cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7225
NGC 7225 (aliaj indikoj — ESO 532-33, MCG -4-52-23, AM 2210-262, IRAS22103-2623, PGC 68311) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Marteno de Tours (Bükkszentmárton)
La preĝejo Marteno de Tours estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Bükkszentmárton (Hungario).
Lagos (Portugalio)
Lagos, signife "lagoj", estas municipo je enfluejo de la rivero Bensafrim laŭlonge de Atlantiko, en la regiono Algarve, en plej suda Portugalio. En 2011 estis 31 049 loĝantoj, en areo de 212.99 km². La ĉefa urbo de Lagos (kiu inkludas la kvartalojn São Sebastião kaj Santa Maria) havas proksimume 22 000 loĝantojn. Tipe, tiuj nombroj ege pliiĝas dum la someraj monatoj, pro la influo de vizitantaj turistoj kaj sezonaj loĝantoj. Kvankam la majoritato de lokanoj loĝas ĉe la marbordo kaj laboras en turismo kaj servoj, la interna regiono estas dise loĝata, kaj la majoritato de tiuj lokanoj laboras en agrikulturo kaj forstado.
Preĝejo Marteno de Tours (Bükkszentmárton)
Historio
Supozeble tiu ĉi romanika kirko estis konstruita en la 12-a jarcento. En 1554 la turkoj detruis ĝin, la vilaĝo senhomiĝis. Helpe de agema ermito la kirko rekonstruiĝis en 1736, nature oni profitis la restintajn murojn, ŝtonojn. Tiam oni konstruis la sakristion kaj la firstotureton. En 1836 la preĝejo estis renovigita.
Lagos (Portugalio)
Lagos estas unu el la plej vizitataj urboj en Algarve kaj en Portugalio, pro sia vario de turism-allogaj strandoj, rok-formacioj (Ponta da Piedade), trinkejoj, restoracioj kaj hoteloj, famaj pro sia brila somera nokta vivo kaj festoj. Lagos estas ankaŭ historia centro de la epoko de Portugalaj malkovroj, ofta hejmo de Henriko la Navigisto, historia ŝipkonstruejo kaj samtempe, centro de la eŭropa sklavkomerco. En 2012, pri veturoj retejo TripAdvisor, klasigis Lagos kiel numero unua por vetura destinado, en listo de tutmondaj "15 destinations on the rise".
Samnoma Lagoso, Niĝerio, eble estis nomita laŭ tiu ĉi portugala urbo, ekde la epoko de la 15a jarcento, kiam Lagos, Portugalio, estis la ĉefa centro de la portugalaj marekspedicioj laŭ la afrika marbordo.
Preĝejo Marteno de Tours (Bükkszentmárton)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur monteto ekster la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, pli supre estas fenestro kaj malplena niĉo, ĉe la anguloj estas po unu pilieroj. La navo finiĝas en plurlatera absido same larĝa kaj alta, ol la navo. Sakristio aliĝas al la navo. La ĉefaltaro estis farita en mezo de la 18-a jarcento. La altara bildo prezentas Sanktan Martenon.
Margon (Hérault)
Margon (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Preĝejo Marteno de Tours (Bükkszentmárton)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 11-a de novembro.
La plej grava belgo
La plej grava belgo, De grootste Belg, estis televida programo kiun elsendis en la jaro 2005 la nederlandlingva televida stacio Canvas kune kun la radistacio Radio 1. La finalon oni elsendis la.
Samtempe kun la elekto de la plej grava belgo far la flandraj amaskomunikiloj, samspeca elekto okazis ĉe la franclingva kaj germanlingva elsendantoj. Tiel do oni povis elekti entute tri plej gravaj belgoj.
Patro Damiano en Flandrio elektiĝis kiel gajninto. En Valonio oni elektis la kantiston Jacques Brel.
6093 Makoto
6093 Makoto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana sciencisto Makoto Yoshikawa de la Laboratorio de Esploro pri Komuniko de Japanio. Aktiva esploristo pri ĉiela mekaniko, li laboras pri la analizo de la orbitoj de la malgrandaj korpoj, kaj kosmoruboj.
Marsillargues
(jen france, Macilhargues) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Kosei Wakimoto
Kosei Wakimoto (脇本 晃成, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Ĉapelo (apartigilo)
Ĉapelo havas plurajn signifojn. Bv. elekti:
8470 Dudinskaya
8470 Dudinskaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
NGC 7226
NGC 7226 (alia indiko — OCL 226) estas malfermita stelamaso en konstelacio Cefeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rusia Socialdemokrata Partio
La Rusia Socialdemokrata Laborista Partio (Российская социал-демократическая рабочая партия, РСДРП), konata ankaŭ kiel mallongigite aŭ pli simple ) estis revolucia socialisma politika partio formita en 1898 en Minsk por unuigi la diversajn revoluciajn organizojn de la Rusia Imperio en unu partio. La RSDLP poste disiĝis en Majoritato kaj Minoritato, el kiuj la Majoritato (en rusa: "Bolŝevik") estis frakcio kiu eventuale iĝis la Komunisma Partio de Sovetunio. La Interdistriktitaj estis formitaj ankaŭ el tiu partio.
Kastelo de Balmazújváros
La Kastelo de Balmazújváros aŭ pri la iama posedanto Kastelo de Semsey estas monumento historia, nun muzeo en urbo Balmazújváros (Hungario).
Historio
La Kastelo de Semsey estis konstruita inter 1796 kaj 1805 fare de Andor Semsey, sed en tiu loko estis ankaŭ pli frue kastelo. Post la finkonstruo ĝi estis familia loĝkastelo en la 19-a jarcento, poste oni uzis ĝin pli malofte, kiel ĉaskastelo ĝis 1941. Intertempe la kastelo estis trakonstruita laŭ klasikismo ĉirkaŭ 1840. Dum la nazia erao (1944) ĝi estis centro de deportado, ekde la frua 1945 ĝi restis same deportejo, sed tiam jam la rusoj aranĝis la deportadojn. Iom poste la kastelo ŝtatiĝis kaj estis stokejo de ŝtata uzino. Ekde la 1950-aj jaroj la funkcioj ofte ŝanĝiĝis, ekzemple kulturdomo, biblioteko, librovendejo, banko, meblovendejo. En 1959 ĝi estis deklarita historia monumento. En 2012 kaj 2013 plenaj renovigaj laboroj okazis, ekde 2014 la kastelo estas muzeo, ekspoziciejo kaj fremdultrafika oficejo.
Parko
La parko estis preta same en 1805. Origine estis tie ankaŭ grenejo kaj stalo, nuntempe vendejo.
Mas-de-Londres
(jen france, Lo Castèl de Londras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 7227
NGC 7227 (aliaj indikoj — UGC 11942, MCG 6-48-15, ZWG 513.12, PGC 68243) estas galaksio en konstelacio Lacerto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
6097 Koishikawa
6097 Koishikawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Masahiro Koishikawa, ano de la direktanta teamo de la observatorio de Sendai de 1972.
Fama Ĉefturo
La Fama Ĉefturo estas MP3-sagao (Sagao per MP3) skribita de Aleksandr Rajmond. Ĝi estas bazita el la franclingva verko de John Lang: Donjon de Naheulbeuk (Ĉefturo de Naheŭlbeŭko), sed ankaŭ el la mondo de Lanfeust de Troj por la magitalentoj de ĉiu loĝanto de ĉi planedo.
Koncepto
La novema koncepto de ĉi tiaj sagaoj, estas propozi senkoste humura adventuro kiel mp3-aj epizodoj elŝuteblas iom post iom ke ili estas produktitaj.
Legu plu: MP3-sagao
La Mondo kaj esperantaĵoj
Ĉi adventuro okazas en mondo, kie ĉiu havas specialan magitalenton.
En ĉi mondo ankaŭ, ĉiu parolas (pli-malpli bone) esperanton. Ankaŭ estas multaj signumoj al esperanto: Legomas estas Idopükisto (Ido + Volapük), oni konas Karlon ankaŭ en la filmo Kurso de Esperanto de ELNA (Esperanto-Ligo por Norda Ameriko).
Malamikaj roluloj
Nuntempe, tio ankoraŭ estas sekreto!
teksto
Vi povas legi la tekstojn sur la Vikio de la retpaĝaro Iom post iom. http://vikio.iompostiom.net/index.php?title=Fama_%C4%88efturo
MP3
La MP3-oj ne ankoraŭ estas disponable... baldaŭ!
NGC 7229
NGC 7229 (aliaj indikoj — ESO 467-24, MCG -5-52-51, IRAS22112-2937, PGC 68344) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ryuki Nishimuro
Ryuki Nishimuro (西室 隆規, n. ) estas japana futbalisto.
Patro Damiano
Jozef De Veuster (naskiĝis la en Tremelo; mortis la  en Molokai (Havajo)), konata kiel Patro Damiano, estis flandra misiisto, konata pro lia laboro por helpi leprulojn.
Universall
Li publikigis en 1652 projekton pri planlingvo en la verko: "The Groundwork or Foundation Laid (or so Intended) for the Framing of a New Perfect Language and an Universall or Common Writing" ("La fundamento lasita (aŭ tiaintence) por la strukturado de nova perfekta lingvo kaj universala aŭ komuna skribmaniero"). Ĉi tiu, eble, estas la unua propono de universala lingvo prezentita en Britio. En tiu apriora lingvo, "Honoru vian patron kaj patrinon" skribiĝis: leb2314 p2477 pf2477, kaj elparoliĝis: lebtoreonfo peeto-fosensen piftosense.
Patro Damiano
Naskiĝo en Tremelo
Li naskiĝis kiel sepa infano de farmista familio kun ok gefratoj. Kiam li aĝis 15, li eklaboris en la firmao de sia patro, sed fakte volis iĝi pastro. Li iris al la kolegio en Braine-le-Comte kaj poste aliĝis al monaĥejo en Loveno, kie li elektis la nomon "Damien" [Damiano]. Li iĝis Patro la 7an de oktobro 1860.
Universall
Tiu projekto estas grava ĉar estas planlingvo pri kiu L. L. Zamenhof eksciis kiam kreis Esperanton.
Ryuki Nishimuro
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Patro Damiano
Misiisto en Havajo
Post liaj studoj Patro Damiano ricevis permeson eklabori kiel misiisto en la Havaja insularo. Li tiel plenumis la revon de sia frato, kiu mem ne povis iri. Li alvenis en Honolulu la 19-an de marto 1864. Tie oni lin pastrigis la 21-an de majo 1864. Li laboris en diveraj paroĥoj je la insulo Oahu.
Molokai
Je la 10-a de majo 1873 li alvenis en Molokai, kie en tiu momento vivis 600 lepruloj. Damiano ekkonstruis preĝejon kaj vojojn. Krom la laboro de pastro, li ankaŭ estis la insula kuracisto kaj li mem konstruis ĉerkojn kaj fosis la tombejojn. Lia veno estis bonfartiga por la kolonio: oni respektis leĝojn kaj konstruis decajn domojn kaj lernejon.
Morto
En novembro 1884 ĉe Damiano mem oni konstatis lepron. Helpate de kvar aliaj li plulaboris ĝis 14 tagoj antaŭ sia morto je la 15-a de aprilo 1889. Li iĝis 49-jara.
8475 Vsevoivanov
8475 Vsevoivanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
NGC 7228
NGC 7228 (aliaj indikoj — UGC 11945, MCG 6-48-16, ZWG 513.13, PGC 68254) estas galaksio en konstelacio Lacerto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7230
NGC 7230 (aliaj indikoj — MCG -3-56-12, IRAS22114-1719, PGC 68350) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Narva Triumfarko
Eksteraj ligiloj
59.9009°N, 30.2738°W
Genki Ishisaka
Genki Ishisaka (石坂 元気, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Maureilhan
(jen france, Maurelhan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Mosonmagyaróvár
Mosonmagyaróvár [moŝonmadjarovar] estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron en Distrikto Mosonmagyaróvár, kies centro estas. La loknomo estas Wieselburg-Ungarisch Altenburg. La loknomo signifas: moson-madjara-malnova-fortikaĵo. Anstataŭ la longa nomo en la regiono oni neoficiale uzas la vorton Móvár.
Baltimore Orioles
La Baltimore Orioles (Baltimoraj Orioloj) estas usona basbala teamo en la Grandaj Ligoj de Basbalo. Ĝi apartenas al la Amerika Ligo, kaj konkursas en ties Orienta Divido.
Mosonmagyaróvár
Situo
Mosonmagyaróvár situas en Malgranda Hungara Ebenaĵo laŭ la ĉefvojo kaj fervojo inter Győr kaj Vieno. Ĝi troviĝas ĉe la kunfluo de riveroj Mosoni Duna kaj Leitha. La plej grava geografia trajto de teritorio de Mosonmagyaróvár estas, ke ĝi situas en la nordokcidenta angulo de Malgranda Ebenaĵo en la baseno de Győr, ĉe la renkonto de Szigetköz kaj la rando de Hanság, en la mezo de ebenaĵo de Mosoni. La ebenaĵon apartigas la riveroj Mosoni Duna, kiu estas branĉo de Danubo) kaj Leitha kiu enfluas ĝin en la sudorienta parto de la urbo. Danubo dum la jarmiloj plenigis la teritorion per grua sedimento kiun kovras flava argila sablo en varia dikeco formante kelkloke montetojn, kiel Templomdomb en la norda parto de la urbo aŭ Királydomb en la koro de Moson.
En 1939 Moson ka Magyaróvár kuniĝis. La komunumo estas universitata kaj industria urbo. Apud la urbo estas radiostacio por la dua programo de Hungara Radio.
Salvo
Dum la revolucio en 1956 loĝantaro kuniĝis antaŭ kazerno de la limgardistoj. El mitralo la soldatoj faris salvon. Ili uzis eksplodajn kuglojn, kiuj estis malpermesitaj laŭ la internaciaj kontraktoj. La rezulto estis terura, kaŭzinte gravajn vundojn kaj mortojn de pluraj homoj.
Tiu okazintaĵo estis la plej terura en 1956. Post 1990 oni akuzis 4 ekssoldatojn, el kiuj 1 ricevis suspenditan verdikton pri 2 jaroj.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
V-1
La V-1 aŭ V1 estis senhoma eksplodaĵ-plenigita aviadilo, kiu estis ellaborita sub kaŝnomo FZG 76 (Flakzielgerät). V1 Vergeltungswaffe 1, venĝoarmilo 1, estis propaganda nomo, elpensita de Joseph Goebbels, Fieseler Fi 103 estas la militistara nomo pri la aviadilo.
Ĝi estis evoluigita en Germanio ekde junio 1944 ĝis marto 1945. Ĝi estis ĉefe uzita kontraŭ Londono kaj Antverpeno. Ĝi estis alplenigita per A4-raketo aŭ V-2.
Les Matelles
(jen france, Las Matèlas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
V-1
La Fi 103 estis evoluigita de Robert Lusser de la uzino Fieseler kaj de Fritz Gosslau de la uzino Argus, kiu produktis la propulsion. La unua testo okazis la 24-an de decembro de 1942 en Heeresversuchsanstalt Peenemünde. La unua oficiala lanĉo okazis la 12-an de junio 1944, sekvatage unu trafis jam Londonon.
NGC 7231
NGC 7231 (aliaj indikoj — UGC 11951, ZWG 530.17, IRAS22104+4504, PGC 68285) estas galaksio en konstelacio Lacerto.
Saint-Romain-sur-Gironde
Saint-Romain-sur-Gironde [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 57 loĝantojn en la jaro 2012. Unue nomita Saint-Romain-de-Beaumont, ĝi ricevis sian nunan nomon en 1956.
NGC 7231
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Romain-sur-Gironde
Geografio
Saint-Romain-sur-Gironde estas vilaĝo en la sudo de la departemento Charente-Maritime, ĉe la estuaro Ĝirondo, sudoriente de Royan kaj  sude de Saintes. Ĝi najbaras la komunumojn Floirac kaj Saint-Fort-sur-Gironde.
V-1
Ĝi flugis per rapido de 576 km/h, tiel la plej rapidaj ĉasaviadiloj povis kapti ĝin, puŝi, senstabiligi kaj tiel subenfaligi ĝin.
Natria izopropilksantato
Natria izopropilksantato aŭ natria izopropildutiokarbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, izopropanolo kaj natria hidroksido. Ĝi estas blanka, verda aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Natria izopropilksantato posedas 4 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 1 oksigenatomon kaj 1 natriatomon. Natria izopropilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de izopropilksantataĵoj kaj natriaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj.
V-1
V4
V4 estis homstirita kaj la piloto devis elsalti kaj per paraŝuto surteriĝi.
Uzo
Oni lanĉis 8.892, el tiu sukcese 7.488, el kiuj 3.957 la britoj pripafis (52,8 %); Londonon atingis 2.419, Antverpenon 2.488.
Ĉe la eksplodoj mortis en Londono 6.184 civiloj kaj 17.981 vundiĝis.
En Antverpeno kaj ĉe la ĉirkaŭaĵo mortis aŭ malaperis 10.145 homoj.
Mérifons
(jen france, Merifonts) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
V-1
Teknikaj datenoj
Ĝi larĝis 5,30 m, longis 7,742 m, flugis kun rapido 576 km/h en alto 760 m. Ĝi havis atingopovon de 257-286 km, trafpunktecon de 12 km, mason de 2.160 kg, kun eksplodaĵo de 847,11 kg.
Je veux voir
Je veux voir (Mi volas vidi) estas franca-libana filmo de Joana Hadjithomas kaj Khalil Joreige prezentita en 2008.
Rakonto
Dum la Israela-Libana konflikto de 2006, la aŭtoroj de la filmo petas la aktorinon Catherine Deneuve sekvi ilin tra la lando, en Bejruto, kaj Suda Libano en tiu speco de vojo-filmo.
Kento Nakanishi
Kento Nakanishi (中西 健人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Weissensee (Karintio)
La Weissensee aŭ Weißensee estas montarlago kaj samnoma komunumo en Aŭstrio, kaj situas en la federacia lando Karintio. La lago estas 12 km longa kaj situas je alto de 930 m. La Weissensee estas konata pro la alternativa Elfstedentocht kaj ĝenerale por la turismo pro ĝia naturbeleco.
La lago situas pli alta ol la grandaj valoj en la najbareco, tiu de la Dravo kaj la Gail. Same kiel aliaj montarlagoj ĝi estas per akvo pleniĝinta valo, ĝi proksimume situas de okcidento al oriento. La akvo forfluas en la oriento. La vilaĝoj ĉirkaŭ la Weissensee ĉefe situas je la okcidenta flanko, ĉar la deklivoj al la oriento estas tro krutaj. Je ambaŭ flankoj de la lago situas arbaroj sur la deklivoj. La regiono jam delonge estas loĝata. Je proksimume 2 km ekde la komenco de la lago en la okcidento ĝi estas plej mallarĝa. Tie situas ponto ekde ĉ. 1050 kiu en 1967 estis anstataŭigita.
Vilaĝoj tuj ĉe la lago estas Oberdorf, Gatschach, Techendorf, la samnoma Weißensee, Neusach kaj Naggl.
Bildaro
<br clear=all /br>
Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
La Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo (Itale Circolo Culturale Astronomico di Farra d'Isonzo) estas itala asocio de, kiu mastrumas la astronomian observatorion de la komunumo de Farra d'Isonzo. La MPC kodo de ĉi-tiu observatorio estras 595.
La rondo kreiĝis en 1969, kun la konstruo de la observatorio. Ĝi konstituiĝi lege kun notaria akto en 1975
Ĝia ĉefa agado estas la scienca popularigo. Ĝi kontribuas ankaŭ al observo de asteroidoj kaj kometoj, la Minor Planet Center kreditas ĝin de la malkovro de 222 asteroidoj sub la nomo de "Farra d'Isonzo", inter 1993 kaj 2010.
La observatorio estas ekipita per 4 teleskopoj de diametroj de 25 cm al 40 cm, kaj de unu refraktoro de diametro 15 cm.
Shun Sato
Shun Sato (佐藤 隼, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Graflando Cork
La graflando Cork (Contae Chorcaí) estas la plej sudokcidenta kaj la plej multhoma graflando de la Respubliko Irlando. Ĝi estas kelkfoje kromnomita la "Ribela Graflando", ĉar la lokuloj subtenis la ribelulon Perkin Warbeck en 1491 kontraŭ la angla monarkio. Pli freŝdate, Cork ankaŭ ludis grandan rolon dum la Irlanda Milito de Sendependeco (1919-1921).
Geografio
La ĉefurbo de la graflando estas Cork, kiu estas la dua plej grava urbo de Irlando. La graflando situas en la provinco Munster.
Vidindaĵoj
Inter la vidindaĵoj, oni povas mencii Cobh, tio estas la haveno kie la irlandaj elmigrantoj enŝipiĝis por Usono, Aŭstralio, Kanado, Nov-Zelando aŭ Sud-Afriko. La plej okcidenta parto de la graflando, konita kiel "West Cork", estas populara loko por la turistoj, kiuj kutime vizitas la etajn vilaĝojn kaj insulojn de tiu regiono, ekzemple Sherkin Island, Clear Island aŭ Dursey Island. Mizen Head, en West Cork, estas la plej okcidenta loko de Irlando.
NGC 7232
NGC 7232 (aliaj indikoj — ESO 289-7, AM 2212-460, PGC 68431) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marquette-lez-Lille
- prononco laŭ sistemo IFA [], laŭvorte "Marketo ĉe Lillo", jen france, okcidentflandre Markete aŭ Markette - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas marquettois(es).
Yujiro Haraguchi
Yujiro Haraguchi (原口 祐次郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe SP Kyoto kaj Fujieda MYFC.
NGC 7232A
NGC 7232A (aliaj indikoj — ESO 289-3, IRAS22105-4608, PGC 68329) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Ĉapelo (fungoscienco)
Ĉapelo estas la supra parto de fungo. Oni parolas pri ĉapela fungo, kiam bone distingeblas la trunketo (stipo) kaj la ĉapelo, kiuj donas la fruktokorpon de la fungo. Ĉapelo estas la sporoprodukta organo de la fungo.
Vidu ankaŭ
<!--
En fungoscienco, o píleo (do latine pileus, 'sombreiro') é o nome técnico que se lle dá ao sombreiro dos cogomelos, un basidiocarpo ou un ascocarpo (corpo frutífero) do fungo, que sustenta unha superfície onde se aloxan as esporas, o himenio.
O himenio ou himenóforo pode estar formado por lamelas, tubos ou "dentes", na cara inferior do píleo.
Morfologio
Os píleos poden ter varias formas, e a forma pode cambiar ao longo do ciclo de crecemento e desenvolvemento do fungo.
Algúns outros, tales como os de Macrolepiota procera, teñen distintos tipos de mamelón —forma de mama—, polo que son denominados umbonados ou mamelonados (un umbo ou mamelón é unha protuberancia obtusa que se forma no centro do sombreiro de algúns cogomelos).
Os píleos doutros cogomelos, tales como Cantharellus cibarius, presentan unha aparencia de embude ou trompeta. Neste caso, o píleo denomínase embudado ou infundibuliforme.
A continuación móstranse unhas ilustracións que representan os distintos tipos de píleo descritos na literatura:
Bibliografía
-->
キノコの部位
Bulle FR
Bulle estas komunumo kaj la ĉefurbo de la distrikto Grejerco en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 18947 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Bulle situas en la Friburga Mezlando, sudokcidente de la Lago de Grejerco ĉe la bordo de la rivero Trême. Bulle estas la dua plej granda urbo de Kantono Friburgo kaj la ekononmia centro de la suda kantonparto. La komunumo konsistas el la urbo Bulle kun diversaj industri- kaj loĝkvartaloj, kaj la vilaĝo La Tour-de-Trême.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 23,87 km², de kiuj 31,3% estas kovritaj de arbaro, 46,2% servas por agrikulturo kaj 21,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bulle limas en nordo al Riaz, en nordnordoriento al Echarlens, en nordoriento al Morlon, en oriento al Broc, en sudoriento al Grejerco, en sudo al Le Pâquier, en sudokcidento denove al Grejerco, kaj en okcidento al Vuadens.
Trafiko
Tra Bulle pasas la kantona ĉefvojo n-ro 12 kaj la svisa aŭtovojo A12, kiu disponas pri alveturejo sur la urba teritorio. La urbocentron ĉirkaŭas la rapidvojo H189. La stacidomo de Bulle, kiu en la jaro 1992 estis novkonstruita, estas la plej grava publika trafiknodo de la distrikto Grejerco. Tra ĝi pasas la grava trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Berno al Laŭzano kaj krome aliaj regionaj trajnlinioj. De la stacidomo eliras diversaj regionaj buslinioj kaj la urbo disponas ankaŭ pri du lokaj enurbaj buslinioj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bulle datiĝas el la jaro 852 kiel Butulum. En la jaro 1395 grafo Rudolfo rekonis la merkaton de Bulle, kiu anstataŭis la merkanton de Grejerco. Inter la jaro 1231 kaj 1239 la laŭzana episkopo Bonifaz konstruis la defondomuron ĉirkaŭ Bulle, kiu sub la episkopa regado transformiĝis al urbo. En la jaro 1476 Bulle konkludis civitan kontrakton kun la urbo Friburgo. En la jaro 1537 el la protektantoj fariĝis regantoj, kaj Bulle fariĝis centro de friburga voktejo samnoma. En la 19-a jarcento Bulle estis la centro de la liberala opozicio kontraŭ la konservema registaro de Friburgo. En 1848 Bulle fariĝis la ĉefloko de la distrikto Grejerco. Kun efiko de la 1-a de januaro 2006 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo La Tour-de-Trême estis integrita al la komunumo Bulle.
(9046) 1991 PG17
(9046) 1991 PG17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Lambersart
- prononco laŭ sistemo IFA, jen france, origine nederlande Landbertsrode respektive flandre Lambertsrôo - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas lambersartois(es).
Geografio
Lambersart estas urbo de la komunumaro de la Eŭropa Metropolo Lille, ĝi situas nordokcidente de la urbocentro, borde de la kanalo Deûle kaj rande de la Bulonja arbaro de Lille.
Lokoj kaj monumentoj
Multaj malgrandaj Artdekor-stilaj domoj transvivis la Duan Mondmiliton.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Lambersart estas
Ulrika Babiaková
Ulrika BABIAKOVÁ (naskiĝis la en Banská Štiavnica, mortis la  en Piešťany) estis slovaka astronomino. Ŝi estis la edzino de la astronomo Peter Kušnirák.
Ŝi mortis je 26 jarojn pro akcidento. La asteroido 32531 Ulrikababiaková, malkovrita la  de Peter Kušnirák, estis nomita en ŝia honoro.
John Dalton
John DALTON (6-a de septembro 1766 – 27-a de julio 1844) estis brita kemiisto kaj fizikisto, naskita ĉe Eaglesfield, ĉe Cockermouth en Kumbrio. Li estas plej konata pro sia laboro pri atoma teorio kaj sia esplorado de kolorblindeco. Omaĝe al li, la atommasa unuo nomiĝas Daltono, kaj la hereda anomalio en la perceptado de koloroj, precipe la nekapablo distingi inter verdo kaj ruĝo nomiĝas daltonismo; fakte, li mem suferis tian diĥromation.
NGC 7232B
NGC 7232B (aliaj indikoj — ESO 289-9, PGC 68443) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Minerve (Hérault)
Minerve (jen france, okcitane Menèrba) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis. La loko konsideriĝas esti unu el la plej belaj vilaĝoj de Francio.
Dragoslav Heiligstein
Dragoslav HEILIGSTEIN (Levanjska Varoš, 1881 - Zagrebo, 1957) estis kroata verkisto de popolklerigaj libroj por infanoj. Li ankaŭ estis la patro de Emilija Lapenna
Rete legeblaj verkoj
Blankaj gardistoj (tradukis Kreŝimir Barkoviĉ), reeldono de 2004, kun nova antaŭparolo de la tradukinto.
Sorĉistina ringo
Sorĉistina ringo (aŭ feina ringo) estas natura fenomeno, aperanta dum kresko de kelkaj fungoj. La micelio de la fungoj kreskas radi-direkte, poste elkreskas la fungokorpoj je sama distanco, ringoforme de la elira punkto. La sorĉistinan ringon signas ne ĉiam fungoj, sed povas ĝin indiki la diferenca kresko aŭ stato de la grundosupra plantaro. Ĝi plej ofte aperas en arbaroj, pli malofte sur kampoj. Ĝia grando povas superi la 10 metrojn.
Origino de la nomo
La nomo sorĉistina (feina) ringo venas el tiu mezepoka superstiĉo, ke la sorĉistonoj (aŭ feinoj, koboldoj, elfoj) nokte dancis kaj ĉirkaŭ ili ekaperis la fungoj.
Hiroki Sasaki
Hiroki Sasaki (佐々木 宏樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Shuhei Yamada
Shuhei Yamada (山田 修平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Veltparl
Veltparl estas volapukido proponita de Wilhelm von Arnim en 1896. Ĝi estas citita de Louis Couturat kaj Leopold Leau, en ilia Histoire de la langue universelle.
Nombroj (1-10): prim tven tril kar fiv seks sev tam nov primog
Kalia propilksantato
Kalia propilksantato aŭ kalia propildutiokarbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, propanolo kaj natria hidroksido. Ĝi estas flava solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Kalia propilksantato posedas 4 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 1 kaliatomon. Kalia propilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de propilksantataĵoj kaj kaliaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj.
Bavo (biologio)
Bavo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV estas "speco de ŝaŭmo, kiun eligas iaj bestoj", ekzemple helikoj aŭ bufoj. Plej konata estas la nomata helika bavo, pri kies sanefikoj oni pristudas.
NGC 7233
NGC 7233 (aliaj indikoj — ESO 289-8, AM 2212-460, IRAS22127-4605, PGC 68441) estas galaksio en konstelacio Gruo.
János Lázok
LÁZOK János [la:zok] estas rumania hungara redaktoro, historiisto pri teatro, universitata instruisto. Li naskiĝis en Huedin la 18-an de februaro 1954.
NGC 7233
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Lázok
Biografio
János Lázok akiris diplomon pri hungara-angla lingvoj en UBB de Kluĵo (1978). Ĝis 1989 li instruis en ĝeneralaj kaj mezaj lernejoj de distrikto Mureș. Inter 1990 kaj 1995 li estis redaktoro, ĉefredaktoro de gazeto Erdélyi Figyelő de Târgu Mureș. De 1994 ĝis 2009 li lekciis teatrohistorion kiel universitata adjunkto en la hungara Teatroarta Universitato Sekcio Szentgyörgyi István de Târgu Mureș. Lia ĉefaj esplorkampoj estas la hungara teatro de Transilvanio kaj la antikva greka teatro.
Suda Oceano
La Suda Oceano, ankaŭ konata kiel la Antarkta Oceano aŭ la Sudpolusa Oceano, estas oceano tute en la suda hemisfero de la Tero. Ĝi ampleksas la plej sudan akvon de la Monda Oceano sude de la 60° S latitudo ĉirkaŭ la Antarkto. Tamen, la norda limo de la Suda Oceano ne estas preciza. Anstataŭe, la Antarkta Konverĝareo, oceana zono kiu fluktuas sezone, apartigas la Sudan Oceanon disde aliaj oceanoj. Ĉi tiu dinamika natura limo estas formata de la konverĝado de du ĉirkaŭsudpolusaj fluoj. Tiu oceana zono estas kie malvarmaj, norden fluantaj akvoj el Antarkto miksiĝas kun pli varmaj akvoj de Ĉeantarkto.
La Suda Oceano estas alia nomo por kio estis tradicie konsiderate kiel parto de la plej sudaj partoj de la Pacifiko, Atlantiko kaj Hinda Oceano. Ĝi estas la kvara granda oceano de la kvin ĉefaj oceanaj sekcioj (post la Pacifiko, Atlantiko, kaj Hinda Oceanoj, sed pli granda ol la Arkta Oceano) kaj la plej lasta por esti difinita, post la}}Internacia Hidrografia Organizo (IHO) interkonsentis pri ĝi en 2000, tamen la termino estis longdaŭre uzita de maristoj.
Geografiistoj malkonsentas pri la norda limo de la Suda Oceano, kaj kelkaj eĉ pri ĝia ekzisto - konsiderante la akvojn kiel parton de la Pacifiko, Atlantiko, kaj Hinda Oceano anstataŭe. Aliaj rigardas la Antarktan Konverĝon, oceanan zonon kiu variadas laŭsezone, kiel apartiga divido de la Suda Oceano disde aliaj oceanoj, prefere ol la 60-a paralelo. Aŭstraliaj aŭtoritatoj rigardas la Sudan Oceanon kiel kuŝejon tuj sude de Aŭstralio.
La Internacia Hidrografia Organizo (IHO) ankoraŭ ne formale publikigis sian 2000 skizdifinon de la ekzisto de la oceano kaj ĉu ĝi estas sude de 60°S pro tutmondaj "areoj kiel kaŭzo de maltrankvilo" kiel ekzemple ĉe la kazo de la Japana Maro. Ĝia lasta formale publikigita difino de oceanoj originas de 1953; tiu preterlasis la esprimon Suda Oceano, forlasante hidrografiajn oficojn kiuj uzas la esprimon por decidi siajn proprajn nordajn limojn. La IHO-difino (2000) estis cirkulita en skizeldono en 2002 kaj estas uzita per iuj ene de la IHO kaj de iuj aliaj organizoj kiel ekzemple la usona Centra Sekreta Servo kaj Merriam-Webster (filio de Encyclopaedia Britannica). La National Geographic Society nuntempe ne prezentas la esprimon Suda Oceano (krom okaze en tiparo diferenca de la aliaj mondoceanoj), kaj anstataŭe montras la Pacifikan, Atlantikan, kaj Hindajn Oceanojn etendiĝantajn al Antarkto en kaj sia presaĵaj kaj enretaj mapoj, kvankam kelkaj el ĝiaj enretaj novaĵoblogoj uzas la esprimon. Mapeldonistoj uzantaj la esprimon Suda Oceano en siaj mapoj estas ekzemple Hema Maps kaj GeoNova.
La nekonata suda tero
Esplorado de la Suda Oceano estis inspirita per kredo je la ekzisto de Terra Australis - vasta kontinento en la malproksima sudo de la Tero por "balanci" la nordajn terojn de Eŭropo, Azio kaj Nordafriko - kiu laŭ kartografia sciio ekzistis ekde la tempoj de Ptolemeo. La preterpaso de la Bonespera Kabo en 1487 fare de Bartolomeu Dias dekomence alportis esploristojn al la antarkta malvarmo, kaj pruvis ke ekzistas oceano apartiganta Afrikon de iu antarkta tero kiu eble ekzistas. Fernão de Magalhães, kiu pasis tra la poste nomata Magelana Markolo en 1520, supozis ke la insuloj de Fajrolando en la sudo estas etendaĵo de tiu nekonata suda tero. En 1564, Abraham Ortelius publikigis sian unuan mapon, Typus Orbis Terrarum, ok-folian murmapon de la mondo, sur kiu li identigis la Regio Patalis kun Lokaĉ kiel norda etendaĵo de la Terra Australis, atinganta ĝis Nov-Gvineo.
La hispano Gabriel de Castilla, kiu postulis esti vidinta "neĝokovritajn montojn" preter la 64° S en 1603, estas agnoskata kiel la unua esploristo kiu malkovris la kontinenton Antarkto, kvankam li estis ignorita en sia tempo.
Quirós en 1606 prenis posedon por la reĝo de Hispanio de ĉiuj la teroj kiujn li malkovris en Australia del Espíritu Santo (la Nov-Hebridoj) kaj tiuj kiujn li malkovrus "eĉ ĝis la Poluso".
Francis Drake, kiel antaŭe la hispanaj esploristoj, konjektis ke eble ekzistas malferma kanalo sude de Fajrolando. Efektive, kiam Schouten kaj Le Maire malkovris la sudan ekstremaĵon de Fajrolando kaj nomis ĝin Kabo Horna en 1615, ili pruvis ke la Fajrolanda arkipelago estis de malgranda amplekso kaj ne ligita al la suda tero. Poste, en 1642, Abel Tasman montris ke eĉ Nova Holando (Aŭstralio) estis apartigita per maro de iu kontinua suda kontinento.
Sude de la Antarkta Konverĝo
La vizito en Sudan Georgion fare de Anthony de la Roché (Antonio de La Roché) en 1675 estis la plej unua eltrovo de tero sude de la Antarkta Konverĝo t.e. en la Suda Oceano/Antarkto. Baldaŭ post tiu vojaĝo, la vojaĝkartografoj komencis prezenti Insulon Roché, honorante la eltrovinton. James Cook estis konscia pri la eltrovaĵo de La Roché dum prienketado kaj mapante la insulon en 1775.
La vojaĝo de la astronomo Edmond Halley sur la pinko-ŝipo Paramour por magnetaj enketoj en la Suda Atlantiko renkontis la glacibaron en 52° S en januaro 1700, sed tiu latitudo (li atingis 140 mejloj de la norda marbordo de Suda Georgio) estis ĝia ekstrema sudo. Nova fortostreĉo de la parto de la franca mararmea oficiro Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier por malkovri la "Sudan Teron" - priskribita duone el la legenda "sieur de Gonneyville" - rezultigis la eltrovon de Buvet-insulo 54°10′ S, kaj la navigacion sude de 48° el longitudo de glaci-ŝarĝita maro preskaŭ ĝis 55° S en 1730.
En 1771, Yves Joseph Kerguelen velis de Francio kun instrukcioj por daŭrigi sude de Maŭricio en serĉo de "tre granda kontinento." Li ŝaltis sur tero en 50° S kiujn li nomis Suda Francio, kaj kredis esti la centra kerno de la suda kontinento. Li estis sendita denove por kompletigi la esploradon de la nova tero, kaj eltrovis ke ĝi estis nur neloĝebla insulo kiun li renomis Malespero (Desolation, Kergelenoj), sed kiu estis finfine nomita laŭ li, vidu Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj.
Sude de la Antarkta Cirklo
La obsedo por la nemalkovrita kontinento kulminis en la menso de Alexander Dalrymple, la brila kaj nekonstanta hidrografo kiu estis nomumita fare de la Reĝa Societo de Londono por estri la ekspedicion de la Transit of Venus (Transito de Venuso) al Tahitio en 1769. La ordonrajton pri la ekspedicio ricevis fare de la admiralejo la kapitano James Cook. Velante en 1772 per la Resolution, ŝipo de 462 tunoj sub sia propra komando, kaj la Adventure de 336 tunoj sub kapitano Tobias Furneaux, Cook unue serĉis vane Buvet-insulon, poste velis 20 gradojn de longitudo okcidenten en latitudon 58° S, kaj poste 30° orienten plejparte suden de 60° S. Tio estis pli malalta suda latitudo ol estis iam libervole enirita antaŭe per iu ajn ŝipo. La 17an de januaro 1773 la Antarkta Cirklo estis trapasita por la unua fojo en historio kaj la du ŝipoj atingis 67° 15' S por 39° 35' E, kie ilia kurso estis haltigita de glacio.
Cook tiam turniĝis norden por serĉi la francajn sudajn kaj antarktajn terojn, pri kies eltrovaĵo li ricevis novaĵon en Kaburbo, sed pro la malglata persistemo de la longitudo fare de Kerguelen, Cook atingis la asignitan latitudon 10° tro for oriente kaj ne vidis ilin. Li turniĝis suden denove kaj estis haltigita de glacio en 61° 52′ S por 95° E kaj iris daŭre orienten preskaŭ en la paralelo de 60° S al 147° E. La 16an de marto, la proksimiĝanta vintro igis lin iri norden por ripozo al Nov-Zelando kaj la tropikaj insuloj de la Pacifiko. En novembro 1773 Cook forlasis Nov-Zelandon, sen la akompano de la Adventure, kaj atingis 60° S je 177° W, de kie li velis orienten konservante same longe sude kiel la ŝveba glacio permesis. La Antarkta Cirklo estis denove trapasita la 20an de decembro kaj Cook restis sude de ĝi dum tri tagoj, estante devigita post atingado de 67° 31′ S stari norden denove en 135° W.
Longa kromvojo al 47° 50′ S helpis montri ke ekzistas neniu landvojo inter Nov-Zelando kaj Fajrolando. Turnante suden denove, Cook trapasis la Antarktan Cirklon por la tria fojo je 109° 30′ W antaŭ ol lia progreso denove estis blokita per glacio kvar tagojn post je 71° 10′ S je 106° 54′ W. Tiu punkto, atingita la 30an de januaro 1774, estis la plej ekstreme sude ekhavita en la 18a jarcento. Per granda kromvojo en la oriento, preskaŭ al la marbordo de Sudameriko, la ekspedicio reatingis Tahition por refreŝiĝo. En novembro 1774, Cook ekiris de Nov-Zelando kaj transiris la Sudpacifikon sen vidi teron inter 53° kaj 57° S al Fajrolando; tiam, preterpasante la Kabon Hornon en la 29a de decembro, li retrovis la insulon Roché kaj renomis ĝin Insulo Georgio, kaj malkovris la Sud-Sandviĉinsulojn (nomitajn Sandwich Land fare de li), la nuran glaci-kovritan teron kiun li vidis, antaŭ trapasado de la Suda Atlantiko al la Bonespera Kabo inter 55° kaj 60°. Li tiel lasis malferma la vojon por estonta antarkta esplorado krevigante la miton de loĝebla suda kontinento. Cook plej suda eltrovo de tero kuŝis sur la temperita flanko de la 60-a paralelo, kaj li konvinkis sin ke se tero situas pli for sude ĝi estis preskaŭ nealirebla kaj sen ekonomia valoro.
NGC 7234
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Suda Oceano
Sude de la Antarkta Cirklo
En vojaĝo de 1822 ĝis 1824, James Weddell komandis la 160-tunan brigon nomita Jane, akompanita per sia dua ŝipo Beaufoy komandita fare de Matthew Brisbane. Kune ili velis al la Sudaj Orkadoj kie fokoĉasado pruviĝis seniluziiga. Ili turnis sude en la espero de trovado de pli bona fokoĉasadgrundo. La sezono estis nekutime milda kaj trankvila, kaj la 20an de februaro 1823 la du ŝipoj atingis latitudon 74°15' S kaj longitudon 34°16'45″ W la plej sudan pozicion ĉiu ŝipo iam atingis supren al tiu tempo. Kelkaj glacimontoj estis viditaj sed ekzistis daŭre neniu vido de tero, igante Weddell teoriadi ke la maro daŭris ĝis la suda poluso. Pliaj du tagoj de velado alportintus lin al Coat's Land (en la oriento de la Maro de Weddell) sed Weddell decidis turni reen.
Unua ekvido de tero
La unua tero sude de la paralela 60° suda latitudo estis malkovrita fare de la anglo William Smith, kiu vidis la teron de la Insulo Livingston la 19an de februaro 1819. Kelkajn monatojn poste Smith revenis por esplori la aliajn insulojn de la arkipelago de Sudaj Ŝetlandoj, alteriĝis sur la insulo Reĝo Georgo, kaj postulis la novajn teritoriojn por Britio.
La unua konfirmita ekvido de kontinenta Antarkto ne povas esti precize atribuita al unu ununura persono. Ĝi povas, aliflanke, esti malvastigita al tri unuopuloj. Laŭ diversaj fontoj,  tri maristoj vidis la glacikontinentaĵojn aŭ la kontinenton ene de tagoj aŭ monatoj diference unu de la alia: nome von Bellingshausen, kapitano en la Rusa Imperia Ŝiparmeo; Edward Bransfield, kapitano en la brita mararmeo; kaj Nathaniel Palmer, usona fokoĉasisto el Stonington, Konektikuto. Estas certe ke la ekspedicio, gvidita fare de von Bellingshausen kaj Lazarev sur la ŝipoj Vostok kaj Mirnij, atingis punkton ene de 32 km (20 mejl.) de Marbordo Princino Marta kaj registris la vidon de glacikontinentaĵo ĉe 69°21′28″S 2°14′50″W kiu iĝis konata kiel la Fimbul glacikampo. La 30an de januaro 1820, Bransfield vidis la duoninsulon Triunuon, nome la plej norda punkto de la antarkta kontinento, dum Palmer vidis la kontinenton en la areo sude de la duoninsulo Triunuo en novembro 1820. La ekspedicio de Von Bellingshausen ankaŭ malkovris la insulojn Petro la Unua kaj Aleksandro, nome la unuajn insulojn malkovritajn sude de la antarkta cirklo.
Antarktaj ekspedicioj
En decembro 1839, kiel parto de la Usona Esplorekspedicio de 1838-42 kondukita fare de la Usona mararmeo (foje nomita "la Wilkes Ekspedicio"), ekspedicio velis el Sidnejo, Aŭstralio, sur la militŝalupoj USS Vincennes kaj USS Peacock, la brigo USS Porpoise, la fregato Relief, kaj du skunoj nome Sea Gull kaj Flying Fish. Ili velis en la Antarktan Oceanon, kiel ĝi poste estos konata, kaj raportis la eltrovon "de Antarkta kontinento okcidente de la Balleny-insuloj" la 25an de januaro 1840. Tiu parto de Antarkto poste estos nomita "Wilkes-tero", nomo kiun ĝi konservas ĝis nune.
Esploristo James Clark Ross pasis tra kio nun estas konata kiel la Maro de Ross kaj malkovris la Insulon Ross (kiuj ambaŭ estis nomitaj por li) en 1841. Li velis laŭ enorma muro de glacio kiu poste estis nomita la Ross-glacikampo. Monto Erebus kaj Monto Teruro estas nomitaj laŭ du ŝipoj de lia ekspedicio: nome HMS Erebus kaj Terror.
La Imperia Transantarkta Ekspedicio de 1914, gvidita fare de Ernest Shackleton, estis planita por transiri la kontinenton tra la poluso, sed ilia ŝipo, la Endurance, estis kaptita kaj dispremita per glacibaro antaŭ ol ili eĉ alteriĝis. La ekspediciaj membroj pluvivis post eposa vojaĝo sur sledoj kaj boato de glacibaro al Elefant-insulo. Tiam Shackleton kaj kvin aliaj trapasis la Sudan Oceanon, en malferma boato nomita James Caird, kaj tiam piedvojaĝis sur Suda Georgio por sonigi alarmon ĉe la balenkapta stacio Grytviken.
En 1946, usona admiralo Richard Evelyn Byrd kaj pli ol 4,700 armeanoj vizitis la Antarkton en ekspedicio nomita Operaco Highjump. Anoncite al publiko kiel scienca misio, la detaloj estis konservitaj sekretaj kaj ĝi eble fakte estis trejna aŭ testanta misio por la militistaro. La ekspedicio estis, en ambaŭ armeaj aŭ sciencaj planadperiodoj, kaj organiziĝis tre rapide. La grupo enhavis nekutime altan kvanton de milita tekniko, inkluzive de aviadilŝipo, submarŝipoj, armeaj subtenŝipoj, ataksoldatoj kaj armeaj veturiloj. La ekspedicio estis planita por daŭri ok monatojn sed estis neatendite finita post nur du monatoj. Kun la escepto de kelkaj ekscentraj kontribuoj en la taglibroj de admiralo Byrd, neniu reala klarigo por la frua fino iam doniĝis oficiale.
Kapitano Finn Ronne, la administra oficiro de Byrd, estis resendita al Antarkto kun sia propra ekspedicio en 1947-1948, kun ŝiparmea subteno, tri aviadiloj, kaj sledhundoj. Ronne kontraŭpruvis la nocion ke la kontinento estus disigita en du kaj oni establis tiel orientan kaj okcidentan Antarkton kiel unu ununura kontinento, t.e. ke la Maro de Weddell kaj la Maro de Ross ne estas ligitaj. La ekspedicio esploris kaj mapis grandajn partojn de la Palmera Tero kaj la Marbordo de Maro de Weddell, kaj identigis la Ronne Glacikampon, nomitan fare de Ronne laŭ lia edzino Edith "Jackie" Ronne. Ronne kovris 3,600 mejlojn per skioj kaj sledhundoj - pli ol iu alia esploristo en la historio. La Antarkta Sciencekspedicio Ronne malkovris kaj mapis la lastan nekonatan marbordon en la mondo kaj estis la unua sudpolusa ekspedicio se temas pri iam inkludi virinojn.
Lastatempa historio
La Antarkta Traktato estis subskribita la 1an de decembro 1959 kaj venis en forton la 23an de junio 1961. Inter aliaj provizaĵoj, tiu traktato limigis armean agadon en la Antarkto profite al la subteno de scienca esplorado.
La unua persono se temas pri veli sola al Antarkto estis la novzelandano David Henry Lewis, en 1972, en 10-metra ŝtalŝalupo Ice Bird.
Bebo, nomita Emilio Marcos de Palma, estis naskita proksime de Golfo Espero la 7an de januaro 1978, iĝante la unua bebo naskita sur la kontinento. Li ankaŭ estis naskita pli sude ol iu ajn en historio.
La MŜ Explorer estis krozoŝipo funkciigita fare de la sveda esploristo Lars-Eric Lindblad. Observantoj montras la anojn de ekspedicia plezurkrozado Explorer de 1969 al Antarkto kiel la pioniroj por la mar-bazita turismo de hodiaŭ en tiu regiono. La Explorer estis la unua krozoŝipo uzita specife por veli la glaciajn akvojn de la Antarkta Oceano kaj ankaŭ la unua kiu sinkis tie kiam ĝi frapis neidentigitan submaran objekton la 23an de novembro 2007, raportita kiel glacio, kiu kaŭzis fendeton de 25 al 10 cm en la kareno. La Explorer estis abandonita en la komencaj horoj de la 23a de novembro 2007 post ricevado de akvo proksime de la Sudaj Ŝetlandaj Insuloj en la Suda Oceano, ĉe areo kiu estas kutime ŝtorma sed tiutempe estis trankvila. La Explorer estis konfirmita fare de la Ĉilia Mararmeo kiel sinkinta ĉe ĉirkaŭ pozicio: 62° 24′ sude, 57° 16′ okcidente, en ĉirkaŭ 600 m da akvo.