cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Memoirs of a Geisha (filmo)
Rakonto
Tamen la sukceso ne proksimigas ŝin al tiu, kiun ŝi sekrete amas, ĉar gejŝo ne plu rajtas ami. Cetere, Nobu, la intima amiko de la prezidento, interesiĝas al Sayuri kaj intermetiĝas inter ili. Necesos, ke alvenu la japana malvenko en la dua mondmilito, signante la finon de jarcentaj tradicioj, por ke Sayuri kaj la prezidento povu finfine kuniĝi.
Hausen am Bussen
Hausen am Bussen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Burgo Dill
La burgo Dill estas ruino de spronburgo sur montsprono de la vilaĝo Dill en la distrikto Rhein-Hunsrück de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Historio
Supozeble la burgo estis konstruata en la 11-a jarcento sur restaĵoj de romia aŭ kelta fortikaĵo. Fondinto de la senjoria burgo estis supozeble Albert von Dill Graf von Mörsberg (grafejo Sponheim).
São Roque (San-Paŭlio)
São Roque (oficiale Município de São Roque aŭ plej precize Estância Turística de São Roque, "turisma loko Sankta Roĥo") estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kaponato
La kaponato estas kombinaĵo de melongeno kaj tomato trovita en aliaj mediteraneaj kuirartoj kiel la provenca ratatujo, la kataluna samfajno, la manĉa vegetalfritaĵo, la malta kapunato kaj la malsamaj variantoj de musakoj troveblaj en la orienta Mediteraneo.
Saint-Péray
La nomo Saint-Péray deriviĝas de la sanktulo Petro. Dum la malreligia Franca revolucio la komunumo nomiĝis Péray Vin.
Ilona Pálné Kovács
Ilona Pálné Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálné Kovács Ilona estis hungara politologo, profesoro, membro (korespondanta en 2013, ordinara en 2019) de Hungara Scienca Akademio. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungara sistemo) Kovács Ilona, post la geedziĝo ŝi uzas la kombinan edzan formon.
Ilona Kovács naskiĝis la  1954 en Pécs.
Stellenbosch
aŭ Oaks-urbo aŭ Eikestad (pro la granda nombro da kverkoj) estas grandurbo en Sudafriko, en provinco Okcidenta Kablando. Ĝi estas malnova kaj grava universitata urbo.
Ilona Pálné Kovács
Biografio
Ilona Pálné Kovács frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, poste ŝi eklaboris en akademia filio en Pécs en 1978. En 1989 (post fino de la socialismo) ŝi ekhavis postenon en la ministerio. Ŝi studvojaĝis pli longe al Germanio, Aŭstrio, Usono, Francio. Ŝi doktoriĝis (CSc) en 1988, (DSc) en 2000. Ŝi profesoriĝis en 2001 en Pécs. Ŝi havas edzon kaj ŝi naskis 2 filojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1982-2011.
Stellenbosch
Geografio
situas en valo laŭ rivero Eerste en la suda parto de la lando. Paarl troviĝas 25, Kaburbo 40, Port Elizabeth 621, Bloemfontein 877, Durbano 1234, Johanesburgo 1236, Pretorio 1286 km.
Historio
estis fondita en 1679. En 1682 jam municipo formiĝis. En 1690 hugenotaj rifuĝintoj ekloĝis en Stellenbosch. En 1710 granda incendio okazis. La unua lernejo estis malfermita en 1683, mezlernejo en 1860, gimnazio en 1866, fine universitato en 1918. En la fruaj tagoj de la dua brita-bura milito (1899-1902) Stellenbosch estis unu el la britaj armeaj bazoj.
Ekonomio
Stellenbosch estas la primara loko por la vinkultivado.
Trafiko
havas bonajn kontaktojn al aŭtovojoj de Kaburbo.
Klimato
havas mediteranean klimaton idealan por vinkultivado. La averaĝa temperaturo estas ĉ. 20 °C. Neĝo vidiĝas vintre nur sur la ĉirkaŭaj montoj.
2-Kloroheksano
2-Kloroheksano aŭ 2-Heksila klorido estas alkila klorido konsistanta je 4 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj kaj 1 kloratomo. Ĝi rezultas en interagado de la 2-heksanolo kun klorida acido. En mediaj kondiĉoj ĝi estas senkolora likvaĵo, iomete solvebla en akvo kaj pli solvebla en nepolaraj solvantoj. Kiam varmigita, 2-Heksila klorido povas produkti hidrogenan kloridon, fosgenon kaj duoksinojn.
Itala Ruĝa Kruco
La Itala Ruĝa Kruco - itale Croce Rossa Italiana - estas societo de humanitara helpo en Italio, kies celo estas piovizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en, kaj kiel la nuntempa prezidanto funkcias .
Listo de italaj vinoj
Listo de la italaj vinoj:
Wiebelsbach
Ĝenerale
Wiebelsbach situas ĉe la orienta rando de la monto Otzberg, en eta valo malferma en nord-orienta direkto. La loko estas trankvila kaj idilia, kaj dum la lastaj jaroj altiris ĉiam pli da novaj civitanoj, kiuj translokiĝas ĉi-tien el brua urbego de la regiono ĉirkaŭ Frankfurto ĉe Majno.
Trafiko
La urboparto situas trafike favore rekte ĉe la federacia vojo B45, kiu ligas sude kun Erbach kaj Eberbach, norde kun Dieburg kaj Hanau, kaj plu per vojo B26 kun Darmstadt kaj la germana aŭtovojo A3 kun Frankfurto ĉe Majno. La plej proksimaj najbaraj komunumoj Groß-Umstadt norde kaj Höchst im Odenwald sude aŭte atingeblas ene de 5 minutoj. Aŭta veturo al Darmstadt daŭras 25-30 minutojn, veturo al Frankfurt am Main 40-50 minutojn.
Fervoje atingeblas la samaj urboj, kaj la stacidomo de Wiebelsbach node ligas la liniojn al Erbach kaj Eberbach sude, Darmstadt kaj Frankfurt okcidente kaj Hanau (plu al Leipzig kaj Berlino) nordoriente. Trajna veturo al Darmstadt daŭras duonan horon, al Frankfurt per rekta trajno 60 minutojn.
Károly Berde
BERDE Károly estis hungara kuracisto, dermatologo naskiĝinta en Nadjenjedo la 6-an de majo 1891 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de julio 1971.
Kariero
Károly Berde havigis diplomon en la Universitato de Koloĵvaro kaj ĝis 1919 li laboris en la kliniko pri dermatologio kaj veneraj malsanoj de Koloĵvaro, ekde 1921 en Segedo ĝis 1930. Li faris studvojaĝojn en Germanujo, Danujo, Italujo kaj Aŭstrujo. Ekde 1931 ĝis 1941 li laboris en Peĉo, poste ĝis 1945 li estis direktoro de la universitato kliniko pri dermatologio kaj veneraj malsanoj de Koloĵvaro. Post 1945 li laboris en Budapeŝto en Instituto pri Porpluinstruo de Kuracistoj.
Sergej Aleksandroviĉ Buturlin
Sergej Aleksandroviĉ BUTURLIN (en rusa Сергей Александрович Бутурлин); naskiĝis la en Montreux, Svisio, mortis la  en Moskvo, Sovetunio) estis rusa ornitologo.
Lia familio estis de nobeloj de Rusio, Buturlin pasos plej parton de sia vivo en Rusio. Li studis en lernejo de Simbirsk (moderna Uljanovsk) kaj studis juron en Sankt-Peterburgo, sed lia intereso pri zoologio estis tiom forta ke li pasis plej parton de sia studado kolektante ekzemplerojn de birdoj tra Rusio kaj Siberio kaj priskribante la rezultojn de sia observado. Ĝis 1892 li kolektis en la regiono de la rivero Volgo, poste en Baltio; el 1900 al 1902 en la insuloj de Kolgujev kaj Nova Zemlo. Inter 1904 kaj 1906 li formis parton en ekspedicio al la rivero Kolima en Siberio, kaj en 1909 li vizitis la montaron Altajo, kaj faris sian finan ekspedicion en 1925 al Ĉukotko.
Li publikigis multajn verkojn pri taksonomio kaj distribuado de palearktaj birdoj, inklude:
En 1918 li aliĝis al la zoologia muzeo de la Moskva Ŝtata Universitato, kaj en 1924 li donacis sian kolekton de palearktaj birdoj.
En 1906 Buturlin iĝis eksterlanda membro de la British Ornithologists' Union; en 1907 li iĝis koresponda membro de la American Ornithologists' Union. Li estis pioniro en Rusio pri studo de la diverseco de specioj kaj priskribis pli da 200 novaj specioj kaj subspecioj de birdoj, kiaj la Armenia mevo ekzemple.
Santo Tirso
Santo Tirso estas urbo en la nordo de Portugalio, kiu tre dominiĝas de vina kultivado. La urban statuson ĝi ricevis dum 1985. Santo Tirso estas sidejo de samnoma distrikto. Dum 2001 la urbo havis 37 581 loĝantojn.
Salz
Salz havas diversajn signifojn:
Slížany
Slížany estas la orienta parto de urbo Morkovice-Slížany en distrikto Kroměříž en Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/428. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 153 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Slížany estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,06 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.
En la jaro 1960 Slížany estis kunigita kun Morkovice en municipon Morkovice-Slížany.
Sărata (Bistrița)
Sărata [sərata] (hungare: Sófalva, germane: Salz) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 799 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 894 (rumanoj, 32 % da hungaroj, ciganoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1239. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Bistrița.
En la censo de 2002 la 1 039 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
Deszk
Deszk [desk], serbe Деска (deska) estas vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Szeged.
Geografio
Deszk situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Mureş (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Szeged-Makó. Rando de Szeged troviĝas 3 km-ojn.
Historio
Fine de la turka erao la regiono senhomiĝis. Poste farmoj formiĝis. Ekde 1867 lernejo ekfunkciis. En 1849 pro batalo Deszk plene detruiĝis.
Vilaĝservoj estas serba aŭtonomio, lernejo, biblioteko, kulturdomo, sportejo, interretejo, kuracejo.
Hungarismo
Apartenis al Deszk malgranda setlejo Kukutyin (kukutjin). Okazis somera inundo, supraĵo de la aveno estis videbla. La kamparanoj tiel rikoltis, ke ili fortranĉis pinton de la aveno el la boato. Laŭ la hungara esprimo tio estas fari pli pinta la avenon.
Kijevskaja (Kolcevaja linio)
Kijevskaja (Киевская, "de (urbo) Kievo") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
La stacio havas unu rektan kajon kaj du trakojn.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio " - ".
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejoj al:
120196 Kevinballou
120196 Kevinballou estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin M. Ballou, inĝeniero ĉe la Kosmofluga Centro Goddard, kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx de la NASA kiel Elektra Sistema Inĝeniero pri Komando kaj Datuma Pritraktado. Li ankaù faris kontribuojn al pluraj aliaj programoj, inklude SDO, ISS/ELC kaj Landsat/TIRS.
Evangelio de Signoj
La Evangelio de Signoj estas la supozita greka fonto de la Evangelio de Johano, verkite 20 jaroj antaŭe, ĉirkaŭ 70 p.K.
Eksteraj ligiloj
La teksto en Esperanto
Aleksander Ribak
Alexander Igorovitsj RYBAK (beloruse Алякса́ндр І́гаравіч Рыба́к, Aljaksándr Íharavitj Ribák, naskiĝis 13-an de majo 1986 en Minsko), estas norvega muzikisto, komponisto kaj aktoro, loĝanta en Nesodden proksime de Oslo, Norvegujo.
Rybak iĝis internacia konata kiam li venkis la Eŭrovido-Kantokonkurson 2009 per la kanto Fairytale, kiun li mem verkis.
Norma hierarkio de dosierujoj en Unikso
En operaciumoj Unikso kaj ĝiaj formaj estas norma hierarkio de dosierujoj. Ĝi priskribas en kiu dosierujo en dosiersistemo devas esti multaj gravaj por sistemo dosieroj. Plejparto de similaj al Unikso sistemoj funkcias laŭ la normo. Multajn aplikajn programojn ne facilas instali se la dosieroj estas metitaj ne laŭ la normo.
Estas skribita kiel dokumento "FSSTND" formo de la normo. Ĝi estas farita de nekomerca organizaĵo "Free Standards Group" ("grupo de liberaj normoj"), kiu konsistas el kelkaj firmaoj, inter ili estas Hewlett-Packard, Red Hat, IBM, Dell. Tamen la FSSTND enhavas multajn erojn kiuj estas super la reala normo de la vivo kaj multaj realaj operaciumoj ne koincidas kun la FSSTND en ĉi tiu parto.
Dai Liming
DAI Liming (1941-2005) estis ĉina sciencisto, edukisto kaj entreprenisto. Li mortis la 6-an de marto 2005 en Guangzhou (Kantono), Ĉinio.
Fine de la 1970-aj jaroj li kunorganizis la Xinhua-an Korespondan Lernejon de Esperanto, en kiu lernis kelkcent mil homoj. Komence de la 1980-aj jaroj li kunfondis la Changchun-an E-Asocion. Li multe vojaĝis en Ĉinio kaj ĉie fervore propagandis Esperanton. En 2004 li trejnis grupon de volontuloj por la 89-a UK en Pekino. Dum la UK li organizis eksterordinaran kantadon de "La Espero" sur la Granda Muro, kiu neforgeseble impresis la ekskursantajn kongresanojn.
John Malkovich
John Gavin MALKOVICH (naskiĝis ) estas usona aktoro, kinproduktoro, reĝisoro kaj moda dezajnisto. Dum la lastaj 30 jaroj de sia kariero, Malkovich aperis en pli ol 70 filmoj. Pro liaj roloj en Places in the Heart kaj In the Line of Fire, li ricevis nomumojn por Oskar-premioj. Li aperis en bone ricevitaj filmoj kiaj Empire of the Sun, The Killing Fields, Dangerous Liaisons, Of Mice and Men, Being John Malkovich, Burn After Reading, RED, and Warm Bodies, same kiel produktoris filmojn, kiaj Juno kaj The Perks of Being a Wallflower.
Komunumoj de Indre-et-Loire
Jen listo de la 272 komunumoj de la franca departemento Indre-et-Loire, laŭalfabete. (CAT) Kunurba komunumo de Tours, kreita en 2000.
Listo de komunumoj de Alando
Geografio > Eŭropo > Nordio > Finnlando > Alando > Listo de urboj de Alando < Urboj
Kantonoj de Francio
En Francio, kantono (canton) estas administra subdivido de departementoj. Ĉiu kantono enhavas certan nombron da komunumoj.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por elektado de membroj de departementaj konsilioj.
Saint-Maixent-l'École
Saint-Maixent-l'École estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Maixentais.
Gerhard Lenski
Gerhard Emmanuel Lenski (naskiĝis en Vaŝingtono, mortis ) estis usona sociologo konata pro siaj kontribuoj al la sociologio de religio, socia malegaleco, kaj pro la enkonduko al la teorio ekologia-evolucia. Li laboris kiel kriptografiisto ĉe la Usona Aerarmeo en Anglio dum la Dua Mondmilito, studis ĉe la Universitato Yale kie li ricevis gradojn BA en 1947 kaj FD en 1950. Li estas nun emerita profesoro de la Universitato de Norda Karolino ĉe Chapel Hill, kie li iam laboris kiel estro de la katedro de la Departamento de Sociologio, 1969–72, kaj de la katedro de la Divizio de Sociaj Sciencoj, 1976-78. Li ricevis premiojn antaŭ-doktorigan ĉe la Social Science Research Council, 1949–50, kaj poste kiel Senior Faculty Fellowship, 1961–62; stipendion Guggenheim, 1972–73; kaj IREX por vizitanta profesoro por Pollando, 1978, kaj Hungario, 1988. Li laboris kiel Vicprezidento de la American Sociological Association, 1969–70, kaj estis nomumita por Prezidento en 1972. Li estis ankaŭ Prezidento de la Southern Sociological Society, 1977–78, kaj elektita membro de la American Academy of Arts and Sciences, 1976. En 2002, li ricevis premion Career of Distinguished Scholarship Award de la American Sociological Association. Kelkaj liaj verkoj estis tradukitaj al la germana, sveda, hispana, pola, kaj ĉina (kaj al kontinenta kaj al tajvana). Li edziĝis al Jean Cappelmann en 1948, kiu mortiĝis en 1994, kaj edziĝis al Ann Blalock en 1996. Liaj gefiloj estas Jean, Robert, Katherine, kaj Richard, kaj nepoj, Susan, Kathleen, kaj James.
Bertrand Piccard
Bertrand PICCARD (naskiĝis la 1-an de marto 1958 en Laŭzano) estas svisa psikiatro kaj aerostatisto, kiu sukcesis kun la brita piloto Brian Jones, de la 1-a ĝis la 21-a de marto 1999, en la unua seninterrompa ĉirkaŭiro de la mondo per balono Breitling Orbiter 3.
Biografio
Paralele kun siaj studoj pri psikiatra medicino, Bertrand Piccard fariĝis pioniro pri senmotora flugo kaj aviadileto en Eŭropo. Li ankaŭ ekzerciĝis al glisparaŝuto kaj varmaerostato. Li fariĝis ĉampiono de Eŭropo pri aerobatiko per deltaplano (1985), kaj venkis en la 1a transatlantika kurkonkurso per balono (1992).
Bertrand Piccard provis unuafoje flugi senhalte ĉirkaŭ la mondo, kun Wim Verstraeten, per balono Breitling Orbiter, sed fiaskis post nur seshora flugo.
Duan provon li faris per pli granda balono Breitling Orbiter 2, ekde Château-d'Œx (Svisio), denove kun Wim Verstraeten, sed kun partnereco de Andy Elson, teknikisto de Cameron Balloons. Malgraŭ teknika incidento, ili daŭrigis sian vojon orienten. Sed pro malpermeso trairi la ĉinan teritorion, ili ne povis ekspluati la oportunecon uzi ĵetfluon kiu blovis je 270 km/h de Teherano ĝis Pekino. Sekve, ili provis ĉirkaŭiri Ĉinion, sed tio devigis ilin flugi je tre malalta altitudo tiel ke ili finfine surteriĝis en la birma kamparo meze de mirigitaj kamparanoj. Tamen la triopo atingis malgraŭ tio novan rekordon de daŭro en 9 tagoj 17 horoj kaj 55 minutoj por 8 700 km.
Projektoj
Reklamafiŝo por manifestacio ligita al Solar Impulse de la Politeknika Federacia Lernejo de Laŭzano EPFL. La unua premio konsistas el unutaga flugo per balono kun Bertrand Piccard.
En 2004, Bertrand Piccard anoncis, sub la nomo "Solar Impulse", ĉirkaŭiron de la mondo per sunglisilo realigata en kunlaboro kun la Politeknika Federacia Lernejo de Laŭzano (EPFL). Provoj okazis en 2009. La projekto Solar Impulse celas aŭtonoman ekflugon kaj flugon, same tage kiel nokte, de aviadilo propulsebla nur per sunenergio ĝis efektivigo de ĉirkaŭiro de la mondo sen karburaĵo nek poluado. La flugo okazos verŝajne en 2015.
Filatelio
Tri tagojn post la seninterrompa flugo de Bertrand Piccard ĉirkaŭ la mondo, la Svisa Poŝto emisiis poŝtmarkon de 0,90 svisaj centimoj montranta la balonon Breitling Orbiter 3 dum flugo. Ĝi rapide elĉerpiĝis.
Henry Kuttner
Henry KUTTNER (naskiĝis la 7-an de aprilo 1915, en Los-Anĝeleso, mortis la 4-an de februaro 1958, en Los-Anĝeleso) estis usona verkisto. Li fakiĝis en hororo, fantasto, krimliteraturo kaj sciencfikcio. Li fakiĝis en hororo, fantasto, krimliteraturo kaj sciencfikcio.
Vivo
Naskiĝinte en Los-Anĝeleso en 1915 (kvankam iaj fontoj diras lin naskiĝinta en 1914 ). Henry Kuttner vivis en relativa malriĉeco post la morto de sia patro (1919). En lia infanaĝo, li estis tre ŝatanta historiojn pri hororo kaj multe legis pulpajn magazinojn kiel Weird Tales kaj Amazing Stories. Li tre admiris H. P. Lovecraft, kun kiu li komencis korespondi.
Li poste verkis kelkajn aliajn hororajn novelojn portantajn la premsignon de Lovecraft, kaj novelojn de heroa fantasto en la stilo de Robert Ervin Howard. Li aperigis aliajn historiojn por adoleskantoj sub pluraj pseŭdonimoj en diversaj pulpaj magazinoj.
En 1936, li sendis leteron al iu sciencfikcia verkisto nomata C. L. Moore, kaj, ricevinte respondon de Catherine L. Moore, li estis tre surprizata konstati ke ŝi estis virino. Ili poŝte korespondis kaj kune verkis Quest of the Starstone kiu aperis en (1937). Estis ilia unua kunlaboraĵo. Li kunverkis ankaŭ kun Robert Bloch kaj Arthur K. Barnes.
En la fino de 1939 li transloĝiĝis al Novjorko. Tio, kio permesas al li pliproksimiĝi al Catherine L. Moore (ŝi loĝis en Indianapolis) kaj ili geedziĝis en junio 1940. Ili de tiam verkis ĉiam kune: Oni povas aserti, ke ĉiuj postaj verkoj de Henry Kuttner, eĉ subskribita de lia sola nomo, estas kunlaboraĵoj kun Catherine L. Moore.
Post la milito, en 1945, Henry Kuttner kaj sia edzino instaliĝis en Hastings-on-Hudson, suburbo de Novjorko, sed en 1948 lia kormasano pligraviĝis. Ili forlasis Hastings-on-Hudson por Laguna Beach en Kalifornio. Krom la sciencfikcion kaj la fantaston, ili verkis krimromanojn kaj televidajn scenarojn.
Li mortis la, estis kremaciita kaj liaj cindroj sepultitaj en la tombejo Woodlawn Memorial Cemetery.
Plouagat
Plouagat [pluagat] estas malaperinta franca situanta en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Plouagatins.
Ĝi nun formas parton de Châtelaudren-Plouagat.
Albutin
Albutin aŭ Al Buteen (en araba: البطين) estas distrikto en orienta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Dejra. Tiu komunumo estas ĉefe loĝeja kaj estas okcidente borde al Alras, oriente al Alsabĥa kaj norde al Aldagaja. La Dubaja Kanalo formas la sudan periferion de la loĝloko.
Albutin estas inter la Malnove Strato Baladija (110a Ŝoseo) kaj la 21a Strato. Pro sia loko en la centra negoca distriktareo de Dejra, la disponebla spaco en Albutin estas tre multekosta.
Ĝi havas 2,364 loĝantojn.
Leó Beöthy
BEÖTHY Leó estis hungara sociologia, ekonomika, statistika verkisto, ano korespondanta de la MTA naskiĝinta en Nadjvarado 1839 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de januaro 1886.
Kariero
Beöthy estis ekde 1883 vicdirektoro de la Tutlanda Statistika Ofico Hungara, rubrikgvidanto ekonomika de la gazeto Hon, li redaktis la jarlibrojn kaj komunikaĵojn de la Tutlanda Statistika Ofico.
Krasnopresnenskaja (Kolcevaja linio)
Krasnopresnenskaja (Краснопресненская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
La stacio havas unu rektan kajon kaj du trakojn.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio " - ".
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Jasenov (distrikto Sobrance)
Bazaj informoj
Jasenov, hungare Jeszenő (jesenO) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance. La slovaka vorto jeszeny signifas: frakseno.
Situo
Jasenov situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Michalovce-Uĵhorodo. Sobrance troviĝas 6 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la fortikaĵo datiĝis el la 13-a jarcento, pri la vilaĝo de 1451. En 1644 Georgo Rákóczi la 1-a okupis la fortikaĵon. En 1910 loĝis en Jeszenő 436 da homoj, (381 slovakoj, 31 germanoj, 22 hungaroj). La judoj havis sinagogon. Ĝis Traktato de Trianon Jeszenő apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean zonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. Komence de 1944 la judoj deportiĝis. En 2001 loĝis en Jasenov 331 da homoj, (328 slovakoj, 2 ĉeĥoj). Apud Jasenov malgranda flughaveno funkcias (vidu la mapon!).
Listo de ŝtataj gvidantoj en la 21-a jarcento
Ĉi tio estas listo de la estroj de aŭtonomaj ŝtatoj en la 21-a jarcento de nia erao (2001-2023), kiel la ŝtatestroj, ĉefministroj, do la estroj de ŝtataj registaro, kaj eventuale (nur iuj socialismaj ŝtatoj uzas tiun vortumon por ŝtatestro) la ĝeneralaj sekretarioj de unuopaj ŝtatoj.
Eŭropo: Orienta
Baltaj ŝtatoj
Ne baltaj statoj
Nova improvizadmuziko
Nova improvizadmuziko estas ludmanieroj kaj -formoj de improvizadmuziko, kiuj ekestis sub la influo de John Cage ekde la mezo de la sesdekaj jaroj ĉefe en Eŭropo kaj parte el la ĵazo.
La termino
La termino, ofte nur reduktita al improvizita muziko, establiĝis por multeco da muzikformoj, en kiuj imrovizo tenas gravan rolon: libera ĵazo, limregionoj de la Nova Muziko kaj ankaŭ eksperimenta rokmuziko. En 1963 Larry Austin fondis kiel unuan improvizadensemblon de Nova Muziko la ensemblon New Music Ensemble, kiu ekzistis ĉe la Kalifornia Universitato je Davis ĝis 1968. Kiel aliaj improvizadensembloj ekestis en 1964 la Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza kaj AMM. Ĉi tiuj improvizadensembloj ekestintaj en la sesdekaj jaroj donis, samkiel la ensemblo Musica Elettronica Viva kaj New Phonic Art, fondita de Vinko Globokar kune kun Michel Portal, la spontanan al la Nova Muziko.
Kelkaj diskeldonejoj
Sonportiloj kun improvizita muziko aperas je diskeldonejoj kiel FMP, Emanem Records, HatHut Records, Instant Composers Pool, Matchless Recordings, NURNICHTNUR, CHARHIZMA, Creative Works Records, altrisuoni, FOR4EARS aŭ Intakt Records.
Kermadekoj
La Kermadeka Insularo aŭ Kermadekoj estas insularko, tio estas insularo kun formo de arko, de Suda Pacifiko. La insuloj estis parto de Nov-Zelando ekde 1887.
La insuloj kuŝas je 29° al 31.5° suda latitudo kaj 178° al 179° okcidenta longitudo, 800 al 1000 km nordoriente de la Norda Insulo de Novzelando, kaj je simila distanco sudokcidente de Tonga.
Geografio
La insularo inkludas kvar ĉefajn insulojn (el kiuj tri povus esti konsiderataj siavice insularoj, ĉar la respektivaj ĉefaj insuloj havas pli malgrandajn insulojn proksimajn) kaj kelkajn izolatajn rokojn, kiuj estas, el norde suden:
Kalvinana preĝejo (Nagyar)
Historio
La gotika (tiam katolika) kapelo konstruiĝis supozeble dum regado de Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio) en mezo de la iama vilaĝa tombejo. En la 16-a jarcento la kalvinanoj akiris ĝin kaj laŭ la kalvinismo la muroj plene blankiĝis. En 1646 kaj 1748 la konstruaĵo renoviĝis, en 1836 la kirko estis pligrandigita laŭ baroko, ankaŭ turo estiĝis, samtempe la kvarangula sanktejo estis malkonstruita. La ligna plafono estis repentrita en 1882. En 1990 arkeologiaj esploroj okazis, oni trovis rarajn renesancajn freskojn.
Portugala Ruĝa Kruco
La Portugala Ruĝa Kruco - portugale Cruz Vermelha Portuguesa - estas societo de humanitara helpo en Portugalio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en Lisbono, kaj kiel la nuntempa prezidanto funkcias .
Luká
Luká estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Ĝi havas. La katastra teritorio de la municipo havas areon 1486 ha.
En distanco 10 km oriente situas urbo Litovel, 13 km norde urbo Mohelnice, 18 km nordoriente urbo Uničov kaj 23 km nordokcidente urbo Moravská Třebová.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1313.
Naturaj rilatoj
Proksime de Luká troviĝas nacia naturrezervejo Špraněk.
Bourvil
Bourvil, propranome André Zacharie Raimbourg, (27-a de julio 1917 Prétot-Vicquemare – 23-a de septembro 1970 Parizo) estis franca aktoro, kiu estas konata el komediaj filmoj, en kiuj li kunlaboris kun Louis de Funès.
Bourvil perdis sian patron en la unua mondmilito. Kiel pseŭdonomon li akceptis poste nomon de loko, en kiu li elkreskis, te. Bourville. Devene li finlernis lernejon kiel bakisto, poste li komencis prezentiĝi kun siaj kantoj kaj komikaj ludprezentoj. Li laboris en radiodisaŭdigejo kaj post la dua mondmilito li jam filmis du kaj eĉ pli filmojn ĉiujare.
1941-1949
(*: nomo de la dua edzo de sia patrino, kiu edukis lin)
1960-1970
(**: havanta kolorizitan version)
Masmudaoj
La masmudaoj estis same kiel la zenataoj kaj la sanhaĝaoj unu el la grandaj tribogrupoj de la berberoj en la Magrebo.
La Masmuda estas Berbea triba konfederacio de Maroko kaj unu el la plej granda en la Magrebo, kun la Zanata kaj la Sanhaja. Ili estis komponitaj el kelkaj sub-triboj: Berguata, Gomara (Gomaridoj), Hintata (Hafsidoj), Tin Malel, Herga, Genfisa, Seksiŭa, Gedmiŭa, Hezerdja, Urika, Geruanes, Bni M'tir, Hezmira, Regraga, Haha les Banu Maghus, Gilaŭa kaj aliaj. Nuntempe, la Masmuda konfederacio tre korespondas al la parolantoj de la Ŝelha lingvo (Taĉelhit) Berbera varianto, dum aliaj klanoj, kiaj Regraga kaj Dukkala, adoptis la marokan araban.
Nogales (Hispanio)
Nogales (Juglandarboj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas nogaleños. La censita populacio en 2008 estis de 718 loĝantoj.
Situo
Nogales estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 672 m; je 45 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 80,7 km². Ĝi estas norde de Salvaleón en la pinto de monteto nome Cabezo de Nogales.
Monumentoj
Unu el la plej gravaj kaj elstaraj monumentoj estas la Kastelo de Nogales, kiu estas unu el la plej bone konservitaj en la provinco. Krome estas la tombejo, kiuj estas el la plej belaj de la provinco de Badajoz, pro la pejzaĝo kiu videblas de tie, nome granda parto de la ĉirkaŭa komarko, ĉar ĝi kuŝas ĉe la kastelo.
János M. Péter
M. PÉTER János estis hungara pentristo naskita en Odorheiu Secuiesc la 27-an de januaro 1941 kaj mortinta en ? la 23-an de aprilo 2009.
Kariero
M. Péter diplomiĝis en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kaj li laboris en Sovata, de 1973-tól Sfântu Gheorghe.
Death
Death (esperante: morto) estas usona grupo pri mortmetalo originita de Florido, Usono. Ĝi estis kreita en 1983 kaj estas konsiderita unu el la plej gravaj kaj disvastigemaj de tiu ĉi muzikstilo. Sia kantisto kaj gitaristo Chuck Schuldiner estis unu el la pioniroj en la uzado de la gorĝa voĉo. Li estas tre respektata muzikisto ene de la metala muziko medio, kaj multege da grupoj pri metalo havas influon de la muziko kaj tekstoj de Death.
Eko
La grupo estis kreita en 1983 kun la nomo Mantas, kaj estis samtempula de mortmetalaj grupoj kiel Morbid Angel kaj Possessed, kiuj kune difinis la stilon.
Partoprenatoj
Unue, Schuldiner ludis kun la tamburisto kaj kantisto Barney Lee (konata kiel Kam Lee) kaj kun la gitaristo Rick Rozz, kaj kun tiu bandformo la montradisko Death by Metal estis lanĉita en 1984. La nomo de la grupo estis, tiam, ŝanĝita al la nomo Death.
La lasta formo de la grupo estis: Chuck Schuldiner,Scott Clendendin, Shannon Hamm kaj Richard Christy.
Barendrecht
Barendrecht estas urbo en la okcidenta Nederlando, en la regiono de Sud-Holando. La municipo havis 47 055 loĝantojn en 2012, kaj kovras areon de 21,73 km², el kiuj 1,90 km² estas akvo. La municipo Barendrecht inkludas ankaŭ la loĝlokojn Barendrecht-Carnisselande, Smitshoek.
Akvoturo staras en la mezo de pluraj malgrandaj domoj de la fino de 19-a jarcento.
La flago disiĝas en tri horizontalajn grupojn. La ruĝa centrobendo estas pli larĝa kaj enhavas la supran duonon de ora leono senbrida maldekstre. La supra kaj malsupra blankaj bendoj enhavas tri same spacigitajn verdajn rektangulojn. La blazono imitas la flagon. La grupoj estas egale larĝaj, la leono senbrida estas en la mezo kaj nombro da verdaj rektanguloj estas ŝanĝita al kvar kaj tri sur pinto kaj du kaj unu en la fundo.
Historio
La nuna municipo de Barendrecht situantas en la areo de tri iamaj regnoj: Orienta Barendrecht, Okcidenta Barendrecht, kaj Carnisse. La plej malnova referenco al Orienta Barendrecht estas de 1264. Tiuj regnoj estis en Riederwaard, areo reakirita el akvo ekde la 12-a jarcento sed devis trakti oftajn digorompojn ĉie en la 13-a kaj 14-a jarcentoj. Plue stadioj en terakirado, konsistigantaj la plej gravan parton de moderna Barendrecht, estis la Binnenland-poldero (1484), Buitenland-poldero (1555) kaj Zuidpolder (1649).
Dum la Franca Periodo, la tri regnoj estis kunfanditaj en unu municipon Barendrecht. Post la franca periodo, ĝi estis dividita en orienta kaj okcidenta Barendrecht, sed en 1836 ĝi denove estis unuigita kiel unu municipo.
Demografio
La loĝantaro de Barendrecht dekobliĝis en la lastaj 80 jaroj de iom malpli ol en 1930 ĝis preskaŭ  en 2010. Dum la lastaj 50 jaroj ankaŭ la nombro de hejmoj okoble pliiĝis de 2200 en 1961 ĝis en 2011. La loĝantaro kreskis, dum la nombro de personoj en unu mastrumo malkreskis. Tio konformas kun la ĝenerala evoludirekto en Nederlando dum la periodo.
En 2012 Barendrecht havis populacion de 47,055, de kiuj 23,230 estis masklaj (49.4%) kaj 23,825 inaj (50.6%). Laŭ la populacia registro 21% de ĝia populacio estis sub la aĝo de 14, 11% estis inter 15 kaj 24 jaroj aĝaj, 27% estis de 25 ĝis 44, 28% estis de 45 ĝis 64 kaj 13% estis 65 jarojn aĝaj aŭ pli aĝaj. La edzecostato da la municiparanaro estis distribuita tiel ke 46% de ĝia populacio estis geedzitaj, 45% neniam geedziĝis, 6% divorcis kaj 4% vidvigitajn. Dudek procentoj de la loĝantaro de Barendrecht estis de fremda origino, kio estas unu-procenta poento sub la landaveraĝo de dudek unu procentoj. La fremda origino de la municipo estis 7% okcidenta, 4% Surinamo, 3% Turkio, 2% Maroko, 1% de nederlandana Karibio kaj 4% de aliaj landoj.
Barendrecht havis 18,615 domanarojn en 2012, tio proporcias al mezumo de 2.5 personoj per domanaro. De tiuj domanaroj kiujn 24% fariĝis supren de individuoj, 30% de la domanaroj estis paroj kun neniuj infanoj sub 18 vivante kun ili kaj 45% de la domanaroj enhavitaj infanoj sub 18.
Vojo
Du nederlandaj aŭtovojoj pasas preter Barendrecht: nome A15-aŭtovojo kaj A29-aŭtovojo. La A15 etendiĝas okcidenten en oriento laŭ la norda urboparto kaj estas parto de la Roterdama ringa vojo, la elirejo IJsselmonde situantas en la nordoriento de Barendrecht. La A29 kuras norden en sudo kaj disigas Smitshoek kaj Carnisselande de la resto de Barendrecht, la elirejo Barendrecht situas en la sudo de la municipo. Vaanplein, la Vojnodo inter la A15 kaj A29, estas situanta ene de la limoj de Barendrecht. La A29 postlasas Barendrecht en la sudo tra la tunelo Heinenoord sub la Oude Maas.
Relo
Du fervojoj pasas tra Barendrecht: La Betuweroute kaj la Bred de Roterdama fervojo. La Betuŭeroute estas dutraka frajtofervojo de Roterdamo ĝis Germanio kaj kuras laŭ la nordaj kaj orientaj flankoj de Barendrecht; reĝino Beatrix malfermis tiun itineron en Barendrecht en 2007. La Bred de Roterdama fervojo, originale konata kiel Staatslijn I kiam ĝi malfermiĝis en 1872, kuras laŭ la orienta flanko de Barendrecht. La Barendrecht stacidomo situantas sur tiu fervojo kaj estis komence malfermita en 1872 kaj proponita al sia nuna loko en 2001. La naŭ trakoj kurantaj proksime de la stacio estas kovritaj super longo de 1.5 km (0.9 mejl.) por redukti la bruon al la ĉirkaŭaj kvartaloj.
La Nederlandse Spoorwegen servas la stacion kun trajnoj forirantaj en ĉiu direkto - direkte al Dordrecht en la sudoriento kaj Roterdamo en la nordokcidento - kvar fojojn hore dum la tago dum labortagoj kaj du fojojn kaj horon dum la resto de la normalaj servohoroj de la fervojoj. Ambaŭ fervojoj kunfalas kune ĵus norde de la stacio, ĉe tiu punkto kiun trajnakcidento okazis en 2009. Du vartrajnoj koliziis, unu el la ŝoforoj estis mortigita kaj alia grave vundita, persontrajno ne povis maldaŭrigi en tempo kaj koliziis kun la vrakaĵo.
Loka publika transito
Barendrecht estas servita per multoblaj manieroj de publika transporto. Tramolinio 25 el la Ruĝigi kuras nord-sude tra la okcidenta parto de Barendrecht kaj kuras de ĝia suda finstacio en Barendrecht ĝis Roterdama Centra Stacidomo kaj plu ĝis ĝia norda finstacio en Schiebroek. La Ruĝigi ankaŭ funkciigas plurajn busliniojn tra Barendrecht: Du linioj, per malsamaj itineroj, de la stacidomo ĝis Zuidplein, linio de la stacidomo ĝis Kralingse Zoom, kaj mallonga loka itinero oriente de la fervojo. Alvenon prizorgas du kromaj buslinioj: linio de urbodomo ĝis la Heinenoord busa stacio, kaj linio de la Barendrecht-fervojo al la Zwijndrecht-fervojo.
Ĝemelurboj
Louny, Ĉeĥio
Ekonomia komisiono de Unuiĝintaj Nacioj por Eŭropo
La Ekonomia komisiono de Unuiĝintaj Nacioj por Eŭropo - angle United Nations Economic Commission for Europe (mallonge UNECE aŭ ECE), france Commission économique pour l'Europe des Nations unies (mallonge CEE-ONU aŭ CEE) estis fondita en 1947 por instigi ekonomian kunlaboron inter siaj membroŝtatoj. Ĝi estas unu el kvin regionaj komisionoj sub la administra direkto de sidejo de Unuiĝintaj Nacioj. La komisiono havas 56 membroŝtatojn, kaj raportas al la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj (Ecosoc). Krom landojn en Eŭropo, ĝi inkludas Kanadon, la respublikojn de Centra Azio, Israelon kaj Usonon. La sekretariejo kaj sidejo de la komisiono estas en Ĝenevo, Svislando. La institucio havas jaran buĝeton de proksimume 50 milionoj da usonaj dolaroj.
Königsdorf
Königsdorf havas diversajn signifojn:
Paloș
Paloș [paloŝ] (hungare: Pálos, germane: Königsdorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Rupea. Administre ĝi apartenas al Cața.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 852 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 315 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1520. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fehér, poste Nagy-Küküllő).
Chuck Schuldiner
Charles Michael (Chuck) Schuldiner (13-an de majo 1967, Long Island, New York – 13-an de decembro 2001) estis usona muzikisto. Li estis la kreinto, la kantisto, la gitaristo kaj la plej grava ero de la grupo Death, kiu estis kreita en 1983 (kiam ankoraŭ estis nomita "Mantas").
La komenco
Chuck Schuldiner naskiĝis je la 13a de Majo de 1967 en Long Island, Novjorko ene de juda familio de aŭstraj prauloj. En 1968, lia familio tranlokiĝis al Florido. Chuck estis la plej nova de tri geknaboj. Liaj havis unu fraton kaj unu fratinon: Frank kaj Bethann.
Chuck komencis ludi kiam estis 9 jaraĝa. Sia 16 jaraĝa frato estis ĵus mortigita en aŭtomobila akcidento kaj siaj gepatroj donis al li gitaron, pensante ke tio konsolus lian doloron.
Li havis klasikajn lecionojn dum nur malpli ol unu jaro ĉar li malŝatis ĝin. Post tio, li gajnis elektrikan gitaron. Li havis influon de Iron Maiden, KISS kaj Billy Idol, krom aliaj.
Chuck estis konata kiel publika kontraŭulo de pezaj drogoj, io malofta en metalmuzika komunumo. Tion oni povas konstati en diversaj intervjuoj kaj kelkaj kantoj (precipe "Living Monstrosity", pri kokaino kaj kokainemulo, naskiĝinta de kokainema patrino).
Muzika kariero
Chuck en nova grupo nomita Control Denied lanĉis la albumon The Fragile Art of Existence en la jaro 1999.
Batalo kontraŭ kancero
Maje de 1999, Chuck komencis sperti kelkajn dolorojn en sia kolo. En sia datreveno, la 13an de Majo de 1999, ricevis la diagnostikon de serba kancero.
Morto
La 13an de decembro de 2001, je la 4a Posttagmeze, Chuck Schuldiner forpasis.
Neuvicq-le-Château
Neuvicq-le-Château [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 355 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Neuvicq-le-Château situas en la oriento de Charente-Maritime, nordokcidente de Angoulême.
Armela sfero
Armela sfero (aŭ sfera astrolabo, aŭ simple armelo) estas modelo de objektoj en la ĉielo (en la ĉiela sfero), konsistanta el sfera kadro de ringoj, centrita al la Tero aŭ al la Suno, kio reprezentas liniojn de ĉielaj longitudo kaj latitudo kaj aliajn astronomie gravajn trajtojn, kiel la ekliptiko. Tiele, ĝi diferencas el ĉiela globuso, kiu estas simpla sfero kies ĉefa celo estas mapigi la konstelaciojn. Ĝi estis inventita aparte en antikva Grekio kaj en antikva Ĉinio, kaj ĝi poste estis uzata en la Islama mondo kaj en Mezepoka Eŭropo.
Kun la Tero kiel centro, armela sfero estas konata kiel Ptolemea. Kun la Suno kiel centro, ĝi estas konata kiel Kopernika.
La flago de Portugalio aperigas armelan sferon. Ĝi aperas ankaŭ en Portugalia heraldiko, asocie kun la Portugalaj malkovroj dum la Epoko de Esplorado. La armela sfero aperas ankaŭ en la flago de la Brazila Imperio.
Veselí nad Lužnicí
Veselí nad Lužnicí estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, 30 km nordoriente de České Budějovice, ĉe kunfluejo de riveroj Lužnice kaj Nežárka. Vivas ĉi tie.
Ĝi estas konata precipe kiel ripozloko kaj centro de akvosportoj.
Trajna konekto
Tra Veselí nad Lužnicí gvidas ĉefa vojo de Prago al České Budějovice. Tra Veselí nad Lužnicí ankaŭ estas linio de České Budějovice al Brno (tra Jihlava).
Morton Fried
Morton Herbert Fried (21a Marto, 1923, en Bronx, Novjorko – 18a Decembro, 1986, en Leonia, Nov-Ĵerzejo), estis elstara Profesoro de Antropologio ĉe la Universitato Kolumbio en Novjorko el 1950 ĝis sia morto en 1986. Li faris konsiderindan kontribuon al kampoj de socia teorio kaj de politika teorio. Li post lka DUa Mondmiulito specialiĝis en Ĉinaj kulturo kaj antropologio.
Gignod
Gignod estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Allein, Aosta, Doues, Etroubles, Roisan, Saint-Oyen, Saint-Pierre, Saint-Rhémy-en-Bosses kaj Sarre.
Ŝario
La Ŝario (الشريعة ŝari'a) estas kolekto de sanktaj tekstoj, kiuj reprezentas la kondutregularon kaj religian juro n de islamo. La ŝario devenas de la Korano kaj de la islama tradicio. Popolo en multaj landoj rigardas ŝarion kiel sanigo kontraŭ la diboĉaj registaroj en siaj landoj, kiuj ŝajne fidas en modernismo, ne islamo. [[Dosiero:Use of Sharia by country.svg|upright=1.35|thumb|maldekstra|La uzado de Ŝario en la diversaj landoj:
]]
Priskribo
Kelkaj islamaj regnoj aplikas ŝarion nur pri civila juro, ekzemple pri geedziĝo kaj divorco. Aliaj ankaŭ pri krima juro. Nordaj federacieroj de Niĝerio adoptis version de ŝario por krima kodo. La konfliktoj pri homaj rajtoj, kiel intencita ŝtonumo de geadultintoj, levas diskutegon en la lando kaj internaciajn protestojn.
Tuta efiko de ŝario estas unu el la celoj de islamismo.
Ŝario naskiĝis en la araba imperio kaj permesas la fortranĉon de mano de ŝtelisto, malpermesas uzuron, malpermesas forlasi sian islaman religion (kazo de apostato), mortpunas adulton, punas gravedecon ekstere de geedzeco, kaj dum poligamio estas permesata, poliandrio ne estas.
La atesto de la kunuloj de Muhammad, kiel ĝi estis paŝata tra ĉenoj de fidindaj rakontistoj (isnad), estis la bazo de disvolviĝinta islama tradicio. El la tradicioj (hadito) de la vivo de Muhammad kaj de liaj kunuloj eliras la islama vivmaniero (sunao), la kondutregularo (ŝario) kiun ĝi postulas kaj la jurfilozofio (fikho) laŭ kiu islamaj komunumoj estu regulataj.
En Esperanto
Laŭ la maroka filozofo Ali Benmakhlouf, ŝario en la origino ne estis fiksita kodo. Ĝi estas spirita fonto orientita per etiko por limigi misuzon de politika povo. En la artikolo "Kio ne estas ŝario" li ekzamenas kiel ŝario transformiĝis al leĝo.
La revuo "Kuriero" de Unesko dediĉis sian numeron n-ro 1 de januaro-marto 2019 al la temo de indiĝenaj lingvoj okaze de la proklamo de 2019 kiel Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj. Iom for de tiu kadro la artikolo Pri homaj rajtoj, la sekulara ŝtato kaj ŝario hodiaŭ, nome Intervjuo de Shiraz Sidhva al Abdullahi Ahmed An-Na’im, temas pri la aktuala stato de la homaj rajtoj kaj ties rilato al ŝario. An-Na’im asertas, ke la stato de la homaj rajtoj en la mondo dependas de la ŝtatoj, de la surlokaj socioj. Tiudirekte An-Na’im defendas la neceson de sekulara ŝtato por establi koncepton de ŝario pli kongrua kun la libereco de la reala Islamo.
5445 Williwaw
5445 Williwaw estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Williwaw (1660 m. super marnivelo) en la Montoj Chugach en Alasko. Tiu-ĉi monto ŝuldas sian nomon al la fenomeno de Williwaw : abruta ekblovo de malvarma vento en la marbordaj regionoj, notinde Alasko, Patagonio, Siberio aŭ la Magelana markolo.
Ŝario
Eksteraj ligiloj
Jura tabelo de Korano, de Sami A. Aldeeb Abu-Sahlieh.
Retadreso de UNAA pri ŝario en muzulmanaj landoj – Unuiĝintaj Nacioj.
13684 Borbona
13684 Borbona estas mabone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la pitoreska itala komunumo Borbona en provinco de Rieti (regiono Latio), fama pro giaj artaĵoj, inklude kruco de la 12-a jarcento en oro kaj arĝento.
Friedrich August Genth
Friedrich Augustus GENTH estis usona germandevena kemiisto kaj mineralogo kiu studis en la Universitato de Hajdelbergo estis orientita de Justus von Liebig en la Universitato de Giessen. En la Universitato de Marburgo li restis orientita de Christian Ludwig Gerling (1788-1864) kaj Roberto Bunzeno tie kie li ricevis sian doktoriĝan diplomon en 1846. Dum tri jaroj li aktivis kiel asistanto de Bunzeno.
En 1848 li elmigris Usonon kaj en 1872, li estis invitita al la katedro de kemio kaj mineralogio en la Universitato de Pensilvanio. Li ankaŭ okupis la postenon kiel kemiisto en la geologiaj esploroj de la Universitato de Pensilvanio kaj ankaŭ por la teamo de agrikulturo de tiu ŝtato. Lia nomo asociiĝas kun la amoniaka kobalta bazoj kiujn li malkovris en 1846. Li estis patro de la usona kemiisto kaj apotekisto Frederick Augustus Genth, Jr (1855-1910)
Biografio
Friedrich August Ludwig Karl Wilhelm Genth devenis el la germana regiono de Hesio-Nasaŭ, kies plejmulto loĝadis en la najbareco de Wiesbaden. Lia patro nomatis Georg Friedrich Genth, Alta forstoficisto de la Princo Issenbourg, kaj lia patrino nomiĝis Karoline Amalie Genth, kaj ŝia fraŭla nomo estis Freyin von Schwarzenau. Ŝia familio vivis en Darmstadt.
De sia infaneco, la juna Genth lernis de sia patro pri la intereso en la naturfenomenoj. Tiamaniere ke liaj observopovoj disvolviĝis kaj lia entuziasmo vekiĝis rilate al natursciencoj, ĉefe pri botaniko, mineralogio kaj geologio. Estante 16-jara, li eniris en la Gimnazio de Hanaŭ, kies direktoro estis D-ro Georg Philip Schuppius Tie li restis tri jarojn, diplomiĝinte en la 26-a de septembro, 1839, plenpreparita por sia universitata kurso. En la 11-a de novembro de tiu sama jaro li enmatrikuliĝis en la Universitato de Hajdelbergo, kies profesoro de kemio estis Leopold Gmelin (1788-1853).
Aliaj profesoroj estis Gottlieb Wilhelm Bischoff (1797-1854) pri botaniko, Karl Ludwig Blum (1796-1869) pri geografio kaj Gustav von Leonhard (1816-1878) pri geologio kaj mineralogio. Kaj ĉi-tiuj estis la sciencoj al kiuj li vere dediĉis sian tutan atenton. Pro premo rilate al familiaj demandoj li lasis Hajdelbergon en aŭgusto 1841, kaj en novembro de tiu jaro li iĝis studento en la Universitato de Giessen, kaj sin dediĉis al kemio kies profesoroj estis Carl Remigius Fresenius (1818-1897), Hermann Franz Moritz Kopp (1817-1892) kaj Justus von Liebig (1803-1873).
Malbona sano, tamen, devigis lin lasi Giessen en aprilo 1843. Tamen, en majo 1844, li eniris en la Universitato de Marburgo, studante kemion oriente de Roberto Bunzeno kaj Christian Ludwig Gerling (1788-1864). En januaro 1845 li prezentis sian disertacion al la Fakultato kaj diplomiĝis kun la titolo de Doktoro pri Filozofio. Iom post, li iĝis asistanto de Prof. Bunzeno kaj sinsekve nomumiĝis Privata-Docento en la universitato.
Akceptita la oferto, li fermis sian laboratorion, en Filadelfio, kaj transloĝiĝis al Graflando Davidson oktobre de tiu jaro. Tie li restis ĝis aŭgusto 1850, tiam kiam li eksiĝis je tiu posteno kaj reiris al Filadelfio, kie li remalfermis sian analizan laboratorion kaj sin dediĉis al esploroj, komercaj analizoj kaj al instruado de specialaj studentoj pri kemio. Tio estis en tiu laboratorio ke la ĉefa parto de lia admirinda laboro pri amonika-kobalta bazoj, samkiel la unuaj klopodoj por liaj mineralogiaj esploroj, estis farita.