cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argentina Centjariĝo
Festoj kaj partoprenantoj
Ĉiukaze por la celebro de la Argentina Centjariĝo alvenis al Bonaero, la ĉefurbo de la Respubliko kaj centro de la celebrado, kvankam ne la nura ejo, ambasadoroj kaj specialaj delegitoj, kiuj estis ricevitaj de la prezidento José Figueroa Alcorta. La festoj ekis la 21an de majo de 1910. La vizito plej esperita estis tiu de la infantino Isabel de Burbono, nome onklino de la reĝo Alfonso la 13-a de Hispanio, kiu gastis ĉe la palaco de la familio Bary, ĉe la avenuo Alvear kaj kiu inaŭguris novan konstruaĵon konata kiel Palaco Vera kiun konstruigis la riĉa terposedanto Eustoquio Díaz Vélez hijo - filo de la generalo de la Argentina Milito por Sendependiĝo nome Eustoquio Díaz Vélez - precize ĉe la Avenuo Majo, la nova kaj plej prestiĝa avenuo de la urbo Bonaero.Sur tiu sama avenuo alia impona konstruaĵo estis inaŭgurita la 25an de majo de 1910: nome la konstruaĵo La Inmobiliaria, konstruigita de la riĉa entreprenisto Antonio Devoto kaj projektita de la elstara arkitekto Luis Broggi, ambaŭ de la itala komunumo. Alvenis ankaŭ estroj de najbaraj landoj kiaj Pedro Montt, prezidento de Ĉilio kaj Eugenio Larraburu, vicprezidento de Peruo. Italio estis reprezentita de la profesoro Ferdinando Martini kaj Germanio de la generalo Colmar von der Goltz. La guberniestro de Kubo post la Hispana-usona milito, nome Leonard Wood, delegito de Usono, alvenis kun ŝiparo, kaj alvenis ankaŭ membro de la reĝa familio de la Japana Imperio, nome Eki Mocki. Ankaŭ alvenis reprezentantoj de Urugvajo, Paragvajo, Francio, Rusio kaj Nederlando. Granda Britio senkulpigis sin pro neesto pro la morto de la reĝo Eduardo la 7-a.
Oni inaŭguris la imponan verkon de la Teatro Colón, krom la verkojn de la Palaco de la Kongreso kaj de la Justicpalaco. Estis grava kultura eventaro. Al tiu alvenis al Argentino intelektuloj, verkistoj kaj ĵurnalistoj kiaj Ramón del Valle Inclán, Jacinto Benavente, Vicente Blasco Ibáñez - el Hispanio -, Georges Clemenceau, Jean Jaurès, Anatole France kaj Jules Huret -el Francio-. Rubén Darío, poeto el Nikaragvo, ĉefa reprezentanto de la literatura modernismo en hispana lingvo kaj ankaŭ diplomato ktp. El Italio venis ankaŭ gravuloj kiaj Enrico Ferri, politikisto, krimologo kaj sociologo; Pietro Gori, advokato, verkisto kaj anarkiisto kaj Gina Lombroso, filino de Cesare Lombroso, kuracisto, krimologo. La scenejaj artoj estis reprezentataj de Isadora Duncan, dancistino kaj koreografo usona kaj Marguerite Moreno, fama franca aktorino kaj de teatro kaj de kino. Septembre samjare vizitis la landon ankaŭ la scienculo itala Guglielmo Marconi, elektra inĝeniero, entreprenisto kaj inventisto kiu estis ricevinta la Nobel-Premion pri Fiziko en 1909.
Belizo
Politiko
La Guberniestro ĝenerala (Governor General) estas la reprezentanto en Belizo de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Belizo.
Ekstera politiko
Belizo apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifiko.
Ekonomio
La centra mona aŭtoritato en Belizo estas la Centra Banko de Belizo.
La loka industrio en Belizo estas bazita plejparte sur privataj entreprenoj en la kampo de agrikulturo, agrikultur-bazita industrio, kaj komerco. Turismo kaj konstruado lastatempe akiris kreskantan gravecon.
La ĉefa kultivaĵo estas sukero, kaj ĝi konsistigas preskaŭ duonon de la eksporto; La plej granda kampo de dungado estas la bananindustrio. Lastatempe, citruskultivado ankaŭ fariĝis granda industrio laŭ la Hemmingbard-vojo (unu el la kvar ĉefŝoseoj en la lando).
Ekde septembro 1998, la registaro adoptis ekonomian politikon por instigi evoluon, kaj la rezulto estis pliigo de la malneta nacia produkto je 6,4% en 1999, kaj 10,5% en 2000. En 2001, kresko falis al 3% pro la malrapidiĝo de la tutmonda ekonomio kaj pro la severa damaĝo de uraganoj al agrikulturo, fiŝkaptado kaj turismo. La ĉefaj problemoj ankoraŭ estas kreskanta negativa komerca bilanco kaj ekstera ŝuldo. Grava celo por baldaŭa estas la redukto de malriĉeco kun la helpo de internaciaj donacantoj.
Hodiaŭ, pli da Belizeanoj vivas ekster la lando (ĉefe en Usono) ol en Belizo mem. Pro tio, granda parto de la malneta nacia produkto venas de mono sendita al Belizo de parencoj loĝantaj eksterlande.
21956 Thangada
21956 Thangada estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Karl Jaspers
Karl Theodor JASPERS (naskiĝis en Oldenburg; mortis  en Basel) estis germana psikiatro, kiu famiĝis kiel filozofo. En 1967 li fariĝis svisa civitano.
Lia verko Psychologie der Weltanschauungen (Psikologio de la mondkonceptoj) de 1919 estas rigardata kiel unu el la bazaj verkoj de ekzistadismo.
Pri la koncepto de belo
Jaspers, kiu post la Dua Mondmilito klopodos, kiel psikiatro, trovi sencon al tiu teruraĵo kiu estis la milito, estis kondukita al meditado pri la koncepto de belo. Laŭ Jaspers, la belo estas aplikata fakte al du diferencaj duopecoj: nome esti unuaranga (morta materio) kontraŭ esti kompleksa (individuo), krom la natura duopeco de la fundo kontraŭ la formo.
Pri la unua duopeco, oni povas resumi dirante, simple, ke la belo de la simplaj estaĵoj (dekoracioj, pejzaĝoj) nomiĝas la medio,, la etoso, la atmosfero kiujn ili eligas. Pri la belo de kompleksa estaĵo, por ekzemplo homa estaĵo, ĝi nomiĝas ĝia personeco. Individuo male al senviva dekoracio estas aŭtonoma generanto de senco, ĝi generas sian propran etoson, kaj oni nomigas ĝin efektive la personeco. Tiu personeco estas la ĉarmo, la savanto de la persono. Temas preskaŭ pri ĝia estomaniero, pri la logiko de ĝia ekzisto.
Pri la koncepto de historio
Karl Jaspers difinis la esprimon Aksa Epoko (nome la periodo inter la 800 a.n.e. kaj la 200 a.n.e.) kiel la dividlinio plej profunda de la historio de homo, dum kiu aperis la sama tendenco de pensaro en tri apartaj mondoregionoj: nome Ĉinio, Hindio kaj Okcidento. Ekde la Aksa Epoko, la diversaj regionoj de la Tero jam ne plu havis similan paralelecon. Laŭ Jaspers, la homeco, kiel oni konas ĝin nuntempe, naskiĝis tiam. Li no povis cerbumi konekton por tiu okazaĵo, kaj ankaŭ ne signo de interkonekto inter la popoloj de la Mediteraneo, Hindio kaj Ĉinio en tiu periodo.
Jaspers enkodukis la koncepto de la Aksa Epoko en sia libro Vom Ursprung und Ziel der Geschichte (La origino kaj celo de la historio), publikigita en 1949. Tiu nomo prenas la koncepton de «akso» —de senco en la historio— de la germana filozofo G. W. F. Hegel.
Kantono Bourganeuf
La kantono de Bourganeuf (france canton de Bourganeuf) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Guéret. Ĝia ĉefurbo estas Bourganeuf.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Bourganeuf la jenaj 13 francaj komunumoj :
Kantono Polk (Oregono)
La kantono Polk (Polk County) estas kantono de Usono en la subŝtato Oregono. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Psikiatrio
Psikiatrio aŭ psiĥiatrio estas medicina fako, kiu okupiĝas pri diagnozo, terapio kaj preventado de psikaj malsanoj.
Uzado kiel ilo por represio
En Sovetunio, disidentoj ofte estis senditaj al psikaj hospitaloj kaj diagnozitaj kiel skizofreniuloj.
Samseksemulfobio
Psikiatrio konsideris samseksemuloj kiel psikaj malsanuloj kiuj bezonas kuracadon. Samseksemuloj estis konsideritaj kiel malsanaj ĝis 1973 en Usono, 1991 en Francio.
Danĝeraj medikamentoj
Medikamentoj preskribitaj de psikiatriistoj kaŭzas malbonajn efektojn al malsanuloj kaj la psikiatriistoj ofte ne avertas malsanulojn pri ili. Tiuj medikamentoj ankaŭ estas ofte preskribitaj al homoj kiuj ne bezonas ilin.
Taksonomio de araneoj
Jen listo pri biologiaj familioj de araneoj
(ankoraŭ kun multaj ruĝaj ligiloj - sed almenaŭ jam komenco)
Biologiaj familioj listigitaj en grasaj literoj enhavas unu aŭ pli multajn speciojn konsideratajn venenaj al fhomoj.
Ouaka
Ouaka estas unu el la 14 prefektujoj de la Centr-Afrika Respubliko. Ĝi havas limon kun Demokratia Respubliko Kongo. La ĉefurbo de Ouaka estas Bambari.
Lipót Baumhorn
Lipót Baumhorn naskiĝis la 1860 en Kisbér. Li mortis la 1932 en Kisbér.
Ouaka
Ĝi havas popolnombron de 224.076 (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 49.900 km² -- kio estas loĝantara denseco po malpli ol 5 homoj/km².
Andrew Bird
Andrew Bird (naskiĝinta je 11-a de julio, 1971) estas usona muzikisto, muzikverkisto, kaj plurinstrumentisto. Li naskiĝis kaj loĝas en Chicago (Ilinojo). Bird muzike spertas pri violono, gitaro, voĉo kaj aliaj muzikiloj.
Lipót Baumhorn
Biografio
Lipót Baumhorn devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Vieno. Inter 1883-1894 li laboris ĉe Ödön Lechner, kie li lernis la hungarajn motivojn en la konstruado. Li konstruis proksimume 20 sinagogojn en la tiutempa Hungario, sed li konstruis ankaŭ lernejojn, bankojn, palacojn, ktp. Inter ili la plej elstara estas la nova sinagogo en Szeged. Dum konstruado de sinagogo de Gyöngyös li jam profitis la ferobetonon.
Natalena Koroleva
Carmen-Alfonsa-Fernanda-Estrella-Natalena KOROLEVA (n. la 3-an de marto 1888 en San Pedro de Cardeña, apud Burgos, Hispanio - m. la 1an de julio 1966 en Mělník) estis ukraina verkistino.
13241 Biyo
13241 Biyo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lelești (Bistrița-Năsăud)
Lelești ĵleleŝtjĥ (hungare: Lábfalva) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 498 loĝantojn (rumanoj, slovakoj); en 1992 222 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. En la 17-a jarcento ĝi estis rumana servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Ciceu-Mihăiești.
Natalena Koroleva
Koroleva kreskis en Hispanio, Ukrainio, Francio kaj Italio. Ŝi estis edukita ĉe la monaĥinejo de Notre Dame de Sion en Francio, la Kieva Instituto por Nobellulinoj, en rusa Киевский институт благородных девиц, kaj la Arkeologia Instituto en Sankt-Peterburgo. Ŝi studis historion, arkeologion, filozofion, medicinon kaj muzikteorion. Ŝi flue parolis diversajn lingovjn i.a. la francan, la polan, la hispanan, la araban kaj la italan. Koroleva partoprenis al arkeologiaj ekspedicioj en Pompejo, Aleksandrio, Armenio kaj Irano.
Ŝia unua verko, verkita en la franca, estis eldonita en revuoj en Parizo en 1909. Ŝi revenis al Kievo en 1914 ĉar ŝia patro estis malsana. Ŝi servis kiel flegistino por la Ruĝa Kruco dum la Unua Mondmilito kaj estis grave vundita. En 1919, ŝi translokiĝis al Ĉeĥoslovakio, kie ŝi laboris kiel tradukistino por la ukraina diplomatia misio en Prago. En 1921, ŝi eldonis sian unuan ukrainan verkon, mallonga rakonto, aperinta en la ukrainlingva ĉiusemajnilo Volia en Vieno. Ŝiaj rakontoj estis eldonitaj en diversaj ukrainlingvaj publikaĵoj, precipe Dzvony. Ŝi ankaŭ tradukis al la ukraina verkojn de aliaj verkistoj.
Lipót Baumhorn
Biografio
En Szolnok antaŭ lia sinagogo staras busto de la arkitekto.
13241 Biyo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Josette Biyo, finalistino de la Intel Excellence in Teaching Award 2002 kaj instruistino ĉe la Altlernejo de Sciencoj de Filipinoj en Okcidentaj Bisajoj, Iloilo, Filipinoj.
Principo de konservado de energio
Laŭ fiziko, la Principo de konservado de energio diras ke la tuta iom de energio en iu ajn fermita sistemo restas konstante, sed ne povas esti rekreita, kvankam ĝi povas ŝanĝi sian formon. Ekzemple, froto ŝanĝas kinetikan energion al varmeca energio. La unua leĝo de termodinamiko temas pri termodinamikaj sistemoj, kaj estas la pli ĝenerala versio de la principo konservado de energio en termodinamiko. Resume, tiu principo diras ke energio ne povas esti kreita aŭ detruita; ĝi nur povas esti ŝanĝita de unu formo al alia.
En partikla fiziko, la principo de konservado de energio altrudas ke, dum nuklea reakcio aŭ nuklea fendiĝo, la sumo de energioj de iniciatintaj partikloj egalas la sumon de energioj de la elsendataj partikloj, ne forgesante la ejnŝtejnan ekvivalenton "maso-energio" de partikloj. La apliko de tiu principo permesis eltrovi fotonon en 1909.
La principo laŭ klasika mekaniko kaj kvantuma mekaniko estas konsekvenco de simetrio de movo laŭ tempo. Malgraŭ tiu aspekto, la principo estas ankaŭ plenumita en sistemoj, en kiu la simetrio de movo ne reĝas.
El la principo de konservado de energio rezultas ekzemple unua leĝo de termodinamiko.
Historio
Antikvecaj filozofoj tiom fruaj kiel Taleso de Mileto ĉirkaŭ la jaro 550 a.n.e. jam cerbumis kelkajn ideojn pri la konservado de kelkaj esencaj substancoj el kiuj ĉio estas farita. Tamen ne estas partikulara tialo por identigi iliajn teoriojn kun tio kion nun oni konas kiel "mas-energio" (por ekzemplo, Taleso opiniis, ke ĝi estas akvo). Empedoklo (490–430 a.n.e.) verkis, ke en lia universala sistemo, komponita de kvar radikoj (tero, aero, akvo, fajro), "nenio fariĝas aŭ malfariĝas"; anstataŭe, tiu elementoj suferas konstantan rearanĝon. Epikuro (ĉirkaŭ la jaro 350 a.n.e.) aliflanke kredis, ke ĉio en la universo estas komponita de nedivideblaj unuoj de materio — antikva antaŭaĵo de 'atomoj' — kaj li havis ankaŭ kelkajn ideojn pri la neceso konservadi, asertante, ke "la totala sumo de aĵoj estis ĉiam kiel ĝi estas nune, kaj tia ĝi ĉiam restos."
En 1605, Simon Stevin kapablis solvi nombrajn problemojn en statiko bazite sur la principo, ke la eterna movado estis neebla.
Val Müstair
Val Müstair estas komunumo de la komunumaro Val Müstair kaj la distrikto Inn/En en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1608 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Principo de konservado de energio
Historio
En 1639, Galileo publikigis sian analizon de kelkaj situacioj — kiel la fama "interrompita pendolo" — kio povas esti priskribita (en moderna parolesprimo) kiel konservative konverto de potenciala energio al kineta energio kaj reen. Esence, li indikis, ke la alto de movanta korpo egalas al la alto el kiu ĝi falas, kaj uzis tiun observon por dedukti la ideon de inercio. La rimarkinda aspekto de tiu observo estas, ke la altoal kiu movanta korpo supreniras sur senfrota surfaco ne dependas de la formo de la surfaco.
Val Müstair
Geografio
La komunumo Val Müstair situas sudoriento de Fornopasejo, do sur la suda flanko de la Alpoj. Tra la valo fluas la rivero Ramo, alfluanto de Adiĝo. Ĝia teritorio kongruas kun la samnoma komunumaro. La komunumo konsistas el la ses vilaĝoj Tschierv, Fuldera, Lü, Valchava, Santa Maria kaj Müstair. En Müstair, kiu estas la ĉefloko de la komunumo, situas la fama Benediktanina Monaĥejo Sankta Johano, mondaheredaĵo de UNESKO.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Val Müstair limas en nordo al Scuol, en nordoriento al Taufers im Münstertal (Italio), en sudoriento al Stelvio (Italio), en sudo al Bormio (Italio), en sudo okcidento al Valdidentro (Italio), kaj en nordokcidento al Zernez.
Principo de konservado de energio
Historio
Inter 1676–1689, Gottfried Leibniz kiel unua klopodis matematikan formuladon de la energitipo kiu estas asocia kun la koncepto de movado (kineta energio). Uzante la laborojn de Huygens pri kolizio, Leibniz notis, ke en multaj mekanikaj sistemoj (de kelkaj masoj mi, el kiuj ĉiu kun rapideco vi),
ĝi konserviĝas tiom daŭre kiom la masoj ne interagadas. Li nomis tiun kvantoj la vis viva aŭ vivanta forto de la sistemo. Tiu principo reprezentas akuratan aserton de la proksimuma konservado de la kineta energio en situacioj en kiuj ne estas frotado. Multaj tiamaj fizikistoj, kiel Newton, tenis, ke la momantokonservado, kiu ekzistas eĉ en sistemoj kun frotado, kiel difinita de la momanto:
Val Müstair
Trafiko
Tra Val Müstair kondukas la kantonca ĉefvojo n-ro 28 de Zernez tra Fornopasejo al Italio. Per poŝtaŭtolinio trans la pasejo al de Mals im Vinschgau al Zernez la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Principo de konservado de energio
Historio
estas la konservita vis viva. Poste oni montris, ke ambaŭ kvantoj estas konservataj samtempe se ekzistas taŭgaj kondiĉoj, kiel ĉe la elasta kolizio.
En 1687, Isaac Newton publikigi sian verkon Principia, kiu estis organizita ĉirkaŭ la koncepto de forto kaj momanto. Tamen, esploristoj tuj agnoskis, ke la principoj markitaj en la libro, kvankam akurataj por punktomasoj, ne estis sufiĉaj por elteni la movojn de rigidaj kaj fluaj korpoj. Necesus ankaŭ aliaj principoj.
Val Müstair
Historio
La komunumo Val Müstair estis fondita la 1-an de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam memstaraj komunumoj Tschierv, Fuldera, Lü, Valchava, Santa Maria kaj Müstair.
Principo de konservado de energio
Historio
Ĉirkaŭ la 1690-aj jaroj, Leibniz estis argumentante, ke la konservado de vis viva kaj la momantokonservado estis subfosantaj la tiam popularan filozofian doktrinon de "interagadismo". (Dum la 19-a jarcento, kiam la energikonservado estis pli bone komprenita, la baza argumento de Leibniz estis atinganta disvastigitan akceptadon. Kelkaj modernaj fakuloj plue defendis specife konservo-bazitajn atakojn al dualismo, dum aliaj metas tiun argumenton en pli ĝeneralan argumenton pri "kaŭza fermiteco".)
La leĝo de la konservado de la "vis viva" estis pionire defendita de la patro-fila duopo formita de Johann kaj Daniel Bernoulli. La unua formulis la principon de "virtuala laboro" kiel uzita en statiko en sia tuta ĝeneraleco en 1715, dum la dua bazis sian verkon Hydrodynamica, publikigita en 1738, sur tiu aparta principo pri la koncervado de la "vis viva". La studo fare de Daniel pri la perdo de "vis viva" de fluanta akvo kondukis lin al formulado de la "Principo de Bernoulli", kiu asertas, ke la perdo estas proporcia al la ŝanĝo en hidrodinamika premo. Daniel formulis ankaŭ la nociojn de laboro kaj efikeco por hidraŭlikajn maŝinojn; kaj li havigis kinetan teorion de gasoj, kaj ligis la kinetan energion de gasmolekuloj kun la temperaturo de la gaso.
Tiu fokuso pri la "vis viva" fare de eŭropaj fizikistoj eventuale kondukis al la malkovro de statismaj principoj hegemoniaj por mekaniko, kiel la principo de D'Alembert, kaj la Lagranĝa kaj la Hamiltona formuladoj pri mekaniko.
Ouaka
Grandajn deponojn de fera erco oni malkovris en la regiono ĉirkaŭ urboj Bambari kaj Bakala, sed la malproksimeco al la maro — 1500 kilometrojn for — faros profitigi tiun rimedon malfacile. Necesus pezlabora fervojo.
Principo de konservado de energio
Historio
Émilie du Châtelet (1706–1749) proponis kaj testis la hipotezon de la konservado de totala energio, kie io diferenca el la momanto. Inspirita de la teorioj de Gottfried Leibniz, ŝi ripetis kaj publikigis eksperimenton origine planitan de Willem 's Gravesande en 1722 en kiu buloj estis faligitaj el diferencaj altecoj sur tavolo de malmola argilo. Oni pruvis, ke la kineta energio de ĉiu bulo — kiel indikita de la kvuanto de materio movita — estas proporcia al la kvadrato de la rapideco. Oni trovis, ke la disformado de la argilo estas rekte proporcia al la alteco el kiu la bulo estis faligita, egale al la dekomenca potenciala energio. Pli fruaj esploristoj, kiel Newton kaj Voltaire, estis kredintaj, ke la "energio" (kiel ili ĝis tiam subkomprenis la koncepton entute) ne estis diferenca el la momanto kaj tiel ĝi estas proporcia al la rapideco. Laŭ tiu miskompreno, la disformado de la argilo estus devinta esti proporcia al la kvadrata radiko de la alteco el kiu la buloj estis faligitaj. En klasika fiziko, la ĝusta formulo estas, kie E_k estas la kineta energio de objekto, m ties maso kaj v ties rapideco. Sur tiu bazo, du Châtelet proponis, ke energio devas ĉiam havi la samajn dimensiojn en ajna formo, kio estas necesa por povi konsideri ĝin en diferencaj formoj (kineta, potenciala, varma, ...).
Njutona pendolo
La Neŭtona pendolo, nomite laŭ Sir Isaac Newton, estas aparato kiu pruvas la konservadon de movokvanto kaj energio tra serio de svingantaj sferoj. Kiam unu pilko en unu pinto estas levita kaj liberigita, ĝi frapas la apudan sferon; tiu forto estas transmitita tra la apudaj sferoj kaj pelas la lastan supren; ĉio poste ripetiĝas sen apenaŭ energiperdo. Tiu aparato estas konata ankaŭ kiel Neŭtonaj pilkoj.
Johnny Otis
Johnny OTIS (* 28-an de decembro 1921 en Vallejo, Kalifornio; fakte John Veliotes) estas usona kantisto-kantoverkisto, bandestro, produktisto kaj talentserĉisto, kiu populariĝis precipe en la 1950-aj jaroj.
Jam kiel dekkelkjarulo la duongreko lermis ludi frapinstrumentaron kaj unuafoje prezentis kun la lernantobando Count Matthews & his West Coast House Rockers. Poste li ludis interalie en la orkestroj de Count Basie kaj Harlan Leonard, antaŭ ol li en 1945 fondis propran ĵaz-orkestron. Am baldaŭ ekestis je tio eĉ nurinstrumenta furoraĵeto: Harlem Nocturne. Alikaze li akompanis kun sia orkestro ĉefe tiamajn stelulojn kiel Lester Young aŭ Charles Brown.
Ĉelmembrano
Ĉelmembrano (plasmalemma) - duontralasa biologia membrano, kiu izolas ĉelan internaĵon de ekstero. La membrano konsistas el du tavoloj de fosfolipidoj kaj proteinoj. Membranproteinoj estas aŭ ligitaj al fosfolipida tavelo (ekstera aŭ interna), aŭ traiĝanta de ambaŭ tavoloj.
Funkcioj
La ĉelmembrano ĉirkaŭas la ĉelplasmo de ĉelo, kaj en animaloj, izolas la enĉela partoj el la ekstera medio, tiel ĝi havas rolon simila al haŭto. En fungoj, kelkaj bakterioj, kaj plantoj, ĉela muro estas la plej ekstera limo; krom la ĉela muro havas la rolon de struktura subteno, kaj la ĉelmembrano ankoraŭ havas la rolon de elektanta limo. La ĉela membrano ankaŭ alfiksas la ĉelskeleton kaj fiksas la formon de la ĉelo. Plue, ĝi helpas fiksi la ĉelon al eksterĉela matrico, kiu helpas ariĝi ĉelojn por formi histoj.
La ĉelmembrana limo estas duontralasa, tiel ĝi povas elekti kion eniĝas kaj foriĝas el la ĉelo. Do, ĝi helpas la movo de materialaĵoj kiujn bezonas la ĉelo por vivi. Movo povas esti pasiva, okazanta sen energio de la ĉelo, aŭ aktiva, bezonanta de energio ĉela.
Proteinoj en la ĉela membrano povas esti molekulaj signaloj, kiuj ebligas al ĉeloj interkomuniki. Proteinaj akceptaĵoj troviĝas ĉie kaj povas ricevi signalojn de la medio kaj de aliaj ĉeloj. Tiuj signaloj estas ŝanĝitaj en formojn, kiujn la ĉelo povas uzi por reagi. Aliaj proteinoj sur la surfaco de la ĉela membrano estas markiloj, kiuj identiĝas la ĉelo al aliaj ĉeloj. La interagoj de tiaj markiloj kun iliaj respektivaj akceptaĵoj estas kiel funkcias la interĉela ago de la imunsistemo.
Paraleloturnita malkreskigita rombo-dudek-dekduedro
En geometrio, la paraleloturnita malkreskigita rombo-dudek-dekduedro estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J77). Ĝi povas esti konstruita el rombo-dudek-dekduedro per turno de unu el kvinlateraj kupoloj je 36 gradoj kaj anstataŭigo de la oponanta kvinlatera kupolo per deklatero. La ebenoj de turnado de la kupolo kaj de la nova deklatero estas paralelaj.
Distrikto Klin
Distrikto Klin (Klinskij, Кли́нский райо́н) estas municipa distrikto de Moskva provinco (Rusio). Ĝi situas en nord-okcidenta parto de la provinco kaj limas kun distriktoj Dmitrov, Solneĉnogorsk, Istra, Volokolamsk, Lotoŝino. Krome, ĝi limas kun Tverja provinco.
Administra centro de la distrikto estas la urbo Klin.
Loĝantaro
Loĝantaro de distrikto Klin laŭ jaroj:
En la distrikto estas 2 urboj: Klin (79,5 mil loĝantoj), Visokovsk (10,7 mil loĝantoj),
La urbanoj de la administra centro Klin konsistigas proksimume 63 procentaĵojn el la tuta distrikta loĝantaro. Krome estas iom pli ol 260 pliaj loĝlokoj en la teritorio.
Aliaj plej grandaj loĝlokoj (kun pli ol mil loĝantoj): Reŝetnikovo (3,2 mil), Borozda (2,4 mil), loĝloko de Ĉajkovskij (2,0 mil), Narinka (2,0 mil), Vozdviĵenskoje (1,7 mil), Ŝevlakovo (1,7 mil), Spas-Zaulok (1,6 mil), Sloboda (1,4 mil), Malejevka (1,2 mil), Nudol (1,2 mil), Reŝotkino (1,1 mil), Zubovo (1,1 mil).
Listo de urboj de Mozambiko
Jen listo de urboj de Mozambiko laŭ loĝantaronombro ĝis 100000:
Castronuovo di Sant'Andrea
Castronuovo di Sant'Andrea estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Calvera, Chiaromonte, Roccanova, San Chirico Raparo kaj Teana.
Wynonie Harris
'''Wynonie „Mr. Blues“ HARRIS''' (24-an de aŭgusto 1915 en Omaha, Nebrasko; 14-an de junio 1969 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona blusa kaj ritmenblusa kantisto.
Wynonie Harris unue estis frapinstrumentisto kaj komencis sian karieron en la ĵazklubejoj de Los-Anĝeleso kaj Ĉikago kiel kantisto kaj ceremoniestro; en Ĉikago lin aŭdis en 1944 bandestro Lucky Millinder dum spektaklo en Rhumboogie Club kaj dungis lin kiel kantisto por sia bando. Harris koncertvojaĝis kaj kun la bandego de Millinder kaj ankaŭ kun tiu de Lionel Hampton. Sian unuan furaĵon li lanĉis en 1945 per „Who Threw the Whiskey in the Well“, kiu aperis sub la nome de Millinder ĉe Decca. Harris forlasis la bandon en la sama jaro, revenis al Los-Anĝeleso kaj surdiskigis multon sub propra nomo, akompanate de Johnny Otis (kiel frapinstrumentisto), Illinois Jacquet, Oscar Pettiford, Lucky Millinder kaj aliaj. Sonregistraĵoj ekestis por la eldonejoj Philo („Baby Look at You“, 1945) kaj en 1946 por Apollo la furorkantoj „Wynonie's Blues“ kaj „Playful Baby“. En Nashville li surdiskigis kun Jimmie Jackson kaj Herman Blount (poste konata kiel Sun Ra).
Post kiam li malpli sukcese sonregistris por pli malgrandaj eldonejoj, li ekhavis en 1947 kontrakton kun King Records. Lia versio de la ritmenblusa kanto „Good Rocking Tonight“ de 1948 kun saksofonisto Frank „Floorshow“ Culley validas kiel unu el la plej fruaj rokenrolo-registraĵoj kaj fariĝis furorkanto, al kiu ĝis 1952 sekvis ankoraŭ dek du pluaj; la pecon, verkita de Roy Brown, poste ankaŭ surdiskigis Elvis Presley. Pluaj sukcesaj titoloj de Harris estis All She Wants to Do Is Rock (1949) kaj Bloodshot Eyes (1951).
Distrikto Sergijev Posad (Moskva provinco)
Distrikto Sergijev Posad (Sergijevo-Posadskij, Се́ргиево-Поса́дский райо́н) estas municipa distrikto de Moskva provinco (Rusio). Ĝi situas en nord-orienta parto de la provinco kaj limas kun distriktoj Taldom, Dmitrov, Puŝkino kaj kun urba municipo Krasnoarmejsk. Krome, ĝi limas kun Tverja provinco, Jaroslavla provinco kaj Vladimira provinco.
Administra centro de la distrikto estas urbo Sergijev Posad.
Fizika geografio kaj naturo
La teritorio situas sur Klin-Dmitrova altaĵo.
Pluezekaj Renkontiĝoj
Internaciaj Renkontiĝoj de Pluezek estas renkonto de esperantistoj organizata de Esperanto 22, la departementa branĉo de la asocio Espéranto-France (22 estas la numero de la departemento Côtes-d'Armor, kie situas Pluezek), okazante ĉiujare en urbeto Pluezek (bretone: Ploueg-ar-Mor; france: Plouézec) situanta en la departemento Côtes-d'Armor, Bretonio en Francio. Ĝi estis unuafoje organizita en 1997 post la Universala Kongreso en Montpeliero.
La kreanto estis Roger Eon el Pluezek, kiu estris la eventon dum pluraj jaroj. Poste agadis Jean-Pierre Ducloyer el Quimper. Ekde 2011 gvidas la aranĝon Jean-Claude Dubois el Plestin-les-Grèves.
En 2005 partoprenis la 9-ajn renkontojn 188 homoj, kiuj kunvenis el pli ol 10 landoj, inter ili 28 junuloj.
La programo ĝenerale inkluzivas matenajn kursojn por komencantoj, komencintoj, progresantoj, praktikantoj kaj infanoj. Posttagmeze oni proponas aŭ turismi al lokaj vidindaĵoj (insulo Brehat (bretone: Enez-Vriad; france: Ile de Bréhat), muelejo Kraka, klifoj, verkoj de loka skulptistino Marie Eon kaj aliaj), aŭ partopreni kursojn pri Esperanto-instruado, jogo, ĥorkanto, teatro, komputiko, bretona lingvo, sorobano ( japana kalkulilo) kaj origamio. Eblas ankaŭ trapasi la unuagradan kaj duagradan esperantajn ekzamenojn, temas pri ekzamenoj de Franca Esperanto Instituto.
En 2006 la fama pianisto Andrej Korobejnikov (naskita en 1986) el Ruslando partoprenis kaj donis koncerton. Partoprenis Kimie Markarian el Japanio Britio, kiu prezentis sorobanon (japanan kalkulilon).
En 2010 partoprenis la kurson 127 personoj. Gvidis la kurson Stefan MacGill, el Nov-Zelando Hungario, prezidanto de ILEI. Partoprenis Barbara Pietrzak el Pollando, estrarano de UEA.
En 2011 gvidis la kurson barata instruisto Potturu Ranganayakulu (Ranga) el Tirupati Andra-Pradeŝo, Barato. Li estas fakulo pri ajurveda medicino. Partoprenis proks. 110 personoj, inter ili dek personoj el Ĉinio.
En 2012 gvidis la kurson Razen Manandhar el Nepalo kaj Igor Ferreira Ramires el Brazilo. Partoprenis proks. 100 personoj. Partoprenis Rodica Todor el Rumanio prezidanto de IFEF.
En 2013 gvidis la kurson Ana "Sonĝonta" el Koreio kaj Georgo Handzlik el Pollando. Georgo prezentis teatraĵon "Bardo sen Barbo". Okazis koncerto de la koruso Interkant': "Ĉirkaŭ Karmen". Partoprenis 109 personoj.
En 2014 prelegis en Pluezek Mireille Grosjean, prezidantino de ILEI. Okaze de ŝia ĉeesto okazis renkontiĝo kun la urbestro Sinjoro Jacques Mangold. Mireille Grosjean substrekis la famon de Pluezek en la Esperanto movado kaj kuraĝigis la urbestron plu subteni la aŭgustan kursaron.
En aŭgusto 2014 gvidis kaj prelegis en Pluezek "Junĉjo" el Koreio, Mikaelo Lineckij el Ukraino, Vesna Obradovic el Slovenio kaj Murat Mozdizdar el Turkio.
En aŭgusto 2014 okazis en Dinano SAT kongreso. Diversaj personoj anoncis partoprenon en ambaŭ eventoj. Estis rabatoj por tiuj partoprenintoj.
En aŭgusto 2017 partoprenintoj rajtis je duobla porcio da ĉokolado en la t.n. "Gufujo".
Gledin
Gledin (hungare: Gledény, germane: Gladen) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 962 loĝantojn (rumanoj); en 1992 727 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1319. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Monor (Bistriţa).
Kreskoringo
Kreskoringo, Jarringo aŭ jara ringo estas specifa strukturo videbla en la sekco de trunko de plurjara planto, aparte de arbo. Kreskoringoj ekestas nur tie, kie pro la klimataj kondiĉoj dum la jaro regule ekzistas fazoj de forta kaj de malforta kreskado de la planta kambiumo. Kaŭzo por tio povas esti regula aparte malvarma sezono, do vintro, aŭ sekaj periodoj en subtropikaj aŭ tropikaj regionoj.
Post la "ripoza periodo" dum vintro aŭ seka periodo, en la sekva "kreskofazo" ekestas pli hela zono de malpli firma ligno, kiu garantias rapidan transporton de akvo kaj mineralaj substancoj de la arbaj radikoj en la branĉojn, kaj kontribuas al rapida kresko de arbaj folioj, floroj kaj poste fruktoj. Dum la sekva "stabiliga fazo" ekestas pli malgrandaj lignoĉeloj, kiuj konsistigas pli malhelan zonon de pli firma ligno, kaj zorgas pri laŭeble granda stabileco de la arba trunko. La scienco de dendrokronologio aparte esploras la arbajn kreskoringojn kaj la deduktojn, kiujn tiu esplorado ebligas pri la klimata historio de de la arba kreskoregiono.
Referencoj
Dendrochronology עץ
Ordinara mirto
La ordinara mirto (Myrtus communis) estas planta specio el la familio mirtacoj. La branĉoj kaj floroj havas aroman odoron kaj estas uzataj dum judaj festoj. Ĉe la grekoj la planto estis dediĉita al Afrodito kaj florkronoj el mirto estas uzataj dum la Olimpikaj ludoj.
Ĝi estas ĉiamverda arbedo apartenanta al suda Eŭropo, norda Afriko, okcidenta Azio, Makaronea, kaj la Barata Subkontinento, kaj ankaŭ kultivata. [2] Ĝi estas unu el la kvar specioj uzataj en la juda festo de Sukoto.
Por uzoj, vidu Myrtus.
Priskribo
La planto estas ĉiamverda arbedo aŭ malgranda arbo, kreskanta ĝis 5 metroj (16 ft) alta. La folioj estas 2–5 centimetrojn (1–2 in) longaj, kun bonodora esenca oleo.
La floroj estas blankaj aŭ nuancigitaj de rozkolora, kun kvin petaloj kaj multaj stamenoj, kiuj elstaras el la floro. La frukto estas manĝebla bero, blu-nigra kiam maturiĝas.
Myrtus communis estas konata pro siaj kuracaj propraĵoj. Ĝi estis vaste uzata kiel kontraŭinflamiga reakciilo. La esencaj oleoj derivitaj de ĉi tiu planto havas kontraŭproliferajn ecojn, helpante kontraŭ manĝaĵoj.
Ĉi tiu specio kaj la pli kompakta M. communis subsp. tarentina gajnis la Premion de Ĝardena Merito de la Reĝa Hortikultura Societo. Ili estas eltenemaj sed preferas ŝirmitan pozicion en plena suno.
Selo Ramzová
Selo Ramzová (760 m s. m.; ĉeĥe: Ramzovské sedlo) estas montoselo en Ĉeĥio etendiĝanta inter montaroj Hrubý Jeseník kaj Riĥleba montaro. Tra profunda selo, premita inter montoj Smrk kaj Šerák kondukas ŝoseo kaj fervojo el Hanušovice ĝis Jeseník. Tra la selo ankaŭ kondukas historia landa limo inter Moravio kaj Silezio. Fervoja haltejo Ramzová ĉe samnomata vilaĝo estas plej alte situanta rapidtrajna fervoja haltejo en Ĉeĥio.
Vilaĝo Ramzová, kiu apartenas al municipo Ostružná, situas sur teritorio de Ĉeĥa Silezio kaj ĝi estas signifa centro de somera kaj ankaŭ vintra amuzo en Jesenikoj. Al pinto de Šerák kondukas el la selo seĝa telfero, ĉirkaŭ kiu situas kelke da deglitejoj.
Olimpika teamo de rifuĝintoj
Sportistoj de la Olimpika teamo de rifuĝintoj sub flago de la IOK konkuris ĉe la somera olimpiko 2020 fine de julio kaj komence de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio, kiel sendependaj olimpiaj partoprenantoj.
La IOK-kodo estas la franca akronimo "EOR", kiu signifas Équipe olympique des réfugiés. La evento estis la dua apero de rifuĝinta teamo en la someraj olimpikoj, kun la teamo kreita antaŭ la ludoj de 2016 kiel "simbolo de espero por ĉiuj rifuĝintoj en la mondo" por "pli konsciigi la mondon pri la amplekso de ĉi tiu krizo". Por la Ludoj de 2020 la nombro de atletoj kreskis per 19 de 2016 al 29 por ĉi tiuj ludoj. La teamo konsistas el atletoj devenantaj de 11 nacioj, kiuj nuntempe loĝas kaj trejnas tra 13 gastigantaj nacioj, subtenataj de la programo Olimpikaj Stipendioj por Rifuĝintaj Atletoj de la IOK. Ĉe la defilado de nacioj, la IOK-Teamo, laŭ la japana skriba tradicia ordo kaj angla prononco Ai Ō Shī de IOK en la japana, estis la dua defilanta post Grekio, kiu tradicie defilas unue.
La duan fojon, la Olimpika teamo de rifuĝintoj ne sukcesis atingi medalon, samkiel 115 plejparte malgrandaj el la sume 208 naciaj teamoj, kio do ne konsidereblas malvenko. Daŭre validas la vortoj de 2016, ke la simbola starigo de tiu teamo estas "simbolo de espero" por "pli konsciigi la mondon pri la amplekso" de la tutmonda rifuĝinta krizo.
Lou Reed
Lewis Allan Reed, per arta nomo Lou Reed (2a de marto, 1942 – 27a de oktobro, 2013), estis usona muzikisto, kantisto, kantoverkisto kaj poeto. Li estis la ĉefa gitaristo, kantisto kaj ĉefa kantoverkisto de la rok-bando The Velvet Underground kaj poste havis soloan karieron kiu daŭris kvin jardekojn.
Kariero
The Velvet Underground ne estis komerca sukceso dum sia ekzisto, sed estis konsiderata unu el la plej influaj bandoj en la historio de subgrunda kaj alternativa rokmuziko.
Lasinte la bandon en 1970, Reed publikigis dudek soloajn studialbumojn. Lia dua, Transformer (1972), estis produktita de David Bowie kaj aranĝita de Mick Ronson, kaj havigis ĉeftendencan rekonon. Post Transformer, la malpli komerca Berlin atingis la numeron 7an en la brita albumorangigo. Rock 'n' Roll Animal (koncerta albumo publkigita en 1974) ege multe vendiĝis, kaj Sally Can't Dance (1974) pintis en la numero 10a en Billboard 200; sed dum longa periodo post, la verkaro de Reed ne konvertiĝis en grandaj vendoj, kio kondukis lin pli profunden en toksikomanio kaj alkoholismo. Reed puriĝis en la komenco de la 1980-aj jaroj, kaj laŭgrade revenis al elstareco per New Sensations (1984), atingante kritikan kaj komercan karierpinton per sia albumo de 1989 nome New York.
Reed partoprenis en la re-formado de The Velvet Underground en la 1990-aj jaroj, kaj faris kelkajn pliajn albumojn, kiel kunlabora albumo kun John Cale titolita Songs for Drella kiu estis omaĝo al sia iama mentoro Andy Warhol. Magic and Loss (1992) iĝos la plej alte rangigita albumo de Reed en la brita albumorangigo, kie pintis en la numero 6a.
Li kontribuis per muziko al du teatraj ludadoj de verkistoj de la 19a jarcento, unu el kiuj disvolviĝis en albumon titolita The Raven. Li edziĝis al sia tria edzino Laurie Anderson en 2008, kaj registris la kunlaboran albumon Lulu kun Metallica. Li mortis en 2013 pro hepata malsano. La distinga senemocia voĉo, poezia vortumado kaj eksperimenta gitarludado de Reed estis la markiloj de la artisto tra lia longa kariero.
Sokolovce
Sokolovce, hungare Vágszakaly [vAgsakaj] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1293 en slava formo "Zokol". Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Szokolócz. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágszakaly 474 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Piešťany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sokolovce 1117 homoj, (1094 slovakoj).
Arandilla del Arroyo
Arandilla del Arroyo [aranDIja delaROjo] (A. de la Rojo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas alcantucense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 14 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,72 loĝ/km².
Situo
Arandilla del Arroyo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 19,48 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°30′39″N 2°23′04″Ok. Ĝi situas je ĉirkaŭ 74 km de la provinca ĉefurbo, Kvenko. Arandilla del Arroyo estas ĉe la rivero Vindel, je 5 km de Valdeolivas kaj Albendea kaj je 6 km el Alcantud.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Arandilla del Arroyo kun pli ol 200 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Arandilla del Arroyo kie oni alvenis al la nunaj 14.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el dekstra partio PP.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Ludwig Senfl
Ludwig SENFL (naskiĝis ĉirkaŭ 1482, mortis ĉirkaŭ 1542 aŭ 1543) estis Germana-Svisa komponisto.
Vivo
Senfl restis katolika, sed li admiris Luteron kaj korespondadis ofte kun la protestanta duko Albreĥto de Prusio.
Verkoj
SENFL verkis sep mesojn kaj multajn motetojn kaj Magnifikatojn por la katolika liturgio. Li verkis ankaŭ enmuzikigojn por fruaj Luteranaj ĥoraloj kaj pli ol 250 Germanajn kantojn. La kantoj estas treege diversaj je stilo kaj metodo. Iuj estas simplaj akordaj harmoniigoj. Aliaj estas tre kompleksaj kontrapunktoj en kanona formo.
SENFL finis la Choralis Constantinus, kiun ISAAC lasis nefinita je sia morto. Ĉi tiu tre granda verko estas la unua kompleta enmuzikigo de la variaj partoj de la Meso, ciklo de mesoj por la tuta jaro. SENFL finis la serion sed ĝi ne eldoniĝis ĝis 1555 post lia morto.
Turgi
Turgi estas urbo komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 2879 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Colleen Cavanaugh
Colleen CAVANAUGH (naskiĝis en Detrojto en 1953) estas mikrobiologo kaj profesoro de biologio en Universitato Harvard, ligita al la Rowland Instituto de Scienco.
Cavanaugh studis profundajn marajn ekosistemojn dum pli ol 20 jaroj. Kiam ŝi estis gradstudanto, ŝi proponis, ke la giganta tubvermo, Riftia pachyptila, nutriĝis de bakteriojn, kiuj loĝis en ĝiaj ĉeloj. Per kemisintezo, diris bakterioj uzas la energion enhavigitajn en reduktitaj kemiajoj (ekzemple, hidrogena sulfido ) por sintezi organikan materion, permesante al organismoj kiel la giganta tubvermo vivi en la marfundo, kie la sunlumo ne atingas.
Turgi
Geografio
La komunumo Turgi situas ĉe la sudokcidenta bordo de la rivero Limato mallonge antaŭ ties alfluo al Aro sudoriente de la monteto kaj duoninsulo Gebensdorfer Horn. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo sur duoninsulo de Limato la du vilaĝoj Wil kaj Gehling sur la deklivo de Gebensdorfer Horn. La pinton de la ĉefvilaĝa duoninsulo tranĉas industria kanalo, tiel ke parto de la vilaĝo efektive troviĝas sur rivera insulo. En sudoriento la komunumo disponas pri eta eksklavo sur la teritorio de la urbo Baden.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Turgi limas en nordo aliflanke de Limato al Untersiggenthal, en nordoriento ankaŭ aliflanke de la rivero al Obersiggenthal, en oriento al Baden, kaj en sudo kaj okcidento al Gebenstorf.
Colleen Cavanaugh
La Cavanaugh Laboratorio ĉe Harvard laboras pri kelkaj projektoj ligitaj al bakteria simbiozo en maraj senvertebruloj de altamaraj hidrotermaj ellastruoj, metano tralikiĝas, kaj marbordajn reduktantajn sedimentojn. Esploristoj tie havas specialintereso en karakterizado de la metabolaj kaj genetikaj kapabloj de simbiontoj, iliaj evoluaj rilatoj kun libervivaj bakterioj, kaj la ko-evoluo de simbionto kaj gastiganto.
Turgi
Trafiko
La stacidomo de Turgi situas sur la grava fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Baden al Brugg kaj Bazelo kaj estas servata en duonhora kadenco de la regiona trajnlinio S3 de Zuriko al Brugg. Krome de Turgi fervojlinio kondukas tra la suba Aro-Valo al Bad Zurzach kaj Waldshut en Germanio. La komunumo estas ankaŭ servata de la lokaj buslinioj 1 kaj 4 de la regiona trafikreto de la urbo Baden.
Colleen Cavanaugh
La laboro de Cavanaugh estis uzita de la scienca komunumo por repensi la plej lastan teorion pri la origino de la vivo, en kiu la amasigo de organikaj molekuloj en surfaca akvo estis rezulto de fulma elektro.
Hamiltono (Bermudo)
Hamiltono estas la ĉefurbo de Bermudo. Kvankam estas paroko de la samnomo, Hamiltono estas en la paroko de Pembroke. La urbo nomiĝis por la unua guberniestro de Bermudo, senjoro Henry Hamilton.
Turgi
Trafiko
Tra Turgi pasas la trafikriĉa kantona ĉefvojo de Baden al Brugg. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en distanco de proksimume 5 km sudoriente en Dättwil respektive sudokcidente en Mägenwil.
Hamiltono (Bermudo)
Spite de fakto de ĝi esta la administra ĉefurbo de Bermudo, Hamiltono nur havas konstanta loĝantaro de proksimume 969. Kvankam iom taksaĵoj havas la nombron de loĝantaroj kiel alta ol 1,500. Hamiltono estas la sola enkorpigata urbo en Bermudo, sed ĝi estas pli malgranda ol la historia urbo de Sankta Georgo. Generale, ĝi estas pli representata mezuri la loĝantaron de Bermuda de paroko.
Turgi
Historio
Ĝis komence de la 19-a jarcento en la hodiaŭa komunumo Turgi ekzistis nur la setlejo Wil kaj domo de pramŝipisto ĉe la bordo de Limato. La tereno tiam apartenis al la komunumo Gebenstorf. Per la industiiĝo konstruiĝis ĉe la bordo de Limato fabrikoj, kiuj profitis de la rivera akvoenergio. Tiel estiĝis la vilaĝo Turgi, kiu rapide kreskis dum la ĉefa komunumo Gebenstorf stagnis. Sekve en la jaro 1884 Turgi estis disigita de Gebenstorf kaj fariĝis memstara politika komunumo.
Regiono Liberec
Regiono Liberec situas en nura nordo de Bohemio. Per grandeco ĝi viciĝas al lasta ŝtupo inter Regionojn de Ĉeĥio. Regiono Liberec kiel pli supera teritorie aŭtonomia tutaĵo estis kreita en la jaro 2000. Sidejurbo kaj samtempe la plej granda urbo de Regiono estas urbo Liberec.
Oriente Regiono najbaras kun Regiono Hradec Králové, sude kun Mezbohemia regiono, okcidente kun Regiono Ústí nad Labem, nordokcidente kun germana lando Saksio kaj nordoriente kun Pollando.
La teritorio de la regiono apartenas al Ĉeĥa masivo, kiu estas unu el la plej fruaj partoj de eŭropa kontinento. Pejzaĝa reliefo estas tre dismembriĝinta, dominaj estas precipe montaroj Luzacia Montaro kaj Jizerské hory norde kaj Gigantmontaro nordoriente, diagonale Regiono estas tratranĉita per montardorso Ještědsko-kozákovský hřbet, en terlango de Frýdlant etendiĝas milde ondiĝinta Žitavská pánev, kies konsisto estas ankaŭ Liberecká kotlina. La plej alta punkto de Regiono estas monto Kotel (Kaldrono) en Gigantmontaro, la plej malalta punkto troviĝas en ĉirkaŭaĵo de Česká Lípa kaj tio estas surfaco de rivero Ploučnice en Žandov.
Administra divido kaj statistikaj indikoj
Regiono dividiĝas administre en (iamajn) 4 distriktojn kaj 216 komunumojn (el tio 36 kun statuto de urbo), kiuj nuntempe agadas en regionoj de la tn. urboj kun disvastigita agadeco. Per areo la plej granda distrikto de la Regiono estas distrikto Česká Lípa kun 1 137 km2, sekvas distrikto Liberec (925 km2), distrikto Semily (699 km2) kaj distrikto Jablonec nad Nisou (402 km2). Per nombro de loĝantoj la plej granda estas distrikto Liberec, la dua distrikto Česká Lípa, la tria distrikto Jablonec nad Nisou. La plej granda denseco de loĝigo estas en distrikto Jablonec nad Nisou, kie ĝi atingas valoron 220,4 loĝantoj en km2, en distrikto Liberec poste 172,4 loĝantoj en km2, en distrikto Semily 108,1 loĝantoj en km2 kaj la plej malgrandan valoron havas distrikto Česká Lípa, nome 92,6 loĝantoj en km2.
Ekonomio
Senlaboreco en Regiono Liberec moviĝas ĉirkaŭ 10 %, la plej malalta ĝi estas en ĉirkaŭaĵoj de Jablonec nad Nisou, Semily kaj en urbo Liberec, la plej alta poste en ĉirkaŭaĵoj de Frýdlant kaj Česká Lípa. Tradiciaj industriaj fakoj kiel estas teksindustrio aŭ malpeza maŝinindustrio malfloras. Minado de uranerco en regiono de Stráž pod Ralskem estas same pasinteco.
Trafiko
Regiono Liberec estas teritorio kun tre densa fervoja reto kaj kvankam estis kelkaj fervojlinioj en periodo de komunisma totalito malvalidigita, senĉese ĝi apartenas inter regionoj kun la plej densa fervoja reto en Eŭropo. Landvoja trafiko estas reprezentita per rapideckomunikaĵo R35 Liberec – Turnov – Prago; eŭropa linio E65 en direkto Prago – Turnov – Harrachov – Pollando; plu per ŝoseoj de unua klaso I13 Frýdlant – Liberec – Děčín; I9 Česká Lípa – Mělník kaj I14 Liberec – Vrchlabí – Trutnov. En la teritorio de Regiono troviĝas ankaŭ kelke de pli malgrandaj flughavenoj, el kiuj plej signifaj estas en Liberec, Hodkovice nad Mohelkou kaj en Česká Lípa. Interesaĵo estas iama armea flughaveno en Hradčany u Mimoně.
Agrikulturo
Tre grava konsistero de plantaĵa agrikulturo en Regiono Liberec estas kulturado de cerealoj (tritiko, hordeo), terpomoj, lino kaj kolzo. Malplimezure oni ĉi tie kulturas ankaŭ maizon, sukerbeton, frukton kaj legomon. Bredata estas ĉi tie precipe brutaro, porkoj kaj kortbirdaro, kies viando aŭ lakto estas prilaborata en multaj uzinoj.
Hiawatha
Hiawatha (ankaŭ Hajavato; en la oĝibva indiana lingvo: „kreas riverojn”) estis legenda estro de la nord-amerika onondaga indiana tribo (ĉ. 1450). Laŭ indiana tradicio, li fondis la Ligon de Kvin Nacioj (Irokeza Tribasocio). Hiawatha estas la reprezentanto de la homa evoluo kaj civilizo. Li instruis al sia popolo agrikulturon, ŝipadon, kuracadon kaj artojn kaj per mirakla povo malsovaĝigis la malamikajn fortojn de la naturo.