cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ephraim Salomon Unger
Junaj jaroj kaj studo
Kiam li trafis kelkajn matematikajn indikojn en Talmudo kaj Miŝno li ekinteresiĝis pri matematiko. Post la franca okupado de Berlino en aŭtuno 1806 li foriris Erfurton, kien estis transloĝiĝinta la patro jam en 1805. Tie li sukcese pasis la ekzamenon pri alirpermeso universitata kaj ekstudentis en la 29-a de aŭgusto 1807. Li frekventis prelegojn pri filozofio ĉe Johann Christian Lossius, pri historio ĉe Jakob Dominikus, pri naturaj sciencoj ĉe Johann Jakob Bernhardi, Johann Bartholomäus Trommsdorff, Bucholz kaj Joseph Hamilton kiel ankaŭ pri matematiko ĉe A. F. C. Reichard kaj Johann Blasius Siegling.
Pro bonegaj notoj li ricevis en la jaro 1808-a stipendion de la bernburga duko. Lia aparta atentiĝo estis pri la filozofio de Immanuel Kant kaj pri la matematikaj fakverkoj de Leonhard Euler. Li ankaŭ konatiĝis kun la mekaniko de Joseph-Louis Lagrange, kun la optiko de Robert Smith kaj kun la astronomio de Johann Elert Bode. Aldonitis poste la studado de la verkoj de Jean-Baptiste Meusnier de la Place kaj Carl Friedrich Gauß. En 1810 li promociiĝis per disertacio pri la nasko de trigonometriaj funkcioj.
Kirovsko (Kirovska distrikto, Krimeo)
En Kirovsko estas fervoja kaj busa stacioj.
Ephraim Salomon Unger
Instruado ĉe la erfurta altlernejo
Dum la vintra semestro 1810/11 li faris sian unuan matematikan prelegon ĉe la Universitato de Erfurto - kaj sekve kontinue ĝis ties nuligo en la 14-a de novembro 1816. Ekster tio li prelegis ankaŭ pri filozofiaĵoj kaj transprenis post la morto de Lossius ties oficon fari paroldojn instruajn pri logiko. La prelegoj sciencaj faritis ankaŭ en neuniversitata ĉirkaŭaĵo, ĝis 1826, ĉiam dumvintre. La aŭskultantaro komence konsistis el oficiroj de la franca garnizono, poste el membroj de la topografia buroo. Oficiroj de la erfurtaj regimentoj prepariĝis de li al la frekvento de la milita lernejo, laŭ instigo de la generalleŭtenanto Friedrich Wilhelm von Jagow. Lia trejnado kiel instruisto komenciĝis jam en 1811, kiam li ekinstruis en erfurta lernejo (sub la estrado de Weingärtner). Tie li restis ĝis la nuligo de tiu edukejo en 1821: li estis ĉi tie adaptiginta al si specialan kaj modernan metodon bone instrui, kiun li daŭrigis ankaŭ alie.
Fondo de la Ungera Lernejo en Erfurto
Kune kun la frato David Unger (reĝa ĉefkonstruisto kaj kortega agento) li malfermis en marto 1820 matematikan privatan mezlernejon (Futter-strato nr. 5), kies lernantaro nombre baldaŭ kreskis kaj kiun volonte frekventis ankaŭ edukotoj eksterlandanaj. En 1834 estis tiu lernejo oficiale ŝanĝita en Natursciencan mezlernejon por "favorigi talentitajn homojn kiuj ne povas aŭ ne volas frekventi universitaton. Ĝi donu al ĉiuj dezirantaj labori i.a. en la sektoroj de minejo, forstado, impostoprenado, poŝta trafiko, agrikulturo la necesajn konojn por bona plenumado de la profesiaj taskoj". Ja estis jam lernejoj (laŭ la ideo de August Hermann Francke), kies fokuso estis sur la lernigo de t.n. realaĵoj (ekz. de historio kaj geografio) - ne klasikaj lingvoj; tamen malfermo de eksplicite naturscienca-matematika mezlernejo restis la merito de Unger. Al ties plej konataj disĉiploj nombriĝas la entreprenisto John August Roebling, kiu konstruiis la Brooklyn-ponton en Novjorko.
La rapida ekfloro de la lernejo baldaŭ ĉesis pro la estiĝo de similaj lernejoj en la najbaraj urboj Nordhausen, Gotha, Saalfeld, Meiningen, Eisenach), ĉar la ungera lernejo ne ricevis de iu flanko financan subtenon! Dum pasko 1844 venis la fino de la lernejo kaj nun la urbo mem devis tuj fondi similan lernejon kun akcentoj metitaj sur realaĵoj. Lernantoj kaj instruistoj transiris al provizora urba instituto, sed ne Unger mem. Pro lia juda deveno neeblis dungiĝi kiel lernejestro kaj tiel li per kontrakto faris unue nur helpa instruisto por la superaj klasoj antaŭ definitiva dungo en 1848. Unu jaron poste li nomumitis profesoro.
Esplorlaboroj kaj publicista agado
Krom la ĉiam kreskanta praktika agado li publikigis plurajn verkojn pri la instruado de matematiko kaj pri aliaj branĉoj en konekso kun malsupera kaj supera matematikoj. Ekster tio li skizis planon por la Asekura kompanio pri vivo kaj fajrodamaĝo en Gotha, ĉar li simpatiis kun la tie praktikita reciproka egalrajteco. Konatas ankaŭ manlibro pri ŝtata monpruntaĵo per loterio (Handbuch der Staatslotterieanleihen, 1841) kaj li okupiĝis pri la instalo de funebraj kasoj (Belehrungen über Begräbnißkassenvereine, 1854). Finfine li prilaboris por la verko Ehrentempel la biografiojn de Leibniz kaj Kant.
Premioj, retiriĝo, morto
En la 20-a de septembro 1860 li festis lian ekdocentiĝon ĉe la altlernejo erfurta. En 1861 li solene pensiiĝis. Naŭ jarojn poste li mortis kaj porĉiamigitis en oleopentraĵo de E. von Hagen, farita por la aŭlo de la Naturscienca gimnazio.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe ADB.
Dubecko
Dubecko estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Mírová pod Kozákovem. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dubecko situas en katastra teritorio Sekerkovy Loučky kun areo 5,99 km². En okcidenta najbareco situas sur monteto Dubecko (399 m) samnomata belvedero.
382 Dodono
382 Dodono estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois, la elde la observatorio de Nico.
Guaro (Hispanio)
Guaro estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la orienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Sierra de las Nieves.
Historio
La unua setlejo datas de la araba epoko kaj estis en la loko konata kiel Guaro el Viejo, ĉe turo kiu formis parton de la ĉeno de defendaj turoj kaj kasteloj de la valo de Guadalhorce.
La municipo estis konkerita de la Katolikaj Gereĝoj en 1485, kaj estis dokumentita ke la urbestro estis ankoraŭ morisko en 1491, nome Hamed Hazá, kiam li helpis la alvokon de la kadio de Malago, nome Ali Dorduks.
Ekonomio
Ĝia ekonomio estas bazita sur la kultivoj sen irigacio nome (olivarboj kaj migdalarboj) kaj sur kelkaj terenoj de irigacio.
Teto
La litero theta aŭ en plene esperantigita formo teto (greke Θήτα, majusklo Θ, minusklo θ aŭ \vartheta) estas la 8-a litero de la greka alfabeto.
La litero - kiel multaj el la grekaj literoj - uziĝas en multaj difinoj de la modernaj sciencoj: en fiziko kaj meteorologio, matematiko kaj ekonomiko, fonetiko kaj medicino (ondotipo en elektroencefalogramo).
La granda litero de Θ uzatas kiel simbolo por:
Operaco Kartoffelernte
Operaco Kartoffelernte (germane Kartoffelernte signifas kolektadon de terpomoj) estis kaŝmoto por la komenco de malarmigado de la orientslovaka armeo. Preparo de nazioj por la malarmigo de la slovakaj taĉmentoj en la orienta Slovakio komenciĝis jam la 24-an de aŭgusto 1944. Laŭ la unua versio de la plano (germane: Kartoffelernte ohne Prämie - kolektado de terpomoj sen premio) la slovaka armeo devis malarmigi sin sen interveno. La alia versio (germane: Kartoffelernte mit Prämie - kolektado de terpomoj kun premio) kalkulis kun la malarmigo kaj ankaŭ per la interveno de la slovaka armeo. Pro la nedecidemo kaj neplanita foriro de la plej superaj oficiroj de la orientslovakaj armeoj el Slovakio ĝis Pollando al Ruĝa Armeo estis kaŭzita disfalo de tiu ĉi armeo, kiu kiel la armea forto en la praktiko ĉesis ekzisti kaj en decida momento ĝi ne intervenis en la batalojn. La malarmigadon komencis grupoj de armeoj de Norda Ukrainio la 31-an de aŭgusto 1944 kaj la slovakajn soldatojn kaj oficirojn oni iom post iom intervenigis. Pro tio estis malsukcesigita ŝanco de la 1-a ĉeĥoslovaka armeo en Slovakio malfermi karpatajn trapasejojn al Ruĝa Armeo kaj plirapidigi tiel ilian antaŭenpaŝon tra la teritorio de Slovakio.
Legio de Ukrainaj Naciistoj
La Legio de Ukrainiaj Naciistoj (ukraine Легіон Українських Націоналістів, latinliterigite "legion ukrainskiĥ nacionalistiv") estis armea ligo de naciismaj ukrainaj volontuloj aktiva en la Dua Mondmilito, kiun starigis la armeo de Nazia Germanio cele al kunbatalado kontraŭ la Ruĝa Armeo de Sovetunio. La legio konsistis el la batalionoj „Najtingalo“ (ukraine Батальйон Соловéй) kaj „Rolando“ (ukraine Батальйон Роланд). La armea unuo estis starigita fine de la jaro 1940, sed jam en aŭtuno 1941 estis malfondita.
Historia fono
Post la Unua Mondmilito estis kolapsintaj kaj la Germana Imperiestra Regno, la imperio Aŭstrio-Hungario kaj la Rusia Imperio. En la ekestinta potencovakuo interalie fondiĝis la "Okcidentukraina Popola Respubliko" (Західноукраїнська Народна Республіка, latinliterigite Zaĥidnoukrainska Narodna Respublika). Sed tiu ŝtato jam en majo 1919 estis okupita fare de la armeo de Pollando. Post la Pola-bolŝevika milito la teritorio en 1921 definitive iĝis parto de Pollando. Granda parto de la ukraina loĝantaro dum la sekvaj jaroj forte konsideris tiun situacion perforta konkero kaj jam baldaŭ ekestis naciismaj rezistomovadoj, kiuj en 1929 unuiĝis en ligo nomata "Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj" (OUN). Jam ekde la jaro 1921 la "Ukraina Armea Organizaĵo", kiu pli poste iĝis la armea branĉo de la ligo OUN, havis proksimajn kontaktojn al la armea sekreta servo de la Germana Regno, nomata "Abwehr". Kiam la armeoj de Nazia Germanio kaj Sovetunio en 1939 atakis kaj konkeris Pollandon, forte ŝanĝiĝis la situacio. La teritorio de Pollando laŭ la Pakto Ribbentrop-Molotov estis dividita inter Nazia Germanio kaj Sovetunio, tiel ke orienta Galicio kaj okcidenta Volinio iĝis parto de Sovetunio. Kadre de kongreso en Krakovo en 1940 parto de la ligo OUN sub gvido de Stepan Bandera disbranĉiĝis de la centra ligo. Tiu parto de la ukrainaj naciistoj daŭrigis sian proksiman kunlaboradon kun la armeo de Nazia Germanio, en espero per tiu helpo sukcesi pri la fondo de sendependa ukraina ŝtato. Jam ekde decembro 1939 la anoj de Stepan Bandera partizane batalis en la sovetunie okupita okcidenta parto de Ukrainio kaj preparis armitan ribelon cele al forpelo de la sovetunia armeo.
Post kiam Adolf Hitler en julio 1940 decidiĝis armee ataki Sovetunion, la germania armeo intensigis siajn kontaktojn kun la ligo OUN. Ambaŭ branĉoj de OUN deklaris sian pretecon kun la armeo de Nazia Germanio batali kontraŭ Sovetunio, kvankam la germanaj nazioj ne donis promesojn al la ukrainanoj pli poste subteni la fondon de ukrainia ŝtato. Tamen la ukrainiaj naciistoj en la starigo de propraj armeaj unuoj vidis gravan paŝon en la direkto al pli posta starigo de propra ŝtato. La bataliono „Rolando“ fine de 1940 estis starigita proksime de Wiener Neustadt en Aŭstrio, kaj la bataliono „Najtingalo“ iom poste en la tiama loĝloko Neuhammer (nun pole Świętoszów) apud Liegnitz (nun pole Legnica) en Silezio, tiam ankoraŭ parto de Germanio. La soldatoj ricevis germaniajn uniformojn (apartigitajn nur per eta blua-flava dekoraĵo) kaj malpezajn armilojn, sed ne pezajn armilojn kiel kompareblaj germanaj soldataj unuoj, kaj tial kapablis maksimume infanterie defendi sin, sed ne atake konkeri teritorion.
La bataliono „Roland“ same moviĝis orienten kune kun germaniaj unuoj, sed tra Rumanio kaj Moldavio kaj nur la 25-an de julio alvenis en Ukrainio. Ĝi ne partoprenis en vera armea batalo.
Malfondo
Post la konkero de Vinico la ukrainaj soldatoj komencis protesti kontraŭ la kunlaboro kun la armeo de Nazia Germanio, kiam konatiĝis ke la nazia gvidantaro malsubtenis la fondon de ukraina ŝtato kaj anstataŭe integrigis okcidentan Ukrainion en la nazian "Ĝeneralan Gubernion" (germane Generalgouvernement), kiu jam kovris la plej grandan parton de Pollando. La ukrainaj volontuloj sekve perdis ĉian motivigon plu batali flanke de la nazia armeo. Krome jam antaŭe la nazia gvidantaro ĝeniĝis pri neinterkonsentitaj agoj de la ukrainaj naciistoj. Ekzemple post la konkero de Lvivo la naciistoj okupis la lokan radiostacion kaj dum horoj radielsende proklamis la fondon de sendependa ukraina ŝtato. Nur post horoj germaniaj armeaj unuoj mem konkeris la radiostacion kaj finigis la elsendojn. Sekve diversaj naciismaj ukrainiaj politikistoj kiel Stepan Bandera estis malliberigitaj en nazia koncentrejo. Kompreneble ankaŭ tio ne vekis entuziasmon inter la ukrainaj volontuloj.
La 30-an de julio 1941 la nazia admiralo Wilhelm Canaris, gvidanto de la sekreta servo "Abwehr" decidis malfondi la legion. En aŭgusto la bataliono „Najtingalo“ estis movita al Krakovo, tie malarmigita kaj poste malliberigita en Neuhammer. Simile la bataliono „Rolando“ estis removita en sia origina garnizono en Aŭstrio, malarmigita kaj malliberigita. En oktobro 1941 la ukrainaj anoj de la legio estis transportitaj al Frankfurto (Odro), kie ĝi trejniĝis en polica unuo, kaj en marto 1942 estis transportita al Belorusio, por deĵori en nazia polica servo kaj en la kontraŭbatalo de belorusiaj partizanoj. Iuj anoj ankaŭ gardis malliberigitajn judojn en la holokaŭsta koncentrejo Maly Trostinec 12 kilometrojn sudoriente de Minsko. En novembro 1942 granda plimulto de la 600 ukrainanoj rifuzis plilongigi sian kontrakton, estis remalarmigita kaj maldungita. Nur la plej altaj oficiroj, kiujn la nazia gvidantaro konsideris eblaj gvidantoj de rezistomovado, ekde januaro 1943 estis daŭre malliberigitaj en Lvivo. Tamen iuj oficiroj, inter ili Roman Ŝuĥeviĉ, sukcesis fuĝi kaj pli poste membriĝis en la Ukraina Ribela Armeo (URA).
Harskirchen
Harskirchen (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Goldberg (Meklenburgo)
Goldberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas la administra centro de la komunumaro Amt Goldberg-Mildenitz. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Mikaelo la 1-a (Rumanio)
Mikaelo la 1-a de Rumanio, Mikaelo la 1-a von Hohenzollern-Sigmaringen ( en Sinaia, Rumanio - ) estis dufoja reĝo de Rumanio: en la jaroj 1927–1930 kaj 1940–1947. En aŭgusto 1944 li renversis diktatoradon de marŝalo Ion Antonescu. En decembro 1947 Sovetunio trudis al Mikaelo la decidon abdiki kaj li elmigris al Svislando. En 1948 li edziĝis kun la princino Ana de Bourbon Parma. Mihai havas 5 filinojn: Margareta, Elena, Irina, Sofia kaj Maria.
Mühledorf
Mühledorf signifas en la germana lingvo muelejo-vilaĝo.
Rozina Ruthart
Rozina Ruthart estas historia rakonto de Josef Kajetán Tyl, verkita subaze de legendo, rakontata en Kutná Hora.
Mühledorf
La termino estas geografia nomo de diversaj lokoj en germanlingvaj teritorioj:
Rozina Ruthart
La eventoj komenĉiĝas en 1302. La urbestro de Kutná Hora, riĉa Ruthart, havas dudekjaran filinon Rosina, kiun li dorlotis de la infanaĝo kiel reĝidinon. Elkreskis el ŝi junulino bela, inteligenta, sed fiera, kiu kapablis reteni neniun el siaj kapricoj. Post longaj jaroj ŝi revenis el Prago al Kutná Hora kaj aranĝis balon. Ĉiuj junuloj flirtis ĉirkaŭ ŝi krom la urba skribisto, 24-jara Vítek, kiu dediĉis sian atenton nur al sia fianĉino Anjo.
Mühledorf
Mühledorf BE estas komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.
Rozina Ruthart
Rozina ofendiĝis. La sekvan tagon ŝi sendis serviston por venigi la junulon, ke ŝi bezonas liajn servojn. La vizitoj ripetiĝis, la junulo enamiĝis al ŝi, sed foje li aŭdis antaŭ la pordo, ke ŝi interparolas kun juna grafo, ili reciproke promesis al si la amon kaj geedziĝon kaj ridis pri Vítek. Samtempe ili interkonsentis, kiel aranĝi, ke la urbo, fidela al la reĝo Venceslao, submetiĝu al imperiestro Albreĥto kaj transdonu al li sian arĝenton.
Mühledorf
Mühledorf SO estas komunumo de la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno en Svislando.
Mühledorf (Dallenwil) estas vilaĝo de la komunumo Dallenwil en Kantono Nidvaldo en Svislando.
Rozina Ruthart
Vítek furioze invadis la ĉambron kaj mortigis la grafon. Tio iĝis preteksto por la imperiestro ataki la urbon kun granda armeo. Rozina transiris en la imperiestran tendaron, pro kio lia patro malbenis ŝin.
La defendantoj nokte venenis la rivereton, el kiu la sieĝanta armeo trinkis, kaj la paralizitajn trupojn dispelis (la sieĝado kaj dispelo estas historiaj faktoj). Rozina estis kaptita, severe juĝata kaj punita de sia propra patro. (Laŭ legendo enmurigita, sed la verkisto elektis pli mildan finon).
Furci
Furci estas komunumo de Italio.
Ĝi estas ĝemelita kun la franca urbo Bondy.
Reelo
Reeloj (reelaj nombroj) estas intuicie priskribeblaj kiel nombroj, kiuj fidele (t.e.bijekcie) prezentas punktojn sur rekta linio, la nombra akso. Historie, la termino reala nombro estis konstruita responde kaj kontraste al imaginara nombro. En Esperanto oni kutime uzas apartan substantivan radikon 'reel' por klare distingi inter la faka termino "reela nombro" kaj la komunuza esprimo "reala nombro". Eĉ pli grava estas distingi pli kompleksajn esprimojn kiel terminecan "reela analizo" disde la libera vortkombino "reala analizo" kaj simile.
Reelo povas esti racionala aŭ neracionala; algebra aŭ transcenda; kaj pozitiva, negativa aŭ nulo.
Teorie la reelojn eblas prezenti per poziciaj frakcioj, havantaj malfinie multajn ciferojn dekstre de la on-komo. Tamen praktike oni ne povas skribi la pozician frakcion de neracionala nombro, ĉar oni bezonus nefinie multan tempon kaj spacon.
Por la aro de ĉiuj reeloj oni kutime uzas simbolon R aŭ ℝ.
Historio
Frakcioj estis uzataj de la egiptoj jam ĉirkaŭ 1000 a.K.. Ĉirkaŭ 500 a.K. grekaj matematikistoj gvidataj de Pitagoro notis la neceson de neracionalaj nombroj.
La strikta teorio de reeloj estis evoluigita nur en dua duono de 19-a jarcento laŭ verkoj de K. Weierstrass, R. Dedekind kaj G. Cantor.
Konstruo de la reeloj el la racionaloj
Ekzistas pluraj manieroj konstrui la reelojn surbaze de la racionalaj nombroj. Ekzemple, oni povas difini reelon kiel dedekindan tranĉon de la racionalaj nombroj.
Aksiomoj pri la reeloj
Oni povas karakterizi la korpon de reeloj per tiuj aksiomoj (ĝis izomorfio):
Ankaŭ estas la aksiomo de Cantor-Dedekind kiu priskribas rilaton de reeloj al geometrio.
Demonstrado de Cantor pli la "pligrandeco" de la infinito de reelaj
Post montrinte la paradoksoj de malfinio, kiu montras, ke la racionalaj nombroj, kvankam malfinie pli nombraj ol la entjeraj nombroj estas tamen "egale" nombraj, ĉar eblas konstrui parigadosistemon, per kiu ĉiu ero de la unua aro estas parigita laŭ ensurĵeto kun ĉiu ero de la dua. Sed kun la sama rezono, eblas pruvi, ke la malfinio de la aro de reeloj (kardinalo de kontinuumo) estas pli granda!
Robert Lucius von Ballhausen
Kariero politikista
De 1870-81 li estis deputito ĉe Reichstag kaj de 1870-93 ĉe la Dua ĉambro de la Prusa Landa Parlamento. Li iĝis gvidanto de la liberalkonservativa partio kaj amikiĝis kun Otto von Bismarck. Ofte li peris inter tiu facile koleriĝanta politikisto kaj la enparlamentaj partioj. En februaro 1879 li iĝis la dua vicprezidanto de Reichstag, de julio 1879 ĝis 1890 ministro pri agrikulturo. En 1895 li membriĝis al la Unua ĉambro de la Prusa Landa Parlamento.
Genuoŝtalgitaro
Genuoŝtalgitaroj estas genro de glitogitaroj, tiel nomataj ĉar gitaroj estas fasonataj por esti muzikataj plate, sur la genuoj de la muzikisto, kaj ĉar la unuaj konstruitaj ofte havis ŝtalan korpon. La muzikisto pinĉas la kordojn (ofte per plektro) unumane kaj aliamane variigas la altecon de la sono glitante per glitstango (vidu la tekston glitogitaro) sur la kordoj. Tio permesas krei glitsonojn. Nuntempe, la plejparto de tiaj gitaroj estas elektraj kaj preskaǔ ne havas korpon, ĉi tiu limiĝantas je rako al la mikrofonoj.
Robert Lucius von Ballhausen
Honorigoj
En 1889 li iĝis honora civitano de Erfurto. Krome portas lian nomon altebenajho proksime de Schmalkalden.
International Sweethearts of Rhythm
International Sweethearts of Rhythm estis ĵazbandego fondita en 1939 ĉe la lernejo Piney Woods Country Life en Misisipio, kiu konsistis nure el virinoj sen rasaj limigoj.
Historio
Konata antaŭula virina bando estis Ina Ray Hutton and her Melodears, kiu ekzistis ekde 1934 ĝis 1939. Ekde 1941 Anna Mae Winburn (naskiĝinta en 1913) estis la direktistino (antaŭe ĉe la ensemblo Lloyd Hunter Serenaders), kiu ankaŭ prezentis kantiste. Dum la Dua Mondmilito, kiam multaj bandegomuzikistoj devis militservi, la bando havis grandan sukceson (per superaj vizitantonombroj de 35.000 dum unu semajno en Teatro Howard je Vaŝingtono) kaj koncertis precipe antau nigrula publiko. En 1946 ĝi faris kinofilmeton. La bandego ekzistis ĝis fine de 1949. Al ĝiaj muzikaranĝistoj apartenis interalie Mary Lou Williams, la sperta kansasurboĵaza muzikisto Eddie Durham (kiu jam ankaŭ aranĝis por la bando de Ina Ray Hutton) kaj Jesse Stone.
Winburn ree kaj ree ankaŭ en la 1950-aj provis fondis novajn posteulajn bandojn, sen tamen povi ekligi al malnovaj sukcesoj. Al la solistoj apartenis Viola „Vi“ Burnside (tenorsaksofono), kunlernejanino de Sonny Rollins kaj antaŭe muzikisto de la ensemblo Harlem Playgirls.
Filmdokumentaĵo
(Du muzikistinojn el la bando, solotrumpetisto Tiny Davis frapinstrumentisto Ruby Lucas, Greta Schiller kaj Andrea Weiss pli detale portretas en sia dokumenta filmo Tiny & Ruby: Hell Divin’ Women el 1988)
Malgranda krucbekulo
Malgranda krucbekulo, ruĝa krucbekulo aŭ ordinara krucbekulo (Loxia curvirostra) estas mezgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj en ties genro Carduelis kaj grupo de krucbekuloj. Ĝi estas birdo pli granda ol pasero kun granda kapo kaj krucigita beko. La masklo estas brike ruĝa kaj nigra, la femalo oliveca.
Malgranda krucbekulo ofte grimpas en pintoj de piceoj serĉante strobilojn, tie reproduktiĝas en arbaroj de Nordameriko, kie ĝi estas konata kiel Ruĝa krucbekulo, kaj en Eŭropo kaj Azio; sed kelkaj populacioj reproduktiĝas ankaŭ en arbaroj de pinoj en kelkaj areoj de la tri kontinentoj, kaj krome en Nordameriko, ankaŭ ĉe pseŭdocugo. Ĝi flugas rapide kaj ondoforme reteniĝante ofte en gregoj. Ili nestumas en koniferoj, kaj la ino demetas 3 al 5 ovojn.
La Malgranda krucbekulo estas specio precipe de loĝantaj birdoj, sed ili regule subitaperas suden kiam la manĝodisponeblo malsukcesas. Tiu specio formas arojn for de la reprodukta sezono, ofte kiel miksitaj kunmanĝantaroj kun aliaj krucbekuloj.
La krucbekuloj karakteras pro kruciĝo de la makzeloj pinte, kio havigas al la grupo ties komunan nomon. Ili estas specialistaj manĝantoj de strobiloj, ĉefe de la diversaj specioj de piceoj sed ankaŭ kelkaj populacioj (diferencaj specioj?) en Pseŭdocugo kaj diversaj pinospecioj, kaj la malkutima bekoformo estas adapto por helpi la elprenon de la semoj el la strobiloj.
Aspekto kaj statuso
Masklaj plenkreskuloj estas ruĝaj al oranĝaj, kaj inoj estas olivverdecaj al flavecaj, sed estas granda variado. Ambaŭ havas malhelajn al nigrecajn flugilojn kaj voston, kiu estas krome forkoforma kaj tre kontrasta kun la ruĝa aŭ flava pugo respektive kaj depende de la sekso. Temas pri specio kun evidenta seksa duformismo. La dorso estas ankaŭ iom pli malhela ol la pli koloraj subaj partoj, krono kaj pugo. Ankaŭ orelareo estas iom pli malhelaj.
Tiu holarktisa kaj orientalisa specio estas malfacile separebla el la Granda krucbekulo kaj el la Skota krucbekulo, ambaŭ el kiuj reproduktiĝas en ties eŭrazia teritorio. La identiga problemo estas malpli akra en Nordameriko, kie loĝas nur la Ruĝa krucbekulo kaj la Blankaflugila krucbekulo. Tamen la Krucbekulo de Sudaj Montetoj, kiu loĝas en la Sudaj Montetoj kaj en la Albionaj Montoj de Idaho, Usono, estis ĵus priskribita kiel nova specio (Loxia sinesciuris). Ĝi estas preskaŭ identa al la Ruĝa krucbekulo kaj diferencas nur iome laŭ korpomezuro kaj alvokoj kaj montras malaltan gradon de hibridiĝo kun la Ruĝa krucbekulo.
Distingoj pri plumaro el la Granda kaj el la Skota krucbekulo estas neglektendaj. La kapo kaj beko estas malgranda ol ĉe ĉiu ajn el la aliaj specioj. Necesas granda zorgo por identigi tiun specion. La alvoko glip aŭ chup estas probable la plej bona indikilo.
Studoj pri voĉoj en Nordameriko sugestas, ke nur en tiu kontinento estas 8 aŭ 9 populacioj de Ruĝa krucbekulo kun diferencaj alvokoj, kiu rare aŭ neniam interreproduktiĝas. Tiu formoj ankaŭ varias laŭ bekogrando kaj strukturo, kaj specialiĝas en la strobilaj semoj de diferencaj specioj de konifero. Nur kelkaj ornitologoj ŝajnas pretaj doni al tiuj formoj specistatuson ĝis nun.
Kelkaj grandbekaj, pinomanĝantaj populacioj nune atribuitaj al tiu specio en la Mediteranea areo povus esti ĉu de la Granda krucbekulo aŭ alternative nova propra specio, sed ĝis nun, necesas pli da studo. Tio inkludus la Balearan krucbekulon L. curvirostra balearica kaj la Nordafrikan krucbekulon L. curvirostra poliogyna, kiu manĝas ĉefe ĉe Halepa pino (Pinus halepensis); la Kipran krucbekulon L. curvirostra guillemardi, kiu manĝas ĉefe ĉe Nigra pino (Pinus nigra); and ĝis nun neidentigitan krucbekulon kun beko simila al tiu de la Granda krucbekulo kiu manĝas ĉefe ĉe Balkana pino (Pinus heldreichii) en Balkana Duoninsulo. Tiuj populacioj diferencas ankaŭ laŭ plumaro, ĉar la rasoj de Balearoj, Nordafrikoj kaj Kipro havas pli flavajn masklojn, kaj la balkana tipo havas pli purpur-rozajn masklojn; tio tamen respegulas nur la diferencan kvanton de antocianino de la strobiloj kiujn ili manĝas, ĉar tiuj pigmentoj transpasas al ties plumoj.
Diverseco ĉe la ordinara krucbekulo
Distingaj populacioj de Eŭrazia ordinara krucbekulo:
Kiel ĉe la Granda kaj la Skota krucbekuloj, ĉiuj el la supre menciitaj estas preskaŭ nemigrantaj formoj asociaj kun specioj de Pinus kun malmolaj strobiloj. La sekvaj estas pli asociaj kun la pli molaj strobiloj de piceo kaj lariko:
Subspecioj de Nordamerika Ruĝa krucbekulo listitaj baze sur biometriko:
Klasigo fare de Jeff Groth de la formoj de Nordamerika ruĝa krucbekulo baze sur alvokotipoj:
Listo fare de Summers de formoj de eŭropa ordinara krucbekulo (kun Granda & Skota) baze sur alvokoj de Flugo/Ekscito:
La Sonklasigo de eŭropa ordinara krucbekulo baze sur alvoko-tipoj:''' ;
Pentozo
Pentozo estas organika kemia kombinaĵo (karbonhidrato), kiu enhavas kvin karbonajn atomojn.
Ribozo kaj desoksiribozo estas pentozoj.
La Vojo de la pentoza fosfato, konata ankaŭ kiel pentoza ciklo, estas metabola vojo tre ligita al la glikolizo, dum kiu estas uzata la glukozo por generi ribozon, kiu estas necesa por la biosintezigo de nukleotidoj kaj nukleataj acidoj.
Megaherco
Megaherco (MHz) estas unu miliono (106) da cikloj je sekundo (Hz), mezurunuo de frekvenco. Ĝi do estas la milionoblo de herco.
Megaherco en radiado
Je radio, megaherco estas kvanto da osciladoj de elektromagneta radiado je sekundo.
Megaherco en komputiko
Oni uzis megahercon por CPU-j inter 1974 kaj 2000 (novaj CPU-j havas rapidon de pli ol unu gigaherco (109 hercoj)). Nombro de megahercoj estis frekvenco de ĉefa horloĝo (takto) de la CPU.
La Viñuela
La Viñuela [labiNJŬEla] (La Vitejeto, kio aperas en la blazono) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la orienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa]. Ŝosee estas je 48 kilometroj de la provinca ĉefurbo Malago kaj je 505 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo. En 2005 estis 1622 loĝantoj; en 2000 nur 1200, laŭ la INE.
Proksime estas arkeologiaj kuŝejoj kaj akvorezervejo samnoma.
Heksozo
Heksozo estas organika kemia kombinaĵo karbonhidrato) kun ses karbonaj atomoj.
Heksozo estas ekz. glukozo, fruktozo, kaj galaktozo, la tri bazaj heksozaj monosakaridoj.
Bayarque
Bayarque [baĜARke] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 26 km2 kie loĝas 244 geloĝantoj, do loĝdenso estas 9.4 loĝ./km2. Bayarque situas je 120 km de la provinca ĉefurbo Almería, en la komarko Valo de Almanzora.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 244 geloĝantoj de la municipo Bayarque estas 113 inoj kaj 131 viroj. En la vilaĝo loĝas 244 geloĝantoj, kaj neniu loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 1 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 3, 1 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 89 homoj (36.5%).
Ippolito Salviani
Hipolito Salviani (1514-1572) estis itala kuracisto, zoologo, iktiologo, erudiciulo, naturalisto kaj botanikisto. Li estis pioniro pri biologiaj ilustraĵoj kies propra bildo aperas en la frontispico de lia plej fama verko. Li gajnis famon kaj en la praktikado de la medicino kaj kiel instruisto en la universitato. Lia kvincent paĝa verko pri fiŝoj donas kompletan kaj precizan priskribon pri la naturo kaj kutimoj de la fiŝoj, kies paĝoj estas ilustritaj per ne malpli ol cent gravuraĵoj. Aldone, li priskribas la vivojn de kelkaj senvertebruloj kaj cefalopodoj.
Biografio
Li estis filo de Salustio Salviani kaj Aŭrelja Tiberti. Li havis du filojn kiuj supervivis lin. Gasparo akiris konsiderindan beletran reputacion kaj estis eminenta membro de la Akademio de la Humuristoj.
Post diplomiĝo li translokiĝis al Romo kaj post kelka jaroj li fariĝis kuracisto de la papo. Okaze de la morto de la papo Paŭlo la 3-a, Salviani daŭri aktivis kiel kuracisto de la papo kiu sukcedis lin Julio la 3-a. Ĉirkaŭ 1550 li estis nomumita profesoro pri medicino en la Universitato de Romo kie li instruas ĝis 1568. Li estis pasianto de antikvaj skulptaĵoj kaj kolektisto. Li servis kiel modelo al Vilhelmo Rondeleo kaj Petro Belono, kiuj, preskaŭ samepoke publikigis samtemajn traktaĵojn. La verko de Salviani publikiĝis en partoj dum longotempo de tri jaroj. La uzo de kupraj gravuraĵoj estis adekvata por la representadoj de la fiŝoj kaj tre supera al la lignogravurado pro la perfektaj reprezentadoj de okuloj kaj de la skvamoj.
La kupraj gravuraĵoj havis sciencan aspekton, sed kelkaj detaloj, kiel la ĝusta nombro kaj pozicio de la skvamoj estis preterlasitaj. La franca gravuristo Nicolas Béatrizet probable desegnis la titolpaĝon kaj la fiŝilustraĵoj estis faritaj de la alia franca publikigisto Antoine Lafréry (1512-1577). Aliaj historiistoj asertas ke la fiŝoj estis desegnitaj de la itala pentristo Bernardo Accolti ankaŭ konata kiel Bernardus Aretinus (1465-1536) kaj gravuritaj de Nicolas Béatrizet.
Almáchar
Almáchar [alMAĉar] estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la orienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa]. Ŝosee Almáchar estas je nur 35 kilometroj de la provinca ĉefurbo Malago kaj je 566 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo. Laŭ la popolnombrado de la INE de 2017, Almáchar havas 1814 loĝantojn. Ties areo estas de 14,4 km² kaj ĝi havas densecon de 125,97 loĝ/km². Ties koordinatoj estas 36º48' N, 4º 13' O. Ĝi estas je altitudo de 246 metroj super marnivelo.
La ekonomio estas bazata sur la agrikulturo, kun areo de herbaj kultivoj de 79 hektaroj (ĉefe fazeoloj kun 20 hektaroj) kaj areo de arbaj kultivoj de 930 hektaroj (ĉefe avokado kaj mango kun 250 hektaroj kaj vitejoj de vinberoj por produkti sekajn vinberojn kun 297 hektaroj). Estas ankaŭ malgranda proporcio de olivarboj kaj migdalarboj.
Hangenbieten
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
18845 Cichocki
18845 Cichocki estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovena astronomo Herman Mikuž elde la Observatorio de Črni Vrh, apud Idrija (Slovenio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Bruno Cichocki (1908–2001), konstruinĝeniero kun vigla intereso por la astronomio.
Ruby (programlingvo)
Ruby estas objektema, interpretata komputillingvo kun klara sintakso. Ĝi fontas el Perl, Smalltalk, Python, Lisp kaj CLU, tamen de Perl estas la plej granda influo.
Komputillingvaj ecoj de Ruby:
Ruby estas tute objektema: ĉiu ero de datumo estas objekto, eĉ bazaj datumtipoj. Ĉiu funkcio estas metodo. Ĉi tio estas simila al Smalltalk, sed ne al Java kaj Python. Kun kelkaj esceptoj, ĉiu nomo (variablo) en programo de Ruby tenas referencon al objekto, ne la objekton mem.
Jen estas ekzemplo de kodo en Ruby:
kaj la rezulto:
Ruby kaj programado por Interreto
Por facile krei programojn por Intterreto oni uzas specialan MVR-modjularon por Ruby, kiu nomiĝas Ruby on Rails (esperante: Rubeno sur Reloj).
Móric Krippel
Móric Krippel, laŭ hungarlingve kutima nomordo Krippel Móric estis hungara inĝeniero, profesoro.
Móric Krippel naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kátlóc (nuntempa Kátlovce en Slovakio), li mortis la  en Sopron.
Biografio
Móric Krippel akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1890. Post siaj studoj li laboris en diversaj fiskaj arbaroj, en 1904 li estis ĉefarbaristo, post 3 jaroj arbarmajstro. En 1908 li ekinstruis en la altlernejo, ĉar la akademio jam estis levita al altlernejo. Post jaroj li estis katedrestro (ĝis 1938), ankaŭ rektoro inter 1914 kaj 1916. En 1919 li estis nomumita arbara ĉefkonsilisto, en la sama jaro li sekvis la translokigitan altlernejon al Sopron. Li fondis laboratorion pri lignaj ekzamenoj, li verkis gravajn studentajn lernolibrojn. En la studjaro 1922 li estis vicrektoro, post jaroj dekano. En 1926 li pensiuliĝis, tamen li laboris plu ĝis 1938. Li okupiĝis pri ĉiuj branĉoj de la arbarscinco, eĉ pri ĉasado kaj mezurado. Lia inventaĵo „szögrakó készülék” prenis la epitetan nomon Krippel, oni longe uzis ĝin dum geodezia mezurado de arbaroj. Li multe strebis pri la ĝustaj hungaraj arbaraj esprimoj, li prenis novajn vortojn el la dialekto en Transilvanio, laŭnecese li kreis artefaritajn vortojn.
Aramari
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono Alagoinhas. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Skisaltado
Skisaltado estas sporto el la grupo de nordia skiado, kiu oficialas ekzemple dum la Vintraj Olimpiaj Ludoj: Sportistoj sur du skioj fikse ligitaj al la du ŝuoj subenglitas krutan neĝokovritan deklivan ebenaĵon, kiu fine maldekliviĝas kaj eĉ iom altiĝas, antaŭ ol finiĝi, tial ke la rapidiĝinta sportisto flugas tra la aero kaj provas laŭeble foren salti, antaŭ ol resurteriĝi sur pli larĝa neĝokovrita dekliva ebenaĵo, kiu laŭgrade maldekliviĝas por bremsi la sportiston. Spektantoj amasiĝas ĉirkaŭ la areo de la supozata surteriĝo, por spekti la spektaklan flugon kaj ĝian espereble senakcidentan finon. Skisalto kalkuliĝas laŭ sia distanco de la ekflugopunkto, se la skianto sukcesas surteriĝi sen tuŝi la grundon per io alia ol la du skioj.
Kiel ĉiuj sportoj el la grupo de nordia skiado, ankaŭ la skisaltado unuafoje konkurse praktikiĝis en Norvegio. Ĝi estas sendependa sporto, sed ankaŭ - kune kun skikurado estas parto de la sporto nordia kombino.
La unua signifa jara konkurso pri skisaltado okazis dum la jaro 1879 sur la monto Husebybakken en Oslo (Norvegio). Ekde la jaro 1892 la jara konkurso transloĝis al nova skisaltejo sur la najbara monto Holmenkollen, kiu ĝis hodiaŭ estas la pilgrimejo de la nordia skiado kaj kies konkursoj pri skrisaltado daŭre estas inter la plej prestiĝaj de la mondo. Konkurso pri skisaltado ekde la unuaj Vintraj Olimpiaj Ludoj de la jaro 1924 estas inter la olimpiaj sportaj sportoj.
Triozo
Triozo estas organika kemia kombinaĵo (karbonhidrato) kun tri karbonaj atomoj.
La plej simpla kaj konata triozo havas la formulon de C3H6O3.
La gliceraldehido kaj la dihidroksi-acetono estas triozoj. La triozoj gravas en spirado.
Sebastianópolis do Sul
Sebastianópolis do Sul estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 3.031 loĝantojn en 2010.
Plavecký Mikuláš
Plavecký Mikuláš (hungare Detrekőszentmiklós germane Blasenstein-Sankt-Nikolaus) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
Judit Ember
Judit EMBER, hungare Ember Judit estis hungara reĝisoro. Ŝia fratino estis Mária Ember.
Plavecký Mikuláš
Situo
Plavecký Mikuláš situas en valo, laŭ traira flankovojo, fine de fervojo el Zohor kaj troviĝas de Malacky je 24 km.
Historio
En la 13-a jarcento reĝa fortikaĵo konstruiĝis. En 1707 la Habsburgoj okupis ĝin, kiu estis la lasta sieĝo. La vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1224 aŭ laŭ aliaj en 1394. En 1828 vivis tie 1132 homoj en 157 domoj. En 1910 loĝis en Detrekőszentmiklós 999 homoj, plejparte slovakoj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto Malacky, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Judit Ember
Judit Ember naskiĝis la 1935 en Abádszalók - mortis la  2007 en Budapeŝto.
Biografio
Judit Ember frekventis universitaton, poste aktoran-filman ĉeflernejon en Budapeŝto inter 1964-1968. Komence ŝi reĝisoradis mallongajn filmojn. Baldaŭe ŝiaj filmoj ofte estis malpermesitaj. Ŝi estis unu el la fondintoj de opozicia filma stabo "Nigra Skatolo" (hungare Fekete Doboz) en 1987. Ŝi ricevis diversajn premiojn inter 1989-2004.
Viișoara (Bistrița)
Viişoara (Bistriţa) [viiŝŭara] (hungare: Besenyő, germane: Heidendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 Besenyő havis 717 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 1 220. Ĝia unua mencio skribe estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, al Beszterce-Naszód. Administre ĝi apartenas de la 1950-aj jaroj al la urbo Bistriţa.
33622 Sedigh
33622 Sedigh estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kameron Sedigh, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Kings Park High School de Kings Park (Nov-Jorkio, Usono).
Johann Nepomuk Lang
Johann Nepomuk LANG, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lang Nepomuk János estis aŭstra hungarlandana inĝeniero, o, profesoro.
Johann Nepomuk Lang naskiĝis la  en Karintio en Gmünd in Kärnten, li mortis la  en Hungara reĝlando en Selmec (konata ankaŭ Schemnitz, nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).
Biografio
Johann Nepomuk Lang devenis el minista familio, tial li studis minadon kaj metalurgion en Akademio de Selmec ekde 1791. Post la diplomo li laboris en la apuda minejo, kie li faris mezuradon. En 1803 li ekinstruis en la akademio, en 1812 li estis nomumita katedrestro, samtempe li ricevis la titolon konsilisto pri minejoj. Li instruis ĝis 1841. Li okupiĝis ĉefe pri mezuradoj en la minejoj, estis li la unua, kiu proponis la teodoliton por la minejaj mezuradoj. Li kreis mapojn pri minejoj. La ministoj aprezas lin mondfama inĝeniero pri la minejaj mezuradoj.
Zsolt Gyarmati
GYARMATI Zsolt (pr. djarmati] estas rumanuja hungara historiisto naskiĝinta en Odorheiu Secuiesc la 16-an de julio 1970.
Kariero
Li finis en la Universitato Babeş-Bolyai en 1998 kaj li estas direktoro de la Csíki Székely Múzeum ekde 2003.
Collier's
Collier's estis usona gazeto, fondita en 1888 de Peter Fenelon Collier. Ĝi estis dekomence lanĉita kiel Collier's Once a Week, poste ŝanĝita en 1895 al Collier's Weekly: An Illustrated Journal, kaj fine mallongigita en 1905 al Collier's: The National Weekly kaj finfine al simple Collier's. La gazeto ĉesis publikiĝi januare, 1957, kvankam por mallonge, malsukcesa klopodo estis farita por revivigi la nomon Collier's por nova gazeto en 2012.
Kiel rezulto de la pionira esplora ĵurnalismo fare de Peter Collier, Collier's establis reputation keil proponanto de socialaj reformoj. Kiam klopodoj fare de variaj kompanioj procesi Collier finis en malsukceso, aliaj gazetoj eniris en tio kion Theodore Roosevelt priskribis kiel "muckraking journalism" (klaĉskandala ĵurnalismo).
Frezilo (grundprilaborado)
La frezilo estas ilo por grundprilaborado. Ĝi povas esti uzata anstataŭ aŭ aldone al la plugilo aŭ aliaj grundprilaboriloj. Per frezilo oni ankaŭ povas enterigi organikan materialon (rikolto-restaĵoj, verda sterkaĵo). La frezado donas pli da oksigenon en la grundon, tial la organika materialo dekomponiĝas pli rapide. La frezilo ankaŭ ebligas ĉe malpezaj kaj mezpezaj grundoj prepari per unu laborunuo pretan sembedon aŭ plantbedon. Ju pli malrapide la frezilo antaŭeniĝas kaj ju pli rapide la la frezŝafto turniĝas, des pli fajne la grundo malkompaktiĝas. Problemon faras tamen la tro ofte frezado, kiu kaŭzas malmiksado de la unuopaj grajndimensiojn de la grundo.
Konstruo kaj funkcimaniero
La frezilo estas fiksita ĉe unuaksa traktoro aŭ ĉe tripunkthidraŭliko de duaksa traktoro, kies motoro movigas la frezŝafton pere de transmisiilo. La plej multaj fresziloj havas ĉ. 15 cm longajn angulajn tranĉilojn. Ili turniĝas ĉirkaŭ la horizontala ŝafto (frezŝafto) en turndirekto de la radoj de la traktoro. La freztranĉiloj ankaŭ tranĉas tre firman kaj radikplenan grundon kaj ĵetas ĝin kontraŭ puŝŝirmilo, per tio la grundo malkompaktiĝas kaj miksiĝas. La frezŝafto estas ĉirkaŭita de ŝirmilkadron por eviti akcidentojn La frezilo ebligas prilabori la grundon ĝis profundo de ĉ. 15 cm, sed ankaŭ ekzistas freziloj kun ekstemgranda diametro por ebligi enprofundiĝo ĝis 30 cm.
Simila maŝino estas la motorkultivilo, kiu havas pli mallongajn tranĉilojn.
Butilfrezilo
La butilfrezilo estas speciala formo de frezilo. Ĝi estas uzata en kultado de terpomoj kaj asparago.
Eksteraj ligiloj
}}
Don Álvaro
Don Álvaro estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas Alvarenos. La censita populacio en 2008 estis de 729 loĝantoj.
Situo
Don Álvaro estas situa en la centra parto de Ekstremaduro, je altitudo de 255 m; je 69 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj nur je 10 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, al kio utilas kiel dormovilaĝo. La surfaco de ties teritorio estas de 32,1 km².
Ĝi situas en la dekstra flanko de la rivero Guadiana, intermeze inter la distriktoj Vegas Altas kaj Vegas Bajas de la citita rivero. Kvankam la tradicia ekonomio estas agrikultura, tiu jam ne estas la ĉefa sektoro de la municipo, ĉar tiu nun estas sektoro servoj, pro la proksimeco de la urbo de Mérida.
Mavone
La rivero Mavone estas la ĉiamdaŭra enfluanta plej riĉa je akvo de la rivero Vomano, en kiu ĝi kunfluas proksimume 9.4 km alvale de la urbo Montorio al Vomano, ĉe Sant'Agostino, Italio.
Priskribo
Ĝi naskiĝas ĉe la samnoma fonto en la orienta flanko de Monte Corno kaj ekfluas en la kanalo "Inferno di Corno"; ĝi ricevas la akvojn de la kanaloj Spoledra, San Nicola (ĉe Casale San Nicola) kaj Vittore.
Poste, ĉe la hidrografia dekstra flanko, ĉe Isola del Gran Sasso ĝi ricevas sian plej grandan enfluanton, la torenton Ruzzo, kiu siavice jam ricevis la akvojn de la kanaloj Malepasso kaj Fossaceca.
El Castelli poste alvenas la akvoj de la kanalo Leomogna kaj de Castiglione della Valle tiuj, finfine, de la kanalo Fiumetto.
La akvoj de Ruzzo kaj de Mavone estas kaptataj pro hidroelektraj kialoj de ENEL kaj pro trinkebleco de Acquedotto del Ruzzo.
Maniac Mansion
Maniac Mansion (Maniula Domego) estas videoludo, kiu estis eldonita en 1987 de Lucasfilm Games. Ĝi popularigis novan ludstilon kaj arigis legion da ŝatantoj ĉirkaŭ la mondo. En 2004 internacia volontula skipo relanĉis la ludon, nun kun pli ellaborita grafiko kaj rulebla en modernaj komputiloj, Maniac Mansion Deluxe. Intertempe, pli ol 400000 personoj jam elŝutis la novan version (senpagan), kaj kiu estas ade tradukata en aliajn lingvojn, inkluzivante Esperanton. Ĝi ankaŭ estas disponebla en angla, franca, itala, germana, portugala, hispana, bulgara, malta, rusa, nederlanda, finna, hungara kaj norvega.
En Maniac Mansion, la ludanto interagas kun roluloj kaj objektoj, kadre de pluraj malgrandaj sinsekvaj enigmoj, kiuj devas esti kohere solvitaj cele al la fina tasko: savi la koramikinon de la ĉefa rolulo, enkarcerigitan de freneza sciencisto. Oni gvidas skipon de tri studentoj tra lia domego, interagante per komandoj kaj dialogoj, kiuj donas indikojn pri la solvo de la enigmoj. Vi eltrovos ke ĉiu el la sep elekteblaj junuloj havas specialajn lertojn, talentojn kaj malfortojn, kaj ĉiu el la frenezaj loĝantoj de la domo havas celojn kaj dezirojn kiuj povos helpi aŭ bloki vian skipon, depende de kiel vi rilatas al ili. La historio - kaj via alirmaniero por plenumi la celon - estos malsamaj laŭ la knaboj kiujn vi elektas kaj kiel vi interagas kun la personoj kaj aĵoj en la domego... Longaj horoj da alloga cerbumado atendas vin!
Rudolf Schuller
SCHULLER Rudolf (ŝuler) estis rumanihungara tradukisto, verkisto naskita en Erdőszentgyörgy la 2-an de junio 1916 kaj mortinta en Kluĵo la 30-an de januaro 1995.
Maniac Mansion
Pro la ampleksa teksta interagado sur grafika interfaco, la ludo estas plaĉa rimedo por praktiki lingvajn talentojn. Ĝi estas bona amuzaĵo kaj por progresintoj, kaj por progresantoj; la grafika interagado ebligas ke eĉ komencantoj ĝuu la ludon, samtempe ĉerpante sufiĉe ampleksan vortprovizon.
Rolularo
Sandi – Ŝi estas la knabino homrabita de la D-ro fred.
Rudolf Schuller
Kariero
Rudolf Schul­ler diplomiĝis en Universitato Ferenc József de Koloĵvaro pri franca literaturo, kompara literaturscienco kaj psikologio. Ĝis 1949 li estis docento en la Universitato Bolyai de Kluĵo en la katedro pri franca literaturo, sed pro lia familideveno oni maldungis lin.
Palmgren
Palmgren estas familionomo. Homoj tiunomaj estas:
Maniac Mansion
Rolularo
Dejv - Li estas la amindumanto de Sandi. Organizanto de la savekspedicio.
Hospital de Móstoles (metroo de Madrido)
Hospital de Móstoles (Hospitalo de Mostolo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta apud la hospitalo de Móstoles.
La stacio estis malfermita la.
Maniac Mansion
Amikaro de Dejv
Sid - Aspiranta muzikisto kiu klopodas starigi sian propran bandon.
Mikaelo - Premiita fotografisto de la gazeto de la fakultato.
Ŭendi - Ŝi deziras esti fama novelisto kaj atendas sian grandan ŝancon.
Bernardo - Prezidento de la klubo de fiziko kaj venkinto de la premio Fakultata Kraniulo.
Rejzor - Ĉefa kantistino de punka bando, Rejzor kaj la Skumminetoj.
Ĵef - Ĝenerable trovebla en la plaĝo, kie li estas konata kiel "Surfraĉjo".
Frenezaj loĝantoj
D-ro Fred - "Emerita" klinikisto kiu fariĝis freneza sciencisto.
Flegistino Edna - Iama sanigistino kies ŝatokupoj ruĝigus eĉ maristojn.
Strang Ed - Militama junulo kun fetiĉo pri hamstroj.