cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna May Wong
Kariero
En 1935, Wong estis frapita per la plej severa seniluziigo de sia kariero, kiam Metro-Goldwyn-Mayer malakceptis konsideri ŝin por la ĉefa rolo de la ĉina rolulino O-Lan en la kinversio de la verko The Good Earth de Pearl S. Buck. MGM anstataŭe elektis Luise Rainer por ludi la protagonistan rolon flavfarbite. Unu biografo kredas, ke la elekto rilatis al la reguloj de la Hays-kodo kontraŭ Rasmiksiĝo, kiuj postulis, ke la edzino de blanka aktoro, nome Paul Muni (ironie ankaŭ ludanta ĉinan rolulon flavfarbite) estu ludata de blankula aktorino. Sed la Hays-kodo de 1930–1934 de Motion Picture Producers and Distributors of America insistis nur, ke "miscegenation (seksa rilato inter blanka kaj nigra rasoj) was forbidden" (rasmiksiĝo estis malpermesita) kaj diris nenion pri aliaj interrasaj geedzecoj. Aliaj biografioj ne konfirmis tiun teorion, kiel tiu de historiisto Shirley Jennifer Lim nome Anna May Wong: Performing the Modern. MGM ekrantestis Wong por la duaranga rolo de Lotus, seksallogantino, sed oni dubas ĉu ŝi malakceptis la rolon pro principoj aŭ estis malakceptita.
Wong pasigis la venontan jaron veturante tra Ĉinio, vizitante la praulan vilaĝon de la familio, studante ĉinan kulturon, kaj dokumentante la sperton en filmo en tempo kiam elstaraj reĝisorinoj en Holivudo estis malmultaj. Fine de la 1930-aj jaroj, ŝi stelulis en kelkaj B filmoj por Paramount Pictures, portretante ĉinajn kaj ĉinusonajn rolulinojn en pozitiva maniero. Ŝi dediĉis malmultan atenton al sia kinkariero dum la Dua Mondmilito, kiam ŝi uzis siajn tempon kaj monon al helpo al la ĉina defendo kontraŭ Japanio. Wong revenis al la publika atento en la 1950-aj jaroj en kelkaj televidaj aperoj.
En 1951, Wong faris historion per sia televidprogramo The Gallery of Madame Liu-Tsong, nome unua televidprogramo estrita de Aziusona protagonisto. Ŝi estis planinta reveno al filmo en Flower Drum Song kiam ŝi mortis en 1961, estante 56-jaraĝa, pro koratako. Dum jardekoj post sia morto, Wong estis memorita ĉefe pro la stereotipa roloj de "Dragon Lady" (ĉina belulino) kaj aspekto de "Butterfly" kiujn ŝi ofte ricevis. Ŝia vivo kaj kariero estis retaksitaj en la jaroj ĉirkaŭ la centjariĝon de ŝia naskiĝo, aparte en tri gravaj verkoj kaj kinretrospektivoj.
(34642) 2000 WN2
(34642) 2000 WN2 estas mezgranda ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Troja Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bokbiero
Bokbiero estas speco de biero, alte aŭ malalte fermentata, kies "denseco" je substancoj transiĝintaj de malto kaj lupolo al akvo antaŭ la fermenta proceso estas pli ol 16 procentaĵoj (plejgrandkvante tiuj substancoj estas maltozo, proteinoj, enzimoj, vitaminoj kaj aromaĵoj). Tiun pli grandan densecon kaŭzas simple pli malmulta aldono de akvo al la en bierfarado komence ĉiukaze densa miksaĵo de malto, lupolo kaj akvo. La rezultiĝanta biero havas relative altan procentaĵon de alkoholo.
Trinkaĵo nomata "duobla bokbiero" estas biero kies "denseco" je substancoj transiĝintaj de malto kaj lupolo al akvo antaŭ la fermenta proceso estas eĉ pli ol 18 procentaĵoj; "maja bokbiero" estas speciala variaĵo de bokbiero nur produktata dum aprilo kaj majo.
Per fermentado je normala biera gisto atingeblas 12 ĝis 13 procentaĵoj da alkoholo. Se alkoholo en biero plimultiĝas, ĝi mortigas la giston kaj per tio finigas la fermentan proceson. Por tamen akiri pli alkololoriĉajn bokbierojn, post la fermentado necesas forpreni akvon el la biero: ekzemple eblas frostigi la pretan bieron kaj parte forpreni la glaciiĝintan akvon. Per tio eblas atingi signife pli altajn procentaĵojn da alkoholo, sen peki kontraŭ la bierfara leĝo de pureco.
Etimologio
La vorto bokbiero ŝajnas aludi al la vorto boko, virseksulo de remaĉuloj, aparte virkapro aŭ vircervo, kaj sur multaj etikedoj de bokbierboteloj bildiĝas virkapro, sed etimologie la vorto venas de la germana vorto "Bockbier" kaj tiu etimologie de la urbonomo Einbeck en norda Germanio, do nur ŝajne rilatas al la biologia termino.
Carson (Kalifornio)
Carson estas urbo en Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio kaj en la kantono Los-Anĝeleso. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Carson situas 20 km sude de la centro de Los-Anĝeleso kaj estas konsiderata antaŭurbo de ĝi.
Carson ricevis la rangon de urbo en 1968 (laŭ iuj je la 4-a de aprilo, laŭ aliaj je la 20-a de februaro) kaj estas la plej nova municipo en la regioneto South Bay (suda golfo) sude de Los-Anĝeleso. Ĝi ekestis pro plebiscito. La plimulto por la fondo de sendepende urbo estis klara, sed la decido inter la nomoj Carson kaj Dominguez (historie gravaj familioj) okazis per diferenco de nur 318 voĉoj inter preskaŭ 10.000.
Urmatt (stacidomo)
Urmatt estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Urmatt, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
Bodoș
Bodoș (hungare: Bodos ) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenas al la komunumo Baraolt.
Ĝemelurbo estas Biharugra, Hungario.
Fortikaĵo Aĝjad
La Fortikaĵo Aĝjad (en turka Ecyad Kalesi; قلعة أجياد) estis otomana fortikaĵo, kiu staris sur monteto superrigardante la Grandan Moskeon de Mekko, en kio nun estas Sauda Arabio. Konstruita fine de late 18a jarcento, ĝi estis detruita de la sauda registaro en 2002 por la komerca disvolvigo de la Hotelo Abraĝ al-Bajt. Tio vekigis internacian kontraŭstaron kiel atako al la kultura tutmonda heredo.
Bodoș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 571 loĝantojn (hungaroj); en 1992 435 (99 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1459. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al departemento Háromszék.
Sark
Sark  (Sercq) estas insulo en la Manika markolo, apartenante al la brita krono, manikaj insuloj. Ĝi situas 10 km oriente de Guernsey kaj estas dividebla je du partoj: norde situas la Granda, sude la Malgranda Sarko. La du partojn interligas 90m-longa terkolo (La Coupée), kiu larĝas nur 2 m. Ĝia areo estas 5,5 km² (kun Brechou, kiu estas en privata posedo kaj dividas ĝin de la Granda Sarko la malgranda Le Gouliot-markolo).
Sark estas ebenaĵo kun maksimuma alto de 114 m, kun belega apudborda rokaro. Creux Harbour situas en la orienta parto kaj ligas ĝin 2 tuneloj (konstruitaj en 1588 kaj 1868) al interno de la insulo. La dua haveno (La Maseline) de la insulo estis malfermita en 1949.
En la 13-a jarcento, insuloj de Sark kaj Alderney estis regata komune, poste Sarko estis regata fare de reĝa komisiito. La insulon okupis la francoj en 1549, poste posedis ĝin flamanda pirato. Ĝi estis por mallonga tempo posedaĵo de Karlo la 5-a germana-romia imperiestro, poste reokupis ĝin la francoj, sed en 1558 ĝi iĝis denove angla posedaĵo. Por obstakli, ke ĝi estu setlejo de piratoj, la 6-an de aŭgusto de 1565, reĝino Elizabeta la 1-a donacis la posedrajtojn al Hélier de Carteret, reganto de Jersey-insulo. La Carteret-familio ĝis 1732 posedis ĝin, poste la insulo ŝanĝis plurfoje la posedantojn. Inter 1927 kaj 1974 posedis ĝin Sibyl Hathaway, poste heredis ĝin ŝia filo Michael Beaumont kiel 22-a reganto (seigneur).
La reganto nomumas la ĉefjuĝiston, kiu direktas la lokan instancon, konsistantan el 40 luantoj kaj 12 reprezentantoj. La reganto havas vetoon pri la leĝoj, sed tiun decidon povas neniigi la reĝa juĝistaro de Guernsey-insulo.
Sark apartenas administracie al la voktujo Guernsey. Laŭ bezone kaj kontraŭ kompenso, la polico de Guernsey servas. Sur vojoj de Sark estas malpermesita uzo de veturiloj. La nombro de la hundoj estas reguligita, nur la reganto (seigneur) rajtas posedi hundinon.
La loĝantoj okupiĝas pri laktomastrumado, agrikulturo, ĝardenkulturo.
Heinsdorfergrund
Heinsdorfergrund estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sarajevo
Sarajevo (Сарајево) estas la ĉefurbo kaj plej granda urbo de Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi havas loĝantaron de 305 242 loĝantoj ĉe la kvar municipoj kiuj formas la urbon, kun metropolita areo de 423 645 loĝantoj ene de la Kantono de Sarajevo. Ĝi estas ankaŭ ĉefurbo de la Federacio Bosnio kaj Hercegovino, kaj la centro de la Kantono de Sarajevo. Orienta Sarajevo estas la ĉefurbo de jure de la Serba Respubliko.
La urbo estas konsiderata kiel unu el la plej gravaj balkanaj urboj kaj havas longan kaj riĉan historion ekde ĝia fondiĝo en la jaro 1461 de la Otomanoj.
Sarajevo situas ĉe rivereto Miljacka en valo de Dinara Montaro en la mezorienta parto de la lando kaj ĉe la montego Trebević. La centro de la urbo troviĝasje 511 metroj super marnivelo dum kelkaj kvartaloj atingas 700 metrojn, kio faras de Sarajevo unu de la urboj plej altaj en Eŭropo. La montopintoj kiuj ĉirkaŭas Sarajevon atingas kaj preterpasas 2.000 metrojn super marnivelon.
Dum jarcentoj Sarajevo estis grava vojkruciĝo de la mondkulturoj. Pro sia situo ĝi rolis kiel pordego por la popoloj migrantaj inter Ocidenta Asio kaj Eŭropo. La urbo estas konata pro sia tradicia religia diverseco kaj toleremo, kun anoj de Islamo, ortodoksismo, katolikismo kaj judismo, kiu kunvivis tie dum jarcentoj. Pro tiu longa kaj riĉa historio de religia diverseco kaj kunekzisto, Sarajevo estas konata kiel la "Eŭropa Jerusalemo".
Etimologio
Sarajevo (prononce: "Sárajevo" aŭ "Sáraievo", kvankam ties loĝantoj prononcas ties nomon kiel "Sáraevo") estas slavigo fonetike de la vorto turka saraj -jedive; signife saraj: palaco kaj jedive la otomana posteno simila al vicreĝo, guberniestro aŭ vickonsulo; tiele Sarajevo etimologie signifas: Palaco de la ĝenerala guberniestro.
Vauffelin
Vauffelin (en la germana lingvo: Füglisthal) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Courtelary kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 438 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Sarajevo
Historio
Danke al sia geografia pozicio, ekde la fondiĝo ĝin influis granda nombro de diversaj kulturoj kaj civilizoj kiuj renkontiĝis, miksiĝis kaj paciĝis en tiu ĉi loko. La urbo kreskis ĉirkaŭ citadelo konstruita en la 13-a jarcento ĉe komercvojo tra la montaro. La lando Bosnio kaj Sarajevo apartenis al Osmanida imperio de la 15-a ĝis la 19-a jarcento.
Vauffelin
Vauffelin, Frinvilliers kaj Plagne formas ekde la unua de januaro 2014 la komunumon Sauge.
Sarajevo
Historio
Ekde 1878 aŭstria-hungara imperio ekregis la landon kaj multe ŝanĝis la aspekton de la urbo. En 1914 Sarajevo estis scenejo de la atenco kontraŭ habsburga tronheredanto Franz Ferdinand. Tiu evento estis la preteksto por la Unua mondmilito.
Post la Dua mondmilito, Sarajevo rapide kreskis kaj en 1984 la urbo estis loko de la 14-aj Vintraj Olimpiaj Ludoj. La aranĝo atingis rekordon pri la nombro de landoj kaj sportistoj partoprenintaj kaj la ludoj estis rekonitaj kiel unu el la plej bone organizitaj.
Vauffelin
Geografio
Vauffelin situas nordoriente de la urbo Bielo en seka valo norde de la ĵurasa montkresto Bözingenberg. En okcidento la komunumo etendiĝas al la ravino de Suze, kie tie trapasas la sudan nontoĉenon de la Ĵuraso. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Vauffelin kaj Frinvillier (kiu situas okcidente de Suze, sude de la ravino), kaj diversaj izolitaj bienoj.
Sarajevo
Historio
Ekde 1992 Sarajevo estis sieĝata dum kvar jaroj. Dum tiu ĉi tragika epoko, kiu kaptis la atenton de la tuta mondo, la urbo estis grave difektita. Miloj da homoj pereis, multaj aliaj devis rifuĝi, granda nombro de kulturaj institucioj kaj historiaj konstruaĵoj estis intence detruitaj.
Nuntempe Sarajevo rekonstruas sian infrastrukturon kaj ekonomion. Tamen, spite al multaj klopodoj de militemaj kaj detruemaj fortoj por dividi tiun ĉi landon kaj bataligi ties popolojn unuj kontraŭ aliaj, la spirito de Bosnio kaj precipe de la ĉefurbo Sarajevo ankoraŭ vivas.
Vauffelin
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,96 km², de kiuj 56,8% estas kovritaj de arbaro, 35,7% servas por agrikulturo kaj 7,2% por setlado.
Sarajevo
Ĝemelurboj
Inter la ĝemelaj urboj de Sarajevo estas
Sarajevo kaj Esperanto
La Esperanta movado en la urbo aktivas ekde 1908. Ĝi kulminis inter 1970 kaj 1991 en kiu periodo okazis, inter la aliaj eventoj, Internacia Junulara Kongreso 1973.
Vauffelin
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vauffelin limas en nordo al Plagne, en okcidento al Romont, en sudo al Pieterlen, en sudokcidento al Bielo, en okcidentsudokcidento al Orvin, kaj en okcidento al Péry.
Sarajevo
Sarajevo kaj Esperanto
En 1994-1995 la ŝtata Radio-Bosnio kaj Hercegovino elsendis programon “Esperanto el Sarajevo”. Elektitaj artikoloj el la elsendoj aperis en la libro “Spite al ĉio - Bosnio”.
En 2006 aperis libro de Spomenka ŠTIMEC Hodler en Mostar (romano 2006) pri Ferdinand Hodler, svisa pentristo kaj patro de Hector Hodler. Fakto estas, ke la Artgalerio de Sarajevo posedas diversajn verkojn de tiu artisto.
En aŭgusto 2011 okazis en Sarajevo la 84-a SAT-Kongreso.
Krumbach (Malsupra Aŭstrio)
Krumbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Momotarō Umi no Shinpei
Rakonto
Fininte sian trejnadon kiel militmaristoj, ursido, simiido, fazanido kaj hundido adiaŭas siajn familiojn. Kiam ili estas okupitaj per preparado, pli juna frato de la simiido ĉasas la ĉapon de sia frato kaj falas en riveron. La fluo tenas lin al akvofalo, sed la simiido kaj la hundido sukcesas kunlabori kaj savi lin. Kvankam tio ĉi neniam estas klare markite, supozeble tiuj estas la hundo kaj la simio kiuj ĉefrolis en la antaŭa filmo en ilia juneco.
Post tempopreterpaso japanaj trupoj estas montrataj konstruantaj aerbazon sur insulo en Pacifiko kun helpo de lokaj ĝangalaj bestoj. Sur la konstruita aerdromo landas aviadilo, el kiuj eliras Momotaro, nun generalo, kune kun la ursido, la simiido, la hundido kaj la fazanido, kiuj nun kreskis kaj iĝis oficiroj de la armeo. En sekvaj scenoj la japanaj bestoj instruas al ĝangalaj bestoj la alfabeton, vestaĵ-lavadon kaj militajn spertojn. La indiĝenaj bestoj estas montrataj kiel primitivuloj kiuj adoras la civilizajn kaj bone ekipitajn japanajn animalojn.
Epilogo montras kiel nova generacio de infanoj ludas je paraŝutado saltante al konturo de Norda Ameriko designita sur grundo. Tio aludas ke verŝajne Usono estos celo de estontaj atakoj.
Historio de la filmo
La Ministerio pri Militŝiparo montris al Seo na Fantasia, filmo kreita far Disney en 1940, kiu iĝis granda inspiro por li. La celo de lia laboro estis militpropagando, sed Seo ankaŭ celis doni al japanaj infanoj revojn kaj esperojn por paco.
Post okupado de Japanio multaj iamaj propagandaj filmoj estis konfiskitaj kaj detruitaj far Alianca okupa registaro, kaj dum longa tempo oni kredis ke Momotarō Umi no Shinpei havis la saman fatalon. Tamen en 1983 netuŝita negativa kopio de la filmo estis malkovrita en stokejo de studio Shochiku apud Stacio Ōfuna. La filmo estis dissindata per televido kaj ankaŭ publikigita sur VHS.
Kultursekvanto
Kultursekvanto aŭ hemerofilo (greke hemeros ‚kultivita‘, philos ‚ema‘) estas bestoj aŭ plantoj, kiuj ricevis avantaĝojn en antropogena pejzaĝo. Tial ili sekvas al la homo en ties kulturpejzaĝo (agroj, herbejoj, vojoj, setlejoj, domoj). Aparta grupo estas la sinantropiaj specioj.
Klasikaj kultursekvantoj estas ekzemple eŭropa leporo, kampa muso, malgranda brasika pierido,  kampa hamstro, griza perdriko, ordinara koturno, kampalaŭdo kaj vanelo.
448 Natalie
448 Natalie estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Max Wolf kaj Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl en Hejdelbergo (Germanio)
Kultursekvanto
La populacioj de tipaj specioj en agrikulturaj bienoj, kiel hejma muso, vespertoj, kamphirundo kaj murhirundo, turstrigo, ĝardenruĝvostulo kaj doma muŝo, malgrandiĝas; la nigra rato estas minacata. Tipa kultursekvanto en suburbaj regionoj estas ankaŭ la nigra korniko.
448 Natalie
La signifo de ĝia nomo "Natalie" estas nekonata.
Roseto Valfortore
Roseto Valfortore estas komunumo de Italio.
Aksukent
Aksukent (kazaĥe Ақсукент, ĝis 1990 - ruse Белые Воды (Belije Vodi)) estas urbeto en la Sajrama distrikto de la Turkistana provinco de Kazaĥio, la administra centro de la distrikto.
Historio
La vilaĝo kun nomo Белые Воды (Blankaj Akvoj) estis fondita ĉi tie fine de la 19a jarcento - en 1889 jaro.
Geografio
Situas je 3 km nordoriente de la urbo Ŝimkento ĉe la rivero Aksu. KATO-kodo - 515230100. La aŭtovojo Almato-Taŝkento pasas tra Aksukent.
La satanaj versoj
The Satanic Verses estas romano de Salman Rushdie, inspirita teme parte de la historia okazo, kiun Mohameto laŭdire spertis. La publikigo kaŭzis multe da polemiko, kiam ĝi estis eldonita en 1989, ĉar multaj islamanoj konsideris ĝin blasfema.
La romano, kiel multaj aliaj de Rushdie, temas pri hindoj loĝantaj en Anglio, kaj hindoj reirantaj al Barato post angliĝi. Ĝi komenciĝas per terorista atako al aviadilo super la Manika Markolo (bazita sur reala okazaĵo). La du protagonistoj mirakle travivas la falon post la eksplodo; fakte, ili sentas sin renaskitaj: Gibreel Farishta kreskigas anĝelajn flugilojn kaj Saladin Chamcha poste, je sia ŝoko, rimarkas, ke kornoj kreskas el la kapo.
La polemiko ekestis pro la priskribo fare de Rushdie de la Profeto Mohameto kiel erarema homo, kaj des pli pro la interpreto de la satanaj versoj kiel pruvo, ke la Korano ne estas senerare dia.
Islama historia fono
En la religio Islamo la satanaj versoj estas mallonga teksto, kiu onidire ekzistis en frua versio de la Korano. Islamaj kleruloj hodiaŭ malkonsentas, ĉu la versoj iam fakte ekzistis, aŭ ĉu estas nur fabelo.
Tradukitaj el la araba lingvo, la satanaj versoj estas tiuj estas la laŭdindaj inoj kies interveno estas dezirinda en la 53-a surao de la Korano, Surat-annajm ("La stelo"). La inoj priparolitaj estis la diinoj Lat, Manat, kaj Uzza, kiuj estis popularaj diinoj en antaŭ-islama Arabio. Laŭ la legendo, Mohameto originale akceptis ĉi tiujn versojn kiel parton de la Korano, ĝis vizito de la anĝelo Gabrielo malkovris, ke la versoj estis fakte trompo metita en la pensojn de Mohameto fare de Satano kaj ne estas la aŭtentaj vortoj de Dio.
La eventoj ĉirkaŭ la satanaj versoj estis priskribitaj de la kvar plej fruaj biografiistoj pri Mohameto: Ibn Ishaq, Wakidi, Ibn Sa'd, kaj Tabari. Aldone, la Hadito kaj Korano ambaŭ enhavas partojn, kiuj povas esti interpretitaj kiel aludo al ĉi tiuj eventoj.
Kurtvosta pito
La Kurtvosta pito (Pitta brachyura), ankaŭ konata kiel Bluflugila pito, estas birdospecio el la familio de la Pitedoj (Pittidae) en la ordo de la Paseroformaj birdoj (Passeriformes).
Disvastiĝo
Ĝi estas videbla en Hebej, Henan, Anhuj kaj Fuĝjan en Ĉinio, kaj ankaŭ en Hindio – sed tie malofte en pli aridaj regionoj –, Srilankao, Koreio kaj Japanio.
Konduto
La kurtvosta pito vivas solece kaj emas sin kaŝi. Ĝi ofte aktivadas unuope en densaj arbetaroj kaj herbaroj. Ĝi estas sprita kaj sagaca. Ĝi saltas, kun kuntirita kolo kaj kurbigita dorso, sinsekve kelkfoje, ĉiufoje pli ol unu metron. Sidante, ĝi de tempo al tempo etendas sian kolon por rigardi ĉirkaŭen. Dum ekscitiĝo ĝi hirtigas plumojn kaj tremigas siajn flugilojn en palpebruma daŭro. Kiam ĝi atakas, ĝi bekas kun flugiloj supren levitaj kaj kolo etendita. Kaj kiam ĝi estas surprizita, ĝi fuĝas en herbaron kun klinita kapo. Ĝi manĝas ĉefe lumbrikojn, helikojn, araneojn kaj aliajn animalojn. Ĝi flugas en rekta linio, sed ne alte nek longe. Gi ofte flugas tuj super la tero, aŭ flugas kun saltado. Ĝia fluga rapideco estas 40 kilometroj hore. Ĝia krio havas tri silabojn. Dum sezono de fekundiĝo ĝia krio similas al tiu de la kato.
Generado
La kurtvosta pito kutime konstruas surtere aŭ sur branĉoj neston el branĉetoj, radikoj, folioj kaj musko. La birdino zorgas pri konstruado de nesto, kovado kaj nutrado de idoj. Ĝi kovas ĉiufoje 4 - 6 ovojn grizajn kun purpure brunaj makuloj. Kiam la birdino estas surprizita, ĝi havas la kutimon ŝirmi la enirejon de la nesto per maldikaj branĉoj.
Bytów
Bytów (kaŝube: Bëtowò; germane: Bütow) estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Bytów en distrikto Bytowski.
Historio de Bytów en la Mezepoko
La komenco de la burgo de Bytów estis en la frua Mezepoko. La ligna burgo (kastelo) estis en la loko de la nuna urbo probable estis jam en la 12-a jc. La fondino de la kastelo havis la nomon Byt, kaj de li la urbo prenis sian nomon. La burgo estis menciita en kroniko ĉirkaŭ la jaro 1113 kiam la kroniko estis kreita de Gallus Anonymus (pole: Gall Anonim), kaj estisnomita jene: latine: castrum nomine Bitom), kiam kaptis ĝin kaj prirabis pola reĝo Boleslao la 3-a Kurbabuŝa (1086-1138). En la komenco de la 13-a jc la apudaj teroj eniris la Gdanskan Pomerion fare de la gdanskaj princoj. En la jaro 1306 la ĉirkaŭaĵon de Bytów okupis Brandenburgio-Prusio. Poste la terenon kontrolis la princoj el dinastio Grifoj de Duklando Pomerio (Okcident-Pomerio). De tia tempo devenas la lej malnova skribe menciita la nomo de la urbo el la jaro 1321: „Butow”. Finfine en la jaro 1329 la urbon (burgon) kaj la apudajn terojn ekokupis la Ordeno de Germanaj Kavaliroj. Bytów ricevis la 12an de julio 1346 la urborajtojn. Tiam la urbo ricevis interalie la municipon kaj urbestron, propran justicon kaj blazonon. La sekva, grava por la historio de la urbo investo, estis la konstruo de la defend-kastelo, kiun oni ekkomencis konstrui sur la loko de la antaŭa, malplimoderna kastelo de la princoj el dinastio Grifoj de Duklando Pomerio (Okcident-Pomerio) (el la familio Behr). La plej grava konstruado estis dum la jaroj 1398-1405.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Bytów en la 15a kaj 16a jc
Dum la unua duono de la 15-a jc la kastelo en Bytów esti la okcidenta gardo-kastelo de la Ordeno de Germanaj Kavaliroj oraz siedzibą krzyżackich urzędników zwanych, prokuratorami. Dum la Dektrijara Milito (1454-1466) nomita ankaŭ Milito de la Grandurboj, estis konflikto inter la Prusia Konfederacio, aliancita kun la Krono de la Regno de Pollando, kaj aliflanke la Ŝtato de la Teŭtona Ordeno la Tero de Bytów estis aŭ en la manoj de unu flanko aŭ de la dua. Findecide de pola reĝo Kazimiro la 4-a (Pollando-Litovio) Jagelonido, la princo Eriko de Pomerio ricevis Bytów kaj Lębork kiel la feŭdo de pola reĝo. Tamen post la morto de la princo Eriko de Pomerio Bytów ne revenis al Pollando, kio fari grandan malkontenton de la loĝantoj de Gdansko kaj pola Reĝa Prusio aŭ nomata Pola Prusio. Dum la sekvontaj jaroj la postaj polaj reĝoj provis sed sen rezulte reakiri la feŭdon de Lębork-Bytów. Finnfine tio estis decidita en la jaro 1526. De tiam Bytów denove fariĝis feŭdo de Pollando, kaj administris ĝin la princoj el dinastio Grifoj de Duklando Pomerio. Dum la dua duono de la 16-a jc venis la religiaj scioj de Marteno Lutero. De tiam ne plu estis pagataj dismo (dekonaĵo) por la episkopo, elŝovitaj estis la katolikaj pastroj kaj anstataŭis la pastoroj protestantaj (de Protestantismo).
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Bytów en la 17a jc
Post la morto de la lasta viro el la dinastio Grifoj, Boguslao la 14-a, de la Duklando Pomerio, en la jaro 1637 Bytów por la dudek jaroj revenis sub la kontrolon de polaj reĝoj. La pola regado estis tre grava por la loka katolika Eklezio kaj por la nobeloj de Kaŝubio, malpligrava tamen estis por la urbo kaj la kamparo. La katolikoj rericevis la preĝejoj ĝis nun okupitaj de la pastoroj de Protestantismo, tamen la loka nobelaro estis iom marĝenata kaj egaligata kun la pola nobelaro. Rezulte de la malfortigo de Respubliko de Ambaŭ Nacioj, dum la pol-svedaj militoj, en la jaro 1657 denove okazis la donacio de la Tero de Lębork kaj Bytów kiel feŭdo de pola reĝo al la brandenburgia princo-elektisto el dinastio Hohencolernoj. Leĝe tiu stato daŭris ĝis la jaro 1773, tamen la feŭdo ne plu estis prilongigata jam de la 17-a jc.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Bytów dum la 18a kaj 19a jc
En la jaro 1773 Pollando, laŭ traktato subskribita la 18-an de septembro en Varsovio, inter la pola reĝo Stanislao Aŭgusto Poniatowski kaj reĝo de Prusio Frederiko la 2-a, la Granda, rezignas de la feŭdo de la Tero Lębork-Bytów. En la 18-a jc detruigis la urbon incendioj (brulegoj) kaj okazis la epidemio de pesto. En la dua duono de la 18-a jc al la urbo komencis venadi la judaj setlantoj. En la 19-a jc al Bytów venadis pli multe da judoj, ĉefe el malriĉiĝita Okcidenta Prusio (vidu la suban mapon). Inter ili venis: komercistoj, ŝuistoj, kudristoj, vitristoj, presistoj, oficistoj kaj ĉeval-komercantoj. Sub la germana regado, Brandenburgio-Prusio, kaj de la jaro 1701 sub la Prusio, Bytów toviĝis ĝis la jaro 1945. Tiutempe post la 288 da jaroj la urbo revenis al Pollando.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Bytów dum la jaroj 1900-1938
eta|300px|dekstra|Perdoj de teritorio de Germanio pro la [[Traktato de Versajlo
]] En la jaro 1912 poloj en distrikto Bytowski estis nur 15% minoritato. Grandan plimulton havis la loĝantaro germanlingva. Post la Unua Mondmilito oni planis en korporigi Bytów en Pollandon. Tamen la lokaj kaŝuboj estis tie nur minoritato kaj laŭ decido de Traktato de Versajlo la urbo restis en la limoj de Germanio. Dum la intermilito aktivadis tie pluraj polaj organizaĵoj de la reciproka helpo kaj pri la edukado. Pro la ĉikanoj, procesoj kaj surstrata batado de poloj fare de la germanoj, pro tio agado de poloj jam antaŭ la jaro 1939 praktike ĉesis funkcii. Krome la aktivado de poloj en reciproka helpo kaj edukado estis uzata por veki inter la anoj de Nacisocialisma Germana Laborista Partio (anoj de la naziismo) la pli grandan naciismon kaj celis la plifortigon de la regado de NSDAP en la tereno de Bytów.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Bytów dum la Dua Mondmilito
Ekkomence de la Dua Mondmilito germanoj komencis amasajn arestojn de la plej aktivaj polaj agantoj de pola minoritato kaj amasajn mortpunoj pro la ŝajna ŝtatperfido. Malgraŭ tio poloj el la ĉirkaŭaĵo de Bytów partoprenis en la agado de kaŝubia partizana organizo "Pomeria Grifo" kiu kunlaboris kun pola subtera armeo - Pola Enlanda Armeo. La judoj de Bytów estis mortigitaj en la koncentrejoj en i.a. Terezín, Lodzo, Rigo kaj Aŭŝvico. En la jaro 1944 la nazia ŝtato Germanio deportis la lastajn judoj loĝantoj de Bytów al la koncentrejo en Majdanek. La Ruĝa Armeo la 8n de marto 1945 ekokupis la urbon. La ekokupo de la urbo ne signifis la finon de la detruado kaj ruinigo de la urbo. Dum kelkaj tagoj okazadis la speciala, intanca bruligao de la urbo, tiel estis bruligita la cntro de la urbo. La 9-an de marto 1945 la okupantoj ruinigis la historian katolikan preĝejon, 16 fabrikoj kaj entreprenoj, krome detruigit estis la fervojo de Miastko ĝis Lębork. Sume detruigita estis 60 % de la urbo Bytów.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Bytów post la fino de la Dua Mondmilito
La unuaj polaj aŭtoritatoj estas establigitaj nur de la aprilo 1945. La unua Urbestro de Bytów ekestis Piotr Kubiak. Oni rapide ekkomencis ordigado kaj restaŭrado de la ruinigitaj konstruaĵoj. Tamen dum multaj jaroj Bytów baraktadis kun la manko de loĝejoj. La unua nova loĝdomo estis konstruita nur en la jaro 1959. Malrapide estis rkonstruata la infrastrukturo de la komunumo (municipo). Laŭ la Teherana konferenco, Jalta konferenco kaj la Potsdama konferenco - la lasta okazis de la 17-a de julio ĝis la 2-a de aŭgusto 1945, oficiale nomata tripotenca konferenco de Berlino, estis kunveno de la tri ĉefaliancanoj de la Dua Mondmilito por decidi je plej alta nivelo pri la postaj agadoj. Laŭ la konferencoj kiuj finis la Dua Mondmiliton, la germana loĝantaro devis forlasi la teron de multaj generacio posedataj. Al la liberigita tero alvenis poloj de diversaj partoj de Pollando kaj de la perdita orienta parto post la Curzon-linio, ukrainoj kaj sufiĉe multe translokiĝis ankaŭ kaŝuboj el la najbaraj distriktoj. La transformo en la jaro 1989 permess revni al la iamaj tradicioj de la naciaj kaj etnaj grupoj kiuj loĝis en Bytów, ekz. germanoj, ukrainoj kaj kaŝuboj.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Bibliografio:
21854 Brendandwyer
21854 Brendandwyer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brendan John Dwyer, finalisto de la Discovery Channel Young Scientist Challenge de 2005, scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la Northport Middle School de Northport (Nov-Jorkio).
Bora Milutinović
Velibor "Bora" MILUTINOVIĆ (serbe : Велибор Бора Милутиновић ; la 7-an de septembro 1944) estas iama serba futbalisto, kaj nuna futbala trejnisto.
Milutinović komencis sian trejnadkarieron kun la meksika Universidad Nacional- teamo, kio ankaŭ estas lia lasta teamo en lia kariero kiel profesia ludanto. Inter la teamoj por kiuj li ludis estas Partizanם Beogrado, Monako (ASM) kaj OGC Nico.
Milutinović estas la nurunua trejnisto en la historio kiu trejnis 5 malsamajn teamojn en la Monda Pokalo: Meksiko (1986), Kostariko (1990), Usono (1994), Niĝerio (1998) kaj Ĉinio (2002). Ankaŭ, li estas la nuruna kiu sukcesis alporti 4 malsamajn teamojn preter la unua raŭndo de la Monda Pokalo. La nura teamo kun kiu li malsukcesis en ĉi tiu tasko estas Ĉinio, en 2002. Sekve lian grandan sukceson, li estis kromnomita "Miraklolaboristo", kromnomo unue donita al li fare de la prezidanto de la Usona Futbala Asocio. En 2009, Milutinović trejnis Irakon, kaj promociis ĝin al la Pokalo de FIFA-konfederacioj.
Krome, Milutinović trejnis la teamojn de Jamajko, Honduro kaj la futbalteamojn Udinese Calcio, New York Red Bulls, kaj Al-Saad de Kataro.
Milutinović estas membro de konata futbala familio en Serbio. Bora kaj liaj du fratoj: Milos kaj Milord, ludis kune en Partizan-Beogrado. Nuntempe li loĝas en Meksikurbo, edziĝinta al meksika virino, kaj havas meksikan civitanecon.
(18971) 2000 QY177
(18971) 2000 QY177 estas troja asteroido de Jupitero, ano de la Troja Tendaro, tie estas orbitante proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Innerthal
Innerthal estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 198 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Innerthal situas ĉe la bordo de la Lago de Wägital, en valkaldrono ĉirkaŭita de montoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Innerthal limas en nordo al Vorderthal, en nordoriento al Schübelbach, en oriento al al la antaŭaj komunumoj Näfels kaj Oberurnen, kiuj je la 1-a de januaro 2011 kuniĝis al Glaruso-Nordo (GL), en sudoriento al Glaruso (GL), en sudo al Muotathal, en sudokcidento al Unteriberg, kaj en nordokcidento al Einsiedeln.
Trafiko
Innertahl situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj en fundo de valo kaj estas atingebla nur de ĝia norda flanko. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Siebnen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Innerthal datiĝas el la jaro 1259 kiel Wegental. Ĝis 1480 Wägithal estis parto de la komunumo Tuggen, tiam la valo sendependiĝis. La komunumoj Hinterwägithal kaj Vorderwägithal disiĝis en la jaro 1776. En la jaro 1861 en la vilaĝo estis konstuita malgranda kurachotelo apud la lagobordo, kaj la loko fariĝis kuracoloko. En la jaro 1924 estis konstruita elktrocentralo, por kiu la nivelo de la lago estis altigita per baraĵo. La malnova vilaĝo dronis en la baraĵlago. La preĝejo estis eksplodigita kaj novkonstruita sur pli alta nivelo. Oni translokigis la vilaĝon al pli al alta loko. Tamen pli ol cent personoj, proksimume triono de la loĝantaro, ne trovis hejmon en la nova vilaĝo kaj devis forlasi la komunumon.
Viandomuelilo
Aranĝaĵo
La klasika mekanika viandomuelilo ordinare fabrikiĝas el aluminiaj kaj ŝtalaj alojoj. Ĝi konsistas el metala korpo kun ŝraŭbokrampo por fiksi al tablo, viandoakceptilo, tenilo, ŝraŭba ŝafto (arkimeda ŝraŭbo), tranĉilo kaj alpremita al ĝi truhava ronda plato.
Pli postaj konstrukciaĵoj de la hejmaj viandomueliloj havas plastajn korpojn.
Elektraj viandomueliloj ne bezonas uzi muskolan forton kaj uziĝas tiel en la hejmaj kondiĉoj, kiel en la nutraĵaj entreprenoj. Elektroviandomueliloj ordinare fabrikiĝas kiel surtabla (sen ŝraŭbokrampo) kaj surplanka variantoj.
Viandomuelilo estas inventita de barono Karl Drais en la 19-a jarcento.
Dezerto Farano
La Dezerto Farano, Parano (ankaŭ Paran, Pharan aŭ Faran; hebree מדבר פארן Midbar Pa'ran), estas loko menciita en la Hebrea Biblio. Ĝi estas unu el la lokoj kie la Israelanoj pasigis parton de siaj 40 jaroj de vagado post la Eliro, kaj estis hejmo ankaŭ de Iŝmael, kaj rifuĝejo por David.
Ĝi estas tipe identigita kiel areo en aŭ ĉe la Sinaja Duoninsulo. Tamen, en araba kaj islama tradicioj ĝi estis ofte situigita ene de areo de Heĝazo, ĉe Mekko, ligita al la historio de Iŝmael kaj Abraham.
Valteřice
Nomon Valteřice havas pluraj setlejoj:
5477 Holmes
5477 Holmes estas tre malgranda sed treege hela duopa asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de B. D. Warner, P. Pravec, P. Kušnirák, W. Cooney, J. Gross, D. Higgins, L. Kornoš, J. Vilagi, D. Pray, G. Masi kaj F. Mallia per observoj de ĝia luma kurbo elde diversaj observatorioj.
Tiu satelito, de 1,09 ± 0,08 de diametro, orbitas je ĉirkaŭ 6,7 km de la centra korpo kun orbita periodo de 24,432 horoj (1,018 ± 0,0008 tago).
Valteřice (Horní Branná)
Valteřice (Waltersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Branná. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Horní Branná. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/14, kuniganta Valteřice kun Jilemnice okcidente kaj Vrchlabí oriente, kaj ŝoseo III/0148, kondukanta sudorienten al Horní Branná. Estas ĉi tie registritaj 213 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Valteřice situas en katastra teritorio Valteřice v Krkonoších kun areo 6,23 km².
Brita Kolumbio
La kanada provinco Brita Kolumbio (British Columbia [ˈbrɪt.ɪʃ kəˈlʌm.bi.ə], Colombie Britannique [kɔ.lɔ̃.bi bʁi.ta.nik]), mallongige kiel BK, situas inter la Rok-Montaro kaj Alberto oriente kaj la Pacifiko kaj Alasko okcidente. Norde estas Jukonio, kaj sude Usono (Vaŝingtonio, Idaho, kaj Montano). Ĝi estas la plej okcidenta el la dek kanadaj provincoj. Laŭ la stato de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La brita Reĝino Viktorino nomis la provincon. Antaŭ ol Brita Kolumbio aliĝis al la Kanada Konfederiĝo (la 20-an de julio, 1871) ĝi estis sendependa brita kolonio formita en 1867 per la kunigo de la du kolonioj de Vankuvera Insulo (ĉef-urbo: Viktorio) kaj Brita Kolumbio (ĉef-urbo: Nov-Vestminstro).
La nuna ĉefministro de Brita Kolumbio ekde la estas. La guberniestro, kiu formale reprezentas la britan monarkion, estas.
Historio
En 1774, Juan Pérez komercis kun la indianoj en la Insuloj de Reĝino Charlotte (Hodiaŭ oficiale Haida Gwaii), kaj pretendis la landon por Hispanio. En 1778, James Cook atingis la landon, kaj pretendis la landon por Britio, sed la hispanoj havis fortikaĵon ĉe Nutka Fjordo ĉe Vankuvera Insulo de 1789 ĝis 1795. Inter 1805 kaj 1808, Simon Fraser esploris la teritorion. Fraser kaj David THOMPSON fondis fortikaĵojn. En 1846, laŭ la Traktato de Oregono, Britio ekposedis la terenon norde de la 49a paralelo, kaj la tuton de Vankuvera Insulo.
Je la 7a novembro, 1885, la fervojo (Canadian Pacific) inter Brita Kolumbio kaj la orientaj provincoj kompletiĝis, kaj Kanado etendis 5.514 km de la Atlantiko ĝis la Pacifiko.
Lingvaj malplimultoj
Estas 53.040 homoj en Brita Kolumbio, kiuj parolas la francan kiel gepatra lingvo.
Eminentuloj de Brita Kolumbio
En Brita Kolumbio mortis George W. Bullen en 1912.
Carlos Sastre
Carlos SASTRE CANDIL estas hispana vojo-biciklisto naskiĝinta la en Leganés. Li gajnis interalie Tour de France 2008 kun la teamo CSC-Saxo Bank.
Biografio
Carlos Sastre fariĝas profesiulo en 1997 en la teamo ONCE kaj partoprenas en la teamo Team CSC depost 2002. Ofte li estas konsiderata kiel duranga teamano, li biciklis kiel teamano biciklistoj kiel Laurent Jalabert, Joseba Beloki kaj Ivan Basso dum sia kariero. Li estas talentoplena montgrimpanto kaj ĉiam distingiĝis dum etapaj vetkuroj kiel Tour de France aŭ Vuelta.
En majo de 1999, Carlos Sastre partoprenis en Giro d'Italia, sia unua granda rondiro, apud Laurent Jalabert, kiu finis kvara en la ĝenerala klasifiko kaj portis la rozkoloran ĵerzon dum ok tagoj. Sastre finis je la 101-a rango, tri horoj post la venkinto Ivan Gotti.
En septembro de 2001, li dungiĝis en la dana teamo CSC-Tiscali. Kie li trovis kelkajn eksajn samteamanojn de Once : Nicolas kaj Laurent Jalabert, Marcelino Garcia kaj Andrea Peron.
En 2006, li partoprenis en la tri ĉefaj rondiroj kaj klasifikas sin tria de Tour de France kaj kvara de Vuelta. Li estas la 29-a vetkuristo sukcesanta fini la tri grandajn rondirojn dum la sama jaro.
Dum la Tour de France de 2008, anoncita kiel ebla venkonto kun Cadel Evans, Denis Menchov, Alejandro Valverde, liaj teamanoj Andy kaj Fränk Schleck, Carlos Sastre komencis sindetene, estante en la 15-a unuaj rangoj de la ĝenerala klasifiko. Dum la etapoj de Pireneoj, li prudente akompanis la ĉefrolulojn sen ataki, dum pluraj favoratoj kiel Damiano Cunego kaj Alejandro Valverde kolapsis. Post la pireneaj etapoj, Cadel Evans gajnis la flavan ĵerzon kaj konservis ĝin dum 5 tagoj kaj poste cedis ĝin al Fränk Schleck, samteamano de Sastre, tuj de la unua alpa etapo. Dum la etapo ĝis Alpe d'Huez, la teamo CSC-Saxo Bank decidigis la vetkuron. Sastre atakas tuj post la unuaj kurbiĝoj de la lasta montgrimpo. Neniu el la favoratoj sekvas lin. Sastre pasas la alvenan linion sole kaj gajnas la flavan ĵerzon kun fruo je 1'24" rilate al Fränk Schleck kaj 1'34" al Cadel Evans. Dum la 20-a etapo, antaŭ-lasta, sola vetkuro dum 53km, li klasifikas sin 12-a, alvenante 2'34" post la venkinto Stefan Schumacher kaj 29 sekundoj post Cadel Evans, tiel gardas la pinton de la ĝenerala klasifiko. La, li gajnas la Tour de France.
Gvatemalurbo
Gvatemalurbo (hispane Ciudad de Guatemala, oficiale La Nueva Guatemala de la Asunción) estas la ĉefurbo de la mezamerika ŝtato Gvatemalo.
Historio
La plej fruajn setlejojn kreis la majaoj jam antaŭ 2000 jaroj. La ruinoj de tiu setliĝo (Kaminal Juyú) estas viziteblaj en la urbocentra parkaĵo. Dum la hispana kolonia tempo estiĝis tie ekde 1620 urbeto ĉirkaŭ la monaĥejo (El Carmen). Postkiam la malnova ĉefurbo Antigua Guatemala detruiĝis pro tertremo la 26-an de julio en 1773, oni fondis la 27-an de septembro 1775. Gvatemala-urbon kiel novan ĉefurbon de la hispanaj koloniaj teritorioj en Mezameriko.
Hodiaŭ Gvatemala-urbo estas la plej granda urbo ne nur de Gvatemalo kun sia ĉirkaŭ 2,5 miliona loĝantaro sed tiu de tuta Centra Ameriko.
Groß Pankow (Prignitz)
Groß Pankow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Chełmża
Chełmża (Kulmsee aŭ Culmsee) estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Chełmża en distrikto Toruński.
Chełmża estis historie sidejo de la iama episkopujo de Chełmno / Kulm.
Daniel David Palmer
Daniel David Palmer (naskiĝis la 7-an de marto 1845 en Pickering Ontario, mortis la 20-an de oktobro 1913 en Los-Anĝeleso) – kreinto de kiropraktiko.
Lanzenkirchen
Lanzenkirchen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Wiener Neustadt(-Land). Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Daniel David Palmer
En 1865 Palmer translokiĝis al Usono, kie renkontiĝis kun unu el siaj unuaj pacientoj William Harvey Lillard, sanigita de li danke al adekvata permana masaĝo de la spino. En 1897 malfermis lernejon Palmer School of Chiropractic, en kiu oni instruis permanajn teknikojn surbaze de lia scio. Mortis pro tifoida febro.
Preĝejo Sankta Floriano (Szőc)
La Preĝejo Sankta Floriano estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Szőc.
Historio
La kirko estis konstruita iam en la mezepoko. Dum la kontraŭturkaj bataladoj ĝi ruiniĝis. Inter 1760-1770 germanaj enmigrantoj rekonstruis ĝin, sed restis partoj el la origina romaniko. Estas ankaŭ nun romanikaj kolonoj, restaĵo de la sanktejo kaj muro ĉirkaŭ la preĝejo.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en herba-arba areo. La konstruaĵo ekstere konsistas el turo, navo, absido kaj sakristio. En la fasado la kvadrata turo plene reliefas. La absido estas apogita kun pilieroj.
Kermeso okazas en la 4-an de majo.
Ĉeĥa Astronomia Asocio
Ĉeĥa Astronomia Asocio (ĉeĥe: Česká astronomická společnost, mallonge ČAS) estas asocio de fakaj kaj sciencaj laboristoj en kampo de astronomio, amatoraj astronomoj kaj interesiĝantoj pro astronomio. Ĝi kovras ĉefe la kampojn, kie ankaŭ amatoraj astronomoj povas kontribui al la evoluo de astronomio.
Ĝi estis fondita la 8-an de decembro 1917 kaj en 2017 ĝi havis ĉirkaŭ 550 membrojn. En 2017 kiel ĝia prezidanto elektiĝis Petr Heinzel.
Ufhusen
Ufhusen estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 853 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Ufhusen situas en la antaŭalpa montetkamparo okcidente de Willisau. Tra la orienta parto de la komunumo fluas de nordo al sudo la rivero Luthern. La vilaĝon ĉirkaŭfluas la rivereto Warmisbach, unu el la fontriveroj de Rot. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Ufhusen mem ankaŭ la setlejoj Engelprächtigen sur alteco de 658 m s.m. kaj Ruefswil sur alteco de 653 m s.m..
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,21 km², de kiuj 20,7% estas kovritaj de arbaro, 73,6% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ufhusen limas en nordokicdento al Gondiswil (BE), en oriento al Fischbach, en nordoriento al Zell, en oriento al Willisau, en sudo al Luthern, en sudokcidento al Eriswil (BE), kaj en okcidento al Huttwil (BE).
Trafiko
La komunumo Ufhusen situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio al Hüswil.
La plej du plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 situas ambaŭ en distanco de 19 kilometroj nordoriente en Dagmersellen respektive oriente en Sursee.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ufhusen datiĝas el la jaro 1160 el la Acta Murensia.
Dum mezepoko la vilaĝo apartenis al la Habsburgoj. La vilaĝon administris la Senjoroj de Büttikon. En la jaro 1407 la Grafejo Willisau estis aĉetita de la urbo Lucerno kaj kun ĝi ankaŭ Ufhusen fariĝis lucerna. La administrado de la Senjoroj de Büttikon tamen ĉesis nur en la jaro 1415 per la konkero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo. En la jaro 1424 la lucernanoj ankaŭ akiris la malaltan jurisdikcion pri la komunumo. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la komunumo estis parto de la voktejo Willisau kaj ek de 1803 ĝi estas komunumo de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno.
Cedynia
Cedynia (kaŝube: Cedzëniô, Cediniô; dum la historio estis jenaj nomoj: Cidini, Zedin 1187, Ceden 1240, Cedene 1248, Zehden; germane: Zehden) - estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Fine de en la urbo vivis.
Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Gryfino.
Historio
Jam dum la 7a - 6a jarcentoj a.K. aperis sur la tereno de la hodiaŭa urbo, la defenda setlejo de la Kulturo de Luzacio. Ĉe tiu burgo la unua pola princo Mjeŝko la 1-a kaj lia frato Czcibor batalis kaj venkis kun la germana markgrafo Hodon, nun nomata Batalo de Cedynia (vidu la apudan foton de la monumento de tiu batalo). En la ĉirkaŭaĵo oni konstruis tiam plurajn klostrojn. i.a. en la jaro 1266 klostron de cistercianoj en la urbo. Malfacila financa situacio de la Teŭtona Ordeno devigis ilin vendi la urbon al Brandenburgio, en kiu regis tiam Frederiko la 2-a "Fera" el dinastio de Hohencolernoj (la elektisto brandenburgia).
La fundamento de la disvolvo de la urbo estis agrikulturo, bredado de brutaro kaj fiŝkaptado. En la jaro 1885 Cedynia ekhavis la plej grandan nombron de la loĝantoj dum sia historio, t.e. 1892 da urbanoj.
En la jaro 1910 la nombro de la loĝantoj malgrandiĝis al 1533, kaj en la jaro 1939 ekestis ĝis 1738 da loĝantoj.
Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon).
En la jaro 1972 oni solene festis la 1000-jaran datrevenon de la batalo ĉe Cedynia.
Bibliografio
Pomorskiego, Szczecin: Walkowska Wydawnictwo, 2012.
Sinkopo (medicino)
Sinkopo, ofte konata kiel svenado, estas perdo de konscio kaj muskola forto karakterizita per rapida komenco, mallonga daŭro kaj spontanea resaniĝo. [1] Ĝi estas kaŭzita de malpliigo de sangofluo al la cerbo, tipe de malalta sangopremo. [1] Iafoje estas simptomoj antaŭ la perdo de konscio kiel malpezeco, ŝvito, pala haŭto, neklara vidado, naŭzo, vomado aŭ sento varma. [3] [1] Sinkopo ankaŭ povas esti asociita kun mallonga epizodo de muskolaj konvulsioj. [1] [3] Kiam konscio kaj muskola forto ne estas tute perditaj, ĝi nomiĝas presinkopo. [1] Oni rekomendas, ke presinkopo estu traktata same kiel sinkopo. [1]