cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Land Rover
Historio
Post la Dua Mondmilito la brita registaro urĝe premis la enlandajn kompaniojn produkti pli da varoj por vendado eksterlande, kaj aparte ekprenis la aŭtomobilan industrion: ili produktu favorpreze kaj grandkvante produkteblajn aŭtojn kaj vendu ilin tutmonde. La firmao Rovo ĝis tiam precipe produktis luksajn aŭtomobilojn de alta kvalito kaj prestiĝo - sed tiujn aŭtojn post la milito preskaŭ neniu plu povis permesi al si. La tiama teknika direktoro Maurice Wilks private uzis ĵipon kiun la usona armeo post la milito postlasis en Britio kaj estis konvinkita pri la praktikeco de la ĵipa konstrumaniero: Tial li konvinkis sian kompanion konstrui ĵipan aŭton por uzado aparte fare de kamparanoj, kaj per tiu modelo gvidi la entreprenon el la ekonomia krizo. Prototipo konstruiĝis en printempo 1947 - ĝi ricevis la nomon "Land Rover", "kampara Rover", kaj tiun rapide populariĝintan nomon oni poste tenis. Evoluiĝis stabila kadro el ŝtalo, sur kiu muntiĝis karoserio el aparte dua variaĵo de aluminio - ambaŭ metaloj estas korodimunaj, tre bona karakterizaĵo en la humida vetero de Britio, kaj la longa vivdaŭro de la "Land Rover"-modeloj rapide rimarkiĝis kaj famiĝis. En la aŭtomobila ekspozicio de Amsterdamo en aprilo 1948 la unua seria modelo internacie prezentiĝis. Kvankam la firmaa estraro neniel certis ĉu la modelo estus vendebla, jam en la ekspozicio mem montriĝis granda intereso fare de la publiko kaj la marko iĝis internacia sukceso.
Zalabaksa
Zalabaksa [zalabakŝa] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Lenti. Depost 1908 pro peto de poŝto oni uzas la nunan formon.
Kilikso
Kilikso, (helene Κίλιξ, latine Cilix) en la helena mitologio filo de la sidonia reĝo Agenoro.
Zalabaksa
Situo
Zalabaksa situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Szombathely-Lendava. La vilaĝo preskaŭ kontaktiĝas kun Csesztreg. Lenti troviĝas 11, Nova 13, Zalaegerszeg 30 km-ojn.
Historio
La loko estis unuafoje menciita en 1341 en formo "Boxafolua". Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, kuracejo, poŝto.
Oficejo de Unuiĝintaj Nacioj pri Narkotaĵoj kaj Krimo
Organiza strukturo
La longperspektivaj celoj de la oficejo estas la subtenado de la registaroj por pritrakti narkotaĵo-, krimo-, terorismo-, kaj korupto-rilatajn temojn, maksimumigi scion en tiuj temoj inter registaraj institucioj kaj agentejoj, kaj ankaŭ por maksimumigi konscion pri la menciitaj aferoj en la publika opinio, tutmonde, nacie kaj sur komunumnivelo. Ĉirkaŭ 90% de la financado de la oficejo venas de libervolaj kontribuoj, plejparte de registaroj. UNODC ankaŭ enhavas la sekretariejon de la "Internacia Narkotaĵkontrola Direktoraro" (International Narcotics Control Board aŭ INCB).
Kilikso
Liaj gefratoj estis:
Contendas do Sincorá
Contendas do Sincorá estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 4.663 loĝantojn en 2010.
Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera
La Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera estas eklezia komplekso en la urbo Nájera, Rioĥo (Hispanio). En ĝi estas la tombejo de la reĝoj de la regno de Nájera-Pamplono, antaŭaĵo de la Reĝlando Navaro. Ĉar Nájera estas ene de la Jakoba Vojo kaj estis sidejo de navaraj monarkoj, la gravo de la monaĥejo estis tre alta en la zono, el kiu venis multaj pilgrimadoj kaj donacoj. Tio pluis el la 10-a ĝis la 19-a jarcento.
Kilikso
Kiam Zeŭso forrabis lian fratinon Eŭropon, forvojaĝis kun siaj fratoj Foinikso kaj Kadmo serĉi ŝin. Sed pri serĉado baldaŭ rezignis kaj kiam li venis ĝis nuntempa sudorienta Malgranda Azio, plaĉis al li kaj firme ekloĝis tie. Fondis tie burgon kaj reĝolandon, kiun pli poste oni nomis per lia nomo Kilikio. Onidire en la malnovepoko tio estis la plej negastama lando en la mondo, plie fama pro maraj rabistoj.
Transilien N
La linio Transilien N, plej ofte simple nomita Linio N, estas linio de suburba trajno kiu priservas okcidentan Francilion. Ĝi ligas la stacidomon de Parizo-Montparnasse al, kaj.
Kreita en 2004, la linio N estas 117 kilometrojn longa. Ekspluatita de SNCF, ĝi hodiaŭ transportas averaĝe po vojaĝantojn ĉiutage semajne.
Tial ke preskaŭ la tuto de la linio situas en Francilio, ĝi dependas de Sindikato de transportoj de Francilio (IDF Mobilités) sed la fino de la branĉo al Dreux situas ekster la regiono, en Eure-et-Loir, en regiono Centro-Valo de Luaro, por stacidomoj situantaj trans la stacidomo de. Pro tio, koncernaj stacidomoj ankaŭ troviĝas ekster tarifa zono de Navigo-karto.
Diex
Diex estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Völkermarkt. Fine de en la komunumo vivis.
Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera
Tamen en la 19-a jarcento dum la Milito de Hispana Sendependigo ĝi suferis atakojn kaj rabadon fare kaj de francaj trupoj kaj de hispanaj gerilanoj. En 1835, pro la desamortización de Mendizábal, estis forpelitaj la monaĥoj kaj la monaĥejo mem estis abandonita, vandaligita, damaĝita, rabita ktp. La konstruaĵo etis uzita poste kiel stokejo, lernejo, kazerno... La preĝejo estis paroĥejo el 1845 ĝis 1885.
En 1889 oni deklaris la komplekson Nacia Historiarta Monumento kaj post kelkaj jaroj, nome en 1895, venis al la konvento komunumo de franciskanoj kaj ekis ĝia rekuperado. En 1909 la ŝtato ekkontribuis al la restaŭrado kaj en 1959 oni fondis Patron-asocion de Santa María la Real, en kiu partoprenas la municiparojn de Navaro, Eŭskio kaj Rioĥo, la urbodomo de Nájera kaj la Ordeno de Franciskanoj.
Enhavo
La ekstero de la monaĥejo estas miksaĵo de diferencaj stiloj, rezulto de longa historio. La necesoj de defendo faris, ke la muroj estu altegaj kaj la abutmentoj funkciu kiel bastionoj. En la 17-a jarcento, for de defendoneceso, oni konstruis la ornamadon de muroj kaj pordegoj kaj la kvarangulan turon. La portikaro de la preĝejo estis farita inter la jaroj 1621 kaj 1625.
Ĉe tiu pordo, ekas ŝtuparo por aliro al la supretaĝa klostro. Tiu ŝtuparo estas de renesanca stilo kaj estas ŝirmita per duonsfera kupolo ornamita per kasonaro pentrita kiel pentrotrompo. La centra motivo de la ornamado estas pelikano. En mezepoko, oni kredis, ke la pelikano estis partikulare atentema al siaj idoj, ĝis la punkto havigi al ili sian propran sangon per vundado de sia brusto kiam ne estis disponebla alia manĝo. Kiel rezulto, la pelikano venis iĝi simbolo de la Pasiono de Jesuo kaj de Komunio. En la ŝtuparo estas la dato de konstruado, nome 1594, kaj ĝi ricevas la nomon de Reĝa Ŝtuparo.
La preĝejo
Iam estis romanika templo kun mozarabaj elementoj. La nuntempa templo estis konstruita inter 1422 kaj 1453, estas de stilo flor-gotika. La interno konsistas el tri navoj separataj per dek kolonoj. Sub la ĥorejo estas kavaĵo en kiu laŭlegende aperis la bildo de la Virgulino al reĝo.
La ĉefretablo estas de fino de la 17-a jarcento, de baroka stilo, kun grandaj salomonaj kolonoj tre ornamitaj per grapoloj kaj vitfolioj. En la centra parto estas la ĉambro de la Virgulino, ĉirkaŭita de la gefondintoj de la Ordeno de Benediktanoj, nome Benedikto de Nursio kaj Skolastika de Nursio kaj la reprezentado de la fondintaj reĝoj. En flanka maldekstra navo estas kopio de la ĉefretablo kiu ekzistis antaŭ la konstruado de la aktuala. Parto de la originalo estas konservata en muzeo de Antverpeno, al kiu venis post vendo en la 19-a jarcento. Ĝia aŭtoro estis Hans Memling.
Ĉe la centra navo, ambaŭflanke de la enirejo al la kavo, estas la tombejoj de la reĝoj de la regno Nájera-Pamplona, antaŭaĵo de la Reĝlando Navaro. Tie estis entombigitaj la reĝoj de la dinastioj Jimena kaj Abarca, kiu estis sur trono el 918 ĝis 1076, kaj de tiu kiu sekvis post García Ramírez kiu regis el 1135 ĝis 1234. Tiu dinastio devenas de tiu de Abarca. La skulptaro formita de la funebraj ujoj estis farita multe post la epoko de la okupantaj mortintoj. Ili estas de renesanca stilo kun ioma platereska aspekto. La ornamado estas simplaj, sur la tombejoj faritaj el blanka ŝtono estas la kuŝantaj figuroj de la diversaj gravuloj kun atributoj de reĝo kaj memortabulo-epitafo. La tombejo estis konstruita ĉirkaŭ 1556.
Dekstre de la centra navo estas la nomita Panteón de los Infantes (Tombejo de la Infantoj), kie oni kolektis la restaĵojn de tiuj reĝfamiliaj gravuloj kiuj ne iĝis reĝoj mem. Inter tiuj ĉiuj elstaras la tombejo de Blanca Garcés, koataa kiel Blanca de Navaro. La tombejo de Blanca de Navarra, el kiu oni konservas nur la kovrilon, estas la nura originala de la ensemblo. Datas de la 12-a jarcento kaj estas verko de romanika stilo. Ĝi estas ornamita per basreliefoj kiuj montras scenojn de la Evangelio kaj de la vivo de la mortintino, kiu fakte mortis juna.
La klostro
Inter la jaroj 1517 kaj 1528 oni konstruis la klostron, kiu kombinas la flor-gotikon de la volboj kaj pilieroj, kun plateresko de la arkokradoj. Ankaŭ la plej parto de la muraj tomboŝtonoj korespondas al tiu stilo. La dudek kvar arkoj estas ornamitaj per kradaroj el ŝtonoj, kun diferenca motivo en ĉiu el ili. Tiu ŝtona ĵaluzio estas eltenita per sveltaj kolonetoj. Sur tiu nivelo oni konstruis en 1578 supretaĝan klostron. La nomo de Claustro de los Caballeros (klostro de la kavaliroj) rilatas al la fakto, ke estis multaj la nobeloj kiuj elektis tiun lokon kiel tombejon. De tiuj tomboj restas nur tiuj kiuj estas en muroj, ĉar tiuj kiuj estis en planko estis forigitaj dum la restaŭroj pro la malbona stato en kiuj ili estis. La abandono kaj malbona uzado kiun la monumento suferis en la 19-a jarcento ege damaĝis la klostron. Nuntempe estas restaŭrita nur la teretaĝa klostro.
En unu de la anguloj de la okcidenta flanko de la klostro estas la kapelo kiu enhavas la tombon de la reĝino de Portugalio Mencía López de Haro. Ŝi estis edzino, per dua edzineco, de la portugala reĝo Sanĉo la 2-a. Kiam tiu reĝo mortis en 1248 Mencía revenis al Nájera, kie ŝi loĝis ĝis sia morto en 1272. La ĉerko mem estas de la 13-a jarcento kaj estas ornamita per la blazonoj de Portugalio kaj de López de Haro. Ĉe la tomo de Mencía estas tiuj de ŝiaj fratoj kaj tiu de Garci Lasso Ruiz de la Vega, kiu mortis en la batalo de Nájera en la jaro 1367. La kapelo estis hejmo de figuro de Kristo tre adorita.
La stirpo de la familio López de Haro havis la titolojn de grafoj de Nájera kaj senjoroj de Biskajo ekde kiam la reĝo Sanĉo la 3-a "la Granda" donis ilin ĝis la 14-a jarcento. La maŭzoleo de Diego López de Haro, nomita la Bonulo, deka senjoro de Biskajo (1170-1214) estas flanke de la enirejo al la preĝejo, tra kiu oni aliras al la centra navo, ĉe la suda muro de la klostro. Ĉe la sarkofago de don Diego estas tiu de lia dua edzino, Toda Pérez de Azagra, kiu mortis en 1216. La tomboj estas romanikaj, sed estas renesancaj aldonaĵoj en la ekstera ornamado. La basreliefoj montras scenojn de la funebro kaj la gravuloj kiuj tie aperas estas vestitaj per vestoj de la 13-a jarcento.
La pordo de aliro al la templo estas grandioza ekzemplo de plateresko. Ĝi estis farita en la unua duono de la 16-a jarcento kaj estas ornamita per medalionoj, vegetalaj motivoj kaj fantaziaj animaloj grupigitaj en ortanguloj tabuloj. Ĝi estas farita el ĉizita ligno de juglandarbo.
John Sinclair
John SINCLAIR (naskiĝis la 2-an de oktobro 1941) estas usona poeto, verkisto, kaj politika aktivulo de Flint, Miĉigano. La difina stilo de Sinclair estas ĵaza poezio, kaj li publikigis la plej multajn el liaj verkoj en aŭdaj formatoj. La plej multaj el liaj pecoj inkluzivas muzikan akompanadon, kutime de diversaj grupoj de kunlaborantoj nomitaj Bluz-akademianoj.
Arestita pro posedo de mariĥuano en 1969, Sinclair ricevis dek jarojn en malliberejo. Multaj kritikis la punon kiel troe severa, kaj ĝi galvanizis bruan protestan movadon gvidata de elstaraj figuroj de la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj. Sinclair estis poste liberigita en decembro 1971, sed li restis en procesado. Lia kazo kontraŭ la registaro por kontraŭleĝa hejma gvatado estis sukcese petita al la Supera Kortumo de Usono kontraŭ Usona Distrikta Tribunalo (1972).
Sinclair poste forlasis Usonon kaj ekloĝis en Amsterdamo. Li daŭre verkas kaj registras kaj ekde 2005 gastigis regulan radioprogramon, The John Sinclair Radio Show, kaj ankaŭ produktis vicon da aliaj spektakloj en sia propra radiostacio, Radio Free Amsterdam.
Santurdejo
Santurdejo [santurDEĥo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Santo Domingo de la Calzada en okcidenta komarkaro Supra Rioĥo. La loknomo Santurdejo estas diminutivo de Santurde kaj tiu siavice devena de evoluo de San Jorge (Sankta Georgo).
Geografio
La municipa teritorio estas iom sudokcidente de Santurde de Rioja, sur la dekstra bordo de la rivero Santurdejo. La municipa teritorio limas norde kun Santo Domingo de la Calzada, sude kun Pazuengos, oriente kun Manzanares de Rioja kaj okcidente kun Ojacastro. Tra la municipo iras la regiona ŝoseo LR-413 direkte al Pazuengos. Estis fervoja stacio, por trafiko de mallarĝa relvojo inter Haro kun Ezcaray. Tiu trajno cirkulis el la 9a de julio 1916 ĝis la 16a de januaro 1964, kiam ĝi haltigis cirkuladon pro manko de enspezo. La itinero estas nun verda vojo.
Aktualo
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, tial oni malaltiĝis el 685 loĝantoj ĝis nunaj 99.
Vizitindaĵo estas preĝejo.
Reĝlando Irako
La Reĝlando Irako (المملكة العراقية al-Mamlaka al-‘Irāqijja) estis ŝtata antaŭaĵo de Iraka Respubliko fondita la 23an de Aŭgusto 1921 sub brita administraciado sekve de la venko super la Otomana Imperio en la Militkampanjo en Mezopotamio de la Unua Mondmilito. Kvankam la Ligo de Nacioj atribuis al Britio mandaton en 1920, la Iraka ribelo de 1920 rezultis en la ruinigo de la origina mandatplano favore de brita administrata duon-sendependa reĝlando, sub hegemonio de la Haŝemidoj, nome aliancanoj de Britio, pere de Angl-Iraka Traktaĵo. La regno Irako ricevis kompletan sendependon en 1932, sekve de la Angl-Iraka Traktaĵo de 1930. La sendependa Iraka Reĝlando sub Haŝemidaj regantoj suferis periodon de tumultoj laŭlonge de sia tuta ekzistado. Establado de Sunaisma religia dominado en Irako estis sekvita de agitado kaj sekvaj masakroj de Asirianoj (Aŭgusto 1933), de Jezidoj (Oktobro 1935) kaj de Ŝijaistoj (1935–1936). En 1936, okazis la unua militista puĉo en la Reĝlando Irako, kiam la kurda generalo Bakr Sidki sukcesis anstataŭigi la funkciantan Ĉefministron pere de sia kunaganto Hikmat Sulejman. Multaj puĉoj sekvis en periodo de politika malstabileco, pinte en 1941.
En 1945, dum la finaj stadioj de la Dua Mondmilito, Irako aliĝis al la Unuiĝintaj Nacioj kaj iĝis fonda membro de la Araba Ligo. En 1948, amasaj perfortaj protestoj, konataj kiel Ribelo al-Ŭatbah eksplodis tra Bagdado kiel populara leviĝo kontraŭ la registara traktaĵo kun la Britoj, kaj kun la helpo de la komunisma partio. Pliaj protestoj sekvis en printempo, sed estis interrompitaj en Majo, pro milita juro, kiam Irako eniris en la Arab-Israela Milito de 1948 kun aliaj membroj de la Araba Ligo.
En Februaro 1958, la reĝo Husejn de Jordanio kaj 'Abd al-Ilah proponis unuiĝon de Haŝemidaj monarkioj por kontraŭstari la ĵus formitan Egipti-Sirian unuiĝon. La rezulta Araba Federacio, formita la 14an de Februaro 1958 estis mallongdaŭra. Ĝi finiĝis en 1958, kiam la monarkio estis nuligita de militista puĉo, estrita de Abd al-Karim Kasim, kiu finigis la reĝadon de Fajsal la 2-a, nome lasta reĝo de Irako.
Rivero Desaguadero (Argentino)
La rivero Desaguadero estas rivero de la okcidento de Argentino. Ĝi havas longon de ĉirkaŭ 1498 km, kaj konstituas ties meza ero la limon inter la provincoj San Luis kaj Mendoza. Ĝi ricevas variajn nomojn laŭlonge de sia fluo, kaj ties ĉefa ero estas kiu ricevas la nomon «Desaguadero» (elakvigejo). Ĉar ĝi trapasas ege dezertajn regionojn, laŭlonge de la historio okazis diversaj konfliktoj, kiaj konstruoj de digoj, kiuj okazigis malkontenton kaj plian dezertigon de diversaj areoj, krom la konverto de parto de la baseno en seka areo.
Klášter Hradiště nad Jizerou
Klášter Hradiště nad Jizerou (Kloster an der Iser) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono, netutaj 2 kilometroj okcidente de urbo Mnichovo Hradiště. Vivas ĉi tie. Ĉe la municipo troviĝas kunfluejo de rivero Zábrdka kun Jizera.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1144.
Bagamér
Bagamér [bagamEr], estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Nyíradony.
Geografio
Bagamér situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ la landlimo hungara-rumana, Létavértes kaj Vámospércs estas proksime.
İlhan Mansız
İlhan Mansız (n. ) estas turka futbalisto. Li de 2001 ĝis 2003 membris en la turka nacia teamo de futbalo.
Menars (stacidomo)
Menars estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Menars, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Flago de la Demokratia Respubliko Kongo
La nacia flago de la Demokratia Respubliko Kongo aŭ de Kongo Kinŝasa konsistas el blua fono, antaŭ ĝi diagonala ruĝa strio kun heraldike ora (fakte flava) rando inter la heraldike dekstra (fakte maldekstra) suba angulo kaj la heraldike maldekstra supra angulo aliflanke de la flaga rektangulo, kaj el heraldike ora (fakte flava) kvinpinta stelo en la heraldike dekstra (fakte maldekstra) supra angulo de la flago.
Ĝi estis adoptita la 20-an de februaro 2006. Nova konstitucio, ratifita en decembro 2005 kaj ekfunkcianta en februaro 2006, proponis revenon al flago simila al tiu kiu uziĝis inter la jaroj 1963 kaj 1971, kun ŝanĝo de pli malhela "reĝa" blua pli hela "ĉiele" blua koloro, kiu reprezentu la pacon. La ruĝa koloro staru por "la sango de la martiroj de la lando", la flava aŭ heraldike ora koloro "reprezentu la landan riĉecon" kaj la stelo disradiu "brilan estontecon por la lando".
La antaŭa flago, valida inter la jaroj 1971 kaj 1997, uzis la tutafrikajn kolorojn verdo, flavo kaj ruĝo, kaj centre bildigis mane tenitan brulantan torĉon sur fono de ora suno.
Eberndorf
Eberndorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Völkermarkt. Fine de en la komunumo vivis.
Sgurgola
Sgurgola estas komunumo de Italio.
Linsengericht (Hesio)
Linsengericht estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marjino (stacio de Moskva metroo)
Marjino (Марьино, "de Maria (patrino de Ivano la Tria)") estas stacio de Metroo de Moskvo sur Lublinsko-Dmitrovskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en sud-orienta parto de Moskvo.
Unua koncilio de Dvin
La Unua koncilio de Dvin (armene: Դվինի առաջին ժողով, Dvini araĝin ĵogov aŭ Դվինի Ա ժողով, Dvini A ĵogov) estis eklezia koncilio okazinta en 506 en la urbo Dvin (tiam en sasanida Armenio). Ĝi kunvenis por diskuti la Henotikon, kristologian dokumenton eldonitan de la bizanca imperiestro Zenono kun la celo solvi teologiajn disputojn ekestintajn de la Koncilio de Kalcedonio.
La Koncilio estis kunvokita de la Katolikoso de la Armena Apostola Eklezio Babken la 1-a Umceci. Krom la armenoj, ĉeestis delegitoj de la kartvela kaj albana eklezioj. Laŭ la Epistola Libro, 20 episkopoj, 14 laikoj kaj multaj naĥararoj (princoj) ĉeestis la koncilion.
La Armena Eklezio ne akceptis la konkludojn de la Koncilio de Kalcedonio, kiu difinis, ke Kristo estas "agnoskita en du naturoj", tiel kondamnante monofizismon (kvankam ne la miafizitismo de Cirilo de Aleksandrio), kiu insistis pri la unuiĝo de homa kaj dia naturoj en Kristo. Miafiziismo estis la doktrino de la Armena Eklezio inter aliaj. La Henotiko, la provo de akordigo de imperiestro Zenono, estis publikigita en 482. Ĝi memorigis episkopojn pri la kondamno de nestoriana doktrino, kiu emfazis la homan naturon de Kristo, kaj ne menciis la kalcedonan diofizitan kredon. La Unua koncilio de Dvin povis tiel akcepti la Henotikon kaj teni malferman eblon de akordigo kun la Patriarkejo de Konstantinopolo restante konstanta en sia kristologia doktrino.
La koncilio ĉesis formale malakcepti la Kalcedonan Difinon de la duobla naturo de Kristo. Tia paŝo, kiu formaligis la armenan rompon kun la romia eklezio, ne okazus ĝis la Dua koncilio de Dvin, en 554/555. Laŭ Karekin Sarkissian, en la unua koncilio de Dvin estas "la unua oficiala kaj formala malakcepto de la Koncilio de Kalcedonio fare de la Armena Eklezio".
Senjoro
Senjoro estis titolo de persono, kiu posedas bienon kaj teron. En PIV senjoro estas pli precize en la antaŭrevolucia Francio persono posedanta tenurbienon kun ekonomiaj kaj juĝaj povoj super ĝi. En Italio, ĉirkaŭ la 14-a jarcento senjoro estis magistratano, kiu prenis sur sin la plenuman povon en la civito.
Unua koncilio de Dvin
La Agoj de la Koncilio estis malkovritaj de Karapet Ter Mkrtchian kaj publikigitaj de li en 1901.
Senjoro
Feŭda senjoro rilate al siaj vasaloj estis nomata suvereno.
OMEGA (horloĝo)
Omega SA estas luksa horloĝproduktanto bazita en Svislando. La firmao, kiu specialiĝas pri brakhorloĝoj, estas unu el la plej agnoskitaj kaj famaj luksaj horloĝproduktantoj en la mondo. Alteriĝante sur la lunon, la astronaŭtoj portis Omega horloĝojn. Krome, ĉi tiu estas la horloĝo de James Bond en liaj filmoj ekde la filmo "Golden-Eye" de 1995. Omega respondecas pri mezuri la tempojn en la lastaj jaroj en la plej multaj el la Olimpikoj. Omega estas parto de la Swatch Corporation, kiu inkluzivas horloĝproduktantojn Swatch, Tissot, Certina, Rado kaj multajn aliajn.
Historio
La historio la svislanda horloĝo-produktanto Omega komenciĝis en la jaro 1848. Tiujare malfermas Louis Brandt en La-Chaux-de-Fonds uzinon por la produkto de horloĝoj. La tie pretigitaj horloĝoj portas la markonomon "Louis Brandt". Post morto de la fondinto, liaj filoj translokigas la produktadon al Biel, loko en svislanda kantono Bern. La filoj komencis tie la industrian produktadon de horloĝoj el eroj. La firmao "Louis Brandt & Frères" laborigas en 1898 jam pli ol 500 laboristojn, kiuj produktas 100.000 horloĝojn.
La nomo Omega
En la jaro de 1894 aperas unuafoje la nomo Omega, per kiu ono nomumas unu – en la sama jaro prezentitan - poŝhorloĝon. La nomumo Omega devas aludi al la elstara kvalito de tiu horloĝo, ĉar Ω estas la lasta litero de la greka aboco kaj signifas ankaŭ metafore „plenfinon“. Tiu ĉi poŝhorloĝo ankaŭ nun signifas specifan kvaliton kaj havas meriton en fakrondoj.
pluaj jaroj
Omega kreskigis en la sekvaj jaroj enorme la produktan kapaciton per optimumigo de la industriaj produktaj procesoj, sen malbonigi la kvaliton. La prezo-povuma rilato iĝis tiel pli favora, tiel la vendado daŭre kreskas, ankaŭ sur ekstereŭropaj marketoj. Ekde 1903 - post morto de Brandt-fratoj – la sorto de la entrepreno pliboniĝis danke al la infanoj. En la sekvaj jaroj, Omega konstruas horloĝojn por specialaj terenoj kiel sporto aŭ mararmeo.
Omega: horloĝoj por specifa uzo
La marko Omega estas nerompeble kunligita kun la spacoveturo. Unu de la plej kontaj horloĝoj estas la Omega Speedmaster Professional, kiu estis uzata en multaj NASA-projektoj, tiel ankaŭ ĉe la misio Apollo 11. La granda foto pri Buzz Aldrin sur la luno montras lin en kosma vesto dum lunpaŝado la 21-an de julio de 1969 kun la horloĝo surbrake. Omega rekoniĝis per tiu horloĝo kiel produktanto de nedetrueblaj, ĉioeltenaj horloĝoj por ekstremaj situacioj.
La firmao ankaŭ produktis la simile konatan Omega Seamaster Professional, uzatan dum subakviĝo. Prefere al la klasike-eleganta stilo apartenas la horloĝoj de la serio Constellation, same tre sukcesaj.
Omega hodiaŭ
Omega – kiel ankaŭ aliaj horloĝaj produktantoj - estas integrita en la Swatch-grupo. Tie rezervas la marko siajn poziciojn en la supra segmento. La novigoj kiel enkonduko de senŝmiraĵa samaksa malakcelo en kunlaboro de la majstro-horloĝajn produktanta firmao George Daniels estas ankaŭ markosignoj de la Omega.
Orțișoara
Orțișoara (hungare: Orczyfalva) estas komunumo en Rumanio norde de Timișoara. Administre apartenas al ĝi Călacea, Cornești kaj Seceani.
Kálócfa
Situo
Kálócfa situas en Montetaro Zala sur deklivoj, laŭ ĉefvojo Szombathely-Lendava. La vilaĝo preskaŭ kontaktiĝas kun Kozmadombja. Nova troviĝas 14, Lenti 18, Zalaegerszeg 28, Budapeŝto 246 km-ojn.
Orțișoara
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2 161 loĝantojn (germanoj, hungaroj), en 1992 2 283 (rumanoj, 5 % da hungaroj).
Kálócfa
Famuloj
En Kálócfa naskiĝis Ferenc Szabó (jezuito).
Alphonse Areola
Ekde la jaro 2015 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblas per la numero "23".
Feŭda tero (Transilvanio)
La feŭda tero ( Adelsboden aŭ Komitatsboden, nemesi föld,  pamântul al nobilimii aŭ pamântul comitatelor) historie estis unu el tri jurisdikciaj partoj de Transilvanio. Kontraste al la du aliaj partoj, la sikullando kaj la saksa reĝa tero, ĝiaj loĝantoj estis servutuloj de nobela aŭ eklezia feŭdestro.
Orțișoara
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1318. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torontál vármegye).
Nos enfants nous accuseront
Nos enfants nous accuseront (esperante "Niaj infanoj akuzos nin") estas franca dokumenta filmo verkita de Jean-Paul Jaud, prezentita en la festivalo de Cannes la 22-an de majo 2008. Ĝi aperis en la kinejoj la 5-an de novembro 2008. Ĝia centra temo montras la venenadon de la manĝajoj pro kemiaĵoj uzitaj en la agrikulturo kaj ĝian efikon sur la homa sano.
Kun Périco Légasse, granda parto estis filmita en Barjac (Gard).
Feŭda tero (Transilvanio)
La tri menciitaj grupoj estis formale difinitaj per la Unio Trium Nationum (unuiĝo de tri nacioj) en 1438; ili estis difinitaj ne laŭ etnoj, sed laŭ klasoj kaj teritorioj. La sikullando kaj la reĝa tero donis al siaj loĝantoj privilegiojn, kiuj protektis ilin de servuteco. Sur la feŭda teritorio regis hungaraj nobeloj aŭ ekleziaj altranguloj.
Domokos Teleki (verkisto pri vojaĝo)
TELEKI Domokos, grafo, estis hungara privojaĝa verkisto naskita en Sáromberke la 5-an de septembro 1773 kaj mortinta en Marosvásárhely la 16-an de septembro 1798. Li estis la filo de grafo Sámuel Teleki.
Feŭda tero (Transilvanio)
En 1783 imperiestro Jozefo la 2-a nuligis la heredan servutecon, sed konservis la servodevon; kompleta nuligo de la servuteco okazis nur en 1848. En 1876 la sikullando kaj la reĝa tero estis dissolvitaj kaj tuta Transilvanio estis redividita al departementoj.
Administra strukturo ĝis 1876
Kontraŭe al la reĝa tero kaj la sikullando la feŭda tero jam antaŭ 1876 estis dividita al departementoj; tial ĝi foje estas nomata "departementa tero":
Brigita (persona nomo)
Brigita estas virina persona nomo keltdevena. Vira ekvivalento de ĝi estas Brigito.
Diverslandaj variantoj
Brigida, Brigidina , Brigita , Brigita , Birgitte , Birte , Birthe , Piritta , Birgitta , Pirjo , Pirkko , Riitta , Priita , Brita , Brigitte , Ffraid , Bridget , Bridgette , Bridge , Biddy , Biddie , Bridie , Brighid , Brigid , Bridget , Brigit , Bríd , Bríde , Bride , Breda , Bridie , Brídín , Biddy , Bedelia , Bidelia , Brigita , Breeshey , Birgitte , Birgit , Berit , Brit , Brygida , Brígida , Bidi , Бригитта , Brigita , Brigida , Brígida , Birgitta , Birgit (E), Berit , Britt , Britta , Gittan , Brigitte , Brigitta , Gitta , Gitte , Brigitta (, , , latine)'''
2429 Schürer
2429 Schürer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Angus T. Jones
Angus Turner Jones (n. 8-an de oktobro 1993 en Austin, Teksaso) estas usona aktoro, kiu estas konata ĉefe pro sia rolo kiel Jake en sitkomo Two and a Half Men (Du viroj kaj duono, el kiuj li estus "la duono").
Biografio
Angus T. Jones vivis kun la gepatroj kaj pli juna frato en Los Angeles. Li aperis jam en aĝo de 4 jaroj en televida reklamo. Lia kariero komenciĝis en 2003, ekde kiam li ludis Jake Harper en la sitkomo Two and a Half Men kune Jon Cryer kaj Charlie Sheen, kies rolo ekde 2011 ŝanĝis al Ashton Kutcher.
Jones estis ĝis sia plenkreskeco la plej bone pagita infana aktoro en la usona televido. Por unu epizodo de Two and a Half Men, li ricevis en 2010 ĉ. 300 000 usonajn dolarojn.
Kaciko
Kaciko (esperantigita el cacique) estas hispanigita kaj portugaligita vorto de la taina lingvo, curaca (kuraka) en keĉua lingvo aŭ lonco kio signifas "kapon", estas termino kiu signifas estro de komunumo en Centrameriko, Sudameriko kaj Karibio.
Angus T. Jones
Biografio
En novembro 2012, Jones nomis la serion publike „malpuraĵo“ (Filth) kaj konsilis kontraŭ rigardi ĝin en televido. Li asertis, ke partoprenante en ĝi dum jaroj, li mem fariĝis hipokritulo. Li pravigis ĉi tiun pensmanieron per sia strikta kristana fido kiel sepataga adventisto. Kvankam li retiris sian kritikon poste por ne ofendi siajn kolegojn, li poste ludis en la serio nur en et-aperoj. Por la 11-a jarsezono, lia kontrakto ne estis plilongigita; en la serio aperis Amber Tamblyn, kiu ludis lesban filinon de Charlie Harper. Li aperis nur en la finepizodo de la tuta serio, en 2015.
Kaciko
La termino kaciko (cacique) en la taina lingvo signifas: "La respondeca Sinjoro aŭ Aŭtoritatulo de ĉiuj homoj". Ĝia deprenado en unusilabaj ideogramoj estas skribata: "Ka-Chi-Ka" kun la ripetata unusilabo "Ka" tre potenca por la lingvoj taino-karibaj, kiu signifas sendistinge: Homo kiel homa genro aŭ Sinjoro kiel Digneco. Ĝia antaŭhispana uzado ne distingis genron kaj estis aplikata al ambaŭ seksoj kiel ekzemploj estas la kaziko Tamana kaj Gaitana, ĝi estis aplikita de la hispanoj nur al kelkaj personecoj de la originaj centramerikaj, sudamerikaj kaj karibaj kulturoj, per tiu ĉi termino ili aludis al la povaj homoj. La hispanoj, kiuj konis tiun vorton en tiuj ĉi regionoj, erare uzis ĝin por aludi al tiuj kiuj havis pli da ekonomian povon (bestoj, kultivtereno kaj edzinoj).
Orelkecalo
La Orelkecalo aŭ Oreltrogono (Euptilotis neoxenus) estas preskaŭpaserina birdo de la familio de trogonoj nome Trogonedoj en la grupo de kecaloj kune kun la specioj de la genro Pharomachrus. Ĝi estas la ununura membro de la genro Euptilotis.
Disvastiĝo
Tiu nearktisa birdo reproduktiĝas en apudakvaj pinkverkarbaroj kaj kanjonoj de Okcidenta Patrinmontaro de Meksiko suden ĝis okcidenta Miĉoakano. Ĝi foje estas vidata kiel vaganta en pli sudorienta Arizono en Usono kaj ĝi reproduktiĝis tie. Tiu teritorio inkludas parton de la regiono de la madreaj arbarinsuloj en sudorienta Arizono, sudokcidenta Nov-Meksiko, kaj norda Sonoro.
Kaciko
Tiele ĝi estas uzata en Hispanio por aludi al tiuj kiuj havas la tutan povaron en vilaĝo aŭ distrikto ĉu sociekonomie kaj ankaŭ pri privataj vivoj, ĉefe dum la 19a jarcento kaj eĉ dum la unua duono de la 20-a jarcento koincide kun la unua epoko de la reĝimo de Francisco Franco. Poste dum la posta demokratia apoko tiu institucio malmodiĝis. Dum la dua duono de la 19a jarcento kaj ĝis la Diktatoreco de Primo de Rivera tiuj kacikoj eĉ decidis kiu venkos en la balotado per manipuladoj de la kalkuloj.
NGC 1804
NGC 1804 (alia indiko — ESO 56-SC46) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Győző Rácz
Biografio
Li abiturientiĝis en Gherla en 1952, li havigis diplomon de historio-filozofio en la Universitato Bolyai en 1956. Li estis unue praktikanto, poste asistanto, de 1967 adjunkto, poste lekciisto, de 1982 universitata profesoro. Dume inter 1971-83 li estis vicĉefredaktoro de revuo Korunk, de oktobro de 1984 ĉefredaktoro.
Orelkecalo
Disvastiĝo
Ĝi estas loĝanto de mezaj al supraj niveloj de pinkverkarbaroj, plej ofte ĉe riveroj. Ili nestumas 5–9 m alte en nekovrita malprofunda arbotruo, kutime ĉe malnova truo de pego. Nestojn oni observis en pino, abio, acero kaj poploj. Se la truo estas tro mallarĝa, ili uzas la bekon por elfosi iome en la putrinta ligno de la muroj por malgrandigi la neston.
Aspekto
La korpolongo de tiu specio estas 33–36 cm. Ambaŭ seksoj havas brilverdajn dorsojn, brilmalhelbluajn centrajn vostoplumojn, dum la eksteraj vostoplumoj estas ĉefe blankaj kun fina nigra strio ĉebaze (foje parte striita blankonigre ĉe inoj). La beko estas grizeca kun iome pli malhela parto pinte. Maskla plenkreskulo havas nigrecan kapon, brilverdan bruston, kaj geraniruĝajn ventron kaj subvostajn kovrilojn. Ina plenkreskulo havas grizajn kapon, bruston kaj supran vemtron kaj malpli ekstensan (kvankam same brilan) ruĝon en malsupra ventro. Ambaŭ seksoj montras la etajn harecajn orellokajn plumojn, kiuj nomigas la specion, kvankam tiuj estas malfacile videblaj en naturo. Kaj kapo kaj beko ŝajnas malgrandaj kaj mallarĝaj kompare kun tiuj de la tipaj trogonoj.
La kanto de la masklo estas serio de fajfaj notoj plilaŭtiĝantaj. La alvokoj inkludas mallaŭtajn plilaŭtiĝantajn kriojn, laŭtan krion finanta per akra "ĉuk," kaj stridan kokokanton faritan ĉefe dumfluge.
Kutimoj
La Orelkecalo manĝas insektojn, etajn vertebrulojn, kaj frukton, inkludante la verukecajn ruĝajn fruktojn de arbutoj. Raŭpoj, tineoj, akridoj, cikadoj, etaj lacertoj, kaj aliaj predoj utilas por manĝigi la idaron. Kiel aliaj trogonoj, la orelkecalo ofte plukas predojn kaj fruktojn dum ŝvebado.
Oni observis, ke membroj de tiu ĉi specio malamas grandajn areojn de tre videbla koloro ĉe homaj observantoj (negativaj kromotropikaj respondoj), inkludante blankon, ruĝan, oranĝaon kaj bluon (Williamson 1992 ). Tio sugestas, ke la hipotezo pri specifido (Gutzwiller kaj Marcum 1993), kiu asertas, ke birdoj emas esti allogitaj de la koloroj kiuj kongruas kun tiuj trovataj en sia specio kaj mallogitaj de tiuj kiuj ne troviĝas ĉe ili, ne povas esti aplikitaj al la Orelkecalo.
Margit Balló Belani
BALLÓ BELANI Margit estas rumania hungara operkantistino naskita en Radna la 9-an de aŭgusto 1938. Ŝia origina familia nomo estis Balló, baldaŭ Belani estis uzata.
Kariero
Margit Balló apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi maturiĝis en Liceo en Cluj, poste ŝi akiris diplomon en 1962 en Universitato de Kluĵo, poste ŝi studis en konservatorio havanta plian diplomon en 1968. Ŝi estis kantistino ekde 1971 ĝis 1995 de la Kolozsvári Állami Magyar Opera. Ŝi kantis kaj ludis preskaŭ 50 rolojn, ne nur operojn, sed ankaŭ operetojn. Ŝi gastkantis en Hungario en 1994 kaj 1998, en Usono kaj Kanado en 1996.
Legoland' Windsor
La Legoland' Windsor estas porinfana amuzparko en Anglio, kiu dediĉiĝas al la infanludila konstrusistemo Lego: al la miniatura rekonstruo de multaj elektitaj britiaj kaj aliaj eŭropaj vidindaĵoj, sed ankaŭ al grandaj amuzparkaj amuzaĵoj en la stilo de la konstrusistemo. Interalie ekzistas 50 veturejoj, plejparte je radaj aŭ boataj veturiloj de ne-timiga rapideco, sed ankaŭ tri Lego-stilaj ondaj fervojoj. Kiel multaj aliaj amuzparkoj, la teritorio dispartiĝas laŭ diversaj temoj, interalie "lando de vikingoj", "sovaĝa arbaro" (kun piratoj), "kavalira reĝlando" "lando de aventuroj" kaj "reĝlando de faraonoj". Krome interalie ekzistas demonstrejo pri la produktado de la ludiloj, ludejo kie infanoj (kaj laŭvole ankaŭ plenkreskuloj) povas konstrui ludilojn el granda elekto de konstrueroj, kaj vendejo de imprese grandega elekto da konstrueroj. La amuzparko proksimas al la kastelo Windsor kaj situas pli-malpli 13 kilometrojn okcidente de la internacia flughaveno London Heathrow.
La parko estas la dua en serio de similspecaj amuzparkoj, kiuj ĉiuj havas la nomon Legoland'. La unua (la "originalo") malfermiĝis dum la jaro 1968 en Billund, Danio; dum 1996 sekvis la brita variaĵo, kiel tria dum 199 parko en Carlsbad, Kalifornio kaj kiel kvara dum 2002 la parko Legoland' Germanio en Mezeŭropo. Dum la jaro 2005 la firmao Merlin Entertainments aĉetis 70 procentaĵojn de ĉiuj parkoj; la restaj 30 procentaĵoj restis ĉe la firmao Lego. Kiel la aliaj parkoj, ankaŭ tiu en Anglio estas sezona kaj ne funkcias dum la vintro: ĝi akceptas gastojn inter marto kaj oktobro. Laŭ indikoj de la parka administrado, nur por la miniatura lando Miniland utiliĝis preskaŭ 40 milionoj da Lego-briketoj, kaj aldoniĝas multaj pliaj milionoj por la dekoraĵoj en la resto de la parko.
Eisenkappel-Vellach
Eisenkappel-Vellach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Völkermarkt. Fine de en la komunumo vivis.
Chabanais
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, en limoĝia okcitana lingvo Chabanès - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Listo de insuloj en la Mediteraneo
En tiu artikolo oni listigas tabele la ĉefajn insulojn de la Mediteranea Maro.
Ĝeneralaj konsideroj
Estas krome du insulaj ŝtatoj: Malto kaj Kipro.
En la Mediteraneo estas kelkaj insuloj kvankam malmultaj estas grandaj. Laŭ tio konsiderindas jeno:
Preskaŭ ĉiuj insuloj de la Mediteraneo estas loĝataj, el kiuj la plej loĝataj estas la jenaj:
La ĉefaj arkipelagoj estas la jenaj:
Laŭ landoj, la ĉefa nombro de insuloj korespondas al Grekio, Kroatio, Italio kaj Turkio. Ĉiuj landoj havas marbordajn insulojn, sed en la afrika marbordo apenaaŭ estas gravaj insuloj kaj ankaŭ ne proksime de la marbordoj de Hispanio kaj Francio.
Insuloj de la Mediteraneo
La tabelo ordiĝis laŭ geografia kriterio, starte en la Ĝibraltara Markolo kaj laŭirante la marbordon laŭ horloĝa direkto, jene:
Menars
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ménarsois.
Naharija
La urbo estis kreita dum la 1930-aj jaroj de la 20-a jarcento fare de germanaj enmigrintoj. Origine ĝi estis moŝavao, unu el la tri ĉefaj tipoj de agrikulturaj kooperativoj de Israelo. Pro la proksimeco de la urbo al Libano, ĝi ofte estis la celo de terorismaj atencoj kaj de bombadoj. Dum la milito inter Israelo kaj Hizbulaho en la somero de 2006, Naharija estis plurfoje bombita per raketoj de la Hizbulaho, pafitaj el Libano, mortiginte 5 civilulojn. Ankaŭ la infrastrukturo suferis multe da damaĝo.
Partnerecoj
Partneraj urboj
Amika urbo
Instituto por Palestinaj Studoj
La Instituto por Palestinaj Studoj (IPS) estas la plej malnova sendependa neprofitocela publika servo-esplorinstituto en la araba mondo. Ĝi estis establita kaj formita en Bejruto, Libano, en 1963 kaj de tiam servis kiel modelo por aliaj tiaj institutoj en la regiono. Ĝi estas la sola instituto en la mondo, kiu okupiĝas nur pri analizado kaj dokumentado de palestinaj aferoj kaj la araba-israela konflikto. Ĝi ankaŭ eldonas sciencajn ĵurnalojn kaj eldonis pli ol 600 librojn, monografiojn kaj dokumentajn kolektojn en la angla, araba kaj franca, same kiel ĝiaj famaj trimonataj akademiaj ĵurnaloj: Journal of Palestine Studies, Jerusalem Quarterly, kaj Majallat al-Dirasat al-Filistiniyyah. La Biblioteko de IPS en Bejruto estas la plej granda en la araba mondo specialiĝanta pri palestinaj aferoj, la araba-israela konflikto kaj judismo.
Ĝin gvidas estraro de kuratoraroj konsistanta el ĉirkaŭ kvardek erudiciuloj, komercistoj kaj publikaj personoj reprezentantaj preskaŭ ĉiujn arabajn landojn. La Instituto nuntempe ĵavas siajn oficejojn en Bejruto, Parizo, Vaŝingtono kaj Ramalaho.
Kajo Kasio Longino
Li estis de nobela familio el kiu eliris kelkaj konsuloj. Partoprenis en la kampanjo de Krasso kontraŭ la partoj kaj post la venko de tiuj li fuĝis kun aliaj 500 romiaj militistoj al Sirio. Dum la Romia Enlanda Milito, li pasis el la flanko de Pompeo al tiu de Julio Cezaro.
Jebel
Jebel [ĵebel] (hungare: Széphely, germane: Schebel) estas komunumo en Rumanio sude de Timișoara. En 1910 ĝi havis 4 125 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj), en 1992 3 672 (rumanoj, 2% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1319. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Torontál vármegye). Ĝis 2004 apartenis al ĝi Pădureni.
Kozmadombja
Situo
Kozmadombja situas en Montetaro Zala laŭ ĉefvojo Szombathely-Lendava. La vilaĝo preskaŭ kontaktiĝas kun Kálócfa. Nova troviĝas 16, Lenti 20, Zalaegerszeg 29 kilometrojn.
Historio
La vilaĝo estis unuafoje menciita en 1199 en formo "Cusmadomian". La turkoj faris senhoma la vilaĝon post la mezepoko. La refondiĝo okazis en 1659.
En Kozmadombja migra poŝto servas.
Benjamin Mendy
Ekde la jaro 2017 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio, matĉe li tie rekoneblis per la numero "22".
(157375) 2004 TK140
(157375) 2004 TK140 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,456215 astronomia unuo, tie estas 68,249 milionoj da km; pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Alpay Özalan
Alpay Özalan (n. ) estas turka futbalisto. Li de 1995 ĝis 2005 membris en la turka nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 90 matĉoj kaj atingis 4 golojn.
Linthe
Linthe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Kenta Ŝtata Universitato
Kenta Ŝtata Universitato (angle Kent State University) estas publika esploraduniversitato en Kent, Ohio. La universitato ankaŭ inkludas sep regionajn kampusojn en Nordorienta Ohio kaj kromaj instalaĵoj en la regiono kaj internacie. Regionaj kampusoj situas en Ashtabula, Burton, Orienta Liverpool, Jackson Township, New Philadelphia, Salem kaj Warren´rn Ohio, kun kromaj instalaĵoj en Klevlando, Independence kaj Twinsburg en Ohio kaj aldone en Novjorko, Novjorkio]] kaj Florenco, Italio.
La universitato estis fondita en 1910 kiel instru-lernejo. La unuaj klasoj estis okazigitaj en 1912 en diversaj lokoj kaj en provizoraj konstruaĵoj en Kent kaj la unuaj konstruaĵoj de la origina kampuso malfermiĝis la sekvan jaron. Ekde tiam, la universitato kreskis por inkluzivi multajn pliajn abiturientajn kaj diplomiĝajn programojn pri artoj kaj sciencoj, esploraj ŝancoj, kaj ankaŭ pli ol 1,000 hektarojn kaj 119 konstruaĵojn sur la Kent-kampuso. Dum la malfruaj 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj, la universitato estis konata internacie pro ĝia studenta aktivismo kontraŭ la usona partopreno en la Vjetnama milito, ĉefe pro la masakro ĉe la Kenta Ŝtata Universitato en 1970.
En septembro 2017, Kenta Ŝtata Universitato estas unu el la plej grandaj universitatoj en Ohio kun 39 367 studentoj en la ok-universitata sistemo kaj 28 972 studentoj ĉe la ĉefkampo en Kent. En 2010, Kent State estis vicigita kiel unu el la altkvalitaj 200 universitatoj en la mondo fare de Times Higher Education.
Esperanza Roy
Esperanza ROY, (Madrido, 22-an de novembro 1935) estas hispana aktorino.
András Zsolt Bandi
Kariero
András Zsolt Bandi estis aktoro en 1993-1994 de la Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat, inter 1995 kaj 2003 en Szeged, en 1997-1998 de la Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat, inter 2004 kaj 2006 de la Tomcsa Sándor Színház, poste en la Temesvári Állami Csiky Gergely Színház.
Titano (monto)
Titano estas monto en la romanja parto de Apenino (San-Marino). Ĝia plej alta loko estas ĉ. 750 metrojn super marnivelo kaj situas ĉe.
La monto estas la plej alta loko de la Respubliko San-Marino kaj portas ties ĉefurbon. Ĝi estas nord-sude longa kaj mallarĝa; ĝia orienta flanko estas preskaŭ vertikala, sur la okcidenta flanko situas la urbo. La montokresto portas la bazilikon de Sankta Marino kaj la tri turojn, kiuj simbolas la urbon kaj la landon:
Norde de la monto situas Borgo Maggiore, de kie estas telfero al la monto. Oriente situas San Giovanni sotto le Penne (Sankta Johano sub la plumoj); ĝia nomo referencas al la plumoj, kiuj kutime kronas la tri turojn en simbolaj prezentoj, ekzemple en la blazono de San-Marino.
Geologio
En la terciaro estis maro tie, kie nun situas la respubliko. Fortaj tertremoj perturbis la tersurfacon kaj levis rokamason, ĉirkaŭ 80 kilometrojn de la nuna monto, kaj malrapide glitigis ĝin al la maro. El tiu rokamaso ekestis pluraj montoj, inter ili Fumaiolo kaj Titano. Laŭ spertuloj la regionon influas neregulaj sismaj movoj, kiuj klinetigas la konstruaĵojn.
Fosiliaj trovaĵoj
Ĉar la zono estas eksa maro, trovaĵoj de fosiliaj vertebruloj estas plejparte de fiŝoj. Oni trovas precipe dentojn, kaj precipe de ŝarkoj. Plej grava trovaĵo estis balenido, nun konservata en muzeo en Bolonjo. Sed superregas inter la trovaĵoj la senvertebruloj.
Akvo
De la monto fluas kelkaj torentoj, inter ili San-Marino, kiu fluas en riveron Marecchia.
Plantoj
Sur la monto kreskas kaŝtanoj, kverkoj, petraj kverkoj, cipresoj, blankaj abioj kaj kelkaj arbustoj, ekzemple genisto. Sur la montaj rokoj kreskas ankaŭ efedra specio hejma en Sicilio kaj Sardio, ephedra nebrodensis.
Bestoj
La arbara faŭno estas reprezentata en ĉiuj vertebrulaj klasoj; birdoj kaj mamuloj estas plej disvastigitaj.
Edith Kacsó
Edith KACSÓ [kaĉO] rumania hungara ĵurnalistino naskita en Reghin la 13-an de aŭgusto 1969.
Kariero
Edith Kacsó infanaĝis kaj la mezlernejon finis en Miercurea Ciuc. De 1994 ŝi pristudis ĵurnalismon en Oradea kaj poste ŝi laboris ĉe la loka televido SynTv de Gheorgheni. De 1998 ŝi pristudis reĝisoradon en Budapeŝto. De 2003 ŝi laboras ĉe la Rumana Televido.
Aleksandra Fjodorovna (Charlotte de Prusio)
Aleksandra Fjodorovna (ruse Александра Фёдоровна) estis edzino de Nikolao la 1-a, imperiestro de Ruslando en 1825 – 1855. Origine ŝi apartenis al germana monarka dinastio Hohenzollern.
Biografio
Frederika Luiza Ĉarlota Vilhelmina princino de Prusio naskiĝis la 13-an de julio 1798 en Potsdamo. Ŝi estis filino de prusaj gereĝoj Frederiko Vilhelmo la 3-a kaj Luiza de Meklenburgo-Strelitz.
Ŝi mem kaj ŝia familio komence de la deknaŭa jarcento spertis negativajn rezultojn de t.n. "Napoleonaj militoj", kiam Prusion kaj ĝian ĉefurbon Berlinon okupis la franca armeo.
Ili estis devigitaj translokiĝi al Orienta Prusio kaj loĝi en urbo Memel (nun Klaipėda en Litovio).
Post venko super la Franca Imperio en 1814 du fratoj de la rusia imperiestro, Nikolao kaj Mikaelo, vizitis Berlinon, kien revenis la reĝa familio.
Granda princo Nikolao kaj princino Ĉarlota interkonatiĝis kaj baldaŭ ekamis unu la alian.
La 13-an de julio 1817 ŝi edziniĝis al Nikolao Pavloviĉ kaj iĝis granda princino (ruse великая княжна Российской Империи) de la Rusia Imperio.