cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalvinana preĝejo (Csákvár)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed la paroĥejo estas apude. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo kun bulboforma pinto plene reliefas. La enirejo estas videbla tra la turo. Estas pordoj ĉe la turo ĉe la navo flanke kaj malantaŭe. La navo estas brikoforma. Interne 2 galerioj estas videblaj. Laŭ la kutimoj la muroj estas blankaj.
Claudio Monteverdi
Lia muziko indikas la transiron de la malfrua renesanco al la frua baroka muziko (laborita kaj en la renesanca kaj en baroka stilo). Dum sia longa vivo li produktis verkaron, kiu povas esti klasita en ambaŭ kategoriojn, kaj li estis unu el la plej gravaj pioniroj, kiuj okazigis la stiloŝanĝon.
La plej famaj verkoj de Monteverdi - post la madrigaloj, estas interalie 'Lamento de Ariadna' (itale: "Lamento d'Arianna", incipit: "Lasciatemi morire") kaj la opero 'Orfeo'.
La kronado de Poppea
La opero "La kronado de Poppea" estas konsiderata la kulmino de la tuta verkaro de Monteverdi. Ĝi kombinas tragikajn, romantikajn kaj komikajn scenojn (nova paŝo en la dramo de la opera ĝenro), pli realismajn portretojn de roluloj kaj melodioj, karakterizitaj per eksterordinara varmo kaj senseco. Malgranda orkestro devis prezenti la operon, kaj la koruso ankaŭ ludis malgrandan rolon. Dum longa tempo la operoj de Monteverdi estis rigardataj nur kiel historia kaj muzika fakto. Komenciĝante en la 1960-aj jaroj, la Kronado de Poppea estis reenkondukita en la repertuaron de la plej grandaj operejoj de la mondo.
Aŭskultu
Aŭskultu la muzikan fragmenton Laudate pueri
Komponaĵoj konsiderataj perditaj
Inter la komponaĵoj konsiderataj kiel perditaj troviĝas interalie:
Bibliografio
(fr) Les Mille et un voyages de Claudio Monteverdi (La mil kaj unu vojaĝoj de Claudio Monteverdi), teksto de Carl Norac, rakontita de Michel Fau kaj ilustrita de Nathalie Novi. Muzika interpreto fare de Les Arts Florissants, direktita de Paul Agnew, Harmonia Mundi, 2017 - KD kun ilustrita libreto. Kiam la rakonto estis publikigita en februaro 2017, France Musique, franca radiostacio pri klasika muziko, menciis ke : "Ĉi tiu muzika fabelo memoras universalajn valorojn: respekto, amikeco, amo kaj laŭdas scion kaj kreadon" Artikolo pri la publikigo de la muzika ilustrita fabelo "Les Mille et un voyages de Claudio Monteverdi" [arĥivo], la 17-an de februaro 2017, en francemusique.fr.
Eksteraj ligiloj
Monteverdi, Claudio: partituro ĉe la Projekto de Internacia Muzika Poentaro
Claudio Monteverdi ĉe la portalo Yandex.Music
90 Antiope
90 Antiope estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther elde Duseldorfo (Germanio). En 2000 oni konstatis, ke ĝi estas duopa asteroido kies ambaŭ komponantoj havas preskaŭ saman mason.
Nomo
Ĝia nomo, Antiopo estas tiu de pluraj virinoj aŭ nimfoj de la helena mitologio, inter kiuj unu amatino de Zeŭso, unu amazono, la edzino de Laokoonto kaj de Antiopa de Makedonio.
Duopa sistemo
La, astronoma teamo de la observatorio W.M. Keck de Mauna Kea, per sistemo de adaptiva optiko malkovris ke la asteroido komponiĝas el du komponantoj de preskaŭ sama maso. La "satelito" estis nomita S/2000 (90) 1.
La komponantoj havas respektive 87,8 ± 1 km kaj 83,8 ± 1 km de diametro, iliaj centroj estas disigataj de ĉirkaŭ 171 km. Ĉiu korpo orbitas, en orbito de malgranda discentreco, en 16,5051 horoj ĉirkaŭ la komuna baricentro (aŭ 16,509 horoj laŭ JPL Small-Body Database Browser).
Kaŝadoj de unu korpo far de la alia estas observeblaj elde Tero, per la Leĝoj de Kepler estis precize kalkulitaj la masoj kaj densoj de la korpoj. La malgrandeco de iliaj densoj pensigas, ke ili estas porhavaj (30 % da malpleno) aŭ eĉ estas rubamasoj.
Leuc
Leuc estas franca situanta en departemento Aude, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Leucois.
Reifenberg
Reifenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nozomu Kamma
Nozomu Kamma (菅間 望, n. ) estas japana futbalisto.
Ultradistanca kuro
Ultradistanca kuro estas la ĝenerala nomo por ĉiuj konkursoj de kurado en kiuj oni kuras distancon pli longan ol tiu de maratono (do pli ol 42,195 kilometrojn).
Nozomu Kamma
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
Uzovské Pekľany
Uzovské Pekľany (hungare Úszpeklény [UspeklEnj], germane Peklin aŭ Herdegenshau) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historiaj loknomoj estis slovake Peklin hungare Gombos-Usz.
Situo
Uzovské Pekľany situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Sabinov troviĝas 9 km de ĉi tie..
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1337 en germana formo "Herdunghau," poste en alia germana formo "Herdegenshau". La hungara formo "Nemethfalu (alebo Puklen)" aperis en 1360. En 1427 21 familioj pagis impostojn. En 1787 262 vilaĝanoj loĝis en 43 domoj, en 1828 496 vilaĝanoj en 65 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Úszpeklény 307 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Šariš, al distrikto Sabinov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Uzovské Pekľany 382 homoj, (309 slovakoj, 55 ciganoj).
Čeložnice
Čeložnice (Czelloschnitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Hodonín.
La municipo kovras areon de 6.31 km², kaj havas populacion de.
Čeložnice situas ĉirkaŭ 23 km norde de Hodonín, 43 km sudoriente de Brno, kaj 229 km sudoriente de Prago.
Historio
La unua skribita mencio datiĝas de 1131. En 1499, la vilaĝo fariĝis la posedaĵo de familio Zástřizl, kiuj ĝin en 1527 aligis al la bieno de Milotice.
En 1870 estis tie konstruita brikfarejo, en 1897 unujara lernejo, en 1903 estis etendita al dujara. En 1912 - 1913 en la vilaĝo estis konstruita distrikta aŭtovojo. En 1931 la komunumo establis naĝejon, enkondukis busan ligon al Kyjov kaj instalis elektron. Ekde 1947 en la vilaĝo ekzistas telefono, en 1949 loka radio kaj tolaĵlavejo.
La emblemo de la vilaĝo havas grapolon, falĉilon kaj viton.
Naturprotekto
En la vilaĝo ekzistas la jenaj protektitaj areoj:
UK Albums Chart
La UK Albums Chart estas diskfurorlisto funkciigita fare de Official Charts Company. La plena listo enhavas la 100 plej grandajn albumojn en Unuiĝinta Reĝlando, kiuj estas bazitaj sur ciferecaj elŝutoj, retsendado de amaskomunikilaro kaj neta vendo. Tiu parado ekzistas ekde julio 1956, kaj estas ĝisdatigita vendrede ĉiun semajnon.
Fono
La listo, simila al la UK Singles Chart, estas ĝisdatigita vendrede, kaj enhavas la 100 plej grandajn albumojn en la UK. Kelkaj el la albumoj kiuj estas en la parado estas remiksaĵalbumoj, studialbumoj, mini-albumoj, furoralbumoj, ktp. Male al la Top 200, kiu ankaŭ inkludas DVD-albumojn, la brita diskfurorlisto havas sekundaran liston dizajnitan por DVD- albumoj nur.
Laŭ la Brita Diskolisto, la kvin furorantaj albumoj de ĉiuj tempoj en la UK estas, Queen 's Greatest Hits, Abba 's Gold: Greatest Hits,  Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band de The Beatles, Adele 21,  kaj (What's the Story) Morning Glory?, de Oasis.
Statistikoj kaj rekordoj
Malsupre estas listo de elektitaj diskoj de la brita diskfurorlisto:
Unio de litovaj naciistoj
La Unio de litovaj naciistoj (litove Lietuvių tautininkų sąjunga (LTS) aŭ pli koncize tautininkai) estas naciisma, dekstrisma politika partio en Litovio. Ĝi fondiĝis dum la jaro 1924 kiam la organizaĵoj Partio de Nacia Progreso kaj Asocio de Litovaj Farmistoj unuiĝis. Inter la puĉo de la jaro 1926 en Litovio ĝis la sovetunia konkero de la tri baltiaj ŝtatoj dum junio 1940, la partio estis gvida politika forto en Litovio. La partio refondiĝis kiam deklariĝis la resendependiĝo de Litovio dum 1990.
60614 Tomshea
60614 Tomshea estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la usona ragtima komponisto Thomas William Shea (1931–1982), bone konata pro lia stilo " preria ragtimo " kaj pli ol dudek "rag'", kiun li komponis. Li estis aktiva en ragtimo kaj ĵazo en la regiono de Detrojto (Miĉigano) dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.
Elisenda de Montcada
Elisenda de Montcada, plennome Elisenda de Moncada y Luna aŭ Elisenda de Montcada Pinós (naskiĝis en 1292 en Aitona, mortis en Pedralbes), estis reĝedzino de la Kronlando de Aragono. La ŝi fariĝis la kvara kaj lasta edzino de la reĝo Jakobo la 2-a, post la morto de Maria de Kipro.
Juneco kaj edziniĝo kun Jakobo la 2-a
Elisenda estis la filino de la seneskalo Pere la 2-a de Montcada, sinjoro de la Baronejo de Aitona, kaj de lia dua edzino, Elisenda de Pinós. Ŝi apartenis al unu el la plej noblaj familioj de Katalunio, de la familio Montcada, tre proksima al la monarkio. Elisenda havis du fratojn: Ot, kiu estis la baptopatro de la estonta Petro la 4-a de Aragono, kaj Gastó, kiu estis elektita unua episkopo de Huesca kaj poste de Ĝirono. La geedziĝo de Elisenda kun la reĝo estis oportuna por la rilatoj inter la reĝo kaj la malsupra branĉo de la potenca klano de Montcada.
Kiam la reĝo Jakobo la 2-a restis vidva de sia tria edzino, Maria de Kipro, li rapidis edziĝi denove. Nur unu monaton post la morto de la reĝino li turnis sin al kardinalo Túscul por ke li estu lia peranto ĉe la papo Johano la 22-a por akiri permeson de samsangeco je tria aŭ kvara grado por aranĝi novan geedziĝon. Interese, la reĝo ne indikis la nomon de la elektita, sed tiu estis Elisenda de Montcada. La monarko ŝajnis tre firma en la decido kaj li entreprenis la procedurojn sen kaŝi ke li volis rapidi.
La edziniĝo kun Jakobo la Justa okazis en Taragono la tagon de Kristnasko 1322. La reĝo dotis la edzinon per la rentoj de Berga, Burriana, Tortosa, Morella, Torroella de Montgrí kaj Pals, kaj la plejaĝan fraton per tiuj de la vilaĝoj de Serós kaj Mequinenza. Ŝi estis 30-jara kaj li, kiu estis vidvo de Maria de Kipro, estis 55-jaraĝa. Ili ekloĝis en la reĝa palaco de Barcelono kaj havis relative trankvilan vivon. Ŝi intervenis en la aferoj de la ŝtato donante konsilojn kiel faris la aliaj reĝinoj. Ŝi estis favora al la nepo de Jakobo la 2-a, la estonta Petro la Ceremonia, pro kio li ĉiam dankis al ŝi. La reĝino estis matura, edukita, bela kaj tre pia virino, danke al kio la ĉiutaga vivo en la reĝa kortego estis agrabla, malgraŭ la rigideco kaj severeco de Jakobo la 2-a.
Skribis Jesús Ernest Martínez Ferrando:
La nova reĝino, kiu havis en Tortosa la centron de sia doto kaj en kies kastelo restadis longan tempon siaj antaŭulinoj, la reĝinoj Blanka de Napolo kaj Maria de Kipro, tamen elektis Barcelonon kaj ĝian palacon (Palacio Real Mayor) kiel kutiman restadejon. Tie ŝi pasigis sian vivon. Ĉar ili ne havis infanojn kaj la reĝo subite fariĝis malsana, Elisenda dediĉis sian vivon al li, kaj ankaŭ al religiaj praktikoj kaj ekzerco de karitato.
Konstruo de la monaĥejo de Pedralbes
La reĝo en sia testamento, kiun li redaktis kelkajn monatojn antaŭ sia morto, ratifis, interalie, la dotojn en rentoj faritaj al sia edzino. Krom tio, li lasis al ŝi la oran kronon kiun li aĉetis al ŝi en la momento de la geedziĝo kaj multajn aliajn juvelojn, belajn ŝtofojn kaj ornamaĵojn de tablo kia servico prilaborita el oro kaj arĝento.
Kiam Elisenda esprimis sian deziron fondi monaĥejon de Klaraninaj monaĥinoj apud Barcelono, la reĝo rapidis kontentigi ŝin, kvankam jam ekzistis en Vilafranca del Penedès monaĥinejo de Klaraninoj fondita de Blanka de Anĵuo, la unua edzino de la monarko. Li nur metis unu kondiĉon: ke la monaĥejo estu starigita en honoro de la Patrino de Dio. Unue oni elektis la lokon de Valldaura, inter Cerdanyola kaj Moncada, sed poste oni elektis lokon nomitan Pedralbes pro la kvanto de blankaj ŝtonoj ekstraktitaj el ŝtonminejo tie ekzistanta. Demarŝoj kaj konstrulaboroj progresis rapide. Eble Jakobo la 2-a antaŭvidis sian morton kaj volis ke la mistika iluzio de sia edzino fariĝu realaĵo kiel eble plej rapide. En 1326 Elisenda fondis kaj dotis la monaĥejon de Klaraninaj monaĥinoj de Pedralbes (Barcelono). La dek kvar monaĥinoj eniris la monaĥejon kaj elektis la unuan abatinon, Sobirana d'Olzet.
La saman jaron, fariĝinte vidvino, Elisenda retiriĝis dum 37 jaroj en palaceto najbara al la monaĥejo, kie ŝi estis entombigita. Kvankam ŝi neniam estis monaĥino, la akto de fondo dotis ŝin per larĝaj povoj super la interna funkciado de la monaĥejo, promociante la artojn, kiel ekzemple de la pentraĵoj en Kapelo Sankta Miquel, komisiitaj fare de la abatino Francesca Saportella, nevino de Elisenda. Malgraŭ sia enfermiĝo, ŝi partoprenis en kelkaj oficialaj eventoj, kiel la translokigo de la restaĵoj de Sankta Eŭlalia al la katedralo de Barcelono, kie ŝi akompanis Maria de Navaro, la edzinon de Petro la Ceremonia kaj Konstanca, la edzinon de Jakobo la 3-a de Majorko. Ŝi diktis testamenton la kaj mortis la  de la sama jaro.
La vidva reĝino ordonis ke palaceto estu konstruita apud la monaĥejo de Pedralbes, tute aparte de ĝi. Ŝi vivis tie 37 jarojn. Dum tiuj jaroj ŝia intenco estis maksimume favorigi la monaĥejon por ke ĝi ne troviĝu, kiam ŝi estos mortinta, en ekonomiaj malfacilaĵoj, io sufiĉe komuna en monaĥinejoj. La reĝaj donacoj preskaŭ dronis la franciskanan spiriton de la konventa vivo. Ŝi mastrumis la konstruon kaj ornamon de la konstruaĵo. Pentristoj, kiel Ferrer Bassa aŭ la fratoj Serra, estis dungitaj por ornami la monaĥejon.
Morto kaj tombo
Elisenda mortis la. Ŝi lasis kiel heredanton la monaĥejon, krom kelkaj posedaĵoj destinitaj al institucioj, familianoj aŭ konatoj. Ŝi postulis ke oni malkonstruu la palaceton kie ŝi vivis, kio estis tuj farita. La inventaro de ŝia ĉambro montris la simplecon en kiu ŝi vivis, malgraŭ la juveloj kaj fajnaj ŝtofoj kiujn ŝi donis. La tombo de la reĝino situas ĉe la muro kiu apartigas la preĝejon disde la klostro, tiamaniere ke parto de la monumento troviĝas interne de la preĝejo kaj parto en la klostro. La tombo estas belega verko de kataluna Gotiko, estante sur la preĝeja flanko Elisenda vestita kiel reĝino kaj sur la klostra flanko vestita kiel pentofarantino.
Unio de litovaj naciistoj
Dum la puĉo de decembro 1926, la armeo de Litovio malnomumis la demokratie elektitan nacian registaron. Sekve ĝi invitis Antanas Smetona iĝi la nova prezidento de Litovio kaj Augustinas Voldemaras la nova ĉefministro. La naciistoj kaj la litovaj kristandemokratoj formis novan registaron. Tamen rapide la rilato inter la du partioj malboniĝis, ĉar la kristandemokratoj rigardis la puĉon dumtempan interŝtupon kaj deziris novan baloton por la nacia parlamento Seimas. Dum aprilo 1927 Smetona malinstalis la landan parlamenton kaj dum majo la kristandemokratoj malaliĝis el la registaro. La naciistoj restis la ununura reganta partio por la sekvaj 13 jaroj.
Commodore 64
La Commodore 64 [Komodor 64] (aŭ CBM64) estas la plej konata porhejma komputilo de la usona firmao Commodore International. Ĝi datiĝas de la komenco de la porhejmaj kaj porhobiaj komputiloj.
Ecoj
La aparaton oni surmerkatigis en la jaro 1983. La komputilujo estis speco de dika klavaro. La komputilo mem troviĝis sub la klavoj. Monitoro por bildo kaj sono estis televidilo. La komputilo laŭ la Guinness-libro de rekordoj estas la plej ofte vendata komputilo iam ajn.
La numero 64 indikas la kvanton de labormemoro.
Rogojel
Rogojel [rogoĵel] (hungare Havasrogoz) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Huedin. En 1910 ĝi nombris 1229 loĝantojn (rumanoj), en 1992 estis 870. Ĝia unua skriba mencio estis en 1805. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Săcuieu.
Rauenstein (Saksa Svislando)
Rauenstein estas jam altagrade eroziita tablomonto en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas inter Weißig, Rathen  kaj  Stadt Wehlen,  proksime al la maldekstra bordo de Elbo  kaj atingas la altecon de 304 metroj. La rokosupro, sur kiu troviĝas restoracio, ofertas panoraman vidon, interalie al la najbaraj tablomontoj  Kleiner Bärenstein, Großer Bärenstein kaj al Lilienstein. La vojo trans la kresto de Rauenstein parte havas altmontaran karakteron kaj inkluzivas ŝtuparojn kaj eskalojn. Ĝi estas pado, kiu abunde instruas la migranton pri geologio. Videblas preskaŭ ĉiuj formoj de grejserozio. Ekzemple strangaspektaj feroksidozaj tuberoj, kiuj dise kovras la surfacon de la  roko „Pudelstein“. Aliloke montriĝas karakterizaj kavaĵoj, kiujn oni ĉi tie tradicie nomas sablohorloĝoj, gracilaj  roko-kolonoj, efloreskaĵoj de aluno,  kaj granda varieco de pliaj  produktoj de erozio pro akvo kaj frosto.
Commodore 64
Eblecoj
La sistemo baziĝas je la procesoro MOS 6510, varianto de la MOS 6502-procesoro kaj estis ekipita kun la VICII (video-interfaca ico) kaj SID6581 (soninterfaca ico), danke al kiuj la aparato havis sufiĉe bone evoluigitajn grafikajn kaj sonajn eblojn.
Tiaj ebloj ĉe la IBM-kongruaj komputiloj kaj klonoj nur multajn jarojn poste aperis. Kun Commodore-65, komputilo unuafoje ekhavis malbazajn soneblecojn. La SID-ico estis kompleta sonsintezilo, kiu estis perprograme stirita. Ĝis hodiaŭ tiu ĉi ico estas tre ŝatata, ĝi estas konsiderata kiel unu el la plej gravaj icoj iam ajn. Ankaŭ la VICII-ico estis tre malbaza por la komenco de la 1980-aj jaroj.
Rauenstein (Saksa Svislando)
Turismo
Proksimaj celoj estas
Commodore 64
Storo
Por povi registri programojn kaj datumojn, oni uzis kasedon. La komputilo uzis altajn sonojn por registri ciferecajn datumojn. Tio ĉi estis tre malrapida procezo; daŭris ofte ĝis 10 minutojn, ĝis kiam programo estis ŝargita. Per helpprogrametoj kia "Fast" eblis tion plirapidigi, sed tiam la procezo iĝis malpli fidinda.
Poste eblis ligi diskedujon. La plej konata diskedujo estas la 1541. Tiu ĉi funkciis pri disketo de 5¼". Je ĝi eblis konservi ĝis 170 kb da datumoj.
Programaro
Programoj por la CBM64 estis tre multaj: tre seriozaj porlaboraj programoj, sed precipe ludoj konatigis la komputilon. Nederlandaj kaj germanaj komputilaj revuoj publikigis kodon, kiun oni povis kopi-tajpi kaj kontrol-kompili per checksum.
Tekstredaktilo de la CBM64 nomiĝis Easy Write.
Bankroto
Commodore 64 estis siatempe tre moderna sistemo, sed bedaŭrinde la firmao Commodore bankrotis. Tulip Computers fine de la 1980-aj jaroj provis revivigi la CBM-grupon, sed ne sukcesis en tio.
Post Commodore 64 venis Commodore 128 kaj Amiga.
Nostalgio
Pere de imitilo, per kiu oni imitas la CBM64 ene de moderna operaciumo, ludoj kiaj Pacman, Choplifter kaj Frogger estis revivigitaj. Konataj imitiloj estas CCS64 kaj Frodo.
David Steadman
David William Steadman estas kuratoro pri ornitologio ĉe la Florida Muzeo de Natura Historio de la Universitato de Florido.
Lia studaro koncentriĝis ĉe evoluo, biogeografio, konservado, kaj formorto de tropikaj birdoj, partikulare ĉe insuloj de Pacifika Oceano. Li estas ankaŭ aŭtoro de ĉirkaŭ 180 sciencaj publikaĵoj. Li ankaŭ estris nombrajn elfosadojn de prahistoriaj lokoj kaj malkovris ampleksajn formortojn kaŭzitajn de homoj en la fruaj epokoj de la koloniigo. Li priskribis nombrajn formortintajn speciojn de birdoj kaj pli ĵuse malkovris, ke la Salomona podargo estas specio (anstataŭ subspecio de la Ocelpodargo, kiel antaŭe oni supozis). Li laboris etende pri Paskinsulo, estrante la unuajn sistemajn elfosadojn en la insulo por identigi plantojn kaj animalojn kiuj iam vivis tie.
Al-Hajat
الحياة (transliterigo al Esperanto Al-Hajat, angle Al-Hayat, la araba vorto signifas "la vivo") estas arablingva ĉiutaga gazeto, kiu ekde la jaro 1946 publikiĝas en Londono. Temas pri unu el la tutmonde gvidaj ĉiutagaj tutarabaj ĵurnaloj, kun cirkulado taksita ĝis 200 000 ekzempleroj ĉiutage. Ĝi estas la ĵurnalo de rekordo por la araba diasporo kaj la preferata informejo por liberalaj intelektuloj kiuj deziras komuniki al granda publiko.
San-Paŭlo (urbo)
San-Paŭlo aŭ Sanpaŭlo (São Paulo), ordinarlingve konata kiel "Selva de Pedra" (ŝtona ĝangalo) kaj "Terra da Garoa" (pluveto tero), estas la ĉefurbo de la subŝtato San-Paŭlo en la sudoriento de Brazilo, proksime de la atlantika marbordo. Ĝi estas la plej grava ekonomia centro kaj plej granda urbo kaj de Brazilo kaj de la suda duonsfero entute kaj same de la tuta Ameriko; ĉirkaŭ 19 milionoj da homoj vivas en kaj ĉirkaŭ San-Paŭlo. En la mondo estas la sesa plej granda urbo. Pri la metropolo la urbo estas akso de la metropola areo de San-Paŭlo, rangita kiel plej loĝata areo en Brazilo, la dua plej loĝata en Ameriko kaj la sepa plej granda en la mondo.
Al-Hajat
Kvankam tendence por-okcidenta kaj por-sauda rilate al artikoloj pri la araba duoninsulo, ĝi estas tute malfermita al diversaj opinioj pri aliaj regionaj demandoj. La gazeto presiĝas en Londono, Novjorko, Frankfurto ĉe Majno, Dubajo, Rijado, Ĝido, Dammam, Bejruto kaj Kairo. [4] La ĵurnalo havas oficejojn interalie en Londono, Parizo, Vaŝingtono, Novjorko, Moskvo, Rijado, Ĝido, Bejruto, Kairo, Bagdado, Dubajo, Amano kaj Damasko.
Laŭ artikolo de 1997 en la gazeto New York Times, la ĵurnalo "estas rigardita kiel senkompare la plej bona kaj plej intense legata araba ĵurnalo". Artikolo de 2005 en la sama papero priskribis la gazeton kiel "decideme araba naciisma papero". La gazeto estas distribuata en plej multaj arabaj landoj, kaj la aparte granda kvanto el ĝiaj ĵurnalistoj estas el Libano, kie la gazeto estas tre populara.
San-Paŭlo (urbo)
La nomo de la urbo estas honoro al Sankta Paŭlo.
Superrigardo
Nuntempe oni taksas San-Paŭlon la sepa plej granda urbego de la mondo. Male al la pli fama Rio-de-Ĵanejro, San-Paŭlo kutime ne estas vidata kiel turismejo. Ĝiaj vidindaĵoj ofte kaŝiĝas malantaŭ la urba ĥaoso.
Multaj grupoj de enmigrintoj de ĉie en la mondo formis la urbon kaj donis al la unuopaj kvartaloj iliajn karakterecojn. Ĉi tial iuj komparas San-Paŭlon laŭ ĝia multkultureco al Nov-Jorko. Estas gravaj influoj italaj, japanaj, libanaj kaj portugalaj. San-Paŭlo konatas pro sia multfaceta nokta vivo kaj la diversega gastronomio, kiu etendiĝas de ĉina al franca kuirarto, de rapidmanĝejoj al kvinstelaj restoracioj.
24547 Stauber
24547 Stauber estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
San-Paŭlo (urbo)
Superrigardo
En San-Paŭlo troviĝas la plej granda universitato de Latinameriko (Universidade de São Paulo) kaj grava muzeo pri arto (MASP).
24547 Stauber
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zachary Jason Stauber, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Mira Loma High School de Sakramento (Kalifornio, Usono).
San-Paŭlo (urbo)
Superrigardo
Ene de Brazilo, San-Paŭlo estas vidata kiel ĉefa urbo laŭ koncertoj, teatroj, modo-prezentadoj, internaciaj sportokazaĵoj, konferencoj kaj foiroj; multaj eventoj unue aŭ nur okazas tie.
La noktvivo de San-Paŭlo famegas kaj inkluzivas milojn da drinkejoj kaj diskotekoj por vasta diverseco de muzik-gusto.
Dio laŭ judismo
La koncepto pri Dio en judismo estas rigore monoteisma. Dio estas esto unika nedividebla nekomparebla, kiu estas la unua kaŭzo de la universo kaj fina kaŭzo de la tuta ekzistado. La juda tradicio instruas ke Dio estas nekonebla, eĉ en la 613 preceptoj sur la monto Sinajo aŭ dum profetaj vizioj, kaj ke li estas nur la "ŝajno" rivelita de Dio, kiu kaŭzis la ekziston de la universo kaj interagas kun la homo kaj kun la mondo. En judismo, la unika Dio de Izraelo estas la Dio de Abrahamo, Isaako kaj Jakobo, ke li estas la gvido de la mondo, kiu liberigis Izraelon el la sklaveco de Egiptio, kiu donis la 613 preceptojn (613 mitzvot) sur la Monto Sinajo, kiel preskribite en la Torao. Li ankaŭ donis la Noajn Sep Leĝojn por la tuta homaro.
San-Paŭlo (urbo)
Geografio
São Paulo estas la ĉefurbo de la plej loĝata subŝtato en Brazilo, nome São Paulo, je latitudo 23°33'01 sude kaj longitudo 46°38'02 okcidente. La totala areo de la municipo estas 1,521.11 km², laŭ la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko (IBGE), estante la naŭ plej granda en la ŝtato laŭ kategorioj de teritoria etendo. El la tuta areo de la municipo, 949,611 km² estas urbaj areoj (2015), nome la plej granda urba areo en la lando.
La urbo estas sur altebenaĵo ĉe Serra do Mar (portugala esprimo por "Marmontaro" aŭ "Marborda Montaro"), siavice komponanto de vasta regiono konata kiel Brazila Altebenaĵo, kun averaĝa alteco de ĉirkaŭ 799 m super marnivelo, kvankam je distanco de nur ĉirkaŭ 70 km el la Atlantika Oceano. Tiu distanco estas kovrita de du aŭtovojoj, nome Rodovia Anchieta kaj Rodovia dos Imigrantes, kiuj trairas la montaron, konduke al la havenurbo Santos kaj al la strandejo Guarujá. Monteteca tereno hegemonias ene de la urbigitaj areoj de São Paulo escepte ĉe ĝia norda areo, kie la montaro Serra da Cantareira atingas pli altan altitudon kaj rimarkindan restaĵon de la Atlantika Pluvarabaro. La regiono estas sisme stabila kaj neniam oni registris gravan sisman aktivecon.
Dio laŭ judismo
La fido de la juda popolo estis unuamomente kulto precipe henoteisma:nome ĉiu popolo havas sian Dion, sed la Dio de la juda popolo, estas la unika kiun Izraelo servas kaj adoras. Eĥo de tiu henoteisma koncepto povas esti bibliaj pasaĵoj dirantaj: "“La Sinjoro estas nia Dio, la plej granda/super ĉiuj dioj”", kaj aludantaj al la 70 anĝeloj, princoj de la 70 Nacioj. Al Li oni rilatas kiel al "“Dio de niaj patroj”, "”la Dio de Abrahamo, Isaako kaj Jakobo”".
San-Paŭlo (urbo)
Hidrografio
La Rivero Tietê kaj ties alfluanto, nome Pinheiros, estis iam gravaj fontoj de nesala akvo kaj de distro por São Paulo. Tamen, pezaj industriaj forĵetaĵoj kaj elŝarĝoj de forĵetakvo find de la 20-a jarcento okazigis, ke la riveroj nun estas tre grave poluitaj. Oni entreprenis gravan purigprogramon por ambaŭ riveroj. Neniu rivero estas navigebla en la sektoro kiu fluas tra la urbo, kvankam akvotransportado ja iĝas pli kaj pli grava en la rivero Tietê malsupre (ĉe la rivero Paranao), kaj la rivero estas parto de la baseno de la Plata-Rivero.
Dio laŭ judismo
Okazas en la epoko de la ekzilo babilona (6-a jarcento a.K. ke izraelo pasas el monolatrio al monoteismo: ekzistas unika Dio, ĉiuj aliaj estas ŝajnaĵoj.
San-Paŭlo (urbo)
Hidrografio
Ne ekzistas granda natura lago en la regiono, sed la rezervejoj Billings kaj Guarapiranga en la sudaj ĉeurbaj areoj estas uzataj por produktado de elektro, akvostokado kaj distraj aktivecoj, kiel navigado. La origina flaŭro konsistis ĉefe el ĉiamverdaj florplantoj. Abundas neindiĝenaj specioj, ĉar la milda klimato kaj la abunda pluvokvanto ebligas la disvastiĝon kaj kultivadon de multaj tropikaj, subtropikaj kaj moderklimataj plantoj, speciale la ĉieaj eŭkaliptoj. La nordo de la municipo enhavas parton de la 7917 ha Ŝtata Parko Cantareira, kreita en 1962, kiu protektas grandan parton de la metropola San-Paŭlia akvodeveno. En 2015, São Paulo suferis gravegan sekegon, kiu kondukis kelkajn urbojn en la ŝtato startigi porciuman sistemon.
Parkoj kaj biodiverseco
San-Paŭlo estas en "ekotona" areo inter tri biomoj: nome miksaj ombrofilaj arbaroj, densaj ombrofilaj arbaroj kaj cerrado; tiu lasta havis kelkajn plantospeciojn indiĝenajn de pampo en la urbo. Estis kelkaj specioj tipaj de ambaŭ biomoj, inter ili menciindas: araucaria, pitangueiras, cambucís, Handroanthus (ipês), jabuticabeiras, kokospalmoj Syagrus romanzoffiana, Byrsonima basiloba (muricís-do-campo), ktp.
Dio laŭ judismo
La Dio de judoj estas kreinto de ĉiuj aĵoj, kiujn li modlis, kiel ripetas la libroj de la judaj profetoj: vidu la vizion de Ezekielo (ĉapitro 1) kie la vizaĝoj de la kvar alestigitoj (tri bestoj + unu homo) ricevas, en la posta ekzegezo, la la kapablon reprezenti diajn aspektojn. La kvar vizaĝoj estas:
Dio estas patro ankaŭ en eventoj dolorigaj kiel la sklavigo de la popolo, taksataj okazigitaj de Dio mem por denove altiri al si sian popolon. Foje estas aludataj mesiaj tempoj en kiuj malaperos maljustaĵoj ktp.
San-Paŭlo (urbo)
Parkoj kaj biodiverseco
En 2010, San-Paŭlo havis 62 municipajn kaj ŝtatajn parkojn, kiel la Ŝtata Parko Cantareira, parto de la Biosfera Rezervejo de San-Paŭlia Verda Zono kaj hejmo de unu el la plej grandaj urbaj arbaroj de la planedo kun 7 900 ha de etendo, la Ŝtata Parko Fontes do Ipiranga, la Parko Ibirapuera, la Tietê Ekologia Parko, la Mediprotekta Areo Capivari-Monos, la Ŝtata Parko Serra do Mar, la Ŝtata Parko Villa-Lobos, la Popola Parko (Municipa Parko Mário Pimenta Camargo) kaj la Ŝtata Parko Jaraguá, listigita kiel Monda Heredo fare de Unesko en 1994.
Dio laŭ judismo
La Dio de Izraelo havas tetragramon tute sian skribitan YHWH (hebrelingve: יְהֹוָה – hebremoderne: Yehovah – hebretiberiade: Yəhōwāh). La nomo YHWH estas kombinaĵo de futuro, prezenco kaj preterito de la verbo "howa" (hebree: הוה) kiu signifas "esti" kaj laŭlitere tradukita signifas: "La Uno mem ekzistanta". Kroma ekspliko pri la senco de la nomo estis komunikita al Moseo kiam YHWH deklaris: "Eyeh Asher Eyeh" (hebree: אהיה אשר יה) "Mi estas Kiu estas" (Eliro 3, 14) – la nomo referencas al Dio kia li vere estas, nome al la Esenco rivelita, kiu transcendas la universon.
Alia nomo de Dio, laŭ la hebrea tradicio, estas Elohim, kiu rilatas al la interago de Dio kaj Universo, Dio manifestiĝanta en la fizika mondo. Tiuj nomo ŝajnas  aludi la justecon kaj grandiozecon de Dio kaj signifas: "Tiu kiu estas la tuteco de la povoj, de la fortoj kaj de la kaŭzoj de la universo'': pro tio estas uzata la pluralan formon.
San-Paŭlo (urbo)
Parkoj kaj biodiverseco
En 2009, San-Paŭlo havis 2 300 ha de verda areo, malpli ol 1.5% de la urba areo kaj sub la po 12 m² por loĝanto rekomendita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS). Ĉirkaŭ 21% de la municipa areo estas kovrita de verdaj areoj, inkludante ekologiajn rezervejojn (datumoj de 2010).
En la municipo eblas observi arbarajn birdojn kiuj kutime aperas printempe, pro la zono de indiĝena arbari kiu ankoraŭ ĉirkaŭas la metropolan regionon. Specioj kiel la ruĝventra turdo, la ornamtraŭpo (Thraupis ornata), la sulfurpitango kaj kolibroj estas la plej oftaj. Spite la enorma poluado, la ĉefaj riveroj de la urbo, nome Tietê kaj Pinheiros, estas hejmo de kelkaj specioj de naturaj bestoj kiel kapibaroj, akcipitroj, vaneloj, ardeoj kaj lutroj. Aliaj specioj troveblaj en la municipo estas la guazubira cervo, hurluloj, la dukolora tukano kaj la Nigra anambeo, Cephalopterus ornatus.
Dio laŭ judismo
Nomoj
Laŭ la Ortodoksa Judismo, la sep precipaj nomoj de Dio sur kiuj la skribistoj devas elspezi apartan atenton kaj kies unuopaj literoj neniam devas esti forstrekitaj, estas:
San-Paŭlo (urbo)
Mediaj problemoj
Aerpoluado en la urbo estas intensa, ĉefe pro la alta nombro de aŭtoj kiuj cirkulas ĉiutage sur ties stratoj, avenuoj kaj aŭtovojoj. La Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) indikis limon de 20 mikrogramoj de partiklaj materio por kuba metro de aero kiel sekura jara averaĝo. En studo plenumita de la MOS inter ĉirkaŭ milo da urboj tra la tuta mondo en 2011, la urbo San-Paŭlo estis rangigita la 268a inter la plej poluataj, kun averaĝa indico de 38 mikrogramoj por kuba metro, indico multe super la limo indikita de la organizaĵo, sed pli malalta ol tiu de aliaj brazilaj urboj, kiel Rio de Janeiro (64 mikrogramoj por kuba metro). Studo de 2013 trovis, ke la aerpoluado en la urbo okazigas pli da mortoj ol trafikakcidentoj.
Aldone al la atmosfera poluado, la municipo suferas akrajn problemojn pro akvopoluado, ĉefe koncentrita en siaj du ĉefaj riveroj, nome Tietê kaj Pinheiros, kiuj estas tre degraditaj kaj estas kelkaj el la plej poluataj riveroj en la lando. Tamen, ambaŭ trairas procezojn de purigadon, kaj la Tietê Projekto estis kreita en 1992 kaj jam kostis 2.7 mil milionojn da dolaroj. En 2019, oni kreis La Projekton Novo Rio Pinheiros, dum administrado de Guberniestro João Doria, kies celo estas malpliigi la elŝarĝo de forĵetakvo en la alfluantoj, plibonigi la akvokvaliton kaj revivigi la riverbordojn ĉirkaŭ 2022.
Dio laŭ judismo
YHWH
La nomo "YHWH" estas konata kiel Tetragramo – laŭlitere: "la kvar literoj". La judoj tradicie ĝin ne eldiras. Judoj ekde la antikvaj tempoj konsideras la tetragramon tro sanktan por ke oni aŭdacu ĝin eldiri. La Halaĥo preskribas ke "la nomo devas esti anstataŭita per Adonai", kiu ankaŭ estas ŝatata kiel sankta, uzebla nur dumpreĝe; kaj preskribas ke por al ĝi rilati oni uzu la senpersonecan haShem ("la nomon"). En la tradukoj de la Biblio al aliaj lingvoj, kutime oni uzas "la Sinjoro" aŭ "la Eternulo"; tiuj du lastaj formoj estas uzataj ankaŭ en preskaŭ ĉiuj kristanaj tradukoj de la Malnova Testamento, kaj rilatas al Dio, male, per Hashem laŭlitere: "la nomo". Dumpreĝe la nomo estas anstataŭata per Adonai, kiu povus signifi "la [mia] Sinjoro". Se oni garnas la tetragramon YHWH per la masoretaj vokaloj YHWH fariĝas Yahweh aŭ Yəhōwāh.
Karakteroj de la dieco laŭ judaj teologio kaj filozofio
La karakterizoj pri Dio laŭ juda plej ofta interpreto estas: unika monoteismo, transcenda ĉiopova, kreinta, patra, providenca, scianta pri si, senŝanĝa, juĝanta, libera, tenanta la vivon en si mem, absolute sendependa. La rilato kun la homo absolute ne ŝanĝas la enan staton de Dio.
San-Paŭlo (urbo)
Historio
La urbo fondatis la 25-an de Januaro 1554 fare de la jezuitaj misiistoj José de Anchieta kaj Manuel de Nóbrega, kiuj starigis misiejon - Colégio de São Paulo de Piratininga - por konverti la tupi-gvaraniajn indianojn.
Dio laŭ judismo
Karakteroj de la dieco laŭ judaj teologio kaj filozofio
En la lastaj tempoj reelmerĝis inter judaj filozofoj kaj teologoj la problemo pri la justeco kaj ĉioscio kaj ĉiopovo en Dio.”Se li tia estas, kiel li permesis la holokaŭston (Shoaho)? Kvankam la homoj maljuste mortigitaj laŭlonge de la historio (en militoj kaj pestoj…) estas konstanto de la homa sperto kaj la problemo estas konstanto en la homa filozofado, ankoraŭ ĉifoje akriĝis kaj puŝis pridemandi kiamaniere la ekzisto aŭ ĉioscio aŭ ĉiopovo de Dio povas karmoniiĝi kun ĉeesto de la malbono.
Ĝenerale, tiuj atributoj laŭiras tiujn de la abrahamaj religioj. Ĉu la homa inteligento kapablas pruvi la ekziston de Dio sendepende de la Revelacio? Ĝenerale, judaj filozofoj kaj teologoj ne malmulte inklinas maljesi al tiu demando? Ili preferas opinii ke Dio restas ne konata ekstere de la revelacio. Rilate tiun vidpunton oni indikas kiel ekzemplan penson tiu de Maimonido. Tamen la vidpunkto de la kultura juda ne ĉiam havis tiun pozicion: fakte en la kristana Malnova Testamento konserviĝas libro taksata de kristanaj de la katolika kaj ortodoksa (kune kun diversaj orientas eklezioj)ĝin taksas “Diinspirita”; temas pri la libro de la Saĝo (greke: Σοφία Σολομώντος) jam gastigita en la Biblio de Septuaginto. Nu, en tiu libro, vera frukto de la juda kulturo, estas klare subtenate ke la homa inteligento kapablas, pere de la prerogativoj de la kreitaĵoj, pruvi la ekziston de Dio (ĉap. 13 4-9).
San-Paŭlo (urbo)
Historio
San-Paŭlo oficiale urbiĝis en 1711. Ĝi ege kreskis dum la kafa periodo, komence en la malfrua 19-a jarcento, ĉefe pro ĝia avantaĝa situo apud la porto de Santos, tra kiu la plej multaj eksportaĵoj de la lando sendiĝis.
Dio laŭ judismo
Karakteroj de la dieco laŭ judaj teologio kaj filozofio
La rigora monoteismo pelas judojn pensi ke la kristana Triunuo, proklamata ĉe ĉiuj kristanaj konfesioj, estas io hereza kaj tute opona al la sankta Biblio, kvankam tiuj kristanaj konfesioj proklamas rigidan monoteismon (unika Dio en tri personoj). Sankta Triunuo.
Bibliografio
La bibliografio rilate tiun temon estas senmezura. Kelkaj citindaĵoj:
San-Paŭlo (urbo)
Historio
Post 1881, ondoj da enmigrintoj el Italio, Japanio kaj aliaj landoj alvenis en San-Paŭlo, komence por labori ĉe la grandegaj kafoplantejoj. La Semajno de Moderna Arto okazis en San-Paŭlo, inter la 11-a kaj la 18-a de februaro de 1922, en la Urba Teatro. Ĝi estis grava evento de la starto de la brazila Modernismo.
En la 20-a jarcento, samtempe kun la industria evoluo de la lando, multaj el ili translokiĝis al la ĉefurbo, kiu ankaŭ allogis novajn arojn de enmigrintoj, inkluzive de libananoj, armenoj, grekoj, judoj, ĉinoj kaj koreoj.
Normandio
Normandio (france: Normandie [normãdi]) estas historia provinco de Francio, situanta en la nordokcidenta parto de la lando. Ĝi ŝuldas sian nomon al la Normanoj, skandinavaj popoloj kiuj invadis kaj okupis la regionon en la 9-a kaj 10-a jarcentoj. Laŭ administra koncepto, Normandio estas regiono de Francio. Ĝi estis kreita de teritoria reformo de Francaj Regionoj en 2014 per kunigo de Supra Normandio (Haute-Normandie) kaj Malsupra Normandio (Basse-Normandie). La nova regiono validis ekde la.
San-Paŭlo (urbo)
Kulturo kaj socio
La Karnavalo en San-Paŭlo (portugale: carnaval de São Paulo) estas unu el la grandaj eventoj de la karnavalo en Brazilo. Simile al la karnavalo en Rio-de-Ĵanejro oni ankaŭ okazigas konkurson de la sambolernejoj, kiu lokas en la Sambódromo do Anhembi la antaŭkarnavalajn vendredon kaj sabaton.
Ekonomio
San-Paŭlo estas la industria kaj financa centro de la lando. Multaj firmaoj naciaj kaj mult-naciaj, inkluzivante la plej grandajn privatajn bankojn, havas siajn ĉefejojn en la urbo aŭ ĝia ĉirkaŭaĵo. San-Paŭlo estas la urbo kun la plej granda nombro de germanaj firmaoj ekster Germanio. Ĝia borso nomiĝas Bovespa, kaj ĝia financa kvartalo estas en Avenida Paulista.
Samkiel aliaj urbegoj en evoluantaj landoj ankaŭ San-Paŭlo ĉirkaŭiĝas per faveloj kaj havas altan krimoftecon.
Esperanto en San-Paŭlo
En 1909 okazis en San-Paŭlo la 2-a Brazila Kongreso de Esperanto.
En 1933 fondiĝis la Centro Esperantista de São Paulo, per iniciato interalie de Egon Schaden.
Esperanto Klubo Zamenhof estis fondita la 25-an de Januaro 1949, en São Miguel Paulista, kaj daŭrigas en senĉesa aktiveco ĝis nuntempe. Ĝi posedas propran sidejon kaj estas agnoskita de la subŝtata registaro kiel komunutila ekde 1955. Okaze de la ora (50-jara) jubileo estis eldonita memoriga revuo pri la historio de la klubo. La pioniro de la movado ĉi tie estas Osvaldo Pires de Holanda, kiu sukcesis arigi grupon da amikoj kaj kune kun ili estis elektita la jena unua estraro: prezidanto Osvaldo Pires de Holanda; vicprezidanto prof-o Isaac Carlos dos Santos Camargo; ĝenerala sekretario Pedro Radosavlhevitch; 1-a sekretario Vital Paula Dias; 2-a sekretario Darmy Mendonça; 1-a kasisto Januário Pricolo; 2-a kasisto Omar Coutinho Silva; propaganda direktoro Julião Garcia.
Dum la unuaj dudek jaroj elstariĝas la dediĉa laboro de Darmy Mendonça, Oscar Moreira Barros, José Martins Coelho, Osvaldo Pires de Holanda kaj Maria Margarida Barros. Jaroj poste, ekaperis pluraj kunlaborantoj sed inter ili elstariĝis Maria Margarida Barros. Jaroj poste, ekaperis pluraj kunlaborantoj sed inter ili elstariĝis Hérito da Silva Almeida, Antonio Cardoso de Sena, Joel Afonso Francisco kaj José Roberto Tenório da Silva.
Ankoraŭ en 1953, ĉirkaŭ kvindek lernantoj eklernis Esperanton ĉe la Kolegio Ateneo “Rui Barbosa”, grava eduka institucio de la kvartalo Penha en la ĉefurbo São Paulo. Gvidis la kurson s-ro Vinicius Braga Sale. En la sama kolegio estis fondita Interamika Esperanta Klubo la 31-an de januaro 1954, kies unua estraro estis: prezidanto Vinicius Braga Sales; vicprezidanto prof-o Gladys Del Buono Trama; sekretario Sergio Zacchia; kasisto Carlos Bevilacqua. Bedaŭrinde la grupo mallonge vivis.
Esperanta Grupo Adolfo Bezerra de Menezes (EGABEM) estis fondita la 1-an de Majo 1982, tuj post Osvaldo Pires de Holanda gvidis Esperanto-kurson en la spiritisma centro “Adolfo Bezerra de Menezes”. Li sukcesis entuziasmigi la lernantojn al kiuj li proponis la fondiĝon de la Esperanto-grupo, ideo bone akceptata de ĉiuj kaj kun la apogo de Luís Alberto Buceroni kaj F-ino Maria Ferreira Xavier la grupo instaliĝis en ĉambro kompleze cedita de la Spiritisma Centro Adolfo Bezerra de Menezes. La unua estraro estis: prezidanto Domingos José dos Santos; vicprezidanto Joel Moreira Augusto; sekretario Antenor da Silva Filho; kasisto Osvaldo Pires de Holanda kaj bibliotekisto José Zacarias Filho.. La grupo daŭrigas la aktivecon ĝis hodiaŭ.
En la klubaj kronikoj elstariĝis la jenaj grupanoj: Domingos José dos Santos, Joel Moreira Augusto, Gentil de Lima, José Carlos Marcondes Arantes, Odamir Feitosa de Sá Filho, Arnaldo Alves de Oliveira, Eduardo Magera kaj Neide Freitas.
Invitita de Arnaldo Alves de Oliveira, Osvaldo Pires de Holanda gvidis Esperanto-kurson ĉe spiritisma centro, dum unu jaro, en la kvartalo Santana. Osvaldo sugestis al la lernantoj la fondiĝon de Esperanto-grupo, la ideo estis bone akceptita de la plejmulto kaj tiamaniere, la 7-an de septembro 1993 okazis la fondiĝo de Esperanto-Grupo Verda Lumo ĉe la sidejo de “Unuiĝintaj Spiritismaj Societoj”, strato Gabriel Piza, 443, de kie ĝi translokiĝis al strato Alfredo Pujol, 77, sidejo de la Spiritisma Centro Manoel Bento. La unua estraro estis: prezidanto Luiz Henrique Rodrigues de Araújo; vicprezidanto Marcelo Ferreira Diniz; sekretario f-ino Márcia Regina Palmeira; kasisto José Eugênio de Lima; bibliotekisto Etevaldo de Souza Pereira. Pirituba Esperanto-Grupo fondiĝis la 15-an de novembro 1995 ĉe la sidejo de la Spiritisma centro Euripedes Barsanulfo, strato Alexis Carrel, 123, en la kvartalo Pirituba. La ĉefa aktivulo estas Luiz Henrique Rodrigues de Araújo.
Pirituba Esperanto-Grupo fondiĝis la 15-an de novembro 1995 ĉe la sidejo de la Spiritisma centro Euripedes Barsanulfo, strato Alexis Carrel, 123, en la kvartalo Pirituba. La ĉefa aktivulo estas Luiz Henrique Rodrigues de Araújo.
Imre Czibak
CZIBAK Imre (cibak) estis hungara grandbienulo, magnato naskita en ? la ? kaj mortinta en Felmér la 12-an de aŭgusto 1534.
Kariero
Imre Czibak edukiĝis en kortego de vojvodo de Transilvanio, Johano Szapolyai, la pli posta reĝo, Johano la 1-a. Li komencis sian soldatkarieron flanke de Paŭlo Tomori en fortikaĵo de Fogaras. Li partoprenis en la trupo de Szapolyai por faligi la ribelon sikulan de 1506 kaj de kamparanribelo de 1514. Li ĉeestis en la batalo de Mohács. En 1526 li iĝis pastro kaj ricevis kiel donaco la abatecon de Kolozsmonostor. La reĝo Johano la 1-a (Hungario) nomumis li kapitano de Temeŝvaro kaj prefekto de departemento Temeŝvaro, same li ricevis la titolon de episkopo de Várad. La 15-an de julio 1527 li disigis la kamparanajn ribelantojn ĉe Szabadka de Jovan Cerni. En 1534 li iĝis vojvodo-anstataŭanto de Transilvanio. Li kontraŭstaris de nomumido de Ludoviko Gritti al gubernatoro kaj tiu mortigis lin.
Nomportanto estas Cibakháza (domo de Cibak).
Ernő Számadó
SZÁMADÓ Ernő (sa:mado:) estis rumania hungara poeto, fabelverkisto naskita Bp. la 11-an de decembro 1907 kaj mortinta la 30-an de marto 1983 en Tarcea aŭ Cheșereu.
Biografio
Ernő Számadó debutis kun siaj poemoj en gazetoj Békési Hírlap kaj Vasárnap de Budapeŝto. Li ne havis konstantan laborlokon. Li vendis siajn poemojn kaj desegnaĵojn en stratoj de Peŝto. De 1942 kiel grava neŭromalsanulo li alvenis apud Tarcean. En 1957 en proceso kontraŭ pastro Kálmán Sass de Valea lui Mihai oni kondamnis lin al 25 jara malliberejo. Li liberiĝis laŭ amnestio en 1964.
Boris Becker
Li gajnis en Wimbledon por la unua fojo en 1985, kiam li aĝis 17 jarojn.
La li atingis la plej altan rangon en la Asocio de Tenisaj Profesiuloj.
Boris Becker loĝas en Montekarlo, Monako.
Terschelling
[//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/dd/Nl-Terschelling.ogg Terschelling] (Schylge aŭ ; ) estas municipo kaj vadomarinsulo en la provinco Frislando Nederlando.
En West-Terschelling situas la lumturo Brandaris, el 1594, kiu en 1666 estis unu el la malmultaj konstruaĵoj kiuj restis post kiam la angloj incendiis West-Terschelling-on.
Lingvo
Terschelling gastigas ne malpli ol tri lingvo-variojn; en la okcidento kaj oriento oni parolas frisajn dialektojn Westers kaj Aasters, dum oni en Midsland parolas holandan dialekton Midslands aŭ Meslonzers, kompareble kun la urbofrisa dialekto. Pro la kreskanta influo de ekstere (inter alie de la turismo) la dialektoj pli kaj pli estas forpremitaj de la nederlanda lingvo, kvankam je la okcidenta flanko pli ol je la orienta.
Vilaĝoj kaj vilaĝetoj
Nobro da loĝantoj je la 1-a de januaro 2004: Fonto: CBS
Aliaj loĝgrupoj:
1879 Broederstroom
1879 Broederstroom estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Kisgyalán
Kisgyalán [kiŝdjalAn] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. En la loknomo kis signifas: malgranda.
1879 Broederstroom
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Broederstroom, en la Nordokcidenta Provinco de Sud-Afriko.
Kisgyalán
Situo
Kisgyalán situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Igal troviĝas 16, Dombóvár 17, Kaposvár 19, Sásd 26 kilometrojn.
(8195) 1993 UC1
(8195) 1993 UC1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio).
Kisgyalán
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el la mezepoko laŭ tiama ortografio "Galán". Vilaĝservoj estas lernejo, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, 2 vendejoj, drinkejo, migra poŝto.
Sitzendorf an der Schmida
Sitzendorf an der Schmida estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Komunumopartoj
Pliaj komunumopartoj estas:
4115 Peternorton
4115 Peternorton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la usona komputadisto kaj eldonisto de programaroj Peter Norton.
Las Rosas (metroo de Madrido)
Las Rosas (La Rozoj) estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Madrido, situanta en la interkruciĝejo de Promenejo de Ginebra kun Strato Suecia, en kvartalo Rosas (distrikto San Blas-Canillejas).
La stacio estis malfermita la.
Berenguer de Palou la 2-a
Berenguer de Palou la 2-a  (? - 1241) estis episkopo de la diocezo de Barcelono de 1212 ĝis 1241. Li komencis kiel kanoniko de la Katedralo de Sankta Eŭlalia de Barcelono kiam lia onklo, Berenguer de Palou la 1-a, estis episkopo de la urbo (1200 - 1206). Berenguer fariĝis unu el la ĉefaj kunlaborantoj de la reĝo Jakobo la 1-a de Aragono.
En 1212, malmultan tempon post kiam li estis konsekrita episkopo, li foriris kun la reĝo Petro la 2-a de Aragono al krucmilito kontraŭ la islamaj Almohadoj en batalo konata kiel la Batalo de Las Navas de Tolosa, en la Provinco Ĥaeno.