemoro" (angle flash memory) inventis en junio 1984 Shoji Arizumi, laboranto de la firmao Toshiba. Tio okazis post kiam lia estro, doktoro Fujio Masuoka, sendis al konferenco IEDEM, okazanta en San-Francisko, anoncon pri nova speco de energi-nedependa memoro. Inventinto de la memoro priskribis du arkitekturojn de la memoro: NOR kaj NAND. Sed amas-produktadon de fulmmemoro lanĉis la firmao Intel en 1988.
Tamen unuaj icoj de energi-nedependa memoro aperis pli frue ol estis inventita la termino fulmomemoro. En 1956 laboranto de la firmao American Bosch Arma Wen Chow unuafoje patentis programeblan memoron OTPROM. Tiam ankoraŭ ne ekzistis icoj, kaj bloko de OTPROM konsistis el matrico kun fandeblaj kondukiloj. Dum la programado la kondukiloj estis detruataj per uzo de alta tensio.
La sekva etapo de evoluigo de energi-nedependa memoro komenciĝis en 1967, kiam estis prezentita specimeno de EPROM – multfoje programebla memoro. La specon de memoro prezentis Bell Labs. En 1971 (samtempe kun la unua procesoro) la firmao Intel inventis unuan komercan specimenon de EPROM: la icojn 1701 kaj 170, kiuj estis reprogrameblaj per ultraviola radiado tra speciala fenestreto. La speco de EPROM ricevis la nomon UV-EPROM. Similaj icoj de fulmomemoro estis produktataj ĝis mezo de 90-jaroj.
En 1974 la firmao Intel lanĉis la produktadon de la ico EEPROM 2816. La esplorojn pri perelektre reprogramebla memoro gvidis Ĝorĝ Prelegos kaj ĝuste tiuj ĉi icoj estis rektaj prauloj de la nunaj specoj de fulmomemoro. Bazo de EPROM kaj EEPROM estas transistoro kun glitanta direktilo, kiun inventis ĉe Intel Don Froĥman. Kaj en postaj jaroj, malgraŭ evoluo de teknologioj, principoj de funkciado de fulmmemoro ne ŝanĝiĝis.
Eŭstacio de Sebastea
Eŭstacio de Sebastea (Sebastea, ĉirkaŭ 300 – 377) estis ariana episkopo kaj armena monaĥo, disĉiplo de Ario, kaj unu el la precipaj epigonoj en la kreado de la monaĥismo en Malgrandazio.
Biografio
El la malmultaj fontoj informantaj pti li oni deduktas ke li eble esis filo de la episkopo de Sebastea Eŭlalio, metropolito de la romia provinco Armenio. Li fariĝis disĉiplo de Ario kaj estas citita far Bazilo la Granda kiel unu el plej efikaj subtenantoj de lla konfesata doktrino. Post sia ordiniĝo al sacerdoteco, li fondis monaĥan komunumon. Tamen, li fariĝis ankaŭ malŝatata ĉe la ekleziaj hierarkioj pro la ekscesa bizaro de la kutimoj kaj ritoj de lia komunumo kaj estis senigita je rajto sacerdote agadi en sinodo, per la formala motivo laŭ kiu li ne rajtis esti samtempe jen monaĥo jen sacerdoto.
Sinsekvo de la eventoj
En 340 kroma sinodo en la Paflagonio severe kondamnis liajn disĉiplon pro iliaj ideoj kaj konduto: en monaĥaj komunumoj de Eŭstacio, estis kontraŭita la geedziĝo ĝispunkte de la malpermeso komuniki kun edzegitaj homoj, ĉar la geedziĝo malhelpus la savon de la animo. Tiaj pozicioj ilin alproksimigis al la montanistoj kaj enkratistoj. La sinodo de Paflagonio (Gangra) kreis 20 normojn, en kiuj estis rigide malpermesitaj la praktikoj de Sebastea, sen ili rekte kondamni. La palestina historiisto Sozomeno en la Historia Ecclesiastica pensigas ke Eŭstacio submetiĝis al la sinodaj normoj, forlasante kontraŭgeedziĝan fanatismon, tamen en sinsekva sinodo, en Antioĥio, eble en 341 oni vidis Eŭstacion kulpigita, ĉi-foje pri jurrompo, eble pro la ne observata ĵurita submetiĝo. Tamen tiu akuzo ne blokis lian elektiĝon al Episkopo de Sebastea en 356.Tiuepoke Eŭstacio sukcesis profiti de la atento de Sankta Bazilo, kiu, jam antaŭ fondi sian monaĥan komunumon, estis markite influita de lia religia fervoro. Tio estas atestata de la fakto ke sekve Bazilo dediĉe defendis, almenaŭ ĝis 372, la poziciojn de sia amiko kaj majstro Eŭstacio. En 366 Eŭstacio sukcesis konvinki papon Liberon pri la ortodokso de siaj teologiaj pozicioj prezentante kredokonfeson en kiu estis akceptitaj la pozicioj proklamataj en la unua koncilio de Niceo. Sed, spite de tiu formala kredokonfeso antaŭ la papo, substance Eŭstacio restis fidela subtenanto de la ariana tezaro en ties variaj manifestiĝoj, al kiuj manifestis profundan konsenton.
En 373 Eŭstacio ĉefis en la komunumo de la Pneŭmatokoj («Batalantoj kontraŭ la Sankta Spirito»), grupo konfesanta la religiajn tezojn de Makedonio, amiko de Eŭstacio, praktike negantajn la diecon de la Sankta Spirito; pro tiu motivo interrompiĝis la amikeco kun Bazilo. En 385 la sinodo de Meliteno lin eksigis el la ofico de episkopo dum en ĝi estis establita Meletios de Antioĥio.
Filip Dimitrov
Filip Dimitrov Dimitrov (bulgare Филип Димитров Димитров) (naskiĝis, do nun -jara) estas bulgara politikisto. Li estis ĉefministro de Bulgario por mallonga periodo de 1991 ĝis 1992, en la transira periodo de komunisma al postkomunisma socio. Sekve li estis membro de la 36-a (1991-1994), 37-a (1994-1997) kaj 40-a (2005-2007) kunvenperiodoj de la Nacia Asembleo, kaj Membro de la Eŭropa Parlamento de januaro ĝis majo 2007. Filip Dimitrov estas membro de la Klubo de Madrido.
Perosa Argentina
Perosa Argentina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Coazze, Giaveno, Roure, Pinasca, Perrero, Pomaretto kaj Inverso Pinasca.
Jazennes
Jazennes [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 497 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Jazennes situas sude de Saintes.
NGC 4293
NGC 4293 (aliaj indikoj — UGC 7405, MCG 3-32-6, ZWG 99.23, VCC 460, IRAS12186+1839, PGC 39907) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
DWM
Tiu siglo havas plurajn signifojn:
Jaime Garzón
Jaime Hernando GARZÓN FORERO (24-a de oktobro 1960 - 13-a de aŭgusto 1999) estis kolombia advokato, pedagogo kaj pac-luktanto. Li longatempe laboris en la televido kaj radio, li estis ankaŭ politikisto kaj urbestro de Sumapaz (1988-1990 kaj denove dum 1990-1994), eta vilaĝo proksime al Bogoto. Li ludis gravan rolon kiel paca negocanto inter la registaro kolombia kaj FARK.
Li fariĝis famulo danke al sia rolo en la naciaj komunikiloj (televido kaj radio), en kiuj li estas rekonata kiel pioniro de la politika humoro en la Kolombia televido.
Vivo
Pri ĉi tiu epoko, la ĵurnalisto Álvaro García deklaras:
Urbestro de Sumapaz
Li urbestris etan urbon proksime al la ĉefurbo de Kolombio. Dum la Prezindenteco de Andrés Pastrana Arango, li estis elpostenigita en 1989 pro malkompreno de dokumento en kiu Garzón deklaris ke la nunaj putinoj en la urbeto estis la "putinaj FARK", la registaro komprenis ke Garzón starigis bordelon. Garzón plendis al la registaro kaj venkis en la plendo je 1997. Ĵus la sama tago kiam li estis mortigita, okazontus oficiala akto en kiu li estus simbole enpostenigata kaj ricevus monkompenson. Dum la tempo kiam li estis urbestro, li konstruis sanejon, plibonigis la lernejon kaj pavimis la nuran straton de la urbo.
Dum 1990 kaj 1994 li laboris en la Casa de Nariño kiel kunordiganto de la traduko de la nova konstitucio al indiĝenaj lingvoj. La tiama Prezidanto diras pri tiu epoko:
En la komunikiloj
En 1987 la direktoro de "Novaĵoj el la 7-a", Antonio Morales Riveira, sciis pri la famo de la urbestro de Sumapaz kiel imitanto de politikistoj. Ĉi tiel li aperis unuafoje en televido.
Zoociedad
Kiam li laboris en Casa de Nariño, li ekis laboro en la komunikiloj, li neniam imagis kiom fama li estos pro tiu ĉi laboro. Lia unua televida programo estis Zoociedad (Vortludo inter la hispanaj vortoj "Zoo", prefikso kiun aludas al bestoj, kaj "sociedad" kiu signifas socion), produktata de "Cinevisión". La programo estis dissendita je la 21:00-a nokte. La temo de la programo estis nacia, socia kaj politika parodio, baldaŭ la programo fariĝis sukceso televida.
¡Quac! El noticero
Inter 1995 kaj 1997 li laboris en informa televido nomita ¡Quac! El noticero (Kŭak! la informa televido). En la programo Garzón rolis plurajn rolulojn, inter ili:
Lechuza kaj CM&
Kiam la informa televido ¡Quac! fermiĝis en 1997, Garzón aliĝis al la programo televida "Lechuza" (Strigo) Tie li kreis sian lastan kaj plej faman rolulon: Heriberto de la Calle (Heriberto el la Strato), Li estis bot-purigisto kiu intervjuis elstarajn kaj famajn personojn. Garzón interpretis al Heriberto ĝis sia mortigo en 1999.
Agoj por la paco
Jaime Garzón ege agis pro la kolombia paco, li plurfoje agis kiel negocanto paca, li helpis al la liberado de kaptitaj personoj. En 1998 la FARK forkaptis 32 personojn, inter ili 5 eksterlandanoj, ili estis liberigitaj danke al la helpado kaj senlaca agado de Garzón. . 4 tagoj poste Garzón helpis al liberado de aliaj 9 personoj.
La 6-an de majo 1998 la Generalo Jorge Enrique Mora Rangel, komandanto de la kolombia armeo, petis esplori la agojn de Garzón dum la liberado de la kaptuloj, La 4-an de junio la "zar antisecuestros" (La caro kontraŭforkaptoj), emfazis la laboron de Garzón kiel porpaca helpanto. Garzón provis paroli kun la Generalo, sed li ne volis paroli kun Garzón. Fine, la ĵurnalisto sendis komunikadon:
La 25-an de majo, la senatanino Piedad Córdoba estis forkaptita de la paramilitaroj, Carlos Castaño Gil, la tiama ĉefestro de la organizaĵo, akuzis ŝin helpi la gerilon. Castaño mencias ankaŭ al Jaime Garzón. Laŭ Castaño, Garzón estis helpanto de la gerilo kaj gajnis monon per gerila forkaptado. Kiam ŝi estis liberigita, ŝi tuj sciigis al Garzón pri kion ili diris al ŝi.
Murdo
La semajnfino de la 7-a kaj 8-a de aŭgusto 1999, Garzón provis kunveni kun Carlos Castaño en Antjokio. La 10-a li vizitis alian paramilitaran estron en la "Cárcel Modelo" (Modelo malliberejo). Tiu estro sukcesis aranĝi intervjuon inter Garzón kaj Castaño, la intervjuo estis planata por la 14-a de aŭgusto.
La 11-an de aŭgusto, Garzón diris al sia edzino kaj al ŝminkistino:"Oni mortigos min, ĝis morgaŭ mi havas lim-tempon por vivi".
Je la 5:45 matene de la 13-a de aŭgusto 1999, kiam Garzón vojaĝis el sia hejmo al sia laborejo per griza ĵipo, kaj kiam li ĝiris suden, en la kvartalo "Quinta Paredes", tre proksime al sia laborejo, li haltiĝis en trafik-lumo. Tiam li estis blokita de du uloj kiuj estis sur blanka motorciklo kaj sen identigilaj platoj, la personoj sur la motorciklo alvokis lin kaj poste pafis al li 5 fojojn. Garzón estis 38-jara.
La krimo estis granda ŝoko, la kunlaborantoj ĵurnalaj de Garzón estis la unuaj personoj kiuj diskonigis la novaĵon pri lia murdo. Centoj da personoj eliris al la stratoj por adiaŭi lin; la veturila ĥaoso pligrandiĝis kaj la por pied-iranta ponto situanta ĉe la "strato 22" kaj "Norda Aŭtovojo" falis je la 4-a vespere pro la pezo kaj movoj de 50 personoj kiuj atendis la funebran marŝon tie. 6 personoj mortis kaj 30 personoj estis vunditaj.
La 5-an de februaro 2021 la kortumo konfirmis la 26-jaran punon kontraŭ eksa vicdirektoro de DAS (Administra Sekcio pri Sekureco) José Miguel Narváez pro la murdo de Jaime Garzón post pli ol 21 jaroj de la krimo.
Niederfeld
Niederfeld en la germana lingvo signifas malalta kampo.
Niederfeld estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Murter
Murter estas insulo en la Adriatiko, antaŭ la marbordo apud la urbo Šibenik en Kroatio. Ĝi estas la plej granda kaj plej proksima de la tero situanta insulo apud tiu marbordo kaj apartenas al la Ŝibenika arkipelago.
Turismo
Estas 4 turismaj lokoj sur la insulo:
Ĝenerale
Kelkaj belaj sablostrandoj sur la insulo estas: Slanica, Kosirina, Podvrske kaj Cigrada. La insulo havas bonan situon ĉar ĝi ankaŭ situas apud la Naciaj Parkoj (Kornati, Krka) kaj la historia urbo Šibenik. La plej granda parto de la insulo estas kovrita per maljunaj olivo- kaj figoarboj, kiuj formas la tradician kulturon de la loĝantoj. Jam ekde la prahistorio loĝis homoj sur la insulo kaj tion pruvas la ruinoj de la antikva romia urbo Colentium.
Apud la loko Tisno la insulo estas ligita per ponto al la ĉeftero. Murter kaj la Kornata arkipelago konsistas el proksimume 140 insuloj, krutaĵoj, rifoj kaj rokoj.
Tägerwilen-Gottlieben (stacidomo)
Tägerwilen-Gottlieben estas fervoja stacidomo en Tägerwilen, Svislando.
Nigra najtingalo
La Nigra najtingalo (Cercotrichas podobe aŭ Cercotrichas podobe) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj kiu foje oni konsideras kiel membro de la genro Erythropygia kaj foje de Cercotrichas kiuj estas helbrunaj birdoj kun helaj kaj malhelaj strioj en vizaĝo. Tamen tiu specio estas malkutime en la genro komplete tutnigra, kio nomigas la specion.
<br style="clear:both">
Leopoldo la 1-a (Belgio)
Leopoldo la 1-a, denaske "Leopold Georg Christian Friedrich von Sachsen-Coburg-Saalfeld, Duko de Saksio, Princo de Saksio-Koburgo-Gotao" (n. la 16-an de decembro 1790 en Koburgo kaj m. la 10-an de decembro 1865 en Bruselo), estis la unua reĝo de la belgoj.
Li estis elektita de la belga parlamento la 4-an de junio kaj ĵuris kiel reĝo la 21-an de julio 1831.
Lia filo, ankaŭ nomata Leopoldo, sekvis lin sur la belga trono post lia morto en 1865.
Ferenc Albert (astronomo)
Ferenc Albert, laŭ hungarlingve kutima nomordo Albert Ferenc estis hungara astronomo, profesoro.
Ferenc Albert naskiĝis la  1811 en Klagenfurt. Li mortis la 1883 en Eger.
Biografio
Ferenc Albert lernis en Eger, kie li havis eblecon konatiĝi pri la astronomia observatorio. En 1825 li eklaboris en observatorio de Buda, krome li plulernis kaj akiris diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1835. Li komencis instrui en la universitato jam hungarlingve en 1841. Dum Hungara revolucio de 1848 li helpis la Habsburgojn kaj ne la hungarojn. Dum sieĝo de Buda li savis ilojn de observatorio sur Monto Gellért, dume liaj havaĵoj plene neniiĝis. Ĝis 1851 li estis interpretisto, poste li estis nomumita gvidanto de ĉefepiskopaj observatorio kaj biblioteko en Eger.
Vidžín
Vidžín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úterý, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. La vilaĝo situas en pura naturo proksime de urbo Teplá kun konata monaĥejo de premonstratoj kaj proksime de Úterý. Estas ĉi tie registritaj 38 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Naoya Umeda
Naoya Umeda (梅田 直哉, n. ) estas japana futbalisto.
Vidžín
Vidžín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,97 km².
Naoya Umeda
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Urawa Reds, Montedio Yamagata, Shonan Bellmare, Gainare Tottori kaj FC Gifu.
Vidžín
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1233, kiam reĝino Konstanco vendis ĝin al premonstratoj el monaĥejo en Teplá.
Katalin Lajos
Katalin LAJOS [lajoŝ] rumania hungara lingvistino, etnografino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 10-an de junio 1971.
Kariero
Katalin Lajos akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri hungara lingvo kaj literatruro - etnografio. Ŝi doktoriĝis en 2009. Nuntempe ŝi instruas en Universitato Sapientia de Miercurea Ciuc.
Kápolna
Kápolna (kapolna), germane Kompolt estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Füzesabony. Kápolna signifas: kapelo.
Historio
En la mezepoko familio Solymosi (ŝojmoŝi) konstruis tien kapelon, poste ĉirkaŭ la kapelo vilaĝo formiĝis. En 1552 kaj en 1596 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1849 la hungara armeo malvenkis de la aŭstroj. En 1919 ĉefministro Mikaelo Károlyi la unua disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj.
Schmidgaden
Schmidgaden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sart-Custinne
Sart-Custinne estas vilaĝeto en la belga provinco Namuro en la komunumo Gedinne. Ĝi situas preskaŭ tri kilometrojn nordokcidente de la centro de Gedinne kaj havis 169 loĝantojn (je la 31-a de decembro 2006). Sur la teritorio situas la lageto Étang de Boiron.
Esperanto
En Sart-Custinne naskiĝis la esperantisto Germain Pirlot, la elpensinto de la nomo Eŭro.
4124 Herriot
4124 Herriot estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1986 de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita verkisto kaj veterinaro James Herriot (1916–1995).
Zbýšov (apartigilo)
Nomon Zbýšov havas pluraj setlejoj:
L. Gábor Kovács
L. Gábor Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács L. Gábor estas hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).
L. Gábor Kovács naskiĝis la  1948 en Pécs.
Biografio
L. Gábor Kovács frekventis gimnazion, poste universitaton en sia naskiĝurbo inter 1966-1972. Li komence laboris samloke en la universitata instituto, poste li laboris en simila laborejo en Szeged, kie li ankaŭ instruis. En 1977 li plulernis en Utrecht. Post jardeko li eklaboris en hospitalo de Szombathely, kie baldaŭe li estis ĉefdirektoro. En 1987 li doktoriĝis antaŭ MTA. Li plej ofte okupiĝas pri malsanoj pro drogaĉoj kaj alkoholaĵoj. Li ricevis premiojn (eĉ usonan) kaj memormedalojn inter 1985-2008.
Tivadar Horváth
Tivadar Horváth [horvAt], hungare Horváth Tivadar, estis hungara aktoro, kantisto kaj reĝisoro.
Tivadar Horváth naskiĝis la 1920 en Budapeŝto - mortis la  2003 en Leányfalu.
Biografio
Tivadar Horváth frekventis aktoran ĉeflernejon en Budapeŝto, dume li lernis violonadon. Li komencis sian aktoran karieron en 1941 en Nacia Teatro (Szeged), poste ĝis 1945 li aliĝis al Nacia Teatro (Pécs). Baldaŭe li ludis en diversaj teatroj en Budapeŝto. En Operetoteatro (Budapeŝto) li ankaŭ reĝisoradis. Lia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Li ricevis premiojn en 1956 kaj 1980.
Sebestény Aladár Kovács
Sebestény Aladár Kovács [ŝebeŝtjEn kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Sebestény Aladár estis hungara inĝeniero, profesoro, hidrologo. Lia nomvarianto estis Kovács-Sebestény Aladár. Lia patro estis Sebestény Endre Kovács.
Sebestény Aladár Kovács naskiĝis la  en Buda. Li mortis la en Budapeŝto.
Amuzo
Amuzo, ripozamuzo, distriĝo estas la uzado de tempo laŭ planita maniero por la resaniga refreŝigo de la propraj korpo aŭ menso. Dum la libera tempo estas pli bone formo de ripozo, amuzo implicas aktivan partoprenon sed laŭ pli refreŝiga kaj bonhumora maniero. Dum la homoj de la plej riĉaj mondoregionoj de la mondo vivas iom post iom pli sedentarajn vivstilojn, la neceso amuzi pliiĝas. La kresko de la nomitaj aktiva feriado estas ekzemplo de tiu tendenco. La amuzokupoj aŭ ŝatokupoj estas gravaj ĉar ili helpas pluhavi ekvilibron en la vivo inter devoj kaj okupoj unuflanke kaj fizika kaj mensa sanoj aliflanke.
Distrikto Rimavská Sobota
Distrikto Rimavská Sobota estas sudorienta distrikto en regiono Banská Bystrica. Ĉefa urbo de distrikto estas Rimavská Sobota. Distrikto najbaras kun distrikto Lučenec kaj distrikto Poltár (okcidente); kun Hungario (sude); kun distrikto Brezno (norde) kaj oriente kun distrikto Revúca.
En historio ĝi apartenas al Gömör kaj Kis-Hont kaj Nógrád (reĝa departemento).
Casatorra (stacidomo)
Casatorra (Casatorra) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Biguglia, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Lézignan-Corbières (stacidomo)
Lézignan-Corbières estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Lézignan-Corbières, en departemento Aude, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Irlanda signolingvo
La irlanda signolingvo (angle Irish Sign Language, ISL, irlande Teanga Chomharthaíochta na hÉireann) estas signolingvo uzata en Irlando. Temas pri la unua aŭ preferata lingvo de proksimume 40 000 surdaj homoj en la Respubliko Irlando. La lingvo utiligas spacon kaj engaĝas movojn kaj aranĝojn de la manoj, korpo, vizaĝo, kaj kapo. Multaj miloj da homoj kiuj estas ne surdaj ankaŭ uzas ISL, kiel parencoj de surdaj homoj, signolingvaj interpretistoj kaj tiuj, kiuj havas alian kontakton kun la novzelanda surda komunumo.
La signolingvo iom parencas al la franca signolingvo, sed tute ne rilatas al la brita signolingvo, kvankam en la tuta insulo Irlando la angla estas vaste uzata parola lingvo. En Nord-Irlando uzatas kaj la irlanda kaj la angla signolingvoj.
NGC 4294
NGC 4294 (aliaj indikoj — UGC 7407, IRAS12187+1147, MCG 2-32-9, VCC 465, ZWG 70.24, KCPG 330B, PGC 39925) estas rektokoneksa spirala galaksio en la konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Napa
La Kantono Napa ( Napa County) estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝi situas norde de la Golfo de San-Francisko.Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Napa. La kantono estas parto de la urbega "Areo Golfo de San-Francisko". La vorto "Napa" venas el loka indiana lingvo kaj probable tradukatas "domo".
Pro la mediteranea klimato en la Napa-valo bone kultiveblas vitejoj. La kantono sekve konatas pro elstare kvalita vinproduktado. Aparte produktiĝas la vinspecoj Chardonnay, Cabernet Sauvignon kaj Zinfandel.
Justin Trudeau
Justin Pierre James TRUDEAU, konata kiel Justin Trudeau, angla prononco, franca prononco (naskiĝis la ) estas kanada politikisto. En la balotado de la 19-a de oktobro 2015, li gvidis la Liberalan Partion en venko rezultigonta absolutan plejmulton por tiu partio. Li fariĝis la dua plej juna ĉefministro de Kanado (Joe Clark estis kelkajn jarojn pli juna), kaj la unua ĉefministro, kies patro oficis en la sama posteno. Justin Trudeau elektiĝis kiel membro de parlamento por la distrikto de Papineau en 2008 kaj reelektiĝis en 2011 kaj 2015. Li servis kiel kritikisto por la Liberala Partio pri Junularo kaj Multkultureco, Civitaneco kaj Enmigrado, Postmezlerneja Edukado, kaj Junularo kaj Amatora Sporto.
Kantono Napa
En la Napa-valo interalie situas la urboj Americal Canyon, Angwin, Calistoga, Deer Park, St. Helena kaj Yountville.
Justin Trudeau
En lia registaro, ekfunkciinta la 4-an de novembro 2015, interalie ekde la 10-a de januaro 2017 oficas la denaska somaliano Ahmed Hussen kiel Ministro pri Enmigrado, Rifuĝintaro kaj Ŝtataneco.
Kantono Napa
Vinfarejaj palacoj
En la kantono, aparte en la ĉefurbo Napa, rigardeblas pluraj pompaj vinfarejaj palacoj, aranĝitaj kiel historiecaj kasteloj, vilaoj aŭ temploj.
Imola (Hungario)
Ne miskomprenu kun komunumo Imola en Italio!
Imola estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Aggtelek troviĝas 13, Rudabánya, Putnok 25, Kazincbarcika 27, Miskolc 45 km-ojn.
Historio
En Imola migra poŝto servas.
Ernő Fodor
Kariero
Ernő Fodor finis siajn universitatajn studojn en Parizo. Li debutis ĉe la gazeto Új Kelet de Kluĵo en 1923 kiel pariza raportisto. En 1947-48 li estis ĉefkunlaboranto de gazeto ''Egység, poste li gvidis la hungaran redakcion de la Scienca Libroeldonejo de Kluĵo (1952-58).
Kamenica nad Cirochou
Kamenica nad Cirochou (hungare Nagykemence [nadjkemence]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Veľká Kamenka.
Situo
Kamenica nad Cirochou situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Snina-Humenné. La lasta urbo troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317 laŭ tiama hungara ortografio "Kementze" (=forno). Baldaŭe 2 apartaj vilaĝoj formiĝis: Granda kaj Malgranda Kementze. En 1416 tio estis Nagy Kementze. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagykemence 1067 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kamenica nad Cirochou 2272 homoj (2229 slovakoj).
Herbejemberizo
La Herbejemberizo aŭ Siberia herbejemberizo (Emberiza cioides) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi estas 15 al 16.5 cm longa. La masklo estas ĉefe ruĝecbruna kun malhela strieco en dorso. La kapobildo estas bunta kun bruna mallarĝa kronostrio, blankaj superokula strizono, mustaĉa strio kaj gorĝareo dum plej rimarkindas tre nigra traokula strizono kiu plilarĝiĝas al orelareo kaj pli mallarĝa submustaĉa strieto kiu kuniĝas al orelareo kaj grizaj kolflankoj. La malhela dorsa strieco malaperas el suba dorso kaj pugo, kiuj estas senmarka ruĝecbruna. Ankaŭ la brusto estas helbruna, dum suba ventro estas pli blankeca. La eksteraj vostoplumoj estas blankaj kaj la kruroj estas rozkoloraj. Ino estas simila sed pli senkolora kaj pli pala kun malpli markata kapobildo.
La kanto estas mallonga kaj rapida frazo elsendita el elstara ripozejo. La alvoko estas serio de ĝis kvar akraj notoj.
Ili reproduktiĝas en suda Siberio, norda kaj orienta Ĉinio, orienta Kazaĥio, Kirgizio, Mongolio, Koreio kaj Japanio. Ĝi estas ĉefe nemigranta specio, sed pli nordaj birdoj moviĝas suden ĝis suda Ĉinio kaj Tajvano. Estas kelkaj vidaĵoj el Eŭropo sed multaj el tiuj estas konsiderataj fuĝintoj el kaptiveco pli ol veraj vagantoj. Ili loĝas en sekaj malfermaj habitatoj kiaj arbustaro, farmoj, herbejoj (kio nomigas la specion) kaj malferma arbaro.
Arbon Seemoosriet (stacidomo)
Arbon Seemoosriet estas fervoja stacidomo en Arbon, Svislando.
György Ambrózy (predikisto)
György Ambrózy [djordj ambrOzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ambrózy György estis slovaka hungarlandano, pastro, predikisto, luterana episkopo, teologo, verkisto.
Kálmán Nádasdy
Kálmán Nádasdy [nAdaŝdi], hungare Nádasdy Kálmán estis hungara reĝisoro, altlerneja instruisto, teatrestro, tradukisto kaj scenaristo. Lia edzino estis Lilian Birkás, lia filo estis Ádám Nádasdy.
Kálmán Nádasdy naskiĝis, kiel Graff Kálmán la 1905 en Budapeŝto. Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Nádasdy eklaboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo, kiel helpreĝisoro en 1923. Inter 1926-1932 li frekventis Muzikakademion, kie li lernis komponadon de Zoltán Kodály. En 1941 li iĝis ĉefreĝisoro en la Operejo, dume ofte li reĝisoradis ankaŭ eksterlande (Italio, Aŭstrio, Suomio). Inter 1959-1966 li estris la tutan Operejon kaj reĝisoradis ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto), Teatro Madách, Operetoteatro (Budapeŝto). Ekde 1950 li edukis reĝisoradon por aktoroj en ĉeflernejo, kie li estis ĉefdirektoro inter 1964-1974. La havis edzinon kaj filon. Li emeritiĝis en 1966, spite tion liaj reĝisoraĵoj ne ĉesis. Li ricevis premiojn Kossuth en 1950, 1954, 1965, en 1952 ankaŭ alian premion.
György Ambrózy (predikisto)
Biografio
György Ambrózy devenis el malriĉa nobela familio. Li lernis komence en sia naskiĝurbo, poste en diversaj lokoj. En 1715 li estis vicinstruisto, dume li lernis germane kaj hungare. En 1718 li eklernis en akademio de Wittenberg. Post 3 jaroj li volis hejmenveni, sed en Silezio li estis arestita monatojn pro nekatolika predikanto. Fine hejmenveninta li estis instruisto, foje predikisto, sed li tradukis slovaken la Biblion. Inter 1734-1738 li kaŝiĝis, dume oni forprenis la luteranajn kirkojn. En 1741 li estis elektita luterana episkopo.
Li havis edzinon, kiu naskis 8 gefilojn.
Distrikto Galicio
Kroniko
18.08.42: Heinrich Himmler deklaris, ke de la distrikto Galicio oni deportis al trudlaboro en Tria Regno jam 265 mil laboristojn
Zbýšov
Zbýšov estas urbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas sudokcidente de Brno en Boskovica sulko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1280. Ĝis la jaro 1820 Zbýšov estis (iam ankaŭ Zbejšov) sensignifa domaro. Sed ekde tiu ĉi jaro ĉi tie komencis minadon de nigra karbo la unua minadista kompanio Rahnova, pli poste nomita Amo Dia. Ekde tiu tempo la signifo de Zbýšov kaj la tuta regiono kreskis. En la jaro 1965 estis al Zbýšov donita statuso de urbo. En la jaro 1969 estis komencita trafiko de moderna minejo Jindřich II (en la loko de eksa minejo Jindřich I) kun ordigejo de karbo, kiu fariĝis la plej profunda (1550 m) nigrakarba minejo en Mez-Eŭropo. Al pluaj signifaj minejoj en la urbo kaj la proksima ĉirkaŭaĵo apartenis Simson, Antonín kaj ankaŭ Anna, unu el la plej malnovaj ŝaktoj el komenco de la 19-a jarcento. La rapida evoluo de la urbo estis finita komune kun finigo de la minado de nigra karbo en la tuta Nigrakarba regiono Rosice-Oslavany komence de la 1990-aj jaroj.
Naturaj belecoj
Sudoriente de la urbo, sur katastro de Padochov, situas naturmemorindaĵo Rybičková skála, kiu estas valora paleontologia loko. Ĉi tie estis malkovrita vertebro de praepoka herbovorula reptilio de genro Edaphosaŭro.
Vilaine
La rivero Vilaine (Gwilun aŭ Gwilen en la bretona) estas rivero okcidente de Francio, en la regiono Bretonio. Ĝi fontas en la departemento Mayenne (53), kaj enmariĝas en la atlantika oceano inter la municipoj Muzillac kaj Pénestin (Tréhiguier), en la departemento Morbihan (56).
Ĝi donis, kun sia enflurivero Ille, sian nomon al la departemento Ille-et-Vilaine de kiu ĝi trafluas la ĉefurbon, Rennes.
La nomo
La nomo de la rivero Vilaine povas esti plurorigina. La plej malnova kaj la unue konata estas « Doenna » de la kelta Du-onna, kiu signifas profundan aŭ nigran riveron. Post la venko de la romianoj kontraŭ la pravenetanoj, en 56 antaŭ nia kristana erao, ili nomumos ĝin la rivero Vicinonia, laŭ la nomo de akvodiino, tiel donante al ĝi sakralan karakteron. Dediĉskribo al MARTI VICINNO rilatigas tiun riveron al la gallo-romana dio Marso asimilita al Teŭtates, Esus aŭ Taranis.
La prabretonoj, kiuj migris al Armoriko en la 5-a kaj 6-a jc donis al ĝi la nomon Ar Ster Velen, la flavan riveron.
Historio
Ĉiutempe, la rivero Vilaine konsistigis naturan limon inter teritorioj. Dum la antikva epoko, ĝi apartigis la landon de la pravenetanoj, gaŭla popolo vivanta en Armoriko kaj kiu donis sian nomon al la urbo Vannes, de tiu de la Namnetoj, alia gaŭla popolo de Armoriko, kiu vivis ĉirkaŭ la buŝo de la riverego Luaro kaj kiu donis sian nomon al la urbo Nantes. Poste, la rivero konsistigis limon inter la diocezo de Vannes kaj la diocezo de Nantes.
La urbo La Roche-Bernard, fondita en 919 de vikingo nomata Bern-Hart, « Forta kiel urso », dank'al la rivera trafiko, grave kreskis ekde la 11-a jc ĝis la 19-a jc, kiam ĝia haveno atingis amplekson neniam atingitan.