cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bremblens
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,90 km², de kiuj 18,6% estas kovritaj de arbaro, 68,8% servas por agrikulturo kaj 11,9% por setlado.
Vargas
Vargas kaj oficiale en hispana Estado Vargas, [BARgas] estas unu el la 23 ŝtatoj de Venezuelo. Ties ĉefurbo estas La Guaira. La ŝtato havis ĉirkaŭkalkulitajn loĝantojn. Vargas sume kovras areon de km²   ).
Bremblens
Trafiko
Tra Bremblens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 129 de Cossony al Morges. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 3 kilometrojn sude de la komunumo apud Morges.
Helmut Rössler
Laŭ profesio li estis gimnazia instruisto (stud-direktoro) pri matematiko. En sia lernejo li de tempo al tempo instruis ankaŭ Esperanton, i. a. al Reinhard Bütikofer, MEP kaj eksa kunprezidanto de Bündnis 90/Die Grünen.
Bremblens
Historio
La unua dokumenta mencio de la loko datiĝas el la jaro 1177 kiel Bremblens. En la 12-a jarcento la Abatejo Lago de Joux posedis en Bremblens bienon kaj vitejojn. En la jaro 1246 la episkopo de Laŭzano aĉetis la vilaĝon Bremblens de la katedrala kapitolo de Besançon. Sub la berna regado ek de la 16-a jarcento ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Bremblens apartenis al la Voktejo Morges, el kiu post la revolucio fariĝis la Distrikto Morges unue de Kantono Lemano kaj ek de 1803 de Kantono Vaŭdo.
Popůvky (distrikto Brno-provinco)
Popůvky estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Bobrava montetaro. Konstruareon de la municipo tranĉas en sia vojlinio aŭtostrado D1 el Prago ĝis Brno. La norda parto de la municipo estas tute kunkreskinta kun domaro Veselka, apartenanta al la najbara municipo Troubsko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349. Ekde la jaro 1850 ĝis la 1970-aj jaroj Popůvky estis konsisto de Troubsko.
Transporto
Sur la teritorio de la municipo kondukas aŭtostrado D1 kaj ŝoseo II/602 en sektoro Brno – Popůvky – Kývalka. Plu la katastran teritorion tafas ŝoseoj de la III-a klaso:
Tarany
Tarany [taranj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Nagyatád.
Batalo de Badro
La batalo de Badro (غزوة بدر), okazis la 13-an de marto 624 (la 17-an de Ramadano de la jaro 2 post la Heĝiro en la islama kalendaro) en la regiono Heĝazo en okcidenta Arabio (nuna Sauda Arabio), ĝi estis decidiga batalo en la unuaj tempoj de Islamo kaj avanco en la lukto de Mahomedo kontraŭ la malamikoj de la tribo Kurajŝo de Mekko. En la historio de Islamo, la batalo estas konata kiel decidiga venko atribuata al dia interveno aŭ, laŭ sekularaj fontoj, la saĝo de Mahomedo. Ĝi estas unu el la malmultaj bataloj specife menciataj en Korano. La plejparto de la nuna scio pri ĝi venas de tradiciaj islamaj rakontoj, kaj haditoj de Mahomedo, kelkaj verkoj post la batalo.
Tarany
Situo
Tarany situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Nagyatád troviĝas 8, Csurgó 22, Kadarkút 30 km-ojn.
Historio
En la 17-a jarcento krom hungaroj ankaŭ slovenoj alvenis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, kuracejo, poŝto.
Batalo de Badro
Antaŭ la batalo, islamanoj kaj mekkanoj konfrontiĝis en negravaj bataloj fine de 623 kaj komence de 624. Tamen, Badro estis la unua batalo je granda skalo inter la du fortoj. La homoj de Mahomedo sukcesis rompi la mekkajn vicojn, mortigante plurajn gvidantojn de la kurajŝoj, inter ili Amr ibn Hiŝam, la ĉefa kontraŭulo de Mahomedo.
Owen Wilson
Owen Cunningham WILSON (naskiĝis en Dallas) estas usona aktoro kaj scenaristo.
Aŭrorinsuloj
La Aŭrorinsuloj estis grupo da tri fantomaj insuloj, unue raportitaj en 1762 de la hispana komercŝipo Aurora okaze de ŝipveturado inter Limo kaj Cádiz. La oficiroj de la Aurora raportis, ke ili denove vidis tiun insularon en la jaro 1774. La hispana ŝipo San Miguel poste difinis ilian situon je la koordinatoj 52°37'S 47°49'U. La insuloj estis denove viditaj la 20-an de februaro 1794 de la hispana esplorŝipo Atrevida, ie inter la Falklandoj kaj Sud-Georgio.
Owen Wilson
Familio
Owen Wilson estas mezaĝa el la tri filoj de la reklamisto Robert Andrew Wilson kaj ties edzino, la fotografiistino Laura Cunningham. Li plenkreskis en Dallas. Li portas la naskiĝnomo de sia patrino kiel mezan nomon, kutima en anglalingva areo. Lia pli juna frato Luke estas same konata aktoro, dum la pli aĝa frato Andrew ludas foje.
La vojo al Halivudo
Wilson devis forlasi la 10-an klaso de St. Mark’s Academy pro diversaj stultaĵoj (ekzemple ŝtelo de notlibro de la instruisto) kaj finstudi en alia lernejo. Post vizitado de la militista akademio, li amikiĝis kun la hodiaŭ reĝisoro Wes Anderson en la Universitato de Teksaso. Ili komune verkis scenlibron por la mallonga filmo Bottle Rocket, kiun ili filmigis post siaj studadoj. Li, liaj fratoj kaj Anderson relative rapide translokiĝis al Halivudo.
Antaŭ ol aperi en eta ludo en filmo de Ben Stiller, la Cable Guy, Wilson aperis en diversaj kutimaj filmoj. Li ludis en 1997 en populara agfilmo Anaconda, en 1998 li ricevis pli gravan — sed pli mallongan — rolon en filmo de Jerry Bruckheimer, en la Armageddon. Lia ludo grave antaŭenhelpis lian karieron.
Lia kunlaboro kun Wes Anderson daŭris plu kaj ili komune verkis scenlibron de Filmen Bottle Racket, Rushmore kaj The Royal Tenenbaums, kiuj ĉiuj estis sukcesoj.
Wilson, kiun oni rememoras ĉefe pro siaj ludoj en komedioj, pruvis sian talenton eĉ en aliaj temoj. Li ludis serian murdiston en The Minus Man kaj und einen provinton en The Haunting (1999). Li ludis ankaŭ en la milita dramo Behind Enemy Lines, sed la filmo ne estis sukceso.
Owen & Ben
La duopo de Owen Wilson & Ben Stiller unuafoje ludis en filmo Cable Guy, iĝis rapide vera vira amikeco. Ili helpis unu la alian por filmaj roloj, tiel ili aperas ofte en la samaj filmoj, kiel The Royal Tenenbaums, Zoolander, Starsky & Hutch same en Meet The Parents kaj en ties sekvaj partoj Meet The Fockers kaj Little Fockers. Krom tiuj, ili kunludis en filmoj Night at the Museum kaj Night at the Museum: Battle of the Smithsonian.
The Frat Pack
Owen Wilson estas membro de aktora grupo — nomata fare de la gazetaro — Frat Pack al kiu apartenas Ben Stiller, Vince Vaughn, Luke Wilson, Will Ferrell, Steve Carell kaj Jack Black. La nomo Frat Pack estas referenco je filmo Old School (2003), kun Vince Vaughn, Will Ferrell kaj Luke Wilson kaj surbaze de multaj filmoj, en kiuj la sep aktoroj kunludas en diversaj figuroj. Owen Wilsons ĝisnunaj Frat Pack-filmoj estas Wedding Crashers (2005), Starsky & Hutch (2004), The Royal Tenenbaums (2001), Zoolander (2001) kaj Cable Guy (1996).
Langeac
Langeac estas franca situanta en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Langeadois.
Mu'aŭija ibn Abi Sufjan
Mu'aŭija ibn Abi Sufjan (معاوية بن أبي سفيان‎ 602 - 680) estis la fondinto de la Umajada dinastio, estis unu el la ĉefroluloj de la batalo de Sifino (julio, 657) kune kun Ali ibn Abi Talib. Li regis en Sirio ekde la epoko de la kalifo Umar ibn al-Ĥattab, prenis la povon en 661 kreante la siria-araban ŝtaton. Pro lia pozicio rilate al la kalifo Ali, li estas malamata kaj malakceptata de la ŝijaanoj.
(126410) 2002 BU18
(126410) 2002 BU18 estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,31239 astronomia unuo, tie estas 46,733 milionoj da km.
Vrchovnice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.
4934 Rhôneranger
4934 Rhôneranger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Glacimovo
Glacimovo estas la movo de glaĉeroj, kio povas simili al glaciriveroj. Ĝi ludis gravan rolon en skulptado de multaj pejzaĝoj. Plej lagoj en la mondo okupas basenojn frotokonstruitajn de glaĉeroj. Glacimovo povas esti rapida (ĝi 30 m/tago, observita en la glaĉero Jakobshavn de Gronlando) aŭ malrapida (0.5 m/jaro en malgrandaj glaĉeroj aŭ en la centro de glacitavoloj).
Dum la Pleistoceno (la lasta glaciepoko), grandaj tavoloj de glacio nome kontinentaj glaĉeroj anraŭeniris tra multe de la tero. La movo de tiuj kontinentaj glaĉeroj kreis multajn nun familiarajn glaciterformojn. Dum la glaĉeroj etendiĝis, pro ties akumulado de la pezo de kaj neĝo kaj glacio, ili rompiĝis kaj redistribuis surfacajn rokojn, kreante eroziajn terformojn kiaj strieco, cirkoj, kaj pendantaj valoj.
Studado de glacimovo kaj de la terformoj rezultintaj postulas ilojn el multaj diversaj fakoj kiaj la jenaj: fizika geografio, klimatologio, kaj geologio estas inter la areoj foje kungrupigitaj kaj nomitaj kiel terscienco.
Kalia poloniido
Kalia poloniido aŭ K2Po estas neorganika salo de kalio kaj polonio, grizkolora substanco kaj tre stabila en normaj kondiĉoj inter la poloniaj komponaĵoj. Pro la alta elektronegativeco inter la atomoj de kalio kaj polonio, laŭ la sistemo de Linus Pauling, kaj la milda nemetala karaktero de polonio, ĝia strukturo kuŝas inter intermetalaj fazoj kaj jonaj komponaĵoj. Poloniido de kalio estas termo-malstabila kaj havas pli forta elektroafineco ol kalia telurido.
Sintezo
Kalia poloniido estas preparataekde redoksa reakcio inter poloniida acido kaj la kalia metalo. Ĝi ankaŭ produkteblas per rekte varma interagado de kalio kaj polonio sub temperaturo 300–400 °C. Sub pli altaj temperaturoj, ĉi-reakcio povas retroiri:
20337 Naeve
20337 Naeve estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Larry Naeve, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2004, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la La Cañada High School en La Cañada (Kalifornio, Usono).
György Szlávy
SZLÁVY György (sla:vi) estis hungara distrikta ĉefoficisto de Bihar naskita en Nagyvárad en 1766 kaj mortinta en ? la 16-an de februaro 1818. Li estis la pli aĝa frato de János Szlávy
Kariero
Szlávy estis kondamnita en 1795 por 3 jaroj de malliberejo pro partopreno de la hungara jakokena movado. Post sia liberiĝo li vivis en sia bieno en Bihar.
Solidareco kaj Progreso (Francio)
Solidareco kaj Progreso ( "Solidarité et progrès" aŭ S&P) estas franca politika partio fondita kaj estrata de Jacques Cheminade ekde 1996. S&P estas asociita je internacia nivelo al la usona politikisto Lyndon LaRouche.
Programo
Laŭ la dua artikolo de siaj statutoj, Solidareco kaj Progreso celas « batali, en Francio kaj en la mondo, por la paco per ekonomia evoluigo kaj egaleco de ŝancoj kaj kontraŭ la financa uzuro kaj kontraŭ progrunda, prosanga kaj prorasa ideologioj. Ĝi defendas por ĉiu kaj inter popoloj la maeriala, intelektan kaj moralan progreson ». Por atingi tion, S&P batalas unue por la forigo de tio, kion ĝi konsideras kiel financaj feŭdecoj.
Kiel Lyndon LaRouche, en Usono, Jacques Cheminade aprobas la necesecon de « nova Bretton Woods » stariganta per internacia interkonsento sistemon kun fiksaj monŝanĝaj prezoj en kiu la stabileco de la valutoj estos certigita per la forigo de financaj operacioj sen ligo al la reala ekonomio.
Ĝi estas alligita al la germana partio Bürgerrechtsbewegung Solidarität (BüSo: « Movado por Civilaj Rajtoj kaj Solidareco »), al la usona " LaRouche Political Action Committee, kaj al la Instituto Schiller.
Balotoj de 2012
Post sukcesa arigo de 500 subskriboj de elektitoj, por validigi sian kandidatiĝon, Jacques Cheminade partoprenis en la prezidanta baloto de 2012 kaj ricevis, en la unua vico, 89,545 esprimitajn voĉojn, tio estas 0,25 % de la validaj voĉoj, kio ne rajtigis lin partopreni en la dua vico.
En junio 2012, Solidareco kaj Progreso prezentis 78 kandidatojn en la deputitaj balotoj en trideko da departementoj, ricevante inter 0,12 kaj 1,1 % de la voĉoj.
Eldonoj
Solidareco kaj Progreso eldonas dumonatan gazeton Nova Solidareco.
31689 Sebmellen
31689 Sebmellen estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sebastian Lucas Mellen, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro lia projekto pri komputado kaj programara inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Mt. Everest Academy de San Diego (Kalifornio).
14025 Fallada
14025 Fallada estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto Hans Fallada, (realnome Rudolph Ditzen, 1893 — 1947), kiu verkis socikritikajn romanojn. Li priskribis la medion de la tiel nomata "modesta popolo", ties senpovecojn kaj kuraĝojn. Liaj plej famaj romanoj estas Kleiner Mann, was nun ?, Wer einmal aus dem Blechnapf frißt kaj Der eieserne Gustav.
Agnes Monica
Agnes Monica MULHOTO - naskiĝis estas kantistino kaj artistino nacieco Indonezio. Ŝi komencis sian karieron en la amuz-industrio en la aĝo de ses kiel knabo kantisto. Agnes eldonis tri albumojn de infanoj kiuj sukcesis savi sian nomon al vico de populara kantistino en la erao de 1990. Krom kanti, ŝi ankaŭ iĝis anoncisto sur infanaj televido. Kiam estis adoleskanto, Agnes komencis mergi en la mondo de la agado. Ŝia apero en la dramserio Frua Geedzeco (2001) catapultó ŝi sukcesos. Agnes poste ĉefrolis en serio de dramserio kiu faras ĝin la plej pagitaj adoleskanto artisto en tiu tempo.
En 2003, Agnes eldonis sian unuan albumon plenkreskulo Kaj la Story Goes, kiu catapultó ŝia nomo reen en la indonezia muzika industrio. Ŝia sukceso en la lando starigis celon instigi Agnes al kariero en la internacia areno. Sur la dua albumo, kiu estis eldonita en 2005, Whaddup A '..?!, Ŝi prenis kantisto de Usono Keith Martin por kunlabori. Agnes estis ankaŭ implikita en ruliĝante du aziaj dramo serio, La Hospitalo kaj latinidaj En la Blanka Domo en Tajvano.
Agnes gajnis la premion du jaroj en vico por ŝia agado en la areno azia Kanto Festivalo en Seulo, Sud-Koreio, en 2008 kaj 2009. Sur ŝia tria albumo, sankte Agnezious (2009), Agnes implikis kiel produktanto kaj komponisto. En 2010, ŝi estis nomita kiel unu el la juĝistoj de la talentoj Indonezia Idol. Agnes ankaŭ iĝis gastiganto de la programo sur la ruĝa tapiŝo agadoj American Music Awards 2010 en Los-Anĝeleso, Usono.
Kune kun Agnes eksplodo ĝis la alteco de populareco, aspektas kaj stilo berbusananya igi tendenco inter junuloj. Krom komerca sukceso, Agnes estas kantisto kun plej da premioj en Indonezio. Ŝi gajnis dekojn da trofeoj, inkludante la dek unuaj Anugerah Musik Indonezia, sep Panasonic Premioj, kaj kvar MTV Indonezia Premioj. Krome, Agnes kredis ke la kontraŭ-drogoj ambasadoro de Azio tiel kiel la ambasadoro de MTV EXIT en kontraŭbatalo homa trafiko.
Columbano Bordalo Pinheiro
Vivo kaj verkaro
Columbano estis filo de romantisma pentristo, Manuel Maria Bordalo Pinheiro, kaj pli juna frato de grava karikaturisto, Rafael Bordalo Pinheiro. Li estis ĉefa pentristo de sia generacio kaj mastro de la realismo en portugala pentrarto, specializinta en portretoj. Li lernis el sia patro, el la pentristo Miguel Ângelo Lupi kaj el la skulptisto Simões de Almeida. Dufoje li ne ricevis stipendion por studi eksterlande kaj finfine en 1881 Elise Hensler, dua edzino de la reĝo Fernando la 2-a financis sian studon en Francio. Tie li studis la verkaron de franca naturalistaj, realistaj kaj impresionistaj pentristoj, kiel Courbet, Manet kaj Degas.
Li pentris portretojn de kelkaj el la plej grandaj nomoj de la tiama portugalaj socio kaj kulturo kiel José Maria de Eça de Queiroz, Teófilo Braga kaj Raul Brandão kaj havis grandan psikologian sentimenton por difini la personecon de tiuj kiujn li priskribis. Lia plej fama portreto estis tiu de la poeto Antero de Quental en 1889. En tiu maltrankviliga verko Columbano ŝajnas antaŭvidi la memmortigon de Antero.
Columbano estis Respublikano, pro kio ne estis surprizo ke post la Respublika proklamo, en 1910, li estis invitita desegni la flagon de la nova reĝimo kaj estis nomumita direktoro de la Nacia Muzeo de Nuntempa Arto, nune la Chiado Muzeo, en Lisbono, kiun fakte li direktoris el 1914 ĝis 1927. Tie estas la plej grava kolekto de liaj pentraĵoj, dum ankaŭ en aliaj portugalaj muzeoj estas liaj verkoj kiel ĉe la Museu Nacional Soares dos Reis, en Porto.
Lamio
En helena mitologio, Lamio (el la greka Λάμια, «glutema») estis bela reĝino de Libio kiu iĝis infan-manĝanta dajmonino. Laŭ Aristofano, ŝia nomo devenis el la greka vorto por ezofago (λαιμός), aludante ŝian kutimon forgluti infanojn. Kelkaj versioj priskribas ŝin kiel bela knabino kun serpenta vosto sub sia talio. Se tiel, ŝi estus ktonika estaĵo, kiel Tifeo, Eĥidno kaj la gigantoj. Tamen, tiun nuntempan bildon pri ŝi oni havas danke al la poemo Lamia, de John Keats, publikigita en 1819. Antonino Liberala uzis Lamion kiel artenativan nomon por la serpentforma drakonino Sibariso, kvankam Diodoro Sicila asertis ke ŝi havis nur deformitan vizaĵon.
Historio
Lamio estis filino de Belo kaj Ankinoo (aŭ Sido), aŭ de Pozidono kaj Libio, laŭ la diversaj versioj. Laŭ Diodoro Sicila, Zeŭso amindumis ŝin, kaj tio vekigis la proverban jaluzon de Hero. Kolerite, la edzino de Zeŭso aliformigis ŝin en la priskribita monstro, kaj mortigis ŝiajn gefilojn (aŭ frenezigis Lamion kaj incitis ŝin mortigi sian propran idaron). Tamen, kelkaj mitologoj asertas ke ŝi havis tiun serpentan formon denaske, ĉar ŝi estis filino de Hekato. Variaĵo de la historio rakontas ke Hero mortigis la idaron de Lamio, kiu tiom suferis ke ŝi mem perdis la homan figuron. Al tio, Hero aldonis kruelan venĝon: ŝi malebligis Lamion fermi la okulojn, por ke ŝi por ĉiam obsediĝis sur la bildo de siaj mortitaj infanoj. Kompense, Zeŭso donis al ŝi divenan sciencon kaj la kapablon elmeti la okulojn por tiel ripozi, kaj enmeti ilin poste. .
Envieme, Lamio iĝis dajmono kiu voradas dumnokte la bebojn de aliaj patrinoj, kiuj laŭ Horacio neniel povus esti revivigitaj. El tio devenas postaj tradicioj, kiuj mencias plurajn lamiojn. Sed ili estis folkloraj monstroj similaj al vampiroj, empuzoj kaj sukuboj, kiuj allogis junajn virojn, por tuj poste suĉi ilian sangon.
Malgraŭ la tragika fino de la idaro de Lamio, romia tradicio asertis ke la unua Sibilo kiu aŭguris ĉe la Orakolejo de Delfo estis filino ŝia, kun Zeŭso aŭ Apolono. Ŝi nomiĝis Herofilo, kvankam estis pli konata kiel la Libia Sibilo.
Stesiĥoro, eble pro konfuzo, identigis ŝin al la mara diino Keto, ĉar laŭ li Lamio estis la patrino, kun Forkiso (aŭ kun Tritono, laŭ plia versio), de Skilo. . Tamen, alternativa deveno de ŝia nomo, signifanta granda ŝarko, pravigas la identigon de Lamio al mara monstro voranta homojn. Se tiel, ŝi estis la patrino, kun Zeŭso, de la mara dajmono Aĥeilo, transformita en ŝarko pro klopodi konkuri en beleco kun Afrodito.
Interpretado
La etimologio de la nomo Lamio ne estas klara, kaj eble rilatas al la adjektivo lamyrós (manĝemulo) aŭ al sustantivo laimós (ezofago, gorĝo). Sama origino havas verŝajne la latina vorto lemur, kiu difinis fantomojn (la lemuroj aŭ larvoj) esence similaj al la lamioj. Plia ebleco pri la origino de la nomo de ĉi tiu rolulino estas la ina formo de la nomo Lamo, reĝo de la lestrigonoj kaj frato de Lamio laŭ la versio en kiu ambaŭ estis gefiloj de Pozidono. La du gefratoj ricevis iom da kultado en kelkaj lokoj de Grekio, sed ĝi ne estis tre divastigita.
Patrinoj kaj vartistinoj en la tuta Eŭropo kutime minacis siajn infanojn per rakonto pri Lamio, do ŝi iĝis speco de fabela kreitaĵo timiganta infanojn, por tiel indukti bonan konduton al ili. Multaj timigintaj nuancoj estis aldonitaj fare de postaj verkistoj menciitaj en la Suido, kaj en la renesanca poezio. Kompilo farita de Bulfinch kaj la Vortaro de Frazoj kaj Fabloj de Brewer asertas ke Lamio enviis aliajn patrinoj, kaj forvoris iliajn infanojn. Laŭ la plejmulto el la versioj, ŝi estis ina estaĵo, sed Aristofano proponis hermafroditan faluson, eble simple por pli monstrigi ŝin. Tamen, li mem mokis pri la demagogo Kleono, asertante ke li havis "la testiklojn de lamio", celante diri ke li havis nenion, aŭ ke ili estus tiel malpuraj kiel lamio, kies fetoro iĝis proverba.
Laŭ Leinweber, en la tempoj de Apulejo, la lamioj ne nur estis karakterizado libere miksita en popularaj nocioj pri sorĉado, ili atingis tiun nivelon, ke ambaŭ konceptoj estis interŝanĝeblaj. Nicolas K. Kiessling komparis la lamiojn kun la mezepokaj sukuboj kaj kun la rolulo Grendel en Beowulf.
Apulejo, en sia Ora Azeno, priskribas la sorĉistinon Meroo kaj ŝian fratinon kiel lamioj. La tri plej gravaj sorĉistinoj de tiu romano (Meroo, Pantio kaj Pamfilio) ankaŭ montras multajn vampiriajn kvalitojn, ĝenerale asociitaj al lamioj.
Plia interpreto igas ŝin delogantino de malprudentaj viroj, kiel en Vivo de Apolonio el Tiano, de Filostrato. Ĉi tiu verko rakontas la historion de Menipo, studanto pri filozofio delogata fare de mistera fremdulino ĉe la ĉirkaŭvojoj de Korinto. La virino insistis pri rapida geedziĝon, al kiu estis invitata la filozofo Apolonio. Li atente observadis la novan edzinon, kaj rivelis al Menipo: "vi, delogata de multaj virino, ĉirkaŭbrakas serpenton, kaj ĝi al vi". La fremdulino, malkaŝita, fine konfezis ke ŝi estas lamio aŭ empuzo, kies nura celo estis vori la junan Menipon, kun pura kaj fortiganta sango. Pro tio, "lamio" iĝis fivorto por insulti putinojn. . La rilato inter Demetrio Poliorcetes kaj la kurtizana Lamio estas atentinda. Fakte, sur la pentraĵo de Herbert James Draper (vidu supren), la lamio kiu malĝoje rigardas la serpenton verŝajne reprezentas hetajron. Plia signifo aldoniĝis per la renesancaj emblemoj, kie lamioj havas serpentan korpon kaj virinajn mamojn kaj kapon, simbolante hipokritecon.
Kristanaj verkistoj avertadis kontraŭ la sorĉa povo de la lamioj. En sia 9-a jarcenta disertaĵo pri malgeedziĝo, Hinkmaro, ĉefepiskopo de Reims, inkludas la lamiojn inter la supernaturaj danĝeroj kapablantaj minaci geedziĝojn, identigante ilin al la geniciales feminae, dajmoninoj pri reproduktado.
La angla romantika poeto John Keats dediĉis al tiu rolulino longan rakontan poemon, titolita Lamio kaj aliaj poemoj, per kiu li priskribas la diversajn kolorojn de tiu estaĵo. Lin inspiris la rakonto La edzino de Korinto, inkludita en Anatomio de melankolio, de Robert Burton, kiu siavice versiigis la menciitan verkon Vivo de Apolonio el Tiano, de Filostrato. La rakonto de Keats konservas la ĝeneralan intrigon de tiu, de Filostrato, kun filozofo malkaŝiganta la veran naturon de lamio ĝuste antaŭ la geedziĝo.
Do, laŭ konsento de la plimulto el la mitologoj, el la rakonto de Lamio inspiriĝis la lamioj (lamiae en la latina), malgrandaj afrikaj monstroj, duon-home supren sia talio, kiuj delogadis vojaĝantojn per sia agrabla prifajfado kaj montro de siaj mamoj kaj poste mortigis ilin kaj forvoris iliajn kadavrojn. La plej antikva mencio al tiuj estaĵoj troviĝas en la kvina prelego de la predikisto Diono Krisostomo, kiu nomis ilin libianaj bestaĉoj, ne lamioj. Pli poste, lamioj aperis ofte en kolekto pri besto-fabloj kiel ekzemplo de senkompata kaj sovaĝa monstro. En la katedralo de Pesaro (Italio) konserviĝas 6-a jarcenta mozaiko sur kiu lamioj estas prezentitaj kiel hom-kapaj birdoj.
Por plia informo pri la lamioj, folkloraj kreitaĵoj en multaj eŭropaj landoj, vidu la artikolon Lamioj.
Ryo Sakai
Ryo Sakai (酒井 良, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Montedio Yamagata, Okinawa Kariyushi FC, Thespa Kusatsu kaj FC Machida Zelvia.
Golfo de Santoña
La Golfo de Santoña estas golfo en oriento de Kantabrio (norda Hispanio). Ĝia areo estas 28 km² kaj ĉe ĝia bordo estas la urbetoj Santoña kaj Laredo, kiuj estas disitaj de tre mallarĝa markolo. En la golfon enfluas la rivero Asón. Ties estuaro estas unu el la plej gravaj en Kantabrio, kaj plejparte ĝi konsistas el marĉoj abundaj je diversaj birdo-specoj. En ĝi ekzistas granda plaĝo, nome Salvé, en municipo Laredo. Parto de la golfo apartenas al naturparko Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel.
Panama parulio
La Panama parulio (Basileuterus ignotus) estas specio de birdo de la familio de Paruliedoj kaj genro de Basileuterus ĉefe reprezentata en Centra kaj Sudameriko, de ĉefe fortikaj parulioj kun fortikaj bekoj kiuj havas olivecajn aŭ grizajn suprajn partojn kaj flavajn subajn partojn.
György Gáti
György Gáti [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáti György estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis Goldner.
Longkresta aglo
La Longkresta aglo (Lophaetus occipitalis) estas rabobirdo. Kiel ĉiuj agloj, ĝi estas en la familio de Akcipitredoj. Ĝi estas kutime lokigita en la monotipa genro Lophaetus.
György Gáti
György Goldner naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Gáti devenis el juda familio. Li akiris aktoran diplomon en Akademio pri Teatro kaj Filmo en 1940. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li povis roladi nur antaŭ juda publiko. Post la 2-a mondmilito li rolis en Teatro Madách kaj Teatro de Hungara Armeo. Li estis teatrestro en Teatro Kisfaludy (1952-1958) kaj Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1963–1966), intertempe li estis aktoro denove en Teatro de Hungara Armeo kaj Nacia Teatro (Miskolc). Fine de 1966 ĝis sia morto li apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto).
Panama parulio
Temas pri parulio 13.5 cm longa kaj tre distinge markata. Ĝi havas malhelajn olivverdecajn suprajn partojn, kremoflavajn subajn partojn, helflavan superokulan strion bordatan nigre supre, ruĝecan kronon, kaj malhelajn olivecajn orelkovrilojn. La kanto ne estis ankoraŭ priskribata, dum la alvoko estas penetra “ciiŭt”.
Ĉuano
Ĉuanoj estis reĝismaj ribelintoj norde de rivero Loire, en Bretonio, Mansio, Normandio kaj norde de Anĵuo, sed ankaŭ en departementoj Aveyron kaj Lozère, dum la ĉuanmilito.
Ne konfuzu ĉuanojn kun vendeaj ribelintoj, batalantoj sude de rivero Loire elirintaj el Potevio, sude de Anĵuo kaj de la bretona Lando de Retz. Tamen ĉuanoj kiel vendeaj ribelintoj sin nomis kolektive sub la nomo de reĝa kaj katolika armeo.
Origino de la vorto
La anoj de familio Cottereau havis tiun kromnomon « Chouan » (en galoa lingvo « chat-huant », aŭ « chouin », loka nomo de arbarstrigo), laŭ iuj, ĉar ilia praavo estis nature malĝoja kaj silentema, laŭ aliaj, ĉar kontrabande salon, ili imitis la blekon de la abarstrigo por alarmi kaj sin rekoni.
Per etendo, la viroj kunigitaj por batali sub la estrado de Jean Chouan estis nomitaj « chouans » ; tiu nomo ĝenraliĝis al la aliaj armitaj reĝistoj en okcidentaj provincoj.
Sociologio
Sociologie ĉuanoj estas junaj viroj kaj kamparanoj. Pluraj taksadoj situigas la mezan aĝon de ĉuanoj inter 18 kaj 30 jaroj kaj plej ofte inter 20 kaj 25 jaroj.
Tiel laŭ Donald Sutherland, citita de Roger Dupuy, specimenaro de anaro de ĉuanoj de oriento de Ille-et-Vilaine donas aĝmezon de 20 jaroj por la lando de Fougères, 22 kaj duono por tiu de Vitré kaj 22 por La Guerche-de-Bretagne. La aĝo de la estroj proskimis tiun de la batalantoj ; en 1795 inter la dek ĉefaj oficiroj de oriento de departemento kvar estas 19-jaraj ; Boisguy, Bonteville, Pontbriand, Boishamon, tri estas malpli ol 30-jaraj ; Angenard ; 25-jara, Larcher–Louvières ; 23-jara, Louis de La Haye Saint-Hilaire; 29-jara, di estas pli ol 30-jaraj ; Rossignol ; 34-jara kaj Couësbouc ; 64-jara. Sen paroli pri leŭtenanto-kolonelo Dauguet kies aĝo estas nekonata.
Plie en Loire-Atlantique, 88 % de la ĉuanoj pensiuloj en 1815 estis malpli ol 30-jaraj en 1795,.
La genezo de la ĉuana movado estas forte ligita al la amasa milita rekrutado, kiu trafas fraŭlojn 18-jarajn ĝis 25-jaraj. Multaj junuloj preferis kuniĝi al la ribelintoj, en kiu ili estis la granda parto de la ĉuanaj bandoj.
Pri profesio de ĉuanoj, proksimume 80 % el ili estis kamparanoj, el kiuj preskaŭ 10 % da teksistoj, kies vivkondiĉoj estas tre proksimaj al tiuj de kamparanoj, estas ankaŭ proksimume 10 % da manmetiistoj.
Oni povas ankaŭ rememorigi ke finde la 18-a jc, kamparanoj estis 80 % de la franca loĝantaro.
Male al ideo tre disvastigita, maristoj ne estis pli respublikismaj ol kamparanoj, sed ili estis tre malplimultaj inter ĉuanoj, escepte de kelkaj divizioj, pro la prigardo de bordoj per fortaj respublikaj garnizonoj, konstante militpretaj pro timo de albordiĝoj de britaj trupoj. Nobeloj konsistigis grandan parton de la oficiroj, male al burĝoj, plejmulte respublikaj, estis nur iomete inter ĉuanoj.
En Bretonio, Normandio, Mansio kaj Anĵuo, en 1796, en la vigla tempo de la milito, ĉuanoj estis pli ol el kiuj, t.e. 5 % de la vira loĝantaro de la ribelintaj teritorioj.
Panama parulio
La reprodukta kutimaro estas nekonata, sed ĵus oni vidis elnestiĝintan junulon en julio.
Berbera perdriko
La berbera perdriko (Alectoris barbara) estas birdo el la kokoformaj (Galliformes) kaj el la fazanedoj (Phasianidae). Ĝi vivas konstante en norda Afriko kaj sur Sardinio, kaj suda Hispanio, apud la Mediteraneo. Ĝi ŝatas la arbustajn montetajn deklivojn, la duondezertojn. Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj en seka, malferma kaj ofte monteteca kamparo.
Longkresta aglo
Ĝi troviĝas en Afriko sude de Saharo, escepte en la aridaj zonoj. En suda Afriko ĝi estas komuna specio de loĝantaj birdoj en la orientaj areoj. Ĝi loĝas en arbaroj, ekzotaj plantejoj, arbarbordoj kaj ĉefe manĝas rodulojn kaj sorikojn.
Berbera perdriko
Disvastiĝo
Pli precize oni povas diri, ke tiu membro de la grupo de la perdrikoj havas sian ĉefan indiĝenan teritorion en Nordafriko, kaj ĝi estas indiĝena ankaŭ de Ĝibraltaro kaj de Kanarioj (Ssp Alectoris barbara koenigi). Ĝi estis enmetita en Portugalio kaj Madejro, kvankam ne estas ĵusaj vidaĵoj de tiu specio en tiuj lastaj insuloj. Ĝi ĉeestas ankaŭ en Sardinio. Ĝi estas plej proksime rilata al sia okcidenteŭropa ekvivalento, la Ruĝa perdriko (Alectoris rufa).
Aspekto
Tiu palearkta fortika birdo longas 32–36 cm, pezas 380-730 gr., havas la flugilan enverguron de 46–49 cm. Ĝi similas al la parenca Ruĝa perdriko, sed havas larĝan ruĝecbrunan kolrubandon tre blankmakulitan kaj bluechelgrizajn kapoflankon (dividitan per malantaŭokula flavecbruna strio) kaj gorĝan makulon. La krono estas malhelbruna. La dorso estas grizbruna kaj la brusto griza, iom pli malhela ol la vizaĝo. La ventro estas sablokolora. La flankoj montras la tipan rondan makulon de strieco nigrablankabruna kaj kiel ĉe la parencoj, estas ruĝaj la fortika beko, la okulringoj kaj la kruroj. Kaze de ĝenado, ili preferas kuri anstataŭ ekflugi, sed se necese ili flugas mallongajn distancojn per rondoformaj flugiloj.
Ĝi estas simila laŭ korpo al la Ruĝa perdriko, sed la kapobildo estas ege diferenca, ĉefe pro la bruna kolumo anstataŭ nigra.
Kutimaro
La kanto estas brueca tre-tre-tre-tre-tre-cheeche-tre-tre-tre. Kaj la voĉo estas ĉak-ĉak-ĉak kaj eksonas ĉefe aŭrore kaj krepuske.
Ili nestumas en iomete kovrita grunda skrapaĵo kie la ino demetas 10-16 ovojn. La Berbera perdriko manĝas ampleksan varion de semoj kaj iome da insektomanĝo.
Ĉuano
Sociologio
Kvankam maloftaj, estis ankaŭ kelkaj virinoj inter batalantoj, unu el ili estis Fraŭlino du Rocher du Quengo, dirata « Victoria » aŭ « Kapitano Victor », kiu estis kapitano de divizio de Bécherel, ŝi estis mortigita en batalo en Les Iffs en julio 1795. Tamen virinoj estis aktivaj en la milito kaŝante pastrojn kaj vunditojn kaj certigante sciigon kaj porviantadon. Protektitaj de ĉuanoj neobeantoj pastroj ne rekte aktivis en la milito, malgranda nombro sidas en la reĝismaj konsilioj kaj zorgas precipe pri korespondado. Neobeantaj pastroj, kiuj servis kiel oficiroj aŭ partoprenis en bataloj estis treege maloftaj, la vido de pastro kun armiloj ĝenerale ne plaĉis al ĉuanoj.
Disvastiĝo
Opinio de kelkaj historiistoj kaj aparte de pastro Paulouin, skribanta pri la teritorio de la insurekcio, estas ke « la ribelintoj de departemento Sarthe ne estis ricevintaj la kromnomon ĉuano, sed mem prenis ĝin, ekde sia komenco de rezistanta kariero. »
La historiistoj de la 19-a jc, Savary ; Lequinio, aŭtoro de Mémoires d'un Administrateur des Armées Républicaines dans la Vendée ; Puisaye precipe , pli bone informita ol iu ajn, ĉar li estis la supera estro en ĉuanmilito, asertis ke la fratoj Chouan donis sian nomon al la insurekcio, kiun ili estis la unuaj por organizi ĝin.
Stranga ŝildo, kum simboloj de Francio (la tri lilioj) kaj kun subteno de du strigoj, kun tiu duobla moto : kape, « IN SAPIENTIA ROBUR » (« forto estas en saĝo »), kaj malsupre, « SIC REFLORESCENT » (« tiel refloros [lilioj] »), kiun oni trovas en kelkaj eldonoj de reĝaj agentejoj de Anglio, aparte sur la frontispico de reĝisma almanako por 1795, tria de regno de Ludoviko la Dektria, en Nantes (Londono) kaj estas en ĉiuj urboj de Bretonio, Normandio, Potevio, Mansio, Perche, Anĵuo, ktp., kaj baldaŭ en tuta Francio, MD CC XCV, in-8, ŝajnas enteni specon de oficiala atribuo de la noktobirdo, kiu estas ankaŭ tiu de Minerva, kiel emblemo de ĉuanaro.
Vojevodio Braclavo
La Vojevodio Braclavo - pole Województwo Bracławskie, latine Palatinatus Braclaviensis, litove Braclavo vaivadija, germane Woiwodschaft Brazlaw - estis administra parto de la Pola Reĝlando respektive ekde 1569 de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj (Pollando-Litovio). Ĝi kreiĝis en la jaro 1566, konsistigis iom pli ol duonon de la historia regiono Podolio kaj ekzistis ĝis la dua el sume tri Dispartigoj de Pollando-Litovio, do ĝis la jaro 1793. Loĝantoj precipe estis judoj, poloj, rutenoj kaj germanoj - la germanlingve regita Habsburga Imperio najbaris ĉe la suda limo de la vojevodio.
La administra unuo ampleksis pli malpli 31 660 kvadratajn kilometrojn.
Administra centro kaj rezidejo de la vojevodo estis la urbo Braclav (ukraine kaj ruse Брацлав; pole Bracław, jide בראָסלעוו Broslev, germane Brazlaw) - komence tie ankaŭ kunvenis la regiona nobela parlamento (Sejmik poselski i deputacki), ĝis en 1598 ĝi estis translokigita al la urbo Vinico.
24426 Belova
24426 Belova estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sovetunia skermistino Elena Dimitrievna Novikova-Belova (cirile : Елена Дмитриевна Новикова-Белова), unua virino, kiu gajnis kvar dum kvin Olimpiaj ludoj.
NGC 4133
NGC 4133 (aliaj indikoj — UGC 7127, MCG 13-9-13, ZWG 352.20, IRAS12063+7510, PGC 38578) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Suran (rivero)
Suran estas rivero de Francio, en regiono Burgonjo-Franĉkonteo, kiu fontas en Ĵuraso ĉe la komunumo de Loisia en la franca Ĵuraso (departemento Jura).
Ĝi fluas en departemento Ĵuraso kaj Ain do en du regionoj Burgonjo-Franĉkonteo kaj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi estas dekstra alfluanto al Ain (rivero).
Fonto
La rivero Suran fontas je la alteco de 395m en la vilaĝeto Loisia, en la franca Ĵuraso (departemento Jura), precize inter la lokoj "Les Combes Bœuf" kaj "les Pièces Pertan".
Kunfluejo
La rivero kunfluas en Ain ĉe la komunumo Varambon apud Pont-d'Ain.
En la valo onidiras : " ĉe Varambon, Suran perdas sian nomon".
Komunumoj trafluataj de la rivero
Suran trafluas de almonto ĝis alvalo
en Jura : Loisia, Graye-et-Charnay, Gigny, Louvenne, Saint-Julien, Villechantria, Broissia, Montfleur
en Ain : Germagnat, Chavannes-sur-Suran, Simandre-sur-Suran, Villereversure, Bohas-Meyriat-Rignat, Neuville-sur-Ain, Saint-Martin-du-Mont, Druillat, Pont-d'Ain, Varambon.
Kolekto-areo
Suran trafluas tri hidrologiaj zonoj (registritaj kiel: V280, V281, V282). La kolekto-areo estas 357 km2. Tiu baseno enhavas je 51,88 % "arbaroj kaj preskaŭ naturaj medioj", je 46,26 % de «terkultivaj grundoj», je 1,68 % de «konstruitaj surfacoj», kaj je 0,20 % de «akvaj medioj» (inkluzive 0,09 % de «malsekejo j»)
Akvoscienco (hidrologio)
Suran estas sufiĉe abunda rivero, kiel ĉiuj akvofluoj devenantaj de la suda parto de la Ĵuraso-montoj. Ĝia hidrologiaj fluktuadoj sanĝiĝas pro pluvoj. Tio signifas ke riveraltiĝoj okazas vintre kaj ke la akvo-kvantoj estas malgrandaj dum somero. Kaj ĉefe oni rimarkas grandajn malsamaj akvo-kvantojn laŭ la jaroj.
Fontoj
Tiu artikolo estas plejparte traduko de la artikolo en la franca lingvo.
Linter
Linter (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Loveno.
Reinhard Bütikofer
Reinhard Hans BÜTIKOFER (naskiĝis la 26-an de januaro 1953 en Mannheim) estas germana politikisto de la verda partio Bündnis 90/Die Grünen (Alianco '90/La Verduloj), dum la jaroj 2002-2008 ĝia kunprezidanto - unue kun la Angelika Beer kaj ekde 2004 kun Claudia Roth. En la eŭropaj balotoj 2009 li elektiĝis kiel Membro de la Eŭropa Parlamento.
Esperanto
En la 1960-aj jaroj, Bütikofer lernis Esperanton en kurso de Helmut Rössler. Poste li dum ĉ. 10 jaroj aplikis la lingvon, i.a. kiel abonanto de El Popola Ĉinio. En la 1980-aj jaroj li estis urba deputito en Heidelberg kaj tenis kontaktojn al la tiea Esperanto-grupo.
Gaiserwald
Gaiserwald estas komunumo en la elektodistrikto Sankt-Galo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 8055 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 respektive 8049 je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Gaiserwald situas nordoriente de la urbo Sankt-Galo. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Abtwil (sur altece de 735 m s.m.), Engelburg (sur alteco de 719 m s.m.) kaj St. Josefen (sur alteco de 621 m s.m.). La nordorientan komunumlimon formas la rivero Sitter.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,66 km², de kiuj 27,8% estas kovritaj de arbaro, 50,9% servas por agrikulturo kaj 19,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gaiserwald limas en nordo al Waldkirch, en oriento al Wittenbach, en sudo al Sankt-Galo, en sudoriento al Gossau, kaj en oriento en unu punkto al Andwil.
Trafiko
Gaiserwald atingeblas per poŝtaŭtobuso ek de Sankt-Galo en iom pli ol 20 minutoj. La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj, sed la svisa aŭtovojo A1 pasas rekte sude de la komunumlimo kaj ĝia alveturejoj Sankt-Galo-Kreuzbleiche kaj Sankt-Galo-Winkeln situas rekte apud la komunumlimo.
Masakro de Wola
Masakro de Wola (pole: Rzeź Woli) – amasa genocido de loĝantoj de varsovia kvartalo Wola, farita de taĉmentoj de SS kaj germana polico dum la unuaj tagoj de la Ribelo de Varsovio. Viktimo de la masakro, kies apogeo entenis en la tagoj de la 5–a ĝis la 7-a de aŭgusto 1944, estis 38 mil ĝis 65 mil de polaj viroj, virinoj kaj infanoj. Masakro de Wola estis senpera realigo de la ordono de Adolf Hitler postulanta detruon de Varsovio kaj murdo de ĉiuj loĝantoj.
Ordono de Hitler pri detruo de Varsovio
Varsovio estis konsiderata de germanaj okupantoj centro de pola rezista movado kontraŭ nazia "nova ordo". Malgraŭ tio, ke en Ĝenerala Gubernio la ĉefurbon de Pollando oni malrangigis ĝis rolo de provinca urbo, Varsovio restis plu centro de pola politika vivo, intelekta kaj kultura. Ĝi estis sidejo de regopovoj de Pola Subtera Ŝtato kaj loko, kie funkciis aparte fortaj kaj bone organizitaj strukturoj de la rezista movado. Ĝenerala guberniestro Hans Frank skribis en sia taglibro la 14-an de decembro 1943: "se ni ne havus Varsovion en Ĝenerala Gubernio, ni ne havus 4/5 da malfacilaĵoj, kontraŭ kiuj ni devas batali. Varsovio estas kaj restos centro de malordo, punkto, de kiu disiras maltrankvilo en tiu ĉi lando".
En tiu ĉi situacio eksplodo de la varsovia ribelo (la 1-an de aŭgusto 1944) estis traktita de germanaj-naziaj gvidantoj kiel perfekta okazo por solvi "polan problemon". Dum alparolo al komandantoj de militistaj areoj kaj al komandantoj de lernejoj en Jägerhöhe la 21-an de septembro 1944 Reichsführer-SS Heinrich Himmler menciis, ke sciiĝinte pri eksplodo de la ribelo li tuj iris al Hitler, al kiu deklaris: ''Mia Führer, la tempo por ni ne estas tro bonaŭgura. Laŭ historia vidpunkto estas [tamen] beno, ke poloj faras tion. Post kvin, ses semajnoj ni eliros de tio. Kaj post tio Varsovio, la ĉefurbo, kapo, inteligencio de tiu estinta 16-17-miliona nacio de poloj estos detruita, de tiu nacio, kiu depost 700 jaroj blokas al ni Orienton kaj de la tempo de la unua batalo de Tannenberg kuŝas sur nia vojo. Tiam, historie, la pola problemo jam ne plu estos granda problemo por niaj infanoj kaj por ĉiuj, kiuj post ni alvenos, ho, eĉ jam por ni.'' Dum konsilio, okazigita vespere la 1-an de aŭgusto 1944 aŭ venontan tagon matene, Hitler ordonis al Himmler kaj al ĉefo de ĝenerala stabo de Supera Komando de Landa Armeo (OKH), generalo Heinz Guderian, buŝan ordonon niveligi Varsovion kun la tero kaj murdi ĉiujn loĝantojn. Konforme al la raporto de SS-Obergruppenführer Erich von dem Bach-Zelewski, kiu estis nomumita komandanto de armitaj fortoj por subpremo de la ribelo, la ordono tekstis: ''Ĉiun loĝanton oni devas mortigi, estas malpermesite preni militkaptitojn. Varsovio devas estis niveligita kun la tero kaj tiamaniere devas esti kreita timiga ekzemplo por la tuta Eŭropo''. Siavice ĉefo de la stabo de von dem Bach, SS-Brigadeführer Ernst Rode, postmilite deklaris, ke SS-Oberführer Oskar Dirlewanger – komandanto de unu el armeaj unuoj direktitaj al kontraŭbatalo de la ribelo – ricevis de Himmler skribitan permane per krajono la ordonon, en kiu Reichsführer-SS deklaris nome de Hitler, ke Varsovio estos ebenigita kun la tero, kaj Dirlewanger mem estas rajtigita "mortigi, kiun volas, laŭ sia plaĉo". La ordonon de Hitler pri detruo de Varsovio ankaŭ ricevis komandantojn de germana garnizono en Varsovio. SS-Oberführer Paul Otto Geibel, Komandanto de SS kaj Polico (SS- und Polizeiführer) en varsovia distrikto, deklaris postmilite, ke jam vespere la 1-an de aŭgusto Himmler rekomendis al li telefone: „sinjoro, detruu la dekojn da miloj”. La ordono de Hitler devontigis ne nur subigitajn al Himmler formacioj de SS kaj polico, sed ankaŭ unuojn de Wehrmacht.
"Nigra sabato" - la masakro de la 5-a de aŭgusto
Komenco de la germana atako
Charles de l'Écluse
Charles de l'Écluse (latine Carolus Clusius), ( en Arras – en Leiden) estis franca botanikisto, kaj kiel unue priskribis la elamerike ĵusalvenintan terpomon.
Masakro de Wola
"Nigra sabato" - la masakro de la 5-a de aŭgusto
Malgraŭ videbla supereco de germanoj progreso de la atako estis komence modesta. Nur ĉ. la 10:30 policanoj de Reinefarth sukcesis trarompi polan barikadon ĉe la str. Górczewska kaj Działdowska. Dum pluraj horoj soldatoj de la Unua Kompanio de Bataliono „Parasol” sub gvido de serĝento substandardisto Janusz Brochwicz-Lewiński pseŭdonomo „Gryf” defendis t.n. Palacon de Michler ĉe la str. Wolska 40. Atakantaj dekstraflanke subtaĉmentoj de la regimento de Dirlewanger sukcesis tagmeze okupi tramejon ĉe str. Młynarska, kaj poste apudan Infektan Malsanulejon de Sankta Stanislao. En la horoj 14:00–15:00 minacitaj per ĉirkaŭigo ribelantoj devis forlasi la palacon kaj ŝlosilan barikadon ĉe la str. Wolska kaj Młynarska. Malfrutagmeze germanoj reĵetis kontraŭatakon de taĉmentoj de Grupiĝo „Radosław”, kaj poste konkerinte Malsanulejon de Lazaro, vespere atingis placon Kerceli.
Malgraŭ kelkaj sukcesoj de la germana atako la ĉefvojo de Wola estis plu blokita de la ribelantoj. Vespere stabo de la Armea Grupo „Środek” estis devigita raporti, ke „malgraŭ uzo de tankoj kaj plonĝ-aviadiloj la ribelantoj defendas sin eksterordinare persiste” kaj „oni ne povas konstati falon de la rezisto”. Perdoj flanke de germanoj estis seriozaj, precipe en vicoj de sensperta en urbaj bataloj regimento de Dirlewanger.
Charles de l'Écluse
Estas ankaŭ li, kiu enigis en Eŭropon la Tulipon jam konatan en Turkio.
Masakro de Wola
"Nigra sabato" - la masakro de la 5-a de aŭgusto
Ekstermado de civila loĝantaro de la kvartalo
Charles de l'Écluse
Lia lernejtempo tipas de la kleruloj tiutempaj, kiam estis klera interlingvo tra tuta Eŭropo, nome Latino: 1546-e li estas studento en universitato de Loveno (nun en Belgio), en 1548 li enskribiĝas en universitato Marburg ( centra Germanio), por studi filozofion, kaj profundiĝi en la sia protestanta kristana fido. Poste jare 1550-1554 li studadas en la tiam altaksata universitato de Montpellier (mediteranemara Francio). Poste li loĝos en Vieno, Parizo, Frankfurto ĉe Majno, kaj fine Leiden (Nederlando), kie li estis docento pri botaniko.
Masakro de Wola
"Nigra sabato" - la masakro de la 5-a de aŭgusto
SS-taĉmentoj, Rusa Liberiga Armeo de Andrej Andrejeviĉ Vlasov kaj RONA (Rusa Liberiga Popola Armeo) - batalanta kadre de fifama Waffen-SS kune kun sovetaj militkaptitaj kozakoj kaj azeroj - komencis 3-tagan ekstermadon la unuan tagon mortpafinte per mitraloj ĉ. 40 mil homojn amasigitajn sur grandaj placoj - kun certa entuziasmo plenumante la ordonon de Hitler murdi ĉiun loĝanton de Varsovio (kuracisto kaj profesoro Janusz Zeyland murdita en malsanulejo inter 60 kuracistinoj kaj flegistinoj kaj pli ol 300 malsanuloj).
Charles de l'Écluse
Nymphaea lutea major, illustration extraite de Rariorum Plantarum Historia (1601).
Masakro de Wola
Respondeco de kaŭzintoj
Neniu de la kaŭzintoj de la genocido, farita en Wola, estis postmilite punita.
Mammern (stacidomo)
Mammern estas fervoja stacidomo en Mammern, Svislando.
17900 Leiferman
17900 Leiferman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Adam James Leiferman, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Kimball High School en Kimball (Suda Dakoto, Usono).
Dömös
Geografio
Dömös situas inter monto kaj dekstra bordo de Danubo havanta havenon, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Esztergom. Budapeŝto troviĝas 45 km-ojn, Visegrád 5 km-ojn kaj Esztergom 16 km-ojn. La vilaĝo havas pramon kaj kontraŭe fervojan stacidomon.
Historio
Oni trovis restaĵojn el la neolitiko, kuproepoko, bronzepoko, de romianoj kaj avaroj. La hungaroj konstrius terfortikaĵon sur montopinto 483 m-ojn alta kaj palacon por la reĝo ĉe la Danubo. La komunumo estas menciita unuafoje en 1063, kiam Béla la 1-a ĝuste tie mortis. En 1107 duko Álmos fondis kapitulon kaj monaĥon. En Visegrád okazis ribelo en 1321, tiam la monaĥejo tute detruiĝis. La turkoj interrompis la viglan reĝan kaj eklezian tempojn kaj eterne detruiĝis la pompo. La apuda komunumo tamen ne senhomiĝis. La nuntempa vilaĝo estas ŝatata feriejo.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kuracejo, dentokuracejo.