cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meoqui
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 33987 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 64 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,19 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Samu Balázs
BALÁZS Samu [balAĵ ŝamu] estis hungara aktoro, laŭreato de Kossuth-premio (1951), eminenta artisto (1963) naskita en Bánffyhunyad la 18-an de majo 1906 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-a de septembro 1981. Lia edzino estis Mária Majláth.
Biografio
Samu Balázs finis la Aktoran Akademion en 1928, kaj faris kontrakton al Hungara Teatro de Koloĵvaro. En 1938 lin dungis la Nacia Teatro de Budapeŝto. Lia vera talento montiiĝis nur post 1945. Ĝis sia pensiuliĝo (1970) li kontraktis nur por roloj en Teatro Madách. Ekde 1946 ĝis 1952 li instruis parolarton kaj aktormetion en la Teatra kaj Filma Altlernejo.
Zapotitlán de Vadillo
Zapotitlán de Vadillo estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Zapotitlán de Vadillo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 122.
Geografio
Zapotitlán de Vadillo apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6345 loĝantojn. El tiuj estis 3083 viroj kaj 3262 virinoj. La komunumo havas surfacon de 480,74 km². La meza alteco estas 1140 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 17,5 C. En la komunumo estas 675,6 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1899 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1474 scipovis legi kaj skribi kaj 421 viroj estis analfabetoj. Do 22.17 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2030 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1520 sciis legi kaj skribi kaj 505 virinoj estis analfabetoj. Do 24,88 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Zapotitlán de Vadillo vivis 5700 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,018 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
3876 Quaide
3876 Quaide estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono,malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedologon William L. Quaide (1927–2004).
Insulo Iniŝmoro
Árainn [ˈɑːɾən̠ʲ] (irlande ankaŭ Árainn Mhór aŭ Inis Mór; esperante: Granda Insulo, Inishmore) estas insulo antaŭ la okcidenta marbordo de Irlando. Ĝi apartenas al la insularo Aran kaj estas la plej granda kaj plej okcidenta insulo de tiu insularo en la Galiva golfo. Ĝi longas ĉ. 14 km kaj larĝas 3 km. Sur ĝi loĝas 845 homoj (stato: 2011). La insulo estas konata kiel centro de la irlanda lingvo kaj kulturo, krome sur ĝi troviĝas multaj antaŭ- kaj prakristanaj ejoj. La Aran-insuloj apartenas al la regionoj, kie dominas la irlanda lingvo, nomata Gaeltacht (= Irlandlingvio).
Historio
Sur la insulo naskiĝis la poeto Máirtín Ó Direáin kaj la verkisto Liam O’Flaherty. Ĉe ĝia marbordo Brendan la Vojaĝisto konstruis laŭ onidiroj en la jaro 565 sian Curragh kaj ekvojaĝis trans la Atlantiko (Navigatio Sancti Brendani).
Turismo kaj trafiko
Árainn estas ŝatata turisma celo. La turistoj povas malkovri la insulon tra migravojoj, per ĉevalĉaroj, per biciklo kaj busetoj. Per pramo la insulo Árainn estas ligita kun Doolin kaj Ros an Mhíl en Connemara. En Cill Éinne (Killeany), sude de Cill Rónáin, troviĝas la flughaveno de la insulo, kiun Aer Arann plurfoje tage per aviadilo de la tipo Britten-Norman BN-2 Islander alflugas de Inverin. La ĉefa loko de la insulo estas Cill Rónáin (Kilronan), kie troviĝas la haveno por la pramo. Cill Rónáin havas hotelojn kaj junulargastejon, malgrandan supermerkaton kaj gastejojn. Ĝenerale dominas sur Árainn la taga turismo. Precipe la pramo ebligas rapidan alveturadon de Doolin al la insulo Árainn kaj la turisma kulmino, la Klifoj de Moher.
Konstruaĵoj kaj historiaj ejoj
Sur la insulo estas registritaj pli ol 30 antaŭ kaj prahistoriaj trovitejoj.
NGC 2573B
NGC 2573B (aliaj indikoj — ESO 1-8, AM 2240-892, PGC 70533) estas galaksio en konstelacio Oktanto.
6-a jarcento a.K.
La 6-a jarcento antaŭ Kristo komenciĝis la 1-an de januaro 600 kaj finiĝis la 31-an de decembro 501 antaŭ nia erao.
En Okcidenta Azio, la unua duono de ĉi tiu jarcento estis superregata de la Nov-Babilona Imperio, kiu leviĝis al potenco malfrue en la antaŭa jarcento post sukcese ribelado kontraŭ Asirion regado. La Regno de Judujo finiĝis en 586 a.K. kiam babilonaj trupoj sub Nebukadnecar la 2-a kaptis Jerusalemon, kaj forigis la plej grandan parton de ĝia loĝantaro al siaj propraj landoj. Babilona regado estis finita en la 540-aj jaroj fare de Kiro la Granda, kiu fondis la Persan Imperion anstataŭe. La Persa Imperio daŭre disetendiĝis kaj kreskis en la plej grandan imperion kiun la mondo konis tiutempe.
En la ferepoka Eŭropo, la kelta ekspansio estis en progreso. Inter la 8-a kaj 6-a jarcentoj antaŭ nia erao regis parton de orienta kaj centra Eŭropo la Hallstatt-kulturo, dum Norda Eŭropo ankoraŭ troveblas en la malfrua Bronzepoko. Ĉinio estis en la Periodo de Printempo kaj Aŭtuno.
Steilacoom (Vaŝingtonio)
Steilacoom estas urbeto en Kantono Pierce, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi municipiĝis en 1854, la plej frua oficiala municipo en Vaŝingtonio. Ĝi estis la unua administra sidejo de Kantono Pierce.
Flago de Ĝibraltaro
La Flago de Ĝibraltaro estas longforma standardo de la Blazono de Ĝibraltaro, koncedita de la reĝino Isabel la 1-a (Kastilio) la 10-an de julio 1502.
La flago estis normaligita en 1982 kaj estas formita de du horizontalaj bendoj de blanka (pinto, duobligas larĝon) kaj ruĝa kun kastelo en la centro de la blanka bendo. Pendante de la kastelpordego estas orŝlosilo koncentrita pri la ruĝa bendo. La flago devojiĝas de aliaj britaj transmaraj teritorioj, ĉar ĝi ne estas brita flago. La kastelo ne similas ajnan en Ĝibraltaro, sed laŭsupoze reprezentas la fortikaĵon de Ĝibraltaro. La ŝlosilo laŭdire simbolas la signifon de la fortikaĵo kiel defendejo kaj kontrolejo de la Ĝibraltara Markolo. Kiel aliaj britaj dominioj kaj kolonioj Ĝibraltaro ekuzis kiel propran ﬂagon bluan standardon kun la brita ﬂago en supra angulo apud la masto. Ene de la ﬂago aperis ankaŭ propra simbolo de la kolonio, ĉi-foje kastelo kun ŝlosilo kaj la latin-lingva moto “Montis Insignia Calpe” (Flago de la Monto Calpe), ĉar Calpe estis la nomo havigita de la romianoj al la Ĝibraltara Rokego.
La flago estas hisita ĝenerale en Ĝibraltaro, foje oficiale kune kun la Union Jack kaj flago de la Eŭropa Unio, kvankam verdire la teritorio ne formas parton de la Eŭropa Unio kaj tiele eŭropunianoj bezonas pasporton por eniri en la teritorio. Elstaraj lokoj kiuj uzas la flagon inkludas la limon kun Hispanio, ĉe pinto de La Roko kaj ĉe la Parlamentejo.
La flago estas simbolo de ĝibraltara naciismo, kaj estas populara inter ĝibraltaranoj. Por la Ĝibraltara Nacia Tago (10-an de septembro), multaj ĝibraltaraj hejmoj kaj oficejoj pendigas la flagon de iliaj fenestroj kaj balkonoj, kaj kelkaj individuoj eĉ uzas kaj vestas iliajn veturilojn per la flago por festado de la nacia tago. Tio ankaŭ estis vidata dum la festadoj de 2004 de la tricentjariĝo de brita Ĝibraltaro.
Metalkolombo
La Metalkolombo aŭ Metalpalumbo (Columba vitiensis) konata ankaŭ kiel blanka-gorĝa kolombo estas birdospecio de la familio de Kolombedoj, Columbidae, kiu estas mezgranda kolombo ĝis 37 cm longa.
Identigo
Plenkreskulo havas irizecan purpur-verdan kapoverton, nigrajn flugilojn kaj supran voston, flavecruĝajn irisojn, flavan bekon kun ruĝaj bekopintoj, ruĝajn ĉirkaŭokulojn, blankajn aŭ helgrizajn mentonon kaj orelkovrilojn, kaj purpurajn piedojn. Ili havas senbrilajn brunajn aŭ brilajn purpurverdecajn subajn partojn, depende de la subspecio. La nomiga formo C. v. vitiensis el Fiĝioj havas senbrilajn subajn partojn, dum la subspecio C. v. halmaheira de Molukoj havas la plej brilan plumaron. Ambaŭ seksoj estas similaj. La junulo estas pli senbrila ol la plenkreskulo.
Distribuado
La Metalkolombo ekzistas en tropikaj arbaroj de orienta Indonezio, Filipinoj, Nov-Gvineo, Salomonoj, Fiĝioj, Nov-Kaledonio, Samoo kaj proksimaj insuloj de sudokcidenta Pacifiko. Subspecio, nome Lord-Howe-metalkolombo, ekzistis en Insulo Lord Howe de Aŭstralio, sed ĝi estis formortigita pro ĉasado ĉirkaŭ 1853.
Manĝo
La dieto konsistas ĉefe el variaj fruktoj, greno, semoj kaj beroj. La ino kutime demetas unu ĝis du ovojn.
Konservado
Disvastigita kaj ofta tra sia granda teritorio, la metala kolombo estis taksita Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.
Ĵibo
Ĵibo estas unu el la veloj de velŝipo. La ĵibo (1) estas la triangula velo kiu troviĝas antaŭ la frontmasto. La ĵibo estas fiksita je la ekstremaĵo de la pruo kaj estas hisata ĝis 85% de la alto de la frontmasto (7/8 rigita). La ĵibo havas pli malgrandan surfacon ol la ĉefvelo. La forĵibo (2) estas ĵibo fiksita je la busprito
Teorbo
La teorbo (Tiorba, Tuorbe, Theorbo) estas muzikinstrumento, kiu apartenas kiel plukinstrumento al la kordinstrumentoj. La nomo teorbo markas serion de diversaj basliutoj, la tiel nomataj arĉliutoj, ties komuneco konsistas en dua agordejo por la muntado de bordunkordoj: Liuto attiorbato, Arciliuto, Chitarrone, franca Théorbe des pieces, angla Theorbo, Archlute, germana Barocklaute, Angelique / Angelica. La etimologio de la nomo ĝis nun estas neklara.
Historio
La nova muziko ekde 1600 (monodio, Giulio Caccini) necesigis instrumentojn kun malalta basregistro por la akompano. Pli malaltsonajn enterokordojn de la liuto oni povas produkti aŭ pli dikajn aŭ pli longajn. Ĉar la dikeco estas limigita, oni alstrebis la longecon kaj disvolvis la duan agordejon ĉe plilongigita kolo.
Plua distingilo de la diversaj tipoj de teorboj estas ilia alteco kaj ligite al tio la longa fingrotabulo-mezuro, kiu povas varii inter 76 kaj 98 cm. Enterokordoj, kiuj estas tiel longaj kaj tamen sonu, ne estas produkteblaj. Tiel oni devas agordi je kelkaj tipoj la unuan aŭ ankaŭ la unuan kaj duan ĥoron oktavon pli malalte (Chitarrone, Théorbe des pieces, Archlute), tiel ke la tria ĥoro estas la plej alta.
La plej elstaraj muzikistoj de la instrumento en Italio estis Johann Hieronymus Kapsberger kaj Alessandro Piccinini. Oni ne scias, ĉu en Anglio ekzistis solomuziko por teorbo, sed i.a. William Lawes uzis ĝin en sia ĉambromuziko. En Francio oni ŝatis teorbojn ĝis meze de la 18-a jarcento kaj utiligis ilin por kaj ĉambromuziko kaj orkestraĵoj (Nicolas Hotman, Robert de Visée). La kortegorkestroj de Vieno, Bayreuth kaj Berlino laborigis teorbistojn ĝis multe post 1750 (Ernst Gottlieb Baron, Francesco Conti).
Solomuzikon por teorbo oni notis en tabulaturojn.
Teorbistoj
El la teorbistoj niatempaj estaras Lynda Sayce, Pascal Monteilhet, Edin Karamazov, Eduardo Egüez, Nigel North, Hopkinson Smith, Paul O'Dette, Andreas Martin, Rolf Lislevand, Christina Pluhar, Matthias Spaeter, Terrell Stone, Jakob Lindberg kaj Stephen Stubbs i.a.
Abazivka (stacidomo)
Abazivka (Абазівка) estas fervoja stacio en (Poltava provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Sudetoj
Sudetoj (Sudety, Krkonošsko-jesenická subprovincie, Sudety, Sudeten) estas montaro en Eŭropo.
Deveno de la nomo Sudetoj ne estas unusignifa. La plej ofta klarigo asertas, ke la devena geografia termino Sudéta estas vorto de kelta deveno, kunmetita el la gramatika bazo Sud- (apro) kaj sufikso -éta (arbaro), sume do „Arbaro de aproj“. Iam oni notas alian klarigon, ekz. helpe de malnovĝermana vorto „Sudtha“, tradukata kiel „arbaro“. La termino estas dokumentita jam en malnovtempo ĉe Klaudius Ptolemeo.
Miklós Mikó (grafo)
MIKÓ Miklós grafo (pro. miko:) estis hungara bienhavanto, gardoficiro naskita en Olthídvég en 1743 kaj mortinta en Sibio la 23-an de februaro 1790.
Biografio
Grafo Miklós Mikó studis en Nadjenjedo, de 1764 ĝis 1770 li estis ano de la reĝa gardistaro de Vieno. De 1770 ĝis 1785 li estis asesoro ĉe la reĝa tribunalo de Marosvásárhely, de 1786 konsilanto ĉe la supera juĝejo de Sibio. En 1772 li ricevis rangon de grafo. Li estis unu el reprezentantoj de la reformmovado de Transilvanio.
Transfinia indukto
En matematiko, transfinia indukto estas vastigaĵo de matematika indukto al bonordaj aroj, ekzemple al aro de ordaj numeroj aŭ kardinaloj.
Transfinia indukto
Estu P(α) esti propraĵo difinita por ĉiuj ordaj numeroj α. Supozu ke se P(β) estas vera por ĉiuj β<α, tiam P(α) estas ankaŭ vera. Tiam transfinia indukto statas ke P estas vera por ĉiuj ordaj numeroj.
Tio estas, se P(α) estas vera se P(β) estas vera por ĉiuj β<α, tiam P(α) estas vera por ĉiuj α. Aŭ, pli praktike: por ke pruvi propraĵon P por ĉiuj ordaj numeroj α, oni povas alpreni ke ĝi estas jam konata por ĉiuj pli malgrandaj β<α.
Kutime la pruvo estas disfendata en tri okazojn:
Rimarku ke la dua kaj tria okazo estas identaj krom la speco de orda numero konsiderata. Ili formale ne bezonatas al esti pruvataj aparte, sed en praktiko la pruvoj estas tipe malsamaj pro bezono apartigi prezentojn.
Transfinia rikuro
Transfinia rikuro estas maniero de konstruado aŭ difinado de io kaj estas proksime rilatanta al la koncepto de transfinia indukto. Kiel ekzemplo, vico de aroj Aα estas difinita por ĉiu orda numero α, per precizigo kiel al difini Aα surbaze de la vico de Aβ por β<α.
Pli formale, oni povas statigi la transfinian rikuran teoremon kiel sekvas. Por donita klasa funkcio G: V → V, tie ekzistas unika transfinia vico F: Ord → V (kie Ord estas la klaso de ĉiuj ordaj numeroj) tia ke F(α) = G(F α) por ĉiuj ordaj numeroj α.
Kiel ĉe indukto, oni povas trakti malsamajn specojn de ordaj numeroj aparte: alia formulaĵo de transfinia rikuro estas ke por donita aro g1, kaj klasaj funkcioj G2, G3, ekzistas unika funkcio F: Ord → V tia ke
Noto ke postulatas ke la domajnoj de G2, G3 estas larĝaj sufiĉe por fari la pli suprajn propraĵojn signfajn. La unikeco de la vico kontentiganta ĉi tiujn propraĵojn povas esti pruvita uzante transfinian indukton.
Interrilato al la aksiomo de elekto
Pruvoj aŭ konstruoj uzantaj la indukton kaj rikuron ofte uzas la aksiomon de elekto por produkti bonordigitan rilaton kiu povas esti traktata per transfinia indukto. Tamen, se la rilato koncernata estas jam bonordigita, oni povas ofte uzi transfinian indukton sen alvoko de la aksiomo de elekto. Fakte, la domajno de la rilato ne bezonas eĉ esti aro; ĝi povas esti propra klaso, se ĝi estas aro-simila duargumenta rilato; tio estas, por ĉiu x, la kolekto de ĉiuj y tiaj ke y R x devas esti aro. Ekzemple, multaj rezultoj pri borelaj aroj estas pruvitaj per transfinia indukto sur la orda numera rango de la aro; ĉi tiuj rangoj estas jam bonordigitaj, do la aksiomo de elekto estas ne bezonata por bonordigi ilin.
Jena konstruado de la aro de Vitali montras ke la aksiomo de elekto povas esti uzata en pruvo per transfinia indukto:
La pli supra argumento uzas la aksiomon de elekto en esenca maniero je la komenco, por ke bonordigi la reelajn nombrojn. Post ĉi tio, la aksiomo de elekto ne estas uzata denove.
Aliaj uzoj de la aksiomo de elekto estas pli subtila. Ekzemple, konstruado per transfinia rikuro ofte ne precizigas unikan valoron por Aα+1 laŭ donita vico supren ĝis α, sed precizigas nur kondiĉon kiun Aα+1 devas kontentigi, kaj argumenton ke ekzistas almenaŭ unu aro kontentiganta ĉi tiun kondiĉon. Se ne eblas difini unikan ekzemplon de ĉi tia aro je ĉiu paŝo, tiam povas esti necese alvoki (iun formon de) la aksiomo de elekto por elekti unu ĉi tian aron je ĉiu paŝo. Por induktoj kaj rikuroj de kalkulebla longo, la pli malforta aksiomo de dependa elekto estas sufiĉa. Ĉar estas modeloj de aroteorio de Zermelo-Franekel, interesaj por aroteoriistoj, kiuj kontentigas la aksiomon de dependa elekto sed ne la plenan aksiomon de elekto, la scio ke aparta pruvo nur postulas dependan elekton povas esti utila.
Uzoj
Difinoj de:
9790 Deipiro
9790 Deipiro estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (proksime de Tucson, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Deipiro, unu el sep estroj de gardistoj senditaj por gardi la aĥajajn ŝipojn. Li estis pli malfrue mortigita de Heleno, filo de la reĝo Priamo.
Muang Ngoi Neua
Muang Ngoi Neua estas urbo ĉe la bordoj de la rivero Nam Ou en la provinco Luangprabango, Laoso. Ĝi estas parto de la distrikto Ngoi je 170 kilometroj nordoriente de Luangprabango. Ĝi havas 700 loĝantojn, plejparte laolumoj. Ĝi estas turisma urbo pro la ĉirkaŭaj karstaj montoj kaj la evoluigita ekoturismo en la regiono.
Šarišské Čierne
Situo
Šarišské Čierne situas en valo laŭ flankovojoj. Bardejov troviĝas je 14 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1414. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csarnó 482 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šarišské Čierne 345 homoj, (129 slovakoj, 93 ukrainoj, 73 rutenoj, 49 ciganoj).
Grange Blanche (stacio en Liono)
Grange Blanche estas stacio sur linio D de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
Barbara Maciejczyk
Barbara Maria Maciejczyk (naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1981 en Biała Podlaska, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – stevardino, kiu pereis la 10-an de aprilo 2010 en katastrofo de la pola aviadilo Tu-154M en Smolensk, laboristino de la 36-a Speciala Regimento de Transporta Aviado je la nomo de la Defendantoj de Varsovio (entute pereis tri stevardinoj).
Dum la flugo PLF 101 al Smolensk la 10-an de aprilo 2010 Barbara Maciejczyk plenumis en la aviadilo Tu-154M funkcion de la ĉefino sur la ferdeko.
Vivo
En 2002 Barbara Maciejczyk finis mezlernejon kaj ekstudis en Fakultato de Slava Filologio ĉe Varsovia Universitato, en Supera Lernejo de Komunikado kaj Amaskomunikiloj je la nomo de Jerzy Giedroyć en Varsovio kaj en Studejo pri Administrado de Homaj Potencoj.
La 2-an de januaro 2007 komencis laboron en la 36-a Speciala Regimento de Transporta Aviado kaj de la 16-a de februaro 2009 eklaboris kiel stevardino. Flugis ĉirkaŭ 1397 horojn.
La 25-an de aprilo estis enterigita kun armea honorigo en la Armea Tombejo en Powązki en Varsovio kun tri aliaj membroj de la aviadilaj funkciuloj: subkolonelo piloto Robert Grzywna, subleŭtenanto Andrzej Michalak kaj stevardino Natalia Januszko; dum funebra solenaĵo super la tombejo traflugis kvar aviadiloj de la aviadila ensemblo Biało-Czerwone Iskry (Blankaj-Ruĝaj Fajreroj).
Sojuela
Sojuela [soĤŬEla] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo.
Barbara Maciejczyk
Vivo
En 2010 la tomba ŝtono de Barbara Maciejczyk en la Armea Tombejo, kune kun tomboŝtonoj de 27 aliaj personoj iĝis integra parto de la monumento omaĝe al la viktimoj de la katastrofo en Smolensk, malkovritan la 10-an de novembro 2010.
Sojuela
Geografio
Ĝi estas sur la okcidenta montaro ĉe la valo de la rivero Iregua kouminita nordokcidente kun Medrano kaj nordoriente kun Entrena kaj la komarkaro Kameroj dum norde estas Logronjo. Ĝi estas je 666 m de altitudo.
Barbara Maciejczyk
Vivo
La 10-an de majo 2011 en Podlaĥia Galerio en Biała Podlaska oni inaŭguris ekspozicion memorigantan armean generalon piloton Andrzej Błasik kaj Barbar Maciejczyk.
Sojuela
Historio
Ĝis 1811 kiam oni nuligis la sistemon de la senjorlandoj, ĝi apartenis al la markizoj de Villacampa.
Aktualo
La rura elmigrado okazis el la 1950-aj jaroj kaj tial oni malaltiĝis el 283 loĝantoj ĝis 86 en 2001; poste pro proksimeco al Entrena kaj Logronjo kaj pro kreado de nova domaro ĉe golfludejo oni plialtiĝis al nunaj 465.
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo, kaj la rura turismo.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, interpretejo pri neĝujoj, naturaj lokoj kaj rigardejoj al montara pejzaĝo de Moncalvillo ktp.
Rakettornistro
La rakettornistro (aŭ raketa kosma dorsosako, iame "jetpako") estas portebla movsistemo, uzante raketan principon kaj per kiu unuopaj personoj povas moviĝi en la aero.
JetPack International
Fondita en 2003, efektivigis jam 2000 sukcesajn flugojn (2007). Nun (2007) ekzistas 3 modeloj kun flugtempo de 33 sekundoj (ŝospektakloj) ĝis 19 minutoj.
Bell Textron Jet Pack
Ĝi estis evoluigita ekde la 1960-aj jaroj fare de la usona Bell Textron, por la usona armeo. La raekttornistro estis nomata Rocket Belt kaj funkciis tra ajuto per trovarmigita akvovaporo. Unu premcilindro entenas nitrogenan gason, kiu estas premitas sur katalizilon kun trekoncentrita hidrogena peroksido el du aliaj cilindroj. Tie disfalas la hidrogena peroksido - kun varmoestiĝo de 740 °C – al miksaĵo el hidrogeno kaj oksigeno. Tiu trovarma vaporo estas kondukita tra du izolitaj, kurbaj tuboj al la ajutoj kaj tie ili servas por la pelado. Por protekti la uzanton, li/ŝi devis porti varmoizolan veston.
Simila Rocket Belt estis uzata jam en la filmo de James Bond Fajroglobo de 1965. Oni uzis tiun tipon de rakettornistro dum malferma ceremonio de la someraj olimpikoj de Los Angeles (1984). Per tiu unu persono povis superi baraĵojn altajn 9 m, atingante rapidon de 11 ĝis 16 km/h. La flugtempo estis limigita je 20 sekundoj, dum la posta versio el 1995-2000 ebligis jam 30 sekundojn.
Krom la mallonga flugtempo, ĝi ne ebligas sekuran surteriĝon pro difekto de la sistemo.
Manned Maneuvering Unit (MMU)
Ĝi estis uzata en la sengravita kosmo, ĉe ĝi servis kiel fuelo la nitrogena gaso. La manovradon ebligis 24 ajutoj.
legu pli detale en aparta artikolo
Simplified Aid for EVA Rescue (SAFER)
SAFER estas simpligita formo de MMU-aparato. Ĝi estas uzata same ekster Space Shuttle aŭ en la Internacia Kosmostacio, se la sekuraj ŝnuroj malfunkcias.
SPK (Sredstvo peredvizxenija kosmonavta)
SPK estis soveta tipo de analoge al MMU. Ĝi estis testita en kosmostacio Mir.
Rakettornistroj hodiaŭ
La plej novan version produktis Jet pack International, kaj ĝi flugis en aprilo de 2007 dum 30 sekundoj super la Central Park kaj estis prezentita en televida programo TODAY. Ĝi kostas 200.000$.
Erzsébet Tuzson
Erzsébet TUZSON [tuĵon] rumania hungara lokhistoriistino, pedagogia fakverkistino, bibliografino naskita en Poian la 26-an de decembro 1926.
Kariero
Erzsébet Tuzson akiris diplomon de bazlerneja instruisto en 1946 en Ĉikŝomjo kaj ŝi instruis en Oradea. En 1962 ŝi akiris diplomon de instruisto pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo. Ŝi publikigis inter 1970–80 en Tanügyi Újság. Ŝi estis kunlaborantino de 1968 de Romániai magyar irodalmi lexikon. Ŝi kunmetis la bibliografiojn de revuoj Tavasz kaj Magyar Szó, de eldonaĵoj de reformita eklezio de Királymelléke (1926–41), de gazetoj Nagyvárad, Nagyváradi Napló (1920–40).
Atlético Petróleos Luanda
Atlético Petróleos Luanda estas tradicia futbalklubo en la urbo Luando de Angolo, fondita en 1980. La klubo gajnis sian unuan titolon, en la Angola Ligo, en 1982. La plej gravaj klubaj teamoj ludas siajn hejmajn ludojn kutime en la stadiono .
Kvar ludistoj de Petro Atlético reprezentis Angolon ĉe la unua Futbala Mondpokalo en 2006: Lebo Lebo, Lamá, Zé Kalanga kaj Delgado.
Jaguaquara
Jaguaquara estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 51.011 loĝantojn en 2010.
Carenno
Carenno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo sankta Blazio kaj aldone de dogmo de senmakula koncipiĝo de sankta Maria.
Najbaras la komunumoj Calolziocorte, Costa Valle Imagna (BG), Erve, Torre de' Busi kaj Valsecca (BG).
Zederik
Zederik estas municipo en la provinco Sud-Holando (Zuid-Holland) de Nederlando. La municipo kovras areon de 76,50 kvadrataj kilometroj kaj la 1-an de januaro 2014 havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po  homoj laŭ  kvadrata kilometro. Administra centro de la municipo estas la loĝloko Meerkerk. Pliaj municipopartoj estas Ameide, Hei- en Boeicop, Leerbroek, Lexmond, Nieuwland kaj Tienhoven.
1590 Tsiolkovskaja
1590 Tsiolkovskaja estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan scienciston Konstantin Eduardoviĉ Ciolkovskij, teoriisto pri kosmonaŭtiko.
781 Kartvelio
781 Kartvelio estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo. Ĝi ricevis la nomon de la lando Kartvelio.
Anton Wittmann
Anton Wittmann [vitman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wittmann Antal estis aŭstra advokato, agronomo, altlerneja instruisto longe vivanta en Hungario. Lia nobela antaŭnomo estis denglázi de 1818 aŭ 1824. Anton Wittmann naskiĝis la (aŭstra fonto mencias alian datenon) en St. Bernhard-Frauenhofen (Malsupra Aŭstrio, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Wittingau (Bohemio, Aŭstra Imperio, nuntempa Třeboň en Ĉeĥio).
Biografio
Anton Wittmann akiris juran diplomon, poste li specialiĝis pri agraraj aferoj. Inter 1801–1811 li estis biena administranto kaj ankaŭ interesiĝis pri bredado de ŝafoj. En 1813 li ricevis altan postenon en princa bieno kaj li translokiĝis al Magyaróvár. Tie li kreis imponan bienon kaj konsento de la princo li establis Ekonomian Superan Privatan Instituton. (Tiu edukejo nuntempe estas universitata fakultato.) Wittmann estis la unua instruisto, ankaŭ rektoro inter 1818 – 1834. Post morto de la princo li forlasis Hungarlandon, sed laŭ lia deziro li estis entombigita en Magyaróvár.
NGC 2574
NGC 2574 (aliaj indikoj — MCG -1-22-3, IRAS08183-0845, PGC 23418) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hans Modrow
Hans MODROW (27-a de januaro 1928 en Police-Jasienica — 11-a de februaro 2023) estis germana politikisto kaj ekonomikisto kaj estis de novembro 1989 ĝis aprilo 1990 ministroprezidanto de Germana Demokratia Respubliko (GDR).
Vivo
Modrow frekventis en 1952/53 la Altlernejon de Komsomolo en Moskvo kaj poste SED-partilernejon (1954-57) kiel ankaŭ la Altlernejon pri ekomomio (1958-61) en Berlino. En 1966 li doktoriĝis pri ekomonio. Lia politika kariero komenciĝis en 1949 ĉe Freie Deutsche Jugend, al kies centra konsilio li apartenis ekde 1953. Post rapida funkciulkariero li iĝis en 1967 ano de la Centra komitato de SED kaj transprenis en 1971 la estradon de la propagandosekcio. De 1973-89 Modrow estis partiestro de Dresdeno sed pro troa reformemo siaflanke - kontraŭe al la konservativismo de la partiĉefkomandejo - dum 15 jaroj ne plu avancigitis.
Dum la Turniĝo
Je la fino de la 1980-aj jaroj Modrow iĝis por kelkaj esperportanto por ŝanĝebla GDR. Tuj post la demisiigo de Erich Honecker li elektitis prezidanto de la Konsilantaro de ministroj kaj formis kune kun anoj de aliaj partioj de GDR transiran registaron ĝis la anticipitaj balotadoj por la parlamento Volkskammer de aprilo 1990.
Ĉe la "ronda tablo" Modrow serĉis kunlaboron kun ĉiuj sociaj fortoj kun la (naiva) celo gisfunde renovigi kaj ekonomie kaj politike la ŝtaton GDR. Ekde decembro 1989 li estis membro de la partiestraro de SED kaj ekde 1990 honora prezidanto de la posteula partio Partei des demokratischen Sozialismus (PDS). De 1990-94 li estis deputito de PDS en la tutgermana parlamento Bundestag.
Proceso kaj eŭropa kariero
En majo 1993 Modrow deklaritis de tribunalo kulpa pri manipulado de la rezultoj de la elektoj de majo 1989 (voĉdonitis tiam pri komunumaj politikistoj). Tamen li unue restis nepunota. Nur en aŭgusto 1995 kasacia plendo provokis ties kulpigon: li devis pagi monsumon certan kaj ricevis punon (je probacio) de 9 monatoj da mallibereco. Post la elektoj je Konsilio de Eŭropo de junio 1999 Modrow senditis kiel unu el ses sampartianoj al Bruselo. En 2004 li ne plu kandidatis.
Fonto
Detsch, Roland: "Modrow, Hans", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Borgo Valbelluna
Borgo Valbelluna estas komunumo de Italio. Ĝi ekestis la 30-a de juanuaro 2019, kiam kunfandiĝis la apudaj komunumoj Trichiana, Mel kaj Lentiai. La nova komunumo apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Belluno. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Cesiomaggiore, Cison di Valmarino (TV), Feltre, Follina (TV), Limana, Miane (TV), Quero Vas, Revine Lago (TV), Santa Giustina, Sedico kaj Valdobbiadene (TV).
Borgo Valbelluna ricevis sian nomon laŭ la historia regiono Valbelluna, kiu situas en la centro de la montoĉeno Dolomitoj, suda kalkoŝtona parto (aŭ laŭ alia difino antaŭmontaro) de la Alpoj.
Querência do Norte
Querência do Norte estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 11.749 loĝantojn en 2010.
Abazivka (Poltava provinco)
Abazivka (Абазівка) estas vilaĝo en Poltava provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Twitter
Twitter (esperantigita al Tvitero), renomata X ekde Julio 2023 post esti aĉetita de Elon Musk en 2022, estas mikrobloga servo aŭ blogetilo, kiu ebligas al uzantoj sendi ĝisdatigojn (aŭ tweets – "pepoj" – tekst-mesaĝoj, kiuj enhavas 280 signojn maksimume) al la Twitter-retejo, per servo de mallongaj mesaĝoj (ekz. per poŝtelefono), tujmesaĝilo aŭ alia programo kiel Twitterrific aŭ Facebook.
Ĝisdatigoj aperas en paĝo de profilo de la uzanto kaj samtempe estas senditaj al aliaj uzantoj, kiuj abonis por ricevi ilin. La sendanto povas limigi ricevantojn nur al siaj amikoj (sendi al ĉiuj estas la implicita). Uzantoj ricevas ĝisdatigojn per Twitter-retejo, tujmesaĝilo, SMS, RSS, retadreso aŭ per programo.
La 29-an de Novembro 2021, Parag Agrawal iĝis la ĉefa afergvida oficisto de Twitter. La 25-an de Aprilo 2022, Twitter-estraro de direktoroj akceptis la oferton de Elon Musk aĉeti la firmaon por 44 miliardoj USD.
Makulpufino
Makulpufino aŭ Aŭdubona pufino, Puffinus lherminieri, estas komuna tropika marbirdo de la familio Procelariedoj. Foje nomata Malheldorsa pufino, la scienca nomo de tiu specio rememoras la francan naturaliston Félix Louis L'Herminier.
Kelkaj populacioj estas ankaŭ konataj per aliaj nomoj kiaj Baijona pufino aŭ Tropika pufino, Banermana pufino, Maskarena pufino kaj Persa pufino; kelkaj el tiuj estas konsiderataj distingaj specioj fare de diversaj aŭtoroj. Se ili estas ĉiuj lokitaj en P. lherminieri, ankaŭ la Nordatlantika malgranda pufino (ofte separata kiel P. baroli) estas ĝenerale inkludita tie. Tiele, tiuj malgrandaj pufinoj formas kriptan specikomplekson.
Borkowo
Borkowo estas vilaĝo en Pollando. En 2008, ĝi enhavis 715 loĝantojn. Ĝi situas en vojevodio Podlasio, poviato Kolno, ĉirkaŭ 157 km de urbo Varsovio.
Makulpufino
Priskribo
Maskloj kaj inoj similaspektas. Nematuruloj ne havas distingan plumaron, dum la idoj estas kovrataj de lanugo, griza supre kaj blankeca ĉe la ventro.
Twitter
Teĥniko
Twitter estas skribita per Ruby on Rails. La API de Twitter mem permesas integradon de Twitter kun aliaj retservoj kaj programoj. Kvankam, kelkaj fontoj raportas ke pro la malenreteco rilate al kreskproblemoj, Twitter eble forlasos Ruby on Rails kiel program-sistemon kaj rekomencos per PHP aŭ Java.
Makulpufino
Priskribo
Ĝi povas esti konfuzata kun la Nordmara pufino (P. puffinus), kiu havas blankajn subvostajn kovrilojn kaj en rekta komparo pli longan bekon. Aliaj similaspektaj specioj estas kutime komplete alopatriaj, kvankam la tre ĉeantarkta Malgranda pufino (P. assimilis) povus eventuale teritorii en akvoj kie troviĝas kutime P. lherminieri. Ĝi havas pli da blanko en vizaĝo kaj subflugiloj, pli malgrandan bekon kaj grizec-bluajn piedojn.
Twitter
En Rusio
En Rusio, Tvitero estas preskaŭ ne uzata. En Novembro 2019 ĝin uzis nur 0,44% de la rusianoj dum la rusian socian reton VK — 20,97%, Instagramon — 18,89%. Plej multe da abonantoj (4 698 708) havas konto de Dmitrij Medvedev, kiu en 2010 solene malfermis ĝin en la Tviter-sidejo kiel tiama prezidanto de Rusio. Oficiala konto de la prezidanto de Rusio havas 3 421 720 abonantojn (tuj post televidprezentisto Ivan Urgant). Opozicia aktivulo Aleksej Navalnij havas 2 276 736 abonantojn kaj okupas la naŭan lokon en rangolisto de la ruslingva parto de Tvitero, inter Vesti (3 119 197) kaj RIA Novosti (2 761 076).
Makulpufino
Priskribo
Ties trilaj alvokoj kaj miaŭoj estas ofte aŭdataj nur nokte en la reproduktaj kolonioj.
Teritorio kaj ekologio
Se ne estas disigita en kelkaj specioj, la Makulpufino havas teritoriojn tra la Hinda Oceano norde al la Araba Maro, tra nordokcidenta kaj centra Pacifiko, al Karibio, kaj partoj de orienta Atlantiko. Ĝi estas specio de tropikaj akvoj; nur kelkaj populacioj de Atlantiko kaj la Banermana pufino de Ogasavaroj loĝas pli norde. Malkiel la plej grandaj pufinoj, plenkreskuloj de Makulpufinoj ŝajne ne vagadas multe aŭ entreprenasa grandajn migradojn, kvankam ties junaj birdoj faras tion antaŭ reproduktado, kaj birdoj de okcidenta Hinda Oceano povas ariĝi en grandaj nombroj ĉe areoj de suprenfluo en la Araba Maro.
Twitter
En Rusio
Komence de Aŭgusto 2020, Tvitero anoncis markadon de la paĝoj de la ŝtatoficistoj kaj ŝtataj amaskomunkiloj per subskribo kiel "Registara konto, Rusio". Tiaj subskriboj jam aperis ĉe la kontoj de rusia prezidanto Vladimir Putin, la rusia registaro, vic-prezidanto de la Konsilio pri Sekureco de Rusio Dmitrij Medvedev. Subskriboj "Ŝtata amaskomunikilo, Rusio" aperis ĉe la kontoj de RIA Novosti, TASS, RT, Vesti kaj kelkaj aliaj amaskomunikiloj, inkluzive personan konton de Margarita Simonjan, redaktoro de informagentejoj Sputnik kaj RT.
La 28-an de Septembro 2020 Tvitero sen ajnaj klarigoj forigis la konton de RIA Novosti el serĉrezultoj. Tio estas unu el plej grandaj kaj malnovaj novaĵagentejoj de Rusio. Samtempe estis blokitaj kontoj de RT kaj Sputnik. Tvitero ne informis la agentejojn pri iuj rompoj de siaj reguloj, nek avertis pri la blokado, nek respondis al sekvintaj plendoj. Ekde tiam iliaj kontoj estas viziteblaj nur por jamaj abonantoj.
Makulpufino
Teritorio kaj ekologio
La specio estas kolonia, kaj nestumas en malgrandaj nestotruoj kaj fendoj en rokoj kaj sur teraj deklivoj en atoloj kaj rokaj insuletoj. La reprodukta sezono varias laŭ la loko kaj laŭ la subspecio, sed kiel precize ne estis bone studita. Ambaŭ gepatroj kunhavas respondecon por kovado de la ununura blanka ovo (52.5 por 36.2 mm kaj kun pezo de 37 g estis registrita por specimeno de averaĝa grando ), ĉiuj kovantaj dum periodoj de po 2 al 10 tagoj ĝis la eloviĝo post 49–51 tagoj de kovado. La eloviĝintaj idoj estas kovataj dum duonsemajno al unu semajno, post kiam la gepatroj lasos ĝin sola en la nestotruo kaj pasas plej tempon manĝe kaj nutrante sian voreman idon, kiu iĝas tre grasdika. La tempo antaŭ elnestiĝo estas 62–75 tagoj. La Makulpufino bezonas ĉirkaŭ 8 jarojn por atingi reproduktan aĝon. Tipe inter Procelarioformaj ili estas longvivaj laŭ sia grando: birdo ringita kiel plenkreskulo estis ankoraŭ viva post 11 jaroj; ĝi devus esti pli ol 15jaraĝa tiam.
Dum kelkaj malgrandaj populacioj estas minacataj, la specio kiel tuto (t.e. nedisigita) ne estas konsiderata tutmonde minacata.
Twitter
En Rusio
La afero estis pridiskutata en la rusia parlamento, kies deputitoj nomis tion plia paŝo en la "informa milito kontraŭ Rusio", kies celo estas limigi aliron de civitanoj de okcidentaj landoj al informfontoj, kontraŭaj al vidpunktoj de la okcidentaj elitoj.
Mystery Science Theater 3000
Dum la rolantaro de MST3K ŝanĝiĝis tra sia historio, la premiso de la spektaklo restas relative senŝanĝa : homa subjekto de eksperimentado - unue Joel Robinson (Joel Hodgson), tiam Mike Nelson (Michael J. Nelson), kaj plej ĵuse Jonah Heston (Jonah Ray) - estis malliberigita sur la kosmoŝipo Satelito de Amo fare de frenezaj sciencistoj kaj iliaj dungitoj (kolektive nomataj "la frenezuloj") kaj estas devigita spekti serion de malbonaj filmoj por ke la sciencistoj povas monitori lian menson.
Por konservi sian mensan sanon, Joel konstruis serion de inteligentaj robotoj el partoj de la Satelito, kaj kiuj poste restas surŝipe kun la aliaj subjektoj. La "robotoj estas Tom Servo, Crow T. Robot, Gypsy (kiu regas la satelitoperaciojn) kaj Cambot, la silenta registrilo de la eksperimentoj. Crow kaj Servo kuniĝas kun la homo, kiam ili rigardas la filmon en la teatro de la "Satelito", kaj por ne freneziĝi, la triopo ofte komentas kaj furoregis sur ĝi, procezo konata kiel "riffing". Laŭ regulaj intervaloj dum la filmo, la gastigantoj forlasas la teatron kaj revenas al la komandejo de la Satelito por realigi skizojn, kiuj satirigas la filmon rigardata.
Twitter
En Rusio
En 2017 Tvitero jam blokis reklamon ĉe la kontoj de Sputnik kaj RT, en 2018 — reklamon de la rusia kontraŭvirusila komputika firmao Laboratorio de Kasperskij, akuzinte ĝin esti ligita al rusiaj sekurecservoj. En 2019 ĝi rifuzis transloki datumojn de la rusiaj uzantoj al Rusio kaj kelkfoje estis monpunita pro tiu neplenumo de respektiva leĝo.
En Februaro 2021 Tvitero forbaris 100 kontojn ligitajn al Rusio, akuzinte ilin pri klopodoj influi NATO, Eŭropan Union kaj Usonon.
Akiko Ŭusink-Nagata
Akiko ŬUSINK-NAGATA (naskiĝis en 1936, mortis la ) japana esperantistino kaj kunlaborantino de UEA.
Jam de frua aĝo Akiko Nagata konceptis sin mondcivitano. Ankoraŭ en japana mezlernejo, ŝi gajnis premion en monda eseo-konkurso pri la Pacarmeo de Unuiĝintaj Nacioj. En 1967 ŝi fariĝis UEA-fakdelegito pri mondfederismo en sia hejmurbo Sapporo, kie la sekvan jaron ŝi kunorganizis la japanan Esperanto-kongreson.
En 1972 Akiko Nagata edzigis estraranon de UEA, Evert J. Woessink, kaj transloĝiĝis al Arnhem, 200 kilometrojn for de Roterdamo. La ĉiutaga veturado igis ŝin cedi pri sia posteno en la CO, sed ne ĉesigi sian kunlaboron. Dum pli ol dek jaroj ekde aprilo 1976 ŝi redaktadis la bultenon UN kaj Ni pri la eksteraj rilatoj de UEA. Dum la sama periodo ŝi aktivis en la nederlanda movado, interalie instruante Esperanton en popoluniversitato kaj oficante du jarojn kiel prezidanto de Nederlanda Esperanto-Asocio (1977-1979). Dum la sama periodo ŝi verkis japanlingvan libron pri Nederlando, kaj aperigis tradukon el ainaj popolfabeloj, Ambaŭ Mamoj de la Monto Porosir (1975). Ŝi estis dumviva membro kaj regula mecenato de UEA.
Akiko Ŭusink-Nagata ofte atentigis la movadon pri troa eŭropeco en la lingvo-uzo. Kontraŭante la "eŭropan dialekton", ŝi pledis por skemisma stilo, interalie per referaĵo en la Esperantologia Konferenco de 1986 (parte represita en Esperanto 1986/p. 212). Cetere, Mondo kaj Ni, kiel ŝia bulteno renomiĝis en 1988, estis kvazaŭ elprovejo de tiu stilo.
Makulpufino
Sistematiko
La Makulpufino apartenas al la grupo Puffinus sensu stricto de mezgrandaj kaj malgrandaj pufinoj, kiu rilatas al la genro Calonectris. La taksonomio de tiu specio estas tre konfuza. Ĝi estis foje listita kiel subspecio de P. assimilis (nome Malgranda pufino), sed ili ne ŝajnas tiom proksime rilataj. Pli bone, P. lherminieri ŝajnas aparteni al false-solvita klado inkludanta ankaŭ speciojn kiaj la Malgranda pufino, la Nordmara pufino (P. puffinus) aŭ la Nigrapuga pufino (P. opisthomelas).
La malmulte konata Heinrota pufino (P. heinrothi) estis foje konsiderata subspecio ĉu de la Makulpufino aŭ de la Malgranda pufino. Kvankam plej verŝajne ĝi estas alia membro de tiu fermita grupo, ties fakta rilataro restas necerta pro manko de specimenoj.
La Makulpufino mem havas ĉirkaŭ 10 subspeciojn. Kelkaj estis iam aŭ tiam sugestitaj por konstitui separatan specion. Ekzemple, la populacio de Galapagoj rezultis esti tre distinga specio, nome la Galapaga pufino (P. subalaris); ĝi estas ŝajne rilata al la Kristnaska pufino (P. nativitatis) kaj kune kun tiu ĝi konstituas antikvan stirpon sen aliaj proksimaj parencoj en la genro. Aliaj taksonoj estis dekomence atribuitaj al la Malgranda pufino kaj poste movitaj al la Makulpufino. Analizo per DNA – kio estas de iome limigita valoro ĉe la procelarioformaj birdoj tamen – indikas, ke almenaŭ 3 ĉefaj kladoj povas esti distingataj:
La klado lherminieri (Atlantika Oceano, Karibo)
La du unuaj havas pli da blanko en vizaĝo kaj bluecajn piedojn kiel la Malgranda pufino, kun kiu ili estis iam lokitaj. Multaj taksonomiistoj konsideras kaj la Bojdan kaj la Barolan pufinojn distingaj specioj, depende el ĉu diferencoj laŭ biogeografio kaj morfologio aŭ la genetika simileco estas konsiderataj pli signifaj, kaj kiuj aliaj stirpoj estas konsiderataj distingaj el P. lherminieri laŭ partikulara traktado. La sudkaribaj birdoj estis separataj kiel P. l. loyemilleri, sed ne estas distingaj.
La klado persicus (Okcidenta Hinda Oceano)
Tiuj formas alian distingan kladon kiel indikis DNA, kaj estis dum iome da tempo proponitaj kiel distinga specio, nome Persa pufino (P. persicus). Nur el molekula informo, tio ŝajnas sufiĉe garantiita, sed la teritorioj de ambaŭ taksonoj estas tre for apartaj, separataj de formoj de la tria klado. Evidentiĝas sur la bazo de tiaj kontraŭdiraj informoj, ke oni ne faru decidon pri la taksonomia statuso de tiuj birdoj. Eble, ili formas distingan specion separate el la tria klado per diferenca jara ritmo, kiel okazas ĉe aliaj procelarioformaj birdoj. Ili estas laŭfenotipe distingaj, kun pli longa beko, malhela pugo, kaj pli etende malhela en subflugiloj, inklude ioman makulecon en normale blanka areo.
Se P. bailloni estas akceptata kiel distinga specio sed P. persicus ne, tiam tiu lasta grupo estu inkludita en P. bailloni.
La klado bailloni (Hinda kaj Pacifika oceanoj)
Tiu grupo estas la plej konfuza el ĉiuj. La subspecio dichrous loĝas en du areoj kiuj ŝajnas separataj de la tuta Indonezio kaj la ĉirkaŭaj maroj; la subpopulacio de Pacifiko inkludas la proponitan subspecion polynesiae (insulo Tau, Usona Samoo) kaj eble gunax (vidu sube), dum la geografie separata subpopulacio de la Hinda Oceano enhavas la birdojn iam separitajn nicolae (NOk Hinda Oceano, el Aldabro al Maldivoj) kaj colstoni (Aldabro, Araba Maro). Ŝajne ne estas gravaj genetikaj aŭ morfologiaj diferencoj inter tiuj birdoj, kio estas tre kurioza ĉar la subpopulacioj de Pacifika kaj Hinda Oceanoj devis esti izolataj dum sufiĉe longa tempo, kaj ne pli ol tri certe distingaj subspecioj (bailloni, persicus kaj temptator) loĝas ene de la teritorio de la hindoceana dichrous. Aliflanke la supozita specio Maskarena pufino ("P. atrodorsalis") estas neseparebla morfologie kaj genetike el bailloni.
Klare dirite, funkcias ia mekanismo blokante la genfluon, sed pri kio temas precize restas nekonata – kvankam kiel jam oni menciis supre, separataj reproduktaj sezonoj ŝajnas logika akcepteblaĵo kaj estas provizore eltenita de la disponebla kampinformo. Aldone, tute misteras kial tia mekanismo aplikiĝis en la limigita kaj ekologie homogena nordokcidenta teritorio de la Hinda Oceano, sed ne en la ekologie pli diversa kaj certe multe pli granda teritorio de la pacifika dichrous.
Krom tiuj nesolvitaj problemsoj, tiu klado – eble inklude la antaŭan – estis proponita por konstitui separatan specion, nome Tropika pufino aŭ Baijona pufino, Puffinus bailloni.
Sendeterminitaj
Tiuj taksonoj povus esti neinkluditaj en plej ĵusaj studoj por manko de materialo. La kazo de gunax ŝajnas sufiĉe simpla – ĉar tiom certe kiom ĝi povas estis dirata atendante novan informon, ĝi apartenus al la klado bailloni aŭ al distinga subspecio, aŭ, plej verŝajne, kiel alia sinonimo de dichrous.
La kazo de la pli distinga bannermani, kies teritorio estas parapatria al tiu de la pacifika dichrous, estas pli komplika. Ĝi estis dum iome da tempo proponita kiel distinga specio, nome Banermana pufino (P. bannermani). Atendante pli ĵusan informaron por priserĉadi tiun aserton, ties statuso plurestas nesolvita, kvankam eblo ke ĝi estas almenaŭ distinga subspecio en la klado bailloni ŝajnas bona.
Orgaz
Orgaz estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
Pri la termino "Orgaz" estas diversaj etimologioj sen plenaj garantioj. Por Fernando Jiménez de Gregorio, unu de la signifoj povus esti 'fruktodona', 'abunda', el la radiko kelta olca-, 'kampo fruktodona'. Aliflanke Albaigés, asertas ke Orgaz havas eŭskan devenon, kiel varianto de orbaiz, ormaitz aŭ urbiz, 'arbutejo'. Aliaj hipotezoj indikas aliajn antaŭromiajn radikojn, orc- aŭ urc-, aŭ aliaj keltajn worg-, al kiu oni estus aldoninta la finaĵon -az de eŭska deveno. En kelkaj mezepokaj dokumentoj aperas citata kiel Orgas.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Orgaceño. La censita populacio en 2011 estis de 2.807loĝantoj kaj la denseco estas de 18,17 loĝ/km².
Situo
Orgaz estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 744 m; je 33,8 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 83,5 km el Ciudad Real. La areo de ties teritorio estas de 154.48 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°38′48″ N 3°52′38″ Ok.
Zoltán Varga (ministro)
Zoltán Varga, laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Zoltán estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, ekonomikisto, inĝeniero.
Zoltán Varga naskiĝis la  1952 en Miskolc.
Biografio
Zoltán Varga frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste mezlernejon en Kazincbarcika, fine altlernejon en Pécs. Li eklaboris en 1979 en uzino pri vitro en Orosháza, kie post jaroj li estis direktoro. Li aliĝis al la Hungara Socialista Partio en 1990, poste li ricevis ĉefe partiajn taskojn kun postenoj. En 2001 li akiris plian diplomon en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto). Li estis parlamenta deputito inter 2006 kaj 2014. En la jaroj 2009 kaj 2010 li estis ministro pri enlandaj aferoj en Kabineto Bajnai. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
Orgaz
Klimato
Hegemonias kaj vintroj kaj someroj longaj kaj akraj, propraj de la kontinentaj klimatoj. Same kiel en la tuta provinco, Orgaz karakteras pro la sekeco de la atmosfero dum du trionoj de la jaro, registre plej alta relativa humideco inter la monatoj de novembro al februaro.