cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juan de Mena
Vivo kaj verkoj
Li ege amikiĝis kun la konestablo Álvaro de Luna, kies Libro de las claras y virtuosas mujeres (Libro pri elstaraj virinoj) enkondukis, kaj kun Íñigo López de Mendoza, Markiso de Santiljana, kun kiu kunhavis literaturan guston. Ŝajne Juan de Mena laboris en la biblioteko de la markiso, kun kiu havis bonan rilaton, ĉar je la morto de Mena don Íñigo pagis lian funebron, ĉar la mortinto estis sufiĉe malriĉa. Lia literatura prestiĝo famiĝis kaj dum la 16a jarcento la Labirinto estis komentita kiel klasiko de la humanisto Francisco Sánchez de las Brozas, la Brocense. Tiele, Juan de Valdés, en sia Diálogo de la Lengua (Lingva dialogo), asertas ke oni konsideras na Mena la plej elstara poeto, sed eĉ tiel tiu kritikas lian purisman lingvaĵon tro proksiman de la latina.
Mena verkis krome en prozo la Comentario a la Coronación (Komentario al la kronigo) (1438), pri sia propra poemo honora al la markiso de Santillana, kaj la Homero romanceado (Romancita Homero), versio de la latina traduko de la Iliado de Homero (1442). Oni konservas ankaŭ grandan nombron de poemoj de kanzonara liriko en la Cancionero general (Ĝenerala kanzonaro) de Hernando del Castillo. Li kontribuis grave al la kreado de kastilia lingvo klera, enmetante nombrajn neologismojn devenajn el la latina, multaj el kiuj nuntempe jam estas tre popularaj vortoj, ne nepre kleraj.
Li mortis en Torrelaguna, Madrido, laŭ kelkaj el malsano, laŭ aliaj post falo el mulino.
Ursula Haverbeck
Ursula Hedwig Meta Haverbeck-Wetzel (8-a de novembro de 1928) estas germana aŭtoro de Vlotho, Germanio. Ekde 2004, ŝi estis ankaŭ subjekto de denuncoj pro negacio de holokaŭsto,   kio en Germanio estas krima ofendo.
Juan de Mena
Stilo
Estas la unua kastillingva poeto kiu klopodas krei lingvaĵon poezie altigita, diferenca de la normala lingvo. La kastilia ŝuldas al Mena gravan renovigon, kiu lertigis la sintakson pere de la hiperbato kaj aldonante novajn elementojn kaj neologismojn: por tio li prenas vortojn rekte el la latina kaj anstataŭas per ili ekzistintajn vortojn de la populara lingvaĵo. Tiele, ekzemple, vulto anstataŭ "vizaĝo", ekzilo anstataŭ "elterigo", poluto anstataŭ "malpura". Li emis ankaŭ proparoksitanajn vortojn (diáfano, sulfúreo) per kio atingas specialan sonorecon. Tiu amasigo de sprimaj resursoj havigas al la poezio de Mena barokan formon du jarcentojn antaŭ ties alveno, krom granda sonoreco kaj sprimiva forto. Lia renovigo, enmetita en ankoraŭ kruda lingvo, estis ankoraŭ malproksime de la matureco kiun oni atingos dum la baroka periodo, sed Mena estas sendube grava antaŭulo kiu faciligis la poeziajn direktojn poste uzatajn en la hispana literaturo.
Ursula Haverbeck
Ŝia edzo estis Werner Georg Haverbeck, kiu dum la Tria Regno estis momente engaĝita ĉe la nacia estreco de la Nacisocialisma Germana Laborista Partio, fondinto kaj estro en 1933 de la Germana Imperia Federacio de Nacio kaj Patrujo, kaj ankaŭ verkisto, historiisto, publikisto, folkloristo kaj ĉefpastro de La Komunumo de Kristanoj. Ekde 1982 li estis ankaŭ scienca konsilisto de la komisiono de la Ekologie-Demokratia Partio (ÖDP) kaj partiano.
En novembro de 2015, je la aĝo de 87, ŝi estis kondamnita je dek monatoj ĉe prizono pro negacio de holokaŭsto. Ekde la 7-a de majo 2018 ŝi plenumas sian plej lastan dujaran prizonan verdikton, post esti elprenita ĉe sia hejmo far la germana policaro.
Amnaș
Historio
La komunumo menciitis unuafoje endokumente en 1309. Rego Matthias Corvinus transdonis la feŭdon en 1472 al la saksiaj Sep seĝoj (Sieben Stühle). Gi konsistis el kvin vilagoj. Post 1486 la komunumo estis denove sub saksia jugado (centro Sibio, subdistrikto Oradie). Post 1450 starigitis tie ĉi defenda kirko gotikstila estanta sub la patroneco de Sankta Mikaelo, kiun oni cirkaŭis per defendoturoj (restoj ankoraŭ videblis en la uesto kaj sudokcidento). En la 19-a jarcento ĝi anstataŭigitis pro kadukigo per nova en la stilo de novromaniko. Ekzistis ĝis la 17-a jarcento pilgrimadokirko Sankta Mario (Marienkirch), kies restojn oni trovis en la 19-a jarcento.
Laŭlegende la ratkaptisto de Hameln aperis en Amnaş kun la forrabitaj infanoj. Je tiu legendo sendube helpis la simileco inter la du loknomoj (Hameln kaj Hamlesch).
La Popolo de Libereco
La Popolo de la Libereco (itale Il Popolo della Libertà, mallongigita kiel PDL) estas itala centre-dekstra partio.
Historio
PDL estis fondita dum manifestacio de Silvio Berlusconi la 18-an de novembro 2007 en Milano en Piazza San Babila, sed ĝi iĝis partia federacio la 27-an de februaro 2008. La partio naskiĝis oficiale dum la unua kongreso en Fiera di Roma la 29-an de marto 2009. En 2008 ĝi obtenis la 37,4% de la voĉoj, ĝi iĝis la unua partio de Italio kaj ĝi kreis la Regado Berlusconi IV. Kun la demisio de Berlusconi kiel Ĉefministro, komence la partio apogis la Registaro Monti, sed poste ĝi opoziciis. En 2013 ĝi ne venkis la balotojn, sed ĝi diferencis malmultege de la unua partio, la Demokrata Partio, pro tio, por krei registaron, ĝi koaliciigi kun Civitana Elekto kaj kun la demokratuloj. Kelkaj ĝiaj partianoj estas ministroj, subministroj kaj subsekretarioj en la Registaro Letta.
Formacio
La partio naskiĝas de la unio de:
La PDL avis du dividiĝojn: en 2010 kiam Gianfranco Fini elvenis kaj kreis Futuro e Libertà per l'Italia, poste en la koalicio ''Kun Monti por Italio; en 2012 Ignazio La Russa, Giorgia Meloni kaj Guido Crosetto decidis krei Fratelli d'Italia-Centrodestra Nazionale, sed kiu restis alianciga kun PDL. En 2013 Fratoj de Italio ne donis fidon al Ĉefministro Enrico Letta.
Parko Madrido Rivero
La Parko Madrido Rivero, en la hispana Parque Madrid Río estas senaŭta kaj distra areo konstruita inter la jaroj 2006 kaj 2010 ĉe la du bordoj de la rivero Manzanares, sur la subtera parto de la aŭtoŝoseo M30 ekde la Suda Nodo ĝis la kunigo kun la A-5, tio estas nova riverparko ĉe la rivero Manzanares inter la Ponto de la Francoj kaj la Suda Nodo, kaj kiu per 121 ha kaj 6 km de longo, konektas kelkajn el la ĉefaj parkaj zonoj de la urbo kaj la centrajn kaj sudokcidentaj distriktoj. Kelkaj plej elstaraj areoj estas la jenaj, nome Salón de Pinos (Pinarsalono), Jardines de la Virgen del Puerto (ĝardenoj de la montopaseja virgulino), Jardines del Puente de Toledo (ĝardenoj de la toleda ponto) kaj la parko Arganzuela.
Tienen (Belgio)
Tienen (nederlande, proksimuma prononco {{prononco|TIN'n], france: Tirlemont [tirlMO]) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1825 ricevis la honortitolon "urbo". Tienen situas en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de {{#time: F Y | {{Metadatumoj pri nombroj de loĝantoj en Belgio||STATO}}}} la municipo havis {{nombro|{{Metadatumoj pri nombroj de loĝantoj en Belgio|24107}}}} loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Loveno.
Tra Tienen fluas De Gete. Tiu ĉi rivero en 1525 iĝis ŝipveturebla ĝis la urbo. Tiel Zoutleeuw iĝis malpli grava en la regiono.
En Tienen troviĝas unu el la plej grandaj sukerrafinejoj de Eŭropo. Ĝi estis fondita en 1836.
Eventoj
Ĉiujare en Tienen oni organizas 'sukeran rokfestivalon' Suikerrock.
Ĝemelurboj
Tienen havas ankaŭ neformalajn amikecajn kontaktojn kun:
Norrland
Norrland estas la plej norda landotriono de Svedio. Ĝi inkluzivas la historiajn provincojn Gästrikland, Hälsingland, Medelpad, Ångermanland, Härjedalen, Jämtland, Västerbotten, Norrbotten kaj Lappland.
Hrabovec nad Laborcom
Hrabovec nad Laborcom (hungare Izbugyarabóc [izbudjarabOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Zbúdský Hrabovec.
Situo
Hrabovec nad Laborcom situas laŭ dekstra bordo de Laborec, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Medzilaborce-Humenné. La lasta urbo troviĝas je 18 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1463. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon triaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Izbugyarabóc 409 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hrabovec nad Laborcom 610 homoj, (602 slovakoj).
Universitato de Al-Karaŭino
La Universitato de Karaŭijino aŭ Al-Karaŭino (arabe جامعة القرويين; berbere ⵜⵉⵎⵣⴳⵉⴷⴰ ⵏ ⵍⵇⴰⵕⴰⵡⵉⵢⵢⵉⵏ; Université Al Quaraouiyine) estas islama universitato kaj moskeo situanta en la urbo Fezo (Maroko). Ĉi tiu institucio estis fondita kiel madraso en 845, kaj estas la plej antikva universitato en la historio de la mondo. Dum regado de la idrisidoj, ĝi estis fondita de du tuniziaj virinoj, inter ili Fatima al-Fihri, el la urbo Kajruano, kiu tiam estis la ĉefurbo de Tunizio. La belaj rezidejoj de la studentoj ankoraŭ troveblas ĉirkaŭ la universitato kaj estas restaŭrataj de la maroka registaro.
NGC 4161
NGC 4161 (aliaj indikoj — UGC 7191, MCG 10-18-2, ZWG 292.78, IRAS12090+5800, PGC 38834) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Côte-de-Liesse (REM)
Côte-de-Liesse estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en arondismento Saint-Laurent de Montrealo.
Rifuĝinto
Rifuĝinto estas persono, kiu estis devigata forlasi sian landon pro naturaj katastrofoj, militoj kaj politikaj konfliktoj kaj kiu ne plu kapablas aŭ pretas peti la protekton de tiu lando, timante persekutadon pro sia haŭtkoloro, religio, nacieco, politika opinio aŭ sia aparteno al socia grupo laŭ leĝo de la Unuiĝintaj Nacioj (UN) en 1951, nomata Konvencio rilate al la statuso de rifuĝintoj.
Specoj de rifuĝintoj
Kvankam en la amaskomunikilaro eblas renkonti nomojn kiel mediorifuĝintoj kaj ekonomiaj rifuĝintoj, oni prefere paroli pri ekzilitoj.
Inter rifuĝintoj tutmonde, la parto de infanoj ricevintaj edukadon falas multe sub la ĝeneralaj enskribaj indicoj kaj la fendo plilarĝiĝas despli aĝaj ili fariĝas.
Lingva kunteksto
Esplorraporto (2017) de Tradukistoj Sen Landlimoj skizis per ekzemploj kial multaj rifuĝintoj ne komprenas aŭ erare komprenas vivsavajn informojn kaj ekzamenis kial rifuĝintoj kaj migrantoj ne ricevas la bezonatan lingvan subtenon, kiun ili bezonas por komuniki kun servaj provizantoj. La raporto proponis praktikajn solvojn, komencante kun la kolektado de pli bonaj datumoj pri la lingvoj, kiujn rifuĝintoj komprenas. Tradukistoj Sen Landlimoj liveras vivnecesajn informojn ankaŭ en aliaj lingvoj ol la angla. Tial pli da rifuĝintoj povas resti sekuraj kaj informitaj pri siaj rajtoj. Ĉi rilate menciindas ke en Irtlando disponeblas (2020) filmeto kun informoj pri KOVIM-19 por rifuĝintoj en Esperanto, sed ankaŭ en 29 pliaj lingvoj kadre de Covid-19 World Service (Monda Servo por KOVIM-19) kiu estas komuna iniciato fare de du organizaĵoj, kiuj prizorgas la rajtojn de migruloj kaj rifuĝintoj  en Irlando - nome Nasc ("Ligilo") kaj Together Ireland ("Kune Irlando"). Ties celo estas liveri ĝisdatajn kaj akuratajn informojn pri la publika sano al tiuj migruloj, kiuj loĝas en Irlando. La servo estas oficiale apogata de la Irlanda Kolegio de Ĝeneralaj Kuracistoj, kaj ĝin subtenas ankaŭ la nacia irlanda radiofonia kaj televida dissenda instanco RTÉ. La irlanda ministerio pri sano listigas ĝin kiel fidinda informservo por migruloj en Irlando.
Problemoj
Oni honeste parolu ankaŭ pri la problemoj, kiuj ekestas pro la malamikeco inter civitanoj de la enirintaj landoj (ĉefe kontraŭfremdulaj reagoj inter tiuj kiuj estas mem viktimoj en la nuna tutmondiĝanta, konkurenciga klimato: la lokaj senlaboruloj kiuj foje mem estas eĉ senhejmaj aŭ estas postlasitaj post kiam samlandanoj migras alilanden ) kaj diversaj grupoj de ekzilitoj inter si (grupoj de rifuĝintoj kiuj ĉefe forlasas sian landon pro militoj aŭ politikaj premoj kaj aliaj migrantoj kiuj transpaŝas landlimojn pro pli bona informiteco pere de la interreto pri la vivkondiĉoj en aliaj mondopartoj kompare al la mizeraj ekonomiaj aŭ naturmediaj cirkonstancoj en kiuj ili devas vivi). Vidante la temon de la rifuĝintoj en pli ampleksa kunteksto.
Afriko
En la kontinento okazas pluraj konfliktoj, enlandaj kaj interlandaj militoj, kio kaŭzas fuĝon de milionoj da loĝantoj.
Inter plej grandaj fontoj de rifuĝintoj estas Demokratia Respubliko Kongo, en kies orienta parto dum jaroj daŭras batalado inter la registaraj trupoj kaj gerilanoj, ofte forme de etna purigado. Fine de 2019 nombro de rifuĝintoj en tiu regiono atingis 4,5 milionojn. Multaj el ili fuĝas al la najbaraj landoj kiel Angolo, Zambio kaj aliaj. Ugando gastigas pli ol unu milionon da rifuĝintoj, inkluzive de 384 000 konganoj, el kiuj 48 000 alvenis en 2019.
Rifuĝintoj kaj Esperanto
Rifuĝintoj kaj migrantoj ĝenerale suferas pri lingvaj problemoj, lingvoperdo kaj lingva misuzo. Lingvo estas unu el la plej gravaj obstakloj kiujn alfrontas rifuĝintojn.
Helporganizoj ne sufiĉe konsideras la fakton, ke la homoj al kiuj la helpo estas direktata, ĉi kaze la rifuĝintoj, ne povas efike reagi se ili ne regas la lingvojn uzatajn de tiuj organizoj aŭ la lingvojn de la alvenlandoj: kvankam okazis ke la araba ekzemple estis la komunika lingvo inter rifuĝintoj el trideko da landoj, ne ĉiuj rifuĝintoj komprenis la araban dum eksterlandaj helpantoj ofte uzas la anglan aŭ lokan lingvon, ekzemple la francan en la iama rifuĝejo de Calais, kvazaŭ ekzilitoj ne havus lingvajn rajtojn.
Diversaj esperantistoj vidas esencan rilaton inter la valoroj de esperantismo kaj la solidara agado kun la rifuĝintoj kaj ofertis helpon diversmaniere en pluraj landoj; sen preterlasi honeste paroli pri la problemoj, kiuj ekestas pro la malamikeco inter la diversaj grupoj de la migrantoj (inter si) kaj la civitanoj de la enirantaj landoj. Esperanto povus efike helpi al rifuĝintoj se esperantistoj kapablas traduki el la lingvoj de la rifuĝintoj al eŭropaj lingvoj kiam ili fuĝis al Eŭropo.
En referaĵo adresita al la 101-a Universala Kongreso de Esperanto, okazinta en Nitro, Slovakio, en julio 2016, la itala juristo Giuliano Turone, honora prezidanto de Esperanto por UN, organizaĵo de esperantistoj kiuj subtenas Unuiĝintajn Naciojn, emfazas la ligon inter lingvoj kaj la justa pritrakto de rifuĝintoj. Aludante al “la nedisigebla kunligo inter lingva justeco kaj socia justeco,” En sia referaĵo, Turone pledas por:
1. Ebligi la komunikadon kun la rifuĝintoj en lingvoj, kiujn ili komprenas;
2. Ebligi la klerigon de ŝtataj funkciuloj pri tiuj lingvoj;
3. Krei specifajn servojn por aŭskulti la voĉojn de la rifuĝintoj pere de iliaj lingvoj.
Turone rimarkigis, ke “oni neniam povos atingi la celojn de lingva justeco se oni ne asertas fronte de la amasa migrado de rifuĝintoj, ke la justa kaj ĝusta rimedo estas antaŭ ĉio ilia protekto: nepre ne konstruado de baroj kaj muroj, sed racia kaj inteligenta alfronto de la situacio fare de la internaciaj institucioj pere de daŭripovaj interkonsentoj kaj kun plena respekto de la homaj rajtoj”.
Pere de E@I, esperantistoj kunlaboris al la multlingva retejo deutsch.info sur kies paĝoj troviĝas ankaŭ informoj por rifuĝintoj en Germanio en 19 elekteblaj lingvoj.
Esperantistoj estas ankaŭ implektitaj en agado kadre de UNITED for intercultural action (UNITED por Interkultura Agado), kiu ekde 1993 registras la nomojn, devenlokojn kaj kialojn de morto de pli ol 34 000 rifuĝintoj kaj migrantoj, kiuj, provante aliri Eŭropon, mortis pro la strikte limigitaj politikoj de iuj eŭropaj landoj.
Dum la internacia junulara kongreso (IJK) en Badajoz (2018), esperantistoj kolektis monon por la asocio Himaya, kiu helpas rifuĝintojn en Eŭropo per la vendado de enirbiletoj por la klaŭna spektaklo "Utopio" en kiu la klaŭno Luno uzas Esperanton kiel ilon por atingi la pacon.
Konsilio de Eŭropo en kunlaboro kun ALTE
En novembro 2020 dudeko da fakuloj kunlaboros kun KCE pri lingvotestado ĉe enmigrintoj, rifuĝintoj, azilpetantoj, laŭ komisio de ALTE kaj la Konsilio de Eŭropo pri LASLLIAM (esperantigebla al "La Alfabetigo kaj Sekundara Lernado por la Lingva Integrigo de Adoltaj Migrantoj"). Konsilio de Eŭropo komisiis la preparon de la koncerna dokumentaro en kiu KCE oficiale partoprenis, kies traduko aperis en la retejo de ALTE ("La panoramo 2018 de Konisilio de Eŭropo kaj ALTE pri lingva kaj socikona politikoj por migrantoj").
Kurso de Esperanto al rifuĝintoj
Por instruado de aliaj lingvoj al rifuĝintoj: vidu sub Lingva Festivalo.
Dum la historio de Esperanto revenas ke Esperanto estis instruata fulmlecione en rifuĝintejoj. Rifuĝintoj troviĝas en situacio ke ili ofte dumtage enuiĝas atendante dum monatoj kaj ofte jaroj la decidon pri sia rajto loĝi en la alvenlando aŭ en pli fora lando. Intertempe ili ĝojas ke iuj investas sian tempon kaj volas veni instrui al ili ion novan kiel Esperanto. Tio inspiris nombron de Esperantistoj instrui la lingvon Esperanto al rifuĝintoj, ekzemple en Irano kaj Burundo.
En aprilo 1995 en forlasita ŝtata lernejo en Kakuma (Kenjo) startis Esperanto-kurso por etiopiaj rifuĝintoj gvidata de la Cseh-instruisto Nzaniye Jesse Le-Prince.
Inter 1996 kaj 1998 Elisée Byelongo Isheloke (D.R. Kongo) instruis Esperanton en Tanzanio al centoj da rifuĝintoj en la tendaro Nyarugusu ,
En decembre 2003 (1382 laŭ la persa kalendaro) Tereza Kapista instruis en Teherano kaj Mashad (Irano), kadre de la UEA-projekto “Lingvo de la Paco”, kurson de Esperanto al virinoj rifuĝintaj el Afganio.
Dum la Universala Kongreso en Lisbono (2018, Portugalio) estis prezentitaj pluraj projektoj, inkluzive de propono instrui legadon per Esperanto al virinaj rifuĝintoj en Turkio pere de signifoplenaj, sed facilaj tekstoj.
Iuj esperantistoj ĝemeligis sian lokan Esperanto-grupon al rifuĝintoj aŭ instruis Esperanton (ekz. en azilcentro en Tuluzo, Francio) al rifuĝintoj kiuj tion deziris kaj ŝatis; ankaŭ Susanne Warmuth, esperantistino, tradukistino kaj engaĝita socia helpistino de rifuĝintoj.
Aliaj esperantistoj ne instruas Esperanton al rifuĝintoj, sed uzas ilian amon de lingvoj por instrui la propran denaskan, nacian lingvon: ekzemple Annie Grente (Grekio) por la greka, Patrick Boets (Belgio) por la nederlanda kaj Maria Merla por la germana dum ŝi lernas la araban siavice.
ILEI proponis liston de esperantistoj, kiuj instruis sian nacian lingvon kaj/aŭ Esperanton al rifuĝintoj por ebligi interesan pedagogian interŝanĝon de diversaj spertoj tiukampe.
Rifuĝintoj kiuj lernis Esperanton
En diversaj periodoj konataj kaj malpli konataj esperantistoj lernis la lingvon kiel rifuĝantoj kaj sukcesis tion fari interalie ĉar ili havis tempon. Ekzemploj:
- En Rusio la fama esperantista verkisto Julio Baghy tie pasigis ses jarojn kiel militkaptito dum la Unua Mondmilito. Tie li komencis sian agadon kiel Esperanta instruanto kaj aktivulo.
- En Malavio esperantistino instruis en 2020 Esperanton al kun-rifuĝintoj en granda rifuĝejo. Ŝi ne havis materialojn, sed instruis per bastono skribinte la literojn en la grundo. Tio estis tre grava en tiu loko pro la multaj lingvoj en la rifuĝejo. Same okazis sur la greka insulo Lesbos.
- En Francio kie en 2018 14 trejnistoj donis fulmlecionojn de Esperanto en rifuĝintejo en Tuluzo kaj vesperon pri ekzilo kaj rilataj temoj, samkiel kuna dancado al kiu partoprenis junaj rifuĝintoj dum la 4-a SemEO (La 4-a SemEo "Esperanto Semajno" sekvis inter la 10-a kaj 20-a de marto 2018 en Tuluzo).
- En Pollando kie en 2009 virino el pola centro por rifuĝintoj telefone petis helpon en Esperanto nome de 30-persona grupo de kartveloj, kiuj fuĝis el Kartvelio kaj alvenis en Pollando pro la tiea militostato, forlasinte ĉion.
- en Afganio kie en 2003 Hejdar Raŝidi fondis Afganan Esperanto-Klubon (AFESPO) en Maŝhado helpe de afganaj rifuĝintaj junuloj.
- en Bosnio kie en 1999 ankaŭ iuj Esperantistoj mem fariĝis viktimoj. Esperantistoj en Hispanio kunlaboris kun la hispana organizo 'Espero' por subteni bosniajn infanojn, kiuj pere de lokaj samideanoj pasigis iom da tempo en Katalunio dum la milito en Bosnio.
- en Tanzanio kie inter 1996 kaj 1998 Elysée Byelongo instruis Esperanton al centoj da rifuĝintoj en la tenadaro Nyaru-gusu ,
- en Burundo kaj en Tanzanio kie en 1989 Lutombo Yogolelo kaj almenaŭ dek aliaj rifuĝintoj lernis Esperanton.
- en Francio kie dekoj da hispanaj esperantistoj mem devis fuĝi kaj estis mallonge detenitaj en la koncentrejo de Gruso (Francio) post kiam ili batalis en la hispana intercivitana milito, interalie Franz Haiderer kiu tie restis ĝis 1941 kaj kie li kunaranĝis Esperanto-kursojn. Post li estis detenita en Dachau ĝis 1945 kie li estis inter la animantoj de la subtera Esperanto-agado.
- George Soros, unu el la plej famaj rifuĝintoj kaj filo de esperantisto Teodoro Ŝvarc, sukcesis savi sian vivon helpe de Esperanto. Kiam la 17-jaraĝa George Soros forlasis Budapeŝton por serĉi sian feliĉon en Britio en 1947, li diris jenon: "unu el la unuaj aferoj, kiujn mi faris, estis serĉi la Esperanto-societon en Londono" kiel amika rifuĝo" . En la lastaj jaroj, Soros fariĝis filantropo apoge al rifuĝintoj, promociante 'malfermitan socion' tra la tuta mondo.
Domoj kun esperanta nomo por rifuĝintaj junuloj
Jam ekde 2003 ekzistas en Beaumont, Belgio centro nomata Esperantomena kiu zorgas por neplenkreskaj rifuĝintaj infanoj senakomanataj de familianoj, ĉefe tiuj kiuj estis viktimoj de homa kontrabando. Poste aperis en Belgio plia centro en Belgio kun esperanta nomo: SOS Infanvilaĝo Hejmo , kiu ankaŭ estas domo kiu okupiĝas kun rifuĝintaj junuloj inter 10 kaj 18-jaraĝaj alvenintaj en Belgio sen gepatroj, sed tamen kune kun gefratoj. Infanoj ricevas tie ĉiujn eblecojn por esprimi sin en diversaj lingvoj (pere de kantado, verkado, pentrarto, dancado, sportoj...).Ĉi tiu diverseco de lingvoj ankaŭ helpas ilin doni lokon al la pasinteco kaj rigardi antaŭen al la estonteco denove.
Rifuĝintoj kaj lingvaj grupoj
Rifuĝintoj formas lingvan grupon troviĝante en teritoria spaco de aliaj lingvaj komunumoj. La 1-a artikolo de la Universala Deklaracio pri Lingvaj Rajtoj difinas kiel lingva grupo ĉiun homan kolektivon kiu kunhavigas saman lingvon kaj situas en la teritoria spaco de alia lingva komunumo, tamen sen ekvivalenta historieco; kio estas la kazo de enmigrintoj, rifuĝintoj, deportitoj kaj diasporanoj. Homaj Rajtoj estas universalaj rajtoj kiuj validas por ĉiu individuo tutmonde, ankaŭ por migrantoj, kvankam tiuj rajtoj ne estas respektataj en multaj partoj de la mondo en la jaro de la 75a datreveno de la akcepto de la Deklaracio de Homaj Rajtoj dum kiu ankaŭ Universala Esperanto-Asocio esprimis sin en rezolucio sekve de ĝia Universala Kongreso en Torino (2023).
Krucifikso
Krucifikso (el la latina cruci fixus - pendigita sur kruco) estas arta similigo de la krucumita Jesuo Kristo. Ĝi konsistas el kruco kaj la korpo de Jesuo Kristo. Kiel unu el la ĉefaj simboloj de kristanismo, ĝi simbolas la oferon de Kristo kaj lian morton per krucumado. La uzo de la krucifikso estas akceptita en la plej multaj ĉefaj ekleziaj konfesioj.
Rifuĝinto
Aplikaĵoj
Diversaj apllikaĵoj povas esti utilaj al rifuĝintoj ĉu por lerni lingvo(j)n kaj kutimojn de lando en kiu ili restadas (Love Europe), ĉu por kompreni kulturajn diferencojn (Lango) aŭ por trovi retajn kontaktojn kun ŝatantoj kiuj eble parolas lingvon kiun ili scias aŭ volas praktiki (Amikumu).
Krucifikso
Kvankam la krucifikso estas la plej karakteriza simbolo de kristanismo, tamen la signifo de tiu ĉi simbolo ekkreskis precipe dum mezepoko, kiam en Okcidento la estimo al la krucumita Kristo estis de malproksime la plej signifa punkto de la kristana instruado.
La plej malnovaj krucifiksoj ne okupiĝas pri la sufero de Jesuo mem, sed ili montras Kriston sur kruco kiel Dion en homa aspekto, kiu ne povas suferi kaj kiu "regas el kruco". Dum la mezepoko en konekso kun franciskana movado estas emfazataj la vundoj de Jesuo kaj liaj suferoj.
Krucifiksojn eblas trovi en ĉiu katolika preĝejo. Tipan karakteron de ĉeĥa pejzaĝo kreas diaj torturoj, kiuj estas eble la plej ofta ekzemplo de krucifikso en la naturo. Krucifikso ornamas ankaŭ multajn katolikajn hejmojn - sed kutimo pendigi la krucifikson sur muron devenas nur el la 18-a jarcento. Aspekton de krucifikso havadas ankaŭ juveloj kiel simbolo de religia aparteneco aŭ kredo.
En krucifiksoj, la surskribo INRI kutime aperas supre sur la kruco, kiu simbolas la inicialojn en la latina IESVS·NAZARENVS·REX·IVDÆORVM, kun la signifo "Jesuo de Nazareto, Reĝo de la Judoj". En orientaj preĝejoj la surskribo povas esti iomete malsama - INBI, kiu venas de la greka origino de la surskribo.
Loire-Atlantique
Ĝia nomo venas de la rivero Luaro, kiu trairas ĝin, kaj de ĝia situo ĉe la Atlantika Oceano.
La departemento entute enhavas 212 komunumojn.
Edmund Landau
. Li verkis pli ol 250 artikolojn pri la nombroteorio.
Vivo
Li naskiĝis en riĉa juda familio; li lernis en la Franca Gimnazio de Berlino, kaj studis matematikon en la Humboldt-Universitato en Berlino, kie li doktoriĝis en 1899. Li estis profesoro en la Universitato de Berlino de 1899 al 1909, kaj en la Universitato de Göttingen de 1909.
En 1905 li edziĝis kun Marianne Ehrlich, filino de la biologo Paul Ehrlich.
En la 1920-aj jaroj, li partoprenis en la kreo de la Hebrea Universitato de Jerusalemo. En 1927 li decidis elmigri en Palestinon, sed disputoj inter Judah Magnes, Albert Einstein kaj Chaim Weizmann elrevigis lin; li revenis instrui en la Universitato de Gotingeno ĝis 1933, dato kiam la nazia reĝimo malpermesis lin labori, inter alia pro la klopodoj de lia iama kolego la naziisma Ludwig Bieberbach.
Korpoformo
Homa korpoformo estas kompleksa fenomeno kun precizaj detaloj kaj funkcioj. La ĝenerala formo aŭ figuro de persono estas influita ĉefe de la skeleta strukturo, la muskoloj kaj graso. Skeleta strukturo kreskas kaj modifiĝas nur ĝis kiam homo adultiĝas kaj restas kvazaŭ sama dum la cetero de la vivo.
Edmund Landau
Vivo
De tiam li ne plu instruis en Germanio, sed donis kursojn en Bruselo kaj Kembriĝo.
Verko
Li faris gravajn studojn pri la denseco de la primoj kaj en 1903 donis demonstron de la prima teoremo pli simpla ol tiuj tiam konataj. Li faris gravajn laborojn pri la kompleksa analitiko.
Korpoformo
Dum pubereco diferenciĝo de la vira kaj virina korpoj okazas reproduktcele. Ĉe plenkreskuloj la muskola maso ŝanĝiĝas laŭ trejniĝo kaj grasodistribuo povas ŝanĝiĝi pro hormonaj ŝanĝiĝoj. Heredo havas gravan rolon en la evoluo de korpoformo.
Korpoformo influas korpopozicion kaj irmanieron kaj havas gravan rolon por fizika alogo.
Edmund Landau
Verko
Li restis fama por la dissciigo de la simbolo granda O, kiun oni nomas "notacio de Landau", kvankam eltrovis ĝin Paul Bachmann.
Polyclinique (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Edmund Landau
Verko
La kvar problemoj de Landau, prezentitaj de Edmund Landau en 1912 al la Internacia Kongreso de Matematikistoj de Kembriĝo, restas nun nesolvataj.
Polyclinique (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Fierrabras
Fierrabras (D 796; pianoverio de la uverturo op. 76) esta heroa-romantika opero de Franz Schubert tri-akta kun parolataj dialogoj pri libreto de Joseph Kupelwieser. Schubert komponis la operon en la tempo de la 25-a de majo ĝis la 2-a de oktobro 1823 ; dum lia vivo la verko ne estis prezentata.
Agado
Emma, filino de Karolo la Granda, kaŝe amas kavaliron Eginhard, kiun rifuzas ŝia patro. Ankaŭ Fierrabras, filo kaj militestro de maŭra princo Boland, kontraŭ Karolo ĵus ekmilitis, amas Emman kaj ekkonfesas al kristanismo. Kiel kaptito de la heroa franko Rolando Fierrabras iras al la kortego de Karolo, estas amnestiata, akceptas la amrilaton inter Emma kaj Eginhard, eĉ sindone pledas por ili kaj interamikiĝas kun Rolando. Ĉi tiu amas la fratinon de Fierrabras, Florinda, kiu sin deturnas de ĉiuj maŭraj ligitecoj, por povi kuniĝi kun Rolando, eĉ supriĝas kun li la ŝtiparon. Eginhard kaj la frankaj kavaliroj laŭ ordono Karolo devas packontrakti kun la maŭroj, estas tamen malliberigitaj de Boland. Florinda sin konfesas kiel franko, Eginhard por forfuĝi kaj konduki la armeon de Karolo kontraŭ la maŭroj, subtenate de Fierrabras. La maŭroj estas venkataj, tamen la amparoj rekuniĝas, nur Fierrabras rezignas.
Prezentado
Post la malsukceso de la unua prezentado de Euryanthe de Carl Maria von Weber la 25-an de oktobro 1823 Fierrabras, jam anoncita por la komenco de 1824, estis malanoncata. Franz Schubert ankaŭ ne ricevis honorarion por sia ampleksa partituro, kiun li estis verkinta laŭmende de Domenico Barbaja, luanto de la Viena Kortega Opero. Ekde 1829 nur okazis koncerta prezentado de unuopaj numeroj. Nur la 9-an de februaro 1897 okazis la unua scena prezentado, ege intervenanta en la verksubstancon, en la Kortega Teatro je Karlsruhe sub Felix Mottl. Multajn jardekojn poste oni riskis teatrajn surscenigojn muzike preskaŭ ne mallongigitajn, kiu altiris vastan atenton:
Trivialaĵoj
Kupelwieser kaj Schubert skribas en siaj manskribaĵoj ĉiam la malĝustan nomvariaĵon Fierrabras. La eldonejestraro de la Neue Schubert-Ausgabe tamen uzas la ĝustan (fier-à-bras) – kaj do same senchavan – nomformon Fierabras.
Kalia polisulfido
Kalia poli-sulfido estas kemia adukto de kalia sulfido kun eksceso da sulfuro kaj ĝenerala alnomo por kemia kombinaĵo kie la sulfuraj polimeroj konsistas je unu, du, tri, kvar, kvin krom aliaj sulfuratomoj. Ĝi estiĝas per reakcio de akvosolvaĵo da kalia hidroksido kun sulfuro je altaj temperaturoj.
La substanco estas alte alkala kaj treege koroda. Ĝi uzatas en la produktado de polisulfidaj polimeroj, kiel kemia fungicido, insekticido, baktericido, kiel nigrigagento sur kupra juvelaĵaro, kiel komponaĵo en polisulfido-bromida pilaro, kaj kiel inko por fotokemia solvaĵo, kaj en tanado-industrio por forigo de bestohararo el ledoj.
Erzsi Balogh
Erzsi Balogh [erĵi balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Erzsi estis hungara aktoro, komikisto. Ŝia edzo estis László Kazal.
Erzsi Balogh naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la ? en Budapeŝto.
Biografio
Erzsi Balogh frekventis privatan aktorlernejon de Margit Makay en sia naskiĝurbo. Ŝi aliĝis al trupo de Gaja Teatro en 1944. Depost la 2-a mondmilito ŝi apartenis al pluraj ĉefurbaj teatroj (ekzemple Teatro Magyar, Teatro Belvárosi, Gaja Scenejo (1952-)). Ŝi kun sia edzo faris turneojn en 1967 kaj 1969 en Usono kaj Kanado. Ŝi neniam naskis. Post la vidviniĝo ŝi vivis en aktorhejmo.
Reckendorf
Reckendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Diego Confalonieri
Diego Confalonieri (naskiĝis, do nun -jara) estas itala spada skermisto. Li gajnis la bronzan medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en la Somera Olimpiko 2008.
Luktoj kontraŭ elektitaj kontraŭuloj
La sekva listo inkluzivas rezultojn de luktoj kontraŭ sportistoj, kiuj ekde la jaro 2006 unuope aŭ teame atingis la kvaronfinalojn en la Mondaj Ĉampionadoj aŭ la Someraj Olimpikoj.
17909 Nikhilshukla
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nikhil Atul Shukla , kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la White Station High School de Memphis (Tenesio Usono).
(145422) 2005 PT20
(145422) 2005 PT20 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Ĝia discentra orbito iom proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,472989 astronomia unuo, tie estas 70,758 milionoj da km; tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Mátyás Esterházy
Grafo Mátyás ESTERHÁZY [mAtjAŝ esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy Mátyás (naskiĝis la en Budapeŝto, mortis la  en Kismaros ) estis hungara ido de magnatoj, juristo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis galántai kaj fraknói. Lia patro estis grafo Móric Esterházy, ĉefministro de Hungario en 1917, liaj filoj estis Péter Esterházy kaj Márton Esterházy.
Biografio
Mátyás Esterházy doktoriĝis el juro kaj ŝtatoscienco. En 1948 li edziĝis, baldaŭ li havis 4 filojn. En 1951 li estis deportita al Hort, ĉar li ne apartenis al la laborista klaso (plej ofte agrikultura trudlaboro okazis en la deportejoj). En 1957 li liberiĝis, sed samtempe li iĝis sekreta informisto pri la eblaj kontraŭsocialismaj agoj, tial li povis vivi plu sen molestoj. Li kuŝas en la familia kripto en Ganna.
Post morto de Mátyás lia filo Péter Esterházy prilaboris la informistan vivon en 2 romanoj.
Pieter van Aalten
Pieter van Aalten, Piet van Aalten, naskiĝinta en 1920, mortinta en 1959, estis nederlanda reformita eklezia muzikisto. Li laboris kiel kantoro, orgenisto kaj ĥorestro.
Iraí (Suda Rio-Grando)
Iraí estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 8.078 loĝantojn en 2010.
Eŭropa Unio kaj la konkurencafero de Microsoft
Eŭropa Unio kaj la konkurafero de Microsoft estas afero starigita de la Eŭropa Komisiono de la Eŭropa Unio (EU) kontraŭ Microsoft pro misuzo de ĝia superrega pozicio ĉe la merkato rilate al konkurenca juro. Ĝi komenciĝis kiel plendo de Novell rilate al la praktiko de licencado de Microsoft en 1993, kaj rezultis en ordono de la Eŭropa Unio al Microsoft publikigi informojn pri ĝiaj servilproduktoj kaj eldoni version de Vindozo sen Windows Media Player.
NGC 4162
NGC 4162 (aliaj indikoj — UGC 7193, MCG 4-29-46, ZWG 128.51, KUG 1209+244, IRAS12093+2423, PGC 38851) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Willi Münzenberg
Willi MÜNZENBERG (naskiĝinta la 14-an de aŭgusto 1889 en Erfurto, mortinta la 21-an de oktobro 1940 en Saint-Marcellin) estis germana politikisto, publicisto kaj entreprenisto amaskomunikila.
Vivo
Münzenberg nek regule frekventis lernejon nek finfaris iun metilernadon. En 1910 li alvenis en Zuriko, kie li baldaŭ fariĝis membro de la centrala estraro de la Socialisma porjunularo organizo de Svislando kaj redaktisto de la gazeto Die freie Jugend. Post la eksplodo de la Unua mondmilito li konatiĝis kun la en Svislandon transloĝiĝinta Lenino, kun kiu li daŭre estis flegonta kontaktojn. Pro politikaj kialoj li estis forpelita de Svislando en novembro de 1918 kaj iris Berlinon, kie li aliĝis unua al Spartakusbund kaj poste al la ĵus fondita Komunista Partio de Germanio.
En 1919 li elektitis prezidanto de la Kommunista junulara internacio (Kommunistische Jugendinternationale), kies naskon li elstare estis instiganta. Pro la volo de Lenino li fondis en 1921 la Internacian laboristan helpon (IAH), kiu prizorgis la viktimojn de la Rusia Enlanda Milito. La saman jaron li ekeldonis ties organon Sowjetrussland im Bild (de post 1924 sub la ŝanĝita nomo Arbeiter-Illustrierte-Zeitung, AIZ).
Deputito kaj granda entreprenisto
En 1924 li iĝis deputito en la berlina Reichstag, membro de la centralkomitato de la KP kaj ekrespondeculiĝis por la propagandaj aferoj. Sekve li instalis en tuta Germanujo vastan reton da amaskomunikilofertoj: li fondis ekzemple la eldonejon Neuer Deutscher Verlag (kie amaso da gazetoj kaj revuoj je alta eldonkvanto aperis), la filmofirmaojn Prometheus kaj Weltfilm (kiu posedis la pruntedonrajton je ĉiuj sovetiaj filmoj). Estante la dua plej granda entreprenisto amaskomunikila en Germanujo, li iĝis la komerca kontraŭulo de la naciismulo Alfred Hugenberg, kio donis al li la ŝercan kromnomon Ruĝa Hugenberg.
Ekstere de Nazia Germanujo
Post la potencakiro de la nazioj kaj la incendio de Reichstag li rifuĝis Franclandon kaj fondis eldonejon en kunlaboro kun la Internacio kiu nomiĝis Éditions du Carrefour, sub kies aloj aperis multaj publikaĵoj direktitaj kontraŭ la reĝimo en Berlino - ekzemple la t.n. Braunbuch pri la incendio de Reichstag kaj la hitlero teroro ĝenerale en 1933. Li akuzis la naziojn esti la brulofarintoj. Lia klara antaŭvido pri la hitleriismo - jam dum ties komencaj jaroj - estis miriga. Kritikinte Stalinon pro la murdo de komunistoj, li devis forlasi la partion. Lia kontraŭstalina pozicio ankoraŭ akriĝis de post la faro de la Pakto Ribbentrop-Molotov kaj li baldaŭ iĝis kontraŭkomunisto.
Post la okupado de Francujo fare de Wehrmacht Münzenberg estis malliberigita en majo de 1940; li sukcesis fuĝi el prizono. En oktobro de la sama jaro oni trovis lin pendigita. Ĉu temis pri sinmortigo aŭ murdo komisiita de Gestapo respektive KGB neniam klariĝis.
Parko Johano Karlo la 1-a
La Parko Johano Karlo la 1-a aŭ en hispana Parque Juan Carlos I estas publika parko situanta nordoriente de Madrido, Hispanio, en la kvartalo Corralejos, (distrikto Barajas). Ĝi etendas tra areo de 160 ha, kio igas ĝin la duan plej granda parko el la hispana ĉefurbo, eĉ antaŭ la Parko Retiro (118 ha) kaj superita nur de la Kampardomo, (kvankam fakte temas pri kampara parko, neurbanizita plejparte). Ĝi enhavas lageton, spektaklejon subĉielan kaj nombrajn abstraktajn skulptaĵojn.
Insulo Santa Cruz (Galapagoj)
Situanta en la centro de la arkipelago, Santa Cruz estas la dua plej granda insulo post Isabela. Ties ĉefurbo estas Puerto Ayora, la plej loĝata urba centro en la insularo (12,000 loĝantoj). En Santa Cruz estas kelkaj malgrandaj vilaĝoj, kies loĝantoj laboras en agrikulturo kaj brutobredado. Tiu insulo estas granda dormanta vulkano. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke la lastaj eruptoj okazis antaŭ ĉirkaŭ unu miliono kaj duono da jaroj. Kiel atestilo de ties vulkana historio estas du grandaj truoj formitaj de la falo de magmokamero: nome Los Gemelos, aŭ "La Ĝemeluloj". Solulo Georgo ĉe la Scienca Stacio Charles Darwin, foto de decembro 2011. Sciencistoj ĉirkaŭkalkulas, ke li estis ĉirkaŭ 100jarulo. Li mortis la 24an de junio 2012.
Saale-Unstrut
Saale-Unstrut estas regiono de Germanio en la sudo de la federacia lando Saksio-Anhalto kaj la nordoriento de Turingio, kiu ampleksas la apudbordajn zonojn de la riveroj Saale kaj Unstrut. La regiono estas la plej norda vinkultiva regiono de Germanio, kun centro en la urbo Freyburg. Historie la teritorio estis la "Palatinata Grafejo Saksio" ("Pfalzgrafschaft Sachsen").
La regiono ampleksas la areon borde de la rivero Unstrut de Laucha ĝis la enfluo en la riveron Saale ĉe Naumburg, kaj borde de la rivero Saale de Jena ĝis Burgwerben apud Weißenfels kun aparte grandaj aroj da vitejoj en Großheringen kaj Bad Kösen. Tra la regiono kondukas la 60 kilometrojn longa "Vinstrato Saale-Unstrut". Krom ĉe la apudriveraj deklivoj ekzistas vitejoj interalie en Bad Sulza, ĉe la lago Süßer See okcidente de Halle, apud Zeitz kaj en Werder (Havel) proksime de Potsdam en la federacia lando Brandenburgio, kiuj inkluziviĝas en la vinkultiva regiono Saale-Unstrut.
Neabunde fekundaj grundoj plene de konka kalko kaj sabloŝtono, nekonstantaj pluvokvantoj (pluva "ombro" de la mezaltaj montaroj Harco kaj Turingia Arbaro) kaj la por vinkultivado relative norda situo kaŭzas, ke ĉe la vitejoj kreskas aparte frue maturiĝantaj vitospecoj kiel Müller-Thurgau, Pinot Blanc kaj Silvaner, kiuj tamen en bonaj vinkultivaj jaroj iĝas premiataj sekaj (do nedolĉaj) vinoj. La kultivata areo de vitejoj dum la lastaj jaroj tre malkonstante alternis inter 600 kaj 900 hektaroj, ĉar dum iuj jaroj vinkultivistoj rikoltas de signife malpli, en aliaj de signife pli da teritorio.
Aciuța
Aciuța [aĉuca] (hungare: Ácsuca, inter 1910 kaj 1919 Ácsfalva [aĉfalva]) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Sebiș, parto de komunumo Pleșcuța. Gci situas xur la dekstra bordo de Crișul Alb. En 1910 ĝi havis 541 loĝantojn (rumanoj), en 1986 — 458. Ĝia unua skriba mencio estas el 1366. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Saale-Unstrut
La suda parto de la regiono pro sia milda klimato kaj sia tre varia pejzaĝo nomatas "Turingia Toskano". La lando ambaŭborde de la riveroj Saale kaj Unstrut konatas pro siaj mezepokaj fortikaĵoj, kasteloj kaj preĝejoj. La suda vojo de la "Strato de Romaniko" gvidas tra la regiono.
Baria metafosfato
Baria metafosfato aŭ baria metafosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la baria hidroksido kaj metafosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acidaj solvaĵoj. Baria metafosfato posedas 1 bariatomon, 2 fosforatomojn kaj 6 oksigenatomojn. Baria metafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj.
Pipilo
Pipilo estas genro de birdoj de la familio de Emberizedoj, kiu enhavas ankaŭ la emberizojn, la aremonojn, la junkulojn. Ne konfuzu kun la genro Pipileo aŭ Jakutingoj de Kracedoj.
Februaro de 2008
Jen listo de okazaĵoj en februaro 2008
Pipilo
Pipiloj tipe havas pli longajn vostojn ol aliaj emberizedoj. Plej parto de specioj tendencas eviti homojn kaj tiele ili ne estas tiom konataj, kvankam la Ruĝokula pipilo P. erythrophthalmus estas pli kuraĝa kaj same pli kolora. Tiu speciu, kaj iome aliaj, povas esti vidataj en urbaj parkoj kaj ĝardenoj.
Estis ĵuse konsiderinda polemiko pri la taksonomio de la pipiloj. Oni identigis du specigrupojn, nome la ruĝecflanka (kun Pipilo erythrophthalmus, P. maculatus, P. socorroensis, P. ocai kaj P. chlorurus), kaj la bruna pipilaro (kun Pipilo crissalis, P. fuscus, P. aberti kaj P. albicollis). La distingo de specioj ene de tiuj estas necerta kaj diversaj opinioj diverĝis dum la jaroj. Modernaj fakuloj distingas ĉiujn kvar speciojn en la bruna pipilaro, kvankam P. fuscus kaj P. crissalis estis iam traktataj kiel ununura specio. Hibridoj oftas inter kelkaj specioj, ĉefe inter la meksikaj rasoj de P. maculatus ("Olivdorsa pipilo", P. maculatus macronyx) kaj P. ocai.
Ĝi enhavas naŭ speciojn.
Specilisto:
Saale-Unstrut
Vidu ankaŭ
Privina lernopado Saale-Unstrut
(11320) 1995 BY
(11320) 1995 BY estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Malaperintaj urboj
Malaperitaj (aŭ perditaj, sed ofte retrovitaj) urboj estas tiuj urboj (plej ofte temas pri urboj, ĉr nur ties nomojn heredis la historio), kiuj pro natura katastrofo estis forlasitaj aŭ neniiĝis aŭ la loĝantoj forlasis ĝis pro persekuto, atako aŭ alia kaŭzo. Ofte okazas miksado de realeco kaj mito kiel ĉe la plej konata loko Atlantido.
Se la urboj estis forlasitaj pro ekonomiaj kaŭzoj, la urboj iĝas fantomurboj.
Malaperintaj urboj de la amerika indiana kulturo
Tiuj lokoj estas forlasitaj plej ofte pro kulturaj aŭ ekonomiaj kaŭzoj.
Perikratona fleksejo
Perikratona fleksejo estas zono de la longdaŭra malleviĝo ĉe la rando de platformo aŭ kratono, evoluiĝanta samtempe kun la malleviĝo en apuda geosinklinala areo. Do la perikratona fleksejo estas la malnovega pasiva kontinenta rando, transformita per pli malfruaj tektonmovoj.
Strukturo
Dikeco de la platformaj formacioj kreskas direkte al la apuda geosinklinala areo. Kaze de fermo de la geosinklinala areo sur la perikratona fleksejo kuŝiĝas randa fleksejo, kiu estas pli juna strukturo ol la perikratona fleksejo.
Hidrokarbonaj kuŝejoj
La perikratonaj fleksejoj povas esti ligitaj al la zonoj de formiĝo de la hidrokarbonoj.
Confort-Meilars
(jen france, bretone Koñforzh-Meilar) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). FFine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Quimper (france arrondissement de Quimper, bretone Arondisamant Kemper), la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Tremelo
Tremelo (nederlande, proksimuma prononco ) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Flandra Brabanto kiu ĉirkaŭas la Bruselan Ĉefurban Regionon. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la distrikto (aŭ arondismento) Loveno.
Ekde 1977 la municipo Baal apartenas al Tremelo, la ĉefa municipo.
En Tremelo naskiĝis Patro Damiano.
Brossard (REM)
Brossard estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en Brossard.
Vindiciae contra tyrannos
Venko kontraŭ tiranoj (signifante Defendo [de libereco] kontraŭ tiranoj) estas libro pri politika teorio, skribita en la latina lingvo, okaze de la debatoj igitaj de la protestantisma Reformacio kaj la eŭropaj militoj de religio, kiu atingis tute ĝeneralajn konkludojn, sed kiuj markas gravan etapon en la disvolviĝo de politikaj ideoj pri socia kontrakto, pravigo (aŭ malpravigo) de la ŝtata povo kaj demokratio. Ĝiaj aŭtoroj estas laŭdire la du francoj Philippe Duplessis-Mornay (1549-1623) kaj Hubert Languet (1518-1581); ĝi estis unuafoje eldonita en Amsterdamo far Valckenier en 1660.
Listo de la demandoj pristuditaj en la libro: Tria demando: Kvara demando: Ĉu la najbaraj regantoj rajtas, aŭ leĝe devas, helpi al la regatoj de aliaj regantoj?
Tiu libro kompreneble en tiu epoko renkontis fortan oponon de la ŝtatoj, kaj ĝi estis leĝe bruligita en jaro 1683 pro enteni tiun tezon ke: "Se la perleĝaj regantoj iĝas tiranoj, aŭ regas alimaniere ol ili devus fari pro la leĝoj de dio aŭ de la homo, ili tial perdas sian rajton al sia rego."
Apoldu de Sus
Apoldu de Sus (Nagyapold nadjapold, Großpold) estas vilaĝo en Rumanio okcident-nordokcidente de Sibiu. Administre ĝi apartenas al Miercurea Sibiului.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1291. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Szeben).
Soifo
La soifo estas la deziro trinki likvojn, kaŭzita de la baza instinkto de homoj aŭ animaloj al trinkado. Ĝi estas esenca mekanismo de regulado de la enhavo de akvo en la korpo kaj unu de la unuaj simptomoj de dehidratiĝo. Ĝi okazas pro manko de hidratiĝo aŭ pro pliiĝo de la koncentriteco de mineralaj saloj.
Se la volumeno de akvo de la korpo malaltiĝas el ia sojlo, aŭ la koncentriteco osmoza estas tro alta, la cerbo kondukas al soifo. Se la dehidratiĝo pluas, povas okazi granda kvanto de problemoj; plej ofte asociaj kun problemoj neŭrologiaj aŭ renaj.
Laŭ PIV en dua signifo kaj kiel metaforo soifo povas rilati al forta deziro pri io ajn, ne nepre al trinkado.
Vauban (Tramtransporto en Parizo)
Vauban estas haltejo de Tramvojo T6 situanta en komunumo.
La nomo Vauban devenas de apuda aleo, omaĝe al Vauban, franca militarĥitekto (1633-1707).
Simpatio
La termino simpatio derivas el la greka (συμπάθεια, [sympatheia]), nome vorto komponita de συν πάθος kaj συμπαθος, laŭvorte, «kunsuferi», «trakti emocie». La solidareco kaj la empatio montritaj en tiu trajto kiu karakterizas kelkajn, estas manifestataj al unu aŭ pliaj personoj, kun emocioj kiaj la ĝojo, la sufero, la ploro aŭ la libido. La simpatio karakteriziĝas ankaŭ pro la agrableco kaj la sentiveco.
La solidareco naskiĝas kiam la sentoj aŭ emocioj de unu persono okazigas similajn sentojn en alia, per la kreo de animstato de kunhavita sento.