cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ninheira
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
785 Zwetana
785 Zwetana estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Adam Massinger elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl ; ĝi estis lia lasta malkovraĵo.
Nomo
Ĝia nomo "Zwetana" referas al Svetlana Popova, filino de la bulgara matematikisto Kiril Popov.
Matenmanĝo ĉe Tiffany
Matenmanĝo ĉe Tiffany (angle: Breakfast at Tiffany's) estas novelo de la usona verkisto Truman Capote el 1958. Tiam ĝi estis publikigita kun ankoraŭ tri mallongaj rakontoj en unu libro.
Intrigo
Matenmanĝo ĉe Tiffany ludas en Novjorko kaj temas pri la amikeco inter du geadoleskantoj kiuj loĝas en la sama apartamentaro.
La rakonto estas priskribita tra la okuloj de la ĉefrolanto. Li estas verkisto kaj konatiĝis kun la mondumanino Holly Golightly. Ĉar ŝi neniam ekscias la nomon de la ĉefrolanto ŝi nomas lin Fred. Fred estas scivola pri la vivo de Holly kaj iom post iom ekscias pli pri ŝi. Ŝajnas ke ŝi riĉe vivas en la Novjorka Upper East Side (Supra Orienta Flanko) kaj regule vizitas la juveliston Tiffany & Co. sed post kiam pasis iom da tempo evidentiĝis ke ŝi estas malriĉa. Pro ŝia vivostilo minacas ke Holly estos forigita el ŝia apartamento. Ŝi men volas foriri al Sud-Ameriko por tie komenci novan vivon.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Ĉeĥio
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en Ĉeĥio.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Listo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj ''Ĉu vi scias pri pensiono, restoracio kaj vinejo en nia respubliko, kun la nomo "Esperanto"? Ĉu vi scias, kie ĝi troviĝas? En norda Bohemio, en la urbo Litoměřice, strato Jiřího z Poděbrad 33!''
''La domo havas interesan historion. Ĝi estis konstruita en la jaroj 1936 - 1938. Tuj dum la konstruado estis sur la fronta muro gravurita la nomo Esperanto. En la jaro 1938 la posedanto vendis la domon kaj translokiĝis eksterlanden. Li estis certe esperantisto, eble judo.''
''Dum la milito loĝis en la domo iu hitlerano, ĉar en la jaro 1945 oni trovis tie multegajn svastikojn. Plua posedanto, s-ro Hrabovský eĉ konsekris la domon por likvidi la malbonajn fantomojn,''
''La vinejo estis malfermita nur en la jaro 1991. Unue kiel vinejo, poste ankaŭ restoracio kaj pasintjare ankaŭ kiel pensiono. Tial ĝi troviĝas en telefonlisto sub la litero P. Sub E estus la vinejo pli rapide trovebla.''
''Nova juna posedantino tute ne scias, kion signifas la nomo Esperanto, kvankam la vinejon jam kelkfoje vizitis esperantistoj. Esperanto-klubo en proksima urbo Ústí n.L. proponis al ŝi reklamon eksterlande, sed ŝi ne interesiĝas, kaj ne emas lerni internacian lingvon. Tial restas nur la nomo, kiu ne povas esti envicigita al pluaj ZEO-oj. ''
''Ĉu povus helpi, se la posedantino ricevus kelkajn leterojn skribitajn en Esperanto? Eble ŝi ekinteresiĝus pri ĝi.'' Situo : La foto de s-ano Jan Kovařík el Opava sur la frontpaĝo prezentas vilaon "Esperanto" en Luhačovice, pri kiu scias el niaj membroj nur malmultaj.
''La vilaon konstruis inter la jaroj 1932-33 ĉeĥ-amerikano Vaněk kaj nomis ĝin New York. Kiam proksimiĝis la dua mondmilito, s-ro Vaněk vendis domon al esperantista familio Búřil el Brno kaj revenis en Usonon. Novaj posedantoj alinomis vilaon "Esperanto" kaj ĝi iĝis centrejo de socia vivo de sudmoraviaj esperantistoj.''
''Sed baldaŭ nazioj konfiskis la domon por Hitlerjugend kaj familio Búřil rajtis uzadi nur unu subtegmentan c^ambron. Postmilite la proprietuloj akiris en la domo denove plenajn rajtojn, sed nur ĝis la jaro 1948, kiam konfiskis ĝin la komunisma loĝej-fonduso. Tiu stato daŭris ĝis la jaro 1990, kiam la vilaon dum restituo ricevis reen la nepo de originaj posedintoj.''
Konfuzan historion de la nuna log^domo nun rememorigas nur la nomo "Esperanto" sur la fruntaĵo.
La valorajn detalajn informojn de s-ano J. Jaško el Luhačovice reduktis
(Jaroslav Žák)
Klarigaj tabuloj estas fiksitaj ĉe la komenco kaj la fino de la str. Situo : Okaze de la nacia kongreso 1932 estis plantita Esperanto‑Arbo (Liriodendron), instalita granita Memorŝtono en parko Smetana kaj najbara novkonstruita strato nomita "dro Zamenhof“ ; foto Tulipa liriodendro. Vidu informojn en la informilo de AEH-IKEH 4/2002
Sarmataj miksaj arbaroj
La sarmataj miksaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la eŭropa-siberia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la terminologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj.
Priskribo
La ekoregiono situas en Eŭropo inter la tajgo en la nordo kaj la foliarbara zono en la sudo. Ĝi kovras proksimume 846 100 km² en ekstrem-suda Norvegujo, suda Svedujo, ekstrem-sudokcidenta Suomujo, Estonujo, Latvujo, norda Litovujo, norda Belorusujo kaj la centra parto de Eŭropa Rusujo. Ĝi limtuŝas la Baltan Maron kaj jenajn ekoregionojn : la skandinavan kaj rusan tajgojn (norde), la uralajn montarajn tundrojn kaj tajgojn (oriente), la orient-eŭropajn arbarajn stepojn (sudoriento), la mezeŭropajn miksajn arbarojn (sudokcidento) kaj la baltajn miksajn arbarojn (okcidente). La ekoregiono konsistas el miksaj arbaroj superregataj de tigfrukta kverko (kiu nur okaze troviĝas pli norde), ordinara piceo (kiu malaperas pli fore suden kaŭze de nesufiĉa humido) kaj arbara pino (en pli sekaj ejoj). Fitogeografie, la mezeŭropa kaj la orient-eŭropa flaŭraj provincoj el la cirkaŭboreala regiono de la holarktisa regno, partigas la ekoregionon.
The Game Awards
The Game Awards estas ĉiujara evento pri videoludoj kaj ĝia industrio. Ĝi celebras la lastajn progresojn kaj evoluon de la videoluda arto. Dum la evento, premioj estas donataj al ludoj aŭ ludantoj laŭ multaj kategorioj. Inter la premioj estas tiu de la plej bona ludo de difinita ludotipo, la plej bona studenta aŭ sendependa ludo, la plej bona videoludisto en elektronika sporto, la plej bona artdirektado, intrigo aŭ muzikaro.
La evento okazas de 2014, kaj estas okazo por multaj entreprenoj fari anoncojn al larĝa spektantaro, kiu spektas per televido aŭ per servoj de rekta elsendado kiel Twitch. La evento estas produktita kaj prezentita de Geoff Keighley, kanada ĵurnalisto pri videoludoj, kiu ankaŭ laboris por Spike Video Game Awards, simila antaŭa evento.
Konstitucia monarkio
Konstitucia monarkio aŭ parlamenta monarkio estas ŝtatformo, kie la monarko posedas la ŝtatestrecon. Temas pri povo de meze simbola karaktero, ĉar ĝi troviĝas regulita de leĝo aŭ leĝaro, ofte konstitucio. Ĝi karakteras ankaŭ pro la fakto, ke la reĝo aŭ reĝino havas moderecan aŭ arbitracian rolon en la politika konfliktaro de la registaro, kutime elektita demokratie.
Male al absoluta monarkio, politika scienco distingas inter konstitucia monarkio kaj parlamenta monarkio. En la konstituciaj monarkioj, la reĝo konservas la suverenecon aŭ kunhavas ĝin kun la popolo al kio aldoniĝas serio de rajtoj pere de ĉarto aŭ konstitucio. Male, en la parlamentaj monarkioj la suvereneco sidas, en sia praktika tuto ĉe la popola volo, kaj la monarko estas figuro esence simbola. La klasika ekzemplo de konstitucia monarkio estas la Britio, kiu ne posedas kodigitan konstitucion, sed leĝaron, kiu formas aŭ anstataŭas ĝian konstitucion.
Kvankam la aktualaj konstituciaj monarkioj estas majoritate reprezentaj de demokratiaj sistemoj (konstituciaj demokratiaj monarkioj), historie ne ĉiam estis tiel. Multaj el la monarkioj kunekzistis kun faŝistaj (aŭ praktike faŝismaj) konstitucioj kiel en Italio aŭ Japanio, aŭ kun diktaturoj de milita registaro kiel en Tajlando en 2007. Tiuokaze indus paroli plej bone pri diktatoraj monarkioj anstataŭ pri konstituciaj ĉar la koncepto konstitucio rilatas ĉefe al establo de demokratio.
Konstitucia monarkio estis intermeza aŭ evolua paŝo antaŭ la apero de la unuaj modernaj respublikoj kiel Usono kaj Francio ĉefe fine de la 19-a jarcento. Oni klopodis paŝi el absolutaj monarkioj, ĉefaj reprezentantoj de la Antikva Reĝimo, al parlamentaj monarkioj kun senlima povo.
Vidu ankaŭ
Monarchia
Pirkko Mannola
Pirkko MANNOLA (naskiĝinta 27-a de decembro 1938 en Sääksmäki) estas finna kantisto kaj aktoro. Ŝi estis en 1950-aj jaroj modelo de entrepreno Suomen Trikoo Oy. Ŝia frato sendis fotojn pri ŝi al aranĝantoj de konkurso Fraŭlino Finnlando 1958. Ŝi estis invitita al la konkurso kaj venkis la konkurson. En 1959 ŝi komencis sian kinaktoran karieron. Ŝi aktoris ankaŭ en teatrejo. Ŝi estis kandidato por reprezentanto de Finnlando en Eŭrovido-Kantokonkurso 1963.
Pirko Manola
La duoblaj konsonantoj estis lasitaj ekster la nomo de Mannola por ke la germana publiko ekkonu lin kun la pli facile prononcebla nomo "Pirko Manola". La unuaj registradoj por la germana merkato estis la kantoj "Bam-Schi-Bam" kaj "Weil es die Liebe so will", kiuj estis publikigitaj sur la Decca etikedo. La germanaj diskoj de Mannola ne estis aŭditaj en Finnlando tiutempe, ĉar Decca en Finnlando estis etikedo sub Fazer kaj tiel la konkuranto de Scandia. Mannola travojaĝis grandskale ĉirkaŭ Okcidenta Germanujo kun Kurt Edelhagen kaj la orkestroj de Hugo Strasser. Por Scandia, Pirkko registris "Bam-Schi-Bam" en la finna sub la titolo "World's Best Record".
(9798) 1996 JK
(9798) 1996 JK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Duillier
Geografio
La komunumo Duillier situas sur malgranda monteto sude de la Ĵurasa Montaro super la Lago Lemano rekte norde de la distriktĉefurbo Nyon kaj 20 kilometrojn okcidentsudokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Bucleis kaj Duillier, la vilagexto Changins kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,11 km², de kiuj 6,3% estas kovritaj de arbaro, 75,7% servas por agrikulturo kaj 16,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Duillier limas en nordo al Genolier, en nordoriento al Coinsins, en oriento al Prangins, en sudo al Nyon, en okcidento al Trélex, kaj en nordokcidento al Givrins.
Trafiko
Tra Duillier pasas konekta vojo de Genolier al Nyon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu pasas tra la komunuma teritorio, estas Nyon situanta 1,5 kilometrojn nordoriente de la komunumo. Pere de la poŝtaŭtolinio de Nyon al Gimel la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
1591 Baize
1591 Baize estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan kuraciston kaj amatoran astronomon Paul Baize.
1618
1618 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1618 post Kristo okazis, interalie:
Ludwig Thudichum
Johann Ludwig Wilhelm THUDICHUM (1829-1901) estis germandevena angla otologo, rinologo, biokemiisto kaj fiziologo, filo de luterana pastoro Georg Thudicum. Ludwig Thudichum estis fekunda medicina sciencisto kaj grava pioniro pri biomedicina esplorado en la dua duono de la 19-a jarcento. Li estas konsiderata pioniro pri homa cerbo kaj neŭrokemio.
Mararmeo de Ĉilio
La Mar-Armeo de Ĉilio (hispane Armada de Chile) estas la mara branĉo de la Armeo de Ĉilio. Ties ĉefaj aktualaj bazoj estas en Valparaiso, Talcahuano, Iquique, Puerto Montt, kaj Punta Arenas. Aktuale ĝi enhavas ĉirkaŭ 25.000 homojn.
Ludwig Thudichum
Naskita en Budingen, Germanio, li frekventis medicinajn fakultatojn de Giessen kaj Hajdelbergo (1847-1851). Li estis profesoro pri kemio en la St. Georges's Place School of Medicine (1858), pri medicino en la Londona Medicina Societo (1864) kaj Direktoro de la Patologia Kemia Laboratorio en la Hospitalo Sankta Tomaso (1865-1871). Li malkovris la sfingomielinon, la frenozinon, la kerazinon krom multal aliajn cerbo-substancojn kaj esploris la kolorajn materiojn de la urino (urokromo) kaj galo.
En Hajdelbergo li estis en kontakto kun Wilhelm Bunsen (1811-1899), la inventinto de la spektrografio, tekniko, kiun li tre efike uzis en posta laboro. Reveninte al Giessen, li pasigis unu jaron en la laboratorio de Justus von Liebig, regante la novajn metodojn de Liebig pri kemia analizo, kaj poste malfermis medicinan praktikon en Giessen.
Biografio
Li konatiĝis kun la granda kemiisto Justus von Liebig en 1847, kaj eniris la saman jaron en la universitato de Giessen kiel medicina studento. Malgraŭ tezo pri anatomia temo, li laboris en la laboratorio de Liebig, kie li disvolvis grandan intereson pri biologia kemio. Pro politikaj malfacilaĵoj (milito inter Prusio kaj Danio), li decidis elmigri al Londono en 1853 kaj loĝis tie ĝis sia morto en 1901.
Tibor Kiss
Tibor Kiss [kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Tibor estas hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, kantisto, tekstopoeto), pentristo. Tibor Kiss naskiĝis la en Dunaújváros.
Ludwig Thudichum
Biografio
En 1856 li estis nomumita kuracisto ĉe Dispensario de Sankta Pankracio kaj tiam, praktikis medicinon dum sia tuta vivo kiel otologo kaj rinologo (li inventis specialan nazan spekulon). En 1858 li estis nomumita preleganto pri kemio en la Medicina Lernejo de Grosvenor Place kaj poste li estis direktoro de patologia kaj kemia laboratorio. La saman jaron, li publikigis sian unuan libron pri la analizo de urino, kiu reprezentas por tiu tempo la plej grandan kemian ellaboron helpantan kuracistojn kompreni kaj diagnozi multajn malsanojn.
En 1863 li publikigis libron pri la kemio de la galŝtonoj. Li izolis kaj klasifikis galajn pigmentojn de ĉi tiuj objektoj.
Tibor Kiss
Biografio
Tibor Kiss maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, li ankaŭ amatore gitaradis en la lernejo. En 1991 li estis fondinta membro de ŝlagrorkestro Quimby. En 1995 li pasis 4 monatojn en Novjorko, hejmenveninta la ŝlagrorkestro jam iris al la sukcesa vojo. Li akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1997, poste li okupiĝis kaj pri muziko kaj pri belarto. Ĝis 2003 li estis sub influo de alkoholo, sed li ricevis terapion dum jaro en Komló, poste li resaniĝis. Lia filo naskiĝis en 2012 sen esti edzo, baldaŭ li edziĝis al alia virino, kiu naskis filinon. Li ricevis 3 premiojn inter 2006-2014.
Ludwig Thudichum
Biografio
En 1866 li estis nomumita kemiisto en la medicina sektoro de la Privata Konsilio. Ŝajne, li komencis esplori la efikojn de ĥolero sur la cerbo. Ĉi tiuj unuaj esploroj estis la fono de lia ĉefa originala verko pri la kemiaj eroj de la cerbo. Ekde 1871 li plenumis sian esploradon hejme en sia privata laboratorio.
En 1884 aperis la unua angla eldono de lia fama "Traktaĵo pri la kemia konstitucio de la cerbo (Baillière, Tindall kaj Cox, Londono)". Germana traduko aperis en 1901 en Tübingen.
Dum siaj kontinuaj esploroj pri bova cerbo, li montris, ke "Protagono", priskribita de Richard Liebreich (1830-1917) kiel unika substanco formanta la cerbon, estis miksaĵo de lecitinoj, cefalinoj kaj mielinoj sub la formo de fosfatidoj.
Li identigis la sfingomielinon, la sulfatidojn kaj cerebrosidojn en la cerbo. Li nomis ĉi tiujn novajn substancojn el la greka kaj studis ilian distribuon en la griza kaj blanka substanco.
Li tre fieris pri sia laboro kaj tiel skribis, ke "ili posedas fundamentan gravecon kaj ĉiuj estontaj evoluoj pri kemia neŭrologio devas komenciĝi ekde ili kiel bazo" kaj "Kiam la normala konsisto de cerbo estos konata ĝis la plej ekstrema ero, tiam patologio povas komenci sian serĉadon de eksternormaj komponaĵoj aŭ malordoj de kvantoj ".
Thudichum estis kontestata figuro kaj li estis plejparte suspektita kaj kritikita. Lia famo estas tute postmorta. Efektive, li kelkajn jarojn poste estis konsiderata la unua angla biokemiisto (Otto Rosenheim).
Frazo de Thudichum
Kiam la normala komponado de la cerbo estos konata ĝis la plej ekstrema ero, tiam patologio povos komenci sian serĉadon de eksternormaj komponaĵoj aŭ malordigo de kvantoj ... estas probable, ke per la helpo de la kemio, multaj malordoj de la cerbo kaj menso, kiuj estas nun obskuraj, fariĝos precize difinebla kaj pretebla je preciza traktado, kaj kio nun estas objekto de maltrankvila empirio, tio fariĝos io por la fiera ekzercado de ekzakta scienco (Thudichum, 1884)
NGC 2594
NGC 2594 (aliaj indikoj — MCG 4-20-56, ZWG 119.106, PGC 23704) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Regiono Mekko
La regiono Mekko (‏مكة‎‎) estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe manatik idarija, singulare mintaka idarija) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la okcidento de la lando, borde de la Ruĝa Maro, en historia regiono nomata Heĝazo.
NGC 2594
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Regiono Mekko
Administra centro de la regiono estas la samnoma ĉefurbo Mekko, la plej Sankta Urbo de islamo, sed la laŭ nombro de loĝantoj plej granda urbo de la teritorio estas Ĝido, kaj aliaj gravaj urboj estas Taif kaj Kunfuda. La regiona areo ampleksas kvadratajn kilometrojn. Laŭ la stato de 2010, en ĝi vivis loĝantoj. La loĝdenso sekve estas loĝantoj po kvadrata kilometro.
La regiona teritorio dividiĝas en 12 guberniojn (arabe plurale محافظات, muhafazat, singulare muhafaza). Tiu nombro ankaŭ inkluzivas la regionan ĉefurbon, kiu havas apartan statuson kiel memadministrata urbo (amana) kaj estas regata de urbestro (amin). La regionaj gubernioj pludividatas en po plurajn subguberniojn (marakiz, singulare markaz).
Nasir ad-Din at-Tusi
Naṣīr ad-Dīn aṭ-Ṭūsī (أبو جعفر محمد بن محمد نصیرالدین الطوسی, ; naskiĝis la 18-an de februaro 1201 en Ṭūs, Ĥorasano, mortis la 26-an de junio 1274 en Kadimija, distrikto de metropola Bagdado), plej bone konata kiel Nasīr ad-Dīn Tūsī (aŭ simple Tusi en Okcidento), estis persa    multfakulo kaj fekunda verkisto: li estis ekzemple arkitekto, astronomo, biologo, kemiisto, matematikisto, filozofo, kuracisto, fizikisto, sciencisto, teologo kaj ajatolo. Li estis el la dekduimamisma ŝijaisma islama kredo. La islama fakulo Ibn Ĥaldun (1332–1406) konsideris Tusi la plej granda el la lastaj persaj fakuloj.
Verkoj
Tusi havas ĉirkaŭ 150 verkojn, el kiuj 25 estas en persa kaj la cetero estas en araba, kaj estas unu traktaĵo en persa, araba kaj turka.
Liaj ĉefaj verkoj estas la jenaj:
Basbaritono
Kiel Basbaritono oni nomas la viran voĉregistron inter baso kaj baritono. La basbaritono ne tute havas la profundecon de „nigra“ baso, sed ankaŭ ne atingas la altecon ekz. de baritono. La sonamplekso etendiĝas ĉ. ekde F ĝis fis’.
Multaj baritonpartioj de Richard Wagner taŭgas por basbaritonoj, same multaj partioj por baso en oratorioj aŭ kantatoj taŭgas por basbaritonoj pro sia plejofte relative altaj registroj samkiel la baritonpartioj en la operoj de Wolfgang Amadeus Mozart kaj la pli altaj baspartioj de Gioacchino Rossini.
Famaj reprezentantoj de tiu ĉi fako estas i.a. Friedrich Schorr, Hans Hotter, George London, Erich Kunz, Walter Berry, Cesare Siepi (kiu tamen samkiel ankaŭ Samuel Ramey prefere estis Italia „basso cantante“), Thomas Quasthoff, Simon Keenlyside, Bryn Terfel,.
Tipaj roloj por basbaritono estas ekz.:
Баритон
1617
1617 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1617 post Kristo okazis, interalie:
(12334) 1992 WD3
(12334) 1992 WD3 estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Selyeb
Selyeb [ŝejeb] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó.
786 Bredichina
786 Bredichina estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Franz Kaiser elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Selyeb
Situo
Selyeb situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szikszó troviĝas 11, Miskolc 27 km-ojn.
786 Bredichina
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan matematikiston Fjodor Aleksandroviĉ Brediĥin (Фёдор Александрович Бредихин).
Selyeb
Historio
La unua mencio devenis el 1256 laŭ tiama ortografio "Seleb". En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Selyeb 847 homoj (escepte unun ĉiuj hungaroj). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.
Gimry
Gimry (Гимры, avare Генуб) estas vilaĝo en Dagestano en Rusio. En jaro 2010 la vilaĝo havis 4.654 loĝantoj.
Probable, la vilaĝo jam ekzistis antaŭ 400 jaroj. Ĝi estas la naskiĝloko de Imamo Ŝamil, la tria imamo de Dagestano.
Gimnazio de Wichterle
Gimnazio de Wichterle en Ostrava-Poruba estas la plej malnova kaj la plej granda gimnazio en Poruba. Ĝi estis fondita en la jaro 1956.
Tokpisino
Tokpisino (Tok-Pisino aŭ longe Tokpisina lingvo) estas kreola lingvo kun anglalingva vort-bazo, parolata de ĉirkaŭ tri ĝis kvar milionoj da homoj, 120.000 el ili denaskaj.
Ekde 1975 ĝi estas unu el la tri oficialaj lingvoj de Papua-Novgvineo. La du aliaj estas la angla kaj la hirimotua.
Krome ĝi estas simila al aliaj kreolaj lingvoj, kiel ekz. Bislama sur Vanuatuo, Pijin sur la Salomonoj kaj Toresa kreola lingvo sur Toresa Markolo (Aŭstralio), kiuj estiĝis el la melanezia piĝino.
Nomo de la lingvo
La vorto Tokpisino estiĝis el tok kaj pisin. Ĉe tio tok venas de la angla talk, signife "parolado", sed ankaŭ "vorto", "mesaĝo" aŭ "lingvo". Pisin signifas "piĝino" kaj origine venis de la angla business (sed influate ankaŭ de pigeon, "birdo"). Male al la sugesto de la nomo, Tokpisino ne estas piĝino, sed kreola lingvo.
Antaŭe la lingvo havis aliajn nomojn, nome Melanezia Piĝino (angle Melanesian Pidgin), Novmelanezia (angle Neo-Melanesian), Piĝina Angla (angle Pidgin English) kaj 'Tok Boi'. Sed nun 'Tok Pisin' estas la ĝenerale akceptita nomo de la lingvo.
Oficialeco kaj parencaj lingvoj
Ĝi estas unu el la oficialaj lingvoj de Papuo-Nov-Gvineo, kun la angla kaj la hirimotua), kaj la plej parolata lingvo en la loko. Oni uzas ĝin en la komunikiloj kaj la regado de Papuo-Nov-Gvineo, kvankam malpli ol la anglan. Certaj bazaj lernejoj instruas per Tok-Pisino.
Oni ne uzu Bislamon kiel nomon por Tok-Pisino. Ili estas du malsamaj lingvoj, kiuj tamen estas proksime parencaj.
Ĝenerale
La lingvo servas antaŭ ĉio al la komunikado inter anoj de diversaj lingvaj komunumoj, sed havas - alie ol plej grandaj Piĝinaj lingvoj - ankaŭ pligrandiĝantan nombron de gepatraj parolantoj.
85% de la vortotrezoro baziĝas sur la angla lingvo, dum ke la resto konsistas el melaneziaj vortoj, sed eĉ vortoj el germana ekzistas. La lingvo havas multajn dialektojn, kiel ekz. pli forte de la angla influitan Waigani-Pidgin ĉirkaŭ Port Moresby. Tokpisino evoluis el piĝina lingvo, sed ĉiu tiu evoluo ankoraŭ daŭradas, ĉar gepatraj parolantoj el ĉiuj parolantoj ankoraŭ estas minoritato. Sed ĉi tiu grupo ege kreskas, dum ke multaj lingvoj kun nur malgrandaj nombroj de parolantoj formortas.
Ekzemploj:
Fonetiko
La fonetiko de Tokpisino estas pli simpla ol tiu de la angla lingvo. Ekzistas nur 16 konsonantoj kaj 5 vokaloj.
Pli anglece
En prononco, kiu estas pli simila al la angla lingvo, ekzistas pliaj fonemoj, nome:, , , , , kaj.
Vokaloj
Tok Pisin havas kvin vokalojn, kiuj similas al la vokaloj en la hispana, japana kaj pliaj kvinvokalaj lingvoj:
Krome ekzistas tri diftongoj, nome ai, au kaj oi.
Apartaĵoj kompare al la angla
Vortofine ne estas voĉaj konsonantoj, tiel ke el la konsonantoj b/v, d, g, ĝ/dz fariĝas la konsonantoj p, t, k, s. Nur la vorto god ŝajnas esti escepto, sed ĝi estas prononcata kun fina t.
Vortofinaj konsonantosekvoj ankaŭ malaperas. Ĉi tie eblas du variantoj:
Gramatiko
Kiel aliaj kreolaj lingvoj tokpisino havas relative facilan gramatikon. Ne ekzistas konjugacio nek deklinacio.
Verboj
En tokpisino ekzistas tri verbaj klasoj.
Ĉe kelkaj verboj la netransitiva formo duobligas silabon, dum ke ĉi tiu duobligo ĉe devena formo je -im ne estiĝas. Ekz.
Multaj verbaj radikoj povas esti uzataj kun sufikso aŭ sen sufikso.
Multaj verboj havas nur la transitivan formon kun la finaĵo -im.
Kelkaj transitivaj verboj je -im baziĝas sur aliaj vortospecoj, kiel ekz. substantivo, adverbo, adjektivo.
Kelkfoje la finaĵo -im ebligas  distingi inter vortoj, kiuj alikaze estus homonimoj.
Partiklo i
Post pronomoj por la 3a persono en la singularo, ĉiuj personoj en pluralo kaj post substantivoj kiel subjekto devas stari la partiklo i. En la unua kaj dua personoj de la singularo ĝi estas neniam uzata. En la angla lingvo ĝi nomiĝas predicate marker.
Kelkfoje la partiklo i tradukiĝas kiel formo de la verbo "esti".
Partikloj por tempoj
Ĉar konjugacio mankas, por tempoj estas uzataj partikloj. La pozicio de la partiklo i dependas de la uzata partiklo por la tempo. Ĝi staras do antaŭ bin, sed post bai.
Bai (aŭ la longa varianto baimbai) ofte eĉ staras antaŭ la subjekto, kiel ekz.
Progresa formo
Por la progresa formo de prezenco ekzistas kvar eblecoj:
Eĉ eblas kombinoj, kiel ekzemple el i stap kaj nau.
La postmetita i stap povas esti kombinata kun esprimoj de la estinteco.
Modalaj verboj
Tokpisino havas kelkajn modalajn verbojn. 1 Staras eble pro fonologiaj formoj (i + inap > inap) sen la partiklo i. Sed ĉe negacio la partiklo i estas uzata.
Kopulo
Ekzistas tri eblecoj traduki la verbon esti en tokpisinon.
Adverbaj sufiksoj
Kelkaj adverbaj afiksoj povas esti uzataj, por krei pliajn verbojn.
Kelkaj verboj kun la sufikso -ap, -aut aŭ -ewe povas ankaŭ havi la sufikson -im.
Kelkaj verboj enhavas la sufikson -im dufoje.
La majoritato de verboj kun tia sufikso nur unufoje uzas la finaĵon -im.
Pronomoj
Tokpisino havas tri personojn, kiuj ne distingas genrojn.
Gramatika apartaĵo de tokpisino estas du formoj ĉe la personaj pronomoj de la 1-a persono en dualo kaj pluralo, nome ekskluziva kaj inkluziva formoj.
Paradigmo varias depende de surlokaj lingvoj; dualo estas kutima, trialo ja malpli. Plej granda inventaro de pronomoj de tokpisino estas:
Pál Pollatsek
POLLATSEK Pál (polaĉek) estis hungara kuracisto naskita en Nagyvárad la 20-an de oktobro 1895 kaj mortinta ?.
Tokpisino
Pronomoj
La posesivaj pronomoj estas esprimataj per la antaŭtmetita vorto bilong laŭ la sekva maniero:
Ĉe malproksimeco estas uzata:
Pertuis (stacidomo)
Pertuis estas franca stacidomo sur linio Cheval-Blanc - Pertuis, situanta en Pertuis, en departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Tokpisino
Pronomoj
Se la distanco malgravas, estas uzata:
En la pluralo ja estas uzataj la sekvaj formoj:
Pertuis (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Tokpisino
Pronomoj
Krome ekzistas la jenaj pronomoj:
Pertuis (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Cheval-Blanc - Pertuis (923000).
Tokpisino
Pronomoj
Vera refleksiva pronomo ne ekzistas. Anstataŭ tio estas uzata yet post la persona pronomo.
Ĉe kelkaj verboj estas uzata la duobligo de la verbo.
En kelkaj regionoj estas uzata bilong kun persona pronomo.
Joseph Keilberth
Joseph Keilberth (naskiĝinta la 19-an de aprilo 1908 en Karlsruhe; mortinta la 20-an de julio 1968 en Munkeno) estis germana koncerta kaj opera direktisto. Lia familio devenis el Supra Palatinato. La avo estis armemuzikmajstro (bandestro) en Munkeno, la patro soloviolonĉelisto en la kortegokapelo de Badeno.
Graveco
Joseph Keilberth famiĝis aparte per siaj interpretaĵoj de Mozart-, Beethoven kaj Wagner same kiel per prezentado de la verkoj de Anton Bruckner, Johannes Brahms, Bedřich Smetana, Antonín Dvořák, Max Reger, Richard Strauss, Hans Pfitzner kaj Paul Hindemith. Sur multaj gastludaj vojaĝoj li estis treege sukcesa. Li produktis per la plej renomaj orkestroj same kiel kantaj kaj instrumentaj solistoj konsiderindan nombron da diskoj, kiuj dokumentas gravan epokon de germana muzikkulturo.
Tokpisino
Pronomoj
Unu varianto estas la duobligo de la verbo.
Dua varianto estas la kombino de la personaj pronomoj kun la vorto "yet". Ekz. mitupela i lukim mitupela yet "ni ambaŭ vidas unu la alian"
Demandaj vortoj
En Tokpisino estas nur kelkaj demandaj vortoj, el kiuj kelkaj estas pronomoj, kelkaj adjektivoj aŭ adverboj.
Substantivoj
Substantivoj ne havas kazojn nek genrojn. Por la pluralo staras la vorto ol antaŭe, se tie ne staras numeralo.
Se vi volas distingi substantivon laŭ sekso, vi povas uzi por la vira estaĵo la vorton man kaj por inaj estaĵoj la vorton meri. Ambaŭ vortoj ĉiam sekvas kaj formas nominalan frazon.
Kunmetado
Ekzistas du specoj de kunmetataj substantivoj. Laŭ Mihalic tio ne estas veraj kunmetaĵoj, sed nominalaj frazoj. Laŭ Mihalic nur tio estas veraj kunmetaĵoj. La dua parto tiam estas substantivo, dum ke la unua povas aparteni al diversaj vortospecoj. Kelkfoje la rezultanta vorto eĉ ne plu estas substantivo.
Adjektivoj
Adjektivoj ofte havas la sufikson -pela (el la angla "fellow"), kiam ili modifas substantivojn; escepto estas liklik "malgranda". Liklik estas ankaŭ uzebla kiel adverbo kun la senco "iom", kiel ekz. dispela bikpela liklik ston, "ĉi tiu iom granda ŝtono".
Adjektivoj kun unusilaba radiko, kiel ekz. gut, bik, nais, grandparte aperas kun la finaĵo -pela kaj staras antaŭ la substantivo, kiun ili priskribu. Se ili estas uzataj predikate, eblas formoj kun aŭ sen la sufikso -pela.
Nur kelkaj neregulaj unusilabaj adjektivoj estas uzataj sen la finaĵo -pela. Dek el ili estas tradukataj per participoj de pasinteco, dum ke 17 estas kutimaj adjektivoj. Se ili estas uzataj atribute, ili sekvas la rilatan substantivon.
Adjektivoj kun plursilaba radiko, kiel ekz. nogut "malbona", redi "preta" ĉiam aperas sen la finaĵo -pela kaj kutime staras post la substantivo, kiun ili priskribu.
Nur kelkaj adjektivoj, kiel ekzemple liklik "malgranda" staras antaŭ la substantivo.
Por la komparacio estas uzataj la vortoj moa (por komparativo) kaj long ol (por superlativo), kiuj sekvas la adjektivon.
Por la komparo estas uzata la vorto olsem.
Adverboj
Adverboj estas distingataj de la adjektivoj per tio, ke la finaĵo -pela mankas. Krome ili staras post la verbo.
István Kovács (memuaristo)
István KOVÁCS [kova:ĉ] estis rumania hungara memuaristo. Li naskiĝis en Kolozs la 11-an de marto 1902 kaj mortis en la -an de.
Seira
Seira estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Ribagorza (kies ĉefurbo estas Graus) apartenanta al la nordoriento de la Provinco Huesko (regiono Aragono), en la Valo de Ésera.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidento de la komarko Ribagorza, ĉe la rivero Ésera tuj antaŭ la alfluejo de la rojo Barbaruéns. La municipa teritorio enhavas ankaŭ loĝlokojn Abi kaj Barbaruéns.
Ĝi limas okcidente kun Foradada del Toscar, sude kun Campo kaj Valle de Bardají kaj oriente kun Bisaurri, Castejón de Sos kaj Chía. Oni parolas variaĵon de la aragona, nome filologie konata kiel kunejo de la aragona, la kataluna, la gaskona pro kio oni povas paroli pri transira parolmaniero nome "patués".
Tokpisino
Prepozicioj
Ili povas ankaŭ esti kombinata kun substantivoj.
Seira
Geografio
La klimato estas malvarma, nome altmontara.
Csonkahegyhát
Csonkahegyhát [ĉonkahedjhAt] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Seira
Geografio
La malgranda loĝloko Seira mem (815 msm) estas je 124 km nordoriente de Huesca. Ĝi estas komunikata laŭ la ŝoseo N-260 aŭ Pirenea Akso; krome la montara ŝoseo HU-V-6411 kondukas al submunicipo Barbaruéns laŭirante la rojon samnoman.
Csonkahegyhát
Situo
Csonkahegyhát situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj. Zalaegerszeg troviĝas 13, Nova 16, Pacsa 29, Lenti 30 km-ojn.
Seira
Historio
Fruaj estas la romanikaj ermitejoj, preĝejoj kaj eĉ la Monaĥejo de Sankta Petro de Tabernas, de visigota deveno de la 9-a jarcento.
Tokpisino
Prepozicioj
1 Tio estas ekvivalento de la esperanta posesiva pronomo.
Csonkahegyhát
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1272. Supozeble la komunumo senhomigixis pro la kontraŭturkaj bataloj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kuracejo, dentokuracejo, kafejeto, poŝteto, migra poŝto, etbanko.
Tokpisino
Konjunkcioj
Ekzistas la konjunkcioj na "kaj", o "aŭ", sapos "se" kaj tasol "sed; nur; se".
Se ĝi staras je la komenco de la frazo, ĝi signifas "sed; se", dum ke je la fino de frazo aŭ post iu ajn vorto tasol signifas "nur".
Seira
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj kiu rezultis en homamasa fuĝado de respublikanoj kaj de militrifuĝintoj en direkto al Francio.
Tokpisino
Konjunkcioj
Komparu ankaŭ
Seira
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Seira kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 159 loĝantoj (2022).
Tokpisino
Numeraloj
Tokpisino havas numeralojn el la angla lingvo, sed ofte uzas la finaĵon -pela.
Seira
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj forstado kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro (montogrimpado). La kreado kaj disvastigo de skiejoj, kaj la kreskanta montarturismo helpis en la areo la konstruadon de hoteloj, loĝejaroj, restoracioj, vendejoj kaj rilataj instalaĵoj.
Tokpisino
Numeraloj
Pliaj numeraloj estas: tausen "mil" (ekz. tu tausen "du mil", tu tausen wanpela ten wan "2011") kaj milien "miliono" (ekz. tu milien "du milionoj").
Pliaj trajtoj
Duobligo estas tre kutima en tokpisino, dum ke ĝi povas havi malsamajn funkciojn. Laŭ Nose, Masahiko ĝi nur malofte indikas pluralon kaj variecon. Diversaj verboj povas duobliĝi por esprimi ripeton, daŭrigon aŭ ion similan, sed ne ĉiuj.
Seira
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas la romanikaj ermitejoj kaj preĝejoj, mezepokaj domegoj, naturaj lokoj kiel padoj por montrogrimpado, ktp.
Tokpisino
Pliaj trajtoj
Kelkaj el ĉi tiuj trajtoj devenas el komunaj gramatikaj normoj de la Aŭstroneziaj lingvoj - kvankam plej ofte en simpligita formo. Aliaj trajtoj, kiel ekz. la vortordo, estas pli similaj al la angla lingvo.
Vortotrezoro
La vortotrezoro enhavas vortojn de malsama deveno, nome ĉirkaŭ 85 % el la angla, kaj la resto el melaneziaj lingvoj, la malaja, la portugala kaj la germana lingvoj.
Kunmetado
Multaj vortoj estas formataj per kunmetado, ĉe kio kelkaj vortoj ĉefe nur aperas en kumetaĵoj. Ĉe tio ekzistas diversaj variantoj, nome la jenaj: kune kaj dise skribataj kunmetaĵoj.
Laŭ Krifka tio estas kunmetaĵoj kun modifikatoroj (germane Kompositionen mit Modifikatoren), dum ke Mihalic nomas tion kunmetaĵoj (angle Compounding).
Krome eblas priskribaj variantoj:
Ĝa (Rivero)
La Rivero Ĝa (ankaŭ Dja aŭ Ngoko) estas rivereto en okcidenta-centra Afriko. Ĝi fluas laŭ parto de landlimo inter Kameruno kaj la Respubliko Kongo kaj daŭras proksimume je 720 kilometroj.
Tokpisino
Afiksoj
Tokpisino havas nur malmulte da afiksoj, kiuj eĉ nur estas sufiksoj.
Ĝa (Rivero)
Sudoriente de la kameruna urbo Abong-Mbang estas la Ĝa Besta Protektejo, kiu fariĝis Monda Heredaĵo de Unesko je 1987. Ĝi situas ĉe la flankoj de la supraj partoj de la rivereto. Ĝi protektas unu el la plej grandaj terpecoj de tropika pluvarbaro en Afriko. La Ĝa fluas proksimume sudorienten, pasante preter Moloundou, kaj post tio boatetoj povas navigi. Ĉe Ouesso, en la Respubliko Kongo, ĝi eniras en la Sanghan Riveron.
Ĉiujare ŝtelĉasistoj vojaĝas laŭ la Ĝa por iri al Landa Parko Nki, kie elefanta eburo abundas. Fortaj fluoj malallogas dum duono de la jaro, sed post tiam, laŭ ĵurnalisto Jemini Pandya, estas facile predi al bestoj.
Tokpisino
Varia ortografio
Ĉe kelkaj vortoj la ortografio povas varii depende de la dialekto aŭ fonto.
Merewalh
Merewalh (aŭ Merwal aŭ Merwald; m. inter 670 kaj 685) regis la etan anglosaksan regnon Wreocensaete, verŝajne en Shropshire kaj Herefordshire, dum la meza kaj malfrua 7-a jarcento.
Tokpisino
Sencaj diferencoj
Diference al la anglalingvaj etimoj vortoj ofte havas malsamajn resp. aldonajn sencojn.
Merewalh
Li gajnis la tronon dum la regado de Penda, reĝo de Mercia, kiun li agnoskis kiel sia superulo, kaj kiu, laŭ indikoj en la anglosaksa kroniko, probable estis lia patro.
Tokpisino
Homonimio
Ĉar Tokpisino havas malpli da sonoj ol la angla lingvo, ofte ekzistas homonimoj, kiuj havas malsamajn etimojn.
Merewalh
Li konvertiĝis al kristanismo, kaj fondis priorejon ĉe Leominster, Herefordshire.
Tokpisino
Homonimio
Ofte estas uzataj aldonaj elementoj aŭ alternativaj formoj, por eviti homonimojn.
Merewalh
En 651 Anna, reĝo de East Anglia, estis venkata de Penda kaj forpelata de sia regno: li rifuĝis kun Merewalh.
Tokpisino
Homonimio
Sed ankaŭ reduplikacio povas esti uzata por tio.
Kiel ekz. el la anglaj vortoj ship kaj sheep estiĝis la vortoj sip „ŝipo“ kaj sipsip „ŝafo“.
Carugo
Carugo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Arosio, Brenna, Giussano (MI), Inverigo kaj Mariano Comense.
Izobenzofurano
Izobenzofurano estas kemia heterocikla kombinaĵo konsistante je unu cikloheksaduenaringo ligita al alia furana ringo. Ĝi estas izomero de la benzofurano kaj analogaĵo de la izoindolo. Izobenzofurano estas tre reakciema kaj rapide polimerizas, tamen, ĝi estis identigita kaj preparita per termolizo ekde ties antaŭaĵoj kaj submetita al malalta temperaturo. Kvankam izobenzofurano ne estas stabila, ĝi estas patro de pli stabilaj komponaĵoj kun pli kompleksaj strukturoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Phthalide.svg| Ftalido </Gallery>
Saalbau Essen
La Saalbau (halodomo) en la sudo de Essen estas koncertodomo kaj nun rezidejo de la simfonia orkestro Essener Philharmonie kun apudaj restoracioj kaj eventejoj. La domo troviĝas je la suda rando de la urbocentro ĉe la parko Stadtgarten, proksime de la teatrejo Aalto-Theater.
Historio
Unuan koncerto- kaj eventodomon oni konstruis samloke jam en la jaro 1864. La iniciativo por la konstruado de tia domo, la akirado de tereno kaj la financiado okazis private. En framskeleta domo troviĝis festosalonego, kompletigita per modesta ŝtona restoracidomo. Tiutempe oni ankoraŭ ne parolis pri Saalbau (salonegodomo), sed pri Stadtgartensaal (urboparka salonego).
En la jaro 1901 oni malkonstruis la Stadtgartensaal kaj starigis samloke pli imponan kaj reprezentativan koncertodomon – la unuan Saalbau. La solena fundamentŝtono-metado okazis la 9-an de junio 1902. Je la solena inaŭgurado la 24-an de septembro 1904 Richard Strauss direktis la orkestron. Je ĉi tiu koncerto- kaj festodomo en Essen temis pri konstruaĵo, kies arkitekturon influis la secesia stilo. Ĉi tie ekz. Gustav Mahler direktis la unuan prezentadon de sia sesa simfonio, kaj en 1913 Max Reger unuan fojon prezentis tie sian Böcklin-Suiton. La Saalbau persistis ĝis la 26-a de julio 1943, kiam la aliancaj potencoj per bombatako detruis preskaŭ la tutan urbocentron de Essen inkluzive la Saalbau.
Post la fino de la Dua Mondmilito, en la jaroj 1949 ĝis 1954, ekestis novkonstruaĵo en simpla stilo de la 1950-aj jaroj. Plej grava ekstera distingilo estis kaj estas la mansardotegmento tegita per kupro. La blanka salonego enhavas unikan keramikomuron de Charles Crodel.
Filharmoniejo nuntempe
En la jaroj 2003 bis 2004 oni komlete renovigis la Saalbau kiel rezidejo de la Essener Philharmonie kaj ekipis ĝin per novaj teknikaĵoj. Finfine la nova koncertejo kaj eventejo remalfermiĝis la 4-an de junio 2004. La Alfried Krupp Salonego ĉ. 800 kvadratajn metrojn granda proponas lokon al pli ol mil koncertspektantoj. T.n. RWE-Pavilono (laŭ la entrepreno RWE dominanta la urbon), inter ambaŭ ŝtuparejoj de la Saalbau, alvenis kiel ununura domoparte aldone al la historia parto. Festsalonego en la t.n. salonega alo granda ĉ. 240 kvadratajn metrojn loĝigas konferencojn aŭ prezentaĵojn. En la supra etaĝo de la salonega alo troviĝas la Bunten Säle („buntaj salonegoj“, tri pluaj malgrandaj sanonoj por diversaj etaj aranĝoj.
San Francisco de Borja
San Francisco de Borja estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Francisco de Borja. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08057.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2243 loĝantojn. El tiuj estis 1132 viroj kaj 1111 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1124,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1640 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 200,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,4 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 2420 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 50 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,07 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
NGC 2595
NGC 2595 (aliaj indikoj — UGC 4422, IRAS08247+2138, MCG 4-20-62, 3ZW 59, ZWG 119.109, NPM1G +21.0182, PGC 23725) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1615
1615 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1615 post Kristo okazis, interalie:
19563 Brzezinska
19563 Brzezinska estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Bogna Natalia Brzezinska, finalistinon en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Hastings Middle School de Upper Arlington (Ohio, Usono).
22932 Orenbrecher
22932 Orenbrecher estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Oren Brecher, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Suffern High School en Suffern (Nov-Jorkio).
Spina
Spina en la itala kaj romanĉa lingvoj signifas spino. Ĝi nomo de la sekvantaj lokoj:
Lexicon Silvestre
Lexicon Silvestre (latine: arbara leksikono) estas plurlingva terminaro pri arbaristiko. Esperanto estas ne nur unu el la lingvoj, sed la gvida lingvo de la difinoj kaj historie estis la "ekiga elemento" de la projekto.
La terminologia projekto Lexicon Silvestre komenciĝis en 1981, kiam kelkaj esperantistaj forst-sciencistoj decidis ellabori terminaron. Ĝi estis kunordigata de Karl-Hermann Simon, kiu ankaŭ redaktis la librajn eldonaĵojn; ĉefaj kunaŭtoroj estis Ingward Ullrich kaj Horst Weckwerth. En la serĉo de kunlaborantoj kaj koncerne la terminiologian metodikon Detlev Blanke tre subtenis la projekton. Kontribuis ankaŭ multaj anoj de IFRE (Internacia Forstista Rondo Esperantlingva), interalie Boris Dimitrov Marinov.
En 1992 aperis la unua provekzemplero libroforma kaj estis prezentita kadre de la centjara jubileo de "Internacia Asocio de Forstfakaj Esplorinstitutoj" (IURFO) en Berlino. Intertempe aperis sep volumoj en po pluraj lingvoj (cs, de, en, eo, et, fr, hr, lv, ro, ru, sl, sq, tr). En 1999 aperis kiel suplemento "Nomaro de la forsta ligneca flaŭro de Eŭropo" de Ullrich, kun terminoj en la latina, germana kaj Esperanto.
Kvankam ĉiuj kontribuantoj laboris senpage, la kostoj por la eldonado estas konsiderindaj. La uzo de Esperanto en tiu verko kaŭzis rifuzon ĉe certaj instancoj kaj rezultigis neeblon ricevi subvenciojn. Por financi la verkon estis fondita "subtena asocio" (germane Förderverein "Lexicon Silvestre"). Ĝi agas sur la principo de la strikta egalrajteco de ĉiuj etnaj lingvoj.
NGC 2596
NGC 2596 (aliaj indikoj — UGC 4419, MCG 3-22-13, ZWG 89.30, IRAS08245+1726, PGC 23714) estas galaksio en konstelacio Kankro.
Stepan Olijnik
Stepan Olijnik naskiĝis la 3an de aprilo 1908 en vilaĝo Pasiceli, provinco de Odeso de Ukrainio en kamparana multfila familio. Post la kvara klaso de lernejo la patro sendis Stepanon al lernejo en Odeso kiu portas nomon de poetino ukraina Lesja Ukrainka.
En 1934 Stepano Olijnik finis la pedagogian instituton kaj estis dum kelkaj jaroj korespondanto de loka gazeto. Dum dua mondmilito estis fronta korespondanto de diversaj gazetoj. Poste dum jardekoj laboris en tutukraina humura revuo "Perec" ("Pipro").
La faktoj, kiujn uzis Olijnik en siaj verkoj, estis tiom tipaj, ke la homoj rekonis ilin mem en liaj publikaĵoj. Okazis, ke post publikaĵo oni telefonis al li el prokurorejo kaj petis la adreson de la alta oficisto, kiu hontiĝis per maldignaj aferoj. Oni timis ŝercojn de Olijnik, tamen respektis lin.
La fama soveta reĝisoro Leonid Gajdaj prenis temon de sia filmo "Hundo Barboso kaj nekutima kroso" el verko de Olijnik. La komedian filmon aĉetis dekoj de landoj en tuta mondo. Ĝi obtenis altan pritakson de filmfestivalo en Cannes (Francio).
Oni atribuis al la verkisto Ŝtata Literatura Premio de Soveta Unio.
Oni eldonis la verkojn de Stepan Olijnik en kvarvoluma kolekto.
Oni fondis literaturan premion de Ukrainio kaj bonfaran fondon nome de Stepan Olijnik.
Stepan Olijnik mortis en 1982 en Kievo.
En 1990 oni nomigis straton en Kievo honore de Olijnik.
Ekzemplo de lia versaĵo (tradukis Ivano Kossey):
En granda rivero knabino dronadis,
El bordo amaso ŝin streĉe rigardis.
La homoj nervumis: sed kio okazos?
La povra knabino sensence fordronos!
Subite bravulo en akvon ensaltis,
Kuraĝe kaj noble knabinon li savis.
Sed kiu kuraĝo! – amaso triumfis –
En akvon profundan, malvarman ĵetiĝis!
Dum li kaj knabino la vestojn ŝanĝadas,
La homoj malsekan, tremantan lin laŭdas.
Bravulo respondas: nur devon mi faris,
Floreton belegan senpense mi savis.
Meritas mi gloron, dekoron, afablon,
Sed kiu porkaĉo min puŝis en akvon?