cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hostio
Hostio en kristana kunteksto estas sankta, konkrete subtila folio de sengista rondforma tritika pano, uzata ĉe kristanaj konfesioj por konfekcii la riton de la Sankta Manĝo. La celebranto benas aŭ konsekras laŭbezonajn hostiojn, kutime unu iom pli grandan por si, la aliajn por unuopa fidelulo: ĉiu ĝin manĝas por obei al la invito de Kristo kiu, dum la lasta vespermanĝo, samrite diris: “Prenu, manĝu; ĉi tio estas mia korpo (Mt 26,26)”; “Ĉi tion faru por memorigi pri mi (Lk 22,19)”. Ĉar ĉiu panformo utileblas, se mankas rondformaj panfolieroj, kaj sufiĉas por la liturgia rito, eĉ tiu akiras la signifon kaj nomon de hostio. Katolikoj, ortodoksuloj, luteranoj kaj aliaj konfesioj konsekrante la hostion intencas konfekcii sakramenton kaj adoras la ĉeeston de Kristo: reala, ne metafora, ĉeesto.
La nocio hostio impregniĝis je konceptoj originantaj el ĝia aplikado al Jesuo Kristo, kiu pro amo al la homoj senrezerve sin donas al la Patro akceptante kion la homoj faras al li: li estas la antonomazia Hostio, viktimo tute akcepta! La konsekritaj panfolieroj prenas nomon kaj teologian sencon el tiu Origina Hostio.
Krom teologiaj traktaĵoj pri la religia valoro de la rito de la konsekro de hostio, svarmis en pasintaj epokoj popolaj rakontoj pri hostio: hostio ŝtelita kaj profanata, hostio sanganta, hostio kuirita de judoj, hostio mirakla... (Vidu http://it.wikipedia.org/wiki/Eucaristia).
La vorto hostio trovas siajn antaŭajn uzon kaj sencon en la klasikaj lingvoj, kie ĝi indikis ion noblan, vivan aŭ sanktan, buĉe oferindan al la diaĵoj. La sama koncepto ofte troviĝas en la hebrea Biblio (vidu en Levidoj). En tiu lasta, krome, pri oferoj, sangaj aŭ sensangaj, la profetoj kohere substrekis la provizorecon dum en la Nova Testamento rilate la konsekron kaj manĝon de la hostio (Eŭkaristio) estas markita la definitiveco.
Aliaj signifoj de hostio: faruna folio uzata kiel ujeto por envolvi medicinajn elementojn englutotajn. Krome, hostio, en literatura lingvaĵo, etendiĝas al signifo de persono, kiu sin oferas pro nobla kaŭzo.
Gnostikaj evangelioj
Gnostikaj evangelioj estas amplekso de verkoj kiuj generiĝis en la klera intelektula medio de Aleksandrio ĉirkaŭ la 2-a jarcento, sine de tiu mistika-filozofia pensotendenco dirita gnostikismo, aparte de de kristana gnostikismo. Vidpunkte de kristana ortodoksismo, neniu el la gnostikaj evangelioj inkluziviĝis en la biblia kanono de la kristanaj eklezioj: do tiuj evangelioj estas konsiderataj apokrifaj evangelioj
La informo pri gnostikismo kaj ĝiaj tekstoj (evangelioj aŭ agoj aŭ leteroj...) restis laŭ longaj jarcentoj ligita al la citaĵoj kaj komentoj, plejparte malemaj, pri kio troviĝas abunda spuraro en kristana patristiko. La absoluta manko de dokumentoj, kiuj ne estus frazeroj reportitaj en aliaj verkoj, ofte eĉ aliigitaj, igis malfacilaj la lokigon kaj komprenon de gnostikismo. Tamen, la arkeologia malkovro, okazinta en 1945 ĉe vilaĝo Nag Hammâdi, en Alta Egiptio, de Pakomia monaĥa biblioteko de gnostikaj tekstoj, skribitaj sur papirusoj en kopta lingvo, donis novan impulson al la studoj pri tiu kultura fenomeno. Reale, komplikaj kvereloj pro rajtoj de posedo kaj akiro de la malkovritaj tekstoj, fakte, malfruigis la komencon de tiuj studoj ĝis 1956 (escepte de eta grupo de manuskriptoj, haste akiritaj de Fondaĵo Jung de Zuriko). Sekvis kroma interrompo, ĉesigita en 1962 per akordoj inter UNESKO kaj registaro de la Unuiĝinta Araba Respubliko, kaj denove en 1967, pro la araba-israela konflikto. Hodiaŭ la 13 papirusaj rulaĵoj, kiuj entute entenas 53 gnostikajn verkojn, estas katalogitaj, kaj parte transskribitaj kaj studitaj.
Elemento de kristana gnostikismo
Preskaŭ ĉiuj gnostikaj verkoj kontruiĝas ĉirkaŭ “sekreta” doktrino konfidita al kelkaj de la apostoloj kaj konservinda por la estonto, kiu konstituas la “gnozon”, nome la saviga scio.
La kreinto ne estas la Dio bona kaj plenama. Tiu ĉi, male, estas kiu volas savi la homaron de la falo provokita de la dio kreinta.
Tamiahua
Tamiahua estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tamiahua. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 151.
Gnostikaj evangelioj
Elemento de kristana gnostikismo
La serio da eonoj kaj emanaĵoj fine maldistingas la kreaĵaron el Dio kun implicita henoteismo.
Jesuo privilegias Marian Magdalenan kun kiu, foje, estas spirite edziĝinta. Preskaŭ ĉiam kristanaj gnostikuloj malŝatas la seksajn rilatojn kaj kiam Jesuo kisas surbuŝe Marian Magdalenan, tio signifas ke li al ŝi komunikas la saĝon.
Tamiahua
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23984 loĝantojn. El tiuj estis 12046 viroj kaj 11938 virinoj. La komunumo havas surfacon de 985.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 17 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 41 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Gnostikaj evangelioj
Elemento de kristana gnostikismo
La gnostikaj komunumoj akcentas asketismon kiun ĝenerale estis estimige konsiderita de la Granda Eklezio.
Tamiahua
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 27398 personoj. En la jaro 2000 temis pri 26306, do temis pri kresko / malkresko je -0.81 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 23356 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 365 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Gnostikaj evangelioj
Elemento de kristana gnostikismo
Ĝenerale la karna homeco de Kristo estas reduktita kaj kvazaŭ kaŝita avantage de lia “eoneco”.
La Triunuo ne plu estas konfida komunikaĵo de Dio sed diversmaniera kombinaĵo, en kiu la diaj personoj aperas aŭ emanataj aŭ sendependaj eonoj.
Tamiahua
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Manĝobastonetoj
Manĝobastonetoj, manĝbastonetoj, haŝioj, aŭ kvajzoj estas manĝiloj, kiujn oni uzas en orienta Azio (Ĉinio, Japanio, Koreio, Vjetnamio) kaj en partoj de Tajlando. La ilo konsistas el paro de samlongaj bastonetoj, kiujn oni uzas pinĉante aŭ "ŝovelante" la manĝaĵojn.
Tamiahua
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30151a.htm
Manĝobastonetoj
Manĝobastonetoj povas esti la solaj manĝiloj, aŭ oni povas aldoni kulerojn, kiel tio okazas en Koreio.
Historio
Tombotrovaĵoj montras, ke tiu formo de manĝiloj ekzistis en Ĉinio jam dum la dinastio Shang (1600 - 1100 a.K.) kaj estis disvastigitaj tra la tuta orienta Azio. La plej malnova trovaĵo de manĝobastonetoj estas paro el bronzo, trovita en tombo de Yin-ruinoj ĉe Houjiazhuang, Anyang, Henano, datita de ĉ. 1200 a.K.
Dum la 7-a jarcento bonzoj kaj misiistoj kunportis manĝobastonetojn el Ĉinio al Koreio kaj Japanio.
Iloj similaj al manĝobastonetoj estis elfositaj en la arkeologia ejo Megiddo en Israelo. Tiu malkovro povus montri ke jam dum la antikvo ekzistis komercaj rilatoj al Azio, aŭ ke manĝobastonetoj evoluis paralele. Manĝobastonetoj estis kutimaj iloj ankaŭ en hejmoj de la ujguroj sur la mongoliaj stepoj dum la 6-a ĝis la 8-a jarcento.
Uzi kvajzojn estas manĝa kutimo de ĉino. Kvajzoj, nome “zhu-箸”en antikveco, havas longan historion en Ĉinio. Oni jam ekuzis kvajzojn almenaŭ en Shang-dinastio (ĉ.a.K.16 jarcento/ĉ.a.K 11 jarcento).
Jam ekekzistis kvajzoj faritaj per elefanta eburo antaŭ ĉ.3100 jaroj laŭ la noto de historia libro pri tio. Reĝo Zhou de Shang-dinastio, estis tro lukseca. Mortiginte elefantojn, li prenis eburojn fari kvajzojn por lukseca montriĝo de lia reĝa spirito. Tiuj ĉi estas la unua paro da kvajzoj eburaj en noto per vortoj. Kalkulinte tion, jam 3100 jaroj, ĝuste 1100 a.K. ekestis eburaj kvajzoj. Sed de la historio, tiuj ne estis la unua paro da kvajzoj, sed nur eburaj.
Kvajzoj en Ĉinio ankoraŭ retroiras ĝis pli ol 1000 jaroj a.K. Komence tiuj estis lignaj aŭ bambuaj, sed ne eburaj. Do, de tio ke niaj prauloj vivis en praarbaro. Arbaj branĉoj falis ĉie, kaj legomoj estis kuiritaj kaj bolitaj. Oni ne povis preni manĝaĵojn rekte en el varmega kuirpoto, tiel faris tion pinĉi per branĉoj en praarbaro. Kompreneble la primitivaj kvajzoj estis longaj kaj mallongaj, dikaj kaj maldikaj, ne kiel nun regulecaj kaj normecaj. Tiel en ofta uzado, kvajzoj ekekzistiĝis laŭ tia rudimento iom post iom.
En primitiva periodo, kvajzoj ĝenerale estis faritaj de arbbranĉoj aŭ osto kaj korno de bestoj en naturo. En la fina periodo de primitiva socio, estis kvajzoj senŝeligite lignaj kaj bambuaj. En Xia-dinastio (ĉ.a.K.21 jarcento/ĉ.a.K 16 jarcento) kaj Shang-dinastio aperiĝis kvajzoj eburaj kaj jadaj. En Periodo de Printempo-Aŭtuno(a.K.770/a.K 476) kaj Militantaj Regnoj (a.K.475/a.K 221) aperiĝis antikvecaj kvajzoj feraj kaj kupraj. En Han-dinastio (a.K.206/ 220) ekaperiĝis lakitaj kvajzoj brilaj kaj belaj, arĝentaj kaj oraj kvajzoj tro delikaj kaj kostaj.
Arĝentaj kvajzoj en Tang-dinastio (618/907) estas tre fama, ĉar oraj kvajzoj estis ekskluzive uzitaj de imperiestro. Aliuloj ne rajtas uzi tiajn kvajzojn pro imperiestra uzo, sed plutokratoj ĝenerale rajtas uzi arĝentajn kvajzojn, kiuj estas tre ŝatitaj, ĉar laŭdire, oni povas elkontroli venenon per arĝentaj kvajzoj. Kiam oni enmetas ion kun veneno, la arĝentaj kvajzoj nigriĝos de arĝenta koloro.
Haŝioj
Haŝio estas unu el malmultaj vortoj kun japana etimo en Esperanto. En la PIV (eldono 2005) troviĝas la vorto haŝioj kiel sinonimo de manĝobastonetoj. Ĝi devenas el la japana vorto hashi (箸). En Japanio oni nomas haŝiojn ankaŭ otemoto (おてもと); tiun vorton oni trovas presita ofte sur la papero protektanta haŝiojn, kiujn oni kutime forĵetas post nur unu uzo.
Multaj ne-japanoj ne konas la vorton, ĉar lernolibroj de Esperanto ofte fokusas je eŭropa vivmaniero, kaj do nur mencias nomojn por Eŭropaj manĝiloj. Manĝobastoneto estas klariga vorto por tiuj kiuj ne konas la vorton haŝio. Same, al tiu kiu ne konas la vorton kulero, oni povus klarigi per manĝoŝovelilo.
Kvajzoj
Ĉina lingvo hanzio estas hieroglifo. Kiel nuna ideografiaĵo kvajzoj--筷子 evoluas kaj disvastiĝas? Kiel oni nomas tiujn kvajzoj? La ideografiaĵo kvajzoj en han-lingvo troviĝas tri prononcoj kaj ses ideografiaĵoj. Ofte skribita estas 箸 (zhù) superparto estas bambuo, subparto estas homo. Kvajzoj havas longan historion en Ĉinio, sed oni eknomis tion kvajzoj nur pli ol kelkjaroj. Estas tre interesa fenomeno, ke ĉino en sia vivo ofte aldonas alian signifon en ideo per aĵoj en propra vivo. Ekz. en geedziĝa ceremonio oni preparas al novegeedzoj jujubojn kaj kaŝtanojn. Tio signifas homofone “naskiĝi bebo kiel rapide”. Ankaŭ influis la evoluon de ‘zhu’ kvajzoj per tia fenomeno.
Aliaj vortoj
En la korea lingvo oni uzas la vorton jeotgarak (젓가락), kiu konsistas el jeo (manĝobastoneto) kaj garak (bastoneto), tamen oni ne povas uzi nur jeo por indiki manĝobastonetojn.
En la vjetnama lingvo manĝobastonetoj nomiĝas đũa (箸).
La angla vorto chopstick verŝajne devenas de la pinjina angla, kie chop chop signifis rapide.
Grandeco kaj materialo
Manĝobastonetoj estis faritaj antaŭe el bambuo, princoj kaj riĉaj komercistoj uzis ofte ankaŭ arte distranĉitajn bastonetojn el jado aŭ eburo. Hodiaŭaj haŝioj estas plejofte el ligno aŭ plasto.
Ĉinio
Ĉinaj kvajzoj estas faritaj el ligno kaj relative longaj, ĉirkaŭ 25 cm. Por ĉina kuirado oni uzas varmegajn grasojn kaj sekve sufiĉa distanco al la manĝo estas sekureca afero.
Kvajzoj ŝajne estas simplaj kaj lertecaj, sed je diversaj materialoj kaj specoj. Troviĝis pli ol 100 specoj de kvajzoj en la ĉinia historio, sed nun ofte uzitaj estas lignaj, bambuaj kaj melaminaj, kaj aliaj neofte vidiĝaj.
lign-bambuaj kvajzoj estas la plej pramitivaj, la plej popularaj kaj postlasante ĝisnunaj. Iaj famaj lignaj kvajzoj estas faritaj de purpura nanmuo, vintroverda ligno, rozligno kaj ebona ligno.
Metalaj kvajzoj, frutempe estis de bronzo, kaj oro, arĝento, kupro kaj fero, nun korodimuna ŝtalo.
Ost-eburaj kvajzoj, farite de elefantaj eburoj, ostoj de sovaĝaj bestoj, ostoj de bovoj, ostoj de kameloj, eĉ kap-ostoj de elefantoj.
La kvara speco de kvajzoj jadaj, farite de blanka marmoro, ŝafaĵa graso jado kaj smeraldo. Cixi Tajhoo (imperiestra patrino) uzis kvajzojn smeraldajn kaj smeraldajn oroborderitajn.
Kvajzoj estas alone inventitaj manĝilaroj, ankaŭ tre lertaj iloj en la mondo. Kvajzoj havas funkciojn pli ol dekkelkajn: piki, pinĉi, kirli-pintpuŝi, miksi, disŝiri kaj duigi..., krom ĉerpi per kulero.
Ie en Ĉinio estas danco “kvajzoj”, kiu estas danco por nupto kaj aliaj festoj. Dancantoj battuŝas la man-platojn, la gripojn, la ŝultrojn kaj gambojn levante kaj tremigante la ŝultrojn, ĉirkaŭturnante la pojnojn lerte kun batado sonklara, ritmo kadenca kaj emocio varma. La danco estas ŝatata de popolo, kaj estas ofte prezentata programo.
Iu reĝo Feraj Kvajzoj en Mjaŭoj nacio de Ĉinio, kies kvajzoj estis en la dorso, prenis kvajzojn kiel batalilo en danĝera momento, sed ne por manĝilo, tiel oni nomis lin Reĝo Feraj Kvajzoj. Li estis kontraŭulo de Qing-dinastio. Iufoje mandarenaj subuloj de Qing-dinastio volis mortigi lin, kiam li estis manĝante per siaj karaj kvajzoj en iu restoracio. Aŭdante sonon armilan, li tuj elprenis la kvajzojn pinĉi la sagon flugantan el ekster la fenestro, sekve li reĵetis al pafinton kaj mortigis la pafinton ekster la fenestro. Kiel bona konfuo!
Japanio
En Japanio haŝioj estas ankaŭ el ligno, sed multe pli mallongaj. Ĉar rizo estis tradicie sufiĉe altekosta en Japanio, oni ofte aldonis grajnon. Tiel la rizo estis malpli algluiĝanta kaj do estis malpli facile manĝi ĝin per bastonetoj. Japanoj manĝante tenas la bovlon ĉe la buŝo kaj longaj bastonetoj malhelpus la manĝadon.
Koreio
En Koreio manĝobastonetoj estas kutime farita el metalo kaj de meza longeco. Supon kaj rizon oni manĝas tie per kulero.
Uzo
Konsilo: komence povas esti pli facile teni la bastonetojn meze. Post iom da sperto oni pli kaj pli fine tenos ilin kaj tiel la bastonetoj havos pli grandan amplekson.
Ĉetabla etiketo
Nepre oni ne metu manĝobastonetojn vertikale en rizbovlon. Tion oni nur faras dum funebra ceremonio por memori la mortintojn.
Oni ne rajtas transdoni manĝaĵojn de bastoneto al bastoneto. Kiam oni volas preni iun el komune uzata bovlo, oni turnu la manĝobastonetojn kaj uzu la finaĵojn, kiujn oni ne tuŝis per la buŝo.
En Ĉinio kaj Japanio estas malĝentile meti la manĝobastonetojn sur la bovlon aŭ la teleron (oni metu ilin rekte sur la pleton) aŭ montri per bastonetoj al personoj.
Oni ne ludu per manĝobastonetoj ĉetable.
Faligo de bastoneto estas malbona antaŭsigno en Ĉinio.
En Ĉinio
Ĉino kutimas kunmanĝan metodon, kia manĝa maniero regulas atenton pri rilato je parenco, sango de ĉino kaj ideo de klano kaj familio. Unu paro da kvajzoj enmane estas lertuzita, simpla, ĉipa kaj tre oportuna. Kulturo de kvajzoj estas historilonga. Kvajzoj ŝajne kun facileco kaj sen mirigo havas riĉecan kulturon. Fakte, multe da landoj, kie oni uzas kvajzojn, devenis de Ĉinio. Ĉina praulo investis kvajzojn. Tio ja estas tre granda kontribuo al homara civilizacio.
Ĉino longe ŝatas homofonajn benvortojn. Kvajzoj homofonas signifon rapide naskiĝo de filo kara, ĝojo kaj gajo, kaj aliaj bona deziro. Dek paroj da kvajzoj signifas tute perfektiĝon.
Kvajzoj kvajzoj, rapide filo estas. Tio estas tre popola homofona vorto en Qing dinastio, do, kvajzoj estas para, kiu signifas ke novegeedzoj ne disiĝos ĝis morto. Alie, oni sude de la Jangzi-rivero moras ĵeti kvajzojn el fenestro dum geedziĝa ceremonio. Kiam oni aŭdas sonon de kvajzoj falintaj teren, ĉiuj elparolas: “Kvajzoj kvajzoj, bebo naskiĝu rapide”.
Ĉino havas multe da tabuoj pri kvajza uzado manĝante, ekz. ne batu bovlon aŭ kuvon. Tio ĝenerale rilatas pri almozo. Nur almozanto batetas la bovlon per kvajzoj.
En ĉiutaga vivo, ne rekte starigu kvajzojn super bovlo. Tio estas alia tabuo, ĉar oni faras tion nur por oferaĵo al mortinto.
La Vortaro
La Vortaro estas esperanta vortaro en Interreto, kreita de franco Bernard Vivier. Oni povas elŝuti ĝin al propra komputilo kaj uzi sen konekto al Interreto. Ĝi havas 26 nacilingvajn vortlistojn kaj oni povas: serĉi tradukojn de la vortoj, aldoni novajn vortojn, lerni vortojn laŭ antaŭe preparita persona listo, kaj finfine krei propran vortaron. Uzebla ankaŭ estas unika tekstotradukilo (nur .txt-formo), kiu tuj tradukas esperantlingvajn vortojn indikante per musa montrilo. La Vortaro estas partnero de la projekto Freelang kiu proponas senpage elŝuteblajn vortarojn en 130 lingvoj kun senpaga programo por uzi ilin.
Himno Nacional Argentino
Himno Nacional Argentino (esperante, Argentina Nacia Himno) estas la nacia himno de Argentino. La tekston verkis Vicente López y Planes; la muzikon komponis Blas Parera. En majo de 1813 la vortumado de la nacia himno, fakte militkanto, estis aprobita anstataŭ alia eventuala kandidatiĝo fare de Esteban de Luca, ne tiom militema.
Samcĥe-Ĝavaĥeti
Samcĥe-Javaĥeti (სამცხე-ჯავახეთი, Սամցխե-Ջավախք) estas regiono de Kartvelio antaŭe nomata Mesĥeti. Ĝi troviĝas sude de la lando kaj limas kun Turkio kaj Armenio. Ĝi havas areon de kaj 160,504 loĝantojn (2014). La ĉefurbo estas Aĥalciĥo.
La regiono subdividiĝas en ses administraj distriktoj: Aĥalciĥe, Adigeni, Aspindza, Borĥomi, Aĥalkalako kaj Ninocminda, kvin municipoj, 6 loĝlokoj kaj 67 sakrebulos (asembleoj) kaj 268 vilaĝoj. Ĝi limas kun la regionoj Gurio kaj Imeretio norde, Kartli (Ŝida Kartli kaj Kvemo Kartli) nordokcidente kaj oriente, Armenio kaj Turkio sude kaj Aĝario okcidente. La oleodukto Bakuo-Tbiliso-Ceyhan kaj la gasodukto de Suda Kaŭkazio trairas la regionon. La plejmulto de la loĝanto estas etnaj armenoj kaj la oftaj parolataj lingvoj estas la armena, la kartvela kaj la rusa.
Záluží (Sušice)
Záluží (jen ĉeĥe, historie ankaŭ Sallusch resp. Zalusch, ankaŭ Bergen) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Sušice. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Samcĥe-Ĝavaĥeti
Du el la plej gravaj turismaj allogaĵoj estas la grotoj kaj monaĥejoj de Vardzia (fonditaj de la reĝino Tamara en 1185) kaj Vanis Kvabebi (8-a jarcento).
Mezquital del Oro
Mezquital del Oro estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Mezquital del Oro.
Matt Lucas
Matt LUCAS (5-an de marto 1974) estas angla aktoro. Li estas konata pro lia kunlaboro kun David Walliams ĉe skeĉprogramo Little Britain.
Mezquital del Oro
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2475  loĝantojn. El tiuj estas 1153 viroj kaj 1322 virinoj. La komunumo havas surfacon de 483 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,200 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 800 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 13′ norda latitudo kaj 103° 22′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 2641 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 2 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.08 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
1,952 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 1747 alfabetoj kaj 84 analfabetoj. Do 10.30 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Inter la virinoj estas 913 alfabetoj kaj 117 analfabetoj. Do la grado de analfabeteco inter virinoj estas 11.36%. Inter la viroj estas 834 alfabetoj kaj 84 analfabetoj, do 9.15% el la viroj estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
129052 Nîmeshdave
129052 Nîmeshdave estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Matt Lucas
Matt Lucas plenkreskis en Stanmore, li suferas jam ekde infanaĝo pro hararperdo. Li vizitis la lernejon Haberdashers' Aske's Boys' School, kun aliaj postaj famuloj kiel Sacha Baron Cohen kaj David Baddiel.
En adoleska aĝo li estis membro de la brita Nacia Junula Teatro en Londono. Poste li studis aktoradon en Bristol.
Záluží (Sušice)
Záluží situas en katastra teritorio Vrabcov kun areo 2,07 km².
Matt Lucas
Kariero
Lucas komencis aktori (en aĝo de 18 jaroj) per Comedy en teatro de Siro Bernard Chumley. Decida paŝo estis, kiam li en 1992 sursceniĝis kun Bob Mortimer.
Li komencis en 2001 kun David Walliams laboron pri radioprogramo Little Britain, kies unua serio estis elradiata en 2003. Lucas ludis en 2005 venecian princon en la serio Casanova (BBC).
Matt Lucas verkis tekstojn por Sacha Baron Cohen, ĉefe pro la figuro Ali G.
Záluží (Sušice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1786.
(18606) 1998 BS33
(18606) 1998 BS33 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
János Rátkai
János Rátkai [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rátkai János estas hungara kajakisto, trifoja olimpiano, dufoja mondĉampiono, trejnisto, sportklubestro.
naskiĝis la en Kunszentmiklós.
Sporta kariero
ekde 1965 estis kajakisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 15-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta medalo en 1972 duope en distanco 1000 m. En mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1973 duope kaj kvarope. Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto, gvidanto de sportklubo kaj eldonisto de reklama periodaĵo.
Studebaker
Studebaker estis usona ĉareg- kaj aŭtomobilprodukta entrepreno, ekzistanta de 1852 ĝis 1966.Henry Studebaker malfermis kun sia frato en 1852 forĝistan kaj ĉaregfabrikan uzinon en South Bend. Post kiam en 1858 ankaŭ John Mohler Studebaker aliĝis al la fratoj, la entrepreno liveris ĉaregojn al la evolu-agrikultura mezokcidenta parto de Usono. Dum la usona enlanda milito, la entrepreno ricevis grandajn ŝtatajn mendojn kaj tiel la entrepreno registriĝis en 1868 kiel Studebaker Brothers Manufacturing Company. Tiam aliĝis nova frato, Peter Everst Studebaker, dum la kvina frato Jacob Franklin Studebaker aliĝis en 1870 kaj li fondis filion en St. Joseph (Missouri), kie li helpis ekipadon de novaj setlantoj.
Cimbra lingvo
Cimbra lingvo estas mezaltgermanida dialektaro de kelkaj montaraj vilaĝoj en la italaj provincoj Trentio, Verono, Beluno, kaj Viĉenco. Parolita respektive parolata de la cimbroj, enmigrintaj tien plej verŝajne el Bavario ĉirkaŭ la jaro 1100, ĝi konservas multajn elementojn de la mezaltgermana kaj malnovaltgermana lingvo (bavara), ne uzatajn en la nuntempa (novalt)germana. Scio nek de ĉi-lasta nek de moderna bavara dialekto sufiĉas por kompreni la cimbran - ankaŭ pro leksikaj kaj gramatikaj influoj el la ĉirkaŭa itala (dialekto), krome de iama alemana influeto.
Studebaker
La entrepreno produktis pli ol 750.000 ĉaregojn dum sia ekzisto.
La Studebaker-fratoj komencis eksperimentojn, evoluigojn en 1897 pri aŭtomobiloj. La firmao produktis en 1902 jam elektrajn aŭtomobilojn, en 1904 benzinmotorajn veturilojn. La Studebaker Corporation (ekde 1911) unuiĝis en 1954 kun Packard Motor Car Company. La entrepreno ĉesigis la produktadon en 1963 (Usono) kaj 1966 (Kanado).
Cimbra lingvo
Nuntempe la unusola komunumo kies kvazaŭ tuta loĝantaro (ĉirkaŭ 300) ĉiutage flue parolas la cimbran estas Luzerno (itale: Luserna, cimbre/germane: Lusern). Dum la lastaj jaroj viglas agadoj por prosperigi la tiean varianton. Normigatas la ortografio kaj gramatiko. Komence de la jaro 2006 ekzistas la cimbralingva semajna televida elsendo "Zimbar Earde".
Simila al la cimbra sed aparte traktata estas la fersinvala lingvo parolata en la Fersinvalo (fersinvale: Bersntol), Trentio.
La cimbra lingvo kaj historio ne samas de la Sudtirolo germanlingva. Cetere, lingvaj, historiaj kaj genetikaj esploroj malindikas, ke la cimbroj devenas de la antikva kimbra popolo.
La Reĝo Judea
La Reĝo Judea estas dramo en 4 aktoj verkita de K. R. (Konstantin Konstantinoviĉ, Константи́н Константи́нович). El la rusa tradukis ĝin Vasilij Devjatnin. Kaj la unuan eldonon de 1914-15, 182 paĝoj, kaj la duan eldonon de 1923 eldonis Paŭlo Medem en Kaŭno.
Geispolsheim
(jen france, origine germane kaj alemane, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin), en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Purepeĉoj
La purepeĉoj aŭ taraskoj estas gento de Meksiko, loĝanta en la subŝtato Miĉoakano. Purepeĉoj estas nomo kiun ili uzas por si mem, dum taraskoj estas la nomo, kiun donis al ili la konkerantaj hispanoj.
Dum 14-a kaj 15-a jarcentoj la purepeĉa regno estis prospera kaj forta, kaj estis la ununura popolo, kiun la aztekoj ne sukcesis privenki. Ili estis lertaj kuprometiistoj.
Radzovce
Radzovce, hungare Ragyolc [radjolc] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Radzovce situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Salgótarján-Fiľakovo. La lasta urbo troviĝas je 5, la hungara landlimo je 6, Lučenec je 22 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1246 en formo "Ragiank". Inter 1553-1593 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. Poste en 1683 la komuna pola-litova armeo detruis la vilaĝon, sekve ĝi senhomiĝis dum jardeko. En 1828 loĝis tie 599 vilaĝanoj en 69 domoj. En 1872 la fervoja linio ekfunkciis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ragyolc 1059 homoj, (1013 hungaroj, 19 slovakoj, 11 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), poste al Ĉeĥoslovaka respubliko. Komence de tiu periodo slovakoj alvenis. En 1928 karbominado komenciĝis. Inter 1938-1945 Ragyolc rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 hungaraj partizanoj ekbatalis ĉe la apudaj montoj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 1993 Radzovce apartenas al Slovakio. En 2001 vivis tie 1600 homoj, (1154 hungaroj(72%), 364 slovakoj).
Morovicj
Morovicj, serbe Моровић, slave Morović, hungare Marót estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.
Geografio
Morovicj situas en valo ĉe kunfluejo de 2 rojoj laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo. Ŝid troviĝas 15 km.
Historio
Supozeble en la 15-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis. La lernejo fondiĝis en 1767. Baldaŭe longe estis turka dominado, poste la loko apartenis al limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 1910 loĝis en Marót/Morovic 2318 kroatoj, serboj kaj germanoj. En 2002 loĝis en Morovicj 1889 serboj (87 %), 173 kroatoj, 8 slovakoj, 6 rutenoj, 5 hungaroj, 4 jugoslavianoj, 2 ciganoj kaj aliaj.
László Vofkori
Biografio
Li finis la mezlernejon en Odorheiu Secuiesc en 1961 kaj la fakojn pri biologio-geografio en Universitato Babeş-Bolyai en 1966. Li doktoriĝis en 1980. Li instruis en Ulcani en 1966-1968 kaj poste en Odorheiu Secuiesc. Li estis docento de Universitato Sapientia en Miercurea Ciuc. Ekde 1999 li estis titolita instruisto en Tatabánya de la Altlenejo de Modernaj Komercaj Sciencoj. Lia speciala fakinteresiĝo estis la setlej- kaj ekonomia geografio.
14573 Montebugnoli
14573 Montebugnoli estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Kainuu
Kainuu estas provinco en norda Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Oulu. La provinco havas 84 740 loĝantojn kaj ĝia areo estas 24 452 km². La loĝantaro malkreskas je 100 po monato. La ĉefurbo de Kainuu estas Kajaani. Proksimume 95 % el la areo estas arbaroj aŭ marĉoj.
Originaj loĝantoj de Kainuu estas sameoj, kiuj malaperis kiam finnoj transloĝiĝis al la provinco el sudo, el provinco Savonio. En 17-a jarcento la guberniestro de Finnlando Per Brahe donis al novloĝantoj de Kainuu dek jaran liberiĝon el impostoj.
Komunumoj
Kainuu havas 9 komunumojn. Ili havas propran deputitaron, kaj krome eksperimenta regiona deputitaro estas elektita en 2004. {|
Georgij Malenkov
Georgij Maksimiljanoviĉ MALENKOV (Георгий Максимилианович Маленков; naskiĝis la en Orenburg, Rusio, mortis la  ĉirkaŭ Moskvo) estis soveta politikisto kaj partia gvidanto, proksima kunlaboranto de Stalin. Post morto de Stalin (ekde marto de 1953 ĝis februaro de 1955) estis ĉefministro.
Dum la intercivita milito, Malenkov aniĝis en la Ruĝa Armeo (1919), kaj en 1920 eĉ en la Komunista Partio kaj rapide antaŭenpaŝis. Li venis en striktan laborkontkton kun Stalin kaj havis gravan rolon en la partiaj purigoj (1930-aj jaroj). Li iĝis en 1941 helpmembro de la Politika Komitato.
Li laboris dum la dua mondmilito en laboro de la Ŝtata Patrujdefenda Komitato. Post la milito, li iĝis ordinara membro de la Politika Komitato (1946), dua sekretaro de la Centra Komitato, vic-ĉefministro.
En la postmilita epoko okazis akra porpotenca batalo inter Malenkov kaj Andrej Ĵdanov. Je akuzoj de Ĵdanov, Malenkov perdis unu el la partiaj pozicioj. Malenkov bezonis du jarojn por refirmigi sian pozicion kaj oni rigardis lin dekstra mano de la diktatoro. Je morto de Stalin (marto de 1953), li iĝis la unua sekretaro de la partio kaj prezidanto de la Ministra konsilio. Post kelkaj semajnoj li devis transdoni sian pozicion kiel sekretario al Nikita Ĥruŝĉov. En la sekvaj du jaroj, li provis malpliigi la elspezojn por la armilizado, instigis produktadon de la konsumvaroj kaj interesigis la kamparanojn en a produktado.
Lian agadon kontraŭis multaj kaj li devis abdiki pri la ĉefministra posteno (februaro de 1955). Li apogis politikan direkton de la hungara Imre Nagy, sed post lia abdiko revenis la grupo de Mátyás Rákosi.
Malenkov restis membro en la Prezidantaro de la Centra Komitato ĝis 1957. Ĉar li partoprenis sensukcesan puĉon kontraŭ Ĥruŝĉov, oni eksludis lin el la prezidentaro kaj la Centra Komitato kaj eĉ el la partio.
Malenkov estis dum 30 jaroj direktoro de akvocentralo en Kazaĥstano. Li neniam estis rehabilitita.
Saint-Germain-du-Puy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj estas la centro de samnoma kantono . La loĝloko troveblas tuj oriente de la urbo Bourges - ĝi apartenas al la kunurba komunumo de Bourges, kreita en 2003, kaj konsidereblas antaŭurbo de Bourges.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas germinois.
Attila Botár
BOTÁR Attila [bota:r] estas hungara poeto. Li naskiĝis en Székelyudvarhely la 17-an de marto 1944. Li estas la filo de poeto Béla Botár.
Biografio
Botár Attila alvenis kun sia familio en Hungarion kiel militrifuĝinto. Lia familio loksidiĝis en Veszprém. En 1969 akiris diplomon en fako pri popolkulturisto-bibliotekisto.
Arch
Arch (prononcu Arĥ, en Esperanto ankaŭ Arĥo) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo en la distrikto Büren en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3296 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Ek de la 1-a de januaro Arch estas komunumo de la administra distrikto Seeland.
Geografio
Arch situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda bordo de la rivero Aro inter Soloturno kaj Bielo. La nova rekonilo de la komunumo estas la impresa ŝtalpendoponto de la svisa aŭtovojo A5 trans Aro.
La komunumo konsistas el la kvartaloj, vilaĝoj kaj setlejoj Oberdorf, Unterdorf, Ausserdorf, Aebnit, Breiten, Leimacher-Mätteli, Sibenmatt kaj Berghof.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Arch limas en nordo al la urbo Grenchen kaj al Bettlach (ambaŭ en Kantono Soloturno), en oriento al Leuzigen, en sudo al Buchegg (Kantono Soloturno), kaj en okcidento al Rüti ĉe Büren.
Trafiko
Arch estas konektita al la publika trafikreto per la buslinio n-ro 8 de Soloturno tra Arch kaj Büren ĉe Aro al Zollikofen kaj per poŝtaxutolinio de Grenchen al Büren ĉe Aro.
La komunumo disponas pri alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 en distanco de malpli ol 1 km de la vilaĝocentro aliflanke de la rivero sur la teritorio de la urbo Grenchen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Arch datiĝas el la jaro 1236 kiel Archo.
Kiel arkeologiaj trovaĵoj montris, ja en la neolitiko en Arch setlis homoj. Dum romia epoko tra Arch pasis la romia vojo de Petinesca (hodiaŭ Studen) al Salodurum (hodiaŭ Soloturno). Dum mezepoko la vilaĝo apartenis al la senjorujo Strassberg, kiu en la jaro 1388 fariĝis berna posedaĵo. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Arch fariĝis komunumo de la ĉefdistrikto Büren, kiu en la jaro 1831 estis transformita al la distrikto Büren.
Miguel Auza
Miguel Auza estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Miguel Auza.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20683 loĝantojn. El tiuj estas 9 966 viroj kaj 10 717 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,097 kvadrataj kilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1 960 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 500 milimetroj. La geografia koordinatoj de la komunumo estas 24° 18′ norda latitudo kaj 103° 27′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 18 659 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 9 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,05 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
12 624 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 11 840 alfabetoj kaj 378 analfabetoj. Do 6,16 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Superpotenco
La nunaj grandaj potencoj
Usono, Rusio, Ĉinio, Unuiĝinta Reĝlando, Germanio, Japanio, Francio
Sassenheim
Sassenheim (populare ankaŭ nomata Sassem) estas loĝloko en la antaŭa municipo en Zuid-Holland. Je la 1-a de januaro 2006 la municipo kune kun Voorhout kaj Warmond kunfandiĝis al la municipo Teylingen. Sassenheim havis 14 906 loĝantojn (1-a de junio 2005) kaj la surkonstruita areo preskaŭ atingis la limojn de la municipo. Sassenheim ne havas ceterajn vilaĝokernojn sed tamen vilaĝetojn, kiel Elsgeest kaj Klinkenberg. Estas vere ke la vilaĝeto Teijlingen estas konstruita al Sassenheim, sed jam delonge estas parto de la antaŭa municipo Voorhout. En tiu vilaĝeto situas la plej konata vidindaĵo de Sassenheim, la ruino de kastelo Teijlingen kiu ankaŭ estas la nomdoninto de la hodiaŭa municipo.
Cham
Cham havas diversajn signifojn:
Conflent
Conflent ( katalune, elparolu "kunflen", akcentante la lastan silabon) temas pri malgranda regiono de Sud-Francio, kiu estas historia kataluna komarko. Etimologie, la nomo fontas el confluent (kunfluiĝo). Ĝi situas inter la mediteranea maro kaj la pireneaj montoj, proksime de la urbo Perpinjano. Ĝi estas parto de Nord-Katalunio.
En Conflent kuŝas monto Canigó (elparolu "kanigu", akcentante la lastan silabon; 2785 m alta), kiu estas kvazaŭ adorita monto de la katalunoj. Ĉe la piedo de Canigó situas la eta ĉefurbo Prada.
Okcidenta astrologio
La Okcidenta stelaŭgurado (aŭ Okcidenta astrologio) estas la stelaŭgura sistemo plej populara en Okcidentaj landoj. Ĝi estas kredosistemo laŭ kiu la relativa pozicio de ĉielaj korpoj en la momento de ies naskiĝo povas provizi informojn pri personeco kaj psikologiaj trajtoj de tiu persono. Sciencistoj rigardas la Okcidentan stelaŭguradon kiel ŝajnsciencon aŭ superstiĉon.
Conflent
Tiu ĉi komarko limas norde kun la okcitana komarko Fenolleda, oriente kun Rusiljono, okcidente kun Capcir kaj Cerdanya kaj sude kun Vallespir kaj Ripollés.
Okcidenta astrologio
La ĉefa instrumento de la Okcidenta astrologio estas horoskopo, kiu estas mapo reprezentanta la ĉielon en la momento kaj de la loko de la naskiĝo.
Astrologio studas tri ĉefajn elementojn: signojn de la zodiako, planedojn kaj kvartalojn.
21449 Hemmick
21449 Hemmick estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Okcidenta astrologio
La signoj de la zodiako estas la jenaj dek du:
21449 Hemmick
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lucinda Hemmick, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2005, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Longwood High School en Middle Island (Nov-Jorkio, Usono).
Okcidenta astrologio
La planedoj estas Merkuro, Venuso, Marso, Jupitero, Saturno, Urano, Neptuno kaj Plutono; krome, kaj la Suno kaj la Luno estas konsiderataj planedoj, do, entute estas dek planedoj. Grava parto de la studo de horoskopo (astra(la) ĉarto) koncentriĝas pri la "aspektoj": la angula zodiaka distanco inter du planedoj sur la zodiako. La ĉefaj aspektoj estas opozicio (180º), kvadraturo (90º), trigono (120º), sekstilo (60º) kaj konjunkcio (0º). Ankaŭ tre konsiderataj (tamen malpli gravaj) estas duonkvadraturo (45º), seskvikvadraturo (135º) kaj kvinkunco (150º).
La teraj domoj (kvartaloj?) estas la 12 zonoj en kiuj estas dividita la horoskopo. Ĉar horoskopo enskribiĝas en cirklon, ĉiu Tera domo mezuras 30 gradojn, kvankam tio povas multe varii, precipe en tre nordaj latitudoj. Ĉiu domo signifas unu parton de la vivo kaj ĉirkaŭaĵoj de la individuo: [1a]personeco; [2a]havaĵoj (havpovo); [3a]rimedoj, [4a] hejmo, [5a] krea kapablo, [6a]laboro kaj sano, [7a] edz(in)eco (partnereco), [8a] morto kaj transformiĝo, [9a] pensmaniero kaj eksterlando, [10a] socia kaj profesia situacio, [11a]geamikoj, [12a] malsano kaj la sekretoj.
Tiuj ĉi priskriboj, kompreneble, estas tre svagaj kaj devas esti multe pli detaligitaj por ekkoni homon pere de ties horoskopo.
Historio
Laŭdire, la astrologio naskiĝis en Sumerio. De antikvaj tempoj ĝi estis ricevita en la helena mondo, okcidente, kaj Hindio oriente (tie ĝi ĝis nun rolas gravan rolon kaj eĉ la edziĝoj estas ankoraŭ elektitaj laŭ la indikoj de astrologio). Jen la nomoj de zodiakaj signoj en la hindia lingvo:
Ŝafo : मेष (meŝ)
Bovo : वृष (varŝ)
Ĝemeloj : िमथुन (mithun)
Kankro : कर्कत(karkat)
Leono: िसंह (sinh)
Pesilo : तुला (tulâ)
Virgulino : कन्या (kanja)
La Rejna Stelo
La Rejna Stelo. Jam antaŭ la Unua Mondmilito estis eldonita en Elzaso en la urbo Mühlhausen bela Esperanta gazeto Elzasa Sonorilo. Post la Unua Mondmilito, Strasburgo fariĝis la centro de tre vigla Esperanto-movado, precipe subtenata de Hubert Ferez, kiu en aŭgusto 1921 komencis eldoni LRS, 4 p. 47x31 en E-a, franca kaj germana lingvoj. Tiu bone redaktata gazeto jam malaperis post la 2-a n-ro. Sed Ferez ne pacienciĝis: en 1924-25 li eldonis „La Stelo“-n (entute 7 n-roj, 4-6 p. 31-33x23-25 presita kaj en junio 1926 li reeldonis LRS bone aŭtografiita kun multaj bildoj 4-6 p. 38-40x28-29. Jan: sept 1929. LRS estis presita 4 p. 43-45x31-32 kaj de jan 1930 ĝi fariĝis parto de La Tribune Esperantiste.
Okcidenta astrologio
Historio
Skorpio: वृष्चक (vrŝĉak)
Sagitario: धनु (dhanu)
Kaprikorno: मकर (makar)
Verŝisto: कुम्भ (kumbh)
Fiŝoj: मीन (mîn)
Imre Zsögödi Nagy
Kariero
Inter 1918-1920 Imre Nagy studis en Magyar Képzőművészeti Főiskola de Budapeŝto, en 1920-1922 li laboris kiel stipendiulo en la artistkolonio de Kecskemét. Dume li mastrumadis en sia naskiĝvilaĝo, li havis laborejon ankaŭ en Kluĵo kaj li vivis longtempe en Budapeŝto. Dum la 20-aj jaroj ĉiusomere li laboris en la Artistkolonio de Baia Mare. En 1927-1928 li studvojaĝis en Italio. De 1930 li estis unu el fondintoj de la Barabás Miklós Céh kaj ties ekspoziciinto. En 1935 li estis gastiganto de pentristo Vilmos Aba-Novák en Jigodin. De 1949 mallongtempe li estis instruisto de Arta Altlernejo de Kluĵo.
Eventoj
En 1959 li donacis 44 pentraĵojn al Biblioteko Teleki (hun. Teleki Téka) en Târgu Mureş tiel fondinte tie artgalerion por siaj pentraĵoj. Li havas artgalerion ankaŭ en sia naskiĝvilaĝo. Lia nakiĝdomo estas memordomo. En 1941 pasigis du semajnojn en lia domo verkisto Zsigmond Móricz por konataĝi pri la vivmaniero de la sikuloj. La Galerio Imre Nagy estis malfermita la 28-an de julio 1973 honore al 80-a naskiĝjara datreveno de pentristo.
Charleston
Charleston havas diversajn signifojn:
Gannes (stacidomo)
Gannes estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en Gannes, en departemento, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Nord - Lille (272000).
Ŝida Kartli
La norda parto de la regiono (Distrikto Java, kaj la nordaj zonoj de la distriktoj Kareli kaj Gori, entute 1.393 km2 estas kontrolataj de la aŭtoritatoj de la memproklamita Respubliko Sud-Osetio ekde 1992.
42.18333°N, 44°W
Thüringerwald-Verein
Celoj iamaj
La societo havis sume 134 filiojn kun 16 miloj da membroj. Ĝia celo estis la kunordigo de ĉiuj klopodoj flegi la ŝaton de Turingia Arbaro kaj plifaciligi ties viziton al ĉiuj. Jen listo de ĝiaj agadkampoj: Organo ĝia nomiĝis "Thüringer Monatsblätter". Inter 1933 kaj 1945 la societo membris vole nevole ĉe Regna ligo por sporto (Reichsbundes für Leibesübungen).
Saluton! Esperanto aŭtodidakte
Al la jam riĉa enhavo de la presita metodo aldoniĝis voĉoj, koloroj kaj aŭtomata korektado de la ekzercoj. La interreta versio estas jam uzata de lernantoj en ĉiuj kontinentoj.
Thüringerwald-Verein
Honoroj
La sekvantaj societaj filioj ricevis la premion Eichendorff-plakedo:
Vaŝica
Vaŝica, serbe Вашица, slave Vašica estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.
Geografio
Vaŝica situas en proksimeco de la kroata landlimo laŭ flankovojoj. Ŝid troviĝas en la najbareco.
Historio
Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Vaŝica 1480 serboj (86 %), 124 kroatoj (7 %), 40 jugoslavianoj, 24 slovakoj, 13 rutenoj, 2 hungaroj, po unu sloveno, rumano kaj germano.
Maverick Viñales
Maverick VIÑALES (naskiĝis la 12-an de januaro 1995 en Figueres) estas hispana motorciklisto, mondĉampiono, uzanta motorciklon Yamaha.
Komencas en Klaso 125 en 2011 per Aprilia. En 2012 konkurencas en nova klaso Moto3 per FTR Honda. En 2013 konkurencas per KTM, diplomiĝante mondĉampiono. En 2014 transiras en Moto2, konkurencante per Kalex. En 2015 transiras en MotoGP, kontraktita el Suzuki. En 2017 transiras al la Yamaha.
Tampico Alto
Tampico Alto estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tampico Alto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 152.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11971 loĝantojn. El tiuj estis 6181 viroj kaj 5790 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1027.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 22 gradoj kaj 7 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 50 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13604 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12643, do temis pri kresko / malkresko je -1.45 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11292 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 117 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30152a.htm
Derivaĵo (ekonomio)
Derivaĵo en ekonomio estas la nomo por ĉiu komercebla produkto, kies bazo estas alia produkto. "Komercebla produkto" konsistas ĉi tie el kontrakto, kiu estas en la kazo de borse komercitaj derivaĵoj libere aĉeteblaj aŭ vendeblaj sur merkato.
Historia deveno
La unuaj derivaĵoj pri kiuj oni havas skribajn fontojn estis agraraj futuraĵoj. Oni scias pri tiaj en la 17-a jarcento en Japanujo, kie la rizokamparanoj faris futuraĵajn kontraktojn kun rizo-komercistoj.
Funkcio de la unuaj derivaĵoj
Agrara futuraĵo estas interkonsento inter du partioj, unu produktanto de natura produkto kiel greno, kaj unu aĉetonto de tiu produkto, ke la porduktanto liveros la produkton je la fino de la sezono je fiksita prezo al la aĉetonto kaj la aĉetonto estos devigata aĉeti ĝin je tiu prezo. La motivo por tiaj kontraktoj estas, ke oni antaŭsezone ne povas scii kiom da greno oni povos rikolti, ĉar povas okazi malbona vetero (sekeco, troa pluvado) kaj aliaj malfavoraĵoj. La avantaĝo de tiaspeca kontrakto estas por la produktanto, ke li ricevos certan pagon, se eĉ la ĝenerala rikolto en la regiono estos bonega kaj la prezoj pro tio sezonfine falos en la libera merkato. La avantaĝo por la aĉetonto estas, ke li certe ricevos la produkton kontraŭ limigita pagosumo, eĉ se la rikoltokvanto en la regiono estos tre malbona kaj la prezoj pro tio kreskegos en la libera merkato. Tia futuraĵo do stabiligas la merkaton.
Specoj
La plej multaj derivaĵoj estas templimkontraktoj, ĉar esenca trajto de ili estas fiksita tempo por aĉeti aŭ vendi, kies finon oni nomas templimo.
Oni distingas aldone inter normigitaj derivaĵoj kaj nenormigitaj ("super la tablo"). La unuaj estas aŭ ofertataj de borsoj (precipe akciaj opcioj kaj futuraĵoj, sed ankaŭ veteraj kaj energiaj opcioj) aŭ ofertataj kiel fiksa, neŝanĝebla produkto de "emisianto" (ekz-e banko, kiu vendas mem kreitajn opcibiletojn, kies trajtoj tamen estas publikigitaj). Nenormigitaj kontraktoj povas ĉiam estiĝi inter du partioj kiel ĉiu ajn ordinara kontrakto. Tiuj ofte ne estas publikaj.
Oni grupigas la derivaĵojn en la ekonomio aldone laŭ la komercata produkto (la bazoprodukto) en la du subspecojn de varaj derivaĵoj kaj financaj derivaĵoj.
Paŝtunoj
La paŝtunoj (en la paŝtuna lingvo, plurale: پښتانه‎ Pax̌tānə; singulare maskle: پښتون Pax̌tūn, female: پښتنه Pax̌tana) estas orientirana etno en suda kaj centra Azio. Ili estas la plej granda gento de Afganio. Mondvaste ekzistas proksimume 33 milionoj da paŝtunoj, el kiuj proksimume 13 milionoj vivas en orienta kaj suda Afganio (proksimume 40 % de la loĝantaro). Tamen, la lando kie loĝas plejmulto da paŝtunoj estas Pakistano, kun ĉirkaŭ 25 milionoj (15% de la loĝantaro).
Ili parolas la paŝtunan lingvon.