cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Péter Zsurka
Kariero
Péter Zsurka studis en muziklernejo de Fodor kaj ĉe Dezső Rados en Budapeŝto. De la dua parto de la 30-aj jaroj li regule koncertis ankaŭ en la Hungara Radio. En 1943 Zsurka alvenis en Koloĵvaron, kie li estis ano de la Sinfonia Orkestro. De 1948 li iĝis koncertmajstro de la Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo kaj solisto de la Filharmonio. Li ludis ankaŭ en arĉkvarteto kaj en trio. De 1959 li instruis en la Muzika Altlernejo Gheorghiu Dima, poste de 1977 ĝis sia pensiuliĝo en la muzikliceo de Kluĵo.
Plasmodium ovale
Plasmodium ovale, do ovoforma plasmodio, estas specio de plasmodio, genro de protistoj el klaso de sporozooj, vivante parazite en la sango de homoj, kie ĝi kaŭzas malarion. Ĝi estas transportita de homo al homo per specio de moskito. Ĉiuj specioj de plasmodio estas migrantaj senformaj masoj de protoplasmo senseptaj, multenukleaj, kiel ĉe miksomicetoj.
Kortrejko
Kortrejko ( Kortrijk [KORtrejk]) estas municipo en Belgio, unu el la 133 municipoj, kiuj ricevis la honortitolon "urbo". Ĝi ricevis la titolon en la jaro 1127. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo estas la administra centro de samnoma distrikto Kortrejko.
Ekde 1977 la municipoj Aalbeke, Bellegem, Bissegem, Heule, Kooigem, Marke kaj Rollegem apartenas al Kortrejko, la ĉefa municipo.
Kun la urboj Lillo kaj Tournai, Kortrejko formas la Eŭropan metropolon Lille-Kortrijk-Tournai.
La Konkordo estas la nomo de la Esperanto-grupo de Kortrejko.
Courtoin
Courtoin estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 44 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Courtoin etendiĝas sur 6.15 km², kaj havis 44 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7.2 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Courtoin apartenas al la kantono de Chéroy, kies ĉefurbo estas Chéroy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Jean-Paul Riopelle
Jean-Paul RIOPELLE (7a de Oktobro, 1923 – 12a de Marto, 2002) estis pentristo kaj skulptisto el Kebekio, Kanado. Li havis unu el la plej longaj kaj gravaj internaciaj karieroj el la dek ses subskribintoj de la Refus Global, la manifesto de 1948 kiu anoncis la malakcepton fare de la kebekia arta komunumo de la klerikalismo kaj la provincismo. Li estas plej bone konata pro sia abstrakta pentrostilo, partikulare ĉe siaj "mozaikaj" verkoj de la 1950-aj jaroj kiam li fame abandonis la pentrobroŝon, por uzi nur kolorpaletran tranĉilon por apliki farbon sur tolon, havigante al siaj verkoj distingan skulptartan kvaliton. Li estis la unua kanada pentristo (ekde James Wilson Morrice) kiu atingis disvastigitan internacian agnoskon.
Alfred Butts
Alfred Mosher BUTTS (naskiĝis la 13-an de aprilo 1899 en Poughkeepsie (Nov-Jorkio), mortis la 4-an de aprilo 1993 en Novjorko) - usona arkitekto, elpensinto de la tabulludo skrablo.
Komence Butts nomis sian ludon „Lexiko”, poste li ŝanĝis la nomon al „Criss Cross Words” kaj ekserĉis aĉetonton de la patento por ĉi tiu ludo. Tamen ludproduktistoj ne montris intereson pri la projekto kaj fine Butts decidis vendi la rajtojn al la ludo al la entreprenisto kaj juristo James Brunot. Tiu ĉi enkondukis kelkajn modifojn kaj nomis la ludon „Scrabble” (palpserĉi). En 1948 la ludo estis patentita kaj Butts kune kun sia edzino transformis forlasitan lernejsidejon en Dodgington (Konektikuto) en fabrikon de „Scrabble”. En 1949 ili produktis 2400 ludkompletojn. Nuntempe sole en Usono oni vendas ĉirkaŭ du milionojn da kompletoj jare.
Fonto
Pollingva vikipedio
Hotter Than Hell
Hotter Than Hell (pli varma ol infero) estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1974. Ĝi ricevis oran atestilon la 23an de Junio, 1977, vendinta 500 000 ekzemplerojn.
Griza baleno
La griza baleno (Eschrichtius robustus) el la ordo de cetacoj kaj familio de grizbalenedoj havas du specojn, kiuj troviĝas en la orienta kaj okcidenta Pacifiko. Ĉe la okcidenta Pacifiko ili vivas en la akvoj de Oĥotska Maro ĝis la sudo de la Korea Duoninsulo, ĉe la orienta Pacifiko iliaj spuroj troviĝas en la maroj inter la Beringa Maro, Kalifornio kaj la okcidenta Meksiko. Forme ili similas kaj al la nigraj balenoj kaj al la balenopteroj. La supra makzelo ne estas tiel mallarĝa kaj longa kiel tiu de la nigra baleno, nek tiel plata kaj larĝa kiel tiu de la balenoptero. Sen dorsa naĝilo ili havas 7-15 ĝibajn elstaraĵojn ĉe la vosta dorso. Kun brusta naĝilo ĉ. 2 metrojn longa la matura griza baleno pezas 24-37 tunojn. La tuta korpo, 10-15 metrojn longa, estas nigra aŭ malhelgriza kun blankaj makuloj.
En la Norda Ameriko la grizaj balenoj plejparte migras suden preter San Diego inter la fino de decembro kaj la komenco de februaro, kaj plie, 95% el ili migras je 3–5 km. for de la marbordo. En marto ili komencas reveni norden. Nur malmultaj el ili la tutan someron restas ĉe la marbordoj de Oregon kaj Kalifornio. En Azio ili migras de Oĥotska-maro al la Japana Maro kaj daŭre laŭ la orienta marbordo de Koreio al la Suda Cina Maro, parto de ili migras tra Cuŝima-Markolo al la Flava Maro. Ili migras norden aprile kaj maje. Ili manĝas ĉefe grandajn planktonojn, precipe salikokojn, moluskojn kaj fiŝetojn. Dum migrado ili ĝenerale moviĝas unuope aŭ 2-3-ope, ĉiuhore 4-5 marmejlojn, maksimume 78 marmejlojn. Ili povas helpi unu alian. Kiam iu el ili vundiĝas, malsaniĝas aŭ akuŝas; la aliaj do levas ĝin al akva surfaco por ke ĝi facile spiru. La grizaj balenoj estas la unusola speco el sia familio, kiu produktas idojn ĉe malprofunda maro. Ili naskas januare kaj februare post 11-12-monata gravedeco. La novnaskito longas 4-5 metrojn kaj pezas 1,5 tunojn.
Hilib
Hilib (hungare: Hilib) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Târgu Secuiesc. En 1910 ĝi havis 704 loĝantojn (hungaroj), en 1992 317 (hungaroj). Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). Administre ĝi apartenas Ojdula.
Fonto
= Eksteraj ligiloj =
H2g2
La retejo h2g2 estas kunlaborata retenciklopedia projekto kun sidejo en Britio. Ĝi priskribas sin mem kiel "nekonvencia gvidilo al vivo, la universo, kaj ĉio", en la spirito de la fikcia verko The Hitchhiker's Guide to the Galaxy el la sciencfikcia serio de samnoma bildoliteraturo de Douglas Adams. Ĝi estis fondita de Adams en 1999 kaj administrata de BBC inter 2001 kaj 2011.
La intenco estis krei gvidilon fokusite al Tero kiu ebligi la membrojn kunhavi informaron pri sia geografia areo kaj lokaj lokoj, agadoj kaj negocoj, por helpi homojn decidi kien ili iru kaj kion ili trovu tie. Ĝi kreskiĝis el enhavo de temoj kiel restoracioj kaj receptoj, al kvantuma teorio kaj historio. Eksplicita reklamado de negocoj estis malpermesata kiam la retejo estis administrata de BBC, sed rezencoj de klientoj estis permesitaj.
La enhavo de la projekto estas verkita de registritaj "Researchers" (esploristoj) en ties retejo. Artikoloj verkitaj de esploristoj formas la gvidilon "Guide" kiel tuto, kun "Edited Guide" (eldonita gvidilo) konstante kreita el faktaj artikoloj kiuj jam estis reviziitaj per la sistemo de "Kolega reviziado". La eldonita gvidilo inkludas kaj tradiciajn enciklopediajn temojn kaj pli idiosinkraziajn proponojn, kaj artikoloj en la eldonita gvidilo foje celas iom pli humoran stilon.
Mandato de la Ligo de Nacioj
Mandato de la Ligo de Nacioj estas teritorio starigita per la artikolo 22 de la pakto de la Ligo de Nacioj, la 28-an de junio 1919.
Kiam eksvalidis la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj fine de 1945, la mandatoj de la Ligo de Nacioj, krom tiuj de la sudorienta Afriko, iĝis teritorioj sub gvidado de Unuiĝintaj Nacioj, kiel decidite dum la Jalta konferenco.
Artikolo 22
Artikolo 22 de la pakto de la Ligo de Nacioj (subskribita la 28an de junio 1919 kiel Parto I de la Traktato de Versajlo), reliefigante la tri mandatajn klasojn.
Ruĝa: Klaso A (eks Otomana)
Blua: Klaso B (eks Germana Centra Afriko)
Flava: Klaso C (eks Germana Sudokcidenta Afriko kaj Pacifiko)
451 Patientia
451 Patientia estas tre granda malhela asteroido, unu el plej grandaj de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico kaj ĝi estis nomita per la la latina vorto "Patientia" : pacienco.
Vinica provinco
Vinica provinco (Вінницька область) estas unu el la 24 administraj unuoj de Ukrainio, kiuj nomiĝas область. Ĝiaj plej grandaj urboj estas krom la administra centro Vinico (Вінниця, 356 000 loĝantoj) la urboj Ĵmerinka (Жмеринка, 37 000 loĝantoj), Mohiliv-Podilskij (Могилiв-Подiльський, 33 000 loĝantoj), Ĥmilnik (Хмiльник, 28 000 loĝantoj), Kozjatin (Козятин, 26 000 loĝantoj), Hajsin (Гайсин, 25 000 loĝantoj), Ladiĵin (Ладижин, 22 000 loĝantoj), Kalinivka (Калинiвка, 20 000 loĝantoj) kaj Bar (Бар, 17 000 loĝantoj).
En la regiono vivas proksimume 1,7 milionoj da homoj (stato de decembro 2005).
Grizaventra akridotero
La Grizaventra akridotero aŭ Grizaventra minao (Acridotheres cinereus) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Akridoteroj kiuj portas fruntajn krestojn. Ĝi troviĝas en Indonezio en suda duoninsulo de Sulaveso, de kie ĝi estas indiĝena sed ankaŭ en Kristnaskinsulo, Malajzio (Borneo) kaj Singapuro.
La Grizaventra akridotero estas ĝenerale nigreca pli malhela en vizaĝo, multe pli hela en subaj partoj (kio nomigas la specion eĉ en la latina scienca nomo) kaj kun bruna nuanco en flugiloj, kun blankaj subpugo, subvosto kaj flugilmakuloj kaj havas flavajn irisojn, krurojn kaj tre dikan bekon. Ĝi povas levi la plumojn de sia frunto kiel spektakla kresto sed ne tiom markate kiom ĉe la Granda akridotero aŭ la Krestominao sed iom pli markate ol la proksima parenca Java minao.
Pontrieux
Pontrieux estas franca komunumo, situanta en la departemento Côtes-d'Armor kaj en la regiono Bretonio, en Francio.
Ĉefurbo de kantono, Pontrieux ŝuldas sian nomon al sia ponto super la rivero Trieux (latinlingve Pontruus super triticum).
Historio
Pontrieux estis, de la 15-a ĝis la 19-a jc, aktiva komerca urbo. Tie interŝanĝiĝis cerealoj, toloj precipe linaj, kaj ĉevaloj. Ĝis en la 19-a jc, la ponto "Sankta-Ivo" de Pontrieux estis la sola, inter Guingamp kaj la Manika Markolo, kiu ebligis transiri de bordo al alia bordo (de "Tregoro", maldekstra bordo, al "Goëlo", dekstra bordo) de la rivero Trieux. Ekzistis fama kartonfabriko en Pontrieux, kiu presis la unuajn biletojn de la metroo de Parizo.
Économie
Sur le territoire communal se situe le port départemental, administré par la Chambre de commerce et d'industrie des Côtes-d'Armor. Il est situé à 800 mètres en aval du bourg. Lors des marées, la mer remonte la "ria" sur 18 kilomètres environ et des navires de tonnage assez important peuvent s'engager dans la rivière et passer les écluses.
L'activité commerciale du port consiste uniquement en la réception de sabliers qui déchargent chaque année environ 115,000 tonnes de sables et maërl. Les navires appartiennent à la Compagnie armoricaine de navigation filiale de la Secma spécialisée dans la fabrication d'amendements pour l'agriculture.
L'activité du port est surtout tournée vers la plaisance. Ses installations sont prisées des anglo-saxons particulièrement ceŭ des îles Anglo-Normandes, Jersey et Guernesey. Ils représentent plus de la moitié des quelque 700 bateaŭ qui ont accosté au port en 2005.
-->
Lokoj kaj monumentoj
Pontrieux estas klasita urbeto kun karaktero kaj estas inter la florantaj urboj kaj vilaĝoj kun siaj kvar floroj.
Aladár Bodor
BODOR Aladár estis hungara verkisto, ĵurnalisto, poeto naskita en Alvinco la 29-an de januaro 1880 kaj mortinta en Budapest la 19-an de aprilo 1952.
Biografio
La universitaton Aladár Bodor finis en Koloĵvaro. Ekde 1901 li instruis en provincaj urboj, inter 1918 kaj 1938 li estis gimnazia instruisto en Budapeŝto. Li luktis memvole en la unua mondmilito. En 1901 li redaktis la Szászváros, en 1913 la Fehértemplom és Vídéke. Li estis interna kunlaboranto ekde 1919 Nemzeti Újság, ekde 1921 de Magyarság, ekde 1938 de Magyar Nemzet. En 1924-25 li estis respondecredaktoro de Képes Családi Lap. Li estis membro de la Societo Petőfi.
16435 Fándly
16435 Fándly estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Milan Antal elde la Astronomia Centro de Toruń en Piwnice, nordo de Pollando.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la slovaka pastro insektosciencisto kaj klerisma verkisto Juraj Fándly (1750–1811), aŭtoro de la unua libro en la lingvo de Anton Bernolák : Dúverná zmlúva mezi mňí chom a diáblom ("La konfidenca pakto inter la monaĥo kaj la diablo", 1789). Li estis fervora disvastiganto de tiu lingvo kaj bone konata edukisto.
Takzanovskia tinamo
La Takzanovskia tinamo (Nothoprocta taczanowskii) estas birdospecio de la familio de Tinamedoj, nome surgrunda birdo troviĝanta en orientaj Andoj en Peruo; kaj pli precize en regionoj Junino, Kusko, Apurimako, Ajakuĉo, kaj Punio.
Taksonomio
Tiu estas monotipa specio. Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
Etimologio
Nothoprocta derivas el du malnovaj vortoj, nothos greka vorto signifanta falsa, kaj prōktos signifanta malantaŭo aŭ vosto. Tiu kombino de vortoj probable rilatas al la fakto ke la vosto estas malgranda kaj kovrita per korpaj plumoj, kaj tiele ŝajnas falsa. Ankaŭ taczanowskii estas la latina formo de la familinomo de Władysław Taczanowski, kreita por rememori lin.
Aspekto
La Takzanovskia tinamo estas malhela, kaj fajne markita tinamo. Ties kapo kaj kolo estas grizaj kun nigrecaj krono kaj vizaĝaj markoj kun palgrizeca sablokolora gorĝo. Ties supraj partoj estas malhelaj kun fajnaj sablokoloraj strioj kaj nerimarkinda bruna strieco kun nigra kaj sablokolora makuleco en flugilkovriloj. Ĝi havas flavecajn flugoplumojn, striece nigrecajn. Ties brusto estas griza, kun sablokoloraj punktoj borde je nigra. La resto de subaj partoj estas sablokolora, strieca malhele; kaj estas longa, nigreca, kurbeca beko. La junuloj estas ĝenerale pli markataj en bruna koloro. La averaĝa grando de tiu tinamo estas 36 cm.
Kutimaro
Tiu specio havas laŭtan, ridecan kuj-kujan voĉon kaze de ĝenado. Ili kutime manĝas rikoltojn, ĉefe terpomojn. Oni kolektis ovojn kaj idojn en aprilo kaj majo kaj oktobro. La masklo kovas la ovojn kaj idozorgadas. La nesto estas situanta surgrunde.
Teritorio
La Takzanovskia tinamo troviĝantas en orientaj Andoj, aŭ pli precize, (Cordillera Oriental) en Peruo, el Junino al Punio. En Peruo, estis registroj el kelkaj lokoj de Apurimako, Kusko kaj Punio, sed ĝi ne estis ankoraŭ registrita en Ĉinĉeros en la areo de la valo Pampa de Huankaveliko, nordokcidenta Apurimako, ekde 1970. La montaro Cordillera de Huanzo, suda Apurimako, produktis nur unu specimenon (kolektita en 1977) kaj tiujn el norda Karabajo, Punio, estis prenitaj en 1871. Ĝi estis registrita el Marainijoko, Junino, sed probable ne estis enketoj ekde la lastaj registroj en 1939. La specio estis registrita la unuan fojon en Bolivio en 1999, kiam oni kolektis unu masklon kaj tri al kvar junuloj estis observitaj en Apolobambo, La-Pazio.
Habitato
La Takzanovskia tinamo loĝas en altaltitudaj herbejoj kaj arbustaroj je altitudo de 2,700 al 4,000 m. Ĝi povas troviĝi ankaŭ ĉe paŝtejoj kaj plugebla tero.
Konservado
La Takzanovskia tinamo estas nune listita kiel Vundebla fare de la IUCN. Ties survivado estas minacata pro degradado de ties habitatoj kaŭzita de homa agado, kia ofta bruligado de herbejoj, kaj hakado, bruligado kaj troa paŝtado en altaltitudaj arbaretoj kaj arbustaraj makuloj. La specio estas ankaŭ ĉasata de homoj por manĝo.
Estis enketoj pri ties altaltitudaj habitatoj, kaj oni proponis planojn por ties konservado kiaj regulado de la uzado de fajro, reenmeto de malnovaj remodiĝintaj agrikulturaj teknikoj, limigo al troa paŝtado, faciligo al nedamaĝa ekoturismo kaj asocia komerco por generi enspezojn por lokanoj, kuraĝigi lokanojn por estri ter-uzan administradon kaj restaŭrajn skemojn. Oni proponis ankaŭ socialajn kaj politikajn reformojn por eviti ter-posedajn konfliktojn, kaj kuraĝigi elteneblan uzadon larĝ-skale. La specio estis protektita en Ampajo, kaj en Bolivia Apolobambo.
Estas malpli ol 10,000 plenkreskuloj restintaj en loĝa teritorio de 16,700 km².
János Csató
CSATÓ János (ĉato:) hungara botanikisto, ornitologo. Li naskiĝis en Alvinc la 6-an de aprilo 1833 kaj mortis en Nagyenyed la 13-an de novembro 1913.
Stratfor
Strategic Forecasting (mallongigite Stratfor aŭ laŭ propra literumo STRATFOR, en traduko "strategia prognozado") estas usona privata firmao fondita en 1996, kiu ofertas analizojn, raportojn kaj aŭgurajn projekciojn pri temoj de geopolitiko. Plej ofte scenaroj pri la ekstera politiko de Usono estas en la fokuso de la esploroj. Por aŭguraj projekcioj kaj scenaroj tamen ankaŭ konsideriĝas kaj analiziĝas la interesoj kaj agoj de ŝtataj kaj neŝtataj instancoj de aliaj ŝtatoj kaj de internaciaj organizaĵoj. La usona magazino Barron’s en 2001 nomis la firmaon "ombra CIA — pro siaj karakterizaĵoj kompareblaj al spiona servo. Fondinto ĉefa gvidanta oficiulo de la firmao estas George Friedman. La centra oficejo situas en Aŭstino, la ĉefurbo de Teksaso en Usono.
János Csató
Biografio
Li partoprenis june en la liberecbatalo de 1848 kaj 1849. Pli poste li retiriĝis al sia bieno en Konca kaj priokupiĝis la esploradon de birdoj kaj plantoj. Ekde 1873 li estis ĉefnotario de Alsó-Fehér, ekde 1874 ĝis 1902 vicprefekto. Sian kolekton li donacis al Hungara Nacia Muzeo.
Stratfor
Servoj
Ekde la jaro 1996 la firmao publikigas ĉiutagan raporton kun aktualaj evoluoj. La servo nuntempe ofertatas per la interreto kaj kontraŭ pago atingeblas por ĉiu interesiĝinto. Krome ofertatas granda nombro de geopolitike uzeblaj informoj — ekzemple ampleksaj mapoj, menditaj esploroj kaj regionaj analizoj.
Krom tio disdonatas senkosta ĉiusemajna cirkulero, kiu traktas elektitan temon aktualan aŭ laŭ la verkintoj aparte interesan el la temaro de internacia kaj sekureca politiko.
Internacia atento
La 27-an de februaro 2012 la organizaĵo Wikileaks publikigis kvin milionojn da retpoŝtaĵoj de STRATFOR, kio kaŭzis ampleksan atenton de la internaciaj amaskomunikiloj al la firmao.
Eŭrokomunismo
Eŭrokomunismo estas politika ideologio, grava ĉefe en diversaj landoj de Eŭropo dum la jardekoj de 1970 kaj 1980, kiu sin agnoskis kiel posteulo de la klasika marksisma komunismo, sed kiu strebis al la preno de la povo pere de demokrataj metodoj. Ne multe oni parolis pri la kialo de la nomo, ĉar estus estinte pli taŭga packomunismo aŭ demokratkomunismo aŭ io simile. La prefikso eŭro- eble serĉis la modon de integriĝo en Eŭropa Unio (demokrata, moderna kaj kapitalisma), kvazaŭ la klasika komunismo estus afero de Azio: tamen kaj Sovetunio kaj la orienteŭropaj landoj estis ankaŭ Eŭropo. Do, kvankam la nomo famiĝis, ne tre bone kompreniĝis aŭ almenaŭ kongruis.
Ĝia plej grava reprezentanto estis la Itala Komunista Partio, sed ankaŭ la komunistaj partioj de Francio kaj Hispanio sekvis tiun tendencon. Tio kaŭzis streĉiĝon kun la plej grava tiutempa komunista partio, la soveta KPSU, kaj kelkfoje, kiel en Hispanio, la apartiĝo de pli klasikaj grupoj kiuj fondis apartajn partiojn.
Aliaj okcidenteŭropaj partioj restis lojalaj al la klasika linio, dum la eŭrokomunistoj restis minoritato en la partio aŭ apartiĝis de ĝi, kiel okazis respektive en Portugalio kaj Grekio.
Oni foje konsideras kiel malkaŝan lanĉon de eŭrokomunismo, la kunvenon kiu okazis en 1977 en Madrido, inter la gvidantoj de la komunistaj partioj Georges Marchais de Francio kaj Enrico Berlinguer de Italio, kun la hispana Santiago Carrillo, kiel apogon al la hispana komunista partio kiu eliradis el periodo de klandestineco dum la diktaturo de generalo Francisco Franco.
Post la falo de la komunistaj reĝimoj en Orienta Eŭropa, la okcidentaj partioj sekvis malsamajn vojojn. La italaj transformiĝis en socialdemokratan partion, dum maldekstrema alo fondis la Partion de Komunista Refondado. Aliaj formis parton de pli ampleksaj koalicioj, kiel Unuigita Maldekstro (en Hispanio). Ĝenerale, la partioj sekvis demokratian vojon, sed la vorto eŭrokomunismo apenaŭ plu estas uzata.
Kritikaro
Danke al la nuntempa perspektivo oni povas konsideri, ke eurokomunismo estis malsukcesa klopodo eviti antaŭviditan malsukceson en Okcidenta Eŭropo post la supozebla falo de la orienteŭropakomunismo, kiu fine okazis. Por eviti la kunfalo kun malsukcesonta ekonomio kaj eble ankaŭ pro kritiko al manko de libereco, la okcidentaj partioj disiĝis de la linio markita de Sovetunio kaj klopodis novan vojon ene de la demokratia ludo, tio signifis ekzemple en Hispanio akcepton de la monarkio enmetita de la diktatoro Franco, en ĉiu lando malaltigon de la laborista luktemo kontraŭ la entreprenoj, kaj ĝenerale akceptadon de la kapitalisma ekonomio.
Ankaŭ tiuj klopodoj malsukcesis kaj ĉiuj eŭrokomunismaj partioj vidis kiel siaj voĉdonantaroj malpliiĝis unu balotadon post alia. Kaj pro tio oni klopodis la duan solvon (ĝenerale sub aliaj partiestroj) ĉu kiel alitendencaj partioj ĉu ene de koalicio: tiuj iamaj komunismaj partioj iĝis jam ne plu komunistaj, do jam ne estis kialo por paroli pri eŭrokomunismo. Tamen ankaŭ la dua solvo malsukcesis kaj en Francio, Hispanio kaj Italio la sukcedintoj de la eŭrokomunismo vidas plu kaj plu malaltiĝi siajn voĉdonantarojn. Kaj oni klopodas trian, kvaran solvojn.
Kelkaj kritikistoj de la eŭrokomunismo intencas imagi kia estus la estonteco de la komunismo en Okcidenta Eŭropo, se ties ĉefaj komunistaj partioj ne estus adopitintaj la vojon de la reformo. Sed pri tio oni povas nur spekulativi. La fakto estas ke tiu vojoŝanĝo vere influis la estontecon de komunismo en Okcidenta Eŭropo kaj ankaŭ en la resto de la mondo, tio estas eĉ en la falo de komunismo.
György Schamschula
György Schamschula [djordj ŝamŝula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schamschula György estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ekonomikisto.
György Schamschula naskiĝis la  1944 en Fót.
Biografio
György Schamschula frekventis bazlernejon en Budapeŝto, poste abiturientis en katolika gimnazio en Pannonhalma en 1962, fine li lernis en Universitato Marx Károly, kie li akiris diplomon en 1968. Li eklaboris en trusto pri nafto, poste en aliaj laborlokoj. En 1971 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. En 1975 li akiris ankaŭ juran diplomon en Scienca Universitato de Szeged laŭ koresponda eduko. Li aliĝis al la nove fondita nekomunista partio en 1988. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1998. En 1991 li estis subministro pri laboro, en la jaroj 1993 kaj 1994 ministro pri transporto, telekomunikado kaj akvo. Depost 1998 li plene forlasis la politikon.
Vyšný Kazimír
Situo
Vyšný Kazimír situas fine de sakovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 14 km.
8610 Goldhaber
8610 Goldhaber estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Vyšný Kazimír
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1363. La loĝantoj longe estis rutenoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Orosz-Kázmér, poste ĝi ricevis pli logikan nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőkázmér 179 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšný Kazimír 213 homoj, (ĉiuj slovakoj).
8610 Goldhaber
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la fratoj Maurice (1911–2011) kaj Gerson Goldhaber (1924–2010), germandevenaj usonaj partiklaj-fizikistoj kiuj kontribuis al la fiziko de la 20-a jarcento per malkovroj kiuj inkludas la ĉarmitajn mezonojn kaj la fotodiseriĝon de la deŭterono. Ili estis aktivaj anoj de la teamoj de Super-Kamiokande kaj Supernova Cosmology Project.
Germana aŭtovojo A72
La germana aŭtovojo A72 (germane Autobahn 72, mallonge A72, aŭ formale Bundesautobahn 72, mallonge BAB 72) estas pli-malpli nordorienta-sudokcidenta aŭtovojo en la federaciaj landoj Saksio kaj Bavario de Germanio. Ĝi ligas la urbojn Hof (Saale) sudokcidente, Chemnitz vojmeze kaj post finkonstruo konektu ankaŭ la urbon Lepsiko norde. Apud Hof (Saale) konektiĝas la germana aŭtovojo A9, kaj apud Chemnitz la germana aŭtovojo A4.
La parto inter la urboj Hof (Saale) kaj Chemnitz respektive inter la aŭtovojoj A9 kaj A4 estas parto de la eŭropa ŝoseo 441. Ĝi plejparte konstruiĝis en la 1930-aj jaroj, sed pro la Dua Mondmilito ne finkonstruiĝis, kaj post la milito pro la vidido de Germanio perdis grandan parton de sia trafika graveco. La bavaria parto de la vojo ĝis la reunuiĝo de Germanio havis la numeron A722. La plua vojo de la aŭtovoja kruciĝo Chemnitz norden direkte al Lepsiko ekkonstruĝis nur post la jaro 1990. Laŭ la stato de aŭtuno 2012 pretas voja parto norden ĝis la urbo Rochlitz, plia voja parto kun du elveturejoj ĝis la urbo Frohburg pretiĝu ĝis somero 2013, sed de tie norden al la urboj Borna, Markkleeberg kaj Lepsiko ankoraŭ plu mankos signifa voja parto, ankoraŭ konstruenda. Sume la aŭtovojo longu 170 kilometrojn, el kiuj laŭ la stato de aŭtuno 2012 135 kilometroj jam finkonstruitas.
Helbedündorf
Helbedündorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Dressed to Kill
Dressed to Kill estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1975 kaj ne tre profesie produktita kun fuŝaj eraroj kaj tro longaj intermezoj inter trakoj, kiuj ŝajnigas, ke la disko daŭras pli ol reale.
Wikon
Pri la komunumo
Wikon estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1349 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Wikon siutas sude de la urbo Zofingo, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas, inter la riveroj Wigger en okcidento kaj Uerke en oriento.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,28 km², de kiuj pli ol la duono, nome 51,6% estas kovritaj de arbaro, 39,5% servas por agrikulturo kaj 8,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wikon limas en nordo al Zofingo, en nordoriento al Bottenwil, en oriento al Wiliberg, en sudo al Reiden, kaj en okcidento al Brittnau. Kun escepto de Reiden en sudo, ĉiuj najbaraj komunumoj de Wikon situas en la najbara Kantono Argovio.
Trafiko
Wikon disponas kun la najbara komunumo Brittnau komunan stacidomon ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Olten al Lucerno. Krome la komunumo estas ankaŭ per la loka busreto de la urbo Zofingo bone konektita al la publika transportreto.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Bazelo tra Olten kaj Zofingo al Lucerno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 4 kilometrojn sude en Reiden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Wikon datiĝas el la jaro 1256 kiel Wiggen.
Dum mezepoko en Wikon regis la Grafoj de Lencburgo, poste ties heredantoj la Grafoj de Kiburgo kaj fine la Habsburgoj, por ili la habsburgaj vasaloj la Kavaliroj de Büttikon administris la lokon. En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion. La bernanoj kaj lucernanoj konkurencis pri la posedorajtoj en la regiono, la Svisa Dieto atribuis Wikon en la jaro 1470 al Lucerno. En la jaro 1476 la lucernanoj aĉetis de Hans Thüring de Büttikon ankaŭ la malaltan jurisdikcion. Kune kun Roggliswil Wikon formis ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la kamparvoktejon Wikon. Dum la kvin jaroj de la Helveta Respubliko Wikon apartenis la la helveta distrikto Altishofen. Per la restaŭracio de la jaro 1803 Wikon estis atribuita al la distrikto Willisau de Kantono Lucerno.
Declan Galbraith
Declan Galbraith (naskiĝis la 19-an de decembro 1991 estas brita kantisto, kiu publike prezentiĝas ekde la jaro 1999, do ekde la 7-a vivjaro. Li ĝis la knaba voĉoŝanĝiĝo havis brilan sopranan voĉon, kaj post tiam, kantante oktavon pli sube, same klaran tenoran voĉon. Lia patro Alec Galbraith havas skotan devenon kaj lia patrino Siobhan irlandan. Declan Galbraith havas pli junan fratinon. Lia kanta stilo aŭdeble estas en la tradicio de folklora irlanda kantoarto.
Biografio
La avo de Declan regis plurajn muzikilojn kaj ofte kunportis la nepon al siaj koncertoj. En aĝo de sep jaroj Declan unuafoje publike kantis en la Charles-Dickens-festivalo en Rochester (Kent). Li komencis partopreni en talentaj konkursoj por junaj kantistoj kaj ene de la unua jaro gajnis 12 el 14 konkursoj.
En produktaĵo de muzika albumo li unuafoje partoprenis kune kun interalie la muzikgrupo Westlife kaj la kantistaj kolegoj Elton John kaj Elvis Presley - en kolekto de popmuzikaj kristnaskaj kantoj li reprezentiĝis per versio de la kanto Walking in the Air. Sekvis publika prezento en la celebraĵo de la regotempa jubileo de la brita reĝino Elizabeto la 2-a en la Katedralo de Sankta Paŭlo en Londono, en kiu li prezentis la kanton Amazing Grace, kaj en koncerto de Elton John kun pli ol 22.000 spektantoj. Plie li en decembro 2002 kantis en la koncertejo Odyssey Arena de Belfasto, simultane konektita al publiko de 80.000 infanoj el ĉiuj mondopartoj - tio rezultigis mencion en la Guinness-libro de mondaj rekordoj.
Post sukceso de muzika albumo en 2002, en kiu la tiam 10-jara Declan kantis per ankoraŭ infana voĉo, la 1-an de decembro 2006 aperis la unua internacie distribuita albumo de li post la voĉoŝanĝiĝo - sub la titolo Thank You ["Dankon"]. Krom en Britio kaj Irlando, la junulo interalie aparte konatiĝis en Germanio kaj la najbaraj landoj de centra Eŭropo. Pro la sukceso de la albumo Thank You, ankaŭ la primuzika televida kanalo VIVA ekkonsciis pri la junulo kaj en januaro 2007 prezentis la premieron de la muzika filmeto An Angel.
Kortemark
Kortemark ( [KORt'mark]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Diksmuide.
Ekde 1977 la municipoj Edewalle, Handzame, Werken kaj Zarren apartenas al Kortemark, la ĉefa municipo.
Plasmodium knowlesi
Plasmodium knowlesi estas specio de plasmodio, genro de protistoj el klaso de sporozooj, vivante parazite precipe en la sango de simioj, aparte de longvostaj makakoj, sed trovebla ankaŭ en la sango de homoj, kie ĝi kaŭzas malarion. Ĝi estas transportita de homo al homo per specio de moskito. Ĉiuj specioj de plasmodio estas migrantaj senformaj masoj de protoplasmo senseptaj, multenukleaj, kiel ĉe miksomicetoj.
Germana aŭtovojo A73
La germana aŭtovojo A73 (germane Autobahn 73, mallonge A73, aŭ formale Bundesautobahn 73, mallonge BAB 73) estas pli-malpli nord-suda aŭtovojo en la federaciaj landoj Turingio kaj Bavario de Germanio. Ĝi ligas la urbojn Suhl norde, Lichtenfels kaj Bamberg survoje kaj Nürnberg sude. Sume la aŭtovojo longas 170 kilometrojn.
Aŭtovojaj konektoj
|r2 = Bavario
Szepietowo
Szepietowo [ŝepjeTOvo] estas urbo en la distrikto Wysokomazowiecki, Podlaĥia Provinco, Pollando. La urbo estas sidejo de la komunumo Szepietowo. La urbajn rajtojn ĝi ricevis la
La urbo estis establita en la 19-a jarcento; ĝia evoluo okazis danke al konstruo de la Varsovia-Peterburga Fervojo. En Szepietowo troviĝas pasaĝera-vara trajnostacio.
Monedo
La monedo (Corvus monedula), konata ankaŭ kiel Eŭrazia monedo, Eŭropa monedo, Okcidenta monedo, aŭ tre simple kiel korveto, estas unu el la plej malgrandaj specioj (34–39 cm longa) en la genro de korvoj kaj korakoj. Kiel ĉiuj korvedoj, ĝi estas ĉiomanĝa. Ĝi troviĝas tra Eŭropo, okcidenta Azio kaj Nordafriko. Oni agnoskas kutime kvar subspeciojn.
Aspekto
Ĝi estas birdo de nigra (aŭ griznigra) plumaro kun arĝent- aŭ helgrizaj nuko, vango kaj kolo, kaj tre distinga blanka (aŭ tre helgriza) iriso. Tiu ĉi estas la ununura membro de la genro kiu havas tiun lastan karakteron, krom la Aŭstralia korvo, sed tiu kiel endemismo. La iriso de la junuloj estas helblueca. Plenkreskulo estas 34–39 cm longa, tiele la monedo estas la plej malgranda specio de la genro Corvus.
Dumfluge, monedoj estas distingeblaj de aliaj korvedoj pro sia malgrando, pli rapidaj kaj profundaj flugilfrapoj kaj proporcie pli mallarĝaj kaj malpli "fingrecaj" flugiloj. Ili ankaŭ havas pli mallongan, dikan kolon, multe pli mallongan bekon kaj ofte flugas en pli densaj aroj. Subflugiloj estas uniforme grizaj, malkiel pirokorakoj.
Surgrunde, monedoj bombaste kaj vigle promenetas kaj havas staran sintenon.
Ambaŭ seksoj kaj ĉiuj aĝoj estas similaj.
Distribuado kaj habitato
Tiuj palearktisaj birdoj kutime renkontiĝas ĉe malnovaj konstruaĵoj aŭ ruinoj, aŭ en naturo sur klifoj. Monedoj estas loĝantaj (ne migrantaj) tra granda areo el Nordokcidenta Afriko tra preskaŭ la tuta Eŭropo, inklude la Britajn Insulojn kaj la sudan Skandinavion, orienten tra la centra Azio al la orienta Himalajo kaj la Lago Bajkal. Ili loĝas tra Turkio, la Kaŭkazo, Irano, Irako, Afganio, Pakistano kaj nordokcidenta Barato.
La specio havas grandan teritorion, kun ĉirkaŭkalkulita tutmonda etendo de inter 1,000,000 kaj 10,000,000 km². Ili havas grandan tutmondan populacion, kun ĉirkaŭkalkulitaj 10 al 29 milionoj da individuoj nur en Eŭropo..
Monedoj estas ĉefe ne migrantaj, sed la nordaj kaj orientaj populacioj estas pli migrantaj. Ilia teritorio etendiĝas norden al Rusio kaj Siberio dum somero, kaj remalpliiĝas vintre. Ili estas vintraj vagantoj al Libano, unuafoje konstatata en 1962. En Sirio ili estas vintraj vagantoj kaj estas raraj nemigrantoj kun kelkaj konfirmitaj reproduktadoj. La raso soemmerringii loĝas en la sudcentra Siberio kaj la plej nordokcidenta Ĉinio kaj porokaze en Hokajdo, Japanio.
Malgranda nombro de monedoj atingis la nordokcidenton de Nordameriko en la 1980aj jaroj, supozeble helpataj de ŝipo, kaj troviĝis el Atlantika Kanado al Pensilvanio. Ili estis vagantoj ankaŭ en Kanado, la Ferooj, Ĝibraltaro, Islando, Maŭritanio kaj Sankta-Piero kaj Mikelono. Monedoj estis malaperintaj el Malto kaj Tunizio. Estis informo, ke ili estis iam en Egiptio.
Ili loĝas arbarajn stepojn, arbarojn, kultivejojn, paŝtejojn, marbordajn klifojn kaj vilaĝojn kaj urbojn.
Taksonomio
La monedo estas unu el la multaj specioj origine priskribataj de Linnaeus en lia verko de la 18a jarcento, nome Systema Naturae, kaj ĝi ankoraŭ portas sian originan nomon Corvus monedula. La nomo de la specio monedula estas la latina vorto por monedo.
Subspecioj
Estas kvar agnoskitaj subspecioj. Ĉiuj eŭropaj subspecioj interreproduktiĝas kie iliaj populacioj koincidas. C. m. monedula intermiksiĝas kun C. m. soemmerringii en la transira zono el Finnlando sude tra la Balta Maro, orienta Pollando al Rumanio kaj Kroatio.
Kutimoj
Tiu birdospecio estas tre socia kaj moviĝas en paroj (masklo kaj ino) aŭ en malgrandaj al grandaj grupoj, kie la porvivaj paroj restas kunaj ene de la aro. Birdaroj pligrandiĝas aŭtune kaj tiuj grandaj aroj kuniĝas krepuske por komuna ripozado. Ili iĝas sekse maturaj en la unua reprodukta sezono, kaj estas malmulta informo pri "divorco" aŭ eksterpara pariĝado ĉe monedoj, eĉ post multaj reproduktaj malsukcesoj.
Monedoj ofte kuniĝas kun la Griza korniko (Corvus cornix), kaj dum migrado ofte akompanas la frugilegojn (C. frugilegus).
Samkiel la pigoj, la monedoj estas konataj por ŝtelado de brilaĵoj kiel juveloj por stokado en nestoj kaj tiu fakto foje aperas en literaturo.
Manĝado
Monedoj ĉefe prenas manĝaĵojn elgrunde sed ili prenas ilin ankaŭ en arboj. Ili manĝas senvertebrulojn el la grundo inter 2 kaj 18 mm longajn, inklude larvojn kaj pupojn de Kurkulioj, Koleopteroj, Dipteroj kaj Papilioj. Helikoj, araneoj kaj aliaj kelkaj insektoj formas parton de ilia animala dieto. Malkiel frugilegoj kaj kornikoj, monedoj ĝenerale ne manĝas kadavraĵojn, kvankam ili manĝas surstrandiĝintajn fiŝojn. La vegetala dieto de monedoj konsistas el farmogreno (hordeo, tritiko kaj aveno), herbosemoj, salikberoj, glanoj kaj variaj kultivitaj fruktoj. Monedoj prenas ankaŭ restaĵojn de homa manĝo en urboj, kaj ankaŭ el birdomanĝejoj pli ol aliaj specioj de la genro Corvus.
Monedoj uzas diversajn manĝometodojn, kiel saltado, plukado, disigado, grundoplukado, kaj rare fosado. Ili prenas muŝojn el ĉirkaŭ bovekskrementoj per saltado el la grundo aŭ foje falante vertikale el kelkaj metroj super la bovmerdo. Ili kutime ne elfosas vermojn elgrunde sed manĝas ilin el ĵus plugita tero.
Monedoj praktikas aktivan kunmanĝon, kie la iniciato por transdono venas el donanto, kun nombro de individuoj, sendepende de sekso aŭ parenceco. Ili kunhavas pli da preferata manĝo ol malpli preferata.
Reproduktado
Monedoj kutime nestumas en kolonioj en monogamaj paroj kunlaborantaj por loki nestolokon, kiun ili defendos de aliaj paroj kaj predantoj plejparton de la jaro.
Nestoj estas en arbokavaĵoj, klifoj aŭ ruinitaj, kaj foje neloĝataj, konstruaĵoj, ofte en kamenoj, kaj eĉ en densaj koniferoj. Ili estas famaj pro la uzo de sonorilturoj por nestumado, fakto konstatita en poemo de William Cowper A great frequenter of the church,
Where, bishoplike, he finds a perch,
Kie, kiel episkopo, trovas ripozejon,
Kaj ankaŭ dormejon.)
La nestoj estas kutime konstruitaj el paro ŝtopante la kavaĵon per ŝovo de bastonetoj; la nesto estas tiam konstruita sur la formita platformo. Tiu kutimo estas kialo ofte de ŝtopo de kamenoj kaj eĉ foje nestoj, kun monedo ene, falas sur fajrujojn. Nestoplatformoj povas atingi grandan grandon.
La nestoj estas kovritaj per haroj, tukaĵoj, arboŝelo, grundo kaj multaj aliaj materialoj. Monedoj nestumas en kolonioj kaj ofte ĉe frugilegoj. La ovoj estas mildaj, brilaj kaj palbluaj makuletitaj el malhelbruno, kaj estas ĉirkaŭ 36 x 26 mm. Ovodemetadoj estas kutime de 4-5 ovoj, kiuj estas kovataj de la ino dum 17-18 tagoj, kaj elnestiĝo okazas post 28-35 tagoj, dum kiuj ili estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj.
Socia kutimaro
Konrad Lorenz pristudis la komplikajn sociajn interagadojn kiuj okazas en monedaroj kaj publikigis siajn observadojn detale en la libro King Solomon's Ring (La ringo de la reĝo Salomono). Por studi la monedojn, Lorenz metis kolorajn ringojn en la krurojn de la monedoj kiuj loĝis ĉe lia domo en Altenberg, Aŭstrio, por identigi ilin, kaj enkaĝigis ilin por eviti ilian ĉiujaran birdomigradon for de Aŭstrio.
La libro priskribas liajn observadojn en la strukturoj de hierarkiaj grupoj kaj pri la fortaj ligoj masklo-ino ĉe monedoj; li notis, ke ene de paro ĉiu partnero havas saman rangon en la hierarkio, kaj malaltranga monedino supreniris en la socia ŝtuparo kiam ŝi iĝis "edzino" de altranga masklo.
Monedoj estas tre socia specio for de la reprodukta sezono, ariĝante en grupoj kiuj povas enhavi centojn de birdoj.
Eventuale tiuj aroj povas fari 'graciajn murdojn', en kiuj malsana aŭ vundita birdo estas ĉikanata ĝis ĝia morto.
Aliaj monedoj
Aliaj proksimaj specioj rilataj al la eŭropa monedo estas la daŭria monedo, (Corvus daŭricus) de la orienta Azio. La eŭropa kaj daŭria monedoj kune formas la subgenron Coloeus.
Joan Collins
Ŝi debutis en la scenejo per la teatraĵo Et Dukkehjem de Henrik Ibsen, kiam ŝi estis 9-jaraĝa, poste ŝi lernis aktoradon ĉe Royal Academy of Dramatic Arts.
En 1955 ŝi moviĝis al Holivudo por partopreni filmon Land of the Pharaohs de 20th Century Fox. Collins tie partoprenis en aliaj filmoj kiel The Virgin Queen, The Girl in the Red Velvet Swing, The Opposite Sex (de MGM), Sea Wife, The Wayward Bus, Island in the Sun, Stopover Tokyo, The Bravados kaj Rally 'Round the Flag, Boys!.
Dum la 1960-aj jaroj Collins aperis en usonaj kinfilmoj kiel Seven Thieves, Esther and the King, The Road to Hong Kong kaj Warning Shot krom ital-francaj produktaĵoj La congiuntura kaj Lo stato d'assedio. Ŝi komencis sian televidan karieron pri The Human Jungle (1964), poste ŝi partoprenis televidaĵojn The Man from U.N.C.L.E., Star Trek, The Virginian, Batman kaj Mission: Impossible.
En 1970 ŝi partoprenis usonan filmon Up in the Cellar kaj poste ŝi reiris al Britio, kie aperis en kinfilmoj, ĉefe hororfilmoj aŭ erotikaj komedioj, kiel The Executioner, Revenge, Quest for Love, Tales from the Crypt, Fear in the Night, Tales That Witness Madness, Dark Places, Alfie Darling, I Don't Want to Be Born, The Bawdy Adventures of Tom Jones kaj la itala Il richiamo del lupo krom britaj televidaĵoj kiel "The Persuaders!", Orson Welles' Great Mysteries, Space: 1999, inter aliaj.
Ŝi reiris al Usono en 1976, kiam ŝi partoprenis televidaĵojn Baretta, Police Woman, Arthur Hailey's the Moneychangers kaj Gibbsville'. En sekva jaro ŝi aperis en The Fantastic Journey, Future Cop kaj Starsky and Hutch, krom kinfilmo Empire of the Ants. En 1978 Collins aktoris en la itala kinfilmo Poliziotto senza paura la brit-usona The Big Sleep, la angla The Stud, kiu estis verkita de sia fratino Jackie Collins, krom Zero to Sixty, Game for Vultures, Sunburn kaj The Bitch.
Ŝi revenis al usona televido per televidserio Fantasy Island (1980) kaj partoprenis ankaŭ televidaĵojn kiel The Love Boat, Making of a Male Model, Faerie Tale Theatre, The Cartier Affair, Sins kaj Dynasty krom kinfilmojn kiel Homework kaj Nutcracker.
En la fino de 20-a jarcento, ŝi aperis en televidaĵoj kiel Roseanne, Annie: A Royal Adventure!, The Nanny, Sweet Deception krom kinfilmo The Flintstones in Viva Rock Vegas.
En 21-a jarcento ŝi partoprenis televidaĵojn These Old Broads, Rules of Engagement, Saving Santa kaj American Horror Story krom kinaĵoj kiel Ozzie, Molly Moon and the Incredible Book of Hypnotism kaj Absolutely Fabulous: The Movie.
Libroj
Krom aktori, Collins verkis multajn librojn:
Memoroj:
Eseoj:
Fikcioj:
Distriktaro Duseldorfo
La distriktaro Duseldorfo estas unu el kvin administraj distriktaroj en la lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de ĝi havis  loĝantojn.
Geografio
La distriktaro Duseldorfo situas en la nordokcidento de Nordrejn-Vestfalio. Ĝi estas la plej loĝantoriĉa kaj plej dense loĝata en tuta Germanio. La strukturo de la teritorio estas plejparte urbeca. Nur dek eksterdistriktaj urboj, el tiuj kvar en la okcidenta (Rejnlanda) Ruhr-regiono apartenas al ĝia teritorio. Tamen ĉ. 52 % de la areo estas uzata agrikulture kaj septono de la areo estas arbara.
Historio
La historio da la distriktaro originas en la "Prusa ordono pri la plibonigota instalo de provincaj instancoj" de la 30-a de aprilo 1815. Tiam la Prusa registaro kaj administrado estis novordigata post la Viena Kongreso kaj la provincoj subdividata en entute 28 distriktaroj, unu el ili la distriktaro Duseldorfo. Kiel la aliaj, ankaŭ la registaro en Duseldorfo je la 22-a de aprilo 1816 ekfunkciis. Jam post preskaŭ ses jaroj la 22-an de junio 1822 la "distriktaro Kleve" estis unuigata kun la Duseldorfa. Samtempe la origine 18 distriktoj estis reduktataj je 13.
Aktuala stato
Ekde la 1-a de januaro 1975 la distriktaro Duseldorfo subdividiĝas en kvin distriktoj kun entute 56 distriktaj komunumo] kaj dek eksterdistriktaj urboj.
San Marzano di San Giuseppe
San Marzano di San Giuseppe estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Apulio kaj la provinco de Taranto.
Ŝaka malfermo
Malfermoj en ŝako estas vico da movoj dum la unua el la tri fazoj de la ludo je la komenco, kutime la unuaj movoj. La komencaj movoj estas konataj kiel malfermoj aŭ defendoj kaj ili ricevis nomojn kiel: Hispana malfermo, Sicilia defendo, ka. Estas dekoj da malfermoj, kiuj multe povas varii depende de la stilo, ekde posiciaj al taktikaj malfermoj.
Bazaj reguloj
Por plibonigi la ludon de ŝako, estas necese sekvi tiujn gvidliniojn dum la malfermo:
Kaptante Peonojn:
Klasifiko de la malfermoj
La klasika klasifiko de ŝakaj malfermoj estigas kvar aŭ ses grandaj grupoj de malfermoj:
Lenin-avenuo (Moskvo)
Lenin-avenuo estas avenuo en Moskvo, unu el la plej gravaj radiaj ŝoseoj. Ĝi situas en Centra, Suda, Okcidenta kaj Sud-Okcidenta arondismentoj. Ĝi komenciĝas ĉe Kaluga placo kaj post la Moskva cirkla aŭtovojo transformiĝas al Kieva ŝoseo (aŭtovojo M3 "Ukrainio" Moskvo - Brjansk - Kievo). Laŭ dikeco Lenin-avenuo estas la dua strato en Moskvo post Leningrada avenuo.
Gravaj konstruaĵoj
Maldekstre: Dekstre:
Senpintigita dekduedro
En geometrio, la senpintigita dekduedro estas pluredro, arkimeda solido. Ĝi havas 12 regulajn deklaterajn edrojn, 20 regulajn triangulajn edrojn, 60 verticojn kaj 90 laterojn.
Geometriaj rilatoj
La senpintigita dekduedro ekzistas en la aro de senpintigitaj formoj inter dekduedro kaj dudekedro:
Ĝi komunigas ĝia situo de verticoj kun tri stelaj unuformaj pluredroj:
Solidoj de Johnson surbaze de la senpintigita dekduedro estas:
La senpintigita dekduedro estas ero de vico de senpintigitaj regulaj pluredroj kaj regulaj kahelaroj de la eŭklida kaj hiperbola ebenoj kun verticaj figuroj (3.2n.2n). .
Ĝi estas uzata en la ĉelo-transitiva hiperbola spaco-enspacanta kahelaro, la dutranĉita dudekedra kahelaro.
Karteziaj koordinatoj
Karteziaj koordinatoj de verticoj de senpintigita dekduedro centrita je (0, 0, 0): kie τ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio.
Kopro
Kopro estas la sekigita kerna karno de kokosoj, el kiu oni preparas kokosoleon. La vorto devenas de koppara el la malajala lingvo kaj signifas sekigitaj kokosoj.
Produktado
Koproproduktado havas plurajn etapojn. Unue la kokosoj estas ŝelitaj kaj distranĉitaj. La kokosfibroj utilas kiel remburaĵo por matracoj. La distranĉitaj kokosduonoj estas varmigataj en forno aŭ hejtigita ĉambro por eltiri el la pulpo ĉian malseketecon. Post malvarmiĝo la pulpo, kiun oni nomas nun kopro, facile disiĝas de la ŝelo. La ŝeloj estas uzataj por produkti ujojn, butonojn, ringojn aŭ turismaĵojn.
La kopro estas aŭ premita en olemuelilo kaj la oleo kolektita aŭ raspita. Koprorestoj iĝas bestaj nutraĵoj.
Ekonomia signifo
La Filipinoj estas la en la mondo plej granda fabrikanto de kokosoleo, kun jara kvanto de 1,4 milionoj da tunoj (1998). 85 % de la produktaĵo estas eksportata. Estas granda konkurenco inter kokosoleo kaj palmoleo produktata de Malajzio kaj Indonezio. Tiel en decembro 1998 la prezo de kokosoleo situis je 770 US-$/t FOB (free on board), tiu de palmoleo je 625 US-$/t FOB.
Koproprezoj estas tiom maltaj sur la monda merkato, ke kokosistoj ne kapablas supervivi nur per koproproduktado. Agrikulturisto povas gajni per bieno ĉirkaŭ 3 hektarojn granda monate 5000 pesojn (ĉ. 90 eŭrojn, en decembro 2001). Senbiena laboristo gajnas ĉirkaŭ 150 pesojn tage, t.e. eĉ ne 3 eŭrojn. Por superi la oficialan malriĉeclimon kokoskulturisto devus gajni almenaŭ 145 ĝis 180 eŭrojn monate, t.e. 8.000 ĝis 10.000 pesojn - nur tiam li kapablus plenumigi bezonojn de la ĉiutaga vivo. Tiel agrikulturisto kun kvar gefiloj devus gajni la duoblon por certigi lernejan viziton de la gefiloj.