cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ciklopentila oktanato
Ciklopentila oktanato aŭ ciklopentila kaprilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la oktanata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila oktanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila oktanato prezentas oktanatan grupon ligitan al ciklopentila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Demandolx
(jen france, okcitane Demandòus) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Universitato Marmara
Universitato Marmara (Marmara Üniversitesi) situas en Istanbulo. Ĝi estas la dua plej granda universitato en Turkio. Nuntempe, 57,000 studentoj studas tie kaj pli ol 3,000 fakultatanoj instruas tie.
La radikoj de Universitato Marmara estas fiksiĝintaj en la fino de la Otomana Imperio kun la establado de la Hamidiye Lernejo por ekonomio kaj komerco en 1883, kie nur 13 studentoj studis en la unua jaro. En 1923, la nomo de la institucio estis ŝanĝita al "Istanbula Akademio de Komerco kaj Ekonomiaj Sciencoj". En 1982, la akademia institucio estis oficiale deklarita universitato, nomita "Universitato Marmara", post kunfandiĝo kun pluraj lernejoj de alteduko en Istanbulo de malsamaj studkampoj.
Organizo
Studoj en Universitato Marmara estas oficiale okazigitaj en kvar lingvoj: turka, angla, germana kaj franca.
Kvankam ĝia komenca specialiĝo estis en la kampo de ekonomiko, aliaj kampoj kiel ekzemple medicino, dentokuracado, juro, arto kaj fremdlingvoj estis iom post iom aldonitaj. Nuntempe la universitato inkluzivas 14 fakultatojn, 9 profesiajn lernejojn por supera edukado kaj 11 esplorinstitutojn.
Teknologia Universitato de Tampere
Komence la nomo de la universitato estis Tampereen Teknillinen Korkeakoulu, akronime TTKK, kaj la nomo poste estis ŝanĝita al Tampereen Teknillinen Yliopisto, akronime TTY.
Fakoj kaj studtrakoj
Diplomiĝontaj fakoj por studentoj, disponeblaj en la finna lingvo, estas:
Ofertitaj en la angla
Studaj temoj haveblaj en la angla lingvo:
Louis Faidherbe
Louis Faidherbe, plennome Louis Léon César Faidherbe (naskiĝis en Lillo, mortis  en Parizo) estis guberniestro de franca Senegalo (1854-1861, 1863-1865) kaj fondinto de la franca kolonia imperio en Afriko.
Faidherbe estis trejnita kiel militista inĝeniero kaj servis en Alĝerio kaj Senegalo antaŭ ol fariĝi kolonia guberniestro de tiu ĉi. Timigita de la kreskanta potenco de islama gvidanto El Hadj Umar Tall, li sin tenis je ofensiva pozicio, forpuŝante Umar Tall, submetante nordajn maŭrajn tribojn kaj transformante sian kolonion en regantan aŭtoritaton en la regiono. En 1857 li fondis la ĉefurbon Dakaro.
En Parizo, stacio  sur Linio 8 de la metroo estis nomita laŭ lia nomo.
Basauri
Basauri estas municipo de Biskajo (Eŭskio, Hispanio). Ĝi havis loĝantojn en 2021.
La loknomo Basauri signifas 'loĝlokon en la arbaro'. Baso (radiko de basoa), 'arbaro', kaj uri, (biskaja variaĵo de "hiri"), "loĝloko". Nura loĝloko similnoma nun konata estas Bajauri (Basauri) en Condado de Treviño.
Kelakj loknomoj de Basauri estas jenaj: Ariz, Arizgoiti, Arizgain kaj Arizbarren (Azbarren), Basozelai, Etxerre, Sarratu, Urbi, Bizkotxalde (Beaskoetxealde), Pozokoetxe, Pagobieta, Iruaretxeta, Artundoaga, Abaroa, Gaztañabaltza, Uriarte, Errekalde, Lapatza, Arteaga, Arteagagoitia, Uribarri, Kareaga ("El Calero") kaj Bidebieta-Dos Caminos.
GLAT-adopto en Brazilo
La adopto de samseksaj paroj en Brazilo estas laŭleĝa laŭ la Supera Kortumo (STJ), kiel dirite en kortuma decido la 27an de aprilo 2010. La movado estis mejloŝtono en la historio de GLAT-homoj en la lando.
Ministroj atentigis, ke la Statuto pri Infano kaj Adoleskanto, 1990, la Brazila Civila Kodo, 2002, kaj la Federacia Konstitucio de 1988 difinas neniujn limigojn pri la sekso, geedza stato aŭ seksa orientiĝo de la adoptanto.
La 16an de aŭgusto 2010, ministro Marco Aurélio Mello, de la Supera Federala Kortumo (STF), decidis favore al la peto pri adopto de samseksa paro formita de brita civitano kaj brazilano en la lando Paraná. Ĉi tio permesis al la paro adopti iun ajn infanon, sendepende de aĝo aŭ sekso. La decido de la Supera Federala Kortumo malfermis la vojon por ke aliaj samseksemaj paroj akiru la saman rajton en la lando.
En Ameriko, nur Argentino, Brazilo, Kanado, Franca Gujano kaj Urugvajo agnoskas ĉi tiun rajton tra la nacia teritorio. Adopto fare de gejaj homoj komenciĝis en Brazilo en 1996, kiam la unua registrita kazo okazis en la ŝtato Rio-de-Ĵanejrio. Post tio, pluraj okazoj okazis en la resto de la lando. En Brazilo, 20% de samseksaj paroj havas infanojn, dum en la Usono la imposto estas 16%.
Universitato Aalto
Universitato Aalto (Aalto-yliopisto) estas publika esplora universitato situanta en Espoo, Mikkeli kaj Helsinko en Finnlando. La universitato estis establita en 2010 kiel fuzio de tri grandaj finnaj universitatoj: Helsinki Universitato de Teknologio, Helsinki lernejo de Ekonomiko kaj Helsinki Universitato de Arto kaj Dezajno. La universitato estas parto de la Konferenco de Eŭropaj Lernejoj por Altnivelaj Inĝenieraj Eduko kaj Esploro (CESAER) kaj de la N5T alianco.
Inter la elstaraj figuroj kiuj studis aŭ instruis en la universitato (kaj ĝiaj antaŭaj institucioj) oni povas nomi Alvar Aalto, Gunner Nordström, Artturi Ilmari Virtanen kaj Jorma Ollila.
La universitato konsistas el ses lernejoj kun preskaŭ 17,500 studentoj kaj 4,000 kunlaborantaro, igante ĝin la due plej granda universitato en Finnlando. Laŭ la rangotabelo de Times Higher Education de universitatoj en la mondo, Universitato Aalto estis vicigita 55-a inter universitatoj kiuj defias teknologion.
András Hegedűs
András Hegedűs [andrAŝ hegedUŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Hegedűs András estis hungara altlerneja instruisto, literaturhistoriisto, redaktoro.
Universitato Aalto
Historio
La 29-an de majo 2008, la registaro sciigis ke la nova universitato estus nomita laŭ la finna arkitekto Albert Aalto en lumo de liaj atingoj en teknologio, ekonomiko kaj arto. Finna edukministro Sari Sarkoma subskribis la ĉarton de la Universitato Aalto la 25-an de junio 2008 en Helsinko, kune kun reprezentantoj de finnaj industrioj kaj aliaj profesiaj organizoj. La 19-an de decembro 2008, Tola Tari estis elektita fare de la estraro por esti la unua prezidanto de Universitato Aalto.
András Hegedűs
naskiĝis en Bretka (Ĉeĥoslovakio, nuntempe en Slovakio), li mortis  en Szeged.
Pat Hanrahan
Premioj
Li estis premiita per la Premio Turing en 2019 kune kun Edwin Catmull.
Universitato Aalto
Historio
Universitato Aalto komencis funkciigi la 1-an de januaro 2010. En la procezo de kreado de la universitato, la Universitato-Juro estis ŝanĝita tiel ke la universitato estus rajtigita kolekti fondusojn. La universitato sukcesis atingi ĝian celon kolekti 200 milionojn da eŭroj en privataj donacoj. La kvanto estis pliigita 2.5 fojojn fare de la finna registaro.
András Hegedűs
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li maturiĝis en gimnazio en (tiam hungara urbo) Rimaszombat en 1943, poste li akiris diplomon en Kalvinana Altlernejo de Sárospatak en 1949, en la sekva jaro pedagogian diplomon en Universitato de Debrecen. Inter 1958-1968 li instruis en altlernejoj en Szarvas, Kőszeg, Győr kaj Baja, eĉ li estis ankaŭ kelkfoje lernejestro. Li estis katedrestro ekde 1968 ĝis sia morto en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász. Intertempe li estis ankaŭ redaktoro de revuoj. Liaj kontribuoj prezentis aspektojn inter verkistoj kaj pedagogiaj laboroj. Dufoje li edziĝis (1950, 1965), sola knabino naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1956-1973.
Universitato Aalto
Organizo
La universitato estas regata de sep-membra Universitato Aalto Foundation Board. La konsilio decidas pri la strategio, operacioj, aktivaĵoj kaj ekonomio de la fondaĵo, kaj ankaŭ nomumas la prezidanton de la universitato kaj la vicrektorojn. La universitato estas organizita en ses lernejojn kun respektivaj dekanoj kaj administraj konstruaĵoj.
La universitato havas ses lernejojn:
Kromaj sekcioj kiuj funkcias en la universitato:
Grekio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894. La grekaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
John Hopcroft
John Edward HOPCROFT (7-an de oktobro, 1939) estas usona teoria komputila sciencisto. Liaj lernolibroj pri teorio de komputado (ankaŭ sciita kiel la Cinderella libro) kaj datumaj strukturoj estas rigardita kiel normoj en iliaj kampoj.
Premioj
Li estis premiita per la Premio Turing en 1986 kune kun Robert Tarjan.
Elizabeta Gabriela de Bavario
Dukino Elizabeta Gabriela de Bavario (Elisabeth Gabriele Valérie Marie Herzogin in Bayern, naskiĝis la 25-an de julio 1876 en kastelo Possenhofen, mortis la 23-an de novembro 1965 en Bruselo) estis bavaria princino kaj pli poste belga reĝino. En la jaro 1900 ŝi edziniĝis al heredanto de la belga trono Alberto la 1-a (reĝo ekde la jaro 1909), ŝia filo estis reĝo Leopoldo la 3-a. Dum la unua mondmilito kiel reĝino-edzino ŝi regule vizitis batalfronton, ŝi financis diversajn plibonigojn al soldatoj kaj flegis ilin. Ŝi estis granda ŝatantino kaj subtenantino de arto. Dum la dua mondmilito kiel reĝino-patrino ŝi kondamnis konduton de naziistoj al judoj kaj savis centojn de judaj infanoj. En la jaro 1965 Jad Vaŝem donis al ŝi titolon justulino inter la popoloj.
Grekio en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894. La grekaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Amerika Universitato de Karibio (Haitio)
La Amerika Universitato de Karibio (American University of the Caribbean ; akronime: AUC) estas universitato situanta en Les Cayes, Haitio. La universitato estis establita en 1983, kiel neprofitcela institucio organizita ekskluzive por edukaj kaj sciencaj celoj.
La universitato malfermis ĝiajn pordojn kaj komencis instrui programojn en 1986.
En 1989, la universitato translokiĝis al sia nuna loko kaj al vasta kampuso de proksimume 5 700 kvadrataj metroj, kies konstruado estis financita de la Asocio de Usonaj Lernejoj kaj Hospitaloj en la Mondo (American Schools and Hospitals Abroad (ASHA)).
Kinga Szabó (ceramikisto)
Kinga Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Kinga estas hungara ceramikisto. Ŝia geedziĝa nomo estas (hungarece) Schnöller Geyzáné.
Kinga Szabó naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Kinga Szabó lernis la ceramikoteknikon de Géza Gorka (1961), poste ŝi laboris en la ŝtata industriarta entrepreno, inter 1962-1970 en popolarta kooperativo de Mezőtúr. Ŝi levis al arta nivelo la ceramikadon en Mezőtúr, ŝi formigis potojn per turnigado sur rado. Ŝi estis arta gvidanto de ceramika uzino de Szekszárd inter 1970-1996, poste ŝi konatiĝis pri la porcelana tekniko en Pécs (ŝi ankaŭ tie estis arta gvidanto). Ekde 2001 ŝi laboris en propra ateliero. Ŝi ricevis premiojn inter 1963-1998.
Muzeo de Ĉitral
La Muzeo de Ĉitral estas muzeo kiu troviĝas en distrikto Ĉitral de provinco Ĥajber-Paŝtulando, en Pakistano. Ĝi estis starigita la 8-an julio de 2010.
Historio
La Ĉitrala regiono — konata pro sia riĉa kultura heredaĵo kaj pitoreskaj panoramoj — gastigas profundajn krutojn, montojn, riverojn kaj verdan valon, kaj estas la plej izolata regiono de Ĥajber-Paŝtulando. La celo de la Muzeo de Ĉitral ekde sia estiĝo estas la konservado kaj la protektado de la riĉa kultura heredaĵo de Ĉitral. La muzeo enhavas du galeriojn: pri etnologio, kaj pri arĥeologio kaj Kalaŝoj.
Etnologia galerio
La etnologia galerio rakontas la kulturon kaj vivmanieron en la Ĉitrala valo. La galerio inkluzivas brodaĵojn, juvelojn, armilojn, ceramikon, muzikajn instrumentojn, ilojn por ĉasadi, meblojn kaj familiajn objektojn. Inter la brodaĵoj oni trovas ĉemizojn el la regionoj de Kohistan, Svat kaj Nuristan, inan monujon, talimantelojn, ĉapojn, tablomatojn, kusenkovrilojn ktp. La juveloj de la galerio prezentas la kulturajn tendencojn, enhavante kuprajn kaj arĝentajn braceletojn, pendaĵojn, orelringojn, fingrajn ringojn, kolĉenojn, braceletojn, amuletojn, kaj aliajn ornamaĵojn. La Muzeo havas varion de armiloj inkluzive de ujoj por pulvo, pistoloj, pafiloj, kanonoj, ponardoj kaj glavoj. Ĉi tiuj objektoj eksplikas la tradicion kaj kulturon de la Ĉitrala valo dum la 19-a kaj la komenco de la 21-a jarcentoj. La muzeo eĉ gastigas riĉan kolekton de tradicia ceramiko, kun ankaŭ kuirkruĉoj el ligno kaj ŝtono, tekruĉoj, akvokruĉo, bovloj, kuleroj, pletoj, ktp.
Arĥeologia kaj Kalaŝa galerio
La galerio pri arĥeologio kaj la kalaŝa kulturo gastigas kulturajn materialojn kaj arĥeologiajn antikvaĵojn el la Kalaŝa valo. Ĝi montras arĥitekturajn elementojn, familiajn objektojn, kapvestaĵojn, robojn, juvelojn, portretojn pri Kalaŝaj diinoj kaj aliajn memorfestajn figurojn el ligno. La arĥeologiaj vidindaĵoj ĉe la muzeo konsistas plejparte de antikvaĵoj el Gandaraj tomboj, inkluzive de ceramiko, duon-valoraj ŝtonaj bidoj, lancokapoj, sag-pintoj, braceletoj, fingraj ringoj, pendaĵoj kaj aliaj juvelaĵoj. Ĉi tiuj artefaktoj estas eltrovitaj dum la elfosadoj gviditaj fare de la Administrejo pri Arkeologio kaj Muzeoj de la registaro de Ĥajber-Paŝtulando ĉe la situoj de Sangur kaj Parvak.
Grekio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894. La grekaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Nava de Sotrobal
Nava de Sotrobal estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Peñaranda. Nava de Sotrobal estas tradukebla etimologie al Altebenaĵo de la Luparbaro.
Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 42 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ekzemple dum la enlanda kastilia milito kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo kiam francaj trupoj de la Marŝalo Soult alvenis la 5an de Novembro 1812. Nava de Sotrobal apartenis al la Duklando de Alba. Dum la hispana enlanda milito fine de 1936 estis flughaveno de la trupoj de Francisco Franco kiu estis foje bombardita.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
(153220) 2000 YN29
(153220) 2000 YN29 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Grekio en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894. La grekaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
(153220) 2000 YN29
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Amira Chun
CHUN Kyung Ok, arta nomo Amira Chun (naskiĝis la 12-an de septembro 1963 en Seulo), estas korea kantistino kaj esperantistino.
(153220) 2000 YN29
Orbito
Ĝi estas proksima de la 1:4 kun Marso kaj 3:1 kun Jupitero.
Amira Chun
Biografio
Amira Chun studis klasikan voĉon en la Nacia Universitato de Seulo. Ŝi tamen ne sekvis karieron pri klasika muziko, anstataŭe ŝi preferis dediĉi sin al socialaj kaj poemaj kantoj de Koreio. Forta influo pri sia arto estas la situacio de Koreio kiel lando dividita. Ŝiaj kantoj estas markitaj de sopiro pri reunuiĝo de koreoj, de nerapida ritmo kaj lirika melodio, kun la celo komfortigi la animon kaj provoki rememorojn. Chun asertis, "Mi kredis, ke bonaj kantoj povos ŝanĝi nian mondon... Mi plu esperas bonigi nian mondon por vivi harmonie, pace kun ĉiuj estuloj per miaj kantado kaj agado." Vero, forto, homamo, naturo kaj vivo estas oftaj temoj en ŝiaj kantoj.
(153220) 2000 YN29
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero, ĝi ekstere tanĝas tiun de Venuso kun ne tre granda orbita klineco.
Amira Chun
Esperanto
Chun eklernis Esperanton en 2017. Ŝi estis invitita al la dua filmfestivalo Teo Kaj Amo, okazinta en Ĉinio, por kanti en la internacia vespero de la filmfestivalo, kaj renkontis tie Sepa & Asorti kaj Amindaj. En 2019 ŝi estis invitita al la Baltiaj Esperanto-Tagoj numero 55, kiam ŝi prezentis al la publiko unu-horan koncerton kaj ankaŭ havis la okazon kanti kun Asorti. En 2020 Amira Chun estis invitita de Universala Esperanto-Asocio (UEA) por kanti la himnon La Espero por la malfermo de la Monda Festivalo de Esperanto, nome Somera Inaŭguro. En 2021 Amira Chun kantis "Heredaĵo" kun ŝi partoprenis en la Belartaj Konkursoj de UEA.
(153220) 2000 YN29
Orbito
Ĝia granda aphelio (633,618 miliono da km) kondukas ĝin preskaŭ ĝis la orbito de Jupitero: ĝia jupitera MOID estas 0,751389 astronomia unuo (112,406 milionoj da km).
Amira Chun
Esperanto
Ŝi instruas Esperanto-kantojn en la Seula Esperanta Kulturcentro (SEK) ĉiusemajne.
Diskaro
Ŝi lanĉis du albumojn en la korea.
En 2019 aperis ŝia unua kompaktdisko en Esperanto, kun la titolo "Kantu, Ni kunkantu".
Heinrich Schmidt (porcelanpentristo)
Heinrich SCHMIDT (naskiĝinta ĉ. 1788 en Blankenhain-Thangelstedt, mortinta la en Vajmaro) estis germana porcelanpentristo.
Vivo
Schmidt komence laboris en la porcelanfabriko de Blankenhain, antaŭ ol iĝi disĉiplo de Franz Kotta en Rudolstadt. Inter 1813 kaj 1815 li frekventis la Vajmaran desegno-lernejon kie li eksponis en 1815 porcelantasojn kun desegnaĵoj laŭ Rafaelo.
Inter 1821 kaj 1836 oni mendis ĉe li liveri al la vajmara duka korto plurajn centojn da teleroj kun arbfolia rando kaj vidoj de konataj vajmaraĵoj. Krome li entreprenis plurajn kaj sukcesajn eksperimentojn taŭgigi originalajn kuprogravuraĵojn por reprezento sur porcelanaĵoj.
Unu lia disĉiplo, Adelbert Schenk, poste iĝis pioniro fotografi-arta en Vajmaro. Li estis filo de la porcelanpentristo Friedrich Ulrich Schenk kaj tuj post ties frua morto varta infano de Schmidt. Fakte Schenk heredis la vendejon de Schmidt kiu mem estis senida.
Grekio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894. La grekaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Kabiezes (metrostacio)
Kabiezes estas finstacio sur linio L2 de la Metroo de Bilbao, situanta en Santurtzi.
Possenhofen
Possenhofen (iam kromnomata nur Possi) estas kastelo troviĝanta sur bordo de lago Starnberger See netute 30 kilometrojn sudokcidente de Munkeno en Bavario. La konstruaĵo estis proklamita konstrua memorindaĵo.
Historio kaj nuntempo
Sur loko de la hodiaŭa kastelo devene situis burgo, kiu ĉi tie estis konstruita en la jaro 1536, sed poste ĝi estis neniigita dum la Tridekjara milito, sekve poste alikonstruita al la ĝisnuna kastela aspekto.
Iecava
Iecava estas urbo en Zemgalia distrikto Bauska. Situante ĉe la bordo de la rivero Iecava, 21 km de Bauska, 30 km de Jelgava kaj 45 km de Rigo ĉe la intersekco de la aŭtovojoj E67/A7 ("Via Baltica"), P92 kaj P93. La urbo havas populacion de proksimume 6,000 homoj. Iecava estis menciita en historiaj dokumentoj ekde 1492 kun sia malnova germana nomo Gross-Eckau. Ĝis la 1-a de julio 2021 Iecava havis vilaĝan statuson. La plej granda dunganto en Iecava estas ovoproduktanto "Balticovo", produktante pli ol 600 milionojn da ovoj jare.
Possenhofen
Historio kaj nuntempo
Ĝi estas konata precipe kiel restadejo de la antaŭlasta aŭstra imperiestrino kaj ĉeĥa kaj hungara reĝino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario. Ŝi vivis ĉi tie en sia infanaĝo komune kun siaj gepatroj kaj gefratoj, poste, kiam ŝiaj gepatroj, Maksimiliano Jozefo de Bavario kaj lia edzino Ludovika de Bavario, aĉetis tiun ĉi kastelon en la jaro 1834 kiel sia kamparana sidejo. Ĉirkaŭas ĝin ampleksa kastelparko kaj ĝardeno.
Nuntempe ĉi tie troviĝas studenta loĝigejo (internulejo) kaj muzeo dediĉita al imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario (naskiĝinta Elizabeto de Bavario).
Iecava
Historio
La tempo de Duklando Kuronio estis signifa en Iecava evoluo, kiam la vilaĝo iĝis la centro de loka industrio: ĝi loĝigis kupron, gudron, kalkon, brikojn kaj arbarkarbofornojn, dolomitŝtonminejojn, paperfabrikojn, tolaĵojn kaj dratfabrikojn, kaj metiejoj de bareloj. La 19-an de julio 1812 ĉi tie okazis la Batalo de Iecava kontraŭ la prusa korpo de la Granda Armeo de Napoleono. Post la Napoleonaj Militoj, socia kaj kultura vivo komencis disvolviĝi en Iecava: estis konstruitaj lernejo, paroĥa domo, apoteko, magistrato-juĝejo kaj Metiista domo. Dum la Unua Mondmilito, precipe en 1915, Iecava multe suferis - la grandbieno estis detruita, restis nur 43 domoj.
La moderna urbo Iecava estis formita kunfandante la iaman urbovilaĝon de Iecava kun vilaĝojn Dartija, Rakmente kaj Pārupe.
Transporto
Iecava situas apud la plej grava latva ŝoseo Talino - Rigo - Varsovio. 5 km norde de ĝi estas transita karga fervoja linio Jelgava-Krustpils kun la stacio Iecava. Malpli gravaj vojoj estas P92 (Iecava-Stelpe), P93 (Iecava-Jelgava), V7 (Baloži-Iecava), V9 (Iecava-Daugmale), V1008 (Iecava-Emburga) kaj kelkaj aliaj.
Grekio en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Greka Olimpika Komitato (greke Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή), fondita en 1894. La grekaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Filipin–usona milito
La Filipin–usona milito (en angla Philippine–American War, ankaŭ Filipino–American War, Philippine War, Philippine Insurrection aŭ Tagalog Insurgency, en Filipina lingvo: Digmaang Pilipino–Amerikano; en hispana lingvo: Guerra filipino–estadounidense), estis armita konflikto inter la Unua Filipina Respubliko kaj Usono kiu daŭris el 4a de februaro, 1899, ĝis la 2a de julio, 1902. Kvankam la filipinaj naciistoj vidis la konflikton kiel kontinuaĵo de la luktado por sendependigo kiu ekis en 1896 pere de la Filipina Revolucio, la usona registaro rigardis ĝin kiel nova kaj diferenca insurekcio.
Historio
La konflikto startis kiam la Unua Filipina Respubliko objektis kontraŭ la enhavo de la Traktato de Parizo laŭ kiu Usono ekhavis posedon de Filipinoj el Hispanio, finigante la hispan-usonan militon.
La luktado startis inter fortoj de Usono kaj tiuj de la Filipina Respubliko la 4an de februaro, 1899, en tio kio iĝos konata kiel la Batalo de Manilo de 1899. La 2an de junio, 1899, la Unua Filipina Respubliko oficiale deklaris militon kontraŭ Usono. La milito oficiale finis la 2an de julio, 1902, per venko de Usono. Tamen, kelkaj filipinaj grupoj — estritaj de veteranoj de Katipunan, nom filipina revolucia societo — plue batalis kontraŭ la usonaj fortoj dum kelkaj pliaj jaroj. Inter tiuj estroj estis Generalo Macario Sakay, veterana membro de Katipunan kiu ekhavis la prezidentecon de la proklamita Tagaloga Respubliko, formita en 1902 post la kapto de Prezidento Emilio Aguinaldo. Aliaj grupoj, kiel la popoloj Morooj, Bikoloj kaj Pulahanoj, pluigis malamikecojn en apartaj areoj kaj insuloj, ĝis sia fina malvenko en la Batalo de Bud Bagsak la 15an de junio, 1913.
La milito rezultis en la mortoj de almenaŭ 200 000 filipinaj civiluloj, ĉefe pro malsatego kaj malsanoj. Aliaj ĉirkaŭkalkulis, ke la totalaj mortoj de civiluloj atingis ĝis unu miliono. La milito kaj speciale la posta okupacio fare de Usono, ŝanĝis la kulturon de la insularo, konduke al eniro de Protestantismo kaj malstabiligo de la Katolika Eklezio en Filipinoj kaj ankaŭ al la enkonduko de la Angla lingvo an la insularo kiel ĉefa lingvo de regado, edukado, negocado, industrio kaj, en estontaj jardekoj, inter supra-klasaj familioj kaj edukitaj individuoj, anstataŭante la hispanan lingvon.
En 1902, la Usona Kongreso aprobis la leĝon Philippine Organic Act, kiu ebligis la kreadon de la Filipina Asembleo, kun membroj elektotaj de la filipinaj viroj (virinoj ne havis voĉdonrajton ĝis post la plebiscito de 1937). Tiu leĝo estis anstataŭita en 1916 pere de la Jones Act (Filipinaŭtonomeca Leĝo), kiu enhavis la unuan formalan kaj oficialan deklaron de la usona registaro kiel engaĝiĝo al eventuale fina garantio por la sendependigo de Filipinoj. La 1934 Tydings–McDuffie Act (Filipinsendependa Leĝo) kreis la Filipinan Komunumon la postan jaron, pliigante la mem-regadon kiel antaŭeniro al la sendependeco, kaj establis procezon al la kompleta filipina sendependeco (origind planita por 1944, sed interrompita kaj prokrastita pro la Dua Mondmilito). Usono garantiis finfine sendependecon por Filipinoj nur en 1946, post la Dua Mondmilito kaj la japana okupacio de Filipinoj, pere de la Traktato de Manilo.
Palaciosrubios
Palaciosrubios estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco. Palaciosrubios estas tradukebla maletimologie al Flavaj Palacoj aŭ plej verŝajne etimologie al Ruĝaj Grenstokejoj aŭ Ruĝgrenaj Stokejoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 36,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 368 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas norde kun Cantalapiedra, oriente kun Horcajo de las Torres (Ávila), sude kun Zorita de la Frontera kaj okcidente kun Poveda de las Cintas. Ĝi distas 53 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, terpomoj, betoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Lolita Séchan
Lolita Séchan (naskiĝis en Parizo) estas franca verkistino. Ŝi verkas porinfanan literaturon kaj ankaŭ komiksojn; ŝi publikigis sian unuan grafikan novelon Les Brumes de Sapa en la aĝo de 36 jaroj.
Santurtzi (metrostacio)
Santurtzi estas stacio sur linio L2 de la Metroo de Bilbao, situanta en Santurtzi.
Bernard Comrie
Bernard Comrie (elp. bɜːnəd kɒmriː/, n. la 23-an de majo 1947 en Sunderland) estas brita ĝenerala lingvisto, kiu loĝas en Usono kaj longe laboris en Germanio. Li estas unu el la plej grandaj kaj famaj modernaj lingvistoj (tipologoj), poligloto, flua en multaj eŭropaj kaj ne-eŭropaj lingvoj, kiu ankaŭ kompare pritaksis la lingvojn Esperanto kaj la angla.
Biografio
La komenca periodo de la scienca agado de Comrie rilatas al la Universitato de Kembriĝo ĉe kiu li diplomiĝis en 1968 kaj kie li poste defendis sian Ph.D. De 1978 ĝis 1998 li laboris en Usono, instruante en la Universitato de Suda Kalifornio. En 1997, li gvidis la fakon lingvistiko ĉe la Instituto Max Planck pri Evolua Antropologio en Leipzig, kiu, sub la gvidado de Comrie, fariĝis la plej granda esplorcentro pri lingva tipologio en Eŭropo (kaj unu el la plej signifaj en la mondo) .La branĉo fermiĝis en 2015 pro la emeritiĝo de Comrie.
Li estis ankaŭ prezidanto de la Societas Linguistica Europaea (Eŭropa Lingva Societo) en 2007-2008.
Balázs Adolf
[balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Adolf Balázs estas hungara kanuisto, dufoja mondĉampiono, olimpiano.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
ricevis emon pri kanuado de sia patro, same kanuisto. La juna Balázs komencis kanuadi en Szentendre, poste en sia naskiĝurbo. En 2017 li estis junulara mondĉampiono en la maratona kanuado. Inter la plenkreskuloj li estis mondĉampiono dufoje en 2021 en kategorioj maratona kaj rapideca kanuado. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo.
Tejeda
Tejeda [teĤEda] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la centra parto de la insulo Gran Canaria.
Paradinas de San Juan
Paradinas de San Juan estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco kaj al la Municiparo Peñaranda. Paradinas de San Juan estas tradukebla etimologie al Haltejetoj de Sankta Johano aŭ Bestokortetoj de Sankta Johano, ĉar ĝi apatenis mezepoke al la Ordeno de Sankta Johano.
Tejeda
Ĝi estas unu el nur sep municipoj en la insulo (la aliaj estas Firgas, Santa Brígida, Valsequillo de Gran Canaria, Teror, Valleseco kaj Vega de San Mateo), kaj dek unu en la insularo, kiuj ne havas aliron al la maro.
Paradinas de San Juan
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 35,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 413 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 650 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 52 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Tejeda
Geografio
Tejeda estas en la centra parto de la insulo Gran Canaria, je 43,7 km de la provinca kaj insula ĉefurbo, kio helpis ĝian disvolvigon. Ĝi enhavas areon de 103,3 km², kiel la 4a plej granda teritorio de la insulo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de La Aldea de San Nicolás, Artenara, Valleseco, Vega de San Mateo, San Bartolomé de Tirajana kaj Mogán. La municipa teritorio enhavas la nomitan Kalderon de Tejeda, formacio de vulkana deveno trairata de krutaj torentejoj en kiu elstaras du rokmontetoj kaj geologiaj simboloj de la insulo: nome Roque Nublo kaj Roque Bentayga.
Paradinas de San Juan
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Tejeda
Geografio
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno, estas je 1 050 m.s.m., kiel dua plej alta municipa ĉefurbo en la insulo,, kaj la plej alta loko de la municipo estas 1947,08 m.s.m. proksime de Monto Pico de las Nieves. La plej malalta loko estas 117 m.s.m. en la fluejo de la torento Juncos.
Tejeda posedas la tuton de sia teritorio protektita ene de la Kanaria Reto de Protektitaj Naturaj Areoj, nome integre la naturan monumenton Roque Nublo, kunhavante kun najbaraj municipoj la samnoman naturan parkon, la naturan rezervejon Inagua, kaj la kulturan pejzaĝon Risco Caído kaj sanktaj montoj de Gran Canaria, Monda Heredaĵo de Unesko​. Granda parto el tio estas inkludita en la Reto Natura 2000 kiel Zono de speciala konservado (ZSK). Krome Inagua estas Birdoprotekta Areo. ​
Historio
La municipo havis alirejon al la maro ĝis 1815, kiam la suda parto administracie disiĝis disde Tejeda, kaj iĝis sendependa municipo Mogán.
La malabundo de akvo por irigacio malhelpis la ekonomian kreskon kaj la disvolvigon de agrikultura aktiveco kaj demografian kreskon. La geologia formo de la valo ebligas la tujan foriron de la akvo kolektita vintre okcidenten, al municipo La Aldea de San Nicolás, sed ankaŭ tie ĝi ne helpas profiton de la akvo por kultivado.
La 30an de novembro 1946 Tejeda suferis katastrofan ŝtormon, kiu rezultis en ses mortoj kaj grandaj damaĝoj.
Demografio
La municipo havis 1 865 loĝantojn je 2021, estante la 3a malplej loĝata municipo de la provinco Las Palmas kaj la 2a de la insulo Gran Canaria.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis laŭlonge de la unua duono de la 20-a jarcento ĝis 4 477 loĝantoj en 1960, sed poste malaltiĝis ĝis nunaj malpli ol 2 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Tejeda dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Universitato Quisqueya
Universitato Quisqueya (Université Quisqueya) estas privata universitato, situanta en la ĉefurbo de Haitio, Portoprinco. Ĝi estis fondita en 1988. La nuna rektoro estas Jackie Lomark.
La fondinto de la universitato estas Jacques Edward Alexis, kiu ankaŭ estis la unua rektoro de la universitato, inter la jaroj 1990 ĝis 1995, kaj poste estis la ĉefministro de Haitio. La universitato estas konsiderata la plej bona kaj gvida privata universitato en Haitio.
Nomo
Quisqueya, kiu signifas "granda afero" aŭ "granda lando", estas unu el la antaŭaj nomoj de la insulo Hispaniolo, kiu inkluzivas Haition kaj Dominikan Respublikon.
Historio
La universitato estis establita en 1988, fare de Jacques Edward Alexis, poste la Ĉefministro de Haitio. Alexis ankaŭ estis la unua rektoro de la universitato, inter 1990 kaj 1995.
Malgraŭ la efikoj de la sismo en 2010, kiam la nombro da studentoj falis al 721, antaŭ 2015 rekrutado pliiĝis al rekorda nombro de 3,500 studentoj.
En 2011, la Centro por entreprenemo kaj Novigado estis fondita en la universitato. La centro estis komence apogita fare de la Clinton Bush Haiti Foundation.
Nuntempe
La universitato havas neniun politikan aŭ religian apartenon. La devizo de la universitato estas "Hominis beneficio cognoscere et agere", kaj tradukita "Scio kaj agado por la servo de la homaro".
La universitato havas ses ĉefajn studfakojn: agrikulturo kaj medio, administrado kaj ekonomio, inĝenieristiko kaj arkitekturo, juro kaj politika scienco, kaj edukado kaj sansciencoj. La universitato ofertas bakalaŭrojn kaj magistrojn. La universitato precipe antaŭenigas entreprenemon kaj ekonomian evoluon.
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 1960
Temis pri la unua apero de sudafrika teamo en vintra olimpiko, kiun kunordigis la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991. Pro la malpermeso de 1962 partopreni pluajn olimpikojn, krom se la nacia olimpika komitato tute traorganizus sin kaj ne farus ajnan diferencon, el kiu etno venus unuopa sportisto, la sekva fojo ke sudafrikaj sportistoj partoprenos olimpikon estos nur en la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono kaj sekve la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer.
La Almolda
La Almolda [laMOLda] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidenta parto de la komarko Monegros (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la plej sudorienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas unu de ses zaragozaj municipoj, nome de nordo suden Leciñena, Perdiguera, Farlete, Monegrillo, La Almolda kaj Bujaraloz, kiuj post la nova komarkigo aprobita en 1996 estas parto de Monegros.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidenta parto de la komarko Monegros, sude de tiu de Castejón de Monegros, okcidente de Valfarta kaj norde de Bujaraloz. La altitudo de la teritorio gamas inter 590 msm de la Montaro de Sankta Kiteria kaj 282 msm en la plej malsupra zono pli proksima al la komarko Ribera Baja del Ebro.
La loĝloko mem (491 msm) estas komunikata laŭ la paga aŭtoŝoseo AP-2 kaj nacia ŝoseo N-2 (tra Bujaraloz) kiu komunikas inter Candasnos oriente kaj Zaragoza nordokcidente. La regiona ŝoseo A-230 ebligas la komunikadon kun Sariñena kaj Bujaraloz. Krome estas komunikado kun Castejón de Monegros (norde) kaj Monegrillo (nordokcidente).
Historio
La areo estis loĝata de araboj kiuj lasis reton de irigacio, kastelon kaj la loknomon. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono. Kiam la landlimo kun Al Andalus sudeniris, la kastelo kaj la loĝloko perdis rapide sian gravon kaj estis donita kiel senjorlandon al diversaj senjoroj inter kiuj Berenguer de Bardají,​ "Justicia" de Aragono kaj barono de La Almolda en la epoko de la Kompromiso de Kaspo.
Carl Friedrich Maelzer
Johann Carl Friedrich MAELZER (naskiĝinta ĉ. en 1800 je Gotao, mortinta en 1872) estis germana kuproforĝisto kaj entreprenisto. Lia familio tenadis dum tri generacioj, t.e. inter 1839 kaj 1972, la fabrikon Tobiashammer (Ohrdruf).
La Almolda
Historio
En la 16-a jarcento oni konstruis la preĝejon, kaj blazondomojn, el kiuj la plej antikva eble de 1580.
Carl Friedrich Maelzer
Vivo
En la 1.4.1839 Maelzer kune kun la komercisto Friedrich Ferdinand Ortlepp estigis la firmaon Carl Maelzer & Comp. kiu akiris samjare en septembro la martelegan komplekson de Tobiashammer. De tiam la tuto paŝo, post paŝo, kreskis. Inter 1851 kaj 1854 oni ekipis ĝin per lado-laminatejo. En 1865 finfariĝis dua martelego. Fine la entreprenistoj dungis inter du kaj tri dekoj da laboristoj originaj el Ohrdruf kaj la ĉirkaŭaĵoj. Ili investis multe por daŭre plilukrigi la tuton. Maelzer krome estis urba konsiliano kaj politike engaĝiĝis por sia regiono.
La Almolda
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (fruktoĝardeno) kaj brutobredado al turismaj servoj (rura turismo).
Carl Friedrich Maelzer
Efikoj
En 1872, post la morto de Carl Friedrich Maelzer, transprenis la taskojn sen kompaniano ties filo August Christian (1844-1892). Li ankoraŭ pliampleksigis la bienon grunde kaj starigis tie agrikulturajn ejojn, remizojn kaj garbejon. Poste ties edzino Minna (1849-1922) ĉefis; en 1899 ŝi igis la gotaan arĥitekton Julius Krusewitz fari planojn por la domo Villa Sylvia sur la monto Kienberg je Luisenthal (Wölfiser Straße 4; kun 745 m² da loĝadspaco) kiu hodiaŭ estas aĵo monumentprotektota. En 1900 ŝi ekrespondeculigis sian bofilon Hans Bähr; en la 1.1.1941 li iĝis sola posedanto de ''Carl Maelzer & Comp. S.R.L.'' En julio 1972 aĉetis ĝin la ekonomia konsilio de la Distrikto Erfurto; tuj la laboroj je Tobiashammer ĉesis. En 1973 la fabriko iĝis parto de la popolproprieta entrepreno VEB Stahlverformungswerk Ohrdruf.
La Almolda
Vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj elstaras la preĝejo de la 16-a jarcento, alia konstruita kiel tombejo; romidevenaj fontoj; restaĵoj de la kastelo (nur malgranda muro kaj du turetoj); romidevenaj fontoj kiuj liveris trinkakvon al la loĝloko ktp. Krome estis ankaŭ neĝujo.
Enchastrayes
(jen france, okcitane Enchastraia) estas komunumo kaj vintrosportejo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Barcelonnette kaj al la samnoma kantono Barcelonnette.
Cazaugitat
- jen france, prononco laŭ sistemo IFA [], do simple, okcitane respektive gaskone Casaugitat - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Transports de Martigny et Régions
Transports de Martigny et Régions (TMR) estas transporta firmao en la kantono Valezo en Svislando. Ĝi funkciigas la fervojajn liniojn "Mont-Blanc Express" kaj "Saint-Bernard Express".
Geoffrey Hinton
Geoffrey Everest HINTON (6-an de decembro 1947) estas brita-kanada sciiĝa psikologo kaj komputila sciencisto, plej notita pro sia laboro pri artefaritaj neural retoj.
Premioj
Li estis premiita per la Premio Turing en 2018 kune kun Yoshua Bengio kaj Yann LeCun.
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 1994
La unua apero de sudafrika teamo en vintra olimpiko estis 34 jarojn antaŭe, en la Vintra Olimpiko 1960 - kunordigis la South African Olympic and Commonwealth Association, nacia olimpika komitato agnoskita ĝis la jaro 1962, funkcianta laŭ la ŝtataj leĝoj de rasa apartismo principe nur por blankulaj sportistoj, kaj antaŭulo de la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991. Pro la malpermeso de 1962 partopreni pluajn olimpikojn, krom se la nacia olimpika komitato tute traorganizus sin kaj ne farus ajnan diferencon, el kiu etno venus unuopa sportisto, la sekva fojo ke sudafrikaj sportistoj partoprenos olimpikon estos nur en la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono kaj sekve la simbola, nur du-persona teamo en la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer.
Bostens
(jen france, okcitane ?) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Monegrillo
Monegrillo [moneGRIljo] estas municipo de Hispanio, en la okcidenta parto de la komarko Monegros (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la orienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas unu de ses zaragozaj municipoj, nome de nordo suden Leciñena, Perdiguera, Farlete, Monegrillo, La Almolda kaj Bujaraloz, kiuj post la nova komarkigo aprobita en 1996 estas parto de Monegros.
La loknomo Monegrillo estas diminutivo de la komarkonomo Monegros, siavice devena de "nigraj montoj".
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidenta parto de la komarko Monegros, sude de tiu de Lanaja, kaj oriente de Farlete.
Historio
La areo estis loĝata de araboj kiuj lasis reton de irigacio. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono. Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Monegrillo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 393 loĝantoj.
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (fruktoĝardeno) kaj brutobredado al turismaj servoj (rura turismo).
Grenejo de Oßmannstedt
Je Oßmannstedt apud Vajmaro (Germanujo) troviĝas alta, iama grendeponeja turo kun groptegmento rekte ĉe la fervoja taluso. Temas pri monumentprotektita aĵo.
Tiu ĉi konstruaĵo bonege videbla estas por ĉiuj fervoje vojaĝantoj starigite verŝajne inter 1938 kaj 1941 fare de punlaboristoj. Poste ĝi servis al kooperativo simila al la koncepto de Raiffeisen estante je dispono por ĉiuj kamparanoj de la ĉirkaŭaĵo.
La aliaj ejoj samgrunde jam delonge aŭ kadukis aŭ terenfalis krom transformatorejo.
La tuto gravas nun alifunkcie estinte la unua projekto pri kalkulado de kompletaj energikostoj (la t.n. griza energio) fare de la laborgrupo Institut für Graue Energie kiun fondis arĥitektoj. Ili ankaŭ planas la daŭripovecan evoluigon de nemetropolaj regionoj.
Komence de la 1990-aj jaroj finiĝis la stokada funkcio de la 24 metrojn alta turo. Okaze de internacia konstru-ekspozicio la komplekso iĝis pridisputinda temo inter spertuloj.
Santurtzi
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas santurtziar.
Ĝi apartenas al neoficiala komarko Granda Bilbao. Ĝi estas sur la Maldekstra Bordo de la Estuaro de Bilbao, ĉe la monto Serantes (452 m.s.m.). Limas sude kun Ortuella, oriente kun Portugalete, okcidente kun Abanto kaj Ciérvana kaj norde kun Getxo.
En la tuta lando estas konata populara koplo kiu diras jene: (El Santurtzi al Bilbao mi venas marborde, havante falditan jupon montrante la krurojn) Ĝi aludas al fiŝvendistinoj kiuj tradicie venis al la grandurbo vendi fiŝkaptitajn fiŝojn.
39-a Ŝakolimpiko
La 39-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 19-an de septembro kaj la 4-an de oktobro 2010, en Ĥanti-Mansijsko, Rusio.
Urduliz (metrostacio)
Urduliz estas stacio sur linio L1 de la Metroo de Bilbao, situanta en Urduliz.
Bujaraloz
Bujaraloz [buĥaraLOZ] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidenta parto de la komarko Monegros (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la plej sudorienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas unu de ses zaragozaj municipoj, nome de nordo suden Leciñena, Perdiguera, Farlete, Monegrillo, La Almolda kaj Bujaraloz, kiuj post la nova komarkigo aprobita en 1996 estas parto de Monegros.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidenta parto de la komarko Monegros, sude de tiu de La Almolda kaj okcidente de Peñalba. La loĝloko mem (327 msm) estas komunikata laŭ la paga aŭtoŝoseo AP-2 kaj nacia ŝoseo N-2 kiu komunikas inter Candasnos oriente kaj Zaragoza nordokcidente. Krome la regiona ŝoseo A-230 ebligas komunikadon kun Sariñena (norde) kaj Caspe (sude).
La loĝloko distas de Zaragozo ĉirkaŭ 72 km. La teritorio estas ĉefe ebena kaj arida, kun altitudoj kiuj gamas inter 383 kaj 323 msm. Estas nombraj lagetoj disaj tra la teritorio.
Historio
La areo estis loĝata de araboj kiuj lasis reton de irigacio kaj la loknomon, de la araba "Burĝ al-arús", kiu signifas laŭvorte "turo de la fianĉino", aŭ "turo de Arús" ĉar tiu estis la nomo de grava araba stirpo. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono. En la 16-a jarcento oni konstruis la preĝejon, kaj en tiu epoko estis ankaŭ ventomuelejo. Eble de tiam ankaŭ neĝujo.
La enlanda milito en Bujaraloz (1936-39)
Je la komenco de la Hispana Enlanda Milito, Zaragozo estis kontrolita de la insurekciantoj same kiel Perdiguera, dum Alcubierre, Lanaja, Sariñena, Grañén kaj Tardienta, restis en teritorio de la Respubliko. Leciñena, dekomence kontrolita de dekstruloj, estis rekuperita de milicanoj de POUM la 7an de Aŭgusto 1936. Bujaraloz estis konkerita la 25an de Julio de la Kolono Durruti, kiu establis tie la stabanaro de la unuo. La kolonoj de milicanoj de la CNT organizitaj en Barcelono venis al Aragono cele al ties rekupero, kaj precize de Zaragozo. La avanco de la Kolono Durruti estis bremsita en Pina de Ebro, kie ĝi suferis bombardadon. Durruti decidis reveni al Bujaraloz, por reorganiziĝi kaj pli bone informiĝi pri la situacio de la malamikoj. La urbeto estis adaptita al la militnecesoj, nome unu ermitejo por aŭtejo de ambulancoj, alia ermitejo por municistokejo, kaj estis muntitaj ĝis tri hospitaloj.