cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hilberta spaco
Baritaj operatoroj
La (sumo, sumi) kaj la komponaĵo de du kontinuaj linearaj operatoroj estas denove kontinua kaj lineara. Por y en H, la mapo (tiu, ke) sendas x al <y, _Ax_> estas lineara kaj kontinua, kaj laŭ la _Riesz_ prezenta teoremo povas pro tio esti (prezentita, prezentis) en la formo
Ĉi tiu difinas alia kontinua lineara operatoro A* : H → H, la _adjoint_ de A.
La aro L(H) de ĉiuj kontinuaj linearaj operatoroj sur H, kaj ankaŭ la aldono kaj komponaĵo (operacioj, operacias), la normo kaj la _adjoint_ operacio, (formoj, formas) C*-algebro; fakte, ĉi tiu estas la motiviganta prototipo kaj plej grava ekzemplo de C*-algebro.
Ero U de L(H) estas (nomita, vokis)  unuargumenta se U estas (neŭtrigebla, inversigebla) kaj ĝia inverso estas donita per U*. Ĉi tiu povas ankaŭ esti esprimita per postulanta (tiu, ke) <_Ŭ_, Uy> = <x, y> por ĉiuj x kaj y en H. La unuargumentaj operatoroj ariĝi sub komponaĵo, kiu povas esti vidita kiel la aŭtomorfia grupo de H.
Nebarita (operatoroj, operatoras)
Se lineara operatoro havas (fermita, fermis) (grafikaĵo, grafeo) kaj estas difinita sur ĉiuj de Hilberta spaco, tiam, per la teoremo de fermita grafeo en Banaĥa spaca teorio, ĝi estas bezone barita. Tamen, se ni permesi nin mem al difini lineara mapa tio estas difinita sur pozitiva subspaco de la Hilberta spaco, tiam ni povas ricevi nebarita (operatoroj, operatoras).
En kvantummeĥaniko, kelkaj (interezanta, interesanta) nebarita (operatoroj, operatoras) estas difinita sur densa subspaco de Hilberta spaco. Ĝi estas ebla al difini hermita nebarita (operatoroj, operatoras), kaj ĉi tiuj ludi la rolo de la _observables_ en la matematika formulaĵo de kvantummeĥaniko.
Ĉi tiuj esti konforma laŭ la momanto kaj pozicio _observables_, respektive. (Tononomo, Noto, Noti) (tiu, ke) neniu A nek B estas difinita sur ĉiuj de H, ekde ĉe A la derivaĵo (bezoni, bezono, necesa) ne ekzisti, kaj ĉe B la (produkto, produto) funkcio (bezoni, bezono, necesa) ne esti kvadrato integralebla. En ambaŭ (okazoj, skatoloj, kestoj, kestas, okazas), la aro de ebla (argumentoj, argumentas) formo densa (subspacoj, subspacas) de L2(R). -->
São Pedro da Aldeia
São Pedro da Aldeia estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 88.013 enloĝantojn en 2010.
Sergej Grigorjeviĉ Ĉebanov
Sergej Grigorjeviĉ ĈEBANOV (Сергей Григорьевич Чебанов, scienca transliterumo Sergej Grigor'evič Čebanov) (naskiĝis en 19.10.1898 en Petrograd, mortis en 2.12.1965 en Sankt-Peterburgo) estis rusa armea kuracisto kaj lingvisto.
Vivo
Kiel membro de la Ruĝa Armeo li studis ĉ. 1920 je la armea medicina akademio en Petrograd; li specialĝis pri kolo-nazo-orelo-kuracado. Jam dum tiu tempo li interesiĝis ankaŭ pri lingvistiko. Dum la 40aj jaroj li doktoriĝis, habilitiĝis kiel profesoro kaj per tio iĝis vickolonelo. 1963 li eksaktiviĝis.
Ĉebanov havas kiel lingvisto specialan gravecon por la kvanteca lingvistiko. Fine de 1940 li faris kelkajn prelegojn pri la Poisson-distribuo kiel lingvo-leĝo, sed lingvistoj forte kontraŭis. Nur dum 1947 li sukcesis, helpate de la matematikisto Andrei Kolmogorow publikigi siajn ideojn en ĵurnalo kiel leĝo de la distribuo de longeco de vortoj. Tio estas unu de la fruaj provoj, formuligi matematike leĝon pri lingvaj faktoj. La fizikisto Wilhelm Fucks el Aachen denove malkovris tiun leĝon en 1955, probable sen scii ion pri Ĉebanov.
Hergé
Hergé (Georges RÉMI) estis la verkisto de Tinĉjo, serio de bildstriaj libroj de inter 1929 kaj lia morto en 1983. La libroserio "La Aventuroj de Tinĉjo" estas unu el la plej renomaj kaj sukcesaj komiksaj kreaĵoj de la 20-a jarcento kaj tradukiĝis al pli ol 50 lingvoj.
Sergej Grigorjeviĉ Ĉebanov
Vivo
En la kvanteca lingvistiko oni parolas tial pri la „Ĉebanov-Fucks-distribuo“ respektive la „Ĉebanov-Fucks-Funkcio“. (En la fakliteraturo skribite "Čebanov-Fucks".) Poste la teorio estis ĝeneraligita
Hergé
Biografio
Hergé, laŭ oficiala nomo Georges Prosper Remi , naskiĝis la 22-an de majo 1907 en Etterbeek kaj mortis la 3-an de marto 1983 ĉe Woluwe-Saint-Lambert, en Belgio. La familio estis mezklasa, la patro vestovendisto kaj la patrino dommastrumantino. Jam infano la juna Georges ekpentris bonkvalite kaj estis admirata de samfamilianoj, instruistoj aŭ lernejanoj. En 1920 li eniris en katolika lernejo kaj en la katolikaj skoltoj, kio ege influis lin. Eĉ en tiu laste menciita periodo li ekpublikis kelkajn bildostriojn. Dekomence li subskribis per G.R. de Georges Remi, sed poste li ŝanĝis al R.G. el kio devenis Hergé (la franca prononco de R.G.).
En januaro de 1929 li naskis siajn ĉefajn rolulojn Tinĉjo kaj ties hundo Miluo en historio okazanta en Sovetunio. Eĉ oni ludprezentis la historion kun spektaklo ĉe stacidomo kie skoltisma knabo teatroludis la rolon de Tinĉjo. Poste venis historio en Kongo, Ameriko, historioj de Kviko kaj Flupke ktp. La unua estis tute kontraŭsovetia, la dua tute koloniisma, la tria kontraŭusona. Tio okazis komence de la 1930-aj jaroj, koincide kun la kresko de faŝismo en multaj lokoj de Eŭropo. Hergé edziĝis al la sekretariino de Wallez, nome Germaine Kieckens. En 1934 eksplodis kazo de fraŭdo kaj la pastro perdis sian influajn postenojn kaj estis sendita al malgranda paroĥo. Hergé perdis sian mecenaton, sed akiris liberon por dediĉi sin al pentrado de bildostrioj.
Prestiĝa verkaro
Legante La Cigaroj de la Faraono (1933) oni povus kalkuli, ke Hergé estis leginta romanojn de Jules Verne, ĉar li same uzas samajn etosojn de esploristoj, nekonataj mondoj, aventuroj ktp. Ĉiuokaze li ja ege inspiriĝis el gazeto National Geographic. En tiu verko jam aperis la policanoj Tsicerono kaj Citserono, la maliculo Roberto Rastapopulos kaj aliaj futuraj roluloj. Por La Blua Lotuso (1935) Hergé eniris en pli kosmopolitisma mondo per atingo de orientaj kulturoj. Venontaj verkoj rapide venis: La Rompita Orelo (1937), La Nigra Insulo (1938), La Sceptro de l' Reĝo Ottakar (1939). Kaj intertempe la pentristo dediĉis sin ankaŭ al aliaj historioj kaj taskoj.
Kiam ekis la Dua Mondmilito Hergé plupentris sed ankaŭ por publiko, kunlaboris kun la belga gazetaro kaj kun la belga reĝimo je la servo de la naziismo. En tiuj jaroj aperis La Krabo kun oraj pinĉiloj (1941), La Falstelo (1942), La Sekreto de la Unukornulo (1943) kaj La Trezoro de Rakam la Ruĝa (1944). Post la milito li devis fronti akuzojn de kunlaborado kun la nazia reĝimo, mallongan malliberigon, komencajn publikmalpermesojn kaj suferis oftajn depresiojn.
En La Krabo kun oraj pinĉiloj ekaperis la kapitano Arĥibaldo Hadoko, kiu tiam estis ankoraŭ nur animaleca eksmaristo. En La Sep Kristalgloboj (1948) ekaperis la distriĝema Profesoro Sungirul'. La 26an de septembro 1946 danke al amiko kontraŭnaziisma ekaperis la ĉiusemajna gazeto Tintin, kun la komenco de La Templo de l' Suno (1949), sed tio ne rapide sukcesis pro oftaj deprimoj. En 1956 li ekkonis kaj enamiĝis al Fanny Vlamynck, 21jaraĝa, kaj dum tri jaroj li dubis inter tiu kaj lia edzino, sed finfine decidiĝis al la junulino.
Poste venis tradukoj al multaj lingvoj, famo kaj prestiĝo. Eĉ la belga skolo de bildostrio prosperis danke al la famo de Hergé kaj Tinĉjo. Kvar el la libroj pri la aventuroj de la ĵurnalisto Tinĉjo kaj lia hundeto Miluo ankaŭ haveblas en Esperanto: La Krabo kun oraj pinĉiloj (1981, tradukita de Hervé Gonin), La Nigra Insulo (1987, tradukita de Jo-Petro Danvy), Tinĉjo en Tibeto (2005, tradukita de Hervé Gonin) kaj La Templo de l' Suno, aperinta en 2013.
En 1980 Georges Remi malsaniĝis je leŭkemio kaj la 3an de marto 1983 mortis.
Houlgate (stacidomo)
Houlgate estas franca stacidomo sur linio -, situanta en komunumo Houlgate, en departemento Calvados, regiono Normandio. Ĝia unua nomo estis Beuzeval-Houlgate.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Mézidon - Trouville-Deauville (379000).
Château-Arnoux-Saint-Auban (stacidomo)
Château-Arnoux-Saint-Auban estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Saint-Auban -, situanta en  Château-Arnoux-Saint-Auban, en departemento Alpes-de-Haute-Provence, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Internacia arabvirina forumo
La Internacia arabvirina forum (Arab International Women's Forum aŭ AIWF) estas organizaĵo kun sidejo en Londono (Britio), al kiu aliĝis 1 500 asocioj el 45 landoj en ses kontinentoj.
Historio
La organizaĵo estis fondita en Londono en 2001 fare de Haïfa Fahoum Al Kaylani.
Projekto
La ĉefa celo de internacia arabvirina forumo estas promocii la rajtojn de la virinoj, por alveni al jura kaj socia egaleco kun la viroj. Tiucele ĝi kreis projekton por alkuraĝi la disvolviĝon de la ina edukado, la aliron de virinoj al universitatoj kaj al novaj teknologioj. La forumo antaŭenigas ĉefe sukcesintajn virinojn en la mondo de komerco kaj mastrumado.
Tiu laboro estas ankrita en la lastatempa disvolviĝo de la feminigo de la socio en la araba mondo. Efektive, grava nombro de virinoj aliris ekde pluraj jaroj al respondecaj postenoj en politikaj, diplomatiaj kaj ekonomiaj fakoj. Tiel, en ĉiuj landoj de la araba mondo, escepte de Pakistano kaj Sauda Arabio, oni kalkulas almenaŭ virinojn en ministeriaj pozicioj. En 2007 ĉirkaŭ 70 % de la universitate diplomita studentaro en la tuta araba mondo estis virinoj. Tamen  gravaj malekvilibroj supervivas: virinoj estas nur 6,5 % en la arabaj ŝtataj sistemoj (kontraŭ 15,7 % mezume en la mondo). Nur inter 25 kaj 30 % de la aktivaj dungitinoj (kontraŭ 45 % mezume en la mondo) estas virinoj. En tiu optiko la organizaĵo deziras ke pli da virinoj akirus aliron al salajrajtaj laboroj kaj al altaj postenoj.
Ĝardeno
Ĝardeno estas (ofte ĉedoma) ĉirkaŭbarita tereno, kultivata agreto. Nuntempe jam ne aperas aparta ĝardeno ĉe la domoj, ĉar sur la etaj parceloj oni ne kultivas agron, flegas plantojn por utilaj fruktoj. Nuntempe en la ĝardenoj kreskas florplantoj kaj ornamplantoj aŭ ili estas tute gazonigitaj.
Laŭ Francisko Azorín Ĝardeno estas Loko, ordinare ĉirkaŭbarita, kie oni kulturas kreskaĵojn por plezuro aŭ profito. Li indikas etimologion el antikva germana gards (domo), el garda (korto); kaj el saksa geard (ĝardeno), kaj li aldonas terminojn ĝardenisto, por homo zorganta ĝardenon; vintra ĝardeno, por ĝardeno vitrumita; infanĝardeno, por ĝardena lernejo por infanetoj; ĝardenurbo, por urbo, domaro, kies domoj staras inter ĝardenoj; botanika ĝardeno, zoologia ĝardeno, pendanta ĝardeno, anglestila ĝardeno, itala ĝardeno.
Ĝardenisto kaj hortikulturisto
Ambaŭ esprimoj ofte estas uzataj sinonime. Oni ankaŭ povas distingi:
Pejzaĝisto (ĝardenisto)
Pejzaĝisto estas ĝardenisto kiu konstruas ĝardenoj kaj pejzaĝaj verdejoj. Pli preciza nomo por la profesio estas ĝarden- kaj pezaĝisto
Teĥnikoj ĝardenaj
Vidu ankaŭ:
Anglastila ĝardeno
Tiu ĝardenostilo estiĝis en Anglio dum 18-a jarcento, kiam oni volis fari ĝardenojn, kiuj male al la antaŭaj (vidu "francastilaj ĝardenoj" kaj "italaj ĝardenoj") similu la "naturon", t. e. la kamparon de Anglio: vastaj herbejoj kun altaj arboj izolitaj meze, vojoj ĉiuj kaj ĉiam kurbaj, boskoj, lagetoj naturaspektaj, dum 18-a jarcento pro la antaŭromantisma sento ofte aldonitis falsaj ruinoj. Tiu stilo pro ĝuste la antaŭromantisma sento tuteŭrope disvastiĝis en la aliaj eŭropaj landoj, kaj plurestis la ĉefa inspirstilo de publikaj parkoj ĝis nun.
Famaj ekzemploj da "anglastilaj ĝardenoj":
Francastila ĝardeno
Tiel nomatas la stilo de ĝardenoj disvolvitaj ĉirkaŭ palacoj kaj kasteloj, en Francio, en la dua duono de la 17-a jarcento, kaj tiuj, kiuj sekvis tiun stilon.
Ilin karakterizas ne nur, samkiel en la italstilaj ĝardenoj, razenoj, tajlitaj arboj kaj boskoj, mikso de arĥitekturaĵoj, skulptaĵoj, akvo-basenoj kaj ŝprucoj en la kreskaĵoj, geometriaj bedoj, ktp, sed, ĉar konceptitaj, malsimile, en ebenaj pejzaĝoj, ankaŭ vastaj perspektivoj, perdiĝantaj en la foro aŭ fermitaj per vastaj arbomasivoj; ili estas "juvelkestoj" por la kasteloj, kiujn ili ĉirkaŭas, kaj kunligas samtempe ilin pogradtransire je la ekstera kamparo kaj la ĉiel'.
Famaj ekzemploj da "francastilaj ĝardenoj":
Kastela ĝardeno
Kastelparko (ankaŭ kastelĝardeno) estas ĝardeno apartenanta al kastelo, kiu kompletigas kaj kadrigas la domon. La arthistoria evoluo de la kastelparkoj en Eŭropo pasis plejparte paralele al la konstruarĥitekturo.
Pejzaĝa ĝardeno
La termino pejzaĝa parko aŭ foje pejzaĝa ĝardeno ofte uziĝas por priskribi la parkodezajnan stilon de "angla ĝardeno", karakteriza por la 18-a jarcento, aparte por la laboro de la ĝardena arkitekto Lancelot Brown. La vorto tamen ne grandkvante uziĝis dum la 18-a jarcento, kaj populariĝis nur dum la 19-a jarcento, kiam la antaŭaj barokecaj parkoj iĝis malmodaj, kaj aparte multaj "anglaj parkoj" ekestis ĉie en Eŭropo.
Bertolt Brecht
Bertolt BRECHT [Bertolt Breĥt] (Eugen Berthold Friedrich Brecht; naskiĝis la 10-an de februaro 1898 en Augsburg, mortis la 14-an de aŭgusto 1956 en Berlino) estis germana verkisto, dramisto kaj reĝisoro, li havis komunismajn idealojn.
Privata vivo
Post la elementa lernejo li vizitis ĝis 1917 la "Realgymnasium" (hodiaŭ: Peutinger-Gymnasium) en Augsburg. Tie li lernis interalie ĉe la esperantisto Richard Ledermann. Ekde 1917 ĝis 1918 li studis ĉe la Ludwig-Maximilian-Universitato en Munkeno natursciencojn, medicinon kaj literaturon. Jam en la jaro 1918 li devis interrompi sian studadon por labori en aŭgsburga milithospitalo.
Tiutempe li konatiĝis kun Paula Banholzer. La komuna filo Frank Banholzer naskiĝis je la 3-a de aprilo 1919 kaj mortis je la 13-a de novembro 1943 en Porĥov, Rusio. Ĉar Brecht estimis la verkiston Frank Wedekind, la filo ricevis la nomon Frank.
En la jaro 1922 li edziĝis kun la aktorino kaj operkantistino Marianne Zoff. Unu jaron poste, la 12-an de marto, la filino Hanne naskiĝis. Mallonge poste li konatiĝis kun sia posta edzino Helene Weigel, kiu en 1924 naskis lian duan filon Stefan. Tri jarojn poste li divorcis de Marianne Zoff. En 1929 li edziĝis kun Helene Weigel kaj la filino Barbara naskiĝis.
Berlina epoko
Ekde 1920 Brecht ofte vojaĝis al Berlino por flegi rilatojn al homoj el la teatra vivo. En 1924 li translokiĝis al Berlino. Komence li laboris kun Carl Zuckmayer kiel surscenigisto ĉe la Deutsche Theater de Max Reinhardt.
La du komponistoj por liaj verkoj kaj kantoj estis Kurt Weill kaj ekde 1928 Hanns Eisler.
Dum la 20-a jaroj li fariĝis komunisto, tamen li neniam membriĝis en la Germana Komunista Partio KPD.
Ekzilo
La nazioj bruligis liajn verkojn en 1933 kaj li perdis sian germanan ŝtatanecon en 1935. Li ŝatus labori kiel verkisto de filmaj scenaroj en Hollywood, sed li ne sukcesis fari tion.
Reveno
En 1948 Brecht revenis al orienta Berlino, ĉar li ne rajtis reveni al okcidenta Berlino. Kune kun sia edzino, la aktorino Helene Weigel, li fondis en 1949 la teatran grupon Berliner Ensemble. Baldaŭ li malharmoniis kun la kultura burokratio de la GDR.
Brecht mortis en Berlino en 1956 pro korinfarkto.
Junkeja paradoksornito
La Junkeja paradoksornito (Paradoxornis heudei) estas specio de birdo de la familio de Timaliedoj lastatempe trapasita al la familio de Silviedoj aŭ de Paradoksornitedoj, en la tipa genro de Paradoxornis aŭ Paradoksornitoj, karakteraj pro bekoj similaj al tiuj de psitakoj.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Mongolio kaj Rusio, do temas pri pli norda teritorio ol tiuj de la samgenranoj Trifringa paradoksornito, Bruna paradoksornito, Makulvanga paradoksornito, Nigrabrusta paradoksornito, Grizkapa paradoksornito kaj la Nigrakapa paradoksornito, kiuj estas ĉiuj birdoj de Sudorienta Azio. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Tiu specio havas blankecajn kapon kaj supran dorson, kaj ruĝecbrunajn dorsajn flankojn kiu limigas centran helan strion. Ĉe la kapo rimarkindas la kutima en la genro flaveca dikbaza beko, nigra okulo en blanka areo kaj super tiu tre rimarkinda kaj larĝa superokula malhelbruna al nigreca strizono el la bekobazo al la blankaj nukoflankoj. En suba dorso estas ruĝecbruna zono kaj pli sube denove blankeca pugo antaŭ longa kaj larĝa vosto. Ĉe flugiloj la ŝultroj estas ruĝecbrunaj kaj la bordoj de flugilplumoj nigrecaj.
Tramutola
Tramutola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Grumento Nova, Marsicovetere, Moliterno, Montesano sulla Marcellana (SA), Padula (SA) kaj Paterno.
Kostrzyn
Kostrzyn estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kostrzyn en distrikto Poznański.
Bartaman
Bartaman Patrika aŭ simple Bartaman (বর্তমান পত্রিকা, IAST: Bartamāna Patrikā) estas barata bengallingva taggazeto eldonata de Kolkato, en ŝtato Okcidenta Bengalio de Barato, de Bartaman Pvt. Ltd. Krom la eldono de Kolkato, la ĵurnalo havas tri aliajn samtempajn eldonojn, eldonataj ĉiutage de tri gravaj urboj de Okcidenta Bengalio, t.e., Siliguri, Burdvan kaj Midnapore. Bartaman estas la dua-plej cirkulanta bengallingva ĵurnalo en Okcidenta Bengalio, post Anandabazar Patrika.
Rivaloj
Ĉefa konkursanto de Bartaman estas Anandabazar Patrika, eldonata ekde 1922. Bartaman tenas duan pozicion post Anandabazar Patrika en ŝtato Okcidenta Bengalio, laŭ kvanto de legantoj kaj cirkulantaj kopioj; ties ĉiutagaj cirkulantaj kopioj estas ĉirkaŭ 60% el tiuj de Anandabazar Patrika.
Minamata
Minamata (japane 水俣市 ) estas japana urbo en Gubernio Kumamoto sur insulo Kyūshū ĉe marbordo de la Orientĉina maro. En la ĉirkaŭo ekzistas pluraj varmegaj fontoj, kiuj estas uzataj por banado.
Historio
Minamata iĝis dismonde konata kiel nocio por mediaj damaĝoj pro nekontrolita submeto de defalaĵoj, pro kio en la loko aperis malsanoj meze de la 1950-aj jaroj, damaĝoj en la centra nervosistemo de la homoj kaj bestoj. Tion kaŭzis kronika hidrarga veneniĝo de nepurigitaj defluaĵoj de kemia fabriko de la firmao Chisso. Oni nomis tiun malsanon poste Minamata-malsano. Laŭ hodiaŭaj kalkuloj, la veneniĝo damaĝis inter 20 000 kaj 100 000 homojn, el kiuj mortis 3000. Ĝis julio 2012 ĉ. 65 000 personoj postulis financan kompenson pro la damaĝo.
Le Lardin-Saint-Lazare
(jen france, okcitane Lo Lardin e Sent Lazar) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Dordogne (jen france, okcitane Dordonha), en la administra regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria), kaj historie apartenas al la landoparto Perigordo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarlat-la-Canéda (france arrondissement de Sarlat-la-Canéda, okcitane Arrondiment de Sarlat e La Canedat) kaj al la kantono . Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Vézeriens aŭ Lardinois.
István Nagy
István Nagy
Hermann Baumeister
Hermann BAUMEISTER (naskiĝinta en la 4-a de januaro 1806 en Hamburgo, mortinta en la 16-a de aprilo 1877 samloke) estis germana politikisto, membro kaj prezidanto de la Hamburga parlamento kaj juristo.
Vivo
Hermann Baumeister originas el hamburga komercista familio. Li studis juron en Tübingen. Unue li estis advokato. En 1835 li iĝis juĝisto ĉe la Malsupra tribunalo, kie li deĵoris ĝis 1859. Tiu paŝo estis necesa ĉar li intencis pli kaj pli okupiĝi pri sciencaj kaj politikaj temoj, kaj tio ja pli bone eblis kiel juĝisto. En 1848/49 li estis prezidanto de la Konstitucia asembleo en Hamburgo kaj akre engaĝiĝis pri moderna konstitucio. Krome li estis membro de la kontrolgremio de la urbo.
De 1859-77 li estis juĝisto ĉe la Supera tribunalo kaj iĝis en 1876 ties prezidanto. Li apartenis al la hamburga parlamento en la jaroj 1863-65 kaj 1868-77; ekde 1869 li estis parlamentestro. Ekde 1833 li estis membro de la framasona loĝio Ferdinand zum Felsen kaj simpatiis kun la Patriota Societo de 1765.
Wei Jingsheng
Wei Jingsheng (ĉine 魏京生; 20-an de majo 1950) estas unu el la plej gravaj politikaj disidentoj de la Popola Respubliko de Ĉinio. Pro lia agado por la demokratio oni sendis lin en prizonon kaj trudlaborejojn de Ĉinio. Tie li plenumis 17 jarojn, ekde 1997 li vivas en Usono, kie li plu agadas por demokratiigo de Ĉinio.
Liaj gepatroj estis fidelaj komunistoj, lia patro laboris en ministerio pri eksteraj aferoj kaj havis kontaktojn kun la supra gvidantaro de la ŝtato kaj la partio. Lia patrino agadis kiel partia komisiito en la industria branĉo. La familio vivis en komplekso, kie vivis nur partianoj. Wei Jingsheng estis la plej aĝa inter la geinfanoj, vizitis elitajn lernejojn kaj iĝis maoisto.
Kiam la Kultura revolucio de Mao Zedung en 1966 komenciĝis, Wei aĝis 16 jarojn. Wei entuziasme agadis en la Ruĝa Gvardio kaj vizitas la provincon, kie li ekkonis la kamparanojn, suferantajn la komunistan subpremon. Post lia reveno, Wei aliĝas al Unuiĝinta Agada Komitato, grupo de membroj el la Ruĝa Gvardio, kiuj kontraŭis la politikon de Jiang Qing. La malpermeso de tiu organizo kondukas al aresto de Weis en 1967. Lia patrino estis kulpigita kiel klas-malamiko. Kiam ŝi malsaniĝas je kancero, oni rifuzas al ŝi medicinan traktadon.
Li fuĝas en 1968 al parencoj en Anhui, kie li aŭdas pri la grandega malsatego dum la „Granda salto antaŭen“. Wei en 1970 mem iĝas membro de la liberiga armeo, sed post 2 jaroj forlasas la armeon kaj laboras kiel elektristo en la Pekina Zoo.
Lia vera luktado por demokratio komenciĝis fine de 1978, kiam li postulis en artikolo demokration. La mallonga libera opinilibero daŭris nur ĝis 29-a de marto, kiam la polico arestis lin kaj oni juĝis lin je 15-jara prizono. Spite al la internaciaj protestoj, li restis en prizono, kie ne estis freŝa aero kaj taglumo. Lia sano malboniĝis, li perdis la dentojn kaj ekhavis korproblemojn. Liaj prizonaj cirkonstancoj pliboniĝis nur en 1984, sed denove malpliboniĝis post 1989, kiam la ĉina registaro translokigas lin en nova trudlaborejo en orienta Ĉinio, post la masakro sur la Tiananmen-placo. Li komencas malsat-strikon kaj oni mildigas la kondiĉojn.
Ĉar Ĉinio kandidatis en 1993 por la Someraj Olimpikoj de 2000, oni liberigas Wei Jingsheng duonjaron pli frue.
Li fondis Overseas Chinese Democracy Coalition (OCDC), Wei Jingsheng Foundation. Li ricevas en 1998 kun Wang Dan distingon de la usona kongreso.
Veľké Orvište
Veľké Orvište, hungare Nagyőrvistye [nadjOrviŝtje] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany. Veľké kaj nagy signifas: granda.
Situo
Veľké Orvište situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj (Aŭtoŝoseo tute apude estas). Piešťany troviĝas je 4 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 laŭ latina formo "villa Rivvis". En 1786 vivis tie 402 vilaĝanoj en 47 domoj, en 1828 525 loĝantoj en 75 domoj. En 1884, 1893 kaj en 1904 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyőrvistye 573 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Piešťany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľké Orvište 963 homoj, (950 slovakoj).
Meksika Ruĝa Kruco
La Meksika Ruĝa Kruco - hispane Cruz Roja Mexicana - estas societo de humanitara helpo en Meksiko, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en Meksikurbo, kaj laŭ la stato de 2020 kiel prezidanto funkcias Fernando Suinaga Càrdenas.
Zsófia Csibi Orbán
Biografio
Orbán Csibi finis inter 1976 en tekstilfako de la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝi laboris en Gheorgheni, poste en sia naskiĝurbo. Ŝi ekspozicias de 1976.
13285 Stephicks
Nomo
Ĝia nomo honoras Stephanie Marie Hicks, finalistinon en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro ŝia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Keystone Junior High School de San Antonio (Teksaso, Usono).
27121 Joardar
27121 Joardar estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi ŝajnas esti en orbita resonanco kun Tero : ĝi trakuras sian orbiton en praktike tri jaroj kaj du trionoj (resonanco 3 : 11).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rounok Joardar, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2010, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Plano West Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
Shire Hall (Monmouth)
La Shire Hall (: Shire Hall, : Neuadd y Sir) en Monmouth, Kimrio, estas fama konstruo en urbocentro. Ĝi estis juĝejo.
Kantono Warren (Nov-Jorkio)
La kantono Warren (Warren County) estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(73654) 1981 ET6
(73654) 1981 ET6 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Zenóbia Brugós
BRUGÓS Zenóbia (brugo:ŝ) estas hungara grafikistino, pentristino naskita la 21-an de julio 1950 en Miercurea Ciuc.
Biografio
Zenóbia Mladin Brugós finis en 1974 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝi laboris en Drobeta-Turnu Severin, Oradea. De 1990 ŝi vivas en Debreceno.
Garrincha
Manuel Francisco dos Santos (la 28-an‏ de oktobro 1933 - la 20-an de januaro 1983), konata sub la kromnomo Garrincha, estis brazila futbalisto kiu ludis kun la brazila teamo en la venkaj teamoj de Futbala Mondpokalo 1958 kaj Futbala Mondpokalo 1962.
Infanaĝe
Garrincha naskiĝis la 28-an de oktobro 1933 en Pau Grande, Distrikto Maga, en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Lia dekstra kruro estis 6 centimetrojn pli mallonga ol la maldekstra kaj kuracisto konfirmis, ke li estas handikapita infano. Lia patro estis alkoholulo, problemo de kiu ankaŭ suferis Garrincha poste en la vivo. Ĉar li havis malgrandan konstruon, li estis nomita Garincha laŭ kantobirdo, nomo kiu restis ekde lia 4-jariĝo inter lia familio kaj amikoj.
Malgraŭ lia grandega talento, li fakte nur ludis sur profesia nivelo en siaj malfruaj adoleskojaroj. Lia pli juna frato, Jimmy dos Santos, ankaŭ estis futbalisto kiu ludis 20 fojojn por Vasco da Gama en la unua dividado en 1959.
Kariero
Kiel parto de kluboj, Garrincha ludis 581 ludojn kaj trafis 232 golojn en Botafogo. Li ankaŭ ludis por Corinthians, Flamengo, Olaria en Brazilo kaj Atlético Junior en Kolombio. Lia profesia kariero daŭris de 1953 ĝis 1972.
Nacia
Garrincha faris 50 prezentiĝojn por la Brazila nacia teamo de futbalo en kiu li trafis 12 golojn inter 1955-1966. Li perdis nur unu matĉon kun ŝi, kontraŭ Hungario en Futbala Mondpokalo 1966, kiu ankaŭ estis lia lasta apero en ŝia taĉmento. Li faris sian debuton kontraŭ Ĉilio en Rio-de-Ĵanejro en 1955.
Dek tagojn antaŭ la komenco de la turniro Futbala Mondpokalo 1958, Garrincha trafis unu el siaj plej belaj goloj en ludo kontraŭ Fiorentina en Italio. Li preterpasis kvar defendantojn kaj la golejiston antaŭ ol atingi la poentadan pozicion antaŭ malplena reto, kie, anstataŭ tuj poenti, li haltigis la pilkon sur la goallinio kaj nur tiam gajnis. Tiu movo estis interpretita kiel nesporta en la okuloj de liaj ĉagrenitaj trejnistoj kaj kiel rezulto li sopiris la unuajn du ludojn de sia teamo en la Monda Pokalo. En la tria matĉo kontraŭ Sovetunio, li ludis unuafoje kun Pelé, kiu estis 7 jarojn pli juna ol li, kaj de tie Brazilo daŭrigis ĝis venki en la turniro kun la impona kapablo de Garrincha. En la finalo kontraŭ la gastiganto Svedio, li trafis paron da goloj por Vavá kaj la matĉo finiĝis kun poentaro de 2-5. Ĉe la fino de la turniro, Garrincha estis elektita por esti en la elstara teamo.
Venkinte en la Monda Pokalo, Garrincha plipeziĝis, interalie ĉar li multe trinkis, do li maltrafis la amikan matĉon kontraŭ Anglio la 13-an de majo 1959. Ĉe la fino de tiu monato, li iris sur turneon en Svedio kun sia grupo Botafogo, kaj iĝis loka knabino graveda. Post lia reveno al Brazilo, Garrincha kontraŭveturis sian patron post kiam li veturis ebria, kaj en oktobro de tiu jaro la patro mortis pro hepata kancero.
Garrincha elstaris tre en lia apero en la Futbala Mondpokalo 1962. Kiam Pelé estis vundita post la dua matĉo kaj estis flankenlasita por la cetero de la turniro, Garrincha iĝis la gvidanto en la venko de Brazilo. En la rondo de 16 kontraŭ Hispanio, li trafis la venkan golon por Amarillo kun brila movo. En la kvaronfinalo li gajnis allogan duoblon kontraŭ Anglion. Lia unua golo venis de angulŝoto kaj la dua al la angla golo, celo kiu estis unu el la plej belaj de tiu turniro. Ankaŭ en la duonfinalo Garrincha impresis per alia duoblo kontraŭ la gastiganto Ĉilio kaj en la finalo lia teamo venkis Ĉeĥoslovakion 1-3. Ĉe la fino de la turniro li estis elektita por esti la elstara ludanto kaj poentinto kun 4 goloj.
Ekde tiu Monda Pokalo, Garrincha ne plu estis la plej bona ludanto kiun li estis. Li faligis sian ludnivelon kaj luktis kun genua difekto, kiu akompanis lin poste en lia kariero. En la Monda Pokalo de 1966 okazigita en Anglio, en la unua matĉo de Brazilo kontraŭ Bulgario, li trafis la unuan golon per libera ŝoto kun la ekstera kruro. La dua golo venis de la piedoj de Pelé. Ĉi tiu estas la nura ludo en kiu la du gajnis kune. Post tio en la sama turniro venis du perdoj - al Hungario (kiu ankaŭ estis lia lasta matĉo en la nacia teamo) kaj al Portugalio kiu kaŭzis la forigon de la mondĉampionoj de tiuj tagoj jam en la grupa fazo.
Emeritiĝo
La sukceso kiun Garrincha travivis en sia kariero estis diferenca de tiu ekster ĝi. Li trinkis peze kaj estis implikita en pluraj trafikakcidentoj, unu el kiu estis kamionkraŝo en aprilo 1969 kiu mortigis lian bopatrinon. Garrincha estis geedzita dufoje, unue en 1952 al Nair Marques kun kiu ili havis ok filinojn kaj ili disiĝis en 1965, kaj la dua estis al Azale Suarez, samba kantisto, kun kiu li geedziĝis en neformala ceremonio en marto 1966. En 1977 Suarez foriris lin post kiam li batis ŝin dum kverelo. Garrincha daŭre estas memorita kiel futbalisto kun granda nombro da infanoj, kun ne malpli ol 14.
Post serio de familiaj, financaj kaj sanproblemoj, li mortis la 20-an de januaro 1983 en la aĝo de 49 kiel rezulto de hepata cirozo kaŭzita de alkoholismo. Liaj lastaj jaroj estis mizeraj kaj sombraj - kaj li ŝajnas fariĝinte forgesita heroo - sed ĉe lia entombigo kiu iris de Stadiono Maracanã ĝis Pau Grande, milionoj da adorantoj, amikoj kaj iamaj ludantoj venis por pagi sian respekton. Sur lia tomboŝtono estas skribita: "Ĉi tie ripozas en paco tiu, kiu estis la ĝojo de la homoj - Mana Garrincha". En lia memoro, estis decidite nomi universalan stadionon en Braziljo, Estadio Mana Garrincha, laŭ li. En 1962 aperis filmo kiu rakontas la historion de lia kariero kaj en 2003 aperis alia kiu ankaŭ parolas pri lia vivo ekster la tribunaloj.
Groß-Rohrheim
Groß-Rohrheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bergstraße de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Béla Halmos
Béla Halmos [halmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmos Béla estis hungara violonisto, popolkantisto, altlerneja instruisto, arkitekto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2013).
Béla Halmos naskiĝis la en Szombathely, li mortis la  en Budapeŝto.
Trecchina
Trecchina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenco. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Lauria, Maratea, Nemoli, Rivello kaj Tortora (CS).
Elektra Entrepreno Magnet
Elektriska Aktiebolaget Magnet (Elektra Entrepreno Magnet), elektra entrepreno en Ludvika en Svedio. Ĝi estis fondita en 1900. Post financaj problemoj ĝi estis rekonstruita kaj nomita "Nya Förenade Elektriska Aktiebolaget" (Nova Unuigita Elektra Entrepreno). En 1916 la entrepreno estis vendita al Asea en Västerås.
Veržej
Veržej estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Slovenio, en provinco Štajerska, en statistika regiono Pomurska. Administre apartenas al Veržej ankoraŭ 2 vilaĝoj.
Situo
La vilaĝo kuŝas sur ebenaĵo, ĉe la dekstra bordo de la Mura Rivero. La alteco estas ĉirkaŭ 180 - 183 m. La vojo trapasas la vilaĝon, ligante Ormož kaj Murska Sobota. En la sama direkto trapasas la fervoja linio.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Habsburga Imperio, al Stirio, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj tenis ĝin ĝis 1945. Ekde 1991 la komunumo apartenas al Slovenio.
Bellenot-sous-Pouilly
Bellenot-sous-Pouilly estas franca komunumo lokita en kantono Pouilly-en-Auxois, en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas vilaĝon Bellenot kaj la bienon Veuchey.
Gabi Fon
Gabi Fon naskiĝis la  en Budapeŝto.
Bellenot-sous-Pouilly
Geografio
La kanalo de Burgonjo trapasas tra la komunumo. La vilaĝo situas 36 kilometroj nordokcidente de Beaune.
György Pray
György Pray  [djordj praj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pray György estis hungara historiisto, bibliotekisto, profesoro, pastro, monaĥo, kanoniko. György Pray  naskiĝis la  1723 en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la 1801 en Pest (urbo).
Biografio
György Pray aliĝis al la jezuitoj en 1740. Li frekventis universitaton en Nagyszombat, altlernejon en Eger, poste li pastriĝis en 1754. Jam pli frue li instruis diversloke. Ekde 1764 li esploris en arĥivoj, li trovis signifajn malnovajn hungarajn tekstojn. En 1773 la jezuita ordeno estis malpermesita, tial li estis malriĉa pastro en Esztergom. Inter 1777-1785 li estis katedrestro en ELTE (ankaŭ post la translokiĝo). Li estis ankaŭ postenulo en universitata biblioteko en Buda (post denova translokiĝo en urbo Pest. Li atingis la rangon kanoniko en 1790. En la sama jaro li partoprenis en laboro de la parlamento, poste li okupiĝis nur pri historio.
Géza Hargitai
Géza Hargitai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hargitai Géza estas hungara violonisto, koncertmajstro, altlerneja instruisto, membro de Arĉa Kvaropo Bartók.
Biografio
Géza Hargitai frue komencis lerni violonadon. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1980. Liaj plej gravaj instruistoj estis Dénes Kovács (violonisto) kaj András Kiss (violonisto). Post la diplomo li estis koncertmajstro 2 jarojn en prestiĝa simfonia orkestro de poŝtistoj, poste en Budapeŝta Ŝtata Operejo ĝis 1992. Intertempe en 1995 li aliĝis al Arĉa Kvaropo Bartók, en 2011 al orkestro nomata pri Ferenc Liszt.
Krom la muzikado li ekinstruis en la Muzikarta Altlernejo en 1992. Li estis gastoinstruisto en eksterlandaj universitatoj aŭ li gvidis majstrokursojn. Li ricevis premion Kossuth grupe kiel membro de Arĉa Kvaropo Bartók en 1997.
7708 Fennimore
7708 Fennimore estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Guy Fennimore, kiu laboris por la Societo por Populara Astronomio (antaŭe, la Junula Astronomia Societo) ekde 1972. Li estis poste sekretario de la societo kaj ludis fundamentan rolon en ties sukceso. Li ankaŭ parolas pri astronomio sur BBC Radio Nottingham.
Riverside
Riverside (angle, Riverbordo) estas tre ofta loknomo. Interalie, ĝi povas temi pri
La Brillanne - Oraison (stacidomo)
La Brillanne - Oraison estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  La Brillanne, apud Oraison, en departemento Alpes-de-Haute-Provence, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Kostrzyn ĉe Odro
Kostrzyn ĉe Odro - pole ekde 1945 Kostrzyn nad Odrą, germane ĝis 1945 Küstrin - estas urbo en la provinco Lubuŝio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Kostrzyn nad Odrą en distrikto Gorzowski.
Antoni Józef Śmieszek
Antoni Józef Śmieszek (naskiĝis la en Oświęcim, mortis la  en Göttingen) estis pola lingvisto kaj egiptologo.
Vivo
Dum la unua mondmilito soldatservis en la armeo de Aŭstrohungara Imperio en la Orienta Fronto. Kiel rusa militkaptito estis internigita en Tomsk, kie en tiea universitato li okupis postenon de docento en la katedro de kompara lingvoscienco.
Nelonge antaŭ eksplodo de la Dua mondmilito li forveturis al Nazia Germanio. Akuzita en Pollando pri kunlaborismo, li deprimiĝis kaj sin mortigis.
(19032) 2053 P-L
(19032) 2053 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon en septembro kaj oktobro 1960, eksponante tiam 130 fotografiajn platojn per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio). La fotaj platoj tiel eksponitaj estis poste senditaj al la observatorio de Leiden (Nederlando). Tie, ili esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj por malkovri novajn asteroidojn.
Samu Vasas
VASAS Samu [vaŝaŝ] estis rumanuja hungara naturscienca populariga verkisto, etnografo naskiĝinta en Bențid la 14-an de julio 1927 kaj mortinta en Huedin la 20-an de decembro 1997.
Biografio
Samu Vasas finis en 1947 en la Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc en 1947. Li instruis en Szind, Tordatúr, Sinfalva kaj en 1953–1954 li estis en Huedin lernejinspektisto, pli poste inter 1955–1987 li estis samloke ĝenarala kaj mezlerneja instruisto. Li akiris diplomon pri biologio-geografio en 1959 en la Universitato Bolyai de Kluĵo. Li estis kunlaboranto de gazeto Kalotaszeg, prezidanto de la Pro Kalotaszeg Kulturális Egyesület.
Willi Brandenburg
Willi Brandenburg (naskiĝinta en 1932, mortinta 83-jara en 2005) estis germana esperantisto en Telgte apud Münster (Monastero) en Vestfalio. Li estis membro de plurgeneracia esperantlingva familio, edzo de Margret Brandenburg, kaj kun ŝi patro de la du filoj Ulrich kaj Guido Brandenburg, kiuj poe ankaŭ havas esperantlingvajn familiojn.
Gyula László Brúgós
BRUGÓS Gyula László (brugo:ŝ) estas hungara pentristo naskita la 15-an de februaro 1946 en Carei.
Willi Brandenburg
Kroniko de la loka Esperanto-movado el 2007 pri li informas jene:
Gyula László Brúgós
Biografio
Brugós Gyula László finis inter 1971 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Li laboris en Satmaro, de 1988 en Debreceno.
Szátok
Szátok [sAtok] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság.
Geografio
Szátok situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Rétság troviĝas 10, Balassagyarmat 14, Vác 25, Budapeŝto 65 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1255. En la 16-a jarcento la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas migra poŝto, lernejo.
Veselé (distrikto Piešťany)
Veselé, hungare Vígvár estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Prilog
Prilog (hungare: Rózsapallag) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 750 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1 261 (rumanoj, 10% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1270. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Oraşu Nou.
Veselé (distrikto Piešťany)
Situo
Veselé situas laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo preteriras. Piešťany troviĝas je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1390 laŭ tiama hungara ortografio "Vigvar". En 1813 la inundo de Váh detruis la kampojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vígvár 1060 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Nové Mesto nad Váhom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veselé 1121 homoj, (1110 slovakoj).
La Profeto el Pedras
La Profeto el Pedras estas esperantlingva romano de Gersi Alfredo Bays.
Laŭ Monato, la verko konsistas el aro da pli-malpli sendependaj epizodoj, kun konstanta rolantaro, facile legata dum pluraj sidoj, sen perdi la fadenon de la rakonto. Brazila juda arkitekto, kies patro estis murdita, decidas konstrui por si novan vivon en nova loko, for de la urbocivilizacio. La vilaĝeto Pedras estas tre taŭga por tio, kaj la arkitekto, kiun oni kromnomas Profeto ­ pro lia iom sovaĝa aspekto, en tre malfacile atingebla loko apud Pedras konstruas por si "kasteleton". Baldaŭ venas loĝi kun li eksinstruistino Luiza, kiu ankaŭ bezonas fuĝi de sia pasinteco. Kaj monatojn poste venas loĝi kun ili junulino, kiu bezonegas malaperi de sia familio. Profeto ­estas tre talenta viro, bone edukita. Kune kun sia kvazaŭedzino Luiza, li multe helpas la pedrasanojn, kaj ili fariĝas liaj intimaj amikoj. Pri la vivo en Pedras ni abunde legas; ĉiam en la kadro de epizodoj, kelkfoje amuzaj, kelkfoje tragikaj, kelkfoje iomete misteraj. Nebrazilanoj ankaŭ profite informiĝas pri la naturo de kampara vivo en Brazilo, ĉiam leĝere, neniam predike.
Ĝi aperis en 2000 ĉe Fonto, en Ŝapekoo, kaj havas 238 paĝojn. Poste aperis tradukoj en la portugala (aŭtoro, 2001), ĉina (Hu Guozhu, 2006), angla (Trevor Steele, 2014), itala (Enrico Dondi, 2014), eŭska (Aitor Arana, 2017), hispana (Antonio Martí, 2017), kataluna (Antonio Martí, 2017), greka (Spiros Sarafian, 2020), Ido (Gonçalo Neves, 2021) kaj franca (Jean-Luc Tortel, 2021).
Providenco
Providenco povas esti:
Ksanto
Ksanto (el la greka Ξάνθος, «flava» aŭ «blonda») estas la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio.
La asteroido 411 Ksanto ricevis sian nomon honore al iu el tiuj mitaj personoj.
Ksanto, la oceanido
Ksanto estis riverdio, la plej larĝa el tiuj, kiuj fluadis tra la ebenaĵo sur Monto Ido, en Troado (Misio) . Ĝi naskiĝas en ĉi tiu monto kaj alfluas en Helesponton, proksime al la monteto Sigeo. Verŝajne ĝi temas pri la nuntempa Karamendereso, rivero en la provinco Çanakkale (Turkio). Ĝi havis du nomojn: Ksanto por la dioj kaj Skamandro por la homoj, kio eble estas diferencigo inter la riverdio kaj la rivero mem . Laŭ Homero, tiu ĉi akvofluo devenis el du fontoj, unu kun varma akvo kaj la alia kun tiu malvarma, sendepende de la sezono.
Laŭ informo de Strabo, la origina nomo de la rivero estis Sibrozo aŭ Sirbizo. Dum la persa invado oni nomis ĝin Sirbe, kio signifas «flava», kiel ĝia nomo en la greka. Tio devenas de la kutima koloro de ĝia akvo, devenanta de la flava tero de la valo tra kiu ĝi fluadas. Tamen, kelkaj fakuloj atribuas la nomon al la fakto ke oni tinkturadis la ŝafan lanon en ĝiaj akvoj. Laŭtradicie, la akvo de Skamandro blankigis la hararon de la virinoj kiuj sin banadis en ĝi. Afrodito profitis tiun efikon por doni al sia hararo oran aspekton, antaŭ la juĝo de Pariso.
La plimulto de la versioj rakontas ke la rivero spruĉis el tergratado fare de soifanta Heraklo, kun la helpo de sia patro Zeŭso, kiu sendis fulmon por generi akvon. Tamen, alternativa legendo asertas ke Ksanto estis kreita de la naskodoloro de Leto, kies fama templo nomiĝanta Letoono, nuntempe monda heredaĵo de Unesko, troviĝas ĉe la okcidenta riverbordo. Danke al elfosado en tiu ĉi templo dum la 20-a jarcento oni trovis multnombrajn tekstojn likiajn, grekajn kaj arameojn. Elstaras inter ili la Trilingva steleo de Letoon, kiu mencias Reĝon Artakserkson, ĉu la 4-a ĉu la 3-a.
La oceanida Ksanto estis la patro de Eŭritemisto, edzino de Reĝo Tantalo laŭ kelkaj versioj.
Plia informo en la artikolo Skamandro.
Ksanto, ĉevalo de Aĥilo
Ksanto (aŭ Ksano) kaj Balio estis du senmortaj ĉevaloj, filoj de la venta dio Zefiro kaj la harpio Podargo. Ili apartenis al Pozidono, kiu donacis ilin al Peleo kaj Tetiso, okaze de ilia geedziĝo. Alternativa versio atribuas la donacon al Ateno, tamen. Poste, ilin ricevos la plej fama filo de ambaŭ, Aĥilo, kiu alportis ilin al la Troja milito.
Tie, ili kaŭzis admiron pro siaj eksterordinaraj kapabloj. Fakte, ili estis la kompenso kiun Dolono petis por espioni la trojan tendaron. Per sia nekomparebla rapideco, ili savis la vivon de la koĉero de Aĥilo, Aŭtomedono. Tamen, Homero priskribas la elreviĝon de Aĥilo ĉar siaj ĉevaloj ne sukcesis savi la vivon de lia amata Patroklo. Hero donis al Balio provizoran parolkapablon por sin defendi, kaj la ĉevalo argumentis ke la morto de Patroklo estis deĉidita kaj de Apolono kaj de la destino, kompense de la gloro akirita pro la morto de Hektoro. Aldone, li aŭguris al sia mastro baldaŭan morton, fare de dio kaj mortemulo. Al tiuj ĉevaloj Aĥilo ligis la kadavron de Hektoro, por lin ofendi eĉ postmorte. Post la morto de Aĥilo, Ksanto kaj Balio, servis lian filon Neoptolemon, kaj akompanis lin al la Elizeaj Kampoj, kun plena malĝojo pro la destino de ilia antaŭa mastro kaj aspiroj pro la sekva.
Kelkaj rakontoj asertas ke Ksanto estis la nura senmorta ĉevalo de Aĥilo, kaj ke Balio estir nur la homo kiu dresis lin. Li estis ege riĉa kaj konata pro sia rilato al la fama ĉevalo, do de tiam li zorgis pri la ĉevalprovizado de la greka flanko dum la sieĝo al Trojo. Troviĝas ankaŭ versio laŭ kiu ili estis titanoj kiu batalis ĉe la flanko de la olimpanoj en la titanomaĥio, Ksanto apud Zeŭso kaj Balio apud Pozidono. Post venko, ili hontis antaŭ la rigardo de siaj fratoj, kaj petis ŝanĝon de sia aspekto, do ili estis metamorfoziitaj en ĉevaloj. Pro tio Balio havis aŭguran kapablon. Ptolomeo Hefestiono asertas ke ili ja partoprenis la titanomaĥion, sed jam kiel ĉevaloj rajdataj de la gigantoj.
Ksanto, reĝo de Tebo
Ksanto, filo de Reĝo Ptolemeo, estis la 16-a reĝo de Tebo, kaj la lasta nur mita, laŭ Paŭzanio. Li eble estis nur provizora reĝo, kaj kelkfoje li aperas kiel reganto de la tuta Beotio.
Li estis fie mortigita fare de Andropompo, en duelo, kie lin venkis trompo kaj ne justeco. Tamen, Suido asertas ke lia murdisto estis Melanto el Atiko, filo de Andropompo. Laŭ tiu ĉi verkaĵo, okazis landlima konflikto inter Ateno kaj Beotio kaj Ksanto defiis Timoeton, reĝo de Ateno, solvi ĝin per duopa duelo. Timoeto ne akceptis tion, sed Melanto volonte sin proponis. Laŭ kalkulo de Hieronimo el Stridono tiu duelo okazis ĉirkaŭ la jaro 1120 a.K..
Post lia morto, la tebanoj adoptis oligarkion por sin regi.
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom ties, de la antaŭe priskribitaj, Ksanto estis antaŭ la nomo de la jenaj mitaj personoj: