cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Segurilla
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Segurillanos. La censita populacio en 2011 estis de 1.314 loĝantoj kaj la denseco estas de 59,73 loĝ/km².
Situo
Segurilla estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 590 m; je 90 km el Toledo, provinca ĉefurbo, je 120 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo, kaj je 8 km el la plej proksima urbo nome Talavera de la Reina. La areo de ties teritorio estas de 22 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°1′11″ N 4°51′56″ Ok.
Geografio
Municipo situanta nordokcidente de la provinco de Toledo, je 590 m de altitudo, sed ie ĉe 670 m, en la deklivaro de la sierra de San Vicente. Limas norde kun Montesclaros, sude kun Talavera de la Reina kaj Pepino, oriente kun Cervera de los Montes kaj okcidente kun Mejorada.
Trapasas la teritorion la rivero Guadyerbas. Suferas klimaton kontinentan kun temperaturoj ekstremaj kaj fortaj ŝanĝoj. La precipitaĵoj estas tre malregulaj kaj malabundaj, koncentre ĉefe en la sezonoj de aŭtuno kaj printempo.
Flaŭro
La krutaj terenoj nekultivataj montras hegemonion de korkokverkoj kaj anzinoj, krom diversaj tipoj de makiso.
Faŭno
La faŭno estas tipe montara, kaj videblas libere kaj nature kunikloj, leporoj, aproj, agloj, serpentoj, multajn tipojn de birdojn ktp.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. La zonoj kultivataj estas nur sen irigacio, kun dediĉo nur al cerealo, kaj kelkaj legomoj. Oni dediĉas ankaŭ kelkajn hektarojn al la kultivo de la vito, kio produktas kelkajn bonkvalitajn vinojn, kaj de la olivarboj. Ĉasado kaj rura turismo.
Historio
La unuaj atestoj de setlejo estas el la 11a jarcento, kiam la teritorio estis konkerita de Alfonso la 6-a. Meze de la 12a jarcento okazis invado de almohadoj, kiuj rabis la areon de Talavera. Pro tio oni konstruigis fortikaĵojn kaj turojn en la komarko; el kio plej verŝjnae datas la certigo de la setlejo. En 1152 Alfonso la 7-a fiksas la limojn inter la teroj de Ávila kaj tiuj de Talavera, kaj Segurilla restis ĉe la areo talavera kun Marrupe, San Román, Cardiel, Sotillo, Cervera, Mejorada... La reĝo Sanĉo la 4-a separis Segurilla (kun Mejorada kaj Cervera) el areo de Talavera kaj donis ĝin kiel senjorlando al sia pordisto Johano García de Toledo, per dokumento de 9a de julio de 1288.
Dum la 14a jarcento kaj parto de la 15a pluas la Senjorlando de García de Toledo, ĝis malapero de tiu familio kaj ĝi pasas al Diego López de Toledo. Post kelkaj herendoj, aĉetoj kaj vendoj en 1534 venas la Senjorlando al la Graflando de Oropesa.
Laŭ la informo de Madoz, 1848, Segurilla posedis paŝtejajn malfermajn kverkarbarojn, ŝtonminejon de kalko kaj terkultivejojn, ĉiuj sen irigacio kaj nur mezkvalitajn: kruta tereno kaj malebena, plej taŭga por brutobredado (bovaro, ŝafaro, kapraro kaj porkaro) kaj por ĉasado ol por agrikulturo.
Fenila acetoacetato
Fenila acetoacetato aŭ C10H10O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun fenolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Fenila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Hexe Lilli – Der Drache und das Magische Buch
Hexe Lilli – Der Drache und das Magische Buch (germane, en traduko "sorĉistino Lili - la drako kaj la magia libro") estas germana kineja filmo, kunproduktita kun firmaoj aŭstra, hispana kaj itala, de la reĝisoro Stefan Ruzowitzky. La produktaĵo filmiĝis de junio ĝis aŭgusto 2007, kaj publike kineje ekmontriĝis la 19-an de februaro 2009.
Enhavo
La drako Hektor apenaŭ sukcesis savi la libron de la "malbonkora sorĉisto" Hieronymus, kiu volis ŝteli ĝin de la "bonkora maljuna sorĉistino" Surulunda. Surulunda urĝe serĉas pli junan bonkoran sorĉistinon, kiu povus gardi la libron, kaj la libro mem elektis la knabinon: Lili do post akcepto de la defio ene de 99 horoj devas pruvi al al drako ke ŝi meritas la "sorĉistinegan" honoron gardi la gravan libron. Pruvo estus venki la malbonkoran Hieronymus. Li tamen intertempe sukcesis ŝteli la libron, transformas la mondon iom post iom al senkora griza koŝmaro, kaj progresas en la klopodoj konstrui fikcian "mondregan maŝinon".
Surulunda venas al Lili kaj malkaŝas ke ŝi bezonas amikan teamon por venki la malbonulin. Interalie, diras aŭguro, partoprenu Leon, la pli juna frato de Lili, proksimume 6-jara, kiu ofte nerve ĝenas kaj ŝi ĝis tiu momento ne vere ŝatas lin. Plie aliĝu tri samklasanoj, fiera knabino, kiun Lili ĝis tiu momento ĵaluze malŝatas, saĝa nebelulo, kiun ŝi ne vere konas, kaj bela knabo, je kiu ŝi kaŝe enamiĝis kaj kiun alparoli ŝi tial komence ne kuraĝas. Tamen post kuraĝigo de la draketo ne perdi plian tempon, kaj post konstato de la aliaj infanoj ke la mondo minace transformiĝas, la teamo kreiĝas, la kvin infanoj vere sukcesas venki la malbonan sorĉiston kaj regajnas la libron.
Produkto
La filmo produktiĝis en la filmstudioj Babelsberg en la urbo Potsdamo lime al Berlino, en kiuj jam en la demokratia germana Vajmara Respubliko de 1919 ĝis 1933, en Nazia Germanio de 1933 kaj 1945 kaj en postmilitaj sovetunia okupa zono de Germanio kaj poste en GDR produktiĝis multaj kinejaj filmoj, nepolitikaj kaj ideologiaj. Subĉielaj scenoj produktiĝis proksime de Berlino, en Vieno kaj en Malsupra Aŭstrio. Kunlaboris produktaj firmaoj el Germanio (Blue eyes, Trixter kaj la germania branĉo de la Walt-Disney-kompanio, Buena Vista internacia), Aŭstrio (Dor Film), Hispanio (Steinweg Emotion) kaj Italio (Classic). La longan intervalon inter filmiĝo kaj publika ekprezento kaŭzis detalema kaj laborintensa animaciigo de la mieno- kaj gestoriĉe aktoranta draketo Hektor.
Premioj
En 2009 la filmo kandidatiĝis por la Germana Filmpremio en la kategorio de plej bona infana kaj adoleskula filmo. En la Germana Infana Amaskomunikila Festivalo Goldener Spatz 2009 ("Ora pasero 2009") la reĝisoro Stefan Ruzowitzky ricevis specialan ministerian premion, la ĉefaktorino Alina Freund ricevis la premion "ora pasero" en la kategorio de plej bona aktorino, kaj apartan infanan amaskomunikilan premion "blanka elefanto" en la kategorio de plej bona nova aktoro.
Daŭrigo
Pro la sukceso de la filmo produktiĝis dua, daŭriga kineja filmo de la nomo Hexe Lilli - Die Reise nach Mandolan, kiu publike prezentiĝis preskaŭ ekzakte du jarojn post la unua.
Vítonice (distrikto Znojmo)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.
NGC 5320
NGC 5320 (aliaj indikoj — UGC 8749, MCG 7-28-76, ZWG 218.56, ZWG 219.1, IRAS13482+4136, PGC 49112) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Kickelhahn
Kickelhahn estas 861 metrojn alta monto ĉe la rando norda de la Turingia Arbaro. Ĝi estas la hejmmonto de la urbo Ilmenau. Pro restadoj de Goeto kaj aliaj gefamuloj la monto havas ankaŭ kulturhistorian gravecon.
Sur la montopinto troviĝas krom elsendaj antenoj belvidturo starigita en 1855, la Goethehäuschen = goeta dometo, kaj fundamentoj de ĉasaddomo (simile al Rieseneck). Sude de la pinto estas la Ĉasdomo Gabelbach kaj hotelo.
Giovani Luiz Neitzke
Giovani Luiz Neitzke (n. ) estas brazila futbalisto.
Tortolì
Tortolì estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
(7337) 1990 QH1
(7337) 1990 QH1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Tortolì
Tortolì estis la ĉefurbo de la en februaro 2016 aboliciita provinco Ogliastra kaj tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en aprilo 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj Tortolì kun Lanusei ree nomumiĝis la provinca ĉefurbo. Proksime de la urbo troviĝas ŝiphaveno (en la marborda frakcio Arbatax) kaj la flughaveno Tortolì-Arbatax.
Najbaraj komunumoj estas Arzana, Bari Sardo, Elini, Girasole, Ilbono, Lotzorai kaj Villagrande Strisaili.
Tortolè historie estis ĉefurbo de la graflando Quirra.
Iom norde de la komunumocentro kaj borde de la najbara komunumo Girasole situas la la apudmarborda laguno Stagno di Tortolì, kie interalie por homa manĝado kultiviĝas kaj kolektiĝas moluskoj de la klaso duvalvuloj.
Aleksandr Gavriloviĉ Filipov
Aleksandr Gavriloviĉ Filipov (Александр Гаврилович Филиппов - estis rusia esperantisto kaj dentkuracisto. Li loĝis en Saratov, kie li estis unua pioniro de Esperanto. Aparte en la periodo inter la jaroj 1888 kaj 1891 li verkis multajn informajn artikoloj pri la internacia lingvo.
Sudetgermana partio
Sudetgermana partio (germane: Sudetendeutsche Partei, SdP, neformale markata kiel henleinanoj) estis politika partio dum Unua respubliko, fondita la 1-an de oktobro 1933 fare de Konrad Henlein, devene sub nomo Sudetendeutsche Heimatfront (ĉeĥe: Sudetoněmecká vlastenecká fronta).
Estiĝo
Pro eksplodo de Granda ekonomia krizo (1929) kaj pli poste pro veno de Hitler al potenco (1933) komenciĝis draste ŝanĝiĝi la enlanda situacio en Ĉeĥoslovakio. Limregionoj loĝigitaj de germana minoritato, kiu estis ligita grandmezure al eksporto kaj kiu ĝis tiu tempo prosperis, estis trafita pro la krizo plej multe. En Germanio komenciĝis granda nacia propagandisma tirado, kies konsisto fariĝis Ĉeĥoslovakio, tiea demokratio kaj tiea germana minoritato.
La nove estiĝinta partio devis anonci loajalecon al Ĉeĥoslovakio tiel, por ke ĝi estu neatakebla elflanke de la ŝtato. Samtempe ĝi devis atingi maksimumon de la germanaj naciaj celoj. Pretendeman taskon prezentis la elekto mem de l' estro de la nova partio. La unua kandidato fariĝis rektoro de Germana universitato en Prago Mariano San Nicolò, sed tiu rifuzis tion. Plua konvena kandidato fariĝis gvidanta reprezentanto de la germana gimnastika organizaĵo Deutscher Turnverband (DTV) Konrad Henlein. Enkadre de preparoj al fondo de la partio Henlein partoprenis en turneraj solenoj de eksterandaj germanoj en Stuttgart, kie li estis akceptita fare de Adolf Hitler mem. La nova organizaĵo sub nomo Sudetgermana patriota fronto (germane Sudetendeutsche Heimatsfront, SHF) establiĝis la 1-an de oktobro 1933, Kiam Henlein eldonis proklamon, per kiu li anoncis ties estiĝon. La organizaĵo devis forigi politikaj partiecon kaj zorgi pri la tuta "sudetgermana gento" sendepende al unuopaj statoj.
Henlein devene en siaj paroloj (ĝis la jaro 1937) emfazis distancon de germana nacia socialismo kaj certigis pri loajaliteco al Ĉeĥoslovaka ŝtato kaj emfazis rekonon de ideo de civitanaj liberecoj. En la jaro 1934 tiel Henlein en Česká Lípa por ĉeĥa agrara ĵurnalo Večer proklamis, ke li kondamnas kaj pangermanismon, kaj panslavismon kaj li kondamnas ankaŭ faŝismon, naciismon kaj senbordan liberalismon.
En decembro de 1935 Henlein estis invitita en Brition je invito de Reĝa instituto por internaciaj aferoj. En sia parolo li allasis, ke ankaŭ sudetgermanoj havas dank' al sia radikalismo kulpon en malbonaj rilaroj inter ĉeĥoj kaj germanoj, sed samtempe li akre kritikis la ĉeĥan politikon en rilato al la minoritatoj. En prelega sinsekvo en Londono poste Henlein estis ankoraŭ trifoje, en la jaroj 1936, 1937 kaj 1938. Li renkontiĝis ekz. kun W. Churchill aŭ Lewis Sinclair, sed kun neniu mambro de la brita registaro. Sed li senĉese proklamis, ke li klopodas solvi problemon de la sudetgermanoj enkadre de Ĉeĥoslovakio Ekde somero de 1934 estis komencita financado de agado de SHF el Imperio kaj de tie venis ankaŭ subteno por tralasitoj el malliberejoj. La 30-an de aprilo 1935 SHF alinomiĝis al Sudetendeutsche Partei, por ke ĝi povu kiel politika partio partopreni en parlamentaj balotoj. Ekde novembro de 1937 la gvidantaro de SdP harmoniis sian politikon kun gvidantaro de NSDAP tiel, ke okazu apartiĝo de Sudetio de la ĉeĥoslovaka ŝtato kaj okazu integriĝo de la regionoj kun plejparte germana loĝantaro kun la germana ŝtato.
Balotaj rezultoj
En parlamentejaj balotoj en la jaro 1935 Sudetgermana partio (SdP) akiris plej grandan procenton de voĉoj el ĉiuj kandidantaj partioj, kie ĝi akiris 1 249 534 voĉojn, te. 15,18 % (44 mandatojn en Ĉambro de deputitoj,, 23 mandatoj en senato). Tio estis plej multe el ĉiuj politikaj partioj kaj nur dank' al komplika balota matematiko ĝi ne akiris plej multe da mandatoj. Sed prezidento Masaryk kontraŭ la kutimoj ne komisiis Henleinon konsistigi la registaron, kaj anstataŭ tio li nomigis Tria registaro de Jan Malypetr. Prezidanto de la deputitara klubo de SdP fariĝis Ernst Kundt. SdP, kiu en la jaro 1935 ankoraŭ akre distancis sin de NSDAP, postulis "nur" pli grandajn rajtojn de germanoj enkadre de Ĉeĥoslovakio, akiris en Sudetio proksimume 2/3 voĉojn, germana sociala demokratio akiris 11 mandatojn. En tutŝtata mezuro la dua finis agrara partio kun akiro 1 176 628 voĉoj, te. 14,29 % (sed da mandatoj en Ĉambro de deputitoj ĝi akiris 45). SdP tiel samtempe fariĝis la plej forta germana partio en la ĉeĥaj landoj. Tiu ĉi balota sukceso signifis perdojn de voĉoj por ceteraj germanaj partioj, kiuj estis pen la paso de tempo likviditaj, kaj SdP tiel fariĝis domina germana partio en Ĉeĥoslovakio. Tuj post la sukceso en la balotoj la germana ministerio de enlando komencis oficialan financadon de SdP, kia ĝi donis al ĝi pomonatan kontribuon 15 000 da regnaj markoj, kiu pase de la tempo plialtiĝis. La reprezentantoj de SdP komencis kun karakteriza realigado de siaj celoj, nome en:
Balotoj en senaton
Dume komence de la jaro 1935 Sudetgermana partio havis nur milde pli ol 100 000 membrojn, post la balotoj okazis rapida kresko kaj du monatoj post la balotoj estis membroj de la partio 371 315 personoj. Fine de la jaro 1936 la partio havis jam 459 883 membrojn.
Gradigado de postuloj
La ĉeĥoslovaka registaro dekomence klare vidigis, ke ĝi ne kalkulas kun kunlaborado kun SdP, sed intencas plu intertrakti nur kun sktivistaj partioj (sed la aktivistaj partioj reprezentis nur 30 % balotintoj el vicoj de sudetgermanoj). Sed la registaro post nelonge estis devigita komenci intertrakti kun SdP, ĉar influo de la aktivistaj partioj iom post iom malfortiĝis. La ĉeĥoslovaka registaro la 18-an de februaro 1937 akceptis Programon de nacieca politiko, per kiu ĝi (iom malfruigite) iris renkonte al la postuloj de sudetgermanoj. Kun tiu ĉi dokumento konsentis ĉiuj sudetgermanaj demokratiaj politikaj partioj, sed SdP tuj dubigis ĝin kaj rifuzis. Estis absolute videble, ke motoj pri plibonigo de situacio de sudetgermanoj en Ĉeĥoslovakio estas nur preteksto, por ke povu okazigi la celo por la germanaj nacionalistoj unuvica - disbato de Ĉeĥoslovakio kaj akiro de ties teritorio. Tion ĉi pli poste konfirmis ankaŭ Konrad Henlein, kiam en sia parolo en Vieno la 4-an de marto 1941 krom alia diris:"Ĝuste ĉi tie, en danuba valkaldrono kaj Sudetio ribelis la unuaj heroldoj de Granda Germanio, ĝuste ĉi tie enradikiĝis ideo de pangermanismo... Por ke ni dekomence evitu al intervenoj de ĉeĥaj oficoj kaj malfondo, ni devis dekomence kaŝi nian apartenecon al nacionala socialismo. ...Dum kelke da jaroj sudetgermanoj sukcesis endanĝerigi internan stabilecon de Ĉeĥoslovakio tiel principe, ke ĝi estis matura por likvido..."
La 16-an de oktobro 1937 Henleinon unuafoje persone akceptis prezidanto de registaro Milan Hodža. Tio estis la unua akcepto de Henlein fare de membro de la registaro. La 17-an de oktobro 1937 okazis en Teplice enscenigita incidento de deputito de SdP K. H. Frank kontraŭ polico, dum kiu Frank senkaŭze atakis kaj vundis tri policistojn, sed kio estis de henleina propagando misuzita kaj prezentita kiel atako kontraŭ sudetgermana deputito. Tiu ĉi faro kontribuis al gradigado de la situacio kaj ĝi helpis katenigi atentemon de fremdlando al la sudetgermana demando. Henlein ricevis instrukciojn el Berlino, en kiuj li estis admonita "al akra gradigado de la aferoj en Ĉeĥoslovakio kaj ŝovon de la sudetgermanaj aŭtonomaj postuloj en frunton de eŭropa politiko". En malfermita letero Henlein anoncis al E. Beneš, ke SdP temas pri la aŭtonomio de teritoria, ne pri aŭtonomio nacia, kio signifis nenion alian, ol postulo de forŝiro de la limregionaj teritorioj de Ĉeĥoslovakio. En novemnbro Henlein sendis al Hitler leteron, en kiu li sciigis lin, ke "li sopiras pri nenio tiel varme, kiel pri enmembrigo de la sudetgermana teritorio, eĉ la tuta teritorio de Bohemio, Moravio kaj Silezio, en Regnon." Tiutempe la situacio gradiĝis en la limregiono, ĉeĥoj estis atakataj fare de germanoj, estis rifuzataj al ili servoj en vendejoj kaj gastigejoj, ili estis devigitaj alfronti al premo de germanaj adoleskantoj en genuaj ŝtrumpetoj, kiuj aranĝis lokaj demonstraciojn kaj marŝojn, dum kiuj ili skandis: „Heim ins Reich!“ (hejmen en Regnon!)
En la paso de la jaro 1938 plu kreskis nombro de membroj de SdP. Dum en januaro de 1938 la partio havis proksimume 542 000 membrojn, tak do března vystoupal jejich počet na 759 289. En SdP enpaŝis en kelkaj lokoj eĉ malnoekloĝintaj ĉeĥoj kun argumento, ke ili devas tiel ĉi ŝirmi siajn familion. Al la kresko de nombro de membroj kontribuis ekonomia kaj socia premo. Multaj germanaj firmaoj en la limregiono devigis siajn okupitojn al paŝo en SdP. Male precipe al membroj de germana sociala demokratio estis minacata per perdo de okupo. La partia ĵurnalo Die Zeit publikis nomojn de germanaj infanoj vizitantaj ĉeĥajn lernejojn, por ke povu esti evoluigata premo al iliaj gepatroj. Al germanoj, kiuj ne enpaŝos en SdP, estis fare de membroj de la partio minacata, ke post aligo al Germanio atendas konfisko de posedaĵo kaj koncentrejo.
La kresko de la membraro de SdP plu plirapidiĝis post anŝluso de Aŭstrio. Jam la 17-an de marto Henlein elvokis ĉiujn membrojn de la aktibistaj partioj, por ke "ili ne staru flanke", sed por ke ili enpaŝu en lian partion. Sub influoj de la eventoj tiel foriris el la registaro la 23-an de marto Germana asocio de agrikulturistoj (Bund der Landwirte (BdL)) kaj la 25-an de marto Germana kristana-sociala partio popola (Deutsche Christlichsoziale Volkspartei) kaj deputitoj de ambaŭ partioj enpaŝis en parlamentejan klubon de SdP. Ankaŭ multaj membroj de tiuj ĉi partioj enpaŝis en la partio de Henlein. En aprilo de 1938 tiel ascendis nombro de membroj al 770 101. Afiŝoj de SdP eĉ anoncis, ke post la 31-a de majo jam neniu plu estos akceptita en la partion kaj laŭ iuj memorantoj disvastiĝis "ĥaoso el proksimiĝanta fermhoro". Tio estis subtenata ankaŭ per kreskanta timigado kaj per ostracismo de alie pripensantaj loĝantoj, kiujn konvinkis dum ne decidiĝintojn pri tio, ke estas necese enpaŝi en la partion. En majo tiel estis membroj de la partio jam 1 320 193 sudetgermanoj. Rilate al nombro de loĝantoj de Sudetio (3 070 938 laŭ popolnombrado el la jaro 1930) eblas nombron de membroj de la partiomarki kiel eksterordinare alta.
La 1-an de majo 1938 SdP organizis en multaj lokoj publikajn manifestaciojn, en kiuuj partoprenis granda nombro de sudetgermanoj. La plej grandaj manifestacioj okazis en Ústí nad Labem kaj en Děčín kuun partopreno 70 000, respektive 55 000 homoj. En la manifestacioj oni vokis motojn Ein Reich, ein Volk, ein Führer kaj ili salutis sin per levita dekstra mano kaj motoj Sieg Heil kaj Heil Hitler.
En tiu ĉi atmosfero okazis en Ĉeĥoslovakio komunaj balotoj. Post kelkaj prokrastoj okazis balotoj en plimulto de la teritorio la 22-an de majo, la 29-an de majo kaj la 12-an d ejunio. Nur kelke da tagoj antaŭ la balotoj (la 17-a de majo) la registaro permesis partiajn "ŝirmtaĉmentojn" (Freiwilliger Schutzdienst). SdP tiel akiris laŭleĝan ilon, kiun ĝi eluzis en antaŭbalota batalo kkaj al malfermita timigado de siaj kontraŭuloj helpe de terorismaj metodoj. En pli ol duono de municipoj oni sukcesis tiel SdP realigi, ke estis donita nur ilia kandidatlisto kaj la balotakto mem entute ne okazis. En tiuj ĉi balotoj SdP akiris 1 116 726 el 1 297 248 germanaj voĉoj. Sume ĝi tiel akiris 89,87 % germanaj voĉoj. La restantaj pli ol 10 % voĉoj akiris germana sociala demokratio.
Krizo en 1938
La 28-an de marto 1938 faris Konrad Henlein viziton ĉe Adolf Hitler en Berlino, dum kiu Hitler deklaris al Henlein, ke SdP devas prezenti tiajn postulojn, kiuj estos por la ĉeĥoslovaka registaro neakcepteblaj. Tiu ĉi politiko kondamnis al malsukceso kiel ajn grandiozajn proponojn de la ĉeĥoslovaka registaro rilate al sudetgermanoj. Komence de aprilo estis fare de la ĉeĥoslovaka registaro aprobita propono de nova nacieca statuto, sed kiun denove SdP markis kiel nesufiĉa. La 24-an de aprilo 1938 estis fare de Henlein en kunveno de SdP prezentitaj la tn. "postuloj el Karlovy Vary", kiuj eliris el lia traktado kun Adolf Hitler. Tiu ĉi dokumento enhavis apud aŭtonomiaj elementoj ankaŭ tiajn pretendojn, kiuj estis el vidpunkto de nacieca, el vidpunkto de principoj jura demokratia ŝtato kaj el vidpunkto de ŝtata suvereneco por Ĉeĥoslovakio neakcepteblaj. En la majaj kaj la juniaj komunaj balotoj akiris SdP ĉirkaŭ 90 % voĉoj de germanaj balotintoj. La 30-an de junio 1938 estis fare de la ĉeĥoslovaka registaro arobita versio de la tn. nacieca statuto, kiu estis granda cedo rilate al la sudetaj germanoj, sed ankaŭ tiu ĉi dokumento estis fare de SdP en spirito de "rekomendo" de Adof Hitler rifuzita. Somere SdP prilaboris dokumenton markita kiel "Baza planado O.A." (Grundplanung O.A.), kiu kalkulis kun disbato de Ĉeĥoslovakio kaj kun iom post ioma germanigo de la teritorio de Bohemio kaj Moravio, kio korespondis eĉ kun pluaj pli postaj planoj en fina solvo de ĉeĥa demando. La 3-an de aŭgusto 1938 komencis brita lordo Walter Runciman pragan mision, kies celo estis egaligi disputojn inter la ĉeĥoslovaka registaro kaj la germana minoritato, reprezentita de SdP. Sed ankaŭ tiu ĉi misio finis senrezulte, ĉar SdP senĉese rifuzis kian ajn kompromison. Komence de septembro estis fare de la ĉeĥoslovaka registaro aprobita "Propono pri agado de intertraktado rilate al reguligo de naciecaj demandoj", kiu estiĝis surbaze de rektaj interparoloj de intertraktantoj de SdP, kaj kiu eliris principe renkonte al plimulto de postuloj en Programo de Karlovy Vary. Tiun ĉi planon akceptis kaj la misio de Runciman, kaj parto el la pli moderaj ĉefuloj de SdP, kiuj agnoskis, ke ili plenumas plimulton de Programo de Karlovy Vary.
La novan proponon de Beneš la registaro akceptis la 5-an de septembro. Al reprezentantoj de SdP ĝi estis prezentita je du tagoj pli poste. Tiu ĉi propono surprizis pro sia renkonteco eĉ la sudetgermanajn reprezentantojn mem, kiam ĝi plenumis 90–95% postuloj enhavitaj en Programo de Karlovy Vary.
La reprezentantoj de SdP bone konsciis, ke rifuzo de tiel ĉi sindona plano montrus al la tuta mondo, ke ilia celo ne estas reformo de Ĉeĥoslovakio, sed ties neniigo kaj subpremo fare de Tria regno. Kelkaj moderaj reprezentantoj de la partio proponis, por ke la propono de Beneš estuakceptita, ĉar laŭ ilia opinio la ĉeĥoslovaka registaro dum sekvantaj monatoj devus mem plimulton de la proponoj revoki subpreme de la ĉeĥa publika mieno. Sed radikaloj frunte kun K. H. Frank realigis varianton, ke oni ja ne rifuzos la planon, sed onin eluzos iun pretekston por fini dialogon kun la registaro. Tiu ĉi preteksto ankoraŭ la saman tagon fariĝis la tn. incidento el Ostrava. La 7-an de septembro 1938 okazis dum demonstracio de 500 anoj de SdP antaŭ konstruaĵo de regiona juĝejo en Ostrava incidento, dum kiu policisto batis deputiton de SdP. La situacio, kiu estis laŭ Walter Runciman provokita de la demonstrantaj sudetaj germanoj, servis al reprezentantoj de SdP kiel preteksto unue al interrompo kaj li poste ankaŭ al finigo de la intertraktado kun la ĉeĥoslovaka registaro.
Sudetgermana puĉo
La situacio akriĝis la 12-an de septembro 1938, kiam en kunveno de NSDAP en Nurenbergo Hitler nediskuteble ekatakis kontraŭ Ĉeĥoslovakio kaj kontraŭ prezidento Beneš, kio iniciatis la sudetajn germanojn por kaŭzigi maltrankvilojn precipe en okcidenta Boohemio. Multobliĝis atakoj kontraŭ publikaj konstruaĵoj, ĉeĥaj lernejoj, ĉeĥoslovakajn oficistojn kaj policistojn, kaj ankaŭ kontraŭ germanajn socialdemokratojn aj komunistojn. Kelkaj el ili estis mortigitaj, aliaj forhaŭlitaj en Germanion.
Spite al atendado de radikalaj gvidantoj de SdP la maltrankviloj ne akiris tian amplekson, kiel ili supozis, sed ili disvastiĝis nur en 16 el 49 limregionaj politikaj distriktoj. Post la proklamo de militleĝo enla distriktoj trafitaj de la maltrankviloj kaj post plifortigo de taĉmentoj de GDŜ kaj aktivigo de la armeo en la limregiono la situacio milde pliboniĝis.
Ankoraŭ la saman nokton okazis en vico de lokoj en la limregiono al atakoj de henleinaj interbataloj kontraŭ ĉeĥoslovakaj ĝendarmejoj, doganejoj, poŝtoj ks., dum kiuj estis murditaj kelke da dekoj de oficistoj kaj soldatoj. La registaro faris tuj vicon de soldataj disponoj, sed la gvidantaro de SdP ultimate petis la 13-an de septembro la ĉeĥoslovakan registaron pri ties revoko. Kiam la registaro rifuzis akcepti tion, fuĝis plimulto de gvidantoj de SdP en la imperion, kie ankoraŭ la 14-an de septembro Henlein prezentis parolon en radiostacio en Leipzig, en kiu li krom alia deklaris denove sopiron de siaj samlandanoj viv "en sia hejmlando, reveni en la imperion". Tiutempe jam Adolf Hitler kkaj Konrad Henlein aprobis estiĝon de Sudetgermanan volontula korpuso (Sudetendeutsches Freikorps - SFK). Ties tasko estis pluteni en la ĉeĥaj kaj moraviasileziaj limregionoj streĉon, elvoki maltrankvilojn kaj armitaj kunpuŝiĝojn. Kernon de la taĉmentoj kreis henleinaj ordneroj kaj turneroj, dum kio armilojn kaj pafaĵon donis wehrmacht el arzenalo de aŭstria armeo. la 16-an de septembro 1938 la ĉeĥoslovaka registaro malfondis SdP kaj eldonis arestilon por Henlein kaj K. H. Frank. SFK komencis sian agadon nokte el la 19-a je la 20-a de septembro per atakoj de ĉeĥoslovakaj doganejoj kaj policaj stacioj. Nokte el la 21-a je la 22-a de septembro enpaŝis eĉ en la ĉeĥoslovaka teritorio imperiestragermanaj taĉmentoj de SA kaj SS kun celo konkeri la tutan regionon eĉ kun urbo. Dum tiuj ĉi agadoj estis pafataj kaj membroj de armitaj konsisteroj de Gardistaro de defendo de ŝtato (GDŜ; ĉeĥe SOS), kaj eĉ civila loĝantaro, nome plejparte malkuraĝe embuske. Sume estis mortigitaj 110 ĉeĥoj kaj pluaj 23029 da ili estis militkaptitaj kaj forhaŭlitaj en Germanion. La tuta SFK estis statute subigita al la gvidanto de SdP Konrad Henlein, dum kio ekzercon certigis plejparte SA kaj SS. Al tiu ĉi situacio la ĉeĥoslovaka registaro reagis per proklamo de civila eksterordinara stato en la riskaj regionoj per proklamo de mobilizo de la armeo, kio gvidis al trankviligo de la situacio. La 29-an de septembro estis sen partopreno de Ĉeĥoslovakio subskribita Munkena interkonsento, per kiu la ĉeĥoslovaka registaro estis devigita al tio, por ke ĝi subiĝu al la premo de Adolf Hitler kaj SdP kaj rezignis pri la limregionoj al Germanio.
Kuniĝo kun NSDAP kaj pereo de SdP
Jam longe antaŭ Munkena interkonsento okazis idea kuniĝado inter SdP kaj SdP kaj NSDAP. Tio karakterize plifaciligis la sekvantan enmembrigon de SdP al NSDAP. Lasta kunveno de la partio okazis la 16-an de oktobro en Ústí nad Labem. La 30-an de oktobro 1938 Hitker ordonis establi novan ĵupon NSDAP Sudetio kun sidejo en Liberec. Partia gvidanto de la ĵupo estis destinita Konrad Henlein. El ordono de Rudolf Hess estis la 5-an de novembro SdP transprenita en NSDAP.
Ĉar ekzistis timo, ke akcepto de pli ol 1,3 milionoj da membroj de SdP al NSDAP povus endanĝerigi la idean unuecon de la partio, estis decidite, ke la membroj de SdP devas  anonci pri la membreco individue. estis destinitaj kriterioj por enpaŝo al NSDAP, kiam preferecon havis funkciuloj de SdP, Germanaj turneraj taĉmentoj kaj aliaj meritaj farantoj. Politika fidindeco de la ceteraj membroj de SdP estis prijuĝara laŭ dato de ilia enpaŝo en la partion (preferataj estis tiuj, kiuj enpaŝis en la partion ankoraŭ antaŭ anŝluso de Aŭstrio. Sume post la aliĝo petis pri la enpaŝo en NSDAP pli ol 450 000 sudetaj germanoj. Dank' al la enpaŝo de la eksaj membroj de SdP en NSDAP tiel la impwria ĵupo Sudetio okupis en nombro de membroj de NSDAP rilate al nombro de loĝantoj la unuan lokon inter la imperiestraj ĵupoj.
En la restanata Dua respubliko la restinta parto de deputitoj de SdP destinis jam kiel konsisto de NSDAP subgvide de Ernst Kundt.
Piednotoj
<references group="p."/>
Kalia laŭrato
Kalia laŭrato aŭ C12H23O2K estas organika kalia salo de dodekanoata acido, blanka solidaĵo uzata kiel fungicido, insekticido kaj baktericido. En kemia industrio ĝi estas uzata kiel emulsiigaĵo kaj organika reakcianto en organikaj sintezoj. En kosmetikaĵoj ĝi uzatas kiel surfaktanto kaj emulsiigagento. Laŭratoj estas natura grasacido trovataj en multaj plantoj kaj palmarboj.
Dmitrij Arakiŝvili
Dmitrij Ignatjeviĉ Arakiŝvili, (Kartvele : დიმიტრი არაყიშვილი), naskiĝis la (nun 11-00-1873 )-an de februaro 1873 en Vladikavkaz kaj mortis -an de aŭgusto 1953 en Tbiliso. Li estis komponisto kaj etnomuzikologo de Kartvelio.
Batalo de Bakuo
La Batalo de Bakuo (azere: Bakı döğüşü, ruse:) estis kolizio, okazinta en Bakuo, inter la koalicioj de la otomanaj-azeraj fortoj gviditaj de Nuri Paŝao kaj aliflanke la Daŝnako kaj Bakua Komunumo inter junio kaj septembro 1918, poste sekvita de la Brita Imperio, Armena Demokratia Respubliko, blankrusaj fortoj sub de Lionel Dunsterville kiel parto de la fina batalo de la militkampanjo en Kaŭkazio, sed ĝi markis la komencan fazon de la Armena-azera milito (1918-1920).
Dmitrij Arakiŝvili
Biografio
Dmitrij Arakiŝvili naskiĝis en Vladikavkazo (nun Nord-Osieto, Rusio) tiam regata de la Rusia imperio. Li rusigis sian nomon al "Dmitrij Ignatjeviĉ Arakĉijev" (en la rusa: Димитрий Игнатьевич Аракчиев).
Dmitrij Arakiŝvili estis muzikisto, kiu grave renovigis la kartvelan muzikon. En 1901 li studis ĉe la lernejo de drama arto en Moskvo. Liaj muzikinstruistoj estis la komponisto Aleksandro Gretĉaninov kaj la violonisto Willem Kes. De 1901 ĝis 1908 li okupiĝis ĉefe pri la popola muziko de Kartvelio. De 1908 ĝis 1912 li estas la ĉefredaktoro de la revuo "Muzika i ĵizn" ( Muziko kaj vivo). En 1917 li estis studento ĉe la Instituto de arkeologio de Moskvo. Post la Oktobra Revolucio li partoprenis en la kreo de la "Popola Konservatorio de Moskvo".
En 1932 li estis prezidanto de la Unio de kartvelaj komponistoj.
En 1952 la sovetia reĝisoro Revaz Ĉĥeidze kun sia amiko Tengiz Abuladze partoprenis en la realigado de dokumenta filmo pri Dmitrij Arakiŝvili.
Noto
Tiu ĉi artikolo estas tute aŭ parte tradukita el la samtitola artikolo en la franca versio de vikipedio 'Dimitri Arakichvili' (vidu liston de kontibuantoj)
Félicien Baronnet
Félicien BARONNET estas franca esperantisto aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) kaj Esperanto-vortaristo. Li naskiĝis en la urbo Ĉatoruso (Châteauroux) la 12an de januaro 1889 li forpasis en la urbo Le Pêchereau tute proksime de Argenton sur Creuse la 26an de junio 1983.
Baronnet redaktis la parton Franca-Esperanto de la "Dictionnaire Pratique d'Esperanto" (1959, 1974, 2000) kaj reviziis kaj korektis la malnetojn de Plena Ilustrita Vortaro, aperinta en 1970. En 1979 aperis liaj "Lingvaj anguloj" en la porjunulara periodaĵo de SAT "La Juna Penso" libroforme en la serio "La juna penso - Suplemento" (Laroque-Timbaut, 79 p.).
Vlădești (komunumo, Vâlcea)
Vlădești estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Fundătura, Pleașa, Priporu, Trundin kaj Vlădești (la sidejo).
Kantono Burlington
La kantono Burlington - angle Burlington County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Ĵerzejo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Vlădești (komunumo, Vâlcea)
La vilaĝo Vlădești situas kvin kilometrojn okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea sur la maldekstra (norda) bordo de la rivero Olănești. Priporu situas sur la dekstra bordo, la aliaj partoj de la komunumo pli norde.
Kantono Burlington
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Vlădești (komunumo, Vâlcea)
Inter la censoj de 2002 kaj 2011 la komunumo povis kreskigi sian loĝantaron je 16 %; per tio ĝi estas unu el nur kvin komunumoj kaj urboj en la distrikto, kiuj kreskis en tiu tempo.
Boabdilo
Abū ʿAbd Allāh Muḥammad b. ʿAlī (أبو عبد الله محمد ابن علي) estis la lasta reĝo de la Regno de Granado, konata kiel Muḥammad la 11-a (estis la dek unua sultano kiu havis la nomon Muḥammad), membro de la nazaria dinastio, nomata de la kristanoj Boabdil aŭ Boabdil la Juna kaj populare konata en lia epoko per la surnomo الزغابي Al-Zugabi, "la Malfeliĉa". Boabdilo n. en (Granado en 1459? kaj m. en Fezo en 1533).
Laŭ tre konata legendo de Andaluzio kies vereco ne eblas konfirmi en skribaĵoj, post la foriro de Granado survoje al la ekzilo en Alpujarras, en monteto la reĝo elturnis sian kapon por vidi la urbon lastafoje kaj ploris, aŭskultante de sia patrino la sultanino Aiŝa la vortojn "ploru kiel ino kion vi ne sciis defendi kiel viro". Pro tio la monteto ricevis la nomon Ve-spiro de la maŭro.
En sia ekzilo en Alpujarras, la sultano instaliĝis en la almeria vilaĝo Laujar de Andarax kiu estis lia lasta rezidejo en Iberio ĝis la definitiva foriro al Afriko.
Chihuahua (apartigilo)
La termino Chihuahua povas signifi jenon:
kaj krome ĉivava aŭ ĉihuahuo
Pineuilh
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas pineuilhais.
Komunista Frakcio (Franca Nacia Asembleo)
La Komunista Frakcio (franclingve "groupe communiste" aŭ "COM") estis franca parlamenta frakcio en la Nacia Asembleo, kiu ekzistis en la 3-a Respubliko ekde la deputitaj balotoj de 1924, en la 4-a Respubliko kaj en la 5-a Respubliko de la deputitaj balotoj de 1962 al la deputitaj balotoj de 2002. Ĝi konsistis precipe el la elektitoj de la Franca Komunista Partio (PCF), de la Reunia Komunista Partio (PCR), de la Gvadelupa Komunista Partio (PCG), de la Gvadelupa Demokratia Progresisma Partio (PPDG) kaj de la Konvencio por Progresisma Alternativo (CAP), same kiel de pluraj komunistaj parenciĝintoj.
De la deputitaj balotoj de 2007, la komunismaj elektitoj sidas en la Frakcio Respublikana Kaj Demokrata Maldekstro.
1958 - 1973
Sekve de la deputitaj balotoj de 1962, kaj por la unua fojo en la 5-a Respubliko, frakcio kun komunisma ideologio estis kreita en la Nacia Asembleo.
1997 - 2002
En la 11-a parlamenta periodo, la Komunista Frakcio enhavis 36 deputitojn el kiuj 34 membroj de PCF. La du parenciĝintoj estis Ernest Moutoussamy de la Gvadelupa Demokratia Progresisma Partio (PPDG) kaj Jean-Pierre Brard de la Konvencio por Progresisma Alternativo (Francio) (CAP).
2002 - 2007
Post la deputitaj balotoj de 2002, la Komunista Frakcio estis anstataŭigita de la Komunista kaj Respublikana Frakcio (CR), konsistanta el 21 deputitoj.
Post 2007
La Komunista kaj Respublikana Frakcio cedas lokon al la Demokrata kaj Respublikana Maldekstro (Francio).
Osciloskopo
Osciloskopo estas instrumento por observi sur ekrano la formon de laŭtempe ŝanĝiĝanta elektra signalo.
Osciloskopo, antaŭe nomata oscilografo kaj KRO (por katod-radia osciloskopo), aŭ CSO (por la pli moderna cifereca stokila osciloskopo), estas tipo de elektronika test-instrumento kiu permesas observi variantajn signalojn, kutime kiel du-dimensia informo de unu aŭ pli da signaloj kiel funkcio de tempo. Aliaj signaloj (kiel sono aŭ vibro) povas esti konvertitaj al tensioj kaj montritaj. Osciloskopoj estas uzataj por observi la ŝanĝon de elektra signalo kun la tempo, tiel ke tensio kaj tempo priskribas formon, kiu senĉese kroĉiĝas sur kalibrita skalo. La observa ondoformo povas esti analizita por tiaj posedaĵoj kiel amplekso, ofteco, leviĝo, intertempo, distordo kaj aliaj. Modernaj ciferecaj instrumentoj povas kalkuli kaj montri ĉi tiujn proprecojn rekte. Komence, la fiksado de ĉi tiuj valoroj postulis permane mezuri la ondformon kontraŭ la skaloj konstruitaj en la ekranon de la aparato.
Tramatza
Tramatza estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Márta Bakó
Márta Bakó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakó Márta estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia patro estis László Bakó.
Osciloskopo
La osciloskopo povas esti alĝustigita tiel ke ripetaj signaloj povas esti observataj kiel kontinua formo sur la ekrano. Stokila osciloskopo permesas ke unuopaĵoj estu kaptitaj de la instrumento kaj montriĝos por relative longa tempo, permesante observadon de eventoj tro rapida por esti rekte perceptinda. Osciloskopoj estas uzataj en la sciencoj, medicino, inĝenierado, aŭtomobila kaj la industrio de telekomunikado. Ĝeneralaj instrumentoj estas uzataj por bontenado de elektronikaj ekipaĵoj kaj laboratorio. Specialaj intencaj osciloskopoj povas esti uzataj por tiaj celoj, analizante aŭtomatan ŝaltilon aŭ por montri la ondan formon de la korbatado kiel elektrokardiogramo.
Márta Bakó
Márta Bakó naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Márta Bakó akiris aktoran diplomon en Akademio pri Teatro kaj Filmo en 1942. Jam inter 1941-1945 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al Gaja Teatro (1946). Ekde 1947 ŝi plene estis neglektita pro politikaj kialoj, eĉ ŝi estis deportita en 1951. Ŝi estis fondinta membro de Teatro József Attila en 1954, sed en la sekva teatra jaro ŝi estis membro de Teatro de Kecskemét. Ŝi revenis al Teatro József Attila, kie ŝi estis levita "eterne mebro" en 2006. Ŝi ricevis premiojn inter 1980-2011. Ŝi edziniĝis dufoje, la unua edzo estis Lajos Rajczy, dum la dua geedziĝo ŝi naskis filon.
Osciloskopo
Fruaj osciloskopoj uzis katodajn radiajn tubojn (KRT) kiel ilia ekrano (do ili estis ofte nomataj KRO) kaj linearaj amplifiloj por signalo-prilaborado. Stokaj osciloskopoj uzis specialajn stokajn KRTojn por subteni konstantan ekranon de unu mallonga signalo. La KRO estis anstataŭitaj ĉefe de osciloskopoj de cifereca stokado (CSO) kun ekranoj de maldikaj paneloj, rapidaj konvertiloj analogaj-ciferecaj kaj procesoroj de ciferecaj signaloj. CSO-oj sen integraj ekranoj (kelkfoje konataj kiel digitaliziloj) estas haveblaj je pli malalta kosto kaj uzas ciferecan komputilon por ĝeneraligi kaj montri ondoformojn.
Priskribo
La baza osciloskopo, kiel montrita en la ilustraĵo, estas ĝenerale dividita en kvar sekcioj: la ekrano, vertikalaj kontroloj, horizontalaj kontroloj kaj ellasiloj. La ekrano estas kutime KRT aŭ LKD-panelo, kiu estas elmetita kun ambaŭ horizontalaj kaj vertikalaj referencaj linioj, kiujn oni nomas la krado. Aldone al la ekrano, la plej multaj ekranaj sekcioj estas ekipitaj per tri bazaj kontroliloj: fokusa kapeto, intenseco kaj butono de serĉilo. La vertikala sekcio kontrolas la amplekson de la montrita signalo. Ĉi tiu sekcio portas voluman selektilon Voltoj-por-Divizio (Volt/Div), interŝanĝilon de AK/DK kaj la vertikalan (primaran) enigilon por la instrumento. Aldone, ĉi tiu sekcio estas tipe ekipita per la vertikala fasko pozicio. La horizontala sekcio kontrolas la tempon-bazon aŭ "balailon" de la instrumento. La primara kontrolo estas la elektilŝanĝilo de Sekundoj-por-Divizio (Sek/Div). Ankaŭ inkluzivita estas horizontala enigilo por komplikado de dualaj X-Y-aksaj signaloj. La plata pozicio situas ĉi tiun sekcion. La ellasilo sekvas la komencan eventon de la balailo. La ellasilon povas rekomenci post ĉiu balailo aŭtomate, aŭ ĝi povas esti agordita por respondi al interna aŭ ekstera evento. La ĉefaj kontroloj de ĉi tiu sekcio estos la fonto kaj kunigantas elektiloŝaltilojn. Ekstera ellasilo enigo (EXT-enigo) kaj nivela ĝustigo ankaŭ estos inkluzivitaj. Krom la primara instrumento, plej osciloskopoj estas provizitaj per sondilo kiel montrita. La sondilo konektos al ajna enigo en la aparato kaj kutime havas reziston ofte la impedancon de enigilo de la osciloskoio. Ĉi tio rezultas en faktoro de atenuado .1 (-10X) sed helpas izoli la kapabligan ŝarĝon prezentitan per la sonda kablo de la signalo mezurita. Iuj sondoj havas ŝaltilon permesante al la operatoro preterpasi la reziston kiam taŭgas.
Grandeco kaj porteblo
La plej multaj modernaj osciloskopoj estas malpezaj, porteblaj instrumentoj, kiuj estas sufiĉe kompaktaj por esti facile portitaj de unusola persono. Krom la porteblaj unuoj, la merkato proponas kelkajn miniaturajn bateriajn instrumentojn por kamparaj servoj. Laboratori-gradaj osciloskopoj, precipe pli malnovaj unuoj, kiuj uzas malplenajn tubojn, estas benĉaĵaj aparatoj aŭ povas esti muntitaj en proprajn veturilojn. Specialaj intencaj osciloskopoj povas esti raketo-muntitaj aŭ konstante muntitaj en kutiman instrumenton.
Enigoj
La signalo por esti mezurita estas nutrita al unu el la enigaj konektiloj, kiu estas kutime samaksa konektilo kiel BNK aŭ UHF-tipo. Se la fonto de signalo havas sian konektan konektilon, tiam simpla samaksa kablo estas uzata; alie, speciala kablo nomata "ampleksa sonduso", provizita per la osciloskopo, estas uzata. Ĝenerale, por rutina uzo, malferma drato-testo por konekti al la punkto observata ne estas kontentiga, kaj sondado estas necesa. Ĝeneralaj intencaj osciloskopoj kutime prezentas enmetan impedancon de 1 megohm paralele kun malgranda sed konata kapacienco kiel 20 pikoformoj. Ĉi tio permesas la uzon de normaj osciloskopaj sondiloj. La medioj por uzo kun tre altaj oftecoj povas havi 50-ohm enirojn, kiuj devas esti konektitaj rekte al 50-ohm-signa fonto aŭ uzataj per Z0 aŭ aktivaj sondoj.
Proboj
Malfermaj drataj testaj kondukiloj (flugaj kondukiloj) verŝajne kaptas enmiksiĝon, do ili ne taŭgas por malaltaj signaloj. Plie, la kondukiloj havas altan induktancon, do ili ne taŭgas por altaj oftecoj. Uzanta ŝirmitan kablon (tio estas, koneksa kablo) estas pli bona por malaltaj signaloj. Kablo samaksa ankaŭ havas plej malgrandan induktancon, sed ĝi havas pli altan kapacitancon: tipa 50-ohm-kablo havas ĉirkaŭ 90 pF per metro. Sekve, unu-metra rekta (1X) samaksa sondilo ŝarĝos cirkviton kun kapacito de proksimume 110 pF kaj rezisto de 1 megohm.
Osciloskopo de kodelaj radioj (KRO)
La plej frua kaj plej simpla speco de osciloskopo konsistis el katodo-radia tubo, vertikala amplifilo, tempo-bazo, horizontala amplifilo kaj potenco. Ĉi tiuj nun nomiĝas "analogaj" medioj por distingi ilin de la "ciferecaj" medioj, kiuj fariĝis komunaj en la 1990-aj jaroj kaj 2000-aj jaroj.
Analogaj medioj ne nepre inkluzivas kalibritan referencokradon por ampleksaj mezuroj de ondoj, kaj ili eble ne montras ondojn en la tradicia senco de linisegmento balaanta de maldekstre al dekstra. Anstataŭe, ili povus esti uzataj por signala analizo per nutrado de referenca signalo en unu akso kaj la signalon por mezuri en la alia akso. Por oscilanta referenco kaj mezura signalo, ĉi tiuj rezultoj en kompleksa ligo-ŝablono nomata kiel Lissajous-kurbo. La formo de la kurbo povas esti interpretita por identigi proprietojn de la mezura signalo pri la referenca signalo kaj estas uzata tra larĝa gamo de oscilaj oftecoj.
Zagros-montara arbarstepo
La zagros-montara arbarstepo estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident- kaj centrazia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso. Biome ĝi apartenas al mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj precipe de okcidenta kaj suda Irano, sed ankaŭ de norda Irako kaj sudorienta Turkujo.
Osciloskopo
Duobla-osciloskopo
La duobla fasko analoga ossoskopo povas montri du signojn samtempe. Speciala duobla fasko KRT generas kaj deturnas du apartajn trabojn. Kvankam multilacaj analogaj osciloskopoj povas simuli duoblan faskon per la bendo kaj alternaj balailoj, tiuj trajtoj ne provizas samtempajn ekranojn. Real-tempaj ciferecaj malhelpoj proponas la samajn profitojn de duobla fasko-osciloskopo, sed ili ne postulas duoblan faskon. La malavantaĝoj de la duobla spuro-osciloskopo estas, ke ĝi ne povas rapide ŝanĝi inter la spuroj kaj ĝi ne povas kapti du rapidajn transientajn eventojn. Por eviti ĉi tiun problemon oni uzas duoblan faskon osciloskopon.
Tramatza
Najbaraj komunumoj estas.
Osciloskopo
Ciferecaj osciloskopoj
Dum analogaj aparatoj uzas senĉese variajn streĉiĝojn, ciferecaj aparatoj uzas binarajn nombrojn, kiuj respondas al specimenoj de la tensio. En la kazo de ciferecaj osciloskopoj, analog-al-cifereca konvertilo (ACK) uzatas por ŝanĝi la mezuritajn tensiojn en ciferecajn informojn. La osciloskopo de cifereca stokado, aŭ CSO mallongigite, nun estas la plej preferata tipo por plej multaj industriaj aplikoj, kvankam ŝatantoj ankoraŭ uzas simplajn analogajn KRO. Ĝi anstataŭas la elektronstatikan stokadon metitan en analoga stokado kun ciferecigita memoro, kiu povas stoki datumojn kondiĉe de malfruo kaj kun uniforma brilo. Ĝi ankaŭ permesas kompleksan pretigon de la signalo per kurentaj cirkvitoj de altnivelaj ciferecaj signaloj.
Zagros-montara arbarstepo
La organizaĵo Naturprotekto Internacie situigis la ekoregionon en la irana-anatolia biodiverseco-riĉaĵejon.
Osciloskopo
Mikso-signalaj osciloskopoj
Mikso-signala osciloskopo (aŭ MSO) havas du specojn de enigiloj, malgrandan nombron da analogaj kanaloj (kutime du aŭ kvar), kaj pli grandan nombron da ciferecaj kanaloj (kutime dek ses). Ĝi havigas la kapablon precize tempo-korelaciigi analogajn kaj ciferecajn kanalojn, tiel proponante distingan avantaĝon super aparta osciloskopo kaj logika analizilo. Kutime, ciferecaj kanaloj povas esti grupigitaj kaj montritajkun ĉiu valoro montrita ĉe la malsupro de la ekrano en hekso aŭ duumo. Plejparte de MSO-oj, la ellasilo povas esti agordita inter kaj analogaj kaj ciferecaj kanaloj.
Zagros-montara arbarstepo
Priskribo
Tiu arbarstepa ekoregiono okupas 397 800 da kvadrataj kilometroj en Zagros-Montaro, ekde la landolimo inter Turkujo, Irako kaj Irano ĝis la centro kaj la sudo de tiu ĉi lando.
Osciloskopo
Miksitaj domajnaj osciloskopoj
En miksila osciloskopo (MDO) oni havas aldonan RF-enigan havenon kiu eniras en spektran analizilon. Ĝi ligas tiujn tradicie apartajn instrumentojn por ke oni povas, ekzemple, ke tempo korektu eventojn en la tempo domajno (kiel specifa seria datuma pakaĵo) kun eventoj okazantaj en la frekvenca domajno (kiel RF-transdonoj).
Zagros-montara arbarstepo
Priskribo
La arbaraj kaj arbarstepaj areoj de Zagros-Montaro havas duonaridan mezvarman klimaton, kun jara precipitaĵo kiu varias inter 400 kaj 800 mm, plejofte okazanta vintre kaj printempe. La vintroj estas severaj, kun vintraj minimumaj temperaturoj ofte sub -25°C, kaj superreganta ekstrema somera sekeco. La ekoregiono estas ekzemplo de la kontinenta varianto de la mediteranea klimato, kun neĝa malvarma vintro kaj malsevera pluva printempo sekvata de seka somero kaj aŭtuno.