cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maro de Grau
Maro de Grau (Mar de Grau) estas la oficiala nomo por la akvoj de la Pacifika Oceano ĉe Sudameriko sub la kontrolo de Peruo. Tiu akvejo etendiĝas longe proksimume 3079.50 km, el la paralelo de Boca de Capones en norda Peruo ĝis la paralelo de Punto Concordia kaj la paralelo antaŭ la urbo Takno en suda Peruo. Laŭ larĝo, la marzono etendiĝas el la Perua marbordo ĝis 200 marmejloj (370.4 km) en Pacifika Oceano.
Javorek (distrikto Žďár nad Sázavou)
Javorek (Jaworek) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
45878 Sadaoaoki
45878 Sadaoaoki estas tre malgranda, malhela asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio, en orbita resonanco 7:10 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (gubernio Okajama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sadao Aoki,, ano de la personaro de la Japana Kosma Forumo. Dum multenombraj jaroj, li multe kontribuis al la operacioj kaj la bonteno de la instalaĵoj de la Spaceguard-Centro de Bisei.
Dek grandaj konstrukcioj
Dek grandaj konstrukcioj aŭ Dek ĉefaj konstrukcioj (十大建设 aŭ 十大建設) estas projekto de infrastruktura konstruado, kiun konsilis la ĉefo de ekzekutiva fako (行政院), Chiang Ching-kuo (蒋经国/蔣經國), poste la 6-a kaj 7-a prezidento de Tajvano en 1973.
La projekto inkludis 6 subprojektojn pri transporto, 3 subprojektojn pri industrio kaj unu pri energio. La projekto komenciĝis ekde 1974 kaj finiĝis en 1979.
Hugo Haase
Li estis membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD) ekde 1887. En nombraj juĝoj, li defendis la germanajn socialdemokratojn kiuj estis persekutitaj pro politikaj tialoj, kiel Otto Braun. En 1897 li iĝis membro de la Reichstag. En 1911 li estis elektita prezidanto de la SPD kun August Bebel, kaj poste kun Friedrich Ebert. Li devis rezigni en 1916 pro sia kritiko al la Unua Mondmilito, kiu estis apogita de la majoritato de la partio.
Finfine li abandonis la SPD, kaj aliĝis al la Sendependa Socialdemokratia Partio de Germanio (USPD), formita de la frakcioj kaj maldekstra kaj pacista de la socialdemokratio kies prezidanto li iĝis en Aprilo 1917. Li estis kunprezidanto kun Friedrich Ebert de la Konsilio de Popolkomisiitoj ekde novembro ĝis decembro 1918, kadre de la Novembra Revolucio. Li rezignis pro la ordono de Friedrich Ebert subpremadi la revoluciajn soldatojn de la armeo. La USPD atingis nur 7.6 % de la voĉdonoj en la federaciaj balotoj de 1919. Li estis prezidanto de la grupo parlamenta de la USPD en la Nacia Asembleo. En oktobro 1919 li suferis atencon kaj rezulte de la ricevitaj vundoj li mortis semajnojn poste.
159799 Kralice
159799 Kralice estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 15-an de septembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo "KLENOT" (KLEť observado de Nekutimaj Objektoj kaj Terrenkontaj asteroidoj) elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Kralice nad Oslavou konata pro la presejo de la Unueco de fratoj (1578-1620). La Biblio de Kralice estis la unua plena traduko de la Sankta Biblio el ties originaj lingvoj al la ĉeĥa. Nenia alia plena traduko estis farita de 1613 ĝis 1979.
Litia izovalerato
Litia izovalerato aŭ litia izovalerato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj litia hidroksido. Litia izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Litia izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al litia katjono. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj unu litiatomo. Litiaj saloj estas konsiderataj efikaj en la traktado de histerio kaj nervozeco asociitaj kun reŭmatismo.
Cintio Vitier
Cintio VITIER (25-an de septembro, 1921 en Key West, Florido, Usono – 1-an de oktobro, 2009 en Havano) estis kuba poeto, eseisto kaj romanisto. Ricevinte la Juan Rulfo Premion, la premia ĵurio nomis lin "unu el la plej gravaj verkistoj de sia generacio".
Les Bouchoux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Cintio Vitier
Frua vivo
Vitier ĉeestis lernejon administrita de sia patro en Matanzas, Kubo. Li diris ke la biblioteko de la lernejo inspiris lian fruan literaturan inspiron. Ĉe dek kvin, Vitier translokiĝis kun sia familio al Havana kaj ĉeestis La Luz, privata lernejo kaj poste publika mezlernejo. En 1947, li diplomiĝis kiel advokato de la Universitato de Havano.
Jozef Israëls
Jozef ISRAËLS (la 27an‏ de januaro 1824 - la 12-an de aŭgusto 1911) estis nederlanda juda pentristo de la Haga skolo, unu el la plej elstaraj nederlandaj artistoj en la dua duono de la 19-a jarcento.
Cintio Vitier
Frua vivo
Vitier fondis la revuon Luz, permesanta lin eldoni lian verkon. Ĉe 17-jaraĝa, li eldonis Poemas, libro de lia poezio. Poeto Juan Ramón Jiménez, kiu estis en ekzilo ĉe la tempo, skribis la enkondukon kaj elektis la poemojn.
Kariero
Vitier komencis kiel verkisto de hermetika poezio. Aliaj temoj en lia poezio inkluzivis la naturon de poezio, la funkcio de memoro kaj la rolo de lingvo en la kreiva procezo. Post la revolucio de Fidel Castro, kritikantoj diris, ke Vitier kaptis la spiriton de la revolucio sen utiligo de la propagando.
Jozef Israëls
Vivo
En 1841 li estis akceptita kiel studento ĉe la Akademio de Belartoj en Amsterdamo, kaj poste, ĉe la Akademio de Arto en Parizo, kie li lernis (kiel estis kutima tiutempe) kopii la verkojn de artistoj, kies majstroverkoj ĉeestis en la Luvro-Muzeo. Dum tiu ĉi periodo li estis influita de la skolo de Barbizon kaj precipe de la verkoj de la nederlanda pentristo Ary Scheffer. En 1847 li revenis de Parizo al Nederlando. En tiu tempo li surmetis sur la kanvaso temojn prenitajn de la historio de Nederlando kaj la scenojn el la vivo de judoj, en romantikisma stilo.
Cintio Vitier
Kariero
Vitier helpis komenci la kuban poezian revuon Orígenes. Inter liaj verkoj estas la libroj de poezio: Extrañeza de estar ("La miro de estado", 1944); Vísperas ("Antaŭvesperoj", 1953); Canto llano ("Klara kanto", 1956); Testimonios (1968), antologio de liaj verkoj de 1953 al 1968; La fecha al torto (1981), kovranta liajn verkojn de 1969 al 1975; Antología poética (1981); kaj Poemas de mayo a junio (1990).
Jozef Israëls
Vivo
Israëls elstaris en Nederlando, lando kiu havis riĉan tradicion en pentrado. Dum la tempo de la laborado li havis grandan influon sur eŭropa pentrado, kaj li estis bone aprezita ankaŭ fare de Van Gogh. Israëls metis fokuson de lia laborado al vivscenoj de la juda popolo, tiele liaj pentraĵoj de juda vivo estas plej gravaj en juda arto de lia tempo. Li ankaŭ multe influis sian filon, la pentriston Isaac Lazarus Israëls.
Influoj kaj efikoj
En 1843 Israëls iris al Parizo dum kvin jaroj. Reveninte al Amsterdamo li pentris grandajn historiajn bildojn. En 1853 li revenis al Francio kaj vivis iom da tempo en Barbizon. Dum tiu periodo, la influo de franca realismo estis videbla en liaj pentraĵoj. Pro grava malsano, li devis haltigi sian laboron por periodo. Resanigita, li estis proponita por vivi en 1855 en la fiŝkaptista vilaĝo de Zandforst, sur la strando proksime de Amsterdamo kaj vivis kun la lokaj fiŝkaptistoj, de kiuj li lernis ilian komercon kaj vivmanieron. Tie li komencis pentri realismajn pentraĵojn prezentantajn la konduton de fiŝkaptistoj. La psikologia analizo esprimita en la rutinaj temoj de liaj pentraĵoj kaj lia emocia implikiĝo, igis lin populara pentristo tra Eŭropo. La temoj de liaj verkoj kaj la maniero kiel li pritraktis la elementon de lumo gajnis al li la flatan kromnomon - "Rembranto de la 19-a jarcento". La influo de Rembrandt al la stilo de Israëls videblas en multaj el liaj pentraĵoj, ekzemple en memportretoj, kiun li pentris ekde en 1903, kaj en la oleo-pentrado "Novaĵoj el Indonezio". Iliaj zorgoj tuŝis lian koron kaj influis liajn pentraĵojn en tiu tempo, sed verŝajne la plej domina influo sur la stilo kaj labormaniero de Israëls venis de la verkoj de Rembrandt.
Cintio Vitier
Kariero
La plej eminenta de liaj verkoj pri kuba poezio estas Cincuenta años de poesía cubana, 1902–1952 ("Kvindek jaroj de kuba poezio, 1902–1952"), Lo cubano en la poesía ("La kuba elemento en poezio", 1958), tiel kiel la romano Peña Pobre.
Jozef Israëls
Stilo
La pentraĵoj de Israëls reflektas la vivatmosferon de la pleboj kaj la senrajtigitaj. Israëls estis lojala de sia tuta koro al tiu tipo de juda humanismo kiu vidas kompaton kiel socian devontigon. En liaj pentraĵoj ne estas akraj transiroj aŭ kontrastoj, la kolorpaletro estas malabunda kvankam riĉa je nuancoj kaj la transiroj estas tiuj de lumo kaj ombro, tre rememorigaj pri la pentraĵoj de Rembrandt, en kiuj li serĉas esprimi la realecon de tiuj, sur kiuj la ŝarĝo de la vivo ripozas. La temo de multaj el liaj pentraĵoj estas realisma priskribo de momentoj el la reala vivo de homoj de la plej malaltaj tavoloj de la socio.
Cintio Vitier
Kariero
Vitier gajnis la Nacian Premion por Literaturo (1988), la Ordon de José Marti premiita de la Kuba Konsilio de Ŝtato, la Juan Rulfo Premion (2002) kaj la medalon de la Kuba Akademio de Sciencoj. Li ankaŭ ricevis la titolon de Oficialulo de Artoj kaj Beletroj de Francio.
Jozef Israëls
Galerio
Inter liaj famaj pentraĵoj estas Talmid Ĥaĥam, "en israel Saba, Sofer Stam, Rabeno kaj Juda geedziĝo. Tiu lasta estis lia ŝatata temo kaj li revenis kaj pentris ĝin plurfoje. En Tanĝero en Nordafriko li pentris grandan verkon nomitan "Sofer Stam" prezentantan maljunulon klinitan super pergameno radianta ĝian lumon sur la tuta bildo.
Cintio Vitier
Familio
La filoj de Vitier estas Sergio Vitier, unu el la plej gravaj komponistoj en Latin-Ameriko, kaj Jose Maria Vitier, fama komponisto. Okaze de lia lasta naskiĝtago, bibliografia ekspozicio estis malfermita ĉe la kuba Nacia Biblioteko.
Verkoj en la angla
En junio 2013, José Martí, Cuban Apostle: A Dialogue, estis eldonita de I.B Tauris de Londono. En la libro, Vitier kaj japana verkisto Daisaku Ikeda esploras la vivon, verkon kaj influon de José Martí (1853–1895) la kuba sendependeca heroo kaj diskutas la naturon de ofero por la bonfarto de granda afero. Vitier kaj Ikeda renkontis en Havano kaj en Tokio, Japanio kaj ilia dialogo estis komence serializita en Ushio, japana literatura revuo, inter junio 1999 kaj aprilo 2000. La japana eldono de iliaj diskutoj estis kompilita kaj eldonita kiel libro en aŭgusto 2001 kaj Diálogo sobre José Martí, el Apóstol de Cuba, la hispana eldono, estis eldonita en Kubo en oktobro 2001 kaj en la Dominika Respubliko en majo 2002.
Les Crozets
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
28751 Eggl
28751 Eggl estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Siegfried Eggl, aŭstran profesoron ĉe la Universitato de Ilinojso ĉe Urbana–Champaign. Liaj ĉefaj esplorkampoj temis pri orbita mekaniko, kono de kosma situiĝo kaj planeda defendo, kun kroma intereso por la studo pri. Eggl estas ano de la enketa teamo de DART.
Marvin Gaye
Marvin Pentz Gay Jr., kiu literumis sian familinomon ankaŭ Gaye (2a de Aprilo, 1939 – 1a de Aprilo, 1984), estis usona kantisto kaj kantoverkisto. Li helpis formi la ritmenblusan sonon Motown en la 1960-aj jaroj, unue kiel en-doma sesimuzikisto kaj poste kiel soloa artisto kun serio de sukcesoj, kio havigis al la li la kromnomojn "Princo de Motown" kaj "Princo de Soulo".
Motown kantoj de Gaye estis "Ain't That Peculiar", "How Sweet It Is (To Be Loved By You)", kaj "I Heard It Through the Grapevine". Gaye ankaŭ registris duetojn kun Mary Wells, Kim Weston, Tammi Terrell kaj Diana Ross. Dum la 1970-aj jaroj, Gaye registris la albumojn What's Going On kaj Let's Get It On kaj iĝis unu el la unuaj artistoj en Motown kiuj liberiĝis el la ligiloj de produktorkompanio.
Liaj postaj registroj influis kelkajn samtempajn R&B subĝenrojn, kiel quiet storm kaj neo soul. "Sexual Healing", publikigita en 1982 en la albumo Midnight Love, havigis al li liajn du unuajn premiojn Grammy. La lastaj televidaj aperoj de Gaye okazis ĉe la korbopilka spektaklo de la NBA nome All-Star Game de 1983, kie li kantis "The Star-Spangled Banner"; Motown 25: Yesterday, Today, Forever; kaj Soul Train.
The Everly Brothers
The Everly Brothers estis usona rok-muzika duo, konata pro ludado de ŝtal-korda akustika gitaro kaj kantado per ferma harmonio. Konsistanta el Isaac Donald "Don" Everly (1a de Februaro, 1937 – 21a de Aŭgusto, 2021) kaj Phillip "Phil" Everly (19a de Januaro, 1939 – 3a de Januaro, 2014), la duo kombinis elementojn de rokenrolo, kontreo, kaj pop-muziko, iĝante pioniroj de kontreo.
La duo estis edukita en muzika familio, kaj aperis por la unua fojo en radio kantante kun siaj patro Ike Everly kaj patrino Margaret Everly kiel "The Everly Family" en la 1940-aj jaroj. Kiam la fratoj estis ankoraŭ en la mezlernejo, ili ricevis la atenton de elstaraj muzikistoj de Nashville kiel Chet Atkins, kiu ekpromociis ilin por tutlanda atento.
Ili komencis verki kaj registri sian propran muzikon en 1956, kaj ilia unua sukcesa kanto venis en 1957, per "Bye Bye Love", verkita de Felice kaj Boudleaux Bryant. La sukcesa kanto No. 1 en la printempo de 1957, kaj aliaj sukcesoj sekvis dum 1958, multaj el ili verkitaj de the Bryants, kiel "Wake Up Little Susie", "All I Have to Do Is Dream", kaj "Problems". En 1960, ili subskribis kontrakton kun la grava diskeldonejo Warner Bros. Records kaj registris "Cathy's Clown", verkita de la fratoj mem, kiu estis ilia plej granda vendosukcesa unuopaĵo. La fratoj enlistiĝis en la Rezervo de la Usona Marinfanteria Korpuso en 1961, kaj ilia produktado falis, kvankam aliaj sukcesaj unuopaĵoj plue aperis tra 1962, kaj "That's Old Fashioned (That's the Way Love Should Be)" estis ilia lasta inter-10 pintosukceso.
Longaj disputoj kun Wesley Rose, estrarano de Acuff-Rose Music, kiu administris la grupon, kaj kreskiĝanta droguzado en la 1960-aj jaroj, same kiel gustoŝanĝoj en popolmuziko, kondukis al dekadenco de la grupo en populareo en sia hejmlanda Usono, kvankam la fratoj plue publikigis sukcesojn en Britio kaj Kanado kaj faris multajn tre sukcesajn turneojn tra la 1960-aj jaroj. Komence de la 1970-aj jaroj, la fratoj komencis publikigi soloajn registraĵojn, kaj en 1973 ili oficiale disiĝis. Startinte en 1983, la fratoj revenis kuniĝis kaj plue muzikis periode ĝis la morto de Phil en 2014. Don mortis sep jarojn poste.
La grupo estis tre influa ĉe la muziko de la generacio kiu sekvis. Multaj el pintaj muzikistoj de la 1960-a jaroj estis tre influitaj de la fermit-harmonia kantado kaj ludado de akustika gitaro de la Everly Brothers, inklude the Beatles, the Beach Boys, Bee Gees, kaj Simon & Garfunkel. En 2015, la gazeto Rolling Stone rangigis Everly Brothers en la No. 1 de sia listo de 20 Plej Grandaj Duoj el Ĉiuj Tempoj. Ili estis enmetitaj en Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1986, kaj ricevis ankaŭ kelkajn aliajn similajn honorojn.
Arkadi Maslow
Arkadi MASLOW (en ukraina: Аркадій Маслов; en rusa: Аркадий Маслов), denaske Isaak Jefimowiĉ Ĉemerinskij (en ukraina: Ісаак Юхимович Чемеринський; en rusa: Исаак Ефимович Чемеринский) (9a de Marto, 1891 – 20a de Novembro, 1941) estis komunista politikisto.
Devena el familio de judaj komercistoj el Ukrainio, li venis en Berlino en 1899 kaj tie li edukiĝis. Je la Unua Mondmilito en 1914, li estis dekomence malliberigita kiel rusa ŝtatano, sed kiel volontulo li enlistiĝis en la Germana armeo kiel interpretisto, kaj kiel tio li militservis en koncentrejo de militprizonuloj.
Komunismo
Lia milita sperto radikaligis siajn politikajn simpatiojn al la Spartaka Ligo. Li amikiĝis kun Paul Levi kaj Ruth Fischer, kiuj konvinkis lin aliĝi al la Komunista Partio de Germanio (KPD). Li ŝanĝis sian nomon al Arkadi Maslow, kaj en Novembro 1920 estis elektita al la Centra Kommitato de la KPD. El 1921 Maslow, kun Ruth Fischer, estris la maldekstran branĉon de la Berlina KPD. En 1921, Maslow kunlaboris por la gazeto Die Rote Fahne. Arestita de la Berlina polico en 1922, li identiĝis kiel soveta agento kaj fidelulo de Lev Trockij kaj Karl Radek. Ĉar lia pasporto eksvalidiĝis, li estis kondamnita al ok monatoj en prizono. Por eviti tion, li kaŝiĝis, kaj samtempe estis onidiroj en la KPD ke Maslow estas spiono por la polico. Dum vizito al Moskvo en 1923, li estis pridemandita kaj retenita ĝis komenco de 1924.
En Aprilo 1924, Maslow kaj Fischer, kritikitaj kiel “dekstruloj” fare de August Thalheimer kaj Heinrich Brandler, iĝis estroj de la Partio kaj iĝis responsaj pri la intensigo de la “maldekstrigo” de la KPD. Denove arestita en Majo 1925, Maslow, kun Paul Schlecht kaj Anton Grylewicz, estis kondamnita al kvar jaroj de prizono, sed li estis malliberigita pro malbona sano en Julio 1926. Ĉar Maslow kaj Fischer ne plu ĝuis protekton de Grigorij Zinovjev, pro ordono de Josif Stalin favori al Ernst Thaelmann, ili estis elpostenigitaj el la partia estraro, kaj la 20an de Aŭgusto, 1926, ili estis ekskluditaj el la KPD.
Kun Ruth Fischer kaj Hugo Urbahns, Maslow kunigis iamajn membrojn de la maldekstra branĉo de la KPD, kio kondukis al la formado de la Leninbund (Lenina Ligo) komence de 1928. La KPD akuzis Maslow kiel “Agento de la Burĝaro” kaj petis, ke li ne rajtu eliri el Germanio, en la supozo, ke ili malhelpos la laboron de la KPD. En Majo 1928, Maslow kaj Fischer eliris el la Leninbund, pro malkonsento kun ties apogo al sendependa kandidato opoziciita al la KPD, kaj post kapitulaco de Zinovjev kaj Lev Kamenev opoziciantaj al Stalin, deziris esti akceptitaj denove en la KPD. Ĝis 1933, Maslow restis aktiva kiel tradukisto kaj retiriĝis el partopreno en politika aktiveco.
Fuĝoj
Post la enpovigo de la Nazioj en 1933, Maslow kaj Fischer unue fuĝis al Parizo, kie ili restis ĝis 1940. El 1934 ĝis 1936, Maslow kunlaboris kun Trockij kiel parto de la movado al la Kvara Internacio. Post la rompo el Trockij, Maslow kaj Ruth Fischer fondis cirklon kun la nomo Marksism–Leninisma Internacia Grupo, kio daŭris ĝis 1939. Dum la Moskvaj procesoj de 1936 ĝis 1938, Maslow estis denove akuzita de la stalinisma gazetaro kiel spiono.
Post la falo de Francio en 1940, Maslow kaj Fischer fuĝis al Kubo. Malkiel Fischer, li ne kapablis ricevi vizon al Usono. La 20an de Novembro 1941, Maslow estis trovita mortinta surstrate en Havano. Laŭ oficiala esplorado, li estis suferinta koratakon. Tamen, Ruth Fischer kaj Franz Pfemfert opiniis, ke Maslow estis murdita de la NKVD. En 1952, Guenther Reinhardt priskribis lian "akcidentan morton" detale kiel faro de la NKVD. Reinhardt asertis ankaŭ, ke Fischer poste malkovris, ke estis ŝia propra frato, Gerhard Eisler, kiu donis la murdordon.
Gustav Noske
Gustav NOSKE (Brandenburg an der Havel, 9a de julio 1868 - Hannover, 30a de novembro 1946) estis germana politikisto socialdemokrata, kiu iĝis la unua ministro pri defendo de Germanio inter 1919 kaj 1920, dum la Vajmara Respubliko.
Biografio
Noske estis politikisto de socialdemokrata ideologio, aktivulo de la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD) kaj membro de la germana parlamento dum la Unua Mondmilito. Li montris delonge fortan intereson en militaj kaj koloniaj aferoj. Ĝi troviĝis ĉe la dekstra branĉo de la SPD.
Post la fino de la milito kaj la eko de la Revolucio de Novembro, Noske estis nomumita Ministro de Defendo de la nova Vajmara Respubliko kaj zorgis pri rekonstruo de la germanaj Armitaj Fortoj. Por subpremadi la ribelon de la Spartaka Ligo li uzis la agadon de la soldatoj de la Freikorps, kiuj permesis la violentan subpremadon de la nomita Spartakisma Insurekcio (Spartakusaufstand). Poste li estis prezidanto de la Provinco Hanovero (1920-1933), sed li estis elpostenigita post la enpovigo de la nazioj en 1933. En 1944 la Gestapo, suspektante, ke Noske estis partoprenanta en la atenco de la 20a de julio kontraŭ Hitler, arestis kaj sendis lin al la Koncentrejo Ravensbrück. Noske estis liberigita de la aliancaj trupoj kaj vivis siajn lastajn tempojn en Hannover.
Quercus fabrei
Quercus fabrei estas specio de falfolia kverko, kiu kreskas en vasta areo de Ĉinio, precipe en Anhujo, Fuĝjano, Gŭangdongo, Gvanŝio, Hunano, Hubejo, Henano, Gŭiĝoŭo, Ĝjangsuo, Ĝjangŝjio kaj Ĝeĝjango.
Ĝi troviĝas ankaŭ en Hongkongo (Tai Po kaj Norda distrikto).
Les Moussières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Klienta ŝtato
Klienta ŝtato estas unu el pluraj konceptoj, kies celo estas priskribi la subigon de unu ŝtato al alia ŝtato, pli forta ol ĝi, en internaciaj rilatoj. Ĉi tiu koncepto estas la malplej specifa koncepto inter ĉi tiu familio de konceptoj, kiu ankaŭ inkluzivas satelitan ŝtaton aŭ marionetan ŝtaton, novkolonion, protektoraton aŭ patronŝtaton, vasalŝtaton kaj tributan ŝtaton (kiu pagas specialajn impostojn = tributojn al la potenca ŝtato). La ideo, ke ekzistas hierarkio inter la ŝtatoj, kaj iuj dependas en unu grado aŭ alia de la aliaj, kontraŭdiras la ideon de vestfalia suvereneco, laŭ kiu ĉiu ŝtato estas suverena ento egala al iu alia.
Historio
La origino de la koncepto estas en la patrono-kliento rilatoj kiuj ekzistis en antikva Romio, en kiuj la patrono disponigis juran kaj eĉ fizikan protekton al la kliento, kiu en interŝanĝo estis devontigita al la patrono, apogis lin kaj provizis lin per diversaj servoj.
En la 13-a jarcento, Koreio estis "superkaptita" de la mongolaj trupoj post interkonsentoj en 1260 kaj invado en la posta jardeko, la Kogurjo iĝis dependa de la mongola Yuan-dinastio.
Ĉe unua, dum la francaj revoluciaj militoj ĉi tiuj statoj estis starigita kiel "Républiques soeurs" ("frataj respublikoj"). Ili estis establita en Italio (Cisalpa Respubliko en Norda Italio, Partenopea Respubliko en Suda Italio), Grekio (Îles Ioniennes), Svislando (Helveta Respubliko kaj Rodana Respubliko), Belgio kaj Nederlando (Batava Respubliko).
Sekve al la franca invado de la ibera duoninsulo, Hispanio ankaŭ estis turnita en klienta Reĝlando de Hispanio sub Joseph Bonaparte; kiel estis Pollando, tiam la Varsovia Duklando.
En la moderna epoko
La princaj ŝtatoj estas en flavo.]] La Aŭstro-Hungara Imperio provis fari Serbion klientan ŝtaton por formi kristanan kontraŭstaron al la Otomana Imperio. En 1914, Rusio multfoje avertis la Austro-hungaran Imperion kontraŭ ataki Serbion.
En la Brita imperio, la hindaj ŝtatoj estis teknike sendependaj, kaj la sendependeco de Egiptujo komenciĝanta en 1922 teknike finis la britan protektoraton en la lando. Irako fariĝis regno en 1932. En ĉiu el tiuj kazoj, la politika kaj ekonomia realeco ne permesis plenan sendependecon, sed prefere situacion kie la lokaj regantoj estis britaj klientoj.
Dum la Dua Mondmilito, la landoj kiuj estis konkeritaj fare de Nazia Germanio kaj kiuj ne estis aneksitaj al la Tria Regno aŭ metitaj sub armean regadon iĝis klientoŝtatoj de Germanio. La nazioj nomumis al tiuj landoj gvidantojn kun ĉefe simbola aŭtoritato, kiuj foje havis naziajn aŭ faŝismajn opiniojn, kaj estis submetitaj al la superrigardo kaj instrukcioj de Nazia Germanio. Inter ĉi tiuj landoj ni povas nomi Vichy France, la Itala Socia Respubliko, la Sendependa Ŝtato Kroatio (vidu la enskribon por artikolo pri la Ustaše movado), kaj pli. La ĉefa klientŝtato de la Japana Imperio estis la marioneta ŝtato Manĉukuo.
Post Dua Mondmilito la esprimo komencis esti uzita por priskribi naciojn regitajn en diktatora maniero kiuj estis rekte subtenataj de Usono aŭ Sovet-Unio, la superpotencoj de la malvarma milito. Dum la malvarma milito kaj ankaŭ en la posta epoko, multaj latin-amerikaj landoj kiel Gvatemalo, Salvadoro, Nikaragvo ĝis 1979, Kubo ĝis la Kuba revolucio, Ĉilio sub la reĝimo de generalo Pinochet, Irano ĝis la Islama Revolucio kaj ankaŭ la sekularaj reĝimoj de la arabaj landoj kiel Egiptio, Irako, kaj Sauda Arabio, estis viditaj kiel klientŝtatoj foje de Usono alifoje de Rusio. Tiu de Sirio estas konsiderita klientŝtato de Rusio.
(152564) 1992 HF
(152564) 1992 HF estas tre malgranda, meze hela marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Orbito
Ĝi estas en 3:8 kun Venuso kaj 8:7 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la tera orbito, sed ĝia malsuprenira nodo estas tre proksima de la orbito de Venuso.
Maisod
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Montcusel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Claude kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Jabloňov
Jabloňov (Jablonau) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1361.
Koroa maro
La Koroa maro aŭ Maro Koro estas maro en la Pacifika Oceano inter la insulo Viti Levu, Fiĝioj, okcidente kaj la Lau Insularo oriente, ĉirkaŭita de la insuloj de la Fiĝia arkipelago.
Ĝi estas nomita laŭ la insulo Koro.
Arinthod
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Preĝejo Sankta Triunuo (Großbreitenbach)
La protestantisma Preĝejo Sankta Triunuo (germane: St.-Trinitatis-Kirche) en Großbreitenbach, Germanujo, apartenas al la eklezidistrikto Arnstadt-Ilmenau de la Evangelia Eklezio en Meza Germanlando. .
Historio
La kun ĉ. mil sidlokoj plej granda framskeleta kirko en Turingio konstruitis ekde 1697 por anstataŭigi la kadukan Johano-kirkon. Ĝi konstruitis en 1570 kaj terenfalis (krom ture) en 1771. La planojn estis de la saksia-gotaa ĉefkonstruisto Andreas Rudolph kaj konsekritis en la 1690-a jaro. Tiam estis Großbreitenbach parto de la Princlando Schwarzburg-Sondershausen. La restinta kirkoturo de Johano-preĝejo de tiam servis por Triunuo-kirko kiel kampanilo.
Priskribo
La komplete ardeza preĝejo taksatas ĉefverko de turingia ĉarpentista arto. Sesangula firstotureto kuŝas sur dekliva tegmento de la larĝa navo. La interno esta baroka havante du galeriojn kun duoblaj apogilvicoj. Malfrugotika altaro kaj farbvitritaj fenestroj apartenas al la interno. La baptujo estas el ligno kaj datumas de 1677 estante ankoraŭ el la malnova Johano-kirko. .
Kalcia izovalerato
Kalcia izovalerato aŭ kalcia izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj kalcia hidroksido. Kalcia izovalerato estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kalcia izovalerato estas pli solvebla en malvarma akvo ol en varma akvo. Kalcia izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al kalcia katjono. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj unu kalciatomo.
159814 Saguaro
159814 Saguaro estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo "KLENOT" (KLEť observado de Nekutimaj Objektoj kaj Terrenkontaj asteroidoj) elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Nacia Parko Saguaro en dezerta pejzaĝo oriente kaj okcidente de Tucson, kiu protektas la majestan gigantan saguaron (Carnegiea gigantea) kaj aliajn kaktacojn. La giganta saguaro estas la plej supra simbolo de la Sudokcidenta Usono.
Josef Engelhart
- naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1864 en Vieno, mortis en aĝo de 77 jaroj la 19-an de decembro 1941 samurbe - estis aŭstra artisto, konkrete pentristo kaj skulptisto. Li fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento tre engaĝiĝis en arta movado de pentrado, skulptado kaj arkitekturo, germanlingve nomita Jugendstil ("junulara stilo"). La 3-an de aprilo 1897 li en Vieno kun aliaj samideaj artistoj fondis la asocion Viena Secesio, laŭ kiu la arta stilo fine ankaŭ en Esperanto ricevis sian nomon - Secesio.
Ernst Stöhr
- naskiĝis la 1-an de novembro 1860 en Sankt Pölten, mortis la 17-an de junio 1917 samurbe - estis aŭstra artisto, konkrete pentristo, verkisto, muzikisto, poeto kaj grafikisto. Li fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento tre engaĝiĝis en arta movado de pentrado, skulptado kaj arkitekturo, germanlingve nomita Jugendstil ("junulara stilo"). La 3-an de aprilo 1897 li en Vieno kun aliaj samideaj artistoj fondis la asocion Viena Secesio, laŭ kiu la arta stilo fine ankaŭ en Esperanto ricevis sian nomon - Secesio. Ernst Stöht estis membro de la Akademio de Belartoj de Vieno.
Barbadillo del Pez
Barbadillo del Pez [barbaDiljo delPEZ] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda, proksime de Rioĥo. De la loknomo del Pez signifas de la Fiŝo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,76 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 65 loĝantojn. Ĝi perdis 600 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 66 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, en la valo de la rivero Pedroso.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Fine de la 16-a jarcento estis minoj el fero proksime de la loĝloko. En 1794, la loĝloko apartenis al la partio de Can de Muño kaj estis regata de vicurbestro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), minado, forstado, ĉasado, fiŝkaptado kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Barbadillo del Mercado
Geografio
Ĝi distas 50 km de Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Fum la 16-a jarcento Barbadillo luktis kontraŭ la nobela familio Lara kaj poste kontraŭ la urbo Burgoso, por defendis sian sendependecon.
La loĝloko havis fervojan stacion de la linio Santander-Mediteraneo, kiu funkciis inter 1930 kaj 1985. En la aktualo la iama fervojo estis konvertita en verda vojo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), minado, forstado, ĉasado, fiŝkaptado kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Petro, la ermitejoj, la pontoj, la konvento, fontano, blazondomoj ktp.
Z 8800
Z 8800 estas franca du-etaĝa elektrotrajno, konstruita en 1985-1988, por priservi la antaŭurbajn fervojojn de Parizo (linioj de Transilien kaj RER). Entute 58 trajnoj estis konstruitaj. En septembro 2022, 57 el la 58 produktitaj trajnoj funkciis.
Wilhelm List (pentristo)
- naskiĝis la 22-an de novembro 1864 en Vieno, mortis la 10-an de februaro 1918 samurbe - estis aŭstra pentristo kaj grafikartisto. Li fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento tre engaĝiĝis en arta movado de pentrado, skulptado kaj arkitekturo, germanlingve nomita Jugendstil ("junulara stilo"). La 3-an de aprilo 1897 li en Vieno kun aliaj samideaj artistoj fondis la asocion Viena Secesio, laŭ kiu la arta stilo fine ankaŭ en Esperanto ricevis sian nomon - Secesio.
Z 8800
La trajno estas plibonigita versio de la Z 5300. Z 8800 apartenas al la familio Z 2N. Tiu familio ankaŭ inkludas Z 5600, Z 20500, Z 20900, Z 92050.
Z 5600
Z 5600 estas duetaĝa franca elektrotrajno. Ĝi estis konstruita en 1982-1985 por priservi la antaŭurbajn fervojojn de Parizo (linioj de Transilien kaj RER). Entute 52 trajnoj estis konstruitaj. En novembro 2022, 51 el la 52 produktitaj trajnoj funkciis.
Max Kurzweil
- naskiĝis la 12-an de oktobro 1867 en Bzenec, tiam ankoraŭ parto de la Aŭstra Imperio kaj ankaŭ germane nomata Bisenz, mortis en aĝo de nur 48 jaroj la 9-an de majo 1916 en Vieno - estis aŭstra artisto, konkrete pentristo, desegnisto kaj grafikartisto. Li fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento tre engaĝiĝis en arta movado de pentrado, skulptado kaj arkitekturo, germanlingve nomita Jugendstil ("junulara stilo"). La 3-an de aprilo 1897 li en Vieno kun aliaj samideaj artistoj fondis la asocion Viena Secesio, laŭ kiu la arta stilo fine ankaŭ en Esperanto ricevis sian nomon - Secesio. Max Kurzweil estis membro de la Akademio de Belartoj de Vieno kaj la Académie Julian en Parizo.
Z 5600
La Z 5600 apartenas al la familio Z 2N. Tiu familio ankaŭ inkludas Z 8800, Z 20500, Z 20900.
2-Butila izovalerato
2-Butila izovalerato aŭ 2-butila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj 2-butanolo. 2-Butila izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Butila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al 2-butila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Unua statuto de Litovio
La statuto de la Grandprinclando Litovio de 1529 estis la unua statuto de Grandprinclando Litovia kaj kolekto de leĝoj de feŭda juro kiu estis en forto en la Grandprinclando Litovio meze de la 16-a jarcento.
Historio
Laboro pri preparado de la unua statuto de 1529 estis kondukita dum pluraj jaroj en la nua kvarono de 16-a jarcento. La unua skizo de la statuto etis preparita en 1522, sed ĝi ne estis aprobita, kaj laboro pri ĝi daŭris dum pliaj sep jaroj.
La Statuto estis kompilita fare de komisiono sub gvidado de la kanceliero de la Granda Princlando Litovia Albreht Vojceh Gaŝtold. La personoj implikitaj en la preparado de la Statuto ne povas esti etablitaj kun absoluta precizeco nuntempe, sed ekzistas kialoj por aserti ke interalie doktoro pri juro Franciŝak Skarina kaj kanceliero Gaŝtold mem partoprenis en ĝia preparado. La ĉefprovizaĵoj de la Statuto estis pridiskutitaj kun grandprinco Sigismondo la Maljuna, kiu poste aprobis la Statuton.
La Statuto estis preparita surbaze de kodigo kaj sistemigo de normoj de loka kutima juro, verdictoj de tribunaloj kaj ŝtataj institucioj. la Jura Kodo de 1468, privilegioj. Dum ĝia preparado, unuafoje, la sistemo kaj structuro de la lokigo de juraj normoj estis evoluigitaj depende de ilia enhavo, tipaj kaj ĝ eneraligitaj normoj estis inckluzivitaj; estis enkondukitaj multaj novaj juraj normoj, kiuj reflektis la tiamaj vara—monaj rilatojn; normoj de ŝtataj, administraj, civilaj, familiaj, krimaj, tribunal-procedaj kaj aliaj branĉoj de leĝo estis inkluzivitaj. La redaktintoj de la Statuto foriris de la sistemo de kodigo adoptita en romia juro kaj evoluigis sian propran. Ĝi estas bazita sur novaj principoj: la suverenecon de la ŝtato (kontraue al mezepoca kosmopolitismo), la unueco de la leĝo, la prioritato de la scribita juro. La Statuto inkludis regulojn de ĝenerala juro kaj specialajn regulojn kiuj disponigis privilegiojn al la reganta klaso aŭ ĝiaj grupoj. Samtempe ili ne estis escepto, sed integra parto de la sistemo de la Statuto 1929, kvancam ili kontraŭdiris ĝiajn ĉefajn principojn.
La Statuto estis konfirmita 29-an de septembro 1529.
Enhavo kaj strukturo
La statuto konsistas el 13 ĉapitroj kaj 244 artikoloj. Postaj aldonoj estis faritaj al ĝi. Kiel rezulto, la nombro de la artikoloj pliiĝis al 283.
Ĉapitroj 1 al 3 ĉefe enhavas la normojn de ŝtata juro kaj fundamentajn dispoziciojn de aliaj juraj branĉoj. La 4-a kaj 5-a ĉapitroj temas pri geedziĝo kaj familio, kuratoreco kaj heredo. La 6-a temas pri juĝa kaj procedura juro. La 7-a temas pri krima juro, en la 8-a tera, en la 9-a — forstada kaj ĉasada, en la 10-a — civila, en la 11-a — 13-a krima kaj krimprocedura juro.
En la statuto de 1529 estis laŭlege establitaj la fundamentoj de socia kaj ŝtata ordo, la jura statuso de klasoj, bienoj kaj sociaj grupoj, la ordo de formado, la kunmetaĵo kaj potencoj de kelkaj regitarcorpoj kaj tribunalo. Estis anoncita regulo, laŭ kiu ĉij personoj "kaj malriĉaj kaj riĉaj", devis esti juĝitaj laŭ la normoj fiksitaj de la statuto. La grandprinco entreprenis konservi la terirorian integrecon de la ŝtato, ne akcepti fremdulojn al publikaj postenoj de la granprinclando, ne doni al ili bienojn, ne forpreni poziciojn jan posedaĵojn de lokaj feŭdaj sinjoroj sen juĝo, kaj sekvi ĉiujn malnovajn leĝojn kaj kutimojn. Speciala atento en la statuto estis donita al pricedura juro. La principo de publika justeco, formala egaleco de partioj en la procezo, la rajto de la akuzito al defendo kun partopreno de advokato estis anoncita. Samtempe la Statuto proclamis la konservadonde privilegiojn kaj avantaĝoj por feŭdaj sinjoroj, kiuj en la practico plifirmigis la senleĝecon de de ordinaraj homojkaj konservis la plenecon de rajtoj nur por feŭdaj sinjoroj. Tamen, en la periodo de feŭdismo, eĉ tia declaro de la ideo de juro estis grava paŝo antaŭen. La ideoj de humanismo influis la normoj de krima kaj civila juro fiksitaj en la Statuto 1529 kaj postaj Statutoj. Tiel en la Statuto 1529 (ĉap. 1, art. 7), estis anoncite, ke neniu devas respondeci pri la culpo de alia, kaj krima puno devus esti trudita nur al personoj kies kulpo estas konstatita de la tribunalo. En art. 27. ĉ. 7 establigis la terminoj de krima persekuto: por la plej grava crimo — 10 jaroj, por malpli gravaj — 3 jaroj. En art. 7 ĉ. 11 oni provos limigi sklavecon pro farita crimo. Liberulo nee devus esti condamnita al eterna sklaveco pro farita crimo. En la Statuto, normoj kiuj certigis la proprietrajtojn de la feŭdajsinjoroj estas sufiĉe plene fiksitaj. Multe da atento estis pagita al geedzeco kaj familia juro. La Statuto enhavis normoj, kiuj determinis la proprietrajtojn de virinoj kaj infanoj, la proceduron por geediĝi kun fe=raulinoj. La promeso de grandprinco ne devigi geedziĝojn, sed ur kun shia konsento estis anoncita. La proceduro por nomumado de gardantoj por neplenaĝaj infanoj lasitaj sen gepatroj estis detale reguligita.
Signifo de Unua statuto
La statuto estis skribita en rutena lingvo kaj ĝi donas ŝancon studi la vortprovizon kaj stilon, ŝtatleĝan terminologion de tiu tempo. Unua statuto ludis signifan rolon en la plia kodigo kaj sistemigo de leĝo. Ĝi kaj dua statuto funkciis kiel bazo kaj fonto por evoluo de tria statuto/
Halmahera maro
Halmahera maro (Laut Halmahera) estas regiona maro en la centr-orienta parto de la Aŭstralazia Mediteranea maro. Ĝi estas ĉe ĉirkaŭ 1°S kaj 129°E kaj estas limigita per la Pacifika Oceano norde, Halmahera okcidente, Vaigeo kaj Okcidenta Papuo oriente, kaj Serama maro sude. Ĝi kovras ĉirkaŭ 95 000 km kaj ties topografio enhavas nombrajn apartajn basenojn kaj montarojn, el kiuj la ĉefa estas la Halmahera Baseno kiu atingas profundon de 2039 m.
La Internacia Hidrografia Organizo (IHO) difinas la Halmaheran maron kiel unu el la akvejoj de la Indonezia Arkipelago.
Golfo de Anadir
La golfo de Anadir (Анадырский залив) estas ampleksa golfo en la nordorienta pinto de la duoninsulo Ĉukotko, en Siberio, Rusio. Administracie, la golfo apartenas al la Ĉukotka aŭtonoma distrikto de la Federacio de Rusio.
La golfo de Anadir estas en la nordorienta parto de la Beringa maro kaj etendiĝas el la kabo Ĉukĉi, norde, ĝis la kabo Navarin, sude. La golfo estas proksimume 400 km larĝa. La golfo etendiĝas interne en du brakoj aŭ akvejoj, nome la golfeto de Krest kaj la lagunestuaro de Anadir. La akvo de la golfo de Anadir estas kovrita per glacio normale 10 monatojn jare. La tajdoj atingas normale alton de 2,5-3 m.
Datumcentro
Datumcentro aŭ Datencentro estas speciala konstruaĵo aŭ ĉambro konstruita por gastigi multajn funkciantajn komputilajn servilojn. Ĝi provizas rapidajn retajn konektojn inter serviloj por komuniki kaj prilabori multajn datumojn, kaj iujn por komuniki kun la ekstera mondo. Estas klimatiziloj por reguligi la varmon de ĉiu servilo kaj kontroli humidecon por malhelpi al komputiloj misfunkcii tro rapide. Ofte ekzistas urĝa elektro-provizo (UPS) (aŭ dizel-generatoro) por certigi, ke komputiloj ankoraŭ funkcias eĉ kiam la elektra kurento estingiĝas. Kaj kutime estas iaj fajroestingiloj tie por estingi fajron de komputiloj, se okazas.
Datumcentroj estas normale konstruitaj kaj uzataj de kompanioj, kiuj bezonas multajn ĉiam-funkciantajn komputilojn, kompanioj kiuj estas dungitaj por komputado por iuj aliaj (ekzemple tiuj, kiuj gastigas retservilojn), kaj plej modernaj telekomunikaj kompanioj.
Valareña
Valareña estas urbeto en la municipo Ejea de los Caballeros, de la provinco Zaragozo. Ĝi apartenas al komarko Cinco Villas en la historia hispana regiono Aragono.
Loknomo
La nova urbeto ricevis la nomon de "Valareña" kiel omaĝon al proksima intermonto, kiu estas ligita al intermontoj "Valtuerta" kaj "Malvecino". La unua referenco al tiu loknomo devenas de 1306 kiel "Las Ballyarenyas". Arenya estas la evoluo de la latina adjektivo ARENEA (sabla).
Geografio
Ĉirkaŭ la urbeto Valareña, la tera surfaco destinita al kulturado preskaŭ atingas 3 950 hektarojn. Valareña situas je proksimume 364 m sur la marnivelo. Ĝia distanco al Ejea estas ĉirkaŭ 15 km, al Tudela ĉirkaŭ 29 km kaj al Zaragozo ĉirkaŭ 80 km.
Demografio
Evoluo de la loĝantoj en Valareña de la jaro 2000 ĝis 2018:
Valareña, kiel aliaj urbetoj, suferis malpliiĝon de sia loĝantaro pro mortoj kaj la foriro de la plej junaj serĉante pli bonan estontecon.
Historio
Ĝi estis fondita la 8-an de aprilo 1959. Oni faris en ĉi tiu urbeto la disdono de kultivotaj terenoj inter la novaj setlantoj la 12-a de decembro 1962, dato de la alveno de la unuaj 50 familioj, venantaj el Ejea de los Caballeros, "Rivas", "Zaragozo", "Uncastillo" kaj "Ibdes", inter aliaj. Kiel en la urbeto "El Sabinar", la instalado de la unuaj setlantoj havis grandajn malfacilaĵojn pro la salpetro de la tero; ĉar la tuta aljuĝita tero devis esti regrandigita, rompante tiel la prognozojn por igi tiun setlanturbeton la plej granda en la areo.
Post la konstruado de Valareña, pluraj homoj ekkomprenis, ke ŝtonoj uzitaj dume enhavis fosiliojn de la Terciara aŭ Kenozoika Erao. En la intermonto "Malvecino" estis konstruita akvorezervujo (diglageto), kiu reguligas la akvon de la kanaleto "Cinco Villas" kaj enfluas en la riveron "Riguel", kiu siavice estas alfluanto de la rivero "Arba", apud la vilaĝo "Escorón".
Naturaj pejzaĝoj
La "Bardena" de Aragono estas teritorio de ĉirkaŭ 10 000 hektaroj. Ĝi etendiĝas tra parto de la municipoj Ejea de los Caballeros, Tauste kaj Sádaba ĉe la limo kun Navaro. Ĝi estas natura spaco de granda ekologia intereso, kiu kombinas stepojn, densajn arbarojn, intermontojn kaj rokajn klifojn. La centra areo, konata kiel "Bardena Negra", estas nomata tiel pro la malhela koloro de la arbaroj de la pino "Alepo".
Estas menciinde
Inter ĝiaj kultivaĵoj elstaras rizo, tre bonega kaj aprezata, ĝuste pro la bona kvalito de la akvoj el la montaroj Pireneoj. Ĉi tiu produkto, rizo, estas surmerkatigita per la Kooperativo San Miguel, tie establita ekde la fondo de Valareña, kiu estas ekipita per modernaj instalaĵoj por sekigi kaj purigi ĝin.
Sándor Wladár
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomojn en 1989 kaj 1991, poste li malfermis privatan bestkuracejon. Li ricevis premiojn inter 1980-1994.
Sporta kariero
inter 1972–1980 estis naĝisto en la centra sportlernejo, poste en signifa ĉefurba sportklubo, pli poste inter 1985 kaj 1987 li estis akvopilkisto, eĉ en la lasta jaro li estis hungara ĉampiono. Kiel naĝisto li estis hungara ĉampiono 22-foje inter 1979-1986, li estis membro de la nacia teamo inter 1978-1985. Lia trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora medalo, en la sekva Olimpiko Hungario bojkotis ĝin. Li estis la dua en mondĉampionumo en 1982. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1985. Depost 2017 li havis altajn postenojn en la hungara sporta vivo.
Rudolec
Rudolec (ĝis la jaro 1946 Německý Rudolec, Deutsch Rudoletz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas sur moravia flanko de historia landa limo de Bohemio kaj Moravio.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1343.
Maluka maro
Maluka maro (Laut Maluku) estas en okcidento de Pacifika Oceano, inter insuloj de Indonezio, specife limigita de Sulaveso okcidente, Halmahera oriente, kaj la Sula Insuloj sude. La Maluka maro havas totalan surfacan areon de 200 000 km². La Maluka maro estas riĉa en koralo kaj havas multajn subnaĝajn lokojn pro la profundo de ties akvoj. La profundeco de la tieaj akvoj klarigas la dividadon de la maro en tri zonoj, kiuj funkcias por transporti akvon el la Pacifika Oceano al la ne tiom profundaj maroj najbaraj. La profunda truo en la Maluka maro estas la 4 810-metra Bakan (en indonezia: Bacan) baseno. Tiu regiono estas konata pro siaj periodaj suferoj de tertremoj, kiuj venas el la fakto ke la maro mem estas mikroplato, en kiu la Maluka maro estas subdukciita en du kontraŭaj direktoj: unu en la direkto de la Eŭrazia plato okcidente kaj la alia en la direkto de Filipina plato oriente.
La portugala, nederlanda, brita, kaj hispana imperioj luktis inter si por la kontrolo de la spic-insuloj kiuj povas esti aliritaj nur tra la Maluka maro.
-0.41667°N, 125.41667°W