cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villalar de los Comuneros
Aktualo
Ĉiun 23-an de Aprilo oni celebras en Villalar de los Comuneros regionan feston de Kastilio-Leono.
Dekcenda monero (Usono)
La dekcenda monero aŭ en angla dime [DAim] estas dek-cenda usona monero, nome dekono de usona dolaro, markita formale kiel "one dime". Tiu nomigo estis dekomence rajtigita de la Coinage Act of 1792. La dekono estas la plej malgranda laŭ diametro kaj estas la plej fajna el ĉiuj usonaj validaj nuntempe moneroj stampitaj por cirkulado. Je 2011, la dekona monero kostas 5.65 cendojn por esti produktita.
Dražice
Dražice estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:
En Slovakio:
Zaven Sargsjan
Zaven Sargsyan (Զավեն Սարգսյան) estis armena fotisto kaj historiisto. Naskita la 2-an de junio 1947 kaj mortis la 24-an de novembro 2020, li skribis vaste pri la historio de armenaj monaĥejoj kaj prenis multajn fotojn de diversaj ekspozicioj. Li ankaŭ estas kuracanto de la Muzeo Sergej Paradĵanov en Erevano: Vide al la rivero Hrazdan, la muzeo, kiu estis tute riparita en 2002, prezentas 250 verkaĵojn, kaj dokumentojn kaj fotojn de la armena reĝisoro kaj pentristo Sergej Paradĵanov.
Hargita Nemzeti Székely Népi Együttes
Hargita Nemzeti Székely Népi Együttes (Ensemblo Popola Nacia Sikula Hargita) estis ensemblo fondita en 1970 en Miercurea Ciuc sub nomo Hargita Dal- és Táncegyüttes. En 1990 ekprenis ĝi la aktualan nomon.
Gvidantaro
Ĝia kapelestro estis komponisto Árpád Gál, artreĝisoro István Salló, orkestrgvidanto József Dima, folkloristo Dénes Kovács, koreografo Miklós Antal kaj Emil Toró. De 1995 la gvidanto de ensemblo estas koreografo Mihály András.
Armadkonkuro
Armadkonkuro aŭ konkura armado estas pliarmigo de du malamikoj, el kiuj ambaŭ volas esti daŭre pli armitaj ol la malamiko. Ĉiu paŝo de pliarmigo de unu partio rezultigas ĉiam iom pli fortan paŝon de la dua partio kaj inverse, tiel ke la reciproka pliarmigo okazas kvazaŭ "aŭtomate" kaj konsumas grandan kvanton da resursoj, sen necese rezultigi militon kiu fine "konsumiĝus" la armilojn. Historia ekzemplo estas la armadkonkuro inter la mar-armeoj de Britio kaj la Germana Regno antaŭ la Unua Mondmilito.
Specife rimarkinda de teknologia evoluo estas la armadkonkuro per la paralela disvolviĝo inter ŝipaj kanonoj kaj marborda artilerio, kaj inter ŝipa artilerio kaj si mem, tra la jarcentoj en la gamo de reciproke pliigado de la pafadkapablo, kaj de la disvolviĝo de la manovraj kaj ŝirmaj kapabloj de la ŝipoj.
Post jaro 1945 grava uzo de ĉi tiu termino celas la konkuran armadon inter la dua militaj blokoj ĉirkaŭ Usono kaj Sovetunio dum la Malvarma Milito, por priskribi la penegojn de la superpotencoj produkti kreskantan stokon de nukleaj armiloj kaj disvolvi ilin de kreskanta distribuo kaj potenco. Carl Sagan priskribis tiun fenomenon kiel du homojn mallevitajn ĝis la kolo en benzina naĝejo, unu kun tri alumetoj kaj alia kun kvin. Tiu fenomeno de la Malvarma Milito finiĝis per la disfalo de Sovetunio dum la jaro 1991.
Ĉesigo
Ĉesigi armadkonkuro postulas konstrui fidon inter la partioj al la konkuro, kio estas paŝo ne facila. Por ilustri ĉi tiun malfacilon, oni uzas la dilemon de la malliberulo. Ĉiu lando havas du eblojn: pliigi sian defendan buĝeton aŭ interkonsenti kun sia rivalo por senarmigi. En ĉiu lando timas, ke ĝia rivalo malobservus la interkonsenton, do ĉiu el ili klinas direkte al plia armiliĝo, tiel akceli la armadkonkuro. Ĉiu lando ŝajnas agi racie, sed la rezulto estas evidente malracia.
Por fini la nuklean armilan armadkonkuro, intertraktadoj okazis inter Usono kaj Sovetunio celante redukti la stokon de misiloj kaj nukleaj armiloj de ĉiu el la du potencoj, kulminante per la subskribo de la interkonsento START.
Malsama maniero fini la armadkonkuro estus atingi situacion, kie unu el la partoprenantoj en la konkuro ne plu kapablas provizi rimedojn por daŭrigi la konkuron, kaj tial estas devigita halti. Iuj atribuas ĉi tiun rezulton al la Strategic Defense Initiative (Strategia Defenda Iniciato), aŭ pli bone konata kiel "Star Wars Project" (Stelmilito), kiu kaŭzis la disfalon de Sovetunio.
X-Y-Z matrico
En matematiko, la X-Y-Z matrico estas ĝeneraligo de la koncepto de matrico al tri dimensioj.
X-Y-Z matrico A havas komponantojn ai, j, k kie
por iuj pozitivaj entjeroj m, n, p.
Andrea Mantegna
Andrea MANTEGNA (naskiĝis ĉirkaŭ 1431 - m. la 13-an de septembro 1506) estis itala renesanca artisto. Li longe studadis romian arkeologion kaj fariĝis la bofilo de Jacopo Bellini. Samkiel aliaj artistoj de tiu tempo, Mantegna eksperimentis perspektivon laŭ la maniero, kiun li opiniis plej bona, tio estas per la malaltigo de horizontoj.
Liaj metalaspektaj pejzaĝoj kaj iasence ŝtonaj personoj manifestas lian fundamente skulptartan koncepton de pentrado. Mantegna estris atelieron, kiu iĝis la plej grava produktanto de kopioj de majstraj verkoj en Italio antaŭ 1500.
Dessel
Dessel (nederlande: [DES'l]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Torrevieja
Torrevieja (katalune Torrevella, malnova turo) estas urbo de Valencilando, Hispanio. Ĝi apartenas al la provinco Alikanto, en la komarko Vega Baja del Segura, ĉe la mediteranea bordo. Kun 101.381 loĝantoj (NIS 2008), ĝi estas la tria urbo plej loĝata en la provinco post Alikanto kaj Elche kaj la kvina urbo de Valencilando post Castelló.
Geografio
La urbo okupas surfacon de 71 km2, inkluzive de stratoj, strandoj kaj lagoj. Ĝi havas 20 km da marbordo, el kiuj elstaras la strandoj La Mata, Los Locos, El Cura, El Acequión aŭ Los Náufragos. La mezumaj temperaturoj estas inter 12° kaj 25 °C.
La urbo havas submunicipon, Torrelamata (aŭ La Mata) norde de la urbo en direkto al Guardamar del Segura.
Loĝantaro
La oficiala nombro de la loĝantaro, laŭ datumoj de NIS 2008, estas 101.381 loĝantoj, el kiuj ĉirkaŭ 49,2% estas hispanoj kaj eksterlandanoj ĉirkaŭ 50,8%. La plimulto de la hispanaj loĝantoj, registritaj en la municipo, naskiĝis en la provincoj Alakanto, Madrida Regiono, Murcio, Biskajo kaj Asturio.
Inter la plej multnombraj eksterlandanoj estas la britoj, kiuj reprezentas ĉirkaŭ 12,4% de la tuta loĝantaro (NIS 2007), sekve de la germanoj, svedoj, rusoj, kolombianoj, ukrainoj marokanoj kaj norvegoj.
Botmeur
(jen france, bretone Boneur) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
FEVE
FEVE estas mallongigo por Ferrocarriles de Vía Estrecha (en hispana origine por Fervojoj Mallarĝvojaj) (FEVE) estas publika kompanio de fervojoj de Hispanio kiu funkcias en la regionoj de Galegio, Asturio, Kantabrio, Eŭskio, Kastilio-Leono kaj Murcio ĉe grava reto de  formata en 1965 el la ekspluatado de diversaj fervojoj malplilarĝaj kompare al tiuj normalaj en Hispanio, kiun ĝis tiam enhavis la ŝtata entrepreno EFE (Explotación de Ferrocarriles por el Estado). Poste oni fermis kelkajn fervojojn sed ankaŭ oni malfermis novajn. Laŭlonge de sia historio, FEVE posedis samtempe fervojojn de kvin malsamaj larĝoj nome:, , , kaj.
Serio 102 de RENFE
La serie 102 de Renfe (serio 102) estas rapidtrajno fabrikita de Talgo en asocio kun Bombardier. Planita dekomence por servi ĉe la linio Alta Velocidad Española de nordorienta areo. Esence estas trajno Talgo kiu sekvas la principojn de tiu entrepreno, nome malpezo, vagonoj artikulitaj, natura ekvilibro, malalta gravitocentro kun plibonigoj ĉe aksoj por elteni rapidojn de 350 km/h. Spite plano dekomenca por 350 km/h eĉ plie, la komerca rapido memlimigita de la 8.000 kW de forto de la 2 lokomotivoj estas de 330 km/h.
Ĉiu trajno havas 12 vagonojn por pasaĝeroj Talgo 350. El ili, 6 estas de klaso turista, 1 kafejo, 3 klaso prefera kaj 2 klaso kluba.
Y-detranĉo
En matematiko, la y-detranĉo estas la punkto kie la grafikaĵo detranĉas la y-akson de la koordinatsistemo.
La y-detranĉo de funkcio estas la punkto je kiu ĝi sekcas la linion x=0. Tial, se la funkcio estas de formo y=f(x), la y-detranĉo estas ĝia valoro je 0, f(0) tiel ĉi tia funkcio havas maksimume unu y-detranĉon.
Se la funkcio estas nedifinita je x=0, ekzemple y=cot(x), ĝi ne havas y-detranĉon.
Ĉe polinoma funkcio y=P(x), kie P estas polinomo, la konstanta termo estas la y-detranĉo de la polinomo. Ĉi tio estas ĉar ĉiu aliaj termoj enhavas potencon de variablo x kaj tial estas nuloj en kalkulado de P(0).
Se la interrilato estas de formo f(x, y) = 0, aŭ en formo de parametraj ekvacioj, la respektivaj ekvacioj devas esti solvitaj por trovi la y-detranĉon. Iuj figuroj, ekzemple cirkloj, elipsoj kaj hiperboloj povas havi pli ol unu y-detranĉon.
La nocio povas esti etendita por 3-dimensia spaco kaj pli altaj dimensioj, kaj ankaŭ por aliaj koordinataj aksoj, eble kun aliaj nomoj.
Marmora
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Nacia Instituto de Statistiko (Hispanio)
Sidejo
La ĉefa sidejo troviĝas en la Promenejo de la Kastilia numero 183 Madrido. Kvankam la ejo konstruiĝis en la jaro 1973, ĝi estis profunde ŝanĝita inter 2006-2008, per verkaĵo de la arkitektoj César Ruiz-Larrea kaj Antonio Gómez, kiuj tute komplete transformis la originan aspekton.
Kanalo Bega
Kanalo Bega estas navigebla kanalo inter Rumanio kaj Serbio en Banato.
Ĝi konstruiĝis inter 1718-1723 inter Temeŝvaro kaj Bégafő (kie troviĝas la 4-a kluzo). La kanalo komenciĝas de Bega ĉe Temeŝvaro kaj denove enfluas al Bega ĉe Bégafő. Kun la kanalo ankaŭ la rivero restis, nur tiu serpentumas. La unua ŝipo en 1732 atingis Temeŝvaron el Pancsova.
Nun la plej grava haveno estas krom la supre menciitaj estas Zrenjanin. Pli gravaj lokoj: Utvin, Sânmihaiu Român (kun ponto kaj kluzo (la unua), Uivar (2-a kluzo), Otelec, Novi Itebej kun la 3-a kluzo, Begejci, Ĵitiŝte, Eĉka, Perlez kun la 5-a kluzo.
Nikolaus Federmann
Nikolaus FEDERMANN (en hispana: Nicolás de Federmán) (ĉ. 1505, Ulm – Februaro 1542, Valladolid) estis germana aventurulo kaj konkistadoro en la kolonioj de Venezuelo kaj Kolombio. Li estis grava figuro en la historio de Klein-Venedig (Venecieto, 1528–1546), nome cedaĵo en la Venezuela Provinco al la banka familio Welser fare de Karlo la 1-a de Hispanio.
Federmann entreprenis ekspedicion en Septembro 1530 en la nordo de la riverbaseno de Orinoko, serĉe de la "Suda Maro" nome Pacifiko), kun 110 soldatoj, 16 rajdantoj, kaj 100 Indianoj. Tamen, li ne atingis sian celon malfermi novan komercvojon al Azio.
In 1536 Federmann entreprenis duan ekspedicion serĉe de la legenda El Dorado. Dum tiu ekspedicio li fondis la urbon Riohacha.
Kun Sebastián de Belalcázar, Federmann re-fondis la urbon Bogoto la 27an de Aprilo 1539 post Gonzalo Jiménez de Quesada malsukcesis plenumi la oficialajn postulojn de la Hispana Krono por la fondo de setlejo kiam li klopodis establi unuafoje Bogoton la 6an de Aŭgusto 1538.
17881 Radmall
17881 Radmall estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nelson Bret Radmall, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Pleasant Grove High School en Pleasant Grove (Utaho, Usono).
Granda Kanalo de Alzaco
La Granda Kanalo de Alzaco (Grand Canal d'Alsace; Rheinseitenkanal) estas kanalo en Alzaco, oriente de Francio, kiu kanaligas parton de la akvo de la Supra Rejno. Ĝi estas ĉirkaŭ 50 km longa, inter Kembs kaj Vogelgrun, kaj havigas aliron al la regiono el la rivero Rejno, el Bazelo en Svisio, kaj la Norda Maro por ŝipoj de ĝis 1 350 Tm. La Granda Kanalo esras pli longa ol la Kanalo de Suezo kaj ebligas la navigadon de pli ol 30 000 ŝipoj jare inter Bazelo kaj Strasburgo.
La konstruado de la kanalo ekis en 1932 kaj kompletiĝis post la Dua Mondmilito, en 1959. La kanalo fluas grandparte pro la akvenhavo de la Supra Rejno el la origina fluejo, rapida kaj nenavigebla en tiu zono.
La Granda Kanalo produktas hidroelektron en Kembs, Ottmarsheim, Fessenheim kaj Vogelgrun, havigante elektron al unu de la plej industriigitaj regionoj de Francio, eĉ al Germanio. Krome, la kanalo havigas malvarmigan akvon por la atomcentralo de Fessenheim, anstataŭante la neceson de malvarmigaj turoj.
Fomalhaut b
Fomalhaut b estas ekstersunsistema planedo je proksimume 25 lumjarojn en la konstelacio Aŭstrala Fiŝo. La planedo estis malkovrita ĉirkaŭ la stelo de spektroklaso A Fomalhaut dum 2008 pro la fotoj kiujn faris la kosmoteleskopo Hubble. Fomalhaut b kaj aliaj tri planedoj ĉirkaŭ HR 8799, kiuj estis anoncitaj samtempe, estis la unuaj ekstersunsistemaj planedoj kies orbita movado estis konfirmita per rekta bildigo.
Malkovro
La planedo orbitas ĉirkaŭ Fomalhaut je distanco de proksimume 115 AU, tio estas, 18 AU pli proksime al la stelo ol la interna parto de la disko el rubaĵo. Ĝi estis malkovrita post 8-jara observado de la sistemo.
Astronomoj sugestis la ekziston de la planedo dum 2005 pro la influo de la supozata planedo sur la polva zono; ĝi ne estas centrita rilate al la stelo, kaj havas pli akran internan limon ol esperite. Tamen, la planedo estis rekte detektita dum majo 2008 kiam Paul Kalas kaj James Graham malkovris la planedon en fotoj faritaj de la kosmoteleskopo Hubble dum 2004 kaj 2006. La NASA publikigis la bildojn, farita per la instrumento ACS de la Kosmoteleskopo Hubble, la 13-an de novembro 2008.
Fomalhaut b estas la unua ekstersunsistema planedo rekte observita en la videbla parto de la spektro, la unua bildigita planedo ekde Neptuno unue antaŭvidita antaŭ ĝia malkovro, kaj la unua planedo antaŭvidita pro ĝia influo sur polva disko. Astronomoj ankaŭ kredas ke ĝi estas la plej malvarma planedo bildigita ekster nia Sunsistemo.
Fizikaj ecoj
Astronomoj taksis la grandon de la planedo kiel dono de tiu de Jupitero, kun maksimuma maso de tri Jupiter-masoj kaj pli probabla maso inter 0,5 kaj 2. Ĝi lokiĝas je 115 AU (proksimume 20% pli granda ol la afelio de Eriso kaj 3,8 fojoj la granda duonakso de Neptuno) de sia stelo, kun orbita periodo de 872 Teraj jaroj. Fomalhaut estas proksimume 16 oble pli luma ol la Suno kaj do, Neptuno kaj Fomalhaut b troviĝas en regionoj kun similaj temperaturoj.
Astronomoj pensas ke Fomalhaut b, laŭ la observoj en la videbla kaj infraruĝa partoj de la spektro, estas ĉirkaŭita de polva disko kun radiuso de proksimume 20–40 fojoj la radiuso de Jupitero (kompare, la ekstera limo de la ringo A de Saturno troviĝas nur je 2 Jupiter-radiusoj el la centro de la planedo). Ĉi tiu grando estas simila al la orbita raiduso de la Galilejaj satelitoj kaj do, eble, ĝi estas formiĝanta sistemo de naturaj satelitoj.
Gubernio Ŭasit
La gubernio Ŭasit aŭ kun gramatika artikolo gubernio al-Ŭasit (محافظة واسط, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat Wāsiṭ) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ takso pri la jaro 2003 ĝi havis proksimume 890,000 loĝantojn. Administra centro estas la urbo Kut, kaj ĝis la jaro 1976 ankaŭ la gubernio nomiĝis tiel. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj. Ĝi situas en la oriento de la ŝtato, lime al Irano. La nomo venas de la araba vorto Ŭasit (واسط), "mezo", kaj indikas la gubernian situon "meze" inter la urboj Bagdado kaj Basra. Laŭ la Biblio la loko estintus la 'Edena Ĝardeno". Ĝi estas ankaŭ loko kie loĝas la marĉaj araboj.
Distriktoj
La gubernio konsistas el la sekvaj 5 distriktoj:
11376 Taizomuta
11376 Taizomuta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1998 elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan fizikiston kaj Taizo Muta, kies ĉefa intereso estas la apliko de la kvantuma kampa teorio al la partikla fiziko. Li estas malkovrinto de la renormuma skemo  en kvantuma kolordinamiko. Amatora astronomo, li estas prezidento de la Universitato de Hiroŝimo.
Geografio de Somalio
Somalio situas en la oriento de la afrika kontinento (fakte estas la plej orienta afrika lando), ĉe la Korno de Afriko (pro ties similo surmape kun rinocera korno) kio inkludas ankaŭ Etiopion, Eritreon kaj Ĝibution. Do, ĝi situas en la somalia duoninsulo. La lando havas atendon de 637,540 km². the
Divido
La norda parto de la lando estas plejparte montoriĉa kaj en la somalia alta lando averaĝe 900 ĝis 2.100 m super marnivelo, kie la klimato ne estas tiom varmega; la plej alta monto estas la Ŝimbiriso (2.416 m). Tiu regiono estas ĉe la Golfo de Adeno kaj la tereno estas grandparte kruteca.
Suden etendiĝas ebenaĵo kun averaĝa alteco de 180 m. La riveroj Juba kaj Ŝabele fontas en Etiopio kaj trafluas la sudon de Somalio kaj per tio la somalian dezerton en la Hindan Oceanon. La 2.720 km (aŭ laŭ la konsidero 3,025) longa bordolinio estas ĉiukaze la plej longa el ĉiuj de la afrikaj landoj.
Klimato
Pluvo estas malabunda, escepte precizaj lokoj norde kaj sude. Pro tio la brutobredado suferas malfacilaĵojn. La agrikulturo eblas preskaŭ nur en la sudo kie estas du riveroj kiuj fluas la tutan jaron.
La klimaton de Somalio influas la Musono-ventoj, tutjara varmego, malregulaj pluvadoj kaj ĉiam denove revenaj aridaj periodoj. Krom en la monto- kaj bordoregionoj la averaĝa maksimuma tagotemperaturo estas inter 30 kaj 40 °C. La sudokcidenta musono provizas la regionon de Mogadiŝo per relative milda klimato en la monatoj de majo ĝis oktobro. Inter decembro kaj februaro la nordorienta musono alportas simile mildan klimaton. En la t.n. Tangambili-Periodo inter ambaŭ musonoj (oktobro ĝis novembro kaj marto ĝis majo) estas varmega kaj humida.
La ĉefa enspezofonto estas brutobredado kiu ege dependas de pluvo kaj klimato. Somaloj agnoskas kvar sezonojn, du pluvajn (gu kaj daj) kaj du sekajn (jiilaal kaj hagaa). La pluvoj gu ekas aprile kaj daŭras ĝis junio, produktante freŝan havigon de herbo kaj mallongan periodon de floranta ĝardeno en la dezerto. Vegetaloj kovras plej parton de la lando, ĉefe la centran ebenaĵon. Milko kaj viando abundas kaj animaloj ne bezonas zorgon. La klanoj dediĉas sin al sociaj okazaĵoj kiaj geedziĝoj, disputoj ktp. La aĝo de persono kalkuliĝas laŭ la nombro de gu kiun ĝi vivis. La sezono gu estas sekvata de seka hagaa (julio-septembro) kaj hagaa de la pluvoj daj (oktobro-novembro). Poste venas jiilaal (decembro-marto), la plej akra sezono por paŝtistoj kaj iliaj gregoj.
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
Fiziografie, Somalio estas lando de limigaj kontrastoj. Norde, mara ebenaĵo paralelas la marbordon de la Golfo de Adeno, larĝa el 12 km okcidenta el nur 2 km oriente. Arbusteca, duonarida kaj ĝenerale monotona, tiu ebenaĵo, konata kiel Guban (arbustejo), estas trapasita de larĝaj, neprofundaj akvofluoj kiuj estas fakte sablejoj escepte dum la pluvaj sezonoj. Kiam la pluvo alvenas, la vegetalaro, kio estas kombino de malaltaj arbustoj kaj herbaroj, estas rapide renovigita, kaj dum tempero la "guban" havigas iom da paŝtaĵo por la nomada brutaro.
John Seigenthaler
La pli maljuna John Lawrence Seigenthaler (IPA:'sigɛnˌθɔlɚ), n. 27-an de julio 1927 en Nashville) estas usona ĵurnalisto kaj verkisto.
Freddie Green
Freddie Green (naskiĝinta kiel Frederic William Green; * 31-an de marto 1911 en Charleston, Suda Karolino, Usono; † 1-an de marto 1987 en Lasvegaso) estis usona ĵazgitaristo. Lia distingilo estis aparte la rafinita ritma laboro ĉe la gitaro en ĵazbandegoj, precipe en la Count Basie Orchestra, kie li apartenis al la ritmosekcio kun Basie ĉe piano, Jo Jones ĉe frapinstrumentaro kaj Walter Page ĉe baso.
John Seigenthaler
Biografio
Seigentheler vizitis la Peabody College-on en Nashville. Li eklaboris en 1949 ĉe la gazeto "The Tennessean". Ekde 1962 li estis tie redaktoro kaj en 1973 eldonisto. De 1982 ĝis sia retiriĝo, estis li prezidanto.
Freddie Green
Vivo
Freddie Green havis fruan kontakton kun muziko kaj ellernis banĝon, antaŭ ol li kiel junulo eklernis gitaron. Amiko de la patro, Sam Walker, instruis al juna Freddie notlegadon kaj kuraĝigis lin al gitarludo. Walker donis al Freddie kvazaŭ unuan dungitecon, ludigante lin en unu el la bandoj de la surloka orfejo, kiun li direktis kaj kiu transregione prezentis kiel Jenkins Orphanage Band kaj estis tutlande konata. Estas interese, ke alia membro de ĉi tiu ensemblo estis juna William „Cat“ Anderson, famiĝonta en la bando de Duke Ellington.
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
Sude la montaroj descendas, ofte per krutaj deklivoj, al altebenaĵo kun nekonstantaj riveroj. Tiu regiono de krutaj montotereno, neprofundaj valoj de ebenaĵo, kaj kutime sekaj akvofluoj estas konata de la somaloj kiel Ogo.
John Seigenthaler
Biografio
Seigenthaler laboris ankaŭ kiel prezidanto de "American Society of Newspaper Editors" kaj de 1982 ĝis 1991 ĉe ''USA Today.
Freddie Green
Vivo
Malfeliĉe tiutempe la gepatroj de Green mortis, kaj li transloĝiĝis al Novjorko, kie li vivis ĉe sia onklino kaj daŭrigis sian edukadon. En Novjorko Freddie malkovris novan muzikan mondon. Ankoraŭ junulo, li komencis ludi diversfoje en ĵazklubejoj tiuurbaj. Dum unu el ĉi tiuj prezentadoj li okulfrapis al John Hammond, kiu rimarkis la eblecojn de la ludo de Green kaj lin prezentis al Count Basie. Basie komence hezite vizitis prezentadon de Green (laŭ alia versio li aŭskultis lin ekde la vestejo ), ekkonis tamen lian kapablon kaj proponis al li lokon en sia bando, kie li anstataŭis Claude Williams, kies ludon Hammond ne ŝatis.
John Seigenthaler
Biografio
Seigenthaler edzinigis en 1955 Dolores Watson. Ilia komuna filo estas John Seigenthaler Juna, kiu naskiĝis en 1955 kaj laboras ĉe NBC pri eventoj. La pli juna filo Thomas Seigenthaler estas fondinto de "Seigenthaler-fondaĵo".
Freddie Green
Vivo
La tekniko de Greens sur neamplifita akustika gitaro konsistis en tio, ludi nur kelkajn gravajn tonojn de ĉiu akordo. La tonojn, kiuj ne devis eksoni, li dampis per la fingroj de la maldekstra mano. Ĉi tiu tekniko rezultigis ŝiritecan sonon, kiu ne sintrudis en la malfonon, kio ja ne ĉiam konvenus kun la tonoj de aliaj orkestranoj. Dum sia tuta kariero Green nur malofte ludis melodiajn soloojn. Soloojn li kutime ne ludis en la bando de Basie, krom kelkaj esceptoj (ekz. je The Elder / 1962).
John Seigenthaler
Vikipedio kaj li
En majo de 2005, iu anonimulo verkis en al angla Vikipedio artikolon pri li, en kiu la anonimulo suspektigis lin pri kontakto al murdo de Robert kaj John Kennedy. Tiu versio estis nur en septembro de 2005 malkovrita far amiko de Seigenthaler. Post lia kontakto al Vikipedio, la artikolo estis forigita. Seigenthaler nomis Vikipedio la 29-an de novembro 2005 pro tiuj kulpigoj sentaŭga por esplorfonto (‘’"...Wikipedia is a flawed and irresponsible research tool...[f]or four months, Wikipedia depicted me as a suspected assassin."’’). Tio ekis diversajn komentariojn pri la temo kaj fidindeco de Vikipedio.
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
Ĉefe en la plej arida orienta parto de Ogo, la ebenaĵo kun kelkaj izolitaj montoj laŭgrade deklivas al la Hinda Oceano kaj en centra Somalio konstituas la ebenaĵon de Mudugo. Plej grava eco de tiu orienta sektoro estas la longa kaj larĝa valo de Nugaal, kun sia reto de sezonaj akvofluoj aŭ gvadioj aŭ ŭadioj. La rivero Nugaal enfluas en la Hinda Oceano ĉe Eyl. La populacio de la orienta areo konsistas ĉefe el paŝtistaj nomadoj.
John Seigenthaler
Vikipedio kaj li
La anonimulo malvualiĝis kiel Brian Chase dungito (kaj en kelkaj tagoj maldungito de Rush Delivery. La aferon spuris Daniel BRANDT.
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
La okcidenta parto de la ebenaĵo Ogo estas trapasita de multaj malprofundaj valoj kaj sekaj akvofluoj. Jara pluvo estas pli granda ol en oriento, kaj estas ebenaj areoj de plugebla tero kiu havigas hejmon por kultivistoj de seka agrikulturo. La okcidenta areo havas konstantajn putojn al kiuj la hegemonia nomada populacio revenas dum la sekaj sezonoj. La okcidenta ebenaĵo deklivas milde suden kaj merĝas en areo konata kiel Haŭd, larĝa, ondeca tereno kiu konstituas kelkajn el la plej bonkvalitaj herbejoj por la somalaj nomadoj, spite la manko de pluvo dum pli da duono de la jaro. En naturaj subaĵoj dum pluvperiodoj aperas lagoj kaj lagunoj.
La zono Haŭd pluas pli da 60 km en Etiopio, kaj la ampleksa Somalia Ebenaĵo, kiu kuŝas inter la nordaj somaliaj montoj kaj la altaj teroj de sudorienta Etiopio, etendiĝas suden kaj orienten tra Etiopio al centra kaj sudokcidenta Somalio. La parto de Haŭd en Etiopio estis kialo de traktato de la kolonia epoko. En 1948, sub premo de la aliancanoj de la Dua Mondmilito kaj la malvenko de somaloj, la britoj "redonis" la zonon de Haŭd (grava somalia herbeja areo kiu estis supozeble 'protektita' de la britaj traktatoj kun la somaloj en 1884 kaj 1886) kaj la regionon de Ogadeno al Etiopio, baze sur traktato subskribita en 1897 per kiu la britoj cedis somaliajn teritorion al la etiopia imperiestro Menelik kontraŭ ties helpo kontraŭ ŝtelado fare de la Somalaj klanoj. Britoj inkludis la kondiĉon ke somalaj nomadoj rehavu sian aŭtonomion, sed Etiopio tuj postulis suverenecon super ili. Tion volis ŝanĝi Britio en 1956 malsukcese. La afero estas konsiderinda kialo de regiona konfliktaro.
Freddie Green
Vivo
La ritmosekcio ludis tiamaniere, ke neniu instrumento estis pli laŭta ol la alia, kaj ke Basie pretendis la ritmon. Kiam tiu staris firme, la aliaj transprenis kaj tenis ĝin. Green estis pioniro de la gitarludo en la ritmosekcio de bandego. Green kontrolis la ritmon en la postaj bandoj kun ne plu fidindaj muzikistoj. Tio samiel lia preciza ritma laboro alportis al li la moknomon S-ro Ritmo.
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
Sudokcidenta Somalio ĝuas la du ununurajn konstantajn riverojn de la lando, nome Jubba kaj Shabele. kun la fontoj en la etiopiaj altaj teroj, tiuj riveroj fluas ĝenerale suden, farante ampleksajn valojn en la Somalia Ebenaĵo dum ties descendo al la maro; la ebenaĵaj altetaĵoj falas rapide en tiu areo. La apuda marborda zono, kiu inkludas la malsupran enhavon de la riveroj kaj etendiĝas el Mudug al lalimo kun Kenjo, averaĝas 180 m super marnivelo.
La rivero Jubba eniras em la Hinda Oceano ĉe Kismajo. Kvankam la rivero Shabeelle ŝajne atingas la maron ĉe Merko, ties fluo supozeble ŝanĝis dum prahistorio. La Shabeelle nunutempe turniĝas sudokcidenten ĉe Balcad (ĉirkaŭ 30 km norde de Mogadiŝo) kaj paralele al la marbordo dum pli da 85 km. La rivero estas konstanta nur je punkto sudokcidente de Mogadiŝo; tamen ĝi konsistas el marĉaj areoj kaj sekaj riverpartoj kaj fine perdiĝas en la sablo oriente de Jilib, ne malproksime de la rivero Jubba. Dum la inundosezonoj, la Shabeelle povas plenigi sian ujon ĉe Jilib kaj okaze povas rompiĝi al la rivero Jubba pli sude. Favora pluvo kaj grundokondiĉoj faras fruktodonan agrikulturan areon en la regiono kaj la centro de la plej granda malnomada populacio.
En plej parto de norda, nordorienta kaj nordocentra Somalio, kie pluvo malabundas, la vegetaĵaro konsistas el disigaj malaltaj arboj, inklude variajn akaciojn, kaj disigegaj herbomakuloj. Tiu vegetaĵaro estas nur kombino de malaltaj makisoj kaj herbaroj en la tre aridaj areoj de la nordoriento kaj laŭlonge de la Golfo de Adeno.
Dum altaĵoj kaj pluvo pliiĝas en la maraj teritorioj de la nordo, la vegetaĵaro iĝas pli densa. Aloo estas komuna, kaj en la plej altaj ebenaĵoj de Ogo estas arbaroj. Ie super 1,500 m, estas restaĵoj de arbaroj de junipero (protektita de la ŝtato) kaj areoj de Candelabra euphorbia. En la pli aridaj altaj teroj de nordoriento, arboj de Boswellia kaj Commiphora estas fontoj, respektive, de olibano kaj mirho pro kio Somalio estis konata ekde antikveco.
Larĝa ebenaĵo ĉe la norda urbo de Hargeysa, kiu ricevas kompare multan pluvon, estas kovrita nature de arbaroj (multe el kiuj estis senarbarigitaj de tropaŝtado) kaj ie de ekstensaj herbejoj. Partoj de tiu areo estis kultivataj ekde la 1930aj jaroj, produktante sorgon kaj maizon; en la 1990aj jaroj tiu ĉi konstituis la ununuran signifan regionon por kultivado for de sudokcidenta Somalio.
Sude de Hargeysa estas kovrita ĉefe de duonarida arbaro de disigitaj arboj, ĉefe akacioj, kaj herboj kiuj inkludas speciojn utilajn por brutobredado. En la ebenaĵo de Mudug en centra Somalio, arideco pliiĝas kaj vegetaĵaro iĝas subdezerteca. Pli sude la tereno laŭgrade ŝanĝas al duonaridaj arbaroj kaj herbejoj dum la ĉiujara pluvo pliiĝas.
La regiono de la riveroj Shabeelle kaj Jubba estas relative bone akvigita kaj konstituas la plej plugebla zono de la lando. La malaltaj teroj inter la riveroj permesas riĉan paŝtadon. Tie estas aridaj kaj subaridaj savanoj, malferma arbaro kaj arbustejojkiuj inkludas ofte abundan herbaron. Estas areoj de herbejoj, kaj en malproksima sudokcidente, ĉe la limo kun Kenjo, troviĝas kelkaj ĉiamverdaj arbaroj.
Laŭlonge de la Hinda Oceano el Mereeg, ĉirkaŭ 150 km nordoriente de Mogadiŝo, sudokcidente ĉe Kismajo kuŝas mallarĝa marborda dunaro. Tiu areo estas kovrita de disiga arbustejo kaj herbo kie pluvo sufiĉas. Tropaŝtado, ĉefe en la areo inter Mogadiŝo kaj Kismajo, kaŭzis la detruon de la protekta vegetalkovrilo kaj la laŭgrada movo de la dunoj internen. Ekde la fruaj 1970aj jaroj oni klopodas stabiligi tiujn dunojn per replantado.
Alia vegetaĵaro inkludas plantojn kaj herbojn de la marĉoj kien la rivero Shabeelle enfluas plej parton de la jaro kaj en aliaj grandaj marĉoj ĉe Malsupra Jubba. Estas Manglejoj laŭlonge de la marbordo, ĉefe el Kismajo ĉe la limo kun Kenjo. Nekontrolita ekspluatado ŝajne kaŭzis grandan damaĝon al arbaroj en tiu areo. Aliaj maglejoj situas ĉe Mogadiŝo kaj je multaj lokoj laŭlonge de la nordorienta kaj norda marbordoj.
Situo: Orienta Afriko, borde de la Golfo de Adeno kaj la Hinda Oceano, oriente de Etiopio
Geografiaj koordinatoj:
Mapo: Afriko
Etendo:
totalo: 637,657 km²
tero: 627,337 km²
Malá Bučina
Malá Bučina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Velvary en distrikto Kladno. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
akvo: 10,320 km²
Malá Bučina
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
Etendokomparo: iom pli malgranda ol Teksaso
Freddie Green
Vivo
Post la morto de Basie Green laboris i. a. en la Basie-Band kaj kun la bando Manhattan Transfer.
Nur maloftege ekestis sonregistraĵoj kun aliaj muzikistoj, ekz. Benny Carter, Lionel Hampton, Kenny Burrell, Billie Holiday, Sonny Stitt, Big Joe Turner (Boss of the Blues, 1956) aŭ Lester Young.
20306 Richarnold
20306 Richarnold estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard Arnold, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search de 2004. Li instruas ĉe la Guilderland Central High School de Guilderland Center (Nov-Jorkio, Usono).
Geografio de Somalio
Tereno, Vegetaĵaro kaj Akvo
Landlimoj:
totalo: 2,366 km
Marbordo: 3,025 km
Marpostulo:
teritoria maro: 200 nm (370.4 km)
Klimato: ĉefe dezerto; decembro al februaro - nordorienta musono, mezaj temperaturoj norde kaj tre varmaj sude; majo al oktobro - sudokcidenta musono, varmega norde kaj varma sude, neregula pluvo, varmaj kaj humidaj periodoj (tangambili) inter musonoj
Tereno: ĉefe ebena al ondeca ebenaĵo kaj montetoj norde
Plej altaĵoj:
plej malalta punkto: Hinda Oceano 0 m
plej alta pinto: Ŝimbiriso 2,416 m
Naturaj resursoj: uranio kaj larĝe neekspluatitaj rezervoj de fero, stano, gipso, baŭksito, kupro, salo
Teruzo:
arbaroj: 26%
aliaj: 3% (1993)
Irigaciita tero: 1,800 km² (1993)
Medio - temoj: malsato; uzo de poluita akvo kontribuas al sanproblemoj ĉe homoj; senarbarigo; tropaŝtado; grunderozio; dezertigo
-104
En la jaro 104 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Pedagogo
Pedagogo estas persono, kiu profesie okupiĝas pri pedagogio, do pri edukado kaj instruado de infanoj, junuloj aŭ plenkreskuloj, aŭ specialisto pri pedagogio kiel pri scienca fako. La nomo ne indikas biologian sekson, per la esperanta gramatiko eblas diferencigi al virpedagogo kaj pedagogino.
Pedagogiisto estas sciencisto studanta la pedagogion, ĝian historion, evoluon, ĝiajn metodojn kaj teoriojn.
Pegagogia laborulo estas persono, kiu kontribuas al edukado, ekz. direktoro de lernejo, vicdirektoro, instruisto, metia majstro instruanta metilernanton, trejnisto de sportlernejo, muzika instruanto en muziklernejo, staĝisto, edukisto en studenthejmo, vartistino, infanĝardenistino, guvernistino, gvidanto de somera infantendaro k.s.
Jen parta listo de pedagogoj (listigita laŭ alfebeto de la familia nomo).
Ransweiler
Ransweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kenichi Tomabechi
Kenichi Tomabechi (苫米地 健一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock.
Preĝejo de la Porciúncula (Bogoto)
La Preĝejo de Nia Sinjorino de la Anĝeloj de la Porciúncula, aŭ simple Preĝejo de la Porciúncula estas religia templo de katolika kulto dediĉita al la itala Porziuncola, nome la loko kie komencis la movado de Franciskanoj, en la suburbo Chapinero de la urbo Bogoto, en Kolombio. Tiu preĝejo estas situa ĉe la avenuo Chile kun carrera Once (strtao 11a), en plena financa centro de la landa ĉefurbo. Ĝi estas krome unu el la bogotaj preĝejoj kie okazas pli multe da funebraj ceremonioj.
Sovaĝaj rozoj
Sovaĝaj rozoj aŭ sovaĝrozoj estas rozoj, kiuj ne kreiĝis el krucigado de pluraj rozospecioj. Ili estas naturaj, nebreditaj rozoj. En hortikulturo ili formas unu klason de rozoj
Priskribo
Por la karakterizaĵoj vidu la artikolon rozo (Rosa).
Le Passager de l'été (filmo)
Le Passager de l'été (Somera pasaĝero) estas franca filmo de Florence Moncorgé-Gabin, aperinta en 2006.
Sovaĝaj rozoj
Priskribo
Sovaĝaj rozoj kaj iliaj varioj estas ĝenerale arbustoj: La floroj estas neplenaj aŭ simplaj kaj havas kvin petalojn. La floroj havas multajn stamenojn. La planto formas karnecajn rozfruktojn. Krom tio la ĝenerala aspekto (grandeco kaj formo) estas tre varia. Ekzistas sovaĝaj rozoj kun kreskoalto de nur 15 cm. La grimpanta rozo Rosa gigantea povas atingi 30 metrojn. Ĝi hejmas en kelkaj regionoj de Azio, ekzemple en Ĉinio kaj Hindio. Ankaŭ ekzistas vertikale kreskantaj arbustoj, kiuj per stolonoj formas grandajn densejojn.
Le Passager de l'été (filmo)
Temo
En 1950, en postmilita tradicia kaj kampara Normandio de Cotentin, dum multaj viroj mortis dum bataloj aŭ malaperis, lasante vidvinojn kaj orfojn solaj en laborema kaj kruda mondo, Joseph, parttempa juna agrikulturisto iras de bieno al bieno por dungiĝi. Li trovas laboron en la familia biendomo de Monique, kiu restinte sen novaĵoj de sia edzo depost la milito, malfacile mastrumas la bienon sola kaj vivas inter virinoj kun sia bopatrino vidvino kaj sia filino ankoraŭ fraŭlino, instruistino en la vilaĝo.
Sovaĝaj rozoj
Historio kaj utiligado
Jam la Babilonanoj bredis kaj utiligis rozojn kaj konservis la odoron de iliaj floroj: Ili trempis rozajn petalojn en graso kaj faris el tiu bonodoran ungventon. En Persujo oni inventis supozeble la distiladon de rozoleo, kiu ankaŭ estis konata de la romianoj. Ankaŭ en Ĉinio la kultivado de sovaĝaj rozoj estis konata frue.
Le Passager de l'été (filmo)
Temo
Rapide, la juna kaj aminda Joseph dissemas perturbon de sentimentoj kaj deziroj en la farmo kaj vilaĝo ĉe tiuj solecaj virinoj, izolitaj en profunda kampara vivo, kies unuopajn vivojn li profunde markas.
Sovaĝaj rozoj
Historio kaj utiligado
Ĉirkaŭ la jaro 1600 venis el Azio al Eŭropo la flava rozo (Rosa foetida ), per kiu ĉiuj modernaj flavaj kulturrozoj estis breditaj. Grandskala roza bredado tamen nur komenciĝis, kiam en okcidenta Eŭropo en la malfrua 18-a jarcento komencis interkruciĝi aziaj kaj eŭropaj rozoj.
En la bredado de la rozaj klasoj precipe sep specioj estis gravaj – de ili devenas preskaŭ ĉiuj kulturformoj de la ĝardenrozoj: Rosa chinensis, Rosa gigantea, Rosa multiflora, Rosa moschata, Rosa fedtschenkoana, Rosa gallica kaj Rosa foetida. Krome Rosa rugosa havis certan rolon dum la lastaj jaroj. Per tiu enkruciĝo de Rosa rugosa la ĝarenrozoj fariĝis pli vintrorezistaj kaj pli rezistaj kontraŭ malsanoj.
Ekologia signifo
Por la ekologia signifo vidu la ĉefartikolon rozoj (Rosa).
Specioj kaj disvastigo
Pri la naombro de rozaj specioj kaj ilia disvastigo informas la artikolon rozoj (Rosa).
David Bronŝtejn
David Ionoviĉ BRONŜTEJN (Давид Ионович Бронштейн; naskiĝis la 19-a de februaro, 1924, mortis 5-a de decembro, 2006) estis soveta ŝakisto. Li estas priskribata kiel majstro de ŝaka taktiko.
Bronŝtejn naskiĝis en Ukrainio en 1924. Lia avo instruis lin ludi ŝakon kiam Bronŝtejn estis sesjaraĝa. Pli malfrue li studis ŝakon kun la fama ŝakmajstro Aleksander Konstantinopolski. En 1944 Bronstejn venkis al Miĥail Botvinnik en la soveta ĉampionado.
Bronŝtein ludis kontraŭ Botvinnik en la 1951 mundĉampionado, sed ne povis gajni; Botvinnik gardis sian titolon. (Ambaŭ ludistoj tenis dek du poentojn.)
Nova Lingvafrankao
Nova Lingvafrankao aŭ Elefeno (memnome Lingua Franca Nova, LFN aŭ Elefen) estas planlingvo kreita en 1965 de psikologo d-ro C. George Boeree el la Universitato Shippensburg en Pensilvanio. Nova Lingvafrankao baziĝas sur la franca, itala, portugala, hispana kaj kataluna. La projekto do klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj. La lingvo estas fonetike skribita per 22 literoj de la latina alfabeto aŭ de la cirila. Ĝi estas naturalisma planlingvo bazita sur latinidaj lingvoj, specife sur kreoloj, kiel sur Papiamento kaj Ĉavakano kaj tiel plu. LFN prenas sian nomon de mezepoka Lingvafrankao.
Oni ne konfuzu ĝin kun alia similnoma projekto de 19a jarcento citita de Louis Couturat kaj Leopold Leau, en ilia Histoire de la langue universelle, kiu nomiĝis simile Lingua franca nuova.
Repinne
Situo
Repinne situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Volovec-Miĵgirja. La lasta troviĝas 7 km-ojn.
Nova Lingvafrankao
Alfabeto kaj prononco
Oni povas uzi la latinan aŭ la cirilan skribon.
Repinne
Historio
En 1910 loĝis en Repenye (repenje) 1626 da homoj, rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato. Ĝis 1920 Repenye apartenis al Hungara reĝlando, al provinco Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. La 14-an de marto 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio, kies prezidanto estis Aŭgustin Voloŝin. Sekvantan tagon, la 15-an de marto Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Repinne/Repenye. Ekde 1945 la Transkarpata provinco, do ankaŭ Repinnoje apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Nova Lingvafrankao
Akcento
La akcento lokiĝas sur la vokalo antaŭ la lasta konsonanto, escepte antaŭ la plurala finiĝo -s (se ekzistas), de la vorto. La duonvokalon de diftongo oni konsideras kiel konsonanton. Sed kiam du finaj vokaloj estas ea, ae, eo, oe, ao, oa, aŭ ui, la akcento troviĝas sur la unua vokalo de la vokalduopo.
mision /mi.si.'on/, bonsai /bon.'saj/, emosio /e.'mo.si.o/, martes /mar.'tes/, mares /'ma.res/, tio /'ti.o/, deluvio /de.'lu.vi.o/, jelosia /ʒe.'lo.si.a/, numero /nu.'me.ro/. numeros /nu.'me.ros/, idea /i.'de.a/, ideas /i.'de.as/, coneo /ko.'ne.o/, asentua /a.'sen.tu.a/, asentuas /a.'sen.tu.as/, lingua /'lin.gwa/, linguas /'lin.gwas/, produi /'pro.'du.i/
Notu, ke la akcento ne tre gravas en LFN kaj akcentaj variaĵoj ne malhelpus komprenon. La kreinto de LFN verŝajne rekomendas nestriktecon pri akcentoj.
Morfologio
La gramatiko estas bazita sur latinidaj kreolaj lingvoj (la moto de la lingvo estas "Lingua Franca Nova – la creol per la mundo!"). La pasintan tempon indikas vorteto ia kaj la futuron la vorteto va antaŭ la verbo.
La pluralo estas formata per la nura gramatika sufikso: -s (aŭ -es post konsonantoj). Estas prefiksoj kaj sufiksoj por derivado: -or por persono, kiu faras ion lige kun sia rolo aŭ profesio kaj -eria por laborejo, butiko.
La verboj povas esti uzataj kiel substantivoj sen ŝanĝo, la adjektivoj kaj adverboj ankaŭ povas esti uzataj kiel substantivoj.
La vortprovizo havas 14.000 vortojn.
Sintakso
Ĝi havas striktan vortaranĝaĵon: subjekto—verbo—objekto
Subjekto kaj objekto: partikulo—substantivo—adjektivoj
Verbo: helpverboj—verbo—adverboj
Literaturo
La unua libro publikigita en Nova Lingvafrankao estis La aventuroj de Alico en Mirlando, tradukita de Simon Davies. La unua originala verko estis La xerca per Pahoa, verkita de Vicente Costalago. La dua originala verko estis La marcia nonconoseda, ankaŭ verkita de Vicente Costalago.
Ekzemplo de teksto
Lingua Franca Nova es desiniada per es un lingua vera simple, coerente, e fasil aprendeda, per comunica internasional. El ave varios cualia bon: Lingua Franka Nova estas kreita por esti lingvo vere simpla, konsekvenca, kaj facile lernebla por la internacia komunikado. Ĝi havas plurajn ecojn:
121536 Brianburt
121536 Brianburt estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 5:11 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian J. Burt, programisto ĉe la Observatorio Lowell. Lia esploroj inkludas spektroskopiajn studojn pri asteroidoj kaj li faris signifajn kontribuojn al la spektraj enketoj MITHNEOS kaj MANOS pri apudteraj asteroidoj.
1667
1667 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
Mariinskij-Baleto
La Mariinskij-Baleto estas baleta kompanio kun sidejo en la Mariinskij-Teatro en Sankt-Peterburgo en Rusio. La Mariisnkij-Baleto estas la gepatra kompanio de baleta lernejo Baleta Akademio de Vaganova.
La Mariinskij-Baleto estis fondita en la 1740-aj jaroj, post la formigo de la unua rusia danca lernejo, Imperia Teatra Lernejo (nun Baleta Akademio de Vaganova), en la 4-a de majo de 1738.
Tre malgranda informo estas pri la komencaj jaroj de la baleta kompanio, tamen estas sciate, ke ambaŭ la lernejo kaj la baleta kompanio estis ligitaj per nomo, iĝante la Imperia Baleta Lernejo kaj Imperia Rusia Baleto, nomoj, kiuj estis uzataj ĝis la fino de la imperia regado. En la fino de la 18-a kaj komenco de la 19-a jarcentoj, la Imperia Rusia Baleto plialtiĝis al la elstareco kaj dungis iujn el la plej influaj kaj famaj personoj en baleta historio, inter ili Charles Didelot, Marie Taglioni, Christian Johansson, Enrico Cecchetti, Jules Perrot, Fanny Cerrito kaj Carlotta Grisi.
Sekve de la Rusia revolucio de 1917, la soveta registaro decidis ke la baleta lernejo kaj kompanio estas nedezirataj simboloj de la carisma reĝimo kaj fermis ilin ambaŭ. La baleta kompanio la unua estis refondita, iĝanta konata kiel la Soveta Baleto, kaj la lernejo estis re-malfermita poste kiel la Leningrada Ŝtata Dancoordiga Lernejo, ambaŭ restantaj en iliaj antaŭaj situoj.
Sekve de morto de Sergej Kirov en 1934, la Soveta Baleto estis renomita al Kirov-Baleto, ĉi-tiu nomo estas plej kutime uzata por identigi la kompaniom ĝis nun. Post la fino de komunista regado, ambaŭ la baleta kompanio kaj opera kompanio de la Mariinskij-Teatro estis ligitaj al la teatro per nomo, iĝante la Mariinskij-Baleto kaj Mariinskij-Opero kaj ambaŭ kompanioj estas regataj de la teatro mem. Antaŭe la kompanio havis sidejon en la Bolŝoj-Kamennij-Teatro, antaŭ kiam ĝi estis malkonstruita kaj anstataŭita per la nun ekzistanta teatro. Ĉi tiu estas malsama de la Bolŝoj-teatro en Moskvo, kiu estas la hejmo de la Bolŝoj-Baleto.
Dancoordigistoj:
Taloso (mitologio)
Taloso aperas en helena mitologio minimume dufoje, kaj nome kiel du diversaj figuroj.
Taloso - kupra giganto, kiu pro Zeŭsa ordono gardis insulon Kreton. Tio estas unusola informo pri li, lia origino ne estas klarigita. Zeŭso komisiis lin per gardado de haveno por la reĝo Minoo, por protekti lin kontraŭ malamikaj aŭ nedezirataj personoj. Kiam ekzemple Argonaŭtoj dum sia vojaĝo el Kolĉido volís tie preni provizon de trinkakvo, rifuzis ilin Taloso kaj ne rekonis eĉ staton de neceso, nek ke Argonaŭtoj volis tujtuje post preno de akvo la havenon denove forlasi. La giganto malebligis al ili eniri perforte, ĵetadis kontraŭ ili grandajn ŝtonojn, do neestis alia vojo ol ke sorĉistino Medea, edzino de Jazono, la giganton endormigu. Kiam li alteriĝis elpuŝigis el sia kokso kupran najlon, kiu fermis lian vejnon, per kio la giganto mortis pro sangoperdo. Ni povas nur bedaŭri mortigon de la giganto Taloso. Eblas, ke li pli poste preventus invadon de barbaraj gentoj en Kreton. Ili ruinigis Dedalaj konstruaĵojn kaj aliajn kulturajn memoraĵojn. Sed tio okazis nur en la 12-a jarcento aK., la barbaroj estis doroj, unu de grupoj de estontaj grekoj.
Dedalo estis pro tiu ĉi faro kondamnita al puno de morto. Li fuĝis en Kreton, kie laboris por la reĝo Minoo. Konstruis por li palacon kun legenda Labirinto, en kiu estis kaŝita monstra kreitaĵo Minotaŭro. Nur post kelkaj jaroj Dedalo sukcesis fuĝi el Kreto, kiam li konstruis flugilojn el birdaj plumoj. Sed dum flugo trans la maro lia filo Ikaro elflugis tre alten, la vakso varmiĝis, la plumoj liberiĝis kaj Ikaro falegis en maron. Poste Dedalo flugis ĝis Sicilio kaj tie ricevis azilon ĉe la reĝo Kokalo. Kiam lin tie atingis la reĝo Minoo, Dedalo rafinece murdis lin. Tio gajnigis al li dankemon de atenanoj, kies Minoo estis malamiko. Ili nuligis jam de longe faritan kondamnon de morto kaj Dedalo post longa tempo povis reveni en sian naskiĝurbon.
Takashi Imoto
Takashi Imoto (井本 喬士, n. ) estas japana futbalisto.
Stephanoaetus
Stephanoaetus estas genro de tre grandaj rabobirdoj konataj ankaŭ kiel Kronagloj el subsahara Afriko kaj Madagaskaro. Nur unu el la du konataj specioj estas vivanta dum la alia estas formortinta.
Șelimbăr
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 958 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj); en 1992 1 825 (rumanoj). En la censo de 2002 la 2 014 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn: