cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kopiisto
Manskribistaj monaĥoj
Al la aktiveco de manskribisto ligiĝas romia personulo Flavio Magno Aŭrelio Kasiodoro, kiu fondis en Squillace, en Kalabrio, la monaĥejon de Vivario kun precipe la celo sin dediĉi al la studo kaj kopiado. Tie li kreis scriptorium por la kolekto kaj reprodukto de manuskriptoj, kiu baldaŭ fariĝis modelo al kiu inspiriĝos la mezepokaj monaĥejoj. Dum la 14- kaj 15-a jarcentoj, tiu arto gajnis la kulminon : la libroj, fakte, post esti kopiitaj de la manskribistoj, ili estis kontrolitaj nivele de gramatiko kaj ortografie de correctores (korektistoj. Tio okazis ĉar en tiuj tempoj, pro la bona salaroj por la manskribistoj, diversaj duonanalfabetoj eniris tiun metion) kaj arte perfektigitaj de miniaturistoj (miniatores). Krome ĉe universitatoj, la studentoj kopiadis, tradukadis kaj miniaturigadis diversajn kodeksojn por povi sin vivteni en la studaj centroj.
Cele de duonigi la porproduktajn tempojn, kodekso foje estis dividita inter du aŭ tri manskribistoj: ĉiu kopiadis sian eron asignitan kaj sekve la diversaj kopiitaj kodeksaj eroj estis briŝure ligitaj. Tiu kolektiva streĉo aperas eĉ pli evidenta kiam temas pri luksaj kodeksoj kiuj postulis la intervenon de miniaturistoj, kiuj komencis sian aktivecon ĉe la fino.
Libroj
Kutime la libroj estis skribitaj laŭ kvar stiloj:
Post la porskriba procezo, la manskribisto broŝuris la paĝojn kaj elspemsis koverton: ĝi povis esti tute en oro martelita, en kupraj lamenoj kun arĝentaj anguloj, aŭ simple en papera materialo. Kaj ofte povis rezulti arta ĉefverko, kro grana historia dokumento.
La patrono de la kopiistoj
En la eŭropa mezepoka katolika kulturo oni inventis diablon, kiu estu la patrono kaj de tajperaroj kaj de skribistoj (kopiistoj), nome Tutivillus, registrita ekde la 13-a jarcento, ankaŭ per diverseco de nomoj kiel Titivillus, Tytinillus, Titulinus, Titufullus, Tutivill kaj Titivitilarius, kompreneble logika konsiderante la tendencon al literŝsnĝoj. Tiu diablo estus la kulpulo de la eraroj faritaj de la skribistoj (instigita de siaj inferaj estroj), kiu siavice transprenis la kulpon de la eraroj, por la profito de la erarintoj, kiuj sentis sin senkulpigitaj. Tiu estas la diskonigo de Julio G. Montañés en sia verko 'Tutivillus: el demonio de las erratas'.
= Notoj=
Anna Striganova
Anna Striganova (Анна Стриганова, naskiĝis la 21-an de julio 1987) estas esperantistino, verkistino kaj eldonistino el Rusio. Ŝi estas edzino de la esperantisto Dima Ŝevĉenko, filo de la esperantista paro Elena kaj Aleksandr Ŝevĉenko, kiuj en 1992 en Moskvo kunfondis la esperantistan eldonejon "Impeto", kiu publikigas librojn en Esperanto kaj pri Esperanto en la rusa. Post la forpaso de la fondintoj (Aleksandr en 2012 kaj Elena en 2015), Anna kun sia edzo sukcese plugvidas la eldonejon. Per tiu okupo ili lernis multe pri tekstoredaktado kaj enpaĝigo, same kiel pri la interesoj kaj preferoj de la Esperanta libromerkato. Ambaŭ geedzoj aktivas en la Moskva Esperanto-movado, kie ili organizis plurajn popularajn aranĝojn. Ili kunlaboras ankaŭ pri instruado de Esperanto en diversaj medioj. En aprilo 2017 la paro Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova deklariĝis nova ĉefredaktista duopo de la revuo Esperanto - unuafoje en la historio de la revuo estas samtempe du ĉefredaktoroj.
Partatempe ŝi laboras ĉe la Rusia Universitato de Amikeco inter Popoloj en Moskvo, kie ŝi studis literaturon ĝis nivelo de magistriĝo kaj poste preparis doktoran disertacion por defendo.
Eduko, studoj, scienca laboro
En 2002 Anna sukcese finis anticipe kaj samtempe 10-11-an klasojn de la mezlernejo. En 2003 ŝi iĝis studentino de ĵurnalisma fako de filologia fakultato RUDN - Rusia universitato de amikeco inter popoloj (aŭ: Rusia universitato de interpopola amikeco). En 2008 ŝi ricevis bakalaŭran diplomon pri ĵurnalismo, sed kun priliteratura temo. Samjare, en 2008 daŭrigis studadon en RUDN, kadre de la dujara magistra programo Rusa literaturo. En 2010 sukcese, kun perfekta noto Anna defendis magistran disertacion kun la temo Respeguloj de mito pri reĝo Artur en la rusa literaturo. Samjare, Anna iĝis ĉeesta studanto de postdiplomaj studoj (Aspiranturo) de RUDN en la katedro de rusa kaj eksterlanda literaturo de RUDN, kie ŝi studis tri jarojn (2010-2013). Ŝi verkis kaj preparas por defendo doktoran disertacion kun la temo Heroo de sankta Gralo en rusa literaturo.
En Esperantujo
Anna Striganova esperantiĝis en 2008, partoprenante 93-an Universalan Kongreson de Esperanto en Roterdamo. Kunaŭtore kun Dima Ŝevĉenko ŝi ekverkis originalan prozon en Esperanto. La libroj kaptis atenton de esperantistaro, tiel ekzemple ili aperis en la furorlistoj de Bjalistoka UK en 2009, de UK en Lillo en 2016 kaj en diversaj aliaj furorlistoj de Libroservo.
Ekde 2009 Anna estas kunlaboranto de Esperanto-eldonejo Impeto, ĉefe kiel grafikisto kaj enpaĝigisto. Ekde 2008 aktive partoprenas en diversaj esperanto-renkontiĝoj, rusiaj kaj eksterlandaj. Inkluzive ankaŭ 6 UK (Roterdamo, Bjalistoko, Kopenhago, Lilo, Nitro, Seulo), 2 IJK, 6 Internaciaj Festivaloj (Germanio), kaj 2 ILEI-konferencoj. Dum renkontiĝoj multe prelegas pri fabeloj de ilia filozofia kaj historia flanko, kelkfoje prelegis ankaŭ pri nefabelaj temoj, plejparte historiaj kaj literaturaj. Ekzemple, dum BET (Baltiaj Esperanto-Tagoj) en 2016 Anna havis serion el ses prelegoj, tri el kiuj estis popularsciencaj prifabelaj kaj aliaj tri estis dediĉitaj al interesaj fragmentoj de rusa historio. Dum UK en Nitro ŝi prelegis kadre de Internacia Kongresa Universitato (IKU) kaj kadre de Scienca Kafejo dum UK en Seulo. Temo de la scienca prelego estis: samaj motivoj en fabeloj de diversaj landoj. En la sama jaro, post vizitado de Aŭtunaj Esperanto-Tagoj en Finnlando, ŝi kelkfoje prelegis en Esperanto kun traduko en la finnan de Tuomo Grundström por loka publiko en bibliotekoj de diversaj finnlandaj urboj. Kadre de ĉiuj vizitataj renkontiĝoj, Anna okazigas diversgrandajn ekspoziciojn de siaj pupoj kaj bildoj. Fojfoje tiuj ekspozicioj transformiĝas al malgrandaj prifabelaj prelegoj por iliaj vizitantoj.
Kun Dima Ŝevĉenko estis komisiito de UEA pri Gazetaraj Kampanjoj ĉirkaŭ UK-oj en 2011 kaj 2012. Ekde 2012 – membro de AIS. Ekde 2015 – membro de ILEI. Kunorganizanto de kelkaj Esperanto-aranĝoj. En 2012 unu el la ĉeforganizantoj de Internacia Moskva Lingva Festivalo (MLF) kun 1200 partoprenantoj. Ekde 2013 kun Dima Ŝevĉenko aranĝis 10 Moskvajn Esperanto-renkontiĝojn (MER). MER estas unutaga E-renkontiĝo, kiu daŭras kutime pli ol 10 horojn kaj kolektas 12-30 partoprenantoj. MER-6, kiu okazis septembre de 2016, daŭris tri tagojn kaj kolektis 30 esperantistojn. La 9-a MER, 19 de aŭgusto 2017, okazis kadre de la internacia aranĝo Paralela Universo.
Anna estas instruistino de tri oficialaj universitataj studprogramoj de Esperanto-kursoj, kiuj estis aprobitaj de Scienca Konsilio de RUDN kaj oficiale agnoskataj en Rusio kaj kelkaj aliaj landoj: “Baza kurso de Esperanto” (100 h.), “Enkonduka kurso de Esperanto” (100 h.) kaj “Lingvo Esperanto. Kurso por komencantoj” (16 h.). Kadre de tiuj ĉi programoj, ekde 2014 pli ol 40 kursfinintoj ricevis diversnivelajn oficialajn diplomojn de ŝtata federalnivela universitato pri kono de Esperanto.
Anna Striganova verkis plurajn artikolojn kaj recenzojn por diversaj Esperanto-gazetoj kaj revuoj.
Kune kun sia edzo ŝi publikigis multajn videajhojn en Jutubo.
Eldonitaj verkoj
Duonsciencaj prifabelajn libretojn (serio “Fabelaj sekretoj”), ilustritaj per fotoj de ŝiaj pupoj:
La Pomme (stacidomo)
La Pomme estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Marsejlo (11-a arondismento), en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Akreo (mezurunuo)
Akreo estas angla mezurunuo por areo, egala al ĉirkaŭ 0,4047 hektaroj. Estas 640 akreoj en unu kvadrata mejlo.
Unu akreo estas 66 futoj × 660 futoj (43 560 kvadrataj futoj)
Kantono Aiken (Suda Karolino)
La kantono Aiken estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 142 552 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Aiken.
La kantono etendiĝas sur 2 797 km².
Historio
La kantono Aiken estis fondita en la jaro 1871. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al William Aiken (1779-1831), kiu estis la unua prezidanto de la South Carolina Railroad Company.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 142 552 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 150 181 loĝantojn.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Goswin Nickel
Goswin aŭ Goschwin Nickel, SJ - prononco aŭ  - estis germana katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1652 kaj 1664 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Hynčice (Vražné)
Hynčice (prononcu: [ˈɦɪnt͡ʃɪt͡sɛ], Heinzendorf) estas vilaĝeto, administrata de Vražné, ĉ. 13 km okcidente de Nový Jičín en Ĉeĥa Silezio, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. En 2010 ĝi havis 81 domojn.
Hynčice situas en katastra teritorio Hynčice u Vražného kun areo 5,98 km².
Yuki Hiyama
Yuki Hiyama (檜山 勇樹, n. ) estas japana futbalisto.
Hynčice (Vražné)
Eksteraj ligiloj
Vražné ĉe bohemianet
Yuki Hiyama
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Castelnuovo Nigra
Castelnuovo Nigra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Traversella, Trausella, Frassinetto, Castellamonte, Rueglio, Cintano, Colleretto Castelnuovo, Lugnacco, Borgiallo kaj Vistrorio.
Ahmed H. Zewail
Ahmed Hassan Zewail, Ahmed H. Zewail aŭ Ahmed Zewail (en araba: أحمد زويل) (Damanhur, Egiptio, 26-a de februaro de 1946) estas kemiisto kaj universitata profesoro kaj usona kaj egiptia, kiu ricevis la Nobel-premion pri kemio de la jaro 1999.
Li ricevis la Medalon Davy de la Reĝa Societo de Londono en 2011.
Biografio
Li studis kemion en la Universitato de Aleksandrio kaj poste translokiĝis al Usono por doktoriĝi en la Universitato de Pensilvanio en 1974 en tiu menciita fako. Post labori du jarojn en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley, li translokiĝis al Kalifornia Instituto de Teknologio en la 1980-aj jaroj, kie li okupas la katedron Linus Pauling de Fiziko kaj Kemio ekde 1990.
Zewail estas edzo kaj havas kvar filojn.
Studoj
Li estas fama pro siaj studoj pri la transiraj statoj de la kemiaj reagoj helpe de la spektroskopio laŭ femtosekundoj. Do, ties fako estas femtokemio.
NGC 3692
NGC 3692 (aliaj indikoj — UGC 6474, MCG 2-29-32, ZWG 67.84, IRAS11258+0940, PGC 35314) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(88188) 2000 XH44
(88188) 2000 XH44 estas tre malgranda, treege hela terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
27-a de novembro
La 27-a de novembro estas la 331-a tago de la jaro (la 332-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 34 tagoj restas.
Je la 27-a de novembro okazis interalie:
(88188) 2000 XH44
Orbito
Ĝia iom discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso, sed ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso.
27-a de novembro
Tagoj de semajno
La 27-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Ĥamis Muŝajt
Ĥamis Muŝajt, (خميس مشيط‎) estas metropolo en Sauda Arabio, en Regiono Asiro. En la loknomo Ĥamis signifas ĵaŭdo, kiu aludas al merkato ĵaŭde.
Geografio
Ĥamis Muŝajt situas en sudokcidenta parto de la lando en monta regiono kun fekunda grundo. Abha troviĝas 27, Rijado 820 km.
Historio
Ĥamis Muŝajt estas tradicie komerca centro. En la 1960-aj jaroj usonanoj konstruis militan aerbazon, dum la Golfa Milito en 1991 la aviadiloj ĵetis bombojn en Irako. Ĝis la 1970-aj jaroj Ĥamis Muŝajt estis agrikultura urbeto de malpli ol 50 mil loĝantoj, poste la armea bazo alportis rapidan ekspansion. Ekde tiam ĝia populacio kreskis dramece (en 2011 jam ).
Ekonomio
Ĥamis Muŝajt estas ĉirkaŭita de bienoj produktantaj agrikulturaĵojn (tritikoj, rizoj, kafoj kaj henna).
Trafiko
Al Ĥamis Muŝajt kuras 4 vojoj. Nur la armeo profitas la flughavenon.
Klimato
En Ĥamis Muŝajt la temperaturoj varias en la jaro averaĝe inter (11-26 °C). Jare pluvas nur 204 mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete.
Tajdujo
Tajdujoj aǔ Tajdoflakoj estas neprofundaj lagetoj aǔ flakoj de sala akvo kiuj formiĝas ĉefe sur rokeca intertajda marbordo. Multaj el tiuj flakoj ekzistas kiel apartaj akvejoj nur je malalta tajdo.
10067 Bertuch
10067 Bertuch estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nova ekonomia mekanismo
La nova ekonomia mekanismo (aŭ sistemo) estis grava ekonomia reformo en Hungario en la malfruaj 1960-aj jaroj.
10067 Bertuch
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto kaj librovendisto Friedrich Justin Bertuch (1747–1822), kiu vivis en Vajmaro. Li tradukis al germana lingvo la grandan hispanan romanon Don Kiĥoto el Manĉo. En1786 li kunfondis kun la ilustristo Georg Melchior Kraus la unuan germanan modrevuon : Journal des Luxus und der Moden. En 1798 li publikigis la unuan germanan revuon pri astronomio :  Allgemeine Geographische Ephemeriden, kaj la tiel-nomatan "nigran" stelan atlason de Christian Goldbach. Bertuch estis la posedanto de la Geografia Instituto de Vajmaro en kiu Franz Xaver von Zach estis dungita kiel kontrolisto en la kampo de la kartografio.
Tajdujo
Multaj tajdujoj estas gravaj habitatoj de speciale adapteblaj bestoj kiuj altiris la atenton de naturalistoj kaj marbiologoj, same kiel de filozofiaj eseistoj: ekzemple John Steinbeck verkis en The Log from the Sea of Cortez, "Estas rekomendinda rigardi el tajdujo al la steloj kaj reen al la tajdujo."
Tajdujoj ekzemple povas enhavi marstelojn, maranemonojn, krabojn, helikojn, polpojn, eĥinojn kaj aliajn marbestojn.
Nova ekonomia mekanismo
Historio
Kiam János Kádár en jarfino de 1956 prenis la plenan potencon, li post jaroj deklaris, ke "tiuj, kiuj ne estas kontraŭ ni, ili estas kun ni". Ja Kádár eksciis, ke li povas teni la potencon pli facile, se daŭre kreskas la vivnivelo. Post plena kolĥoziĝo de la lando - kiu okazis en sistemo de Sovetunio - la lando politike firmiĝis. La sekva paŝo de Kádár estis krei pli saĝan sistemon pri kolĥozoj. Oni enkondukis ekzemple pli liberan elekton pri la kultivado, fine eĉ oni permesis tion, ke la kamparanoj laboru en uzinetoj, kie oni prilaboris diversajn industriaĵojn. La uzinetoj funkciis sub gvidado de kolĥozoj, la origina hungara nomo estis "melléküzemág" (apuda uzina branĉo). Tio estis ĝermo de la nova ekonomia sistemo. Post la sukcesoj oni komencis planadi novan sistemon ankaŭ en la industrio. La plej signifaj gvidantoj estis Rezső Nyers kaj Jenő Fock.
Reformo en Ĉeĥoslovakio
Fiaskon de la nova ekonomia mekanismo kaŭzis mem Ĉeĥoslovakio. En 1968 ankaŭ tie oni komencis krei similan mekanismon, sed printempe Alexander Dubček estis nomumita partiestro. Lia stabo paŝo post paŝo forlasis la ekonomian mekanismon kaj ŝanĝis ĝin al politika ŝanĝo (Praga printempo 1968, Socialismo kun homa vizaĝo). Ili volis krei homvizaĝan socialismon. Fine Leonid Breĵnev okupis la landon kaj faris finon de la homvizaĝa socialismo. Dum la okupado Kádár estis signifa apoganto de Breĵnev.
Estas demando, Breĵnev kial ne atakis ankaŭ Hungarion por fini la reformon? Kádár konjektis, ke la sekva paŝo estus Hungario, tial li tre singarde retiris la reformojn.
Hrabová
Nomon Hrabová havas kelkaj municipoj:
(17796) 1998 FM62
(17796) 1998 FM62 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Máriahalom
Máriahalom estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Dorog inter Epöl kaj Dág.
La vilaĝo situas en monto Gerecse, fine de sakovojo. Piliscsaba troviĝas 13 km-ojn for.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko, poste romianoj fondis setlejon. La unua mencio devenis el 1255, dum la historio la nomo estis Kirva. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post la turka erao precipe germanoj alvenis. Ili okupiĝis pri agrikulturo, vinkulturo. En 1936 la vilaĝo prenis decan nomon.
Castelnuovo Scrivia
Castelnuovo Scrivia estas komunumo de Italio en la provinco Alessandria.
Chevillon
Chevillon estas la nomo de pluraj artikoloj.
Administra divido de Cearao
La subŝtato de Brazilo dividiĝas je
La mezoregionoj estas (koloroj laŭ la skema mapo dekstre)
En la mezoregiono Centro-Sul Cearense situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Jaguaribe  situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Noroeste Cearense situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Norte Cearense situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Sertões Cearenses situas la mikroregionoj
En la mezoregiono Sul Cearense situas la mikroregionoj
La dividon kreis la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko por statistikaj celoj, do ĝi ne estas politika estaĵo.
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Pri la unuopaj municipoj de Cearao vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.
János Molnár (kantisto)
MOlNÁR János [pr. molna:r] estas rumanuja hungara kantisto (tenoro, baritono) naskiĝinta en Máramarossziget la 16-an de septembro 1943.
Lia kariero
János Molnár en 1968-1969 kantis en ĥoro de la hungara popolensemblo de Târgu Mureş kaj ekde 1969 li estas ĥoristo, poste solisto de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo. Li kantis la titolrolojn de operoj de Ferenc Erkel (Hunyadi László, István király, Brankovics György).
Kontraŭkapitalismo
Kontraŭkapitalismo estas movado, kiu kontraŭstaras kapitalismon. La aspektoj varias laŭ la konceptoj kaj povas rilati al profito, la graveco de mono, spekulado, ekonomia konkurenco, la efikoj konsiderataj malbonaj al la socio kiel senmoraleco, neegaleco, misefiko al la medio, ktp.
Kontaŭkapitalismo konsistas do el diversaj kurentoj, ĉefe komunismaj, socialismaj, marksismaj, ekologiaj, liberecaj, anarkiismaj, ktp.
Ekde historia vidpunkto oni povas konsideri ke Kontraŭkapitalismo ekas kiam oni faras la unuan seriozan analizon de la funkciado de kapitalo en la kapitalismo aŭ kapitalisma socio, tio estas pri kiel decidoj pri la ekonomia mondo (kaj ankaŭ politika) estas faritaj de la posedantoj, pli precize de la posedantoj de la produktiloj (produktoj resursoj, tio estas bienoj, fabrikoj, vendejoj ktp). Tiu analizo estas ĝenerale konsiderata en la verko La Kapitalo de Karl Marx. Diversaj tendencoj foje malsamopinias pri kio estas aŭ ne estas konsiderinda posedaĵo, ĉu nur produktiloj aŭ ĉio, aŭ pri kio estas produktilo aŭ ne, ĉu nur gravaj resursoj por la landa ekonomio (fabrikoj kaj bienoj) aŭ ankaŭ bankoj, loĝejoj, ktp.
Same oni konsideras ĝenerale ke la movado por nuligi aŭ plimalgrandigi la decidpovon de kapitalistoj estus la laborista movado en siaj diversaj tendencoj supre menciataj, kiuj agadis dum la fino de la 19-a jarcento kaj tia movado kaj la politikaj partioj kaj reĝimoj kiu movadis tiudirekte dum la tuta 20-a jarcento.
Fine de la 20-a jarcento kaj komenco de la 21-a jarcento ekaperis nova koncepto de la termino "Kontraŭkapitalismo" nome movado kiu agadas ĝenerale kontraŭ la kapitalisma hegemonio, sed ne enkadriĝas en iu ajn de la jam deĉiame konataj tendencoj. Tiu koncepto tuj ekmodiĝis en socipolitikaj movadoj ĉefe de junuloj, kiaj domokupantoj, radikalaj ekologiistoj, ktp.
Charles de Noyelle
, SJ - prononco - estis belga katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1682 kaj 1686 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Nigrakrona parulio
La Nigrakrona parulio, Wilsonia pusilla, estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj de la genro Wilsonia kiu enhavas tri speciojn de birdoj kun flavaj subaj partoj kaj nigraj kapomarkoj.
Ili reproduktiĝas ĉe Kanado kaj suden ĉe okcidenta Usono, kaj vintrumas el Meksiko suden tra multe de Centrameriko. Ili estas tre raraj vagantoj en okcidentan Eŭropon.
Voĉo
Ties kanto estas serio de descendaj notoj. La alvoko estas laŭta ĉif.
Taksonomio kaj etimologio
La Nigrakrona parulio estis unuafoje priskribata en 1811 fare de la usona ornitologo Alexander Wilson, kiu lokigis ĝin en la genron Muscicapa. Tiu specio estis movita la sia nuna genro, Wilsonia, fare de la franca naturalisto kaj ornitologo Charles Lucien Bonaparte en 1838. Tamen ĝi ne multe restis tie; zoologo Thomas Nuttall movis ĝin al nune neekzistanta genro Sylvania en 1840, kaj ĉirkaŭ 1845, multaj fakuloj inkludis ĝin en la nune malaperinta genro Myiodioctes. En 1899, la American Ornithological Union remetis la specion ĉe Wilsonia, kie ĝi restis ĝis nun.
La genronomo, Wilsonia, estas latinigo de la familinomo de la priskribinto, kaj la specia nomo, pusilla, devenas el la latina vorto pusillus, signife tre malgranda.
Estas tri agnoskataj subspecioj:
Mango kaj manĝado
La Nigrakrona parulio estas insektovora, kiu manĝas ĉefe insektojn per plukado el folioj kaj branĉetoj aŭ kaptitaj dumfluge. Ili manĝas ankaŭ berojn.
Reproduktado
Ili konstruas tasforman neston, tipe inter grunda vegetaĵaro, kvankam foje situa malalte en malgranda arbusto. La ino demetas 2–7 ovojn.
Amanattō
Tradicie uzataj faboj estas azukioj, gardenaj pizoj, fazeoloj, ktp kaj lastatempe ankaŭ ternuksoj kaj sojfaboj.
Historio
Tio estis disvolvita de Hosoda Yasubei en epoko Bunkyū (1861-1863) de la periodo Edo, kiam li malfermis vendejon de dolĉaĵoj en Tokio (ankoraŭ ekzistanta), kiu nomiĝas kun sia infana nomo: Eitaro. Origine amanattō nomiĝis amananattō (甘名納豆); la nomo estis mallongigita post la Dua Monda Milito.
En Hokkajdo oni uzas amanattō-ojn por prepari la sekihan-on (赤飯) kaj la plado iĝas iomete dolĉa.
Petting
Petting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Traunstein kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
WML
WML (Wireless Markup Language) estas la XML-markolingvo de SAP (WAP 1) kaj estis kreita por efika uzo en mikroretumiloj. La plej disvastigita versio estis 1.2 (1.3 apenaŭ troviĝas), sed nun ĉiuj modernaj poŝtelefonoj subtenas almenaŭ XHTML MP.
Jen kiel aspektas mia_unua_sliparo.wml
<?xml version="1.0"?> <!DOCTYPE wml PUBLIC "-//PHONE.COM//DTD WML 1.1//EN" "http://www.phone.com/dtd/wml11.dtd" > <card id="main" title="Mia unua slipo"> Saluton al ĉiuj!
Unu sliparo ... havas unu aŭ pli da slipoj ... . En slipo estas teksto, hiperligoj, ktp, simile al HTML.
Retservilo servas .wml dosierojn kiel text/vnd.wap.wml
En WML, oni povas interagi kun la telefono mem uzante la skemon "wtai". Sube estas ekzemplo (en HTML oni uzus skemon "tel").
<card id="cM" title="MY_DOMAIN.com"> Call A Taxi: <a href="wtai://wp/mc;%2B19035551212"> 903-555-1212</a> ";
São Carlos
En Brazilo, São Carlos ("sankta Karlo" aŭ "Karolo") estas nomo de pluraj municipoj:
Ĉarto
Ĉarto estas ĝenerala nomo por gravaj dokumentoj, per kiuj aŭtoritato, asembleo, partio ktp. deklaras publike ion.
Ĉarto en historio
Dum mezepoko, la ĉartoj estis reĝaj deklaroj kaj proklamoj. Famega estas la Magna Carta de Anglio signita de Johano sen Tero. Kelkaj statutoj kaj konstituaj leĝoj ankaŭ estas nomataj "ĉartoj", kiel la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj aŭ la ĉartoj de usonaj universitatoj.
Libro, en kiu estis enskribitaj ĉartoj, estis nomata ĉartaro, ĉambro kun konservataj ĉartoj estis ĉartejo kaj specialisto pri ĉartoj estas ĉartisto.
Kelkaj traktatoj pri ĝeneralaj intencoj kaj ideoj, kiel la Ĉarto de Nov-Delhio, ofte signitaj de nediplomatoj pri teknikaj aferoj, ankaŭ estas nomataj "ĉartoj". Diplomatie ili estas rigardataj kiel agnosko de internaciaj principoj, kiuj gvidos pli specifajn traktatojn.
Ĉarto en transporto
Ĉarto estas ankaŭ kontrakto inter luanto (luprenanto) kaj luiganto (ludonanto) de ŝipo aŭ aviadilo, por transporti varojn aŭ pasaĝerojn. Poste oni parolas pri portempa aŭ porvojaĝa ĉarto, ĉarti avion (lupreni), ĉartigi ŝipon (ludoni), ĉarta flugo k.s.
Kantono Allendale (Suda Karolino)
La kantono etendiĝas sur 1 070 km².
Ali ibn Abi Talib
Ali ibn Abi Talib (أبو الحسن علي بن أبي طالب; naskiĝis en 600 en Mekao, mortis en 661 en Kufa) estis araba kalifo. Li estis kuzo kaj bofilo de Mohamedo, kaj konsideriĝas unu el la ĉefpersonoj de la frua historio de Islamo. Ali (esperantigata foje kiel Alijo) edziĝis kun Fatima, filino de la profeto Mohamedo en 622. Inter 656 kaj 661 li estis la 4-a kalifo de Islamo, post Abu Bakr (632–634), Umar ibn al-Ĥattab (634–644) kaj Uthman ibn Affan (644–656).
Shinya Ando
Shinya Ando (安藤 信也, n. ) estas japana futbalisto.
Wladimir Ledóchowski
Wladimir (aŭ Włodzimierz) Ledóchowski, SJ estis pola katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1915 kaj 1942 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Shinya Ando
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Kantono Allendale (Suda Karolino)
Historio
La kantono Allendale estis fondita en la jaro 1919.
Wladimir Ledóchowski
Unu lia asistanto filologa estis Rudolfo van Oppenraay.
Vivo
Ledóchowski frekventis la mezlernejon la Theresianum-gimnazion en Vieno inter 1877 kaj 1884 kaj estis varleto ĉe la imperiestra kortego. Post diplomiĝo kiel la plej bona en lia klaso (por kio li honoritis per la premio Kaiserpreis), li studis jursciencojn en Vieno en 1884/85, sed poste membrigis la seminarion de la Diocezo de Tarnów. De 1887 ĝis 1889 li studis filozofion kaj teologion ĉe la Pontifika Gregoria Universitato en Romo. En 1889 li eniris la novicadon en Stara Wieś apud Brzozów. Post pastra ordinacio en 1894 kaj enordena trejniĝo li fariĝis membro de la redakcio de la revuo "Przeglad Powszechny" (1898). Poste li iĝis superulo de la verkista loĝejo de Sankta Barbara en Krakovo kaj en 1900 rektoro de la jezuita kolegio; samloke en 1901 vica provincestro kaj en 1902 provincestro. La 25-a Ĝenerala kongregacio de lia ordeno en 1906 elektis Franz Xaver Wernz ordenprioron nomumante Ledóchowski ties astistanton por la provincoj belga, nederlanda, germana, aŭstra, hungara kaj galicia. Kiam Wernz mortis en 1914, Ledóchowski iĝis lia posteulo komence de 1915 ĉe la 26-a Ĝenerala kongregacio. Post kiam Italio ekpartoprenis la militon, Ledóchowski translokigis la ĝeneralan kurion al Zizers kie estis posedaĵoj de liaj parencoj.
Post la fino de la Unua mondmilito li loĝis je Germanicum-kolegio en Romo ĝis 1927 kiam bela nova konstruaĵo estis starigita sur Borgo S. Spirito por la administra centro de la ordeno. Ĉe la 27-a Ĝenerala kongregacio (1923) Ledóchowski adaptis la leĝon de la ordeno al la nova kanona juro (CIC) kiu ekvalidis en 1918, kaj li estis persone tre engaĝonta al ĝi. Alia eksterordinara 28-a Ĝenerala kongregacio (1938) zorgis pri la renovigo de la studregularo (ratio studiorum) en adapto al la novaj papaj gvidlinioj (laŭ la konstitucio "Deus scientiarum dominus" 1931). En la sama tempo, la maljuniĝanta generalo estis nomumita vikario kiun li povis nomumi sin: P. Maurice Schurmans de Belgio.
Atingoj
La mandato de Ledóchowski estas karakterizita per pliigita centralizo de la administrado kaj signifa pliiĝo de la nombro da membroj de la Ordeno de 17.000 ĝis 27.000 kaj la plivastigo de la misioj, kie en 1915 laboris 971, sed en 1942 jam 3.785 dungitoj. Ledóchowski loĝis preskaŭ senĉese en Romo kaj, danke al la ampleksaj informoj, kiuj atingis lin, lia bonega memoro, lia granda organiza talento, lia ekvilibra juĝo kaj lia enorma energio kaj laborefikeco (kun delikata fizika konstitucio), gvidis la ordenon kun granda sukceso. Utilis krome lia bonega rilato kun la papoj, precipe kun Pio la 11-a. En Romo li ligis la Biblian instituton kaj Collegium Orientale al la ordena Gregoriana-altlernejo, establis novajn fakultatoj por kanona juro, eklezia historio kaj misiologio tie, fondis Collegium Russicum kaj komisiis kelkajn jezuitojn preti por servi en diservoj por la orientala rito. Per multaj cirkuleroj li provis doni novan impulson al la scienca, disciplina kaj religia vivoj de sia ordeno. Ledóchowski speciale zorgis pri la kultivado de la spiritaj ekzercoj, la apostolado de preĝo kaj la mariaj kongregacioj. Malgraŭ la malfacilaj tempoj (du mondmilitoj, persekutado de la ordeno en Meksiko, Hispanio, Germanio, Rusio kaj aliloke), Ledóchowski subtenis la evoluon de la diverskampe - gazetare, lerneje kaj universitate, sociengaĝiĝe, misiade, science ktp. Klopodoj por akiri kanonigon por membroj de la ordo, kiel ekzemple Petrus Canisius (1925) kaj Roberto Bellarmino (1930), kiuj ambaŭ estis deklaritaj doktoroj de la Eklezio, ankaŭ gravis por li.
Ledóchowski kombinis bonan homan kulturon kun profunda religio L. kombinis bonan homan kulturon kun profunda religieco kaj povis evoluigi aŭtoritaton kiu dinamike formis la tutan ordon danke al sia feliĉe influplena personeco.
Fonto
Hans Wolter, "Ledóchowski, Wladimir Graf" ĉe: Neue Deutsche Biographie 14 (1985), p. 46-47 (tie ĉi interrete)
Szabolcs Molnár
MOLNÁR Szabolcs (molna:r) estas rumania hungara literaturhistoriisto, tradukisto, universitata instruisto naskita en Tileagd la 12-an de aprilo 1943. Li estas la edzo de verkistino, redaktorino Erzsébet Molnár kaj la patro de fabelverkistino Zsófi Molnár.
Ali ibn Abi Talib
Laŭ multaj islamanoj, konataj kiel ŝijaistoj, Ali devus esti la posteulo de Mohamedo kaj unua kalifo. Ke Abu Bakr antaŭis lin, iĝis la kaŭzo de la disputo inter ŝijaismo kaj sunaismo. Ŝijaistoj konsideras lin la unua imamo.
Szabolcs Molnár
Kariero
Szabolcs Molnár diplomiĝis en UBB de Kluĵo pri hungara lingvo kaj literaturo (1966). De 1969 li instruas en la Universitato de Bukareŝto hungaran literaturon kaj hungaran kulturhistorion.
Provinco Loĥo
Loĥo aŭ Loja estas provinco de Ekvadoro.
Ali ibn Abi Talib
Post la morto de Mohamedo
La patro de Ali, Abu Talib, estis grava ano de la tribo Banu Kurajŝ kaj onklo (frato de la patro) de Mohamedo. Tiu ĉi kiel orfo estis akceptita en la domo de Abu Talib kaj vivis en ties familio. Ali estis por li kvazaŭ frato.
Provinco Loĥo
<LI>Ĉefurbo: Loja <LI>Areo: 11 000 km² <LI>Loĝantaro: 440 000
Kantonoj
Kantono (inter krampoj la kantona ĉefurbo):
Ali ibn Abi Talib
Post la morto de Mohamedo
Post la morto de la profeto Mohamedo en 632 estis la devo de Ali okupiĝi pri la sepultaj ritoj. Pro tio li ne ĉeestis en la kunveno de islamanoj, kiuj diskutis pri la sukcedo de la profeto kaj decidis, ke Abu Bakr estu ties posteulo kaj unua kalifo. Ali ne agnoskis tiun ĉi decidon; nur ses monatojn poste li repaciĝis kun Abu Bakr.
Post la murdo de kalifo Utman li estis elektita kiel kvara kalifo. Tamen la vidvino de Mohamedo ne akceptis tion. Tiu kontraŭstaro rezultis en la Kamel-batalo en kiu venkis Ali.
En 661 Ali estis mortigita ĉe Kufa, kiam li eniris la moskeon por gvidi la matenan preĝon. Oni tenis la lokon de lia tombo sekreta por eviti, ke liaj kontraŭuloj profanu ĝin. Nur ĉirkaŭ la jaro 800 oni trovis ĝin en Naĝafo, kiu iĝis la plej sankta urbo de ŝijaismo.
Kantono Allendale (Suda Karolino)
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 11 211 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 10 917 loĝantojn.
229
En la jaro 229 post Kristo okazis, interalie:
Ali ibn Abi Talib
Post la morto de Mohamedo
Ŝijaistoj diras, ke Ali antaŭ sia morto destinis sian plej aĝan filon Hasan ibn Ali kiel posteulon; sunaistoj ne akceptas tion.
Lajos Árus
Lajos ÁRUS [Aruŝ] rumania hungara reformita pastro, vortaristo, Biblio-komentisto. Li naskiĝis en Târgu Mureş en 1931 kaj mortis en Gheorgheni en 1989.
Kariero
D-ro Lajos Árus de 1971 estis reformita pastro de Gheorgheni. Li estas la redaktisto de hebrea-hungara vortaro kaj aŭtoro de pluraj studaĵoj.
Jonathan Wild
Jonathan WILD (ĉ. 1682, Wolverhampton, Staffordshire, Anglio – 24-an de majo 1725, Londono) estis angla krimulo, gvidanto de krimuloj, ŝtelistoj, rabistoj en la Londono en komenco de la 18-a jarcento.
Li edziĝis kiel dekkelkjarulo kaj en aĝo de 21 jaroj forlais la edzinon kaj la infanon. Li iris en Londonon, kie plenumis tempon en prizono de la ŝulduloj, kie elernis trukojn de la krimula vivmaniero.
Li estis elstara organizanto, direktis aron de ŝtelistoj kaj aliaj krimuloj, la predon dividis propramane. Tiujn personojn, kiuj forlasis, neglektis aŭ rezistis lian organizon, li perfidis. Onidire, oni pendumis ĉ. 120 homojn laŭ lia atesto aŭ kaŝdenunco. Li regis inter la krimuloj dum 15 jaroj, oni arestis lin kaj pendumis sur ekzekutejo Tyburn.
Li vivis duoblan vivon: li organizis propran policon por kapi ŝtelistojn (membrojn de rivalaj bandoj aŭ neobeantojn). Li ofte atendis aperon pri iu ŝtelo en la gazeto kaj redonis la trovitan ŝtelitaĵon. Pro tio li ricevis donacon, kion li uzis oficiale por vivteni la policon. Finfine lia duobla vivo malvualiĝis kaj kaŭzis konsterniĝon en Britio.
Novo Selo (Kanjiĵa)
Novo Selo, serbe Ново Село, hungare Újfalu estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Norda Banato, en municipo de Kanjiĵa. La loknomo signifas en ambaŭ lingvoj: nova vilaĝo.
Situo
Novo Selo situas sur ebenaĵo.
Historio
Longe estis tie nur grandaj bienoj kun sporadaj dometoj. Baldaŭe kolĥozoj formiĝis, la kolĥozanoj fondis la vilaĝeton. Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la hungara armeo reokupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Novo Selo 211 homoj, (185 hungaroj (88 %), 21 serboj kaj aliaj).
NGC 3693
NGC 3693 (aliaj indikoj — MCG -2-29-32, NPM1G -12.0359, IRAS11256-1255, PGC 35299) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hajdúszoboszló
Hajdúszoboszló [hajdUsoboslO] estas urbo kaj tre signifa kuracbanloko en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Hajdúszoboszló, kies centro estas.
Situo
Hajdúszoboszló situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Debrecen. Tiu lasta urbo troviĝas 21, Hajdúböszörmény 29, Budapeŝto 207 km.
Historio
La komunumon mencias unuafoje skriba dokumento el 1075. Hajdúszoboszló estis komence vilaĝo, poste foirloko apud la sallivera vojo de Transilvanio al Szolnok. Pli poste ĝi iĝis kampurbo. La mezepokan urbeton detruis la tataroj (en turka soldo). Stefano Bocskay setligis tie en 1606 ĉevalistajn hajdukojn, sed la turkoj denove detruis la lokon en 1660.
La urbo iĝis fama en Hungario pro la kuracakvo kaj banejoj. Oni trovis la unuan kuracakvon (73 °C) en 1925 (26-an de oktobro) dum tergasesploro. La kuracakvo entenas kuirsalon, jodon, bromon kaj radonon. La banejo daŭre pligrandiĝis ekde 1927 kaj oni deklaris ĝin en 1946 al kuracbanejo. Jare vizitas la lokon pli ol unu milionoj da turistoj.
Gábor Reviczky
Gábor REVICZKY [revicki], hungare Reviczky Gábor, Esperante Gabrielo Reviczky estas hungara aktoro.
Biografio
Gábor Reviczky finis la lernadon en aktora ĉeflernejo en Budapeŝto en 1973. Li komencis sian karieron en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste li aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen), poste al aliaj teatroj. Inter 1989-1991 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premion Kossuth en 2012, pli frue ekde 1986 ankaŭ aliajn premiojn.
García
García aŭ Garcia povas aludi al:
Francisco Coréal
Francisco Coréal estas la aŭtoro de libro Les voyages de François Corréal aux Indes Occidentales (La Vojaĝoj de Francisco Coréal al Okcidentaj Hindujoj) en 1722. La libro famegiĝis en Francio kaj estis unu el informfontoj preferindaj pri Ameriko en tiu lando dum la 18-a jarcento kaj ĝi havis multajn reeldonoj, kvankam ĝi estas falsa.
La libro deklaris sin tradukita el la hispana, sed estas neniu volumeno konata de ĝi en tiu lingvo, krom ne estas registro de ĝia eldono en Hispanio. La frazoj en la hispana kiu aperas en la libro estas eraraj, ekzemple: "Valgha-me Dios! estas son heregas lutheranas!" anstataŭ "¡Válgame Dios! estos son herejes luteranos". La aŭtoro ankaŭ atakas forte la Katolikan Eklezion kaj la hispanan regnon, tre eble ĝi estis kalvinisma. Tre eble la originalo estas nederlanda, ĉar en la nederlanda eldono estas partoj, kiuj mankas en franca versio.
La verko ŝajnas kunigi informojn de veraj vojaĝantoj kaj tiamaj eŭropaj antaŭjuĝoj pri Sudameriko, eble ĉar konfirmis antaŭjuĝojn ĝi estis tiel fama.
Thyrsus González
Thyrsus (jen latine) aŭ Tirso (jen hispane) González, SJ estis hispana katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1687 kaj 1706 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
L'Estaque (stacidomo)
L'Estaque estas franca stacidomo sur linioj -  (landlimo),  - L'Estaque kaj L'Estaque -, situanta en  Marsejlo, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Insulo Kodiak
Insulo Kodiak estas granda insulo de la suda marbordo de la usona ŝtato de Alasko, apartigita disde la kontinenta Alasko pere de la Ŝelikofa Markolo. La plej granda insulo en la Kodiaka Arkipelago, la Insulo Kodiak estas la dua plej granda insulo de Usono kaj la 80a plej granda insulo en la mondo, kun areo de 8975 km². Ĝi estas 160 km longa kaj el 16 al 96 km larĝa. La plej granda komunumo en la insulo estas la urbo de Kodiak (Alasko).
Blatné Revištia
Blatné Revištia, hungare Sárosrőcse [ŝAroŝrOĉe] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Blatné Revištia situas sur ebenaĵo laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Sobrance troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1244. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Sáros-Reviscse. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sárosrőcse 479 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Vilaĝservo estas biblioteko.
Junichi Kawamura
Junichi Kawamura (川村 淳一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Jatco, FC Eastern kaj Azul Claro Numazu.
Chevillon (Yonne)
Chevillon estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Geografio
Chevillon etendiĝas sur 13.08 km², kaj havis 314 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Pettstadt
Pettstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Chevillon (Yonne)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Pierre Marc, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Lokaj famuloj
Chevillon estis la denaska komunumo de la fratoj Chausson, Gaston (n. en 1876) kaj Jules (n. en 1881). Tiuj du industriistoj fondis la fabrikejon Chausson en Asnières, kiu produktadis erojn por aŭtomobiloj sed ankaŭ serion da aŭtobusoj, kiuj fariĝis tutnaciaj referencoj de 1947 ĝis 1965.
Administrado
Chevillon apartenas al la kantono Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Carmel Mallia
Carmel MALLIA (naskiĝis en 1929) estas malta esperantisto.
Mallia esperantistiĝis en 1960. Li akiris la altgradan diplomon en Esperanto de la Brita Esperanto-Asocio. Li verkas en Esperanto kaj en la jenaj lingvoj: malta, angla kaj franca; li krome verkis poemojn en la itala. Li verkis en la malta 4 historiajn romanojn kaj diversajn poemarojn. Eseisto kaj en la malta kaj en Esperanto. Multjara kunlaboranto de la revuo Monato.
Prezidanto de la Malta Esperanto-Societo, membro-fondinto de EVA, membro-fondinto de la Internacia Naturkuraca Asocio, membro-delegito de UEA, akademiano.
Li prelegis pri la malta historio en la UK en Pollando (1987), en la UK de Montpeliero (1998) kaj en la ekumena kongreso IKUE-KELI en Rimini (2003) pri la malta pastro-poeto Dun Karm.
Li doktoriĝis pri literaturo, naturkuracado kaj bibliaj studoj; B.A. (Hons) de la londona universitato pri la franca lingvo; studis filozofion en Francujo. Krom kvar historiaj romanoj en la malta ankoraŭ ne publikigitaj, kaj krom tri maltaj originalaj poemaroj, kaj poemaroj en la franca kaj en la angla,
Aliaj
Kontribuis al BA2 kaj BA3, kaj al 'Literatura Foiro'.
Honorigoj
Honorigita per "Cavaliere di Sicilia" en la jaro 2017, jen la raporto pri tio en la malta gazeto "Times Malta" (la 24a de decembro 2017):
(157995) 2000 LF26
(157995) 2000 LF26 estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido, proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Orbito
Ĝia iom discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,30735 astronomia unuo, tie estas 45,979 milionoj da km.
(17797) 1998 FO62
(17797) 1998 FO62 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
1757
1757 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1757 post Kristo okazis, interalie:
Sargasa Maro
La Maro de Sargasoj aŭ Sargasa Maro estas regiono de la norda Atlantiko kiu etendiĝas inter la meridianoj 70º kaj 40º Okcidente kaj la paraleloj 25º al 35º Norde, kun totala surfaco —kvankam varia— de 3.500.000 km2, kiu karakteriĝas pro ofta malesto de ventoj, marfluoj kaj abundo de planktono kaj algoj, tiuj lastaj formante surfacajn marajn «arbarojn» kiuj povas etendiĝi el horizonto al horizonto kaj konsistigis kune kun la «plenaj kalmoj» enorman malhelpon por la navigado ekde la epoko de la Malkovro de Ameriko.
Fizikaj karakteroj
La areo, ovalforma, havas neprecizajn limojn ĉar ĝi ne tuŝas teron —kun la unika escepto de la insuloj Bermudoj—, kaj ties limoj konsistas el gravaj marfluoj : Okcidente la Golfa Marfluo, norde tiu de la Nordatlantika marfluo kaj sude unu el la ekvatoraj marfluoj.
La ĉirkaŭaj marfluoj komponas sistemon de surfacaj akvoj relative varmaj kiu moviĝas malrapide laŭ la direkto de la montriloj en horloĝo, super la plej profondaj akvoj de la oceano, multe pli malvarmaj kaj densaj. Tiu tavoleco de la akvo laŭ densecoj, kaŭzita de la diferenco de temperaturo, kaŭzas gravajn ekologiajn konsekvencojn. En la surfacaj akvoj, kien alvenas lumo, abundas la vegetala planktono, kiu konsumas salojn kiel la fosfatoj kaj nitratoj. Pro la diferenco de denseco, la surfaca akvo apenaŭ miksiĝas kun la akvo malvarma kaj riĉa je mineraloj en la malsupraj tavoloj, kiuj povus remeti la konsumitajn slaojn. Pro tio, en la supraj regionoj de la maro de Sargasoj apenaŭ ekzistas animala vivo, kaj la regiono mem malhavus biologian intereson se ne estus pro la algo kiu nomigas la maron, nome sargaso (genro Sargassum), kiu formas grandajn kampojn, plenegajn de maraj organismoj.
La Sargasa Maro estis unu el la malkovroj de Kristoforo Kolumbo en lia unua veturo al Ameriko.
Historio
Estis la portugalaj maristoj kiuj nomigis kaj la algon kaj la maron. La sargaso estas algo kiu formas grandajn implikitajn arojn, kiuj flosiĝas pere de vezikoj plenaj de gaso, kaj kiuj etendiĝas ĝis la horizonto. Ofte, la portugalaj ŝipoj bremsiĝis pro la algoj, kaj eĉ restis blokitaj en ilil, kio permesis la ŝipanarojn sufiĉe trankvile studi la planton. Ĉar ili devenis el lando kie abundas la vitoj, la aroj de gasvezikoj ŝajnis al ili kiel grapoloj de varianto nomita salgazo. Tiele ricevis sian nomon la maro de Sargasoj. La sargaso devenas de tipo de algoj kiuj kutime kreskiĝas alglue al la rokoj proksimaj al la marbordoj, sed adaptiĝis entute al la tutmara vivo, kaj nun flosas en la supraj tavoloj de la oceano.
Estas la loko elektita de Angilo por la ovodemetado la tutan jaron.
Miksaĵo
La specifaj karakteroj de la maro de Sargasoj, kun amplekso de ĉirkaŭ unu triono de la surfaco de Usono konsistigis ĉiam enorman malhelpon al la velado, inspirante sennombrajn legendojn kaj mitojn pri kiuj poste oni kreis fikciajn verkojn:
Dolní Fořt
Dolní Fořt (Niederforst, Nieder-Forst, Nieder Forst) estas malgranda vilaĝo (domaro), kiu estas parto de municipo Uhelná en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. Ĝi konsistas el du grupoj de domoj - Dolní Fořt Mlatci-Zahradníci (Draŝistoj-Ĝardenistoj) (Niederforst Dreschgärtner) kaj Dolní Fořt Domkáři (Dometuloj) (Niederforst Pribnerleuten) – norde kaj nordoriente de Uhelná.
En la katastra terirorio de Dolní Fořt situas ankaŭ domaro kaj loka parto Horní Fořt.
Historio
Ambaŭ partoj de Dolní Fořt, Dometuloj kaj Draŝistoj-Ĝardenistoj, estis eksplicite agrikulturaj, iliaj loĝantoj laboris kampetojn de malpli granda amplekso. Ĝis fino de patrimonia administrado en 1850 ili restis en posedaĵo de vroclava episkopo enkadre de lia senjorujo Jánský Vrch. Poste ili estis enmembrigitaj kiel du memstaraj domaroj al municipo Uhelná, al kiu ili konstrue rekte ligas kaj kun kiu ili havis pluajn sortojn. Domaron Dolní Fořt Domkáři post la jaro 1950 ofice oni ne indikas kaj oni kalkulis ĝin kiel parton de domaro Dolní Fořt Mlatci-Zahradníci, ekde la 23-a de novembro 1990 nomita simple Dolní Fořt.
En la jaro 1836 estis en la parto Dometuloj 36 domoj kaj en la parto Draŝistoj-Ĝardenistoj 15, proksimume same ankaŭ je cent jaroj pli poste. En la jaro 2001 estis en ambaŭ partoj kalkulitaj sume 22 domoj.