cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nijasar Kaverno
Strukturo
Nijasar Kaverno, kio foje nomiĝas ankaŭ Vejs Kaverno (perse: غار ویس), restis nekonata dum jarcentoj, kaj en neniu historia dokumento ekzistas mencio pri ĝi – malkiel aliaj historiaĵoj de la regiono, kiel Ardeŝir Fajrejo (konstruita en la tempo de Ardeŝir Babakan) – kiujn oni konis jam de longe antaŭe.
Referencoj
Perse en irana tagĵurnalo Hamŝahri http://www.hamshahrionline.ir/photo/116740/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86
Christian Friedrich Henrici
Christian Friedrich HENRICI (kaŝnomo Picander; * 14-an de januaro 1700 en Stolpen ĉe Dresdeno; † 10-an de majo 1764 en Lepsiko) estis la plej grava tekstpoeto de Johann Sebastian Bach.
Vivo
Henrici studis ekde 1719 ĉe la universitato je Wittenberg kaj daŭrigis sian studon en 1720 ĉe la Universitato de Lepsiko. Ĉar poste li nur havis malmultajn enspezojn kiel dominstruisto, li komencis sian karieron kiel poeto je 1721 en Lepsiko kaj verkis komence drastajn erotikajn poemojn kaj dramojn. La unuaj kontaktoj al Bach supozeble estis nur hazardaj.
En 1725 Picander, jen lia kaŝnomo, verkis la tekstojn por la profanaj kantatoj de Bach, „Entfliehet, verschwindet“ (BWV 249a) kaj „Zerreißet, zersprenget“ (BWV 205). Jam en 1723 li liveris per sia strofopoemo „Weg ihr irdischen Geschüfte“ la libreton por la sakrala kantato „Bringet dem Herrn Ehre“ (BWV 148) de Bach. La kantato de Bach „Es erhub sich ein Streit“ (BWV 19) el 1726 baziĝis sur simila verko de Henrici.
Ambaŭ poemoj aperis en la poemkolekto „Sammlung erbaulicher Gedancken“ publikigita en 1724-1725, kiu estis dediĉita al Grafo Franz Anton von Sporck. Ĉi tiu estis ankaŭ konata kun Bach kaj povintus instigi la kontakton inter komponisto kaj poeto.
Ĉi tiu kontakto baldaŭ evoluis al amikeco, kadre de kiu Bach kaj Henrici ankaŭ profundigis sian artistan kunlaboron. Tiel ĉiuj kvin volumoj de „Ernstschertzhaffte und satyrische Gedichte“ (Lepsiko, 1727-51) de Picander entenas tekstojn, kiujn Bach muzikigis. Al tiuj ankaŭ apartenas la Pasiono laŭ Mateo (BWV 244) kaj la Pasiono laŭ Marko (BWV 247), sed ankaŭ la populara Kafokantato (BWV 211).
La poeta talento de Henrici ankaŭ fariĝis elirpunkto de kariero kiel ŝtatoficisto. Tiel petpoemo al Aŭgusto en 1727 la forta portis al li postenon de aktisto ĉe la supera poŝtoficejo en Lepsiko. Mallonge poste li fariĝis poŝtsekretario, en 1734 supera poŝtkomisaro kaj en 1740 li krome fariĝis distrikta impoŝt- kaj urba trinkimpoŝtenspezisto de la vininspektejo.
Lukačevci
Bazaj informoj
·
Situo
Lukaševci situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo.
Historio
Dum la hungara regado oni nombris en Lukácsfa 11 domojn kaj 61 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
(18558) 1997 CO19
(18558) 1997 CO19 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Tenebrionedoj
Tenebrionedoj (aŭ Tenebrionidae laŭ la scienca nomo) estas familio ene de la koleopteroj.
Larvoj
Larvoj estas raŭpoformaj. Ili estas relative forte kitinaj.
Adoltoj
Iliaj antenoj havas 11 eroj kaj estas ĉefe fadenformaj.
Vladimir Klimov
Vladimir Jakovleviĉ KLIMOV (Владимир Яковлевич Климов; naskiĝis la en Moskvo; mortis la ) estis soveta konstruktoro de aviomotoroj.
Saelices
Saelices estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Sude de ties municipa teritorio troviĝas ĉe la rivero Cigüela, la konata Arkeologia Loko de Segóbriga.
Vladimir Klimov
Post enpotenciĝo de la bolŝevikoj, Klimov iĝis en 1918 docento en la Moskva Teknika Altlernejo kaj same en la Ŝukovski-a militara avia akademio. Li agadis ankaŭ kiel avia inĝeniero en kelkaj avioproduktaj uzinoj kaj en esplorinstitutoj.
Li veturis plurfoje eksterlenden por aĉeti licenajn rajtojn por diversaj aviomotoroj. Tiel li aĉetis en 1924 en Germanio 100 BMW-motorojn kaj akiris rajton por kopikonstruo de franca Hispano-Suiza-motoroj, same kiel en 1928 de Gnome-Rhône-motoroj, el kiuj li aĉetis ankoraŭ 200 ekzemplerojn. De 1925 ĝis 1930 laboris li pri evoluigo de diversaj stelmotoroj.
Saelices
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas saeliceño. La censita populacio en 2013 estis de 520 loĝantoj kaj la denseco estas de 6,45 loĝ/km².
Vladimir Klimov
Post spertoj akiritaj dum veturo en Francio de 1933, li fondis en 1935 en Sankt-Peterburgo la OKB-117, evoluigan buroon de aviomotoroj. Klimov iĝis ĉefkonstruktoro de la buroo kaj tie evoluigis la motoron M-100, uzitan en SB-2.
Saelices
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Vladimir Klimov
Lia plej granda sukceso estis tiutempe la evoluigo de seria motoro M-105, kiu estis uzata dum la dua mondmilito (Jer-2, Pe-2, LaGG-3, Jak-1M, Jak-3, Jak-7, Jak-9PD).
Post la dua mondmilito, lia teamo okupiĝis pri jetmotoroj sur bazo de la brita Rolls-Royce-turbino Derwent kaj Nene.
Li estis kvinfoja posedanto de Lenin-ordeno, dufoje de Heroo de la socialista laboro, kvarfoje de ŝtatpremioj kaj membro de Akademio de Sciencoj de Sovetunio.
Edward Albee
Edward Franklin ALBEE (naskiĝis la 12-an de marto, 1928, mortis ) estis usona dramisto.
OLG
La vorto havas plurajn signifojn:
Spencer Tracy
Spencer Bonaventure TRACY (naskiĝis la 5-an de aprilo, 1900, mortis la 10-an de junio, 1967) estis usona aktoro.Tracy naskiĝis en Milvokio, Viskonsino. Post sukcesa teatra kariero, la reĝisoro John Ford malkovris lian talenton kaj okupis lin en la filmo Up the River. Sekvis aro da filmroloj kaj du Oskaroj sinsekve: en 1938 pro Captains Courageous kaj 1939 pro Boys Town.
Dum la laboroj por la filmo The Woman of the Year li konatiĝis kun Katharine Hepburn, kiu en naŭ filmoj estis lia partnerino. Ambaŭ havis ankaŭ amrilaton, kiu tamen restis pli/malpli kaŝita, ĉar Spencer Tracy, kiu estis katolika, ne volis forlasi sian edzinon.
Sian lastan sukceson pro la filmo Guess Who's Coming to Dinner li ne plu povis ĝui, car antaŭ la premiero li mortis en Beverly Hills, Kalifornio.
NGC 7692
NGC 7692 (aliaj indikoj — MCG -1-60-3, IRAS23302-0552, PGC 71712) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rosporden (stacidomo)
Rosporden estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Rosporden -, situanta en  Rosporden, en departemento Finistère, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Atlantique kaj.
Akihito
Akihito (明仁[aki-hito]; naskiĝis 23-a de decembro 1933 - ) estas la 125-a Imperiestro de Japanio (1989-2019). Oni evitas nomi vivantan imperiestron kun lia nomo sed nomas lin "Lia Imperia Emerita la Imperiestro" (上皇陛下 Jōkō Heika), kies origa nomo estas Dajyō Tennō (太上天皇).
Lia erao estas titolita "Heisei" (平成). Li iĝos Imperiestro Heisei post sia morto.
Vivo
Akihito estas la plejaĝa filo de la Imperiestro Showa (Hirohito) kaj imperiestredzino Kojun (Nagako). En infaneco li estis titolata Princo Tsugu(継宮 [cugu no mija]). Li estis edukata de privata guvernisto, kaj ĉeestis la elementan kaj duarangan departmenton de la Nobela Lernejo (Gakushuin) ekde 1940 ĝis 1952. Li estis disigita de siaj gepatroj, kiam li estis 3-jaraĝa.
Dum Usono bombis Tokion en marto 1945, li kaj lia pli juna frato Princo Masahito (nun Princo Hitachi) rifuĝis el la urbo. Dum Usono okupadis Japanion post la Dua mondmilito, Akihito estis edukata angle de Elizabeth Gray Vining. Li studis ĉe la Departemento de Politika Scienco ĉe Universitato Gakushuin en Tokio, kvankam li ne ricevis akademian titolon.
Tamen poste li iĝis amatora fakulo pri fiŝ-scienco kaj eldonis multe da raportoj kaj libroj pri gobiuso.
La 10-an de novembro 1951, li deklaris, ke li estas kronprinco je la ceremonio "立太子の礼" (Rittaishi no Rei).
En junio 1953, kronprinco Akihito reprezentis Japanion ĉe la kronado de Elizabeto la 2-a de la Unuiĝinta Reĝlando.
La 10-an de aprilo 1959, li edziĝis al Shoda Michiko, kies patro Shoda Hidesaburo estas prezidanto kaj poste honora prezidanto de la muelisto-kompanio Nisshin. La nova kronprincino estas la unua nenobelo, kiu per geedziĝo eniris la imperiestran familion.
Kronprinco Akihito kaj Kronprincino Michiko vizitis oficiale 37 landojn.
La 7-an de januaro 1989, lia patro Hirohito forpasis. Tial Kronprinco Akihito iĝis la 125-a Japana Imperiestro la 12-an de decembro1990.
De post la heredo de la trono, la nuna imperiestro penis por proksimigi la imperian familion al la Japana popolo. Li kaj lia edzino vizitis oficiale 18 landojn kaj ankaŭ 47 prefektujojn de Japanio.
Imperiestro Akihito kaj imperiestredzino Michiko havas 3 gefilojn: Kronprinco Naruhito (naskiĝis la 23-an de februaro), princo Fumihito (naskiĝis la 11-an de novembro) kaj princino Sayako (naskiĝis la 18-an de aprilo 1969).
La 13-an de julio 2016 japana novaĵagentejo raportis, ke Akihito deziris abdiki favore al sia plej aĝa filo, kronprinco Naruhito, kaj la li konfirmis tion en televida alparolo al la tuta nacio. La iama jura bazo de la imperiestra familio tamen devis esti amendita por ebligi tian abdikon, kiu finfine oficiale okazis la 30-an de aprilo 2019.
Naundorf (Saksa Svislando)
Elba Grejsmontaro > urboj kaj vilaĝoj > Naundorf < Saksio < Germanio
La vilaĝo Naundorf situas en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro apud la maldekstra bordo de Elbo en valo proksime al la rokoformacioj Großer Bärenstein kaj Kleiner Bärenstein (prononcu: berenŝtajn).
Turismo
Vidindaĵoj en la vilaĝo
Speciala "magneto" estas "Robert-Sterl-Haus". En tiu ĉi domo malgranda ekspozicio rememorigas pri la elstara germana impresionisto Robert Sterl kiu vivis kaj verkis tie de 1919 ĝis la morto en 1932. Dum tiu tempo li strikte intimiĝis kun la ĉirkaŭa pejzaĝo, kio speguliĝas en liaj pentraĵoj.
Ĉirkaŭaĵo
Administra aparteno
Naundorf estas parto de la komunumo Struppen, krom la samnoma ĉefloko al ĝi apartenas Weißig, Thürmsdorf, Strand, Ebenheit kaj Struppen-Siedlung.
Burkino en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj jam en la jaro 1972 (tiam ankoraŭ per la landonomo Supra Voltalando) kaj kontinue ekde 1988 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 10 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis Burkinaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte unu medalon: Temis pri bronza medalo pri trisalto en la Somera Olimpiko 2020/2021.
Noršinci (Moravske Toplice)
Noršinci, hungare Újtölgyes estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice. La historia hungara loknomo estis Norsinc(z). Pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
Situo
Noršinci situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj.
Famuloj
En la iama Norsinc naskiĝis hungaria slovena pastro János Kardos.
Pleneco (matematiko)
En matematiko kaj rilataj teknikaj kampoj, matematika objekto estas plena aŭ kompleta se nenio bezonas esti aldonita al ĝi. Ĉi tio estas farita precize diversmaniere, kelkaj kies havi rilatanta nocio de plenigo. Devas esti notite, ke "plena" estas ero de termino kiu surprenas specifajn signifojn en specifaj situacioj, kaj ne ĉiu situacio en kiu iu speco de "plenigo" troviĝas estas nomata kiel "plena". Vidu, ekzemple, algebre fermitan kampon, kompaktigon, aŭ teoremojn de nepleneco.
Militoj de partioj
Militoj de partioj aŭ luktoj de partioj, en hispana guerras de bandos, guerras banderizas, luchas de bandos aŭ luchas banderizas, estis serio de militaj konfliktoj kiuj okazis en la teritorio de tio kio estas nuntempe Eŭskio kaj Kantabrio (Hispanio) fine de la Mezepoko en la lasta kvarono de la 14-a jarcento. La epidemio de pesto de 1350 generis krizon de la agrikultura produktado, sekve malsategon kaj sekve senloĝigadon de multaj ruraj zonoj, kiuj estis «loĝendaj»: tio estas, oni devis restaŭri feŭdan socian ordon personigitan ĉe parenco de la stirpo dominanta en la zono, kiu establiĝis en la koncerna loĝloko, kio rezultis en tiaj menciitaj konfliktoj. Ĝi estis ankaŭ rezulto de la kastilia enlanda milito, interfratra milito inter la reĝo Petro la 1-a kaj lia frato kaj rivalo Henriko la 2-a. La dispartigo de teritorioj de Eŭskio, nordo de Kastilio kaj merindad de Trasmiera inter la feŭdaj senjoroj iniciatita de Petro la 1-a per la fama registro Becerro de las Behetrías de Castilla en 1366, ne povis esti plenumita pro lia murdo kaj ne restis klaraj la atribuoj de la teritorioj al la diversaj senjoroj. Tiu konfuzo rezultis en serio de militaj kvereloj solvitaj nur per la leĝo de la plej forta, la fekundeco de la nobelaj stirpoj kaj la politikaj aliancoj inter klanoj. Tiaj konfliktoj finiĝis nur per la entrudo de forta reĝa aŭtoritato fare de Fernando la 22-a de Aragono kaj Isabel de Kastilio, nome la Katolikaj Gereĝoj.
Viamão
Viamão estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 239.384 loĝantojn en 2010.
Stacio Mattō
Stacio Mattō (japane: 松任駅 [Mattō-eki], angle: Mattō Station) estas fervoja stacio en Hakusan, Gubernio Iŝikaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Svojetín
Svojetín estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 12 km nordokcidente de Rakovník. Vivas ĉi tie. Svojetín estas konsisto de tradicia regiono de kulturado de lupolo.
Najbaraj municipoj de la setlejo estas Měcholupy, Chrášťany, Janov, Hořesedly, Nesuchyně, Děkov, Milostín kaj Kněževes.
Bazo (nombrosistemo)
En matematiko, la bazo estas kutime la nombro de diversaj unikaj simboloj (ciferoj), inkluzivanta nulon. Tiel pozicia prezento de nombroj estas uzata por prezenti nombrojn en donita kalkulo-sistemo. Ekzemple, la dekuma sistemo, la plej komuna sistemo en uzo hodiaŭ, uzas bazon dek, de ĉi tie la maksimuma sola cifero estas 9, post ĉi tiu necesas aldoni alian ciferon por prezenti pli grandan nombron.
En certaj ne-normaj poziciaj nombrosistemoj, la difino de la bazo dekliniĝas de la pli supre donita.
Iam la baza nombro estas skribata en suba indico post la nombro prezentita. Ekzemple, 238 indikas, ke la nombro 23 estas esprimita en bazo 8 (kaj estas ekvivalento en valoro al la dekuma frakcio 19). Ĉi tiu notacio estas uzata en ĉi artikolo.
Sistemo
Kiam priskribanta bazo en matematika notacio, la litero b estas ĝenerale uzata kiel simbolo por ĉi tiu koncepto, do, por duuma sistemo, b egalas 2. Alia komuna maniero esprimi la bazon estas skribi ĝin kiel dekuma suba indico post la nombra kiu estas prezentita. 11110112 signifas, ke la nombro 1111011 estas nombro en bazo 2, egala al 12310 (dekuma nombrosistema prezento), 1738 (okuma) kaj _7B_16 (deksesuma). La bazo povas esti ne printita: Duuma 1111011 estas la sama kiel 11110112.
Kiam oni diras "bazo b", la b celas diri la dekuman valoron de "10" en bazo b. Ekzemple, bazo 5 signifas, ke 105 = 510. La plej granda cifero en bazo estas pro tio unu malpli ol la baza sin, kiel post ĉi tiu plej granda cifero, superflua cifero devas esti adiciita por fari 10 en tiu bazo.
Bazoj laboras uzante potencigon. Cifera valoro estas la cifero multiplikita per la valoro de ĝia loko. Loko-valoroj estas la nombro de la bazo altigita al la n-a potenco, kie n estas la nombro de ciferoj maldekstren de la cifero de unu.
Jane Haining
Jane Haining (1897–1944) estis virina misiisto de la Eklezio de Skotlando.
Bazo (nombrosistemo)
Sistemo
Ekzemple, la nombro 465 en ĝia respektiva bazo (kiu estas klare almenaŭ bazo 7) estas egala al:
Jane Haining
Ŝi naskiĝis en Dumfries, Skotlando, voluntulis en 1932 ĉe la Skota Misia Lernejo en Budapeŝto, Hungario. Ĉe komenciĝo de la dua mondmilito, ŝi rifuzis hejmenveturi en Skotlandon. Post la nazia okupado de Hungario en 1944, ŝi denovis rifuzis forlason de la lando. Ŝi estis deportita al Aŭŝvico, kie ŝi mortis en ties ’’hospitalo’’ la 27-an de julio, 1944.
Floß
Floß estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Waldnaab kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bazo (nombrosistemo)
Sistemo
Ĉi tiu koncepto povas esti demonstraciita en la figuro. Unu objekto prezentas unu unuon. Kiam la nombro de objektoj egalas aŭ pli grandas ol la bazon b, tiam grupo de objektoj estas kreita kun b objektoj. Kiam la kvanto de ĉi tiuj grupoj superas b, tiam grupo de ĉi tiuj grupoj de objektoj estas kreitaj kun b grupoj de b objektoj, kaj tiel plu. Tial la sama prezento en malsamaj bazoj havas malsamajn valorojn:
241 en bazo 8: 2 grupoj de 8² (64)  4 grupoj de 8   1 grupo de 1 oooooooo oooooooo       oooooooo oooooooo oooooooo oooooooo oooooooo       oooooooo oooooooo oooooooo   +               +    o oooooooo oooooooo        oooooooo oooooooo oooooooo oooooooo oooooooo       oooooooo oooooooo oooooooo
Konvertado inter bazoj
estas egala al 107 en bazo 8: 1 grupoj de 8²  0 grupoj de 8   7 grupoj de 1 00000000 00000000                           0 0 0 00000000 00000000       +               +    0 0 00000000 00000000                            0 0 0 00000000 00000000
Estas, tamen, pli mallonga maniero kiu estas baze la pli supre maniero kalkulita matematike. La konvertilo laboras en iu certa bazo normale. La normala bazo estas kutime dek por homoj kaj du por komputiloj. Kaj estas pli simple pensi la nombrojn en tiamaniere kaj pro tio pli simple al konverti ilin al la normala bazo komence, kvankam estas eble (sed malfacile) konverti rekte inter du ne-normalaj bazoj neuzante tiujn interajn paŝojn.
Nombro anan-1...a2a1a0 kie a0, a1... an estas ĉiuj ciferoj en bazo B (Noto, ke ĉi tie, la suba indico ne indikas la bazan nombron; ĝi indikas malsamajn objektojn), la nombro povas esti prezentita en iu ajn alia bazo, inkluzivante dekuman, per:
Jane Haining
Pelicula Films planas produkti filmon pri Haining kun titolo There Are Mountains On The Road to Heaven. La filmo baziĝas je intervjuoj kun 4 travivantaj lernantoj, Dr. Zsuzsanna Pajs, Dr. Mária Kremer, Ibolya Surányi kaj Annette Lantos (Washington).
Bazo (nombrosistemo)
Konvertado inter bazoj
Tial, en la ekzemplo pli supre:
Por konverti dekuman frakcion en bazo estas la alia procezo.
(10337) 1991 RO1
(10337) 1991 RO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Bazo (nombrosistemo)
Konvertado inter bazoj
Tial, al konverti 7110 enen bazo 8:
Pro tio
Aplikoj
La dekuma sistemo, bazo 10, estas la bazo uzita en hodiaŭa ĉiutaga vivo. Oni kredas, ke ĝi devenis de tio ke homoj havas dek fingrojn. Tamen, aliaj civilizoj kaj ĉirkaŭtekstoj uzadis/as malsamajn bazojn.
Vertheuil
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Vertulh - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Bazo (nombrosistemo)
Historiaj sistemoj
La Babilona civilizo uzadis la sistemon de bazo 60. Pro tiu tradicio ni ankoraŭ nombras 60 sekundojn en minuto, kaj 60 minutojn en horo. Tie estita ne, tamen, 60 malsamajn simbolojn, kiel oni devus atendi — ĉiu "cifero" estis prezentita per ia dekuma sistemo, ekzemple, "12 35 1" = 12×602 + 35 ×60 + 1. La babilonanoj havis siajn proprajn simbolojn.
Vertheuil
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Bazo (nombrosistemo)
Komputiliko
En komputiliko, la bazoj duuma (bazo 2) kaj deksesuma (bazo 16) estas uzataj. Komputiloj, je la tre plej simpla nivelo, kontrakto nur kun serioj de "1" kaj "0", tial estas pli simple en ĉi tiu senco alpaŝi potencojn de du. La deksesuma sistemo estas kiel stenografio por duuma - ĉiuj 4 duuma ciferoj simboliĝas per unu deksesuma cifero. En la deksesuma, la ses ciferoj post 9 estas skribataj kiel A, B, C, D, E, F.
Antifrazo
En retoriko, la antifrazo estas ironia uzo de vorto por signifi la malon.
Ekzemploj
Jen antifrazoj krioj:
Etimologio
La termino antifrazo devenas de la helena ἀντίφρᾰσῐς antífrasis, kun estas kunmetaĵo de ἀντί antí “kontraŭ” kaj φρᾰ́σῐς frásis “parolo, esprimo”.
(18559) 1997 EN2
(18559) 1997 EN2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Marghita
Marghita [margita] (Margitta, Margarethen) estas urbo en Rumanio sur la bordo de la rivero Berettyó, nordoriente de Oradea. Ĝi havas varmbanejon. Administre apartenas al ĝi Cheț.
Ĝemelkomunumo estas Konyár, Hungario.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 5 676 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 17 162 (51 % da rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1216, en 1335 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Bihar). Ekde la jaro 1968 ĝi estas urbo. En 1944 post la germana okupado de Hungarujo la plejmulto da judoj estis deportita. Vizitindaĵo estas la kastelo Csáky (ĉAki).
OND
La vorto havas plurajn signifojn:
Mikelanĝelo
Mikelanĝelo (itale Michelangelo Buonarroti [mi-kel-án-ĝe-lo bŭon-ar-ro-ti]; naskiĝis la, mortis la ) estis itala renesanca skulptisto, pentristo, arkitekto kaj poeto. Per lia verkaro kulminis la renesanco kaj komenciĝis la baroko. Li devenis el Florenco, sed multajn verkojn kreis en Romo servante al pluraj papoj.
Giganta eŭkalipto
La Giganta eŭkalipto (Eucalyptus regnans), ankaŭ nomata reĝa eŭkalipto, estas plantospecio el la genro de la eŭkaliptoj (Eucalyptus) ene de la familio de la Mirtacoj (Myrtaceae). Ĝia hejmlando estas Aŭstralio.
Mikelanĝelo
Mikelanĝelo opiniis sin skulptisto, sed la papoj devigis lin ankaŭ pentri. Li admiris La Dian Komedion de Dante kaj mem verkis poemojn, kiuj estis publikigitaj parte nur en 1623, komplete en 1863.
Giganta eŭkalipto
Priskribo
La giganta eŭkalipto kreskas kiel ĉiamverda arbo, kiu atingas aĝon de ĉ. 400 jaroj. La arbo estas tre rapide kreskanta; en la plej bonaj kreskejoj ĝi povas kreski je 65 m en 50 jaroj. Ĝi estas konsiderata kiel la plej alta foliarbo de la mondo, eventuale eĉ la plej alta arbo entute. Ekzemple arbo faligita en 1872 havis alton de 132 m. La hodiaŭa plej alta speco de tiu eŭkalipto nome „Centurion“ staras en Tasmanio, sed ĝi altas „nur“ 99,6 metrojn, dum la plej alta sekvojo (Sequoia sempervirens) havas 110 metrojn kaj staras en Kalifornio.
Mikelanĝelo
Deveno kaj junaĝo
Mikelanĝelo estis la dua filo de Lodoviko di Leonardo di Buonarota Simoni kaj Franĉeska di Neri. Li naskiĝis la 6-an de marto 1475 en Caprese en la nuna provinco de Areco. Poste lia familio translokiĝis al Florenco. Infane li estis prizorgata de edzino de marmorlaboristo en Settignano. Kelkajn jarojn poste mortis lia patrino post nasko de tri aliaj filoj.
Giganta eŭkalipto
Priskribo
La reĝa eŭkalipto formas mallarĝan arbokronon kaj rektan trunkon. La arboŝelo estas griza kaj je la bazo malfajne sulkigita, super tio la arboŝelo estas glata.
Mikelanĝelo
Deveno kaj junaĝo
Jam kiel knabo, Mikelanĝelo deziris, kontraŭ la volo de sia patro, iĝi artisto. Post disputego venkis lia volo kontraŭ la nobela orgojlo de lia patro kaj 13-jaraĝa li iĝis dungita helpanto en la metiejo de Domenico Ghirlandaio. Ĉe li, Mikelanĝelo studis la fundamentojn de la freskoarto, kiun li kulminigis dudek jarojn poste en Romo. Kiel ĉiuj tiutempaj florencaj artistoj li ankaŭ lernis en la kapelo de Brancacci de la preĝejo Santa Maria del Carmine kaj en la preĝejo de la Sankta Spirito. Kopiante la freskojn de Masaccio ĵaluzis lin la skulptisto Pietro Torrigiano pro liaj lerteco kaj rimarkoj, kaj donis al li pugnobaton en la vizaĝon, kiu rompis lian nazon kaj markis tutevive lian vizaĝon.
Kvankam Mikelanĝelo unue turniĝis al pentrarto, li preferis skulptarton. Jam antaŭ la fino de sia lernoperiodo li estis sendita al la skulptolernejo en la ĝardenoj de la Mediĉoj.
Giganta eŭkalipto
Priskribo
El 9 ĝis 15 floroj estas en floraro. La duseksaj floroj estas radisimetriaj kaj havas diametron de unu centimetro. La kapsulfruktoj longas 5 ĝis 9 mm.
(42555) 1996 RU31
(42555) 1996 RU31 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Giganta eŭkalipto
Uzado
La eŭkalipto estas kultivata ofte en forsto. La ceteraj praarbaroj kun malnovaj gigantaj eŭkaliptoj malaperas draste. La ligno estas uzata por fari paperon.
Mikelanĝelo
Bolonjo
Mikelanĝelo studis en la lernejo kaj vivis ĉe la Mediĉoj apenaŭ tri jarojn, kiam mortis lia fama meceno Lorenzo de Mediĉo. La filo de Lorenzo, Piero, heredis la pozicion, sed ne la kvalitojn de sia patro. Fine de la aŭtuno de 1494 evidentiĝis ke estiĝos katastrofo por li kaj liaj sekvuloj. Mikelanĝelo jam spertis antaŭvidon, kaj la tiama igis lin forveturi kun du kunuloj al Bolonjo sen atendi la ribelon de la popolo.
(42555) 1996 RU31
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey (UDTS), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Mikelanĝelo
Bolonjo
Dudekjaraĝa li estis akceptita tie de ano de la familio de Ulisse Aldrovandi por kiu li pretigis du statuojn de sanktuloj kaj unu anĝelon por la tombejo de la sankta Dominiko en la preĝejo de sankta Petronio. Post unu jaro, kiam finiĝis la laboro en Bolonjo kaj kiam lia nomo estis (nesciate de li) enskribita en liston de artistoj renovigontan la novan kunvensalonon de la granda konsilio en Florenco, Mikelanĝelo revenis hejmen.
Reveno al Florenco sub Savonarola
En la jaro 1494 ekregis Florencon la monaĥo Gerolamo Savonarola, kiu tute ŝanĝis la econ de la burĝa vivo en Florenco, kaj Mikelanĝelo ne ricevis mendojn de la urba registaro. Tamen li ne restis senlabora, ĉar li amikiĝis kun alia Lorenzo, la filo de Pierfrancesco de Mediĉo, por kiu li skulptis statuon de la juna sankta Johano. Post kiam li kopiis antikvan modelon de dormanta Eroso (la mitologia greka dio de amo) la mendinto proponis, ke li prilaboru la verkon, por ke ĝi aspektu antikva kaj estu vendebla kiel tia. Sen kroma salajro, Mikelanĝelo partoprenis tiun trompon ŝercocele kaj la statuo estis vendita altpreze kiel vera antikva verko al roma kolektanto, la kardinalo de San Giorgio en Velabro, Raffaele Riario. Kiam la kardinalo malkovris la trompon la vendinto devis repagi la aĉetsumon.
Unua restado en Romo (1496–1501)
Mikelanĝelo alvenis unuan fojon en Romo fine de junio 1496. La kardinalo Riario postulis, ke Mikelanĝelo trovu por li vere antikvan Bakĥon, kompense por la artotrompo. Fine Mikelanĝelo estis favorata de la kardinalo Jean Bilhères de Lagraulas (france Jean de Villiers de La Groslaye), abato de St. Denis kaj kardinalpastro de Sankta Sabina, kiu mendis stauon de Jesuo ĵus deprenita de la kruco kun la madono; en la kristana ikonografio tiu temo estas konata kun nomo Pietato (itale Pietà).
Dua reveno al Florenco
La unua restado de Mikelanĝelo en Romo daŭris kvin jarojn, de la somero de 1496 ĝis la somero de 1501. En tiu epoko okazis gravegaj politikaj tumultoj en Florenco. Ludovico Buonaroti perdis sian postenon en 1494 kaj de tiam vidis sian filon Mikelanĝelo kiel la ĉefan vivtenanton de la familio. Li plurfoje petis lin reveni hejmen. Familia devo kaj orgojlo regis la konduton de Mikelanĝelo, kiu sendiskute vivtenis la patron kaj la gefratojn.
La grandega Davido estis skulptita el marmora bloko, kiun la skulptisto Agostino di Duccio postlasis sensukcese 40 jarojn antaŭe. Mikelanĝelo sukcesis atentante la tradician traktadon de la temo: skulpti junan giganton, atentan kaj streĉitan antaŭ granda ago. La rezulto impresis per la libera kaj samtempe preciza realigo kaj la triumfa potenco de la esprimo. La plej bonaj artistoj de Florenco kune decidis la ejon por starigi la statuon kaj elektis fine la terason de la palaco de la Signoria fronte al la Loĝio de Lanzi. La statuo de Davido restis tie, ĝis kiam en 1882 ĝi estis protektocele translokigita en halegon de la artoakademio. Kopio troviĝas nuntempe antaŭ la Signoria.
Aliaj skulptaĵoj el la sama epoko estas dua malpli granda Davido el bronzo, sankta Mateo por la katedralo de Florenco, kiun li neniam finis, sankta Maria kaj du nefinitaj reliefoj pri la sama temo.
Tria reveno al Florenco
Sed baldaŭ la papo devis zorgi pri militoj kaj konkeroj. Iam Mikelanĝelo sidis ĉetable ĉe li kaj aŭdis lin diri al juvelisto, ke li ne plu elspezos monon por ŝtonoj, ĉu malgrandaj ĉu grandaj. Aldoniĝis, ke kiam la artisto prezentis fakturon, oni petis lin reen reveni kaj fine li estis malafable forsendita. Mikelanĝelo malĝojegiĝis. Timante ne nur pri sia okupo, sed ankaŭ pri sia vivo, li subite forlasis Romon, kaj antaŭ ol la mesaĝistoj de la papo povis atingi lin, li jam estis en la sekura teritorio de Florenco en aprilo 1506.
Reveninte hejmen, li ne plu atendis mendojn el Romo kaj restis dum la somero en Florenco. Pri kio li okupiĝis ne certas, sed li verŝajne daŭrigis la murpentradon de batalsceno por la granda kunvensalono de la granda konsilio.
La statuo de Julio en Bolonjo batalpentraĵo
Dum tiu sama somero Julio sukcese militis kaj invadis malkontraŭstare la urbon de Bolonjo. Mikelanĝelo konvinkiĝis reiri sekure ĉe la papo kaj tiu bonvenigis la artiston amikece. Li mendis bronzan statuon pri si mem, starigotan super la ĉefa enirejo de la preĝejo de sankta Petronio en Bolonjo, kiel simbolo de lia konkero de la urbo.
En la sekvaj dek kvin monatoj Mikelanĝelo tute dediĉis sin al tiu nova tasko, sed la gajnata mono apenaŭ sufiĉis por vivi. Krome li ne spertis pri la prilaboro de metalo, kaj helpanto, kiun li venigis el Florenco, evidentiĝis ribelema kaj estis maldungita. Malgraŭ ĉio, li tamen sukcesis kaj la 21-an de februaro 1508 estis inaŭgurita la majesta bronza koloso de la sidanta papo kun robo kaj sceptro, tenanta de unu mano la ŝlosilojn kaj gestanta benon kaj komandon per la alia.
Tria restado en Romo
Intertempe la artisto fininte la statuon sekvis la papon al Romo. Tie li tamen ne povis daŭrigi la laboron ĉe la papa tombomonumento, sed devis daŭrigi pentradon en la Siksta Kapelo. Li tute ne ŝatis tiun laboron kaj faris ĝin kontraŭvole, tamen estas ĉefe tiu la verko pro kiu li estas konata nuntempe.
La plafono de la Siksta Kapelo estas la nura verko, kiun Mikelanĝelo povis krei laŭ sia ideo. La unua plano de la papo, laŭ kiu Mikelanĝelo komencis la laboron, konsistis nur el fresko de la 12 apostoloj. Mikelanĝelo proponis planon kun centoj da figuroj prezentantan la Genezon ekde la kreado ĝis la granda diluvo, kun kromaj bildoj de profetoj kaj sibiloj kaj la prapatroj de Kristo.
Ĉirkaŭ majo de 1508 la preparlaboroj estis finitaj kaj Mikelanĝelo eklaboris. Samjare li venigis kelkajn helppentristojn el Florenco, sed ili ricevis tradician edukadon kaj ne sukcesis traduki la planojn de Mikelanĝelo al freskoj kaj kontentigi lin. Tial jam baldaŭ li forsendis ilin kaj sola finis la gigantan taskon, utiligante nur mekanikan helpon. Urĝa bezono de mono por antaŭenigi la projekton devigis lin interrompi sian laboron kaj postsekvi la papon ĝis Bolonjo, inter septembro de la jaro 1510 kaj januaro 1511.
La korpaj kondiĉoj kun kapo levita al la plafono estis ege streĉigaj kaj malkomfortaj. Sed post kvar jaroj kaj duono la tasko estis plenumita.
Tuj post la fino de la laboro ĉe la Siksta Kapelo, Mikelanĝelo jam relaboris pri la marmora statuo de Julio la 2-a. Sed tiu mortis post nur kvar monatoj, kaj liaj heredintoj jam somere de la jaro 1513 ŝanĝis la kontrakton al malpligranda versio de la monumento. La originalaj planoj estas perditaj, oni nur scias, ke la monumento estis starigota en unu el la kapeloj de la baziliko de sankta Petro, disigita de la muro, ortangula kaj libera, kio estis tute nekonata en la tiama arkitekturo de tomboj.
Ankaŭ la nova plano estis granda kaj impona, ĝi konsistis el triflanke libera duetaĝa strukturo ornamita per statuoj. En la supera etaĝo kuŝu granda figuro de la papo kun vizio de la virgulino kaj la bebo super si, plorantaj anĝeloj ĉeflanke, profetoj kaj alegorioj en la anguloj - entute 16 figuroj.
Reveno al Florenco
La familio plaĉe akceptis lin, kvankam ĝi antaŭe planis transdoni la laboron al Leonardo da Vinci. La heredantoj de Julio akceptis, ĉar tiel ili povis neniigi la jam trijaran kontakton favore al nova ĉirkaŭ duone malpli granda projekto. Mikelanĝelo starigis por la preĝeja fasado planon kunigante skulptarton kaj arkitekturon, tiel grandiozan kia estis tiu por la originala monumento de Julio. La kontrakto estis subskribita januare de la jaro 1518 kaj la artisto veturis al Carrara por kontroli la elfoson de la marmoro. Sed la mendintoj pro politikaj kialoj devigis lin uzi novajn ŝtonminejojn en Pietrasanta, li devis nuligi la kontrakton en Carrara. Malkontentegis la tieaj ŝtonministoj kaj estiĝis teknikaj problemoj en la nova ŝtonminejo, kien la tiam 44-jara Mikelanĝelo devis translokiĝi. Li fine koleriĝis kaj nuligis la kontraktojn por la fasado marte de la jaro 1518.
Reveninte al Florenco, oni proponis al li multajn laborojn. Tiel la reĝo de Francujo ŝatus havi ion verkitan de li por starigi ĝin apud du pentraĵoj de Rafaelo, kiujn li jam posedis. La administrantaro de Bolonjo volis, ke li konstruu la fasadon de la preĝejo sankta Petronio; tiu de Ĝenovo bronzan statuon de la granda admiralo Andrea Doria. Kardinalo Grimani petegis iujn ajn pentraĵojn aŭ statuojn, kiuj restis al li; aliaj artoŝatantoj petegis malgrandaĵojn kiel desegnaĵojn aŭ planojn. Pri la periodo de 1518 ĝis 1522 oni certas nur pri lia laboro ĉe du sklavostatuoj por la monumento de Julio kaj la realigo de mendo por tri romanoj pri statuo de resurekciinta Kristo, kiun li ricevis jam en 1514.
213 Lilaea
213 Lilaea estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono. Ĝi estis malkovrita, la, de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters elde la observatorio de Clinton, en Nov-Jorkio.
Mikelanĝelo
Reveno al Florenco
La nefinitaj sklavoj staras ĝis nun enmurigitaj en groto en la ĝardenoj de Boboli en Florenco. La statuo de Kristo, preskaŭ finpretigita de la majstro (nur iom finita de ties disĉiploj) troviĝas en la preĝejo sankta Maria sopra Minerva en Romo, sed montras malmulte da entuziasmo kaj inventan spiriton, kvankam la partoj finpretigitaj de Mikelanĝelo mem estas formale kaj metieje perfektaj.
213 Lilaea
Nomo
Ĝia nomo estas tiu de Lilaja (greke Λίλαια), najado de la helena mitologio.
Mikelanĝelo
Reveno al Florenco
La sekvajn dek du jarojn (de 1522 ĝis 1534) Mikelanĝelo pasigis en Florenco kaj laboris ĉefe por la Mediĉoj. Plano pri aro da tombejaj monumentoj el la jaro 1520 estiĝis aktuala nur post la morto de Leono la 10-a kaj la mallonga papeco de Hadriano la 6-a, kiam papiĝis Klemento la 7-a.
Down Beat
Down Beat estas usona ĵaz-revuo kun tutmonde plej alta eldonokvanto kaj la unua revuo pri ĉi tiu ĝenro. Ĝi publikiĝis unuan fojon en julio de 1934 en Ĉikago kaj aperas ekde aprilo de 1979 denove ĉiumonate. Ekde la komenco ĝi aljuĝis premiojn por la onidire plej bona muzikisto por ĉiuj instrumentoj kaj fakoj. Ĉi tiuj distingoj apartenas al la plej gravaj premioj de la ĵazmondeto.
Mikelanĝelo
Militagado en Florenco
De aprilo 1524 ĝis oktobro 1526 Mikelanĝelo laboris pri la Lorenza biblioteko, kiun Klemento la 2-a volis konstrui kiel eble plej rapide. Nur poste la artisto denove zorgis pri la tombejaj monumentoj. En 1527 okazis la sacco di Roma kaj la ŝajne ne malhavebla neniigo de la papo Klemento. La florencanoj profitis la okazon por forpeli la Mediĉojn el la urbo kaj starigi denove respublikan registaron.
Stabat Mater
Stabat Mater estas 13a-jarcenta kristana himno al Maria, kiu portretas ŝian suferon kiel patrino de Jesukristo dum lia krucumado. Ĝia aŭtoro estis ĉu la franciskana monaĥo Jacopone da Todi aŭ la papo Inocento la 3-a. La titolo venas el ĝia unua linio, "Stabat Mater dolorosa", kiu signifas "la dolorsufera patrino staris". La himno estas kantata en la liturgio memore al la Mater Dolorosa. La Stabat Mater estis muzikigita de multaj okcidentaj komponistoj, plej fame de Palestrina (~1590), Vivaldi (1712), Domenico (1715) kaj Alessandro Scarlatti (1723), Pergolesi (1736), Joseph Haydn (1767), Giuseppe Tartini (1769), Rossini (1831–41), Antonín Dvořák (1876–77), Verdi (1896–97), Karol Szymanowski (1925–26), Poulenc (1950), Arvo Pärt (1985) kaj Paul Mealor (2009).
Mikelanĝelo
Militagado en Florenco
Kompreneble ne plu estis mono por daŭrigi la laboron en sankta Lorenzo kaj Mikelanĝelo okupiĝis por la novaj estroj dumtempe pri grupo el Herkulo kaj Kako kaj alia el Samsono kaj la filistoj (tiu ĉi el marmora bloko, kiuj jam estis prilaborita aliacele de Baccio Bandinelli. Sed baldaŭ poste oni vokis lin por protekti la urbon. Klemento kaj lia malamiko Karolo la 5-a paciĝis kaj provis kune restarigi la estrecon de la Mediĉoj en Florenco. Por la onta sieĝo oni nomis Mikelanĝelon ĉefteknikisto por la fortikaĵoj. Dum la frua somero de 1529 li zorgis do pri la fortikaĵoj de San Miniato; de julio ĝis septembro li partoprenis diplomatan mision al Ferrara kaj Venecio.
Post kiam li revenis meze de septembro, evidentiĝis ke pro interna perfido kaj troa forto de la malamiko ne ekzistis solvo por Florenco. Post melankolia atako li subite ekvojaĝis al Venecio, kie li restis dum kelka tempo kaj negociis pri onta loĝejo en Francujo. Sed dum la sieĝo li revenis al Florenco, sed li ne partoprenis la lastan tagon de la liberecbatalo por la urbo.
Down Beat
Halo de Famo
The DownBeat Jazz Hall of Fame's current membership, by year, is listed in the following table. The Readers' Poll began in 1952, the Critics' Poll in 1961, and the Veterans Committee in 2008.
Mikelanĝelo
Militagado en Florenco
Kiam kapitulacis la urbo en 1530, la pli multaj el tiuj, kiuj partoprenis ĝian defendon, estis kondamnitaj. Mikelanĝelo opiniis sin en danĝero, sed pro agado de Baccio Valoris, li estis tuj denove dungita de la papo Klemento. En la sekvaj kvar jaroj, li portempe daŭrigis la laboron ĉe la monumentoj por la Mediĉoj kaj la Lorenza Biblioteko, ekde 1532 helpata de Giovanni Angelo Montorsoli kaj aliaj lernantoj. La statuoj de la Mediĉo-monumentoj estas inter la plej bonaj verkoj el la meza skulptarta periodo de Mikelanĝelo. Temas pri 4 grandaj statuoj, prezentantaj 4 horojn de la tago. El ili la plej fama estas la Nokto. Iu admiranto laŭdis per strofo, kaj Michelangelo respondis. Jen la tradukoj de la du strofoj. Por kompreni ls respondon, oni memoru, ke estis fresa la memoro pri la kapitulaco de Florenco.
La admiranto
La nokton, kiu dormas plej gracia,
el ŝtono, kaj min kredu en defio:
ŝin veku, kaj respondos voĉo ŝia
Michelangelo
En ŝton’ dormado estas mia ŝajno
dum min  ĉirkaüas honto sen konsolo.
Ne vidi, aŭdi estas por mi gajno.
Ne veku min: mallaŭtu la parolo.
Lastaj jaroj en Romo (1534–1564)
En 1531 Mikelanĝelo grave malsaniĝis. En 1532 li restadis en Romo kaj akceptis alian kontrakton por la finpretigo de la monumento de papo Julio, kiu estis ankoraŭ malpligrandigita kaj estis starigita ne en la baziliko sankta Petro, sed en la Baziliko de Sankta Petro en Katenoj (en karcero). Aŭtune de la jaro 1534 li definitive forlasis Florencon. La restantaj laboroj ĉe la kapelo de la Mediĉoj estis finpretigitaj de liaj lernantoj kaj la kapelo estis malfermita nur en 1545.
Post la finpretigo de la Mediĉo-tombejaj monumentoj Mikelanĝelo intencis dediĉi sin al la finpretigo de la monumento de Julio, sed papo Klemento insistis por ke li laboru en la Siksta Kapelo ornamante la frontan muron super la altaro, forviŝante freskojn de Perugino. La temo elektita estis la Lasta juĝo. 60-jaraĝa Mikelanĝelo ekloĝis definitve en Romo aŭtune de la jaro 1534. Baldaŭ poste mortis Klemento. Lia posteulo iĝis Paŭlo la 3-a el la familio Farnese.
Pli ol la antaŭaj papoj, Paŭlo postulis, ke Mikelanĝelo laboru senkondiĉe por li, kaj forlasu ĉiujn aliajn laborojn. En la sekvaj sep jaroj Mikelanĝelo ĉefe pentris la lastan juĝon. Post ties finpretigo en 1541, li devis zorgi pri du aliaj grandaj freskoj en la nova papa kapelo, kiun konstruigis la papo en Vatikano, kaj kiun li nomis laŭ si mem Capella Paolina. La fresko de la lasta juĝo en la Siksta Kapelo estas unu el la plej famaj bildoj de la mondo. Ĉe ambaŭ freskoj de la Paŭla Kapelo Mikelanĝelo atingis denove spiritan klimakson. En tiu tempo tamen leviĝis iuj kritikoj pro la abundo de nudaj personoj, tiel ke la papo postulis, ke alia pentristo, Daniele da Volterra, kaŝu la plej videblajn virajn seksajn organojn. Pro tio Daniele da Volterra ricevis la kromnomon "il braghettone", kiu en la Roma dialekto signifas "la kalsonisto"
En jaro 1546 mortis la arkitekto Antonio da Sabgallo la Juna, kiu estis prizorgantala konstruadon de palaco Farnese, kaj de la Baziliko de Sankta Petro. Al Michelangelo estis komisiita la plenumo de ĉi tiuj du projektoj. Koncerne la unuan, li ne sekvis la  antaŭan planon, sed li plialtigis la tutan fasadon kaj almetis granda blazonŝildon super la centran fenestregon. Koncerne la preĝejo0n, li ne lasis precizan planon, sed al ni restas gravuraĵoj de Etienne Dupérac, kiuj, laŭ la samtempuloj, estas fidelaj al la ŝanĝoj, kiujn li alportis al la originala plano de Donato Bramante; kvadrato enskribita en kruco, kunligita al la fasado per longa navo. Super la centro de la kvadrato li komencis konstrui cilindron (tamburon), sur kiu li intencis apogi duonsferan kupolon, tiun kompletigis post lia morto Giacomo Della Porta. Kaj ĝi estas la mondfama silueto de la preĝejo.
Post lia morto, en lia laborejo estis trovita, statuo, kiu en la katalogo de liaj postlasitaj verkoj estis difinita “nefinita statuo de Kristo kun surstaranta figuro”. Li estis ĝin donacinta en jaro 1561 al sia servisto Antonio del Francese. Post pluraj jaroj ĝi estis trovita en palaco de familio Rondanini en Romo, kaj de tiam estas konata kiel la “Pietà Rondanini”. En jaro 1952 ĝin aĉetis de privatulo la urbo Milano, kaj nun ĝi estas en ties Urba Kastelo.
Mikelanĝelo Buonarroti mortis la 18-an de februaro 1564 en Romo. Li estis entombigita en la baziliko Santa Croce en Florenco.
Desegnaĵoj
Desegnaĵoj de Mikelanĝelo estas konservitaj en la Nacia Galerio de Arto en Vaŝingtono, en la muzeo Luvro en Parizo, en la muzeo Condé en Chantilly (Francujo).
Notindas aparte la Forrabo de Ganimedo el la jaro 1533, kiam li renkontiĝis kun Tomaso de Cavalieri, konservita ĉe la muzeo Fogg Art en Kembriĝo kaj la Sankta familio akirita de la centro Getty en Losanĝeleso.
La Studo de surgenua nuda knabino por La Entombigo estas desegno de ĉ. 1500-1501 de Mikelanĝelo, nun en la Luvro-muzeo. Ĝi estas farita per nigra kreto, plumo kaj inko kaj blanka kolorigo, sur rozkolora preta (kolora) papero, kaj mezuras 26,6 cm x 15,1 cm. Ĝi estas figuro studita farita kiel preparo por lia pentraĵo La Entombigo, kaj estas la nura pluviva studo de Mikelanĝelo en kiu verŝajne aperis juna nuda knabino. Ĝi ankaŭ povas esti la plej frua eŭropa desegno de nuda ina modelo.
Poemoj
Krom pentraĵoj kaj skulptaĵoj Mikelanĝelo verkis ankaŭ serion da sonetoj, dediĉitaj ĉefe al sia longjara amikino Vittoria Colonna kaj al sia amiko Tommaso de’ Cavalieri, kaj madrigalojn kaj aliajn poemojn.
Itō Einosuke
Fininte siajn studojn, li laboris en banko kaj komencis skribi artikolojn por revuoj. En 1924, li transloĝiĝis al Tokio kaj komencis eldoni por la revuo socialisma Bungei Sensen (文芸戦線) de Yōbun Kaneko. Por lia eldono Mienai Kōzan (見えない鉱山) de 1928 en ĉi tiu eldono, li komencis elstari kiel verkisto de proleta literaturo.
Mikelanĝelo
Samseksemo
Se la samseksemo de Mikelanĝelo ne plu estas sekreto nuntempe, kaj ne plu starigas problemon, tio ne ĉiam estis tiel. Same kiel la nudeco de la korpoj de la Lasta juĝo de la Siksta Kapelo estis ĉaste kovrita post la morto de la pentristo, same la seksinklino de Mikelanĝelo restis pudore kaŝita. Ascanio Condivi, lia unua biografo, preferis montri bildon de homo senseksa por tiu, kiu volas aŭdi tion, sed tre klara al tiu, kiu legis Platonon:
Giorgio Vasari estas iom malpli kaŝema en Le Vite:
Akceptado
La verko de Mikelanĝelo havis grandegan influon al liaj samtempuloj. Lia maniero pentri kaj skulpti estas transprenita de la anoj de manierismo, kiu floras fine de la Renesanco. Pruvo pri la admiro de liaj samtempuloj estas la fakto ke du biografioj publikiĝis jam dum lia vivo, unu en kolekto de biografio de renesancaj artistoj de Giorgio Vasari, Le Vite (1550), la alia de lia disĉiplo Ascanio Condivi en 1553.
Kultura
Pri la vivo de Mikelanĝelo estis verkitaj multaj libroj kaj romanoj. Populara estas la usona filmo Agonio kaj ekstazo kun Charlton Heston kaj Rex Harrison el la jaro 1965.
La rolo de Michelangelo en la komikso Teenage Mutant Ninja Turtles estis nomata laŭ Mikelanĝelo.
En la kosmo
La asteroido 3001 Mikelanĝelo kaj kratero sur la planedo Merkuro estas nomataj laŭ Mikelanĝelo.
NGC 7693
NGC 7693 (aliaj indikoj — MCG 0-60-3, ZWG 381.6, NPM1G -01.0596, PGC 71720) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ferdekseĝo
Ferdekseĝo estas alĝustigebla kaj faldebla meblo, sur kiu oni povas sidi kaj ankaŭ kuŝi. Plejofte ĝi konsistas el preparita ligno aŭ plasto (veterinfluo) kun sidejo el gudrotuko aŭ neŝirebla linaĵo.
Origine la ferdekseĝo estis seĝo por vojaĝantoj sur kurso- kaj krozoŝipoj.
Alfred Döblin
De 1905 ĝis 1930 li laboris kiel kuracisto en Regensburg kaj Berlino. Pro sia juda fono li en la jaro 1933 devis emigri: Unue li fuĝis al Parizo kaj en 1940 al Usono. Post la Dua mondmilito li revenis al Germanio, sed de 1951 ĝis 1956 li denove vivis en Francio.
Lia plej fama verko estas la romano Berlin, Alexanderplatz, kiu priskribas la provon de krimulo, post sia liberigo el la aresto komenci novan vivon en la grandurbo Berlino.
André Maurois
André MAUROIS, propranome Emile Herzog (naskiĝis la en Elbeuf, mortis la  en Neuilly-sur-Seine) estis franca romanverkisto kaj eseisto.
Li estas plej multe konata pro siaj biografiaj romanoj (Turgenev, Voltaire, Disraëli, Shelly, Byron, G. Sand, Tri Dumasoj, V. Hugo, Balzac, A. Fleming), sed ankaŭ liaj ceteraj verkoj distingiĝas pro psikologia profundeco kaj humuro (Silentado de kolonelo Bramble, La Familia Cirklo, Klimatoj).