cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edmond Halley
Biografio, kariero
En 1676, post la universitataj studoj, li vojaĝis al St. Helena en la Suda Atlantiko, kie li starigis 24-futan teleskopon por esplori la stelojn de la suda hemisfero. En 1679 li iris al Gdańsk (Danzig), taskigita de Royal Society por solvi disputon inter Johannes Hevelius kaj Robert Hooke. Halley restis ĉe Hevelius kaj konfirmis la validecon de ties observoj. Samjare li publikigis Catalogus Stellarum Australium, katalogon de 341 sudaj steloj. Pro la akurateco de siaj stelmapoj li akiris famon kiel Tycho Brahe. Halley majstriĝis en Oxford kaj elektiĝis kiel membro de la Royal Society.
Poste li publikigis duan parton de siaj rezultoj el St. Helena en verko kaj mapo pri pasatoj kaj musonoj. En ĝi li identigis la varmiĝon per sola radiado kiel kaŭzon por aermoviĝo kaj atmosfera premo.
Li edziĝis en 1682 kaj havis tri gefilojn.
Li estis agnoskita kiel gvida sciencisto en pluraj kampoj, disputis kun Isaac Newton kaj konvinkis lin finverki Principia Mathematica Philosophiae Naturalis (1687)
En 1691 li ne ricevis - pro nekaŝita ateismo - astronomian katedron en Oksfordo.
De 1698 ĝis 1700 Halley kiel komandanto de militŝipo HMS Paramour veturis en la nordan kaj sudan atlantikon, por esplori la magnetecon en diversaj punktoj de la tera surfaco. Kiel rezulton li publikigis - en 1701 - la unuan mapon pri magneta deklinacio. Dum pliaj vojaĝoj li mezuris la Manikon kaj vizitis la Adriatikon.
En 1705 li publikigis Synopsis Astronomia Cometicae, en kiu li opiniis, ke la kometo vidita en 1456, 1531, 1607 kaj 1682 revenos en 1758. Li ne vivis sufiĉe longe por mem vidi ĝin reveni, sed kiam ĝi aperis, oni nomis ĝin Haleja kometo (hodiaŭ: 1P/Halley).
En 1716 Halley proponis metodon por mezuri la distancon inter tero kaj suno kun alta precizeco mezurante la tempon de trapaso de Venuso antaŭ la suna disko. Kaj en 1718 li malkovris la propran moviĝon de "fiksaj" steloj.
En 1720 li faris unuan klopodon kune kun amiko, la antikvaĵisto William Stukeley, science determini la aĝon de Stonehenge. Supozante ke ĝi estis konstruita utiligante magnetan kompason, Halley proponis tri datojn (920 p.K., 220 p.K. kaj 460 a.K.), la plej frua estis ĝenerale akceptita. Intertempe ni scias, ke Halley eraris je pluraj jarmiloj, sed la ideo science datigi antikvaĵojn estis revolucia en lia tempo.
Halley sekvis John Flamsteed en 1720 kiel reĝa astronomo, posteno, kiun li tenis ĝis sia morto en Greenwich aĝante 85. Lia tombo troviĝas en la tombejo de la - intertempe detruita - preĝejo St. Margaret, Lee, Londono, 30-minuta vojo de la observejo de Greenwich.
Hipotezo pri la kava tero
Halley supozis, ke la tero konsistas el centra globo ĉirkaŭata de tri koncentraj malplenaj globoj en proksimume la grandeco de diametro de la planedoj Merkuro, Marso kaj Venuso.
Halley imagis ĉiun internan sferon kun atmosfero kaj estanta luma (kaj eble loĝata), kaj konjektis ke ellasata gaso kaŭzis la polusan brilon Aurora borealis.
Ĉiu el la kvar planedopartoj havas sian propran magnetkampon, kaj - ĉar ili rotacias kun diversaj rapidecoj - la rezultanta magnetkampo surface de la tero daŭre ŝanĝiĝas, kiel li mezuris.
Ĉi-teorio pri kava tero estas la unua dedukto de la Neŭtona leĝo de universala gravito (publikigita en Principia). Alia dedukto, sed nur posta, estis la anonco de kometo en la jaro 1695.
Nomitaj laŭ Halley
(Prononcu Halley kiel ˈhæli aŭ kiel ˈheɪli ''"Hailey").
Vigdís Finnbogadóttir
Vigdís Finnbogadóttir (naskiĝis la 15-an de aprilo 1930) estis la kvara prezidento de Islando, kaj estis en tiu posteno de 1980 ĝis 1996. Ŝi estas la unua demokratie elektita virina ŝtatprezidanto en la mondo. En 1998 ŝi estis Bonvola Ambasadoro por Unesko pro la antaŭenigo de la lingva diverseco, edukado kaj virinaj rajtoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Rejkjavika Gimnazio
Esperanto
Intervjuita de Baldur Ragnarsson en 1980 por la revuo Monato, ŝi diris:
Lormont
Lormont [] estas franca komunumo en la departemento Gironde, en la regiono Akvitanio. Ĝi havis 20,557 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Lormont estas ĉirkaŭurbo de Bordeaux ĉe la dekstra bordo de Garono.
Observatorio de Haute-Provence
La Observatorio de Haute-Provence (france Observatoire de Haute-Provence) estas astronomia observatorio situanta en Saint-Michel-l'Observatoire en Alpes-de-Haute-Provence (Francio), 100 km norde de Marsejlo. . Ĝi lokitas je 650 m super la marnivelo.
Historio
La pureco de la atmosfero kialigis la instaladon de observatorio en la regiono de Forcalquier. Kvankam la kvalito de la bildoj de la observatorio de Haute-Provence (Alta Provenco) estas neperfekta, la nombro da noktoj taŭgaj por la fotometrio estas tie escepte granda.
Sekve al la kreo de la Nacia Centro de Scienca Esploro (C.N.R.S) far de la registaro de la franca Popola Fronto, estis decidita konstrui tian observatrion je la meze de 1936. La situejo estis elektita la de scienca komitato estrita de Jean Baptiste Perrin ; la konstruo komencis apud la urbeto Saint Michel sed la dua mondmilito severe malrapidigis la laboron. (Anekdote : mureto estis konstruita tra la monteto, oficiale por malhelpi ke aproj eniru en la konstruejon, fakte por okupi la laboristojn kaj deteni ilin for de la germana Servo de Deviga Laboro.)
La unua teleskopo, instalita en 1945, estis de 80 centimetroj de diametro, jam ĉeloke en 1932 por provi la ejon; ĝi ne estas provizita per sistemo de orientiĝo kaj bezonas esti direktata permane; pro tio pli ofte uzas ĝin la studentoj kiuj faras someran staĝon de astronomio aŭ anstataŭas la feriantajn teknikistojn.
En 1958 estas instalita teleskopo de 193 cm, kaj en 1967 teleskopo de 152 cm.
Tiu observatorio restis longtempe la plej grava en Eŭropo, ĝis kiam estis kreitaj pli grandaj observatorioj en altaj regionoj, notinde en la Andoj. Tamen, la relative malgranda diametro de la instrumentoj de la Observatorio de Haute-Provence permesas studi la ĉielajn objektojn en spektroskopio kaj fotometrio. Observoj eblas dum granda nombro da noktoj, la mistralo purigas rapide la noktan ĉielon.
En tiu observatorio estis malkovrita la unua ekstersunsistema planedo: 51 Pegasi b, en 1995 fare de Michel Mayor kaj Didier Queloz per la spektrometro ELODIE. De 2006, ĉi-tiu instrumento estis anstataŭigita de la spektometro de granda precizo SOPHIE, per kiu estas plenumita la sekvado de la observoj per la kosma observatorio COROT.
La Observatorio de Haute-Provence havas ankaŭ stacion de atmosfera studo per lidaroj, spektrometroj kaj stratosferaj provbalonoj. Ĝi komunikas kun pluraj internaciaj retoj de atmosfera mezuro, kiel NDACC (Network for the Detection of Atmospheric Composition Changes : Reto de Malkovro de Atmosferaj Kemiaj Ŝanĝoj) ; PHOTON/AERONET (Zorgo pri la aerosoloj) aŭ PAES (Poluado je la sinoptika skalo).
Iom post iom, la observatorio fariĝis ejo de studoj pri Tero kaj universo : de mallonge, CNRS monhelpis la instaladon de stacio por la studo pri la lanuga kverko (Quercus Pubescens).
Planetario kun 80 sidlokoj, kies konstruo komenciĝis en 2009, estas antaŭvidita por malfermiĝi en 2013.
Konvikto
Konvikto (lat. convictus, ankaŭ convictorium ‚komuna vivo‘, dedutita de convivere), estas studejo por studantoj el la eklezia kampo. Ili baziĝas plejofte sur malnovaj fondaĵoj aŭ estas subtenataj per ŝtataj subvencioj. La studantoj kunvivas monaĥstile laŭ regularo por la loĝantoj tie.
Vakcinio
Vakcinio (Vaccinium) estas genro el erikacoj de tufarbustoj kaj arbustetoj kun simplaj folioj, kun helruĝaj, helvioletaj aŭ blankaj floroj ofte kruĉformaj, kaj kun malgrandaj beroj nigraj, blue nigraj, verdaj aŭ flavaj, kiujn fruktojn oni manĝas. Pli ol 450 specioj el Eŭropo, Azio, Afriko kaj Ameriko, pluraj kultivataj por ornamo aŭ por beroj manĝataj freŝaj aŭ konfititaj.
La taksonomio estas kompleksa kaj ankoraŭ esplorata; estas du subgenroj kaj pluraj sekcioj:
Preskaŭ vera solido de Johnson
En geometrio, preskaŭ vera solido de Johnson estas severe konveksa pluredro, kie ĉiu edro estas regula aŭ proksimume regula plurlatero, malinkluzivante la 5 platonajn solidojn, la 13 arĥimedajn solidojn, la malfinian aron de prismoj, la malfinian aro de kontraŭprismoj kaj la 92 solidojn de Johnson.
Rizo kaj fazeoloj
Rizo kaj fazeoloj (hispane diverse nomata: arroz y habas, arroz con habichuelas, arroz con frijoles; portugale: arroz e feijão aŭ feijão com arroz, haitie: diri ak pwa) estas tre populara plado ĝenerale en Latinameriko (kun la escepto de Ĉilio) kaj ĉefe popularega en Karibio same kiel en komunumoj de karibianoj en aliaj mondopartoj.
Konsiderante la bazan naturon de ĝiaj ingrediencoj, rizo kaj fazeoloj ekzistas en multaj regionoj de la mondo sed ĉi tiu artikolo temas pri la plado de Ameriko.
Preskaŭ vera solido de Johnson
Pro la postulo al la edroj esti proksimume regula plurlatero, la aro de la solidoj ne estas akurate difinita, kaj povas esti lakse difinita kiel konveksaj pluredroj kiu povas esti proksimume konstruitaj de rigidaj regulaj plurlateraj edroj kiel fizika modelo. Pro ĉi tio, la akurata kvanto de ĉi tiuj pluredroj ne estas sciata.
Ekzemploj
Ĉi tiuj kvar konveksaj pluredroj povas esti modelita fizike kun regulaj plurlateraj edroj kun diversaj gradoj de adaptiĝo. Se ili povus esti konstruitaj akurate, ili devus esti solidoj de Johnson.
Eblaj verticaj figuroj
La solidoj, simile al ĉiuj konveksaj pluredroj el regulaj plurlateroj, havas kalkuleble malfinian aron de verticaj figuroj kiun ili povas uzi, kun pozitiva angula difekto. Aldona limigo por la triopoj postulas ke la sumo de la du pli malgrandaj anguloj devas superi la pli granda angulon (simile al la neegalaĵo de triangulo).
Rizo kaj fazeoloj
La plado kutime konsistas el blanka rizo akompanita de brunaj, ruĝaj aŭ nigraj, sekaj fazeoloj (tipe Phaseolus vulgaris aŭ Vigna unguikulata) kaj harditaj laŭ diversaj manieroj. Malsamaj regionoj havas malsamajn preferojn. En Brazilo, ekzemple, nigraj fazeoloj estas pli popularaj en Rio-de-Ĵanejro, Suda Rio-Grando kaj Sankta Katarino, dum en la plej multaj aliaj regionoj tiuj estas plejparte nur uzitaj en Feijoada. La specialaĵo de Nov-Orleano konata kiel "ruĝaj fazeoloj kaj rizo" ofte estas akompanataj de flanko de fumaĵita kolbaso aŭ rostita porkkotleto. Konata manĝaĵo de Surinamo estas BB met R (Brunaj fazeoloj kun rizo).
En multaj areoj, rizo kaj fazeoloj ofte estas servitaj flank-al-flanke prefere ol kune miksita. Aŭ alia maniero, ili povas esti konsideritaj manĝo aŭ kiel kromplado por akompani ĉefan pladon de viando aŭ kokidaĵo. Viando aŭ aliaj ingrediencoj foje estas metitaj en la rizon kaj fazeoloj aŭ (malpli ofte) miksitaj en ĝi.
Preskaŭ vera solido de Johnson
Eblaj verticaj figuroj
La aro de la verticaj figuroj inkluzivas jenajn: Ĉi tie,
Permutoj de ĉi tiu listoj plu etendas eblajn verticajn figurojn.
Ĉiu vertica figuro havas angulan difekton, kaj konveksa pluredro havas suman angulan difekton de 720 gradoj.
Vidu en vertica konfiguro por la konveksaj verticaj figuroj uzataj en la regula kaj duonregulaj pluredroj.
Hradčany (distrikto Přerov)
Hradčany estas municipo en distrikto Přerov, Regiono Olomouc, Ĉeĥio. En la municipo vivas. Ties katastra teritorio havas areon 533 ha. Tra la municipa teritorio fluas la rojo Šišemka.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1160.
17521 Kiek
17521 Kiek estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fotisto Israël David Kiek, (1811–1899), pioniro de la fotarto fama en Leiden. La nederlanda frazo een kiekje maken estas ankoraŭ larĝe uzita por "fari momentfoton".
Konscifluo
Konscifluo (stream of consciousness) estas formo de la monologo interna inventita en 20-a jarcento de James Joyce. Karakterigas ĝin fluo de konscio de la ĉefa rolulo kiu monologas per aro de ĝiaj pensoj; estas rakonto de ĉefa verko. Rakontisto de fluo de konscio estas ofte ĉioscia, tial pensoj de ĝi ne nur ampleksas pensojn de ĉiuj personoj de la verko, sed ankaŭ kreas realon de verko.
En 1925 jaro estas eldonita dua libro en fluo de konscio- "Sinjorino Dalloway" (Mrs.Dalloway) de Virginia Woolf. Ĝi priparolas pri unua tago de sinjorino Klariso Dalloway kiu preparas feston. Ŝia pensparolado kaj kunigaro estas samtempe priparolado pri naturo de virino. Virginia Woolf uzis fluon poste ankaŭ en "Al mara lanterno" (To the Lighthouse) kaj en "Ondoj" (The Waves).
Konscifluo estis uzita ankaŭ en grava "Furiozo kaj krio" (The Sound and the Fury) de William Faulkner, "Lunatikoj" (Die Schlafwandler) de Hermann Broch, "La limo" (Granica) de Zofia Nałkowska, "Pordegoj de paradizo" (Bramy raju) de Jerzy Andrzejewski, la famega dramo "Atendante Godoton" (Waiting for Godot) de Samuel Beckett, triparta verko Die Schlafwandler de Hermann Broch, kaj aliaj verkoj. Iuj ankaŭ inkluzivas la kantojn de roka poeto Bob Dylan.
Ofte uzis ĝin ankaŭ granda esperanta verkisto Julio Baghy.
Karakterizo, entrudo, penetro kaj studo al la psiko
Kiel ĝenro elpensita en modernismo (kvankam ĝiaj prapatroj troveblas eĉ antaŭ la dudeka jarcento), la konscifluo estas karakterizita per fokuso sur la psiko de la ĉefrolulo, kies pensoj estas cititaj. En ĝia kerno, la konscifluo estas interna monologo, la parolado de homo kun si mem, kvankam ekzistas konsiderindaj diferencoj inter la literaturo de la konscifluo kaj la ŝekspiraj monologoj. La ĉefa diferenco, kvankam ne la sola, estas la fakto, ke la konscia fluo provas imiti ne nur la enhavon de pensoj, sed ankaŭ kiel ili "aspektas". Tio estas, anstataŭ kontentiĝi pri la ĝenerala pensmesaĝo, skribado en la konscifluo estas provo ankaŭ formale reprezenti la stukturon kaj naturon de la penso, kiel la roluloj perceptis ĝin, de asociaj transiroj de penso al penso al ambigueco en diktoj. Pro tio, multaj fakuloj supozas, ke la konscia fluo estas la kulmino de la penetro en la psikon de la rolulo.
En ŝia libro Transparent Minds (malobskuraj Cerboj), kiu provas karakterizi la specojn de entrudiĝo en la animojn de la karakteroj en la literaturo, Dorit Conn kontestis tiujn asertojn. Cohn argumentis, ke citi la pensojn de la rolulo estas nur unu maniero karakterizi la rolulon kaj penetri ŝian animon. La konscifluo estas esence laŭvorta, tial ĝi povas priskribi nur la laŭvortan tavolon de la pensoj de la rolulo. Neverbaj, subkonsciaj tavoloj ne povas esti reprezentataj en teksto tute konscia fluo.
Plio, ekzistas neniu kialo supozi, ke la rolulo scias ĉion pri si mem aŭ pri ŝia animo. Multaj roluloj, kiel multaj homoj, mensogas al si mem kaj trompas sin. Verkisto, kiu skribas en la konscia fluo, renkontos malfacilaĵojn, kiam li volas emfazi ĉi tion.
Konscifluo, argumentas Cohn, estas rekta citaĵo de la pensoj de la rolulo, kaj tial ĝi limigas la eblojn de la aŭtoro. En romanoj ne verkitaj en ĉi tiu ĝenro, la parolanto povas karakterizi la rolulon per aldonaj rimedoj, kiuj ne haveblas en la konscia fluo. Tiel ekzemple la parolanto povas resumi la pensojn de la rolulo, plilongigi ilin, produkti inter ili kaj io alia analogion, kiu lumigos ilin en certa lumo, kaj simile. La parolanto ankaŭ povas kritiki la pensojn de la rolulo kaj analizi ilin, kaj li povas pli facile meti ilin en ironian lumon laŭ siaj celoj en la verko.
La Konscio kiel citaĵo
La konsciofluo celas prezenti rektan citaĵon el la pensoj de la rolulo. Tiusence ne estas multe da diferenco inter ĝi kaj la monologo. Tamen, kiel videblas el simpla komparo inter ŝekspiraj monologoj, ekzemple, kaj la monologo de Molly Bloom, estas konsiderindaj diferencoj inter unu kaj alia monologo. Unu el la ĉefaj kialoj de ĉi tiu diferenco kuŝas en tio, ke ambaŭkaze la monologoj estas cititaj (t.e.: interteksteco). Laŭ la teorio de citaĵoj de Meir Sternberg, citaĵo estas evento, en kiu unu ago de komunikado reprezentas alian agon de komunikado, eĉ se ĝi estas fikcia komunikado. En literaturo ekzistas hierarkia sistemo de citaĵoj, gvidata de la aŭtoro, sekvata de la parolanto, kaj poste, se entute, de la roluloj mem.
Krome, cita rilato ĉiam estas sklaviga kaj sklavigita rilato. Unu komunika ago estas malligita de sia originala kunteksto kaj ĝia originala celo, kaj transdonita al alia komunika ago, kies celoj estas malsamaj. En ĉi tiu rilato, perspektiva muntado estas kreita - kombinaĵo de la perspektivo de la citita persono kaj la perspektivo de la citita persono. Foje, ĉi tiu kombinaĵo estas pli videbla por la okulo, kaj malpli ofte, tamen ĝi ĉiam estas tie.
En la ŝekspira monologo vi povas senti vin pliforte en la direktigita mano de la citiganto. La monologoj estas verkitaj kun ia metriko, ilia lingvo kutime estas alta, kaj la cititaj pensoj estas aranĝitaj rakonteme aŭ kiel argumento. La rezulta sento estas, ke ĉi tiuj ne estas la pensoj de la rolulo, kiel ŝi esprimis ilin en la privateco de sia menso, sed prilaborado de ŝiaj pensoj kaj ilia adapto al la publiko. Ĝi do estas ia kombina esprimo, karakterizaĵoj de unu komunika ago, kiuj kunfandiĝas en la karakterizaĵoj de alia komunikada ago.
Tamen eĉ en la konsciflua literaturo videblas citaĵo. Unue, la rakontfluo malfermiĝas kaj je ĝia fino finiĝas. Iu elektas kie malfermi la rakonton, kaj kie fini ĝin. Ĉi tiu elekto fariĝas laŭ la celoj de la aŭtoro, liaj komunikadaj kaj retorikaj celoj (t.e. literatura rezonado). Ĉi tiuj celoj ankaŭ diktas aliajn elektojn dum verkado. Ekzemple, kiuj el la pensoj de la rolulo estos komprenataj de la leganto (t.e., la teksto provizos sufiĉe da informoj, el kiuj oni povas eltiri interpretajn konkludojn), kaj kiam ili estos komprenitaj.
Tiel, la ĉefa diferenco inter ŝekspira kaj konscifluoa monologo ne nepre estas formala aŭ struktura (iuj el la monologoj en la Uliso estas verkitaj laŭ metriko, ĉar la rolulo, Stephen Dedalus, klopodas verki en si mem), sed kuŝas en la celoj de la aŭtoro kaj de la parolanto. Alia kialo por la diferencoj inter monologoj, krom la diferenco inter la roluloj, estas la diferenco en la maniero, kiel konscio estis perceptita en malsamaj tempoj kaj de malsamaj homoj.
La model de la konscio
La diferenco ne devas esti simple formala aŭ struktura, esprimita en la maniero priskribi aferojn, ĝi ankaŭ povas esti pli vasta. Pensmovo, kiu ŝajnas logika en unu periodo, laŭ iuj supozoj, ŝajnos nelogika en alia periodo. Klara ekzemplo pri tio troveblas en neliteratura evento. En la 12-a jarcento Ĝeraldo de Kimrio provis pruvi, ke la Manksinsulo apartenis al Britio kaj ne al Irlando. Por pruvi ĉi tiun aserton, li montris al la fakto, ke ekzistas serpentoj sur tiu ĉi insulo. Kaj ĉar laŭ ĉiuj ekzistantaj tradicioj Sankta Patriko forpelis la serpentojn el Irlando, kaj tial ne ekzistas serpentoj en Irlando, la insulo ne estas parto de Irlando. Indas rimarki, ke Irlando estas perceptita ĉi tie ne kiel loko, kies limoj ŝanĝiĝas laŭ la arbitreco de la homa koro, sed kiel klara kaj desegnita esenco, preskaŭ malligita de la homa historio.
Iasence do la konscia fluo ne estas fidinda reprezentanto de homa konscio, sed de la maniero per kiu homa konscio estas perceptata en diversaj tempoj.
Verkado de konscio - kolizio de motivoj
Verki en konscifluo tutverke (t.e. la tuta teksto estas konscifluo, kaj ne nur partoj de ĝi, kiel certaj ĉapitroj en Uliso) prezentas al la verkisto iujn limigojn, kiujn ŝi devas trakti. La manko de konscio de la informiganto al la ricevatoj ne nur permesas al la verkisto prezenti la plej privatajn kaj intimaj pensojn de la ĉefrolulo, tiu ankaŭ prezentas al li malfacilaĵojn.
Unue, la informiganto ne bezonas klarigi al si aferojn, kiujn li jam scias. Tiel, ekzemple, li ne havas apartan kialon prezenti sin. Li scias, kiu li estas, scias sian nomon, kaj scias, kiel li aspektas. Ankaŭ, la ĉefrolulo ne devas detaligi al si mem en siaj pensoj, kiu estas tiu "li" pri kiu li pensas, dum la leganto bezonas ĉi tiujn informojn por kompreni bazajn aferojn en la reprezentata surscenejigita mondo.
Alivorte, dum la aŭtoro interesas provizi al la leganto ekspoziciajn informojn, bazajn informojn por kompreni kio okazas, la ĉefrolulo ne interesas tion fari. Laŭ Dorit Cohn, jen la kialo, kial multaj rakontoj, verkitaj en ĉi tiu stilo, komencas je vekiĝo. Tiel la aŭtoro ankaŭ donas kialon por la komenco de la konscifluo (tiel ne kaŭzas la senton, ke la penetro en la psikon de la rolulo fariĝas meze de aferoj, tial ankaŭ ne emfazas lian ekziston), kaj kapablas provizi iujn bazajn informojn, pretekste, ke la vekita ĉefrolulo bezonas tempon por identigi sian ĉirkaŭaĵon.
Alia problemo, ne malpli grava, estas la priskribo de la ĉirkaŭaĵo en kiu la ĉefrolulo estas. Ĉar la leganto akceptas nur la pensojn de la ĉefrolulo, la verkisto devas trovi manieron priskribi tion, kio okazas en la mondo per ĉi tiuj pensoj. Unu maniero trakti la problemon estas meti la ĉefrolulon en unu lokon kaj ne pli, tiel minimumigante la bezonon de ĉi tiu priskribo. Alia maniero estas igi la ĉefrolulon pensi pri la aferoj, kiuj okazas ĉirkaŭ li kaj lia ĉirkaŭaĵo, kaj tiel prezenti la eventojn al la leganto nerekte. Iuj verkistoj eĉ transskribis la aferojn, kiujn la ĉefrolulo vidas, tiel provante krei la impreson, ke la ĉefrolulo ne "pensas" sed simple spertas la eventojn aŭ observas la mondon sen provi interpreti ĝin.
János Liszi
János Liszi [jAnoŝ lisi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Liszi János estis hungara kemiisto, profesoro.
Biografio
János Liszi frekventis mezlernejon en Budapeŝto, poste li akiris kemian diplomon en Kemia Universitato de Veszprém en 1963. Post la diplomo li restis samloke por instrui, en 1964 li estis asistanto, en 1968 lektoro, en 1975 docento, en 1981 universitata profesoro. En 1965 li doktoriĝis en la universitato, en 1975 li kandidatiĝis (CSc), li doktoriĝis (DSc) en 1979 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1990 kaj 2005 li estis katedrestro, inter 1986-1989 vicrektoro, inter 1989-1995 rektoro. Li strebis tre multe por la pli alta universitata edukado, li fondis novajn fakultatojn. Li ricevis premiojn inter 1984-2008.
(124329) 2001 QU98
(124329) 2001 QU98 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,24754 astronomia unuo, tie estas 37,031 milionoj da km.
Rovato
Rovato estas komunumo de Italio.
David E. Hughes
David Edward HUGHES (16a de majo 1831 – 22a de januaro 1900), estis brit-usona inventisto, praktika eksperimentiato kaj profesoro de muziko konata pro sia verkaro pri la presanta telegrafo kaj la mikrofono.
Hägendorf (stacidomo)
Hägendorf estas fervoja stacidomo en Hägendorf, Svislando.
David E. Hughes
Biografio
Li estis ĝenerale konsiderata kiel naskiĝinta en Londono, sed lia familio translokiĝis en tiu epoko pro kio eble li naskiĝis en Corwen, Kimrio. Lia familio translokiĝis al Usono dum li estis infano kaj li iĝis profesoro de muziko en Kentukio. En 1855 li patentis prestelegrafon. Li retranslokiĝis al Londono en 1857 kaj plue sekvis eksperimentadon kaj inventadon, el kio rezultis plibonigita karbonmikrofono en 1878.
Li lernis muzikon kaj ankaŭ sciencojn. Li frue en 1838 migris al Usono, al subŝtato Virginio. Hughes faris eksperimentojn per radioondoj, poste en 1855 inventis novan literoskriban telegrafon. En 1857 li revenis en Anglion. Li inventis pli perfektan mikrofonon por telefono en 1878. Tiu funkciis per eroj de karbono. Pro la investoj li ricevis diversajn medalojn. Li mortis en la 22-an de januaro 1900 en Londono.
Asocio de Junaj Germanaj Esperantistoj
Asocio de Junaj Germanaj Esperantistoj estis junulara esperantista organizaĵo en la Germana Regno, kiu fondiĝis en 1923 en la universitata urbo Breslau. Kerno de la asocio estis junulara esperantista grupo de gimnazianoj kaj studentoj, kiu fondiĝis du jarojn antaŭe en la urbo. La asocio havis proksimajn kunlaborajn rilatojn kun Germana Esperanto-Asocio kaj baldaŭ reprezentiĝis en la tuta regno. En la 1920-aj jaroj, la agado prosperas, post la instaliĝo de Nazia Germanio en 1933 forte malfaciliĝas kaj en 1936 komplete malpermesiĝas. Formale la asocio pro la nacisocialistaj jaroj ne konektiĝas al la en 1951 fondita Germana Esperanto-Junularo, sed laŭ ideoj ĝi tamen kalkuleblas ties antaŭaĵo.
Ryuji Nagata
Ryuji Nagata (永田 隆二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima kaj Oita Trinity.
M. G. Ramachandran
Maruthur Gopalan Ramachandran (naskiĝis la 17-an de januaro 1917, mortis la 24-an de decembro 1987) estis barata aktoro kaj politikisto. Li estis ankaŭ ĉefministro de Tamilnado dum tri regoperiodoj. Li komencis sian karieron kiel juna membro de teatra trupo.
Listo de la deputitaj distriktoj de Morbihan
La departemento Morbihan, en la kvina Respubliko, konsistas el ses deputitaj distriktoj ekde 1958. Iliaj limoj estis redifinitaj per la balota subdivido de 1986, poste per la resubdivido en 2010, ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de 2012.
Václav Thám
Václav THÁM (naskiĝis la 26-an de oktobro 1765 en Praha - mortis verŝajne en 1816 en Galicio) estis ĉeĥa verkisto kaj vaganta aktoro, frato de Karel Ignác Thám.
Listo de la deputitaj distriktoj de Morbihan
Prezento
Per edikto de la 13-a de oktobro 1958 pri elekto de deputitoj en la nacia Asembleo, la departemento Morbihan konsistis komence el ses balotaj distriktoj.
La resubdivido de la deputitaj distriktoj farita en 2010 kaj ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de junio 2012, modifis la limojn de la deputitaj distriktoj de Morbihan, sen ŝanĝi ilian nombron.
Václav Thám
Li studis filozofion, laboris en Praga policejo, sed poste fariĝis redaktoro, verkisto, tradukisto kaj aktoro. En 1793 li edziĝis al filino de direktoro de teatra societo kaj fariĝis profesia aktoro.Ekde 1798 li estis vaganta aktoro en Bohemio, Germanio, Pollando kaj Aŭstrio.
Listo de la deputitaj distriktoj de Morbihan
Konsisto de la distriktoj de 1958 ĝis 1986
Ekde 1958, la departemento Morbihan enhavis ses distriktojn.
Václav Thám
La verkistan karieron li komencis per redaktado de ĵurnaloj kaj poeziaj almanakoj. En ili estis prezentataj tiutempaj ĉeĥaj poetoj, antikvaj ĉeĥaj poetoj kaj poetoj eksterlandaj, kies tradukoj celis pruvi, ke la ĉeĥa lingvo kapablas ĉion bone esprimi.
Listo de la deputitaj distriktoj de Morbihan
Konsisto de la deputitaj distriktoj de 1988 ĝis 2012
Ekde 1986, la departemento Morbihan enhavis sep distriktojn arigantajn la sekvantajn kantonojn :
Václav Thám
Václav Thám verkis ankaŭ originalajn historiajn teatraĵojn, ĉirkaŭ kvindek, kiuj tamen ne konserviĝis. Li ankaŭ tradukadis teatraĵojn de Molière kaj de aliaj aŭtoroj.
Ĉeĥa verkisto de historiaj romanoj Alois Jirásek faris el Václav Thám unu el la ĉefaj herooj de sia historia romano F. L. Věk pri la komenco de la ĉeĥa nacia renaskiĝo. La romano estis sukcese filmita kiel televida serialo. En la filmo rolis la figuron de V. Thám eminenta ĉeĥa aktoro Radovan Lukavský. Václav Thám estas do konata precipe el la romano kaj filmo kiel ekzemplo de tiamaj patriotoj, kiuj sukcesis revivigi la ĉeĥan lingvon kaj nacion, kiu tiutempe estis preskaŭ gemanigita.
Listo de la deputitaj distriktoj de Morbihan
Konsisto de la deputitaj distriktoj ekde 2012
De la nova balota subdivido, la departemento enhavas ok distriktojn arigantajn la sekvantajn kantonojn :
Rudersdorf (Burgenlando)
Rudersdorf, hungare Radófalva, estas foira komunumo (Aŭstrio) en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Jennersdorf. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Rudersdorf situas laŭ ĉefvojo numero 65 (E66) sur malebenaĵo, laŭ okcidenta limo de Burgenlando, kiu estis iama landlimo de Hungara reĝlando.
Hannes Sigfússon
Hannes Sigfússon (1922-1997) estas unu el tiuj poetoj kiuj renovigis la stilon de la islanda poezio post la dua mondmilito. Tiu renovigo koncernis kaj la formon kaj la esprimadon kiuj ambaŭ draste deviis de la tradicia poetiko de rimoj, regula aliteracio kaj pli-malpli rekta esprimado. Tiu "revolucio" akirigis al la koncernaj poetoj la kromnomon "atom-poetoj", unue en mallaŭda senco, sed poste tiu nomo fariĝis serioza literaturðhistoria koncepto. La "atom-poetoj" tamen estas diferencaj inter si kaj havas ĉiu sian apartan karakteron. Hannes Sigfússon debutis kiel poeto per sia granda poemo Dimbilvaka 1949 (la nomo estas malnova kaj rilatas al la semajno antaŭ kiam oni ŝanĝis pri frapiloj en la preĝejaj sonoriloj, metis lignan frapilon anstataŭ metala). Tiu granda poemo, kvankam obskura, estas unike impresa per siaj ofte strangaj metaforoj kaj ia mistika grandiozo. Post tio Hannes aperigis pliajn poemarojn, kiuj ecigas originala bildrico kaj vastaj konceptoj.
Csaba Sárosi
SÁROSI Csaba (ŝa:roŝi) estas rumanuja hungara grafikisto naskita en Reghin la 23-an de novembro 1951.
Kariero
Li finis en 1980 en Kluĵo en Altlernejo Ion Andreescu kaj estis de 1980 instruisto en Târgu Secuiesc.
15576 Munday
15576 Munday estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "Lincoln Near-Earth Asteroid Research" (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Emily S. Munday, finalistinon de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Ŝi estis lernantino ĉe la J. F. Kennedy Elementary School de Butte (Montano, Usono).
Skota Nacia Antarkta Ekspedicio
La Skota Nacia Antarkta Ekspedicio (angle Scottish National Antarctic Expedition) aŭ SNAE estis scienca ekspedicio al Antarkto organizita kaj estrita de William Speirs Bruce, naturalista sciencisto kaj eksa medicina studento el la universitato de Edinburgo.
Antonio Rodríguez-Moñino
Antonio Rodríguez-Moñino (Calzadilla de los Barros, Provinco Badajoz, 14a de marto 1910 - Madrido, 1970) estis hispana saĝulo, bibliografo kaj filologo.
Li komencis labori kolektante informojn pri gravuloj kaj verkistoj de la regiono Ekstremaduro. Poste li partoprenis en la plej altaj niveloj de la kultura etoso en Madrido. Kvankam li kunlaboris kun la registaro de la Dua Hispana Respubliko por protekti la ŝtatajn havaĵojn en bibliografio kaj moneroj, post la Hispana Enlanda Milito, li ne ekziliĝis kiel aliaj samuloj kaj suferis persekuton fare de la reĝimo de la frankismo kaj estis senigita de sia profesoreco. Tamen li sekvis sian laboron por eldonado kaj esplorado dum sia tuta vivo.
Surto (luno)
Surto aŭ Surturo estas neregula satelito de Saturno, ano de la norda grupo. Ĝia orbito estas retrograda.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita post observoj inter la kaj la  de David C. Jewitt, Scott S. Sheppard, Jan Kleyna kaj Brian G. Marsden, kiuj anoncis ĝian malkovron la. Ĝi ricevis maldaŭran nomon S/2006 S 7.
Nomo
Ĝi ricevis en 2007 la nomon de Surto (angle: Surtur), laŭ la jotuno (giganto) de fajro Surt aŭ Surtr de la nord-ĝermana mitologio.
Padina
Padina, serbe Падина, hungare Nagylajosfalva, germane Ludwigsdorf estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovaĉica.
Historio
Slovakoj fondis la vilaĝon en 1806 en tiutempa limgarda zono. Ili nomis ĝin Padina. La loĝantoj komence suferis pro manko de akvo. Ekde 1872 la zono ĉesis kaj la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál. Post Traktato de Trianon Padina apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 al Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Padina homoj, ( slovakoj, 55 serboj, 26 jugoslavianoj, 11 ciganoj kaj aliaj).
Mistelgau
Mistelgau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Oksirinĥa papiruso 5101
La Oksirinĥa papiruso 5101, (P.Oxy.LXXVII 5101; Rahlfs 2227) - estas malgranda fragmento de la Greka Septuaginto (LXX) verkita sur papiruso. Ĝi estas volvolibro. Ĉi tiu manuskripto estis malkovrita ĉe Oksirinĥo, ĉirkaŭ 160 kilometrojn (99 mejl.) sude de Kairo. Ĝi estis katalogita kun la numero 5101. Estis paleografie datite kiel skribita inter 50 kaj 150 p.K.
Ĉi tiu fragmento enhavas la tetragramon en pra-hebrea.
Ŝepseskara
Ŝepseskara (aŭ Ŝepseskare) estis faraono de Egiptio dum la 25-a jarcento a.K., en la antikva periodo. Oni scias tre malmulte pri li. Li estis la kvara aŭ kvina reganto en la Kvina Dinastio, kaj verŝajne regis dum malpli ol unu jaro, aŭ antaŭ aŭ post la faraono Neferefre. Ŝepseskara komencis konstruigi malgrandan piramidon ĉe Abusir, sed la laboron oni ŝajne ĉesigis post nur kelkaj semajnoj, verŝajne pro lia eksiĝo aŭ morto. Lia nomo signifas (egipte) "Noblas la Animo de Ra".
Fonto
La artikolo baziĝas sur la komencaj alineoj de la anglalingva Vikipediero.
Izobutila dukloroacetato
Izobutila dukloroacetato aŭ C6H10Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun izopropila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izopropila dukloroacetato ne estas solvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Izopropila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.
Andor Bálint
Andor Bálint, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálint Andor estis hungara biologo, genetikisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Büchler [buĥler].
Biografio
Andor Bálint frekventis bazlernejon en Szentmártonkáta, li maturiĝis en gimnazio en Jászberény en 1938, pli poste li studis en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, kiun la trudlaboro interrompis. Fine li akiris diplomon en 1946. Li plulernis en Agrarscienca Universitato en la studjaro 1946, kie li akiris plian diplomon pri genetiko en 1947. Post siaj studoj li laboris en esplora instituto en Budapeŝto. Li doktoriĝis en la Agrarscienca Universitato en 1948, en la sekva jaro li akiris plian pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány. Inter 1949 kaj 1954 li havis postenon en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario), intertempe li kandidatiĝis en 1952. Li estis nomumita vicrektoro kaj katedrestro en 1953. Inter 1954-1985 li estis katedrestro en kampuso en Gödöllő. Li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1969. En 1990 li emeritiĝis, tamen li instruis plu ĝismorte. Li ricevis premiojn inter 1972-2006. Li havis edzinon, sed en 1985 li vidviĝis.
Pigmalion-efekto
Pedagogio
Kazuhiro Ogura
Kazuhiro Ogura (小倉 一浩, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Pigmalion-efekto
La instruisto estas konvinkita, ke la lernanto havas ŝancon pliboniĝi, kaj gvidas la lernanton tiamaniere, ke la supozo praviĝu. Li helpas kaj kuraĝigas la lernanton, malgravigas la malsukcesojn kaj mallertaĵojn de la lernanto („ne afliktu, tio povas okazi al ĉiu, neniu naskiĝis saĝulo“), ĝis la lernanto mem ekkredas, ke estas en liaj fortoj pliboniĝi kaj atingi sukceson.
Aliflanke, tiu povas kaŭzi troigon de memamon al orgojlo, maltoleron al malsukceso kaj mallantan memkritikon.
Origino
Pigmalion-efekto estas nomita laŭ Pigmaliono, antikva kipra skulptisto, kiu enamiĝis al sia statuo de Galateo kaj elpetis de Afrodito, ke ŝi vivigu ĝin. Pro tio la efekto estas nomata ankaŭ Galateo-efekto.
Ekzemplon de tia edukado montris George Bernard Shaw en sia teatraĵo „Pigmaliono“, en kiu profesoro edukas el malklera kaj fiparolanta strata florvendistino tian damon, ke ŝia konduto fine superas lian propran en nobleco kaj ĉarmo.
Scienca baziĝo
La efikon konfirmis esploristoj Rosenthal kaj Jacobson en 1968 en eksperimento, kiu fariĝis unu el la plej famaj eksperimentoj en la historio de socia psikologio. La esploristoj faris inteligentecan teston por la lernantaro kaj argumentis al la instruistoj, ke la testo estis desegnita por identigi infanojn, kiuj "malfrue floras", do studentojn, kiuj komence estas intelekte malfruiĝintaj, tamen ĝis la venonta jaro ili fermos la breĉon. Tiel ĉiu instruisto en la klaso ricevis liston de studentoj en siaj klasoj, kiuj estis klasifikitaj kiel promesplenaj kvankam ili estis hazarde atribuitaj al la listo sendepende de la inteligenta testo. Fine de la lernojaro evidentiĝis, ke la "malfruaj florantoj" efektive atingis la plej altajn atingojn dum tiu jaro. Surbaze de ĉi tiu studo, estis verkita la libro "La Pigmaliona Efiko en la Klasĉambro".
Mandoza
Mduduzi Tshabalala, ĝenerale konata kiel Mandoza, estas sudafrika kwaito -muzikisto. Mandoza kantis jam en diversaj lingvoj de Sud-Afriko (en la afrikansa, la zulua, la kosa kaj la angla lingvoj ) kio popularigis lin en vastaj tavoloj de la sudafrika socio. Li ankaŭ estis la aktoro malantaŭ "Rafiki" en la filmo Lion King ( Leono Reĝo ). Li forpasis la 18-an de septembro 2016 pro cerba kancero.
Ronald Rivest
Ronald Linn RIVEST (6-an de majo 1947) estas usona kriptologo kaj instruisto en la MIT.
Mandoza
Eksteraj ligiloj
(angla)
Ronald Rivest
Rivest estas unu el la inventistoj de la algoritmo RSA kune kun Adi Shamir kaj Len Adleman. Li ricevis la Premion Turing kune kun Shamir kaj Adleman en 2002.
Olga Schoberová
Olga Schoberová, ankaŭ konata kiel Olga Schöberová aŭ Olinka Bérová (naskiĝinta la 15-an de marto 1943 Prago, Protektorato Bohemio kaj Moravio, nun Ĉeĥio) estas ĉeĥa aktorino, ofte similigata al Brigitte Bardot aŭ al Ursula Andress.
Mandoza
Referencoj
La traduko estas tute farita surbaze de la afrikansa kaj nederlanda versioj de Vikipedio je la 30-a junio 2017.
Lodewijk Caspar Valckenaer
Lodewijk Caspar Valckenaer (1715-1785) estis nederlanda klasika filologo, humanisto kaj erudiciulo. Li estis filo de juristo Jan Warner Valckenaer kaj lia edzino Susanna Baux. Li frekventis la Latinan Lernejon de Leeuwarden kiam infano sub direktado de la rektoro Georg Christoph Schooneveld. En la 15-a de junio 1731, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Franeker por studi la grekan kaj filozofion kun Tiberius Hemsterhuis (1685-1766) kaj Petrus Wesseling (1692-1764), teologion kun Harm Venema (1697-1787) kaj orientajn lingvojn kun Emo Lucius Vriemoet (1699-1760), kaj filozofion kun Godefridus du Bois (1700-1747).
Biografio
En 1735 li doktoriĝis en Franeker. Ekde la 4-a de septembro 1737 li ekstudis la hebrean en Lejdeno kaj tie li studis la Biblion kaj daŭrigis siajn studojn pri lingvoj kun Albert Schultens (1686-1750). Post publikigi kelkajn raportojn tie, li reiris al Frislando en 1739 pro sandemandoj. En 1740 li iĝis rektoro de la Latina Lernejo en Kampen, Frislando kaj en la 17-a de junio 1741 li sukcedis al sia profesoro Hemsterhuis en la katedro pri la greka en Franeker, tasko kiun li ekprenis en la 9-a de oktobro 1741 per sia inaŭgura prelego "De Causis neglectae literarum Graecarum culturae" (Franeker, 1741). Krom tio en la 2-a de septembro 1755 li donis lecionojn pri Romia Antikveco. En Franeker li ankaŭ estis rektoro de la frisa universitato en 1745, 1750 kaj 1760. Li estis patro de Johan Valckenaer (1759-1821).
Post kiam Hemsterhuis forlasis sian katedron en Lejdeno, en 1765, la kuratoroj de la Universitato de Lejdeno decidis nomumi lin profesoro pri la greka lingvo la 18-an de oktobro 1765, kiun li ekoficis la 3-an de junio 1766 per la inaŭgura parolado "De Publicis Atheniensium moribus".
Krome li ricevis la 14-an de decembro 1768 nomumon kiel profesoro pri historio de la patriotismo, kies katedron li ekoficis la 1-an de marto 1769 per la nepresita parolado "De virtutibus rebusque gestis Gulielmi I foederatae huius Reipublicae fundatoris". Ĉi tie li ankaŭ li partoprenis la organizajn taskojn de la universitato de Lejdeno kaj estis rektoro de la Alma Mater en 1771-1772, tasko kiun li plenumis per la parolado "De admirandis Divinae Providentiae rationibus en fundenda Foederatorum Belgarum libertate". Valckenaer estis unu el la plej elstaraj nederlandaj helenistoj de la 18-a jarcento. Elirinte el la Nederlanda Helenisma Lernejo de Hemsterhuis, li provis kritike kombini la grekan lingvon kaj literaturon kun speciala latina stilo.
Ĉi tio faris lin grava por la starigo de la novtestamenta lingva uzado. Iuj el liaj gravaj studentoj poste aperis. Ĉi tie ni menciu Everwinus Wassenbergh (1742-1826), Johannes Ruardi (1746-1815), Cornelis van Lennep (1751-1813), Gijsbertus Koen (1736-1767) kaj Peter Bondam (1727-1800).
Disnomio (luno)
Disnomio estas natura satelito de la preskaŭplanedo Eriso, la nura konata nuntempe (fine de 2005).
Lodewijk Caspar Valckenaer
Biografio
Post lia morto, Johan Luzac (1746-1807) publikigis Callimachi fragmenta (Lejdeno, 1799) kaj la sagacan "Diatribon de Aristobulo Judaeo" (Lejdeno, 1806) el lia propraĵo. Kolektite aperis Opuscula philologica, critica, oratoria (von Erfurdt, Lepsiko, 1808-09, 2 volumoj.) Kaj Selecta ex Scholiis Valckenarii (von Wassenberg, Amsterdamo, 1815-17, du volumoj).
Disnomio (luno)
Malkovro
Disnomio estis malkovrita en septembro 2005 per la teleskopo Keck II. La malkovro estis anoncita en oktobro 2005.
Lodewijk Caspar Valckenaer
Biografio
Valkenaer edziĝis kun Johanna van der Streng la 1-an de februaro 1752 en Amsterdamo. Rezultis kvin infanoj de la geedziĝo, el kiuj postvivis la filo Johann Valkenaer (1759-1821), kiu fariĝis profesoro pri juro en Franeker, kaj la filino Johanna Susanna, kiu edziĝis kun Etienne Luzac (1706-1787) en 1783.
Disnomio (luno)
Malkovro
La objekto ricevis sian oficialan nomon en septembro 2006; antaŭe li ricevis la kromnomon "Gabrielle" pro la nomo de la partnero de Xena (kromnomo donita al Eriso).
Kansas City (filmo)
Fono
La ĵazmuziko ludas ĉefrolon en la filmo, kaj Altman kompilis ankaŭ filmon nur kun ĵazscenoj el la kinofilmo kaj ties preparo (Jazz 34). Al la ĵazmuzikistoj, kiuj estas aŭdeblaj kaj spekteblaj je spontankoncerto en klubejo Hey-Hey (ties modelo estas klubejo Reno), apartenas:
Certio
Certioj au pli popole arbogrimpuloj estas genro Certhia de paseroformaj birdoj el la familio de la certiedoj. Ili estas la tipaj certioj kiuj kune kun la Punktogrimpulo formas la familion de Certiedoj al kiu havigas nomon.
Disnomio (luno)
Ecoj
Ĝia orbito estas taksita je 30.000 km, por periodo de 14 tagoj.
Kansas City (filmo)
Fono
Interalie estas reprezentata tenorsaksofona duelo inter Young kaj Hawkins (Blues in the Dark kun Handy/Redman). Aŭdeblas: Blues in the Dark (krom la duelo Handy/Redman soloo de James Carter), Moten swing (solooj de Jesse Davis kaj James Carter), I Surrender Dear (kun Payton), Queer Notions (kun Murray), Pagin the Devil (solooj de Byron, Dara, Gayton), Lullaby of the Leaves (kun Geri Allen), I left my Baby (kun Mahogany, poste solooj de Newman, Handy, Fowlkes), Yeah Man (kun plua duelo inter Handy kaj Redman), Froggy Bottom (de Mary Lou Williams, kun Allen, Newman), Lafayette (duelo de la trumpetistoj), Solitude (sur la lumdisko en du versioj). Lumdisko kun la filmmuziko aperis en 1995 ĉe diskeldonejo Universal Music.
Certio
Tiuj tipaj certioj loĝas en multaj arbaraj areoj de la Norda Moderklimata Zono. Ili kutime ne migras escepte por lokaj movoj, kiaj altitudaj migradoj en la Himalajaj specioj (Mead 2003).
Neĝa buso
La neĝa kaleŝo aŭ neĝa buso estas specialigita pasaĝera transportilo, evoluigita por veturo sur glacio, neĝo. Ĝi havas multseĝan kabinon kaj larĝajn, etpremajn pneŭojn aŭ raŭpojn. La neĝa kaleŝo povas transporti 10, 20 aŭ pli da pasaĝeroj.
Certio
Ĝeneralaĵoj
La certioj estas malgrandaj arbaraj birdoj, ege similaj laŭ aspekto (tiele ili prezentas grandajn identigajn problemojn kie koincidas du specioj). Ili estas brunaj kun strioj supre kaj blankaj sube. Ili havas maldikajn pintajn subenkurbecajn bekojn, kiujn ili uzas por elkapti insektojn el arboŝelo. Ili havas rigidajn, pintajn vostoplumojn, kiel pegoj kaj sitoj, kiujn ili uzas por subteni sin sur vertikalaj arboj. Ĉiu vostoplumoj escepte la du centraj estas ŝanĝataj laŭ rapida sukcedo; la du centraj ne ŝanĝiĝas ĝis kiam la aliaj jam kreskiĝis denove, tiele la birdo ĉiam povas apogi sin per sia vosto (Perrins 1991; Mead 2003).
Neĝa buso
Plej frua ekzemplo por tio estis la neĝa buso de Bombardier Canada, ekipita per direktebla skio antaŭe. Ĝi havis seĝojn por 12 pasaĝeroj. Alternative, oni povis ŝanĝi la skion al pneŭo.
Certio
Ĝeneralaĵoj
Ili konstruas tasformajn nestojn en izolitaj platformoj el bastonetoj borditaj de makuloj el arboŝeloj de la trunkoj. (Ili povas uzi ankaŭ specialajn nestoskatolojn fiksitaj ĉe arbotrunkoj kaj konstruitaj kun du pordoj; la birdoj uzas unu kiel enirejo kaj duan kiel elirejo.) La ino demetas 3 al 9 ovojn (plej ofte 5 aŭ 6), kiuj estas blankaj kun ruĝecbrunaj makuletoj kaj punktoj. La ino kovas dum 14 aŭ 15 tagoj. La idoj elnestiĝas post pliaj 15 aŭ 16 tagoj; la masklo povas zorgi ilin dum la ino kovas kaj manĝigas duan ovodemetadon. Rare masklo povas kuniĝi al dua ino, dum la unua kovas, kaj estas informoj eĉ pri du inoj kovantaj siajn ovodemetadojn flanke unu de alia en sama nesto (Perrins 1991; Mead 2003). Tio okazas ĉefe en sudaj teritorioj.
Neĝa buso
La tipo Thiokol de 1960-aj jaroj povis transporti 10 pasaĝerojn. Oni uzis neĝan kaleŝon en la Parko Yellowstone, dum la vintro.
Certio
Ĝeneralaĵoj
Almenaŭ kelkaj specioj ripozas en etaj oblongaj kavaĵoj kiujn ili elfosas malantaŭ arboŝelo. Ili povas ripozi ĉu individue ĉu en grupoj (probable familiaj) sed maksimume ĝis 12 birdoj (Mead 2003). Certio estas foje rimarkebla sur arbo-trunkoj, ĉirkaŭ kiuj ĝi grimpas spirale, neniam malsuprenirante, por serĉi nutraĵon : insektojn, araneojn kaj larvojn. Ĝi flugas de alta parto de arbo al malalta de alia, ĝenerale proksima, por rekomenci.
Neĝa buso
La Terra Bus Wheeled Vehicle (2009) estas neĝa kaleŝo kun ses etpremaj (30 psi) pneŭoj, kabapla transporti 56 pasaĝerojn.
Certio
Specioj en taksonomia ordo
Laŭ ĵusaj studoj de DNA kaj kantostrukturo (Tietze et al., 2006; Tietze et al., 2008), oni agnoskas la jenajn speciojn:
Ĉena indikila skribmaniero de Conway
Ĉena Indikila Notacio de Conway estas maniero por skribi ekstreme grandajn nombrojn kreita far John Horton Conway. Numeroj en tiu sistemo estas skribitaj kiel finita ĉeno de naturaloj, dividitaj per dekstrenindikiloj, ekz. 2→3→4→5→6.
Certio
Specioj en taksonomia ordo
Ili formas du evoluajn stirpojn: la unuaj kvar specioj reprezentas radiadon en Holarkto, dum la restaj kvin distribuiĝas en areoj sude kaj oriente de Himalajo. La Hodgsona certio estis ĵus ekkonsiderata distinga specio, kiel posteula de la praspecio de la Longfingra certio kiu speciiĝis sude de Himalajo. La unua grupo havas pli trilan kanton, ĉiam (escepte ĉe la C. familiaris el Ĉinio) komencanta per strida sriih. La Himalaja grupo kontraste havas pli rapidan triladon sen la sono sriih.
Dopado
Difino
La difino de dopado ne estas tiel evidenta ol ŝajne. Kelkaj ekzemploj permesas kompreni tiun malsimplecon:
Certio
En Eŭropo
Ekzistas du specioj, ambaŭ nemigrantaj, preskaŭ samaspektaj, brunkoloraj kun ventro blanka, sed plej bone distingeblaj pro la malsimileco de ilia krio kaj kanto :