cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Niederönz
Historio
En mezepoko Niederönz unue estis servuto de la Dukoj de Zeringo. Ek de la jaro 1218 la loko apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj estis subemtita al la korta tribunalo de la paroĥejaro Herzogenbuchsee. En la jaro 1406 Niederönz falis sub la regado de Berno kaj estis integrita al la voktejo Wangen. Post la disfalo de la Malnova Reĝimo en la Helveta Respubliko la vilaĝo apartenis al la distrikto Wangen, kiu ek de 1803 ĝis 1831 nomiĝis Oberamt Wangen kaj poste per la tiama nova kantona konstitucio akiris la statuson de ofica distrikto.
Liu Ŝipej
D-ro Liu Ŝipej (刘师培) aŭ latinliterigite laŭ sistemo Wade-Giles Liu Shipei (naskiĝis en 1884, mortis nur 35-jara en 1919) estis konata ĉina klerulo, historiisto de ĉina klasikismo kaj filozofo en la epoko de transiro de la Ĉina Imperio al respublika reĝimo. Laŭ la Enciklopedio de Esperanto, ekde la fino de la 1910-aj jaroj li forte rekomendis Esperanton. Profesoro en la Pekina Universitato, lia politika engaĝiĝo estis tre kolorplena kaj iom kontraŭdira: En la unua jardeko de la 20-a jarcento, ekzile en Tokio, li estis arda kaj verkiste brila anarkiisto, dum en la dua jardeko li ŝanĝiĝis al elstara intelektula plananto de la remonarkiiga movado de Juan Ŝikaj (Yuan Shikai en sistemo Wade-Giles), prezidanto de la respubliko Ĉinio post la revolucio de 1911.
Brione
Brione havas diversajn signifojn:
Michel Martelly
Michel MARTELLY (n. la 12an de februaro 1961 en Port-au-Prince, Haitio), pli populare kaj karesnome "Sweet Micky" (Dolĉa Miĉjo) — kio foje aludas lin mem foje lian grupon (kun membroj, gitarludisto Alex Tropnas kaj basludisto Welton Desire) — estas haitia artisto, komponisto kaj muzikisto, fama pro sia socipolitika aktivismo. En Julio de 2010, li anoncis, ke li kandidatiĝos por la Prezidenteco de Haitio. En unua balotado li ne ricevis sufiĉan apogon kaj la sekvantoj ege protestis ke temas pri ne justa kalkulado.
Memaranĝado
La Memaranĝado aŭ simple Aranĝado ĉe animaloj estas agado instinkta kaj foje lernita kaj transmitita al venontaj generacioj (uzado de (varma) akvo, de tero, de folioj aŭ de polvo ekzemple).
Padrón (Korunjo)
Padrón estas municipo de la provinco Korunjo, en la komarko de Sar, Galegio, Hispanio.
Memaranĝado
Iaj specioj, tiom diferencaj kiom kokoj aŭ elefantoj ĵetas sur sin ĉu akvon ĉu polvon por puriĝi aŭ liberigi sin el parazitoj. Preciza aranĝado povas okazi postmanĝe (purigo el sango, el tero, el sevo aŭ el suko eliritaj el nutraĵoj) aŭ post lukto.
Padrón (Korunjo)
Administra divido
La municipo inkludas kvin submunicipojn: Carcacía, Cruces, Herbón, Santa María de Iria Flavia kaj Santiago de Padrón.
Memaranĝado
Funkcioj de la Aranĝado
Ĉe iaj specioj, la Aranĝado povas esti asocia al kondutoj ĉu antaŭseksaj ĉu seksaj, ĉefe masturbaj (ekzemple ĉe iaj specioj de vesperto). La purigo kaj higieno ne estas tiele la nuraj funkcioj de Aranĝado.
La etologio pruvis kaj studas ties socian kaj lernan rolojn, tre gravajn ĉe mamuloj, ekzemple pro pedikoj, kio kontribuas al markado de hierarkioj kaj al solvo de konfliktoj ĉe primatoj aŭ, aliekzemple, ĉe la leko de harao inter individuoj aŭ inter gepatroj kaj gefiloj ĉe felisedoj aŭ aliaj grupoj.
La Aranĝado konsistas ankaŭ al subskribo odora de individuo aŭ de grupo etendante sur la korpon la hormonojn aŭ feromonojn produktitajn de specialaj glandoj. Per frotado kontraŭ arboj aŭ rokoj, la bestoj lasas odorajn aŭ vidajn markojn kiuj kontribuas al markado de la teritorio. Foje la Aranĝadon oni faras en grupo kiel ĉe la Murhirundo.
Plejparto de plenkreskaj insektoj purigas regule sian korpon kaj ĉefe siajn antenojn.
Vallejo
Vallejo estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Solano. Ĝi estas la plej granda urbo de la kantono. Vallejo estas nomita pri generalo Mariano Guadalupe Vallejo (la najbara urbo Benicia estas nomita laŭ sia edzino).
Memaranĝado
Ĉe birdoj
La Aranĝado estas la agado por komforto plej ŝatata de birdoj. Tiuj purigas siajn krurojn, frotas sian bekon (kaj akrigas ĝin foje) aŭ kombas kaj reorganizas siajn plumojn (Plumaranĝado). Tio estas ankaŭ socia agado. Kelkaj specioj scias laviĝi per io krom akvo kiaj la paserinoj kiuj faras «banojn» per fumo ĉe domkamenoj. Oni povas observi kelkajn metodojn:
Vallejo
Historio
En la nuna Vallejo la plej frue indianoj vivis. En 1843 la kampoj apartenis al meksikano. Vallejo fondiĝis en 1851 kiel efemera ĉefurbo de Kalifornio (la vera fondinto de Vallejo estis John B. Frisbie). Post jaroj oni establis gravan militŝipfarejon. En 1867 Vallejo oficiale urbiĝis.
Trafiko
El Vallejo aŭtovojoj kuras al Sacramento kaj Concord (Kalifornio). Pramo trafikas al San Francisco.
Klimato
Vallejo situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 6-23 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe kun 39 °C, la malvarmo kulminas en decembro kaj januaro averaĝe kun 2 °C. Jare pluvas po 517 mm. La pluvo kulminas en februaro, julie praktike ne pluvas.
Vidaĵoj de Parizo
Jen listo de la ĉefaj kaj plej vizitataj vidindaĵoj de Parizo, Francio.
Friedrichroda
Historio
Dum la lastaj 150 jaroj Friedrichroda floris kiel kuracloko kaj feriuma paradizo. Centre oni konstruis dum la GDR-tempo loĝblokojn por la amasoj da turistoj. La nombro de la daŭre loĝantoj neniam estis pli ol 6.000. En 1980 finfaritis la sindikata ripozumhejmo giganta Monta Hotelo Friedrichroda. Bobado faritis jam frue ĉe Spießberg-vego.
Post la ŝanĝoj politikaj Friedrichroda ektrovis novan rolon kaj imitadis la najbaran vilaĝon de Tabarz. Ekde tiam la sennombraj malnovaj kaj ĉarmaj dometoj de nove efektas al la migrantoj kaj la turistoj. Ĝis malkonstruordono de la sovetiaj okupantoj post la Dua mondmilito ekzistis fervojlinio al Georgenthal.
Lucio Kornelio Sulao
Lucio Kornelio SULAO (latinlingve Lucius Cornelius Sulla) (naskiĝis en 138 a.K., mortis ĉe Kumo en 78 a.K.) estis romia politikisto kaj generalo.
Lia kariero ekis en -105 en Afriko. Tiel kiel legato, li direktis la malpublikajn traktadojn kiuj ebligis lian generalon Kajon Marion venki Jugurton de Numidio. Poste, li asertis sian pozicion gajnante sukcesojn dum la invadoj kimbraj kaj teŭtonaj (de -105 al -101) kaj dum la socia milito (de -91 al -89). Iĝinte grava persono de romia politiko, li konkuris kontraŭ Mario kiu defendis la movadon de la demagogaj popolistoj (populares). Sulao aliĝis al la partio de la senata konservativa aristokrataro (latine optimates).
Konsulo en -88, li estris venkan militon kontraŭ Mitridato, reĝo de Ponto (Pontus), por regi la multajn grekajn urbojn en Malgrand-Azio, romia provinco ekde -129. Konflikto okazis por decidigi kiu direktos la unuan militon kontraŭ Mitridato. Sulao iris eĉ al Romo kun siaj rotoj por malebligi la nomumadon de Mario kiu estis favorata de la plebo sed ne de la senato.
Ree en Italio post la paco de Dardano en -85 kaj la reorganizado de la provinco Asia, li kun siaj aprobantoj devis fronti la aprobantojn de Mario kiuj ekregiĝis dum sia foresto. Post la unua interna milito en -81, dank'al venko de Sulaanoj, li estis nomumata ĉiama diktatoro. Li prenis tiam la kromnomon Felix (bonŝanca) kaj iniciis proskribadojn kiuj kondukis al la mortoj de multaj gravaj romanoj. Li restaŭris la potencon de la roma Senato en -79, esperante savi la aristokratan Respublikon, kaj limigis la potencon de la plebaj tribunoj, kiuj liaopinie ofte misuzis siajn rajtojn.
Eŭropa ŝoseo 30
La eŭropa ŝoseo 30 (Mallonge E 30) estas eŭropa ŝoseo, kiu inter okcidento kaj oriento kondukiĝas tra Eŭropo. Ĝia orienta parto estas la plej grava ŝosea ligo inter okcidenta Eŭropo kaj Rusio, kaj la parto en Pollando kaj orienta Germanio ankaŭ la plej grava ligo de la tri iom pli nordaj ŝtatoj en Baltio al okcidenta Eŭropo.
La E 30 en Irlando kondukiĝas de Cork al la marborda urbo Wexford, en Britio plu de Fishguard (Kimrio) tra Londono al la marborda urbo Felixstowe. En la kontinenta parto de Eŭropo ĝi plukondukiĝas de la havenurbo Hoek van Holland tra Hago, Utrecht, Hengelo, Osnabrück, Hanovro, Berlino, Poznano, Varsovio kaj Minsko al Moskvo kaj tiam sekvas la vojon de la rusia aŭtovojo M5 tra Samara kaj Ufa al Omsk.
2986 Mrinalini
2986 Mrinalini estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Lucio Kornelio Sulao
En -81, li igis Alerion, en Korsiko, romia kolonio. En -80, li igis ankaŭ Pompejon romian kolonion nomatan Colonia Veneria Cornelia Pompeii: la romiaj koloniistoj anstataŭis tiam la eks-loĝantojn forpelantajn el iliaj domoj.
Lomboka Markolo
La Lomboka Markolo (Selat Lombok), estas markolo kiu konektas la Balia maron al la Hinda Oceano, kaj situas inter la insuloj Bali kaj Lombok en Indonezio. La insuloj Gili estas en la Lomboka flanko.
Lucio Kornelio Sulao
Post tiaj reformoj, en -80, li emeritiĝis el la politiko. Li mortis du jaroj poste.
Eŭropa ŝoseo 30
La ebleco pluveturi sur la rusiaj ŝoseoj M51, M55, M58 kaj M60 igas la eŭropan ŝoseon prto de la transkontinenta urba konekto inter Cork ĉe la Atlantika Oceano kaj Vladivostoko ĉe la Pacifika Oceano. La suma longo de tiu konekto estas pli malpli 12 000 kilometroj, el kiuj 3 300 kilometroj estas la vojo Cork – Moskvo kaj 2.500 kilometroj la vojo Moskvo – Omsk.
En Britio, Nederlando kaj Germanio la ŝoseo havas la konstruan nivelon de aŭtovojo respektive aŭtoŝoseo kun ĉie almenaŭ du lenoj po direkto. En Pollando eblas vojaĝi aŭtovoje de la limo kun Germanio, tra Poznań, al Stryków apud Lodzo. Poste, direkte al la limo kun Belorusio jam ekzistas iuj ŝoseaj partoj je konstrua nivelo de aŭtovojo (kies paso kostas vojimposton). La resto de la ŝoseo ankoraŭ estas unu-lena po direkto kaj estas/estos trakonstruata al plia larĝo. En Belorusio la ŝoseo preskaŭ ĉie havas du lenoj po direkto, sed nacie ne estas nomata "aŭtovojo".
Urboj laŭlonge de la ŝoseo E 30
en Irlando:
en Britio (Kimrio kaj Anglio):
en Germanio (kiel naciaj aŭtovojoj A30, B61, A2, A10 kaj A12):
en Pollando (kiel naciaj aŭtovojoj A2, S2 kaj DK2):
en Belorusio (kiel nacia rapidvojo M1):
Lomboka Markolo
Ties pli mallarĝa punkto estas suda malfermejo, kun larĝo de ĉirkaŭ 20 km inter la insuloj Lombok kaj Nusa Penida, en la mezo de la markolo. En la norda malfermejo, ĝi estas 40 km larĝa. Ties totala longo estas ĉirkaŭ 60 km. Pro ties minimuma 250 m profundo — multe pli profunda ol la Malaka Markolo — ŝipoj kiuj postulas tro multan akvon por trapasigi Malakon (nome la tiel nomataj "post-Malaccamax") ofte uzas la Lombokan markolon, anstatataŭe.
La Lomboka Markolo elstaras kiel unu el la ĉefaj pasejoj por la Indonezia Marfluo kiu ŝanĝas akvon inter la Hindia Oceano kaj la Pacifika Oceano.
Ĝi estas ankaŭ parto de la biogeografia limo inter la faŭno de la Hindomalaja regiono kaj la distinge diferenca faŭno de Aŭstralazio. La limo estas konata kiel la Linio de Wallace, pri Alfred Russel Wallace, kiu la unua rimarkis la rimarkindajn diferencojn inter animaloj de Hindomalajzio kaj tiuj de Aŭstralazio kaj kiel kruta estas la limo inter ambaŭ biomoj.
Biologoj kredas, ke estis la profundo de la Lomboka Markolo mem estas kio tenis la animalojn de ĉiu flanko izolitaj unu el la aliaj. Kiam la marnivelo falis dum la pleistocena glaciepoko, la insuloj Bali, Javo kaj Sumatro estis ĉiuj konektitaj unu al alia kaj al la kontinento Azio. Ili kunhavis la azian faŭnon. La profunda akvo de la Lomboka Markolo tenis Lombok kaj la Malgrandan Sundan Insularon izoliĝis el la Azia kontinento. Tiuj insuloj estis, anstataŭe, koloniigita de la Aŭstralazia faŭno.
Marum
[[Media:Nl-Marum.ogg|Marum]] (loĝantoj je la 1-a de junio 2005: 10.075) estas antaŭa municipo en norda Nederlando, en la provinco Groningen. La antaŭa municipo havas areon de 64,88 km² (de kiu 0,37 km² akvo). Ĝi kovras la sudokcidentan angulon de la Westerkwartier.
La vilaĝoj Marum (Frise Mearum) kaj De Wilp (Frise De Wylp) estas parte frislingvaj. Granda parto de la loĝantoj de Marum bone komprenas la frisan lingvon, sed malpli ol 25% ankaŭ povas paroli la lingvon. En la vilaĝo De Wilp la situacio diferencas. Tie granda parto de la loĝantoj parolas krom la nederlandan la frisan kaj la groningan lingvojn.
Subdivido
La antaŭa municipo Marum enhavas krom Marum men la sekvajn vilaĝojn: Boerakker, Jonkersvaart, Lucaswolde, Niebert, Noordwijk, Nuis, De Wilp.
Andrew Murray
Andrew Philip Drummond-Murray (3-a de Julio 1958), ofte konata kiel Andrew Murray, estas brita sindikatisto kaj funkciulo de la Brita Laborista Partio kaj aktivulo. Murray partorpenis en 2017 en la britaj ĝeneralaj balotoj, kaj sekvu li iĝis konsilisto de Jeremy Corbyn el 2018 ĝis 2020.
Individuismo
Individuismo estas filozofia, morala, politika kaj socia koncepto, kiu emfazas la sendependecon de ĉiu homo kaj la gravecon de homa libereco. Individuistoj apogas la plenumon de individuaj celoj kaj deziroj. Ili kontraŭas eksterajn influojn (tiujn de socio, ŝtato aŭ iu ajn alia institucio) sur la personaj elektoj de ĉiu homo. Oni do kutime rigardas individuismon kiel la kontraŭon de kolektivaj ideologioj kiel holismo, faŝismo, komunismo aŭ totalismo. Individuistoj ankaŭ kontestas la vidpunkton, laŭ kiu tradicio, religio aŭ alia ekstera morala regulo limigu homan liberecon.
Andrew Murray
Denaska el aristokrata skota familio, Murray ekkarieris kiel ĵurnalisto kaj poste iĝis funkciulo de variaj sindikatoj. Murray estis proparolanto de Stop the War Coalition (Milithaltiga Koalicio) ekde sia kreado en 2001 ĝis Junio 2011 kaj denove el Septembro 2015 ĝis 2016. Post kvar dek jaroj en la Komunisma Partio de Granda Britio (CPGB) kaj poste la Komunista Partio de Britio, li aliĝis al Labour ĉirkaŭ la fino de 2016.
Individuismo
Individuismo debateble rilatas al egoismo. Kvankam kelkaj individuistaj teoristoj ja estas rigardeblaj kiel egoistaj, ili plejofte ne opinias, ke egoismo estas laŭnature bona.
Marum
Publika transporto
La publika transporto en la municipo estas prizorgata de la sekvaj buslinioj:
Andrew Murray
Murray estas kontribuanto de Morning Star kaj de Tribune.
Regiono Samarkando
La provinco Samarkando aŭ regiono Samarkando (Samarqand viloyati) estas unu el la 12 regionoj de Uzbekio. Ĝia ĉefurbo estas Samarkando.
Eisighofen
Eisighofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
2986 Mrinalini
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego (Kalifornio, Usono) kaj sendis la en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.
Regiono Samarkando
La provinco etendiĝas sur areo de. Ĝi estas ĉirkaŭata norde kaj oriente de la regiono Ĝizaĥo, oriente de Taĝikio, sude de la regiono Kaŝkadaro, okcidente de la regiono Navojo. En 2005 ĝi havis ĉirkaŭ 2,322,000 loĝantojn.
2986 Mrinalini
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Mrinalini" en honoro de la barata dancistino Mrinalini Sarabhai, (malajalame : മൃണാളിനി സാരാഭായി), edzino de la barata fizikisto Vikram Sarabhai.
János Antal Kazinczy
KAZINCZY János Antal (kazinci) estis rumania hungara pentristo, industriartisto, redaktoro naskita en Temeŝvaro la 11-an de decembro de 1914 kaj mortinta en Violes en januaro de 2008. Li estis la patro de János Árpád Kazinczy.
Kariero
János Antal Kazinczy studis de 1932 ĝis 1936 en la Arta Altlernejo de Budapeŝto. De 1-a de novembro 1944 li estis por kelkaj monatoj ĉefredaktoro de gazeto Szabad Szó de Temeŝvaro. Li studis ankaŭ en Jigodin ĉe Imre Nagy. En 1949-50 li instruis en la Hungara Industriarta Altlernejo, inter 1950-53 li estis respondecredaktoro de fakrevuo Szabad Művészet. En 1957 li translokiĝis okcidentan Germanion, poste en 1967 en Francion.
Polvobano
Bano de polvo aŭ de sablo estas agado praktikata de kelkaj bestoj, dum kiu ili rulas kaj frotiĝas sur polvo, sablo aŭ seka tero. Tio povas utili por purigi sian haŭton, felon aŭ plumaron, liberigante sin el parazitoj, nuligante la troan sebo aŭ eĉ por sekiĝi.
En naturo
Tinamoj polvobaniĝas je regulaj intertempoj, kaj oni scias, ke ili polvobaniĝas ofte ankaŭ por kolorigi sin je sama koloro de la grundo por akiri pli bonajn eblojn al kamuflo.
Listo de komponistoj
Jen listo de komponistoj:
Elstareco (geografio)
Elstareco en la geografio nomiĝas la altodiferenco inter montopinto kaj la plej alte situanta breĉo, ĝis kie minimume oni devas malsupreniri, por atingi pli altan pinton.
La elstareco do estas mezuro por la memstareco de monto kaj apud la domino grava kriterio por klasifiki pinton kiel monto. Ju pli granda estas la elstareco, des pli liberstaranta aspektas monto. La elstareco de altaĵo sur kresto plej ofte estas tre malgranda, en tiu kazo oni parolas pri krompinto aŭ pri krestelstaraĵo kaj ne pri liberstaranta monto.
Domino kaj elstareco de monto 'B': Dominanz (germane) = domino; Schartenhöhe (germane) = elstareco
La Mistero de l' Sango
La Mistero de l' Sango estas libro verkita de Otto Forst de Battaglia. Ĝi estas tradukita el la germana fare de Teo Jung, kaj aperis 155-paĝa en Kolonjo ĉe Heroldo de Esperanto en la jaro 1933.
Adiri
Adiri (arabe ادري, latinliterigo laŭ DMG Adrī) estas urbeto de 4 611 loĝantoj (takso de 2010) en la centra okcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Uedo Aŝ Ŝati. La urbeto estas oazo en la dezerto Saharo kaj apartenas al la historia regionego Fezano.
Firiteaz
Firiteaz (hungare: Féregyház) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Arad administracie apartenanta al komunumo Şagu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 130 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 — ... (rumanoj, 18 % hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1256. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Petrola geologio
Petrola geologio aŭ naftogasa geologio estas la aplika branĉo de geologio, esploranta formiĝon kaj amasiĝon de la hidrokarbonoj por prognozi troveblon de la hidrokarbonaj kuŝejoj, elekton de maniero de ilia prospektorado, kalkulado de ilia kapacito kaj ekspluatado.
Petrola geologio esploras konsiston de la hidrokarbonoj kaj enspacigantaj ilin rokaĵoj, de akompanaj akvoj, formojn de ilia kuŝado subtere, kondiĉojn de iliaj formiĝo kaj detruiĝo, ilian genezon. La ĉefa esplorata objekto estas formiĝoj kaj amasiĝoj de la hidrokarbonoj. Je la minerala nivelo temas pri bobeloj de hidrokarbonaj gasoj, gutoj de likvaj kaj insertaĵoj de malmolaj hidrokarbonoj en kristaloj, membranoj ĉirkaŭ mineralaj kaj polimineralaj grajnoj. Je la rokaĵa nivelo tio estas disaj hidrokarbonoj kaj iliaj koncentriĝintaj amasiĝoj en tavoloj. Je la superrokaĵa nivelo petrola geologio esploras kuŝejojn kaj minejojn. Je la litosfera nivelo ĝia esplorobjekto estas la naftogasaj zonoj, basenoj kaj nodoj de naftogasa amasiĝo.
Petrola geologio formiĝis en la du unuaj jardekoj de la 20a jarcento, instigita de apero de la eksplodmotoro, kaj komencis de la kolektado kaj analizado de la prospektoraj datumoj.
Tibor Szamuely
SZAMUELY Tibor [samuelj tibor] (naskita la  en  Nyíregyháza en Hungario, mortinta la  en Lichtenwörth en Aŭstrio) estis ĵurnalisto, komunista politikisto, gvidanto de ruĝa teroro dum la Hungara Sovetrespubliko.
Li venis el bonhava burĝa juda familio. Li eklaboris en Budapeŝto (1908) kiel bankoficisto, poste dungito de asekura asocio. Dumtempe li membriĝis en la Hungara Socialdemokrata Partio, sed ne aktive politikumis. Li estis ekde 1909 kunlaboranto de eldonaĵo Szabolcsvármegye; inter 1910 kaj 1912 kunlaboranto de gazetoj Nap, Nagyváradi Napló kaj Szabadság en Nagyvárad. Post siaj akre-kritikaj, senvualigaj artikoloj li devis forlasi la urbon kaj translokiĝis al Fiume (Rijeko), kie li laboris ĉe la gazeto Tengerpart. Iom poste li estis dungita de la ĉefurba katolika gazeto Magyar Kurírnál (dumtempe li laboris pri antiklerika libro, kiu restis manuskripto). Liaj skriboj aperis en Pénzvilágban kaj Úttörő, ekde 1913 li estis ekstera kunlaboranto de Népszava. Danke al apogo de sia patro li gvidis monduman vivon kaj vojaĝis tra Eŭropo.
Li venis en 1915 en rusan militkaptitecon, el kie li liberiĝis nur post la Oktobra Revolucio. Li partoprenis ekde januaro de 1918 en movado de militkaptitoj en Mioskvo, estis kunfondinto de la hungara grupo de la Rusia Komunista (bolŝevika) Partio, poste li redaktis la komunistan gazeton Sociala Revolucio. Li organizis ankaŭ diversajn internaciajn kaj hungarajn komunistajn grupojn.
Aŭtune de 1918 li vojaĝis per soveta diplomata pasporto al Svislando, kie li kontaktis hungarajn komunistojn.
Li revenis Hungarion la 3-an de januaro 1919, iĝis ano de la Centra Komitato de la Hungariaj Komunistoj, krom tio li redaktis la gazeton Ruĝa gazeto (Vörös Újság). Li travivis atencon en Nyíregyháza, sed liaj du fratoj vundiĝis.
Oni arestis lin la 14-an de januaro 1919, sed sen konkretaj pruvoj (pri onidiraj ekzekutoj en Rusio) li liberiĝis kaj alprenis la kaŝnomon János Krauze.
Li fifamiĝis pro sia agado dum la Hungara Sovetrespubliko. La 3-an de majo 1919, li subpremis ribelon ĉe Szolnok. Sammonate li flugis super malamikaj areoj al Kievo por renkonti Leninon (21–30-an de majo). En junio, li gvidis terorisman, ekzekutan taĉmenton en PostDanuba regiono de Hungario. Li ekzekutigis en Csorna kaj Kapuvár multajn homojn.
La malafabla internacia eĥo pro la ekzekutoj ekigis eĉ en Hungario malplaĉon, gvidantoj de la Hungara Sovetrespubliko malkontentis pri liaj agadoj. Oni forigis lin el la gvidantaro (24-an de junio).
Oni komisiis lin pri subpremo de ribelo apud la Danubo (20-an de junio). La tujdecida juĝistaro, gvidata de li, decidis pri 50 ekzekutoj (fine de junio).
Li mortis dum fuĝo inter nekonataj cirkonstancoj.
Ágoston Trefort
Ágoston Trefort [Agoŝton trefort], laŭ hungarlingve kutima nomordo Trefort Ágoston (pli komplete Trefort Ágoston Ádám Ignác estis hungara politikisto, ministro, membro (korespondanta en 1841, ordinara en 1867, prezidanta en 1885) de Hungara Scienca Akademio. Lia nepo estis grafo Ervin Batthyány. Ágoston Trefort naskiĝis la  1817 en Hungario en Homonna (nuntempa Humenné en Slovakio). Li mortis la  1888 en Budapeŝto.
Brodersby
Brodersby havas diversajn signifojn:
Wendelin Schmidt-Dengler
Wendelin SCHMIDT-DENGLER (naskiĝinta en 1942 en Zagrebo, mortinta en la 8-a de septembro 2008 en Vieno) estis aŭstra literaturhistoriisto kaj germanisto.
Vivo
Schmidt-Dengler studis klasikan filologion kaj germanistikon en Vieno. Estis lia intenco iĝi gimnaziinstruisto pri la lingvoj latina kaj germana. Sed li doktoriĝis en 1965 kaj habilitiĝis en Vieno en 1974. Ekde 1980 li estis ordinara profesoro pri Moderna germanlingva literaturo ĉe la Universitato de Vieno kaj estris ekde 1996 la Aŭstrian Literaturarkivon.
Li eldonis ankaŭ verkistajn postlasitaĵojn, ekz. de Heimito von Doderer kaj Fritz von Herzmanovsky-Orlando. Li verkis multajn artikolojn pri la aŭstria literaturo de la 19-a kaj la 20-a jarcentoj kaj gvidis la serion Eine österreichische Bibliothek de la salcburga eldonejo Residenz kaj estis tre ŝatata kaj - pro ofta apero radie - ankaŭ ĉe nefakuloj konata profesoro.
Verkoj (elekto)
Liaj faklibroj kaj -eseoj estas nenombreblaj, jenas kelkaj:
Elektorejnlanda imperia cirklo
La Elektorejnlanda imperia cirklo, Kurrheinischer Reichskreis, estis unu el la dek imperiaj cirkloj, Reichskreise, kiujn imperiestro Maksimiliano la 1-a estis forminta kadre de la imperia reformo, por kontraŭagi al la dissplitiĝo de la Sankta Romia Imperio.
Thörigen
Thörigen estas komunumo de Kantono Berno en Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al la iama distrikto Wangen, kaj ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Supra Argovio. Ĝi havis 1027 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Thörigen situas sude de Herzogenbuchsee en la regiono Supra Argovio. Al Thörigen apartenas ankaŭ la setlejoj Oberdorf kaj Mättenberg.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Herzogenbuchsee kaj Thunstetten, en oriento al Bleienbach, en sudo al Ochlenberg, kaj en okcidento al Bollodingen kaj Bettenhausen.
Trafiko
Tra Thörigen pasas aŭtobuslinio de Herzogenbuchsee al Langenthal, per kiu la komunumo estas konektita al la publika trafikreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Thörigen datiĝas el la jaro 1270 kiel Thoerinen.
Apulco
Apulco estas komunumo en la meksika subŝtato Zacatecas. La ĉefurbo de la komunumo estas Apulco.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4801 loĝantojn. El tiuj estas 2202 viroj kaj 2599 virinoj. La komunumo havas surfacon de 200 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1,780 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 700 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 21° 23′ norda latitudo kaj 102° 41′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 4345 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj 1 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.02 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
3,000 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 2720 alfabetoj kaj 108 analfabetoj. Do 9.27 % de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/zacatecas/municipios/32002a.htm
Divišov (Sušice)
Divišov estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Sušice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/169. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Divišov situas en katastra teritorio Divišov u Sušice kun areo 1,2 km².
Gorĝo (heraldiko)
Gorĝo estas la heraldika ruĝo, unu koloro el la plej oftaj el la grupo de la farboj.
Pavokukolo
La Pavokukolo (Dromococcyx pavoninus) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ekvadoro, Franca Gujano, Gujano, Paragvajo, Peruo, kaj Venezuelo.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montaroj.
Kalia laŭrila sarkozinato
Kalia laŭrila sarkozinato aŭ C15H30KNO2 estas organika kombinaĵo de kalio, laŭrata acido kaj sarkozinata acido. Ĝi estas tre simila al klaso de surfaktantoj kaj likvaj sapoj konsistantaj je kalia laŭrila sulfato, kie la sulfata grupo estas anstataŭata de la aminoacido metil-glicino aŭ sarkozinata acido kaj la amonia grupo estas anstataŭata de kaliatomo. La rezulto estas iu likva sapo pli milda por la haŭto kaj buŝmembranoj kiu estas uzata en dentrokremo ne kaŭzante iriton. Ĝi same uzatas en ŝampuoj, postbarbaj locioj kaj vizaĝo-purigantoj.
Blucindra ardeo
La Blucindra ardeo (Ardea herodias) estas granda vadbirdo de la familio de ardeoj nome Ardeedoj, komuna ĉe marbordaj malfermaj akvejoj kaj en humidejoj de plej Norda kaj Centrameriko same kiel ĉe Karibio kaj Galapagoj. Ĝi estas rara vaganto en Eŭropo, kun registroj el Hispanio, Azoroj, Anglio kaj Nederlando. Tutblanka populacio troviĝanta nur en Karibio kaj suda Florido estis iam traktata kiel separata specio kaj konata kiel Blankacindra ardeo.
Taksonomio
La Blucindra ardeo estis unu el multaj specioj origine priskribitaj de Carolus Linnaeus en sia verko de la 18a jarcento nome Systema Naturae.
Estas kvin subspecioj:
Aspekto
Ĝi estas la plej granda nordamerika ardeo kaj, inter ĉiuj nunaj ardeoj, ĝi estas superata nur de la Goliata ardeo kaj de la Blankventra ardeo. Ĝi havas el kapo al vosto longon de 91–137 cm, enverguron de 167–201 cm, alton de 115–138 cm, kaj pezon de 2.1-3.6 kg. Elstaraj karakteroj estas ardezkoloraj flugoplumoj, ruĝecbrunaj femuroj, kaj para ruĝecbruna kaj nigra strioj ĉe flankoj; la kolo estas rustogriza, kun nigrablanka strieco vertikale ĉe la brusto; la kapo estas pli pala, kun preskaŭ blanka vizaĝo, kaj paro de nigraj longaj plumoj el ĝuste super la okuloj al nuko. La plumoj de la suba kolo estas pli longaj; ĝi havas ankaŭ longajn plumojn ĉe la suba dorso komence de la reprodukta sezono. La beko estas flaveca, kaj iĝas oranĝeca mallonge komence de la reprodukta sezono, kaj ankaŭ la malsupro de kruroj, kio estas griza, iĝas oranĝeca komence de la reprodukta sezono.
Nematuruloj estas pli senkoloraj, kun nigrecgriza krono, kaj la flanka bildo nur svage markata; ili ne havas longajn plumojn, kaj la beko estas senkolore grizecflava. Inter standardaj mezuroj, la flugilseparo estas 43-49.2 cm, la vosto estas 15.2-19.5 cm, la supra bekobordo estas 12.3-15.2 cm kaj la tarso estas 15.7–21 cm.
La piedo de tiu ardeo estas ĉirkaŭ 22 cm, preskaŭ rekte. Du el la tri antaŭaj fingroj estas ĝenerale pli proksime kune. En spuro la antaŭaj fingroj same kiel la malantaŭa ofte montras la malgrandajn kalkanumojn.
La subspecioj diferenciĝas nur iome laŭ grando kaj plumarnuanco, kun la escepto de la subspecio occidentalis, kiu same kiel normalkoloraj birdoj, havas ankaŭ distingan blankan morfon, konatan kiel Blankacindra ardeo aŭ Blanka granda ardeo (ne konfuzenda kun la Blanka ardeo, por kio "Blanka granda ardeo" estis iam komuna nomo). Ĝi troviĝas nur en suda Florida kaj kelkaj partoj de Karibio. La Blankacindra ardeo aŭ Blanka granda ardeo diferenciĝas el la aliaj Blucindraj ardeoj laŭ bekomorfologio, kapoplumaj longoj, kaj ĉar havas totalan mankon de pigmento en sia plumaro. Tio troviĝantas ĉefe ĉe sala akvo, kaj estis dumlonge konsiderata separata specio. La birdoj intermezaj inter la normala morfo kaj la blanka estas konataj kiel Ardeo de Würdemann; tiuj birdoj similas al "normala" Blucindra ardeo kun blanka kapo.
Voĉo
La alvoko estas akra kvakado. Tiu ardeo estas plej voĉema dum la reprodukta sezono, sed alvokas eventuale je ĉiu ajn jarepoko dum teritoriaj disputoj aŭ kaze de ĝenado.
Similaj specioj
La "Granda blanka ardeo" povus esti konfuzata kun la Blanka ardeo sed ĝi estas pli granda, kun flavaj kruroj diferencaj el la nigraj kruroj de la Blanka ardeo. La Ruĝeca egreto kaj la Blua egreto povus esti konfuzataj kun la Blucindra ardeo, sed ili estas multe pli malgrandaj, kaj ne havas blankon en la kapo aŭ flavon en la beko. En la sudaj partoj de la teritorio, la Blucindra ardeo foje koincidas kun la tre proksime rilata kaj similgranda Kokoia ardeo. Tiu Kokoia ardeo distingiĝas pro rimarkinda blanka kolo kaj tre nigra krono, sed la pli senkoloraj junuloj estas pli facile konfuzeblaj. Pli surface simila estas la iome pli malgranda Griza ardeo, kiu povas foje vaganti al la nordaj marbordoj de Nordameriko. La Griza (kiu okupas la saman ekologian niĉon en Eŭrazio kiel la Blucindra ardeo) havas tre similan plumaron sed havas tre helgrizan kolon. Erare la Blucindra ardeo estas foje aludita kiel "gruo".
Divín
Divín, hungare Divény [divEnj] kaj Dévén, germane Diwein ) (historiaj nomoj (castrum) Dyun, villa sub eodem castro (1329), Dyen, Dyuen (1393), Dywyn (1467), Dewen, Dewen Alya (1473), Diwín (1808) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Blucindra ardeo
Distribuado kaj habitato
Ili povas troviĝi en granda gamo de habitatoj, kaj en nesalakvaj kaj en salakvaj marĉoj, en marĉoj de mangrovoj, inundataj herbejoj, lagobordoj aŭ marbordoj, sed ĉiam ĉe akvejoj, kutime nestumante en arboj aŭ arbustoj.
Divín
Geografio
Divín situas laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 20 km.
Blucindra ardeo
Distribuado kaj habitato
Oni registris tiun specion kiel vaganta en Anglio, Gronlando, Havajo, kaj Azoroj.
Divín
Burgo
En tiu loko estis jam burgo de avaroj kaj slavoj dum la 9-a jarcento. Post la tatara invado estis konstruita pli nova, kiu estis menciita unuafoje en 1329. En 1559 ĝi estis pligrandigita, tamen la turkoj okupis ĝin en 1575. Ekde 1593 ĝi estis reokupita kaj apartenis al familio Balassi [balaŝi] (laŭ alia skribo Balassa). En 1605 Stefano Bocskai okupis ĝin. En 1670 Balassa konstruis burgon, kie li invitis la fortikaĵanojn. Li ebrigis ilin, sekve li facile okupis la fortikaĵon. En 1679 fideluloj de la Habsburgoj okupis la fortikaĵon, poste ili tuj eksplodigis ĝin.
Vilaĝo
La vilaĝo en 1222 jam havis templon, kiun la tataroj detruis en 1241. La loknomo menciiĝis unuafoje en 1329. La setlejo longe havis la rangon kampurbo. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Devín 1278 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Novohrad, al distrikto de Halič, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Blucindra ardeo
Reproduktado
Tiu specio kutime reproduktiĝas en kolonioj, en arboj ĉe lagoj aŭ aliaj humidejoj. Ofte tiaj kolonioj enhavas nur Blucindrajn ardeojn, foje ili nestumas kun aliaj specioj de ardeoj. Tiaj grupoj nomiĝas ardearejoj (pli specifa termino ol "birdarejo"). La kvanto de tiuj kolonioj povas esti granda, inter 5–500 nestoj por kolonio, kun averaĝo de proksimume po 160 nestoj por kolonio.
Ambaŭ gepatroj nutras la idojn ĉeneste per regurgitata manĝo. La gepatroj konsumas ĝis kvaroble multan manĝon kiam ili nutras idojn diference de kiam ili ovodemetadas aŭ kovas ovojn.
Kovado de ovoj daŭras ĉirkaŭ 28 tagojn kaj eloviĝo okazas nesamtempe dum periodo de kelkaj tagoj. La unua eloviĝinta ardeido kutime iĝas plej esperta en manĝopreno kaj agresa interagado kun la aliaj ardeidoj, kaj tiele plej ofte ĝi kreskas pli rapide ol la aliaj. Predantoj de ovoj kaj ardeidoj estas la Meleagra katarto, kelkaj korvedoj, akcipitroj, ursoj kaj lavursoj, el kiuj la du lastaj estas eblaj predantoj ankaŭ de plenkreskuloj. Plenkreskaj ardeoj, pro ties grando, havas malmultajn naturajn predantojn, sed povas esti kaptataj de la Blankkapa maraglo, de la Reĝa aglo kaj, malplej ofte, de la Granda kornostrigo kaj de la Jamajka buteo. Kiam okazas predado de plenkreskulo aŭ de ido ĉe reprodukta kolonio, tiu povas esti abandonata de la aliaj birdoj, sed tio ne ĉiam okazas.
Ĉe arto
John James Audubon ilustris la Blucindran ardeon en Birds of America, Dua Eldono (Londono 1827–38) kiel Plato 161. Tiu bildo estis gravurita kaj kolorigita de la londonaj atelieroj de Robert Havell. La origina akvarelo de Audubon estis aĉetita de la Novjorka Historia Societo kie ĝi restas ĝis nune (Januaro 2009).
Erhard Crome
Erhard CROME (1951 en Berlino) estas germana politologo kaj verkisto. Li laboris por la Fondaĵo Roza Luksemburgo.
Erhard Crome studis el 1971 ĝis 1976 politikon en la Institut für Internationale Beziehungen de la GDR] en Pocdamo-Babelsberg (nuntempe Universitato de Pocdamo). En 2001 li estis invitita profesoro en la Eŭropa Universitato Viadrina de Frankfurto ĉe Odro.
14572 Armando
14572 Armando estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Armando Blanco, estro de la departemento de fiziko ĉe la Universitato de la Salento en Lecce. Li studis la spektrajn ecojn de la korpoj de la sunsistemo kaj de la eroj da interstela kaj ĉirkaŭstela kosma polvo.
(13071) 1991 RT5
(13071) 1991 RT5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
11758 Sargent
11758 Sargent estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la britdevena usona astronomo Wallace Sargent, (1935–2012), ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio de 1959. Li estis konata pro sia analizo pri la de la kvazaroj kaj sia aktivaj enketoj pri la kernoj de  kaj pri malproksimaj galaksiamasoj kaj superamasoj. Li determinis la relativan abundecon de pluraj elementoj en la frua universo.
Radovci
Radovci, hungare Radófa(lva) estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Grad (Slovenio).
Situo
Radovci situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo.
Historio
Dum la hungara regado oni nombris en Radófalva 68 domojn kaj 361 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1961, 1984 kaj en 2000 vilaĝaj festegoj okazis.
Fazankukolo
La Fazankukolo (Dromococcyx phasianellus) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Ĝi troviĝas en Argentino, Belizo, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Salvadoro, Franca Gujano, Gujano, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, Surinamo, kaj Venezuelo. Tio estas en granda parto de Centrameriko kaj Sudameriko.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj marĉoj.
1214 Richilde
1214 Richilde estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi ricevis la germanan inan antaŭnomon "Richilde", sen precizita kialo.
Insulo de Breton-Kabo
Insulo de Breton-Kabo estas parto de la kanada provinco Novskotio, kvankam ĝi estas apartigita de la nov-skotia duon-insulo per la Markolo de Canso. En la norda parto de la insulo estas granda provinca parko - la Kaba Bretona Altaĵo. La precipa urbo estas Syndey, Novskotio.
Périssac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània).
Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono . Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Liftparolado
Liftparolado (angle elevator speech aŭ pitch) , estas maniero prezenti projekton, ideon, servon aŭ produkton ene de unu aŭ kelkaj minutoj limigante sin al la plej gravaj punktoj.
La esprimo estis komence uzata de entreprenistoj, kiuj klopodas lanĉi ideon por akiri financadon de riskokapitalisto (ankaŭ konata sub la angla nomo venture capitalist). Riskokapitalistoj taksas la kvaliton de ideo kaj la teamon surbaze de la kvalito de la liftparolado kaj petas la partoprenantajn entreprenistojn antaŭe forigi sian planon pri malbonaj ideoj.
Cigaredingo
Cigaredingo estas ingo kie oni enmetas cigaredon:
Liftparolado
Esenca al lifta tonalto estas okulfrapa prezento kun ideoj, komparoj kaj ekzemploj, kiel ili ankaŭ aperas en la AIDA-modelo (Atento, Intereso, Deziro, Ago). Por sukcesa liftparolado gravas ne nur datumoj kaj faktoj, sed ankaŭ la emocio.
Amerika Esperanto-Instituto
La Amerika Esperanto-Instituto estis informcentro kaj eldonejo en Usono, kiu kreiĝis kun sidejo en Madison (Viskonsino). Almenaŭ ekde 1928 ĝi havis sian sidejon en la grandurbo Rockford (Ilinojso).
Interalie la instituto eldonis plurajn publikaĵojn de Alfred Kenngott, svis-usona esperantisto kaj de 1927 docento de la franca lingvo en la Universitato de Teksaso:
Liftparolado
Efika plano por liftparolado povus esti :
1. Mia nomo estas ... .. (ĝenerala)
2. Mia asocio/kompanio  nomiĝas ... (ĝenerala)
3. Mia asocio/kompanio/asocio traktas ... .. (kompanio)
4. Mia asocio/kompanio fokusas ... (membro,kliento)
5. Uzantoj situas en ... (membro, kliento)
6. Mia asocio/kompanio certigas, ke ... (valoro)
7. Ni obtenas ĉi tiujn avantaĝojn, ĉar ... (valoro)
8. Mia asocio/kompanio estas malsama, ĉar ... (distingo)
9. Mallonge mia asocio/kompanio estas…. (resumo)
Vidu ankaŭ
(angla) WikiHow: Kiel doni prezenton?
Alia formo por liftparolado estas la peĉakuĉo, kiu estas pli formala, pli longdaŭra, nome ses minutojn kaj 40 sekundojn, kaj kutime ĉiam havas vidan subtenon.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas (parta) traduko de la artikolo Elevatorpitch en la nederlanda vikipedio, listo de aŭtoroj.
La mizantropo
La mizantropo (: Le Misanthrope ou l'Atrabilaire amoureux) estas komedio de Molière.
En Esperanto
La komedion tradukis el la franca lingvo Herman Boucon, en 1930. La verko ampleksis 104 paĝojn.
Sordaria fimicola
Sordaria fimicola estas fungo el la klaso Sordariomycetes. Ĝi estas ofte trovata en fekaĵo de bovoj. Fimicola signifas de sterko.
Priskribo
Ĝi produktas nigrajn periteciojn enhavantajn 8 askosporojn.
Regiono Ĝizaĥo
La regiono Ĝizaĥo aŭ provinco Ĝizaĥo (Jizzax viloyati) estas unu el la 12 regionoj de Uzbekio. Ĝia ĉefurbo estas Ĝizaĥo.
La regiono etendiĝas sur 20,500 km², en la centro de la lando. Ĝi estas ĉirkaŭata norde de Kazaĥio, oriente de la regiono Sirdarjo, sude de Taĝikio, okcidente de la regiono Samarkando kaj nordokcidente de la regiono Navojo. En 2005 ĝi havis 910,500 loĝantojn.
Telero
Telero (el la latina lingvo: talea, fortranĉita peco) estas kutime ronda, plejofte plata ero de manĝilaro, sur kiun oni metas manĝaĵojn antaŭ la manĝo.
Teleroj ekzistas el malsamaj materialoj kiel ekzemple ligno, porcelano, ceramiko, vitro, plasto, ktp.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri telero en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Friedrichsaue
Friedrichsaue ĝis la 15-a de julio 2009 estis administre sendependa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La komunumo kovris areon de 4,44 km² kaj fine de la jaro 2007 havis 195 loĝantojn. La 15-an de julio 2009 la komunumo iĝis parto de novkreita urbo Seeland (Saksio-Anhalto).
Lajos Gruber
Lajos Gruber [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gruber Lajos estis hungara astronomo, profesoro, meteologiisto.
Lajos Gruber naskiĝis la  en Pécs. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Gruber frekventis gimnaziojn en Nagyvárad kaj Buda, poste universitaton en Vieno. Post siaj studoj li havis ŝtatan postenon en Vieno. En 1875 helpe de hungara stipendio li studis astronomion en Lejpcigo, en la sekva jaro li laboris en observatorio de Hamburgo. En 1876 li estis nomumita privata profesoro de Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto, samtempe li havis postenon en la tutlanda meteologia servo, kiun li gvidis en 1877.
Monaĥejo Saghmosavank
Saghmosavank (armene Սաղմոսավանք) aŭ monaĥejo de la psalmoj estas monaĥejo kiu troviĝas en la marzo Aragacotno, je kelkdudeko da kilometroj de Erevano, en altaĵo videbla en la valo de Kasaĥo. Ĝi estis konstruita en dua periodo de de la mezepoka armena arkitekturo, en la 13-a jarcento.
Kotmanová
Kotmanová, hungare Kotmány [kotmAnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Dobročská Lehota.
Geografio
Kotmanová situas en valo, laŭ traira flankovojo. Lučenec troviĝas je 20 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 en formo "Kothmanlehutaya". En la 18-a jarcento vitrofarejo funkciis tie. En 1828 loĝis tie 328 vilaĝanoj en 52 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Kotman-Lehota. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kotmány 707 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kotmanová 360 homoj, (357 slovakoj).
Gorme sabzi
Gorme Sabzi literumebla ankaŭ kiel gorme-sabzio en Esperanto (Səbzi Qovurma) estas tre malnova kaj fakte antikva irana manĝaĵo. Gormesabzio estas tre ŝatata persa spic-herba stufaĵo. Ĝi estas tre populara plado kaj en Irano kaj en ties najbaraj landoj kiel Afganio, Azeria Respubliko kaj Turkio. Ofte oni diras, ke gormesabzio estas unu el la plej ĉefaj naciaj pladoj de Irano, aŭ eĉ la irana nacia plado. La historio de gormesabzio datiĝas reen de almenaŭ 500 ĝis 2000 jaroj.
Etimologio
Gorme devenas el la Azera-turka vorto Qavurma, kio signifas stufita aŭ stufaĵo (en la persa: ĥoreŝo, tio estas plado, kion oni kuiretadis dum relative longa tempo per ne tre alta temperaturo; nur boletanta por horoj), kaj Sabzi estas la vorto por manĝeblaj spicherboj aŭ legomaĵoj en la persa (laŭvorte: verdaĵo).
Preparado
La ĉefaj ingrediencoj de gormesabzio estas miksaĵo de frititaj spic-herboj, konsistanta plejparte el petroselo, poreo aŭ verdaj cepoj, koriandro, spicita kun la kerna spico de sekigitaj fenugrekaj folioj. En azeraj partoj de Irano, oni malpli multe fritas la legoman miksaĵon kaj aldonas al la stufaĵo ankaŭ gureojn - tio estas nematitaj acidetaj vinberoj - por iomete pli acidigi la guston de gormesabzio.
La herba miksaĵo havas multajn variaĵon laŭ la geografia loko kaj akireblaj legomaĵoj en la koncerna sezono de la jaro; ajna malhela (amareta) legomaĵo povas esti uzita (kiel spinacoj, mustardaj folioj, napaj folioj, ktp., kvankam ĉiuj uzeblas, tamen neniu estas parto de la originala recepto).
En azerlingvaj regionoj de Irano, oni ankaŭ aldonas tomatan robbon (tio estas densa boligita tomatsuko) al gormesabzio, fine de ĝia stufado. Tial la fina koloro de la stufaĵo en tiaj regionoj estas ruĝeta, dum en la centraj partoj de Irano, kiel Tehrano, oni ne aldonas tomat-robbon kaj multe pli longe fritas la legoman miksaĵon verdetigante kaj iam malheligante la koloron de gormesabzio.
Ĉi tiu miksaĵo estas kuirita kune kun renaj faboj, flavaj fendo-pizoj aŭ nigraj pizoj, flavaj aŭ ruĝaj cepoj, omanaj citrono j (truitaj sekigitaj omanaj citronoj iam nomataj "persaj citronoj" aŭ lemonoj) kaj kurkumita ŝafido aŭ bovaĵo. La plado estas servita kun ĉeloo (persa duon-boligita kaj vapor-kuirita rizo) iam kun tahdigo (perse kaj laŭvorte: "kaserol-fundaĵo", tio estas fritita subaĵo de ĉeloo).
Selaya
Selaya [seLAĝa] estas municipo en centrorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Valles Pasiegos kaj subkomarko Pas-Miera.
Geografio
Ĝi limas kun Villacarriedo, Vega de Pas kaj San Roque de Riomiera. La municipo estas sur la baseno de la rivero Pas, trafluata de la riveroj Pisueña kaj ĝia alfluanto Campillo, en la subkomarko Pas-Miera.
Demografio
Por areo de 39,29 km² estas 1 854 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La 1 854 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
La rura karaktero de la municipo favoris malpliigon de la loĝantaro dum la 20-a jarcento sed ne tiom kiom ĉe najbaraj lokoj.
Fonto: INE