cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brives-sur-Charente
Geografio
Brives-sur-Charente situas ĉe la maldekstra bordo de Charente, okcidente de Cognac.
Subakviĝa kloŝo
Subakviĝa kloŝo aŭ mergokloŝo estas de sube malfermita ujo, nome kloŝo, plenigita per aero, kiu ebligas restadon kaj laboron sub akvo.
Historio
En la jaro 1535 Guglielmo de Lorena fabrikis kaj uzis ekipaĵon simila al modernaj sonoriloj. La subakviĝa kloŝo estis ankaŭ uzita por elakvigo de kanonoj de sveda batalŝipo Vasa mallonge post ties subakviĝo en la jaro 1628.
En la jaro 1690 Edmond Halley proponis kloŝon de moderna konstruo ekipita eĉ per fenestroj por esploro de la mara fundo. La aero devis esti transportita en ĝin en pezigitaj bareloj.
Moderna uzo
Surprincipe de la subakviĝa kloŝo estas konstruitaj ankaŭ subakvaj loĝejoj. Dum fondado de akvaj konstruaĵoj estas uzataj specialaj tipoj de kloŝoj, nomataj kesono.
USS Skate (SSN-578)
USS Skate (SSN-578), la tria submarŝipo de Usona Mararmeo nomita kiel fiŝoj skate nome tipo de rajoj, estis la ĉefŝipo de la submarŝipa klaso Skate de atomenergiaj submarŝipoj. Ĝi estis la tria atomenergia submarŝipo mendita, la unua kiu faris kompletan submerĝitan trans-atlantikan trapason, kaj la dua submarŝipo kiu atingis la Nordan Poluson kaj la unua kiu surfaciĝis tie.
Ĝi estis lanĉita la 16an de majo 1957 sponsorite de Mrs. Lewis L. Strauss, kaj funkciigita la 23an de decembro 1957 kun komandanto James F. Calvert estre.
25951 Pamross
25951 Pamross estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pam Ross, longtempe subtenantino de la Observatorio Lowell. Ŝi servis ĉe la konsultiĝa komitato de la Observatorio Lowell dum pli ol 25 jaroj.
Groningo (provinco)
Groningo aŭ Groningeno (nederlande Groningen [ĤROningen], loke: Grönnen aŭ Grunn'n) estas provinco en la nordo de Nederlando kun proksimume 575.000 loĝantoj.
Priskribo
Groningo limas en la nordo je la Vadamaro, en la oriento je Orient-Frislando (Malsupra Saksio), en la sudo je Drento kaj en la okcidento je la provinco Frislando.
Al la provinco apartenas du etaj kaj neloĝataj insuloj: Rottumeroog kaj Rottumerplaat. Al ĉi tiuj insuloj kelkfoje en la jaro, oni organizas vadpromenojn.
La Westerkwartier estas historia regiono en la nederlanda provinco Groningo, ĉe la limo kun la provinco Frislando. Hunsingo (groninge: Hunzego aŭ Hunzengo) estas regiono en la provinco Groningo situanta inter la riveroj Reitdiep kaj la Maarvliet. Sudoriente de Hunsingo estas Fivelingo. Oldambt estas regiono inter la malnova Ommelanden kaj Westerwolde. Ommelanden (nederlande por "ĉirkaŭaj landoj") estis la partoj de la provinco Groningo kiuj ĉirkaŭas la urbon Groningo.
Ahn
Ahn estas familia nomo de jenaj familioj:
Groningo (provinco)
Municipoj
Groningo ekzistas ekde 2021 el 10 municipoj.
Ahn
Rirardu ankaŭ:
Riccò del Golfo di Spezia
Riccò del Golfo di Spezia estas komunumo de Italio.
Groningo (provinco)
Esperantistoj
En Groningo naskiĝis:
Hells Angels
La Hells Angels Motorcycle Club (HAMC) estas tutmonda unu-procenta motorcikloklubo kies membroj tipe rajdas Harley-Davidson-motorciklojn. La organizo konsistas ĉefe el blankaj viroj kaj konsiderata kiel organizata krim-organizo laŭ la Usona Departmento de Justico. En Usono kaj Kanado, la Hells Angels (Inferaj anĝeloj) estas registritaj kiel Hells Angels Motorcycle Corporation.
Roza Ŝanina
Roza Jegorovna ŜANINA (Роза Егоровна Шанина, 3-an de aprilo 1924 – 28-an de januaro 1945) estis soveta kaŝpafisto dum la dua mondmilito. Ŝi konfirmite respondecis por mortigo de 54 malamikoj, inkluzive de 12 malamikaj kaŝpafistoj dum batalo je Vilno. Studinte en instruista pedagogia instituto en Arĥangelsk ŝi fariĝis sperta kaj fidinda instruistino en infanvartejo. Poste ŝi propravole aliĝis al Vsevobuĉ kaj pli poste al akademio de centraj virinaj kaŝpafistoj en Podolsk. La 22-an de junio 1943 Ŝanina aliĝis la Ruĝan Armeon kaj la 2-an de aprilo 1944 ŝi ekservis en la 184-a pafila divizio, kie kreiĝis virina snajpera trupo. Ŝi estis aprezita per ordeno de Gloro la 18-an de junio kaj denove la 22-an de septembro 1944.
Foje, akceptante ordonon de komandanto de bataliono por ke ŝi senprokraste revenu en postfrontejon, Ŝanina respondis „Mi revenos post la batalo“. Tiuj ĉi vortoj poste fariĝis titolo de libro Reveninta el la batalo de Nikolaj Ĵuravljov. La 12-an de decembro 1944 Roza estis pafita en ŝultron kaj la 27-an de decembro 1944 ŝi estis aprezita per medalo por kuraĝo.
Ŝanina mortis en batalo proksime de ĥutoro en Rikhau. Ŝia bataltaglibro kaj kelke da leteroj estis publikigitaj. Stratoj en Arĥangelsk kaj en vilaĝo en Ŝangala kaj Strojevskoje estis nomitaj laŭ ŝi. Ŝanina havis kvar fratojn: Miĥail, Fedor, Sergej kaj Marat. Miĥail mortis dum sieĝo de Leningrado en 1941, dum Fedor estis mortigita la saman jaron dum Batalo de Kimrio. Sergej neniam revenis viva el la milito, sole la vivanta Marat estas survivinta persono.
Templo de Frankfurto
La Templo de Frankfurto estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 41 konstruita de la Eklezio, la dua de Germanio post la templo de Freiberg kaj la kvina konstruita en Eŭropo, lokita en Friedrichsdorf, loko norde de Frankfurto ĉe Majno. La arkitekturo de la templo de Frankfurto estas fundamente simila al dezajno de ses pintoj uzita por la templo de Boise, la templo de Gvatemalurbo kaj la templo de Ĉikago, inter aliaj, kun la escepto ke oni konstruis nur unu pinton, anstataŭ ses.
Skanderbeg
Gjergj Kastrioti, nomata Skanderbeg (proks. "sinjoro/princo Aleksandro"), estis nacia heroo de Albanio (1405-1468).
Skizo pri Filozofio de la Homa Digno
Skizo pri Filozofio de la Homa Digno estas libro verkita origine franclingve de Paul Gille, kaj esperantigita de Eŭgeno Lanti. Tiu ĉi tradukaĵo estas eldonita 148-paĝe de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) el Parizo en la jaro 1934.
Skanderbeg
En la jaro 1981 en Lezhë estis konstruita omaĝe al li maŭzoleo. Inter la jaroj 1928 kaj 1939, lia kasko estis bildigita sur la albanaj flago kaj blazono.
Pri lia figuro temas la unua esperantlingva verko aperinta en Albanio.
Dum la Dua mondmilito albanoj militservis en Waffen-SS kaj donis la nomon de sia nacia heroo al la 21a Divizio Montara SS "Skanderbeg" (vidu: Kunlaborismo).
NGC 2106
NGC 2106 (aliaj indikoj — ESO 555-3, MCG -4-14-40, PGC 17975) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Martin-d'Arrossa
Saint-Martin-d'Arrossa (Arrosa) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arrosatar.
30190 Alexshelby
30190 Alexshelby estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Lloyd Shelby, finalisto de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri fizika scienco. Li estis lernanto ĉe la Hamilton Southeastern Junior High School de Fishers (Indianao).
Mühlen (Stirio)
Mühlen ("muelejoj") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Murau. Fine de en la komunumo vivis.
Ekkompreni neparolantojn
Ekkompreni neparolantojn estas verko de la moravia esperantisto Oldřich Arnošt Fischer pri vertebruloj uzanta proprajn fotojn. Pro pleja abundo el la kvin klasoj fiŝoj, amfibioj, rampuloj, birdoj kaj mambestoj, kaj pro sia relativa facileco esti fotitaj estas la birdoj kiuj plej aperas en la verko. La libro konsistas en trarigardo de bestoj kiuj vivas nature en Ĉeĥio per montrado de fotoj kaj supraĵa priskribo kaj komentoj pri la montrita specio. Fakte aperas kvin fiŝoj, ok amfibioj, sep rampuloj, 49 birdoj kaj 16 mambestoj. La verko estas agrable legebla pro abundo de fotoj kaj personaj komentoj.
Joni Mitchell
Roberta Joan "Joni" Mitchell, (naskiĝnomo Anderson; naskiĝis la 7-an de novembro 1943) estas kanada kantaŭtoro. Surbaze de folkloro, popmuziko, roko kaj ĵazo, la kantoj de Mitchell ofte reflektas sociajn kaj ekologiajn idealojn same kiel ŝiajn sentojn pri enamiĝo, konfuzo, seniluziiĝo kaj ĝojo. Ŝi ricevis multajn laŭdojn, inkluzive de naŭ Grammy-Premioj. Rolling Stone nomis ŝin "unu el la plej grandaj kantverkistoj iamaj".
Mitchell komencis kanti en etaj noktaj kluboj en ŝia hejmurbo Saskatuno, Saskaĉevano, kaj tra okcidenta Kanado, antaŭ ol frapadi en la stratoj kaj noktaj kluboj de Toronto, Ontario. En 1965, ŝi moviĝis al Usono kaj komencis turnei. Iuj el ŝiaj originalaj kantoj ("Urge for Going", "Chelsea Morning", "Ambaŭ flankoj, "Nun", "The Circle Game") estis kovritaj de aliaj popolaj kantistoj, permesante al ŝi subskribi kun Reprise Records kaj registri debutan albumon, Kanto al Mevo, en 1968. Ekloĝante en Suda Kalifornio, Mitchell, kun popularaj kantoj kiel "Big Yellow Taxi" kaj "Woodstock", helpis difini epokon kaj generacion. Ŝia albumo Blue de 1971 ofte estas citita kiel unu el la plej bonaj albumoj de ĉiuj tempoj; ĝi estis taksita la 30-a plej bona albumo iam ajn farita en la listo de Rolling Stone de la "500 Plej Grandaj Albumoj de Ĉiuj Epokoj", la plej alta eniro de ina artisto. En 2000, The New York Times elektis Blue kiel unu el la 25 albumoj kiuj reprezentis "turnopunktojn kaj en la 20a-jarcenta populara muziko".
Hosszúvölgy
Hosszúvölgy [hosUvoldj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa. La loknomo signifas: longa-valo.
Situo
Hosszúvölgy situas en Montetaro Zala sur ebenaĵo en valo de kanalo Principális, laŭ flankovojoj. Nagykanizsa troviĝas 10, Zalakaros 19, Letenye 23, Pacsa 29 km-ojn.
Historio
Romianoj vivis tie la plej frue. Germanoj el Koblenz fondis la nunan vilaĝon en 1722. Vilaĝservoj estas kulturdomo, migra poŝto, sportejo.
7817 Zibiturtle
7817 Zibiturtle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Ecoj
Ĝia spektra klaso "C" indikas "karbonecan" asteroidon, riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj, hidrataj argiloj, proksima de la komponiĝo de la.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro Elizabeth "Zibi" Turtle, planedologino ĉe la Applied Physics Laboratory. Ŝi kunlaboris al la projektoj Galileo kaj Cassini. Ŝi esploris tra la sunsistemo, de la glacia tavolo de Eŭropo al la geologio de Titano kaj la montoj de Iono.
Rakvere
Rakvere (historie ankaŭ germane Wesenberg [prononco "Veznberk"]) estas urbo en la nordo de Estonio. Ĝi ekestis ĉirkaŭ mezepoka fortikaĵo kun la nomo "Wesenberg", kiu apartenis unue al la reĝlando Danio kaj poste al la germanalingva ekspansiema armea Ordeno de germanaj kavaliroj. Nun ĝi estas la administra centro de la estonia distrikto Lääne-Viru.
Historio
Rakvere unuafoje skribe menciiĝis dum la 13-a jarcento. Dum la jaro 1302 ĝi ekhavis urbajn rajtojn laŭ la modelo de Lubeko. Dum la jaro 1346 la urbo iĝis posedaĵo de la Ordeno de germanaj kavaliroj, ĉar la reĝlando Danio vendis sian tutan posedaĵon en Livonio al la ordeno.
Bajmak
Bajmak (Баймак) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.
Rakvere
Vidindaĵoj
Inter la historiaj konstruaĵoj de la urbo aparte vidindas la mezepoka fortikaĵo "Wesenberg" kaj preĝejo el la 14-a jarcento. Krome la urbo nordokcidente limas al la Nacia Parko Lahemaa, natura heredaĵo de pli ol 34 hektaroj.
Derek Trucks
Derek TRUCKS (8a de Junio, 1979) estas usona gitaristo, kantoverkisto kaj fondinto de la bando kiu ricevis premion Grammy nome The Derek Trucks Band. Li iĝis oficiala membro de The Allman Brothers Band en 1999. En 2010 li formis la bandon Tedeschi Trucks Band kun sia edzino, blusa kantistino kaj gitaristo Susan Tedeschi. Lia muzika stilo enhavas kelkajn ĝenrojn kaj li aperis dufoje en la listo de la gazeto Rolling Stone de la 100 Plej Grandaj Gitaristoj Ĉiutempaj. Li estas nevo de Butch Trucks, drumisto de Allman Brothers.
Bajmak
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80404.
La urbo estis fondita en jaro 1913.
La interurba telefona kodo estas 34751, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas sur orienta deklivo de suda Uralo ĉe rivero Tanalik (Таналык) (baseno de rivero Ural (Урал)).
En jaro 1959 la urbo havis 11.3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 17.2 mil loĝantojn.
(12285) 1991 FN2
(12285) 1991 FN2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Lebenbrunn
Lebenbrunn, hungare Létér estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Pilgersdorf.
Baksan
Baksan (Баксан) estas urbo en Kabardio-Balkario en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 83210501.
La urbo estis fondita en jaro 1891.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1967.
La interurba telefona kodo estas 86634, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Andor
Andor estas malofta vira (plej ofte persona) nomo. En Hungario plej ofte oni opinias, ke tiu nomo estas nomvarianto de Andreo. En Skandinavio Andor havas apartan signifon.
Familia nomo Andor
Malofte Andor aperas kiel familia nomo.
Baksan
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 43°41' norde, longitudo 43°32' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Baksan (Баксан) (baseno de rivero Terek (Терек)).
En jaro 1959 la urbo havis 3.6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 35.8 mil loĝantojn.
Kobrin
Industrio
En la urbo estas entreprenoj de maŝinkonstruado, manĝaĵproduktado, malpeza industrio, konstruaĵproduktado. Ĝi havas du hotelojn. La urbo estas turisma centro de nacia nivelo.
Distrikto Tirschenreuth
La distrikto Tirschenreuth [prononco "Tirŝnrojt"] situas en la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Tirschenreuth. La distrikto estas parto de la distriktaro Supra Palatinato, kaj estas ties plej norda distrikto.
Najbaras la distriktoj Wunsiedel norde, Neustadt an der Waldnaab sude kaj Bayreuth okcidente, krome oriente la regionoj Karlovy Vary kaj Plzeň de Bohemio en Ĉeĥio.
Administra divido
La distrikto konsistas el 26 komunumoj, el kiuj 7 estas urboj. Fine de ĝi sume havis  loĝantojn. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj de la unuopaj komunumoj laŭ la stato de tiu dato.
Urboj: Merkataj komunumoj:
Kromaj neurbaj komunumoj:
Iuj urboj kaj/aŭ komunumoj interkonsentis kune oferti partojn de la publikaj servoj kadre de administraj komunumaroj. Tiuj grupigoj en la supra listo (laŭ la nuna stato) ne aparte listiĝas.
Obolo
Obolo estas la plej malgranda antikva monero, ĝi valoras sesonon de drakmo, kiu mem valoras sescentonon de talento. Kelkfoje tamen ekzistis onoj de oboloj ĝis okono de obolo.
Laŭ Francisko Azorín obolo estas Antikva bronza monereto greka, kies pezo k. valoro estis 1/0 de la drakmo. Li indikas etimologion el la greka obolos, el obelos (pinglo, broĉo, monero) kaj de tie la latina obolus. Kaj li aldonas la terminojn (du, tri-, tetra-, hemi-, trihemi-).
Obolo nuntempe
Obolo signifas ankaŭ etan mondonacon aŭ almozon.
Niederwölz
Niederwölz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Murau. Fine de en la komunumo vivis.
Sabotado
Sabotado estas intenca difektado de maŝino aŭ ilaro, fuŝado de tasko, ks, por malgrandigi la profitojn aŭ potencon de la mastro, de la reganta klaso aŭ ŝtato, aŭ de malamika armeo.
Historio
La lignoŝuo (franclingve «sabot») estis simbole uzita de la anarĥiistoj dum la 19a jarcento (ideo disvolvita ĉefe de Émile Pouget dum la batalo por la okhora labortago) kaj komence de la 20a jarcento (kvankam ĉi tiu simbolo ne plu estas uzata nun).
La franca vorto  «sabot » estas verŝajne la radiko de la vorto «saboti», ĉar la laboristoj kiuj deziris ferion aŭ volis batali kontraŭ la mastro por malpli multaj laborhoroj eble ĵetis lignoŝuon en la maŝinojn de fabriko aŭ farmo, tiel difektante la ilon, kiu ne plu funkciis ĝis kiam la maŝino estos riparita. Ĉi tiu agado embarasis la mastron.
Pli verŝajne, ĉi tiu simbolo referencas al la lignoŝuo uzita de la frothaltigistoj aŭ sabotistoj, kiuj oportune metis lignan aŭ metalan kojnon sur fervojo por malrapidigi vagonojn kiuj malsupreniris el la apartigejo.
Milita signifo
En la milita terminaro, la vorto uziĝas por priskribi la agadon de individuo aŭ grupo sendependaj (ekzemple eksterlanda aganto aŭ rezistanto), aparte kiam la sabotado provokas la detruon aŭ difekton de produkta aŭ ĉefa celo, kiel ekipaĵoj, fabrikoj, publikaj servoj aŭ stokejo.
Male al la terorismaj agoj, la sabotado ne unue celas mortigi homojn. La sabotistoj estas kutime konsiderataj kiel kontraŭleĝaj malamikaj batalantoj, ekzemple pola heroo de la greka rezistomovado Jerzy Iwanow-Szajnowicz.
Sabotado en laborejo
Sabotado en laborejo okazas kiam laboristoj detruas aŭ difektas sian labormaterialon, aŭ iel malebligas la glatan disvolviĝon de la laborado. Tio povas esti parto de grupa agado, aŭ iniciato de unu aŭ kelkaj laboristoj reage al personaj atakoj. Radikalaj laboristaj unuiĝoj kiel la Industriaj Laboristoj Tutmondaj (ILT/IWW) foje defendas sabotadon kiel rimedon por memdefendo aŭ rekta agado kontraŭ neakcepteblaj laborkondiĉoj.
La eksperimento, kiu havis la plej daŭran influon al Hajvudo estis lia observo de ĝenerala striko de francaj fervojistoj. Lacigitaj atendi de la parlamento respondon al iliaj demandoj, fervojistoj forlasis siajn laborpostenojn ĉie en la lando. La registaro respondis per la sendo de armea taĉmento kontraŭ la strikantoj kaj ordonis al ili ree labori. Ne malkuraĝigitaj, la laboristoj translokis la strikon al la laborejo. Subite, ili ne plu kapablis taŭge plenumi iun ajn taskon. Difektiĝeblaj varoj forgesiĝis dum semajnoj sur flankvojoj. Sendaĵoj al Parizo estis erare direktitaj al Liono aŭ Marsejlo. Ĉi tiu batalmetodo, kiun la francoj nomis «sabotado» montriĝis tiam sukcesa, kaj impresis Hajvudon.
En 1915, Ralph Chaplin kreis la bildon de batalpreta nigra kato, kiu iĝis la simbolo de ILT por sabotado. Por la ILT-anoj, sabotado signifis ia ajnajn malpliigon de efikeco, inkluzive de malrapidigo, strikado aŭ inventema fuŝado de labortaskoj.
Sabotado serve al la medio
Iuj grupoj nun orientiĝas al detruado de posedaĵoj por tuj ĉesigi median detruon aŭ por videbligi siajn protestojn kontraŭ modernaj teĥnologiaĵoj, kiujn ili taksas malutilaj al la tero kaj al ties loĝantoj. La usona agentejo FBI kaj aliaj uzas la terminon «eko-terorismo» por nomi la tiucelan damaĝadon de privataj posedaĵoj. Defendantoj de ĉi tiu agadrimedo opinias ke posedaĵoj ne povas esti timigitaj, kaj ke pli ĝuste estus nomi tion sabotado. Kontraŭuloj, male, opinias ke posedantoj ja povas estas teruritaj.
Interesaĵo
En Filadelfio, ekzistas anarĥiisma librejo nomiĝanta Wooden Shoe (lignoŝuo en la angla).
Kroatisch Geresdorf
Kroatisch Geresdorf, kroate Geristoff, hungare Gyirót [djirOt] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Nikitsch.
Situo
Kroatisch Geresdorf situas proksime de la hungara landlimo. Oberpullendorf troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1166 en formo "Gerolth". En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la komunumon. Poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis tie 847 homoj, (773 kroatoj, 70 hungaroj). Ĝis 1921 Gyirót apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto Felsőpulya, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio).
Litke
Ne konfuzu kun la komunumo Litka. Litke estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Salgótarján.
Historio
La unua mencio devenis pri Litke el 1337. La tataroj en 1241, post la mezepoko la turkoj detruis la vilaĝon. En 1725 hospitalo ekfunkciis. Post Traktato de Trianon Litka trovis sin apud al la nova landlimo. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla principe senkontrole.
Claudio Roditi
Claudio RODITI (naskiĝis la 28-an de majo 1946 en Rio-de-Ĵanejro kaj mortis la 18-a de januaro 2020) estis brazila ĵaztrumpetisto kaj -flugilkornisto.
Litke
Historio
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, kulturdomo, poŝto, kuracejo.
Claudio Roditi
Vivo
Post sia studo ĉe la Muzikkolegio Berklee ekde 1970 ĝis 1971 Roditi restis en Bostono kaj muzikis kun la grupo de Alan Dawson. En 1976 li transloĝiĝis al Novjorko, kie lin dungis Charlie Rouse kaj Herbie Mann. En la 1980-aj jaroj li muzikis kun Paquito D'Rivera, kiu same kiel li ankaŭ interesiĝis pri sintezo de ĵazo kaj latinamerika muziko. En Eŭropo li prezentis regule en la bando de Klaus Ignatzek; li muzikis tamen ankaŭ kun Gary Bartz, kun pianisto Buddy Montgomery kaj kun Michele Hendricks aŭ Chris Connor. Krom tio li ludis en la bandegoj de Dizzy Gillespie kaj Jimmy Heath. Li ankaŭ muzikis en Unterbiberger Hofmusik, ensemblo, kiu kombinas bavaran popolmuzikon kaj ĵazon. En 2009/2010 li aŭdigis sin kun Tom Reinbrecht kaj lia bando Sacred Sounds, kun kiu ekestis la disko "Ten of a kind".
Litke
Historio
Litke havas fortajn kulturajn kontaktojn kun Kalonda kaj Veľká nad Ipľom.
Claudio Roditi
Vivo
En 1995 lia "Symphonic Bossa Nova" estis kandidatigita por Grammy.
Novés
Toponimio
Laŭ Manuel Belosillo, la termino "Novés" devenas el latina NOVUS 'nova'. José Gómez-Menor detaligas plie, kiam li indikas, ke devenas de NOVALIS 'kiu estas lasita ripoze', nome kampo aŭ tero. Por Javier García Sánchez malfacilas klarigi kaj la devenon kaj la motivon, akceptante, ke ĝi povus esti devena de novo laŭ la malkutima sufikso -és.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Novesanos. La censita populacio en 2010 estis de 2.807 loĝantoj kaj la denseco estas de 66,83 loĝ/km². Dum la du lastaj jardekoj de la 20a jarcento kaj la unua de la 21a, la populacio duobliĝis el 1,381 komence de la 1980-aj jaroj al 2.807 loĝantoj (2010).
Situo
Novés estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la nordacentra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 573 m; je 36 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 42 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°2′54″ N 4°16′14″ Ok.
Geografio
La municipo situantas sur deklivaro kiun formas la rojo kiu trapasas la domaron, nome San Silvestre kaj kiu fluas al nordo ĝis enflui en la rojo Gualavisa en la termino de Maqueda. Ĝi apartenas al la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Maqueda kaj Portillo de Toledo norde, Fuensalida kaj Huecas oriente, Barcience kaj Torrijos sude, kaj Santo Domingo-Caudilla okcidente, ĉiuj el la provinco de Toledo.
La plej alta punkto estas La Atalaya je 583 super marnivelo. Krom la rojo San Silvestre, ĉe la limo kun Portillo de Toledo naskiĝas la rojo Barcience kiu trafluas la municipon de nordo al sudo kaj enfluas en la riveron Taĵon post trapasi kelkajn municipojn.
Smetanova Lhota
Smetanova Lhota estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Novés
Ekonomio
Agrikulturo (tritiko, hordeo, olivoj, vino) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj ĉefe muloj por la laborforto) tradicie. Estis industrio rilate al la unuaranga sektoro, nome tekstila el lano, muelejo por oleo kaj fabriko de pano kaj vendejoj. En la aktualo la hegemonia sektoro estas servoj kun 47,4 % de la totalo de entreprenoj, sekve de la konstruado kun 31,6 %, la industrio kun 14,0 % kaj fine la agrikulturo kun 7 %.
Historio
La plej malnovaj mencioj ŝajne estas de dokumento de la reĝo Alfonso la 8-a de 1208 kiel Noes; per sia nuna nomo Novés en testamento de mozaraboj de 12667 nome domaro de Novés, dependa de Fontalba de la Sagra. En 1360 katastrofo malpliigis la populacion de 300 al 50 familioj. Laŭ Madoz, en Novés naskiĝis la komunumanoj Padilla kaj Bravo, nome estroj de la insurekcio kiu kondukis al la Milito de la Komunumoj de Kastilio. Ties domoj estis detruitaj kaj ili mem ekzekutitaj.
Tie iome loĝis Lope de Vega kaj naskiĝis kaj loĝis Guiomar Carrillo, amantino de Garcilaso de la Vega.
Smetanova Lhota
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1384.
Partoj de municipo
Municipo Smetanova Lhota konsistas el tri partoj, kiuj situas en la katastra teritorio Smetanova Lhota Al la municipo apartenas ankaŭ domaro Podelhota kaj domaro U varvažovského mostu sur la dekstra bordo de rivero Skalice konstrue kunkreskinta kun domaro U Mostu de municipo Varvažov.
Tourcoing
Tourcoing - jen france, prononco laŭ sistemo IFA, origine okcidentflandre Terkoeje kaj nederlandlingve Toerkonje, prononco  respektive laŭ sistemo IFA , [pikarde]] Tourco - estas grava komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. La ĉirkaŭurbo de Lilo / Lille situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel). Ĝi estas la ĉefurbo de du kantonoj, kaj siajn loĝantojn oni kutime nomigas tourquennois(es) en la franca.
Draŭpadio
Draŭpadio, en la epopeo Mahabarato, estas filino de la raĝo Drupado de Panĝĉalo, kiu konvertiĝis en la edzino de la kvin pandavaj fratoj. Kiam Ĝudiŝtiro konvertiĝis en reĝo de Hastinapuro finde de la milito de Kurukŝetro, Draŭpadi iĝis reĝino. Ŝi ankaŭ estas konata kie (‘la Nigra’), pro ŝia haŭtkoloro. Neniu el la filoj de Draŭpadi postvivis la militon ĉe Kurukŝetro.Kriŝno, nomis ŝin amikino. Li helpis ŝin pro la granda fervoro kiun ŝi havis. Multaj hinduistoj kosideras ŝin kiel ekzemplo je fervoro al Dio ĉar ŝi kredis je la dio Kriŝno kaj li ŝin protektis.
Tourcoing
Geografio
Tourcoing havas preskaŭ cent mil loĝantojn, kaj situas ĉe la landlimo inter Francio kaj Belgio. Kune kun siaj du najbaroj, Lilo kaj Roubaix, ĝi konsistigas vastan urbaron, al kiu oni kelkfoje aldonas Mouscron.
La urbo situas sur la granda ebenaĵo de Flandrio.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Brennus
Brennus aŭ Breno (?) estas nomo (verŝajne eĉ titolo) de pluraj gaŭlaj tribestroj
NGC 2107
NGC 2107 (alia indiko — ESO 57-SC32) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Urbodomo de Essen
La urbodomo de Essen troviĝas en la centro de la urbo Essen kaj estas ekde 1979 sidejo de la urba administrado de Essen.
Nuna urbodomego
La nuna urbodomo estis konstruata inter 1975 kaj 1977, la oficiala inaŭgurado okazis la 7-an de novembro 1979. La turdomego estas 106 metrojn alta. Ekde la 22-a etaĝo vizitantoj povas superrigardi ekde proksimume 100 metroj la tutan urbon kaj parton de la Ruhr-Regiono. Krom 69.000 oficeja areo ĝi entenas parlamentan areon, pli ol 700 parklokojn en pluretaĝa kelogaraĝo, teatrejon kaj diversajn ĉambrojn por teĥnikaĵoj. En la domo laboras proksimume 1.900 homoj.
Historio
Jam en la jaro 1272 klare estis menciata urbokonsilantaro de Essen, el kio oni povas dedukti la ekziston de urbodomo. La plej malnova urbodomo Essen dokumentita el la 15-a jarcento havis sian funkcion trans kvar jarcentoj ĝis la komenco de la 19-a jarcento. Estis masiva ŝtonkonstruaĵo kun altaj ŝtupogabloj ĉe okcidenta kaj orienta flanko, ĉe kies fasadoj trovigis la ŝtonskulptaĵoj de la urbaj sanktuloj Kosmaso kaj Damiano.
Inter 1840 kaj 1842 arĥitekto Carl Wilhelm Theodor Freyse konstruis klasikisman domon, en kies teretaĝo troviĝis policejo. Tiu ĉi urbodomo baldaŭ fariĝis kadre de la komenca industriiĝo kaj la rapide kreska urbo tro malgranda.
Tial arĥitekto Peter Zindel konstruigis la antaŭulon de la nuna urbodomo, pompan novgotikan domon, inter 1878 kaj 1888. Post grava difektiĝo dum la Dua Mondmilito, aparte dum bomatako la 5-an de marto 1943, je kiu aparte la klarkontura turo estis trafata, la urbo unue rekonstruis la domon kaj vendis ĝin al magazenkonzerno, kiu siaflanke malkonstruis la monumentan domon.
Antaŭ malfermado de la nuna urbodomo ĉe la nova starloko Porsche-Platzo Essen havis dum 15 jarojn, de 1964 ĝis 1979, neniun urbodomon. Provizore oni uzis la iaman urbo domon de la iam memstara urbo Kray; la ĉefaj urbestro kaj direktoro sidis en la nuna Teatrejo Stratmann ĉe Kennedy-Placo. Tiun ĉi domon la civitanoj nomis dum tiuj ĉi 15 jaroj urbodometo. Ĝi staras ankaŭ pro aliaj kaŭzoj sub monumentprotekto.
Citronbrusta kanario
La Citronbrusta kanario (Serinus citrinipectus), konata ankaŭ kiel Citronbrusta serino, estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de kanario kaj aliajn similajn speciojn.
Ĝi troviĝas en Malavio, Mozambiko, Sudafriko, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas seka palmosavano de malaltaj teroj, subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj ĉefe de Brachystegia, arbarklarejoj, herbejoj, ŝosebordoj, bordoj de terkultivejoj kaj ruraj ĝardenoj. Ĉiam sub 750 m.
Theodor von Heuglin
Martin Theodor von HEUGLIN (20a de marto 1824 – 5a novembro 1876), estis germana esploristo kaj ornitologo.
Citronbrusta kanario
Ili estas gregemaj kaj ofte formas arojn kun la Mozambika kanario, S. mozambicus, kaj for de la reprodukta sezono nomadaj aroj vagomoviĝas serĉe de manĝareoj ĉe florherbejoj. Ili estas tre asociaj kun palmoj Hyphaene natalensis ĉe plej parto de sia teritorio.
Theodor von Heuglin
Heuglin naskiĝis en Hirschlanden ĉe Leonberg en Württemberg. Lia patro estis protestanta pastro, kaj trejniĝis kiel mininĝeniero. Li sopiris iĝi scienca priserĉisto de nekonataj regionoj, kaj por tiu celo li studis naturajn sciencojn, ĉefe pri zoologio.
En 1850 li iris en Egiption kie li lernis araban, kaj vizitis la Ruĝan Maron kaj Sinajon. En 1852 li akompanis Doktoron Christian Reitz, aŭstrian konsulon ĉe Ĥartumo, en veturado al Etiopio, kaj post la morto de Reitz li estis nomumita lian sukcedanton en la konsulejo. Dum tiu posteno li veturis tra Etiopio kaj Kurdufano, kie komponis valoran kolekton de naturaj specimenoj. En 1857 li veturis laŭ la marbordaj teritorioj de la afrika flanko de la Ruĝa Maro, kaj laŭlonge de la marbordo de Somalio.
Citronbrusta kanario
Ĝi estas kanario kiu montras kiel plej rimakinda kaj distinga karaktero tre sulfurflavan bruston ege kontrasta kaj elstara en tiu griza birdo el mentono al tre diversaj ampleksoj (nur supra brusto aŭ la tuta). La resto de subaj partoj estas sablokoloraj al grizbrunaj. La subaj partoj estas grizaj kun strieca dorso kaj flugiloj kaj vosto de griznigrecaj plumoj kun helaj bordoj. Ankaŭ la kapobildo estas karaktera kun tre malhelgriza vizaĝo (okulareo) kie kontrastas blanka aŭ flaveca subvanga makulo, dum estas alia hela marko ĉebeka inter la bazo de la supra makzelo kaj la okulo.
Theodor von Heuglin
En 1860 li estis elektita estro de ekspedicio serĉonta Eduard Vogel, kun Werner Munzinger, Gottlob Kinzelbach kaj Hermann Steudner. En junio de 1861 la grupo atingis Massawa, kun ordono iri rekte al Ĥartumo kaj de tie al Regno Uadaio, kie oni supozis, ke estis haltigita Vogel. Heuglin tamen, akompanita de Hermann Steudner, devojiĝis al la landoj Abisenio kaj de Oromoj, kaj sekve perdis la estrecon de la ekspedicio. Li kaj Steudner atingis Ĥartumon en 1862 kaj tie kuniĝis kun la grupo organizita de Alexandrine Tinné. Kun ŝi aŭ sianome, ili veturis al la Blanka Nilo ĝis Gondokoro kaj esploris grandan parton de Bahr-el-Ghazal, kie Steudner mortis pro febro la 10an de aprilo de 1863.
Heuglin revenis al Eŭropo fine de 1864. En 1870 kaj 1871 li faris gravan serion de esploradoj en Svalbardo kaj Nova Zemlo; sed en 1875 li jam estis denove en nordorienta Afriko, en la landoj de Beni, Amer kaj norda Abisenio. Li estis preparante esploradon al la insulo de Sokotra, kiam mortis en Stutgarto. Li gravis proi siaj taskoj pri zoologio, kaj ĉefe pri ornitologio.
Granda kvinopo
La granda kvinopo estas grupo da bestoj kiu origine estis la plej serĉataj bestoj en Afriko por ĉasistoj. Nuntempe oni ankoraŭ uzas la terminon en turistgvidiloj kiuj priskribas la vivon de sovaĝaj bestoj en Afriko.
Theodor von Heuglin
Liaj ĉefaj verkoj estas Systematische Übersicht der Vögel Nordost-Afrikas (1855); Reisen in Nordost-Afrika, 1852-1853 (Gotha, 1857); ''Syst. Übersicht der Säugetiere Nordost-Afrikas (Vienna, 1867); Reise nach Abessinien, den Gala-Landern, &c., 1861-1862 (Jena, 1868); Reise in das Gebiet des Weissen Nil, &c. 1862-1864 (Leipzig, 1869); Reisen nach dem Nordpolarmeer, 1870-1871 (Brunswick, 1872-1874); Ornithologie von Nordost-Afrika (Cassel, 1869-1875); Reise in Nordost-Afrika'' (Brunswick, 1877, 2 volumoj).
Granda kvinopo
La grupo konsistas el la leono, afrika elefanto, afrika bubalo, leopardo kaj la kurtbuŝa rinocero. Ĉi tiuj bestoj estas elektitaj ĉar estas tre malfacile por ĉasi ilin kaj ne pro ilia grandeco. La granda kvinopo oni ankaŭ konsideras kiel la plej danĝeraj bestoj de Afriko, kvankam la plej homomortiga mamulo estas la amfibia hipopotamo.
Preĝejo Kristo (Vajmaro)
Preĝejo Kristo estas eksa preĝejo metodisma en Vajmaro, ĉe la angulo inter la stratoj Schubertstraße 23/Richard-Wagner-Straße en Vajmaro, Germanujo, uesta kvartalaro.
Templo de Kopenhago
La templo de Kopenhago estas la templo 118 de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Same kiel la kazo de la templo de Vernal (Utaho) kaj la templo de Manhattan, estas unu el la mormonaj temploj kiu konstruiĝis de jam ekzistanta konstruaĵo.
Preĝejo Kristo (Vajmaro)
Historio
Ĝi konstruitis en 1896 kun apogo de usonaj kaj germanaj privatuloj fare de Max Meckel laŭ gotika stilo. Ĝi estas el brikŝtonoj. La tegmento estas kun transepto kaj firstotureto. La angulkonstruaĵo sur rektangula horizontala projekciaĵo estas konstruita el ruĝaj brikoj kun flavaj brikbendoj super soklo. La muroj estas dividitaj en du zonojn per ĉirkaŭa kornico. La pli malalta zono havas segmentajn arkfenestrojn kaj la supra zono havas pintajn arkfenestrojn laŭflankitajn per pilastroj. Pro la du gabloj sur la orienta kaj norda flankoj de la strato kaj la okangula krestgvattureto kun malferma lanterno kaj pinta kasko, la ardeza tegmento ŝajnas havi kruciĝon. La preĝejo estas signifa arĥitekture, eĉ ekster la limoj de Vajmaro.
En 1906 la tuto estis sub la ŝirmo de Episkopa Metodisma Eklezio.
Franz Huth pentris vidon je Schubert-strato en la direkto de la kirko. Ĝi estas en posedado de la fondaĵo Klassik Stiftung Weimar sub la havaĵarnumero KGe/00779.
Hodiaŭ la ensemblo utiligitis kiel loĝeja kaj komerca domo. Ĝi ja figuras kiel Christuskirche sur listo de la monumentprotektotaĵoj vajmaraj. Distrikto eklezia de la metodistoj de Vajmaro kaj Jena administratas nuntempe disde Jena. En 2005 aĉetis Thüringer Tanzakademie, danclernejo, la konstruaĵon. Necesaj aliarenĝoj sekvis.
Brigham Henry Roberts
Brigham Henry Roberts (13 de Marto de 1857 - 27 de Septembro de 1933) estis mormonogvidanto, historiisto, kaj politikisto kiu eldonis sesvoluman historion de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj ne ricevis sidlokon kiel membro de Usona Kongreso pro sia praktiko de plurala geedziĝo.
Kastelo Neu-Augustusburg
Historio
La kastelo konstruitis inter 1660-94. La kortego de Weißenfels (ĝis 1746) evoluiĝis al kulture tre grava kortego. Komponistoj kiel Johann Philipp Krieger, Johann Beer, Johann Sebastian Bach kaj Georg Friedrich Händel kaj poetoj kiel Christian Weise por ĉiam estos ligitaj al tiu ĉi kastelo. Iam oni flegis la frugermanan operon kaj la teatra reformantino Friederike Caroline Neuber (1697-1760) komencis surloke la aktoran karieron. De la interno fortimpresa ne multo konservitis: almenaŭ la belega kastela kirko kun Förner-orgeno brilas kiel juvelaĵo. Sub ties altarejo troviĝas la duka kripto kun 38 parte altvaloraj ĉerkoj. Krome interesa estas la Kastela muzeo: sandaloj, botoj, pantofloj el la tuta mondo memorigas onin pri iam gravega industria branĉo de Weißenfels. La unusola Ŝumuzeo en eksa GDR kompletigatas per ekspozicio pri la duka epoko kaj nedaŭraj ekspozicioj. Malfacilas imagi ke la kastelo iam estis unu el la plej belaj de tuta Eŭropo. Sed tion atestas ĉiuj kronikoj. La rusa caro Petro la Granda kaj la saksia duko Aŭgusto la Forta nombriĝis inter la kontentaj gastoj. Arkiduko Karl von Österreich eĉ diris ke nenie alie li ricevitis pli majeste!
Pasiono de la kastelo
Inter iama brilego kaj hodiaŭa restaŭradneceso estis vera pasiono de la kastelo, kion aliaj ne suferis. Jam post la morto de la lasta duko Johano Adolfo la 2-a komenciĝis la kaduko. Oni ne sukcesis fari ĉiujn necesajn riparojn. El la 18-a jarcento oni reportis ke la pluvo tra tegmento difekta fluis ĝis la princa kripto. Krome diversaj militiroj suferigis la kastelon. Dum la Sepjara milito en 1757 la prusoj ludis jam rolon de "gastoj": tion, kio ankoraŭ ne perdiĝis, ili forportigis el la arsenalo de la kastelo. Frederiko la 2-a, kiu pasigis plurajn tagojn tie ĉi, ja ŝatis la internajn meblojn - kontraŭe al liaj soldatoj. Dum la kampanjoj kontraŭ Napoleono Bonaparte la situacio ankoraŭ pligraviĝis: unue la kastelo iĝis deponejo, eĉ la preĝejon oni plenŝutis per tritiko, poste, de 1806-14, la tuto servis kiel lazareto. La kronikisto Gerhardt resumis jene: "Kio tiutempe ankoraŭ povis esti ruinata, ruinitis."
Milita uzo
La ĉiujara ĵurigo de novaj rekrutoj okazis en la kastela preĝejo kiu devis esti fermita en 1875 pro sekurecaj kialoj. En la 1890-aj jaroj oni adaptis la kazernajn salonojn; ŝuldiĝas ŝajne al la komandanto de la suboficira lernejo, majoro von Trotha, ke ankaŭ la kirko renovigitis.
Polico enkastele
Post la Unua mondmilito la kazerna utiligo restis - nur la "enloĝantoj" ŝanĝiĝis. Venis anstataŭ soldatoj policistoj. Eĉ la polica prezidanto por Merseburg, Weißenfels kaj Zeitz rezidis surloke. Dum la neklara situacio ĉe la Kapp-puĉo (1920) laboristoj forpelis la policanojn el la kastelo kaj hisis sur la kupolo la ruĝan flagon. Poste, dum la Tria Regno, ĝi estis granda prizono por kontraŭuloj de la nazioj antaŭ la ekfuncio de koncentrejoj.
1935
1935 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
Riomaggiore
Riomaggiore estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj en la provinco La Spezia. Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Oberwölz
Oberwölz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Murau. Fine de en la komunumo vivis.
Bakal
Bakal (Бакал) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75249503.
La urbo estis fondita en jaro 1757.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1951.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 54°56' norde, longitudo 58°48' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 29.4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 22.3 mil loĝantojn.
Naturalismo
Naturalismo, ĝenerale ĉia maniero de literaturo, kia laboras por bildigi ekzakte la efektivecon sen devojiĝo per stiligo, belŝajnigo kaj emocio. Naturalismo precipe estas eŭropa stilo inter 1870 kaj 1900, kia tendencis sur laŭnatura speguliĝo de la empiria konceptebla realeco kaj celis ian ĝis tie nekonatan interesiĝon pri la socia vivomedio.
Priskribo
La naturalismo evoluis el la franca kritika realismo kaj superis per sia socikritika tendenco la strebadojn de la burĝa kaj poeta realismoj. Gravaj reprezentantoj estis en Francio la fratoj Edmont kaj Jules de Goncourt, Émile Zola kaj Guy de Maupassant, en Skandinavio Henrik Ibsen kaj August Strindberg, en Hispanio Leopoldo Alas kaj Vicente Blasco Ibáñez kaj en Germanio Gerhart Hauptmann.
En sia eseo Le roman expérimental (1888, trad. La eksperimenta romano), Èmile Zola difinis la arton kiel „parto da naturo, vidata pere de temperamento”. La ĉi tie formulata subjektiva impulso, kia konsistas en struktura prezentado de objektivaj interligitecoj de la realeco, cedis ekzemple ofte en germana naturalismo.
Stilistike, la naturalismo manifestas sin foje per la uzado de dialekto kaj la lingvo de la ĉiutaga vivo, de la “sekundstilo” (kongrueco de rakonta tempo kaj rakontata tempo), de neŭtrala rakonta sinteno, enhavo de neagrablaj scenoj (tro realismaj pri malsanoj, vundoj, sekso, manĝado, aĉaj laborkondiĉoj ktp) kaj en la senindulga priskribo de ŝokaj efektivaĵoj.
Subtavoloj
Grava antaŭkondiĉo por la evoluo de la naturalismo estis la industriigo kaj la kun tio ligitaj konsekvencoj, kiel la formado de proletaro, senlaboreco kaj paŭperismo. Tio kondiĉis al malbona akriĝo de klasaj kontraŭdiroj kaj politikaj konfliktoj. Filosofie, la naturalismo estis kristaligata de determinisma socia teorio fare de Auguste Comte. Persistan influon igis la verkoj de John Stuart Mill kaj Herbert Spencer, kaj la teorio pri la medio fare de Hippolyte Taine. Kiel socia darvinismo agis plie la teorio de “supervivo de la plifortulo” de Charles Darwin. Ĉi ĉiomaj sociologoj, filozofoj kaj biologoj defendis empirian, kontraŭmetafizikan pozitivismon, kia sole klarigas la sensuale koncepteblan fenotipon de la mondo kiel bazeco. Kiel gravaj karakteraj faktoroj de la homo estis konsiderataj patrimonia (“raso”), vivomedio (“medio”) kaj historia kunteksto.
En teatro
Naturalismo estas fluo en eŭropa teatro, kiu regis la teatron de 1880 ĝis 1920. Subfluo de realismo, kiu emfazas la socian flankon, la roluloj kutime devenas de la laborista klaso, eksterlandanoj, etnaj malplimultoj, handikapuloj, ktp.
Wilhelm Kaufmann
Wilhelm KAUFMANN (naskiĝinta la en Salzburg, mortinta samloke la ) estis aŭstra pentristo kaj kosmopolito, kiu tre engaĝiĝis por la konservo de salcburgaj urbaj pejzaĝoj kaj meritis daŭri pri la arkitektura aspekto de sia naskiĝurbo.
Vivo
Liaj pentraj agadoj komenciĝis en romantika vivsento. En la rondaro de la porjunula movado Wandervogel li pasigis multajn jarojn antaŭ studo de pentrado ĉe la artmetilernejo de Vieno. En 1923 li iĝis libera helpanto de Anton Faistauer dum la faro de freskoj en la paroĥuja kirko de la salcburga urbokvartalo Morzg. En 1926 Kaufmann laboris kune kun Anton Kolig kaj Robin Christian Andersen ĉe la produkto de gobelinoj por okazigejo de Festivalo de Salcburgo. En la jaroj inter 1938 kaj 1945, post Anschluss, li vivis en interna elmigrostato, ĉefe en Pinzgau; tiam li gvardis ankaŭ verkojn transdonitajn al li fare de la juda pentristino Helene von Taussig.
Post la Dua mondmilito li engaĝiĝis idealisme en la kultura novkonstruo de Salcburgio. Baldaŭ li povis viziti Brition kie li konatiĝis jam antaŭ la milito pro siaj portretoj. En 1952 Kaufmann iĝis instruisto pri arto ĉe Westtown School en Pensilvanio. De tie li transloĝiĝis al Kanado por esti liberprofesiulo artista kaj instruisto. Inter 1953 kaj 1957 li ofte pentris en la amerika nordo la netuŝitan naturon. Dum pluraj longaj restadoj li konatiĝis kun Albert Schweitzer en Lambaréné en Gabono studante paralele la vivkondiĉojn primitivajn kaj naivajn de tieaj popoloj.
Graveco
En multnombraj vandpentraĵoj Kaufmann kreas bildlibrosimilan kaj klaran rakontadostilon. Famis liaj multaj portretoj estantaj ofte dike ŝmiritaj olee. Centra temo ofte estis la reagordo ekvilibra inter homaro kaj naturo. Ankaŭ pliaĝa li laboris senĉese en sia ateliero ĉe Salcburga artistdomo (Salzburger Künstlerhaus) kaj neniam laciĝis en la konfrontiĝo kun sociaj aktualaj temoj. Politike li ege klopodis konservi verdajn zonojn kiel plejeble multajn en la grandurbo Salcburgo. Eklezia verko ekzemple estis la vandpentro de krucvojo en Preĝejo Sankta Triunuo (Hinterthal).
Honoroj
Honore de la kunfondinto la Salcburga evoluighelpa organizaĵo (Salzburger Entwicklungshilfe-Organisation), en la kadro de urba ĝemeliĝo Salzburg-Singida kreis por Kaufmann nomitan premion Wilhelm-Kaufmann-Preis für Entwicklungszusammenarbeit.
En septembro 2011 ponteto trans Salzach-rivero nomitis por li, kiu ligas la urbokvartalojn salcburgajn Aigen kaj Josefiau.
Ŝtato Lagoso
Ŝtato Lagoso (Lagos State) estas unu el la 36 ŝtatoj en plej sudokcidenta Niĝerio. Ties nomo "Lagosa" estas rilata al tiu de la urbo Lagoso. Portugala esploristo Rui de Sequeira vizitis la lokon en 1472. Li nomumis la lokon portugale lagoj (dekomence nur kiel Lago de Curamo). Alia klarigo estus, ke Lagoso estas nomita laŭ Lagos (Portugalio) —nome marborda urbo kiu tiam estis la ĉefa centro de la portugalaj ekspedicioj suden laŭ la afrika marbordo, kaj kies propra nomo estas deriva el la latina vorto Lacobriga.
La urbo Lagoso estas la plej granda en Niĝerio, sed la ŝtato Lagoso estas la plej malgranda en Niĝerio, kvankam ankaŭ la plej grava ekonomie. Aliaj gravaj urboj estas Ikeja, Badagrio, Epe,
Riĉo estas agrikulturo, turismo kaj minado.
La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Lagoso. Limoj estas norde kaj oriente la Oguna Ŝtato, okcidente Benino, kaj sude estas la Atlantika Oceano. 22% el ties 3,577 km2 estas lagunoj kaj riveroj.
La indiĝena etna grupo hegemonia en Lagosa ŝtato estas la Joruboj (sed estas ankaŭ aliaj indiĝenaj loĝantoj en precizaj areoj kaj krome venas aliaj el la tuta lando).
Kastelo Westerburg (Westerwald)
La kastelo Westerburg, unuafoje dokumentita en la jaro 1192, sed jam pli frue konstruita, troviĝas en la urbo Westerburg en la distrikto Westerwald, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis konstruita sur burgo el la 12a jarcento. Ĝi apartenis unue al la grafoj de Leiningen.
Marko Marulić
Centra figuro de la humanisma rondo en Split, Marulić estis inspirita de la Biblio, antikvaj verkistoj kaj kristanaj hagiografioj. Ĉefaj temoj de liaj skribaĵoj estis kristane teologiaj laŭ naturo. Li estis poeto kaj verkisto, kiu verkis multajn poemojn, diskutojn pri teologio kaj kristana etiko, rakontojn kaj iujn epopeojn. Li verkis en tri lingvoj: latina, kroata kaj vulgara itala (tri leteroj kaj du sonetoj liaj konserviĝas).
Subĉiela muzeo de Bokrijk
La subĉiela muzeo de Bokrijk, estas situanta sur la belga municipo de Genk. La parko en kiu ĝi troviĝas apartenas al la provinco de Limburgo. Eksa posedaĵo de la abatejo de Herckenrode, tiu parko konstruita ĉirkaŭ kastelo en la fino de la 19-a jarcento, vastiĝas sur surfaco de 550 ha de kiu 150 ha konsistas el arbaro kaj 40 ha el lagetoj.
En 1971, la subĉiela muzeo de Bokrijk ricevis la Oran pomon, internacia distingo por unu el la plej bonaj turismaj vidindejoj de Eŭropo. La parko limas al la biciklaj kaj piedaj itineroj de la provinco de Limburgo.
Joe Maneri
Joseph Gabriel Esther MANERI (n. la 9-an de februaro 1927 - m. la 24-an de aŭgusto 2009), estis ital-usona ĵazkomponisto, saksofonisto kaj klarnetisto. La violonisto Mat Maneri estas lia filo.
NGC 2108
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.