cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La neĝa blovado
«La neĝa blovado» en Esperanto
La novelo havas apartan lokon en la Esperanta literaturo: ĝia traduko fare de Antoni Grabowski estas la unua presita beletraĵo esperantlingva kies aŭtoro ne estas Zamenhofo; do, per tiu verko Esperanto reale apartiĝis disde la persono de sia kreinto kaj pruvis sian kapablon funkcii memstare, sendepende de la kreinto. A.Grabowski bone esprimis tion en sia Antaŭparolo: La verko de l’ aŭtoro, kiel ankaŭ la vojo, kiun li elektis, montris sin bonaj; la aŭtoro bone pripensis la ilojn, kiuj kondukas al la celo. Al ni hodiaŭ restas nur ekprovi, ĉu ni jam efektive povas stari mem sur propraj piedoj. Ni komencu! Por elprovi miajn fortojn mi elektis malgrandan rakonton (…) La novelon li elektis ĉar ĝia lingvaĵo estas tre simpla kaj bela. Efektive, pli ol 70% da ĝiaj propozicioj estas simplaj frazoj.
«La neĝa blovado» de Grabowski estas unu el la plej interesaj verkoj de la frua periodo, unu el la malmultaj kiuj restas pli bonaj ol la postaj provoj. Ĝi havas ian freŝon, similan al tiu de l’ originalo. Serioza esperantisto devas ĝin koni, tial peco el tiu novelo aperas en la «Baza literatura krestomatio».
Moderna prilaboraĵo
Malgraŭ sia alta literatura valoro la teksto de Grabowski ne estas senprobleme uzebla en instruado de Esperanto. En la frua periodo multaj lingvaĵoj ankoraŭ ne stabiliĝis, kaj por multaj aferoj la moderna lingvo preferas aliajn formojn. Ekz‑e Grabowski skribas «oficero», «postiliono», «geometriisto» kie la moderna lingvo havas «oficiro», «postiljono», «termezuristo». Anstataŭ «pikradeto»jn la Fundamento disponigas «sprono»jn — atentindas, ke la traduko de 1888 aperis pli frue ol la Universala Vortaro (1893). Ne necesas ĝeni la lernantojn per tiaj malgravaj diferencoj.
Sed estas pli gravaj devioj, kiujn nun ni taksus eraroj. Ekz‑e «edziĝi je li» anstataŭ «edziniĝi al li». Kelkloke Grabowski miskomprenis la rusan tekston.
En scienca, filologia eldono tiajn misojn oni korektus per piednotoj (kiel oni faras en la reeldonoj de la Fundamenta krestomatio). Tamen tiaj piednotoj ĝenas la legadon kaj fuŝas la ĝuon. Tial Sergio Pokrovskij prilaboris la tekston kaj faris adaptaĵon, korektante la ĉeftekston mem.
La korektoj estas faritaj kiel eble plej diskrete, por konservi la ĝeneralan impreson de la verko. Interalie, restis senŝanĝa la titolo, profunde enradikiĝinta en nia kulturo (kvankam nuntempe oni dirus «la neĝoŝtormo» aŭ fakĵargone «blizardo»). Cetere, Michel Duc Goninaz en sia ĝenerale aproba recenzo indikas du nerimarkitajn rusaĵojn, el kiuj la pli grava estas apero de la vorto fianĉino (originale «невеста») por la senco «eventuala fianĉino», «svatebla fraŭlino»: «Ŝi estis rigardata kiel riĉa fianĉino…».
Eksteraj ligiloj
</Br>
Juan Genovés
Juan GENOVÉS Candel (Valencio; 31a de majo 1930-Madrido; 15a de majo 2020) estis hispana pentristo kaj grafika artisto.
Lia firma konvinko pri la transformiga arto engaĝiĝinta kun la medio kondukis lin al partopreno en gravaj kolektivoj de la epoko de la frankisma diktaturo kiel Los Siete (1949), Grupo Parpalló (1956) kaj Hondo (1960). Lia artopropono konkretiĝos en senegala politika realismo de forta socia kritiko, farita el la manipulado de bildoj havigitaj per la amaskomunikiloj.
Lia plej konata verko estas plej probable "El Abrazo" ("La brakumo") de 1976 (konata ankaŭ kiel "Amnestio", 151x201 cm pentraĵo nun apartenanta al la kolekto de la Muzeo Reĝino Sofia, en Madrido), reproduktita tre populare en afiŝoj dekomence por Amnestio Internacia dum la Hispana transiro, kiu poste iĝos la skulptaĵo "La brakumo", kiel omaĝo al la murditoj de Atoĉa. Fakte la bildo estis inspirita el la rigardo al brakumado de infanoj elirintaj el lernejo.
Verkoj de Genovés estas ekspoziciataj en kolektoj de muzeoj tra la tuta mondo kiel MOMA, Guggenheim de Novjorko, The Art Institute of Chicago, IVAM (Institut Valencià d'Art Modern), la Galleria Nazionale d'Arte Moderna de Romo, aŭ la Muzeo Reĝino Sofia. Li ricevis premiojn "Premio Nacional de Artes Plásticas" (1984) kaj Ormedalo al Merito en Belartoj (2005), inter aloaj omaĝoj.
Dampierre-en-Crot
Dampierre-en-Crot estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Farges-en-Septaine
Farges-en-Septaine estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Biblia Revuo
Biblia Revuo estis esperantlingva revuo, kiu eldoniĝis inter 1967 kaj 1985. Ĝi aparte estis forumo por kunlabori pri Esperantaj tradukoj de la Biblio. Eldoninto estis organizaĵo Internacia Asocio de Bibliistoj kaj Orientalistoj (IABO) fondita en 1967, kies celo estis inter aliaj eldoni tute novan esperantan biblion ekumenan ”Nova Ekumena Biblio". La redakta politiko estis: tute fidela al la originalo, bonstila, neŭtrala, ekumena, akceptebla ankaŭ por laikoj. Komence ĝia ĉefredaktoro estis Angelo Duranti, almenaŭ ĝis 1969. Poste la postenon transprenis Donald Broadribb en Melburno, kaj varbitaj estas helpantoj en biblio-lingvistiko, arkeologio, antikva historio, esperanto-filologio, biblioscienco. Post kiam li abdikis ĉefredaktorecon, en 1975 transprenis ĝin Henryk Herbert Paruzel. Sed li mortis du jarojn poste, kaj en 1977 sekvis kiel ĉefredaktoro Douglas Gregor. La revuo Biblia Revuo ĉesis en 1985, probable por dediĉi tutan forton nur al la kompilado de ”Nova Ekumena Biblio".
Étréchy (Cher)
Étréchy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Mrinalini Devi
Mrinalini DEVI (denaske Babatarini, 1a de Marto 1874 – 23a de Novembro 1902 ) estis tradukisto kaj la edzino de Nobel-premiita poeto, filozofo, aŭtoro kaj muzikisto Rabindranath Tagore. Ŝi devenis el la distrikto Jessor en nuntempa Bangladeŝo, kie ŝia patro laboris en bieno de Tagore. En 1883, estante nur naŭjaraĝa (laŭ tiama tiea kutimo), ŝi estis edzinigita al Tagore.
Mrinalini Devi ne devis iĝi dommastrino tuj post la nupto. La patro de Tagore, nome Debendranath Tagore akceptis kaj ŝin kaj la edzinon de Hemendranath Tagore nome Kŝinatanu en la lernejo Loreto por instrui al ili la anglan. Li ankaŭ aĉetis por ili librojn, skribtabuljn kaj lernejajn uniformojn. Studinte ŝi tie dum unu jaro, Rabindranath nomumis Pandit Herambachandra Bidyaratna, kiel hejman tutoron, por instrui al ŝi Sanskriton. La filo de lia pli aĝa frato Birendranath nome Balendranath instruis al ŝi anglan, bengalan kaj sanskritan literaturojn. Mark Twain iĝis ŝia preferata verkisto.
Piérnigas
Piérnigas [PJERnigas] estas loĝloko kaj municipo en la nordo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko La Bureba. La loknomo Piérnigas povas esti komprenebla etimologie kiel devena el hispanlingva vorto "piorno", kio donus Genistejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 37 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 40 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Piérnigas estis fondita en 1066 per decido de la abato de la Monaĥejo de Sankta Savinto de Oña por plenigi la vakuon inter Rojas, Quintanabureba kaj Moscadera. Tiel Piérnigas naskiĝis kiel abatlando kaj tiel restis ĝis la 19-a jarcento. Ĝi estis en la kvaropo Cuadrilla de Rojas, unu de sep dividaĵoj de la Merindad de Bureba, apartenanta al partido de Bureba, abatlanda jurisdikcio plenumita de la abato de la Monaĥejo de Sankta Savinto de Oña kiu nomumis la vicurbestron.
Piérnigas absorbis la loĝlokon Villaverde kun ĝiaj loĝantoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj la romanika ermitejo de Sankta Marteno.
Denton (apartigilo)
Denton povas rilati al la sekvaj loknomoj:
Fikciaj lokoj
Krome kompreneble, kiel ĉe multaj loknomoj, la nomo ankaŭ uziĝas kiel familia nomo.
Esotera programlingvo
Esotera programlingvo estas programlingvo kreita por testi limojn de komputila programlingva fasonado, kiel konceptprovon, kiel programaran arton aŭ kiel ŝercon. La uzo de esotera programlingvo diferencigas tiujn programlingvojn disde programlingvoj kiujn profesiaj programistoj uzas por krei programaron. Kutime, kreuloj de esotera programlingvo ne celas krei programlingvon uzatan por tradicia programado, kvankam kelkaj elementoj, kiel vidspaca sintakso, inspiris praktikajn aplikojn en arto. Tiaj programlingvoj estas ofte popularaj ĉe kodumuloj kaj hobiistoj.
Historio
La unua ekzemplo de esotera programlingo estis INTERCAL, kreita en 1972 de Don Woods kaj James M. Lyon, kun la difinita celo esti malsama ol ĉiuj aliaj programlingvoj kiujn la aŭtoroj konis. Ĝi parodiis elementojn de tiutempaj konitaj programlingvoj, kiel Fortran, COBOL, kaj Asembla lingvo.
En 1993, Wouter van Oortmerssen kreis "FALSE"-n. Ĝi estis malgranda Stakema programlingvo kaj ĝia sintaksa celo estis igi la kodon malklara, konfuza kaj nelegebla. Ĝi havas ankaŭ tradukilon de nur 1024 bajtoj. Ĉi tio inspiris Urban Müller krei eĉ pli malgrandan programlingvon, la nun-fifama Brainfuck, kiu konsistas el nur ok rekonitaj signoj. Brainfuck nun estas unu el la plej popularaj esoteraj programlingvoj.
Karbo (apartigilo)
Karbo povas esti:
Olivér Halassy
Olivér Halassy [halaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halassy Olivér estis hungara naĝisto, akvopilkisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, oficisto. Lia origina familia nomo estis Haltmayer [haltmajer].
Biografio
Olivér Halassy pro akcidento perdis unu el sia piedoj de maleolo, tial liaj futbalistaj sonĝoj neniiĝis. Li maturiĝis en mezlernejo, poste li estis oficisto en fabriko, poste en municipo de Újpest. Post la 2-a mondmilito li estis prirabita kaj murdita en nekonataj cirkonstancoj. Lia edzino naskis la trian idon jam kiel vidvino. Li ricevis premiojn ekde 1936, la lastan postmorte en 2006.
Sporta kariero
Olivér Halassy konsoliĝis kiel naĝisto ekde la mezlernejaj jaroj en sportklubo en Újpest. En naĝado en pluraj branĉoj li estis hungara ĉampiono 36-foje (1926-1938) kaj en akvopilkado li estis hungara ĉampiono dekfoje (1930-1939). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1928, Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1936 kun 2 oraj kaj arĝenta medaloj, krome en Eŭropaj Ĉampionumoj li estis la unua trifoje (1931-1938). Li estis membro de la nacia akvopilka teamo 91-foje kaj de la naĝa teamo okfoje.
Couargues
Couargues estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Hamry nad Sázavou
Hamry nad Sázavou (Figlhammer aŭ Flügelhammer) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En vivis en la vilaĝo. Plimulto de la teritorio de municipo situas en Moravio, malgranda strio de sekejo de la maldekstra bordo de rivero Sázava troviĝas en Bohemio (la historia landa limo kondukas meze de la riverfluo).
Super la municipo kondukas ekde la jaro 1953 fervojlinio Brno – Havlíčkův Brod, sur kiu estas establita fervoja haltejo Hamry nad Sázavou.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1470.
Preĝejo Reĝino de Rozario (Ózd)
La preĝejo Reĝino de Rozario estas sakrala konstruaĵo en urbo Ózd (Hungario), en urboparto de Bolyok [bojok], kiu estis iam memstara vilaĝo.
Historio
En la iama Bolyok ekzistis kirko jam dum la mezepoko, kiun la turkoj bruldetruis en 1556. Inter 1768-1771 oni konstruis novan kirkon el restintaj materialoj de la ruinoj. La katolika grupo estis refondita en 1930, ĝi estis altigita al paroĥo en 1944. En 1946 Pál Molnár C. pentris la altaran bildon kaj en 1977 József Takács pentris la navon. Inter 1994-1997 la konstruaĵo estis pligrandigita.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto. La absido estas plurlatera kaj kontaktiĝas kun sakristio.
Couy
Couy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Crézancy-en-Sancerre
Crézancy-en-Sancerre estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Gitanjali
Gitanjali (en Bengala lingvo: গীতাঞ্জলি, laŭvorte. Kantopropono) estas kolekto de poemoj de la bengala poeto Rabindranath Tagore. Tagore ricevis la Nobel-premion pri literaturo, pro la angla traduko, Gitanjali:Song Offerings, kio faris lin la unua ne-eŭropano kiu ricevis tiun honoron.
Ĝi estas parto de la UNESKO-kolekto de reprezentaj verkoj. Ties centra temo estas adorado, kaj ties moto estas "Mi estas ĉi tie por kanti al ci kantojn" (No. XV).
La originala bengala kolekto de 156/157 poemoj estis publikigita la 14an de Aŭgusto, 1910. La poemoj estis bazitaj sur mezepokaj hindiaj vortumadoj pri adorado kun komuna temo pri amo tra plej granda parto de poemoj. Kelkaj poemoj enhavas ankaŭ konflikton inter la deziro por materiaj havaĵoj kaj la spirita altiro.
Lucy D. Crespo da Silva
de brazila deveno.
Ŝi studis la de asteroidoj kaj kontribuis al la malkovro de la samdirekteco de la  de la anoj de la Koronisa familio.
Ŝi mortis pro falo tra fenestro, verŝajne suicidinte. En ŝia memoro, Richard P. Binzel proponis nomi laǔ ŝi la asteroidon 96747 Crespodasilva, kiun ŝi malkovris la.
Ora (I) klorido
Ora (I) klorido aŭ monoklorido de oro estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la ora (I) hidroksido kaj klorida acido. Ora klorido estas malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ora klorido prezentas unu kloran jonon ligitan al oratomo. Ĝi konsistas je 1 oratomo, 1 kloratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Hinduismo en Tanzanio
Hinduismo en Tanzanio estas unu el la religioj praktikataj de la homoj de ĉi tiu lando. Hinduismo en Tanzanio estas minoritata religio, ĝin konfesas proksimume 50.000 personoj, kio estas 0,1% de la loĝantaro de la lando.
Historio
Hinduoj aperis sur la teritorio de la nuna Tanzanio en la unua jarmilo pK. Ĉi tiuj estis komercistoj, plejparte el Guĝarato, Dekano (nun Maharaŝtro) kaj la Tamil-Ĉola imperio. Arkeologiaj pruvoj de malgrandaj hinduaj setlejoj estis trovitaj en la insulo Zanzibaro kaj partoj de la Svahila Marbordo, Zimbabvo kaj Madagaskaro. Vastiĝanta komerco inter Orientafriko kaj Barato estis faciligita de naturaj faktoroj. La ventoj blovis parton de la jaro direkte al Afriko kaj la alian parton de la jaro — direkte al Barato, kio ebligis al komercaj velŝipoj trairi la Hindan Oceanon
Eŭropaj esploristoj de la afrika kontinento menciis gravajn hinduajn komunumojn en Zanzibar, Kilwa, Mombasa, Malindi kaj Mozambiko. Vasco da Gama persvadis unu el la afrikaj hinduoj helpi sian ekspedicion de Afriko al Barato.
La situacio de la hinduoj malboniĝis post kiam islamo disvastiĝis sur la marbordo de Orientafriko. Estis konkurenco inter arabaj kaj baratdevenaj komercistoj, kio rezultigis religian subpremon. Tamen post la koloniigo de Orient-Afriko fare de eŭropanoj en la 19-a jarcento, la situacio de la hinduoj en Tanganiko pliboniĝis signife. En la kolonia epoko, hinduoj estis la plej ekonomie sukcesa etno en Tanzanio, post eŭropanoj. Post la sendependiĝo de Tanzanio, hinduoj fariĝis persekutata religia minoritato. Pro tio multaj el ili elmigris de Tanzanio al Eŭropo kaj Barato. En 1996 ĉirkaŭ 30 000 hinduoj loĝis en Tanzanio.
Nuna situacio
Laŭ la Esplorcentro Pew, en 2010 estis ĉirkaŭ 50.000 hinduoj en Tanzanio, laŭ aliaj fontoj — 375.000. Plej multaj estas la indiĝenaj loĝantoj de Tanzanio, kies prapatroj jam delonge migris al Afriko. Inter la diversaj areoj de hinduismo la plej ofta hinduisma skolo en Tanzanio kaj Kenjo estas bhakti. Sekvantoj de Brahma Kumari, Sathya Sai Baba kaj Hare Krishna ankaŭ ĉeestas inter la hinduoj en Tanzanio. Hinduaj temploj estis konstruitaj en Daresalamo, Zanzibaro, Arusha kaj Moshi. Festoj de Diwali kaj aliaj hinduaj ferioj estas festataj ĉiujare.
Preĝejo Koro de Jesuo (Komárom)
Preĝejo de Koro de Jesuo estas sakrala monumento historia en urbo Komárom (Hungario).
Historio
La impona preĝejo transprenis la taskojn kiel ĉefpreĝejo en Komárom en 1937. Ĝi estis konstruita inter 1935-1937. Komence ene nur harmoniumo funkciis. La nuna orgeno estis kreita en 1892 kaj estis metita ĉi tien en 1954. Oni muntis vitran ŝirmilon super la sanktejon en 1969. El la turo la supra 9 metrojn alta parto estis malkonstruita pro supozota maljuniĝo de la betono en 1978, poste ĝi rekonstruiĝis, sed en alia formo.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed la fasado rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. La unueca konstruaĵo formas L-majusklon kaj konsistas el pluraj partoj. Antaŭ la preĝejo sur la placo statuo pri József Mindszenty videblas. La fasado estas malsimetria, dekstre la kvadrata turo altiĝas kaj iomete reliefas. La fasado havas grandajn triopajn aperturojn, kie la enirejoj funkcias. Super la pordoj Teréz Szemereki kreis ceramikajn ornamaĵojn en 1975. Ruĝaj cement-klinkeroj kovras la murojn ekstere. La navo maldekstre ekstere havas laŭlonge arkadan koridoron. La absido estas duonronda, sed maldekstre kontaktiĝas kun halo, pluraj ĉambroj kaj kapelo. Sub la ĉefaltaro ekzistas kelo por tombejo. Interne Béla Kontuly pentris la murpentraĵojn, Margit Kovács kreis la ceramikaĵojn por la predikejo. La altara bildo prezentas Koron de Jesuo.
Roland Platteau
Roland PLATTEAU (Cambrai, norda Francio, 1949) estas franca esperantisto. Li esperantiĝis en 1999 kaj laboris kiel oficisto.
Velešín
Velešín (Weleschin) estas urbo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Český Krumlov. Ĝi situas proksimume 8 km oriente de Český Krumlov sur okcidenta bordo de akva rezervujo Římov. Vivas ĉi tie.
Imuso
Imuso - Bayan ng Imus - estas unuaklasa urbego en Filipinoj, en regiono CALABARZON, en provinco Kavito. Imuso estas la laŭjure provinca ĉefurbo kaj estas ankaŭ diocezo.
Geografio
Imuso kuŝas sur la marborda ebenaĵo. Bakoro troviĝas nur 4, Las Piñas 7, Muntinlupo 10, ĉefurbo Manilo 18, Kezonurbo 32 kilometrojn (aere).
Historio
En tiu loko la jezuitoj fondis paroĥon. Imuso iĝis sendependa municipo en 1795. La komunumo estis loko de du gravaj venkoj dum la Filipina Revolucio kontraŭ Hispanio (1896, 1898). La municipo ricevis distriktorajton en 2009, urborajton post 3 jaroj.
Ekonomio
Imuso estas financa kaj komerca centro kaj havas apartan industrian zonon.
Religio kaj eduko
En Imuso vivas romkatolikoj plejparte.
En Imuso universitato funkcias.
Trafiko
Imuso havas trairan aŭtovojon inter Pasay-Dasmariñas kaj kelkajn flankovojojn al la najbareco.
Klimato
La klimato de Imuso estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1094 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro estas la pluva sezono kun oftaj pluvoj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-30 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Concressault
Achères estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Trokodendraloj
La trokodendraloj (Trochodendrales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (trokodendracoj), 2 genrojn kaj 2 speciojn,. Ĝia tipa genro estas trokodendro.
Ihito
Ihito (Ihite) estas vilaĝo en la centra provinco de Kenjo, proksime de urbo Nyeri. Proksime estas Monto Kenjo kaj montaro Aberdares. La ĉefa ekonomia aktiveco estas agrikulturo. Kafo kaj teo estas la ĉefaj monkultivaĵoj kaj maizo estas la ĉefa manĝkultivaĵo. La regiono ankaŭ estas grava turisma celo.
Trokodendraloj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (14 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ihito
La urbo estas la naskiĝloko de la Nobel-premiito pri paco Wangari Muta Maathai kaj tie situas la bazlernejo kiun ŝi lernis en.
Ciklobutila valerato
Ciklobutila valerato aŭ pentanato de ciklobutilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familia grupo de la valeratoj. Temas pri kemia molekulo konsistanta je unu ciklobutila grupo ligita al alia pentanata grupo. Ciklobutila valerato rezultas el interagado de la valerata acido kun ciklobutanolo. La strukturo de la ciklobutila grupo estas kvadrata kaj iom malstabila. Ju malpli da karbonatomoj en iu cikladerivaĵo des pli malstabila ĝi estos. Ju pli eta la cikla ringo des pli reakciema ĝi estos.
Tiempo de silencio
Tiu romno estas konsiderata ŝlosila turnopunkto en la evoluo de la hispana rakontaro de la 20-a jarcento. Ankaŭ ĝia publikdato en 1962 estas konsiderata jaro de kiu malfermas ŝanĝonprocezon en la hispana literaturo. ​
Intrigo
La agado de la romano okazas en Madrido de la 1940-aj jaroj, nome post la Hispana Enlanda Milito. Pedro laboras en esplorcentro kontraŭ kancero. Iam Pedro bezonas musojn por eksperimentado kaj, pere de helpisto Amador, li turna sin al Muecas, marĝenulo de faveloj, kie roduloj abundas pro la nehumanaj vivkondiĉoj. Tiukadre Pedro kiel kuracisto ricevas helpopeton por aranĝi malsukcesan aborton de la filino de Muecas, kiu finfine mortas. Sekvas polica esplorado kaj aresto de Pedro. Lia fianĉino estas de pli altranga socia klaso kaj demarŝoj de ŝia patrino sukcesas malliberigi Pedro. Tamen ankaŭ la deliktula amanto de Florita, la filino de Muecas, kredas, ke ŝia gravedeco estas afero de Pedro kaj embuskas lin, kiam li dancas en popolfesto kun sia fianĉino Dorita.
Teknika studo
La verko trairas tre diversajn mediojn kaj lokojn de Madrido, el la favela etoso de la familio de Muecas, tra la meza vivnivelo de la juna Pedro, kiu loĝas en pension, ĝis la alta klaso, kiu finfine liberigas lin provizore. Tiun itinero oni sekvas laŭ internaj monologoj, priskriboj, persona meditado de la rakontisto, intertekstaj kaj kulturaj referencoj ktp., nome la plej diversaj rakontostiloj kaj registroj. Tiuj diversaj lingvoniveloj varias laŭ la same diversaj medioj: bordeloj, kultura kafejo Gijón, prelego de filozofo (ĉu José Ortega y Gasset?), la rutino mezklasa, la burĝa vivo kaj la brutaleco de la favelanoj, ĉefe Muecas.
Tiun diversecon oni akiras pere de uzo kaj trouzado de same diversaj parolfiguroj, devojiĝoj, rakonta perspektivismo, ironio, riĉega vortotrezoro, latineca sintakso, barokeco, abundo de kulturaj aludoj, ktp., preskaŭ neimagebla en profesia kuracisto (psikiatro).
Sekvo
La unua eldono de 1960 suferis cenzuran fortranĉon de ĉirkaŭ 20 paĝoj; aliaj postaj eldonoj klopodis por solvi tiun mankon, sed plutenis aliajn mankojn, ĉefe pro foresto de originalo; tial inklude la supozata definitiva eldono de 1980 povas esti ne tiom definitiva, ĉar korektis erarojn, kiuj eble estis intencaj anakolutoj. En 2000, la eldonejo Crítica publikigis kritikan eldonon notitan de Alfonso Rey.
La romano estis inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana de la 20-a jarcento fare de la hispana ĵurnalo El Mundo. ​
La reĝisoro Vicente Aranda realigis en 1986 kinan version samtitolan, kun geaktoroj Imanol Arias, Victoria Abril, Charo López, Juan Echanove kaj Francisco Rabal.
Auchan
Auchan (Groupe Auchan SA) estas internacia superbazara ĉeno bazita en Francio. La firmao estis fondita de Gérard Mulliez en 1961 en la urbo Roubaix en nordorienta Francio kaj estas nuntempe unu el la plej grandaj manĝvendistoj en la mondo, dungante proksimume 269 000 laboristojn en proksimume 12 landoj. Aktuale en 2011, la ĉeno inkluzivis 639 hipermerkatojn kaj 2 412 superbazarojn.
La fondinto de la firmao, Gérard Mulliez, malfermis la unuan branĉon en 1961, ene de transformita industria konstruaĵo kiu apartenis al Phildar, teksaĵfirmao posedata fare de lia patro. Auchan estas privatposedata firmao, kun la plimulto de ĝiaj akcioj tenitaj de Asocio familia Mulliez, kiu arigas la familiajn akciposedantojn. Gérard Mulliez administris la firmaon ĝis 2006.
En 1981 la firmao malfermis sian unuan filion en Hispanio, sub la nomo "Alcampo".
Auchan estas malofta ekzemplo de Okcidenta firmao daŭre funkcianta en Rusio, post la Invado de Rusio en Ukrainion (2022), tiel kiel aktive financanta kaj subtenanta rusan militistan penon.
Fanny Arthur Robinson
Fanny Arthur ROBINSON (septembro 1831 – la 31an de oktobro 1879) estis angla pianisto, pianinstruisto kaj komponisto, kiu naskiĝis en Southampton, Anglio, sed la plej granda parto de ŝia profesia vivo pasis en Dublino, Irlando.
Vivo
Fanny ricevis siajn komencajn lecionojn de Barbara Guschlkaj, poste studis ĉe la Reĝa Akademio de Muziko sub la konata angla komponisto William Sterndale Bennett. Dum unu el siaj nelongaj restadoj en Londono, verŝajne ŝi ricevis lecionojn de Sigismund Thalberg.
Fanny Arthur prezentiĝis en sia naskiĝurbo kiam ŝi estis 14 jaraĝa. Kvar jarojn poste ŝi donis siajn unuajn koncertojn en Dublino ĉe la Filharmonia Societo kaj la Antikvaj Koncertĉambroj (Ancient Concert Rooms), kie ŝi ricevis grandajn laŭdojn. "La brileco de ŝia ludado kaj la delikata leĝereco, sed certeco, de ŝia fingrumado estas vere mirindaj" skribis la Freeman's Journal.
Ĉe tiuj koncertoj ŝi konatiĝis kun Joseph Robinson, respektata dublina dirigento, komponisto kaj kantisto. Kvin monatojn poste Fanny Arthur kaj Joseph Robinson geedziĝis (1849). La familio Robinson Arthur ludis gravan rolon en la muzika vivo de Dublino kaj Fanny trovis favoran medion por sia kariero kiel interpretisto, instruistino kaj komponistino. "Ilia hejmo en Dublino iĝis la centro de ĉiuj muzikistoj kiuj venis al Irlando”.
De la geedziĝo la “Sinjorino Joseph Robinson”, kiel oni nomis ŝin, prezentiĝis regule en Dublino, kelkfoje en Londono, kaj ankaŭ ŝi faris specialan prezenton en Parizo (1864). Ĉie ŝi atingis "grandajn sukcesojn". La londona gazeto rezencis: "Sinjorino Joseph Robinson… kies gracia stilo kaj fluida ludado portas ampleksan ateston pri la justeco de alta reputacio”… “estis laŭte aplaŭdita”… “la pianokonĉerto de Chopin montris ŝian perfektan majstradon de ĉi tiu instrumento"
Clara Schumann priskribis la Sinjorinon Robinson (1856) kiel “la plej muzika interpretisto kiun mi aŭskultis kune kun Fanny Hensel”.
Krom sia famo kiel interpretisto kaj sia rolo kiel instruistino, Fanny Robinson ankaŭ estis aktiva kiel komponistino. Ŝi estas rekonita kiel unu el la unuaj profesiaj komponistinoj de Irlando. Krom ŝia sankta kantato “Dio estas amo” (1868), kiu estis multfoje prezentita en la sekvaj jardekoj, estas hodiaŭ spureblaj 14 piankomponaĵoj, kiujn ŝi publikigis inter 1853 kaj 1879. Ofte ŝi aldonis klarigajn elementojn por pli bona kompreno. Ĉiu peco estas bazita sur temo menciita en la titolo kaj ilustrita per literaturaj citaĵoj. Tio estas, al kio rilatas tonaleco, dinamiko kaj ritmo de la komponado. Dum la pianmuziko de Fanny Robinson ŝajnas havi larĝan cirkuladon, ekzistas neniu indico ke ŝi prezentis ĝin mem en koncerto en Irlando aŭ Anglio. Oni povas supozi, ke ŝiaj piankomponaĵoj estis kreitaj lige kun ŝia instruado kaj por ŝia propra plezuro.
Elektitaj komponaĵoj
God is Love, kantato por miksata koruso (ĉ. 1869)
Piano
One, two, three, viva l'Algérie!
“One, two, three, viva l'Algérie”! estas slogano kantata de subtenantoj de la Alĝeria futbalteamo. Ĝi ankaŭ estas uzata en aliaj disciplinoj same kiel en ne-sportaj kuntekstoj rilataj al Alĝerio.
Slogana kompono
La slogano miksas vortojn en tri lingvoj: "One, two, three" en la angla ("unu, du, tri"), "viva" en la hispana ("vivu"), kaj "Algérie" en la franca, kutime prononcita kun la alĝeria akcento (kun la rulita "r").
Historio
Laŭ Kader Abderrahim, esploristo ĉe la IRIS, ne ekzistas "neniu historia certeco" koncerne la originon de ĉi tiu slogano kaj "pluraj teorioj cirkulas sen vere scii de kie venas ĉi tiu kantaĵo".
La universitato de Tiaret donas politikan originon: ĝi estas derivita de unu el la sendependecaj sloganoj de la alĝerianoj en la 1950-aj jaroj, "We want to be free!" ("Ni volas esti liberaj", kriegis al la internaciaj amaskomunikiloj), kiu poste fariĝas "Unu, du, tri" sekvante simplan prononceraron per kolektiva ripetado.
Laŭ alia teorio, "One, two, three, viva l'Algérie!" estas kantataj de subtenantoj la 3-an de majo 1974 en la stadiono Habib-Bouakeul en Orano dum la matĉo venkita 3-1 de la alĝeria teamo kontraŭ la angla Sheffield United. Tiu ĉi slogano estas uzata ankaŭ tiun jaron en la kunteksto de alĝeria-maroka streĉiteco pro la krizo de krizo de la Okcidenta Saharo: Alĝerianoj estas kantintaj "One, two, three, viva l'Algérie!" En respondo al marokanoj kantantaj "Unu, du, tri, vivu la reĝo” en tiu tempo. Ĉi tiu teorio estas polemika, tamen, ĉar ĝi estas ĉefe prezentita de politikistoj.
Fine, en 1975, dum 1975 mediteraneaj ludoj organizite ĉe Alĝero, la alĝeria futbalteamo, sub la direkto de Rachid Mekhloufi, gajnis la oran medalon kontraŭ la franca teamo kun poentaro de 3 kontraŭ 2 la 6-an de septembro 1975, denove kaŭzante al ĉi tiu kanto en la standoj.
Poste, dum la Monda Pokalo en Brazilo en 2014, belgaj subtenantoj parodias ĝin por sia propra nacia teamo: "One, two, frites, viva la Belgique!" (Unu, du, frititaj terpomoj, vivu Belgio!)
Kulture
One, two, three, viva l'Algérie! estas la titolo de alĝeria dokumenta serio elsendita en 2009 (proksimume 19 epizodoj po 36 minutoj) kiu spuras la grandajn momentojn de alĝeria piedpilko de la kolonia epoko ĝis la 2000-aj jaroj.
One, two, three, viva l'Algérie! estas la titolo de pluraj alĝeriaj kantoj uzante ĉi tiun sloganon, interpretitaj de diversaj artistoj: Chebba Sonia kaj Cheb Mahfoud, Palermo, Jimmy Oihid, DJ Kayz, Fenneca Kompanio kaj Milana Grupo.
''Bienvenidos a mi país. One, two, three viva l'Algérie'' estas la titolo de libro de Antonia Santolaya, Edicions de Ponent, 2011.
«One, Two, Three, Viva l’Algerie!» estas la titolo de libro verkita de Djilax kaj rakontanta la aventuron de du amikoj en Egiptio kaj Sudano en streĉa futbala kunteksto inter Egiptio kaj Alĝerio.
Speciala Regiono Ĝoĝakarto
Speciala Regiono Ĝoĝakarto aŭ simple Ĝoĝakarto aŭ Jogjakarto (Daerah Istimewa Yogyakarta, estas provinc-nivela aŭtonoma regiono de Indonezio en suda Javo. Ĝi estas bordata de la Hinda Oceano sude, kaj kunhavas ĉiujn terbordojn kun la provinco Centra Javo. Regata de la Ĝoĝakarta Sultanlando, la regiono estas la nura oficiale agnoskita monarkio ene de la registaro de Indonezio. La urbo Ĝoĝakarto aŭ Jogjakarto estas la ĉefurbo kaj la ekonomia centro de la regiono.
La Ĝoĝakarta Sultanlando estis establita ekde 1755 kaj havigis gravan subtenon por la sendependeco de Indonezio dum la Indonezia Nacia Revolucio (1945–1949). Kiel unua-nivela dividaĵo en Indonezio, Ĝoĝakarto estas regata de la Sultano Hamengkubuwono kiel guberniestro kaj de Princo Paku Alam kiel vicguberniestro. Kun terareo de 3,185.8 km², ĝi estas la dua plej malgranda provinco de Indonezio post Ĝakarto.
Ĉirkaŭ 91.94% de la loĝantaro estas islama.
Károly Alexa
Károly Alexa [kAroj aleksa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Alexa Károly estis hungara literaturhistoriisto, redaktoro, altlerneja instruisto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1963, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo li instruis 2 jarojn en metilernejo, poste li revenis instrui al la universitato ĝis 1993, kie li estis asistanto, ekde 1978 lektoro. Li estis tiutempe redaktoro en pluraj revuoj, li kliniĝis al la opozicio. Ĉirkaŭ fino de la socialismo li estis opoziciulo. Inter 2000-2004 li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány. Li edziĝis en 1968. Li ricevis premiojn inter 1999-2019.
Batalo je kazerno de Czajanek
Batalo je kazerno de Czajanek estis armita kunpuŝiĝo inter ĉeĥoslovakaj kaj germanaj soldatoj, kiu okazis la 14-an de marto 1939. Temis pri ununura konata pli karakteriza batalo de la ĉeĥoslovakaj soldatoj kontraŭ la germana armeo dum okupado de la resto de Bohemio kaj Moravio kaj Silezio en marto de 1939.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
10-a apostola vojaĝo de Johano Paŭlo la 2-a okazis en la tagoj de 12-a ĝis 19-a de februaro 1982. Ĝi estis la dua vojaĝo al Afrika kontinento. Celo de la pilgrimado de Johano Paŭlo la 2-a estis plifortigo en kredo de lokaj katolikaj komunumoj, eklezioj en Niĝerio, Benino, Gabono kaj Ekvatora Gvineo.
Batalo je kazerno de Czajanek
Situacio antaŭ la batalo
La kazerno en Místek enloĝata de la ĉeĥaj soldatoj troviĝis en spacoj de eksa tekstila fabriko de Johann Czajanek, kiun la ĉeĥoslovaka armeo aĉetis en la jaro 1933. Ĝi situis rande de la urbo proksime de ponto trans rivero Ostravice, kuniganta tiam la memstarajn urbojn Frýdek kaj Místek. Tiutempe estis en la kazerno dislokita neplena la III-a bataliono de la 8-a infanteria regimento Silezia, konsistanta el la naŭa, deka kaj la dekdua rotoj - pro influo de manko de rekrutaj jaroj 1936 kaj 1937, el kiu unu estis antaŭ nelonge tralasita kaj la dua alikomandita, kaj foriro de soldatoj devenantaj el Slovakio, kreis grandan parton de soldatoj freŝaj novuloj, kiuj ankoraŭ faris eĉ ne bazan ekzercon. Plie pro nuligo de defenda taĉmento la pli pezaj armiloj kaj pli granda parto de municio estis antaŭ nelonge transveturigitaj en munician deponejon en Staříč.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
12-a de februaro 1982
Batalo je kazerno de Czajanek
Situacio antaŭ la batalo
Post tio, kiam Slovakio proklamis la 14-an de marto 1939 mallongtempe post tagmezo sendependecon, forveturis posttagmeze delegitaro frunte kun prezidento Emil Hácha per trajno Berlinon, por ke ili konstatu, kiajn intencojn Hitler havas kun la ĉeĥa parto de Ĉeĥoslovakio. La germana plano estis okupi la ĉeĥan teritorion dum la 15-a de marto, sed por ke ĝi malebligu al eblaj agadoj de Pollando, kiu faris pretendojn por la restanta parto de Teŝina Silezio, devis esti Teŝinio kaj apuda parto de Moravio (kien apartenas ankaŭ Místek) okupitaj jam vespere de la antaŭa tago. Post la 17-a horo la 14-an de marto tiel enpaŝis sur la teritorion de la tenajligita respubliko la unuaj germanaj taĉmentoj.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
Papa aviadilo alteriĝis sur flughaveno de Lagoso en Niĝerio. Post la meso sur Nacia Stadiono Johno Paŭlo la 2-a renkontiĝis kun prezidento de Niĝerio Shehu Shagari en lia sidejo.
Batalo je kazerno de Czajanek
Situacio antaŭ la batalo
Du germanaj kolonoj gvidataj de kolonelo Paul Stoewer kreis sudan alon de la manovro. Ili transpaŝis la limon en Příbor kaj celis orienten al Místek, al kiu ili alveturis antaŭ la sesa horo. Okupinte la gravajn lokojn en la urbo daŭrigis la unua kolono preter la kazerno al Frýdek - patrolo el la kazerno ja ekregistris ilin kaj anoncis, sed en duonmallumo ili konjektis, ke temas pri ĉeĥoslovakaj ĝendarmoj. La dua kolono por momento post tio haltis antaŭ la enirejo de la kazerno proksimume je la 18-a horo kaj 15 minutoj.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
13-a de februaro 1982
Batalo je kazerno de Czajanek
Paso de la bataloj
La pafado mobilizis la loĝantaron interne de la kazerno. La komandanto de la bataliono, kolonelo Štěpina, klopodis kontakti la komandantejon, la defendadon de la kazerno ekprenis komandanto de maŝinpafila roto, kapitano Karel Pavlík. Estis eldonitaj armiloj, la defendantoj komencis dislokiĝi tra areo de la kazerno kaj el fenestroj kaj el tegmentoj pafi kontraŭ la germanoj. Tiuj havis influe de nepreteco por rezisto grandajn perdojn, sed post la komenca ĥaoso ili komencis ataki kaj ĉirkaŭigi la objekton tra ĉirkaŭa parko. Alveturigita kontraŭtanka kanono komencis kanonadon kontraŭ la kazerno, kontraŭ la konstruaĵo estis celitaj lumbrigantaj reflektoroj,alveturis superfortoj el la unua kolono. Ĝis la korto de la kazerno enveturis la germana kirasita veturilo, sed la pafado per trapenetrigaj kartoĉoj devigis la damaĝigitan veturilon retiriĝi, same kiel estis repuŝataj kelkaj piedaj sturmoj.
Granda problemo de la defendantoj estis manko de municio - kiam ĝi komencis fini, ili pafis pro kreo de impreso de pafado eĉ per blindaj kartoĉoj. Proksimume post duonhoro de bataloj kolonelo Štěpina sukcesis kuniĝi kun la komandantejo kaj li eldonis tial per trumpetado ordonon fini la pafadon kaj kapitulaci. Kiel intertraktanto estis komisiita leŭtenanto Karel Martinek.
Post la batalo
La rezulto estis okupo de la kazerno kaj malarmigo de la defendintoj fare de la germanaj soldatoj. En la ĉeĥa flanko estis du vunditoj, en la germana flanko indikoj neoficiale diversiĝas - 6 ĝis 18 mortigitoj kaj dekoj de vunditoj. Spite al timoj oni ne traktis kun la defendintoj malbone. Post kelkhora trarigardo kaj la germana marodado de la kazerno la militkaptitoj estis tralasitaj - oficiroj la saman tagon, la soldatoj post kelke da tagoj, kiam ili estis fermitaj kaj gardataj en la kazerno.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
La papo celebris meson kaj renkontiĝis kun junularo sur stadiono en Onitsha. Post vizito de malsanuloj en malsanulejo de Sankta Karlo Boromeo la papo vizitis animzorgan seminarion en Enugu.
Lichte Porzellan
La komencoj de Lichte Porzellan GmbH en Lichte, Germanujo, datumigeblas ĝis 1822.
Trokodendracoj
La trokodendracoj (Trochodendraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo trokodendraloj (Trochodendrales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 2 speciojn,. Ĝia tipa genro estas trokodendro.
Batalo je kazerno de Czajanek
Post la batalo
Mlalongaj informoj pri la bataloj venis ankaŭ al prezidento Hácha, kiu estis sekve nokte el la 14-a je la 15-a de marto en Berlino devigita aprobi la planon de Hitler pri okupo de la resto de la ĉeĥaj landoj matene la 15-an de marto.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
14-a de februaro 1982
Lichte Porzellan
Historio
Johann Heinrich Leder ricevis en 1822 privilegion de la princo de Schwarzenburg fari porcelanaĵojn. Jam en 1830 akiritis la fabriko el la manoj de la fratoj Heubach. Sukcesega partopreno ĉe la universalaj ekspozicioj en 1900 en Parizo kaj en 1904 en Sankta Luiso havigis premiojn al la entrepreno.
Batalo je kazerno de Czajanek
Post la batalo
Kelkaj el la soldatoj, ekz. komandinto de la defendo kapitano Pavlík kaj intertraktanto leŭtenanto Martínek, pli poste alliĝis al kontraŭnazia rezistmovado.
Trokodendracoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (16 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
15-a de februaro 1982
Lichte Porzellan
Historio
Sub la influo de la skulptisto Wilhelm Krieger la produktado pli kaj pli koncentriĝis pri figuraj pecoj. En 1938 ekposedantis Otto Friedrich zu Ysenburg und Büdingen. Mallonge antaŭ fondo de GDR (1949) la tuto ŝtatigitis kaj ŝanĝiĝis al la popolproprieta entrepreno VEB Zierporzellanwerk Lichte. La senpropriegita familio regajnis ĉion en 1991 sed fiaskis per novorientigo de la porcelan-gamo. Sekve en 1994 kunlaborantoj mem transprenis la komplekson ĝis nesolventeco en 2012. Du jarojn poste ankaŭ la nova societo PKS (Porzellan, Keramik und Silber-Produktionsgesellschaft) estis nesolventa kaj la tradiciriĉa produktado tute ĉesis.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
Post meso, celebrita en studenta universitata kvartalo en Ibadano, Johano Paŭlo la 2-a vizitis lokan seminarion. Samtage, denove en Lagoso, sur tereno de nuncio okazis renkonto kun niĝeriaj episkopoj.
Lichte Porzellan
Historio
Kolekton grandan de aĵoj el Lichte posedas la Ludwig-Otto-muzeo en Eisfeld.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
16-a de februaro 1982
Mikumi
Mikumi estas urbo en Regiono Morogoro, Tanzanio, najbara al Nacia Parko Mikumi. Ĝi estas ĉe la vojkruciĝo al la valo de Rivero Ruaha kaj sukerfabriko Kilombero, kaj la sudaj altaj regionoj de Iringa kaj Mbeya. Ĝi estas proksima al la pli granda urbo Kidodi. Kidodi estas proksima al fervoja stacidomo kaj branĉo de Tanzania Fervoja Kompanio.
Apostola vizito de Johano Paŭlo la 2-a al Centra Afriko kaj Okcidentafriko (1982)
Trapaso de la pilgrimado
En Katedralo de Sankta Kruco la papo celebris meson por laboristoj. La saman tagon en la sidejo de apostola nuncio Johano Paŭlo la 2-a renkontiĝis kun diplomatia korpuso, pola diasporo, laborantoj de itala nafta konzerno AGIP, laborantoj de la nunciejo, reprezentantoj de kristanaj konfesioj, ĵurnalistoj.
17-a de februaro 1982
En aviadilejo en Lagoso Johano Paŭlo la 2-a forflugis al Benino. En Cotonou la papo estis salutita sur la aviadilejo flanke de ekleziaj kaj ŝtataj regopovoj. Post Eŭkaristia preĝo en Stade Municipal la papo vizitis prezidenton de Benino Mathieu Kérékou. En ĉefepiskopa palaco renkontiĝis kun episkoparo. Post modesta adiaŭa ceremonio Johano Paŭlo la 2-a forflugis al Gabono. En Librevilo la papon salutis en la flughaveno prezidento Omar Bongo. Post renkonto kun klerikaro en Katedralo de Dipatrino la papo salutis lokan polan diasporon, kaj iris al Palais Renovation, kie atendis lin la prezidento kaj diplomatoj.
18-a de februaro 1982
La papo alparolis al malsanuloj kolektitaj antaŭ rezidejo de la ĉefepiskopo. Poste flugis al Ekvatora Gvineo, kie en Malabo renkontiĝis kun prezidento Teodoro Obiang Nguema Mbasogo. En Batao Johano Paŭlo la 2-a celebris meson kaj dediĉis Gvineon al la Plej Sankta Fraŭlino. Post renkonto kun grupo de monaĥinoj kaj prezidenta paro la papo revenis al Gabono. En Librevilo Johano Paŭlo la 2-a renkontiĝis sur Stadiono je la nomo de Prezidento Bongo kun junularo, studentoj kaj laboristoj. Vespere en ĉefepiskopa sidejo okazis renkonto kun episkopoj de Gabono.
19-a de februaro 1982
Post renkonto kun reprezentantoj de aliaj konfesioj Johano Paŭlo la 2-a celebris meson sur la stadiono. Post Eŭkaristio okazis dediĉo de Gabono al protekto de la Plej Sankta Patrino. Post solena adiaŭo la papo forflugis al Romo.
Costco
Costco (prononcata Kostko) estas la plej granda ĉeno de pograndaj vendejoj en Usono kaj la naŭa en la mondo. En septembro 2017, la firmao funkciigas 741 vendejojn en Usono, Kanado, Aŭstralio, Meksiko, Tajvano, Sud-Koreio, Japanio kaj Hispanio. En decembro 2022, ĝi estas la dua plej granda ĉeno de nutraĵoj en la mondo post Walmart.
La vendo de varoj en la vendejoj de la firmao estas farita pogranda kaj nur al klubanoj. En 2014, Costco havis ĉirkaŭ 55 milionojn da klubanoj kaj ĝia vendo nombris 112.64 miliardojn USD. Costco estas la unua usona kompanio kiu kreskis al valoro de 3 miliardoj da dolaroj en malpli ol ses jaroj. Kelkaj el la vendejoj estas malfermitaj al publiko kaj kelkaj vendas nur per livero. Ankaŭ, kelkaj el la vendejoj specialiĝas pri oficeja ekipaĵo kaj en la pasinteco ekzistis vendejoj kiuj specialiĝis pri dommaroj kaj tiuj kiuj specialiĝis pri manĝaĵo.
Mörigen (stacidomo)
Mörigen estas fervoja stacidomo en Mörigen, Svislando.
Lattrigen (stacidomo)
Lattrigen estas fervoja stacidomo en Sutz-Lattrigen, Svislando.
Damian Msagula
Damian MSAGULA (naskiĝis en Ndanda, distrikto Masasi, Tanzanio en 1939 kaj mortis en 2005) estis unua generacia pentristo tingatinga, konsiderata esenca figuro sur la tanzania arta scenejo. Msagula apartenis al la jaa etno.
De juna aĝo li devis trovi sian propran vivmanieron. Lia patro, kiu ne povis subteni la tutan familion, invitis lin forlasi la familian hejmon. Por tempo li vivis kiel muzikisto. Kun nur 15 jaroj, li jam organizis plurajn muzikgrupojn, kiuj estis tre famaj en Mtwara kaj Lindi: la Uhuru Jazz Band, The Black Hammer Boxing Band kaj la Skylarks.
Msagula estis vigla homo kun multaj kaj diversaj interesoj. Li fondis du vilaĝojn, unu en Kwa Msisi en Korogwe meze de la 1960-aj jaroj kaj unu en Kwa Raza, proksime de Mlandizi. Li ankaŭ estis vendisto de fruktoj kaj legomoj kaj dediĉis sin al politiko. Msagula aliĝis al la sendependa TANU-partio pro kiu ŝi havis iujn problemojn kun unu el siaj onkloj. Post sendependiĝo, Msagula aktive partoprenis la politikon de Uĝamaa pri reveno al la vilaĝo, memstareco kaj solidareco. Msagula neniam edziĝis kaj ne havis infanojn.
En 1972 Damian Msagula unue kontaktis artistojn de tingatinga arto. La sekvan jaron, li aliĝis al ili kaj komencis pentri. Paron de jaroj poste, li forlasis la grupon por labori sole. Li estis la instruisto de Peter Martin. Damian Msagula amikiĝis kun pluraj homoj profunde implikitaj en la arta mondo de Daresalamo, precipe Rifaat Pateev, la Direktoro de la Rusa Kultura Centro en Tanzanio. Rifaat multe impresis la kvaliton kaj originalecon de la arto de Msagula. En novembro 2003, Msagula suferis apopleksion kaj Rifaat prenis respondecon pri prizorgado de li.
Inter ĉiuj tanzaniaj artistoj Msagula elstaras pro sia individueco. La koloroj de liaj pentraĵoj estas ĉiam en perfekta harmonio. Foje, Msagula produktis siajn proprajn kolorojn el radikoj kaj plantoj. Msagula disvolvis vere unikan stilon centratan sur la homoj kiel origino de la afrika kulturo kaj sur respekto de prapatroj kaj iliaj spiritoj.
Borovnice (distrikto Žďár nad Sázavou)
Borovnice (Borownitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.
Vidjapati
Verkaro kaj influo
Li estis adoranto de Ŝivo, sed ankaŭ verkis amkantojn klaj religiajn Viŝnuismajn kantojn. Li scipovis Sanskriton, Prakriton, Apabhramsha kaj Maitilan.