cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
11144 Radiocommunicata
11144 Radiocommunicata estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
114027 Malanushenko
114027 Malanushenko estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
11144 Radiocommunicata
La 20-a jarcento povas esti nomita la aĝo de la komunikado. La teamo de la turo de radioelsendo de Kleť, kiu provigas radiofonion, televido kaj radio-ligojn al la Sudbohemia regiono ekde 1959, enkorpigas la spiriton de komunikado.
114027 Malanushenko
Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina-usona astronomo Viktor Malanushenko, kiu alportis signifan kontribuon al la Sloan Digital Sky Survey.
DIO
La vorto havas plurajn signifojn:
West Bromwich
Geografio
West Bromwich etendiĝas sur ebenaĵo en proksimeco de Birmingham, kiu troviĝas nur 8 kilometrojn, Londono 203 km.
Historio
West Bromwich unue estis meciita en 1086. En la 19-a jarcento ĝi evoluis, kiel industria centro, dume en 1831 epidemio pri ĥolero okazis. La trajno trafikas ekde 1854.
Plej Monfaraj Steluloj
Tio estas listoj de Plej Monfaraj Steluloj laŭ informoj el kinejposedantoj de 1932 al 2013. Tiuj aperis en la International Motion Picture Almanac (internacia kinalmanako) de la entrepreno Quigley.
Oberon (opero)
Oberon, aŭ The Elf King's Oath (originala versio en la angla) aŭ Oberon, oder der Schwur des Elfenkönigs (germanlingva versio) (eo: Oberono, aŭ la ĵuro de la elforeĝo), verklisto de Jähns J. 306, estas romantika opero en tri aktoj de Carl Maria von Weber. La libreto devenas de James Planché laŭ la samnoma romantika heropoemo de Christoph Martin Wieland en la angla traduko de William Sotheby el 1798. Weber komponis la operon en la jaroj 1825 ĝis 1826. La unua prezentado okazis la 12-an de aprilo 1826 sub muzika direktado de la komponisto en la Reĝa Operejo en Londono. La germana unua prezentado okazis la 23-an de decembro 1826 en Lepsiko. En 1994 Martin Mosebach verkis novan libreton: unua prezentado en 1995 je la opero en Frankfurto ĉe Majno sub muzika direktado de Hans Zender, unua prezentado de la prilaborita versio en 2009 en la Urba Teatro je Freiburg sub muzika direktado de Patrick Peirre en la enscenigo de Michael Kloss kaj Manfred Roth.
LGM-118A Peacekeeper
La LGM-118A Peacekeeper, kutime konata en militista medio kiel MX estis evoluigita kaj uzita de Usono ekde 1986. Oni disfaldis entute 50 en la tuta lando, sub la traktato START II oni devus elmulti ĉi misilojn por la fino de 2005 lasante nur LGM-30 Minuteman ene de la armilaro de Usono. La lasta misilo estis forigita la 19-an de septembro 2005.
Občina Kobarid
Občina Kobarid estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 33 komunumoj kovrante areon de 192,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 4104 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Kobarid.
Loko, priskrib
La apudaj municipoj estas: Občina Bovec en la nordo, Občina Bohinj en la oriento kaj Občina Tolmin en la sudoriento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 33 vilaĝoj:
Avsa, Borjana, Breginj, Drežnica, Drežniške Ravne, Homec, Idrsko, Jevšček, Jezerca, Kobarid, Koseč, Kred, Krn, Ladra, Libušnje, Livek, Livške Ravne, Logje, Magozd, Mlinsko, Perati, Podbela, Potoki, Robidišče, Robič, Sedlo, Smast, Stanovišče, Staro selo, Sužid, Svino, Trnovo ob Soči, Vrsno.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php
Geografia loko : http://www.geopedia.si/#T1257_F408:46_x389050.2965_y123100.601_s12_b4
Indigirka
La rivero Indigirka (en rusa Индигирка) estas rivero en la Jakutio en Rusio inter la rivero Jana kaj la rivero Kolima. Ĝi estas 1726 km longa. La areo de ties baseno estas 360,000 km². La rivero fluas al la Kolima Golfo, Orientsiberia Maro. Tiu rivero frostiĝas en oktobro kaj restas sub la glacio ĝis majo–junio. Ĉefaj havenoj estas la jenaj: Ĥonuu, Druzhina, Ĉokurdaĥ, Tabor. Estas serĉejoj de oro en la ĉirkaŭo. Ust-Nera, ormineja centro, estas la plej granda setlejo ĉe tiu rivero.
Dai Kano
Dai Kano (加納 大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Slavkov (Kozlov)
Slavkov (Schlock) estas eksa moravia municipo kaj malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kozlov. Ĝis fino de la jaro 2015 ĝi estis konsisto de armea spaco Libavá, ĝi situis sude en la armea spaco. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri Slavkov devenas el la jaro 1447, kiam ĝi apartenis al senjorujo de burgo Helfštýn. La germana nomo estas indikata ekde la jaro 1628.
Post forŝovo de germanoj la tuta katastro de la municipo kun areo 1398,14 ha estis fine enmembrigita en la armean spacon Libavá. En la jaroj 1960–1965 estis preskaŭ la tuta ties devena kostruareo detruita kaj anstataŭigita de loĝdomoj. Restis stari nur lernejo kaj preĝejo, alikostruita en fermitan kulturdomon.
Al la 20-a de decembro 2002 okazis karakteriza ŝanĝo de la katastra membrigo de la armea spaco Libavá, dum kio karakterize ŝanĝiĝis limoj de la katastra teritorio Slavkov mem, oficiale nomata Slavkov u Města Libavá. La norda kaj la nordorienta rando de la katastro estis enmembrigita en k. t. Čermná u Města Libavá, alie estis k.t. de Slavkov u Města Libavá karakterize disvastigita je la tuta nun nuligata k. t. Ranošov, suda duono de nuligata Kozlov, plimulto de k. t. Loučka kaj Staměřice, proksimume duono de k. t. Velký Újezd, okcidenta triono de Středolesí, nordokcidenta parto de k. t. Podhoří, sudo de k. t. Nová Ves nad Odrou, sudokcidento de k. t. Boškov, malgranda parto de k. t. Daskabát, Varhošť kaj Uhřínov. La disvastigita katastro havis areon 48,08 km².
Károly Bulcsú
Károly Bulcsú [kAroj bulĉU], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bulcsú Károly estis hungara instruisto, poeto, oficiro. Lia origina nomo estis Paltsó Károly ĝis 1949.
Károly Bulcsú naskiĝis la  1823 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1865 en Kecskemét.
Biografio
Károly Bulcsú frekventis altlernejon en Sárospatak, poste li plulernis en Pest (urbo), kie li iĝis advokato. Li finbatalis la hungaran liberecbatalon, fine li ricevis amnestion. En la 1850-aj jaroj li instruis en diversaj lernejoj. En 1859 li iĝis protestanta pastro, sed li neniam servis. Tiutempe li edziĝis, li mortis juna pro malsano.
Rafael Godeiro
Rafael Godeiro estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 3.251 loĝantojn.
Károly Bulcsú
Biografio
Komence li sekvis patriotan poezion de Sándor Petőfi, poste li estis adepto de Mihály Tompa. Liaj poemoj aperis ekzemple en Napkelet, Hölgyfutár.
Rose Ausländer
Rose AUSLÄNDER [roze Aŭslender], origine: Rosalie Beatrice Ruth SCHERZER (naskiĝis la 11-an de majo, 1901, mortis la 3-an de januaro, 1988) estis germana poetino.
Naskiĝinte en Czernowitz (nuntempe: Ĉernivco en Ukrainio), la filino de juda familio studis literaturon kaj filozofion en sia hejmurbo, sed ĉesigis la studadon post la morto de la patro en 1920. En 1921 ŝi kune kun sia estonta edzo Ignaz AUSLÄNDER elmigris al Usono. La paro geedziĝis en la jaro 1923, sed disiris tri jarojn poste. Kvankam ŝi ekde 1926 estis usona civitanino, ŝi en 1931 revenis al sia patrujo, por flegi sian malsanan patrinon. Dum tiu tempe ŝi ekkonis la grafologon Helios HECHT; ŝi vivas kun li ĝis 1936. La usonan civitanecon ŝi intertempe perdis, ĉar ŝi dum pli ol tri jaroj ne plu vivis tie. Post la fino de ŝia amrilato, ŝi transloĝiĝis al Bukareŝto.
Sian unuan poemaron Rose Ausländer publikigis en la jaro 1939 en Czernowitz. Ekde 1941 ŝi devis kaŝi sin kaj sian familion de la nazioj, kiuj okupis la urbon. Ŝi konatiĝis kun Paul Celan, kiu esence influis ŝian verkadon. En 1944 ŝi denove elmigris al Usono kaj kvar jarojn poste ŝi rericevis la usonan civitanecon. Ŝi komencis verki angle kaj nur ekde 1956 ŝi denove verkis germanlingve.
Ekde 1966 Rose Ausländer vivis en Okcidenta Germanujo. Pro grava artrito ŝi ekde 1978 devis dikti siajn tekstojn, ĉar ŝi ne plu povis mem skribi. Gajninte multajn literaturpremiojn, ŝi mortis en Düsseldorf.
En Esperanto aperis
Momentoj el eterno / Rose Ausländer. Trad. de Franz-Georg Rössler. Grafiko de Rita Rössler-Buckel. - [1. eld.] - [Gerlingen]: Eld. Blajĥero, [1989]. - 116 p. : ilustr.
ISBN 3-88350-506-4
Lasta reveno / Rose Ausländer. Trad. de Franz-Georg Rössler. Grafiko de Rita Rössler-Buckel. - [Dudenhofen]: Eld. Ponto, [1994]. - 79 p. : ilustr. ISBN 3-9803793-2-9
Péter Nagy (reformita episkopo)
NAGY Péter (pro. nadj) estis hungara reformita episkopo naskita en Kolozsvár la 22-an de aprilo 1819 kaj mortinta en Kolozsvár la 16-an de septembro 1884.
Biografio
Péter Nagy estis je la fino de 1839 helppastro en Kolozsvár, en 1841 ordinara pastro, en 1842 – 43 li studis en universitato de Göttingen natursciencon. En 1846 li fariĝis instruisto de reformita kolegio de Koloĵvaro. En 1848 la imperiestra komandanto malfermis lin la fortikaĵmalliberejon de Sibio, el kiu liberigis lin Jozefo Bem. De 1850 ĝis 1862 li instruis. En 1866 oni elektis lin episkopo de eklezidistrikto de Transilvanio. Li estis prezidanto de 1882 de la sinodo de Debreceno, de 1883 de universala konvencio kaj de Erdélyi Múzeum Egyesület. Li verkis artikolojn sub pseŭdnimoj Belényesi Gábor kaj Csurgó György.
Bendopingvenoj
La Bendopingvenoj estas la pingvenoj de la genro Spheniscus ("kojnformaj"), kio donus en Esperanto la terminon “Sfeniskoj”, kaj siavice estus la tipa genro kaj nomiga en la familio de Sfeniskenoj (Spheniscinae) kaj en la familio de Sfeniskedoj Spheniscidae.
Estas kvar vivantaj specioj de pingvenoj konataj kiel Bendopingvenoj, kaj ĉiuj havas similan koloraron. Ili estas foje konataj kiel "azenpingvenoj" pro ties laŭtaj alvokoj sone similaj al azenaj blekoj. Komunaj trajtoj estas nigra bendo kiu longas ĉirkaŭ ties korpoj borde ties nigran dorsan koloron kun rimarkinda apero sur la blanka brusto (kio estas tialo por la komuna nomo), nigrajn bekojn kun malgranda vertikala blanka bendo, distingajn punktojn sur ties ventroj, kaj malgrandan makulon de senpluma aŭ fajne plumeca haŭtaĵo ĉirkaŭ la okulo kiu povas esti ĉu blanka aŭ rozkolora kaj gravas por termoregulado. Ĉiuj membroj de tiu genro demetas siajn ovojn kaj idozorgadas en nestotruoj.
Teritorioj
La Sudafrika, Humboldta, kaj Magelana specioj loĝas en pli moderaj klimatoj kiaj Suda Afriko kaj la sudaj marbordoj de Ĉilio kaj Argentino dum la Galapaga pingveno estas indiĝena de la Galapagaj Insuloj, kio faras ĝin la plej norda el ĉiuj pingvena specio. La Bendopingvenoj ne estas (kaj ŝajne neniam estis) loĝantaj en Antarkto.
Nunaj
La kvar nunaj specioj de Bendopingvenoj (Spheniscus) estas la jenaj: ! Bildo !! komuna nomo !! dunoma nomo
Fosilioj
Oni konas kelkajn formortintajn speciojn el prahistoria fosilioj:
La iama Spheniscus predemersus estas nune lokita en monotipa genro Inguza.
La liberazione di Ruggiero
"La liberazione di Ruggiero dall'isola d'Alcina" estas opero de Francesca Caccini (naskiĝis en 1587, mortis probable en 1645) komponita en 1624.
Fono kaj enhavo de la verko estas la temo "Orlando Furioso" de la itala poeto Ludovico Ariosto (naskiĝis la 8-an de septembro 1474, mortis la 6-an de julio 1533).
La opero kreiĝis laŭ nova (muzika) stilo, "seconda pratica" kiun kreis ĉefe ŝia patro Giulio Caccini (Le nuove musiche 1601).
La liberazione di Ruggiero enhavas dancajn scenojn kaj ĉevalan baleton, kiuj ĉirkaŭas la agon.
Estis ĝi la unua opero komponita fare de virino.
Tametsi
Tametsi (frazintegre: Tametsi dubitandum non est = Kvankam ne dubendas) referencas al dekreto de 1563 de la finiĝanta Trenta Koncilio, per kiu kreiĝis nova kaj definitiva ekstera kaj publika formo de la kristana geedziĝo. Tia nova geedziĝa disciplino iom post iom fariĝis kutima, krom deviga, por la tuta Katolika Eklezio.
Antaŭ tiu turmentita dekreto, geedziĝo ne havis precizan laŭtlegan vortan kaj ceremonian devigojn. Kvankam geedziĝo estis ĉiam kutime opiniata nerompebla kaj sakramento, tamen ĝin konstituis la nuraj esprimoj de intenco de la du geedziĝantoj. Ne estis, tial, postulataj atestantoj pri la libera esprimo de la intenco de la du, kaj nek iu ajn registrado. Geedziĝo, do, povis esti publika aŭ preskaŭpublika kaj duonpublika kaj tute privata. Laŭ kanonistoj (interpretistoj de la ekleziaj leĝoj), tia geedziĝo estis valida pro tio ke la senpera volo neekvivoke esprimata faras la esencon de la geedziĝo, kvankam multfoje nelica. Tiu geedziĝo estis sinteze nomata “sekreta” (persona, sen atestoj oficiale tiun taskon plenumantaj). Do, la dekreto Tametsi estis kontraŭ la “sekreta“ geedziĝo.
Oni povas imagi kiom da kvereloj inter la geedzoj kaj ilia parencaro kun, foje, ruza fuĝo al poligamio; tiom pli, ke gepatroj, fakte, rajtis elekti kaj altrudi geedzan partneron por fil(in)o. Jam multaj ekleziuloj proponis urĝan reformon, inter kiuj ankaŭ Martino Lutero, kvankam por li geedziĝo estas nek sakramento nek nerompebla.
Friedrich Preller la Maljuna
Friedrich PRELLER la maljuna (germane: Friedrich Preller der Ältere; naskiĝinta la en Eisenach, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pentristo.
Tametsi
Nun per la Tametsi estas establita la formulo, postulataj atestoj, devigita asistado de la preciza leĝa oficisto, teritorie ekskluziva ŝarĝito. De tiam eĉ la ekstera formularo kaj cerimoniaro fariĝis elemento konstituanta la validecon de geedziĝo. Ne plu sufiĉis, do, sacerdoto benanta se mem ne estas la teritoria delegito (parokestro) de la loka episkopo.
Friedrich Preller la Maljuna
Vivo
Preller, filo de sukerbakisto, frekventis plurajn jarojn la Vilhelmo-Ernesto-gimnazion en Vajmaro kien la gepatroj translokiĝis. Poste li memplukleriĝis sin ĉe la de Heinrich Meyer gvidata Libera desegnadlernejo (Fürstliche freie Zeichenschule Weimar). Inter 1821 kaj 1823 li kopiis pentraĵojn de la Galerio dresdena kaj frekventis laŭ perado de Goeto kaj helpata de stipendio de la grandduko Karlo Aŭgusto la Artakademion antverpenan.
Tametsi
La dekreto havis neforgeseblajn konsekvencojn por la virino. Fakte, la malpermeso por la gepatroj elekti kaj altrudi la tutvivkunul(in)on al la gefiloj, ludis precipe favore al la virino, al kiu malofte estis koncedite libere elekti sian edzan partneron. Kaj tio ekkreskigis en virinoj la konscion pri sia rajto al liberaj sentoj kaj al respekto pri sia intimeco. Ke tiu sento kaj decidrajto pri sia vivo daŭrigis esti kontraŭata en la socio kaj kiom la novaj normoj de Tametsi ŝanĝis la konduton de la eklezio, oni povas vidi en la romano “La gefianĉoj” de Alessandro Manzoni. Kiom da ruzaĵoj, fare de la ekleziulo ŝarĝita esplori por elirigi la veran liberan aspiron de Gertrude devigita, male, elekti laŭ la volo de la gepatroj. Fine, venkos la mensogo, nome la gepatroj devigantaj la filinon aliri la klaŭstran vivon; sed jam la ludo estas malkovrita kaj nova “epoko” daŭrigas penetrigi, en la socion, la konscion pri la virinaj rajtoj.
(Marĝene notatu ke aliaj dokumentoj de la Katolika Eklezio estas indikataj per la komenca vorto Tametsi, sed la Trenta dekreto meritas, pro ĝia plurcentjara multfaceta influo, elstariĝi super ĉiuj.
Friedrich Preller la Maljuna
Vivo
En 1826 li iris je la akademio al Milano kaj en 1828 Romon, kie li aniĝis al la skolo de Joseph Anton Koch. Sub ties influo Preller dediĉis sin al la prezentado de heroaj-historiaj pejzaĝoj, kio en la kuro de la tempo evoluis je veraj belaĵoj. Reveninte en 1831 Vajmaron li transprenis la gvidadon de la Lerneja desegnada; por la granddukino Maria Pavlovna Romanova li pentris i.a. ses grandajn bildojn - turingiajn pejzaĝojn kun historia ĉirkaŭaĵo - olee kaj ornamis la Wieland-salonon ĉe Urba kastelo vajmara per pejzaĝaj kaj figuraj bildoj en tempero-tekniko kiel ankaŭ inter 1833 kaj 1836 salonon en la Romia domo (Lepsiko) per sep komponaĵoj priodiseaj.
Valtorta
Valtorta estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Barzio (LC), Cassiglio, Gerola Alta (SO), Introbio (LC), Ornica kaj Vedeseta. Kristanisma patrono de la komunumo estas la biblia evento Ĉielenpreno de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Friedrich Preller la Maljuna
Vivo
Preller faris ankaŭ lindajn akvafortojn, i.a. Wartburgon kun kavaliroj, plaĝajn scenojn el Rügen, kelkfoje ankaŭ nur personojn. Lia filo Friedrich Preller la pli juna ankaŭ pentristis. Malproksima nevo lia estis la artisto Louis Preller.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 16. Leipzig 1908, p. 276-277 (tie ĉi interrete)
Tămășeu
Tămășeu [tamaŝeu] (hungare Paptamási) estas komunumo en Rumanio norde de Oradea, 7 km de la limo al Hungario. Administre ĝi iam apartenis al Biharia. Nun ĝi estas komunumo inkluzivanta jenajn vilaĝojn: Niuved, Parhida kaj Satu Nou.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1074 loĝantojn (hungaroj), en 1992 991 (96 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1219. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Ml
La literkombino havas plurajn signifojn:
Pordo
Pordo estas strukturo en muro kiu ebligas eniron kaj eliron. Ĝi estas trovebla en domoj, konstruaĵoj, veturiloj, kaĝoj, ŝrankoj, ktp. Oni fermas kaj malfermas pordon per anso. Pordoj ĝenerale estas ŝloseblaj per seruro.
Terminaro
Laŭ Francisko Azorín pordo estas Enirejo; movebla fermilo de enirejo. Li indikas etimologion el la sanskrita par (iri), kaj de tie la greka poros (pasaĵo) kaj de tie la latina porta. Kaj li aldonas liston de rilataj terminoj nome pordeto, pordego, pordohoko, pordistejo, pordofrapilo, pordokadro, pordopanelo, pordokurteno, ligna pordo, tabulata pordo, dufolia pordo, glitpordo, kradopordo, surpordo, urbopordo, remizopordo, kastelopordo.
Pordotipoj
Pordego estas aperturo, kiu donas aliron al ejo ĉirkaŭita per muregoj aŭ barilo. Pordegoj povas esti uzataj por kontroli kiu en- aŭ el-iras. Pordego ankaŭ povas havi nuran ornaman aŭ simbolan funkciojn.
Iŝtar-pordo
Iŝtar-pordo estis unu pordo el urbo Babilono. Ĝi estis konstruita ĉirkaŭe 575 a.K. de Nebukadnecar la 2-a kaj dediĉita al la diino Iŝtar. La monumenta pordo estis kovrita per bluglazuritaj kaheloj.
Pordoj Skeoj
Pordoj Skeoj, fabelaj pordoj de la urbo Trojo.
Aldo Palazzeschi
Aldo Palazzeschi, pseudonimo de Aldo Pietro Vincenzo Giurlani (Firenze, 2 febbraio 1885 – Roma, 17 agosto 1974), estis itala verkisto kaj poeto, unu el la patroj de la "historiaj avangardoj"".
Pordo
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri pordo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Aldo Palazzeschi
Komence li subskribis siajn verkojn per sia  vera nomo, kaj de 1905 li adoptis kiel pseŭdonimon la familian nomon de la patrinflanka avino, kiu estis Palazzeschi. Kun tiu nomo li verkis riĉan beletran produkadon  kiu donis al li famon je nacia nivelo.
Biografio
Li naskiĝis de Alberto Giurlani kai Amalia Martinelli en strato Guicciardini en Florenco; pro volo de la patro li studis  librotenado, kaj post tio li dediĉis al la arto kaj al la verkado. Komence li interesiĝis al recitado: en 1902 li lernis recitadon ĉe la lernejo "Tommaso Salvini". En la teatraj trupoj li konis ankaŭ Gabriellino, filo de Gabriele D'Annunzio. Post iom da tempo, Palazzeschi ĉesis sian teatran aktivadon por dediĉi sin al la poezio. Danke al la apogo de la familio, li povis eldoni siajn kolektojn, en 1905 sian unuan libro de poeziaĵojn, I cavalli bianchi; inter kiuj elstaris Ara Mara Amara kaj Il Pappagallo. La kolekto alproksimigis Palazzeschi al Crepuscolarismo kaj pro la stilo kaj pro la enhavo. La libron pozitive recensis la poeto Sergio Corazzini kun kiu e Palazzeschi korespondis, ĝis la trofrua morto de Corazzini en 1907. Post sian unuan romanon en 1908 titolita : riflessi, sekvis la tria kolektode poeziaĵoj "Poemi", kiu alportis unuafoje al Palazzeschi publikon pliamplan..
En tiu ĉi heterogena verko menciindas Chi sono?, Habel Nasshab, kaj Rio Bo.
Poligrafo (verkisto)
Aliaj uzadoj
La termino povas esti uzata laŭ pejorativa senco por kvalifiki ĵurnaliston kiu pritraktas diversajn temojn sen regi ilin.
Poligrafo estas unu de la insultoj de la kapitano Haddock, uzata ĉefe en la albumo L'Affaire Tournesol de Tinĉjo.
DIV
DIV povas rilati al:
Geraniolo
Geraniolo aŭ lemonolo estas natura substanco klasifikita kiel unuterpenoido kaj olefina alkoholo. Ĝi konstituas la ĉefan parton de la rozoleo, cimbopogonoleo, citroneloleo ĉefe tiu Javotipo. Ĝi okazas en etaj kvantoj en la geranio, citrono kaj multaj aliaj esencaj oleoj. Ĝi prezentas sin kiel palflava oleo nesolvebla en akvo, tamen solvebla en la plej ordinaraj organikaj solvaĵoj. Ĝi posedas rozecan odoron kaj kutime uzatas en parfumfabrikado. Ĝi estas uzata kiel gustigagento de persiko, frambo, pomelo, ruĝa pomo, pruno, limeo, oranĝo, citrono, akvomelono, ananaso kaj mirtelo.
Ĝi posedas fortan rozodoron, tamen la aromo de ĝia geometria izomero, la nerolo, estas konsiderata pli refreŝiga ol tiu de geraniolo. Ĝi ankaŭ estas trovebla laŭ ĝia estera formo, tiel kiel geranila acetato, buterato kaj formiato.
Uzoj
Esploroj montras ĝian uzon kiel efikan plantobazan insektoforigilon. Aliflanke, ĝi povas altiri abelojn pro tio ke ĝi estas produktata de la sensoglandoj far la mielabeloj, kiu helpas ilin identigi nektarohavajn florojn kaj logiki ilian enirejon al ĝia abelujo.
Kvankam geraniolo kaj aliaj gustigaj komponaĵoj estas nature trovataj maljuniĝintaj tabakoj, geraniolo estis listigita, en 1994, en raporto de cigaredokompanioj kiel unu el la 599 aldonaĵoj de la cigaredo kiuj plibonigas ĝia guston.
En parfumfabrikado ĝi estas amase uzata, ekzemple, la geranila buterato estas tre uzata kiel artefarita rozesenco, la geranila formiato estas grava konstituanto de la artefarita nerololeo kaj oranĝoflora oleo. Industrie ĝi estas uzata en la fabrikado de sapoj, kosmetikaĵoj kaj gustigiloj.
La funkcia grupo surbaze de la geraniolo estas konata kiel geranilo. Ĝi estas grava en la biosintezo de aliaj terpenoj. Ĝi same estas flankprodukto en la metabolismo de la sorbata acido, iu tre malagrabla vinopoluanto pro la agado de la bakterioj.
Izomeroj de la geraniolo
<Gallery> Endo-(1S)-(-)-Borneol_Structural_Formulae_V.2.svg| Borneolo Citronellal-2D-skeletal.png| Citronelalo Eucalyptol.png|Eŭkaliptolo Stru_fenchol.png|Fenĉolo Grandisol.png| Grandisolo Exo-(1S)-(%E2%80%93)-Isoborneol_Structural_Formulae_V.1.svg| Izoborneolo Lavandulol_skeletal.png| Lavandulolo Linalool skeletal.svg| Linalolo Menthone.png| Mentono Nerol.png| Nerolo Terpinen-4-ol.svg| Terpinen-4-olo Terpineol_alpha.svg| Terpena alkoholo </Gallery>
Vidu ankaŭ
<Gallery> Geranial 2.svg| Geranialo Eugenol3Dan.gif| Eŭgenolo Furfural.svg| Furfuralo Geranic acid crp.png| Geraniata acido Geranyl_acetate_skeletal.svg| Geranila acetato Beta-Caryophyllen.svg| Kariofileno Coumarin_acsv.svg| Kumarino Quercitrin.png| Kvercitino Rosenoxide.svg| Roza oksido Terpineol_alpha.svg| α-terpineolo </Gallery>
Rivero Urumeo
La rivero Urumeo (eŭske Urumea el ur = "akvo" kaj mehea = "fajna") estas rivero kiu naskiĝas en Navaro kaj elfluas en la urbo Donostio, Eŭskio, Hispanio. Ĝi transiras la tutan urbocentron de Donostio, kaj elfluas proksime de la Aŭditorio Kursaal. Ĝi fariĝis unu el la simboloj de la eŭska urbo ĉar ĝi havas kelkajn pontojn tre konataj pro ilia arkitektura beleco kaj stilo tipe de la francaj pontoj.
Rusio.info
Ekde 2007 jaro la projekto resurektis laŭ adreso www.rusio.info kun titolo La Tuta Rusio. Ĝi estis parto de plej granda projekto, en kiu partoprenas ankaŭ ĝemelaj retejo www.mongolio.info sub titolo La Tita Mongolio kaj ankaŭ www.chinio.info sub titolo La Tita Ĉinio. Tamen post jara agado de la retejoj samtempa subteno de tri retejoj estis taksita kiel tro malfacila, kaj retejoj (mongola kaj ĉina) estis unuigitaj en sola retejo http://www.vojaĝo.info (por viziti ŝanĝu en retumilo "ĝ" por "g" kaj "x") enhavanta infomaron por vojaĝantoj.
Rivero Urumeo
Ĝi naskiĝas en la montopasejo Ezkurra (Navaro), malsupreniras tra mallarĝa kaj profunda valo ĝis Goizueta (Navaro). Ĝi estas 59 km-ojn longa.
Delto de Kronecker
En matematiko, la delto de Kronecker estas funkcio de du variabloj, kutime entjeroj, kiu estas 1 se ili estas egalaj kaj 0 alie. Ĝi estas skribita per litero δ kiel δij de argumentoj i kaj j. Tiel ekzemple, kaj.
Rusio.info
Surbaze de la retejo funksias Forumo kiu ankaŭ estas uzata de la ĝemelaj retejoj.
En majo de 2011 jaro estas lanĉita ruslingva parto de reteio esperanta pri Rusio: http://ru.rusio.info
Delto de Kronecker
En lineara algebro, la identa matrico povas esti skribita kiel \delta_{ij}. En lineara algebro, delto de Kronecker povas esti uzata ankaŭ kiel tensoro kaj estas tiam skribata kiel \delta^i_j.
Rusio.info
Ligiloj
www.rusio.info - La Tuta Rusio
www.vojaĝo.info - Vojaĝo
Delto de Kronecker
Historio
La delton de Kronecker inventis la germana matematikisto Leopold Kronecker (1823–1891).
131763 Donátbánki
131763 Donátbánki estas asteroido de la ĉefa asteroida zono ne malproksima de orbita resonanco 2:1 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungaraj geastronomoj Heiner Zsuzsanna kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara meĥanika inĝeniero Donát Bánki (1859–1922), kun-inventinto de la karburilo en 1893. En 1898, li inventis la alt-kunpreman motoron kun duopa karburilo. Laŭ iaj fontoj, la ideo pri karburilo venis el floristino, kiu aspergis siajn florojn, blovante brumon da akvo per sia buŝo.
Valverde (PV)
Valverde estas komunumo de Italio.
Mm
La literkombino havas plurajn signifojn:
Bambaroj
La bambaroj estas etna grupo en sudorienta Malio je la meza parto de la rivero Niĝero kaj je la allimaj regionoj de Burkina Faso.
Disvastiĝo kaj loĝregiono
La bambaroj estas proksimume kvar milionoj da homoj. En Malio ili konsistigas 38 procentojn de la tuta loĝantaro kaj en Burkino proksimume du procentojn.
Lingvo
La bambara lingvo apartenas al la Mande-lingvoj ene de la niĝerkonga lingvaro. Ĝi parencas kun la malinkea lingvo (dialekto de la mandinka lingvo). La bambara lingvo estas nacia lingvo de Malio.
Vivmaniero kaj religio
La bambaroj tradicie estas agrokultivistoj. La agrikulturo ankoraŭ hodiaŭ estas la plej grava ekonomia bazo de la bambaroj, kiuj vivas kampare.
La tradiciaj kultoj de la bambaroj ankaŭ hodiaŭ estas strete ligita kun la agrikulturo. Precipe la inickultoj ludas gravan rolon en la socio de la bambaroj.
Esenca parto de la bambaroj hodiaŭ estas muzlimoj. Tamen la bambaroj multe pli poste ol aliaj etnoj en tiu regiono transiris al la islamo.
DIX
DIX povas rilati al:
Hodětín
Hodětín (Hodietin) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En ĉi tie vivis.
Yoshikazu Kawashima
Yoshikazu Kawashima (川島 芳和, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Walchwil Hörndli (stacidomo)
Walchwil Hörndli estas fervoja stacidomo en Walchwil, Svislando.
Pola landvojo n-ro 72
La pola landvojo n-ro 72 (DK72) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 170 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de Grandpollanda Provinco kaj Lodza Provinco. Ĝi kunigas Konin-n kun Rawa Mazowiecka.
Cili Nagy
Cili Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Cili estas hungara aktoro. Ŝia origina persona nomo estis Cecília, Cili estas ties karesnomo.
Biografio
Cili Nagy estis edukita en Pécsely, ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1997, poste ŝi akiris aktoran diplometon en 2000 en aktorlernejo de Zalaegerszeg, fine ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2006. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Andor Lukáts kaj Tamás Jordán (aktoro). Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) (2006-2008). Ŝi estis membro de Teatro Weöres Sándor ekde 2010, kie ŝi foje-foje ankaŭ reĝisoris. Ŝi ricevis 2 premiojn en 2014.
Miklós Szentkirályi
Miklós Szentkirályi [miklOŝ sentkirAji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Szentkirályi Miklós Béla estis hungara pentristo, restaŭristo, membro de Hungara Balarta Akademio (2010).
(5633) 1978 UL7
(5633) 1978 UL7 estas ankoraŭ ne nomita asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino C. Michelle Olmstead elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Miklós Szentkirályi
Biografio
Miklós Szentkirályi vivis en Târgu Mureș (Rumanio) inter 1945-1973. Li estis laboristo inter 1962-1967. Li studis en Arta Instituto Ion Andreescu inter 1968-1973, poste li revenis en Hungarion. Li studis restaŭradon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto (1974-1977), poste li estis restaŭristo de Hungara Nacia Galerio 15 jarojn. Ekde 1990 li estas ĉefreataŭristo de Belarta Muzeo (Budapeŝto). En 2006 li habilitiĝis.
Li ricevis premiojn inter 1979-2018. Li edziĝis en 1973, poste 2 filoj naskiĝis.
15625 Agrawal
15625 Agrawal estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo " Lincoln Near-Earth Asteroid Research " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Malhaar Agrawal kiu gajnis la unuan rangon en 2019 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri biomedicinaj kaj sanaj sciencoj. Li lernis ĉe la Horace Mann School, Bronkso (Novjorko, Novjorkio).
Géza Beliczey
BELICZEY Géza [belicei] (naskita la en Békéscsaba; mortinta la  en Budapeŝto) estis hungara politikisto, parlamentano, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis bajcai.
Biografio
Géza Beliczey frekventis mezlernejojn en Arad (urbo) kaj Körmöcbánya, poste li studis en Graz kaj Vieno. Post siaj studoj li studvojaĝis en Francio, Britio kaj Svislando. Hejmenveninta li okupiĝis pri la familia bieno en Mezőhegyes, krome li partoprenis en politika kaj ekonomia vivoj de Békés (historia departemento). Inter 1913 kaj 1918 li estis parlamenta deputito. Dum la Hungara sovetrespubliko li estis arestita, poste li plenumis diversajn tutlandajn ekonomiajn oficojn. En 1922 li ricevis la titolon ekonomia ĉefkonsilisto, tiutempe liaj agrikulturaj produktoj li ricevis laŭdojn. Aparte menciindas lia ĉevalaro. Li estis membro de la supera ĉambro inter 1927–1938. Li ricevis premiojn en 1928 kaj 1930. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Normana arĥitektura stilo
La normana arĥitekturo anstataŭis en la historia evoluo de la anglaj konstrustiloj la antaŭromanikan anglosaksan arĥitekturon kaj estis sekvata de la unua ŝtupo de gotika arĥitekturo en Anglujo, la angla frugotiko.
Historia evoluo
La normana arĥitekturo en Anglujo komenciĝis mallonge post la konkero de la insulo fare de Vilhelmo la 1-a (1066–87) en la jaro 1066. Li importis el Normandujo la tiean konstrumanieron al Anglujo, kiu tie nomiĝas romaniko. Normanaj influoj tamen okazis tamen jam antaŭ la konkero, nome ekde proksimume 1050 ĝis 1065 je la novkonstruo de la abatejo Westminster fare de Eduardo la Konfesanto (saksonormana miksostilo). Li jam konis tiun ĉi arĥitekturan stilon, ĉar li longan tempon estis vivinta kiel rifuĝinto en Normandujo.
La grandaj romanikaj preĝejoj de Jumièges (1037–1067), la abatopreĝejo sur la Monto Sankta Miĥaelo (1024–84) kaj Sankta Triunuo kaj Sankta Stefano en Caen (ekkonstruoj en 1062 kaj 1064) monras similajn formojn, kiaj aperis malmulte pli malfrue en konkerita Anglujo.
La konkero de Anglujo fare de la Normanoj en 1066 ankaŭ kaŭzis normanigon de socio kaj eklezio kaj per tio ankaŭ tiun de la arĥitekturo. la normana potencokupo sin montris komence ĉe fortikaĵoj kaj kasteloj, pli malfrue ĉe abataj kaj episkopaj preĝejoj. Preskaŭ ĉiuj gravaj preĝejoj estis novkonstruataj, la tutan landon  plenumis normana konstruado. Monaĥejoj, abatejoj, preĝejoj kaj katedraloj, kasteloj kaj fortigaĵoj estis novkontruataj aŭ entute nur fondataj.
1797
1797 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1797 post Kristo okazis, interalie:
Mongolio.info
Retejo ankaŭ estas ligita kun Forumo.
Ekde 2011 jaro la retejo ne plu funkcias.
Ligilo
www.mongolio.info - La Tuta Mongolio
www.rusio.info - La Tuta Rusio
Observatorio Geminiano Montanari
La observatorio estis konstruita inter 1975 kaj 1978 fare de la Associazione astronomica Geminiano Montanari en kunlaboro kun la urbo de Cavezzo kiu posedas la proprietaĵon. Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo Geminiano Montanari (1633 – 1687).
La ĉefa teleskopo estas de tipo Newton- Cassegrain kun fokusa distanco de 2,21 m kaj la spegulo havas diametron de 40 cm.
2630 Hermodo
2630 Hermodo estas asteroido de la asteroida zono,malkovrita la de la Observatorio de Haute-Provence, apud Saint-Michel-l'Observatoire en la franca departemento Alpes-de-Haute-Provence.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la dio Hermód (aŭ Hermóðr) de la nord-ĝermana mitologio
Târgu Jiu
La urbo famas ĉefe pro la skulptaĵ-ensemblo de Constantin Brâncuși konsistanta el La tablo de la silento, La avenuo de la seĝoj, La pordego de la kiso kaj La kolono sen fino. Historie ĝi famas ankaŭ pro la iama tiea koncentrejo.
Wangfujing
Wangfujing (ĉine: 王府井, Wángfǔjǐng), en la pekina kvartalo Dongcheng estas unu el la plej famaj kaj gravaj butikstratoj de la ĉina ĉefurbo Pekino. Jam dum la dinastio Ming ĝi estis grava komercejo, poste dum la dinastio Qing nobeloj starigis siajn loĝejojn en la Wangfujing-strato.
Wangfu signifas regejon de reĝo kaj jing fonton.
Multegaj butikoj, vendejaroj kaj kafejoj troviĝas sur la strato, kies plej granda parto estas rezervita al piedirantoj. En 1903 estiĝis la Dong'an-bazaro. En la strato ekzistas ankaŭ kristana preĝejo.
Argenteuil-Grande-Ceinture (stacidomo)
Argenteuil-Grande-Ceinture estas franca stacidomo sur Fervojo Grande Ceinture de Parizo, situanta en komunumo Argenteuil en departemento Val-d'Oise en regiono Francilio.
Malfermita en 1881, ĝi estis fermita al pasaĝeroj en 1930.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Grande ceinture de Paris (990000).
Projekto
En la komenco de 2000-aj jaroj, la projekto Tram Express Nord antaŭvidis restaŭradon de la stacidomo okaze de parta remalfermo al vojaĝantoj sur Fervojo Grande Ceinture de Parizo planita en 2027.
Valvestino
Valvestino estas komunumo de Italio.
Rafael Fernandes
Rafael Fernandes estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 4.797 loĝantojn.
Săliște de Pomezeu
Săliște de Pomezeu (saliŝte) (hungare Papmezőszeleste) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 277 loĝantojn (rumanoj), en 1992 170. Ĝia unua skriba mencio estis en 1583. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Răbăgani.
Apalaĉaj Montoj
La Apalaĉaj Montoj (Appalachian Mountains) formas montaran ĉenon kiu etendiĝas de suda Kebekio, Kanado al Alabamo, Usono. La plej alta punkto en la ĉeno estas Monto Mitchell je 2038.6 m en Norda Karolino. Ĝi estas la plej alta punkto oriente de la Rivero Misisipo.
La nomo supozeble devenas de la nomo de nun malaperinta indian-tribo, la Apalaĉi.
Mq
La literkombino MQ havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Vendejaro
Vendejaro, aŭ butikumcentro estas konstruaĵo situanta plej ofte en antaŭurbo, kiu entenas aron de diversaj vendejoj. La butikumanto estas tiel protektita de la ekstera vetero. Ĝi estas kutime agrabla loko destinita igi la klientojn aĉeti varojn per klimatizilo, rulŝtuparoj, muziko, senpaga parkejo aŭ busa transporto, foje spektakloj ktp.
Kazumasa Nabeta
Kazumasa Nabeta (鍋田 和理, n. ) estas japana futbalisto.
Vendejaro
En multaj landoj, regionoj, urboj kaj eĉ vilaĝoj la tradiciaj vendejoj ne povas konkurenci ĉu kun malaltaj prezoj de tiuj vendejaroj aŭ kun allogeblo de tiaj lokoj kaj suferas malplialtigon de klientonombro kaj eĉ devas fermi siajn negocojn. Foje eĉ la vivo de urboj translokiĝas el la tradicia urbocentroj al la ĉirkaŭurbaj kvartaloj de vendejaroj aŭ eĉ ununura vendejaro.
Kazumasa Nabeta
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Amsterdama skolo
La Amsterdama skolo estas konstrustilo kiu en la frua 20-a jarcento donis formon al grava parto de la novaj kvartaloj de Amsterdamo. La gvidaj arkitektoj de tiu stilo estis Michel de Klerk, Johan van der Mey kaj Piet Kramer.
La ekspresionisme inspirita Amsterdama skolo plukonstruis je la pli sobra stilo de H.P. Berlage. La stilo sin apogis sur la socialistaj principoj kaj estis uzata por la konstuado de ĉiaj konstruaĵoj, inter kiuj domoj kaj apartamentoj. Oni ankaŭ faris stratmeblaron en la stilo de la Amsterdama skolo.
La ĉefa karakterizaĵo estas la amasa uzado de brikoj kaj la apliko de multe da pure dekoraciaj fasado-ornamaĵoj el brikoj aŭ skulptita naturŝtono. Tiaj ornamaĵoj havas apartajn kurbaĵojn, turetojn, figurojn kaj eskalfenestrojn (kun horizontalaj linioj pro kiu ili similis al eskaloj). Ofte la konstruaĵoj havas krutajn, altajn tegmentojn. Kvankam ofte estas sufiĉe grandaj konstruaĵoj, ili ne estas monstraj kolosoj pro la plastikaj fasadoj kaj ludema aranĝaĵo.
Cornelis Lely
Cornelis Lely (Amsterdamo, 23-a de septembro 1854 – Hago, 22-a de januaro 1929) estis nederlanda inĝeniero, hidraŭlikisto, ministro, guberniestro kaj politikisto. Lely elpensis en 1891 planon por bari la Sudan Maron, pro kio tiu en 1932 estis barita per la Fermdigo kaj ekestis la Isellagon.
Vivo
Lely naskiĝis en 1854 kiel la sepa filo de Jan Lely kaj Adriana van Houten je la Leidsegracht en Amsterdamo kaj tie ankaŭ trapasis grandan parton de sia junecon. Li venis el menonana familio. En 1875 li akiris la diplomon de civila inĝeniero je la TH en Delft. En septembro 1886 li eklaboris ĉe la Zuiderzeevereeniging (Suda Marunuiĝo), unuiĝo kiu celis la enpolderigon de la Suda maro. En 1891 li finis la planon kiu li post la inundo de 1916 kiel ministro per leĝo lasis plenumi. Krom tio li metis la unuan paŝon por la fosado de la Bergsche Maas (Mozo de Geertruidenberg).
Lytton
Lytton estas nomo de:
8799 Barnouin
8799 Barnouin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
(38553) 1999 VU68
(38553) 1999 VU68 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
8799 Barnouin
Nomo
Ĝia nomo honoras Olivier Barnouin, sciencan esploriston ĉe la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, fakulon pri la studado de alfrapa kraterigo. Li laboris pri la tuta sunsistemo de Merkuro al asteroidoj kaj la la ekstera sunsistemon.
(38553) 1999 VU68
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
The Jack Benny Program
The Jack Benny Program (La programo de Jack Benny), kun stelulo Jack Benny, estis radi-televida komedia serio kiu ekzistis dum pli ol tri jardekoj kaj estas ĝenerale konsiderata kiel mejloŝtono en la usona komedio de la 20a jarcento. Ĉefrolulis ankaŭ Mary Livingstone (edzino de Jack Benny), kaj Eddie Anderson. Aliaj 27 kunlaborantoj laboris por la programo laŭlonge de la jaroj, ekzemple Bing Crosby.
Tarin Kut
Tarin Kut (paŝtoe ترين کوټ, perse ترین‌کوت, ankaŭ latinliterigata Tarinkut, Tarinkot aŭ Tarin Kowt) estas urbo en la sudo de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Uruzgan. Laŭ takso en la jaro 2015 Tarin Kut havis proksimume 71,604 loĝantojn.
Tra la urbo fluas la rivero Ĉor (ankaŭ nomata Darviŝan) venanta el nordoriento, el la distrikto Ĉora, en la riveron Tīrī Rūd (ankaŭ nomata Teri aŭ Tarin) venanta el la distrikto Ĥas Uruzgan. Poste la rivero Tīrī Rūd apud la loĝloko Dihravud enfluas la riveron Hilmend. LA du riveroj Ĥor kaj Tīrī Rūd trafluas larĝajn, loĝatajn kaj agrikulture kultivatajn valojn. Ambaŭ riveroj ricevas aldonan akvon el rojoj venantaj el la apudaj montoj.
Ekzistas vojo de Tarin Kut al Kandahar.
Milito en Afganio ekde 2001
La 28-an julio 2011 la Talibanoj kunordigite atakis la oficejon de la provincestro, la ĉefpolicejon, centron de loka televida kanalo, la bebostacion de la urba malsanulejo kaj diversajn pliajn konstruaĵojn. Suicidaj atencantoj laŭ oficialaj informoj preskaŭ samtempe eksplodigis tri aŭtobombojn. Sekvis fortaj interpafadoj. Sume murdiĝis almenaŭ 22 homoj. Inter ili estis 12 infanoj.
31110 Clapas
31110 Clapas estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
" Clapas " estas la iama nomo por " amaso da ŝtonoj " en la regiono de Montpellier. Nune estas la kromnomo de la urbo.
298 Baptistina
298 Baptistina estas asteroido de la asteroida ĉefzono, kiun malkovris la 9-an de septembro de 1890 Auguste Charlois elde la observatorio de Nico. La deveno de ĝia nomo estas nekonata.
Baptistina rivoluas en distanco de 2,0474 (perihelio) ĝis 2,481 (afelio) astronomiaj unuoj dum 3,4065 jaroj ĉirkaŭ la Suno. La rivoluvojo estas 6,2847° al la ekliptiko, la vojdiscentreco estas 0,0957.
Baptistina havas la diametron de ĉirkaŭ 21 km kaj apartenas al la karbon-kondritaj asteroidoj. Ĝi estas la ĉefa ano de la Baptistina familio al kiu ĝi donis sian nomon.
Kolizia teorio
Samvoje rivoluas pluraj malgrandaj objektoj kun la samaj proprecoj. Tio kondukis al teorio, ke Baptistina koliziis kun alia asteroido. Laŭ komputila simulado en Usono rezultis, ke plej verŝajne okazis la kolozio antaŭ ĉirkaŭ 160 milionoj da jaroj. Baptistina tiutempe estis 170 kilometrojn granda kaj koliziis kun 60-kilometrojn granda asteroido. Tiam estiĝis pli ol 100.000 romperoj kun grando pli ol 1 kilometro. Samtempe estiĝis ĉirkaŭ 300 eroj kun pli ol 10-kilometra diametro. Ĉ. 2 procentojn fortiris la gravita forto de Marso kaj Jupitero.
Ĝi devas respondeci plej verŝajne pro la meteora alfrapo antaŭ 65 milionoj da jaroj pro formorto de la dinosaŭroj. Ankaŭ la karakteriza kratero Tycho sur Luno (sude) kun probablo de 70 % estas ligita al tiu asteroido.
Stacio Atsuta
Stacio Atsuta (japane: 熱田駅 [Acuta-eki], angle: Atsuta Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Acuta, Nagojo, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Tōkaidō (ĉefa).
298 Baptistina
Kolizia teorio
La asteroido kies alfrapo markus la transiron inter la Kretaceo kaj Terciaro, kaj estigus la amasformorton de la dinosaŭrojn estas foje tiel nomata "Alfrapilo K/T".
Mr
La literkombino havas plurajn signifojn:
76-a Hispana Kongreso de Esperanto
La programo krome etendiĝis pro kromaĵoj de Antaŭkongreso kaj de AMO-Seminario. Antaŭkongreso konsistis en prezentado de la kongreso en diversaj instancoj de Teruelo, Madrido kaj Zaragozo. Okazis jam la ĵaŭdon 22an ankaŭ vizito al la urbo kaj inaŭguroj de tri ekspozicioj: pri esperantisto Francisco Azorín, pri esperantaj poŝtmarkoj kaj pri Esperanto kaj Zamenhof.
Ĝenerale
Dum 2017 la urbo Teruelo festas la 800-jariĝon de la legendo de la La Geamantoj de Teruelo, plej fama historie kaj literature. Tial, la moto de la kongreso estis: "Teruelo, urbo de amantoj, amantoj de Esperanto". La kongreso estis certe riĉa, el kultura, kleriga, distra kaj turisma vidpunkto. Dum la kongreso oni ĝuis la reunuiĝon de la fama grupo Kajto, kiu koncertis kune, post pluraj jaroj, okaze de sia jubileo, kaj koncerton de Martin Wiese.
Dum la kongreso okazis ankaŭ kunsidoj de la esperantaj organizoj HEF, HEJS, kaj SATeH.
La kongreso mem
La kongreso mem estis organizita de la loka grupo Liberanimo, estre de Alberto Granados Orcero kun apogo de la asocio de najbaroj "San Julián". Danke al ili oni inaŭguris novan esperanto-lokon nome Glorieta del Esperanto per indikotabulo proksime de murpentraĵo alude al la lingvo. La kongres-programo okazis en la konstruaĵoj de la Universitato de Zaragozo en Teruelo.
La unua prelego okazis vendrede en ties aŭditorio kaj temis pri "Esperanto en Aragono" fare de Lorenzo Noguero. Tuj poste okazis la inaŭguro kun intervenoj de la prezidantoj de HEF kaj de Liberanimo, kaj de urbkonsilisto kiu salutos nome de la urbestrino Emma Buj. Venonta programero estis duobla omaĝo al unu el la plej tutmonde famaj aragonanoj nome Luis Buñuel, per prezentado de "La defio vivi kaj krei" fare de Miguel Fernández kaj projekcio de la filmo "Andaluza hundo" de Buñuel. La unua kongresa tago finis per komuna vespermanĝo en Observatorio San Blas kun posta astronomiaj kurseto kaj observado.
Sabate oni prezentis la agadon de la Jaro Zamenhof, inter kiuj la libron "La calle Zamenhof" nome hispanlingva traduko de la samtitola verko de Roman Dobrzynski. Post prelego de Eduardo Berdor pri ZEO, oni inaŭguris fakte la ZEO-n "Placeto de Esperanto". Posttagmeze oni vizitis la maŭzoleon de la Geamantoj de Teruelo, en kies klostro Miguel Fernández kaj Ana Manero deklamis poemon al tiuj. Vespere sekvis la programero en la universitata sidejo nome prezentado de la libro "Tagoj kaj ruinoj", nome taglibro de Jaume Grau Casas, omaĝo al Francisco Azorín kaj kritiko de la himno de Esperanto fare de Viktoro Solé. La tago finiĝis per muzika koncerto fare de Martin Wiese kaj la kvaropo Kajto.
Dimanĉe matene okazis prezentado kaj studo de la diversaj eventoj kiuj okazos en Iberio en la cetero de 2017 kaj ĉefe en 2018, nome katalunaj kongresoj, IJK, UK ktp. Post tio okazis ekskurso al la bela mezepoka urbo Albarracín kiu disvolviĝis pere de vizito gvidita de profesiaj gvidistinoj. Post tio okazis komuna tagmanĝo kaj solena fermo de la kongreso, ĉar jam kelkaj kongresanoj komencis foriri, dum la cetero restis por aliaj programeroj.
INSEAD
INSEAD (Institut européen d'administration des affaires) estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Parizo, Singapuro kaj Abudabio. Ĝi estis fondita en la jaro 1957.
INSEAD okupis la 5-an rangon en listo pri Eŭropaj Komercaj Lernejoj publikigita en 2019 fare de la ĵurnalo Financial Times.
La studprogramojn de INSEAD Business School akreditas la internaciaj organizaĵoj AMBA, EQUIS kaj AACSB. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Johann Schneider-Ammann kaj Luca Desiata.
76-a Hispana Kongreso de Esperanto
La kongreso mem
Fakte posttagmeze kaj en la sama loko Fermín Ezkieta prezentis sian libron "La fuĝintoj de Monto Ezkaba" pri amasa fuĝo el frankisma prizono en kiu Esperanto ludis rolon kaj poste Serafín Aldecoa prelegis pri la Hispana Enlanda Milito en Teruelo fakte ĉefe pri la Batalo de Teruelo. Kiel logika sekvo oni vizitis poste en urbo Teruelo mem la lokojn kie okazis la batalaj okazintaĵoj, kiujn povis esti komprenita danke al fotoj (tiamaj kaj nuntempaj) havigitaj de gvidistoj el la asocio de najbaroj "San Julián".
Postkongreso
Kiel Postkongreso okazis AMO-Seminario dum la 26a kaj 27a de Junio kun prelegoj lunde de Carlo Minnaja pri la esperanta literaturo, de Roman Dobrzynski kaj Agnieszka Mozer pri Zamenhof en Varsovio, de Vicente Manzano pri Esperanto liel akademika liberigilo, kaj de José María Salguero pri Vikipedio. Marde la prelegoj temis pri "Esperanto kaj la klasikaj lingvoj" fare de Saioa Escobar, pri Merkatiko kaj Esperanto fare de Enric Baltasar, pri la memoro de la Esperanto movado fare de Xavier Alcalde, pri agado en la esperanta movado fare de Irek Bobrzak kaj de Esperanto ekster Esperantujo fare de Miguel Fernández.