cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historio de Aŭstralio
Setlejo kaj koloniado
Ene de la kolonioj de la brita krono de Novsudkimrio, establiĝis setlejo kaj punkolonio en Port Jackson (kiu nuntempe formas parton de Sidnejo) fonditaj de la kapitano Arthur Phillip la 26an de junio de 1788. Tiu dato fariĝis nacia festo nomita Tago de Aŭstralio. La Tero de Van Diemen, hodiaŭ konita kiel Tasmanio, estis fondita en 1803 kaj ĝi iĝis aparta kolonio en 1825. Britio postulis kiel propra la okcidentan parton de Aŭstralio en 1829. Apartaj kolonioj estis formataj de porcioj de Nova Sudkimrio: Suda Aŭstralio (1836), Viktorio (1851) kaj Kvinslando (1859). La Teritorio de la Nordo estis fondita en 1863 el parto de la provinco de Suda Aŭstralio. Viktorio kaj Suda Aŭstralio estis fonditaj kiel “liberaj”, ĉi tio signifas ke neniam estis punkolonioj, kvankam antaŭe al ilia fondo ili estis ricevintaj iujn prizonulojn devenantaj el Tasmanio sed neniam el Britio. Okcidenta Aŭstralio ankaŭ estis fondita “libera”, sed akceptis poste la krimulajn transportadojn pro la granda malabundeco de fontoj de laboro kiun ĝi suferis. Nov-Zelando estis parto de Novsudkimrio ĝis 1840, kiam ĝi iĝis kolonio por si mem. La transporto de prizonuloj estis iom post iom abolita en la tuta Aŭstralio inter 1840 kaj 1864.
La loĝantaro indiĝena aŭstralia, ĉirkaŭkalkulita en 350.000 loĝantoj en la momento de la eŭropa setlejo, reduktis sin konsiderinde en la 150 sekvaj jaroj, ĉefe pro infektaj malsanoj apud la kultura malintegriĝo kaj al la deviga relokiĝo kiun ili suferis pro la antaŭeniro de la kolonioj. La disiĝo de infanaj praloĝantinoj kaj iliaj familioj, pri kiu iuj historiistoj kaj indiĝenoj argumentas ke ĝi devus esti konsiderita genocido laŭ la juraj normoj de la aktualeco, eble faris pli malgrandan kontribuon en la popola katastrofo de la praloĝantoj.
Propra kolonia regado
Inter 1855 kaj 1890, la ses kolonioj akiris individue respondecan registaron, administrante la plimulton de iliaj internaj aferoj kvankam ili formis parton de la Brita Imperio. La Kolonia Oficejo de Londono plu tenis la kontrolon sur iuj demandoj, ĉefe internaciaj rilatoj, defendo kaj internacia mara trafiko.
Orimpetego ekis en Aŭstralio komence de la 1850-aj jaroj kaj la Eureka Ribelo kontraŭ minpermesilaj impostoj en 1854 estis frua esprimo de civila malobeo. Inter 1855 kaj 1890, la ses kolonioj unuope akiris respondecan memgadon, ekadministrante plej el siaj propraj aferoj restante parto de la Brita Imperio. La Kolonia Oficejo en Londono retenis kontrolon de kelkaj aferoj, ĉefe de eksterlandaj aferoj, defendo, kaj internacia navigado.
Ŝtatigo kaj mondmilitoj
La 1a de Januaro 1901, la federaciigo de la kolonioj estis plenumita post jardeko de planado, konsultado kaj voĉdonado. Tio establis la Komunumo de Aŭstralio kiel dominio de la Brita Imperio. La Federacia Ĉefurba Teritorio (poste renomita kiel Aŭstralia Ĉefurba Teritorio) estis formita en 1911 kiel la loko por la futura federacia ĉefurbo de Kanbero. Melburno estis provizora sidejo de registaro el 1901 al 1927 dum Kanbero estis konstruita. La Norda Teritorio estis transferita el la kontrolo de la sudaŭstralia registaro al la federacia parlamento en 1911. En 1914, Aŭstralio aliĝis al Britio por lukti en la Unua Mondmilito, kun la elteno kaj de la velkanta Komunuma Liberala Partio kaj la kreskanta Aŭstralia Laborista Partio. Aŭstralianoj partoprenis en multaj el la ĉefaj bataloj de la Okcidenta Fronto. El ĉirkaŭ 416,000 partoprenantoj, ĉirkaŭ 60,000 mortiĝis kaj aliaj 152,000 estis vunditaj. Multaj aŭstralianoj konsideras la malvenkon de la ANZAC ĉe la Batalo de Kalipolis kiel la nasko de nacio — fakte ties ĉefa milita agado. La Kampanjo de la Kokoda Vojo estas konsiderata de multaj kiel analoga nacio-difina evento dum la Dua Mondmilito.
La Statuto de Westminster 1931 de Britio formale finigis plej el la konstituciaj ligiloj inter Aŭstralio kaj la UR. Aŭstralio adoptis ĝin en 1942, sed ĝi estis retroenigita al 1939 por konfirmi la validecon de la leĝaro aprobita de la Aŭstralia Parlamento dum la Dua Mondmilito. La bato pro la malvenko de Unuiĝinta Reĝlando en Azio en 1942 kaj la minaco pro ebla japana invado okazigis la turnon de Aŭstralio al Usono kiel nova aliancano kaj protektanto. Ekde 1951, Aŭstralio estis formala milita aliancano de Usono, laŭ la traktato ANZUS. Post la Dua Mondmilito Aŭstralio kuraĝigis enmigradon el Eŭropo. Ekde la 1970-aj jaroj kaj sekve al la abolo de la politiko pri Blanka Aŭstralio, oni helpis ankaŭ enmigradon el Azio. Kiel rezulto transformiĝis la demografio, kulturo kaj mem-bildo de Aŭstralio. La fino de la konstituciaj ligiloj inter Aŭstralio kaj UR estis plifortigita pere de la aprobo de la Australia Act 1986, finigante ajnan britian rolon en la regado de la Aŭstraliaj Ŝtatoj, kaj fermante la eblon de juraj alvokoj al la Priata Konsilantaro en Londono. En referendumo de 1999, 55% el la voĉdonintoj kaj majoritato en ĉiu ŝtato malakceptis proponon iĝi respubliko kun prezidento nomumita de du trionoj de voĉdonoj en ambaŭ ĉambroj de la Aŭstralia Parlamento. Ekde la elekto de la registaro Whitlam en 1972, estis plibonigo en la eksterlanda politiko de Aŭstralio pri la ligiloj kun aliaj landoj de la Pacifika Bordo, dum retenado de ligiloj kun la tradiciaj aliancanoj kaj komercaj partneroj.
Donald Coggan
Frederick Donald Coggan, barono Coggan, (n. la 9-an de oktobro 1909 - m. la 17-an de majo 2000) estis la 101-a ĉefepiskopo de Canterbury de 1974 ĝis 1980. Kiel ĉefepiskopo de Canterbury, li "revivigis laboretoson ene de la Eklezio de Anglio, malfermis dialogon kun Romo kaj subtenis virinan ordinadon". Li antaŭe estis sinsekve la Episkopo de Bradford kaj la Ĉefepiskopo de Jorko.
Aluísio Azevedo
Aluísio Tancredo Gonçalves de Azevedo [aluizju tankredu gonsaŭvis ĝi azevedu] (San-Luiso, ĉefurbo de la brazila provinco Maranjo, 14-an de aprilo 1857 — Bonaero, 21-an de januaro 1913) — brazila verkisto, fondintoj de Brazila Beletristika Akademio, diplomato, karikaturisto kaj ĵurnalisto.
Biografio
Frue en sia junaĝo li sin dediĉis al la karikaturo kaj al la pentrarto. En 1876 li ŝipveturis al urbo Rio de Ĵanejro, kun la celo studi belarton. Tie jam loĝis lia frato Artur de Azevedo. Por sia vivtenado li desegnis karikaturojn, menditajn de la gazetaro (O Figaro, O Mequetrefe, Zig-Zag e A Semana Ilustrada).
Forpasinte lia patro en 1879, li devis reveni al Maranjo. Tie li laboris por finance helpi sian familion. Paralele ekverkis literaturaĵon, per kiu li famiĝis. Ankoraŭ loĝante en sia naskiĝurbo li publikigis en 1879 sian unuan romanon, kies nomo, "Uma lágrima de mulher" (Virina larmo), ne kaŝas la eluzitan romantikan sentimentalecon. Tuj post tiu provo okazis la turnpunkto por tiu verkisto: en 1881 eldoniĝis la romano O mulato (La mulato), per kiu li sukcesis starigi la brazilan Naturalismon, sub influo de Émile Zola kaj de Eça de Queirós. Tiu romano ŝokis la sklavisman socion de San-Luiso pro la kritika maniero ekzameni la rasan problemon, al kiu la aŭtoro intence aldonigis negativan bildon pri katolika pastro. Sed la eĥoj de la provinca skandalo aŭdiĝis ĉe Rio de Ĵanejro kiel bona literaturo. Instigita de la sukceso de "O mulato" li ree veturis al la ĉefurbo de la brazila imperio, kie li publikigis pliajn 17 verkojn, ĉefe romanojn kaj ankaŭ teatraĵojn ĝis 1895. En 1890 aperis la plej fama romano de Aluísio Azevedo, nome "O cortiço" (La abelujo), kie li priskribis la ĉiutagan vivon de malriĉa komunumo ekspluatita de avara portugalano.
Lia kariero kiel verkisto finiĝis en 1895. Tiam li enoficiĝis en la diplomatio. Li reprezentis la oficialajn aferojn de Brazilo en Hispanio, Japanio, Urugvajo, Anglio, Italio, Paragvajo kaj fine en Argentino, en kies ĉefurbo li forpasis la 21-an de januaro 1913.
Al Franken
Alan Stuart FRANKEN (nomata "Al", nask. la 21-an de majo 1951) estas Emmy-premi-gajninta usona komediisto, aŭtoro, filmskribisto, politika komentisto, radiofonia gastiganto kaj politikisto. Li estas konata pro sia laboro pri Saturday Night Live kaj siaj progresemaj politikaj vidoj.La 14-an de februaro 2007 Franken anoncis sian kandidatecon por la usona senata elekto de 2008 en Minesoto kiel membro de la Demokrata Farmista-Laborista Partio. Post la fermiĝo de la balotado, oni anoncis ke li ricevis 215 malpli multajn voĉojn ol la tiama senatano Norm Coleman, sed post deviga permana renombrado de la balotoj, oni anoncis ke li venkis per marĝeno de 312 voĉoj. Franken reelektiĝis en 2014.
Nacieco
Nacieco estas aparteneco de persono al certa nacio, dum kio oni komprenas la nacion kiel socion, en kies formigado la plej grandan influon havas la komuna historio, la komuna kulturo, la komuna lingvo kaj la komuna teritorio.
La nacieco estas kutime difinita laŭ regiono kie oni naskiĝis aŭ travivis la infanaĝon aŭ laŭ la deveno de antaŭuloj. Ĝenerale eblas diri, ke la signifo de la nocio nacieco estas komplike difini. Ĝi ŝanĝiĝis en la paso de historio kaj ĝi estas diferenca ankaŭ laŭ la geografio.
Mala koncepto estus sennacieco, tio estas malaparteno al nacio aŭ mala sento de aparteno al iu ajn nacio. Tiu ĉi koncepto gravis en la nasko de la esperanta asocio SAT.
Ne konfuzu kun ŝtataneco. Dum ekzemple la ŝtataneco de loĝantoj de Britio estas brita, la nacieco povas esti angla, kimra, skota ktp.
4787 Shulʹzhenko
4787 Shulʹzhenko (aŭ 4787 Ŝuljĵenko) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ukraina soveta kantistino kaj aktorino Klavdia Ivanovna Ŝulĵʹenko (cirile: Клавдия Ивановна Шульженко, 1906–1984).
6864 Starkenburg
6864 Starkenburg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Kantono Caldwell (Teksaso)
La kantono Caldwell situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Lockhart.
Chehalis
Chehalis estas la nomo de popoloj, lokoj, kaj riveroj en Vaŝingtonio (Usono) kaj Brita Kolumbio (Kanado).
Popoloj: Lokoj: Riveroj:
Gametocito
Gametocito estas ĝermoĉelo el kiu formiĝas la gametoj. La gametocito povas dividiĝi per mitozo por krei aliajn gametocitojn aŭ per mejozo por krei gametojn dum la gametogenezo. La masklaj gametocitoj estas nomitaj spermatocitoj kaj la inaj oocitoj.
Gametocito aŭ gamonto estas ankaŭ unu de la etapoj de la vivociklo de parazito protozoa, kiu rilatas al la seksa reproduktado. La gametocitoj per divido rezultas en gametoj, procezo kiu nomiĝas gametogonio. Tio estas karaktero de multaj apikompleksoj.
En la malario (Plasmodium), la merozoitoj povas reinfekti la eritrocitojn (plej parte) aŭ konvertiĝi en gametocitoj kaj masklaj kaj inaj (kelkaj). Se la gastigatno estas pikita de moskito, la gametocitoj pasas al tiu, en kiu ili rezultos en po 4-8 mikrogametoj por gametocito maskla kaj po uni makrogameto por gametocito ina. Kiam fuziiĝas ambaŭ gametoj, tio rezultas en unu zigoto.
Bose (apartigilo)
Bose nomiĝas:
Bose (parte angligita formo de la bengala nomo Basu) estas la familia nomo de jenaj personoj: Carl Bose
Azmannsdorf
Azmannsdorf estas urboparto de Erfurto, Germanio. Ĝi situas inter Erfurto, Kerspleben, Vieselbach kaj Linderbach. Enkorpiĝo al Erfurto okazis en la 1-a de julio 1994. La areo vilaĝa enhavas 459 hektarojn, el kiuj uzatas agrikulture 395 hektaroj.
Historio
Kiam la unuaj modernaj administristoj venis en la jaro 1709 al Azmannsdorf troviĝis tie ĉefe arbaro kun torento kaj teritorio tre taŭga por ĉasado, bestobredado kaj terkultivado. Kultivo de izatido floris jam ekde la 14-a jarcento. La lagetoj ĉirkaŭantaj ankaŭ gravis. La rojo Linderbach estis kvazaŭ natura limo en la direkto de Erfurto.
La unua kirko ne troviĝis vilaĝocentre sed ekstere; verŝajne jam antaŭ la jaro 741 (misikampanjoj de Sankta Bonifaco) estis estintaj unuaj stratoj transaj. La unua mencio estis en la 18.5.876 kune kun 116 aliaj komunumoj (fakte temas pri dekonpretigdeva listo).
Etimologie verŝajnas origino turka, kie Ataman signifas libere elektitan viron (taĉmentestron). En la malnovgermana lingvo atzen signifas manĝigi kio povus aludi pri furaĝliverado. La unua skribversio estis Atamannestorp.
Gefiloj
Johann Leon estis protestanta paroĥestro kaj eklezia kantoverkisto.
Jeandelize
Jeandelize estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Jeandelizois.
Damso
William Culubin (n. la 10-an de majo 1992 en Kinŝaso), pli bone konata sub lia artista nomo Damso, estas konga-belga repisto.
Frua vivo
Damso naskiĝis en la Demokratia Respubliko Kongo en la urbo Kinŝaso. Kiam li estis naŭjara, li forlasis la landon kun sia familio pro sanga armita konflikto kaj transloĝiĝis al Belgio. Damso famiĝis en 2015 per sia kanto Poséidon. Li subskribis kontrakton kun Universal.
Honoroj
Li gajnis disversajn premiojn por plej bona muzikisto interalie tri fojojn la premion Platinum.
Monzambano
Monzambano estas komunumo de Italio.
Amon-Reo
Amon-Reo, egipte: imn-ra [imen-ra]. Du dioj, kunigitaj al unueco pro identigo de la loka teba dieco Amono kun la dio de suno Reo. Amon-Reo estis la plej grandega dio de la epoko de Nova Reĝolando.
Heimberg BE
Heimberg estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 6297 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Heimberg situas ĉe la orienta bordo de la rivero Aro norde de la urbo Thun ĉe la transiro de la Svisa Mezlando al la Svisaj Antaŭalpoj. Heimberg estas kvazaŭ la enirejo al la Berna Oberlando. En sudo de la komunumo la rivero Zulg alfluas al Aro. La komunumo Heimberg konsistas el la vilaĝo Heimberg kaj la vilaĝetoj Bümberg (sur alteco de 600 m s.m. norde de Heimberg) kaj Thungschneit (sur alteco de 596 m s.m. nordokcidente de Bümberg), kaj la setlejo Im Kaliforni (en la triangulo sude de Zulg, oriente de Aro kaj norde de la kvartalo Glättimüli de la komunumo Steffisburg).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,41 km², de kiuj 34,2% estas kovritaj de arbaro, 29,6% servas por agrikulturo kaj 33,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Heimberg limas en nordo al Oppligen, en nordnordoriento al Brenzikofen, en nordoriento al Fahrni, en oriento al Steffisburg, en sudo al Thun, en sudoriento al Uetendorf, en okcidento al Uttigen, kaj en nordnordokcidento al Kiesen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Berno al Thun kaj la svisa aŭtovojo A6, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. Krome la kantona ĉefvojo n-ro 221 de Belp al Thun en Heimberg kuniĝas kun la kantona ĉefvojo n-ro 6. La trajnlinio de Burgdorf al Thun disponas pri du stacidomoj sur la komunuma teritorio ( kaj ).
Partnerkomunumo
Heimberg ek de 1992 havas komunuman partnerecon kun la urbo Horažďovice en Ĉeĥio.
Schottenkirche (Vieno)
Apude situas renomita gimnazio nome Schottengymnasium.
Ĥodio
Ĥodio (ĉeĥe Chodsko, germane Chodenland) estas historia etnografia regiono en ĉirkaŭaĵo de okcidentbohemia urbo Domažlice.
Historio
Ĥodoj estis liberaj bienuloj, kies tasko estis fari armitan gardodeĵoron de bohemia okcidenta limo. Ili loĝis en regiono de Domažlice sen sudo ĝis Bor, Tachov kaj Planá en nordo kaj certigis neŝanĝeman pason de la limo kaj sekuran trafikon sur komerca vojo kondukanta ĝis bavaria urbeto Furth im Wald. Pro tiu ĉi deĵoro ili akiris en la 14-a jarcento regantajn privilegiojn, kiuj donis al ili esceptajn postenon en la feŭda sistemo. En la jaroj 1325–1612 ĥodoj ricevis sume 24 privilegiojn, la plej gravaj estis persona libereco kaj servuteco nur al reĝo. Ili havis eĉ propran administradon. Oni taksas, ke la deĵoran servon sekurigis nur sume 320 bienuloj kun la familioj.
Nuntempo
Ĥodio havas ĝis nun tre riĉajn popoltradiciojn. Konserviĝis bunta popolkostumo kaj riĉa folkloro, kiu estas influita de folkloro bavaria. Konserviĝis ankaŭ ĥodia dialekto kaj kutimoj. Karakteriza muzika instrumento estas sakfajfilo.
Konserviĝis ankaŭ devena popola arkitekturo, ekz. en vilaĝoj Mrákov, Postřekov, Trhanov kaj Klenčí pod Čerchovem. Ĝis hodiaŭ estas vivaj diversaj popolaj metioj – puntofarado aŭ produktado de tradicia popola ceramiko kun tipa ĥodia modelo aŭ produktado de tipa ĥodia specialaĵo – ĥodiaj kukoj. El Ĥodio devenas ankaŭ ĉeĥa nacia hundraso – ĥodia hundo.
Ĥodio en literaturo kaj arto
Ĥodio inspiris multe da verkistoj kaj artistoj. Intereso pri Ĥodia literaturo kulminis en periodo de Ĉeĥa nacia renaskiĝo.
Alexander Van der Bellen
Alexander VAN DER BELLEN (naskiĝis la en Vieno) estas Aŭstra ekonomikisto, politikisto. Li estis de 1997 ĝis 2008 landa parolanto de la Aŭstra politika partio "La Verduloj" kaj ties parlamentano de 1994. La li elektiĝis kiel federacia prezidanteco de Aŭstrio kandidatiĝinte kontraŭ Norbert Hofer. En julio la Konstitucia Tribunalo nuligis la balotojn de la kaj la  en la ripetitaj Prezidentaj Balotoj 2016 la ekologia kandidato Aleksandro Van der Bellen gajnis kun 51.6% de la balot-voĉoj lia kontraŭ kandidato estis Norbert Hofer.
Biografio
1917 la malgrand-aristokrataj prauloj de Alexander Van der Bellen fuĝis de la bolŝevikoj el Rusio al Estonio. 1940/41, post la okupo de Estonio fare de la Sovetunio, la patro Alexander sukcesis kune kun sia posta edzino Alma Siebold transloĝi en la Germana Imperio. De iu germana kampadejo da transfuĝintoj la gepatroj venis al Vieno.
Alexander Van der Bellen naskiĝis 1944 en Vieno. Kiam alproksimiĝis la Ruĝa Armeo de la Sovetunio, la familio fuĝis al Tirolo. Tie dum juneco vivis Alexander. 1962 li faris abiturientan ekzamenon en Innsbruck, studis Nacian Ekonomion ĉe la universitato de Innsbruck kaj en 1970 iĝis Dr. rer. oec. De 1968 ĝis 1971 li estis asistanto ĉe la institucio pri Financaj Sciencoj de la universitato Innsbruck, de 1972 ĝis 1974 en Berlino. 1975 li habitiliĝis en la fako Financaj Sciencoj.
1976 li iĝis eksterordinara universitata profesoro ĉe la universitato de Innsbruck, poste iris al Vieno kaj instruis tie de 1977 ĝis 1980 ĉe la Administracia Akademio de la ŝtato, poste kiel plenranga universitata profesoro pri Nacia Ekonomio ĉe la Universitato de Vieno. Inter 1990 kaj 1994 li estis en la estraro de la fakultato pri Socialaj kaj Ekonomiaj Sciencoj. Nuntempe li estas profesoro ĉe la Universitato de Vieno, sed karencita.
Politika kariero
Van der Bellen antaŭe estis membro de la SPÖ. Kiam 1992 oni serĉis novan prezidenton de la Aŭstra Financa Korto, Van der Bellen estis kandidato de la Verda Partio. Mallonge poste li iĝis membro de la nacikonsilio. Ekde 1997 li estas parolanto kaj ekde 1999 klub-ĉefo de la Verda Partio.
Alexander Van der Bellen ne nur estas la plej longe oficianta parolanto en la historio de la Aŭstra Verda Partio, sed ankaŭ la plej sukcesa: la partio havis 4,8% da elektantoj, kiam Van der Bellen 1997 transprenis sian oficon. Ĉe la elektoj 1999 jam estis 7,4%, en la jaro 2002 9,5% kaj 2006 jam 11%.
Post la balotoj 2008, kiam la verduloj malgajnis multajn voĉojn kaj havis nur 10 %, Van der Bellen demisiis kiel landa parolanto (3-a de oktobro 2008). Sekvis lin Eva Glawischnig-Piesczek.
Chêne-Bourg
Chêne-Bourg  (prononcu ŝenbur) estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 8028 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Poŝlibro
Poŝlibro estas malgranda libro kun kutime mola bindaĵo. Kutime poŝlibro estas eldonita kelka tempo post la plialtvalora malmole bindita aŭ broŝurita libro, celas pli grandan legantaron kaj estas kompare malmultekosta.
Stacio Kamo (Kioto)
Stacio Kamo (japane: 加茂駅 [Kamo-eki], angle: Kamo Station) estas fervoja stacio en Kizugaŭa, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kansai (ĉefa).
Chêne-Bourg
Geografio
Chêne Bourg situas meze inter la lago Lemano kaj la rivero Arve ĉe la bordo de la rivereto Seymaz, alfluanto de Arve. La komunumo havas tute urbecan karakteron kaj komplete kunkreskis kun siaj najbaraj komunumoj, kiuj formas integritan parton de la aglomeraĵo de Ĝenevo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chêne-Bourg limas en nordo al Vandœuvres, en oriento kaj sudo al Thônex, kaj en okcidento al Chêne-Bougeries.
Trafiko
Chêne-Bourg estas konektita al la urba transportreto de Ĝenevo per la tramlinio n-ro 17. Unua tramlinio jam ekzistis en la jaro 1876. En la jaro 1888 estis malfermita stacidomo ĉe la trajnlinio de Eaux-Vives al, kiu en la jaro 1983 estis fermita. Nuntempe estas konstruata nova trajnlinio de Cornavin tra Eaux-Vives al Annemasse, plej parte subtere kvazaŭ metroo, kaj post ties malfermiĝo denove estas rekte konektita al la fervojreto.
Ĉe la limo al Thônex ekzistas alveturejo al la ĝeneva alveturaŭtovojo al la svisa aŭtovojo A1.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chêne-Bourg datiĝas el la jaro 1270 kiel Quercus.
Ĝis la kontrakto de Torino de la jaro 1754 Chêne-Bourg estis parto de Chêne-Bougeries. Per la kontrakto la teritorio sudoriente de la rivereto Seymaz estis atribuita al Thônex kaj kun ĝi Savojo. En la jaro 1792 la loko fariĝis kun la komunumo Thônex parto de Francio. En la jaro 1816 ĝi estis atribuita al la Respubliko Ĝenevo, kiu kiel lasta kantono aliĝis al Svislando. En la jaro 1869 la loĝantaro de la kreskanta vilaĝo akiris la sendependecon de Thônex, kaj Chêne-Bourg fariĝis memstara komunumo de Kantono Ĝenevo.
Poŝlibro
La unuaj modernaj poŝlibroj estis eldonitaj ĉirkaŭ 1935 en Britio ĉe Penguin Books. En Usono la eldonejo Simon & Schuster aperigis la unuajn poŝlibrojn en 1939. En Germanio la unuaj poŝlibroj fabrikiĝis post la Dua Mondmilito.
Floreso (Indonezio)
Floreso (Flores) estas unu el la Malgrandaj Sundaj Insuloj. Ĝi ampleksas 15.175 kvadratajn kilometrojn, havas proksimume unu milionon da loĝantoj kaj apartenas al la provinco Orientaj sudorientaj insuloj de Indonezio. 91 procentaĵoj de la loĝantoj estas kristanoj; pro la portugala kristanigo en la 16-a jarcento la plejparto el ili estas katolikoj.
Biogeografie la insulo troviĝas en la Aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF).
Alexander Van der Bellen
Privataĵoj
Van der Bellen estas edziĝinta kaj havas du plenkreskajn filojn. Liaj amikoj kaj partiaj kolegoj nomas lin "Saŝa". Dum libertempo li legas krimojn kaj Donald-Duck-kajeroj. Li forte fumas, sed mem bonvenigas la enkondukon de sen-fumaj zonoj en publikaj gastejoj.
Fonografado
Sonregistrado aŭ Fonografado estas registrad- kaj aŭdigomaniero por bruoj, tonoj, muziko kaj parolata lingvo. Fonografadon karakterizas la apartigo de registrad-, konservad- kaj aŭdigmanieroj; kiel registrilo oni uzas ekz. fonografon, kiel datumkonservilo rulcilindron aŭ gramofondisko el ŝelako aŭ vinilo, kiel aŭdigilo gramofonon.
Sonregistrejo estas establaĵo por registrado kaj prilaborado de sonaj aperaĵoj. Je tio povas temi pri ĉiaspeca muziko, ankaŭ pri parolo kaj bruoj por radioofoniaj kaj televidaj kontribuoj, kinofilmaj sonoj aŭ sonkreitaĵoj por komputilaj ludoj.
Tunĥo
Tunĥo (hispane tunjo) estas oraĵo, kutime de formo plata kaj iom homaspekta, kiun indiĝenoj metis en tombejon kune kun siaj mortintoj, kiel oferaĵo kaj mesaĝo por siaj dioj. Ili estis uzitaj ekzemple en Kolombio antaŭ la alveno de la hispanaj konkeristoj.
Kalia pirofosfato kvarbaza
Kalia pirofosfato kvarbaza estas neorganika kombinaĵo de kalio kaj pirofosfata acido, senkoloraj aŭ blankaj delikvaj solidaĵoj tre solveblaj en akvo sed nesolvebla en etanolo. En la komerco ĝi trovatas sub la hidrata formo. Kvarkalia pirofosfato estas uzata kiel bufragento, emulsianto, dispersagento kaj nutro-aldonaĵo. En industrio ĝi uzatas en la fabrikado de dentokremoj kaj dentofadenoj. Kalia dufosfato preventas ke la dento-tartro deponiĝu en la buŝo.
Lauren Graham
Lauren Helen Graham (naskiĝis la 16-an de marto 1967 en Usono, Havajo, Honolulu) estas usona aktorino, filma produktistino. Ŝi iĝis internacie konata per ludo en la serio Gilmore Girls.
Biografio
Graham plenkreskis en Fairfax, Virginia kaj havas irlandajn praulojn. Ŝiaj gepatroj divorcis, kiam ŝi aĝis 5 jarojn, ŝi retsi ĉe la patro. El postaj geedzecoj de ŝiaj gepatroj, ŝi havas tri pli junajn fratinojn.
Nubia sabloŝtona akvejo
La Nubia sabloŝtona akvejo aŭ Nubia grejsa akvejo estas ampleksa subtera sedimenta rokkorpo de la orienta Saharo enhavanta grandan akvorezervujon kun fosilia grundakvo.
Lauren Graham
Biografio
Ŝi malkovris ŝian emon al aktorado jam en la bazlernejo. Post la baĥelora ekzameno en la angla lingvo ĉe Barnard College en 1988, ŝi translokiĝis al Teksaso kaj komencis aktoradan studadon en la Suda Metodista Universitato, kiun ŝi poste finis per titolo magistro. Nuntempe ŝi vivas en Los Angeles, Kalifornio. Ŝi iĝis konata ĉefe pro la rolo Lorelai Gilmore en la serio Gilmore Girls.
Nubia sabloŝtona akvejo
Kun volumeno de proksimume 373.000 km³ (tio respondas al ĉ. 10 % de la volumo de la Mediteraneo; taksoj de stokado-volumo varias konsiderinde) ĝi estas unu el la plej gravaj grundakvejoj en la mondo.
Lauren Graham
Biografio
Graham debutis en 2009 en teatro Broadway en la muzikalo Guys and Dolls kun la rolo de Miss Adelaide.
Nubia sabloŝtona akvejo
Kun vertikala amplekso de 140 ĝis 230 metroj kaj profundo de 800 ĝis 4500 metroj, ĝi kovras areon de proksimume 150 000 kvadrataj kilometroj super partoj de la ŝtatoj Ĉado, Egiptio, Libio kaj Sudano. La aĝo de la subtera akvo en la sabloŝtono estas kelkcent ĝis pli ol 1 miliono da jaroj.
Verbenacoj
La verbenacoj (Verbenaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lamialoj (Lamiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 30 genrojn kaj pli ol 1000 speciojn,. Ĝia tipa genro estas verbeno.
Lauren Graham
Eksteraj ligiloj
[[Kategorio:Usonaj voĉaktoroj]
Verbenacoj
Tiu familio estas ĉefe arbaj plantoj en la tropikoj kaj subtropikoj, aperantaj en tre diversaj formoj kaj lokoj. Ili havas kontraŭesidantajn foliojn, ofte simplajn. La plantoj estas ofte haraj, la floroj ofte 5-partaj. Insektopolenitaj, la frukto estas drupo, la grajnojn disportas birdoj (kolibro).
Nubia sabloŝtona akvejo
En kelkaj lokoj, la akvoj atingas la surfacon kaj formas la lagojn Unianga kaj la malgrandajn lagojn de la besta rezervejo Fada Arĥej en la nordorienta Ĉada baseno.
Verbenacoj
Taksonomio
Lastatempaj filogenetikaj studoj montris ke iuj genroj estis malĝuste metitaj en la verbenacoj, kaj tiujn oni nun translokigis al la lamiacoj. Avicennia, foje metita en la verbenacoj aŭ foje en aparta familio Avicenniaceae, oni nun metas en la akantacoj.
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (26 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(17479) 1991 PV9
(17479) 1991 PV9 estas asteroido de la asteroida zono (aŭ Hungaria familio) malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
3-Aminobenzoata acido
3-Aminobenzoata acido aŭ 3-aminobenzoata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta per oksidigo de la 3-aminobenzila alkoholo aŭ hidratigo de la 3-aminobenzoila klorido. 3-Aminobenzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Aminobenzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al 3-aminobenzoata grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Angla damludo
Angla damludo estas variaĵo de damludo kiu estas disvastigita precipe en Unuigita Reĝlando, Irlando, Usono, Aŭstralio kaj Nov-Zelando.
Ludreguloj
La ludo estas ludata sur kvadrata ludtabulo kun 64 fakoj, alternative kolorita hele kaj malhele (kutime verde). Dum la ludo nur la malhelaj fakoj estas uzataj. Ambaŭ ludantoj havas po 12 pecojn kiuj estas lokigitaj sur la respektivaj unuaj tri linioj. La komencanta ludanto gvidas la malhelajn (kutime ruĝajn) pecojn, la alia ludanto gvidas la helajn.
La pecoj movas ekzakte unu paŝon diagonale antaŭen. Se staras peco de la kontraŭludanto antaŭe de ludanta peco kaj la fako rekte malantaŭ ĝi estas malplena, tiam la ludanto devas salti per sia peco super la kontraŭludanta kaj forpreni (kapti) ĝin de la ludtabulo. Se poste eblas fari pluajn saltojn, ankaŭ ĉi tiuj estas devigaj. Se peco atingas la lastan linion, tiam ĝi promocas al Damo (ankaŭ nomita Reĝo). La damo povas iri ankaŭ unu paŝon malantauen kaj devas salti - se eblas - ankaŭ malantaŭen.
Venkas la ludanto, kies kontraŭludanto ne povas fari pluan movon aŭ malgajnis ĉiujn pecojn.
Specifecoj
La Angla damludo estas treege analizita, simile kiel ŝako, kaj pro tio multaj ludoj inter bonegaj ludantoj finas kiel remisa. Fina pozicio kun du damoj kontraŭ ununura estas kutime venkita.
Sukoto
Sukot, Tendofesto aŭ la festo de laŭboj estas juda pilgrima festo. Ĝi festiĝas dum aŭtuno kaj komenciĝas la 15an de tiŝrej laŭ la Juda kalendaro. En la Tria Libro de Moseo (Levidoj), ĉapitro 23, de la Biblio ĝi detale priskribiĝas.
Pri la vorto en Esperanto
Fakte la hebrea vorto "sukot", laŭboj, estas pluralo de la vorto "suka", laŭbo.
La deveno de la festo
Sukot estas la plej grava festo de ĝojo de la juda jaro. La nomo devenas de la sekva kutimo: memore al la biblia longa migrado tra la dezerto inter Egiptio kaj Israelo, dum kiuj la judaj serĉantoj de la "Promesita Lando" Israelo devis tranokti en tendoj aŭ provizoraj kabanetoj el branĉoj kaj ŝtofoj, ankoraŭ nuntempe la religiemaj judoj ĉie en la mondo aŭtune konstruas laŭbon el branĉoj, folioj kaj ŝtofopecoj - en la ĝardeno, korto aŭ la balkono de la domo. En tiu provizora laŭbo dum la festa semajno oni manĝas, festas kaj legas judajn tekstojn. Se la klimato ne tro malvarmas, ankaŭ eblas tranokti en la laŭbo.
Heimberg
Heimberg estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Sukoto
La deveno de la festo
Al la festaj diservoj en la sinagogo la homoj portas plantajn bukedojn el kvar difinitaj plantoj, kiujn ili svingas dum la ceremonio kiel signo de ĝojo.
Je la lasta tago de la festa semajno okazas la "festo de ĝojo pri la torao" (Simĥat Tora).
Monza
Monza (IFA: [ˈmonʦa], Munscia per loka lombarda lingvo) estas komunumo de Italio. La komunumo havas 122 819 loĝantojn kaj estas la ĉefurbo de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis. Tra la urbo fluas la rivero Lambro, alfluanto de Pado.
Monza lokiĝas nur 15 kilometrojn distance de Milano. La urbo famas ankaŭ por sia kurejo "Autodromo nazionale di Monza" (nacia aŭtomobilkurejo de Monza), sur kiu estas ĉiujare batalita la Itala konkurso de Formulo 1.
Ramocsa
Ramocsa [ramoĉa] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti. Simila komunumo estas Ramocsaháza.
Situo
Ramocsa situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Őriszentpéter troviĝas 9, Lenti 22, Zalaegerszeg 38 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1378 laŭ tiama hungara ortografio "Ramcha". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la komunumon. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno. Dum la socialismo kolĥozo nomata Ruĝa Stelo funkciis. En Ramocsa migra poŝto servas. La municipa administracio en Csesztreg funkcias.
Elena Semikina
Elena Semikina (11-an de januaro, 1983) estas aktorino kaj produktorino. Ŝi fariĝis Fraŭlino Universo de Kanado 2010 en Toronto, Ontario, je la 14-a de junio, 2010. Ŝi reprezentis Kanadon je la Fraŭlino Universo 2010 beleckonkurso en Las Vegas, Nevado, Usono je la 13-a de aŭgusto, 2010. Semikina studis Merkatikon kaj Financojn je la Universitato York en Toronto kaj akiris bakalaŭran gradon en tiuj fakoj. Semikina debutis en la filmo Three Days in Havana (Tri tagojn en Havano) en junio 2012. Kunaktoroj estas Gil Bellows, Don McKellar kaj Kathleen Robertson.
Distrikto Gödöllő
La Distrikto Gödöllő (hungare Gödöllői járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas en Montetaro Gödöllő en la meza parto de la departemento.
La areo estas 449,66 km², kie loĝas 140 205 homoj. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturoj, industrio kaj bredadoj, krome multaj laboras en Budapeŝto.
Historio
Komence „Distrikto Malsupra Vác” funkciis ĝis 1898, poste establiĝis ĉi tiu distrikto. En 1912 en la orienta parto establiĝis Distrikto Aszód. Ĝis 1960 ili apartenis al Pest-Pilis-Solt-Kiskun. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
São Francisco (Minas-Ĝerajso)
São Francisco (prononco: saŭnfransisko, oficiale Município de São Francisco) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Januária. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Januária, Chapada Gaúcha, Pintópolis, Icaraí de Minas, Luislândia, Brasília de Minas, Japonvar kaj Pedras de Maria da Cruz.
La loĝloko fondiĝis en 1700 kaj estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 568kilometroj.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
(15508) 1999 TE38
(15508) 1999 TE38 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Mafino
Mafino (laŭ elparolo de la angla originala vorto muffin, uzata en tiu formo en kelkaj lingvoj) estas nomo de du diversaj bakaĵoj en Usono kaj Britio. La brita mafino estas plate pretigita per gistofungo kaj estas manĝata kiel rostpano. En Usono, oni nomas tiun "angla mafino". La usona mafino disvastiĝis pli forte danke al kultura forto de Usono. La usonaj mafinoj estas malgrandaj rondaj kukoj, kiuj plej ofte estas bakataj per bakpulvoro kaj en specialaj bakformoj.
Similas al la mafino la t.n. cupcake, kiu estas pli dolĉa kaj plej ofte kovrata per buterkremo (~ torteto).
Johann Leon
Johann LEON (naskiĝinta ĉirkaŭ 1531 en Ohrdruf, mortinta paskon de 1597 en Wölfis) estis germana pastoro protestanta kaj eklezikantverkisto.
Vivo
Leon ekstudis en 1550 en Wittenberg. En 1553 li iĝis instruisto en Erfurto kaj paroĥestro en Azmannsdorf en 1554. Inter 1560-63 kaj 1568-74 li estis paroĥestro en Großmölsen. Post kampa predikisteco Leon iĝis paroĥestro en Königsee kie li instruis hejme junkron Adam von Bernstatt; al li li dediĉis poste la verkon edifan Ejaculationes. Ekde 1575 li animzorgistis en Wölfis.
Bretonaj sanktuloj
La bretonaj sanktuloj estas personoj kiuj famiĝis en Bretonio pro siaj katolikaj fido, pieco kaj agoj. Kelkaj el ili sed ne multaj estis kanonize agnoskitaj sanktuloj de la Katolika Eklezio, la aliaj estis proklamitaj sanktuloj de la popolo mem kaj ne ĉiuj ekzistoj estas historie pruveblaj.
Johann Leon
Vivo
Liaj edifaj kantoj parte eĉ hodiaŭ ankoraŭ kantatas. Ili editoritis jam je la fino de la 16-a jarcento. kaj aperis ankaŭ en diversaj edifaj tekstaroj kaj presitaj predikoj. Jen kelkaj tiaĵoj: La ege konata kanto "Des heil'gen Geistes reiche Gnad'" kies aŭtoreco longe opiniitis esti ĉe Leon, estas vere de Ambrosius Lobwasser. Duboj estas pri la aŭtoreco la tragedio Die Historie von der Offenbarung des waren Messie vnsers Heilandts, den Weysen aus Morgenland geschehen, Vnnd wie Herodes die Vnschuldige Kindlein hab tödten lassen (1553).
Ganaa nacia teamo de futbalo
La ganaa nacia teamo de futbalo oficiale naskiĝis en 1950, kvankam ĝis la sendependiĝo de la lando el kolonia regado de Britio la teamo ludis sub la nomo "Ora Bordo" aŭ anglalingve "Gold Coast". La unua internacia matĉo estis kontraŭ kolonia Niĝerio en tiu jaro. Dufoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - unuafoje por la 2006. Duafoje la teamo aktuale partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko. En la Afrika Pokalo de Nacioj la teamo ĝis la jaro 2010 partoprenis 17-foje, unuafoje ne 1963, kaj gajnis la pokalon en 1963, 1965, 1978 kaj 1982. Krome granda sukceso estis la akiro de futbalteama bronza medalo en la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono.
Johann Leon
Fonto
"Leon, Johann“ fare de Albert Schumann en: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 18 (1883), p. 298–299, kio interrete legeblas tie ĉi.
Bretonaj sanktuloj
En Bretonio multas katolikaj urbaj preĝejoj sed ne nur: ankaŭ en la kamparo troveblas kapeloj, kalvariaj monumentoj, ŝtonaj fontanoj kun nomo de sanktulo kaj amaso da aliaj spuroj de ia bretona katolikismo: nomo de la urboj, de la vilaĝoj, de la "lieu-dit", kamparaj ŝtonaj alte starigitaj vojrandaj krucoj kaj kultado al loka sanktulo.
Necesas distingi inter la bretonaj sanktuloj. Tre konataj en Bretonio estas (en la franca lingvo) les sept saints fondateurs de la Bretagne, la sep sanktuloj fondintaj Bretonion, malpli konataj estas la kanonizitaj bretonaj sanktuloj kaj karaj al la popolo bretonia estas la aliaj loke kultataj en paroĥoj dum la pardon annuel tiel estas la ĉiujara procesio.
La kanonizitaj sanktuloj
Aldonindas Sankta Vincento Ferrer, hispana dominikano, kiu predikis en Bretonio kaj kies relikvoj ripozas en la katedralo de Vannes, li estis kanonizita la 29-an de junio 1455.
Morazzone
Morazzone estas komunumo de Italio.
Malomajako
Malomajako estas vilaĝo en la Aluŝta municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). La vilaĝo troviĝas ĉe la aŭtoŝoseo Jalto-Aluŝto-Simferopolo, 10 kilometrojn okcidente de Aluŝto. Malomajako estas administra centro de la samnoma komunumo kaj ĉiam pli populariĝas kiel ripoz- kaj kurac-loko.
Historio
Sur la teritorio de moderna Malomajako estis trovitaj la restaĵoj de la homa aktivado, kiuj apartenas jam al paleolitiko. Plej frue la vilaĝo estas menciita en la skribaj fontoj en la jaro 1652.
La historia krime-tatara nomo de la vilaĝo laŭvorte signifas "granda lumturo", dum la modernaj rusa kaj ukraina nomoj (ekde 1945) signifas "malgranda lumturo".
En la sovetia tempo la vilaĝo evoluis ĉefe kiel vitej-prilabora centro kaj ankaŭ kiel ripoz-kuraca regiono (en la vilaĝo oni konstruis kelkajn ripozejojn, ankaŭ la porinfanajn).
Nuntempo
En la loĝloko loĝas 2205 homoj (laŭ la censo de la jaro 2001). Ĝi estas transporte (buse kaj trolebuse) ligita al Aluŝto kaj Jalto. Funkcias kelkaj grandaj ripozejoj; prosperas ankaŭ la "neorganizita" ripozado (kiam la ripozantojn gastigas la lokaj loĝantoj). Apud la vilaĝo troviĝas sufiĉe granda gruz-minejo, kiu estas ĝia ĉefa industria entrepreno.
En la loĝloko troviĝas kelkaj relative popularaj vidindaĵoj, i. a.:
Mungo Park
Mungo Park (naskiĝis la en Selkirk, mortis 1806 en Bussa) estis skota esploristo. Li esploris okcidentan Afrikon kaj la riverojn Niĝeron kaj Gambion.
Vivo
Studis medicinon en Edinburgo kaj estiĝis ĥirurgo. La jarojn 1793-1794 vojaĝis al Sumatro por scienca ekspedicio.
Unua ekspedicio
En la jaro 1794 African Association (Asocio Afrika) en Londono irigis lin gvidi unu ekspedicion laŭ la rivero Niĝero por malkovri Timbuktuon kaj la asocio al li donis monon por ĉi tiu ekspedicio. La eŭropanoj konis malmulte pri Afriko dum la malfrua 18-a jarcento kaj frua 19-a jarcento, krom la marbordoj, preskaŭ neniom certe. Unue iris al Pisania, urbo situinta apud la rivero Gambio, kaj tie li restis kvin monatojn. La 2-an de decembro 1795 foriris de Pisania laŭ Gambio orienten. Kaptiĝis en Ludmar tamen sukcesis eskapi. 20-an de julio 1796 atingis Niĝeron en Ségou. Vojaĝis rivere ĝis Silla antaŭ li reiris. Banditoj lin rabis, kaj li perdis preskaŭ ĉion kion li havis, krom sian ĉapelon en kiu kaŝis la paperojn sur kiuj sia vojaĝrakonto estas verkita. Sukcesis transvivi vendinte paperojn kun frazoj el la Korano kiun li skribis.
Dua ekspedicio
La celo de la dua ekspedicio ne estis esplori, tiel la unua, sed plifortiĝi la potencon britan en Afriko. Estis unu afero grava tiuepoke ĉar Britio militis kontraŭ Francio. La 31-an de januaro 1805 forvojaĝis kaj venis al la insulo Gorée la 28-an de marto, de tie sekvis laŭ la rivero Gambio. Tiam li venis al Niĝero la 19-an de aŭgusto, nur 12 eŭropanoj ankoraŭ vivis. Tiam li estis en Sansanding, nur tri eŭropanoj restis. La lastaj leteroj de Park skribiĝis tie. Vojaĝis laŭ Niĝero kaj venis al Timbuktuo. Sekvis laŭ la rivero, sed atakiĝis en Bussa kaj mortis kun la aliaj eŭropanoj, nur unu sklavo transvivis.
La filo de Mungo Park, Thomas Park, gvidis unu ekspedicion strebinte trovi Mungon en la jaro 1827, sed malaperis.
NGC 3408
NGC 3408 (aliaj indikoj — UGC 5977, MCG 10-16-16, ZWG 291.6, IRAS10490+5842, PGC 32616) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pethőhenye
Pethőhenye [petOhenje] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Situo
Pethőhenye situas sur ebenaĵo laŭ dekstra bordo de Zala (rivero), laŭ traira flankovojo. Zalaegerszeg troviĝas 9, Zalaszentgrót 18, Pacsa 23, Vasvár 26, Hévíz 27 km-ojn.
Historio
Ĝis 1943 la tiama Petőhenye kaj Ördöghenye unuiĝis kaj formiĝis la nuna vilaĝo. En 2008 voĉdonado okazis pri aliĝo al Zalaegerszeg, sed la vilaĝo restis sendependa. En la sekva jaro alia voĉdonado tiel decidis, ke foraj vilaĝpartoj aliĝu al Zalaegerszeg. En 2013 rivero Zala kaŭzis inundon.
En Pethőhenye migra poŝto servas. La municipa administracio en Zalaszentiván funkcias, kie ankaŭ la fervojo estas alirebla.
Bath and North East Somerset
Bath and North East Somerset estas unuara instanco en la angla regiono South West England.
Ĝi estis antaŭe parto de la provinco Somerset kaj poste de Avonio
Vidu ankaŭ
Loka regado kaj administrado en Britio
Nyírtass
Nyírtass [njIrtaŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Kisvárda. Nyír signifas: betulo.
Situo
Nyírtass situas sur ebenaĵo, laŭ mallonga sakovojo, ĉefvojo Nyíregyháza-Záhony preteriras. Kisvárda troviĝas 15, Baktalórántháza 17, Dombrád 18, Vásárosnamény 26, Ibrány 29 km-ojn.
Mitry-Mory
Mitry-Mory estas franca komunumo situanta en departemento Seine-et-Marne en regiono Francilio.
Nyírtass
Historio
Laŭ la onidiro tribestro Tas fondis tie komunumon por bazarejo, kies nomo estis Tasvásárhely [taŝvAŝArhej] (=Tas-bazarejo). La grava loko estis kampurbo en la 17-a jarcento, tamen la urbeto senhomiĝis pro la konstantaj militadoj. En 1714 poloj refondis la iaman bazarejon. En 1835 tertremo okazis. En 1908 la tiama "Thass" ŝanĝiĝis al la nuna formo, tiutempe havanta la rangon grandvilaĝo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, restoracio, futbalejo.
Mitry-Mory
Loĝantoj de Mitry-Mory estas nomataj Mitryen(ne)s.
Lockhart (Teksaso)
Lockhart estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Caldwell, iom sudokcidente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Anopheles stephensi
Anopheles stephensi estas ĉefa moskito transiganta vektoro de malario en urba Barato kaj estas inkludita en la sama subgenro kiel Anopheles gambiae, la ĉefa transiganta vektoro de malario en Afriko. A. gambiae konsistas el komplekso de morfologie identaj specioj de moskitoj, kun ĉiuj aliaj ĉefaj malarivektoroj; tamen, A. stephensi ne estis ankoraŭ inkludita en ajna el tiuj kompleksoj. Tamen, du subspecijo de A. stephensi ekzistas bazite sur diferencoj en ovodimensioj kaj en la nombro de faltoj en la ovoj; A. s. stephensi sensu stricto, nome la tipa formo, estas efika malarivektoro kiu okazas en urbaj areoj, kaj A. s. mysorensis, nome la varia formo, ekzistas en ruraj areoj kaj montras konsiderindan zoofilian kutimon (bestemo), kio faras ĝin ne tiom efika malarivektoro. Tamen, A. s. mysorensis ja estas grava vektoro en Irano. Ankaŭ intermeza formo ekzistas en ruraj komunumoj kaj ĉirkaŭ-urbaj areoj, kvankam ties vektora statuso estas nekonata.
Ĉirkaŭ 12% de kazoj de malario en Barato venas el A. stephensi.
En Novembro 2015, usona esplorgrupo pruvis, ke A. stephensi kun genetikaj modifoj povus iĝi nekapabla transigi malarion, kaj ankaŭ ke 99.5% de idoj de mutaciantaj moskitoj estis imunaj.
Tournavaux
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Meinborn
Meinborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ferenc Puskás (futbalisto)
PUSKÁS Ferenc [puŝkaŝ], (originale Purczeld Ferenc) (naskiĝis en Kispest (Hungario) la 2-an de aprilo 1927, mortis en Budapest la 17-an de novembro 2006) estis futbalisto (avanulo, mezulo), trejnisto, kapitano de la fama hungara futbalgrupo (orteamo), olimpiano, olimpika ĉampiono.
Li ludis kiel maldekstra ŝturmanto.
Biografio
Li komencis futbali per helpo de la trejnista patro en la futbalklubo „Kispesti AC”. Li ludis en Hungario nur en tiu grupo kaj en ties jura posteulo en la Budapeŝta Honvéd. Li estis elektita en aĝo de 18, en 1945 al la nacia teamo, kiam la teamo ludis kontraŭ Aŭstrio (venkis Hungario je 5:2). En 1952 li estis kapitano de la hungara futbalgrupo, gajnanta la olimpikan ormedalon en Helsinko. Li akiris kvinfoje la hungaran ĉampionecon kun Honvéd, li estis kvarfoja hungara golreĝo. En 349 ĉampiona ludoj li akiris 358 golojn.
Post la hungara revolucio de 1956, li elmigris kaj fine setlis en Hispanio, kie li iĝis ludisto de Real Madrid. Tie li atingis dum 179 ludoj 154 golojn. La aktivan futballudon li finis en aĝo de 40. Post sia emeritiĝo, li estis trejnisto.
Li mortis en 2006 pro alchajmero.
Familiaj skandaloj en 2005
En 2005 li suferis je gravaj mensaj malsanoj (onidire li jam ne sciis pri la ekstero) kaj por la kuracado oni organizis memorludon por financi lian flegadon. Liaj edzino kaj filino okazigis skandalon en Hungario pro iliaj monavidaj kondutoj (Ili asertis, ke ili ne havis monon por la flegado; dumtempe la hungara ŝtato financis la flegadon, Puskás ricevis apartan ĉambron – kvankam li apenaŭ pagis en Hungario sanasekuran monon-, eĉ Real Madrid daŭre ĝiris monon por la familio ktp.). Ili eĉ vendis ormedalojn, ĉampionajn memoraĵojn, ŝuojn de Puskás, kiujn aĉetis hungaro.
Oni ligas la legendan sentencon de „Kis pénz kis foci, nagy pénz nagy foci” „Moneto-futbaleto, Monego-futbalego.” al li.
Vendelo
Vendelo estas vira persona nomo el la germana, signifante: apartenanta al la vandaloj. Virina paro estas Vendela. La nomo, precipe la virina estas malofta.
Famaj Vendeloj
Sankta Vendelo, patrono de bredistoj
La nomo en aliaj lingvoj
Laŭ la sanktulo nomiĝas ekzemple la urbo Sankt Wendel en la federacia lando Sarlando de Germanio.
Rambutano
La nomo venas de la indonezia vorto rambutan. Rambut signifas "haro"; kun la sufikso '-an' ĝi signifas "harhava".