cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unua Karlisma Milito
Reĝo Fernando la 7-a ne havis filojn. Tial li, per Pragmática Sanción, ŝanĝis la tronheredadon el salfranka leĝo (nur viroj heredas laŭ aĝo) tradicia en Burbonoj al la kastilia tradicio de Siete Partidas (plej aĝa filo trumpas plej aĝan filinon). Kiam Fernando mortis je 1833, lia filino Izabela la 2-a iĝis la nova reĝino de Hispanujo (sed ĉar ŝi nur estis 3-jara, ŝia patrino Maria Kristina de Sicilio iĝis la regentino). Tamen, tion ne ŝatis la plej konservativaj uloj, kiuj defendis la pretendon de Karlo Maria Isidro (Carlos María Isidro), pro kio ili estis nomataj karlistoj. Karlo, frato de la mortinta reĝo, ne akceptis virinon kiel reĝo de Hispanujo kaj li volis ke Hispanujo restu absolutisma. La milito inter la ribelaj absolutismaj karlistoj kaj la pli liberalaj lojalaj "izabelistoj" ("isabelinos", hispane) komenciĝis je 1833. Krom la familia pledo, kaj la batalo liberalismo-absolutismo, oni ankaŭ pribatalis centrismo-federismo. Karlo defendis la tradiciajn leĝojn (foruoj) de la reĝlandoj kaj regionoj, kvankam izabelistoj preferis potencan regon el Madrido.
Post ses jaroj da batalado en la norda Hispanujo (ĉefe en Eŭskujo kaj Navaro), Baldomero Espartero, generalo de la lojalaj trupoj, intertraktis pactraktaton en Bergara kun la karlisma generalo Maroto je 1839. Tamen, kelkaj ribeluloj, kiuj ne akceptis la traktadon, daŭrigis la militon ĝis 1840. Ili ankaŭ estis malvenkitaj de Espartero, kiu ricevis la titolon Duko de la Venko.
Cesar Vanbiervliet
Cesar VANBIERVLIET (naskiĝis la en Kortrijk - mortis la  en Kortrijk) devenis el teksadlaborista familio. Li estis kreinto de kolekto de Esperanto-periodaĵoj en la Urba Biblioteko de Kortrijk (Belgio), kiu poste ricevis lian nomon: la Esperanto-Fondaĵo Cesar Vanbiervliet.
Profesie
Cesar Vanbiervliet laboris dum sia tuta profesia kariero ĉe la urba administracio de Kortrijk. En 1921 li dungiĝis kiel dumtempa oficisto, en 1927 li estis nomumita kaj en 1953 li iĝis sekciestro de la urba registrejo. Dum la dua mondmilito li respondecis pri la urba buĉejo kaj la provizado.
Kiel sekciestro de la urba registrejo Vanbiervliet desegnis sliparon por registri la enloĝantojn de la urbo, anstataŭantan la ĝis tiam uzatajn libroformajn registrojn. Inter fakuloj tia sliparo estis konata kiel Sistemo Vanbiervliet; ĝis la enkonduko de komputiloj ĝi estis uzata plurloke en Belgio.
Nekrologoj
Nekrologoj aperis en Horizontaal, marto-aprilo 1993 kaj en loka gazeto Krant van West-Vlaanderen, 8 januaro 1993.
Juan Sebastián Verón
Juan Sebastián Verón (naskiĝis, do nun -jara) estas argentina futbalisto. Interalie li estis membro de la argentina nacia teamo de futbalo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko. Ekster naciaj matĉoj li ekde la jaro 2007 estis membro de la unua vira teamo de la klubo Estudiantes de La Plata. En junio 2012 li anoncis ne plu aktivi kiel profesia futbalisto, kaj iĝis sporta direktoro de la klubo Estudiantes de La Plata. Jaron poste, en julio 2013 li tamen anoncis reveni al la unua vira teamo de la klubo, en duobla funkcio de kaj aktiva futbalisto kaj sporta direktoro. Fine de la sekva futbala sezono li tamen rezignis pri tiu duobla ofico: sian lastan aktivan futbalmatĉon li partoprenis la 10-an de majo 2014, en renkonto kontraŭ la teamo de San Lorenzo de Almagro, kiun lia teamo gajnis per 3:0 goloj.
NGC 4657
NGC 4657 estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gallinal
estas municipo de Urugvajo. Ĝi apartenas al la departemento Paysandú en la okcidento de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis. Gallinal [gajinAl]en la hispana signifas kokinejon.
2140
2140 estos superjaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Christoph Willibald von Gluck
Christoph Willibald von Gluck [prononco "Kristof Vilibalt fon Gluk"] (2-an de julio 1714 en Erasbach apud Berching (Supra Palatinato, Bavario) - 15-an de novembro 1787 en Vieno) estis germana komponisto de klasika muziko. Li konsideriĝas unu el la plej signifaj komponistoj de operoj en la dua duono de la 18-a jarcento.
Vivo
Gluck naskiĝis kiel unua de naŭ infanoj en forstista familio. Kiam li estis trijara, la familio translokiĝis al la vilaĝo Eisenberg en tiam germanlingva parto de Bohemio (la vilaĝo nun situas en la distrikto Most de nordokcidenta Ĉeĥio, proksime de la limo al Bavario). Kiel junulo li forlasas la familion kaj ekmigras tra Eŭropo, vivtenante sin per ludado de muziko. En Prago li ekde la jaro 1731 studas logikon kaj matematikon, tamen probable sen diplomiĝo, poste dungiĝas en orkestro de Milano kaj tie edukiĝas kiel komponisto. Liaj unuaj operoj ekprezentiĝas en Venecio, Crema kaj Milano. Pluvojaĝinte al Londono, tie ekprezentiĝas du pliaj operoj, poste li revenas al Italio kaj kun migranta opera ensemblo prezentas siajn operojn en multaj urboj. Dum 1750 li en Vieno geedziĝas, kvankam li tiumomente ankoraŭ ne ekvivas tie, sed kun la partnerino pluvojaĝas. Ekde proksimume la jaro 1754 tamen la paro firme ekvivas en Vieno, kie li gvidas orkestron kaj kun granda socia sukceso plukomponas.
Ĉar la tiuepoka stilo de operoj ŝajnas al li tro artefarita, malnatura, li amplekse reformas la operan stilon, kaj lia viveca muzika stilo aparte allogis baletajn teamojn, kiuj petis pri komponaĵoj por si. Ekde 1770 li vivas en Parizo kaj tie ekprezentas pliajn verkojn, ekde proksimume 1781 denove plejparte estas en Vieno, kie li mortas dum 1787.
Kantoj
La solaj konservitaj kantoj de Gluck estas komponaĵoj surbaze de tekstoj de la germana verkisto Friedrich Gottlieb Klopstock:
Astronomia geografio
La astronomia geografio estas la branĉo de la matematika geografio kiu "celas la priskribon de la Tero, konsiderita kiel ĉiela korpuso, movebla ea la spaco, kaj giranta same kiel la planedoj ĉirkaŭ la Suno, kiu estas ilia komuna centro". Ĝi intencas studi la planedon Teron el astronomia vidpunkto kaj en ties ĝeneraleco (formo, dimensioj, movoj, rilatoj kun aliaj ĉielaj astroj ktp.). Ĝi karakteras per ekstera alproksimiĝo al la studo de la Tero, male al la geologio kiu temas pri la internaj aspektoj de onia mondo (kerno, mantelo, krusto, rokoj, tertremoj, vulkanoj, krateroj ktp.).
Västergötland
Vestrogotio (Västergötland, estas historia provinco (landskap) de Svedio. Ĝi troviĝas en la landoparto (landsdel) aŭ ĉefregiono Götaland. La provinco havas 1 199 000 enloĝantojn kaj areon de 16 694 km². La provinco limas kun la najbaraj provincoj Bohuslän, Dalsland, Värmland, Närke, Östergötland, Småland kaj Halland. Ĝi ankaŭ limiĝas per la du plej grandaj lagoj de Svedio, Vänern kaj Vättern, kaj en mallarĝa marborda strio al la golfo Kattegat de la Norda Maro - tiuloke situas Gotenburgo (Göteborg), la plej larĝa urbo de Västergötland.
La kronprinca paro de Svedio, kronprincino Viktoria kaj Daniel, havas la titolojn "dukino kaj duko de Vestrogotio".
Pestszentlőrinc
Pestszentlőrinc [peŝtsentlOrinc] (=Pest-Sankta Laŭrenco) estas iama urbo, nun estas urboparto de Budapeŝto en la 18-a distrikto.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la ferepoko kaj vivis tie sarmatoj. La unua skriba mencio okazis en la 14-a jarcento. La komunumo senhomiĝis dum dominado de turkoj, sed poste ĝi rehomiĝis. En 1767 vivis tie 38, en 1786 familioj. Ili okupiĝis pri terkultivado. Administre la plej granda parto apartenis al Kispest, ekde 1871 la loko estis etvilaĝo, post 3 jaroj vilaĝo. Poste ankaŭ la industrio aperis kaj ankaŭ novaj kolonioj formiĝis. La loko urbiĝis en 1936 kaj aliĝis al la ĉefurbo en 1950
Chabrillan
Chabrillan estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 665 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Geografio
Chabrillan etendiĝas sur 17.75 km², kaj havis 665 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
Ĝi estas trafluata de la rivero Drôme.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Eric Chareyre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La preĝejo Sankta Petro datiĝas de la 11-a jarcento.
La tuta vilaĝo staras sur reliefo kaj estas interesa pro sia mezepoka arkitekturo.
Administrado
Chabrillan apartenas al la kantono Crest-Sud, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Trinità
Trinità estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bene Vagienna, Fossano, Magliano Alpi kaj Sant'Albano Stura.
José Sanchis Sinisterra
José SANCHIS SINISTERRA (Valencio, 28-a de junio de 1940) estas hispana dramaturgo kaj teatra reĝisoro. Estas unu de la aŭtoroj plej premiitaj kaj reprezentitaj de la hispana teatro nuntempa kaj granda plinovigisto de la hispana scenejo, konata ankaŭ pro sia instruista laboro en la teatra kampo. Kiel esploristo kaj disvastigisto, Sanchis Sinisterra verkis multnombrajn artikolojn pri teatro kaj partoprenis en simposioj kaj kongresoj dediĉitaj al la teatra arto.
Verkoj
Plej elstaraj verkoj de Sanchis Sinisterra estas ¡Ay, Carmela! kaj Ñaque o de piojos y actores. Sube oni listigas la verkojn de Sanchis Sinisterra. Se oni ne indikas la malon, la dato estas de la premiero.
Keisuke Shuto
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
2168
2168 estos superjaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2168 post Kristo okazos, inter alie:
Sinelnikove-2 (stacidomo)
Sinelnikove-2 (Синельникове II) estas fervoja stacio en Sinelnikove (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.
Pleuven
(jen france, bretone Pluwenn) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ostoros
Ostoros (oŝtoroŝ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Eger. La loknomo signifas hungare: vipa.
Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj, laŭ rojo same tiel nomata Ostoros, laŭ traira flankovojo. Eger troviĝas 6, Mezőkövesd 15, Füzesabony 16 km-ojn.
Famuloj
En Ostoros naskiĝis operkantisto Demeter Marczis.
Eino Kaila
Eino Kaila (naskiĝinta 9-a de aŭgusto 1890 en Alajärvi, mortinta 31-a de julio 1958 en Kirkkonummi) estis finna filozofo kaj psikologo. Li estis docento de psikologio en Universitato de Helsinko en 1919–29. En 1921–30 li estis la unua profesoro de filozofio en Universitato de Turku. Li agis ankaŭ pri fiziko kaj teatro. Li estis logike scienca. Kaila penis trovi kontaktojn inter humanismaj kaj naturaj sciencoj. Lia plej konata lernanto estis Georg Henrik von Wright. Patro de Kaila estis pastro kaj finfine ĉefepiskopo, kaj al la familio apartenis ankaŭ aliaj pastroj, sed Eino Kaila ne ŝatis ĝin kaj li ne estis religia. Eino Kaila rakontis, ke li ricevis sian filozofian vokigon 16-jare, kiam li estis en remboato kaj ekpensis, ke li ekzistis por labori kiel filozofo. Kaila estis diligenta filozofia skribanto en 1910-aj kaj 1920-aj jaroj. Li agis ankaŭ en Aŭstrio kaj Germanio. La plejtemo en lia politika pensado estas kontraŭkomunismo. Laŭ li finnoj estas nordia kaj eŭropa nacio. En 1920-aj jaroj li skribis pri malsamecoj inter okcidenta kaj orienta pensadoj.
Prostata kancero
Prostata kancero, kiel esprimas la nomo, estas kancero de la vira glando prostato, kiu situas inter la urin-vezika cerviko kaj la uretro. Prostata kancero estas inter la plej oftaj specoj de kancero inter viroj. El inter la viroj eksuferintaj pri kancero, pli-malpli 10 procentaĵoj mortas pro prostata kancero, kaj do ĝi post pulma kaj kojlorektuma ĉe viroj estas la tri plej ofta mortokaŭzo pro speco de kancero.
La malsano en komenca stadio estas sensimptoma. En progresa stadio povas ekesti malfacilaĵoj dum la urinado, ostodoloroj, perdo de korpopezo kaj anemio. Se oni nur fiksas la diagnozon kiam rimarkeblas simptomoj, ofte la tumoro jam semis metastazojn al aliaj korpopartoj, ĉefe en la lokaj limfaj ganglioj kaj en skeleta ostaro.
Laŭ la nunaj spertoj de moderna medicino, terapio kun ŝanco pri saniĝo nur eblas se la kancera histo ne dissemiĝis ekster la organolimo de la prostato. Pro tio ke simptomoj do ne ĝustatempe avertas pri la malsano, sed nur kiam jam tro malfruas, medicinaj organizaĵoj rekomendas regulajn korpajn ekzamenojn de la prostato ĉe viroj ekde la aĝo de 45 respektive 50 jaroj. La elekto de terapio post trovo de prostata kancero malfacilas orientiĝas laŭ la unuopa kazo. Eblas operacia forpreno de la tuta prostato, terapioj per dono de hormonoj kaj radiado, en individuaj kazoj ankaŭ la dono de kontraŭkanceraj, ĉelvenenigaj medikamentoj. Ankoraŭ en eksperimenta stadio estas trakto nomata "terapia hipertermio" respektive "nanoterapio".
Prostata kancero ankaŭ povas aperi en bestoj, inter ili plej ofte en hundoj.
Signoj kaj simptomoj
Frua prostatkancero kutime kaŭzas neniun simptomojn. Kelkfoje, tamen, kancero de prostato faras aferon simptomoj, ofte simila al tiuj de malsanoj kiel benigna prostata hiperplasio. Tiuj inkluzivas oftajn micción, nocturio (pliigita micció nokta), malfacilaĵo startanta kaj subtenanta konstantan fluon de urino, hematurio (sango en la urino), kaj dysurio (miccio dolora). Proksimume triono de pacientoj diagnozita kaj kancero de prostato havas unu aŭ pli tiaj simptomoj, dum du trionoj ne havas simptomojn.
Mikromezurilo
Mikromezurilo estas mezurilo per kio oni povas mezuri kun akurateco de ĝis 0,01 mm, 0,005 mm aŭ ĝis 1 µm. La nomo rilatas al la mikromezurila ŝraŭbaĵo de la spindelo kaj neniel ritatas al la gradaro kiel oni kelfoje opinias. Mikromezuriloj antaŭ ĉio estas uzataj en la metalprilaboro ĉe kio oni laboras kun tre etaj tolerataj devioj de la mezuro.
La mikromezurilo estis inventita en 1848 de Jean Laurent Palmer en Parizo. Pro tio la instrumento kelkfoje estas nomata "palmer".
Por iom malpli akurataj mezuroj oni uzas la ŝovmezurilon kio havas akuratecon de 1/10 ĝis 1/100 mm.
Annamária Detre
Annamária Detre, laŭ hungarlingve kutima nomordo Detre Annamária estas hungara aktorino, voĉoaktoro. Annamária Detre naskiĝis la 1948 en Budapeŝto.
Biografio
Annamária Detre akiris diplomon en Teatra Akademio en Budapeŝto en 1970. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Inter 1973-1976 ŝi apartenis al Budapeŝta Infana Teatro, samtempe ŝi akiris diplomon pri psikologio en Scienca Universitato Eötvös Loránd, poste ŝi estis membro en pli malgrandaj teatroj. Ekde 1990 ŝi ne apartenas al teatra trupo, en 1995 ŝi establis infanan teatron, sed plej ofte ŝi estas voĉoaktoro.
Ŝi edziniĝis trifoje, ŝia unua edzo estis Flórián Kaló. Ŝi neniam naskis.
Rietzel
Rietzel estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Möckern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2015 la komunumoparto havis 156 loĝantojn.
2196
2196 estos superjaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Ješov
Ješov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,91 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1309.
Etanolo
Etanolo (etilalkoholo, spirito, aŭ vinalkoholo) estas senkolora likvo (CH3CH2OH) kun tre karakteriza odoro. Ĝi estas saturita, unuvalora alkoholo. Denso 0,8 g/cm³, bolpunkto 78 ºC. Ĝi solviĝas en akvo en ĉiu proporcio dum varmiĝo kaj kuntiriĝo (je denso). Ekz 54 ml da etanolo kaj 50 ml da akvo donas 100 ml da miksaĵo. Oni kalkulas la akvoenhavon per denso-mezurado.
La absolutan (100%) alkoholon oni produktas per kemia eltiro de akvo (per kalko, baria oksido), en la industrio per benzolo (t.n. azeotropa distilado). Oni povas produkti ĝin el etileno, acetileno (sinteza etanolo).
Ĝi estas grandkvante uzata en la industrio kiel solvilo, bazmaterialo por alkoholaĵoj, parfumoj, brulaĵo por motorpelado.
La plej malnova metodo por produkti etanolon estas la fermentigo. Por havi pli koncentritan likvon, oni ofte uzas distiladon.
Etimologio
Etanolo estas la sistematika nomo difinita de la Internacia Unio de Pura kaj Aplikata Kemio (IUPAC en angla) por molekulo kun du atomoj de karbono (prefikso "et-") kiu havas ununuran ligilon inter ili (la sufikso "-ano" ) kaj unu hidroksilan grupon unuigitan -OH (sufikso "-ol").
La prefikso de etilo estis stampita en 1834 fare de la germana kemiisto Justus von Liebig. etilo estas kuntiriĝo de la franclingva vorto éter (ajna substanco kiu vaporiĝas aŭ sublimiĝas facile al media temperaturo) kaj de la greklingva vorto ύλη ( hylé, sunstanco). La nomo de la etanolo estis stampita kiel rezulto de rezolucio adoptita en la Internacia Konferecno pri Kemia Nomenklaturo okazinta en Aprilo 1892 en Ĝenevo, Svisio.
Historio
La etanolo estis uzita de la homo ekde la prahistorio kiel la toksa ingredienco de la alkoholaĵoj. La sekaj restaĵoj en ceremiko de 9000 jaroj de antikveco trovitaj en Ĉinio indikas, ke la alkoholaj trinkaĵoj jam estis uzitaj eĉ inter la popoloj de la neolitiko. Ties izoligo kiel komponanto relative pura estis atingita de la persa alkemiisto Al-Razi (865-925). La alkemiistoj nomis ĝin aqua vitae (akvo de vivo).
Du aliaj kemiistoj kiuj kontribuis al la disvolvigo de la teknikoj de distilado estis Geber (Gabir ibn Hayyān al-Sūfī) kaj Al-Kindi. En verkoj atribuitaj al Geber (721-815) oni mencias vaporojn flamigeblaj el boligita vino. Al-Kindi (801-873) klare priskribas la distiladon de vino.
En 1796, Johann Tobias Lowitz akiris puran etanolon per distilado de etanolo tra filtrado fare de aktivigita karbo.
Antoine Lavoisier priskribis la etanolon kiel komponaĵo el karbono, hidrogeno kaj oksigeno, kaj en 1808 Nicolas Théodore Saussure determinis la kemian formulon de la etanolo. Kvindek jarojn poste, A. Scott Couper publikigis la strukturan formulon de la etanolo, kaj metis ĝin inter la unuaj komponantoj al kiuj oni determinis ties kemian strukturon.
La etanolo povis esti preparata sinteze en 1826 pere de la laboro faritaj sendepende de Henry Hennel en Granda Britio kaj de S.G. Sérullas en Francio. En 1828, Michael Faraday preparis etanolon katalizante per acida hidratigo de etileno, procezon similan al tiu uzata aktuale en la industrio en la sintezo de etanolo.
En Usono, la etanolo jam estis uzita kiel brulaĵo por lampoj en 1840, sed imposto por la industria alkoholo dum la Usona Enlanda Milito okazigis, ke tiu tipo de uzo estos multekosta. Tiu imposto estis nuligita en 1906, kaj ekde 1908 antaŭen la aŭtomobiloj Ford Modelo T povis esti adaptitaj por funkcii pere de etanolo. Je la aprobo kaj starigo de la Prohibicio en Usono de 1920, la vendistoj de brulaĵo el etanolo estis akuzitaj kiel aliancanoj de la moonshiners (lunbrilistoj), nome la kontraŭleĝaj distilistoj de alkoholo, kaj la brulaĵo el etanolo eluziĝis denove ĝis fino de la 20-a jarcento.
Fizikaj proprecoj
La etanolo estas tre vaporiĝebla likvaĵo sen koloro kiu havas tre intensan odoron tre tipan. Kiam ĝi estas bruligita, ĝi produktas bluan flamon senfuman kiu ne ĉiam estas videbla je normala lumo.
La fizikaj proprecoj de la etanolo deriviĝas ĉefe el la estado de sia grupo de hidroksilo kaj pro la mallongeco de ties ĉeno de karbono. La etanolo de la hidroksila grupo estas kapabla partopreni en la ligo de la hidrogeno, kiu faras ĝin pli viskozas kaj malpli vaporiĝebla ol aliaj organikaj komponaĵoj polusaj de simila molekula pezo.
Etanolo estas tre varia solvanto, miksebla kun akvo kaj kun multaj organikaj solvantoj, kiel acetata acido, acetono, benzeno, karbona tetraklorido, kloroformo, duetila etero, etileno-glikolo, glicerolo, nitrometano, piridino, kaj tolueno. Ĝi estas miksebla ankaŭ kun malpezaj alifaj hidrokarbidoj, kiel pentano kaj heksano, kaj kun alifaj kloridoj kiel por ekzemplo la trikloroetano kaj la tetrakloroetileno.
La miksokapablo de la etanolo kun akvo kontrastas kun tiu de alkoholoj de pli longa ĉeno, kun kvin aŭ pli da atomoj de karbono; la mikso kun akvo malpliigas draste kiam la nombro de atomoj de karbono pliiĝas.
Alberto Giacometti
Biografio
Li studis en Ĝenovo. En 1922 li translokiĝis al Parizo por studi ĉe la skulptisto Antoine Bourdelle, partnero de Auguste Rodin. Tie Giacometti eksperimentis ĉe kubismo kaj superrealismo kaj iĝis unu el plej agnoskataj superrealistaj skulptistoj. Inter liaj konatuloj estis Joan Miró, Max Ernst, Pablo Picasso kaj Balthus.
Inter 1936 kaj 1940, Giacometti koncentris sian skulptarton sur la homa kapo, fokuse sur tiu de la fratino. Li preferis proksimajn modelulinojn, sian fraton kaj la artistinon Isabel Rawsthorne (tiam konata kiel Isabel Delmer). Tion sekvis unika arta epoko kiam la statuoj de Isabel maldikiĝis; ŝiaj membroj plilongiĝis. Obsedita pro kreo de siaj skulptaĵoj ekzakte kial li vidis la objektojn pere de sia unika vidpunkto, li ofte elfosis ĝis kiam ili estis maldikaj kiel najloj kaj reduktitaj al malgrando de cigaredujo. Post lia edzigo al Annette Arm liaj maldikegaj skulptaĵoj iome grandiĝis, sed ju pli grandiĝis, des pli maldikiĝis. Giacometti diris, ke la fina rezulto reprezentis la senton, kiun li sentis kiam li rigardas virinon.
Liaj pentraĵoj suferis paralelan procezon. La figuroj aperas izolataj, kaj estas rezulto de konstanta reverkado. Objektoj estis ofte reviziitaj: unu el liaj preferaj modeloj estis lia juna frato Diego Giacometti. Tria frato Bruno Giacometti estis svisa arkitekto.
Rekordaj prezoj ĉe internacia merkato
Laŭ la prezdatumbazo de Artnet, retejo kiu kovras internaciajn artmerkatojn, en 2008 la bronza skulptaĵo kiun li kreis, Grande femme debout II, 2,74 metrojn alta, estis aĉetita ĉe Christie's en Novjorko kontraŭ 27,4 milionoj USD. Ĝis tiu jaro ĝi estis la plej alta prezo por kiu skulptaĵo de Giacometti estis vendita. En 2010, okazis turnopunkto kiam li iĝis la unua kaj nur skulptisto ĝis nun se temas pri transpasi la 100 milionojn USD ĉe aŭkcio, kiam lia skulptaĵo L'homme qui marche de 1960 estis vendita ĉe Sotheby's en Londono por 104 milionoj USD. En 2015, ĉe aŭkcio ĉe Christie's en Novjorko, 1,8 metrojn altan skulptaĵon nomitan L'homme au doigt de 1947 estis aĉetita por 141 milionoj da dolaroj. En 2019, la skulptaĵo Grande femme I (2,76 metrojn alta, 1966) estis vendita ĉe Sotheby's en Novjorko kontraŭ 90 milionoj da dolaroj. La identeco de la aĉetanto kutime ne estas malkaŝita.
Mama kancero
Mama kancero, kiel esprimas la nomo, estas kancero de la mamaj glandoj. Temas sume pri la plej ofta homa kancera malsano. Ĝi afliktas precipe, sed ne ekskluzive, virinojn: 1 el 100 malsanoj trafas la maman glandon de viro. En la industrie altevoluitaj landoj de ekzemple okcidenta Eŭropo aŭ norda Ameriko mama kancero estas la plej ofta speco de kancero inter virinoj kaj kaŭzas pli da mortoj inter ili ol ajna alia kancerospeco. La plej multaj malsanoj el statistika vidpunkto ŝajne aperas hazarde, kvankam ekzistas kaj heredaj kaj mediaj riskofaktoroj. Krom la forpreno de la detruaj kanceraj ĉeloj el la korpo kaj do la saniĝo de la malsaniĝintoj, la teno de bona vivkvalito de la pacientoj kaj la laŭebla konservo de la mamo estas la precipaj celoj de medicinaj terapioj. La terapio kutime inkluzivas, laŭ la ekzakta stadio de la tumoro, kombinon el operacia forpreno de laŭeble ĉiuj kanceraj ĉeloj kaj de kontraŭkanceraj medikamentoj, hormonoj kaj radiado.
Aparte novaj terapioj ebliĝas per la uzo de ĉelklonaj antikorpoj. La elekto de terapioj en la moderna medicino grandparte baziĝas je la interpreto de sciencaj studoj kaj estas standardigita laŭ tutmonde akceptitaj medicinaj gvidlinioj. Multaj naciaj kaj internaciaj programoj cele al frua diagnozado kaj de strukturigita terapiado de mama kancero plu malaltigu la mortokvanton pro la malsano.
Sinelnikove
Sinelnikove (Синельникове) estas urbo en Dnipropetrovska provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
NGC 4658
NGC 4658 (aliaj indikoj — MCG -2-33-1, IRAS12420-0948, PGC 42929) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Monako
Monaka Princlando aŭ simple Monako (en la franca: Principauté de Monaco; en monaka lingvo (la ligura): Principatu de Múnegu; okcitane: Principat de Mónegue; itale: Principato di Monaco), estas lando en Okcidenta Eŭropo, ĉe la bordo de Mediteraneo. Ĝi estas la dua plej malgranda lando en la mondo, post Vatikano kaj estas la lando plej dense loĝata po kvadrataj kilometroj. Monako famas pro kasinoj, aŭtosporto, kaj sia princa familio.
Historio
Monako, regata de diversaj popoloj dum la Mezepoko (fenicioj, grekoj, romianoj, frankoj, ktp.), estis regata de la ĝenovanoj ĝis 1297, kiam la familio de la dinastio Grimaldi regadas la landon ĝis la nuntempo. En tiu ĉi ŝtato establiĝis ŝipbazo por la marvojaĝoj al la Sankta Lando aŭ Meza Oriento. Protektita de Hispanio kaj poste de Francio. Estis invadita dum la franca revolucio dum 15 fojoj. Dum la Dua mondmilito ĝi estis gvidata de la Registaro de Vichy kaj poste de Hitlero mem. La nazioj okupis ĝin en 1944, kaj ĝi estis liberigita en 1945. Post la morto de princo Rainier la 3-a la 6-an de aprilo 2005 lia filo Alberto fariĝis la nova princo kaj reganto de la ŝtato per la nomo "Alberto la 2-a". Dum la regado de Rainier la 3-a estis faritaj profundaj reformoj en la monaka strukturo.
La nacia festo estas celebrata la 19-an de novembro.
Regata de diversaj popoloj en la antikveco, Monako estis kolonio de la fenicioj, kiu havis templon al la dio Melkart. Poste, la grekoj ĝin regis sub la nomo "Monoikos" kaj la romianoj "Portus Herculis Monæci". En la unua jarcento, Monako estis tute kristanigita kaj poste pasis diversaj barbaraj popoloj kiel frankoj kaj lombardoj. Poste pasis la Sankta Ĝermana Romia Imperio kaj finfine la Ĝenova Respubliko ĝis 1297, kiam la familio Grimaldi ekregis la landon ĝis la nuntempo.
Ĝis la sendependiĝo mem, ĝi estis dezirata kiel militbazo de la francoj. Estis okazigitaj diversaj traktatoj por ĝia protektado kaj memstareco kun Hispanio (en 1512), Francio (1409, 1641 kaj 1861) kaj la itala regno Serdenjo (Viena Kongreso 1815). Okupita de la hispanoj en 1605, ĝi ricevis la terposedaĵojn Roccabruna ("Roquebrune") kaj Mentone (kiujn ĝi perdis dum la Revolucio de 1848). Dum la Franca Revolucio la lando estis okupata en 1793 ĝis 1815. En 1865, estis subskribita traktato kun Francio laŭ doganaj kaj impostaj aferoj. Dum la regado de la princo Alberto la 1-a, estis aboligita la absolutismo en 1869.
Dum tiu jarcento, Monako travivis okazintaĵojn kiuj minacis la nacian sendependecon. Dufoje estis reformita la konstitucio de 1911 (en 1917 kaj en 1930). Ludoviko la 2-a devis agnoski lian filinon, Carlota por sekurigi la dinastian kontinuecon de la estonta Rainier la 3-a, kiu entroniĝis en 1949 kaj dek jarojn poste devis nuligi la konstitucion pro malakordo kun la Nacia Konsilio.
En 1962, estis establita nova konstitucio, kiu respektigas la fundamentajn rajtojn de la monakanoj: Sekvajare estis subskribita traktato kun Francio, en kiu oni regulis la ekonomiajn rilatojn kaj estis kreitaj novaj akordoj pri najbareco kaj valuto, kiuj estis renovigitaj en 2002 pro la cirkulado de la eŭroj en Monako kvankam ĝi ne apartenas al la Eŭropa Unio.
En 1982, pro tragika akcidento forpasis la edzino de Rainier la 3-a, la princino Grace, kiu realigis valorajn donacojn por la kultura disvolviĝo en la lando. La 6-an de aprilo 2005 forpasis la princo Rainier. Oni tiam konsideris ke la fraŭleco de lia filo kaj posteulo Alberto la 2-a tiam minacis la dinastian kontinuecon de la nacia sendependeco.
Politiko
Monako esas regata de konstitucia monarkio ekde 1911, kun la Princo kiel ŝtatestro. La pova branĉo konsistas el Ŝtat-Ministro, kiu prezidas la 6-membran Konsilion. La Ŝtat-Ministro estas franca civitano elektita de la princo, kiu estas elektata inter proponitaj kandidatoj de la franca registaro, kiu okupiĝas pri la defendo kaj sekureco en la princlando.
Sub la Konstitucio de 1962, la princo kundividas la povon kun la Unuĉambra Parlamento, la Nacia Konsilio. La 24 membroj de la leĝdona organismo estas elektataj per rekta balotado kaj demokratie, por kvinjara periodo. Ili plenumas la funkcion krei la leĝojn kaj reguli la reĝajn dekretojn. La ĉefaj lokaj aferoj estas traktataj de la Komunuma Konsilio, kiu konsistas el 15 membroj elektitaj kaj preziditaj de la urbestro.
Monarkio
La dinastio Grimaldi estas nobela familio origine el Italio, kaj estis fondita de Francisko Grimaldi, kiu prenis en 1099 la regionon kune kun soldatoj vestitaj kiel franciskanoj. En la princlando regas liaj posteuloj ĝis la nuntempo, escepte de kelkaj mallongaj deflankiĝoj. La lasta okazis dum la geedziĝo de la princino Carlota de Monako, patrino de Rainiero la 3-a, kun Pierre de Polignac.
Noritomo Harada
Noritomo Harada (原田 憲知, n. ) estas japana futbalisto.
Monako
Administrata kaj politika organizado
La distingiĝo de la ŝtato kaj la urbo Monako estas tute teoria. Fakte, la ŝtato konsistas nur el unu sola municipo (commune). Laŭ la konstitucio de 1911, la princlando estis subdividita en tri municipoj sed estis disigitaj en 1914 kaj konvertitaj en distriktoj. Nuntempe ĝi havas 11 distriktojn.
Noritomo Harada
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Monako
Ekonomio
Unu el la ĉefaj ekonomiaj fontoj estas turismo, kiu ĉiujare allogas homojn pro la agrabla vetero kaj la du gravaj kasinoj. Ĝia pokapa MEP superas 30.000 usonajn dolarojn mezume, t.e. ke ne ekzistas malriĉeco entute, kaj la persono kun malpli posedaĵo superas 120 milionojn da dolaroj. La Princlando diversigis sukcese la servojn kaj malgrandajn nepoluigajn industriojn.
András Szabó (filologo)
SZABÓ András [sabo:] estis rumania hungara klasikfilologo, tradukisto. Li naskiĝis en Bita 21-an de julio 1871 kaj mortis en Odorheiu Secuiesc la 1-an de majo 1957.
Monako
Ekonomio
Monako ne estas ano de la Eŭropa Unio, sed ĝi estas ligita al ĝi per la dogana unuiĝo kun Francio, kun kiu kundividas la saman valuton: la eŭro kaj ricevis la rajton produkti monerojn kun monakaj dizajnoj en sia nacia vizaĝo (vidu la paĝon monakaj eŭro-moneroj). Monako ellaboras farmaciajn produktojn, parfumojn, beligajn produktojn ktp.
András Szabó (filologo)
Biografio
András Szabó diplomitiĝis pri latina kaj graka lingvoj en Universitato de Koloĵvaro (1895), pli poste pri korpkulturo. Inter 1895 kaj 1932, resp. en 1940–43 li instruis (kaj dufoje li lernejestris) en reformita kolegio de Odorheiu Secuiesc.
Patraso
Patraso (greke: Πάτρα, malnovgreke: Πάτραι Pátrai, latine Patrae, otomana turka lingvo: Ballıbadra) estas la tria plej granda urbo de Grekio, en la nordookcidento de la preskaŭinsulo Peloponezo. Dum antikvaj tempoj, ĝi estis la ĉefurbo de la regiono kaj - dum la romia epoko de Grekio - romia provinco Achaea. La urbo troviĝas 215 kilometrojn okcidente de la nacia ĉefurbo Ateno. Patraso konstruiĝis piede de la monto Panachaikon, borde de la Golfo de Patraso.
Monako
Ekonomio
Ĉiujare okazas en Monako Grand-Premio de Monako je Rondo de Montekarlo.
Patraso
En 2011 la tuta komunumo de Patraso, pligrandigita dum la antaŭaj jaroj, enhavis 213984 loĝantojn en ĉirkaŭ 335 km2.
Historio
Laŭ la helena mitologio, Patraso estis fondita de la aĥajo Patreo (Πατρεύς, elp. Patreus), kiu fuĝis el Sparto, iĝis reĝo de la urbeto Aroe kaj unuigis ĝin kun du apudaj vilaĝoj, donante al la nova urbo sian nomon.
Monako
Loĝantaro
La Princlando Monako havas 35.856 loĝantojn, el kiuj 16% estas monakanoj, romkatolikoj, kiu estas la ŝtata religio. La respo estas enmigrantoj ĉefe francoj kaj italoj.
Cairo (Ilinojso)
Cairo (prononcita kiel Kero) estas urbeto en la usona subŝtato Ilinojso. La urbeto havis 2831 loĝantojn en 2010. Cairo estas konata precipe pro la rasisma perforto, kiu ruinigis ĝin dum la 20-a jarcento.
Monako
Loĝantaro
La lando havas tri distriktojn: Monakurbo kiu estas la politika, turisma kaj entreprenista centro, La Condamine, situanta en la okcidento de la ŝtato estas la ekonomia kaj industria distrikto de Monako kaj Montekarlo, kie troviĝas la fama kasino.
Patraso
Historio
Historie, Patraso estis aĥaja urbeto kaj estas ankaŭ verŝajne ke ĝi formiĝis pro la unuiĝo de pluraj vilaĝoj.
Monako
Religio
La oficiala religio estas la romkatolika.
Patraso
Historio
En la 2-a jarcento a.K. la tuta Heleno falis sub la Romianoj. Patraso iĝis grava urbo en la areo, kun la nomo Patrae.
Monako
Kulturo kaj arto
En Monako ĉefas la francstila arkitekturo. Inter ĝiaj plej elstaraj konstruaĵoj troviĝas la Katedralo konstruita en la jaro 1875, el blankaj ŝtonoj de La Turbie sur la loko de antikva preĝejo de la 12-a jarcento dediĉata al Sankta Nikolao. La konstruaĵo estas el bizanca romanika stilo, kaj en ĝia interno gastas valoraĵojn. Alia el la emblemaj konstruaĵoj, krom la Princa Palaco, estas la konstruaĵo kiu gastas la Oceanografian Muzeon kaj la Akvarion. Ĝia impresiga fasao, vide al la maro, estas konsiderata kiel majstra verko de la monumenta arkitekturo.
Patraso
Historio
Ĉirkaŭ 1210 Vilhelmo de Champlitte konkeris la urbon, kiu apartenis al la Bizanca Imperio, kaj kreis la Aĥajan Princlandon. En la 15-a jarcento la urbo apartenis mallonge al la Venecia respubliko kaj poste al la Moreja despotlando; en 1458 la Otomana Imperio kaptis ĝin kaj tenis ĝin ĝis 1828, krom dum la jaroj de 1687 al 1715, kiam ĝi estis denove sub la Venecia respubliko.
Post 1828 Patraso estis ĉiam parto de Grekio.
Famuloj
En Patraso naskiĝis:
kaj mortis:
Divajeu
Divajeu estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 608 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Geografio
Ĝi situas 5 kilometrojn sude de Crest.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Eric Chareyre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Divajeu apartenas al la kantono Crest-Sud, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Mike Pence
Michael Richard "Mike" PENCE (naskiĝis la  en Columbus (Indianao)) estas usona advokato kaj politikisto. Li estis la ŝtatestro de Indianao ekde 2013. De 2001 ĝis 2013 li estis membro de la usona parlamento. En julio 2016 li fariĝis, nomumite de Donald Trump, la respublikana kandidato por la ofico de vicprezidento de Usono. Post la voĉdonado je la, Trump kaj Pence elektiĝis al siaj respektivaj celpostenoj per la balotado de la elektantaro en la. Ili fakte enposteniĝis, la.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
.cn
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Cn''.
31919 Carragher
31919 Carragher estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
.cn
.cn estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Ĉinio.
Eksteraj ligiloj
סיומת אינטרנט Toppdomän
31919 Carragher
Nomo
Ĝia nomo honoras Christopher Carragher, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri komputila biologio kaj biokomputiko. Li estis lernanto ĉe la Our Lady's Secondary School de Castleblayney (Monaghan, Irlando).
2124
2124 estos superjaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
Walter Christaller
Walter CHRISTALLER (21a de aprilo, 1893 – 9a de marto, 1969), estis germana geografo kies ĉefa kontribuo al la fako estis lia Teorio de centraj lokoj, unuafoje publikigita en 1933. Tiu elrompa teorio estis la fundamanto de la studo de urboj kiel sistemoj de urboj, pli ol kiel simplaj hierarkioj aŭ unuopaj entoj. Li dekomence interesiĝis pri la urba spaco kaj laboris pri la rolo de urboj kiel geografi-ekonomiaj unuoj, krom analizi la rilatojn inter urboj de la sama regiono.
La teorio de centraj lokoj estas geografia teorio, kiu volas klarigi kvanton, grandecon kaj dislokigado de sidejoj en sideja strukturo. La teorio estis kreita en 1933 de Walter Christaller kun ekzemplo de ebenaĵa suda Germanio, por kio li sekvis teorion de Johann Heinrich von Thünen. Kun Hans Bobek (1903–1990) kaj Wolfgang Hartke (1908–1997), li estis enkondukanto de ekonomia kaj socia geografioj.
Biografio
Antaŭ 1914, Christaller ekstudis filozofion kaj politikan ekonomikon kaj poste militservis en la Germana Armeo dum la Unua Mondmilito. Poste li studis en la Universitatoj de Hajdelbergo kaj de Munkeno.
Kvakam ŝajne li ne estis Naziisto, li laboris por la registaraj planoj de Himmler dum la Dua Mondmilito. Nome Christaller taskis por reformi la ekonomian geografion de la orientaj konkeroj de Germanio (Generalplan Ost), ĉefa en Ĉeĥoslovakio kaj Pollando.
Post la milito, li aliĝis al la Komunista Partio de Germanio kaj iĝis politike aktiva. Krome li dediĉis sin al la geografio de turismo. Ekde 1950, lia Teorio de centraj lokoj estis uzata por restrukturi municipajn rilatojn kaj limojn en la Federacia Respubliko de Germanio, kaj tiu sistemo estas ankoraŭ funcianta.
Finlandssvensk samling
Finlandssvensk samling estas patriota registrita asocio fondita en 2001 promocianta la pozicion de Finn-Svedeco kaj interesa organizo sendependa de partia politiko en Finnlando. Ĝi efikis speciale en Ostrobotnio. Ĝia celo estas plibonigi la statuson de la sveda lingvo en Finnlando kaj disvolvi la spiriton de unueco inter ĝiaj parolantoj. Juha Janhunen estas nuntempe la prezidanto de la asocio. Antaŭaj prezidantoj estis, inter aliaj, Gösta von Wendt, kiu estas la fondinto kaj honora prezidanto de la asocio, kaj Ida Asplund.
Scăiuș
Scăiuș [skəjuŝ] (hungare: Bojtorjános) estas vilaĝo en Rumanio norde de Reșița. En 1910 ĝi havis 1 626 loĝantojn (rumanoj, ukrainoj, ĉeĥoj), en 1992 451, kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1637. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (reĝa departemento Krassó-Szörény). Administre ĝi apartenas al Fârliug, kiu situas 8 km sud-okcidente.
Teralkala metalo
Teralkala metalo estas ĉiu elemento de la perioda tabelo el grupo 2 laŭ la IUPAK-sistemo, nome:
La teralkalaj metaloj ĉiuj estas arĝent-koloraj, molaj, maldensaj metaloj, kiuj reakcias rapide kun halogenoj formante jonajn salojn. Ĉi-tiuj elementoj ĉiuj havas du elektronojn en la plej ekstera elektrona ŝelo.
2152
2152 estos superjaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
Saint-Bruno-de-Montarville
Saint-Bruno-de-Montarville estas kanada urbo situanta en administra regiono Montereĝio, en aglomeraĵo de Longueuil.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montarvillois.
Ariel Garcé
Ariel Garcé (naskiĝis, do nun -jara) estas argentina futbalisto. Interalie li estis membro de la argentina nacia teamo de futbalo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko. Ekster naciaj matĉoj li ekde la jaro 2007 estas membro de la unua vira teamo de la klubo Colón de Santa Fe.
Terkola regiono de Oaĥako
La Terkola regiono de Oaĥako (hispane "región Istmo de Oaxaca") estas parto de la subŝtato Oaxaca (en Esperanto Oaĥako) de Meksiko. Ĝi situas en la oriento de la subŝtato kaj nomatas laŭ la Terkolo de Tehuantepeko, la plej mallarĝa distanco inter la marbordoj de la Pacifika kaj Atlantika Oceanoj en Ameriko. La regiono kovras teritorion de 20 755 kvadrataj kilometroj kaj en 2010 havis sume 595 433 loĝantojn. Administra centro de la regiono estas la urbo Salina Cruz.
La regiono estas dividita en du distriktojn, kiu plue subdividiĝas je po pluraj komunumoj (sume en la regiono estas 41 komunumoj):
Petri Honkonen
Petri Honkonen, naskiĝinta 1987, estas finna konservativa politikisto. Li estas membro de finna parlamento ekde 2015. Lia partio estas Finnlanda Centro. Li loĝas en Saarijärvi. Aprile 2022 li iĝis ministro pri scienco kaj kulturo. Honkonen apogas bibliotekajn, muzeajn kaj kulturajn servojn. Li volas kreskigi nombron de studentoj en universitatoj. Li apogas kristanan agon en lernejoj.
Trisobbio
Trisobbio estas komunumo de Italio.
Ryota Arimitsu
Ryota Arimitsu (有光 亮太, n. ) estas japana futbalisto.
NGC 4659
NGC 4659 (aliaj indikoj — UGC 7915, MCG 2-33-7, ZWG 71.24, VCC 1999, PGC 42913) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ryota Arimitsu
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj V-Varen Nagasaki.
NGC 4659
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Las Palmas de Gran Canaria
Las Palmas de Gran Canaria estas ĉefurbo de la insulo Grankanario (Gran Canaria), en la Kanariaj Insuloj (Hispanio). Ĝi situas en la nord-orienta angulo de la insulo kaj dum la jaro 2001 havis 354 863 loĝantojn - fine de estis.
Ĝi samtempe estas ĉefurbo de hispana provinco, kiu ampleksas la orientan duonon de la Kanariaj Insuloj (do la insulojn Grankanario, Lanzaroto, Fuerteventuro kaj "la Insuletojn").
Samrajte kun Santa Cruz de Tenerife ĝi estas ĉefurbo de la Kanarioj (aŭtonoma komunumo).
Las Palmas estas la plej granda el la urboj de la Kanarioj, kaj unu el la ok plej grandaj de la tuta Hispanio.
Trino
Trino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Las Palmas de Gran Canaria
Ĝi estis fondita en 1478 de la unuaj hispanaj konkerantoj, kaj baldaŭ ĝia haveno fariĝis unu el la ĉefaj de la areo. Kristoforo Kolumbo haltis tie en siaj vojaĝoj al kaj el Ameriko. Dum la postaj jaroj ĝi suferis diversajn atakojn de piratoj.
Trino
Najbaras la komunumoj Bianzè, Camino (AL), Costanzana, Fontanetto Po, Livorno Ferraris, Morano sul Po (AL), Palazzolo Vercellese, Ronsecco kaj Tricerro.
Las Palmas de Gran Canaria
EN 1595 la nederlanda admiralo Pieter Van Der Does, malvenkinta en la batalo de Lentiscal/Santa Brigida, ordonis bruligi la kapelon de San Telmo (nun paroĥa kirko de Sankta Bernardo, nacia monumento), centre de Las Palmas. Alia nederlandano, Johann Van Der Laan, en 1919 donacis memortabulon por la rekonstruita kapelo.
Ĉefaj vidindaĵoj de la urbo estas la malnova parto, konata kiel Vegueta, kie troviĝas la historiaj monumentoj, kiel la Urbodomoj, la Katedralo aŭ la Domo de Kolumbo, la havenareo (Puerto) kaj la plaĝo de las Canteras, en kies ekstremo troviĝas la Teatro Alfredo Kraus, honore al la fama samnoma tenoro.
Muzeo de Naturaj Sciencoj
La Muzeo de Naturaj Sciencioj de Belgio (Muséum des sciences naturelles de Belgique; Museum voor Natuurwetenschappen van België) estas muzeo de natura historio en la belga ĉefurbo Bruselo. Ĝi estis fondita en la jaro 1846, kaj apartenas al la Reĝa Belgia Instituto de Naturaj Sciencoj. La plej gravaj vidindaĵoj en la muzeo estas la fosiliaj skeletoj de Igvanodonoj, trovitaj en karbominejo en Bernissart. Tiuj skeletoj apartenas al la halo de dinosaŭroj, kiu estas la plej granda tia halo ekde 2007. Ankaŭ oni povas trovi la prahistorian kalkulilon de la Osto de Iŝango en la muzeo.
Baziliko Sankta Maria la Granda
La Baziliko Sankta Maria la Granda ({{lang-la|Sanctae Mariae Maior}}, {{lang-it|Santa Maria Maggiore}}) estas unu el la kvar katolikaj grandaj bazilikoj en Romo kaj unu el la sep pilgrimaj preĝejoj de Romo.
La baziliko estas inter la "ŝtataj papaj posedaĵoj ekster la teritorio de la Vatikano". Kiel aliaj bazilikoj, ankaŭ ĝi estas la oficiala sidejo de unu el la kardinaloj de la katolika eklezio. La nuna kardinalo estas Bernard Francis Law.
Dum la jaro 352 la roma episkopo Liberio komencigis la konstruon de la unua Maria preĝejo de Eŭropo. La nuna preĝejo konstruiĝis dum la regotempo de la papo Siksto la 3-a, post kiam dum la jaro 431 la kristana Koncilio de Efeso deklaris, ke Maria, la patrino de Jesuo, teologie titoliĝu "naskinto de dio" respektive "dipatrino". Tio gvidis al forta ekfloro de kulto pri ŝi. La nuna konstruaĵo stariĝis inter la jaroj 432 kaj 440 kaj esence konserviĝis. Temas pri kolona baziliko de tri navoj kaj malalta tegmento, kiu dum la postaj jarcentoj ricevis multajn flankajn alkonstruaĵojn. Transversa navo kaj la nuntempa apsido aldoniĝis dum la 13-a jarcento.
Dum la jaroj 1584-1590 aldoniĝis la de la papo Siksto la 5-a financita kaj de la arkitekto Domenico Fontana konceptita Cappella Sistina (siksta kapelo), dum la jaro 1613 la Cappella Paolina (paŭla kapelo) de la arkitekto Flaminio Ponzio, financita de la papo Paŭlo la 5-a. Ambaŭ ampleksigas la transversan navon.
De ekstere tio ne rekoneblas, ĉar preĝejo per siaj aliaj alkonstruaĵoj kiel la baptejo (1605), la Cappella Sforza (1564-73) kaj la Cappella Cesi (ĉ. 1550) aspektas kvazaŭ unueca bloko.
Nuntempe la baziliko estas la plej grandaj el pli ol 40 Mariaj preĝejoj de Romo. Ĝi akceptiĝis en la liston de Unesko pri mondaj kulturaj heredaĵoj.
La baziliko iĝis la tombejo de la papoj Honorio la 3-a (1216–1227), Nikolao la 4-a (1288–1292), Pio la 5-a (1566–1572), Siksto la 5-a (1585–1590), Klemento la 8-a (1592–1605), Paŭlo la 5-a (1605–1621) kaj Klemento la 9-a (1667–1669). La tombo de de papo Honorio la 3-a detruiĝis kadre de la trakonstruaj laboroj de postaj jarcentoj kaj nuntempe ne plu troveblas. {{-}}
.co
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Co''.
.co estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Kolombio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
2180
2180 estos superjaro komenciĝanta sabate (vidu ĉi tie kalendaron).
15929 Ericlinton
15929 Ericlinton estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada amatora astronomo Eric John Clinton, aktiva ĉe la centro de Londono de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado. Li ricevis la Premio de la Servo al la Societo pro sia laboro kiel kasisto kaj redaktoro de la bulteno de la klubo.
Monda Pasporto
La Monda Pasporto estas dokumento eldonata de la Mondserva Institucio, organizaĵo kreita de aktivisto Garry Davis en 1948. Ĝi aspektas simile al nacia pasporto aŭ alia oficiala dokumento, kaj entenas tekston en la ses ĉeflingvoj de la Unuiĝintaj Nacioj (la angla, araba, ĉina, franca, hispana kaj rusa) kune kun Esperanto.
Ĉiuokaze, la pliparto da ŝtatoj neniam agnoskis ĝian validecon kiel permeseblan oficialaĵon, dirante ke ĝi ne estas eldonata de kompetenta aŭtoritato. La Mondserva Institucio havas kopiojn de leteroj el ses nacioj donantaj agnoskon leĝan al Mondaj Pasportoj; tamen multe da ĉi tiuj leteroj estis skribataj en la 1960-aj kaj 1970-aj jardekoj. Tiu fakto sekve signifas ke eble hodiaŭ la dokumento ne plu estos akceptebla. Ofte, oni sukcesas transiri bordon per Monda Pasporto plejparte nur danke al malscio aŭ kaprico de enmigraj oficuloj, ne danke al la oficiala subtenado de la dokumento.
La Mondserva Institucio eldonas Mondajn Pasportojn al rifuĝintoj kaj aliuloj kiuj ne kapablas akiri validajn, uzeblajn veturdokumentojn. Tamen notindas ke multe da ili, ricevinte siajn pasportojn, poste trovis ilin senutilaj por transiri limojn.
Spite al ĉio ĉi, multaj famuloj posedis (aŭ nun posedas) mondpasportojn, el kiuj kelkaj klopodis per la dokumento internacie vojaĝi, ekzemple: la investoro Doug Casey, kiu asertis ke li per Monda Pasporto sukcesis eniri Islandon, Peruon, Polinezion kaj aliajn ŝtatojn; Jawaharlal Nehru, la unua ĉefministro de Barato; kaj Kenneth O'Keefe, usona pacaktivisto, kiu malsukcese penadis enveturi Iraken en 2003.
Futbala Mondpokalo 2018
La 21-a Vira Futbala Mondpokalo okazis en Rusio en junio kaj julio 2018. Ĝi estis la unua futbala mondpokalo en Rusio, sed ankaŭ la unua en la tuta orienta Eŭropo. Ĝi cetere estis la unua mondpokalo, kiu disvolviĝas samtempe sur du kontinentoj.