cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emblemo de Eritreo
La ŝtata emblemo de Eritreo estas en uzo ekde la 24-a de majo 1993 okaze de la deklaro de sendependeco de la nova ŝtato Eritreo disde Etiopio. Sub la blazonŝildo en blua rubando per oraj karaktroj videblas la landonomo ሃገረ ኤርትራ en la tigraja, The State of Eritrea en la angla kaj دولة إرتريا، en la araba.
Courcelles-Ceinture (stacidomo)
Courcelles-Ceinture estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 17-a arondismento de Parizo, ĉe interkruciĝo de Stratoj Verniquet kaj Alfred-Roll, en regiono Francilio. Ĝi estis detruita en la 1950-aj jaroj.
Tigra papago de Madarasz
Tigra papago de Madarasz (Psittacella madaraszi) estas specio de papagoj el genro de tigraj papagoj el familio Psittaculidae, trovebla sur insulo Novgvineo. Ĝia natura habitato estas tropikaj kaj subtropikaj montanaj arbaroj.
La specia nomo kaj kutima nomo estas donitaj al la specio omaĝe al fama hungrara ornitologo Gyula von Madarász.
Priskribo
Tigra papago de Madarasz estas relative malgranda papago, ĉ. 14 cm alta kaj 34–44 gramojn peza. Ĝi havas olive brunan kapon kaj plumaron de plejparte flavecaj aŭ brunecaj nuancoj de verda koloro. Dorsaj plumoj estas flavecaj kun nugraj strioj aŭ makuloj, gorĝa areo estas solide flava, supra parto de brusto estas olivkolora, vostaj plumoj estas verdaj de supre kaj ruĝaj de malsupre. La beko estas bluece griza kun blanka pinto. Seksa duformismo ne tre notindas, inoj nur havas iom pli bluecan nuancon ĉe la frunto kaj pli oranĝecan nuancon ĉe la malantaŭa parto de la kolo ol la iĉoj.
Oberei bei Wasen i.E. (stacidomo)
Oberei bei Wasen i.E. estas fervoja stacidomo en Sumiswald, Svislando.
Okcidenta Germanio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
Okcidenta Germanio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
Okcidenta Germanio en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
Benzoila nitrato
Benzoila nitrato aŭ nitrato de benzoilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj t-Butila klorido. Benzoila nitrato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj plej ordinaraj organikaj solvantoj. Benzoila nitrato prezentas benzoilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 5 hidrogenatomo, 4 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj. Benzoila nitrato estas malstabila supre de la media teperaturo kaj la uzo de in loco (freŝaj) preparaĵoj rekomendiĝas. Ĉi tiu reakciaĵo devas esti manipulata en kemia fumŝranko.
Ratlam
Ratlam,, laŭ (रतलाम) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La historia loknomo estis Ratnapuri.
Demografio
Ratlam havis populacion de en 2011 kun legopovo de 88%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Ratlam (tre proksima al la limoj de Raĝastano kaj Guĝarato) situas en pli malalta parto de montaro 480 metrojn super la marnivelo. Nagda troviĝas 41, Bansvara 65, Uĝĝen 78, Mandsaur 82, Indaur 108, Devas 111, Godhra 159, subŝtata ĉefurbo Bopalo 245, Mumbajo 537, tutlanda ĉefurbo Delhio 629, Kolkato 1367 kilometrojn (aere).
Wasen i.E. (stacidomo)
Wasen i.E. estas fervoja stacidomo en Sumiswald, Svislando.
Ratlam
Historio
En tiu regiono ŝtato kun sidejo Ratlam estis fondita en 1652 fare de raĝo. En 1819 ŝtato Ratlam iĝis brita protektorato. Kapitano Borthwick en 1829 establis komercan urbon el la iama Ratlam kaj ĝi rapide iĝis konata pro komercado de opioj, tabakoj, kaj saloj. Tamen antaŭ malfermo de la fervoja linio en 1872 la komercado ne estis perfekta. La moderna distrikto Ratlam estis kreita en 1947 post la sendependeco de Hindio.
Ekonomio
Ratlam havas plurajn industriojn, kiuj produktas kuprajn dratojn, plastajn ŝnurojn, kemiaĵojn kaj artefaritan oksigenon. Ratlam ankaŭ estas tre konata pro prilaborado de oroj. La urba najbareco estas signifa agrikultura areo. La komercado restis grava.
Lingvoj
En Ratlam la oficiala lingvo estas la hindia.
Religioj
En Ratlam plejparto de la populacio estas hinduoj (67,6%), krome islamanoj (24%), ĝajnistoj (6,6%), fine iomete kristanoj, sikistoj kaj budhistoj.
Eduko
Ratlam havas akademion kaj altlernejojn.
Trafiko
Al Ratlam alvenas 4 fervojaj linioj kaj 3 ĉefvojoj. La mapo indikas loke flughavenon, sed pri tio informoj mankas.
Qatar Airways
Qatar Airways Company Q.C.S.C. (القطرية, al-Qaṭariya), funkcianta kiel Qatar Airways, estas la ŝtata flugkompanio de Kataro. Kun ĉefsidejo en Turo Qatar Airways en Doho, la flugkompanio funkciigas reton kun nabo kaj spokoj, flugante al pli ol 150 internaciaj cellokoj en tuta Afriko, Azio, Eŭropo, Ameriko kaj Oceanio de sia bazo en Internacia Flughaveno Hamad, uzante aron da pli ol 200 aviadiloj. Grupo Qatar Airways havas dungitaron de pli ol homoj. La flugkompanio estas membro de Oneworld Alliance ekde oktobro 2013, la unua flugkompanio en Persa Golfo kiu aliĝis al unu el la tri ĉefaj flugkompaniaj aliancoj.
Burghof (stacidomo)
Burghof estas fervoja stacidomo en Sumiswald, Svislando.
Okcidenta Germanio en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Sporta Asocio.
Okcidenta Germanio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Germana Olimpika Komitato, ekde 2005 renomita Germana Olimpika Sporta Asocio.
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Castellote
Castellote [kasteLJOte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja. La loknomo Castellote estas etimologie komprenebla kiel Kastelego; tiukadre nur kastelo aperas en la municipa blazono.
Nicolas Fatio de Duillier
Nicolas Fatio de Duillier MRS (literumita ankaŭ kiel Faccio aŭ Facio; 16-a de Februaro 1664 – 10-a de Majo 1753) estis matematikisto, naturfilozofo, astronomo, inventisto, kaj religia kampanjisto. Naskiĝinta en Bazelo, Svisio, Fatio edukiĝis en la tiam-sendependa Respubliko Ĝenevo, antaŭ pasigi multon de sia vivo de plenkreskulo en Anglio kaj en Nederlando. Fatio estas konata pro sia kunlaborado kun Giovanni Domenico Cassini por la ĝusta klarigo de la astronomia fenomeno de la zodiaka lumo, pro la invento de la teorio de la gravito de Le Sage, pro sia forta asocio kun kaj Christiaan Huygens kaj Isaac Newton, kaj pro sia rolo en la kalkulpolemiko inter Leibniz kaj Newton. Li ankaŭ inventis kaj disvolvigis la unuan metodon por fabrikado de juvelmekanismoj por mekanikaj horloĝoj.
Castellote
Geografio
Ĝi estas je 121 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 774 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la nordo de la komarko en kiu ĝi limas kun Molinos nordokcidente kaj Bordón kaj Villarluengo sude. Ĝi estas inter Mas de las Matas nordoriente kaj Molinos okcidente, kaj krome estas Seno tute apude.
Nicolas Fatio de Duillier
Elektita kiel Membro de la Reĝa Societo de Londono je aĝo de 24, Fatio neniam atingis la postenon kaj reputacion kiujn liaj fruaj atingoj kaj konektoj estis promesintaj. En 1706 li implikiĝis kun jarmilisma religia sekto, konata en Londono kiel la "francaj profetoj", kaj la venontan jaron li estis kondamnita al pilorio pro ribelo pro sia rolo en la publikigo de la profetaĵoj de Élie Marion, nome la estro de tiu sekto. Fatio veturis kun la francaj profetoj kiel misiisto, irante tiom for kiel Smirno antaŭ reveni al Nederlando en 1713, kaj finfine setliĝis en Anglio. Liaj ekstremaj religiaj kredoj damaĝis lian intelektulan reputacion, sed Fatio plue entreprenis teknologiajn, sciencajn kaj teologiajn esplorojn ĝis sia morto estante 89-jaraĝa.
Bordón
Bordón [borDON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordoriento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.
Blazono de Niĝero
La ŝtata blazono de Niĝero estas en uzo ekde 1962, post kiam la ŝtato Niĝero en 1960 ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Franca Okcidenta Afriko.
Malantaŭ la blazonŝildo estas aranĝitaj kvar naciaj flagoj de Niĝero en la koloroj oranĝa, blanka kaj verda. En la mezo troveblas blazonŝildo, kiu ankaŭ memstare estas la ŝtata sigelo: Sur verda kaj ora ŝildo estas montritaj la kvar oraj simboloj. En la mezo, estas suno, maldekstre estas vertikala lanco kun du krucitaj tuaregaj glavoj, dekstre estas tri kapoj de perla mileo kaj malsupre estas la fronta vido de zebua kapo. Sub la blazono, estas rubando portanta la nomon de la lando en la franca: République du Niger. Dum la konstitucio de Niĝero kondiĉas la koloron de la simboloj sur la ŝildo, ekzistas neniu unuformeco pri la fona koloro de la ŝildo. La konstitucio (1999) reproduktas la tekston de pli fruaj konstitucioj, farante distingon inter la Sigelo de Ŝtato (Le Sceau de l'État) por kiu neniu ŝildkoloro estas kondiĉita kaj la Blazono de la Respubliko (Les ​​Armoiries de la République) por kiu verda koloro estas kondiĉita kiel la ŝildkoloro. Tamen oficialaj konstruaĵoj kaj dokumentoj ne montras verdan fonon en la ŝildoj. Ambasadoj kaj oficialaj dokumentoj uzas blankan, kun oraj emblemoj. La retejo de la Prezidanto de Niĝero uzas oron aŭ flavon kun malhelaj oraj aŭ nigraj emblemoj. La Nacia Asembleo de Niĝerio kunvenas sub granda blazono kun la ŝildo en fono ora kaj la emblemoj en pli malhela oro.
Point-du-Jour (stacidomo)
Point-du-Jour estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 16-a arondismento de Parizo, ĉe 17 Bulvardo Exelmans, en regiono Francilio. Ĝi estis detruita en la 1960-aj jaroj.
Bordón
Geografio
Ĝi estas je 140 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 828 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Castellote norde kaj kun Villarluengo iom sudokcidente. La loĝloko mem ne havas rektan konekton kun ajna loko de la provinco Teruelo kaj nur tra Olocau del Rey en la provinco Kasteljono tien kaj de tie al Tronchón, Villarluengo kaj la cetero de la provinco Teruelo.
La loko estas en la Iberia Sistemo, ĉe la montaro de Malsupra Aragono.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj ĉirkaŭ 1196 en ilia filio de Castellote. La loko ricevis la rajtigilon Carta de Población en 1282. Ĉirkaŭ 1306 la templanoj konstruis preĝejon kiu helpis la disvolvigon de la loĝloko.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Bordón kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 116 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo.
Castellote
Geografio
La municipa teritorio de Castellote inkludas la iamajn municipajn teritoriojn de Cuevas de Cañart, Abenfigo, Santolea, Ladruñán kaj ties iamajn kvartalojn La Algecira kaj El Crespol, Dos Torres de Mercader, Las Planas de Castellote, Luco de Bordón kaj ties iamajn kvartalojn Los Alagones kaj Torremocha. Kelkaj el ili estas ankoraŭ loĝataj kiel Cuevas de Cañart — kiu konservas la mezepokan historian kernon, Havaĵo de Kultura Intereso —, Dos Torres de Mercader kaj Las Planas de Castellote.
Aliaj estas tute (aŭ preskaŭ tute) senhomaj, kiel la kernoj de nombraj kampardomaroj, kiel El Alconzal, El Huergo, Mas de Blasco, Mas de Ricol, Torremocha, Perojil, El Mas de Soler, El Mas de Lej, El Higueral, El Latonar kaj aliaj. Kelkaj estis inunditaj de la akvorezervejo de Santolea, kiel El Mas de Campos, kaj la propra loĝloko kiu nomas ĝin, Santolea, kiu estis abandonita kaj detruita post ties konstruado.
La urba kerno de Castellote estas sur bela deklivo de monto kronita per kastelo de templanoj ruinigita en la Karlismaj militoj kaj restaŭrita en 2011. La loko estas en la Iberia Sistemo, en la montaro de Malsupra Aragono, en la valo de la rivero Guadalope.
Historio
Gravaj restaĵoj atestas pri la pasinteco de la areo jam el prahistorio. En Abrigo de la Vacada estas aro de rokpentraĵoj formita de sepdek du figuroj, el kiuj la ĉefa sceno estas bovaro akompanataj de arkistoj, virina figuro montranta profilon, cervoj kaj kaproj de skema stilo kaj azeno tre realisma. Estas ankaŭ kuŝejoj de Bronzepoko kaj de Ferepoko, nome tomboj de iberoj. Jam en la Mezepoko, Castellote estis grava loko por islamanoj. Ili konstruis kompleksan reton de irigacio kun akvobaraĵoj, kanaletoj kaj akvedukto, kiuj ankoraŭ nuntempe estas uzataj. Oni supozas, ke estis ili kiuj unue fortikigis Castellote.
En la kadro de la Milito de Hispana Sendependiĝo, Castellote estis kaptita de la franca generalo Musnier la 22an de Decembro 1809, post kio okazis diversaj damaĝoj; la francoj kontrolis la areon ĝis 1813, kiam la gerilano Fray Arsenio Nebot kaptis Alcañiz, kaj fuĝigis la francojn.
En la kadro de la Karlismaj militoj septembre 1835, en la loko okazis batalo inter isabel-istoj de la kolonelo Nogueras kaj karlistoj estritaj de José Miralles, kiu devis foriri estante venkitoj, sed ili rekonkeris la lokon kaj restis tie dumlonge. En la somero 1837 venis la pretendanto Carlos María Isidro estre de la Reĝa Ekspedicio. Poste, okazis en Castellote unu el plej sangelverŝaj bataloj de la Unua Karlisma Milito. Post la «Vergara brakumo», la generalo Espartero establis sian stabanaron en la najbara Mas de las Matas kaj, post la konkero de Segura, ordonis avancon al Castellote. Ekde la 23an de Marto 1840, la liberaloj atakis la lokon dum la karlistoj rifuĝiĝis en la kastelo, kaj la batalo pluis ĝis fina kapitulaco de karlistoj la 27an. Espartero respektis la venkitojn. En la kadro de la Tria Karlisma Milito, Castellote estis loko de grava interŝanĝo de militprizonuloj inter la isabela kaj la karlisma armeoj, laŭ interkonsento de la generaloj Echagüe kaj Dorregaray; precize, la 17an de Majo 1875, oni interŝanĝis 214 karlistajn prizonulojn kontraŭ 210 liberaloj.​
Ankaŭ dum la Hispana Enlanda Milito la loko suferis damaĝojn, kaj anekdote menciindas, ke en Castellote okazis nupto de Enrique Líster, unu el ĉefaj militestroj de la respublika armeo. Post la militfino, en la zona agadis kontraŭfrankista gerilo, nome la Agrupación Guerrillera de Levante y Aragón (AGLA), unu el kies sektoroj havis sidejon en la najbara Aguaviva.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Castellote kie oni malaltiĝis el 2 165 en 1910 ĝis nunaj 687 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da fruktarboj, legomoj), brutobredado kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Estas nombraj altiraĵoj en la urbo, ĉefe pro la mezepoka pasinteco de Castellote, ligita al templanoj, kio nun estas postulita: oni bone konservis belan urban kernon de mallarĝaj kaj krutaj stratetoj, kio estas deklarita Havaĵo de Kultura Intereso.
De la iama tre grava historia kastelo restas nuntempe nur salono, ĉefturo, kelkaj muregeroj kaj turetoj; la ĉefturo enhavas interpretejon pri la Templanoj. Aliaj vidindaĵoj tiamaj estas lavejo, dekunuarka akvedukto, gotika urbodomo kun arkaro, kaj blazondomoj. La preĝejo de Sankta Mikaelo estas ununava, kun gotika pordego, bela prilaborita vitralrozo kaj rekonstruita sonorilturo. Krome estas tri ermitejoj.
Inter naturaj vidindaĵoj de la municipa teritorio de Castellote menciindas la natura monumento de la Ponto de Fonseca, nome geologia formacio generita de la rivero Guadalope, kiel natura tunelo laŭ kiu fluas la rivero. En tiu mikroklimato estas aparta flaŭro kaj granda diverseco de birdoj, pro kio ĝi estas Protektita birda areo (ZEPA) de la reto Natura 2000. Iom malsupre estas gorĝoj kaj meandroj de Guadalope kun kanjonoj de kalkoŝtono. La akvorezervejo de Santolea, konstruita en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, ebligas la praktikon de akvosportoj, banadon sur naturaj strandoj kaj grimpadon ĉe grandaj vertikalaj muroj.
Pri paleontologio estas la kuŝejo de iknitoj de Abenfigo de la Malsupra Kretaceo kun ŝpuroj de dinosaŭroj, trairantaj strandon, nome ĝis kvar dek ŝpuroj de terapodoj (dupiedaj karnovoruloj). Tio estas deklarita Havaĵo de Kultura Intereso kaj en la urba kerno de Castellote estas filio de Dinópolis — nome «Bosque Pétreo»— pri tiu kuŝejo. Krome estas la kuŝejo de Vallipón, ĉefe pri mikrovertebruloj kaj 42 tipoj de vertebruloj, inter kij ŝarkoj kaj rajoj, testudoj, maraj reptilioj, lacertoj, krokodiloj, flugreptilioj, dinosaŭroj kaj mamuloj. Alia interesaĵo esta la kuŝejo El Barranquillo, ĉe la Ermitejo Llovedor, kun fosiliaj arboj konservitaj en siliko, iam parto de arbaro de Kretaceo; ĝis nun oni elfosis kvar fosiliajn trunkojn de tri diferencaj specioj de koniferoj. ​
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Paul Fliedner
Paul FLIEDNER (naskiĝinta la en Ilmenau, mortinta la  en Hamburgo) estis germana inĝeniero, politikisto kaj komunista aktivulo. Li troviĝis en 1918 inter la gvidantoj de la Novembra revolucio en Saksio-Gotao kaj estis inter 1945 kaj 1950 ĉefurbestro de Ilmenau.
Vivo
Estante filo de vitrofabrikanto Arnold Fliedner li frekventis la lernejon en sia naskiĝurbo ĝis 1904 antaŭ ektrejniĝo kiel vitroblovisto en la gepatra fabriko. En 1904 li anis ĉe Laborista junularo de Ilmenau (Ilmenauer Arbeiterjugend). En la aĝo de 18 jaroj li iĝis membro de Socialdemokratia Partio de Germanio. Post soldatado kaj vundiĝo dum la Unua mondmilito Fliedner konvinkitis pri partiŝanĝdevo kaj iĝis ano de la pli maldekstra Sendependa Socialdemokratia Partio de Germanio. En 1920 li finfine transiris al la Komunista Partio de Germanio.
Li estris la laboristajn kaj soldatajn ĉelojn en Gotao kie faritis kvazaŭ internmilitaj. Temis pri la plej ampleksaj siaspece en tuta Turingio kaj en la 13.11.1918 abdikis duko Karlo Eduardo (Saksio-Koburgo kaj Gotao). Fliedner deklaris en la 14.11. la potenctranspreno en la duklando fare de la sovetoj; ĝin ĉesigis trupoj sub la gvidado de generalo Georg Ludwig Rudolf Maercker.
Inter 1924 kaj 1935 li vivis en Hamburgo deĵorante en ĥemivitra uzino. Reveno de la tuta familio al Turingio efektivigitis en la 1935-a jaro. Li aĉetis etan termometro-fabrikon kiun li gvidis ĝis 1945. Dume li fondis (en 1939) etan grupon de instruistoj kaj studentoj de ĉe Teknika Universitato Ilmenau por entrepreni rezistadon kontraŭ la nazioj. Neniu plano elfaritis; sekve neniam vere gravis malkaŝigo de liaj samideanaj kunvenoj.
Post 1945 li komisiitis fare de la sovetiaj okupantoj (SMAD) pri diversaj taskoj kaj urbe kaj distrikte. Li iĝis estro de la Kontraŭfaŝisma komitato de Ilmenau kaj iĝis en la 13.7.1945 urbestro. Dum lia regado gravis rekonstruo de infrastrukturo kaj industrio. En 1946 li ekmembris ĉe Socialista Unueca Partio de Germanio. Posteulis lin en 1950 Charlotte Gleichmann. Eksproprietigite li translokiĝis en majo 1952 al Okcidenta Germanio. Intertempe turingiaj tribunaloj startigis esploradon pri ekomoniaj krimoj kaj fakte li kondamnitis dum malĉeesto en 1953 je tri jaroj da malliberigo (pro laŭdira stokado de varoj en privataj ĉambroj ). La lastajn vivojarojn li pasigis retiriĝante en la nekomunisma, libera parto de Germanujo.
Literaturo
Steffen Kachel: Ein rot-roter Sonderweg: Sozialdemokraten und Kommunisten in Thüringen 1919 bis 1949, Böhlau Verlag, Köln kaj Weimar 2011, ISBN 978-3-412-20544-7
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Acla da Fontauna (stacidomo)
Acla da Fontauna estas fervoja stacidomo en Disentis/Mustér, Svislando.
Ĝardenoj de la Alkazaro
La Ĝardenoj de la Alkazaro (Jardines del Alcázar de Sevilla) estas parko en Sevilo, Andaluzio, Hispanio, kiu ekzistis ekde la Mezepoko, kvankam reformitaj en la 16-a jarcento, en la Renesanco. La Alkazaro de Sevilo estis deklarita en 1987 Monda heredaĵo de Unesko.
Laŭlonge de la jaroj ĝi riĉiĝis per ekzotaj plantoj devenaj de la tuta mondo, kaj nuntempe oni katalogis pli ol 170 speciojn en 60 000 m² de areo.
En la 10-a jarcento islamanoj jam kreis fortikaĵon en tiu zono. En la 13-a jarcento ĝi estis loko de ĝardenetoj kaj grandaj fruktoĝardenoj. ​ La ĝardenoj estis reformitaj en la 16-a jarcento.
La oranĝoj de tiuj ĝardenoj estis uzitaj por la fabrikado de la marmelado konsumita de la reĝino Elizabeto la 2-a (Britio).
Inter ĉefaj lokoj estas la baseno de Merkuro, la ĝardeno de la Danco kaj la ĝardeno de la Damoj.
Fenetila nitrato
Fenetila nitrato aŭ nitrato de fenetilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj fenetila alkoholo. Fenetila nitrato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fenetila nitrato prezentas fenetilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 9 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Ĝardenoj de la Alkazaro
Ĉefaj specioj
Inter ĉefaj specioj menciindas jenaj:
Blankenburg (stacidomo)
Blankenburg estas fervoja stacidomo en Zweisimmen, Svislando.
Herma Schuschnigg
Herma SCHUSCHNIGG (naskiĝinta Herma Masera la en Bozen, mortinta la  apud Linz-Ebelsberg) estis la edzino de la aŭstria kanceliero Kurt Schuschnigg. Tiufunkcie ŝi apogis per karitataj agadoj la renomon de sia edzo. Post akcidentmorto ŝia ŝi prezentitis en la amaskomunikiloj kiel modela virino. Tio tuj ĉesis post Anschluss. Lia patro estis grandkomercisto, lia patrino originis el la nobela dinastio An der Lan-Hochbrunn. Ŝia onklo estis la muzikisto Hartmann von An der Lan-Hochbrunn.
Vivo
Masera frekventis la liceon de la ursulaninoj en Innsbruck. En 1922 ŝi konatiĝis kun la posta edzo pere de la advokata familio Fischer. Krome ŝi ofte gastinis ĉe kunvenoj de la katolika studenta korporacio AV Austria Innsbruck de CV. Geedziĝo okazis en 1924 kaj en 1926 naskiĝis la filo Kurt († 2018),
Ŝia vivo ekdependis tute de la politika kariero de la edzo. Sekvon de li Vienon, kie li estis iĝinta deputito parlamenta, ŝi faris en 1930 kontraŭvole suferonte je izoliĝo grandurba. En 1933 Kurt Schuschnigg iĝis ministro pri justico inter januaro kaj majo en la dua kabineto de Karl Buresch kaj ankaŭ en la sekva unua registaro de Engelbert Dollfuß. En 1933 Schuschnigg krome estis ministro pri edukado. Li do kunrespondecis pri ŝanĝo de la respubliko al aŭtoritatismo. Post la murdo de Dollfuß en julio 1934 li mem iĝis kanceliero. Herma Schuschnigg tiam komencis helpadi la edzon ankaŭ ĉe oficejaj laboroj (telefoninterparoloj, leterskribado ktp.). Ŝian deziron rezigni de la kanceliereco li ne plenumis.
Karitata engaĝiĝo
En 1934 Herma estris la iniciaton Weihnacht der Heimat kiu liveris al 5000 bezonantaj infanoj de Vieno vintrajn vestaĵojn. Ŝi engaĝiĝis ĉe Nehmt hungernde Kinder zum Weihnachtstisch kio petegis riĉulojn inviti dum la festaj tagoj personojn malpli riĉajn. Ekde 1935 sekvis i.a. la helpprogramoj Bekleidungsaktion (vestado), Muttertagsaktion (dum la tago de la patrinoj), Firmungsaktion (koncerne konfirmacion). Laŭ tiutempaj atestoj helpitis pluraj dekoj da miloj da personoj en la nomo de Schuschnigg.
Herma tamen ankaŭ reprezentajn taskojn plenumis. Ŝi estis i.a. flaga patrino (Fahnenmutter respektive Fahnenpatin) de la duonmilita organizaĵo Ostmärkische Sturmscharen. Ties estro post la morto de ŝi kreis fonduson por daŭrigi la realigon de ŝiaj ideoj: parton transprenis Bella Pernter, edzino de la edukadministro Hans Pernter. Parton kune metis kaj novorganizis anoj de la ekaga asocio Herma-von-Schuschnigg-Fürsorgewerk (sub la honora protektado kanceliera). Tial nesufiĉa ŝtata sociala politiko kompensotis per privataj monddonacoj. Memkompreneble la tiaĵoj ankaŭ propagandis por la registaro.
Aŭtoakcidento
Dum veturo je somera forpermeso en la 13.7.1935 en la direkto de Sankt Gilgen okazis akcidento inter Asten kaj Ebelsberg (sudeoste de Linz). Kurt Schuschnigg perdis la konsciencon, la filo Kurt, infanvartistino, policisto kaj la ŝoforisto vunditis dume Herma Schuschnigg mortis. De kelkaj supozita atencprovo - la aŭto estis manipulita kaj la dato estis ĝuste unu jaron post la mortigo de Dollfuß! - neniam konfirmiĝi povis. La eĥo pri ŝia morto estas grandega ene kaj malene de Aŭstrio.
Postmorte Herma Schuschnigg idealiĝis je perfekta virino kristana kaj starigis onin monumentojn pluloke. Ligna kruco ĉe la akcidentloko ankoraŭ ekzistas en formo prilaborita dum la 1960-a jaroj. Sur Sonnwendstein-monto fariĝis memoriga Jozefo-kapelo kiun akiris en 1955 Österreichischer Cartellverband. En St. Veit in Defereggen starigitis en 1937 kapeleto kiu restaŭritis en 2007. Vitralo enmetitis en 1937 en Kirchberg am Wechsel. En la viena urbodistrikto Wieden loĝdombloko portas ŝian nomon. Aliaj anstataŭigitis post 1938, ekz. portreta busto en Klosterneuburg. Aliaj, ekz. orgeno en la kirko de Steinach am Brenner, forigitis pro diversaj novigoj.
(162723) 2000 VM2
(162723) 2000 VM2 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la 4:5 kun Marso kaj 5:1 kun Jupitero.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso.
• Ĝia marsa MOID estas 0,09287 astronomia unuo (13,893 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,1096 astronomia unuo (16,394 milionoj da km),
• ĝia venusa MOID estas 0,04927 astronomia unuo (7,371 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,09941 astronomia unuo (14,872 milionoj da km) de Marso,
• la ĝi pasis al 0,09963 astronomia unuo (14,904 miliono da kilometroj) de ĉi tiu planedo.
• La ĝi pasis al 0,11086 astronomia unuo (16,584 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,11142 astronomia unuo (16,668 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,11062 astronomia unuo (16,549 milionoj da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,10120 astronomia unuo (15,139 milionoj da km) de Venuso,
• la ĝi pasos al 0,05089 astronomia unuo (7,613 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Mamady Doumbouya
Mamadi Doumbouya (naskita la ) estas militisto kaj politikisto en Gvineo. La 5-an de septembro 2021 okazis puĉo kontraŭ la reĝimo de Alpha Condé. Tiutage Mamadi Doumbouyakaj instaliĝis kiel nova ŝtata prezidanto de Gvineo.
Rousínov
Rousínov (devene Nový Rousínov, Neuraussnitz) estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 12 km sudokcidente de Vyškov sur dekstra bordo de rojo Rakovec apud ŝoseo el Brno ĝis Olomouc. Vivas ĉi tie. La urbo estas konata ĉefe pro produktado de meblaro, ankoraŭ antaŭ la dua mondmilito ĉi tie estis 72 lignaĵistaj uzinoj kun 1200 okupitoj.
Radňoves
Radňoves (Radnowes) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Rousínov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1222.
Radňoves
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
Rousínov
Membrigo de urbo
Rousínov membriĝas en sep partojn, kiuj situas sur kvin katastraj teritorioj:
Ardez (stacidomo)
Ardez estas fervoja stacidomo en Ardez, Svislando.
Častrov
Častrov (Tschastrow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Ĝi situas 14 km sude de Pelhřimov kaj 31 km okcidente de Jihlava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1300.
György Tory
György Tory [djordj tori], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Tory György estis hungara naĝisto, dufoja paralimpiano, paralimpika ĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
estis parasportisto, tamen li trejnadis, eĉ ludis inter la ordinaraj akvopilkaj sportistoj en ĉefurba sportklubo. Spite tion li akceptis inviton al la paranaĝistoj. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 1984 kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 1988 kun ora kaj du arĝentaj medaloj.
Abraham Zakuto
Abraham Zakuto (en hebrea: אברהם זכות; em hispana Abraham Zacut aŭ Abraham Ben Zacuto, en portugala Abraão ben Samuel Zacut) (Salamanko, 1452 - Damasko, ĉirkaŭ 1515) estis sefarda juda matematikisto, astronomo kaj historiisto.
Vivo
Abraham ben Samuel ben Abraham Zakuto naskiĝis en 1452 en Salamanko, devena de familio francdevena kiu estis elmigrinta al la Regno Kastilio post la forpelo de la judoj el Francio en 1306. Li kreskiĝis en la sama urbo, edukita de sia patro, la rabeno Samuel Zakuto, kaj de la rabeno Isaak Aboab. Li studis la Torahon kaj la Talmudon, same kiel la Kabalon. Poste li studis astronomion en la Universitato de Salamanko kvankam, kontraŭ foja supozo, li neniam iĝis tiea profesoro, ĉar lia nomo no aperas profesorara registro kaj la Kanona Juro malpermesis al la judoj la plenumon de la instruado en la ekleziaj universitatoj.
Li estis amiko kaj protektito de la rektoro kaj episkopo de Salamanko, Gonzalo de Vivero, kiu instigis lin komponi sian unuan kaj plej gravan verkon, nome "Ha-ḥibbur ha-gadol" aŭ "La granda kompono". Post la morto de la episkopo, Zakuto devis serĉi novan protektanton kaj translokiĝis en 1485 el Salamanko ĝis la vilaĝo Gata, en la provinco Cáceres, kie li venis al la servo de Juan de Zúñiga y Pimentel, lasta superulo de la Ordeno de Alkantaro, protektanto ankaŭ de Antonio de Nebrija. Li verkis tie inter aliaj, la "Traktaĵo de la influoj de la ĉielo". Pro foresto de granda biblioteko, Zakuto devis verki parkere dum sia restado en Gata.
En 1492, post la Forpelo de la judoj el Hispanio, li rifuĝiĝis en Portugalio, kie li estis nomumita Historiisto kaj Reĝa Astronomo fare de la reĝo Johano la 2-a, posteno kiun li okupis dum la regado de Emanuelo la 1-a. Kelkaj fontoj indikas klaran influon en la vojaĝoj de Vasco da Gama, kiel la portugala kronikisto Gaspar Correia en sia verko "Lendas da Índia", kvankam lia gravo estis disputita en ĵusaj studoj, kiuj malakceptas, ke Zakuto havis konojn pri navigado aŭ pri instrumentoj kiel la astrolabo.
Ĉirkaŭ 1497 Zakuto li foriris el Portugalio por eviti devigan konvertigon kaj instaliĝis en Tunizio post vojaĝo kaj du enkarcerigoj. Tie li finkompletigis kelkajn verkojn kaj dediĉis sin al la instruado, sed, antaŭ la eblo ke la hispanoj konkeru Tunizion, Zakuto abandonis la landon kaj iris al Turkio. Li mortis en Damasko (aŭ en Jerusalemo) en 1515 aŭ 1522.
Péter Vida
Péter Vida, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vida Péter estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Péter Vida naskiĝis la  en Miskolc.
Biografio
Péter Vida maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1991, dum li estis amatora aktoro en malgrandaj scenejoj. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1996. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc) (1996-1998), poste li estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok) (1998-2002), Nacia Teatro (Budapeŝto) (2002-2008), pli poste denove de Teatro Miskolc, ekde 2012 de Teatro Thália (Budapeŝto). Li havis ankaŭ filmajn kaj radiajn taskojn. Li ricevis premiojn inter 1997-2018. Li edziĝis kaj 2 gefiloj naskiĝis en 2002 kaj 2008.
Bence Vaszkó
Bence Vaszkó [vaskO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vaszkó Bence estas hungara aktoro, futbalisto.
Bence Vaszkó naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Bence Vaszkó studis en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto) (2005-2006), poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2009, sed li studis ankaŭ en Gimnastika Universitato de Budapeŝto. Lia ĉefinstruisto estis János Mohácsi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Nyíregyháza. Interrompe en la teatra jaro 2013 li estis membro de Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 2016-2020 li ludis en Teatro József Attila. Intertempe li ankaŭ futbalis en malgravaj kluboj.
Iván Nagy (arkitekto)
Iván Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Iván estas hungara arkitekto, altlerneja instruisto.
Iván Nagy naskiĝis la en Szeged.
Biografio
Iván Nagy akiris arkitekturan diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1988. Post la diplomo li laboris 2 jarojn en Helsinko. Hejmenveninta li plustudis en majstra kurso (1990-1992). En 1993 li aliĝis al arkitektura ateliero, kie ekde 1998 li estas partoposedanto kaj respondeca ĉefarkitekto. Ekde 2006 li instruis en la majstra kurso, ekde 2012 en la universitato. Li vivas en Biatorbágy (aglomeraĵo de Budapeŝto). Li ricevis arkitekturajn premiojn inter 1988-2008.
Simon Stevin
Al Stevin oni atribuas multajn malkovrojn kaj inventojn. Li estis pioniro de la disvolvigo kaj la praktika aplikado al inĝenierado de diversaj sciencoj kiel matematiko, fiziko kaj aplikita scienco kiel hidraŭlika inĝenierado kaj termezurado. Oni supozis, ke li estis inventinta ankaŭ la dekumajn frakciojn ĝis la mezo de la 20-a jarcento, kiam esploristoj malkovris, ke fakte la dekumaj frakcioj estis jam enkondukitaj de la mezepoka islama fakulo al-Uklidisi en libro verkita en 952. Krome, sistema disvolvigo de la dekumaj frakcioj aperis antaŭ Stevin en la libro Miftah al-Hisab verkita en 1427 de Al-Kaŝi.
Aliaj malkovroj liaj rilatis al administrado de akvovojoj, la filozofio de scienco, geometrio, fiziko kaj trigonometrio, muzikteorio, librotenado, matematiko kaj neologismoj.
158899 Malloryvale
158899 Malloryvale estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo James Whitney Young elde la Observatorio de Table Mountain proksime de Wrightwood (Kalifornio, Usono).
Chur Altstadt (stacidomo)
Chur Altstadt (antaŭe nomita Chur Stadt ĝis la ) estas fervoja stacidomo en, Svislando.
Pásztor
La familia nomo Pásztor [pAstor] apartenas al la oftaj familiaj nomoj en Hungario, iomete en la hungara diasporo. La vortoradiko "pastor" venas el la latina lingvo, tial en tiu aŭ en tre simila vorto tio troveblas ankaŭ en aliaj lingvoj. La nomo signifas: paŝtisto, homo, kiu gardas bestojn. ĝiaj specoj estas ŝafisto, ĉevalisto, bovisto, ktp. Pli malofte ĝi signifas: pastoro.
Sovetunio en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Sovetunia Olimpika Komitato.
Mir (pagsistemo)
Mir (Мир, do mondo, paco) estas la rusia nacia pagsistemo, la plej populara en Rusio. La kartoj Mir krom Rusio akcepteblas en 11 landoj, okazas intertraktoj kun kelkaj pliaj. Ĝi estas la sola bankokarto uzebla en Krimeo kaj Sebastopolo.
Antaŭhistorio
La unuaj provoj krei nacian pagsistemon okazis en la 1990-aj jaroj. Konkurencis kelkaj pagsistemoj de komercaj bankoj: STB-Card (banko Stoliĉnij, poste SBS-Agro), OLBI Card (reto de valutaj vendejoj OLBI Diplomat, banko Nacionalnij Kredit), Most Card (Most-bank) kaj Union Card (Inkombank kaj Avtobank). En 1993 bankoj eldonintaj kartojn STB-Card, OLBI Card kaj Most Card, kreis la Unuigitan Pagsistemon (Объединенная платежная система), kiu planis eldoni unuecan karton. Fine tiuj ĉi provoj fiaskis, grandparte pro maleblo de la kunlaborantoj interkonsenti pri kies karto servos kiel bazo por la unueca produkto.
En 1995 oni unuafoje anoncis kreon de la nacia pagsistemo nomita Nacia Sistemo de Pagokartoj (Национальная система платежных карт) (NSPK). La Centrobanko de Rusio klarigis ke tio sendependigos la rusiajn bankojn de la eksterlandaj pagsisetemoj kaj ŝparos ilian monon. Sed oni planis preni kiel bazon ico-kartojn dum plej grandaj rusiaj pagsistemoj STB-Card kaj Union Card uzis kartojn kun magneta strio, same kiel Visa kaj Mastercard, do necesus krei infrastrukturon preskaŭ ekde nulo. La ĉefaj pretendentoj estis Sberbanko kaj pagsistemo Zolotaja Korona (Золотая корона, do Ora Krono). Sed en 1995 Sberbanko havis nur ico-kartojn kaj planis starigi 38 bankmaŝinojn. Zolotaja Korona havis pagterminalojn kaj ĉirkaŭ 70 mil kartojn, sed tio estis regiona sistemo kaj ĝi alfrontis skandalon rilatan al elekto de pagobanko. La plej grava obstaklo estis manko de financado, ĉar la Centrobanko de Rusio tiutempe malpretis fari tion.
En 2000 STB-Card anoncis intertraktojn kun Union Card kaj Zolotaja Korona, sed baldaŭ Union Card rifuzis pluajn intertraktojn kaj proponis krei pagsistemon CIS-Card por la tuta Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj, kion tamen rifuzis partopreni STB-Card.
En 2005 la Centrobanko proponis krei la nacian pagsistemon surbaze de kartoj de Sberbanko, kiu komencis tiucele ankaŭ eldoni kartojn Sberkart por aliaj bankoj. En 2008 Sberbanko anoncis planon krei la Unuigitan Rusian Pagsistemon surbaze de Sberkart. En 2010 Sberbanko definitive rezignis je Sberkart kaj komencis evoluigon de pagsistemo PRO100 (ПРО100) surbaze de la kartoj kun ico kongruaj al la normo EMV. Surbaze de PRO100 estis kreita Universala Elektronika Karto (Универсальная электронная карта), kiu devis servi kiel debetkarto kaj samtempe anstataŭigi pasporton, stirmerpesilon, sanasekurilon kaj aliajn kartojn kaj identigilojn. Sed ankaŭ ĝi ne ricevis vastan ŝtatan subtenon, do restis ne multe uzata.
Kreado kaj evoluo
En 2014 Krimeo iĝis parto de Rusio, kion sekvis usonaj sankcioj kontraŭ Rusio trafintaj interalie kelkajn bankojn kies kartoj Visa kaj Mastercard ekde la estis blokitaj. Rusio reagis per eldono de leĝo, postulinta pritrakti ĉiujn bankokartajn operaciojn okazintajn en de Rusio ene de la lando. La estis subskribita la leĝo, laŭ kiu la internaciaj pagsistemoj devis ĝis la  ĝiri al kontoj en la Banko de Rusio garantiajn deponaĵojn; la limtempo estis poste ŝovita al oktobro 2014, poste al la.
En januaro 2015 NSPK subskribis kunlaboran kontrakton kun Mastercard, en februaro — kun Visa. Sekvis American Express kaj JCB, kiuj permesis al NSPK eldoni kunlaborajn kartojn kun iliaj logotipoj, kiuj ene de Rusio funkcios kiel Mir kaj ekster ĝi kiel iliaj kartoj. La NSPK subskribis memorandon kun la vjetnama pagsistemo BanknetVN.
La komenciĝis eldonado de kartoj Mir. La unuaj eldonintoj estis Gazprombank, MDM Bank, Moskovskij Industrialnij Bank, RNKB Bank, bank Rossija, Svjaz-Bank, SMP Bank. Sberbank aliĝis al la reguloj de la pagsistemo. Jam en decembro 2015 Gazprombank kiel la unua eldonis kunlaborajn kartojn de Mir kaj Maestro. NSPK ricevis atestilon de la internacia sistemo PCI DSS 3.1 konfirminta sekurecon de la pagsistemo.
En oktobro 2016 nombro de la kartoj superis milionon. En novembro reprezentantoj de centrobankoj kaj pagsistemoj de la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj kunsidis en Erevano (Armenio) kaj akceptis rezolucion, kiu konfirmis neceson krei unuecan pagsistemon. En decembro ekfunkciis programo de lojaleco, kadre de kiu la uzantoj povas ricevi kompensojn de siaj elspezoj. En novembro 2017 estis subskribita kontrakto kun Poĉta Bank pri eldono la plej granda nombro de la kartoj Mir kun rusiaj icoj. En decembro aperis ebleco ligi kartojn Mir al la sistemo Samsung Pay. Nombro de la kartoj en novembro 2017 superis 30 milionojn, en septembro 2018 — 43 milionojn. En decembro 2018 banko VTB Kazaĥio komencis priservi la kartojn Mir. En aprilo 2019 la kirgiza pagsistemo Elkart ebligis uzadon de la kartoj mir en Kirgizio. Samtempe İşbank, posedanta la plej vastan reton de bankmaŝinoj kaj pagterminaloj en Turkio, komencis priservi la kartojn Mir. En septembro 2019 estis jam 64 milionojn da kartoj, en februaro 2020 — 73 milionoj. En junio 2020 aperis ebleco ĝiri monon de la kartoj Mir eksterlanden — al la kartoj Elkard (Kirgizio) kaj Uzkard (Uzbekio). En oktobro 2020 aperis ebleco pagi per la karto temonon. En junio 2021 oni trovis ke 42% de la rusianoj uzas karton Mir kiel la ĉefan, do ĝi superis laŭ populareco kartojn Visa kaj Mastercard. Ekde la ĉiuj pensioj riceveblas nur per la kartoj Mir (tio ne koncernas rusianojn loĝantajn eksterlande); plu estas ebleco ricevi la pensiojn per poŝto aŭ bankokonto. En julio 2021 nombro de la eldonitaj kartoj superis 100 milionojn. Aperis ebleco ĝiri monon al la kartoj Belkart (Belorusio). La aperis ebleco ligi la kartojn Mir al Google Pay. En novembro 2021 25% de la transakcioj en Rusio okazis per la sistemo Mir. Je la sama monato la Centrobanko ordonis ke ekde oktobro 2023 ĉiuj pagsistemoj de Rusio akceptu la kartojn Mir.
En marto 2022 Apple Pay ĉesigis priservadon de la kartoj Mir pro la sankcioj. Post foriro de Visa kaj Mastercard el Rusio postulado je la kartoj Mir en marto 2022 kreskis 3- ĝis 7-oble.
Geografio
En julio 2021 la kartoj Mir estis akceptataj jam en 11 landoj: Armenio, Turkio, Vjetnamio, Uzbekio, Belorusio, Kazaĥio, Kirgizio, Taĝikio, Sud-Osetio, Abĥazio, Sud-Koreio. Komenciĝis testado en Britio kaj Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. En julio 2022 oni raportis ke Mir estas akceptata en parto de pagterminaloj de la populara pagsistemo BC Card en Sud-Koreio.
En aprilo 2022 oni rakontis pri intertraktoj kun Kubo kaj Venezuelo; en Kubo la kartoj Mir eble ekfunkcios ekde somero. En majo ambasadoro de Rusio en Sri-Lanko diris ke la kartoj Mir akcepteblos en tiu lando jam en 2022. La oni anoncis intertraktojn pri la konektado de la pagsistemoj Mir kaj Ŝetaben (Irano).
Post komenco de la milito en Ukrainio en 2022 oni raportis pri problemoj je ilia uzado en Turkio ekster turismaj regionoj, kvankam oficiale neniuj rifuzoj aŭ blokadoj okazis.
Oficiala pozicio de la pagsistemo, esprimita publike en aprilo 2022, estas ke Mir pretas kunlabori kun landoj kiuj interesiĝos pri tio, sed ĝi mem planas koncentriĝi je evoluigo de siaj servoj en la jam akceptitaj landoj.
Teknikaj aspektoj
Plejparto de la pagoj okazas senkontakte (83% en 2021), 32% okazas per saĝtelefonoj kaj pagoservoj.
En 2020 la sistemo transiris de Oracle JDK al Liberica JDK, la rusia distribuaĵo de Java. Por iuj taskoj estas uzata objektotem-rilata datumbazo PostgreSQL.
István Nagy (arkitekto)
István Nagy [iŝtvAn nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj komplete Nagy István Lajos estis hungara arkitekto.
István Nagy naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Nagy maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1894, poste li studis en Reĝa Teknikuniversitato József, sed li ne akiris diplomon. Dum la studentaj jaroj li ankaŭ estis desegnisto en arkitektura ateliero. Liaj memstaraj konstruaĵoj aperis ekde 1905. Li fondis propran firmaon en 1913. Dum la 1-a mondmilito li batalis, poste daŭrigis la arkitekturan laboron. Ekde 1920 li partoprenis en estraro de la ĉefurba municipo, iom poste li establis ankaŭ vendejon pri arkitekturaj materialoj. Inter 1921-1924 li projektis kune kun Richárd Schöntheil. Li neniam edziĝis.
András Tóth (genetikisto)
András Tóth [andrAŝ tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Tóth András estas hungara naĝisto, paralimpiano, paralimpika ĉampiono, genetikisto.
András Tóth naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Tóth akiris medicinan diplomon, poste li estis genetikisto. En 2022 li ricevis premion.
Sporta kariero
András Tóth estis parasportisto por estis en pli bona stato, tial li unue estis akvopilkisto, poste li naĝis en ĉefurba sportklubo. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Paralimpiko 1984 kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 1988 kun ora kaj bronza medaloj. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1988.
Belmonte de Campos
Belmonte de Campos [belMONte deKAMpos] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Belmonte de Campos estas komprenebla etimologie kiel Bela Monto de Kampartero.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 26 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 180 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 48 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas restaĵoj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La kastelo de la 15-a al 16-a jarcentoj apartenis al la familio Sarmiento, kiu poste vendis la urbon kaj la kastelon al Inés de Guzmán, senjorino de Villalba de los Alcores kaj Fuensaldaña.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la kastelo kun impona ĉefturo, sed ruinendanĝerigita.
József Nagy (statikisto)
József Nagy [jOĵef nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Nagy József András estis hungara arkitekto, statikisto. József Nagy naskiĝis la en Tiszasüly, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pri fruaj jaroj de József Nagy plene mankas informoj. Antaŭ la 2-a mondmilito li havis propran arkitekturan entreprenon, post la milito li estis trudlaboristo en Sovetunio. Tiu entrepreno ŝtatiĝis komence de la socialismo (1948), tial li laboris plu en ĵus fondita ŝtata arkitektura firmao ĝismorte. Li estis ĉefstatikisto, lia laboro fokusiĝis al statikaj solvoj de fabrikoj, uzinoj. Li ricevis solan premion en 1970.
(92158) 1999 XW141
(92158) 1999 XW141 estas marsrenkonta asteroido ankaŭ rigardita kiel hungaria asteroido. Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre klinita orbito krucas tiun de Marso kaj proksimiĝas ĝin ĉe sia malsuprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,0349644 AU, tie estas 5,231 milionoj da km.
Parko Alamillo
Inter la arboj estas specioj propraj de mediteranea ĉerivera arbaro: salikoj (Salix atrocinera), poploj (Populus alba kaj Populus nigra), ulmoj (Olmus minor) kaj fraksenoj (Fraxinus angustifolia). Estas ankaŭ naturaj olivarboj (Olea europaea variaĵo sylvestris), karoboj (Ceratonia siliqua), korkokverkoj (Quercus suber) kaj pinoj (Pinus pinea), krom kelkaj indiĝenaj anzinoj (Quercus rotundifolia).
En la parko estas ankaŭ kampardomego (cortijo), monumentoj al Antonio Machado, al instruistoj, galegia krucmonumento, asturia "hórreo", monumento al du poetoj de Ekstremaduro, kenotafo al Gustavo Adolfo Bécquer, inter aliaj. Estas senfervoja kvazaŭvagonaro kiu veturas la parkon.
Rodrigo Crespo
Rodrigo Crespo laŭ hungarlingve kutima nomordo Crespo Rodrigo estas hungara aktoro, voĉoaktoro, teatrestro.
Rodrigo Crespo naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Rodrigo Crespo devenis el varia bolivia-hungara familio, sed li vivis en Bolivio nur 3 jarojn inter 1975-1978. Li frekventis bazlernejon en Esztergom, li maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1996. Liaj plej gravaj instruistoj estis Péter Huszti kaj Imre Kerényi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Madách, kie li restis ĝis 2006. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Győr) (2006-2008), Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár) (2008-2010). Li estis nomumita teatresto de Tatabánya en 2010. Li ricevis premiojn inter 2003-2017. Li havis edzinon.
Péter Czibulás
Péter Czibulás [cibulAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czibulás Péter estis hungara aktoro.