cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuela Gretkowska
Vivo
Ŝi studis filozofion en Jagelona Universitato en Krakovo. En 1988 jaro ŝi venis al Francio kaj studis ĉi tie antropologion ĉe École des hautes études en sciences sociales. Ŝi revenis al la lando en la komenco de 1990oj. Ŝi komencis verki en revuo "BruLion" kaj ŝi estiĝis la anino de "Pokolenie BruLionu" (Marcin Świetlicki, Olga Tokarczuk, Jacek Podsiadło). Ŝi estiĝis vicestrino de la virina revuo Elle. Ŝi verkis ankaŭ felietonojn al Cosmopolitan, Wprost, Polityka, Machina kaj Cogito.
Manuela Gretkowska debutis literature per sia romano "My zdies' emigranty" (1991) en kiu ŝi priskribis mentalon de elmigrantaj el Pollando homoj. Apreciis ĝin Czesław Miłosz. Poste ŝi verkis Tarot paryski (1993), Kabaret metafizyczny (1994), ''Podręcznik do ludzi. Tom pierwszy i ostatni: czaszka'' (1984)- la trilogio pri siaj francaj impresoj. En siaj libroj ŝi fascinis pri gnozo, kabalo, la persono de Maria Magdalena kaj la motivo de kranio en la monda kulturo. Oni ŝin konis kiel skandalistino kaj postmodernistino. En 1997 jaro ŝi loĝis en Svedio kie ŝi verkis Namiętnik- la rakontaro. Plej gravaj verkoj de ŝi estas feminismaj- Polka (2001), la taglibro de titola Polino kaj Europejka (2004), opinioj pri Pollando ŝanĝanta dum unuaj jaroj post la revolucio de Solidareco. De 2003 jaro ŝia viva partnero estas Piotr Pietrucha.
Tre bulversa kaj simbola estis cenzuro de la unu de 2007aj numeroj de revuo Sukces kun ŝia felietono kontraŭanta al la politiko de fratoj Lech (la prezidanto de Pollando) kaj Jarosław Kaczyński (la premiero de Pollando). La ekzemploj estis venditaj en kioskoj kun fortranĉitaj paĝoj kun tiu felietono. En 2007 jaro ŝi organizis la Partia Kobiet (Partio de Virinoj).
Gazetoteko
Ekzemploj:
László Hodos
HODOS László (hodoŝ) estas rumanihungara poeto naskita en Marosvásárhely la 24-an de julio 1943.
Kariero
Hodos finis mezlernejon en sia naskiĝurbo.
Vignale Monferrato
Vignale Monferrato estas komunumo de Italio.
Pova nombro
Jen estas listo de ĉiuj povaj nombroj inter 1 kaj 1000:
Ekvivalento de la du difinoj
Se m = a2b3, tiam ĉiu primo en la prima faktorigo de a aperas en la prima faktorigo de m kun eksponento de almenaŭ du, kaj ĉiu primo en la prima faktorigo de b aperas en la prima faktorigo de m kun eksponento de almenaŭ tri; pro tio, m estas pova.
En la alia direkto, supozu ke m estas pova, kun prima faktorigo kie ĉiu αi ≥ 2. Estu γi egala al 3 se αmi estas nepara, kaj 0 alie, kaj estu βi = αi - γi. Tiam, ĉiuj valoroj βi estas nenegativaj paraj entjeroj, kaj ĉiuj valoroj γi estas ĉu 0 aŭ 3, do liveras la deziratan prezenton de m kiel produto de kvadrato kaj kubo.
En la prezento m = a2b3 kalkulita en tiamaniere b estas kvadratolibera, kaj estas unike difinita per ĉi tiu propraĵo.
Matematikaj propraĵoj
La sumo inversoj de povaj nombroj konverĝas al
kie p ruligas tra ĉiuj primoj, ζ(s) estas la rimana ζ funkcio, kaj ζ(3) estas konstanto de Apéry (Golomb, 1970).
Estu k(x) la kvanto de povaj nombroj en la intervalo [1,x]. Tiam k(x) estas proporcia al la kvadrata radiko de x. Pli detale,
(Golomb, 1970).
Povas esti konsiderata la vico de paroj de najbaraj povaj nombroj. La du plej malgrandaj najbaraj povaj nombroj estas 8 kaj 9. Pro tio ke la ekvacio de Pell x2 - 8y2 = 1 havas malfinie multajn integralajn solvaĵojn, estas malfinie multaj paroj de najbaraj povaj nombroj (Golomb, 1970); pli ĝenerale, oni povas trovi najbarajn povajn nombrojn per solvado de simila ekvacio x2 - ny2 = ±1 por ĉiu perfekta kubo n. Tamen, unu el la du povaj nombroj en paro formita en tiamaniere devas esti kvadrato. Laŭ Richard K. Guy, Erdős demandis ĉu estas malfinie multaj paroj de najbaraj povaj nombroj tiaj en kiu neniu nombro en la paro estas kvadrato (ekzemplo de ĉi tia paro: 233, 2332132). Jaroslaw Wroblewski montris ke ja estas malfinie multaj ĉi tiaj paroj per montro ke 33c2+1=73d2 havas malfinie multajn solvaĵojn. Estas konjekto de Erdős, Mollin, kaj Walsh ke ne ekzistas 3 najbaraj povaj nombroj.
Sumoj kaj diferencoj de povaj nombroj
Ĉiu nepara nombro estas diferenco de du najbaraj kvadratoj: 2k + 1 = (k + 1)2 - k2. Simile, ĉiu multipliko de 4 estas diferenco de la kvadratoj de du nombroj kiuj diferenciĝas inter si je 2. Tamen, unuope para nombro, kio estas, nombro dividebla per du sed ne per kvar, ne povas esti esprimita kiel diferenco de kvadratoj. Ĉi tiu motivigas la demandon de difinado de kiuj unuopaj paraj nombroj povas esti esprimitaj kiel diferencoj de povaj nombroj. Golomb eksponis iujn prezentojn de ĉi tiu speco:
Li konjektis ke 6 ne povas esti tiel prezentita, kaj Golomb konjektis ke estas malfinie multaj entjeroj kiuj ne povas esti prezentitaj kiel diferenco inter du povaj nombroj. Tamen, Narkiewicz montris ke 6 povas esti tiel prezentita en malfinie multaj manieroj, ekzemple
kaj McDaniel montris ke ĉiu entjero havas malfinie multajn ĉi tiajn prezentojn (McDaniel, 1982).
Erdős konjektis ke ĉiu sufiĉe granda entjero estas sumo de maksimume tri povaj nombroj; ĉi tio estis pruvita de Roger Heath-Brown (1987).
Ĝeneraligo
Pli ĝenerale, oni povas konsideri la entjerojn kies ĉiuj primaj faktoroj havas eksponentojn de almenaŭ k. Tia entjero estas nomata kiel k-pova nombro aŭ k-plena nombro.
estas k-povaj nombroj en aritmetika vico. Ankaŭ, se a1, a2, ..., as estas k-povaj en aritmetika vico kun komuna diferenco d, tiam
a2(as + d)k, ..., as(as + d)k, (as + d)k+1
estas s + 1 k-povaj nombroj en aritmetika vico.
Oni havas identon engaĝante k-povaj nombroj:
Ĉi tiu donas malfinie multajn (l+1)-opoj de k-povaj nombroj kies sumo estas ankaŭ k-pova. Nitaj montras ke estas malfinie multaj solvaĵoj de x+y=z en interprimaj 3-povaj nombroj (Nitaj, 1995). Cohn konstruas malfinian familion de solvaĵoj de x+y=z en interprimaj ne-kubaj 3-povaj nombroj kiel sekvas: la trio
estas solvaĵo de la ekvacio 32X3 + 49Y3 = 81Z3. Oni povas konstrui la alian solvaĵon per opcio X′ = X(49Y3 + 81Z3), Y′ = −Y(32X3 + 81Z3), Z′ = Z(32X3 − 49Y3) kaj nefarante la komunan dividanton.
Miĥail Kalaŝnikov
Miĥail Timofejeviĉ KALAŜNIKOV (Михаил Тимофеевич Калашников; la 10-an de novembro 1919 en Kurja, nun Altaja regiono— la, Iĵevsk) estis soveta kaj rusia konstruinto de pafarmiloj. Kalaŝnikov iĝis aparte fama pro la aŭtomata fusilo AK-47. Estis produktitaj pli ol 70 milionoj da tiaj aŭtomataj fusiloj, uzataj kiel armilo en ĉ. cent landoj. Krom AK Kalaŝnikov aŭtoras pri multaj aliaj inventoj en armilaro.
Miĥail Kalaŝnikov naskiĝis en Altaja regiono al multinfana kamparana familio, kiu estis forsendita al Siberio en 1930 pro akuzo pri kulakeco (Vidu Senkulakigo, kulakoj oni nomis elstare bonfartajn kamparanojn, kiuj foje dungis aliajn vilaĝanojn por agrikulturaj laboroj). En 1936 li sukcesis ricevi pasporton kaj venis en Kazaĥion, kie li eklaboris en fervojstacio Mataj.
En 1938 li venis al deviga militservo kaj estis sendita al tanka taĉmento en Okcidentan Ukrainion. Dum la militservo li faris kelkajn unuajn inventojn, pro unu el kiuj li estis venigita raporti al generalo Georgij Ĵukov, post kio oni sendis lin studi en tankista lernejo kaj poste labori en tanka fabriko Voroŝilov (en Leningrado).
Dum la Dua mondmilito, post invado de nazioj en Sovetunion, li revenis al militservo en aŭgusto 1941 kiel komandanto de tanko. En la sama jaro aŭtune li estis grave vundita ĉe Brjansk kaj uzis la sesmonatan resanigan ripozon por fari la unuan modelon de aŭtomata pafilo. Tiu projekto estis prezentita al profesoro Anatolij Blagonravov, sed ne ricevis lian subtenon.
Ekde 1942 Kalaŝnikov laboris en la ĉefa pafila testejo de Ruĝa armeo. Li samtempe laboris pri projekto de aŭtomata pafilo. En konkurso de la jaro 1947 lia projekto estis taksita kiel la plej efika el inter la aliaj proponoj.
La unuaj 1500 aŭtomataj pafiloj „Kalaŝnikov“ estis produktitaj printempe de la jaro 1949 kaj iĝis armilo de Soveta armeo.
Eksiĝinte el armeo, Miĥail Kalaŝnikov ekloĝis en Iĵevsk, kie li laboris pri armiloj.
József Horváth
József Horváth
Carl Gustav Jung
Carl Gustav JUNG (naskiĝis la 26-an de julio 1875 en Kesswil en Svislando, mortis la en Küsnacht, Svislando), estis svisa psikologo kaj la fondinto de la analiza psikologio.
C.G. Jung naskiĝis kiel filo de Johann Paul Jung, protestanta pastoro de la reformita eklezio kaj de Emile Preiswerk, kiu instigis lin legi "Faŭsto" de Goethe dum sia adoleskeco. Li pasigis kamparecan infanaĝon, en kontakto kun la naturo kaj inter libroj de la biblioteko de sia patro, kie li legis tekstojn de filozofio kaj teologio.
Ek de 1895 li studis medicinon en la universitato de Bazelo. Li ekkonis verkojn de Kant kaj Goethe kaj poste Schopenhauer kaj Nietzsche, kiuj instigis lin signifike dum lia teoria psikologa kreado.
Ekologia migrado
500x500px|eta|Monda mapo montranta areojn, kie [[klimata ŝanĝo povas influi homojn movi aliloke. Ruĝa : uraganoj aŭ tropikaj ŝtormoj - Flava : dezertiĝo aŭ senpluvecoj - Blua : altiĝanta maro (insuloj kaj riveraj estuaroj)
Carl Gustav Jung
Fininte la studadon al kuracisto, Jung eniris psikiatrion. 1900 li eklaboris kiel helpanto de profesoro Eugen Bleuler en la Universitata Psikiatria Hospitalo de Zuriĥo, populare nomata la "Burghölzli", kaj tie li ekinteresiĝis pri skizofrenio.
La kuntakto kun la libraro de Freud okazis per la libro "La interpretado de sonĝoj", kiu atingis lin profunde. Jung skribis al Freud, tiel ekigante kunvenon de la du plej gravaj lernantoj pri la malkonscio, amikece, ŝercante, forte.
Jung estis unu el la plej influhavaj personoj de la psikanalizo, verkis abundan teorion pri la malkonsciaj fenomenoj de la homa psiko. Lia heredaĵo formas propran skolon psikanalizan sub la etikedo "Analiza Psikologio". Diference al la individua psikanalizo de Sigmund Freud li koncentriĝis al grupaj aŭ eĉ speciaj fenomenoj psikaj. Tri el liaj esplorkampoj estis la simbolologio de religiaj fenomenoj, artoj kaj skizofrenio.
Ekologia migrado
Ekzemploj
Ekzemplo de ŝanĝoj kiuj okazas nur malrapide estas tiuj de dezertiĝo aŭ la altiĝo de la mara nivelo.
Alia ekzemplo : jarojn de sekeco (2007-2008) en la nord-oriento de Sirio puŝis homojn en 160 vilaĝoj (20% de la farmistoj) al urboj kiuj estis nekapablaj akcepti ilin, tiele kreante unu el la multaj kaŭzoj, kiuj kondukis al la milito en Sirio. Laŭ Christiane Fröhlich, paca esploristo ĉe la Universitato de Hamburgo, ŝiaj konversacioj kun lokaj homoj prefere kontraŭdiris la klimatan tezon. Poste, nur kelkaj el tiuj, kiuj forkuris la sekecon, fariĝis ribeluloj. La civila milito estis prefere provokita de pli riĉaj homoj. Superrigardo de spertuloj de Ole Magnus Theisen de la Norvega Universitato de Scienco kaj Teknologio (NTNU) konkludas, ke "ne troveblas evidenteco de ligo inter sekeco kaj la konflikto" kaj ke la ĉefaj kaŭzoj de civila milito estas politikaj.
Lutz Fritsch
Lutz FRITSCH (naskiĝis en 1955 en Kolonjo) estas germana desegnisto, skulptisto, fotografisto kaj filmisto.
La skulptaĵoj strukturas ekzistantajn spacojn kaj difinas novajn spacojn. Ili estu orientiĝopunktoj, termarkoj en la urba spaco, kiel ekzemple „Rheinorange“ ĉe la enbuŝiĝo de la Ruhr en la Rejnon ĉe Duisburg.
Carl Gustav Jung
En 1912 Jung en sia libro "Wandlungen und Symbole der Libido" ("Ŝanĝiĝoj kaj simboloj de libido") kritikis la libido-teorion de Freud; tio ne nur fake, sed ankaŭ persone disigis la du.
Rilate religion, G. Jung montris ĉiam grandan respekton pri kaj religiaj konvinkoj de siaj pacientoj: la terapia medio por li rezultis pli ampleksa ol la scienca teorio. Koncerne tion, tamen, restas, laŭ kristanaj teologoj, baza problemo: ĉu en lia teorio eblas distingo reala inter la homo kaj Dio, aŭ ĉu tiu lasta reduktiĝas al produktaĵo de la psiko. Restas ankaŭ, laŭ tiuj teologoj, neceso klarigi ĉu por li eblas historia dia revelacio, nereduktebla al la subjekto kaj al la pripsika analizo: Jung ne ŝajnas akcepti historia fakto la resurekton de Kristo kaj ankaŭ la nocio pri peko ne ŝajnas nete distanciĝi el malordo kaj devio aŭ psika disrabiĝo. (Giovanni Cucchi e Andrea Monda, L'arazzo rovesciato. L'egnima del male, Cittadella, 2010).
.lv
.lv estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Latvio.
Corsica et Sardinia
Corsica et Sardinia (latine por Korsiko kaj Sardinio) estis provinco de la Romia Imperio.
La provinca teritorio, kiel montras la nomo, ampleksis la du insulojn Korsiko kaj Sardinio okcidente de kontitenta Italio. La provinco instaliĝis dum la jaro 238 antaŭ Kristo, fine de la Unua Punika Milito, kiam Kartago devis cedi ambaŭ insulojn al Romio. Tiu cedo markis la komencon de romia domino en la okcidento de la Mediteranea Maro. Ambaŭ insuloj restis sub romia regado pot la sekvaj 694 jaroj.
.lv
Subdomajnoj de la dua nivelo
Internaciaj domajnaj nomoj povas esti uzataj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Lentisko
Lentisko (Pistacia lentiscus) estas ĉiamverda arbedo 3-4 metrojn alta, devenanta de mediteraneaj regionoj, precipe Maroko, Iberio kaj Turkio.
Lentiska rezino estas uzata kiel medikamento kaj por fabrikado de alkoholaĵoj.
La mastiko (greke μαστίχα) estas origine likvoro spicita per lentiska rezino, prenita el la lentisko, malgranda ĉiamverda arbo indiĝena de la mediteranea regiono, kiu kreskis sur la insulo Ĥio.
Peschke (apartigilo)
Peschke estas la familia nomo de jenaj personoj:
Internaciismo
''Pri internaciismoj en lingvoj, vidu Internaciaj vortoj. Ne kunfondu kun internaciismo (institucia)''
Tisséo
Tisséo estas la kompanio de publika transporto de la urbo Tuluzo en Francio kiu okupiĝas pri la buslinioj, la metroo kaj la tramo. Ĝi estis kreita en la jaro 2002 kaj arigas tri entojn de la tuluza transporto. Kun ses agentejoj en diversaj lokoj de la okcitana ĉefurbo, ĝi kovras la tutan urbon. Por vivteni sin, ĝi ricevas helpojn de la ŝtato, kontribuojn de la membroj kaj monkolekto-festojn kun la klientoj.
Internaciismo
Internaciismo estas aliro kiu rekomendas vastigi ekonomian kaj politikan kunlaboron inter la diversaj nacioj por la komuna bono, de la percepto ke tiuj estas la longperspektivaj reciprokaj interesoj de ĉiuj popoloj kaj ke mallarĝa nacia vizio kaj ŝovinismaj konceptoj de nacia supereco devas esti venkita.
Internaciismo respondas al aro de diversaj kaj kelkfoje kontraŭaj ideologiaj pozicioj, kiuj diferencas aŭ opozicias al naciismo, defendantaj politikajn programojn kaj sociajn interesojn trans limoj. Ĝi estas aparte defendata ene de la laborista movado (inspirita de la marksismo kaj liberecana socialismo), kiu rekomendas la internacian solidarecon kaj unuecon inter la proletoj de ĉiuj landoj.
La Internaciismo rekomendas egalecon inter homoj kaj homoj kaj estas esence kontraŭa al naciismo kaj rasismo. Tamen ĉi tio ne estas sinonimo de kosmopolitismo, kiu rezignas pri naciaj identecoj. Internaciismo baziĝas sur la rekono de "egaleco malgraŭ diferencoj" kaj respekto al la nacia heredaĵo de nacioj.
Kvankam la origino kaj deveno de la termino kaj koncepto devenas de la laborista movado, eblas trovi la uzadon kaj de la termino kaj de la koncepto por tre diversaj "internaciismoj", ekzemple subtenantoj de kapitalismo (novliberalismo) kaj alimondismo aŭ en multaj kampoj de ne-regeistaraj organizaĵoj (NRO-j) kiuj uzas aktuale la kromnomon "sen limoj" (ekzemple kuracistoj sen limoj) kio estas alia maniero aludi la saman koncepton.
Komunisma internaciismo
Marksismo antaŭenigas klasan internaciisman aliron, laŭ kiu la intereso de la laboristoj en ĉiu lando estas batali por solidareco kun siaj kolegoj en aliaj landoj surbaze de ilia komuna klasa intereso. Marksistoj argumentas, ke ĉar la kapitalisma sistemo nun estas tutmonda sistemo, la laborista klaso devas agi kiel "tutmonda klaso" por sukcesi renversi kaj anstataŭigi la ekzistantan sistemon.
Internaciismo estas ia pacifismo kaj kontraŭas interpopolajn militojn. Laŭ la marksisma teorio la malo de proleta internaciismo estas "burĝa naciismo".
Karlo Markso diris: "Mi estas mondcivitano". Tiu vidpunkto estas sufiĉe malsimila al tiu de iuj social-demokratoj, kiel George Orwell dum la dua mondmilito, kiu observis, ke "en ĉiuj landoj, la malriĉuloj estas pli naciistaj ol la riĉuloj".
La teoriuloj de la marksisma internaciismo estas Karl Marx, Frederich Engels, Herman Gorter, Roza Luksemburg, Lenin, Karl Liebknecht, Leo Trocki, Anton Pannekoek kaj Antonio Gramsci.
La subtenantoj de tiu internaciismo grupiĝis en internaciaj organizaĵoj: la Unua Internacio kiu estos pludaŭrigita kiel Internacia Laborista Asocio, la Dua Internacio, la Tria Internacio, la Komunista laborista Internacio, la Internacia revolucia marksisma centro, la Kvara Internacio, ktp. La Internacio estas grava kanto de tiu movado.
La defendo de tiu principo estis kialo de la historia skismo en 1914, inter tiuj kiuj akceptis la mondmiliton kaj do rezignis pri internaciismo (social-demokratio) kaj tiuj kiuj rifuzis ke la popoloj masakras unu la alian por la interesoj de la regantoj de ĉiu ŝtato (komunismo).
Liberecana internaciismo
Jam en la 1870-aj jaroj kristaliĝis la internaciajn kontaktojn kiuj celis la grupan intervenon en la 1-a Internacio, kiu estos pludaŭrigita kiel Internacia Laborista Asocio, internacia kuniĝo de diversaj asocioj ĉirkaŭ la anarkosindikatismo. Tamen ankaŭ aliaj tendencoj de anarkiismo kiel la individuisma anarkiismo alianciĝis internacie ĉefe ĉirkaŭ Francio por pli taŭge disvastigi tiun tendencon.
Ĝenerale oni povas konsideri, ke la tre akceptata principo de la homa egaleco alvenas al punkto ke anarkiistoj ĉiam akceptis, ke ĉiu homoj estas egalaj kaj ke la aktivuloj devas plenumi sian solidarecan devon super la ekzisto de ŝtataj landlimoj kiuj tute nenion signifas por la liberecana spirito.
Liberala internaciismo
Liberala internaciismo estas problemema nocio, kiu ne ĉiam estas subtenata de ideologio aŭ organizo. Ĝi ofte estas kategoriita kaj denuncita de ekstere. Tamen, la defendantoj de liberalismo pledas por la libera cirkulao de komerco kaj kapitalo kaj ankaŭ favoras transnaciismon.
La termino liberala internaciismo povas tiam havi du signifojn :
Fine de la 20-a jarcento disvolviĝis novaj ekstremdekstraj tendencoj, kiuj kundividas la malakcepton de tutmondiĝo, migrado, post-industria kosmopolitismo, eŭropa integrado, sed kies internaciismo restas limigita al identecaj valoroj.
La fenomeno de terorismo, precipe ekde la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj, ankaŭ havas internaciajn aspektojn.
Pacisma internaciismo
Pacisma internaciismo estas la aro de agoj de pensmovadoj kiuj, preter ideologioj kaj kredoj, kontraŭstaras militon kiel rimedo por solvi internaciajn konfliktojn. La propreco de ĉi tiu internaciismo estas, ke la malsamaj pacismaj movadoj ne havas la saman vizion pri la rimedoj por atingi pacon, sed ilia komuna punkto estas la opozicio al militoj kaj armiloj.
Pacisma internaciismo karakteriziĝas per tri internaciaj tradicioj kontraŭaj al milito :
Post la Dua Mondmilito estas kvar momentoj, dum kiuj la malsamaj pacismaj movadoj, kunordigante siajn agojn, povas aperi antaŭ la monda publika opinio kiel unu grandan internacian pacan movadon. :
Feminisma internaciismo
Transnacia feminismo ekde la fino de la 20-a jarcento povas esti konsiderita kiel la lasta enkarniĝo de internaciaj feminismoj.
Shunsuke Maeda
Shunsuke Maeda (前田 俊介, n. ) estas japana futbalisto.
Internaciismo
Feminisma internaciismo
La unua difino de la termino transnacia feminismo estas tiu de socia kaj politika movado por la rajtoj de virinoj, kiuj transpasas la limojn de naciaj ŝtatoj. Ĉi tiu uzo de la termino "transnacia" anstataŭas la terminojn "internacia", "tutmonda" aŭ "supra" en diskutoj pri la solidareco de virinoj trans limoj.
Shunsuke Maeda
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Oita Trinita, FC Tokyo, Consadole Sapporo kaj Gainare Tottori.
Internaciismo
Feminisma internaciismo
Alia alproksimiĝo, disvolvita en anglaparolantaj akademiaj rondoj dum la 1970-aj jaroj, vidas transnacian feminismon kiel respondo al la universalismo de la okcidenta (liberala) feminismo, kiu ignoras diferencojn en raso, klaso, etno kaj kulturo inter virinoj el la nordaj kaj sudaj duonsferoj. Ĉi tiu interdisciplina aliro, foje nomata "transnaciaj feminismaj kulturaj studoj", sin apogas sur la teoriojn pri tutmondaj sistemoj (angle : world system theories), kulturaj studoj, studoj de genro, postmodernaj konceptoj kaj malkoloniigaj studoj.
La fundamentaj figuroj de ĉi tiu transnaciisma feminisma penso estas Gayatri Chakravorty Spivak "''Can Subalterns Speak?" -'' Ĉu subuloj scias paroli ? (1983), Inderpal Grewal kaj Caren Kaplan «Scattered Hegemonies: Postmodernity and Transnational Feminist Practices » ("Disigitaj hegemonioj: postmodernaj kaj transnaciaj feminismaj praktikoj"), 1994) kaj Chandra Mohanty Talpade «Feminism Without Borders: Decolonizing Theory, Practicing Solidarity» ("Feminismo Sen Limoj: Malkoloniigi teorion, praktiki solidarecon", (2003). Ĉi tiuj esploristinoj subtenas la ideon, ke transnacia feminismo devas esti "malkoloniigita" de la kultura diskuto pri virinoj en post-koloniaj landoj, produktitaj de okcidentaj esploristinoj kaj prikonsideri la historian, kulturan kaj geografian realecon de la situacio de virinoj en la Nordo samkiel tiu de la virinoj en la Sudo.
Internaciismo kaj esperanto
En la laborista esperanto-movado la temo internaciismo nepre interesas la laboristojn, kiuj aplikas ĝin per praktikado de internacia lingvo esperanto. Ekzemple, Sennacieca Asocio Tutmonda, laŭ siaj statutoj, celas interalie:
c) lernigadi, instruadi, klerigadi siajn membrojn tiele, ke ili fariĝu la plej kapablaj kaj plej perfektaj el la tiel nomataj internaciistoj ;
La termino "internaciisto"
La termino "internaciisto" povas signifi simple la sekvanton aŭ subtenanton de la internaciismaj tendencoj, sed ankaŭ en historio kaj historiografio de la 19-a jarcento povas signifi la membrojn kaj aktivulojn de la 1-a Internacio kaj foje eĉ tiujn revoluciulojn aŭ akuzitojn de revoluciaj agado aŭ penso kiuj falis sub suspekto ke ili estas membroj de tiu organizo. Vidu sub (revuo) Internaciisto.
Pajacuarán
Pajacuarán estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Pajacuarán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 062.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18413 loĝantojn. El tiuj estas 8627 viroj kaj 9786 virinoj. La komunumo havas surfacon de 168.12 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 17128 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 49 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.29 % de la loĝantoj.
Entute 11 996 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 9 669 estis alfabetoj kaj 2 307 analfabetoj. Tio signifas ke 19.23 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16062a.htm
127196 Hanaceplechová
127196 Hanaceplechová estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hana Ceplechová, kiu servis kiel sekretariino ĉe la Departemento priInterplaneda Materialo de la Observatorio de Ondřejov dum tri jardekoj. Ŝi kreis amikan laboran etoson por la malkovrintoj. Kiel edzino de Zdeněk Ceplecha, ŝi alportis apogon por lia sukceso en meteora scienco.
5103 Diviš
5103 Diviš estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).
Schwangau
Schwangau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
5103 Diviš
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeha sacerdoto kaj fizikisto Václav Prokop Diviš (1685–1765), konata pro lia eksperimentoj pri elektro; inventisto de la fulmoŝirmilo en 1754.
Fideleco
La fidelo aŭ fideleco estas eco de iu, io fidela, nome Plenumanta kun konstanta akurateco k sindoneco la faritajn promesojn, ne trompanta la konfidon, Tenanta sian kredon malgraŭ la malfaciloj aŭ Konforma al originalo aŭ al vero, ekzakta. Ĝia origina signifo estas ligita al la lojal(ec)o (de persono rilate al senjoro aŭ reĝo) kaj la atento kaj obeo al devo. La vorto "fideleco" derivas de la latina vorto "fidelitas", kaj ĝia signifo estas servi al dio.
Hedrehely
Situo
Hedrehely situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, meze de sakovojo. Kadarkút troviĝas 6, Szigetvár 24, Kaposvár 27, Nagyatád 28 km-ojn.
Famuloj
En Hedrehely naskiĝis aktoro Ernő Hidvéghy.
NGC 4725
NGC 4725 (aliaj indikoj — UGC 7989, MCG 4-30-22, ZWG 129.27, KUG 1247+257B, IRAS12478+2545, PGC 43451) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
A Private Little War
A Private Little War [Privata militeto] estas la deknaŭa epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita de Gene Roddenberry, bazita sur rakonto de Don Ingalls (sub la pseŭdonimo Jud Crucis), kaj direktita fare de Marc Daniels, ĝi estis unue elsendita la 2-an de februaro 1968.
La epizodo celis esti alegorio pri la partopreno de Usono en la Vjetnama Milito.
Intrigo
La Enterprise orbitas la planedon Neural, primitiva mondo, kiun antaŭe vizitis la Kapitano James T. Kirk. Sur la planedo, Kirk kaj Spock rimarkas grupon de vilaĝanoj ŝajne preparantaj por atako. Kirk surprizas vidi ilin kun pafarmiloj, kaj ili ŝajnas esti grupo de montananoj, unu el kiuj, Tyree (Michael Witney), Kirk rekonas. Kirk ĵetas rokon al la vilaĝanoj, kaŭzante unu el siaj pafiloj damaĝis. Ĉasado sekvas kaj Spock estas pafita.
Reen la stelŝipon, sensiloj detektas klingonan kosmoŝipon en orbito ĉirkaŭ la planedo, kaj Kirk suspektas al la Klingonoj provizas la armilojn al la vilaĝanoj. Kirk revenas kun McCoy, ambaŭ en indiĝenaj vestoj, por enketi. La du estas atakitaj de mugato (besto simila al blanka gorilo), kiu mordas Kirkon kun ĝiaj venenaj fangoj antaŭ ol McCoy povas mortigi ĝin. McCoy ne povas peti helpon, ĉar la Enterprise forlasis orbiton por eviti detekton de la Klingonoj. Amika grupo de montananoj alvenas kaj prenas Kirkon kaj McCoy'on al sia tendaro, kie Kirk malkovras, ke lia amiko Tyree nun estas triba estro. Tyree edizigis kun Nona (Nancy Kovack), virino el popolo Kahn-ut-tu, kiu povas kuraci. Nona instigis Tyree'n akiri armilojn por la tribo.
Aŭdinte la alvenon de Kirk, Nona eniras en la kavernon kaj spionas McCoy'on uzantan sian frazeron por varmigi rokojn. Nona estas intrigita kaj demandas Tyree'n pri la misteraj gastoj. Ŝi tiam progresas por trakti Kirkon, premante radikon de mahko (loka planto) per la manojn. Al la fino de la ceremonio ŝi diras, ke Kirk estas nun ŝia, kaj Tyree klarigas, ke laŭ la legendo, li ne povos rifuzi ion al ŝi kiel rezulto de la kuracado.
Kirk demandas Tyree'on pri la armiloj de la vilaĝanoj. Tyree diras, ke li vidis ilin por la unua fojo antaŭ jaro kaj kredis, ke la vilaĝanoj faris ilin. Kirk kaj McCoy decidas iri la vilaĝon tiun nokton. Tie, ili lokalizas forĝon, en kiu ili troviĝan kromian taladradon kaj karbon-feron, evidentecon de la partopreno de eksteruloj. Baldaŭ Klingono aperas kun la vilaĝano, kiu diskutas la fabrikadon de plibonigitaj armiloj. Kirk kaj McCoy surprizas kaj venkas ilin, prenante armilon kiel pruvo kaj eskapante kun la helpo de Tyree.
La sekvan tagon, Kirk montras al montananojn kiel uzi la armilon, sed Tyree rifuzas manipuli ĝin. McCoy protestas, sed Kirk kalkulas, ke ambaŭ militantaj partioj devas esti egalajn se ambaŭ devas postvivi.
Nona provas allogi Kirkon per la helpo de lokaj herboj. Mugato atakas Nonan kaj Kirk malintegras ĝin per sia fazero. Nona tiam frapas Kirkon senkonscian, fuĝas kun la fazero, kaj venas al grupo de vilaĝanoj, ofertas al ili la armilon. Ne kredante ŝian historion, ili atakas ŝin. Kiam Kirk, McCoy kaj Tyree aperas, la vilaĝanoj kredas, ke ŝi kondukis ilin en kaptilon kaj mortigas ŝin.
Tyree nun postulas pli da armiloj por venĝi la morton de sia edzino. Kirk malfelicxe ordigas al S-ro Scott fabriki kaj trafi malsupren cent pafilojn por la tribo. S-ro Scott demandas la nekutiman ordon, ne komprenante ĝian signifon. Kirk ŝanĝas sian menson kaj anstataŭe diras, ke li volas "serpentojn por la Ĝardeno de Edeno", kaj per tio ĝi nuligas sian ordonon.
Influo
La antagonisto de la filmo Zoolander, Mugatu, ricevis lian nomon en referenco al mugato de ĉi tiu epizodo. Li, kiel la monstro vidita en ĉi tiu epizodo, havas brilblankan hararon.
Kvara krucmilito
La kvara krucmilito estis anoncita de papo Inocento la 3-a la morgaŭon de lia elektiĝo al pontifika seĝo en 1198. Ĝi devis esti direktita kontraŭ la islamanoj de Palestino, sed reale solviĝis en la disrabo de Konstantinopolo efektigita de la krucmilita armeo konkludiĝanta el divido de la bizanca imperio kaj al la konstituiĝo de la Latina imperio. Nur eta parto de krucmilitistoj provis atingi Palestinon.
La krucmilitistan armeon konstituis soldatnombro: 15.000-16.000 krucmilitistoj, 13.000 venecianoj, 40-70 “navi tonde” (rondaj ŝipoj). 60 galeasoj, 100-100 servaj ŝipetoj, sennombraj malpligrandaj ŝipoj: entute 200-230 ŝipoj.
La antaŭfaktoj
Post la fiasko de la tria krucmilito en Eŭropo tre malmulte da intereso ekzistis por la ripetado de la aventuro. Jerusalemo estis regata de la dinastio kurda-islama de la Ajubidoj kiuj domini en Sirio kaj Egiptio, escepte de iuj urboj ĉe la marrando kontrolitaj de la kristana Jerusalema Reĝlando. La tria krucmilito estis ankaŭ establinta la regnon de Kipro.
La kava krucmilito estis predikita kaj anoncita de papo Inocento la 3-a elektita la 8-an de januaro de 1198. La papo eligis enciklikon per kiu incitis la katolikaron al la rekonkero de Jerusalmeo. La reago de la eŭropaj ŝtatoj ne estis ĝuste entuziasma. Germanio estis polemikanta kontraŭ la papado, Francio kaj Anglio bataladis unu el siaj militoj kaj la Maraj Respublikoj hezitis pro tio ke iliaj interesoj estis ligitaj ĝuste al la komercoj kun la Oriento.
Por eviti ekskomunikon, la Venecia respubliko petis de la papo dspenson de la partopreno ĉar, ĝi asertis, la ĉeso de la komercoj estus ĝia ruino. . Fine, tamen, la armeo estis formita kaj organizita de la grafo Tebaldo la 3-a de Ĉampano en 1199.
La krucmilito, tamen, pro la morto de Rikardo Korleona kaj de la interdikto lanĉita sur Francio, ĉar la reĝo estis repudiinta sian edzinon Ingeburge de Danio. La franca nobelaro elektis kiel sian ĉefon la grafon Teobaldo de Ĉampano kiu tamen mortis (marto 1201; estis Bonifaco la 1-a (Monferrato) la okupanto de lia posteno: la strategio estus ŝtorme okupi Egiption laŭ iama plano de Korleona Rikardo.
Oni rezignis la projekton enŝipiĝi en Ĝenovo aŭ en Marsejlo, kaj preferis akcepti la proponojn de Venecio: oni interkonsenti pri la kosto de 85.000 imperiaj arĝentaj markoj. Sed la nombro de kavaliroj kaj soldatoj ne limiĝis al la nombro establita (20.000 infanterianoj, 4,500 kavalerianoj kun iliaj ĉevaloj, kaj 9.000 ŝildistoj): al veneciaj teritorioj daŭrigis amasiĝi partontojn. Venecio devis provizi aliajn ŝipojn kun aliaj diversaj kostoj.
La disrabado de Zara
La venecia historiisto kaj verkisto Alvise Zorzi asertas ke la konkero de Zara (hodiaŭ Zadar, en Kroatio) ne estis interkonsentita jam dekomence, sed estis, se tiel diri, nur latenta. La propono reakiri Zaran prenis konkretan formon dumvojaĝe La okan de oktobro, aŭ novembro 1202 (laŭ la historiisto Steven Runciman) la granda floto prenis rla maron. Goffredo de Villehardouin transdonas ke neniam estis vidita floto pli bela. Ĝi haltiĝis en Triesto kaj poste en Muggia (surmara landeto majbare de Triesto), kie la venecianoj altrudis submetiĝan deklaron.
Atinginte Zaran (tiam sub la egido de la Hungara Reĝlando, la dekan de novembro, la krucmilitistoj ne estis ĝoje ricevitaj, male la popolo reziste reagis. Post kvintaga ŝieĝo, la urbo estis ŝturme okupita kaj disrabita. Ĉar la vintro alproksimiĝis oni decidis travintri en Zara.
Kiam estis informita pri la okupo kaj sanga disrabado de Zara, la papo hororis: male al liaj ordonoj la krucmilitoj aŭdacis sturmi kristanan urbon. Pro tio li decidis ekskomuniki la ĉefojn de la krucmilita armeo. Sed la diversaj baronoj deklaris ke mem estis devigitaj de Venecio al la malfeliĉa ago; la papo tiam nuligis la ekskomunikon kiu restis sur la venecianoj. La doĝe Dandolo sukcese penis por ke la krucmilito daŭru.
Aleksio la 4-a
Fakte intertempe, la krucmilitistoj estis ricevintaj en Zara ambasadoran mesaĝon de la bizanca princo Aleksio la 4-a filo de la imperiestro Isako la 2-a Anĝelo, detronigita, blindigita kaj enprizonigita fare de lia frato Aleksio la 3-a Anĝelo. Aleksio (la 4-a) estis sukcesinta forfuĝi en 1202 kaj rifuĝiĝi ĉe sia fratino en Germanio, edzino de Filipo de Svedio. Antaŭe Aleksio estis kontaktinta Venecion. La propono de la bizanca princo estis “obteni kunlaboradon de la krucmilitistoj por rehavigi al si la tronon interŝanĝe kun la milita helpo de (10.000 soldatoj) krom mono kaj proviantoj al krucmilitistoj, kaj la reunuiĝo de la du Eklezioj, kaj favoraj komercaj kontraktoj kun Venecio. . Al Venecio li promesis pagi la sumon kiun la baronoj devus alfronti por vivteni 500 kavalerianoj kiuj devintus restadi en la Sankta Tero.
La papo, allogita de la perspektivo de la reunuiĝo de la du Eklezioj, sin lasis konvinki, abolis la ekskomunikon kaj konsentis por la daŭrigo de la milita entrepreno kaj por la detronigo de la uzurpanto Aleksio la 3-a.
Doĝo Dandolo ne sukcesis persvadi ĉiujn krucmilitistoj pri la seriozeco de la proponitaj eventoj: iuj grupoj ne akceptis ataki alian kristanan urbon, kaj velŝipis en la direkto de la Sirio.
La 25-an de aprilo de 1203 Aleksio atingis Zaran kaj kelkajn tagojn poste la floto movis en la direkton de Konstantinopolo. Oni antaŭe haltadis momente en Duraso kie Aleksio estis reproklamita imperiestro, kaj denove en Korfuo. Fine la 24-an de junio Konstantinopolo estis ekvidita. Kurmilitisoj sukcesis alteriĝi ĉe Galata kaj rompi la ĉenon kiu defendis la Oran Kornon en eniri la urbon.
Unua invado de Konstantinopolo
Aleksio kredigis al la krucmilitistoj kaj venecianoj ke ili estus ricevitaj kun ĝojo flanke de la popolo, male ili trovis la pordegojn baritaj kaj en la muregoj amason armita. La sepan de julio post kelkaj tagoj de batalo, venecianoj sukcesis krei breĉon en la muregoj kaj eniris la urbon. Aleksio la 3-a, dume, estis trudpreninta ĉion ebla de la imperia trezoro kaj estis forfuĝinta kondukante kun si la filinon.
Dume la latina soldataro bezonis proviantojn kaj organizis rabekspediciojn kaj por sin defendi de la koleriĝinta popolo ili uzis pli da forto, eĉ bruligante urban erojn. Regantoj eĉ provis, sensukcese, bruligi la venecian ŝiparon. Fine okazis ribelo gvidata de Aleksio la 5-a kuzeno de Aleksio la 4-a, kaj apoginto de Aleksio la 3-a]]. Aleksiol a 4-a estis kaptita kaj strangolita. Izako la 2-a mistere mortis tujpost. Kaj ascendis al la trono Aleksio la 5-a kiu rifuzis iun ajn pagon al la krucmilitistoj kaj al venecianoj kaj altrudis al ili forlasi “sian” urbon kaj “siajn” regataĵojn.
Dua kapto de Konstantinopolo
La krucmilitistoj, tamen, ne havis minimuman intencon retiriĝi kaj eĉ nutris restadi sed ne senprede; kaj decidis anstataŭigi la novan registaron kiu perfidis… kaj akurate pretigis planojn por la konkero de la urbo kaj dekretis ke la nova imperiestro estos Bonifaco la 1-a de Monferrato, kvankam, laŭ venecianoj, tro ligita al la genovanoj.
Tiam oni decidis ke komisio de ses elektitaj krucmilitistoj kaj ses venecianoj estus elektintaj novan imperiestrojn post ela konkero de la urbo. Se la elektito estus krucmilitisto, al la veneciano estus asignita la ŝanĝo de Pastriarko de Konstantinopolo kaj inverse. Al la imperiestro apartenus la imperia palaco, la Blaĥerna palaco, kvarono de la urbo kaj kvarono de la regno. La krucmilitistoj kaj venecianoj estus dividintaj inter si la ceterajn tri kvararonojn. La rabakiro estus dividita laŭ egalere. Tia kontrakto, konata kiel Partitio Terrarum Imperii Romaniae (dispartigo de la teritorioj de la Romana Imperio), estis subskribita en marto de 1204. Antaŭvidinte krucmilitistan atakon, Aleksio la 5-a igis plifortigitaj la muregojn kaj organizis la defendon. La unua krucmilitista atako estis senbridigita la 9-an de aprilo sed estis retropuŝita kaj kaŭzis nur fortajn perdojn. La 2-an de aprilo kaj tiufoje la venecianoj uzis ruzaĵon. Ili estis konstruintaj plaformojn sur la supro de la ŝiparboj, poste ilin estis klinintaj ĝis tuŝi la muregojn. La venecia Pietro Alberti unua saltis sur la muregojn de malamika turo sed estis tuj mortigita, sed la sekva ondo sukcesis penetri la urbon. Aleksio la 5-a rifuĝiĝis kun iuj armeanoj en la imperia palaco el kiu sukcese provis fuĝi. Tion konstatinte, la konstantinopolitanoj, elektis imperiestron Konstanteno la 11-a Lascaris, kiu rifuĝiĝis al Niceo.
La postan tagon komenciĝis la granda prirabado en kiu, kiel transdonite de kronikistoj, la krucmilitaj kavaliroj donis ekzemplon de la plej neimagebla kaj malhumana barbaraĵo iam ajn aŭdita ĝis tiam. Ĉiuj preĝejoj senvestitaj je valoraĵoj, murtapiŝoj rompitaj, ikonoj frakasitaj… Ankaŭ la baziliko de Sankta Sofia estis tute nudigita… tio kion ne eblis deporti estis frakasita. Virinoj perfortitaj, la loĝantaro torturita… monaĥinoj strupitaj…
La 4-a krucmilito “konkeris” Konstantinopopolon, establante Latinan Imperion. En ĝi estis kreita la ŝarĝo de la latina Patriarko de Konstantinopolo kiu anstataŭu la antaŭan bizancan ekumenan Patriarkon Johanon, intertempe, forfuĝigitan.
La infero daŭrigis 14 tagojn!
Adalberto
Adalberto estas vira persona nomo.
Origino kaj signifo de la nomo
La nomo Adalbert origine venas el malnova germana vorto adal "nobla sento" kaj bert "brila, fama". La mallonga formo estas Alberto.
Kvara krucmilito
Dua kapto de Konstantinopolo
Fine. la ĉefoj de la krucmilitaj armeoj ordonis ke ĉesu ĉiu rabado kaj ke ĉiuj rabaĵoj estu kolektitaj en tri preĝejoj. Laŭakorde, la rabaĵoj devis esti dividitas tiel: tri oktavoj al la krumilitistoj, tri oktavoj al la venecianoj (kiuj portis en patrujon la kvar bronzajn ĉevalojn nun ornamantajn la fasadon de la Baziliko Sankta Marko en Venecio; la ceteraĵo estis destinita al la estonta imperiestro. Ankaŭ se la Kvara Laterana koncilio rekonis la paŝtitan oficon de la latina patriarko de Konstantinopolo, la senfundamenta latino imperio estis, en 1261 nuligita per la konkero de la urbo flanke de la bizanca armeo; la bizanca patriarko reprenis sian sideon kaj funkcion kaj tiu latina reprenis la vojon al Italio.
Adalberto
Origino kaj signifo de la nomo
Ĝi egalas al la malnov-angla Æþelbeorht, Æþelbriht, el kiu la angla formo Albright evoluis.
Nomtago
26-a de februaro, 23-a de aprilo, 20-a de junio, 26-a de novembro
Kvara krucmilito
Konsekvencoj
La unua konsekvenco estis “dekreti la malgloran kaj sekonsideran finon de la orienta romia imperio, kaj la detruo de granda parto de la arta heredaĵaro kaj klasika-helenisma kulturfonto konservita en tiu urbo. Post la disrabo okazis la divido de la disrabaĵaro, kiu iuj historiistoj kalkulas per la cifero de ĉirkaŭ 900.000 imperiaj arĝentaj markoj. Laŭ Jean Richard, The Crusades, c.1071-c.1291, p. 251, hodiaŭ egalvaloraj al multaj centoj de milionoj da eŭro, sendepen de la detruo de nekontaj artaĵoj.
Poste oni transiris al la elekto de la imperiestro de la latina imperio. La sorto falis sur la belga grafo Baldovino la 9-a de Fiandrio. Ero de la regno, tamen, estis asignita al Venecio, la okcidenta marlimo de Grekio, la tuta Peloponezo, la teritorioj ĝis la Marmora Maro.
Reago de la papo
Fine la informo pri la hororaĵoj kaj barbaraĵoj plenumitaj de la venecianoj kaj krucmilitistoj atingis Inocenton la 3-an. Hororigite, li sendis leterojn al Konstantinopolo mallaŭdante kaj kondamnante senrezerve, sed tio ne ŝanĝis la situacion. Lia ĉagreno kreskis kiam li informiĝis ke sia papa legato Pietro di San Marcello, estis liberiginta la krucmiistojn el la promeso batali por liberigi Jerusalemon kaj redoni ties sanktajn lokojn al la kristanraro. . La krucmilito de li predikata kaj anoncita kaj altrudita estis transŝanĝita al interkristana milito! Kaj enirigis fatalan kontraston inter la du Eklezioj.
En 1964, papo Paŭlo la 6-a kaj la Konstantinopola Ekumena Patriarko. Atenagora, interŝanĝis reciprokajn salutojn kaj, post naŭ jarcentoj, abolis la reciprokajn ekskomunikojn. La kvaran de majo 2001 papo Johano Paŭlo la 2-aI, vizitanta Atenon, pardonpetis al Christodoulos, ortodoksa ĉefepiskopo de Ateno kaj de la tuta Grekio, pri la disrabo de Konstantinopolo.
Vignole Borbera
Vignole Borbera estas komunumo de Italio.
Fontaine-les-Grès
Ĝiaj geografiaj koordinatoj estas.
En Fontaine-les-Grès naskiĝis Fernand Doré.
25-a jarcento
La 25-a jarcento estas intervalo de cent jaroj laŭ la Gregoria Kalendaro de la Komuna Erao. Ĝi komenciĝos la kaj finiĝos la. La periodo estas parto de la 3-a jarmilo.
Paweł Edmund Strzelecki
Paweł Edmund STRZELECKI ([ ˈpavɛw ˈɛdmunt stʂɛˈlɛt͡skʲi] ; naskiĝis la 20-an de julio 1797 en Głuszyna, mortis la 6-an de oktobro 1873 en Londono) estis pola esploristo, geografo kaj geologo. Li naskiĝis en Głuszyna, tiam vilaĝo sude de Poznano, skribe menciita jam en 1331, kiu nur en 1942 iĝis suda urboparto de Poznano, pole nomata Poznań. Krome eblus precizigi ke li naskiĝis kvar jarojn post kiam Prusio konkeris la urbon kaj regionon, kaj oficialigis la germanlingvan urbonomon Posen.
Vivo
Lia patro Franciszek Strzelecki devenis verŝajne de la vilaĝo. La patrino nomiĝis Anna Raczyńska. Li studis geografion kaj geologion en Heidelberg kaj Edinburgo.
Post la morto de Franciszek Sapieha en 1829 Strzelecki ricevis grandan bienon, kiu poste permesis al li plurjarajn vojaĝojn tra la tuta mondo. Estas fontoj, kiuj indikas, ke li forlasis Pollandon timante reprezaliojn post malvenko de la novembra ribelo kontraŭ la Rusa Imperio.
En 1834 li entreprenis de Liverpool sian 9-jaran vojaĝon ĉirkaŭ la mondo. Kadre de ĝi:
En Aŭstralio li esploris la plej altan montaron de la kontinento – Granda Disiganta Montaro, kaj ĝian plej altan pinton nomis omaĝe al gvidanto de la insurekcio de Kościuszko.
Sud-oriente de la montaro li malkovris lokon nomatan de si Gippsland. Ankaŭ montriĝis, ke malkovrita de li valo Latrobe abundas en lignito, nafto kaj oro. Strzelecki prilaboris detalan kaj la unuan precizan geologian mapon dee Novsudkimrio kaj Tasmanio.
Oktobre 1843 revenis al Eŭropo, du jarojn poste en Londono eldonis sian sciencan libron pri Aŭstralio: „Fizika priskribo de Nova Suda Kimrio kaj la Tero de van Diemen”. En 1853 membriĝis al The Royal Society of London.
Strzelecki mortis en Londono pro kancero kaj estis entombigita en la tombejo Kensal Green. En 1997 liaj cindraĵoj estis translokigitaj al Poznań.
Memorigoj kaj honorigoj
Krome en 1840 la Monto Kosciuszko, kiun Paweł Edmund Strzelecki grimpis kiel unua persone konata individuo (sendube iuj nekonataj indiĝenaj lokuloj antaŭis lin), laŭ peto de Strzelecki ricevis sian nomon honore al la pola nacia heroo Tadeusz Kościuszko.
En 1997 la Nacia Banko de Pollando eldonis kompleton de moneroj, kiuj memorigis pri la ducenta naskiĝdatreveno de Strzelecki.
En 2002 en Perth kreiĝis la asocio de poloj Mount Kosciuszko, kies celo estas popularigi kaj Strzelecki, kaj liajn meritojn je geografiaj esploroj en la teritorio de Aŭstralio. Ĝi estas ankaŭ unu el sponsoroj de la tutaŭstralia konkurso National History Challenge.
En 2004 estis organizita esplorvojaĝo laŭ la spuroj de Paweł Edmund Strzelecki. Dum 2 monatoj ĝiaj partoprenantoj trairi pli ol 15 mil kilometrojn serĉante nomojn kaj lokojn ligitan kun la fama polo. Raporto pro la vojaĝo estis publikigita en la pola versio de la revuo National Geographic (marto 2005).
Kiel elstara vojaĝanto kaj esploristo, Strzelecki estis honorigita per altklasaj anglaj medaloj kaj aliaj honorigoj.
Aladár Zoltán
ZOLTÁN Aladár estis rumanuja hungara komponisto naskita en Mărtiniş la 31-an de majo 1929 kaj mortinta en Târgu Mureş, 8-an de julio 1978. Li estis la filo de pastro Sándor Zoltán. Li estis laŭreato de premio George Enescu, 1967.
Biografio
Aladár Zoltán finis en Muzika Altlernejo de Kluĵo (1946–1953). Li estis asistanto en konservatorio (1955–1956). Ekde 1958 li estis dirigento de la Maros Művészegyüttes. Ekde 1965 ĝis sia morto li estis direktoro de filharmonio en Târgu Mureş.
Issei Takayanagi
Issei Takayanagi (髙柳 一誠, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Consadole Sapporo, Vissel Kobe, Roasso Kumamoto kaj Renofa Yamaguchi FC.
.ly
.ly estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Libio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Deklivo (apartigilo)
Deklivo ĝeneralsence difinitas per: oblikva, klinita supraĵo rilate al la horizontalo; kaj tiu termino uzatas en pluraj fakoj:
Maltaj eŭro-moneroj
Malto aliĝis al la Eŭropa Valutoŝanĝa Mekanismo II la 29-an de aprilo 2005: Ĉar ŝtata valuto devas almenaŭ dum du jaroj esti ligita al tiu mekanismo, antaŭ ol havi la rjaton transiri al la komuna eŭropa valuto, enkonduko de la eŭro en Malto eblas la 1-an de januaro 2008. La 27-an de februaro 2007 publikiĝis, ke Malto oficiale petis pri enkonduko de la eŭro en la lando. Dum la jaro 2006 unu el la plej gravaj kriterioj por enkonduko de la eŭropa valuto, la ŝtata ŝuldiĝo, kiu ne rajtas superi kvoton de 3 procentoj, estis 2,8 procentoj, kio subtenis la maltan peton.
La 16-an de majo 2007 la Eŭropa Komisiono en Bruselo kaj la Eŭropa Centra Banko en Frankfurto-ĉe-Majno publikiĝis, ke la eŭro ekde la 1-a de januaro 2008 rajtas esti la ŝtata valuto de Malto. La decidon la 21-an de junio konfirmis la ŝtataj kaj registaraj gvidantoj de la Eŭropa Unio.
Pri la estontaj motivoj de la maltaj eŭro-moneroj dum januaro 2006 unuavoje voĉdonis la maltanoj. Entute elekteblis 12 temoj el kvar diversaj temaroj (malta historio, renesanco, malta identeco kaj arkeologio). La tri motivoj el tri diversaj temaroj, kiuj ricevas plej da voĉoj, plu konkurus.
La 2-an de februaro 2006 la nacia banko de Malto publikigis la rezulton: