cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historio (rakonto)
Intrigo
Marsa erudiciulo nomata Ullen faras esplorojn pri la historio de la Tero. John Brewster, eksa studento, diras al li, ke li ĵus membriĝis en la defendo de la Tero post la eksplodo de la milito inter la Tero kaj Venuso. Marsanoj, kun malabunda loĝantaro, evitas partoprenon en konflikto kaj Ullen trovas tian sintenon absurda. Poste, en konversacio kun Grounder en bombo-ŝirmejo dum aviadila atako, Ullen hazarde mencias antikvan Marsan armilon nomatan skellingbeg. Kiam li revenas, Brewster akompanas Ullen ĉe fizikisto nomita Thorning en Vaŝingtono, kiu pridemandas lin pri la armilo. Kiel historiisto, Ullen ne konas la teknikajn detalojn, sed li scias, ke la skelado povus diserigi objektojn de fero, nikelo kaj kobalto. Thorning sukcesas ekkapti iujn informojn eĉ se, ĉar la marsanoj delonge rezignas pri scienco, ne plu ekzistas sciencaj tekstoj pri la temo.
Kiam la milito komencas iri malbone por la teranoj, Brewster alfrontas Ullen por pli da informoj pri la marsa armilo, eĉ akuzante lin pri rezisto por akiri pli da financoj el la Tera registaro. Fine Ullen cedas kiam Thorning minacas lin bloki sian projekton pri historia esplorado. Li provizas la malprecizajn detalojn, kiujn li memoras pri la armilo, kaj unu el la asistantoj de Thorning rimarkas, ke scienculoj de la Tero laboras pri simila maŝino. Sur ĉi tiu bazo, la Tero sukcesas disvolvi armilon similan al la skellingbeg, per kiu ĝi sukcesas gajni la militon, je kies fino, kiel signo de dankemo, la registaro nomas militan muzeon laŭ Ullen, sed Ullen tute ne ŝatas tion.
NGC 6052-2
NGC 6052-2 (aliaj indikoj — NGC 6064-2, IRAS16030+2040, UGC 10182, KUG 1603+206, MCG 4-38-22, ZWG 137.32, MK 297, VV 86, ARP 209, PGC 57039) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stacio Shin-Takashima
Stacio Shin-Takashima (japane: 新高島駅 [Ŝin-Takaŝima-eki], angle: Shin-Takashima Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Jokohama Rapida Fervojo: Linio Minatomirai.
Kentum-lingvoj
La kentum-lingvoj estas tiu branĉo en la hindeŭropa lingvaro, en kiu la praaj konsonantoj molaj [ḱ], [ǵ] kaj [ǵʰ], perdinte sian molecon, identiĝis kun la malmolaj [k], [g] kaj [gʰ].
Al tiu branĉo apartenas la latinidaj lingvoj, ĝermanaj lingvoj, lingvoj keltaj, la greka lingvo.
La nomo de la branĉo kentum- (kontraste al la branĉo satem-) devenas el la maniero prononci la numeralon cento en la karakteriza reprezentanto de la branĉo, Latino: centum (kies historia prononco estis ['kentum]).
En la mezepoka Latino okazis palatiĝo de la sono [k] en la pozicioj antaŭ [e] kaj [i], sekve de kio tiu [k] ŝanĝiĝis en [ĉ] en la lingvoj itala kaj rumana, aŭ en [ts]→[s] en la franca kaj hispana; tial multaj vortoj latinidaj nun aspektas kvazaŭ vortoj satem-lingvaj. Ankaŭ la esperanta c=[ts] estas ŝuldata al tiu posta ŝanĝo latinida.
Ankaŭ vidu
Centum-satem isogloss Изоглосса кентум-сатем
25629 Mukherjee
25629 Mukherjee estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anish Mukherjee, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la South Point High School de Kolkato (Okcidenta Bengalio, Barato).
Thür
Thür estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La 1-an de januaro 2007 la komunumo havis 1569 loĝantojn.
Manoel Afonso Júnior
Manoel Afonso Júnior (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Edition of Contemporary Music
ECM (Edition of Contemporary Music) estas munkena diskeldonejo. Ĝi validas cefa en apartaj fakoj de nuntempa ĵazo same kiel de nuntempa klasikmuziko kaj publikigis ĝis 2009 pi ol mil muzikalbumojn. ECM restis ĉiam sendependa, kvankam ĝian disvendon organizas la granda diskoprodukta firmao Universal Music.
(18307) 1981 ER10
(18307) 1981 ER10 estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Bady Bassitt
Bady Bassitt estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 14.605 loĝantojn en 2010.
Franz Theodor Kugler
Franz Theodor Kugler (la 19-an de januaro, 1808, Stettin - la 18-an de marto, 1858, Berlino ) estis kultura administranto por la prusa ŝtato kaj artohistoriisto. Li studis ĉe la Universitato de Berlino kaj en 1837 li publikigis sian Handbuch der Geschichte der Malerei ( Kompendio pri la pentrohistorio ) de sia Handbuch der Kunstgeschichte ( Kompendio pri la artohistorio ).
Li estis mentoro de Jacob Burckhardt kaj tiu ĉi dediĉis pluraj de siaj verkoj al li. Kugler verkis sur Rudelsburg la faman kanton An der Saale hellem Strande.
(132124) 2002 CW237
(132124) 2002 CW237 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,19472 astronomia unuo, tie estas 29,130 milionoj da km.
Enrico Pieranunzi
Enrico Pieranunzi (naskiĝis la 5-an de decembro 1949 en Romo) estas itala ĵazpianisto, komponisto kaj aranĝisto.
Vivo kaj kariero
Pieranunzi jam frue komencis ludi pianon kaj estis kondukata de sia patro, gitaristo Alvaro, al ĵazo. Li studis klasikmuzikan pianludon kaj fariĝis en 1973 instruisto ĉe la konservatorio en Frosinone, sindediĉis tamen pretere al ĵazo kaj koncertis ekde 1975 kun propraj ensembloj, plejofte en triopo; lia unua albumo aperis en la sama jaro ĉe diskeldonejo Horo. Muzike li estas influita de Bill Evans, pri kiu li ankaŭ verkis libron (en 2001 aperintan en eldonejo Stampa en la itala kaj angla kaj en 2004 en la franca). Ĝis nun (2007) li registradmuzikis por pli ol 60 lumdiskoj. Li surdiskigis i.a. kun Art Farmer, Phil Woods, Charlie Haden, Chet Baker, Enrico Rava, Paul Motian, Lee Konitz, Billy Higgins, Jim Hall, Kenny Clarke, Frank Rosolino, Johnny Griffin, sed ankaŭ sole. En 2004 li koncertvojaĝis en Japanujo triope kun Joey Baron kaj Marc Johnson. Kiel komponisto li staras ekz. per pluraj komponaĵoj en la New Real Book de Chuck Sher.
Distingoj
En 1992 kaj 1997 li ricevis la francan ĵazpremion Django d’Or kiel plej bona eŭropa ĵazmuzikisto kaj en 2003 la samnoman italan ĵazpremion. La itala gazeto Musica Jazz elektis lin en 1989 kiel plej bona itala ĵazmuzikisto de la jaro.
Solimões
Solimões [solimOjs] estas la nomo ofte uzita por la supra areoj de la Amazona Rivero el ties kunfluo kun la Rio Negro supren al la landlimo inter Brazilo kaj Peruo.
La rivero Putumajo, en Brazilo rio Içá elfluas en la rivero Solimões, post fari landlimon en granda parto de sia fluejo inter Kolombio, Peruo kaj Ekvadoro.
Mátyás Keresztes
Mátyás Keresztes naskiĝis la  1910 en Budapeŝto. Li mortis la 1973 en Budapeŝto.
Biografio
Mátyás Keresztes akiris kemian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1935, poste li laboris en kemia uzino de Pétfürdő ĝis 1947. Li partoprenis en la rekonstruo de la uzino post la 2-a mondmilito. En 1952 en Kazincbarcika li gvidis establon de kemia uzino (kombinato). Post jaroj li faris la samon en Tiszapalkonya. En 1957 li kandidatiĝis. En 1963 li estis nomumita gvidanto de kemia trusto. Li plurfoje ricevis premiojn. havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Volavérunt
La filmo estis prezentita ene de la oficiala parto de la Donostia Internacia Filmfestivalo en 1999. Tiukadre Aitana Sánchez-Gijón atingis la Arĝentan Konkon al la plej bona aktorino pro tiu filmo.
Intrigo
La 23an de julio 1802, la Dukino de Alba, la plej riĉa kaj libera virino siatempe, proponas feston por inaŭguri sian novan palacon. La ĉeestantaro estas eksterordinara: la unua ĉefministro Manuel Godoy, la pentristo Francisco de Goya kaj Pepita Tudó, amantino de Godoy kaj modelo de Goya de lia plej fama pentraĵo La maja desnuda. Sekvamatene, la Dukino de Alba aperas mortinta en sia lito laŭ misteraj cirkonstancoj. Ŝi estis 40-jaraĝa.
Béla Lányi
Béla Lányi [lAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lányi Béla estis hungara kemiisto, profesoro.
Béla Lányi naskiĝis la  1894 en Szolnok. Li mortis la 1968 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Lányi frekventis bazlernejon kaj en gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis ekde 1913 en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, tial li akiris kemian diplomon nur en 1921, poste li restis samloke kiel vicprofesoro. En la studjaro 1925 helpe de stipendio li esploris en instituto en Berlino. Li doktoriĝis en 1927, en 1931 li atingis la instruan rangon privata profesoro, en 1939 publika eksterordinara profesoro, en 1942 publika oedinara profesoro, samtempe katedrestro. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 li savis ilaron kaj bibliotekon de la katedro. En 1952 li kandidatiĝis, en 1956 li doktoriĝis, en la sekva jaro li pensiuliĝis. Li okupiĝis ĉefe pri produktado de aluminia oksido kaj aluminio. Li ricevis korespondantan membrecon en 1965 en Scienca Akademio de Zagrebo.
Monticiano
Monticiano estas komunumo de Italio.
Preĝejo Sankta Kruco (Hőgyész)
Historio
La kirko de Hőgyész estis menciita jam ĉirkaŭ 1500, kiun la turkoj okupis en la 16-a jarcento. Precipe alvenintaj germanoj refondis la paroĥon en 1723, poste ili renovigis la preĝejon, kiu estis videbla eĉ komence de la 19-a jarcento apud la tombejo. Nova preĝejo konstruiĝis en 1799, kiun oni renovigis en 1898 (poste en 1966). La interna parto estis preta en 1812. La orgeno muzikas ekde 1927. En 1974 oni metis la altaron al nova loko.
Konstruaĵo
La konstruaĵo apartenas al la imponaj preĝejoj de la regiono. Ĝi havas unusolan turon super la enirejo. Ankaŭ la navo estas unusola. Apud la enirejo 2 skulptaĵoj situas: Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). La ĉefaltara bildo prezentas Apoteozon de Sankta Kruco.
Stacio Nishi-Umeda
Stacio Nishi-Umeda (西梅田駅 [Niŝi-Umeda-eki], Nishi-Umeda Station) estas fervoja stacio en Kvartaro Kita, Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Yotsubashi.
NGC 6065
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Adolf Fényes
Adolf Fényes [fEnjeŝ], hungare Fényes Adolf estis hungara pentristo, membro de Societo Szinyei Merse Pál. Adolf Fényes naskiĝis kiel Fischmann Adolf la 1867 en Kecskemét. En 1886 li prenis la nomon Fényes. Li mortis la 1945 en Budapeŝto.
Biografio
Adolf Fényes devenis el juda familio. Komence li lernis juron, poste pentroarton de Bertalan Székely inter 1884-1887. Poste li vivis en Weimar, baldaŭe en 1891 en Parizo. Inter 1894–1898 li frekventis pentrolernejon de Gyula Benczúr, poste li studvojaĝis al Italio kaj Francio. Ekde 1902 ĉiusomere li vivis en Szolnok, kie li partorenis en fondo de artista kolonio. En 1944 li vivis en getto de Budapeŝto. Li ricevis diversajn premiojn, ankaŭ eksterlande.
54810 Molleigh
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Molleigh Elena Struble (1994–2010), kiu kreskis proksime de la Observatorio Yerkes, kie ŝi estis volontulino por edukaj programoj, kiel unu por konekti Yerkes kun la Scienca Muzeo de Tokio. Ŝi helpis plani la Astrofizikan Akademion Yerkes por Junaj Sciencistoj.
Preĝejo Sankta Leonardo (Sorkifalud)
Historio
Vilaĝa kirko en Szentléránt estis konstruita el romiaj ŝtonoj supozeble en la 13-a jarcento. La unua mencio okazis en 1342. La vilaĝanoj iĝis luteranoj antaŭ ol 1600. La katolika grupo kaj paroĥo refondiĝis en 1734. La preĝejo estis renovigita kaj pligrandigita laŭ baroko post kelkaj jardejoj. En 1850 ĝi bruliĝis, sed poste estis rekonstruita, post jarcento renovigita. La orgeno estis farita en 1960. En la 2010-aj jaroj la preĝejo estis plene renovigita.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas kaj plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La absido estas duonronda kaj larĝas same kun la navo. La navo kontaktiĝas kun la kuboforma sakristio.
Kermeso okazas en la 6-an de novembro.
25630 Sarkar
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Debarghya Sarkar, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la South Point High School de Kolkato (Okcidenta Bengalio, Barato).
11588 Gottfriedkeller
11588 Gottfriedkeller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro dela svisa verkisto Gottfried Keller (1819–1890), reprezentanto de de la realisma poezio. Naskiĝinta en Zuriko, li estis la unua publika sekretario de la urbo de 1861 ĝis 1876. Lia romano Der grüne Heinrich la kolekto de mallongaj rakontoj Die Leute von Seldwyla fariĝis tre popularaj.
Leó Liebermann
Leó Liebermann, laŭ hungarlingve kutima nomordo Liebermann Leó estis hungara kemiisto, profesoro. Lia nobela antaŭnomo ekde 1905 estis szentlőrinci.
Leó Liebermann naskiĝis la  1852 en Debrecen. Li mortis la 1926 en Budapeŝto.
Biografio
Leó Liebermann devenis el juda familio. Li akiris kuracistan diplomon en universitato de Vieno en 1874, poste li plulernis kaj instruis en universitato de Innsbruck. En la sekva jaro li akiris plian diplomon, poste li instruis jam kiel privata profesoro. En 1878 li instruis en Universitato de Budapeŝto, inter 1879 kaj 1902 en Veterinara Instituto de Budapeŝto (poste altlernejo) li instruis kemion. Ekde 1881 li ankaŭ gvidis instituton pri ekzamenado de vinoj. En 1895 li estis nomumita reĝa konsilisto, en 1910 koortega konsilisto. Inter 1902 kaj 1926 li estis publika ordinara profesoro en Universitato de Budapeŝto, dume li estis dekano 2 jarojn. Li estis pioniro de la hungara ekzamenado pri vinoj, sed li okupiĝis ankaŭ pri aliaj nutraĵoj.
Komunumo Pajala
Komunumo Pajala (Pajalan kunta, Pajala kommun) estas komunumo en norda Svedio. Ĝi situas apud la riveroj Muonionjoki kaj Torneälven, kie estas landlimo de Finnlando. La administra centro estas Pajala. La terareoj de Komunumo Pajala estas 7 840,30. La komunumo havis la 31-a de decembro 2016 5973 loĝantojn. En la centro de la komunumo Pajala estas la plej granda sunhorloĝo en la mondo. En vilaĝo Käymäjärvi estas relikvo Vinsastenen (svede), Käymäjärven kivi (finne). En la komunumo oni multe parolas svedan kaj (tornval)finnan. En la komunumo estis fervojohaltejo ekde 1930-aj jaroj ĝis 1970. La plej konata pajalaano estas eble Lars Levi Laestadius. En Pajala estas ankaŭ populara naĝeblo, kie naĝas ankaŭ multaj finnoj. Plejparto el la ortnomoj estas finnlingvaj.
Digital rights management
DRM (angle «» — cifereca administrado de rajtoj, neoficiale fojfoje «» — cifereca administrado de limigoj, ruse «» — teĥnikaj rimedoj de protekto de aŭtorrajtoj) estas teĥnikaj rimedoj uzataj por limigi aŭ malebligi iujn uzmanierojn de verkoj en cifereca formo.
Richard Grenell
Richard Allen Grenell (naskiĝis la 18-an de septembro 1966) estis la usona ambasadoro al Germanio. Li estis antaŭe la plej longa servanta usona porparolanto ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. Grenell ankaŭ servis nelonge kiel naci-sekureca porparolanto por Mitt Romney dum ties klopodo en 2012 iĝi prezidento de Usono, fariĝante la unua malkaŝe geja porparolanto de Respublikana prezidenta kandidato.
Digital rights management
Muzikaj KDoj
En la jaro 2005-a aĉetintoj de muzikaj KDoj de «» malkovris, ke ĉe provo aŭskulti la muzikon en komputilo kun Vindozo, en la komputilon instaliĝas programo, kiu kaŝas sin simile al komputila viruso aŭ spiona programaro, por gardi la muzikon de kopiado. Baldaŭ aperis kutima fia programaro, kiu uzis tion por kaŝi sin mem.
Richard Grenell
En septembro 2017, Donald Trump nomumis Grenell kiel la usonan ambasadoron al Germanio. Li konfirmiĝis de la Senato per voĉdono 56–42 la 26-an de aprilo 2018. Li prezentis siajn legitimaĵojn al la Prezidanto de Germanio la 8-an de majo 2018.
Digital rights management
Necifereco de homoj
Homo bezonas neciferecan eligon de informoj, en formo de sonoj, bildoj ks. Se oni povas spekti aŭ aŭskulti ion, oni povas ĝin registri aŭ foti ks, eĉ kvankam kvalito malboniĝas. Por kontraŭi tion, oni provis aldoni al la eligaĵo bruon, kiu devis malhelpi pli al registrado, ol al homa perceptado.
Intenca malutilaĵo, malhelpo al laŭleĝaj uzoj
«» (per kampanjo «»), «» kaj aliaj kontraŭas aldonon al komercaĵoj de funkcioj destinitaj sole por limigo de ties utileco, ekzemple per malebligo de kopiado, ŝanĝado aŭ legado de dosieroj.
Richard Grenell
En marto 2019 Wolfgang Kubicki, la deputita prezidanto de la Libera Demokrata Partio, petis, ke Grenell estu elpelita el Germanio, deklarante, ke "Ia usona diplomato, kiu agas kiel alta komisionestro de okupa potenco, devas lerni, ke nia toleremo ankaŭ havas limojn." Carsten Schneider el la Socialdemokratia Partio diris, ke Grenell agas kiel "bubaĉo" kaj nomis lin "tuta diplomatia fiaskulo."
5328 Nisiyamakoiti
5328 Nisiyamakoiti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Digital rights management
Intenca malutilaĵo, malhelpo al laŭleĝaj uzoj
Tiaj iloj, ofte inkluzivataj en (ordinare malliberajn) programojn kaj aparatojn prilaborantajn verkojn, estas lastatempe reklamataj kiel avantaĝoj, ebligantaj spektadon de altkvalitaj filmoj (ekzemple ĉar unu DRM, se ĝi ne povas malebligi kopiadon pro necifereco aŭ aliaj ecoj de la kontakto, intence malbonigas la kvaliton de informoj aŭ tute rifuzas sendi ilin), dum senpere ili estas destinitaj sole por malhelpi certajn agojn pri tiuj filmoj, kaj malhelpas tiujn agojn sen distingi ĉu ili estas laŭleĝaj (ekzemple, pro justa uzo kiel citado, sekurkopiado, transformado en alian informaranĝon, uzado per alia aparato; libereco de la verko, revendo/fordono ktp; aŭ pro leĝa eksvalidiĝo de kopirajto) aŭ ne.
(18308) 1981 EZ11
(18308) 1981 EZ11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
5328 Nisiyamakoiti
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo kaj montogrimpisto Koichi Nishiyama. Li malkovris novaon en M33 en 2007 kaj grimpis Kilimanĝaron, Elbruson kaj Akonkagvon.
Digital rights management
Intenca malutilaĵo, malhelpo al laŭleĝaj uzoj
En iuj landoj oni ne rajtas malfunkciigi tian ilon, aŭ produkti ilon por tia malfunkciigo, eĉ se tio estas necesa por laŭleĝa uzo. Se malfunkciigi malhelpan ilon kontraŭleĝe estas pli facile, ol laŭleĝe, tiam laŭleĝaj uzoj estas malhelpataj pli, ol kontraŭleĝaj.
Kazuya Murata
Kazuya Murata (村田 和哉, n. ) estas japana futbalisto.
Digital rights management
Malakordo ĉe kunesto de limigitaĵoj kun pli liberaj funkcioj
En la jaro 2010 la firmao «» nuligis en jam venditaj ludkonzoloj «» la eblon instali GNU-Linuksajn operaciumojn. «» asertis, ke temis pri «sekurecaj kialoj», por protekti la sekurecon de sistemoj de la uzantoj, sed poste konfesis, ke temis pri protekto de ĝia «intelekta proprieto» (pro fuŝeto en la aparato oni sukcesis uzi la funkcion por kompreni, kiel laŭvole instali programojn en ĝian ludan parton). Kelkaj uzantoj ekprocesis kontraŭ «», citante, ke «» forte reklamis la funkcion, ke multaj posedantoj de la ludkonzolo aĉetis ĝin ĝuste pro tiu funkcio (interalie por konekti grandan kvanton de la ludkonzoloj por ricevi malmultekostan esploran komputilgrapolon ), kaj ke reprezentantoj de «» plurfoje certigis la aĉetintojn, ke tiu funkcio ne estos forigita.
Postulo de io cetere akcesora
Krom tio, iuj el la iloj postulas, ke oni uzu specialan komputilan programon, aŭ havu retkonekton, eĉ se tiu programo aŭ retkonekto ne rilatas al uzo de tiuformaj verkoj. Tiam, sole pro la DRM, la verkoj povas esti uzeblaj ne per ĉiuj komputiloj aŭ operaciumoj kaj ne en ĉiuj lokoj kie tiuspecaj verkoj kutime estas uzeblaj. Se tia ilo postulas por uzado de verkoj ĉiaman aŭ fojfojan retan konekton al iu servilo por certiĝi pri laŭleĝeco de la uzado, tiam kiam la necesa retkonekto aŭ la servilo malfunkcias, la verkokopio fariĝas neuzebla. Se posedanto de la servilo decidas ne plu subteni ĝin, ĉiuj aĉetitaj kopioj tiel protektitaj fariĝas senutilaj. Eĉ sen tio provizantoj de tiaj servoj povas ŝanĝi la uzkondiĉojn.
Kontraŭagado
Permesiloj de «» malpermesas apliki al la verko ilojn, limigantajn ies kapablon uzi rajtojn donatajn per la permesiloj. GNU GPLv3 havas kondiĉon, ke nenio licencita per la permesilo estu leĝe konsiderata kiel DRM kiun oni ne rajtas malfunkciigi.
Stabio
Stabio estas komunumo de la Komunumaro Stabio kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 4371 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Stabio situas sudoriente de Mendrisio, proksimume 10 kilometrojn okcidentnordokcidente de Chiasso ĉe la landlimo al Italio. La komunumo konsistas el la frakcio Stabio, San Pietro kaj Gaggiolo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,15 km², de kiuj 26,4% estas kovritaj de arbaro, 35,5% servas por agrikulturo kaj 35,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Stabio limas en nordo al Clivio (VA, Italio), en oriento al Mendrisio, en sudo al Bizzarone (CO, Italio), en sudsudokcidento al Rodero (CO, Italio), kaj en okcidento al Cantello (CO, Italio).
Trafiko
Tra Stabio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 394 de Mendrisio al Malnate. La fervojlinio de Mendrisio tra Stabio al Malnate estis fermita en la jaro 1928 por la pasaĝera transporto. La komunumo nuntempe pere de busoj estas konektita al la publika transportreto. En la jaro 2014 devos esti inaŭgurita la nova tiĉina regiona fervojlinio de Mendriso tra Stabio al Varese, kies konstruo komenciĝis en la jaro 2009.
Historio
La unua dokumenta mencio de Stabio datiĝas el la jaro 1067 sub la aktuala nomo Stabio. Pere de diversaj arkeologiaj fosadoj eblis trovi objektojn, kiuj pruvas, ke la loko estis daŭre loĝata ek de la 4-a jarcento antaŭ Kristo. Estis trovitaj tomboj el la ferepoko kaj el la romia epoko kun diversaj restaĵo de merkura kulto ka restaĵoj de lombardaj tomboj. Dum mezepoko Stabio apartenis al la Vikarejo Mendriso. La interezrajtojn la familio Orelli de Locarno cedis en la jaro 1189 al la episkopo de Como. En la jaro 1517 Stabio estis akirita de la Svisa Ĵurkomunumo. Dum konflikto inter konservuloj kaj liberaluloj la 22-an de oktobro 1876 mortis 3 homoj kaj devis interveni la svisa armeo.
Vidindaĵoj
Ek de 1981 en Stabio troviĝas la Muzeo pri kampara kulturo de Mendrisiotto (itale Musezo della civiltà contadina del Mendrisiotto.
Montieri
Montieri estas komunumo de Italio.
Arto de Japanio
Laŭ Francisko Azorín Japana arto estas ''Arto de la japanoj; tre lertaj dekoristoj. La arkitekturo estas elĉarpenta, krom la megalitaj, prahistoriaj konstruaĵoj k. la modernaj fortikigitaj palacoj.''
Analizo
Unu de la ĉefaj karakteroj de la japana arto estas ĝia eklektikismo, devena el la diversaj popoloj kaj kulturoj kiuj alvenis ĉe la japanaj marbordoj laŭlonge de la tempo: la unuaj loĝantoj instaliĝintaj en Japanio – konitaj kiel Ajnuoj – apartenis al kaŭkazia branĉo devena el nordo kaj oriento de Azio, alvenintaj eble kiam Japanio ankoraŭ estis kunigita al la azia kontinento. La deveno de tiuj loĝantoj estas necerta, kaj la historiistoj esploras diversajn hipotezojn, el raso ural-altaja ĝis ebla deveno de Indonezio aŭ Mongolio. Ĉiuokaze, ties kulturo ŝajnis korespondi al supra Paleolitiko aŭ Mezolitiko. Poste alvenis al la japanaj marbordoj — samtempe kiel al Koreio kaj al diversaj zonoj de Ĉinio — variaj grupoj de malaja raso devenaj el la azia sudoriento aŭ insuloj de Pacifiko, kiuj eksetliĝis iompostiome el la sudo, pelante la Ajnuojn al la nordo de Japanio, dum en posta tajdo alvenis al Japanio variaj grupoj de la sama etno devenaj el Ĉinio kaj Koreio. Al tiu rasa mikso oni aldonis la influon de aliaj kulturoj: pro insuleco, Japanio estis izola grandan parton de sia historio, sed foje ricevis influojn de la kontinentaj civilizacioj, ĉefe de Ĉinio kaj Koreio, kaj ĉefe el la 5a jarcento. Tiele al la prakulturo japana derivita el la sinsekvaj enmigrantaj tajdoj aldoniĝis la eksterlanda influo, forĝante eklektikan arton malferman al la plinoviĝo kaj la stila progreso. Menciindas ankaŭ ke granda parto de la arto produktita en Japanio estis de religia tipo: al la religio de ŝintoismo, nome la plej tipe japana, formita ĉikaŭ la 1a jarcento, aldóniĝis la budhismo ĉirkaŭ la 5a jarcento, formante religian sinkretismon kiu daŭras ankoraŭ nuntempe, kaj kiu same montriĝis en arto.
La japana arto estas tiele reflekto de tiuj distingaj kulturoj kaj tradicioj, interpretante je propra maniero la artajn stilojn importitajn de aliaj landoj, kiuj estos ricevitaj laŭ propra koncepto kaj de vivo kaj de arto, reinterpretante kaj simpligante ties proprajn karakterojn, kiel ĉe la prilaboritaj ĉinaj budhismaj temploj, kiuj en Japanio suferis procezo de malpliigo de ties superfluaj kaj ornamaj elementoj. Tio estas montro de la sinkretisma karaktero de la japana arto, pro kio ĉiam akceptis nature ajnan plinovigon devena el aliaj landoj.
Arto havas en la japana kulturo grandan senton por introspekto kaj por interrilato inter la homo kaj la naturo, reprezentata same en la ĉirkaŭaĵaj aĵoj, el la plej ornamita kaj emfaza al plej simpla kaj ĉiutagaj. Tio manifestiĝas en la valoro atribuita al la neperfekto, al la efemera karaktero de aferoj, al la emocia sento kiun la averaĝa japano establas kun sia etoso. Ekzemple, en la teceremonio la japanoj valorigas la kalmon kaj la trankvilecon de la stato de kontemplado kiun ili atingas pere de facila ritaro, bazita sur simplaj elementoj kaj sur harmonio devena el spaco kaj nesimetria kaj nefinita. Por la japanoj, la paco kaj la harmonio estas asociataj al la varmo kaj la komforto, kvalitoj kiuj montras ilian koncepton de la belo. Eĉ por manĝo, ne gravas la kvanto de manĝaĵoj aŭ ties prezentaĵo, ses la senta percepto de la manĝo kaj la estetika sento kiun oni atribuas al iu ajn ago. Same, la japanaj artistoj kaj artmetiistoj havas altan gradon de rilato kun sia verko, kaj ili sentas la materialojn kiel esenca parto de ties vivo kaj de ties komunikado kun la etoso ĉirkaŭe.
Periodoj
La Ĵomon-epoko (5000 a.K.-200 a.K.) estis markita de la produktado de ceramiko, eble la plej antikva produktita de la homoj, ornamita per fendaĵoj aŭ premoj fare per ŝnuroj. Dum la Periodo Jajoi (200 a.K.-200 p.K.) disvastiĝis tipo de grandaj tomboj kun ornamoj de terakotaj cilindroj. En la Periodo Kofun (200-600) elstaras la grandaj tomboj nomitaj kofun, same kiel figuroj el terakoto nome haniŭa; en arkitekturo elstaras la Ise-Sanktejo. En la Asuka-epoko (552-646) estis enkondukita la budhismo, kaj elstaras la templo Horju-ĝi (607) kaj la statuoj de Budho. En la Nara-epoko (646-794) hegemoniis la budhisma arto, ĉefe en arkitekturo (Pagodo de Orienta Jakusxi-ji, templo de Tōdai-ji) kaj skulptarto (Budho de Taĉibana, Bodhisatva Gako). La Epoko Heian (794-1185) estis la plej klasika de la japana arto: monaĥejo de Byōdō-in, pentrarta skolo de jamato-e. En la Epoko de Kamakura (1185-1333) oni enkondukis la sekton zeno, kiu ege influis sur la figura arto: en skulptarto elstaris Unkei, en arkitekturo la aro de kvin grandaj temploj de Sanjūsangen-dō (1266), kaj en pentrarto la portreto kaj la pejzaĝo. En la Epoko de Muromaĉi (1333-1573) floris la pentrarto, ĉefe ene de la estetiko zena, aperante la stilo sumi-e, reprezentata ĉefe de Sesshū; disvolviĝis ankaŭ la ĝardenarto, kaj pligraviĝis la objektoj de lako kaj metalo. Dum la Periodo Momojama (1573-1615) la arto malproksimiĝis ea la budhisma estetiko, kaj revenis al la valoroj tradicie japanaj: oni konstruis grandajn kastelojn, kiaj la Himeĵi-Kastelo kaj tiu de Fuŝimi-Momojama; en pentrarto pluis la japana eposa tradicio, la ceramiko atingis epokon de granda hegemonio, kaj en lako elstaris Honami Kōetsu. En la Epoko de Edo (1615-1868) Japanio fermiĝis al ĉia ekstera kontakto, kvankam estis epoko de granda prospero: ege disvolviĝis la pentrarto, en kiu elstaris Taŭaraja Sotacu kaj Ogata Kōrin, same kiel la skolo de ukijo-e, kiu elstaris pro la reprezentado de popolaj arketipoj kaj scenoj (Kitagaŭa Utamaro, Katsushika Hokusai, Ando Hiroŝige).
Peitoo
Peitoo - (helene  Πειθώ , latine Suada aŭ Suadela) estis en la helena mitologio filino de Titano Oceano kaj lia edzino kaj fratino Tetiso.
Ŝi estis diino de flata persvado, flatoj kaj tentado. Ne estas mirinde, ke kun tiu ĉi arto ŝi estis servistino de la diino de amo Afrodíto kaj ŝia filo Eroso. Ŝi ankaŭ estis kunulino de Muzoj.
Al siaj favorantoj ŝi helpis gajni amon kaj sukcesojn. Honoris kaj amis ŝin prefere retoroj kaj amantoj. Ŝian influon kaj favoron atestas ankaŭ, ke ŝi havis sian altaron en la templo de diino Afrodito en Ateno.
Kiel la plej eminenta ago de la diino Peitoo estas prezentata helpo al la troja princo Pariso. Kun ŝia granda helpo li persvadis la belan Helenon, ke ŝi foriĝu sian edzon Menelaon kaj forveturu kun li en Trojon.
Süderende
Süderende (dane: Syderende, nordfrise: Söleraanj) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, sur la insulo Föhr en la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Föhr-Amrum, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj kaj de la pli orienta insulo Föhr kaj la pli okcidenta, iom pli malgranda insulo Amrum.
NGC 6066
NGC 6066 (aliaj indikoj — ZWG 79.54, NPM1G +14.0440, PGC 57230) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Naoto Noguchi
Naoto Noguchi (野口 直人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka kaj Oita Trinita.
10290 Kettering
10290 Kettering estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al Grupo de Kettering de amatoraj kosmaj detektivoj, fondita en la 1960-aj jaroj de Geoffrey Perry, kiu superrigardis kaj analizis la radiajn signalojn de sovetuniaj satelitoj, kaj ofte informis la oficialajn komunikilojn. La junaj studentoj de Geoffrey Perry estis fine kompletitaj de monda reto da amatoroj, kiuj daŭrigos la laboron de la grupo.
Litia acetato
Litia acetato  estas salo farita el acetata acido kaj litio. Litia acetato formiĝas per neŭtraiga procezo de acetata acido (kiu estas malforta acido), kaj litia hidroksido (kiu estas fortabazo). Litia acetato estas akvosolvebla kristaleca substanco kiu malkomponiĝas al litia oksido sub varmigado.
As Falls Wichita, so Falls Wichita Falls
As Falls Wichita, so Falls Wichita Falls estas kunfandmuzika albumo de Pat Metheny kaj Lyle Mays, kiun Jan Erik Kongshaug sonregistris septembron de 1980, kaj kiun eldonis ECM en 1981.
Supro de la albumo estas la peco „September Fifteenth“ dediĉita Bill Evans. La pianisto mortis je ĉi tiu dato dum la sonregistrado la albumo.
Albumeroj
Ĉiuj pecoj devenas de Mays kaj Metheny
8345 Ulmerspatz
8345 Ulmerspatz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Ulmer Spatz (la pasero de Ulmo) : statueto el kupro origine sur la tegmento de la Katedralo de Ulm. La legendo rakontas, ke pasero, konstruante sian neston, montris al la konstruistoj de Ulm kiel enirigi grandan trabon tra malgranda pordo.
NGC 6067
NGC 6067 (aliaj indikoj — OCL 953, ESO 178-SC12) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ortilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Senhejmigitoj
Senhejmigitoj aŭ delokigitaj personoj estas esprimo nuntempe uzata por homoj kiuj, pro milito, persekuto aŭ naturaj katastrofoj devas postlasi sian hejmlokon kaj kiel rezulto de la situacio tien ne povas reveni.
Senhejmigitoj aŭ delokigitaj personoj (ankaŭ konata kiel DP de la angla displaced persons) estis origine esprimo kiun la Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force uzis por indiki civitanon kiu pro agado dum la Dua Mondmilito troviĝis ekster sia hejmlando kaj kiu sen helpo tie, ne povis reveni aŭ devis resti en alia lando ĉar la reveno al ĝia origina loĝloko fariĝis malebla.
Specoj de senhejmigitoj post la Dua Mondmilito
En la senhejmigitoj oni kalkulis la punlaboristojn, kiuj dum la milito devige devis labori en Germanio, militkaptitojn, iamajn prizonulojn en koncentrejoj, orienteŭropanojn kiuj antaŭ la komenco de la milito, libervole serĉis laboron en Germanio aŭ kiuj fuĝis pro la antaŭenmarŝo de la Ruĝa Armeo.
Kokalo
Kokalo (helene Κώκαλος, latine Cocalus) estas en la helena mitologio sicilia reĝo, protektanto de atena artisto kaj inventisto Dedalo.
Kiam Dedalo konstruis por la kreta reĝo Minoo komplikan kaj vastan labirinton, la reĝo en ĝi kaŝadis antaŭ mondo monstron Minotaŭron. Kiam post jaroj la atena heroo Tezeo la ogron mortigis kaj labirinto fariĝis neutila, volis Dedalo Kreton forlasi. Sed tion Minoo ne volis permesi, por ke la sekreto de labirinto ne penetru en la mondon. Dedalo elpensis kaj konstreuis du parojn da flugiloj el birdaj plumoj gluitaj per vakso kaj kun sia filo Ikaro forlasis Kreton en aero. Dumvoje la filo elflugis tro alte, la vakso degelis, la flugiloj detruiĝis kaj Ikaro falis en maron kaj deronis., Dedalo fuĝis en Sicilion kaj estis de la reĝo Kokalo askceptita. Dedalo konstruis por li belegan kaj ornamitan palacon. Sed post iu tempo la kreta reĝo Minoo esplore eksciis Dedalan restadon, ekveturis per ŝiparo Sicilion kaj postulis lian eldonon. Kokalo timis rifuzi Minoon, sed samfoje volis protekti la konstruiston. Fine li donis al Dedalo liberan elekton. Tiu venigis en banejon tubaron per kiu konduktis varmegan akvon, kiam Minoo banis sin, kaj tiel kaŭzis lian morton.
Kokalo esprimis bedaŭron pro subita morto de la reĝo. Pro amo kaj estimo li ne permesis transporti lian kadavron Kreton kaj proklamis, ke estos por Sicilio honoro rifuĝo de ostoj de la plej granda reĝo.
Harry Fineman
Hebrea esperantisto - Kanada esperantisto
Kokalo
Aludo pro Kokala banejo estis iam el helenaj mitoj forviŝata kiel pli poste enmetita modernigo. Sed post la jaro 1990 angla arĥeologo Arthur Evans malkovris vicon da similaj banejoj sur Kreto. Novtempaj malkovroj konfirmis informojn malnovaj helenaj mitoj.
Harry Fineman
Harry FINEMAN (mortis la 17-an de novembro 1969 en Montrealo) estis aŭtoro de juda-Esperanta kaj Esperanta-juda vortaro (1966).
Verkaro
Plena Esperanto juda vortaro kaj plena juda Esperanto vortaro': kaj suplementoj (Montreal, 1966. - 149, 316 p.)
Eksteraj ligiloj
Libroj de kaj pri Harry Fineman en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
Felix Mitterer
Felix MITTERER (naskiĝinta en la 6-a de februaro 1948 en Achenkirch) estas aŭstra dramisto kaj aktoro. Li deĵoris kiel verkisto de teatraĵoj, radiodramoj kaj scenaroj.
Vivo
Felix Mitterer naskiĝis kiel filo de la vidviniĝinta kamparanlaboristino Adelheid Marksteiner kaj de rumana fuĝinto kaj adoptitis rekte post la naskiĝo fare de amika geedza paro. En Kitzbühel und Kirchberg in Tirol li frekventis la lernejon kaj poste la porinstruistan seminarion en Innsbruck. Ekde 1966 li laboris ĉe la insbruka doganejo.
Mihály Mester
Mihály MESTER [meŝter] rumania hungara pedagogo, universitata instruisto, fakverkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Sângeorgiu de Pădure la 20-an de junio 1933.
Kariero
Mihály Mester akiris diplomojn de bazlerneja instruisto en Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc en 1953, de mezlernaja instruisto pri pedagogio-psikologio en 1957 en Universitato Bolyai de Kluĵo. Li estis lernejestro ĝis 1966 (Găiești, Sovata), poste ĝis 1973 li okupis postenojn politikajn, inter 1973 kaj 1990 li estis lernejinspektisto en Târgu Mureș. De 1990 li instruis en la hungarlingva Pedagogia Liceo de Târgu Mureș, poste en la sekcioj de Târgu Mureș de Reformita Universitato Károli Gáspár de Budapest (inter 1990-2011) kaj de UBB de Kluĵo (inter 2000 kaj 2009).
Uragano Kiko (1989)
Uragano Kiko estis la dek-dua nomita ŝtormo kaj sesa uragano de la uragana sezono en 1989. Ĝi estis unu el la plej gravaj tropikaj ciklonoj kiuj frapis la orientan marbordon de Meksiko kaj Baja California dum la registrita historio. Ĝi daŭris el 25a al 29a de	Aŭgusto, 1989.
Felix Mitterer
Memdifino kaj temoj
Mitterer nomis sin mem tirola patrujpoeto kaj popolverkisto kaj kontinuigas per siaj verkoj, en kiuj ofte troviĝas tekstoj en (artefarita) dialekta lingvo, la tradicion de la popolteatro. Tie li ofte temigis problemojn kaj kontroversiaĵojn: ekz. en Kein schöner Land la entrudiĝon de nacisocialismo en la malurbajn komunumojn aŭ en la kvarparta serio DIe Piefke-Saga la rilaton inter germanaj turistoj kaj aŭstraj gastigantoj. La laste menciita, dum sia apero en 1991 ege pridiskutita serio, kiel ankaŭ Verkaufte Heimat (ambaŭ elsenditaj ĉe ORF) furoregis kaj igis Mitterer konata en la tuta lando. Liaj ĉefroluloj ofte estas socialaj ĉeranduloj (ekz. en Kein Platz für Idioten aŭ Die wilde Frau).
Inspirite de la vivo de la laŭdira ĉasŝtelisto Pius Walder li skribis scenarojn por pluraj epizodoj de la krimserio Tatort.
Unuafoje post 1983 Mitterer aktoris denove en 2012. Dum la Tirolaj popolteatraj festivaloj li ludis la rolon de la simio Rotpeter en dramigita versio de Ein Bericht für eine Akademie de Franz Kafka.
Multaj el liaj verkoj, kiel la en 1977 ĉe Volksbühne Blaas en Innsbruck la premieron havinta teatraĵo Kein Platz für Idioten, krome Besuchszeit kaj Sibirien (premiero en 1989 en Telfs) daŭre nove enscenigatas. Krom dramojn li skribis ankaŭ kelkajn porinfanajn librojn.
Balbinos
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Rudno (apartigilo)
Rudno estas nomo por pluraj vilaĝoj en Pollando, municipo en Slovakio kaj vilaĝo en Ukrainio.
Vaka Seĝo
Apostola vaka seĝo
Aparta kazo estas la "apostola vaka seĝo", nome kiam inter la morto de iu papo kaj elekto de lia posteulo, la trono de Sankta Petro restas vaka. Fakte, dum tiu manko la gvido de la Eklezio estas konfidita al la kolegio de kardinaloj, kiuj laŭ la povo ricevita anstataŭas la papan aŭtoritaton: temas pri publikaj ordinaraj aferoj de la Eklezio, kiel ekzemple plenumi la funebraĵajn ritojn de la sepultado de la mortinta papo, pretigi la Konklavon, sed nenio el tio kio estas prerogativo de la pontifiko povas esti decidita. Dum tiu periodo de apostola vaka seĝo, elstaras la figuro de la Kardinalo Kamerlingo, kiu plenumas fakte la funkcion de la ordinara gvido de la Eklezio. La proceduroj dum la vaka seĝo estas normigita en la apostola konstitucio Universi Dominici Gregis (de la universala ŝafaro de la Sinjoro), promulgita de papo Johano Paŭlo la 2-a la 22-an de februaro de 1996.
Proceduroj dum la apostola vaka seĝo
Laŭ la proceduroj antaŭfiksitaj de la konstitucio de Johano Paŭlo la 2-a Universi Dominici Gregis, la Kamerlingo de la Katolika Eklezio devas certiĝis kaj certigis pri la morto de la papo en ĉeesto de la Majstro de la Liturgiaj Ceremonioj, de la Sekretario kaj de la Kanceliero de la Apostola Ĉambro.
Rudno (apartigilo)
<!--Ne havas sencon nomi ilin ĉi tien, ĉar oni poste estas konfuzitaj pro tio. Se oni volos ekkoni ilin, rigardu en alilingvan vikipedion. Vidu Diskuton pri Buranovo. Jen ja: 3 jeziora w Polsce:
Vaka Seĝo
Proceduroj dum la apostola vaka seĝo
Post la konstato pri la forpaso, oni almetas la sigelojn al la ĉambro kaj studio de la forpasinta papo, kaj la Kamerlingo sciigas la forpason al la Kardinalo Vikario (delegito de la papo por la gvido de la diocezo de Romo), kiu siavice tion komunikos al la popolo kaj klerularo de Romo. Oni frakasas la Ringon de la Fiŝisto, simbolon de Sankta Petro, kaj la sigelon de la forpasinta papo. La Bronzan Pordegon de la Vatikanaj Palacoj oni duonfermigas, kiel antikvega signo de lukto, kaj la sonorilo de Sankta Marko komunikas per la mortbatsonoradoj la forpason. La kadavro estas aranĝita de medicinistoj kaj revestita per la pontifikaj ornatoj, nome per la blanka mitro, per la ruĝkolora kazublo (la koloro propra pro la lukto de la papoj) kaj per la paliumo.
Rudno (apartigilo)
Część miasta:
Vaka Seĝo
Proceduroj dum la apostola vaka seĝo
Oni celebras la Naŭtagan funebron, nome la funebraĵoj daŭrantaj la naŭ tagojn de la propreĝo por la animo de la forpasinto, dum laŭlonge de tri tagoj la korpo estas poromaĝe montrata al la fideluloj en la Baziliko de Sankta Petro de Romo. Zorgas pri ĉio tio tri kardinaloj de ĉiu ordono (diakona, pastra, episkopa) elektitaj inter tiuj kiuj rajtas partopreni en la Konklavo; fine oni celebras ŝtatajn funebraĵojn. Post la Missa poenitentialis (Meso de la pento), la kadavro estas metita en triopa ĉerko, (cipresa, plumba kaj juglanda), kaj sepultita ene de la Vatikanaj Grotoj.
Rudno (apartigilo)
14 miejscowości w Polsce:
Vaka Seĝo
Proceduroj dum la apostola vaka seĝo
La papajn funkciojn neniu prelato ekzercas, sed nur la ordinaran administradon kolegie mastrumas laŭvice la tri elektitaj kardinaloj de ĉiu ordeno. Kun la morto de la papo ĉiuj kardinaloj de la Roma Kurio kune kun la kardinalo ŝtatsekretario forfalas de sia ofico, escepte de la Kamerlingo, de la Kardinalo Vikario kaj de la Kardinala Kolegio. Fine de la naŭtaga funebro la Kamerlingo kunvokas la kardinalojn elektantajn, kaj, post kelka semajno, la samaj Konklave kuniĝas por elekti la posteulan papon.
Rudno (apartigilo)
oraz:
Zobacz też: Rudno Dolne, Rudno Górne, Rudno Jeziorowe, Rudno Kmiece -->
Montignoso
Montignoso estas komunumo de Italio de la regiono Toskanio.
Ben Tre
Ben Tre estas administra urbo de provinco Ben Tre en Vjetnamio. Ĝi situas je la koordinatoj kaj havas ĉ. 116.000 loĝantojn. Ĝi distancas proksimume du horoj de Ho-Ĉi-Min-urbo.
Slušovice
Slušovice (Sluschowitz) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín 10 km nordoriente de Zlín sur rivereto Dřevnice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1261.
La plej grandan ekfloron okazis post la dua mondmilito, kiam okazis abrupta kresko de loĝantoj kaj evoluo de loka agrikultura kooperativo, kiu fariĝis ia elmontra fenestro de la socialisma Ĉeĥoslovakio. Malantaŭ tiu ĉi sukceso staris precipe František Čuba.
La 30-an de majo 1996 Slušovice akiris reen statuson de urbo.
Urba muzeo de Camburg
Priskribo
Sur la plej malnova areo setla de Camburg estiĝis de post la detruo de la burgo en 1451 la t.n. Oficejo, sidejo de la administracio grafa. Tie ĉi ekde 1949 gastas la muzeo, kies radikoj datumas de 1910.
Kolektoj
En la salono por praa kaj frua historio montratas elfositaĵoj el la neolitiko, de la pugnokojno ĝis la hakilo el ŝtono. Urnoj ornamitaj, manmueliloj, iloj kaj armiloj de diversaj kulturaj grupoj atestas bone la grandan denson de setlado de tiu ĉi regiono.
En la salono pri urba historio videblas objektoj el Camburg kaj la ĉirkaŭantaj vilaĝoj disde la malfrua Mezepoko ĝis la mezo de la 19-a jarcento. Prezentatas ankaŭ la koloraj reproduktaĵoj de la Beschreibung des fürstlich-sächsischen Ambts vom Jahre 1674, la verŝajne plej malnovaj bildoj de la urbo kiel ankaŭ leĝaro por burĝoj kaj urbanoj el 1585.
Batarmiloj kaj pulvopafiloj el la Napoleonaj Militoj kaj la prusa milita kasokesto de 1806 ankaŭ admirindas. La muzeistoj memorigas onin ankaŭ al la tradicio de la metioj en la plej granda salono. Produktoj el ligno kaj metalo ornamas la ĉambron kiel ankaŭ la korporaciaj kestoj de diversaj metiistoj. Inventaroj el stano, latuno ka kupro grandnombre ĉeestas same kiel la malnova kaj la nova turingia ceramikaĵaro de la najbaraj potfaristaj centroj, presitaĵoj bluaj kaj kamparaj mebloj.
Kiel gapatelieroj prezentatas librobindejo, ŝuflikistejo kaj multaj iloj de ĉarfaristoj. La plurajn jarcentojn daŭrinta graveco de flosigado por Camburg same ne neglektatas. Gastejo kun verŝtabloj de ĉ. la jaro 1890 kun muzikhorloĝo estas signo por la longa tradicio de bierfarado en Camburg. Je la fino de la ekspozicio estas prizona ĉelo, kies lasta uzo estis ankoraŭ en la jaro 1953-a.
Eksteraj ligiloj
Pri la muzeo sur porturisma retpaĝaro.
Tresviso
Tresviso (loke Tresvisu) estas malgranda municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (Hispanio). Ĝi situas en la montaro Picos de Europa, en la komarko Liébana.
Loknomo
La oficiala nomo Tresviso estas hispanigo de la kantabra Tresvisu, kiu devenas de la latina tres-visum, tio estas "trans la montaĵo de kie io ekvideblas", aŭ la ankaŭ latina trans abyssum, t.e. "trans abismo".
Loĝantaro
Tresviso estas unu el la plej malgrandaj municipoj en Kantabrio, pro jen ties areo jen ties nombro de loĝantoj. Ĝi konsistas el nur unu vilaĝo samnoma, tio estas Tresviso, kiu situas je 907 m super la marnivelo kaj 91 km for de la regiona ĉefurbo Santandero. Laŭ la censo de 2013, en Tresviso loĝis 70 homoj. La loĝantaro estas tre maljuna.
Geografio
Tresviso situas meze de la montaro Picos de Europa. La vilaĝo estas ĉe la rivero Urdón, en profundo de larĝa kavaĵo kaj proktektite de karstaj montomuroj. La tuta teritorio estas ene de la Nacia Parko Picos de Europa. Ties samlimaj municipoj estas: La geografiaj limoj de la municipo estas:
Ekonomio
En la ekonomio de la municipo estas ĉefrolaj brutobredado de bovoj, ŝafoj kaj kaproj, kaj ties plej fama produktaĵo estas fromaĝo (Picón de Tresviso). En la municipo estas neniu industrio. Malgraŭ ankoraŭ eka, ekzistas kreskanta turismo pro la miriga pejzaĝo en la ĉirkaŭa areo, kiu bremsis la migradon al ekstero.
Transporto
Tresviso estas fama pro sia izoleco. La ununura vojo al municipo konektiĝas kun apuda loko Sotres (Asturio). Tiu vojo transiras diversajn montojn, nome Jitu Escarandi kaj Joyu Teju, kiuj estas 1300 m super la marnivelo. Izoleco permesis, ke Tresviso estis la lasta municipo de Kantabrio, kiun naciistoj venis dum la Hispana Enlanda Milito. Tio okazis las 17-an de septembro 1937, tio estas 22 tagojn post la veno en la regiona ĉefurbo.
Krome, inter trampistoj estas populara vojo Senda de la Peña. Ĝi esta kruta piedvojo longa je 6 km, kiu trairas altŝanĝon de pli ol 600 m.
Festoj
La festo El Ramu ("bukedo" en la kantabra) estas celebrata ĉiun 29-an de junio, tio estas la festotagon de Sankta Petro. En la nokto antaŭ la festo, la viroj de la vilaĝo iras al arbaro de fagoj en apuda monto Valdediezma. Tie ili serĉas bonaspektan kaj fortikan arbon, kiun oni nomas jovera. Dume, la virinoj pretigas grandan bukedon (ramu), kun floroj kaj kringoj el pano.
La festotagon la viroj portas la bukedon al la kirko por, ke la sacerdoto benu ĝin. Post miso estas procesio de la figuro de Sankta Petro tra la stratoj de la vilaĝo, kunportante la bukedon dum la virinoj kantas. La arbon (nome jovera) oni lokas en la keglo-ludejon kaj ŝmiras per oleo aŭ sapo. Tie oni aŭkcias la kringojn el la bukedo kaj la virinoj gaje instigas la virojn por, ke ili superniru ĝis la plej alta parto de la arbo (nome cogolla). La festo finiĝas nokte kun kermeso.
117390 Stephanegendron
117390 Stephanegendron estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.