cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Strio
Strio estas linio aŭ bendo kiu diferencas laŭ koloro, nuanco, materialo aŭ tuŝimpreso disde la apuda areo. Striaro estas grupo de tiaj linioj.
Nivelle-ofensivo
La Nivelle-ofensivo estis aliancana atako en 1917 en la okcidenta fronto, dum la unua mondmilito. La aliancanoj (ĉefe la franca armeo) planis perdon de ĉ. 10.000 soldatoj en ambaŭ flanko kaj finon de la milito ene de 48 horoj.
Strebo
Strebo aŭ strebado estas la ago aŭ agado de iu, kiu strebas, tio estas kiu energie streĉas la fortojn de la korpo, menso aŭ spirito, por atingi celon.
Strio
Laŭ PIV strio povas esti uzata por:
Nivelle-ofensivo
La atakon gvidis Robert Nivelle kaj la ofensivo komenciĝis la 16-an de aprilo 1917 post apogo de la franca ĉefministro.
Strio
Laŭ Francisko Azorín strio estas Figuro longa k. mallarĝa kun paraleleaj randoj; larĝa streko. Li indikas etimologion el la latina stria (strio).
Nivelle-ofensivo
La ofensivo alportis etetan teritorian gajnon de la aliancanoj, finiĝis la 9-an de majo 1917. Nivelle estis forigita, finiĝis lia kariero. La francoj mem havis perdon de 187.000 soldatoj, kaŭzante larĝan ribelon en la franca armeo. La franca dua divizio alvenis eĉ la batakampon drinkinta kaj sen armiloj.
Zoltán Gedeon
GEDEON Zoltán estis rumanuja hungara pentristo, instruisto, altlerneja instruisto naskita en Vlăhiţa la 29-an de junio 1922, li mortis la 29-an de januaro 2022 en Mosonmagyaróvár.
Biografio
Zoltán Gedeon apartenis al la hungara minoritato. Li akiris diplomon de bazlerneja instruisto en 1942 en la Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc inter 1934 kaj 1942, kie lia desegninstruisto estis József Bene. Li instruis unu jaron en Bicazu Ardelean kaj ekde 1943 li estis soldato kaj inter januaro 1945 kaj decembro 1948 li estis militkaptito en Sovetunio. Ekde 1949 li instruis rusan lingvon en Căpâlniţa. Inter 1950 kaj 1954 li studis pentradon en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo, kie siaj majstroj estis Tibor Kádár, Zoltán Andrásy kaj Sándor Mohy. Li akiris ankaŭ diplomon de desegninstruisto. Li instruis unue en arta popollernejo unu jaron kaj pli poste ĝis 1959 kiel adjunkto en la pluinstruada instituto de desegngelernantoj en Kluĵo. Ekde 1960 li instruis metodologion en Universitato Babeş-Bolyai kaj ekde 1970 en sia iama altlernejo en hungara kaj rumana lingvo la metodologion pri la desegninstruado ĝis sia pensiuliĝo en 1989. Pri liaj kreaĵoj verkis István Borghida, Erzsébet Jeney, Zoltán Banner, József Gazda, Júlia Németh, István Kerékgyártó.
13916 Bernolák
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anton Bernolák (1762–1813), katolika pastro, kiu kodigis la unuan formon de la slovaka lingvo, poste tiel nomita bernolákovčina (lingvo de Bernolák, 1787). La lingvo estis bazita sur dialektoj uzitaj en okcidenta Slovakio. Bernolák estis grava lingvisto kaj fondinto de la Slovenské učené tovarišstvo (Slovaka Klerula Socio).
Operaco Ten-Go
Operaco Ten-Go (天號作戰 (Kyūjitai) or 天号作戦 (Shinjitai) Ten-gō Sakusen) estis japana marbatala operacplano en 1945, konsistanta el kvar ebloj. Unua eblo, Operaco Ĉielo Unu (aŭ Ten-iĉi-gō 天一号) iĝis la lasta grava japana marbatala operaco en la Pacifika Fronto de la Dua mondmilito. La rezulta engaĝiĝo estas konata ankaŭ kiel Batalo de la Orientĉina Maro.
En aprilo 1945, la japana batalŝipo Jamato (nome la plej granda batalŝipo en la mondo), kun naŭ aliaj japanaj batalŝipoj, elŝipiĝis el Japanio en intenca memmortiga atako al la fortoj de Aliancanoj engaĝiĝintaj en la Batalo de Okinavo. La japana forto estis atakita, haltigita, kaj preskaŭ detruita fare de usonaj militaviadiloj portitaj per aviadilŝipoj antaŭ atingi Okinavon. Jamato kaj kvin aliaj japanaj batalŝipo estis sinkigitaj.
La batalo montris la usonan aerhegemonion en la Pacifika Fronto je tiu stadio en la milito kaj la vundeblecon de surfacaj ŝipoj sen aerkovro per aera atako. La batalo montris ankaŭ la pretecon de Japanio memoferi kompletajn ŝipojn, eĉ la plej valorajn el sia ŝiparo, en malespera kamikazaj atakoj cele al haltigo de la avanco de Aliancanoj al la japanaj hejminsuloj.
Esperanto-Gastigejo en Lesjöfors
Esperanto-Gastigejo fondiĝis en 1996, kiam Filipstad-a komunumo forvendis la terenon de iama maljunulejo kaj poste akceptejo por rifuĝantoj. E-G situas ĉe la 60-a latitudo norde, preskaŭ meze inter Stokholmo kaj Oslo. Iniciatinto kaj multjara mastro de E-G estas Lennart Svensson, Klipptorp. La loko ĝis nun plurfoje estis la okazejo de internaciaj Esperantaj renkontiĝoj, inter aliaj la E@I-seminario de 2002 kaj la Internacia Junulara Kongreso de 2003. En la jaro 2011 kaj 2014 tie okazis REF, la familia renkontiĝo.
Ĉiujare realiĝas internacia somera kurso en Esperanto-Gastejo en kiu eblas lerni la lingvon je pluraj niveloj. La kurso estas tradicie populara por familioj kun infanoj.
La gastigejo estas malfermita dum la tuta jaro por individuaj gastoj kaj por grupoj. La enspezoj de la ordinara junulargasteja agado financas la plutenon de la domo kaj agadojn por Esperanto. Interalie Esperanto-Gastigejo havas sufiĉe grandan kolekton de libroj kaj periodaĵoj ĉefe en Esperanto, sed ankaŭ en aliaj planlingvoj kaj konservas plurajn arkivajn materialojn. Esperanto-Gastigejo ankaŭ akceptas volontulojn dum la tuta jaro.
Osterby (distrikto Schleswig-Flensburg)
Osterby (dane: Østerby) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schafflund, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Lajos Pósa
Lajos PÓSA [lajoŝ pOŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pósa Lajos estis hungara poeto, ĵurnalisto, verkisto, membro de Societo Petőfi (1892). Lajos Pósa naskiĝis la 1850 en Hungario, en vilaĝo Radnót (nuntempa Radnovce en Slovakio). Li mortis la 1914 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Pósa frekventis universitaton en Pest (urbo), krome li instruis studentojn por financi la lernadon. Li komencis sian verkistan karieron en la 1870-aj jaroj. Baldaŭe li longe vivis en Szeged, sed en 1889 li venis al Budapeŝto. Li kune kun Elek Benedek fondis porinfanan periodaĵon. Li edziĝis en 1901.
Marco Antônio de Almeida Ferreira
Marco Antônio de Almeida Ferreira (n. ) estas brazila futbalisto, kiu ludis kiel defendanto por teamoj Atlético Paranaense, Guarani, Santa Cruz, Mogi Mirim, Paraná, Internacional kaj Brasil.
Li futbalis ankaŭ en la Japana Ligo ĉe Kashiwa Reysol.
Makadamo
Makadamo laŭ PIV estas tavolo el ŝtonrompaĵo kunmiksitaj per bitumo kaj asfalto por surkovri stratojn. Ĝi estis elpensita de la skoto John Loudon McAdam komence de la 19-a jarcento kaj nomita laŭ la familia nomo de la inventinto.
Laŭ Francisko Azorín makadamo estas Pavimo formita per rompitaj ŝtonetoj kungluitaj per ŝlimo, uzata por vojo, ŝoseoj. Li indikas etimologion el Mac-Adam, propra nomo de angla inĝeniero (1819ªj). Kaj li aldonas la terminojn tarmakadamo, por makadamo, kies kungluaĵo estas gudro; makadami, por pavimi per makadamo; kaj makadamasfaltita.
Historio
Kiam fine de la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento motoraj veturiloj iĝis pli kaj pli kutimaj, polvo iĝis serioza problemo por la makadamaj stratoj. La negativa premo de la rapide moviĝantaj veturiloj suĉis la polvon kaj sablerojn el la strata surfaco, rezulte de kio ankaŭ pli grandaj eroj de la strato perdis la interligon. Krome ekestis malagrablaj polvonuboj post ĉiu veturilo. Oni solvis la problemon per aldona surfaca tavolo de gudro aŭ bitumo, el kio rezultiĝis tiel nomata "gudroligita makadamo" (angle tarmac).
En la moderna lingvouzo sub la vorto makadamo plej ofte komprenatas tia surface bitume aŭ gudre ligita stratokovraĵo kontraste al asfalto.
Chartuzac
Chartuzac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 158 loĝantojn en la jaro 2012.
Domo kaj Turo de Lujanes
La arkitektura komplekso de la Domo kaj Turo de Lujanes [luĤAnes], ĉe la Placo Villa de Madrido, Hispanio, estas unu el la plej antikvaj de la urbo. Domo kaj turo datas de diferencaj epoko, tiele ke la turo povas esti datita de komenco de la 15a jarcento, dum la domo de iom poste je fino de tiu sama jarcento. En la unua duono de la 15a jarcento ĝi estis rezidejo de Gonzalo García de Ocaña, grava trezorfunkciulo. En 1450 ĝi estis aĉetita de Pedro de Luján, servisto de la reĝo, por 181.000 maravedoj.
Karakteroj
La aro, de mudeĥara stilo (la turo havas pordon kun hufarko en la fasado ĉe la strato Codo), konsistas el senjora domego kaj fortika turo finita per tureto. La domo havas neregulan mapon kun centra korto, kaj estis rekonstruita de Juan de Luján en 1494, kaj en ĝi loĝis la familio Lujanes aŭ de San Salvador, ĝis la morto de María de la Peña de Francia Casimira Luján, 4a grafino de Castroponce.
Chudá Lehota
Chudá Lehota, hungare Újülés [UjulEŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Chudá Lehota situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1400 laŭ tiama hungara skribo "Wyiles, Wyles". En 1828 loĝis tie 753 vilaĝanoj en 108 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Chudó-Lehota, poste ĝi rericevis sian hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Újülés 134 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Chudá Lehota 215 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Gangtok
Gangtok estas la ĉefurbo de la barata ŝtato Sikimo, ĝi havas 50 000 loĝantojn kaj situas sur alto de 1 780 metroj en la Himalaja Montaro. Ĝi estas malgranda urbo, plenigita per diversaj kulturoj, religioj kaj homoj kiuj vivas en perfekta harmonio.
La ĉefurbo ne estas malpli evoluinta ol la cetera mondo rilate urboplanado, kun larĝaj vojoj, viaduktoj, foiroj, moderna hospitalo, instruadaj institutoj, rapidmanĝejoj, diskotekoj, kaj ĉiuj aliaj modernaj agrablaĵoj kiujn oni povas deziri, sufiĉkvante ĉeestas. Impona homfarita gvidmarkilo de la urbo estas la 66 m alta televida turo kiu transrigardas la urbon kaj situas apud la Enchey Monaĥejo malsupre de Ganesh Tok. Plezurpromeno laŭlonge de Mahatma Gandhi Marg estas ravo por la butikumanto. Hoteloj, restoracioj, brikabrako, piedvestoj kaj preskaŭ ĉio estas disponebla.
Provvidenti
Provvidenti estas komunumo de Italio.
Rompdancado
Rompdanco prezentas por junularo formon de fuĝo el stereotipa anonima vivo de grandurbo. La estiĝo kaj la evoluo de tiu ĉi danco estas principe kunigita kun subkulturo de hiphopo. Inter la plej konatajn rompdancistajn grupojn apartenas Rock Steady Crew, New York City Breakers aŭ South Side Rockers.
Formoj de rompdancado
Rompdanco estas dividigebla en la sekvantajn formojn:
Elementoj de rompdanco
Rompdancado enhavas grandan nombron de diversaj elementoj:
Konkursoj
Dum konkursoj en rompdancantoj konkursas kontraŭ si unuopuloj aŭ grupoj (la t.n. crews). Kutime oni kreos rondon, en kiun enkuras dancistoj prezentante siajn kapablojn. Ne ekzistas precizaj reguloj, validas nur malpermeso de intenca tuŝo de kontraŭulo. Dum internaciaj konkursoj faka jurio decidas je venkinto.
La plej granda konkurso en la mondo estas "Battle Of The Year (B.O.T.Y)", inter pluaj apartenas Freestyle Session kaj Soul Expression.
Ludoviko la 3-a (Francio)
Kelkaj nobeloj proponis elekti lin kiel solan reĝon, sed finfine ambaŭ fratoj fariĝis reĝoj. Kvankam ekzistis duboj pri sia legitimeco, la fratoj obtenis oficialan agnoskon en marto 880, kaj dividis la teritorion de sia patro en Amiens : Ludoviko ricevis la nordan parton, tio estas Neŭstrio.
La duko Bosono de Provenco tamen rifuzis submeti sin al la fratoj, kaj estis elektita "Reĝo de Provenco". Dum la somero de la jaro 880, la fratoj Karlomano kaj Ludoviko ekbatalis kontraŭ li, kaptis Mâcon kaj la nordajn partojn de la tereno de Bosono. La fratoj arigis siajn soldatojn kun tiuj de Karlo la Dika, kaj sensukcese sieĝis Vienne ekde aŭgusto al novembro.
Ludoviko cetere kaj nedaŭre venkis vikingajn piratojn okaze de la batalo de Saucourt-en-Vimeu en 881 : tiu batalo estas celebrita en la malnovgermana poemeto Ludwigslied.
Ludoviko frue mortis en aŭgusto 882 en Saint-Denis, apud Parizo, sen legitima heredanto. Lia frato Karlomano la 2-a restis do la sola reĝo.
Ljutenica
Ljutenica, (bulgare: лютеница), (ljuto, lyuto aŭ luto signifas akregustan) estas nacia almanĝaĵo de Bulgario.
Karakterizaĵoj
La ingrediencoj de ĉi tiu saŭco estas: tomatoj, paprikoj, cepoj, ajlo, nigra pipro, planta oleo, salo. Ljutenica estas leĝere pikanta kaj sampopulara kiel Ajvar.
12593 Shashlov
12593 Shashlov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Binagadi
Binəqədi (ankaŭ, Binagadi, Binagady, Binaghad, aŭ Bonogady) estas setlejo, municipo kaj rajono en Baku, Azerbajĝano. Tiu rajono havas populacion de 240,800 loĝantoj, el kiuj 112,000 loĝas en la municipo. La rajono enhavas la municipojn de Binəqədi, Biləcəri, M.Ə.Rəsulzadə, kaj Xocəsən.
12593 Shashlov
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anton Miĥajloviĉ Ŝaŝlov, finalisto de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Gymnasium 1520 nomita laŭ Kapcov de Moskvo, Rusio.
Binagadi
Ĝi situas en la centrorienta pinto de la lando al la Kaspia Maro.
MXN
La vorto havas plurajn signifojn:
Monumento de Ĵukov (Moskvo)
Monumento de Ĵukov situas en centro de Moskvo antaŭ la fasado de la Ŝtata Historia Muzeo sur Maneĝa placo. Ĝi estas dediĉita al Marŝalo de Sovetunio Georgij Konstantinoviĉ Ĵukov. Skulptisto - Vjaĉeslav Klikov, arkitekto - Ju. Grigorjev.
Historio
La monumento estis starigita la dum oficiala festado de 50-jariĝo de la venko de Sovetunio en la Dua mondmilito.
La ideo pri starigado de la monumento aperis jam dum sovetia epoko. Dekomence oni intencis starigi ĝin sur la Ruĝa Placo. Tamen pro tio, ke la Ruĝa placo estas objekto de Monda heredaĵo de Unesko, pli poste oni decidis starigi la skulptaĵon ĉe la kontraŭa flanko de la muzeo.
Priskribo
Georgij Ĵukov estas montrita sur ĉevalo, kiu tretas standardojn de Nazia Germanio, dum la Parado de Venko la. Oni konjektas, ke ĝi asociitas kun la Sankta Georgo, mortiganta drakon.
La bronza skulptaĵo staras sur multpeza granita postamento.
Monumento de Ĵukov estas ofte kritikata en diversaj aspektoj. Ĝi lokiĝas ĉe la norda muro de la muzea konstruaĵo, pro tio ĝi preskaŭ ĉiam restas sen suna prilumo. Specialistoj pri ĉevalrajdado asertas, ke pozo de la ĉevalo ne estas natura.
Mogyorósbánya
Mogyorósbánya [modjoroŝbanja] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Esztergom inter Nyergesújfalu kaj Tát, sed iomete pli malproksime de la ŝoseo numero 10, malantaŭ la montetoj. La loknomo signifas: avela-minejo. Pli frue ĝi estis minista vilaĝo.
Situo
Mogyorosbánya situas fine de sakovojo. Troviĝas Tatabánya 28 km-ojn, Esztergom 15 km-ojn, Tát 5 km-ojn for.
Mendozo (urbo)
Mendozo (Mendoza) estas urbego kaj grava universitata urbo en Argentino en Provinco Mendoza, kies provinca ĉefurbo estas. Kun la antaŭurboj ĝi formas urbaron.
Alejandro García Caturla
Alejandro García Caturla (naskiĝinta la 7-an de marto 1906 en Remedios, Villa Clara; mortinta la 12-an de novembro 1940 en Havano) estis kuba komponisto.
Mendozo (urbo)
Geografio
Mendoza situas en Andoj en la okcidenta parto de la lando laŭ kanalo. Córdoba troviĝas 466, Rosario 761, Bonaero 957, Saltaurbo 960, La Plata 1028, Resistencia 1121, Mar del Plata 1168 km.
Alejandro García Caturla
Vivo
Jam infanaĝe Caturla ricevis violonludan edukadon kaj komencis komponi en la aĝo de dek kvin. En 1922, en la aĝo de nur dek ses, li estis koncertmajstro de la novfondita Simfoniorkestro de Havano. Pli malfrue li studis muzikon kaj juron en Havano. Ekde sia junaĝo li sin sentis altirata de la ritmoj afrikokubaj, io kio markos liajn komponaĵojn. De 1925 ĝis 1927 li daŭrigis sian muzikan edukadon en Parizo ĉe Nadia Boulanger.
Mogyorósbánya
Historio
La vilaĝo Mogyorosbánya, kaj ties ĉirkaĵo estis loĝita loko de praaj tempoj. Malkovriĝis ĉi tie trovaĵoj de la ŝtona kaj romia epokoj el la tero, kaj la arĥeologoj trovis ĉi tie restaĵojn de tera fortikaĵo. La unuaj skribitaj memoraĵoj devenas el 1269. Tiam la nomo skribiĝis Munorod aŭ Munoros (munoroŝ). kaj en la dokumento de 1277 Moniorous legeblas la nomo.
Ĝi estis reĝina bieno. La reĝino Maria donis la vilaĝon al la pli juna frato de episkopo Paolo de Veszprém, al departementestro ÁRMAI Benedikto la grandfamilio Hont-Pázmány en 1269. Tiam ŝi igis priskribi limon. La priskribo sufiĉe precize montras la limon de nuna Mogyorósbánya.
En 1281 novskribiĝis la limo de la vilaĝo. Tiam la departementestro Benedikto kaj lia filo Paolo transdonis la vilaĝon al la filoj de majstro Nikolao de Karva (el la grandfamilio Zovárd). Okaze de ilia interdivido en 1283 ricevis Nikolao la vilaĝon. En 1294 la reĝedzino Fenenna reprenis de li, kaj denove donis al la filoj de departementestro Benedikto. Post 50 jaroj la vilaĝo troviĝas en havaĵo de frua posedanto, la membroj de grandfamilio Zovárd.
La nomo de la setlo ne troviĝas en la listoj de turkaj tempoj, verŝajne ĝi detruiĝis, sed pli malfrue denove loĝatiĝis.
Dum la liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo denove senloĝantiĝis, kaj en la 18-a jarcento alvenis slovakaj koloniuloj ĉi tien.
En 1825 estis trovata ŝtonkarbo en la kampo de la vilaĝo, kaj tiam komenciĝis la evoluo de la vilaĝo. En la teritorio de la vilaĝo estis malfermataj ankaŭ ŝton- kaj argil-minejoj.
La vilaĝo ricevis la nunan nomon en 1902.
Famuloj
En Mogyorosbánya naskiĝis skulptisto Gyula Bezerédi.
Alejandro García Caturla
Vivo
Caturla estas konsiderata, kune kun Amadeo Roldán, pioniro de la moderna simfonia muziko kuba. Tamen la ekonomiaj bezonoj ne ebligis al li forlasi sian juristan profesion, unue kiel advokato kaj pli malfrue kiel juĝisto. En tiu ĉi aktiveco li perdis sian vivon, kiam lin nur 34 jarojn aĝan murdis la 12-an de novembro 1940 junulo, kiun li devis juĝi la saman tagon.
Verkoj
Krom kelkaj orkestraj verkoj, kiuj ankaŭ trovis tutmondan atenton – ekzemple Leopold Stokowski prezentis liajn komponaĵojn en Novjorko kaj Filadelfio –, Caturla ankaŭ komponis multajn pianoverkojn.
Mendozo (urbo)
Historio
Origine tiu loko estis loĝata de diversaj indiĝenoj (ankaŭ inkaoj). Ili akvumis la kampojn. En 1561 hispanoj alvenintaj el la nuna Ĉilio fondis la urbon kaj nomis ĝin Ciudad de Mendoza del Nuevo Valle de La Rioja laŭ la guberniestro de Ĉilio, Sinjoro García Hurtado de Mendoza. La regiono estis plene kontrolita nur en 1776. La urbo estis deirpunkto liberigi Ĉilion en 1817. Mendoza estis detruita de tertremo en 1861, multe da homoj mortis. Post 2 jaroj nova urbo estis planita, larĝaj stratoj konstruiĝis. En la 19-a jarcento alvenis amase italaj enmigrintoj.
Ekonomio
Du el la ĉefindustrioj de Mendoza kun la ĉirkaŭaĵo estas produktado de olivoj kaj vinoj. La kampoj estas akvumitaj laŭ la neceso helpe de kanaloj. Menciindas la turismo kaj la servoj kiaj la Nacia Universitato de Kujo
Trafiko
La urbego estas enirejo al Ĉilio. La internacia flughaveno funkcias loke. Ĉefvojo inter Bonaero-Ĉilio trairas la urbon. En Mendoza aŭtobusoj kaj troleoj liveras la pasaĝerojn. La urbego estas ofta haltejo por grimpuloj sur ilia vojo al Akonkagvo (la plej alta monto en la okcidenta kaj suda hemisferoj).
Klimato
En Mendoza jare pluvas po 223 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-septembro apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo estas 17 °C, la varmo rekordas en decembro kun 40 °C. Dum la seka periodo la temperaturo foje falas sub frostopunkto.
Esperantista Go-Ligo Internacia
La Esperantista Go-Ligo Internacia (EGLI) fondiĝis en 1979, en la sama jaro kiam ankaŭ fondiĝis ĝia ĝis nun plej forta landa sekcio, Japana Esperantista Go-Asocio, kaj estas faka asocio de UEA, kiu celas disvastigi Esperanton per la ludo goo, kaj goon per Esperanto. Ĝia prezidanto estas Nobuo Sakurai (桜井 信夫, Sakurai Nobuo) en Tokio kaj ĝia organo estas Esperanto per Goo, Goo per Esperanto, kiu eldoniĝas neregule.
8079 Bernardlovell
8079 Bernardlovell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita fizikisto kaj radioastronomo Bernard Lovell (1913–2012), fondinto de la Observatorio Jodrell Bank, kie estas la unua granda orientebla radioteleskopo en la mondo. Bernard Lovell estis prezidento de la Royal Astronomical Society de 1969 ĝis 1971.
Sight & Sound
Sight & Sound estas brita ĉiumonata prikina gazeto publikigita de la British Film Institute (BFI).
Sight & Sound estis unuafoje publikigita en 1932 kaj en 1934 la administrado de la gazeto estis transpasita al la ĵus naskita BFI, kiu ankoraŭ publikigas la gazeton nuntempe. Sight & Sound estis publikigita trimonate dum plej el sia historio ĝis la komenco de la 1990-aj jaroj, krom mallongdaŭra funkciado kiel ĉiumonata publikaĵo en la komenco de la 1950-aj jaroj, sed en 1991 ĝi kuniĝis kun alia publikaĵo de la BFI, nome la Monthly Film Bulletin, kaj ekaperis ĉiumonate. La gazeto estis eldonita de Gavin Lambert el 1949 al 1955, kaj el 1956 al 1990 de Penelope Houston. La relanĉa eldonisto estis Philip Dodd. Ĝi estas nuntempe eldonita de Nick James. La gazeto revizias ĉiujn filmojn publikigitajn ĉiumonate, inklude tiujn kun limigita (artokino) disvastigo, male al plej kingazetoj kiuj koncentriĝas al tiuj filmoj kun ĝenerala disvastigo. Sight & Sound prezentas kompletan aktor- kaj teknikist-liston por ĉiu reviziita filmo.
Ĉiun jardekon, Sight & Sound petas al internacia grupo de kinprofesiuloj voĉdoni por siaj plej grandaj filmoj de ĉiuj tempoj. Al kritikistoj oni petas fari unuarangan liston. Ekde 1992 reĝisoroj estis invititaj partopreni en separata enketo. La individuaj rezultoj estas eklektikaj; en la enketo de 2002, 885 diversaj filmoj ricevis almenaŭ unu mencion el unu voĉdoninto. Eĉ la plej unuranĝaĵoj havis siajn limojn. En 2002, kaj kritikistoj kaj reĝisoroj selektis filmojn de Stanley Kubrick en siaj unuaj rangoj; tamen, la kritikistoj elektis 2001: A Space Odyssey, dum la reĝisoroj preferis Dr. Strangelove. La laŭdoj faritaj de Sight & Sound iĝis unu el plej gravaj el la enketoj pri "la plej grandaj filmoj". Roger Ebert priskribis ĝin kiel "by far the most respected of the countless polls of great movies - the only one most serious movie people take seriously" (klare la plej respektita el la sennombraj enketoj pri plej grandaj filmoj - la unika kiun plej serioza filmoŝatantaro konsideras serioze). La unua enketo, en 1952, montris unuarange la filmon Bicikloŝtelistoj. La kvin sekvaj enketoj (1962–2002) montris venkon de Citizen Kane (kio finis la 13an en 1952), dum Vertigo ricevis plej voĉdonojn en 2012. Nur La Règle du jeu aperis en ĉiuj sep el la jardekaj enketoj fare de la gazeto. Inter la reĝisoroj kiuj partoprenis en 2012 estas Quentin Tarantino, Martin Scorsese, Ken Loach kaj Francis Ford Coppola.
Sight & Sound estis foje celo de kritikoj, ĉefe el Raymond Durgnat, kiu ofte akuzis ĝin pro elitismo, puritanismo kaj snobeco, kvankam li fakte verkis por la gzeto en la 1950-aj jaroj, kaj denove en la 1990-aj jaroj. La uzona simila gazeto estas the Film Comment, nome gazeto publikigita de la Film Society of Lincoln Center en Novjorko.
2012
Aperis nova regulo por tiu baloto: rilataj filmoj kiuj estas konsiderataj parto de pli granda tuto (ekz. The Godfather kaj The Godfather Part II, La Trikolora Trilogio kaj la Dekalogo de Krzysztof Kieslowski, aŭ la Apu trilogio de Satyajit Ray) estos trakttataj kiel separataj filmoj por voĉdonaj celoj.
Garbejo
Garbejoj kutime malpli stabile konstruatas ol loĝdomoj, ĝenerale el lignaj bretoj, en norda Eŭropo ofte el trabfakaĵo.
23852 Laurierumker
23852 Laurierumker estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
La floso de la Meduzo
La floso de la Meduzo (france: Le Radeau de la Méduse) estas fama romantika Oleo-pentrado de Théodore Géricault. La pentraĵo, kiu estas unu el la simboloj de franca romantikismo, prezentas la mizerajn pluvivantojn de la franca fregato La Meduse, kiu alfundiĝis ĉe la okcidentafrika marbordo en 1816.
Občina Tišina
Občina Tišina estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 12 komunumojn kaj ĝia areo estas 38,8 km². Komence de 2018 tie loĝis 3976 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Tišina.
La floso de la Meduzo
La pentraĵo estis ekspoziciita en la Salono de Parizo en 1819 kaj kaŭzis grandan skandalon.
Občina Tišina
Loko, priskribo
En la nordoriento, ĉe la rando de la teritorio, fluas la rivero Ledava, dum la sudokcidente laŭ la rando de la teritorio fluas Mura-rivero. La alteco inter la du riveroj estas ĉirkaŭ 200 m.
La floso de la Meduzo
Disvolviĝo de eventoj
Dum ŝipveturado de francaj koloniistoj kaj sklavkomercistoj en 1816 al Senegalo, la ŝipo "La Méduse" vrakiĝis en sablejo proksime de la marbordo de la Nacia parko Banc d'Arguin en Maŭritanio.
Občina Tišina
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Garbejo
Parto de garbejo ofte estas draŝejo, teretaĝa aŭ subtegmenteja spaco por draŝi la grajnojn el la rikoltita greno.
Péter Sótonyi
Péter Sótonyi [ŝOtonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sótonyi Péter estis hungara kuracisto, patologo, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2007).
Garbejo
Kutime ili estas ruraj konstruaĵoj kun ununura pordo, kie krome oni gardas ankaŭ laborilojn.
Péter Sótonyi
Péter Sótonyi naskiĝis la  1938 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Sótonyi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1957-1963, poste li eklaboris en medicina instituto. En 1992 li instruis jam kiel universitata profesoro kaj katedrestro. En 1998 li estis elektita dekano, en 2000 rektoro. Li ofte instruis en Universitato de Budapeŝto, en universitato de Pécs kaj en altlernejo por policanoj. Li doktoriĝis en 1990 antaŭ la akademio. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1986-2009.
Garbejo
Ĝenerale ili estas laŭ simpla strukturo, kvankam la dezirata grando povas malfaciligi la kalkulon de la strukturo de la tegmento, prefere sen intermezaj kolonoj aŭ subteniloj por faciligi la cirkuladon, kaj nepra la kalkulo de la stabileco de la perimetraj muroj, kiuj kutime ricevas la premon de la materialoj ene garditaj.
En pluvaj aŭ humidaj regionoj garbejoj povas esti konstruitaj sur pilieroj, kiel en Asturio aŭ Galegio en Hispanio.
Občina Tišina
Loko, priskribo
Občina Cankova nordokcidento, Občina Puconci en la nordo, Urba municipo Murska Sobota en la oriento, Občina Radenci la sudokcidento. Okcidente estas la limo kun Aŭstrio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 12 vilaĝoj:
Borejci, Gederovci, Gradišče, Krajna, Murski Črnci, Murski Petrovci, Petanjci, Rankovci, Sodišinci, Tišina, Tropovci, Vanča vas
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php
Geografia loko:    http://www.geopedia.si/#T1257_F408:10_x583179.5_y168802.796_s13_b4
La floso de la Meduzo
Disvolviĝo de eventoj
La kapitano decidis forlasi la ŝipon, sed ĉar estis nur ses savboatoj, la maristoj konstruis enorman floson por 150 personoj por la resto de la pasaĝeroj. Dum oficiroj kaj membroj de la alta klaso suriris la savboatojn, tamen la laboristoj, soldatoj kaj simplaj maristoj estis abandonitaj sur la floson kaj ricevis preskaŭ neniujn provizojn krom vino kaj biskvitoj en nesufiĉa kvanto. Vidinte, ke treni la floson ne eblas, la ŝipanoj en la savboatoj tranĉis la trenŝnurojn kaj forlasis la floson al ĝia sorto.
La situacio en la floso rapide malboniĝis. En la unua nokto, 20 el la pasaĝeroj sinmortigis aŭ mortis. En la dua nokto, la soldatoj kaj maristoj, certaj pri sia morto, trinkis ĝis ebrio. Iuj el la soldatoj, kiuj jam deĵoris en la armeo de Napoleono Bonaparte, antaŭ la Burbona Restaŭrado, deziris ribeli kaj rapide okazis sanga batalo sur la floso. En la kvara tago la postvivantoj komencis manĝi la korpojn de siaj mortintaj amikoj. Post ok tagoj, la plej fortaj el la pasaĝeroj ĵetis la malfortajn kaj vunditojn en la akvon.
Post du semajnoj, la floso estas savita de alia franca ŝipo, sed tiam restis en la floso nur 15 ankoraŭ vivantaj personoj en nehomaj kondiĉoj. Poste la supervivintoj de la vrako akuzis la aristokratajn oficirojn kaj rakontis la teruran sperton de la supervivo dum 15 tagoj en improvizita floso kaj devigitaj je kanibalismo por supervivi.
La momento kaptita
La momento reprezentata en la pentraĵo okazas dum malhela tagohoro, kiam oni supozas, ke alproksimiĝas ŝipo savonta la balzanojn. La situacio de tiuj estas drama: multaj balzanoj kuŝas ĉu senvivaj ĉu ŝvenaj kaj la aliaj dramece inkliniĝas al la punkto kie estas la alproksimiĝanta ŝipo.
La pentraĵo ilustras eventon priskribitan de unu el la postvivantoj - la momento, kiam la postvivantoj vidis ŝipon ĉe la horizonto, sed ĝi ne rimarkis ilin kaj malaperis. La pentraĵo provas prezenti la momenton, kiam la espero de la postvivantoj fariĝis malespero. La ŝipo (nomita Argos) revenis du horojn poste kaj savis la postvivantojn.
Konsekvencoj
Kiam la historio de la medusa floso en Francio fariĝis konata, publika ŝtormo eksplodis. Al la ŝoko de la priskriboj pri la rapida perdo de homa moralo aldoniĝis kritiko de klasa kaj rasa fono. Sociaj kritikistoj vidis la floson kiel alegorio de la nova-malnova monarkia politiko, kiu preferis savi la superajn klasojn kaj forlasi la malriĉulojn al sia sorto. Pro popola koleriĝo, Ludoviko la 18-a devis entrepreni juĝon kontraŭ la kapitano de "La Méduse" kiu estis kondamnita. La tuta procezo estis skandalo kontraŭ la aristokratio kaj la burbona koruptado.
La grandskala pentraĵo (preskaŭ 5 metroj por 7 metroj) estis politika deklaro esprimanta kaŝan politikan kritikon prezentante malferman kritikon de la ŝipa kapitano, kiu estis nesperta kaj elektita al sia posteno pro siaj politikaj rilatoj, kaj nerekte de liaj senditoj - la reĝo kaj franca registaro. Ĉi tio estas historia pentraĵo, kaj ĝia novigo en prezentado de evento el freŝa historio (evento okazinta du jarojn antaŭe, kaj fakte estis novaĵa evento).
En ĉi tiu fono, Géricault klopodis fari sian krion, uzante pentraĵarton kun heroaj trajtoj, kiuj estas karakterizataj en la tradicio de la pentrado de prezentaĵoj de mitologiaj aŭ bibliaj scenoj, sed kiu efektive prezentas aktualan eventon. Li demonstrative asimilis nigre haŭtajn figurojn (precipe la viron mansvingantan de la masto) kiel protesto kontraŭ sklaveco ankoraŭ ne abolita en Francio tiutempe.
Komponaĵo, stilo kaj analizo
En la verko videblas klara piramida strukturo, kaj diagonaloj, ĉefe tiu kiu konsistigas unu el la flankoj de la triangulo, ĉar multaj brakoj de la balzanoj inkliniĝas al la sama direkto skizante la diagonalon. En la pinto de la piramido kaj de la ĉefa diagonalo, estas la plej drama kaj intensa punkto, kie videblas homo ŝvinganta tolaĵon por allogi la atenton de supozata ŝipo en la horizonto. En la mala flanko de la diagonalo, troviĝas la mala animstato, reprezentata de senespera maljunulo, ĉirkaŭita de kadavroj. Tiu ĉi homo retenas inter siaj brakoj sian mortintan filon kaj estas la unika figuro kiu ŝajne rigardas la rigardanton. Krome, la pentristo ĉirkaŭis lin per mantelo tre ruĝa, la ununura koloro en la floso krom malhelflavo, kun la celo estu la unua figuro atentiga, kaj tiele la rigardonto vidos unue tute malesperan maljunulon kaj devos sekvi la suprenirantajn diagonalojn (skizitaj de la lignaĵoj de la floso kaj de la brakoj de la flosanoj) por alveni al la kontraŭa figuro, kiu reprezentas la ekzaltitan esperon energian.
Alia rimarkinda detalo estas la povra velaro de la floso, kiu nehazarde montras la direkton de la vento kontraŭ la floso, kaj separante ilin el la supozita ŝipo. La simbolismo estas klara. La sorto kaj hazardo (direkto de la vento) preparas nur draman destinon. Tamen en la mala flanko la svinganta junulo oponas sin al la vento, dum sube la maljunulo aspektas kvazaŭ venkita de la vento.
La roluloj estas prezentitaj en novklasika stilo, sed la pentraĵo estas romantika, kaj naturalisma en la mara sceno, vestante la rolulojn kaj esprimante la emociojn sur iliaj vizaĝoj (priskriboj, kiuj ne aperas en la novklasika stilo). La pentraĵo diferencas de la novklasika stilo per tio, ke ĝi prezentas figurojn de simplaj homoj kaj ne de mitologiaj herooj.
Tiu ĉi verko estas modelo de la romantikismo, kaj en ĝi hegemonias la tristaj koloroj super la desegno. Krome, la aŭtoro montra per makabra realismo la scenon, fokuse sur la anatomio de la balzanoj kaj komponante la figurojn surbaze de linioj en zigzago kaj spiraloj.
Filmo
La floso de la Meduzo (Le radeau de la Méduse) estas franca filmo de Iradj Azmi (1998), Aktoraro: Jean Yanne, Daniel Mesguich, Alain Macé, Claude Jade, Philippe Laudenbach, Rufus, Laurent Terzieff.
Berzovia
Berzovia (hungare: Zsidovin) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Bocşa. En 1910 ĝi havis 1 787 loĝantojn [rumanoj, germanoj, slovakoj, hungaroj). en 1992 2 327 (rumanoj, 3% hungaroj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis . Ĝia unua mencio skribe estas en 1690-1700. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Fizeş kaj Gherteniş.
LibriVox
LibriVox estas cifereca biblioteko kun liberaj publik-havaĵaj aŭskulteblaj libroj (sonlibroj), voĉlegitaj de volontuloj. La projekto komenciĝis en aŭgusto 2005, kaj en decembro 2009 la katalogo enhavis ĉ. tri mil plenajn librojn, kaj multajn mallongajn verkojn.
LibriVox-aj registroj ĉefe estas en la angla, sed ankaŭ troveblas kelkaj libroj en Esperanto, germana, hispana, itala, hebrea, finna, latina kaj malnova angla. Ili uzas la datenaranĝojn MP3 kaj Ogg/Vorbis.
Dekano (kemio)
Dekano aŭ C10H22 estas alkana hidrokarbonido kun dek karbonatomoj. Kvankam 75 strukturaj izomeroj eblas por la dekano, la termino rilatas al la normala dekano aŭ n-dekano. Tamen, ĉiuj izomeroj elmontras similajn proprecojn kaj la komponado kelkfoje estas preterlasita. Ĉi tiuj izomeroj estas brulemaj likvaĵoj ne solveblaj en akvo sed solveblaj en etanolo, benzino kaj keroseno. Kvankam ĝi estas komponado en brulaĵoj, ĝia uzo kiel reakciaĵo estas preskaŭ nula, male al manpleno da aliaj alkanoj.
Jiroemon Kimura
Jiroemon Kimura (naskiĝis en Kyōtango, Japanio, mortis ) estis japana centdekjarulo.
Jenčice
Jenčice estas municipo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta proksimume 5 km sudokcidente de Lovosice. Vivas ĉi tie.
Jiroemon Kimura
Li estis la plej aĝa viro kaj la plej maljuna ulo el la tuta vira homaro ekde la.
Jenčice
En norda parto de la vilaĝo videblas okulfrapa monteto Košťálov kun mezepoka burgruino (488 m s.m.).
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Zăvoi
Zăvoi estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Karlomano la 2-a
Karlomano la 2-a (naskiĝis en 867, mortis en 884) estis la reĝo de Okcidenta Frankio ekde 879 ĝis 884. Li estis la filo de Ludoviko la 2-a la Balbutulo kaj de Ansgarda de Burgonjo.
Lia guvernisto nomiĝis Théodoric de Vergy. En 879, Karlomano fariĝis reĝo kune kun sia frato Ludoviko la 3-a, kun kiu li dividis la reĝlandon en 880 : Karlomano akiris Akvitanion kaj Burgonjon. Post la morto de Ludoviko en 882, li restis la sola reganta reĝo.
Karlomano mortis la 12-an de decembro 884 pro senintenca vundo fare de akompananto dum ĉasado en la forsto de Bézu (hodiaŭ la forsto Lyons-la-Forêt, inter Rouen kaj Gournay-en-Bray). Ĉar li estis nur 17-jarojn aĝa, Karlomano ne jam havis heredanton. Li estis entombigita en la baziliko de Saint-Denis.
Ĉar la lasta filo de Ludoviko la 2-a, Karlo la 3-a, estis ankoraŭ tro juna, la nobeloj de la reĝlando alvokis la imperiestron Karlon la 3-an la Dikan por plenumi la regentadon.
Josefine Finholt
Josefine FINHOLT (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1857, mortis la 3-an de marto 1921) estis norvega esperantistino. Guvernistina kaj instruistina ekzamenoj. Esperantiĝis en 1908 kaj de tiam ŝi per tuta vivo kaj animo apartenis al E. Membro de gazeta komitato 1908, del. de UEA 1911, kunfondinto de NEL 1911, restarigis la EK en Oslo 1912, fondinto kaj sekr. de Asocio de N Geinstruistoj E-istaj 1915. Gvidis multajn kursojn 1912-18, i.a. la unuan por-infanan kurson en N. Ŝi entute gvidis kaj subtenis la movadon dum malfacilaj periodoj kaj antaŭ ŝia morto ŝi destinis sufiĉan kapitalon por pagi la eldonon de lernolibro de Rifling (5 000 ekz.). Ŝia morto estis grava bato por la Norvega Esperantomovado, kiu dum postaj 5 jaroj preskaŭ nur vegetis.
MXP
La vorto havas plurajn signifojn:
Institut Pasteur
La Pasteur-Instituto aŭ Instituto Pasteŭro (france: Institut Pasteur) estas franca komunutila fondaĵo por esplori biologion, aparte la mikroorganismojn, malsanojn kaj vakcinojn.
La nomo de la instituto honoras la pioniron de mikrobiologio Louis Pasteur, la malkovrinto de protekta vakcino kontraŭ rabio, kiu fondis la instituton la kaj estis ties unua direktoro.
La renoma instituto havas elstaran rangon pro sia baza esploro pri infektaj malsanoj kaj atingis multajn bonegajn rezultojn, interalie estis sciencistoj el Pasteur-Instituto la unuaj por malkovri la aidoso-viruson HIV (Françoise Barré-Sinoussi kaj Luc Montagnier, nobelpremiitoj 2008).
La Institut Pasteur de Lille (Instituto Pasteur de Lille) mallongigite kiel Pasteur-Lille, IPL, estas esplorcentro kaj membro de la reto de la Pasteur Instituto.
Strebo (arkitekturo)
En arkitekturo, strebo estas rigida peco kiu subtenas du aliajn kaj plutenas ilin en fiksa stato.
Walter Jurmann
Walter Jurmann (naskiĝis la 12-an de oktobro 1903 en Vieno; mortis la 17-an de junio 1971 en Budapeŝto) estis aŭstra komponisto de furorkantoj kaj de filmmuziko
Strebo (arkitekturo)
Laŭ Francisko Azorín strebo estas Masonaĵo, stango kontraŭstaranta puŝon de konstruaĵo. Li indikas etimologion el la antikva germana streben (apogi). Kaj li aldonas la terminon strebi, por kontraŭstari puŝon; meti deŝargilon, streĉi forton por atingi iun celon.
Walter Jurmann
Vivo kaj verkaro
Laŭ deziro de liaj gepatroj Walter Jurmann studis unue medicinon. En 1924 li estis pleŭrobrulumo por resaniĝo en Semmering, kie oni proponis al li pro liaj improvizadoj ĉe piano postenon kiel trinkejo-pianisto. Jurmann ĉesigis la medicinstudon kaj farigis profesia muzikisto.
La viena tekstverkisto Fritz Rotter (1900–1984) ekkonis la talenton de Jurmann kaj proponis al li kunlaboron en Berlino. La unua furorkanto Was weißt Du, wie ich verliebt bin, kantita de Richard Tauber, fariĝis sukceso. Richard Strauss fortigis lin je lia decido, kaj Imre Kálmán profetis al li: „Vi iam famiĝos.“ Sekvatempe Jan Kiepura, Jussi Björling, Hans Albers, Willy Fritsch kaj Comedian Harmonists kantis liajn kantojn. Pro tro multe da laboro Jurmann komencis kunlaboron kun la pola komponisto Bronisław Kaper (1902–1983), kiu ekde nun aranĝis la melodiojn komponitajn de Jurmann. Unu el iliaj plej famaj kantoj estas San Francisco el la samnoma filmo, kiun kantis Judy Garland je la fino de siaj koncertoj. Pro sia juda deveno Jurmann elmigris en 1933 post „nazia potencopreno en Germanujo“ al Parizo. En 1934 tie oni proponis al li sepjaran kontrakton por Holivudo. Lia unua holivuda filmo estis la komedio Escapade. En Holivudo li estis sukcesa, precipe per filmoj de la fratoj Marx. En la jaro 1935 li verkis kune kun Bronisław Kaper kaj Ned Washington por la filmo A Night at the Opera kun la fratoj Marx la kanton "Cosí Cosa". La satiran kanton multaj spektantoj rigardis vera napola popolkanto.
En 2003 oni nomis strateton en Vieno laŭ li (Walter-Jurmann-Gasse).
Ĉambro de Deputitoj (Francio)
La Ĉambro de la deputitoj (Chambre des députés) estis unu el la du partoj de la legislativo de la Tria Respubliko de Francio (1871–1940); la alia estis la Senato. Ambaŭ ĉambroj kune konsistigis la Nacian Asembleon.
La deputitoj elektiĝis ĉiujn kvar jarojn en ĝenerala kaj senpera voĉdono. La Ĉambro havis 565 deputitojn, el inter ili 6 el Alĝerio kaj 10 el la kolonioj de Francio. Je voĉdono rajtis ĉiuj francoj ekde 21 jaroj, kandidatiĝi kiel deputito rajtis ĉiuj francoj ekde 25 jaroj. Ekde la jaro 1885 la civitanoj de ĉiu departemento de Francio elektis la nombron de deputitoj, je kiu laŭ la nombro de enloĝantoj rajtis la departemento.
Samkiel la Senato, la Ĉambro de la deputitoj havis ampleksajn rajtojn pri kreado de leĝoj kaj pri kontrolo de la registaro. La Prezidento de la Respubliko rajtis malfondi la Ĉambron, kio tamen post la jaro 1877 ne okazis.
La registara sistemo de la Tria Respubliko de Francio estis relative malstabila. Post la Unua Mondmilito la Ĉambro de la deputitoj ofte delegis la rajton je leĝofarado al la registaro.
La 10-an de julio 1940, post la kapitulaco de la Respubliko kontraŭ la atakinta Nazia Germanio, la Ĉambro de la deputitoj kaj la Senato transdonis ĉiujn siajn rajtojn al generalo Henri Philippe Pétain: per tiu paŝo finiĝis la Tria Respubliko de Francio kaj komenciĝis la mallonga periodo de la Reĝimo de Vichy. Post tiu tago la Ĉambro de la deputitoj ne plu kunvenis, en la konstitucio de la Kvara Respubliko de Francio ĝi ne estis antaŭvidita.
Lennart Svensson, Klipptorp
Lennart Svensson, naskita en komunumo Filipstad, Svedujo en 1945, esperantistiĝis jam en infanaĝo. Multjara senĉesa loka propagandanto por esperanto, ankaŭ politike kaj skolte aktiva. En 1996 li iniciatis Esperanto-Gastigejon en Lesjöfors kiun li de tiam mastras kaj zorgas. Kun edzino Barbro li loĝas en bieno Klipptorp en Lesjöfors, proksime al la Esperanto-Gastigejo.
Neitersen
Neitersen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Riccia
Riccia estas komunumo de Italio.
Burgos
Burgos estas la nomo de:
András Spät
András Spät [andrAŝ spet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Spät András estis hungara kuracisto, fiziologo, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1998), membro de Academia Europaea (1999).
András Spät naskiĝis la  1940 en Budapeŝto.
Biografio
András Spät frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1958-1964. Jam kiel studento li aliĝis al la universitata medicina instituto, kie li estis direktoro inter 1995-2005. En 1984 li studvojaĝis al Usono. Li profesoriĝis en 1986. En la studjaro 1989 li estis gastoprofesoro en Ĝenevo. Li ricevis 7 premiojn inter 1987-2004.
Krásna Ves
Krásna Ves, hungare Bánkaraszna [bAnkarasna] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Krásna Ves situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 14 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1208 en formo "Baznan". En 1784 loĝis tie 522 vilaĝanoj en 57 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Kraszna. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bánkaraszna 724 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krásna Ves 491 homoj, (485 slovakoj).
7-a de marto
La 7-a de marto estas la 66-a tago de la jaro (la 67-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 299 tagoj restas. Je la 7-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 7-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Laurier (metroo de Montrealo)
Laurier estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento Le Plateau-Mont-Royal de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Carlos Eduardo Ventura
Carlos Eduardo Ventura (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Corinthians Alagoano de Brazilo, Benfica de Portugalio, Kashiwa Reysol de Japanio, Rio Ave, FC Porto, Alverca kaj Boavista de Portugalio, Internacional, Corinthians Alagoano kaj Luziânia de Brazilo kaj Sliema Wanderers de Malto.
Bengkulu (urbo)
Bengkulu (historie ankaŭ angle Bencoolen kaj nederlande Benkoelen) estas urbo de Indonezio. Ĝi situas sur la insulo Sumatro, kaj estas la administra centro de la samnoma provinco Bengkuluo (indonezie nomata Bengkulu samkiel la urbo). Laŭ stato de la jaro 2012 la urbo havis 364 178 loĝantojn.
Nérac
Nérac [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Lot-et-Garonne, en la regiono Akvitanio. Ĝi havis 7,106 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Nérac situas ĉe la rivero Baïse, okcidente de Agen.
Porte de Saint-Cloud (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio situas en Placo de Porte de Saint-Cloud.
Tiu stacio posedas kvar vojojn. Post ties konstruo ĝi estis la okcidenta finstacio de linio 9 inter 1923 kaj 1934.
Komuta vojo okcidente de la stacio, la « vojo Murat », ebligas aliri la fantoman stacion  kaj, transe, la linion 10 sud-okcidente de la « Buklo de Auteuil ».
Oszkár Keller
Oszkár Keller [oskAr keler], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj plennome Keller Oszkár Béla estis hungara biologo, zoologo, altlerneja instruisto.
Oszkár Keller naskiĝis la en Pétervására, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Oszkár Keller maturiĝis en gimnazio en Eger, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo ekde 1904 li estis asistanto en la universitato, kie li doktoriĝis en 1906. Li akiris plian diplomon en 1908 en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), poste li instruis en Georgikon. En 1912 li studvojaĝis al Germana Imperio kaj Aŭstra Imperio. Hejmenveninta li atingis la rangon ordinara profesoro, en 1918 li estis nomumita katedrestro. Tiutempe li gvidis ankaŭ la botanikan ĝardenon, ekde 1922 ankaŭ la meteologian stacion. Ekde 1949 pro provizora ĉeso de Georgikon li instruis plu ĝismorte en simila universitato en Budapeŝto. Li edziĝis en 1933.
52341 Ballmann
52341 Ballmann estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Helga Ballmann, personan helpantinon de la Direktoro de la Instituto de Astronomia Kalkulo de Heidelberg. Ŝi servis dum pli ol kvar jardekoj ĉe la departemento pri astronomia bibliografio kaj estas tre afabla kaj helpema sinjorino. Nomo proponita de la unua malkovrinto.
Ottmár Fischer
FISCHER Ottmár (fiŝer), d-ro, inĝeniero, kemiisto. Nask. 12 apr. 1904 en Temesvár en Hungarujo (nun Timişoara en Rumanujo); la patro estis germana, la patrino hungara. Artikoloj por kemiaj gazetoj; bonfara laboro inter blinduloj. E-isto de 1927. Vizitis la int. ped. kurson de A. Cseh en Arnhem, jul. 1930. Li instruis E-n laŭ Cseh-metodo dum 2 jaroj gvidante 36 kursojn (ĉefe en Norvegujo) kun ĉirkaŭ 1500 partoprenantoj kaj faris 50 prelegojn en E antaŭ ĉirkaŭ 5000 personoj. Partoprenas ankaŭ la skoltan E-movadon.