cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Fermaskito
Viro fermaska (france: Homme au masque de fer) estis ŝtata prizonulo sub reĝo Ludoviko la 14-a kiu laŭdire ĉiam portis feran maskon.
Vere li portis nur veluran maskon. Post enkarcerigo (ĝis 1698) ĉe Pignerol kaj sur la insulo Sainte-Marguerite li mortis ĉe Bastille en 1703 atente gardite fare de la karcerestro Saint-Mars. Detaloj pri lia vivo restis sekretego ŝtata. En la registroj li nomiĝis Marchiel.
La jezuito Griffet, kiu estis lia konfesprenanto dum naŭ jaroj ĉe Bastille, konfirmis ĉe »Traité des différentes sortes des preuves qui servent à établir la vérité dans l'histoire« (Lieĝo 1769) la version de »Mémoires secrets«. Ili aperis en 1745/46 en Amsterdamo dirante ke temus pri ekstergeedzeca filo de reĝo Ludoviko kaj sinjorino Lavallière.
Voltaire, en aldonitaĵo al la artikolo "Anna" de »Dictionnaire philosophique« taksas la viron frato pli aĝa de Ludoviko, filo de Anna el Aŭstrio kaj de la duko de Buckingham. Skribaĵo de Saint-Mihiel (1790) unuigis la sorton de tiu bedaŭrinda viro kun sekreta nupto de la reĝino Anna kun Mazarin dume Bouché (»Essai sur l'histoire de la Provence«, 1785) deklaris la tutan historion pri fera masko inventado de Voltaire. Soulavie, eldonisto de la rememoroj de kardinalo Richelieu, diris en 1790 ke la fermaska viro estis ĝemela frato de reĝo Ludoviko la 14-a. Tiun ĉi aserton oni longtempe konsideris aŭtentika. Laŭ ĝi verkis Zschokke la tragedion »Der Mann mit der eisernen Maske«. Lacroix (Bibliophile Jacob, »L'homme an masque de fer«, Parizo 1840) eĉ pensis ke temis pri la financintendanto Foucquet. Th. Jung (»La vérité sur le masque de fer«, 1873) opinias ke temas pri la lorena kavaliro de Harmoises, konspirinto kontraŭludovika.
Burgaud kaj Bazeries (»Le Masque de fer, révélation de la correspondance chiffrée de Louis XIV«, 1893) interpretas la identecon tiu de la malfeliĉe aginta generalleŭtenanto de Bulonde.
Tre verŝajnas la jeno - kiel ankaŭ pensas Senac de Meilhan (»Œuvres philosophiques et littéraires«, Hamburgo 1795), Roux Fazillac (»Recherches historiques et critiques sur l'homme au masque de fer«, 1800), Delort (»Histoire de l'homme au masque de fer«, 1825), Camille Rousset (»Histoire de Louvois«, sepa eldono, 1891) kaj M. Topin (»L'homme au masque de fer«, 1869): temis pri Mattioli, ministro de la duko Karlo Ferdinando el Mantovo kiu pagite de la francoj iĝis malfidela.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 5. Leipzig 1906, p. 568-569, (tie ĉi interrete)
Imre Roboz
Imre Roboz, laŭ hungarlingve kutima nomordo Roboz Imre estis hungara teatrestro, redaktoro. Oni aprezas lin, kiel la unua filma scenaristo. Lia origina familia nomo supozeble estis Roth.
Imre Roboz naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis en januaro de 1945 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Roboz devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li havis posteneton en filmproduktejo kaj li redaktis filman periodaĵon. En 1912 kaj post 2 jaroj li verkis po unu scenarlibrojn. En 1914 li estis kinejestro kun familia apogo, la kinejon li trakonstruis kabaredo, kie estis aktoro Endre Nagy (verkisto). Iom poste li soldatiĝis, en 1917 li vundiĝis. Lia edzino estis Ica Lenkeffy inter 1918 - 1923. En 1921 li estis financa direktoro de Gaja Teatro inter 1926-1939 li estis ankaŭ luanto de la teatro. En tiu periodo la privata teatro estis finance firma. En 1939 pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne plu estis teatrestro. Dum la nazia erao spite la permeson li ne forlasis la landon, fine li estis mortpafita surstrate.
Németkér
Németkér (nEmetkEr), germane Kier estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Paks. La nomo signifas: germana kér, la lasta estas unu el la 7 hungaraj gentoj.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Simontornya troviĝas 20, Paks 15 km-ojn for. Apud Németkér grandaj arbaroj troviĝas.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, poste vivis tie romianoj. La unua mencio devenis el 1193 en formo Ker. Dum la turka erao la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. En 1785 germanoj alvenis. Iliaj posteuloj estis deportitaj post la 2-a mondmilito al Germanio, dume alvenis rifuĝintaj hungaroj. Vilaĝo Hard aliĝis al Németkér en 1954.
Vilaĝservoj estas aŭtonomioj de germanoj kaj ciganoj, lernejo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo, dentokuracejo, gastejo.
Komunumoj pri Kér en Hungara reĝlando
Kér estas unu el la 7 hungaraj gentoj.
Velesmes-Essarts
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas Velesmois.
White River
White [River] (t.e. Blanka [rivero]) estas la anglalingva nomo de multaj riveroj kaj kelkaj aliaj lokoj en diversaj landoj. Por ekvivalentaj riveronomoj en aliaj lingvoj, vidu Blanka Rivero. Jen estas listo de riveroj ktp nomataj "White River":
21-a de oktobro
La 21-a de oktobro estas la 294-a tago de la jaro (la 295-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 71 tagoj restas.
Je la 21-a de oktobro okazis, interalie:
Adriano Barlando
Adrianus Barlandus (1487-1538) (* Baarland, Zuid-Beveland, en la 28-a de septembro 1487 - Loveno, en la 30-a de novembro 1538) estis belga nederlanddevena historiisto, filologo kaj filozofo.
21-a de oktobro
Tagoj de semajno
La 21-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Adriano Barlando
Li unue studis en Gento kaj poste en Loveno kie, en 1526, li fariĝis profesoro pri elokvenco, post mallonga restado en Anglio. Li verkis kelkajn filologiajn laborojn kaj serion da historiaj manuskriptoj, ĉefe pri la pluraj provincoj en Nederlando.
Pilgrimantoj de Arès
La Pilgrimantoj de Arès estas la nomo de nova religia movado fondita en 1974, kies fondinto estis Michel Potay. Ĝi estis nomita laŭ la franca urbo Arès, Gironde, kie Michel Potay ricevis rivelojn. La kredoj kaj praktikoj estas bazitaj sur la Rivelo de Arès, verkita de Potay.
Celo
Eldoni kaj disvastigi la mesaĝon de ĉi tiu libro estas unu el la ĉefaj celoj de la movado. La Domo de Rivelo, en Arès, eldonas La Rivelon de Arès.
Kiel profeto kiu asertas ke Dio parolis al li rekte, Potay estas la fondinto de la movado. La daŭrigo de la movado estas plejparte farita de kredantoj mem.
La kredantoj de Pilgrimantoj de Arès estas liberaj, sed ili estas grupigitaj en asocioj nomataj "Asembleoj de Dio." Laŭleĝe kaj por praktikaj celoj, ili estas kreitaj kiel libervolaj asocioj.
Pilgrimado
Ekde 1974 okazas pilgrimado en Arès. Adeptoj iras al la Domo de la Sankta Vorto (Maison de la Sainte Parole), por preĝi kaj ricevi la 'fajregon' tio estas plifortigo de ilia fido. La pilgrimantoj praktikadas "liberan" preĝon, kiu konsistas el la ĉantado de eltiraĵoj el sanktaj libroj : la Biblio, la Korano kaj La Rivelo de Arès. Alirante la Domon de la Sankta Vorto, ĉiuj pilgrimantoj devas respondi tri demandojn: Tamen, kio gravas estas plejparte la motivoj de la pilgrimantoj. Poste oni persmesas al ili eniri la Domon de la Sankta Vorto, sed ili devas elŝuiĝi kaj porti blankan tunikon. Poste ili devas meti sian manon malsupre de la fronto kaj kisas la teron.
Socia mesaĝo : "religio kaj politiko malaperu"
La kerna mesaĝo de  'La Rivelo de Ares'  estas praktikadi kaj evoluigi ene de si kaj kun ĉiu amon, pardonon, liberecon, kreivon kaj spiritan intelekton.
La Rivelo de Ares ankaŭ metas antaŭen socian mesaĝon ke kaj religio kaj politiko devus malaperi, pro tio ke religio estas kontraŭ libereco kaj ne venas de Dio sed devus esti anstataŭigita de spiritualeco kaj pro tio ke politika gvidantaro estas kontraŭ libereco, ĝi devus esti anstataŭigita de kompetenta administrado. Cetere, pilgrimantoj de Arès havas la spiritan kaj socian mision disvastigi ĉirkaŭ ili la bonan Vorton de Dio por liberigi la homaron.
En 2005, raporto de Miviludes, franca observejo pri analizo de sektoj, difinas la Pilgrimantojn kiel «religie inspirita sanigo-movado» en la ĉapitro pri resanigado tra preĝado.
Eksteraj ligiloj
www.adira.net, oficiala retejo
Michel Potay ejo
Info sectes Arès (kritika retejo)
(85498) 1997 TQ12
(85498) 1997 TQ12 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Ĝi estas ano de la grupo da korpoj, kiuj orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata « Greka Tendaro ».
NGC 3010B
NGC 3010B (aliaj indikoj — UGC 5273, MCG 7-30-65, ZWG 239.35, PGC 28330) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Culmea
Culmea [kulmja] estas vilaĝo en la rumana distrikto Constanța. Administre ĝi apartenas al la urbo Ovidiu.
Culmea estis fondita en 2011 kun la celo allogi entreprenojn. Ĝi situas ĉirkaŭ 8 km okcidente de Ovidiu, aliflanke de la Kanalo Poarta Albă–Midia Năvodari. Pro la kanalo la vojoj estas pli longaj, necesas veturi preskaŭ 15 kilometrojn. De Ovidiu necesas unue transiri la kanalon sur la nacia vojo DN2A, irante norden, poste turniĝi sud-okcidenten al la distrikta vojo DJ229.
Márton Lendvay (1807 - 1858)
LENDVAY Márton estis hungara kantisto-aktoro, reĝisoro naskiĝinta en Nagybánya la 11-an de novembro 1807 kaj mortinta en Pest (urbo) la 29-an de januaro 1858. Lia edzino estis Anikó Hivatal, li estis la patro de aktoro Márton Lendvay.
Biografio
Post kelkaj amatoraj roloj Márton Lendvay fariĝis aktoro el urba skribisto en 1926 - laŭ aliaj fontoj en 1828 – ĉe aktortrupo de Károly Fejér. Liajn unuajn sukcesojn li rikoltis en Nagyvárad. En Pest li ludis unue en 1831. Poste tio li iĝis ano de la Dunántúli Színjátszó Társaság. Dum la landkunveno li ludis ankaŭ en Pozsony en 1833. En la 1830-aj jaroj liaj stacilokoj estis Kassa, Kolozsvár kaj la Burgteatro en Buda, sed li ofte engaĝiĝis ankaŭ ĉe la migrantaj aktortrupoj. Li estis fondinto de la Teatro Magyar de Pest, respektive de la Nacia Teatro (Pest) – kaj kun interrompoj – li estis ĝia ano ĝis sia morto. En 1840 li studvojaĝis Vienon kaj Berlinon. Por longaj tempoj li ludis en Kassa kaj Pécs, kie ankaŭ reĝisoris en 1839–40. En la Nacia Teatro li reĝisoris ekde 1843. Lia lasta ludo estis la 31-a de januaro 1854 en Nemzeti Színház (Lord Rochester, Birch–Pfeiffer: A lowoodi árva). Li havis hemoragion cerban kaj ne plu ludis. Lia naskiĝurbo jam en novembro de 1844 elektis lin ĝia honora civitano. Li verkis ankaŭ novelojn kaj komponis kantojn.
Rejštejn
Rejštejn (Reichenstein) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie. Laŭ nombro de loĝantoj ĝi estas la kvara plej malgranda urbo en Ĉeĥio.
Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1347. La devena domaro Reichenstein estis fondita sur ortrovejoj sur rivero Otava, pli poste oni komencis ĉi tie mini la oron per minista maniero. La domaro, kiu estis devene konsisto de Kašperské Hory, estis en la jaro 1584 avancita je memstara reĝa minejurbo. Pase de la 17-a jarcento okazis malkresko de la minado de oro kaj la loĝantoj de Rejštejn iom post iom ekcelis al vitrofareja produktado. En la jaro 1836 estis en la eksa domaro Klášterský Mlýn fondita vitrofarejo Loetz, kiu apartenis en la jaroj 1878–1908 al la plej signifaj en la tuta Aŭstrio-Hungario. La ĉi tiea secesia vitro ricevis multnombrajn honorigojn. La funkciado de la vitrofarejo estis finigita pro ellandigo de plimulto de la devenaj germanaj loĝantoj post la dua mondmilito en la jaro 1947.
La 23-an de oktobro 2007 estis al Rejštejn redonita statuso de urbo.
Bernát József Benyák
Bernát József Benyák [jOĵef benjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Benyák Bernát József estis hungara pastro, monaĥo, instruisto, lernejestro.
Bernát József Benyák naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis la  en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).
Biografio
Bernát József Benyák komence lernis en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la piaristoj, fine li studis teologion. Post siaj studoj li instruis hungare en diversaj piaristaj lernejoj. En 1777 estis li, kiu la unua instruis hungare filozofion. En 1792 li kreis planon pri la moderna hungarlingva edukado. Ekde 1816 li estis lernekestro en piarista gimnazio de Selmecbánya. Li verkis poemojn, lernejajn dramojn, filozofiajn studojn, li kreis novajn hungarajn vortojn kaj li ankaŭ tradukadis. Li postlasis plurajn manuskriptojn, ĉar li ne povis financi la eldonojn.
Teminka ortoniko
La Temminck-ortoniko aŭ Teminka ortoniko (Orthonyx temminckii) estas specio de birdoj el la familio de la Ortonikedoj. Ĝi troviĝas endemie en sudorienta Aŭstralio, en tre limigita teritorio, kaj vivas nur sur la grundo. Ĝia flugkapablo estas tre limigita. Ĝia habitato estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj malaltaj arbaraj regionoj.
Saint-Imier
Sant-Imiero (franclingve Saint-Imier) estas komunumo en la distrikto Courtelary la franclingva parto de la Kantono Berno en Svislando. Ĝi havis 4,740 loĝantojn la 31-an de decembro 2007.
Geografio
Sant-Imiero situas en la samnoma valo, kiun trafluas la rivero La Suze inter la urboj Ĉaŭdefono kaj Bielo en la Ĵuraso. La komunumo konsistas el la vilaĝo Saint-Imier kaj la setlejo Sur le Pont sude de la rivero kaj diversaj izolitaj bienoj sur la altaĵoj de Ĵuraso.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 20,89 km², de kiuj 30,4% estas kovritaj de arbaro, 59,3% servas por agrikulturo kaj 9,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sant-Imiero limas en nordo al Les Bois (Kantono Ĵuraso), Le Noirmont (Kantono Neŭŝatelo) kaj Muriaux (Kantono Ĵuraso), en oriento al Villeret, en sudo al Val-de-Ruz (Kantono Neŭŝatelo) (respektive antau la komunuma kuniĝo al Villiers kaj Le Pâquier), kaj en okcidento al Sonvilier.
Trafiko
Saint-Imier disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bielo al La Chaux-de-Fonds. Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Bielo al La Chaux-de-Fonds kaj la pasejovojo n-r 1328 al Val-de-Ruz. En nordo sur la ĵurasa altebenaĵo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 248.3 de La Chaux-de-Fonds al Les Breuleux. Sur la teritorio de la komunumo konekta vojo ekzistas inter la vojo n-ro 30 kaj kaj la vojo n-ro 248.3. De Saint-Imier funikularo kondukas al la monto Mont-Soleil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Val-de-Ruz datiĝas el la jaro 884 kiel cella de sancti Himerii. Dum mezepoko Saint-Imier apartenis al la Abatejo Moutier-Grandval, kiun kiu ĝi en la jaro 999 surbaze de donaco de la burgonja reĝo Rudolfo la 3-a havaĵo de la princepiskopo de Bazelo. Post la franca revolucio Saint-Imier de 1798 ĝis 1813 apartenis al la franca Departemento Mont-Terrible kaj post Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi estis de la Viena Kongreso atribuita al Kantono Berno kaj fariĝis tiel parto de Svislando.
En Sant-Imiero restadis dumtempe Miĥail Bakunin kiu vivgligis la anarkiistan Ĵurasan Federacion. Li provis organizi la tieajn horloĝfaristojn laŭ sia anarĥiista teorio. Pro la individueca sinteno de la laboristoj li sukcesis pograde per sia propagando. Miĥailo Bakunin ankaŭ forpasis en svisio tre fore de sia patrujo, nuntempe en svisio ankoraŭ troveblas nukleoj de anarĥiismo: dadaismo, sporadaj tumultoj ekzemple en Zuriko 1980, kaj foje strikoj, aŭtonomaj grupoj ktp.
Stacio Bitchū-Mishima
Stacio Bitchū-Mishima (japane: 備中箕島駅 [Bitĉuu-Miŝima-eki], angle: Bitchū-Mishima Station) estas fervoja stacio en Minami-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Uno.
Haarlemmerliede en Spaarnwoude
Haarlemmerliede en Spaarnwoude aŭ  Harlemerlido kaj Sparnvaŭdo  estas municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis.
La konstruo de la distra areo Spaarnwoude ŝanĝis la municipon de antaŭ ĉio agrikultura municipo al loko kien venas multe da turistoj.
Maisborn
Maisborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Masajoj
La masajoj estas nomade vivanta paŝtista etno en Afriko, kiu hejmas en la vastaj ebenaĵoj en la sudo de Kenjo kaj en la nordo de Tanzanio. Ili estas la verŝajne plej konata etno de Orientafriko. Kvankam ili unuflanke restas fidelaj al siaj vivmanieroj, ili aliflanke komprenas merkatadi sian kulturon.
Masaja lingvo estas grupo de lingvoj aŭ dialektoj el la Nilota lingvaro parolata en la sudo de Kenjo kaj la nordo de Tanzanio fare de la masajoj, kiuj estas ĉirkaŭ 900 mil individuoj. La masaja vivmaniero ege rilatas al ilia lingvo. Specife, la ekonomiaj sistemoj de komerco el kio la Masajoj dependas por reteni sian nomadan vivmanieron, profitas la survivadon de la Masaja lingvo, eĉ en ties minoritata statuso. Pro lingva endanĝeriĝo, Masajoj plue estas minacataj kaj ilia kultura integreco same minacata. La minoritata statuso kiun la lingvo nuntempe frontas jam minacis la tradiciajn masajajn praktikojn. Pli kaj pli malgrandaj grupoj de Masajoj plue estas nomadaj en la regiono, kaj aliaj elektis anstataŭe setliĝi en malgrandaj komunumoj por teni lingvon kaj aliajn aspektojn de sia kulturo vivaj.
Andrej Ĉemodanov
En 2009 li akiris siaspecan premion "Stelula faluso" (Звёздный фаллос). Ĉi tiu premio estas atribuata ekde 2008 al artistoj kaj agantoj de kulturo, kies verkado kontraŭstaras al "oficiala kulturo".
Imre Reiner
Imre Reiner [rejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reiner Imre estis hungara-svislandana grafikisto (ksilografo, akvafortisto), ilustristo, pentristo, tipografo, honora membro de belarta akademio de Florenco (1965). Imre Reiner naskiĝis la en Versec (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Vršac en Serbio), li mortis la  en Lugano.
Biografio
Imre Reiner devenis el juda familio. Li lernis frue la skulptadon en la familio, ekde 1915 en Temeŝvaro. Post 3 jaroj pro la rumana okupado li rifuĝis unue al Budapeŝto, poste al Germanio. Li studis unue en Frankfurto ĉe Majno, poste en Stuttgart. Li debutis en ekspozicio en 1922. Post siaj studoj li vivis en Italio, poste en Usono (1923-1925), fine li revenis al Stuttgart por frekvento majstrokurson. En 1931 li translokiĝis al Ruvigiliana (proksime de Lugano), kie li vivis ĝismorte escepte en Londono (1936-38), Basilea (1942-43) kaj Parizo (1950).
Preĝejo Sankta Petro (Kvenko)
La Preĝejo Sankta Petro situas en la plej alta parto de Kvenko (Hispanio). Verŝajne ĝi estis konstruita el tri navoj kaj turo iom post la konkero de la reĝo Alfonso la 8-a. Meze de la 15-a jarcento, kiam konfliktoj okazis inter Diego Hurtado de Mendoza, Markizo de Cañete, kaj la episkopo Lope de Barrientos, la preĝejo Sankta Petro ludis gravan rolon ĉar en ĝi plifortiĝis la partianoj de ĉi lasta.
Protokolo de Kioto
La protokolo de Kioto estas internacia traktato, adoptita en Kioto (Japanio) en 11-an de decembro 1997, kiel aldonaĵo al la UN-a konvencio UNFCCC. La protokolo de Kioto celas bremsi la tutmondan varmiĝon kaj pli ĝenerale klimatŝanĝiĝojn. Ĝi fiksas akcepteblan ellasatan nivelon de karbona dioksido kaj de kvin aliaj forcejaj gasoj por la subskribintaj landoj. La 16-an de februaro 2005 ĝi ekvalidis, post kiam Rusio ratifikis ĝin fine de la 2005-a jaro. El la ratifikintaj landoj (en februaro 2006 ili estis 161, kun rimarkinda escepto de Usono kaj Aŭstralio) nur tridek ok devos malpliigi siajn forcejgasajn ellasojn ĝis 2012 kompare al la nivelo de 1990.Aŭstralio je la ratifikis la traktaton, sed Usono en 2001 eĉ retiris sian subskribon kaj rifuzis la ratifikadon.
Ilona Méder
MÉDER Ilona (me:der) estis hungara pentristino naskita en Koloĵvaro la 12-an de oktobro 1902 kaj mortinta en Kluĵo la 30-an de junio 1988. Li estis la edzino de pentristo Ferenc Ács.
Kariero
Ilona Méder studis en pluraj privatskoloj.
Operatoro
(1) Simbola prezento de matematika operacio: ekzemple, kutimaj signoj por aritmetikaj operacioj;
(2) Operacio, kies operandoj estas funkcioj aŭ aliaj operatoroj: ekzemple, nabla operatoro, laplaca operatoro.
Mozaiko (malsano)
Mozaiko estas kategorio de plantmalsanoj, kaŭzataj de virusoj kaj karakterizitaj de disvolviĝo de pli-malpli paleca makulformiĝo, precipe ĉe la folioj, kie verdaj kaj flavaj areoj alterna kun malhele verdaj areoj.
Vidu ankaŭ
Tabakmozaikviruso
Saint-Sulpice-le-Guérétois
Saint-Sulpice-le-Guérétois estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1935 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2019.
La komunumo situas nordokcidente de Guéret.
Geografio
Saint-Sulpice-le-Guérétois etendiĝas sur 36,18 km², kaj havis 1843 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 50 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Sulpice-le-Guérétois situas je alteco de 609 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Sulpice-le-Guérétois apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Claude Guerrier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La loka preĝejo datiĝas de la 12-a jarcento. Ĝia portalo estas klasifikita kiel Monumento historia.
Administrado
Saint-Sulpice-le-Guérétois apartenas al la kantono de Saint-Vaury, kies ĉefurbo estas Saint-Vaury. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Pusztahencse
Bazaj informoj
Pusztahencse (pustahenĉe) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en subregiono de Paks.
Situo
La vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Simontornya troviĝas 27, Tolna (urbo) 23, Paks 14 km-ojn for.
Klaipėda (subdistrikto)
La "subdistrikto Klaipėda" (litove Klaipėdos rajonas) aŭ tutprecize subdistrikta komunumo Klaipėda (litove Klaipėdos rajono savivaldybė) situas norde, oriente kaj sude de la urbo Klaipėda en Litovio. En en la komunumo vivis.
Loĝlokoj
Ene de la komunumo ekzistas:
La plej grandaj loĝlokoj laŭ la stato de la jaro 2001 estas:
Populara Muziko (filmo)
Populara Muzika (Populärmusik från Vittula:  Populärmusik från Vittula , angle : Popular Music) estas sveda komedia filmo kiu aperis en kinejoj je la 24-a de septembro 2004. Ĝi baziĝas sur la romano de la samtitola nomo de Mikael Niemi.
Antal Károlyi
Antal KÁROLYI [kAroji], grafo estis hungara generalo, juĝisto. Lia nobela antaŭnomo estis nagykárolyi [nadjkAroji], lia patro estis Ferenc Károlyi, lia filo estis József Károlyi.
Antal Károlyi naskiĝis en Nagykároly la 25-an de oktobro 1732 kaj mortis la 24-an de aŭgusto 1791 en Penzing.
Kariero
Grafo Antal Károlyi en 1758 fariĝis eterna departemenestro de Szatmár, samjare generalo. Li partoprenis la sepjaran militon. En 1760 li iĝis ano de seppersona reĝa tribunalo, en 1766 sekreta konsilanto, de 1787 feldzeugmeister, kapitano de hungara nobela reĝa gardistaro. Li sekigis la marĉon de Ecsed.
Garlate
Garlate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Stefano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Florence Nightingale
Florence NIGHTINGALE (Esperantigite Florens Najtingejl) (naskiĝis la 12-an de majo en Florenco, 1820, mortis la 13-an de aŭgusto, 1910 en Londono), brita flegistino. Ŝi estis filino de riĉa brita familio kaj estis pioniro de moderna flegado. Ŝia naskiĝtago iĝis je ŝia honoro la Internacia tago de flegado. Ŝia plej fama kontribuo okazis dum la Krimea Milito, kaj konigis ŝin kiel "Damo de la lampo", ĉar ŝi vizitis kaj prizorgis vunditajn soldatojn en malsanulejo kun petrola lampo enmane. Ŝi venis al Skutario (hodiaŭ turke: Üsküdar) en 1854, kie ŝi sukcesis plibonigi la nutradon kaj higienon de pacientoj. Pro siaj matematikaj talentoj ŝi uzis statistikon por plibonigi la flegadon. Ŝi skribis favore al virinaj rajtoj kaj verkis en facila Lingvo por esti pli vaste komprenata.
Palaiseau
Palaiseau (prononcu: palezo) estas franca komunumo situanta en la departemento Essonne, en la regiono Francilio de Francio.
Ĝi estis reĝa posedaĵo el la 6-a jarcento kaj ankoraŭ dum la 18-a jarcento. Dum la 19-a jarcento la urbo industriiĝis danke al alveno de fervojoj, el kiuj ĝi iĝis centro. Tiele dum la 20-a jarcento ĝi iĝis grava centro de laboristoj.
Encyclopaedia Metallum
Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives (Esperante: Enciklopedio Metallum: La Metalrokaj arkivoj, plej konata kiel Metal Archives aŭ MA) estas retejo kiu enhavas informon pri muzikaj bandoj ligataj al metalroko kaj al ĉiuj branĉoj de tiu muzika genro. Encyclopaedia Metallum ricevadis bonajn recenzojn de multaj gazetoj kaj sciuloj pri metalroko, ekzemple, Matt Sullivan de Nashville Scene opiniis ke MA estas "la plej bona reta datumbazo pri la metalroka mondo." La revuo Terrorizer priskribis la paĝon kiel "plena kaj elĉerpita listo de metalrokaj bandoj, kun vasta diskaro, opinia forumo tre aktiva kaj listo de uzantoj interkonektataj kiu montras la ĉiama incesta beleco de la metalroka etoso". Tamen, ekzistas ekscepcioj por kelkaj bandoj kiu oni ne certas pri siaj ĝusta genro kaj oni ne aldonis ilin en la retejo.
Encyclopaedia Metallum provas doni kompreneblan informon pri la bandoj, kiel diskaro, emblemoj, fotoj, kanzonaj tekstoj, nuna membraro, biografio kaj kronikoj de registrataj uzantoj.
Je decembro de 2011, la retejo havas pli ol 83,500 listataj bandoj, 205,000 kontribuoj, 1,380,000 kanzonoj, 55,000 revizioj kaj 281,000 registritaj uzantoj (el kiu (205,000 estas aktivaj uzantoj). Estas unu el la 500 pli vizitataj retejoj en kvin landoj.
Historio
La Encyclopaedia Metallum estis fondita de du kanadanoj en 2002 ĉe Montrealo, ili uzas la kromnomoj HellBlazer kaj Morrigan. Ambaŭ estis intervjuataj pluraj fojoj. La unua intervjuo estis por la malaperata retejo MetalGospel kaj la dua por la revuo finnlanda "Miasma" je majo kaj junio 2005, eldonita je oktobro de la sama jaro.
Rilato kun la uzantoj
Kiel stimulo por la uzantoj, la retejo uzas poentuman sistemon, ju pli bonaj estu la kontribuoj de la uzanto des pli poentoj la uzanto havos kaj pli alta estos lia pozicio en la reteja rangordo. La retejo estas libera de propagando komerca, kaj estas sendependa ekde junio 2008. Oni ankaŭ rajtas havi personan profilon kie oni povas vidi la kontribuojn de la uzanto.
Taŭgaj bandoj
La retejo estas fama pro sia tre strikta regularo, ĉefe rilate al aldono de novaj bandoj. MA nur akceptas bandojn kiu praktikas metalrokon, sed kelkfoje bandoj kiuj estis neakceptitaj poste estis aldonitaj al la reteja arkivo kaj ankaŭ male. La nuraj esceptoj estas la jenaj: paralelaj projektoj de membroj de metalrokaj bandoj kiu eldonas materialon per granda diskeldonejo, bandoj kiuj jam ne plu estas konsiderataj metalrokaj sed ja estis metalrokaj en la pasinteco kaj bandoj de grinckerno kiuj havas similecon kun la mortmetalo.
Kalia klorito
Kalia klorito estas kemia kombinaĵo konsistanta de kalio, kloro kaj du atomoj je oksigeno. Ĝi estas blanka pulvoro kun apliko en medicino kaj kiel kemia reakcianto. Ĝi prezentas malkomponadon per varmo kaj radiado. Klorito de kalio estas rezulto de interagado de la klorita acido kaj kalia hidroksido, kaj ĝiaj saloj estas nomataj kloritoj. Solidaj solvaĵoj de kloritoj estas tre stabilaj eĉ ĉe altaj temperaturoj.
Encyclopaedia Metallum
Taŭgaj bandoj
Por bandoj kiuj sia genro estu ambigua, la administrantoj de la retejo revizios la enhavon de la bando, tio okazas ĉar laŭ la administrantoj mulfoje tiaj "ambiguaj genroj" disvolviĝas en alia genro tre malsama al metalroko. Pro tio kelkaj "tradiciaj" bandoj de la metalroko kaj NWOBHM (Nova ondo de la brita metalroko) kiel Def Leppard kaj Stryper ekzistas en la retejo sed nur ĉar unu aŭ du albumoj havas la kondiĉojn ĝeneralajn.
Aliflanke, ekzistas bandoj kiuj ne estas metalrokaj sed aperas en la retejo kaj estas konsiderataj parto de la metalroka etoso, ĝenerale bandoj de Dark Ambient (Malluma etoso) kaj êc "Folk" muziko, kiel Mortiis, Elend, Nest, Of The Wand & The Moon, Autumn Tears aŭ Stille Volk. Tiuj bandoj estas selektitaj de administrantoj sen konsento de la normalaj uzantoj..
Neakceptitaj bandoj
Rilatataj genroj kun la ekstrema metalroko, kiel grinckerno kaj metalkoro, estas ĝenerale neakceptataj ĉar ili estas konsiderataj variaĵoj aŭ evoluciaj ĝenroj de punko. Multaj uzantoj opinias ke la retejo ekis malakcepti grinckernajn bandojn kiam la retejo petis tion ĉe la ĝenerala bulteno, "Please stop submitting -core bands. Please." (Bonvolu, Haltu aldoni -core-ajn bandojn. Bonvolu.). Tamen tio estas mensogo; multaj grinckernaj bandoj aperas en la arkivo kaj multaj pli estis aldonitaj por la eldono de tiu bulteno, sed la administrantoj estas pli striktaj kaj kontrolas ĉiu kazo. La plejmulto de la grinckernaj bandoj kiuj estis akceptitaj havas evidentajn influon de la melodia mortmetalo. La glama metalroko ankaŭ estas neakceptataj ĉar la posedantoj de la retejo konsideras ke tiu genro estas derivaĵo de la ŝtonroko kaj ne de la metalroko. Oni akceptas industri-metalrokajn bandojn nur se oni konsideras ke la bando estas pli rilata al la metalroko ol la industria muziko (tio okazas kun Rammstein kiu ne aperas, tamen Ministry estis fine akceptita je marto 2006 ĉar la bando aldonis influon de la draŝa metalroko). Alia akceptita bando kiu antaŭe estis malakceptita de la administrantoj estas la industria bando Pitchshifter, oni konsideris ke iliaj unuaj tri albumoj estas metalrokaj.
Bandoj de nu-metalroko estas tuj malakceptataj, sed same kiel bandoj de grinckerno, ili povas esti akceptitaj se la administrantoj konsideras ke la bando havas albumon kun "sufiĉa metalroka enhavo". La administrantoj malakceptas eĉ bandojn kiuj laŭ aliaj retejoj kaj sciuloj de la metalroko estas konsiderataj kiel "patroj de metalroko", tio okazas kun bandoj kiel Led Zeppelin kaj Blue Cheer; la uzantoj konsideras tiun bandoj kiel bandoj de ŝtonroko sen konsideri ilian influon en la metalroko.
Fakte, pluraj bandoj kiuj estas konsiderataj kiel la origino de la metalroko en la 70-a dekjaro ne aperas en la retejo, ekzemple: Blue Öyster Cult, Uriah Heep, Vanilla Fudge, Cactus, Dust, AC/DC, kaj Van Halen. Kelkaj uzantoj kritikis pasintece tian malaperojn ĉe la forumo. Tamen, bandoj de tiu epoko kiel Black Sabbath, Deep Purple, Scorpions, Sir Lord Baltimore, Rush, Rainbow, Thin Lizzy, Budgie kaj Pentagram estis akceptitaj.
NGC 3010C
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
23166 Bilal
23166 Bilal estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kulsum Bilal, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri media mastrumado. Ŝi estis lernantino ĉe la ''Govt. Kinnaird High School for Girls'' de Lahore (Panĝabo, Pakistano).
Enigma
Por divenotaĵo enigmo, vidu Enigmo Por la muzika grupo Enigma, vidu Enigma (muzika grupo).
Por la muzika projekto Enigma, vidu Enigma (muzika projekto).
Enigma estas germana elektra, rotora ĉifrilo kaj deĉifrilo, evoluigita inter la du mondmilitoj kaj uzata fare de la germana armeo dum la mondmilito. La deĉifrigo de la ĉifritaj germanaj mesaĝoj helpis la aliancanojn pri decidoj, trafaj, precizaj armeaj agadoj.
Historio
La maŝinon ENIGMA patentigis en 1918 la germana elektroinĝeniero Arthur Scherbius (1878–1929). Por la produktado de la maŝino, oni fondis entreprenon en 1923 (Chiffriermaschinen-Aktiengesellschaft). La ENIGMA estis evoluigita por la civila merkato kaj tiel ĝi estis prezentita en foiroj (ekz. 1923 Bern, internacia Poŝta Kongreso). Fine de la 1920-aj jaroj la germana armeo malkovris la eblecojn en la maŝino kaj ĝi malaperis el la civila merkato.
Oni kalkulas je 30.000 produktitaj diverstipaj maŝinoj dum la dua mondmilito.
Márton Lendvay (1830 - 1875)
LENDVAY Márton estis hungara aktoro naskiĝinta en Kolozsvár la 14-an de septembro 1830 kaj mortinta en Balatonfüred la 12-an de julio 1875. Lia patrino estis Anikó Hivatal, lia patro estis aktoro Márton Lendvay, lia edzino estis Ilka Fáncsy.
Enigma
Funkcio
La unua miks-disko turniĝas post klavpremo de ĉiu unuopa litero. Post kiam la unua disko tute turniĝas (en 360 gradoj), ankaŭ la dua disko turniĝas unu literlokon. Same funkcias la tria disko.
Márton Lendvay (1830 - 1875)
Biografio
Márton Lendvay fariĝis aktoro spite al siaj gepatroj en 1847 ĉe la aktortrupo de Dávid Kilényi kaj Endre Latabár (patro) en Székesfehérvár. Post provincaj jaroj ekde 1855 ĝis sia morto li estis ano de la Nacia Teatro en Pest (urbo), respektive de Budapeŝto. Li estis framasono. .
Enigma
Funkcio
La maŝino funkciis per taga, monata kodo.
Uzo
La uzanto agordis la aparaton konforme al la tiutaga kodo kaj hazarde elektis tri literojn (ekz. HTS) kiel mesaĝajn kodojn. Li tajpis tiun triliteran kodon dufoje (ekz. HTS HTS). Post tio, li kodigis la ses karakterojn per la ses konvenaj klavoj kaj notis la montritajn literojn. Tiel li ricevis la la ĉifritan version de la mesaĝa kodo (NEW GHY) tio estas la indikatoron. Post tio li turnis la miksigajn diskojn, por ke aperu en la fenestreto la elektitaj tri literoj.
Deĉifrigo
En 1931, la germana Hans-Thilo Schmidt vendis la ŝlosiltabulojn (tagajn kodojn) por septembro kaj oktobro kaj eĉ uzdokumentojn al la franca deĉifristo Gustave Bertrand (kunlaboranto de la franca sekreta polico). Tiutempe la maŝino havis tri diskojn (I ĝis III) (la diskoj IV kaj V estis ekuzitaj ekde la 15-an de decembro 1938.) La kodojn oni ŝanĝis ne tage (kiel ekde oktobro 1936), sed kvaronjare kaj pli poste monate (ekde januaro 1936). La francoj pludonis la dokumentojn al la britoj kaj poloj.
La deĉifrigon provis sukcese unuafoje tri polaj matematikistoj Marian Rejewski, Jerzy Różycki kaj Henryk Zygalski en 1932. Ili konstruis eĉ maŝinojn por deĉifrigi la novajn kodojn (la deĉifrigaj maŝinoj: Zyklometer kaj Bombe). Pro financaj kaŭzoj, la poloj ne plu povis deĉifrigi la 4- kaj 5-diskajn tipojn de ENIGMA. Antaŭ la dua mondmilito, la poloj transdonis la kolektitan scion al la britoj.
La deĉifriga sistemo de la britoj nomiĝis Ultra.
Vrbatův Kostelec
Municipo Vrbatův Kostelec situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en valo de rivereto Žejbro, 4 km okcidente de urbo Skuteč kaj 11 km oriente de urbo Nasavrky, ĉe ŝoseo n-ro 337 inter Nasavrky kaj Skuteč. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Historio
Vilaĝo Vrbatův Kostelec apartenis al monaĥejo Podlažice. La unua skriba mencio pri ĝi estas verŝajne el la jaro 1073 kaj la preĝejo estas menciita jam en la jaro 1186. En pasinteco oni provadis en ĉirkaŭaĵo mini kretacean karbon.
Naturaĵoj
Sude de Vrbatův Kostelec, direkte al Kvasín ni povas vidi tiel nomatajn kriptojn, disigitajn ŝtonegojn, karakterizaj por regiono de Skuteč.
Proksime de fervoja linio el Chrudim al Hlinsko troviĝas malprofunda groto "Partyzánka", en kiu dum la dua mondmilito kaŝadis sin partizanoj. En deklivo de monto Kostelecká hůra estis ankoraŭ du grotoj, Drábka kaj Čertova, sed tiuj jam neniiĝis.
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Gallus estas ununava, kun kvinlatere fermita gotika presbiterejo konstruita ĉirkaŭ la jaro 1300, kun sakristio flanke de ĝi kaj turo en la okcidenta frontono. La presbiterejo estas radiece volbita, triumfa arko estas milde pinta, neprofilita, sur ambaŭ flankoj milde hakita. En la navo estas plata plafono sur fabiono. Ankaŭ sakristio estas platplafona, la subturejo estas kreste volbita. Sur ĉefaltaro estas bildo de F. Müller el la jaroj 1899, bildoj de Krucumado kaj de Sankta Francisko Ksaviero estas el tempo post la jaro 1700. En preĝeja ekipaĵo estas renesanca ŝtona aspergujo kaj gotika kaliko el la 15-a jarcento, verŝajne donaco de ministoj el Včelákov. En legendo oni asertas, ke en ĉirkaŭaĵo de Vrbatův Kostelec estas enfositaj diservaj iloj el monaĥejo de Podlažice.
Kapelo en Habroveč
Kapelo de Sankta Maria devenas el la jaroj 1800 - 1820. Ĝi estas oblongforma, ortangule fermita, membriĝita per lizenaj kadroj, barele volbita, en la fronto estas triangula frontono. Sur la altaro estas bildo de J. Papáček el Chrudim.
Metala skulpturo
Apud la preĝejo sur vilaĝplaco troviĝas metala skulpturo kreita de loka forĝisto el feraj elementoj de agrokulturistaj maŝinoj.
Kavaliroj de la Ronda Tablo
La Kavaliroj de la Ronda Tablo estis kavaliroj de la kortego ĉe Kameloto de Reĝo Arturo. Por bankedoj ili kunsidis ĉirkaŭ la Ronda Tablo de Arturo. Maksimume ili nombris 150, sed unu sidloko estis rezervata por la kavaliro kiu sukcese trovos la Sanktan Gralon kaj vakis ĝis la alveno de Galahad.
Estas multaj rakontoj pri aventuroj kiujn ili havis, ofte pro help-petoj de virinoj minacataj de malbonuloj.
Inter la kavaliroj estis:
Kario
Kario aŭ karieso (caries dentis) estas denta malsano, ĉe kiu la ekstera dura tavolo moliĝas kaj tiu moliĝo penetras la denton kaj kaŭzas ties malkombinon. Kario povas kaŭzi inflamon de la dentokarno.
Kaŭzoj
La nutrorestaĵoj sur la dentoj servas kiel nutraĵoj por bakterioj, kiuj produktas el la karbonhidrato (tartro) ankaŭ acidojn, kiuj kapablas kemie malkombini la kristalstrukturon de la emajlo. Tiel tiu tavolo senkalkiĝas kaj disiĝas.
(15423) 1998 QR91
(15423) 1998 QR91 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Box Office Mojo
Box Office Mojo estas retejo, kiu spuras biletvendejojn por koni enspezon de filmoj en sistemo algoritme kreita, ĝi estis fondita de Brandon Gray en 1999. En 2008, Box Office Mojo estis aĉetita de la Interreta filma datumbazo, posedata de Amazon. La retejo estas vaste utiligata ene de la filmindustrio kiel fonto de informoj. De 2002-11, Box Office Mojo havis popularajn forumojn ĉe filmfanatikuloj.
La internacia sekcio kovras la semajnan biletvendejon de pli ol 50 landoj kaj inkludas informojn pri historiaj biletvendejoj, same kiel disponigas informojn kaj rezultojn por individuaj filmoj en 107 teritorioj. La retejo ankaŭ kreas totalan semajnfinan diagramon, kombinante ĉiujn rezultojn de biletvendejoj ĉirkaŭ la mondo, ekskludante Usonon kaj Kanadon.
Dürrenäsch
Pri la komunumo
Dürrenäsch estas komunumo en la distrikto Kulm de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1137 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo situas sur la dorso de monteta ĉeno, kiu disigas la valon de Wyna de la valo Seetal. La komunumo konsistas el disdonitaj setlejoj, kiuj parte kunkreskis kun la centra vilaĝo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,91 km², de kiuj 2,20 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,76 de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 766 m s.m. sur la kulmino de la monteto Wandfluh, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 495 m s.m. ĉe limo al la komunumo Teufenthal.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Dürrenäsch limas en nordo al Seon, en nordoriento al Hallwil, en oriento al Boniswil, en sudoriento al Leutwil, en sudo al Zetzwil, en sudokcidento al Oberkulm, en okcidento al Unterkulm, kaj en nordocidento al Teufenthal.
Trafiko
La komunumo situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika trafikreto, la komunumo estas konektita per buslinio de Lencburgo tra Seengen al Teufenthal.
Historio
La unua dokumenta mencio de Dürrenäsch datiĝas el la jaro 893 kiel Aske inferior.
En mezepoko en Dürrenäsch unue regis la Grafoj de Lencburgo, ilin sekvis en la jaro 1773 la Grafoj de Kiburgo kaj en la jaro 1264 ties heredantoj, la Habsburgoj. En ties nomoj la habsburgaj vasaloj, la Senjoroj de Trostburg kaj ek de 1326 la Senjoroj de Liebegg plenumigis la malaltan jurisdikcion en la loko.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, Dürrenäsch fariĝis komunumo de la distrikto Kulm en la nove fondita Kantono Argovio.
Aviadilkatastrofo de Dürrenäsch
Tristan mondfamon la komunumo akiris, kiam la 4-an de septembro 1963 akcidentiĝis aviadilo de la modelo Caravelle kun registronumero HB-ICV de Swissair en Dürrenäsch. 74 pasaĝeroj mortis; 43 el inter ili devenis de Humlikon (Kantono Zuriko), tio estis kvinono de la tiama loĝantaro de tiu vilaĝo.
Horní Paseky (Aš)
Horní Paseky (ĝis la jaro 1947 Horní Reuth, Oberreuth) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Aš, troviĝanta en distrikto Cheb, sur limo kun germana Saksio, en supermara alteco 675 metroj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
En Horní Paseky troviĝas turista limpasejo al germana banloka urbo Bad Brambach. Ĝi estas destinita nur por piedirantoj, biciklistoj kaj skiistoj. Sur la germana flanko de la limo troviĝas monumento dediĉita al Horní Paseky, kiu ensumigas ankaŭ informtabulon kun historio de la municipo kaj kelke da laŭtempaj fotografioj.
Horní Paseky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,26 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291. Ĉirkaŭ la jaro 1344 familio Zedtwitz aĉetis la vilaĝon de familio Neubergidoj.
En Horní Paseky troviĝis ankaŭ germana tombejo, sed kiu estis post la jaro 1945 senĉese neniigata fare de vandaloj. Ties nuna stato estas katastrofa. Tomboŝtonoj elŝiritaj el tomboj estas kuŝantaj jen tie jen tie en la tuta tiama tombejo, kiu estas surkreskinta al neekkono. La saman sorton trafis ankaŭ tombejoj en Újezd, Dolní Paseky kaj Vernéřov. Sed ĉiuj ĉi tri tombejoj estis jam en ĉeĥa-germana kunlaboro revitaligitaj.
Distrikto Haßberge
La distrikto Haßberge situas en la distrikaro Malsupra Frankonio (Unterfranken) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la urbo Haßfurt. La distrikto havas areon de 956 km², kaj fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn. Ĝi situas en la pleja oriento de la distriktaro. Najbaras norde la distrikto Rhön-Grabfeld kaj la turingia distrikto Hildburghausen, nordoriente la distrikto Coburg, oriente kaj sude la distrikto Bamberg kaj okcidente la distrikto Schweinfurt. Granda parto de la distrikta areo apartenas al la arbara regiono Steigerwald.
28051 Bruzzone
28051 Bruzzone estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 12:5 kun Jupitero.
Provinco Karnali
La administra unuo nomata Provinco Karnali aŭ Karnali pradeŝ (कर्णाली प्रदेश) estas unu el sep provincoj de Nepalo, formitaj la 20-an de septembro 2015 konforme al la agendo 4 de la konstitucio de Nepalo. Laŭ la censo de 2011 la teritorio de la nuna provinco havis loĝantojn. La provinca areo ampleksas kvadratajn kilometrojn, kio rezultas en loĝdenso de po 56 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Birendranagar.
28051 Bruzzone
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la urugvaja Post-doktora Esploristo Sebastián Bruzzone de la Kosmofluga Centro Goddard de la NASA. Li fakiĝis en la studo pri meteoroj, meteoroidoj, diskoj da ruboj kaj planedsistemoj, inklude disvolvojn de radaraj, polarimetriaj kaj optikaj observoj de meteoroj.
Cheiry
Cheiry estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 357 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Cheiry situas sur la ebenaĵo de Brojo en la friburga eksklavo Surpierre sudokcidente de la urbo Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝo Cheiry kaj la vilaĝetoj Chapelle (Brojo), Coumin-Dessous kaj Coumin-Dessus, kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,48 km², de kiuj 27,2% estas kovritaj de arbaro, 65,6% servas por agrikulturo kaj 6,9% por setlado.
Sankt-Galo (elektodistrikto)
La Elektodistrikto Sankt-Galo estas administra unuo de Kantono Sankt-Galo en Svislando. Ĝi estis kreita post la akcepto de la nova kantona konstitucio la 10-an de junio 2001.
Cheiry
Trafiko
La komunumo Cheiry situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas flanka vojo de Marnand al Prévondavaux. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn nordoriente apud Payerne. Per poŝtaŭtolinio al Granges-près-Marnand la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Sankt-Galo (elektodistrikto)
Historio
La elektodistrikto Sankt-Galo konsistas el al iamaj distriktoj Sankt-Galo kaj Gossaŭ SG kaj la komunumo Eggersriet el la malnova distrikto Rorschach. La elektodistrikto havis 113 621 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006 kaj kovras areon de 157.54 km².
Cheiry
Historio
La unua dokumenta mencio de Cheiry datiĝas el la jaro 1184 kiel Chirie, kiam la tiama episkopo de Laŭzano, Roger de Vico Pisano, donacis la preĝejojn de Surpierre kaj Cheiry al la priorejo Saint-Maire en Lauzano. Sur la teritorio de Cheiry estis trovitaj objektoj el la La-Tène-epoko kaj tompokampo el la frua mezepoko. Dum mezepoko Cheiry estis parto de la Senjorujo Surpierre, kiu fariĝis en la jaro 1536 friburga voktejo kaj post la Helveta Revolucio estis atribuita al la distrikto Estavayer. En la jaro 1848 Cheiry sub la nova konstitucio de Kantono Friburgo estis atribuita al la distrikto Brojo.
Budyně nad Ohří
Budyně nad Ohří (Budinje nad Ohrĵi) estas urbo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice regiono Ústí nad Labem troviĝanta proksime de dekstra bordo de rivero Ohře. Tra la urbo fluas brako de la rivero. En la urbo loĝas.
Historia kerno de la urbo ricevis en la jaro 1992 statuton Urba memorinda zono.
Al la urbo apartenas pluaj 6 vilaĝoj: Břežany nad Ohří (Brĵeĵani nad Ohrĵi), Kostelec nad Ohří, Nížebohy (Njiĵebohi), Písty, Roudníček (Roudnjiĉek) kaj Vrbka u Roudníčku.
Budyně nad Ohří havas riĉan pasintecon. En la urbo troviĝas granda mezepoka gotika akvoburgo, kiu estis en mezepoko posedaĵo de familio Zajícidoj. Ĝis hodiaŭ konserviĝis el ĝi nur parto, kiu estis alikonstruita en renesancan aspekton en la jaro 1585.
Tra la urbo kondukas fervojtrako de Libochovice ĝis Straškov. Ĝi funkciis ĝis decembro 2006, kiam la persona transporto estis ĉesigita.