cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mistraso
Mistraso (Μυστράς en la Kroniko de Morejo) estas fortikigita urbo kaj eksa komunumo[//en.wikipedia.org/wiki/Communities_and_Municipalities_of_Greece] en Lakonio, Peloponezo, Ekde la 2011 registara reformo ĝi estas parto de la komunumo Sparti, de kiu ĝi estas urbero. Lokita sur monto Tajgeto, proksime al antikva Sparto, Mistraso servis kiel ĉefurbo de la Bizanca Moreja Despotlando en la 14a kaj 15a jarcentoj, dum kiuj ĝi spertis periodon de prospero kaj kultura florado. Ĝi restis loĝata dum la Otomana periodo, kiam Okcidentaj vojaĝantoj misidentigis ĝin kiel la antikva Sparto. En la 1830aj jaroj, la loĝantoj forlasis ĝin kaj ekkonstruis la novan urbon de Sparti, proksimume ok kilometroj orienten.
Historio
En 1249, Mistraso fariĝis la seĝo de la Latina Princlando de Aĥeo, fondita en 1205 post la konkero de Konstantinopolo dum la Kvara Krucmilito. Princo Vilhelmo la 2-a Vilhardŭina, pranevo de la historiisto de la Kvara Krucmilito Gofredo de Vilhardŭino, konstruis palacon tie.
En 1261, la Latinoj cedis Mistrason kaj aliajn fortikaĵojn en sudorienta Peloponeso por elaĉeti Vilhelmon 2-an, kiu estis kaptita en Pelagonio. Mikaelo la 8-a Palaeologo estigis la urbon seĝo de la nova Moreja Despotlando. Ĝi restis ĉefurbo de la despotlando, regita de parencoj de la Bizanca imperiestro, kvankam la Venecianoj tamen kontrolis ĝian marbordon kaj insulojn. Mistraso kaj la kromo de Morejo iĝis relative prosperaj post 1261, kompare kun la kroma imperio. Sub la despoto Teodoro ĝi fariĝis la dua plej grava urbo en la imperio post Konstantinopolo kaj la palaco de Vilhelmo la 2-a fariĝis la dua loĝejo de la imperiestroj. La ĉefa preĝejo de Brontoĥion Monaĥejo estis kompletigata ĉirkaŭ 1310.
La freskoj en la preĝejo de Peribleptos Monaĥejo, datiĝantaj inter 1348 kaj 1380, estas tre malofte supervivinta malfru-bizanca ciklo, kruca por la kompreno de Bizanca arto.
Mistraso aldone estis la lasta centro de Bizanca erudicio; la Novplatonisma filozofo Georgo Gemisto Pletono vivis tie ĝis sia morto en 1452. Li (kaj aliaj eruditoj bazitaj en Mistraso) influis la Italan Renesancon, precipe kiam li akompanis la imperiestron Johanon la 8-an Paleologan al Florenco en 1439.
La lasta Bizanca imperiestro, Konstantino la 11-a Paleologa, estis despoto ĉe Mistraso antaŭ ol entroniĝi. Demetrio Paleologa, la lasta despoto de Morejo, kapitulacis la urbon al la Otomana imperiestro Mehmedo la 2-a en 1460. Je la nomo Mezistre, ĝi estis la seĝo de turka sanĝako. La Venecianoj okupis ĝin de 1687 al 1715, sed alie la Otomanoj tenis ĝin ĝis 1821 kaj la komenco de la Milito por Sendependiĝo de Grekio. Oni forlasis ĝin sub Reĝo Otto por la tutnove rekonstruita urbo de Sparto.
En 1989 la ruinoj, inkluzive de la fortikaĵo, palaco, preĝejoj kaj monaĥejoj, estis nomitaj Monda Heredaĵo de Unesko.
Geografio
La sidejo de komunumo Mistraso estas en urbero Magulao.
Fondaĵo Giordano Bruno
La Fondaĵo Giordano Bruno estas germana fondaĵo sen profitcelo. Ĝi estis fondita en 2004 kaj eknomiĝis Giordano Bruno, kiu estis kondamnita pro herezo kaj viv-bruligita je la ordono de la Romkatolika Eklezio en 1600.
Priskribo
De sia ekesto, la fondaĵo estis forte influata de la laboro de Karlheinz Deschner. La Fondaĵo Giordano Bruno estis aparte kritikema rilate la religiojn, kiujn ĝi rigardas « malbon-efika sur la kultura evoluo de la homaro ĝis la nuna epoko ». Kun la oficiala celo starigi « kulturon kun humanisma idealo kaj inspirita de la Klerisma jarcento », ĝi kontraŭas kaj « la idealon de la germana kristana kulturo » kaj la unuforman multkulturismon.
Agadoj
La asocio laboras pri diversspecaj temoj :
Kunlabore kun la Humanisma Asocio de Germanio, ĝi proponas "Humanisman Informo-Servon", kiu alportas por larĝa publiko, humanismajn vidpunktojn pri la aktualaĵoj.
Premio Deschner
En 2004, dum Karlheinz Deschner celebris sian 80an datrevenon, la fondaĵo anoncis la kreadon de semestra premio liahonore. La premio, kiun konsistigas je sumo de 10 000 eŭroj, estas aljuĝata al individuoj aŭ al organizaĵoj kiuj "kontribuas laŭ eksterordinara maniero al la laika, scienca aŭ humanisma celoj". La unuan Premion Deschner ricevis Richard Dawkins la 12an de oktobro 2007.
Nacia akvovojo de Germanio
Bundeswasserstraße estas nacia akvovojo de la ŝtato Germanio. Pri ili respondecas la federacia (nacia) administrado. Ekzistas ankaŭ akvovojoj sub la regado de la federaciaj landoj. Al la naciaj akvovojoj apartenas la ŝipkanaloj por la enlanda ŝiptrafiko same kiel la ŝipovojoj proskisme de la marbordo.
Cavizzana
Cavizzana estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Caldes kaj Cles.
Cavedine
Cavedine estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Trento, Lasino, Dro, Cimone, Villa Lagarina kaj Drena.
Robert Castelló
Robert CASTELLÓ (naskiĝis en 1914, mortis la en Andoro) estis kataluna esperantisto loĝanta en Andoro, kie li estis delegito. Li donacis sian imponan bibliotekon pri internaciaj lingvoj al la Hispana Esperanto-Muzeo en Sant Pau d'Ordal. Krom Esperanton, li uzis Idon.
11621 Duccio
11621 Duccio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Je la epoko de la, la duona grandakso de ĝia orbito estis 3,19956863 , tio, kiu metas ĝin 64 532 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al Duccio Bartolini, juna frato de la unua malkovrintino.
Granda Vortaro Germana-Esperanta. Kajero 1
Granda Vortaro Germana-Esperanta, estas vortaro, verkita kaj eldonita de L.L. Zamenhof. "Kajero 1" aperis en 1894 en Odeso. En 1968 Artur E. Iltis fotoreprese reeldonis la kajeron.
Paĝoj 1-16
<Gallery> Dosiero:1894 1 Germana 03.jpg Dosiero:1894 1 Germana 04-05.jpg Dosiero:1894 1 Germana 06-07.jpg Dosiero:1894 1 Germana 08-09.jpg Dosiero:1894 1 Germana 10-11.jpg Dosiero:1894 1 Germana 12-13.jpg Dosiero:1894 1 Germana 14-15.jpg Dosiero:1894 1 Germana 16.jpg </Gallery>
Kalvinana preĝejo (Kunszentmiklós)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en Kunszentmiklós.
Historio
En la 1600-aj jaroj oni konstruis la unuan provizoran kalvinanan preĝejon de Kunszentmiklós. Tiutempe la loĝantoj apartenis al la kalvinanoj. En 1734 oni konstruis pli novan preĝejon, kiu jam havis ŝtonan fundamenton. Post 2 jardekoj alvenis permeso konstrui turon, kiu estis malalta. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1786-1792 (sed la kvadrata turo konstruiĝis jam pli frue en 1751), poste oni malkonstruis la malnovan. En 1819 la turo plialtiĝis, tial oni profitis ĝin ankaŭ la fajrobrigado por tuj ekvidi fajron, krome orgeno alvenis. Inter 1891-1911 episkopo Sándor Baksay konstruis la enirejan timpanon, li faris aliajn ŝanĝetojn, fine li establis novan orgenon. En 2002 la turo, en 2005 la navo renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ placo, apude monumento pri la supre menciita Sándor Baksay estis konstruita en 2004. La fasado komenciĝas kun la turo, kies piedo estas la ĉefenirejo. Sur la muro estas memortabulo pri la inundoj. La sanktejo estas duonronda. Interne 2 galerioj estas videblaj.
4261 Gekko
4261 Gekko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la observatorio, elde kie ĝi estis malkovrita. Tiu nomo signifas lunlumo en japana lingvo.
(10398) 1997 UP8
(10398) 1997 UP8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Anton Zachariáš
Anton ZACHARIÁŠ (naskiĝis la 14-an de januaro 1938, Vyšná Jedľová - mortis la 13-an de septembro 2000,  Košice), esperantisto ekde la jaroj 60-aj, mortis la 13-an de septembro en Košice (Slovakio). Unu el la plej bonaj E-instruistoj laŭ la rekta metodo, li estis populara pro gvido de kursoj vaste tra Eŭropo, de Litovio ĝis Hispanio. Ekde 1972 li regule instruis en Someraj E-Lernejoj en Slovakio, kaj lastfoje li gvidis internacian kurson por progresintoj unu monaton antaŭ sia forpaso, en Poprad. Regula kontribuanto al Esperantisto Slovaka, li aktivis de plej loka ĝis internacia skalo kaj ĝis 1994 laboris profesie en Slovakia E-Asocio.
Erik Johansson
Erik Johansson (naskiĝis en 1908; mortis la en Gotenburgo) estis sveda esperantisto.
Li estis esperantisto de junaĝo kaj ekkonis sian nederlandan edzinon Jo en Esperanto-kongreso. Li aktivis interalie kiel prezidanto de Esperanto-Societo de Gotenburgo (1977-82) kaj de la Gotenburga sekcio de Kristana Esperantista Ligo Internacia.
Trogen (Supra Frankonio)
Trogen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pietralata
Pietralata estas itala filmo de Gianni Leacche aperinta en 2008. La filmo estas protesto kontraŭ la industrio de kino, kaj estis ekzekutita en la distrikto de Romo kiu havas la saman nomon, en la oriento de la urbo. ;
Temo
Edoardo kaj Giancarlo, du aktoroj amikoj, renkontiĝas denove post multaj jaroj, kaj volas realigi sian ideon eniri en kinon; sed realigi tion malfacilas. Poste, Edoardo suferas fortan deprimon, kaj la familio de Giancarlo volas por li stabilan laboron kiel taksiisto. La situacio de la du amikoj estas malpezigita, danke al du virinoj, Lucrezia kaj Francesca.
Cent vizaĝoj de la koncertejo de Tenerifo
La cent vizaĝoj de la koncertejo de Tenerifo ( cien caras del auditorio de Tenerife) estas artaĵo, kiu konsistas el bildoj de muzikaj artistoj sur rokoj marbordaj apud la Koncertejo de Tenerifo. Ĝin kreis la bulgara artisto Stojko Gagamov en 2010 kaj 2011. Parte la portretoj estas sur betonaj kuboj, sed la pliparto estas sur malhelaj naturaj ŝtonoj.
Gagamov komencis per la vizaĝoj de arĥitekto Santiago Calatrava kaj de kantisto Luciano Pavarotti kaj poste dum ok monatoj aldonis 98 pliajn. Inter ili estas kantistoj, instrumentistoj kaj komponistoj, klasikaj kaj modernaj. Gagamov signas siajn verkojn per la cirila СГ (=SG, por Стойко Гагамов), sed multaj, kiuj ne scias la cirilan alfabeton, emas legi tion kiel "cr".
Por doni al siaj portretoj klaran fonon sur la malhelaj rokoj, Gagamov pentris ilin sur blanka silueto, kelkajn centimetrojn pli granda ol la respektiva portreto. Apud ĉiu portreto estas la (latinlitera) nomo, ne ĉiam tute kompleta; ekzemple Plácido Domingo nomiĝas tie nur Placido, kaj Montserrat Caballé (kiu aperas plurfoje) simple Caballe aŭ Caballé. Foje Gagamov fonetike transliterumis nomojn laŭ diversaj sistemoj, ekzemple la nomon de Mariah Carey, kiu aperas kiel Maraya Keri, aŭ de Freddy Quinn, kiu aperas kiel Freddie Queen.
Gagamov en 2011 konsideris sian verkon finita kaj "unu el la plej grandaj de Eŭropo kaj eble de la mondo" – kredeble en geometria senco.
Lajos Bíró (verkisto)
Lajos BIRÓ [lajoŝ bIrO], hungare Bíró Lajos, Esperante Ludoviko Bíró estis hungara verkisto, ĵurnalisto kaj scenaristo.
Lajos Bíró naskiĝis, kiel Blau Lajos la 22-an de aŭgusto 1880 en Vieno. Li mortis la 9-an de septembro 1948 en Londono.
Ingvar Eriksson
Ingvar ERIKSSON (naskiĝis en 1917; mortis fine de decembro 1999) estis sveda esperantisto, antaŭe delegito de UEA en Falköping (Svedio). Li prizorgis lokan radioprogramon pri Esperanto.
Troisdorf
Troisdorf estas urbo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Rhein-Sieg. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Troisdorf estas ĝemelita kun la franca urbo Évry.
Piano (apartigilo)
Geografia nomo
Piano en la itala lingvo signifas ebena. Ĝi estas uzata kiel geografia nomo.
Rosenbach
Rosenbach (germane: "roza rojo") estas la nomo de pluraj geografiaj objektoj.
Nitry
Nitry estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 371 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Rosenbach
Interalie temas pri la komunumoj
Nitry
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Martine Marquant, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Nitry apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Sprague-Thomson
Sprague-Thomson estas la kromnomo de la unuaj tutmetalaj vagonaroj de la metroo de Parizo.
Ili eltiris ĉi tiun nomon de siaj elektraj ekipaĵoj, sintezo de tiuj disvolvitaj de la du fabrikantoj Sprague kaj Thomson. Ĉi tiu veturanta materialo estis ege fidinda kaj eltena kaj servis de 1908 ĝis 1983.
Serĉoj antaŭ 1908
Post akcidento en stacio Couronnes de la Metroo de Parizo la, la "Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris" (Kompanio de fervojo Metropolitena de Parizo) (CMP) serĉis ekuzi fidindajn kaj sekurajn veturilojn. La ekipaĵo « Thomson Multobla » estis plej ofte adoptita, sed estis kompleksa. Male, la « Sprague » veninta el Usono ne konvinkis.
Motorvagonoj kun du motoroj
La Sprague-Thomson aperis en 1908 per sintezo de la antaŭaj sistemoj. Depost 1907, la "CMP" konstruigis metalajn vagonarojn. La mortorvagonoj 500 formis la unuan serion de Sprague-Thomson, kiun oni familiare nomos « Sprague ». Ĉi tiuj veturiloj tutmetalaj havis, per motorvagono, po du motoroj de 175 ĉp. Vagonaro de kvin veturiloj havis tri motorvagonojn. Enhavante grandan kupeon de elektra aparataro, oni nomis ilin « grandes loges » (grandaj loĝioj).
Post la unua mondmilito, oni konstruis plibonigitajn motorvagonojn kie aparataro okupis malpli da loko: « petites loges » (malgrandaj loĝioj).
Kelkaj motorvagonoj kun granda loĝio estis grupigitaj duope por formi motorvagonojn de konstru-trajnoj kun du loĝioj; ili unue estis grize farbitaj, kaj poste flave farbitaj. La alveno de "TMA" (traktoroj kun aŭtonoma veturo) en la 1980-aj jaroj ebligis elservigi plurajn el tiuj motorvagonoj, elservigo kiu plimultiĝis per la alveno en la 2000-aj jaroj de "TME" (trakoroj kun elektra veturo). Projekto transformi veturilojn de MF 67 en inter-laborejajn konvojojn estis planata por anstataŭigi la Sprague-ojn nun dediĉitajn al tiaj konvojoj. Uzo de lastaj "traktoroj Sprague" ĉesis la pro sekurecaj kialoj; RATP decidis elservigi ĉiujn restantajn traktorojn la. "T.74" kaj "T.94" estis konservitaj de "ADEMAS" dum "T.95" estis konservita de RATP.
Motorvagonoj « Nord-Sud »
La "Société du chemin de fer électrique souterrain Nord-Sud de Paris" (Kompanio « Nord-Sud ») konstruigis de 1910 al 1925 malsamajn Sprague-ojn, kun kvar motoroj de 125 ĉp kaj du motorvagonoj per trajno anstataŭ tri. Ili estis farbitaj per griza-blua koloro por la dua klaso, kaj ne plu malhelverde kiel tiuj de CMP, kaj per ruĝa-flava koloro por la unua klaso. La « Nord-Sud » ankaŭ posedis miksajn veturilojn de unua/dua klaso kiuj veturis sur la malnova linio B (St Lazare - Porte de Saint Ouen/Porte de Clichy).
Motorvagonoj kun kvar motoroj
Iom post iom, framoj pligrandiĝis, trapasante de komence, al  fine. Motorvagonoj kun kvar motoroj de 175 ĉp aperis en 1927 kaj ĉiuj estis longaj. Koloroj (malhelverda, hela, griz-blua) variis dum trapaso de la tempo, same kiel nombro de pordoj trapasis de tri al kvar. Veturiloj de unua klaso estis ruĝaj sur fervojreto de "CMP", flavaj sur « Nord-Sud ». Estis miksaj veturiloj duon-verdaj, duon-ruĝaj. Klasika vagonaro konsistis el du motorvagonoj kun po kvar motoroj, enkadrantaj tri veturilojn, el kiuj meza veturilo estis de unua klaso. Motorvagonoj kun kvar motoroj estis konstruitaj ĝis 1936. Kelkaj devenis de rekonstruitaj malnovaj modeloj kaj estis praktike identaj al novaj.
Malkresko
En 1956, transformiĝo por veturado de vagonaroj sur pneŭoj sur la linio 11 kondukis aron da Sprague al elserviĝo. Ili estis grandparte transformitaj en konstru-materialon. La samo okazos por linio 1 (1963) kaj linio 4 (1967).
Fino
Apero de fer-rada materialo MF 67 en 1968 sur la linio 3 akcelis la elservigon de Sprague. La MF 67 ekipis poste la linion 7 kaj disvastiĝis al multaj linioj. En 1975, la linioj 2, 3 bis, 5, 7 bis, 12 estis plene ekspluatitaj per Sprague kaj la linioj 8, 9, 10 parte. La lastaj motorvagonoj kun du motoroj malaperis en 1976 el la linio 2. Vagonaroj de « Nord-Sud » malaperis en 1972.
Champsecret
Champsecret estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Champsecretois.
Sprague-Thomson
Heredaĵo
Kvin veturiloj (el kiuj du de 2-a klaso kun siaj motorvagonoj, kaj unu de 1-a klaso), estas klasigitaj historia monumento kiel objekto ekde la. Alia veturilo, motorvagono de 2-a klaso kiu estis konservita en deponejo de Vaugirard, estis klasigita la.
Elserviĝintaj motorvagonoj estis transformitaj en "traktorojn Sprague" por servi en konstrulaboroj de la Metroo de Parizo, sed ilia aktiveco definitive ĉesis la.
Listo de francaj senatanoj (periodo 2014-2017)
Tiu artikolo prezentas la liston de la 348 senatanoj de la periodo inter la du senatanaj balotoj (2014-2017), aŭ elektitaj per la senatanaj balotoj de 2011 aŭ 2014 (178 seĝoj renovigitaj okaze de tiu baloto), aŭ anstataŭanto, ĉar la elektitoj estis nomumitaj al la registaro aŭ mortintaj, aŭ elektitaj per partaj senatanaj balotoj.
(12959) 3086 T-2
(12959) 3086 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
NGC 6279
NGC 6279 (aliaj indikoj — UGC 10645, MCG 8-31-17, ZWG 252.13, NPM1G +47.0338, PGC 59370) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
25708 Vedantkumar
25708 Vedantkumar estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vedant Subramaniam Kumar, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la duPont Manual Magnet High School de Louisville (Kentukio, Usono).
Dunoj de Astondo
La Dunoj de Astondo (Dunas de Astondo; Astondoko haremunak) konsistigas geologian formadon lokitan inter la Strando de Astondo (ekstremo de la Strando de Górliz) kaj la Monto Ermua, en la komunumo de Górliz. Ili estas kvalifikitaj kiel loko de komunuma graveco (kodo: ES2130004; areo: ).
Ili inkludas sedimentajn aŭ fosiliajn dunojn: rokoj formitaj de la sedimentado de sablo pelita de la norda vento kaj amasigita en la deklivo de la roko de Astondo, kaj petriĝinta antaŭ ĉirkaŭ ses mil jaroj.
Chanu
Chanu estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chanusiens.
Hrádek (distrikto Znojmo)
Hrádek (Erdberg) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo, proksimume 19 km sudoriente de Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1046.
Noyers
Noyers estas la nomo de pluraj artikoloj.
Runářov
Runářov (Runarz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Konice en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sude de Konice. Ĝi estas kunigita kun Konice per ŝoseo el Jednov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 92 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La plej malnova informo pri Runářov estas el la jaro 1351.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Engelberto la 3-a de Mark
Grafo Engelberto la 3-a de Mark (naskiĝinta proksimume 1330; mortinta la 21-an de decembro 1391) regis la graflandon Mark de 1346 ĝis 1391.
Familio
Engelberto naskiĝis proksimume 1330/1333 kiel plej aĝa filo de Grafo Adolfo la 2-a de Mark – laŭ alia nombrado Adolfo la 4-a – kaj ties edzino Margareta de Kleve. Proksimume 1354 li geedziĝis kun Riĥardisa de Jülich, kiu mortis proksimume 1360. Kun ŝi li havis filinon, Margareta de Mark (mortinta en 1410). Pli malfrue li geedziĝis kun Elizabeta de Sponheim kaj Vianden (mortinta en 1417), filino heredanta de Grafo Simon la 3-a de Sponheim kaj Kreuznach. Per neniu el liaj du edzinoj li naskigis virajn idojn. Lia filino edzigis en 1375 Filipon de Falkenstein kaj Münzenburg (mortinta la 18-an de januaro 1409).
Vivo
Ekestis en 1376/77 denovaj militaj konfliktoj inter la ĉefepikopujo kaj Mark-Kleve. La militon interrompis nur mallongtempe en 1381 batalhalto, kiun peris episkopo Kuno la 2-a de Falkenstein. La konflikto finiĝis nur per la morto de Engelberto en 1391. Li mortis en Kastelo Wetter la Tagon Sankta Tomaso je pesto. Li estis entombigata en la abatopreĝejo de Fröndenberg.
Memoro
Antaŭe Engelberto laŭ la legendo estis ordoninta, ke oni en kaŭzo de atako je la funebra procesio sin defendu, kio poste ankaŭ okazis en Menden je la Tago Sankta Stefano.
La Majovespera Festo en Bochum ĝis nun multelspeze festata onidire devenas de Grafo Engelberto. Kiam li en 1388 konfliktis kun la libera urbo Dortmund, al la kamparanoj de Harpen sukcesis per helpo de la fraŭloj el Bochum, repreni la brutaron ŝtelitan de la Dortmundanoj. Kiel danko la fraŭloj rajtis elpreni el la arbareto Bockholt [fagareto] ĉiun 30-an de aprilo (Majovespero) la plej bonan arbon kaj festi per la enspezita vendosumo.
La Bochumanoj siaflanke dediĉis al li la Engelberto-Fontanon ĉe Kortum-Strato en la urbocentro. Antaŭ la Dua Mondmilito tiu ĉi fontano estis laŭ la stilo de romantisma-milita imago pri kavaliro. La fontano estis, kiel multaj monumentoj, dum la Dua Mondmilito enfandita por armoceloj. La malnova starloko estis inter Kerkweg kaj la nuna subtertramo-alirejo. En la 1960-aj jaroj oni starigis simple modestan variaĵon kelkajn metrojn distance de la malnova starloko kaj formis ĝin fontana. La fontano troviĝis enmeze de la trinkejokvartalo Bermudadreieck. Post diversaj stratkonstruadoj la starloko estis plurfoje ŝanĝata; intertempe la statuo staras – sen fontano – preskaŭ denove sur la origina starloko.
Bar (stacidomo)
Bar (Бар) estas fervoja stacio en (Vinica provinco), loĝloketo en Ukrainio.
Chaumont (Orne)
Chaumont estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chaumontais.
Nouvion-sur-Meuse (stacidomo)
Nouvion-sur-Meuse estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Nouvion-sur-Meuse, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Mohon - Thionville (204000).
Cembra Lisignago
Cembra Lisignago estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. La komunumo ekestis komence de 2016 el la antaŭaj komunumoj Cembra (germane arkaike Zimmers aŭ Zimber, sidejo de la komunuma administrejo) kaj Lisignago (germane arkaike Lissenach). Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Salorno (BZ), Giovo, Faver, Segonzano, Lona-Lases kaj Albiano.
Ferenc Weiss
Ferenc Weiss [vejs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weiss Ferenc estis hungara pastro, jezuita monaĥo, matematikisto, astronomo, profesoro, instruisto.
Retrofuturismo
Retrofuturismo estas ia arta tendenco al reprezentado de la estonto produktita antaŭ la jaro 1990. Karaterizata de la miksado de "retroaj" stiloj kun eksmoda Teknologio, retrofuturismo esploras temojn pri la tensio inter pasinteco kaj estonto, kaj inter la rezultoj de alieneco kaj plifortigo okazataj de la teknologio. Unue eksprimita per artaj kaj teknologiaj modifoj, kiuj celis espeguli en la reala modo la fantaziajn mondojn, la retrofuturismo manifestaciis ankaŭ per Arkitekturo, Modo, Literaturo kaj Kino.
Ferenc Weiss
Ferenc Weiss naskiĝis la  1717 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Li mortis la 1785 en Buda.
Retrofuturismo
Tiu tendenco ne baziĝas sur moderneco, sed ja en eblaj aŭ modifitaj "estontoj". Guffey atentigis ke retrofuturismo estas "freŝdata neologismo", sed "baziĝas sur febraj imagoj futuremaj de spacaj kolonioj kun flugantaj aŭtoj, robotaj servuloj, kaj interstelaj vojaĝoj... La retro-futurismo emerĝis kiel pli skeptika reago al tiuj sonĝoj". Atingis sian nuntempan formon en 1970, epoko de rapide evoluanta teknologio. Ekde la apero de personaj komputiloj ĝis la naskiĝo de la unua ektogeneza bebo. Samtempe multaj homoj komencis demandi ĉu la teknologio atingus ĝian antaŭan promeson pri plibonigo de homaj vivoj.
Laŭ la arta revuo Retrofuturism, publikigita inter 1988 kaj 1993, la termo Retrofuturismo estis kreita de Lloyd Dunn je 1983.
Stroncia karbonato
Stroncia karbonato aŭ karbonato de stroncio estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la stroncia hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka, senodora, sengusta, ne higroskopa, romba solidaĵo, nesolvebla en akvo. Stroncia karbonato posedas 1 stronciatomon, 1 karbonatomon, kaj 3 oksigenatomojn. Stroncia karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj stronciaj derivaĵoj.
Retrofuturismo
Karakterizoj
La retrofuturismo kunigas du tendencojn "la estonto rigardata de la oasinteco" kaj "la pasinteco rigardata de la estonto".
Stroncia karbonato
Stroncia karbonato estas karbonata salo de stroncio, kiu havas aspekton de blanka aŭ griza pulvoro. Ĝi okazas en naturo kiel la mineralo stroncianito. Stroncia karbonato estas blanka, senodora, sengusta pulvoro. Estante karbonato, ĝi estas malforta bazo kaj tial estas reakciema kun acidoj. Ĝi estas alie stabila kaj sekura por manipulado. Ĝi estas preskaŭ nesolvebla en akvo (0,0001 g po 100 ml).
Retrofuturismo
Karakterizoj
La unua tendenco - korespondas al retrofuturismo mem - estas rekte inspirita de la futuro imagita en la menso de la verkistoj, artistoj kaj kinistoj dum la periodo antaŭ la jaro 1960, kiuj provis antaŭvidi la estonton, ĉu per evoluo de la tiutempa teknologio (ekzemple ĉe sciencaj revuoj), ĉu per sciencfikciaj romanoj kaj rakontoj. Tiu futurismaj reprezentaĵoj estas adaptitaj al nuntempo, ebligante nostalgian rigardon al pasinteco, pasinteco kiu povus esti, tamen ne estas.
Perseso
Perseso (helene Πέρσης, latine Perses) estis en la helena mitologio filo de la Titano Krejo kaj ties edzino Eŭribio, filino de la dio de maraj profundaĵoj Ponto. Lia edzino estis Asterio, filino de titano Kojo; kun ŝi li havis filinon Hekaton, diinon de infero. Liaj gefratoj estis:
Retrofuturismo
Karakterizoj
La dua tendenco estas la kontraŭo de la unua: la futurisma retroo. Temas pri la emo al malnovaj artaj stiloj, vestoj kaj kutimoj, aldonante al ĝi modernaj aŭ futuremaj teknologioj por fari miksaĵon de elementoj de la pasinteco, nuntempo kaj estonto. La Vaporpunko - termo pri projekciado de futurisma teknologioj al viktoriana epoko, aŭ neoviktorianaj stiloj al moderna teknologio - estas ekzemplo de tiu dua tendenco.
Ambaŭ retrofuturismaj tendencoj ne temas pri specifaj tempoj aŭ periodoj. Temas pri periodo kun nekutima teknologio fariĝas fantasta versio de la estonto; aŭ pansinteco alternativa en kiu la imagitaj inventoj (fikciaj aŭ projekciitaj) estas realaj. Ekzemple la filmo Captain Sky and the World of Tomorrow, lokita je la nereala jaro 1939, kaj Rocketeer, lokita je 1938, ambaŭ ankaŭ estas ekzemploj de Dizelpunko.
(10406) 1997 WZ29
Pro ĝia orbita granda duonakso de 3,198383 aŭ 478,471 milionoj da km (kalkulata je la epoko de la ), ĝi orbitas ĉ. 242 000 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Troistedt
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Troistedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Grammetal, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas en la komunumo Isseroda.
Diogo Antunes de Oliveira
Diogo Antunes de Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampula defendanto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai en Japanio kaj ĉe Londrina, Figueirense, Grêmio, Fluminense kaj Sport Recife de Brazilo.
34345 Gabriellalui
34345 Gabriellalui estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gabriella Lui, finalistino de la Broadcom MASTERS 2018, konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Quest Academy de Palatine (Ilinojso).
NGC 6280-1
NGC 6280-1 (aliaj indikoj — MCG 1-43-8, ZWG 53.26, ARAK 512, PGC 59464) estas galaksio en konstelacio Serpentisto.
Bar (loĝloketo)
Bar (Бар) estas loĝloketo en Vinica provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
8371 Goven
8371 Goven estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la franca-usona astronomo Charles P. de Saint-Aignan elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la franca vilaĝo Goven en Bretonio. Tie loĝas la familio Bernardini, kiu gastigis la malkovrinton dum plurjara restado en Bretonio. Jean-Paul Bernardini, naviganto en la Franca Mararmeo dum la 1960-aj jaroj, ofte praktikis la forgesotan arton de astronomia navigado.
(12960) 4165 T-2
(12960) 4165 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Trollenhagen
Trollenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Neverin. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Flindersio
La flindersio (Flindersia) estas genro de 14 specioj de arbo en la familio Rutacoj. Ili estas apartenantaj al Molukoj, Nov-Gvineo, Aŭstralio (Novsudkimrio kaj Kvinslando) kaj Nov-Kaledonio.
Ili estas kultivitaj kaj plantitaj por konstruligno kaj kiel stratarbo. La genro estis nomita laŭ esploristo Matthew Flinders.
Gyula Pekár
Gyula PEKÁR [djula pekAr], hungare Pekár Gyula, Esperante Julio Pekár estis hungara verkisto, ĵurnalisto, politikisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi. Lia filo estis Imre Pekár. Gyula Pekár naskiĝis la 8-an de novembro 1867 en Debrecen. Li mortis la 19-an de aŭgusto 1937 en Budapeŝto.
Biografio
Li frekventis lernejojn en Debrecen, Budapeŝto kaj Boston, poste li lernis en universitatoj en Budapeŝto kaj Vieno por esti juristo. Li faris karieron precipe en la politiko, sed komence li ĵurnaladis. Baldaŭe li lernis 5 lingvojn kaj lernis en Sorbonne. En aŭgusto de 1919 li partoprenis en puĉo, poste li estis ministro, baldaŭe parlamentano. Kiel verkisto, li ricevis diversajn premiojn. Li estis ankaŭ atleto, tial li estis modelo de Alajos Stróbl por skulptaĵo pri Toldi, kiu estas ĉefverko de János Arany.
Bánov (distrikto Uherské Hradiště)
Bánov estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. Ĝi situas en sur montarpiedo de Blankaj Karpatoj. Ĝi troviĝas proksimume 7 km de Uherský Brod direkte al landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1091, kiam ĉi tie restadis la estonta ĉeĥa reĝo Břetislav la 2-a. En la tempo de Grandmoravia regno Bánov estis konsisto de grandmoravia remparo.
Memorindaĵoj
Allogaĵo de la municipo dum alveturo de Uherský Brod estas Tri krucoj remetitaj en antaŭ nelonga tempo sur vulkana altaĵo.
Jean Lannes
Jean LANNES (naskiĝinta la en Lectoure, mortinta la  en Vieno-Kaisersebersdorf) estis lertega franca marŝalo sub Napoleono.
Vivo
La filo de servisto ĉevaleja estis tinkturisto antaŭ aniĝo sia en 1792 en la rango de serĝento je la franca armeo. En 1796 kaj 1797 li gajnis grandajn meritojn en Italujo pro hereoca maltimemo kaj nomumitis brigadogeneralo. En 1798 li sekvis Napoleonon en Egiption. Ĉe la okazoj de la puĉo de la 18a de Brumero Lannes donis fundamentan helpon al Napoleono. En 1800 li videblis denove en Italujo kie li venkis en la Milito de la Dua Koalicio ĉe Montebello (en la 9-a de junio).
En 1801 li nomumitis fare de la franca tirano ministro plenpotenca en Lisbono kaj en 1804 marŝalo kaj duko de Montebello. Dum la kampanjoj kontraŭ Aŭstrio kaj Ruslando (1885) Lannes preparis kontraŭ la rusoj en la 16-an de oktobro 1805 la bataladon apud Hollabrunn. Ankaŭ en Slavkov u Brna li plifaciligis la venkon estante sur la pinto de la maldekstra alo. En 1806 li komandis en la Batalo de Jena–Auerstedt la centron kaj venkis en la 26-an de decembro de la sama jaro la rusojn ĉe Pultusk. Tie li grave vunditis.
En majo 1807 Lannes transprenis la komandon de la rezerva korpuso kaj partoprenis la malamikaĵojn ĉe Lidzbark Warmiński kaj Pravdinsk dum la Milito de la Kvara Koalicio. En 1808 li iris kun la imperiestro franca al Hispanujo kie li superis en la 22-an de novembro de la sama jaro generalon Francisco Javier Castaños okaze de la Batalo de Tudela. Tuj poste li gvidis la famekonatan sieĝon de Zaragozo. En la Batalo de Aspern-Essling li komandis la centre antaŭmarŝontajn soldaton. Kiam li trairis en la dua batalotago, t.e. en la 22-an de majo la liniojn por kuraĝigi la armeanojn kanona kuglo fortiris de li ambaŭ gambojn. Li mortis en Vieno pro tia mutilado. Kadavron lian oni tranportis al Strasburgo kaj la entombigo okazis en 1810 en la Panteono de Parizo. Pli malfrue la korpo de la mortinto venis sur la Tombejon Père-Lachaise.
En sia naskiĝurbo li ricevis monumentan statuon.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 12. Leipzig 1908, p. 182 (tie ĉi interrete)
Tscherms
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (95%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 4,8% parolas denaske la italan kaj 0,2% la ladinan.
Béla Bartók (lernejestro)
Béla Bartók, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartók Béla estis hungara agronomo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis szuhafői [suhafOi], liaj pseŭdonimoj estis dr. Schmidt János kaj R. J.. Li estis patro de la samnoma Béla Bartók.
Béla Bartók naskiĝis la en Újvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Uivar en Rumanio), li mortis la  en Nagyszentmiklós (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sânnicolau Mare en Rumanio).
Biografio
Béla Bartók maturiĝis en gimnazio en Pest (urbo), poste li studis agronomion en ekonomia lernejo de Kolozsvár. Helpe de stipendio li daŭris la studojn en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), sed pro frua morto de lia patro li hejmenvenis. Li iĝis gvidanto de la loka kamparana lernejo ĝis sia frua morto en Nagyszentmiklós. Li okupiĝis amatore ankaŭ pri muziko, li aranĝis muzikajn vesperojn, koncertojn. Li edziĝis en 1880, en la sekvanta jaro filo naskiĝis. En 1884 li fondis gazeton pri agrikultura instruado, sed li kontribuis ankaŭ en aliaj gazetoj.
Jan Strönne
Jan STRÖNNE (naskiĝis la, mortis la en Malmö, Svedio) estis sveda esperantisto, Honora Membro de UEA ekde 1991.
Profesie bankoficisto, li lernis Esperanton en 1932, gvidante tuj post sia propra komenca kurso ties daŭrigon. Poste, ĝis la 90-aj jaroj, li instruis en pli ol 60 diversnivelaj Ekursoj. Li baldaŭ iĝis prezidanto de la Esperanto-societo de Malmö (1935–1951 kaj 1974–1980). Ekde 1938 li kunaranĝis danajn-svedajn Esperanto-tagojn, kiuj plu okazadis ankaŭ dummilite, alterne en la du landoj. En 1943 li aranĝis Someran Universitaton kaj aperigis la libron 50 jarojn kun Paul Nylén.
En 1948 Strönne funkciis kiel LKK-prezidanto de la 33-a UK en Malmö. Ses fojojn li organizis, inter 1953 kaj 1972, signifajn prelegsemajnojn en Frostavallen, kie lanĉiĝis en 1956 la informada Principaro de Frostavallen. En 1948 li iĝis prezidanto de Sveda Esperanto-Federacio por ne malpli ol 30 jaroj, kaj honora SEF-prezidanto en 1978. Sub lia gvido, SEF donis modelan kontribuon al UEA, i.a. pri la peticio al UN en 1965, kaj estis la unua ricevanto de Trofeo Fyne pro landa agado en 1975.
UEA-membro ekde 1937, Strönne servis tri jardekojn kiel komitatano (1951–1980) kaj 55 jarojn kiel delegito (precipe pri informado). En siaj lastaj jaroj, li debatis kontraŭ interlingvaistoj kaj publikigis artikolon en 1990 pri ambaŭ lingvoj en sveda gazetaro.
Beumer
Beumer:
11623 Kagekatu
11623 Kagekatu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Ĝi etis nomita en memoro de Uesugi Kagekatsu (1555–1623), militestro dum la japana feŭda epoko. Li estis senjoro de la kasteloj Eĉigo Kasugajama de 1578,  Mutu Aizu de 1598 kaj Deŭa Jonezaŭa de 1601.
Chemilli
Chemilli estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chemillais.
Regina Emson
Regina EMSON (naskiĝis en 1908, mortis la 26-an de majo 2000) estis sveda-estona esperantistino.
Ŝi estis estonino edziniĝinta al sveda esperantisto en la 1930-aj jaroj.
Dum preskaŭ duona jarcento ŝi laboris kiel delegito en Borås (Svedio).
Deltaplana sporto
Deltaplana sporto, aŭ deltaplanismo estas variaĵo de aerosporto kun uzado de deltaplanoj.
Deltaplana sporto aperis en Usono en 1951. La Internacia komisiono pri deltaplanismo (SIVL) estas fondita en 1976 kaj membras en FAI. Ĉampionkonkursoj de la mondo kaj de Eŭropo okazas ekde 1976 respektive 1977 (alterne). Distingataj en la deltaplana sporto estas jenaj specoj de flugoj: je distanco, ĝis celo, je gajno de alteco, je rapideco, je tempodaŭro, je atingo de maksimuma absoluta alteco.
En Sovetunio liberaj (ne trenataj) flugoj per deltaplanoj komenciĝis en 1972, kaj en 1976 en urbotipa loĝloko Slavsko (ankaŭ literumata kiel Slavske, en Lviva provinco), sur la monto, okazis la unua tutsovetia ĵamboreo de deltaplanistoj partoprenita de 25 sportistoj el 11 urboj de Rusio, Ukrainio kaj Latvio. En 1978 fondita estis Federacio por deltaplana sporto de Sovetunio. En 1981 apud la urbo Kizil okazis la 1-a ĉampionkonkurso de Sovetunio. En la nuntempa Rusio ĉiujare okazas malferma ĉampionkonkurso pri deltaplana sporto.
Hiroshi Futami
Hiroshi Futami (二見 宏志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai kaj Shimizu S-Pulse.
Liberkuro
Liberkuro (Freerun) - estas parkur-simila disciplino kreita de Sébastien Foucan. Ĝi estas maniero esprimi sin per interagado kun diversaj obstakloj kaj la ĉirkaŭaĵo. Liberkuro povas inkluzivi enŝipiĝon kaj diversajn rotaciojn. Ĉi tiuj movadoj estas kutime pruntitaj de aliaj sportoj kiel gimnastiko, turnado, kapoejro aŭ paŭza danco. Sendependuloj povas elpensi siajn proprajn movojn kaj apliki ilin en plej diversaj pejzaĝoj. Praktikantoj de Liberkuro kutime praktikas ankaŭ parkuron.
Terminologio
La esprimo "freerun" (libera kurado) mem aperis dum la filmado de la dokumenta filmo pri parkuro "Jump London" (2003), kiel alternativo al parkuro, kiu ne estis tre ofta en tiu tempo.
NGC 6280-2
NGC 6280-2 (aliaj indikoj — MCG 1-43-8, ZWG 53.26, ARAK 512, PGC 1305241) estas galaksio en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Yuta Toyokawa
Li futbalis ĉe Kashima Antlers kaj Fagiano Okayama.
Noyers (Yonne)
Noyers aŭ Noyers-sur-Serein estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 695 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009. Kaŭze ĝia historia heredaĵo, la vilaĝo ricevis la etikedon de "La plej belaj vilaĝoj de Francio".
Geografio
Noyers etendiĝas sur 35.66 km², kaj havis 741 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 21 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Nathalie Labosse, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Noyers estas la ĉefurbo de la kantono de Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Antal Bélafi
Antal Bélafi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bélafi Antal estis hungara laboristo, parlamenta deputito.
Antal Bélafi naskiĝis la en Kislőd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Bélafi frekventis lernejojn en sia naskiĝvilaĝo, Veszprém (urbo), Sopron kaj Budapeŝto ĝis 1938. Li estis kamparana laboristo en Kislőd (1939-1940), poste li laboris en la administracio (1940–1943), pli poste li havis malaltan postenon en similaj laborejoj en Devecser kaj Zirc inter 1943–1950. Li estis akuzita false kaj kondamnita, li estis en prizono en la jaroj 1951 kaj 1952. Post la liberiĝo li laboris en ŝtata entrepreno ĝis la emeritiĝo en 1989. En tiu periodo li funkciigis diversajn maŝinojn. Li politikadis jam inter 1945-1948 en kamparana partio, poste depost la socialismo. Eĉ li estis parlamentano ekde 1990 ĝis sia morto. Li edziĝis en 1947, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1955–1961.
Propila karbonato
Propila karbonato aŭ C7H14O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la karbonata acido kaj propila alkoholo. Propila karbonato estas senkolora solidaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila karbonato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila karbonato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
János Gálfi
János GÁLFI [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gálfi János estis hungara geofizikisto.
János Gálfi naskiĝis la  en Monor. Li mortis en 1991 en Budapeŝto.
Biografio
János Gálfi abiturientis en Cegléd en 1937. Li akiris matematikan-fizikan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter. Post la diplomo li ne akceptis peton de Rudolf Ortvay pri la instruado, sed li eklaboris en geofizika instituto, kie li okupiĝis pri sismaj mezuriloj. Post jaroj li laboris en alia instituto, kie li okupiĝis pri hidrologiaj elektraj esploroj.
Jesús Raposo Montero
Jesús RAPOSO MONTERO (30-a de oktobro de 1918 - 16-a de decembro 1999), estis aktiva esperantisto de Valencio. Li estis vicprezidanto de la Valencia Esperanto-Grupo (Hispanio). Pacifisma kaj ekologia aktivulo, li presigis broŝuron kun Tri tutmondaj proponoj por distribuo en la Valencia UK (1993). Danke al liaj klopodoj okazis oficialaj E-kursoj en la Universitato de Valencio, ĝis nun kun preskaŭ 400 lernintoj.
Rosenbach (Vogtland)
Rosenbach - prononco, germane: "roza rojo" - estas komunumo en Germanio, kiu la 1-an de januaro 2011 ekestis per kuniĝo de la najbaraj komunumoj Leubnitz, Mehltheuer kaj Syrau. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Amonia nitrato
Amonia nitrato aŭ NH4NO3 estas nitrata salo de amoniako, blanka kristala solido kaj alte akvosolvebla. Ĝi ĉefe uzatas en agrikulturo kiel sterko kun alta enhavo da nitrogeno. La kombinaĵo uzatas kiel eksplodilo em minado, kaj kelkfoje ankaŭ kiel improviza eksploda mekanismo. Ĝi estas la ĉefa komponaĵo de la amonia nitrato/bruloleo, pli konata kiel ANFO, iu eksplodilo tre populara, kiu reprezentas 80% de la eksplodiloj uzataj en Usono.
Ĝi same uzatas en mekanismoj por tuja malvarmigo, kiel hidratiga salo ene de endoterma procezo, kvankam iom post iom ĝi fariĝas ekster-uza en multaj landoj pro la danĝero kiun ĝi reprezentas pro ĝia potenca uzo en improvizaj eksplodo-mekanismoj kaj la sintezo de neleĝaj substancoj.
Amonia nitrato trovatas en naturo kiel erco (simila al tiu de salpetro kaj aliaj nitrogenaj mineraloj tiel kiel la natria nitrato) en la plej sekaj regionoj de la Atakama-Dezerto, en Ĉilio, ofte kiel krusto sur la grundo kaj/aŭ kune kun aliaj nitratoj, kloratoj, jodatoj kaj halogenidaj mineraloj. Amonia nitrato estis ekspluatita tie en la pasinteco, sed nuntempe 100% de la produkto uzita hodiaŭ estas sinteza.
Produktado
La industria produktado de amonia nitrato entenas acido-bazan reakcion de amoniako kun nitrata acido Amoniako uzatas laŭ ĝia anhidra formo (t. e. kiel gaso) kaj la nitrata acido koncentrita. La reakcio estas perforta pro ĝia alte ekzoterma naturo. Post kompleta reakcio, ordinare kun ĉirkaŭ 83% da koncentriĝo, la eksceso de akvo vaporiĝas al amonita nitrato (AN) inter 95% kaj 99,9% da koncentriĝo depende de la pureco-grado je la komencaj reakciantoj.
La fandita amonia nitrato estas tiam transformita en "buletojn" aŭ etajn sferojn ene de iu sprajturo, aŭ en grajnetojn per sprajado kaj ĵetado en rotacian tamburon. La buletoj aŭ la grajnetoj estas tiam sekigitaj, malvarmigitaj kaj poste kovritaj por malpermesi aglomeradon de la produkto. Ĉi-buletoj aŭ grajnetoj de amonia nitrato estas la sinteza produkto trovata en komerco.
La amoniako necesa por ĉi-metodo estas farita de la "Haber-Bosch Procezo", kiu produktas amoniakon per senpera reakcio inter hidrogeno kaj nitrogeno. La amoniako produktita estas tiam oksidita al nitrata acido. Alia produktado-metodo uzata estas la tiam nomata "Procezo Odda". Amonia nitrato povas ankaŭ estiĝi pere de la reakcio de duobla interŝanĝo:
(NH4)2SO4 + 2 NaNO3 → 2 NH4NO3 + Na2SO4
(NH4)2SO4 + Ca(NO3)2 → 2 NH4NO3 + CaSO4 Natria sulfato estas eligita per temperaturo-malaltigo de la miksaĵo. Ĉar la natria sulfat estas malpli solvebla en akvo ol AN, ĝi precipitiĝas kaj estas forigita per filtrado. Pri la reakcio kun la kalcia nitrato, la kalcia sulfato estigita estas tute malsolvebla, eĉ sub meditemperaturo.
Sekureco, manipulado kaj stokado
Responde al pluraj eksplodaĵoj kiuj rezultis en mortoj da sennombraj homoj, la "Usona Agentejo por Protektado de la Vivmedio" (EPA), la "Administracio por Okupa Sekureco kaj Sano" (OSHA) kaj la "Buroo de Alkoholo, Tobako kaj Fajrarmiloj", per kuna agado publikigis gvidlibron por sekureco. Varmigo aŭ sparkiga fonto povas kaŭzi perfortan bruladon kaj eksplodon.