cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Komunumaro Glan-Münchweiler
La Verbandsgemeinde Glan-Münchweiler estas komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la komunumo Glan-Münchweiler. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
La 1-an de januaro 2017 la membraj komunumoj kun tiuj de la najbaraj komunumaroj Waldmohr kaj Schönenberg-Kübelberg unuiĝos al nova komunumaro oberes Glantal.
Trafiko
La komunumaro estas per tri stacidomoj ligita al la fervoje linio Glantalbahn inter la urboj Kusel kaj Kaiserslautern.
Tra la teritorio krome kondukiĝas la aŭtoŝoseo A 62 kaj la federacia strato B 423, kiuj interligiĝas ĉe la aŭtoŝoseo elveturejo Glan-Münchweiler.
Difinebla nombro
Ĝenerale, difinebla nombro estas nombro, kiun oni povas unike difini per iu matematika deklaro. Formale, reela nombro a estas difinebla en la lingvo de aro-teorio ZFC, se kaj nur se ekzistas logika formulo φ(x) en la sistemo, kun precize unu variablo x, por kiu a estas la sola nombro tia, ke validas φ(a).
Estas iuj "unike priskribeblaj" nombroj kiuj ne estas difineblaj. Ekzemple, la plejparto de fizikaj konstantoj verŝajne estas matematike nedifineblaj per la plejparto de sistemoj de unuoj, kvankam oni ne povus pruvi tiel. (La gravita konstanto, esprimata per la Sistemo Internacia de Unuoj, estas unu ekzemplo.)
Ĉiu komputebla nombro estas difinebla, sed iuj difineblaj nombroj estas nekomputeblaj, ekz. la konstanto de Chaitin.
27658 Dmitrijbagalej
27658 Dmitrijbagalej estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Alford
Alford estas malgranda urbo en la angla provinco Lincolnshire. Thomas Paine loĝis en la urbo en 1764 dum proksimume unu jaro kiam li laboris kiel kolektanto de impostoj. La malnova muelejo konstruita en 1837 ankoraŭ funkcias.
27658 Dmitrijbagalej
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa historiisto Dmitrij Ivanoviĉ Bagalej (cirile : Дмитрий Иванович Багалей, 1857–1932), profesoro kaj rektoro de la Ĥarkiva Universitato. Lia scienca laboro estis dediĉita al la antikva historio de Ukraino, Rusio kaj Litovio. Dum 1914–1917 li estis estro de la urba konsilantaro de Ĥarkivo.
Orgenisto
Orgenisto estas muzikisto, kiu ludas orgenon kiel kromprofesia eklezimuzikisto aŭ ĉefprofesia „orgenisto kaj kantoro“, kiu orgendeĵoras lige kun aliaj muzikaj taskoj (kutime ĥordirektado).
Ĉefprofesiaj nuraj orgenistopostenoj ekz. en germanlingaj landoj maloftegas; ili ekzistas nur ĉe grandaj kaj transregione gravaj preĝejoj (ekz. Thomaskirche en Lepsiko, katedralo de Kolonjo, Frauenkirche en Dresdeno). En la katolika eklezio ekzistas por tio ekz. la katedralorgenisto, kiu krom sia agado kiel orgenisto por la paroko de la katedralo kune kun la katedralkapelestro respondecas por la muzika formado de la kapitulaj kaj pontifikaj mesoj. Pli kaj pli malofte kutimas honoroficaj orgenistoj. Serio da orgenisto krom la deĵoro dum la diservoj ankaŭ koncertas, aŭ ili ekas karieron kiel koncertorgenisto.
Ludi orgenon signifas, ke la orgenisto devas regi krom la per-mana manualludado (kiel konata de la piano ankaŭ la ludadon sur pluraj manualoj kaj aldone la pedalludado per la piedoj. Krome orgenisto konas la registroj de sia orgeno kaj ilia kunsondado, tiel ke li povas adekvate prezenti muzikaĵon per lerta elekto de la registrado. Ĉar orgeno kutime estas mekanika instrumento, baza scio pri orgenkonstruo kiel la agordado de unuopaj fajfiloj estas utilaj je la ĉiutaga traktado de la orgeno. Krome interfakaj konoj de la orgenmuziko kaj de la muzikteorio estas nepre necesaj, ĉar speciala arto de la orgenistoj estas la improvizado.
Orgenistoj, kiuj ofte ankaŭ eminentis kiel komponistoj, precipe en la mezgermana regiono dum la reformacio ludis gravan rolon en la muzikhistorio. En la 19-a jarcento estis precipe francaj komponistoj, kiuj verkis por orgeno. Komence de la 20-a jarcento Max Reger grave rolis en Germanio, kaj en la dua duono de la 20-a jarcento ekzistis serio da komponistoj de nuntempa muziko, kiuj ankaŭ estas orgenistoj kaj malkovras al si la orgenon kiel instrumento kun tute neelĉerpitaj eblecoj.
Harstad
Harstad estas komunumo de norda Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Troms. Fine de en la komunumo vivis.
75836 Warrenastro
75836 Warrenastro estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:4 kun la Tero, do proksima de la resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Astronomia Societo Warren en la antaŭurbo de Detrojto, Miĉigano ; longdaŭra, tre aktiva kaj bone instruita klubo. Tra la jaroj, multenombraj el ties membroj sekvis karierojn en profesia astronomio. Ili bontenas observatorion en la Kampo Rotary en Rochester, Miĉigano ; tie, kie okazas multenombraj publikaj festoj de la steloj.
Kerpert
(jen france, bretone Kerbêr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 897
NGC 897 (aliaj indikoj — PGC 8944, ESO 355-7, MCG -6-6-3, AM 0218-335) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
121330 Colbygoodloe
121330 Colbygoodloe estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Colby Goodloe, kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx de la NASA kiel sistema inĝeniero. Antaŭ la misio OSIRIS-REx, li servi kiel elektra inĝeniero por multentombraj aliaj misioj de la NASA
Gyula Krúdy
Gyula Krúdy [djula krUdi] (Gyula=Julio) estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto (Nyíregyháza 21-a de oktobro 1878 – Budapeŝto 12-an de majo 1933).
Vivo
Gyula Krúdy post la lernejaj jaroj estis ĵurnalisto en Debrecen kaj en Nagyvárad. Krúdy tutlande famiĝis pro serio "Szinbád" [sinbAd] kaj "La ruĝa diliĝenco" en 1913. Ekde 1896 li verkadis en Budapeŝto, li estis aktivulo dum la revolucio en 1918. En la 1930-aj jaroj li malsaniĝis, sekve ankaŭ malriĉiĝis. La entombigo en 1933 okazis sen iu ajn solenaĵo.
Verkoj
(Nepre menciindaj)
Arzano
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Casavatore, Cardito, Casoria, Frattamaggiore, Frattaminore, Grumo Nevano, Casandrino, Melito di Napoli kaj Napolo.
Herbert Franke
Herbert FRANKE (27a de Septembro 1914 – 10a de Junio 2011) estis germana historiisto pri Ĉinio. Li estis aparte konata pro siaj verkoj pri la historio de Jurĉen (Jin) kaj Mongola (Yuan) imperioj en Ĉinio.
Post la fino de la Dua Mondmilito, Herbert Franke, kun Wolfgang Bauer, ludis gravan rolon en la establado de Ĉinologia Sekcio en la Universitato de Munkeno. Poste, li sukcedis Erich Haenisch kiel estro de la Ĉinologia Departemento en tiu universitato.
Li estas unu el la aŭtoroj de la volumo 6a de The Cambridge History of China kiu temas pri la historio de Ĉinio dum la Ĥitana, Jurĉena kaj Mongola reĝimoj.
Ibestad
Ibestad estas komunumo de norda Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Troms. Fine de en la komunumo vivis.
Aŭstra muziko
La aŭstra muziko estas tiu ludita ene de Aŭstrio, kies limoj estis tre ŝanĝiĝantaj dum historio. Malgraŭ la mallarĝeco de sia hodiaŭa teritorio, Aŭstrio lasis gravan spuron en la historio de la muziko, ĉefe de la tempo de Sankta Romia Imperio, de la Aŭstra imperio kaj de Aŭstrio-Hungario. Ĝi havas tre fortajn ligojn kun siaj germanlingvaj najbaroj, la germanaj kaj svisaj muzikoj, sed ankaŭ kun la hungara aŭ slovena muziko. Vieno estis, pli ol Salzburg, la altira poluso por multaj muzikistoj kaj la loko de multaj muzikaj kreoj.
Apud ĝia grava heredaĵo klasika, en Aŭstrio troviĝas ankaŭ regionoj kie estas ludata la alpa popola muziko. Regionoj kiel ekzemple Tirolo aŭ Stirio sukcesis konservi riĉan folkloron. Je la 1930-aj jaroj ekzistis eĉ Esperanto-kvarteto el Tirolo konistanta el popolmuzikaj ŝu-klak-dancistoj, pruvante ke regiona agado kaj universalismo de Esperanto ne estis kontraŭdiro.
Klasika muziko
La laika voĉa muziko ekestis en la periodo de la mezepoka muziko kun la Minnesang, kortega arto, kies plej famaj reprezentantoj estis Walther von der Vogelweide kaj  Oswald von Wolkenstein.
Baroka periodo
La vera vekiĝo de la klasika muziko en Aŭstrio okazis en la periodo de la baroka muziko kun Heinrich Ignaz Franz Biber kaj super ĉio kun la unua muziklernejo en Vieno.
Klasika periodo
Kun la novaj formoj de komponado establitaj fare de Joseph Haydn, la cirkloj de Vieno iniciatis la "klasikan periodon". Al la matematika rigoro de la baroka stilo, sekvis muziko pli vigla kun melodioj pli taŭgaj por amuzi. La simfonio kaj la ĉambra muziko (aparte por piano) iĝis pli kaj pli gravaj. Pluraj el la komponistoj, kiuj estas sekve nomitaj ne estas origine vienaj aŭ aŭstraj, sed ili loĝis pli aŭ malpli konstante en la urbo.
Romantika muziko
Post la abundo de gravaj komponistoj je la komenco de la jarcento, la periodo de Biedermeier malfermis la vojon al muziko pli "facila". Joseph Lanner, Johann Strauss patro kaj filo, aŭ Hugo Wolf riĉigis la repertuaron de iliaj komponaĵoj per Lieder, valsoj aŭ operetoj.
Izolita kaj miskonita malgraŭ sia densa kaj abunda verko, Anton Bruckner proponis al la aŭstra romantismo la ĉefajn simfoniojn. Sed liaj verkoj estis jam proksimaj al la moderno, al kiu Bruckner malfermis la vojon.
Moderna muziko
Kiel je la fino de la antaŭa jarcento, muzika revolucio estas iniciatita kun la dua Viena lernejo, kiu finas la jarcentojn de tonala muziko. Gustav Mahler estas la lasta reprezentanto kun siaj ekstremaj simfonioj. En li oni sentas la premisojn de atonalaj kreaĵoj en reduktita skalo. Arnold Schönberg donis la finan baton al la muzika pasinteco elpensante la dekdutonismo n. Kelkaj komponistoj :
Muzikistoj
Aŭstrio havas ne nur riĉan heredaĵon de famaj komponistoj, sed ĝi havas ankaŭ eminentajn orkestrojn kaj direktorojn, kiel Herbert von Karajan, Karl Böhm, Erich Kleiber, Bruno Walter, Nikolaus Harnoncourt aŭ René Clemencic.
Medeiros Neto
Medeiros Neto estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 21.560 loĝantojn en 2010.
Tristrama sturno
Tristrama sturno (Onychognathus tristramii) estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro Onychognathus de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.
Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Israelo, Palestino, Jordanio, nordorienta Egiptio (Sinaja Duoninsulo), okcidenta Saŭdarabio kaj Jemeno, kaj nestumas ĉefe sur rokaj klifoj.
Tiu membro de la sturnoj estas 25 cm longa (inklude 9 cm de vosto), kun enverguro de 44–45 cm, kaj pezo de 100-140 g. Masklo havas brilan irizecan nigran plumaron kun oranĝecaj aŭ brunoranĝecaj makuloj en la eksteraj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge kaj ne tiom ruĝecaj kiom ĉe aliaj membroj de la genro (pli sudaj kaj afrikaj specioj el la Ruĝecflugila sturno al la Sokotra sturno). Ankaŭ la proksima (sed malproksima geografie) parenco nome la Palflugila sturno havas brunecajn flugilplumojn anstataŭ ruĝecajn: distingilo estas ke la Tristrama sturno okupas la plej nordan pinton de la teritorio de la genro (en Mezoriento) dum la Palflugila sturno okupas la plej sudan pinton en pleja Suda Afriko; krome la Palflugila sturno havas helajn oranĝecajn irisojn dum la Tristrama sturno havas malhelajn irisojn. La beko kaj kruroj estas nigraj. Inoj kaj junuloj estas similaj sed pli senkoloraj, kun grizeca kapo kaj sen brila plumaro.
Ĝi estas gregema kaj bruema specio, kun alvoko kiu similas al lupofajfo. Ili estas ĉiomanĝantaj, kiuj manĝas fruktojn kaj senvertebrulojn, kaj povas esti vidataj dum rajdado de Siria ibekso kaj enhejma gregaro por serĉado de parazitoj. Ili iĝas pli kaj pli kunmanĝantaj ĉe homo, kaj tiele ili manĝas en urboj kaj vilaĝoj; to permesis ĵusan nordenan disvastigon en ties distribuo.
Tiu specio ricevas sian nomon laŭ la pastro Henry Baker Tristram.
Malnovaltgermana lingvo
La termino malnovaltgermana lingvo – germane Althochdeutsch (Ahd.) – signas la plej malnovan skribe dokumentitan formon de la altgermana lingvo, kiu estis parolata inter la jaroj 750 kaj 1050.
La vorto „deutsch“ (germana) unuafoje aperas en dokumento el la jaro 786 en la mezepoke latina formo theodiscus. La malnovaltgermana formo de la vorto nur pruveblas multe poste. En manskriba kopio de antikva lingvolerna libro de la latina, probable farita en la dua kvarono de la 9-a jarcento, estas noto de monaĥo, kiu ŝajne ne komprenis la latinan vorton "galeola" ("manĝilujo en helmoformo"). Li ŝajne demandis iun alian pri la signifo kaj apud la vorto aldonis la germanan signifon. Por tiu noto li uzis la malnovaltgermanan lingvonomon "diutisce: gellit", do "germane: bovleto".
Teritorio kaj divido
La malnovaltgermana ne estas unueca lingvo, kiel supozigas la vorto, sed grupigo de pluraj okcidentĝermanaj lingvo, kiuj parolatis sude de la "linio de Benrath", kiu tra Ĝermanio kondukis pli-malpli de okcidento al oriento kaj tuŝis la lokon Benrath, kiu nuntempe estas urbokvartalo de Duseldorfo. Tiuj dialektoj diferencas de la pli nordaj okcidentĝermanaj lingvoj pro tio, ke ili trairis certajn fonologiajn ŝanĝojn, kiuj karakterizas interalie la modernan germanan lingvon. Tio koncernas ekzemple la konsonantojn p, t kaj k. La fonologiaj ŝanĝoj inter la 6-a kaj 8-a jarcentoj inter la ĝermanlingvanoj iom post iom disvastiĝis de la Alpa regiono norden kaj ne progresis plu norden preter la lingvolimo inter la malnovaltgermana lingvo sude kaj la (same malunueca) malnovsaksa lingvo norde.
El la malnovsaksa lingvo pli poste iĝis la mezepoka kaj moderna platgermana lingvo. Krome ankaŭ la malnovmalaltfranka lingvo, el kiu poste ekestis la nederlanda lingvo, ne trairis tiujn fonologiajn ŝanĝojn kaj do same ne konsidereblas parto de la malnovaltgermana lingvo.
Ĉar la malnovaltgermana do estis grupo de lingve proksimaj dialektoj kaj en la frua mezepoko ne ekzistis norma ortografio, la konservitaj tekstoj atribueblas al al unuopaj malnovaltgermanaj lingvoj, tial ke oni ofte pli precize parolas pri malnovsudrejnfranka, malnovbavara kaj malnovalemana lingvoj.
Ferenc Wesselényi
Grafo Ferenc WESSELÉNYI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Wesselényi Ferenc estis hungara magnato, militestro, palatino, politikisto. Liaj grafaj nobelaj antaŭnomoj estis hadadi kaj murányi. Ferenc Wesselényi naskiĝis en 1605. Li mortis la 1667 en Lipcse (nuntempa Slovenská Ľupča en Slovakio).
Biografio
Ferenc Wesselényi frekventis jezuitan lernejon en Nagyszombat, poste li partoprenis en bataladoj kontraŭ la turkoj. Li batalis ankaŭ kontraŭ rusoj kaj tataroj en Pollando, tial li ricevis ankaŭ polajn ŝtatanecon kaj bienon. Baldaŭe li grafiĝis kaj li iĝis signifa estro en Hungara reĝlando, dume li batalis kontraŭ la svedoj kaj György Rákóczi la 1-a en Habsburga Imperio. En 1644 li sukcese sieĝis fortikaĵon de Murány, poste li edziĝis. En 1655 li estis elektita palatino. En 1663 li denove batalis kontraŭ la turkoj. Post 2 jaroj li aliĝis al komploto kontraŭ Habsburgoj, sed li mortis jam pli frue, ol ties fiasko.
Kantono Braxton (Okcidenta Virginio)
La kantono Braxton - angle Braxton County - estas kantono en la usona ŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Sutton. La kantono estis fondita la.
La kantono estis nomita laŭ Carter Braxton, subskribinto de la usona deklaro pri nedependeco.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Luparaneo
Luparaneoj estas araneedoj membroj de la familio Lycosidae (Likosedoj), el la antikvgreka vorto "λύκος" signife "lupo". Ili estas fortikaj kaj viglaj ĉasistoj kun elstara vidkapablo. Ili vivas ĉef solecaj kaj ĉasas sole. Kelkaj estas oportunemaj ĉasistoj kiuj subite saltas sur predoj kiam ili trovas ilin aŭ eĉ ĉasante el mallongaj distancoj. Kelkaj atendas preterpasantan predon en aŭ ĉe la elirejo de nestotruo. Luparaneoj povas vivi ĝis 11 jaroj se oni havas la ĝustan habitaton.
El Puente de Sabiñánigo
El Puente de Sabiñánigo [elPŬENte desabiNJAnigo] (Samianigo Baixo) estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la okcidento de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
La loĝloko El Puente de Sabiñánigo mem estas en la norda Valo Val Ancha. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.
Horné Strháre
Horné Strháre, hungare Felsőesztergály [felŝOestergAj], germane Oberstracherau estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Horné, felső kaj ober signifas: supra.
Landéhen
(jen france, bretone Landehen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Horné Strháre
Situo
Horné Strháre situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Veľký Krtíš troviĝas je 7 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1243 en formoj "Estergur, Vztugar". Inter 1554-1594 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 964 vilaĝanoj en 127 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőesztergály 621 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Balassagyarmat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horné Strháre 221 homoj, (215 slovakoj).
Karlsøy
Karlsøy estas komunumo de norda Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Troms. Fine de en la komunumo vivis.
Palflugila sturno
La Palflugila sturno (Onychognathus nabouroup) estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro Onychognathus de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.
Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Angolo, Bocvano, Namibio kaj Sudafriko.
Tiu membro de la sturnoj estas specio kies masklo havas brilan irizecan nigran plumaron kun brunecaj makuloj en la eksteraj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge kaj ne tiom ruĝecaj kiom ĉe aliaj membroj de la genro (el la Ruĝecflugila sturno al la Sokotra sturno). Ankaŭ la proksima (sed malproksima geografie) parenco nome la Tristrama sturno havas brunecajn flugilplumojn anstataŭ ruĝecajn: distingilo estas ke la Tristrama sturno okupas la plej nordan pinton de la teritorio de la genro (en Mezoriento) dum la Palflugila sturno okupas la plej sudan pinton; krome la Palflugila sturno havas helajn oranĝecajn irisojn dum la Tristrama sturno havas malhelajn irisojn. La beko kaj kruroj estas nigrecaj, malpli nigraj ol tiuj de aliaj samgenranoj. Inoj kaj junuloj estas similaj sed pli senkoloraj, kun grizeca kapo kaj sen brila plumaro.
Midori (Gunma)
Midori - japane みどり市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Midori-shi - estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Gunma. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de oktobro 2019 la urbo havis loĝantojn.
Miklós Telegdi
TELEGDI Miklós hungara romia katolika episkopo, eklezia verkisto (Mezőtelegd, 1535 – Nagyszombat, 22-a de aprilo 1586)
Biografio
Li devenis el servutulfamilio, studis en Krakovo kaj Vieno. Li enpaŝis en eklezion en 1558. Ekde 1561 li estis kanoniko de Esztergom, ekde 1570 grandpreposto; en 1579 episkopo de Pécs, sed pro submetiĝo turka li ne povis okupi sian postenon. Elke 1582 li estis subtenanto de ĉefepiskopo ĝis sia morto. Li fondis la presejon en Nagyszombat (1577).
Atanazia simbolo
La atanazia simbolo (Quicumque vult (kiu ajn volas) estas kredkonfeso kiu tiel nomiĝas pro la fakto ke ĝi estas laŭtradicie atribuita al Sankta Atanazio (295-373), ĉefepiskopo de Aleksandrio de Egiptio. Ĝi signifas precipe por la doktrino de la kristana Triunuo, kiu ĝi esprimas energimaniere por batali kontraŭ Arianismo.
En la liturgio de la okcidenta Eklezio ĝi estis recitita dum la Liturgio de la horoj. En la Ambrozia Rito, male, ĝi estas uzata kiel himno en la dimanĉo de la Tre Sankta Triunuo; dum la orienta Eklezio neniam ĝin uzis. Ĝi estis jen greklingve jen latinlingve.
La plej granda parto de la kritikistoj opinias ke ĝi estis origine kompilita en la latina lingvo; kaj ne en la 4-a jarcento, sed almenaŭ unu jarcento pli malfrue. La teologio kiu el ĝi travideblas estas multe proksima al tiu de Ambrozio de Milano.
La nunaj kritikistoj ne akordiĝas pri la atribuo:
Stacio Fukuroi
Stacio Fukuroi (japane: 袋井駅 [Fukuroi-eki], angle: Fukuroi Station) estas fervoja stacio en Fukuroi, Gubernio Ŝizuoka, Japanio. La stacio servas 1 liniojn de JR Centra: Linio Tōkaidō (ĉefa).
Sankta Johano la Baptisto (Essen)
La katolika parokopreĝejo Sankta Johano la Baptisto (germane St. Johann Baptist) estas gotika halopreĝejo en Essen, kiu staras klarkonture ĉe la ĉefa aĉetumstrato Kettwiger Straße kaj estas antaŭstarigita al la katedralo de Essen. Pro ĝia loko kaj la fakto, ke ĝia turo superstaras tiun de la katedralo, fremduloj en Essen ofte tenas ĝin por la katedralo.
Historio
La preĝejo evoluis el Johanokapelo, kiu jam en la 10-a jarcento apartenis al la Abatinujo Essen. Laŭ testamento de la abatino Teofano mortinta en 1058 oni ekflamu kandelojn ad sanctum Iohannem kadre de ŝiaj memorceremonioj; tion oni rigardas kiel unua mencio de la preĝejo. El la dediĉo de la preĝejo al Sankta Johano la Baptisto oni deduktas, ke origine temis pri baptejo. La plano de ĉi tiu kapelo estis malfermebla post elterigaj rezultoj post la Dua Mondmilito. En 1264 abatino Berta de Arnsberg rangaltigis la kapelon al filia paroĥopreĝejo de la abatinujo. En pli malfrua tempo la preĝejo servis kiel renkontejo por la kanonikoj, kiuj faris por la monaĥinoj la sanktajn ceremoniojn. En 1471 oni alikonstruis la preĝejon kiel gotika halopreĝejon kaj pligrandigis ĝin per rektangula orienta ĥorejo. Ekde 1699 ĝis 1768 okazis baroka ekipado. Oni instalis la ĥorejan seĝaron, la flankaltarojn kaj predikejon. La predikejo estis anstataŭata en 1769 per rokokostila. En 1968 la preĝejo estis riparita kaj novkolorata.
La preskaŭ rektangula plano de la domo ĉirkaŭas formitaĵon el novaj subspacoj: du jugoj de trinava malfrugotika halo, kvadratan ĥorejon kaj sudan flankĥorejon samkiel nordan trairejon kun orgenbalkono. En la halo la navolarĝeco ŝanĝiĝas de simetrio en la okcidento trans trapezformaj trairospaceroj al ĥorejojugo. Je la simetria okcidenta jugo temas fakte pri turjugo, kio tamen en la interno ne estas rekonebla, ĉar la maso de la masiva turo, koronata de alta spajro, estas forkondukata sen ŝanĝiĝo de la volboalto sur liberajn kolonojn.
Nun la preĝejo servas kiel adorejo kaj preĝejo de la katolika paroĥo en la urbokerno de Essen.
Sonoriloj
La sonorilaro de la preĝejo konsistas el tri sonoriloj, kiuj ĉiuj devenas el la jaro 1787 kaj pro sia graveco en 1917 restis netuŝita je la sonorildonaco por la milita armado. En 1940 la sonoriloj ja estis konfiskataj, sed ne enfandataj. Ĉiuj tri sonoriloj havas la enskribaĵon „Henricus et Everhardus Petit me fuderunt anno 1787“, kiuj identigas ilin kiel verkoj de la sonorilgisejo ''Petit & Gebr. Edelbrock'' ankoraŭ nun ekzista en Gescher. La e♭2-sonorilo ne havas pluan enskribaĵon, La a♭1-sonorilo estas skribita per „St. Johannes Baptista“, la c2-sonorilo per „St. Johannes Evangelista“. La fakturoj de la abatinujo dokumentas, ke tiuj ĉi enla jaro 1787 kostis entute 1687 regnajn talerojn 7 stuverojn, el kiuj 1173 taleroj 24 stuveroj estis pagataj kontante, por la resto la gisistoj prenis la malnovajn sonorilojn malplikvalitajn kiel pago. Ĉiuj sonoriloj apartenas al la sonorilaro de la katedralo kaj ankaŭ eksonas kune.
10813 Mästerby
10813 Mästerby estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la komunumo Mästerby en okcidento de Gotlando. Tie troviĝas belega herbejo.
Kvæfjord
Kvæfjord estas komunumo de norda Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Troms. Fine de en la komunumo vivis.
Wagner Lopes
Wagner Lopes (japane 呂比須 ワグナー, n. 29-an de januaro 1969) estas japana futbalisto de brazila deveno. Li de 1997 ĝis 1999 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Kaba
Kaba estas urbo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Püspökladány. Kaba ne havas sencon en la hungara.
Geografio
Kaba situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Debrecen. Püspökladány troviĝas 15, Debrecen 30, Budapeŝto 198 km.
Historio
Pli frue avaroj loĝis tie. Skriba dokumento mencias unuafoje la komunumon en 1212. Stefano Bocskay deklaris la vilaĝon hajduka urbo en 1606, sed tio ne raliĝis. En 1660 la turkoj, en 1707 la serboj detruis la komunumon. Meteorito terenfalis en 1857. La komunumo estis kampurbo en la 18-a j.c. kaj inter 1871-1886. En 1937 oni trovis termalan akvon kaj tergason. La setlejo ricevis la rangojn grandvilaĝo en 1990, urbo en 2003.
Nomo de Kaba kunfandiĝis kun la sukerofabriko, kiu ĉesis en 2006.
Famuloj
En Kaba naskiĝis:
NGC 898
NGC 898 (aliaj indikoj — PGC 9073, UGC 1842, MCG 7-6-4, ZWG 538.58, ZWG 539.4, IRAS02201+4143) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hinajano
Hinajano (en Sanskrito kaj Palio, हीनयान ['hiːnǝjaːnǝ]) signifas "malvalora veturilo" (ofte tradukita kiel "malgranda veturilo", sed hīna havas signifon kvalitan pli ol kvantan) kaj estas malestima termino uzita en Mahajano por paroli pri certaj fruaj Sanskritobazitaj kaj nun delonge malaperintaj skoloj de budhismo, kaj pri virtuala budhisma skolo verŝajne ekzistinta nur kiel polemika modelo. La vorto estas ofte uzata, tute erare, por paroli pri la Paliobazita branĉo de budhismo, Teravado.
Etimologio
La vorto hīnayāna estas formita de hīna: eta, povra, malsupra, abandonita, difektita; kaj yāna: veturilo en la senco de ilo por atingi vekiĝon.
Esperanto-libroj 2005
Jen listo de la libroj kun rilato al Esperanto eldonitaj en 2005; ĝi enhavas ankaŭ ekzemple vortarojn kaj nacilingvajn informlibrojn. La kolekto servas interalie por havi kredindan statistikon pri nia libroeldonado. Libro laŭ la Unesko-difino havas almenaŭ 49 paĝojn; eldonaĵoj inter 5 kaj 48 paĝoj estas "broŝuroj".
The Rescuers
The Rescuers (anglalingve por La Savistoj) estas la 23-a animacia filmo produktita de Disney kaj publikigita en 1977. La filmo estas bazita sur samnoma libro de Margery Sharp. En 1990 la daŭrigo The Rescuers Down Under aperis.
Intrigo
La filmo temas pri socio de musoj, nomita Sukuro-helpo Socio, lokalizita en Nov-Jorko en la kelo de la Unuiĝintaj Nacioj, kiu faras la bone en la reala mondo.
Du de ĉi tiuj musoj, nomita pordisto Bernardo kaj la eleganta delegita de Hungario, F-ino Bianka prezentiĝas al la rekupero de Penni, knabino orfino kiu estis forrabita, kun la helpo de la komika albatroso Orvil kaj vario de bestoj loĝantoj de la marĉo en la insulo en kiu S-ino Meduza tenas Penni-on kaptita.
Kantono Brooke (Okcidenta Virginio)
Brooke County estas kantono en la usona ŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Wellsburg. La kantono estis fondita la. Ĝi situas en la norda patotenilo de Okcidenta Virginio.
Wąchock
Wąchock estas urbo en Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Wąchock en distrikto Starachowicki.
Kantono Brooke (Okcidenta Virginio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
2354 Lavrov
2354 Lavrov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusaj geastronomoj kaj geedzoj Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ kaj Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan matematikiston Svjatoslav Sergejeviĉ Lavrov (cirile Святослав Сергеевич Лавров, 1923 — 2004).
6585 O'Keefe
6585 O'Keefe estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la 26-an de septembro 1984 de la usonaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Laŭ ĝia spektra klaso "Sk", ĝi estas "ŝtona" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo John Aloysius O'Keefe (1916–2000). Li estas konata por esti malkovrinta la "piran formon" de la gravita kampo de Tero per observo de la unuaj.
Stripuga pinglovostulo
La Stripuga pinglovostulo, Chaetura spinicauda, estas eta birdo de la familio de Apusedoj, kiu enhavas ankaŭ la apusojn, apusetojn, salanganojn, ktp.
Tiu ĉi specio reproduktiĝas en arbaraj areoj de Kostariko sude kaj orienta ĝis Kolombio, Venezuelo, la Gujanoj, Trinidado kaj nordorienta Brazilo. La nesto estas duontelero de bastonetoj algluitaj al interno de arbotruo aŭ similforma lokigo per salivo.
La Stripuga pinglovostulo estas rapida svelta birdo, 11.5 cm longa kaj peza 15 g. La supraj partoj estas nigrecaj kun blankeca strio tra la pugo, kio nomigas la specion, kaj la subaj partoj estas malhelbrunaj kun pli pala gorĝo. Ĝi havas mallongan voston.
La Stripuga pinglovostulo havas kriecan alvokon csink.
Sierro
Sierro estas hispana municipo apartenanta al Andaluzio kaj al provinco Almerio kaj lokanta en komarko Valo de Almanzora. Ĝi estas 27,9 km² ampleksa kaj ĉe Armuña de Almanzora, Suflí, Laroya, Velefique, Bacares kaj Bayarque. Ĝia loĝantaro konsistis el 381 personoj en la jaro 2019. Ties denseco estas de 16,3 loĝ/km². Ties geografiaj koordinatoj estas 37º 19' N, 2º 24' O. Ĝi estas je altitudo de 755 metroj kaj je 92 kilometroj de la provinca ĉefurbo, Almerio, laŭ la ŝoseo A-349.
17019 Aldo
17019 Aldo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo Aldo Tombelli (1921–2001), patro de la unua malkovrintino.
Landebaëron
(jen france, bretone Landebaeron) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Stacio Kii-Nagata
Stacio Kii-Nagata (japane: 紀伊長田駅 [Kii-Nagata-eki], angle: Kii-Nagata Station) estas fervoja stacio en Kinokaŭa, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
Tamás Kisgyörgy
KISGYÖRGY Tamás [kiŝdjoerdj] estas rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 17-an de decembro       1942.
Biografio
Tamás Kisgyörgy diplomitiĝis en 1966 en Arta Altlernejo de Kluĵo. Inter 1968 kaj 1989 li estis redaktoro-grafikisto de Megyei Tükör en sia naskiĝurbo. Poste li laboris kiel desegninstruisto. Li ekspozicias de 1966.
Sankt-Galo
La urbo Sankt-Galo (St. Gallen, St-Gall, San Gallo, romanĉe Son Gagl [son galj]) situas en la nord-oriento de Svislando je la koordinatoj. Ĝi estas komunumo kaj ĉefurbo de la samnoma Kantono Sankt-Galo. Dum decembro 2007 la komunumo havis 70,375 loĝantojn.
Sankt-Galo konsistas kroma la malnova urba komunumo (kiu estis ĝis 1798 libera imperia urbo kaj Respubliko Sankt-Galo) el la municipoj kaj iama vilaĝoj kaj setlejoj Bruggen, Hafnersberg, Heiligkreuz, Kräzern, Krontal, Lachen, Neudorf, Notkersegg, Riethüsli, Rotmonten, Sankt-Fiden, Sankt-Georgen, Sittertal, Tablat kaj Winkeln. Tiuj municipoj apartenis al la iamaj komunumoj Straubenzell kaj Tablat kaj estis en la jaro 1918 enkomununigitaj en la urbon.
Geografio
La urbo situas inter du paralelaj montetĉenoj, la Rosenberg, kie troviĝas ankaŭ la Universitato de Sankt-Galo norde kaj la Freudenberg sude. La valo, kiu situas sur linio de oriento al okcidento estas limigita okcidente de la abismo de la rivero Sitter. Oriente elfluas la rivereto Steinach el la urbo al la direkto de la Bodenlago. Historie la urbo situas ĉe la bordo de la rivero Steinach, ĉar Gallus ĉe la riverbordo sian ermitejon. Tamen oni hodiaŭ apenaŭ povas vidi la riveron, ĉar ĝi troviĝas komplete en subtera kanalo, krom en la abismo Mülenen kaj tute en la oriento de la urbo. De la monto Freudenberg, kiu estas kun siaj tri lagetoj bela ripozloko, oni povas je bonaj veterkondiĉoj vidi la tutan Bodenlagon, Turgovion kaj la sudon de Germanio.
Historio
La urba nomo deriviĝas de la irlanda sanktulo Galo (latine Gallus), kiu dum la 7-a jarcento fondis tie benediktanan monaĥejon kaj urbon. La urbanoj ekribelis kontraŭ la abatoj, kiuj estis ankaŭ imperiaj princoj, kaj fariĝis aliancanoj de la svisoj en 1454. En 1803 regiono de kaj ĉirkaŭ la urbo oficiale iĝis svisa kantono.
Knau
Knau ĝis la 1-a de januaro 2020 estis komunumo en Germanio kaj nun estas kvartalo de la urba komunumo Neustadt an der Orla. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome ĝis la fino de 2019 estis parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seenplatte. Fine de en la loĝloko vivis.
Sankt-Galo
Aventuro de hungaroj
En la 10-a jarcento la nomadaj hungaroj okupis la lokon por rabadi. La loĝantoj forfuĝis, tamen unusola benediktano kaŝiĝis en la vinkelo, kiun la hungaroj ektrovis. Laŭ la praa kodekso la hungaroj invitis lin diboĉadi. Tiu historieto estas grava por la lingvistoj, ĉar en la latina teksto kaŝiĝis la unua hungara vorto, kiu skribe aperis: laŭ la teksto "facerunt magnum aldumasum". "Áldomás" signifas: tosto. Tiu historio troviĝas en la hungaraj lernolibroj sub nomo "Aventuro en Sankt-Galo".
Volapuko-movado
En Sankt Gallen estis unu el plej aktivaj volapukistaj kluboj, fondita en julio 1887 kaj en 1888 nombris pli ol 100 anojn. Tie, Gottlieb Wirth forte propagandis Volapukon kaj de tie divastigis ĝin al tuta Svislando. En Sankt Gallen okazis la 22-an de septembro 1887 la unua pli granda tutsvisa volapukista kunsido de ĉirkaŭ 400 personoj, kiun Johann Martin Schleyer mem ĉeestis, decidinte fondon de la tutsvisa asocio kaj ĝia periodaĵo Volapükaflen Jveizik (`Svisa amiko de Volapuko'). La lanĉon de la revuo sekvis starigo de la landa organizo, kies motoroj restis la samideanoj el Sankt Gallen (Gottlieb Schmid estis vicprezidanto, G. Wirth sekretario), kiuj havis multajn eksterlandajn kontaktojn.
De 2000 la Point Jaune museum (muzeo Punkto Flava) flegas denove tiun tradicion.
Knau
Akvomuelejo kun kamparana muzeo
Ne konfuziĝu tiu ĉi muelejo kun Posenmühle en la kvartalo Posen, kiu estas porinfana hejmo ĉi-tage.
Kastelo Knau
Kastelo Knau estis poste bieno kaj faklernejo. En 1992 fajrego detruis multon de ĝi.
Ascea
Ascea estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Casal Velino, Castelnuovo Cilento, Ceraso, Pisciotta kaj San Mauro la Bruca.
En la komunuma teritorio troviĝas la arĥeologiaj restaĵoj de la romia urbo Velia, kiu fondiĝis sur la antaŭa greka kolonio Elajo.
Ekonomio: turismo (marborda feriejo) kaj agrikulturo (ĉefa rikolto: olivoj por produkti oleon).
Péter Laskai Csókás
Biografio
Laskai Csókás lernis en Kolozsvár kaj en Gyulafehérvár, poste estis la direktoro de lernejo de Fogaras. Post la frekvento de universitatoj en Svislando, Italujo, Francujo kaj Germanujo en 1580 li estis la direktoro de lernejo de Marosvásárhely, sed la sekvan jaron oni invitis lin pastro al Fogaras. Dume li denove vojaĝis Italujon kaj Francujon, poste 1582 li restadis en Wittenberg. En 1584–85 li denove estis en Ĝenevo, Wittenberg. Li estis la aŭtoro de la hungara parto de 10 lingvaj vortaro Calepinus (1585). El liaj pluraj verkoj en latina kaj greka lingvoj la plej grava estas Speculum exilii.
Nubo.re
Nubo (aŭ Nubo.re) estis ŝatokupa kaj nekomerca retejo por esperantistoj kreita de Johannes Genberg el Svedio. Ĝi estis malfermita je la 26-a de decembro 2018. La retejo estas (preskaŭ) ekskluzive en Esperanto. Nubo estas kreita en PHP per programo nomita Open Source Social Network (OSSN, Socia reto de Malfermita fonto). En novembro 2019 Nubo havis pli ol 600 membrojn. En la fino de oktobro 2020 la retejo estis fermita kaj anstataŭigita per MiaVivo.net, fare de la kreinto de Nubo.
Ferenc Lohr
Ferenc Lohr [lor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lohr Ferenc estis hungara pentristo, freskisto, restaŭristo. Ferenc Lohr  naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Nubo.re
Funkcioj
En Nubo oni povis afiŝi simile al Facebook, kaj oni bezonis konton por vidi la enhavojn. Oni povis alŝuti kaj montri bildojn, montri videojn (uzante ekzemple YouTube), alŝuti dosierojn, krei grupojn, legi kaj skribi en forumo, blogi, krei eventojn kaj krei komercajn paĝojn.
Privateco
Nubo ne vendis aŭ uzis la informojn de siaj uzantoj. Anstataŭe, Nubo pluekzistis nur per donacoj.
Langrickenbach
Pri la komunumo
Langrickenbach estas komunumo en la distrikto Kreuzlingen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1099 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Shenzhou (kosmoŝipo)
Shenzhou (IFA: aŭ ; 神舟,, pinjine Shénzhōu, esperantigite Ŝenĝoŭ) estas la nomo de kosmoveturilo desegnita kaj uzata de Ĉinio por ĝia homa kosmofluga programo. La nomo povas esti tradukita kiel "Dia Veturilo", "Magia Ŝipo". Ĝia desegno elvokas la rusan kosmoŝipon Sojuz, sed ĝi estas pli granda. Krome, male al la kosmoŝipo Sojuz, la orbita modulo de la kosmoŝipo Shenzhou havas sian propran propulsadan, sun-povuman kaj regan sistemojn, kio ebligas aŭtonoman flugadon. La unua homportanta flugo okazis la 15-an de oktobro 2003. Dum marto 2005, asteroido estis nomita 8256 Shenzhou honore al la kosmoveturilo.
Langrickenbach
Geografio
Langrickenbach situas sur la montoĉeno Seerücken en supera Turgovio. Al Langrickenbach apartenas krom la vilaĝo kaj municipo Langrickenbach mem la municipoj kaj setlejoj Belzstadel, Dünnershaus, Herrenhof, Schönenbaumgarten, Unter-Greut kaj Zuben.
Shenzhou (kosmoŝipo)
Historio
La unuaj agadoj de Ĉinio pri homa kosmoflugado komencis dum 1968, kun projektita lanĉo dum 1973. Kvankam Ĉinio lanĉis ne homportan sateliton en 1970 kaj havas viglan nehomportan programon ekde tiam, ĉi tiu provo estis nuligita pro manko de mono kaj politika intereso.
Ĥagaj (profeto)
Ĥagaj estas la deka de la 12 minoraj profetoj (6-a jarcento a.K.); lia verko estas teksto de la Malnova Testamento.
Shenzhou (kosmoŝipo)
Historio
La nuntempa Ĉina programo por homa kosmoflugado komencis la 1-an de aprilo 1992 kiel Projekto 921/1, kaj la laboroj komencis la 1-an de januaro 1993. La origina planado konsistis el tri fazoj:
Langrickenbach
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,85 km², de kiuj 16,1% estas kovritaj de arbaro, 73,8% servas por agrikulturo kaj 9,4% por setlado.
Ĥagaj (profeto)
Biografio
Tiu gravulo estis aktiva ekde 520 a.K., epoko en kiu estis de malmulte ĉesinta la ekzilo babilona, komenciĝinta en 589 a.K.
La libro kiu parolas pri predikado aktivigita en la unua periodo de la persa reĝo Dario la 1-a, konsistas je du ĉapitroj, en kiu Dio instigas la popolon por ke konstruu la Duan Templon, post kiam la Nebukadnecar la 2-a estis detruinta la Templon de Salomono; manke de la sankta establo, fakte, la Sinjoro liveris malabundan prosperon al la grundo, sed la aferoj malpliboniĝos se ne estos realestigita la templa kulto.
Langrickenbach
Najbaraj komunumoj
La komunumo Langrickenbach limas en nordo al Münsterlingen TG, en oriento al Altnau, en sudoriento al Güttingen, en sudsudoriento al Sommeri, en sudo al Erlen, en okcidento al Birwinken, kaj en nordokcidento al Lengwil.
Shenzhou (kosmoŝipo)
Historio
La ĉefaj desegnistoj de la kosmoveturilo Shenzhou estas, inter aliaj, Qi Faren kaj Wang Yongzhi.
Ĥagaj (profeto)
Biografio
”Kiel rekompenco de la honoro al Li atribuita, la Sinjoro donacos novan fekundecon al la grundo”.
En la tuta verko Dio parolas pere de Ĥagja al la tuta izraela popolo, aparte al Zerubabel reganto de Judujo subulo de Dario, kaj al Josuo ĉefsacerdolo.
Kulto
Ĥagaj estas kultata kiel sanktulo ĉe ĉiuj kristanaj eklezioj kiuj konfesas la komunecon kun la sanktuloj. La Katolika Eklezio lin liturgie celebras la 4-an de julio.
Langrickenbach
Trafiko
Langrickenbach situas ĉe la vojkruciĝo de la stratoj de Sulgen al Altnau kaj de Konstanco al Amriswil. La konekton de Langrickenbach al la publika trafikreto certigas la poŝtaŭtolinio de Münsterlingen al Amriswil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Langrickenbach datiĝas el la jaro 889 kiel Rihchinbahc.
Shenzhou (kosmoŝipo)
Historio
La unuaj kvar ne homportaj test-flugoj okazis dum 1999, 2001, kaj 2002. Sekvis homportaj flugoj dum 2003, 2005 kaj 2008. Ili estas lanĉitaj per la raketo Longa Marŝo 2F el la kosmocentro ĉe Jiuquan.
La unua ne homporta misio komencis la 9-an de novembro 1999, kaj la nomo Projekto 921/1 estis ŝanĝita al Shenzhou, nomo elektita de Jiang Zemin. Sekvis aliaj tri sukcesaj ne homportaj flugoj.
La kvina lanĉo, Shenzhou 5, estis la unua homporta (Yang Liwei) kaj okazis je la 9:00 (UTC +8) la 15-an de oktobro 2003.
Ĥagaj (profeto)
Aliaj projektoj
KOMUNA:
Lárrede
Lárrede [LArede] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la okcidento de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
La loĝloko Lárrede mem estas en la norda Valo Val Ancha. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Samoso (manĝaĵo)
Samoso estas sud-azia manĝaĵo el la Hinda subkontinento. Ĝi ordinare konsistas el fritita triangula aŭ piramidoforma pastfolio kun farĉo el terpomoj, cepoj kaj pizoj, sed ankaŭ aliaj farĉoj kiel viandhaketaĵo estas uzataj. La grando kaj formo de samoso, kaj la konsisto, povas forte varii. Ĝi estas spica kaj ofte manĝata kun ĉatnio entenanta menton, koriandron aŭ tamarindon. Samoso estas manĝetaĵo ŝatata de junuloj kaj plenkreskuloj. Ĝi ofte estas prezentata kun teo aŭ kafo. Samoso estas tre populara en lokoj kiel Kolkato, (Okcidenta Bengalio). Ekzistas ankaŭ dolĉaj samosoj.
Lárrede
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito, Lárrede suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Lárrede oni malaltiĝis ĝis nunaj 28 loĝantoj (2019).
Monumento por la Batalo de Leipzig
La Monumento por la Batalo de Leipzig (germane: Völkerschlachtdenkmal) estas monumento en Lepsiko por la en 1813 farita Batalo de la Nacioj. Pagite plejparte per donacoj kaj de la grandurbo de Leipzig, ĝi estis kompletigita en 1913 por la 100-a datreveno de la batalo, je kosto de 6 milionoj da oraj markoj. La plej malnova tia monumento tamen troviĝas en Heilbad Heiligenstadt, Turingio
Lárrede
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo.
Hejmo de Saĝeco
La Hejmo de Saĝeco aŭ Domo de Saĝeco (بيت الحكمة; Bajt al-Ḥikma) estis ĉefa intelekta centro dum la Islama Orepoko por klerisma kaj plurisma pensadoj kaj scienca malkovro. Amasaj tradukaj klopodoj estis faritaj el la plej granda biblioteko en Bagdado, kultura centro de scio kaj lernado, kiu iĝis konata kiel la Bajt al-Ḥikma (Domo de Saĝeco). Same kiel la biblioteko, la Domo de Saĝeco ankaŭ estis centro de frua mezepoka scienco.
Monumento por la Batalo de Leipzig
La monumento festas la malvenkon de Napoleono en Leipzig, decida paŝo direkte al la fino de malamikecoj en la Milito de la Sesa Alianco kiu taksitis venko por la germana popolo, kvankam Germanio ne komencis ekzisti ĝis 1870. Ekzistis germanaj parolantoj batalantaj sur same flankoj, kaj la soldatoj napoleonaj ankaŭ inkludis konskriptitajn germanojn de la Franc-okupata maldektra bordo de Rejno same kiel de la Rejna Federacio.
Lárrede
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas la romanika preĝejo de Sankta Petro (kun malferma interpretejo) kaj la turo Torraza de Lárrede aŭ Turo de la Maŭro.
Samoso (manĝaĵo)
Samosoj estas konataj en Barato, Pakistano, kaj Mjanmaro.
Similaj manĝaĵoj
Farĉitaj pastaĵoj estas konataj en multaj kulturoj. Samoso estas iom simila al pirogoj (Rusio kaj Pollando), gyoza (Japanio, Ĉinio kaj Koreio), kaj dumplings (Britio kaj Usono).
Monumento por la Batalo de Leipzig
La strukturo estas 91 metrojn alta. Ĝi enhavas pli ol 500 ŝtupojn al rigarda platformo ĉe la pinto, de kiu ekzistas sensaciaj vidoj trans la grandurbo kaj la ĉirkaŭaĵoj. La strukturo faras ampleksan uzon de betono, kvankam la tegaĵoj estas de granito. La monumento estas vaste rigardita kiel unu el la plej bonaj ekzemploj de Vilhelma arkitekturo. Ĝi laŭdire staras surloke de iuj el la plej sangaj bataloj, de kie Napoleono ordigis la retiriĝon de sia armeo.
Fono
Inter la 16-a kaj la 19-a de oktobro 1813, la Batalo de laj Nacioj estis elluktita fare de la koaliciarmeoj de Rusio, Prusio, Aŭstrio kaj Svedio kontraŭ la franca armeo de Napoleono helpita fare de polaj kaj italaj soldatoj same kiel germana-parolantoj de la Rejna Federacio. La armeo de Napoleona estis venkita kaj devigita reveni al Francio dum la aliancanoj invadis Francion frue la sekvintan jaron. Napoleono estis devigita abdiki kaj estis ekzilita al Elbo en majo 1814.