cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maria-festo
Maria-festoj estas festoj en kristanaj eklezioj por la honoro de Maria, la patrino de Jesuo, ankaŭ nomata la Dipatrino. Tiuj festoj rememorigas eventojn de la vivo de Maria. La nombro kaj konsisto de tiuj festoj (aparte la nomoj kaj la datoj) varias laŭ la konfesioj.
NGC 1694
NGC 1694 (aliaj indikoj — PGC 16335, MCG -1-13-35A, NPM1G -04.0215) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Almir Turković
Almir Turković (n. ) estas bosnia futbalisto. Li de 1995 ĝis 2003 membris en la bosnia nacia teamo de futbalo.
NGC 1694
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Acebo
Acebo (Ilekso) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas acebeños. La censita populacio en 2007 estis de 709 loĝantoj.
Situo
Acebo estas situa en la plej nordokcidenta pinto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 500 m; je 110 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 170 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 105,25 km². Ĝi estas ĉe la monto Jálama [ĤAlama] kiu estas 1.492 m alta.
Preĝejo Sankta Petro (Büßleben)
La Preĝejo Sankta Petro (germane: St. Petri Büßleben; adreso: Am Peterbach 15) estas protestantisma vilaĝa kirko en la erfurta urboparto Büßleben, Germanio.
Acebo
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Oni produktas mielon kaj neindustrian (hejman) vinon nome pitarra.
9711 Želetava
Nomo
Se oni konsideras la pitagoran rilaton 13:12:5 inter 8964 (8964 Corax) 9735 (3735 Třeboň) kaj 9711; Želetava estas malgranda moravia urbeto proksime de la centro de la hipotenuzo de simila triangulo kun mallonga kateto centrita sur Třeboň, Sud-Bohemio, kaj longa kateto iranta tra Vranov (korvo, Corvus), Moravio, kaj Raabs (korvo, Corax), Aŭstrio.
Acebo
Flaŭro
La flaŭro estas formita ĉefe de pinoj, korkokverkoj, kaŝtanarboj kaj kverkoj, krom cisto, eriko, arbuto kaj lavendo, olivarboj, vitoj kaj oranĝarboj.
Preĝejo Sankta Petro (Büßleben)
Konstruaĵo
La plej malnova kirkero estas la dika turo eosta, kiu datumas je la malfrua mezepoko. La tuto estas okangula centra konstruaĵo el la jaro 1174 havante mansardan tegmenton kaj grandajn juntojn ĉe la anguloj. Ueste troviĝas portalo kun timpano. Interne konserviĝis unueca kaj harmoniamalfrubaroka ekipaĵo, i.a. galerio kaj en 1770 konstruita ambonaltaro belege ornamita kaj kun altaj kolonoj.
Inter la plej altvaloraj aferoj enviciĝas la orgeno de la orgenfaristo Georg Christoph Stertzing kun riĉe ornamita orgenfasado. La en 1702 farita instrumento estas la plej malnova origina orgeno de la urbo Erfurto destinite je la komenco por la Petrokirko monakeja de sur Petersberg. Ekde 1811 la instrumento estas tie ĉi en Büßleben. Ĉar la komunumo Büßleben aĉetis ĝin fare de la napoleona okupadarmeo kontraŭ la sumo de 900 taleroj. En la regiono de Erfurto tiu ĉi orgeno estas la ununura orgeno el la tempo ĉirkaŭ 1700. En tuta Turingio temas eĉ pli la plej malnova siasgrandece. La amikara societo Förderkreis Sterzingorgel in Büßleben okupiĝas pri la vivo eklezimuzika en la urboparto. Ili sukcesis lasi restaŭri la orgenon fare de la konata potsdama firmao Schuke en la jaroj 1998 kaj inter 2002-2005.
En somero 2010 la kirko enlistiĝis en la programon Kulturaĵkonservado en Eosta Germanlando de la Zeit-fondaĵo Ebelin kaj Gerd Bucerius por novigi la tegmenton kaj protekti la altvalorajn internaĵojn kontraŭ akvodamaĝoj.
Ekde 2016 okazas enpreĝeje koncertoj de Sommerkonzerte in Erfurter Dorfkirchen sub la egido de Ĉambromuzika societo de Erfurto.
Campoli Appennino
Campoli Appennino estas komunumo de Italio.
Preĝejo Sankta Petro (Büßleben)
Weisselberg kaj Cassel
En la kirko baptitis la renomita historiisto kaj eksa rabeno Paulus Stephanus Cassel.
Marcel Broodthaers
Marcel BROODTHAERS (28-a de januaro 1924 en Bruselo, Belgio - 28-a de januaro 1976 en Kolonjo, Germanio) estis belga poeto, filmisto kaj artisto kun altliteratura kaj ofte sprita maniero de krei artaĵojn. Li estis kuniĝinta kun la Groupe Surréaliste-revolutionaire en Bruselo ekde 1945 kaj diletantis en ĵurnalismo, filmo, kaj poezio. En 1964, li faris la simbolan agon de enmeti kvindek kopiaĵojn de libro de siaj poemoj en plastro, tiel kreinte sian unuan artaĵon. Li laboris principe kun muntoj de trovitaj objektoj kaj kolaĝo, ofte enhavantaj skribitajn tekstojn. Lia plej rimarkita artaĵo estis instalo en lia Brusela domo, kiun li nomis Musée d'Art Moderne, Départment des Aigles (1968). Tiu instalo sekviĝis per aliaj dek-unuaj manifestaĵoj de la muzeo, inkluzive ĉe la Düsseldorf Kunsthalle por ekspozicio en 1970 kaj ĉe documenta 5 en Kaselo en 1972. Por tiaj klopodoj li ofte kuniĝis kun la malfrua dudeka jarcenta tuttera disvastiĝo de ambaŭ instala arto, kaj ankaŭ "institucia kritikado," en kiuj interrilatoj inter artaĵoj, la artisto, kaj la muzeo estas fokuso. Broodthaers mortis en Kolonjo, Germanio, je sia 52-a naskiĝtago.
Listo de municipoj de provinco Ĥaeno
Jen listo de la 97 municipoj, kiujn enhavas la andaluza provinco Ĥaeno en Hispanio.
Ĝibuta Federacio de Manpilkado
La Ĝibuta Federacio de Manpilkado (france Fédération Djiboutienne de Handball) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Ĝibuto. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Hajniště
Hajniště (ĝis la jaro 1946 Hegewald) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Nové Město pod Smrkem en distrikto Liberec. Okcidente ĝi ligas rekte al Nové Město pod Smrkem. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Frýdlant v Čechách – Jindřichovice pod Smrkem. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/291. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 70 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hajniště situas en katastra teritorio Hajniště pod Smrkem kun areo 5,25 km².
Entrevio
Entrevio, en hispana Entrevías (oficiale, Poblado Dirigido de Entrevías) estas kvartalo de la distrikto Ponto de Valjeko, situanta en la parto sudorienta de la municipo Madrido (Hispanio). La nomo (inter vojoj) rilatas al la fakto troviĝi la kvartalo ĉirkaŭata de la fervojoj ĉiuflanke. Estas loĝata de 37.790 personoj (INE 2006).
Partido judicial de Piedrahíta
La partido judicial de Piedrahíta (jurisdikcia teritorio) estas unu el kvar jurisdikciaj teritorioj de la provinco Avilo, kaj precize temas pri la jurisdikcia teritorio numero 4a de la provinco. Ĝia ĉefurbo estas Piedrahíta. La municipoj de tiu jurisdikcia teritorio, escepte Diego del Carpio kaj San Miguel de Serrezuela, estas en la Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta, en la sudokcidenta parto de la provinco. La jurisdikcia teritorio enhavas areon de 1893,3 km² kaj servas al 12 997 loĝantoj en 64 municipoj.
Vidu ankaŭ
​
Birs
Birs estas rivero en la nordo de Svislando kun longeco de 73 km. La rivero pasas tra la kantonoj Berno, Ĵuraso, Soloturno kaj Bazelo Kampara. La akvokolekta areo de Birs etendiĝas sur 922,3 km², kiuj plejparte situas en Svislando kaj etparte ankaŭ en Francio.
Geografio
La fonto de Birs troviĝas en la Ĵurasa Montaro sudokcidente de Tavannes ĉe la pasejo Col de Pierre Pertuis en la Berna Ĵuraso sur alteco de 765 m s.m.. Ĝi alfluas al Rejno en Birsfelden je alteco de 246 m s.m. La fonto de Birs estas riveregfonto, kiu estas la elfluejo de ampleksa, multkilometra kavernsistemo interne de la Ĵurasa Montaro, kie kolektiĝas pluvakvo. La rivero trapasas entute ok ĉenojn de la Ĵuraso, tiel ke impresaj ravinoj interŝanĝiĝas kun vastaj valkaldronoj.
Historio
Jam historie laŭlonge de la rivero Birs kondukis grava trafikvojo, kiu jam estis uzita en la paleolitiko kiel montris diversaj trovaĵoj. En romia epoko tra la valo pasis romia strato. La vojon en mezepoko la episkopoj de Bazelo sekurigs per diversaj kasteloj kaj fortikaĵo, kio fariĝis la bazo de ili regno. En la jaro 1444 ĉe la bordo de la rivero okazis la Batalo de Sankt-Jakob ĉe Birs. En la deknaŭa jarcento dum la industriiĝo estis konstruitaj laŭlonge de Birs diversaj fabrikoj, kiuj utiligis la akvoenergion de la rivero.
Alfluantoj
Gravaj alfluantoj de Birs estas Trame, Ruisseau de Chaluet, Challère, Raus, Scheulte, Sorne, Ruisseau de Mettembert, Lützel, Wahlenbach, Lüssel, Ibach, Chastelbach kaj Seebach.
Komunumoj laŭlonge de Birs
De la fonto ĝis la alfluo al Rejno laŭlonge de Birs situas la sekvantaj komunumoj: Tavannes, Reconvilier, Loveresse, Pontenet, Malleray, Bévilard, Sorvilier, Court, Moutier, Roches, Rebeuvelier, Courrendlin, Courroux, Delemonto, Soyhières, Liesberg, Bärschwil, Laufen, Zwingen, Brislach, Nenzlingen, Himmelried, Grellingen, Pfeffingen, Duggingen, Aesch, Dornach, Reinach, Arlesheim, Münchenstein, Muttenz kaj Birsfelden.
Sembedo
sembedo estas la loka kontrolita grunda medio en kiu semoj estas plantitaj. Kiam la semoj ĝermas en pli grandaj junaj plantidoj, ili estas transplantitaj en ĝardenon aŭ kampon. Tiu agrikultura metodo estas uzita por pliigi la nombron de semoj kiuj ĝermas.
Fanda lingvo
Fanda lingvo estas sinteza lingvo tia, en kiu la fleksiiloj plejparte kombinas po plurajn morfologie nedisigeblajn („kunfanditajn“) signifojn. Fanda lingvtipo kontrastas kun la aglutina lingvotipo, en kiu la fleksiiloj havas po unu gramatikan valoron.
Mautini
Mautini (arabe موطني‎, Mia patrujo, en iuj lingvoj latinliterigata Mawtini) estas poemo de palestina poeto Ibrahim Tukan verkita ĉirkaŭ la jaro 1934. Por ĝi melodion verkis Muhammad Fuliefil. De tiam ĝi estis fakta nacia himno de Palestino. Dum multaj jaroj ĝi iĝis tre populara en la araba mondo.
Sembedo
La grundo de sembedoj postulas esti malstreĉa kaj glatigita, sen grandaj buloj. Ĉi tiuj trajtoj nepras por ke semoj estu plantitaj facile kaj ĉe specifa profundo por plej bona ĝermado. Grandaj buloj kaj neegala surfaco emus fari la plantantan profundon hazarda. Multaj tipoj de semplantidoj ankaŭ devas havi malstreĉan grundon kun minimuma roka enhavo por plej bonaj kondiĉoj por kreski siajn radikojn. (Ekzemple, karotoj kreskitaj en roka grundo emos ne kreski rekte.)
Mautini
En la jaro 2004 laŭ decido de portempa civila aŭtoritato de Irako Paul Bremer la kanto iĝis la nacia himno de Irako. Mautini anstataŭis la malnovan himnon Ardulfurataini Watan uzatan en la jaroj 1981-2004 dum la reĝimo de Saddam Hussein.
Fanda lingvo
La termino
Kaj por la lingvoj fandaj, kaj por la lingvoj aglutinaj karakteriza estas abundo da fleksioj, kaj tiusence ambaŭ lingvotipojn logike oni rajtus nomi „lingvoj fleksiaj“. La aglutinaj vortoformoj lupo, lupon, lupoj, lupojn estas samtiom fleksiaj kiel la fandaj lupus, lupum, lupi, lupos.
Tamen por la lingvistoj de la 19ª jc la lingvoj fleksiaj estis precipe la klasikaj lingvoj kiaj Latino kaj la greka; tial iuj nelogike plu rezervas la terminon „fleksiaj lingvoj“ nur por la lingvoj fandaj. Tion oni povas vidi en diversaj Vikipedioj nacilingvaj. Tiu arkaika terminuzo estas konfuza kaj precipe ĝena en la studoj esperantologiaj (aŭ aliaj studoj pri la lingvoj aglutinaj).
J.C. Wells rimarkigas: mi zorge aplikas la terminon „fanda lingvo“ por la tipo de la greka, la latina, kaj la rusa, anstataŭ la ofte uzata esprimo „fleksia lingvo“. Efektive okazis multe da konfuziĝo pro tio, ke oni ne distingis klare inter fandado kaj sintezado. La sintezeco (kontraŭ analizeco) de lingvo estas la grado, je kiu ĝi kunigas plurajn morfemojn samvorten … La fandeco (kontraŭ aglutineco) de lingvo estas la grado, je kiu ĝi kunigas plurajn morfemojn sammorfen.
Listo de la municipoj de la provinco de Onubo
Listo de la 79 municipoj de la provinco de Huelva:
Kazimierz Imieliński
Kazimierz Mikołaj Imieliński (naskiĝis la 6-an de decembro 1929 en Dąbrowa Górnicza, mortis la 16-an de julio 2010) estis pola kuracisto seksologo, profesoro de medicinaj sciencoj, plurjara gvidanto de la Fako pri Seksologio kaj Patologio de Interhomaj Kunligoj ĉe la Medicina Centro de Postdiploma Edukado en Varsovio, fondinto de Pola Akademio de Medicino, Akademio de Seksa Scio.
Vivo kaj agado
En 1954 akiris kuracistan diplomon ĉe Medicina Universitato en Krakovo. En 1963 komisiono kreita de Studumo pri Perfektigado de Kuracistoj en Varsovio atribuis al li la unuan fojon en Pollando la titolon de specialisto pri seksologio. En 1971 habilitiĝis pri seksologio. En 1973 Kazimierz Imieliński organizis la unuan en la lando seksologian filion – Seksologian Fakon ĉe Medicina Universitato en Krakovo, kaj en 1981 Fakon pri Seksologio kaj Patologio de Interhomaj Kunligoj (hodiaŭ la Fako pri Psikosomatiko, Seksologio kaj Patologio de Interhomaj Kunligoj).
Kolektis 56 honorajn doktorecojn, atribuitaj de universitatoj el 24 ŝtatoj, en kvar kontinentoj. Estis honora profesoro de 18 eksterlandaj universitatoj, posedis 96 krucojn, ordenojn kaj medalojn el 26 ŝtatoj - interalie en 1996 riceis de la manoj de greka prezidento Konstantinos Stephanopoulos la Medalon de Hipokrato pro kreo de nova studdirekto - universalisma medicino (ĝi ligas diversajn medicinajn metodojn devenantajn de la okcidenta civilizo kun tradicia kuracado de la Oriento). En 2004 estis distingita de la Granda Kruco de Renaskiĝinta Pollando.
Pro siaj esceptaj meritoj Kazimierz Imieliński estis trifoje nomumita por Nobelpremio pri paco.
Li estis ediniĝinta, liaj du filoj iĝis kuracistoj.
Ciudad Fernández
Ciudad Fernández estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Fernández. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24011.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 41052 loĝantojn. El tiuj estis 19702 viroj kaj 21350 virinoj. La komunumo havas surfacon de 449,99 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 980 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 562,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,6 °C.
Sociogeografio
El la 34934 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 32829 apartenis al la katolika religio kaj 795 al la evangelia religio. 1310 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Subteretaĝoj en la ringfortikaĵo de Ballycatteen
La subteretaĝoj en la ringfortikaĵo de Ballycatteen en Baile Chaitín (Ballycatteen), graflando Corcaigh, Irlando, estas pro elfosado de la triopa remparo kun du fosaĵoj vizitebla Ráth. La tri subteretaĝoj estis malkovritaj de la elfosistoj de Seán P. Ó Ríordáin kaj P. J. Hartnett.
László Mező
László Mező [lAslO mezO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mező László estas hungara violonĉelisto, altlerneja instruisto.
László Mező naskiĝis la en Szeghalom.
Biografio
László Mező studis en muziklernejo en Tarhos (1947-1954), en muzikarta mezlernejo en Budapeŝto (1954-1957), en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (1957-1962). Lia instruisto estis en la 3 lernejoj Antal Friss. Jam en 1957 li estis fondinta membro de la Arĉa Kvaropo Komlós ĝis 1960, poste denove ekde 1976. Post la diplomo li apartenis al la tutlanda filharmonia orkestro inter 1962 kaj 1975, ankaŭ al ĉambra orkestro inter 1971-1975. Ekde 1961 li instruas en la Muzikarta Altlernejo. En la jaroj 1965 kaj 1966 helpe de stipendio li plulernis en Novjorko. Iam li ricevis lecionojn de Pablo Casals. Kun la Arĉa Kvaropo li ricevis premion Kossuth en 1997, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Subteretaĝoj en la ringfortikaĵo de Ballycatteen
Subteretaĝo A
Subteretaĝo A estas la plej granda kaj havas kvar pli aŭ malpli ortangulajn kamerojn. Ĝi situas de la enirejo laŭlonge kaj transverse al la akso. La mallongaj ligantaj koridoroj estas mallarĝaj (precipe inter kamero 2 kaj 3). La enirejo finiĝas en kamero 1.
Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj
La Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj (United Nations Economic and Social Council, mallongigo ECOSOC) estas unu el la ses plej gravaj ĉeffakoj de Unuiĝintaj Nacioj. Ĝiaj taskoj estas kunordigi la ekonomian, socian kaj rilatan laborojn de 14 UN-aj agentejoj, iliaj funkciecaj komisioj kaj kvin regionaj komisioj. ECOSOC havas 54 membrojn; ĝi havas kvarsemajnan sesion ĉiujaran julie. Ekde 1998, ĝi ankaŭ havis mitingojn ĉiun aprilon kun financaj ministroj, kiuj estras komitatojn de la Monda Banko kaj la Internacia Monunua Fonduso (IMF). Ĝi estas krome centra forumo por diskuti ekonomiajn kaj sociajn temojn, kaj formuli proponojn al membroŝtatoj kaj al la sistemo de Unuiĝintaj Nacioj.
Subteretaĝoj en la ringfortikaĵo de Ballycatteen
Subteretaĝo C
Subteretaĝo C estas la plej malgranda el la tri kaj havas tri pli aŭ malpli ortangulajn kamerojn. Ili situas oblikve kaj ortangule unu post la alia. La mallongaj koridoroj estas mallarĝaj. La enirejo finiĝas rekte en kamero 1.
Fuki Yamada
Fuki Yamada (山田 楓喜, n. ) estas japana futbalisto.
Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj
Sesioj
La kvarsemajna sesio okazas aŭ en Nov-Jorko aŭ en Ĝenevo, reŝanĝiĝante ĉiun jaron. Ĝi konsistas el diversaj partoj:
Ekde 2005, ekestis du novaj partoj:
Fuki Yamada
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kyoto Sanga FC.
Egiptia Federacio de Manpilkado
La Egiptia Federacio de Manpilkado (Egyptian Handball Federation) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Egiptio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Quintana del Pidio
Geografio
Ĝi havas areon de 10.74 km² kun 157 enloĝantoj (2021). Quintana del Pidio estas je 70 km de Burgoso (provinca ĉefurbo) kaj je 15 km de Aranda de Duero. Ĝi limas norde kun Gumiel de Mercado kaj Gumiel de Izán, sude kun La Aguilera, okcidente kun Gumiel de Mercado kaj oriente kun Gumiel de Izán.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Disvolviĝo rilatis al monaĥejo benediktano kaj poste al la monaĥejo de Santo Domingo de Silos.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, du ermitejoj kaj vinkeloj.
Thomas Urquhart
Sir Thomas URQUHART (fojfoje literumita Urchard) ['tam.əs 'ur.ʧart] (1611-1660?) estis skota soldato, verkisto kaj tradukisto, plej fama en anglalingvaj landoj pro sia traduko de la romanoj de François Rabelais kaj en la interlingvistika komunumo pro sia "universala lingvo" proponita en siaj verkoj Ekskybalauron kaj Logopandecteision.
Vivo
Ekde la aĝo de 11 jaroj li ĉeestis la King's College (Reĝa Kolegio) en Aberdeen. Dum la kolegoj ludis, ĉasis bestojn, amuzis sin, li dediĉis sian energion al „studado de optiko, misteroj de natura filozofio, kiel trovi longitudon sur la terglobo..." kaj similaj aferoj.
Poste, li vojaĝis en 16 landoj de kontinenta Eŭropo, kaj flue lernis multajn lingvojn. Li revenis en 1636. En 1639 li partoprenis reĝisman militan agadon, kaj estis kavalirigita en 1641 de la reĝo Charles I pro lia subteno. Tiujare li eldonigis sian unuan libron, Epigrams, Divine and Moral (Epigramoj teologiaj kaj moralaj).
Lia patro mortis en 1642, kaj heredigis al li (la plej aĝa filo) posedaron kun pezaj ŝuldoj. Post tio la kreditoroj de lia patro daŭre ĝenadis lin, kiel li plendas multpaĝe en sia Logopandecteision (1653). Li loĝis en kontinenta Eŭropo kelkajn jarojn por ŝpari monon, sed revenis en 1645 kaj eldonigis sian duan libron, Trissotetras, verko pri trigonometrio.
En 1648 li partoprenis reĝisma militagado ĉe Iverness. Li estis nomita perfidanto de la parlamento, sed ŝajne ne suferis punon. Du jarojn poste li batalis helpe al Charles II en la Batalo de Worcester. La reĝisma armeo estis tute venkita kaj Urquhart kaptiĝis kaj enkarceriĝis. Li perdis ĉiujn siajn manuskriptojn, kiujn li havis kun si (poste li kulpigis tion pri la fakto, ke li ne povis eldoni la gramatikon de sia universala lingvo kiel promesita), kaj perdis ankaŭ ĉiujn siajn posedaĵojn. Li estis karcerigita unue ĉe la Turo de Londono kaj poste ĉe Windsor, sed ĝuis sufiĉan liberecon en siaj kaptejoj. Li verkis tie Pantochronachanon, verko en kiu li asertis sian genealogion ekde Adamo tra 153 generacioj, kaj Ekskybalauron, or The Discoverie of a most Exquisite Jewel (La malkovro de tre altkvalita ĵuvelo), apologio pro Skotlando, ankaŭ entenanta vivhistorian romanon pri James Crichton kaj unuan priskribon de sia universala lingvo.
Urquhart revenis al kontinenta Eŭropo iam post 1653, eble pro kondiĉo de lia permeso elkarceriĝi; ni scias malmulton pri lia vivo post tio. Li plej verŝajne mortis ne pli malfrue ol 1660, ĉar lia pli juna frato ekprenis la heredajn titolojn tiujare. Ekzistas legendo, ke Urquhart mortis pro rida ikto kiam li aŭdis pri la restarigo de Charles II.
Stilo
Urquhart havis unikan prozostilon. Li emis frazi longe kaj komplekse, kaj li havas senfinan amon je esoteraj vortoj. George Saintsbury priskribas lian stilon kiel "pedanteco kiu estas giganteska kaj preskaŭ nekredebla"; sed je plej bona, ĝi povas esti riĉa, rapida kaj vivoplena, kun originalaj kaj atentokaptaj imagoj. Li faris multegajn neologismojn, el skotaj, anglaj, grekaj kaj latinaj fontoj, sed malkiel lia samtempano Thomas Browne, tre malmultaj el liaj neologismoj vaste uziĝis en la angla.
Urquhart en fikcio
Urquhart aperas en la novelo "Sir Thomas's Logopandocy" de Alasdair Gray (en lia novelaro Unlikely Stories, Mostly); la novelo pastiĉas Ekskybalauron kaj Logopandecteision.
Urquhart kaj lia universala lingvo havas gravan rolon en la romano A Hand-book of Volapük (Manlibro de Volapuko) de Andrew Drummond.
Brita Togolando
Brita Togolando aŭ Okcidenta Togolando estis Mandato de la Ligo de Nacioj en Okcidenta Afriko, en la aktuala Ganao, sub la mandata povo de Unuiĝinta Reĝlando. Ĝi formiĝis efektive en 1916 pro la disdivido de la teritorio okupaciita de la germana protektorato Togolando en du teritorioj, nome la Franca Togolando kaj la Brita Togolando, dum la Unua Mondmilito. En 1922, la Brita Togolando, aktuala regiono Voltao de Ganao, estis metita formale sub brita dominado dum la Franca Togolando, la aktuala ŝtato Togolando, estis metita sub la franca dominado.
Post la Dua Mondmilito, la politika statuso de la Brita Togolando ŝanĝiĝis, ĉar ĝi iĝis Kuratora teritorio de la Unuiĝintaj Nacioj administraciita de Unuiĝinta Reĝlando. Dum la Malkoloniigo de Afriko, okazis referendumo en Brita Togolando en majo 1956 por decidi la estontecon de la teritorio. La plej parto de voĉdonintoj voĉdonis por la unuigo de la teritorio kun la najbara Ora Marbordo, nome kolonio de la brita krono. Malpli ol tri monatojn poste, la du teritorioj unuiĝis formale en decembro 1956, kaj Ora Marbordo sendependiĝis kiel Ganao en marto 1957.
La iama ĉefurbo de Brita Togolando, nome Ho, nun estas la ĉefurbo de la regiono Voltao de Ganao, kiu inkludas grandan parton de la teritorio de la iama mandato.
Dormo
Dormo estas aliigita stato de konscio en kiu la dormanto preskaŭ ne moviĝas. Dum dormo, oni traas diversajn fazojn kiuj ripetiĝas de kvar ĝis ses fojoj ĉiunokte. Oni povas distingi la diversajn fazojn de dormo per elektro-encefalogramo (EEG). Dormo estas pripensata de Filozofio, Religio, Psikologio kaj Medicino.
Religia vidpunkto
Laŭ Spiritismo, la Spirito ne bezonas ripozon. Dum sentumoj malvigliĝas, la animo parte liberiĝas el la materio kaj uzas siajn kapablojn de Spirito. La dormo estas donita al homo por riparo de la korpaj fortoj kaj por reakiro de moralaj fortoj. Dum la korpo reakiras la elementojn, kiujn ĝi perdis per la agado dum la maldormo, la Spirito iras revigliĝi ĉe aliaj Spiritoj; li ĉerpas el tio, kion li vidas, el tio, kion li aŭdas kaj el la konsiloj, kiujn oni donas al li, ideojn, kiujn li retrovas ĉe la vekiĝo en stato de intuicio; la dormo estas la dumtempa reveno de l' ekzilito en sian veran patrujon; dormanto estas malliberulo, momente reakirinta la liberecon.
Sed okazas, kiel ĉe malvirta malliberulo, ke la Spirito ne ĉiam profitas tiun momenton da libereco por sia progreso; se li havas malbonajn instinktojn, anstataŭ serĉi la societon de la bonaj Spiritoj, li serĉas la rondon de siaj similuloj, kaj iras viziti lokojn, kie li povas libere konduti laŭ siaj inklinoj. Kiu estas konvinkita pri tiu vero, tiu levu sian penson en la momento, kiam li sentas alproksimiĝon de la dormo; petu la konsilojn de la bonaj Spiritoj kaj de tiuj, kies memoro estas al li kara, por ke ili venu kolektiĝi al li dum la mallonga tempo, kiu estas al li donata, kaj ĉe la vekiĝo li sentos pli da forto kontraŭ la malprospero.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri dormo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
NGC 1695
NGC 1695 (alia indiko — ESO 56-SC3) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tirniauz
Tirniauz (ruse Тырныауз) estas urbo en Kabardio-Balkario en Rusio.
Tinda
Tinda (ruse Тында) estas urbo en Rusio fondita en 1975. Ĝis 1975 la nomo de Tinda estis Tindinskij (Тындинский). Tinda estas ĉefurbo de la fervojo Bajkalo-Amuro Magistral (BAM), ĉar de tie la konstrulaboroj por la megaprojekto BAM (3000 km trajekto) estis kunordigitaj. La konstruo de la BAM daŭris kun interrompoj de 1974 ĝis 1984 kaj respegulas ĉiujn gravajn evoluojn en Siberio dum tiuj ĉi jaroj. Kvankam oficiale malfermita en 1989, estis nur 10 jaroj poste ke la unuaj turistoj povis preni la trajnon. La trajekto iras de Sovetskaya Gavan al Tajŝet. La BAM devus malfermi la nordajn naftokampojn kaj minejajn distriktojn kaj gvati la izolitan landliman regionon kontraŭ japana aŭ ĉina invado. Ĝi situas sur multjare frostiĝinta tero, en valo de riveroj Tinda (Тында) kaj Getkan (Геткан) (baseno de rivero Zeja (Зея)). En la urbo estas fervoja stacio kaj flughaveno.
Tirniauz
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 83248501.
Tinda
En la ĉirkaŭaĵo ekzistas pluraj Evenko-vilaĝoj (ekzemple Zarja, kun propra kulturdomo kaj muzeo kaj lernejo) kies origina vivmaniero pli kaj pli venis sub premo pro deviga asimilado kaj importo de etnaj rusoj.
Tirniauz
La urbo estis fondita en jaro 1930-aj jaroj.
Tinda
La nura muzeo en la urbo temas parte pri la Evenko-popolo kaj ĉefe fokusas sur la soveta nostalgio rilate al la BAM (la fervoja liniio Bajkalo-Armuro).
Tirniauz
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1955.
Tinda
Vidu ankaŭ
BAM (fervojo Bajkalo-Armuro)
Evenkio
Tirniauz
La interurba telefona kodo estas 86638, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Tinda
Vidu ankaŭ
Severobajkalsk
Tirniauz
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Tinda
Vidu ankaŭ
Komsomolsk
Tirniauz
La urbo estas ĉe rivero Baksan (Баксан) (baseno de rivero Terek (Терек)), sur altoj 1115 ... 1285 super la nivelo de maro.
En jaro 1959 la urbo havis 14,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 21,1 mil loĝantojn.
Jerdona saksikolo
La Jerdona saksikolo (Saxicola jerdoni) estas birdo el la Muŝkaptuledoj, iam konsiderata de la Turdedoj en la genro Saxicola. Saxicola devenas el la latina saxum, roko + incola, loĝanto, dum jerdoni aludas latine al la brita zoologo Thomas C. Jerdon.
Temas pri mezgranda birdo 15 cm longa, tre nigra supre kaj tre blanka sube inklude la gorĝon.
Tiu specio troviĝas en sudorienta Azio nome ĉe deklivoj de Himalajo kaj nordorienta Barato sed povs troviĝi ĝenerale en Bangladeŝo, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Tajlando kaj Vjetnamio.
Gyula Csiszár
CSISZÁR Gyula (naskiĝinta la en Veszprém, Hungario, mortinta la ) estis hungara skulptisto. Li devenis el nobela familio. Lia patrina avino Georgina Kosztka estis kuzino de la grandfama pentroartisto Tivadar Csontváry Kosztka (1853-1919). Alia fama praulo de la familio: la pola Sankta Stanislaw Kostka.
Li studis belarton ĉe renomaj majstroj: Gyula Rudnai kaj Zsigmond Kisfaludi Strobl. Li ricevis diplomon en 1926. Dum kelkaj jaroj li laboris en la  Departementa Muzeo en Veszprém, restauris, aranĝis kaj katalogis multajn arkeologiajn materialojn. Liaj kreaĵoj grandparte neniiĝis dum la dua mondmilito, kelkaj bronzaj reliefoj troveblaj en la ĉirkaŭaĵo de Balaton, kaj en Alsoors la impona memorŝtono de la poeto Sandor Endrodi (1850-1920), kies poemon esperantigis K. Kalocsay. Li estis la edzo de esperantistino Ada Csiszár, prizorganto de la postlasaĵo de Kálmán Kalocsay. Li efike helpis ŝian E-agadon. Kunmetis tri dikajn fotoalbumojn, kaj la geneologian tablon de K. Kalocsay. Li mortis en Budapest la 17-an de aprilo 1986. Liaj cindroj estas lokitaj en la familia kripto en Veszprem.
Salzburger Volkszeitung
Salzburger Volkszeitung (mallongigo: SVZ) estis ĝis 2014, kun eldonokvanto de nur ĉ. 8500 ekzempleroj, la plej malgranda taggazeto de Aŭstrio. En marto 2005 ĝi venditis fare de la partio Österreichische Volkspartei al la Aistleitner-firmaogrupo el Supra Aŭstrio. Antaŭe temis pri unu el la lastaj partiorganoj de Aŭstrio. Ĝi aperis ĉiutage kaj servis precipe al la loĝantaro de Salcburgo kaj Distrikto Salzburg-Umgebung. SVZ estis kompaniano de la gazetara agentejo Austria Presse Agentur.
1865 ĝis 1945
Fonditis la gazeto sub la titolo Salzburger Chronik en la jaro 1865-a fare de ekleziuloj romkatolikaj. Ekde 1882 la gazeto estis taggazeto. Post 1900 transprenis la katolika societo presa "Katholischer Preßverein" la eldonoresponson; la ĵurnalo sukcesis konkuri. Ĝia pozicio estis en 1934 kompareble al la loka socialdemokratia organo kiu malpermesitis dum Aŭstrofaŝismo. La nokton inter la 11-a kaj la 12-a de marto 1938 la nazioj sturme prenis la redakciejon ĝuste antaŭ Anschluss. Ĝi alinomitis je Salzburger Zeitung respektive Salzburger Landeszeitung estonte sub nacisocialisma kontrolo ĝis 1945.
Ekde 1945
Post maleksplodo de la Dua mondmilito la menciita katolika presorganizo denove rajtis eldoni sian gazeton. La unua numero estis en la 23.10.1945 kaj ricevis la novan nomon Salzburger Volkszeitung - la mallongigo SVZ tamen ne uzitis antaŭ la 1967-a jaro. En 1968 ĝi kunfandiĝis kun Salzburger Volksboten, la organo de la Porkamparana ligo de ÖVP. La gazeto tiam estis semajngazeto.
En la 3-a de novembro 1971 reekis la taggazeteco - sed la redakcia memstareco estis perdita. Estante parto de gazetringo de konsistanta el tri ÖVP-organetoj, ĝi povis postvivi - kontraŭe al multaj aliaj gazetoj - la komenciĝon de la formorto de la partigazetoj.
Kune kun Kärntner Volkszeitung (Karintio) kaj Tiroler Nachrichten (Tirolo) ĝi produktitis en Klagenfurt. Tiutempe ĉiu ajn manuskripto devis esti unuope transsendita en Karintion en sufiĉe komplika maniero komplikite. La presita eldono (tiam sur 8 grandaj paĝoj; malgranda paĝformo venis en 1976) retransportitis nokte trans la montoj en Salcburgion. La du partneraj gazetoj ĉesis aperi jam en 1990 pro financaj kialoj. Sed SVZ daŭre aperis danke al speciala gazetarsubtenprogramo de la aŭstria federacia registaro enkondukita la saman jaron.
Ekde la 1.6.1993 SVZ havis kooperacion kun Neues Volksblatt el Linz. Mallonge antaŭe estis fermita la redakcifilio de SVZ en Klagenfurt. Posedis la gazeton je plejmulto la salcburgia landa sekcio de ÖVP. Kune kun Neues Volksblatt temis pri la lasta ÖVP-organo entute.
Post la malvenko de la salcburgiaj konservativuloj en marto 2004 la redakcio devis ekŝparegi monon. Pro malkreskanta apogo financa de la partioj la responsuloj de ÖVP ne plu kapablis pagi la deficiton de la gazeto. Malkreskigis tiam la federacia registaro de Vieno en 2004 la porgazetaran apogadon por ĉiuj gazetoj - konkrete por SVZ je ĉ. 300 000 eŭroj. Reage la enhavo de la gazeto reduktitis de 32 al 24 paĝoj. Je la fino de 2004 tri redaktistoj el sume naŭ maldungitis. Forlasis la laborlokon ĉefredaktisto Helmut Mödlhammer, lokala ĉefresponsulo Konnie Aistleitner kaj kulturraportisto Ernst Strobl. Faritis intimega kooperacio kun Volksblatt el Linz. La rubrikoj pri interna kaj ekstera politikoj transprenitis rekte fare de Linz. La tuta administracio estis farita same disde Linz. Nur la sekcioj pri lokalaĵoj, kulturo kaj sporto restis en Salcburgo prizorgote fare de ses redaktistoj respektive staĝantoj. Gvidis ekde la 3.1.2005 la tuton Harald Haidenberger. La gazeto havis minimume 24 paĝojn kaj estis plenkolora. La lasta presita eldono datumas de la 7.7.2014. La saman tagon la gazeto bankrotis.
Fino kiel partiorgano
SVZ oni venis en la 7.3.2005 al Aistleitner-Holding. Tiu ĉi firmaogrupo kun sidejo en Perg (Distrikto Perg) posedatas de Martin Aistleitner, kiu iam estis ano de la estraro de la ÖVP-frakcio en Distrikto Perg. Ĉefredaktisto fariĝis lia frato Konnie Aistleitner, kiu iam prizorginta estis la kulturaĵojn. Por perdi imagon partiorganan maliĝis kooperacio kun Volksblatt (ĝi eĉ hodiaŭ ankoraŭ apartenis al ÖVP). Krome revenis la produktado al Salcburgo. En la dua kvaronjaro de 2004 SVZ havis (laŭ ÖAK) eldonokvanton da 12 376 ekzempleroj; la vendita nombro estis 10 167. Sed poste la nombroj ja malgrandiĝis. Laŭdire laboris je la fino ne tute kvin homoj por gazetoj kun eldonokvanto da ĉ. 8 500 ekzempleroj. Per tio SVZ rompis rekordon koncerne la grandecon taggazetan en la Republiko Aŭstrio.
Viktor Orich
ORICH Viktor estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, publicisto naskita en Temesvár la 1-an de marto 1888 kaj mortinta en Temeŝvarola 1-an de majo 1957.
Kariero
Li laboris ĉe la Független Újság, ĉe Temesvári Hírlap, Temesvarer Zeitung. Li eldonis la teatran gazeton Thália (1915-19), Panoptikum, Revü (1922-24). Je la komenco de la 1920-aj jaroj li eldonis la politikan semajngazeton Vasárnapi Reggeli Újság, inter 1935-40 li estis respondeca redaktoro de la semajna raportgazeto Temesvári Futár (de 1937 Banat-i Futár).
Pavono
Pavono, en hispana origine kaj oficiale Pavones, estas kvartalo kiu okupas la zonon sudorientan de la distrikto Moratalazo, en la urbo Madrido, Hispanio.
Ties limoj estas la stratoj Luis de Hoyos Sáinz, Laponia, la aŭtoŝoseo M-40 kaj la avenuoj Mediterráneo (A-3) kaj Fuente Carrantona.
La kvartalo estas hejmo de la oficiala sidejo de la distrikto Moratalazo, la Sportejo Moratalazo kaj la ĉefa templo mormona de Eŭropo, finkonstruita de tiu religia komunumo la 15-a de septembro de 1998.
San Juan del Monte (Burgoso)
San Juan del Monte [sanĤUAN delMONte] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-337, en la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo San Juan del Monte estas komprenebla kiel Sankta Johano de la Monto.
Geografio
Ĝi havas areon de 26.499 km² kun 156 loĝantoj (2021). Ĝi estas je 106 km el Burgoso, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Malordo de Samaro
La terminoj "Anarkio en Samaro" aŭ "Malordo en Samaro" referencas al la periodo 861–870 en la historio de la Abasida Kaliflando, kiu estis markita de ekstrema interna nestabileco kaj violenta sukcedo de kvar kalifoj, kiuj iĝis pupoj en la manoj de povegaj rivalaj militgrupoj. La termino derivas el la tiama ĉefurbo kaj sidejo de la kalifa kortego, nome Samaro. Tiu "anarkio" ekis en 861, per la murdo de la kalifo al-Mutavakil fare de siaj turkaj gvardianoj. Lia sukcedanto, al-Muntasir, regis dum ses monatoj antaŭ sia morto, eble venenita de la turkaj militestroj. Li estis sukcedita de al-Musta'in. Dividoj ene de la turka militestraro ebligis al Musta'in foriri al Bagdado en 865 kun la subteno de kelkaj turkaj ĉefoj (Bugha la Juna kaj Ŭasif al-Turki) kaj la Tahiridoj, sed la resto de la turka armeo elektis novan kalifon en la persono de al-Mu'tazz kaj sieĝis Bagdadon, devigante al urba kapitulaco en 866. Musta'in estis ekzilita kaj ekzekutita. Mu'tazz estis kapabla kaj energiema, kaj klopodis kontroli la militestrojn kaj ekskludi la militistan el la civila administracio. Lia politiko estis rezistita, kaj en Julio 869 ankaŭ li estis elpostenigita kaj murdita. Ankaŭ lia sukcedanto, al-Muhtadi, klopodis refirmigi la kalifan aŭtoritaton, sed ankaŭ li estis murdita en Junio 870. Pro la morto de Muhtadi kaj la ascendo de al-Mu'tamid, la turka frakcio ĉirkaŭ Musa ibn Bugha, tre asocia kun la frato de Mu'tamid kaj regento al-Muvafak, iĝis hegemonia en la kalifa kortego, finante la "anarkion". Kvankam la Abasida Kaliflando kapablis starigi ioman rekuperon en la venontaj jardekoj, la probelmoj de la "Anarkio en Samaro" okazigis grandan kaj daŭran damaĝon en la strukturoj kaj prestiĝo de la Abasida centra registaro, kuraĝigante kaj faciligante separismajn kaj ribelemajn tendencojn en la kaliflandaj provincoj.
Canale Monterano
Canale Monterano estas komunumo de Italio.
Troigo
Troigo aŭ hiperbolo estas stilfiguro, per kiu oni plifortigas esprimon preskaŭ ĝis absurdo, por estigi atenton pri ĝi. La celo de la troiganto ne estas trompi aŭ kredigi pri la malvero, sed emfazi eron el sia parolo.
Esprimoj kiel "forti kiel urso", "esti morte ebria" estas tipaj ekzemploj de troigo.
Ho malamiko
Ho malamiko (en la kurda "Ey Reqîb") estas la kurda himno.
Deveno
La poemon verkis politika aktivulo Dildar en jaro 1938 en karcero. La titolo "Ey Reqîb", "Ho malamiko" celas la gardistojn malliberejajn kiuj torturis Dildaron, kiu siavice simbolas la okupantajn ŝtatojn Turkio, Irano, Irako kaj Sirio. La kanton li verkis origine en la sorania dialekto de la kurda, sed nuntempe ĝi kantiĝas ankaŭ kurmanĝe. La kanton en jaro 1946 kiel oficialan himnon akceptis la mallongedaŭra kurda respubliko Mahabada kaj poste (verŝajne en 2003) federacia Suda Kurdujo.
Traduko
Jen ĝia traduko farita en 2017 de Arnulf Naif kaj Martin Strid:
Ho malamik'
'1 Viva restos la ku2rda popo2lo, ho malamik'.
(Ĝin neniam ajn disrompos armila pik'.)×2
(×: (Diru neniu ke kurdoj mortos ;)×2
'2 Revoluciaj ni estas junuloj ruĝaj en ver' ;
Vidu, verŝis kiom da sango ni por ofer' .....
'3 Estas Meda kaj reĝa Kjaksara ni infanar' ;
Ĉiam nia patrujo jen fido kaj eĉ altar' .....
'4 Ellitigis sin kurdaj junuloj, ho jen leon' ;
por per sango sia ornami je vivo-kron' .....
'5 Ni junuloj nun estas jen pretaj kun la sincer' ;
Ĉiam korpojn oferas ni, korpojn do jen ofer' .....
Tonsilabe
#: Sodo do do hdo dolre mire reldo Tire doTi La
(LaTi doTi LaTi SoSo do Tire do h)×2
José Mercé
José Soto Soto, laŭ spektakla nomo José Mercé (Jerez de la Frontera; 19a de aprilo 1955), estas hispana kantisto de flamenko de cigana deveno.
Biografio
Li ekkantis jam infano, edukita en familio de famaj kantistoj. En 1968 translokiĝis al Madrido ĉe sia onklo El Sordera. Tie li registris sian unuan diskon, akompanata gitare de Manolo Sanlúcar kaj Paco de Lucía. Li kantis en la flamenka dancistejo "tablao" de Torres Bermejas kun Mario Maya, Carmen Mora kaj Guito.
En dua etapo de sia kariero li kuraĝis plinovigi miksante flamenkon kun bluso, balkana "martinete" aŭ kantante kun Alejandro Sanz. Li adaptis kantojn kiel "Clandestino", de Manu Chao, "Al alba", de Luis Eduardo Aute, "Te recuerdo Amanda", de Víctor Jara, "Qué bonito es vivir", de Louis Armstrong, kaj kelkajn de Luis Eduardo Aute — kun kiu li turneis kun Mónica Molina —.
Poŝtadresoj en Japanio
Poŝtadresoj en Japanio (japane: 住所 Jūsho) estas bazitaj je administraj unuoj kaj devenas de historiaj partigoj por impostoj.
Aufbau
Adresoj enhavas jenajn erojn laŭ grandeco de la pli granda al la malpli granda:
Urbeto aŭ kvartalo povas esti dividita en 大字 (Ōaza) kaj tio denove en 小字 (Koaza), aŭ mallonge 字 (Aza). Kontraŭe al aliaj indikoj, tiuj estas skribitaj antaŭ la nomo, aŭ simple forlasitaj.
Japanaj poŝtkodoj (郵便番号 Yūbin-bangō) estas sepciferaj kun streketo inter la tria kaj kvara cifero. Antaŭprintitaj dokumentoj ofte surhavas la signon por japana poŝto (〒).
Numeroj ene de kvartalo aŭ kampara vilaĝo estas kutime indikitaj sen aliaj indikoj kaj nur disigitaj per streketo.
La kvartalo Chō (丁) el -chōme (丁目) estas ankoraŭ nuntempe grava administra unuo. Ĉiu Chō elektas el ĉirkaŭ 100 loĝantoj unu maljunulon, kiu respondecas kaj komunikas pri certaj aferoj.
Kiam la adresoj estas skribita latine (romaji), la sekvo de la eroj estas kutime inversita.
Ekzemple
Litero al la prezidanto de la japana poŝto en Tokio surhavus jenajn adresojn skribitajn aŭ per kanji aŭ romaji (kategoriindikoj grase):
Tokio estas speciala kazo, ene kies kvartalo oni ne indikas la urbon.
Kampara adreso povus esti:
Kiril Metkov
Kiril Metkov (n. ) estas bulgaria futbalisto. Li de 1989 ĝis 1993 membris en la bulgaria nacia teamo de futbalo.
(157025) 2003 QW88
(157025) 2003 QW88 estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, ĝi do estas ano de la Hilda grupo.
Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,50417 astronomia unuo (laŭ IAU Minor Planet Center), tie estas 75,423 milionoj da km ; pro tio ĝi estus rigardebla kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : Ĝia plej malgranda distanco kun Jupitero estos 1,92044 astronomia unuo, tie estas 287,294 milionoj da km.
Kazuma Nagai
Kazuma Nagai (長井 一真, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Kyoto Sanga FC.
Kiyotaka Kanai
Kiyotaka KANAI (japane : 金井 清高, Kanai Kiyotaka) estas japana astronomo naskiĝinta en 1951.
La asteroido 26168 Kanaikiyotaka estis nomita en lia honoro.
Uurainen
Uurainen estas komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. La plej proksima granda urbo estas Jyväskjylä (36 km). La areo de komunumo estas 372,66 km², el kio 23,16 km² akvo kaj ĝi havas 3137 loĝantojn (en fino de 2005).
Harran
Harran (latine Carrhae) estas antikva urbo, nun vilaĝo en suda parto de Turkio, sur bordo de rivero Balíh, 38 km sudoriente de Urfa. Nun ĝi havas ĉ. 13.000 loĝantojn (2004).
Oni povas vidi en la vilaĝo tradiciajn abeluj-formajn (aŭ bakfornajn) loĝejojn.
La antikva urbo situis inter Ninive kaj Karkemis, sur grava loko por la asiraj reĝoj. Dum la asira epoko floris tie adorado, kulto de la Lundio.
Je la falo de Harran (609 a.K.), la Babilonianoj kaj Medoj venkis super Asiri-Egipta alianco, post kio Asirio mem jam ne plu ekzistis kiel sendependa ŝtato. Malsukcesa klopodo rekonkeri Harran estis la fino de la Asiria Imperio.
Kiel Ĥaran, ĝi ofte aperas en la Biblio: tie setlis familio de Abrahamo, post kiam ili forlasis la Ĥaldean urbon Ur (Gen 11:31–32). Dum la romia epoko, Kraso kaj lia armeo estis neniigitaj tie fare de la partusoj en 53 a.K. (Batalo de Carrhae). La persa reĝo Narses tie evnkis en 297 p.K. imperiestron Galerius.
Al-Kamil estis filo de la sultano al-Adil ("Safadino"), frato de Saladino. La patro de Al-Kamil lasis al li la sieĝon al la urbo Mardin (ankaŭ en nuntempa Turkio) en 1199. Li estis venkita, sed malkonsento kaj malforteco inter liaj opoziciantoj ebligis, ke Al-Kamil starigis Ajubidan regadon en la Supra Mezopotamio pere de konkero de Harran.
Tjukalinsk
Tjukalinsk (ruse Тюкалинск) estas urbo en Omska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 52418.
La urbo estis fondita en jaro 1759.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1823.
La interurba telefona kodo estas 38176, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En jaro 1959 la urbo havis 10,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 12 mil loĝantojn.
Distrikto Płock
Distrikto Płock - pole powiat płocki - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) en Mazovio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Płock, kiu tamen mem ne apartenas la la distrikta areo. Fine de en la distrikto vivis.
Krom 12 neurbaj komunumoj, la distrikto konsistas el la urboj
Ernőné Csizmadia Magda Székely
Magda Székely naskiĝis la en Karos, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
9716 Severina
9716 Severina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Ernőné Csizmadia Magda Székely
Biografio
Magda Székely maturiĝis en Sátoraljaújhely, poste ŝi akiris pedagogian diplomon, pli poste jam en la ĉefurbo ekonomian diplomon en Hungara Ekonomia Universitato en 1951. Post la ekonomia akademio ŝi estis asistanto, pli poste lektoro en Agrikultura Universitato. Inter 1964 kaj 1977 ŝi laboris en instituto, poste ŝi instruis en alia instituto. Ekde 1984 ŝi estis katedrestro de la Veterinara Universitato de Budapeŝto. Ŝi mortis abrupte. Ŝia ekonomia laboro fokusiĝis pri kolĥozoj, ŝi ofte esploris ankaŭ en Sovetunio. Ŝi estis membro de la Hungara Socialista Laborista Partio. Ŝi ricevis kelkajn medalojn.
9716 Severina
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Severina Feitknecht-Gallati (1945–2000, origina de Glaruso, la sama urbo kiel la malkovrinto, kaj tre ŝatata kuracistino en Interlaken. Ŝi ankaŭ estis persistema montogrimpistino, kiu mortis en tragika akcidento en la Bernaj Alpoj.
NGC 1696
NGC 1696 (alia indiko — ESO 56-SC4) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Etiopia Federacio de Manpilkado
La Etiopia Federacio de Manpilkado (Ethiopian Handball Federation) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Etiopio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
(19312) 1996 VR7
(19312) 1996 VR7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Hilary Koprowski
Hilary KOPROWSKI (naskiĝis la  en Varsovio, mortis la  en Filadelfio) estis pola-usona virusologo kaj imunologo; ano de la Pola Scienca Akademio, ano de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj, profesoro de la Thomas Jefferson Universitato en Filadelfio; inventinto de la unua efektiva polio-vakcino. Okaze de la 100-a datreveno de la renaskiĝo danke al Pollando Prezidento de Pollando Andrzej Duda distingita per la plej alta ŝtata insigno de Pollando Ordeno de Blanka Aglo.
Biografio
Li naskiĝis en familio kun judaj radikoj. Vivis en Varsovio kie li finis la 11-an Liceon je Mikołaj Rej kaj poste la medicinajn studojn, akirante la diplomon de la Varsovia Universitato. Li studis ankaŭ en la Muzika Konservatorio en Varsovio kaj Muzik-Akademio de Sankta Cecilia en Romo. En julio 1938 li geedziĝis kun Irena Grasberg, fama citologo kaj pola medicinistino. Ili havas du filojn, Claude kaj Christopher.