cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johann Peter Haseney
Vivo
Komence li trejniĝis fare de la patro je fusilfarado antaŭ ol lerni de la gravuristo, stampilkreanto kaj mekanikisto Hulm ties konojn. Migrante Haseney venis en 1832 Munkenon kie li deĵoris ĉe matematika-mekanika instituto en la gravurado. Danke al stipendio eblis fari studon pri matetmatiko. En 1835 mendis ĉe li la banko Bayerische Hypotheken- und Wechsel-Bank faron de banknotoj en valoro de 8 milionoj da guldenoj laŭ komisio de reĝo Ludoviko la 1-a. Tiel surmerkatigitis unuafoje nefalsebla banknoto en Bavario. Ekde 1851 Haseney estis tie laboristo kun daŭra laborkontrakto.
En Munkeno li faris plurajn dezajnojn por poŝtmarkoj. Li ankaŭ kreis la unuan poŝtmarkon de Germanujo, Schwarzer Einser kaj manaĝeris ankaŭ la planadon de enkondukkostojn. Eldonodato en la Reĝlando Bavario estis la 1-a de novembro 1849.
Honoroj
En la naskiĝurbo nomitis strato por li kaj metitis survanden de la naskiĝdomo memortabulo. Strato alia portanta lian nomon troviĝas en Munkeno.
Oberkappel
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel ("mueleja regiono") kaj al la distrikto Rohrbach. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ágnes Dukkon
[Agneŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Dukkon Ágnes estas hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.
Oberkappel
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ágnes Dukkon
naskiĝis en Győrszemere.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Ménfőcsanak en 1968, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1973. Post la diplomo ŝi instruis jaron en gimnazio en Szombathely, poste 3 jarojn en Altlernejo en Szeged, fine ekde 1977 en la budapeŝta universitato aŭ en ties instituto. Ŝiaj instruaj postenoj estis asistanto, respektive lektoro (-1990), poste docento, respektive profesoro ĝis la emeritiĝo en 2013. Inter 1997-2007 ŝi estis katedrestro. Ŝi instruis ankaŭ en Jagelona Universitato (1980-1982, 1992-2003) kaj Universitato de Vieno (2006). Ŝi kandidatiĝis en 1990 (CSc), la habilitiĝo okazis en 1990, ŝi doktoriĝis en 2004 (DSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn inter 1989-2014.
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
László Nádasy
László Nádasy [lAslO nAdaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nádasy László estis hungara scenaristo, reĝisoro.
László Nádasy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Nádasy post la maturiĝo estis ĵurnalisto, dum inter 1945–1948 li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány. Tamen li akiris dramaturgian diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1950. Post la diplomo li estis dramaturgo en filma produktejo ĝis 1958, poste li ankaŭ reĝisoris. Komence inter 1950-1953 li estis ankaŭ asistanto en la altlernejo.
Niederkappel
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel ("mueleja regiono") kaj al la distrikto Rohrbach. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Klaffer am Hochficht
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Niederkappel
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Kirchberg ob der Donau
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel ("mueleja regiono") kaj al la distrikto Rohrbach. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Julbach (Supra Aŭstrio)
Julbach - prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel ("mueleja regiono") kaj al la distrikto Rohrbach. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kirchberg ob der Donau
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Sudoměř
Nomon Sudoměř havas pluraj lokoj:
Niederwaldkirchen
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel ("mueleja regiono") kaj al la distrikto Rohrbach. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Putzleinsdorf
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel ("mueleja regiono") kaj al la distrikto Rohrbach. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Aŭstrio en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Aŭstra Olimpika Komitato.
Kurt Günther
Curt Georg Paul GÜNTHER (naskiĝinta la en Gera, mortinta la  en Stadtroda) estis germana pentristo.
Vivo
Estante filo de presisto li frekventis al gimnazion kaj ekstudis en 1913 en Dresdeno ĉe la artmetia lernejo kie li renkontis la samurbanon Otto Dix kaj Otto Griebel. En 1914 li devis eksoldati ĉe la aerarmeo de kie li estis maldungigita en 1917 pro tuberkulozo. La malsanon li provis kuraci en Davos kie li renkontis Ernst Ludwig Kirchner.
Reveninte en 1919 Dresdenon li daŭrigis la studojn apartenante al la pentradoklaso de Richard Müller. Günther entreprenis artistajn eksperimentojn je ekspresionismo, dadaismo kaj verismo anante al la dresdena grupo de dadaismo. Tiutempe li kunlaboris kun Otto Dix kaj ambaŭ rajtis uzi la atelieron de la kunstudentino Viola Schulhoff, fratino de la komponisto Erwin Schulhoff. Kaj Günther kaj Schulhoff sukuris mone al Dix. Atestilo estas la nur fotografie konserviĝinta verko Boxkampf, sur kiu videblas Dix, Schulhoff kaj aliaj. En 1922 li nuptis Viola kaj ambaŭ transloĝiĝis al Bad Reichenhall. Post divorco li reiris al Gera; provoj relabori sukcese Dresdene fiaskis.
En Gera li baldaŭ akceptiĝis fare de intelektuloj kaj artistoj. Kun la pejzaĝistoj Hermann Paschold, Alexander Wolfgang kaj Paul Neidhardt, la geologo Rudolf Hundt kaj aliaj li fondis la malfrudadaisman societon pro pro bru (produktive-prominente-brummochsen). Lia ĉefa pentrado-speco estis la portretoj (kiel antaŭe jam en Bad Reichenhall); kromis verismaj bildigoj de virina erotiko.
En 1928 okazis ĉe Nierendorf-galerio en Berlin ekspozicio kun verkoj de li kiun peris Franz Roh kiu ankaŭ verkis al antaŭparolojn por la ekspozicikatalogo kaj publikigis etan libron titole Der Maler Kurt Günther. Erich Knauf dediĉis al li grandan ĉapitron en sia libro Empörung und Gestaltung.
De 1929 ĝis 1931 Günther troviĝis en Franclando farante i.a. nudecojn ĉe Académie de la Grande Chaumière. Reestante en Gera li kaŭzis skandalon per bildo de blonda knabino en la brakoj de nigrulo ĵazmuzikista kiu spekteblas en vitrino. La aŭtoritatoj ordonis ties forigon. Post dua geedzeco li transloĝigis en 1932 al la najbara vilaĝo Kaltenborn (Kraftsdorf) kie li estis akirinta propran domon. En 1934 li akceptis hejme Erich Knauf, kiu ĵus estis liberigita el prizono, kaj plurfoje portretis lin. Post la potencakiro de la nazioj li alfrontis policajn raziojn en sia domo kaj malpermeson prezentiĝi ĉe ekspozicioj (de 1934). En 1937 la nazioj konfiskis, dum agadoj rilataj al degeneriĝinta arto, dek unu verkojn de Günther el la urba muzeo de Gera. Poste la artaĵoj estis detruitaj.
Post la fino de la Dua mondmilito li estis bazlerneja kaj popolaltlerneja instruisto en Gera kaj en 1946 li ricevis la titolon de profesoro. En 1946/47 li partoprenis ekspozicion Lepsike ĉe Museum der bildenden Künste kiu nomiĝis Mitteldeutsche Kunst per la krajonaĵo Am Tag der Geburt kaj en 1948 spekteblis eĉ dek tri verkoj de li en Gera inter la eksponitaro de Junge Kunst – Werke Geraer Künstler.
Dum la lastaj vivojaroj li suferis malsanojn kaj depresiojn. Pli kaj pli ekgravis la pejzaĝpentrado kaj Günther tre okupiĝis pri la tekniko alla prima ene de la oleo-pentrado. Hodiaŭ troviĝas verkoj liaj i.a. ĉe Oranĝerio de Gera, Muzeo Lindenaŭ kaj ĉe Nacia Galerio (Berlino).
Adasky
Adasky (אדאסקי) estas entrepreno, kiu esploras, disvolvas kaj produktas inteligentan termikan detektan teknologion. Adasky estis establita kun la celo solvi la problemon de la manko de percepto de aliaj sensiloj en aŭtonomaj veturiloj, per inteligentaj termikaj fotiloj, igante la veturilojn funkcii pli bone kaj esti pli sekuraj en diversaj niveloj de veturila aŭtomatigo.
Historio
Dum Adasky evoluis, ĝi komencis evoluigi progresintajn solvojn de termigan bildigon por trakti kromajn defiojn de movebleco, kiel vojsekureco de inteligentaj urboj por uzantoj. Adasky esploras en la kampo de termika sensa industrio kaj kreas malgrandajn kaj efikajn fotilsistemojn, farante ilin atingeblaj por la merkato, por sekura vojaĝo kaj reveno. Adasky estas emerĝanta kompanio de la aŭtomobila industrio kun sidejo en la israela urbo Yokneam Ilit, la kompanio ricevis privatan financadon, la kompanio estis fondita en 2015 kaj specialiĝas pri la sekvaj sektoroj: artefarita vidkapablo, programaro, termikaj fotiloj, aŭtonomaj veturiloj, termikaj sensiloj, infraruĝa teknologio, maŝinlernado, artefarita intelekto, profunda lernado, artefaritaj neŭraj retoj, duonkonduktantoj, autonoma veturado, termografio, altnivelaj ŝoforhelpsistemoj kaj datumfuzio. Plej multaj spertuloj reklamas la ideon uzi plurajn malsamajn specojn de sensiloj por kriz-bremsaj sistemoj. Termikaj fotiloj povas detekti homojn kaj bestojn nokte kaj en kondiĉoj de reduktita videbleco, kio povus esti defio por aliaj specoj de sensiloj.
Miklós Rázga
Miklós Rázga [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rázga Miklós estas hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro.
Miklós Rázga naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Rázga ekstudis en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1985. Lia instruisto estis Sándor Bodnár. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1991. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro), István Iglódi kaj László Babarczy. Post la diplomo li pasis 2 jarojn en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ekde 1993 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), kie ekde 2000 li estis ankaŭ reĝisoro, inter 2011-2021 teatrestro. Li ricevis urban premion de Pécs en 2011. Lia edzino naskis unufoje.
Analog Science Fiction and Fact
Analog Science Fiction and Fact estas revuo pri anglalingva sciencfikcio publikigata en Usono ekde la 1930-aj jaroj.
Origine nomita Astounding Stories of Super-Science, ĝia unua numero estis publikigita en januaro 1930. Post kiam la unua eldonisto bankrotis, la revuo estis vendita al Street & Smith en 1933, kaj baldaŭ iĝis gvidanto en sia kampo. Interalie ĝi publikigis "The Legion of Space" de Jack Williamson kaj "Krepusko" de John Campbell, kiu iĝis la redaktoro de la revuo en 1937.
Tra la jaroj, sekvante la kreskantan konkuradon same kiel la emon de Campbell publikigi pseŭdo-sciencon kaj ligon al la instruo de L. Ron Hubbard (fondinto de Scientology), falis la prestiĝo de la revuo. Tamen, ĝi restas signifa en sia kampo. En 1960 la revuo estis nove nomita al sia nuna nomo. Campbell restis redaktisto ĝis sia morto en 1971.
Premio Astounding por elstara nova kreinto
Eldonejo Dell (posedata de Random House) ĉiujare aljuĝas la premion ĉe la Internacia Sciencfikcia Festivalo. Antaŭe la premio estis nomita laŭ la longtempa eldonisto de la ĵurnalo, John Campbell. Sekvante kritikon de la Campbell farita de Janet Ing, premiito en 2019, la nomo de la premio ŝanĝiĝis, nomita laŭ la origina nomo de la revuo.
Internacia flughaveno Uĵhorod
La Internacia flughaveno Uĵhorod (Міжнародний аеропорт «Ужгород») (IATA: UDJ, ICAO: UKLU) estas internacia flughaveno priservanta la urbon Uĵhorodo, Transkarpata provinco, Ukrainio. La flughaveno situas en la plej okcidenta parto de la urbo.
The Witches (filmo, 2020)
The Witches ("La Sorĉistinoj") estas malhela fantasta komedia filmo (2020) reĝisorita de Robert Zemeckis kaj verkita fare de Zemeckis, Kenya Barris, kaj Guillermo del Toro. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano (1983) de Roald Dahl kaj estas la dua longdaŭra kina adaptado de la romano, sekvante la samnoman filmon (1990). La kinosteloj estas Anne Hathaway, Octavia Spencer kaj Stanley Tucci, kaj la filmo estas rakontita de Chris Rock.
The Witches estis havebla ĉe HBO Max en Usono la. Ĝi ricevis miksitajn recenzojn de kritikistoj.
Temo
Kiam li perdas siajn gepatrojn en trafikakcidento, knabo komencas vivi kun sia avino en Demopolis, Alabamo. Post kiam la du eniras superbazaron kaj la knabo vidas strangan virinon, la avino rimarkas, ke ŝi estas sorĉistino kaj decidas konduki sian nepon al luksa hotelo, ĉar sorĉistinoj ne zorgas pri riĉaj infanoj, sed pri la plej malriĉaj. Kion ŝi ne sciis estas ke la hotelo havos "Kongreson de sorĉistinoj", alivestitan kiel "Kongreso kontraŭ Krueleco al Infanoj", kaj la knabo estos ŝanĝita en raton. Tiel, la knabo, nun muso, devas malhelpi la sorĉistinojn ŝanĝi ĉiujn infanojn en la mondo en musojn.
Krenglbach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Vykmanov (Ostrov)
Vykmanov (Weidmesgrün) estas parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur nordo de Ostrov. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 25 adresoj.
Vykmanov situas en katastra teritorio Vykmanov u Ostrova kun areo 1,92 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1409.
Loĝantaro
Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 97 loĝantojn: 96 germanojn kaj unu fremdulon.
Steinerkirchen an der Traun
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Holzhausen (Supra Aŭstrio)
Holzhausen estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Buchkirchen
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Florido (Misurio)
Florida (en Esperanto Florido) estas vilaĝo en Kantono Monroe, Misurio, Usono. Ĝi estas ĉe la kruciĝo inter la Misuria Aŭtovojo 107 kaj la Ŝtata Aŭtovojo U ĉe la bordoj de la Akvorezervejo Mark Twain. Estis 200 loĝantoj, laŭ la censo de 1911 en la Cram's World Atlas. Tamen la populacio falis ĝis nur naŭ loĝantoj laŭ la Usona censo de 2000, kaj post la censo de 2010, la vilaĝo estis markita kiel neloĝata.
La Ŝtata Historia Loko Naskoloko de Mark Twain estas en Florido, kaj apude estas la Ŝtata Parko Mark Twain.
Angels Camp (Kalifornio)
Mark Twain bazis sian rakonton "The Celebrated Jumping Frog of Calaveras County" sur historio kiun li idirs, ke li aŭskultis en la Angels Hotel en 1865. La afero estas memorata per la Jumping Frog Jubilee ĉiun majon ĉe la foirejo Calaveras County Fairgrounds, ĝuste oriente de la urbo. Pro tio, Angels Camp estas foje nomita "Frogtown" (Ranurbo).
La urbo estas Kalifornia Historia Loko #287.
Eberstalzell
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Čečelovice
Čečelovice estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie. En distanco 9 km nordoriente situas urbo Blatná, 14 km sude urbo Strakonice, 25 km sudokcidente urbo Sušice kaj 26 km oriente urbo Písek.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.
Nicolas Gessner
Nicolas Gessner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gessner Miklós estas hungardevena svisa reĝisoro, scenaristo. Liaj familiaj nomvariantoj estis Geszner kaj Geßner.
Nicolas Gessner naskiĝis la  en Szombathely.
Biografio
Nicolas Gessner translokiĝis en Svislando en 1939. Li akiris diplomon en Universitato de Zuriko en 1955. Inter 1954–1957 li estis asistanto de en:Leopold Lindtberg kaj en:Jean-Louis Barrault. En 1957 helpe de universitata stipendio li studis la dramaturgiajn laborojn de Warner Bros., Universal Pictures kaj The Walt Disney Company en Holivudo. Inter 1957 kaj 1961 li estis teatra kaj opera reĝisoro en Luzerno kaj Zuriko, poste li reĝisoris mallongajn filmojn, pli poste kinajn kaj televidajn filmojn.
Čepřovice
Čepřovice estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas sur ŝoseo II/142 inter Bavorov kaj Volyně proksimume ses kilometrojn de Volyně.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1315.
Partoj de municipo
Municipo Čepřovice konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj.
August Stiehler
Johann Karl August STIEHLER (naskiĝinta la en Benigengrün apud Wurzbach, mortinta la  en Lobenstein) estis germana teologo kaj polistikisto.
Vivo
Stiehler estis fiilo de la martelegeja deĵoristo Rudolph Christian Heinrich Stiehler. En la 15.6.1849 li nuptis en Wurzbach Ida Johanne Karoline Wilhelmine Wachter (1811-1871), filinon de bakisto.
Inter la 4-a de aprilo ĝis la 20-a de junio 1856 li estis vicanto de Heinrich Reinhold en la parlamento de Reuß (pli juna linio).
Stránecká Zhoř
Stránecká Zhoř (Zhorz Straneczka) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1414.
Sattledt
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Yèvre-la-Ville
Yèvre-la-Ville estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono . La komunumo konsistas el la du urbetoj Yèvre-la-Ville (inkluzive Rougemont kaj Reigneville), kaj Yèvre-le-Châtel.
Geografio
La urbo staras je la suda de la Pariza baseno inter Pithiviers (7 km) kaj Beaune-la-Rolande (12 km). La rivero Rimarde fluas tra la du urbetoj Yèvre-la-Ville kaj Yevre-le-Chatel.
Historio
Yèvre-le-Châtel estis grava fortika loko en la diocezo de Orléans, apud la limo de la Sens diocezo, sur la vojo inter Agedincum (Sens) kaj Vindinum (Le Mans)
Dum antika epoko, la urbeto estis ĉe la limo de la teritorioj de Karnutoj kaj "Sénons". La loko surperstaras la roman vojon. Post la kristianiĝo de la gala-romana Galo, la rivero Rimarde iĝis la limon inter diocezoj de Orléans (paroĥoj de Saint Gault kaj Saint Lubin) kaj Sens (paroĥo Saint Martin de Souville, kaj leprulejo Saint-Lazare). Tiu divido daŭris ĝis la 19-a jarcento.
Ekde la 10-a jarcento, Yèvre apartenas la abatejon de Fleury. Plurfoje, la monaĥoj de Fleury plendas al Hugo Kapeto, reĝo de la Frankoj pri elpremoj de barono Arnoul de Yèvre. Verŝajne por forgesigi la troojn de sia edzo, lia edzino, Lucinde, fondas abatejon en la kastelo. Tiu abatejo estis dediĉita je Sankta Gault (Saint-Gault), unu el Sanktoj de Bretonio kies relikvojn alportas en la regiono monaĥoj kiu fuĝis invadon de Normandio. Post la forpaso de barono Arnoul, la reĝo plurfoje intervenos por submeti liajn posteulojn kaj malfortigi liajn kastelojn. Tiuj kasteloj estis verŝajne lignaj fortikaĵetoj konstruitaj sur terstakoj.
Dum printempo 1079, armeo kiu venis de Burgonjo por kuniĝi al militistaroj de Filipo la 1-a por sieĝi Le_Puiset etapas je Yèvre. Ĉiuj bienoj kaj granoj de la kamparanoj estis amasitaj en la preĝejo por ŝirmigi ilin. La juna episkopo de Auxerre kiu partoprenis la ekspedicion kun sia patro, grafo de Nevers, aprobis la konfiskon de la hordeo por nutri la ĉevalojn. Do, laù Raoul Tortaire, Filipo la 1-a estis venkita je Le Puiset per la volo de sankta Benedikto. (La monaĥejo de Fleury, kiu posedis Yèvre kaj kiu staras plimalpli, estis grava abatejo de la Benediktanoj.)
La kunligiĝo de la kastelo al la francia regno okazis verŝajne ĉirkaŭ 1112, kiam Ludoviko la 6-a devigis la vicgrafon Foulques cedi Yèvre-le-Châtel al li ; Ludoviko potencigis la kastelon.
Cirkaŭ 1200, laŭ la ordonon de Filipo la 2-a (Filipo Aŭgusto), la kastelo estis rekonstruigita laŭ la lastaj progresoj de milita arkitekturo. Tiuj progresoj, konigitaj dum la krucmilitoj, inkludis protektajn deŝarĝajn arkojn kiu firmigas murojn kontraŭ sapeado. Ŝajnas ke Gilon du Tournel estris tiun lastan rekonstruadon. Yèvre estis strategia loko inter la duklandoj de Orléano kaj Francilio, sur la vojo inter Parizo kaj Orleano, en la klopodo de Filipo la 2-a por unuigi la reĝolandon.
Je 1280, Jean de la Coudre, burĝo el Yèvre-le-Chatel, vendis al la komandejo de Beauvais-en-Gâtinais (https://fr.wikipedia.org/wiki/Commanderie_de_Beauvais-en-Gâtinais) la bienon Coudres lokatan ĉe Larchant. (Estas  inter Yèvre kaj Larchant, plimalpli  inter Larchant kaj Beauvais-en-Gâtinais)
Dum la Centjara milito, Yèvre estas kun Montargis la nuraj fortikaj lokoj norde de rivero Loire kiuj ne estis kaptitaj de la Angloj aŭ la Burgonjanoj. La loka kapitano Nicolas de Giresme helpis Johanan de Arko liberigi Orleanon.
Je 1637, la ĝendarmejo translokiĝis en Pithiviers, sed la reĝa justico daŭre funkcias en Yèvre ĝis la Franca revolucio de 1789.
Dum tio Franca Revolucio, la municipo nomiĝas Yèvre-le-Patriote (Yèvre la patrioto).
Yèvre-la-Ville kaj Yèvre-le-Chatel unuigis je 1973 sub la nomo Yèvre-la-Ville.
Monumentoj
Mezepoka kastelo staras je Yèvre-le-Chatel. Tri preĝejoj staras en la komunumo: paroĥoj uzas 'église Sainte-Brigide' je Yèvre-la-Ville kaj 'église Saint Gault' je Yèvre-le-Chatel. La francaj religiaj militoj detruis la preĝejon 'Saint Lubin' je Yèvre-le-Chatel, do oni povas vidi sian murojn kaj kelkajn arkojn sed nek plafonon nek tegmenton.
Bělčice
Bělčice (Bielschitz) estas urbo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
István Monok
István Monok [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Monok István estis hungara bibliotekisto, altlerneja instruisto.
naskiĝis en Zalamerenye.
Bělčice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1243.
István Monok
Biografio
maturiĝis en mezlernejo en Zalaegerszeg, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1982, en la sekva jaro li doktoriĝis. Inter 1982-1999 li estis bibliotekisto, poste konsilisto en universitata biblioteko de Szeged, dum li akiris bibliotekistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1987. Ekde 1989 li ankaŭ instruis en Szeged, inter 1993-1999 li estis katedrestro, inter 1996-1999 li estis ankaŭ institutestro. Li estis bibliotekestro de Tutlanda Biblioteko Széchényi inter 1999-2009, dum ekde 2006 li instruis en Universitato Károly Eszterházy kiel docento kaj katedrestro (2011-2014), fine profesoro inter 2012-2022 (la habilitiĝo okazis en 2011). Intertempe li estis bibliotekestro de la akademia biblioteko ekde 2013.
Bělčice
Historio
La 26-an de marto 2015 estis al la municipo redonita statuso de urbo.
Partoj de urbo
Urbo Bělčice konsistas el sep partoj, kiuj situas en sep katastraj teritorioj.
István Monok
Biografio
Li kandidatiĝis (CSc) en 1992, li doktoriĝis en 2011 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1983, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1985-1991. Li ricevis premiojn inter 2002-2020.
Vichonto
Vichonto (angle vicarious embarrassment, germane Fremdscham) estas ĝensento kaŭzata de hontinda ago de alia homo. Kontraste al la proprasenca honto, vichonto ne implicas partoprenon de la spertanto en hontindaĵo.
Vichonton oni povas rigardi kiel kontraŭon de malica ĝojo (germane Schadenfreude, malnovgreke ἐπιχαιρεκακία), t.e. plezuro aŭ kontento pri malfeliĉo, misŝanco aŭ embaraso de alia homo.
Vichonto diferencas disde la emocia kontaĝo, ĉe kiu homo nevole dividas la emociojn de la aliaj ĉeestantoj: tute male, vichonton oni povas sperti sole, individue, eĉ foreste.
Pichl bei Wels
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Piroska
Piroska estas hungara ina persona nomo (tre malofte ankaŭ familia nomo). Derivite de la latina nomo Prisca ("antikva"). Tamen la nomo similas al la hungara vorto "piros" kun signifo "ruĝa". La nomo troviĝas en oficiala listo de la hungaraj nomoj. Ĝia karesnomo estas Piri. Piroska ne estas ofta nomo inter la hungaroj.
Schleißheim
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Weißkirchen an der Traun
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Sudoměř (Čejetice)
Sudoměř situas en katastra teritorio Sudoměř u Čejetic kun areo 4,03 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Redding (Konektikuto)
Geografio
Laŭ la Usona Buroo de la Censo, Redding havas totalan areon de 83 km², el kiuj 82 km² estas tero kaj 1.6 km², aŭ 1.75%, estas akvo. Redding limas kun Bethel, Danbury, Easton, Newtown, Ridgefield, Wilton kaj Weston.
Kvar riveroj fluas suden tra Redding al Fjordo Long Island: nome Aspetuck, Little River (rivereto, dojo), Norwalk kaj Saugatuck.
Gravuloj
Mark Twain, kiu loĝis en Redding el 1908 ĝis sia morto en 1910, kontribuis per la unuaj libroj al tio kio estos la biblioteko Mark Twain Library. La Mark Twain Library Association konservis ĉirkaŭ 200 el la originaj 3 000 volumoj kiujn Twain donacis, kun aliaj objektoj, kiujn li posedis.
Multaj aliaj gravuloj loĝis en Reffing, kiel kinistoj Jessica Tandy kaj lia edzo Hume Cronyn, Christopher Walken, krom Mark Twain verkistoj Joel Barlow, Alvin Toffler, kaj muzikistoj Leonard Bernstein, Daryl Hall, Jascha Heifetz, Charles Ives, Meat Loaf, Andy Powell kaj Mary Travers de Peter, Paul and Mary.
Sipbachzell
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Emil Novák
Emil Novák, laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák Emil estas hungara kameraisto, reĝisoro, scenaristo. Lia frato estis János Novák.
Emil Novák naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Emil Novák laboris en filma produktejo ekde 1972 plej ofte kiel subkameraisto. Li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1982. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Illés, Tibor Vagyóczky, János Dömölky, Ádám Horváth, István Szabó (filmreĝisoro) kaj Zoltán Fábri (reĝisoro). Post la diplomo li jam estis plenrajta kameraisto. En 1987 li migris en Aŭstralion, kie li ricevis ŝtatanecon en 1991. En la sama jaro li akiris diplomon en Aŭstralio kaj li okupiĝis pri filmoj en Sidnejo. En 2001 li revenis en Hungarion, kie li fondis kameraistan lernejon post 5 jaroj. Inter 2020-2022 li instruis en la menciita altlernejo (jam levita universitato), eĉ li estis vicrektoro. Li ricevis premiojn inter 1981-2001.
Sazomín
Sazomín (Sasomin) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1317.
Edt bei Lambach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Bad Wimsbach-Neydharting
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Offenhausen (Supra Aŭstrio)
Offenhausen estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pennewang
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Offenhausen (Supra Aŭstrio)
Offenhausen havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Černá (apartigilo)
Vorto černá aŭ Černá povas marki:
Ian Gillan
Ian Gillan (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1945 en Chiswick, do nun -jara) estas angla popmuzikisto, kantisto kaj kantoverkisto. Li estas membro de la rokmuzika grupo Deep Purple.
Neukirchen bei Lambach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Černá
Černá (Tscherna) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1464.
Johann Hauler
Johann HAULER (naskiĝinta la en Breisach-Oberrimsingen, mortinta la  en Trautmannsdorf an der Leitha) estis germana kaj aŭstra klasika filologo kaj pedagogo.
Vivo
Post frekvento de la gimnazio de Freiburg li studis klasikan filologion kaj romanistikon ĉe la Bonna universitato (ĉe Friedrich Ritschl kaj Friedrich Gottlieb Welcker), poste en Freiburg ĉe Theodor Bergk kaj finfine en Parizo. Kiel studento li aniĝis en 1851 ĉe la studenta korporacio Burschenschaft Teutonia Freiburg. En 1855 li doktoriĝis en Freiburg post defendo de la disertaĵo De Theocriti vita et carminibus. Sekve li vokitis al la germana gimnazio de Budao por la lernigo de la lingvoj helena, latina kaj franca. Tie naskiĝis en 1859 la filo Edmund.
Jam en 1860 li aliloke enpostenigitis, nome en Vieno unue kiel supera instruisto ĉe Theresianum, ekde 1862 ĉe Akademisches Gymnasium. En 1877 li iĝis lernejestro de Staatsgymnasium Wien II. (ĉe Zirkusgasse) kaj en 1880 oni invitis lin labori por la Landa lernejkonsilio de Malsupra Aŭstrio.
Hauler tre engaĝiĝis en la lernejreforma societo "Mittelschule" kaj por plia etendigo de instruado de la franca lingvo ĉe aŭstraj lernejoj. Ĝis 1938 eldonitis lia stilekzerclibro por la latina Lateinisches Übungsbuch 32 fojojn. La eldonojn prilaboris diversaj fakkolegoj inter kiuj ankaŭ la filo kaj universitata profesoro Edmund Hauler. Ĝi ne estis la unusola lernolibro kiun li verkis.
Honoroj
En 1934 oni nomis por li en la 9-a urbodistrikto viena straton, Haulerstraße.
Julia Gschnitzer
Julia GSCHNITZER (naskiĝinta la en Innsbruck, mortinta la  en Elsbethen)  estis aŭstra aktorino.
Vivo
Publike ŝi konatiĝis al multaj en la rolo de Franziska Jägerstätter en la filmo Der Fall Jägerstätter de Axel Corti kaj en la rolo de Alte Nanne ĉe Die Siebtelbauern de Stefan Ruzowitzky (reĝisorado de Reinhard Schwabenitzky). Ekde 1983 dungis ŝin regule Julian Roman Pölsler: ekz. en 2004/05 por la rolo de Leni Wallner ĉe patruja filmo de Peter Sämann, Im Tal des Schweigens, aŭ por la rolo de Agnes en la serio de Stephanus Domanig, Raunacht.
Felix Mitterer verkis nur por ŝi Mein Ungeheuer, kies premiero estis en la 2000-a jaro okaze de la festivalo Tiroler Volksschauspiele. En 2004 surscenigis Ruth Drexel je Telfs la verkon Arsenik und Spitzenkragele kun kantataj eroj kaj Gschnitzer estis unu de du fratinoj. En 2006 Gschnitzer videblis kun Klaus Rohrmoser (reĝisorado: Judith Keller) en la achternbusch-a verko Ella.
En 2001 Gschnitzer ĉefrolulis en la bernhard-a teatraĵo Am Ziel, kaj en aŭtuno 2002 ŝi estis Beauty Queen ĉe la Urba teatro de Bruneck. En 2004 ŝi estis Olga ĉe Tschechows Drei Schwestern kaj en 2005 oni admiris ŝin ĉe Yerma (Federico García Lorca). Gschnitzer en 2005 ĉefrolulis en Bozen ĉe la teatrejo Vereinigte Bühnen en Fleisch de Felix Mitterer, krome spekteblis ŝi ĉe la teatraĵoj Die Frau im Auto kaj Die Mondfinsternis.
Salcburge ĉe Schauspielhaus Salzburg ŝi estis patrino bizara en la komedio 8 Frauen de Robert Thomas. En novembro 2009 ŝi estis Frau Mispl ĉe la nestroy-a verko Umsonst! kaj en somero 2013 ŝi unuafoje partoprenis ĉe la Festivalo de Salcburgo en la rolo de la patrino en al teatraĵo Jedermann.
Anoncis ŝi la elscenejan retiriĝon en aŭgusto 2016. La plej lasta sinprezentiĝo sceneja estis tamen en aŭgusto 2017 en la teatraĵo Else de Josef Tal kiu okazis en la salcburga sinagogo. . En 2017/18 ŝi per video aperis en la goeta Faŭsto en Innsbruck, ĉe Tiroler Landestheater.
Don Airey
Don Airey (je plena nomo Donald Smith Airey, naskiĝis la 21-an de junio 1948 en Sunderland, do nun -jara) estas angla popmuzikisto, pli konkrete klavaristo, komponisto, pianisto kaj dirigento. Li estas membro de la rokmuzika grupo Deep Purple.
Bachmanning
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Otomana Ŝiparmeo
La Otomana Ŝiparmeo (en Otomana turka: دوننماى همايون, latinigite: Donanma-yı Humâyûn aŭ en turka: Osmanlı Donanması), konata ankaŭ kun Otomana Floto kaj Otomana Ŝiparo, estis establita komence de la 14-a jarcento post la Otomana Imperio kaj unue etendita por atingi la maron en 1323 per la konkero de Karamürsel, loko de la unua Otomana armea ŝipkonstruejo kaj kerno de la estonta Ŝiparmeo. Dum sia longa ekzistado, ĝi partoprenis en multaj konfliktoj kaj subskribis nombrajn martraktatojn. Je sia pinto, la Ŝiparmeo etendiĝis ĝis la Hinda Oceano, kaj sendis ekspedicion ĝis Indonezio en 1565. Hajredin Barbarosa estis unu el ties plej fama admiralo.
Bachmanning
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Roger Glover
(naskiĝis la 30-an de novembro 1945 en Brecon, Kimrio, do nun -jara) estas brita popmuzikisto, pli konkrete basgitaristo, kantoverkisto kaj muzikproduktisto. Ekde la jaro 1969 li estas membro de la rokmuzika grupo Deep Purple: li anstataŭis la originan basgitariston Nick Simper, kiu kunfondis la grupon la antaŭan jaron, en 1968.
Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria (Skoky)
Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria estas romkatolika pilgrima preĝejo dediĉita al Vizito de Virgulino Maria proksime de Žlutice en distrikto Karlovy Vary. Ekde la jaro 1964 ĝi estas protektata kiel kultura memorindaĵo. La preĝejo situas en la pereinta vilaĝo Skoky super la akva rezervujo Žlutice.
Historio
La ununava neorientita preĝejo el la jaroj 1736 ĝis 1738 estis konstruita de konstruinto Johann Schmied el Útvina sur la loko de devena kapelo konstruita en la jaro 1717. La grandega sanktejo sur artefarita teraso deakvigata per du ŝtoloj havas duturan fasadon, al la ortangula antaŭaltaro apudas sur flankoj du sakristioj (unu kun funkcio de senjora ĥorejo). La interno estas alirebla tra fera pordego kun motivo de steloj en diagonala krado. En la jaroj 1990–2006 ĝi estis sisteme ŝteligata kaj damaĝigata de vandaloj.
Aichkirchen
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria (Skoky)
Pilgrima loko
La pilgrima loko estiĝis en la jaro 1717, kiam ĉi tiea bienulo Adam Lienert konstruis malgrandan kapelon kaj lokigis en ĝi la bildon de Virgulino Maria Helpantino de pentristo Johann Wolfgang Richter el Toužim, la kopiaĵoj de mirakla bildo de Virgulino Maria Helpantino el la germana Passau. Kvanto de mirakloj kaj resanigitaj malsanoj famigis tiun ĉi lokon tiom, ke venadis ĉi tien pli ol 40 000 pilgrimantoj ĉiujare kaj la loko fariĝis konata en la tuta Bohemio. Diraĵo "Virgulinjo Saltada" devenas ĝuste el Skoky. La tradicio estis interrompita dum la regado de imperiestro Jozefo la 2-a, reviviĝo okazs nur en la 20-a jarcento. La dua periodo de la malfortiĝo de la pilgrimoj okazis en la tempo de ambaŭ mondmilitoj kaj pli poste post la jaro 1950. La vilaĝo estis fine de la 1960-aj jaroj forloĝigita kaj preskaŭ tute detruita. La alveturejan vojon el la valo surverŝis akvo de akva rezervujo Žlutice.
Aichkirchen
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria (Skoky)
Pilgrima loko
En Skoky okazas du ĉefaj pilgrimoj: la 1-an de majo kaj la unuan dimanĉon en julio. Ekde la jaro 2013 poste pluaj pilgrimaj diservoj ankaŭ dum la jaro.
En la jaro 2010 estis malfermita 58 km longa sezona mariana pilgrima vojo Pado Skoky el monaĥejo en Teplá ĝis Skoky. Pase de la jaro la preĝejo estas neregule alirebligata, dum la pilgrima sezono en julio kaj aŭgusto kutime ĉiutage. Precipe somere oni ĉi tie aranĝas ekleziajn kaj kultuajn okazojn.
Thalheim bei Wels
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Gunskirchen
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Thalheim bei Wels
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ian Paice
Ian Paice (naskiĝis la 29-an de junio 1948 en Nottingham, do nun -jara) estas angla rokmuzika drumisto kaj kantoverkisto. Li estas membro de la rokmuzika grupo Deep Purple. Li ofte estas citita kiel unu el la plej grandaj tamburistoj de ĉiuj tempoj. Li restas la nura membro de Deep Purple kiu deĵoris en ĉiu grupigo ekde la komenco de la grupo en 1968, samkiel li estas la sola kiu kontribuis en ĉiu albumo kaj ĉe ĉiu viva sceneja koncerto.
Oceanŝipo
Oceanŝipo, transoceana ŝipo aŭ transatlantiko, kiel neologismo rilate al la fakto, ke ili transigis pli frue Atlantikon ol aliajn oceanojn, estas ŝipo kapabla trairi la Atlantikon, veturo konata kiel Transiro de Atlantiko. La unuaj veraj oceanŝipoj estis movitaj per vapormotoroj kaj estis konataj per la nomo «vaporŝipoj».
Nuntempe, la plej parto de tiaj ŝipoj transatlantikaj estas uzataj por turisma krozoŝipado, sed ankaŭ havas aliajn uzojn kiel transporto de materialoj aŭ manĝajoj.
Francaj deputitaj balotoj de 1877
La francaj deputitaj balotoj de 1877 ekis la duan parlamentan periodon (1877-1881) de la Tria Respubliko en Francio. Tiu ununoma baloto konsistis el du vicoj kaj okazis en oktobro 1877, konforme al balotleĝo de la 30-a de novembro 1875.
Kunteksto
La unua vico de la baloto estis organizita la, post kiam la prezidento de la Respubliko Patrice de Mac Mahon disigis la antaŭan ĉambron.
Okaze de la deputitaj balotoj de 1876, la respublikanoj ja obtenis voĉplimulton. Pro tio Mac Mahon, malgraŭ sia inklino al monarkisma legitimismo, devis nomigi Jules Simon, moderan respublikanon, kiel estron de la nova registaro.
Tiu precipe fraĝila aranĝo daŭris nur unu jaron, ĝis la krizo de la 16-a de majo 1877 kaj la falo de la registaro de Simon. Prezidento Mac Mahon sekve respondis al la tiel nomita manifesto de la 363 per la disigo de la parlamento. Male de lia prognozo, la sekva baloto estis malfavora al li kaj fakte plifortigis la respublikanojn.
Rezulto
La deputitaj balotoj de 1877 estis grava malvenko por la tiama prezidento, ĉar la respublikaj partioj akiris pilmulton da seĝoj. Mac Mahon tiam devis konsenti nomigi Jules Dufaure, moderan respublikanon, kiel estron de la registaro. Post du jaroj, Mac Mahon fine rezignis pro nova malvenko okaze de la senataj balotoj de 1879. Jules Grévy fariĝis la nova prezidento, daŭre instalante la respublikan reĝimon.
Tiu dua parlamenta periodo de la Tria Respubliko (1877-1881) estas daŭre rigardata kiel la apogeo de modera aŭ "oportunema respublikanismo" en Francio. Jules Grévy kaj Jules Ferry, ĝiaj ĉefaj membroj, kunkreis la politikan grupon Respublikan Maldekstron en la Ĉambro de Deputitoj. Dekstre estis la monarkisma kaj bonapartisma opozicioj, kaj maldekstre estis la Respublika Unuiĝo, grupo de pli radikalaj respublikanoj kun Léon Gambetta.
Registaroj
Daŭro de la parlamenta periodo : - .
Prezidento de la Respubliko : Patrice de Mac Mahon ĝis la, sekve Jules Grévy.
Prezidento de la Ĉambro de Deputitoj : Jules Grévy (1877-1879), Léon Gambetta (1879-1881).
Nick Simper
(naskiĝis la 3-an de novembro 1945 en Norwood Green, Middlesex, do nun -jara) estas angla popmuzikisto kaj basgitaristo. En 1968 li estis fonda membro de la rokmuzika grupo Deep Purple. Tamen jam en 1969 lin anstataŭis Roger Glover. Nick Simper ricevis 10,000 britajn pundojn (£) da rekomenco post forlasado de Deep Purple. Li tiam nelonge aliĝis al la muzikgrupoj Marsha Hunt Band kaj Screaming Lord Sutch antaŭ ol li formis sian propran grupon Warhorse en aŭgusto 1970. Tiu grupo registris du longdiskojn, kiuj relative bone vendiĝis pro lia pasinteco kiel Deep Purple-membro, sed ne atingis la sukceson kiun li esperis. Intere ili nomis sin Iron Horse ("fera ĉevalo") por mallonga tempo. Post kiam la grupo disiĝis en 1974, Nick Simper plumuzikas en diversaj formacioj.
Fischlham
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Mehmed la 5-a
Mehmed la 5-a Reşâd (en Otomana turka: محمد خامس, latinigite: Meḥmed-i ẖâmis; en turka: V. Mehmed aŭ Mehmed Reşad; 2a de Novembro 1844 – 3a de Julio 1918) regis kiel la 35a kaj antaŭlasta Ortomana Sultano (r. 1909–1918). Li estis la filo de la Sultano Abdulmeĝid la 1-a. Li sukcedis sian duonfraton Abdulhamid la 2-a post la Incidento de la 31a de Marto. Li estis sukcedita de sia duonfrato Mehmed la 6-a.
Lia naŭjara regado estis markita de la redono de la nordafrikaj teritorioj de la Imperio kaj de la Dodekanesoj, inklude Rodoson, en la Ital-turka milito, la traŭmata perdo de preskaŭ ĉiuj el la eŭropaj teritorioj okcidente de Konstantinopolo (jam Istanbulo) en la Unua Balkana milito, kaj la eniro de la Otomana Imperio en la Unua Mondmilito en 1914, kio rezultos finfine en la fino de la Imperio.
Lambach
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Stadl-Paura
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Edmund Hauler
Edmund HAULER (naskiĝinta la en Budao, mortinta la  en Baden bei Wien) estis aŭstra klasika filologo.
Vivo
Estante filo de la gimnaziestro Johann Hauler li frekventis la renoman lernejon Akademisches Gymnasium (Vieno) ĝis 1877 antaŭ ekstudo ĉe la Universitato de Vieno de klasika filologio, historio antikva, epigrafio, arkeologio kaj germanistiko. Liaj plej gravaj instruistoj estis Wilhelm von Hartel, Karl Schenkl kaj Emanuel Hoffmann. Li doktoriĝis en 1882 sub auscpiciis imperatoris. imperiestraj aŭspicoj. Post ŝtata ekzameniĝo kaj staĝojaro (1884/85) komenciĝis migradaj jaroj tra Germanujo, Franclando, Anglujo, Svislando kaj Italujo dum kiuj li faris la unuajn sciencajn laboraĵojn. Deĵoro en ŝtata servo lerneje ne eblis pro manko de liberaj postenoj. En 1890 li iĝis provizora, en 1895 orda gimnaziprofesoro en Vieno. Habilitiĝo sukcesis en 1893 kaj jam en 1896 li nomumitis eksterorda kaj en 1896 orda profesoro Viene. Tie li docentis ĝis emeritiĝo en 1931 trejninte generaciojn da aŭstraj instruistoj de la latina lingvo.
Graveco
Hauler ĉiam konservis la tekstkritikajn-historiajn metdodojn kiujn li lernis mem kiel studento: lego kaj relego de tekstoj kaj eĉ deĉifrado de apenaŭ legeblaj palimpsestoj, kritika pridisputo kaj finfina decidodevo pri la korekta versio estis lia ĉiutaga pano. Liaj troa emo de akurateco klarigas eble ankaŭ la nefinfaron de multaj projektoj. Tian ĉi metodon li ankoraŭ konserviĝis kiam en Germanujo ekmodis interpretmetodoj pli enhavenkoncentriĝantaj kaj malpli tekstkritikaj. Liaj seminarioj estis veraj trejnejoj de skrupulemo kaj objektiveco. Spekulado malpli ŝatatis.
Marchtrenk
estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Hausruckviertel kaj al la distrikto Wels-Land. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Edmund Hauler
Graveco
Hauler ne elfaris verkojn ampleksajn. Siajn kvalitojn li surpaperigis en multaj artikoloj en diversaj fakgazetoj, speciale ĉe "Wiener Studien": tiun ĉi periodaĵon li mem gvidis longe. Ja li gravis kiel palimpsesta deĉifristo. En Parizo li eĉ trovis pergamenan manuskripton kun fragmentoj el Historiae de Salustio pri kio li verkis inter 1886 kaj 1931 dek unu studojn. El la plej malnova terentia Bembinus-kodekso naskis daŭre perfekta prilaboro de la komentoj por la verko Phormio. Laŭ komisio de la Prusia akademio de sciencoj li prilaboris palimpseston kun paroladoj kaj leteroj de Marcus Cornelius Fronto (el kio fruktis ne malpli ol 59 artikoloj verkitaj inter 1896 kaj 1940: tamen neniam iĝis eldono!). De alia manuskripto kun tekstoj sur forgratitaj frazoj li eĉ deduktis la plej malnovan kristianisman eklezi-ordaron. (Didascalia Apostolorum, 1900).
Marchtrenk
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.