cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Levin August von Bennigsen
Bennigsen eksiĝis el la armeo kaj dum kvin jaroj vivis sur sia bieno proksime de Vilno. Tamen en 1812 la supera komandanto Miĥail Kutuzov revenigis lin kaj nomumis lin ĉefo de la rusia generalaro. En septembro 1812 li partoprenis la batalon de Borodino kaj en oktobro 1812 la batalon de Tarutino. Pro malkonsentoj kun la supera komandanto Miĥail Kutuzov li plurmonate feriis, sed jam komence de la jaro 1813 la caro Aleksandro la 1-a revenigis ilin en pli alta armea pozicio. Lia armeo en julio konkeris la napoleonan duklandon Varsovio. Sekve li rapide movigis sian armeon al Saksio, kie li alvenis la 17-an de oktobro kaj decide kontribuis al la venko de la kontraŭnapoleona alianco en la batalo de Leipzig. Ankoraŭ en Leipzig la caro Aleksandro la 1-a persone levis lin al rusia nobeleco. Post la fino de la napoleonaj militoj li transprenis la komandon de la cara armeo en Besarabio, kiu defendis la limon inter la Rusia kaj Otomana Imperioj. Post kvar jaroj li pensiiĝis en 1818, kun la filo Aleksandro retiriĝis al la familia bieno Banteln, kaj tie mortis en 1826 en aĝo de 81 jaroj.
Ransome
Ransome estas familia nomo de jenaj personoj:
Ransome estas nomo de asteroido:
Kleptoparazitado
Kleptoparazitismo aŭ kleptoparazitado (laŭvorte, parazitismo per ŝtelo) estas formo de nutrado en kiu unu animalo prenas predon aŭ alian manĝon el alia kiu la unua prenis, kolektis aŭ iel preparis la manĝon, inklude stokitan manĝon (kiel ĉe la kazo de kukolabeloj, kiuj demetas siajn ovojn en la polenamaso fare de aliaj abeloj). La termino estas uzata ankaŭ por priskribi la ŝtelon de nestomaterialo aŭ aliaj objektoj el unu animalo fare de alia.
La kleptoparazito gajnas pro akiro de predo aŭ de alia objekto kiun ĝi ne povis rekte akiri, aŭ pro enspezo de tempo aŭ peno postulata por akiri ĝin. Tamen la kleptoparazito povas riski esti vundita el la viktimo se tiu kapablas defendi sian propraĵon.
Quargnento
Quargnento estas komunumo de nordokcidenta Italio.
Protokola ordo en Francio
La protokola ordo en Francio estas simbola hierarkio, kiu difinas la rangon de la oficialuloj de la registaro okaze de protokolaj ceremonioj.
31771 Kirstenwright
31771 Kirstenwright estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Protokola ordo en Francio
Kreita de Nopelono la Unua per dekreto de la 24-a de mesidoro en la 12-a jaro, la ordo estas nun difinita per la |décret dekreto n°89-655 de la  modifita (Dekretoj n° 95-811 de la , n° 95-1037 de la  kaj n° 2011-542 de la ).
31771 Kirstenwright
Nomo
Ĝia nomo honoras Kirsten Wright, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Oak Meadow School de Littleton (Masaĉuseco).
Protokola ordo en Francio
Nacia protokola ordo
Por la ceremonioj en Parizo :
Blaney
Blaney estas loko:
Blaney  estas familia nomo de jenaj personoj:
Kohorto
Kohorto estas dekono de romia legio, tiel unu romia legio egalas al 10 kohortoj, unu kohorto enhavas 500 soldatojn, infanterianojn.
Alegorie kohorto signifas grandnombran aron de homoj: Kontraŭ tuta kohorto eĉ Herkulo estas malforta.
Sébastien Erhard (apartigilo)
Sébastien Erhard estas la nomo de :
Pas-de-Jeu (stacidomo)
Pas-de-Jeu estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pas-de-Jeu, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
M85
Pri la aliaj signifoj de "M85" vidu artikolon M kun nombro.
M85 (Messier 85, aliaj indikoj — NGC 4382, UGC 7508, MCG 3-32-29, KCPG 334A, ZWG 99.45, VCC 798, PGC 40515) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Mutualismo
Mutualismo signifas en la ekologio reciproke utilajn, avantaĝajn rilatojn (simbiozon) inter divers-speciaj organismoj. Ĝi estas necesa minimume por unu pro normala funkciigo de vivprocezoj, vivtenado. Plej konata estas la rilato inter la jukao kaj jukatineo, kiam la tineo polenigas la planton kaj demetas la ovojn en la ovarion. La elkoviĝintaj larvoj nutras sin per la grajnoj, sed ne voras ĉiujn.
M85
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mutualismo
La mutualismo evoluas plej ofte inter tre diversaj specioj, ekz inter la nitrogenligaj bakterioj kaj la papiliofloraj plantoj aŭ inter la bovo kaj la celulozmalkombinaj celulozoj en ties stomako. Ankaŭ la rilato inter la planta radiko kaj kelkaj fungoj povas esti mutualismo (mikorizo).
La termitoj kaj la flagelaj unuĉeluloj en ties intesta sistemo estas obligata mutualismo: ili ne povas ekzisti unu sen la alia.
pluaj ekzemploj
La mutualismo estas malo al la parazitismo, ĉe kiu la interrilatoj estas avantaĝaj nur por unu partoprenanto, malavantaĝa por la alia.
Kurejo de Pedralbes
La cirkvito de Pedralbes estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Hispanio.
Longeco: 6,316 km
Norma Shearer
Edith Norma SHEARER (11a de aŭgusto, 1902 – 12a de junio, 1983) estis kanad-usona aktorino kaj stelulino de Holivudo el 1925 tra 1942. Shearer ofte ludis belajn, sekse liberigitajn naivulinojn. Ŝi aperis en adaptoj de Noël Coward, Eugene O'Neill, kaj William Shakespeare, kaj estis la unua persono kiu estis nomumita kvin fojojn por Oskar-premio pro aktorado, kaj ricevis tiun de Plej Bonkvalita Aktorino pro sia ludado en la filmo de 1930 nome The Divorcee.
Kurejo de Pedralbes
Kurbiĝoj: 6
Norma Shearer
Reviziante la verkaron de Shearer, Mick LaSalle nomis ŝin "ekzemplo de rafinita virineco de la 1930-aj jaroj... esploranta amon kaj sekson kun honesteco kiu estus konsiderata sincera laŭ modernaj konsideroj". Kiel rezulto, Shearer estas celebrata kiel feminisma pioniro, "la unua usona kinaktorino kiu faras alloga kaj akceptebla esti fraŭlino kaj ne virgulino sur ekrano".
Kurejo de Pedralbes
Plej rapida giro: 2:16:930 de Juan Manuel Fangio (1951)
Elena Burke
Elena Burke (naskiĝinta kiel Romana Elena Burguez González la 28-an de februaro 1928 en Havano; mortinta la 9-an de junio de 2002) estis tre populara kuba kantistino kun ampleksa repertuaro de kantoj kaj ĝenroj el boleroj, bitmuziko, popularmuziko, kuba sono, baladoj ktp. Ŝi komencis sian karieron laborante en la radio fine de la 1940-aj jaroj. Ŝi estis la patrino de Malena Burke kaj avino de Lena Burke, ankaŭ bone konataj kubaj kantistinoj.
Sebestény Endre Kovács
Sebestény Endre Kovács [ŝebeŝtEnj kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Sebestény Endre, (malofte Kovács Sebestyén Endre aŭ K. Sebestény Endre estis hungara kuracisto, kirurgo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia filo estis Sebestény Aladár Kovács. Sebestény Endre Kovács naskiĝis la  1814 en Hungara reĝlando, en Garamvezekény (nuntempa vilaĝparto de Hronovce en Slovakio). Li mortis la  1878 en Budapeŝto.
Kompleta transmisio
Kompleta transmisio estas transmisio de aŭtomobilo, kiu transdonas povon de motoro al ĉiuj radoj de la aŭto, t. e. ĉiuj radoj estas movaj radoj. Ĝi estas indikata kutime per mallongigoj 4×4, 4WD, AWD, aŭ aliaj radaj formuloj.
Sebestény Endre Kovács
Biografio
Sebestény Endre Kovács frekventis universitaton en Pest (urbo) inter 1835-1840, poste li ekzercadis unu jaron en hospitalo en Vieno. En 1843 li ricevis fakdiplomon pri kirurgio. En 1846 li studvojaĝis al Parizo, Londono, Berlino. En 1847 en Hungarlando li estis la unua, kiu uzis kloroformon. Ekde 1849 li estis ĉefkirurgo en Malsanulejo Rókus. En la 1860-aj jaroj li kuracadis ekzemple Imre Madách, Ferenc Deák, Mihály Vörösmarty, János Arany, József Bajza (poeto), Mór Jókai. Li ricevis 2 premiojn. Lia familio fondis fondaĵon en 1879 honore al Sebestény Endre Kovács.
(12724) 1991 PZ14
(12724) 1991 PZ14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Kompleta transmisio
Ekzistas kelkaj skemoj de kompleta transmisio:
Elena Burke
Kariero
Per sia kontralda voĉo de ampleksa registro kaj pura muzikeco, „señora sentimiento“ (kiel oni titolis ŝin dum ŝia vivo) estas la plej bona ekzemplulo de la sentemomovado, kiu evoluis en Kubo ekde la kvindekaj jaroj. Ĝenerale oni nun konsideras ŝin kiel unu el la plej bonaj kantistoj en la historio de la lando. Antaŭ ol ŝi komencis sian solokarieron, Elena Burke estis ano de la ensemblo Las Mulatas de Fuego (1947), de la triopo Las Cancioneras kaj de la kvaropoj de Facundo Rivero, Orlando de La Rosa kaj de pianisto Aida Diestro (1956), kune kun Omara Portuondo, Moraima Secada kaj Haydée Portuondo. Ŝi estis fama pro siaj lerteco kaj tendenco interpreti "a capella" en la noktokluboj plej elegantaj kaj intimaj de Havano, sed ne malofte ŝin akompanis orkestroj kiel Aragón aŭ tiuj direktataj de González Mantici aŭ Ibrahim Urbino. Kun eksterkutima agordo kaj stilo libera de malnecesa dekoracio ŝia vasta repertuaro inkluzivis aŭtorojn latinamerikajn kaj aparte kubajn kiel José Antonio Méndez, César Portillo de la Luz, Ñico Rojas, Frank Domínguez, Piloto y Vera, Marta Valdés, Meme Solís, Adolfo Guzmán, Orlando de la Rosa, Candito Ruiz, Sindo Garay, Vicente Garrido, Arturo Castro kaj aliaj. Intel ŝiaj akompanantoj grave rolis interalie personoj de la dimensio de Dámaso Pérez Prado, Adolfo Guzmán, Meme Solís kaj gitaristo Froylan Amézaga, kiu laboris kun ŝi dum pli ol dek kvin jaroj.
Károly Huszár-Pufi
Károly Huszár-Pufi [kAroj husAr], hungare Huszár Károly, (eksterlande vaste konata Charles (Huszár-)Puffy aŭ Karl (Huszár-)Puffy) estis hungara filma aktoro. Károly Huszár-Pufi naskiĝis, kiel Hochstein Károly la 1884 en Budapeŝto - mortis dum la 2-a mondmilito ie en Azio.
Biografio
Károly Huszár-Pufi devenis el juda familioj. Li komencis sian aktoran karieron en muta filmo en 1914. Post la hungaraj sukcesoj li rolis en germanaj kaj usonaj filmoj. Li rifuĝis el Hungario pro deportado de judoj, poste li malaperis. Oni menciaj diversajn teoriojn pri la morto.
Kilikio
Kilikio (latine Cilicia, greke Κιλικία, do Kilikia, en Esperanto Kilikio) dum la antikva epoko estis pejzaĝo en la sudoriento de la hodiaŭa ŝtato Turkio kaj ekde la jaro 64 antaŭ Kristo estis provinco de la Romia Imperio, kies ĉefurbo estis la havena urbo Tarsos ĉe la Mediteranea Maro. La teritorio proksimume korespondas al la nunaj provincoj Adana kaj Mersin de Turkio.
Historio
Dum la divido de la Romia Imperio, la regiono klare iĝis parto de la orienta parto, la Bizanca Imperio. Dum la 7-a jarcento post Kristo, kadre de la ekspansio de la nova religio Islamo, la regiono iĝis regosfero de la araboj kaj regixis plejparte de Sirio: la montaro Taŭruso konsistigis la limon inter la islama mondo kaj la Bizanca Imperio. Dum la 10-a jarcento Bizanco rekonkeris la regionon.
Post la jaro 1080 armenaj fuĝintoj, kiuj ne plu rekonis la regadon de Bizanco, ekfondis sendependajn loĝlokojn unue en la malfacile atingeblaj montaroj, poste ankaŭ en la marborda ebenaĵo de la regiono. Ekestis regno, kiu estis nomita "reĝlando eta Armenio" kaj sukcesis ekzisti ĝis la jaro 1375 - ĉefurbo estis la tiama urbo Sis, kiu hodiaŭ nomiĝas Kozan.
Casarrubuelos
Casarrubuelos estas hispana municipo de la Madrida Regiono, la plej malgranda lŭ areo de ĉi tiu aŭtonoma komunumo, kiu havas 3,279 loĝantojn. Ĝi limas norde kun Cubas de la Sagra, sude kun Ugena kaj Illescas en la provinco Toledo. Inter ĝiaj monumentoj troviĝas la kirko de Jakobo Apostolo, la kirko de Sankta Maria de la Kruco kaj la urbodomo.
Ordo
Ordo povas esti:
Rellingen
Rellingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pinneberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, lime de la kvartalo Eidelstedt kaj la urbodistrikto Eimsbüttel de Hamburgo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2003
La 48-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 24-an de majo 2003 en Rigo (Latvio). Ĝi estis prezentata per Marie N, la venkantino de 2002 kaj Renars Kaupars, kantisto de la grupo Brainstorm.
Estis la lasta jaro sen la duonfinalo kaj la lasta jaro kun la malamita sed akceptita sistemo de rotacio. La gastiginto Latvio atingis nur la 24-an vicon kaj la antaŭe preskaŭ ĉiam sukcesa lando Britio revenis al hejmo kun 0 poentoj – lasta vico.
La rusa paro t.A.T.u. atingis la 3-an vicon (164 poentoj), la belga Urban Trad la 2-an vicon (165 poentoj) kun kanto en artefarita lingvo kaj Sertab Erener portis la unuan venkon al Turkio kun 167 poentoj kaj Everyway that I can.
Segeroth
Segeroth nomiĝis ekde la fino de la 19-a ĝis la mezo de la 20-a jarcento industria kaj laborista kvartalo en la urbo Essen, ofte nomata sovaĝa nordo. Ĝi troviĝis nordokcidente de la urbocentro inter la kvartaloj Essen-Altendorf, Essen-Bochold kaj Essen-Altenessen. Sur ĝia areo nun troviĝas parto de la Norda Kvartalo areo de la Universitato de Essen.
Historio
Per la ekfloro de la karbominado, en ĉi tiu aparta tereno la ŝaktokonstruadoj por Karbominejo Victoria Mathias en la jaro 1840, kaj pli malfrue ankaŭ per la treega pligrandiĝo de la fabrikoj de Krupp la loĝantaro de Essen rapide kreskis pro almigrado de laborfortoj, kaj same kreskis la postuloj de malmultkostaj loĝejoj. Tial ekestis ene de malmultaj jaroj sur tereno, kie antaŭe troviĝis kampoj kaj paŝtejoj, la laboristokvartalo Segeroth. En la kolonion fluis komence homoj el meza kaj ĉefe orienta Germanujo, poste ankaŭ aliaj homoj kiel judoj kaj ciganoj. La tiam ankoraŭ eturbeca Essen estis tro-postulata de la loĝemaj homamasoj. Ekde la 1870-aj jaroj ekestis kvartalo senplana kun laboristokolonioj, tranoktejoj kaj loĝodomoj, lukazernoj, fabrikdomoj, fervojoj kaj tombejoj. Precipe la industriistoj Alfred Krupp kaj lia filo Friedrich Alfred Krupp, sed ankaŭ konstruentreprenisto Piekenbrock el Essen estis la konstruigantoj de la plejparte primitivaj lukazernoj kun alta loĝodenso.
Dum kiam en Segeroth en 1886 loĝis ankoraŭ 8.000 homoj, proksimume 1930 estis pli ol 40.000 homoj. Krom sociaj marĝenuloj tie ankaŭ loĝis faklaboristoj de Krupp same kiel etburĝaj kaj mezklasaj komercistoj kaj etmetiistoj.
La kvartalon limigis en la okcidento la gisŝtalfabriko Krupp, en la nordo la tombejo kaj la urba gasprovizejo, maŝinkonstrua fabriko kaj la elektroproduktejo, en la oriento Karbominejo Victoria Mathias same kiel en la sudo la fervojdigo kun la varostacidomo Essen-Nord. Pli malfrue formiĝis sude de la fervojdigo per la grandfoirejo barilo kontraŭ la urbocentro. Tiamaniere la surkonstruado restis ege limigita kaj ne povis disvastiĝi aŭ intermiksiĝi kun tiu de aliaj urbopartoj. Segeroth havis la avantaĝon de proksima laborloko, de malmultkosta loĝejo kaj evitis disputojn kun la indiĝena loĝantaro, ĉar la kvartalanoj estis izolitaj. Kvankam la luprezoj estis moderaj, kelkaj luantoj devis enspezi parton de la lukostoj per subluantoj. Pro tio la plimulto de la loĝantoj estis fraŭloj, kio prosperigis la prostituon en la kvartalo. Ventoj plejparte el okcidenta direkto enblovis fulgon kaj polvon el la proksima gisŝtalfabriko en la kvartalon.
La 1-an de novembro 1868 malfermiĝis la varofervojo de la stacidomo Altenessen al la nun ne plu ekzista varstacidomo Essen-Segeroth (pli malpli sur la tereno de la nuna universitata parkumejo).
Sur la malnova tombejo Segeroth, la nuna Segeroth-Parko, estis entombigataj ministoj mortintaj dum minakcidento de la 20-a de oktobro 1921 en Karbominejo Victoria Mathias. En la nordorienta parto de la tereno troviĝas la plej granda juda tombejo de Essen. Ĝi estas nun monumentprotektata. Aliancanaj elaeraj bombatakoj en marto de 1943 treege detruis la kvartalon Segeroth, kies domoj nur dise estis rekonstruata. Post la militofino la gisŝtalfabriko estis detruita kaj demuntita, la karbominejo iom post iom eksigata, la grandfoirejo malkonstruata kaj la stacidomoj senfunkciigataj. La plej multaj loĝodomoj malaperis poste dum la 1960-aj jaroj, lastaj restaĵo en 1972 per La komenco de la konstrulaboroj por la universitato.
En Segeroth ekzistis la katolika paroĥo Sankta Maria kun alligita monaĥejo. La preĝejo estis detruita post la Dua Mondmilito kaj rekonstruata en 1957/1959. Pro la malkresko de la paroĥo la lasta diservo tie okazis la 10-an de februaro 2008.
Politiko
En Segeroth la socialisma laboristomovado estis la regata politika forto. Tion ĝi restis ĝis la potencakiro de la nazioj. Dum la 1920-aj jaroj la kvartalo fariĝis citadelo de la KPD. Ankaŭ post sia supreniĝo al amaspartio komence de la 1930-aj jaroj la NSDAP ĉi tie restis dua plej granda partio. Okazis batalemaj ribeloj inter la politikaj tendaroj.
Post la potencakiro de la nazioj la urba administracio komenciĝis per la politika, „rashigiena“ kaj „popolsaniga purigado" de la kvartalo. La aparte instalita urba saniga oficejo prezentis en 1937 koncepton laŭ la vidpunktoj de la adaptiĝo en la „popolkolektivon", de la laboremo kaj de la „rasa valoro", kiu distingis inter tri popolgrupoj, al kiuj ĝi atribuis jenajn sortojn: El tio nur la dua kaj tria punktoj estis realigataj. Konstrua novigo ne okazis, tamen ja parta malkonstruo.
En 1938 proksimume cent ciganoj estis portataj „aliloken en fermitan kampadejon“. Estas supozenda, ke tio subdiris la deportadoj en koncentrejon kadre de la agado „Mallaboremo Regno“. Elkaj familioj estis deportataj majon de 1940 en la ĉefgubernion. Marton de 1943 sekvis la deportado de la ĝis tiam netuŝitaj al Auschwitz-Birkenau. Nur malmultaj transvivis. De la stacidomo Segeroth kaj de la Ĉefstacidomo de Essen okazis inter la 27-a de oktobro 1941 kaj la 9-a de septembro 1943 entute naŭ transportoj, kiuj portis judojn el Essen en ekstermejojn de orienta Eŭropo.
Nuna situacio
Nenio el la industriaj instalaĵoj aŭ malnovaj loĝejoj postrestis. Nur la prostituistinoj konservis al si restadejon en la ŝtalstrato, kie antaŭe troviĝis ekde 1873 la laboristokolonio Nordhof. La plej grandan spacon en Segeroth entenas la Universitato Duisburg-Essen. Krom tio ekestis kelkaj postmilitaj loĝareoj proksime al la urbocentro. Aliaj riparo- kaj alikonstruoplanoj ankaŭ sur ekologia nivelo estas diskutataj. Nun la plej granda parto de la tereno apartenas al la Norda Kvartalo.
Al la Okcidenta Kvartalo nun apartenas la tereno de la iama varostacidomo Essen-Nord, granda je 13 hektaroj, kaj de la iama grandfoirejo. Ĝi estas alikonstruata al universitata kvartalo, loĝa kaj labora kvartalo kun parkaĵo. Tiu ĉi parko longa 560 metrojn inter Segeroth-Strato kaj Rejnlanda Placo estis inaŭgurata la 2-an de julio 2010. La kvartalo finfine nuligu la separadon inter urbocentro kaj Norda Kvartalo.
Papavo
Papavo, papavero (Papaver) estas genro el la familio de papavacoj.
Simbolo
Papavoj estas, precipe en Britio, simbolo de la Unua Mondmilito, precipe ĉar ili abunde floris en la batalkampoj de Flandrio. (komparu kun In Flanders Fields).
Mária Mirkovszky
Mária Mirkovszky [mirkovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mirkovszky Mária estis hungara dancisto (movartisto), instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Dettre Szilárdné.
Mária Mirkovszky naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Pécs.
Biografio
Mária Mirkovszky akiris licencojn pri gimnastiko kaj kantpedagogio, ŝi frekventis ankaŭ lernejon de Valéria Dienes. Ekde 1917 ŝi instruis en tiu lernejo, pro foriro de Dienes ekde 1919 Mirkovszky gvidis la lernejon ĝis 1925. Ŝi establis propran danclernejon, kiun ŝi gvidis ĝismorte. Ŝi instruis ankaŭ en operejoj de Vieno, Parizo kaj Berlino. Krom la instruadoj ŝi aranĝis pli ol 200 dancospektaklojn. Ŝi estis la unua, kiu dancis laŭ muziko de Béla Bartók kaj laŭ poemoj de Endre Ady, Mihály Babits, Dezső Kosztolányi kaj Rabindranath Tagore. Ŝi depost la edziniĝo vivis en Parizo ĉirkaŭ 2 jarojn, sed ŝi revenis kaj daŭris la instruadon. Dum la socialismo tio estis unika, ĉar tio ne estis ŝtata instruado.
7193 Yamaoka
7193 Yamaoka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astrofizikisto Hitoshi Yamaoka de la Universitato de Kiuŝuo, fakulo pri la novaoj kaj la supernovaoj.
Kilvaxter
Kilvaxter estas (ŝtona) subteretaĝo sur la norda flanko de la duoninsulo Trotternish sur la insulo Skye en Skotlando. Ĝi situas ĉ. 2,5 km sude de insula muzeo apud Kilmuir.
Ĉirkaŭ 20 subteretaĝoj ekzistas sur la insulo Skye.
Pliaj subteretaĝoj sur la insulo Skye:
Riedl
Riedl:
Hlupice
Hlupice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lovečkovice en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 3,2 km okcidente de Lovečkovice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 2 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Hlupice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,57 km².
Ať žijí duchové!
Ať žijí duchové! estas ĉeĥfilma fabelo por la tuta familio, kiun filmis en la jaro 1976 reĝisoro Oldřich Lipský.
Populus nigra
La eŭropa nigra poplo (Populus nigra) estas plantospecio el klaso dukotiledonaj (Magnoliopsida), ordo Malpighiales, familio salikacoj (Salicaceae). Ĝi estis en 2006-ban arbo de la jaro en Germanio.
Ať žijí duchové!
Okazintaĵo
Grupeto da infanoj el urbo bezonus sian propran klubejon kaj tial ili elektos por sia intenco ĉi tiean forlasitan burgon nomata Brtník, en kiu timigas maljuna kavaliro nomata ankaŭ Brtník (rolanto Jiří Sovák) kaj lia filino (rolanto Dana Vávrová). Unue estas kontraŭ ankaŭ urbodomanoj, sed la infanoj facile persvados ilin kaj poste helpas la infanojn eĉ la kavaliro Brtník.
Populus nigra
Priskribo
Ĝi estas falfolia arbo, altante ĝis 20–30, malofte 40 metroj. Ĝia trunko iĝas neregula en maljuna aĝo, ofte dividiĝas la multaj trunkoj, kiuj iomete kurbiĝas. Tiam la arbokrusto estas nigragriza, profunde sulka. La folitigoj de la romboformaj folioj longas 5-9 cm. La ambaŭflanke verdaj folioj estas dentaj, segilaj ĉe la rando, pintigitaj.
Ĝi ŝatas la humidajn grundojn, kelkfoje inunditajn, kun dika sabla kaj gruza tavolo.
Ĝi estas dioika planto, la sporojn de la amento disportas vento. Ĝi floras en marto-aprilo.
Subspecioj, varioj
Oni rekonas tri-kvar subspeciojn de la specioj:
Kultivitaj varioj (kulturvarioj):
Eugène Viollet-le-Duc
Li estis la aŭtoro de ampleksa vortaro pri franca arkitekturo de la 11a ĝis la 16a jarcento (Dictionnaire raisonné de l'architecture française du XIe au XVe siècle ).
Nacia Parko Montoj Wicklow
La Nacia Parko Montoj Wicklow (aŭ irlande Shléibhte Chill Mhantáin, kaj angle Wicklow Mountains National Park) estas unu el la ses naciaj parkoj en la respubliko Irlando. Ĝi estis starigita en la grandeco de ĉirkaŭ 200 km2 en la jaro 1991. Ĝi situas en la koro de la plejparte en la paleozoiko dum la kaledona montarfaldado estiĝinta montaro Wicklow en la graflando Cill Mhantáin en la oriento de Irlando kun la centro de la vizitantoj apud Glendalough, kiu tradukeblas per „valo de la du lagoj“. Temas pri kolekto de monaĥejaj ruinoj el la 6a jarcento ĉe la malsupra lago. Jam en la 6a jarcento estis pavimita vojo kiu ligas Glendalough (Wicklow - Glendalough - Dunlavin). Al tiu tiel nomata vojo de Sankta Kevino troviĝas multaj preĝejaj kaj monaĥejaj konstruaĵoj, respektive krucoj kaj preĝejoj.
Bulaŭnoj
Derrybawn, aŭ irlande Doire Bán, estas unu el la multnombraj bulaŭnoj. Ĝi staras sude de la la preĝejo Sankta Kevino ĉe la  montaro Derrybawn (Sliabh Dhoire Bán), apud la rivero Glenealo. La bulaŭno konsistas el granita ŝtono.
La kahero
La arĥeologia monumento situas apud la supra lago. Ĝi estas ŝtona ringfortikaĵo el sekmasonaĵo kun diametro de 20 m kaj restanta alteco de unu metro. Similaj instalaĵoj troviĝas ĉie en Irlando. La origina celo de la konstruaĵoj kaj la konstrudato ne estas konataj. La plej ofte rondaj konstruaĵoj estis konstruitaj dum la bronzepoko aŭ ferepoko. La kahero de Glendalough estis uzata poste kiel stacio por preĝado de pilgrimantoj al la ruinoj de la monaĥejo de Sankta Kevino.
Pelvo-markoj
Camaderry estas ekzemplo de pelvoŝtonoj, kiu malkovriĝis en 1877 ĉe la monto Camaderry sur argila roko proksime de la supra lago.
Megalitoj
La megalita instalaĵo situas en la nordokcidento de la parko ĉirkaŭ la montaro Seefin kaj la monteto Sorrel. Sur la pintoj de la montoj Seefin, Seefingan kaj Seahan staras kairnoj kaj parte de 10 ĝis pli ol 20 m de diametro kaj alteco de tri metroj kaj  galeritombo de Seefin. Inter la menhiroj, tiuj de Glasnamullen (ĉe la sankta fonto) kaj Tonelagee estas la plej grandaj.
Rífhearta kirko
La restaĵoj de la “Reefert” – aŭ “rífhirarta”- kirko (irlande Teampall Rífhearta) situas en arbaro ĉe la sud-orienta bordo de la supera lago. La nomo Reefert au rífhirarta venas de la irlanda 'Righ-Fhearta, kiu signifas „tomboj de la reĝoj“ (koncerne la loka klano de la O'Toole). La kirko estis el la 11a jarcento. Kirko kaj tombejo estis origine ĉirkaŭitaj de muro.
Lito de Sankta Kevino
La lito de Kevino estas eta kavo, kies enirejo situas ĉ. 8 m super la lago en rokvando oriente de Templenaskelligs.
Ĉelo de Kevino
Fundamentoj de malgranda kloŝano, la por monaĥoj tipa dometo, situas sur sprono super la supra lago.
Templenaskellig
La ruinoj de la malgranda preĝejo Templenaskellig (irlande Teampall na Sceilge) situas piede de klifoj ĉe la suda lagobordo de la supra lago. Okcidente de la preĝejo estas platformo de restaĵo de rondaj kabanoj. La preĝejo estis renovigata en la 12 jarcento.
Diversaj krucoj
Ĉe la supra lago troviĝas pluraj keltaj krucoj.
Dasgupta (apartigilo)
Dasgupta aŭ Das Gupta (bengale: দাসগুপ্ত, Dāsgupta; aŭr দাশগুপ্ত, Dāśgupta) estas bengala familia nomo.
Kantono Johnson (Teksaso)
La kantono Johnson situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Cleburne.
Tatsunori Arai
Tatsunori Arai (新居 辰基, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Shizuoka FC, Sagan Tosu, JEF United Chiba kaj Shonan Bellmare.
Amerika nigra hematopo
La Amerika nigra hematopo, Haematopus bachmani, estas facile videbla nigra birdo kiu troviĝas en strandoj de okcidenta Norda Ameriko. Pli precize ekde la insularo de Aleŭtianoj en Alasko ĝis marbordo de duoninsulo Baja California aŭ Malalta Kalifornio.
Aspekto
La Amerika nigra hematopo estas granda tute nigra vadbirdo 9 cm longa kun brilruĝa longa beko kaj rozkoloraj kruroj. Ĝi havas brilflavan okulon kaj ruĝan okulringon. Pri ties plumaro oni devas diri, ke ĝi varias iomete el nordo suden ĉar ĝi estas iom pli malhela norde.
Konduto
La Amerika nigra hematopo vivas ĉe sia teritorio ĉiam proksime de strandoj kaj ĉefe de ŝtonaj strandaj partoj. Ĝi manxas en intertajda zono, manĝante marajn senvertebrulojn, ĉefe moluskojn kiel mitulojn, lapojn kaj aliajn. Ili manĝas ankaŭ krabojn. Ili ĉasas tra la intertajda zono per rigarda serĉado ofte tiom proksime de akvabordo ke ili devas iom ekflugi por eviti ondojn. Ili uzas ties fortikajn bekojn por depreni moluskojn kaj malfermi konkojn.
La Amerika nigra hematopo estas teritoria birdo dum nestosezono, defendante ties manĝejojn kaj nestejojn. Kelkaj paroj restis kune dum multaj jaroj. Nestoj estas truoj surplankaj kie etaj ŝtonetoj kaj konkofragmentoj estas lokitaj per bekotuŝado.
Ĉirkaŭ 2 aŭ 3 ovoj estas demetataj sur la nesto. Ili estas fortaj kaj kapablas travivi altajn tajdojn. La idoj povas elnestiĝi post unu tago kaj restos en la teritorio longe, ĝis 40 tagoj. Junuloj restos en la teritorio ĝis la venonta bredsezono. Se la gepatroj migras, la tiujaraj idoj migros kun ili; tiu okazas des pli ofte ju pli norde.
Katedralo Nia Sinjorino de Parizo
Nia Sinjorino de Parizo (Notre-Dame de Paris) aŭ Nia Damo de Parizo, estas la romkatolika katedralo de Parizo. Ĝi situas sur la insulo Cité (france Île de la Cité) meze de la urbo. La konstruado komenciĝis en 1163 kaj finiĝis en 1345. Ĝi estas unu el la unuaj grandaj gotikstilaj katedraloj (kun la baziliko de Saint-Denis kaj la katedralo de Laon), kaj servis kiel modelo por multaj katedraloj kaj preĝejoj en Francio kaj Eŭropo.
24626 Astrowizard
24626 Astrowizard estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Katedralo Nia Sinjorino de Parizo
Ĝin tute restaŭris la fama franca arkitekto Eugène Viollet-le-Duc dum la 19a jarcento (1845-1864).
Beletre ĝi estis fona "scenejo" de la fama romano verkita de Victor Hugo, "", kun ties rolantoj Quasimodo kaj Esmeralda.
Notre-Dame de Paris estas ankaŭ titolo de franca muzikalo verkita de Luc Plamondon kaj komponita de Richard Cocciante en 1998.
La la katedralon grave difektis incendio, la spajro kolapsis, la ligna ĉarpentaĵo (kun plumba tegmento) detruiĝis.
Konĉerteno
En la praa itala Concerto grosso la konĉerteno konsistas plejparte el arĉinstrumentoj, en germanio ofte el blovinstrumentoj.
Völkenroth
La vilaĝo Völkenroth estas urboparto de la komunumo Bell en la komunumaro Kastellaun. Ĝi situas en la mezmontaro Hunsrück en la distrikto Rhein-Hunsrück, Rheinland-Pfalz. Völkenroth estis ĝis 1974 memstara komunumo.
Geografio
Sur la teritorio de Völkenroth situas la bienoj Blümlingshof kaj Rothenbergerhof.
Historio
La unua mencio de Völkenroth okazis 1310 ĉe la graflando Sponheim.
Pas-de-Jeu
Pas-de-Jeu estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Jovinais.
Unterendingen
Pri la komunumo
Unterendingen estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 369 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Unterendingen situas en la valo de la rivero Surbo, ĉe la alfluo de la rivereto Schlierenbach al ĉi-lasta. Schlierenbach formis profundan ravinon inter la du montetoj Buhalden kaj Teufelskanzel, kiuj apartenas al la Tavola Ĵuraso.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,45 km², de kiuj 1,31 km² estas kovritaj de arbaro kaj 2,80 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 544 m s.m. sur la monteto Teufelskanzel, dum ĝia plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 375 m s.m. borde de la rivero Surb.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Unterendingen limas en nordo al Tegerfelden, en nordoriento al Baldingen, en oriento al Lengnau, en sudo al Endingen, kaj en okcidento al Würenlingen.
Trafiko
La komunumo Unterendingen estas konektita al la publika trafikreto per tri poŝtaŭtolinioj, nome de Tegerfelden al Baden, de Brugg al Bad Zurzach kaj de Döttingen al Niederweningen. Komence de la 19-a jarcento ekzistis planoj konstrui fervojlinion tra la Surbvalo, kiel daŭrigo de la linio de Zuriko-Örlikon, kiu finiĝas en en Niederweningen. Sed la projekto dum la 1-a mondmilito en la jaro 1915 estis forlasita pro monomanko.
Tra Unterendingen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17 de Döttingen al Dielsdorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Unterendingen datiĝas el la jaro 1298 kiel Nider-Endingen.
Dum mezepoko gravaj bienposedantoj en Unterendingen estis la Monaĥejo Sankt-Blasien kaj la johanita komandorejo Leuggern. La alta jurisdikcio apartenis ek de 1305 la Habsburgoj.
Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Unterendingen estis atribuita al la subvoktejo Sigg de la Grafejo Baden.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Unterendingen fariĝis komunumo de la argovia distrikto Zurzach.
Víctor Balaguer
Víctor Balaguer i Cirera (1824—1901), estis Hispan-kataluna politikisto kaj verkisto kaj unu el la plej gravaj aŭtoroj de la Renaskiĝo.
Biografio
Li naskiĝis en Barcelono, kaj studis en la universitato de sia naskiĝurbo. Li estis filo de kuracisto havanta liberalajn ideojn, kaj restis orfa kiel infano. Liaj radikalaj ideoj provokis ke lia patrino senheredigis lin.
Framasono, liberala kaj havanta romantikajn ideojn, li kunlaboris en kelkaj liberalaj ĵurnaloj, El Constitucional, El Laurel, El Geni kaj La Lira kaj en 1846 vizitis Madridon, kie li konis la ĉefan literaturajn kaj politikajn famulojn de la epoko. En Barcelono li fondis la liberalan ĵurnalon La Corona de Aragón (La Krono de Aragono), kie li deklaris fervoran engaĝiĝon al la glora pasinto de Katalunio kaj samtempe postulis malcentralizon por la teritorioj de la antikva Kronlando de Aragono.
Lia unua drameca eseo, Pepín el jorobado o el hijo de Carlomagno (Pipino la ĝiba aŭ la filo de Karolo la Granda), estas lokita en la Barcelono de kiam li estis dek kvar jara, kaj kiam li estis dek-naŭ-jara, li estis publike "kronita" post la publikado de sia dua verko, Don Enrique el Dadivoso (Sinjoro Enrique la donacema). De 1843 ĝis 1868 li estis la ĉefo de la Liberala partio en Barcelono, kaj ĉar proprietulo kaj redaktoro de El Conseller multe antaŭenigis la kreskon de kataluna patriotismo. Sed tio ne estis evidenta ĝis 1857 kiam li skribis sian unuan poemon en la kataluna – kopio de versoj al la Virgulino Montserrat.
Ekde tiam li ofte adoptis la pseŭdonimon "Lo Trovador de Montserrat" (la trobadoro de Montserrat); en 1859 li helpis la restarigon de "Jocs Florals" (Floraj Ludoj), kies kutima partoprenanto li estis kaj en 1861 li estis proklamita “Mestre en Gai Saber” (Majstro pri Poezio (gaja scio trobadora)). Li translokiĝis en Madridon, eminente partoprenis en politika vivo, kaj ekziliĝis en Provencon inter 1865 kaj 1867, pro sia partopreno en la konspiro de la generalo Prim. Tie li konis Frederic Mistral-on en 1865 kaj partoprenis en la Felibriĝo, kies vicprezidanto li estis nomumita. Li estis membro de la kataluna delegacio kiu liveris al la okcitanaj verkistoj la Sanktan Pokalon.
Kiam okazis la elpelo de Reĝino Isabel la Dua de Hispanio, en 1867, li revenis en Katalunion, reprezentis Manresa-n kaj Vilanova i la Geltrú-n en La Kortesoj (hispana parlamento). Dum la regado de Amadeo la Unua de Hispanio, dum la Unua Hispana Respubliko (1871) kaj dum la registaro de Práxedes Mateo Sagasta en 1886, li estis sinsekve ministro de la Kolonioj kaj de Disvolvado.
Li eksiĝis el la ofico ĉe la Restauración (restarigo de la burbona monarkio), sed fine sekvis sian partion en varbado por la dinastio; li estis nomumita vicprezidanto de Kongreso, kaj estis poste senatano. Li mortis en Madrido.
Adoptita filo de Vilanova i la Geltrú donacis al la urbo la grandiozan Muzeo-Bibliotekon.
Longe antaŭ lia morto li fariĝis fremda al la avangarda skolo de katalunaj naciistoj, kaj klopodis klarigi la severan kritikismon de Kastilio pri kiu lia Historia de Cataluña y de la Corona de Aragón (1860-1863) (Historio pri Katalunio kaj la Kronlando de Aragono) abundas. Ĉi tiu verko, same kiel lia Historia politica y literaria de los trovadores (1878-1879) (Politika kaj beletra historio de la trobadoroj), estas erara, parta kaj malscienca; sed ambaŭ libroj estas alloge skribitaj kaj faris grandan servon al la kaŭzo kiun Balaguer iam konfirmis.
Kantono Johnson
La nomo Kantono Johnson  - angle Johnson County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Víctor Balaguer
Biografio
Laŭ tiu sama emo li faris nomenklaturan projekton por la stratoj de la Plilarĝigo de Barcelono, per nomoj dediĉitaj al la teritorioj de la Kronlando de Aragono (stratoj Aragó (Aragono), València (Valencio), Mallorca (Majorko), Rosselló (Rusiljono), Còrsega (Korsiko), Sardenya (Sardinio), Sicília (Sicilio), Nàpols (Napolo)...), al la katalunaj institucioj (Corts Catalanes (Katalunaj Kortesoj), la Diputació (Deputitejo), el Consell de Cent (Centa Konsilantaro) aŭ al gravuloj (Pau Claris, Roger de Llúria, Roger de Flor....) kiu estis plejmulte adoptita sed kun modifoj kaj ŝanĝoj kiuj rompis la originalan logikon (ekzemple, la stratoj kun teritoriaj nomoj estis apartigitaj en du blokoj tamen la ordo estas tre simbola).
Laŭ la verkisto Oriol Pi de Cabanyes (1950) Víctor Balaguer estis la vera "produkt-manaĝero" de la Kataluna Renaixença (renaskiĝo), komprenita kiel procedo de historia, lingva kaj literatura memestim-retrovo kiu estis precipe esprimita en la restarigo de la "Jocs Florals" (floraj ludoj) beletra konkurso kiel institucio de kultura stimulado devena de mezepoka pasinto kaj ĉiam kiel referenco al nacia pleneco, paktofaro, la supereco de korteza amo kaj la nobla spirito. Ie inter la liberala muldo historiisma romantikismo kaj kontraŭnaturista idealismo kiu, fine de la deknaŭa jarcento, konektus kun la spirito de modernismo, Balaguer-a literatura produktado, unue nur hispanlingva kaj poste ambaŭ hispana kaj kataluna, svingiĝus inter eldiroj favoraj al individua kaj kolektiva libereco kaj subtenante neutilismajn valorojn. Admiranto de Victor Hugo kaj precipe de la ideoj kiuj aperis en la Francio de 1848, delogita de la Itala Risorgimento, kaj fiksante siajn vidojn sur la idealon de la Iberia Unio kaj plurala Hispanio kiu integrus ĝiajn malsamajn historiajn naciojn kaj lingvojn, lia vivo estis proksime ligita al politiko, aŭ kiel konspiranto kun generalo Prim kaj la progresemuloj, aŭ kiel profesia politikisto, precipe en la periodo post la 1868-a revolucio, kiam li estis ministro plurfoje, ambaŭ sub la nova reĝo, Amadeo de Savojo kaj dum la Burbona Restarigo. Kvankam li estis la granda prekursoro, gvidanta varbanto kaj populariganto de la Renaixença, en kiu li estis la ĉefa menso-transformanto – en Edmund Burke-a senso – lia translokiĝo al tiama Madrido de la du grandaj partioj kiuj alterniĝis en la povo signifis lian distancigon de tiama ĉiam pli politikizita katalunismo kiel tria vojo, kiu, unue kun Valentí Almirall kaj poste kun Prat de la Riba, li komenciĝis esti pridemandita kaj fine forgesita.
Rammersmatt
(jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Bzince pod Javorinou
Bzince pod Javorinou, hungare Botfalu aŭ Russóbotfalu, germane Bzinetz estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Bzince pod Javorinou situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ flankovojoj. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio supozeble okazis pri la vilaĝo en 1215, poste en 1337 laŭ tiama hungara ortografio "Bot". Baldaŭe 3 apartaj vilaĝoj formiĝis: Alsóbotfalu, Egyházasbotfalu és Felsőbotfalu. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóbotfalu 752, en Felsőbotfalu 1339 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágújhely, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1952 la subaj 2 vilaĝoj reunuiĝis. En 2001 vivis en Bzince pod Javorinou 2042 homoj, (1983 slovakoj).
Alsóbotfalu
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773 laŭ slovaka nomo "Dolne Bzince". En 1787 loĝis tie 527 vilaĝanoj en 78 domoj, en 1828 456 vilaĝanoj en 65 domoj.
Felsőbotfalu
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1773 laŭ slovaka nomo "Horne Bziniec". En 1787 loĝis tie 815 vilaĝanoj en 86 domoj, en 1828 841 vilaĝanoj en 120 domoj.
Galatia
Galatia dum la antikva epoko de la Helenismo, de la Romia kaj poste Bizanca Imperioj estis la regiono en la centro de Anatolio, la ne-marborda altebenaĵo centre de la hodiaŭa ŝtato Turkio. La regiono estis loĝata de keltoj, regionaj centroj estis la urboj Gordion kaj Ankyra (la hodiaŭa Ankaro.
Dum la romia epoko, la regiono ekde la jaro 25 antaŭ Kristo estis provinco de la Romia Imperio, kies ĉefurbo estis al urbo Ankyra. La ŝtato de la galatoj estis dividita en tri popolojn, kiuj konsistis el po kvar grandaj triboj. Inter la jaroj 44 kaj 25 antaŭ Kristo, ekzistis sendependaj reĝoj, regantaj la tutan regionon kaj do ĉiujn galatajn tribojn.
La Nova Testamento de la Biblio enhavas leteron de la apostolo Paŭlo al la kristanaj komunumoj de la provinco Galatia.
NGC 4383
NGC 4383 (aliaj indikoj — UGC 7507, IRAS12228+1644, MCG 3-32-30, ZWG 99.44, MK 769, VCC 801, KUG 1222+167, PGC 40516) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
György Baloghy (pentristo)
György Baloghy [djordj balogi], en Oceanio George Baloghy [ĝorĝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baloghy György estas hungardevena novzelandana pentristo.
György Baloghy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Baloghy post falo de Hungara revolucio de 1956 disidis al Nov-Zelando. Li akiris pentristan diplomon en Universitato de Auckland en 1977. Ekde la sekva jaro li ofte ekspozicias. Li vivas daŭre en Auckland, kie li havas atelieron. Li ricevis premiojn en 1980, 1982 kaj 1985.
Miguel Bosé
Luis Miguel GONZÁLEZ BOSÉ, pli konata kiel Miguel BOSÉ hispana kantisto-kantoverkisto, muzikisto kaj aktoro.
Vivo
Li naskiĝis en Panamurbo la 3-an de aprilo 1956 el hispana patro kaj itala patrino. Li ricevis la hispanan civitanecon kiam estis infano. La kantisto vendis entute pli ol 12.000.000 diskojn internaciskale, ĉefe en Latinameriko, Hispanio kaj Italio kie li estas ĉefe famkonata. Li ankaŭ partoprenis kiel aktoro en kelkaj filmoj. Li kreskis en kultura kaj arta etoso ĉar la patro estis toreisto kaj la patrino aktorino Lucia Bosé. Kelkaj intimaj amikoj de la familio estis Pablo Picasso, Ernest Hemingway kaj la patro de la vicprezidanto de Kolombio (Francisco Santos Calderón). Pablo Picasso estis baptopatro de lia fratino.
En la jaro 2008 la prezidento de Kolombio, Álvaro Uribe distingis lin per la kolombia civitaneco pro la apogo kiun li donis por la paco kaj la kolombiaj forkaptitoj. Li partoprenis la projekton de Juanes Senlandlinma paco kiu realiĝis en la Ponto Simón Bolivar en 2008 en la urbo Cúcuta, ĉe la limo de Kolombio kaj Venezuelo, kune al Carlos Vives, Alejandro Sanz, Juan Fernando Velasco, Juan Luis Guerra kaj Ricardo Montaner. En 2009 denove partoprenis la duan eldonon de la sama projekto en Havano, Kubo, dimanĉo la 20-an de septembro ĉe la Placo de la Revolucio.
Hundegasse (Vajmaro)
Hundegasse en la urbocentro de Vajmaro, Germanujo, estas eta sakostrato (ankaŭ ludeje uzata) kiu komenciĝas je Jakob-strato kaj finiĝas jam ĉe Herder-ĝardeno.
Detaloj
Temas ŝajne pri la plej mallonga strato de la urbokerno. La popola altlernejo de ĉe Graben samtempe formas du trionojn de la norda flanko de Hundegasse dume la sudan formas loĝaj kaj komercaj domoj. Ĝi estas la dua strato dekstren por persono veninta disde Jakob-strato. Iam temis pri strato multe pli longa kion evidentigas malnova urboplano: tiam ĝi etendiĝis longece de Jakob-pordego tra la tuta urbomuro havante en si la tutan areon de la nunaj stratoj Kleine Teichgasse kaj Teichgasse.
Rimarkindas ke inter la urbokerna strataro nur Hundegasse ne figuras sur listo de la vajmaraj protektotaĵoj. Enigmo estas kial la nomo aplikitis nur por la plej eosta parto de la iama strato: oficiala antaŭa nomo ne konatas respektive ne priesploritis ĝis nun. Kelkaj supozas ke ĝi akceptis la nomon pro fieraj hundoposedantoj promenigantaj la dombestojn tie ĉi.
Literature referencigis tiu ĉi strateton Bernhard Hecker ironie kaj saminterpretade. Hecker-ajn poeziaĵojn ilustris Hannsjörg Schumann.
Funkcio
Situo kaj kondukiĝo laŭlonge de la ĉirkaŭfortikaĵo eble estas signo por ĝia defenda funkcio. Dum la tempo de Goeto aktivis ĉi tie la ĉefkonstruisto kaj ĉasisto Anton Georg Hauptmann - aŭ almenaŭ akiris nemoveblaĵojn surlokajn.
Schöfweg
Schöfweg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freyung-Grafenau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Berta muslemuro
Berta muslemuro aŭ Berta mikrocebo (Microcebus berthae) estas la plej malgranda el la muslemuroj aŭ mikroceboj kaj la plej malgranda primato en la mondo; la averaĝa korpolongo estas 92 mm kaj sezona pezo estas ĉirkaŭ 30 g. Microcebus berthae estas unu el multaj specioj de lemuroj el Madagaskaro kiu trapasis tra etenda procezo de speciigo, kaŭzita de nekonataj mediaj mekanismoj kaj vivkondiĉoj. Tiu primato troviĝas ĉefe en la arbaro Kirindy de okcidenta Madagaskaro. Post ties malkovro por la scienco en 1992 en la seka decidua arbaro de okcidenta Madagaskaro, ĝi estis dekomence miskomprenita kiel reprezentanto de remalkovro de Microcebus myoxinus, sed komparaj morfometriaj kaj genetikaj studoj montris ties statuson kiel nova specio, M. berthae.
Tiu lemuro ricevis sian nomon laŭ la konservisto kaj primatologino Prof. Drino. Madame Berthe Rakotosamimanana de Madagaskaro, nome Ĝenerala Sekretariino de Groupe d'Etudes et de Recherche des Primates (GERP) el ties fondo ĝis sia morto en 2005.
Torrejón de la Calzada
Torrejón de la Calzada (Tureto de la Ŝoseo) estas loĝloko kaj municipo de la Madrida Regiono, Hispanio. Ĝi havas 8418 loĝantojn kaj areon de 8,98 km². Ĝi apartenas al Valdemoro. Ĝi havas limojn kun la municipoj Parla, Cubas de la Sagra, Torrejón de Velasco, Griñón kaj Illescas. Oni kredas ke ĝia loĝnukleo formiĝis fine de la 11-a jarcento, post la konkero de Toledo fare de la reĝo Alfonso la 6-a.
Hiroshi Kichise
Hiroshi Kichise (吉瀬 広志, n. ) estas japana futbalisto.
Torda (Serbio)
Torda, serbe Торда, hungare Torontáltorda aŭ pli mallonge Torda estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Ĵitiŝte. La historia serba loknomo estis Вујичево [vujiĉevo].
Hiroshi Kichise
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Mito HollyHock, Albirex Niigata kaj Gainare Tottori.
1890 Konoshenkova
1890 Konoshenkova estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras Olga Petrovna Konoŝenkova, instruistinon en la Krimea observatorio.
Torda (Serbio)
Situo
Torda situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Zrenjanin troviĝas 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 13-a jarcento en formo "Torda". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Hungaroj rehomigis ĝin ekde la 1770-aj jaroj. En 1910 loĝis tie 4289 homoj (4251 hungaroj). La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Törökbecse, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Torda 1771 homoj, (1533 hungaroj (87 %), 82 ciganoj, 46 serboj, 10 jugoslavianoj, 6 kroatoj kaj aliaj). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, hungarlingva lernejo, kulturdomo, sportejo, kuracejo, vendejoj.
Famuloj
En la iama Torontáltorda naskiĝis:
Africa Proconsularis
Africa Proconsularis estis provinco de la Romia Imperio. Ĝi instaliĝis dum la jaro 146 antaŭ Kristo post la tri Punikaj Militoj, kadre de kiuj la romia armeo fine plene detruis la antaŭan regionan komercan kaj politiken potencon Kartago.