cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tempozona datumaro
Horzonoj difintaj en tz-datumaro estas facile rekoneblaj pro uniforma nomkonvencio, kiun Paul Eggert elektis. Ĝenere, oni difinas horzonon per kombinacio de areo (kontinento) kaj lokiĝo (urbo), ekzemple America/New_York aŭ Europe/Paris (respekte Ameriko/Novjorko kaj Eŭropo/Parizo). Tempozona datumaro inkludas ĉiujn horzonojn haveblajn de 1970, ekiĝo de UNIX-tempo. Ĝi aldone inkludas someran tempon kaj eĉ supersekundojn.
Historio
La projekto komenciĝis minimume en 1986. La datumaro estas publika havaĵo. Aldonoj kaj ŝanĝoj en la datumaro publikiĝas kiam necese, kutime multfoje jare.
Difino de horzono
En la tz-datumaro, horzono signifas ĉiun nacian kaj subnacian regionon, kie lokaj horloĝoj estis samaj ekde 1970. Tio ne egalas la difinon de horzono laŭ la hora distanco de centra meridiano. Ĉiu horzono en la datumaro povus inkludi plurajn hordistancojn de UTC, ekzemple por somera kaj vintra tempo en la sama horzono.
Nomiĝo de horzonoj
Ĉiu horzono havas ununuran nomon je formo areo/lokiĝo pro facila homa kompreno. Oni decidis uzi anglajn nomojn precipe, kaj preterlasi interpunkcion. Oni anstataŭas spacon per substreko, kaj ligilo estas akceptebla.
Areo
Areo estas kontinento, oceano, aŭ la vorto "Etc" (angle por "ktp"). La listo de kontinentoj kaj oceanoj inkludas la sekvajn: Afriko, Ameriko, Antarkto, Arkta Oceano, Azio, Atlantika Oceano, Aŭstralio, Eŭropo, Hinda Oceano, kaj Pacifika Oceano.
Oni uzas la specialan areon "Etc" por administraj horzonoj, precipe por Etc/UTC, kiu estas la tz-horzono de UTC.
Lokiĝo
Lokiĝo estas nomo de specifa loko ene de areo/regiono. Kutime ĝi rilatas al urboj aŭ malgrandaj insuloj.
Oni ne uzas la nomon de nacioj precipe ĉar ili ne estas sufiĉe daŭraj, kaj ŝanĝoj politikaj kaj nacilimaj estas pli oftaj ol de nomoj de grandaj urboj. Aliflanke, eldonistoj de datumaro inkludas minimume unu horzonon por ĉiu nacio.
Kutime oni uzas la nomon de la plej granda urbo en la horzono, sed malpli granda povas elektiĝi, se ĝi estas pli konata aŭ malpli ambigua. Se nomo de urbo ŝanĝiĝas, konvencie oni kreas alinomon en la datumaro, kaj tiel nova kaj malnova nomo referencigas la saman datumon.
Lokiĝo reprezentas tutan areon kaj multaj urboj ne havas horzonon kun sia nomo. Ekzemple, ĉar Los Angeles estas pli granda ol la proksima kaj samhorzona San Diego, la horzono estas America/Los_Angeles. Lokiĝoj en la sama horzono povas havi malsamajn horzonajn nomojn se ilia horzono estis malsama aŭ se ili estas en malsamaj nacioj.
Datumaro antaŭ 1970
Principa kaj precipa celo pri datumoj, kiuj antaŭas 1970 estas ĝusteco por urbo identigante regionon, sed ne necese tutan regionon. Tio necesas ĉar novaj regionoj kreiĝas nur por distingi zonojn ekde 1970.
Datumaraj Formatoj
La tz-datumaro publikiĝas kiel aro de tekstaj dosieroj kiuj listigas la regulojn kaj zonajn limojn homlegeble.
Ŝanĝoj
La tz-fontojn kaj datumaron ŝanĝas volontuloj. Arthur David Olson ŝanĝas la fontprogramojn kaj Paul Eggert la datumaron mem. Ŝanĝoj proponiĝas ĉe listservo tz, kiu estas transigata al groupo Usenet comp.time.tz. Fontprogramoj distribuiĝas je ftp-servilo elsie.nci.nih.gov.
Tertenia
Tertenia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj situas ĉirkaŭ 12 km de la tirena marbordo de Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Cardedu, Gairo, Jerzu, Lanusei, Loceri, Osini kaj Ulassai.
György Csete
György Csete [djordj ĉete], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csete György estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio. Lia edzino estis Ildikó Csete. György Csete naskiĝis la en Szentes, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Csete maturiĝis en kalvinana kolegio en Debrecen en 1957, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato en 1961. Post la diplomo li laboris en ŝtataj arkitekturaj firmaoj komence en Budapeŝto, poste en Pécs (memoru: dum la socialismo ne ekzistis privataj firmaoj). En Pécs en la 1970-aj jaroj li partoprenis en fondo de societo de junaj arkitektoj, la membroj ne sekvis la socialisman stilon, sed li ĉerpis el la organika konstruado (ligno). Li ankaŭ instruis en la universitatoj en Budapeŝto, Pécs kaj Innsbruck. Kune kun Imre Makovecz li estis konsiderata la ĉefa reprezentanto de la hungara organika arkitekturo, kiu ricevis internacian atenton, precipe rilate al postmodernismo en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj studoj. Li ricevis premiojn inter 1990-2014, el kio elstaras premio Kossuth en 1997. Li havis edzinon ekde 1965, ŝi naskis 2 filojn.
Elefanto de Ludoviko la 14-a
La elefanto de Ludoviko la 14-a (naskiĝis ĉirkaŭ 1664; mortis en 1681 en Versailles) estis donaco de la reĝo de Portugalujo al Ludoviko la 14-a, reĝo de Francujo kaj estas la nuntempe nura en Eŭropo dokumentita afrika elefanto inter la jaroj 1483 kaj 1882.
Signifo
La elefantoj diplomatie donacitaj en Eŭropo ĉefe de portugalaj regantoj ekde la 15-a jarcento ĉefe devenis el Azio. Vivaj afrikaj elefantoj estis ĝis la fino de la 19-a jarcento maloftaĵo en Eŭropo, nur kvar estas dokumentitaj, kaj ĉefe de bildoj.
La elefanto de Ludoviko la 9-a, kiun tiu ĉi sendis en la jaro 1255 de Francujo al Anglujo, rekoneblas sur bildigo kiel afrikdevena pro la formo de la oreloj. De Martin Schongauer (1450–1491) ekzistas kuprogravuraĵo, kiu same montras afrikan elefanton (nomata laŭ li la elefanto de Schongauer). Sed la fontoj pri viva besto en la 15-a jarcento estas kontraŭaj, iuj estas konsiderataj legendoj. Nur en 1862, post la elefanto de Ludoviko la 9-a, alvenis alia tia besto el Afriko al Eŭropo, kiu konatiĝis sub la nomo Jumbo kaj sukcesis ĝis tiam nekonatan publikan elefantokarieron.
Von
Predikato aŭ von, aŭ en Ĉeĥio z aŭ ze estas parto de nobelaj nomoj.
Ĝi enhavas kutime nomon de sidejo de menciita nobelo, ekz. z Rožmberka, z Kravař (Senjoroj el Kravaře). Sed iam, precipe ĉe blazonaj urbanoj, povas temi pure pri fikcia markigo, ekz. von Schulstein (Ferdinand Kindermann) aŭ z Aventina (Jiří Melantrich z Aventina), tiakaze ĝi kutime ligas al farado aŭ meritoj de la menciito.
La predikato kutime kovriĝas kun familia nomo, sed tio ne necesas. Iam la predikato estas sufiĉe ampleksa kaj ĝi enhavas familian nomon, tradician sidejon de la familio kaj nuntempan sidejon de la tenanto.
La nobela predikato estas rekta antaŭulo de pli postaj familiaj nomoj.
En germanaj familiaj nomoj, von ne ĉiam indikas nobelecon, sed kelkfoje simple devenon, do "el" aŭ "de". Ekde 1918 jure ne plu ekzistas nobeloj en Germanio, do nun von estas simple parto de la nomo sen aparta signifo.
NGC 5303B
NGC 5303B (aliaj indikoj — MCG 7-28-66, ZWG 218.46, KUG 1345+385B, KCPG 397B, PGC 48920) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Măgura-Toplița
Măgura-Toplița [məgura toplica] (hungare: Dévatapolca) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Deva. En 1910 ĝi havis 411 loĝantojn (rumanoj); en 1992 178 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1453. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Certeju de Sus.
Remig Békefi
Remig BÉKEFI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Békefi Remig estis hungara pastro, abato, instruisto, profesoro, historiisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1908). Remig Békefi naskiĝis kiel Bröckl József la  1858 en Hajmáskér. Li mortis la 1924 en Eger.
Biografio
Remig Békefi frekventis gimnazion en Veszprém (urbo) (la lastan jaron en Zirc). Li pastriĝis en 1881, poste li ekinstruis en Pécs. Baldaŭe pro oftaj malsanoj li ne instruis, sed li ricevis administrajn taskojn, dume li verkadis. Baldaŭe li denove instruis, sed jam en la universitato. En 1912 li estis elektita abato de Zirc. En la sama jaro li fondis gimnazion en Budapeŝto.
Berazategui (Argentina urbo)
Berazategui estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.
Geografio
Berazategui situas sudoriente de Bonaero tute apud Quilmes sur la marborda ebenaĵo.
Historio
La nuna loko de Berazategui estis bieno de familio Barragán en la 19-a jarcento, kiuj estasblis farmon por brutoj. En 1906 alia entreprenisto establis uzinon pri vitroj. Ekde 1936 oni okupiĝis ankaŭ pri teksaĵoj. En 1960 formiĝis laŭjure Berazategui el ekstera parto de Quilmes.
Berazategui estas la sola urbo en la regiono, kie oni malpermesis la fumadon.
Klimato
Berazategui situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C. La rekordo de varmo estis 40 °C, de malvarmo -2 °C. Dum cent jaroj nur en 2007 neĝis en julio.
Lóránd Silye
SILYE Lóránd [pr. ŝije] estas rumania hungara geologo naskiĝinta en Miercurea Ciuc la 20-an de aŭgusto 1980.
Kariero
Lóránd Silye finis en 2003 la fakon pri geografio-geologio en UBB de Kluĵo. Li estas ekde 2009 universitata asistanto de la UBB. Li doktoriĝis en 2010. Li akiris doktortitolon en 2010 en UBB (Sarmatian foraminiferal assemblages from Southern Transylvania, and their significance for the reconstruction of sedimentary facies).
Scheuren BE
Scheuren estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 435 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Scheuren situas proksimume 4 kilometrojn sudoriente de Bielo ĉe la suda bordo de Nidau-Büren-Kanalo, en kiu estis kunigitaj la malnovaj fluoj de la rivderoj Zihl kaj Aro. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Scheuren la vilaĝeto Grüenebrach. En oriento la malnova fluo de Zihl formas la komunumlimon.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,10 km², de kiuj 25,7% estas kovritaj de arbaro, 55,7% servas por agrikulturo kaj 10,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Scheuern limas en nordoriento al Safnern, en oriento al Meienried, en sudoriento al Dotzigen, en sudo kaj okcidento al Schwadernau, kaj en sudokcidento al Orpund.
Trafiko
Scheuren situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas la vojo n-ro 1314 de Büren ĉe Aro al Brügg kaj 1321 de Orpund al Dotzigen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 troviĝas apud Lengnau en distanco de proksimume 4 kilometroj nordoriente de la komunumo. Per la loka buslinio n-ro 75 de la stacidomo de Bielo al Orpund la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Scheuren datiĝas el la jaro 1398 kiel Schüren. Bienposedantoj estis la Grafoj de Nidau, kiuj faris supozeble en la jaro 1255 donacojn al la Monaĥejo Gottstatt. En la jaro 1398 Scheuren fariĝis kun la tuta grafejo havaĵo de la urbo Berno. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Scheuren apartenis al la Voktejo Nidau. Dum la tempo de la Helveta Respubliko ĝis 1803 ĝi apartenis al la distrikto Büren. En 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Nidau kaj fariĝis en la jaro 2010 parto de la administra distrikto Bielo.
Lehel Kádár
KÁDÁR Lehel estas hungara ĵurnalisto kaj verkisto naskita la 8-an de januaro 1884 en Temeŝvaro kaj motinta la 8-an de aprilo 1935 en Budapeŝto.
Biografio
Lehel Kádár pristudis juron en Budapeŝto. Li estis ekde 1909 ĵurnalisto kaj li laboris ĉe pluraj ĉefurbaj ĵurnaloj. Li estis unu el plej famaĉaj rasdefendaj ĵurnalistoj.
Bílý Potok (Vrbno pod Pradědem)
Bílý Potok (Weisseseife, Biały Potok) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vrbno pod Pradědem en distrikto Bruntál. Vivas ĉi tie.
Historio
La domaro estiĝis sub nomo Zainhütte en la jaro 1828 apud samnomata gisejo kaj forĝejo konstruitaj fare de vroclava episkopo. La vroclava episkopujo ĉi tie prilaboris propran ferercon en lokaj minejoj. Tu ĉi gisejo apartenis sub ferfabriko en la proksima vilaĝo Železná (1770). Oni produktis ĉi tie ferajn stangoj, diversajn aksojn por veturiloj, diversan ilaron kaj ankaŭ partojn de malvarmaj armiloj kaj kirasoj. Ekde sia fondo la domaro apartenis sub Mnichov kaj ekde la jaro 1835 sub Železná. Post pereo de la gisejo fine de la 19-a jarcento ĝi estis alinomita al Weisseseife kaj en la jaro 1947 al Bílý Potok. Ankoraŭ en 1950-j jaroj ĉi tie estis funkcia kvarcita minejo. Proksimume 1 km de la domaro survoje sur rokoj super valo de rojo Bílý potok situas ruinoj de du burgoj Veisenštejn – Rabenštejn. Nuntempe la domaro estas vojkruciĝo de turismaj vojoj kaj troviĝas ĉi tie plejparte refreŝigejaj objektoj.
Loĝantaro
En Bílý Potok estas registritaj 13 adresoj: 8 objektoj por daŭra loĝado kaj 5 objektoj por refreŝigado. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 8 domoj, el tio 5 daŭre loĝataj.
12872 Susiestevens
12872 Susiestevens estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Susie Stevens, finalistino de la Intel Excellence in Teaching Award 2002 kaj instruistino ĉe la Latta High School de Ada, Oklahomo, Usono.
Princlando Moldavio
La Princlando Moldavio aŭ Princlando Moldavujo (Moldova) estis historia regno en la sudorienta Eŭropo, kiu en 1859 kuniĝis kun Princlando Valaĥio (Valahia) al Unuiĝintaj Princlandoj, formante en 1861 Rumanion.
Historio
La princlando ekestis ĉirkaŭ 1354 el pluraj regnetoj kaj estis feŭdaĵo de la hungaraj reĝoj. En 1359 ĝi sendependiĝis de Hungario. En 1812 okazis divido, la orienta parto Besarabio estis cedita de la otomanoj al Rusio. El tiu ĉi, parto estis cedita al Ukrainio en 1944. El tio fontas la nuna divido.
Hodiaŭa aparteno
Ĝia teritorio nun dividiĝas al du regnoj:
25198 Kylienicole
25198 Kylienicole estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kylie Nicole Grissom, finalistino de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008 pro ŝia projekto pri tera kaj kosma sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la North Ogden Junior High School de North Ogden (Utaho).
T-Butila acetoacetato
t-Butila acetoacetato aŭ C8H14O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun t-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Henri Cartier-Bresson
Henri CARTIER-BRESSON (22-a de aŭgusto, 1908 - 3-a de aŭgusto, 2004) estis franca fotisto. Pro la natureco de liaj bildoj, oni diras, ke li estis la patro de fotoĵurnalismo.
La patrino de Henri estis Marthe Le Verdier (familinomo kiam ŝi estis fraŭlino), kaj la patro estis André Cartier-Bresson. La duvorta familinomo de lia patro, "Cartier-Bresson", kiu aperas registrita unuafoje en 1901, venas el kuniĝo de familio Cartier, kamparanoj el departemento Oise, kaj familio Bresson, industriistoj de kotonfadeno. La interrilato komencis kiam la urba familio Bresson komisiis la prizorgadon de siaj gefiloj al membroj de la kamparana familio Cartier. Poste, du filoj de familio Cartier eniris en la negocejon de Bresson kiel lernantoj, kaj fine ili edziĝis kun du filinoj de la ĉefo Bresson, kaj fariĝis societanoj de la entrepreno. La negoco progresis kaj la nomo "Cartier-Bresson" fariĝis, en Francio -komence de la 20a jarcento- tre konata marko de fadenoj kaj kotono.
Li estis baptita "Henri", memore pri sia patroflanka avo, kaj estis la plej aĝa el kvin gefiloj.
Pri pentrarto li interesiĝis ekde junaĝo. En decembro de 1913 Henri ekkonis sian onklon Louis, pentristo, kiu inicas lin en tiu arto. Bedaŭrinde tiu onklo mortis en 1915, sed tamen Henri sekvis liajn konsilojn. Li studis en la ateliero de la pentristo André Lhote. La fotoj de Cartier-Bresson ŝuldas multon al lia edukado kiel pentristo kaj desegnisto.
Li, post sia komenco en pentrarto kaj desegnado, vojaĝis en 1930 al Afriko. Li revenis al Francio, kaj en 1932 decidis dediĉiĝi al fotografio. Kelkaj fotoj fare de Eugène Atget kaj André Kertész forte impresis lin, sed la difinita foto kiu plej puŝis lin al fotoarto estis, kaptita fare de Martin Munkácsi en 1929 aŭ 1930, kie aperas tri adoleskaj negroj sin lanĉantaj nudaj en lagon Tanganjikon (Tanzanio), li multe aprezis la estetikecon de  kaj ekpensis mire: "Ho!, do, per fotilo oni povas fari tion!!". Tiun jaron li aĉetis en Marsejlo fotilon Leica, tiam nova en la merkato, tiel nomata "35-milimetra fotilo", leĝera ilo kiu fine permesas al li la lertecon bezonatan por tiaj fotoj kiujn li emas fari.
La kapabloj kaj labormetodoj de Henri Cartier-Bresson estas parto de la fotografia legendaro, ekzemple: Li estas fama pro sia kapablo resti virtuale "nevidebla" por la homoj fotataj fare de li. La lumreflektajn metalaĵojn de sia fotilo li kovris per nigra glubendo por ke ili ne brilu. Li insistis fari definitivan bildon en la momento de fotado: li neniam modifis nek pritondis foton kiun li kaptis. Li ankaŭ estas fama por verŝajne foti iun scenon en la plej taŭga esprimiva momento, kion oni nomas "decida momento", jam ankaŭ fama esprimaĵo en la fotista mondo, kio laŭ Cartier-Bresson mem signifas: "La samtempa rimarko, en ono de sekundo, pri la signifo de iu okazaĵo kaj ankaŭ pri la ĝusta organizo de formoj kia donas al tiu okazaĵo propran esprimon". Pri tiu rilato de Cartier-Bresson kun la tempo, sinjoro Lincoln Kirstein, verkisto kaj kompetentulo pri kulturo kaj arto, diris ke Cartier-Bresson "estis priskribita kiel havanta konstantan boksadon kun la tempo; tempo estas ambaŭ kontraŭulo kaj kunulo … por esti frapita kaj nokaŭtita; oni dancas ĉirkaŭ tempeto atendante malfermaĵon, por ĝin fiksi, haltigi, konkeri".
Sed por ke la t.n. decida momento vere estu, ne nur ne kaptata, sed estetike fiksata, necesas granda sentemo kaj kompreno pri la natureco homa, kion Henri Cartier-Bresson posedis altgrade. En 1952 la decida momento fariĝis ankaŭ titolo de libro lia.
En 1947 Cartier-Bresson fondis kooperativon de fotoĵurnalistoj, nomita agentejo Magnum Photos, kun siaj kolegoj: Robert Capa, David Seymour, George Rodger, Maria Eisner, Bill Vandivert kaj Rita Vandivert.
En 1954 la muzeo Luvro faras sian unua ekspozicion de fotoj, kaj la fotisto estas Cartier-Bresson. Li ekspoziciis siajn verkojn en plej gravaj galerioj kaj muzeoj de la mondo. Ekzistas multege da libroj kiuj kolektas grupojn de liaj fotoj, plejfoje kun analizoj pri iliaj artaj kvalitoj.
Li kaptis en siaj fotoj ordinarulojn, gravajn homojn kaj historigajn okazintaĵojn de la 20a jarcento; Jen kelkaj el la plej famaj homoj kiujn li fotis: André Pieyre (aŭ Pierre) de Mandiargues (1932), Jean Paulhan (1941), Irène kaj Frédéric Joliot-Curie (1944), Henri Matisse (1944), Pierre Bonnard (1944), Albert Camus (1944), Jeanne Lanvin (1945), Colette (1946), Paul Valéry (1946), Saul Steinberg (1946), Alfred Stieglitz (1946), Katherine Ann Porter (1946), Robert Joseph Flaherty (1947), William Faulkner (1947), Truman Capote (1947), Carson McCullers (1947), Georges Braque (1947), Joan Miró (1953), Max Ernst (1955), Jean Renoir (1960), Alberto Giacometti (1961), André Breton (1961), Marilyn Monroe (1961), Roland Barthes (1963), Coco Chanel (1964), Koen Jamaguŝi (1965), Marcel Duchamp (1968), Jean-Paul Sartre, Man Ray (1968), Ezra Pound (1970), Michel Leiris (1971), Alexander Calder en 1971), Louis Aragon (1971), Emile Michel Cioran (1984), Emile Michel Cioran (1984), Balthus (1990), kaj Louis-René des Fôrets (1995).
Kurt Schwertsik
Kurt SCHWERTSIK (naskiĝis en Vieno la 25an de junio 1935) estas aŭstra komponisto kaj disĉiplo de Friedrich Cerha.
Henri Cartier-Bresson
Principojn de la fotoarto de Cartier-Bresson ni povas resume listigi jene:
Kurt Schwertsik
Agadoj
Li estas fama pro kreado de la Tria viena skolo kaj disvastigado de nuntempa klasika muziko. Estinte lernanto de Joseph Marx kaj Karl Schiske ĉe la Muzikakademio de Vieno, li poste studis kun Karlheinz Stockhausen en Kolonjo kaj Darmstadt. En 1958 li fondis la ensemblon die reihe kune kun kolega komponisto kaj direktisto Friedrich Cerha (fama pro finado de la opero Lulu de Alban Berg) kaj poste, en 1968, la ensemblon "MOB art & tone ART" kun Otto Matthäus Zykan kaj Heinz Karl Gruber. Li funkciis kiel kornisto de la Viena Simfonia Orkestro (de 1968) instruante komponiarton ĉe la viena konservatorio Wien (de 1979). Inter 1989 kaj 2004 li estis profesoro pri muzika kunmetado ĉe la Musikhochschule en Vieno, kiu poste estis Universitato de Muziko kaj Prezentartoj.
Henri Cartier-Bresson
Henri Cartier-Bresson edziĝis du fojon: En 1937 kun Ratna Mohini, dancistino alveninta el Ĝakarto (el kiu li en 1967 eksedziĝis), kaj en 1970 kun fotistino Martine Franck. Kun sia dua edzino li havis filinon, Melanie.
Li mortis la 3an de aŭgusto de 2004 en l'Isle-sur-la-Sorgue (Vaucluse, Francio).
Podunajské Biskupice
Situo
Podunajské Biskupice laŭ Danubobranĉo. Urbocentro de la ĉefurbo troviĝas je 7 km.
Kurt Schwertsik
Agadoj
Ekde 1989 li instruas ĉe la Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno. Li kreis krom orkestraĵojn kaj ĉambromuzikaĵojn kaj scenejaĵojn: operojn (Café Museum - eine Erleuchtung"/1993 aŭ "Die Welt der Mongolen"/1997) kaj muzikan teatraĵon "Der ewige Frieden"/1995. Li kunlaboris ankaŭ kun Otto M. Zykan. Liaj verkoj estas karakterizitaj per lia speciala esplorado de tonaleco kaj lia muzika ironio kaj humuro. Li ricevis la Grandan Aŭstran Ŝtatan Premion (1992), la aŭstran Ornamadon por Scienco kaj Arto (1997) kaj multajn aliajn premiojn.
Podunajské Biskupice
Historio
La plej frue romianoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en la 13-a jarcento, apartenanta al ekleziulo de Esztergom. Dum 500 jaroj la loko estis posedaĵo de ĉefepiskopo de Esztergom. En la 16-a jarcento la loko iĝis kampurbo kun sendoganeco. En 1683 la turkoj detruis ĝin. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pozsonypüspöki 2148 homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Somorja, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1947 pro Dekretoj de Beneš 29 hungaraj familioj deportiĝis al landparto Ĉeĥio kaj 95 familioj al Hungario. En 1972 la komunumo aliĝis al Bratislavo.
Kurt Schwertsik
Agadoj
Kurt Schwertsik estas Prezidanto de la Joseph-Marx-societo kiu estis fondita en 2006 por efektivigi la renesancon de tiu komponisto. Tiel, Schwertsik akceptis la pozicion de la gvidanto de organizo por la unua fojo en sia kariero kaj ankaŭ konfesis sin melodiisto laŭ la muzika filozofio kiu estis evoluigita kaj reprezentita fare de Joseph Marx.
Podunajské Biskupice
Famuloj
En Podunajské Biskupice naskiĝis slovakia hungara kemiisto Alajos Mészáros (politikisto).
Kurt Schwertsik
Instrumentaĵoj
Por orkestro:
Solokoncertoj kun orkestra akompanado:
22nd Street (SkyTrain Vankuvero)
22nd Street estas supertera stacio sur Expo Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). Ĝi situas en, Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi estis malfermita la.
Certeco
Certeco povas esti difinita laŭ tri manieroj:
Necerteco estas termino kiu indikas la foreston de kompleta necerteco.
Certeco en filozofio
Filozofio serĉis en antikvaj tempoj absolutan certecon. Sed la reganta opinio estis kaj estas ke ne ekzistas absoluta certeco.
La sinteno en filozofio al certeco povas esti dividita en tri skoloj:
Piron
La ĉefa punkto de la instruo de Piron estas, ke certeco estas neatingebla. La saĝulo detenu sin de fari juĝon pri io ajn. Li devus strebi por trankvilo anstataŭ provi kaj atingi la veron. Ĉar verŝajne ĉiuj opinioj estas malĝustaj, estas pli bone akcepti la societajn konvenciojn de la ĉitiama tempo kaj de la ĉitiea loko. Ne estas en la povo de la sensoj kaj de la intelekto havigi al ni certan scion. La sensoj distordas la aferojn, kiujn ni sensas, kaj la racio estas sklavigita al deziro. Ĉiu argumento havas kontraŭargumenton, kaj ne ekzistas absoluta vero.
La stoika skolo
Stoikismo estas greko-romia filozofia skolo, kiu ekzistis de ĉirkaŭ 300 a.K. ĝis 260 p.K. La certaj objektoj, laŭ la stoikuloj, kreas en ni fortan senton de certeco kaj konvinkas nin pri sia realeco. La potenco kaj klareco de la bildigo permesas al ni distingi inter la reala mondo kaj sonĝo aŭ iluzio. Tial la sola kriterio de certeco, estas forta sento de vero kreita ene de la konscio, tiel potenca ke la konscio ne povas nei.
La stoikuloj argumentis ke Dio estas absoluta logiko. Ĉar Dio estas logiko, oni devas konkludi, ke la mondo estas regata de racio, kio signifas du aferojn. Antaŭ ĉio ĝi signifas, ke ekzistas celo en la mondo, kaj tial, ordo, harmonio, beleco kaj plano. Due, ĉar logiko estas la absoluta leĝo, la universo estas absolute submetata al la leĝo, kaj estas regita per kaŭzo kaj efiko, kio signifas ke la mondo estas determinisma. Tial ankaŭ la homo ne estas libera, kaj tial moralo ankaŭ estas absoluta.
La morala persono, estas homo, kiu vivas laŭ logiko. La moralo mem estas simple racia ago. Decas, ke la supera intelekto regu niajn vivojn, kaj ne la memkapricon de la individuo. La sublima homo subigas sian vivon al la absoluto, al la saĝo de la tuta universo, kaj identigas sin kiel ŝraŭbo en granda maŝino.
Satish Kumar
Satish Kumar (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1936 en Raĝastano, Barato) estas ekologo, aktivulo favoranta pacon kaj eldonisto loĝanta en Britio. Estinta ĝajnisma monaĥo, adepto de nuklea malarmigo, eldonisto de la revuo Resurgence & Ecologist. Iniciatinto, kunkreinto kaj programa direktoro (1991–2010) de internacia altlernejo pri ekologia ĉefaspekto Schumacher College kaj kunfondinto de loka mezlernejo The Small School. Vicdirektoro de Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA) kaj estrarano de Our Future Planet, posedanto de tri honoraj doktorecoj: edukado (2000), literaturo (2001) kaj jurscienco (2009). Konata de la 8000-mila (12880 km) „pacmarŝo” okazigita en 1962–1964 al ĉefurboj de ŝtatoj posedantaj atombombojn: Moskvo, Parizo, Londono kaj Vaŝingtono.
Certeco
Karneado
Karneado, estis greka filozofo de la 2-a jarcento a.K., kiu deklaris la fiaskon de metafiziko kaj serĉis malkovri racian signifon en religia kredo. Li estris la skeptikismo en greka filozofio. Li kontraŭstaris kaj batalis la opiniojn de ĉiuj filozofoj el ĉiuj frakcioj kaj fluoj, kaj esprimis siajn opiniojn en la negativa maniero, dirante ke nenio povas esti konata kun certeco. Karneado helpis al ateismo kaj opiniis ke la mondo estis kreita hazarde.
Satish Kumar
Konvinkoj
Satish Kumar, simile al Mohandas Karamchand Gandhi, pledas pro senperforto (non violence). Li opinias, ke manko de ekvilibro inter ekonomio kaj ekologio kontribuas al manko de feliĉsento ĉe homoj. La plej feliĉaj homojn, kiujn li vidis en Britio, estas vivantaj proksime al la tero; kaj ankaŭ tiuj, kiuj uzas manojn dum sia laboro – metiistoj.
Certeco
Karneado
Pri la temo de moralo, Karneado malakceptis la ideon ke ekzistis ajna rilato inter la leĝoj de moralo kaj naturo. Li pensis, ke niaj ideoj pri justeco kaj leĝo ne estas derivitaj de la naturo sed estis kreitaj de homoj por servi certajn celojn. Laŭ lia opinio, ne ekzistas kaj ne estos en la manoj de la homo ia principo, per kiu li povas alveni al la studo de la vero. Tamen la homo devas vivi laŭ certaj reguloj. Ni devas esti gvidataj de tio, kio ŝajnas al ni pli proksima al la vero. Tial, kvankam nenio povas esti deklarita tute vera, ĝi povas esti kontrolita ĝis certa grado de probableco.
Algazelo
Algazelo estis profesoro pri filozofio en la 11-a jarcento. Lia libro, La nekohereco de filozofoj, markis gravan turnopunkton en islama epistemologio. Li priskribis la bezonon pruvi la validecon de primara kaŭzo, kiu ne estis antaŭita de kaŭzo. Li provis fari tion sed malsukcesis. Kiel rezulto de la malsukceso de filozofio alporti konvinkan indicon al la Kreinto, li turnis sin al la religia fido.
Satish Kumar
Konvinkoj
Li apogas justan komercon, lokan mastrumadon, ekologian agrikulturon, kaj uzon de krudmaterialo. Opinias, ke estimo al la naturo devus esti centre de ĉiuj politikaj negocoj. Respondante al kritiko de siaj celoj kiel nerealismaj, diris: Vidu, kion faris por ni la realistoj. Ili kondukis nin al militoj kaj klimat-ŝanĝoj, mizero je senimagebla skalo kaj tuta ekologia pereo. Duono de la homaro iras dormi malsate pro tiuj ĉi realistaj gvidantoj de la mondo. Mi diras al homoj, kiuj nomas min nerealisma, ke ili montru al mi ilian realismon. Realismo estas malnoviĝinta, troampleksa kaj tute troiga koncepto.
Certeco
Tomaso de Akvino
Laŭ Tomaso de Akvino, mezepoka kristana filozofo, ekzistas absoluta certeco en logiko kaj raciaj konkludoj. En lia libro Sumo Teologia, Akvino argumentas ke teoremoj kiuj portas paradoksoj (kiel logikajn kontraŭdirojn) ne povas ekzisti en realeco. Kaj eĉ la ĉiopova ne povas krei logikajn kontraŭdirojn, ĉar kaŭ la difino de la ĉiopova, kiun li asertas, estas la kapablo plenumi ajnan agon, kiu ne havas logikan kontraŭdiron.
Endre Sárkány-Kiss
SÁRKÁNY-KISS Endre [pr. sa:rka:nj-kiŝ] estas rumanuja hungara biologo naskiĝinta en Puini la 7-an de septembro 1942.
Kariero
Sárkány-Kiss finis en 1966 la fakon pri zoologio en UBB de Kluĵo, li doktoriĝis en la sama universitato en 1987. Li estas ekde 1999 universitata docento de la UBB.
Satish Kumar
Konvinkoj
Lia 8000-mila pacmarŝo, eldonado de la revuo Resurgence dum 40 jaroj, gvidado de The Small School kaj Schumacher College en Dartington (Devon) estas pruvoj, la hinda filozofio de simpleco povas montri sin ĝusta en la okcidenta kulturo.
Certeco
Descartes
Vidu Cogito ergo sum
Rene Descartes (Kartezio) serĉis trovi elirpunkton, kiu ne povus esti pridubita. La sama deirpunkto estas diskutita en lia libro Meditacioj (latine: Meditationes de Prima Philosophia, france: Méditations Metaphysiques). Por atingi tion, li aplikis metodon konatan kiel metodika skeptiko. Li pruvis sian ideon helpe de sonĝoj: en sonĝo ni vidas aŭ sentas aferojn, kiuj ŝajnas realaj, sed ili ne ekzistas en la realo, do ni ne povas fidi je datumoj, kiuj venas de la sensoj kaj nepre kompreni ilin kiel realaj.
Alia argumento prezentita fare de Kartezio estas la "trompanta demono". La argumento pri sonĝo ja sukcesas kontraŭdiri ĉiujn niajn empiriajn sciojn, sed ne nian racian scion, kiu havas nenion komunan kun la realo, kiun ni spertas. La argumento pri la demono igas Kartezion pridubi raciajn rimedojn de ensorbado ankaŭ, kiel ekzemple matematiko kaj logiko (tiel malkonsentante kun Tomaso de Akvino).
Kartezio venis al unu principo: mi pensas, tio estas (signifas), mi ekzistas. Laŭ Descartes, la ekzisto mem de penso mem ne devus esti pridubita, kaj la trompanta demono ne povas trompi nin en pensadon. Kaj se estas penso, tio signifas, ke estas iu, kiu pensas ĝin. De ĉi tiu kompreno Kartezio venas al pliaj konkludoj, kiel la ekzisto de Dio — kaj de tie al la ekzisto de la mondo pli-malpli tia, kia ni komprenas/konsideras ĝin post studado kaj ekzamenado.
Paskalo
Vidu La paskala veto
Ordono
Ordono povas esti
Certeco
Paskalo
Blaise Pascal, 17-ajarcenta franca filozofo, verkinto de meditadoj (france Pensées), argumentas ke certeco devas esti serĉita en fido. Konscianta pri la fundamentaj limoj de scienco, li kredas ke scienco ne povas disponigi absolutan certecon. Kaj tial la absolutan veron oni devas serĉi en la religia fido. Por pruvi tiun aserton, li inventis sian argumenton konatan kiel la vetludo de Paskalo:
"Mi ne scias kie mi estas, mi ne scias kien mi iras, mi nur scias, ke el ĉi tiu mondo aŭ mi atingos neekziston aŭ en la manojn de Dio." ... "Dio aŭ ekzistas aŭ ne ekzistas! Sed al kiu flanko apogi? Logiko ne helpas nin decidi... Do pri kio ni vetu? Konsiderita profito kontraŭ perdo... Dio aŭ ekzistas aŭ ne ekzistas. Ni rigardu ambaŭ eblojn - se vi gajnas, vi gajnas ĉion, se vi perdas, vi perdas nenion. Tiale vetu ke ĝi ekzistas, senhezite."
George Edward Moore
Nesurprize, tiuj kiuj emis al skeptiko ofte trovis la metodon de Moore nesufiĉe konvinka argumento. Moore, aliflanke, defendis siajn argumentojn kun rimarkinde simpla argumento ke skeptikaj argumentoj postulas "filozofian intuicion" kiun ni havas multe malpli da kialoj por akcepti ol por akcepti ordinaran prudencon anstataŭ ĝin.
Ludwig Wittgenstein
Bemerkungen über die Grundlagen der Mathematik (Rimarkoj pri la fundamentoj de matematiko) estas serio de notoj verkitaj de la filozofo Ludwig Wittgenstein baldaŭ antaŭ lia morto. Wittgenstein, sub la influo de Moore, argumentas ke ĉiu dubo estas senchava sole ene de la kadro de la supozoj kiuj kreis ĝin. Tial ĉia formo de ekstrema skeptiko estu malakceptita, ĉar ĝi kreas kontraŭdiron ene de la sistemo, kiu ebligas ĝin formuli.
Niveloj de certeco
La germana filozofo Rudolf Karnap konsideris certecon kiel karakterizaĵo de psikologia stato (nivelo de certeco) kiam li asertis ke la grado de certeco povus esti objektive mezurita. Statistika analizo ebligas scii la nivelon de certeco de la kredo de homo kiel subjektiva psikologia fenomeno.
Tribunala juĝproceso
Vidu Ŝarĝo de pruvo
En tribunalo necesas sufiĉa nivelo de certeco por decidi la kazon. Jura certeco, kontraste al filozofia certeco, ne traktas la demandon de absoluta certeco, sed kun praktika certeco, tio estas, tiu kiu sufiĉas por agi, kaj en tiu ĉi kunteksto verdikti.
En civila juro, la tribunalo uzas la kriterion de "ekvilibro de probablecoj" por regi la juĝproceso. Tio estas, la juĝanto, kiu gajnas la proceson, estas tiu, kiu konvinkos la tribunalon, ke la ĝusteco de lia versio estas pli verŝajna ol tiu de sia kontraŭulo. Alivorte, la tribunalo preferos ĉe la fino de la proceso la version, kies probableco de ĝusteco estas pli ol 50%.
En puna juro pli alta normo de certeco estas praktikita, nomita "preter racia dubo". Ĉi tio estas unika normo, kaj pli strikta ol la normo uzata en civila juro. Unu el la kialoj ofte cititaj en la jurisprudenco por tiu strikta kriterio estas ke "estas pli bone ke cent kulpuloj estu malkondamnitaj ol ke unu senkulpa persono estu kondamnita, kun akceptebla dubo kiu nestas en la koro de la tribunalo."
Scienco
Certeco en scienco estas objektiva observado, kiu povas esti kontrolita. Tio estas en kontraste al teorio, kiu estas klarigo aŭ interpreto de la faktoj.
Rajono (teksaĵo)
La rajono estas speco de celuloza fadeno, aŭ teksaĵo farita el tia fadeno.
Priskribo
La rajono estas teksaĵo farita el celulozaj fadenoj. Ekzistas diversaj specoj de rajona fadeno: kelkaj imitas la senton kaj molecon de silko, lano, aŭ lino; la silkeca rajono ofte komerce nomiĝas artefarita silko.
Rajono estas uzata por fari vestaĵojn kaj por aliaj celoj.
Sintezo
La rajono estas produktita el naturaj fontoj de celulozo — ekzemple, ligno aŭ aliaj plantaĵoj. Por fari rajonon, oni solvas la celulozon en akvon. Pluraj metodoj ekzistas por tiu solvado; unu metodo uzas alkalon kaj karbonan sulfidon. Tia solvaĵo nomiĝas viskozaĵo aŭ viskozo.
Historio
La rajonon inventis la franca sciencisto Hilaire de Chardonnet (1838–1924).
Măgureni (Beriu)
Măgureni (Beriu) [məgurenj] (Magureny) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Orăştie. En 1910 ĝi havis 113 loĝantojn (rumanoj); en 1992 21 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1909. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Beriu.
Villeneuve-d'Aveyron (stacidomo)
Villeneuve-d'Aveyron estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Aveyron, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Brive-la-Gaillarde - Toulouse-Matabiau tra Capdenac (718000).
Anelido kaj Arcito
Anelido kaj Arcito (Anelida and Arcite) estas 357-linia anglalingva poemo de Geoffrey Chaucer.
Dato kaj aŭtoro
La dato de la verkado de la poem ne estas ekzakte sciata, sed ĝi estas ofte metita fine de la 1370-aj jaroj. La poemo estis neniam menciita de Chaucer mem, sed la fakuloj kutime ne dubas pri ties aŭtoreco. Ĝi estis atribuita al li en tri manuskriptoj kaj fare de la poeto John Lydgate.
Enhavo
La poemo rakontas la historion de Anelido, reĝino de Armenio kaj ŝia am-allogo fare de iu falsa Arcito el Tebo, Grekio. Kiel ĉe multaj el la verkoj de Chaucer, ĝi finiĝas subite, kaj plej verŝajne ĝi restis nefinita.
La poemo uzas kelkajn elementojn de la Tezeido de Boccaccio, kaj de la Tebaido de la romia poeto Statio, verkoj kiujn Chaucer uzos denove kiel bazo por La rakonto de la kavaliro. Tiu influo de itala literaturo estas punkto de transiro el la plej fruaj verkoj de Chaucer, kiuj estis ĉefe influitaj de franclingva poezio.
Amfetaminoj
La amfetaminoj estas grupo de grandparte laboratorie produktataj substancoj el la substancoklaso de feniletilaminoj, kiuj ricevis sian nomon laŭ la baza substanco amfetamino (mallongigo de la substanconomo a lfa- m etil f en et il amin '). Amfetamino efikas forte psike stimulige kaj vekige, krome bremsas la apetiton, kaj estas kutima neleĝa drogo. Variaĵoj de amfetamino, kiuj ekefikas malpli rapide kaj tial ne havas la drogan, psike stimuligan efikon, kiel kuraciloj uzatas en la terapio de atentomanka-hiperaktiva perturbo (AHP) aŭ kontraŭe de narkolpesio, malsano de ne-mem-kontrolebla dumtaga dormado.
Krom la baza substanco, al la substancogrupo de amfetaminoj tamen apartenas multaj pliaj psikoaktivaj drogoj, ekzemple N-metilamfetamino kaj Efedrino plus Pseŭdoefedrino, kiuj nature troveblas en la planto efedro (latine Ephedra). Ĉiuj tiuj substancoj stimulas kaj aktivigas la simpatikan parton de la aŭtonoma nerva sistemo.
Pliaj amfetaminoj estas:
Kalvinana preĝejo (Megyaszó)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Megyaszó.
Historio
Oni supozas, ke en la iama Megyaszó la unua kirko estis konstruita en la frua 11-a jarcento. La tataroj detruis ĝin en 1241. La pli nova gotika kirko kun oklatera absido - ŝajnas - estis konstruita en la 14-a jarcento, kiun la protestantoj akiris en 1534. La turkoj detruis la preĝejon en 1599. En 1606 hajdukoj alvenis, ili rekonstruis la konstruaĵon en 1615 kaj konstruis defendan muron kun 4 angulbastionoj. En 1645 franciskanoj kun soldatoj atakis la vilaĝon, pli frue mesaĝis al la vilaĝanoj: "eĉ unu viro ne prenu armilon". La virinoj per diversaj laboriloj tamen defendis la vilaĝon kaj la preĝejon. La turo estis konstruita en 1704, sismo okazis en 1713. Post jardekoj oni faris pentritan kasonan plafonon. En 1902 plena trakonstruo okazis, oni forigis la plafonon kaj konstruis novan krucnavon.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur malalta monteto. En mezo de la fasado la kvadrata turo altiĝas, meze la enirejo funkcias. La 4 angulojn pilieroj apogas. Interne estas longa galerio.
Ausangate
Ausangate  aŭ Auzangate (en hispanigitaj literumadoj) estas monto de la montaro Vilkanota en Andoj de Peruo. Kun alto de 6,384 metroj ĝi estas situa ĉirkaŭ 100 kilometrojn sudoriente de Kusko en la Regiono Kusko, Provinco Canchis, Distrikto Pitumarka, kaj en la Provinco Quispicanchi, Distrikto Okongate.
La regiono estas loĝata de aroj de lamo kaj alpako, kaj konstituas unu el la malmultaj restantaj pastistaj socioj en la mondo. Altaj montopadoj estas uzataj de tiuj paŝtistoj por komerco kun agrikulturaj komunumoj je malaltaj altoj. Nune, unu el tiuj padoj, "la vojo de Apu Ausangate", estas unu el la plej famaj padoj en Peruo.
Teti
- jen itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Muflo
Muflo estas speco de movebla ujo el fajroargilo, en kiu oni povas varmigi la entenaĵon ŝirme de la flamoj, ekz.: elektra muflo por cikloframoj.
Laŭ Francisko Azorín muflo estas Duoncilindra argila aŭ metala ujo, en kiu oni metas delikatajn ceramikaĵojn por kuiri ilin tiel en la fornoj, ŝirme de la flamo. Li indikas etimologion el la latina mufula (mufo, ganto).
Söhrewald (komunumo)
Söhrewald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kassel de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Kaselo, la norda triono de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. havas areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi dividiĝas al la komunumopartoj Eiterhagen', Wattenbach kaj 'Wellerode''.
Senlabora sabato (apartigilo)
Senlabora sabato havas kelkajn signifojn:
NGC 5304
NGC 5304 (aliaj indikoj — ESO 445-52, MCG -5-33-22, PGC 49090) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Margaret Mitchell
La usona ĵurnalistino kaj verkistino Margaret MITCHELL naskiĝis je la 8-a de novembro 1900 en Atlanta, Georgio kaj mortis je la 16-a de aŭgusto 1949 dum trafikakcidento en sia naskiĝurbo.
Ŝi fariĝis mondfama per nur unu verko: la historia romano Gone With the Wind. Eldonita en 1936, la libro en 1937 estis honorita per la Premio Pulitzer. En 1939 ĝi estis tre sukcese filmigita, kun Clark Gable kaj Vivien Leigh en la ĉefroloj.
Fajrobrigadista preno
Fajrobrigadista preno estas levtekniko evoluigita tiel ke persono povas porti grave vunditan aŭ senkonscian homon al sekureco en kritikaj situacioj kiel eble plej facile. La preno unue estis uzita de fajrobrigadistoj por transporti serioze vunditajn homojn el kritikaj situacioj, tial la nomo. En la lastaj tempoj, la tekniko ankaŭ estas uzata de armeanoj kaj vivsavado. La tekniko ankaŭ trovis sian vojon en batalartoj kaj memdefendo.
Ĝi konsistas esence el portado de la vundito sur la ŝultroj de la portanto.
Le Haut
Le Haut signifas en la franca lingvo La Alto. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Gloŝido
Gloŝido (greka glochís) estas fajna, rigidhara dorno, kiu havas kontraŭhokojn kaj facile deiĝas ĉe tuŝado. Ili estas karaktera por la plantgenro de opuntio (Opuntia). Ili ankaŭ povas esti en grandaj grupoj, ekzemple ĉe Opuntia microdasys.
Boťany
Bazaj informoj
Boťany, hungare Battyán (botjAn) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Boťany situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Latorica, laŭ la ukrainia landolimo, fine de mallonga sakovojo, ĉefvojo kaj fervojo Ĉop-Slovenské Nové Mesto preteriras. Kráľovský Chlmec troviĝas 9 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1332 en formo "Bocian". En 1910 loĝis en Battyán 1064 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Battyán apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Királyhelmec, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. En 1924 inundo okazis. Inter 1938-1944 Battyán rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Boťany 1201 da homoj, (863 hungaroj, 112 slovakoj, 216 ciganoj).
Messias (Alagoaso)
Messias estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 15.682 loĝantojn en 2010.
(5880) 1992 MA
(5880) 1992 MA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Villeneuve (Aveyron)
Villeneuve estas franca situanta en departemento Aveyron, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villeneuvois.
Inĝeniera teknologo
Inĝeniera teknologo aŭ Inĝenieristika teknologo estas specialisto (fakulo) dediĉita al la evoluo kaj efektivigo de ekzistanta teknologio ene de kampo de inĝenieriko. Inĝeniera teknologieduko estas pli aplikata ol la pli teoria scienc-bazita inĝenieristika gradeduko. Teknologoj ofte laboras kun inĝenieroj, foje kiel bazaj inĝenieroj, pri vasta gamo de projektoj uzante bazajn inĝenieristikajn principojn kaj teknikajn kapablojn. Inĝenieraj teknologoj ankaŭ povas supozi ĉefadministrantarajn poziciojn en industrio aŭ iĝi entreprenistoj.
La laboro de teknologoj temas kutime pri la parto de la teknologia spektro plej proksima al produktoplibonigo, produktado, konstruo, kaj realigado de operaciajn funkciojn. Inĝenieristikaj teknologoj interkonsentas (laborkoincidas) kun la samaj temoj kiel inĝenieristiko, sed la scio estas pli praktika, kontraste al sole teoria scio. La matematiko kaj bazsciencoj, same kiel la teknikaj kursoj, en teknologiaj programoj estas instruitaj per pli da aplikoj kaj malpli teorio ol rilataj inĝenieristikaj kursoj. Inĝenieristikaj kursoj ankaŭ tipe postulas pli altan scinivelon de matematiko, same kiel de kalkulo kaj de kalkulbazita naturscienco kaj de inĝenieristikaj sciencoj, kaj preparas studentojn por daŭrigi studojn kaj prezenti esploradon sur la diplomiĝinta nivelo. Inĝenieristikaj teknologiaj kursoj ĝenerale havas laboratoriojn asociitaj kun la kursoj kiuj postulas aplikatajn aŭ praktikajn aplikojn de la koncernaj temoj.
Internacie, la Sydney Accord estas interkonsento subskribita en 2001 agnoskante la akademian ekvivalentecon de kalkulataj inĝenieristikaj teknologiaj programoj en la subskribintaj landoj. En kelkaj landoj, nur tiuj individuoj kiuj studentiĝis ĉe kalkulata instruplano en inĝenieristika teknologio kaj havas signifan kvanton de labora sperto en sia regiono povas iĝi registritaj teknologoj. La rekono de teknologo povas esti en la formo de atestado aŭ profesia registrado.
Ostré (apartigilo)
Nomo Ostré povas marki:
Dimităr Papazov
Dimităr Papazov, bulgare en cirila alfabeto Димитър Папазов, estas bulgara esperantisto. De 1983 ĝis 1992, do en la oficperiodo 1983-1986, 1986-1989 kaj 1989-1992, li estis membro de la komitato de Universala Esperanto-Asocio.
Mănerău
Mănerău [mənerəŭ) (hungare: Magyarosd, germane: Nussdorf) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 479 loĝantojn (rumanoj); en 1992 283 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1470. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Peştişu Mic.
Danuta Gierulanka
Danuta Gierulanka (naskiĝis la 4-an de marto 1909 en Krakovo, mortis la 29-an de aprilo 1995 samloke) – pola filozofino kaj matematikistino. En 1932 finis matematikajn studojn en Jagelona Universitato, poste laboris en krakovaj gimnazioj. Dum la germana okupado partoprenis sekretan instruadon. En la jaroj 1945–1953 laboris en Fako de Eksperimenta Psikologio ĉe JU, poste en la katedro de Analitiko, en la jaroj 1958–1962 en la Katedro de Filozofio. En la jaroj 1962–1971 estis docento en Katedro de Psikologio.
Filozofiaj konvinkoj lokigas ŝin inter fenomenologoj. Aŭtorino de tradukoj de la verkoj de Edith Stein, Edmund Husserl kaj Roman Ingarden.
Ŝia frato estis Jerzy Gierula.
Chésopelloz
Chésopelloz estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 113 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.