cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rotacia simetrio
Geometrio
Por simetrio kun respektivo al rotaciadoj ĉirkaŭ iu punkto oni povas preni la punkton kiel fonto (nulo) de la koordinatosistemo. Ĉij rotaciadoj ĉirkaŭ fonto de koordinatoj formas la specialan perpendikularan grupon So(m) de perpendikularaj matricoj kun amplekso de ĉiu matrico m×m kaj kun determinanto de ĉiu matrico 1. Por m=3 ĉi tio estas la rotaciada grupo.
48200 Nishiokatakashi
48200 Nishiokatakashi estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (gubernio Okajama, Japanio).
Rotacia simetrio
Geometrio
En la alia signifo de la vorto, la rotaciada grupo de objekto estas la geometria simetria grupo en E+(n), la eŭklida grupo (grupo de direktaj izometrioj); en aliaj vortoj, la komunaĵo de la plena geometria simetria grupo de la objekto kaj la grupo de direktaj izometrioj. Por nememspegulsimetriaj objektoj ĝi estas la sama kiel la plena geometria simetria grupo.
48200 Nishiokatakashi
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takashi Nishioka , kiu kontribuis al la promocio kaj la disvolvo de la japana aerospaca industrio, notinde direktante la nacian produkton de komercaviadiloj kaj iniciatante la privatigon de la raketaj lanĉoj. Li estas prezidento de la Japana Kosma Forumo.
Rotacia simetrio
n-obla rotacia simetrio
rotacia simetrio de ordo n, aŭ n-obla rotacia simetrio, aŭ diskreta rotacia simetrio de ordo n, ĉirkaŭ certa punkto en 2 dimensioj, akso en 3 dimensioj, m-2 dimensia hiperebeno en m dimensioj signifas ke rotaciado per angulo de 360°/n (180°, 120°, 90°, 72°, 60° por n=2...6) ne ŝanĝas la figuron. La triviala "1-obla simetrio", fakte, ne estas simetrio.
La kristal-sistema notacio por n-obla rotacia simetrio estas Cn aŭ simple "n". La reala geometria simetria grupo estas precizigita per la punkto aŭ simetriakso, kaj ankaŭ la nombro n. Por ĉiu punkto aŭ simetriakso la abstrakta grupo estas cikla grupo Zn de ordo n. Kvankam por la lasta ankaŭ la notacio Cn estas uzata, la geometria kaj la abstrakta Cn devas esti distingataj, ĉar ekzistas aliaj geometriaj simetriaj grupoj kun la sama speco de abstrakta grupo, vidu en punktaj grupoj en tri dimensioj.
Se estas rotacia simetrio kun respektivo al angulo β do estas ankaŭ rotacia simetrio kun respektivo al angulo kiu estas la plej granda komuna divizoro de β kaj 360°. Se ĉi tiu plej granda komuna divizoro ne ekzistas do la rotacia simetrio estas kontinua (malfinio-obla).
Ekzemple, se estas rotacia simetrio kun respektivo al angulo 100°, tiam ĝi estas ankaŭ kun respektivo al angulo 20°, kiu estas la plej granda komuna divizoro de 100° kaj 360°.
Multaj simetriaj aksoj tra la sama punkto
Por diskreta simetrio kun multaj simetriaj aksoj tra la sama punkto, estas jenaj eblecoj:
Ĉe la platonaj solidoj, la 2-oblaj aksoj estas tra la mezpunktoj de kontraŭaj lateroj, la kvanto de ili estas duono kvanto de la lateroj. La aliaj aksoj estas tra kontraŭaj verticoj kaj tra centroj de kontraŭaj edroj, kun escepto ĉe la kvaredro, kie la 3-oblaj aksoj estas ĉiu tra vertico kaj la centro de la kontraŭa edro.
rotacia simetrio kun respektivo al ĉiu angulo
rotacia simetrio kun respektivo al ĉiu angulo estas kontinua rotacia simetrio aŭ malfinio-obla rotacia simetrio.
En 2 dimensioj rotacia simetrio kun respekto al ĉiu angulo estas cikla simetrio. La fundamenta domajno estas duonrekto.
En 3 dimensioj estadas cilindra simetrio kaj sfera simetrio.
Cilindra simetrio estas nedependeco de la figuro de la angula koordinato el cilindraj koordinatoj. La fundamenta domajno estas duonebeno tra la akso.
Sfera simetrio estas nedependeco de la figuro de ambaŭ angulaj koordinatoj el sferaj koordinatoj. La fundamenta domajno estas la radiusa duonrekto.
En 4 dimensioj, kontinua aŭ diskreta rotacia simetrio ĉirkaŭ ebeno respektivas al respektiva 2D rotacia simetrio en ĉiu perpendikulara ebeno, ĉirkaŭ la punkto de komunaĵo de la du ebenoj. Figuro povas ankaŭ havi rotacia simetrio ĉirkaŭ du perpendikularaj ebenoj, do ĝi povas esti la cilindro (kartezia produto) de du turne simetriaj 2D figuroj. El ĉi tiuj du figuroj, neunu, nur unu aŭ ambaŭ povas havi kontinuajn rotaciajn simetriojn, kaj la restantaj havi diskretajn rotaciajn simetriojn. La ekzemploj estas ducilindro kaj diversaj regula duprismoj.
En 4 dimensioj povas esti ankaŭ sfera simetrio ĉirkaŭ rekto kaj 3-sfera simetrio ĉirkaŭ punkto.
rotacia simetrio kun mova simetrio
2-obla rotacia simetrio kaj ankaŭ sola mova simetrio estas unu el la frisaj grupoj. Estas du rotaciaj centroj por primitiva ĉelo.
rotacia simetrio kaj ankaŭ duopa mova simetrio estas jenaj papertapetaj grupoj, kun aksoj por primitiva ĉelo:
3-obla rotacia simetrio je unu punkto kaj 2-obla je la alia (aŭ en 3D kun respektivo diversa paralelaj aksoj) implicas rotacian grupon p6, kio estas duopa mova simetrio kaj 6-obla rotacia simetrio je iu punkto (aŭ, en 3D, paralela akso). La mova distanco por la simetrio generita per ĉi tia paro de rotaciaj centroj estas 2√3 fojoj distanco inter ili.
VAS
La vorto havas plurajn signifojn:
34433 Kavars
34433 Kavars estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Rebecca Kavars, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la Lewis Central Middle School de Council Bluffs. (Iovao, Usono).
Kalvinana preĝejo (Demecser)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Demecser.
Historio
La gotika, tiam katolika kirko Sankta Georgo estis menciita en 1333. Ĉirkaŭ en la 16-a jarcento la loĝantoj forlasis la katolikismon kaj prenis la kalvinismon, tial la kirko iĝis kalvinana. En 1768 oni konstruis lignan turon, samtempe ankaŭ internaj laboroj okazis. Post 3 jaroj la turo jam estis farita el brikoj. Supozeble en 1800 la sanktejo estis malkonstruita kaj en la saman lokon oni konstruis navoparton. Inter 1820 kaj 1823 la preĝejo plene estis trakonstruita.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas tre simla kaj simetria, meze funkcias la enirejo, apude estas po 1 fenestroj. La konstruaĵo estas simpla brikoformo, sed en mezo de la maldekstra flanko altiĝas la kvadrata turo. La alia enirejo funkcias ĝuste tra la turo. La turopinto estas oklatera piramido.
Lisburn
Lisburn (Lisburn, Lios na gCearrbhach) estas urbo (ekde 1922) en Graflando Antrim kaj Graflando Down, Nord-Irlando. En la urbo loĝas ĉirkaŭ homoj (en 2001), kaj  pli da loĝantoj en la areo loka. Ĝi estas la tria plej granda urbego en Nord-Irlando post Belfast kaj Londonderry.
Tra Lisburn fluas la rivero Lagano.
Centre de Lisburn estas multnombraj vendejoj, kaj kelkaj butikaj centroj, inkluzive de Placo Lisburn (Lisburn Square), la granda Korso Bow Street kaj Centro Srucefield.
Aliaj urboj en Nord-Irlando
Angla kaj Irlanda:
Propanonitrilo
Propionitrilo aŭ C3H5N estas organika komponaĵo apartenanta al la grupo de la alifataj nitriloj, toksa, brulema likvaĵo kun etera duondolĉa odoro uzata kiel peraĵo kaj antaŭaĵo en sennombraj organikaj sintezoj. En laboratorio ĝi uzatas kiel solvanto simile al acetonitrilo, sed kun iomete pli alta bolpunkto. Ĝi estas antaŭaĵo en la produktado de propilaminoj per hidrogenigo. Propanonitrilo estas toksa substanco kaj oni konkludis ke ĝi posedas teratogenajn proprecojn pro la metabola liberigo de cianidoj. Propanonitrilo estas bone solvanto por kupraj saloj.
(76838) 2000 ST347
(76838) 2000 ST347 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
San Pablo Etla
San Pablo Etla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pablo Etla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 293.
Geografio
San Pablo Etla apartenas al la distrikto Etla al kiuj apartenas entute 23 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12212 loĝantojn. El tiuj estis 5835 viroj kaj 6377 virinoj. La komunumo havas surfacon de 33,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1630 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 255 indiĝenoj. El tiuj 198 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 198 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Garamantoj
La Garamantoj, ankaŭ Garamantes (eble el la berbera igherman / ijerman, kun signifo: "urboj" en moderna berbera; aŭ eble el igerramen kun signifo "sankta, sakra popolo" en moderna berbera) estis Sahara Berbera popolo en antikva sudokcidenta Libio kiu disvolvigis antaŭeniritan civilizacion. Ili uzis prilaboritan subgrundan sistemon por irigacio kaj fondis prosperajn Berberajn regnojn aŭ urbo-ŝtatojn en la areo de Fezano en teritorioj de nuntempa Libio, en la Sahara dezerto. Ili estis surloka povo en la Saharo inter 500 a.K. kaj 700 p.K.
Estas malmulte da teksta informaro pri la Garamantoj. Eĉ la nomo Garamantes estis greklingva nomo kiun la romianoj poste adoptis. Disponebla informaro venas ĉefe el grekaj kaj romiaj fontoj, same kiel el arkeologiaj elfosaĵoj en la areo, kvankam restas grandaj areoj en ruinoj neelfositaj. Alia grava fonto de informaro estas abunda roka arto, kiu ofte priskribas la vivon antaŭ la apero de loa regno.
Sefardoj
Sefardoj (hebree: Sefaradim (ספרדים)) estas branĉo el judoj, idoj de tiuj, kiuj ĝis 16-a jarcento loĝis en Iberio. Multaj estis elpelitaj. Aliaj akceptis kristanan bapton kaj daŭris kiel converso-oj. Tamen, la persekuto de Hispana kaj Portugala Inkvizicioj kaŭzis, ke multaj ekziliĝis. La rifuĝolandoj de la sefardoj estis Portugalio (1492-1498), Nordafriko, Otomana Imperio (Istanbulo, Izmir, Saloniko), la Malaltaj Landoj (proksimume la nunaj Nederlando kaj Belgio).
Multaj sefardaj komunumoj konservis dialekton de la kastilia lingvo, la judhispana lingvo.
Loĝantaroj
Ampleksasence, oni nomas sefardoj tiujn judojn, kiuj ne estas aŝkenazoj, inkluzivante eĉ homojn sen rilato al Iberio, sed kiuj loĝis ĉirkaŭ Mediteraneo aŭ en arabaj landoj (romaniotoj, jemenaj judoj, mizraĥoj).
Nuntempe ankaŭ judaj komunumoj de arabaj kaj persaj landoj, kiuj tute neniam havis rilaton kun Hispanio, estas ofte konsiderataj sefardoj, ĉar ili uzas la sefardan liturgion, kiu estas iomete malsama ol aliaj liturgioj. En la moderna hebrea de Israelo, ĉiuj judoj, kies familio ne venas origine de Orienta Eŭropo, estas nomataj sefardoj. Oni ofte diras ke la judoj dividiĝas inter sefardoj kaj aŝkenazoj, alivorte la judoj kiuj venas de Orienta E3ŭropo. Tamen, estas komunumoj en lokoj kiel Etiopio kiuj ne vere apartenas al iu ajn de la du grupoj.
Historio
Tradicie multaj sefardaj komunumoj parolis la judhispanan lingvon, kiu estis bazita sur la hispana, sed havis iom da malsamaĵojn kaj radikojn prenitajn de la hebrea. Nuntempe la lingvo apenaŭ estas ankoraŭ parolata kaj riskas malaperi. La plej multo de la parolantoj kiuj restas estas maljunaj israelanoj, kiuj ne transdonis la lingvon al siaj filoj.
Tetrazygia elegans
Tetrazygia elegans estas planta specio de familio Melastomataceae. Ĝi estas endemia de Kubo. Ĝi estas el familio Melastomataceae.
Steingraeber & Söhne
La pianomanufakturo Steingraeber & Söhne, fondita en 1820 en Turingio (Germanio), ekde 1852 en Bayreuth, apartenas al la plej konataj produktantoj de altkvalitaj pianoj. Ĝi fabrikas pojare ĉ. 40 pianetojn kaj 70 pianegojn. La familia entrepreno rezidas en la historia Steingraeber-domo, rokokodomo el 1754, kie ankoraŭ staras pianego de Franz Liszt.
Sefardoj
Historio
Dum la Dua Mondmilito, sefardaj komunumoj en Turkio kaj Grekio estis forviŝitaj de la Holokaŭsto. En la postaj jar-dekoj, la plej multo ol la judoj kiuj vivis en arabaj landoj foriris, ofte pro politika persekutado kaj sento de nesekureco. La plej multo el ili iris al Israelo, kie nuntempe preskaŭ duonon ol la judoj havas sefardajn originojn.
Sefardoj havas apartan judisman ritaron.
Resto de la juda kaj moriska populacioj post la forpeloj de ambaŭ etnoj el Iberio
La tradicia historioscienco proklamis, ke en Hispanio kunvivis tri etnoj aŭ kulturoj ĝis 1492, kiam la Katolikaj Gereĝoj forpelis la judojn kaj krome finis la militojn de rekonkero de la Iberia Duoninsulo kaj komencis la iompostioma forpelo de la moriskoj. Tiele oni parolis kaj parolas pri ĉirkaŭ 400 000 sefardoj el kiuj oni forpelis ĉirkaŭ la duonon, krom la lastaj centoj da miloj de moriskoj forpelotaj en 1609. Tiele la hispanaj etno, kulturo kaj popolo estus unika.
Tamen la ĵusaj studoj pri kromosomoj pruvas alion, nome ke la demografio estis ege influata de la konverto, same kiel de la forpelo. Tiele ĉirkaŭ 20 % (do, kvinono) de la nuna iberia loĝantaro estus devena el sefardoj kaj simila 11 % el nordafrikanoj. La genetika analizado de la popolaj migradoj eblas, se tiuj popoloj devenas el malsimilaj kaj malproksimaj lokoj, kiel okazas kun sefardoj (Palestino aŭ Israelo) kaj hispanaraboj (Nordafriko). Oni analizas la kromosomon “Y” kiun oni transsendas tra patra linio kaj ne malaperas tra jarmiloj.
Teamo de sciencistoj britaj, hispanaj, portugalaj, francaj kaj israelaj analizis pruvomontraĵon de 1 140 homoj de la Iberia Duoninsulo (plus Balearoj) kaj trovis la menciitajn procentaĵojn (11 kaj 20), kiuj pruvas altan averaĝon de konvertoj, ĉu volaj ĉu nevolaj. La rezulto aperis en la prestiĝa revuo American Jounal of Human Genetics.
Tiele la historio de la loĝantaro de la Iberia Duoninsulo klariĝas. La Ĝibraltara markolo neniam estis barilo inter ambaŭ loĝantaroj de unu flanko kaj alia. La unua historia trapaso okazis en 711 kiam komenciĝis la islama invado (ĉirkaŭ 10 000 aŭ 15 000 nordafrikanoj, araboj kaj berberoj). Tio aldoniĝis al ĉirkaŭ 7 aŭ 8 milionoj da tiamaj hispanoj kaj ĉirkaŭ 200 000 visigotoj de la hegemoniaj klaso kaj etno. La judoj tiam jam estis tie ekde la romia epoko. Nune oni supozas, ke estas ĉirkaŭ 2 milionoj da sefardoj tutmonde, sed nur en Iberio estas ĉirkaŭ 8 milionoj da sefardodevenuloj.
Alia kurioza informo el la ĵusa pristudo estas, ke ne estas nordosuda limo en la demografia divido de la moriska heredo, sed okcidentorienta. Tio estas, la proporcio de moriska demografia heredo estas pli alta norde kaj okcidente (ekzemple en Galegio -20 %- kaj Ekstremaduro) ol oriente (Katalunio kaj Pireneoj). Tamen en Andaluzio la procentaĵo estas malalta, kie certe okazis pli draste la forpelo de 1609. La sefarda heredo estas pli homogena, sed ankaŭ malalta en nordoriento kaj Katalunio.
Aktuale
En la komenco de la 21-a jarcento diversaj registaroj el Hispanio enkondukis proceduron por ke posteuloj de sefardoj kaj sefardoj mem povu ekhavi la hispanan ŝtatanecon, ĉu kiel simbola rekupero, ĉu kiel interesa posedo por rilato al la Eŭropa Unio. En 2021 pli ol 15 000 sefardoj el diversaj landoj ricevis la hispanan ŝtatanecon, spite la malfacilan kaj multekostan regularon por la burokrata postularo; fakte tio estas nur 10 % el la kandidatiĝoj prezentitaj.
Laurence Ferrari
Laurence FERRARI [lorÃs ferarI], (naskiĝis en Aix-les-Bains (Savoie)), estas franca ĵurnalistino. Ekde la, ŝi prezentas la ĵurnalon de la 20-a horo en TF1, la plej spektata televida ĵurnalo en Eŭropo.
Studoj
Filino de eksa deputito-urbestro de Aix-les-Bains, Gratien Ferrari, Laurence Ferrari studis komunikadon en "École française des attachés de presse" (Franca lernejo de gazetaraj ataŝeoj) dum 2 jaroj. Ŝi poste estis diplomita de "DESS" (Diplomo de specialigitaj superaj studoj) de politika kaj sociala komunikado (3-a ciklo) en Sorbono (Universitato Parizo 1).
Ĵurnalista kariero
Laurence Ferrari debutis kiel redaktanto en AFP kaj en Rodana-Alpa eldono de Le Figaro Magazine en 1986, poste en Europe 2 en Liono kaj poste okupiĝis pri rubriko «sano» en Europe 1 inter 1986 kaj 1997. En 1997, ŝi prezentis la ĵurnalojn de LCI de la 6-a ĝis la 10-a horo kaj la sekvan jaron eniris France Info kiel ĵurnalisto «medioj kaj komunikado». Redaktanto en semajna gazeto Le Point ekde 1994, ŝi fariĝis kronikistino en TF1 en Combien ça coûte ? (Kiom tio kostas?), elsendo produktita de Christophe Dechavanne, kun Jean-Pierre Pernaut, poste en France 2 en Studio Gabriel ("sano").
Ĝis junio 2006, ŝi partoprenis la spektantaran sukceson de TF1 en la informa fako per magazino Vis ma vie (Vivu mian vivon), kaj ankaŭ per vesperdimanĉa magazino en «aliro al unua horaro» Sept à Huit (la Sepa ĝis la Oka), kun ŝia edzo Thomas Hugues. Ŝi ankaŭ estis anstataŭantino de Claire Chazal por la ĵurnalo de la 20-a horo en TF1 de junio 2002 ĝis junio 2006.
Ekde septembro 2006, Laurence Ferrari prezentis Dimanche + (Dimanĉon plus), politikan elsendon en Canal+ dimanĉon je la 12h40 anstataŭante Le Vrai Journal (La Veran Ĵurnalon) de Karl Zéro. Laurence Ferrari estis kun-produktoro de tiu elsendo, tra ŝia produkta societo Storybox. En 2007 kaj 2008, Laurence Ferrari ankaŭ prezentis la balotajn vesperojn en Canal+ alterne kun animitaj skeĉoj de "Les Guignols de l'info" (la teatraj pupoj de informado).
En somero 2008, Laurence Ferrari forlasis Canal+ kaj ties elsendon Dimanche+ kaj revenis al TF1 por prezenti ekde de la la semajnan televidan ĵurnalon de la 20-a horo, tiel postsekvante Patrick Poivre d'Arvor  , en kunteksto de gravaj ŝanĝoj destinitaj restaŭri la spektantaron de TF1. Laŭ kelkaj medioj, kiel L'Express, la Prezidento de la Respubliko (Francio), Nicolas Sarkozy «ne estas fremda al la foriro de la ĵurnalisto de TF1», Patrick Poivre d'Arvor, kiu «pagas interalie pro sia malrespekto». Anne-Sophie Lapix, anstataŭanto de Claire Chazal en TF1, aliras Canal+ por postsekvi ŝin en la prezento de Dimanche + komence de la lerneja jaro 2008.
Humana engaĝiĝo
En marto 2007, ŝi lanĉis kune kun kvin aliaj ĵurnalistinoj (Claire Chazal, Marie Drucker, Tina Kieffer, Béatrice Schönberg kaj Mélissa Theuriau) operacon "La Rose" (La Rozo) kun Unicef por helpi junulinojn aliri instruadon.
Rekompenco
En novembro 2006, ŝi gajnis premion de neĝoj 2006, kiu rekompencas savojan personecon de la jaro.
Privata vivo
En oktobro 2007, Laurence Ferrari kaj Thomas Hugues interkonsente divorcis, post 14 jaroj da geedzeco - ekde 1993 - kaj du infanoj, metante finan punkton al paro aperanta en amasmedioj.
En decembro 2007, Laurence Ferrari plendis pro "atenco al privata vivo kaj rajto al bildo" kontraŭ gazetoj Metro (kondamnita al monkompenso de 5,000 eŭroj) kaj Closer (kondamnita al monkompenso de 12,000 eŭroj ), kiu dediĉis artikolojn al onidiro pri rilato kun la Prezidento de la Respubliko (Francio), Nicolas Sarkozy elvokita de la brita "tablojdo" Daily Mail.
En aŭgusto 2008, ŝi plendis kontraŭ Lyon Mag petante monkompenson de 40,000 eŭroj, la gazeto estinte publikiginta intervjuon en kiu ŝia patro malkaŝis informojn atencantajn - laŭ la ĵurnalistino - ŝian privatan vivon. Gratien Ferrari tamen ne estis celita de tiu justica ago, kio mirigis kelkajn blogistojn.
Domo de Esperanto en Gbodjetin-Kotonuo
La Domo de Esperanto situas en Kotonuo, Benino, en kvartalo Gbodjetin, en strato "Von en face du bar Zéro Souci". Ĝin fondis Privas Tchikpe, prezidanto de "Scio Sen Bariloj" en la jaro 2012. Ĝi povas gastigi ĝis 20 personojn. Ĝi entenas lernolibrojn, legolibrojn. Laŭ preciza horaro persono deĵoras kaj akceptas la vizitantojn.
16-a de decembro
La 16-a de decembro estas la 350-a tago de la jaro (la 351-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 15 tagoj restas.
Je la 16-a de decembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 16-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
At-Ta'i
At-Ta'i aŭ al-Ta'i (932 – 3-a de aŭgusto 1003) (الطائع بالله aṭ-Ṭāʾiʿ bi-llāh) estis abasida kalifo en Bagdado de 974 ĝis 991. Oni konas malmulte pri liaj persona kaj oficiala vivoj. Dum lia kalifado, Sirio estis ŝirita de interluktaj frakcioj — Fatimidoj, Turkoj, kaj Karmatoj; dume la dinastio de Bujidoj disiĝis en partioj kiuj same interluktis. Krome, la Bizanca Imperiestro Johano Cimiskes eniris orienten per venka kampanjo en 975. Post teni la postenon dum deksep jaroj, al-Ta'i estis elpostenigita en 991 fare de la Bujida emiro Baha' al-Daŭla.
Győr-Moson-Sopron
Győr-Moson-Sopron [djoer-moŝon-ŝopron] estas mezgranda administra unuo okcident-norde en Hungario, lima al Slovakio kaj Aŭstrio. La departemento najbaras ankaŭ oriente al Komárom-Esztergom, sude al Veszprém, sud-okcidente al Vas.
Komunumoj de la departemento
En la departemento troviĝas urboj, grandvilaĝoj kaj vilaĝoj en sana strukturo.
Urboj de la departemento, samtempe subregionaj centroj
Mosonmagyaróvár estis dum la reĝlando departementejo.
M41
Pri la aliaj signifoj de "M41" vidu artikolon M kun nombro.
M41 (Messier 41, aliaj indikoj — NGC 2287, OCL 597, ESO 557-SC14) estas malfermita stelamaso en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Akvinsekto
Akvinsektoj vivas ioman parton de siaj vivciklo en akvo. Ili manĝas simile al aliaj insektoj. Kelkaj plonĝaj insektoj, kiaj la predantaj plonĝoskaraboj, povas ĉasi manĝon subakve dum tervivantaj insektoj ne povas konkurenci.
Ilioara
Ilioara [iliŭara] (hungare: Kisillye kiŝije, germane: Scholten) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Gorneşti.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 315 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 147 (rumanoj, 90% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1460. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda ).
Bofratino
Bofratino estas virino inter bofratoj. Estas nomigo, per kiu edzo montras la fratinon de sia edzino, edzino la fratinon de sia edzo, aŭ fratino la edzinon de sia frato, aŭ edzino la edzinon de la frato de sia edzo. En kelkaj kulturoj temas pri proksima parenceco ene de ampleksa koncepto de familio, dum en aliaj temas pri preskaŭ ne uzata koncepto.
Stjepan Filipović
Stjepan Filipović (en cirila alfabeto: Стјепан "Стево" Филиповић; 27a de januaro 1916 – 22a de majo 1942) estis kroata partizano ekzekutita dum la Dua Mondmilito kaj deklarita post sia morto Heroo de la Jugoslava Popolo.
Gustav Fock
Gustav FOCK (* 18-an de novembro 1893 en Neuenfelde; † 12-an de marto 1974 en Blankenese) estis germana muzikhistoriisto, eldonisto de antikva muziko kaj instrumentosciencisto. Li validas kiel plej grava esploristo pri Schnitger.
Stjepan Filipović
Li unuiĝis al la laborista movado en 1937, kaj al la Komunisma Partio de Jugoslavio en 1940. Filipović estis arestita en 1939 kaj kondamnita al unu jaro de prizono.
Filipović estis komandanto de la partizana unuo Tomnasko-Kolubarski en Valjevo en 1941. Li estis kaptita la 24an de februaro 1942 fare de la fortoj de la Akso kaj poste pendumita en Valjevo, en la okupita Jugoslavio, la 22an de majo samjare. Dum oni metis la ŝnuron ĉirkaŭ lia kolo, Filipović, defie levis la manojn kaj kriis kontraŭ la germanoj kaj iliaj aliancanoj de la Akso kiel murdistoj, dirante "Morto al faŝismo, liberecon al la popolo!". Pri tio oni faris foton kaj poste statuon.
Gustav Fock
Vivo kaj verkado
Fock naskiĝis 1893 kiel filo de kapitano el maristofamilio. Lia patro nomiĝis Claus Hinrich Fock kaj mortis jam en 1913. Lia patrino estis Greta, nask. Fortriede, vidv. Fock, vidv. Tiedemann († 1969). Claus Hinrich Fock estis posedanto kaj ŝipestro (kapitano) de la velŝipoj „Cadet“ kaj poste „Greta“.
La tuja proksimeco al la agokampo de Arp Schnitger, kiu ankaŭ naskiĝis en Neuenfelde, kaj la renkontiĝo kun la tiea orgeno de Schnitger vekis lian dumvivan fascinon pri ĉi tiu orgenkonstruisto. Li vizitis en 1919/20 la akademion por eklezio- kaj lernejomuziko en Berlino-Charlottenburg, por poste studi muziksciencon ĉe Max Seiffert ĉe la universitato je Berlino kaj ĉe Fritz Stein en Kiel, kie li en 1931 doktoriĝis pri „Hamburgs Anteil am Orgelbau im niederdeutschen Kulturgebiet“ (La porcio de hamburgo je la orgenkonstruo en la malaltgermana kulturregiono). Poste li estis gis sia pensiiĝo (1958) muzikinstruisto ĉe diversaj hamburgaj gimnazioj. Li loĝis ĝis sia morto en 1974 je Hamburgo-Blankenese.
Rilate muzikon lin ĉefe stampis lia instruisto Max Seiffert. Ankaŭ la orgenmovado havis influon sur Fock. Li verkis multajn muzikhistoriajn traktaĵojn, precipe pri la nordgermana kaj nederlanda orgenkulturo. Ekde 1942 ĝis 1949 li esploris la muzikhistorion de la preĝejo Sankta Miĥaelo en Lüneburg, sed ne povis finfari ĉi tiun laboron. Fock aranĝis orgeneksursojn por konatigi la historiajn orgenojn al vasta publiko. Aparte li interesiĝis por la Schnitger-Preĝejo S-ta Jacobi en Hamburgo.
En 1955 kaj 1960 Fock malkovris du manskribaĵojn de la tabulaturo „Zellerfelder Tabulatur“, unu el la plej gravaj fontoj por la orgenverkoj de Jan Pieterszoon Sweelinck kaj la Nordgermana Orgenskolo. Aparte grava estas la ĝis tiu tempo parte nekonataj ĥoralaranĝaĵoj kaj magnificat-muzikigoj de Heinrich Scheidemann, kiujn li ankaŭ publikigis. Lia vivoverko estas libro pri „Arp Schnitger und seine Schule“ (Arp Schnitger kaj sia skolo), kiu aperis nur postmorte en lia mortojaro. Publikigo de la manskribaĵo pretigita en 1940 prokrastiĝis dum la Dua Mondmilito kaj perdiĝis pro bombatako. Bonŝance la precize kunportita materialkolekto de Fock konserviĝis. La traktaĵo de Fock estas la fundamenta verko pri Arp Schnitger, liaj antaŭuloj kaj posteuloj kaj ĉiuj orgenkonstruaĵoj de Schnitger.
Aparte de sia publikigado Fock estis praktika muzikisto kaj respondecis kiel direktisto pri kelkaj unuaj prezentadoj, ĉefe de kantatoj de Telemann, kiujn li ankaŭ publikigis.
La ampleksa muzika postlasita arĥivo de Fock entenas la postlasaĵon de Max Seiffert kaj troviĝas nun en Osterholz-Scharmbeck sub gardo de Harald Vogel, kie ĝi estas sisteme finlaborota kaj diĝitaligota helpe de Altlernejo por Artoj je Bremen. Unua publikigoprojekto devas registri la bildarĥivon de Fock (prks. 1925).
Nathaniel Rochester
Nathaniel ROCHESTER (14a de Januaro, 1919 – 8a de Junio, 2001) desegnis la komputilon IBM 701, verkis la unuan asemblan lingvon kaj partoprenis en la fondo de la fako de artefarita intelekto.
Rochester gradiĝis en elektra inĝenierado en la Masaĉuseca Instituto de Teknologio en 1941. Li restis en la MIT, kie li laboris en la Radiadlaboratorio dum tri jaroj kaj poste translokiĝis al Sylvania Electric Products kie li estis respondeca pri la dezajno kaj la konstruado de serio de radaroj kaj de alia militista ekiparo. Lia grupo konstruis la aritmetikan elementon por la komputilo Whirlwind I de MIT.
Rodo de Brest
La rodo de Brest estas granda golfo je 180 km² situanta en la departemento Finistère en Bretonio en Francio. Ĝi estas ligita al Atlantiko, nomata je tiu loko maro de Iroise, per pasejo larĝa je 1,8 km, kiu nomiĝas la markolo de Brest.
Tiu vasta akvareo estas navigebla dum la tuta jaro.
Ĝenerala geografia prezentado
La rodo estas tre neregula : pluraj duoninsuloj penetras aŭ limigas ĝin : la duoninsulo de Plougastel, la duoninsulo de Logonna, la duoninsulo de Landévennec, la duoninsulo de Insulo Longa (eĉ se ĝi estas malnova insulo transformita de la homoj en duoninsulon, kiel indikas ĝia nomo), la duoninsulo de Roscanvel, kiu finiĝas per pintoj kun belaj vidpunktoj al la rodo : pinto de Portzic, pinto de Armoriko, pinto de Bindy, pinto de Poulmic, pinto de la Hispanoj.
La reliefo, inkluzive de la submara, de la rodo de Brest estis longe priskrita de Antoine Vacher, ĝi estas por parto la almara duono de la valo de la rivero Aulne nun droninta de la supreniro de la marnivelo okazinta post la Vurma Glaciepoko de kiu oni vidas la submarajn meandrojn, la riveroj alfluantaj en la rodon de Brest estis tiam alfluantoj al la rivero Aulne. La alta fundo de la plataĵo de Capelan, je la nivelo de L'Hôpital-Camfrout respondas por ekzemplo al la subakvigita lobo de malnova meandro kaj la duoninsulo de Landévennec al duone subakvigita lobo de alia meandro.
Insuloj interne de la rodo de Brest
<Gallery> Dosiero:Rade de Brest - Ile des morts.jpg|Insulo de la Mortintoj Dosiero:011. Rade de brest. L'île Ronde.JPG|Insulo Ronda Dosiero:Rade de Brest - L'île de Trébéron.jpg|Insulo Trébéron </Gallery>
Aristo
Aristo nomiĝas rigida harforma plilongigaĵo aŭ alpendaĵo ĉe la pinto aŭ dorso de brakteo (subflora folieto de spiketo), precipe ĉe la ekstera paleo de poacoj. La aristo kelkfoje estas pli longa ol la spiko mem.
Stacio Hashio
Stacio Hashio (japane: 箸尾駅 [Haŝio-eki], angle: Hashio Station) estas fervoja stacio en Korjo, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Tawaramoto.
Rodo de Brest
Insuloj interne de la rodo de Brest
Du malnovaj insuloj fariĝis duonisuloj pro laboroj faritaj de la homoj por ligi ilin per artefarita istmo al la kontinento: Insulo Longa kaj Insulo Tibidy.
Aristo
Aristo nomiĝas ankaŭ la longaj kaj pintaj ostoj de kelkaj fiŝoj.
Rodo de Brest
Riveroj alfluantaj en la rodon de Brest
Pro la leviĝo de la marnivelo post la lastaj kvaternaraj glaciiĝoj, la riveretoj, eĉ la plej modestaj, havas larĝajn kaj profundajn estuarojn nomatajn rioj, profunde enirantajn en la tero, la alvalaj partoj estis invaditaj per la maro dum la supreniro de la akvo konsekvence de la klimata revarmiĝo post glaciiĝo : tiel Landerneau, Daoulas, Le Faou, Châteaulin estas aŭ estis marhavenoj kaj ankoraŭ nun, la influo de la tajdoj sentiĝas ĝis la nivelo de tiuj urboj (escepte de Châteaulin sur la rivero Aulne kie la kreo de la kluzo de Guily-Glas en Port-Launay estis farita por eviti ĝin). La haveno de Brest naskiĝis en la rio de rivero Penfeld, profitante de la granda profundeco, malgraŭ la modesteco de tiu borda rivero. Nur ekde la Dua Imperio la haveno progresive etendiĝis en la rodo de Brest.
Grandaj artverkoj estis necesaj por superpasi tiujn riojn: sur la rivero Élorn, la ponto de Plougastel, konstruita en 1929 kaj baptita ponto Albert-Louppe kaj nun la ponto de Iroise por ligi Brest (Le Relecq-Kerhuon) al Plougastel-Daoulas, sur la rivero Aulne, la sinsekvaj pontoj de pont de Térénez. Birdfluge, Brest estas je apenaŭ 20 km de Crozon, sed je 60 km per surgrunda vojo pro la preterpaso necesa tra Le Faou por iri de unu loko al la alia. Kelkaj maraj "transrodaj" ligiloj ekzistas, ligantajn Brest al Fret.
Strategia graveco
De multaj jarcentoj, Brest estas grava milita haveno. Tiel, la rodo de Brest ŝirmas multaj militajn instalaĵojn, kiaj :
Tie troviĝas multaj postrestaĵoj de militaj fortikaĵoj de la antaŭaj jarcentoj, kiaj la fuortoj de Portzic, de la pinto de la hispanoj, de la pinto de Lanvéoc, de la pinto de Armoriko, de la pinto de Corbeau, la dukoj de Albe apud la pinto de Armoriko kaj tiuj kiuj utilis por ebligi la konstruadon de la naftoŝipaj kajoj de Lanvéoc, la fortikaĵlinio de Quélern…
<!--
Importance économique passée
De nombreŭ ports sont installés depuis longtemps sur le pourtour en particulier dans les estuaires et plus précisément les fonds d'estuaires qui étaient le lieu d'échange des charges routières et marines. Landerneau, au fond de la ria de l'Élorn en a tiré une grande richesse, dès le Moyen-Âge, étant encore, en 1790, la deŭième ville la plus riche du département naissant (après Morlaix), en disputait le chef-lieu à Quimper. Brest n'était alors qu'un port militaire qui offrait peu de place dans le maigre estuaire de la Penfeld aŭ rares bateaŭ de commerce. Ce n'est qu'au milieu du que le remblaiement de la plage de Porstrein permettra de créer des quais utilisant des tirants d'eau exceptionnels allant jusqu'à 20 mètres. On a d'ailleurs envisagé vers 1975 de créer un port spécifique aŭ énormes pétroliers géants sur la presqu'île de Plougastel. Châteaulin, situé dans l'estuaire le plus long, celui de l'Aulne a également été un lieu commercial très actif, car situé sur un carrefour sur un axe routier majeur reliant le Nord au Sud et ouvert sur de vastes territoires ruraŭ dans chaque direction.
L'"Annuaire de Brest" décrit ainsi en 1840 le service de la rade:
Le petites villes de Daoulas et du Faou gardent aussi les traces bâties d'un important trafic commercial médiéval sur leurs estuaires propres. Les ports de Crozon et de Lanvéoc sont directement sur le rivage, mais ont été les points d'appui d'un important et ancien trafic de cabotage pour lesquels des bateau de charge à voile ont été développés. Ce cabotage bénéficiait donc de nombreŭ lieŭ d'atterrage d'une grande sécurité sur une très vaste superficie. Les produits transportés étaient essentiellement des produits agricoles et des matériaŭ de construction (pierre à bâtir, sable, maërl, chaŭ, bois) et ce trafic a été stimulé par l'ouverture du Canal de Nantes à Brest en 1858 en permettant à des péniches de remonter et descendre dans tout le centre de la Bretagne. Le transport des passagers complétait les charges, car, à la belle saison, il permettait d'éviter de longs déplacements sur des routes souvent de mauvaise qualité.
Aspects économiques actuels
Il est discuté depuis plusieurs années de mettre en place un service de traversée pour les passagers entre Brest et Lanvéoc-Poulmic où se trouve une base aéronavale. L'hypothèse de départ a été une transformation du service de passage interne à la Marine Nationale en service civil, mais l'étape intermédiaire, l'ouverture des bateaŭ traversiers militaires aŭ civils tarde à se mettre en place. La pêche a, autrefois, animé les ports et une criée modeste pour les bateaŭ hauturiers existe à Brest, mais c'est la coquille Saint-Jacques qui est le produit le plus en vue, car pêchée par une cinquantaine de bateaŭ ayant obtenu une licence. Il arrive que la pêche ne soit pas autorisée pendant une saison ou une partie, car des toxines sont présentes dans les crustacés. -->
Komunumoj de la rodo
<!--
Environnement
La rade abritait autrefois en raison de sa configuration une grande diversité d'habitats naturels, une productivité biologique et une biodiversité très élevée. Elle comprend encore des sites d'importance communautaire européenne pour les oiseaux, plusieurs réseaŭ d'habitats et de corridors biologiques sous-marins et littoraŭ importants, qui ont été très affectés par les activités humaines pour la partie nord-ouest, mais qui ont justifié le classement d'environ la moitié de la rade en zone Natura 2000. Une étude a porté sur l'incidence des cancers des enfants (de 1991 à 2005) autour de la rade, en raison de la proximité d'une base de sous-marins. Un excès d’incidence des leucémies existe dans le Finistère, dû à un excès en 2000-2001 à Brest (qui évoque une cause environnementale ponctuelle dans le temps), sans qu'on ait pu l'associer aŭ sites nucléaires de défense. L'incidence de tous les cancers (hors leucémie) a également augmenté sur la totalité du Finistère de 1999 et 2004, mais pas localement ; ni dans la rade de Brest ni à Brest.
Pollutions
La richesse écologique de la Rade est diminuée par une forte exploitation passée de certaines ressources, et par la présence de nombreŭ polluants dont des métaŭ lourds et le tributylétain (TBT), biocide issu des antifoulings. Ce produit est aujourd'hui interdit, mais il reste très présent dans les sédiments et certains organismes. Les produits qui le remplacent sur les petits bateaŭ, dont le Diuron et l'Irgarol posent également problème, et ont été mesurés en quantités non négligeables dans la rade par l'Ifremer en 2003-2004.
Herbiers
La rade abrite encore quelques petits herbiers de zostères (équivalents atlantiques des posidonies de Méditerranée). Ces prairies sous-marines sont peu profondes, dont l'une à Kernisi découvre même à marée basse, ce qui est devenu exceptionnel dans le Finistère. Les ancres et leurs chaînes ainsi que les corps-morts et certains matériels de pêche dégradent ces herbiers.
Les zostères sont à la fois abri, zone de frayère et de nutrition, nourricerie pour de nombreuses espèces, constituant un habitat irremplaçable pour certaines et alimentant la laisse de mer. Elles sont notamment l'habitat exclusif de l'hippocampe, qui régresse à la même vitesse que les herbiers.
Maerlo
Maerlo estas kalcia enkrustiga algeto kies rozkolora fino estas la sola vivanta parto. Ĝi estis antaŭe rikoltita kiel sterko por la famaj fragoj de Plougastel kaj Daoulas. Tiuj algoj malrapide fabrikas rifojn, dikajn je pluraj dekoj da metroj, konsistantaj el kalcia karbonato, kiu esta karbonputo ekde la mezozoika erao.
La tavoloj de maerlo, same kiel la herbejoj de zosteroj estas neanstataŭigebla loĝejo por multaj senvertebruloj, krustuloj kaj marfiŝoj, kiuj tie trovas abundan nutraĵon. Ludante rolon kompareblan al la koralaj rifoj en la varmaj maroj, ili ŝirmas esceptan biodiversecon.
Maerlo estas bedaŭrinde jam minacata per la rapida disvastiĝo de invada specio, la krepidulo (Crepidula fornicata), mara gasteropodo nevole enkondukita de la homo en la rodon de Brest, verŝajne okaze de la usona albordiĝo en la dua mondmilito. La dragado kaj la eltiro efektas al la alta parto de la tavolo, la plej riĉa. Eblas ke de proksimume cent jaroj, tiuj tavoloj kontribuis signifike al la fiksado de iuj poluantoj (aparte plumbo).
Vieux gréements (Festo de la Malnovaj Velŝipoj)
La festoj "Brest 1992", "Brest 1996", "Brest 2000", "Brest 2004", "Brest 2008", estis okazo por kuniĝo de multaj "malnovaj velŝipoj", kiuj krozas en rodo de Brest.
August Hermann Niemeyer
August Hermann Niemeyer (naskiĝinta la 1-an de septembro 1754 en Halle (Saale); mortinta la 7-an de julio 1828 en Magdeburgo) estis germana teologo, pedagogo, libretisto, poeto, vojaĝverkisto, luterana poeto de ekleziaj kantoj kaj prusa ministro por edukado.
Nacia Konsulta Maĝlis
La Nacia Konsulta Maĝlis (persa lingvo: مجلس شورای ملی‎ Majles-e Showrā-ye Mellī) estis la malalta ĉambro de irana nacia parlamento antaŭ la revolucio en 1979. Ĝi funkciis ĝis la fino de la dinastio Pahlavi. La parlamento havis leĝdonan povon tiam.
(22601) 1998 HD124
(22601) 1998 HD124 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Reĉarda serino
La Reĉarda serino aŭ Stribrusta serino (Serinus reichardi) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.
Ĝi troviĝas en Burundio, Demokratia Respubliko Kongo, Etiopio, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Sudano, Tanzanio, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas seka savano.
Temas pri grizeca kanario kun pli helaj subaj partoj, hela gorĝareo kaj brunecaj brustoflankoj. En kapo estas blankeca superokula strio, griza vango kaj hela subvanga makulo. La supraj partoj estas malhelgrizaj.
Akvovojo
Akvovojo signifas ĝenerale ŝipeblan akvosurfacon, precipe riveron kaj kanalon. Ankaŭ markolon eblas nomi akvovojo.
Por la oceanaj surfacoj oni uzas la nocion "marvojo".
La kanaloj ofte interligas riverojn, marojn, lagojn.
La germana akvovoja reto estas 7.350 km (17.800 km² surfaco) – 6.713 km el tio estas lagaj akvovojoj.
Funkcio
La ĉefa fukcio de la akvovojoj estas la varotransporto, trafiko. Krom tio ili servas ankaŭ akvumadon, prizorgon je trinkakvo, energio (tra akvoenergia centralo. Ĝi bone servas por malvarmiga funkcio varmoenergia centralo), libertempo kaj ripozo, fiŝkaptado.
Posedo kaj inspektado
La akvovojoj estas ĝenerale estas en ŝtata posedo, observado. Dum la historio oni konstruis la kanalojn per merkata mono, tiel ili estis en privata posedo (Sueza Kanalo, Panama Kanalo)
akvovojoj (kelkaj)
Danubo, Sueza Kanalo, Panama Kanalo
(13625) 1995 UP3
(13625) 1995 UP3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Religio en Nord-Koreio
Tradicie, religio en Norda Koreio unuavice konsistas de budhismo kaj konfuceismo, kaj en malplia etendo, kristanismo kaj sinkreta Ĉondogjo. Laŭ la CIA, pro tio ke la altiĝo de Stalinismo, liberaj religiaj aktivecoj ne plu ekzistis, la registaro sponsoras religiajn grupojn nur por krei iluzion de religia libereco.
Tradiciaj religioj
Tradicie, religia vivo en Norda Koreio estas simila al tio en Suda Koreio, kun kiu formis ununuran landon ĝis 1948. Plejparto de la loĝantaro de la lando konsistas de budhistoj kaj konfunceistoj, tamen estis malplimultoj de kristanoj kaj adeptoj de la sinkreta Ĉondogjo (religio de "la Ĉiela Vojo").
Ĉondogjo
Ĉondogjo ("Ĉiela Vojo") religio elkreskis for de la Tonghak movado dum la 19a jarcento. Prpers emfazas la dieman naturon de la loĝantaro kaj enhavas elementojn trovitajn en Budhismo, Ŝamanismo, Konfuceismo, Taoismo, kaj Katolikismo.
15332 CERN
15332 CERN estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Brakel (Germanio)
Brakel estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Höxter de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Azzanello
Azzanello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Borgo San Giacomo (BS), Casalmorano, Castelvisconti, Genivolta kaj Villachiara (BS).
Flughaveno Parizo-Orly
Ĝi estas la dua plej granda flughaveno en Francio, post Parizo-Charles-de-Gaulle.
Campini Caproni CC.2
Campini Caproni CC.2 (ankaŭ nomata N1) estas aerensuĉa, jetpropulsiita aviadilo, kiu estis konstruita en Italio.
Flughaveno Parizo-Orly
Situo
La flughaveno Parizo-Orly situas sude de Parizo kaj etendiĝas sur  (sepono de la areo de Parizo) en sep komunumoj de du departementoj:
Campini Caproni CC.2
La aviadilo uzis piŝtan motorn por kunpremi la aeron kaj miksi, parki ĝin. Tiu teknologio signifis sakvojon.
Ĝin konstruis la inĝeniero Secondo Campini, kiu komencis la laboron jam en 1931 kaj en 1939 konvinkis Gianni Caproni konstrui la aviadilon.
La unua flugo okazis la 28-an de aŭgusto 1940 en Taliedo, fare de Mario de Bernardi. Ĉar oni ne povis pluevoluigi la aviadilon, oni ĉesis la eksperimentojn en 1942.
Husanoj
La Husanoj estis membroj de radikala kristana reforma movado inter la jaroj 1415 ĝis 1436 en Ĉeĥio, rande ankaŭ en Slovakio kaj Saksio.
Ostrovánky
Ostrovánky (Ostrowanek, antaŭe Ostrawsko) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 5 km nordokcidente de Kyjov. Vivas ĉi tie.
Husanoj
La movado baziĝis sur predikoj de Magistro Jan Hus, kiu postulis longefikan reformon de la kristana eklezio. Jan Hus estis influita de la angla teologo John Wyclif kaj parte eĉ de la movado de Valdenanoj. Dum la husana revolucio ekzistis tri ĉefaj fluoj: la radikalaj taboranoj, centristaj orebitoj, post morto de Jan Žižka nomataj orfoj, kaj la moderaj praganoj.
Ostrovánky
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.
Universitato Brigham Young
La Universitato Brigham Young (Brigham Young University) estas privata universitato situanta en Provo, Utaho, Usono. Krome, ekzistas tri branĉoj en Usono (Havajo, Idaho kaj alia branĉo en Utaho), kaj alia centro en Israelo, en la grandurbo de Jerusalemo.
Apolonio de Tiano
Apolonio de Tiano (Greke:Τυάνεoς Απολλώνιος) estis Greka Pitagorisma filozofo kaj instruisto, naskita ĉirkaŭ la komenco de nia erao kaj probable mortinta en 98 p.Kr. sub imperiestro Galbo. Lia influo daŭris kelkajn jarcentojn post la morto.
Universitato Brigham Young
Ĝi estas esplora edukcentro de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (Mormona Eklezio). Ĝi estas la plej malnova nuna institucio ene de la Eduka Sistemo de la Mormona Eklezio. Ĝi ankaŭ estas la plej granda religia universitato de Usono, kaj havas la trian plej grandan privatan universitatan enskribiĝon en Usono. Proksimume 98% el la 34,000 studentoj ĉe la BYU estas membroj de la Mormona Eklezio. Unu triono de ĝiaj usonaj studentoj venas de la ŝtato Utaho.
Apolonio de Tiano
Li unua klopodis tute publike por kiel eble plej komplete imiti la vivstilon de Pitagoro. Lia biografo Filostrato priskribas lian vivon en pitagorisma stilo, do tiamaniere, kiel li deziris esti vidata. Sekve preskaŭ neniu detalo estas historie fidinda. Ĉi tie certasence oni renkontas problemon similan al tiu de la historia-kritika bildo pri Jesuo. Plurfoje oni vidis en la verko de Filostrato pri Apolonio provon prezenti kvazaŭ kontraŭ-Jesuon. Sed tio certe ne estis la origina intenco.
Husanoj
Koncilio en Konstanco kaj komencoj de la husmovado
Aresto de Jan Hus en Konstanco dum la jaro 1414 elvokis en la ĉeĥaj landoj grandan streĉon kaj la nobelaro postulis ke imperiestro Zigmundo la 1-a liberigu Janon Huson. Post morto de Hus en la koncilio en Konstanco la 6-an de julio de 1415 komenciĝis malfermaj bataloj, precipe kontraŭ katolikaj klerikoj kaj ordenanoj, kaj la ĉefepiskopo de Prago devis fuĝi. Reĝo Karolo la 4-a, gvidita ankaŭ de sia malamo kontraŭ Zigmundo la 1-a, same kiel sia edzino, favora al la Husanoj, subtenis la ribelon. Papo Marteno la 5-a ankoraŭ kiel kardinalo, intervenis en la batalon kontraŭ la opinioj, kiujn la koncilio kondamnis, sed li bezonis por tio kunlaboron de reĝo Venceslao la 4-a. En la jaro 1418 Zigmundo konvinkis sian fraton Venceslaon aliĝi al la flanko de la koncilio, ĉar la religia milito estis eksplodonta. La gvidantoj de la husmovado kaj soldataraj komandantoj devis forlasi la landon kaj katolikaj pastroj estis enoficigitaj reen en siajn postenojn.
Universitato Brigham Young
La celo de la universitato ne estas disvastigi la mormonan kristanan religion, sed ebligi edukadon, scion kaj studojn je akademia nivelo por ĉiuj, je relative malalta instrukotizo. Tamen, la studantaj entreprenas respekti la striktan kondutkodon kiu karakterizas la mormonan religion, kaj inkluzivas, ekzemple, aliĝon al modestaj vestaĵoj kaj malpermeson de trinkado de alkoholaĵojn.
Al-Kadir
Al-Kadir aŭ Al-Qādir (947 – 29-a de novembro 1031) (القادر) estis Abasida kalifo en Bagdado de 991 ĝis 1031. Nepo de al-Muktadir, li estis elektite anstataŭ la elpostenigita kalifo at-Ta'i, nome sia kuzo. Eligita el la ĉefurbo Bagdado, poste li estis nune realvokita kaj nomumita por la posteno kiun li delonge estis dezirinta. Li tenis la kaliflandon dum 40 jaroj. Dum lia kalifado leviĝis Mahmud de Gazni, minacante la imperion; kaj pro tio kaj pro konfliktoj en la familio de Mahmud post lia morto, la regno de Bujidoj stagnis kaj estis damaĝita de milito.