cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neil Armstrong
Plia studado
Post sia servo en la Ŝiparmeo, Armstrong revenis al Purdue, kie liaj plej bonaj gradoj okazis en la kvar semestroj post lia reveno el Koreio. Li antaŭe jam estis atinginta averaĝajn markojn, sed lia fina kvalifiko estis 4.8 el 6.0. li aliĝis al la frataro Phi Delta Theta fraternity post sia reveno kaj li verkis kaj kunreĝisoris ĝian muzikalon kiel parto de la studenta gazeto; li estis ankaŭ membro de la Fratara Bando de Kappa Kappa Psi kaj ludisto de baritona korno en la Bando Purdue All-American Marching Band. Armstrong gradiĝis en 1955 per Bakalaŭro de Scienco en Kosmofluga Inĝenierarto.
Post reveni al Purdue, li konatiĝis kun Janet Elizabeth Shearon, kiu estis studante hejm-ekonomiko. Laŭ la propra paro, ne estis reala amindumado, kaj neniu povis memori la precizajn cirkonstancojn de ties fianĉiĝo, escepte ke ĝi okazis dum Armstrong estis laborante ĉe la Flugopropulsa Laboratorio Lewis de NACA. Ili geedziĝis en la 28a de Januaro, 1956, ĉe la Kongregacia Eklezio en Wilmette, Ilinojso. Kiam li translokiĝis al la Aerarmea Bazo Edwards, li loĝis en la kvartaloj de studentoj de la bazo, dum Janet loĝis en la distrikto Westwood de Los-Anĝeleso. Post unu semestro, ili translokiĝis al hejmo en Valo Antelope. Janet neniam finis sian gradon, kion ŝi bedaŭros poste en sia vivo.
La paro havis tri gefilojn kune: Eric, Karen, kaj Mark. En Junio de 1961, la filino Karen ricevis diagnozon de maligna tumoro en la meza parto de la cerba trunko; traktado per X-radioj malrapidigis ĝian kreskon, sed ŝia sano malboniĝis ĝis la punkto ke ŝi ne plu povis piediri aŭ paroli. La nur dujaraĝa Karen mortiĝis pro pneŭmonito, rilata al ŝia malfortigita sano, la 28an de Januaro, 1962.
Armstrong poste finigis sian gradon de Magistro de Scienco en kosmofluga inĝenierarto ĉe la Universitato de Suda Kalifornio en 1970. Li finfine ricevos post jaroj honorajn doktoriĝojn el kelkaj universitatoj.
Testfluga piloto
Post tio li kiel civila testfluga piloto laboris por NASA.
Post sia gradiĝo el Purdue, Armstrong decidis iĝi eksperimenta esplortestfluga piloto. Li kandidatis ĉe la esplorcentro Dryden Flight Research Center en la Aerbazo Edwards de la National Advisory Committee for Aeronautics (NACA), kiu poste estos renomita kiel ‘‘NASA Neil A. Armstrong Flight Research Center’’ en 2014. Kvankam la komitato ne havis malfermajn postenojn, ĝi resendis lian kandidatiĝon al la Flugopropulsa Laboratorio en Klivelando, kie Armstrong eklaboris en Marto 1955. La periodo de Armstrong en Klivelando daŭris paron de monatoj, kaj ĉirkaŭ Julio 1955 li jam estis reveninta al la bazo Edwards AFB por nova laboro.
Dum sia unua labortago ĉe Edwards, Armstrong ricevis siajn unuajn taskojn, nome piloti ĉasaviadilojn dum liverigoj de eksperimentaj aviadiloj el modifitaj bombaviadiloj. Li flugigis ankaŭ la modifitajn bombaviadilojn, kaj en unu el tiuj misioj li havis sian unuan flugincidenton ĉe Edwards. La 22an de Marto, 1956, Armstrong estis en Superfortikaĵo Boeing B-29, kiu devis lanĉi raketon Douglas D-558-2 Skyrocket. Li estis sidiĝinta en la dekstra pilotsidloko dum la maldekstre sidlokiĝinta komandanto, nome Stan Butchart, flugigis la B-29.
Dum ili ascendis ĝis 30,000 futoj (9.1 km), la kvara motoro haltiĝis kaj la propulsoro ekventomueliĝis (libere rotacii) en la aerfluo. Frapante la ŝaltilon kiu devis haltigi la rotacion de la propulsoro, Butchart rimarkis ke la propulsoro unue malrapidiĝis sed poste ekrotaciis denove, tiam eĉ pli rapide ol la aliaj motoroj; se tiu rotacius tro rapide, ĝi povus rompiĝi aparte. Ilia aviadilo bezonis teni rapidon de 210 mph (338 km/h) por lanĉi sian eksplodan raketŝarĝon Skyrocket, kaj la B-29 ne estos povinta surteriĝi havante ankoraŭ la Skyrocket ligita al sia ventro. Armstrong kaj Butchart ŝoforis la aviadilon en naz-suba alĝustigo por pliigi la rapidecon, kaj poste lanĉis la Skyrocket. Je la momento de la lanĉo, la propulsoro de la kvara motoro diseriĝis. Pecoj el tiu damaĝis la trian motoron kaj frapis la duan. Butchart kaj Armstrong devis malŝalti la trian motoron, pro la damaĝo, kaj la unuan, pro la tordo kiun ĝi estis kreinta. Ili faris malrapindan, cirklan descendon el 30,000 ft (9,000 m) uzante nur la duan motoron (unu el kvar), kaj surteriĝis sekure.
Kiel testfluga piloto, Armstrong servis kiel projekta piloto en F-100 Super Sabre, nome por la variantoj A kaj C, en F-101 Voodoo, kaj en la F-104A Starfighter de Lockheed. Li flugis ankaŭ per la Bell X-1B, la Bell X-5, la nordamerika X-15, la F-105 Thunderchief, la F-106 Delta Dart, la B-47 Stratojet, la KC-135 Stratotanker, kaj estis unu el ok elitaj pilotoj kiuj partoprenis en la esplora programo de paraŝuta vehiklo (Paresev).
Armstrong estis metita en kelkaj incidentoj kiuj estis kolektitaj en la folkloro de Edwards kaj/aŭ estis kronikigitaj en la memoroj de kolegoj. La unua okazis dum sia sesa flugo per X-15 la 20an de Aprilo, 1962, dum Armstrong estis testante mem-alĝustigan kontrolsistemon. Li estis flugante je alto de ĉirkaŭ 207,000 futoj (63 km) (la plej alta je kiu li estis flugante antaŭ Gemini 8), sed la aviadila nazo teniĝis tro longe dum descendo kaj la X-15 revenis el la atmosfero reen al 140,000 futoj (43 km). Je tiu altitudo, la aero estas tiom fajna ke la aerodinamikaj surfacoj apenaŭ havas efikon. Li flugis preterpasante la surteriĝan kampon je Maĥo 3 (2,000 mph (3,200 km/h)) je ĉirkaŭ 100,000 futoj (30 km) de altitudo, kaj finis je 40 mejloj (64 km) sude de Edwards. Post sufiĉa descendo, li revenis super la surterigejon, kaj malfacile sukcesis surteriĝi sen frapi kontraŭ Josuaj arboj de la suda pinto. Ĝi estis la plej longa flugo per X-15 kaj laŭ tempo kaj laŭ distanco el la grunda elterigejo.
Nur kvar tagojn poste, Armstrong estis metita en dua incidento, kiam li flugis (por la nura fojo) kun Chuck Yeager. Ties laboro, flugante per Lockheed T-33 Shooting Star, estis taksi la Sekan Lagon de la Ranĉo Smith por ties uzado kiel porurĝa surterigejo por la X-15. En sia membiografio, Yeager verkis ke li estis konante ke la lagogrundo ne estis taŭga por surterigejoj post ĵusa pluvo, sed Armstrong insistis flugi tamen. Dum ili klopodis cirklan halt-iron, la radoj frapis kaj ili devis atendi savon. Armstrong rakontis diferencan version de la okazaĵo, laŭ kiu Yeager neniam klopodis paroli malinstige kaj ili faris unuan sukcesan surteriĝon sur la orienta flanko de la lago. Poste Yeager sugestis al li klopodi denove, tiun fojon pli malrapide. Dum tiu dua surteriĝo, ili frapiĝis kaj laŭ Armstrong, Yeager ekridegis.
Multaj el la testopilotoj ĉe Edwards laŭdis la inĝenieran kapablon de Armstrong. Milt Thompson diris ke li estis "la plej teknike kapabla inter la dekomencaj pilotoj de X-15". Bill Dana diris ke Armstrong "havis menson kiu absorbis aĵojn kiel spongo". Tiuj kiuj flugis por la Aera Forto tendencis havi diferencan opinion, speciale homoj kiaj Yeager kaj Pete Knight, kiuj ne havis inĝenierajn gradojn. Knight diris ke la pilot-inĝenieroj flugis laŭ maniero kiu estis "pli mekanika ol estas flugi", kaj montris tion kiel la tialo kial kelkaj pilot-inĝenieroj ekhavas problemojn: ties flugokapabloj ne venis nature.
Kelkajn semajnojn poste nome la 21an de Majo, 1962, Armstrong estis metita en tio kion la folkloro de Edwards nomigis la "Afero Nellis". Li estis sendita per Lockheed F-104 Starfighter por inspekti la kondiĉojn de la Seka Lago Delamar en suda Nevado, denove por porurĝaj surterigoj. Li mistaksis sian altitudon, kaj ankaŭ ne rimarkis ke la surteriga mekanismo ne tute estis etendiĝinta. Kiam li tuŝis grundon, la surteriga mekanismo ekreveniĝis; Armstrong aplikis tutan energion por nuligi la surterigon, sed la ventra flugileto kaj la pordo de la surteriga mekanismo frapis la grundon, damaĝante la radion kaj forigante olehidraŭlikan likvon. Sen radia komunikado, Armstrong flugis suden al la Aerforta Bazo Nellis, preterpasis la kontrolturon, kaj skuis la flugilojn, nome la signalo por alproksimiĝo sen-radia. La perdo de hidraŭlika likvo okazigis ankaŭ la perdon de la kaptohoko, kaj dum la surterigo, li kaptis la haltigan kablon ligitan al ankroĉeno, kaj trenis la ĉenon laŭlonge de la surteriga kurejo.
Necesis tridek minutoj por purigi la surterigan kurejon kaj aranĝi haltigan kablon kaj Armstrong telefonis al Edwards kaj petis iun por kolekti lin. Milt Thompson estis sendita per F-104B, la nura dusidloka disponebla aviadilo, sed aviadilo kiun Thompson estis neniam pilotinta. Kun granda malfacilo, Thompson pilotis ĝin ĝis Nellis, sed forta kontraŭa vento okazigis malfacilan surterigon kaj la maldekstra ĉefa rado suferis trapikiĝon. La surteriga kurejo fermiĝis denove por purigi ĝin, kaj Bill Dana estis sendita al Nellis per iu T-33 Shooting Star, sed li preskaŭ surteriĝis for — kaj la operacoficejo de la bazo Nellis decidis ke por eviti ajnajn pluajn problemojn, estus plej bone trovi surgrundan transporton por revenigi la tri pilotojn de la NASA reen al Edwards.
Armstrong faris sep flugojn per X-15 el Novembro 1960 al Julio 1962. Li atingis pintan altitudon de 207,500 futoj (63.2 km) per la X-15-3, kaj pintan rapidon de Maĥo 5.74 (3,989 mph (6,420 km/h)) per la X-15-1; li lasis la Dryden Flight Research Center farinte totalon de 2,400 flugohoroj. Laŭlonge de sia kariero, li pilotis pli ol 200 diferencajn modelojn de aviadiloj.
Astronaŭto
Dum la surluniĝo kun sia kolego Buzz Aldrin, la 20-an de julio 1969, li transprenis la stiradon de la surluniĝa kapsulo Eagle. La tria kolego, Michael Collins, dume restis en la kosmoŝipo. Ses horojn post la atingo de la luna surfaco, Armstrong kiel unua forlasis la kapsulon kaj surpaŝis la lunon. Dume li diris la neforgeseblajn vortojn: That's a small step for [a] man, one giant leap for mankind. (= Tio estas malgranda paŝo por homo, sed granda salto por la homaro.)
Ekkariero
En 1958, Armstrong estis selektita por la programo de la Usona Aerforto Man In Space Soonest. En Novembro 1960, li estis elektita kiel parto de la pilotkonsilanta grupo por la X-20 Dyna-Soar, nome milita spacaviadilo disvolvigota fare de Boeing por la Usona Aerarmeo, kaj en la 15a de Marto, 1962, li estis selektita de la Usona Aerarmeo kiel unu el sep pilot-inĝenieroj kiuj estus pilotontaj la spacaviadilon kiam ĝi estu desegnita.
Spartakiado
Komence la Spartakiado (nomita laŭ Spartako, la estro de la sklavribelo kontraŭ Romo) celis esti konkurso inter pro-komunismaj sportaj kluboj en Germanio. Ekde 1928 samnomaj konkursoj okazis en Sovetunio por anstataŭigi la olimpikan movadon, en kiu Sovetunio ne partoprenis, unue pro bojkoto de la Internacia Olimpika Komitato kaj poste laŭ iniciato de Sovetunio mem, pro ideologiaj malkonsentoj.
Neil Armstrong
Ekkariero
En la monatoj post la anonco ke oni serĉis kandidatiĝojn por la dua grupo de kosmonaŭtoj de la NASA, Armstrong iĝis pli kaj pli ekscitita pro la aspirojn de kaj la programo Apollo kaj pro la esplorado de nova aeronaviga medio. La kandidatiĝo de Armstrong por iĝi astronaŭto alvenis ĉirkaŭ unu semajnon post la limdato de la 1a de Junio, 1962. Dick Day, kun kiu Armstrong estis laborante tre proksime ĉe Edwards, vidis la malfruan alvenon de la kandidatiĝo kaj enŝovis ĝin en la amaseto antaŭ neniu rimarku tion. Ĉe la Aerforta Bazo Brooks fine de Junio, Armstrong suferis medicinan ekzamenon kiun multaj el la kandidatoj priskribis kiel doloriga kaj foje ŝajne neutila aŭ sensenca.
Spartakiado
Kelkaj konkursoj okazis sub la nomo "Spartakiado": inter la armitaj fortoj de Sovetunio, la pormilitaj junularaj movadoj, kaj inter la popoloj de Sovetunio, kiu okazis ekde 1956 ĝis la malfondo de Sovetunio en 1991.
Neil Armstrong
Ekkariero
Deke Slayton alvokis Armstrong la 13an de Septembro, 1962, kaj demandis ĉu li estus interesata en aliĝo al la NASA Astronaŭta Korpuso kiel parto de tio kion la gazetaro kromnomigis "la Novaj Naŭ"; sen hezito, Armstrong respondis jese. La selektoj estis tenitaj sekrete ĝis tri tagoj poste, kvankam gazetaraj informoj estis estintaj cirkulantaj ekde pli frue tiun jaron ke li estis selektita kiel la "unua civila astronaŭto." Armstrong estis fakte unu el du civilaj pilotoj selektitaj por la dua grupo; la alia estis Elliot See, ankaŭ iama ŝipa aviadisto. See estis nomumita por komandi Gemini 9, sed mortiĝis en akcidento de T-38 en 1966 kiu ankaŭ okazigis la morton de la kolego Charles Bassett. Armstrong estos la unua usona civilulo en la spaco, sed la unua civilulo estis estinta Valentina Tereŝkova de Sovetunio, preskaŭ tri jarojn antaŭe. Estinte tekstila laboristo kaj amatora paraŝutisto, ŝi estis ene de Vostok 6 kiam ĝi estis lanĉita la 16an de Junio, 1963.
Spartakiado
Spartakiado ankaŭ okazis en aliaj komunistaj landoj kiel Orienta Germanujo, Pola Popola Respubliko, Bulgara Popola Respubliko kaj Ĉeĥoslovakio.
Neil Armstrong
Gemini 8
La skip taskoj por Gemini 8 estis sciigitaj la 20-an de septembro 1965, kun Armstrong kiel komandanta piloto kaj David Scott kiel piloto. Scott estis la unua membro de la tria grupo de astronaŭtoj se temas pri ricevi ĉefan skiptaskon. La misio estis lanĉita la 16-an de marto 1966; ĝi devis esti la plej kompleksa tiam, kun rendevuo kaj aldokiĝo (ŝipokunigo) kun la senpilota Agena celveturilo, la dua usona eksterveturila agado (EVA) fare de Scott. En totalo, la misio estis planita por daŭri 75 horojn kaj 55 orbitojn. Post la Agena leviĝis ĉe la 10 a.m. EST (orienta tempo), la Titan II portanta Armstrong kaj Scott ekbruliĝis ĉe 11:41:02 a.m. EST, metante ilin en orbiton de kie ili sekvus la Agena.
Spartakiado
Rilatoj al Esperanto
Dum la komunista Spartakiado planita por 1933 en Moskvo, Esperanto planiĝis estis uzata kiel oficiala lingvo – buŝe kaj skribe – kaj estis uzota eĉ por startigaj komandoj. Tiu laŭ la historiisto Bernd Krause estus unu el la plej grandaj »sportaj« momentoj en la historio de Esperanto, sed ĝi neniam okazis, ĉar la evento devis esti nuligita.
Neil Armstrong
Gemini 8
La rendevuo kaj unua iama aldokiĝo inter du kosmoŝipoj estis sukcese kompletigitaj post 6.5 horoj en orbito. La kontakto kun la skipo estis intermita pro la manko de spurstacioj kovrantaj iliajn tutajn orbitojn. Sen kontakto kun la grundo, la garaĝita kosmoŝipo komencis ruliĝi, kaj Armstrong provis korekti tion per la Enorbita Manovra Sistemo (OAMS) de Gemini-kosmoŝipo. Sekvante la pli fruan konsilon de la misikontrolo, ili eldokiĝis, sed trovis ke la rulado pliiĝis danĝere ĝis la punkto kie ili turnis proksimume unufoje por sekundo, kio signifis ke la problemo estis en la orientiĝo-stirado de ilia Gemini. Armstrong decidis ke la nura procedurmaniero estis engaĝigi la revenkontrolan sistemon Reentry Control System (RCS) kaj malŝalti la OAMS. Misioreguloj diktis ke post kiam tiu sistemo estus enŝaltita, la kosmoŝipo devus reeniri ĉe la venonta ebla ŝanco. Estis poste opiniite ke difektita drataro faris ke unu el la reakciaj motoroj iĝis blokita en la ŝaltiga pozicio.
En la astronaŭta oficejo ekzistis kelkaj homoj, plej precipe Walter Cunningham, kiuj publike deklaris ke Armstrong kaj Scott ignoris la pripaneajn procedurojn por tia okazaĵo, kaj ke Armstrong povus esti savinta la mision se li estus ŝaltinta nur unu el la du RCS-ringoj, rezervante la alian por aliaj misioceloj. Tiuj kritikoj estis senbazaj; neniuj pane proceduroj estis skribitaj kaj estis eble ŝalti nur ambaŭ RCS-ringojn, ne ĝuste nur unun aŭ la aliajn. Gene Kranz skribis, "la skipo reagis kiel ili estis trejnitaj, kaj ili reagis malĝuste ĉar ni trejnis ilin malĝuste." La misiaj planistoj kaj kontrolistoj malsukcesis rimarki ke kiam du kosmoŝipoj estas kunigitaj, ili devas esti konsideritaj kiel unu kosmoŝipo.
Armstrong mem estis malkontenta ke la misio estis fortranĉita, nuligante la plej multajn misiocelojn kaj senigante al Scott lian EVA-n.
Gemini 11
La lasta tasko por Armstrong en Gemini estis kiel la helpa komandanta piloto por Gemini 11, anoncite du tagojn post la alteriĝo de Gemini 8. Trejnita por du flugoj, Armstrong estis tre sperta koncerne la sistemojn kaj estis pli en instrurolo por la novula helpa piloto, William Anders. La lanĉo estis la 12-an de septembro 1966, kun Pete Conrad kaj Dick Gordon surŝipe, kiuj sukcese kompletigis la misiocelojn, dum Armstrong funkciis kiel flugkomunikanto.
Gizella Blätterbauer
Gizella Blätterbauer [bleterbaŭer], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Blätterbauer Gizella Karolina estis hungara operkantisto (koloratursoprano). Ŝia pli simpla nomvarianto estis Blatterbauer, ŝia geedziĝa nomo (laŭ hungarlingve kutima nomordo) estis Hajós Kálmánné, ŝia nepo estis Mihály Meixner.
Neil Armstrong
Gemini 11
Post la flugo, la prezidanto Lyndon B. Johnson petis Armstrong kaj sian edzinon partopreni en 24-taga bonvola turneo de Sudameriko. Por la turneo, kiu iris en 11 landojn kaj 14 gravajn grandurbojn, estis ankaŭ Dick Gordon, George Low, iliaj edzinoj, kaj aliaj registaraj funkciuloj. En Paragvajo, Armstrong impresis eminentulojn salutante ilin en ilia loka lingvo, la gŭarania; en Brazilo li parolis pri la atingoj de la Brazil-naskita Alberto Santos-Dumont, kiu estis rigardita kiel venkinta super la fratoj Wright inter la unuaj aviadiloj per siaj 14 bis.
Gizella Blätterbauer
Gizella Blätterbauer naskiĝis la en Pécs, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Neil Armstrong
Programo Apollo
La 27-an de januaro 1967, la dato de la lanĉo de Apollo 1, Armstrong estis en Vaŝingtono, kun Gordon Cooper, Dick Gordon, Jim Lovell kaj Scott Carpenter por la subskribo de la Kosmospaca Traktato de Unuiĝintaj Nacioj. La astronaŭtoj babilis kun la kunvenintaj eminentuloj ĝis 6:45 p.m. kiam Carpenter iris al la flughaveno, kaj la aliaj estis resenditaj al la gastejo Georgetown Inn, kie ili ĉiuj trovis mesaĝojn por telefoni al la Pilotata Kosmoŝipo-Centro. Dum tiuj telefonalvokoj, ili aŭdis pri la mortoj de Gus Grissom, Ed White kaj Roger Chaffee. Armstrong kaj la grupo pasigis la reston de la nokto trinkante viskion kaj diskutante kio okazis.
Gizella Blätterbauer
Biografio
Gizella Blätterbauer studis inter 1887 kaj 1889 en Tutlanda Hungara Reĝa Muzika- kaj Teatra Akademio. Ŝia ĉefinstruisto estis en:Adele Passy-Cornet. Ŝi komencis sian kantistan karieron en Operejo je Frankfurto ĉe Majno (1891-1895), poste en Stutgarto. Inter 1897–1907 ŝi estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi edziniĝis en 1905 kaj naskis filinon.
Neil Armstrong
Programo Apollo
La 5-an de Aprilo, 1967, la saman tagon kiam la enketo pri Apollo 1 publikigis sian raporton pri la fajro, Armstrong kunvenis kun 17 aliaj astronaŭtoj por renkontiĝo kun Deke Slayton. La unua aĵo kiun Slayton menciis estis, "La uloj kiuj flugos la unuajn lunajn misiojn estas la uloj en tiu ĉambro." Laŭ Eugene Cernan, Armstrong montris neniun reagon al la deklaro. Al Armstrong ĝi venis kiel neniu surprizo - la ĉambro estis plena da veteranoj de Gemini-projekto, la nuraj homoj kiuj povis flugi la lunajn misiojn. Slayton parolis pri la laŭplanaj misioj kaj nomis Armstrong al la rezervoskipo por Apollo 9, kiu en tiu stadio estis planita por esti mez-terorbita testilo de la kombinaĵo Luna modulo-Komando-/Klientservmodulo. Post dezajno kaj produktado kaj prokrastoj en la provizo de la Luna modulo (LM), Apollo 9 kaj Apollo 8 interŝanĝis skipojn. Surbaze de la normala skipa rotacioskemo, Armstrong estis komandonta en Apollo 11.
Holetín
Vilaĝo Holetín situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en Bohemia-Moravia montetaro, 5 km norde de la urbo Hlinsko, ĉe la ŝoseo n-ro 355 inter Hlinsko kaj Chrast. Vivas ĉi tie. En la vilaĝo estas fervoja haltejo sur linio Pardubice - Havlíčkův Brod.
Neil Armstrong
Programo Apollo
Por doni al la astronaŭtoj sperton kun kiel la LM flugus al sia fina alteriĝanta descendon, NASA komisiis la entreprenon Bell Aircraft por konstrui du surlunajn esplorajn vehiklojn (Lunar Landing Research Vehicles), poste pliigitaj al tri surlunaj trejnveturiloj (LTV). Kromnomitaj la "Flying Bedsteads", ili simulis la unu-sesonon de la Luno de la gravito de la Tero uzante turboventuman motoron por apogi la ceterajn kvin-sesonojn de la pezo de la kosmoŝipo. La 6-an de majo 1968, proksimume 100 futojn (30 m) super la grundo, la kontroloj de Armstrong komencis degradi kaj la veturilo komencis bremsadon. Li elĵetiĝis sekure (pli posta analizo indikis ke se li estus elĵetinta sin duonan sekundon poste, lia paraŝuto ne estus malfermiĝinta en tempo). Lia nura vundo estis mordaĵo de lia lango. Eĉ se li estis preskaŭ mortigita, Armstrong asertis ke sen la LLRV kaj LLTV, la alluniĝoj ne estus estintaj sukcesaj, ĉar ili donis al komandantoj valoran sperton en la konduto de allunigaj kosmoŝipoj.
Holetín
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Historio
Legendo rakontas, ke en loko, kie nuntempe estas vilaĝo Holetín, iam staris fortikaĵeto, en kiu vivis senjoro Holeta el Holetín, kiu zorgis pri sekureco de domaroj en ĉirkaŭaĵo. Kondukis ĉi tie grava veturigista vojo inter Bohemio kaj Moravio, kiu estis rememorata jam en la unua historia raporto pri Holetín el la jaro 1144.
Blublanka mokbirdo
La Blublanka mokbirdo (Melanotis hypoleucus) estas specio de birdo de la familio de Mimedoj kiu troviĝas en centro de Centrameriko, nome en norda Salvadoro, centra Gvatemalo, suda Honduro kaj suda Meksiko (Chiapas). Ĝi estas la ununura alia specio en la genro krom la parenca Blua mokbirdo (Melanotis caerulescens) kiu laŭ la nomo estas preskaŭ tutblua, dum tiu ĉi estas dukolora. Ili estas tute loĝantaj birdoj.
Aspekto
Temas pri mezgranda birdo (25 al 28 cm longa) kun bluaj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj. Pli precize estas malhelbluaj la krono, dorso, ŝultroj, flugilkovriloj kaj pugo. La flugilplumoj estas nigrecaj, kun blua nuanco en la bordoj de la unuarangaj. Samkiel la samgenra specio, ankaŭ tiu ĉi havas nigran maskon ĉi-kaze el la beko ĉirkaŭ kaj sub la okulo al la orela zono. Tiu nigra masko ege kontrastas kun la blanka zono de mentono, gorĝo kaj antaŭa kolo, kiuj kun brusto kaj ventro formas belan blankan areon. Flankoj kaj anusa zono estas malhelgrizbluecaj. La iriso estas malhelruĝa, la beko kaj gamboj estas nigraj. La plenkreskan plumaron oni akiras post la unua jaro, kvankam kelkaj ekzempleroj povas pariĝi eĉ se ili havas ankoraŭ la antaŭplenkreskan plumaron. La blanka kaj la blua koloroj estas ĉefa karaktero de la specio, de kie devenas la nomo kaj en Esperanto kaj iamaniere en la latina scienca nomo kie hypoleucus signifas “tre blanka”.
Neil Armstrong
Apollo 11
Post kiam Armstrong funkciis kiel rezervkomandanto por Apollo 8, Slayton ofertis al li la postenon de komandanto de Apollo 11 la 23-an de decembro 1968, dum Apollo 8 orbitis la Lunon. En renkontiĝo kiu ne fariĝis publika ĝis la publikigo de la biografio de Armstrong en 2005, Slayton rakontis al li ke kvankam la laŭplana skipo estis Armstrong kiel komandanto, luna modulpiloto Buzz Aldrin kaj komandmodula piloto Michael Collins, li ofertis la ŝancon anstataŭigi Aldrin per Jim Lovell. Post trapensado de ĝi dum unu tago, Armstrong diris al Slayton ke li restus ĉe Aldrin, ĉar li havus neniun malfacilecon laborante kun li kaj opinius ke Lovell meritis sian propran komandon. Anstataŭigado de Aldrin per Lovell igintus Lovell la Lunmodula Piloto, neoficiale la plej malsupra rangigita membro, kaj Armstrong ne povis pravigi loki Lovell, la komandanton de Gemini 12, en la numero 3a pozicio de la skipo.
Holetín
Pli nova historio
En la jaro 1893 estis konstruita kaj konsekrita kapelo de Sankta Johano Nepomuka. La vilaĝo disponas per du tombejoj, katolika kaj evangeliana.
Neil Armstrong
Apollo 11
Renkontiĝo de marto 1969 inter Slayton, George Low, Bob Gilruth, kaj Chris Kraft determinis ke Armstrong estus la unua persono sur la Luno, en iu parto ĉar NASA-administrado vidis Armstrong kiel persono kiu ne havis grandan memon. Gazetaŭdienco okazinta la 14-an de aprilo 1969, donis la dezajnon de la LM-budo kiel la kialo ke Armstrong estu la unua; la pordo malfermiĝis internen kaj dekstren, igante malfacile ke la luna modulpiloto, sur la dekstra flanko, elirus unue. Slayton aldonis, "Due, ĝuste laŭ pura protokolbazo, mi supozis ke la komandanto devus esti la unua ulo for ... mi ŝanĝis ĝin tuj kiam mi trovis ke ili havis la tempolinion kiu montris tion. Bob Gilruth aprobis mian decidon." Dum ilia renkontiĝo, la kvar viroj ne sciis pri la elirkonsidero. La unua scio pri la renkontiĝo ekster la grupeto venis kiam Kraft skribis sian aŭtobiografion de 2001.
Blublanka mokbirdo
Aspekto
La junuloj estas pli grizecaj supre kaj makulitaj sube kaj ekakiras la plenkreskan plumaron ekde la dua monato.
Neil Armstrong
Apollo 11
La 16-an de julio 1969, Armstrong ricevis kreskolunon ĉizitan el polistireno de la grupogvidanto, Guenter Wendt, kiu priskribis ĝin kiel ŝlosilon al la Luno. Kiel revenaĵo, Armstrong donis al Wendt bileton por "spactaksio" "bona inter du planedoj".
Holetín
Pli nova historio
Iam estis en la vilaĝo plejparte ĉarpentitaj domoj. Kelkaj el ili konserviĝis ĝis nun, ekzemple protektata memoraĵo, ĉarpentita domo n-ro 35.
Blublanka mokbirdo
Aspekto
La kanto konsistas en ripetado de diversaj muzikaj frazoj, ne tro stridaj. La specio ne imitas kantojn de aliaj specioj, malkiel ĉe aliaj mimedoj, kaj ŝajne nur maskloj kantas.
Holetín
Pli nova historio
Holetín apartenas al la plej longaj vilaĝoj en la regiono, ĝi estas 5 km longa. Estas ankaŭ granda alteca diferenco en ĝi. Ŝerce, sed vere oni diradas, ke kiam en Dolní Holetín (Malsupra Holetín) printempe floras galantoj, en Horní Holetín (Supra Holetín) estas ankoraŭ neĝamasoj. La komunumo estas tipa huba vilaĝo kun konstruaĵoj ambaŭflanke de la ĉefŝoseo kaj rivereto. La rivereto fontas sur monteto super la vilaĝo kaj fluas trans Holetín kaj pluaj vilaĝoj ĝis Hrochův Týnec, kie ĝi enfluas en riveron Novohradka. Iam ĝi estas nomata Holetínka kaj iam Ležák.
Neil Armstrong
Veturo al la Luno
Dum la lanĉo de Apollo 11, la koro de Armstrong atingis maksimuman rapidecon de 110 taktoj je minuto. Li trovis la unuan fazon kiel la plej laŭta - multe pli brua ol la lanĉo de Gemini 8 Titan II - kaj la Apollo CSM estis relative ampleksa komparite kun la kapsulo de Gemini. Tiu kapablo moviĝi ĉirkaŭe estis suspektita por esti la kialo kial neniu el la skipo de Apollo 11 suferis de spacmalsano, dum membroj de antaŭaj skipoj estis suferintaj tion. Armstrong estis aparte feliĉa, ĉar li estis ema al movmalsano (kinetozo) kiel infano kaj povis travivi naŭzon post farado de longaj periodoj de aerakrobatio.
Blublanka mokbirdo
Habitato
Ties natura habitato estas subtropika aŭ tropika humida montararbaro kaj tre degradita eksarbaro. El 1000 al 3000 m de altitudo. Centre de Gvatemalo la specio loĝas malfermajn arbarojn de kverkoj kaj pinoj. Pli malalte la habitatoj estas pli sekaj.
Kutimaro
Temas pri timida specio. Oni aŭkultas plie ol oni vidas ĝin, ĉar maskloj kantas foje el elstara kaj videbla ripozejo. Ili serĉas ĉefe manĝon surgrunde, balaiante la sekan foliejon per flankaj movoj de la beko. Ili estas plej ofte en paroj aŭ en etaj familiaj grupoj, sed foje ariĝas en etaj grupoj kiuj povas esti de ĝis 5 al 6 individuoj.
Neil Armstrong
Veturo al la Luno
Kiam Armstrong rimarkis ke ili estis direktiĝintaj al alteriĝa areo kiu laŭ li estis nesekura, li transprenis manan kontrolon de la LM, kaj provis trovi areon kiu ŝajnus pli sekura, irante pli longe for ol atendite, kaj pli longe ol la plej multaj simulaĵoj faris. Tial, ekzistis afero de misikontrolo ke la LM havis malmulte fuelon. Dum alteriĝado, Aldrin kaj Armstrong kredis ke ili havis proksimume fuelon por 40 sekundojn, inkluzive de la fuelo kiu povis esti ŝparita por la 20 sekundoj en la okazaĵo de haltigo. Dum trejnado, Armstrong estis surteriginta la LTV kun malpli ol 15 sekundoj forlasitaj dum pluraj okazoj, kaj li ankaŭ estis memcerta ke la LM povis postvivi rektan falon de 50 futoj (15 m) se necese. Analizo post la misio montris ke ĉe alteriĝo ekzistis 45 ĝis 50 sekundoj da brulaĵo forlasitaj.
Linio Hokuriku (ĉefa)
Linio Hokuriku (北陸本線 [Hokuriku Hon-sen], Hokuriku Main Line) estas linio de la fervojo reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.
Neil Armstrong
Veturo al la Luno
La alteriĝo sur la surfaco de la Luno okazis plurajn sekundojn post 20:17:40 UTC la 20-an de Julio 1969, en kiu tempo unu el tri 67-colaj (1.7 m) longaj sondiloj ligitaj al tri el la kvar gamboj de la Luna modulo faris kontakton kun la surfaco, panellumo ene de la LM lumiĝis, kaj Aldrin alvokis, "kontakto-lumo." Armstrong fermis la motoron for kaj diris, "ĉesigon." Kiam la LM ekvenis sur la surfacon, Aldrin diris, "Okay. Motorhalto", tiam ili ambaŭ vokis kelkajn post-alteriĝajn kontrol-objektojn. Post dek-sekunda paŭzo, Duke agnoskis la alteriĝon per, "Ni kopias vin malsupren, Eagle." Armstrong sciigis la alteriĝon al Misikontrolo kaj la mondon per la vortoj, "Houston, Tranquility Base ĉi tie. La Eagle (aglo) alteriĝis." Aldrin kaj Armstrong festis per rapida manpremo kaj frapeto sur la dorso antaŭ rapida reveno al la kontrollisto de taskoj necesaj por pretigi la lunan modulon por ke la lanĉiĝo el la Luno devus krizon disvolvigi dum la unuaj momentoj sur la lunsurfaco. Post kiam Armstrong estis konfirminta tuŝ-malsupren, Duke re-agnoskis, kaj esprimis la timon de la flugregantoj: "Roger, ... Trankvilo. Ni kopias vin sur la tero. Vi estas grupo de uloj kiuj fariĝos bluaj. Ni spiras denove. Multan dankon." Dum la alteriĝo, la korfrekvenco de Armstrong, ĉe unu momento, atingis 160 taktojn je minuto, laŭ la misia informo de NASA pri Apollo 11.
Blublanka mokbirdo
Kutimaro
Ili estas ĉiomanĝantaj. Samtempe ili nutras sin el animala materialo (ĉefe senvertebruloj) kaj el vegetala (ĉefe verdaj beroj de viburnum).
Reproduktado
La nesto estas simpla taso konstruita el pecoj da bastonetoj kovritaj el fibroj. Oni lokigas ĝin en densaj arbustoj aŭ malgrandaj arboj 1 aŭ 5 m supergrunde. Ŝajne nur la ino konstruas ĝin. Laŭ altitudo, ŝi demetas 2 aŭ 3 ovojn kiuj estas helbluaj kaj senmarkaj. Ankaŭ nur la ino kovas ilin, sed ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn, kiuj elnestiĝas post 14 aŭ 15 tagoj.
Neil Armstrong
Unua surluna piedirado
Kvankam la oficiala flugoplano de NASA postulis restadon de la ŝipanaro dum periodo antaŭ la eksterveturila agado, Armstrong petis ke la EVA estu translokigita al pli frue en la vespero, laŭ horo de Houston. Kiam Armstrong kaj Aldrin estis preta eliri, la lunmodulo de Apollo nome Eagle estis senpremigita, la pordo estis malfermita kaj Armstrong malsupreniris laŭ la ŝtuparo la unua.
Ĉe la piedo de la ŝtuparo Armstrong diris, "Mi eliros el la LEM nune" (reference al la lunmodulo de Apollo). Li poste turniĝis kaj markis sian maldekstran boton sur la luna surfaco je la 2:56 UTC de 21a de Julio, 1969, poste li diris la famajn vortojn, "Tiu estas unu malgranda paŝo por homo, unu giganta paŝo por la homaro."
Linio Hokuriku (ĉefa)
Tipoj de trajnoj
Estas 2 tipoj de trajnoj kaj super-ekspreso:
Neil Armstrong
Unua surluna piedirado
Armstrong preparis sian faman epigramon de si mem. En post-fluga gazetkonferenco, li diris ke li estis decidinta tiujn vortojn "ĝuste antaŭ lasi la LM [lunan modulon]." En intervjuo de 1983 en Esquire, Armstrong klarigis al George Plimpton: "Mi ĉiam komprenis ke estis bona ŝanco esti kapabla reveni al la Tero, sed mi kredis ke la ŝancoj de sukcesa tuŝo sur la luna surfaco estis ĉirkaŭ eĉ por mono kvindek–kvindek... Plej personoj ne konstatas kiel malfacila estis la misio. Tiele al mi ne ŝajnis ke estis multa bazo por pensi iom por diri se ni estus devintaj nuligi la surlunigon." En 2012, lia frato Dean Armstrong plendis ke Neil estis montrinta al li noton kun desegno de la afero monatojn antaŭ la lanĉo, kvankam la historiisto Andrew Chaikin, kiu estis intervjuinta la astronaŭton en 1988 por sia libro A Man on the Moon (homo sur Luno), disputis ke li estis plendante ke la diraĵo venis al li spontane dum la misio.
Registroj de la elsendaĵo de Armstrong ne pruvis klare la anglalingvan nedifinan artikolon "a" antaŭ "man", tio estas "unu homo" anstataŭ "homo", kvankam la NASA kaj Armstrong mem insistis dum jaroj ke la blanka bruo malklarigis ĝin. Armstrong estis asertinta ke li neniam estus farinta tian eraron, sed post ripetita aŭskultado de la registraĵoj, li finfine admitis ke li eble lasis fali la "a". Li poste diris ke li "estus esperante ke la historio estus haviginta al mi la flekseblecon por lasi fali la silabon kaj kompreni ke ĝi estis certe intencita, eĉ se ĝi ne estis dirita — kvankam ĝi povus fakte okazi".
Ekde tiam oni plendis, ke akustika analizo de la registraĵo pruvas la eston de la perdita "a"; Peter Shann Ford, aŭstrali-loĝanta komputilprogramisto, aplikis ciferecan kaj aŭdioanalizon kaj postulis ke Armstrong fakte diris "a man", sed la "a" estis neaŭdebla pro la limigoj de la komunika teknologio tiame. Ford kaj James R. Hansen, rajtigita biografiisto de Armstrong, prezentis tiujn trovojn al Armstrong kaj al reprezentantoj de la NASA, kiuj kondukis siajn proprajn analizojn. Armstrong trovis la analizo de Ford "konvinka." Tamen, la artikolo de Ford estis publikigita en la retejo de Ford pli ol en duoble reviziita scienca gazeto, kaj lingvistoj David Beaver kaj Mark Liberman verkis pri sia propra skeptikismo pri la postuloj de Ford en la blogo Language Log. Tiele, la transkriboj de la NASA plumontras la "a" interparenteze. Duoble reviziita studo de 2016 denove konkludis ke estis Armstrong kiu estis inkludinta la artikolon.
Kiam Armstrong faris sian proklamon, Voice of America estis reelsendita rekte tra la BBC kaj tra multaj aliaj stacioj tutmonde. La ĉirkaŭkalkulita tutmonda aŭskultantaro en tiu momento estis de 450 milionoj da aŭskultantoj, el ĉirkaŭkalkulita tiama tutmonda loĝantaro de 3.631 mil milionoj da personoj.
Ĉirkaŭ 20 minutojn post la unua paŝado, Aldrin aliĝis al Armstrong sur la luna surfaco kaj iĝis tiele la dua homo kiu piediris sur la Luno, kaj la duopo ekis siajn taskojn de esplorado pri kiel facile persono povas operacii sur la luna surfaco. Jam dekomence, ili surlunigis memortabulon de sia flugo, kaj ankaŭ plantis la flagon de Usono. La flago uzita en tiu misio havis metalan bastoneton por teni ĝin horizontale el ties fosto. Ĉar la bastoneto ne estis tute etendita, kaj la flago estis estinta forte faldita kaj pakita dum la veturado, finfine la flago rezultis kun iome onda aspekto, kvazaŭ estus venteto. En la fotoregistro de Apollo 11 estas nur kvin fotoj de Armstrong parte montrita aŭ respegulita. La misio estis planita je minute, kaj la majoritato de fotaj taskoj estis plenumita de Armstrong per unusola fotilo Hasselblad.
Post helpi munti la sciencan eksperimentan aparataron de Apollo, Armstrong piediris al tio kio estas nune konata kiel Orienta Kratero, 59 m oriente de la LM, nome la plej granda distanco veturita el la LM dum la misio. La fina tasko de Armstrong estis memorigi al Aldrin lasi malgrandan aron de memoraĵoj pri la mortintaj sovetaj kosmonaŭtoj Juri Gagarin kaj Vladimir Komarov, kaj la kosmonaŭtoj de Apollo 1 nome Gus Grissom, Edward White kaj Roger B. Chaffee. La tempo pasinta en EVA dum Apollo 11 estis ĉirkaŭ du horojn kaj duono, nome la plej mallonga el ajna de ses allunigaj misioj Apollo; kaj ĉiuj el la postaj kvin allunigoj estis atribuitaj al laŭgradaj pli longaj periodoj de agadoj EVA — la ŝipanaro de Apollo 17, kompare, paŝis ĉirkaŭ 22 horojn esplore de la luna surfaco.
En intervjuo de 2010, Armstrong klarigis ke la NASA limigis sian piediradon surlunan al du horoj ĉar ili estis necertaj kiel al kosmovestoj estos eltenantaj la ekstreman temperaturon de la Luno.
En 2013, la fotaro de la gazeto Popular Science inkludis foton kiun Armstrong faris de Aldrin sed lia propra bildo estas videbla sur la kasko de Aldrin kiel unu el la plej bonaj kosmonaŭtaj memportretoj.
Reveno al la Tero
Post ili re-eniris en la LM, oni fermis kaj sigelis la pordon. Dum la preparo por la ekeliro el la luna surfaco, Armstrong kaj Aldrin malkovris ke en siaj fortikaj kosmovestoj, ili estis rompintaj la ŝaltilon por la ascenda motoro; uzante parton de skribilo, ili ŝaltis la cirkvitan rompilon por funkciigi la lanĉosekvencon. La luna modulo poste pluis al sia rendevuo kaj kuniĝis kun Columbia, nome la komanda kaj serva modulo. La tri kosmonaŭtoj revenis al la Tero kaj falis suben en la Pacifikan Oceanon, kie ili estis plukitaj de la aviadilŝipo USS Hornet (CV-12).
Post esti liberigita el 18-taga kvaranteno por certigi ke ili ne elprenis infekton aŭ malsanon el la Luno, la ŝipanaro estis veturigita tra Usono kaj ĉirkaŭ la mondo kiel parto de 45-taga turneo "Giganta Salto". Armstrong poste partoprenis en la spektaklo de Bob Hope de 1969 por la USO, ĉefe por la vjetnama milito.
Poste el la 29a-31a de Oktobro, 1969, li kaj la resto de la kosmonaŭtoj de Apollo 11 vizitis la urbon Teherano, ĉefurbo de Irano, kie ili renkontiĝis kun la Ŝaho Mohammad Reza Pahlavi kaj la resto de la reĝa familio.
En Majo 1970, Armstrong veturis al la Sovetunio por prezenti prelegon ĉe la 13a jara konferenco de la Internacia Komitato pri Spaca Esplorado; post alveno en Leningradon el Pollando, li veturis al Moskvo kie li renkontiĝis kun la ĉefministro Aleksej Kosigin. Li estis la unua okcidentano kiu vidis la supersonan Tupolev Tu-144 kaj faris turneon por la Kosmonaŭta Trejnejo Jurij Gagarin, kiun Armstrong priskribis kiel "iomete Viktoria laŭnature". fine de la tago, li estis surprizita ĉar vidis iaman fimeton de la lanĉo de Sojuz 9 — Armstrong ne sciis ankoraŭ ke la misio estis okazinta,
kvankam Valentina Tereŝkova estis estinta ŝia gasto kaj ŝia edzo, Andrijan Nikolajev, estis estinta en la kosmoŝipo.
Postkariero
Post lia retiriĝo el NASA en 1971, li okupis profesoran postenon en la universitato de Cincinnati. De 1985 ĝis 1986 li estis en la nacia komisiono pri kosmoveturado, kaj en 1986 li fariĝis dua prezidanto de la komisiono ekzamenanta la eksplodon de la kosmoŝipo Challenger.
Instruado
Armstrong anoncis tuj post la flugo de Apollo 11 ke li ne planas flugi al la spaco denove. Li estis nomumita Deputita Asocia Administranto por aeronaŭtiko de la Oficejo de Antaŭenira Esplorado kaj Teknologio, de la Agentejo por Antaŭenira Esplorprojektoj (ARPA), sed li servis en tiu posteno dum nur unu jaro, kaj rezignis el ĝi kaj el la NASA kiel tuto en 1971.
Li akceptis instruan postenon en la Departemento de Aerospaca Inĝenierado ĉe la Universitato de Cincinnati, decidinte al Cincinnati super aliaj universitatoj, inkludi sian alma mater, Purdue, ĉar ĝi havis malgrandan aerospacan departementon; li esperis ke la fakultatanoj ne estus ĝenataj de la fakto ke li venis rekte al la profesoreco havinte nur la usonan magistriĝon. Li eklaboris dum li estis stacie ĉe Edwards jarojn antaŭe, kaj finfine kompletis ĝin post Apollo 11 pere de prezentado de informo pri variaj aspektoj de Apollo, anstataŭe tezon pri ŝajnigo de hipersona flugo. La oficiala labortitolo kiun li ricevis ĉe Cincinnati estis Universitata Profesoro de Aerospaca Inĝenierado. Post instrui dum ok jaroj, li rezignis en 1979 sen klarigi siajn tialojn por retiriĝo.
Esplorado pri akcidentoj de NASA
Armstrong servis al du esploradoj pri kosmoflugaj akcidentoj. La unua estis en 1970, post Apollo 13, kie kiel parto de la stabanaro de Edgar Cortright, li produktis detalan kronologion de la flugo. Armstrong kontraŭis la rekomendon de la informo por re-desegni la oksigenujojn de la servomodulo, nome la fonto de la eksplodo. En 1986, la Prezidento Ronald Reagan nomumis lin por la Komisio Rogers kiu esploris la katastrofon de la Kosmopramo Challenger de tiu jaro. Kiel vicparolanto, Armstrong estis zorge de la operacia flanko de la komisio.
Negocaj aktivecoj
Post Armstrong retiriĝis el la NASA en 1971, li agadis kiel proparolanto por kelkaj negocoj. La unua kompanio al kiu li sukcese alproksimiĝis estis Chrysler, por kiu li aperis en reklamado starte en Januaro 1979. Armstrong pensis, ke ili havis fortan inĝenieran divizion, kaj krome ili estis en financa malfacilo. Li poste agadis kiel proparolanto por aliaj kompanoj, kiaj General Time Corporation kaj la Bankers Association of America. Li plie agadis kiel proparolanto nur por usonaj negocoj.
Kun proparolantaj taskoj, li servis ankaŭ al estraro de kelkaj komercaj kompanioj, kiel Marathon Oil, Learjet, Cinergy (Cincinnati Gas & Electric Company), Taft Broadcasting, United Airlines, Eaton Corporation, AIL Systems kaj Thiokol. Li aliĝis al estraro de Thiokol post ke li servis por la Komisio Rogers; fakte la Space Shuttle Challenger estis detruita pro problemo kun la Thiokol-fabrikitaj solidaj raketaj elektropotenciloj. Li retiriĝis kiel proparolanto de la estraro de EDO Corporation en 2002.
Nordpolusa esplorado
En 1985, profesia ekspediciestro Mike Dunn organizis veturon por porti la tiam "plej grandaj esploristoj" al la Norda Poluso. La grupo inkludis Armstrong, Edmund Hillary, ties filo Peter, Steve Fossett, kaj Patrick Morrow, kaj alvenis tien la 6an de Aprilo, 1985. Armstrong diris ke li estas scivolema vidi kiel aspektas la Norda Poluso el grunda nivelo, ĉar li estis vidinta ĝin nur el la Luno.
Persona vivo
Malkiel iamaj kosmonaŭtoj kiuj aktive serĉis politikajn karierojn post lasi NASA (kiel usonaj senatanoj John Glenn (D-OH, 1974–1999) kaj Harrison Schmitt (R-NM, 1977–1983)), malgraŭ ke Armstrong estis alproksimigita de politikaj grupoj el ambaŭ partioj, sed li malakceptis ĉiujn proponojn. Li priskribis siajn politikajn tendencojn kiel favoraj al la rajtoj de la ŝtatoj kaj malfavora al la fakto ke Usono agu kiel la "monda policano".
Fine de la 1950-aj jaroj, Armstrong kandidatis je loka Metodisma eklezio por estri skoltan trupon. Demandite pri sia religia aliĝo, li etikedis sin kiel deisto. Lia patrino poste diris ke la religiaj kredoj de Armstrong okazigis al ŝi penon kaj doloron en sia posta vivo ĉar ŝi estis pli religia. Ankaŭ First Man: The Life of Neil A. Armstrong, lia oficiala biografio, priskribas lin kiel deisto.
En 1972, Armstrong estis bonvenigita en la urbo Langholm, Skotlando, nome la tradicia sidejo de la klano Armstrong; li estis farita la unua libera homo de la burgh, kaj deklaris feliĉe la urbon kiel sia hejmo. La Pacjuĝisto legis el nevalida 400-jaraĝa leĝo kiu postulis lin pendumi ajnan Armstrong trovita en la urbo.
En Novembro 1978, Armstrong estis laborante en sia farmo ĉe Lebanon (Ohio). Kiam li saltis el la malantaŭo de sia grenkamiono, lia nuptoringo kaptiĝis en la rado, forigante la pinton de la ringofingro de lia maldekstra mano. Li kolektis la vunditan fingron kaj metis ĝin en glacio, kaj kirurgoj religis ĝin ĉe la Juda Hospitalo de Louisville, Kentucky. En Februaro 1991, unu jaron post la morto de sia patro, kaj naŭ monatojn post la morto de sia patrino, li suferis mildan koratako n dum li estis skiante kun amikoj ĉe Aspen (Koloradio).
Armstrong edziĝis al sia unua edzino Janet Shearon la 28an de Januaro, 1956. Ties unua filo Eric naskiĝis en 1957, sekve de filino, Karen, en 1959. Karen mortiĝis pro cerba tumoro en Januaro 1962, kaj la dua filo de la paro nome Mark naskiĝis en 1963. La unua edzino de Armstrong, nome Janet, divorcis el li en 1994, post 38 jaroj de geedzeco. Li estis renkontinta sian duan edzinon, nome Carol Held Knight (n. 1945), en 1992 je golfa konkurenco, kie ili estis sidintaj kune ĉe matenmanĝa tablo. Ŝi estis dirinta malmulte al Armstrong, sed du semajnojn poste ŝi ricevis alvokon el li demandante kion ŝi estis farante — ŝi respondis ke ŝi estis forhakinta ĉerizarbon; 35 minutojn poste Armstrong estis ĉe ŝi helponte. Ili geedziĝis la 12an de Junio, 1994, en Ohio, kaj poste ili havis duan ceremonion, ĉe Ranĉo San Isidro, en Kalifornio. Li loĝis en Indian Hill (Ohio).
Armstrong estas ĝenerale referencata kiel "reluctant" (obstina) usona heroo. John Glenn, la unua usonano kiu orbitis la Teron, rememoris pri la legendan humilecon de Armstrong. "Li ne sentis kiel li devus ĉarlatani sin mem," diris la iama senatano el Ohio al CNN. "Li estis humila persono, kaj tiele li restis post sia alluna flugo, same kiel antaŭe."
Post 1994, Armstrong malakceptis ĉiujn petojn de aŭtografoj ĉar li estis konstatinta ke liaj subskribaĵoj estis vendataj kontraŭ grandaj monkvantoj kaj ke multaj falsaĵoj estis cirkulantaj; la petoj kiujn li estis ricevinta siavice ricevis formulan leteron kiel respondo, kiu diris ke li estis ĉesinta subskribi ion ajn. Kvankam lia ne-aŭtografa decido estis bone konata, la aŭtoro Andrew Smith observis ke personoj ĉe la 2002 Reno Air Races ankoraŭ klopodis akiri subskribon, kaj unu persono eĉ asertis, "Se vi ŝovas ion sufiĉe proksime al li antaŭ lia vizaĝo, li subskribos." Li ankaŭ ĉesis sendi gratulajn leterojn al novaj skoltoj Eagle Scouts, ĉar li kredis ke tiuj leteroj estis venintaj el personoj kiuj ne konas la skoltojn persone.
Uzado de la nomo, bildo, kaj famaj citaĵoj de Armstrong okazigis al li problemojn laŭlonge de la jaroj. MTV deziris uzi lian citaĵon por sia nune-fama identeca priskribo de Apollo 11 surteriĝo kiam ĝi estis lanĉita en 1981, sed li malakceptis. Armstrong jurprocesis kontraŭ la fama entrepreno de gratulkartoj Hallmark Cards en 1994 post ili estis uzanta lian nomon kaj registron de lia citaĵo "unu malgranda paŝo" en kristnaska ornamaĵo sen permeso. La proceso estis forigita el tribunalo kontraŭ nediskonigita monkvanto kiun Armstrong donacis al Purdue.
En Majo 2005, Armstrong vidiĝis ene de malofta jura disputo kun sia barbiro de 20 jaroj, nome Mark Sizemore. Post fortondi la hararon de Armstrong, Sizemore vendis iome el ĝi al kolektanto por 3,000 usonaj dolaroj sen kono aŭ permeso de Armstrong. Armstrong minacis per jura agado kontraŭ Sizemore se li ne revenigis la hararon aŭ donacis la enspezon al bonfara organizo elektita de Armstrong. Malkapabla revenigi la hararon, Sizemore faris kiel Armstrong postulis de li.
Ekde la komenco de la 1980-aj jaroj, Armstrong estis la celo de trompinformo ke li estis konvertiĝinta al Islamo aŭskultinta la azanon, nome la islama alvoko al preĝo, dum li piediris surlune. La kantisto el Indonezio Suhaemi verkis kanton nome "Gema Suara Adzan di Bulan" ("La resonan sono de la preĝalvoko sur la Luno") kiu priskribis la supozitan konverton de Armstrong; la kanto estis amplekse diskonigita en variaj publikaĵoj pri novaĵoj el Ĝakarto en 1983. Aliaj similaj trompinformaj historioj estis vidataj en Egiptio kaj Malajzio. En Marto 1983, la Usona Ministerio por Eksterlandaj Aferoj respondis per la publikigo de tutmonda mesaĝo al islamanoj dirante ke Armstrong "ne konvertiĝis al Islamo". Tamen, la trompinformo ne estis komplete silentigita; ĝi surfaciĝis foje dum la venontaj tri jardekoj. Parto de la konfuzo povus deveni el la simileco inter la usona loĝloko de Armstrong en Lebanon (Ohio), kaj la lando Libano (Lebanon, en angla lingvo), kiu havas majoritatan loĝantaron de islamanoj.
Malsano kaj morto
Armstrong suferis ĉirkaŭigan kirurgion ĉe la koronariaj arterioj la 7an de Aŭgusto, 2012, por liberigi ŝtopitajn koronariajn arteriojn. Kvankam oni informis ke li bone estis rekuperanta sin, li disvolvigis komplikaĵojn en la hospitalo kaj mortiĝis en la 25a de Aŭgusto, en Cincinnati, Ohio. Post sia morto, Armstrong estis priskribita, en dokumento elsendita de la Blanka Domo, kiel "inter la plej grandaj el usonaj herooj — ne nur de sia tempo, sed de ĉiuj tempoj". Tiu dokumento poste diris ke Armstrong estis portinta la aspirojn de la usonaj civitanoj kaj ke li estis haviginta "momenton de homara atingo kiu neniam estos forgesita."