cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arbaro
Malapero de arbaroj/Forstmastrumado
La malapero kaj rekreskado de arbaro kondukas al diferencigo de du larĝaj arbartipoj, primara kaj sekundara arbaro. Ekzistas ankaŭ multaj naturaj faktoroj, kiuj povas kaŭzi ŝanĝojn en arbaroj en la daŭro de la tempo, inkluzive de arbarfajroj, insektoj, malsanoj, vetero, konkuro inter specioj, k.t.p.. En 1997, la Instituto pri Mondaj Resursoj (angle : World Resources Institute) registris ke nur 20% de la originaj arbaroj de la mondo restis sendifekte en ĝeneralaj trajtoj. Pli ol 75% de tiuj sendifektaj arbaroj troviĝas en tri landoj – la tajgo de Rusujo kaj Kanado kaj la pluvarbaro de Brazilo. En 2006 tiu informo estis aktualigita uzante la freŝdatajn disponeblajn satelitajn bildojn.
Primara arbaro ĉefe karakteriziĝas pri naturaj modeloj de diverseco kiuj disvolviĝas laŭ sciataj sin sekvigantaj fazoj. Ĝi ĉefe ampleksas indiĝenajn speciojn. Tie ĉi la naturaj formacioj kaj procesoj ne estas ŝanĝitaj kun frekvenco aŭ intenseco kiuj estus aliigintaj la naturajn strukturon kaj konsiston de la habitatoj. Sekundara arbaro signifike gastigas elementojn kiuj originis el aliaj regionoj aŭ habitatoj.
Relative etaj areoj de urbaj arbizitaj terenoj, kelkfoje ene de parkoj, povas esti mastrumataj laŭ la principoj de urba forstmastrumado. Urbaj forstoj estas kreitaj por loka homa profito. Estas sufiĉe agnoskita ke pasigante tempon en pli natura medio, reduktas streson kaj plibonigas homan bonfarton kaj sanon.
Ekonomio
Forstado estas ekonomia administrado de arbaroj. Tradicia enspezo venas el lignoproduktado, sed estas multaj aliaj, ĉefe depende de la arbospecioj.
Arbarĝardenado estas facile eltenebla ĝardena plan-baza sistemo de manĝoproduktado kaj agrikultura forstado bazita sur arbaraj ekosistemoj, miksante fruktajn kaj nuksajn arbojn, arbustojn, herbojn, grimpoplantojn kaj staŭdojn kiuj havas produktadon rekte uzebla por homoj. Profitante la uzadon de akompanaj plantoj, tiuj povas esti intermiksitaj por kultivi serion de tavaloj, por konstrui arbarajn habitatojn.
En moderna socio kie turismo okupas gravan rangon, rura turismo kaj turismo por ĝui naturon, observi birdojn aŭ arbospeciojn estas relative ĵusa ekonomia resurso. La sistemo de naciaj parkoj kontribuas al tio.
Silvo
Silvo estas sinonimo de la vorto arbaro, uzata precipe en beletro, kaj tie speciale en poezio. Silvo etimologie devenas de la latina silva. En scienca terminologio, silvo ankaŭ estas uzata por signi certajn arbarajn formaciojn kiaj la laŭrisilvojn. Oni retrovas la terminon ankaŭ ĉe la forstistoj kiel silvikulturo, kio signifas : arbarkultivon (PIV2) aŭ la tutaĵon de la agadoj (trafaligado, elfaligado, junigado, k.t.p.) por obteni plej utilan forston.
== Ekskursoj kaj promenoj == Sata verdo, freŝa aero, kvieto: Promeno en arbaro estas multe pli ol nur pura malstreĉiĝo, povus esti ke ekskursoj al arbaroj efikas pozitive al koro, imunsistemo kaj al la animstato.
Ekzistas apenaŭ io kio tiel bone taŭgas por forŝalti ŝarĝojn kaj por repreni forton ol promeno en arbaro. Ĝi liberigas la kapon, trankviligas la pulson, refreŝigas kaj plivigligas onin. Tamen multaj homoj eĉ ne antaŭimagas tion: Promeno en arbaro servas al multe pli ol nur por doni malstreĉiĝon. Laŭ kelkaj aspektoj ĝi ofertas simile grandan porsanan utilon kiel ŝvitiga sporto.
Multaj homoj subtaksas tiun efikon ĉar la energikonsumo dum promeno ne aperas tiel alta. Sed kiu survojas dum sufiĉe longa tempo, tiu same bruligas grandan kvanton da kalorioj. Dum la irado oni faras la duoblan nombron da paŝoj ol dum kurado, kaj ĉe ĉiu paŝo maso estas movata. Tio postulas muskolan laboron. Dum la kurado la laboro ĉe ĉiu unuopa paŝo ja estas pli granda, sed multaj malgrandaj paŝoj konsumas finfine proksimume la saman kvanton da energio ol malmultaj fortostreĉaj paŝoj.
Enarbaraj promenoj malaltigas la sangopremon kaj la korfrekvencon, krome la elŝuto de adrenalino kaj pro tio la stresnivelo estas malpli alta ol post ekskurso al urbo. Krome irado en arbaro evidente aktivigas kancermortigajn ĉelojn kaj ke tiu efiko daŭras almenaŭ dum sep tagoj post la promenoj.
Ĝis nun estas nur supozoj, sed la esploristoj konjektas ke interalie tiel nomataj fitoncitoj ludas rolon ĉe tio. Plantoj produktas tiujn substancojn por protekti sin kontraŭ infektantoj kaj damaĝantoj. Promenantoj en arbaro enspiras la fitoncitojn kaj eble profitas de la plifortiga efiko sur la imunsistemon.
Estas multe da spekulado pri la sanakcela forto de la arbaro. Tamen estas fakto ke oksigeno, kvieto kaj eteraj odoraĵoj bonfartigas al nia korpo kaj menso. En arbaro la aero estas tiom senpolva kiel aliloke nur en montaro aŭ ĉe la maro. La koncentriĝo de polveroj tie estas nur unu ĝis dek procentoj ol tio estas en la urboj.
Enarbaraj promenoj plialtigas la memvalorsenton, levas la humoron kaj reduktas streson. La efiko plifortiĝas se survoje situas lago aŭ se rivereto plaŭdetas. Promenoj en arbaro vekas vivoĝojon kaj tio verŝajne estas la sekreto pri la larĝa bonefiko de enarbaraj promenoj.
Fulmfrapoj
Fulmoj en arbaro estas interesa fenomeno. Fulmo scipovas trafi arbon, kiu poste plu vivas. Alifoje, kiam fulmo frapas, la arbo mortas. Kelkfoje arbo pro tiu frapo ardas. Ofte fulmo batas tiel forte, ke la trafita arbo rompiĝas en pecetojn. Povas ankaŭ okazi, ke pro la fulmobato de unu arbo, mortas aliaj arboj kreskantaj proksime. Okazas tiel, ĉar arboj estas konektitaj per siaj radiko j, kio povas alkonduki al la morto de pli granda nombro de proksimaj arboj. Fulmo kiel elektra malŝarĝiĝo trafas unu arbotrunko n kaj sekve facile traigas radikojn de najbaraj arboj en la grundo. Interesa afero estas, ke ne nur fulmoj elvokas incendiojn de arbaroj, sed kelkfoje grandaj incendioj povas elvoki fulmojn. Tio povas okazi, kiam dum incendioj en nuboj ekestas frotoj de gasoj kaj cindroj.
Foje oni trovas en sablo longforman ŝtonan objekton, kaj kelkaj homoj nomas ĝin fulma ŝtono, pensante ke ĝi estas postrestaĵo de fulmo, kiu trafis sablon, kiu sablo tiuloke vitriĝis. Tamen ili eraras, ĉar temas pri postrestaĵo de besteto, kiu vivis antaŭ milionoj da jaroj kaj nomiĝas belemnito. Slavoj kredis, ke tio estas sageto de Peruno (la dio de tondro kaj fulmo) kaj ili uzis ĝin kiel amuleton.
Iun belan tagon, kiam neniu esperus ŝtormon, foje ektondris kaj fulmo frapis altan, maljunan, sed vivan piceon, apud arbaristejo. La arbo komencis bruli, do devis alveni fajrobrigado, kiu per siaj akvokanonoj komencis intense priverŝi la flamojn kaj post kelka tempo malŝaltis sian aparataron. Sed post kvin minutoj la piceo denove brulis. La fajrobrigado ripetis sian agon trifoje, tamen la fajro ne volis malaperi kaj fine la ardantaj branĉoj faladis teren. Ne estis alia solvo ol detranĉi la arbon, kiu ardante fariĝis la minaco por la arbaristejo. Kiam la piceo fine falis, ĝi plu ardis interne kaj fumis, kio mirigis ĉiujn ĉirkaŭe.
Certe ĉiu scias, ke dum ŝtormo en arbaro estas tre malprudente kaŝiĝi sub arbo. Des pli kiam tiu arbo kreskas ie aparte, ĉar ĝuste tiujn objektojn elektas fulmoj. Maljunaj arbaristoj parolas, ke laŭlonge de padoj de bestoj fulmoj ne trafas arbojn. Eble trovinte tian padon, vi povos sekure pasigi ŝtormon, kiu surprizos vin en la arbaro. Kiam oni aŭdas abruptan tondron jam oni rapide fuĝu el arbaro, kie tuj fariĝis terure mallume. Do oni forlasu do arbaron, kiam tondras. Revenu tien pli bone post la ŝtormo, kiam tie ŝvebas nebuloj kaj vaporo, kio postlasos certe belajn impresojn.
Listo de arbaroj en diversaj landoj kaj regionoj
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿
🇩🇰
🇫🇷
🇭🇺
🇵🇱
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri arbaro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Dezerto Tar
Dezerto Tar (aŭ Tar-Dezerto aŭ Granda hinda dezerto) estas dezerto kaj duondezerto en Hindio en la regiono de Raĝastano, oriente de la malsupra parto de riverego Indus.
En sudorienta Pakistano Tar transiras en dezerton Ĉolistano, kiu situas en sudorienta Panĝabo kaj orienta parto de Sindh. Ambaŭ estas duone sablodezertoj kun la tipaj dunoj. Kune ili ampleksas ĉirkaŭ 273.000 km² (nur Tar – laŭ WWF: 238.700 km²). La najbara dornarbusta savano kovras pliajn 488.300 km².
Situo, amplekso
Du trionoj de la dezerto situas en Raĝastano, la resto en suda Harjano kaj Panĝabo kaj norda Guĝarato. Geografiaj limoj de la dezerto estas: en nordokcidento rivero Satleĝo, en oriento Aravali-Montaro, en sudo la vastega salomarĉo Rann de Katĉo kaj en okcidento riverego Induso.
Estiĝo
Pri la estiĝo de dezerto Tar estas ankoraŭ scienca disputo: kelkaj asertas, ke ĝi aĝas 4.000 ĝis 10.000 jarojn, aliaj opinias ke ĝi estiĝis nur inter 2000 a.K. kaj 1500 a.K..
Meze de dezerto Ĉolistano situas la seka riverujo Hakra, laŭ kies fluo troviĝas restaĵoj de la Indus-kulturo (floranta en la epoko de 2600 a.K. ĝis 1500 a.K.), trovaĵo kiu apogas la relativan junecon de la dezerto.
Formo de la dezerto
Tar estas sablodezerto kun multaj tre maldense surkreskitaj dunoj, foje ĝis 150 m altaj. La dezerto estas preskaŭ ebena kaj nur iomete deklivetas al la valo de Induso.
Nadir Afonso
Nadir AFONSO (4a de decembro 1920 – 11a de decembro 2013) estis portugala geometriabstraktisma pentristo. Formale edukita en arkitekturo, kion li frue praktikis en sia kariero kun Le Corbusier kaj Oscar Niemeyer, Nadir Afonso poste studis pentrarton en Parizo, iĝis unu el la pioniroj de la kinetika arto, kaj laboris kun Victor Vasarely, Fernand Léger, Auguste Herbin, kaj André Bloc.
Dezerto Tar
Klimato
La jara precipitaĵo estas malpli ol 150 mm en okcidento, ĝis 350 mm en oriento, ĉe la rando de montaro Aravali. Preskaŭ la tuta precipitaĵo falas dum alizeoj en la fulmotondroŝtormoj inter julio kaj septembro.
Nadir Afonso
Kiel artoteoriisto de sia propra estetiko bazita sur geometrio, publikigita en kelkaj libroj, Nadir Afonso defendis la ideon ke arto estas pure objektiva kaj regata de reguloj kiu traktas arton ne kiel ago de imagopovo, sed de observado, perceptado kaj formomanipulado.
Nadir Afonso atingis internacian agnoskon frue en sia kariero kaj multaj el liaj verkoj estas en muzeoj. Liaj plej famaj verkoj estas la serio Urboj, kiu montras lokojn tra la tuta mondo. Li pentris ĝis siaj lastaj jaroj kaj mortis la 11an de decembro 2013 en hospitalo en Cascais. Dum sia vivo li atingis grandajn honorojn, reprezentante sian landon je la plej altaj niveloj. En sia naskiĝurbo estas nun Muzeo de Nuntempa Arto kiu portas lian nomon kaj estas al li dediĉita.
The Dark Side of the Moon
The Dark Side of the Moon estas la oka albumo de la angla rokgrupo Pink Floyd, surbendigita en la Studioj Abbey Road (Londono) inter junio de 1972 kaj januaro de 1973, kaj publikigita la 1-an de marto 1973. The Dark Side of the Moon estas konsiderata de multaj kritikistoj kiel la majstroverko de la grupo, tiom muzike kiom tekste, kaj estis grandega komerca sukseco, iĝinta unu el la plej tutmonde venditaj albumoj.
Dezerto Tar
Klimato
Grundakvo estas en profundeco de 30 ĝis 120 m sub la ternivelo, ĝi estas malfacile atingebla kaj malpurigita per salo, tial ne estas oazoj..
The Dark Side of the Moon
Titolo
La titolo The Dark Side of the Moon ("La malhela flanko de la luno") venas el la teksto de la kanto Brain Damage ("Cerba difekto") kaj estas esprimo por ilustri la frenezon. Pink Floyd devis insisti por konservi tiun titolon ĉar alia grupo, nome la Medecine Heads, jam estis uzanta ĝin. Ili proponiĝis uzi sian laboran titolon "Eclipse" ("Eklipso") sed finfine gajnis la aferon pro la malsukceso de la albumo de la Medecine Heads.
Dezerto Tar
Vivo en Tar
Pro la multeco de dezertformoj (dunoj, montetoj, gruzebenaĵoj troviĝas relative multaj biologiaj specioj en Tar: 23 specioj de lacertuloj, 25 specioj de serpentoj – pluraj el ili endemiaj.
The Dark Side of the Moon
Kovrilo
La kovrilpaĝo de la disko iĝis unu el plej konataj simboloj kaj ikonoj de la fama muzik-grupo. Ĝi konsistas el lumradio kiu trapasanta prismon (fakte triangulon en la bildo) iĝas ĉielarko, ĉio sur nigra fono. Ĝi estis kreita de Storm Thorgerson, kiel la aliaj kovriloj de Pink Floyd, el komandoj de Richard Wright, kiu petis ion "pli inteligenta, pli prizorga, pli ŝika" "simpla kaj kuraĝa".
Dezerto Tar
Vivo en Tar
Kelkaj specioj, kiuj jam perdiĝis en aliaj regionoj de Barato, troveblas en la dezerto, ekzemple: la Hinda otido (Ardeotis nigriceps), la Cervokapra antilopo (Antilope cervicapra), la Hinda gazelo (Gazella bennettii) kaj la Azia azeno (Equus hemionus khur) en Rann de Katĉo.
The Dark Side of the Moon
Komponaĵoj
Ĉiuj komponaĵoj ekzitis iaforme de pli ol unu jaro antaǔ la eldono de la albumo, la grupo profitinta de longa turneo por plibonigi ilin koncerte, ĝis la surbendigo kiu sterniĝis el majo 1972 al januaro 1973 en la Studioj Abbey Road, kun la soninĝeniero Alan Parsons kiu jam estis laborinta kun la grupo por Atom Heart Mother. Por tiu albumo, Pink Floyd forlasis la longajn instrumentajn komponaĵojn por pli mallongaj kantoj, sed kiuj aŭskultindas senĉese, la unu fandiĝanta al la sekvanta, formantaj longan muzikan sinsekvon.
Dezerto Tar
Vivo en Tar
Estas rimarkinde, kiel tiaj bestoj povas transvivi sub tiaj severaj kondiĉoj kun altegaj temperaturoj kaj manko de akvo kaj vegetaĵaro. La vivstrategio estas, ke ili estas pli malgrandaj ol parencaj bestoj en pli facilaj kondiĉoj, krome la plimulto el ili estas aktivaj nur nokte.
The Dark Side of the Moon
Muziko
En tiu albumo Pink Floyd provis multajn sonajn elementojn por ornami ilian muzikon.
Dezerto Tar
Vivo en Tar
Helpas al ili la gento de Biŝnoj, loka kolektivo, kiu celas protekton por la bestoj de Raĝastano. La fondinto de la kolektivo kredis, ke li estu renaskita kiel antilopo.
The Dark Side of the Moon
Sonefektoj
La sonefektoj, kies Pink Floyd jam uzis en la antaǔaj albumoj, tie estas grava parto de la sona identeco de la albumo. Laŭ la albumo, oni povas aŭdi tiktakon de koro (fakte farita per aparta surbendigo de la sono de la Bastamburo), sonoron de multaj vekigoj kaj horloĝoj (ĉuij surbendigitaj aparte de Alan Parsons ĉe horloĝisto, unue por krei provon por kvarfonion ), bruoj de koliziiĝantaj moneroj, de kasmaŝino, de ŝirata papero kreantaj sep-tempan sonan buklon por la komenco de Money, bruo de paŝoj de kuranta homo (per vera soninĝeniero kuranta ĉirkaŭ la eĥoĉambro de la studio ), bruo de aviadilo, de eksplodo, ktp.
Dezerto Tar
Vivo en Tar
Observeblas la faŭno en „Desert National Park“ ĉe Jaisalmer, kiu etendiĝas sur 3000 km². Krom la menciitaj specioj troviĝas fenekoj, bengala vulpo, lupoj kaj similaj. Konkoj kaj stoniĝintaj arbotrunkoj atestas la geologian pasintecon de la dezerto.
La regiono estas rifuĝejo por migrobirdoj. Tiel troviĝas agloj, falkoj, cirkuenoj, buteoj kaj vulturoj. Plej ofte videblas serpentaglo (Circaetus gallicus), rabaglo (Aquila rapax), granda kriaglo (Aquila clanga), Jugger-falko (Falco jugger).
Civilizado
Laŭ la sekiĝinta riverujo de Hakra arkeologoj trovis restaĵojn de Indus-kulturo, kiu estis floranta en la epoko de 2600 a.K. ĝis 1500 a.K.. Tio estas indiko, ke la dezertiĝo de Tar okazis eble nur antaŭ kvar mil jaroj.
Siberia moskulo
Ĝia malgranda korpoformo permesas kaŝi sin de predantoj en la roka tereno kaj ankaŭ permesis al ili kuri precipe rapide de la predantoj. Kvankam portanta dentegojn, siberia moskulo estas fakte herbovorulo, ĝia ĉefa fonto de nutraĵo estas likenoj.
Dezerto Tar
Civilizado
De 1986 Raĝasthan-kanalo alkondukas akvon el provinco Panĝabo al la dezerto kaj tiel ebligas agrikulturon. Depost la instalo de ĉi irigacio-projekto la loĝantaro dekobliĝis, tamen restis tre malriĉa.
Jeannette Rankin
Jeannette Pickering RANKIN (11-an de junio 1880 en kantono Missoula, Montana - 18-an de majo 1973 en Carmel, Kalifornio) estis usona politikistino, virinrajtistino kaj pacaktivistino. Jeannette Rankin estis la unua virino, kiu estis elektita al usona reprezenta domo kaj la unua virino elektita al Usona Kongreso.
Dezerto Tar
Civilizado
Urboj en la regiono estas Jodhpur, Jaisalmer, Bahawalpur, Bikaner kaj Haiderad.
Jeannette Rankin
Biografio
Jeannette Rankin estis filino de brutobredisto John Rankin kaj lerneja instruistino Olive Pickering Rankin. Ŝi estis la plej aĝa el sep infanoj. Ŝi studis biologion en Universitato de Montana, finstudis tion en 1902. Ŝi translokiĝis en 1908 al Novjorko, kie ŝi laboris kiel sociala laboristino. Ŝi translokiĝis pli poste al Seattle, Vaŝingtonio kaj ekstudis en Universitato de Vaŝingtonio, kie ŝi aliĝis al al virinrajta movado. Ŝi havis gravan rolon en la egalrajtiga movado kaj en batalo pir la virinaj balotrajtoj en Montana. Tio lasta sukcesis la 7-an de novembro 1914.
Dezerto Tar
Civilizado
La ĉeesto de la homo plirapidigas la dezertiĝon: arboj estas forhakataj pro la ligno kaj forbruligataj, trouzado de la paŝtejoj detruas la herbokovron de la grundo kaj reduktas la fekundecon. Precipitaĵoj povas esti akceptitaj malpli kaj malpli bone, la grundakva nivelo malleviĝas plie.
Jeannette Rankin
Biografio
Ŝi estis elektita en 1916 kiel reprezentanto de Montana en Reprezenta Domo de Usono. Ŝi – kiel membro de l Arespublika Partio, okupis sian lokon la 4-an de marto 1917. Kiel respublikano kaj pacifistino, ŝi voĉdonis kun aliaj 56 reprezentantoj kontraŭ la milita enpaŝo kontraŭ Germanio en la unua mondmilito. Li kondukis en 1918 sensukcesan elektokampanjon por politika sidloko en Usona Senato. En la sekvaj du jardekoj, ŝi laboris en Vaŝingtono pro diversaj organizaĵoj, ekz. por American Civil Liberties Union kaj  Women's International League for Peace and Freedom. Oni elektis ŝin en 1940 al usona Kongreso. Post la atako ĉe Pearl Harbor, ŝi voĉdonis sola kontraŭ la militdeklaro de Usono al Japanio. Ŝi kandidatiĝis ne plu por la reelekto en la kongreson. En sian posta vivo, ŝi veturis plurfoje al Hindio kaj renkontiĝis kun samideanoj kiel Mahatma Gandhi.
The Dark Side of the Moon
Instrumentoj
En tiu albumo Pink Floyd unuafoje intence uzis nekutimajn instrumentojn, kiel la sinteziloj EMS VCS3 en "Any color you like" aŭ EMS Synthi A en "Time" kaj "On the run", kiuj permesas krei strangajn sonojn. Pink Floyd unuafoje uzis inan ĥoron, kaj dungis la kantistinon Clare Torry dank'al Alan Parsons por kompleti "The great gig in the sky". Unue nomata "The mortality sequence" ("La morteca sekvenco") kaj muzikata koncerte kun legataj fragmentoj de la Biblio, la grupo decidis anstataŭi ilin per ina kantaĵo sen parolo. Clare Torry, studia muzikistino, estis nur petata improvizi sur la piano de Wright, sen alia klarigo. Tuj post la surbendigo, ŝi estis embarasata de sia troabundeco kaj volis prezenti siajn ekskuzojn al la grupo, dum ili estis mirigataj pri ŝia kantaĵo. The Dark Side of the Moon estas ankaŭ la unua albumo de Pink Floyd en kiu oni povas aŭdi saksofonon. La grupo dungis la saksofoniston Dick Parry por du solooj, en "Money" kaj "Us and them". Dick Parry multfoje kunlaboris kun la grupo dum la sekvontaj jardekoj.
Jeannette Rankin
Biografio
Ŝi gvidis en 1968 pli ol 5.000 virinojn, la t.n. "The Jeannette Rankin Brigade", por demonstri kontraŭ la Vjetnama milito ĉe Kapitolo.
Oni inaŭguris en 1985 statuon en la Kapitolo, Vaŝingtono, honore je ŝi.
The Dark Side of the Moon
Paroloj
La tuta albumo estas laŭkurata de parolataj frazoj dirataj de malsamaj homoj. Por surbendigi ilin, la grupo produktis kartojn sur kiuj estis skribataj demandoj, kaj antaŭaranĝis ilin sur pupitro en la enirejo de la Studioj Abbey Road. Ĉiu homo laboranta en la studioj (muzikistoj, turneistoj,...) estis invitata elekti kardon kaj sole respondi al la demandoj kiuj estis surskribataj en malheligita surbendiga studio. La unuaj demandoj estis malgravaj (ekz. "Kiu estas via preferata koloro?", "Kiu estas via preferata plado?")kaj iom post iom la demandoj alproksimiĝis al la temoj de la tekstoj de la albumo, kiel frenezeco, perforteco, morto (ekz. "Kiam vi lastafoje interbatalis?" tuj sekvata de "Ĉu vi opinias ke vi pravis fari tion?"). Tiel Pink Floyd plukis strangajn frazojn kaj elektis la plej bonajn por la albumo. La voĉo de Paul McCartney estis tiel surbendigita kaj antaŭvidata por la albumo, sed finfine ne elektita.
18755 Meduna
18755 Meduna estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
The Dark Side of the Moon
Tekstoj
Ĉiuj tektoj estis skribataj de Roger Waters, kiu volis verki konceptalbumon pri "Tio, kio frenezigas homojn" .Fakte, The Dark Side of the Moon estas la unua albumo de serio de kvin albumoj (ĝis The final cut) kies tekstoj estis verkataj sole de Roger Waters. La grupo, tre fiera de la verko de Waters, decidis unuafoje presigi la tekstojn en la jaketo. Speak to me kaj Breathe emfazas la bagatelecon kaj la banalecon de la vivo kiuj kondukas al forcedemo kaj pritemas la gravecon vivi sian propran vivon. Per sia etoso, On the run ilustras la malbonan streĉon de kaduka kaj senripoza vivo (kaj per ĝiaj sonefektoj, la timo de Richard Wright pro aviadilaj vojaĝoj ). Time demandas pri la kielo kies iu povas plenigi sian vivon, pli-malpli utile, antaŭ ĝia fino. The great gig in the sky estas kanto pri morto, kaj Jean-Michel Oullion, en sia libro "Pink Floyd", interpretas la kantaĵon de Clare Torry kiel " la sekvantaj sintenoj de homo vizage al sia propra morto: timo kaj kolero, poste kompreno, fine malgaja rezignemo". Money kompreneble pritemas monon, monavidemon kaj konsumismo kaj Us and them pri milito kaj manipulado de la ĝenerala opinio. Finfine, frenezo alvenas en Brain damage, kiu aludas pri Syd Barrett, kaj Eclipse unuigas aliecon kaj unuecon, igante la aŭskultanton koncedi la unuecon de la homaro.
Surbendigo
La albumo estis surbendigata en la Studioj Abbey Road duseance inter majo de 1972 kaj Januaro de 1973, kun la soniĝienero Alan Parsons (helpata de Peter James). La unuaj kantoj surbendigataj estis Us and Them poste Money, Time kaj The great gig in the sky. La grupanoj poste faris paŭzon por ferii kun iliaj familioj kaj prepari la sekvantan turneon en Usono. Reen el Usono en januaro de 1973, ili surbendigis la aliajn kantojn kaj dungis kvar ĥoristinojn por aldone kanti en Time, Brain Damage kaj Eclipse kaj la saksofoniston Dick Parry por aldoni saksofonajn soloojn en Money kal Us and Them. La muzikproduktisto Chris Thomas estis dungata dum la fino de la surbendigo por havigi "freŝan paron da oreloj" ("A fresh pair of ears"). Li kreis la faman eĥon de Us and Them. La laboro de la grupo estis filmata de Adrian Maben, kaj kelkaj momentoj de la surbendigo estas videblaj en la DVD Pink Floyd: Live at Pompeii. Dum intervjuo en 2006, kiam oni demandis al li, ĉu liaj celoj por la surbendigo estis atingataj studie, Roger Waters repondis: ''"Kiam la surbendigo estis finita, mi alportis kopion al hejmo, kaj mi memoras mi aŭskultigis ĝin al mia edzino, kaj mi memoras ŝi eklarmis kiam ĝi finis. Tiam mi pensis "Tio kompreneble ie kortuŝis senteman fibron", kaj tiu ideo emis plaĉi al mi. Vi scias, kiam oni faras ion, aparte muzikan pecon, oni aŭdas ĝin per novaj oreloj kiam oni aŭskultigas ĝin al iu alia. Tiame mi diris al mi: "Ho, tio estas bele plena laboraĵo" kaj mi certis ke homoj respondos al ĝi." ''
18755 Meduna
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew Paul Meduna, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la UMS Wright Preparatory School en Mobile (Alabamo, Usono).
The Dark Side of the Moon
Muzikaĵrangolistoj
Komerce, The Dark Side of the Moon estas la tria el la plej tutmonde venditaj albumoj. Pli ol 45 milionoj da ekzempleroj estas venditaj. Numero unu en Usono, numero du en Britio, ĝi restis en la Billboard 200 dum pli ol 19 jaroj. En aǔgusto 2006, la Wall Street Journal skribis ke la albumo estis vendita po 7 milionoj da ekzempleroj de 1991, do inter dek-ok jaroj kaj tridek-tri jaroj post ĝia eldono.
Efikoj al la grupo
La grandega sukceso de la albumo subite riĉigis la anojn. Richard Wright kaj Roger Waters aĉetis grandajn kamparajn domojn kaj Nick Mason komencis kolekti altgamajn aŭtojn. , ĉiuj ĝuis longajn feriojn. Parto de la profitoj estis ankaŭ investata en la filmo de la Monty Python Monty Python and the Holy Grail. De tiu albumo, Pink Floyd iĝis mondfama rokgrupo, tio kio kaŭzis malbonajn postsekvojn pri la amikaj rilatoj en la grupo, kaj pri la disdono de la roloj en la grupo: la graveco de Waters, tiame la pli kreema ano, grandiĝis. La sukceso de la albumo estis eĉ kunsentata de la grupo kiel ia fino. Roger Waters: "Ni estis kredantaj ke tial ke "Dark Side of the Moon" estis tiom sukcesa, tio estis la fino. Ni estis atingantaj la celon kiun ni deziris de nia adolesko, kaj por ni, estis nenio alia plia farinda roke". Richard Wright: "Tio ŝanĝis min multmaniere, ĉar tio alportis multan monon, kaj oni sinsentas tre sekura kiam oni povas vendi albumon por du jaroj. Sed tio ne ŝanĝis mian sintenon al muziko. Kvankam ĝi estis tiel sukcesa, ĝi fariĝis same kiel ĉiuj niaj aliaj albumoj, kaj la nura kriterio pri publikigo de muziko estas ĉu ni ŝatas ĝin aŭ ne. Tio ne estis volema provo fari komercan albumon. Tio nur okazis tiel. Ni sciis, ke ĝi havis multe pli da melodioj ol antaŭaj Floyd-albumoj, kaj ke estis koncepto, kiu trapasis ĝin. La muziko estis pli facile sorbebla kaj havi kantantajn knabinojn aldonis komercan tuŝon, kiun neniu el niaj albumoj havis." Clare Torry, kiu gajnis tiame £30 (hodiaŭaj £300) pro sia seanco pri "The Great gig in the sky", juĝaferis en 2004 la eldonejon EMI kaj Pink Floyd-n, deklarante ke ŝi same al Richard Wright verkis la kanton. La justico pravigis ŝin, sed la detaloj de la kompromiso restis nekonataj. Ĉiuj eldonoj de la albumo post 2005 akreditas la dueton "Torry-Wright".
Fojoj kaj homaĝoj
Unu el la plej elstaraj omaĝoj al The Dark Side of the Moon estas Return to the Dark Side of the Moon: A Tribute to Pink Floyd. Eldonita en 2006, la albumo estas progresivroka albumo kun artistoj kiel Adrian Belew, Tommy Shaw, Dweezil Zappa, kaj Rick Wakeman. La novjorka duobliga kolektiva grupo Easy Star All-Stars publikigis Dub Side of the Moon en 2003 kaj Dubber Side of the Moon en 2010. Progresiva metalroka Dream Theater muzikis dufoje koncerte la plenan albumon. En 2012 Thierry Balasse kreis La face cachée de la Lune, spektaklo kiu inkluzivas la tutan diskon, kaj eltiraĵojn de "One of these days kaj "Echoes" de la antaŭa albumo Meddle. La originalaĵo de la spektaklo estas, ke preskaŭ ĉiuj sonaj efektoj kiuj estis preparintaj studie de Pink Floyd, estis produktataj sursceneje de la dek muzikistoj, uzante la samajn ilojn kaj sintezilojn, kiujn unue uzis la grupo.
En 2020, la filmomuzika komponisto Hans Zimmer uzis la kanton "Eclipse" por la sciencfikcia filmo Dune (eltirita el la samnama romano de Frank Herbert). Post la apero de la antaŭfilmo, la vendoj kaj aŭskultadoj de la albumo ĉe retmuzikejoj plialtigis je 1750%.
Influoj
Per sia sona perfekteco, The Dark Side of the Moon antaŭfiguras estetikan tendencon de roko, kiu tra la sofistica pop-muziko de grupoj kiel Supertramp kaj Steely Dan kondukos al la stereotipa FM-roko de la 80-aj jaroj, eĉ se ĉi-tiu ĝena patreco rezultas senintence. Iamaniere, la grupo, de ĉi tiu albumo, fariĝis montrofenestro de progresiva roko al la ĝenerala publiko. Ĉi tio tiam kondukis la kvarteton al sentempa, eĉ trans-generacia amasa sukceso, kiun aliaj tiaj artistoj kiel Yes aŭ Emerson, Lake & Palmer ne atingis, malgraŭ iliaj nekontesteblaj artaj kaj komercaj sukcesoj. Komparoj estas foje farataj inter Pink Floyd kaj Radiohead, specife ilia 1997-a albumo OK Computer, kiu estis alnomata "The Dark Side of the Moon de la 1990-aj jaroj", pro la fakto, ke ambaŭ albumoj kunhavas temojn rilate al la perdo de kapablo de kreema homo por funkcii en la moderna mondo.
Siberia moskulo
Pro la granda kvanto de ŝtelĉasado por ties mosko, viando kaj pro senarbarigo, la moskularo daŭre malpliiĝas. Oni supozas, atendas, ke ties nombro plu malpliiĝas (de 230.000). Kelkloke en Ĉinio kaj Rusio oni bredas ilin.
Matureco kaj pariĝo
La siberia moskulo post unu jaro atingas seksan maturecon, dum averaĝa moskulo vivas almenaŭ 10 - 14 jarojn. Dum la reprodukta sezono, ĉe maskla moskulo kreskas dentegoj anstataŭ kornoj. Tiuj dentegoj estas uzataj por konkuri kun aliaj maskloj kaj allogi inojn. Dentegoj, kiuj estas pli longaj kaj pli fortaj, donas pli timigan aspekton kaj iĝas pli alloga al virinoj.
Post kiam la maskla kaj la ina moskulo pariĝas kaj la ino gravediĝas, la gravedeco daŭras pli ol 6 monatojn, kaj naskiĝas 1-3 idoj, kutime en majo-junio.
Vivareo kaj dieto
Plimulto de la siberiaj moskuloj estas ĝenerale noktaj bestoj, vivantaj en la montara tajgo kaj troveblaj sur arbusto-kovritaj deklivoj, kie manĝaĵoj estas abundaj. Ŝtona loko disponigas fendojn kaj rokojn por la moskulo kaŝi sin de multaj predantoj, kiel de linkoj kaj guloj.
Moskulo havas preferon por facile digesteblaj nutroriĉaj nutraĵoj, kiuj estas riĉaj je proteino kaj malriĉaj je fibro. Dum la vintra periodo, moskulo povas postvivi eĉ per nutraĵoj kiuj estas malriĉaj je proteinoj sed riĉaj je energio kaj povas esti facile digesteblaj.
La plimulto de ilia dieto konsistas plejparte el likenoj, pino-nadloj, folioj, kaj arboŝeloj. Dum la vintro, 99% de muskola dieto estas likenoj. Siberia moskulo havas preferon por facile digesteblaj nutraĵoj.
Karakterizaĵo
Ĝi estas plejparte noktaktiva besto kaj migras nur al mallongaj distancoj. Ĝi preferas altaĵojn de pli ol 2600 & nbsp; m. Plenkreskuloj estas malgrandaj, pezante 7-17 & nbsp; kg, kun ŝultroalto de 56-61 cm kaj kapo-trunka longo de 65-90 cm.
Cassis
Cassis estas komunumo kaj urbo en la sudo de Francio en la departemento Bouches-du-Rhône je la Côte d'Azur Varoise (lazura marbordo), ĉirkaŭ 20 kilometroj oriente de Marsejlo. La komunumo formas la orientan finaĵon de la naturparko les Calanques, kiu konsistas el nombro da rokecaj golfetoj (fjordoj) ĉe la Mediteraneo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de 26,87 km².
Messanges
Messanges estas franca komunumo en la Departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis, en 2010 estis 240. .
Geografio
Vinproduktisto laboras por la komunumo.
Historio
La 11-an de aprilo 1589 Christophe de Chantal la estonta edzo de sankta Chantal estis tie vinkita de ligaj armeoj.
Cassis
Demografio
Disvolviĝo de la nombro da loĝantoj (fonto: INSEE).
Eteokloso
Eteokloso (helene Ετέοκλος, latine Eteoclus) estis en la helena mitologio unu el la ĉeestantoj de la milito Sep kontraŭ Tebo.
Li estis filo de la heroo Hipomeno kaj bela ĉasistino Atalanta.
En la milito Sep kontraŭ Tebo, li batalis flanke de Polineiko, filo de Oidipo, post kiam lia propra frato Eteoklo senigis lin de la regado en Tebo.
Oni sciigas, ke Eteoklasan ŝildon ornamis bildo de viro, kiu per ŝtuparo surgrimpas unu el turojn de la sieĝata urbo. Kaj ankoraŭ tie estis fierega kaj blasfema surskribo "Eĉ ne la dio Areso ĵetos min malsupren"''.
Okazis, kion oni povis atendi: la defendantoj ĵetis lin el la turo kaj malsupre ĉe la muregoj mortigis lin.
4387 Tanaka
4387 Tanaka estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Tom Gehrels fotis ĝin per la Teleskopo Samuel Oschin (Schmidt-teleskopo de 122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astrofizikisto Yasuo Tanaka, kiu partoprenis al la lanĉo de la japanaj satelitoj Akuĉo, Tenma kaj Ginga.
János Abkarovits
ABKAROVITS János [abkaroviĉ] estas rumanuja hungara pentristo, fotoartisto naskita la 19-an de marto 1944 en Şimleu Silvaniei.
Biografio
Studoj: Allgemeine Gewerbeschule Basel; Staatliche Werkkunstschule, Kassel; Academie Gerrit Rietveld, Amsterdam. Li vivas en Barcelono. Lin interesas la afiŝarto, fotoilustrado kaj ankaŭ la tekstilarto. En 1982 li partoprenis la 2-an ekspozicion de la eksterlade vivantaj hungardevenaj artistoj en la Műcsarnok.
Ceiba (Porto-Riko)
Ceiba estas malgranda urbo en plej nordorienta pinto de Porto-Riko. Ĝi ricevis nomon laŭ la fama samnoma arbo Ceiba. La urbo Ceiba situas ĉe la orienta marbordo de la insulo, borde kun la Atlantika Oceano, norde de Naguabo, sude de Fajardo, kaj oriente de Río Grande. Ĝi situas je ĉirkaŭ unuhora veturado el San-Juano (Porto-Riko). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
33573 Hugrace
33573 Hugrace estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Grace Hu, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri materiala inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Jericho High School de Jericho (Nov-Jorkio, Usono).
Gizela de Bavario
Beata Gizela de Bavario, el la dinastio de Otto-idoj (Liudolfidoj), estis edzino de reĝo Stefano la 1-a (Hungario), sekve ŝi estis la unua hungara reĝino.
Gizela naskiĝis supozeble en 984 en Regensburg. Ŝi mortis la en Passau. Ŝi estis la filino de la bavara duko Henriko la 2-a, nomata "Henriko la Kverelanto", kaj fratino de la pli posta germana imperiestro (disputata) Henriko la 2-a.
Biografio
Pro la nova politikado de Hungario ŝi edziniĝis en 996, poste ŝi sekvis Stefanon kun germanaj kavaliroj al Hungarujo. Ŝi ricevis la epiteton "hungarlanda". Ŝia tasko estis apogi la kristanismon en la nova patrujo. Ŝi kudris mesan veston, kie estas videblaj Stefano, Gizela kaj Emeriko de Hungario. Ŝi fondis diversajn kirkojn kaj monaĥejojn.
Ŝi naskis du filojn: Otto mortis frue, Emeriko mortis dum ĉasado, sekve post morto de Stefano mankis reĝido. De la sekvaj reĝoj Samuel Aba kaj Petro Orseolo ŝi ricevis maldignan sorton, tial ŝi hejmenvenis al Passau kaj iĝis monaĥino, baldaŭe monaĥinestro. Ŝia tombo en la Monaĥinejo Niedernburg estas jam de jarcentoj pilgrimejo.
En Veszprém la Kapelo de Gizela portas ŝian nomon. La Baziliko de Veszprém gardas ekde 1996 osto-relikvon de ŝi.
Kiyoshi Nakatani
Kiyoshi Nakatani (中谷 喜代志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
64553 Segorbe
64553 Segorbe estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana amatora astronomo Rafael Ferrando elde la Observatorio Pla d'Arguines en Algimia de Alfara (Valencio, Hispanio).
Noyelles-sur-Mer
Noyelles-sur-Mer estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
64553 Segorbe
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la municipo Segorbe (ĉirkaŭ 15 km nordokcidente de Algimia de Alfara), ĉefurbo de la regiono de Alta Palancia. Datiĝanta de la Bronzepoko, la urbo resti konstante loĝata de tiam. Segorbe elstaras pro sia grava arta kaj vivmedia heredaĵo; episkopa kaj duka sidejo, ĝi estas unu el plej aktivaj kulturaj centroj de la Valencia Komunumo.
Noyelles-sur-Mer
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Noyellois.
Psiko-antropologio
Esenco kaj personeco
La duobla biografio de la homa estaĵo
Tio kio diferencigas Psiko-Antropologion el kutima psikologio estas ke ĝi ankaŭ tuŝas la spiritan elementon de la homa estaĵo. Fakte, preter la studado de la homo, de liaj mekanismoj kaj liaj funkciadoj mensaj, emociaj, fizikaj kaj psikologiaj, la Psiko-Antropologio proponas respondojn rilatajn al lia origino, lia destino, la senco de la vivo, lia loko en la evoluo de la universo.
Naskiĝante, la homa estaĵo ne estas virga estaĵo
Fakte estas du specoj de psikologioj, tiuj-ĉi kiuj opinias ke la homa estaĵo venas sur teron kiel nova estaĵo, kaj tiuj-ĉi kiuj kontraue opinias ke li venas de aliloko, kiu ne estas ankoraŭ difinita. La Psiko-Antropologio situas en tiu dua vidpunkto. Ĝi opinias ke la homa estaĵo naskiĝas ne en virga stato, sed kun certa strukturo de sia psiko, kaj de sia menso, malsama lau la individuo, lau la diversaj teorioj, tiu malsameco devenas au de la heredaĵo au hazardo, au de reado -tio estas la senfina reveno de la homa estaĵo- au ankaŭ de la ebleco de metempsikozo. La studo de la Psiko-Antropologio permesas al ni kompreni kial ekzistas tiu-ĉi malsameco de strukturo.
Sciiu ke la Psiko-Antropologio proponas kiel ĉefa principo ke necesas ne kredi sed kompreni, en la plej alta senso de tiu vorto, tio signifas ne nur mensmaniere –la mondo estas regita de multnombraj specoj de intelektaj teorioj- sed vere « en si-mem preni » (estas la senso de la vorto : kom-preni) konstati per si-mem. La Psiko-Antropologio duoble proponas : konstati en nia propra vivo ĉu tio kio estas dirita estas prava – por tio, kio estas kontrolebla-. Por la cetero, kiel estas la praktiko en la scienca sfero, starigi hipotezon de serĉo. La vivo, la spertoj, aliaj studoj, montros ĉu la hipotezoj estas kiel la realo.
Scienco de la evoluo de la homana konscio - la homa estaĵo : nekompleta stato de evoluo
La Psiko-Antropologio estas ĉefe scienco de la homo kaj de la evoluo de lia konscio. Iam aliaj nomigis ĝin « psiko-transformismo », nocio en kiu aperas la ebleco de transformo de la homa naturo. Fakte, unu el la grandaj principoj de la Psiko-Antropologio estas ke la naturo lasis la homon en neplena evoluostato, sed ke eblas por li transpasi tiun staton se li donas al si la eblecojn. Fakte, la Psiko-Antropologio donas ne nur scio, kiel aliaj formoj de scienco au sciio, ĝi ankaŭ volas permesi al la homa estaĵo evolui transe de la neplena grado se li deziras, se li klopodadas sufiĉe, lau praktiko speciale kenceptita por tio efiko.
'''La tri gradoj de la homa kresko. Naskiĝo kaj fortikigo de la esenco'''
La Psiko-Antropologio opinias ke la homa estaĵo naskiĝas kun certa ina strukturo kiun ĝi nomigas « esencon » kaj kiu povus nomiĝi « lia profunda estaĵo ». Tiu esenco, per ĝi-mem, kapablas nur iomete evolui. Ĝi fortikiĝas iomete de ĝia naskiĝo ĝis ĝi estas unu, du au trijataĝa, lau la individuoj. Tiu periodo estas la unua grado de la kresko de la homa estaĵo.
La kresko de la personeco
Post tiu unua periodo, kio okazas? La gepatroj komencas eduki la infanon, tio estas oni demandas al la infano ĉesi esti li-mem, ŝtopi kreski laŭnature, ĉefe ekde la momento kie la rilato inter la patrino kaj la infano ne plu estas la nura, kaj kie li komencas eniri en pli sociala rilato. Estas tiam la ĉeso de la kresko de la esenco kaj la komenco de la formado de la personeco. Ekde la momento kie la personeco ekkreskas, la esenco ĉesas ĝian kreskon, ĝi staras en infaneca stato. Kiel difini la personecon? Ĝi estas ĉio, kio estis enmetita en la individuo ekde la infaneco kaj jaro post jaro, ĉio, kio estas de la ekstero aldonita per edukado, per la diversaj menstrudoj, poste per la studoj, la vivspertoj, ĉiuj influoj spertitaj. Sub la sinsekvaj tavoloj de ĉiuj aldonaĵoj, kiuj iom post iom konstruas la personecon, la esenco malaperas pli kaj pli, kaj preskau ne plu povas aperigi.
La vojo de la sin-konado
Movado de la gravitocentro- de la personeco al la esenco
Ekde tiu momento okazas en la homa estaĵo tio, kion oni povus nomi returno de lia gravitocentro. Starte, dum la unua grado de la kresko de la homa estaĵo –strukturo de lia esenco- la gravitocentro estis en la esenco. Poste dum la dua grado de lia kresko, la menstrudoj kaj la spertoj stampis la esencon iom post iom kovrante ĝin, la personeco kreskis kaj iĝis la gravitocentro. Ekde la momento kie la homa estaĵo konscias la ekziston de la esenco, tiu-ĉi reiĝas lia gravitocentro. La dua grado povas, ĉe kelkaj individuoj daŭri ĝis la fino de ilia vivo. La personeco iĝas pli kaj pli forta au komencas stagni, tio estas tiuj personoj –rigardu ĉirkaŭ vi- kiuj ekde certa aĝo nenion novan lernas, nenio okazas en ilia vivo,jes ja : la televido… : ĉiu tago alia filmo, alia felietono. Nenio estas komencita por retrovi la esencon kaj evolui. La Psiko-Antropologio estas psikologio de ebla evoluo de la homa estaĵo, ĉar tiu evoluo ne estas evidenta. Nature, la homa estaĵo ne konas la trian gradon de la evoluo. Kial oni decidas iun tagon interisiĝi al scia vojo ? Kelkaj ĉar ili komprenas ke la personeco estas artefarita, au ĉar ili serĉas sencon al ilia vivo kaj al la vivo ĝenerale, aliaj scivole, ankoraŭ aliaj ĉar ekzistas profunde en ili speco de nostalgio, konscia au nekonscia, de io nedifinebla, kiel nesateco, eĉ-mem ilia vivo ŝajnas bone plena, kelkaj alvenas al Instruo kiel tiu-ĉi ĉar ili vidis libron au gazetartikolon, kelkaj ankoraŭ jam serĉis en aliaj vojoj kaj vidis la limojn de tiuj serĉoj. La kialoj povas esti diversspecaj sed ĉiuj sentas la bezonon ekiri sur vojon de konscio kaj esplorado de tiu kiu ili estas, kaj de la senco de sia vivo. Ĉi-tie komencas la fakta kresko de la esenco, tio kio en Psiko-Antropologio oni nomas : la duan edukadon. Tiu edukado estas tiu de la esenco.
David Thompson (esploristo)
David Thompson (nask. la 30-an de aprilo, 1770, mortis la 10-an de februaro, 1857), estis anglokanada mapisto kaj esploristo. Li naskiĝis en Londono kaj mortis en Montrealo (nun Kebekio, tiam Orienta Kanado en la Provinco Kanado).
Thompson estis kaptilisto de la Kompanio de la Hudsona Golfo kaj la Nord-Okcidenta Kompanio. De 1792 ĝis 1812 li esploris kaj mapis la terenon okcidente de la Hudsona Golfo kaj Supra Lago, trans la Rok-Montaro ĝis la fontoj de la Rivero Kolumbio kaj laŭ la Kolumbio ĝis la Pacifika Oceano. Li estis la unua eŭropanoj kiu esploris la Kolumbion de ĝia fonto ĝis la enmariĝo. Li aliĝis al la Kompanio de la Hudsona Golfo kiel metilernanto en 1784. En la jaro 1797 li foriris de la Kompanio de la Hudsona Golfo kaj aliĝis al la Nord-Okcidenta Kompanio. La mapoj, kiujn faris pri la Kolumbia river-baseno oriente de la Kaskada Montaro estis tiel altkvalitaj ke oni daŭre konsideris ilin aŭtoritataj ĝis la mezo de la 20-a jarcento.
La tereno mapita de Thompson sumiĝis je 3,9 milionoj da kvadratkilometroj da sovaĝejo, kvinono de la kontinento. Lia samtempulo, la granda esploristo Alexander Mackenzie diris ke Thompson faris pli multon dum dek monatoj ol li konsiderus farebla dum du jaroj. La mapo, kiun Thompson faris en 1814, lia plej granda atingo, estis tiel preciza ke cent jarojn poste ĝi ankoraŭ servis kiel bazo por multaj mapoj publikigitaj de la kanada registaro. Thompson ankaŭ faris precizan mezuradon de granda parto de la kanada-usona landlimo laŭ la 49-a paralelo en la okcidento, kaj de la Sankt-Laŭrenco ĝis Lago de la Arbaroj.
Thompson edzinigis Charlotte Small, metisino, la "Virino de la Pagaja Kanto", kaj ili kune generis 13 gefilojn.
En siaj publikigitaj taglibroj Thompson notis ke li vidis kelkajn grandajn piedsignojn proksime al loko, kie nun estas Jasper (Alberto) en 1811. Oni sugestis ke ĉi tiuj piedsignoj estis de tio kio intertempe nomiĝas saskvaĉo.
Thompson mortis en Montrealo preskaŭ nekonate, liaj atingoj ne rekonitaj. Oni enterigis lin tie en la Tombejo Mount Royal. En 1957, cent jarojn post lia monto, la kanada registaro tamen honorigis lin metante lian vizaĝon sur kanadan poŝtmarkon. Lia lerteco kiel geografo estas nun bone konata, kaj oni foje nomas lin "la plej granda geografo de la tero kiu iam vivis".
Brejinho de Nazaré
Brejinho de Nazaré estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 5.185 loĝantojn en 2010.
-563
En la jaro 563 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Panelo (manĝaĵo)
La paneloj naskiĝis dum la araba regado de Sicilio, en la 9-a jarcento]. Ili fariĝas el kikerfaruno, akvo, salo kaj eventuale aldoniĝas petroselo. Kutime oni manĝas ĝin kun paninoj kun sezamo, rondaj kaj molaj, ofte akompanataj de crocchè el terpomo kun mento (nomata en sicilia lingvo kiel cazzilli) aŭ kun aliaj fritaĵoj.
Propraĵoj de Palermo, la paneloj estas la tipa aperitivo de la tuta regiono. Ili aĉeteblas en multnombraj friggitorie, aŭ surstrataj manĝprovizejoj, ĉe la plej trairataj stratoj.
Aurél Hencz
Aurél Hencz [henc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hencz Aurél estis hungara oficisto, bibliotekisto, altlerneja instruisto.
Aurél Hencz naskiĝis la en Szakolca (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Skalica en Slovakio), li mortis la  en Szeged (Hungario).
Biografio
Aurél Hencz maturiĝis en 1930, poste li studis 2 jarojn en Scienca Universitato Péter Pázmány, pli poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Francisko Jozefo en 1934. Post siaj studoj li estis oficisto en la ŝtata administracio, en 1939 li akiris oficistan diplomon. Post 2 jaroj li estis lerneja inspektoro en Léva (tiutempe hungara urbo), sed post la 2-a mondmilito pro Dekretoj de Benes li iĝis senrajta kaj rifuĝis al Makó. Ankaŭ tie li estis inspektoro, poste ekde 1949 bibliotekisto en Szeged, ekde 1953 jam bibliotekestro. Li apogis la hungaran revolucion, tial en 1958 lia estra statuso ĉesis. Li atingis la instruajn titolojn titulara docento (1969) kaj titulara profesoro (1981), li prelegis en la universitato en Szeged. Li pensiuliĝis en 1984. Intertempe en 1975 li kandidatiĝis, en 1989 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis plurfoje.
Porto Walter
Porto Walter estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 9.172 loĝantojn en 2010.
Stadelhofen (apartigilo)
Stadelhofen havas diversajn signifojn:
Listo de ĉefministroj de Japanio
Tiu ĉi paĝo estas listo de ĉefministroj de Japanio:
Yvetot
Yvetot estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Yvetotais.
Lunca
Lunca estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
József Kovács (historiisto)
KOVÁCS József kova:ĉ, estis hungara historiisto naskita en Temeskeresztes la 28-a de aprilo 1919 kaj mortinta la 7-an de februaro 1984 en Bukareŝto.
Kariero
Kovács József diplomitiĝis en Koloĵvaro (1945), kaj li doktoriĝis pri hungara literaturo (1949). Li instruis en UBB de Kluĵo, li estis kunlaboranto de Historia Instituto de Kluĵo.
Čifáre
Čifáre, hungare Csiffár estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nitra.
Situo
La vilaĝo situas laŭ ĉefvojo Zvolen-Nitra (urbo). La lasta troviĝas 25 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj slavoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1209 en formo "villa Chefar". La kampoj apartenis al diversaj ekleziuloj. Dum la turkoj la vilaĝo restis viva. En 1910 loĝis en la vilaĝo 708 da homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la komunumo apartenis al Bars, al distrikto de Verebély, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 591 da homoj, (334 slovakoj, 254 hungaroj).
Kanono (muziko)
En muziko, kanono estas formo de polifonio, kie la temo de unu voĉo estas imitata de unu aŭ pluraj pliaj voĉoj post difinita tempospaco.
Dossenheim-sur-Zinsel
(jen france, origine germane Dossenheim resp. Dossenheim an der Zinsel kaj alemane Duusne) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.