cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ideologio
Ideokratio
Kiel John Maynard Keynes esprimis, "Frenezuloj en aŭtoritato, kiuj aŭdas voĉojn en la aero, estas distilante sian frenezcon el kelka akademia verkistaĉo de antaŭ kelkaj jaroj."
Kiel ideologioj formas parton de la regopolitiko? En The Anatomy of Revolution, Crane Brinton diras, ke novaj ideologioj etendiĝas kiam estas malkonsento kun malnova reĝimo. Ekstremistoj kiel Lenino kaj Robespierre estris kelkajn pli moderajn revoluciulojn. Tiu etapo estas tuj sekvita de Termidoro, reenirante el entuziasmo de la revolucio sub pragmatistoj kiel Stalino kaj Napoleon Bonaparte, kio alportus normalecon kaj ekvilibron." La sekvenco de Briton ("de homoj de ideoj al fanatikoj ĝis praktika agad-homo") estis ripetitaj de J. William Fulbright, dum simila formo estas en la verko de Eric Hoffer nome The True Believer. La revolucio tiel establiĝis kiel ideokratio, kvankam ties starigo estas ligita al 'politika mezviva krizo.'
Varades
Varades estas malaperinta franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Varadais.
Linda Thorson
Linda Thorson, vera nomo Linda Robinson (Toronto, 18-an de junio 1947), estas kanada aktorino. Ŝi rolis inter aliaj kiel Tara King en 33 epizodoj de la televidoserio La venĝantoj en 1968-1969. Por tio ŝi ricevis en 2000 specialan BAFTA premion, kune kun koleginoj Honor Blackman, Joanna Lumley kaj Diana Rigg. Thorson debutis en 1968 kiel Julia Medina en la sapserio One Life to Live (Unu vivo por vivi). Ŝia filmdebuto sekvis en 1977, kiam ŝi rolis kiel Billie Streeter en la biografia dramafilmo Valentino, pri Rudolph Valentino.
Filmaro
*Ekskluzive 5+ televidofilmoj
Televidoserioj
*Eksluzive unufojaj gastroloj
Privata vivo
Thorson edziniĝis en 2005 kun produktado-fasonisto Gavin Mitchell, ŝia kvara edzo. Pli frue ŝi edziniĝis kun Cyril J. Smith, kinematografo Barry Bergthorson kaj aktoro Bill Boggs, kun kiu ŝi havas filon Trevor.
La Corbière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Luca Giordano
Luca GIORDANO (n. la 18-an de oktobro 1634 - m. la 12-an de januaro 1705) estis itala pentristo de la malfrua baroka periodo kaj napola skolo.
Ĉirkaŭ la jaro 1687, Karlo la 2-a de Hispanio invitis lin al Madrido, kie li restis dum dek jaroj. En Hispanio, li plenumis verkojn por la reĝa palaco kaj por la palaco El Escorial. Li onidire estis precipe rapida artisto.
Privata internacia juro
La privata internacia juro estas la fako de ĉiu ŝtata juro kiu difinas la juron kiun oni apliku en tiuj rilatoj kiuj havas ligon al la juro de alia ŝtato.
Tiuokaze la aplikebla leĝaro devas esti difinita.
Ĉiu ŝtata juro al kiu la rilato havas ligon difinas la aplikendan juron sendepende de la aliaj, kaj povas esti ke iliaj difinoj konfliktas. Por limigi tiajn konfliktojn, ŝtatoj konkludis traktatojn pri uniforma internacia privata juro.
Tradicie kontrastas la privata internacia juro kun la publika internacia juro.
Denèvre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Marsac
Marsac estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.
Marsac (Creuse)
Marsac estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 719 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Marsac etendiĝas sur 19,67 km², kaj havis 719 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 37 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Marsac situas je alteco de 470 metroj.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marie-Jeanne de Basquiat, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Marsac apartenas al la kantono de Bénévent-l'Abbaye, kies ĉefurbo estas Bénévent-l'Abbaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Estavayer
Estavayer estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Nerila adipato
Nerila adipato aŭ C16H30O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj nerolo. Nerila adipato estas senkolora likvaĵo kun alta viskozeco, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Nerila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Nerila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Nerilaj esteroj estas tre stabilaj substancoj.
Calcinato
Calcinato estas komunumo de Italio.
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bedizzole, Castenedolo, Castiglione delle Stiviere (MN), Lonato, Mazzano kaj Montichiari.
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Vincento, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Bernouil
Bernouil estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 123 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Bernouil etendiĝas sur 4.55 km², kaj havis 123 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 27 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Francine Forgeot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Bernouil apartenas al la kantono de Flogny-la-Chapelle, kies ĉefurbo estas Flogny-la-Chapelle. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
1828
1828 estis superjaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1828 post Kristo okazis, interalie:
Dastarĥano
Dastarĥano, ankaŭ alilingve foje dastarkhān aŭ dastarkhwān (perse: دسترخوان, дасторкон, दस्तरख़्वान, дастарқан, দস্তরখান, dasturxon) estas la nomo uzata trans Suda Azio kaj Centra Azio por referenci al la tradicia spaco kie oni manĝas. La termino povas ankaŭ referenci al la tablokovrilo kiun oni metas super la plankon, etaĝon aŭ tablon kaj estas uzata kiel puriga surfaco por meti la manĝaĵojn.
En eŭropa kulturo ankaŭ kutima referenci al dastarĥano ne nur por la tablo mem, sed ĝenerale por la tuta mezazia manĝorito. La mogola kuirarta libro "Dastarkhwan-e-Awadh", kiu detalas la Awadhi kuirarton de Laknaŭo, emfazis la gravecon de la "dastarkhwan".
Dastarkhwan estas tjurka vorto signifanta "tablotukon". Ĝi estas uzata en multaj aliaj lingvoj de la sudaj kaj centraj regionoj de Azio kiel la baluĉa, bengala, sinda, hindia, kirgiza, kazaĥa, uzbeka, turkmena, paŝtua kaj urduo.
Vidu ankaŭ
Kuirarto
Uzbeka kuirarto
Kirgizia kuirarto
Hindia kuirarto
Turkmena kuirarto
Mlle Guédon de Presles
Anne Madeleine GUÉDON de Presles, konata kiel Mlle Guédon de Presles (naskiĝis en la frua 18a jarcento - ĉ. 1754) estis franca kantisto, komponisto kaj aktorino.
Vivo
Kelkaj aŭtoroj datas ŝian naskiĝon en Versajlo en 1687 laŭ bapta atestilo; aliaj opinias, ke ŝi naskiĝis en 1720; la triaj deklaras ŝian naskiĝdaton nekonata. Tia konfuzo eble originas en la aktiveco de alia franca kantistino konata kiel Mlle. Guédon inter 1748 kaj 1753.
Anne Madeleine Guédon de Presles pasigis la plej grandan parton de sia vivo en Parizo, kie ŝi laboris ĉe la kortega teatro. Ŝi probable estis familiano de la komponisto kaj kantisto Honoré Claude Guédon de Presles (1692–1756), kiu ofte koncertis en la kortego. Anne Madeleine prezentiĝis unue en la kortego antaŭ la reĝino, kiam ŝi kantis en la baleto Les Sens de la franca komponisto Jean-Joseph Mouret (1682 - 1738).
De tiam, kvankam ŝi ne estis konstanta membro de la rolantaro, ŝi kantis multajn subtenajn rolojn en Parizo ĉe la Teatro de la Reĝino (Théâtre de la Reine). La plej rimarkindaj operoj en kiuj ŝi aperis, estis "Thétis et Pélée" de Collasse, "Prologue des Amours des dieux" de Mouret, "Tancrède" de Campra kaj "Bellérophon" de Lully. La nomo de Guédon de Presles aperas ankaŭ en la programo de tri operaj prezentadoj en la kortega salono.
Estas rimarkinde, ke kelkaj el ŝiaj verkoj estis publikigitaj ĉe la Mercure de France, kiu estis kaj gazeto kaj literatura revuo. Tiel Anne Madeleine aperas kiel la unua virino al kiu oni publikigis verkojn en tiaj publikaĵoj.
Reĝa komisiono donis al ŝi privilegion publikigi siajn verkojn kun la eldonisto Christophe Ballard, kiu fine de la 17-a kaj dum la 18-a jarcentoj publikigis milojn da arioj komponitaj de virinoj pli-malpli konataj siatempe. Ĉi tiu eldonaĵo ‘Miksiĝo de latina muziko franca kaj itala’ estis dividita laŭ sezonoj kaj ĝi estis liverita al la publiko monaton post monato dum tridek sinsekvaj jaroj. En ĉi tiu eldonaĵo aperis unue ŝia ‘Voĉaj kaj instrumentaj pecoj’; la dokumento priskribas ilin kiel ‘normalan ĉambran kaj kapelan muzikon’. Pliaj el ŝiaj kantoj aperis dum la sekvaj jaroj en antologioj presitaj en Hago, kune kun tiuj de aliaj virinoj: seriozaj kaj leĝeraj arioj de komponistinoj kiel Julie Pinel, Mlle de Ménetou, Antonia Bembo, kaj aliaj.
Poste Ballard eldonis volumon de kantatoj de Guédon de Presles, kiu inkluzivis sonatojn, motetojn kaj kantojn: "Cantates françaises" eldonita en pluraj volumoj el kiuj la unua enhavis ŝiajn plej gravajn komponaĵojn, ("Céfale", "L'Amour devoilé", "Calypso" kaj "Plainte"). Plejparte ili sekvas tiamajn akceptitajn konvenciojn, kiel oni trovis en kantatoj de samtempuloj kiel Clérambault, Bernier kaj Morin. En "Calypso", la plej impresa kantato de Anne Madeleine, estas du kantistoj, unu rolas kiel rakontanto, la alia ludas la rolulojn. La rakontanto klarigas la amon de Odiseo por nimfo kaj li faras komenton pri la alveno de ‘Gloire’ kiu pro ĵaluzo elpensis planon kidnapi la heroon. Intermetita kun la komento en recitativa formo, estas pluraj arioj da capo. Estas nenio originala en la harmonioj, sed la kantatoj de Anne Madeleine Guédon de Presles havas draman senton kaj belan karakterizadon.
Rammstein
Rammstein estas germana industri-metalroka muzikgrupo, kreita en Berlino en 1994.
La nomo Ram(m)stein devenas de la usona Aerbazo Ramstein en Germanio, kie okazis avia akcidento en 1988, en kiu pli ol 70 homoj mortis kaj ĉirkaŭ 1000 vundigis.
Post la rusa invado de Ukrainio en 2022, la grupo esprimis sian subtenon por la ukraina popolo kun deklaro en la germana, la ukraina kaj la rusa. Rammstein estas internacie fama pro la ampleksa uzo de piroteknikaj elementoj dum iliaj koncertaj spektakloj.
NGC 2506
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rammstein
Muzika stilo
Ĝia muziko estas mikso de peza-gotika metalroko kaj elektronika muziko, kaj ofte ĝi apartenas al Nova Germana Dureco (Neue Deutsche Härte) kune kun aliaj muzikgrupoj kiel OOMPH! kaj Die Krupps. La klavarinstrumentisto Christian "Doktor Flake" Lorenz priskribis la muzikan ĝenron de Rammstein kiel Tanz Metall ("Danca metalroko"), por indiki la akordon inter metalroka kaj elektronika muziko.
Lingvoj
Preskaŭ ĉiuj kantoj de Rammstein estas en la germana lingvo. Edukite en orientgermanaj lernejoj, la membroj estis ĉiuj instruitaj en la rusa lingvo kiel dua lingvo prefere ol en la angla. En 2019, Flake komentis: "Mi vidis multajn orientgermanajn grupojn kiuj kantis en tre malbona angla por publiko kiu ne komprenis la anglan - ĝi estis absolute stulta. Sed se vi vere volas rakonti viajn emociojn, vi devas esprimi vin en la gepatra lingvo." La grupo uzis jam diversajn lingvojn:
Oliver Riedel komentis ke "la germana lingvo konvenas por peza metalmuziko. La franca povus esti la lingvo de amo, sed la germana estas la lingvo de kolero". En intervjuo kun Ultimate Guitar (unu el la plej grandaj interretaj komunumoj de gitaristoj kaj muzikistoj), Till Lindemann deklaris post demando ĉu Rammstein iam kreus originan kanton tute en la angla, ke "Rammstein neniam verkos kanton origine en la angla, ĉar ĝi estus kiel peti al Budho mortigi porkon".
Simpatio de naziismo
Pro la nigraj karakteroj, militŝajno, perfortemo kaj libervole provokemo de la bildoj kaj paroloj uzataj, ĝiaj membroj estis akuzitaj esti simpatianoj de naziismo. Oni vidas tion en la filmeto Stripped, repreno de Depeche Mode, kiu estas parto de la disko Music For the Masses : Depeche Mode Tribute kaj la unuopa kanto Stripped : ĝi enhavas bildojn de la reĝisorino Leni Riefenstahl, kiuj venas de la Someraj Olimpikoj en 1936. La grupo defendis sin malkaŝante sian maldekstran politikan orientiĝon kun la kanto Links 2 3 4 en la disko Mutter. La tekstoj estas tute klaraj pri tio : Rammstein provas resti senpolitika kaj ĝiaj tekstoj ne parolas pri politiko. Tamen, kelkaj kantoj kiel Amerika povas esti interpretitaj kiel politika pozicio kontraŭ Usono aŭ pli precize kiel kritiko de la tutmonde kultura kaj politika imperiismo de Usono. En ilia libro Envisioning Social Justice in Contemporary German Culture, Jill E. Twark kaj Axel Hildebrandt trovis ke la teksto de la kanto kaj la plej multaj el la bildoj de ĝia videaĵo indikas kritikon rilate al la usona kultura imperiismo kaj politika propagando. La kanto respondas kritike al la usona invado de Irako en 2003. Ili ankaŭ trovis ke "Mein Land" (Mia lando), alia kanto de la grupo, estas kritika vidalvide de Usono, kredante ke ĝi kritikas usonan rasismon kaj naciismon.
Diskutataj videoj
En oktobro 2004, la video de Mein Teil kaŭzis plurajn diskutojn en Germanio. La teksto de la kanzono traktas pri Armin Meiwes, germana inĝeniero kiu kreis kazon de kanibalismo. En la video, oni povas vidi Christoph Schneider vestita kiel virino, dum la kantisto Till havas buŝan seksan rilaton kun virino vestita kiel anĝelo (kvankam la peniso estas kovrita). Tio okazas en klaŭstrofobia kaj maltrankviliga medio. Malĝraŭ la vivecaj kritikoj, la unuopaĵo atingis la duan lokon.
Ankaŭ la video de Mann gegen Mann iĝis celon de multaj kritikoj. Rammstein ludas la kanzonon komplete malvestitaj (krom la kantisto), kvankam la penisoj ne estas videblaj. Krom la grupo, aperas ankaj aliaj malvestitaj personoj. MTV nuligis tute la elsendon de la video; en Germanio oni malkonsilas la vidon al junuloj ne ankoraŭ deksesjaraj kaj ĝi estis elsendita post la dudeka.
Vidu ankaŭ
Multlingveco en muziko
(16830) 1997 WQ7
(16830) 1997 WQ7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 19-an de novembro 1997 de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
JS Kabylie
JS Kabylie estas futbalo klubo bazita Tizi Ouzou en Alĝerio. Ĝi ĉerpas sian subtenon de etne klaraj Kabyle homoj. Estis antaŭe nomita JS Kawkabi (1974-77) kaj JE Tizi-Ouzou (1977-89). Estas unu el la plej riĉa kaj la plimulto sukcesaj kluboj en Afriko. Ilia aktuala translokigo buĝeto estas 2.500.000 eŭroj. Ilia hejmo stadiono estas Stade 1er Novembre.
1582
1582 estas normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1582 post Kristo okazis, interalie:
Lia Tanzi
Lia TANZI (naskiĝis la en Buenos Aires) estas itala aktorino.
Biografio
Ŝi naskiĝis en Argentino el italaj gepatroj kaj revenis dum la knabaĝo en la familian originlandon. Estante ŝatantino de la recitado, ŝi laboris en la kinmondo ekde la unua duono de la 1970-aj jaroj, sed ŝi ekkonis la popularecon per la filmo Mia moglie è una strega (Mia edzino estas sorĉistino) en 1980. Poste ŝi recitis en aliaj filmoj por la mondoj kaj kina kaj televida.
Dum sia kariero ŝi estis direktata de famaj reĝisoroj, kiuj estas Dino Risi, Franco Castellano, Steno, Carlo Vanzina kaj Giorgio Capitani
Ŝi estas edzino de la aktoro Giuseppe Pambieri.
Eksteraj ligiloj
Tanzi en paĝo.....
Ikono (komputiko)
Ikono estas elemento de interfaco grafika kiun konsistigas mikrobildo reprezentanta iun ajn objekton fizikan aŭ logikan (arkivon, dosieron, komputilon, programon, kameraon ktp.) Per ikono la uzanto povas agi je la objekto de ĝi reprezentata.
PIV2 rekomendas kiel preferindan terminon la vorton piktogramo.
3873 Roddy
3873 Roddy estas tre malgranda sed eksterordinare hela duopa marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan geologon David J. Roddy (1932–2002), elstaran enketiston pri kaj eksplodoj. Li estis ĉefe konata pro siaj laboroj pri la Kratero Flynn Creek de la devonio en Tenesio kaj pri la strukturo de krateroj rezultantaj de ĉelokaj eksperimentoj, per potencaj eksplodaĵoj kaj ciferecaj modeloj, de grandaj alfrapoj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de Brian D. Warner uzinte observojn de  elde la Observatorio de Palmer Divide (Colorado Springs, Koloradio), anoncita en januaro 2013.
Tiu satelito havas diametron de 1,96 ± 0,16 km, de 0,8017 ± 0,0008 tagoj (19,24 ± 0,0192 horoj) kaj orbitan  de 14 km.
NGC 2507
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Procedura juro
Juro > Nacia juro
La procedura juro estas la aro de la reguloj, kiuj rilatas la justican organizon kaj la aktojn, kiujn oni faru por havi juĝdecidon.
Oni distingas la procedurojn: ... kiuj obeas specifajn regulojn.
Sándor Szenyei
SZENYEI Sándor (senjei) estis rumanuja hungara verkisto, publicisto naskita en Turda la 2-a de majo 1934 kaj mortinta en Braŝovo la 15-a de februaro 1993.
Senfina banejo
Senfina banejo (angle infinity pool) estas banejo, ĉe kiu opte ŝajnas manki rando ĉe iu parto. Tiel oni povas senti, ke la banejo ne havas finon ĉe tiu parto. La konstruo de senfina banejo estas kosta kaj tiel apartenas al luksaj hoteloj, domoj.
Ermitiĝo de Baha'u'llah
La Ermitiĝo de Bahá'u'lláh, la Profeto-Fondinto de la Bahaa Kredo, okazis en la montaroj de Sar-Galú ĉe la urbo Sulaymáníyyih en la iraka Kurdistano dum du jaroj, de la 10-a de aprilo 1854 (12-a de Rajab 1270 p.H.) ĝis la 19-a de marto 1856 (12-a de Rajab 1272 p.H.).
Kiam je la 8-a de aprilo 1853 (28-a de Jamádíyu' th - Th ání 1269 p.H.) Bahá'u'lláh alvenis en Bagdado (Ba gh dád) post sia enkarcerigo en la subtera prizono Síyáh- Ch ál de Teherano (Ṭihrán, ĉefurbo de Persio), Li trovis la baban komunumon en plej kompleta konfuzo kaj mizero. Lia duonfrato Mírzá Yaḥyá, kiun la Báb nomumis kiel nominalan "babanestron" en sia testamento, sukcesis eskapi el la sanga subpremado de la babanoj en Tákur kaj forfuĝis al Bagdado, kie li time sin kaŝis sub la nomo de Ḥájí 'Alíy-i-lás Furú sh . Ĉar Mírzá Yaḥyá-on ne trafis la ekzila dekreto de la Ŝaho, Bahá'u'lláh petis lin reveni al Persio por diskonigi tie la Babismon kaj servi al la Kredo. Tion li ne faris kaj instigite de Siyyid Muḥammad-i-Iṣfahání ekĵaluzis pri la kreskanta influo de Bahá'u'lláh ene de la komunumo post la revelacio de la ''Lawḥ-i-Kullu'ṭ-Ṭa'ám (la Epistolo de Tut-Nutraĵo).
Post unu jaro en Bagdado Bahá'u'lláh subite malperis, akompanata de la servisto Áqá 'Abdu'l-Qásim-i-Hamadání, kiu baldaŭ poste fariĝis la viktimo de rabistoj kiuj lin murdis, tiel ke Bahá'u'lláh tute sola kaj izole ermitiĝis, sub la kromnomo Darvísh Muḥammad-i-Irání, en la grotoj de la monto Sar-Galú ĉe Sulaymáníyyih. Iam, laŭdire, iu rimarkis lian rimarkindan kaligrafion, kio kaŭzis la scivolemon de la kleruloj de la lokaj sufiaj ordenoj. Kiam li komencis akcepti vizitantojn bladaŭ jam li fariĝis konata pro sia klereco kaj sia saĝeco. Sh ay kh 'U th mán,  Sh ay kh 'Abdu'r-Raḥmán, kaj  Sh ay kh Ismá'íl, nedisputitaj gvidantoj de la Naq sh bandíyyih, Qádiríyyih, kaj  Kh álidíyyih ordenoj komencis konsulti kaj admiri lin. Poste  Sh ay kh Ismá'íl petis lin klarigi verkojn de la fama mistikulo de Andaluzio  Sh ay kh Muḥyí'd-Dín Ibnu'l-'Arabí kaj verki poemon (Qasídiy-i-Varqá'íyyih = la Odo de la Kolombo) similan al la verko Tá'iyyih de la fama mistikulo egipta Ibnu'l-Fáriḍ kion li plenumis eĉ superante la originalan kiu ĝis tiam estis konsiderata neimitebla. Estis ankaŭ tiutempe ke responde al la  Sh ay kh 'Abdu'r-Raḥmán la verko titolita Kvar Valoj ( Ch ahár Vádí) estis revelaciita de Baha'u'lláh.
Saint-Florent-le-Vieil
Saint-Florent-le-Vieil estas malaperinta franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Aronio
Aronio (Aronia) estas genro el la familio de rozacoj (Rosaceae).
Komitato de TEJO
La komitato de TEJO estas la supera decida organo de tiu internacia junulara organizaĵo. Ĝi kunvenas kutime dum la Internacia Junulara Kongreso de TEJO en julio de ĉiu jaro, kaj eble ankoraŭ unufoje ĉirkaŭ la jarŝanĝo. Inter la kunvenoj la komitato diskutas per dissendolisto. La komitato ankaŭ povas voĉdoni poŝte kaj rete.
Membroj
La komitatanoj estas difinitaj laŭ diversaj kriterioj:
Ermitiĝo de Baha'u'llah
La famo de tiu Darvísh Muḥammad iom post iom diskoniĝis ĝis Bagdado kaj la babanoj divenis ke povus nur esti Baha'u'lláh. La plejaĝa filo  'Abdu'l-Bahá de Bahá'u'lláh kaj lia fidela frato Áqáy-i-Kalím sendis mesaĝiston por Lin serĉi, trovi kaj elpeti la revenon al Bagdado por revivigi la mortan komunumon baban.
Aronio
Priskribo
Aroniaj specioj estas somere verdaj arbustoj kun pintaj, frape vinoruĝaj vintraj burĝonoj. La unuopaj folioj estas elipsaj ĝis inverse ovoformaj, 2 ĝis 8 cm longaj, plej ofte mallonge pintaj, malforte entranĉaĵe segitaj, supre havas sur la meza ripo nigroruĝajn haretojn kun brile ruĝa aŭtuna koloro.
En korimbaraj floraroj staras dek ĝis 20 floroj kune. La duseksaj, radiarsimetriaj, kvinnombraj floroj havas diametron de ĉirkaŭ 1 cm. Ekzistas kvin sepaloj. La kvin libere starantaj petaloj estas blankaj aŭ pale rozaj. La plej ofte 20 purpuraj, harhavaj stamenoj estas sur sia bazo kunkreskintaj. La ruĝaj aŭ nigraj, pomoformaj fruktoj havas diametron de 5 ĝis 12 mm.
Scienca nomo
La scienca nomo Aronia devenas el la greka vorto αρωνια (arōnía) „mespilo“, kiu apartenas al la vorto αρια (aría) „alizo“. Ĉi tiu nomo estis transprenata sur genron el norda Ameriko.
Saint-Florent-le-Vieil
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Florentais.
Komitato de TEJO
Taskoj
La komitato ankaŭ povas decidi pri ĉiuj aferoj, pri kiuj kompetentas la estraro aŭ unuopa estrarano; komitata decido tiam nuligas kontraŭan estraran aŭ estraranan decidon.
Saint-Florent-le-Vieil
Ĝi nun formas parton de Mauges-sur-Loire.
Komitato de TEJO
Ŝanĝoj de komitatanoj
La konsisto de la komitato iugrade ŝanĝiĝas ĉiujare: La estraranoj estas elektitaj en ĉiu malpara jaro. La resto de la komitato estas elektata en ĉiu para jaro. La oficperiodo de la komitatanoj A, B kaj C, do ĉiuj komitataj membroj sen la estraranoj, estas de komenco de junio en unu para jaro ĝis fino de majo de la sekva para jaro. La komitatanojn A nomumas landaj kaj fakaj sekcioj de TEJO ĝis la 30-a de aprilo de ĉiu para jaro, la komitatanoj B - kiuj reprezentas ĉiujn individuajn membrojn de la organizaĵo sendepende de ilia membreco aŭ nemembreco en landa aŭ faka sekcio - elektiĝas laŭ aparta reglamento. Kaj fine, la komitatanojn C elektas la jam elektitaj komitatanoj A kaj B, kutime dum la unua komitata kunsido post nomumo respektive elekto de la komitatanoj A kaj B, do dum julio de para jaro.
Por la periodo 2010-2012, 13 novaj junaj esperantistaj aktivuloj eniris la liston de TEJO-komitatanoj kaj 12 forlasis ĝin.
Imperia abatejo Salem
La imperia abatejo Salem – germane Reichsabtei Salem – en la nuna administra komunumo Salem en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio estis monaĥejo de la cistercianoj kaj estis inter la plej signifaj kaj plej riĉaj abatejoj de sudokcidenta Germanio, rekte subigita al la imperiestro de la Sankta Romia Imperio, do je alta grado aŭtonoma. La monaĥejo fondiĝis en 1137-1138. En la malfrua mezepoko ĝi paŝon post paŝo povis ampleksigi siajn privilegiojn kaj sian altan rangon ene de la monaĥa ordeno. En la 17-a jarcento ĝi estis damaĝita per la tridekjara kaj aliaj militoj, kaj per incendio preskaŭ komplete detruiĝis. Tamen en la 18-a jarcento la abatejo floris en dua prospera epoko, iĝis la sudokcidentgermana centro de la konstrua stilo Rokoko, konstruiĝis la pilgrima kirko Birnau kaj fondiĝis la unua "ŝparkaso" de Germanio, banko por ordinaraj civitanoj sen grandaj financaj sumoj, en nunaj modernaj socioj memkomprenebla financa servo, sed ĝis tiam neekzistanta. La vasta baroka abateja komplekso, konstruita inter la jaroj 1696 kaj 1706 laŭ planoj de la arkitekto Franz Beer aldoniĝis al la gotika abateja katedralo Salemer Münster, kiu ekestis inter la jaroj 1285 kaj 1414. En 1804 per la proceso de sekularigo instigita per la napoleona regado ĝi transiris al la posedo de la margrafoj de Badeno. Ekde tiam la komplekso havas la nomon kastelo Salem, germane „Schloss Salem“: ĝi estas la rezidejo de la margrafa familio kaj ekde la jaro 1920 estas ejo de la internulejo Schule Schloss Salem. En printempo de la jaro 2009 la margrafa familio vendis la plej grandan parton de la teritorio al la federacia lando Baden-Virtembergo.
Ernő Cotel
Ernő Cotel, laŭ hungarlingve kutima nomordo Cotel Ernő estis hungara inĝeniero pri metalurgio, profesoro, membro (korespondanta en 1945) de Hungara Scienca Akademio.
Ernő Cotel naskiĝis la  1879 en Salgótarján. Li mortis la 1954 en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Cotel frekventis Teknikuniversitaton József en Budapeŝto nur duonjaron, poste Akademion de Selmec en Selmecbánya, kie li akiris diplomon en 1902. Post lernado li laboris en diversaj metalurgiaj fabrikoj. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato-inĝeniero. En 1923 li ekinstruis en altlernejo en Sopron, kie li estis katedrestro, en la studjaro 1924 dekano, en la studjaroj 1930 kaj 1931 rektoro. Ekde 1926 li instruis ankaŭ en teknikuniversitato en Budapeŝto. Inter 1937 és 1944 li estis membro de la senato. Li doktoriĝis en 1952.
Imperia abatejo Salem
Sekularigo
Do la monaĥejo jam estis malfortigita, kiam en aŭgusto 1802 la imperia deputitaro kunvenis por malfondi la ekleziajn teritoriajn posedojn. La teritorioj de la monaĥejoj doniĝu al la germanaj princlandoj por rekompensi la perdojn je posedaĵoj en la koaliciaj militoj. Multaj regantoj ankoraŭ samjare konfiskis la monaĥejojn en siaj reglandoj, kaj ankaŭ la margrafo de Badeno konfiskis la monaĥejon Salem, provizore en oktobro 1802, definitive en decembro. En februaro 1803 konfirmiĝis la decido kaj oficialiĝis la malfondo del a abatejo. La 23-an de novembro 1804 la abatejo fermiĝis. La plej multaj el la 61 monaĥoj forlasis la konstruaĵon, multaj iĝis pastroj en la ĉirkaŭaj komunumoj. Tamen la monaĥeja malfondo ne okazis perforte, sed per kontraktoj, kaj la monaĥoj ricevis pension. La monaĥejan bibliotekon plejparte aĉetis la universitato de Hajdelbergo, sed multaj aliaj valoraj artaĵoj simple malaperis kaj ĝis la nuntempo ne reaperis al la publiko. Sukcesis vendi la valoran orgenon konstruitan inter la jaroj 1766 kaj 1768 fare de la Karl Joseph Riepp al la urba kirko de la svislanda urbo Winterthur, kaj multaj abatejaj trezoroj kaj teritorioj same vendiĝis por egaligi la premajn ŝuldojn pro la antaŭa milito.
En la momento, kiam malfondiĝis la monaĥejo Salem, ĝi havis impresajn ĉiujarajn enspezojn kaj krome kapitalon de tri milionoj da guldenoj, interalie 330 kvadratajn kilometrojn da tera posedaĵo, sur kiu vivis 6000 loĝantoj. Interalie temis pri la komunumaroj Salem, Ostrach kaj Schemmerberg, Stetten am kalten Markt, Ehingen kaj Unterelchingen.
1584
1584 estis superjaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1584 post Kristo okazis, interalie:
Lisa Gerrard
Lisa Gerrard estas aŭstralia kantistino, kiu naskiĝis la 12-an de aprilo 1961 en Melbourne), membro de la grupo Dead Can Dance inter 1981 kaj 1998. Lisa Gerrard kreskis en ĉirkaŭurbo de Prahran kun siaj Irlandaj gepatroj, tie ŝi recevis influojn el grekaj, turkaj, Italaj, irlandaj kaj arabaj enmigrintoj. Tio havis gravajn influojn sur ŝia muziko, precipe en Dead Can Dance.
Ekde la foriro el Dead Can Dance Lisa Gerrard kantas sole. Ora Globo estis donita pro ŝia muziko en la filmo "Gladiator", skribita kunlabore kun Hans Zimmer.
Dum la aŭtuno 2007 Lisa Gerrard koncertis sola en pluraj landoj kiel Aŭstralio, Eŭropo kaj Nord-Ameriko. Ŝi kantas kiel aldistino.
Péter Schell
Barono Péter Schell [ŝel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schell Péter estis hungara politikisto, ministro.
Péter Schell naskiĝis la  1898 en Hungara reĝlando en Nagyida (nuntempa Veľká Ida en Slovakio). Li mortis la 1974 en Montclair en Usono.
Biografio
Péter Schell akiris juran diplomon en Universitato de Budapeŝto, krome li lernis en ekonomia akademio en Kassa. Komence li okupiĝis pri la familia bieno, krome li politikadis loke por la hungaraj interesoj. Inter 1939 kaj 1944 li estis departementestro. En 1944 li estis subministro, poste ministro pri enlandaj aferoj en Kabineto Lakatos. Post puĉo de nazioj li tuj estis deportita al Buchenwald, poste li estis translokita al Tirolo. Post la 2-a mondmilito li vivis 2 jarojn en Italio, poste en Usono.
Grizdorsa kamaroptero
La Grizdorsa kamaroptero, Camaroptera brachyura, estas malgranda birdo de la genro de Kamaropteroj kiu enhavas 3 aŭ 4 afrikajn speciojn de la familio de Cistikoledoj, kiuj kombinas en sia plumaro grizan ĝeneralan koloron kun olivecajn dorsojn. Tiuj birdoj estas loĝantaj reproduktuloj en subsahara Afriko el Senegalio al Etiopio oriente kaj de tie suden, escepte en Namibio kaj okcidenta Sudafriko.
Tiu 11.5 cm longa birdo havas grizajn suprajn partojn kaj grizan mallongan kaj larĝecan kokvoston, kiu nomigas la specion en la latina scienca nomo kie brachyura devenas el du radikoj el la antikva greka kiuj signifas "larĝa vosto". Flugiloj estas tre olivecaj kaj la subaj partoj estas helgrizecaj al blankecaj. La irisoj estas malhelbrunaj kaj la kruroj ruĝecaj. La beko estas nigra, longeta, pintakra kaj iom subenkurbeca. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli palflavaj bruste.
Kiel plej parto de cistikoledoj, tiu afrotropisa specio estas insektovora. La alvoko estas plendema ŝiii...ŝiii, kaj la kanto estas krispa tŭik tŭik tŭik tŭik tŭik .
Kriminala juro
La kriminala juro estas la aro de la reguloj, kiuj difinas kaj punigas la kontraŭleĝajn agojn (deliktoj, krimoj...) kaj estas plej ofte kompilitaj en la kriminala kodo.
En demokratiaj landoj oni ĝenerale trovas jenajn du fundamentajn principojn:
Karancsság
Karancsság (karanĉŝAg) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Salgótarján.
Situo
Karancsság situas laŭ ĉefvojo Balassagyarmat-Salgótarján. La lasta kaj Szécsény troviĝas po 14, Bátonyterenye 23 km-ojn.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo el la 13-a jarcento. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, klubo de maljunuloj, poŝto.
Équevilley
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Nacia Biblioteko de Grekio
La Nacia Biblioteko de Grekio (Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος) estas nacia biblioteko kiu situas ĉe la centro de la urbo Ateno. Ĝi estis desegnita de la dana arkitekto Theophilus Hansen, kiel parto de sia fama Trilogio de nov-klasikaj konstruaĵoj kiaj la Akademio de Ateno kaj la origina konstruaĵo de la Atena Universitato. Ĝi estis fondita de Ioanis Kapodistrias.
La institucio estis fondita en la 1830-aj jaroj en la insulo Egino kaj en 1834 ĝi estis translokigita al Ateno.
Nuntempe ĝi kolektas materialon kiu estis produktita en Grekio same kiel materialon kiu estas produktita eksterlande, sed estas konektita kun Grekio en ajna lingvo kaj formo.
Amazing Stories
Amazing Stories estas usona revuo pri scienca fikcio, lanĉita en aprilo de 1926 fare de Eldonejo de Hugo Gernsback. Ĝi estis la unua revuo dediĉita nur al sciencfikcio. Sciencfikciaj rakontoj estis regulaj aperoj en aliaj revuoj, inkluzive iujn eldonitajn de Gernsback, sed  Amazing  helpis difini kaj lanĉi novan ĝenron.
Gernsback bankrotis kaj perdis kontrolon de la revuo en 1929. En 1938 ĝi estis aĉetita fare de Ziff-Davis, kiu dungis Raymond A. Palmer kiel redaktiston. Palmer faris la revuon sukcesa, kvankam ĝi ne estis konsiderata kiel kvalita revuo en la scienca fikcia komunumo. En la malfruaj 1940-aj jaroj 'Amazing' prezentis fakte rakontojn pri misteroj, urbaj mitoj, kiuj klarigis akcidentojn kaj katastrofojn kiel la laboro de robotoj nomitaj deros, kiuj kondukis al draste pliigita cirkulado sed ĝeneraligita mokado. Amazing ŝanĝis formaton en 1953, baldaŭ antaŭ la fino de la pulpa-revua epoko. Ĝi estis vendita al Universal Publishing Company de Sol Cohen en 1965, kiu plenigis ĝin per represitaj rakontoj, sed ne pagis represaĵon al la aŭtoroj, kreante konflikton kun la lastatempe kreita asocio Science Fiction Writers of America. Ted White komisiita kiel redaktisto en 1969, forigis la represaĵojn kaj faris la revuon respektata denove:  Amazing  estis nomumita por la prestiĝa Hugo Award tri fojojn dum lia ofico en la 1970-aj jaroj. Pluraj aliaj posedantoj provis krei modernan enkarniĝon de la revuo en la sekvaj jardekoj, sed publikigo estis suspendita post la eldono de marto 2005. Nova enkarnigo aperis en julio 2012 kiel interreta revuo.
Mauges-sur-Loire
Mauges-sur-Loire estas nova franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mauligériens.
NGC 2508
NGC 2508 (aliaj indikoj — UGC 4174, MCG 2-21-4, ZWG 59.18, PGC 22528) estas galaksio en konstelacio Malgranda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ödön Barsi
Ödön Barsi [barŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barsi Ödön estis hungara verkisto, aktoro, reĝisoro. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Rodriguez Ödön Győző, lia pli aĝa frato estis Endre Rodriguez.
Ödön Barsi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Barsi frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra Akademio en 1929, reĝisoran diplomon en la sekva jaro. Ekde 1929 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste al hungarlingvaj teatroj en Cluj kaj Oradea. Ekde 1933 li verkadis krimajn romanojn. Inter 1935 kaj 1942 li estis lektoro kaj reĝisoro en la Hungara Radio. En la teatra jaro 1942 li estis aktoro kaj reĝisoro en tiam hungara urbo Nagyvárad, poste li revenis al la Hungara Radio, post la 2-a mondmilito li estis ĉefreĝisoro. En 1948 li pensiuliĝis. Ekde 1988 liaj romanoj estis denove eldonitaj.
En 1930 li ekhavis edzinon, kiu poste naskis filon.
Drancy (stacidomo)
Drancy estas franca stacidomo sur linio B de RER, situanta en komunumo Drancy (departemento Seine-Saint-Denis).
Ödön Barsi
Liaj pli oftaj pseŭdonimoj
J. Bayrd, B. Darton, E. Girdo, C. Green, A. Rodriguez, E. A. Rodriguez, C. Rodriguez, E. A. Rodry, C. Thompson, M. Tompson, P. Tompson, E. Thompson, G. Wilcox, C. Wreen, C. Wrenn, C.Hamilton, P.Hawker, Roderich
Drancy (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
Publika internacia juro
La publika internacia juro, latine ius gentium aŭ angle international law, estas la aro de la reguloj, kiuj koncernas la rilatojn inter sendependaj estaĵoj kadre de la Internacia Socio, inkl. de la suverenaj ŝtatoj.
La plimulto el tiuj reguloj baziĝas sur diplomatiaj interkonsentoj, traktatoj aŭ kutimoj.
Ekzistas internaciaj tribunaloj, kiel ekz. la Internacia Kortumo (la arbitracia organo de UNO), kaj la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj (la organo de Konsilio de Eŭropo).
La malforto de tiu juro kuŝas en tio, ke ĝi ne havas sankcion. La ŝtatoj spontane submetas sin al ĝi, sed okaze de konflikto nur al la venkinto oni povos apliki punon. Tial doktrinaj aŭtoroj opinias, ke la publika internacia juro ne vere estas juro.
Tradicie kontrastas la publika internacia juro kun la privata internacia juro.
Černá Voda
Černá Voda (en traduko Nigra Akvo) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en orienta rando de Žulova montetaro. Vivas ĉi tie. Belegan dominaĵon de vilaĝo Černá Voda kreas grandega remparo de Sokola montodorso, (kiu kiel terlango de Riĥleba montaro apartigas tiun ĉi regionon de valo de rivero Bělá kaj urbo Jeseník) precipe montopintoj Sokolí vrch (967 m) kaj Studniční vrch (992 m). Parto de Černá Voda estas pli malproksima vilaĝeto Rokliny kaj apudaj vilaĝoj Staré Podhradí kaj Nové Podhradí. Tiuj ĉi vilaĝoj estas apartigitaj de si per nealta montopinto Hradisko (425 m), sur kiu staras ruinoj de grandega burgo Kaltenštejn, kiu foje regis al la tuta ĉirkaŭaĵo.
Administrado
La ĉeĥa nomo Černá Voda kaj ankaŭ ties germana similo Schwarzwasser estas same kiel ĉe kelkaj pluaj vilaĝoj en la ĉirkaŭaĵo derivita de koloro de akvo aŭ la fundo de loka rojo. La administra, sideja kaj katastra membrigo de tiu ĉi vilaĝo estis antaŭ sufiĉe komplika. Ankoraŭ post nuligo de servuteco ekzistis ĝis la jaro 1869 du memstaraj kaj administraj vilaĝoj, nome Černá Voda kaj Šropengrunt (Schroppengrund), kio eble signifis korton aŭ bienon de familio Schropp, sed eblas ankaŭ alia klarigo. Šropengrunt post 1869 fariĝis nur vilaĝeto kaj katastra vilaĝo de Černá Voda kaj ĝi estis alinomita en 1948 je Rokliny. Al la propra Černá Voda apartenis ankoraŭ tamen vilaĝeto Nový Kaltenštejn (Neukaltenstein), tamen parto de Starý Kaltenštejn (Altkaltenstein) kun la eksa burgo, sed la alia parto de tiu ĉi vilaĝeto apartenis al Vápenná; ambaŭ lastaj lokoj estis en 1948 alinomitaj je Staré Podhradí kaj Nové Podhradí.
Historio
La plej malnova historio de Černá Voda estas kunigita kun burgo Kaltenštejn. Tio estis ampleksa kaj grandega kostruaĵo, kiu estas unue menciata en la jaro 1284. La burgo fariĝis centrejo de proporcie ampleksa sinjorujo de vroclavaj episkopoj, al kiu devene apartenis ankaŭ urboj Vidnava, Javorník kaj Paczkow. Sed Kaltenštejn estis ofte eĉ kun la posedaĵo lombardata. La amplekso de dominio senĉese fariĝis pli malgranda kaj dum militoj enla 15-a jarcento perdis en la dezertigita pejzaĝo la signifon ankaŭ la burgo, kiu estis fine en 1505 de vroclava episkopujo foraĉetita kaj kiel senbezona detruita; pereis ankaŭ burga bierfarejo kaj muelejo kaj parto de konstrua materialo onidire estis uzita dum rekonstruo de burgo Jánský Vrch en Javorník. En tiu ĉi koekso pereis en la ĉirkaŭaĵo ankaŭ la antaŭa minado de arĝento.
En la 15-a jarcento Černá Voda dezertiĝis kaj ĝi estis denove loĝigita en 1579. Baldaŭ akiris en la vilaĝo grandan posedaĵon kaj influon ĉi tiea sinjorujo, precipe kiam ĝi venis post la jaro 1617 en la manojn de familio Mikuschidoj, avancita pli poste en nobelan staton. En Černá Voda la anoj de tiu ĉi familio konstruis propran sidejon kaj en 1700 ili akiris ankaŭ bienon en najbara Červená Voda. Lasta posedanto de Černá Voda el tiu ĉi familio Arnošt Urban Mikusch koencis en la bieno kulturi kiel la unua terpomojn kaj trifolion.
Černá Voda ĝis tiu tempo tre ekkreskis. Jam en la 16-a jarcento estas indikata loko Kubengrunt, kiun akiris en 1616 Mikuschidoj kaj en la paso de la 17-a jarcento ĉi tie estiĝis pli malgranda vilaĝeto Šropengrunt. La černovoda kavalira aŭ sinjoruja bieno ŝanĝis tiutempe posedanton, kiam en 1798 akiris Černá Voda-on kaj Červená Voda-on por mallonga tempo grafo Konrad Sternberg, ekde 1802 inĝeniero J. Tschirsch kaj post li ĝis la jaro 1850 J. Oehl kun filino. En 1787 ĝis 1788 estis ĉi tie konstruita preĝejo, kiu fariĝis ekde 1843 paroĥa, samtempe kun la preĝejo estis konstruita lernejo.
La 19-a jarcento
Tute nova situacio venis por Černá Voda en la dua duono de la 19-a jarcento, precipe post la jaro 1870, kiam tiu ĉi vilaĝo fariĝis unu el unuaj kaj la plej signifaj centrejoj de minado kaj prilaborado de granito kaj marmoro en Žulova montetaro. Estiĝis ĉi tie multaj uzinoj por prilaborado de la ŝtonoj.
La 20-a jarcento
Post 1945 en Černá Voda pluekzistis la granita kaj la marmora industrioj, sed en tre pli malgranda amplekso.
1587
1587 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1587 post Kristo okazis, interalie:
Konstitucia juro
La konstitucia juro estas la aro de la reguloj, kiuj organizas la funkciadon de la ŝtato kaj de la publikaj povoj. Ĝia precipa fonto estas konstitucio.
Ságújfalu
Ságújfalu estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Salgótarján.
Situo
Ságújfalu situas laŭ ĉefvojo Balassagyarmat-Salgótarján. La lasta urbo troviĝas 14, Szécsény 15, Bátonyterenye 20 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1518 en formo Újfalu (=nova vilaĝo). Dum la kontraŭturkaj bataladoj la vilaĝo detruiĝis kaj grandparte senhomiĝis, sed estis rekonstruita inter 1690–1700. En 1831 kaj 1873 ĥoleraj epidemioj okazis, en 1880 duono de la vilaĝo cindriĝis pro incendio.
Tauchen
Tauchen, hungare Fehérpatak estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mariasdorf.
Situo
Tauchen troviĝas de Oberwart je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1388 en germana formo "Thohun". Longe doganejo funkciis tie. Inter 1880-1967 oni minadis karbon ĉe la apuda monto. En 1910 vivis en Fehérpatak 209 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.
6743 Liu
6743 Liu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joseph H. C. Liu, unu el la kreintoj de la Kosma Muzeo de Honkong kaj ties unua konservisto. Li ricevis la Astronomian Premion Chiro en 1982 en Japanio.
Tenaserim-Montaro
Tenaserim-Montaro (angle : Tenasserim Range; ทิวเขาตะนาวศรี Thiokhao Tanaosi ; malaje : Banjaran Tenasserim) estas ĉirkaŭ 1 700 km longa montarĉeno, parto de la Hinda-Malaja montara sistemo en  Sudorienta Azio. Malgraŭ la relative malgranda altitudo de tiu montaro, ĝi formas efikan barieron inter Tajujo kaj Birmo en siaj norda kaj centra regionoj. Ekzistas nur du ĉefaj internaciaj vojoj kaj limo-transiroj inter Chumphon kaj Tak, ĉe la Tri Pagodoj-Montpasejo kaj en Mae Sot. Tiu ĉi situas preter la norda ekstremo de la montaro, kie Tenaserimo renkontas Davnan-Montaron. Negravaj limo-transiroj estas Sing Khon, proksime de Prachuap Khiri Khan, kaj Bong Ti okcidente de la urbo Kanchanaburi. La suda parto de la vasta montoĉeno iras preter Kra-Istmo en Malajan Duoninsulon preskaŭ atingante Singapuron. Multaj riveroj havas siajn fontojn en la montaro, sed neniu el ili estas tre longa.
Vilémov (distrikto Děčín)
Vilémov (Wölmsdorf) estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Děčín. Ĝi troviĝas en Ŝluknova terlango, apud limoj kun Germanio, en valo de rojo Vilémovský potok en supermara alteco 322 m. Ĝi situas sur fervojlinio Rumburk – Dolní Poustevna, markata kiel fervojlinio n-ro 083. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1410.
Weinberg im Burgenland
Weinberg im Burgenland, hungare Borhegy [borhedj] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Wiesfleck. Weinberg kaj Borhegy signifas: vino-monto.
Situo
Weinberg im Burgenland troviĝas de Oberwart je 10, de Pinkafeld je 3 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1569. En 1910 vivis en Borhegy 116 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Weinberg im Burgenland aliĝis al Wiesfleck en 1971.
Lunca Bradului
Lunca Bradului [lunka braduluj] (hungare Palotailva) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 1552 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 estis 2431 (rumanoj, 19 % hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1854. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye). Apartenas al ĝi la vilaĝoj Neagra kaj Sălard.
Lunca Bradului situas ambaŭflanke de rivero Mureș.
László Domahidy (pli aĝa)
László Domahidy naskiĝis la en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Domahidy frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo, lia instruisto estis Erzsébet Hoór Tempis. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1941. Li debutis en Operejo de Kolozsvár (tiutempe apartenanta al Hungario). Inter 1947 kaj 1980 li kantis en la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li estis ankaŭ gastokantisto de operejoj de Eŭropo kaj Azio. Li kantis ankaŭ popolkantojn, li estis ankaŭ voĉoaktoro por basaj kantoj kaj li ricevis kelkajn filmajn rolojn. Li ricevis premiojn inter 1956-1985 (ankaŭ eksterlandajn).
Calcio
Calcio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Antegnate, Cividate al Piano, Cortenuova, Covo, Fontanella, Pumenengo, Rudiano (BS) kaj Urago d'Oglio (BS). Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktuloj Gotardo de Hildesheim kaj la legenda martiro Victor Maurus, kies religia memortago kaj la antaŭa tago sekve estas la komunumaj festotagoj.
19535 Rowanatkinson
19535 Rowanatkinson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Gold Coast, Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita komikisto Rowan Atkinson, unu el plej fajnaj komediaj aktoroj de la du pasintan jardekoj, inspirita de la laboroj de Jacques Tati kaj John Cleese. Tiom en parola komedio, kiel en la televida serio Blackadder, kiom en fizika komedio, kiel en Mr. Bean, Atkinson estas ĉiam brilanta.
Train World
La Train World (Fervoja Mondo) estas muzeo de la Nacia Societo de la Belgaj Fervojoj. Ĝi troviĝas en la brusela municipo Schaarbeek kaj okupas la iaman stacidomon de Schaarbeek kaj novan konstruaĵon. La muzeo estis inaŭgurita la. La interno de la muzeo estis desegnita de François Schuiten, belga bildrakontisto. Antaŭe, Belgaj Fervojoj havis nur malgrandan muzeon kiu troviĝis interne de la stacidomo Bruselo Norda.
Kolekto
La muzeo posedas 22 veturilojn (lokomotivojn kaj vagonojn) kaj ankaŭ multajn maketojn, uniformojn kaj aliajn objektojn.