cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua ignota
Klasifiko
Lingua ignota en pluraj rilatoj similas al kelkaj apartigaj lingvoj kreitaj en la 20a jarcento. Temas pri Medefajdrino kaj la eskaja lingvo. Notindas frapaj similecoj en estiĝo en religia kadro (pere de revelacio), la apriora vortaro, permeso de nekutimaj konsonantsinsekvoj, iom ĥaosa morfologio, manko de plena aŭtonomeco (en varia grado) kaj la kreado de propra skribo en kiu mankas sistemeco. Medefajdrino kaj la eskaja lingvo evoluis al ensociiĝintaj lingvoj, dum Lingua ignota reprezentas neevoluintan ĝermon de tia lingvo. Hildegard de Bingen ŝajne ne instigis aliajn uzi sian lingvon.
Bibliografio
La temo estas traktita malpli elĉerpe en:
Luterana malnova preĝejo (Nyíregyháza)
La Luterana malnova (ofte granda) preĝejo estas la plej malnova kaj plej signifa historia monumento en Nyíregyháza (Hungario).
Historio
En la 1750-aj jaroj Ferenc Károlyi allogis servutulojn al Nyíregyháza por fari la kutimajn agrikultutrajn laborojn. Ili estis plejparte luteranaj slovakoj. Por ili oni aranĝis mesojn en provizora preĝdomo. Ekde 1681 laŭ pli nova leĝo la luteranoj jam rajtis konstrui definitivan preĝejon. Ĝi estis konstruita en mezo de la 1780-aj jaroj sen turo kaj sen ornamaĵoj. La mebloj estis pretaj en 1788. La turo estis konstruita en 1796, en 1825 ĝi estis plialtigita. La sakristio konstruiĝis en 1817. Ĝis 1936 ofte oni konstruis ornamaĵojn - precipe en 1886 - poste ne okazis ŝanĝoj. La orgeno estis farita en 1910. En 1928 oni faris 12 sonorilojn, kiuj muzikas melodion.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ placo. Kelkaj ŝtupoj kuras al la ĉefpordo. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. Estas ĉefnavo kun po unu flankonavoj. La absido estas oklatera. Interne la muroj estas pentritaj, Gyula Benczúr faris planojn pri la bildoj, la pentradon mem faris pentristaj studentoj kun gvidado de István Gróh. Nur kristanaj simboloj kaj motivoj estis pentritaj. La altaro venis el Baziliko de Máriapócs.
Interne oni aranĝas ankaŭ koncertojn.
10888 Yamatano-orochi
10888 Yamatano-orochi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la giganta serpento Jamata-no-Oroĉi de la japana mitologio. Tiu monstro havis ok kapojn kaj ok vostojn, kaj estis sufiĉe granda por kovri ok valojn kaj ok pintojn; ĝi estis venkita de la kami (dio) Susanoo-no-mikoto.
La interna milito en Francio
La interna milito en Francio estis verkita de Karlo Markso (originale: Karl Marx) kiel prelego al la Ĝenerala Konsilantaro de la Internacio, kun la celo distribui al la laboristoj de ĉiuj landoj klaran komprenon de la karaktero kaj de la tutmonda signifo de la heroa lukto de la Parizaj Komunumanoj kaj ilia historia sperto, de kiu lernindas. La libro vaste cirkulis antaŭ 1872, kaj estis tradukita en plurajn lingvojn kaj publikiĝis tra Eŭropo kaj Usono.
Publikiĝo
Ĝi aperis en Esperanto tradukita fare de Vilhelmo Lutermano:
Teoriaj Konsekvencoj
Por Markso, la historio de la Pariza Komunumo igis lin rekonsideri la signifon de iuj el siaj pli fruaj skribaĵoj. En pli malfrua antaŭparolo al la Komunista Manifesto, Markso skribis, ke "neniu speciala akcento estas metita sur la revoluciaj agoj proponitaj ĉe la fino de la 2-a Sekcio. Tiu frazaro estus, en multaj konsideroj, tre malsame dirita hodiaŭ." Estas en tiu pli frua frazaro, kiu klopodis montri la procezon de laborista fortpreno de ŝtata povo. Post la eldono de La interna milito en Francio, "Unu afero precipe estis pruvita per la Komunumo, i.a., ke 'la laborista klaso ne povas simple preni pretfaritan ŝtatan maŝinaĵon, kaj utiligi ĝin por siaj propraj celoj.'"
Fonto
Tiu ĉi artikolo estis rekte tradukita el la angla versio la 25-an de decembro, 2006.
Remigiusz Mielcarek
Remigiusz MIELCAREK (naskiĝis la en Poznano, mortis la ) estis pola esperantisto, doktoro pri biologio, botanikisto, esploranto de la tropika flaŭro, verkisto kaj vojaĝisto, poligloto, profesoro de la Akademio Internacia de la Sciencoj en San Marino kaj lekciisto de la Internacia Studumo pri Turismo kaj Kulturo en Bydgoszcz.
Ekde oktobro 2005 li estis ankaŭ lekciisto, kaj ekde julio 2008 rektoro de Wyższa Szkoła Zawodowa "Kadry dla Europy" (Supera Fak-Lernejo "Laborantoj por Eŭropo") en Poznano. Julie 2009 Mielcarek rezignis pri la funkcio de rektoro. Ekde okobro 2009 li lekciis i.a. pri la temo "turismo en limregionoj de la mondo" ĉe la magistraj studoj en Wielkopolska Wyższa Szkoła Turystyki i Zarzadzania w Poznaniu (Grandpolia Supera Lernejo de Turismiko kaj Administrado en Poznano). Ekde majo 2010 li redaktis la sciencajn kajerojn "Studia Periegetica".
Remigiusz Mielcarek estas aŭtoro de 153 publikaĵoj en la lingvoj pola, franca, angla, hispana, latina kaj Esperanto. Li priskribis 18 antaŭe nekonatajn speciojn de floraj plantaĵoj kaj unu genron de Meza Afriko (Bampsia, kune kun profesoro Stanisław Lisowski). Omaĝe al li oni nomis laste malkovritan tropikan specion de akaro Hoplophtiracarus mielcareki.
Publikaĵoj
Eldonitaj de Wydawnictwo Sorus (Eldonejo Sorus) en Poznań. Sciigoj en tiuj ĉi publikaĵoj estis kolektitaj surloke dum pluraj vojaĝoj kaj enhavas ekskluzive proprajn spertojn.
Lehre (Malsupra Saksio)
Lehre estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Helmstedt de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
József Udvardy
József Udvardy [jOĵef udvardi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Udvardy József estis hungara pastro, abato, episkopo, profesoro, bibliotekisto.
1542 Schalén
1542 Schalén estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
József Udvardy
József Udvardy naskiĝis la  1911 en Bácsalmás. Li mortis la 2000 en Szeged.
1542 Schalén
Nomo
Ĝia nomo honoras la svedan astronomon Carl Schalén.
József Udvardy
Biografio
József Udvardy komencis lerni teologion en Kalocsa en 1929, sed en la sekve jaro li daŭris ĝin en Romo. Li pastriĝis en 1936. Hejmenveninta en 1938 li komencis sian eklezian karieron en Kunbaja (baldaŭe en Baja kaj Kalocsa) kiel pastro. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li emeritiĝis en 1987. Lia slogano estis: „Crescamus in salutem!’.
Noord (amsterdama metrostacio)
Noord estas metrostacio sur la linio 52 de la Metroo de Amsterdamo.
Johano Duns Skoto
Johano Duns Skoto, Ioannes Duns Scotus, estis mezepoka skota filozofo kaj teologo, fratulo de la franciskana ordeno, fama skolastikulo pro filozofia pensado kaj influo en la posta jarcentoj. Liaj precipaj filozofiaj kaj teologiaj interesoj estis: metafiziko, epistemologio, logiko, teologio, anĝelologio, etiko ĉiam repensanta pri la doktrinoj de Aristotelo, Aŭgusteno, Boecio, Aviceno, Anselmo de Canterbury, Averoeso, Henriko de Gand, Tomaso de Akvino, Pierre de Jean Olivi, Gonzalvo de Hispanio; kaj multe signis la teologion kaj filozofion de franciskanismo, kaj de Pierre Auriol, Vilhelmo de Ockham, Johano Piko de la Mirandolo, Leibniz, Peirce, Gilson, Heidegger, Deleuze...
Liaj rimarkeblaj ideoj: la unusenceco de la Esto, principo de individuigo aŭ haecceitas, "tiuĉiaĵeco", Senmakula koncipiĝo de Maria patrino de Jesuo. Precipaj verkoj Ordinatio ; Opus Oxoniense (Verko oksonana); De primo principio (Pri la unua principo); Reportatio Parisiensis (Pariza lekciaro).
Eta kormorano
Aspekto
La Eta kormorano estas ĉirkaŭ 50 cm longa kaj nur iomete pli malgranda ol la Hindia kormorano (Phalacrocorax fuscicollis). La Hindia kormorano havas pli mallarĝan kaj pli longan bekon kun fino en elstata hokoforma pinto, bluajn irisojn kaj pli pintecan kapoprofilon. La reprodukta plenkreskulo havas brilan tutnigran plumaron kun kelkaj blankaj punktoj kaj harplumoj en la vizaĝo. Estas ankaŭ mallonga kresto en la dorso de la kapo. La okuloj, gorĝa haŭtaĵo kaj vizaĝo estas malhelaj. Ĉe nereproduktanta birdo aŭ junulo, la plumaro estas bruneca kaj la beko kaj gorĝa haŭtaĵo povas aspekti pli karneca. La kresto iĝas nevidebla kaj malgranda kaj la tre markata blanka makulo de la gorĝo estas foje videbla.
Okcidente de la rivervalo de Induso, ties teritorio povas koincidi kun vagantaj Pigmeaj kormoranoj (Microcarbo pygmaeus) kiuj povas esti malfacile diferenceblaj en naturo kaj estas foje eĉ konsiderataj samspecifaj. Ambaŭ seksoj estas nedistingeblaj en naturo sed la maskloj tendencas esti pli grandaj. Oni priskribis kelkajn aberaciajn arĝento-grizajn plumarojn.
La specio estis priskribita de Vieillot en 1817 kiel Hydrocorax niger. La genro Hydrocorax laŭvorte signifas akva korako. Ĝi estis poste inkludata kun aliaj kormoranoj en la genro Phalacrocorax sed kelkaj studoj lokigas la pli malgrandajn "mikrokormoranojn" en la genron Microcarbo.
Johano Duns Skoto
Biografio
Li loĝis en Parizo por aŭskulti prestiĝajn majstrojn: juristo Egidio Romano kaj teologo Henriko de Gand. Reveninte en patrujon, Duns Skoto komencis instrue aktivadi kiel bakalaŭro ĉe la universitato de Oksfordo kie komentis la “sentencojn” de Petro Lombarda; instruistis ĉe Kembriĝo. En 1301 denove, instruiste ĉi-foje, aktivis en Parizo, kie, tamen, li devis interrompi (1303) lekciadon pro malpermeso de la reĝo. Komence de la 14a jarcento, la temo de la originoj kaj naturo de la politika potenco vivigis intensan konfronton inter (Romaj) kurianoj kaj (Parizaj) reĝanoj: la unuaj defendis sendependon de la papo rilate administradon de ekleziaj posedaĵoj, la aliaj premos por tiujn enirigi en kronan trezoron. Kaj ĉio miksiĝis kun elementoj de la religia kredo. Estis la akra kverelo en kiu konfliktis papo Bonifaco la 8-a kaj Filipo la 4-a (Francio). Skoto estis kuntrenita en la aferon. Reĝa dekreto ordonis ke li lasu Parizon ĉar li manifestis inviton-neceson konservi bonajn rilatojn kun Romo, kritikante la pretendojn de la reĝo.
Eta kormorano
Distribuado
La Eta kormorano troviĝantas tra Barato, Srilanko, Bangladeŝo kaj malaltaj teroj de Nepalo. Ĝi troviĝas ankaŭ en partoj de Birmo, Tajlando, Laoso, Indonezio. Ĝi ne troviĝas en Himalajo sed oni vidis vagantojn en Ladako. Ili troviĝantas en gamo de humidejoj el malgrandaj vilaĝaj lagetoj al grandaj lagoj kaj foje en tajdaj estuaroj.
Johano Duns Skoto
Biografio
Fine de 1304 Skoto estis reakceptita en Parizo kie instruis teologion kun la titolo de majstro. Sed ankaŭ tiu dua intelektula agado en Parizo ne estis ŝatata de la reĝo, kiu maltoleris ĉeeston de intelektulo kiu ne paladinas por la reĝa celo. Skoto tiam translokiĝis al Kolonjo, kie li estos nomumita “lektoro” ĉe la urba franciskana alta lernejo. Post nur unu jaro, li mortis (1308). Okazis tiutempe en Parizo la fama diskuto ĉu estas pli nobla, en la homo, la volo aŭ la intelekto kaj do kiu meritas unuarangecon? (Aŭ ĉu pli utilas pro kompreni Dion la prerogativoj de la volo aŭ tiuj de la intelekto?). Skoto partoprenas en la diskuto inter franciskana majstro Gonzalvo de Hispanio (por volismo) kaj dominikana Majstro Eckhart (por intelektismo). La franciskana Duns Skoto ne havas dubojn: la venka palmo devus esti por la volo.
Eta kormorano
Kutimaro kaj ekologio
Etaj kormoranoj tendencas manĝi ĉefe en malgrandaj izolaj grupoj kaj estas ofte vidataj manĝantaj solaj. Ili subnaĝas por kapti sian predon, ĉefe fiŝojn. Studo en norda Barato trovis, ke la Eta kormorano fiŝkaptantis en akvo kiu estas malpli ol unu metron profunda kaj kaptis fiŝojn ĉirkaŭ 2–8 cm longajn. Ili elpelas sin subakve uzante siajn retecajn piedojn. Kaptitaj fiŝoj estas ofte alportitaj al la surfaco por pli facile engluti ilin kaj dume aliaj birdoj kiaj aliaj Etaj kormoranoj, la Blankakapa mikterio, mevoj kaj egretardeoj povas klopodi ŝteli la predojn. La hindiaj kormoranoj tendencas fiŝkaptadi komunume en pli grandaj grupoj. Kiel ĉe ĉiuj aliaj kormoranoj, ili eliras el akvo, tenas siajn flugilojn malferme etendajn kaj restas senmovaj dum momento. Oni sugestis, ke tiu kutimo celas sekigi la flugilojn, sed tio estas pridisputata. Studo en Srilanko trovis, ke la tempo pasata kun etendaj flugiloj estas ĉiam post kiam ili pasis iome da tempo subakve kaj ke la daŭro rilatis al tempo pasita subakve kaj inverse rilata al la temperaturo kaj sekeco de la aero, kio subtenus la teorion ke tiu kutimo helpas al la sekigo de la flugiloj. La reprodukta sezono de la Eta kormorano estas inter julio kaj septembro en Pakistano kaj norda Barato kaj en novembro al februaro en suda Barato. En Srilanko estas en decembro al majo. Studo en Bangladeŝo trovis ilin reproduktante el majo al oktobro. Maskloj memmontradas ĉe la nestoloko skuante siajn flugilojn dum tenas siajn kapojn reen kaj la bekon alten. Ili poste subigas la bekon kaj post pariĝadi la masklo ankaŭ havigas manĝon al la ino kiel pariĝada nutrado. Ambaŭ gepatroj partoprenas en la nestokonstruado, nome de platformo el bastonetoj situanta sur arboj kaj foje eĉ sur kokospalmoj. Ili povas nestumi ĉe la Hinda ardeo aŭ ĉe la Malgranda egreto en kolonioj. La nesto estas konstruita dum ĉirkaŭ du semajnoj. La blankecaj ovoj iĝas kotecaj laŭ la daŭro kaj la kovado startas kiam la unua ovo estas demetita. Tio kondukas al nesamtempa eloviĝo kaj la idoj ĉeneste povas varie laŭ aĝo konsiderinde. La ovarkvanto povas ankaŭ varii el 2 al 6 ovoj demetitaj je intervaloj de ĉirkaŭ du tagoj. Eloviĝo okazas post periodo de 15 al 21 tagoj. La lanugaj idoj havas nudan ruĝan kapon. La junuloj kapablas elnestiĝi post ĉirkaŭ unu monato.
Johano Duns Skoto
Biografio
La 20 de marto 1993 Duns Skoto estis beatulproklamita de la papo Johano Paŭlo la 2-a, en Romo (plivere, la papo rajtigis la kulton al la beatulo ĉar de ĉiam pri tio li publike ĝuis).
Eta kormorano
Kutimaro kaj ekologio
Etaj kormoranoj estas voĉemaj ĉe siaj nestoj kaj ripozejoj kie ili produktas mallaŭtajn krepitajn sonojn. Ili produktas ankaŭ gruntojn kaj graŭlojn, malaltatonajn alvokojn ah-ah-ah kaj kok-kok-kok. Ili ripozas komunume ofte en akompano de aliaj akvobirdoj.
Johano Duns Skoto
Problemo de la individuigo
Duns Skoto elpensas la koncepton de individueco aŭ «tieco» (haeceitas): li kritikas la filozofojn kiuj restadante doni tro da graveco al la ĝenerala koncepto de esto neglektas malkovri kaj difini la unuopulan aĵon. Lia celo estas la kritiko al la hilemorfismo: nome la teorio laŭ kiu difinas ĉiun estaĵon la kunaĵo de materio kaj formo, kie la materio eltiras la individuecon (= apartecon, memecon, proprecon) el sia nederminateco dum la formo aktualigas la materion mem.
Tiu teorio estus, laŭ Skoto, radikaligo de la ontologio aristotela, reprenita de Tomaso el Akvino. Skoto oponas kaj rifuzas allasi ke la materio, nedeterminita, povas doni individuecon al la estaĵoj. Sed ankaŭ la formo ne povas plenumi tian rolon ĉar ĝi estas ĉiam ĝenerala kaj sendeterminateca. Tiun rolon povas esti disvolvita nur de la Haeceitas (tieco, tiuĉieco) aŭ individueco: kio igas ke la individua Sokrato estu Sokrato, tio estas lia «Sokrateco» mem. Neniu alia kaŭzo de individuigo krom individuieco mem povas ekspliki la individuecon de aparta individuo.
Por pruvi sian tezon, Skoto uzas la paradigmon de anĝelo: kiel povas okazi ke anĝeloj estu samtempe individuaj kaj malsamaj, se la anĝeloj estas nenio ol puraj formoj (nome, estaĵoj sen materio individuiganta), kaj konstituitaj nur per la ĝenerala formo)? Ĉi tie kuŝas kontraŭdiro. Por eliri el tiu kontraŭdiro necesas allasi ke hilemorfismo ne sufiĉas por la difino de la individueco. Nepras, do, postuli principon antaŭan al komponado de materio kaj formo, kaj tiu principo estas la ontologia individueco. Nome, kaj dedukte, la racio ne povas penetri en la individuecon de iu estaĵo kaj do ĝi estas areo malfermita nur por la kreinto. Antaŭ la individuo, filozofio kaj teologio silentas.
Racio kaj revelacio
Duns Skoto, same kiel la plej parto de siatempaj filozofoj radikale apartigis filozofion el teologio, sed profitis de unu por klarigi la alian. Tamen li estis la mezepoka filozofo kiu pli da aŭtonomio agnoskas al la racio: fakte, dum li celis eltiri el dogmoj de la libera volo kaj kreado ĉiujn raciajn konsekvencojn, ankaŭ asertis ke la racio eniras kampon neesploreblan kiam ĝi pretendas kompreni la planojn de la dia agado: li aŭdacis difini «arbitraj» la leĝojn establitajn de Dio: «Non quaerenda ratio quorum non est ratio», (Ne postulu motivon pri tio kio ne havas motivon). Li konfidis en la racio ĝis ĝin kritiki kvazaŭ li estus skeptika.
La scio en si mem kaj rilate al la homa scikapablo
Duns Skoto difinas la sciencon kiel intuicion kompletan pri la objekto de tiu scienco, t.e. scio pri ties esenco kaj pri la konsekvencoj de tiu principo. Sed tia scio-scienco ne eblas por ni, tial Skoto distingas sciencon en si mem kaj sciencon por ni. Tial pensulo havas antaŭ si du sciencajn metodojn klare malsamajn. «Propraĵo de la metafiziko estas la kreado de dividoj kaj difinoj pri la esenco, poste demonstro per analizo de esencaj kaŭzoj absolute unuaj».
Sed tia scio, apriora, ne eblas «[...] Tial pro la febleco de nia menso, okazas ke nur startante el la aĵoj senseblaj kaj malpli scioliverantaj ke oni alvenas al la scio pri la senmateriaj kiuj en si mem estas pli konataj kaj devus esti en metafiziko konsideritaj la bazaj principo de la scio pri la aliaj aĵoj.
Ni do ne povas starti el la nocio pri Dio por dedukti el ĝi ĉion ceteran. Nenio estas konata antaŭ ol ni spertu (en ni, do, neniu ennaska ideo, neniu intuicio pri la absoluto).
Divido de la sciencoj
Skoto dividis la sciencojn laŭ du objektoj: ĉe unu flanko staras la sciencoj traktantaj pri la realoj (matematiko, metafiziko, fiziko kiuj estas la priteoriaj sciencoj laŭ Aristotelo); ĉe alia flanko la sciencoj havas kiel objekton la formojn de la penso kaj la leĝojn de la lingvaĵo nome (Logiko, retoriko, gramatiko). En la branĉo logiko li distingas logikon formalan (kiu estas teorio pri la nepraj demonstroj) kaj lingvaĵon praktikan (kiu estas arto diskuto pri tio kio estas probabla).
La scio
Aristotelo distingas la sensacion, kiu ne ekzistas sen la korpaj organoj (ili do estas similaj en ĉiuj animaloj) el la intelekto kiu estas sendependa (almenaŭ laŭ la skolastikula interpreto pri la «filozofo») kaj propra de la homo. Tiu distingo estas reprenita de skolastikuloj. La studa analizo de tiuj dotoj naskis la sekvajn problemojn rilate la scion:
Jen la pensado de Duna Skoto:
La sensaco
La kvin sensoj posedas sian organojn. Rilate la komunan senson, kaŭzo kaj radiko de la apartaj sensoj, havantan sian bazon en la koro kaj sian finan celon en la cerbo, ĝi havas kiel objekton la proprajn senseblaĵojn kaj la komunajn senseblaĵojn, inter kiuj la dimensiojn kaj figuron; ĝi ankaŭ sciigas la malsamaĵojn de la diversaj sensacoj. Kaj do la komuna senso estas specifaĵo de la sensaro, ne aparta. Duns Skoto uzas la figuron de la cirklo: la centro ricevas la informojn de la kvin sensoj kiuj agadas en la periferio.
Laŭ Duns Skoto la sensaco ne estas tute; ĝi havas sian propran aktivadon (De anima, 7). Efektive, necesas, ke antaŭe la organo estu modifita por ke ekscitiĝu sensaco; fakte, okazas modifoj de la organo sed ne okazas sensaco kiam la animo estas ne vigla aŭ zorganta ion absorban. Necesas, do, ke la animo kunagu kun la organo por ke realiĝu la sensaco. Do la senso estas iamaniere aktiva.
Laŭ skolastikismo, tiuj modifoj de la organoj estas impresoj de «species» sensebla (species sensibilis = nedefinita ago-elemento kiu el la objekto modifas la organon), de kiuj Duns Skoto trovas aktivaj tri tipojn (De Rerum Principio, 14):
Tiu teorio, kiel videblas, distanciĝas el la teorio de la emanado de Demokrito kaj Epikuro, kie la emanado estas kaŭzata de la movoj de la atomoj, kvankam skolastikuloj agnoskas ke la sensaco estas provokita per ŝanĝiĝo de la medio apartiganta la objekton el la organo; la scio ĉi-kaze, tial, ne estas senpera. Tamen Duns Skoto ŝajnas agnoski la eblon de scio sen la perado de la medio: en la kazo de tuŝosento (Aristotelo tion ekskludis).
Se veras, fine, ke la sensaco sciigas pri la kvalitoj de la aĵoj tiaj kiaj ili estas, veras ankaŭ ke tiu scio bezonas la samtempan servon de la intelekto.
Intelekto
«Intelekto funkcias per propraj operacioj malasamaj ol tiuj de sensaca povo: ili estas la universala koncepto, analizo kaj sintezo, kaj rezonado.». (In ium. sent. 3, 6).
La intelekto, do, igas koncepti la apartaĵojn kaj la ĝeneralaĵojn, la principojn kaj la ligojn inter la ideoj. La adekvata koncepto de la intelekto estas la ĝenerala (nedifinita) esto, nome, ĉiuj niaj pensoj kolektiĝas sub ombro de la kategorio de la esto, ĉar ĉio kion ni pensas (genro, specio – apartaĵo kaj ĝeneralaĵo -, individuo, rilato, kvalito) estas estoj kaj modifoj de la esto. Sed ili ne pliigas nian scion sen la helpo de la sensoj, sammaniere laŭ kiu nenia scio eblas sen la interveno de la intelekto kaj introspektado pri ties operacioj: sen tiuj ĉi ni ne povas leviĝi al la problemo de la vero kaj realo de la aĵo sense perceptita. Enfermitaj en la sensaco, nome al animala kondiĉo, oni ne kapablas juĝi: «Scii estas percepti la veron de iu aĵo; kio ne estas la tasko de la sensoj, sed nur de la racio» (samloke).
Tiamaniere la intelekto scias la veron; kaj, krome, okazas ke pere de ĝi oni akiras certecon pri apartaj aĵoj. Intelekto, tial, ekzercas kontrolon sur la sensoj por eviti eraron:
Intelekto malkovras kio el la sensoj estas certa; kaj, konsekvence, laŭ Duns Skoto, ĝi rekte konas la individuajn apartaĵojn. «Eminentaj homoj sin trompis» rilate tion (tio estas Tomaso el Akvino), asertantaj ke intelekto havas kiel nepran sci-objekton la universalaĵon liberiĝintan de la «species» sensebla, kaj sekvantaj Aristotelon laŭ kiu la apartaĵo estas konata nur pere de la sensoj. Laŭ Tomaso, fakte, por determini tion kio individuigas iun estaĵon necesas ĝin karakterizi per aspektoj kiuj estas genroj (tiu ulo estas homo, teologo, li estas tio kaj alio ktp) tiel ke por distingi du individuojn ni devas turniĝi kaj alkroĉiĝi al iliaj «species» senseblaj. Sed, laŭ Duns Skoto, tiu distingo per la «species» senseblaj estas ĝuste ago de la intelekto: estas la intelekto kiu juĝas pri la vero de la datenoj de la sensoj, do la «species» senseblaj ne estas la fontoj de la scio pri la individuo, sed la intelekto mem.
Universalaĵoj
Necesas, tial, distingi du funkciojn de la intelekto: unu funkcio por krei la universalaĵon, kaj alia por ĝin koni. Alie dirite, nepras distingi intelekton aktualigan kaj intelekton potencialan: la potenciala estas la reala penso jen aktualiga jen potenciala, la aktualiga estas tiu kiu kaŭzas la penson. La intelekto, do, difiniĝu habitus principiorum, nome fonto aŭ deponejo aŭ kreejo de principoj. Por kroma esploro servu la suba rezonado pri la teorio de «species» inteligeblaj.
«Species» inteligeblaj
El tia divido de la intelekto, en aktualiga kaj potenciala, devenas la konsekvenca sekvo de la ekzisto de la «species» inteligebaj. La «species» inteligebla estas difinita kiel produktaĵo de la aktualiga intelekto transformanta la donitaĵojn de la sensoj aŭ de la memoro. Kiam la «species» sensebla estas en la animo kaj en la organo, la «species» inteligebla estas en la menso, kaj estas «nova formo revestanta la inteligenton». La universalaĵo do estas kreita kaj pensita; kio alvenas al la inteligento, post la ricevado de la imagoj, estas formo kiu sin donas al ĝi kaj logike antaŭas la penson, kaj kiu tie pluekzistas kiam la penso ne aktivas. Sed kio pludaŭras ne estas ideo (alie ĝi agus kiel la aktualiga intelekto), estas realo supera al penso kaj al la reprezentado ĝuste pro tio ke ĝi, male ol la penso, estas ĉiamdaŭra.
La pruvoj de la ekzisto de Dio
Duns Skoto opinias ke Dio povas esti serĉata per la racio, ankaŭ se okazas revelacio, ĉar kredi ne estas racie kompreni. Eblas do scienco pri Dio, scio, tamen, atingebla estas plurgrada:
La homa teologio bezonas aliajn sciencojn, sed ĝi ilin superas laŭ digneco pro la naturo de sia objekto. Tial la sciencoj restas normata de la kredo. La filozofio ricevas el la teologio kaj samtempe devas akordiĝi kun la Skriboj spite ke ĝi estas tute sendependa. Kia tial la kapablo de la racio en la scio pri Dio? Ĉar nur Dio sin konas sub ratione deitatis (laŭ la realo de la dieco), dum ni bezonas pruvado-arton.
Ni povas scii kio estas Dio, nome ke temas pri senfina kaj necesa esto, sed tiu scio ne estas kono pri la esenco. Ni scias ke Dio estas, sed ne kio li estas. La scio pri la esenco de Dio igas nin aprioraj sciantoj pri lia ekzisto; pro manko de tiu apriora scio, ni estas devigataj rezonadi aposteriore, nome ni enmensas nian ideon pri Dio pere de la atesto de la sensoj, kaj okazas ke resuperirante de la efiko al la kaŭzo ke ni povas aranĝi la pruvon de lia ekzisto.
Tiu rezonado komenciĝas per la problemo ĉu estas iu senfina esto: utrum in entibus sit aliquid actu existens infinitum. Ni, fakte, havas ideon pri senfina esto, sed tiu estas nocio formita per aliaj nocioj. Antaŭe Dio estas konceptita kiel efika kaŭzo: ĉar la nenio ne kapablas produkti ion ajn, kaj ĉar kiu ajn aĵo ne kapablas produkti sin mem; kaj tiu alia aĵo, pro tio ke ne eblas procedi de kaŭzo al kaŭzo ĝis senfino, devas finiĝi ĉe la esto el-si-mem kaj neproduktebla. Ĉe la fino, tial, elstaras esto nature malsama ol la serio de kontingencaj estaĵoj: do, iu kiu donas kaj ne ricevas: Necesulo!
Tia unua kaŭzo estas egalmaniere la superega celo, fakte:
Duns Skoto, tamen, proponas pruvon dedukteblan el la ideo de eminenteco.
Atributoj de Dio
Duns Skoto deduktas ke Dio estas necesa (necesulo) kaj unusola, ke li posedas inteligenton kaj volon kaj ke li estas senfina.
3837 Carr
3837 Carr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
7756 Scientia
7756 Scientia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Johano Duns Skoto
Atributoj de Dio
Efektive, esto ‘kiu estas el-si-mem’ povas esti nek produktita nek detruita; li estas la Necesulo. Tiu esto estas ankaŭ unika ĉar du necesuloj diferenciĝus nur per kelke da akcidencoj kiuj kontraŭdirus ilian naturon, kiun laŭdifine ili posedus.
7756 Scientia
Nomo
Ĝi estis nomita per la latina vorto por "scienco" aŭ "kono". Tio, kiu priskribas la celon de la usona National Science Foundation (Nacia Scienca Fondaĵo) okaze de ties 50-jara jubileo en 2000. La N.S.F. agadis kiel "patrono por la pura scienco", ĝi sisteme kuraĝigis la plejbonaĵojn en aktivecoj, kiuj koncernas la tutaĵon de la sciencaj entreprenoj.
3837 Carr
Nomo
Oni ne konfuzu ĝi kun 7680 Cari.
Clifton Chenier
Li estis konata kiel Reĝo de Zideko, kaj nomita ankaŭ kiel Reĝo de la Sudo.
Johano Duns Skoto
Skotismo en la postaj epokoj
Duns Skoto estas admirata kaj lia pensado institualigita dum la mezepoko, altirante multenombrajn disĉiplojn al (skotista) skolo, opona al la kutimaj tiutempaj skoloj, aparte tomismo kaj nominalismo (tiu ĉi lasta spertos nemalgravan kreskiĝon sub la egido de heterodoksa disĉiplo de Duns Skoto, franciskana filozofo kaj logikisto Vilhelmo el Ockham, kiu profitis de la dialogoj kun sia majstro por plidisvolvigi sian pensadon en siaj verkoj)
La skotisma penso estis, pliposte, ridindigita dum la Renesanco ĉe la precipaj tiamaj intelektuloj, ekzemple ĉe Erasmo, escepte de Johano Piko de la Mirandolo. Ankaŭ la kromnomo «doctor subtilis», (subtila doktoro) atribuita al Duns Skoto, havas duoblan sencon. Se ĝi dekomence aludis al rigora kaj fina pensanalizo, poste ĝi utilis por rimarkigi eksceson de vanaj kaj obskuraj subtilecoj.
Neglektita ĉe modernuloj (kvankam kun escepto de Leibniz kiu sin metis, dum sia intelektula juneco, sub la haloo de Duns Skoto, skotismo neatendite renaskiĝis ĉe nunuloj kiel ĉe:
Peirce kiu fondis sian metafizikon sciencan startante el la kompreno pri la esto kiel logika genro aŭ ĝenerala koncepto kaj levante Duns Skoton al nivelo de pioniro de pragmatismo; Heidegger, kiu al li oferdediĉis sian doktorigan tezon al Duns Skoto kiel al filozofo kiu konkludis la cirklon de la mezepoka ontoteologio, nome la redukto de la Esto al Dio kiel esto supera kaj ĝenerala.
Skotismo estas pasie kultivita ĉe filozofoj gravitantaj ĉirkaŭ la Antonianum kaj Bonaventurianum de franciskanoj en Romo.
Verkoj pri la filozofio de Duns Skoto
Videblaj ĉe la sama voĉo en alilingvaj vikioj ĉar esperantujo ankoraŭ ne havas tiajn studaĵojn
Tsubasa Ando
Tsubasa Ando (安藤 翼, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Vanraure Hachinohe.
Kruda materialo
Krudaj materialoj (primaraj materialoj) estas materialoj elakiritaj el naturo kaj kiuj transformiĝas por elprodukti varojn.
Oni povas klasigi ilin, laŭ ties deveno, en: vegetaloj, animaloj kaj mineraloj. Ekzemploj de krudaj materialoj estas ligno, fero kaj granito.
La krudaj materialoj jam prifabrikataj sed kiuj ankoraŭ ne konsistigas definitive varon estas nomataj duonprilaboritaj produktoj, duonfinitaj produktoj aŭ proceziĝantaj produktoj,
Thurey-le-Mont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Donner-grupo
La Donner-grupo (angle Donner Party) estas nomo de grupo de 87 setlantoj, kiuj en 1846 estis survoje al okcidento de Usono. Ilia gvidanto estis George Donner, elektita la 19-an de julio 1846.
Pro falsa decido por pli mallonga vojo, la grupon trafis la vintro en orientaj montoj de Sierra Nevada, kie ili ne povis pluveturi per la ĉaregoj. Dum la sekvantaj kvar monatoj de 1846 al 1847 malsatmortis 40 setlantoj. La pliaj povis travivi nur per kanibalismo.
Teroj de Talavera
Teroj de Talavera, Teroj de Talavero aŭ origine en la hispana Tierras de Talavera estas la nomo kiun ricevas ampleksa komarko, sen administra konsidero, kies ĉefurbo estus Talavera de la Reina, en la Provinco Toledo, Hispanio. Laŭlonge de la historio ĝi havis diferencajn etendojn kaj nomigojn, depende de la gravo akirita de la urbo en la diferencaj epokoj.
Historie formas parton de tiuj teroj la komarkoj aŭ subkomarkoj de La Jara, la urba areo de Talavera de la Reina kaj partoj de la komarkoj de Ekstremaduro nome Ibores kaj Campo Arañuelo. El 1833 formas parton de la Teroj de Talavera la komarkoj de la Sierra de San Vicente kaj La Campana de Oropesa, apartenintaj ĝis tiam al la provinco de Ávila. Same, kvankam nek historie nek administre formas parton de la teroj de Talavera nek de la Provinco Toledo, estas konsiderataj parto de la komarko talavera la enklavo de Anchuras (apartenanta al Ciudad Real) kaj la Valo de Tiétar aŭ Komarko de Arenas de San Pedro (historie kaj administre parto de Ávila). Tio okszas ĉar tiuj komarkoj havas en Talavera de la Reina referencurbon.
Kvankam nek politike nek administre estas popola deziro reveni al granda komarko talavera, estas certe forta kultura sento de aparteno al sama ento, en festoj, ĉefe tiu de Mondas. El 1991 kaj 1992 diversaj platformoj kaj kampanjoj estis iniciataj por postulado de plenumo de promesoj faritaj de politikistoj kaj por peto de investoj kaj atentoj ĉefe kompare kun tiuj ricevitaj de la provinca ĉefurbo, ekde kelkaj vidpunktoj ne tiom grava kiom tiu urbo kaj komarkego.
Por gastronomio, loka parolmaniero, kutimoj ktp., estas miksoj de elementoj el Kastilio kaj el Ekstremaduro.
Etendo de la komarko
En ties pleja etendo la Teroj de Talavera atingis la jenajn teritoriojn, grupigitajn laŭ la aktualaj provincoj:
Ciciliano
Ciciliano estas komunumo de Italio.
San Jerónimo Coatlán
San Jerónimo Coatlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 159.
Geografio
San Jerónimo Coatlán apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4979 loĝantojn. El tiuj estis 2422 viroj kaj 2557 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38.1 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 72 indiĝenoj. El tiuj 39 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 39 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
17162 Nithinkavi
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kim Grant
Kim Grant (n. ) estas ganaa futbalisto. Li de 1996 ĝis 1997 membris en la ganaa nacia teamo de futbalo.
17162 Nithinkavi
Nomo
Ĝia nomo honoras Nithin Kavi, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Acton-Boxborough Regional High School de Acton (Masaĉuseco).
Grillo-Theater
Grillo-Theater aŭ Grillo-Teatrejo estas la ĉefa prezentejo de la Teatro je Essen. Ĝi troviĝas tie en la urbocentro. Ĝi apartenas al la plej malnovaj teatrejoj en la Ruhr-regiono.
Gavarra (Metroo de Barcelono)
Gavarra estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Barcelono, situanta en Cornellà de Llobregat.
Grillo-Theater
Historio
La teatrejo estis konstruita en novbaroka stilo laŭ konceptoj de la berlina arkitekto Heinrich Seeling. Ĝi tenas la nomon de industriisto Friedrich Grillo, kiu ebligis la konstruado de la teatrejo. Je la malfermado la 16-an de septembro 1892 la ensemblo prezentis de Gotthold Ephraim Lessing la dramon Minna von Barnhelm.
La teatrejo loĝigis la tri fakojn opero, baleto kaj dramo, fariĝis tamen en la epoko de industriiĝo proksimume 1900 por la rapide kreskanta urbego tro malgranda. En la 1920-aj jaroj ekestis pliaj teatrejoj, en 1927 la Arta Lernejo Folkwang kaj finfine en 1988 la Aalto-Teatrejo.
Caspar Neher fariĝis en 1927 scenaranĝisto kaj aranĝis tie ĉi ok operojn kaj dek unu dramojn. Der grüne Tisch de Kurt Jooss ricevis en 1932 la unuan premion je la internacia ĥoreografio-konkurso en Parizo.
En la Dua Mondmilito la domo kaj aparte la fasado estis treege difektita. Post la ege ŝanĝita rekonstruado la teatrejo estis remalfermita en 1950 kun la opero Die Meistersinger von Nürnberg de Richard Wagner. Enscenigoj de Erwin Piscator, Jean-Louis Barrault kaj Heinz Dietrich Kenter zorgis por la apartan famon de la teatro, al kiu ankaŭ kontribuis la multjara ĉefa muzikdirektisto Gustav König (en Essen ekde 1943 ĝis 1975) per prezentado de modernaj operoj. Lia posteulo fariĝis ekde 1975 ĝis 1991 Heinz Wallberg.
Ekde 1967 ĝis 1981 ĥoreografo Boris Pilato estis baletestro de la Grillo-Teatro.
Ekde 1985 ĝis 1992 Hansgünther Heyme estis dramestro, kiu luktis en 1988 sukcese kontraŭ planoj, fermi la domon pro konstrufuŝaĵoj.
Post elspezaj alikonstruadoj fare de arĥitekto Werner Ruhnau kaj reduktado de la sidlokoj de 670 al 400 oni kreis varieblan spacteatrejon, kiu nun servas nur al la teatro de Essen. La remalfermo okazis septembron de 1990 per prezentado de Somermeznokta sonĝo de de Ŝekspiro.
NGC 1738
NGC 1738 (aliaj indikoj — PGC 16585, ESO 552-49, MCG -3-13-54, IRAS04595-1813) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Usolje-Sibirskoje
La urbo estas la administra centro situanta en Rusio kaj fondita en 1669 en Irkutska regiono.
Loĝantaro -76.047 homoj. (2020), areo - 7,4 mil hektaroj.
Geografio
Ĝi situas 70 km nordokcidente de Irkutsk, sur la maldekstra bordo de la rivero Angara, sur la Federacia Aŭtovojo P255 Siberio kaj la Transsiberia Fervojo. La urbo havas la stacion Usolye-Sibirskoe de la orient-siberia fervojo.
Historio
Oikonym Usolje-Sibirskoje estis formita per spurado de la Buryat-nomo Dabhan.
Usolje-Sibirskoje estas unu el la plej malnovaj urboj en la regiono Angara, fondita en 1669 de la enisejaj kozakaj fratoj Anisim kaj Gabriel Mikhalev, kiuj malkovris salfonton ĉe la bordoj de Angara kaj konstruis salan bierfarejon ĉi tie. En 1682, post la morto de Gabriel, la metio estis vendita al la Irkutska komercisto Ivan Ushakov, kiu ricevis la nomon de la rivero Ushakovka en Irkutsk. En 1704, la abato de la Irkutska Ĉielira Monaasteryejo, Makarii, atingis la translokigon de la rajto boligi salon al la mona monasteryejo.
Ekde 1765, la planto eniris la ŝtatan administracion kaj la laboro de ekzilitaj kondamnitoj komencis esti uzata tie. En aŭgusto 1826, la unua grupo de decembristoj alvenis en Irkutsk. Pro la manko de rektaj instrukcioj de la registaro pri la loko de instalado de la Decembristoj, la Irkutsk-guberniestro decidis sendi du el ili - E.P. Obolensky kaj A.M. Yakubovich - al la salfabriko de Usolsk, ĉi tie ili estis ĝis oktobro 1826, ĝis la ordono de Nikolao I pri sendado. ĉiuj partoprenantoj en la ribelo ĉe la minejo Nerĉinskij. La restaĵoj de la Decembrist PF Gromnitsky (1803-1851) ripozas en Usolye.
La verkisto N.G. Chernyshevsky ankaŭ estis deportita al Usolye. Tiutempe elstara reprezentanto de la revolucia subtera P. G. Zaichnevsky vivis en ekzilo en Usolye. Kune kun N. G. Chernyshevsky, Ya. A. Ushakov servis malfacilan laboron en Usolye.
Post la Civita Milito, la restarigo de malnovaj industrioj kaj la kreado de novaj komenciĝis en Usolye. La plej granda estis la konstruado de kemia fabriko. La planto estis destinita por la produktado de etila likvaĵo. La unua etapo de la fabriko por produktado de ĉi tiuj produktoj estis adoptita de la ŝtata komisiono fine de 1936. Grava evento en la vivo de la urbo estis la Dekreto de la Prezidantaro de la Supera Soveto de RSFSR datita la 25-an de aprilo 1940 pri apartigo de la urbo Usolye de regiona subigo al la regiona kaj donanta al ĝi la nomon Usolje-Sibirskoje (Usolje kaj konstrui novajn entreprenojn: minindustria ekipaĵo, brika fabriko, bierfarejo kaj aliaj. La kemia fabriko lanĉis la produktadon de oksigeno, kloronaftaleno, klorida acido, etila klorido, golovakso kaj perhidrolo.
De 1947 ĝis 1953, estis tendaro proksime al la urbo, kiu estis parto de la sistemo GULAG.
La urb-formada entrepreno de Usolje-Sibirskoje estis la uzino Usoliekhimprom. En la 1990-aj jaroj, li eniris periodon de krizo, sed daŭre laboris, la nombro de dungitoj malpliiĝis de 11 mil al 7,7 mil homoj. La hidrara elektroliza butiko kun areo de pli ol hektaro estis malaktivigita en 1998 kaj ĉesis esti listigita en la bilanco de la entrepreno, nun ĝi prezentas altan median danĝeron. Ekde 2014, emisioj de kloraj komponaĵoj kaj aliaj toksaj substancoj estas regule registritaj ĉe la industria loko de la antaŭa Usoliekhimprom. Sub la konstruaĵo de la eksa butiko de hidrarga elektrolizo, hidrargo ankoraŭ estas kaptita de argilo.
En novembro 2002, ekstera gvatado estis enkondukita ĉe Usoliekhimprom, kaj printempe 2003 la kompanio estis deklarita bankrota. La posedaĵo de la entrepreno aŭkciita en oktobro de la sama jaro estis aĉetita de la kompanio "Nitol". La nova administrado daŭre reduktis neprofitan produktadon kaj antaŭ 2008 la kompanio dungis 4,5 mil homojn. En 2010, kemia produktado praktike ĉesis.
Loĝantaro
Ekde la 1-a de januaro 2019 Usolje-Sibirskoje estas en 215-a loko el 1115 urboj en Rusio
Ekonomio
La plej signifaj entreprenoj:
LLC "Russol",(rus
lamenligno kaj alumeta planto "Bajkalo",
JSC "Kristall" (produktado de unuokristalaj kaj scintilaj detektiloj).
Antaŭe la urbo havis kompaniojn kiel Usoliekhimprom LLC, Usolye-Sibirskiy Silicon LLC kaj Khimstroymontazh LLC. Nuntempe la entreprenoj efektive ĉesis sian agadon. La produktadaj procezoj ĉe ĉi tiuj entreprenoj ĉesis, la ekipaĵo estas malmuntita, kaj nun estas likvido, desinfektado kaj neŭtraligado de kemie danĝeraj substancoj en grandaj kvantoj ĉe la industria loko.
La kvanto de senditaj varoj de nia propra produktado, verkoj kaj servoj plenumitaj memstare en fabrikado en 2009 2,87 miliardoj da rubloj (inkluzive: kemia produktado 2.24). [fonto ne specifita 3425 tagoj]
La Usolye-feriejo estas vaste konata, kie diversaj malsanoj de la muskola skeleta sistemo, digesta kaj ekstercentra nerva sistemo estas traktataj koste de natria klorida akvo (sala akvo), kiu en formo diluita estas uzata por banoj kaj silta koto de la proksima Malta Lago.
Laŭ ordono de la Registaro de la Rusa Federacio de la 29-a de julio 2014 N 1398-r (kiel modifita la 13/05/2016) "Pri la aprobo de la listo de unu-industriaj urboj", inkluzivita en la listo de unu-industriaj urboj de la Rusa Federacio kun la plej malfacila sociekonomia situacio.
Rezolucio de la 26-a de februaro, 2016 n-ro 135. ASEZ "Usolye-Sibirskoye" estas kreita por antaŭenigi la disvolviĝon de la unuurba Usolye-Sibirskoye per altiro de investoj kaj kreado de novaj laborpostenoj ne rilataj al la agadoj de urbokernaj entreprenoj.
Transporto
Estas busa stacidomo (laŭ Respublika Strato). Usolye-Sibirskoye estas ligita per busitineroj kun la setlejoj kaj vilaĝoj de la regiono Usolsk, same kiel la urboj Angarsk o kaj Irkutsk. Estas fervoja stacidomo ĉe la stacidomo Usolye-Sibirskoye, kie haltas ĉiuj antaŭurbaj, rapidaj antaŭurbaj, pasaĝeraj trajnoj kaj rapidtrajnoj (krom internaciaj trajnoj Moskvo - Pekino kaj Moskvo - Ulan Bator kaj rapidaj trajnoj Moskvo - Vladivostok o ("Rossija"), Novosibirsk o- Vladivostoko). La historia stacidomo ne servas pasaĝerojn. La nova duetaĝa stacidomo estis konstruita en 1990. Krome ene de la urbo estas haltaj punktoj por la elektraj trajnoj Zeleny Gorodok, Luzhki kaj Maltinka.
Moleo ĉe la rivero Angara, kie la motoraj ŝipoj Meteor haltas sur la vojo Irkutsk - Bratsk. Enurba transporto estas reprezentata de tramoj, busoj kaj mikrobusoj. La biletprezo ekde la 1-a de januaro 2020: tramo - 23 rubloj, buso - 23 rubloj, fiksita itinera taksio - 23 rubloj, taksio (ene de la urbo) ≈ 80-100 rubloj, taksio (ene de la regiono) ≈ 180-250 rubloj.
Ecoj de urba planado
La urbo, malgraŭ sia malgranda loĝantaro, estas sufiĉe vasta. Tradicie, ekzistas kvar ĉefaj areoj de la urbo:
1-a sekcio;
2a sekcio;
Malnova urbo.
Fervoja stacidomo
Ĝi komencis kreski fine de la 60-aj jaroj. La plej granda loĝkvartalo de la urbo situas inter la aŭtovojo P255 kaj la transsiberia fervojo. Ĝi estas konstruata ĉefe kun kvinetaĝaj domoj konstruitaj en la 70-aj kaj 80-aj jaroj, ekzistas ankaŭ kvin naŭetaĝaj domoj (ĉe la intersekciĝo de Komsomolsky Avenue kaj Krasnykh Partizan Avenue, ĉe la fino de Kosmonavtov Avenue, du pli en la periferio de la urbo laŭ Leninsky Avenue en la suda parto de la distrikto kaj unu kompletigita en 2011). Plej multaj komercaj centroj de la urbo situas en la distrikto Privokzalny. De nordo al la distrikto apudas urba lageto (populare "Kaltus", oficiale "Lago Molodezhnoe"). Tamen pro la malbona media stato, estas malpermesite naĝi en ĝi. Oni konstante starigas planojn por purigi kaj plibonigi la ĉirkaŭan regionon. Nordoriente de la regiono troviĝas mineja ekipaĵo (OJSC PO Usolmash). La ĉefaj stratoj de la distrikto estas: Leninsky Prospekt (aŭtovojo P255), Komsomolsky Prospect, Krasnykh Partizan Avenue, Cosmonauts Avenue, Lunacharsky Street.
Unua sekcio
Neoficiale, ĉi tio estas la nomo de la urboparto najbara al la Malnova Urbo de la sudo. En sovetiaj tempoj, ĉi tiu urboparto formiĝis kiel loĝloko por laboristoj de la mineja ekipaĵo (OJSC PO Usolmash) kaj FGC Bajkalo. La konstruaĵoj estas regataj de ŝtonaj duetaĝaj domoj konstruitaj en la 50-60-aj jaroj de la 20a jarcento, kvaretaĝaj kaj kvinetaĝaj domoj en la 70-80-aj jaroj. Fine de la 80-aj - fruaj 90-aj jaroj, nova mikrodistrikto ekestis laŭ Republic Street en la centra merkata regiono. Ĉefstratoj: Internacia, Suvorov, Molotovaya, Engels, Mashinostroiteley, Karl Liebknecht.
Dua sekcio
Tradicie parto de la urbo estas pluretaĝa konstruaĵo norde de Kuibyshev Street. En sovetiaj tempoj ĝi estis konstruata kun domoj por laboristoj de la Produktada Asocio himimprom kaj de la Chemicalemia Farmacia Fabriko. La konstruaĵoj estas regataj de "stalinkoj" de la 50-aj jaroj, tri kaj kvar etaĝoj, brikaj kaj grandpanelaj kvaretaĝaj domoj kaj pli novaj kvinetaĝaj konstruaĵoj. Sur la strato Stopani estas granda nombro da duetaĝaj lignaj domoj konstruitaj en 1930-40-50-ies, multaj el ili kadukiĝas. Ĉe la kruciĝo de du ĉefaj stratoj de la urbo - Lenin kaj Komsomolsky Prospekt - estas Komsomolskaya Placo kun la Urba Kultura Palaco (antaŭe nomata "Apotekisto") kaj la Usolye Hotelo La restoracio de la hotelo "Usolye", neoficiale nomita "Kaverno", en sovetiaj tempoj estis populara inter loĝantoj ne nur de Usolye, sed ankaŭ de najbaraj urboj pro sia nekutima interna projektado, rememoriga pri kaverna groto. La supra kaj malsupra parkoj situas ambaŭflanke de la placo. La urba administracio situas laŭ la strato Vatutin. La ĉefaj stratoj de la distrikto: Perspektivo Komsomolsky, Lenin, Mendelejev, Vatutin, Stopani.
Malnova urbo
La historia parto de la urbo, situanta ĉe la bordo de la rivero Angara, estas konstruita preskaŭ tute kun privataj domoj. La feriejo "Usolye", la urba polica departemento, la Transfigura Preĝejo situas ĉi tie. La ĉefaj stratoj estas Lenin, Karl Marx. Norde de la Malnova Urbo estas la setlejoj Zhilgorodok, Karkasny kaj la uzino Sibsol. En sovetiaj tempoj, la pramo funkciis al Krasny Island, kie la loĝantoj de Usol amis pasigi siajn semajnfinojn en la arbara areo. En la 90-aj jaroj la pramo ĉesis funkcii kaj la arbaro estis dehakita.
Malgranda parto de la urbanoj loĝas malantaŭ la fervojo (en la areo de 14 lernejoj, en la kvartalo 24B kaj en la Verda Urbo). Ili estas konstruitaj kun privataj domoj kaj someraj dometoj, estas duetaĝaj lignaj domoj konstruitaj en la 1950-aj jaroj (en 2010 komenciĝis anstataŭigo de malnovaj domoj en la 24B-kvartalo kun novaj du-tri-etaĝaj, ekde printempo 2016 ĉiuj lignaj domoj en la 24B-kvarono estis malkonstruitaj) [fonto ne specifita 67 tagojn ].