cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gotoo Hitosi
Vivo
Prof-ro Gotoo estas membro de pluraj sciencistaj asocioj, interalie de la Lingvistika Societo de Japanio, Lingvistika Societo de Japanio, Societas Japonica Studiorum Romanicorum (Japana Societo pri Latinidaj Studoj), Societé de linguistique romane (Societo pri latinida lingvistiko, Strasburgo), Japana Societo pri Francaj Lingvo kaj Literaturo, Japana Asocio pri Anglalingvaj Korpusaj Studoj, Internacia Asocio pri Okcitanaj Studoj (Montpeliero) k.a.
Li apartenas al la redaktaj komitatoj de Esperantologio / Esperanto Studies (Upsalo) kaj de Corpora (Edinburgo).
Li estas ĵuriano de la branĉo "eseo" de la Belartaj Konkursoj de UEA. En 2014 UEA honoris lin per Diplomo pri Elstara Agado.
Redaktoris En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.
Totontepec Villa de Morelos
Totontepec Villa de Morelos estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Totontepec Villa de Morelos. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 554.
Geografio
Totontepec Villa de Morelos apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4780 loĝantojn. El tiuj estis 2246 viroj kaj 2534 virinoj. La komunumo havas surfacon de 318,95 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.
28656 Doreencurtin
28656 Doreencurtin estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Totontepec Villa de Morelos
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4641 indiĝenoj. El tiuj 3991 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3991 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
28656 Doreencurtin
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Doreen Curtin, mentorino por unu finalisto de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Bishop Denis J. O'Connell High School de Arlington (Virginio).
Kantono Égletons
Kantono Égletons (france canton d'Égletons) estas franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 14 kantonoj de la arondismento de Tulle. Ĝia ĉefurbo estas Égletons.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Égletons la jenaj 8 francaj komunumoj :
Christiane Henriette Sophie von Laßberg
Christiane Henriette Sophie von LASSBERG, (naskiĝinta en 1761, mortinta la en Vajmaro), kiun Goeto nomis Christel von Laßberg, estis germana nobelino kiu memmortigis sin pro nereciprokita amo je la livona barono von Wrangel. Laŭdire ŝi portis kun si en tiu momento ekzempleron de la furorromano goeta La suferoj de la juna Werther.
Vervant
Vervant estas la nomo de du komunumoj en Francio:
Christiane Henriette Sophie von Laßberg
Vivo
La filo de kolonelo Johann Maximilian Albrecht von Laßberg, posedanto de Kleinkromsdorf, estis impresinta ege Goeton tiel, ke li intencis meti je ŝia honoro monumenton en Ilm-parko. La vesperon post la suicido Goeto ekigis kun kelkaj laboristoj, ĝardenarkitektoj kaj la kortega ĝardenisto Carl Heinrich Gentzsch la konstruiĝon de roka ŝtuparo kaj Kudrila trueto. Fakte temis pri la unua ĝardensceno en Ilm-valo kaj modelo estis aĵoj en la Parko de Wörlitz. Tiumomente vere iĝis la naskiĝo de la moderna Ilm-parko. Monumento en la pli mallarĝa vortsenco ne fariĝis kaj la plano forgesitis. Tamen la Kudrila trueto ja anstaŭigis klasikan monumenton, ja ekzista desegnaĵo de Goeto mem de la malantaŭo de Roka ŝtuparo sen pordo roka. Goeto inventis - kion atestis letero de la 19.1.1778 adresita al Charlotte von Stein - ein seltsam Plätzgen, wo das Andenken der armen Christel verborgen stehen wird… Ich hab mit Jentschen ein gut Stück Felsen ausgehölt, man übersieht da in höchster Abgeschiedenheit, ihre lezten Pfade und den Ort ihres Tods.
Christel estis kortegulino kaj dancistino ĉe la kortega teatro en kiu direktoris Goeto kaj Karl Siegmund von Seckendorff. La tiama kortegulo kaj grafo Carl Wilhelm Heinrich von Lyncker tre memoris prie. Wrangel forlasis Vajmaron en aprilo 1778. Ĉe Lyncker aperas la antaŭnomo Albertine pro ke li konfuzis la du fratinojn. Memorigis onin prie ankaŭ Goetho mem. Pro plio da detaloj preferindas la rakontojn de Lyncker. Laŭ ties memoroj la kortegaj geaktoroj ĉiutage preskaŭ kunvenis por labori en la domo de Charlotte von Stein. Dum provludo por la teatraĵo goeta Der Triumph der Empfindsamkeit mankis iutage Christel; tiam ŝi verŝajne jam estis mortinta. Trovitis ŝi la 17-an de januaro 1778 fare de la goetaj servistoj Seidel, Sutor kaj Götze. Pri tiu ĉi kruelaĵo Goeto aludis en la poemoj Der Fischer kaj An den Mond (en la unua versio de 1778).
12401 Tucholsky
12401 Tucholsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto Kurt Tucholsky (1890–1935), majstra kritikanto de la filistrismo, naciismo, militarismo kaj korupto. Li verkis poemojn, kanzonojn kaj rakontojn. Liaj plej konataj romanoj estis Rheinsberg kaj Schloá Gripsholm. En 1933 li estis ekziligita el sia patrio kaj pli malfue sinmortigis.
Reuven Ramaty
Reuven Ramaty rumanuja juddevena usona sun- kaj astrofizikisto: Temeŝvaro, 25-a de februaro 1937 - Silver Spring (Marilando) 8-a de aprilo 2001.
Biografio
Lia familio translokiĝis Israelon en 1948 kaj li havigis diplomon de fizikisto en Telavivo en 1961. Li instruis tri jarojn en mezlernejo kaj poste li doktoriĝis en 1966 en Universitato de Kalifornio en Los-Anĝeleso. Ekde 1967 por 30 jaroj li laboris ĉe la Spacflugcentro Goddard de NASA. Inter 1983 kaj 1993 li estis estro de laboratorio Teoria Ofico, ekde 1983 li estis adjunktprofesoro pri fiziko en Universitato de Marilando. Li havis pli ol 200 publikaĵojn. Lia esplorkampo estis la sunfiziko, gama-radia astronomio, nuklea astrofiziko kaj kosma radiado.
Gromo
Gromo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ardesio, Gandellino, Oltressenda Alta, Valbondione, Valgoglio kaj Vilminore di Scalve. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Sankta Gregorio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 3151
NGC 3151 (aliaj indikoj — MCG 7-21-18, ZWG 211.20, PGC 29796) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Shkodër
Shkodër (Σκόδρα, Scutari, Скадар, İşkodra) estas urbo (samtempe kultura kaj industria centro, loko de universitato kaj katolika episkopa sidejo en Albanio. Ĝi situas borde de la skadara lago, kies nomo etimologie venas de la urbonomo. La urbo estas la administra centro de samnomaj provinco kaj distrikto.
Situo
Shkodër situas inter montoj 1500-1700 m-ojn altaj kaj lago same tiel nomata Shkodër ĉe kunfluejoj de 3 riveroj.
Markt Wald
Markt Wald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Josef Kohen-Cedek
Josef Kohen-Cedek (naskiĝis la en Vilno, la Rusia Imperio — mortis la  en Jerusalemo, Israelo) estis unu el la plej elstaraj esperantistoj en Israelo.
En la aĝo de 12 jaroj li eklernis Esperanton sekve de konversacio kun d-ro L. L. Zamenhof, vizitinte lian klinikon en Varsovio.
En 1925 li ekloĝis en Israel-lando (tiama Palestino), kie li laboris kiel instruisto en gimnazioj de Tel-Avivo kaj Jerusalemo, ĝis sia emeritiĝo.
Li aktivis en la Esperanto-movado en Palestino kaj Esperanto-Ligo en Israelo gvidante kursojn, redaktante dum multaj jaroj la landan Esperanto-revuon, Israela Esperantisto, kaj organizante tutlandajn kaj mezorientajn Esperanto-kongresojn. Li estis honora komitatano de Esperanto-Ligo en Israelo (ELI).
Sed lia ĉefa kontribuo al la Esperanto-movado estis la literatura agado. Li verkis en Esperanto originale kaj traduke: Lia traduka laboro de la hebrea lingvo en Esperanton estis lia ĉefa gloro. En 1987 aperis, eldonita de ELI, Antologio de la hebrea poezio, kiu entenas 140 versaĵojn tradukitajn el la hebrea. Dekoj da liaj poemoj aperis en diversaj Esperanto-revuoj dum la jaroj.
Franz Novotny
Franz NOVOTNY (n. 30a de Majo 1949) estas aŭstria kin- produktoro, reĝisoro kaj scenaristo. Lia filmo de 2003 nome Yu estis prezentita en la 25a Moskva Internacia Kinofestivalo. Li ekkarieris en 1977 per la televida filmo Die Staatsoperette.
Lina Métivier-Marthaler
Lina MÉTIVIER-MARTHALER (mortis la 26-an de novembro 1991 en St-Martin-de-la-Place, Francio) estis dumviva membro de UEA kaj iama UEA-delegito en Ascona, Svislando. Ŝi estis la edzino de la esperantisto Pierre Métivier.
Enciklopedia Vortareto Esperanta
Enciklopedia Vortareto Esperanta estas Esperanta vortaro kompilita de Charles Verax. La 249-paĝa libro estas eldonita en la jaro 1910 ĉe Hachette en Parizo.
Insulo Csepel
La insulo Csepel [ĉepel] estas granda insulo en Hungario, sude de Budapeŝto, kun areo de 257 km2. Ĝin limas okcidente la budafok-a branĉo de la Danubo, oriente la rackeve-a branĉo. Ĝian nordan parton konstruas ĉefe rivera gruzo, kiun kovras sabla-ŝlima tavolo. Pli suden, la gruzotavolo maldikiĝas. (Lastatempe oni ekspluatis, minis la ŝtoneran tavolon kaj sur ties loko (manko) (ekz. ĉirkaŭ Szigetszentmiklós) estiĝis grandaj minadaj lagoj). La insulon kovris, kovras multloke sablo, kiu formis la nordokcidenta vento al holmoj altaj 5–10 m. Oni bridis la sablomoviĝon de robinioj. Oni ekspluatas la akvoresurson de la pli profundaj tavoloj al akvoprizorgo de Budapeŝto.
Laŭ kroniko de Anonymus, la insulon ekposedis la madjara tribestro Arpado. Ĝia ĉevalprizorgisto estis la kumandevena Csepel (aŭ Sepel), de kiu venas nomo de la insulo.
La mezepokaj insuloj nomumis ĝin al Granda insulo (Insula Magna). La hungara loĝantaro estis murdita dum la utrka okupado de Hungario, iliajn loĝlokojn okupis serboj (racoj) el la Balkano, kies memoron rezervas la urbo Ráckeve. Ĝi estis pli poste posedaĵo de la aŭstra imperia militestro Jenő Savoyai, kiu konstruigis riĉe ornamitan barokan kastelon en Ráckeve.
La norda parto de la Csepel-insulo apartenas ekde 1950 a Budapeŝto, kiel ties 21-a distrikto, kun grandaj uzinejoj, danuba haveno.
Gravaj komunumoj de la insulo estas Ráckeve, Szigetszentmiklós, Szigethalom, Tököl, kiuj apartenas al departemento Peŝto.
La insulo estas grava agrikultura areo, kies fruktojn, legomojn oni vendas ĉefe en Budapeŝto.
Laspia kreko
Laspia kreko estas unu el negrandaj krekoj de la Nigra maro ĉe la Suda bordo de Krimeo. Ĝi troviĝas okcidente de la loĝloko Foroso inter la kaboj Sariĉo kaj Ajo sur la teritorio de la Sebastopola municipo proksimume 30 km. for de Sebastopolo kaj 40 km. for de Jalto. La nomo de la kreko havas helenan devenon; laŭ unu el la versioj ĝi venas de la vorto "koto, malpuraĵo" (antaŭe la valo ĉirkaŭ la kreko havis multajn akvofontojn, kiuj "malpurigis" la krekon).
La kreko estas ŝirmita kontraŭ okcidentaj, nordaj kaj orientaj ventoj fare de kelkaj montoj, kiuj ĉirkaŭas ĝin: Kuŝ-Kaja (663 m.), Kalaniĥ-Kaja (625 m.) kaj Ilja-monto (739 m.) - ĉiuj apartenantaj al la Krimea montaro. La geografia situo de la kreko kreas unikan mikroklimaton, kiu ebligas la ekziston de kelkaj maloftaj kreskaĵoj de la subtropika flaŭro kaj kelkaj protektataj planto-specioj.
En la antikva kaj mezepoka tempo la kreko estis sufiĉe dense loĝata (oni trovis kelkajn spurojn de antikvaj homaj setlejoj kaj multajn restaĵojn de mezepokaj muroj, temploj kaj aliaj konstruaĵoj). La valo, ĉirkaŭanta la krekon, antaŭe riĉis je akvofontoj, tamen ili malpleniĝis post la tertremo en la jaro 1790, kio kaŭzis la senhomiĝon de la valo. Pro manko de oportunaj vojoj la Laspia valo dum longa tempo estis relative kaŝita kaj malmulte vizitata, ĝis oni konstruis la modernan aŭtoŝoseon Jalto-Sebastopolo en 1972.
Nuntempe apud la kreko troviĝas kelkaj ripozejoj (ankaŭ la porinfana). En la kreko funkcias delfinejo. La kreko estas populara ripoz-loko kaj bela natura vidindaĵo, fama pro sia pura kaj diafana akvo. Unu el la plej bonaj punktoj por rigardi la krekon troviĝas ĉe la t.n. "roko de Garin-Miĥajlovskij", kiu troviĝas ĉe la Laspia montpasejo - la plej alta punkto de la ŝoseo Jalto-Sebastopolo.
Elsendilo Zobor
Elsendilo Zobor (Vysielač Zobor) (556 m s. m.) troviĝas en Slovakio super de urbo Nitro, sur monto Zobor en montĉeno Tribeč.
Konstruado
En 1980-aj jaroj sur monto Zobor oni konstruis kradan maston, por dissendi televid-radian signalon. Ferbetona turo estis finkonstruita en 1993 kaj iĝis unu el plej novaj instalaĵoj de tiu speco.
Alteco de turo estas 64 m, la anteno enhavas 11,5 m kaj pezas 2,5 tunojn.
Dissendeblo
Tre oportuna situo de turo super de Laŭdanuba ebenaĵo provizas fortan signalpotencon precipe al suda kaj sudokcidenta direkto.
Gloster Meteor
La Gloster Meteor estas la unua milita jetaj aviadilo de la Unuiĝinta Reĝlando, kaj la ununura tiatipa aviadilo de la Aliancanoj dum la dua mondmilito. La unua prototipo flugis la, ĝi estis preskaŭ tiom efika, kiom la germana Me 262.
Oni konstruis 4000 ekzemplerojn (parte sub licenco) kaj estis uzita de deko da landoj dum la 50-aj jaroj :
Krasnokamsk
Krasnokamsk (ruse Краснокамск) estas urbo en Permja regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57420.
La urbo estis fondita en jaro 1929 kiel loĝejo dum konstruado de paperproduktanta kombinato.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La interurba telefona kodo estas 34273, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas apud Uralo de okcidento, ĉe rivero Kama (Кама).
En la urbo estas fervoja stacio.
En 1933 ... 1936 en la urbo estis trovita nafto kaj komencita eligado de ĝi.
En jaro 1959 la urbo havis 54,7 mil loĝantojn.
Siklo
La siklo - hebree שקל, do konsonante "s-k-l" respektive "ŝ-k-l", plurale שקלים, do "s-k-lim" aŭ "ŝ-k-lim" - estas kaj antikva kaj moderna monunuo de Israelo. La vorton "siklo" (komparu france sicle, itale kaj hispane siclo) enkondukis L. L. Zamenhof en lia esperantlingva traduko de la judisma kaj kristanisma Biblio (Torao kaj Tanaĥo respektive Malnova Testamento). Foje en esperanta lingvouzo ankaŭ uzatas la formo "ŝekelo".
1 siklo egalas 100 agorojn (singulare: agoro, hebree: agora).
Míchov
Míchov estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Kontraŭpanika riglilo
Kontraŭpanika riglilo (ankaŭ konata kiel kraŝoriglilo, elireja klinko, paniklevilo, aŭ puŝoriglilo) estas tipo de riglilo, nome aparato por malŝlosado de pordo dum krizokazo. La mekanismo konsistas el risortŝarĝita metala levilo, horizontale alfiksita ĉe la interno de elsternanta pordo. Kiam oni aŭ puŝas aŭ deprimas la levilon, ĝi aktivigas mekanismon, kiu malklinkas la pordon, permesante al loĝantoj rapide foriri de la konstruaĵo.
Siklo
La nova siklo estas la oficiala monunuo de la ŝtato Israelo.
Jan Bytnar
Postmorte
Li mortis en malsanulejo rezulte de vundoj faritaj de gestapo dum enketado kaj estis entombigita sub ŝanĝita nomo Jan Domański sur varsovia Militista Tombejo Powązki, en la unua sektoro de Grizaj Taĉmentoj. Post la dua mondmilito en la komuna tombejo kun „Rudy” ekripozis Aleksy Dawidowski, kiun en 1943 oni enterigis sur Tombejo Powązki en Varsovio.
Míchov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1201.
Jan Bytnar
Postmorte
Aprile 1943 spionagentejo de la Landa Armeo identigis la ĉefajn kaŭzintojn de la morto de Jan Bytnar – ili estis SS-anoj, kiuj lin kune torturis dum la esplorenketado. La 6-an de majo 1943 Tadeusz Zawadzki pseŭdonomo „Zośka” kaj Sławomir Bittner pseŭdonomo „Maciek” pafmortigis Herbert Schulz, kaj la 22-an de majo subleŭtenanto Andrzej Góral pseŭdonomo „Tomasz” plenumis verdikton de mortpuno kontraŭ Ewald Lange.
Castanospermum
Castanospermum australe (Moretona Beja Kastaneo aŭ nigra fabo), estas la ununura specio de sia genro, Castanospermum. Ĝi floras, kaj ĝi indiĝene troviĝas ĉe la orienta marbordo de Aŭstralio, Kvinslando, Novsudkimrio, Vanuatuo, kaj Nov-Kaledonio.
Jan Bytnar
Postmorte
La 15-an de aŭgusto 1943 laŭ ordono de Komandanto de Skoltoj li estis postmorte nomumita skoltestro, kaj sekve subteŭtenanto, kaj distingita per la Kruco de Batalantoj. Laŭ pseŭdonomo de Bytnar – „Rudy” estis nomita la 2-a roto de skolta bataliono de Landa Armeo Bataliono Zośka. Li estas unu el ĉefaj herooj de la romano de Aleksander Kamiński Kamienie na szaniec.
Castanospermum
Uzadoj
La semoj estas venenaj, sed mangebliĝas kiam oni zorge muelas kaj rostas ilin por krei faruno. La ligno similas al la ligno de juglandoj.
Jan Bytnar
Postmorte
La 26-an de septembro 2009 pro eminentaj meritoj por sendependeco de Pollando li estis postmorte distingita de prezidento Lech Kaczyński per Komandora Kruco kun Stelo de la Ordeno Polonia Restituta.
Bromus rubens
Bromus rubens estas mediteranea vegetala specio de la subfamilio de Pooideae.
Priskribo
Ĝi estas travintra unujara bromuso. Ĝi altas de 10 ĝis 50 cm.
Sanmartin
Diversaj nomoj de geografiaĵoj, portas la nomon de Sanmartino (el Sankta Marteno), en diversaj variantoj laŭlingve. Vidu jenajn variantojn:
Espéranto de poche
Espéranto de poche (esperanto en poŝformato) estas esperanta konversacia gvidlibro verkita de Klaus Dahmann kaj Thomas Pusch, adaptita al la franca de Jean-Louis Texier kaj Renée Triolle, en la kolekto "Langues de poche" kaj eldonita de Assimil.
Konstruita por la bezonoj de internacia komunikado, esperanto estas logika kaj amuza lingvo. Simpla gramatiko, libera sintakso, kaj ĉefe sen esceptoj nek malregularaj verboj. Sufiĉos al vi memorigi la vortprovizon – tiu gvidlibro proponas al vi ĉirkaŭ vortojn – por povi esprimi vin en tiu unika lingvo, kiu laŭlonge de jardekoj, kreis al si propran kulturon. Alirebla al la plej multaj homoj, esperanto faciligos al vi la lernadon de aliaj fremdaj lingvoj.
Originalo de tiu libro aperis en la kolekto "Wort für Wort", eldonita de "Reise Know-How Verlag Peter Rump GmbH, Bielefeld".
(30506) 2000 RO85
(30506) 2000 RO85 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
(50867) 2000 GM4
Ĝia tre discentra klinata orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,310977 AU, tie estas 46,521 milionoj da km.
Winznau
Winznau estas komunumo en la distrikto Gösgen en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,670 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Winznau situas ĉe la norda bordo de la rivero Aro ĉe la suda flanko de la Soloturna Ĵuraso. La sudan komunumlimon formas la malnova fluvojo de Aro. La ĉefparto de la rivera akvo tamen fluas tra Gösgen-Kanalo norde de la efektiva rivero, tiel ke la suda parto de la komunuma teritorio situas sur riverinsulo. Kun la najbara komunumoj Obergösgen, Dulliken kaj Olten Winznau komplete kunkreskis. Krom la vilaĝo al la komumumo apartenas la setlejoj Holz en nordo kaj sur la riverinsulo Giessen kaj Schachen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Winznau limas en nordo al Lostorf, en oriento al Obergösgen, en sudo al Dulliken, en sudokcidento al Olten, kaj en nordokicento al Trimbach.
Trafiko
Tra Winznau pasas la kantona vojo n-ro 265, kiu kondukas sude de la rivero Aro paralele al la kantona ĉefvojo n-ro 5, kiu kondukas norde de la rivero, de Araŭo al Olten. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per buslinio de Araŭo al Olten.
Historio
La unua dokumenta mencio de Winznau datiĝas el la jaro 1266 kiel Winzenowe en dokumento per kiu Amphalisa de Ifenthal heredigis teritoriojn en Stüsslingen, Lostorf kaj Winznau al la Abatejo Schönenwerd. Dum mezepoko Winznau apartenis al la Senjorujo Gösgen. Per la aĉeto de la senjorujo fare de la urbo Soloturno, Winznau fariĝis en la jaro 1758 ties posedaĵo.
1636 Porter
1636 Porter estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al du astronomoj : la usonano Jermain Gildersleeve Porter (1852–1933) kaj la brito John Guy Porter (1900–1981).
Peștera
Peștera [peŝtera] (signifante "groto" en la rumana lingvo) estas komunumo en la distrikto Constanța (Rumanio). Ĝi enhavas administre kvin vilaĝojn kun sume 3 545 loĝantoj (en 2002):
NGC 3152
NGC 3152 (aliaj indikoj — MCG 7-21-18A, ZWG 211.21, PGC 29805) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Feliks Koneczny
Feliks Karol Koneczny (naskiĝis la 1-an de novembro 1862 en Krakovo, mortis la 10-an de februaro 1949 en Krakovo) estis pola historiisto kaj historiozofo, kreinto de originala koncepto de civilizacio. Lia civilizo-koncepto igis historiografion scienco pri klara metodologio. Li estis ankaŭ bibliotekisto kaj ĵurnalisto.
Biografio
Lia patro estis fervoja oficisto, kaj li mem finis kun distingo Gimnazion je la nomo de Sankta Jakvo en Krakovo. En la jaroj 1883-1888 studis historion ĉe Jagelona Universitato, titolon de doktoro gajnis danke al disertaĵo La plej malnovaj rilatoj de Inflantoj kun Pollando ĝis 1393. En la jaroj 1989-90 esploris vatikanajn arkivojn. Post la reveno laboris en Pola Akademio de Scipovoj. Poste laboris en ties biblioteko kaj de la Jagelona Universitato kaj samtempe agis i.a. en Slava Klubo. Tiutempe publikigis plurajn artikolojn en diversaj revuoj kune kun monata revuo „Świat Słowiański” (Slava Mondo), kiun li redaktis. De 1919 laboris en Universitato Vilno, kiel asista profesoro, kie habilitiĝis en 1920 per disertaĵo Historio de Rusio ĝis 1449. En 1922 profesoriĝis. En la jaroj 1922-29 gvidis katedron pri historio de Orienta Eŭropo. Estis devigita pli frue emeritiĝi pro kvalifiko de la agoj de marŝalo Józef Piłsudski kiel tipaj por turana (armea) civilizacio. Post la milito eklaboris ĉe Jagelona Universitato, sed separita de didaktika laboro. En la jaroj 1946-48 publikigis multajn artikolojn dediĉitaj ĉefe al problemoj de memmastrumo kaj ekonomia historio.
Kreado
En siaj historiaj laboroj substrekis pozitivan influon de la katolika eklezio al evoluo de socio (montrante kiel dum konfliktoj de ŝtatrego kun la eklezio naskiĝis aŭtonomioj kaj konvinko pri rajtoj de socio rilate al reganto) kaj dominantan rolon de ideoj en la historio, ekz. en Teorio de Grunwald (1910) li montras ke venko super la kruckavaliroj estis rezulto ne tiom de armea domino, kiom supereco de la ideo pri memstareco de nacioj, prilaboritan de Stanislao de Skalbmierz kaj Paŭlo Włodkowic, super - estantaj morala kaj leĝa bazoj por kruckavaliraj uzurpoj - universalismoj imperiestra kaj papa. Ofte emfazis falsecon de determinismaj teorioj eksponante influon de eminentuloj al la historio. Li emfazis naciecan karakteron de polaj-germanaj konfliktoj, kaj poste de polaj-kruckavaliraj kaj liaopinie negativan rolon de judoj en la historio de Pollando. Li ankaŭ substrekis gravecon por esplori evoluon de administrado – Dzieje administracji w Polsce (Historio de administrado en Pollando; 1924), kaj ekonomian evoluon – Rzut oka na polskie dzieje gospodarcze (Ekrigardo al pola mastrumhistorio; 1918). Kun paso de la tempo Koneczny publikigis malpli da historiaj laboraĵoj favore al historiozofiaj.
Historiozofio
Komenco de civilizaciaj konsideroj de Koneczny estis lia pripensado pri rilato de Pollando al Eŭropo, nia civilizacia valoro entute. Tio fruktis per artikolo Polska w kulturze powszechnej (Pollando en la universala kulturo) en duvoluma verko redaktita de Feliks Koneczny (1917 aŭ 1918) kaj samtempe estis komenco pri la libro O wielości cywilizacji (Pri plureco de civilizacioj). La unua pli vasta historiozofia laboraĵo de Koneczny estis ''Polskie Logos a Ethos. Roztrząsanie o znaczeniu i celu Polski'' (Pola Logos kaj Ethos. Pripensado pri la signifo kaj celo de Pollando) publikigita en 1921. Tio estas konsideroj pri la celo de Pollando kiel ŝtato kaj poloj kiel nacio. La celon li konceptis ne kiel ion donitan desupre, sed kiel elektitan libere, la gvidan ideon, ĉirkaŭ kiu koncentriĝas streboj de la nacio en donita historia periodo. Tia ideo devus rezulti de manifestitaj antaŭkapabloj dum evoluo de la nacio kaj devus konsideri bezonojn de la tuta homaro. Feliks Koneczny asertis, ke por la nomo nacio rajtas nur tiuj komunumoj, kiuj ĝuste posedas tian celon, alian ol la propra transdaŭro. Celo de Pollando - laŭ Koneczny – estis (aŭ devus esti) disvastigo kaj pruvado de supereco de morala leĝo en strebado al politika efiko kaj ankaŭ popularigo de la ideo de libervola unio inter nacioj, kies la plej perfektan ekzemplon li vidis en unioj polaj-litovaj. En la studenta jaro 1926/27 Koneczny lekciis en la Universitato al Stefan Batory 3 horojn semajne studobjekton Enkonkudo al scienco pri civilizacioj. En la sama tempo li publikigas kelke da artikoloj kaj broŝuroj historiozofiaj, i.a. Różnolitość cywilizacyjna Słowiańszczyzny (Civilizacia diverseco de slavaro; 1925), Bizantynizm niemiecki (Germana bizancismo; 1927), Kościół w Polsce wobec cywilizacji (Eklezio en Pollando fronte al civilizacio, 1928), Zawislość ekonomii od etyki (Dependeco de ekonomio de etiko; 1932) en kiuj formis propran komprenon de bazaj al sia historiozofio nocioj kiel ekzemple: civilizacio, trileĝo, kvinkunkso, personismo, individuismo, komunumeco.
La historiozofio de Koneczny atingis sian lastan formon en libro O wielości cywilizacyj (Pri plureco de civilizacioj, 1935), eldonitan okcidente sub la titolo On the Plurality of Civilisations, al kiu antaŭparolon verkis Arnold Toynbee, kaj en traktata kiel ĝia kompletigo libro Rozwój moralności (Evoluo de moraleco, 1938). Ilian daŭrigon sekvis pluraj libroj eldonataj postmorte: Cywilizacja Bizantyńska (Civilizacio bizanca), Cywilizacja Żydowska (Civilizacio juda), Państwo i Prawo w Cywilizacji Łacińskiej (Ŝtato kaj Leĝo en Civilizacio Latina). Historiozofio estis laŭ li esploro de historiaj leĝoj. Li komprenis ilin ne kiel determinismon, sed kiel konstantajn (multfoje ripetantaj en la historio) interdependojn inter ideoj, sistemoj sociaj, politikaj aŭ religiaj. Kontraŭbatalis ĉiajn determinismajn historiozofiojn kiel: marksismo, heglismo, teorioj de Towiański, Hoene-Wroński kaj Vico kaj ankaŭ rasismon kaj socian darvinismon. Opiniis, ke oni ne povas helpe de historiozofio antaŭvidi venontan evoluon de la homaro.
Teorio de civilizacio
Civilizacio laŭ Koneczny estas „organiz-metodo de kolektiva vivo”. Estas multaj civilizoj (ne ekzistas kaj ne povas ekzisti unu civilizacio). Regas super ili civilizaciaj leĝoj. Koneczny distingis dekkelkajn historiajn civilizaciojn, el kiu sep ekzistas nuntempe:
Li ne ekskludis, ke estis kaj estas nuntempe signife pli da civilizacioj, sed nur la sepo ampleksas grandajn sociojn kaj havas realan influon al la monda historio. Civilizacioj diferenciĝas inter si unue pri trileĝo, t.e. per biena, familia kaj hereda leĝoj (la tri leĝokampoj ekzistas laŭ li en ĉiuj homaj socioj) kaj pri konceptado de abstraktoj apartenantaj al tiel nomata kvinkunkso: sano, riĉo, bono, vero kaj belo. Plej multe da diferencoj li vidas en la kampo de etiko. Inter diversaj etikoj li rimarkas formalajn similaĵojn, nome sep ĝeneralaĵojn – nociojn ekzistantaj en ĉiuj konataj etikoj: devo, altruismo, respondeco, justeco, konscienco, rilatoj al tempo kaj laboro. Al ĉi tiuj nocioj ĉiu etiko proponas sian propran diversan enhavon. Inter civilizacioj ne povas okazi sintezoj (ĉar kontraŭdiroj inter diversaj etikoj estas nekonkordeblaj). Provoj de sintezigo finiĝas per ekdominado de unu civilizacio super la alia (plejparte dominanta estas tiu, kiu altrudas pli malaltajn moralajn devojn), aŭ per ekesto de malciviliza miksaĵo, ne kapabla al evoluo kaj transdaŭro. Ekzemple en Pollando, laŭ Koneczny, krom dominanta la latina civilizacio estas influoj de civilizoj bizanca, turana kaj juda. En unuopaj civilizacioj diferenciĝas rilato de unuopulo al socio, rego kaj Dio.
Eksteraj ligiloj
Kun ĉefe pollingvaj verkoj
La Grandville
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Thiago Alcántara
Thiago Alcántara, per plena nomo Thiago Alcántara do Nascimento, sed inter ŝtatantoj de futbalo kutime nur nomata Thiago (naskiĝis en San Pietro Vernotico, Italio, do nun -jara) estas profesia futbalisto. Ekde la jaro 2011 li estas membro de la vira hispana nacia teamo de futbalo, post kiam antaŭe jam de la jaro 2007 li partoprenis en la naciaj teamoj de sub-16-, sub-17-, sub-18-, sub-19- kaj sub-21-jaruloj.
Thiago naskiĝis en Italio al brazilaj gepatroj – lia patro estas la eksa profesia futbalisto kaj mondpokala ĉampiono Mazinho. En 1995-1996, kvar-jara, li ludis futbalon en la klubo Flamengo de Brazilo, tiam kun la familio translokiĝis al Hispanio kaj partoprenis la infanajn teamojn de la futbalaj kluboj Ureca kaj Kelme en Galegio, kaj inter 2001-2005, do inter la 10-a kaj 14-a vivjaro, ankoraŭfoje aktivis en la klubo Flamengo de Brazilo. Tiam en 2005 li aliĝis al la klubo FC Barcelona, kaj tie ankaŭ post la plenkreskiĝo plu aktivis en la 2-a kaj 1-a vira teamoj. Kun la barcelona teamo li en kvar jaroj gajnis la nacian ligon de futbalteamoj, nnomatan La Liga, la Ligon de Ĉampionoj de UEFA kaj la Kluban Mondpokalon de FIFA. En 2013 li membriĝis en la 1-a teamo de la klubo FC Bayern München, kiu pro tio pagis 25 milionojn da Eŭroj al la barcelona klubo. En Bavario, li kun la teamo gajnis sep trofeojn, inkluzive de la nacia ligo de futbalteamoj Bundesliga en ĉiu el la unuaj tri jaroj, kiam li kontribuis al la teamo.
Post kiam li helpis al la hispanaj naciaj teamoj de sub-19- kaj sub-21-jaraj futbalistoj ambaŭ atingi la eŭropan ĉampionecon, li en 2011 debutis en la vira nacia teamo. Li estis antaŭvidita partopreni en la teamo kadre de la futbala mondpokalo 2014, sed fine tamen retiris sian partoprenon pro genua vundiĝo. Du jarojn poste li partoprenis kadre de la hispana nacia teamo en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, kaj en ties matĉoj rekoneblis per la ĉemiza numero "16".
Tiklantinoj
La tiklantinoj (chatouilleuses), ankaŭ konataj kiel la sorodats wa Maore (« soldatoj de Majoto » maoree), estas virinoj de Majoto kiuj luktis, en la 1960-aj jaroj kaj la 1970-aj jaroj, por malgrandigi la influon de la aliaj insuloj de la Komora insularo en Majoto kaj ligi ĉi-lastan al la Franca Respubliko.
Agado
La tiklantinoj agadis konkrete tie, kie la partio Popola Majota Movado (france Mouvement populaire mahorais) ne povis agi. Sub la direkto de Zéna M'Déré, pluraj centoj da virinoj estis organizitaj en grupoj kaj izoligis la komorajn politikistojn kiuj vizitis Majoton, por tikli ilin kaj tiel devigi ilin aŭ samopinii kun siaj politikaj vidpunktoj, aŭ foriri de la insulo.
La tiklantinoj ne nur tikladis. En Dzaoudzi, ili ĵetis ŝtonojn dum la tuta nokto sur la ladaj tegmentoj de la loĝejoj, neebligante trankvilecon en la vivoj de la loĝantoj kiuj subtenis la sendependecon de Majoto kiel parton de la Komoroj.
Historio
La 4-an de februaro 1967, Said Mohamed Cheikh devigis la kvar majotajn reprezentantojn demisii post la invadon de la oficejo de ORTF en Majoto fare de ĉirkaŭ sesdek tiklantinoj. Tiuj-ĉi protestis kontraŭ malrespektema diskurso de Cheikh pri ili kaj pli ĝenerale pri la majotanoj. 13 virinoj estis kondamnitaj, el kiuj certaj estis enprizonigitaj.
La 13-an de oktobro 1969, la komora gvardio, kreita en 1968, mortigis Zakia Madi, unu el la tiklantinoj.
Ahar
Ahar,, azere اهر estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Orienta Azerbajĝano, en nordokcidenta Irano. La loĝantoj preskaŭ senescepte estas azerioj.
Geografio
Ahar situas sur altebenaĵo 82 kilometrojn de la provinca ĉefurbo Tabrizo, 110 kilometrojn de la alia provinca ĉefurbo Ardabilo, 496 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano,. Azerbajĝano ne situas tro for, tamen sen limpasejo.
Historio
Ahar estis unu el la pratempaj urboj de Azerbajĝano, ĝia loknomo antaŭ Islamo estis "Meimad". En la 12-a kaj 13-a jarcentoj Ahar estis malgrava, sed prospera emirlando, sed poste Ahar estis en fokuso de la Safavidoj. Ahar estis la ĉefurbo de ĥanlando en 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ahar suferis grandege dum la rusaj-persaj militoj (1804-13, 1826-28). Okcidentaj vojaĝantoj trovis la urbeton Ahar post la militoj en mizera stato kun 3500 loĝantoj. Ahar estis unu el la centroj de persia konstitucia revolucio. En 1925 malkresko de Ahar komenciĝis. La nova reĝo insistis pri etna naciismo, tiu politiko rezultigis subpremadon de azerioj. Ahar estis deklarita urbo en 1944. En 2012, 2 tertremoj okazis proksime al Tabrizo kaj Ahar, multaj mortis.
Ekonomio
Ĝis la fruaj 1960-aj jaroj Ahar estis la ekonomia centro de la montara regiono. La nomadaj triboj ŝakris sian produktojn en bazaro de Ahar. La lignokarbo produktita en la apudaj vilaĝoj estis portitaj fare de mulistoj ĝis Ahar kaj de tien estis transportita al Tabrizo. Krome la urbego estis distribucentro por la tapiŝetoj. Baldaŭ urbeto Kalejbar transprenis la komercadon, tio malpliigis la ekonomian gravecon de Ahar. En la urbego universitato funkcias.
Trafiko
Ahar havas rektan ĉefvojajn kontaktojn kun Ardabilo kaj Tabrizo, sen limpasejo kun Azerbajĝano.
Vojo Kiĥota
En la romano El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha, Miguel de Cervantes rakontas la aventurojn de Don Kiĥoto tra teroj de Manĉo, Aragono kaj Barcelono, en Hispanio, dum la tri eliroj realigataj.
Ekde ties publiko estis polemiko pri la determinado de la lokoj tra kiuj la hidalgo supozeble pasis en ĉiu el tiuj eliroj. Diversaj aŭtoroj proponis vojojn, identigis lokojn kiujn Cervantes priskribis. Tamen tiuj priskriboj ne ĉiam ŝajnas sufiĉaj por elpreni definitivajn konkludojn.
Krome ekzistas oficiala ekoturisma itineraro laŭ la nomo Ruta de Don Quijote (Vojo Kiĥota), de ĉirkaŭ 2.500 km de longo kaj konstituita de reto de historiaj vojoj kaj gregovojoj perfekte markita spite sian etendon kal kiu unuigas la lokojn plej interesajn proksimajn al punktoj menciitaj en la romano, sed ties trakuro ne nepre sekvas kriteriojn strikte ligatajn al la literatura verko. Tiu Ruta estis dekoraciita en 2007 per la premio de Kultura Eŭropa Itineraro fare de la Konsilio de Eŭropo.
Rifuĝburgo
Rifuĝburgo  (aŭ kamparana burgo) estas burgsimila defendkonstruaĵo, plej ofte ĉirkaŭita de remparoj, kiu ne estis daŭre loĝata, sed servis al la loka loĝantaro kiel rifuĝejo en kazo de danĝero.
Historio
En Eŭropo estis multaj remparinstalaĵoj (plej ofte kun diametro de pli ol 100 m) el la prahistoria tempo, kiuj servis supozeble kiel rifuĝburgo. De la romiaj verkistoj, interalie de Caesar oni konas oppidum, la rifuĝburgoj de la gaŭloj. Similajn konstruaĵojn de ringrempuroj konstruis ankaŭ la diversaj ĝermanaj kaj slavaj popoloj. La slavaj popoloj konstruis rifuĝburgojn eĉ ĝis la mezepoko. Tiaj instalaĵoj havas la nomon remparburgo. La konstruelementoj estas tero, sed ankaŭ ligno kaj ŝtonoj.
Grandparte ili ne havis turojn, parte ili havis tursimilajn konstruaĵojn (rigardu artikolon burgo Bennigs). Ankaŭ dum mezepoko la lokaj kamparanoj konstruis similajn burgojn. Ili protektis la lokanojn kontraŭ marodantaj militbandoj. La tiel nomataj kamparanaj burgoj malsimilas al la burgoj de la nobelol. Ofte ili nur estas terremparoj kun lignaj palisadoj sur altaĵo, kiu taŭgas por defendi sin.
Ankaŭ la mezepokaj defendkirkoj kaj kirkburgoj servis kiel rifuĝburgoj. Ili estas vilaĝaj kirkoj, sed en tempo de minaco la vilaĝanoj fuĝis tien. La muro de la kirka korto, kiu servis kiel tombejo, ricevis formon de defendmuro kaj la preĝeja turo havis defendfunkcion.
Neutraubling
Neutraubling estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regensburg kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Občina Ribnica
Občina Ribnica estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 63 komunumojn kaj ĝia areo estas 153,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 9377 homoj. La administra centro estas la urbo Ribnica.
Leĝo de Zipf
La distribuo de Zipf aŭ leĝo de Zipf ricevis sian nomon de George Kingsley Zipf (1902-1950). Ĝi priskribas kiom ofte la diversaj vortoj de ajna lingvo aperas en tekstoj.
Marcelle Turin-Montagnon
Marcelle TURIN-MONTAGNON (naskiĝis en 1914; mortis la 3-an de decembro 1991 en Pontarlier, Francio) estis franca esperantistino.
Občina Ribnica
Komunumoj
La municipo konsistas el 63 vilaĝoj: Andol, Blate, Breg pri Ribnici, Breže, Brinovščica, Bukovec pri Poljanah, Bukovica, Dane, Dolenja vas, Dolenje Podpoljane, Dolenji Lazi, Dule, Črnec, Črni Potok pri Velikih Laščah, Finkovo, Gašpinovo, Gorenje Podpoljane, Gorenji Lazi, Goriča vas, Graben, Grčarice, Grčarske Ravne, Grebenje, Grič, Hojče, Hrovača, Hudi Konec, Jelenov Žleb, Junčje, Jurjevica, Kot pri Rakitnici, Kot pri Ribnici, Krnče, Levstiki, Lipovec, Makoše, Marolče, Maršiči, Nemška vas, Ortnek, Otavice, Perovo, Praproče, Prigorica, Pugled pri Karlovici, Pusti Hrib, Rakitnica, Ribnica, Rigelj pri Ortneku, Sajevec, Slatnik, Sušje, Sveti Gregor, Škrajnek, Velike Poljane, Vintarji, Vrh pri Poljanah, Zadniki, Zadolje, Zapuže pri Ribnici, Zlati Rep, Žlebič, Žukovo.
Marcelle Turin-Montagnon
Antaŭ la dua mondmilito, ŝi servis kiel ĉefperanto de TJO (la praulo de TEJO) en Francio. Post la milito, spite al la kontraŭgermana etoso, ŝi iris bonvenigi la novan GEJ-sekcion. Post la morto de sia edzo Gaston Turin, ŝi postsekvis lin instruante Esperanton en liceo. Ŝi estis UEA-fakdelegito pri muziko.
Občina Ribnica
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-jugovzhodnaslovenija.php
Leĝo de Zipf
En tekstoj, atendeble, gramatikaj vortoj kiaj la aŭ de aperas tre ofte. Aliaj vortoj aperas malpli ofte, aŭ eĉ nur unufoje. Zipf konstatis, ke ordigante la vortojn de plej oftaj ĝis plej maloftaj, oni vidas ke la apernombro (aŭ ofto) de vorto estas inverso de ĝia rango.
Camphill
Camphill estas kuracpedagoga movado surbaze de la antropozofio. La unua Camphill-komunumo estis fondita en 1939 ĉe Aberdeen en Skotlando de la el Vieno elmigrinta infankuracisto D-ro Karl König. Nuntempe ekzistas pli ol 90 komunumoj en 19 landoj.
Skipo
Skipo estas grupo da kunlaborantoj plenumanta komunajn taskojn, ekz. la ularo, kiu servas ŝipon, aviadilojn, kosmajn veturilojn, tankojn k.a.
Leĝo de Zipf
La apernombro de la dua vorto estas proksimume duono de la apernombro de la unua vorto. La apernombro de la tria vorto estas prokimume triono de la apernombro de la unua kaj tiel plu.
Ekzemple:
Sintagmo
Sintagmo (el greka: σύνταγμα [syntagma], ‘aranĝo, kunordigo, grupigo —ordigita—’) laŭ PIV estas unuo kun difinita sintaksa funkcio kaj rezultanta de kunigo de du aŭ pluaj morfemoj; ĝi povas esti vorto (ekz. ilarojn) aŭ vortgrupo (ekz. en la mondo, nova sento). Tiele la pli supra unuo estus frazo, dum la pli malsupra estus vorto kaj morfemo.
Leĝo de Zipf
rango ofto   vorto 1      150   la 2        90   de 3        52   kaj ...     ..   ... 771       1   vojaĝoj 772      1   volas
Camphill
Camphill-komunumo
En tia komunumo homoj kun – ofte pluroblaj – gravaj mensaj, animaj kaj korpaj malkapabloj vivas kutime kun la familioj de siaj flegistoj en vilaĝecaj komunumoj. Tie ili okupiĝas pri biodinamika agrikulturo, panbakado, teksado, librobindado, potfarado aŭ prilaboras lignon aŭ similajn aferojn. Tiel tiaj homoj povos vivi laŭ siaj kapabloj vivon memstaran.
Leĝo de Zipf
Sur logaritma grafikaĵo tiu serio aperas kiel rekta dekliva linio. La zipfa distribuo validas nur proksimume, nur en iom longaj tekstoj, sed ĝi aperas en ĉiuj homaj lingvoj.
Sintagmo
En frazo ĝi povas plenumi tre diversajn funkciojn, tiele en la mondo estus priloka sintagmo, nova sento estus subjekto ktp.
Leĝo de Zipf
Eksperimentaj rezultoj
Bujdosó Iván kalkulis la Zipf-koeficienton de 21 diversaj lingvoj. Li elektis tekstojn de la konstitucipropono de la Eŭropa Unio. Tiu materialo ampleksas nur po 35 pagoj, sed la dokumentoj havas la saman enhavon. Ĉiu teksto estas traduko de la sama afero. Ĝi estas oficiala teksto kaj zorge tradukita. Do Bujdosó supozis ke “la kaŭzo de la diferencoj de la statistikaj indikoj povas esti nur la malsameco de la lingvoj”.
Camphill
Camphill-komunumo
Kontraŭe al flego en aliaj institucioj en Camphill-komunumoj evoluas familiecaj rilatoj. La paso de tago, semajno kaj jaro estas strukturata, por ke ankaŭ tiaj homoj povu orientiĝi. Tial gravas kunaj manĝoj, diservoj kaj sezonaj festoj kun muziko kaj aliaj artaj kontribuoj. Eĉ gravege malkapablaj infanoj partoprenas lernejon laŭ la valdorfa pedagogio. Muzikaj kaj moviĝaj terapioj havas gravan rolon; perforto ne okazu kaj la uzo de kemiaj drogoj estas kiel eble plej malalta.
Leĝo de Zipf
Eksperimentaj rezultoj
Pri la bildo de la rezultaj Zipf-koeficientoj por ĉiu el la 21 lingvoj, Bujdosó rimarkis ke la diversaj lingvoj ariĝis laŭ siaj grupoj: baltaj, slavaj, ĝermanaj, kaj novlatinaj. “Esperanto estas la 11a inter la 21 lingvoj”.
Kim Philby
Kim PHILBY (naskiĝis la 1-an de januaro 1912 en Ambala/Barato, mortis la 11-an de majo 1988 en Moskvo) estis brita sekretagento kaj soveta spiono.
Leĝo de Zipf
Eksperimentaj rezultoj
Li komparis siajn rezultojn kun tiuj de alia esploro.
Kim Philby
Vivo
Dum la studado li konatiĝis kun Guy Francis de Moncy Burgess, kiu kondukis lin al la spiona rondo de la Kembriĝa Kvinopo. Li proksimiĝis al la komunismo kaj la soveta sekretservo varbis lin en 1934 en Aŭstrio. Li alpaŝis la britan sekretservon MI6 per helpo de Burgess en 1940. Philby estis tie instruisto de la ribeliga propagando, poste de 1941 ĝis 1944, ĉefo de buroo pri kontraŭspionado sur la ibera duoninsulo.
Ekde 1944 gvidis Philby la novan kontraŭsovetan sekcion en Londono, de kie li tuj pludonis por la sovetoj ĉion kio uzeblis por la sovetoj. En 1946 ricevas li la ordenon de la Brita imperio kaj en 1949 elektiĝis li al la plej superaj reprezentantoj de la brita sekretservo en Usono, kie li devis kunlabori kun FBI kaj la nove fondita CIA. Li informis eĉ ekzemple el Usono la sovetojn pri la usona plano pri alsendo de armigitaj agentoj al Albanio kaj li informis Burgess kaj Donald Maclean - anojn de la Kembriĝa Kvinopo- pri la spionada suspekto kontraŭ ili. Kiam li en 1951 malaperis, okazis ekzameno pri lia agado, sed nenio malkovriĝis. Philby emeritiĝis en 1952.
Li laboris ekde 1956 kiel agento en Bejruto, kie li estis malkovrita de KGB-dizertinto en 1962. Li fuĝis la 21-an de januaro de 1963 al Rusio, kie li ricevis politikan azilon kaj la sovetan ŝtatanecon. Li ricevis por lia laboro la Ordenon de Lenin.
Teodoro de Bry
Teodoro DE BRY (naskiĝis en 1528 en Lieĝo; mortis la 27-an de marto 1598 en Frankfurto ĉe Majno, Germanio) estis desegnisto, gravuristo kaj eldonisto. Li famiĝis pro siaj priskriboj ilustritaj de la unuaj eŭropaj ekspedicioj en Ameriko, kiujn li publikigis en Frankfurto en la kolektaĵo nomata grandaj vojaĝoj.
Podlesí (Staré Město pod Landštejnem)
Podlesí (Deutsch-Bernschlag, ankaŭ Peršláček, Posláček, Německý Bernschlag) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas okcidente de Staré Město pod Landštejnem. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Podlesí situas en katastra teritorio Pomezí pod Landštejnem kun areo 4,71 km².
Teodoro de Bry
Li loĝis en Londono inter 1587 kaj 1588, antaŭ ol translokiĝi al Frankfurto. Li mortis tie en 1598, 70-jaraĝa.
Podlesí (Staré Město pod Landštejnem)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1487. Antaŭe la vilaĝo havis lokajn partojn Olinghäuseln, Arnolshof kaj Auhäuser.
Teodoro de Bry
Verkoj
Li estas konata, kiel ankaŭ lia filo Johano Teodoro Debry (1561-1623), pro pluraj publikaĵoj, ĉefe la kolektaĵo de grandaj kaj malgrandaj vojaĝoj titolita Peregrinationes in Indiam orientalem et Indiam occidentalem, Frankfurto ĉe Majno, 1590-1634, in-fol., kun ilustraĵoj.
Julienne Bakoly Rasoarimanana
Malagasa esperantisto
Julienne Bakoly RASOARIMANANA (mortis la 6-an de julio 1991 en Antananarivo) estis la edzino de la malagasa Esperanto-pioniro Eugène Raveloson.
Grone
Grone estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Adrara San Martino, Berzo San Fermo, Casazza, Monasterolo del Castello kaj Vigano San Martino. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Maria.
Kantono Lapleau
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Lapleau la jenaj 8 francaj komunumoj :
Krasnoslobodsk (urbo en Mordvio)
Krasnoslobodsk (ruse Краснослободск) estas urbo en Mordvio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 89234501.
La urbo estis fondita en jaro 1571 kiel loĝejo ĉe fortikaĵo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1780.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 83443, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Mokŝa (Мокша) (kiu enenfluas en riveron Oka (Ока)).
En jaro 1959 la urbo havis 6,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 10,8 mil loĝantojn.
Ig-Nobel-premio
La Ig-Nobel-premio (el la angla: ignoble = aĉa, hontinda, fia) estas satira, parodia distingo, kiun oni donas ĉe la Universitato Harvard en Kembriĝo antaŭ la transdono de la veraj Nobel-premioj por nekutimaj aŭ ankaŭ por esplorrezultoj, ŝajnantaj momente superfluaj aŭ negravaj aŭ ridindaj. Oni nomas ĝin kelkfoje kiel "Anti-Nobelpremio".
La ĵurio formiĝas el kunlaborantoj de la scienca humura magazino "Annals of Improbable Research" kaj personoj de la Universitato de Harvard kaj Radcliffe.
Inter la unuaj premiitoj (1991) estis la fizikisto Edward Teller pro la plievoluigo de la hidrogenbomboj. Oni ankaŭ distingis la "Leĝojn de Murphy".
La dank-"parolo" okaze de la premio-transpreno povas havi maks. 7 vortojn.
Historio
vidu ankaŭ: Listo de premiitoj de la Ig-Nobel-premio
Simako Ebionita
Simako Ebionita, vivinta en la makfua 2-a jarcento estis aŭtoro de unu el la tradukoj al la greka lingvo de la Malnova Testamento kiun Origeno inkluzivis en siaj Heksapla kaj Tretrapla.