cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Givat Brenner
La verkisto Amos Oz instruis tie; la israela generalo Jicak Sadeh estas entombigita tie.
Yohei Sakai
Yohei Sakai (坂井 洋平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Yokohama FC, SC Sagamihara, Mito HollyHock kaj Thespakusatsu Gunma.
Matematikai és Fizikai Lapok
Redakcio
Ĝiaj respondecredaktoroj estis: Gyula Maurer (1953-56), Vilmos Cseke  (1957-59); Kálmán Kovács  (1960-1962/5), ĝis 1975/1. numero kun Judit Szőcs kaj Ágnes Néda. De 1976/2-a numero redakcia laborkomunumo respondis pro ĝi gvidite de Vilmos Cseke. De 1979/2. numero Árpád Pál (ĉefredaktoro), Jenő Kolozsi, József Kolumbán, Néda Ágnes, Németh Sándor, Enikő Péterffy (respondecredaktoroj), Margit Kovács (redaktorino). Ĝiaj fiziksciencaj redaktoroj estis László Heinrich kaj Ferenc Koch. Ĝiaj redaktoraro konsistas post 1990 Kolumbán József (ĉefredaktoro), Néda Ágnes (respondecredaktorino), Kovács Margit (redaktorino).
20539 Gadberry
20539 Gadberry estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sandra Gadberry, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Ŝi instruis ĉe la St. Leo the Great School en Lancaster (Pensilvanio, Usono).
Tertremo en Guerrero en 2014
La tertremo estis sentebla en almenaŭ 15 ŝtatoj de la lando, inkluzive de Meksik-urbo kaj konsiderinde afektis la urbojn Petatlán, Ixtapa-Zihuatanejo kaj Chilpancingo, en la ŝtato Guerrero.
Ĝis la 18:00 (loka horo) en la 18-a de aprilo oni kalkulis 106 posttertremoj.
Fundamenta baso
Root (chord)
Tertremo en Guerrero en 2014
Eksteraj ligiloj
Oficiala raporto pri la tertremo (hispane)
Villanueva de Bogas
Villanueva de Bogas estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Bogas" povus deveni el latina buda, tifao, aŭ el eŭska muga, mejloŝtono. Ambaŭ hipotezoj estas probablaj ĉar ĉe la bordoj de la proksima rivero Algodor kreskas tifaoj, kaj la limo de la vilaĝo kun La Guardia nomiĝas fakte tiele Mojón (mejloŝtono).
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Villabogueño. La censita populacio en 2011 estis de 807 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,16 loĝ/km².
Situo
Villanueva de Bogas estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Toleda Manĉo en la sudorienta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 652 m; je 43 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 57 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°43′20″ N 3°39′21″ Ok.
Historio
En 1199 aperas Bogas en dokumento kie Alfonso la 8-a kaj lia edzino Leonor, donas la vilaĝon al Gonzalo de Mesa kaj lia edzino. Dekomence ĝi dependis administre de La Guardia, ĝis kiam en 1590 Filipo la 2-a donas la titolon de vilaĝo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
María Rosa Lida de Malkiel
Biografio
De judargentina deveno, ŝi estis preferata disĉiplo de Amado Alonso. Li profesoris kursojn de latina kaj greka en la Altlernejo de Filozofio kaj Beletroj de la Universitato de Bonaero, en kies Instituto de Filologio ŝi laboris. Ŝi fakuliĝis pri latinida filologio kaj famiĝis internacie pro siaj kritikaj studoj pri La Celestina kaj la Libro de Buen Amor. Ŝi apartenis al la Academia Argentina de Letras. Ekde juna ŝi vivis en Usono, kie ŝi estis profesorino en la Universitatoj de Kalifornio, Harvard, Ohio, Wisconsin, Illinois kaj Stanford. En Berkeley ŝi konis la rusan lingviston Yakov Malkiel, al kiu ŝi edziniĝis en 1948. Ŝi estis Doktorino honoris causa en la Smith College. Inter ŝiaj tradukoj de la greka elstaras tiu de La naŭ libroj de la historio de Herodoto.
Rosche
Rosche estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samtempe la loĝloko estas la administra centro de komunumaro, nomata Samtgemeinde Rosche, do de libervola ligo de pluraj administre principe sendependaj komunumoj, kiuj tamen decidis komune plenumi iujn administrajn taskojn kaj servojn. Membroj de la komunumaro estas la kvin komunumoj Oetzen, Rätzlingen, Rosche, Stoetze kaj Suhlendorf.
Granville (SkyTrain Vankuvero)
Granville estas subtera stacio sur Expo Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). Ĝi situas en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi estis malfermita la.
Tx
La du-litera kombinaĵo TX havas plurajn signifojn:
Péter Szabolcs
Péter Szabolcs [sabolĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabolcs Péter estas hungara skulptisto. Péter Szabolcs naskiĝis la en Diósgyőr.
Ryosuke Otsuki
Ryosuke Otsuki (大槻 亮輔, n. ) estas japana futbalisto.
Péter Szabolcs
Biografio
Péter Szabolcs abiturientis en belarta gimnazio en 1961 en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1967. Liaj plej gravaj instruistoj estis József Somogyi kaj Iván Szabó (skulptisto). Post siaj studoj li vivas en Zalaegerszeg. Kelkfoje li kreis en artistkolonio en Egervár plej ofte el bronzoj, pli malofte el lignoj. Li ricevis premiojn inter 1975-2017.
Ryosuke Otsuki
Li futbalis ĉe Yokohama FC.
Parempuyre
Parempuyre estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Osetio
Geografio > Eŭropo > Osetio
Komuna nomo de du geografiaj landoj: Nord-Osetio (subjekto de Rusia Federacio) kaj Sud-Osetio (memregata, internacie neagnoskita teritorio en nordo de eksa sovetia Kartvelio).
Hermes
Hermeso povas esti jeno:
Osetio
En Rusio ankaŭ la populara simpliga nomo por referenci al Nord-Osetio.
Pri la nomo
La internacie disvastiĝinta nomo de la regiono venas de la kartvela vorto Oseti, kiu signifas "lando de osetoj". La nomo en la oseta estas Iriston (eblas dialekta prononco Iriŝton). Lastatempe disvastigata nomo "Alanio" ne estas same populara en Sud-Osetio, kiel en Nord-Osetio.
Juan del Encina
Vivo
Li estis la filo de ŝuisto, lia vera nomo estis Juan de Fermoselle, sed li adopitis "de la Encina" kio signifas en la hispana "de la Anzino".
Li apartenis kiel muzikisto, kune kun Juan de Anchieta inter aliaj, al la unua epoko de la nomita hispana polifonia skolo, unu el la plej gravaj de Hispanio, kaj kio plej bone reprezentas la polifonian evoluon en tiu lando, kie li estis konsiderata krome kiel unu el la gravuloj kaj prauloj de la hispana teatro. Krome li akiris kvaliton en siaj poemoj (glosoj kaj villancicos.
Li verkis poezion en Asturleona lingvo (precize en dialekto sajaga) kiel la "Coplas de Mingo Revulgo" aŭ "El Auto del repelón", laŭ inter aliaj la fakulo Humberto López-Morales en sia studo "Elementos leoneses en la lengua del teatro pastoril de los siglos XV y XVI" konsultebla en la Centro Virtual Cervantes.
La naskiĝloko ne estas certa. Kelkaj aŭtoroj situas ĝin en Salamanko kaj aliaj en kelkaj el la salamankaj municipoj kiuj enhavas la vorton Encina en sia nomo kiel Encina de San Silvestre aŭ La Encina.
Li studis en la Universitato de Salamanko, kun Nebrija. En 1492 li eniris al servo de la dua Duko de Alba en kis kortego li organizos festenojn kaj verkos komediojn kaj muzikon. En la nokto de Kristnasko de 1492, oni ludis unuafoje unu el liaj eklogoj, en la kastelo de Alba de Tormes.
En 1519 li pilgrimis al Jerusalemo kie li kantservis sian unuan meso. En 1534 liaj restaĵoj estis translokigitaj al la katedralo de Salamanko, kie ankoraŭ estas enterigita.
Referencoj kaj bibliografio
(En la hispana)
La Acebeda
La Acebeda estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio, je 90 kilometroj de Madrido ĉefurbo. Ĝi havas 57 loĝantojn (2008). Ekde 1833 ĝi apartenas al Madrido, antaŭ tiu dato ĝi troviĝis en la provinco Segovio. La Acebeda signifas en la hispana ileksejo aŭ loko kie estas plantoj de ilekso.
Xl
La literkombino havas plurajn signifojn:
NGC 4948A
NGC 4948A (aliaj indikoj — MCG -1-33-80, DDO 162, PGC 45242) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Châtillon
Châtillon - france, prononco laŭ sistemo IFA [] - havas diversajn signifojn:
Geografia nomo
Châtillon estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Persona nomo
Châtillon estas la nomo de la sekvantaj personoj:
Regionoj de Sauda Arabio
Sauda Arabio estas dividata en 13 administrajn regionojn (arabe manatik idarija, singulare mintaka idarija). Ĉiu regiono dividiĝas en plurajn guberniojn. Jen numerigo laŭ la dekstra mapo:
Historio de Nauro
La historio de Nauro, insuleto kun areo de 21 km², izolita meze de la centra Pacifika Oceano, konsistas en sinsekvaj tre malsamaj periodoj, ekde prahistoriaj tempoj ĝis la fondo de la Respubliko de Nauro.
La okazaĵoj de la periodo antaŭ la koloniigo de la fino de la 19-a jarcento estas nur malmulte konataj pro la manko de skribitaj dokumentoj kaj pro la kvazaŭa neekzisto de arkeologiaĵoj. Origine la naura socio estis matriarkeca.
La postaj okazaĵoj multe rilatis al la ekspluatado de la nura riĉfonto de la insulo, nome minerala fosfato.
Germana protektato
En 1798, Nauro estis malkovrita unue de kapitano John Fearn kaj li nomis lian malkovron Agrabla Insulo. Depost 1830 la insulo estis regule vizitata de balenŝipoj kiuj tie haltis por provizi sin de manĝaĵoj. Eŭropanoj enmigris kaj edziĝis kun lokaj virinoj. Sub la influo de la Eŭropanoj la tradicia komunumo disfali ene de 50 jaroj. Tiu dramo finiĝis en 1878 kun la civila milito inter la 12 etnaj grupoj. Dum tiu milito 40% de la loĝantaro de Nauro estis eliminita. Poste Nauro estis asignita al Germanio (pro la brita-germana konvencio de Berlino). En 1888 Germanio aneksis la insulon kaj rebaptis la insulon en Nauro. En 1899 Nauro estis inkludita en la protektorato de Germana Novgvineo kaj tiel restis ĝis la Unua Mondmilito. Inter 1887 kaj 1917 alvenis misiistoj el Kiribato. Rezulte de ilia laboro multaj lokaj tradicioj perdiĝis.
En 1914 kiam la Unua Mondmilito eksplodis deporteerden la Germanoj, la Britoj, al Oceana Insulo, kie la Brita daŭrigis kun la gajna de fosfato. En novembro 1914 venis HMAS Melburno al Nauro kaj deportita ĉiuj de la 23 prezenti Germanoj al Aŭstralio kaj Aŭstralio okupis la insulo. La Brita ekzilitoj estis kapabla reveni al Nauro, ili tuj da? ri kun la gajnanta de fosfato. Ĉe la fino de la Unua Mondmilito, la insulo fariĝis mandato de la Ligo de Nacioj konfidita al Aŭstralio, Nov-Zelando kaj Britio.
Fondo de la sendependa Respubliko de Nauro
Post la Dua Mondmilito Nauru venis sub la mastrumado de la Unuiĝintaj Nacioj kun Aŭstralio kiel la reganta potenco.
En 1965 ekestis la unuaj vere leĝdonaj kaj plenumaj povoj en Nauru. Fine Nauru interkonsentis en 1967 kune kun Aŭstralio, Nov-Zelando kaj Britio ke la respubliko de Nauro iĝu sendependa. La Naura Fosfato-Komisiono aĉetis la rajtojn por la fosfato-ekspluato kaj en 1968 Nauru fariĝis sendependa. Ekde tiam Nauru estas parto de la brita Komunumo de Nacioj.
La problemaro de la naturmedia detruo
Malgraŭ la granda prospero kiun la fosfatindustrio alportis, la naturo kaj la medio de la insulo estas detruitaj. La plimulto de la arboj estis faligitaj kaj la plejparto de la insulo konsistas el grizaj koralrifoj. Nauro konsideris ke Aŭstralio estu respondeca por tiu ĉi detruado kaj sekve trenis Aŭstralion en 1989 antaŭ la Internacia Kortumo en Hago. En 1993 sekvis la decido ke Aŭstralio devis kompensi la respublikon de Nauro por pli ol 100 milionoj da aŭstraliaj dolaroj. Alia postulo estis ke ĝi helpu al nauruanoj restarigi la medion de la insulo. Ironie, daŭre Nauru daŭrigis kun la fosfato-industrio, kiu ankoraŭ estas la plej grava kaŭzo de la detruo de ilia insulo.
Fine de 2005 tra la tuta insulo retroveblis rubaĵo en formo de malnovaj ne plu uzataj veturiloj, televidiloj ktp. Tamen la fosfata minejo ankoraŭ resto dum longa tempo la enspezofonto de la insulo. En Nauru troveblas la plej pura fosfato. Malgraŭ la riĉeco kaj abundeco la lando estis ruinigita ene de du generacioj. Naŭro estas precipe la historio de la homo, kiu iam sian materian komforton sekurigita, neglektas sian kulturon, forgesas sian pasintecon kaj ne zorgas pri sia naturmedio.
Bob Klose
Bob KLOSE (nasknome Rado Robert KLOSE), naskiĝinta en 1945 en Kembriĝo, estas gitaristo, muzikisto, fotisto kaj printisto. En 1964 kaj 1965, li partoprenis al la rokgrupo, kiu poste estis iĝonta Pink Floyd, kiel ĉefa gitaristo. Li forlasis ĝin en junio 1965, interesiĝanta al Ĵazo kaj Bluzo, sed ne al la Psikedela rokmuziko de la tiama gvidanto de la grupo Syd Barrett.
En 2006 kaj 2015, li partoprenis al albumoj de posta ano de Pink Floyd David Gilmour: nome On an island kaj Rattle that lock.
Ekonomio de Argentino
Argentino estas la dua plej granda ekonomio de Sudameriko, post Brazilo. Kun tiu, ili estas la unikaj sudamerikaj landoj kiuj integras la G-20, kiu kunigas la plej grandajn, riĉajn kaj industriigitajn industriojn de la planedo.
Argentino estas unu el ĉefaj produktantoj de sojo de la mondo, post Usono kaj Brazilo, kun 48 milionoj da tunoj en 2011. Kaj ĝi estas en kvara loko en produktado de petrolo (post Brazilo, Venezuelo kaj Kolombio).
Sacco
Sacco en la itala lingvo havas la signifon de sako. La vorto estas uzata kun diversaj signifoj:
Ekonomio de Argentino
Priskribo
Argentino estas unu el ĉefaj eksportantoj de viando en la mondo, kaj ties produktado estis ofte agnoskita kiel tiu plej bonkvalita. Estas la unua monda produktanto de sunfloro, matea herbo, citronoj, kaj sojoleo, dua de mielo kaj pomoj, la plej granda produktanto de tritiko kaj lano en Latinameriko, inter aliaj produktaĵoj. Estas la plej granda produktanto de vino en Latinameriko, la kvina en la mondo, kaj la ĉefa produktanto de biodizeloleo tutmonde. Ankaŭ la produktado de tergaso kaj nafto gravas. La kuŝejo Aguilar, en la provinco Jujuy, estas la plej granda koncentro de mineraloj de plumbo kaj zinko de Sudameriko, kaj tiu de Bajo de la Alumbrera en la provinco Katamarko, estas unu el la plej grandaj kuŝejoj por elfosado de oro kaj kupro en Latinameriok, tiele ke Argentino estas la dektria plej granda produktanto de oro de la mondo. Posedas la trian plej grandan gasrezervejon de la planedo. Argentino estas la eplj granda produktanto de programaro de la regiono kaj okupas la duan rangon en Sudameriko pri fabrikado de aŭteroj, post Brazilo.
Miguel Oblitas Bustamante
Miguel Oblitas Bustamante estas perua muzikisto kaj komponisto. Li studis en Trujillo kaj Lima. Miguel Oblitas estas kreinto de pli ol 100 verkoj inter kiuj elstarasla jenaj: La sinfonio "Las Pampas de Nasca", la sinfonia poemo "Marcahuasi", "Sinfonía Inkaika", "Rapsodia Andina" dediĉita al la Anda Parlamento, "Cantos de mi tierra" (kiu inkludas himnojn al Nasca, Vista Alegre, Lomas, Changuillo, Ingenio kaj Marcona). Liaj komponoj premieriĝis en Nasca, Lima, Trujillo, Piura, Chiclayo, Cajamarca, Arequipa, Satipo, Santiago de Chile, Iovao, Astraĥano, Venecio kaj Miami.
Ekonomio de Argentino
Priskribo
La argentina ekonomio profitas el granda riĉo kaj vario de krudmaterialoj, el loĝantaro kun bona nivelo de edukiteco, el gravaj sistemo de agrikulturo kaj bazo de industrio, kiu eĉ ixgis la plej disvolvigita de Latinameriko kaj unu el la dek plej grandaj de la mondo, sed kiu montris ian bremsadon relative, el la lasta kvarono de la 20a jarcento.
Laŭ la lastaj informoj de la Internacia Monfonduso, la MEP en 2012 estis de 474 812 milionoj de dolaroj je normala prezo, nome en la rango 24a laŭ ties MEP konvertita al dolaroj, dum la MEP je pareco de la akira povo estis de 756 226 milionoj de dolaroj, okupante la 21an lokon. La porpersona MEP en PAP (pareco de la akira povo) estis de 18 319 dolaroj. La sendungeco en la unua jarkvarono de 2012 estis de 7,1 %.
Laŭ la informoj de la IMF por 2012, la MEP konsiderita laŭ terminoj de pareco de la akira povo atingis 756 226 milionojn de dolaroj, rezulte, ke Argentino estas la tria potenco ekonomia de Latinameriko, superita nur de Brazilo kaj Meksiko. Dume la porpersona MEP mezurita laŭ pareco de la akira povo de 18 319 usonaj dolaroj, estas la plej alta de Latinameriko.
Laŭ la registro de 2008, la eksportado pasis de 70 589 al 56 060 milionoj de dolaroj en 2009. Dum la importado descendis el 57 413 al 35 214 milionoj de dolaroj en la sama periodo. Mercosur pluestas la ĉefa komerca partnero, al kiu oni sendis 23 % de la enŝipigaĵoj kaj ekde oni akirik 16 % de la importado.
La lando plutenas eksteran ŝuldon de proksimume 120 000 milionoj de dolaroj (2009), ekvivale al 38,7 % de la MEP. La kvanto de tiu ŝuldo rilatas ĉefe al agado realigita dum la lasta militista diktaturo (1976-1983), periodo kiam la ŝuldo kreskis 364 %, kaj al amasaj eksteraj pruntaĵoj faritaj dum la du sinsekvaj regadoj fare de Carlos Menem, pro la politiko de malmultekosta dolaro fare de la Leĝo pri Konverteblo de la aŭstralo. En tiu lasta periodo la kresko de la ŝuldo estis de 123 %. La rilato inter la MEP kaj la ekstera ŝuldo atingis krizan punkton en januaro de 2002 kiam ĝi estis la 190 % de la MEP. Ekde tiam kombino de reduktado de la ŝuldo, moderado en pruntopreno kaj konsiderinda pliigo de la MEP, reduktis la eksteran ŝuldon al malmulte malpli ol 41,5 % de la MEP (2012).
La imposta premo situiĝis en 2012 en la 36,9 % super tiu de Brazilo (32,4 %) a kaj proksima al niveloj de Eŭropo (38 %), kaj tiu pliiĝis konsiderinde el 16,7 % kiu registriĝis en la periodo 1997-2002. La imposta strukturo baziĝas ĉefe sur la aldonvalora imposto (AVI aŭ IVA) kiu kontribuas per 31 % al la totalo, kvankam ties relativa gravo malpliiĝis rilate al la averaĝo de 1997-2002, kiam estis de 39 %, pro pliigo de la kontribuo de la enspezimposto, kiu pasis de 19 % al 21 % kaj ĉfe pro elprenoj al eksportado kiu pasis de 1 % al 10 %.
La INDEC kalkulis la inflacion akumulitan dum 2012 en Argentino en la 9,9 %, kvakam por privataj konsultentreprenoj kaj la provinciaj registaroj estis de 24,4 %. Tiuj malregulaĵoj ĉe la statistikoj permesis, ke la Internacia Monfonduso, per senantaŭaĵa decido, rekomendis nuligi al la lando la voĉdonrajton kaj aliajn rajtojn rilatajn ene de la organismo. Fine, en februaro de 2014, la argentina registaro disvastigis la valorojn de la indico de prezoj al konsumanto laŭ nova kalkulmetodo, indico kiun la ekonomikaj sendependaj analizistoj konsideras ĝenerale vereca.
Fine de 2011, la argentina ŝtato estis akumulinta rezervojn en eksterlanda monunuo por 46 376 miloonoj de dolaroj.
La Canasta Básica de Alimentos (Baza Nutraĉetaĵo aŭ varkorbo) kalkulita baze sur la KPI (kiun disvastigas la INDEC), utilas por starigi la indicojn de malriĝo kaj indigenteco, kiu en la unua jarduono de 2012 situiĝis ĉe 6,5 %, dum laŭ la Cepal la malriĉo en Argentino en 2011 estis de 5,7 %, nome la plej malalta de Latinameriko, sub eĉ de Urugvajo (6,7 %). La sociaj indikiloj sukcesis malaltiĝi konsiderinde ekde 2002 kun valoroj de malriĉo proksimaj al 54 % kaj de sendungeco de 21,5 % en la plej kriza momento.
Argentino formas parton de la regiona bloko konata kiel Mercosur, integrita de Argentino, Brazilo, Paragvajo Urugvajo kaj Venezuelo. Tiu bloko konstituas la plej grandan produktanton de nutraĵoj de la mondo, ĝi havas MEP de 3 300 000 milionojn de dolaroj, kio reprezentas la 82,3 % de la totala MEP de la tuta Sudameriko kaj ĝuas el pli ol 270 milionoj da loĝantoj (preskaŭ la 70 % de Sudameriko), kio igas ĝin la plej granda, plej loĝata, ekonomie plej pova kaj plej integrita bloko de Latinameriko. Kiel konsekvenco de la grando de la ekonomia bloko Mercosur, la komercaj rilatoj inter Argentino kaj Brazilo pliiĝis ĝis iĝis de unua gravo por ambaŭ landoj. Argentino kaj Brazilo estas la du plej grandaj, influaj kaj ekonomie plej povaj partneroj de la bloko, kaj ekde la kreado de Mercosur okazis nombaj konfliktoj inter ambaŭ sudamerikaj potencoj: la komerca bilanco inter ambaŭ landoj ekdeficitiĝis por Argentino ekde junio de 2003, kio iĝis tialo por priokupado por entreprenistoj kaj funkciuloj tiulande. Tiu deficito estis mallonge ŝanĝita en majo de 2009, kaj denove ŝanĝita en 2012 kiam ĝi atingis favora saldo rilate al Brazilo. En 2006, la registaroj de Argentino kaj Brazilo subskribis serion de duflankaj interkonsentoj, inter kiuj troviĝas klaŭzo de konkurenca adaptado kaj la interkonsentoj rilataj al komercaj interŝanĝoj de la sektoro de aŭtomotoroj. La celo de ambaŭ interkonsentoj estas malpliigi la malsimetriojn en la bloko. Tiuj malsimetrioj estis tialo de plendo de la plej malgrandaj landoj kiaj Urugvajo kaj Paragvajo, kiuj suferas malavantaĝon antaŭ la ekonomie plej grandaj partneroj, nome Argentino kaj Brazilo, kaj ili kritikis la faktan aŭtoritaton kiun ili faras lastatempe super la bloko. La oficiala monunuo de Argentino ekde 1992 estas la Peso ($).
Stacio Yoyogi-Uehara
Stacio Yoyogi-Uehara (代々上原園駅 [jojogi-uehara-eki]) estas fervoja stacio en Kvartalo Shibuya en Tokio, Japanio. La stacion dividas Linio Odakyū-Odawara de Elektra Fervojo Odakyū kaj Linio Chiyoda de la metroa reto Tokyo Metro. Tio estas finstacio por la Linio Chiyoda. Ĉe tiu stacio tiuj du linioj kuniĝas kaj havas komunajn trajnojn (inter kiuj estas ekspresoj, duon-ekspresoj kaj ekspresoj de Tama), kiuj iras al/de okcidenta direkto de la linio Odakyū-Odawara (ĝis, ).
Apud la stacio estas bushaltejo de Keiō Dentetsu Bus.
Kajoj
La stacio Yoyogi-Uehara estas finstacio por la lokaj trajnoj de la linio Chiyoda, kiuj alvenas ĉe la kajon 2. La ekspresoj (de ĉiuj tipoj) de la linio Chiyoda alvenas ankaŭ ĉe la kajo 2, sed ili plu iras laŭ la linio Odakyū-Odawara.
Sekvaj stacioj
Ĉiuj trajnoj de la linioj Odakyū-Odawara kaj Chiyoda, krom la super-ekspreso Romanskar, haltas ĉe la stacio Yoyogi-Uehara.
Robert Suckale
La verkaro de Suckale inkluzivas krom la germanlingvajn landojn kaj la landojn de centra Eŭropo ankaŭ Francujon kaj Italujon kaj montras, ke arthistorio bezonas tuteŭropan perspektivon kaj transliman esploron. En la fokuso de lia intereso staras la arverkoj mem, kiujn li rigardas alterne de proksime kiel arta teĥnikaĵo kaj de historiisma panorama perspektivo. Je tio li ankaŭ esploras la diversajn genrojn ekde tabulobildo trans kultaĵo ĝis la arĥitekturo. Lia korafero estis la ankrigo de la monumentflegado en la universitata instruo: li decide partoprenis la enkondukon de la studfako monumentflegado ĉe la TU Berlino, kion li antaŭe jam estis farinta en Bamberg. Li malhelpis, ke la TU Berlino malfondus sian sekcion arthistorio, kaj apartenas al la fondintoj ĉe la Centro Schinkel pri Arĥitekturo, Urbesploro kaj Monumentflegado de la TU Berlino.
Olmedo (Valadolido)
Olmedo [olMEdo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudoriento de la provinco. La loknomo Olmedo estas etimologie komprenebla kiel Ulmaro. Tial aperas ulmo en la supra duono de la blazono. Estas en centra Hispanio multaj aliaj lokoj kun sama etimologio nome Olmedo de Cadaces (Salamanca), Olmedillo de Roa (Burgos), La Olmeda de Jadraque (Guadalajara), Olmeda de las Fuentes (Madrid), Olmedilla de Alarcón (Cuenca) etc., kaj pli simple Los Olmos (Teruel], Olmos de Ojeda (Palencia), Olmosalbos (Burgos), Olmilllos de Muño (Burgos), ktp. ​
Geografio
Ĝia municipa teritorio, formita de loĝlokoj Olmedo kaj Calabazas (Kukurboj), okupas totalan areon de 128,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 574 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 500 ekde la 1960-aj jaroj, sed poste rekuperiĝis kiel komarka centro.
Historio
En 1353 estis en Olmedo la reĝo Petro la 1-a, kiam li disiĝis definitive el sia edzino por reveni al María de Padilla, kies eksterleĝa filino, nome Constanza, ricevis Olmedo kaj aliajn urbojn pro sia rezigno al rajtoj al krono en 1388. Poste Olmedo estis dominita de Aragono, kiam tiu deklaris militon al Johano la 2-a de Kastilio; Olmedo alianciĝis kun Johano la 2-a, kaj tiu sieĝis ĝin, kaj venkis la aragonanoj en la batalo de Olmedo. La aragonanoj abandonis Olmedo tiun saman nokton.
En 1467 Olmedo estis kortego de la infanto Don Alfonso, ribelinta kontraŭ Henriko la 4-a, kaj la 20an de Aŭgusto okazis ĉe Olmedo nova batalo en kiu la alfonsa partio venkis, sed ne eniris en la urbon, kiu venontjare estis de la princio kiu poste estos Isabel la Katolika.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
György Várady
VÁRADY György [pr. va:radi] estis hungara reĝisoro, teatrestro, aktoro naskiĝinta en Nagyvárad la 11-an de julio 1926 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de novembro 1980
Olmedo (Valadolido)
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj de Sankta Maria de la 16-a jarcento, kun romanika pordego de la 12-a jc; de Sankta Andreo, romanika de la 13-a jc; de Sankta Mikaelo, gotik-mudeĥara, de la 13-a jc; de Sankta Johano; la monaĥejoj de la Koncipiĝo de Dipatrino; de Nuestra Señora de la Merced Calzada; de Santa María de la Mejorada (en Calabazas, apartenanta al Olmedo); de Sancti Spiritus, fondita en 1128 sur kies restaĵoj oni konstruis en 2005 Banlokon Villa de Olmedo.
Yasunori Hibi
Yasunori Hibi (日比 康順, n. ) estas japana futbalisto.
Olmedo (Valadolido)
Aktualo
Alitipaj vizitaĵoj estas la restaĵoj de la murego, arkoj, horloĝturo, blazondomoj kaj la Mudeĥara Parko kiu enhavas 21 malgrandajn kopiojn de mudeĥaraj monumentoj (preĝejoj, kasteloj ktp.) de la regiono.
György Várady
Kariero
György Várady ekde 1945 ĝis 1949 ludis en la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea, poste en Hungarujo en Pécs kaj poste en Solnoko li estis ĉefreĝisoro. En 1953 li reĝisoris en la Teatro Állami Déryné. Inter 1963 kaj 1975 li ĉefreĝisoris en Győr, poste ĝis sia morto en la Vidám Színpad. Al lia nomo ligiĝis la organizo de la Teatro Tác-Gorsiumi Nyári Színház, respektive de la Fertőrákosa Barlangszínpad (Grotscenejo), kie li prezentis helenan dramciklon.
Stacio Ōmi-Takashima
Stacio Ōmi-Takashima (japane: 近江高島駅 [Ōmi-Takaŝima-eki], angle: Ōmi-Takashima Station) estas fervoja stacio en Takaŝima, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
Yasunori Hibi
Li futbalis ĉe Yokohama FC.
Cabimas
Cabimas (pron: KabImas ?) (eo:Kabimas´ ?) estas urbego kaj universitata urbo laŭ la bordo de Marakajbo (lago) en la subŝtato Zulia en nordokcidenta Venezuelo. Ĝia aktuala loĝantaro estas ĉirkaŭ 200 859 (2005). Jam antaŭ 1900, oni sciis, ke Venezuelo posedas komercajn kvantojn de nafto. Unu grava trovo estis la puto Zumaque 1 en 1914, en la areo Mene Grande, ĉirkaŭ 50 mejlojn (80 km) sudoriente de Kabimas. Tamen estis la krevŝpruco de la puto Barroso N-o 2 en Kabimas en 1922, kiu markis la komencon de moderna historio de Venezuelo kiel grava produktanto.
Barinas (Barinas)
Historio
Barinas estis fondita sub la nomo Altamira de Caceres en 1577 fare de hispana kapitano. En 1786 ĝi iĝis subŝtata ĉefurbo, krome tiutempe grava bastiono de la patriotoj dum la sendependa milito.
Cabimas
Kabimas' ankoraŭ ludas gravan rolon en la produktado de la plej grandaj oleaj kampoj de la nacio, kiuj situas ĉirkaŭ kaj sub lago Marakajbo. Tamen, aliaj kampoj pligraviĝadas, ĉefe en orienta Venezuelo. La plejon de rafinado en Venezuelo oni faras en rafinejoj ekster la areo de Kabimas.
Barinas (Barinas)
Trafiko
Barinas havas internacian flughavenon. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Barinas havas tropikan klimaton. Jare pluvas po 1220 mm. Precipe inter majo-septembro pluvas; en januaro kaj februaro ne pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C; inter junio kaj aŭgusto estas nur averaĝe 25 °C, sed en februaro kaj marto estas averaĝe 30 °C.
Reisbach (Wieslauter)
La rojo Reisbach estas ĉ. 5 km longa maldekstra alfluanto de la Wieslauter en la orienta Vasgovio.
Rivervojo
La Reisbach fontas proksime de la al Böllenborn apartenanta domareto Reisdorf kaj fluas suden. Post apenaŭ du kilometroj ĝi formas la limon inter Schweigen-Rechtenbach kaj Bobenthal, antaŭ ĝi enfluas la riveron Wieslauter antaŭ Bobenthal, kiu apartenas al Sankt Germanshof.
István Makkai
István MAKKAI [makai] rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 17-an de decembro 1983.
Kariero
István Makkai akiris diplomon pri skulptoarto inter 2002 kaj 2006 en Universitato de Arto kaj Dizajno de Kluĵo.
Osteomo
Osteomo povas okazi kun simila frekvenco en la diversaj niveloj de aĝo kaj seksoj.
Ĝi estas la benigna tumoro plej ofte en nazo kaj tie la plej tuŝitaj sinusoj estas la fruntaj.
Ties diagnozo estas farata per konvencia radiografio aŭ per komputila tomografio. Pri la traktado, tiu povas esti konservema (fari nenion), aŭ oni povas realigo kirurgian sekcon se la osteomo okazigas problemojn.
Osteomoj estas klasigitaj de la medicino jene:
Roscheid
Roscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Mária Várady
VÁRADY Mária [pr. va:radi] estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Baia Mare la 22-an de februaro 1954.
Kariero
Mária Várady en 1977 dungiĝias al la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe.
Altaĵa savano de Einasleigh
La altaĵa savano de Einasleigh estas tersupraĵa ekoregiono el la aŭstralia-tasmania ekoprovinco de la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiu ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo nordaŭstraliaj kaj transflajaj savanoj. Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de Aŭstralio.
La ekoregiono kongruas kun la regiono "EIU Einasleigh Uplands" laŭ la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio.
Priskribo
La ekoregiono situas en vasta altebenaĵo en landinterna Kvinslando. La altaĵoj estas areo de eroziita vulkana rokaĵo sur kaj okcidente de Aterton-Altebenaĵo en la norda sekcio de Granda Disiganta Montaro de Aŭstralio etendiĝantaj landinternen ĝis la urbo de Croydon en la sudokcidento. La altebenaĵo estas kovrita de herbejo punktita de eŭkaliptarboj kaj tratranĉita de krestoj, kanjonoj kaj lafotuneloj. La areo havas riĉan fruktodonan grundon. Naturaj fenomenoj inkludas la Grandan Bazaltan Muron de sekigita vulkana lafo kaj la lafotuneloj de Undara Vulkana Nacia Parko.
La klimato estas pli malvarmeta ol je la marbordo kun someronoktoj estantaj tiel malvarmetaj kiel 90 C komparita kun 200 je la marbordo. La somero altaj temperaturoj estas ĉirkaŭ 350. Ekzistas pluvsezono inter decembro kaj marto.
Riveroj kiuj havas sian fonton en la altaĵoj inkludas Flinders-Riveron kiu fluas nordokcidente de Karpentaria Golfo kune kun Palmer-Rivero, Mitchell-Rivero kaj Gilbert-Einasleigh-Riveroj dum Burdekin-Rivero kaj Herbert-Rivero fluas sudorienten ekde la altebenaĵoj al la marbordo de Korala Maro.
Ekologio
"Einasleigh Uplands" estas la angla nomo de tiu areo laŭ la propra aŭstralia klasifiko. Tiu ĉi mencias la diferencajn ekosistemojn en la lando. La Monda Natur-Fonduso estas mapiginta la ekoregionon kiel "Einasleigh Upland Savanna". La regiono-klasifikoj estas bazitaj sur studo de la klimato, vegetaĵaro kaj tereno kaj estis komparataj kun la karaktero de najbaraj areoj. Tiu areo troviĝas landinterne de la humida kvinslanda marbordo sed ne estas tiel seka kiel la brigalovaj tropikaj herbejoj kaj la malaltaĵaj astrebla-savanoj sude, dum Kabjorka Duoninsulo en la nordo troviĝas pli malsupre kaj estas pli humida. La ekoregiono enhavas kelkajn specialigitajn vivejojn kiuj aldonas al la diverseco de la ĉeestanta faŭno ĉi tie. Tiuj inkludas lafotorentojn kaj kavernojn kiel ekzemple tiuj de Chillagoe.
Flaŭro
Tiu ŝtona altaĵa vivejo estas dominata de ferŝelo-eŭkaliptaj duonarbaroj sed ankaŭ ekzistas malsekejoj kaj arbareroj de pluvarbaro. Laftorentoj subtenas arbarerojn de densa arbaro.
Faŭno
Tiuj duonarbaroj estas hejmo al multaj bestoj inkludante iom da marsupiuloj kiel ekzemple la antilopa makropo (Macropus antilopinus), la orienta griza kanguruo (Macropus giganteus) kaj la preskaŭ endemiaj valabioj Petrogale godmani kaj Petrogale mareeba. Estas iom da endemiaj mamuloj, reptilioj kaj insektoj en la regiono precipe en la pli dense arbarkovritaj areoj kie troviĝas granda nombro da endemiaj reptilioj.
La kavernoj kaj lafotorentoj de si mem gastigas specifan faŭnon kiel je la pli humidaj orient-direktitaj deklivoj de la altaĵoj. Riveroj kiel ekzemple la Burdekin-Rivero subtenas gravajn populaciojn de akvobirdoj same kiel faras la unikaj (por Aŭstralio) malsekejoj de Innot-Termofontoj.
Minacoj kaj konservado
La areo estis longe uzita por brutarobienumado sed krom la multe farmita Aterton-Altaltaĵo estas maldense loĝatigitaj tiele la pejzaĝo estas bone konservita kvankam ĝi estis ŝanĝita per troa paŝtado, senveĝetarigo por agrikulturo kaj la enkonduko de enmetitaj plantoj.
Iuj areoj de fetora akacio (Acacia cambagei) en la sudoriento de la altaĵoj aparte suferis. Ekzistas kelkaj naturprotektejoj enhavantaj bonan gamon de la diferencaj tipoj de vivejoj trovitaj en la regiono, inkluzive de Undara kaj la Granda Bazalta Muro same kiel parto de Nacia Parko Bulleringa kaj la Kavernoj de Chillagoe.
Jean Mueller
Jean MUELLER estas usona astronomino naskiĝinta en 1950.
Ŝi laboris en la Observatorio de la Monto Palomar elde kiu ŝi malkovris 7 periodajn kometojn: kaj 8 neperiodajn kometojn. Ŝi malkovris aŭ kunmalkovris ankaŭ 13 numeritajn asteroidojn kaj pli ol 100 supernovaojn.
En 1983 ŝi estis la unua virino, kiu laboris per la teleskopo de 2,5 m de la Observatorio de Monto Wilson, kaj en 1985, la unua dungita en la Observatorio de la Monto Palomar.
La asteroido 4031 Mueller estis nomita en ŝia honoro.
Asturleonaj lingvoj
Astur-leonaj estas la kolektiva nomo (de la ĝenro) por grupo de proksime interligitaj lingvaj varioj inkluzivitaj en la okcidenta ibera filio de la Latinidaj lingvoj.
La lingvaj varioj aŭ lingvoj en la grupo estas:
(18081) 2000 GB126
(18081) 2000 GB126 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 4949
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lindenfeld
Lindenfeld (jen germane, hungare Karánberek) estas eksa vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 230 loĝantojn (germanoj); en 1992 1 (germano); en 2002 neniu plu loĝis ĉi tie. Ĝia unua mencio skribe estas en 1827. Ĝis 1919 la loko apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Buchin.
Impeto (eldonejo)
Eldonejo "Impeto" estis fondita en Moskvo en la jaro 1992 de Aleksandr Ŝevĉenko, Elena Ŝevĉenko kaj Dmitrij Perevalov. La eldonejo aperigis multajn librojn en Esperanto kaj pri Esperanto en la rusa.
Dum la periodo 1992-2014 ĝi eldonis ĉirkaŭ 300 librojn, inter kiuj estas:
Nuntempe ĉefaj kunlaborantoj de la eldonejo estas Anna Striganova kaj Dima Ŝevĉenko (ĝenerala direktoro).
Historio
Ekde fondo de Impeto ĝia ĝenerala direktoro estis Dmitrij Perevalov. Sed jam en 1994 li forlasis la eldonejon kaj Aleksandr Ŝevĉenko iĝis la nova ĝenerala direktoro. Tiun ĉi postenon li okupis ĝis sia morto en 2012. Sekve la ĝenerala direktoro de eldonejo Impeto estis lia vidvino Elena Ŝevĉenko, ĝis sia morto en 2015.
En 1992 estis fondita libroserio por verkoj de Arkadij kaj Boris Strugackij, kadre de kiu Impeto aperigis 10 titolojn en Esperanto. La unua estis "Malfacilas esti dio" (1992) kaj la lasta "Skarabo en formikejo" (2013).
La saman jaron eldonejo Impeto lanĉis serion "Familia biblioteko" kaj eldonis la unuan ĝian libron kun titolo "Ilustrita enciklopedio de akvariaj fiŝoj", kiun verkis Aleksandr Ŝevĉenko. Sekvis "Ilustrita encilopedio de hejmaj mamuloj" (2008) de Nikolao Gudskov, "La mondo en guto da akvo" (2010) de Tatjana Auderskaja kaj "Origino de la vivo sur la Tero" (2011) de Nikolao Gudskov.
Dima Ŝevĉenko (filo de Aleksandr kaj Elena Ŝevĉenko) kun lia edzino Anna Striganova daŭrigas la laboron de siaj gepatroj kaj zorgas pri Impeto kun fidelaj kunlaborantoj .
Calvillo
Calvillo estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Aguascalientes, kiu situas en la centra parto de Meksiko, ĉirkaŭ 500 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo estas Calvillo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 21003.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 50.183 loĝantojn. El tiuj estis 24.018 viroj kaj 26.165 virinoj. La komunumo havas surfacon de 931,27 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1630 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2005 en la komunumo vivis 44.324 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 124 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,28 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Politiko
La komunumon estras la komunuma prezidanto. La sekvaj personoj dum la lastaj jaroj estis la komunumaj prezidantoj:
(11439) 1974 XW
(11439) 1974 XW estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Camberwell College of Art
Camberwell College of Arts (antaŭe nomata " Camberwell School of Arts and Crafts") estas kolegio konsistiganta de la Universitato de la Artoj de Londono, kaj estas konsiderita kiel unu el la plej gravaj institucioj de arto kaj dezajno de Britio. Ĝi situas en Camberwell en Sud-Londono, kun du situoj, lokataj en Peckham Road kaj Wilson Road. Ĝi ofertas pli kaj pli altnivelajn programojn, inkluzive de postgrado kaj PhD-titoloj. La Kolegio konservis unuajn gradajn eblojn ene de Belaj Artoj, ofertante specialistojn pri arbiturienta ekzameno pri artoj pri pentrarto, skulptarto, fotarto kaj desegno. La Kolegio ankaŭ regas diplomiĝajn kaj postgradajn kursojn en arta konservado kaj belaj artoj tiel kiel dezajnaj kursoj kiel Grafika Dezajno, Ilustrado kaj 3D-Dezajno.
Distrikto Torgau-Oschatz
La distrikto Torgau-Oschatz (germane: Landkreis) estis parto de la Respubliko Saksio, kiu estas federacia lando de Germanio. La distrikto ekzistis ĝis la 31-a de julio 2008. La 1-an de aŭgusto 2008 ĝi kun la iama distrikto Delitzsch kunfandiĝis al nova distrikto Norda Saksio (germane Landkreis Nordsachsen). La distrikto apartenis al la administra distriktaro Leipzig, kaj ĝis la 1-a de marto 2012 ankaŭ la nova distrikto Norda Saksio apartenis al ĝi - ekde tiu dato en Saksio ne plu ekzistas la antaŭaj tri distriktaroj Chemnitz, Dresden kaj Leipzig.
La samnoma urbo Torgau estis la administra centro de la distrikto Torgau-Oschatz. Sur ties areo de 1.167,52 km² fine de la jaro 2007 loĝis 93 409 homoj; do meznombre 80 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio la koncerna nombro tiutempe estis 238, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la eksa distrikto Torgau-Oschatz estas signita per 19.
Najbaraj distriktoj estis okcidente Muldental kaj Delitzsch, sude Döbeln, en la oriento Riesa-Großenhain kaj la brandenburgia distrikto Elbe-Elster, en la nordo la distrikto Wittenberg (Saksio-Anhalto).
Suresnes-Longchamp (Tramtransporto en Parizo)
Suresnes-Longchamp estas eksa franca stacidomo sur fervojo de Puteaux al Issy-Plaine (linio de Moulineaux), fariĝinta haltejo sur Tramlinio T2. Ĝi situas en komunumo Suresnes, apud ĉevalkurejo de Longchamp, en departemento Hauts-de-Seine, en regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Puteaux - Issy-Plaine (972000).
Baziliko Sankta Laŭrenco ekster la Muregoj
La Baziliko Sankta Laŭrenco ekster la Muregoj (ankaŭ Sankta Laŭrenco antaŭ la Muroj, latine Basilica Sancti Laurentii extra muros, itale Basilica San Lorenzo fuori le Mura) estas unu el la sep tradiciaj pilgrimaj preĝejoj de Romo.
Ĝi estas dediĉita al la kristana sanktulo Laŭrenco kaj laŭlegende origine estis konstruita dum la regotempo kaj laŭ ordono de la romia imperiestro Konstantino la Granda. Iom pli juna najbara preĝejo, konstruita dum la regotempo de la papo Siksto la 3-a (432–440) kaj dediĉita al la Sankta Maria, dum la 13-a jarcento laŭ ordono de la papo Honorio la 3-a estis unuigita kun la Laŭrenca Baziliko (la pli malnova preĝejo iĝis la ĥorejo de la nova). La baziliko sekve plurfoje estis trakonstruita kaj restaŭrita, lastfoje post fortaj bombaj damaĝoj de la jaro 1943, sed ĝi tenis la bazajn karakterizaĵojn de antikva kristana baziliko. Ĝi estas la plej konata "funebra preĝejo" de la urbo, ĉar la konstruaĵo limas al la granda urba tombejo Campo Verano.
Sub la per baldakeno kovrita bazilika altaro konserviĝas pluraj relikvoj de la Sanktuloj Laŭrenco, Stefano kaj Justino. Malantaŭ ĝi trovigas sarkofago de la papo Pio la 9-a kaj la relikvoj de ĉiuj, kiuj sub ties papa regotempo estis deklaritaj sanktuloj.
Domus de Maria
Domus de Maria - jen latine, itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la ekstreme suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la administra unuo metropola urbo Kaljaro. Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la provinco Kaljaro, kiu malfondiĝis en februaro 2016. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Pula, Santadi kaj Teulada, kaj kiel subdividaĵoj notiĝas Chia, Eden Rock kaj Setti Ballas.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Burrard (SkyTrain Vankuvero)
Burrard estas subtera stacio sur Expo Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). Ĝi situas en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi estis malfermita la.
Monto Hombori
Hombori Tondo estas la plej alta monto de Malio. Ĝi altas 1153 metrojn. La tablomonto situas en rekta najbaro de komunumo Hombori ĉe vojo de Gao al Mopti kaj formas la nordan finon de Bandiagara-rokmasivo.
Marcel Aubert
Marcel Aubert (naskiĝinta la 9-an de aprilo 1884; mortinta la 28-an de decembro 1962) estis franca historiisto kaj arthistoriisto.
Aubert validas kiel antaŭulo de la arthistoria instruado, ankaŭ por pli vastaj legantaroj en Francujo. En Germanujo oni perceptis lin en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj per tradukaĵoj de enkondukaj verkoj, kiuj aperis pri romanika kaj gotika artoj. Tiuj ĉi libroj ankaŭ estas antaŭulaj verkoj de la iom post iom ekestontaj kaj populariĝantaj artogvidlibroj.
Seelen
Seelen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
5097 Axford
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nov-zelanda astrofizikisto William Ian Axford (1933–2010), direktoro de la germana Max-Plank Instituto de esploro pri la Sunsistemo de 1974 al 1990. Liaj studoj temis pri la interago de la Suno kun la tera magneta kampo (magnetosfero) aŭ la interstela medio (heliosfero).
Milcoveni
Milcoveni (milkovenj) (hungare:Mirkóc) estas vilaĝo en Rumanio okcident-sudokcidente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1143 loĝantojn (rumanoj); en 1992 341 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1691. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Berlişte.
Guayana (urbo)
Historio
Ciudad Guayana estis fondita en 1961 kiel projekto de la Corporación Venezolana de Guayana, kunfandanta du urbojn sur ambaŭ flankoj de la Caroní, San Félix kaj Puerto Ordaz kiel sola urbo. Ekde tiam, multaj industrioj estis tie lokigitaj, ĉar ĝia geografia pozicio donas al ĝi multajn avantaĝojn. Ĝi estas la konekso inter urboj kiel Upata kaj Ciudad Bolívar, du el la plej gravaj urboj de la ŝtato Bolívar.
Multa kritiko estas farita pri ĝia dizajno, kiu estis kreita de grupo de planistoj de MIT kaj Harvard en la fruaj 1960-aj jaroj.
NGC 4950
NGC 4950 (aliaj indikoj — ESO 269-47, MCG -7-27-31, DCL 490, PGC 45294) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Robladillo
Robladillo [roblaDiljo] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos (Montoj Torozos) en la okcidento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 8,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 89 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 20 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas inter municipoj Villán de Tordesillas kaj Ciguñuela. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojo Casillas [kaSIljas] (Dometoj).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento.
20540 Marhalpern
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marcia Halpern, kiu mentoris en 2004 unu finalist(in)on de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC). Ŝi instruis ĉe la Muirlands Middle School en La Jolla (Kalifornio, Usono).
Domusnovas
Domusnovas - jen itale, sarde Domunoas - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 al la provinco Sulcis Iglesiente. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Fluminimaggiore, Gonnosfanadiga (MD), Iglesias, Musei, Villacidro (MD) kaj Villamassargia.
La komunumo inter 2005 kaj 2015 apartenis al tiam malfondita provinco Carbonia-Iglesias kaj post tio de januaro 2016 ĝis aprilo 2021 apartenis al la provinco Sud-Sardio. Tiam tamen la malnova provinco reestiĝis, nur ricevis la novan nomon provinco Sulcis Iglesiente. Tiu provinco kovras kompare malgrandan teritorion en la sudokcidenta angulo de la insulo Sardio.
Stanisław Ignacy Witkiewicz
Stanisław Ignacy WITKIEWICZ [vitKJEviĉ], konata sub la pseŭdonimo Witkacy (naskiĝis la 24-an de februaro 1885 en [Varsovio]], mortis la 18-an de septembro 1939 en Jeziory, Pollando) estis pola filozofo, verkisto, pentristo, fotisto kaj poeto.
Vivo
Li neniam vizitadis lernejon, pri lia klerigo okupiĝis la patro, invitanta hejmen la plej bonajn instruistojn. Danke al la patro, la juna Stanisław Ignacy tre interesiĝis pri arto kaj literaturo, estis homo sendependema kaj ofte ribelema kontraŭ patraj konsiloj.