cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(162157) 1999 CV8
(162157) 1999 CV8 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido.
Ĝia spektra klaso "V" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio, kaj el pirokseno. Ĝi povas esti ero elŝirita de 4 Vesta aù de alia simila diferenciĝinta korpo.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun la Tero (do en resonanco 8:1 kun Jupitero).
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero ; ĝi ekstere, tanĝas tiun de Venuso sed ĝi granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de ĉi tiu planedo.
• Ĝia marsa MOID estas 0,153 astronomia unuo (22,888 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,056734 astronomia unuo (8,487 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,21539 astronomia unuo (32,222 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,10114 astronomia unuo (15,130 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,05347 astronomia unuo (7,999 milionoj da km) de nia planedo.
Schönberg (Altmark)
Schönberg ĝis somero de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de septembro 2010 ĝi apartenas al la komunumo Seehausen (Altmark). La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 502 loĝantojn.
1063 Akvilegio
1063 Akvilegio estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi estis nomita Aquilegia, latina nomo de la ĝardena floro Akvilegio.
Eduardo Sánchez de Fuentes
Eduardo Sánchez de Fuentes (naskiĝinta la 3-an de aprilo 1874 en Havano; mortinta la 7-an de septembro 1944) estis kuba komponisto kaj verkisto. Li estis aŭtoro de variaj libroj pri la historio de la kuba popolmuziko. Lia plej konata komponaĵo estas la habanero Tú, verkita, kiam Sánchez aĝis 16 jarojn. Poste li skribis la muzikon de la opero Yumurí kaj de la baleto Dioné, la oratorion Navidad kaj la kantaton Anacaona.
Katedrala lernejo
La Katedralaj lernejoj (aŭ “episkopaj lernejoj”) estis institucioj por la edukado kaj instruado florintaj ĉe la episkopaj sidejoj en la 11-a kaj 12-a jarcentoj en multaj eŭropaj urboj. Ĉar ili ĉiam estis administrataj de eklezianoj kaj plejofte kun majstroj klerikaj en ekleziaj medioj, ili prenis tiun nomon. Ilia komenca celo koncernis la edukadon de la estontaj pastroj, sed iom post iom ili komencis akcepti ankaŭ laikojn imitante en tio la paralelajn, kaj malpli junajn, lernejon ĉe la monaĥejoj. Tiuj lernejoj estis bazo de la renaskiĝo de la emo al la kulturo kun la kreiĝo de novaj konoj kaj teknikaĵoj. Kaj skolastika filozofio estis la rektaj antaŭantoj de la fondiĝontaj Universitatoj. Fakte, iuj de tiuj altaj lernejoj transformiĝos al Universitatoj eĉ se lokiĝontaj ekstere de la ekleziaj lokoj. En la katedralaj lernejoj estis instruataj la disciplinoj organizitaj laŭ la instrua sistemo de la imperia Romo: ili estis arigitaj en objektoj de la Quadrivium kaj studobjektoj Trivium.
Al tiuj disciplinoj aldoniĝis la instruo pri la naturaj sciencoj, praktikata pere de studo pri la Naturalis Historia de Plinio la Maljuna.
Vidu ankaŭ
Kaj sur la fono de ĉio staras la religia kaj biblia platformo ĉion ombranta.
Rehetobel
Geografio
Rehetobel situas sur suna teraso en la Apencela Vorderland kun bela rigardo al Bodenlago. La plej malalta punkto de la komunumo estas la muelejo Achmüli sura alteco de 610 m s.m., dum la plej alta punkto situas sur la monto Kaienspitz sur alteco de 1120 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rehetobel limas en nordo al Grub, en oriento al Heiden, en sudo al Wald, en sudokcidento al Trogen, en okcidento al Speicher, kaj en nordokcidento al Eggersriet (Kantono Sankt-Galo).
Trafiko
Rehetobel estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinioj de Trogen kaj de Sankt-Galo al Heiden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rehetobel datiĝas el la jaro 1463 kiel Rechtobel.
Kantono Le Grand-Serre
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Le Grand-Serre la jenaj 11 francaj komunumoj :
Granda dudekedro
En geometrio, la granda dudekedro estas unu el pluredroj de Keplero-Poinsot. Ĝi estas unu de kvar nekonveksaj regulaj pluredroj. Ĝi estas komponita el 20 triangulaj edroj, kun kvin edroj kuniĝas je ĉiu vertico simile al lateroj de stelokvinlatero.
Ĝi komunigas la saman situon de verticoj kun la regula konveksa dudekedro. Ĝi ankaŭ komunigas la saman situo de lateroj kun la malgranda steligita dekduedro.
Ĝi estas ankaŭ steligo de la dudekedro. Ĝi estas kalkulita kiel la 16-a el 17 steligoj de la dudekedro de Wenninger kaj la 7-a el 59 steligoj de Coxeter.
Coahuayana
Coahuayana estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Coahuayana de Hidalgo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 014.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11632 loĝantojn. El tiuj estas 5854 viroj kaj 5778 virinoj. La komunumo havas surfacon de 505.67 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12270 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 96 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.78 % de la loĝantoj.
Entute 8 577 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 7 172 estis alfabetoj kaj 1 396 analfabetoj. Tio signifas ke 16.28 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16014a.htm
15897 Beňačková
15897 Beňačková estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, nemalproksime de Prago.
Nomo
Ĝia nomo honoras la slovakan operan kantistinon Gabriela Beňačková, de la Nacia teatro de Prago kaj de la Slovaka Nacia Teatro de Bratislavo. Ŝi estas konstanta gasto ĉe la Bavara Ŝtata Operejo de Munkeno, la Royal Opera House de Londono kaj la Viena Ŝtata Operejo ; kaj ŝi kunlaboras kun la Metropola Operejo de Novjorko.
Ruja
Ruja [ruĵa] (hungare: Rozsonda, germane: Roseln) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sibiu. Administre ĝi apartenas al Agnita.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 093 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 1 135 (rumanoj).
Parko de Aspromonto
La itala Parko de Aspromonto estas nacia parko situanta en la suda parto de Kalabrio, prenante sian nomon de la Aspromonto-Masivo. Ekde 2021 ĝi estas parto de la monda reto de geo-parkoj de Unesko.
Historio kaj perimetro
La nuna parko devenas de la Aspromonta sekcio (kiu etendiĝis ĉirkaŭ 3000 hektarojn) de la Nacia Parko de Kalabrio (kiu ekzistis de 1968 ĝis 2002). Ekde 1989 ĝi estis starigita kiel Nacia Parko Aspromonto.
Posta restarigo, malpliiĝis la grandecon de la Nacia Parko Aspromonte al la nunaj 64 153 hektaroj. En 2021 ĝi fariĝis parto de la tutmonda reto de geo-parkoj de Unesko.
Fizika geografio
La Aspromonto estas montarmasivo, kiu estas parto de la komplekso kelkfoje nomata Sudaj Alpoj aŭ Kalabraj Alpoj. La baza geologia komplekso de ĉi tiu formacio, kiu originis dum periodo de la Antaŭkambrio ĝis preskaŭ la tuta Paleozoiko, konsistas ĉefe el magmaj (granitaj) kaj metamorfaj (gnejso kaj skisto) rokoj kaj havas pli malnovan originon ol la Apeninoj.
La montaro Aspromonto estas la rezulto de du fundamentaj fazoj. La unua, disvolvita dum la Paleozoiko, kondukas al la formado de la skeleto konsistanta ĉefe el metamorfitoj (gnejso kaj ĉefe mikaj skistoj), intermetitaj per magmaj entrudiĝoj. La dua, multe pli freŝa, okazis en la Kenozoiko kaj estas tiu, kiu produktis la nunan morfologion. Ĝi estas orogenetika kaj sedimenta procezo, kiu vidis transmovon de la bloko, dum la Oligoceno, la deponejo de aluviaj sedimentoj, dum la Plioceno kaj, fine, drasta levado, dum la Plejstoceno.
Hidrografion estas karakterizita de torentaj akvovojoj, loke nomataj "fiumare" (fjumare). Temas pri mallongaj akvofluoj, kun torenta reĝimo, kiuj fluas sur ŝtonaj bordoj, eĉ sufiĉe larĝe laŭflue. La fluo de la riveroj estas provizita per la surfaca elfluado de pluvakvo. Konsiderante la reĝimon de pluvoj, kun pluvoj koncentritaj vintre, ĉi tiuj riveretoj impete fluas vintre, formante sugestiajn akvofalojn en alta altitudo. Kun la malkresko de pluvoj, printempe, la fluo iom post iom malpliiĝas ĝis ĝi estas tute elĉerpita, tiel ke, somere kaj aŭtune, la riveroj estas tute sekaj.
Keiji Yoshimura
Keiji Yoshimura (吉村 圭司, n. ) estas japana futbalisto.
Parko de Aspromonto
Komunumoj
La Parko estas inkluzivita en la teritorio de la sekvaj 37 komunumoj, ĉiuj en la provinco Reĝjo Kalabria:
Keiji Yoshimura
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus kaj Ehime FC.
Parko de Aspromonto
Komunumoj
Africo, Antonimina, Bagaladi, Bova, Bruzzano Zeffirio, Canolo, Cardeto, Careri, Ciminà, Cinquefrondi, Cittanova, Condofuri, Cosoleto, Delianuova, Gerace, Mammola, Molochio, Oppido Mamertina, Palizzi, Platì, Reggio Calabria, Roccaforte del Greco, Roghudi, Sant'Eufemia d'Aspromonte, Sant'Agata del Bianco, Santa Cristina d'Aspromonte, Samo, San Giorgio Morgeto, San Lorenzo, San Luca, San Roberto, Santo Stefano in Aspromonte, Scido, Scilla, Sinopoli, Staiti, Varapodio.
Flaŭro
La flaŭro de la Aspromonte estas karakterizita per konsiderinda diverseco kiel rezulto de la malalta latitudo, la proksimeco de la maro kaj la alteca gradiento. Diferencigo de vegetaĵaro ankaŭ troviĝas inter la tirena kaj ionia deklivoj.
Robella
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Parko de Aspromonto
Faŭno
Inter la ĉeestantaj mamuloj en la parko estas la lupo (Canis lupus italicus ), ĉeestanta en la centr-orienta parto de la montarmasivo, la apro (Sus scrofa), la evitema sovaĝa kato (Felis silvestris), la mustelo (Martes martes), la melo (Meles meles), vulpo (Vulpes vulpes), foino (Martes foina), mustelo (Mustela nivalis), lutro (Lutra lutra), disvastigita en rivervaloj, gliro (Glis glis), driomuso (Dryomys nitedula), ronĝulo simila al gliro, ĉeestanta same kiel en Kalabrio ankaŭ en la orientaj Alpoj, kaj la suda nigra sciuro (Sciurus meridionalis), subspecio kiu diferencas de la nordaj populacioj pro la koloro de la felo kiu estas nigra anstataŭ ruĝa aŭ bruna. Fine de 2011, 75 specimenoj de la italaj subspecioj de kapreoloj estis reenkondukitaj, specio forestanta de ĉi tiu teritorio dum ĉirkaŭ jarcento.
La birdfaŭno estas tre riĉa kun multaj specioj de rabobirdoj inkluzive de la Bonelli-aglo (Aquila fasciata), preskaŭ formortinta en la cetero de Italio kaj ĉeestanta en la parko kun du paroj, la reĝa aglo (Aquila chrysaetos), ĵus revenis por nesti en la parko, kaj aliaj pli oftaj specioj kiel la nizo (Accipiter nisus), la akcipitro (Accipiter gentilis), la vespobuteo (Pernis apivorus), la migrofalko (Falco peregrinus), la buteo (Buteo buteo) kaj la serpentaglo (Circaetus gallicus). Inter la noktaj rabobirdoj oni menciu la gufon (Bubo bubo), nome la plej grandan eŭropan noktan rabobirdon, la arbarstrigon (Strix aluco) kaj la turstrigon (Tyto alba). Aliaj birdoj ĉeestantaj estas la rara roka perdriko (Alectoris graeca) kaj la nigra pego (Dryocopus martius). Inter la ĉeestantaj reptilioj estas la vipuro Hugyi (Vipera aspis hugyi), subspecio karakterizata de la griza livreo krucita de bruna bendo aranĝita zigzage, la "cervone" (Elaphe quatuorlineata) kaj la akva serpento aŭ "natrice" de la kolumo (Natrix natrix), ĉeestanta laŭ la akvofluoj. Amfibioj estas reprezentataj de la fajra salamandro (Salamandra salamandra), la endemia okulvitra salamandro (Salamandrina terdigitata), la flavventra bufo (Bombina variegata) kaj la arborano (Hyla arborea). Ankaŭ la brunaj trutoj (Salmo trutta fario) loĝas en la akvovojoj de la parko. Fine inter la plej signifaj specioj de la entomofaŭno meritas mencion la cerambiko de la kverkoj (Cerambyx cerdo), la rosalia de la Alpoj (Rosalia alpina) kaj la rinocera skarabo (Oryctes nasicornis).
Antikvaj vilaĝoj
La vilaĝoj de la Parko: Bova, Gerace, Mammola kaj San Giorgio Morgeto havas antikvan historion kaj meritas specialan viziton, ĉar ili vekas grandan intereson. La praaj vilaĝoj ofertas al vizitantoj konsiderinde interesan historion, kulturon kaj arton kun atestoj kaj trovaĵoj el diversaj epokoj (Magna Grekujo, romia, mezepoka kaj renesanca), ili konservas la tutan ĉarmon de la pasinteco, per ĝia karakteriza vilaĝo, formita de dometoj, kiujn oni alkroĉis unu al la alia kaj mallarĝaj stratoj, malgrandaj placoj, praaj preĝejoj, nobelaj palacoj kaj fascinaj panoramoj. Dum la jaro estas multaj religiaj festoj, kiuj reprezentas la historion kaj tradiciojn, estas multaj kulturaj eventoj kaj estas multaj festivaloj de tipaj lokaj produktoj. Dum la jaro la vilaĝoj estas la celo de multaj vizitantoj kaj reprezentas veran turisman rimedon de la Parka teritorio.
Vizitcentroj
La Parkaj Vizitcentroj de Bagaladi, Bova, Gerace kaj Mammola situas en la loĝataj centroj, dum tiuj de Africo, Cittanova, Delianuova, Sant'Eufemia d'Aspromonte, Oppido Mamertina kaj Santo Stefano en A., situas en montaj lokoj (por informoj konsilindas rendevui kun la Parka oficejo). Ili celas disdoni turismajn informojn kaj sugestojn pri la itineroj por helpi malkovri la belecon kaj historiecon de la lokoj. Per la ekspoziciaj paneloj, ili ofertas al la vizitanto vojaĝon tra historio, la teritorio kaj la homoj, kiuj loĝas tie. La temoj implikas la mediajn, historiajn, kulturajn aspektojn kaj produktivajn agadojn ĉeestantajn en la komunumoj en la Parko. Eblas ankaŭ trovi informan materialon, spekti filmetojn, aĉeti gvidlibrojn aŭ aliajn eldonaĵojn. La tem-areoj de la dek Komunumoj de la Parko estas:
Naturaj vojetoj
La teritorion de la Nacia Parko Aspromonte trairas multaj vojoj, iuj taŭgaj por biciklado aŭ rajdado.
Dead Man Walking
Dead Man Walking (konata kiel Mortopuno aŭ Piediranta mortinto) estas usona filmo de dramo de 1995, verkita, produktorita kaj reĝisorita de Tim Robbins, en kiu ludas Susan Sarandon kaj Sean Penn.
La filmo estas bazita sur realaj faktoj. La monaĥino Helen Prejean estis la spirita konsilisto de Mathew Poncelet, supozita murdisto kondamnita al mortopuno en la usona subŝtato Luiziano en 1982 pro la murdo de du adoleskuloj. El tiu rilato kun Sonnier aperis ŝia libro ("Dead Man Walking"), spirita atesto ege emocia pri la usona kriminala jura sistemo. Ŝia laboro tiukadre startis en Novorleano en 1981, kiam ŝi akceptis partopreni en projekto de apogo al mortokondamnitoj. Fakte ŝia unua laboro estis teni korespondadon kun Sonnier. Post tio Sonnier estis la unua persono kiun ŝi vidis ekzekutita.
En sia libro kaj en la filmo, la monaĥino Helen Prejean ne montras romantikan rigardon de la krimuloj, kvankam el la filmo oni povas dedukti eraran impreson. Ŝi celis eksponi la doloron kaj suferon de ĉiuj kiuj iel rilatas al la mortopuno: krimuloj, samfamilianoj de la viktimoj, provozoj kaj ekzekutistoj, nome la tuta la socio.
La filmo ricevis diversajn premiojn, nomumojn al Oskar-premioj kaj almenaŭ unu Oskar-premion por Susan Sarandon, krom premiojn en la Berlinale, la Premion David di Donatello kaj aliajn.
Stacio Toranomon
Stacio Toranomon (虎ノ門駅 [Toranomon-eki], Toranomon) estas metroa stacio en Linio Ginza de la metroa reto Tokjo Metro. Ĝi situas en Kvartalo Minato-ku en Tokio, Japanio.
Downing Street
Downing Street estas strato en la centro de Londono, situanta en Westminster proksime al la Palaco de Westminster kaj Palaco Buckingham. Ĝi estas fama, ĉar tradicie la ĉefministro de Britio ĉiam vivas en la domo numero 10 de Downing Street, dum la ministro pri financoj ĉiam vivas en la domo numero 11. Ĉi-tiu tradicio dauras de pli ol 200 jaroj.
Dum sia periodo kiel ĉefministro Tony Blair fakte vivis en numero 11, interŝanĝante kun la ministro pri financaj aferoj Gordon Brown, ĉar la domo numero 10 ne estis sufiĉe granda por lia tuta familio, kaj Brown ne havis familion.
Grands Boulevards (pariza metrostacio)
Grands Boulevards [ɡʁɑ̃ bulvaʁ] (Grandaj Bulvardoj) estas stacio de la 8-a kaj 9-a linioj de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 2-a kaj 9-a arondismentoj de Parizo.
Jean de Roquetaillade
Jean de Roquetaillade (Johannes de Rupescissa) (naskiĝis ĉ. 1310 en Yolet aŭ Marcolès, mortis en 1365 en Avinjono) estis franca minora frato de la konvento de Aurillac, « teologo, profeto, polemikisto kaj alĥemiisto ».
Grands Boulevards (pariza metrostacio)
Pri la stacio
La stacio malfermiĝis en 1931. Antaŭe nomita "Montmartre", kaj sekve "Rue Montmartre", la stacio akiris sian nuntempan nomon somere de 1998, okaze de vasta restrukturigo de la grandaj bulvardoj de Parizo.
14401 Reikoyukawa
14401 Reikoyukawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Jean de Roquetaillade
Aŭtoro de kritikaj kaj profetaj skribaĵoj, verkitaj en stilo samtempe poezia kaj bombasta, li atakas la altan klerikaron, la potenculojn, kaj antaŭvidas grandan revolucion kiu abolicios ĉiujn iliajn privilegiojn kaj renversos la monarkion. li pasigis la plej grandan parton de siaj dudek lastaj jaroj malliberigita en karcero en Avinjono, pro akuzoj de herezo, falsaj profetaĵoj kaj magio.
Grands Boulevards (pariza metrostacio)
Pri la stacio
La nomo de la stacio devenas de la strato Montmartre, kiu estas perpendikulara je la bulvardo kie situas la stacio. La antaŭa nomo de la stacio oftfoje konfuzis turistojn, kiuj emis kredi, ke la stacio troviĝis rekte sub la fama kvartalo Montmartre.
NGC 4431
NGC 4431 (aliaj indikoj — UGC 7569, MCG 2-32-62, ZWG 70.94, VCC 1010, PGC 40852) estas galaksio en konstelacio Virgo.
14401 Reikoyukawa
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan muzikan kritikistinon, kanzonan verkistinon kaj tradukistinon Reiko Yukawa (japane: 湯川れい子). Ŝi estas bone konata pro sia laboro kiel kritikistino pri ĵazo por "Swing Journal" kaj kiel diskĵokeino.
Jean de Roquetaillade
« Li tiel postlasis al la posteularo la bildon de iu Arnoldo de Vilanova inventinto de alĥemia analogio lapis = christus kaj de medicina alĥemio el kiu li eltiris profiton klopodante per siaj propraj laboroj transdoni al la mondo potencan regeneran kuracilon, sola kuracilo kapabla neniigi la katastrofajn efektojn de Antikristo: alkoholo. »
Ciklododekila dufluoroacetato
Ciklododekila dufluoroacetato aŭ C14H24F2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun ciklododekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Ciklododekila dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Jean de Roquetaillade
Biografio
Naskiĝinte proksime de Aurillac, li iris al la Universitato de Tuluzo por studi teologion de 1327 al 1332, kaj poste revenis al Aurillac kie li eniris en konventon de minoraj fratoj (aŭ Franciskanoj). Inter 1340-1344, en sonĝo li vidis Antikriston kiel infanon, inter la proksimuloj de la imperiestro de Ĥinujo. Li anoncis lian triumfon por la jaro 1366.
Renthendorf
Renthendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio.Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 4431
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jean de Roquetaillade
Biografio
En 1344, la provinca pastro de Akvitanio, estonta ĉefpastro de la Ordeno, Guillaume Farinier, maltrankviliĝis pri liaj deklaroj kaj enprizonigis lin en konvento de Figeac. Krom liaj apokalipsaj vizioj, li riproĉas al li liajn fortajn atakojn kontraŭ la papo de Avinjono. Ĉiuj skribaĵoj de Roquetaillade el tiu epoko estas perditaj.
Li restis kaptito, dum li estis translokita plurfoje en aliajn konventojn de Akvitanio (Figeac, Martel, Brive ktp...). En 1345, li profitis el translokiĝo inter du konventoj, por persvadi siajn gardistojn konduki lin al Avinjono al la papo Klemento la 6-a por prezenti iun peton.
Post kiam li pledis sian kaŭzon antaŭ la Konsistorio, li estis enkarcerita en malliberejo de Soudan, kie oni petis lin skribe meti siajn antaŭdirojn. Tio fariĝis la Liber perfectum secretorum eventuum, kiu priskribas la aperon de Antikristo en 1366, la glorigon de lia potenco ĝis 1370, lian malvenkon ĝis la alveno de Gog en la jaro 2370.
Lia profeta deliro daŭrante pli kaj pli, en 1349, li estis pridemandita plurfoje antaŭ la konsistorio. Kaj la kardinalo de Perigordo ne hezitis konsulti lin spite la suspektojn kiuj koncernis lin. Li kunvokis lin en 1351, por pridemandi lin pri la minacoj kiujn povis prezenti la novaj kardinaloj por la pli maljunaj kiuj eskapis el la nigra morto. Kiam li proklamis, en 1356, ke reĝo filo de la Aglo subigos la Maŭrojn de Hispanio kaj reakiros la Sanktan Landon, Inocento la 6-a tenigis lin en proksiman enfermon en Papa Palaco de Avinjono. Du jarojn antaŭe, li malpaciĝis kun kardinalo de Perigordo riproĉinte antaŭ du cent doktoroj pri leĝo la riĉecon de la Eklezio kaj deklarinte ke la mondo estos konvertita al vera fido fare de la minoraj fratoj. Kio altiris al li jenan replikon: « Frato Jean, vi diris ke ni devas trairi grandajn suferojn kaj esti forpelitaj kaj perdi niajn riĉecon kaj tempan gloron kiujn ni havas. Kaj ke la povo de la papo kaj aŭtoritato de la Eklezio devas reiri al iuj malriĉuloj de via ordeno: ĉio tio estas neebla kaj malsaĝa ».
Dum la sekvantaj jaroj, li restis kaptito, tamen en komfortaj kondiĉoj, kaj verkis grandan nombron da traktaĵoj, el kiuj la plej multaj ne estis konservitaj. Liaj apokalipsaj ideoj montras precizan konon de la verkoj de Joakimo el Fiore kaj de la komento pri Apokalipso de Petro Olivi, kiun li defendis en teksto titolita Sexdequiloquium, verkita ĉirkaŭ 1352-1353, kaj ĵus retrovita.
Estas ankaŭ lia Liber ostensor datiĝanta de 1356, kiu estis ĵus publikigita, kaj mallongigo de liaj antaŭdiroj, Vademecum in tribulation, kiu estis larĝe disvastigita kaj tradukita en multajn naciajn lingvojn.
Li estis malliberigita en la Kastelo de Brignoles en 1360 kaj revenis kripla en la konventon des Cordeliers de Avinjono en 1365 kie li finis sian vivon.
UK 1931
La 23-a Universala kongreso de Esperanto okazis en Krakovo, Pollando, de la 1-a ĝis 8-a de aŭgusto 1931. Ĝi havis 900 partoprenantojn. Danke al strebo de Odo Bujwid la alta protektanto de la kongreso fariĝis marŝalo Józef Piłsudski.
Le Chambon-Feugerolles (stacidomo)
Le Chambon-Feugerolles estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Chambon-Feugerolles, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Róbert Hrutka
Róbert Hrutka, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hrutka Róbert estas hungara komponisto, gitaristo, ŝlagrokantisto. Róbert Hrutka naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Róbert Hrutka aĝis 5, kiam li ricevis buŝharmonikon, en la sekva jaro li ricevis pianlecionojn, iom poste ankaŭ gitaran kaj kantan lecionojn. Ekde 1989 li aliĝis al diversaj ŝlagromuzikistoj aŭ orkestroj, sed li fondis ankaŭ propran ŝlagrorkestron. Li komponis reklamajn muzikojn, ekde 1997 ankaŭ filmajn muzikojn. Lia unua muzikdisko aperis en 2009, sed pli frue li estis partoprenanto de alies diskoj. Li ricevis premiojn inter 2001 – 2018.
Nacia Parko Kornati
La Nacia Parko Kornati (Nacionalni park Kornati) estas nacia parko en Kroatio, kiu kovras grandan parto de la neloĝataj dalmatiaj Kornatoj. La parko etendiĝas super 89 insuloj kaj rokoj, kiuj konsistas el kalkŝtono kaj ne aŭ apenaŭ estas surkeskitaj. Malpli ol kvarono de la areo konsistas el tero.
En la sudokcidento la Kornatoj krute leviĝas el la Adriatiko. La klifoj konatiĝas kiel "kronoj" (krune). La plej alta leviĝas 82 metrojn el la maro kaj troviĝas sur Klobučar kaj la insuleto Mana havas per 1350 metroj la plej longan. Al la birdaro de la regiono apartenas la Kliffalko, la Migra falko kaj la Tufkormorano. Ankaŭ la Centaurea ragusina, karakteriza specio de la centaŭreo el la dalmatia marborda regiono, tie troviĝas.
UK 1930
La 22-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 2-a ĝis la 9-a de aŭgusto 1930 en Oksfordo, Britio. Venis 1211 partoprenantoj el 30 landoj. Granda sukceso de la Cseh-metodo. Ĉeftemoj: Esperanto en la radio kaj komerco.
Mortopuno: faktoj & dokumentoj
Mortopuno: faktoj & dokumentoj estas kolektiva verko pri la temo mortopuno eldonita de la Eldona Fako Kooperativa de SAT en julio 2007. La libro dividiĝas en tri partoj. En la unua, artistoj levas diversajn demandojn pri mortopuno. En la dua parto, kondamnitoj mem esprimiĝas. Kaj fine venas kompilaĵo el faktoj kaj argumentoj favore al la abolo de mortopuno. Antaŭ ĉio estas Antaŭparolo de Ronald Creagh.
UK 1930
Kunaranĝis la kongreson L. N. Newell kaj K. R. C. Sturmer. En la somera universitato prelegis interalie Bruno Migliorini. Pastro T. Grahame Bailey estris protestantan diservon, pastro Gaffney katolikan.
Mortopuno: faktoj & dokumentoj
Partoprenantoj
Kontribuis al tiu ĉi libro, per redaktado, ilustrado, tajpado, korektado, enpaĝigo aŭ diverstipaj rimarkoj kaj sugestoj: Robin Beteau, Ronald Creagh, Toño del Barrio, Gunnar Gällmo, Fil Guichet, David Kelso, Kribo, Ansofi Markovo, Vinko k Vito Markovo, Viola Murasaki, Barbara Petit, Platano, Arturo Prent, Frederiko Scibor, Paŭlo Signoret, Serĝo Sir, Manfredo Westermayer.
UK 1930
En la kongreso oni prezentis la anglan komedion "La Onklino de Charley" de Brandon Thomas. Amuzis viro aktoranta en virinaj vestoj. La rolantaro estis internacia. La nurenbergano August Starke estis la onklino. Oni laŭdis la prezenton pro flua traduko, trafaj esprimoj, elparolado komprenebla. La reĝisoro estis Julio Baghy.
Zoltán Vékás
VÉKÁS Zoltán [veka:ŝ] estas rumania hungara baptista eklezia verkisto, redaktoro. Li naskiĝis en Porumbenii Mici la 4-an de januaro 1949.
Ețfalău
Ețfalău [ecfalǝŭ] (hungare: Étfalvazoltán [e:tfalvazolta:n]) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas al la vilaĝo Zoltan aliflanke de la rivero Olt. Ambaŭ apartenas al la komunumo Ghidfalău.
Kalia per-tekneciato
Kalia per-tekneciato (VII) aŭ KTcO4 estas kemia oksokomponaĵo de kalio kaj teknecio. Ĝi preparatas pere de reakcio inter la teknecia oksido aŭ tekneciata acido kaj kaŭstika kalio. Ĉi-senkolora aŭ blanka salo konsistas je anjono [TcO4]− kaj katjono Na+.
Ețfalău
En 2011 estis konstruita nova ponto super Olt por ligi Ețfalău kaj Zoltan.
Kalia per-tekneciato
Ĝia radioaktiva anjono konata kiel 99m[TcO4]− estas grava radiofarmaciaĵo por diagnoza uzo. La avantaĝo de tiu radioaktiva substanco estas ĝia duonvivo je 6 horoj kaj la malalta ekspozicio al la paciento, kiu permesas aplikaĵoj je pli ol 30 milikurioj Kurio, kies simbolo estas Ci, estas mezurunuo de radioaktiveco nomata omaĝe al Pierre Curie kaj Marie Curie, kiu difinas la mason da radia emisio laŭ ekvilibro kun unu gramo da elemento
Ețfalău
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 477 loĝantojn (hungaroj), en 1992 380 (99 % da hungaroj).
Kalia per-tekneciato
Sintezo 4
La pertekneciatoj aŭ [TcO4]− estas deirmaterialo por la plejmulto el la kemio de la teknecio. La pertekneciataj saloj ĝenerale estas senkoloraj. [TcO4]− produktiĝas per oksidigo de la teknecio kaj nitrata acido aŭ kun hidrogena peroksido:
Ețfalău
Loĝantaro
En la censo de 2002 el la 429 loĝantoj de Ețfalău kaj Zoltan 426 deklaris sin hungaroj, 3 ne deklaris etnecon ; 428 deklaris la hungaran sia precipa lingvo.
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1783 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye).
Zoltán Vékás
Biografio
Zoltán Vékás finis en Bukareŝto la Teologian Seminarion. De 1978 ĝis 1990 li estis pastro en Hunedoara (urbo), poste en Satmaro. Dume inter 1992–94 li akiris supergradan diplomon en Baptista Teologia Instituto, poster majstrogradon pri biblisciencoj en kurso organizita en Zalău de Minneapolisi Central Baptist Theological Seminary. En 1982, 1988 kaj 1990 li partoprenis en Rüschlikon (Svislando) la Baptistan Teologian Szeminarion. Inter 1990–2003 li estis ĉefredaktoro de oficiala gazeto Szeretet de la Ligo de Rumaniaj Hungaraj Baptistaj Kongregacioj.
Čenkovice
Vilaĝo Čenkovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en valo de rivereto Bystřec, 30 km nordoriente de urbo Ústí nad Orlicí, 8 km de Jablonné nad Orlicí kaj 15 km norde de urbo Lanškroun. La vilaĝo troviĝas sub monto "Buková hora" kun altitudo 958 m s. m. kaj pro tio ĝi havas favorajn klimatajn kondiĉojn kaj sufiĉon da neĝo por skiado. Ĝi apartenas al la plej serĉataj regionaj skicentroj. En la vilaĝo estas 8 skiistaj trenliftoj kaj 7 skidescendejoj. Vivas ĉi tie.
Historio
Vilaĝo Čenkovice ekestis dum setligado de la regiono Lanškroun fine de la 13-a jarcento. La origina ligna preĝejo kun tombejo estis konstruita sur Mlýnský monto. En la jaro 1782 estis konstruita malfrubaroka masonita preĝejo de Sankta Laŭrenco kaj baroka paroĥestrejo.
Naturo
La vilaĝo senpere najbaras kun teritorio de natura memorindaĵo Čenkovička en valo de samnoma rivereto inter vilaĝoj Čenkovice kaj Bystřec. Mallarĝa valebenaĵo kun malsekaj herbejoj estas ideala biotopo de leŭkojo printempa (Leucojum vernum). Ĝian multmilan populacion oni trovos ĉi tie en area, eĉ amasa apero.
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Laŭrenco estis konstruita en la jaro 1782 sur loko de pli malnova ligna preĝejo, rememorata en la jaro 1667. En la jaro 1837 estis bulba tegmento de la turo super la okcidenta fronto anstataŭigita per tenda tegmento.
La preĝejo estas ununava kun presbiterejo fermita de ekstere trilatere kaj de interne per segmento. Flanke estas sakristio. La ĉefa fasado estas triaksa, super la ĉefa portalo estas liĥtenŝtejna blazono, sur ambaŭ flankoj niĉoj kun statuoj de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. La presbiterejo estas volbita per plato kaj konĥo, en la navo estas tri kampoj de kruca kresteta volbo. Ankaŭ masonita ĥorejo estas subvolbita per kruca kresteta volbo.
La ekipaĵo estas rokoka el la dua duono de 18-a jarcento, kadra ĉefaltaro estas ornamita per statuoj de anĝeloj kaj bildo de Sankta Laŭrenco el la unua duono de 18-a jarcento de J. Dallinger, transportita ĉi tien el Liĥtenŝtejna galerio el Vieno. Valoraj estas flanka altaro de Sankta Kruco, vidalvida predikejo kun figura reliefo kaj statuoj, orgeno kaj du konfesejoj.
Tombejo
Tombeja barmuro ligas al la ĉefa fasado de la preĝejo kaj en ĝi estas du portaloj duoncirkle volbitaj kun rokoka ornamentaĵo kaj vazoj. Ĉirkaŭ la preĝejo estas tomboŝtonoj datitaj 1796 kaj 1827.
Paroĥestrejo
La baroka paroĥestrejo estas same kiel la preĝejo el la jaro 1782. Ĝi estas duetaĝa, kvinaksa. Interne estas bildoj de Sankta Tomaso, de Sankta Johano Evangeliisto kaj de nobelulo Schlesinger kaj de lia edzino, ĉiuj el la 18-a jarcento.
Kantono Loriol-sur-Drôme
La kantono Loriol-sur-Drôme (france canton de Loriol-sur-Drôme) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 16 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Loriol-sur-Drôme.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Loriol-sur-Drôme la jenaj 6 francaj komunumoj :
Čenkovice
Evangeliana preĝejo
Evangeliana preĝejo estas el la dua duono de 19-a jarcento.
Coalcomán de Vázquez Pallares
Coalcomán de Vázquez Pallares estas komunumo en la meksika subŝtato Miĉoakano. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Coalcomán de Vázquez Pallares. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 015.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18156 loĝantojn. El tiuj estas 8806 viroj kaj 9350 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3,604.33 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 18527 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 89 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.48 % de la loĝantoj.
Entute 12 335 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 10 147 estis alfabetoj kaj 2 177 analfabetoj. Tio signifas ke 17.65 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16015a.htm
Preriindianoj
La Preriindianoj estas la Indiĝenoj kiuj loĝas en la ebenaĵoj kaj la ondecaj montetoj de la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj. Ties rimarkinda ĉevala kulturo kaj rezisto al hegemonio de blankuloj faris la Preriindianojn arketipon en literaturo kaj arto por usonaj indianoj ĉie ajn.
Preriindianoj estas kutime dividataj en du larĝaj klasigoj kiuj koincidas en ia grado. La unua grupo estis tute nomadaj, sekve la enormajn brutarojn de bizonoj. Kelkaj triboj foje engaĝiĝis en agrikulturo; kultivante tabakon kaj maizon ĉefe. Tiuj inkludis la etnajn grupojn de la Nigrapieduloj, Arapahooj, Asiniboinoj, Ĉejenoj, Komanĉoj, Absarokoj, Acinoj, Kiovaoj, Lakotoj, Lipanoj, Preriapaĉoj, Prerikriioj, Soltooj, Cuutinaoj, Ŝoŝonoj, Nakodoj, kaj Tonkavoj.
La dua grupo de Preriindianoj estis duon-sedentaj triboj kiuj, krom bizonĉasado, loĝis en vilaĝoj kaj kultivis kampojn. Tiu inkludis la etnajn grupojn de la Arikaroj, Hidacoj, Iovaoj, Kanza, Kicajoj, Mandanoj, Misurioj, Nazboruloj, Omahoj, Osageoj, Otoeoj, Paŭnioj, Ponkaoj, Kvapaŭoj, Santioj, Viĉitoj, kaj Janktonoj.
Haplorino
Haplorinoj, aŭ "seknazaj" primatoj (la greka nomo signifas "simpl-nazaj"), estas membroj de la klado Haplorhini: nome la tarsiedoj kaj la antropoidoj. La antropoidoj estas la katarinoj (malnovmondaj simioj kaj grandsimioj, inklude homojn) kaj la platirinoj (amerikaj simioj).
Écurat
Geografio
Écurat situas nordokcidente de Saintes.
Atestomonto
Atestmonto estas subspeco de insulmonto, kiu estis izolita per erozio de la origina montmasivo. Se temas pri tektona kovraĵo gi nomiĝas tektona klipo. Atestmonto estiĝis ofte en tavolŝtupa regiono. La karakterizaĵo estas la alternado de veterdisfalaj tavoloj kaj veterrezistaj tavoloj. La veterdisfalrezistaj ŝtontavoloj formas la ŝtupojn, la veterdisfalaj estas deklivfomaj tavoloj. La atestomonto havas ĝenerale nepintan kaj akran deklivan kupolon. La plej gravaj atestomontoj en la Frankonia Ĵuraso estas (de nordo al sudo kaj poste sudokcidenten:
Gravaj atestomontoj de la Ŝvabia Ĵuraso (sen „pseŭdo-atestomontoj“, tio signifas parte solestarantaj montoj de vulkana deveno kiel la Limburg) estas (de nordoriento al sudokcidento):
Regiono de la Baarjuraso estas preskaŭ kompleta pejzaĝo de atestomontoj. Jen ili (sen „pseŭdo-atestomontoj“):
La plej gravaj atestomontoj de la tiel nomata Tabul-Ĵuraso en Svislando inter Bad Zurzach kaj Pfeffingen estas (de oriento al okcidento):
Graflando Hoya
Graflando Hoya (Grafschaft Hoya ) estis historia germana ŝtato kun ĉefurbo Hoya, situanta en la centro de la nuntempa federacia lando Malsupra Saksio, borde de la rivero Weser, la ĉefurbo 40 kilometrojn sudoriente de la urboŝtato Bremeno. La graflando estiĝis en 1201, el teritorioj de la antaŭa duklando Saksio, kaj pereis en 1582, kiam ĝi iĝis parto de la duklando Brunsvigo-Luneburgo. Baldaŭ post la estiĝo de la graflando la grafoj de Hoya ekampleksigis sian influon de la rezideja urbo suden kaj okcidenten: jam en la 13-a jarcento ili integrigis la antaŭan graflandon Nienburg, en la 14-a jarcento ankaŭ la du duklandojn malnova kaj nova Bruchhausen. Dumtempe al la graflando ankaŭ apartenis teritorioj ĝis la historia monaĥejo Loccum proksime de la lago de Steinhude.
Dum sia ekzisto la graflando apartenis al la Vestfalia cirklo de la Sankta Romia Imperio.
Utahraptor
Taksonomio
Ĝi estis coelurosaŭro, kiel aliaj malgrandaj ferocaj teropodoj, kiel Koelofiziso kaj Ornitolesteso. Utahraptoro apartenis la dromeosaŭredan familion, kun malpeza skeleto, evoluaj sensoj kaj dotita de la terura falĉileta ungego. Utahraptoro estis la plej granda genro de tiu familio, ĉiuj kruelaj kaj facilmovaj. Sed ĝi, dank' al sia staturo, posedis pli grandan forton.
31787 Darcylawson
31787 Darcylawson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Darcy Lawson, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Notre Dame Catholic School de Chico (Kalifornio).
Utahraptor
Loko, epoko kaj vivmaniero
Ĝi atakare ĉasis kaj reatakis solan beston, ĝis ke ĝi sensange mortas. Oni scias tion danke al malkovro de fosiliaj dromeosaŭredoj ĉirkaŭ unu grandan herbomanĝan dinosaŭron.
Manĝostrategio
Kiel ĉe ĉiuj dromeosaŭredoj, Utahraptoro posedis vice al la dua fingro de ĉiu malantaŭa piedo grandegan kurbigitan ungegon. Tiuj du ungegoj estis ĉe Utahraptoro 20 centimetrojn longe kaj povis larĝe pivoti.
La besto estis murdista maŝino kreita por la ĉaso kaj aliancis fortecon kaj suplecon. Ĝi estis rapida kaj teruriginta. Ĝia longa rigida vosto donis al ĝi bonegan ekvilibron, kaj ĝi povis efektivigi akrobatajn prodaĵojn (salti, ekvilibre resti sur unu piedo). Por ataki dikan dinosaŭron, ĝi impetis al ĝi, malantaŭaj piedoj antaŭe, por enigi ĝian ungegon en la karnoj de la viktimo kaj ŝiri ilin. Ĝi konservis la vunditan beston sur la grundo kun ĝiaj malgrandaj antaŭaj piedoj por pli bone disŝiri ilin. Tiel ĝi finfaris ĝian kaptaĵon.
En La Ĵurasa Parko
La velociraptoroj de "Ĵurasa Parko" (Jurassic Park angle) estas ekscese grandaj, ĉar Utahraptoro ĵus estas malkrovita. La velociraptoroj de la filmo erare paŭsis sian staturon sur la staturo de la Utahraptoro nove elterigita.
Ĉe la televido
Utahraptoro estas prezentata en spektinda restarigo en la dokumenta televidserio Walking with Dinosaurs de la BBC.
Referencoj
Plejmulto el la informoj de tiu artikolo devenas de la libro Préhistoire, des dinosaures au'x premiers hommes (franca titolo, kiun oni povas traduki je "Prahistorio, de la dinosaŭroj ĝis la unuaj homoj), de Tim Haines kaj Paul Chambers kaj de alia libro Dinosaures (Dinosaŭroj) de Steve Brusatte.
Ĥakasa lingvo
Ĥakasa lingvo estas lingvo de ĥakasoj. Ĝi estas parolata plejparte en Ĥakasio, sed ankaŭ en Krasnojarska regiono kaj Tuvio. La nombro de parolantoj en 2002 estis ĉirkaŭ homoj. La lingvo apartenas al Ujgura grupo de Eost-Huna branĉo de Tjurka lingvaro. Ĝi havas dialektojn: sagaja, kaĉina kaj kizila. Sagaja kaj kaĉina dialektoj formas bazon de literatura lingvo.
La lingvo havas 41 fonemojn, el ili 17 vokaloj (longaj kaj kurtaj) kaj 24 konsonantoj. Konsonantoj povas esti molaj aŭ malmolaj depende de la vokalo. Moleco de konsonantoj ne estas fonema kaj ne markatas skribe. La akcento plej ofte falas al la lasta silabo. Leksike plimulto de vortoj estas tjurk-devenaj, sed ankaŭ ekzistas mongolismoj, rusismoj kaj minimuma kvanto de arabaj kaj persaj prenvortoj.
Mieczysław Litwiński
Vivo kaj laboro
Mieczysław Litwiński studis komponaĵon ĉe Tadeusz Paciorkiewicz kaj Zbigniew Rudziński en Muzika Akademio en Varsovio. Dum sia restado en Usono en la jaroj 1986-1991 li estis sub influo de la verkoj de John Cage, kiun li ekkonis persone. Poste li studis ankaŭ ĉe Karlheinz Stockhausen. De 1991 li loĝis kaj laboris en Kaŭno (Litovio), en 2000 li alvenis al Varsovio.
Ĥakasa lingvo
Skribsistemo
En 1926 aperis unua cirila alfabeto por ĥakasa lingvo.
Mieczysław Litwiński
Vivo kaj laboro
Kunaŭtoro de pluraj komponaĵoj kaj kunfondinto de multaj muzikgrupoj de muzikilistoj, en tio: Cytula Tyfun da Bamba Orkiester (kun Andrzej Bieżan, Krzysztof Knittl kaj Tadeusz Sudnik, 1981), Sendependa Studio de Elektroakustika Muziko (kun K. Knittl, Stanisław Krupowicz, A. Bieżan kaj T. Sudnik, 1982-84), Light from Poland (1985-86), Litwinski ensemble & Choir (1987-91), dueto Sol et Luna (kun Saba Zuzanna Krasoczko, de 2000) kaj grupo de improviza muziko Kawalerowie Błotni (de 2004), kie okupiĝas pri Intuicia Muziko. Kiel interpretisto de la nuntempa muziko kaj de la propraj komponaĵoj vizitis kiel soloisto kaj kune kun muzikgrupoj plurajn landojn de Eŭropo kaj ankaŭ Usonon, Kanadon, Rusion, Estonion, Latvion, Litovion kaj Iranon.
Ĥakasa lingvo
Skribsistemo
Sed ekde 1929 oni uzis latinan:
En 1939 aperis oficie akceptita cirila skribo surbaze de la rusa.
Mieczysław Litwiński
Vivo kaj laboro
Krom kanzonoj kaj ĉambra muziko, li okupiĝas pri baleta muziko (en tio por koreografoj kiel: Ohad Naharin, Royston Maldoom, Muna Tseng, Amy Sue Rosen, Pat Cremins, Tamar Rogoff kaj Marika Blossfeldt), drama kaj filma kreemo (en tio muziko por la filmoj Raising Arizona kaj Barton Fink de Joel kaj Ethan Coen). En siaj komponaĵoj ligas muzikon de diversaj stiloj, epokoj kaj geografia deveno.
Ĥakasa lingvo
Skribsistemo
Poste la alfabeto estas dufoje reformita: en 1947 kaj en 1953. Oni notu, ke la datoj estas proksimumaj ĉar en multaj kazoj diferaj skribsistemoj estas uzataj paralele.
Mieczysław Litwiński
Vivo kaj laboro
Litwiński lekciis en Vytautas-Magnus-Universitato en Kaŭno, Varsovia Universitato, Universitato de Novjorko kaj konservatorioj en Rigo, Talino kaj Klaipėda.
En Muzeo pri Azio kaj Pacifiko en Varsovio okazis pluraj koncertoj de la Dueto Sol et Luna, kunlabore kun tiama muzea laboranto Krzysztof Śliwiński.
NGC 4432
NGC 4432 (aliaj indikoj — UGC 7570, MCG 1-32-68, ZWG 42.114, VCC 1018, KCPG 338B, PGC 40875) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Laken
Laken ([], nederlande) respektive Laeken (france) estas rezideja antaŭurbo en la nord-okcidento de Bruselo (poŝtkodo : B-1020), Belgio. Ĝi apartenas al la municipo urbo Bruselo.
La Reĝa Palaco de Laeken estas la oficiala hejmo de la reĝa dinastio de Belgio. Ĝi konstruiĝis inter la jaroj 1782 kaj 1784 sub la arkitekto Charles de Wailly. Dum fajro de la jaro 1890 ĝi parte detruiĝis kaj ampleksigite rekonstruiĝis sub Alphonse Balat. La franca arkitekto donis al ĝi sian nunan formon dum 1902. La oficiala reĝa rezidejo la kastelo estas ekde la jaro 1831. La kastela areo inkluzivas interalie la impresaj reĝaj vitrodomoj de Laken, grupo da katedralo-formaj konstruaĵoj, kiu por la publiko nur alireblas dum malmultaj tagoj de la jaro.
Iom sude de la kastela areo, troveblas la novgotika preĝejo de Nia Sinjorino, origine tombejo por reĝino Luisa-Maria de Francio, la edzino de reĝo Leopoldo la 1-a de Belgio. La preĝejo inkluzivas la reĝan kripton, kie la membroj de la reĝa dinastio de Belgio estas entombigitaj. La tombejo malantaŭ la preĝejo enhavas multajn tombojn de riĉaj kaj konataj belgoj. En ĝi interalie videblas originala versio de la skulptaĵo La pensanto de la artisto Auguste Rodin.
Iom norde de la kastela areo situas la kontrastaj ĉina pavilono kaj japana turo. La ĉina pavilono konstruiĝis laŭ mendo de la reĝo Leopoldo la 2-a de Belgio. La haloj dezajniĝis laŭ stiloj de la francaj reĝoj Ludoviko la 14-a kaj Ludoviko la 16-a, kaj estas dekoritaj per ĉinaj motivoj, porcelanaĵoj kaj arĝentaĵoj. La japana turo estas pagodo, inspirita de konstruaĵo Leopoldo vidis en la monda ekspozicio en Parizo dum la jaro 1900.
Aliaj interesaj lokoj en Laken estas la Atomiumo, la eksa varostokejo de la poŝta imperio Thurn kaj Taxis, la parko Brupark, la stadiono Reĝo Baldueno kaj la ekspozicia parko Hejzeloparko.
BA12
BA12 estas la dekdua numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en oktobro 2011.
Enhavo
Prezento (Jorge Camacho)
Laken
Dum decembro 2001 la Eŭropa Konsilio kunvenis en Laken, kaj tie nova deklaracio estis adoptita, kiu dediĉigis la Eŭropan Union al pli da demokratio, travidebleco kaj efikeco.
UK 1932
La 24-a Universala kongreso de Esperanto okazis en Parizo, Francio, de la 30-a de julio ĝis 6-a de aŭgusto 1932. Ĝi havis 1650 partoprenantojn. Ĝenerala sekretario por la Kongreso estis Leonard Nowell Mansell Newell.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1931 Raporto UEA.jpg|Raporto 1931 de Universala Esperanto-Asocio (UEA) </Gallery>
Szilveszter Csollány
naskiĝis la en Sopron, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
estis gimnastikisto inter 1980-1986 en Győr, poste en ĉefurbaj sportkluboj kaj en Dunaújváros. Li estis hungara ĉampiono unuoble 11-foje en boko aŭ ringo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1996 sen medalo, fine en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2002. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2003, poste li estis trejnisto eksterlande. Li mortis pro kronvirusa malsano de 2019.
Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis, la dua dufoje. Li ricevis premiojn inter 1996-2011.
Melanino
Melanino estas tipo de kemiaĵo kiu troviĝas en plantoj, animaloj kaj protistoj, kiuj uzis ĝin kiel pigmenton. La plej abunda formo de biologia melanino estas la bruna-nigra eŭmelanino. Alia abunda formo estas feomelanino, kiu estas ruĝa-bruna kaj estas la plejparta kaŭzo de lentugoj. Oni ankoraŭ ne scias ĉu melanino vere ĉeestas arkeojn kaj bakteriojn. La rapidiga produkto de melanino en la haŭto de homoj nomiĝas melanogenezo (melaninkreado). Ĝi okazas pro la difekto de DNA pro UVB-radioj, kaj kaŭzas sunbrunon. Melanino defendas kontraŭ UV-radioj kaj ŝanĝas la energion al sendanĝera varmo.
Coeneo
Coeneo estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Coeneo de la Libertad. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 016.
Opero
Opero estas arta ĝenro, en kiu kantistoj kaj muzikistoj prezentas draman verkon kiu kombinas tekston (libreton) kaj partituron, kutime en teatra kunteksto. Opero asimilas multajn el la elementoj de parolata teatro, ekzemple aktoradon, dekoraciojn, kaj kostumojn, kaj fojfoje inkludas dancojn. La prezento estas tipe donata en operejo, akompanate de orkestro aŭ pli malgranda ĉambra muzikistaro.
Opero estas parto de la okcidenta klasikomuzika tradicio. Ĝi komenciĝis en Italio ĉe la fino de la 16-a jarcento (la perdita Dafne de Jacopo Peri, prezentita en Florenco en 1598) kaj baldaŭ disvastiĝis tra la resto de Eŭropo: Schütz en la germana lingvo, Lully en Francio, kaj Purcell en Anglio, ĉiu helpis establi siajn naciajn tradiciojn dum la 17-a jarcento. En la 18-a jarcento, itala opero daŭre dominis la plimulton de Eŭropo, krom Francio, kiu altiris eksterlandajn komponistojn kiel ekzemple Händel. Opero seria estis la plej prestiĝa formo de itala opero, ĝis Gluck reagis kontraŭ ĝia arteco kun siaj "reformaj" operoj en la 1760-aj jaroj. Nuntempe la plej fama homo pri 18-a-jarcenta opero estas Mozart, kiu komencis kun opero seria sed estas plej fama pro siaj italaj komikaj operoj, aparte La Geedziĝo de Figaro (Le Nozze Di Figaro), Don Juan, kaj Così fan tutte, same kiel La Sorĉfluto (Die Zauberflöte), orientilo en la germana tradicio.
Coeneo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 20559 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3892 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 18.93 % de la loĝantoj.
Kaviár
Kaviár estis hungarlingva ilustrita satira semajngazeto en Temesvár inter 1923 kaj 1936. Ĝia subtitolo en 1925 estis "illustrita erotika semajngazeto", sekve en 1928 "Kulturo, erotiko, arto, progreso".