cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villers-Saint-Martin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Apudurba ripozumejo
Proksima ripozumregiono estas areo, kutime senkonstruaĵa, en la proksimejo de urbegoj aŭ aglomeraj zonoj, kiu estas konata al la loĝantaro kiel loko de ripozumo aŭ libertempumo. Ekzemple arbarojn, lagopejzaĝojn aŭ sportejojn oni nomas proksima ripozumejo. Ne nepre devas temi pri naturrezervejo.
Teknologia universitato Darmstadt
La Teknologia universitato Darmstadt – germane oficiale Technische Universität Darmstadt, mallonge TU Darmstadt – estas teknologia universitato en la urbo Darmstadt de la federacia lando Hesio en Germanio. Ĝi estis fondita en 1877 per transformo de la antaŭa plurteknika altlernejo al universitata statuso, kaj estis la unua aŭtonoma altlernejo en Germanio.
Esperanto kaj la universitato
Estante universitata urbo, Darmstadt jam frue dum la 20-a jarcento havis Esperanto-grupon, kiu ĉiam je signifa parto konsistis el studentoj kaj kunlaborantoj de la universitato. Kiel studentoj de la universitato menciindas ekzemple la esperantistoj Franz Kruse kaj Elisabeth Kuhl-Kruse, Maria Merla, Remi Rudaitytė kaj Leo Sakaguchi, sed multaj pliaj Esperanto-parolantoj ligiĝas al la altlernejo, ĉu per interuniversitataj kontaktoj ĉu per profesiaj rilatoj poststudaj en la urbo.
Villa rustica (Brislington)
La Vilao rustica ĉe Brislington estas iama romia bieno (Villa rustica) sur la teritorio de nuna Brislington, antaŭurbo de la urbo Bristolo en Sud-okcidenta Anglio. La romia bieno situas sude de la rivero Brislington Brook, flanka rivero de la Avon.
La Vilao estis trovita en 1899, kaj elfosita fare de la Bristola Urba Muzeo. En 1900, mallonga raporto estis publikigita. Minimume kvin ĉambroj estis ornamitaj per mozaikoj, ĉiuj montras geometriajn ŝablonojn. Estis trovitaj nombraj restoj de muraj pentraĵoj. La vilao havis tri fazojn de konstruado, malfacile datumeblaj.
Naŭ trovitaj moneroj datiĝas de 267 al 361 p. k.
Kanceliero (Aŭstrio)
En Aŭstrio la federacia kanceliero (mallonge: kanceliero) estas la ĉefministro de la aŭstria registaro kaj tiel fakte la plej potenca (kvankam formale ne la plej altranga) aŭstra politikisto.
Aktuale (2021) la kanceliero estas Karl Nehammer (ÖVP).
Listo de la Federaciaj kancelieroj de Aŭstrio
{|border=0 cellpadding="2" cellspacing="1"
Leonardo
Leonardo estas itala vira persona nomo, interalie de
István Winchkler
István Winchkler [iŝtvAn vinĥler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Winchkler István estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo, diplomato.
István Winchkler naskiĝis la  1890 en Győr. Li mortis la 1940 en Budapeŝto.
Biografio
István Winchkler frekventis universitaton en Budapeŝto, kie fine li advokatiĝis kaj juĝistiĝis. Ekde 1909 li estis juĝisto en Budapeŝto. Ekde 1919 li estis diplomato en Vieno kaj Parizo. Inter 1933 kaj 1935 li estis gvidanto de kvazaŭministerio pri eksterlandaj komercoj. En la jaroj 1935 kaj 1936 li estis ministro pri komerco kaj transporto, samtempe parlamenta deputito. En 1936 li renkontiĝis kun Benito Mussolini.
Sfânta Ana
Lago Sfânta Ana (Lacul Sfânta Ana – "Lago Sankta Ana", Lake Saint Ann, Szent Anna-tó, sent ana to) estas kratera lago situanta en la vulkana kratero nomita "Puciosul" de monto Ĉumatu en orientaj Karpatoj, proksime de Băile Tuşnad (Tusnád) en la natura rezervejo Mohoş en Distrikto Harghita en Rumanio.
Ĝia plej granda profundo ekde 1870 konstante plimalgrandiĝas (tiam estis 12 m.). Ĝi ricevas sian akvon nur el pluvoakvo. Ĝi estas unu el la plej allogaj naturaj belaĵoj de Rumanio.
La lago estas romkatolika pilgrimloko.
Distrikto Otwock
Distrikto Otwock - pole powiat otwocki - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando, ekestinta en 1999, post kiam la teritorio post la udua mondmilito. Distrikta centro estas la urbo Otwock. Fine de en la distrikto vivis.
Diaspora Muzeo
Diaspora Muzeo (בית התפוצות, signifante "Domo de la Diasporo") - plennome "la Nahum Goldmann Muzeo de la Juda Diasporo", situas en la kampuso de la Tel-Aviva universitato en la urboparto Ramat Aviv de Tel-Avivo, Israelo. Prezidanto de la muzeo estis Natan Ŝaranskij.
Kiam ĝi malfermiĝis en majo 1978, multaj muzeaj fakuloj konsideris la institucion unu el la plej novecaj muzeoj de la mondo.
La Diaspora Muzeo uzas modernajn teknikojn kaj aŭd-vidajn prezentaĵojn por videbligi la historion de komunumoj de la juda diasporo tra la jarcentoj kaj tra la monto, kaj por sekvigi la sorton de la juda popolo de la tempo de forpelo el Judio kaj mallibereco en Babilonio antaŭ 2 600 jaroj ĝis la nuntempo. La ekspozicioj estas aranĝitaj laŭteme, kun studa areo en ĉiu etaĝo de la konstruaĵo. La ideon pri fondo de Diaspora Muzeo prezentis Nahum Goldmann, fondinto kaj prezidanto de la Monda Juda Kongreso. La ideo estis krei monumenton pri la juda diasporo kaj historia kaj nuntempa. La strukturo de la muzeo baziĝis laŭ propono de la poeto Abba Kovner dividi la daŭran ekspozicion en ses temajn partojn.
Laŭ Jesaja Weinberg, la unua direktoro de la muzeo, "Beth Hatefutsoth naskiĝis, mi kredas, el forta kvankam neesprimita bezono savi aŭ rekapti kaj konservi ion kio estis en danĝero esti perdita: la juda historia identeco. La celo de la muzeo estis unuavice eduka. Ĝi estis planita kiel komunika kanalo ankaŭ por estontaj generacioj, sed unuavice por la nuntempo."
Weislingen
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Yuan Matsuhashi
Yuan Matsuhashi (松橋 優安, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Tokyo Verdy.
Vincenz Priessnitz
Vincenz Priessnitz (naskiĝis la 4-an de oktobro 1799 – mortis la 28-an de novembro 1851) estis fondinto de alterna natura kuracado de germana nacio, vivanta en Gräfenberg (hodiaŭ Lázně Jeseník) ĉe Frývaldov en silezia parto de montaro Jeseníky. Li realigis ekz. kuracadon per laboro, per freŝa aero kaj per pura montara akvo. Li metis tiel bazojn de hidroterapio. Li estas fondinto de mondfama banloko, kuracis ĉe li ekz. Nikolaj Gogol. Unesko proklamis la jaron 1999 okaze de ducentjara datreveno de la naskiĝo de Priessnitz kiel signifa datreveno.
De lia familia nomo devenas la pollingva nomo de duŝo: prysznic.
Iñigo Azpitarte
Iñigo Azpitarte Pardo estas eŭska aktoro kaj kantisto kiu estas konata pro sia rolo de Beñat en la eŭska muziktelefilmo Go!azen. Ankaŭ, li estas kantisto de la muzik-grupo Indigo. Sian junaĝon li pasigis en Zarautz, Gipusko kaj studis enterpreno-administradon en la Universitata Lernejo pri Entrepreno-Studado en Donostio.
Vaudrimesnil
Vaudrimesnil estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Saint-Sauveur-Villages.
Snobo
Snobo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV kaj Reta Vortaro estas "homo, kiu sendistinge imitas ĉion modan aŭ altklasan, sentas superecon kontraŭ aliuloj kaj sentigas malestimon al aliaj aferoj kaj alispecaj personoj". Snoba persono per sia konduko aŭ siaj eldiroj ofensive prezentas riĉecon kaj socian superecon rilate al personoj de supozata aŭ fakta malpli supera rango. La termino estas transprenita el la angla lingvo de la 19-a jarcento kaj siavice ĝi derivas el la latina esprimo "sine nobilitate", sen nobeleco; tamen estas aliaj etimilogiaj klarigoj. Tiu socia kategorio estis pritraktita de William Makepeace Thackeray.
La riproĉo de aliuloj, ke persono estu snobo, celas personojn kun tiu specifa formo de aroganteco.
48447 Hingley
48447 Hingley estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Laŭ propono de Lutz D. Schmadel, ĝi estis nomita en memoro de la brita historiisto pri astronomio Peter D. Hingley (1951 – 2012 ), kiu laboris dum multenombraj jaroj kiel la Bibliotekisto de la Royal Astronomical Society. Li estis bone konata spertulo pri la historio de la astronomio kaj eldonis multenombrajn artikolojn pri tiu kampo.
NGC 1654
NGC 1654 (aliaj indikoj — PGC 15943, UGC 3154, ZWG 394.3, IRAS04433-0210) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Seiya Baba
Seiya Baba (馬場 晴也, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Tokyo Verdy.
Frances (filmo)
Frances estas usona filmo de Graeme Clifford aperinta en 1982.
Rakonto
Frances estas filmo, kiu famigis komediistinon Jessica Lange. Komence de la 1980-aj jaroj, ŝi estis ludinta en refaroj de "King Kong" kaj "The Postman Always Rings Twice" de Jack Nicholson. Pro tio ŝia bildo ne estis tiu de intelektulino. Tiam, dum kurso de teatro, ŝi unuafoje aŭdis pri aktorino Frances Farmer: du junaj lernantoj adaptis parton de ŝia mem-biografio, "Will There Ever Be A Morning?", kaj ludis ĝin sursceneje. Ellegante la libron, ŝi malkovris la destinon de tiu forgesita stelulino, kiu inter la 30-aj kaj 40-aj jaroj estis tiom fama pro ŝiaj beleco kaj politikaj opinioj kiom pro la malforteco de ŝia menso. Perforte enkarcerigita, sinsekvis kuracado per ŝokoj en psikiatraj hospitaloj, ĝis ŝi finis mizera kaj preskaŭ lobotomizita, mortinte apenaŭ 57-jaraĝa. Jessica Lange estis fascinita de tiu ekster-norma destino kaj enketis, kiel detektivo, pri la vivo de la aktorino, eĉ intervjuante ĉiujn atestantojn de ŝia vivo. Samtempe, ŝi provis trovi reĝisoron: ŝi proponis la ideon al Bob Fosse dum la filmado de "All that jazz", poste al Bob Rafelson, la reĝisoro de "The Postman Always Rings Twice" - neniu estis interesita. Fine, Graeme Clifford, kiu muntis la filmon "The Postman Always Rings Twice", ofertis siajn servojn. Dum la rol-rekrutado alvenis komencanta aktoro kaj konfirmita dramaturgo, kiu fariĝos ŝia edzo: Sam Shepard. Post 14 semajnoj da filmado, Jessica Lange finis elĉerpita, sed transformita. Ŝia aktorado estis laŭdata de recenzistoj el la tuta mondo. Ŝi estis nomumita al Oskaro por plej bona aktorino en tiu rolo, sed fine gajnis tiun por plej bona dua rolo en la filmo "Tootsie".
Věroslav Berger
Věroslav BERGER, ĉeĥa pentristo, skulptisto, grafikisto kaj ilustristo, naskiĝis en la 25-a de majo 1928 en Černá-Rváčov apud Lomnice nad Popelkou, distrikto Semily, en familio de lignoskulptisto kiel la plej juna el ses infanoj. Inter 1943-46 li lernis metion de delikata mekanikisto ĉe la firmao Logia en Prago.
Ĝermana Svislando
Per la termino Ĝermana Svislando (Deutschschweiz aŭ deutsche Schweiz, Suisse alémanique, Svizzera tedesca, Svizra tudestga) estas nomumataj la regionoj de Svislando kies plimulto parolas la svisgermanan lingvon. Ĝi kovras 65% de la svisa teritorio.
Věroslav Berger
Inter 1950-58 li frekventis vesperajn kursojn de pentrado en la eksa Ukrainia Akademio (Profesoro Jiří Krejčí). En 1952 li edziĝis al Zdenka Vovsová-Bergrová, verkistino, tiutempe ĉefe tradukistino de poetoj el la 19-a jarcento.
Inter 1948-60 li laboris en Meopta (fabriko de otikaj aparatoj) kaj 1960-68 en Esplorinstituto Geodezia, Topografia kaj Kartografia en Prago, ekde 1965 kiel estro de esplorlaborejo. Li estas kunaŭtoro de patento n-ro 147719. Inter 1958-63 li studis en Lernejo de Plastikaj Artoj en Prago ĉe Hollar-placo (Prof. Jaroslav Bartoš kaj Prof. Jaroslav Vondráček).
Ĝermana Svislando
Aliaj tri dulingvaj german-francaj kantonoj
Fine, la kantono Grizono estas oficiale trilingva: germana (68%), romanĉa kaj itala.
Věroslav Berger
Ekde 1967 kandidato de Ĉeĥoslovaka Asocio de Plastikaj Artistoj en Prago, post 1968 nur registrita. Ekde 1990 membro de Unio de Plastikaj Artistoj, nun en Ligo de Pragaj Pentristoj. Ekde 1959 li aranĝis dudek ses memstarajn ekspoziciojn kaj partoprenis en kvardeko da kolektivaj ekspozicioj. Prezentita en artgalerioj: Nacia Galerio en Prago, skulptaj kaj grafikaj kolektoj. Muzeo de Nacia Literaturo. Galerio de la Ĉefurbo Prago. Armea Plastik-arta Studio. Regiona Galerio de Moderna Arto en Hradec Králové. Galerio de Artoj en Karlovy Vary. Muzeo Terezín. Galerio de Artoj en Lomnice nad Popelkou. Galerio Zirc, Hungario. Li ilustris tridek ses librojn, plej ofte poezion. Li realigis monumenton en Vyšehrad-tombejo, tombo n-ro 74, ŝtono, metalo.
Honorigoj: Medalo kaj diplomo de Eŭropa Cirklo Franz Kafka, Prago 1998. Li estas indikita en enciklopedio Who's Who in the World (Edition 2000, Marquis, Usono), en Ĉeĥio en enciklopedio Diderot, plue en enciklopedio Outstanding Artists and Designers (Cambridge, Anglio).
Aurelio Vidmar
Aurelio Vidmar (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 1991 ĝis 2001 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 44 matĉoj kaj atingis 17 golojn.
Ĝermana Svislando
La ĝermanaj svisoj relative havas malmultajn afinecojn kun la nordaj ĝermanlingvaj najbaroj, malgraŭ la lingva familiareco ambaŭflanke de la rivero Reno. La kialoj esence estas historiaj: la ĝermanlingva Svislando disiĝis de facto de la cetero de la ĝermanlingvaj regionoj ekde finoj de la Mezepoko, kaj oficiale ekde la Vestfalia Paco 1648.
La ĝermanaj svisoj ne sentas sin anoj de uniformigita grupo: laŭ regionoj ekzistas variantoj de la nacia dialekto kaj laŭ ĝi ili sentas sin bernanoj, zurikanoj, lucernanoj, ktp. La federismo, kun longaj radikoj en Svislando, kie la politikaj decidoj kelkfoje nur okazas je municipa aŭ kantona skalo, plifortigas tiun agmanieron.
Kulture, la ĝermana Svislando ne estas homogena kunaĵo. Jam dum Mezepoko ekzistis diferenco inter la kamparaj kaj urbaj kantonoj. Post la Reformacio, estiĝis dividoj inter la kantonoj konvertitaj al protestantismo kaj la kantonoj kiuj daŭre restis katolikaj.
Lingvaj karakterizoj
La ĝermanaj svisaj dialektoj (Schwytzerdütsch) proksimas al la ĝermanaj dialektoj parolataj en la najbaraj landoj (ekzemple la alzaca, la dialektoj de la antikva Badeno en Germanio, la dialektoj en Liĥtenŝtejno kaj de la aŭstria Vorarlberg).
Vidu ankaŭ
Languages of Switzerland
XRandR
La kromaĵo Regrandigo kaj Turno de X (angle Resize and Rotate Extension, RandR) permesas dinamike al klientoj ŝanĝi la X-ekranojn, por regrandigi, turni kaj reflekti la ĉefa fenestro de la ekrano. La komenca fasonado por X11 ne antaŭpensis la bezonon por dinamika regrandigo kaj oni devas rekomenci la X-servilon por efektivigi la ŝanĝojn. Tiu infrastrukturo de la kromaĵo RandR alportis la eblecon ŝanĝi la vidigecoj sen restartigi X-sesion. La kromaĵa infrastrukturo permesas al tekkomputiloj kaj poŝkomputiloj ŝanĝi sian ekrangrandon por vidigi per eksteraj ekranoj laŭ malsamaj ekrandistingivoj ol sian enkonstruata ekrano. . La nuna versio de tiu protokola specifo estas 1.2.
Se iu labortabla medio ne provizas grafikan ilon por interagi kun tiu ebleco, la komandlinio xrandr povas esti uzata.
São Paulo
São Paulo (Sankta Paŭlo) estas nomo de kelkaj lokoj:
Weiterswiller
(jen france, origine germane kaj alemane Weitersweiler, prononco - "Weiler" estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
McMurdo Sound
McMurdo Sound en la glaciŝtopitaj akvoj de Antarkto etendas ĉirkaŭ 55 km longe kaj larĝe.
Geografio
Tiu marlango konektas la Maron de Ross norde kun la Glaciejo Ross sude pere de la markolo Haskell. Tiu markolo estas tre kovrita de la Glaciejo McMurdo. La Reĝsocieta Montaro staras el marnivelo al 4,205 m ĉe la okcidenta marbordo. La Insulo Ross, historia startejo por polusaj esploristoj, markas la orientan limon. La aktiva vulkano Monto Erebus je 3,794 m dominas la Ross-insulon. La plej granda scienca bazo de Antarkto nome la usona stacio McMurdo, same kiel la bazo Scott de Novzelando estas situantaj ĉe la suda bordo de la insulo. Malpli ol 10 % el la marbordo de McMurdo Sound estas sen glacio.
La Sekaj Valoj McMurdo aŭ en angla McMurdo Dry Valleys estas strio de senneĝaj valoj en Antarkto situa ene de Lando de Viktoria okcidente de McMurdo Sound.
La kapitano James Clark Ross malkovris tiun terlangon, kiu estas je ĉirkaŭ 1,300 km el la Suda Poluso, en februaro de 1841, kaj li nomigis ĝin laŭ lieŭtenanto Archibald McMurdo de la ŝipo Terror.
Vivostilo
La termino vivostillo en neformala lingvaĵo indikas la individuan specon de vivado. En socia scienco evoluis diversaj konceptoj de vivostillo, en medicino fokusiĝas la prisanaj aspektoj de la persona vivostillo.
Pli konkrete, en neformala lingvaĵo temas pri specifaj kaj rekoneblaj kombinoj de libertempaj, familiaj kaj profesiaj preferoj, kiuj malgrandigas la socian distancon al aliaj similuloj, kaj pligrandigas la socian distancon al malsimiluloj. Ekzemplo de aparte akcentita vivostillo estas la kondutaro de dando.
Antoni Czubryński
Antoni CZUBRINSKI, ĝuste Czubryński (naskiĝis la en Krakovo, mortis la  en Varsovio ) estis pola gimnazia instruisto, liberpensulo, daŭriganto de astralistikaj esploroj pri la Biblio, komencitaj de Andrzej Niemojewski, kunlaboranto de la astrologo Franciszek Prengel kaj esperantisto.
Czubryński finis klasikan gimnazion en Krakovo. En Zuriko li studis natursciencon kaj poste filozofion en la Jagelona Universitato, kie li doktoriĝis en 1913 kaj ekinteresiĝis pri pola folkloro kaj slavaj legendoj. Post la morto de Niemojewski li eldonis du liajn laboraĵojn:
Li verkis multajn informilojn kaj statistikajn artikolojn pri Esperanto, havis paroladojn kaj publikigis longan pollingvan verkon pri Esperanto. Czubryński estis iniciatinto de l' ideo pri "interŝtata Esperanto-akordo" kaj pri ĝenerala plebiscito por Esperanto inter neesperantistoj.
Czubryński estis membro de la Lingva Komitato antaŭ la dua mondmilito kaj de 1949 apartenis al la unua membraro de la restarigita Akademio de Esperanto.
157015 Walterstraube
157015 Walterstraube estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj  André Knöfel kaj Gerhard Lehmann elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Johann Walter Straube (1937 – 2015), fondinta patro de la astronomio en Namibio. Dum 25 jaroj, li inspektis astronomian esploran centron de la Max-Planck Instituto pri astronomio en Gamsberg, Namibio.
Kanada Manpilkada Federacio
La Kanada Manpilkada Federacio (Canadian Team Handball Federation) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Kanado. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Sylvain Guintoli
Sylvain GUINTOLI (naskiĝis la 24-an de junio 1982 en Montélimar) estas franca motorciklisto.
Komencis en Klaso 250 en 2000 per Honda kiel wildcard. En 2001 kuris per Aprilia. En 2002 kuris konkurencon en MotoGP kiel wildcard per Yamaha. Ekde 2003 ĝis 2006 kuris en 250 per Aprilia. En 2007 ekkuris en MotoGP, kondukante Yamaha de la teamo Tech 3. En 2008 kondukis Ducati de la teamo Pramac Racing. Ekde 2009 kuris en Superbike; en 2014 estis mondĉampiono. Kuris konkurencon en 2011 en MotoGP per Ducati de la teamo Pramac Racing; en 2017 kuris kelkajn konkurencojn per Suzuki.
Flago de Sud-Afriko
La nuna flago de la Respubliko Sud-Afriko estis adoptita la 27-an de aprilo 1994, dum la parlamenta balotado. Nova nacia flago estis adoptita por reprezenti la novan demokration.
La flago havas samlarĝajn horizontalajn striojn el ruĝo (supre) kaj bluo (malsupre), apartigitaj de centra verda strio kiu disfendiĝas en horizontala "Y" formo, kies brakoj finiĝas ĉe la anguloj de la his-flanko (kaj sekvas la diagonalojn de la flago). La Y ampleksas nigran triangulon de kiu la brakoj estas apartigitaj de mallarĝaj flavaj strioj. La ruĝaj kaj bluaj strioj estas apartigitaj de la verda strio kaj ĝiaj brakoj per mallarĝaj blankaj strioj.
Laŭ oficialaj sudafrikaj registaraj informoj, la sudafrika flago estas "resumo de ĉefelementoj de la historio de la lando". Tri el la koloroj - nigra, verda kaj flava - estas trovitaj en la flago de la Afrika Nacia Kongreso. La aliaj tri - ruĝa, blanka kaj blua - estas uzitaj en la moderna flago de Nederlando kaj la flago de Britio. La koloroj blanka kaj blua ankaŭ estis trovitaj en la malnova flago de Sudafriko.
Lauenbrück
Lauenbrück estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kiu germanlingve nomiĝas Samtgemeinde Fintel. Al ĝi apartenas la komunumoj Lauenbrück, Fintel, Helvesiek, Stemmen kaj Vahlde.
Skeirono
Skeirono (helene Σκίρων, latine Sciron) estis en la helena mitologio kruela rabisto el Istmo, proksime de Megaro. Sian rabistan metion li entreprenadis laŭ iom aparta maniero. Ĉiun vojaĝanton li venigis al fontujo sub alta roko apud maro, devigis lin demeti liajn aĵojn kaj lavi al li piedojn. Poste la malfeliĉulon per forta piedŝoto li faligis en maron. Evidente tio sukcesadis, momento de surprizo rolis sian.
Sed tamen fine la rabiston trafis obstakloj. Tio okazis kiam la juna Tezeo en sia dek sesa jaraĝo iris de sia avo, troizena reĝo Piteo al sia duonpatro Egeo, atena reĝo. Tezeo volis dum la vojaĝo travivi aventurojn, per kiuj li akiru famon kaj reputacion.
Skeirono estis la tria en vico, kiujn Tezeo venkis per iliaj propraj rimedoj. Antaŭ li estis Perifeto, Siniso kaj simila sorto ankoraŭ atendis Kerkionon kaj Prokruston.
Tomb Raider 1
Tomb Raider 1 estas la unua epizodo de la sagao Tomb Raider kreita de Core Design kaj publikigita en 1996 de Eidos Interactive.
Temo
Post la reveno el ekspedicio en Himalajo, Lara Croft estas ekkontankata de Jacqueline Natla, koluzia virino kiu konvinkas Lara-n reakiri misteran manfaritaĵon en Peruo. Tiam Lara ekserĉas unu el la tri pecoj de la antikva Scion, mistika artefakto kun nekredebla povo. Tamen, eltrovinte la eron, la aferoj malfaciliĝas ĉar Lara devas alfronti la sikariojn de Natla.
Karakterizoj
Krom paŝi, kuri kaj salti, Lara povas plenumi flankajn paŝojn, transkapiĝojn, plonĝi akven kaj naĝi. Cetere Lara havas multajn armilojn: kutime ŝi portas normalajn pistolojn kun senlimaj municioj sed daŭrigante la ludon, oni povas trovi kaj preni pli fortajn armilojn kiel pafilojn, magnum-ojn kaj uzi-ojn, sed je certa momento Lara estos senigita je la armiloj, lasante nedefendata la ludanton, kiu devos retrovi la armilojn. Tiu ĉi situacio multfoje okazas ankaŭ en sekvaj epizodoj.
Krome en Tomb Raider, multenombraj malamikoj kaj mortigaj kaptiloj malfaciligas la ludon: fakte ĉiu nivelo entenas multajn malamikojn kiel danĝerajn bestojn (agresaj hundoj, skorpioj...) aŭ soldatojn. Inter la plej oftaj kaptiloj estas memorindaj la ruliĝantaj pintigitaj buloj, la pintaj pikilegoj kaj la abismoj. Tomb Raider estas ankaŭ plena je enigmoj, kiuj konsistas serĉi ŝlosilojn, tiri levilojn, efektivigi specifajn sinkronigitajn saltojn ktp...
En ĉiu nivelo oni povas eltrovi unu aŭ pli da "sekretoj". Ne estas devige serĉi ilin sed trovante ilin oni povas gajni ankaŭ potencajn rimedojn, kiuj povas simpligi la ludotajn nivelojn.
Niveloj
Natla sendas Lara-n Peruen, kie ŝi eltrovas la enirejon de la perdita tombo de Qualopec kaŝita inter la montoj. La ludanto devas gvidi Lara-n tra perdita urbo renkontante malamikojn kiel lupojn, pipistrelojn, dinosaŭrojn kaj aliajn. Tiuj niveloj havas mezan malfacilecon.
Lara troviĝas en mezepoka monaĥejo. Ĉi tie Lara batalas kontraŭ leonoj, aligatoroj kaj goriloj dume ŝi klopodas trovi la duan pecon de la Scion antaŭ ol alia homo nomata Pierre DuPont, kiu misfortune trovas ĝin antaŭ ol ŝi. Tiuj niveloj havas mezan kaj altan malfacilecon.
Atlantido
Lara Croft sekvas Natla-n kaj ŝiajn lakeojn en malproksima insulo, kie minejaj operacioj parte malkovris la piramodon de Atlantido. La niveloj de Atlantido estas la plej malfacilaj de la ludo.
Tomb Raider: Unfinished Business
En 1998 estis kreita ekspansio de la ludo enhavante novajn nivelojn.
Atlantido
Kolumba interŝanĝo
La Kolumba interŝanĝo aŭ Granda interŝanĝo estis la disvastigita transdono de animaloj, plantoj, kulturo, homaj loĝantaroj, teknologio, kaj de ideoj inter la hemisferoj de Ameriko kaj Afrik-Eŭrazio en la 15a kaj 16a jarcentoj, rilate al la fare de eŭropanoj koloniigo kaj komerco post la veturoj de Kristoforo Kolumbo el 1492. Kvankam plej verŝajne senintence tiam, komunikeblaj malsanoj estis kromprodukto de tiu interŝanĝo.
La kontakto inter la du areoj cirkuligis ampleksan varion de novaj kultivaĵoj kaj brutaro, kiuj eltenis pliigon de loĝantaroj en ambaŭ hemisferoj, kvankam malsanoj dekomence okazigis subitajn malpliĝojn en la nombroj de la indianoj. Komercistoj revenis al Eŭropo kun maizo, terpomoj, kaj tomatoj, kiuj iĝis tre gravaj kultivaĵoj en Eŭropo ĉirkaŭ la 18a jarcento. Simile, eŭropanoj enkondukis maniokon kaj arakidojn al tropikaj Azio kaj Okcidenta Afriko, kie ili floris sur grundoj kiuj antaŭe ne produktis grandajn rikoltojn.
La termino estis unuafoje uzata en 1972 de la usona historiisto Alfred W. Crosby en sia libro pri media historio nome The Columbian Exchange. Ĝi estis rapide adoptita de aliaj historiistoj kaj ĵurnalistoj kaj iĝis amplekse konata.
Agrokultivaĵo
Antaŭ la jaro 1500, terpomoj ne estis kreskataj ekster Sud-Ameriko. Dum la 1840-aj jaroj, Irlando estis tre dependa al la terpomo, kaj la plej verŝajna kaŭzo de la Ega Malsatego estis terpoma malsano. Terpomoj fine iĝis gravaj bazmanĝaĵoj de la plejmulto en Eŭropo. Multaj Eŭropaj regantoj, inkluzive Frederiko la Granda de Prusio kaj Katerina la Granda de Rusio, konsilis la kreskegon de la terpomo. Maizo kaj mandioko, kiuj estis prezentitaj de portuguloj el Sud-Ameriko en la 16a jarcento, anstataŭigis la sorgon kaj la mijon kiel la plej gravaj manĝaĵrikoltoj de Afriko. Hispanaj koloniigantoj de la 16a jarcento prezentis novajn bazmanĝaĵojn al Azio el Ameriko, inkluzive maizon kaj dolĉajn terpomojn, kaj tiam kontribuis al la popolkreskeco en Azio.
Tibor Bácsy
BÁCSY Tibor (pro. ba:ĉi) estis rumania hungara popolkutivinto, lernolibroverkisto naskita en Marosvásárhely la 10-an de novembro 1898 kaj mortinta en ?.
Biografio
Tibor Bácsy akiris diplomon de instruisto en Zilah kaj li instruis de 1920 en Chibed. Li publikigis fabelojn en Brassói Lapok kaj Cimbora, li estis kunlaboranto de gazeto Ellenőr de Târgu Mureș. Liaj poemoj aperis en Erdélyi Barázda, liaj noveloj, unuaktaj teatraĵoj kaj ilustracioj en Szövetkezés. Li verkis bazlernejajn lernolibrojn kaj kune kun Piroska Barlabás mastrumlibron.
Pál Toldalagi
TOLDALAGI Pál estis hungara poeto naskita en Koloĵvaro la 7-an de januaro 1914 kaj mortinta en Budapest la 15-an de aprilo 1976.
Biografio
Pál Toldalagi enskribiĝis en la Universitaton de Budapeŝto por studi juron, sed forlasis ĝin kaj li iĝis oficisto. Liaj unuaj poemoj aperis en Pesti Napló kaj Élet en 1934, poste en Nyugat, Magyar Csillag kaj Erdélyi Helikon. Lia unua poemvolumo aperis kun titolo Hajnali versenyfutás en 1936. Li apartenis al rondo de revuoj Vigília kaj Ezüstkor. La volumo titolita Végítélet ablaka aperis en 1948. Post tiam naŭ jarojn li povis publikigi pro la komunista kultirpolitiko. Oni eligis lin el la verkista federiĝo. En tiu tempo li estis oficisto. Li prezentiĝis denove en 1957 kun elektitaj poemoj.
Arcinazzo Romano
Arcinazzo Romano estas komunumo de Italio.
Andrzej Wawrzyniak
Biografio
En la aĝo de 16 jaroj dungiĝis al lerno-ŝipo Dar Pomorza (Donaco de Pomeranio), kaj dum kelka tempo navigis sur 12 ŝipoj avancante ĝis oficir-grado de Pola Komerca Maristaro. Intertempe li finis studojn ĉe Diplomati-Konsula Fako de la Lernejo de Ĉefa Eksterlanda Servo en Varsovio, poste studis ĉe Mara Fako de Ekonomia Altlernejo en Sopot kaj aliĝis al postdiplomaj kaj doktorecaj studoj de la Altlernejo de Sociaj Sciencoj en Varsovio. Ekde 1956 komencis laboron en pola diplomatia servo (de 1973 kiel plenrajta ministro).
Dum la jaroj 1956-1960 estis ĉefo de la fako de Pola Delegitaro al Internacia Komisiono pri Superrigardo kaj Kontrolo en Vjetnamio. Inter 1961-1965 - kultura ataŝeo, poste dum 1967-1971 – anstataŭanto de ĉefo de misio kaj charge d’affaires de Pollando en Indonezio. Dum 1973-1974 estis ĉefo de Pola Delegitaro al Internacia Komisiono pri Superrigardo kaj Kontrolo en Laoso, en la jaroj 1977-1981 ĉefo de Pola Ambasado en Nepalo. En 1989 estis observanto de UN dum balotado en Namibio. Dum 1990-1993 plenumis funkcion de ĉefo de Pola Ambasado en Afganio, en 1996 ĉefo de teritoria oficejo de Oganizo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo en Bosnio kaj Hercegovino kaj en 1999 estis observanto de UN en Orienta Timoro. Dum 1997-2003 estis ĝenerala konsulo de la Respubliko Srilanko en Pollando.
Muzeo pri Azio kaj Pacifiko
Andrzej Wawrzyniak pasigis en Azio pli ol kvaronjarcento amasigante riĉan kolekton da etnografiaĵoj kaj artaĵoj.
Plej multe da jaroj li pasigis en Indonezio, kie lia restado fruktis je kolekto de pli ol 3000 objektoj, kiujn li en 1973 oferis al la pola ŝtato. Prof. Stanisław Lorentz pritaksis indonezian kolekton de Andrzej Wawrzyniak kiel „unu el la plej grandaj privataj kolektoj indoneziologiaj, superantan i.a. ĉiujn konatajn nederlandajn kolektaĵojn, konsiderataj ĉi-kampe la plej grandaj en la mondo”. Sur ties bazo en 1973 estis fondita en Varsovio ŝtata Muzeo pri Arkipelago Nusantara. Pro pliampleksigo de kolektoj favore al objektoj de aliaj mondregionoj en 1976 ĝi estis alinomita al Muzeo pri Azio kaj Pacifiko en Varsovio, kies fondinton oni nomumis ĝisviva direktoro kaj artogardanto. Hodiaŭ la muzeo posedas pli ol 20000 eksponaĵojn el Azio, Aŭstralio kaj Oceanio.
Ordenoj kaj distingoj
Andrzej Wawrzyniak kiel rekonita aŭtoritato pri orienta arto estas membro de pluraj landaj kaj internaciaj organizaĵoj kaj societoj okupiĝantaj pri problemaro de landoj en Azio, Aŭstralio kaj Oceanio. Estis i.a. membro de Komitato de Esploroj pri Landoj de Azio, Afriko kaj Latinameriko kaj de Komitato de Orientalistikaj Sciencoj ĉe Pola Akademio de la Sciencoj.
Pro sia agado estis distingita i.a. de pluraj insignoj, medaloj kaj ordenoj, polaj kaj eksterlandaj:
- Kavalira Kruco de la Ordeno de Polonia Restituta (1967)
- Oficira Kruco de la Ordeno de Polonia Restituta (1985)
- Merit-Ordeno de Islama Respubliko Afganio (1991)
- Ordeno de Amikeco de Socialisma Respubliko Vjetnamio pro meritoj favore al revolucia ago de Vjetnama Nacio (1995)
- Komandora Kruco kun Stelo de la Ordeno de Polonia Restituta pro eminentaj meritoj favore al diskonigo de kultura heredaĵo de nacioj de Azio kaj Pacifiko (2003)
Bibliografio
Artikoloj verkitaj de Zofia Banet-Fornalowa:
Bestoĝardeno de Bazelo
Bestoĝardeno de Bazelo estas ne-profita bestoĝardeno situanta en la urbo Bazelo, Svisio. Ties oficiala nomo estas Zoologischer Garten Basel, dum bazelanoj tamen nomas ĝin karese Zolli. Ties ĉefa enirejo estas ĝuste for de la bazela urba strio de Steinen kaj etendas laŭ la valo de la rojo Birsig ĝis la bazela urbolimo kun Binningen, Kantono Bazelo Kampara.
Tibor Báder
BÁDER Tibor (pro. ba:der) estas rumania hungara arkeologo naskita en Ardud la 2-an de aprilo 1938.
Bestoĝardeno de Bazelo
La Bestoĝardeno de Bazelo estas la plej malnova de Svisio (1874) kaj plej granda laŭ nombro de animaloj. Kun ĉirkaŭ 1.7 milionoj da vizitantoj jare, ĝi estas la plej vizitata turisma allogaĵo en Svisio kun senpaga enirejo.
Tibor Báder
Biografio
Tibor Báder akiris diplomon de instruisto pri historio en Bolyai Tudományegyetem. Li estis la unua direktoro de Historia Muzeo de Satmaro, (1958-71), poste ĝia ĉefesploristo.
Bestoĝardeno de Bazelo
La Bestoĝardeno de Bazelo havis la unuan Hindia rinocero naskita en Bestoĝardeno, same kiel la unua Roza flamengo eloviĝinta. Estis ankaŭ ripetajn bredaj sukcesoj ĉe bestoj kiaj gepardoj (18 naskoj), okapioj (22), Nanaj hipopotamoj (53), kaj flamengoj (ĉirkaŭ 400 eloviĝoj). Ĉiu Somalia azeno en bestoĝardenoj tutmonde estas rilata al la populacio de Bazelo, kie komencis la bestoĝardena bredoprogramo de tiu specio.
Garni
Garni (armene "Գառնի") estas vilaĝo de la armena provinco Kotajko situanta je 32 km de Erevano, ĉefurbo de Armenio, tre fama pro ĝia fortikaĵa komplekso. Ĉar ĝi troviĝas ĉe la vojo al la fama monaĥejo Geghard (7 km pli sudoriente), ricevas multajn vizitantojn.
Historio
En la tria jarmilo antaŭ Kristo estis konstruata la unua fortikaĵo en facila defendebla loko en unu de la kurboj de la rivero Azato. Ĝi estis konkerata en la 8-a jarcento a.K. de la urarta reĝo Argiŝto la 1-a kaj la loko fariĝis militbazo kaj somera reĝa rezidejo. Post tiu momento konstruiĝis pluraj konstruaĵoj kiel la reĝa palaco, la banejoj kaj la plej bone konservata konstruaĵo, templo simila al Partenono. Menciindas la publikaj banejoj kiuj troviĝas norde de la komplekso, kiu havis klimatizilon kiu ankoraŭ konserviĝas. La interna etaĝo estas dekoraciata per buntaj mozaikoj kun skribaĵoj kaj pentraĵoj de la greka mitologio kiaj Tetiso. En unu el la grekalfabetaj skribaĵoj kiuj ankoraŭ bone konserviĝas legeblas: ΜΗΔΕΝ ΛΑΒΟΝΤΕΣ ΗΡΙΑΣΑΜΕΘΑ ΚΑΝΕΝΑ ΝΕΚΡΟ ΔΕ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΟΥΤΕ Ο ΩΚΕΑΝΟΣ (Ni ricevas ian ajn mortinton nek de la maro nek de la oceano).
Templo de Garni
La Templo de Garni estis konstruata en la 1-a jarcento p.K. de la reĝo Tiridates la 1-a de Armenio kaj eble financata per mono ricevata de la romia imperiestro Nerono dum lia vojaĝo al Romio. La templo eble estis dediĉata al la azia dio Mitrao. La plafono estas tenata de 24 kolonoj havantaj ĥoniajn kapitelojn kaj subterajn etaĝojn. Spite al aliaj grekoromiaj temploj, tiu templo estis konstruita el bazalto. En 1969 estis detruita de tertremo. La plejparto de la pecoj restis samloke ĝis ĝia rekonstruado inter 1969 kaj 1979.
En la lastaj jaroj naskiĝis nova teorio inter kelkaj arkeologoj. Tiuj lastaj asertas ke la konstruaĵo ne estis vera templo sed maŭzoleo al armen-romia reganto, eble Sohaemus. En tiu kazo ĝi eble konstruiĝis ĉirkaŭ la jaro 175 kio estas unu jarcento pli frue ol tio indikita de la unua kaj plej akceptata teorio.
Aliaj vidindaĵoj
Post la adoptado de la kristanismo kelkaj preĝejoj kaj la palaco de la katolikoso ankaŭ konstruiĝis en tiu areo ĉirkaŭ la fortikaĵo, sed nuntempe estas ruinoj kiel la plimulto de la aliaj konstruaĵoj, escepte de la templo.
Aliaj vidindaĵoj de Garni ekster la fortikaĵa komplekso inkluzivas la preĝejojn al la Dipatrino kaj Mesrop Maŝtoc krom la ruinoj de la monaĥejo Havuc Tar kelkajn kilometrojn sudoriente de la vilaĝo.
La Gorĝo de Garni situas je 23 km oriente de Erevano kaj tuj ĉe Garni mem. Sur promontoro super la interkrutejo oni povas vidi la templon de Garni.
Benkomo
Imobak Benkomo estis mencejo de Taoro. Li estis unu el la 9 mencejoj kiuj regis la insulon Tenerifo dum la jaro 1494, dum la historia epizodo de la konkero de Kanarioj.
Benkomo, ankaŭ konata kiel "Granda Reĝo", estis simbolo pri la rezistado de la tenerifaj indiĝenoj, ĉefe, pro lia venko en la Unua Batalo de Acenteĥo kontraŭ la kastiliaj trupoj.
En la momento ĝuste antaŭ la konkero, la insulo Tenerifo troviĝis en konflikto inter la diversaj mencejlandoj. Benkomo celis krei absolutisman hegemonian regadon sur la tuta insulo, kio okazigis konfrontadon inter la sudaj mencejlandoj, el malpli ekologia riĉeco. La eŭropa ĉeesto en la insuloj akcelis la progresivan procezon pri kompleksigado en la organizado de la povo, tendence al pli forta hierarkiigado.
Li forpasis je lia 70-jariĝo proksimume en la Batalo de Agero kontraŭ la Adelantado Alonso Fernández de Lugo, kune kun lia frato aŭ duonfrato Tinguaro, kio estis la fino por la guanĉa rezistado kontraŭ la konkero de Tenerifo kaj de la Kanariaj Insuloj flanke de la Regno de Kastilio.
Vengeons
Vengeons estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
697 Galilea
697 Galilea estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Joseph Helffrich, la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Vengeons
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vengeonnais.
697 Galilea
Nomo
Ĝia nomo "Galilea" celebras la 300-an datrevenon de la malkovro de la Galilejaj satelitoj, far de Galilejo en januaro 1610.
Vengeons
Ĝi nun formas parton de Sourdeval.
Banneville-la-Campagne
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bannevillais.
Otto Waalkes
Otto Gerhard Waalkes naskita 1948-07-11 en Emden, Germanio) estas frisa komedianto, muzikisto, kantisto, aktoro, aŭtoro kaj desegnisto.
Li produktis ekde la 1970-aj jaroj televidajn aranĝojn, librojn kaj filmojn.
Li estas bona amiko de la tenis-ludantino Steffi Graf, kiu ankaŭ aperis en lia filmo Otto - Der Außerfriesische, Otto - la eksterfriso.
Anseroformaj birdoj
Ĉiu specio de tiu ĉi ordo estas akvobirdo, do estas adaptita je vivo sur la akvosurfaco. Pro tio ili havas membranajn piedojn (kvankam kelkaj vivas ĉefe surgrunde).
Evoluo
Oni diras, ke Anseroformaj devenas de kiam du grupoj de filtrantaj birdoj disiĝis el Ĥaradrioformaj (pluvioj, mevoj kaj aliaj) disvolvigante malsimilajn metodojn filtri manĝaĵetojn el akvo. Fenikopteroj disvolvigis specialan filtran strukturon en la suba parto de iliaj bekoj. La praanseroformaj disvolvigis la bekan strukturon kiun ankoraŭ ili havas. En specifa interna beka formo adaptita lango funkcias kiel pumpilo, kiu enmetas akvon en la bekan pinton kaj elverŝas ĝin ambaŭflanke kaj malantaŭe; maldikega filtriletaro deprenas la etajn manĝajerojn kiuj estas absorbitaj kaj englutitaj.
Ĉiuj anseroformaj posedas tiun bazan strukturon, sed multaj el ili disvolvigis malsimilajn manĝantajn metodojn: anseroj elplukas plantojn, segilbekaj anasoj fiŝkaptas, eĉ kriuloj, kiuj havas bekojn ŝajne kiel tiuj de anasoj, ankoraŭ havas prafiltrilojn.
Taksonomio
La Anseroformaj kaj Kokoformaj (fazanoj, ktp.) estas prabirdoj inter Neognatoj, do ili venas post strutoj kaj tinamoj en plej multaj klasifikaj sistemoj.
Tibukino
Tibuĥino aŭ tibukino aŭ Tibuŝeno (laŭ PIV) (en la latina Tibouchina) estas genro de proksimume 350 specioj de neotropisaj plantoj de la familio Melastomatacedoj, kiuj kreskas indiĝene en amerika kontinento de Meksiko al Brazilo. La mezgrandaj arboj/arbedoj de tiu genro nomiĝas ĝenere Tibukinoj kaj altiĝas de 0,5m al 25 m. La floroj de Tibukinoj estas inter la roz- al violkoloro kaj estas tre allogaj. Ilia florado komenciĝas en Februaro aŭ Marto kaj daŭras ĝis Majo.
Tibukinoj estas unuarangaj arboj kaj pro tio estas necesegaj en rearbarigaj projektoj.
Trajna gvidlibro
Trajna gvidlibro estas broŝureto eldonita de trajna transportisto kun informoj por vojaĝantoj per fervojo.
Trajna gvidlibro estas kutime eldonita por internaciaj trajnoj aŭ por pli kvalitaj enlandaj trajnoj (ekzemple por eksprestrajno). Trajnaj gvidlibroj ne havas unuigitan stilon, sed ĝenerale ĉiu trajna gvidlibro enhavas liston de haltejoj, tempojn de alvenoj kaj forveturoj, informojn pri intersekvaj trajnoj kaj ranĝadon de trajno kaj aliaj aldonaj informoj. Kutime la gvidlibro estas minimume en la lingvo de kompanio, kiu plej multe respondecas pri la trajno kaj poste ankaŭ en aliaj lingvoj.Ofte aperas ankaŭ reklamoj de fervoja transportisto aŭ de aliaj firmaoj.
Flago de Ugando
La nacia flago de Ugando estis adoptita la 9-an de oktobro 1962, la dato kiam Ugando iĝis sendependa de Britio. Ĝi konsistas el ses egalaj horizontalaj strioj nigra (supro), flava, ruĝa, nigra, flava, kaj ruĝa. Blanka disko estas supermetita ĉe la centro kaj prezentas la nacian simbolon, griza kronogruo, turniĝante al la hisflanko. La tri koloroj reprezentas la kolorojn de la ŝtato kaj popolo. La flago estis dizajnita de la uganda ministro de justico, Mr. Grace Ibingira.
Valéria Szervánszky
Valéria Szervánszky [servAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szervánszky Valéria estas hungara-brita klasika pianisto, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis Jenő Szervánszky.
Valéria Szervánszky naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Valéria Szervánszky studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Pál Kadosa kaj György Kurtág. En 1973 ŝi aliĝis al la prestiĝa klaso de de:Hans Leygraf en Hannover. Hejmenveninta ŝi estis asistanto de Pál Kadosa en la altlernejo, krome ŝi helpis instrui la talentajn geinfanojn al Miklósné Máthé, fine ŝi helpis instrui al Miklós Perényi. En la altlernejo ŝi konatiĝis kun en:Ronald Cavaye, baldaŭ ili geedziĝis. Inter 1979 kaj 1986 ili instruis pianludon en muzikakademio en Tokio, poste en Londono. Krom la instruado la geedza paro faris koncertojn duope. Intertempe en 1981 ŝi naskis filinon, kiu iĝis violonĉelisto. En 1986 la familio translokiĝis al Londono, kie Szervánszky instruis en Purcell Lernejo, sed plurajn fojojn ŝi revojaĝis al Tokio por fari kursojn. Ŝi instruis ankaŭ en la Internacia Bartók Festivalo en Hungario, en brita Kodály Akademio, en Avignon kaj en aliaj lokoj. Valéria Szervánszky ludas en piano de Steinway & Sons.
Iliaj kontribuoj
Valéria Szervánszky kaj Ronald Cavaye skribis gvidlibron por instruistoj kaj studentoj eldonita en Japanio.
Kati Berek
Kati BEREK, hungare Berek Kati aŭ Berek Katalin estis elstara hungara aktorino, deklamisto, reĝisoro. Ŝia edzo estis Pál Zolnay.
Kati Berek naskiĝis, kiel Berek Katalin la 7-an de oktobro 1930 en Makó, ŝi mortis la 26-an de februaro 2017.
Biografio
Kati Berek frekventis aktoran ĉeflernejon inter 1948-1952. Poste ŝi debutis en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie restis 18 jarojn. En 1970 ŝi estis unu el la fondintoj de nova ĉefurba teatro. Inter 1974-1985 ŝi denove apartenis al trupo de Nacia Teatro, poste al Nacia Teatro (Győr) kaj Teatro de Kecskemét. Ŝi ricevis diversajn premiojn kaj apartenas al Aktoro de la nacio. Ŝi naskis filon en 1959.
Bjalistoko
Bjalistoko (pole [], konata ankaŭ sub aliaj nomoj) estas la plej granda urbo en nord-orienta Pollando ĉe la rivero Biała, ĉefurbo de Podlaĥia Provinco (Województwo podlaskie), proksime de limoj al Belorusio kaj Litovio. La urbo estas administra, ekonomia, scienca kaj kultura centro de la regiono. Bjalistoko estas eksterdistrikta urbo: tamen ĝi funkcias kiel administra centro por la samnoma distrikto Bjalistoko, kiu plene ĉirkaŭas la urban komunumon. Fine de en la urbo vivis.
Inter ĉefurboj de provincoj de Pollando Bjalistoko estas la 2-a plej dense loĝigita, 11-a plej homplena kaj 13-a plej vasta en Pollando.
Ĝi estas partoprenanto de: Unio de Polaj Metropoloj, Eŭroregiono Niemen (vidu la liston de eŭropaj regionoj), Eurocities, ĝi estas ankaŭ sidejo de Fondaĵo Verdaj Pulmoj de Pollando. Bjalistoko estas centro de komercaj kontaktoj kun orienta Eŭropo. Funkcias en ĝi la Centro al Promocio de Orienta Merkato.
Geografiaj kialoj (la urbo troviĝas proksime al Litovio, Belorusio kaj Rusio) kaj historiaj cirkonstancoj kaŭzis specifan karakteron de Bjalistoko. Dum jarcentoj vivis tie homoj de diversaj kulturoj, nacioj kaj religioj.
La urbo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo formas Bjalistokan Urban Aglomeron. Bjalistoko estas la granda centro de teksa, nutra, mekanika, kemia kaj ligna industrioj.
Szászvár
Szászvár [sAsVAr] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló. En la loknomo szász estas sakso, vár estas fortikaĵo.
Bjalistoko
En Bjalistoko funkcias pli ol 570 neŝtataj organizaĵoj (56 societoj kaj asocioj, ia. Bjalistoka Scienca Asocio, Bjelorusa Socia-Kultura Societo).
Geografio kaj klimato
Bjalistoko troviĝas en geografia regiono de nord-podlaĥia malaltebenaĵo. Laŭ la klimata-agrikultura divido de Pollando ĝi situas en podlaĥia kvartalo, multe malpli varma ol aliaj malaltebenaĵaj kvartaloj. Mezaj temperaturoj de januaro estas inter -4 kaj -6 °C, do unu el la malplej altaj en la lando. Meza jara temperaturo estas ĉirkaŭ 7 °C. Estas inter 50 kaj 60 frostaj tagoj jare, dum ĉirkaŭ 120 tagoj temperaturo povas malaltiĝi ĝis malpli ol 0 °C. Neĝo povas kovri Bjalistokon dum inter 90 kaj 110 tagoj. Meza akvokvanto estas 550 mm.
Szászvár
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua skriba mencio devenis el 1334. En mezo de la mezepoko ĝi estis kampurbo kaj havis fortikaĵon kaj monaĥejon. La turkoj okupis ĝin en 1543 kaj iĝis grava urbo. La Habsburgoj en 1686 reokupis la fortikaĵon. Katolika baroka preĝejo konstruiĝis en 1779. Inter 1811-1995 oni minis nigran karbonon, krome estis ankaŭ ŝtonminado. Inter 1975-1991 la apuda vilaĝo Máza aliĝis havanta komunan nomon Mázaszászvár.
Sonorilo
Sonorilo estas memsona frapinstrumento de kalika formo, servanta al kunvokado de kredantoj al preĝo aŭ alia signala funkcio. Ĝi estas kreata per korpo de la sonorilo kaj koro, kiu estas pendigita meze de la korpo de sonorilo estante movebla (frapa parto de la sonorilo). Grandaj sonoriloj estas muldataj de spertaj metalmuldistoj, respektive de sonorilproduktistoj, el aparta bronza metala alojo, la t.n. sonorilaĵo. Ili estadas ornamitaj per skribaĵoj kaj reliefoj kaj ili estas persone agorditaj al konkreta tono. Malgrandaj sonoriloj kaj sonoriletoj povas esti produktataj ankaŭ el lado per premmaŝino aŭ per alia konvena maŝina teknologio.
Szászvár
Historio
En la grandvilaĝo aŭtonomioj de germanoj kaj ciganoj funkcias. Apud la komunumo fiŝkaptista lago troviĝas.
Bjalistoko
Nomoj
Laŭ la legendo, Bjalistoko sian nomon ŝuldas al la litva duko Gediminas. La duko ĉasadis urojn en arbarego. Ripozante apud arbara rivereto, li diris: ''Pura, blanka torento. Ni konstruu bienon ĉi tie, aŭ establu vilaĝon''. La rivero Biała (la blanka) fluas ĝis nun tra la urbo. Laŭvorte Białystok en la malnova pola lingvo signifas blanka deklivo (de kiu fluas akvo) aŭ pura torento.
Szászvár
Famuloj
En Szászvár naskiĝis kriminologo József Gödöny.
Sonorilo
La sonoriloj estas plej ofte uzataj en eklezia praktiko en temploj, monaĥejoj, preĝejoj kaj kapeloj. En kelkaj municipoj povas esti establitaj memstaraj sonorilturoj aŭ sonorilturetoj, ekleziaj kaj profanaj (ekz. fajroestingistaj). La sonoriloj servas al kunvokado al mesoj, por sonorigi la tempon kaj dum eksterordinaraj komunaj eventoj, plej ofte dum mortoj de personoj, kiam oni sonoras per mortsonorilo, sed ankaŭ dum geedziĝoj, naskiĝtagoj de signifaj personoj, kronadoj de regantoj, inaŭguradoj de elektitaj kapoj de ŝtatoj kaj simile. La sonorado estas de pratempoj uzata kvazaŭ alarma signalo - ekzemple dum incendio, inundo, dum invado de fremdaj soldataroj, hodiaŭ ankaŭ dum radia danĝero. Plu oni uzas sonorilojn kaj sonoriletojn en simfonia muziko kiel apartan frapinstrumenton. Grandaj sonoriloj estadas nomitaj laŭ beatigitaj personoj kaj ili devas ankaŭ laŭorde konsekritaj.