cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aŝrafo (tendaro)
Kontraŭstarado al irakaj potencoj
La «La internacia komitato de advokatoj defende al Aŝrafo» apelaciis al la usona ministro pri defendo Robert Gates, postulante ekkontroli la situacion en la tendaro kaj forigi de tie 2,500 irakajn soldatojn. Ankaŭ apelaciintoj petis lin persone observi liberigon de 35 anoj de OMIP, arestitaj de irakaj potencoj kaj akuzitaj pri preparado de ribelo. Ili diris, ke post transdono de la tendaro sub irakan respondecon, okazinta en januaro 2009, oni konstante rompis tie homajn rajtojn kaj Blanka Domo ignoris tion kiel «internaj aferoj de Irako». La gazetsekretario de Pentagono Geoff S. Morrell diris ke Usono «ne rajtas kontroli Aŝrafon» pro pakto, subskribita kun Irako fine de 2008. Post establo de kontrolo super la tendaro la iraka registaro donis al anoj de OMIP unu monaton por forlasi la landon.
La 2011 (laŭ deklaro de la iraka reprezentanto en la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj la  ) irakaj sekurecfortoj denove eniris la tendaron. En interpuŝiĝoj pereis 3 tendaranoj. Anoj de OMIP nomis agojn de la irakanoj «buĉado». Laŭ la oficiala deklaro, atakon kaŭzis «provokaj agoj» de la muĝahidoj. Ili atakis irakajn sekurecfortojn, kiam tiuj provis restarigi kontrolon super nord-orienta parto de la tendaro kaj redoni al agrikulturistoj terenojn, kaptitajn de la tendaranoj. La iraka proparolanto diris, ke la tendaranoj konsideras teron de la tendaro «liberigita kaj sankta teritorio», kio minacas suverenitaton de Irako. Potenculoj de Irano laŭdis la agojn de la irakaj militistoj. La alta reprezentanto eŭrop-unia pri eksterlandaj aferoj kaj sekureca politiko Catherine Ashton kaj la supera komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pri homaj rajtoj Navi Pillay kondamnis tiun atakon. Navi Pillay diris, ke laŭ kelkaj informoj kvanto de pereintoj atingis 34 kaj alvokis la irakajn potencojn okazigi sendependan enketadon. Laŭ oficiala deklaro, atako celis revenigi terenojn, kaptitajn de la tendaranoj de lokaj kamparanoj La konsilanto de la Supera gvidanto de Irano generalo Jahja Rahim Safavi publike aprobis atakon de la iraka armeo kontraŭ «teroristoj» kaj alvokis daŭrigi tion ĝis plena detruado de la «teroristaj bazoj». La estis liberigitaj ses arestitaj la 8-an de aprilo viroj: Bahman Tolu, Meĥdi Gafuri, Ĥamid Maki, Hosejn Ejni, Babak Karimi kaj Asgar Meĥdizade. Dum arestoperiodo ili estis ofte batataj kaj malsatstrikis.
La Irano kaj Irako subskribis la interkonsenton pri ekstradicio. Laŭ la irakanoj, tio koncernos nur krimulojn, sed ne anojn de OMIP.
La Mariam Raĝavi alvokis Uniĝintajn Naciojn defendi tendaranojn kaj sendi tien siajn observantojn.
La kelkcent homoj manifestaciis antaŭ la Blanka Domo en Vaŝingtono (Usono), postulante ekskludi OMIP el la listo de teroraj organizaĵoj kaj helpi al ties anoj en Aŝrafo. Inter la partoprenantoj estis la eksa ministro pri interna sekureco Tom Ridge kaj eksa guberniestro de Pensilvanio Ed Rendell.
La 2013 okazis gravaj interpuŝiĝoj. Laŭ oficiala versio, tendaranoj sturmis armean postenon ĉe la enirejo, kio kaŭzis respondan pafadon. OMIP asertas, ke temas pri atako de la iraka armeo, sekve de kiu pereis 52 el 100 restintaj tendaranoj. Sekvan tagon Reuters sciigis pri almenaŭ 47 pereintoj, referincinte al Unuiĝintaj Nacioj.
Okazaĵo kun eŭropaj deputitoj
Ekde la 4-a ĝis la 8-a de januaro 2007 Aŝrafon vizitis la deputitoj de la Eŭropa Parlamento — portugala socialisto Paulo Casaca kaj germana maldekstrulo André Brie. La filmetoj, montrantaj ilin danci kune kun anoj de OMIP, aperis en YouTube kaj kaŭzis skandalon. André Brie publike deklaris, ke tio estis tute normala ago, ĉar OMIP ne plu estis konsiderata de Eŭropa Unio kiel terora organizaĵo. Tamen li konsilis al sia portugala kolego ne plu vizitu Iranon pro danĝero por lia vivo.
Likvido de la tendaro
Komence de 2011 la registaro de Irako deklaris, ke la tendaro estos likvidita samjare ĝis la. Sed antaŭaj interpuŝiĝoj, kaŭzintaj pereon de kelkdek tendaranoj, kaj ties pledoj, instigis ke la Alta Komisaro de la Unuiĝintaj Nacioj pri Rifuĝintoj deklaris la tendaranojn la azilserĉantoj kaj anoncis sian intencon kunlabori kun la iraka registaro por prokrasti la fermodaton.
La 2011 la iraka ĉefministro Nuri al-Maliki deklaris, ke laŭ la peto de la Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj Ban Ki-moon, fermo de la tendaro estas prokrastita por duonjaro.
La la registaro de Irako subskribis kun reprezentanto de Unuiĝintaj Nacioj interkonsenton, laŭ kiu loĝantoj de Aŝrafo estos portempe translokitaj en alian irakan rifuĝejon post kio ilian sorton destinos la Agentejo de Unuiĝintaj Nacioj pri rifuĝintoj. Oni supozas, ke plejparto da ili trovos azilon en aliaj landoj. Usono laŭdis ĉi paŝon.
La 2012 unuaj kelkcent tendaranoj estis translokitaj en la tendaron Liberty ( Libereco) apud Bagdado. La tendaro Aŝrafo estis nomita ankaŭ Nova Irako kaj la tendaro Liberty estis nomita Hurija. En aprilo 2012 translokiĝis jam 1200 tendaranoj. Usona ministro pri eksteraj rilatoj Hillary Rodham Clinton diris, ke kunlaboro de OMIP rilate fermon de la tendaro Aŝrafo estos decida argumento por forigi ĝin el la listo de teroraj organizaĵoj. En aŭgusto 2012 Ban Ki-moon, Ĝenerala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj alvokis ĉirkaŭ mil restintajn tendaranojn translokiĝi al la nova tendaro. Destinita por tiu tempo elĉerpiĝis la.
En majo 2012 iranaj amaskomunikiloj informis, ke Israelo premas Azerbajĝanon por ke tiu akceptu OMIP en iuj neŭzataj militbazoj. Ili sciigis ankaŭ, ke Usono intertraktas kun Jordanio, Pakistano, Kataro kaj Saud-Arabio pri sama afero.
Samtempe guberniestro de la irana urbo Al-Ĥalis Odaj Al-Ĥadran deklaris, ke ĉirkaŭ 1000 tendaranoj pretas reveni al Irano kaj peti amnestion ĉe la registaro.
Cieszanów
Cieszanów estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Cieszanów en distrikto Lubaczowski.
Parko María Luisa
La Parko María Luisa (Parque de María Luisa), situanta en Sevilo (Hispanio), estas la plej fama publika ĝardeno de la urbo kaj unu el ĝiaj verdaj pulmoj. En 1983 ĝi estis deklarita je kultura interesaĵo kategoriigita kiel Historia Ĝardeno. La parko estis inaŭgurita kiel publika la 18an de aprilo 1914 sub la nomo Urba Parko Infantino María Luisa Fernanda.
Tiuj ĉi spacoj, kiuj antaŭe iĝis parto de la privataj ĝardenoj de la Palaco Sankta Telmo, estis donacitaj en 1893 de la infantino María Luisa Fernanda Burbono, edzino de la duko de Montpeliero, al la urbo. La placoj de Hispanio kaj de Ameriko, konstruitaj por la Iberamerika ekspozicio de 1929, troviĝas en la parko kaj estas fakte, ĝiaj ĉefaj allogaĵoj.
NGC 414
NGC 414 (aliaj indikoj — PGC 4254, UGC 744, ZWG 501.123, 4ZW 39, KCPG 25A) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sándor Zöld
ZÖLD Sándor (zeold) estis hungara kuracisto, ministro por internaj aferoj naskita en Nagyvárad la 19-an de majo 1913 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de aprilo 1951.
Biografio
Sándor Zöld havigis diplomon en Debrecen. Li jam kiel studento estis ano de la eksterleĝa komunista partio ekde 1932. Li estis unu el organizintoj de la Marta Fronto de Debrecen kaj redaktoro de revuo Tovább. Ekde 1942 li estis kuracisto en la malsanulejo de Berettyóújfalu. Ekde decembro de 1944 li estis ano dela Provizora Landkunveno, ŝtatsekretario por internaj aferoj. En 1946 li estis partisekretario de komisiono de Grandszeged, deputito de departemento Csongrád-Csanád. Post la unuiĝa kongreso de partioj oni elektis lin la Centran Komitaton de la partio kaj en la samam jaro oni nomumis lin ŝtatsekretario por internaj aferoj. Inter 23-a de junio 1950 kaj 20-a de aprilo 1951 li estis ministro por la internaj aferoj, ano de Politika Komitato. En 1951 laŭ eltrovitaj akuzoj oni volis aresti lin, sed li sinmortigis antaŭ la aresto.
Dong Hoi
Dong Hoi - vjetname Đồng Hới estas administra urbo de Provinco Quang Binh, ankaŭ universitata urbego en Vjetnamio.
Geografio
Đồng Hới situas laŭ rivero kaj laŭ la Sudĉina Maro en meza parto de la lando. La marbordo estas 12 km. longa. Hue troviĝas en distanco de (en mm-oj) 154, lando Laoso 180, Da Nang 232, Nam Dinh 328, Hai Phong 373, Hanojo 401, Ha Long 416, Qui Nhơn 500, Nha Trang 645, Da Lat 648, Biên Hòa 729, Phan Thiết 747, Ho-Ĉi-Min-urbo 751, Vũng Tàu 797, Long Xuyên 802, Can Tho 836, Rạch Giá 849 km.
Historio
Arkeologia elfosejo en tiu areo pruvis, ke homoj vivis tie jam en la ŝtonepoko. Inter 1558-1775 Vjetnamio estis dividita en du landoj, Đồng Hới estis grava defendejo de la norda parto. Dum la unua Hindoĉinia Milito en la 1950-aj jaroj la loka aerbazo estis uzita fare de la francoj. Dum la Vjetnama milito en 1965 Đồng Hới estis grandparte detruita per bombadoj fare de Usono. En 1972 denove okazis granda batalo inter usonaj ŝipoj kaj vejnamiaj aviadiloj. Post falo de Sajgono en 1975 Quảng Bình provinco estis kunfandita en Bình Tri Thien provinco. En 1990 Bình Tri Thien denove estis disigita en tri provincojn kiel ĝi estis antaŭe. Đồng Hoi tiam iĝis la ĉefurbo de Quảng Bình provinco.
Ekonomio
En la ĉirkaŭaĵo de Đồng Hới oni vivas el agrikulturo, en la urbego el industrio, turismo, iom da servoj kaj iomete el agrikulturo. En la urbego La grandurbo 98 hoteloj funkcias.
Trafiko
Đồng Hới estas atingebla per flugmaŝinoj, aŭtoj, trajnoj kaj ŝipoj. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Đồng Hới situas en musona klimato. En la urbego pluvas en la plena jaro 2090 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter septembro-novembro pluvegas. La meza jara humido estas proksimume 84%.
São Sebastião da Vargem Alegre
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Muriaé. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun. Kune kun São Francisco de Assis do Piauí la loĝloko estas la brazila municipo kiu havas plej multe da literoj: 26.
Lengyeltóti
Situo
Lengyeltóti situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kaposvár-Fonyód. Tiu lasta urbo (kun Balatono) troviĝas 11, Kaposvár 41, Pécs 105, Budapeŝto 153 km.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1116. En la 12-a jarcento preĝejo konstruiĝis, kiun baldaŭe oni trakonstruis, sed ankaŭ nun funkcias. En 1896 la fervojo ekfunkciis.
La komunumo iĝis distriktejo inter 1871-1950, en 1977 grandvilaĝo, en 1992 urbo.
Dum la historio la urbeto famiĝis pri vinkulturo, juglandoarbaro, bredado de ĉevaloj, bovoj kaj ŝafoj.
Famuloj
En Lengyeltóti naskiĝis:
György Zoványi P.
ZOVÁNYI P. György (zova:nji) hungara reformita superintendanto: Bihar, septembro 1666 – Zilah, 16-a de februaro 1758.
Biografio
Post la studoj en Kolozsvár kaj Franeker li iĝis predikisto post 1700 en Szilágysomlyó, dekano de la diocezo en 1711 de Kraszna, en 1712 predikisto en Zilah. En 1723 li estis la notario de la eklezidistrikto de Tiszántúl kaj ekde 1728 ĝis sia morto li estis superintendanto. li estis adepto de la ortodoksa teologio, li kontraŭis la partoprenon de la profanuloj en la gvido de la eklezio. Pli gravaj el liaj verkoj estas liaj liturgikaj libroj.
Versailles-Château-Rive-Gauche (stacidomo)
Versailles-Château-Rive-Gauche aŭ Versailles-Rive-Gauche - Château (antaŭe simple nomita Versailles-Rive-Gauche), estas franca stacidomo sur linio C de RER situanta en komunumo Versailles, en departemento Yvelines en regiono Francilio.
Ĝi ŝuldas sian nomon « Rive-Gauche » al la fakto ke ĝi situas sur linio starigita, komence de Parizo, sur la maldekstra bordo de Sejno.
Ĝi estas la fina stacio de branĉo C5 de linio C de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Invalides - Versailles-Rive-Gauche (977000).
Kellinghusen
Kellinghusen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Indulgenco
Indulgenco laŭ katolikismo kaj kelkaj aliaj kristanaj konfesioj estas redukto aŭ nuligo de puno pro plenumitaj pekoj. La katolika sakramentaro postulas por tio tri kondiĉojn:
Kiel intuicieblas, ĉiu el tiuj kondiĉoj povas esti neglektata: tial la indulgenco ne realiĝas. Krome, kaj precipe la lasta kondiĉo kiu nun estas efike reglamentata sed en la pasinto povis konduki al troigoj kiel al skurĝigado aŭ al almozo kvazaŭ iluzia substituo de la unua kondiĉo ktp, tiuj kondiĉoj povas esti erare prezentitaj, kiel foje okazis kaj okazas.
Ĝuste tio, laŭ nemalofta onidiro, ne ĉiam estintus la katolika starpunkto; sed kritika analizo de sennombraj dokumentoj de provincaj koncilioj kaj sumoj ktp montras ke tiu koncepto ĉiam gvidis la tutan kristanan doktrinon.
Laŭlonge de kelkaj jarcentoj, papoj kaj episkopoj (proprainiciate aŭ rajtigite de la papoj) kutimis peti, kiel pentofaran kontentigon por la akirado de la indulgenco (nome, estingo de la peno), monan oferon kaj pri tiu ofero ili koncedis al pentofarantaj donacantoj atestan bileton. La lasta fama epizodo de tiu sistemo okazis kun la papo Leono la 10-a: ĉi kaze, foje, predikantoj ŝarĝitaj anonci (kaj distrumpeti) la indulgencon kaj kolektigi la monon malpli insistis pri la neceso de sincera pento kaj animaj kondiĉoj ol pri mona donaco: fine aperis ke tuta afero similis al "vendado de indulgencoj". Tiu konduto reagigis Marteno Lutero kaj aliaj katolikaj eklezianoj (vidu plisube), kaj devigis la Trentan Koncilion pritrakti indulgencojn kaj sugesti korektadon rilate ilian proklamadon kaj disdonadon.
Historio kun klarigoj pri ĉi-koncerne konceptoj
Kontraŭ la degenero de tiu sistemo de akirado kaj disdonado de indulgencoj levis sian proteston la Laterana Koncilio de 1512 kiu per la buleo de papo Leono la 10-a “Regimini Universalis Ecclesiae” provis ĝin revenigi al la origina praktiko. Preskaŭ samtempe, kontraŭ tiu degenero, kaj aparte kontraŭ la arĥiepiskopo de Majenco ekribelis Martino Lutero (Naŭdek kvin Tezoj en 1517) de kiu startis protestantismo.
Ĉar la nuna teologia koncepto, en la Katolika Eklezio, pri indulgencoj daŭras esti la sama de la tempoj de Lutero (ekzemple, ĝuste en Germanio dum la monda kunveno de la junularo la aktuala Papo Benedikto la 16-a proklamis plenan indulgencon al la partoprenantaro al la monda asembleo de la junularo), oportune oni sin demandas: ĉu Lutero protestis kaj ribelis senutile? Antaŭ respondi oportunas distingi du aferojn: 1) la rajto de la Eklezio koncedi indulgencojn kaj 2) la disciplino de disdonado kaj akirado de indulgencoj. Tiu lasta estas ĉiam plibonigenda (kaj rilate la normojn kaj rilate la konduton de la akiranto), dum la unua ne povas ricevi korektojn ĉar ĝi estas konstanta doktrino de la Eklezio kaj konstituas parton de la normoj kredaj. Lutero, en la pravinda impulso korekti la degeneron de la disciplino de la proklamo kaj disdonado (2), neis ankaŭ tiun rajton de la Eklezio koncedi indulgencojn (1). Laŭ li, la Eklezio ne rajtas disponi pri indulgenco pro la kialo ke Dio tion ne koncedis al ĝi, kiel lerneblas el la Biblio. Estis ankaŭ tia specifa neo kiu distancigis definitive Luteron el la Katolika Eklezio.
La Katolika Eklezio neniam ĉesis koncedi indulgencojn, kvankam ĉiam provante plibonigi la konduton de la bonvolaj akirantoj.
En la katolikaj emisio kaj akiro de indulgenco ĉiam kuŝas la kredpremiso, ke se la penitencaj plenumaĵoj estas necesaj, ili ne akirigas el si mem la dian savan gracon ĉar tiun ĉi neniu povas meriti estante ĝi senkondiĉe libera dia donaco.
Aktuala reĝimo de la indulgencoj en la Katolika Eklezio kaj aliaj kristanaj konfesioj
El atenta analizo aperas ke la institucio de la indulgencoj estas preskaŭ nur katolika.
Tainach
Tainach (slovene: Tinje) estas parto de la karintia komunumo Völkermarkt en la Distrikto Völkermarkt, Aŭstrio. Ĝi situas ĉirkaŭ 10 km sudokcidente de la urbokerno de Völkermarkt. En 2001 ĝi havis ĉirkaŭ 600 loĝantojn.
Historio
Tainach unue endokumente menciitis sub la nomo Tinach en la jaro 1176 kiam episkopo Roman von Leibnitz de Gurk (Distrikto Sankt Veit an der Glan) ŝanĝis tereron de Reinsberg kontraŭ du huboj en Tainach apartenantaj al la hospitalo. Sed jam antaŭe oni legis en 1123/30 pri la viroj Ruoprecht kaj Eberlin de Tinach.
Du diversaj interpretoj ekzistas pri la etimologio de la vilaĝo: Tina povus simple esti mallongigo de la persona nomo Valentin: la preĝejo ja estas sub la patroneco de Sankta Valentino kaj de tempo al tempo aperis ankaŭ la malmoderna skribo "Valentainach". Alia ekspliko estas la malnovslovena radiko tyn signifanta remparitan lokon. La monteto super la preĝejo eĉ hodiaŭ tiel aspektas. Paroĥestroj tainach-aj menciitis en la jaroj 1185 kaj 1195, kiel propra paroĥujo aperis Tainach en intence maldatumita dokumento (1135-43 anstataŭ vene 1203) el la komenco de la 13-a jarcento. En 1231 la paroĥujo submetitis al la kapitulo de Völkermarkt. Ĝi estis riĉa kaj ampleksa. Ankoraŭ en la 17-a jarcento dependis de ĝi 17 filiaj kirkoj.
En 1850, kiam faritis nova komunumdisdivido, Tainach iĝis memstara. En 1973 ĝi iĝis parto de Völkermarkt.
Kirko Ĉieliro de Mario kaj Sankta Valentino
La paroĥa kirko estas kerne gotika konstruaĵo el la frua 15-a jarcento kun majesta norda turo kun pinta spajro. Ĝi ricevis post fajrego de 1660 kaj inter 1756-80 novan fasadon kaj norde sakristian alkonstruaĵon. Post alia incendio en 1853 ĝi renovigitis laŭ la novgotika stilo. En 1996 la tegmento, en 1998 la altaroj restaŭritis. La plafona fresko estas de Eustachius Gabriel.
La katolika klerigejo "Sodalitas"
Tainach esta la centro de unu el la plej gravaj slovenaj (hodiaŭ interkultura) klerigejoj katolikaj de la valo Jauntal: Katholisches Bildungshaus/Katoliški dom prosvete SODALITAS. Ĝiaj originoj estis jam en la intermilita periodo kiam post referendumo de 1920 parto de la slovenaj intelektuloj forlasis Karintion, dume slovena tradicio de popola (plu)klerigo reviviĝis. Tion estis praktikinta jam la Hermagoras-fratio ekde 1851, kiun fondis la beatulo Anton Martin Slomšek kontinuigonte la tradicion de la slovenaj elpopolaj poetoj nomitaj bukovniki. La elekto de Tainach por klerigejstarigo faritis ankaŭ pro tio ke tiutempe la plimulto de la loĝantaro ankoraŭ ja estis slovenlingva; la loko ankaŭ elradiu en la tutan Jaun-valon. La unuaj edifaj ekzercadoj okazis en 1929 en la preposteja korto de Tainach. Post la liberiĝo de Aŭstrio 1945 pasis plia deko da jaroj antaŭ la fondo de Bäuerlicher Bildungshof (Kamparana klerigejcentro) kie dumvintre oni lernigis al la kamparana junularo detalojn agrikulturajn. Laŭ instigo de prelato Rudolf Blüml kaj per monaj postlasitaĵoj de lia pastra moŝto Alojzij Kuhar starigis la sacerdota fratio "Sodalitas" apud la provostejo propran klerigejon malfermota en la jaro 1961-a. Ekde tiam ĝi pligrandiĝis kaj moderniĝis kun subteno de la loĝantoj en 1981 kaj en 1994. La ŝtataj prezidantoj kaj de Aŭstrio kaj de Slovenio kaj multaj aliaj elstaruloj jam gastis en la domo, kiu enhavas ankaŭ gravan kolekton de moderna arto de la slovenlingva malplimulto en Karintio kaj galerion. Laŭtradicie de la slovena popolklerigo la Sodalitas-anoj ankaŭ sur tutaŭstra kampo agadis en la kadro de la en 1954 fondita Arbeitsgemeinschaft der Bildungshäuser Österreichs (Laborkomisiono de la aŭstraj klerigejoj). Larĝa gamo da programoj ofertatas en la germana kaj en la slovena lingvoj.
La surloka slovena dialekto
Tainach/Tinje historie apartenas al la dialektozono de la t.n. klagenfurt-a kampo (Klagenfurter Feld; poljanski govor oz. poljanščina Celovškega Polja): Tainach situas ĉe ties orienta rando. Temas pri transira dialekto inter la Jaun-vala dialekto (podjunščina) kaj la Rosen-vala dialekto (rožanščina). Specialaĵojn de tiu ĉi dialekta varieco malkovris jam Johann Scheinigg en 1882. Tiaj observoj povis esti repruvitaj per la dialektologia esploraro de Katja Sturm-Schnabl danke al multaj rektaj pridemandadoj de dialektopraktikantoj.
Sporto
En la komunumo aktivas la sportoklubo "SV Tainach"
Tainach kaj lingvoj internaciaj
En 1990 okazis en la klerigejo slovena Internacia Esperanto-Konferenco kun la titolo "Esperanto kaj ideologioj". Krome jam plurfoje okazis Esperanto-kursoj nedepende de la klerigejo. Ofte faritis surloke ankaŭ t.n. Feriae Latinae kun uzo aktiva de la latina lingvo i.a. sub la moderigado de patro Suitbert H. Siedl.
Listo de Aŭstroj
La suba listo estas elekto de famaj Aŭstroj.
Distrikto Lima
Distrikto Lima (Distrito de Lima) estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situanta en la Departemento de Lima, apartenanta al la Regiono Lima Metropolitana, Peruo.
Listo de Aŭstroj
Komponistoj kaj muzikistoj
Ĉefa Artikolo: Listo de Aŭstroj en muziko
Distrikto Lima
Ĝi estas en la Perua Pacifika Oceano.
Milenio estas turisma allogaĵo.
Menziesio
La menziesio (Menziesia) estas genro kun 28 da specioj de plantoj el la familia de la erikacoj.
Săcăreni
Săcăreni [səkərenj] (hungare: Székes sekeŝ) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Ernei.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 523 loĝantojn (hungaroj), en 1992 206 (81% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1451. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye).
István Mellau
MELLAU István estis hungara pastro, eklezia verkisto naskita en Csanálos la 8-an de novembro 1875 kaj mortinta en Nagyvárad la 1-an de septembro 1947.
Satureo
La satureo aŭ saturejo (Satureja el lamiacoj) estas genro de tre aromaj plantoj - unujaraj herboj kaj precipe arbustetoj - kun kontraŭe duopaj, mallarĝe lancetformaj folioj kaj kun malgrandaj floroj blankaj, rozaj aŭ purpuraj, ne okulfrape dulipaj (PIV).
Estas ĉirkaŭ 30 specioj el la mezvarmaj kaj varmaj regionoj, du el ili kultivataj por medicino kaj spicaĵo:
En la kuirarto uzatas la folioj de la planto. Satureo fajnigas ĉefe fazeolojn, kolbasojn, salatojn kaj legomsupojn.
Schulten-Baumer
Schulten-Baumer estas familia nomo de jenaj personoj. La nomo venas de rejnlanda rajdista familio en Germanio.
Hyémondans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Interpolado (filologio)
Interpolado en filologio koncernas la agon per kiu oni enirigas en antaŭan tekston vortojn aŭ pasaĵojn neaŭtentajn sen apudmeti iun ajn signon aŭ referencon kiu sukcesu ilin distingigi el la originala teksto. La interpolaĵo povis realiĝi ankaŭ senintence kiam kopiisto, ekzemple, aldonas marĝene komenton kaj la sinsekva kopiisto ne komprenas kaj ĝin inkluzivas en la teksto. Foje estas la tuta verko false atribuiata al senscia verkisto.
[Tiu ago povas ankaŭ koncerni dokumentojn atigintajn nian epokon nekompletaj aŭ jam antaŭe aliigitaj. En la kritikaj eldonoj, la malkovritaj interpolaĵoj estas indikataj, ĉe antikvaj filologoj, per la varforma signaro dirita obelos kiel – aŭ < aŭ....
Modernaj studuloj je tiuj uzis ankaŭ aliajn, kaj sukcesis elpensi inĝeniajn teknikojn por malkovri interpolaĵojn. La scienco kaj tekniko kiuj celas malkovri la interpolaĵojn estas priteksta kritiko aŭ ekdotiko
Tre fama ĝenerale opiniata interpolaĵo estas la Comma Johanneum. Aliaj famaj: la falsa dekretaro false atribuitaj al Isidoro de Sevilo, kaj la leteroj de Ignaco el Antioĥio interpolitaj de herezuloj apolinaristaj
Seewil
Seewil en la alemana lingvo signifas laga setlejo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Sumado de Borel
La sumado de Borel estas metodo pro kalkuli sumon de malkonverĝa serio, eltrovita de la franca matematikisto Émile Borel (1871-1956, ne la samtempa, samlanda franca esperantisto Émile Borel) en 1899.
Difino
Konsideru formalan potencan serion Difinu la konverton de Borel de a(x) kiel jenon: kie n! signifas la faktorialon. Difinu la sumon de Borel de a(x) kiel jenon (se ĝi ekzistas):
Se la ordinara sumo de a(x) ekzistas (t.e., se a(x) konverĝas), do la sumo de Borel ankaŭe ekzistas kaj la du sumoj koincidas:
Ekzemploj
Konsideru la serion La serio evidente konverĝas se kaj nur se |x|<1. La konverto de Borel estas La sumo de Borel estas kiu ekzistas se \Re x<1.
Aplikaĵoj
La sumado de Borel estas uzata en la teorio de perturbo en kvantuma kampa teorio sumi malkonverĝan serion de diagramoj de Feynman. La polusoj de la konverto de Borel signifas efektojn neperturbajn.
Jánoshida
Situo
Jánoshida situas laŭ dekstra bordo de Zagyva, ĉi tie estis bona trapasejo. La vilaĝo havas flankovojon, la fervojo estas ne tro for.
Historio
Restis tie spuroj el la bronzepoko, antaŭ la hungaroj avaroj vivis en tiu ĉi loko. En la hungara erao oni fondis abatejon. Ŝajnas, la patrono estis Johano. Pro la trapesejo la vilaĝo prenis doganon. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la komunumon.
Ione
Ione estas la nomo de pluraj lokoj en Usono:
Komitato de UEA 2022-2025
La komitato de UEA en la oficperiodo 2022-2025 konsistas el komitatanoj ekoficintaj en la 107-a UK de la 6-a ĝis 13-a de aŭgusto 2022 en Montrealo (Kanado).
Ciężkowice
Ciężkowice estas urbo en Malgrandopolio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ciężkowice en distrikto Tarnowski.
Les Bordes
Les Bordes estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Les Bordes (Yonne)
Les Bordes estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 486 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Les Bordes etendiĝas sur 18.68 km², kaj havis 486 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 26 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro François Grebot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Purpura lamprotorno
La Purpura lamprotorno aŭ Purpura brilsturno, Lamprotornis purpureus, estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj.
Ili estas loĝantaj birdoj en tropika Afriko el Senegalio kaj norda DRKongo orienten al Sudano kaj okcidenta Kenjo tra Gvineo, suda Malio, suda Ĉado, norda Centrafrika Respubliko kaj Ugando. Tiu komuna paserino troviĝas tipe en malferma arbaro kaj kultivejoj. Populacioj el Kameruno orienten al okcidenta Kenjo ofte separatas kiel raso amethystinus (priskribita el suda Sudano), supozite iom pli bluaj supre kaj iom pli longvostaj ol tiuj de la okcidento de la teritorio; tio postulas pli da studado. Dume ĝi estas traktata kiel monotipa.
La Purpura lamprotorno konstruas neston en arbotruo. La normala ovodemetado estas de 2 ovoj. Temas pri gregema kaj bruema birdo, kun tipaj sturnaj pepado kaj babilado.
Dimanĉo
Dimanĉo estas la sepa tago de la semajno laŭ internacia normo ISO 8601. Verŝajne ne ĉiuj homoj konscias pri tio. Por la eklezioj ĝi kompreneble restas ĉie la unua tago de la semajno.
Purpura lamprotorno
Plenkreskuloj de tiuj fortikaj 22–23 cm longaj birdoj havas metalecpurpurajn kapon (ĉefe ĉe frunto- kaj gorĝareoj) kaj korpon (ĉefe ĉe vosto), kaj brilverdecajn flugilojn kie videblas du strioj de nigrecaj punktoj de plumopintoj. La ĝenerala purpura brilo nomigas la specion. Ili havas mallongan voston kaj tre flavajn irisojn. La beko estas fortika kaj nigra; ankaŭ la kruroj estas nigrecaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas multe pli senkoloraj, kun grizaj subaj partoj kaj brunaj irisoj.
Dimanĉo
En Esperanto, la nomo venas el la franca dimanche, kiu siavice venas de la latina [dies] dominicalis,  [tago] sinjora aŭ tago de la Sinjoro (dominus estas "sinjoro" en la latina). El tiu latina adjektivo venas ankaŭ la vortoj domingo kaj domenica.
Sainte-Cécile-d'Andorge (stacidomo)
Sainte-Cécile-d'Andorge estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Sainte-Cécile-d'Andorge, en departemento Gard, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
Dimanĉo
Dimanĉo estas la ripoztago en la plejparto de kristanaj tradicioj. Tio komenciĝis en la frua epoko kiam la plejparto de kristanoj estis konvertintaj nejudoj, do ili plu festis la biblian judan ŝabaton en sabato kaj la nejudan [nehebrean] ripoztagon en la "oka tago", dimanĉo. La judoj kaj la judaj kristanoj plu observis la ŝabaton en sabato.
En la 2-a jarcento, kristanoj plejparte Diservis dimanĉe kaj ne observis la judan ŝabaton, kiun ili rigardis kiel parton de la Leĝo de Moseo: kristanoj fidis al Jesuo Kristo, ne al la Leĝo de Moseo, por esti savitaj. Sed en la 2-a jarcento, dimanĉo ne klare estis tago de ripozo: anstataŭ, dimanĉo ŝajne laŭgrade fariĝis tago de ripozo dum la periodo de 200-500. Kristanoj diservis dimanĉe, ĉar tiu estis la tago de la releviĝo de Kristo el la mortintoj. La rusa vorto por dimanĉo estas воскресенье, esperante "releviĝo".
En pluraj plejparte kristanaj landoj kaj urboj, negoco estas limigata aŭ malpermesata dimanĉe pro observo de la ripoztago. Dimanĉo estas la ripoztago de la kristana majoritato kaj sabato (aŭ la ŝabato) estas la ripoztago de la kristana minoritato. En anglalingvaj landoj iuj personoj neekzakte nomas dimanĉon "ŝabato" aŭ "kristana ŝabato". Tiu ĉi etikedo por la dimanĉa kult- kaj ripoztago estas historia misnomigo. Etimologie la du vortoj "sabato" (Saturday en la angla, Samstag/Sonnabend en la germana, samedi en la franca) kaj "ŝabato" (Sabbath en la angla, Sabbat en la germana, sabbat en la franca) havas la saman originon (el hebrea ŝabbat). En la itala lingvo "sabato" signifas aŭ ŝabato aŭ sabato, neniam dimanĉo.
En Nordameriko dimanĉo estas la unua kalendara tago de la semajno (la dua tago de la semajnfino). En kontinenta Eŭropo (Francujo, Germanujo) kaj en aliaj mondpartoj, dimanĉo estas la sepa kalendara tago de la semajno.
Dimanĉo sekvas sabaton kaj antaŭvenas lundon.
Purpura lamprotorno
Kiel plej parto de sturnoj, ankaŭ la Purpura lamprotorno estas ĉiomanĝanta kaj manĝas fruktojn kaj insektojn.
Kandensejo
Kandensejo estas biotopo kaj plantkomunumo en malprofunda akvejo kaj borda zono de akvejoj. Ĝi konsistas el altkreskantaj, kanecaj plantoj (kandenseja planto) kiel fragmito (Phragites australis), tifao (Typha spec.), Sparganium (Sparganium spec.), Phalaris arundinacea kaj Glyceria maxima); krome el kalmo (Acorus calamus), Iris pseudacorus, Butomus umbellatus, Alisma spec kaj pluaj specioj.
Plantsocioj en kiu dominas fragito, tifao, skonplekto, granda gliceriio nomiĝas granda kandensejo.
Plantsocioj kiuj estas dominata de Ciperacoj kaj junkoj nomiĝas en la plantsociologio mlgranda kandensejo.
La kandensejo estas vivejo de multaj birdospecioj; nestas tie ekzemple nira fuliko (Fulica atra) und die vedkrura galinolo (Gallinula chloropus); en la tigoj nestas diversaj kanbirdoj kaj kanemberizoj. La subakva zono estas vivejo de diversaj fiŝojk kajn amfibioj, rspektive multaj senvertebruloj. Ekologie la kandensejo funkcias kiel „akvopurigejo“ de akvejo (mempurigado).
Problemo estas la eŭtrofigado pro agrikulturo kaj libertempa uzado, kiu detruas tiaj vivejoj.
Granda areo, kiu etass protektita, estas Neusiedler See kunla nacia parko Neusiedlersee-Seewinkel en la aŭstria Burgenlando.
Gyula Rimanóczy (1903 - 1958)
Gyula Rimanóczy [djula rimanOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rimanóczy Gyula estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, signifa figuro de la hungara avangardo. Lia avo estis Kálmán Rimanóczy (patro), lia patro estis Kálmán Rimanóczy (filo), lia filino estis Yvonne Rimanóczy. Gyula Rimanóczy  naskiĝis la  en Vieno, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Rimanóczy akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1925, poste li studvojaĝis en Eŭropo, fine li eklaboris en laborejo de Gyula Wälder (arkitekto). Inter 1933 kaj 1948 li estis memstara arkitekto, poste la ŝtato malpermesis la privatajn entreprenistoj, tial li aliĝis al ŝtata arkitekta laborejo. Li laboris ĝismorte, sed li instruis ankaŭ ekde 1953 en supera majstra arkitekta lernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1955, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Decembro
Decembro estas monato de la vintro en la Norda hemisfero kaj de la somero en la Suda hemisfero. Unu el la du solsticoj estas en decembro. La signoj de la Zodiako en decembro estas Sagitario kaj Kaprikorno.
Decembro venas post novembro kaj antaŭ januaro.
Decembro komenciĝas per la sama semajntago kiel septembro en ĉiu jaro.
Stacio Nishinakajima-Minamigata
Stacio Nishinakajima-Minamigata (西中島南方駅 [Niŝinakaĵima-Minamigata-eki], Nishinakajima-Minamigata Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Yodogawa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Midōsuji.
31174 Rozelot
31174 Rozelot estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan sunan astronomon Jean-Pierre Rozelot, kiu laboris ĉe la Observatorio de la Pic du Midi kaj ĉe la CERGA, kiun li direktis inter 1982 kaj 1988. Li estis aktiva en instruo pri astronomio kaj en astronomia popularigo per apogo al diversaj astronomiaj societoj kaj kluboj en sud-orienta Francio.
Heinrich Louis d'Arrest
Vivo
Liaj prapatroj estis francaj hugenotoj, kiuj fuĝis la persekuton kontraŭ la Protestantismo post la nuligo de la nanta edikto.
Kiam li estas lernanto, li partoprenis je la malkovro de Neptuno fare de Johann Gottfried Galle laŭ la kalkuloj de Urbain Le Verrier, la 23-an de septembro 1846.
En 1848 li eniras en la observatorio de la Universitato de Leipzig, kie li komencis katalogi nebulozajn objektojn kaj malkovris la kometon 6P/d'Arrest.
La 4-an de novembro 1851 li edziĝis al Auguste Emilie Möbius, filino de la matematikisto kaj astronomo August Ferdinand Möbius.
En septembro 1857, li iris labori en la Universitato de Kopenhago kaj per la refraktora teleskopo de la observatorio de Kopenhago li malkovris centojn da galaksioj, nebulozoj kaj stelamasoj.
La 21-an de oktobro 1862 li malkovris la asteroidon 76 Freia.
Li mortis en Kopenhago pro kora nesufiĉo, kelkaj monatoj post kiam li ricevis la Oran Medalon de la Royal Astronomical Society (februaro 1875).
Glos - Montfort (stacidomo)
Glos - Montfort estas ne priservata franca stacidomo sur linioj -  kaj Évreux-Embranchement -, situanta en komunumo Glos-sur-Risle, apud Montfort-sur-Risle, en departemento Eure regiono Normandio.
Malfermita en 1865 de "Compagnie des chemins de fer de l'Ouest", temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
NGC 415
NGC 415 (aliaj indikoj — PGC 4161, ESO 352-14, MCG -6-3-24, IRAS01077-3545) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tino Rossi
Tino ROSSI, realnome: Constantin ROSSI (naskiĝis la 29-an de aprilo, 1907 en Ajaccio, mortis la 26-an de septembro, 1983 en Neuilly-sur-Seine) estis franca belkantisto.
Oklahoma! (filmo)
Oklahoma! estas muzika filmo le 1955 reĝisorita fare de Alfred "Fred" Zinnemann surbaze de la sukcesa muzikalo Oklahomo! de duopo Rodgers kaj Hammerstein (1943) surbaze de la teatraĵo "Green Grow the Sirings" de Lane Riggs (1931).
En la ĉefaj roloj estas Gordon McRae kaj Shirley Jones (ŝia filma debuto).
La filmo estis filmita samtempe uzante la Todd-AO-metodon kaj cinemaskopo.
En 1999 televida filmo de tiu-ĉi muzikalo estis produktita.
La intrigo okazas en la teritorio de Oklahomo en 1906 antaŭ ol ĝi fariĝis ŝtato en Usono (1907), pri amrilato inter du paroj kaj en la streĉiĝo inter la vakeroj kaj agrikulturistoj pro lokaj disputoj pri akvorajtoj kaj barilado.
La filmo estis nomumita por kvar Oskaroj :
En 2007, la filmo estis elektita por konservado en la Nacia Filmarkivo de Usono ĉe la Library of Congress "por esti de kultura, historia kaj estetika graveco".
Intriga resumo
Belan matenon la vakero Carly McLean (Gordon McRae) rajdas sian ĉevalon en maizkampo en bela vetero kaj kantas "Oh, What a Beautiful Mornin'". Li alvenas en la domon de Onklino Eller (Sharot Greenwood) por renkonti sian amikon Laurie Williams (Shirley Jones) kiu vivas tie kun ŝia onklino. Carly volas peti ŝin al danco sed Laurie estas embarasita kaj malaprobas liajn progresojn. Li kantas al ŝi ke li veturos ŝin en kaleŝo kun brodornamita tegmento ("The Surrey With the Fringe on Top").
Will Parker (Gene Nelson) alvenas al la fervoja stacidomo de Claremore. Li revenis de Kansasurbo. Li estas fascinita fare de la moderna grandurbo kaj kantas al ĉiu pri ĝiaj mirindaĵoj ("Kansasurbo") kaj ili eliras dancante ĉe la stacio. Will aĉetis donacojn tie por lia amatino Ado Annie (Gloria Grahame), la filino de farmisto Andrew Kearns (James Whitmore), kun kiu li volas geedziĝi.
Vojaĝanta kolportisto de persa origino nomita Ali Hakim (Eddie Albert) venas al la loko kaj ankaŭ Annie akceptas lin. Laurie riproĉas ŝin pro sia konduto al viroj sed Annie respondas al ŝi kantante ke "ŝi estas knabino kiu ne povas diri ne".
Jude Perry (Rod Steiger) ankaŭ svatas Laurie sed ŝi ne povas elteni lin. Li ĝenas ŝin kaj Carly alvenas en sian kabanon kaj priskribas sian entombigon ("Pore Jud is Daid", "Malfaliĉa Jude estas mort"). Laurie petas al Carly ne svati ŝin publike ĉar homoj priparolas kaj pensos (inkluzive de Jude) ke ili estas nove enamiĝinte ("People Will Say We're in Love"). La seniluziigita Carly komencas svati Gertie (Barbara Cummings) kaj Laurie kantas ke tio ne influas ŝin kaj oni ne bedaŭranta pri enamiĝinteco kiu forpasis ("Many a New Day", "Multaj je nova tago") eĉ se profunde en ŝia koro ŝi vere bedaŭras.
Laurie vidas en fantazio ke Jude mortigas Carly-n. Ŝi vekiĝas kaj Jude prenas ŝin al balo. Meze de la vojaĝo li ĝenas ŝin kaj responde ŝi elĵetas lin el la ĉaro.
Ĉeestas kaj vakeroj kaj agrikulturistoj ĉe la festo kaj ĉiuj dancas kaj kantas pri kiel la vakeroj kaj agrikulturistoj devus interkonsenti kaj esti amikoj ("The Farmer and the Cowman Should be Friends", "La farmisto kaj la vakero devus esti amikoj").
Ali ne volas edziĝi kun Annie. Li aĉetas de Will ĉiujn donacojn kiujn li portis de Kansasurbo tiel ke li nun povas geedziĝi. Will prezentas al Annie siajn kondiĉojn - plenan obeemon, ĉio aŭ nenio ("All Er Nuthin").
Onklino Eller orgAnniezas aŭkcion de donackorboj por kolekti monon por lernejo. Ĉe la fino, restas la korbo de Laurie, pri kio Carly kaj Jude konkuras. Carly venkas post kiam li vendas sian multekostan selon. Li nun volas esti farmisto.
Nun Laurie jesas geedziĝi kun Carly kaj ilia geedziĝo estas okazigita kun la partopreno de multaj kiuj kantas la kanton Oklahoma (kiu estas la oficiala ŝtata kanto de la ŝtato Oklahomo) por indiki la fakton ke la teritorio baldaŭ iĝos unu el la ŝtatoj de Usono. Ali Hakim geedziĝas kun Laurie.
La festantoj metis la paron sur fojnamason. Koleranta Jude ekigas fajron al la fojno kaj minacas Carly per tranĉilo. Carly saltas sur lin kaj Jude falas sur la tranĉilo kaj mortas.
La marŝalo (Roy Bancroft) volas aresti Carly sed la loĝantoj kontraŭbatalas kaj nomumas Andrew Kearns (James Whitmore) kiel "juĝisto" kaj post aŭdado de indico li decidas ke ĝi estis kazo de mem-defendo.
Nun la paro estas preta iri sur mielmonato kun ĉiuj homoj de la vilaĝo akompanante ilin kaj en la fono la kanton "Oh, What a Beautiful Mornin" muzikas.
John Aird & Co.
John Aird & Co. estis iam grava brita entrepreno de civila inĝenierado kun sidejo en Londono.
La entrepreno estis fondita en 1848 de John Aird (1800–1876) kun la celo kunigi kompaniojn de gaso kaj akvo en Londono.
En 1851 Aird estis aligita de sia filo, nomata ankaŭ John, kaj la negoco estis dumtempe konata kiel John Aird & Sons. John Aird, la juna, estis la reala ĉefo malantaŭ la negoco.
Homberg (Ohm)
Homberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogelsberg de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Gießen. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La alto super la marnivelo estas metroj.
La urbo per en- kaj elveturejo estas ligata al la germana aŭtovojo A5, kiu norden pere de la plilongigo A7 ligiĝas al Hanovro kaj Hamburgo (de tie plu al Jutlando, la malinsula parto de Danio), kaj suden ligiĝas al Frankfurto ĉe Majno kaj Bazelo (kaj de tie plu al la resto de Svislando).
Sângeru de Pădure
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1409. Antaŭ 1600 ĝi havis hungarajn loĝantojn. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye).
Sainte-Cécile-d'Andorge
Sainte-Cécile-d'Andorge estas franca situanta en departemento Gard, regiono.
Lancy
Lancy estas urbo kaj komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 27852 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La urbo Lancy situas sudokcidente de Ĝenevo ĉe la suda bordo de la rivero Rodano. La urbo konsistas el la du partoj Grand-Lancy kaj Petit-Lancy.
Najbaraj komunumoj
La urbo limas en nordo al Ĝenevo kaj Vernier, en oriento al Carouge, en sudo al Plan-les-Ouates, kaj en okcidento al Onex.
Sciindaĵoj
La futbalstadio Stade de Genève, kie okazis tri ludoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 troviĝas sur la teritorio de la urbo Lancy.
Trafiko
Lancy estas konektita al la urba tram- kaj busreto de Ĝenevo. La ĝeneva tramlinio n-ro 15 kaj diversaj buslinioj servas la urbon Lancy.
Slamo (poezio)
Slamo estas spektaklo pri voĉa poezia arto aperinta en 1984 en Ĉikago, Usono, iniciate de Marc Smith.
Lancy
Trafiko
Lancy disponas ankaŭ pri propra aliro al la nacia aŭtoŝoseo A1 de Ĝenevo tra Berno kaj Zuriko al Sankt-Galo kaj Sankt-Margreto.
Cybinka
Cybinka estas urbo en Lubuŝio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Cybinka en distrikto Słubicki.
Lancy
Historio
La unua dokumenta mencio de Lancy datiĝas el la jaro 1097 kiel Lanciaco.
Slamo (poezio)
Priskribo
Per slamo, sub formo de deklamado, la iniciatinto celis iel frapi la imagon de la spektantoj, ilin emociigi kaj skui, kaj ebligi partoprenon de la publiko. Slamo instigas la poetojn atenti pri tio kion ili diras kaj pri la maniero diri tion. Ili plejofte kaj principe deklamas proprajn poeziaĵojn, ne tiujn de aliuloj. Ĝi povas okazi kadre de renkontiĝoj, turniroj, en asociaj lokaloj, publikaj ejoj, trinkejoj, ktp.
La bazaj reguloj de slamo povas pli malpli varii laŭ la landoj, organizantoj kaj lokoj, kie ili estas akceptataj. Ekzemple :
La eniro estas plejofte senpaga aŭ malaltpreza. Plejparto el la scenejoj estas malfermitaj. Ne estas limo pri aĝo aŭ stilo. Partoprenantoj diras, legas, skandas, kantas, ludas proprajn tekstojn laŭ temoj liberaj aŭ devigaj. Preferataj estas kuraĝigo ol kritiko por la komencantoj. Ĉiu partoprenanto, artisto aŭ ne, estas en tio por dispartigi plezuron.
Reguloj pri turniroj aŭ slamo de poezio aldonas :
Ĉortkiv
Ĉortkiv (Чортків) estas urbo en Ternopila provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
Slamo (poezio)
Priskribo
Slamo reprezentas interesan evoluon en tio ke ĝi estas vivanta kaj ebligas popularan poezian esprimon ekster la kutimaj artistaj vojoj. Ĝin praktikas ĉiustilaj poetoj el ĉiuj sociaj medioj, en urboj same kiel en kamparoj.
La bazaj informoj de tiu ĉi artikolo fontas el la versioj angla kaj ĉefe franca de Wikipedia.
Armenoj en Irano
La iranaj armenoj (armene: Իրանահայ Iranahaj aŭ Parskahaj Պարսկահայ, perse: ارمنی‌های ایران) estas la armenoj naskiĝintaj en Irano. La tuta nombro estas ĉirkaŭ proksimume 100,000. Ili plejparte vivas en Teherano kaj en la distrikto Nov-Ĝulfo, Esfahano. La armenaj irananoj estis tre influaj kaj aktivaj en la modernigo de Irano dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj. Post la Irana revolucio, multaj armenoj enmigris al armenaj diasporaj komunumoj en Nordameriko kaj Okcidenta Eŭropo. Hodiaŭ armenoj estas la plej granda kristana religia malplimulto de Irano. Malgraŭ ilia forta kultura armena identeco en Irano, neniu ampleksa nombro de iranaj armenoj havas la armenan civitanecon.
Aldone al posedado de siaj propraj preĝejoj kaj kluboj, la armenoj de Irano estas unu el la malmultaj lingvaj malplimultoj en la lando kun siaj propraj lernejoj.
La armena lingvo uzita en Irano havas unikan pozicion en la uzokutimo de la armena en la mondo. Kutime, la tradicia armena diasporo tutmonde (tiu fuĝinta el la Otomana Imperio kaj enmigrinta al Mezoriento, Eŭropo kaj la Ameriko), uzas la okcident-armenan lingvon. Tamen la armenoj de Irano, pro proksimeco al Armenio, fakte parolas la orientan varianton de la armena lingvo, proksima al la aliaj armenlingvanoj de Armenio, Kartvelio kaj Rusio.
Tamen malsame al la aliaj orientaj armenoj, la armenaj irananoj restis kun la tradicia armena ortografio konata kiel "maŝtoca ortografio" kaj literumo, dum preskaŭ ĉiuj aliaj parolantoj de la orienta armena varianto adoptis la reformitan armenan ortografion konata kiel "abeghjana ortografio" validia en soveta Armenio.
Historio
Ekde Antikvo ĉiam estis multe da interagado inter antikva Armenio kaj Persio (Irano). La armena popolo estas inter la indiĝenaj etnoj de nordokcidenta Irano (konata kiel irana Azerbajĝano), havante miljaran historion registritan tie dum la regiono (aŭ partoj de ĝi) konsistigis parton de historia Armenio multfoje en la historio. Ĉi tiuj historiaj armenaj regionoj, kiuj nuntempe inkluzivas iranan Azerbajĝanon, estas Nor Ŝirakan, Vaspurakano kaj Pajtakarano. Multaj el la plej malnovaj armenaj kapeloj, monaĥejoj kaj preĝejoj en la mondo situas ene de ĉi tiu regiono de Irano.
Sur la Behistun-surskribo de 515 a.K., Dario la Granda nerekte konfirmis ke Urarto kaj Armenio estas samsignifaj dum priskribado de liaj konkeroj. Armenio fariĝis satrapio de la Persa Imperio dum longa tempo. Ĉiaokaze, rilatoj inter la armenaj kaj la persaj estis amikaj.