cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colville (Vaŝingtonio)
Colville ([kOlvil], esperantigite Kolvilo) estas la plej granda urbo, kaj la administra sidejo, de Kantono Stevens, en la nordorienta parto de la ŝtato Vaŝingtonio, Usono. La usona censo en 2000 trovis loĝantojn en la urbo, sur tereno de entute  da areo. La geografiaj koordinatoj de la situo de Kolvilo estas 48°32′42″N, 117°54′3″U.
Historio
Laŭ onidiro, Kolvilo fondis iu John U. Hofstetter; ĝi jure municipiĝis la.
Pál Révész
Pál Révész [rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Révész Pál estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1987), membro de Academia Europaea (1989).
Colville (Vaŝingtonio)
Historio
La Kompanio de la Hudsona Golfo fondis fortikaĵon "Fuorto Colville" proksime de la felkomerca stacio Kettle Falls en 1825. En 1859 la usona armeo establis novan Fuorton Colville ĉ. 2,5 km nordoriente de la nuna Kolvilo. Tiun fuorton oni forlasis en 1882.
Pál Révész
Pál Révész naskiĝis la  1934 en Budapeŝto kaj mortis la 14-an de novembro 2022.
Biografio
Pál Révész frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1952-1957. Post la diplomo li eklaboris samloke en la matematika fakultato. Inter 1964-1987 li laboris en matematika instituto nomata pri Alfréd Rényi. En 1969 li doktoriĝis antaŭ la akademio. En 1985 li ricevis eblecon ankaŭ instrui en teknikuniversitato en Vieno, post 2 jaroj li instruis ankaŭ en teknikuniversitato en Budapeŝto. En Vieno li estis ankaŭ katedrestro. En 1997 li pensiuliĝis. Li okupiĝas precipe pri probablokalkulo kaj matematika statistiko. Li ricevis premion en 1978.
11-a arondismento de Parizo
La 11-a arondismento (XIe arrondissement) estas unu el la dudek arondismentoj de Parizo. Ĝi troviĝas sur la dekstra bordo de Sejno, kaj estas cetere la plej dense loĝata arondismento de la franca ĉefurbo. Ĝi havas proksimume 150 000 loĝantojn kaj kovras 3,67 km².
La arbo de la sciado (romano)
La Arbo de la Sciado (hispane El árbol de la ciencia) estas unu el la plej konataj romanoj de la fama hispana verkisto Pío Baroja. Kvankam publikigata en 1911, ties agado fluas inter 1887 kaj 1898. Temas pri verko kvazaŭ membiografia, dividita en du similajn partojn (ĉapitroj I-III kaj V-VII), separitajn per longa filozofia konversacio inter la ĉefrolulo kaj lia onklo, la doktoro Iturrioz (IV).
11-a arondismento de Parizo
La 11-a arondismento estas tre aktiva kvartalo, kiu entenas multnombrajn variajn loĝantojn. Okcidente etendiĝas la placo de la Respubliko, kiu estas kunigata al la placo Bastille plioriente per la bela, arbornamita bulvardo Richard Lenoir. La kvartalo Bastille kaj faubourg Saint-Antoine estas bonaj lokoj por trovi laŭmodajn kafejojn, restoraciojn aŭ noktajn klubojn.
Rocca di Papa
Rocca di Papa estas komunumo de Italio.
Lindberg (Bayerischer Wald)
Lindberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la geografia kaj kultura regiono Bavaria Arbaro.
11-a arondismento de Parizo
La kvartalo Oberkampf, plinorde, estas alia populara areo koncerne noktan parizan vivon. La orienta parto de la arondismento estas pli dediĉata al loĝejoj kaj pograndaj magazenoj.
La arbo de la sciado (romano)
Intrigo
En la unua parto oni priskribas la vivon de la medicina studento Andrés Hurtado. Per koncizaj paroladoj pri familio, instruistaro, studentaro kaj geamikoj, Baroja entreprenas akregan pristudon de la urbo Madrido kaj burĝa kaj laborista je la fino de la 19a jarcento.
En la dua parto oni rakontas la ĉeeston de Andrés kiel kuracisto en Alcolea, fikcia kastilia vilaĝo, kiu kaŝas la propran personan sperton de Baroja mem en la eŭska vilaĝo Cestona, sed kiu validas por plendi kontraŭ la peniga situacio de la kamparistaro (kacikismo, nescio, nevolemo, rezignacio). Fakte tiu temo estas komuna kerno de la skola grupo nomita "generacio de la 98a". Poste oni rakontas la revenon al Madrido, kion oni profitos por paroli pri la malsanigaj problemoj de la prostituado kaj poste la malfeliĉan geedziĝon kun Lulú, eksamikino.
La meza ĉapitro (IV) estas dediĉita al parolado dum la aliaj partoj estas pli rakontaj. En ĝi kontrastas filozofie la anglosakseca pragmatismo (defendita de la onklo Iturrioz) kontraŭ la germaneca idealismo, kion defendas la ĉefrolulo Andrés.
En Esperanto aperis
Tiu ĉi romano estis tradukita esperanten kun la titolo La Arbo de la Sciado. La respondeculo pri la traduko estis Fernando de Diego, tradukisto inter aliaj verkoj de Don Kiĥoto kaj la eldonisto estis Juan Régulo Pérez, ankaŭ aŭtoro de enkonduka eseo. Ĝi publikiĝis en La Laguna en 1973, en la kolekto de Eldonejo Stafeto. <Gallery> Dosiero:1973 Arbo Sciado 1.jpg|Pío Baroja kaj La Arbo de la Sciado en ĝia Esperanta versio Dosiero:1974 Heroldo februaro.jpg|Heroldo de Esperanto, februaro 1974 Dosiero:1974 Brita Esperantisto 216.jpg|La Brita Esperantisto, marto/aprilo 1974 </Gallery>
Malij Volĥovec (rivero)
Malij Volĥovec (Малый Волховец) estas dekstra (orienta) branĉo de la rivero Volĥov en la Novgoroda provinco.
Je 2 km post la riverkomenco Volĥov disiĝas en du fluejojn, la pli grandan oni plu nomas Volĥov, la alian — Malij Volĥovec (traduke: Malgranda Volĥoveto), ili rekuniĝas post la urbo Velikij Novgorod, pli norde ol monaĥejo Ĥutin. Do duono de Velikij Novgorod situas en la insulo inter ambaŭ branĉoj de Volĥov. La longeco de Malij Volĥovec estas nur 17 km.
František Tomášek
František TOMÁŠEK [FRANtiŝek TOmaŝek] (naskita la 30-an de junio 1899 en Studénka en Moravio, mortinta la 4-an de aŭgusto 1992 en Prago) estis unua (ĉefa) kardinalo (primaso) de la rom-katolika eklezio de Bohemio kaj 34-a episkopo de Prago.
Malij Volĥovec (rivero)
Dekstre en Malij Volĥovec enfluas la rivero Viŝera.
František Tomášek
Lia konsekro kiel episkopo je la 14-a de oktobro 1949 devis okazi sekrete, ĉar la komunisma registaro ĝin ne permesus. Inter 1951 kaj 1954 li pasigis preskaŭ tri jarojn en malliberejo. En 1962 li povis partopreni en la 2-a Koncilio de Vatikano.
Kiam en 1989 Václav Havel elektiĝis kiel prezidento de Ĉeĥoslovakio, Tomášek celebris dankan meson.
Villa de Arista
Villa de Arista estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa de Arista. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24056.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14085 loĝantojn. El tiuj estis 6959 viroj kaj 7126 virinoj. La komunumo havas surfacon de 564,22 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1610 metroj super la marnivelo.
Dafno (luno)
Dafno estas, el la nun konataj naturaj satelitoj de Saturno, la tria plej proksima de Saturno post Pajno. Kiel Pajno, ĝi orbitas en la ringo A.
Idris Elba
Idrissa Akuna ELBA naskiĝis en Hackney, Londono, estas brita aktoro, kinproduktoro, muzikisto kaj repisto. Li estas konata pro ludado de la trafikisto Stringer Bell en la HBO serio The Wire, DCI John Luther sur la BBC Unu serio Luther kaj Nelson Mandela en la biografia filmo Mandela: Long Walk to Freedom (2013). Li estis nomumita kvarfoje por Premio Ora Globo el kiuj gajnis unufoje, kaj estis nomumitaj kvinfoje por premio Emmy Award. Elba aperis en American Gangster de Ridley Scott (2007), Takers (2010), Thor (2011) kaj ĝiaj daŭrigoj Thor: The Dark World (2013) kaj Thor: Ragnarok (2017). Li estis ankaŭ en Prometeo (2012), Pacific Rim (2013), Beasts of No Nation (2015), pro kio li ricevis BAFTA kaj Ora Globo nomumojn, kaj Molly's Game (2017). En 2016 li voĉrolis kiel ĉefon Bogo en Zootopia, Shere Khan en La libroj de ĝangaloj, Fluke en Finding Dory kaj ludis la rolon de Krall en Star Trek Beyond. Aldone al sia aktorlaboro, Elba estas diskisto sub la kromnomo DJ Big Driis (aŭ Big Driis la londonano) kaj repo- kaj anim-muzikisto. En 2016 li aperis en listo de la Plej Influaj Personoj en la Mondo laŭ Time 100.
Dafno (luno)
Ĝi orbitas en la malpleno de Keeler kies ĝi estas paŝtist-satelito.
Villa de Arista
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 400,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,2 °C.
Dafno (luno)
Malkovro
Ĝia ekzisto estis antaŭvidita por kialigi ondojn ĉe la randoj de la malpleno de Keeler. Carolyn Porco kun sia teamo malkovris ĝin la sur fotoj faritaj de la kosmosondilo Cassini la. Oni poste retrovis ĝin sur fotoj de la 13-a de aprilo kaj de la 2-a de majo de tiu-ĉi jaro.
Villa de Arista
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11857 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 21 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Dafno (luno)
Orbito
Dafno orbitas proksimume en la mezo de la malpleno de Keeler (kies largo estas nur 42 km) kaj estas ĝia paŝtist-satelito, (kiel Pajno estas paŝtist-satelito de la malpleno de Encke) sed la discentreco de ĝia orbito variigas ĝian distancon de Saturno de ĉirkaŭ 9 km, kaj la kliniteco faras ke la luno moviĝas rilate al la ringa ebeno de ĉ. 17 km.
Villa de Arista
Sociogeografio
El la 11857 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 11371 apartenis al la katolika religio kaj 167 al la evangelia religio. 319 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dafno (luno)
Nomo
Ĝia maldaŭra nomo estis S/2005 S 1. Paŝtista satelito, ĝi ricevis la nomon de Dafno, paŝtisto kaj amanto de Pajno.
Yahoogroups
Servo de Yahoo por funkciigi dissendo-listojn. La servo estis antaŭe en eGroups kaj estis aĉetita de Yahoo en 2001. La servo estas uzebla multlingve. Pro tio kaj pro la ekonomia forto de Yahoo ĝi estas aktuale la plej uzata por dissendo-listoj.
Pro decido de la nuna propraĵanto VERIZON, kiu jam nuligis ĉiujn retejtrajtojn en decembro 2019, Yahoogroups ĉesos ekzisti je la 15-a de decembro 2020. Miloj da jahugrupoj transiris al groups.io, entrepreneto de pioniro de egroups Mark Fletcher
Detaloj pri la funkciado de dissendolistoj ĉe yahoogroups
Ĉiuj listoj estas uzeblaj simile:
Kaj eblas viziti la TTT-ejon de la listo je la adreso: www.groups.yahoo.com/group/nomo_de_la_listo
En la TTT-ejo eblas aboni, malaboni kaj viziti la arkivon de antaŭaj mesaĝoj. Por povi plej bone uzi la funkciojn de la TTT-ejo, necesas havi konton ĉe Yahoo kaj tiu konto estu ligata al la retadreso kiun vi uzas por aboni la liston.
Malsukcesaj Provoj Traduki Yahoo Groups en Esperanton
Estis laborgrupo kiu estis starigita por helpi al Yahoo groups havi sian servon en Esperanto, sed ne havis sukceson. La laborgrupo uzis yahoo group nomata "individuaj-aŭtomataj" kiu poste malaperis pro la rezigno de la grupo.
Eksteraj ligiloj
Pliaj naciaj TTT-ejoj en la angla:
Ankaŭ vidu: Vikipedio-Grupo
Hina lingvo
Hina lingvo estas fikcilingvo en la romano "Vojaĝo al Kazohinio" de Sándor Szathmári.
La hinoj en Kazohinio havas tre simplan lingvon, kiun la vojaĝanto Gulivero povas rapide lerni. En la vortoj ĉiu konsonanto estas sekvata de vokalo kaj renverse. La substantivoj komencas per b, la adjektivoj per k kaj la verboj per vokaloj, kaj la nomoj per z.
La hinoj ne havas vortojn por ideologioj, nek por emocioj, ĉar ili nur parolas pri necesaĵoj.
Le Palais-sur-Vienne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Füzérradvány
Füzérradvány [fuzEradvAnj] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sátoraljaújhely.
Cobisa
Cobisa estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Cobisa" povus deveni el araba qúbba, kiu signifas volbo, kupolo. Iam havis la nomojn de "Covixa", "Cobija", "Covisa" kaj "Coviza"
Füzérradvány
Situo
Füzérradvány situas sur malebenaĵo, fine de mallonga sakovojo el Pálháza. La lasta urbo troviĝas 2, Sátoraljaújhely 20, Miskolc 89 km.
Tessy-sur-Vire
Ĝi nun formas parton de Tessy-Bocage.
Cobisa
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Cobisano. La censita populacio en 2011 estis de 4.045 loĝantoj kaj la denseco estas de 269,67 loĝ/km².
Situo
Cobisa estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 675 m; je nur 7 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 15 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°48′17″ N 4°1′30″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta sur tereno ondeca en la komarko de la Montoj de Toledo kaj limas kun la municipaj teritorioj de Toledo, Burguillos de Toledo, Layos kaj Argés, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj: proksimeco al regiona kaj provinca ĉefurbo Toledo.
Historio
Same kie ĉe aliaj municipoj proksimaj al Toledo, la vilaĝo fondiĝis el la domaroj kiujn uzis la loĝantoj de la ĉefurbo en la epokoj de kampolaboro. Dekomence estis domaro poste nomata "Cobisa de Abajo" (malsupra), kiu post tempo abandoniĝis pro sanproblemoj, kaj la loĝantoj translokiĝis al "Cobisa de Arriba" (supra).
Ĝi aperas citata en la 12a jarcento kaj en diversaj dokumentoj pri mozaraboj el 1175. En tiuj lastaj malfacilas distingi Cobeja de Cobisa, ĉar arabe skribiĝas simile.
En dokumento de 1399 kie la reĝo Henriko la 3-a indikas la monkvantojn kiujn la diversaj vilaĝoj de Toledo kaj Madrido devas pagi, aperas Couisa.
Meze de la 20a jarcento la populacio de nultaj vilaĝoj de laregiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, sed ĉe Cobisa tute male, danke al efiko alvoko el proskima ĉefurbo, kaj tiele el la ĉirkaŭ 200 laŭlonge de la tuta jarcento ekkreskis nur en la 1980-aj jaroj, post kiam Toledo igis regiona ĉefurbo; el tiam al la nunaj 4,000 ĝi dudekobliĝis.
Keutschach am See
Keutschach am See estas komunumo de Aŭstrio, kies nomo jam indikas ke ĝi situas borde de la lago Wörther See. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Janov (distrikto Děčín)
Janov (Jonsdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Děčín. Vivas en ĝi.
Geografio
Janov troviĝas sur limo de Nacia parko Bohemia Svislando proksimume tri kilometroj sudoriente de limregiona municipo Hřensko. Ĝi etendiĝas sur rokplataĵo super valo de rivero Kamenice kaj rojo Janovský potok.
Historio
La vilaĝo estis fondita en la 14-a jarcento.
Arulo
Arulo aŭ Gloro estas esperantido, aŭ pli bone "idido", proponita de Max Talmey (1867-1941) en 1924.
Arulo estas revizio de Ido. La ĉefa celo de Arulo estas atingi la plej grandan logikecon per unusenceco de la vortoj. La projekto forigas la artefaritajn korelativojn, sed la projekto similas pli al Esperanto ol al Ido.
Bibliografio
Talmey, Max Arulo, text book of the universal language, with exercises... New York: Ilo Press, 1925 (48 p.) PM 8085.T3
Moskeo de Muhafiz Ĥan
La Moskeo de Muhafiz Ĥan estas dekkvin-jarcenta moskeo en la urbo de Ahmadabado en la Barata ŝtato de Guĝarato. Oni konsideras ĝin unu el la plej esceptaj konstruaĵoj en la urbo. La moskeo konstruiĝis en 1465 de Ĝamajl-ud-Din Muhafiz Ĥan dum la regno de Mahmud Ŝah I (1458-1511). Oni taksas ĝin elstara ekzemplo de Mogola arkitekturo. Ĝi nomiĝis por la tiama guberniestro de la regiono. La moskeo estas protektata konstruaĵo sub la aŭtoritato de la Arĥeologia Enketo de Barato.
La fasado de la moskeo havas tri arkajn enirejojn, kaj riĉe ĉizitan minareton ĉe ĉiu fino. La desegno havas trajtojn similajn al tiuj de la moskeo de Isanpuro, kaj enkondukis novan arkitekturan stilon al Ahmadabado. Ĝia longo estas 16m, kaj ĝia larĝo estas 11m. La minaretoj estas 15m altaj. Alexander Forbes farigis lignajn kopiojn de la moseko, kaj resendigis ilin al Anglio dum la jaroj 1880-1885. Ili nun estas ĉe la Muzeo Viktoria kaj Alberto en Londono.
Dum la tumulto en 2002, la moskeo multe damaĝiĝis. Afzal Khan diris, ke homoj neripareble damaĝis komplikajn ĉizaĵojn sur la sudaj partoj de la konstruaĵo. La damaĝo kaŭzis malpaciĝon inter la Islamana loĝantaro de Barato. La riparado de sanktejoj kaj moskeoj multe debatiĝis en parlamento. La Kongreso pri Barata Historio petis, ke la Arkeologia Enkto de Barato riparu kaj rekonstruu ĉiujn religiajn strukturojn. Ramakrishna Chatterjee diris al la Enketo, ke la moskejoj de Muhafiz Ĥan, la tombeo de Wali Mohammed Wali, kaj la moskeo de Malik Asin estis damaĝitaj aŭ detruitaj. Je 2006, ripara laboro finiĝis, kaj la moskeo denove malfermiĝis al la publiko.
Roccagiovine
Roccagiovine estas komunumo de Italio.
N'Golo Kanté
estas franca futbalisto. Li naskiĝis, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2016 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "13".
13561 Kudogou
13561 Kudogou estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gou Kudo, instruisto pri scienco en altlernejo kaj amatora astronomo. Direktoro de la Asocio Kuroishi Subaru, li estas ankaŭ en la redaktista teamo de la revuo de la asocio : "Stelbrila Ĉielo Informo" kaj vigle laboras por progresigi la konon pri astronomio.
Milivoje Novaković
Milivoje Novaković (n. ) estas slovena futbalisto. Li de 2006 ĝis 2017 membris en la slovena nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 80 matĉoj kaj atingis 32 golojn.
Internacia Unio de Triatlono
La Internacia Unio de Triatlono (International Triathlon Union, mallongigata kiel UTI) estas la internacia rega instanco pri triatlono. La asocio fondiĝis en 1989. Ĝia sidejo troviĝas en Vankuvero.
Aladár Zalánfy
Aladár Zalánfy [zalAnfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zalánfy Aladár estis hungara orgenisto, fakulo pri orgenoj, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Aladár Zalánfy naskiĝis la (laŭ alia infromo la mortotago estas la 11-a) en Bártfa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bardejov en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungario).
Biografio
Aladár Zalánfy studis gimnazion en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio inter 1905-1908. Lia plej grava instruisto estis de:Hans Koessler. Li plulernis en Lejpcigo de Karl Straube kaj Sigfrid Karg-Elert, pli poste en Francio de Charles-Marie Widor. Post siaj studoj li koncertadis enlande kaj eksterlande. En 1913 li ekinstruis en muziklernejo en Budapeŝto, ekde 1921 jam en la Muzikakademio, kiu jam estis tiam altlernejo. Ekde 1914 li estis orgenisto de Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto), ekde 1923 ĝis sia morto de Luterana preĝejo (Belváros). Li pensiuliĝis en 1950. Dum la aktivaj jaroj li partoprenis en konstruo de orgeno de Luterana preĝejo (Óbuda) en 1940, kiu estis tiam la plej belsona en Hungario. (Ĝi neniiĝis en 1944.)
Gregorova Vieska
Geografio
Gregorova Vieska situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 laŭ tiama hungara ortografio "Gergurgalua". En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 263 vilaĝanoj en 45 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gergelyfalva 219 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Gregorova Vieska 151 homoj, (132 slovakoj).
Reinmar la maljuna
Reinmar la maljuna, germane: Reinmar der Alte, ankaŭ nomita Reinmar el Hagenau, (de ĉ. 1160 ĝis antaŭ 1210) estis mezaltgermana menestrelo. Liaj almenaŭ 80 kantoj pri amo estas kune kun la verkoj de Heinrich el Morungen la kulmino de alta amkantado.
Vivo
Pri lia deveno aŭ vivo nur malmulto konatas. Verŝajne li originis el alzaca dinastio de oficistoj. De post 1200 li vivis ĉe la kortego de la Babenbergoj, kie li fariĝis la instruisto de Walther von der Vogelweide. Kun li li poste kvereladis (la t.n. Reinmar-Walther-malpaceto).
En la plejmulto de la manuskriptoj la poeto nomiĝas nur Reinmar, sed en la hajdelberga Manesse-kodekso aperas la kromnomo la maljuna, ŝajne por distingi lin de pli junaj kantistoj kiel Reinmar von Zweter.
La alia kromnomo el Hagenau estas de Gottfried von Strassburg, kiu laŭdis Reinmar en sia romanco Tristan kiel mortinta najtingalo de Hagenaŭ
Verka karaktero
Laŭ la tradicioj de korteza amo kaj mezepoka amkanto liaj kantoj igis la virinojn abstrakciaj netuŝeblaj idealfiguroj sen individuaj trajtoj. Oni ritualigas la purigantan suferon pri la nesukceso de fidela kaj senfina varbado fare de la fraŭloj.
Krome li verkis ankaŭ virinajn kantojn (Frauenlieder), tagkantajn pensadojn (Tageliedreflexionen), du krucokantojn (Kreuzlieder) kaj unu plendon de vidvino (Witwenklage).
Linden (Dithmarschen)
Linden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Roccagorga
Roccagorga estas komunumo de Italio.
Frazlibro
Frazlibro estas konsultlibro, kiu inkluzivas antaŭpreparitajn konversaciajn segmentojn (demandojn kaj respondojn) tradukitajn de unu lingvo al alia. La frazlibro estas destinita por turistoj kaj vizitantoj de fremdlandoj, kiuj kontaktas fremdlingvajn loĝantarojn; aŭ servopersonaro kiuj kontaktas ilin. La konversacioj estas aranĝitaj laŭ komunaj areoj de konversacio (kiel ekzemple en restoracio, en hotelo, ĉe la kuracisto, ĉe la fervoja stacidomo) kaj estas dezajnitaj por ebligi konversacion en la nivelo de interŝanĝo de informaĵoj inter parolantoj de malsamaj lingvoj. Krome, la frazlibro kutime inkluzivas regulojn por ĝusta esprimo de vortoj en la cellingvo, komentojn pri gramatiko, kaj ankaŭ referencojn al akceptita kulturo, etiketo kaj kutimoj. La frazlibro estas desegnita por esti utila ilo kaj tial estas malpeza kaj facile navigebla.
Jérôme Colombain
Jérôme Colombain estas franca ĵurnalisto, specialisto pri novaj teknologioj. Pro tio li estas kronikisto pri novaj teknologioj ĉe France Info kaj animas kun François Sorel du podkastojn : La chaîne techno kaj la kronikon Cisco diaLog, kiun dissendas la retejo Clubic.com, kaj ĉe la retejo de Cisco dialog. Li aperas ankaŭ ĉe Attitude Techno (teknologia sinteno).
Rogier Huurman
Rogier Johannes HUURMAN (kromnomata Roĉjo, naskiĝis la 26-an de januaro 1990) estas nederlanda esperantisto, eksvolontulo por TEJO kaj membro de la Piratpartio de Nederlando.
Inter 2015 kaj 2018 li estis la prezidanto de la Nederlanda Esperanto-Junularo. Ekde 2019 li laboras por la jutuba kanalo Scivolemo. Li estis ĉeforganizanto de IJK 2020 kaj IJK 2022 kaj kreativa direktoro de la muzikalo June kaj Kune.
Jérôme Colombain
Diplomita de la Instituto pri ĵurnalismo de Bordozo-Akvitanio en 1988, studinta en la ĵurnalisma lernejo de Bordozo, Jérôme Colombain komencis en radiofonio kaj informadiko en la jaroj 1980aj : unue en Aix-en-Provence kaj poste ĉe la regiona radiostacio Radio France Bordeaux-Gironde (1988-1994), kaj li eniris ĉe France Info kiel prezentisto kaj reportero en 1994. Li poste specialistiĝis pri alta teknologio kaj, laŭ peto de la prezidanto de Radio France, li kreis unuajn kronikojn pri informadiko kaj Interreto, kiel "Nouveau monde" (Nova mondo, ekde 1999), kiu plue ekzistas. Li verkis plurajn librojn pri Interreto kaj ties uzado ĉe la franca eldonejo Milan en Tuluzo.
Frazlibro
Historio
Sur la silka vojo, frazlibroj kiuj inkludis oftajn esprimojn en la Saka lingvo (skita-ĥutana) kaj sanskrito estis oftaj.
Jérôme Colombain
Fonto
La informoj de tiu artikolo fontas parte el la franclingva versio de Wikipédia kaj el la diversaj retejoj, kies ligiloj estas indikitaj.
Sagoĵetado
Sagoĵetado aŭ darto estas hazardludo aŭ precizsporto ĉe kiu oni ĵetas sagojn en celdiskon. La ludo estas ofte ludata en drinkejoj.
Ekesto
La deveno de la ludo ne estas certa, verŝajne ĝi aperis en Anglujo komence de la 19a jarcento. La nomo dart aŭ darts venis el la franca. La francoj uzis en bataloj lancosimilaj ĵetsagoj, la darts. Tamen la ludo nomiĝas en Francujo Les fléchettes.
Celdisko
Simile kiel ĉe arkpafado la origino de la celdisko estas radoj, tiuj estis uzataj en Anglujo ekde la 12a jarcento. Pli poste oni alskribas al certaj spokoj certaj valoroj, dum en la nabo (okulo) oni atingas la plej altan valoron. La celdisko dividiĝas en 20 segmentoj kun valoroj 1 ĝis 20 poentoj, la centro egalas al 25 kaj la okulo al 50 poentoj.
La segmentoj disvastiĝas (laŭ la horloĝa montrilo komecanta je 12 h) ĉikaŭ la centro:
20 – 1 – 18 – 4 − 13 – 6 – 10 – 15 – 2 – 17 – 3 – 19 – 7 – 16 – 8 – 11 – 14 – 9 – 12 – 5.
La celdisko konsistas el sisalfibroj. Ekzistas ankaŭ elektronikaj celdiskoj.
Afero Profumo
La afero Profumo estis brita politika skandalo originita de mallongdaŭra seksa rilato en 1961 inter John Profumo, la Sekretario de Ŝtato por Milito en la konservativa registaro de Harold Macmillan, kaj Christine Keeler, 19-jaraĝa volontula modelo. En marto de 1963, la neo de Profumo de ia maljustaĵo, en persona deklaro ĉe la Ĉambro de la komunuloj, estis refutita kelkajn semajnojn poste per lia agnosko de la vero. Li eksiĝis de la registaro kaj de parlamento. La sensacioj de la afero grave difektis la memfidon de Macmillan, kaj li eksiĝis kiel ĉefministro pro sano en oktobro 1963. La reputacio de la Konservisma partio estis difektita pro la skandalo, kiu eble kontribuis al la malvenko de la Laborista Partio en 1964 ĉe la ĝeneralaj balotadoj.
Ŝtonsalta pingveno
La Flavtufa pingveno, Ŝtonsalta pingveno, Suda flavtufa pingveno aŭ Suda ŝtonsalta pingveno (Eudyptes chrysocome) estas specio de pingveno kiu altas 60 centimetrojn. Ili loĝadas sur la insuloj frontaj al la sudargentina kaj ĉilia marbordoj, kaj kelkaj aliaj antarktaj insuloj. Kiel la nomo montras, ili pasigas multan tempon saltante inter rokoj, tiu sinteno multe impresis la unuajn esploristojn kiuj malkovris ilin. La alternativa nomo Flavtufa pingveno plie kongruas kun la latina scienca nomo.
Tiu specio plej ofte konsideriĝas distinga el la Norda flavtufa pingveno, sed ne ĉiam.
Ili loĝas en ĉeantarktaj akvoj de okcidenta Pacifiko kaj Hinda Oceano, same kiel ĉirkaŭ la sudaj marbordoj de Sudameriko.
Aspekto
Tiu estas la plej malgranda flavkresta, blankanigra pingveno en la genro Eudyptes. Ĝi atingas longon de 45–58 cm kaj tipe pezas 2-3.4 kg, kvankam estas registroj de escepte grandaj flavtufuloj pezaj 5 kg. Ĝi havas ardezgrizajn al nigrecajn suprajn partojn (inklude kapon) kaj rektajn, brilflavajn brovojn el la bekobazo finajn en longaj flavecaj plumoj projektaj flanken malantaŭ ruĝa okulo. La beko estas dika kaj oranĝecruĝa. La kapoverto estas de malgrandaj erekteblaj plumoj. La flugilecaj naĝiloj estas nigraj supre kaj blankaj sube kun nigraj bordoj. La piedoj estas rozkolorecaj.
Taksonomio kaj sistematiko
La komplekso de la Flavtufa pingveno estas konfuza. Multaj taksonomiistoj konsideras la tri formojn kiel subspecioj de la Flavtufa pingveno. Kelkaj disigas la nordan subspecion (moseleyi) el la sudaj formoj (chrysocome kaj filholi). Aliaj konsideras ke la tri estas distingaj. La subspecioj agnoskitaj por la komplekso de la Suda flavtufa pingveno estas la jenaj:
La Norda flavtufa pingveno loĝas en diferencaj akvomasoj el la Okcidenta kaj la Orienta flavtufaj pingvenoj, separataj de la Subtropika Fronto, kaj ili estas genetike diferencaj. Tamen, nordaj birdoj estas foje separataj kiel E. moseleyi. La Flavtufaj pingvenoj estas tre proksime rilataj al la Ortufa pingveno (E. chrysolophus) kaj al la Ŝlegela pingveno (E. schlegeli), kiu povus esti nur kolora morfo de la Ortufa pingveno.
Interreproduktado kun la Ortufa pingveno estis registrita ĉe la insuloj Heard kaj Marion, kun tri hibridoj registritaj tie de Aŭstralia Nacia Antarkta Priserĉa Ekspedicio en 1987-88.
Distribuado, ekologio kaj statuso
La grupo de la Suda flavtufa pingveno havas tutmondan populacion de ĉirkaŭ 1 miliono da paroj. Ĉirkaŭ du trionoj de la tutmonda populacio apartenas al E. c. chrysocome kiu reproduktiĝas sur la Malvinoj kaj sur insuloj ĉe Argentino kaj suda Ĉilio. Tiuj estas ĉefe Insulo Estados, Insuloj Ildefonso, Insuloj Diego Ramírez kaj Insulo Noir. E. c. filholi reproduktiĝas sur la Princ-Eduardaj Insuloj, la Krozetoj, la Kergelenoj, Insulo Herdo, Makvora Insulo, Kampbelinsulo, la Aŭklandoj kaj la Antipodaj Insuloj. For de la reprodukta sezono, la birdoj povas troviĝi vagante tra akvoj ĉe siaj kolonioj.
Tiuj pingvenoj manĝas krilon, kalmarojn, polpojn, torĉofiŝojn, moluskojn, planktonon, sepiojn, kaj ĉefe krustulojn.
Teurthéville-Bocage
Teurthéville-Bocage estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ŝtonsalta pingveno
Distribuado, ekologio kaj statuso
Flavtufa pingveno nome "Rocky" en la Bergena Akvario en Norvegio, vivis ĝis 29 jarojn kaj 4 monatojn. Ĝi mortiĝis en oktobro 2003. Tio estas la aĝo rekorda por flavtufaj pingvenoj, kaj eble ĝi estis la plej aĝa konata pingveno.
La grupo de la Suda flavtufa pingveno estas klasita kiel vundebla fare de la IUCN. Ties populacio malpliiĝas je ĉirkaŭ unu triono en la lastaj tridek jaroj. Tiu malpliiĝo havigis al ili la klasigon de vundebla specio fare de la IUCN. Minacoj al ties populacio estas komerca fiŝkaptado kaj naftoverŝado.
Kun aprobo de Eŭropa Asocio de Bestoĝardenoj kaj Akvarioj (EABA), la Parko Drusillas en East Sussex tenas la studestrecon por Flavtufaj pingvenoj en Eŭropo. Bestoĝardenestro Sue Woodgate havas fakan konon pri la specio, kaj tiele la Bestoĝardeno responsas pri kunordigo de movoj de pingvenoj inter bestoĝardenoj en Eŭropo por partopreni en bredoprogramoj kaj proponas sian konsilon kaj informon pri la specio.
Kutimaro
Ties komuna nomo Ŝtonsalta pingveno aludas al la fakto ke, malkiel multaj aliaj pingvenoj kiuj superas barojn per glitado sur siaj ventroj aŭ per mallerta grimpado uzante siajn naĝilecajn flugilojn kiel helpo, Ŝtonsaltuloj klopodas salti super rokoj kaj tra fendoj.
Tiu kutimaro estas ĉiukaze ne unika por tiu specio – almenaŭ ankaŭ la aliaj "krestaj" pingvenoj de la genro Eudyptes saltetas ĉirkaŭ rokoj. Sed la samgenranoj de la Ŝtonsaltuloj loĝas en malproksimaj insuloj de la mondoregiono de Novzelando, dum la Ŝtonsalta pingveno troviĝas en lokoj kiuj troviĝas en lokoj kiuj estis vizitataj de esploristoj kaj balenkaptistoj ekde la komenco de la Moderna Epoko. Pro tio estas tiu partikulara specio kie tiu kutimaro estis la unuan fojon notita.
Stacio Ugata
Stacio Ugata (japane: 鵜方駅 [Ugata-eki], angle: Ugata Station) estas fervoja stacio en Ŝima, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Shima.
Ŝtonsalta pingveno
Kutimaro
Ties reproduktaj kolonioj estas situantaj el marnivelo al klifopintoj kaj foje interne. Ties reprodukta sezono startas en septembro kaj finas en novembro. La ino demetas du ovojn sed kutime nur unu estas kovata. Kovado daŭras 35 tagojn kaj ties idoj estas kovataj dum 26 tagoj.
Flavtufaj pingvenoj en populara kulturo
Flavtufaj pingvenoj estas la plej familiaraj el la krestopingvenoj al la ĝenerala publiko. Ties reproduktaj kolonioj, nome tiuj ĉe Sudameriko, nune allogas multajn turistojn kiuj ĝuas kontempli la amuzan konduton de tiuj birdoj. Historie la samaj insuloj estis popularaj haltejoj kaj provizejoj por balenkaptistoj kaj aliaj maristoj ekde almenaŭ la komenco de la 18a jarcento. Preskaŭ ĉiuj krestopingvenoj aperantaj en filmoj, libroj kaj aliaj kulturaj produktaĵoj estas lastatempe bazitaj sur la Eudyptes chrysocome chrysocome.
En filmoj En komputiko kaj videoludoj
En muziko kaj literaturo
Alia
Flago de Maŭritanio
La nacia flago de Maŭritanio estis adoptita la 1-an de aprilo 1959. Ĝi estis lanĉita sub ordono de Moktar Ould Daddah. La koloroj de verda kaj flava estas konsideritaj tutafrikaj koloroj. Verda ankaŭ kutime simbolas Islamon, kaj la flava por la sabloj de la dezerto Saharo. La duonluno kaj stelo estas simboloj de Islamo, kio estas la plej grava religio en la nacio. Kelkaj verkistoj ankaŭ konjektis ke verda simbolas brilan estontecon, kaj kreskon. Ekzistas neniu oficiala specifo aŭ konstrutuko por la precizaj relativaj mezuradoj de la stelo kaj duonluno, kvankam la mezuradoj de la flago estas 2:3.
Holzmatt
Holzmatt estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Krome Holzmatt estas ankaŭ nomo de akvejo:
Verbigo senpera
EdE-V
Verbigo Senpera. Karakteriza eco de l' E-a vortfarado; ĝi igas superflua specialajn verbigajn sufiksojn.
La senco de l' formita senpera verbo estas: l. ĉe substantivoj signifantaj ilon: agi per. . ; ekz. marteli: agi per martelo. Kelkfoje: funkcii kiel. ., ekz. la koro martelis; 2. ĉe substantivoj signifantaj personon: funkcii kiel. . . ekz. reĝi, gasti, tajlori; 3. ĉe substantivoj signifantaj materialon: provizi per. . . ekz. arĝenti, ori, sukeri, olei. En ĉi tiu senco oni uzas ankaŭ um: aerumi, ventumi, kaj jen la teknika lingvo la sufikson iz: najlizi, ŝtonizi; 4. ĉe kelkaj substantivoj: fari agon karakterizatan per. . ., ekz. ondi, ŝaŭmi, ordi ; 5. ĉe prepozicioj esti. . . ; ekz.: ĉirkaŭi: esti ĉirkaŭ. . . 6. ĉe adjektivoj: esti -a, impresi -e; ekz. nigri, blanki, simili, egali, avari pravi, utili, rapidi, furiozi, ebli, indi, sani, inklini. En la poezio pli kaj pli vastiĝas la uzo de tiaj adjektivo-verboj; ekz. sobri, prudenti, honesti, juni, preti, pali, modesti, forti, alii (Grabowski), certi, malboni, antikvi, delikati ktp. Kiel lasta konsekvenco de ĉi tiu verbigo aperas en la poezio ankaŭ la verbigo de participoj ekz. ĉe Grabowski: laŭdatu, nomatis, malpermesitas, ĉe aliaj: vidintus, naskitus ktp. Z provizore malkonsilis ĉi tiujn formojn, dirante, ke ili estus ĝustaj nur, se la finaĵo as havus la sencon de estas, kiun ĝi ankoraŭ ne havas, sed verŝajne iam havos. Nu, tiu ĉi profetaĵo realiĝis kiel montras la supra serio de adjektivo-verboj, en kiuj as signifas estas. Sed aliflanke oni devas akcenti, ke la participverboj, pro sia troa koncizeco, iom malfaciligas la komprenon, do oni devas nepre ŝpari pri ilia uzo kaj ĝin rezervi por la poezio. KALOCSAY.
Roccantica
Roccantica estas komunumo de Italio.
Krumpendorf am Wörthersee
Krumpendorf am Wörthersee estas komunumo de Aŭstrio, kies nomo jam indikas ke ĝi situas borde de la lago Wörthersee. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Paganismo
Paganismo, estas komuna nomo de larĝa spektro de diversaj historie estintaj kaj nuntempaj religioj, kredoj, kaj filozofaj doktrinoj, kiuj komunhavas kelkajn originojn aŭ teologiajn ideojn.
Institut des hautes études scientifiques
La Institut des hautes études scientifiques (Instituto pri grandaj sciencaj esploroj) estas franca privata instituto kiu subtenas serĉadon en matematiko kaj teoria fiziko. Ĝi troviĝas en Bures-sur-Yvette apud Parizo.
Paganismo
Ĝi estas okcidenta termino, kiu priskribas la ritojn kaj kutimojn de politeismaj religioj, antikvaj kaj modernaj, okcidentaj kaj orientaj. La paganaj religioj diferencas unu de la alia sed havas unikajn trajtojn, kiuj distingas ilin de la abrahamaj religioj. Precipe ni povas paroli pri la:
Institut des hautes études scientifiques
Léon Motchane kreis la Institut des hautes études scientifiques (IHÉS) en 1958 kun helpo de Robert Oppenheimer kaj Jean Dieudonné. Ĝia celo estas kunigi la plej bonajn serĉistojn. Ĝi akceptis kelkajn daŭrajn profesorojn, vivdaŭre nomitajn, kiuj devas pasigi almenaŭ 6 monatojn tie ĉiujare. Krome, ĉiujare, ĉirkaŭ 200 "vizitantaj profesoroj" restas dum meze tri monatoj. Fine, kelkaj "vizitantoj" restas dum jaroj.
Paganismo
Karakterizaĵaj ecoj
Paganismo estas fakte kolektiva nomo por ĉiuj religioj de la antikva mondo, kiuj troviĝas tra la tuta terglobo: Azio, Eŭropo, Afriko kaj Ameriko. Kvankam paganismo ne estas unu religio sed granda nombro da antikvaj religioj el diversaj regionoj de la mondo, kiuj inkluzivas kolektojn de mitoj kaj kutimoj, kiuj multe diferencas unu de la alia, tamen eblas noti kelkajn komunajn liniojn, kiuj karakterizas ilin. La komunaj trajtoj de paganismo estas la jenaj:
Pagana kulturo provis klarigi la esencon de la mondo kaj la originon de la homo, do ne estus surprize trovi kreajn mitojn kiel la mezopotamia Enuma Eliŝ. Ĝi provis klarigi la naturon de la astronomiaj kaj meteologiaj procezoj kiuj okazas sur la Tero: Al la naturaj kaj mediaj cikloj: la ĉiutagaj de la suno, la monataj de la luno, kaj la ĉiujaraj de la sezonoj, kaj ankaŭ al neregulaj fenomenoj kiel sekecoj, sunaj eklipsoj kaj lunaj eklipsoj, meteoroj, ŝtormoj, sismoj, vulkanaj erupcioj, inundoj, elfluoj de riveroj kaj subitaj maraj ondegoj, kiel videblas en la ugaritaj mitoj, kaj precipe en la intrigoj de Baal kaj Anat.
Ĉiu natura fenomeno simbolis diaĵoj kiu estas respondeca kaj kontrolanta de ĝi, kiu estis rekte plifortigita laŭ la potenco kaj superregado de tiu respondeca diaĵo. Tial oni devas adori kaj oferti al la diaĵoj kiuj estas la bonaj kaj pravaj, kapitulaci al ili kaj starigi ilin kiel la patronoj de la loko, por plifortigi ilian potencon kaj ricevi de ili abundon kaj benon. Foje oferoj devas esti faritaj al la malbonaj dioj kaj iliaj demonaj servistoj, por estingi ilian koleron. Ekzemple en mezopotamia kulturo, la dekkvara tago de la luna monato (meze de la monato kiam la luno estas plena), estis dediĉita al trankviligo de la perforta kolero, kaj tial homoj sindetenus de plezuroj kaj striktus de gravaj agadoj.
Paganismo atribuis al naturaj fortoj, al abstraktajn konceptojn kaj eĉ al ideismojn diajn kvalitojn, kiuj estis adoritaj per preĝo, ofero kaj aliaj ritoj, por konekti kun ili, plaĉi al ili kaj plifortigi ilian potencon. La ofertaĵoj estis plejparte bestoj kaj plantoj. En tre ekstremaj kazoj kiel en kriztempo kaj danĝero de detruo, kaj laŭ la kultado de certaj diojm eĉ homaj oferoj estis ofertitaj. La plej fruaj tiele konataj sektoj estis en 3000 a.K. en Mezopotamio, Egiptio kaj Ugaritio. En Okcidenta Azio kaj Eŭropo tiu oferoj daŭris ĝis la penetro de kristanismo kaj islamo. Aldone, en kelkaj el la kulturoj konkeritaj de eŭropanoj al kiuj estis alportita kristanismo, oni povas trovi sintezon kreitan inter kristanaj kredoj kaj akceptita idolkulto, tia kombino regas en multaj partoj de Afriko kaj malpligrade ankaŭ en Sudameriko. En Sudorienta Azio same kiel en subsahara Afriko simila kombinaĵo troveblas ankaŭ kun Islamo.
Praktiko
Ofte la dioj havis reprezentadojn en la formo de statuo kiuj estis faritaj el ligno, ceramiko, kaj metaloj kiel kupro kaj oro kiuj simbolis potencon, aŭ specialan ideismon, kiel la ora bovido en la Biblio, kiu estas menciita en la rakonto pri la eliro el Egiptio kaj la vagado de la Izraelidoj en la dezerto. Foje estis miniaturaj statuetoj estis trovitaj en arkeologiaj elfosaĵoj por "mem-uzo" aŭ ĉehejme.
En la plej multaj el la ritoj de la statuoj en la antikva mondo, la statuoj esprimis sintenon de la ĉeesto de dio ene de aŭ tra lia bildo, kvankam ne la identecon aŭ kompletan redukton de la idolo kun la statuo prezentas lin. Tiu ĉi aparta ĉeesto de Dio laŭ lia bildo povas esti nomata "ikona sinteno".
Kvankam la mitoj en ĉiu kulturo estas diversaj kaj foje malsamaj, ekzistas similaj motivoj kiuj ripetiĝas en la plej multaj antikvaj kulturoj kaj oni povas foje trovi lanĉpunktojn en tiaj kaj tiaj dioj kaj similaj rakontoj. Kvankam en multaj kulturoj ekzistas kelkaj similaj dioj, kiel la supera dio, la patro de la dioj kaj ilia estro, kiu kutime estas ankaŭ la primara dio, la dio de kreado, kaj apud li la dio de la suno, la diino de la luno, la dio de la pluvo kaj la ŝtormo kaj la fulmo, la dio de la ĉielo, la diino de la tero, la diino de fekundeco, la dio de la submondo kaj morto, de la maro, kaj la diino de amo kaj beleco, kaj alia nombro da dioj; tamen foje certa dio okupis centran lokon en certa urbo kaj estis konsiderita la patronsanktulo de la loko, kiel la greka diino de milito kaj saĝeco Atena kiu estis konsiderita la patronino de la urbŝtato de Ateno.
Krom la adorado de la fortoj de la naturo, ekzistis tiuj kiuj adoris abstrakta forto de la naturo, kiel ekzemple fekundeco aŭ morto, ideismoj kiel ekzemple saĝo kaj justeco, kaj eĉ specialaj bestoj kiuj reprezentis klare unikajn trajtojn, Kiel virbovoj, leonoj, krokodiloj kaj serpentoj, la serpento kaj la krokodiloj en antikva Egiptio, kie la faraonoj estis ornamitaj sur siaj kapoj per krono aŭ kvasto kun serpenta simbolo, kaj kiel la kobro serpenta kultado praktikita ĝis hodiaŭ en kelkaj lokoj en Barato. La tropika insulo Balio en la indonezia insularo ankoraŭ estas adorata la vulkano de la insulo.
Pensmaniero
La penso de la pagana homo kiam li konfrontiĝis al la vivo kaj sia cirkaŭaĵo kaj loka medio, estis ke malantaŭ la natura mondo, kiu estas plena de potencaj fortoj, estas signifo kaj rakonto. La astronomia kaj meteologia okazaĵoj estas nek hazarda nek arbitra, sed ja estas interna kialo por ke aferoj okazas, kiuj devas esti komprenataj. Kaj tiel per la personigo de la potencoj kaj personigo de la dioj, la antikvuloj povis doni logikan kaj senchavan signifon al la vivo ekster la homo kaj la fortoj de la naturo: ĉefe al la naturcikloj kaj neregulaj okazaĵoj. Tial oni devas adori kaj oferti al la diaĵoj kiuj estas la bonaj kaj pravaj, kapitulaci al ili kaj starigi ilin kiel la patronoj de la loko, por plifortigi ilian potencon kaj ricevi de ili abundon kaj benon. Foje oferoj devas esti faritaj al la malbonaj dioj kaj iliaj demonaj servistoj, por estingi ilian koleron.
Demandoj kiel la origino de homo kaj la mondo, la manieroj kiel la mondo funkcias, la sorto de homo kaj la postvivo maltrankviligis kaj okupis multajn el la antikvuloj. Per paganaj konceptoj, homoj ankaŭ povis doni al si pli larĝan ekzistecan signifon, trovi signifon kaj destinon por la homo sur la tero, kaj respondi ĝenajn demandojn kiel ekzemple de kio la homo estiĝis, kion li devas fari en sia vivo, kaj kiel pli bone trakti la vivon. Ili ankaŭ respondis demandojn kiel Kio estas la fonto de malbono kaj sufero? Kiel trakti la tragedion de morto, kiu neeviteble okazos al ĉiun homon kiu ajn li estas. Kial homoj mortas antaŭtempe, kaj kiel tio povas esti malhelpita aŭ prokrastita?
Institut des hautes études scientifiques
La serĉado ne estas regata: ĉiu serĉisto povas elekti la celon kiun li deziras.
Les Publications mathématiques de l'IHÉS
La IHÉS publikigas matematikan revuon, les Publications mathématiques de l'IHÉS, kiu estas tre fama.
4614 Masamura
4614 Masamura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Kazutada Masamura (1920–1998), sekretario de la "Orienta Astronomia Asociation" (Toa Tenmon Gakkai) kaj direktoro de la observatorio de Gifu.
Verbotempoj de dependaj propozicioj
EdE-V
Verbotempoj de dependaj propozicioj. En la propozicioj subjektaj, objektaj, predikativaj, epitetaj, se ili estas ekspilikaj (t. e. enkondukitaj per KE), la verbotempoj estas relativaj, t. e. la estanta tempo de la subprop-o respondas al la tempo de la ĉefprop-o, la estinta tempo signas antaŭtempecon, la estonta tempo posttempecon rilate al ĝi. Ekzemple: Mi vidis, ke li falas (estas falanta). Mi vidis, ke li falis (estas falinta). Mi vidis, ke li falos (estas falonta). Same estas en la dependaj demandoj: Mi ne sciis, kie li estas (en la tempo de mia nescio).
En la subpropo-oj rilataj (enkondukitaj per relativoj - KIU, KIO, KIA la tempoj estas absolutaj, t. e. montras, sen rilato al la ĉefprop-a tempo, tiun tempon, kiam la subprop-a ago okazas. Same estas en la adjektaj subprop-oj, se ilin enkondukas relativo, aŭ speciala konjunkcio: Li ĉeestis, kiam ŝi mortis. Mi ne renkontis tiun, kiu alportis la leteron. Mi faris, kion mi povis.
La diferencon inter la du kazoj lumigu la jenaj ekzemploj: Kiam mi venis (absoluta tempo) en la ĉambron, mi vidis, ke li skribas (relativa tempo). Kiam vi demandis (abs. tempo) min, mi ne sciis, kiam mi estos (rel. tempo) preta. KALOCSAY.
Bela Crkva (Serbio)
Bela Crkva (Бела Црква, Fehértemplom, Weißkirchen, Biserica Alba) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato. En ĉiuj lingvoj la nomo signifas: blanka preĝejo. Ankoraŭ 13 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
Bela Crkva situas en valo, laŭ ĉefvojo Panĉevo-Rumanio. Versec troviĝas 33 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1355 en formo Fehéregyház. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1717 germanoj refondis la komunumon. En 1750 serboj kaj rumanoj alvenis. Inter 1774-1872 la loko estis parto de milita zono, rekte apartenanta al la Habsburga Imperio. En 1848 la serboj vane sieĝis la komunumon. En 1910 loĝis en Fehértemplom 11 524 da homoj, (6062 germanoj, 1994 serboj, 1806 rumanoj, 1213 hungaroj kaj 312 ĉeĥoj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Temes (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. Poste la germanoj estis deportitaj. En 2001 loĝis en Bela Crkva 10 675 da homoj, (serboj 8222, ĉeĥoj 511, ciganoj 266, hungaroj 180 kaj aliaj).
Nakamatsu Yoshiro
NAKAMATSU Yoshiro(Hepburn), (中松 義郎 [nakamacu joŝirō], 26-a de junio 1928 - ) estas japana inventisto, fama kiel registrinto de pli ol 3000 inventojn. Alinome '''D-ro. NakaMats'''. Li estas konata kiel elpensinto de la mola disko por la komputilo. Tamen fakte en 1979 IBM kontraktis kun li pri lia patento"Nakabizon" registrita en 1952 kiu povus koncerni al mola disko, kiam IBM vendis molan diskon en Japanio. Oni miskomprenis la kontrakton, kaj konsideris lin inventinto.
Pori
Pori estas urbo en Finnlando, ĉefurbo de la provinco Satakunta. komunumo en la provinco Satakunta de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Okcidenta Finnlando. Ĝi havas ĉirkaŭ 76 000 loĝantojn. Pori estas fondita en 1558. En Pori okazas ĉiusomere internacie konata ĵaz-festivalo. Pori estis fondita sur bordo de Botnia Maro, sed la plialtiĝo de la tero peris, ke nuntempe centro de Pori ne estas marborde.
Borde estas lago Karhijärvi.
Moravský Písek
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.
Luciano Tesi
, veterinaro de profesio.
En 1990, li fondis la amatoran astronomian klubon de la Monto Pistoiese kaj poste gvidis la konstruon de la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese elde kiu li faris siajn observojn. Kiel la direktoro de tiu observatorio, li kunlaboris al la malkovroj de multenombraj asteroidoj.