cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Benjamin Haddad
Studado kaj esplorista kariero
Benjamin Haddad naskiĝis la 23-an de oktobro 1985 en Parizo. Li komencis siajn studojn en la Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo en 2003. Li studis tie dum kvin jaroj kaj magistriĝis pri internaciaj aferoj. Li poste akiris magistron pri financa ekonomio en HEC kaj mallonge laboris en la financa sektoro antaŭ ekloĝi en Bruselo, kie li laboris por la Eŭropa Komisiono. Li sekve venis al Vaŝingtono kie li tiam laboris en pensfabrikoj.
Politika kariero
Li estis la nacia sekretario de la partio UMP de 2011 ĝis 2014. En 2017, Benjamin Haddad iĝis la reprezentanto de La République En Marche en Vaŝingtono.
En la francaj parlamentaj elektoj de 2022, li estis kandidato en la dekkvara distrikto de Parizo por la koalicio Ensemble. Post ricevi la plej grandan kvanton de voĉdonoj en la unua raŭndo, li estis elektita deputito en la dua raŭndo per 53,23% de la voĉdonoj kontraŭ la kandidato de Les Républicains Francis Szpiner.
Vevy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Georg Christoph Schmidt
Georg Christoph SCHMIDT (naskiĝinta en 1740 en Steinsfeld-Gattenhofen, mortinta la en Jena) estis germana kuprogravuristo kaj kortega ĉefinĝeniero je Vajmaro.
Vivo
Schmidt deĵoris ĉe Universitato de Jena kie li konstruis natursciencajn ilojn. Ĉealtlerneje li verŝajne ankaŭ prelegadis. Eĉ por Goeto li fabrikis diversajn instrumentojn. La goetaj interesoj ampleksis elektron kaj Goeto posedis platelektriz-maŝinon.
Goeto estis informiĝanta ĉi-prie en la libro Beschreibung einer Elektrisir-Maschine und deren Gebrauch, kiu publikiĝis en la 1773-a jaro. Temas pri generatoro elektrostatika.
Francely Abreu
Francely ABREU (naskiĝis la 10-an de majo 2001 en Mérida, Jukatano) estas meksika kantistino. Ŝi partoprenis en la televidprogramo La Academia.
Kalvinana preĝejo (Pécel)
La kalvinana preĝejo estas sakrala monumento historia en urbo Pécel (Hungario).
Paris Rive Gauche
Paris Rive Gauche (Pariza Maldekstra Bordo) estas nova kvartalo en la 13-a arondismento, sur la maldekstra bordo de Parizo. Tiu kvartalo bordas al la rivero Sejno, al la fervojoj de la Gare d'Austerlitz kaj al la Boulevard Périphérique. Tiu areo de 130 ha havas 10 ha de verdaj spacoj kaj 2 000 arbojn. Paris Rive Gauche estas dividita en tri distriktoj laŭlonge de Sejno: Austerlitz, Tolbiac kaj Massena (el Nordo al Sudo).
Kalvinana preĝejo (Pécel)
Historio
Oni supozas, ke klavinana ekzisto okazis en Pécel antaŭ ol 1649. La matrikulaj notoj komenciĝis en 1719. La loka bienulo konstruis propran kirkon (sen turo) en sia bieno inter 1798-1800. Nature ĉiuj kalvinanoj uzis ĝin. La sonorilostablo funkciis en korto de la lernejo. La orgeno alvenis en 1811. La tegmento cindriĝis pro incendio en 1825, sed poste la bienulo riparis ĝin. En 1885 la kalvinana eklezio transprenis posedaĵon de la kirko. En 1894 turo estis konstruita, samtempe la navo estis trakonstruita.
Paris Rive Gauche
Temas pri nova kvartalo, densa, kompakta, mult-faceta, mezenspeza, alirebla por piedirantoj kaj biciklistoj, kaj riĉa en publika transporto. Konstruado startis en 1995, kaj tiu sektoro estis konstruita ĉe iamaj fervojoj, stokejoj, kaj industriaj negocejoj. Ĝi estis citita kiel modelo de kvalita urba dezajno kaj planintegrado kun daŭripova transporto.
Lavigny (Jura)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Paris Rive Gauche
La granda Franca Nacia Biblioteko kaj unu el la kampusoj de la Universitato de Parizo estas en tiu areo, ĉe la rivero.
Kalvinana preĝejo (Pécel)
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed la dekstra navo rekte atingas la trotuaron. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. En la turo 3 sonoriloj sonoras. 2 enirejoj troviĝas en flanko de la navo.
Paris Rive Gauche
En la kvartalo loĝas proksimume 15 000 loĝantoj, 30 000 studentoj kaj universitatanoj kaj 50 000 dungitoj. Ĝi estas alirebla pere de stacio de Metroo de Parizo kaj de RER Bibliothèque François Mitterrand, Linio 3A ĉe la haltejo Avenue de France, kaj per metrostacio Quai de la Gare.
La Marre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Pet Shop Boys
Ili ricevis multajn premiojn kaj nomumojn, kaj sukcesis meti siajn diskojn kaj kantojn en pintaj sukcesoj, kiel britaj numeroj unuaj: nome "West End Girls" (ankaŭ numero unua en usona Billboard Hot 100), "It's a Sin", sintez-popa versio de "Always on My Mind", kaj "Heart".
Kun kvin usonaj pintaj sukcesaj unuopaĵoj en la 1980-aj jaroj, ili estas asociaj kun la Dua Brita invado.
Der Teutsche Merkur
Der Teutsche Merkur estis literaturgazeto eldonita inter 1773 kaj 1789 fare de Christoph Martin Wieland. Gravis en ĝi ankaŭ recenzoj. Eldonejoj estis la vajmara Verlag der Gesellschaft kaj ekde 1785: Göschen en Lepsiko. Ĝi aperis ĉiun kvaronan jaron kaj ekde 1775 ĉiun monaton.
Historio
Modelo estis la franca produktaĵo "Mercure Galant", laŭ Christoph Martin Wieland intence kun kelkaj ŝanĝoj. Ŝajne estis celo de Wieland kompensi la sentitajn mankojn de germana kultursceno per kreo de publicista perilo kaj formi literaturan tutnacian guston per recenzoj. Sekve Wieland kaj liaj samopiniantoj ade recenzis ĉion de literatura graveco.
Krome aperis gazete multaj laboraĵoj de Wieland mem. Tiaĵon iel ĉagrenigis en septembro 1773 (temis pri Briefe über Alceste) Goeton kaj Herder kaj igis Goeton verki la farson Götter, Helden und Wieland. Wieland reagis je tio tamen milde kaj humure.
Inter 1790 kaj 1810 eldonis Wieland la gazeton Der Neue Teutsche Merkur.
(159658) 2002 EV56
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Danio en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Revigny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Danio en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Somera Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Somera Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Somera Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Poids-de-Fiole
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
2023 en Esperantujo
Temas pri la tuta periodo de la jaro 2023 en Esperantujo.
SAT Kongreso
Post tri jaroj da trudita reta kongresado SAT denove renkontiĝos ĉeeste en unu el la kulturdomoj mastrumataj de francaj esperantistoj: nome la kastelo Greziljono. La kongreso okazos inter mardo la 18a de julio kaj mardo la 25a de julio 2023.
Novaj eldonitaj libroj kaj eldonitaĵoj
Vidu ankaŭ Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 2023
Prizonaj laborpunejoj ĉe ĉeĥoslovakaj uraniaj minejoj
Prizonaj laborpunejoj ĉe unuopaj uzinoj de nacia entrepreno Jáchymovské doly, funkciis sur teritorio de la eksa Ĉeĥoslovakio inter la jaroj 1949 ĝis 1961. Temis pri sume 18 prizonaj ekipaĵoj de tendara tipo konstruitaj en proksimeco de iu el minejaj uraniaj ŝaktoj en regiono de Jáchymov, Horní Slavkov kaj Příbram. Ĉi tieaj punitoj (malliberigitoj) estis devigitaj mini uranian ercon por Sovetunio dum ekstreme netaŭgaj kaj nehomaj kondiĉoj, kiuj aparte en la jaroj 1950–1953 krude malobservis eĉ limojn de tiama komunisma leĝeco. En la jaroj 1949 ĝis 1954 tiuj ĉi tendaroj estis oficiale markitaj kiel prizonaj labortendaroj, respektive laborformacioj de malliberigitoj, ekde la jaro 1954 kiel korektigaj labortendaroj. Sume tra tiuj ĉi tendaroj trairis proksimume 65 000 punitoj, el kiuj eble duonon kreis politikaj malliberigitoj.
Celo de la uraniaj tendaroj
Kun estiĝo de la postmilita bipolara mondo aperis reala risko de ebla nova armea konflikto inter Sovetunio kaj Usono. Dum Usono ekde la jaro 1945 disponis je nuklea arsenalo, USSR ne. La komunisma diktatoreco de Stalin tial bezonis en kiel eble plej mallonga limdato akiri maksimumon por produkti proprajn atomarmilojn. Ununuraj malfermitaj fontoj, atingeblaj por USSR, troviĝis en Ercmontaro. Tuj post la milito tial sovetoj faris maksimumon por ĝia prirego.
Surbaze de sekreta ĉeĥoslovaka-soveta kontrakto el novembro de 1945 estiĝis nacia entrepreno Jáchymovské doly, kies tasko estis certgi minadon de urania erco en tia amplekso, kian al la ĉeĥoslovaka flanko donis la interkonsentita kontrakto. Nombra stato de civilaj ministoj, allogitaj en la uraniajn minejojn en diversaj regionoj de Ĉeĥoslovakio, ne estis sufiĉa. Pro celo de plirapidigo kaj plialtigo de liveroj tial estis en la minadon aktivigitaj kelke da centoj de enlandaj etnaj germanoj, elprenitaj por tiu celo el la planita forŝovo. Paralele kun tio estis en la minadon de urania erco aktivigitaj ankaŭ germanaj militkaptitoj, transportitaj sur la ĉeĥoslovaka teritorio precipe el Sovetunio kaj el Germanio. Ekde la jaro 1949 tiu ĉi diversa grupo de neliberaj laborfortoj apud Minejoj de Jáchymov plu diskreskis je malliberigitoj el tendaroj de devigaj laboroj kaj precipe je juĝe punitaj malliberigitoj de krimaj, retributivaj kaj politikaj.
La organizadon de la mineja agado certigis nacia entrepreno Jáchymovské doly, formale gvidata de enlandaj minejaj organoj, sed en la praktiko plene subiganta al influo de politikaj ordonoj de la plej superaj komunistaj reprezentantoj. La ĉefa celo de la entrepreno estis sendepende de cirkonstancoj elmini maksimumon de la urania erco dum kiel eble plej mallonga tempo. Ĉiujn strategiajn decidojn faris Daŭra miksita ĉeĥoslovaka-soveta komisiono en Prago, ne la mineja entrepreno. La tasko de la entrepreno en Jáchymov kaj al ĝi subigitaj minejaj laborejoj devis esti la organizado de laboro, certigado de necesa ekipaĵo kaj instalaĵo, sed en kio ĝi dum multe da jaroj malsukcesis. Forportis tion la civilaj ministoj kaj duoble memkomprenebe la punitoj.
La entrepreno Jáchymovské doly estis ankaŭ proprumanto de la tendaraj areoj kaj ĝi respondecis por ilia konstruado kaj trafik-kapablo. La entrepreno tiel rekte kaj nerekte partoprenis en represalioj kontraŭ la punitoj en la urania industrio.
Administrado de prizonaj uraniaj tendaroj
Diference de la tendaroj de deviga laboro, kies trafikon kontrolis la ĉeĥoslovaka Ministerio de enlando, la prizonajn laborpunejojn gvidis de komence la ĉeĥoslovaka Ministerio de justeco, de printempo de 1951 Ministerio de nacia sekureco kaj nur post nuligo de MNS en la jaro 1953 transprenis la kontrolon super la prizonaj laborpunejoj resorto de enlando. Sed signifan influon al la funkciado de la tendaroj kaj al la ĉiutaga suferado de la malliberigitoj havis ankaŭ la civila mineja entrepreno Jáchymovské doly.
La prizonaj laborpunejoj ĉe uraniaj minejoj estiĝadis iom post iom inter la jaroj 1949 ĝis 1953. La bazon de la estiĝanta tendara sistemo kreis grupo de tendaroj ĉe la plej malnovaj uraniaj ŝaktoj en ĉirkaŭaĵo de Jáchymov kun la centra administrado en Vykmanov ĉe Ostrov. Ĉi tieaj prizonaj laborpunejoj komencis devene funcii kiel filio de malliberejo Plzeň-Bory, kun sekve estiĝinta memstara administracio, markata per kaŝnomo Stacio Ostrov, respektive Administrado de tendaroj Ostrov. Enkadre de rapida plialtigado de produkto de uranio komencis baldaŭ estiĝadi ankaŭ samaj tendaroj ĉe Horní Slavkov kaj ankaŭ ĉe Příbram. La tutan sistemon iom post iom kreis 18 baritaj tendaraj ekipaĵoj. Rilate al tio, ke du tendaroj en certa tempo transŝoviĝis en alian lokon, oni iam parolas pri 20 tendaraj areoj, eĉ kiam la nomoj de tiuj ĉi tendaroj restis neŝnĝitaj. Ĉiuj prizonaj tendaroj ĉe uraniaj minejoj estis difinataj kiel apartaj laborejoj de Prizona institucio Ostrov, pro kio ili kreis la plej grandan prizonan institucion, kia kiam sur la teritorio de Ĉeĥoslovakio ekzistis.
La administracio de la uraniaj tendaroj havis sidejon en Vykmanov, kie ankaŭ funkciis centra prizna institucio de la tuta tendara sistemo. Sole inter la jaroj 1950 ĝis 1954 estis el sekurecaj kaŭzoj kiel administra kaj centra tendaro uzata la tn. Centra tendaro, situanta en la plej gardata regiono tuj ĉe Jáchymov (proksime de ŝakto Bratrství).
Inspekton super la prizonaj laborpunejoj estis kelke da jaroj objekto de kompetencaj disputoj kaj postkulisa alta politiko inter sovetaj prizonaj konsilantoj, sovetaj manaĝeroj de Jáchymovské doly, organoj de ministerio de justeco kaj organoj de ministerio de nacia sekureco. La sovetaj organoj, kiuj en la regiono ĝis la jaro 1950 trafikis reton de propraj militkaptitecaj tendaroj havis intereson transpreni ankaŭ la administradon de la nove estiĝintaj laborpunejoj. Tiun ĉi eblecon la ĉeĥoslovaka flanko forte rifuzis. Provo pri la postkulisa influo de la sovetaj konsilantoj en okazado en la tendaroj estis dum kelke da jaroj objekto de multaj disputoj. Sed la kazo de la konfliktoj estis ekskluzive la potenca influo, ne la vivkondiĉoj de la punitoj.
Inspekton super la punitoj interne de la tendaroj sekurigis ĝis printempo de 1951 Korpuso de uniformita prizona gardistaro (KPG), gvidita de ministerio de justeco. Printempe de 1951 per forto transprenis la tutan administradon de la tendaroj ministerio de nacia sekureco (formacio de KNS (ĉeĥe: Sbor národní bezpečnosti, mallongigo SNB) SNB Jeřáb), kiu ĝis tiu tempo sekurigis gardadon de malliberigitoj ekster la areo de la tendaroj (eskortoj al laborejoj kaj reen). Post la pereo de MNS en la jaro 1953 transprenis la tendarojn ministerio de enlando kun nove ŝargitaj larĝaj kompetencoj. La sistemo de la uraniaj tendaroj sekve funkciis sub koda markigo Administrado de ME Jáchymov. La gardadon komencis nove sekurigi Interna gardistaro de ME.
Trafiko de la prizonaj laborpunejoj
Ĉiu prizona laborpunejo estis memstara trafika unuo. Formala estro de ĉiu tendara ekipaĵo estis tendarestro - membro de prizona gardistaro, ekde la jaro 1951 membro de SNB Jeřáb. Li disponis je povoj sur nivelo de direktoro de kutima firma malliberejo. Li respondecis sole al la centra administrado de la tendaroj. Teamon de liaj subuloj kreis klerigisto, provizogardisto kaj grupo de ordinaraj membroj de la tendara gardistaro. Signifan rolon en la ĉiutaga irado de la tendaro havis la tn. memadministrado de mallibrigitoj, do grupo de elitaj malliberigitoj komisiitaj de organizaj povoj super la ceteraj punitoj kaj ofte ankaŭ misuzantaj ilin.
Verges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Prizonaj laborpunejoj ĉe ĉeĥoslovakaj uraniaj minejoj
Trafiko de la prizonaj laborpunejoj
Ĉiun tendaron estis barita per alta duobla barilo el pikdrato. La tendarareo estis seninterrompe gardata el kelke da altaj gardoturoj. Interne de la tendaro situis komandanteja barako kun kancelieroj kaj ĉambroj de la tendara memadminstrado, plu loĝigejoj por malliberigitoj, kuirejo, vestolavejo, deponejoj (de nutraĵoj, brulmaterialo ks.), kantino, reedukeja barako (la tn. kulturbarako), vestolavejo, punbarako kaj malmola korektejo.
Proksimume duonon de la punitoj en la enlandaj uraniaj minejoj kreis politikaj malliberigitoj de diversa speco. Ĝuste supozitaj aŭ veraj kontraŭantoj de komunisma reĝimo suferis en la tendaroj plej multe. La prizonaj laborpunejoj estis famaj pro krudaj neleĝecoj, kiuj transpaŝis eĉ tiaman komunisman rajton. Tiuj ĉi neleĝecoj estis unue celitaj kontraŭ klasaj malamikoj de la reĝimo, ne kontraŭ ŝtelistoj kaj murdistoj, kiuj kreis la duan grandan tendaran komunumon kaj ili estis estis paradokse konsiderataj fare de la gvidantaro de la tendaro kiel plej fidindaj malliberigitoj. Ĝis la jaro 1955 ekzistis en la tendaroj ankoraŭ la tria grupo de malliberigitoj, kondamnitaj enkadre de postmilita retribucio. Eĉ ne tiun ĉi grupon de la punitoj eblas paŭŝaligi.
Plimulton de la tendaraj barakoj kreis fuŝaj lignaj konstruaĵoj. La loĝigejoj ne estis enigitaj en la teron, sed ili staris sur malaltaj kolonetoj, por ke oni eliminu riskon de subfoso kaj provon je fuĝo. En kutima loĝigejbarako estis dek ĝis de du ĉambroj, en kiuj loĝis mezproksime dudek ĝis tridek punitoj. La loĝigitaro de la barako dormis sur etaĝlitoj. Krom la lito povis havi ĉiu punito ankoraŭ kartonan kesteton, en kiu li havis kelke de siaj perdonaj aĵoj. Meze de ĉiu ĉambro estis lokigita tablo, ĉe kiu dumtage sidadis punitoj, asignitaj al nokta skipo. En ĉiu ĉambro staris stovo, sed kiun oni uzis nur dum vintra periodo kaj nur dum la tago. Nokte estis malpermesite hejti pro timoj de ebla incendio. La punitoj ricevis nur limigitan aldonon de hejtaĵo, kiu ne sufiĉis al ili ofte eĉ ne dum la tago. De aŭtuno ĝis printempo la fuŝaj loĝigejoj ne kapabli reteni pli fortan varmon.
La punitoj estis en la uraniaj minejoj okupitaj en du, respektive en tri skipoj. En laborlokoj ili kutime venadis en kontakton kun civilaj ministoj, kiuj donis al ili laboron. La civilistoj estis ja avertataj antaŭ la komunikado kun la punitoj. Sed plimulto de la ministoj havis al la komunisma sistemo ambivalentan rilaton kaj kutime ili rompis kaj sekurecajn kaj la ŝtate sekurecajn preskribojn. Kelkaj civilistoj partoprenis en ĉikanado de la punitoj, aliaj male komprenis, ke estas ĉi tie apud murdistoj kaj perfortuloj ankaŭ multe da malliberigitoj politikaj, kaj ili klopodis helpi ilin.
Ĉikanado kaj neleĝecoj
La justeca kaj polica aparataro de la komunisma Ĉeĥoslovakio estis fondita en klasa malamo kaj malzorgemo de la subprememaj organoj. Fakte ĉiuj konsisteroj de ŝtata administrado kaj memadministrado tiel havis eblecon rekte kaj nerekte partopreni en la maljusta persekutado de la veraj aŭ supozitaj kritikantoj de la komunisma reĝimo. En la enlandaj malliberejoj okazis dum la 1950-aj jaroj la tuta vico de neleĝecoj kaj laborpunejoj neniel elflankis el tiu ĉi subprema politiko.
Fakte ĉiu tago povis esti por la punito pasigita per etaj formoj de ĉikanado, kiuj pli-malpli transpaŝis kadron de senbezona strikta mallibereja disciplino. Dependis de karaktero de unuopaj membro de gardistaro, de individuaj tendaraj ciskonstancoj, de politika situacio kaj de karaktero de la konkreta malliberigito. Ĝenerale validis, ke krimaj malliberigitoj estis en la okuloj de la tendara administrado konsiderataj kiel pli fidindaj kaj fidindaj, dum al la politikaj malliberigitoj oni rigardis kiel al nereedukeblaj malamikoj de la ŝtato, kiuj meritas neniun kompaton.
La plej oftaj formoj de la ĉiutaga ĉikanado konsistis en vorta ideologie motivigata humiligado de la politikaj malliberigitoj. Kutima konsisto estis ankaŭ kunvokado de superfluaj kaj longaj kalkuligaj alvenoj kelkfoje dum la tago. Precipe la politikaj punitoj estis enaktivigataj en punbrigadojn, dum kiuj ili devis post la laboro en minejo, sendepende al la penego purigi la tendaro aŭ plenumi tute senbezonajn taskojn (ekzemple portadi ŝtonojn el unu amaso sur la alian kaj poste male). La elĉerpantaj kaj humiligaj estis ankaŭ ideologiaj paroladojdum la kalkuligaj alvenoj aŭ enkadre de devigaj politikaj instruadoj. Apud tio la gradistoj propravole limigis al la politikaj punitoj vizitojn de parencoj kaj korespondadon kun ili. La eblecoj por la persona evoluo de la politikaj malliberigitoj estis minimumaj.
Unu el la plej kruelaj kaj samtempe iracionalaj formoj de la tendara ĉikanado estis neado de sufiĉa nutraĵo al tiuj, kiuj ne plenumis la postulatan laborkvoton. Ili estis lokigitaj en punbarakon aŭ en korektejon kaj ili ricevis malaltigitajn dotojn de nutraĵo.
Apud la malpermesoj, limigado kaj despota traktado spertis la punitoj ankaŭ la malfermitan perforton. Tre brutale oni traktis kun fuĝintoj, aŭ personoj suspektindaj el planado de fuĝo. En kunlaboro kun la tendaraj konsisteroj de StB ili estis subigataj al kruela torturado, parte pro puno, parte en klopodo ekscii eblajn komplicojn. Al la individua fizika insultado estis submetita ajna piunito, kiun estis markita kiel obstina, aroganta aŭ eble li sole malbone salutis iun el la membroj de la tendara gardistaro. Fakte ĉiu tia punito estis por kelke da tagoj lokigita en disciplinan izolan ĉelon, do ili estis fermitaj en specialan korektejon. Ellasi eblas eĉ ne minacoj de fizika likvido, kiuj falis en la psikon de la punitoj.
La plej grandaj neleĝecoj finis en la tendaroj inter la jaroj 1953–1955. Dum la jaro 1956 ja ankoraŭ okazis karakteriza pliakrigo de la tendara vivo, sed jam sole dumtempa, koneksanta kun streĉo en Pollando kaj Hungario.
Tendara piloriumado en frosto
Unu el la plej kruelaj formoj de la tendara torturo estis punstaro en tendara pilorio. En la praktiko ĝi aspektis tiel, ke la punito devis kelke da horoj aŭ eĉ tagoj stari ĉe la tendara barilo aŭ antaŭ la komandanteja barako. La tendara gardistaro tre ekŝatis la uzadon de tiu ĉi puno precipe dum malvarmaj kaj frostaj tagoj, kiuj estas precipe en ĉirkaŭaĵo de Jáchymov, sed ankaŭ en regiono de Horní Slavkov de aŭtuno ĝis printempo fakte ĉiutaga aperaĵo.
La puniton staranta ĉe la tendara pilorio neniu el la gardistaro devis eĉ ne tuŝi. La kelkhora staro en frosto pacigis lin sen ia ajn persona insultado. La punitoj surhavis nur maldikan veston sen kolumo. La ĉapoj estis al la piloriumataj punitoj forprenataj regule. Gantojn eĉ ne koltukojn ili havis neniajn. Ilin estis donita je pardono kaj nepardono de veter-influoj kaj ilia korpotemperaturo rapide sinkis. La psiologia celo de la puno, nefarata en kaŝo de la fermita korektejo, sed publike en la okuloj de la tuta tendaro, estis unusgnifa. La neelteneblaj torturoj de la punito devis estis averto al la tuta loĝigitaro de la tendaro, kiel estos manipulite kun eventualaj pluaj tumultuloj.
Frahelž
Frahelž (Frahelsch, Freihals) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1549.
Prizonaj laborpunejoj ĉe ĉeĥoslovakaj uraniaj minejoj
Pluaj sandamaĝigoj kaj neleĝecoj
La nacia entrepreno Jáchymovské doly kaj la subprema aparato de la ministerioj de justeco, nacia sekureco kaj enlando, same kiel al ili superitaj ŝtatorganoj longtempe bagateligis la minriskojn, la sekrecon de laboro kaj specifajn sanriskojn koneksantaj kun la minado de radioaktivaj ercoj. La civilistoj kaj punitoj sekve de tio farriĝis viktimoj de la tuta vico lezoj kaj dumvivaj sandamaĝigoj, same kiel viktimoj de malsanoj el profesio, ofte finantaj per fatala maniero.
Pri suspektinda alta mortofteco de la ministoj el Jáchymov oni sciis inter la lokaj kuracistoj jam longe kaj komence de la 20-a jarcento komencis ties kaŭzoj sisteme esplorataj. Sed sekve de malvigleco de la respondecaj organoj la ŝtato kaj la mineja entrepreno oni komencis pli detale interesiĝi nur en la dua duono de la 1950-aj jaroj. La plej grandan riskon dum laboro en la urania minejo prezentis enspirado de eroj de diskirlita granita polvo, damaĝiganta la pulmon, kaj ankaŭ radono. Iom post iom estis ankaŭ pruvite, ke alta procento de kancero de ĉi tieaj ministoj vere koneksas kun la forta radiado de urania erco.
Al la tute nepardonebla manipulado estis subigitaj punitoj, kiuj devis sen bezonaj ŝirmaj helpiloj labori en ordigejoj kaj erigejoj de urania erco. La plej malbonaj kondiĉoj regis en tou ĉi rilato en tendaro "L" en Vykmanov, kie la punitoj venadis en rektan kontakton kun radioaktiva rubo.
Aliaj formoj de la dumvivaj komplikaĵoj forportis el la tendaroj tiuj, kiuj fariĝis viktimoj de la sadismaj gardantoj. La dumvivaj sekvoj estis kunigitaj kun la pli supre menciita tendara piloriumado, dum kiu grave malvarmumis la internaj organoj kkaj frostis lia haŭto.
Uraniaj tendaroj en mitoj
Simile kiel ĉe aliaj membrigitaj historiaj fenomenoj okazis ankaŭ ĉirkaŭ la uraniaj tendaroj en Ĉeĥio estiĝo de kelkaj mitoj. Laika kaj parte ankaŭ faka publiko akceptis ilin kiel la siaj kaj la faka diskurso aranĝas kun ili nur en lastaj jaroj.
La bazo de mitologio de la uraniaj tendaroj estis metita jam fine de l 1960-aj jatoj, enkadre de nekritika kolekto de plendoj al subpremaj organoj, kiuj tiam ne estis adekvate kaj senpartie valorigitaj. Kaj historiaj nocioj de tipo "mukl", "koncentrejo de Jáchymov", likvida lagro Vykmanov" kaj kelkaj pluaj, kiuj komencis esti validigataj al la sistemo de prizonado de Jáchymov, akiris des pli multe da patino de graveco. El la sama tempo devenas legendo pri Albín Dvořák. La vera bazo de la neleĝeco en la prizonaj laborpunejoj estas tiel taksata en lastaj kelke da malmultaj jaroj.
Laborpunejoj establitaj ĉe uraniaj minejoj
Resumo de la laborpunejoj ĉe la uraniaj minejoj en Ĉeĥio, kiuj fuknkciis en la jaroj 1949–1961.
Danio en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Le Vernois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Le Louverot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
András Pál (aktoro)
András Pál [andrAŝ pAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pál András estas hungara aktoro, voĉoaktoro, instruisto.
András Pál naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Pál maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en aktorstudio pri Margit Dajka. Lia instruisto estis ekzemple Katalin Kőváry. Post roladoj li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2006. Liaj signifaj instruistoj estis László Babarczy kaj Tamás Balikó. Inter 2006-2010 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), poste li pasis 3 jarojn en Teatro Magyar. pli poste en Teatro Radnóti. Li estis ankaŭ gastrolanto en aliaj teatrejoj kaj li instruis en teatra akademio. Li ricevis teatrajn premiojn inter 2009-2020.
Publy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Danio en la Somera Olimpiko 1896
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Plainoiseau
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Gene Vincent
Vincent Eugene Craddock (11a de Februaro, 1935 – 12a de Oktobro, 1971), konata kiel Gene Vincent, estis usona muzikisto pionira en stiloj de rokabilo kaj rokenrolo. Lia inter dek pintaj sukcesoj de 1956 kun lia helpa bando nome Blue Caps, "Be-Bop-a-Lula", estas konsiderata grava frua ekzemplo de rokabilo. Lia muzikkariero estis mallonga, ĉefe en lia hejmlando Usono, kie li atingis tri sukcesojn en la 40 pintaj en 1956 kaj 1957, kaj neniam poste inter la 100 pintaj. En Unuiĝinta Reĝlando, li estis iom pli granda stelulo, kiu metis ok pintajn sukcesojn inter 40 el 1956 ĝis 1961.
Vincent estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo kaj en la Rockabilly Hall of Fame. Li estis foje referencata laŭ sia iom nekutima kromnomo la "Screaming End" (Finkrio). Li aperis en kvin filmoj.
Perrigny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
(159677) 2002 HQ11
(159677) 2002 HQ11 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.
Ferenc Paláncz
Ferenc Paláncz [palAnc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paláncz Ferenc estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ferenc Paláncz naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Budapeŝto.
(159677) 2002 HQ11
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ferenc Paláncz
Biografio
Ferenc Paláncz komence estis amatora aktoro, fine li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1959. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Post la diplomo li ludis en Teatro Gárdonyi Géza. Inter 1966–1976 li estis membro de Nacia Teatro (Miskolc), poste de Nacia Teatro (Szeged). Ekde 1979 li aliĝis al Teatro Kisfaludy, kie en 1989 li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro". Intertempe li ofte havis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premion en 1969.
(159677) 2002 HQ11
Orbito
Ĝi estas en 2:5 kun la Tero kaj 3:4 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj ekstere tanĝas tiun de Venuso kun malgranda orbita klineco.
Stefánia Nipl
[ŝtefAnia], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nipl Stefánia estis hungara naĝisto, ĉampiono, trejnisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Koppányi Rezsőné [kopAnji reĵOnE].
Danio en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Nogna
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Danio en la Vintra Olimpiko 1948
Estis la unua partopreno de danaj sportistoj en vintra olimpiko. Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Vintra Olimpiko 1952
'''
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Kongregacio por la Doktrino de la Fido
La Kongregacio por la Doktrino de la Kredo (Dicasterium pro doctrina fidei) estas centra aŭtoritato de la Katolika Eklezio. Unu el 16 en Roma kurio. Ĝia tasko estas antaŭenigi la instruadon pri kredo kaj moralo tra la Katolika Eklezio kaj protekti ĝin kontraŭ herezo. Ĉi tiu Kongregacio estis fondita de papo Paŭlo la 3-a kun la apostola konstitucio Licet ab initio de la 21-a de julio 1542 kiel Congregatio Romanae et universalis Inquisitionis (germane "Kongregacio de la romia kaj ĝenerala inkvizicio"). En la 20-a jarcento - en la periodo antaŭ la Dua Vatikana Koncilio - ĝi estis ofte referita mallonge kiel la Sankta Oficejo (lat. Sanctum Officium), laŭ ĝia nova nomo de 1908.
Nevy-sur-Seille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Pannessières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Alberta von Maytner
Alberta von MAYTNER, nask. Wilhelm, vidvinigite Kestranek (naskiĝinta la en Nowy Sącz, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra verkistino germanlingva. Ŝi ankaŭ publikigis sub la pseŭdonimoj Margarethe Halm, A. v. Sandec kaj Paul Andow.
Vivo
Estante filino de landa lernejinspektisto Andreas Ritter von Wilhelm († 1887) en Nowy Sacz ĉepiede de la Karpatoj (kie ŝi pasigis la unuajn jarojn) ŝi transloĝiĝis kun la familianoj al Tarnów. Tie ŝi frekventis polan-francan lernejon antaŭ veno al Opava. Tie ŝi ankaŭ ĝuis instruiĝon en la germana lingvo.
En 1855 Maytner edzigi la artelerileŭtenanton Peter Kestřanek kun kiu ŝi havias du infanojn. La edzo Peter mortis jam en 1858 tiel ke Maytner kun la du infanoj translokiĝis al la gepatroj en Krakovon. La dua geedzeco - 1860 kun la artelerileŭtenanto kaj posta generalmajoro Josef von Maytner (1836–1914) - finiĝis divorce en 1865. Oficiala eksgeedzeco deklaritis en 1878. Estante patrino de tri infanoj ŝi reiris en la gepatran hejmon Brunnon. Poste akompanis ŝi ilin al Graz, kie ŝi komencis verkadon. Tiutempe ŝi flegis leterinterŝanĝadon kun multaj verkistoj naturalismaj, ekz. kun Hermann Conradi. Al ili ĉiuj ŝi iĝis frua gvidfiguro. . Dum la jaroj 1886 kaj 1887 mortis kaj la filo kaj la patro, du perdoj kiuj ŝokis sin kaj fremdigis ŝin longtempe disde la mondo.
Mallonge post 1887 Maytner iris Vienon (ŝia lasta loĝadreso estis Währing, Türkenschanzstraße nr 3), kie ŝi kontinuigis skribadon. En 1898 ŝi mortis post longa kaj grava suferado. Ekde la 17.9.1971 ŝiaj ostoj troviĝas sur Centra Tombejo de Vieno (grupo 3, vico 2, nr. 87A).
Danio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato. Post tiu ĉi vintra olimpiko sekvos paŭzo de du jardekoj, en kiuj danaj sportistoj ne partoprenos vintran olimpikon. La Dana Olimpika Komitato nur en 1988 resendis teamon.
Danio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Vétheuil
Vétheuil estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vétheuillais.
Distrikto Līvāni
Historio
La loĝantaro de la distrikto estas konata ekde la neolitiko. La oportuna loko ĉe la kunfluejo de Daŭgavo kaj Dubna, kie Līvāni nun situas, altiris la komercistojn de la Daŭgava komercvojo, kaj setlejo de metiistoj kaj borsistoj Dubna estis establita tie antaŭ 1000 jaroj. Dubna kastelo de la Livonia Ordeno estas konata en tiu loko ekde 1289. En 1533 ĉi tie konstruiĝis grandbieno - Livenhof. La malpli favorata areo al agrikulturo instigis la evoluon de metioj ĉi tie kaj pli postan industrion. Male al Līvāni, Jersika sude estis granda fortikaĵo kaj administra centro ekde la 9-a jarcento. Komence de la 13-a jarcento, Jersika kaj la tuta Daugava akvovojo estis konkeritaj fare de la krucistoj, post kio ili iom post iom disvastigis sian potencon super la ĉirkaŭaj regionoj.
Post la Livonia milito, la regiono venis sub polan regon en Pārdaugava Duklando, poste sub rekta pola rego. En 1772, pro diviĝo de Pollando, la regiono venis sub la kontrolon de Rusia Imperio kaj unue estis inkluzivita en la Pskova provinco, poste en 1778 en la Polacka provinco, ekde 1796 en la Belorusia provinco kaj ekde 1802 en la Vicebska provinco. En 1918-1920 la distrikto estis inkludita en la Respubliko de Latvio.
Geografio
La distrikto situas en la Jersika ebenaĵo en la malaltebenaĵo de orienta Latvio (Austrumlatvijas zemiene). Mineraloj: argilo, dolomito, kvarca sablo, torfo. La grundoj estas plejparte argilaj podzoligitaj kaj torfejaj. Geologie, kiel en la plej granda parto de Latvio, la supra devonia sedimentoj dominas.
Averaĝa temperaturo estas -6,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 650 mm jare.
Akvoj
Du grandaj riveroj transiras la distrikton - Daŭgavo kaj Dubna, kiu fluas en Daŭgavo en Līvāni. Nereta kaj la alfluantoj de Dubna - Feimanka, Sanaude, Sauna kaj Ūša ankaŭ fluas tra la distrikto. En la distrikto ne estas grandaj lagoj.
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Urboj (pilsēta)
Līvānu pilsēta.
Paroĥoj (pagasts)
Jersikas pagasts, Rožupes pagasts, Rudzātu pagasts, Sutru pagasts, Turku pagasts.
Danio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Baume-les-Messieurs
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Danio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato. Estis la entute unua fojo, ke la dana teamo atingis vintran olimpikan medalon: la virina skipo de glitŝtonludo sukcesis en sia konkurso, kiu en Nagano unuafoje estis olimpika disciplino. Partoprenis en la skipo Jane Bidstrup, Dorthe Holm, Helena Blach Lavrsen, Margit Pörtner kaj Trine Qvist.
Danio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato. Temis pri la unua fojo ke la Dana Olimpika Komitato resendis teamon, post paŭzo de du jardekoj ekde la Vintra Olimpiko 1968 en Grenoblo, en kiuj danaj sportistoj ne partoprenis vintran olimpikon.
Danio en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Danio en la Vintra Olimpiko 2006
La sola disciplino estis la virina teamo de glitŝtonludo. Kunordigis la teamon la Dana Olimpika Komitato.
Profunda ekologio
Profunda ekologio (angle Deep Ecology) estas unu el la branĉoj de ekologia filozofio sub la verda ideologio. Kvankam la norvega filozofo Arne Naess estas ĝenerale konsiderata la fondinto de profunda ekologio, la libro laŭ kiu la profunda ekologio estis nomita estas "Deep Ecology" de Bill Devall kaj Georg Sessions (1986). La celo de profunda ekologio estas establi kaj unuigi reprezentantojn de malsamaj mondkonceptoj kun teoria kadro kiu estas akceptebla por ĉiuj por ekagi surbaze de ĝi.
Menétru-le-Vignoble
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Profunda ekologio
Tezoj
Ĝi konsistas el ok tezoj  .
Lingva ekologio kaj profunda ekologio
"Il Manifesto de la terra" - Manifesto de la tero (dulingva eldono it-eo) de Davide Astori kaj Luciano Mazzoni Benoni temas pri profunda ekologio kaj lingva ekololgio. Ted Mosquin kaj Stan Rowe, kanadaj akademianoj pri biologia diverseco kaj ekologio, publikigis en 2014 unu el la bazaj dokumentoj de la profunda ekologio. Profunda ekologio estas pensmovado tute ekster kaj preter ĉiuj naciaj kaj lingvaj limoj. Ekzistas lingvo trans ĉiuj limoj: Esperanto. La traduko al Esperanto de baza dokumento pri la profunda ekologio kaj de la Platformo de Naess kaj Sessions, havas signifon kiu preterpasas la simplan lingvan tradukon. La elstara punkto de la Manifesto estas - en la ĝeneralaj premisoj - 'Malsukcesis la 10.000-jara eksperimento de la homaro por adopti vivmanieron koste de la naturo kaj kiu kulminas en ekonomia tutmondiĝo'.
Kritiko
Koncerne la profundan ekologion precipe Murray Bookchin emfazas sian malsaman vizion de la rilatoj inter la homoj kaj la natura mondo: dum la profunda ekologio adoptas biocentran perspektivon, laŭ kiu ĉiuj vivantaj organismoj havas egalan valoron kaj gravecon, Laŭ Bookchin, la profunda ekologio ne kapablas kompreni la aŭtentikajn radikojn de la ekologia krizo, konsiderante la tutan homaron kiel kulpan de la ekologia katastrofo kaj esperante pri demografia kontrolpolitiko nekongrua kun la "humanisma" vizio de Bookchin.
Ramachandra Guha kaj Joan Martinez Alier kritikas kvar difinajn karakterizaĵojn de profunda ekologio. Unue, ĉar profundaj ekologiistoj opinias, ke mediaj movadoj devas transiri de antropocentra al ekocentra aliro, ili ne rekonas la du plej fundamentajn mediajn krizojn, kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ: 1) trokonsumado en la tutmonda nordo kaj 2) kreskanta militizado.
Vidu ankaŭ
Gaja hipotezo
Naturprotektismo
Dezertiĝado
Formortintaj bestoj
Klimata ŝanĝo
Daŭripova disvolviĝo
Villers-Farlay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Éva Novák
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák Éva estis hungara-belga naĝisto, dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono, okulkuracisto. Ŝia fratino estis Ilona Novák. naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  (laŭ alia informo la mortomonato estas julio) en Bruselo.
Sporta kariero
inter 1942-1954 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 15-foje (1944-1953), dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1947-1953. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun bronza, du arĝentaj kaj ora medaloj, krome ŝi naĝis individue aŭ teame mondrekordojn inter 1950-1952. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1958.
Vitreux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Villeneuve-d'Aval
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Johann August von Hellfeld
Johann August von HELLFELD (naskiĝinta la en Gotao, mortinta la  en Jena) estis germana advokato kaj jurscienculo.
Vivo
La prapatroj de Hellfeld originas el Vestfalio kie ili estis nobeloj kaj konatiĝis ankaŭ sub la nomoj Helleveld aŭ Hellefeld. La praidoj perforitis forlasi la hejman regionon. Iu teologo nome Nicolaus Hellfeld iris en la 16-a jarcento en la teritorion gotaan kie li deĵoris paroĥestrece en Nesstal-Hausen, Laucha kaj Siebleben (Gotha). Ties idoj plenumis diversajn ekleziajn kaj sekularajn publikajn taskojn en la Duklando Saksio-Gotao sed ĉiuj sen pretendo nobeliĝi. De tiaj rondoj devenis la patro de Hellfeld, advokato de la duko de Saksio-Gotao-Altenburg. En 1754 li transprenis la edukadon kaj kuratorecon de la posta kanceliero August Friedrich Karl von Ziegesar.
Hellfeld ĝuis la privilegion havi privatajn edukistojn kiuj preparis lin sufiĉe bone por sukcesi ĉe Ernestinum. En 1734 li ekstudentis ĉe la Universitato de Jena pri jursciencoj. Tiam necedsis antaŭtrapasigo de filozofia bazstudon kie li renkontis la profesorojn Heinrich Köhler, Georg Ludwig Herzog kaj Christian Gottlieb Buder. Poste Hellfeld okupiĝis nur pri juraj aferoj. Li do ĉeestis prelegojn ekz. de Johann Caspar Heimburg, Johann Georg Estor, Burkhard Gotthelf Struve kaj Johann Rudolph Engau.
Poste lia patro venigis lin reen al Gotao kie li mallongan tempon aktivis kiel advokato. Pro nekontentiĝso li reiris al Jena kiel li doktoriĝis en majro 1739. Poste li faris prelegojn en Jena, iĝis en 1745 adovkato ĉe la Kortega tribunalo de Jena kaj en al 23.3.1748 orda profesoro - kaj en marto 1749 asesoro ĉe la laika juĝistaro. Karierfarante li transprenis en majo 1753 ordan profesorecon pri Institutiones Iustiniani kaj en 1755 pri Digesta kaj kortegkonsilisto saksia-gotaa. En 1756 li aĝe estris la laikan juĝistaron kaj profesories ekde 1759 pri Kodo de Justiniano kaj Novellae. Li iĝis aĝprezideanto de la fakultato pri jurscienco kaj en 1763 sekreta registarkonsilisto de la dukujoj Saksio-Vajmaro-Eisenach kaj Saksio-Gotao-Altenburg.
Hellfeld membris ĉe Teutsche Gesellschaft en Jena kaj post konfirmiĝo de la nobeleco en 1764 li iĝis heredulo de Pösen kaj Jägersdorf. Krome li partoprenis organizajn taksojn de la altlernejo de Jena. Plurfoje li estis dekano de sia propra fakultato kaj dum la someraj semestroj 1755 kaj 1761 eĉ rektoro.