cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petro la 3-a (Aragono)
Aragona krucmilito
Filipo mem suferis. Filipo la 4-a de Francio, la heredonto de la franca trono, malfermis intertraktadojn kun petro por doni liberan pasejon al la reĝa familio tra la Pireneoj. Sed al la trupoj ne esti donita tiu pasejo kaj ili estis neniigitaj en la Batalo de la Montpasejo de Panissars. Filipo la 3-a de Francio mortis en oktobro en Perpinjano, la ĉefurbo de Jakobo la 2-a de Majorko (kiu forkuris timigita post kiam li estis alfrontita de Petro), kaj estis entombigita en Narbono. Jakobo estis deklarita vasalo de Petro.
Trobadoraj verkoj
Petro egalis sian patron en patroneco de artoj kaj literaturo, sed malsame de li, li ŝatis versojn, ne prozon. Li favoris la trobadorojn, de kiuj li mem estis unu, kaj verkis du sirventes. La unua estas en la formo de interŝanĝo inter Petro kaj Peironet, iu Ĵonglisto. La dua formas parton de kompilado de kvin komponaĵoj de Petro, Bernat d'Auriac, Pere Salvatge (eble la sama kiel Peironet), Roĝero-Bernardo la 3-a de Foix, kaj anonima kontribuinto.
Ankaŭ, la militoj kun Filipo de Francio kaj Jakobo de Majorko provizis materialon por novaj sirventes kaj dum tiu periodo la sirventes fariĝis oportuna ilo de politika propagando en kiu ĉiu flanko povis, rekte aŭ alegorie, prezenti sian kazon kaj havigi simpation favore al sia kaŭzo.
Morto kaj heredaĵo
Petro mortis pro nekonata kaŭzo en Vilafranca del Penedès la, nur unu monaton post sia reĝa malamiko Filipo la 3-a de Francio, kaj li estis entombigita en la Monaĥejo de Santes Creus. Lia mortlita absolvo okazis post kiam li deklaris ke liaj konkeroj estis faritaj en la nomo de la pretendoj de sia familio kaj neniam kontraŭ la pretendoj de la eklezio. Liaj restaĵoj estis entombigitaj en porfira sarkofago en la monaĥejo.
Granda Bonaero
La Granda Bonaero (GBA) estas la generala nomo uzita por aludi al la urbego de Argentino kiu enhavas la Aŭtonoman Urbon Bonaero kaj ties kunurbejon ĉe la Provinco de Bonaero, sen konstitui are administran unuon. Ĝi etendas al ĉiuj eblaj direktoj nome (Nordo, Okcidento kaj Sudo; oriente ne eblas pro la Rivero Plata). La Metropolita Areo Bonaero, posedas karakterojn tre distingajn, ĉar are komponiĝas de ampleksaj zonoj loĝejaj de altaj, mezaltaj kaj malaltaj sociaj klasoj.
Petro la 3-a (Aragono)
Morto kaj heredaĵo
Petro ankaŭ havis du filinojn, Izabela, kiu edziniĝis kun Denizo de Portugalio, kaj Jolanda, kiu edziniĝis kun Roberto de Napolo.
Granda Bonaero
Aliflanke, la Granda Bonaero, iĝis unu el la industriaj kaj ekonomiaj areoj plej aktivaj kaj konkurencaj kiujn havas Argentino kaj Sudameriko. La MEP de la urbego egalige al usonaj dolaroj estus de 362.000 milionoj de dolaroj (2008), egalece al enlandaj ekonomioj de Venezuelo aŭ Svedio kaj tiele ĝi estus en la 31a rango tiujare en la monda klasigo.
Kun la urbo Bonaero, argentina ĉefurbo, ĝi formas megalopolon, kiu estas la dua aglomeraĵo plej loĝata de Sudameriko kaj de la suda hemisfero, la tria de Latinameriko, kaj la kvara de Ameriko, nome unu el 20 plej grandaj de la tuta mondo.
La Granda Bonaero estas integrita de du grandaj zonoj: la Urbo Bonaero propre dirite kaj la bonaera kunurnaĵo, integrita tiu siavice de diversaj Partioj de la Provinco Bonaero.
Región Metropolitana de Buenos Aires (RMBA)
La Región Metropolitana de Buenos Aires (RMBA) (Metropola Regiono Bonaero) estas la geografia areo kiu enhavas la jenajn administrajn dividojn sur areo de 13.975 km²:
79912 Terrell
79912 Terrell estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj astronomoj Walter R. Cooney, Jr. kaj Ethan Kandler elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Taktakenéz
Bazaj informoj
Taktakenéz estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Szerencs. Takta estas rojo fluanta al Tiso, kenéz estis alta rango de la prahungaroj.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ dekstra bordo de Tiso. Pramo funkcias al la kontraŭa Tiszadada. Szerencs troviĝas 16, Tokaj 19, Tiszaújváros 23, Miskolc 37 km-ojn.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto.
8225 Emerson
8225 Emerson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la britaj astronomoj kaj Chris F. Durman kaj Bev M. Ewen-Smith elde la "COAA" : Centro de Observação Astronómica no Algarve (Centro de Astronomia Observo de Algarve) en Portimão (Portugalio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de David Emerson instruisto pri astrofiziko en la Reĝa Observatorio de Edinburgo. Li interesiĝis pri la interago de la materio kaj de la radiado kaj pri la stela formiĝo. Li estis direktoro de studoj de la unua malkovrinto. Emerson ankaŭ estis laika predikisto en la Skota Episkopa Eklezio. Li mortis relative juna la, nur kelkaj semajnoj post la malkovro de la malgranda planeto.
8 Reĝlandoj
8 Reĝlandoj ( 8 Kingdoms) estas libera elektronika strategiludo. Ĝi estas tradukita en la angla, ĉeĥa, franca, hispana, kaj la finna. Ĝi estas verkita en C++.
Michał Marcin Mioduszewski
Michał Marcin MIODUSZEWSKI (naskita la en Varsovio – mortinta la  en Krakovo) - pola pastro de la Paroĥanaro de la Misiistoj de S-ta Vincento de Paŭlo, komponisto kaj kolektanto de religiaj kantoj. Li studis filozofion kaj teologion, kaj ordiniĝis pastro, en la pastriĝa lernejo ĉe la Preĝejo de la Sankta Kruco en Varsovio. Li komencis sian karieron instruante en teologiaj lernejoj en Varsovio, Włocławek kaj Krakovo. En la jaroj 1820-1825 li servis kiel direktoro de la Misiista Seminario en Stradom, instruante liturgion, dogmon, kaj gregorian ĉanton. Li instruis teologion ankaŭ ĉe la Jagelona Universitato.
En la sekva jardeko li lanĉis gravan kampanjon por kolekti himnojn, kiu disvolviĝis en la formon de la vasta kaj profunda verko, Śpiewnik kościelny, czyli pieśni nabożne z melodiami w Kościele katolickim używane (1838). Li kontribuis gravege al la disvolviĝo de la pola liturgia muziko, kaj estis la plej grandskala kolektanto de jam ekzistantaj kantoj en Polujo. Li mortis 81-jara en Krakovo, kaj enteriĝis en la tombejo Rakowicki de la misiistaj pastroj.
Fonto
Bazita sur la koncerna artikolo en la pola Vikipedio.
Beaumont-Village
Beaumont-Village estas franca komunumo situĝinta en la departemento de Indre-et-Loire, en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝi estas najbaro de Montrésor.
Iliaj loĝantoj estas nomataj Beaumontois kaj Beaumontoises.
Geografio
Proksime de la komunumo estas la rivero Olivet, branĉrivero de la rivero Indrois.
La komunumo troviĝas en la geografia areo kaj la zono de produkto de lakto, de fabrikado kaj de rafinado de la fromaĝo Valençay.
Historio
Ĝis 1700, Beaumont kaj Montrésor estis unu sola paroĥo. Antaŭ sia sendependiĝo, Montrésor nomiĝis Beaumont-ville kaj post tiu apartigo Beaumont iĝis Beaumont-Village.
Demografio
En 2013, la komunumo enhavis 280 loĝantojn. La evoluo de la loĝantaro estas konata tra la popolnombradoj faritaj en la komunumo ekde 1793. Ekde la 21-a jarcento, la realaj popolnombradoj de la komunumoj enhavantaj malpli ol 10 000 loĝantojn okazas ĉiuj 5 jaroj, kontraŭe al la komunumoj kiuj havas popolnombradon ĉiujare.
Lokoj kaj monumentoj
En la arbaro de Beaumont oni povas vidi la kapelon Notre-Dame-du-Chêne. Kapelo estis konstruita en 1769, en la arbaro de Beaumont, por gastigi statuon de la Virgulino Maria, kiu antaŭe estis en niĉo sur ŝtona kolono. Ĝi iĝis loko de jara pilgrimado. Pro manko de konservado, ĝi iĝis ruino kaj nova kapelo estis konstruita en 1897. Hodiaŭ, la pilgrimado okazas la 2-an dimanĉon de septembro.
En la burgo, moderna eklezio estis konstruita en la instigo de la parokesto Fernand Amand, sia konstruado komencis en 1959, ĝis malfermis en 1961. Kun altaro de blua granito de Labradoro, ĝi enhavas nuntempan virgulinon Ricwal: Notre-Dame-de-la-Route, plus murajn freskojn faritajn de Mlle Mesnet (1992). La muraj pentraĵoj de la 13-a kaj 14-a jarcentoj kiuj devenas de la eklezio detruita en 1949 reintigris la eklezion.
Schwerstedt (apud Straußfurt)
Schwerstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj apartenas al administra komunumaro Straußfurt. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Premio Princo de Asturio de la Artoj
La Premio Princo de Asturio de la Artoj estas atribuita al la persono, grupo de personoj aŭ institucio kies laboro ĉe arkitekturo, kino, danco, skulptarto, muziko, pentrarto kaj aliaj artaj fakoj, estu grava kontribuo al kultura heredo de la Homaro.
Listo de premiitoj
! style="background:#efefef;"| Jaro !! style="background:#efefef;" width=250 px| Premiito !! style="background:#efefef;"| Agadtipo !! style="background:#efefef;" width=200 px| Ŝtataneco Teresa Berganza Montserrat Caballé José Carreras Pilar Lorengar Alfredo Kraus Plácido Domingo || Soprano Mezosoprano Soprano Tenoro Soprano Tenoro Tenoro kaj dirigento || 🇪🇸 kaj teatroreĝisoro || 🇪🇸 Tamara Rojo || Dancistinoj de baleto || 🇷🇺 🇪🇸
NGC 4844
NGC 4844 estas stelo en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Johann Bach
Johann Bach (* 26-an de novembro 1604 en Wechmar; † 1673 en Erfurto, entombigo la 13-an de majo 1673) estis la plej maljuna reprezentanto de la familio Bach, atestita kiel komponisto. Li validas kiel fondinto de la linio de Erfurto de la familio kaj estis praonklo de Johann Sebastian Bach. Li estis la plej aĝa filo de Johannes Bach, frato de Christoph kaj de Heinrich Bach.
Vivo
Lian vivovojon ombrumis la teruraĵoj de la tridekjara milito. Evidente li lernis ĉe lia posta bopatro, urbofajfisto Johannes Christoph Hoffmann el Suhl, ĉe kiu li estis kvin jarojn lernoknabo kaj du jarojn submajstro. Johann Bach restis poste en variaj turingaj urboj, iomete pli longe en Arnstadt kaj ankaŭ en Schweinfurt, kie li ekde 1635 laboris kiel orgenisto. Post pretertempaj restadoj en sia hejmloko Wechmar li iris al Erfurto, kie li komence laboris kiel urbofajfisto, ekde 1634 orgenludis ĉe Sankta-Johano-preĝejo, en 1635 ricevis la postenon de direktoro de la urbkonsilantara muziko, en 1636 eklaboris kiel orgenisto ĉe la Predikanto-preĝejo kaj samtempe estis enprenita en la „Urbmuzikisto-Kompanion“.
En 1636 li geedziĝis kun la plej aĝa filino de sia instruanto el Suhl, Barbara Hoffmann. Sed ŝi jam mortis en la sekva jaro dum la naskiĝo de ilia filo. En la jaro 1637 li eniris duan geedzecon kun Hedwig Lämmerhirt, kiu devenis de familio el Erfurto. La idoj de Johann Bach senescepte fariĝis muzikistoj. Ili laboris kiel urbaj muzikistoj, tri el ili eĉ kiel ties direktoroj, kaj pluaj kiel kantoroj aŭ orgenistoj ĉe la Predikanto-, Komercisto-, Nudpiedo-, Regulanto-, Miĥaelo- kaj Tomaso-preĝejoj.
Por la familio Bach per tio Erfurto estis trans longega tempospaco „ĉefa kolektiĝejo“. Ankaŭ la gepatroj de Johann Sebastian Bach estis erfurtanoj kaj estis geedzigitaj la 8-an de aprilo 1668 en la Komercisto-preĝejo. Ĉi tie en Erfurto familio Bach dominis trans tuta jarcento la muzikan vivon tiamaniere, ke eĉ en 1793 ĉiuj urbofajfistoj estis nomataj „Bachoj“, kvankam delonge neniu de ĉi tiu nomo vivis inter ili. Nur en la parokaj registroj de la Komercisto-preĝejo estas registritaj pli ol 60 infanbaptoj, geedziĝoj kaj entombigoj de la erfurta muzikisto-familio Bach.
Nur malmultaj komponaĵoj el lia plumo konserviĝis. Ĉi tiujn kolektis Johann Sebastian Bach en la „prabacha arkivo“ retrovita nur antaŭ nelonge.
La sonnambula
La sonnambula (La somnambulino) estas duonserioza opero en du aktoj, kun muziko en la tradicio de bel canto fare de Vincenzo Bellini laŭ itallingva libreto de Felice Romani, baze sur scenaro por ballet-pantomime verkita de Eugène Scribe kaj koreografiita de Jean-Pierre Aumer nome La somnambule, ou L'arrivée d'un nouveau seigneur. Tiu baleto premieris en Parizo en Septembro 1827 je pinto de modo por teatraĵoj kun temoj pri somnambulismo.
La rolo de Amina estis originale verkita por la soprano sfogato Giuditta Pasta kaj la tenoro Giovanni Battista Rubini, sed dum la vivotempo de Bellini alia soprano sfogato, nome Maria Malibran, estis elstara ludantino de tiu rolo. La unua premiero okazis ĉe la Teatro Carcano en Milano en la 6a de Marto 1831.
La majoritato de 20a-jarcentaj registrajoj estis faritaj de soprano kiel Amina, kutime kun aldonaj pintaj notoj kaj aliaj ŝanĝoj laŭ la tradicio, kvankam ĝi estis ankaŭ ludata per voĉoj de soprano sfogato (ne konfuzenda kun la moderna mezzo, neekzistanta tiame) kiu kantas rolojn de soprano kaj de kontraldo senmodife.
La frazo ''Ah! non credea mirarti / Sì presto estinto, o fiore'' ("Ve, mi ne kredas vidi vin tiom rapide fadiĝi, ho floro") el la fina ario de Amina estas surskribita sur la tombo de Bellini en la Katania Katedralo en Sicilio.
Referencoj
Notes
Ĉefaj fontoj
aliaj fontoj
Alberto Flores
Aktiva instruanto de Esperanto kaj diskoniganto de la lingvo inter spiritistoj per prelegoj kaj en fakaj revuoj. Ankaŭ lia edzino Clecy Zamora Flores (?-2011), kun kiu li geedziĝis en 1947, regis la lingvon. Ŝi estis filino de urugvaja esperantisto Ary Zamora, kiu enmigris kaj fariĝis brazila civitano en Porto Alegre, ĉefurbo de Suda Riogrando.
En oktobro 1951, en Porto Alegre, Alberto Flores prezentis en spiritisma kongreso la tezon “Esperanto kiel lingvo utila por helpi Spiritismon”. En 1954, li diplomiĝis kiel inĝeniero pri metalurgio kaj transloĝiĝis al la sidejo de CSN, Companhia Siderúrgica Nacional (Nacia Siderurgia Kompanio). Li ekinstruis Esperanton al dekoj da gelernantoj.
Anti-Volapuko
Anti-Volapuko, Anti-Volapük aŭ Mezzofanti-sprache estas internacia planlingvo kreita de Fred Mill en 1893. Eble ĝi estas volapukido. Ĝiaj radikaloj estas interŝanĝeblaj.
Anti-Volapuko ("Kontraŭ-Volapuko") permesas la uzon de vortoj de denaska lingvo de uzanto sur baza strukturo de la lingvo (revortarizo). La frazo "Mi ne scias kie estas via frato, sed mi kredas ke li estas en la strato" oni tradukas per:
Alberto Flores
Fondinto de loka Volta Redonda Esperanto-Klubo (VREK). Alberto Flores verkis dekojn da artikoloj pri spiritismo kaj Esperanto. Dum la Internacia Spiritisma Kongreso, okazinta de la 1-a ĝis la 5-a de oktobro 1989, en Braziljo li prezentis la referaĵon “Esperanto kiel lingvo de la monda spiritisma familio kaj kiel ilo por la disvastigado de Spiritismo”.
Anti-Volapuko
Laŭ la parolanto havas kiel gepatralingvon la anglan, la francan aŭ la portugalan.
Alberto Flores
En granda aĝo, dum pluraj jaroj Alberto Flores instruis en asocio de emeritoj, agado kiu en 2019 inspiris grupon en Berlino instrui la lingvon Esperanto kiel okupa kultura terapio.
Anti-Volapuko
Nombroj (1-10): un, due, tre, kuatt, sink, siss, sett, ott, noff, diss
"Anti-Volapük" estas ankaŭ kromnomo donita al Esperanto en pollingva artikolo de Władysław SABOWSKI, kiu aperis je la 7-a de aŭgusto 1887 en la gazeto Kurjer Godzienny. La aŭtoro opiniis, ke Esperanto prenos la lokon de Volapuko kaj do iel estos ties kontraŭulo.
Yossi Sarid
Yossi SARID [Josi Sarid] (hebree יוסי שריד, naskiĝis en Rehovot, mortis ) estis tre-maldekstra novaĵkomentisto kaj iama politikisto en Israelo. Li estis membro de la Knesset por maldekstraj politikaj partioj kiel Alianco, Ratz kaj Meretz inter 1974 kaj 2006. Li estis ministro pri edukado, pri medio, li gvidis la partion Meretz inter 1996 kaj 2003.
Sarid verkis semajnajn kolumnojn por Haaretz, li vivis en Margalijot en Supra Galileo kaj estis geedziĝinta kun Dorit, kun kiu ili havis tri infanojn.
Salisbury-Glaĉero
Salisbury-Glaĉero situas en la fora nordocidento de Gronlando, norde de Thule Air Base longas pli ol tri kilometrojn kaj vastas ĉirkaŭ 450 metrojn.
Ĝi estas unu el la kvar grandaj glaĉeroj kiuj fluas en la Wolstenholme-Fjordon (foje nomata "la plej granda glacio-maŝino de la mondo"). La aliaj glaĉeroj estas Champerlin-Glaĉero, Knud-Rasmussen-Glaĉero kaj Harald-Moltke-Glaĉero.
Laborvesto
Laborvesto estas speciala vesto kiu plifaciligas aŭ plisekurigas la laboron, aŭ estas devigata de la aŭtoritato, aŭ estas portata de dungitoj de kompanio por havi dignan kaj karakterizan aspekton.
Ofte higieno kaj sekureco estas la plej gravaj kaŭzoj por surhavi laborveston. Aliaj kialoj povas esti, leĝdonado kaj kompania imago. Uniformo ankaŭ povas esti formo de laborvesto.
József Mogyoródi
József Mogyoródi naskiĝis la  en Nagyoroszi. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
József Mogyoródi frekventis gimnaziojn en Vác kaj Balassagyarmat, poste li akiris matematikan diplomon en Scinca Universitato Péter Pázmány en 1957. Jam ekde 1956 li laboris en matematika instituto, sed ekde 1958 li instruis en la universitato. En 1968 li estis nomumita docento, samtempe li establis novan katedron. Ekde 1970 li estis katedrestro, sed li samtempe instruis ankaŭ en Vieno. En 1980 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li instruis ankaŭ en Universitato de Debrecen.
Morón de la Frontera
Morón de la Frontera estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 432 km2 kie loĝas 28165 geloĝantoj, do loĝdenso estas 65.2 loĝ./km2. Morón de la Frontera situas je 68 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 28165 geloĝantoj de la municipo Morón de la Frontera estas 14142 inoj kaj 14023 viroj. En la 432-kvadratkilometra teritorio estas 12 setlejoj, kie loĝas 27619 geloĝantoj, kaj aliaj 546 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 286, 130 inoj kaj 156 viroj, kaj mortis 254, 109 inoj kaj 145 viroj. Tiel la natura kresko estis 32 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 12557 homoj (44.6%).
(14529) 1997 NR2
(14529) 1997 NR2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo George R. Viscome elde la Observatorio Rand (Nov-Jorkio, Usono).
Vintro
Bestoj
Por pluvivi dum la vintro multaj bestoj evoluigis diversajn pluvivmekanismojn:
Kreskaĵoj
Laŭsezonaj plantoj ne postvivas la vintran periodon kaj mortas. Tamen plurjaruloj kutime forĵetas la supran tavolon sed iliaj radikoj daŭre estas protektitaj. Estas malmultaj varioj de plantoj, kiuj floras vintre.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri vintro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Champerlin-Glaĉero
La Champerlin-Glaĉero situas en la fora nordocidento de Gronlando, norde de Thule Air Base longas pli ol ok kilometrojn kaj vastas ĉirkaŭ 800 metrojn.
Ĝi estas la plej granda el la kvar grandaj glaĉeroj kiuj fluas en la Wolstenholme-Fjordon (foje nomata "la plej granda glacio-maŝino de la mondo"). La aliaj glaĉeroj estas Salisbury-Glaĉero, Knud-Rasmussen-Glaĉero kaj Harald-Moltke-Glaĉero.
Nemeo
Nemeo estas fama greka urbo proksime de la istmo de Korinto, en la antikva Argolando, en Peloponezo.
Ruinoj de la templo
Dediĉita al Zeŭso, kvar jarcentojn antaŭ Kristo, la templo montras ok kolonojn restarigitajn.
La fama leono
Heraklo mortigis la leonon, kiu terurigis la loĝantojn de la valo de Nemeo. Tio okazis, kiam li plenumis la unuan el la dek du laboroj por Eŭristeo, reĝo de Tirinto.
La nemeaj ludoj
Survoje al Nemeo,, Heraklo estis gastigata ĉe malriĉa terkulturisto nomata Molorĥos. La gastiganto pretiĝis mortigi virŝafon por la bankedo. Tiam Heraklo petis de li, ke li atendu tridek tagojn. Post tiu tempo, ili povos manĝi ĝin kune. Se li ne revenos akurate, Molorĥos oferos ĝin al la dioj. Kiam estis pasigita la tempo, Molorĥos estis tuj buĉonta la beston, kiam li vidis Heraklon portante surdorse la felon de la leono. Tiun tagon Heraklo dediĉis al la dio Zeŭso. La Nemeaj Ludoj estis organizataj kiel datreveno de tiu okazaĵo.
Hodiaŭ estas videbla la stadio, kie estas reorganizitaj la ludoj.
Azia citruspsilido
Diaphorina citri, la azia citruspsilido, estas sukosuĉanta, hemiptera insekto en la familio de Liviedoj. Ĝi estas unu el du konfirmitaj vehikloj de la malsano hŭanglongbingo. Ĝi havas larĝan distribuon en suda Azio kaj disvastiĝis al aliaj citrusaj regionoj.
Priskribo
La adolta psilido longas ĉirkaŭ kvar milimetrojn kun flavbruna kaj bruna makulita korpo kaj helbruna kapo. Ĝi estas kovrita per blankeca, vaksa sekrecio, kiu aspektigas ĝin kiel polva. La antaŭflugiloj estas plej larĝaj malantaŭe kaj havas malhelan randon ĉirkaŭ la periferio kun pala interspaco proksime al la apekso. La antenoj estas palbrunaj kun nigraj pintoj. Ĉi tiuj trajtoj distingas ĝin de la preskaû simila afrika citrusa psilido. Ĝi kutime tenas la kapon malsupren, vostan pozon dum ĝi suĉas sukon. Afidoj ofte ĉeestas ankaŭ sur citrusoj kaj psilidoj distingiĝas de ili per pli aktivaj, saltantaj insektoj, dum afidoj estas restemaj. Krome, la antenoj de psilido havas dek segmentojn dum tiuj de afidoj kutime havas kvar aŭ ses segmentojn. Plej multaj afidoj havas kornikojn sur la abdomeno kaj al psilidoj mankas ĉi tiuj.
La psilida nimfo ŝanĝigas haŭton kvin fojojn. Ĝi estas flav-oranĝa koloro kaj havas neniujn abdomenajn makulojn. La flugilkusenetoj estas elstaraj, precipe en la pli postaj instaroj.
La ovoj longas ĉirkaŭ 0,3 milimetrojn, migdalformaj, pli dikaj ĉe la bazo kaj mallarĝiĝantaj al la supro. Ili havas dekomence palan kolorojn sed fariĝas flavaj kaj poste oranĝaj antaŭ ol ili elkoviĝas. La longa akso estas metita vertikale al la surfaco de la folio.
Disvastigado
La azia citrusa psilido originis de Azio sed ĝi nun troviĝas ankaŭ en partoj de Mezoriento, Suda kaj Mezameriko, Meksiko kaj Karibio. En Usono, la psilido unue estis detektita en Florido en 1998 kaj nun troviĝas ankaŭ en Luiziano, Kartvelio, Arizono, suda Karolino kaj Teksaso. En Suda Kalifornio, la valo San Joaquin, kaj centra marbordo, tiaj kiel San Luis Obispo, ekstermadprogramo estis starigita en provo malhelpi ĝin iĝi establita. En la tuta Usono kaj ĝiaj teritorioj, areoj kie tiu psilido troviĝas estas sub kvarantenaj limigoj.
Vivciklo
Ovoj estas demetitaj sur la pintoj de kreskantaj ŝosoj, inter kaj proksime de la disvolviĝantaj folioj. Ino povas demeti ĝis 800 ovojn dum sia vivo, kiuj povas esti kelkaj monatoj. La tuta disvolva ciklo daŭras de du ĝis sep semajnojn depende de la temperaturo kaj la sezono de la jaro.
Damaĝo
Psilidaj nimfoj troviĝas sur novaj ŝosoj de citrusarboj. Dum ili suĉas, ili produktas toksinon, kiu kaŭzas plantajn pintojn velkiĝon aŭ ĝiaj tordiĝoj, malhelpante normalan foliajn disvolviĝoj. Tamen rekta damaĝo pro manĝado de la psilido estas konsiderata negrava kompare kun la rolo, kiun la psilido ludas, kiel la sola konata nehoma vehiklo de HLB.
Regaj rimedoj
La azia citruspsilido havas kelkajn naturajn malamikojn inkluzive de ŝvebmuŝoj, Krizopedoj, pluraj specioj de kokcinelo kaj kelkaj specioj de parazita vespo. Unu el ĉi tiuj vespoj, Tamarixia radiata, montriĝis tre efika por kontroli la plagon kaj estis sukcese liberigita kaj establita en kelkaj citrokultivaj areoj inkluzive de Florido. Kaj adolto kaj nimfoj de la psilido povas esti kontrolitaj per la uzo de vasta gamo de insekticidoj. HLB estas plej bone regata per integra strategio pri uzo de sana plantado, kontrolo de vehikloj kaj senprokrasta forigo de infektitaj arboj kaj branĉoj.
Lastatempaj klopodoj temigis komprenon de la diversaj sensaj signaloj, kiujn la psilido uzas por lokalizi sian gastigantan planton. Scioj pri la konduto de la insekto povas konduki al pli bonaj metodoj por ĝia regado. Unu studo pruvis, ke percepto de reflektitaj ultraviolaj ondolongoj plibonigis altiron al flava kaptilo. Provoj montri altiron de la psilido al volatilaj (aeraj) odoroj ne sukcesis produkti efikan alloganton. Ŝajnas, ke ĉi tiu eta insekto estas altirata de koloro (flavaj kaj UV-ondolongoj) kaj decidas resti kaj nutriĝi per aparta planto nur post surteriĝo sur folio kaj gustumado de ĝi per sondado per siaj buŝpartoj (stiletoj). Malgrandaj molekuloj kiel formika acido kaj acetacido stimulas esploran agadon. Ĉi tiuj povas esti uzataj en novaj novigaj kaptiloj aŭ aliaj aparatoj.
Lastatempa streboj montris, ke la spaca distribuado de ovoj kaj nimfoj estas rezulto de la movadaj modeloj de gravidaj inoj en respondo al la ovdemetaj lokoj. La dispersaj indicoj estis uzataj por konfirmi la agregitan aŭ kontaĝan distribuan modelon de D. citri-populacio sur la internaj kreskaĵoj de la arbo kaj povus esti esprimitaj per la negativa dunoma distribuo. Mezureblaj testoj montris, ke distribuoj de ovoj kaj nimfoj en nature aperantaj psilidaj populacioj estis tre agregitaj, post komence agregitaj migradoj de adoltoj kaj kontaĝa disvastiĝo de adolto sur la internaj kreskaĵoj de la arboj dum populacia denseco pliiĝis. Pliigita amasiĝo en la kampa kondiĉoj rezultigis pli grandan disvastiĝon de populacio kiu estis la sekvo de la disvastiĝo de inoj kaj ilia selektado de ovdemetaj lokoj. Ĉar la eksponenta pliiĝo de dispersado povas esti antaŭvidata de la populacio de nematuraj stadioj, specimena plano estis evoluigita el la rilato inter la disvastiĝa konduto kaj populacio prefere ol la rilato inter ekonomia damaĝo kaj populacia denseco.
32002 Gorokhovsky
32002 Gorokhovsky estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elliot Gorokhovsky, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri sistema programaro. Li estis lernanto ĉe la Fairview High School en Boulder (Koloradio, Usono).
Marseillan-Plage (stacidomo)
Marseillan-Plage estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en , en departemento Hérault, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
Arbus (Italio)
Arbus- jen itale, sarde Àrbus - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la refondita administra unuo provinco Mez-Kampidano (Medio Campidano, Campidanu de Mesu). Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la tiam malfondita sama provinco Mez-Kampidano. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Fluminimaggiore (CI), Gonnosfanadiga, Guspini kaj Terralba (OR).
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
NGC 4846
NGC 4846 (aliaj indikoj — UGC 8079, IRAS12554+3637, MCG 6-29-2, KUG 1255+366, ZWG 188.32, KARA 561, ZWG 189.4, PGC 44362) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Röhl
Röhl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Knud-Rasmussen-Glaĉero
Knud-Rasmussen-Glaĉero situas en la fora nordocidento de Gronlando, norde de Thule Air Base longas pli ol tri kilometrojn kaj vastas ĉirkaŭ 900 metrojn.
40457 Williamkuhn
40457 Williamkuhn estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj astronomoj Michael Collins kaj Minor White elde Anza (Kalifornio, Usono).
Knud-Rasmussen-Glaĉero
Ĝi estas unu el la kvar grandaj glaĉeroj kiuj fluas en la Wolstenholme-Fjordon (foje nomata "la plej granda glacio-maŝino de la mondo"). La aliaj glaĉeroj estas Salisbury-Glaĉero, Champerlin-Glaĉero kaj Harald-Moltke-Glaĉero.
Sinbrankoformaj
Taksonomio
Oni ne trovis fosiliojn de Sinbrankoformaj. La Mastacembeloidei estis forigitaj el la Perkoformaj kaj aldonitaj al la Sinbrankoformaj post filogenetika analizo fare de Johnson kaj Patterson. Tiuj aŭtoroj konsideris la Sinbrankoformajn parto de monofiletika grupo nomita Smegmamorpha, kiu enhavas ankaŭ la taksonojn Mugilimorpha, Atherinomorpha, Gasterosteiformes, kaj Elassomatidae.
Morganata geedzeco
Morganata geedzeco aŭ morganata geedziĝo (latine matrimonium morganaticum, verŝajne derivita de gota vorto morgjan, "mallongigi" aŭ "limigi") estas en rondoj de eŭropa nobelaro tia geedzeco, en kiu unu el geedzoj havas el vidpunkto de nobela hierarkio malpli altan devenon ol la alia (ekzemple barono kaj princo). Tia ĉi geedzeco estas ja valida kaj la infanoj elirintaj el ĝi estas konsiderataj kiel laŭleĝaj, sed kutime ili heredas sole titolon de la malpli postenigita generinto kaj ili estas eliminitaj el eventuala sekvanteco al trono.
En Ĉeĥio la plej konata morganata geedzeco de Habsburgoj estis fermita en la jaro 1900 inter grafino Žofie Chotková (post la geedziĝo avancita je princino kaj en la jaro 1909 je granddukino el Hohenberg) kaj sekvanto de trono Franz Ferdinand d'Este.
Laŭ PIV "morganata" estas adjektivo kiu rilatas "la geedziĝon inter persono de reĝa aŭ nobela rango k persono de nenobela rango". Laŭ tio la rezultanta geedzeco kaj eventualaj idoj ne ricevas la nobelajn titolojn. Estus plej akra tipo de morganateco.
Olivares (Sevilo)
Olivares estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilo, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 45 km2 kie loĝas 9012 geloĝantoj, do loĝdenso estas 200.3 loĝ./km2. Olivares situas je 16 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 9012 geloĝantoj de la municipo Olivares estas 4465 inoj kaj 4547 viroj. En la 45-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 8925 geloĝantoj, kaj aliaj 87 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 141, 66 inoj kaj 75 viroj, kaj mortis 52, 26 inoj kaj 26 viroj. Tiel la natura kresko estis 89 (1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 3240 homoj (36.0%).
Marcus Musurus
Marko Muzuro (1470-1517) estis greka humanisto, filozofo, beletristo, poeto kaj unu el la plej famaj el la grekaj erudiciuloj patronigitaj de Leono la 10-a. Li fariĝis ĉefepisko de Epidaŭro, Monembasia, nuna Malvazia, (Grekio), kaj Hierapetra (Insulo Kreto, 1516) sed ne longe ĝuis tiujn postenojn.
Vivo
Marko Muzuro estis filo de Georgo Muzuro laŭ atesto datita de la 27-a de septembro 1486. Muzuro estis probable kun-disĉiplo de Johano Gregoropulo, en Kreto, en lernejo de Aristobulo Apostolis, nur kelkajn jarojn pli aĝa ol li. Inter la printempo kaj somero 1492 li iris al Florenco kondukita de Johanno Laskaris (1445-1535), kiu restis en Grekio serve de Lorenzo de Mediĉo kun spionaj celoj, sed ankaŭ por akirado de kodeksoj kaj varbado de junaj akademiuloj. Kune kun Muzuro, kiu rememorigis tiu periodon perletere datita de la 11-a de julio 1499 el Ferrara al Zaccaria Calliergi, venis ankaŭ Michele Trivolis, Cesare Stratego kaj Aristobulo Apostolis mem, dum Laskaris plej eble venigis el Korfuo Michele Suliardo.
En Florenco, li fondis lernejon dediĉita al transskribado de tekstoj kiel intenco estis konservi kaj plifortigi la stilon de la greka klasikeco en Italio kaj Eŭropo. La kodekson transskribitaj el tiu unua florenca periodo aŭ prinotitaj de Muzuro rezultas en pli ol unu dudeko, ĉiuj kun similaj karakterizaĵoj. Inter la fino de 1494 kaj la komenco de 1495, Muzuro translokiĝis al Venecio. Certe tie li troviĝis en la 11-a de julio 1495 kiam li subskribis la komenton pri Aleksandro de Afrodizio pri la sofistoj listigitaj de Aristotelo, tamen oni kredas ke li tie alvenis antaŭe pro ekzisto de du epigramoj pri la eldonoj de Aldo Manucio en la Muzeo, plej certe presitaj inter septembro kaj novembro 1495.
Somere de 1499 Muzuro estis en Ferrara. En la 21-a de julio tiujare li mencias al Calliergi pri vizito farita al Nikolao Leoniĉeno por kontrolado de kelkaj manuskriptoj en lia biblioteko. La celo estis akirado de kodekso pri Galeno, tre eble kaŭze de la eldono de Calliergi publikigota en oktobro 1500.
En la 22-a de julio 1503 li estis invitata al la studio de Padovo, unue kiel anstataŭanto de Lorenzo Camerte, ankaŭ konata kiel Lorenzo da Camerino, kaj poste lia morto (1505) kiel titulara profesoro. Muzuro rezervis la matenojn por la gramatikaj ekzercoj dum posttagmezo plejparte al legado de la poetoj. Liaj lecionoj konkeris grandan notindecon kaj altiris studentojn el la tuta Eŭropo. Inter ili oni povas mencii antaŭ ĉio Erasmo de Roterdamo kaj Johano Kuno (1462-1513), kies notoj, ekzercoj kaj materialoj aŭtografitaj estis konservitaj de la universitato. Oni scias ke inter 1506 kaj 1509, Muzuro donis lecionojn pri Teokrito, Pindaro, Plutarko, Lukiano, Filostrato, Aristofano, Sofoklo, Eŭripido kaj pri la Planuda Antologio
En 1516, la papo Leono la 10-a donas al Muzuro la episkopecon de Hierapetra, en la Insulo Kreto, kaj la ĉefespiskopo de Monembasia, en Peloponezo. La nomumado konfirmiĝas perletero de Muzuro al Lazzaro Bonamico (1479-1552) datita en Venecio en la 15-a de julio 1516.
János Garics
János Garics [jAnoŝ gariĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garics János estis hungara aktoro, voĉoaktoro. János Garics naskiĝis la en Tiszapüspöki, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Garics estis oficisto en fabriko, samtempe amatora aktoro. László Baksa Soós trovis lin talenta kaj sendis lin plulerni. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1953. Lia ĉefinstruisto estis Endre Gellért. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Ekde 1958 ĝis sia morto li estis membro de Teatro Madách. Li havis ankaŭ filmajn taskojn, tamen lia nomo kunfandiĝis en seria rolo de Hungara Radio Szabó család.
Relkomutisto
Relkomutisto aŭ trakforkisto estas dungito de fervoja kompanio, respondeca por parto de la gardado de fervojo. Temas pri la komutado de la trakforkoj. La funkciigado de relkomutiloj nuntempte estas ofte centrigita kaj aŭtomatigita.
Baziliko Saint-Donatien-et-Saint-Rogatien
Baziliko Saint-Donatien-et-Saint-Rogatien estas katolika malgranda baziliko en Nanto, Francio. La preĝejo estis konstruita en malfrua 19-a jarcento kaj dediĉita al sanktuloj Donato kaj Rogato. Ĝi estis altigita al rango de malgranda baziliko en 1889.
Historio
La konstruaĵo datiĝas de la 19-a jarcento. Ĝi estas dediĉita al S-ta Donato kaj S-ta Rogato. Ĝi estis altigita al rango de malgranda baziliko la.
Manitobo
Manitobo (Manitoba) estas preria provinco de Kanado inter Ontario kaj Saskaĉevano, kaj la Nordokcidentaj Teritorioj kaj la Hudsona Golfo norde kaj Usono (Norda Dakoto kaj Minesoto) sude. Laŭ la stato de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La nuna ĉefministro de Manitobo ekde la estas. La guberniestro, kiu formale reprezentas la britan monarkion, estas.
Endre Davidovics
DAVIDOVICS Endre (davidoviĉ) hungaradevena franca sociologo naskita en Nagyvárad la 30-an de marto 1912 kaj mortinta en Parizo la 8-an de aprilo 1986.
Manitobo
Geografio
La ĉef-urbo kaj plej granda urbo, kun pli ol duono de la loĝantaro de Manitobo, estas Vinipego. Inter aliaj gravaj urboj de Manitobo estas Brandon, Thompson, Dauphin, Swan River, Churchill, The Pas, Selkirk, Portage la Prairie, Gimli, Flin Flon, Steinbach, Morden kaj Winkler.
Endre Davidovics
Kariero
Endre Davidovics studis juron en Nagyvárad. De 1931 li vivis en Francio. En 1938 li doktoriĝis en Sorbonne, en 1957 li havigis diplomon en la École Pratique des Hautes Études. Inter 1945-49 li estis profesia soldato, de 1952 kunlaboranto de la CNRS, legantradaktoro de la almanako Année Sociologique. Liaj studoj aperis en la revuoj Revue française de Sociologie, Cahiers internationaŭ de criminologie kaj Annales internationales de criminologie.
Manitobo
Geografio
La kvar tre grandaj lagoj de la provinco, kiuj jam de malproksime videblas sur ĉiu provinca mapo, estas la Cedra Lago, Manitoba Lago, Vinipega Lago kaj Lago Winnipegosis. Sed vizitindas ankaŭ la multegaj, nur relative pli etaj lagoj, kiuj al homo staranta ĉe la bordo tamen ŝajnas vastaj. El ili menciindas ekzemple la Lago de la Arbaroj, Boacolago, Lago Boundary, Dia lago, Egenolf, Falka Lago, Insula Lago, Kasmere, Kipahigan, Kississing, Lac Brochet, Lago Minnedosa kaj la Okcidenta Akcipitra Lago.
Historio
En 1612, Thomas Button atingis Manitobon en la marbordo de la Hudsona Golfo. La brita Kompanio de Hudsona Golfo formiĝis en 1670. En 1682, la franca esploristo Pierre-Esprit Radisson atingis Manitobon, kaj poste estis luktoj inter la anglaj kaj la francaj pelt-komercistoj. La Verendrye konstruis Fortikaĵon Mauropas (1734), Fortikaĵon Rouge (1738), kie estas hodiaŭ Vinipego, kaj Fortikaĵon La Reine. Dum la Ribelo de Red River, 1869, Louis Riel kaj la metisoj penis malebligi unuigon kun angla Kanado. Hodiaŭ, la franca kun la angla ankoraŭ estas oficiala lingvo de Manitobo, sed, laŭ la censo de 1996, nur 47.665 homoj en la provinco kutime ĝin parolas.
La Ĉefministro de Manitobo (angle Premier of Manitoba, france Premier ministre du Manitoba) estas la ĉefministro de la provinco Manitobo. La ĉefministro estas la registarestro de la provinco.
Abdel Moneim Abul Fotuh
Abdel Moneim Aboul Futouh Abdel Hady (naskiĝis la 15-an de oktobro 1951), estas egipta politikisto. Li estas en 2012 ĝenerala sekretario de la Unuiĝo de Arabaj Medicinistoj kaj membro de Islama Frataro. Li estas kandidato por la prezidenteco de Egipto en 2012.
Frua vivo
Abul Futuh studis en la Universitato de Kairo medicinon kaj juron. Li diplomitiĝis en 1976 pri medicino kun distingo kaj pri juro kun baĥeloro. Li atingis titolon de magistro en la Universitato de Helwan pri hospitala administrado.
Islama Frataro
Abul Futuh estis prominenta studenta gvidanto en la 1970-aj jaroj kaj klopodis por tio, ke malgrandaj islamaj organizaĵoj povu facile aliĝi al la Islama Frataro. Kiel prezidanto de Studentaro en Kairo, Abul Futuh havis faman debaton kun la tiama egipta ŝtatĉefo Anvar Sadat. Li riproĉis Sadat-on kaj lian sekvantojn kiel hipokratojn. Pro tio Sadat rompis la interparolon indigniĝante, koleriĝante.
Kiel membro de Muslima Frateco, li laboris en ties gvidantaro longtempe kaj estis unu el la „plej estimataj membroj“. Li estis arestita en 1981 kaj enprizonigita en 1996-2001.
Li ne estis en 2009 novelektita al la gvidantaro de la Islama Frataro, je iniciato de la ĉefa mondonacanto kaj ĉefa stratego de la Frateco, Ĥairat el-Ŝater. Kiam li decidis por kandidatiĝo kiel sendependulo en la prezidenta kampanjo - post eksigo de Hosni Mubarak en 2011 - kaj ne volis tiun agadon ĉesigi, la Frataro eksmembrigis lin.
Li do sukcesis konstrui larĝan bazon de apogantoj kaj la 28-an de aprilo de 2012, lin oficiale apogis la salafista Partio Al-Nour.
Erfurter Herbstlese
La literatura societo Erfurter Herbstlese (laŭvorte: Aŭtuna voĉlegado erfurta) organizas ekde 1997 en Erfurto aŭtunajn voĉlegadojn de konataj verkistoj, kiuj nombriĝas al la plej grandaj laŭlegadserioj en Germanujo. Ekde 2007 ekzistas ankaŭ pli malgranda serio en printempo, krome de tempo al tempo eksteraj voĉlegadoj dum la tuta jaro.
Historio
La granda voĉlegadmaratono nomita - kiel la societo - Erfurter Herbstlese okazas inter oktobro kaj decembro kaj allogas libroŝatantojn el tuta Turingio Erfurton. Dum la unua sezono de 1997 estis 10 aranĝoj kaj Marcel Reich-Ranicki startis per prelego pri Heinrich Heine antaŭ 700 aŭskultantoj! En la gastlibron la influega kritikisto skribis entuziasme: "Vivu Herbstlese!"
Dum la sekvontaj jaroj la dimensioj kaj la demando fare de la publiko kreskis senĉese. En 2000 estis jam 22 aranĝoj (kun 5000 vizitantoj); kulmino ĝisnuna iĝis en la 2009-a jaro, kiam pli ol 15000 literaturemuloj frekventis 65 aranĝojn.
Koncepto
La baza plano estas voĉlegigi verkistojn el aktualaj libroj. Krom la aŭtorojn oni invitas ankaŭ aktorojn intertempe. Sur beletron kaj politikajn faklibrojn oni metas la ĉefan fokuson, krome estas aparta programero por infanoj. Malofte surpodiigatas specialaj temoj kiel kuirarto, sporto kaj vojaĝado. Karakterizas la laŭtlegadserion ankaŭ la fakto ke la aranĝoj okazas diversloke por trovi la ekzakte taŭgan medion por ĉiu legado.
Estrado
Mortis subite en majo de 2011 la programestro Michael John, kio estis grava rompo por la tuto. Ĉar li estis kvazaŭ la vizaĝo publika de Herbstlese kaj tre ŝatatis de la organizadaj partneroj, la publiko, la aŭtoroj. Tamen oni decidis kontinuigi la sukcesan historion.
Ŝuldas la sukceso dankon ankaŭ al la intima kunlaboro kun pluraj partneroj: Stadtwerke Erfurt Gruppe, librovendejo Hugendubel, IBB Hotel Erfurt kaj la Universitato de Erfurto. Peter Glotz, la unua rektoro de la altlernejo, mem arde ekde la komenco pretis helpon. Sparkasse Mittelthüringen subtenadas la printempajn voĉlegadojn; amaskomunikilan helpon pretas la taggazetoj TLZ kaj TA kiel ankaŭ la MDR. Ekster tio oni kunlaboras kun fondaĵoj politikaj, eldonejoj, bibliotekoj.
Germanio en la Somera Olimpiko 2012
Germanio konkurencis en la Somera Olimpiko 2012 en Londono (Britio), de la 27-a de julio ĝis la 12-a de aŭgusto 2012.
Uman (stacidomo)
Uman (Умань) estas fervoja stacio en Uman (Ĉerkasa provinco), urbo en Ukrainio.
Notakantoformaj
La ordo estas relative ĵusa; la verko "Fishes of the World" (2006) listigas ĝin kiel subordo Notacanthoidei de Albuliformes. La Notakantoformaj estas multe pli angilecaj ol la albuloformaj; por ekzemplo, la vosta naĝilo estas malaperinta.
Fiŝoj de tiu ordo troveblas en oceanoj tutmonde, je profundoj el 120 ĝis 4900 m. Ili estas longecaj fiŝoj, kvankam ne tiom multe kiom la veraj angiloj. Ili tipe manĝas malrapidajn aŭ eĉ nemovajn animalojn, kiel moluskojn, ekinodermojn kaj maranemonojn. Kiel la veraj angiloj, ili havas leptocefalajn larvojn kiuj flosas en la surfacaj akvoj antaŭ transformiĝi en plenkreskulo. Kutime, la larvoj povas esti ofte pli grandaj ol plenkreskulo.
Moskeo de Tjumeno (strato Lenin)
Moskeo de Tjumeno (Градо-Тюменская мечеть) troviĝis en Tjumeno (Rusio) en strato Lenin 15. La duetaĝa brika domo estis donacita al la islama komunumo en 1905, fermita en 1925 kaj detruita en 2003.
Funkciado
En 1898 la domo estis posedaĵo de E. I. Nikonova.
En 1905 la tatara mecenato Sulkarnaj Reĉapov donacis al la islama komunumo brikan domon N 9 en strato Spasskaja (Savinta; ekde 1922 – Lenin) kun akompanaj konstruaĵoj kaj tereno. La ofero estis farita forme de la ofera kontrakto inter li kaj la imamo-ĥatibo Ibrahim Burundukov kaj aprobita de la notario Nikolaj Albiĉev.
Sulkarnaj Reĉapov estis grava komercisto, posedanto de ledfabriko en Buĥara kvartalo (Transriverejo) de Tjumeno. Li loĝis en la apuda vilaĝo Novo-Jurto (Новые Юрты), kiu en la 1970-aj jaroj iĝis parto de la urbo kaj ŝanĝis sian nomon al Parfjonovo. Li faris haĝon.
Ibrahim Burundukov estis filo de la teologo Hismatulla Burundukov el la apudurba buĥara vilaĝo Embajevo. Burundukovoj estis parencoj de la unua muftio Muhameĝan Husainov al-Borundiki. La negocisto kaj mecenato Nigmatulla Karmiŝakov proponis al Hismatulla Burundukov, tiutempe loĝinta en Saratovo, oficon de mudariso kaj domon en la vilaĝo Embajevo por ke li laboru en la Embajeva madraso. Lia filo Ibrahim Burundukov finis tiun ĉi madrason kaj poste studis islamon en la Otomana imperio. En 1905 li jam loĝis en la donacita domo kun sia edzino Rabiha en la dua etaĝo, dum en la unua etaĝo okazis preĝado. Islamon tie instruis Salimgirej Gabitov.
La la urba dumao permesis konstruadon de la “mahometana domo de diservoj”. La la buĥaro Hajritdin Abajdullin aĉetis ĉe la forstisto-revizoro Herman Seitz apudan domon kaj transdonis ĝin al la islama komunumo. Do formiĝis religia komplekso.
En 1918 la armeo de la admiralo Aleksandr Kolĉak okupis Tjumenon, forpelinte la bolŝevikojn. Laŭ ies denunco Ibrahim Burundukov estis arestita kaj grave malsaniĝis en malliberejo. La la urbon reprenis la Ruĝa Armeo kaj la liberigita imamo translokiĝis kun sia familio al la vilaĝo Kularovo (Tobolska distrikto). Dum la amasaj politikaj reprezalioj li fuĝis al Uzbekio, kie pereis pro akcidento. Lia filo Hasan estis akuzita esti ano de ribela organizaĵo kaj mortpafita en Tobolsko en 1930.
Nereligia uzado
En 1925 la moskeo estis fermita. En 1930 la aŭtoritatoj transdonis ĝin al la agrikultura teknikumo por amasloĝejo kaj preparaj kursoj. En 1942 kadre de granda rekonstruo estis malmuntita la minareto kaj la konstruaĵo estis transformita je loĝdomo.
Lukto por redono
En 1947 la islama komunumo petis redoni ĝin, sed la peto estis rifuzita kun klarigo, ke la komunumo estas tro malgranda, do ne bezonas la ejon kun areo 372 m². Tiutempe en la domo estis 6 apartamentoj, en kiuj loĝis 12 familioj, sume 49 homoj.
En 1993 la veterano de la Dua mondmilito Mirhad Aminov iniciatis kampanjon por repreni la moskeon, kiu tiutempe transformiĝis en loĝdomo. Post lia morto la aferon daŭrigis alia veterano, honora civitano de la urbo, plena kavaliro de la Ordeno de Gloro Habibulla Jakin. Tiucele li fondis la organizaĵon “La urba moskeo N 2”. En 1994 komisiono de la provinca registaro decidis transdoni la konstruaĵon al la islama komunumo, tamen la decido ne estis plenumita.
La islama komunumo akceptis la proponon, sed la komisiono de la Provinca Departemento pri Regado de la Ŝtataj Posedaĵoj rifuzis doni tiun terenon, ĉar la parko havas statuson de la tereno por komuna uzado. Krome 1200 urbanoj subskribis protestan leteron kontraŭ la konstruado de la moskeo tiuloke. Aktivuloj de kelkaj islamaj organizaĵoj petis la provincan prokurorejon pritrakti, ĉu la rifuza decido de la urba dumao kongruas al la federacia leĝo “Pri libereco de konscio kaj religiaj organizaĵoj”.
La vic-urbestro Igor Pustovit proponis al la islamanoj kadukan duetaĝan lignan domon ĉe angulo de stratoj Herzen kaj Kamiŝinskaja, antaŭe uzitan kiel infanĝardeno. En oktobro 2003 dum renkontiĝo kun la urbestro la muftio Galimzjan Hazrat Bikmullin diris, ke por la komunumo ne gravas loko kaj li akceptos iun ajn terenon.
En majo 2003 Habibulla Jakin sendis malferman leteron al la guberniestro Sergej Sobjanin kaj provinca prokuroro Ernest Valejev, akuzinte la urbestron Stepan Kiriĉuk kiel plenumanton de la ŝovinisma politiko, direktita kontraŭ la islamanoj kaj tataroj.
En junio 2003 la konstruaĵo estis detruita, sur ĝia loko aperis parkumejo. Jam en novembro 2003 la urbestro Stepan Kiriĉuk diris en intervjuo al urba ĵurnalo, ke li bedaŭras pri tiu decido.
En aŭgusto 2003 aperis la speciala eldono de la tjumena islama ĵurnalo “Zikr”, komplete dediĉita al la moskeo. En ĝi estis publikigita ĝia historio verkita de la redaktoro Dimerhan Muratov kaj la malferma letero de Habibulla Jakin al la prezidanto Vladimir Putin, kiun rifuzis publikigi aliaj lokaj gazetoj. Dimerhan Muratov diris ke la tereno estas la vakfo kaj la moskeo estas simbolo de la islama komunumo. La afero estis aktive raportata de la retejo Islam.ru. En junio 2003 eĉ venis subtena letero de la islama komunumo de la urbo Västerås (Svedio).
Ĉirkaŭ 120 islamaj aktivuloj manifestaciis antaŭ la urbodomo la 2003, postulante transdoni al ili la malpleniĝintan terenon. Ili aprobis rezolucion, kiu interalie diris: