cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heller (rivero)
La rivero Heller estas 30,2 km longa, maldekstra alfluanto de la rivero Sieg en Heslando, Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato (Germanio). Ĝia akvokolekta baseno estas 204,231 km². La areo koincidas kun la Hellerbergland (montarlando de la rivero Heller), kiu estas la suda parto de Siegerland kaj la norda deklivode la mezmontaro Vestervaldo. Jam je la 24a de junio 1350 la rivero estis menciita en dokumento kiel „Helre“.
Fonto
La rivero Heller fontas en la okcidenta parto de Heslando, en la Lahn-Dill-distrikto, iom oriente de la limo alNordrejn-Vestfalio, ĉe la montselo inter la 560,7 m alta monto Donnerhain en la okcidento kaj la ĉirkaŭ 578m alta Sinnerhöfchen en la oriento. Ambaŭ pintoj apartenas al la masivo Kalteiche, la sudoriento etendiĝo de la montaro Rothaargebirge, kies ĉefa pinto situas norde de la fonto. La monto „Sinnerhöfchen“ situas sur la akvodislimo Lahn-Sieg.
La fontareo de la Heller troviĝas en „Staatsforst Haiger“ (ŝtata forsto) ĉirkaŭ 2,5 km norde de la komerca kaj industria areo „Haiger-Kalteiche“ nordokcidente de Haiger, apud la nordorienta nordrejn-vestfalia Würgendorf (distrikto Siegen-Wittgenstein), urboparto de Burbach. Apud la fontejo, kiu estas en alteco de ĉirkaŭ 490 m, troviĝas unu el pluraj kruciĝoj de la federacia strato B 54 kun la A 45.
Supra kaj meza riverparto
Komence la rivero fluas paralele al la limo inter Norrejn-Vestfalio kaj Hesio tra sudo de la masivo Kalteiche suden, ĉe la nordorienta vilaĝrando de Würgendorf ĝi pasas la limon al Nordrejn-Vestfalio kaj turnas sin okcidenten en la valo de la meza Heller.
La Heller nun fluas tra la t.n. Freier Grund (libera teritorio) en unue okcidenta ĝis sudokcidenta, poste nodokcidenta direkto tra la sudo de Siegerland de Würgendorf trans Burbach al la urboparto Wahlbach, kie alfluas de maldekstre la rojon Buchheller. Ĝi atingas fine Neunkirchen. En Neunkirchen alfluas la Wildebach.
Malsupra riverparto kaj buŝiĝo
Ekde la alfluejo de la Wildebach en Neunkirchen Heller denove turnas sin sudokcidenten.
Post 16,59 km la Heller transas la limon al Rejnlando-Palatinato, kie ĝi en la distrikto Altenkirchen atingas la lokojn Herdorf, Grünebach kaj post la alfluo de la rivero Daade, Alsdorf.
En Betzdorf ĝi enfluas en alteco de ĉirkaŭ 210 m la riveron Sieg. La avaraĝa akvokvanto tie estas 3,8 m³/s
Flankriveroj
La tabelo montras la plej grandajn flankriverojn de Heller ekde la fonto ĝis la anbuŝiĝo-
Ĉirkaŭo
Karakteristike por la regiono Hellerbergland estas la profundaj valoj kun foliarbaroj en la valoj kaj picearoj sur la montj. La plej alta monto estas la Lipper Nürr kun alteco de 616,9m.
Vilao imperiestra (Bad Ischl)
La Imperiestra vilao (germane: Kaiservilla, hungare: Császári villa, ĉeĥe: Císařská vila) en Bad Ischl, Aŭstrujo, estis la somera rezidejo de imperiestro Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) kaj de lia edzino Elizabeto.
Historio kaj kompleksopriskribo
Dum la sekvintaj jaroj la tuto alikonstruigitis kaj pligrandigitis laŭ planoj de Anton(io) Legrenzi, grava artkonatulo kaj persona servisto de la imperiestro. laŭ novklasikismo. La jam ekzistinta meza alo plietendiĝis en la direkto de la ĝardenoj per kio la iama malantaŭo doma iĝis fortimpresa enirejo kun klasikismaj kolonoj kaj timpano. Krome estiĝis du flankaj aloj kio donis al la ttuto formon de E-litero, ebla amosigno de la Francisko-Jozefo por la edzino Elizabeto.
Ĉirkaŭas la vilaon granda parko laŭ angla modelo. La parko, marmora kastelo gastigante ekde 1978 fotomuzeon por ĉiuj Landaj muzeoj de Supra Aŭstrio kaj ĉiuj aliaj flankaj ejoj aranĝigitis fare de la kortega ĝardenisto Franz Rauch. La menciita marmora kastelo servis ankaŭ kiel retiriĝejo por Elizabeto.
La ensemblo arĥitektura en sia nuna formo finitis ne antaŭ 1860, ĉar dum la someraj monatoj pro ĉeestado de la imperiestraj familianoj ĉiuj laboroj estis ĉesigotaj. La fontano el blanka marmoto antaŭ la meza alo kreitis en 1884 fare de Viktor Tilgner. Ankaŭ la kompleta Jainzenberg-monto partas de la bieno kun siaj promenvojoj kaj ĉasadareoj.
Lia imperiestra moŝto pasigis kvazaŭ ĉiusomere kelkajn semajnojn en tiu ĉi eta somera kastelo. Multaj kronituloj tiam gastadis kaj en la 18-aj de aŭgusto festitis ĉiujare la imperiestra naskiĝtago surloke. En la 28.7.1914 li subsignis en sia laborĉambro la fatalan militdeklaron kontraŭ Serbujo kaj la saman tagon la konatan manifeston titolita Al miaj popoloj! kio eksplodigis la Unuan mondmiliton kaj provokis la finan disfalon de Aŭstrio-Hungario. Post la morto de Francisko-Jozefo en 1916 la bienon heredis ŝia plej juna filino Marie Valerie, edzino de arkiduko Franz Salvator (Aŭstrio-Toskanio) per kio la bieno restis en la manoj de la Habsburganoj. Pro ke ambaŭ rezignis pri eblaj tronaj aspiroj en 1918 la tuto neniam ŝtatigitis. Ilia filo Hubert Salvator Habsburg-Lothringen transprenis la vilaon, poste ties filo Markus Emanuel Habsburg-Lothringen.
Nuna uzo
Laŭ oficiala monumentprotekta registriĝo konsistas la vilao-komplekso el Kaiservilla samt Park (villo kun parko), Kaiservilla-Küchengebäude (kuirejo), Gärtnerhaus (iama ĝardenistejo), Marmorschlößl (marmora kastelo) kaj la ejoj de Fotomuseum des Landes Oberösterreich (fotomuzeo) kaj Landesmusikschule (muziklernejo). La ĝardenoj bone konserviĝis laŭ originala stato de la frua klasikismo nombriĝante inter la plej gravaj ĝardenaj pejzaĝarĥitekturaĵoj de Aŭstrio.
Vilao kaj parko la tutan someron kaj interempe eĉ vintre malfermataj estas al la publiko. Dum la Landa ĝardenekspozicio 2015 (kun la titolo ...des Kaisers neue Gärten) estis oficiala parto de la liberaera ekpoziciteritorio.
3693 Barringer
3693 Barringer estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 15-an de septembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geologo Daniel Moreau Barringer (1860–1929), la unua kiu elmontris ke la Meteor Crater, en Arizono, estas alfrapa kratero. (Oni ĝis tiam opiniis ke tiu kratero, tiam nomita "Coon Mountain Crater", estus malprofunda vulkana kratero.)
Kolektivimprovizado
Kolektivimprovizado signifas male al soloimprovizado kutima en la plej multaj ĵazstiloj, ke la tuta grupo de la muzikistoj kune improvizas pri certa (ekz. harmonia) skafaldo. En novorleana ĵazo kiel multe pli malfrue en libera ĵazo ĉi tiu kolektiva, plurvoĉa formo de improvizado estis ege disvastigita.
Kolektivimprovizadoj en frua ĵazo
Koncerne la kolektivajn improvizadojn en frua ĵazo estas limige farendaj kelkaj precizigoj:
Kolektiva improvizado en pli malfruaj ĵazstiloj
Pli malfrue, en la svingostilo, kolektivimprovizado ricevis spacon strukturitan per tiel nomata parkeraj aranĝoj. Jen ankaŭ dependis de la okazaĵo kaj de la humoro de la muzikistoj kaj bandestro, ĉu ĉi tiujn tendencis pli al enstudita aŭ ĉu pli al improvizata muziko. La klasika koncertregistraĵo de „Sing, Sing, Sing“ el la fama koncerto en Carnegie Hall de Benny Goodman ekzemple ekestis, ĉar frapinstrumentisto Gene Krupa simple pluludis post la planita fino de la peco kaj la unuopaj sekcioj de la bando samkiel la soloistoj (Jess Stacy kaj aliaj) spontane reagis (per mallonge reciproke signaligitaj ripetfrazoj).
Ankaŭ en svingo, bibopo kaj malpasia ĵazo ekzistis kolektivaj improvizadoj laŭ la limigita senco, ke ne nur eventuale la solooj, sed ankaŭ kompreneble la akompanvoĉoj de la ritmosekcio kutime estis improvizataj - nur ke jen ja la soloo staris en la malfono kaj ne la "tuteca travivaĵo" de la "egalrajtaj" voĉoj. (Kiel esceptoj de ĉi tiu prezentado povus validi kelkaj pli malgrandaj instrumentaroj, je kiuj la tuteca impreso de la kunludado estis ŝovata en la malfonon, ekzemple je kelkaj piano-triopoj, ekz. tiu de Bill Evans).
Nur en libera ĵazo la samtempe improvizata komunikado de la muzikistoj estis komprenata kiel organiza la strukturo de la pecoj. Samtempe reagoŝablonoj akiras rolon, kiun ekz. Vinko Globokar ellaboris por la libera improvizado samtempe ekestanta el la Nova Muziko: imitado, ludado de la malo, proponado de ideoj, akceptado, komuna evoluigo ktp. Je tio la klasika labordivido en soloistoj kaj akompanantoj estas rezignata.
Souto Soares
Souto Soares estas municipo en la brazila subŝtato Bahio. Ĝi havis 15 899 loĝantojn en 2010. .
Hodenhagen
Hodenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heidekreis de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Usona Vegana Societo
La Usona Vegana Societo estas neprofitocela organizo, kiu antaŭenigas veganismon en Usono.
UVS estis fondita de 1960 de H. Jay Dinshah. La dato de la pli frua fondaĵo de la Vegana Societo (en Britio), la 1-an de novembro, estas nun festata ĉiujare kiel Monda Vegana Tago.
H. Jay Dinshah fondis la Usonan Veganan Societon frue en 1960 kaj poste tiun jaron (aŭgusto) edziĝis kun la angla Freya Smith. Freya, kies gepatroj estis aktivaj en La Vegana Societo (de Anglio), kontribuis al la frua kreskado de la Usona Vegana Societo kaj estas prezidanto de la Usona Vegana Societo ĝis hodiaŭ. La Usona Vegana Societo havas sian sidejon en Malaga, Nov-Ĵerzejo, sur terpeco, kiu estas nomata "Suno-Kruco". Dum la vivo de Dinshah, la Usona Vegana Societo karakteriziĝis per veganaj eldonaĵoj kaj disvastigado, ĉiujare veganaj konferencoj, vegana spirita inspiro, provizante al homon sperton pri vegana vivado, veganaj preparaj manifestacioj, konservado de malgranda vegana ĝardeno kaj ampleksa interkonektado. Dinshah servis la Usonan Veganan Societon kiel ĝia prezidanto kaj kiel redaktisto de ĝia publikigo, la revuo Ahimsa (1960-2000).
Ladurbo
Ladurbo estas aro de dometoj konstruitaj per rekolektitaj materialoj tiel kiel lado, plasto, kartono aŭ eĉ disponeblaj rubaĵoj. Kutime situanta periferie de urbegoj, tiuj areoj estas precipe loĝataj de mizeraj civitanoj kiuj ne povas havigi al si pli komfortajn loĝejojn.
Nekonfuzenda estas la vortoj geto kaj ladurboj ĉar la unuaj emfazas areoj loĝataj de malsamdevenaj gentoj, sen riĉeca nocio. Ankaŭ diferencas la brazilaj faveloj, kiuj estas dumtempaj loĝejoj, dum la ladurboj estas dometoj, kies loĝantoj fojfoje loĝas tie dum jardekoj.
Kvankam tiuj kvartaloj aŭ urboj estas leĝe malpermesitaj, ili estas tolerataj pro manko de taŭgaj alternativoj. Tamen okazas ke tiuj domaroj kiuj elstaris en iesaj vakejoj estas malkonstruitaj de la aŭtoritatoj.
Rudoltice
Municipo Rudoltice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 5 km sudokcidente de urbo Lanškroun. Vivas ĉi tie.
Historio
Rudoltice, germane nomita Rudelsdorf, estis fondita de germanaj koloniistoj en la 13-a jarcento. Temis pri tipa huba vilaĝo, pro tio ĝi estas relative longa kaj nemulte larĝa. Nomo de la vilaĝo povis esti derivita de nomo de la lokigisto, aŭ kune kun nomo de proksima Albrechtice ĝi povis esti esprimo de lojalaĵo de nobela familiaro Drnholec al Habsburgoj Rudolf (1273-1291) kaj Albrecht (1298-1308). Ekzistis ankaŭ aliaj nomoj de la vilaĝo: Rudolphi villa (latina nomo), Rudelsdorf, Rudlstof, Kraabesn a Kraabeszwecka.
La unua skriba mencio pri la vilaĝo estas en akto de la reĝo Venceslao la 2-a el la jaro 1304, per kiu li donacas al klostro en Zbraslav krom sinjorejo Lanšperk ankoraŭ sinjorejon Lanškroun. Kun la sinjorejo Lanškroun-Lanšperk estis Rudoltice ligitaj dum tuta mezepoko. Posedanto de ĝi estis familiaro Kostka el Postupice, familiaro Pernštejn kaj Hrzanoj el Harasov. Post batalo sur Blanka monto la sinjorejon akiris familiaro Lichtenštejn, kiu post la jaro 1628 okazadis perfortan rekatoligadon de la regiono. En la tridekjara milito ankaŭ Rudoltice ege suferis. Ekzemple en la jaro 1645 venis ĉi tien svedoj, ŝtelis de la loĝantoj brutaron kaj postulis elaĉetmonon. La samon faris post kelkaj monatoj imperiestraj kroatoj.
En la jaro 1845 komenciĝis transporto sur nova fervoja linio inter Olomouc kaj Česká Třebová kun haltejo en Rudoltice, pli poste stacidomo. En la jaro 1885 estis konstruita loka fervoja linio el Rudoltice al Lanškroun.
Konstruo de Nový zámek
Familiaro de Liĥtenŝtejnidoj setlis en Lanškroun en kastelo, kiu ekestis el estinta monaĥejo de aŭgustenanoj, ne estis sufiĉe reprezentebla kaj ne estis sufiĉa por moderna komforta loĝado. Pro tio en la jaroj 1698 - 1712 princo Hans Adam la 1-a el Lichtenštejn konstruigis novan kastelon sur Zámecký vrch (Kastela monteto) en Rudoltice t.n. Nový zámek (Novan kastelon) laŭ planoj de Dom. Martinelli. Bedaŭrinde en la jaro 1714 incendio la belegan konstruaĵon neniigis. En la jaro 1718 ĝi estis denove konstruita sed ankoraŭ nefinita konstruaĵo forbrulis duafoje. Nun staras nur fragmento de la kastelo - nordokcidenta trietaĝa rizalito sur oblonga situo kun rondigita angulo kaj spirala ŝtuparo.
Preĝejo
Empira preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo estas granda ununava konstruaĵo kun ortangula presbiterejo, kun sakristio sur norda flanko kaj kun turo super la okcidenta fronto. La vandoj estas membrigitaj per zonaj rustikaĵoj. La presbiterejo estas volbita per plataĵo, en la navo estas barela volbo kun segmentoj sur zonoj sur pilastoj. Masonita ĥorejo sur du pilieroj estas subvolbita per plataĵo. La fenestroj estas larĝaj kun segmentoj.
La ekipaĵo estas el la 19-a jarcento de J. Bartoš. La ĉefaltaro estas portala kun statuoj de Sankta Joaĥimo kaj Sankta Anna, bildo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo signita "Wigen 1815". Flanka altaro de Nemakulita koncipo kun statuo de Nemakulita el la jaro 1822, la predikejo el la jaro 1813 estas ornamita per statuetoj. En la presbiterejo estas statuo de Sankta Anna.
Paroĥestrejo
La paroĥestrejo estas el la jaro 1794, duetaĝa.
Klinika kemio
Klinika kemio, aŭ klinika biokemio, estas la branĉo de la sciencoj de klinika laboratorio kiu dediĉas sin al la studado in vitro (vitruje) de biokemiaj proprecoj, cele al la havigo de informaro por la prevento, la diagnozo, la gravoprognozo kaj la traktado de la malsanoj. La klinika biokemiisto estas fakulo de klinika laboratorio responsa pri la elpreno de biologiaj montroj, ties analizo kaj la validigo de la rezultoj por la klinika interpretado. En la medicina procezo, temas pri grava helpo por la laboro fare de kuracistoj kiuj bezonas la informaron devenan el la klinikaj kemiaj laboratorioj por certigi pri la preciza kondiĉo de la (mal)sanulo.
Inter la plej oftaj taskoj postulataj de la klinika kemio estas la analizoj kaj de sango kaj de urino, la elektroforezo, la mikrobiologio kaj parazitologio ktp.
August Kristian Örn
August Kristian ÖRN, naskiĝis en Skyttorp, Svedio, estis sveda policisto en Gävle kaj Esperanto-pioniro.
Örn estis kunfondinto de la Esperanto-grupo de Gävle en 1907, estrarano de Sveda Esperanto-Federacio kaj ano de Universala Esperanto-Asocio de ĝia fondo. Li ankaŭ fondis la unuan Esperanto-grupon en Enköping en 1919. Krome, Örn agadis en Internacia Esperantista Polic-Asocio, faris kursgvidadon kaj propagandis.
Aviastroitelnaja (stacio de Kazana metroo)
Aviastroitelnaja (Авиастроительная, Авиатөзелеш) estas finstacio sur Centra linio de la Metroo de Kazano en Kazano, Tatarstano, Rusio. Ĝi estis malfermita la. Ĝi situas antaŭ stacio .
1418 Fayeta
1418 Fayeta estas malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Gaston Fayet (1874–1967)
Romia akvedukto
La romianoj konstruis nombrajn akveduktojn por porti akvon el ofte distaj fontoj en urbojn, liverante al publikaj banejoj, latrinoj, fontoj kaj privataj hejmoj. Akveduktoj ankaŭ havigis akvon por minado, muelado, farmado kaj ĝardenado.
Priskribo
Akveduktoj transportis akvon pere nur de gravito, danke al iome subena deklivo ene de kondukejoj el ŝtono, brikoj aŭ cemento. Plej kondukejoj estis enterigitaj ene de la grundo, kaj sekvis la konturojn de la tereno; evitante altaĵojn ĉirkaŭirante aŭ malplej ofte, tratunele. Ĉe valoj aŭ malaltaj teroj, la kondukejo estis metita sur ponto, aŭ ties enhavo ene de alt-premaj plumbaj, ceramikaj aŭ ŝtonaj tuboj kaj trasifonita. Plej akveduktaj sistemoj inkludis sedimentujojn, kiuj helpis malpliigi akvoportitan rubaĵon. Irigaciaj kanaletoj kaj castella aquae (distribuujoj) regulis la akvoliveradon al individuaj destinoj. La malmankanta akvo el akveduktoj nutris avomuelejojn, kaj purigis drenejoj kaj akvoforigejojn.
La unua akvedukto de Romo liveris akvon al akvofonto ĉe la urba bestomerkato. Ĉirkaŭ la tria jarcento p.K., la urbo havis dekunu akveduktojn, subtenante loĝantaron de ĉirkaŭ unu miliono; plej el la liverita akvo estis por la multaj publikaj banejoj de la urbo. Aliaj urboj laŭlonge de la Romia Imperio imitis tiun modelon, kaj financis akveduktojn kiel objektojn de publika intereso kaj civitana fiero, "multekosta sed necesa lukso al kiu ĉiuj povis aspiri, kaj ja aspiris".
Penalo
Alia penalo estas forpelo de ludanto (per montro de ruĝa karto), kiun lia teamo ne rajtas anstataŭigi.
Kolumbia (personigo)
Kolumbio (angle Columbia prononcado |k|ə|ˈ|l|ʌ|m|b|i|ə; respektive |kə|LUM|bee-ə) estas historia kaj poezia nomo uzita por Usono kaj ankaŭ kiel unu el la nomoj de ties ina personigo.
Ĝi estis tialo de nomoj de multaj personoj, lokoj, objektoj, institucioj, kaj entreprenoj; ekz., Columbia University, la Distrikto Columbia (ŝtata ĉefurbo), kaj la ŝipo Columbia Rediviva, kiu ŝuldas sian nomon al la rivero Columbia.
Columbia estas toponimo de Nova Latino, uzata jam ekde la 1730-aj jaroj fare de la Dek tri Kolonioj, (ankoraŭ en la formo Colombia). Ĝi originiĝis el la nomo de Kristoforo Kolumbo kaj el la finaĵo -ia, komuna en latinaj nomoj de landoj (paralele Britannia, Gallia ktp.).
Eszter Novák
Eszter NOVÁK [ester], laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák Eszter estas hungara reĝisoro, altlerneja instruisto. Ŝia patrino estis Jolán Foltin, ŝia patro estis Ferenc Novák.
Eszter Novák naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Eszter Novák frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris estetikan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1989 kaj reĝisoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1995. Inter 1994 kaj 1998 ŝi estis reĝisoro de Nova Teatro (Budapeŝto), inter 1995–1997 ŝi estis ankaŭ asistanto de Gábor Székely (reĝisoro) en la menciita altlernejo. Ekde 1998 ŝi estis jam ĉefreĝisoro (ekzemple en teatro de Tatabánya (2000–2010)). Inter 1999–2001 ŝi instruis en Teatroarta Universitato Sekcio Szentgyörgyi István. Ekde 2003 ŝi denove instruas en jam altrangigita Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto), en 2010 ŝi estis nomumita docento. Ŝi estas ankaŭ arta gvidanto de Ŝtata Teatro Szigligeti Társulat de Oradea. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 2001–2011.
Rødøy
Rødøy estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
NGC 184
NGC 184 (aliaj indikoj — PGC 2309, ZWG 500.59) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Imperatriz (Maranjo)
Imperatriz estas municipo kaj signifa universitata urbego de la brazila subŝtato Maranjo.
Originala Verkaro
En 1948 ĝi estas kompletigita de la "Leteroj de L. L. Zamenhof - la tragedio de lia vivo rivelita de lia ĵus retrovita korespondo kun la francaj eminentuloj", prezentita kaj komentita de Gaston Waringhien. Tiuj "Leteroj" estas eldonitaj duvolume fare de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) el Parizo.
Imperatriz (Maranjo)
Situo
Imperatriz situas laŭ la dekstra bordo de la rivero Tokantinsa en rando de la subŝtato. Belém troviĝas 468, São Luís (subŝtata ĉefurbo) 490, Teresina 519, Braziljo 1141, Goiânia 1253, Salvador de Bahio 1286, Natalo (Brazilo) 1358, Maceió 1376, Manaus 1417, Recife 1418, Belo Horizonte 1645, Campo Grande 1829, Campinas 1932, Nova Iguaçu 1964, Rio-de-Ĵanejro 1985, Guarulhos 1997, San-Paŭlo (urbo) 2004, Curitiba 2220, Porto Alegre 2753 km.
Originala Verkaro
Hodiaŭ ĝian rolon de scienca referenc-verko transprenis la volumoj de la serio "Iam kompletigota plena verkaro de L. L. Zamenhof" de la japano Ludovikito, t.e. Itô Kanzi.
Imperatriz (Maranjo)
Historio
Eŭropaj aventuristoj alvenis al la nuna Imperatriz en la malfrua 16-a jarcento. La fondo okazis en 1852 tri jarojn post foriro de ekspedicio el Belém. La vilaĝo tiam havis la loknomon Vilaĝo de Sankta Therese de Tocantins. Post kvar jaroj la nomo ŝanĝiĝis al Imperatriz Teresa Cristina, kiu poste mallongiĝis al simpla Imperatriz. La urbiĝo okazis en 1924. La interliga ŝoseo al la subŝtata ĉefurbo estis konstruita en 1953. La konstruo de la Belém-Braziljo ŝoseo en 1958 rezultigis rapidan ekonomian kaj loĝantarkreskojn de la urbo.
Antoon van Dyck
Antoon VAN DYCK [anTON fanDEJK] fojfoje nomita en Esperanto Antonio Van-Dekjo, estis flandra pentristo, kiu famiĝis en Italio kaj ĉefe Anglio kiel unu el la plej grandaj portretistoj. Li naskiĝis en Antverpeno kaj iĝis en 1615 sendependa pentristo. Dum parto de sia junaĝo li estis la ĉef-asistanto de Petro Paŭlo Rubens. En 1620 li iris unuafoje al Anglio sed ne estis prezentita al la tiama reĝo Jakobo la 1-a de Anglio kaj la 6-a de Skotio (reĝo James I en la angla), kaj revenis al Flandrio post 4 monatoj. Poste li iris al Italio, kie li studis la pentrad-ĉefverkistojn kaj restis dum 6 jaroj. In 1627 li revenis al Flandrio kaj tie pentris multajn ĉefverkojn.
Imperatriz (Maranjo)
Ekonomio
Imperatriz estas ĉefe komerca, industria kaj serva komunumo. Menciindas ankaŭ la terkultivado kaj brutbredado, kiu kreis lokajn buĉejojn. La viando estas sendita eĉ al eksterlando. La plej gravaj kultivaĵoj de la areo estas sojoj, rizoj, sukerkanoj, maniokoj kaj lignaĵoj. En la proksimeco signifa hidroelektra centralo kaj uzino pri paperoj funkcias.
Antoon van Dyck
Famaj estas van-dejka manteleto, van-dejka barbo (pinta), van-dejka kolumo (punta).
Imperatriz (Maranjo)
Klimato
Imperatriz havas veran tropikan klimaton. La tutjara averaĝa temperaturo varias inter 22-32 °C. Jare pluvas po 1320 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed la pluvsezono daŭras inter novembro-aprilo, la seka sezono inter majo-oktobro. La vetero abrupte ŝanĝiĝas, laŭ la loĝantoj "atendu kvin minutojn kaj la vetero ŝanĝiĝos", alia opinio: "kvar sezonoj dum unu tago".
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Antarkto
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en Antarkto.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon
Listo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Fontoj
Listo laŭ libro de Hugo Rolinger "Monumente pri Esperanto - ilustrita dokumentaro pri 1044 Zamenhof/Esperanto Objektoj en 54 landoj". Universala Esperanto Asocio, Rotterdam 1997, ISBN 92-9017-051-4.
Kvadrigo
Kvadrigo (Latine: quadriga; quadri - kvar, kaj jungere - konduki) estas laŭ antikva modelo durada batal-ĉaro tirata de kvar tirbestoj, plej ofte ĉevaloj, kiuj kuras unu apud la alia.
= Origino = Ĉiuj modernaj kvadrigaj skulptaĵoj baziĝas sur la ĉevaloj de Sankta Marko - ununura statuo postlasita de la pratempo. Ĉi tiu statuo, originale staranta en la Konstantinopola Hipodromo, ŝajne sur triumfa arko, estis prirabita de veneciaj krucmilitistoj dum la Kvara krucmilito en 1204 kaj transdonita al la balkono de la Baziliko Sankta Marko en Venecio. En 1797 la statuo estis prirabita de Napoleono kaj transdonita al Parizo, sed estis redonita al Venecio kun la malvenko de Napoleono en 1815. En la 1980-aj jaroj la statuo sur la balkono de la baziliko estis anstataŭigita per kopio pro damaĝo de aerpoluado, kaj la originalo estis transdonita al muzeo.
Modernaj versioj
Ĝenerale konata estas la statua grupo de la kvadrigo sur la Brandenburga Pordego en Berlino de Johann Gottfried Schadow. Ankaŭ la operejo de Semper en Dresdeno estas ornamita per kvadrigo farita de Johannes Schilling, kiu tamen estas tirata de panteroj.
La kvadrigo sur la kastelo de Brunsviko, kreita de Georg Howaldt, estis starigita en 1863, sed jam detruita en 1865 per incendio kaj denove post la dua mondmilito. De post la 23-a de oktobro 2008 la kvadrigo denove staras sur la centra parto de la kastelo. Kiel la antaŭaj la kvadrigo de Brunsviko denove estas la plej granda en Germanio kaj Eŭropo.
Aliaj konataj kvadrigoj staras sur la Wellington Arch en Londono, la Arc de Triomphe du Carrousel en Parizo, la Soldiers' and Sailors' Memorial Arch sur la Grand Army Plaza en Novjorko kaj la Munkena Venka Pordego (tirataj de leonoj).
Kapelo Sankta Roĥo (Worbis)
La Preĝejo Sankta Roĥo (germane: Rochuskapelle) estas romkatolika kapelo en Worbis, Germanio.
Historio
La Roĥo-kapelomemorigas onin je drama epizodo el la urba histirio en 1682/83 kiam 465 loĝantoj mortis pro pesto. La lasta viktimo estis Nikolaŭs Koch; lia entombigo estis en la 19.1.1683 kaj estris la funebraĵojn lia pastra moŝto Schopmann. La unua viktimo estis la 12-jara Johannes Hympe en la 15.8.1682. Laŭdire venigis la epidemion enurben iu komercisto de Duderstadt. En la 20.9.1682 la loĝantoj kunvenis antaŭ la urbaj pordegoj vote ĵuronte ke ili starigus kapelon sur teritorion de ĉe Sintefrieden kaj organizus ĉiujaran procesion tiuloken. Patrono kapela estu Sankta Roĥo; tamen daŭris ankoraŭ la maleksplodo de la pesto.
Malgraŭ la neefiko tuja la worbis-anoj plenumis la promeson faritan en aŭtuno 1682 kaj ankoraŭ en 1682 konstruitis kirketo por Sankta Roĥo. Ekde tiam la fideluloj en ĉiu dimanĉo post la festotago roĥa la urbanoj ceremonie marŝas al tiu kapelo por preĝi por la pro la pesto mortintaj eksaj samurbanoj. La kapelo troviĝas antaŭ la Iberg-monto; temas pri simpla rektangula horizontala projekciaĵo kaj eta multangula apsido. En 1791/92 oni instalis la volbon, en 1928 aldonitis eta horloĝturo. La simpla altaro substrekas la funkcion memorlokon. En la jaro 1932-a, datreveno 250-a promesfara, oni muntis memorigtabulon novan. Proksime de la Roĥo-kapelo, ĉe la malnova tombejo, troviĝas la konata zoologia ĝardeno kun la ursoj.
Libera asociado (psikologio)
Libera asociado estas la esprimo (ĉu parola ĉu skriba) de la enhavo de konscio sen cenzuro kiel helpo por akiri aliron al la senkonsciaj procezoj. Tiu tekniko estas uzata en psikoanalizo (kaj ankaŭ en psikodinamika teorio) kiu estis origine desegnita de Sigmund Freud el la hipnota metodo de sia mentoro kaj kolego, Josef Breuer.
Jenő Ábel
Jenő ÁBEL, laŭ la hungara skribmaniero Ábel Jenő estis hungara filologo, instruisto, profesoro kaj korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1882).
Biografio
Jenő Ábel studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li studvojaĝis en Okcidenta Eŭropo. En 1879 li ekinstruis en gimnazio en Budapeŝto, ekde 1883 en la universitato. Li redaktis periodaĵon Egyetemes Philologiai Közlöny. Li okupiĝis precipe pri humanismo, pri literaturoj de la latina kaj greka lingvoj.
Valencia del Ventoso
Valencia del Ventoso estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas du aliaj vilaĝoj kun sama nomokomenco en la provinco.
La loĝantoj nomiĝas valencianos. La censita populacio en 2008 estis de 2.238 loĝantoj.
Situo
Valencia del Ventoso estas situa en la suda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Zafra-Río Bodión, je altitudo de 500 m; je 98 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 99,2 km².
Heinrich Orthal
Heinrich ORTHAL (ortal) (n. en Kempten, m. nekonata) estis germana advokato kaj Justica Konsilisto, kiu vivis longan tempon en Nurenbergo. Li esperantistiĝis en 1908. Laŭ la Enciklopedio de Esperanto: "Kiam la antaŭe E-a „Weltsprachenverein“ en Nürnberg sub gvido de ĉefinstruisto Schmidt (amiko de Z) transiris al Ido, li fondis tie komence de 1909 lokan grupon de GEA, kiu ekzistas ankoraŭ nun. Li faris en la sekvaj jaroj pli ol 100 prop. paroladojn en tuta Bavarujo, estis kelkan tempon prez. de la Bavara E Ligo. De 6 jaroj instruas E-n en la malliberejo en N." Li kunorganizis la UK-on en 1923 en Nurenbergo.
En oktobro 1923 Orthal estis severe batita de dekstre-ekstremistaj antisemitaj bandoj.
Flavapuga pseŭdolejsto
La Flavapuga pseŭdolejsto (Pseudoleistes guirahuro) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj ĝi estas unu el la du nuraj specioj de la genro Pseudoleistes. Ĝi troviĝas en plej nordorienta Argentino, plej suda Brazilo, orienta Paragvajo kaj Urugvajo. Ties natura habitato estas sekaj savanoj, marĉoj kaj paŝtejoj.
Temas pri specio kun tre malhelbrunaj al nigrecaj kapo, kolareo, supra brusto, flugiloj kaj vosto, dum estas tre brilflavaj la resto de subaj partoj kaj pugareo. La beko kaj la kruroj estas nigrecaj.
Saltdal
Saltdal estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Robert Jemison Van de Graaff
Robert Jemison VAN DE GRAFF ( – en Bostono) estis usona fizikisto kaj inventisto, kiu laboris kiel profesoro ĉe Universitato Princeton. Li estas ĉefe konata pro lia vandegrafa generatoro, aparato por produkti altan tension.
Maŭzoleo de Halikarnaso
La Maŭzoleo de Halikarnaso estis unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo. La konstruaĵo estis maŭzoleo de Maŭzolo, tirano de la sudokcident-anatolia Kario. Ĝin konstruigis inter -353 kaj 351 a.K. fratino kaj vidvino de Maŭsolo en Halikarnaso. Ĝin planis Putheos, la ornamajn statuojn skulptis grekaj famaj skulptistoj: Skopas, Bruaksis, Leokhares kaj Timotheos.
Laŭ Plinio la pli maljuna, la fundo de la konstruaĵo estis kvadratforma kun perimetro de 125 m. Ĝin limis 36 kolonoj, sur la pinto staris 24-ŝtupa piramido, kiun ornamis supre marmora, kvarĉevala batalĉaro.
Plimulto de statuoj de la Maŭzoleo estas rezervitaj en la British Museum. Inter ili troviĝas frizo prezentanta batalon de grekoj kaj amazonoj.
La Maŭzoleo detruiĝis pro tertremo inter la 11-a kaj 15-a jc.
Ĝi troviĝas en Bodrum, Turkio.
Valverde de Burguillos
Valverde de Burguillos [burGIjos] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas tri aliaj vilaĝoj kun sama nomokomenco en la provinco.
La loĝa ntoj nomiĝas valverdeños. La censita populacio en 2008 estis de 319 loĝantoj.
Situo
Valverde de Burguillos estas situa en la suda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Zafra-Río Bodión, je altitudo de 409 m; je 93 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 19,5 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Zaranĝ
Zaranĝ situas proksimume 725 kilometrojn sudokcidente de la urbo Kabulo kaj 325 kilometrojn okcidente de Kandahar, proksime de la limo al Irano kaj tutproksime de la irana ĉelima vilaĝo Milak. La urbo estas signifa limpasejo inter Afganio kaj Irano, kaj tra ĝi fluas signifa parto de la komerco inter centra kaj okcidenta Azio.
La Safarida dinastio (perse سلسله صفاریان) estis islama persiigita dinastio el Sistano kiu regis super partoj de orienta Irano, kun ĉefurbo en Zaranĝ.
Batalo de Vitorio
Dum la batalo de Vitorio (21-an de junio 1813) aliancitaj brita, portugala, kaj hispana armeoj sub la generalo Duko de Wellington detruis la francan armeon sub Joseph Bonaparte kaj Marŝalo Jean-Baptiste Jourdan proksime de Vitorio en Hispanio, kondukante al la fina venko en la Milito de Hispana Sendependiĝo.
La Generalo Duko de Wellington lanĉis sian atakon ĉe Vitorio la 21-an de junio, en kvar kolumnoj. Post malfacila batalado, la tria divizio de Thomas Picton rompis la centron de la malamiko kaj baldaŭ la franca defendo diseriĝis. Proksimume 5,000 francaj soldatoj estis mortigitaj aŭ pafvunditaj kaj 3,000 estis kaptitaj, dum la fortoj de Wellington suferis proksimume 5,000 mortigadojn aŭ pafvunditojn. 152 kanonoj estis kaptitaj, sed la reĝo Joseph Bonaparte eskapis. La batalo kondukis al la kolapso de napoleona regado en Hispanio.
Josef Breuer
Breuer, laborante kun Ewald Hering en la militista medicina lerenejo de Vieno, estis la unua kiu pruvis la rolon de la vaga nervo en la refleksa naturo de spirado. Tio estis ekvojo el la iama fiziologia kompreno, kaj ŝanĝis la manieron kiel sciencistoj estis rigardintaj la rilaton de la pulmoj kun la nerva sistemo. Tiu mekanismo estas nune konata kiel Reflekso de Hering–Breuer.
Sendepende unu de alia en 1873, Breuer kaj la fizikisto kaj matematikisto Ernst Mach malkovris kiel funkcias la sento de la ekvilibro (t.e. la percepto de la malekvilibrigo de la kapo): ke ĝi estas regata de la informaro kiun la cerbo ricevas el la movo de fluaĵo (endolimfo) en la duoncirklaj kanaloj de la vestibula sistemo de la interna orelo. Ke la sento de ekvilibro dependas el la tri duoncirklaj kanaloj estis malkovrita en 1870 de la fiziologo Friedrich Goltz, sed Goltz ne malkovris kiel funkcias la ekvilibro-senta aparataro.
Catherine Bach
Catherine BACH (denaske Catherine Bachman; 1a de Marto, 1954) estas usona aktorino. Ŝi estas konata ĉefe pro la ludado de la roluloj Daisy Duke en la televida serio The Dukes of Hazzard kaj Margo Dutton en African Skies. En 2012, ŝi aliĝis al la aktoraro de la televida serio de CBS nome The Young and the Restless kiel Anita Lawson.
La unua apero de Bach en kino estis en la murdomistera filmo de Burt Lancaster de 1974 nome The Midnight Man, filmita en la nordo de Suda Karolino en 1973, en kiu ŝi ludis la rolon de murdita studentino, Natalie Claiburn. Ŝia sekva rolo estis Melody en la filmo de 1974 nome Thunderbolt and Lightfoot en kiu protagonistis Clint Eastwood.
Je sugesto de la produktoroj de la programo, Bach pozis kiel Daisy Duke por afiŝo, kiu estis vendita je 5 milionoj da ekzempleroj. Tiu afiŝo iam okazigis etan perturbeton kiam Nancy Reagan vidis ĝin kiam Bach vizitis la Blankan Domon kun unu ekzemplero kiel donaco por unu el siaj iamaj instruistoj kiuj tiam estis laboranta tie.
Kiam ŝi stelulis en The Dukes of Hazzard, ŝiaj kruroj estis asekuritaj je unu miliono da dolaroj. En 1985, ŝi estis modelo por la pru-figuro de skuno Californian.
29438 Zhengjia
29438 Zhengjia estas tre malgranda, eksterordinare hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Muzeoj Zhengjia en Kantono (Ĉinio) destinataj al eduko pri scienco en la fako de la naturo kaj de la scienco. La Muzeoj Zhengjia ankaŭ disvolvas instruajn programojn pri astronomio kun la Naciaj Astronomiaj Observatorioj de la Ĉina Akademio pri Sciencoj, por ke la ĝenerala publiko spertu la belecon de la astronomio.
Westerkwartier
La Westerkwartier estas historia regiono en la nederlanda provinco Groningen, ĉe la limo kun la provinco Frislando. Antaŭe la areo estis parto de la historia regiono Frisio. En la okcidenta parto de la regiono iuj ankoraŭ parolas frise (la vilaĝoj Marum, De Wilp kaj Opende). En la cetera parto de la Westerkwartier oni parolas "Westerkertiersk", loka varianto de la malaltgermana lingvo.
La plej granda loĝloko en la Westerkwartier estas Leek. Alia estas Lutjegast.
Ĥoreo
Ĥoreo (aŭ koreo ) estas nenormala nevola movomalsano, unu el grupo de neŭrologiaj malsanoj nomataj diskinezioj. La termino ĥoreo derivas el la greka vorto χορεία (=danco), ĉar la rapidaj subitaj movoj de piedoj aŭ manoj estas kompareblaj al danco.
La termino hemichorea (duonĥoreo) referencas al ĥoreo de unu flanko de la korpo, kiel ĥoreo de unu brako sed ne de ambaŭ (simila al duonbalismo).
Mika (kantisto)
Mika, naskonome Michael Holbrook Penniman, Jr. (naskiĝis en Bejruto) estas brita-libana kantisto.
Vivo
Mika naskiĝis en Bejruto, Libano el libana patrino kaj usona patro. Kiam Mika estis 1-jaraĝa, lia familio estis devigita forlasi milit-detruitan Libanon kaj translokiĝis al Parizo. Li translokiĝis al Londono en la aĝo de naŭ jaroj. Li estas malkaŝe geja kaj iuj el liaj kantoj havas GLAT-temojn.
Hainewalde
Hainewalde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 185
NGC 185 (aliaj indikoj — PGC 2329, UGC 396, MCG 8-2-10, ZWG 550.9, IRAS00362+4803) estas galaksio en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4475 Voitkevich
4475 Voitkevich estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta geologo Georgij Vitoljdoviĉ Vojtkeviĉ (cirile : Георгий Витольдович Войткевич, 1920 – 1997)
Dominik Livaković
Ekde la jaro 2017 li estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi, li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "1", kiel kutime por la ĉefa golisto de teamo - same en la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro. En la Futbala Mondpokalo 2018 lia teamo atingis la duan, "arĝentan", pozicon, estis venkita nur en la finalo per la franca nacia teamo de futbalo, kaj en la Futbala Mondpokalo 2022 atingis la trian, "bronzan", pozicion - respektindaj rezultoj.
Emma Osmond
Emma L. OSMOND (naskiĝis la en Londono; mortis en 1944) estis angla esperantistino. Ŝi estis esperantisto de 1917 kaj instruis Esperanton de 1918 ĝis 1929. Ŝi multe korespondis, kaj ŝi verkis ĉirkaŭ 250 artikolojn en diversaj Esperantaj kaj anglaj gazetoj. Ŝi tradukis al Esperanto el multaj lingvoj, ekzemple ŝi esperantigis la Vojaĝojn de Gulivero de Jonathan Swift.
Pere de Esperanto ŝi eksciis pri la irlanda lingvo kaj ellernis ĝin. Kun permeso de Douglas Hyde ŝi tradukis irlandajn popolrakontojn al Esperanto. De 1924 ĝis 1931 ili aperis en International Language.
Biloxi
Biloxi estas urbo en la usona ŝtato de Misisipio, laŭ la marbordo de la Golfo de Meksiko. Laŭ la 2000 popolnombrado, la urbo havas 50.644 loĝantojn.
Beloxi estis ege damaĝita je 29-a de aŭgusto, 2005 per Uragano Katrina, kiam ĝi estis batita per 9-metra hulo pro la ŝtormo. Proxime 90% da la konstruitaĵoj estis destruitaj, kaj pli ol 100 loĝantoj mortiĝis.
Skjerstad
Skjerstad estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Oni ne havas oficialan informon pri nombro de loĝantoj.
523 Ada
523 Ada estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Raymond Smith Dugan la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras "Ada Helme", lernejan kamaradinon kaj najbarinon de la malkovrinto.
Valverde de Leganés
Valverde de Leganés estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas tri aliaj vilaĝoj kun sama nomokomenco en la provinco.
Situo
Alange estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Olivenza, je altitudo de 295 m; je 25 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 73 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Herakleopolis
Herakleopolis (prononca akcento Herakleópolis) aŭ Herakleopolis Magna respektive Megalé (en la antikva greka lingvo Ἡρακλεόπολις) estas la greka nomo de la ĉefurbo de la dudeka distrikto (greke Νομός, nomós, administra unuo) de antikva Egiptio, kaj situas proksimume 15 km okcidente de la moderna urbo de Beni Suef. Ĝi estis nomita Henen-nesut, Nen-nesu, aŭ Hwt-nen-nesu en antikva egipta, signifanta domo de la reĝa infano. Dum la periodo de la romia okupo, la urbo estis konita kiel Ehnasya, kio postvivis en la postaj nomoj de Hnas (Ϩⲛⲏⲥ) en la kopta, kaj Ahnas en la mezepoka araba. Hodiaŭ ĝi estas arabe nomata Ihnasija Umm Al-Kimam ("patrino de la fragmentoj") kaj Ihnasijah Al-Madinah.
János Lányi
János Lányi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
János Lányi dum la infanaĝo estis mirinfano pri pentrado kaj grafikado, tamen li turnis al sciencoj kaj li ekstudis kemion en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Usono. Li akiris bakalaŭron en Universitato Stanford, en 1963 pli altan diplomon (PhD.) en Universitato Harvard (ambaŭ pri biokemio). Inter 1965 kaj 1979 li havis postenon en Nacia Aeronaŭtika kaj Kosma Administracio. De 1980 ĝis 2016 li estis instruisto en la Universitato de Kalifornio ĉe Irvine, inter 1995-2005 li estis katedrestro. Liaj publikaĵoj estis pri koloraj proteinoj similaj al la vida pigmento de la okulo. Post la emeritiĝo li denove prenis penikon kaj kreas pentraĵojn, ankaŭ li ekspozicias. Krome li vojaĝas kun sia edzino tra la tuta mondo, dume li fotadas. Li ricevis valorajn usonajn premiojn.
Traŭmato
La esprimo Traŭmato (de la greka τράυμα "vundo") signifas
12002 Suess
12002 Suess estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj geastronomoj Lenka Kotková kaj Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov; en vilaĝo Ondřejov, sud-oriente de Prago, en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra geologo Franz Eduard Suess (1867–1941), profesoro ĉe la Teknika Kolegio de Prago kaj ĉe la Universitato de Vieno. Li laboris pri la tavolo de kristala ŝtono de la bohemia masivo kaj faris fundamentajn studojn pri la moldavitoj. Li enkondukis la vorton "tektito".
Hödingen
Hödingen estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de nova urba komunumo Oebisfelde-Weferlingen. Fine de 2011 la komunumoparto havis 260 loĝantojn.
3055 Annapavlova
3055 Annapavlova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan baletodancistinon Anna Pavlovna Pavlova (cirile А́нна Па́вловна Па́влова, (1881–1931).
Saint-Médard-la-Rochette
Saint-Médard-la-Rochette estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 608 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Médard-la-Rochette etendiĝas sur 38,92 km², kaj havis 608 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 15 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Médard-la-Rochette situas je alteco de 613 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Médard-la-Rochette apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
10653 Witsen
10653 Witsen estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano, laŭ ĝiaj orbitaj ecoj, de la Cibela grupo.
Saint-Médard-la-Rochette
Lokaj famuloj
Maurice Favone (1906-1945), franca historiisto, naskiĝis en Saint-Médard-la-Rochette. Li aŭtoris multajn librojn pri la historio de Creuse.
10653 Witsen
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Saint-Médard-la-Rochette
Administrado
Saint-Médard-la-Rochette apartenas al la kantono de Chénérailles, kies ĉefurbo estas Chénérailles. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
10653 Witsen
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Nicolaes Witsen (1641–1717), nederlanda advokato, politikulo, sciencisto, kolektisto, verkisto, desegnisto kaj kartografo. Li ankaŭ estis urbestro de Amsterdamo kaj direktoro de la Nederlanda Orient-hinda Kompanio ekde 1693. Li iniciatis esploradojn pri homoj, flaŭro kaj faŭno en Azio.
Aiello del Friuli
Aiello del Friuli estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. La Adriatika Maro proksimas en distanco de malmultaj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktulo Udalriko de Aŭgsburgo (aŭ pli mallonge Ulriko), kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Bagnaria Arsa, Campolongo al Torre, Cervignano del Friuli, Ruda, San Vito al Torre kaj Visco.
Sortland
Sortland estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis.
Staré Oldřůvky
Staré Oldřůvky (Altendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Budišov nad Budišovkou en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sude de Budišov nad Budišovkou. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 73 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Staré Oldřůvky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,44 km². Staré Oldřůvky situas ankaŭ en katastraj teritorioj Nové Oldřůvky kun areo 0,1 km² kaj Nové Oldřůvky I kun areo 5,2 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1456.
Listo de danaj reĝoj
Jen kronologia listo de la reĝoj de Danio.
Tiu ĉi listo estas tre nekompleta. Kompleta listo de danaj regantoj streĉiĝas pli ol 1000 jarojn, de la vikinga tempo ĝis hodiaŭ, kaj estas trovebla, ekzemple, en la koresponda paĝo de la dana Vikipedio.
Antaŭ 935
(...kompletigenda...)
De 1157 ĝis 1448
(...kompletigenda...)
interalie:
NGC 186
NGC 186 (aliaj indikoj — PGC 2291, UGC 390, MCG 0-2-98, ZWG 383.47) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Araneus diadematus
La aranespecio Araneus diadematus estas ofte nomata Eŭropa ĝardena araneo, diademaraneo, krucaraneo, aŭ kronaraneo. Ĝi estas araneo kiu konstruas rondoformajn retojn kiu troviĝas en Eŭropo kaj Nordameriko.
Teritorio
A. diadematus troviĝas tra Eŭropo kaj tra Nordameriko, el suda Kanado al Meksiko, kaj el Brita Kolumbio al Novtero.
Grando kaj markoj
La koloro de la individuaj araneoj povas gami el tre hela flava al tre malhela griza, sed ĉiuj A. diadematus havas blankecajn makuletojn tra la dorsa abdomeno, kun kvar aŭ pliaj segmentoj formanta krucon, kio estas tialo por alternativa komuna nomo. Tiuj markoj estas formataj de ĉeloj plenigitaj per guanino, kiu estas kromprodukto de proteina metabolo.
Inaj plenkreskuloj gamas laŭ longo el 6.5 al 20 mm, dum maskloj gamas el 5.5 al 13 mm. Foje la ino manĝas la masklon tuj post la pariĝado (Vidu filmeton dekstre.)
(14929) 1994 WP1
(14929) 1994 WP1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).