cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aero
Aero estas nomo por la miksaĵo el gasoj en la atmosfero de la Tero. Laŭ la kondiĉoj de norma stato, ĝia denso estas 1.2 kg/m3 (1,2 g/l aŭ 0,0012 g/cm3).
Seka aero konsistas je ĉirkaŭ 79% el azoto, je 20% el oksigeno, kaj je 1% el argono. Aero povas enhavi 0-7% da akvovaporo (la 79%, 20% kaj 1% laŭe malgrandiĝetas), kaj malpli ol 1% da karbona dioksido. La konsisto de aero ŝanĝiĝas laŭ alteco, kaj elspirita aero enhavas pli da karbona dioksido ol enspirita aero, ĉirkaŭ je 4,5%.
Aerpremo malgrandiĝas laŭ alteco; tial aviadiloj estas deinterne premigataj. Oni konservas la premon en la maŝino pli alta ol ekstere, por ke restu la komforto de la enaj homoj, sed por ŝpari brulaĵon la premo estas ete malpli alta ol ĉe la tersurfaco. Kiam la suma aerpremo malgrandiĝas, la parta premo de ĉiu konsista gaso (inkluzive oksigeno) malgrandiĝas. Montgrimpistoj devas kunporti oksigenon, kiam ili grimpas altajn montojn por konservi la partan premon de oksigeno en la sango ĉe normala nivelo; se ne, ili suferas hipoksion, kiam la parta premo de oksigeno estas malsupre ol 0,16 bar (16 kPa) en la aero.
Oni ofte uzas densigitan aeron dum subakva naĝado kiel malprofundakva spira gaso kaj por plenblovi flosilojn. Densigatan aeron oni uzas ankaŭ kiel energifonton por pneŭmatikaj motoroj.
1980 Teskatlipoko
1980 Teskatlipoko estas tre malgranda, hela Amora asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Albert George Wilson kaj de la sveda astronomo Åke Anders Edvard Wallenquist elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio).
Aero
Vidu ankaŭ
Atmosphere of Earth
1980 Teskatlipoko
Kvankam rigardita kiel terrenkonta objekto, ĝi ne tre proksimas Teron. La ĝi pleje proksimiĝis al Tero je 40,416 milionoj da km. Nenia pli proksima paso estas antaŭkalkulita antaŭ la fino de la 22-a jarcento.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mezamerika dio Teskatlipoko, frato kaj kontraŭulo de Kecalkoatlo.
Kantono Clay (Georgio)
La kantono Clay - angle Clay County - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Kantono Clayton (Georgio)
Kantono Clayton (angle Clayton County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 236 517 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 271 240. La kantona ĉefurbo estas Jonesboro, Georgio.
Naco
Naco estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La komunumo Naco situas en la ekstrema nordo de la subŝtato de Sonora kaj ĝi limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas la vilaĝo Naco. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26039.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6401 loĝantojn. El tiuj estis 3238 viroj kaj 3163 virinoj. La komunumo havas surfacon de 651,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1420 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  466 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3309 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3223 scipovis legi kaj skribi kaj 83 personoj estis analfabetoj. Do 2,51 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4606 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 35 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,76 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Stoieneasa
Stoieneasa [stojenjasa] (hungare: Sztojenyásza) estas vilaĝo en Rumanio norde de Deva. En 1910 ĝi havis 374 loĝantojn (rumanoj); en 1992 98 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1437. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Vălişoara.
Naco
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Politiko
Jen estas listigitaj kronologie la komunumestroj:
Historio
Sur la teritorio de Naco originie vivis indiĝenoj de la opatoj kaj nahuoj. La vorto "Naco" en la opata lingvo signifas nopalo. La komunumo estas konata pro la bataloj lige al la Meksika Revolucio. Ĝis la jaro 1901 Naco formis parton de la komunumo Fronteras. Ekde la 22-a de junio 1937 Naco fariĝis aŭtonoma.
ISO 3166-2:HU
ISO 3166-2:HU estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Hungarion. La kodojn havas la ĉefurbo, 19 departementoj, hungare nomataj megye, kaj 23 urboj, kiuj havas rajtojn de departementoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>HU</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Hungario. La dua parto estas du literoj.
Pluraj grandaj urboj estas eksterdepartementaj; ili ne dependas de la administraj decidoj de la ĉirkaŭaj aŭ apudaj departementaj. Inter tiuj urboj estas ĉiuj 19 departementaj centroj, krome Dunaújváros, Hódmezővásárhely, Nagykanizsa kaj Sopron.
Peter Coyote
Vivo kaj kariero
Coyote studis filologion en la Universitato de San Francisco. En 1965, li kunlaboris kun San Francisco Mime Troupe, arta aktivula kolektivo, en kiu li estis verkisto, aktoro kaj teatra reĝisoro. Li krom anglan, parolas flue ankaŭ francan kaj iom hispanan kun tre forta usona akĉento. Tiukadre, en Bon voyage, Jean-Paul Rappeneau donis al Coyote la rolon de angla ĵurnalisto laboranta por nazioj. Peter Coyote havas judajn praulojn.
Li aktivulis en la luktoj de la 1960-aj jaroj, kiel membro de la intelektula kaj artista komunumo de San Francisco kaj partoprenis en la fondo de la grupo The Diggers. En 1977, li aliĝis al Magic Theater.
Peter Coyote labaris kun kelkaj el la ĉefaj reĝisoroj de la nuntempa kinarto, inter kiuj menciindas Steven Spielberg en E.T.; filmo kiu markis le ekfamon de Coyote pro sia ludado de scienca esploristo. Poste li laboris kun Roman Polanski en Bitter Moon (en kiu li ludis la rolon de la usona verkisto Oscar, en la diboĉa kaj bohemia etoso de Parizo); kaj li laboris ankaŭ kun Pedro Almodóvar (Kika), Bigas Luna (DiDi Hollywood), Steven Soderbergh (Erin Brockovich), Barry Levinson (The Sphere), Brian De Palma (Femme Fatale) kaj Sydney Pollack, inter aliaj.
Trizs
Trizs [triĵ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok.
Historio
La unua mencio devenis el 1275. En 1564 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, migra poŝto.
5176 Yoichi
5176 Yoichi estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Joiĉi (余市町, Yoichi-chō) en Ŝiribeŝi-subgubernio (Hokajdo), naskiĝloko de la japana kosmonaŭto Mamoru Mohri.
Blumenthal (Tramtransporto en Parizo)
Blumenthal estas haltejo de Tramvojo T8 situanta en komunumo Épinay-sur-Seine.
La nomo Blumenthal estas tiu de kvartalo en Épinay-sur-Seine.
Jenő Darkó
DARKÓ Jenő [darko:] estis hungara filologo, bizanciisto, universitata profesoro, membro korespondanta de la MTA (1913). Li naskiĝis la 13-an de julio 1880 en Dálnok kaj mortis la 8-an de januaro 1940 en Debrecen.
Biografio
Jenő Darkó studis en Budapeŝto kaj Munkeno kaj post studvojaĝoj eksterlandaj ekde 1906 li instruis en Pápa, poste en Budapeŝto. Ekde 1908 li iĝis altlerneja profesoro en Debrecen ekde 1910 privatprofesoro en Budapeŝto, ekde 1914 ordinara pensiita profesoro de la Universitato de Debrecen, en 1928–29 li estis rektoro de la universitato. Kiel prezidanto de Székely Társaság (Sikula Asocio) li estis unu el fondintoj de revuo Hargitaváralja. Li priokupiĝis precipe bizancajn historiistojn kiel la fontoj de la hungara historio. Li eldonis la tekston de Laonikos Chalcocondyles (I–II. Bp., 1922–27. Editiones Criticae Scriptorum Graecorum et Romanorum 10–12.).
Lovászhetény
Lovászhetény [lovAshetEnj], kroate Jetinj, germane Laßhetting estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécsvárad. En la loknomo lovász signifas hungare: ĉevalisto.
Situo
Lovászhetény situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Pécs-Bátaszék, kiu funkciis inter 1911-1997. Pécsvárad troviĝas 4, Pécs 21 km-ojn.
Milano (apartigilo)
Milano povas signifi:
Basilano
Basilano - loke (tagaloge, hispane, angle Basilan, foje ankaŭ nomata Taguima) estas insulo en la sudo de la Filipinoj. La insula ĉefurbo Isabela estas eksterprovinca urbo, kiu apartenas al la administra regiono 9, nomata Zamboanga Duoninsulo, de la Filipinoj, kies resta teritorio, nome la geografia duoninsulo Zamboanga, kiu kaŭzas la regionan nomon, situas norde de Basilando. La restaj kvar kvinonoj de la insula teritorio konsistigas memstaran provincon de la Filipinoj. La provinca ĉefurbo Isabela (Basilano) do ne estas parto de la provinca teritorio. La provinco Basilano, do la parto sen la urbo Isabela, apartenas al la Aŭtonoma Regiono Islama Mindanao (ARMM).
Maya Sar
Maja Sarihodžić ( bosnia prononco [], naskonomo Hodžić, naskiĝis en Tuzla, Bosnio kaj Hercegovino, tiutempe SFR Jugoslavio, do nun -jara), pli bone konata per sia sceneja nomo Maya Sar, estas Bosnia kantistino.
Lovászhetény
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1015 laŭ tiama hungara ortografio "Luszhetyn". La komunumo restis viva dum dominado de la turkoj, poste germanoj alvenis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Lovászhetény migra poŝto servas.
Basilano
Inter okcidento kaj oriento la insulon dominas montara ĉeno, kies plej altaj pintoj nordokcidente kaj sude altas ĝis 1 020 metrojn super la marnivelo. La insulo estas parto de unu el du insulaj ĉenoj, kiuj kreas partan teritorian "ponton" inter la pli grandaj insuloj Mindanao kaj Borneo, kaj estas gravaj flugvojoj por migrobirdoj.
Maya Sar
La artistino reprezentis Bosnion kaj Hercegovinon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, kaj pasis al la finalo, kie la bone farita bosnia kontribuaĵo tamen ne atingis elstaran pozicion.
Clarens (Svisio)
Clarens estas malgranda vilaĝo en la municipo de Montreux, en la kantono Vaud, en Svisio.
Clarens famiĝis tra tuta Eŭropo pro la enorma sukceso de la libro La nova Helojzo de Jean-Jacques Rousseau. Kiam li estis en Clarens, la rusa komponisto Igor Stravinski verkis siajn baletojn La konsekro de la printempo kaj Pulĉinelo kaj en Marto 1878, Ĉajkovski verkis sian Violinkoncerton.
Paul Kruger, heroo de la sendependigo de Sudafriko el Britio, mortiĝis tie. Pro tiu tialo, samnoma vilaĝo Clarens ricevis sian nomon en Sudafriko, nome en la Provinco Liberŝtato. Ankaŭ la anarkiisto kaj geografo Élisée Reclus loĝis en Clarens. La verkisto Vladimir Nabokov estis entombigita tie.
Ankaŭ la verkisto de la 19a jarcento, diplomato kaj MP David Urquhart de Braelangwell, kiu enkondukis la turkan necesejon en Brition, estis entombigita tie.
(18203) 2837 P-L
(18203) 2837 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Montalto
Montalto estas la nomo de la jenaj lokoj:
Montalto  estas la familia nomo de pluraj personoj:
La etimologio de tiu nomo estas el alta monto.
25373 Gorsch
25373 Gorsch estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lisa Gorsch, mentorino de unu finalist(in)o de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008. Ŝi estas instruistino ĉe la Peabody School de Charlottesville (Virginio).
(10235) 1998 QR37
(10235) 1998 QR37 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Stejărel
Stejărel [steĵərel] (hungare: Szkrófa) estas vilaĝo en Rumanio sude de Brad. En 1910 ĝi havis 468 loĝantojn (rumanoj); en 1992 326 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1439. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Luncoiu de Jos.
NGC 5550
NGC 5550 (aliaj indikoj — UGC 9154, MCG 2-36-65, ZWG 75.3, ZWG 74.162, PGC 51108) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Arsenalo de Innsbruck
La Arsenalo de Innsbruck (germane: Zeughaus) estas iama armea arsenalo en la tirola ĉefurbo, en la urbokvartalo Dreiheiligen, Zeughausgasse nr 1.
Historion
Maksimiliano la 1-a konstruigis la Arsenalon de 1500 ĝis 1505 sur la sojlo kiu tiam estis antaŭ la pordegoj de la urbo. Ĝi konsistas el du 80x10 m, duetaĝaj aloj kaj du mallarĝaj enirdometoj kaj blokoj kiuj ĉirkaŭas grandan internan korton.
Materialo por milito estis stokita ĉi tie kaj, ĉirkaŭ la Arsenalo, estis duavicaj konstruaĵoj. Same kiel kanono, multaj manpafiloj ankaŭ estis stokitaj ĉi tie. En 1503 latunfandejo estis enkonstruita en Mühlau (oriente de Innsbruck). Decide por la konstruado tie ĉi estis la loko de la grandurbo de Innsbruck kiel trafiknodo kaj la floraj kuprominoj de Tirolo, kiu kaŭzis viglantan armiloindustrion en Innsbruck tiutempe.
Listo de asteroidoj (22001–23000)
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.
Arsenalo de Innsbruck
Historion
En 1503 enhavis la armilejon proksimume 150 pafilojn.
Listo de asteroidoj (22001–23000)
Krom numeron, kelkaj el la asteroidoj ricevis nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian rimarkindan propraĵon nek menciindecon.
Arsenalo de Innsbruck
Historion
Ĝis la fino de la monarkio en 1918 la loko daŭre estis en uzo kiel la Arsenala Kazerno (Zeughauskaserne). Poste ĝi servis nur kiel deponejo, i.a. por kabloj. Ĝi estis reestigita en 1964-1969 (planoj de arkitekto Robert Schuller) kaj malfermiĝis en 1973 kiel Tirola Regionhistoria Muzeo / Tiroler Landeskundliches Museum.
Muzeo
Hodiaŭ branĉo la Ferdinandeum-muzeo (Tiroler Landesmuseum) estas gastigita en la Arsenalo. Ĝi ofertas historian kaj teknikan kolekton de la kulturhistorio de Tirolo de la frua periodo ĝis ĝia plej lastatempa historio. La muzeo malfermitas por nedaŭraj ekspozicioj. En somero la interna korto estas aranĝita ofte kiel liberaera kinejo kaj por koncertoj.
Rondirado muzea
Komence oni informatas pri geologio kaj mineralogio de la lando. Poste prezentatas tipaj aferoj el diversaj historiaj epokoj: minado, religio, ero de Napoleono Bonaparte, la 19-a jarcento kun la evoluo de turismo, la du mondmilitoj.
12897 Bougeret
12897 Bougeret estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Arsenalo de Innsbruck
Rondirado muzea
Tre konata estas la t.n. Schwazer Bergbuch (minista katalogo) de 1556, la unua stratomapo de Eŭropo pendota survande (el 1520) kaj la grandaj globusoj de Peter Anich el la 18-a jarcento. Tirkestoj kun objektoj el ĉiuj epokoj invitas al plukleriĝado kaj gapado. La Arsenalo difinas sin kiel muzeon por la tuta familio.
Guérard - La Celle-sur-Morin (stacidomo)
Guérard - La Celle-sur-Morin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Guérard, okcidente de La Celle-sur-Morin, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita en 1863 de "compagnie des chemins de fer de l'Est". Temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio P de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Gretz-Armainvilliers - Sézanne (002000).
Kantono Clinch (Georgio)
Kantono Clinch (angle Clinch County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 14-a de februaro, 1850. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 6 878 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 6 996. La kantona ĉefurbo estas Homerville, Georgio.
Arsenalo de Innsbruck
Literaturo
Hartwig Neumann: ''Das Zeughaus. Die Entwicklung eines Bautyps von der spätmittelalterlichen Rüstkammer zum Arsenal im deutschsprachigen Bereich vom XV. bis XIX. Jahrhundert. 2 Bde''. Koblenz 1990/91.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo
12897 Bougeret
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Jean-Louis Bougeret, direktoro de la Laboratorio pri Kosma Esploro kaj Instrumentaro de Astrofiziko de la Observatorio de Parizo. Li estas spertulo pri la suna vento kaj la interplaneda medio kaj estas aktiva en esploro pri la kosmo.
Alila valerato
Alila valerato aŭ pentanato de alilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la valerata acido kaj alila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila valerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila valerato ankaŭ uzatas pro ĝiaj medicinaj kaj antikanceraj proprecoj.
Eva Longoria
Eva LONGORIA, plennome Eva Jacqueline LONGORIA (15-an de marto 1975, Corpus Christi, Teksaso) estas meksikdevena usona aktorino, plej konata pro la rolo Gabrielle Solis en la televida serio Desperate Housewives.
Persona vivo
Ŝi estis edzino de aktoro Tyler Christopher, de 2002 ĝis januaro de 2004. Ŝi estis edzino de korbopilka ludisto Tony Parker (San Antonio Spurs), de 2007 ĝis 2010.
Farnezila izobuterato
Farnezila izobuterato aŭ farnezila izobutanato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobuterata acido kaj farnezila alkoholo. Farnezila izobuterato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Farnezila izobuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Farnezila izobuterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antiinflamajn kaj kontraŭtumorajn proprecojn.
Soggetto cavato
Soggetto cavato estas muzikteknika novaĵo de Josquin Desprez, poste nomita de la teoriisto Zarlino en sia Le institutioni harmoniche el 1558 soggetto cavato dalle parole aŭ laŭlitere: 'temo tranĉita el la silaboj'.
El la serio de solfeĝovokaloj Josquin Desprez tranĉis siajn muziknotojn: utiligante la vokalon el ĉiu solfeĝosilabo, Josquin konektis la tonalton de la solfeĝosilabo kun la vokaloj de la teksto, kiun li volis muzikigi. En la kazo de la Missa 'Hercules dux Ferrariae' la teksto, kiun Josquin provis muzikigi, estis Hercules Dux Ferrariae: ĉiu vokalo el tiuj tri vortoj estis ligitaj al la kongrua solfeĝosilabo kaj tiu ĉi difinis la tonalton. Tiamaniere la temo estas ‚tranĉita‘ el la vokaloj:
Post kiam la soggetto cavato estas formita el la teksto, la komponisto povas utiligi la tonalton kiel kanto firma en sia muzikaĵo. La Missa 'Hercules dux Ferrariae' ne nur estas de graveco, ĉar ĝi estas la plej fama modelo por sogetto cavato, sed ankaŭ ĉar ĝi estas la plej frua. Josquin uzis tiun ĉi teknikon ne nur unufoje; li verkis pluajn soggetto cavato-jn. Ekz. li komponis profanan verkon, kiu uzas la frazon Vive le roy (ut, mi, ut, re, re, sol, mi – je kio la silabo ut estas uzata por la litero v). Lia Missa La sol fa re mi estas soggetto cavato, je kiu estas ligita anekdoto.
La mecenato de Josquin, kardinalo Ascanio Sforza, dumtempe en financaj malfacilaĵoj, onidire forrifuzus la klopodon de la komponisto pri pagado per la trankviliga "Lascia fare a me" (lasu tion preteri min); post kiam la amiko de Josquin, la renesancopoeto Serafino d’Aquila, transformis la eldiron en ĝian muzikan ekvivalenton kaj prilaboris ĝin en soneto direktita al la komponisto.
Unu el la trakomponitaj kanzonoj de Josquin, Mi lares vous havas la unuajn tri silabojn mi, la, re en kvar el la kvin voĉoj. En sia moteto Illibata Dei virgo Josquin uzas sian propran nomon kiel akrostikon en teksto pri la virgo Maria, sed la soggetto la mi la estas prenita el la nomo Maria.
Ankaŭ Lupus verŝajne starus sub la influo de la Joskena uzo de la soggetto cavato. Krom sian Herculesmeson Lupus ankaŭ komponis alian sogetto cavato, dediĉita al la imperiestro Karlo la 5-a, la Missa 'Carolus Imperator Romanorum Quintus'.
Limigita nombro de komponistoj, kiuj aplikis la soggetto cavato, tion ne faris per Herculesmeso. La komponisto Jacobus Vaet skribis verkon dediĉita al imperiestro Ferdinando la 1-a, kiu baziĝas sur la soggetto  'Stat felix domus Austriae' . Adriaan Willaert uzis soggetto cavato en du motetoj por hertog Francesco la 2-a Sforza de Milano. Unu el la sentitolaj mesoj de Willaert eble baziĝus sur sogetto cavato.
Kvankam la tekniko de la soggetto cavato estas interesa, ĝi ne ofertis al la komponistoj senfinajn eblecojn. Limigo de la kompontekniko kuŝis en la elekto de la tonaltoj por ĉiu silabo. Ĉiu silabo ebligis nur unu tonalton, escepte de la vokalo a, kiu estas utiligebla kaj por fa kaj por la. Kiel ĉisupre raportite, la tekstelekto de Josquin prefere taŭgas por cantus firmus. Postaj komponistoj spertis konsiderindajn problemojn ĉe la aplikado de la soggetto cavato. Krome la muziko tiam estis daŭre ŝanĝiĝema. Komponistoj, kiuj utiligis la soggetto cavato, vivis en epoko, en kiu la kanto pli kaj pli malofte estis la bazo de la muziko kaj en kiu la cantus firmus estis deigata. Ĉar la soggetto cavato ĉiam estis uzata kiel cantus firmus, ne estas mirige ke, kiam la cantus firmus iom post iom iĝis ekstermoda, ankaŭ la soggetto cavato eksteruziĝis.
Vojňany
Vojňany (hungare Krig germane Kreig) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La slovaka historia loknomo estis Krig.
Situo
Vojňany situas fine de sakovojo el Podhorany, sed estas ankaŭ aĉa vojo al la proksimeco. Kežmarok troviĝas je 14 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1296 en formo "Kyrig". En 1787 305 vilaĝanoj loĝis en 49 domoj, en 1828 342 vilaĝanoj loĝis en 47 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Krig 178 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vojňany 248 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Furci Siculo
Furci Siculo estas komunumo en la sudo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Casalvecchio Siculo, Pagliara, Roccalumera, Santa Lucia del Mela, Santa Teresa di Riva, Savoca.
Clarmont
Clarmont estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 141 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Clarmont situas en la Vaŭda Mezlando ĉe la okcidenta flanko de la rivero Morges, proksimume 10 kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Morges. La komunumo konsistas el la vilaĝo Claromont kaj la setlejo Moulin de Clarmont.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,00 km², de kiuj 5,9% estas kovritaj de arbaro, 85,1% servas por agrikulturo kaj 7,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Clarmont limas en nordo kaj oriento al Echichens, en sudoriento al Vaux-sur-Morges, en sudokcidento al Reverolle, kaj en nordokcidento al Apples.
Trafiko
Tra Clarmont pasas la kantona ĉefvojo n-ro 124 de Nyon al Cossonay. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn sude de la komunumo apud Morges. Pere de la poŝtaŭtolinio de Morges al Apples la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Lachaussée
Historio
La grafo Thiébaut II de Bar kreis en 1273 la lageton kaj en 1277 la vilaĝon de La chaussée. Chaussée signifias vojo (estis la vojo apud la lageto).
Clarmont
Historio
La unua dokumenta mencio de Clarmont datiĝas el la jaro 1204 kiel Claromonte. Dum la romia epoko la armea vojo de Morges al Yverdon pasas tra la teritorio de Clarmont. Dum mezepoko Clarmont apartenis al la Senjorujo de Vuffles. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝis apartenis al la Subvoktejo Vullierens de la Voktejo Morges.
Akademio de la Eŭska Lingvo
La Reĝa Akademio de la Eŭska Lingvo, en la eŭska lingvo: Euskaltzaindia, estas kultura institucio fondita en 1919 de Alfonso la 13-a kaj antaŭenpuŝita, same kiel la Societo pri Eŭskaj Esploroj (Eusko Ikaskuntza), de la kvar registaroj eŭsko-navaraj, por zorgi kaj normigi la uzadon de la eŭska, kaj ĝia filologia kaj etimologia esplorado. Ĝia emblemo estas la kverko akompanata de la devizo Ekin eta jarrai ("komenci kaj daŭri").
Lachaussée
Agrokulturo
Oni bredas fiŝojn, birdaĵojn, kuniklojn.
Plantaro kaj bestaro
Tie kreskas aŭstralaj fragmitoj kaj vivas.
Tarpanoj estas uzataj por prizorgado de la lageto.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,92 % de voĉoj) en 2004.
Akademio de la Eŭska Lingvo
La nombro de akademianoj estas 23, el kiuj 20 havas la eŭskan kiel gepatra lingvo (en decembro 2005).
La akademio havas diversajn laborkomisiojn kiuj realigas malsamajn taskojn rilate al la esplorado kaj studado de la eŭska lingvo, ĉi-komisionoj estas la sekvaj:
Oficiale ĉi institucio atingis oficialan agnoskadon en Hispanio, kun karaktero je Reĝa Akademio, en 1976, unu jaron post la fino de la diktaroreco de Francisco Franco kaj en Francio ĝi estas akceptata kiel institucio ekde 1995.
La Akademio havas sian sidejon en Bilbao kun delegacioj en Bayonne, San Sebastián, Pamplono kaj Vitoria.
Stadtlengsfeld
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Isaac Watts
Isaac WATTS (elp. AJzek ŬOC, n. la 17-an de julio, 1674 - m. la 25-an de novembro, 1748) estis angla himnoverkisto, teologo, kaj logikisto. Pluraj el liaj (pli ol 600) himnoj restas vaste konataj kaj kantataj de preskaŭ ĉiukonfesiaj kristanoj en multaj landoj kaj lingvoj.
Stadtlengsfeld
Stadtlengsfeld estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Dermbach, ligo de pluraj najbaraj komunumoj cele al komuna plenumo de difinitaj servoj kaj taskoj.
Isaac Watts
Frua vivo
Isaac Watts, filo de samnoma patro, estis rimemulo ekde la infanaĝo. Li studis klasikajn lingvojn (latinan, grekan, hebrean) ĉe la Lernejo de Reĝo Eduardo la 6-a en sia naskiĝurbo, Southampton. La patro estis tre konvinkita neanglikana kristano, dufoje enprizonigita pro siaj religiaj opinioj, do la juna Isaac ne povis studi ĉe Oksfordo aŭ Kembriĝo, kaj devis studi en la neanglikana akademio en Stoke Newington (nun en Londono). Forlasinte la akademion 20-jaraĝe, Watts pasigis du jarojn en la familia hejmo; dum tiu tempo li verkis multajn himnojn, kiuj eldoniĝis en 1707-1709 sub la titolo Hymns and Spiritual Songs ("Himnoj kaj spiritaj kantoj").
Posta kariero kaj invalideco
Post tiu restado ĉe la familio, Watts relokiĝis al Stoke Newington, kie li enposteniĝis kiel instruisto de la filo de eminenta puritano, John Hartopp. Li unuafoje predikis ĉ. 1698, kaj post tri jaroj de ofta predikado, en 1702 li ordiniĝis pastoro de la sendependa preĝejo en Mark Lane. En 1703 lia sanstato komencis malboniĝi, kaj en 1712 li suferis febron, kiu lasis lin pli-malpli invalida. Tiutempe li fariĝis konstanta gasto de Siro Thomas Abney, antaŭe Lordo-Urbestro de Londono, kaj restis tie (loĝante ĉe la familio Abney en Hertfordshire kaj Stoke Newington) post la morto de Abney kiel gasto de la vidvino, Damo Mary Abney, kaj ŝia senedza filino. Same kiel ges-roj Abney, Watts havis ekumeneman starpunkton pri la diversaj eklezioj.
En 1728, la universitato de Edinburgo donis al li la honoran gradon de doktoro.
Post la morto
Kiam li mortis, oni donis liajn paperojn al universitato Yale, en la kolonio Konektikuto.
La plej frua memorigilo pri Watts estis tabulo en Abatejo Westminster, starigita nelonge post lia morto. Lia tombo en la tombejo Bunhill Fields (Londono) datiĝas de 1808; pli frue estis tie alia aĉetita por li de la familioj Hartopp kaj Abney.
Aktuale
Nuntempe la famo kaj influo de Watts venas ĉefe de la fakto, ke li estis la unua populare sukcesa himnoverkisto en Anglio. Kontraste al la eŭropaj luteranoj, la anglikana kaj puritana/presbiteria eklezioj, kiuj dominis la religian vivon en Britio tiuepoke, permesis en siaj Diservoj nur tre limigitan stokon de kantoj, fakte preskaŭ nur metrike tradukitaj psalmoj. Kvankam multaj el la himnoj de Watts estas bazitaj sur psalmoj bibliaj, li parafrazis, ne ĉiam laŭvorte tradukis. La populara furoreco de liaj religiaj kantotekstoj helpis diversigi la eklezian kantostokon de la angliaj kristanoj, kaj malfermis la vojon por la ankoraŭ pli furoraj kaj diversaj verkoj de Charles Wesley kaj aliaj postaj himnistoj.
Kvar himnoj de Watts troviĝas en ADORU - Ekumena Diserva Libro:
Nehimnaj verkoj
Siatempe Watts estis sukcesa popularigisto de filozofia logiko, influite de la empiriismo de John Locke. Li verkis popularan libron pri la logiko, Logic, or The Right Use of Reason in the Enquiry After Truth With a Variety of Rules to Guard Against Error in the Affairs of Religion and Human Life, as well as in the Sciences ("Logiko, aŭ la ĝusta uzado de la rezono en la enketado pri vero, kun diversaj reguloj por gardi kontraŭ eraroj en la aferoj de religio kaj homa vivo, kaj ankaŭ en la sciencoj"), kiu atingis 20 eldonojn ekde la unua en 1724.
En 1741 aperis plurfoje reeldonota suplemento al Logic, nome The Improvement of the Mind ("La plibonigado de la menso"), kiu poste inspiris la laboron de Michael Faraday.
Li verkis ankaŭ porinfanajn versaĵojn, el kiuj unu (Against Idleness And Mischief) estas la bazo de parodio ("How doth the little crocodile") en Alico en Mirlando de Charles Dodgson.
Rózsa Szilassy
Rózsa Szilassy naskiĝis la  en Ómoravica (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Stara Moravica en Serbio), ŝi mortis la  en Budapeŝto (laŭ alia informo la morta monato estas decembro).
Biografio
Rózsa Szilassy debutis kiel aktoro en 1880 en teatra trupo de Sándor Csóka en Budapeŝto. Ŝi faris grandajn sukcesojn en komikaj roloj. Inter 1893-1896 ŝi apartenis al pluraj provincaj teatroj. En 1896 ŝi aliĝis al la ĵus fondita Gaja Teatro, en la sekva jaro ŝi estis fondinta membro de Teatro Magyar. Ŝi pensiuliĝis en 1913. Ŝi edziniĝis dufoje (1881, 1900), ŝi vidviniĝis en 1919, poste ŝi estis videbla nur en mutaj filmoj.
Ruslanda Esperanto-Asocio
Ruslanda Esperanto-Asocio estis Esperanto-asocio, kiu fondiĝis en Rusio post la falo de Sovetunio en 1991. Unua kaj sola prezidanto estis la esperantista rusia tradukanto kaj kanzonisto Nikolaj Lozgaĉev. Dum tri jaroj ĝi funkciis paralele al la ankaŭ en 1991 fondita Rusia Esperantista Unio, daŭriganto de la agado de la tut-sovetunia organizaĵo Sovetrespublikara Esperantista Unio, aperinta en 1989, kaj laŭ propra kompreno ankaŭ "spirita kaj jura heredanto" de la samnoma tutsovetia organizaĵo, kiu funkciis de 1921 ĝis 1938. En 1994 Nikolaj Lozgaĉev mem proponis la unuiĝon de Ruslanda Esperanto-Asocio kaj Rusia Esperantista Unio, kaj la unuiĝo en la sama jaro realiĝis.
Júlia Báthory
Júlia Báthory [bAtori], laŭ hungarlingve kutima nomordo Báthory Júlia, en Francio Juliette de Bathory estis hungara vitralisto, instruisto.
Júlia Báthory naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Pécsvárad.
Biografio
Júlia Báthory devenis el aristokrata familio. Ŝi lernis en sia naskiĝurbo kaj Debrecen, poste ŝi akiris diplomon en Munkeno en 1929. Ŝia plej grava instruisto estis en:Adelbert Niemeyer, ŝia plej grava samlernejano estis Margit Kovács. Post siaj studoj ŝi studvojaĝis en Germanio, poste ŝi okupiĝis pri artaj vitroobjektoj. En 1930 ŝi translokiĝis en Parizon, post 3 jaroj ŝi fondis studion. Ŝi eltrovis novajn teknologiojn pri la vitraĵoj. Post eksplodo de la 2-a mondmilito ŝi devis hejmenveni. Inter 1953 kaj 1970 ŝi instruis en arta gimnazio. Intertempe en 1959 ŝi edziniĝis kaj poste ŝi edukis 3 filojn de la edzo (unu el la filoj estis András Szilágyi (vitroartisto)). Ŝi ricevis plurajn premiojn.
Folkloro de Hispanio
La historio de Hispanio kaj de la kulturoj kun kiuj ĝi kunvivis lasis multajn restojn en la kulturo kaj la folkloro de la lando. Tiel, la hispana kulturo havas influojn iberajn, keltajn, romiajn, katolikajn kaj islamajn. La rolo de ĝia geografia situacio kaj ankaŭ la historiaj streĉiĝoj inter Kastilio kaj la ekstercentraj regionoj kontribuis al difino de la kulturo kaj la tradicioj de Hispanio.
Folklora muziko
La folklora muziko estas tiel varia kaj riĉa kiel la regionoj. Tamen, ekzistis aro da ritmoj kaj dancoj etenditaj en la tuta duoninsulo kiuj, kun la paso de la tempo, aŭ en ĉiu regiono fariĝis apartaj aŭ kelkaj malaperis kaj nur restis kiel aldonaĵoj de aliaj, kiel estas la kazo de la ĥoto, kiu estas konsiderata kiel devenanta de Aragono, sed ĝi estas danco interpretata en preskaŭ la tuta duoninsulo. Ĝenerale, la etenditaj kulturaĵoj kiel folklora muziko aŭ je tradicia transdonado de generacio al generacio originiĝas en la periodo inter 1800 kaj 1950. Malfacilas trovi la barokajn kaj renesancajn originojn kiel estas la kazo de pluraj dancoj ligitaj al la religiaj ritoj.
Inter la plej gravaj menciindas la flamenko, koplo, kupleo, fandango, kanaria isa, ĥoto, munjeiro, paloteo, pasodoblo, pardiko, rebolado, sardano kaj verdialo.
La plej konata ĝenro el la folklora muziko hispana estas probable la flamenko, praktikita speciale de la ciganoj kaj ankaŭ de neciganoj ĉefe en Andaluzio. Ĝi estas konata de almenaŭ 1770, kaj superis diversajn epokojn de regreso kaj renaskiĝo. La stilo estis reproduktita de multaj de la plej famaj hispanaj muzikistoj, inkludante cantaores kiel Camarón de la Isla kaj gitaristoj kiel Paco de Lucía.
Ádám Batthyány
Grafo Ádám Batthyány [batjAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Batthyány Ádám estis hungara ĉambelano, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis németújvári.
Ádám Batthyány naskiĝis la  1610 en Hungara reĝlando en Németújvár (nuntempa Güssing en Aŭstrio). Li mortis la 1659 en Rohonc (nuntempa Rechnitz en Aŭstrio).
Biografio
Ádám Batthyány estis edukita hejme, kie li sekvis la kalvinisman kredon. Pro la influo de multaj (precipe Péter Pázmány li ŝanĝis sian kredon al la katolika en 1629, tiel li havis pli bonajn kontaktojn en la kortego en Vieno. En la fruaj 1630-aj jaroj li ricevis diversajn taskojn en la kortego, krome li edziĝis en 1632. Baldaŭe li havis 8 gefilojn. En la malfruaj 1630-aj jaroj li ricevis la taskon defende la hungaran limon kontraŭ la turkoj. Komence li estis leŭtenanto. Li establis la necesan armeeton. En 1640 li atingis la rangon kapitano. Lia samtempulo kaj amiko Miklós Zrínyi (poeto) nomis lin " la kolono de la Patrujo ". Li fondis monaĥejon en Németújvár.
Latvia Vojo
La Latvia Vojo aŭ nacilingve Latvijas Ceļš estas politika partio de Latvio.
Latvijas Ceļš estas membro de la Liberala Internacio kaj de la Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio. La partio priskribas sin kiel "liberala partio, kiu defendas la liberon de ĉiu individuo krei sian vivon". La nuntempa partia prezidanto estas Ivars Godmanis.
La Latvia Vojo dum la 25-a de septembro 1993 fondiĝis de grupo de antaŭaj aktivistoj de la Latva Popola Fronto kaj de elmigrintaj latvoj, kiuj post la resendependiĝo de Latvio revenis al sia origina lando. Dum la unua parlamenta baloto de la jaro 1993, en kiu konkuris la partio, ĝi atingis 32,4 procentojn da voĉoj kaj gvidis registaran koalicion. Pli poste la nombroj da voĉoj malkreskis ĝis 14,6 % de la voĉdonoj dum 1995 kaj 18, 0 % dum 1998. Tamen la Latvia Vojo restis decida forto en la politiko de Latvio kaj ĝis novembro 2002 estis parto de ĉiu registara koalicio. Kvar el la partianoj iĝis ĉefministroj: Valdis Birkavs (de 1993 ĝis 1994), Māris Gailis (de 1994 ĝis 1995), Vilis Krištopans (de 1998 ĝis 1999) kaj Andris Bērziņš (de 2000 ĝis 2002).
Dum la lastaj ĝeneralaj balotoj la 5-an de oktobro 2002 la partio Latvijas Ceļš atingis nur 4,9% de ĉiuj voĉoj, malpli ol la 5 procentoj necesaj por eniro en la parlamenton, kaj do ĝis 2006 ne estis parlamenta partio. Post tiu malvenko pluraj politikistoj malmembriĝis kaj fuĝis al aliaj partioj. Dum la balotoj por la Eŭropa Parlamento dum junio 2004 la Latvia Vojo denove gajnis iom da voĉoj kaj atingis 6,4 procentojn de la voĉdonoj, sed tio ne sekurigis la estonton kaj montris, ke iom post iom necesas regajni la fidon de la voĉdonantoj. Dum la parlamentaj voĉdonoj de 2006 ekhavis 8,9 procentojn de la voĉoj en balota bloko kune kun la partio Latvijas Pirmā Partija (Unua Partio de Latvio), atingante 10 el la 100 seĝoj de la nacia parlamento.
Tooji
Touraj "Tooji" Keshtkar (perse تورج کشتکار [Turaĵ Keŝtkar], naskiĝis, do nun -jara), pli konata je sia pli mallonga sceneja nomo Tooji, estas norvega kantisto, modelo kaj televida moderatoro.
La artisto reprezentis Norvegion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, kaj pasis al la finalo, kie la bone farita norvega kontribuaĵo tamen ne atingis elstaran pozicion.
Johann Christoph Kunze
Vivo
En 1758, kiam liaj gepatroj mortis, li komencis studi en la orfejo en Halle (Saale). Li ricevis klasikan trejnadon en la Monaĥeja lernejo Roßleben kaj en la gimnazio Merseburg antaŭ ol frekventi la Universitaton de Lepsiko. Tie li studis historion, filozofion kaj teologion. Li laboris kiel instruisto kaj orfejinspektisto antaŭ esti konsekrita pastoro.
En 1770 Kunze elmigris al Usono por funkcii kiel vica pastoro ĉe la Preĝejo Sankta Mikaelo kaj la Kirko Zion en Filadelfio. En 1771 li geedziĝis kun Margaretta Henrietta (1751-1831), la filino de Henry Melchior Mühlenberg. En 1779 li sukcedis Muhlenberg-on kiel ĉefan pastoron de Zion-kirko iĝante la plej altranga lutera ministro en Filadelfio kaj membro de la komisiono de kuratoroj de la Universitato de Pensilvanio. En 1780 li retiriĝis de la estraro por iĝi profesoro de la lingvoj germana kaj la hebrea.
En 1784, Kunze estis elektita membro de Amerika Filozofia Societo (American Philosophical Society) kaj akceptis deĵoron sur posteno ĉe Kirko Triunuo kaj Kirko Kristo en Novjorko. Krome li iĝis profesoro de orientaj lingvoj ĉe Columbia College. En 1785, Kunze funkciis kiel oficiala tradukisto por la Usona Kongreso. Kunze estis flua en kvin lingvoj kaj ankaŭ studis medicinon, astronomion kaj numismatikon. Post la morto de John Christopher Hartwick en 1796, Kunze iĝis la fonddirektoro de Hartwick-seminario. Kiel gvidanto de domo de Hartwick, Kunze laboris por establi Protestantisman seminarion en Ameriko. Kunze estis la persona elektito de Hartwick kiel direktoro de la seminario. Eminentaj politikaj kaj religiaj gvidantoj kiel Jeremiah Van Rensselaer kaj Frederick Muhlenberg konvinkis Kunze direkti la seminarion kaj kontinue instrui teologion hejme en Novjorko. En 1816, la parlamento de la ŝtato novjorka integrigis la novan lernejon - la unuan luterisman seminarion en Ameriko - kiel klasikan akademion kaj teologiseminarion sub la administradon de la urbo Hartwick.
Kantono Cobb (Georgio)
Kantono Cobb (angle Cobb County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. La Ŝtato kreis ĝin je la 3-a de decembro, 1832, el spaco forŝtelita de la Ĉeroka Nacio, kaj disdonita al setlantoj per loterio post la leĝiĝo de la Akto por Forigo de Indianoj. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 607 751 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 679 325. La kantona ĉefurbo estas Marietta, Georgio.
Kastelo Ambras
Kastelo Ambras (Schloss Ambras) estas renesanckastelo kaj palaco situanta en la sudaj montetoj super Insbruko en la urboparto Amras. Konsiderite unu el la plej popularaj vidindaĵoj de la grandurbo, la kastelo estis konstruita en la 16-a jarcento surloke de pli frua 10-jarcenta kastelo, kiu iĝis la sidloko de potenco por la Grafoj de Andechs. La kultura kaj historia graveco de la kastelo estas proksime ligita kun Arkiduko Ferdinando la 2-a funkciita kiel lia loĝejo de 1563 ĝis 1595.
La Malsupra kastelo enhavas du ĉambrojn kun turniraj kirasoj de la malfrua 15-a jarcento, inkluzive de pluraj vestokompletoj kudritaj por arkiduko Ferdinando mem. La unua etaĝo enhavas valoran artaĵkolekton. Super la Malsupra kastelo estas la Hispana Halo, rimarkinda ekzemplo de germana renesancarkitekturo, kiu enhavas malsimplan ligno-inkrustaĵan plafonon kaj murojn ornamitajn per 27 tutportretoj de la regantoj de Tirolo. La Supra kastelo enhavas ampleksan portretgalerion havantan pentraĵojn de multaj membroj de la habsburga dinastio.
Historio
Longe antaŭ ol Innsbruck iĝis grandurbo, referencoj al Amras aŭ Omras aperis en dokumentoj originantaj de la 10-a jarcento. Tiu frua fortikaĵo kio tiam estis en la sudokcidenta angulo de Bavario estis la sidloko de potenco de la Grafoj de Andechs kiuj iĝis margrafoj de Istrio kaj pli poste dukoj de la mallongdaŭra Imperia Ŝtato de Meranujo de 1180 ĝis 1248. Tiu origina fortikaĵo estis detruita en 1133 kaj neniuj spuroj de ĝi restas, kvankam iom el la materialo de la origina strukturo poste estis utiligita en la moderna konstruaĵo. En 1248, la kastelruinoj kaj posedaĵo pasis herede al la Andechs-anoj al la grafo Alberto la 4-a (Tirolo).
La nova kastelo
La moderna kastelo estis konstruita fare de arkiduko Ferdinando la 2-a (1529-1595), la dua filo de imperiestro Ferdinando la 1-a. Kiam li fariĝis provinca reganto de Tirolo en 1563, Ferdinando la 2-a ordonis al du italaj arkitektoj turni la ekzistantan mezepokan fortikaĵon en renesanckastelon por sia sentitola edzino Philippine Welser (1527-1580), kun kiu li geedziĝis en sekreto. Ferdinando la 2-a preparis sian loĝejon en la Supra kastelo, sub kiu li konstruigis unu el la plej artiste gravaj haloj de la finrenesanco - konate kiel la Hispana halo ekde la 19-a jarcento. En 1589, li alkonstruis kroman konstruaĵon okcidente de la Malsupra kastelo por la celo de gastigado de sia kolekto de armilo. La kastelo estis utiligita kiel la ofica loĝejo de Philippine same kiel loko por Ferdinando la 2-a por gastigi kolektojn de armiloj, kirasoj, portretoj, naturaj objektoj, same kiel maloftaĵoj kaj altvaloraj objektoj.
Philippine iĝis populara kaj kara figuro pro sia bonfarado kaj volemo helpi al aliaj, precipe la plebojn de Tirolo. Eĉ la nobelaro alportis iliajn peticiojn al la antaŭa malnobelo. Kiel signojn de amo, homoj adresis siajn skribajn peticiojn al "Gracoplena damo" aŭ "serena princino Philippine de Aŭstrio". Post la morto de Ferdinando en 1595, la dua filo, margrafo Karlo de Burgau, heredis la kastelon. Pro neintereso pri la katelo - li neniam loĝis tie - li vendis ĝin en 1606 al imperiestro Rudolfo la 2-a.
En la sekvantaj jaroj, la kastelo jam ne havis la statuson de ofica loĝejo kaj malofte estis enloĝita. Neadekvataj konservadiniciatoj kaŭzis la perdon de valoraj libroj, manuskriptoj, kaj manoskizoj, kaj baldaŭ la palaco falis plejparte en kadukiĝon. En la 17-a jarcento, imperiestro Leopoldo la 1-a transportigis kelkajn el la plej valoraj posedaĵoj el la tirolaj kolektoj - plejparte libroj kaj manuskriptoj - proponitaj al Vieno, kie ili daŭre povas esti viditaj ĉe la Aŭstria Nacia Biblioteko. En 1805, la ceteraj kolekteroj estis minacitaj per la malvenko de Aŭstrio kontraŭ la francoj. Bonŝance ili respektis la valoron; Napoleono Bonaparte estis moviginta multon al sekureco en Vienon. En 1855, arkiduko Karl Ludwig, tiam guberniestro de Tirolo, farigis la palacon restrukturitan por uzi ĝin somerloĝejon. Signifaj ŝanĝoj estis faritaj dum tiu tempo al la palaco kaj la ĉirkaŭa parko. La Antaŭa kastelo estis konstruita kun heder-vestita enirejodeklivirejo por ĉaroj. La parko estis aranĝita kiel angla ĝardeno. Pro la neintereso de Karl Ludwig ekregadi 1889, la palaco denove falis en ruinigan kondiĉon. En 1880, ĝi estis konvertita en muzeon kaj poste renovigita.
En 1919, sekvante la disolvon de la Aŭstrio-Hungaria Imperio, la kastelo iĝis la posedaĵo de la Respubliko de Aŭstrio. En 1950, la Arthistoria muzeo (Vieno) ekprenis la administradno de la kastelo kaj ĝiaj kolektoj. Dum la 1970-aj jaroj, ampleksa restarigo okazis de la Hispana halo, de la suprakastelaj loĝejoj kaj de la interna korto. En 1974, la Ĉambro de arto kaj kuriozaĵoj estis kompletigitaj. En 1976, la Portretgalerio kovranta la 15-a ĝis 19-a jarcentojn estis kompletigita. En 1981, la Arsenalo estis remalfermita en la Malsupra kastelo.
Kolektoj
Ferdinando la 2-a estis unu el la plej gravaj patronoj de la Habsburg-familio. Li fondis la grandiozajn kolektojn de Ambras kaj konstruigis muzeon por ili en la ĉambroj de la Malsupra kastelo, kiu estis konstruita laŭ la plej progresintaj ideoj de lia tempo. La tri arsenaloj kaj la kamero de arto kaj kuriozaĵoj estis dizajnitaj kaj utiligitaj kiel muzeo de la komenco.
NGC 5551
NGC 5551 (aliaj indikoj — MCG 1-36-37, ZWG 47.3, IRAS14164+0540, PGC 51139) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kastelo Ambras
Kuriozaĵa kabineto
La kuriozaĵkolektoj de arkiduko Ferdinando la 2-a estas la unu nura kiu daŭre povas esti vidita en sia origina loko. Aliaj estis prirabitaj kiel tiuj en Munkeno, Prago aŭ Stutgarto, aŭ ilia karaktero estis ŝanĝita (ekz. en Dresdeno aŭ Kaselo). En la kamero de arto kaj kuriosities ĉe Ambras Castle-mirindaĵoj same kiel altvaloraj objektoj, sciencaj eroj aŭ ludiloj estas vidotaj. En enhavo la naturaj kaj artaj objektoj reprezentas la programon de la finrenesanco-enciklopediecaj kolektoj. La speciala karaktero de la Ambroj-kolektoj estas, ke ili daŭre estis intencitaj esti viditaj. Ĝis hodiaŭ oni povas trovi koralojn aranĝitajn en kabineto-kestoj, tornistlaborojn faritajn el ligno aŭ eburo, vitrajn figurojn aŭ porcelanon kaj silkpentraĵojn kiuj apartenas al la plej malnovaj eŭropaj kolektoj de azia arto.
Ankaŭ gravaj verkoj de eŭropaj artistoj, kiel la ĉizita "malgranda morto" faritaj el ligno fare de Hans Leinberger povas esti trovitaj, same kiel tipaj kabinetaj objektoj kiel manŝtonoj, pokaloj el rinocerokorno, kokoso aŭ kvarco, bestoj faritaj el bronzo, muziko- kaj mezurinstrumentoj, aŭtomatoj kaj horloĝoj. Gravega parto de la kolekto estis portretoj de strangaj personoj kiel la harplenaj homoj aŭ Vlad la 3-a Drakulo (la unu sola bildo de li troviĝas tie ĉi en Ambras!).