cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hemono
Ununura, kiu tiun ĉi surteran malpermeson kontraŭstaris, estis Antigona. Ŝi obeis la pli altajn leĝojn kaj korpon de sia frato sepultis, por ke lia animo povu foriĝi la korpon kaj trovi la eternan trankvilon. Kreono decidis Antigonan puni per murdo antaŭ rigardoj de sia filo kaj ŝia fianĉo Hemono. Fine li ordonis, ke ŝi estu "nur" masonita viva en la reĝa kripto.
Hemono starigis sin kontraŭ sia patro, petis kaj konvinkis. Nur timo pro venĝo de dioj por tiel kruela faro devigis la reĝon nuligi siajn ordonojn. Li volis ĉion rebonigi kaj Antigonan liberigi. Sed kiam li venis en kripton, Antigona estis morta, ŝi pendigis sin.
Hemono pro ĉagreno trapikis sin per glavo antaŭ rigardoj de sia patro.
Nagario
Nagario estas skribata de maldekstre dekstren. Sanskrite la plejparto de verkoj estas origine skribitaj sen intervortaj spacoj (same kiel ĉiuj antikvaj tekstoj, ankaŭ grekaj kaj latinaj en la okcidento), do la supra horizontala lineo estas ŝajne nerompita (krom kiam la litero mem enhavas truon en ĝi), fakte rompita post ĉiu litero (vidu la bildon). En nuntempaj eldonoj de sanskritaj tekstoj, kaj en modernaj lingvoj, oni uzas vortospacojn same kiel en Esperanto. Nagario ne distingas inter majuskloj kaj minuskloj (same kiel origine la okcidentaj skriboj, greka, latina, cirila kaj armena).
Nagario havas 34 konsonantojn (व्यञ्जन vyañjana, legu: vjanjĝana) kaj 12 vokalojn (स्वर svara''). Silabo (अक्षर akṣara, legu: akŝara) estas formata per la kombino de nul, unu aŭ multaj konsonantoj kaj unu aŭ nul vokaloj. Laŭ hindaj gramatikoj, ĉiu silabo finiĝas per vokalo; la baza signo ĉiam enhavas la vokalon -a (ekzemple: त = ta, भ = bha), aliaj vokaloj estas markataj per aldonaj diakritaj signoj super, sub, post aŭ eĉ antaŭ la baza litero (ekzemple: ते = te, तू = tū, ता = tā, ति = ti, simile भे भु भा kaj भि = bhe, bhū, bhā, bhi), la signo de la 'vokalo nula', aŭ manko de posta vokalo, estas विराम virāma ( ् ), ekzemple त्, भ् = t, bh; do vorto kiu finiĝas per konsonanto laŭ hinda pensmaniero teorie havas je unu silabon pli ol laŭ la okcidenta.
Vokaloj
Punkto super vokalo aŭ silabo (sanskrite anusvāra, palie niggahīta) nazaligas la vokalon (sed en la praktiko, multaj nuntempe elparolas ĝin kiel la postvokalan ng-sonon de ekzemple la angla sing). Ĝi estas plej ofte transliterata per m kun suba aŭ supra punkto, kaj el tiu fakto devenas kelkaj strangaj esperantovortoj kiel samgo kaj samsaro (preferinde sangho kaj sansaro).
La skribsistemo distingas inter mallongaj kaj longaj a, i kaj u, sed ne se temas pri e kaj o. En sanskrito, tiuj du vokaloj estas ĉiam longaj; en palio ili estas mallongaj se sekvotaj de du konsonantoj (ekzemple semha, "ŝlimo"), aliokaze longaj.
Konsonantoj
Se post la konsonantosigno aŭ ligaturo venas alia vokalo ol mallonga a, oni indikas tion tiel ĉi:
La supra listo estas tiu de la sanskrita alfabeto. En ekzemple la hinda lingvo troveblas persaj kaj aliaj pruntvortoj kun konsonantoj ne konataj en la sanskrita. Por tiuj oni uzas ordinaran konsonanton kun diakrita punkto, ekzemple फ़ por fa, bazita sur फ por pha. En kelkaj fruaj lingvoj, ekzemple palio, troveblas la konsonanto ळ, kutime transliterata per la kun punkto sub l, kaj elparolata kiel ordinara la sed kun la lango fleksita supren-malantaŭen; ळ do rilatas al ल same kiel ट al त.
Esperanto-Klubo de Manlio
La Esperanto-klubo de Manlio estas malnova loka Esperanto grupo en Sidnejo, Aŭstralio. Ĝi estas parto de la Esperanto-Federacio de Novsudkimrio kaj de la Aŭstralia Esperanto-Asocio. Temas pri la plej aktiva Esperanto-grupo en Sidnejo.
Bessancourt
Bessancourt estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bessancourtois.
Ĉiloeo
La insularo de Ĉiloeo (Chiloé) estas arkipelago lokita en la sudo de Ĉilio, inter la paraleloj de 41° kaj 43° de suda latitudo. Ĝi precipe enhavas grandan insulon, la Granda Insulo de Ĉiloeo, krome grandan nombron da insuloj kaj malgravaj insuletoj. La arkipelago havas areon de 9.181 km² kaj havis loĝantaron de 154.766 personoj en la jaro 2002.
Vortdeveno
Chiloé estas transformo de Chilhué, la hispana aliformado de la chillwe, vorto kiu en la mapuĉa signifas «loko de chellos». La ĉello aŭ Brunkrona mevo (Larus maculipennis) estas blanka birdo kun nigra kapo, tre ofte videbla ĉe la strandoj kaj lagetoj de la arkipelago.
Kulturo de Ĉiloeo
La kulturo de Ĉiloeo malsamas aliajn partojn de la lando pro la miksaĵo inter indiĝenaj kaj hispanaj tradicioj, kaj ankaŭ pro la originaj solvoj trovitaj por la problemoj de la insula vetero.
Ĉiloea hispana lingvo
La hispana parolata en Ĉiloeo havas strangajn karakterojn pro la centoj da vortoj prenitaj el la mapuĉa en sia dialekto huilliche kaj pro la konservado de multe da hispanaj arĥaismoj, kiu jam ne estas uzataj aliloke.
Ĉiloea mitaro
Ĉiloeo havas multajn karakterajn mitojn originajn de la miksaĵo inter la kreaĵoj de la unuaj loĝantoj kaj de la kunportitaj de la eŭropanoj. Inter la Ĉiloeaj mitoj elstaras la Pinkoja, la Invunĉe, la Kaleŭĉe, la Traŭko, la Fiura kaj la Kamahueto.
Arĥitekturo
La arĥitekturo en Ĉiloeo estas tre karaktera. La konstruaĵoj estas faritaj el ŝindoj kaj estas levitaj per stangoj por travivi inundojn.
Kirkoj de Ĉiloeo
La kirkoj estis konstruitaj dum la dek-oka kaj dek-naŭa jarcento. Ĉi tiuj kirkoj elstaras pro bona konserviĝo, kvankam ili estas faritaj el ligno.
Vilmos Szuppán
Vilmos Szuppán [vilmoŝ supAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szuppán Vilmos estis hungara instruisto, profesoro. Liaj familiaj nomvariantoj estis Suppan, Szuppan.
Vilmos Szuppán naskiĝis la  en Buda. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Szuppán frekventis mezlernejojn en Vieno kaj Pest (urbo), poste li studis en Joseph Polytechnicum kaj altlernejo pri instruistoj. Post la pedagogia diplomo en 1874 li estis asistanto en Polytechnicum, poste instruisto en Székelyudvarhely kaj Budapeŝto. Ekde 1886 li havis postenon en ministerio pri religio kaj eduko. En 1893 li estis nomumita lernejestro. Inter 1902 kaj 1921 li gvidis la komercan akademion en Budapeŝto. En 1897 li ricevis la titolon reĝa konsilisto.
NGC 2961
NGC 2961 (aliaj indikoj — NGC 2959A, MCG 12-9-63, ZWG 332.63, KCPG 211B, PGC 27958) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2961, NGC 2959A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Transatlantika telegrafa kablo
Transatlantika telegrafa kablo estas submara komunikila kablo tra la Atlantiko uzita por komunikado per telegrafo. La unua estis muntita surr la grundo de la Atlantiko el Telegraph Field, Golfo Foilhommerum, insulo Valentia, en okcidenta Irlando al Heart's Content, en orienta Novlando. La unua komuniko okazis la 16an de aŭgusto 1858, kaj malpliigis la komuniktempon inter Nordameriko kaj Eŭropo el dek tagoj – tempo necesa por ricevi mesaĝon per ŝipo – al kelkaj minutoj. Transatlantikaj telegrafkabloj estis poste anstataŭitaj de Transatlantika telekomunika kablo.
15421 Adammalin
15421 Adammalin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
4857 Altgamia
4857 Altgamia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo "Altgamia" estis komponita en honoro de Andrew L. T. kaj Angela Maria Chiarappa Green, filo kaj edzino de D. W. E. Green, kiu zorgis pri la la fotoj, kiuj permesis la malkovron kaj kalkulis la karakteriziloj de tiu-ĉi asteroido. Angela ("Lina") foje helpis la Centran Oficejon por la Telegramoj per siaj konoj pri itala kaj hispana lingvoj.
Figino Serenza
Figino Serenza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la ĉefanĝelo Miĥaelo.
10-a de decembro
La 10-a de decembro estas la 344-a tago de la jaro (la 345-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 21 tagoj restas.
Je la 10-a de decembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 10-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Olinda
Olinda (nomo kiu signifas portugale "Ho Belega") estas urbego kaj municipo en subŝtato Pernambuko, en urbaro de Recife, Brazilo. Ĝi lokas ĉe koordinatoj ; 16 m sur marnivelo. Ĝi havas 40,83 kvadratajn kilometrojn de areo kaj 367.902 loĝantojn. Olinda restas apud Riveroj Beberibe kaj Paratibe kaj antaŭ maro. Ene ĝi estas Kanaloj Peixinhos, Lava-Tripas kaj Malária.
Historio
En 1534, la tiama hereda privata provinco Pernambuko estis donita al Duarte Coelho, kiu ekposedis ĝin en la 9-a de marto 1535. Li trovis lokon por fari militkonstruaĵon super montetoj kie estis malgranda indiĝena vilaĝeto Marim. Tiu loko estis tiel bela ke Duarte Coelho dirus: "Ó linda situação para se construir uma vila" (Ho belega loko por esti vilaĝo). En 1630, nerdelandanoj konkeris Pernambukon kaj disrabis Olinda'n, kiu restis senhomoj ĝis 1654, kiam portugalanoj rekonkeris Pernambukon, sed Olinda restis de tiam ĝis nun preskaŭ kvartalo de Recifo.
Esperanto en Olinda
Esperanto eniris en Olinda eble en komenco de 20-a jarcento sed la loka movado ĉiam restis sub la umbro de tre najbara Recife ĝis la fino de pasinta jarcento. “Esperanto Notícias”, de Januaro-Marto 1987, anoncas la ricevon de projekto veninta el Olinda – PE, kies celo estas la enkonduko de Esperanto en la unua kaj dua grado de privataj kaj oficialaj lernejoj de tiu urbo. La verko estas organizita de la instruistoj Edson Mascarenhas kaj José Antônio da Silva; la paĝoj 13-a, 14-a, 15-a kaj 16-a baziĝas sur la projekto de Prof. Euclydes Geraldis de Carvalho, el Bauru – SP.
En 1987 aperas projekto, kies celo estas la enkonduko de Esperanto en la unua kaj dua grado de privataj kaj oficialaj lernejoj de tiu urbo. La verko estas organizita de la instruistoj Edson Mascarenhas kaj José Antônio da Silva; ĝi baziĝas sur la projekto de Prof. Euclydes Geraldis de Carvalho, de Bauru – San-Paŭlio.
Prof. Edson Mascarenhas estis prezidanto de Brazila Asocio pri Didaktiko de Esperanto-Kursoj, fondita la 3-an de Aprilo 1991, ĉe la publika ŝtata biblioteko “Presidente Castelo Branco”. Mascarenhas laboris por la disvastigo de la lernado de Esperanto en pluraj edukejoj, same kiel en la Pontifika Katolika Universitato de Recife; en la Brazila Instituto de Lingvaj Studoj (Olinda – PE); Pernambuka Spiritisma Federacio; lernejoj Nóbrega kaj Souza Leão; “Instituto Bandeirante”; “Escola Polivalente Emilia Cavalcante de Albuquerque” (Cabo de Santo Agostinho – Pernambuko); kaj en Esperanto-Kluboj de Olinda kaj Recife.
Sub la kunordigo de Brazila Asocio pri Didaktiko de E-Kursoj okazis, de la 19-a ĝis la 21-a de Julio 1996, la 1-a Esperanto Renkontiĝo de la Ŝtato Pernambuco, en Olinda, sub la jena temo: “Esperanto en la Lernejo”. En la evento partoprenis Esperanto-Asocioj de la jenaj urboj: Recife, Olinda, Caruaru, Cabo de Santo Agostinho, Jaboatão dos Guararapes kaj Moreno. Partoprenis ankaŭ reprezentantoj de Fortaleza kaj Teresina.
La 13-an de Novembro 1999 okazis, ĉe la Fakultato de Scienco kaj Administrado de Pernambuco, la 4-a Esperanto Renkontiĝo de la Ŝtato Pernambuco, sub la temo: “Esperanto Survoje al la Tria Jarmilo”. La kunordigo estis de la Brazila Asocio pri Didaktiko de E-Kursoj, de Olinda, kaj kunlaboro de Pernambuka Esperanto-Asocio, sub prezido de D-ro Luís Márcio de Oliveira Assunção.
Frépillon
Frépillon estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Frépillonnais.
2531 Kembriĝo
2531 Kembriĝo estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urboj Kembriĝo en Britio kaj Kembriĝo en Usono, ambaŭ universitataj urboj.
Saint-Victoret
(jen france, okcitane Sant Victoret) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Origine la signifo de Saint-Victoret estis "eta Sankta Viktoro", pro la ligoj de la iama loka abatejo kun la Abatejo Sankta Viktoro de Marsejlo.
Fine de en la komunumo vivis.
Chodová Planá
Chodová Planá (Kuttenplan) estas kampurbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 8 km sude de urbo Mariánské Lázně. Vivas ĉi tie.
Larráinzar
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17320 loĝantojn. El tiuj estis 8527 viroj kaj 8793 virinoj. La komunumo havas surfacon de 171 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2100 metroj super la marnivelo.
Chodová Planá
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.
Carmine Crocco
Carmine Crocco, konata ankaŭ kiel Donatello (5-a de junio 1830 – 18-a de junio 1905), estis notorie itala bandito. Baldaŭ post la unuiĝo de Italio, li formis armeon de 2.000 virojn, kondukante la plej timitan bandon en suda Italio.
Larráinzar
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6739 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3956 scipovis legi kaj skribi kaj 2782 personoj estis analfabetoj. Do 59% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 41% estis analfabetoj.
Carmine Crocco
Li estis fama pro sia gerila taktiko, kiel tranĉita de akvo provizoj, detruo de faruno mueliloj, tranĉita de telegrafo dratoj kaj neantaŭvidebla embusko.
Chodová Planá
Nuntempo
La hodiaŭa Chodová Planá estas ne nur signifa industria centro de ĉirkaŭaĵo de Tachov, sed samtempe por turistoj tre alloga loko. La administra teriorio de Chodová Planá falas parte en PPR Slavkova arbaro, kun elfontantaj fontoj Il-sano kaj Čiperka. Dominaĵo de la ĉirkaŭaĵo estas natura rezervejo Lazurový vrch kun videblaj restaĵoj de devena enloĝigo, ruino de burgo Lazurová hora el la 13-a jarcento kaj minista farado. Bierfarejo Chodovar estas unu el la plej malnovaj en okcidentbohemia regiono. Interesa halto estas pilgrima preĝejo en Pístov kaj proksima monumento al falintoj sur vojo de marŝo de morto.
Carmine Crocco
Li pasigis la reston de sia vivo en malliberejo, post esti arestita en 1867, kie li verkis siajn memorojn kiuj rakontas lian vivon kiel bandito. Crocco estis kondamnita de 67 murdoj, 7 provoj de murdo, 15 incendios kun ekonomia perdo de pli ol 1.200.000 liro.
Chodová Planá
Nuntempo
Ekde la 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Carmine Crocco
Tamen li estas konsiderata kiel heroo en suda Italio, kiu gvidis armeon de malriĉaj laboristoj kontraŭ la burĝaro kaj la subpremado de la soldatoj de la Savoja dinastio.
Larráinzar
Sociogeografio
16538 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 10426 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 63.04% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dalai-lamao
La dalai-lamao (ཏཱ་ལའི་བླ་མ་, laŭlitere “prudentoceano”) estas la plej granda religiestro de la tibeta budhismo.
Religa rolo
La dalai-lamao apartenas al la branĉo gelugpao de tibeta budhismo. Tamen, multaj rigardas la dalai-lamaon ankaŭ kiel religian gvidanton de la tuta tibeta popolo, kvankam la aliaj tri sektoj de tibeta budhismo havas siajn proprajn gvidantojn kaj formale ne estas subigitaj al lia. Religia gvidanto li estas ankaŭ por budhanoj tibettradiciaj sed ne tibetaj, ekzemple mongoloj, burjatoj, kaj kalmukoj.
Historio
En 16-a jarcento mongolaj "malgrandaj" reĝoj invitis en Mongolion la gvidanton de unu el la kvar tibetaj mahajanaj sektoj de la budhismo, Sodnomĝamc, kaj donis al li la titolon Dalai-Lamao. Pro politikaj kialoj, la Dalai Lamao poste iĝis ankaŭ sekulara gvidanto de Tibeto (rolkombino origine ne permesata al budhismaj monaĥoj).
La dala-lamao restis kiel monarko de Tibeto ĝis la ĉina invado en la 1950-aj jaroj.
Titoloj
Gjalŭa Rinpoĉe, titolo, kiu signifas « Altvalora Venkinto », estas alia titolo de la dalai-lamao.
Mária Egri
EGRI Mária aŭ Egry Mária estis hungara aktorino naskita en Nagyenyed la 15-an de aŭgusto 1914; ŝi mortis la 10-an de decembro 1993. Ŝia origina familia nomo estis Egre, ŝia familia pli nova nomvarianto estis Egry, ŝia edzo estis Emil Martonffy.
Kariero
Maria Egre frekventis katolikan mezlernejon en Eger, poste ŝi lernis jaron en Universitato Ferenc József, fine ŝi akiris aktoran diplomon. Ŝi ludis en 1932–33 en Teatro Magyar, inter 1934–1937 en Teatro Belvárosi, en 1937–38 en Művész Színház. Inter 1935 kaj 1944 ŝi ricevis plurajn filmrolojn.
En 1940 ŝi edziniĝis. Depost la 2-a mondmilito ŝi forlasis la scenejon.
Vortová
Municipo Vortová situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy, en fonta regiono de rivero Chrudimka, 7 km sude de urbo Hlinsko, ĉe neĉefa ŝoseo inter Hlinsko kaj Herálec. Vivas ĉi tie.
Kapelo
En la vilaĝo estas kapelo de Sankta Maria, pseŭdoromanika el la jaro 1882. Sur la altaro estas bildo el la jaro 1800.
Kokad
Kokad estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono de Derecske-Létavértes. La nomo ne havas sencon en la hungara.
Vortová
Forstejo
En la jaro 1905 episkopo Doubrava el Hradec Králové konstruigis en arbaro proksime de Vortová historiigan forstejon laŭ planoj de fama arĥitekto Josef Fanta el Prago.
Kokad
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉe la hungara-rumana ŝtatlimo. Létavértes estas proksime.
Historio
La unua mencio devenis pri la komunumo el 1219. En 1919 la rumanoj okupis la regionon.
Vortová
Lhoty
Al la municipa komunumo Vortová apartenas ankaŭ vilaĝeto Lhoty, kiu situas sur monteto oriente de Vortová.
Kokad
Historio
Vilaĝservoj estas poŝto, sportejo, lernejo.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas kalvinana kaj grekokatolika paroĥa preĝejoj. Tiu lasta en 1801 konstruiĝis. Apud la vilaĝo lago troviĝas.
Sarganslando (elektodistrikto)
Geografio
Sarganslando situas en la regiono de la historia urbo Sargans inter la Glarusaj Alpoj kaj la Churfirsten. Sude ĝi atingas la Alpan Rejnon kaj limas al Kantono Grizono norde ĝin limigas la Valenlago je kies alia fino situas la elektodistrikto See-Gaster.
En Sarganslando situas la plej altaj montoj de Kantono Sankt-Galo kun la plej alta pinto Ringelspitz kun alteco de 3247 m s.m., kaj ankaŭ du glaĉeroj, nome Pizol-Glaĉero kaj Sardona-Glaĉero.
Komunumoj de la elektodistrikto Sarganslando
La elektodistrikto konsistas el la sekvantaj komunumoj: La nombroj de la loĝantoj datiĝas de la 31-a de decembro 2006
Monda naturheredaĵo
Sarganslando apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
155217 Radnóti
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Miklós Radnóti (naskiĝinte Miklós Glatter, 1909 – 1944), rigardita kiel unu el plej grandaj hungaraj poetoj de la 20-a jarcento. Lia poezio miksas avangardajn kaj ekspresionismajn temojn kun nova klasika stilo. Li estis la hungara tradukisto de la verkoj de La Fontaine kaj Apollinaire.
Flughaveno Lien Ĥuong
Flughaveno Lien Ĥuong en Vietnamio estas negranda flughaveno por priservi lokajn flugojn, 26 kilometrojn oriente de Da Lat. Situanta 300 kilometrojn for de Ho-Ĉi-Min-urbo, ĝi estas la plej ofta aviada ebleco de ties loĝantaro.
Oportuna publik-trafika ligo de la flughaveno kun Ca Mau aŭ al Ca Mau forestas, oni prenas taksion aŭ uzas propran aŭton.
Ĉiutagaj flugoj al Ho-Ĉi-Min-urbo, Hanoi, Da Nang estas malpli oftaj ol al aliaj direktoj.
(17381) 1981 EC11
(17381) 1981 EC11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
15434 Mittal
15434 Mittal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Alexander Chow Mittal, finaliston en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Greenwich High School en Greenwich (Konektikuto, Usono).
Murga
Murga estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, fine de mallonga sakovojo el ĉefvojo Szekszárd-Balatono. Bonyhád troviĝas 22, Szekszárd 26, Tolna (urbo), Tamási 30 km-ojn for.
Historio
Oni trovis imponan kruĉon de la hunoj. La unua mencio okazis en 1446 en formo Morga. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento unue serboj, poste germanoj refondis la vilaĝon. La germaneco estis deportita post la 2-a mondmilito al Germanio.
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, migra poŝto.
Hokuto (apartigilo)
Hokuto estas la nomo de
Groesbeek
Groesbeek estas vilaĝo kaj eksa municipo en la nederlanda provinco Gelderlando, kiu ekde la jaroj 2015 estas parto de nova municipo Berg en Dal. La loĝloko situas sude de Nijmegen, la areo estis 44,16 km², kaj la loĝantaro 18 887 je la 1-a de julio 2006.
Krom la vilaĝo Groesbeek en la municipo situis la vilaĝ(et)oj Heilig Landstichting, De Horst kaj Breedeweg. Ekde la 1-a de januaro 2015 ankaŭ Millingen aan de Rijn kaj la vilaĝoj de la Ubbergen apartenas al la municipo Berg en Dal.
Groesbeek situas en holma arbaroriĉa pejzaĝo, kiu daŭrigas en Germanio kaj tie nomiĝas Reichswald (Regna Arbaro).
La Ville-Dieu (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Poleň
Poleň (devene Polyně, Pollin) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1245.
Cacequi
Cacequi estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 13.676 loĝantojn en 2010.
Monostorpályi
Situo
Monostorpályi situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Debrecen-Létavértes, la lasta estas proksime.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj avaroj loĝis tie. Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. Pesto okazis en 1738. En 1826 ankaŭ nun videblaj grenejoj konstruiĝis. En 1919 la rumanoj okupis la regionon. La judoj estis forigitaj en 1944. En 1960 kolĥozoj Tritikospiko kaj Konstitucio formiĝis. Ne menciita vidindaĵo estas la kalvinana preĝejo. Apud la vilaĝo monto Bónis (bOniŝ) 138 m-ojn alta troviĝas. Vilaĝservoj estas poŝto, apoteko, lernejo.
Famuloj
En Monostorpályi naskiĝis fifama revoluciulo en 1849 Imre Hatvani.
Komunumoj pri monostor en Hungara reĝlando
(Monostor signifas: abatejo.)
16900 Lozère
16900 Lozère estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
Internacia Flughaveno de Pakse
La Internacia Flughaveno de Pakse (IATA:PKZ, ICAO:VLPS) estas unu el la malmultaj internaciaj flughavenoj de Laoso. Pakse estas la iama ĉefurbo de la Reĝlando Ĉampasako. La terminalo estas malgranda. Ĝi havas flugojn al Vjetnamio, Tajlando kaj Kamboĝo.
Bahaa Kredo
La Bahaa Kredo, ankaŭ konata kiel la Bahaa Religio aŭ Bahaismo, estas monoteisma religio naskiĝinta en Irano meze de la 19-a jarcento kiu substrekas la spiritan unuecon de Dio, de la religio kaj de la homaro. Ĝi havas ĉirkaŭ 7 milionojn da kredantoj tra la tuta mondo.
19676 Ofeliaguilar
19676 Ofeliaguilar estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bahaa Kredo
Ĝia profet-fondinto estas Bahá'u'lláh (1817-1892), kies instruojn sekvas la adeptoj de la Bahaa Kredo, la bahaanoj.
19676 Ofeliaguilar
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ofelia Aguilar, kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Ŝi estis instruistino ĉe la  Desert View Middle School de El Paso (Teksaso, Usono).
Bahaa Kredo
Laŭ bahaanoj la ĉefcelo de ilia religio estas fondi spiritan fundamenton por nova tutmonda civilizo de paco kaj harmonio, kies efektiviĝon ili antaŭvidas.
Bahaanoj kredas, ke sia religio malsimilas de aliaj grandaj religiaj tradicioj nur pro ĝia noveco; ke efektive ĝi estas kiel la aliaj religioj ankaŭ parto de unusola kontinue evoluanta religio donita de Dio al la homaro. Ili opinias, ke sia religio radikas en Islamo same kiel Kristanismo fontas en Judismo, aŭ Budhismo en Hinduismo, kaj ke Bahá'u'lláh plenumas la mesiajn promesojn kaj aliajn spiritajn sopirojn de ĉiuj tiuj diversaj antaŭintaj religioj.
Tri Unuecoj
Bahaa teologio asertas tri unuecojn: Ĉi tiuj principoj profunde influas la teologiajn kaj sociajn instruojn de la religio.
Progresa Revelacio
Bahaanoj rigardas religion kiel progrese disvolviĝantan procezon de edukado fare de Dio per Liaj mesaĝistoj al ĉiam-evoluanta homa familio. Bahá'u'lláh estas konsiderata kiel la plej juna kaj pivota, sed ne fina, el la mesaĝistoj de Dio.
Bahaanoj kredas je procezo, kiun ili nomas "progresa revelacio", agnoskante ĉiujn fondintojn de la grandaj mondreligioj, inkluzive de Adamo, Noa, Zaratuŝtro, Kriŝno, Abraham, Moseo, Budho, Jesuo, kaj Mohamedo, kaj ankaŭ la pli junaj Báb kaj Bahá'u'lláh. Bahaanoj interpretas religian historion kiel serion de profetaj epokoj. Ĉiu Profeto aŭ "Manifestiĝo de Dio" alportas iom pli vastan kaj altnivelan revelacion. Bahaanoj kredas, ke tiu ĉi procezo havas nek komencon, nek finon.
La Bahaa Kredo estas ne sinkretisma kombinaĵo de religioj, sed distingita religia tradicio kun pli ol 160 jaroj da sankta historio. Ĝi kredas je la dia fonto de tio revelaciita pere de sinsekvo da antaŭaj profetoj, sed havas proprajn skribaĵaron, instruojn, kaj leĝojn.
Principoj
La sekvaj 12 "principoj" ofte listiĝas kiel mallonga resumo de la bahaaj instruoj. Ili estas ĉerpitaj el transskriboj de paroladoj faritaj de `Abdu'l-Bahá (vidu sube) dum lia vojaĝado tra Eŭropo kaj Nordameriko (1911-1913). La listo ne estas aŭtoritata kaj kelkaj variaĵoj cirkulas.
Mistikaj instruoj
Laŭ bahaanoj la celo de la homa vivo estas ekkoni Dion, akiri virtojn, evolui spirite, kaj antaŭenporti ĉiam antaŭeniran civilizon.
Persona evoluado de la homo kompreniĝas kvazaŭ organika procezo por akiri virtojn kaj kvalitojn, kiu kontinuas post la fizika morto, kiel la evoluo de feto kontinuas post la naskiĝo. Bahá'u'lláh instruis pri postvivo, en kiu la animo povas senfine progresi tra pli-kaj-pli-altaj spiritaj regnoj. Paradizo kaj Infero kompreniĝas kiel referenco al la proksimeco aŭ al la foreco de individuo rilate al Dio, kaj ne kiel ekskluzivaj aŭ fizikaj lokoj.
Bahaanoj kredas, ke kvankam la vera esenco de Dio estas por ĉiam tute for de la komprenpovo de la homoj, ili povas ekkompreni Dion pere de Liaj nomoj kaj atributoj. Ĉi tiuj kompariĝas al gemoj, kaj inkluzivas diajn kvalitojn kiel kompaton kaj saĝecon. Edukado (aparte de spirita naturo) servas por riveli la diajn gemojn, per kiuj Dio dotis la animojn de la homoj.
Leĝoj
La leĝoj de la Bahaa Kredo fontas ĉefe el la Kitáb-i-Aqdas, (en Esperanta traduko: "Plej Sankta Libro"). La observado de la plejmulto de la bahaaj leĝoj estas afero de konscia submetiĝo flanke de la individuaj kredantoj kaj ne estas iel kontrolata. Kelkajn leĝojn tamen la administraj instancoj de la komunumo, la Spiritaj Asembleoj povas obeatigi iugrade. Aliaj leĝoj ankoraŭ ne estas efektivigitaj ĉar ili estas antaŭviditaj por spirite pli evoluinta socio, kies laŭgrada estiĝo estas antaŭvidata. La leĝoj de la Kitáb-i-Aqdas estas enkondukataj kaj aplikataj iom post iom fare de la Universala Domo de Justeco.
Bahá'u'lláh ne vidis leĝojn kiel leĝisman strukturon, sed kiel nemalhaveblan parton de homa kaj socia spirita progreso kaj parto de la mistika vojo.
Jen kelkaj ekzemploj de leĝoj kaj bazaj religiaj observendaĵoj el la Kitáb-i-Aqdas :
Bahaa spiriteco ĉefe konsistas el teksta studado, preĝado, meditado, kaj socia agado. Monaĥismo estas malpermesata, kaj bahaanoj provas fonti sian spiritecon en ĉiutaga vivado. Fari utilan laboron, ekzemple, estas ne nur devige, sed ankaŭ rigardate kiel maniero de adorado.
La Interligo
Unu el la ĉefaj instruoj de la Kredo estas unueco, kaj bahaanoj kredas, ke Bahá'u'lláh garantiis la kontinuan unuecon de la Kredo per la atribuo de certaj aŭtoritatoj al certaj institucioj, kiuj estas priskribataj pli detale sube. Tiu ĉi dia garantio de la kontinueco kaj integreco de la bahaa komunumo nomiĝas la "Interligo de Bahá'u'lláh" kaj pretendas distingi la Bahaan Kredon de aliaj kun egale diaj originoj. Bahaanoj kredas, ke Dio protektos ilian Kredon de la sorto de antaŭaj religioj, kiuj per skismoj dividiĝis en sektojn. Ili sekve karakterizas provojn krei dividojn kiel vanajn, abortajn klopodojn. La vico de posteuleco estis ekde la komenco klare difinita, tiel ke tiuj, kiuj provis krei sektojn apenaŭ trovis subtenon.
La Báb
Siyyid Mírzá `Alí-Muḥammad naskiĝis en la persa urbo Ŝirazo, je la 20-a de oktobro 1819 (1a de Muḥarram 1235 p.H.). Li estis filo de komercisto kaj mem sin postlerneje okupis kiel komercisto.
Ordonita aperi antaŭ la ŝtat-aŭtoritatoj en Tabrizo kaj en la ĉeesto de la Kronprinco Náṣiri’d-Dín Sh áh, la Báb deklaris al ĉiuj ĉeestantoj, ke li estas la Promesito de Islamo: "Mi estas, Mi estas, Mi estas la Promesito! Mi estas Tiu, Kies nomon vi dum mil jaroj alpreĝis, je Kies mencio vi leviĝis, Kies alvenon vi sopiris vidi, kaj rapidigi la horon de Kies Revelacio vi preĝis al Dio." (Nabíl-i-Zarandí, Herooj de la Nova Tagiĝo, ĉapitro 3-a)
Dum la instruoj de la Báb disvastiĝis, la islama registaro vidis la kreskantan movadon kiel minacon de la ŝtatreligio kaj komencis sisteman ekstermadon de la babanoj. Pluraj armeaj kontraŭstaroj okazis inter registaraj kaj babanaj fortoj, el kiuj rezultis ĉirkaŭ 20.000 babanaj martiroj. La Báb mem estis enprizonigita en la fortikaĵoj de Máh-kú (1847-1848) kaj  Ch ihríq (1848-1850) kaj fine ekzekutita de pafistaro en Tabrizo je la tagmezo de la 9-a de julio 1850 (28-a de  Sh a'bán 1266 p.H.). Li estis tridekjaraĝa kaj en la sepa jaro de Sia misio.
Lia tombejo, nome la Maŭzoleo de la Báb, situas sur la deklivo de Monto Karmel en Ĥajfo, Israelo, kaj estas grava pilgrimcelo por bahaanoj. Vespere de la pafmortigo kontraŭ la Báb en la kazerno de Tabrizo, Liaj fizikaj restaĵoj estis ĵetitaj en fosaĵon ekster la urbo, de kie babanoj ŝtelume forportis ilin dum la tria nokto sekvanta. Poste tiuj sanktaj relikvoj restis pie kaŝataj en diversaj lokoj sinsekvaj, ĝis kiam oni sekrete alportis ilin de Irano al la Sankta Lando, je la 31-a de januaro 1899. Fine `Abdu'l-Bahá entombigis ilin je la 21-a de marto 1909 en la maŭzoleo tiucele konstruita ĉe loko specife montrita de Bahá’u’lláh mem en 1891.
Kvankam la Baba Kredo havas siajn proprajn skribaĵojn kaj religiajn instruojn, bahaanoj kredas, ke ĝia daŭro estis laŭ destino tre mallonga. La skribaĵoj de la Báb antaŭvidas koncepton de "Tiu, Kiun Dio manifestos" (man yuẓhiruhu'lláh, arabe : من یظهر الله‎ ​, perse : مظهر کلّیه الهی‎ ​), tiun promesitan en la skribaĵoj de ĉiuj grandaj mondreligioj. Bahaanoj konsideras la Baban Kredon kiel novan religion sendependan sed ankaŭ kiel antaŭinton de la Bahaa Kredo. Ili kredas, ke la celo de la Baba Kredo plenumiĝis en Bahá’u’lláh, kiam Li deklaris en 1863 Sian pretendon esti tiu Mesio anoncita de la Báb.
James H. Wilkinson
James Hardy WILKINSON (Strood, Kent, Anglio, 27-an de septembro 1919 - Teddington, Middlesex, Anglio, 5-an de oktobro 1986) estis brita komputikisto kiu faris kontribuon al la komputiko por sia laboro pri cifereca analitiko.
Bahaa Kredo
Bahá’u’lláh
Mírzá Ḥusayn `Alí Núrí naskiĝis en Teherano, la ĉefurbo de Persio, je la 12-a de novembro 1817 (2-a de Muḥarram 1233 p.H.). Li estis la filo de persa nobelo kaj unu el la fruaj sekvantoj de la Báb. Li poste alprenis la titolon Bahá’u’lláh (بهاءالله), kiu signifas en la araba lingvo "splendoro, gloro, lumo de Dio". Je aŭgusto 1852 Li estis arestita kaj enprizonigita dum kvar monatoj en la subtera karceraĉo Síyáh- Ch ál (perse سیاه چال‎ ​ "nigra truo") de Tehrano, dum periodo de severa persekutado post atenco kontraŭ la Ŝaho farita de kelkaj babanoj. Li pretendis, ke dum tiu enkarcerigo Li ricevis la unuajn sciigojn, ke Li estis Tiu antaŭvidita de la Báb kaj havis dian mision, kiun Li anoncos post pluraj jaroj unue private en aprilo 1863 kaj poste publike ekde marto 1866.
James H. Wilkinson
Li ricevis la Premion Turing en 1970 «por sia esploro en nombra analizo, faciligante la uzon de la cifereca komputilo de alta rapido, ricevinte grandan rekonon por sia laboro en lineara algebro kaj la analizo de eraroj».
Bahaa Kredo
Bahá’u’lláh
Nelonge poste, Li estis ekzilita de Irano al Bagdado (1853-1863) en la Otomana imperio, poste al Konstantinopolo (1863, nuna Istanbulo), poste al Adrianopolo (1863-1868, nuna Edirne en la eŭropa parto de Turkio). Dum Li estis en Adrianopolo, Li skribis leterojn al kelkaj gravaj regantoj religiaj kaj politikaj tra la mondo, inkluzive de Sultano 'Abdu'l-Azíz, deklarante Sin misiita kiel Mesaĝisto de Dio. Rezulte Bahá’u’lláh estis forsendita ĝis Sia morto al la otomana punkolonio palestina de Akko (1868-1892, en hodiaŭa Israelo).
Jen la mapo de Lia ekzilo de Teherano al Akko tra la Mez-Oriento. Je la fino de Lia vivo la strikta kaj malmilda enprizonigado iom post iom malseveriĝis kaj Li ricevis permeson loĝi en domo apud Akko, kvankam Li oficiale restis plu malliberulo de tiu urbo. Tie Li forpasis je la 29-a de majo 1892 (2-a de  Dh i’l-Qa’dih 1309 p.H.). Bahaanoj rigardas Lian finan restadejon, la Domegon de Bahjí, kiel la kiblon al kiu ili turnas sin ĉiutage por preĝi.
Dum Sia vivo Bahá’u’lláh verkis respektive revelaciis grandan skribaĵaron. La Kitáb-i-Aqdas (la "Plej Sankta Libro") kaj la Kitáb-i-Íqán (la "Libro de Certeco) estas konsiderataj kiel la ĉefaj teologiaj verkoj bahaaj, kaj la Kaŝitaj Vortoj (Kalimát-i-Maknúnih) kaj la Sep Valoj (Haft-Vádí) kiel ĉefaj mistikaj verkoj.
`Abdu'l-Bahá
`Abdu’l-Bahá (arabe: عبد البهاء, "Servanto de Bahá'") estis la plej aĝa filo de Bahá'u'lláh kaj naskiĝis oficiale kiel `Abbás Effendi (perse: عباس افندی). Lia patrino Ásiyih Kh ánum (1820-1886), poste kaj pli vaste konata per sia titolo Navváb, naskis lin en Tehrano je la 23-a de majo 1844 (5a de Jamádíyu’l-Avval 1260 p.H.), dum la sama nokto en kiu la Báb deklaris Sian mision.
Lia patro nomumis lin en Sia testamento kiel la solan aŭtoritatan interpretanton de Siaj skribaĵoj, kaj li estis konata inter bahaanoj kiel la "Centro de la Interligo", la "Interpretanto de la Sanktaj Skriboj", la "Mistero de Dio", aŭ simple kiel la "Mastro", ĉar lin Bahá'u'lláh Mem nomis tiel. Bahaanoj rigardas lin kiel la perfektan ekzemplon de vera bahaano.
Barata Supera Kortumo
La Supera Kortumo de Barato estas la plej alta jura tribunalo kaj la lasta kortumo laŭ la Konstitucio de Barato, nome la plej alta Konstitucia Tribunalo, kun la potenco de jura revizio. Konsistanta el la Ĉefĵuĝisto de Barato kaj 31 juĝistoj, ĝi havas ampleksajn potencojn en la formo de originaj, apelaciaj kaj konsilaj jurisdikcioj.
Bahaa Kredo
`Abdu'l-Bahá
`Abdu'l-Bahá partoprenis la ekzilan vivon de sia patro ek de Bagdado ĝis Ĥajfo. Tiu lia stato daŭris en tute 56 jarojn, ĝis kiam la revolucio de la Junaj Turkoj liberigis lin en 1908.
Poste li vojaĝis tra Eŭropo kaj Nord-Ameriko de 1911 ĝis 1913 por diskonatigi kaj klarigi la principojn de la Bahaa Kredo. Fine li revenis al Ĥajfo kaj daŭrigis sian instruadon, klarigadon kaj gvidadon al individuoj kaj al la ĝermantaj komunumoj bahaaj.
Resumo
Bahaanoj nomas la periodon ekde la deklaro de la Báb en 1844 en Ŝirazo ĝis la forpaso de `Abdu'l-Bahá en 1921 la Heroan aŭ Apostolan Epokon de la Kredo. Ĉi tiu estis la epoko dum kiu ĝiaj fondintoj vivis, ĝiaj martiroj mortis, kaj ĝiaj fundamentoj establiĝis en multaj landoj tra la mondo.
Post la forpaso de `Abdu'l-Bahá, la Kredo eniris la Formigan aŭ Feran Epokon, kiun karakterizas ĝiaj leviĝantaj administraj institucioj, tutmonda disvastiĝo. Estonte tiu epoko transiros al Ora Epoko, la realiĝo de la bahaa diepoko.
Bahaa Administrado
La Volo kaj testamento de `Abdu'l-Bahá estas la ĉarto de la bahaa administra ordo. En tiu ĉi dokumento `Abdu'l-Bahá establis la instituciojn de la nomumita Gardanteco kaj la balote elektita Universala Domo de Justeco. En tiu sama dokumento, li nomumis sian plej aĝan nepon, ' Sh o gh i Effendi' (1897-1957), kiel la unuan Gardanton de la Bahaa Kredo (Valí Amr'ulláh).
Kiel eksplikite en la Volo kaj testamento de `Abdu'l-Bahá, la oficoj kaj funkcioj de la institucioj de la Gardanto kaj la Universala Domo de Justeco estas komplementaj : la funkcio de la Gardanto estas interpretado, kaj la funkcio de la Universala Domo de Justeco estas leĝdona. Neniu povas surpreni la oficon de la alia. Ĉi tiuj du institucioj reprezentas la plej altan nivelon de la du branĉoj de administrado : la nomumita kaj la balote elektita. Sub ĉi tiuj estas la lokaj, naciaj, kaj internaciaj oficoj de asembleoj kaj la individuoj, kiuj responsas pri la administrado, protektado, kaj disvastigado de la Kredo.
Dum sia gardanta ofico  Sh o gh i Effendi tradukis multajn el la plej gravaj sanktaj skribaĵoj de la Kredo, pluevoluigis la Bahaan Mondcentron, amase korespondis kun komunumoj kaj individuoj tra la mondo, kaj establis la administran strukturon de la Kredo, pretigante la komunumon por la elekto de la Universala Domo de Justeco.
Pro la subita kaj neantaŭvidita forpaso de  Sh o gh i Effendi en 1957, la Kredo estis portempe gvidata de la Manoj de la Afero de Dio, ĝis kiam la bahaanoj elektis je la 21-a de aprilo 1963 (1a tago de la Festo de Riḍván 121 BE, koincide kun la centjariĝo de la Deklaro de Bahá'u'lláh en Bagdado) la Universalan Domon de Justeco, kiu baldaŭ poste leĝe dekretis, ke pro la unika situacio kaj la provizaĵoj de la Volo kaj testamento de `Abdu'l-Bahá estis neeble nomumi alian Gardanton. Ne plu estos vivantaj Gardantoj sed ĉiam validos la aŭtoritato de la Gardanto fiksita en la skribaĵoj de  Sh o gh i Effendi. La Universala Domo de Justeco hodiaŭ restas la plej supera gvidanta institucio de la Bahaa Kredo; ĝiaj naŭ membroj elektiĝas ĉiun kvinan jaron.
Aktuale
La bahaaj skriboj aludas al estonteco, kiam la plejparto de la homaro akceptos la revelacion de Bahá'u'lláh. Survoje tien la Universala Domo de Justeco periode anoncas subcelojn kiel plurjarajn planojn. La unua grandanombra kreskado de la bahaa komunumo okazis en Afriko dum la tempo de  Sh o gh i Effendi, kaj sekvaj jardekoj spertis sporadajn similajn kreskadojn de la nombro de bahaanoj en diversaj mondpartoj. La kvin-jara plano (2001-2006) fokusiĝas je evoluigo de institucioj kaj kreado de manieroj "subteni grandskalan disvastiĝon kaj kunsolidigon" (Riḍván 158). Ekde 2001, bahaanoj tra la mondo specife fokusiĝas je la establado de infanklasoj, preĝkunvenoj kaj studcirkloj por la sistema studado de la Kredo. La plej populara studprogramo estas tiu de la Ruhi Instituto, studkursaro originale verkita por uzado en Kolombio, kiu jam estas larĝskale uzata. En decembro 2005 al tiuj tri "kernaktivecoj" aldoniĝis kvara, nome klasoj por "pli junaj junuloj" (12-14jaraĝaj), kiuj celas akompani la junulojn en la ofte kriza periodo de sia vivo en kiu ili transiras de infaneco al junuleco kaj ektrovas sian rolon en la socio.
De 2006 ĝis 2021, sinsekvos tri kvin-jaraj planoj, kiuj kulminos je la centa datreveno de la forpaso de `Abdu'l-Bahá, kaj la kompletiĝo de la unua jarcento de la Formiga Epoko de la Bahaa Kredo.
Persekutado
Bahaanoj ankoraŭ frontas persekutadon en islamisme regataj landoj, aparte en Irano, kie pli ol 200 kredantoj estis ekzekutitaj inter 1978 kaj 1998. Ekde la irana revolucio islama en 1979, ofte la hejmoj de iranaj bahaanoj estas prirabitaj. Estas oficiale malpermesate al ili pluedukiĝi post la abituro aŭ enposteniĝi en registaraj oficoj. Kelkcentoj da ili estas enprizonigitaj pro siaj religiaj kredoj, plej ĝuste pro partoprenado en bahaaj studrondoj. Bahaaj tombejoj estas frakasitaj, kaj bahaaj posedaĵoj estas forprenitaj kaj foje detruitaj, inkluzive de la domo de Mírzá Buzurg, la patro de Bahá’u’lláh. La domo de la Báb en Ŝirazo, unu el tri lokoj al kiuj bahaanoj pilgrimas, estis dufoje detruita.
Ador-lokoj
Pri tio vidu klarigojn en la lingvoj franca kaj angla
Kalendaro
La bahaan kalendaron inaŭguris la Báb. La jaro konsistas el 19 monatoj 19-tagaj, kaj kvar intermetitaj tagoj (kvin dum superjaroj) por fari plenan sunjaron.
La bahaa novjaro (nomata Naw-Rúz t.e. la "Nova Tago" en la persa lingvo) okazas je la norda printempa ekvinokso, kutime la 21-an de marto, je la fino de la fastmonato. Je la komenco de ĉiu monato bahaaj komunumoj havas kunvenon nomitan la Festo de la dek-naŭa tago por kune adori, interkonsiliĝi, kaj societumi.
Bahaanoj observas naŭ sanktajn tagojn tra la jaro, dum kiuj ili devus sin deteni de laboro. Tiuj ĉi tagoj estas memore al gravaj datrevenoj en la historio de la Kredo.
Socia envolviĝo
Bahaanoj aktive laboras por socia justeco kaj spiriteco rigardante kiel agadnormon la koncepton de homara unueco. Bahaanoj ankaŭ pli envolviĝadas en projektoj de socia kaj ekonomia evoluigo tra la mondo.
Bahá'u'lláh proklamis la bezonon de monda registaro en tiu ĉi epoko de la tuthomara integriĝo. Pro tio ĉi la bahaa komunumo subtenas la Unuiĝintajn Naciojn jam ekde ĝia fondiĝo. La Bahaa Internacia Komunumo, agentejo sub la direkto de la Universala Domo de Justeco en Ĥajfo, havas konsultan statuson kun la Ekonomia kaj Socia Konsilio de la UN (ECOSOC), la Geknaba Fonduso de la UN (UNICEF), la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS), la Evoluigo Fonduso de la UN por Virinoj (UNIFEM), kaj la Programo de la UN por la Medio (UNEP). La Bahaa Kredo entreprenas kunagadajn evoluig-programojn kun diversaj agentejoj de la UN. (Vidu ĉi tiun artikolon por pli da informo pri la rilato inter la Bahaa Internacia Komunumo kaj la UN.)
Statistikoj
Precizaj statistikoj ne haveblas pro la baza logistika malfacileco kalkuli membrojn de negranda religio, kiuj estas disvastiĝintaj tra praktike la tuta mondo (inkluzive de kelkaj landoj, en kiuj ĝia ekzisto estas nerekonita). Kvankam membrolistoj estas tenataj, ĉi tiuj povas doni nur proksimuman kalkulon. Bahaaj fontoj indikas, ke la Kredo havas pli ol kvin milionojn da kredantoj, kvankam la administrado ne havas oficialan kalkulon. Nebahaanaj fontoj (enciklopedioj k.s.) taksas, ke estas iom inter du kaj ok milionoj da bahaanoj tra la mondo, plejparte taksante inter 5 kaj 7,5 milionoj. .
Depost sia origino en Irano kaj la Otomana imperio, la Bahaa Kredo ekhavis multe da okcidentulaj kredantoj jam antaŭ la unua mondmilito. Post kvindek jaroj, multe da Tria-Mondanoj komencis bahaaniĝi, rezulte de bahaa pionirado. La plejmulto da fontoj konsentas, ke Afriko, Hindio, Oceanio, kaj Sudameriko nun superas Okcident-Azion kaj okcidentajn landojn, kiam temas pri bahaana reprezentado.
Laŭ The World Almanac and Book of Facts 2004:
The Britannica Book of the Year (1992–nun) donas la jenon:
La bahaa komunumo ĝenerale tre fieras pri sia mult-etna karaktero, kaj kredas, ke la Bahaa Kredo estas unike destinita kreski nombre kaj influe.
Oficialaj retpaĝoj de la Bahaa Internacia Komunumo
(en) The Bahá'ís La oficiala sinprezento de la Bahaa Internacia Komunumo en la interreto. Angle kaj alilingve.
(en) Bahá'í Reference Library Oficialaj versioj de multaj skribaĵoj de la Bahaa Kredo en la angla, araba, kaj persa lingvoj.
(en) Bahá'í International Community Statement Library Deklaroj de la Bahaa Internacia Komunumo en 11 lingvoj, inkluzive de proponoj al la Unuiĝintaj Nacioj (1947-nun).
(en) One Country La novaĵletero de la Bahaa Internacia Komunumo. Angle.
Aliaj retejoj
(eo) Bahaa Esperanto-Ligo 50-jara, artikolo aperinta en La Ondo de Esperanto 2023-03-19
(en) Paul Desailly, La principo de universala helplingvo, Bandeduction,l a 13-an de januaro 2021
(eo) Paul Desailly, La Bahaa Kredo kaj Esperanto Realigas la Mondan Pacon, 166 paĝoj, senpage elŝutebla bitlibro.
(en) La Bahaa Esperanto-Ligo (BEL)
(eo) Esperantaj Tradukoj de Lidia Zamenhof kaj Roan Orloff Stone Tiu ĉi paĝo enhavas gravajn Bahaajn tekstojn en Esperanto, inkluzive la Libro de Certeco, Respondoj de 'Abdu'l-Bahá kaj Herooj de la Nova Tagiĝo
(eo, en) La bahaa kredo kaj Esperanto - Making world peace real - The bahai faith and Esperanto
(en) The Bahá’í Encyclopedia Project
(en) Bahá'í Faith Index Sendependa retejo kun tre diversaj informoj kaj ampleksa listo de ligiloj al pli ol 3000 bahaaj retejoj. Angle kaj alilingve.
(en) Bahá'í Library Online Klera retejo kun granda nombro da materialoj de unua- kaj duarangaj fontoj pri la Bahaa Kredo. Angle.
(en) Ocean Private-kreita, senkoste elŝutebla referenc-libraro kaj serĉilo, entenante la plenan tekstaron de la bahaaj skribaĵoj kaj multaj aliaj skribaĵoj en la angla, kaj pli ol 1000 volumoj da alia religia literaturo de la mondo. Estas pli malgrandaj elektaĵoj en ses aliaj grandaj lingvoj (tipografia ĝusteco de la tekstoj varias).
(en) BBC Religion and Ethics special: Bahá'í BBC pri la Bahaa Kredo. Angle.
(en) The Bahá'í Religion Klera enkonduko al la Bahaa kaj Baba Kredoj de islam-studa vidpunkto. Angle.
(en) Islam and the Bahá'í Faith La rilato inter la du religioj. Angle kaj arabe.
(fr) Médiathèque Baha'ie Francophone fotoj kaj libroj en la franca lingvo.
(en) Babel Revisited: Can a Universal Language Bring World Peace?
(en) Gregory P. Meyjes, ad Universalization A “Linguistic Ecology” Reading of Bahá’í Writ Language and Universalization A “Linguistic Ecology” Reading of Bahá’í Writ, PDF, (Bahaa inspirita vizio pri kultura justeco en la kampo de lingvoj, Association for Bahá’í Studies, 1994, Journal of Bahá’í Studies Vol. 9, number 1, Academie.edu
Referencoj
Noto: Ĉiuj Esperanto-tradukoj de citaĵoj kaj tekstoj ĉi tie donitaj estas provizoraj.
Károly Lechner
Károly LECHNER (leĥner) estis hungara psikiatro, universitata profesoro, ano de MTA. Li naskiĝis en Pest (urbo) la 21-an de marto 1850 kaj mortis en Budapeŝto la 19-an de januaro 1922. Liaj fratoj estis Gyula Lechner kaj Ödön Lechner.
Biografio
Károly Lechner estis ekde 1874 asistanto en universitata kliniko de Budapeŝto. Ekde 1877 li estis ĉefkuracisto de privat-psikiatria instituto Schwartzer. Ekde 1884 li estis direktoro de la landa psikiatria instituto de Angyalföld. Ekde 1889 li estis la unua neŭrologia kaj psikiatria profesoro, same de tribunala psikologio de Universitato de Koloĵvaro. En 1897 li estis rektoro de la universitato. Li sekvis la universitaton al Szeged en 1920.