cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ŝarko
Floseco
Male al ostozaj fiŝoj, ŝarkoj ne havas gas-plenajn naĝvezikojn por floseco. Anstataŭe, ŝarkoj fidas je granda hepato plenigita je oleo kiu enhavas skvalenon, kaj je siaj kartilagoj, proksimume duono de la normala denseco de osto. Ilia hepato konsistigas ĝis 30% de ilia totala korpomaso. La efikeco de la hepato estas limigita, tiel ke ŝarkoj utiligas dinamikan lifton por konservi profundon naĝante. Sablotigroŝarkoj stokas aeron en siaj stomakoj, utiligante ĝin kiel formon de naĝadveziko. Fund-loĝantaj ŝarkoj, kiel la flegistinŝarko, havas negativan flosecon, permesante al ili ripozi sur la marfundo. Kelkaj ŝarkoj, se inversigitaj aŭ frotitaj sur la nazo, eniras naturstaton de tona senmoveco. Esploristoj utiligas tiun kondiĉon por pritrakti ŝarkojn sekure.
Spirado
Kiel aliaj fiŝoj, ŝarkoj ekstraktas oksigenon de marakvo kiam ĝi pasas tra iliaj brankoj. Male al aliaj fiŝoj, ŝarkaj brankaperturoj ne estas kovritaj, sed kuŝas en vico malantaŭ la kapo. Modifita fendo faras ke spirotruo kuŝas ĵus malantaŭ la okulo, kiu helpas la ŝarkon per prenado enen de akvo dum spirado kaj tio ludas gravan rolon en fund-loĝantaj ŝarkoj. Spirotruoj estas reduktitaj aŭ maltroveblaj en aktivaj pelagaj ŝarkoj. Dum la ŝarko moviĝas, akvo pasas tra la buŝo kaj tra la brankoj en procezo konata kiel "virŝafoventolado". Dum ĉe ripozo, la plej multaj ŝarkoj pumpas akvon tra siaj brankoj por certigi konstantan liveradon de oksigenita akvo. Malmulto de specioj perdis la kapablon pumpi akvon tra siaj brankoj kaj devas naĝi senripoze. Tiuj specioj estas devigaj virŝafoventolilhavaj kaj supozeble sufokiĝus se nekapablus moviĝi. Deviga virŝafoventolado ankaŭ estas vera ĉe kelkaj pelagaj ostaj fiŝospecioj.
(26929) 1997 CE18
(26929) 1997 CE18 estas malgranda malhela Hilda asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ŝarko
Spirado
La spirado kaj cirkulada procezo komenciĝas kiam senoksigenigita sango vojaĝas al la du-ĉambra koro de la ŝarko. Ĉi tie la ŝarko pumpas sangon al siaj brankoj per la ventra aorto kie ĝi disbranĉigas en aferentajn brakarteriojn. Reoksigenado okazas en la brankoj kaj reoksigenigitaj sangtorentoj en la eferentajn brakarteriojn, kiuj venas kune por formi la dorsan aorton. La sangtorentoj de la dorsa aorto venas ĉien en la korpo. La senoksigenigita sango de la korpo tiam fluas tra la malantaŭaj kardinalvejnoj kaj eniras la malantaŭajn kardinalsinusojn. De tie sango eniras la korventriklon kaj la ciklo ripetiĝas.
Termoregulado
La plej multaj ŝarkoj estas "malvarmsangaj" aŭ, pli ĝuste, poikilotermaj, signifante ke ilia interna korpotemperaturo egalas tiun de ilia ĉirkaŭa medio. Membroj de la familio Lamnedoj (Lamnidae, kiel ekzemple la kurtnaĝila makŝarko (Isurus oxyrinchus) kaj la blanka ŝarko (Carcharodon carcharias)) estas homeotermaj kaj konservas pli altan korpotemperaturon ol la ĉirkaŭa akvo. En tiuj ŝarkoj, strio de aeroba ruĝa muskolo situanta proksime de la centro de la korpo generas la varmecon, kiun la korpo retenas per kontraŭflua interŝanĝmekanismo de sistemo de sangaj vaskuloj nomita rete mirabile ("mirakla reto"). La ordinara draŝilŝarko (Alopias vulpinus) havas similan mekanismon por konservado de levita korpotemperaturo, kiu supozeble evoluis sendepende.
Osmoregulado
Esplorado en 1930 fare de Homer W. Smith montris, ke la ureo de ŝarkoj ne havas sufiĉe da natrio por eviti hipernatremion, kaj oni postulas, ke devas esti aldona mekanismo por salsekrecio. En 1960 oni malkovris en la Biologia Laboratorio de la Insulo Mount Desert en Salsbury Cove, Maine, ke ŝarkoj havas tipon de salglando fine de la intesto, konata kiel "rektuma glando", kies funkcio estas la sekrecio de kloridoj.
Digestado
Digestado povas preni longan tempon. La manĝaĵo moviĝas de la buŝo al J-forma stomako, kie ĝi estas stokita kaj komenca digestado okazas. Nedezirataj eroj neniam povas trapasi la stomakon, kaj anstataŭe la ŝarko aŭ vomas aŭ renversigas siajn stomakojn kaj elĵetas nedeziratajn erojn de sia buŝo.
Unu el la plej grandaj diferencoj inter la digestaj sistemoj de ŝarkoj kaj mamuloj estas ke ŝarkoj havas multe pli mallongajn intestojn. Tiu mallongeco estas realigita per la spiralvalvo kun multoblaj turnoj ene de ununura mallonga sekcio anstataŭe de longa tub-simila intesto. La valvo disponigas longan surfacareon, postulante al manĝaĵo cirkuli ene de la mallonga intesto ĝis plene digestita, kiam ceteraj kromproduktoj trapasas la kloakon.
Odoro
Ŝarkoj havas lertajn flarsensilojn, situantajn en la mallonga dukto (kiu ne estas kunfandita, male al ostozaj fiŝoj) inter la antaŭaj kaj malantaŭaj naztruoj, kun kelkaj specioj kapablaj detekti eĉ nur unu parton per miliono da sango en marakvo. La grando de la flarsensilo varias tra diferencaj ŝarkospecioj, kaj la grando dependas el kiom multe difinita specio fidas al flaro aŭ al vido por trovi sian predon. En medioj kun malalta videbleco, ŝarkospecioj ĝenerale havas pli grandajn flarsensilojn. Ĉe rifoj, kie la videbleco estas alta, ŝarkospecioj el la familio Carcharhinidae havas pli malgrandajn flarsensilojn. Ankaŭ ŝarkoj troviĝantaj en pli profundaj akvoj havas pli grandajn flarsensilojn.
Ili estas pli altiritaj al la kemiaĵoj trovitaj en la intestoj de multaj specioj, kaj kiel rezulto ofte restadas proksime de aŭ en kloakaĵ elflu(ej)oj. Kelkaj specioj, kiel ekzemple flegistinŝarkoj (Ginglymostoma cirratum), havas eksterajn fadenojn kiuj tre pliigas sian kapablon senti predon.
Vido
Ŝarkokuloj estas similaj al la okuloj de aliaj vertebruloj, inkluzive de similaj lensoj, korneoj kaj retinoj, kvankam ilia vido estas bone adaptita al la mara medio kun la helpo de histo nomita tapetum lucidum. Tiu histo estas malantaŭ la retino kaj reflektas lumon reen al ĝi, tiel pliigante videblecon en la mallumaj akvoj. La efikeco de la histo varias, kun kelkaj ŝarkoj havantaj pli fortajn noktajn adaptiĝojn. Multaj ŝarkoj povas kontraktiĝi kaj dilati siajn pupilojn, kiel homoj, kion neniu teleostefiŝo povas fari. Ŝarkoj havas palpebrojn, sed ili ne palpebrumas ĉar la ĉirkaŭa akvo purigas iliajn okulojn. Por protekti siajn okulojn kelkajn speciojn havas palpebrumohaŭtetojn. Tiuj membranoj kovras la okulojn ĉasante kaj kiam la ŝarko estas atakita. Tamen, kelkaj specioj, inkluzive de la blanka ŝarko (Carcharodon carcharias), ne havas tiun membranon, sed anstataŭe ruliĝas siajn okulojn malantaŭen por protekti ilin dum frapado de predo. La graveco de vido en ŝarka ĉaskonduto estas diskutita. Kelkaj kredas ke elektro- kaj kemi-ricevo estas pli signifaj, dum aliaj montras al la niktito kiel indico, ke vido estas grava. Supozeble, la ŝarko ne protektus siajn okulojn se tio ne estus grava. La uzo de vido verŝajne varias laŭ specioj kaj akvosituacio. La vidkampo de la ŝarko povas gami inter unuokula kaj stereoskopa en iu tempo.
Mikro-spektrofotometria studo de 17 specioj de ŝarko trovis, ke 10 el tiuj havis nur bastonfotoricevilojn kaj neniun konusĉelon en siaj retinoj kiu donus al ili bonan noktvidon igante ilin kolorblindaj. La ceteraj sep specioj havis aldone al bastonoj ununuran specon de konusriceviloj sentema al verda kaj, vidante nur nunacojn de griza kaj verda, verŝajne estas efike kolorblindaj. La studo indikas, ke la kontrasto de objekto kontraŭ la fono, prefere ol koloro, povas esti pli grava por objektodetekto.
Aŭdo
Kvankam estas malfacile testi la aŭdadkapablon de ŝarkoj, ili povas havi akran aŭdsenson kaj povas eventuale aŭdi predon de multajn mejlojn fore. Malgranda malfermaĵo sur ĉiu flanko de iliaj kapoj (ne la spirtruo) kondukas rekte en la internan orelon tra maldika kanalo. La flanka linio montras similan aranĝon, kaj estas malferma al la medio per serio de malfermaĵoj nomitaj flankliniaj poroj. Tio estas memorigilo de la komuna origino de kaj vibrado- kaj son-detektadaj organoj kiuj estas grupigitaj kune kiel la akustik-flanka sistemo. En ostozaj fiŝoj kaj kvarpieduloj la ekstera malfermaĵo en la internan orelon estis perdita.
Elektroricevado
La ampullae de Lorenzini estas la elektro-riceviloj. Ili estas centoj da miloj. Ŝarkoj uzas la ampullae de Lorenzini por detekti la elektromagnetajn kampojn kiujn ĉiuj vivantaj aĵoj produktas. Tio helpas ŝarkojn (precipe la martelŝarkon) trovi predon. La ŝarko havas la plej grandan elektran sentemon de iu besto. Ŝarkoj trovas predon kaŝa en sablo detektante la kampojn kiujn ili produktas. Ankaŭ marfluoj moviĝantaj en la kampo de la Tero generas kampojn kiujn ŝarkoj povas uzi por orientiĝo kaj eventuale por navigacio.
Konservado
Tutmonde, 21 % de ŝarkospecioj kalkulas inter la "minacitaj" kategorioj, kaj 18 % estas "apud minaco". Por aliaj 35 %, ne estas sufiĉaj donitaĵoj por decidi pri ilia stato. Pli ol duono de la specioj kiuj pasigas la plimulton de sia tempo en la supraj tavoloj de la oceano, submetataj al fiŝkaptado, estas sur la minacita listo. Kontraŭleĝa ŝarkokaptado estas la ĉefa kaŭzo, sed estas laŭleĝa celata ĉasado por naĝiloj kaj viando, kaj ŝarkoj ankaŭ estas kaptitaj akcidente (ŝarka sen-naĝiligo).
Kelkaj evoluintaj landoj efektivigis kaptolimigojn kaj restriktojn de naĝiloj.
La Johnson Toribiong, la prezidanto de Palaŭo anoncis dum seanco de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj pri malpermeso de ĉia komerca ŝarkokaptado en maroj de tiu Pacifika respubliko. Ankaŭ la prezidanto alvokis al tutmonda malpermeso de uzado de ŝarkonaĝiloj, kaj al ĉeso de la praktiko de forigo la naĝiloj. «Ĉi tiuj bestoj estas buĉataj kaj estas eble ĉe la rando de malapero, krom se ni faris pozitivan agon por protekti ilin,» diris li. «Ilia fizika beleco kaj forto, laŭ mia opinio, reflektas la sanon de la oceanoj; ili elstaras». Protektita zono havas proksimume 600 000 kvadratajn kilometrojn de oceano kaj tie vivas 130 minacataj specioj de ŝarkoj. Tiutempa aera enketo trovis fiŝkaptadon fare de 70 ŝipoj en la zono, la plimulto de ili kontraŭleĝe.
Fakuloj opinias, ke palaŭa ekonomio nur profitos pro tiu malpermeso, ĉar plimulton da siaj enspezoj la lando ricevas danke al turismo. Ŝarkoj allogos plonĝistojn kaj helpos sanigi koralajn rifojn kaj ekologiajn sistemojn.
Pastviny
Vilaĝo Pastviny situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe valbaraĵa lago Pastviny sur rivero Divoká Orlice, 9 km oriente de la urbo Žamberk. Vivas ĉi tie. La vilaĝo ne estas dividita en oficialajn partojn, sed orientaj lokaj nomoj ekzistas: Přední Dúl, Vítanov, Sekyří, Studenec, Polsko.
Historio
La unua historia mencio pri Pastviny estas el la jaro 1514, kie ĝi estas nomata apartenaĵo de la sinjorejo Žampach.
Pastviny kelkfoje vizitis estonta ĉeĥoslovaka prezidento T. G. Masaryk. Dum someraj ferioj en la jaro 1890 li kun sia familio loĝis en gastejo "U mostu" en Klášterec nad Orlicí kaj ŝatis kapti fiŝojn en Pastviny.
En la jaro 1936 oni komencis konstrui ŝoseon al Adamův vrch (Monto de Adam) kaj samtempe linion de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj, kie trovis okupon multaj loĝantoj el Pastviny kaj la ĉirkaŭaĵo.
En la jaroj 1932 - 1938 oni konstruis valbaraĵon kaj koneksajn investaĵojn, ĉefe ponton trans la lagon kaj domojn por anstataŭi tiujn el subakvigita parto de la vilaĝo.
Turismo kaj refreŝigado
Somere Pastviny servas precipe al refreŝigado ĉe akvo, fiŝkaptado, estas ĉi tie multe da eblecoj por enloĝiĝo, en somera sezono ĉi tie estas multe da kampadejoj, restoracioj, gastejoj, vintre poste ĉi tie funkcias skitelfero. En ĉirkaŭaĵo estas bela naturo kaj multaj eblecoj por pluaj ekskursoj. Kelke da kilometroj kontraŭ fluo de Divoká Orlice, super municipo Klášterec nad Orlicí estas interesa natur-aperaĵo, nomata Landa pordego. Rivero Divoká Orlice ĉi tie traŝiris rokmasivon kaj enpaŝas el lima teritorio de Ĉeĥia-Pollanda al teritorio de interna Bohemio.
Akva rezervujo Pastviny
Akva rezervujo Pastviny estis konstruita en la jaroj 1932 - 1938 sur rivero Divoká Orlice. La lago estas proksimume 7 km longa, areo estas 110 ha, volumeno de la rezervujo estas 11 milionoj da kubaj metroj. La digo estas masonita, 43 m alta kaj 193 m longa. Parto de la valbaraĵo estas ankaŭ hidroelektrejo. Celo de la valbaraĵo estas produktado de elektra energio, reguligo de la trafluo, ŝirmo kontraŭ inundoj kaj eluzo por refreŝigado.
Bovina salto
Proksimume en duono de la vojo inter la ĉefa digo kaj Klášterec nad Orlicí estas loko nomata Bovina salto. Trans valo Bublačka estas ĉi tie konstruita fera ponto, kiu devene staris trans rivero en "Malnova Pastviny". De sur tiu ĉi ponto onidire en la akvon saltis bovino, eĉ ne suferinte ian ajn vundon. Ĝis unu monato post tiu ĉi salto ĝi naskis tute sanan bovidon.
Kapelo en Vítanov
La kapelo estis konstruita koste de loĝantoj el Vítanov en la jaroj 1874 - 1875. En pasinteco oni ĉi tien pilgrimis. Nuntempe okazas ĉi tie ĉefe funebraj ceremonioj.
Burgeto
Super la valbaraĵa digo troviĝas ruinoj de burgeto Vejrov.
Ĉalaparto
Ĉalaparto (🇪🇺: txalaparta [ĉalapArta]) estas eŭska popola frapinstrumento, kiu apartenas al idiofonoj. La muzikisto ludanta ĝin nomiĝas txalapartari.
La tradicia ĉalaparto konsistas el du subteniloj (korboj, seĝoj, benkoj k.t.p.), sur kiuj estas izolaj materialoj (maizofolioj, falditaj sakoj, pajlo k.t.p. kaj sur ili tabulo. La tabulon du ludantoj frapas per kvar lignaj frapiloj. La tabulo povas esti alna, fraksena, kaŝtana au alispeca ligno troviĝanta en la regiono. Tradicie oni uzis por ĉalaparto du tri tabulojn, sed nuntempe oni faras ĝin eĉ el 12 diversaj tabuloj per diversaj sonoj, tiel estas ludeblaj ankaŭ akordoj kaj melodioj.
Lacertuloj
Klasado
Subordo Lacertuloj Lacertilia (Sauria)
3643 Tienchanglin
3643 Tienchanglin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉindevena usona instruisto pri inĝenierarto Chang-Lin Tien (ĉine: 田长霖, pinjine Tián Chánglín, 1935–2002), sepa kanceliero de la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley.
Bulea datumtipo
En programlingvoj, la bulea datumtipo estas datumtipo,    kies du nuraj valoroj estas vero kaj malvero (aŭ, en multaj programlingvoj, 0 kaj 1), super kiuj estas difinitaj la operacioj de la bulea algebro, kaj super kiuj eblas fari buleajn esprimojn.
La buleaj esprimoj estas uzataj en kondiĉoj de diversaj disbranĉigaj ordonoj, precipe la iteracioj kaj seoj. Rezulton de bulea esprimo eblas konservi en bulea variablo («flago», baskula indikilo).
Fakte, la nomo «bulea» povas esti iom misgvida, ĉar ekz-e en Paskalo estas ankoraŭ alia datumtipo, aro, kiu same rajtus je la epiteto bulea. Tamen la nomo funkcias per la internacie akceptita konvencio.
Ekzemplo pri bulea variablo, bulea funkcio, bulea esprimo en la Paskala pseŭdokodo:
var indikilo : bulea; { deklaro de bulea variablo } { Deklaro de funkcio liveranta bulean valoron: } funkcio para(n : entjera) : bulea; starto para := ((n mod 2) = 0); fino; { .... }  { Uzo en la programo: } starto indikilo := para(4); fino.
9380 Mâcon
Nomo
Ĝi ricevis la nomon al la franca urbo Mâcon en regiono Burgonjo (departemento Saône-et-Loire), sur la dekstra bordo de la rivero Saône.
29725 Mikewest
29725 Mikewest estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Stoczek Łukowski
Stoczek Łukowski estas urbo en distrikto Łukowski en Lublinio en orienta Pollando. Ĝi situas ĉe rivero Świder. Tra la urbo kuras fervoja trako Łuków - Skierniewice.
29725 Mikewest
Nomo
Ne konfuzu kun la asteroido 25159 Michaelwest.
Stoczek Łukowski
En la 14-a de februaro 1831 okazis batalo de Stoczek. Pola generalo Józef Dwernicki venkis la rusan armeon komandatan de generalo Gejsmar. Tiu batalo estis la unua venka batalo kontraŭ plinombra kontraŭulo en novembra ribelo.
5408 Thé
5408 Thé estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la indonezia astronomo Pik Sin Thé. Post lernado en Usono, li iĝis direktoro de la Observatorio Bosscha de Lembang kaj poste profesoro en la Universitato de Amsterdamo. Li interesiĝas pri la junaj variantaj steloj.
Quart
Quart estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Brissogne, Nus, Oyace, Pollein, Saint-Christophe, Saint-Marcel kaj Valpelline.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ervin Schőmer
Ervin Schőmer [ŝOmer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schőmer Ervin estis hungara arkitekto.
Ervin Schőmer naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ervin Schőmer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1932. Post 2 jaroj li eklaboris en la ĉefurba municipo, kie li faris projekton ekzemple pri loĝkvartalo Víziváros. Post la 2-a mondmilito lia projekto ricevis la unuan lokon pri hotela serio laŭ la Danubo. Post la ŝtatiĝo li povis labori nur en ŝtataj laborejoj, ekde 1949 li havis signifan postenon en la Ĉefurba Projekta Entrepreno. Post jaroj li laboris en similaj entreprenoj. En 1969 li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn en 1958 kaj 1976.
Grebs-Niendorf
Grebs-Niendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Dömitz-Malliß. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esquivias
Esquivias [eskIvias] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Esquivias" povus deveni el adjektivo "esquivo", termino de ĝermana deveno, eble el gota skiuhs, esta en la diversaj lingvoj iberolatinidaj, kies signifo prezentas nombrajn nuancojn. Estas probabla ke la toponimo devenas el nomo de persono aŭ de ina adjektivo alude al teroj kie setlis la populacio. Laŭlonge de la historio aperas en diversaj dokumentoj laŭ diversaj skribmanieroj kiaj Esquibias, Esquiuias aŭ Exquiuias.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Esquivianos. La censita populacio en 2010 estis de 5.376 loĝantoj kaj la denseco estas de 206,77 loĝ/km². Dum la 20a jarcento la populacio pliiĝis el ĉirkaŭ 1,500 loĝantoj al preskaŭ 5,000 sojle de ls 21a jarcento.
Situo
Esquivias estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 580 m; je 42 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj same je 42 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 26 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°6′11″ N 3°45′53″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situa en tereno iom neebena sudokcidente de monteto kiu pluas norde. Ĝi apartenas al la komarko de La Sagra kaj limas kun la municipaj teritorioj de Torrejón de Velasco kaj Valdemoro, ambaŭ de la Provinco de Madrido, norde, kaj en la provinco de Toledo kun Yeles okcidente, Seseña oriente, Borox sudoriente, kaj Numancia de la Sagra sudokcidente.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.
Historio
Temas pri ege antikva setlejo ĉar aperis restoj de kulturoj de paleolitiko, neolitiko, kelta, romia, visigota kaj islama.
Post la konkero de La Sagra fare de Alfonso la 6-a en 1085, la teritorio ŝajne estis reloĝata de mozaraboj toledaj.
La loko apartenis al la reĝoj de Kastilio, ekde Alfonso la 6-a al Alfonso la 8-a kiu decidis donaci ĝin en 1188 al la Ekleziularo de Toledo. En 1218 estis konfirmata tiu donaco fare de Ferdinando la 3-a, la Sanktulo, sed page la municipo iajn impostojn kiel feŭda ŝarĝo. En 1480 la loĝantoj sukcesis eknepagi impostojn sed pluestis vasaloj ĝis la 23a de junio de 1650.
La 12an de decembro de 1584 Miguel de Cervantes edziĝis en la preĝejo de tiu vilaĝo al Catalina de Palacios, loĝanto de Esquivias. Cervantes inspiriĝis en loĝantoj de la vilaĝo por kelkaj roluloj de siaj verkoj nome de la “Kiĥoto”.
Warren G. Magnuson
Warren G. MAGNUSON (elp. ŬOren ĜI MAGnusen; n. la12-an de aprilo, 1905 – m. la 20-an de majo, 1989) estis longe oficanta membro de la Usona Senato el Vaŝingtonio. Membro de la Demokrata Partio, li servis en la Usona Domo de Reprezentantoj (1937-1944) kaj en la Senato de 1944 ĝis 1981. Kiam li forlasis la Senaton, li estis la plej longe deĵorinta aktuala membro de tiu ĉambro.
Saint-Ouen-l'Aumône (stacidomo)
Saint-Ouen-l'Aumône estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en Saint-Ouen-l'Aumône, en departemento Val-d'Oise en regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de SNCF ankaŭ sur linio H de Transilien.
Esquivias
Historio
Azorín situas tie la historion rakontata en lia artikolo "La Novia de Cervantes" (La fianĉino de Cervantes,1905); inkluzivita en lia libro "Los Pueblos" (La vilaĝoj).
Saint-Ouen-l'Aumône (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
Esquivias
Historio
En 1768 Esquivias akiris la titolon de Villa Realenga (reĝa vilaĝo).
En la Hispana Enlanda Milito la flankoj frankista kaj respublika faris batalon en la ĉirkaŭoj de la loko kaj okupis ĝin.
Anders Gustaf Ekeberg
Anders Gustaf Ekeberg (1767–1813) (* Karlskrona, en la 15-a de januaro 1767 - Upsalo, en la 11-a de februaro 1813) estis sveda naturalisto kemiisto kiu malkovris tantalon, en 1802. En 1784, li studis en la Universitato de Upsalo, kie li diplomiĝis en 1788, fariĝis docento pri kemio en 1794 kaj esploristo. En 1799, li elektiĝis kiel membro de la Reĝa Akademio de Sciencoj kaj li estis nevo de Carl Gustaf Ekeberg (1716-1784). Ia infana malsano lasis lin komplete surda, kaj pli malfrue, iu matraso akcidente eksplodis kaj tiris la vidon de unu okulo.
Biografio
Ekeberg estas memorigita ĉefe pro lia malkovro de la kemia elemento tantalo. En 1802, dum li analizis kelkajn mineralojn en ŝtonminejo, li izolis la metalon. La nomo devenas el ties malfacileco dissolviĝi en acidoj, similante al Tantalo, en la akvoj de la infero. Pasis multe da tempo por agnoski ĝin kiel apartan elementon pro tio ke estis tre malfacile distingiĝi el la niobio, izolita de Charles Hatchett (1765-1847), en 1801. Wollaston (1766-1828) ankaŭ ne sukcesis distingi ilin, kaj nur en 1865, Jean Marignac (1817-1894) konklude elmontris la diferencon inter la du metaloj.
Jack in the Box
Jack in the Box estas usona rapidmanĝa restoracia ĉeno. Ĝi estis fondita en 1951 de Robert O. Peterson.
La Saline les Bains
La Saline les Bains estas kvartalo de insulo Reunio, franca transmara departemento en la sud-okcidento de Hinda Oceano. Ĝi konsistigas kvartalon de komunumo Saint-Paul en la sud-okcidento de la komunuma teritorio, sude de urbocentro. Ĝi situas okcidente de La Saline.
Jack in the Box
Kvankam la restoracioj de la ĉeno kutime havas manĝejon kun tabloj kaj seĝoj, granda pliparto de la klientoj aĉetas manĝaĵojn por kunporti.
La nomo de la restoracia ĉeno laŭvorte signifas Joĉjo en skatolo kaj referencas al infana ludilo kun amuza figura simila al pulĉinelo aŭ bufono, kiu risorte saltas el skatolo. Ankaŭ la emblemo de la ĉeno montras skatolon en la formo de kubo.
(18904) 2000 OY8
(18904) 2000 OY8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
18903 Matsuura
18903 Matsuura estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Kazuro Watanabe elde Sapporo sur la insulo Hokajdo (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana geografo kaj esplorvojaĝisto Matsuura Takeŝiro (japane 松浦武四郎, Matsuura Takeshirō, 1818–1888), kiu vojaĝis tra Jezo sub la ordonoj de la ŝoguna regno de Edo. Li montris komprenon kaj simpation por la indiĝenoj Ajnuoj ; li renomis Jezon kiel Hokajdon kaj enkondukis nomojn por multenombraj lokoj en la insulo.
Wiendorf
Wiendorf havas diversajn signifojn:
Ĉako (kapvesto)
La ĉako estas armea kapvesto kun cilindra aŭ konusa formo. Plejofte ĝi havas vizieron kaj kelkfoje nukŝirmilon. En la hungara lingvo la vorto csákó signifas „husarkaskon“.
Fine de la 18-a jarcento. La ĉako ekestis el la flugilĉapo de la hungaraj husaroj. El la ĉako evoluis, tra plimalgrandigo kaj materialŝparo, la kaskedo kaj la kepo.
Materialo
En la komenco la ĉako estis el felto, pliposte tute aŭ parte ankaŭ el ledo, por ŝirmi la portanton kontraŭ sabrobatoj. Ofte oni aldonis metalan submentonan ligilon, kiu donis ekstran protekton. Normale la koloro de uzita felto kaj ledo estis nigraj sed speciale ĉe la hugaraj husaroj oni uzis felton en diversaj koloroj.
Parla (stacidomo)
Parla, stacio sur linio de Proksimaĵoj Madrido, kaj Parla Centro-Bulevar Norte, stacio sur linio 1 de Tramo de Parla, estas du stacioj situantaj en Strato Real, en, formantaj interŝanĝejon. Ĉi tiu stacio estas la kapostacio de la fervoja linio.
La stacio estis malfermita la.
Departemento Artigas
Artigas estas departemento de Urugvajo. La ĉefurbo kaj administra centro same nomiĝas Artigas. Laŭ la censo de en la departemento vivis.
Frigyes Kovács
Frigyes Kovács [fridjeŝ kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Frigyes estas jugoslavia-serbia hungara aktoro, reĝisoro, altlerneja instruisto, teatrestro.
Frigyes Kovács naskiĝis la  en Jugoslavio, en Tornjoŝ (nun en Serbio).
Biografio
Frigyes Kovács frekventis gimnazion en Baĉka Topola kaj li aranĝis amatoran teatran lernejan trupon. Li akiris diplomon en Arta Akademio en Novi Sad en 1978, sed ekde 1977 li jam estis reĝisoro en pluraj amatoraj trupoj. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de teatro en Subotica, sed li fondis ankaŭ migrantan trupon. Inter 1985 kaj 1993 li laboris en radio de Novi Sad kaj ankaŭ en la teatro en la sama urbo. En 1994 li fondis en Subotica hungaran teatron nomatan pri Dezső Kosztolányi, inter 1998-2006 li estis teatrestro. Li ofte estis ankaŭ reĝisoro, foje en Teatro Jókai (Békéscsaba). Ekde 1987 li instruis en pedagogia altlernejo en Subotica, ekde 2012 li instruas en la menciita Arta Akademio. Li ricevis plurajn premiojn inter 1979–2012.
1540-aj jaroj
La 1540-aj jaroj estas la jardeko de jaroj 1540 al 1549.
Félicien Menu de Ménil
Li esperantistiĝis en 1901, abunde skribis artikolojn en preskaŭ ĉiuj Esperanto-gazetoj, same kiel propagandajn tekstojn en franca lingvo, kaj fariĝis komitatano de Societo Franca por la Propagando de Esperanto. Krome li estis direktoro de Franca Esperantisto kaj France Esperantiste kaj ĉefredaktoro de La Revuo. Ekde 1919 Menu de Ménil membris en Lingva Komitato. Li estas precipe konata kiel „la muzikisto de Esperanto“. Li verkis multajn melodiojn kaj kantojn kaj ĉiuj esperantistoj konas lian muzikon de la himno La Espero, kiu kvankam ne la unua iom post iom oficialiĝis. Krome li verkis:
Ankaŭ lia edzino Sophie (1870-1925) estis aktiva en Esperanto-movado.
Santa Branca
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono São José dos Campos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Wiesen
Wiesen (prononco, germane: "herbejoj") havas diversajn signifojn:
Apeninaj deciduaj montarbaroj
La apeninaj deciduaj montarbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la mediteranea ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La ekoregiono kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Ĝi ankaŭ estas parto de la tutmondaj 200-regiono "eŭropaj-mediteraneaj montaraj miksaj arbaroj". Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj de la montaroj de norda kaj centra Italujo inkluzive de Apeninoj.
Vegetaĵaraj zonoj
La ekoregiono havas du ĉefajn vegetaĵarajn zonojn :
Faŭno
La arbara ekosistemo gastigas grandan nombron de birdospecioj, kiuj en iuj masivoj superas 150 speciojn. Ekzemploj estas vespobuteo, reĝa aglo, minacataj kaj maloftaj palearktisaj rabobirdoj.
Endemiaj amfibioj estas disvastiĝitaj ĉie laŭlonge de Apeninoj : Salamandrina terdigitata, Triturus italicus, Rana italica, kaj Salamandra s. Gigliolii. La ekoregiona montarmasivo gastigas ĉirkaŭ 14 reptiliajn speciojn kiuj ankaŭ estas tipaj en aliaj similaj arbaraj ekosistemoj – montaraj koniferaj kaj foliarbaj arboj – de aliaj sudeŭropaj mediteraneaj landoj (ekzemple Algyroïdes fitzingeri, Podarcis tiliguerta, kaj Podarcis sicula).
Endemiaj specioj
Estas granda nombro de endemiaj specioj, pligrandiĝante je pli altaj altitudoj kaj reprezentante inter 10 kaj 20 % de la totala flaŭro.
Altmontaraj specioj inkluzivas Gentiana dinarica, Gentiana nivalis, Androsace alpina, Polygala chamaebuxus, Saxifraga oppositifolia, Ranunculus seguieri, Carlina acaulis.
Tony Tan
Tony TAN Keng Yam ( : 陈庆炎 (aŭ 陳慶炎); tamile : டோனி டான் கெங் யாம்; naskiĝinta la ) estas la sepa Prezidento de Singapuro, depost la. Li estis parlamentano de 1979 ĝis 2006, ministrante pri diversaj fakoj (defendo, financo, artoj, komerco kaj industrioj). Lin menciis Lee Kuan Yew kiel sian unuan elekton por posteulo kiel ĉefministro, sed Tan malakceptis la nomumon. De 1991 ĝis 1995 li forlasis la ministradon por gvidi la Transmaran Ĉinan Bankan Korporacion antaŭ ol reveni kiel vicĉefministro (ĝis 2005). [[
Forlasinte la parlamenton en 2006, Tan fariĝis Ĉefdirektoro kaj Vicprezidanto de la Investa Korporacio de la Singapura Registaro, kaj Prezidanto de Singapore Press Holdings Limited (SPH). Li servis ankaŭ kiel Prezidanto de la Nacia Esplora Fondaĵo de Singapuro, kaj Vicprezidanto de la Konsilio por Esplorado, Novigado kaj Entreprenado En julio 2011, li demisiis el tiuj postenoj por kandidatiĝi je la prezidenteco. Li ricevis 35,2% el la balotoj, venkante je marĝeno de nur 0,34% super la duaranga Tan Cheng Bock.
Grumo
Grumo aŭ lakeeto estas persono kiu asistas gastojn en hotelo per ĉiaj aferoj. Plejofte grumo estas junulo sed ankaŭ pliaĝaj grumoj troviĝas en kelkaj hoteloj. La taskoj de la grumo estas i.a. porti la bagaĝon kaj akompani la gastojn al ilia ĉambro.
Grumo ankaŭ estas prizorganto de ĉevaloj en maneĝo aŭ alia ĉevalejo.
Eskapklavo
Eskapklavo (la klavo ) estas klavo produktanta la eskapsignon (la askia kodo 27). En dialogo eskapklavo ofte servas por transiri en la komandan linion (do, «eskapi» en alian reĝimon), reveni el la komanda reĝimo en la reĝimon de tekstenigo, kaj ĝenerale eliri el menuo, malmendi agon.
Stacio Kintetsu-Nagoya
Stacio Kintetsu-Nagoya (japane: 近鉄名古屋駅 [Kintecu-Nagoja-eki], angle: Kintetsu-Nagoya Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nakamura, Nagojo, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagoya.
2201 Oljato
2201 Oljato estas tre malgranda sed tre hela apolona asteroido, kies orbito trairas tiujn de Marso, Tero kaj Venuso. Ĝi estas do marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Henry Lee Giclas elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
"Oljato" ("akvo sub la lunlumo" en navaha) estas la navaha nomo de Monument Valley.
Orbito
2201 Oljato proksimiĝos al 12,699 milionoj de km de Tero la.
Szabolcsveresmart
Szabolcsveresmart (sabolĉvereŝmart) estas vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono de Kisvárda.
Geografio
Szabolcsveresmart situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso kun pramo, laŭ traira flankovojo. Kisvárda troviĝas 12, Nyíregyháza 52, Budapeŝto 278 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis en 1329 en latina formo Villa Weresmorth. En 1387 la vilaĝo ricevis rajton por pramo. En 1694 la komunumo senhomiĝis pro la konstantaj militoj. En 1919 la rumanoj okupis la vilaĝon.
Lev Landau
Lev Davidoviĉ Landau (Лев Давидович Ландау, naskiĝis en Bakuo, Azerbajĝano la 22-an de januaro 1908, mortis en Moskvo la 1-an de aprilo 1968), estis Sovetia fizikisto kiu ricevis la Nobel-premion en fiziko en 1962. En rusa scienco li ĝis nun estas legenda figuro. Li estis mirinfano kaj finlernis mezlernejan kurson de fiziko kaj matematiko en la aĝo de 13 jaroj. Dum sia vivo li faris multajn gravajn malkovrojn pri kvantuma mekaniko, fiziko de solidoj, magnetismo, kriofiziko, fiziko de kosmaj radioj, hidrodinamiko, kvantuma kampa teorio, nuklea fiziko, fiziko de bazaj partikloj, plasma fiziko kaj en multaj aliaj branĉoj de fiziko. Pri li oni diras, ke "En grandega domo de fiziko de 20-a jarcento por li ne estis fermitaj pordoj".
Szabolcsveresmart
Historio
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, apoteko.
Raymond Van Melckebeke
Raymond VAN Melckebeke (naskiĝis la 21-an de junio 1877 en Antwerpen, mortis la 30-an de decembro 1935 en Edegem) estis flandra doktoro pri ĥemio kaj membro de la Lingva Komitato.
Lev Landau
Biografio
En 1932 li estriĝis en Ukraina Fizika-Teknika Instituto en Ĥarkiv. Tie li laboris ĝis 1937. Je 1937 komencis granda ondo de reprezalio kontraŭ fizikistoj en Ukrainio, kaj amikoj de Landau timis ke ankaŭ li povas esti arestita. Pro tio Pjotr Kapica invitis Landau estriĝi en teoria branĉo de Instituto de Fizikaj Problemoj (IFP). Tio dumtempe savis lin, sed en 1938 Landau kune kun alia fizikisto Moisej Korec skribis flugfolion kiu akre kritikis la reĝimon de Stalin. Pro tio NKVD arestis lin kaj metis lin en malliberejo, kie li restis dum jaro kaj preskaŭ mortis. Nur pro delkredero de Kapica oni finfine liberigis lin. Post tio Landau ne povis maldungiĝi el IFP kaj ĝis sia morto laboris tie.
Raymond Van Melckebeke
Familio
Lia avo Guillaume (1811-1886) estis apotekisto en Mechelen. Lia onklo Prosper (1844-1907) transprenis la apotekon de Guillaume; poste ĝin ekspluatis Oscar Van Schoor. Tri generacioj (la patro Edmond, Raymond, kaj la filo Fernand (1909-1997)) estis doktoroj pri ĥemio kaj posedis laboratorion en Antwerpen.
Lev Landau
Biografio
En la 7-a de januaro 1962, veturante el Moskvo al Dubna, Landau trafis transportan akcidenton. Pro traŭmatoj li dum 3 monatoj estis en komato. Fizikistoj de tuta mondo luktis por savi lian vivon. Ili organizis tut-diurnan deĵoron en kuracejo, kie estis Landau. La medikamentojn kiuj mankis en Sovetunio oni sendis per aviadiloj el Eŭropo kaj Usono. Rezulte, Landau travivis kaj, kvankam li ne plu povis labori en scienco, li poiome reatingis normalan staton. Laŭ atestoj de liaj amikoj kaj familio, en 1968 li estis preta rekomenci laboron en fiziko.
Raymond Van Melckebeke
Familio
Kun liaj gepatroj, Edmond Van Melckebeke (1843-1915) kaj Mathilde Van Hove (1848-1906), li estis inter la unuaj esperantistoj en Antverpeno. Edmond partoprenis la unuan universalan kongreson en Boulogne-sur-Mer; Raymond (verŝajne kunlaborante kun la gepatroj) tradukis parton de Paĝoj el la Flandra Literaturo (1904); Mathilde tradukis Blinda Rozo de Hendrik Conscience (1906). De Raymond aperis la rakonto Noktaj Fantomoj en la Kastelo de Rhode-Saint-Pierre en la kolekto Laŭroj (1908). Li tradukis la poemon "Sankta Nikolao" de la flandra poetino Hilda Ram.
Lev Landau
Biografio
En 1968 Landau ricevis kirurgion kontraŭ blokita kolono. Kelkajn tagojn post operacio li mortis. Oficiale agnoskita kialo estas blokado de arterio per trombo. La edzino de Landau en siaj memuaroj esprimas grandan dubon pri honesteco de kuracistoj, kiuj faris la operacion.
Scienca laboro
Scienca heredaĵo de Landau estas nekredeble granda. Li kreis teorion de diamagnetismo de liberaj elektronoj - t.n. Diamagnetismo de Landau (1930); kune kun Evgenij Lifŝic kreis teorion de domena strukturo de feromagnetoj kaj kreis ekvacion pro movo de magneta momanto - t.n ekvacio de Landau-Lifŝic; kreis nocion de kontraŭferomagnetismo kiel aparta fazo de magneto (1936); trovis kinetikan ekvacion por plasmo dum kulona interago kaj malkovris aspekton de integralo por kolizioj de ŝargitaj partikuloj (1936); kreis teorion de duatipaj fazaj ŝanĝoj (1935-1937); estis unua kiu trovis proporcion inter denseco de nukleaj niveloj kaj energio de afekcio (kio ebligas nomi na Landau unu el fondintoj de statistika teorio de nukleo kune kun Hans Albrecht Bethe kaj Victor Frederick Weisskopf) (1937), kreis teorion de superfluideco de heliumo II, per tio fondinte teorion de kvantumaj fluidoj (1950), disvolvigis teorion de Fermi-fluido (1956); samtempe kiel Abdus Salam, Li Ĝengdaŭ kaj Jang Ĝenning sed sendepende de ili proponis leĝon de konservo de kombinita parumeco kaj kreis teorion de dukomponanta neŭtrino (1957). Por studo de kombinitaj medioj, aparte de likva heliumo, en jaro 1962 li ricevis Nobelan Premion.
Raymond Van Melckebeke
Movadaj funkcioj
En 1903 Raymond Van Melckebeke estis kunfondinto kaj unua prezidanto de la Antverpena Grupo Esperantista. (Vicprezidanto estis Oscar Van Schoor.) En 1905 li estis kunfondinto kaj membro de la komitato de Belga Ligo Esperantista. En 1914 li estis menciita kiel membro de la honora komitato de tiu ligo. Li kunlaboris je Belga Katoliko (1912-1913), Espero Katolika, Internacia Scienca Revuo (1904-1911, 1922-1923), Belga Sonorilo (1902-1908) kaj La Revuo (1906-1914).
Post la Unua Mondmilito
Kvankam Belga Esperantisto en aprilo 1936 skribis ke post la milito Van Melckebeke tute malinteresis sin pri la Esperanta movado, ankoraŭ aperis artikoloj verkitaj de li. En 1923 li estis listigita inter la membroj de la Lingva Komitato.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1904 Flandra Literaturo.jpg|Paĝoj el la Flandra Literaturo, 1904 Dosiero:1904 Antv Grupo Esp.jpeg|Fondo de "Antverpena Grupo Esperantisto", 1904 Dosiero:Artikoleto pri Raymond Van Melckebeke.jpg|Artikoleto pri Raymond Van Melckebeke Dosiero:Slipo pri Raymond Vanmelckebeke.jpg|Arĥivaĵo el FelixArchief, Antverpeno Dosiero:1911 OvS 04 Van Melckebeke.jpeg|Subskriboj de Edmond kaj Raymond Van Melckebeke en 1911 </Gallery>
Abeoj
La abeoj estas etno en Ebur-Bordo en Okcidentafriko. La etno havas proksimume 200.000 personojn, kio estas 1,4% de la tuta loĝantaro. Ili plejparte vivas en la regiono de la urbo Agbovilo (Agboville). En tiu urbo ili estas la loĝantarplimulto.
La abeoj estas subgrupo de la akanoj, al kiu apartenas ankaŭ la plejparte en Ganao loĝantaj aŝantioj, el kiu la abeoj formigris. En la 17-a kaj 18-a jarcentoj la abeoj fuĝis antaŭ la sklavĉasado el la Or-Bordo al la Ebur-Bordo. La deviga laboro kaj la konstruado de la Abiĝan-Niĝer-fervojo tra ilia loĝregiono kaŭzis en 1905 ribelon, kiun la franca kolonia potenco nur apoge de 1400 senegalaj pafistoj povis venki. Kelkajn el la gvidantoj oni deportis al Franca Kongo kaj Centrafriko. La urbo Rubino norde de Agbovilo (Agboville) estas konstruita sur la batalkampo de unu el la militeroj kaj havas la nomon de unu el la tiamaj oficiroj de la kolonia armeo.
Rhêmes-Notre-Dame
Rhêmes-Notre-Dame estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ceresole Reale (TO), Rhêmes-Saint-Georges, Tignes (FR-73), Val-d'Isère (FR-73), Valgrisenche kaj Valsavarenche.
Kristana patroneco estas la biblia evento Vizito de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Lev Landau
Scienca laboro
Krom scienca laboro mem, Landau multon faris por krei sovetian skolon de teori-fizikistoj, kiu tiutempe estis unu el plej fortaj de la mondo. Liaj studentoj estis Isaak Pomeranĉuk, Eveginij Lifŝic, Aleksej Abrikosov, Arkadij Migdal, Isaak Ĥalatnikov, Jurij Kogan kaj multaj aliaj. La seminario, kiun organizis Landau, mem iĝis legendo de sovetia scienco.
Kune kun Evgenij Lifŝic kaj kun helpo de kelkaj aliaj fizikistoj, Landau kreis klasikan dektoman lernolibraron pri teoria fiziko, kiu estas tradukata en multajn lingvojn kaj ĝis nun estas populara inter studentoj pri teoria fiziko. La eldonoj en originala ordo estas jenaj:
Plej gravaj datoj en vivo de Landau
En jaro 1972 sovetia astronomo Ludmila Ĉerniĥ trovis asteroidon 2142, kiun ŝi nomis Landau laŭ nomo de Lev Landau
Christopher Tye
Christopher TYE (naskiĝis ĉirkaŭ 1505, mortis ĉirkaŭ 1572) estis angla komponisto kaj orgenisto.
Li studis ĉe la Universitato Kembriĝo kaj estiĝis Doktoro de Muziko ambaŭ tie kaj ĉe la Universitato de Oksfordo. Li estis ĥora majstro de Katedralo de Ely ekde ĉirkaŭ 1543. Li rezignis sian postenon en 1561. Li eble estis muzika instruisto al Eduardo la 6-a.
Lia latina eklezia muziko inkluzivas mesojn (notinde unu bazata sur la kanto "the western wynde" (esperante, la okcidenta vento), ankaŭ la bazo de mesoj de John Taverner kaj John Sheppard), kaj psalmajn fiksaĵojn. Li ankaŭ komponis verkojn en la Angla lingvo por la Eklezio de Anglio, inkluzive diservojn kaj himnojn, kaj verkojn por ensembloj de praviolinoj, inkluzivantajn pli ol dudek In nomine (latine: en la nomo (de la sinjoro)).
Béla Barsy
Béla BARSY [barŝi], hungare Barsy Béla estis hungara aktoro.
Béla Barsy naskiĝis la 1906 en Rákospalota - mortis la  1968 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Barsy komencis sian aktoran karieron en Cluj. Ekde 1929 li ricevis rolojn endiversaj teatroj de Budapeŝto, sed baldaŭe li ludis ankaŭ en provincaj teatroj. Li emeritiĝis en Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1966. Li ricevis premion Kossuth en 1953.
Pluvkolektilo
Pluvkolektiloj estas desegnita por dreni la pluvon kaj surfacan akvon el pavimitaj akvoj, aŭtohaltigejoj, trotuaroj kaj terasoj. La akvokolektiloj varias laŭ dezajno el malgrandaj sekaj putoj de rezidejoj ĝis grandaj municipaj sistemoj. La pluvkolektiloj estas nutritaj de la strat-kanaleton kaj voj-flankoj kiuj estas en la plej parto de la aŭtoŝoseoj, ŝoseoj kaj aliaj trafikvojoj, kaj laŭ malfortaj deklivoj en terasoj kaj grandaj aŭtohaltigejoj kiuj konverĝas kien estas la akvokolektilo, same kiel en loĝlokoj de areoj kiuj suferas fortajn pluvojn, inundojn kaj de marbordoj kiuj suferas fortajn ŝtormojn. Multaj sistemoj de drenado por ŝtormoj estas dezajnitaj por dreni fortajn kaj subitajn ŝtormojn, sen trakti ilin, al riveroj aŭ aliaj akvofluoj. ​
Péter Kálloy Molnár
Péter Kálloy Molnár naskiĝis la  en Mezőcsát.
Biografio
Péter Kálloy Molnár jam dum la bazlernejo gitaris kaj pianludis. Li maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1993. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Iglódi kaj András Békés, krome private li lernis kantadon de Mária Toldy. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) jam dum la studentaj jaroj. Inter 1993-1997 li estis membro de Gaja Teatro, poste li estis liberprofesiulo. Intertempe li akiris sciencan gradon DLA. Li ricevis aktorajn premiojn inter 1996-2010. Li iam edziĝis, lia edzino naskis filon en 2006.
34397 Rosaliebarber
34397 Rosaliebarber estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la 1:5 kun la Tero kaj 3:8 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 4-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rosalie Barber, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la Saint Matthew Catholic School de San Antonio (Teksaso, Usono).
Csaba Siklós
Csaba Siklós [ĉaba ŝiklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Siklós Csaba estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, inĝeniero.
Csaba Siklós naskiĝis la  1941 en Budapeŝto.
Biografio
Csaba Siklós frekventis teknikuniversitaton inter 1960 kaj 1965. Post la diplomo li laboris en Hungaraj Ŝtatfervojoj, poste en Orienta Berlino, poste denove en Budapeŝto (ĉiam en Ŝtatfervojoj). En 1993 li jam estis gvidanto de Hungaraj Ŝtatfervojoj, inter 1994 kaj 2002 li estis vicestro de privata fervojo, poste ankaŭ tie li estis gvidanto. En 1988 li aliĝis al burĝono de nova nekomunista partio. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1994, ministro pri transporto, telekomunikado kaj akvo inter 1990 kaj 1993. Inter 1998 kaj 2000 li laboris en la hungara flugkompanio. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Lobanovo
Lobanovo (ukraine Лобанове) estas vilaĝo en Ĝankoja distrikto (kaj ankaŭ en Ĝankoja municipo) de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. De jaro 1857 en ĉi tiun vilaĝon venadis Ĉeĥoj kaj de tiu tempo la vilaĝo nomiĝis Bohemka (ukraine Богемка). Antaŭe en vilaĝo kun nomo Ĝadra loĝis Krime-tataroj, sed ili post la Krimea milito foriris kaj la regiono restis sen loĝantoj. Sed rusoj, kiuj tiam kontrolis Krimeon, volis, ke agro estu daŭre terkultivadita kaj invitis aliajn slavajn naciojn. Post la Dua mondmilito la vilaĝo ŝanĝis nomon al Lobanovo laŭ la piloto Lobanov, kiu ne for de vilaĝo mortis dum kraŝo de lia aviadilo. Apud la bushaltejo estas monumento de Lobanov - modelo de aviadilo.
Nino Vessella
Vivo
Vessella doktoriĝis ĉe la Napola Universitato pri Orientaj Studoj (Istituto Orientale di Napoli) pri la svahila lingvo. Li tradukis literaturon el la svahila al la itala kaj al Esperanto kaj inverse.
Esperanto
Esperanton Vessella lernis aŭtodidakte en la aĝo de ĉirkaŭ 16 jaroj. Li kunlaboris pri pluraj Esperanto-vortaroj de la itala kaj aktivis en kreado de Esperanto-movado en Tanzanio.
Furfuralo
Furfuralo aŭ  C5H4O2 estas organika komponaĵo apartenanta al la familio de la aldehidoj, prezentanta furanan ringon ligitan al aldehida grupo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun migdalosimila aromata odoro, kvankam la komercaj specimenoj ofte estas malhelaj. Furfuralo estas senhidratiga produkto el kelkaj sukeroj, ĉar ĝi okazas en vasta gamo da agrikulturaj flankproduktoj inklude de maizoj, avenoj, tritika brano kaj lignero. Kune kun la etanolo, acetata acido kaj sukero, furfuralo estas unu el la plej antikvaj renovigeblaj kemiaĵoj. Ĝi ankaŭ estas trovata en multaj prilaboritaj manĝaĵoj kaj trinkaĵoj.
Historio
Furfuralo estis unue izolita en 1821 far la germana kemiisto Johann Wolfgang Döbereiner (1780-1849), kiu produktis etan specimenon kiel flankprodukto en la sintezo de la formiata acido. Tiutempe, la formiata acido estiĝis per distilado de mortintaj formikoj, kaj la korpoj de la mortintaj formikoj de Döbereiner eble enhavis kelke da plantomaterialo.
En 1840, la skota kemiisto John Stenhouse (1809-1880) malkovris ke la sama kemiaĵo povas produktiĝi per distilado de kelkaj specimenoj de plantodevenaj materialoj tiaj kiaj maizo, aveno, brano kaj lignero kun sulfata acido. Li ankaŭ determinis la empirian formulon de la furfuralo. En 1845, George Fownes (1815-1949) nomis tiun oleon furfurolo (en la latina lingvo furfur signifas brano). Ĉi-nomo estis daŭre uzita en la literaturo ĝis 1901, kiam la germana kemiisto Carl Harries (1866-1923) deduktis la kemian strukturon de la furfuralo.
Vlkoš (distrikto Hodonín)
Vlkoš estas sudmoravia municipo en Ĉeĥio inter la urboj Kyjov kaj Vracov. Vivas ĉi tie.
Mil loĝantoj (devenis de tie esperantistino Stanislava Chrdlová). La vilaĝo havas belan preĝejon de Ĉieliro de Virgulino Maria (1770-1780) kun multaj pentraĵoj sur monteto meze de la domaro, la tombejo troviĝas ĉerande la civito. Kiel en la tuta regiono, ankaŭ en Vlkoš estas kultivata vino.
La unua historia mencio pri Vlkoš aperis en dokumento el la 18-a de oktobro 1248, sed sub la formo Vlkus (ĉeĥe vlk = lupo). La nomo Vlkoš aperas unuafoje en alia dokumento el la 4-a de aŭgusto 1405 konfirmanta la lokan paroĥestron.