cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Digimon
Versioj ekster Japania
Post kiam la superforta populareco de Pokémon en Barato kaj Pakistano, Karikatura Reto komencita al aero Digimon en 2004. Poste, ĉiuj 3 sezonoj elsendiĝita(krom Xros Militoj)La 3a Sezono estis finita en 2009.
En Britio,  Digimon elsendiĝita sur Vulpaj Infanoj kablo/persatelita kanalo kaj sur ITV. Tamen, Digimon Landlimo (la kvara serio) ne estis montrita en Britio kaj la rezulto, inkluzivanta serion 1, 2 kaj 3, ne estis vidita sur Britia televido ekde lasta 2005, kiam Jetix eltiris ĝin la aero. Tamen Digimon Datuma Taĉmento havas ĵus komencita surondiĝon en Britio sur Kix. Ĝi ankaŭ elsendiĝis en landoj kiel Irlando, Sud-Afriko, Malajzio, Aŭstralio, Meksiko, Argentino, Ĉilio kaj aliaj.
La latina amerika, brazila, hispana, germanaj kaj italaj versioj de Digimon estas tute necenzorigitaj kaj netranĉitaj de la originala japana eldono. En Latin-Ameriko, la unua kvar sezonoj estis elsendiĝita sur Vulpo Trompas kaj poste sur  Jetix, kiu ankaŭ elsendiĝis la kvinan sezonon,  Digimon Datuma Taĉmento.
Tio ĉi montras ankaŭ elsendiĝita en Filipinoj en la mezo de 2000 sur ABS-CBN. Ĝi volus aeran vendredon noktoj ĉe #7:30PM. ABS-CBN dungis Filipinajn voĉajn aktorojn epiteti la rezulton en la angla. Ĉi tiu dublado estas plejparte vera al la originalo. Kvankam ili uzis la originalan japanan rezulton kiel la meznivela por la epiteti, kelkaj de la voĉoj ŝajnas soni kiel la Usona versio (ekz., Taichi havanta la voĉon de adoleskanto anstataŭ infano-a) aŭ tute originala al la dublada skipo (ekz., Gabumon-a profunda, grumbly voĉo). La tuta unua serio de  Digimon Aventuro estis epitetita en la angla (por konkurenci kun la 4Infana versio de  Pokémon kiu elsendiĝis sur la rivala reta GMA 7 sur la sama tago kaj tempo), kune kun  Digimon Aventuro 02. La dua serio elsendiĝita sur nova sabata matena bloko ĉe 10 .M. Du semajnoj post la unua serio finale. Ĉi tiu serio estis epitetita en ambaŭ angloj kaj Tagalog, por ke ĝi estus kongrua kun la aliaj rezultoj en la bloko. Karikaturo Retaj Filipinoj komencis elsendiĝanta  Digimon Tamers ĉirkaŭ 2003, tiam  Digimon Landlimo malfrue en 2004. Ĉi tiu tempo, la rezulto, kune kun kelkaj de la alia animeo kiu elsendiĝis kun ĝi, estis epitetita de Singaporean voĉaj aktoroj. Tamers kaj Landlimo estis epitetita en Filipina kiam ambaŭ serio elsendiĝita sur ABS-CBN sur ĝia labortaga matena linio-supre de viglaj rezultoj ( Tamers unue sekvita de Landlimo post kelkaj monatoj). Digimon Ŝparantoj komencis elsendiĝanta en la lando la 8an de septembro, 2008 kaj nuntempe finis. Tamen, en januaro 2008, Heroo komencita elsendi la Digimon serio kun Digimon Aventuro. La serio kiu estas nuntempe montrita sur Heroo estas Digimon Ŝparanta (januaro 2011)
Yuen Wong Yu manhua
Ĉina manhua estis skribita kaj tirita de Yuen Wong Yu (余 遠鍠  Yu Yuen- wong), kiu bazis ĝia storyline sur la televida serio. Ĉi tiu adapto kovras  Digimon Aventuro en kvin volumoj,  Digimon Aventuro 02 en du,  Digimon Tamers en kvar kaj  Digimon Landlimo en tri. La originalaj rakontoj estas multe mallongigita, tamen sur maloftaj okazaj eventoj elludas malsame ol la animeo.
La Cantonese lingva versio estis eldonita de Rightman Eldona Ltd. En Hong Kong.
Du anglaj versioj estis ankaŭ liberigita. La unua unu estis eldonita de Chuang Yi en Singapuro. La dua unu, kiu estis skribita de Lianne Sentar, estis liberigita de TOKYOPOP en Nord-Ameriko. La tri volumoj por  Digimon Landlimo estis liberigita de Chuang Yi en la angla. Ĉi tiuj ne estis liberigita de TOKYOPOP en Nord-Ameriko aŭ Eŭropo. Tamen, la Chuang Yi elkarcerigoj de  Digimon Landlimo estis distribuita de Frenezula Distro en Aŭstralio.
Malluma Ĉevalo
Mallumaj Ĉevalaj Komikuloj eldonis amerikan-stilo Digimon komikaj libroj, adaptanta la unuan dek tri epizodoj de la angloj epitetas de  Digimon Aventuro en 2001. La rakonto estis skribita de Daniel Korno kaj Ryan Monteto kaj ilustrita de Daniel Korno kaj Cara L. Nevino.
Videoludoj
La Digimon serio havas grandan nombron de videaj ludoj kiu kutime havas ilian propran sendependa storylines kun kelkaj foje liganta en la rakontoj de la animea serio aŭ manga serio. La ludoj konsistas de nombro de varoj inkluzivanta Vivan Ŝajnigon, Aventuro, Videa karto ludo, Strategio kaj Kuradanta ludojn kvankam ili estas plejparte Aga rolo-ludanta ludon. La ludojn liberigita en Nord-Ameriko estas:  Digimon Mondo, Digimon Mondo 2, Digimon Mondo 3,,  Digimon Diĝita Karta Batalo,  Digimon Tondrada Areno,  Digimon Tondrada Areno 2,  Digimon Batala Spirito,  Digimon Batala Spirito 2,  Digimon Kurado,  Digimon Monda DS,  Digimon Monda Datuma Taĉmento,  Digimon Mondo Dawn kaj Krepusko,  Digimon Monda Ĉampioneco kaj Digimon Mastroj.
5107 Laurenbacall
5107 Laurenbacal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Digimon
Videoludoj
En lasta 2009, Bandai kreis webpage en japana montranta novan ludon esti liberigita en 2010 vokis Digimon Rakonto: Nerevenigebla Evoluo, kiu uzas la saman motoron kiel iliaj antaŭuloj Digimon Monda DS kaj Digimon Mondo Dawn kaj Krepusko kaj estis liberigita la 1-an de julio, 2010. En februaro 2010, retejo por la enreta plurludanta ludo,  Digimon Batalo, estis lanĉita, montranta ĝin esti bazita unuavice en la mondo de la Tamers dramo kaj ĝiaj karakteroj.
5107 Laurenbacall
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktorinon Lauren Bacall (1924–2014), konatan pro ŝia karakteriza raŭka voĉo kaj voluptemaj rigardojn. Ŝia decida rolo okazis en "To Have and Have Not" (1944) kun Humphrey Bogart, kiun ŝi poste edzigis. Ŝi gajnis la premion Tony, la Oran Globon kaj la Oskar-premion.
Digimon
Videoludoj
En 2011, Bandai poŝtis retronombradon sur teaser ejo. Unufoje la retronombrado estis finita, ĝi rivelis reboot de la Digimon Monda serio titolis  Digimon Monda Re: Digitize.
la 22an de septembro, 2011, enreta luda eldonejo Joymax anoncis la elkarcerigon de MMORPG ludo vokis Digimon Mastroj, kiu estis evoluigita de la korea eldonejo DIGITALIC. La ludo estas nuntempe sub OBTa (Turniro Beta Testo) kun la fina elkarcerigo enhorarigita por oktobro.
Kartludo
La Digimon Kolektindaĵa Karto Ludo estas kolektindaĵa karta ludo bazita sur Digimon, unue enkondukita en Japanio en 1997 kaj eldonita de Bandai. La karta ludo estas ankaŭ metita en ludoj. Diĝita Karta Batalo estas unu el ili kaj ĝi estas ankaŭ prezentita en Digimon Mondo 3.
Rimarkindaj kontribuantoj
Akiyoshi Hongo: Fabrikisto de la originala  Digimon koncepto. Hiroyuki Kakudō: Direktoro de  Digimon Aventuro kaj Digimon Aventuro 02. Yukio Kaizawa: Direktoro de  Digimon  Tamers kaj Digimon Landlimo. Naozumi Ĝiō: Direktoro de '' Digimon Ŝparantoj -a'. Tetsuya Endo: Direktoro de '' Digimon  Xros Militoj -a'. Jeff Nimoy: Usona Direktoro de  Digimon Aventuro, Digimon Aventuro 02 kaj  Digimon Datuma Taĉmento (Ŝparantoj). Mary Elizabeth McGlynn: Usona Direktoro/Verkista/Redaktoro de Digimon  Tamers kaj  Digimon Landlimo. Chiaki J. Konaka: Prima verkisto de  Digimon  Tamers. Riku Sanjo: Prima verkisto de' Digimon  Xros Militoj -a'. Hiroshi Izawa: Aŭtoro de la Digimon Aventuro V- Tamer 01  manga. Tenya Yabuno: Ilustristo de la Digimon Aventuro V- Tamer 01  manga. Yuen Wong  Wu: Verkisto kaj ilustristo por la  Digimon  manhua serio. Takanori Arisawa: Komponisto de la japanaj versioj de  Digimon Aventuro, Digimon Aventuro 02, Digimon  Tamers kaj  Digimon Landlimo. Keiichi Oku: Komponisto de '' Digimon Ŝparantoj -a'. Shuki Pagigo: Komponisto por la anglaj lingvaj elkarcerigoj de  Digimon Aventuro, Digimon Aventuro 02 kaj Digimon Tamers. Deddy Tzur: Komponisto por la angla lingva elkarcerigo de  Digimon Landlimo. Thorsten Laewe: Komponisto por la angla lingva elkarcerigo de '' Digimon Ŝparantoj -a'. Paul Gordon: Co-Komponisto por la angla lingva tema kanto. Kouji Wada: Prezentisto de la komencaj temoj de  Digimon Aventuro, Digimon Aventuro 02, Digimon  Tamers,  Digimon Landlimo, la dua komenca temo de Digimon Ŝparantoj -a' kaj la evolua kanto de  Digimon  Xros  Digimon de Militoj karta ludo
Vidu ankaŭ
Digimon karta ludo Digimon: La Filmo Digimon virtuala hejmbesta Listo de karakteroj en la Digimon Monda seria Listo de Digimon Listo de televidaj programoj elsendo de ITVa
Komunumo (Francio)
Malgraŭ multaj malsimilecoj, ĉiuj komunumoj posedas la saman administran strukturon kaj la samajn instancojn. Komunumo estas administrata de municipa konsilio, kies membroj estas balotitaj per universala voĉdono por ses jaroj. La municipa konsilio sekve balotas la urbestron, kiu devas interalie plenumi la decidojn de la konsilio.
La tri plej grandaj komunumoj (Parizo, Liono kaj Marsejlo) estas plie subdividitaj en komunumaj arondismentoj, kiuj havas siajn proprajn malpli potencajn urbestrojn.
Kvanto da komunumoj
La 1-an de januaro 2016 estis 35,945 komunumoj en eŭropa Francio, 129 en la transmaraj departementoj, 52 en Transmaraj kolektivoj kaj 33 en Nov-Kaledonio.
La nombro da komunumoj tre dependas de la departementoj: estas 895 en Pas-de-Calais, sed nur unu en Parizo. Ĝenerale, transmaraj teritorioj havas multe pli vastajn komunumojn.
La kvanto da komunumoj evoluas, ĉar ĉiujare, kelkaj komunumoj disiĝas aŭ kuniĝas.
Loĝantaro
La loĝantaro de komunumoj tre varias: komunumo povas esti granda urbo aŭ dezerta vilaĝeto. Parizo, kun 2,243,833 loĝantoj, estas la plej loĝata, sed Rochefourchat havas nur unu loĝanton. Ekzistas eĉ komunumoj sen loĝantoj: Beaumont-en-Verdunois, Bezonvaux, Cumières-le-Mort-Homme, Fleury-devant-Douaumont, Haumont-près-Samogneux kaj Louvemont-Côte-du-Poivre. Ili estas “vilaĝoj mortintaj por Francio”, detruitaj okaze de la batalo apud Verdun en 1916 kaj neniam rekonstruitaj.
En eŭropa Francio, la averaĝa loĝantaro de komunumoj estas 1,716.3 kaj la mediana estas 427. Ekzistas multegaj malgrandaj komunumoj: 27,021 havas malpli ol 1,000 loĝantojn (do preskaŭ tri kvaronoj el ĉiuj komunumoj enhavas apenaŭ 15 % de la tutlanda loĝantaro), dum nur 114 havas pli ol 50,000. La plej densa komunumo estas Levallois-Perret:.
Plej loĝataj komunumoj
En 2010, la 30 plej loĝataj komunumoj en Francio estas jenaj.
Areo
Komunumoj estas sufiĉe malgrandaj: la averaĝa areo de komunumoj (nekonsiderante la transmarajn teritoriojn) estas kaj la mediana estas. Ekzistas tamen varieco inter komunumoj: la plej malgranda estas Castelmoron-d'Albret kaj la plej vastaj estas Arles  kaj Saintes-Maries-de-la-Mer. Entute, 128 komunumoj estas pli vastaj ol, dum 5,666 estas malpli grandaj ol.
Nomo
La komunumoj kun la plej longaj nomoj estas Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson (Marne, 45 simboloj), Saint-Germain-de-Tallevende-la-Lande-Vaumont (Calvados, 44 simboloj) kaj Beaujeu-Saint-Vallier-Pierrejux-et-Quitteur (Haute-Saône, 43 simboloj), kaj ĉiuj havas 38 literojn. La plej longaj unuvortaj nomoj estas Niederschaeffolsheim kaj Mittelschaeffolsheim kun 20 literoj (ambaŭ estas en Bas-Rhin).
La franca komunumo kun la plej mallonga nomo estas Y (Somme). 15 komunumoj havas duliteran nomon (Ay, Bû, By, Eu, Fa, Gy, Oô, Oz, Py, Ri, Ry, Sy, Ur, Us kaj Uz).
NGC 5007
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Goiatuba
Goiatuba estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 32.492 loĝantojn en 2010.
Universitato de Havano
La Havana Universitato en la hispana Universidad de La Habana aŭ UH estis fondita la, kaj estas la plej antikva kuba universitato kaj ĝi ankaŭ estas inter la unuaj en Ameriko.
Historio
Ĝia nomo estis "Real y Pontificia Universidad de San Gerónimo de La Habana" (Reĝa kaj Pontifika Havana Universitato de Sankta Geronimo). Dum la epoko kiam la universitatoj bezonis la reĝan aŭ papan permeson, kio klarigas la nomojn Real y Pontificia (Reĝa kaj Pontifika). La aŭtoritatuloj kiuj permesis la fondiĝon de la universitato estis la papo Inocento la 13-a kaj la reĝo de Hispanio, Filipo la 5-a.
En 1842, la universitato ŝanĝis sian statuson de religia al sekulara, reĝa kaj literatura institucio. Ĝia nomo estis ŝanĝita al Real y Literaria Universidad de La Habana (Reĝa kaj Literatura Havana Universitato), kaj dum la respublika periodo estis nomata Universidad Nacional (Nacia Universitato).
En la komenco la universitato estis establita en la monaĥejo Sankta Johano de Laterano ne plu ekzistanta (ĝi estis situanta en la historia kolonia urboparto de la urbo, kiu hodiaŭ estas konata kiel Malnova Havano).
De tiu loko estis translokigita la al monteto kiun la havananoj konis kiel la monteto Arostegui en la zono El Vedado, proksime de Quinta de los Molinos (hodiaŭ ĝi estas konata kiel la universitata monteto).
La interno de la 'Aula Magna de la Universidad de La Habana' (ĉefa salono) kie ripozas la mortrestaĵoj de la kuba pensulo Félix Varela, estis dekoraciita de la kuba artisto Armando Menocal, la pentraĵoj reprezentas aŭ bildigas la ĉefajn fakultatojn kiuj ekzistis en la epoko, Medicino, Scienco, Arto, Pensado, Liberalaj Artoj, Literaturo, kaj Juro.
Kelkajn fojojn dum la 20-a jarcento, la universitato estis devigata portempe fermi ĝiajn pordojn aŭ estis severe limigita la enskribiĝojn de kelkaj fakultatoj, rimarkindas la Fakultato pri Juro kaj Ekonomiko kiu estis fermita dum jaroj. Tiuj ĉi drastaĵoj estis prenitaj ĉar la instruistaro kaj studantaro havis longan tradicion pri politika aktivismo kontraŭ la diktatoreco de la respublikaj prezidentoj.
Kursoj
La Havana Universitato konsistas el 15 fakultatoj kaj 14 esplorcentroj en malsamaj kampoj kiaj ekonomiko, natursciencoj, sociaj sciencoj kaj aliaj. Entute estas instruataj 25 fakojn en la universitato. Nuntempe ĝi havas proksimume 6000 studantojn.
Gertruda de Pollando
Gertruda (naskiĝis ĉ. 1025, mortis la 4-an de januaro 1108) estis filino de la pola reĝo Mjeŝko la 2-a kaj Richeza de Lotaringo; de 1043 aŭ 1044 edzino de Izjaslavo la 1-a, grandprinco de Kievo (de 1054). Kiel aŭtorino le latinaj preĝoj en poezia prozo, skribitaj en Kodekso de Gertruda estas la plej malnova pola verkisto konata laŭnome.
Antonín Emil Titl
Antonín Emil Titl, ofte skribita Tittl, (la 2-an de oktobro 1809 Pernštejn – la 21-an de januaro 1882 Vieno) estis ĉeĥa kapelestro kaj muzika komponisto.
Vivo
Li naskiĝis en familio de mastruma oficisto en burgo Pernštejn. Li estis baptita kiel Antonín František Serafinský.
Verkaro (elekto)
Sume li komponis ĉirkaŭ 300 komponaĵojn, el kiuj proksimume triono aperis prese.
Gonnosnò
Gonnosnò estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
James Sullivan
James H. SULLIVAN (naskiĝis 1913 - mortis la 26-an de decembro 1993 en Urmston, Britio) estis esperantisto dum 60 jaroj.
Li fondis en 1958 la organizon Geonkloj Esperantistaj kaj poste Kastoran Klubon, kiuj helpas infanojn utiligi sian Esperanto-scion. Li estis delegito dum pli ol duona jarcento. Plentempa Esperanto-instruisto en duagrada lernejo, Sullivan aŭtoris i.a. rakontojn por geknaboj (La junaj detektivoj, 1953, La junaj trezorserĉantoj, 1968, La longa marŝo, 1968) kaj du novelarojn: La vualo de l' tempo, 1985, kaj Sub influo de alkoholo, 1991.
Distrikto Portalegre
La distrikto Portalegre (distrito de Portalegre) estas distrikto de Portugalio. Sur areo de kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2011 vivis  loĝantoj. Administra centro estas la samnoma urbo Portalegre.
Municipoj
La distrikton konsistigas la sekvaj 15 municipoj, kiuj parte havas la statuson de urbo (cidade), kaj parte de urbeto (vila):
Fanfaro
Fanfaro estas mallonga muzikpeco de granda forto kaj brilo, ludata per kelkaj trumpetoj kaj aliaj latunaj blovinstrumentoj, ofte akompanataj de frapinstrumentoj. Ĝenerale oni uzas ĝin por ceremoniaj celoj rilate al la monarkio por esprimi majeston aŭ por personoj de granda socia gravo. La termino estas uzata ankaŭ kun simbola aŭ metafora senco por aludi al faktoj al kiuj oni havigas multan reklamon, eĉ se ne ekzistas muziko en ili.
Komponis fanfarojn famaj muzikistoj kiaj Igor Stravinski kaj Aaron Copland nome por tiu lasta ĉe Fanfare for the Common Man (fanfaro por normalulo).
Ruĝa akcipitro
La Ruĝa akcipitro (Erythrotriorchis radiatus) estas probable la plej rara aŭstralia rabobirdo. Ĝi troviĝas ĉefe en la savanaj arbaroj de norda Aŭstralio, ĉefe ĉe akvofluoj. Ĝi manĝs ampleksan gamon de vivantaj predoj, ĉefe birdoj.
Tiu aŭstralazia birdo estis konsiderata tre granda membro de la akcipitra subfamilio ene de la Akcipitredoj, sed nun oni supozas ke la similo al tiuj aliaj birdoj estas konverĝa. Fakuloj nun grupigas la Ruĝan akcipitron kun la surface nesimila Nigrabrusta milvo kaj la Kvadratvosta milvo kiel unu el la aŭstralaziaj malnovaj endemiaj rabobirdoj. Oni supozas, ke la prauloj de tiuj birdoj, eble kun grupeto de specioj el Sudorienta Azio kaj Afriko, okupis Gondvanon kaj dum jarmiloj diverĝis en la nunajn formojn.
Teufen AR
Pri la komunumo
Teufen  estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 5757 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Teufen situas sur monteto sude de la urbo Sankt-Galo. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivero Sitter kaj la sudan la rivereto Rotbach, ĉefa alfluanto de Sitter. Tra la komunumo fluas la rivereto Goldibach, kiu sur la komunuma teritorio alfluas al Rotbach. Trans Goldibach en la sudo kondukas impresa ponto de la kantona ĉefvojo al Apencelo kaj Altstätten.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Teufen limas en nordo al la urbo Sankt-Galo, en oriento al Speicher, en sudoriento al Bühler, en sudo al Schlatt-Haslen (AI), kaj en okcidento al Stein.
Trafiko
Tra Teufen pasas linio de la mallarĝŝpura trama fervojo de la kompanio Apencelaj Fervojoj de Sankt-Galo al Apencelo. Poŝtaŭtolinioj konektas la komunumon kun Trogen kaj Stein.
Supre de la komunumo pasas la migradaltpado Über die Eggen, kiu estas inda turisma celo por migrantoj kaj naturamikoj.
7285 Seggewiss
7285 Seggewiss estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Teufen AR
Historio
La unua dokumenta mencio de Teufen datiĝas el la jaro 1272 kiel Tiuffen.
7285 Seggewiss
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Wilhelm Seggewiss, estro de 1995 de la Observatorio Hoher List, okaze de lia 60-a naskodato. Li laboras ĉefe pri la Wolf-Rayet steloj kaj rilataj temoj. En 1981 li fariĝis profesoro pri astronomio en la Universitato de Bonno. Seggewiss regule donas lekcionojn pri temoj kiel la historio de la kalendaro kaj astrologio, por meti ilin en taŭga perspektivo.
Institucio
Institucio estas socia mekanismo kiu influas la konduton de homoj. Institucioj estas karakterizitaj per socia celo, daŭro ne limigita de la vivodaŭro de individua homo, kaj la estigo de reguloj de homa konduto. Por ke io estu institucio, ĝi devas esti agnoskita kiel tia de almenaŭ du homoj.
Teufen AR
Historio
En la jaro 1525 Teufen akceptis la reformacion, pro kiu ĝi post la divido de la Apencela Lando la 28-an de aŭgusto 1597 fariĝis parto de Apencelo Ekstera.
Mátraszentimre
Mátraszentimre [mAtrasentimre] estas malgranda vilaĝo kaj ŝatata feriejo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Gyöngyös. La loknomo signifas: Mátra-Sankta Emeriko de Hungario.
Pouldergat
(jen france, bretone Pougregad) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Mátraszentimre
Situo
Mátraszentimre situas en montaro Mátra, laŭ flankovojo. Bátonyterenye kaj Parád troviĝas po 13, Gyöngyös kaj Pásztó po 18 km-ojn. Ekde 1948 ankaŭ montopinto Galyatető apartenas al la vilaĝo. Proksime Observatorio de Piszkéstető funkcias.
Kresteckij (distrikto)
La distrikto de Krestci aŭ Kresteckij distrikto (Крестецкий район) estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbotipa loĝloko Krestci. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 11 180 homoj.
Geografio
La distrikto de Krestci situas meze en la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 2790,63 km². Arbaroj kovras 85 procentojn (239408 ha) de la distrikta areo. Nord-okcidente la distrikto de Krestci najbaras kun la Novgoroda distrikto, okcidente – kun la lago Ilmenj, sud-okcidente – kun la distrikto de Parfino, sude – kun la distrikto de Demjansk, sud-oriente – kun la distrikto de Valdaj, oriente – kun la distrikto de Okulovka, norde – kun la distrikto de Malaja Viŝera.
La plej granda rivero de la distrikto estas Msta, kiu norde limas la distrikton.
Havali
Havali, angle Hawalli, arabe:  حولي ‎ estas urbego en emirlando Kuvajto en la samnoma gubernio, eĉ ĉefurbo de la gubernio, unu el la 9 distriktoj de la gubernio. La grandurbo apartenas al urbaro de Kuvajturbo aŭ ĝi estas antaŭurbo de Kuvajturbo.
Kresteckij (distrikto)
Geografio
La klimato de la distrikto estas modera, la jara averaĝa temperaturo estas +3,8 °C. La averaĝa dum jaro kvanto da precipitaĵo estas 750 mm.
Karola Premio
La Karola Premio, plennome Internacia Karola Premio de Aĥeno, Internationaler Karlspreis zu Aachen, estas premio kiun ĉiujare la urbo Aĥeno transdonas por meritoj rilate al la unuiĝo de Eŭropo. La premio konsistas el sumo de kvinmil eŭroj kaj medalo kun la bildo de Karolo la Granda.
Kresteckij (distrikto)
Simboloj
La blazono de la distrikto de Krestci estis oficiale aprobita la kaj en la Rusia ŝtata heraldika registro ricevis la numeron 7959. La blazono estas verda ŝildo kun andrea kruco el punto blanka sur hel-blua fono, super la kruco estas ora hufumo, sub la kruco estas ora sonorilo. La flago estis aprobita en la sama tago kaj en la Rusia ŝtata heraldika registro ricevis la numeron 7960. Ĝi havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto kaj tre similas al la blazono. La larĝo de la krucaj branĉoj estas 1/5 da la alto de la tuta flago.
Havali
Geografio
Havali situas laŭ Persa Golfo. Salmija troviĝas 5, Kuvajturbo 6 kilometrojn.
Karola Premio
Kristnaske 1949 grupo de aĥenaj civitanoj fondis, laŭ inicitato de komercisto, la fondaĵon "Internacia Karola Premio de la urbo Aĥeno", kaj deklaris ke ĝin ricevu personoj kiuj subtenas la ideon de la eŭropa unuiĝo en politika, ekonomia kaj spirita rilato. Oni transdonas la premion tradicie ĉe la ĉielira tago en la kroniga salono de la urbodomo de Aĥeno. La elekton faras kuratorio de fondaĵo, en kiu kunsidas civitanoj kaj funkciuloj de Aĥeno.
Havali
Historio
En 1990 Irako okupis la urbon, sed la sekva jaro internacia armeo reokupis ĝin.
Ekonomio
Havali estas grava financa kaj komerca centroj.
Florian Coulmas
Florian COULMAS (naskiĝis la 5-an de junio 1949 en Hamburgo) estas germana japanologo, sociolingvisto, lingvo-ekonomiisto kaj filozofo. Lia libro Guardians of Language aperis en 2021 en Esperanto sub la titolo 'Gardantoj de lingvo'.
Havali
Menciindaĵoj
Antaŭ la unua Golfa Milito en Havali loĝis multe da palestinanoj, sed multaj restis dum kaj post la milito. Nuntempe vivas en la urbego pluraj arabaj popoloj.
La futbala stadiono estas unu el la plej famaj en Kuvajto kaj estas populara loko por pluraj internaciaj matĉoj.
Florian Coulmas
Biografio
Florian Coulmas studis de 1968 ĝis 1975 la fakojn sociologio, germanistiko kaj filozofio ĉe la Libera Universitato Berlino (Freie Universität Berlin) kaj ĉe la pariza universitato Sorbono (Sorbonne) (1969–1970). En 1977 Coulmas promociis al la nordgermana universitato Bielefeld. En 1980 sekvis lia habilitado al la Universitato de Düsseldorf. Ĉi tie Coulmas studis kiel privata docento en la seminario 'Allgemeine Sprachwissenschaft' (ĝenerala lingvoscienco). En 1987 li transprenis profesoradon de sociolingvistiko al la Chūō-Universitato. Li estas profesoro por lingvo kaj kulturo de la moderna Japanio ĉe la Universitato Duisburg-Essen en Duisburg. De oktobro 2004 ĝis septembro 2014 li estis direktoro de la germana instituto por japanaj studoj (Deutsches Institut für Japanstudien) en Tokio. Coulmas vivis dum multaj jaroj en Japanio kaj publikigis pri la temoj skribolingvistiko (Schriftlinguistik), sociolingvistiko kaj japanologio. Li estas regula kontribuanto por la gazetoj Japan Times, Frankfurter Allgemeine Zeitung kaj Neue Zürcher Zeitung.
Havali
Menciindaĵoj
En Havali situas parko, proksime butikcentro estas kun multaj ekstravagancaj kaj diversaj butikoj.
Roßbach (Westerwald)
Roßbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Havali
Menciindaĵoj
La urbego havas usonan kaj pakistanan lernejojn.
Klimato
Havali situas en tropika dezerta klimato. Dum somero oni mezuras 38-46 °C-ojn. En januaro la temperaturo falas proksimume al 20 °C. Jare pluvas nur iom pli, ol 100 mm.
Starý Tekov
Starý Tekov, hungare Óbars, germane Bersenberg, Altbarsch estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
20568 Migaki
20568 Migaki estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Starý Tekov
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Hron sen ponto, (kontraŭe troviĝas Nový Tekov), laŭ traira flankovojo. Levice troviĝas 7 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la fortikaĵo castrum Bors devenis el 1075, pri la vilaĝo el 1156 en formo Bors. La fortikaĵo estas nomdonanto kaj samtempe centro de Bars. En 1331 la loko iĝis libera reĝa urbo havant defendomuron. La komunumo estis atakita fare de la husanoj en la 15-a jarcento, fare de turkoj post jarcento. En la 16-a jarcento formiĝis du komunumoj Granda kaj Eklezia Bars. En 1609 kalvinana koncilio okazis. En 1663 la turkoj tute detruis la vilaĝon. En 1705 ĝi iĝis kampurbo, kiun baldaŭe perdis. En 1910 loĝis tie 1632 da homoj (plejparte slovakoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Léva. Poste la komunumo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 parto de Slovakio. Tiam la vilaĝo situis laŭ la nova ŝtatlimo. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1479 da homoj (1464 slovakoj).
20568 Migaki
Nomo
Ĝia nomo honoroas Janet Migaki, mentorinon de unu finalist(in)o de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Ŝi estis instruistino ĉe la Portland Jewish Academy de Portlando (Oregono, Usono).
Iaciara
Iaciara estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 12.427 enloĝantojn en 2010.
NGC 5008
NGC 5008 (aliaj indikoj — IC 4381, IRAS14087+2545, UGC 9073, ZWG 132.78, MCG 4-33-42, ZWG 133.1, HCG 71A, PGC 50629) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fontenay (Indre)
Fontenay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
La neidentigitulino de Sejno
La neidentigita knabino de Sejno, ofte konata kiel l'inconnue de la Seine, estis neidentigita juna virino kies mortmasko populariĝis inter artistoj, kiuj metis ĝin sur la muroj de siaj domoj, post la jaro 1900. Ĝi inspiris multajn verkistojn kaj en la franca kaj en aliaj lingvoj.
Laŭ la afiŝisto George Villa kiu ricevis tiun informon el sia majstro Jules Lefebvre, la mortmasko estis farita el la vizaĝo de modelino kiu mortis pro tuberkulozo ĉirkaŭ 1875.
Pueblo Nuevo (metroo de Madrido)
Pueblo Nuevo (Nova Vilaĝo) estas stacio sur linioj 5 kaj 7 de la Metroo de Madrido, situanta sub la interkruciĝo de Strato de Alcalá kaj Strato de los Hermanos de Pablo, en distrikto Ciudad Lineal.
La stacio estis malfermita la sur linio 5, kaj la  sur linio 7.
Yuji Kimura
Yuji Kimura (木村 祐志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Giravanz Kitakyushu, Oita Trinita, Tokushima Vortis, Roasso Kumamoto kaj Mito HollyHock.
Matrico de Hessenberg
Matrico de Hessenberg estas matrico povas esprimi kiel sumo de tridiagonala matrico kaj triangula matrico. Ĉar triangula matrico povas esti supera aŭ suba, do kaj matrico de Hassenberg ankaŭ estas supera aŭ suba.
Transformo de matrico al matrico de Hessenberg plifaciligas kalkuladon de ejgenoj.
Fado
Fado (el la portugala "fado" ="fato") estas portugala tradicia kantstilo, kiun plenumas solkantisto (vira aŭ ina) kun gitara akompano. La temoj kaj tono estas plejofte melankoliaj (tial la signifo, "fato"), kvankam ne mankas leĝeraj kaj eĉ humuraj ĝenroj. La portugala kantostilo fado, estis agnoskita de Unesko en la jaro 2011 kiel nemateria kultura heredaĵo.
En Portugalio ĝi estas depost kelkaj jardekoj ĝenerale aprezata kaj prestiĝa kantarto, kvankam ĝi plene konserviĝas ankaŭ kiel popola fenomeno, daŭre kantata en malriĉaj drinkejoj. Kutima prezentaĵo ankaŭ en luksaj drinkejoj kaj restoracioj, kune kun manĝaĵoj kaj bonaj vinoj, fado estas unu el la ĉefaj “porturistaj tipaĵoj”. Tamen fado okupas specialan lokon en la vivo de preskaŭ ĉiuj portugaloj, kiu sincere kunsentas la ĉagrenon, melankolion, gajecon kaj saŭdadon kiujn temas la muziko.
Fado ekestis ĉirkaŭ 1820. Estas pluraj hipotezoj pri ĝia apero, sed neniu plene akceptita teorio. Plej verŝajnaj estas la influo de koloniaj enmigrantoj kaj revenantaj elmigrintoj, kiuj alportis elementojn afrikajn kaj brazilajn; lokaj influoj, nome de ciganaj romancoj kaj flamenko, estas ankaŭ verŝajnaj.
Post iom kriza periodo en la jaroj 1970-aj, kiam la fado ekmalpopulariĝis inter la junuloj, ĝi estas nuntempe pli populara ol verŝajne iam ajn, perdinte la fifamon kiun ĝi ĝuis ĝis ĉ. mezo de la 20 jardento (la vorto "fadista" estis eĉ uzata neformale en “decaj” rondoj kiel sinonimo de "vagabondo" aŭ eĉ "stratkrimulo").
Estas du ĉefaj fadskoloj, Lisbona kaj koimbra. Ĉilasta evoluis el la unua (aŭ el iama formo de tiu) kaj ĝin kantas universitataj studentoj, ĉefe pri amaj temoj kaj preskaŭ ĉiam malgaje. Koimbra fado estas kutime ludata per pli ol du gitaroj.
Ne maloftas muzikeksperimentoj kiuj aldonas netradiciaj stilojn kaj instrumentojn al fado (ekzemple Amália kaj Don Byas saksofono, aŭ aldono de baso aŭ kontrabaso). Sed ne malpopulariĝas la tradicia formo (kvankam ĝi ja evoluadas).
En Esperanto
Fadon en Esperanto kantis kaj publikigis albume brazilano Luanda Cozetti, en la 1980-aj, kaj portugalo Faria de Bastos, en la 1990-aj.
La uzon de esperanto por transdono de kantstilo supozata kiel tre specifa de iu popolo kaj kulturo kutime mirigas nekonatojn kaj estas “anekdoto” ofte uzata en informado pri esperanto flanke de movadaj instancoj.
Eklezio de Anglio
La Eklezio de Anglio estas la unua anglikana eklezio, kiu sendependiĝis (politike) de Romo en la 16-a jarcento dum la reĝeco de Henriko la 8-a. La klerikaro, tamen, estis la sama, kaj antaŭ la politika "sendependiĝo" kaj poste, do la anglikanoj kredas ke oni ĝis nun havas ankoraŭ la apostolan posteulecon.
Fado
En Esperanto
Kvankam PIV2 registras la formon "faduo", nek la etimo, nek la devenformo, nek la uzo (fare de plej multaj portugaliaj esperantistoj) pravigas ĝin. Tiu formo aperis kiel provo eviti homonimecon (vd. Fado (radio)), surbaze de franclingve influita misprononco okcitona. (Eĉ tiuj kiuj uzas la formon "faduo" agnoskas ke ĝi estas ne ideala kaj ĝin preferas pro normemo kaŭ malhomonimemo.) Lingve konservativaj esperantistoj en Portugalio uzas/uzis prefere la formojn "fatkanto" aŭ "fatkanzono".
Eklezio de Anglio
Ĝi ankoraŭ estas la oficiala eklezio en Anglio, do la reĝino ankoraŭ havas la povon elekti la episkopojn (kiun ŝi ne povas en la aliaj anglikanaj eklezioj). Sed la Eklezio de Anglio ne plu estas la sola laŭleĝa eklezio en Anglio eĉ ekde la 19-a jarcento.
Malforta konjekto de Goldbach
En nombroteorio, malforta konjekto de Goldbach, aŭ nepara konjekto de Goldbach, la triargumenta Goldbach problemo, aŭ la 3-prima problemo, estas konjekto ke ĉiu nepara nombro pli granda ol 7 povas esti esprimita kiel la sumo de tri neparaj primoj (la primoj ne nepre estas malsamaj).
Eklezio de Anglio
La Ĉefepiskopo de Canterbury estas la unua episkopo, ne sole de la Eklezio de Anglio, sed ankaŭ de ĉiuj anglikanaj eklezioj.
Malforta konjekto de Goldbach
Ĉi tiu konjekto estas nomata kiel malforta kompare kun la forta konjekto de Goldbach, kiu estas pri tio ĉiu para nombro pli granda ol 4 estas sumo de du neparaj primoj. Tiam per adicio de 3 al la sumo de la du primoj sekvas ebleco prezenti neparan nombron pli granda ol 7 kiel la sumo de tri neparaj primoj, kio estas la malforta konjekto de Goldbach.
La konjekto ankoraŭ ne estas plene pruvita, kvankam estas iuj rezultoj. En 1923, Godfrey Harold Hardy kaj J. E. Littlewood montris ke se la ĝeneraligita rimana hipotezo veras do ekzistas nombro N tia ke, la malforta konjekto de Goldbach veras por ĉiuj neparaj nombroj pli grandaj ol N. En 1937, Ivan Matveeviĉ Vinogradov pruvis malfortan konjekton de Goldbach sen uzo de la rimana hipotezo por ĉiuj neparaj nombroj pli grandaj ol iu N (vidu en teoremo de Vinogradov). Vinogradov mem ne donis la valoron de N, sed lia studento K. Borodzin pruvis en 1939 ke 314348907 estas sufiĉe granda por esti kiel la N. En 2002, Liu Ming-Chit kaj Wang Tian-Ze malpligrandigis la N ĝis proksimume e3100 ≈ 2·101346.
Se aparte kontroli ĉiujn neparajn nombrojn malpli grandajn ol N kaj okazos ke por ĉiu el ili la konjekto veras, tiam la konjekto estos plene pruvita. Sed ĉi tiu N estas tro granda, komputilaj serĉoj eblas nur ĝis proksimume 1018. Tamen, ĉi tiu baro 2·101346 estas sufiĉe malgranda tiel ke ĉiu unu aparta nombro pli sube de N povas esti kontrolita.
Referencoj
Проблема Гольдбаха
Graflando Kiburgo
La Graflando Kiburgo estis administra distrikto sur la teritorio de la hodiaŭa Kantono Zuriko.
La graflando estiĝis en la 11-a jarcento per edziĝo de Adelheid, la lasta filino de Adalberto la 2-a, la lasta sinjoro de Vinterturo kun Hartmann la 1-a de Dillingen, kiu donis ekde tiam al sia familio la nomon de Kiburgo laŭ la nomo de la nova bazkastelo. (→Grafoj de Kiburgo).
La bienposedaĵo de la Kiburgoj enhavis en la unua tempo la bienojn de la Zurika Oberlando ĝis al la rivero Turo, kio kongruas proksimume kun la hodiaŭa distrikto distrikto Vinterturo.
Duko Frederiko la 4-a (Tirolo), reganto de la habsburgoj antaŭlandoj garantidonis la Graflandon Kiburgo en la jaro 1424 pro monproblemoj al la urbo Zuriko. La habsburga imperiestro Frederiko la 3-a subtenis Zurikon en la lukto pro la heredaĵo de la Togenburgoj dum la Malnova Zurika Milito kaj tial rericevis la plej grandan parton de la Graflando Kiburgo en la jaro 1442. Sed jam en la jaro 1452 la Habsburgoj devis definitive vendi la Graflandon al la urbo Zuriko. Zuriko nun integris la Graflandon en sian regejon kiel voktdistrikto kaj la Kastelo Kiburgo fariĝis la sidejo de kamparaj voktoj. Ne al la voktejo apartenis la urbo Vinterturo, kiun la zurikanoj povis akiri nur en la jaro 1467 kaj poste devis regi kun la specialstato de municipurbo.
En la jaro 1798 la graflando estis dissolvita kiel administra unuo kadre de la Helveta Revolucio post la enmarŝo de la francaj trupoj sub Napoleono.
E1
J4PóM2E 1+śWb1'0JVPMO4L"óś13 1,Q P×$ *n 21śópŁ MP3+Ośń#pę1ŁEQ 'N34ó2śśśśśśśśBą0C3HN1JPżME+Q+NąŁ3MżE ] La kombino E1 havas plurajn signifojn:
Premio Templeton
La Premio Templeton estas mona agnosko de kaj filantropiaj agadoj kaj sciencaj verkoj temantaj pri religio kaj spiriteco.
Fondita en 1972 de kristano presbiteriano John Templeton kiel Prize for Progress in Religion kaj nune kiel Prize for Progress Toward Research or Discoveries about Spiritual Realities (premio por la progreso en la esploro pri la spiritaj realoj), estas ĉiujare asignita al personoj, kiuj alportis apartajn kontribuojn koncerne religion kaj spiritecon, en la konvinko ke “sciencaj malkovroj estos ora mino por realigi la religion de la 21-a jarcento”.
Rilate la monan valoron (ĉirkaŭ unu miliono da pundoj) de la premio, John Templeton, «nomumita intertempe Sir fare de la reĝino Elizabeto la 2-a en 1987», volis ke ĝi estu supera al tiu de la Nobel-premio, tion pravigante per la fakto, ke en tiu lasta la “spiriteco estas ignorata”
Kritikoj
La premio Templeton estis kritikita de diversaj scienculoj kiel ekzemple:
La precipa kritiko al la premio estas, ke ĝi antaŭjuĝas la konkludojn de la kandidatoj, por premii nur tiujn kiuj subtenas la akordigeblecon inter scienco kaj religio, sed tute ignoras la neakordigeblaĵojn.
Oni rebatas ke la opinioj de Dakwins pri la religio estas ideologiaj, do senfundamentaj aŭ aprioraj.
Premiito Martin Rees estas ne religia.
La premio celas pliintensigi la tiukampajn esplorojn, aparte celas plibonigi la interfacon inter scienco kaj religian kredon.
Eksteraj ligiloj
oficiala retejo
Fazeolo
Fazeolo (Phaseolus) estas genro el familio fabacoj (Phaseolus), manĝebla amelhava legomo. En pli larĝa senco, ĝi estas komuna nomo de diversaj plantoj kun similaj fruktoj en la familio fabacoj.
Pelargonidino
Pelargonidino estas natura pigmento apartenanta al la familio de la antocianidino, kaj kiel ĉiuj antocianinoj, ĝi estas kontraŭoksidanto, kiu produktas karakterizan oranĝokoloron. Pelargonidino troviĝas en geranio kiel ruĝa pigmento kaj ĝi ankaŭ respondecas pri la ruĝokoloreco de la filodendro, apartenanta al la familio de la arumacoj aŭ aracoj. La floroj oranĝo-koloraj de la Lysimachia monelli posedas plej altan koncentriĝon de la pelargonidina pigmento. Ĝi ankaŭ estas la ĉefa konstituanto de la Phaseolus vulgaris.
115801 Punahou
115801 Punahou estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo David Healy elde la Observatorio Junk Bond en Sierra Vista (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sendependa prepara lernejo Punahou, fondita en 1841 en Honolulu ; plej granda kaj plej malnova sendependa prepara lernejo en Usono. El la 400 pojaraj diplomigitaj, 99% iras en la universitaton. La vivantaj iamaj lernintoj estas pli ol 22 000, el kiuj ĉirkaŭ 45% vivas en Havajo.
Falsa egalpezo
Falsa egalpezo estas ĵurnalisma biaso kiam ĵurnalistoj prezentas aferon kiel pli egalpezan inter oponantaj vidpunktoj ol la indikaĵoj subtenas. Ĵurnalistoj povas prezenti indikaĵojn kaj argumentojn malproporcie al la realaj indikaĵoj por ĉiu flanko aŭ povas preterlasi informon, kiu establus la asertojn de unu flanko kiel senbazajn.
Sarya el Sawas
Sarya el Sawas (aŭ Sarja el Saŭas) estas kantistino naskiĝinta la en Tal Kalaĥ (Homs, Sirio) kie ŝi komencis kanti ekde sia infanaĝo kiam ŝi kantis "Ne ludu kun fajro" ĉe dancfesteno organizita de sia lernejo. Ŝi estas fama pro la stiligigo de popolaj kantoj kiel "Sed aŭskultu min." Ŝi specialiĝas en la levanta dabke stilo kaj tradicia araba muziko; dum ŝi integras iom pli modernajn elementojn en sia nova albumo 'El Haq 3aleik'.
Falsa egalpezo
Ekzemploj de falsa egalpezo en priscienca ĵurnalismo inkludas la disputojn inter homfarita kaj natura klimataj ŝanĝoj, la pretendatan rilaton inter timerosalo kaj aŭtismo kaj la disputon inter evoluismo kaj inteligenta dezajno.
Al falsa egalpezo estas atribuata la disvastigo de misinformoj. Ekzemplo de falsa egalpezo estas la debato pri tutmonda varmiĝo: kvankam la scienca komunumo preskaŭ unuanime atribuas tutmondan varmiĝon al la efikoj de la industria revolucio, estas tre malgranda nombro, kelkaj dekduoj da sciencistoj el dekoj da miloj da sciencistoj, kiuj disputas la konkludon. Dono de egala voĉo al la sciencistoj sur ambaŭ flankoj ŝajnigas, ke ekzistas grava malkonsento ene de la scienca komunumo, kiam vere estas vastega scienca interkonsentiĝo, ke homfarita tutmonda varmiĝo okazas.
Falsa egalpezo foje povas deveni de similaj motivoj ol sensaciismo, kie produktistoj kaj redaktoroj povas sentiĝi, ke rakonto portretata kiel disputata debato estos pli komerce sukcesa ol pli fidela priskribo de la afero. Tamen, malsame ol la plejparto de aliaj ĵurnalismaj biasoj, falsa egalpezo ankaŭ povas deveni de provo eviti biason; produktistoj kaj redaktoroj povas konfuzi justan trakton de konkurencaj vidpunktoj —t.e., proporcian al iliaj realaj meritoj kaj graveco— kun egala trakto, donante al ili egalan npor prezenti siajn vidpunktojn eĉ kiam tiuj vidpunktoj povas esti jam antaŭe konataj kiel bazitaj sur falsa informo.
Jim W. Deer
Li rolis kiel fakdelegito pri hunianismo pli ol 30 jarojn, LKK-estro de la 57-a UKen Portland (1972), komisiito por registrado de la konversacia lingvo kadre de la Magnetofona Servo de UEA (1972-1979), kaj usona peranto de Paco.
Yota Akimoto
Yota Akimoto (秋元 陽太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Ehime FC, Shonan Bellmare kaj FC Tokyo.
E3
La kombino E3 havas plurajn signifojn:
Gonnostramatza
Gonnostramatza estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Illampu
Illampu [iJAMpu] estas la kvara plej alta monto en Bolivio. Ĝi situan en la norda parto de la Reĝa Kordilero, nome parto de Andoj, oriente de la Lago Titikaka. Ĝi kuŝas ĝuste norde de iome pli alta Janq'u Uma, ĉe la urbo Sorata. La Glaĉero Laguna, situa en la masivo de Illampu-Janq'u Uma, estas la 17a plej alta lago en la mondo.
Perfortoj dum okupacio de Germanio
Ekzistas teorio, ke dum soveta okupo en Germanio okazis tiom da perfortaj seksumoj, kiom neniam okazis. Ĉi tiu temo iĝis populara foje, kiam malvarma milito pliaktiviĝis. La unua ekzemplo estus la okupo de Nemmersdorf.
La frazo "Frau, komm!" (venu, virino) estas laŭ germanaj virinoj, la plej populara frazo, per kiu sovetaj soldatoj vokis germaninojn por seksumi ilin.
Oni diras, ke eĉ ĉe germanaj infanoj ekzistis ludo "Seksperforto", dum kiu infanoj aktoris sovetajn soldatojn kaj kriis: "Frau, komm!".
Kelkaj aŭtoroj verkis poste librojn sub ĉi tiu titolo.
Ora angulo
En geometrio, la ora angulo estas la pli malgranda el la du anguloj ricevataj de disdivido de perimetro (cirkonferenco) de cirklo en la ora proporcio.
Ĉi tio, laŭ difino de la ora proporcio, estas ke rilatumo de longo de la pli granda arko al longo de la pli malgranda arko estas la sama kiel rilatumo de la plena perimetro al longo la pli granda arko, kaj la rilatumoj egalas al la valoro de la ora proporcio.
Colombes (stacidomo)
Colombes estas franca stacidomo sur linio J de Transilien, situanta en komunumo Colombes, en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Ora angulo
Se a estas longo de la pli granda arko, b estas longo de la pli malgranda arko, c=a+b estas la perimetro tiam
Colombes (stacidomo)
Stacidomo
Temas pri stacidomo de SNCF.
Ora angulo
kie φ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio, kun propraĵo ke φ2 = φ+1.
La ora angulo g estas de centro de la cirklo al la pli malgranda arko de longo b. Ĝi estas en radianoj
kio estas proksimume 2,3999632297 aŭ proksimume 137,51°.
La valoro de g sekvas el tio ke se r estas radiuso de la cirklo do
Krome
kaj do
Ora angulo en naturo
La ora angulo estas la angulo inter sinsekvaj florosimilaĵoj en sunfloro.
Dileniacoj
La dileniacoj (Dilleniaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo dilenialoj (Dilleniales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 10 genrojn kaj preskaŭ 220 speciojn,. Ĝia tipa genro estas dilenio.
Tiuj plantoj troviĝas de la tropikoj, trans la subtropikoj ĝis la varme moderaj zonoj.
Priskribo
La taksono de la familio Dileniacoj estas en la plej multaj ecoj tre variaj.
Aspekto kaj folioj
La plantoj de tiu familio estas grandaj, plej ofte deciduaj, lignecaj plantoj: arboj, arbustoj aŭ lianoj, malofte multjaraj herbaj plantoj (Acrotema).
Plej ofte la folioj estas plene elkreskintaj, ĉe kelkaj specioj ili estas multe reduktitaj. Ĉe kelkaj specioj la folioj nur staras en baza rosedo, ce la plej multaj specioj la folioj estas distribuitaj ce la branĉoj, alterne starantaj kaj spirale, malofte kontraŭstarantaj (Hibbertia coriacea). La folioj kun tigoj estas simplaj kaj ofte lobaj. La folirando estas glata aŭ segildenta. La flugilformaj stipuloj kunkreskis kun la folitigoj aŭ mankas.
Floraroj kaj floroj
La floroj staras unuope aŭ estas kunigitaj en finestarantaj zimaj aŭ grapolaj floraroj.
La duseksaj floroj estas radiarsimetriaj ĝis zigomorfaj kaj plej ofte kvinnombraj. Ekzistas plej ofte kvin (3 ĝis 20, pli ol 14 ĉe Tetracera) liberaj sepaloj. La (du ĝis) plej ofte kvin liberaj, blankaj aŭ flavaj petaloj povas havi du partojn. Ekzistas plej ofte 15 ĝis 150, malofte unu ĝis dek kunkreskintaj stamenoj, kiuj aŭ ĉiuj estas fekundaj aŭ parte sterilaj.
Fruktoj kaj semoj
Kiel fruktoj ekzistas plej ofte folikloj aŭ nuksfruktoj, pli malofte kapsulfruktoj aŭ beroj. La fruktoj ofte estas ĉirkaŭitaj de kaliko. Folikloj kaj nuksfruktoj estas ofte kunigitaj kiel agregataj fruktoj. La fruktoj havas unu ĝis multajn semojn. La semoj havas ofte arilon.
Taksonomio
La familio Dilleniaceae estas dividita en kvar subfamilioj kaj ĉirkaŭ 12 genroj kun 300 ĝis 410 specioj.
Laŭ WFO kan TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (17 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Pouldreuzic
(jen france, bretone Pouldreuzig) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Urso-insulo
La Urso-insulo (Bjørnøya) apartenas al Norvegio, havas surfacon de 178 km², situas ĉe 74°30' norda latitudo kaj 19° orienta longitudo inter Nordkap kaj Spicbergoj. Ĝi formas kun la insularo de la Spicbergoj la teritorion Svalbard.
Carabanchel (metroo de Madrido)
Carabanchel (Karabanĉelo) estas stacio sur de le Metroo de Madrido, situanta sub la Rondaĵo del Ejército, en samnoma distrikto Carabanchel.
(14096) 1997 PC4
(14096) 1997 PC4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la  astronomo Herman Mikuž elde la Observatorio de Črni Vrh en Črni Vrh, apud Idrija (Slovenio).
Carabanchel (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Urso-insulo
La insulon malkovris en junio de 1596 la nederlandaj ŝipveturistoj Willem Barents kaj Jacob van Heemskerk. La insulo povas danki sian nomon al observita naĝanta blankurso. La insulo estas montara (ĝis 536 m) kun mara-polusa klimato (jara averaĝa temperaturo -2,3 °C) kaj tundra plantaro. En somero de 1898 la polusa esploristo Theodor Lerner pretendis la insulon por la Germana imperio, kio kondukis al streĉoj al Rusio.
La Urso-insuloj estis iam centro de balenĉasado.
Plej verŝajne, proksime al la insulo mortis en 1928 la polusa esploristo Roald Amundsen, kiam li provis helpi la italan aerŝipon Italia.
Dum la Dua mondmilito funkciis tie aŭtomata germana radiostacio, kiu estis malmuntita en septembro de 1943.
En 2003, loĝis la insulon nur kunlaborantoj de norvega meteologia stacio.
Sehnde
Sehnde estas urbo en Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Regiono Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
NGC 5009
NGC 5009 (aliaj indikoj — UGC 8258, MCG 8-24-61, ZWG 245.25, PGC 45739) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.