cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pierrefontaine-lès-Blamont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
66652 Borasisi
66652 Borasisi estas granda hela duopa transneptuna objekto malkovrita la de la usonaj geastronomoj C. A. Trujillo, J. X. Luu kaj David C. Jewitt elde unu el la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Ĝi estas de la klaso de la kubevanoj: "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono, kiuj havas feblajn orbitajn discentrecon kaj klinecon, kaj kiuj ne estas en simpla orbita resonanco kun aliaj grandaj planedoj (kvankam ĝi estas proksima de la resonanco 4:7 kun Neptuno).
Nomoj
La paro estis nomita la.
Duopa sistemo
66652 Borasisi estas duopa transneptuna objekto, kies ambaŭ komponanatoj havas proksimume saman grandon: 126 ± 51 km kaj 103 ± 42 km. La dua komponanto estis malkovrita la de Keith S. Noll, Denise C. Stephens William M. Grundy kaj aliaj, uzinte observojn per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita en la
Belga Esperantisto
Belga Esperantisto estis la organo de Belga Ligo Esperantista, fondita en 1908, kiel posteulo de Belga Sonorilo, kiu idistiĝis; formato 24x16 cm. Redaktis ĝin: Léon Champy, Van Laere, Amatus van der Biest-Andelhof, Oscar Van Schoor, Frans Schoofs.
66652 Borasisi
Duopa sistemo
Tiu satelito, havas diametron de ĉirkaŭ 103 km, orbitan de 4528 ± 12 km kaj  de 46,2888 ± 0,0018 tagoj (1110,9312 ± 0,0432 horoj). Ĝia orbita klineco estas 54.31° ± 0.03 kaj ĝi havas grandan discentrecon: 0.4700 ± 0.0018. La rotacia periodo de la satelito estas ankoraŭ nekonata.
Belga Esperantisto
Inter Aŭgusto 1914 kaj Decembro 1920 ĝi estis interrompita kaŭze de la unua mondmilito. Same inter Februaro 1940 kaj Novembro 1945 pro la dua mondmilito.
66652 Borasisi
Duopa sistemo
La orbitaj ecoj de la paro Borasisi-Pabu permesis kalkuli ties kombinatan mason  : 3,43x10¹⁸ ± 2,7x10¹⁶ kg kaj taksi ties denson: 2,75 ± 1,9 g/cm3.
Belga Esperantisto
Ĝi aperis ĝis 1961, kiam Belga Ligo Esperantista praktike ĉesis ekzisti favore al Belga Esperanto-Federacio kaj kiam fondiĝis la revuo Sonorilo, kiun oni povas konsideri posteulo de Belga Esperantisto.
Claudius Vincent Richard
Claudius Vincent Richard estis franca esperantisto, loĝanta en Maroko, ĥemia inĝeniero. Li lernis Esperanton en 1898. En 1905 paroladoj en „Cercle Communiste“ en Genève (Svisujo) pri Esperanto. Samtempe kunlaboris kun Philippe Berthelot ĉe la gazeto, „Esperanto“, poste oficiala organo de UEA. En 1906 fondis kun Evstifeieff, Berthelot, Louis, Fernand Blangarin ktp. la gazeton „Int. Socia Revuo“. Delegato de UEA de ĝia fondo, 1908. Ekpropagandis en Tanger (Maroko) en 1912. Kursoj tie en 1912, 1923, 1925 kun int. aŭdantaro.
Lago Santo Parmense
Lago Santo Parmense (itale "Sankta Lago de Parmo") estas la plej granda glaci-epoka lago de provinco Parma kaj regiono Emilio-Romanjo. La aldono parmense servas por distingi ĝin de alia Lago Santo en provinco Modena.
Ĝi situas en la okcidenta parto de la nacia parko Toskana-Emilia Apenino; sude de ĝi troviĝas monto Marmagna kaj la kresto de Apenino. La lago ne estas atingebla per aŭto, sed per seĝtelfero de vilaĝo Lagdei.
Ĵokeo
Ĵokeo estas homo kiu rajdas kaj gvidas ĉevalon dum ĉevalvetkuro. Tiuj estas konsiderataj atletoj. Oni uzas la terminon ankaŭ por la rajdantoj de kameloj por konkurencoj.
Anna Marie Tilschová
Anna Maria TILSCHOVÁ (naskiĝis la 11-an de novembro 1873 en Praha - mortis la 18-an de junio 1957 en Dobříš) estis ĉeĥa verkistino.
NGC 450
NGC 450 (aliaj indikoj — PGC 4540, UGC 806, IRAS01129-0107, MCG 0-4-62, UM 311, ZWG 385.52, KCPG 27A) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Baĥĉisarajo
Baĥĉisarajo estas urbo en Krimeo, administra centro de la Baĥĉisaraja distrikto, ĉefurbo de la iama Krimea Ĥanlando, grava turisma centro. La nomo de la urbo venas el la krime-tatara lingvo kaj signifas "palaco en ĝardeno" aŭ "palaco-ĝardeno". La urbo situas sur la deklivoj de la interna montoĉeno de la Krimea montaro, en arbar-stepa parto de Krimeo, en la valo de la rivero Ĉuruksu.
Historio
La unuaj spuroj de la homa aktivado sur la teritorio de Baĥĉisarajo rilatas jam al mezolitiko. La unua granda loĝloko aperas dum frua mezepoko sub la nomo Eski-Jurt. Tamen, kiel la daton de la apero de la urbo oni kutimas konsideri la jaron 1502, kiam la krimea ĥano Mengli I Geraj konstruigis ĉi tie novan ĉefurbon de la Krimea Ĥanlando.
Dum kelkaj jarcentoj la urbo estis kultura centro de krime-tatara kulturo, tamen en la urbo loĝis ankaŭ reprezentantoj de aliaj nacioj (plej multis grekoj). En la mezo de la 19a jarcento la urbo havis ĉirkaŭ 2000 domojn. En la jaro 1736 la urbo estis plene forbruligita fare de la rusuja armeo. La konstruaĵo de la ĥana palaco, kiu konserviĝis ĝis hodiaŭ, estis rekonstruita dum restaŭrado de la urbo en la 1740-1750j jaroj.
Post anekso de Krimeo fare de la Rusia Imperio la urbo perdis sian administran signifon, tamen ĝi daŭre estis la centro de krime-tatara kultura vivo. Ĝis la perforta ekzilo de krime-tataroj (kiu okazis la 18an de majo 1944) Baĥĉisarajo estis unu el 3 urboj de Krimeo (kune kun Belogorsko kaj Aluŝto), en kiuj la krime-tatara loĝantaro estis pli granda, ol la alinacia loĝantaro.
Ekonomio
En Baĥĉisarajo estas kelkaj negrandaj uzinoj, inter ili: esenc-ekstrakta fabriko, suk-produkta fabriko, vinfarejo, kelkaj konstru-uzinoj.
En la urbo estas fervoja stacidomo, aŭtobusa stacio.
Vidindaĵoj
La ĉefa vidindaĵo estas la tiel nomata Ĥansaraj - la palaco de la krimeaj ĥanoj. En la palaco funkcias historia kaj region-studa muzeoj. La fama "Fontano de larmoj", kiu troviĝas en la palaco, estas vaste konata dank' al la poemo de A. Puŝkino "Baĥĉisaraja fontano" (1822).
Apud la urbo situas popuparaj kaverna Svjato-Uspenskij monaĥejo kaj mezepoka kaverna urbo-fortreso Ĉufut-Kaleo.
Metropola Muzeo de Arto
La Metropola Muzeo de Arto (Metropolitan Museum of Art, familiare konata kiel La Met) estas la plej granda muzeo pri arto en Usono. Pro la 7.06 milionoj vizitantoj en ĝiaj tri ejoj en 2016, vizitata arta muzeo en la mondo, kaj la kvina de ia ajn muzeo. Ĝi havas konstantan kolekton enhavanta pli ol du milionoj da artaĵoj, dividita en deksep oficialajn sekciojn. La ĉefkonstruaĵo, situanta en la insulo Manhatano, ĉe la orienta flanko de Centra Parko, en la parto de Supra Orienta Flanko konata kiel Muzea Mejlo, estas per areo unu el la plej grandaj artgalerioj de la mondo. Ekzistas ankaŭ multe pli malgranda dua loko en Supra Manhattan, ĉe La Klostroj, kiu havas mezepokan arton. Je la 18a de Marto, 2016 la muzeo malfermigis plian spacon, la Met Breuer en Madison-avenuo en la Supra Orienta Flanko; ĝi pligrandigas la kolekton de moderna arto.
Reprezentitaj en la konstanta kolekto estas artaĵoj de la grek-romia antikvo kaj antikva Egiptio, pentraĵoj kaj skulptaĵoj de preskaŭ ĉiuj eŭropaj majstroj, kaj ampleksa kolekto de usona kaj moderna arto. Ĝi ankaŭ konservas ampleksajn posedaĵojn de Azio, Oceanio, Bizancio, kaj Islama arto. La muzeo ankaŭ estas hejmo por enciklopediecaj kolektoj de muzikaj instrumentoj, kostumoj kaj akcesoraĵoj, kaj antikvaj armiloj kaj kirasoj de ĉirkaŭ la mondo. Kelkaj kolektoj, alternante sin de la unua jarcento en Romo al moderna usona dizajno, estas konstante instalitaj en la galerioj de La Met.
La Metropolita Muzeo de Arto estis fondita en 1870 fare de grupo da usonanoj. La fondintoj inkludis komercistojn kaj financistojn, same kiel gvidajn artistojn kaj pensulojn, kiuj volis malfermi muzeon por alporti artan edukon al la usonanoj. Ĝi malfermiĝis la 20-an de februaro 1872, kaj estis originale situanta ĉe 681 Kvina Avenuo, kaj en 1880 translokigita al nova, la nuna sidejo. La konstruaĵo troviĝas en registro de la Naciaj Historiaj Lokoj.
Riĉaj kolektoj de pentrarto ampleksas verkojn de la plej famaj mondaj kreintoj. La 17-jarcenta nederlanda arto estas prezentata de la verkoj de: Frans Hals, Rembrandt kaj Johannes Vermeer.
La italan pentrarton famigas la bildoj de Giotto, Sandro Botticelli, Rafaelo, Paolo Veronese.
La muzeo posedas ankaŭ grandan kolekton de la 19-jarcenta franca pentrarto, interalie la verkojn de: Jean-Baptiste Camille Corot, Gustave Courbet, Paul Cézanne, Edouard Manet, Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Paul Gauguin, Vincent van Gogh, Georges Seurat.
Kataluna Esperanto-Junularo
Kataluna Esperanto-Junularo (katalune: Joventut Catalana d'Esperanto) estas la junulara Esperanto-organizo en Katalunio. Neformale fondita fine de la 1970-aj jaroj, ĝi formale ekfunkciis en 1985 kiel sekcio de Kataluna Esperanto-Asocio kaj ekeldonis la "revujon" Kata Luno. En 1988 ĝi fariĝis Landa Sekcio de TEJO. Inter 1990 kaj 1993 ĝi publikigis la revuon Freqüències (Revista de llengües i pobles) en la kataluna.
Post vigla aktivado ĝis la komenco de la 1990-aj jaroj, ĝi stagnis ĝis ĉirkaŭ la jaro 2000, kiam nova estraro estis elektita kaj kelkaj klopodoj revigligi la asocion kaj eldoni novan revuon estis organizitaj. En tiu senso kelkaj renkontiĝoj estis organizitaj, interalie kun la kunlaboro de trinkejo Badlands en Barcelono. Poste, ekde 2005, nova generacio de aktivuloj el Katalunio kaj Valencilando relanĉis la organizon, organitzante interalie pliajn kaj tre sukcesajn renkontiĝojn.
Nuna estraro
Ekde oktobro 2022: 2019-2022: Antoni Gimeno, Jordi Calafí, Òscar Hernández, Maria Sánchez i Jesús García
G-bazo
Kiel kolektivo g-bazo (pli esperanta formo bazego) sin komprenis ekde 1984 kelkaj junaj nigrulaj muzikistoj loĝantaj en Novjorko, kies muzikon oni rigardas kiel ĵazo (Steve Coleman, Greg Osby, Cassandra Wilson, Robin Eubanks, Graham Haynes, James Weidman k.a.). Ili interkomunikis, muzikis kune kaj kaj havis kelkajn bazajn komprenojn, kiuj ili nomis koncepto „M-Base“.
Post kiam ilia muzikotrafis sur pli grandan atenton, ĵazrecenzistoj ekprenis la terminon„M-Base“, por nomi kaj stile kategoriigi ĉi tiun muzikon, kio tamen kontraŭis la komprenon de la muzikistoj. Ili ja ne alstrebis unuecan stilon, sed trovis konformecon en la baza orientiĝo, kiu donis al la partoprenantaj muzikistoj liberecon por respektive apartaj muzikaj vojoj. Aro da sonregistraĵoj el la tempo de 1985 ĝis meze de la 1990-aj jaroj tamen vere montras klarajn stilajn similecojn, tiel ke la nomo „M-Base“ – manke de pli taŭga – restis en uzo malgraŭ la protesto de la muzikistoj.
La g-baza koncepto
La termino „M-Base“ devenas de Steve Coleman kaj estas unuaflanke mallongigo por „Macro Base“ (bazego) Samtempe la literoj de la angla vorto „base“ estas mallongigo por „Basic Array of Structured Extemporizations” (baza aranĝo de strukturitaj improvizadoj). Ĉi tiu koncepto celis vaste komprenatan komunan muzikan lingvon, per kiu eblas kreive esprimi proprajn aktualajn spertojn kaj en kiu kaj improvizado kaj ankaŭ improvizado estas esencaj.
Elementoj de ĉi tiu orientiĝo estas:
Per tio la koncepto g-bazo montras do en direkton, kiu pensigas ekzemple pri la kreopova energio je la ekesto de „bibopo“, pri la malstrikta kolektivo de la partoprenantaj muzikistoj kaj ankaŭ pri la maniero de la tiam antaŭenpuŝataj muzikaj esprimformoj. Al ĉi tiu koncepto do ne konformas rigidiĝinta daŭrigo de la bibopstilo, senstruktura „libere improvizata muziko“, muziko, en kiu improvizado ne aŭ eĉ tute ne rolas aŭ por kies formado komercaj kaŭzoj estas decidaj.
La muzikstilo nomata g-bazo
Greg Osby kaj ankaŭ saksofonisto Courtney Pine nomis Gerion Thomas kiel plej alte estimatan tenorsaksofoniston de la 1990-aj jaroj. Pri Osby diris pianisto Andrew Hill: „Li havas nekredeblan sencon por ritmo kaj harmonia ekzakteco kaj elektas la ĝustajn notojn per precizeco, kiu por homoj de liaj teknikaj povoj estas malkutima.“ Klarnetisto kaj komponisto Don Byron nomis Stivon Coleman eĉ „esceptopersoneco de la usona muzikhistorio“.
Krom Coleman, Osby kaj Thomas aliaj muzikistoj kontribuis al la graveco kaj varieco de la g-baza medio, kiu restis plurflanke malferma.
Karakterizo
Laŭ la g-baza koncepto Coleman, Osby kaj Thomas baziĝis interalie sur la aktuala, nigrul-usona ritmomodela muziko (funko ktp.) – kompareble kun Charlie Parker kaj John Coltrane, kies muziko baziĝis en bluso kaj ritmenbluso iliatempaj. Simile al Parker kaj Coltrane ili kreskigis la defion por improvizado, strukturante siajn muzikojn komplike, kaj tion precipe ankaŭ je ritma rilato. Ĉefe Steve Coleman kreis – laŭ Ekkehard Jost - „cirkulajn kaj altgrade komplikajn, plurritmajn ritmomodelojn, kiuj tamen konservis al si malgraŭ sia interna komplikeco kaj malsimetrio nepre la danceblan karakteron de popularaj funkritmoj“ ). Resume Jost tekstis pri la muziko de Coleman proksimume 1990: „Entute rigardate tio ĉi estas tre inteligenta kaj je tio klare nigrula muziko; muziko, kiu estas ŝika kiel neniu plu jam longe antaŭe kaj kiu prilaboras variajn stilajn spertojn, sen fordoni sian nigrulusonan identecon.“ La elstaraj muzikistoj de al g-baza movado je tio ludas „urbegajn ritmomodelojn“ per teknika brileco, kiun kelkaj priĵazaj verkistoj priskribis kiel „preskaŭ timiga“.
Jaakko Ryhänen
Jaakko RYHÄNEN (naskiĝinta 2-a de decembro 1946 en Tampereo) estas finna operkantisto. Li estis ligita al solistogrupo de Nacia Opero de Finnlando en 1975. Jam ekde 1973 Ryhänen performis en apartaj roloj. Lia internacia kariero komencis en 1983 en Nov-Jorko. Poste li performis kiel koncerto- kaj oratoriosolisto kaj kantis multaj noteblajn basrolojn. Li vizitis ĉiujn plej notindajn operdomojn. En 2012 li rakontis, ke li ĉesas la karieron pro sanecaj kialoj. Tamen en 2013 Ryhänen komencis daŭrigi la karieron principe kiel koncerta kantisto kaj kantopedagogo. Li estas en geedzeco kaj havas unun filinon. Ryhänen loĝas en Tampereo. Jaakko Ryhänen kantis ankaŭ religiajn kantojn kaj kristnaskokantojn. Li estas farinta vere multe kunlaboron kun Seppo Hovi.
G-bazo
La plua evoluo
La celoj de la g-baza koncepto estis nur limigite akordigeblaj kun la postuloj de la muzikmerkato. Por multaj el la originaj partoprenantoj la gg-baza inciato estis saltotabulo, kio havigis al ili laboron en pli konvenciaj formoj de la muziknegoco. - la bluseca kaj popolmuzikeca muziko de Cassandra Wilson estis plej bone taŭga por adaptado al la gusto de pli granda publiko sen grava perdo de muzika kvalito. Ŝi havas ekde 1993 kontrakton kun la relative granda diskeldonejo „Blue Note Records“. – Du diskoj de de Gary Thomas eĉ ricevis distingojn de la revuo Down Beat, sed la intereso pri lia pli malserena, ofte kolera, finfine ankaŭ elegia muziko limiĝas je malgranda aŭskultantaro. En 1997 li fariĝis estro de la ĵazedukado ĉe la Instituto Peabody en Baltimore, ekde tiam li ne plu publikigis sondiskon. – Greg Osby havas ekde 1990 kontrakton kun „Blue Note“ kaj trovis propran vojon inter pli intensa rilato al tradicio kaj konservado de sia muzika postulemo. - Steve Coleman multrilate pluevoluigis senkompromise sian muzikon laŭ la senco de la g-baza koncepto. Li publikigis siajn sondiskojn per la eta franca firmao „Label Bleu“, post kiam finiĝis lia kontrakto kun la granda diskeldonejo BMG fine de la 1990-aj jaroj. Rilate al sia renomo kaj influo en muzikistaj rondoj lia muziko trovas nur malmultan publikan intereson (pli en Francujo, en germanlingvaj landoj preskaŭ ne).
La influo de la konceptoj de la g-baza muzikistaro – precipe de Steve Colemans – estas aŭdebla en la muzikoj de Stefon Harris kaj Steve Williamson, parte ankaŭ en tiu de Ravi Coltrane kaj de la bando Dapp Theorie ĉirkaŭ Andy Milne same kiel parte ankaŭ en ĵazrepo kaj -hiphopo.
La Croix-Rousse
La Ruĝema Kruco (La Croix-Rousse) estas kvartalo de la franca urbo Liono. Ĝi troviĝas sur la la norda monteto de la centro. Ĝi similas vilaĝon en la urbo, kaj en la pasinteco ĝi vere estis aparta vilaĝo, tiu de la silklaboristoj, antaŭ ol esti integrita en la urbo en 1852.
La sola dentorada metroo de la mondo ligas la kvartalon al la cetero de Liono.
Esperanto
Ĉe la deklivo de la Ruĝema Kruco troviĝas multlingva kafejo nomata KoToPo estrata de esperantisto.
Ŝaŭmigilo
Ŝaŭmigilo (aŭ kirlilo ) estas kuirilo. Per ĝi oni povas kirli aŭ ŝaŭmigi ovoblankon aŭ miksaĵon el likvaĵo kaj pulvoro. Ekzistas ankaŭ elektraj ŝaŭmigiloj.
Stanisław Hozjusz
Stanisław HOZJUSZ, literumita ankaŭ Stanislaus Hosius (5-a de majo 1504 – 5-a de aŭgusto 1579) estis pola romkatolika kardinalo. Ekde 1551 li estis princepiskopo de Varmio en Reĝa Prusio kaj ekde 1558 li servis kiel papa delegito en la Imperia Kortego de la Sankta Romia Imperiestro en Vieno, Aŭstrio. Ekde 1566 li estis ankaŭ papa delegito en Pollando.
Mar-andaj montarbaroj
Tiu ekoregiono situas en la biodiverseco-riĉaĵejo Tropikaj Andoj laŭ la organizaĵo Naturprotekto Internacie.
Stanisław Hozjusz
Li estis deklarita Servisto de Dio, kio estas komenco de la kanona proceso por beatulproklamo.
Hosius sentis simpatiojn por Jezuitoj kaj aktive opoziciis al la Protestanta Reformacio. Hosius kaj lia posteulo Marcin Kromer estis la du episkopoj plej gravaj por la reteno de la regiono Varmio katolika, dum la najbara Duklando Prusujo iĝis protestanta. Li partoprenis en la Koncilio de Trento.
Mar-andaj montarbaroj
Priskribo
La montarbaroj konsistas el dek unu enklavoj kiuj troviĝas inter altitudoj de 600 kaj 2 675 metroj en la venezuela ĉemara montaro Maraj Andoj aŭ Cordillera de la Costa. La tropikaj humidaj arbaroj kovras areon de 14 300 kvadrataj kilometroj. La venezuelaj Maraj Andoj, kiuj estas fakte du paralelaj ĉenoj, iras orienten kaj okcidenten tra tuta pli norda Venezuelo, apartigante Orinoko-Basenon en la sudo de Kariba Maro en la nordo. La montaro konsistas el okcidentaj kaj orientaj sekcioj. Maraj Andoj estas nordorienta etendaĵo de Andoj, apartigita de Cordillera de Mérida en la sudokcidento per Jarakuj-Depresio. Tiuj arbarinsuloj estas ĉirkaŭitaj ĉe pli malaltaj altitudoj de la sekaj mar-andaj kserofitaroj, kaj estas apartigitaj kaj de la humidaj arbaroj de Andoj kaj de Amazonio per sekaj arbustaroj kaj per la vastaj Llanos-herbejoj de Orinoko-Baseno.
Flaŭro
La ekoregiono estas hejmo al tri ĉefaj plantokomunumoj, ĉiamverdaj transirarbaroj, ĉiamverdaj montaraj nubarbaroj, kaj alt-montara kriplarbaro, kiu estas determinita per la altitudo kaj la malkovro.
La Ĉiamverdaj transirarbaroj ampleksas la altitudojn inter 600-900 metroj ĝis 1000 metroj. Ili restas super la pli sekaj pli malaltaj montaraj duondeciduaj arbaroj de la Mar-andaj kserofitaroj. La transirarbaroj havas fermitan kanopeon kiu konsistas el Trophis racemosa, Ficus macbridei, Tetragastris caracasanan, Zantoxilum ocumarense, Banara nitida, ktp. La giganta endemia arbo Gyranthera caribensis, kiuj povas atingi altecon ĝis 60 metrojn, konstituas malgrandajn elstarantajn arbarerojn kiuj plialtiĝas super la arbarokanopeo. La subarbaraĵo estas kunmetita de lignecaj arbedoj, filikoj, kaj grandaj herboj kiel Heliconia bihai, Heliconia revolutan, kaj Dieffenbachia seguine.
La Ĉiamverdaj montaraj nubarbaroj troviĝas je altitudoj inter 1000 ĝis 2000-2400 metroj, kaj estas la plej specioriĉa plantokomunumo en la ekoregiono. La arbaroj havas fermitan kanopeon kun altecoj inter 15 kaj 20 metroj. Arekacoj estas komunaj kaj en la arbopintaro kaj en la subarbaraĵo, kreskante kiel izolaj arboj aŭ en arbareroj, depende de la specio. La arbaroj subtenas densan subarbaraĵon de arbedoj, herboj, kaj filikoj, kaj la arboj estas girlandornamitaj kun abundaj epifitoj (filikoj, orkidacoj, bromeliacoj, erikoj kaj gesnerioj).
La Supraj montaraj kriplarbaroj kaj arbustaroj situas super 2000-2400 metroj. Ili konsistas el malaltaj muskokovritaj arbaroj de nanaj arboj, kaj entenas Clusia multiflora, Weinmannia sp., kaj Prumnopitys harmsiana, same kiel malfermajn savanojn superregatajn de Libanothamnus neriifolius.
33703 Anthonyhill
33703 Anthonyhill estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Anthony Glenn Hill, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo ; pro lia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Churchill Junior High de Sallaga Urbo (Utaho).
19161 Sakawa
19161 Sakawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Sakaŭa en gubernio Koĉi, kun 20 000 loĝantoj, konata pro fama brando de sakeo. De tie estas muntenombraj notitaj politikuloj, scienculoj kaj muzikistoj ; inklude Masamitsu Yamasaki, kiu sendepende malkovris la kometon 27P/Crommelin en 1928.
Reagoforto
Reagoforto (aŭ repuŝo) estas forto kiu movas iun objekton en la direkton malan al la direkto, en kiun alia maso moviĝis de tiu objekto. Ĝi estas la forto, kiu malantaŭenigas pafilon dum pafado, kaj kiu ebligas la pelon ĉe reagaviadilo kaj raketo. La reagoforto estas samgranda kiel la forto kiu akcelas la demoviĝantan mason.
Gemologio
Gemologio estas scienco, parto de geologio, pri valoraj ŝtonoj aŭ gemoj. Ĝia tasko estas distingi naturajn valorajn ŝtonojn de sintetikaj kaj imitaĵoj. Oni uzas interalie rentgenan, kristaloptikan, fotometrian, mikroskopan kaj spektran analizojn.
Spyta
Estas ĉi tie lokigita areo de cinologoj, kie okazas ekz. someraj ekzercejoj.
Spyta estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,54 km².
Meno (mitologio)
Laŭ la helena mitologio, Meno (el la greka Μηνη, «monato») estis epiteto de la luna diino Seleno, kiam oni kultadis ŝin kiel regantino de la monatoj kaj la temp-kalkulado.
La grekaj monatoj komenciĝis per nov-luno kaj estis dividitaj en tri dektagaj periodoj (luno kreskanta, plena kaj malkreskanta), do ĉiuj festoj kaj (mal)favoraj tagoj dependis je ĝi. Pro tio, Seleno (laŭ la kromnomo Meno) prezidis kaj regulis la temp-kalkuladon kaj la dividon de la zodiako.
La grekoj kalkulis ĉiun etapon de gravedo kaj naturaj periodoj laŭ la fazoj de la Luno. Pro tio, el ŝia nomo devenas la vorto «menstruo», ĉar «mensa» estis la nomo de ĉiu spaco inter la diversaj cikloj de la Luno, kaj la romia diino kiu regulis menstruadon nomiĝis Mena aŭ Dea Mena. Meno ankaŭ aperis en la mitaro kiel protektantino de naskantaj virinoj, ofte laŭ la epiteto Ilitia Seleno, kiu idintigus ŝin al duo-ranga diino Ilitio. Ŝi kapablis rapidigi kaj faciligi naskadon, kaj pro tio la grekaj virinoj ofte alvokis ŝin dum tiu danĝera okazo. Fakte, la tradicio pri ke plen-luno helpas naskadon supervivis ĝis nuntempe. Tiun nuancon heredis la anstataŭlinoj de Meno en romia mitologio: Juno Lucina (Lucina, kiel Seleno, signifis brileco) kaj Diano Omnivaga (vaganta, epiteto malsama ol tiu, pri ŝia ĉasista flanko).
Dum la romia kultado, Seleno-Meno (Luno) havis templon dediĉitan al si en la Aventino. Oni starigis ĝin dum la 6-a jarcento a.K., sed la Granda fajrego en Romo detruis ĝin dum la regado de Nerono. Troviĝis plia templo, dediĉita al Luna Noctiluca (Luno kiu brilas dumnokte) en la Palatino. Oni okazigis religian festivalon honore al Luno ĉiun 31-an an de marto, 24-an de aŭgusto kaj 29-an de aŭgusto. Laŭ Ovidio, Meno-Seleno mastris la monatojn, kaj fermis tiun martan per sia festo sur la Aventina monteto.
Meno-Seleno enamiĝis al paŝtisto aŭ/kaj reĝo de Eliso, Endimiono, kaj petis al Zeŭso ke li restu por ĉiam dormanta por tiel karesi lin senfine. El tiu tenera rilato naskiĝis la kvindek Menoj, diinoj kiuj reprezentis la kvindek monatojn en kiu oni dividis ĉiun olimpiadon (la kvarjara tempo inter ĉiu Olimpia ludo, baza mezurunuo por tempo en la klasika epoko).
Étretat
Étretat estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Étretatais.
La Roche-sur-Yon (stacidomo)
La Roche-sur-Yon estas franca stacidomo sur linioj Nantes-Orléans - kaj  - La Roche-sur-Yon, situanta en komunumo La Roche-sur-Yon, departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
NGC 451
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Roche-sur-Yon (stacidomo)
Ĝi estis malfermita en 1866, kun la nomo Napoléon-Vendée, fare de "Compagnie des chemins de fer de la Vendée". Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV, Intercités kaj Luarlandoj.
60-a Germana Esperanto-Kongreso
La 60-a Germana Esperanto-Kongreso okazis en Monastero (Vestfalio) en la pentekosta semajnfino de la 27-a ĝis la 31-a de majo 1982. Temis pri la unua nacia Esperanto-kongreso en la urbo (en 2011 sekvis dua, komuna kongreso de la nederlanda kaj germana Esperanto-movadoj). Tradicie la naciaj Esperanto-kongresoj en Germanio laŭeble okazas en la pentekosta semajnfino, ĉar la simboleco de la kristana evento, en kiu surprize fremdaj malsamlingvanoj subite interkompreniĝas, bone paralelas al la simboleco de tia interkompreniĝo de malsamnacilingvanoj en Esperanto-kongreso.
Ĉi-jare tamen aparte akcentiĝis la temo de interŝtata paco, pro ke ke post la interkonsento de la historia Vestfalia Paco en la urboj Monastero kaj Osnabruko, kiu en 1648 finis la Tridekjaran Militon, la temo estis kontinue aparte atentata en la urbo. La kongreso tial ne nur akcentis historiajn simbolojn de la Vestfalia Paco, kiel ekzemple ilustraĵo de la latina slogano "pax optima rerum" = "paco, plej bona el ĉiuj aferoj" de 1648, origine reliefa blazontabulo en la kunsideja "pacosalono" de la urbodomo, sur la kongreslibra titolpaĝo. Krome la evento ankaŭ konscie kaj inde finis la urban eventon "Paco-Semajnoj", kiun iniciatis la Germana sindikata konfederacio (DGB), la studenta konsilio (ASTA) de la monastera universitato kaj la urba ligo de junularaj asocioj, kaj kiun subtenis 67 organizaĵoj aktivantaj en la urbo, inter ili la kristana movado Pax Christi, la Liberala Junularo, Amnestio Internacia, Socialdemokrataj Virinoj kaj diversaj grupoj de eksterlandaj elmigrintoj kaj de solidaruloj kun specifaj ekster Germanio subpremataj malplimultoj. Publika diskuto de Germana Esperanto-Junularo inter esperantistaj aktivuloj kaj neesperantistaj reprezentantoj de la grandaj organizaĵoj de la "Paco-Semajnoj" vivigis tiun interkontaktiĝon.
Bulgara literaturo
Bulgara literaturo estas literaturo verkita de bulgaroj aŭ bulgarianoj, aŭ verkita en la bulgara lingvo. Efektive bulgara literaturo komenciĝis en la 18-a jarcento ĉe la historiografiaj verkoj de la pastro Paisi. En la periodo de 1840 ĝis 1875 vigliĝis la literaturo, ĉefe per verkoj revoluci-etosaj kaj kontraŭ-turkaj. Post la sendependiĝo de Bulgario (1876) la nacia literaturo restis nacieca sed perdis grandparte la revolucian spiriton. Ivan Vazov estis la unua profesia bulgara beletristo. Multaj verkistoj verkis pri kamparaj kaj vilaĝaj temoj. La poeto Penĉo Slavejkov enkondukis aliajn eŭropajn literaturojn en Bulgarion. Lia eposo Kanto de Sango (1911-13) temas pri la lukto kontraŭ la turkoj.
Post la dua mondmilito la bulgara literaturo falis sub regadon de la komunista partio kaj, precipe en la unuaj jaroj, en devigan sekvadon de sovetiaj (rusaj) modeloj en la stilo nomata "Soveta realismo".
Bulova
En la jaro 1875 Joseph Bulova, bohema enmigrinto, malfermis etan juvelistejon je la Maiden Lane en Novjorko. En 1911 Bulova komencis fabriki poŝhorloĝojn, tablo- kaj murhorloĝojn. Dum ls Unua Mondmilito oni disponigis brakhorloĝojn al la armeanoj ĉar tiuj ŝajnis pli faciluzaj. En 1928 Bulova produktis la unuan vekradion. Post 1950 Bulova disvolvis la unuan elektronikan brakhorloĝon, la Accutron.
Dum tiuj jaro NASA demanis al Bulova por apliki la Accutron teknikon ĉe la spacveturado. Pro tio tempoŝaltiloj kaj parencaj teknikoj estis uzataj dum spacveturoj de 1958 (Vanguard) ĝis inkluzive la unua surluniĝo en 1969.
Kickeshausen
Kickeshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kantemirovskaja (stacio de Moskva metroo)
Kantemirovskaja (Кантемировская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sude de Moskvo.
Orgeans-Blanchefontaine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Optika signorekono
Optika signorekono (OSR) aŭ tekstorekono aŭ optika karaktra rekono (angla, internacia mallongigo OCR laŭ Optical Character Recognition) estas nocio el la IT-areo, kiu priskribas la aŭtomatan tekstorekonon de (plej ofte presita) dokumento.
Originale ĝi estis evoluigita al aŭtomata tekstorekono de diversaj skribotipoj, kiuj estis uzataj en ĉekoj. Tiuj skribotipoj estis tiel formitaj, ke la rekoniloj povis ilin – sen grava kalkula bezono – deĉifri, dividi inter ili. Tiel la skribotipo OCR-A estas uzata por tre diversaj signoj, OCR-B por pli similaj signotipoj, kaj OCR-H por manskriboj.
La kreskantaj povumoj de la moderna komputilo kaj la pliboniĝantaj algoritmoj ebligas ankaŭ la rekonon de "normalaj" presitaj signoj ĝis la manskriboj (tiu lasta gravas ekz. ĉe leterodistribuo en la poŝto).
La moderna tekstorekono entenas la rekonon de la diversaj litertipoj kaj -grandoj kaj tiel certigas la preskaŭ plej originalfidelan reaperigon.
Proceso
La elirpunkto estas bildo (rastruma bildo), kiu estas farita el dokumento per skanilo, cifereca fotilo aŭ videokamerao. La signorekono okazas en tri ŝtupoj:
Finfine okazas kodado de la eldona aranĝo (ekz. ASCII) kiel tekstodateno, kaj aspekta aranĝo (ekz. kiel HTML aŭ PDF).
Tipoj
Legu: lingvorekono, irisrekono, ECM-komponentoj
Norda gubernio (Barejno)
La Norda gubernio (المحافظة الشمالية‎) estas unu el la kvar gubernioj de Barejno. Ĝi inkluzivas partojn de la eksaj municipoj Al Mintaqah al Gharbiyah, Al Mintaqah al Wusta, Al Mintaqah al Shamaliyah, Jidd Haffs kaj Madinat Hamad.
Setlejoj en la gubernio
En la gubernio menciindas interalie la urbo respektive loĝlokoj: kaj
Lepoglava
Lepoglava, germane Schönhaupt estas urbo en Kroatio, en departemento de Varaždin.
Situo
La urbo situas sur deklivoj, laŭ fervojo el Varaždin. Tiu urbo troviĝas 32 km-ojn. Ankoraŭ 15 komunumoj apartenas al la municipo.
Historio
Iam fortikaĵo staris tie, kiun familio Cillei malkonstruis kaj fondis abatejon. En 1542 abateja gimnazio ekfunkciis. En 1656 akademio fondiĝis, tiu estis la unua kroata universitato. Tiutempe la urbo estis grava kulturcentro. En 1854 la abatejo iĝis fifama malliberejo.
Reagaviadilo
Reagaviadilo (aŭ jetaviadilo) estas aviadilo kiu moviĝas per reagmotoro.
La unua reagaviadilo estis la Heinkel He 178, kiu unuafoje flugis en Germanio la 27-an de aŭgusto 1939. Nuntempe ĝi estas la plej kutima speco de aviadiloj, precipe de la pli grandaj.
Antal Valentiny
VALENTINY Antal (valentini) estis rumanuja hungara literaturhistoriisto, lingvisto, bibliografo naskita en Samac la 1-an de aprilo 1883 kaj mortinta en Kluĵo la 26-an de junio 1948.
Kariero
Antal Valentiny finis la mezlernejon en Kalocsa kaj Segedo, la universitaton en Koloĵvaro pri helena kaj latina lingvoj en 1909. De 1901 li estis bibliotekisto de la universitata biblioteko de Koloĵvaro, de 1920 ĉefbibliotekisto, de 1940 direktoro. Li pensiuliĝis en 1942. En jaroj 1925-1927 li publikis sian vortaron rumana-hungara kaj hungara-rumana en Kluĵo, en 1924 la morfologion de la rumana lingvo kun titolo Tüzetes román alaktan. Li eldonis kune kun György Bónis la libron de Johano Jacobinus kanceliero de Transilvanujo (Kolozsvár, 1947). En 1934 aperis en la Erdélyi Tudományos Füzetek de li la kunmetaĵo bibliografia Az erdélyi magyar irodalom bibliográfiája ĝis 1939.
Alexander Langer
Alexander Langer (1946-1995) estis ĵurnalisto, pacaktivulo, politikisto, tradukisto, kaj instruisto el Sudtirolo norda Italio.
Biografio
En 1978 Langer revenis al Sudtirolo, kie li daŭrigis sian politikan agadon. Li celis plibonigi la interkompreniĝon inter la etnaj grupoj de la provinco kaj klopodis komprenigi al siaj kuncivitanoj, ke paco, socia justeco kaj medipoluado estas problemoj kiuj tuŝas ĉiuj homoj, nedepende de ilia lingva aparteno.
3724 Annenskij
3724 Annenskij estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Ĝi estas la plej granda ano de la Gefiona familio.
Karasjok
- prononco, jen norvege, en la norda samea Kárášjohka, en la kvena Kaarasjoki - estas komunumo de Norvegio. Ĝi ekde la komenco de la jaro 2020 apartenas al tiam kreita, unuigita departemento Troms kaj Finnmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunomo estas la samnoma loĝloko, kaj komunumestro estas . La samea parlamento de Norvegio situas en Karasjok.
3724 Annenskij
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa poeto kaj tradukisto Innokentij Fjodoroviĉ Annenskij (cirile : Иннокентий Фёдорович Анненский, 1855–1909).
Alexander Langer
Biografio
Rezistema al truditaj etnaj limoj, li rifuzis dufoje deklari sian etnan apartenon dum la censoj en 1981 kaj 1991. Tio igis lin neelektebla en la komunumaj balotoj de 1995, kie li intencis kandidatiĝi kiel urbestro.
Alexander Langer faris memmortigon en Florenco la.
Alexander Langer Premio
Ek de 1997, la "Fondaĵo Alexander Langer", memore al Langer, donas jarpremion al pacaktivulo aganta en malpaca regiono.
Ĉina ĝardeno Mannheim
La ĝardeno de multaj vidaĵoj (ĉine 多景园, Duoĝingjuan) estas ĉinstila ĝardeno en la germania urbo Mannheim. En ĝi troviĝas la plej granda ĉina teejo de Eŭropo.
La ĝardeno estas parto de al Luiza Parko Mannheim kaj situas en ties sudorienta parto proksime de la rivero Neckar. La ĝardena kaj te-pavilona areo ofte servas kiel ejo por priaziaj ekspozicioj, koncertoj, prelegoj kaj ankaŭ por ĉinstilaj te-ceremonioj. Krome ĝi ankaŭ estas renkontejo por eventoj lige al la partnera urbo Zhenjiang en Ĉinio.
Laŭ la koncepta principo de "fermado kaj malfermado", la ĝardeno konsistas el ses metrojn alta enireja honora pordego, teatra scenejo, la vasta pavilona konstruaĵo kun pluraj flankaj aloj, subtegmentaj promenejoj kaj kromkonstruaĵetoj, pluraj partaj ĝardenoj, skulptaĵoj kaj superpontataj lagetoj, kaj trairebla groto en artefarita roko kun miniatura akvofalo. Observeblu la interrilato inter la plantaro kaj arkitekturo, inter suno kaj ombro, inter fiksaj ŝtonoj kaj la fluanta respektive falanta akvo. De malbonaj spiritoj protektas zigzaga ponto super lageto de 1000 kvadrataj metroj. Centro de la tereno estas du-etaĝa teejo kun fundamento de 215 kvadrataj metroj. La pagodaj tegmentoj estas tegitaj per nigraj tegoloj.
La ĝardeno konceptiĝis kunlabore kun arkitektoj kaj ĝardenistoj el la ĉina partnera urbo Zhenjiang (provinco Ĝjangsuo), de fondaĵo en Hajdelbergo kaj la orientazia instituto de la Faka Altlernejo Ludwigshafen. Dum la konstruo aktivis pli ol 30 fakuloj el Ĉinio. Ĝi malfermiĝis la 12-an de septembro 2001. La konstruo de la kompleto eblis pro privata heredaĵo de 1,77 milionoj da germanaj markoj (iom pli ol 900.000 €), kiuj estis la financa bazo de la projekto.
Sokolovac
Sokolovac, serbe Соколовац estas tre malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Kneževi Vinogradi.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Sokolovac 70 da homoj, (serboj 42 (60 %), kroatoj 18 (26 %), hungaroj 3 (4 %), kaj aliaj).
Verda Rusio - Unuiĝo de Rusiaj Verduloj
La partio Verda Rusio - Unuiĝo de Rusiaj Verduloj - ruse Зелёная Россия - Союз зелёных России - estas nacia ekologia-alternativa politika partio en Rusio. Ĝi fondiĝis dum la jaro 2004 en la urbo Korolov proksime de Moskvo. Sur eŭropa nivelo, la partio ekde la 7-a de majo 2006 estas observa membro de la transnacia Eŭropa Verda Partio.
Kromaj verdaj partioj en Rusio
Krom tiu ĉi ekzistas du pliaj rusiaj verdaj partioj: Dum la Rusia Ekologia Partio "La Verduloj" estas verda partio sen internacia ligiĝo, la partio "Verda Alternativo" estas plena membro de la Eŭropa Verda Partio.
Miguel Calmon
Miguel Calmon estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 26.475 loĝantojn en 2010.
Arthur Schopenhauer
Arthur SCHOPENHAUER (naskiĝis la  en Dancigo, mortis la  en Frankfurto ĉe Majno) estis germana filozofo. Lia ĉefverko estas Die Welt als Wille und Vorstellung (La mondo kiel volo kaj ideo).
Lia filozofio, esence elpensita kiel «elpensado ĝis la fino» de la filozofio de Kant, elĉerpas sian fonton el Platono kaj Spinoza, funkciante kiel ponto kun la orienta filozofio, speciale tiu de budhismo, taoismo kaj vedanto. En sia malfrua verko, ekde 1836, li prezentas sian filozofion en malferma polemiko kontraŭ la metafizikaj post-Kant-aj disvolvoj de liaj samtempuloj.
La lia plej konata citaĵo estas: "la homa vivo estas kiel pendolo, kiu oscilas senĉese inter enuo kaj doloro, kun momentaj intervaloj, plie iluziaj, de ĝojo kaj plezuro".
Vivo
En 1809 li komencis studi medicinon ĉe la Universitato de Göttingen sed baldaŭ turnis sin al studado de filozofio, kaj en 1811 li translokiĝis por studi filozofion ĉe la Universitato de Berlino. En 1813 li foriris al la Universitato de Jena, kie li doktoriĝis en 1813 per sia verko: "La kvarobla radiko de la principo de sufiĉa kialo".
Dum liaj studjaroj, li enprofundiĝis en la verkojn de Platono kaj Kant de la Okcidento, same kiel la Upaniŝadoj kaj la verkojn de budhismo de la Oriento. Tiuj fontoj multe influis lian verkadon kaj specife lian ĉefverkon Die Welt als Wille und Vorstellung (La mondo kiel volo kaj ideo), kiun li publikigis en 1818.
Schopenhauer neniam edziĝis, li vivis sole kun sia hundo, kaj inter li kaj lia patrino okazis fendiĝo, kiu daŭris ĝis ŝia morto. Dum lia vivo, Schopenhauer suferis de diversaj angoroj, kaj kelkaj asertas ke tio havis efikon al lia filozofia pesimismo.
En 1860 la sano de Schopenhauer plimalboniĝis, kaj li mortis tiun jaron.
Unueco kaj multeco
La deirpunkto de Schopenhauer estas la filozofio de Kant. Schopenhauer interpretis la koncepton de "aĵo kiel ĝi estas por si mem" - noumeno, en Kant kiel reala mondo kiu ekzistas malantaŭ la mondo de fenomenoj, kio estas iluzio. Laŭ Kant, la konscio trudas siajn kategoriojn al aferoj tiaj, kiaj ili estas: tempo, spaco kaj kaŭzeco; Kaj jen kiel formiĝas la mondo de ni konata - la mondo de fenomenoj.
Schopenhauer faris plian paŝon kaj asertis, ke ĉiu distingo, kiun ni konas inter du aferoj, baziĝas sur tempo, spaco aŭ kaŭzeco. Tial, la noumenon, kiu ne estas submetita al ĉi tiuj kategorioj, devas esti unu afero kaŝita malantaŭ la multeco de fenomenoj. Tiu ĉi konkludo alproksimigis Schopenhauer al certaj fluoj en hinda filozofio (frua budhismo).
La deziro
Schopenhauer atentigis centran punkton, kiun Kant preteratentis. Ni ne nur rigardas la mondon kaj organizas ĝin en nia menso, ni ankaŭ estas parto de ĝi. Ni havas "interan" konatecon kun nia korpo, kiu estas ŝlosilo por kompreni la mondon. Ni rimarkas, ke malantaŭ ĉiuj niaj movoj estas volo. Pro la unueca naturo de la mondo ni povas konkludi, ke deziro estas la esenco de ĉiuj aferoj.
La esprimo "volo" en Schopenhauer esprimas antaŭan bazan movon al konscio kaj intenco. "Schopenhauer mem prezentis sian teorion kiel interpreton de Kant: kio estis al Kant "la aĵo kiel por si mem", estas al Schopenhauer la volo.
Estetiko
Alia rifuĝo de deziro kiun Schopenhauer proponas estas arto. Laŭ lia opinio, la estetika observado rilatas al la objekto en pura maniero, liberigita de pasioj kaj praktikaj interesoj, tiel ĝi konsistigas provizoran liberigon. Schopenhauer preferis muzikon al metafora pentraĵo kaj skulptaĵo ĉar ĝi estas tute liberigita de sekulara implikiĝo. Lia teorio pri muziko havis influon sur Wagner.
Psikologio
Schopenhauer elpensis la ideon de la "senkonscio", laŭ kiu niaj ĉefaj impulsoj estas senkonsciaj pasioj kaj deziroj. Li ankaŭ estas la unua pensulo de sia tempo se temas pri verki pri sekseco. En liaj okuloj, la deziro al sekso estas fundamenta manifestiĝo de deziro. Tiuj ideoj influis Freud, sed ĉe Schopenhauer, male al Freud, la senkonscio antaŭas la konscion kaj ne estas "deponejo" por enhavo subpremita de la konscio.
Homa sufero
Schopenhauer konsentas kun la aserto de Kant pri realeco: ekzistas ekrano inter homo kaj realeco. Kaj dum tiu ekzistas ni ne scias la realon. La ekrano estas nia percepto. Aldono de Schopenhauer: ni konas ĉi tiun koncepton en la plej rekta maniero. La sperto de rekta konatiĝo kun la memo. La plej baza afero por "mi" al realeco estas ĉi tio: la deziro. La motivo, la deziro al... tio estas: la volopovo movas la universon kaj jen nia ĉefa movado. La realo funkcias kun blinda energio kaj ĝi ne konscias pri ni kaj ankaŭ ni ne konscias pri ĝi. Ĉi tiu energio pelas nin agi blinde (senkonscie). Ekzemple, la instinkto de sekso: la senkonscia energio kondukas nin al rilatoj inter ni. Ĉi tiu energio funkcias sen konsidero por homoj, rabado, konkeranto. Nia konduto estas esprimita en perforto kaj sekseco kiuj estas kune. Laŭ Schopenhauer, tiuj instinktoj ne estas apartaj kaj tial la homo esprimas multe da agresemo, parto de kiu estas esprimita en sekseco. Freud estas influita per tiu aliro. La konkludo estas, ke ni suferas estaĵojn pelitaj de pasioj, kiuj regas nin.
Tial, Schopenhauer ofertas solvojn al homa sufero:
Burĉela lamprotorno
La Burĉela lamprotorno aŭ Burĉela brilsturno (Lamprotornis australis) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj.
Ĝi estas tre simila al la proksima parenco la Mevesa lamprotorno aŭ Mevesa brilsturno (Lamprotornis mevesii), tio estas temas pri tre malhelblua birdo kun metalecaj briloj ĉefe purpuraj ĉe ŝultroj kaj bronzkoloraj aŭ eĉ violaj en suba dorso kaj pugo (sed ankaŭ diference de la parenco tre fortaj verdecaj briloj en brusto kaj flugiloj). La longa vosto kaj ankaŭ la flugilplumoj havas longajn horizontale striecajn plumojn. La vizaĝo kiel ĉe aliaj samgenranoj estas nigra, sed ne rimarkindas irisoj kiuj estas malhelaj. La nigreca beko estas pli fajna ol ĉe aliaj samgenranoj. Ankaŭ la kruroj estas nigrecaj.
Ĝi troviĝas en suda Angolo, al centra kaj orienta Namibio, orienten al sudokcidenta Zambio, nordokcidenta Zimbabvo, Bocvano, Mozambiko, kaj norda Sudafriko.
Emma Daumas
Emma DAUMAS [ema domas] (naskiĝis en Avignon), estas franca kantistino, partopreninto al "Star Academy 2"
Biografio
En 2000, ŝi partoprenas televidan programon "Graines de stars" kaj atingas 4-an rangon en la konkurso.
En aŭgusto 2002, ŝi partoprenas la 2-an eldonon de la televida programo "Star Academy". Ŝi estas eliminita en virina duon-finalo profite al Nolwenn Leroy, kiu gajnos la finalon.
En februaro 2003 aperas ŝia unua unuopa disko, Au jour le jour (tagon post tago), kiu vendiĝas en 200,000 ekzempleroj. Ŝi poste partoprenas la turneon de "Star Academy".
En decembro 2003 aperas ŝia unua albumo, Le saut de l'ange (Salto de la anĝelo) kiu estas bone akceptata de la recenzo kaj fariĝas ora albumo.
En februaro 2004 aperas ŝia tria unuopa disko, Tu seras (Ci estos) kune kun muzikvideo. Ĝi tuj fariĝas sukcesa ŝlagro kiu vendiĝas en pli ol 300,000 ekzempleroj.
Emma turneas ekde aprilo 2004 ĝis jarfino en pli ol 47 datoj tra Francio, Belgio, Svislando, Libano kaj Hinda oceano.
En julio 2004 aperas ŝia kvara unuopa disko, Figurine humaine (Figureto homa); en la franca tio samsonas kiel Figure inhumaine (Figuro nehoma).
En decembro 2004 aperas la kvina eltiraĵo de ŝia unua albumo, J'attends (Mi atendas), kiu ne renkontas la atenditan sukceson.
Post longa paŭzo, Emma aperigas sian duan albumon en februaro 2006, Effets secondaires (Flankaj efikoj) el kiu eliras en marto unua unuopa disko, Regarde nous (Rigardu nin); per tiu dua albumo, Emma iom forlasas sian "Avril Lavigne"-eskan stilon.
Michael Zeilinger
Li agis ankaŭ en la tiutempe tre aktive junulara E-Grupo de la 1960-aj jaroj en lia hejmurbo Fürth en la germana federacia lando Bavario, kie li daŭre loĝas. Li kaj liaj gefratoj (interalie Johannes Zeilinger) cetere lernis Esperanton per la kurso, kiu aperis en la siatempe ekzistanta junulara revueto "Liliput".
NGC 452
NGC 452 (aliaj indikoj — PGC 4596, UGC 820, IRAS01134+3046, MCG 5-4-10, VV 430, ZWG 502.20, KCPG 28B) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Grodzisk (Grandpollando)
Grodzisk Wielkopolski - laŭvorte Grodzisk en Grandpollando, historie ankaŭ germane Grätz - estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Grandpollando de Pollando. Ĝi estas la administra centro de samnoma komunumo kaj de la distrikto Grodzisk (Grandpollando). Fine de en la urbo vivis.
Silicio
Silicio estas kemia elemento de la perioda tabelo kun la simbolo Si kaj atomnumero 14. Trivalenta metaloido, silicio estas malpli reakcia ol sia kemia analogo karbono.
La nomo "silicio" venas de la latina vorto silex, speco de ŝtono (Siliko). Laŭ pezo, 25,7% de la terkrusto estas silicio. En la formo de silico (aŭ silicia dioksido, SiO2) aŭ de silikato, ĝi troviĝas en la krusto de la Tero kiel sablo, kvarco, kaolinito, ktp. Opaloj, ametistoj, kaj jaspoj estas formoj de kvarco. Granito, asbesto, feldspato, argilo, kaj glimo estas silikataj mineraloj. Silicio fortigas plantajn trunketojn, birdajn plumojn, kaj iujn spongojn. Silikono estas alia silicia kombinaĵo, uzata por fari oleojn, grasojn, farbojn, kaj kaŭĉukojn.
En la moderna industrio, oni uzas silicion aŭ silician kombinaĵojn por fari vitron, ŝtalon, emajlojn, ceramikaĵojn, abraziojn, kaj laserilojn. Hodiaŭ, silicio estas grava elemento en la faro de transistoroj, sunenergiaj piloj, kaj en icizita tekniko, kiel en la komputila industrio.
Ecoj
Pura kristala silicio havas grizan koloron, sed en la naturo, la elemento silicio troviĝas nur en kombinaĵoj. Silicio havas naŭ izotopojn.
En ĝia kristala formo, silicio havas metalan glaceon kaj grizan koloron. Ĝi estas frakasiĝema solidaĵo ĉe ĉambra temperaturo kiu fariĝas plasta ĉirkaŭ 900 o C. Elektre ĝi estas duonkonduktaĵo, do povas esti foje izolaĵo, foje konduktaĵo. Ĝi bone konduktas hejton kaj sonon. Kaj ĝi flosas en sia propra likvaĵo.
Kvankam silicio estas relative inerta, silicio reakcias kun oksigeno, nitrogeno, la halogenoj kaj diluaj alkaloj, sed plej multaj (neoksidigaj) acidoj ne rekte efikas. Nitrata acido estas oksidiga al silicio.