cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amselgrund
Amselgrund estas la nomo por la mallarĝa valo de la rojo Grünbach inter Rathen kaj Hohnstein. Tiu ĉi valo en Elba Grejsmontaro kreas sovaĝan kaj romantikan impreson. La migranto eniras ĝin apud Rathen tra bizara rokokaldrono. Turismaj allogaĵoj estas la lago Amselsee kaj la akvofalo Amselfall, kiu transfluetas super groto, kies nomo estas Amselloch. La valon Amselgrund dense kovras arboj dum kadras ĝin grandioza kuliso el rokoj. Okcidente altas la Anseraj Rokoj (Gansfelsen), sude la rokogrupo Kampoŝtonoj (Feldsteine) kun Turkokapo (Türkenkopf) kaj en la oriento leviĝas la Mielaj Rokoj (Honigsteine) kun la facile rekonebla figuro de Lokomotivo (Lokomotive). El la mezo de la valo okulfrape elstaras la roko Valgardisto (Talwächter).
Wojciech Smarzowski
Wojciech Smarzowski (esperante: Adalberto Smaĵovski ; naskiĝis la 18-an de januaro 1963 en Korĉin, Pollando) estas pola filmreĝisoro, scenaristo kaj kameraisto.
Shoulder Arms
Shoulder Arms estas la dua filmo de Charlie Chaplin por First National Pictures. La filmo estis kreita en jaro 1918 kaj temas pri muta komedio, kiu okazas en Francio dum la 1-a Mondmilito. La plej grava parto de la filmo okazas en sonĝo. En filmo kunaktoris Edna Purviance kaj Sydney Chaplin (frato de Chaplin). Ĝi estas la plej mallonga tutvespera filmo de Chaplin.
17992 Japellegrino
17992 Japellegrino estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Shoulder Arms
Malsaĝuloj
En la sceno kie Chaplin (en sia arbarkostumo) estas persekutita tra la arbaro, aŭtomobiloj povas esti viditaj vojaĝantaj sur aŭtovojo en la fono. Kvankam aŭtovojoj en Usono ekzistis kiam tiu filmo estis farita, ili ne ekzistis en Germanio. La unua aŭtovojo en Germanio estis konstruita en 1921. Kompreneble, la okcidenta fronto estis en Francio, ne en Germanio.
Reagoj de spektantoj
Shoulder Arms iĝis la plej populara filmo de Chaplin, kritike kaj komerce, ĝis tiu punkto. Recenzo la 21-an de oktobro 1918 en New York Times estis tipa:
"' La malsaĝulo amuza,' estis la ridetoplena komento de unu el tiuj kiuj vidis la novan filmon de Charlie Chaplin. Shoulder Arms, ĉe la Strand hieraŭ - kaj, ŝajne, tio estas la maniero kiel ĉiuj sentis. Tie estis klerigaj diskutoj pri tio ĉu la komedio de Chaplin estas malalta aŭ alta, arta aŭ kruda, sed neniu povas nei ke kiam li parodias malsaĝulon en fono, li estas amuza. La plej granda parto de tiuj kiuj iras por trovi kulpon kun li (???), tiuj restas ridadi. Ili daŭre povas trovi kulpon, sed ili daŭrigos ridi."
Jeu-Maloches
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Urdua poezio
Urdua poezio (urdue: اردو شاعری, Urdu Shayari) estas urdulingva poezio. Ĝi disvolviĝis sub influo de la persa kaj la araba poezioj kaj, siavice, multe influis literaturojn de sia regiono.
Ekzemplo de urdua poezio Du versoj el urdua poezio pri la trudata foriro de la lasta naŭab de Laknaŭ: जब छोङ  चले  लखनऊ  नगरी कहो हाल  आदम  पर  कया  गुजरी t.e.: kiam forlasante nian amatan urbon Laknaŭ diru do kion ni devas travivi
Vidu ankaŭ:
Burgo Treuenfels
Historio
En la jaro 1357 kavaliro Diez von Wachenheim, frato de Philipp kaj Heinrich von Montfort, Berthold nomata Stange von (Neu)-Bamberg kaj la knapo Johann Schweifkrusel von Partenheim ricevis de la palatinatgrafo Ruprecht la 2a la permeson konstrui sur la monto Lusebohel burgon. La familio Montfort devenis de la proksima burgo Hallgarten, kiu estis konstruita en la 12a jarcento de la grafoj de Veldenz. Kiel vazalo enposteniĝis Eberhard von Lautern. 1247 lia filo nomis sin „Kavaliro de Montfort“. 1432 peresis la gento de Montfort.
En la 16a jarcento la burgo estas posedaĵo de Eberhard Vetzers von Geispitzheim kaj de iu „ Philipp Back“. Ĝis la 17-a jarcento ĝi apartenis al la familio Sturmfeder, proprietulo de la kastelo Sturmfeder en Dirmstein.
Priskribo
La hodiaŭ superkreskitaj restaĵoj montras ĝis 8 m alta restaĵo de ringmuro el rompitaj ŝtonoj. Ĝi estas en privata posedo. Ofte oni erare rigardas la burgon kiel antaŭburgo de la Altenbaumburg.
Lesneven
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Go-Sakuramachi
Ŝi estis la lasta el la 10 imperiestrinoj de la japana historio. Ŝi posedis la tronon de 1762 ĝis 1771, poste transdonis ĝin al sia nevo Go-Momozono. Ŝi ne edziniĝis kaj (tiel) ne havis infanon.
S
S estas la 19-a litero de la latina alfabeto kaj la 23-a litero de la esperanta alfabeto. La litero S signifas la jenon:
Medina-Sidonia
Medina-Sidonia estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 493 km2 kie loĝas 11320 geloĝantoj. Medina-Sidonia situas je 46 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Ĝi estas tre historia urbo ligata al la Senjorlando de Medina-Sidonia (Markizoj).
Komisiono Santer
La Komisiono Santer estis la Eŭropa Komisiono prezidata de Jacques Santer, kiu oficis de la 23-a de januaro 1995. Raporto pri laŭdira korupteco de iuj komisionanoj gvidis la 15-an de marto 1999 al demisio de la tuta Komisiono. Post la demisio de la Komisiono la antaŭa vicprezidanto Manuel Marín estis nomumita provizora prezidanto de la Eŭropa Komisiono, ĝis la 16-a de septembro 1999, kiam nova Eŭropa Komisiono estis elektita.
Membroj
Klarigo:  [<font style="background-color:#FFE8E8">     ] Maldekstro/Socialistoj - [<font style="background-color:#DDEEFF">     ] Dekstro/Konservativuloj - [<font style="background-color:#FFFFDD">     ] Liberaluloj - [<font style="background-color:#E8FFE8">     ] Verduloj
NGC 4541
NGC 4541 (aliaj indikoj — UGC 7749, MCG 0-32-24, ZWG 14.71, IRAS12326+0003, PGC 41911) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mazda 6
Mazda 6 – mezklasa aŭtomobilo el japana firmao Mazda Motor Corporation.
La unua generacio (2002-2007)
Aŭtomobilo prezentita unuan fojon en 2002 kiel anstataŭonto de Mazda 626. En tri diversaj karoserivariantoj: hatchback/liftback, sedan kaj kombio, markitaj kiel GG (sedan kaj liftback) kaj GY (kombio). Post la refreŝigo en 2005 GG1 kaj GY1. Mazda 6 estas konsiderata kiel unu el la plej ne peniemaj aŭtomobiloj. Ĝi estis kontrolita plurfoje kaj laŭ la germana "Auto Bild" ĝi bone pasis la 100000 km teston. En 2003 ĝi akiris la duan rezulton por la aŭtomobilo de la jaro.
Forum Stadtpark
Forum Stadtpark (ankaŭ: Grazer Gruppe aŭ Grazer Forum) estis en 1958 fondita, avangarda unuiĝo da verkistoj kaj artistoj en Graz.
Intencoj kaj reago publika
La membroj planis fari modernan kulturcentron en prunteprenita urboparka (Stadtpark signifas urboparkon) kafejo. Ĉefa intereso estas la intima ligo inter eksperimenta arto kaj socipolitika engaĝiĝo. Oni intenais konatigi estetikajn novojn al pli larĝa publiko.
Unue la anaro devis kontraŭbatali kulturpolitikan rezistadon, sed baldaŭ ĝi iĝas la plej grava aŭstra literaturcentro. Ekde 1960 ĝi ofertis buntan aranĝprogramon kun voĉlegadoj, artekspozicioj, teatro, filmprojekcioj kaj muzikspektakloj. Krome oni strebis efektivigi kontaktojn al eksterlandaj aŭtoroj (ekz. de FRG, GDR, Pollando aŭ Ĉeĥoslovakio).
Historiaj provincoj de Svedio
estas la sveda vorto por historia provinco de Svedio kaj la hodiaŭa Finnlando; la vorto mem signifas "pejzaĝo". La historiaj provincoj estis la administra divida unuo de la sveda reĝlando, ĝis Axel Oxenstierna dum la jaro 1634 reformis la administran dividon: la limoj de la tiam kreitaj modernaj provincoj ne identas kun la historiaj.
La historiaj provincoj estas grupigitaj en tri, ĝis la jaro 1809 kvar landopartoj (landsdelar) aŭ ĉefregionoj:
(Finnlando)
Ĝis la jaro 1809 la hodiaŭa Finnlando apartenis al Svedio kaj same estis disdividita laŭ -oj. Ili estis:
(Orienta Lando) – ĝis la jaro 1809 – ĝis la jaro 1809
Villeferry
Villeferry estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Najbaraj komunumoj
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Vidindaĵoj
La kastelo datiĝas el la 15-a jarcento, ne estas preĝejo.
Birdoj
Oni vidas kaprimulgojn, ruĝajn perdrikojn, arbalaŭdojn aŭ ankaŭ eŭropaj saksikolojn.
Kalia adipato
Kalia adipato aŭ KOOC-(CH2)2-COOK estas organika kombinaĵo, blanka solidaĵo rezultanta je kompleta neŭtraligo de la adipata acido kaj kalia hidroksido. Adipata acido estas sinteza grasaĵo produktita ekde la cikloheksanolo en ĉeesto de nitrata acido aŭ el la ruĝa beto. Ĉar ĝi estas sinteza nutraĵo uzanta toksan heksanon el petrolo, oni ne estus krediva la uzo de ĉi-produkto surbaze de longaj periodoj. Tamen, ĝi uzatas en la produktado de nutraĵoj kun antioksidigaj proprecoj.
Religia fikuso
En budhismo
Religia fikuso havas kulturan valoron en budhismo ĉar laŭtradicie la bodisatvo Gotamo atingis vekiĝon post meditado sub bodiarbo. En budhistaj artaĵoj, tia arbo estas ofte uzata kiel simbolo de la budho Gotamo.
Religia fikuso estas ankaŭ sankta arbo en ĝajnismo kaj hinduismo.
Klimato
Religia fikuso estas tolerema al vaste ŝanĝiĝantaj klimataj kondiĉoj kiel tropika pluvarbara klimato kie la regiono ricevas pli ol 60 milimetrojn (6.0 cm) da precipitaĵo monate, tropika musonklimato kie meza precipitaĵo varias de 60 milimetroj (6.0 cm) en la plej seka monato ĝis 100 milimetroj (10 cm), tropika savanklimato kun seka somero kie meza precipitaĵo varias de 60 milimetroj (6.0 cm) monate en someroj ĝis 100 milimetroj (10 cm) monate en vintroj, varma modera klimato, malseka la tutan jaron kie meza temperaturo ĝi iras de 0 °C ĝis 10 °C kaj estas malseka la tutan jaron, same kiel mezvarmaj klimatoj kun seka somero, kie meza temperaturo varias de 0 °C ĝis 10 °C.
Marinilla
Marinilla estas municipo de Kolombio. Ĝi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 118 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Olvera
Olvera estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 193 km2 kie loĝas 8643 geloĝantoj. Olvera situas je 139 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.
Lujo Tončić-Sorinj
Ekde 1945 Lujo Tončić-Sorinj estis gvidanto de la politika branĉo de la Aŭstra Instituto por Ekonomiko kaj Politiko en Salcburgo, kaj krome estis membro de la aŭstra UNESKO-komisiono kaj la aŭstra delegacio en la parlamenta kunveno de la Konsilio de Eŭropo. De 1949 ĝis 1966 li por sia politika partio estis membro de la parlamento Nacia Konsilio de Aŭstrio. Inter 1966 kaj 1968 li estis ministro pri eksteraj rilatoj de Aŭstrio kaj inter 1969 kaj 1974 estis ĝenerala sekretario de la Konsilio de Eŭropo.
Dum 1992 li "pro emocia ligiĝo al Dalmatio" petis kaj ricevis la ŝtatanecon de Kroatio, sekve perdis la ŝatanecon de Aŭstrio kaj la aŭstran politikistan pension. Nur pro fortaj intervenoj de la Aŭstra Popola Partio kaj pro pruvo, ke li ne estis rajtigita preni la kroatan ŝtatanecon, li fine refariĝis aŭstriano.
31872 Terkán
31872 Terkán estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj Gyula M. Szabó elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la monto Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Lajos Terkán (1887–1940), ano de la estraro de la Konkoly Observatorio de 1900 ĝis 1935. Li havis gravan rolon en la organizo kaj la rekonstruo de la observatorio en Budapeŝto en 1921. Li ankaŭ proponis kaj iniciatis tie la fotan observon de kometoj kaj malgrandaj planedoj.
Leuhan
(jen france, bretone Leuc'han) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Linz
Linco (germane Linz [linc]) estas la ĉefurbo de Supra Aŭstrio. Supra Aŭstrio estas unu inter la 9 federaciaj landoj de Aŭstrio. Linco havas loĝantaron de ĉirkaŭ 200.000 personoj. Linco situas inter Munkeno, en Germanio, kaj Vieno, en Aŭstrio, ĉe la rivero Danubo. Linco estas grava industria urbo.
Historie Linco situis nur sur la suda bordo de Danubo; la parto norde nomiĝas Urfahr kaj de 1919 apartenas al Linco. De Urfahr estas etŝpura fervojo al monteto Pöstlingberg, kun belaj pilgrima preĝejo kaj panoramo al la urbo kaj la danuba valo. La fervojo havas maksimuman deklivon de pli ol 10 % kaj tiel kredeble estas la plej kruta frot-trakcia fervojo de la mondo.
Linco estas naskiĝurbo de Arnold Mimbeck. Keplero kaj Bengt-Arne Wickström tie instruis.
En 2009 Linco estis Eŭropa Kultura Ĉefurbo, kune kun Vilno.
Distriktoj
Estas 12 distriktoj:
Geografio
Linco situas en la orienta Supra Aŭstrio kaj kuŝas sur ambau flankoj de la Danubo. La urbo troviĝas en la Linca ebenaĵo kaj en okcidento limas al la Kürnberg-a arbo kaj al la fruktodona Eferding-a ebeno. Norde de la Danubo la urbo limas al la molaj montetoj de la Mulej-kvarono. La orienta limo estas la Danubo. Sude de la urbo komencas la Antaŭalpoj.
De la 96 km² urba areo estas 47,7% verda lando, 7,4% akvaĵo, 11,9% trafika areo kaj 32,9% areo por konstruaĵoj.
Klimato
La temperaturo ŝanceliĝas en longjara monata mezo inter -2,2 °C en januaro kaj 18,4 °C en julio. La meza precipitokvanto estas ĉirkaŭ 50 mm en la monatoj septembro ĝis aprilo kaj altigas al ĉirkaŭ 90 mm en la someraj monatoj junio, julio kaj augusto.
La longjara meza jara temperaturo (determinita en la jaroj 1961-1990) estas, laŭ la datoj de la mezur-stacio ĉe flughaveno Hörsching 8,8 °C. La meza valoro de la jaro 2004 estis 9,4 °C. Ankaŭ 2005 kaj 2006 estis kun diferenco de +0,5 °C superaveraĝe varme.
Frua Historio
Ĉirkaŭ 400 antaŭ Kristo estiĝis ene de la hodiaua urba areo kaj en la proksima ĉirkauaĵo, laulonge de la Danubo, pluraj keltaj fortikaĵoj kaj loĝlokoj. Ene de la hodiaua urbolimo kuŝis Gründberg kaj Freinberg kiel impresaj keltaj remparoj.
Verŝajne jam la loĝloko sur la monteto Freinberg kelte nomiĝis "Lentos", kiu signifas "fleksa" au "kurbigita". La nomo poste estis transdonita al la romania kastrumo. La fortikaĵo estis transprenata de Romanio, verŝajne kun la plejparte pacema konkerado de la reĝolando Noricum.
Antikvo
La kastelo Lentia estis fondinta inter 166 kaj 180 dum la Markomaniaj militoj.
Linco estis menciita la unuan fojon en la jaro 410 en la romiana ŝtata manlibro kiel "Lentia". La loĝloko do estis nomata laŭ la kurbiĝo de la Danubo, ĉe kiu ĝi troviĝis.
Por sekurigi la konekton tra la Danubo la romianoj meze de la 1-a jarcento fondis kastelon, kiu estis anstataŭata per pli granda en la 2-a jarcento. Lentia estis detruita post la 2-a jarcento kelkfoje per invadoj de la ĝermanoj, tamen transdaŭris al la Elorienteŭropaj popolmigradoj kaj tiamaniere kontinuigis loĝatecon ĝis post la malfrua antikvo.
Mezepoko
En la frua mezepoko Linco gajnis valoron pro la antaŭeniĝon de la duklando Bavario. 799 la germana nomo de la urbo estis menciita dokumente la unuan fojon kiel "Linze". 806 ĝi estis levigita al komercejo. Dum la regno de la Karolidoj Linco havis taskojn pri komerco kaj dogano. Ĝis 1210 Linco estis sub la regno de Bavario.
Sub la Babenbergoj Linco evoluis al urbo, ĝis 1240 ĝi ricevis urban juĝiston kaj urban sigelon. La vojimposto en Linco estis unu el la plej gravaj enspezofontoj de la Austraj dukoj, pro kio la urbo prosperis. Pro ĝia posicio ĉe la limo al Bavario Linco estis interese por koncilioj de princoj. 1335 ĉi tie la Habsburgoj finadis la akiron de Karintio. 1230 estiĝis la nova ĉefplaco.
Ekde la fino de la 13-a jarcento Linco estis sidejo de la landa ĉefo kaj tiamaniere la centra loko de la ĉirkaua regiono. Frederiko_la_3-a elektis Lincon eĉ kiel rezidejan urbon kaj faris ĝin centro de la Sankta Romia Imperio, post kiam Vieno estis konkerita far Matiaso_la_1-a.
La plej unua landa parlamento okazis 1452 en Wels, la dua jam 1457 en la kastelo de Linco. 1490 Linco iĝis landa ĉefurbo. Dum la 15-a jarcento la Lincaj civitanoj povis akiri la rajton por la elekto de la urbestro kaj de konsilantaro kaj al la aliaj rajtoj. Je la 3-a de marto 1497 Linco ricevis de imperiestro Maksimiliano_la_1-a la rajtojn, konstrui ponton super la Danubo. Tiu estis nur la tria Danuba ponto, post Vieno kaj Krems.
Moderna epoko
Fine de la Dua Mondmilito la urbo restis en la limo inter la zonoj de Sovetunio kaj la aliaj kapitalismaj aliancanoj. Tiele dividite per la rivero Danubo, la urbocentro restis en povo de Usono kaj la orienta parto por Sovetunio.
Esperanto en Linco
La ejoj rilataj kun Esperanto estas:
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
T
T estas la 20-a litero de la latina alfabeto kaj la 25-a litero de la Esperanta alfabeto. T estas senvoĉa konsonanto. Ĝia prononco estas aŭ aspiracia  aŭ ne-aspiracia, depende de la lingvo kaj de la ĉirkaŭaj sonoj.
La latina litero T korespondas al la greka litero taŭo, de kiu ĝi evoluis.
4130 Ramanujan
4130 Ramanujan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la barata astronomo Rajgopalan Rajamohan elde la Observatorio Vainu Bappu en Kavalur (Tamilnado, Barato).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la barata matematikisto Srinivasa Aiyangar Ramanujan (1887–1920).
Gorgonoj
Gorgonoj (malnovgreke γοργόνες [gorgónes] de γοργός, gorgós „terura“, singularo "gorgono" malnovgreke ) en la helena mitologio estas tri terurigaj grekaj diinoj, Meduzo, Eŭrjalo kaj Steno, kiuj havis venenajn serpentojn anstataŭ haroj, flugilojn, ungegojn kaj kaninojn. Ili transformas ĉiun, kiu rigardas ilin, al ŝtona statuo.
La gorgonoj estas la filinoj de Forkiso kaj lia fratino/edzino Keto. Meduzo estas la sola nesenmorta inter ili - ŝi estis senkapigita fare de la mitologia heroo Perseo. La kapo de tiu gorgono estis portita al la diino Atena. Multaj klasikaj bildigoj de Atena montras ŝin kun egido kaj la gorgona kapo sur sia brusto.
Homero ankoraŭ mencias nur unusolan gorgonon. Heziodo ĉirkaŭ la jaro 700 antaŭ nia erao nomas tri grogonojn, nome Steno la potenca, Eŭrjalo la distance saltanta kaj Meduzo la reĝino ŝarĝita per suferoj. Ilia hejmregiono laŭmitologie estis la plej okcidenta parto de la en la helena civilizo konata mondo, la Atlasa Montaro. Pli postaj aŭtoroj ankaŭ nomis Libion, oriente de la montaro, ilia hejmregiono.
En la helenisma epoko kreskis la legendo ke la gorgono origine estu la fratino de Aleksandro la Granda. En tiu legendo ŝi estas nimfo vivanta en maro, kiu demandas la maristaron de ĉiu pasanta ŝipo ĉu Aleksandro ankoraŭ vivas. Se la respondo estas "ne", ŝi tiras la ŝipon kun ĉiuj homoj al la mara fundo. La sola respondo kiu savu la vivon de la ŝipanaro estu "Li vivas kaj reĝe regas", greke Ζει και βασιλεύει).
Ekde la antikva epoko bildigoj de gorgona kapo pro sia laŭdire protekta efiko oftis sur ŝildoj kaj aliaj armeaj protektiloj, amuletoj kaj tomboŝtonoj. Ankaŭ je fasadoj de konstruaĵoj, je trinkujoj kaj manĝujoj bildoj de gorgona kapo kutimis, kaj protektu kontraŭ nepermesata aliro aŭ uzo. Laŭ la helena mitologio gorgona sango prenita el la dekstra korpa duono revivigu mortintojn, dum gorgona sango el la maldekstra korpa duono garantiige mortigu.
Nueva Villa de las Torres
Nueva Villa de las Torres [NŬEba BIlja delasTOres] estas municipo en la sudo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Medina (Tero de Medina) en la sudo de la provinco. Nueva Villa de las Torres estas komprenebla etimologie kiel Nova Urbo de la Turoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 35,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 276 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 150 el 1991.
Ĝi distas 62 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj El Campillo, Brahojos de Medina, Castrejón de Trabancos kaj Villaverde de Medina. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉe la rojo Arroyo de la Dehesa.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria.
San Salvatore Monferrato
San Salvatore Monferrato estas komunumo de Italio.
Móni Balsai
Móni Balsai [balŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balsai Móni estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Móni Balsai naskiĝis la  en Vác.
Biografio
Móni Balsai dum lernadov ankaŭ sportadis. Ŝi aĝis 12, kiam ŝi iĝis infana aktoro. Ŝi lernis aktoradon en Operetoteatro (Budapeŝto) (1990−1994) kaj Teatro József Attila (1998−2001). Ŝi apartenis al trupo de Nacia Teatro (Győr) inter 2001 kaj 2007, poste al Teatro Magyar. Ekde 2016 ŝi ne apartenas al trupo, sed kiel gasto ŝi havas rolojn. Ŝi ofte estas videbla ankaŭ en filmoj. Ŝi ricevis premiojn ekde 2003.
Aliaj roloj
Hungaraj voĉoj en filmoj ekzemple de Katie Holmes, Reese Witherspoon, Rose Byrne, Ludivine Sagnier.
Hispana Gvineo
Hispana Gvineo, aŭ en hispana Guinea Española — oficiale, Territorios Españoles del Golfo de Guinea (Hispanaj Teritorioj de la Golfo de Gvineo)—, konita ankaŭ kiel Guinea Ecuatorial (Ekvatora Gvineo), estis kolonio en Afriko de Hispanio kun la protektorato Hispana Maroko, Ifni kaj la Hispania Saharo. Situa ĉe la golfo de Gvineo, Ĝi iĝis poste la sendependa ŝtato Ekvatora Gvineo. Tiu kolonio formiĝis el la Kolonio Rio Muni (formita en 1900), la insulo Fernando Poo, la Kolonio de Elobey, Annobono kaj Korisko kaj aliaj insuloj apudaj. La kolonio daŭris inter 1885 kaj 1968. Tiu teritorioj estis reunuigitaj en 1926 konvertante sin en Hispana Gvineo.Okaze de la Puĉo en Hispanio de la 17-a kaj la 18-a de julio 1936, la kolonio restis fidela al la respublika registaro. Nur en la 18a-19a de septembro la Kolonia Gvardio ribeliĝis kaj ekkontrolis la insuloj Fernando Poo; tamen, la kontinenta zono (Bata) restos fidela al la registaro ĝis elŝipiĝo en la 14a de oktobro metis la teritorion en mano de la insurekciintaj militistoj.
En la 1960-aj jaroj Gvineo iĝis parto de la hispana administracio kiel normala regiono, dividita en du provincoj, unu por la insuloj kaj unu por la kontinenta teritorio Rio Muni. Tiu teritorio havis normalan reprezenton en la kontrolita pseŭdo-demokratio de la Frankisma Hispanio. La sendependeco okazis fine de 1968.
Polariza denseco
En elektromagnetismo, la polariza denseco (aŭ elektra polarizo aŭ simple polarizo) estas la vektora kampo kiu esprimas la densecon de konstantaj aŭ igitaj elektraj dupolusaj momantoj en izola materialo (dielektriko). La polariza vektoro P estas difinita kiel la dupolusa momanto por unuobla volumeno. La SI-a mezurunuo de ĝi estas kulombo por kvadrata metro.
La efektivigo de tia vektoro nomiĝas la polarigo aŭ polusigo de la dielektrika medio.
Polariza denseco en ekvacioj de Maxwell
La konduto de elektraj kampoj (E kaj D), magnetaj kampoj (B, H), ŝarga denseco (ρ) kaj kurenta denseco (J) estas priskribitaj per ekvacioj de Maxwell.
La polariza denseco P difinas la elektran indukdenson D kiel
kiu estas oportuna por diversaj kalkuloj. Ĉi tie ε0 estas la elektra konstanto.
Rilato inter P kaj E ekzistas en multaj materialoj.
Bara ŝargo
Elektra polarizo respektivas al reordigo de la baraj elektronoj en la materialo, kiu kreas aldonan ŝargan densecon, sciatan kiel la bara ŝarga denseco ρb:
tiel ke la tuteca ŝarga denseco kiu estas en ekvacioj de Maxwell estas donita per
Gehée
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Polariza denseco
Bara ŝargo
kie ρf estas la libera ŝarga denseco (priskribanta ŝargojn alportitajn de ekstere).
Je la surfaco de la polarizita materialo, la bara ŝargo aspektas kiel surfaca ŝarga denseco
kie estas la surfaca normala vektoro. Se P estas uniforma en la materialo, ĉi tiu surfaca ŝargo estas la nura bara ŝargo.
Kiam la polariza denseco ŝanĝiĝas kun tempo, la tempo-dependa bara ŝarga denseco kreas polarizan kurentan densecon
tiel ke la tuteca kurenta denseco kiu estas en ekvacioj de Maxwell estas donita per
kie  Jf estas la libero-ŝarga kurenta denseco, kaj la dua termo estas la magnetiga kurenta denseco (ankaŭ nomata kiel la bara kurenta denseco), kontribuo de atoma-skalaj magnetaj dupolusoj (se ili estas).
Rilato inter P kaj E en diversaj materialoj
En homogena lineara izotropa izola mediumo, la polarizo P estas laŭliniigita kun kaj proporcia kun la elektra kampo E:
kie ε0 estas la elektra konstanto, kaj χ estas la elektra akceptindeco de la mediumo.
En neizotropa materialo, la polarizo kaj la kampo estas ne bezone en la sama direkto. Tiam, la i-a komponanto de la polarizo estas rilatanta al ĉiu j-a komponanto de la elektra kampo kiel
kie ε0 estas la elektra konstanto, kaj χij estas la elektra akceptindeca tensoro de la mediumo. Ĉi tiu rilato montras, ekzemple, ke materialo povas polariziĝi en la x-direkto per apliko de kampo en la y-direkto. La okazo de neizotropa izola mediumo estas priskribata en la kristala optiko.
Kiel en plejparto de elektromagnetismo, ĉi tio rilatas al konsidero de makroskalaj averaĝoj de la kampoj kaj dupolusaj densecoj, tiel ke oni havas kontinuaĵan proksimumadon de la izolaj materialoj, kiu neglektas atomo-skalajn aferojn. La polarizebleco de apartaj partikloj en la mediumo povas esti rilatanta al la averaĝa akceptindeco kaj polariza denseco per la rilato de Clausius-Mossotti.
Ĝenerale, la akceptindeco estas funkcio de la frekvenco ω de la aplikita kampo. Kiam la kampo estas ajna funkcio de tempo t, la polarizo estas kunfaldaĵo de la kontinua konverto de Fourier de χ(ω) kun la  E(t). Ĉi tio montras ke la dupolusoj en la materialo ne povas reagi momente al la aplikita kampo, kaj kaŭzecaj konsideroj kondukas al la rilato de Kramers-Kronig.
Se la polarizo P estas ne lineare proporcia kun la elektra kampo E, la mediumo estas nelineara kaj estas priskribata en la nelineara optiko. Bona proksimumado (por sufiĉe malfortaj kampoj, kaj alprenante ke forestas konstantaj dupolusaj momantoj) por P estas kutime donata per serio de Taylor en E kies koeficientoj estas la nelinearaj akceptindecoj:
kie \chi^{(1)} estas la lineara akceptindeco, \chi^{(2)} estas la dua-orda akceptindeco (priskribanta efiko kiel la efiko de Pockels, optika rektigo kaj dua harmona generacio), kaj \chi^{(3)} estas la tria-ordoa akceptindeco (priskribanta tria-ordajn efikojn kiel la efiko de Kerr kaj elektra kampo-igita optika rektigo).
Specoj
Laŭ specoj de la ena funkciado, la polarizo estadas jena:
Ägidius Zsifkovics
Ägidius Johann ZSIFKOVICS, Egidije Ivan Živković (naskiĝis la en Güssing, Burgenlando) estas aŭstra romkatolika episkopo. Lia diocezo estas Eisenstadt (hungare Kismarton, kroate Željezno).
Vivo
Zsifkovics pasigis la junajn jarojn en Hackerberg/paroĥujo Stinatz en suda Burgenlando apartenante al la malplimulto de burgenlandaj kroatoj. Post la abiturienta ekzameno trapasita en Mattersburg li studis en Vieno (li ankaŭ loĝis en la porpastra seminario de burgenlandanoj) kaj Zagrebo. Post ordinado sacerdota en la 29.6.1987 en Eisenstadt li sekretariis por episkopo Stephan László. Ekde 1988 li studis kanonan juron ĉe la Pontifika Gregoria Universitato kie li doktoriĝis en 1992 pri jurhistoria temo koncerne la leĝarfaradon ene de la diocezo eisenstadt-a. Post tio li ekestris la episkopan administradejon en Eisenstadt kaj vicestradis en la germanlingva Instituto Santa Maria dell'Anima en Romo.
Ekde 1999 Zsifkovics estis, laŭ propono de la tiama episkoparestro kaj kardinalo viena Christoph Schönborn, generalsekretario episkopara. Paralele li paroĥestris en la nordburgendlanda paroĥujo Wulkaprodersdorf, prizorgis la kroatlingvanojn katolikajn en la diocezo kaj ĉefredaktis la ekezian organon.
En julio 2010 papo Benedikto la 16-a nomis lin posteulo de episkopo Paul Iby. La konsekrado okazis en la 25.9.2010 en la Marteno-katedralo en Eisenstadt.
Agadoj
Ekde 1992 Zsifkovics estas membro de la pastra konsilantaro kaj ekde 1993 de la personara komisio de la eisenstadt-a episkoplando. Okaze de lia episkopiĝo li substrekis sian volon je kunlaboro samnivela kun ĉiuj kaj je perfektigo de la kunvivo de ĉiuj kvar etniaj grupoj en la federacia lando (germanlingvanoj, kroatoj, hungaroj, romaoj). Inter la eŭropaj episkopoj Zsifkovics responsas ankaŭ pri la refuĝintaj aferoj (COMECE).
17993 Kluesing
17993 Kluesing estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daniel Lennard Kluesing, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la  Leigh High School de San Jose (Kalifornio, Usono).
Jekuana lingvo
La jekuana estas kariba lingvo parolata de la jekuana popolo, kiu loĝas en Venezuelo kaj Brazilo. Ĝin parolas ĉirkaŭ 6 523 homoj (ĉ. 2001) en la ĉirkaŭĵo de la landlimo de la brazila ŝtato Roraimo kaj Venezuelo.
Schonungen
Schonungen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
San Raffaele Cimena
San Raffaele Cimena estas komunumo de Italio kun 3030 loĝantoj. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Chivasso, Brandizzo, Castagneto Po, Settimo Torinese, Gassino Torinese kaj Rivalba.
La komunumo konsistas el la partoj Piana, San Raffaele Alto, Cimena kaj San Raffaele Cimena. La najbaraj komunumoj estas Chivasso, Brandizzo, Castagneto Po, Settimo Torinese, Gassino Torinese kaj Rivalba. La sanktula patrono de la komunumo estas Sankta Bernardo, Bernardo de Clairvaux.
Geografio
La komunumo situas je alteco de ĉirkaŭ 195 metroj super la marnivelo. Temas pri areo de 11 km², kaj la loĝdenseco estas ĉ. 256 loĝantoj je km².
School Rumble
School Rumble (スクールランブル [sKUl RAmbl/ sukūru ranburu] lit. "Lerneja Vibrosono") estas mangaa serio en semajna gazeto Shonen Magazine, verkata de Kobayashi Jin. Ĝia animea serio estis elsendata de TV Tokyo.
Ĝi estas pri kioj okazas al altlerneja studento TSUKAMOTO Tenma, ŝiaj amikoj kaj ŝiaj samklasanoj. Ĝi rakontas gaje kaj amuze okazaĵojn en ĉiutagoj.
Hrušky
Nomon Hrušky havas pluraj setlejoj:
School Rumble
Resumo
En komenciĝo, ĝi rakontas komedion ke ĉefrolulo HARIMA Kenji celas konfesi sian amon al ĉefrolulino TSUKAMOTO Tenma dum ŝi celas konfesi sian amon al KARASUMA Ohji, dum KARASUMA amas nenion ol kareo.
Ĉirkaŭ 6-a aŭ 7-a volumo de la mangao, la rakonto koncentriĝis alian epizodon inter HARIMA, TSUKAMOTO Yakumo, SAWACHIKA Eri, SUO Mikoto, IMADORI Kyosuke. Alifranke epizodoj pri KARASUMA malofte aperas.
Centralia (Vaŝingtonio)
Centralia estas la plej granda urbo en Kantono Lewis, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi situas apud la kantona ĉefurbo Chehalis. Ĝi havis loĝantojn laŭ la Usona censo de 2010. Ĝia poŝtkodo estas 98531, kaj ĝi situas en la telefona kodregiono 360. Ĝiaj kodoj laŭ la usonaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-11160 kaj 1503899 respektive.
Historio
J. G. Cochran, el Misurio, eksetlis la lokon en 1850 kune kun sia adoptita filo, George Washington; en 1852, Washington aĉetis la terenon de Cochran kontraŭ ses mil dolaroj, kaj projektis urbon nomotan Centerville. Li vendis terpecojn por domoj kontraŭ po 10 dolaroj, kun ekstra senpaga terpeco se la aĉetanto konstruas domon.
En 1891 la loĝantaro superis milopon, sed oni trovis ke la poŝtoficejo konfuzas ĝin kun alia Centerville en alia parto de la ŝtato, do oni ŝanĝis la urbonomon al Centralia, kaj sub tiu nomo ĝi oficiale municipiĝis en 1896.
Poluso
Poluso povas esti:
Beszterce-Naszód
Beszterce-Naszód (besterce-nasOd) estis historia reĝa departemento en orienta parto de la Hungara Reĝlando, pli proksime en Transilvanio, rumane Comitatul Bistriţa-Năsăud, germane Bistritz-Nösen.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 4 distriktoj, ties nomoj kaj distriktejoj samas:
Dum la turka erao la departemento apartenis al Princlando Transilvanio, kiu estis sub aŭspicio de Turkio. Tie okazis libera praktikado de religio. la departemento formiĝis en 1876 el partoj Beszterce kaj Naszód.
Ekde 1920 la departemento estas parto de Rumanio. Inter 1938-1945 laŭ Dua Packontrakto de Vieno la tuta parto revenis al Hungario.
Himno de Tatario
La himno de la respubliko Tatario estas la nacia himno de Tatario. La melodio, kiun aŭtoris soveta-tatara komponisto Rustem Jaĥin (tatare Яхин Рөстәм), oficialiĝis la.
Teksto
La la parlamento de Tatario unuanime akceptis la tekston de la himno. Ĝi baziĝas sur la poemo Tugan jagim (Туган ягым) de Ramazan Bajtimerov verkita en la 1970-aj jaroj. Le tekston tradukis al la rusa Filipp Piraev kaj la himno konsistas nun el du strofoj: tatara kaj rusa.
Preuße (apartigilo)
Preuße estas germana nomo. Ĝi signifas "pruso".
Preuße estas la familia nomo de jenaj personoj:
Prunus fruticosa
La Nana ĉerizo (Prunus fruticosa), estas plantospecio el la familio de la Rozacoj (Rosaceae). La arbusto portas manĝeblajn, ĉ. 1 cm grandajn ruĝajn fruktojn.
Priskribo
La nana prunuso estas somerverda arbusto, kiu havas rigidajn branĉojn kaj stolonojn La arbusto ne havas dornojn kaj altas de 0,2 ĝis 1 metroj, malofte eĉ ĝis 1,5 metrojn. La branĉoj estas maldikaj kaj kalvaj. La folioj havas renverse ovformajn ĝis eliptajn, apenaŭ pintajn foliplatojn kun noĉita aŭ segildenta folirando. Ili fariĝas 2 ĝis 5 cm longaj. La folioj estas brilaj kun malhelverda supra surfaco kaj pli hela, kalva malsupra surfaco. La petioloj havas longecon de 0,5 ĝis 1,2 cm.
La blankaj floroj estas ĉ. 1,5 cm larĝaj kaj staras du- ĝis 5-oble dense en umbeloj,. La sepaloj estas larĝaj kaj nepintaj. La planto floras de aprilo ĝis majo.
La frukto de la planto estas globforma, ĝis 1 cm granda drupo. La fruktoj maturiĝas en junio kaj fariĝas tiam koralruĝaj ĝis nigraj. La maturaj fruktoj estas manĝeblaj kaj ŝatata sovaĝa frukto.
La kromosomo-nombro estas 2n = 32.
Disvastigo kaj postuloj al la kreskejo
La disvastigejo de Prunus fruticosa estas de meza kaj orienta Eŭropo ĝis Kaŭkazo kaj meza Siberio Tie la planto kreskas en sekaj arbustejoj, ĉe sekaj deklivoj kaj en malnovaj ŝtonrompejoj. Ĝi ŝatas varmon sed estas frostorezista. Ĝi preferas sunajn ĝis duonsunajn kreskejojn.
Sistematiko
Prunus fruticosa same kiel la acida ĉerizo (Prunus cerasus) kaj la dolĉa ĉerizo (Prunus avium) apartenas al la subgenro Cerasus al la genro Prunus. sinonimo de Prunus cerasus estas Cerasus fruticosa.
Uzado
La nana prunuso estas malofte uzata kiel ornamplanto pro sia dekoraj floroj kaj fruktoj, Ĝi ankaŭ donas polenojn kaj nektaron al abeloj.
John Esposito
John Esposito Louis (n. en Brooklyn, Novjorko, la 19-an de majo de 1940) estas profesoro de Internaciaj Rilatoj kaj Islamaj Studoj en la Universitato de Georgetown. Li ankaŭ estas direktoro de la Centro Princo Alwaleed Bin Talal por la komprenado inter muzulmanoj kaj kristanoj en la Universitato de Georgetown.
Ángel Crespo
Ángel CRESPO Pérez de Madrid, (Ciudad Real, 18-a de julio de 1926 - Barcelono, 12-a de decembro de 1995) Poeto, eseisto, tradukisto kaj artokritikisto hispana.
Biografio
La patro estis funkciulo kaj la patrino terposedanto pro kio ili veturis ofte el la provinco ĉefurbo al vilaĝo Alcolea de Calatrava kie estis la bienoj. La kontakto kun naturo influis lin. Dum la Hispana Enlanda Milito li lernis la francan kaj legis porjunulan literaturon kiel Salgari, Verne kaj Rice Burroughs. Krome li legis klasikojn kaj kastiliajn kaj latinajn kaj inter liaj favorataj verkistoj troviĝas Rubén Darío, Gonzalo de Berceo, Espronceda kaj la Duko de Rivas. Post mezlernejo en 1943 transiras al Madrido por studi juron anstataŭ beletrojn, kion li deziras. En Madrido li malkovras la Postismon kiam oni publikigis ties unuan Manifeston, en 1945, kaj eniras en rilatoj kun ties fondintoj nome Eduardo Chicharro, Carlos Edmundo de Ory kaj Silvano Sernesi. Post fini la universitatajn studojn, li plenumas la militservon en Maroko, kio influas lin. Dume li legas plue klasikulojn kaj eniras en la arta medio.
Poste li retiriĝas al vilaĝo por prepari ekzamenojn. En 1950 li eklaboras kiel advokato en Madrido kaj publikigas sian unuan libron. Poste li kunfondis la revuon de poezio El pájaro de paja (la pajla birdo, 1950-1954) kaj poste li sola, en 1951, fondis kaj redaktoris la revuon Deucalión (1951-1953). En la 1950-aj jaroj publikis multan poezion, eseojn, geedziĝis, patriĝis, separiĝis, veturis al Portugalio kaj de tiam tradukos verkojn de Fernando Pessoa. En la 1960-aj jaroj kliniĝis al realismo, ankaŭ influata de sia politika engaĝigo, alproksimiĝis ankaŭ al brazilaj kulturo kaj poezio, kaj veturo kun sia nova partnerino al Italio apartigis lin iome el la advokata profesio kaj politika engaĝigo.
Fine de la 1960-aj jaroj translokiĝis al Portoriko kie profesoris, kaj de kie revenos al Hispanio dum la 1980-aj jaroj, nur post la definitiva restarigo de la demokratio. Poste profesoros en Madrido kaj Barcelono eĉ kiel emerito kaj plue vizitos vilaĝon por resyti ĉe la naturo.
Gästrikland
Gästrikland - en Esperanto Gestricio - estas historia provinco (landskap) de Svedio. Ĝi troviĝas en la landoparto (landsdel) aŭ ĉefregiono Norrland. La provinco havas 145 000 loĝantojn kaj areon de 4 181 km².
Rokpipio
La Rokpipio, Anthus petrosus, estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en rokaj marbordoj de okcidenta Eŭropo norden el Britio. Ili estas ĉefe loĝantaj birdoj en Irlando, Britio kaj Francio, okcidente de sia teritorio, sed la populacioj de Skandinavio kaj Rusio migras suden vintre; individuoj foje restas en interna Eŭropo. En Saksio ĝi estas rare vidata vizitanto ekzemple; la Staatliches Museum für Tierkunde Dresden havas ununuran specimenon (C 13347), masklo mortpafita ĉe Dresdeno en oktobro 1894.
Ĝi estis iam inkludata en la frata specio, nome la Akvopipio (A. spinoletta), same kiel sia iom pli diferenca parenco el la Pacifiko nome la Okraventra pipio (A. rubescens).
Aspekto, sistematiko kaj ekologio
Kiel plej parto de aliaj pipioj, tiu estas nedistingeblaspekta specio surgrunda, ĉefe malhelbruna supre kaj tre strieca sablokolora sube. Ĝi havas malhelajn krurojn, palgrizajn eksterajn vostoplumojn kaj longecan malhelan bekon. Ties malhela plumaro estas adapto al la rokaj marbordaj kie ili reproduktiĝas kaj vintrumas.
La subspecioj de Okcidenta Eŭropo (nome A. p. petrosus, A. p. kleinschmidti kaj A. p. meinertzhageni) restas malhelgrizbrunaj la tutan jaron. La birdoj de Skandinavio kaj Baltio (A. p. littoralis aŭ Bordpipio) estas kutime nedistingeblaj el petrosus vintre; ili povus montri rozkolorecajn subajn partojn kaj palan superokulan strion somere, simile al la Akvopipio (A. spinoletta). Vagantaj birdoj vintre estas facile distingeblaj el la Akvopipio sed maleble atribuebla al subspecio laŭ la aspekto kaj mezuroj. Tamen la okcidentaj populacioj estas preskaŭ loĝantaj birdoj, tiom orienten kiom ĉe la baseno de la rivero Elbo vagantaj Rokpipioj estas probable ĉefe littoralis.
Tiu specio estas insektovora kiel siaj parencoj, kaj kiel kutime ĉe Motaciledoj serĉas multe de sia predataro piedirante. Rokpipio tendencas troviĝi laŭlonge de roka marbordo, dum Akvopipioj preferas herbejojn ĉe marĉoj aŭ akvorezervejoj. Kvankam ili koncidas en la sama ĝenerale areo foje, ili rare troviĝas en la sama habitato. Ls Rokpipio estas multe pli alproksimiĝebla ol la Akvopipio. Se ĝi estas ĝenata, ĝi forflugas je mallonga distanco, ĉe grundo, kaj surteriĝas denove.
(17994) 1999 JF70
(17994) 1999 JF70 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 4537
NGC 4537 (aliaj indikoj — NGC 4542, UGC 7746, MCG 9-21-21, ZWG 270.11, PGC 41864) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4537, NGC 4542.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Inge Meysel
Inge MEYSEL [inge majzl] (naskiĝis la 30-an de majo, 1910, mortis la 10-an de julio, 2004) estis germana aktorino.
Aktora kariero
Inge Meysel naskiĝis en Rixdorf (nuntempe parto de Berlino), kiel filino de la juda komercisto Julius Meysel kaj ties kaj dana edzino Margarete Hansen.
En la aĝo de tri jaroj Inge Meysel unuafoje aperis sursceneje: kiel anĝelo en la opero Hänsel und Gretel. Ekde 1930 ŝi komencis teatran karieron en Zwickau, Berlino kaj Lepsiko.
Stacio Ninokuchi
Stacio Ninokuchi (japane: 新ノ口駅 [Ninokuĉi-eki], angle: Ninokuchi Station) estas fervoja stacio en Kaŝihara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.
Heinrich Kurz
Heinrich KURZ (naskiĝinta la 28-an de aprilo 1805 en Parizo, mortinta en Aarau la 24-an de februaro 1873) estis en Svislando laboranta germanisto kaj sinologo el Germanlando.
Inge Meysel
Aktora kariero
Famon ŝi atingis en 1959: Per rolo, kiu origine estis destinita al Grethe Weiser, ŝi brilis en la popoleca teatraĵo Fenster zum Flur kaj gajnis la kromnomon Mutter der Nation (= patrino de la nacio).
Heinrich Kurz
Vivo
Post orfiĝo en 1816 Kurz povis veni al sia riĉa onklo Heinrich al Hof kiu ebligis al li la frekventon de la tiea gimnazio.Ekde 1824 Kurz studis teologion en Lepsiko sed baldaŭ eksmatrikuliĝis pro korporaciaj agaĉoj. Jam la sekvantan jaron li troviĝis en Munkeno kie li studis orientajn lingvojn kaj verŝajne ankaŭ doktoriĝis. En 1827 li iris Parizon por trejnado en la lingvoj ĉina kaj manĉura fare de J.P. Abel-Rémusat. Samtempe li instruis la germanan. Apartenis al lia lernantaro la historiisto Jules Michelet kaj la publicisto Saint-Marc Girardin.
Sub la impreso de la Franca revolucio de 1830 Kurz - kiu havis kontaktojn ankaŭ kun La Fayette - esperis ankaŭ ŝanĝojn politikajn en Bavario. Ankoraŭ en 1830 li revenis Munkenon kie li baldaŭ havis problemojn kun la oficialaj instancoj. Permeso docenti - li estis la unua sinologo en Munkeno! - jam en 1832 pro politikaj kialoj estis nuligita. De la 1-a de aprilo 1832 li eldonis en Aŭgsburgo la liberalan ĵurnalon Die Zeit. Jam post ne tute 8 semajnoj li arestitis pro presado de kontraŭmonarkia pamfleto de Joseph Savoye (kunorganizanto de festo ĉe la Kastelo Hambach en 1832). Kurz estis kondamita al du jaroj de enkarcerigo en la Kastelo Wülzburg ĉe Weißenburg. Post la trasufero de la plejmulto de la arestotempo li provis regajni decan deĵorlokon en Munkeno. Pro malsukceso li elmigris en 1834 en Svislandon. Tie li iĝis instruisto de la germanaj lingvo kaj literaturo ĉe gimnazio en Sankt-Galo. Konfesiaj kaj politikaj kaŭzoj demisiigis lin en 1839. Tamen li sukcesis trovi novan, similan postenon en Aarau. De tiam lia vivo restis trankvila. En 1866 li retiriĝis de instruado. Krome li engaĝiĝis en la administrado de la Kantona biblioteko de Aarau, kiun li estris ekde 1846. En 1838 li edziĝis al Barbara Sophia (+1888) el Schinznach (Argovio).
Inge Meysel
Soci-politikaj agadoj
Inge Meysel unuafoje publike esprimis sian opinion per parolo kontraŭ la mortpuno dum manifestacio de Berlinaj junaj demokratoj. Ŝi krome jam ege june protestis kontraŭ la paragrafo 218, kiu limigis la rajton por ĉesigi gravedecon. Fine de la 1920-aj jaroj ŝi transiris al la junaj socialistoj.
Heinrich Kurz
Graveco
La sciencaj sukcesoj de Kurz estis unue sur la kampo de la ĉina lingvo. Kun la helpo de Abel-Rémusat kaj Heinrich Julius Klaproth li baldaŭ estis farinta grandajn paŝojn koncerne leksikografion, filozofion, historion kaj poetikon de Ĉinio. La plej multaj artikoloj de li troviĝas en la gazetoj Nouveau Journal Asiatique kaj Das Ausland. Inter la monografiaĵoj elstaras Das Blumenblatt, eine epische Dichtung der Chinesen (Hua-chien chi). Tiu traduko de romano, kiu enhavas apendice la novelon Der männliche und der weibliche Bruder tamen aperis nur en 1836, kiam Kurz ne plu okupiĝis pri ĉinaj temoj. La rompo okazis post la transloĝiĝo en Svislandon kiam la novaj taskoj instrui la germanistikaĵojn postulis ĉiujn fortojn.
La amplekseco de la interesoj, pri kiu famiĝis Kurz antaŭe en ĉinaj aferoj, denove aperis en la germanistiko. Kurz okupiĝis pri la germana literaturo disde la Mezepoko ĝis la samtempuloj. Grandan forton prenis la eldonado kritika kaj komentita de tekstoj. Ekzemploj estas Handbuch der poetischen Nationalliteratur der Deutschen von Haller bis auf die neueste Zeit (3 Abt., 1840–42) kaj Handbuch der deutschen Prosa von Gottsched bis auf die neuere Zeit (3 Abt., 1845–53). Aparte proksimis al li la literaturo de Alemanio. La eldonoj de verkoj de Fischart, Waldis kaj Wickram konsekvence kovris la plejmulton de la paĝoj de Deutsche Bibliothek, Sammlung seltener Schriften der älteren deutschen Nationalliteratur (10 vol., 1862–67).
Pri la klasika literaturo li meritiĝis ege per la kritikaj eldonoj ene de la serio Bibliothek der deutschen Nationalliteratur (35 volumoj., 1868–72), faritaj laŭ komisio de Herrmann Julius Meyer. Kurz krome famiĝis kiel tradukinto el romanidaj lingvoj, i.a. de la korespondado de Napoleono Bonaparte. La Revolucio de 1848 en Germanio lasis lin ankoraŭfoje verketi sur la politika kampo. Koncerne la bibliotekajn sciencojn li ankaŭ gravis per la verkado de Katalog der aargauischen Bibliothek (4 vol., 1857–68). Plej gravis kaj plej disvastiĝis tamen lia antologio en kvar volumoj kun la titolo Geschichte der deutschen Literatur mit ausgewählten Stücken aus den Werken der vorzüglichsten Schriftsteller (1851 sekv.), kiu havis ĝis 1876 ne malpli ol 7 eldonojn.
Inge Meysel
Soci-politikaj agadoj
La batalon kontraŭ aidoso ŝi subtenis per pluraj beneficaj surscenigoj. Per tio kaj per sia malferma, rekta kondut-maniero ŝi akiris certan popularecon inter gejoj kaj lesboj. Ŝi mem havis amrilatojn al viroj kaj virinoj.