cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ŝalom Aŝ
Vivo kaj verko
En Krakovo li ekkonis Stanisław Witkiewicz kaj Stefan Żeromski, kun kiuj amikiĝis, poste inter liaj amikoj ektroviĝis ankaŭ Eliza Orzeszko, Maria Dąbrowska kaj pentristo Jan Stanisławski. Post sukcesa spektakla prezento en Peterburgo de la dramo Sabbatai Ziwi (ruse: Tempoj de Mesio) Aŝ forveturis al Berlin, kie grande impresis lin La Venecia Komercisto. Sub ĝia influo en Kolonjo aperis lia plej bone konata dramo Dio de Venĝo, kiu en judaj medioj kaŭzis grandajn kontroversiojn, ĉar ties heroo gvidas bordelon, sed alportis al li grandan sukceson. Danke al tio li povis forveturi al tero de liaj antaŭuloj - al Palestino kaj Egiptujo. En 1908 la geedzoj vojaĝis al Jerusalemo kaj en 1909 al Usono. En 1910 ili revenis al Rusio. Dum la unua mondmilito la familio loĝis en Novjorko, Usono. Tie li laboris por gravaj jidaj gazetoj, precipe por Forward. En 1920 li akiris usonan ŝtatanecon.
Preskaŭ ĉiuj liaj dramoj fariĝis grandaj sukceson, sed ankaŭ liajn aliajn verkojn oni pozitive kritikis. Jam en 1924 oni aperigis en Varsovio grandan kolekton de liaj verkoj, kiu tamen pro politikaj kialoj ne multe disvastiĝis.
Jam en 1923 Ŝalom Aŝ revenis al Pollando. Tamen en 1938 li denove elmigris tra Francio al Usono. Ekde 1956 li vivis en Bat Jam (distrikto Tel-Avivo). Lia tiama loĝejo nun estas, laŭ lia deziro, muzeo kaj memorejo.
Ŝalom Aŝ estis prezidanto de la jida PEN-klubo. Lian valoran bibliotekon kun raroj libroj kaj manuskriptoj nun prizorgas Universitato Yale en Usono. En la dua duono de la 40-aj jaroj kandidatis al Nobel-premio pri literaturo.
Casasco d'Intelvi
Casasco d'Intelvi estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio, kiu ekde 2018 estas parto de la nova komunumo Centro Valle Intelvi. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de 2018 en la komunumo vivis 475 loĝantoj.
Najbaras la komunumoj Castiglione d'Intelvi, Cerano d'Intelvi, San Fedele Intelvi kaj Schignano.
Susan Hahn
Susan Hahn estas poeto, dramaturgo kaj eldonistino de la gazeto TriQuaterly.
Hahn estas la aŭtoro de ok libroj de poezio kaj ricevinto de multaj premioj, inter ili la 2003 Gugenheim Fellowship. La gazeto Chicago Tribune nomumis ŝian kvaran libron, Holiday, kaj ŝian kvinan libron, Mother in Summer, intee la Plej Bonkvalitaj Libroj de 2002. Ŝia sesa libro, Self/Pity, estis publikita en 2005 de Northwestern University Press. Ŝia unua teatraĵo, Golf, premierita en 2005, kaj The Scarlet Ibis, ŝia sepa libro de poezio, estis ludataj kiel versoludaĵo en 2007 kaj 2008 respektive. Ŝia oka libro de poezio, The Note She Left estis publikita en 2008.
1551
En la jaro 1551 post Kristo okazis, interalie:
Sankta Kristoforo de la Anĝeloj
Sankta Kristoforo de la Anĝeloj aŭ en hispana origine kaj oficiale San Cristóbal de Los Ángeles estas la lasta kvartalo sude de la Municipo Madrido (Hispanio), apartenanta al la Distrikto Vilaverdo. Ĝi enhavas 18.000 loĝantojn en 2007, el kiuj pli ol 40% estas enmigrintoj.
La kvartalo estis historie izola, ĉar estas ortangulo limigita norde kaj oriente de fervojo, sude de la antikva Parque de Automovilismo (aŭtarejo) de la Armeo kaj okcidente de la iama ŝoseo de Andaluzio (A-4), aktuale Avenuo Andaluzio.
Situantas je 10 km el la Sunpordo kaj je nur 4 km de la Monteto de la Anĝeloj.
Kantono Pacific (Vaŝingtonio)
Geografio
La kantono kovras areon de 3 169 km², el kio 752 km² estas akvo. En la kantono loĝis 20 984 homoj en 2000, laŭ la tiujara usona censo.
Vidu ankaŭ
Kantonoj de Vaŝingtonio
Flago de Sud-Sudano
Flago de Sud-Sudano estis adoptita sekvante la subskribon de la Ampleksa Packontrakto kiu finigis la sudanan internan militon. La flago antaŭe estis uzita kiel la flago de la Liberiga Armeo de la Sudana Popolo. La flago estas simila al la flago de Kenjo kun la aldono de blua triangulo kaj gageo ĉe la hisflanko. La koloroj laŭdire reprezentas la homojn de Sud-Sudano (nigraj), la sangon verŝitan por libereco (ruĝa), la teron (verda) kaj la akvoamasojn de Nilo (blua); la gageo, La Stelo de Bet-Leĥem, reprezentas unuecon de Sud-Sudano.
34462 Stoffregen
34462 Stoffregen estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 5:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 23-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Zoo de Halle
Historio
Supre de la valo, tra kiu la rivero Saale romantike kurbe fluas laŭlonge de montetoj kaj malnovaj burgoj, troviĝas la zoo de Halle sur la monteto Reilsberg. Ĝi estas unu el la plej gravaj atrakcioj turismaj en Saksio-Anhalto. Malfermite en majo 1901 kiel historiisma pejzaĝoĝardeno ĝi gravas ankaŭ kiel vidindaĵo kultura. La alterno de artefarita pejzaĝigo kaj oferto de pluraj belvidoj super la urbon sen paroli pri diversaj specialaj eventoj igis ĝin travivaĵo por ĉiuj aĝogrupoj.
Priskribo
Sur 9 hektarajn granda areo vivas nuntempe ĉ. 1700 bestoj de 250 specioj el 5 kontintentoj. En la centro estas la bredado de montaj bestoj kaj la faŭno de Suda Ameriko kun maloftaj animaloj kiel folivoroj, doliĥotinoj, tukanoj, kariamoj, vikunoj, fenikopteroj, sajmirienoj aŭ formikomanĝuloj.
Multaj sekcioj plimodernigitis antaŭ malmultaj jaroj aŭ eĉ novkonstruitis, i.a. por otariedoj, elefantoj, leonoj kaj krokodiloj. Danke al imponaj arkitekturaj solvoj la vizitantoj povas admiri ĉion de tre proksime sen iu ĝeno por la bestoj. Du atrakciegoj estas la nova domo de la rabobestoj kaj ejo moderna por la elefantoj. Disde terasoj eblas vidi ilin ankaŭ elaere kvazaŭ. Multe da kafejoj kaj bierĝardenoj plifaciligas la restadon pluan en la zoo.
Hungara Fervojista Esperanto-Asocio
La Hungara Fervojista Esperanto-Asocio (HFEA) estas landa asocio de la Internacia Fervojista Esperanto-Federacio.
Hungaroj inter la unuaj pioniroj
En la jaro 1898 Lajos JAKAB, fervoja ĉefkontrolisto en Szeged, aperigis artikolojn pri Esperanto en la tiama hungara gazeto Vasuti lapok = "Fervojaj folioj", el kiuj la plej gravan prezentis Hungara Fervojista Mondo en 1980. Oni jam tiam aplikis similan devizon kiel estas la nuntempa de IFEF "LA RELOJ KUNLIGAS LANDOJN, ESPERANTO LA POPOLOJN".
Konciza historio de la Hungara Fervojista Esperanto Movado
Granda rabmevo
La Granda rabmevo, Stercorarius skua, estas granda marbirdo de la familio Sterkorariedoj aŭ de rabmevoj de la ordo de Karadrioformaj birdoj.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en Islando, Norvegio, insuloj Ferooj kaj insuloj de Skotio, krom kelkaj en firma tero skotia. Ĝi reproduktiĝas en marbordaj stepoj kaj rokaj insuloj. Gi estas migranta birdo, kiu vintras en maro en la Atlantiko kaj kiu regule atingas akvojn de Norda Ameriko kaj ĝis la Tropiko de Kankro kaj foje eĉ ĝis Brazilo kaj tra la Mediteraneo ĝis Hungario.
Kutimoj
La ino kutime demetas du brunverdecajn punktitajn ovojn en nesto kovrita de herberoj konstruita de ambaŭ gepatroj. Antaŭe okazas ceremonioj. Okazas ununura demetado ĉiujare. La idoj rapide elnestiĝas sed restas proksime ĉe la helpo de gepatroj. Kiel aliaj rabmevoj, tiu birdo superflugos la kapon ĉu de homo ĉu de alia entrudulo kiu alproksimiĝu al ilia nesto. Kvankam tiu birdo ne povas damaĝi homon, tiu sperto kun birdo tiom granda estas almenaŭ iom timiga.
Tiu birdo manĝas ĉefe fiŝojn, kion tre often prenas per forrabado al mevoj, ŝternoj kaj eĉ suloj de ties predoj. Ĝi ankaŭ atakas kaj mortigas aliajn marbirdojn ĝis la grando de Nigramantela mevo. Kiel plej granda parto de la rabmevoj, ĝi estas kleptoparazita la tutan jaron, montrante malpli lertecon kaj pli simplan forton ol aliaj rabmevoj kiam ili atakadas siajn viktimojn. Komuna tekniko estas superflugi sulon kaj kapti ĝin ĉe la flugiloj ĝis tiu falas en maron kaj tiam la Granda rabmevo atakas ĝin fizike ĝis tiu forlasas sian predon.
Aspekto
Tiu estas granda rabmevo 50–66 cm longa kun enverguro de 125–140 cm kaj pezo de 1200 ĝis 1650 g. Ĝi estas la plej fortika el la rabmevoj. Plenkreskuloj estas striitaj grizbrunaj kun malhelaj preskaŭ nigraj kapo kaj dorso kaj pli hela nuko kaj iom ruĝeca suba parto. Junuloj estas iom pli brunaj kaj nestriaj. Bruna plumaro ne ŝanĝas laŭ sezono, sed ekzempleroj povas varii. Ili havas longecajn nigrajn bekojn kun hokoformaj pintoj kaj ankaŭ nigrajn retajn piedojn kun akraj krifoj. La vosto estas mallonga, kojnforma kaj sen elstaraj plumoj, malkiel okazas ĉe aliaj rabmevoj. La flugo estas rekta kaj pova. La voĉo estas malagrabla ĥah-ĥah-ĥah-ĥah aŭdebla ĉefe ĉe reproduktejoj.
Diferencigi tiun rabmevon el aliaj nordatlantikaj rabmevoj, nome Arkta rabmevo, Larĝvosta rabmevo kaj Longvosta rabmevo, estas relative facila. Estas diferencigaj eĉ de malproksime la grando de Arĝentmevo, la fortikaj kolo kaj kapo, la fortikbarela brusto kaj blankaj makuloj mezo de la flugilpintoj. Oni diras, ke ĝi ŝajnas Buteo. Identigo de tiu rabmevo estas komplika nur kiam necesas diferencigi ĝin disde la tre rilataj grandaj sudhemisferaj rabmevoj.
Taksonomio
Kelkaj fakuloj ankoraŭ konsideras la birdojn de Granda rabmevo kiel samspeca kun iu el tiuj sudaj rabmevoj kiuj kiel grupo estis iam separitaj en la genro Catharacta, kvankam tio ne estas ĉiam akceptita.
Genetikaj pristudoj trovis surprizajn similaĵojn inter la Granda rabmevo kaj la Larĝvosta rabmevo, spite ties malsimila aspekto. Multaj ornitologoj nune konsideras ke ĉu la Granda rabmevo devenas kiel hibrido inter la Larĝvosta rabmevo kaj unu el la specioj de la suda hemisfero [Furness kaj Hamer, 2003], supozeble kiel rezulto de la vaganteco aŭ migrado tra la ekvatoro farita de la suda specio, ĉu la Larĝvosta rabmevo devenas el hibridiĝo de la Granda rabmevo kaj unu el la etaj arktaj specioj (vidu artikolon de Larĝvosta rabmevo por detaloj).
Da Lat
Da Lat aŭ Dalato (Đà Lạt ) estas administra urbego de provinco Lam Dong en la Centraj Altaĵoj de Vjetnamio.
Geografio
Da Lat situas en Centraj Altaĵoj de Vjetnamio laŭ rivero kaj artefarita lago je distanco de du horoj de Hanojo. La urbego etendiĝas inter pinoarbaroj.
Historio
Dum la 1890-aj jaroj, esploristoj (inkluzive de la konata bakteriologo Alexandre Yersin kaj franca apotekisto Louis Pasteur) petis la gubernatoron krei feriejcentron en la altebenaĵoj. En 1907 la unua hotelo estis konstruita, poste vilaoj, bulvardoj, golfejo, parkoj, lernejoj. Dum la 2-a mondmilito Đà Lạt estis ĉefurbo de la Federacio de Hindoĉinio. En la 1950-aj jaroj ĉi tie funkciis ekzercejo por skoltoj. Dum la Vjetnama milito estis furiozaj bataloj en 1968.
Ekonomio
La klimato de Da Lat estas ideala por agrikulturo. Oni produktas orkideojn, rozojn, legomojn kaj fruktojn. Ekzistas ĝermanta vinfarado en la apudaĵo. La urbego estas populara turistloko.
Klimato
En Da Lat la averaĝa temperaturo varias inter 14 - 23 °C. La plej alta temperaturo iam estis 31.5 °C kaj plej malalte estis −0.6 °C. Ekzistas du apartaj sezonoj, la pluvsezono daŭras de majo ĝis oktobro, la seka sezono estas de novembro ĝis aprilo. Jare pluvas po 1770 mm.
Trafiko
Da Lat estas ligita per aŭtovojo al Ho-Chi-Minh-Urbo kaj aliaj lokoj. La unua trajno alvenis en 1938.
Leo Lukas
Leo LUKAS (naskiĝinta la en Köflach) estas aŭstra kabaredisto, eksa politikisto, reĝisoro kaj verkisto.
Vivo
Je la komenco de la 1980-aj jaroj Lukas estis fondomembro kaj protagonisto de la stiria landa partio de La Verduloj – La Verda Alternativo. Li ekigis sian profesikarieron kiel ĵurnalisto ĉe Kleine Zeitung en Graz, kie li estis unue priregiona raportisto kaj poste laboranto ĉe la kultura sekcio. En 1984 li decidis deĵori ekskluzive por la kabareta arto. Tiuprofesio li jam havis spertojn ĉe studenta grupo en Graz kiu nomiĝis feinkunst cabaret WAWA. De tiam li surscenejigis multajn programojn kaj gajnis i.a. Salzburger Stier. Liaj programoj konsistas ĉefe el memverkistaj numeroj kiujn li akompanis mem gitare aŭ tirharmonike.
Paralele li verkistas (ankaŭ por surscenejaĵoj de aliaj artistoj) kaj ekde la fino de la 1980-aj jaroj li ankaŭ reĝisoras. Por amikaj kabaredistoj (ekz. Irene S., Wilfried, 4Xang) li ankaŭ verkas de tempo al tempo kaj kantojn kaj tekstojn. Ankaŭ la konata porjunulara eklezia kanto Es ist schön, solche Freunde zu haben estas de li.
Ekde 1996 Lukas skribas vojaĝ-komentojn kaj -raportojn por diversaj magazinoj. Ekde 2001 li apartenas al la kolektivo aŭtora de la Perry-Rhodan-serio: ĝis nun li verkis ne malpli ol 41 romanojn por la menciita serio. En 2005 oni aljuĝis al li la kabaretartan Karl-premion.
Brazila Esperanto-Ligo
Brazila Esperanto-Ligo (BEL), komence Brazila Ligo Esperantista, estis fondita la kaj agnoskita kiel "utila por la nacia publiko" la. Ĝi kunordigas la Esperanto-movadon en Brazilo. La Ligo disponas pri vikiopaĝo por kunredaktado de la historio de la Esperanto-movado en Brazilo.
Agado
Interalie Brazila Esperanto-Ligo:
Estraro
Por la mandato 2019–2022 estas membroj de la estraro :
Lajos Bágyuj
BÁGYUJ Lajos (ba:djuj) estis rumanuja hungara artmonumenta restarigisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 24-an de septembro 1920 kaj mortis en la  1985.
Biografio
Li komencis studi en sia naskiĝurbo, poste li finis konstruindustrian lernejon en Budapeŝto.
Gedser
Gedser estas marborda urbeto en Regiono Sjælland, Danio. Ĝi situas en la suda parto de insulo Falster kaj fakte, ĝi estas la plej suda loko de Danio (kaj de la tuta Skandinavio).
Butarko
Butarko aŭ en hispana origine kaj oficiale Butarque estas kvartalo de la distrikto Vilaverdo, apartenanta al la municipo Madrido, en Hispanio.
Ĝi ĝuas el natura kaj historia trezoro de la bordo de la rivero Manzanares, kun gravaj arkeologiaj kaj naturaj areoj senegalaj en la Municipo Madrido. Enangula inter fervojoj, kaj la ŝoseoj M-40, A-4 kaj M-45, ties urbanizado estis terure komplika, kio malhelpis ties reloĝadon.
Origine industria areo ĉe la stacio de Villaverde Bajo, aktuale Butarko dividiĝas en Butarque Norte (lige kaj integrite de la Avenuo Rosales) kaj Butarque Sur, plej konata kiel Nuevos Rosales.
Novina (Stvolínky)
Novina (Neuland) estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Stvolínky. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km norde de Stvolínky. Estas ĉi tie registritaj 1 adreso. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Novina situas en katastra teritorio Stvolínecké Petrovice kun areo 3,41 km².
Franz von Lenbach
Franz Seraph Lenbach (naskiĝinta la 13-an de decembro 1836 en Schrobenhausen; mortinta la 6-an de majo 1904 en Munkeno), ekde 1882 Kavaliro de Lenbach, estis germana pentristo.
Li famiĝis pro siaj portretopentraĵoj. Inter la portetitaj de li troviĝas Otto von Bismarck, la du germanaj imperiestroj Vilhelmo la 1-a kaj Vilhelmo la 2-a, la aŭstra imperiestro Francisko Jozefo la 1-a, papo Leono la 13-a samkiel granda nombro da eminentaj personoj el la kampoj ekonomio, arto kaj socio de la malfrua 19-a jarcento. Li mem estis en Germanujo kaj Aŭstrujo unu el la plej famaj artistoj.
Pro lia elstara socia pozicio kaj lia vivstilo la publiko kaj ankaŭ arthistoriistoj nomas lin munkena pentristoprinco bezeichnet.
Li tenadis amikecon kun artistoj kaj intelektuloj, kies respekton li ĝuis. Inter liaj amikoj estis krom Hans Makart la geedzoj Cosima kaj Richard Wagner, Lorenz Gedon, lia instruisto Piloty, Wilhelm Busch, Paul Heyse, Reinhold Begas, Friedrich August von Kaulbach kaj Paul Friedrich Meyerheim.
1550
En la jaro 1550 post Kristo okazis, interalie:
Václav Postránecký
Václav POSTRÁNECKÝ (naskiĝis la 8-an de septembro 1943 en Prago - mortis la 7-an de majo 2019) estis ĉeĥa aktoro, reĝisoro kaj pedagogo.
NGC 2621
NGC 2621 (aliaj indikoj — MCG 4-21-3, ZWG 120.7, NPM1G +25.0172, PGC 24241) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kastelo de Orgaz
La Kastelo de Orgaz aŭ Kastelo de la grafoj de Orgaz estas kastelo situanta en la municipo de Orgaz, oriente de la provinco de Toledo (Kastilio-Manĉo, Hispanio).
Historio
La Kastelo de Orgaz estas mezepoka fortikaĵo konstruita en la 14-a jarcento laŭ mendo de Don Pérez Guzmán, Senjoro de Orgaz, sur alia konstruaĵo de la 12-a jarcento, kaj reformita en la 15-a jarcento. Dum la regado de Pedro la 1-a estis cedita de tiu al Martín Fernández. Ĝi estis sidejo de la familio Ruiz de Toledo kaj de la familio Pérez de Guzmán, Senjoroj de Orgaz. Dum la komunuma insurekcio ĝi estis uzata de la lokanoj de la vilaĝo, partianoj de la insurekcio kiel rifuĝejo, kaj estis poste incendiata de la trupoj de Karlo la 1-a.
Diana Rigg
Diana Elizabeth Rigg DBE (naskiĝis la 20-a de julio 1938, mortis la 10-a de septembro 2020) estis brita aktorino. Rigg rolis kiel Emma Peel en la televidserio La venĝantoj (1965-68). Ŝi rolis kiel Helena en Midsummer Night's Dream (Mezsomera noktsonĝo), Arlene Marshall en Evil under the Sun (Malbono sub la suno) kaj Olenna Tyrell en Ludo de tronoj. Ŝi ankaŭ ludis rolojn en teatroj.
Rigg naskiĝis en Doncaster, Jorkŝiro kaj la Humbero, Anglio. Rigg fariĝis Komandoro en la Ordeno de la Brita Imperio (angle "Commander" aŭ CBE) en 1988. Ŝi fariĝis Damo Komandoro en la Ordeno de la Brita Imperio (angle "Dame Commander" aŭ DBE) en 1994.
22942 Alexacourtis
22942 Alexacourtis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexandra Maria Courtis, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Davis Senior High School de Davis (Kalifornio).
Polis (Kipro)
Polis (aŭ Polis Chrysochous; Πόλη Χρυσοχούς aŭ Πόλις Χρυσοχούς, Poli) estas urbeto en nord-okcidenta Kipro. Ĝi estas centre de la golfo Ĥrisoĥo, kaj rande al la natura rezervejo de la duoninsulo Akamas. Apude estas la fiŝkapta haveno Laci.
(58473) 1996 RN7
(58473) 1996 RN7 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 5-an de septembro 1996 en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Kejnsisma revolucio
La Kejnsisma revolucio estis fundamenta relaborado de ekonomika teorio rilate al faktoroj kiuj determinas nivelojn de dungeco en la ĝenerala ekonomio. Tiu revolucio okazis kontraŭ la ideoj de la Novklasika Skolo, tiam hegemonia, kiu tenis, ke libera merkato je mallonga al mezlonga limdato aŭtomate havigus plenan dungadon, kondiĉe ke la laboristoj estu flekseblaj je siaj salajraj postuloj. John Maynard Keynes male asertis, ke agregita mendado determinis la ĝeneralan nivelon de ekonomia aktiveco kaj ke maltaŭga agregita mendado povus konduki al plilongigitaj periodoj de alta senlaboreco. Laŭ la Kejnsisma ekonomiko, interveno fare de la ŝtato estas necesa por moderigi la oscilajn ciklojn de ekonomia aktiveco.
La frua komenco de la Kejnsisma revolucio okazis en la jaroj post la publikigo de la verko de Keynes nome General Theory (Ĝenerala Teorio) en 1936. Ĝi anstataŭis la novklasikan komprenon de la koncepto dungeco pere de alternativo ke mendado, kaj ne vardisponeblo, estas la ĉefa faktoro kiu determinas nivelojn de dungeco. Tio havigis al Keynes kaj al liaj sekvantoj per teoria bazo por defendi ke registaroj devas interveni por malpezigi la akran sendungecon. Kiam Keynes jam malkapablis partopreni en teoria polemikaro post 1937, okazis procezo por kunigi lian verkon kun la malnova sistemo por formi nov-Kejnsisman ekonomikon, nome miksaĵo de novklasika ekonomiko kaj Kejnsisma ekonomiko, kiu povas esti resumita kiel "Kejnsisma en makroekonomiko, novklasika en mikroekonomiko".
Bojnice
Bojnice, hungare Bajmóc estas urbo en Slovakio en regiono Trenčín, en distrikto Prievidza.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. Slavoj havis tie fortikaĵon, kiun la hungaroj okupis en la 10-a jarcento. La unua mencio devenis el 1113 en formo Maimoz, tiam apartenanta al abatejo, krome estis konataj la varmakvaj fontoj kaj foiroj. Baldaŭe la loko apartenis al fortikaĵo de Nitro. Inter 1299-1301 la posedanto estis Mateo Csák. Tiame vilaĝo ricevis la rangon kampurbo kun foirorajto kaj iĝis nobela urbo ekde 1395. La turkoj bruldetruis la urbon, dume ne povis okupi la burgon en 1530 kaj 1599. Rabadoj okazis en 1623 (fare de hajdukoj de Gabrielo Bethlen), en 1683 (fare de Emeriko Thököly), en 1704 (fare de Francisko Rákóczi la 2-a). La lasta okupis ankaŭ la burgon. La Habsburgoj reokupis la burgon en 1708. En la pli pacaj tempoj la loĝantoj okupiĝis pri vinkultivado, fruktoj, komercado. Ekde la 17-a jarcento formiĝis korporacioj. En 1910 en la urbo loĝis 1346 da homoj (slovakoj en majoritato (plimulto), hungaroj en minoritato). La urbo ĝis Traktato de Trianon apartenis al departemento Nitro, al Distrikto Prievidza. Poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. En 2001 loĝis en la urbo 5006 da homoj (4859 slovakoj).
Flago de Melilo
La flago de Melilo, hispana enklavo en Nordafriko, konsistas el palblua fono kun la blazono de la urbo en la centro.
Stacio Nishinoshō
Stacio Nishinoshō (japane: 西ノ庄駅 [Niŝinoŝoo-eki], angle: Nishinoshō Station) estas fervoja stacio en Ŭakajama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kada.
Mustafa Batdijev
Mustafa BATDIJEV (Батдыев Мустафа Азрет-Алиевич; naskiĝis la 24-an de decembro 1950 en Kazaĥio) estas rusia ekonomiisto kaj politikisto, en la jaroj prezidento de Karaĉaj-Ĉerkesa Respubliko ekde aŭgusto 2003 ĝis septembro 2008. Etna karaĉajo.
Itaobim
Eksteraj ligiloj
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Mustafa Batdijev
Li estis elektita kiel prezidento en la dua turno de la voĉdono, ricevinte 47,97% de la voĉdonoj (nur je 3387 pli ol lia rivalo, la antaŭa prezidento Vladimir Semjonov).
En septembro 2008 Boris Ebzejev iĝis la nova prezidento de Karaĉaj-Ĉerkesio.
Legénd
Legénd, slovake Legínd estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Rétság troviĝas 18, Vác 21, Balassagyarmat 24 km-ojn.
Historio
La unua mencio - ŝajnas - devenis el la 13-a jarcento. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, tiam la administra centro estis en Vác. Post la turkoj slovakoj alvenis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto.
Sándor Kacsó
Sándor Kacsó
1549
En la jaro 1549 post Kristo okazis, interalie:
17-a de decembro
La 17-a de decembro estas la 351-a tago de la jaro (la 352-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 14 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 17-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
12342 Kudohmichiko
12342 Kudohmichiko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michiko Kudoh, asociita kun la Planetario kaj Astronomia Muzeo Gotoh de Tokio. Ŝi komunikas kun aliaj astronomoj per sia TTT-ejo.
Juda Malsanulejo de Berlino
La Juda Malsanulejo de Berlino aŭ germane Jüdisches Krankenhaus Berlin (JKB, hebree בית החולים היהודי בברלין) estas malsanulejo en la kvartalo Gesundbrunnen en Berlino.
Ĝi estis fondita en 1756 en Berlino kiel la unua „Juda lazareto“ ĉe la Oranienburga strato en la Spandau-a antaŭurbo. Ĝin administris, direktis la juda komunumo kaj tiutempe estis la plej granda hospitalo en Germanio, kiun direktis judoj. Pro spacomanko, oni alilokigis la institucion en 1861 al la Aŭgusta strato, proksime al la Nova Sinagogo de Berlino konstruota en 1866.
Pro la bonfamo kaj la aliĝanta nombro de (ne nur judaj) malsanuloj, en 1914 okazis nova translokiĝo al Berlin-Gesundbrunnen. Dum la nazia epoko (1933-45), oni malpermesis kuracadon de arjoj, devigis maldungigon de la arjoj. Pro severeco kaj sekvado al instrukcioj en Nazia Germanio, la vivoj de centoj da seriozaj kaj geriatriaj pacientoj kiuj estis enhospitaligitaj en la juda hospitalo en Berlino estis savitaj. Laŭ la instrukcioj de la nazireĝimo, tiuj pacientoj estis postulataj por esti traktitaj kaj donitaj skriban permeson fare de medicina komisiono antaŭ esti senditaj por deportado, kaj en foresto de tia aprobo ne povus esti senditaj al koncentrejoj kaj ekstermejoj. La direktoro de la hospitalo, D-ro Walter Lustig, apenaŭ liberigis pacientojn dum la militaj jaroj, tiel savigante ilin. Tamen, laŭ la ordoj de la Gestapo, li estis devigita redukti la personalon kaj la kunlaborantaron, kaj la 300 laboristoj kiujn li maldungis estis senditaj al Auschwitz. Lustig estis ekzekutita fare de la sovetianoj kiel kunlaboranto kun la nazioj post atesto de du el la pacientoj kiuj resaniĝis, estis senditaj al koncentrejo kaj pluvivis, indikis lin kiel respondeca por ilia deportado. Kvankam la hospitalon minacis plurfoje fermo, travivis la mondmiliton en ĝi ĉ. 1500 judoj.
Tuj post la Dua Mondmilito, rekomenciĝis la regula, normala kuraca okupiĝo. Nun la hospitalon direktas fondaĵo. Dum la jaroj 1989 kaj 1990 en la malsanulejo cetere la esperantisto Thomas Pusch ricevis parton de sia medicina eduko.
Robert Greville (2-a Barono Brooke)
Robert GREVILLE (n. majon 1607, m. la 2-an de marto 1643) estis generalo en la parlamenta armeo dum la angla enlanda milito.
Li estis kuzo kaj adoptita filo de Fulke Greville (1-a Barono Brooke), kiu estis politikisto kaj poeto dum la regadoj de Elizabeto la 1-a kaj Jakobo la 1-a. Post ties morto en 1628 Robert Brooke heredis la rangon Barono Brooke. Ekde 1628 li reprezentis Warwickshire en la angla parlamento. Li engaĝiĝis pri la fondo de kolonio ĉe Saybrooke, Connecticut, Usono.
Komence de la angla enlanda milito li estis generalo de parlamenta armeo en Warwickshire kaj Staffordshire. La 2-an de marto 1643 hazarde devojiĝanta kuglo mortigis lin dum sieĝo de katedralo Lichfield.
Krom generalo, li estis verkisto. En 1641 eldoniĝis du verkoj:
József Balázs
Biografio
József Balázs finis la mezlernejon en la belarta liceo de Târgu Mureş en 1973, sed nur en 1982 li estis akceptita en Belartan Altlernejon Ion Andreescu de Kluĵo. Li instruis en sia naskiĝurbo kaj en Gheorgheni.
Naci-demokratia partio (Egiptio)
La partio fondiĝis en julio 1978 fare de la pli posta ŝtata prezidanto Anwar al-Sadat, kiu ĝis sia murdiĝo en 1981 estis la partia gvidanto. La plimulto de la partiaj kunfondintoj venis el la meza grupiĝo de la Araba Socialista Unio de Egiptio, la antaŭa ununura partio.
La Naci-demokratia partio ne havas unuecan ideologian koncepton. Tamen konstateblas konsento inter la partianoj favori la pacon kun Israelo, subteni la Ŝarion, do la islaman juran sistemon, kaj la politikajn celojn de Gamal Abdel Nasser kaj de Anwar al-Sadat. La oficiala ideologio de la partio estas la socialismo, tamen socialismo de tre araba formo.
Petrovice (distrikto Znojmo)
Municipo Petrovice (Petrowitz) troviĝas en Ĉeĥio, regiono Sudmoravia, distrikto Znojmo, proksimume 5 km sudsudokcidente de Moravský Krumlov. Vivas ĉi tie.
Zoltán Bókay
Zoltán Bókay [bOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bókay Zoltán estis hungara infankuracisto, profesoro, framasono. Lia patro estis Árpád Bókay.
Zoltán Bókay naskiĝis la  1885 en Budapeŝto. Li mortis la 1955 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Bókay akiris kuracistan diplomon en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1908. Li restis samloke por instrui unu jaron, poste li laboris en hospitalo pri geinfanoj, kie laboris lia onklo János Bókay (kuracisto, 1822). En 1911 li aliĝis al loĝio Pátria. En 1916 li estis nomumita privata profesoro, en 1926 titulara eksterordinara profesoro. Inter 1918 kaj 1930 li laboris en kliniko en Budapeŝto, inter 1930 kaj 1947 li estis publika ordinara profesoro en Universitato de Debrecen, samtempe li estis klinikestro. En 1951 li revenis al Budapeŝto, kie li estis ĉefkuracisto en kliniko.
Jenő Elekfy
Jenő Elekfy [elekfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Elekfy Jenő estis hungara pentristo, grafikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, membro de Societo Szinyei Merse Pál. Lia origina familia nomo estis Kirchner.
Jenő Elekfy naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Elekfy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1919. Liaj plej gravaj instruistoj estis Aladár Edvi Illés (pentristo) kaj István Réti. Post la diplomo li instruis 2 jardekojn en Rákospalota. En 1932 li studvojaĝis al Parizo helpe de stipendio. Inter 1939-1949 li instruis en la menciita Belarta Altlernejo, sed somere inter 1928 - 1942 li pentradis en Zebegény kun amikaro de István Szőnyi. Plej ofte li pentradis akvarelojn pri hungaraj pejzaĝoj. Li ricevis 4 premiojn inter 1935-1968.
General Simón Bolívar (Durango)
General Simón Bolívar estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon, ambaŭ klare referencas al la historia personaĵo Simón Bolívar. Al General Simón Bolívar apartenas entute 35 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9569 loĝantojn. El tiuj estis 4715 viroj kaj 4854 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2998,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1530 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 350,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 10953 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,01 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
7634 de la loĝantoj de General Simón Bolívar en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 673 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 8,82 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 8,8 % (325 el 3692), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 8,83 % (348 el 3942).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 9505 personoj apartenis al la katolika religio kaj 254 personoj al la protestantisma religio. 189 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 933 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tivat
Tivat (, [tîv̞at], Teodo) estas marborda urbeto en sud-okcidenta Montenegro, lokita centre de Golfeto Kotor. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma municipo.
Etimologio
La nomo devenas ĉu el la ilira reĝino Teuta ĉu el la greka "Θείοδος" [Theiodos] (vojo de la dio).
Kastelo de Pomáz
La Kastelo de Pomáz (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj Kastelo de Teleki–Wattay [vatai]) estas baroka historia monumento en Hungario, en urbo Pomáz.
Historio
La kastelo estis konstruita en 1773. Baldaŭ ĝi estis heredaĵo de familio Teleki. Longe loĝis tie József Teleki (guberniestro), kies gastoj estis ekzemple Ádám Pálóczi Horváth, János Erdélyi, Sándor Vachott. En 1927 la kastelo estis trakonstruita. Depost la 2-a mondmilito la konstruaĵo estis ŝtatigita, poste longe orfejo funkciis interne. En la 2000-aj jaroj la nova posedanto iĝis asocio de la hungaraj korusoj. Interne funkcias hoteleto, restoracio, arta lernejo, aranĝaĵoj pri korusoj.
Konstruaĵo
La teretaĝa kastelo kun keloj kaj mansardoj situas sola en parko. Ĝi formas longan brikon. La fasado estas simetria, laŭlonge arkado estas videbla. Meze ŝtupoj kuras al meza parto de la arkado, kie ĝi estas pli granda kaj ĝi havas 2 grandajn aperturojn. La kelo estis tiel granda, ke dum la vitkulturo koĉero povis liveri la mostojn kaj vinojn.
Parko
En la parko malantaŭ la kastelo situas ankaŭ longa domo, kiu estas nun arta lernejo.
Georg Fabricius
Georg FABRICIUS (vere: Goldschmidt; naskiĝinta en la 23-a de aprilo 1516 en Chemnitz, mortinta en la 15-a de julio 1571 en Meißen) estis germana filologo kaj pedagogo.
Vivo kaj agado
Jam kiel junulo li entuziasmiĝis pri reformaciaj ideoj. En Chemnitz li trejnitis ĝis la jaro 1524, poste li iris al Annaberg (rektoro Johann Rivius), en 1535 al Lepsiko al Kaspar Borner (Thomas-lernejo kaj universitato). Ĝis 1538 Fabricius estis instruisto en Chemnitz kaj Freiberg (rektoro Rivius). Ne tute kvar jarojn (1539–43) Fabricius restadis kune kun Wolfgang von Werthern en Italio kie ambaŭ studis en Padovo kaj Bolonjo, vizitis multajn klasikajn lokojn (Ravenna, Urbino, Perugia, Assisi, Romo, Napolo, Siena, Pisa, Ferrara) kaj laboris ĉe bibliotekoj en Romo (Vaticana) kaj Florenco (Laŭrentiana).
Detalaj konoj pri antikveco kaj renesanco estis la frukto de tia tiutempe por germanoj malofta vojaĝebleco. Ekde 1543 Fabricius estis edukisto en Beichlingen por la pli junaj fratoj de Werthern, kun kiuj li iris en 1544 al Strasburgo, al Johann Sturm. Rekomendite Rivius li iĝis rektoro de la lernejo Sankt Afra en Meißen kie li deĵoris, unue kun malfacilaĵoj, poste per la subtenado princelektista, kvaronan jarcenton. Kun la plej gravaj scienculoj kaj pedagogoj Fabricius estis en kontakto (Melanchthon, Neander, Camerarius, Rivius, Sturm, Meuer kaj 3 ties 3 fratoj).
Riánsares
La rivero Riánsares (de rivero Ánsares) estas rivero de la centro de Hispanio, la ĉefa alfluanto de la rivero Gigüela, unu de la fontoj de la rivero Gvadiano kiu fluas tra Kastilio-Manĉo. Ĝi havas longon de 99,26 km kaj kolektas akvon el baseno de 1.501 km².
Georg Fabricius
Vivo kaj agado
Kiel verkisto (en 1570 li eĉ kronitis Poeta laureatus fare de imperiestro Maksimiliano la 2-a li okupiĝis ankaŭ pri antikvaj kaj kristanaj poemoj kaj verkis mem poetikon. Liaj eldonoj de Vergilio, Horacio kaj Ovidio ne nur brilis per filologa akribeco sed ankaŭ estis vojebenigantaj por interpretistoj. Pro lia plezuro en la ekscio de temoj topografiaj kaj arkeologiaj li sukcesis priskribi siajn vojaĝojn tre ĉarme. Kiel historiografo de la kortego li ne tiom kontentigis la dungantojn kaj liaj verkoj de tiu sfero eldonitis nur postmorte. Inverse li bonis kiel lerneja organizanto: kun Rivius li kreis la bazojn por la saksa lernejregularo de 1580.
Flago de Ceŭto
La flago de la hispana Aŭtonoma Urbo Ceŭto estas nigra kaj blanka ĝironio kie centra blazonŝildo montras la municipan blazonon. (La civila flago forlasas la blazonŝildon).
La ĝironio estas identa al tiu de la flago de Lisbono, kiu memorigas la konkeron de la urbo fare de la portugaloj en 1415. La urbo estis parto de la Portugala Imperio ĝis 1640, post kiam ĝi decidis resti kun Hispanio. Tial la blazono de la urbo estas, fakte, preskaŭ la sama kiel tiu de la Regno de Portugalio, montrante la sep kastelojn kaj la kvin blazonŝildojn kun arĝentaj bezantoj.
Gardanne
(jen france, okcitane Gardana) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Boris Ebzejev
Boris EBZEJEV (Эбзеев Борис Сафарович; naskiĝis la en Kirgizio) estas elstara rusia juristo, juĝisto de la Konstitucia Juĝejo de Rusia Federacio (1991-2008), prezidento de Karaĉaj-Ĉerkesa Respubliko (septembro 2008 - februaro 2011). Etna karaĉajo.
Inter liaj sciencaj interesoj: konstitucia juro, problemoj de potenco, homaj liberoj kaj rajtoj.
Žitný ostrov
Sude de ĝi (en Hungario) troviĝas tiel nomata Malgranda Žitný ostrov.
Grundoj
En Žitný ostrov troviĝas diversaj grundotipoj. En centra parto, tiel nomata Plejstocena karno, en ĉirkaŭaĵo de Podunajské Biskupice, direkte al Šamorín kaj oriente de Dunajská Streda, kie subsurfaca akvonivelo estas sufiĉe profunde kaj inundoj ne influis ĉi parton nek pasintece, estiĝis ĉernozjomoj. Molikaj riverogrundoj estas la plej ofta grundotipo, ilin troveblas ekzemple ĉirkaŭ Dunajská Streda, Gabčíkovo, Veľký Meder, Okoč kaj Komárno. Torfaj grundoj reprezentas la plej malaltajn partojn de surfaco, eksajn, per turfo plenigitajn branĉojn de Danubo kie subsurfaca akvonivelo estas dum tuta jaro sufiĉe alte, aŭ eĉ super la surfaco, ĉefe en meza parto de la insulo, en ĉirkaŭaĵo de Dunajská Streda. Salajn grundojn troveblas ĉefe en suba, orienta parto de la insulo, inter Komárno kaj Veľký Meder. Oĥrikaj grundoj estas la plej junaj, reprezentas teritoriojn apud la Danubo kaj Malgranda Danubo, kie inundoj de ĉi-riveroj ankaŭ en aktuala periodo okazas.
Ekonomia Akademio (Debrecen)
La Ekonomia Akademio en Debrecen estis signifa edukejo en Hungario. Ĝi estas posteulo de la nuntempa universitato.
La komenca historio
Jam funkciis agrikulturaj edukejoj en Keszthely kaj Magyaróvár, sed ne en Granda Hungara Ebenaĵo, kie la sola okupiĝo estis la agrikulturo. En 1857 municipo de Debrecen donis senpage monojn, bienon kaj malplenan lokon por domo al la estonta edukejo. En 1867 ekfunkciis la agrara lernejo, en la sekva jaro la kamparana lernejo. Ili formis Tutlandan Ekonomian Altan Edukejon, la strukturo imitis la menciitajn agrikulturajn edukejojn. Komence la almenaŭ 17 aĝaj studentoj ricevis diplomon post 2 jaroj. En 1876 la lernejo prenis novan nomon Hungara Reĝa Ekonomia Edukejo, kie oni lernis jam 3 jarojn. En 1899 parto de la edukejo estis transmetita al Karcag, sed la restinta parto havis diversajn problemojn en mezo de la urbo. En la sekva jaro oni komencis konstrui la necesajn domojn en ekstera parto de Debrecen. En 1901 jam en la nova loko okazis la instruado. Nivelo de la edukado altiĝis, tial en 1906 la edukejo estis levita al akademio (Hungara Reĝa Ekonomia Akademio de Debrecen).
Historio de la akademio
Komence en la akademio 5 katedroj funkciis: pri kreskaĵoj, bredado, ekonomio, tekniko, kemio, en 1911 2 novaj katedroj estiĝis. Dum la 1-a mondmilito ne okazis instruado, la akademio iĝis armea hospitalo. En 1918 inter la studentoj estis unuafoje 3 fraŭlinoj. En 1944 pro la alveninta Ruĝa Armeo la akademio translokiĝis al Mosonmagyaróvár.
Historio de la universitato
Post la 2-a mondmilito oni fondis Budapeŝtan Agrarian Universitaton kun 4 fakultatoj. Al tio estis integritaj la 3 ekonomiaj akademioj. En 1953 la nova nomo iĝis Agrikultura Akademio, en 1970 Agrikultura Universitato de Debrecen. Samtempe altlernejo de Szarvas integriĝis al la universitato. Post 2 jaroj same integriĝis Altlernejo de Mezőtúr, sed en 1985 ĝi forlasis la universitaton. En 1986 Bredada Altlernejo de Hódmezővásárhely aliĝis al la universitato. En 1992 posedaĵo de la universitato estas esplora centro pri semoj en Nyíregyháza.
En 2000 2 universitatoj de Debrecen unuiĝis kiel Universitato de Debrecen.
Casatenovo
Casatenovo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Besana in Brianza (MI), Camparada (MI), Correzzana (MI), Lesmo (MI), Lomagna, Missaglia, Monticello Brianza kaj Usmate Velate (MI).
123794 Deadwood
123794 Deadwood estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:7 kun Marso, malkovrita la de la usona astronomo Ron Dyvig elde la Observatorio de Badlands en Quinn (Suda Dakoto, Usono).
Aĉangoj
La aĉangoj (ankaŭ Ngac'ang aŭ Maingtha) estas unu el la plej malgrandaj el la 55 oficiale agnoskitaj minoritatoj de la Popolrespubliko de Ĉinio. Laŭ la lasta censo en 2000 ili estis 33.936 homoj. Ili plejparte vivas en Junano, precipe en la aŭtonoma distrikto Dehongo.
La aĉangoj parolas propran lingvon, sed kiu ne havas propran skribon. Anstataŭ ĝi oni ozas ofte ĉinajn signojn.
La husa-aĉangoj (戶撒) el la provinco Longĉuano parolas iom alian dialekton. Ili rigardas sin kiel memstaraj, sed ilia provo en la 1950-aj jaroj atingi la agnoskon kiel memstara nacieco, restis sensukcesa. La husaoj estas iom pli "ĉinaj" ol aliaj aĉangoj. Ekzemple konfuceaj praavotabuloj en iliaj domoj ofte troviĝas. La plej multaj tradiciaj husaoj kredas je miksaĵo el teravado-budhismo kaj taoismo.
La prapatroj de la achang-oj vivis en la basenoj de la riveroj Jinsha, Lancang kaj Nujiang, en nordokcidenta Yunnan-provinco. Ĉ. 13 jc., ili plurfoje transloĝiĝis kaj iom post iom enloĝiĝis en Yunnan. De la tiea han-a garnizono ili lernis kulturi rizon kaj fari ferajn instrumentojn. Tio akcelis la disigon de agrikulturo kaj metiindustrio, kaj la komerca ekonomio unuapaŝe disvolviĝis. Antaaŭ la fondiĝo de la nova Ĉinio en 1949 praktikiĝis en la regiono de achang-oj la feŭdula ekonomio, kaj bienula ekonomio konis iagradan evoluon. La feŭduloj plejparte estis taj-aj tribestroj kaj la bienuloj -- han-oj.
La achang-oj havas riĉan buŝan literaturon kaj lertas en ludo de lanternoj, kantado, dancado kun tamburo, gravurado kaj skulptado. Ili havas la festojn Huijie kaj Woluo kaj celebras ankaŭ la festojn akvoverŝan, pordoferman kaj -malferman same kiel la taj-oj.
La achang-aj viroj portas vestojn kun simplaj koloroj, kaj la virinoj edziniĝintaj tiujn kun mallarĝaj manikoj kaj kaptukon en koloroj blua au nigra. La achang-aj knabinoj havas harligon volvitan sur la kapo kaj sin beligas per diversaj arĝentaj ornamajhoj.
Gujana piprovireo
La Gujana piprovireo aŭ Brunbrova piprovireo, Cyclarhis gujanensis, estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kiuj estas mezgrandaj birdoj kun olivverdecaj supraj partoj, kiel la resto de la familio.
Ĝi troviĝas kiel disvastigata kaj ofte komuna en arbaroj, arbarbordoj kaj kultivejoj kun kelkaj altaj arboj el Meksiko kaj Trinidado suden al Argentino kaj Urugvajo.
Plenkreskulo de Gujana piprovireo estas ĉirkaŭ 15 cm longa kaj pezas 28 g. Ĝi havas fortikan kapon laniecan kun dika ankaŭ lanieca beko, kiu estas tipe nigreca sube kaj rozgrizeca supre. La kapo (krono) estas griza kun forta iom ruĝecnuanca bruna superokula strio (“brovo”) kio nomigas la specion alternative al la traduko de la latina scienca nomo kiu aludas al regiono kie loĝis la unuaj ekspecimenoj priskribitaj. La supraj partoj estas iom olivecnuancaj verdaj kun la bordo de flugiloj iom nigrecaj, kaj la flavaj gorĝo kaj brusto kontrastas kun blankeca al sablokolora ventro. La subspecio ochrocephala el sudorienta parto de ĝia teritorio havas pli mallongan ruĝecbrunan brovon kaj brunnuancan kronon, dum la subspecio virenticeps, contrerasi kaj saturata el nordokcidenta Peruo kaj okcidenta Ekvadoro havas verdecflavajn (ne grizajn, kiel en la nomiga "tipa" subspecio) nuko, orelareon kaj vangojn, dum aliaj subspecioj havas ilin bluecnuancajn. La iriso estas malhelflavecaj al brunecaj.
La nesto estas malforta kaj tasforma alte en arbo kun tipa ovodemetado de 2 aŭ 3 rozecblankecaj ovoj iom punktitaj je bruna.
József Pusztai-Popovics
PUSZTAI-POPOVICS József (pustai-popoviĉ) estis hungara ĵurnalisto naskita en Temeŝvaro la 1-an de decembro 1912 kaj mortinta en Pécs la 6-an de oktobro 1985.
Kariero
Pusztai-Popovics József debutis en Déli Hírlap, en 1937 li fariĝis kunlaboranto de Gazetraportista Oficejo Duna-posta (Duna-posta Hírlaptudósító Iroda), de Hungara Telegrafa Oficejo (Magyar Távirati Iroda) en Budapeŝto, de 1952 de Esti Pécsi Napló kaj Dunántúli Napló.
NGC 2622
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Casatisma
Casatisma estas komunumo de Italio.
1545
En la jaro 1545 post Kristo okazis, interalie:
Lietavská Lúčka
Lietavská Lúčka (hungare Litvailló) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lietavská Lúčka situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Rajec-Žilina. La lasta urbo troviĝas je 4 km.
Historio
La unua mencio okazis pri labaldaŭa vilaĝo Litvamező en 1393 en formo "Luchka". En 1828 327 vilaĝanoj loĝis en 29 domoj. Uzino pri cemento en 1901 ekfunkciis.
Ambaŭ vilaĝoj unuiĝis en 1907. Ekde 1899 trajno trafikas. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Litvailló 756 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 1-a mondmilito la uzino estis nesto de komunistoj. En 2001 vivis en Lietavská Lúčka 1801 homoj, (1788 slovakoj).
Liesberg
Pri la komunumo
Liesberg estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1196 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Bund Deutscher Orgelbaumeister
La Bund Deutscher Orgelbaumeister e. V. (BDO) (ligo de germanaj orgenkonstruaj majstroj) estis fondita en 1895 kaj estas unuiĝo de germanaj orgeno- kaj orgenfajfilo-konstruantoj samkiel iliaj liverantaj entreprenoj. Tiutempe al ĝi apartenas pli ol cent metiejoj el tuta Germanio. Ĝi reprezentas la interesojn de la germana orgenkonstruado kontraŭ ĉiuj koncernaj institucioj kiel komisiantoj, orgenekspertizistoj kaj administracioj.
Liesberg
Geografio
Liesberg situas en la orienta, supra parto de la Laufenvalo sude de la montetĉeno Blauen, ĉe la bordo de la rivero Birs.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Liesberg limas en nordo al Kleinlützel (Kantono Soloturno), en nordoriento al Röschenz, en oriento al Laufen, en sudoriento al Bärschwil (Kantono Soloturno), en sudo al Courroux (Kantono Ĵuraso), en okcidento al Soyhières (Kantono Ĵuraso), kaj en nordokcidento al Roggenburg.
Trafiko
En la stacidomo de Liesberg, kiu situas ĉe la fervojlinio de Bazelo al Delemonto ek de 1993 ne plu haltas pasaĝeraj trajnoj, sed la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio kun la stacidomo de.
Historio
La unua dokumenta mencio de Liesberg datiĝas el la jaro 1281 kiel Liesperch.
En mezepoko en Liesberg apartenis al la Baronejo Zwingen, la regejo de la baronoj de Ramstein. Post ties formorto ĝi kun la baronejo transiris al la Princepiskopejo Bazelo, kies voktoj ĝin regis ĝis la Franca Revolucio en la jaro 1792. Liesberg nun fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste kun la Kantono Laufen estis integrita en la franca departemento Mont-Terrible. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la vilaĝon Liesberg al Kantono Berno. En la jaro 1994 ĝi kun la tuta distrikto Laufen aliĝis al Kantono Bazelo Kampara.
Sopron
Sopron estas urbo kun departementrajto kaj subregiona centro en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Sopron. Ĝi estas distrikta ĉefurbo. Sopron estas Ödenburg, Scarbantia.
Geografio
Sopron situas je 16° 60'; de orienta longitudo kaj 47° 68'; de norda latitudo (.
Norde de ĝi situas la Lago Fertő (germane Neusiedler See), okcidente kaj sude la limo al Aŭstrio.