cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bob Richards
Olimpika ĉampiono
Ĉe la Somera Olimpiko 1956 Richards gajnis oran medalon en la stangosalto kun nova olimpika rekordo de 4,56 metroj, antaŭ sia samlandano Bob Gutovsky (4,53 metroj) kaj Iorios Rubenis el Grekio (4,50 metroj). Aldone al tio, li partoprenis la Battle of Ten-konkuradon sed post 9 konkuradoj li devis retiriĝi de la konkurado pro vundo.
Oszkár Ascher
Oszkár ASCHER [oskAr aŝer], hungare Ascher Oszkár estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro, verkisto kaj profesoro.
Oszkár Ascher naskiĝis la 1897 en Budapeŝto - mortis la  1965 en Budapeŝto.
Biografio
Oszkár Ascher frekventis universitaton en Budapeŝto, poste eklaboris, kiel inĝeniero ekde 1923. Spite tion li ankaŭ lernis aktoradon de Árpád Ódry kaj li havis ankaŭ malgrandajn rolojn. Post la 2-a mondmilito li komencis sian veran kaj sukcesan aktoran karieron kaj li estris longe malgrandan teatron. Inter 1946–1950 li instruis en la aktora ĉeflernejo kaj li reĝisoradis ne nur en teatro, sed ankaŭ en Hungara Radio. Lia filo Tamás Ascher same elektis profesion aktoro. Li ricevis premion Kossuth en 1956, en la sekva jaro alian premion.
Liaj roloj (elekto)
Li verkis lernolibrojn pri deklamado kaj poezio.
Cikloheksanolo
Cikloheksanolo estas organika kombinaĵo, kiu rilatas al la cikloheksana ringo per anstataŭado de unu hidrogenatomo per unu hidroksila grupo. Ĉi-komponaĵo prezentiĝas kiel higroskopa senkolora solido kun kamforeca odoro, kiu, kiam pura, fandiĝas ĉe meditemperaturo. Bilionoj da kilogramoj produktiĝas ĉiujare, ĉefe kiel antaŭanto de la nilono.
Teraj akompanantoj
Tero havas nur unu naturan sateliton: Sed Tero havas ankaŭ du aliajn naturajn akompanantojn: Tiuj ne estas veraj teraj satelitoj, ĉar ili rondiras Sunon, ne Teron, sed iliaj orbitoj estas influataj per la graviteco de Tero tiamaniere ke ili ne povas malproksimiĝi distante de la orbito de Tero - kaj ili ankaŭ ne povas kolizii kun Tero, kvankam iliaj orbitoj estas preskaŭ same al la orbito de Tero.
Cikloheksanolo
Reakcio 1
Per oksidado de la cikloheksanolo oni produktas la cikloheksanonon:
Teraj akompanantoj
Krome Tero havas ankaŭ milojn da artefaritaj satelitoj: el tiuj la Internacia Spaca Stacio (ISS) estas la plej granda.
Cikloheksanolo
Reakcio 2
Per interagado de la karbonata acido kun cikloheksanolo oni produktas la ducikloheksilan karbonaton:
Pinakothek der Moderne
La Pinakothek der Moderne (Pinakoteko de la Modernuloj) estas arta muzeo en la urbocentro de Munkeno, integranta de la nomita "Kunstareal" (arta distrikto) kiu enhavas ĉiujn muzeojn de la urbo: nome la Alte Pinakothek, la Neue Pinakothek, la Museum Brandhorst, la Antikensammlungen, la Glyptothek, kaj la Galerie im Lenbachhaus krom la Ägyptisches Museum kaj la Universitaton de kino kaj televido.
La konstruaĵo
La konstruaĵo estas verko de la germana Stephan Braunfels, inaŭgurita en Septembro 2002 post sep jaroj de konstruado. La rektalinia fasado modernisma montras rektajn angulojn konektitajn kun rotondo, el kiuj ĉiu angulo estas dediĉita al po unu arta fako: Arto, Arkitekturo, Desegno kaj Papero. La Pinakothek der Moderne unuigas la "Sammlung Moderne Kunst", la "Staatliche Graphische Sammlung", kaj la "Neue Sammlung" en unusola konstruaĵo kiu iĝas unu de la muzeoj plej kompletaj de Eŭropo.
Kolekto
La kolekto estis komencita per Aĵpentraĵo kun geranioj en 1905 de Henri Matisse, kaj pliiĝis post 1945 per verkoj el Haus der Kunst, kaj donacoj kaj novaj akiroj de Ekspresionismo, Faŭvismo, Kubismo, Bauhaus, Superrealismo, Poparto kaj Minimalismo.
En la unua etaĝo estas verkoj de Georges Braque, Fernand Léger, Juan Gris, Umberto Boccioni, Robert Delaunay, Joan Miró y René Magritte, Lyonel Feininger, Oskar Kokoschka, László Moholy-Nagy, Otto Dix, Max Ernst, Giorgio de Chirico, Salvador Dalí, Francis Bacon, Pablo Picasso kaj Max Beckmann. Inter verkoj de germanoj menciindas tiu de Die Brücke kaj Der Blaue Reiter, Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Emil Nolde, Franz Marc, August Macke, Paul Klee, Alexej von Jawlensky kaj Wassily Kandinsky.
Modernaj ekzemploj (ekde la 1960-aj jaroj) estas verkoj de Lucio Fontana, Alberto Burri, Jannis Kounellis, Andy Warhol, Jasper Johns, Robert Rauschenberg, Robert Motherwell, Franz Kline, Antoni Tàpies, Cy Twombly, Willem de Kooning, George Segal, Richard Serra, Dan Flavin, Donald Judd, Fred Sandback, Joseph Beuys, Blinky Palermo, Henry Moore, Marino Marini, Per Kirkeby, Georg Baselitz, Gerhard Richter, Sigmar Polke, Bruce Nauman, Marlene Dumas, Günther Förg, Jörg Immendorff, Mike Kelley, Martin Kippenberger, David Salle, Rosemarie Trockel, David Hockney, Hermann Nitsch, Wolf Vostell kaj aliaj.
Krome estas la kolektoj sur papero, arkitekturo kaj dezajno.
Eksteraj ligiloj
48.14694°N, 11.57222°W
Vespobuteoj
Pernis estas genro de birdoj de rabobirdoj de la subfamilio Perninae aŭ Pernenoj aŭ Pernisenoj en Esperanto. En PIV aperas la vorto Perniso kiel sinonimo de Vespobuteo. La genro konsistas el tri mezgrandaj larĝaflugilaj specioj.
Ili reproduktiĝas en moderklimataj kaj pli varmaj klimatoj de la Malnova Mondo, kaj estas specialistaj manĝantoj de larvoj de vespoj. La du moderklimataj specioj, nome la Eŭropa kaj la Orienta vespobuteoj, estas migrantaj.
Ili reproduktiĝas en arbaroj, kaj estas ofte malfacile videblaj escepte dum ceremoniaj memmontradoj.
La membroj de tiu genro havas plumaron kiu kamuflimitas tiun de junulo de Komuna buteo aŭ de membro de la genro Spizaetus. Oni sugestis, ke tiu simileco estas parta protekto kontraŭ predado fare de pli grandaj rabobirdoj kiaj la akcipitroj, kiuj povas dubi ĉu ataki kio ŝajnas pli bone protektata specio kun pli fortaj beko kaj kalkanumoj ol tiuj kiujn la Vespobuteo fakte posedas.
Taksonomio
La genro Pernis estas praa akcipitredo sen proksimaj rilatoj al genro Buteo (Seibold kaj Helbig 1995). Wink (1995) trovis, ke ĝi kuniĝas al klado de malnovmondaj vulturoj Neophron/Gypaetus. Baze sur molekulaj sekvencoj de la citokromo b, Gamauf kaj Haring (2004) trovis, ke la kukolagloj de la genro Aviceda formas fratan grupon de Pernis, sed tiu analizo indikis, ke Henicopernis kaj la malnovmondaj vulturoj, Gypaetus kaj Neophron ŝajnas nur malproksime rilataj al Pernis.
Roerdalen
Roerdalen estas municipo en la nederlanda provinco Limburgo
Numancia de la Sagra
Numancia de la Sagra estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La aktuala nomo estas heredo de modifo de 1936 fare de la reĝimo de Francisco Franco kiu tute ne rilatas al iu ajn tradicio, ĉar ties nomo estis el la Mezepoko Azaña. Tiu termino povus deveni el araba al-sāniya (السانية) 'la norio', 'akvomuelilo', kvankam laŭ García Sánchez eblas ankaŭ kaj pli simplas deveno el araba Faṣ (فص) 'kampo'.
La koincido de ties antikva nomo kun tiu de Manuel Azaña, prezidento de la Dua Hispana Respubliko, okazigis ke la 19an de oktobro de 1936 la novaj aŭtoritatoj frankismaj estrataj de la komandanto Velasco, puĉinta perarme kontraŭ la leĝitima Respubliko, decidis ŝanĝi la historian nomon de la vilaĝo kontraŭ tiu de Numancia, kiu estis la nomo de la regimento kiu okupis la vilaĝon, sekve de la nomo de la komarko. Post la morto de Franco oni ekis polemikon pri konveno redoni la iaman nomon historian, kaj oni esperas ke tuj oni okazigos referendumon inter la loĝantoj por decidi tion.
Pri Numancia, ties etimologio estas nekonata, kaj oni indikis kiel hipotezon devenon el kelta kvankam ne estas certigaj kialoj por tiu pruvo.
Situo
Numancia de la Sagra estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 642 m; je 33,7 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 43,8 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29.63 km². La geografiaj koordinatoj estas [http://tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Numancia_de_la_Sagra&language=eo&params=40.075556_N_3.855_W_region:es_type:city&title=Numancia+de+la+Sagra 40°4′32″N. 3°51′18″Ok.].
Geografio
La municipio troviĝas situanta «en valo inter dekstre kaj maldekstre 2 malgrandaj montetaroj aŭ montetoj kiuj iom malniveligas la ebenaĵon de la teritorio». Ĝi apartenas al la komarko de La Sagra kaj limas kun la teritorioj municipaj de Illescas kaj Yeles norde, Esquivias kaj Borox oriente, Pantoja kaj Villaluenga de la Sagra sude, kaj Yuncos okcidente.
El nordo suden de la municipo fluas la rojoj de Guatén kaj Viñuela, tiu lasta alfluanto de la unua kun enfluo en la teritorio de Cobeja kaj ili sekas plej parton de la jaro.
Ekonomio
Agrikulturo (tritiko, hordeo, kikeroj) kaj brutobredado (muloj) tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto. Hegemonias la sektoro servoj per 51,6 % de la totalo de entreprenoj de la municipo, sekve de la sektoro de la konstruado kun 28,6 %, la industrio kun 17,5 % kaj nur fine la agrikulturo kun nur 2,4 %.
Historio
Aperas menciata Azaña la unuan fojon en dokumento de 1158 per kiu Sanĉo la 3-a donas heredaĵon en Azaña ŝanĝe de la duono de Ciruelos: «... do in illa aldeia de Azania...»
Groß Miltzow
Groß Miltzow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Giravanz Kitakjuŝu
Giravanz Kitakjuŝu aŭ Ĝiravanc Kitakjuŝu (ギラヴァンツ北九州, latinliterigite Giravantsu Kitakyūshū) estas profesia futbalteamo de Japanio, kiu nune ludas en la 3-a Japana Ligo. La oficiala hejmurbo de la teamo estas Akita, kaj "Giravanz" estas artefarita vorto kreita en 2009 el la du italaj vortoj "Girasole", kiu signifas "sunfloro", kaj "Avanzare" , kiu signifas avanci, do "antaŭeniri" - la sunfloro estas unu el la simbolaj floroj de Kitakjuŝu. Trejnisto de la unua vira teamo de la klubo ekde 2018 estas Tetsuji Hashiratani.
(18962) 2000 QV140
(18962) 2000 QV140 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
János Banner
BANNER János estis hungara praarkeologo, universitata profesoro naskiĝinta en Székudvar, la 6-an de marto 1888 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de junio 1971.
Kariero
Banner finis en la Universitato Koloĵvaro la fakon pri historio-geografio, doktoriĝis en 1910. Li havigis finatestilon pri arkeologio-etnografio en 1914. En Koloĵvaro li iĝis fakmuzeologo en la Erdélyi Múzeum (1913–17). Ekde 1920 li laboris en Segedo, ekde 1946 li estis la gvidanto de la katedro de praarkeologio de la Universitato Budapeŝto.
Stevio
Stevio (Stevia) estas genro de plurjaraj herbaj plantoj, kiuj kreskas ĝis unu metro. Ĝi apartenas al la familio de asteracoj (Asteraceae) kaj originale kreskas en la nordaj regionoj de Sud-Ameriko. Pliaj naturaj kreskejoj troviĝas en altebenaĵoj de la limregiono inter Brazilio kaj Paragvajo, ekz. en Amambay. La genro havas 235 diversajn speciojn, la plej konata kaj ekonomie plej grava specio estas la Stevia rebaudiana, kiu estas disvastiĝinta en Azio kiel dolĉigaĵo – vidu ankaŭ Stevio (dolĉigaĵo).
Leica
Leica estas mallongigo de Leitz Camera.
Georg Heinrich Sieveking
Georg Heinrich SIEVEKING (naskiĝinta en la 28-a de januaro 1751 en Hamburgo, mortinta samloke la 25-an de januaro 1799) estis germana komercisto kaj filantropo.
Leica
En kino oni uzis la filmobendon vertikale, do la amplekso de la bendo limigas la horizontalan dimension de la bildo -kia estas la plej granda kompare kun la vertikala.
Do, uzante la filmobendon horizontale, la amplekso de la bendo fariĝas la vertikala dimensio de la bildo, kia estas la plej eta, 24 milimetroj, kaj la horizontala dimensio povus etendiĝi al 36 mm, do oni atingas, per la sama kina filmobendo, pli grandan bildon, kaj tial pli altan kvaliton.
Georg Heinrich Sieveking
Vivo
Post privata instruado Sieveking komencis, pro la frua morto de la patro, trejnadon komercistan en 1766 kaj ekfrekventis ekde 1768 la tre faman, de Johann Georg Büsch estritan Komercan akademion. Lia staĝdonanto Caspar Voght faris lin kompanianon de la en 1777. Ekde 1793 Sieveking estas sola kaj sukcesega posedanto de la firmao "Voght und Sieveking". Krom gravaj komercrilataj kun Franclando menciindas ankaŭ la ligoj al Norda Ameriko, Okcidenta kaj Orienta Hindio kaj Afriko. Evidentiĝis la granda horizonto profesia de Sieveking kiam li verkis en 1792 ampleksan fakverkon pri la trata juro kiun la kolegoj aplaŭdis. Liaj amikoj ŝatis kaj klerismon kaj la modan sensivecon. Inter ili nombriĝis Johann Michael Hudtwalcker, la filo de siaj trejnadmajstro Caspar Voght kaj poste ankaŭ Peter Ochs: ili fondis porlegantan societon kies membroj okupiĝis kun granda fervoro pri skribaĵoj de Friedrich Gottlieb Klopstock, Gotthold Ephraim Lessing kaj Moses Mendelssohn.
Leica
Do li decidis fari fotilon tre porteblan uzante tiun ideon. La fotilo estis preta en 1913, kaj la ĉefo Ernst Leitz (Ernst Leitz la Dua) patentis ĝin en 1914. Tamen la produktado de tiaj fotiloj estis haltigita pro la unua mondmilito.
Kiam finiĝis la mondmilito, la unuaj 31 fotiloj de la nova formato estis donitaj al profesiaj fotistoj por uzado en ilia ordinara laboro. Kompreneble, kelkaj ankoraŭ dubis pri la kvalito de la nova fotoformato.
Georg Heinrich Sieveking
Vivo
Sieveking estas ankaŭ klubano de la hamburga Patriota Societo de 1765, centro de klerismo en la urbo, kaj intertempe ankaŭ en framasonaj cirkloj kie li iĝis eĉ loĝiestro. En la gazetoj "Neue Zeitung" kaj "Addreß-Comtoir-Nachrichten" li publikigis eseojn kaj poemojn. Kiel unu el la membroj de Patriotische Gesellschaft li akuzis troan lukson kaj postulis kune kun praktikaj reformproponoj de la riĉuloj esti honestaj kaj sinceraj en la impostopago. Kroma "Ŝparkaso / Ersparniskasse" subtenu socitavolanojn pli malsuperajn en kazo de malsano kaj senlaboro.
Leica
La nova fotilo Leica estis oficiale prezentita en la Komerca Foiro de Lepzig de 1924. La unuaj fotiloj tiaj havis fiksitan objektivon de 40-milimetra fokusdistanco, kaj metalan bobenujon por la filmobendo, kiu permesis kapti ĝis 40 fotojn. La obturatoro estis glitkurteno.
Georg Heinrich Sieveking
Franclando imitinda
Sieveking estas unu el la plej grandaj adeptoj de la idealoj de la Franca Revolucio en sia lando. Li furoris en tuta Germanujo kiam li organizis en la 14.7.1790, la datrevenon de la sturmado de Bastille, Feston de libereco (Harvestehuder Freiheitsfest) kiun partoprenis ankaŭ Klopstock kaj Adolph Knigge. En la sama jaro li postulis, estante nova gvidanto de labora kaj puna domo, partoprenigi ankaŭ la malliberulojn en la ĝuado de la Homaj rajtoj por ke la hamburga institucio ne estu dua "Bastille".
Leica
La fotilo estis tre sukcesa, kaj en la unua jaro oni vendis 1000 ekzemplerojn. Ĉiujare la fabriko enkondukis plibonigojn en la fotilon, kaj, ekzemple, en 1932 la oferto enhavis ŝanĝeblajn objektivojn, demeteblajn antaŭaĵojn, kaj malobturan rapidon de 1/1000 da sekundo.
Simonésia
Simonésia (prononco: simoneezja, oficiale Município de) estas urba municipo de Brazilo. Ĝi apartenas al la mikroregiono Manhuaçu (esperante: Manjuasu) kaj al la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Fondita en 1855, fine de en la komunumo vivis  sur areo de 487 km², kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Laŭ la censo de 2010 temis pri 18.302 loĝantoj.
El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Leica
La nova fotilo portebla kaj kun sufiĉe bonkvalita kaj malmultekosta fotofilmo malfermis novajn horizontojn por kapti bildojn -ekzemple an ĵurnalismo-, kiuj per la antaŭaj pezaj kaj grandaj fotiloj tute neeblis. Tiu fotoinstrumento kontribuis al sukceso de famaj fotistoj kiel, ekzemple: Henri Cartier-Bresson, Robert Capa, André Kertész, Leni Riefenstahl kaj multaj aliaj.
Georg Heinrich Sieveking
Franclando imitinda
Ekde 1792 Sieveking estis prezidanto de Legadoklubo (Société de lecture) kies membroj estis krom samepensantaj hamburganoj ankaŭ la sendito François Lehoc kaj aliaj francoj. Pro la entuziasmo revolucia, kiun kritikis i.a. eĉ Johann Wolfgang von Goethe, Sievking sukspektigis sin esti jakobeno. Li ne povis forigi la fermon de la Legadoklubo efektivigitan de Prusio, Hanovro kaj konservativistoj el la hansourbo Hamburgo mem. Per la senkulpigskribaĵo An meine Mitbürger (1793) Sieveking intencis pruvi sian nepartoprenon en revoluciaj fiagadoj konfesante klare la emon je reformoj gvidataj per klerismo. Li subtenis ankaŭ la germanan eldoniston Carl Friedrich Cramer en Parizo.
Locus amoenus Neumühlen
En 1793 li akiris kun Conrad Johann Matthiessen kaj Piter Poel kamparanan bienon en Neumühlen kiu iĝis socia centro de la urbo kaj loko de klerisma hejmeco kaj komunikado de eŭropa rango. Tien venis personuloj kiel Klopstock, Wilhelm von Humboldt kaj Friedrich Heinrich Jacobi. Liaj bonegaj kontakoj kun francoj, estante suspektegaj por kontraŭuloj konservativaj, kiel ankaŭ lia diplomatia lerteco evidentiĝis helpantaj en la 1786-a jaro kiam li sukcesis ke Franclando malfaris embargon metitan sur hamburgaj ŝipoj. Tiam li intertraktis oficiale en la nomo de la hamburgaj senatoroj.
Post la morto lia komercdomo, unu el la plej grandaj en Hamburgo, plutenaditis fare de lia vidvino kaj la kompanianoj Jean François Bertheau kaj Friedrich Joachim Schlüter. Bankroto estis en 1811 dum ĝenerala komerca krizo.
Graveco
Sieveking feliĉe kombinis ekonomian sukceson, malfermitecon, plukleriĝemon kaj ŝaton politike engaĝiĝi. Li batalis por emancipiĝoj politikaj kaj komunutileco. Sekve li tipis por klerismaj komercistoj kiaj ne nur en Hamburgo en la malfrua 18-a jarcento ludis rolon eminentan de siaj landoj estantaj sur la vojo el la Moderno.
Zinka 4-metilbenzoato
Zinka 4-metilbenzoato aŭ zinka p-toluato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la p-Metilbenzoata acido kaj zinka hidroksido. Zinka 4-metilbenzoato estas 90056, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Zinka 4-metilbenzoato prezentas 4-metilbenzoatan grupon ligitan al zinka grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj, 1 zinkatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Alsuk Alkabir
Alsuk Alkabir aŭ Al Suk Al Kabir (en araba: السوق الكبير) laŭvorte Granda Bazaro, estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo.
Andrea Kürti
KÜRTI Andrea (kyrti) estis rumania hungara kostumdizajnistino, ilustraciistino naskita en.
Alsuk Alkabir
Ĝi havas 26,405 loĝantojn.
Andrea Kürti
Kariero
Andrea Kürti finis en Universitato de Arto kaj Dizajno de Kluĵo en fako pri vestodizajno. Ŝi dizajnas porinfanajn vestojn, kostumojn. Ŝi ankaŭ ilustracias librojn kaj projektas scenejdekoraciojn. Ŝi labororas ankaŭ por teatro Teatro Váróterem Projekt de Kluĵo.
Alsuk Alkabir
Ĝi estas unu el la plej malnovaj loĝejaj areoj en la urbo kun hegemonia sudazia loĝantaro, restoracioj kaj vendejoj. La komunumo, referencata ankaŭ kiel Mina Bazaro fare de la loka Pakistan-Barata komunumo, enhavas ankaŭ la historian distrikton Albastakija.
En Alsuk Alkabir okazis granda alveno de komercistoj el Hindio kiuj en la komenco de la 20a jarcento finfine setliĝis en la areo.
Gravaj lokoj de Alsuk Alkabir estas la distrikto Albastakija, la Fortikaĵo Al Fahidi, la Dubaja Muzeo, la Banko Baroda kaj la Hinduisma templo de Dubajo.
Tranĉaĵo de vivo
Tranĉaĵo de vivo (france: tranche de vie) aŭ sekco de vivo estas ĝenro de kino kaj teatro, en kiu oni montras naturan vivon de roluloj. La termino aperis en 1887 en la franca teatro.
Nun tiun terminon oni uzas ankaŭ por samnoma ĝenro de animeo kaj mangao dediĉita al vivo de ordinaraj homoj. Lastatempe la ĝenro "tranĉaĵo de vivo" estas sufiĉe populara en la animea kaj mangaa industrioj. Oni ofte uzas tiun ĝenron sur la fono de tiuj ĝenroj kiel sciencfikcio, fantasto kaj simile por fari komedian efekton.
Reĝino Ginevra
Reĝino Ginevra, edzino de Reĝo Arturo.
Laŭ iuj versioj de la Artura legendo, ŝi estis la filino de Reĝo Leodegrance. Ŝi plej famas pro am-rilatoj kun Kavaliro Lanceloto. Agravain kaj Mordred (la nevo aŭ nelegitima filo de Arturo) malkaŝis la am-aferon, kaj Lanceloto fuĝis el la kortego de Arturo. Senentuziasme Arturo kondamnis Ginevran esti ŝtiparumota. Konsciante ke Lanceloto klopodus savi ŝin, li sendis multajn kavalirojn por defendi la ŝtiparon, kvankam Gawain rifuzis partopreni. Lanceloto kaj liaj sekvantoj alvenis, batalis kontraŭ la kavaliroj kaj forprenis Ginevran. Dum la batalo mortis Gaheris kaj Gareth, la fratoj de Gawain. Pro tio Gawain tiom koleris ke li devigis Arturon invadi Francion kie situis la bienoj de Lanceloto. Dume Ginevra restis en Anglio, kaj Arturo konfidis ŝin al la protekto de Mordred. Tiu, tamen, komplotis kapti la anglan tronon kaj edziĝi al Ginevra. Iuj verkistoj diris ke ŝi konsentis; aliaj, ke ŝi fuĝis al monaĥinejo. Aŭdinte raportojn de la perfido de Mordred, Arturo revenis en Anglion, kaj sekvis la Batalo de Camlann, kie Arturo mortigis Mordred sed li mem estis mortige vundata. Oni portis la mortantan reĝon al la insulo Avalon. Post fina renkonto kun Lanceloto, Ginevra revenis al sia monaĥinejo, kie ŝi pasis la restaĵon de sia vivo.
Torentanaso
La Torentanaso (Merganetta armata) estas birdospecio membro de la familio de Anasedoj kiu enhavas la anasojn, anserojn kaj cignojn, kaj endemio de Sudameriko. Ĝi estas la ununura membro de la genro Merganetta, en la tadorna subfamilio de Tadornenoj, post esti antaŭe konsiderata parto de la poste rezulta parafiletika grupo de "kairinenoj".
Ties plej proksima parenco povus esti la malsamkolora, sed de tre similaj habitato kaj kutimaro, Blua anaso de Novzelando.
Aspekto
Tiu 43 – 46 cm longa anaso estas specio kun tre markata seksa duformismo. Masklo de Torentanaso havas rimarkindan nigrablankan kapkolbildon (larĝa nigra kronostrio kaj pli mallarĝa strio el okulo al nukoflanko, krom larmostrio en kelkaj birdoj) kaj ruĝan bekon (kun nigreca supra bordo kaj hela pinto). Dumfluge ili montras malhelajn flugilojn kun verda speguleto. Inoj de ĉiuj subspecioj estas iome pli malgrandaj ol la maskloj; ili havas oranĝecajn subajn partojn, vangon kaj gorĝareon, kun kapo kaj supraj partoj grizaj kaj pli flaveca beko. Junuloj estas palgrizaj supre kaj blankecaj sube.
La maskla alvoko estas akra fajfo, kaj la ina estas pli gorĝeca fajfo.
Brześć Kujawski
Brześć Kujawski estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Brześć Kujawski en distrikto Włocławski.
Torentanaso
Subspecioj
La taksonomio de la subspecioj estas tre konfuza. Maskloj de la suda nomiga subspecio, nome Ĉilia torentanaso, havas grizan dorson kaj nigrecajn subajn partojn kun helbruna ventro. Maskloj de la iome pli malgranda norda subspecio, la Kolombia torentanaso, M. a. colombiana, estas pli palaj sube, kun strieca grizbrunaj subaj partoj. Maskloj de la subspecio Perua torentanaso, M. a. leucogenis, estas intermezaj sed tre variaj laŭ plumaro; kelkaj havas tute nigrajn subajn partojn (turneri morfo). Nur maskloj de la Ĉilia torentanaso havas 'larmajn' markojn subokule. La Perua torentanaso estas foje dividita en ne malpli da 4 subspecioj (leucogenis, turneri, garleppi kaj berlepschi), sed tiuj estas plej verŝajne simple kolorvariantoj, ĉar ili ne limiĝas al distingaj areoj.
Eble la glaciepokoj de Pleistoceno dividis la populaciojn de tiu montara specio, kiuj ne akiris pluajn speciigojn, kaj tiele temas pri superspecio kun subspecioj kiuj poste interhibridiĝis.
Kutimaro
Tiu estas specio de loĝantaj birdoj en Andoj de Sudameriko, tra la tuta subkontinento el Venezuelo al Fuegio. Ili nestumas en malgrandaj ĉeakvaj kavaĵoj kaj aliaj ŝirmaj lokoj. Kiel ĉe la Blua anaso, ĝi tenas teritorion en rapidfluantaj montoriveroj, kutime super 1500 m kaj ĝis 4500 m, sed ankaŭ estas registroj ĝis marnivelo, ĉiam ĉe malvarmaj akvoj. Ĝi estas povega naĝantoj kaj subnaĝanto eĉ en blanka (rapidfluanta) akvo, sed malpretas ekflugi, kion faras nur por mallongaj distancoj. Ĝi ne estas precize timida se trafita.
Ili nestumas izole en paroj ĉe la bordoj de riveroj. Ĉiu paro tenas teritorion de proksimume 2 km laŭlonge de la rivero. La ino demetas 3 al 4 ovojn. La kovado daŭras de 43 al 44 tagoj kaj estas farata de nur la ino, dum la masklo restas ĉe ŝi dum la kovado. Ili manĝas fiŝojn kaj krustulojn kiujn akiras subnaĝe.
Statuso
Tiu estas malpliiĝanta specio nune pro konkurenco pro la manĝo de senvertebruloj fare de enmetita truto, poluado, arbardetruo, kaj akvorezervigo de montoriveroj pere de hidroelektraj planoj. La populacio de Ĉilio ŝajne estas pli stabila relative.
Tigrostria rano
La tigrostria rano (Rana tigrina, poste Hoplobatrachus tigerinus) el la ordo de anuroj kaj familio de ranedoj troveblas en Hubej, Hunan, Ĝjangŝji, Anhuj, Ĝjangsu, Ĝeĝjang, Fuĝjan, Gŭangdong, Gŭangŝji, Junnan, Gujĝoŭ, Tajvano de Ĉinio kaj ankaŭ vidiĝas en diversaj landoj de la Hindoĉina Duoninsulo kaj Indonezio.
Ĝiaj dorso kaj korpoflankoj estas flavverdaj kun iom da bruna koloro kaj neregulaj malhelaj strioj. Sur la dorso troviĝas multaj haŭtaj eĝetoj maksimume 10-14 en diversaj longoj, kiuj ne regule viciĝas. Ĝia haŭto estas maldelikata kun veruketoj inter la eĝetoj. Ĝia abdomeno estas blanka. La virbesto estas longa je 7 cm. kaj la bestino je pli ol 10 cm.
La tigrostria rano vivas en sovaĝejoj ĉe monteta piedo, aŭ en lageto] kaj akvokampoj. Ĝi nutras sin per diversaj insektoj, lumbrikoj, kaj ankaŭ ranetoj kaj ranidoj. Ĝi serĉas manĝajon nokte kaj tage sin kaŝas en terkavo profunda ĉ. 30 cm. apud rizejo.
La virbesto havas paron da eksteraj voĉsakoj, laŭta kvako sonas kiel bojado de hundo. La tigrostria rano de Fuĝjan demetas frajojn maje kutime en rizejo aŭ lageto. La diametro de la frajo estas ĉ. 1,8 mm. La plejparto de la elfrajiĝintaj idoj vivas surfunde de rizejo kaj lageto.
La tigrostria rano estas unu el la manĝeblaj ranoj ŝatataj de la ĉina popolo. Ĝia viando delikata povas kompari sin kun tiu de la koko, tial oni nomas ĝin rizeja koko.
Ĝi kaptas insektojn kiel sian nutraĵon. Ĉiutage ĝi manĝas multajn fiinsektojn, kiaj falenoj, tortrikoj, lokustoj ktp. Laŭ statistiko unu rano meznombre formanĝas pli ol 70 fiinsektojn ĉiutage.
Ĝenerala Direkcio por Interpretado
La Ĝenerala Direkcio por Interpretado (Directorate-General for Interpretation, Direction générale de l'interprétation, Generaldirektion Dolmetschen; mallongigata kiel DG Interpretation kaj kiel SCIC laŭ sia eksa franca nomo Service Commun Interprétation-Conférences) estas Ĝenerala Direkcio de la Eŭropa Komisiono. Ĝi estas la interpreta servo kaj organizanto de konferencoj por la Eŭropa Komisiono kaj disponigas interpretistojn por proksimume 11.000 renkontiĝoj ĉiujare, tiel estante la plej granda interpreta servo en la mondo.
DG Interpretation prizorgas la disdividon de la renkontiĝejoj de la Komisiono kaj provizas subtenon por glata funkciado de multlingvaj renkontiĝoj kiuj tie okazas. Ĝi organizas ankaŭ konferencojn por for la aliaj ĝeneralaj direkcioj kaj departementoj de la Komisiono, kutime en la kvanto de proksimume 40 gravaj eventoj jare.
129177 Jeanneeha
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jeanne Eha, Gvidanta Inĝenierino pri Pecoj, Aparataroj kaj Procezoj (PAP) de Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Ŝi estis ankaŭ Inĝenierino PAP por la Marsa Misio MAVEN kaj la misioj JUNO kaj GRAIL.
45299 Stivell
45299 Stivell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Desná II
Desná II estas parto de urbo Desná en distrikto Jablonec nad Nisou en Ĉeĥio kaj samtempe unu el ĝiaj tri katastraj teritorioj. Desná II konsistas el domaro Potočná (Tiefenbach), kiu estas mezo de la hodiaŭa urbo, kaj domaroj Pustiny (Wustung) kaj Morava. En Potočná troviĝas ekzemple urba ofico, poŝto, aĉetcentro, vilao de Riedel aŭ loĝdomaro konstruita en la 1980-aj jaroj. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 223 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
45299 Stivell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca bretona muzikisto Alan Stivell (realnome Alan Cochevelou). La precipa influo en lia muziko estas kelta, ĉefe bazita sur la renasko de la kelta harpo. Liaj registradoj inkludas Telenn Geltiek, Renaissance de la harpe celtique kaj Symphonie Celtique.
Desná II
Desná II estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,95 km².
Antaŭ la jaro 1949 apartenis parceloj de tiu ĉi katastro al katastra teritorio de tiama municipo Příchovice.
Infano Jesuo
Kristo Infano, konata ankaŭ kiel Dia Infano, Jesuĉjeto, Infano Jesuo, Jesuo Infano, la Sankta Infano, kaj similaj kromnomoj, referencas al Jesuo Kristo el sia naskiĝo al la aĝo de 12. Post atingi 13 jarojn li estis konsiderata plenkreskulo kongrue kun la tiama kutimaro de Judoj. La kanonaj Evangelioj ne havas rakonton de la jaroj inter la infanaĝo de Jesuo kaj la epizodo de la Trovo en la Templo kiam li estis dekdujaraĝa.Tiu religia koncepto prezentiĝis laŭlonge de la historio kiel tre produktiva en la diversaj artoj, kaj ĉefe en pentrarto kaj skulptarto.
Ĥaeno
Ĥaeno (Jaén) estas urbo en sudcentra Hispanio, la ĉefurbo de la provinco Ĥaeno en la Autonoma komunumo de Andaluzio.
Post la maŭra invado de Hispanio dum la 8-a jarcento, la urbo, tiam konata kiel Jayyan, disvolviĝis kiel negoca centro. Restaĵoj de la maŭraj fortikaĵoj kaj citadelo ankoraŭ staras. Ĥaeno estas la sidejo de Katolika episkopejo. Inter la multaj punktoj de intereso estas la renesanca-stila katedralo, komencita en 1532 kaj finita en la 18-a jarcento.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Cormeilles-en-Parisis
Geografio
Kvankam proksima al Parizo, Cormeilles estas relative verda urbo kaj ĝi situas sur teramaso, samkiel Montigny-lès-Cormeilles, Franconville, Sannois kaj Argenteuil.
Listo de la urbestroj
Jean-Martin Viez (1789) - Darbon (1793) - Leclerc (1795) - Antheaume (1795) - Rolland (1800) - Laruaz (1813) - Avit (1827) - Foulon (1830) - Courtin (1843) - Delavallee (1847) - Le Foyer (1848) - Delaplace (1852) - Violette (1857) - Happey (1858) - Seguin (1860) - Martin (1865) - Montalant (1866) - Charpentier (1891) - Louis Gonse (1892) - Delorme (1899) - Louis Gonse (1900) - Dufour (1919) - Paul Bloch (1929) - Bruot (1934) - Duclaud (1945) - Carrat (1947) - Vérité (1953) - Jean Ferrier (1965) - Lucienne Malovry (1995) (UMP)
Arturo la 2-a (Bretonio)
Biografio
Li mortis la 27-an de Aŭgusto 1312 en la kastelo de L'Isle kaj estis entombigita en la kordelierejo de Vannes, en la bela marmora tombo, kiun li konstruigis, kies kuŝostatuo estis vandalita en la franca revolucio. Ĝiaj restaĵoj estis uzitaj por balasti vojon, sed kelkaj estis retrovitaj kaj restaŭritaj kaj nun kelkfoje estas publike videblaj.
Edziĝoj kaj idaro
En Majo 1294, fariĝinta vidvo, li reedziĝis al la vidvina reĝino de Skotlando Jolanda de Dreux, (1263 – 1330), grafino de Montfort, filino de Roberto la 4-a de Dreux, grafo de Dreux kaj de Braine, kaj de Beatrico, grafino de Montfort. Ili havis ses gefilojn :
Bornea arbopigo
La Bornea arbopigo (Dendrocitta cinerascens) estas birdo de la aziaj arbopigoj, mezgranda membro de la familio de Korvedoj kiu inkludas la korvojn kaj la garolojn. Ĝi estas endemio de la insulo de Borneo en Sudorienta Azio nome en Indonezio. Ĝi estis foje traktata kiel subspecio de la Sumatra arbopigo (D. occipitalis).
Aspekto
Ĝi estas sufiĉe granda birdo, 40 cm longa, kun longa gradita vosto, larĝaj rondoformaj flugiloj kaj mallongaj malfortaj gamboj. La subaj partoj estas rozbrunecaj. Ankaŭ la kapo estas rozbruneca kun helarĝenta krono kaj malhela strio super la okulo kaj tra la frunto. La dorso estas grizeca kaj la pugo estas pala. La flugiloj estas nigraj kun blanka makulo meze kaj la vosto estas griza kun nigraj plumopintoj kaj nigreca sube. La fortika beko kaj gamboj estas griznigraj kaj la okuloj estas ruĝecaj. La Sumatra arbopigo diferenciĝas ĉar havas palbrunan dorson, malhelan brunan kapon kun blanka nuko kaj pli maldika beko.
La Bornea arbopigo estas bruema birdo mun vario de laŭtaj, eksplodaj alvokoj inklude sonorilecan fajfon kaj variajn gruntojn kaj parolemajn alvokojn. Ĝi povas imiti la alvokojn de aliaj birdoj.
Ekologio
Ĝi estas tre komuna en plej parto de la montaraj teritorioj de nordaj kaj centraj partoj de Borneo. Ĝi ĉefe loĝas inter 300 kaj 2,800 m super marnivelo, plej komune en valoj kaj montetoj de la plej malsupraj bordoj de la teritorio. Ĝi loĝas arbarojn, arbarbordojn, kampoj de bambuo kaj arbustejoj kaj foje estas vidata en kultivataj areoj. Ili manĝas en la arba branĉaro, sole aŭ en etaj grupoj, serĉe de etaj fruktoj, semoj kaj grandaj insektoj kiel skaraboj kaj blatoj. Ili povas iĝi maltimidaj, vizitante vilaĝojn por manĝi restaĵojn.
Heinersbrück
Heinersbrück estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Spree-Neiße de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Turo Suĥarev
Turo Suĥarev (Сухарева башня) en Moskvo, Rusio estis konstruata en 1692 - 1695 laŭ ordono de caro Petro la Unua kiel pordego de t.n."Zemlanoj Val" (kavaliero). La projekton desegnis arkitekto Miĥail Ĉoglokov. En ĉi areo situis regimento de pafistoj, kiun estris kolonelo Lavrentij Suĥarev. Lian nomon prenis la turo. Same nomiĝas Suĥareva placo, sur kiu la turo troviĝis. La placan vojkruciĝon formas strato Sretenka, avenuo Prospekt Mira kaj strato Ĝardena ringo.
Tra ĝi pasis pilgrimuloj venintaj el Moskvo al Sergijev Posad, kie ĝis nun situas monakejo Troice Sergieva Laŭro, sanktejo de rusaj ortodoksuloj.
Dum multaj jaroj ĉirkaŭ ĝi funkciadis pulbazaro de malnovaĵoj kaj antikvaĵoj, kie oni povis akiri eĉ raraĵojn.
La turo ekzistadis pli ol du jarcentojn. En 1934 ĝin oni detruis por faciligi stratan trafikon ene de Ĝardena ringo. Sub ĝi nun estas subtera trapesejo, en kiu oni povas vidi restaĵojn de fundamento de la turo. Tie ankaŭ funkcias la metrostacio ''Suĥarevskaja.
Alsatŭa
Alsatŭa aŭ Al Satŭa (en araba: السطوة) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en sudokcidento de Bur Dubajo. Tiu estas komunumo kiu bordas sude kun la ŝoseo E 11 (Ŝejĥo Zajed) kaj norde kun Ĝumejra Unua.
Ĝi havas 40,228 loĝantojn.
Elstaraj lokoj estas la Irana Hospitalo, la Satŭa Granda Moskeo kaj la Satŭa busstacio. Al Satŭa estas konata pro sia granda sudorientazia komunumo, speciale de Filipinoj.
14833 Vilenius
14833 Vilenius estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Esa Vilenius, post-doktoran esploriston ĉe la Max-Planck-Instituto pri ekstertera fiziko en Garching, Germanio. Li plibonigis la teknikojn de konverto de termikaj radiometriaj mezuradoj por la malgrandaj korpoj en sovlo pri diametro kaj albedo.
29806 Eviesobczak
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Evie Sobczak, plej bona en ŝia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Ŝi ricevis ankaŭ la Premion Innovation Exploration Award. Ŝi estis lernantino ĉe la Shorecrest Preparatory School de Sankt-Peterburgo (Florido, Usono).
Galerio Poŝtokorno
Poŝtokorno Muzeo estas fakmuzeo pri poŝtaj servoj en centra poŝta domo de Miskolc, Hungario strato Kazinczy 16.
Poŝtokorno estas instrumento, pere de tio la poŝtistoj signis alvenon de diliĝenco. La korno, kiel simbolo postvivis kaj longe esis videbla en la blazono de Hungara Poŝto. Pri la simbolo ricevis la Galerio nomon, do ne estas nuraj kornoj, sed diversaj poŝtaj memoraĵoj.
La unua serioza poŝta servo funkciis dum regado de Francisko Rákóczi la 2-a precipe en Transilvanio kaj Supra Hungario. Poste sekvis la aŭstra poŝtoservo. La sendependa hungara poŝto naskiĝis en 1867. La vizitanto renkontas kun memoraĵoj de 200 jaroj.
Gerard Kuiper
Gerrit Pieter KUIPER, poste Gerard Peter Kuiper [KEJper] (naskiĝis la en Harenkarspel, mortis la  en Meksikurbo) estis nederlanda-usona astronomo.
Post studado en Leiden li transloĝiĝis Usonon en la jaro 1933 kaj laboris ekde 1936 en la Yerkes-observatorio apud Ĉikago. En 1960 li fondis la Lunar and Planetary Laboratory (luna kaj planeda laboratorio) de la University of Arizona.
Ĉefe li okupiĝis pri la sunsistemo. Li pruvis la ekziston de karbondioksido en la marsa atmosfero kaj malkovris la atmosferon de Titano, la uranan lunon Miranda kaj la neptunan lunon Nereido. Li priverkis ankaŭ teoriajn aferojn pri la sunsistemo kaj antaŭdiris la kujperan zonon, nomitan laŭ Kuiper.
Li povas esti konsiderata la plej grava esploranto pri planedoj en la 20-a jarcento. Po unu kratero sur la luno, Marso kaj Merkuro, kaj la asteroido 1776 Kuiper nomiĝis laŭ li.
Maskiktero
La Maskiktero, Icterus cucullatus, estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Aspekto
Plenkreskulo (de 18.5 al 20 cm ) havas pintakran bekon kaj blankajn flugilstriojn. Maskla plenkreskulo havas oranĝecan kapon kun multe da nigro en vizaĝo kvazaŭ masko, gorĝareo kaj plej supra brusto. Tiu larĝa “masko” nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie cucullatus signifas “kun masko” aŭ “maskovestanta”, dum Icterus aludas al la ĝenerala flava koloro. La masko estas markita de la oranĝeca nuanco. Krom la ĝenerala flava koloro en subaj partoj, ili estas nigraj en dorso, flugiloj (kun du blankaj flugilstrioj kaj multaj fajnaj blankaj bordoj) kaj vosto. La kruroj estas grizecaj kaj la beko estas nigreca escepte la unua duono de la suba makzelo kiu estas blankeca.
Ina plenkreskulo estas olivverdeca en supraj partoj, flaveca en brusto kaj ventro kaj pli flavaj kapo kaj vosto. Ŝiaj subaj partoj estas senbrilaj flavoranĝaj. Nematurulo similas al ino, sed ĝi havas nigran gorĝon.
La voĉo estas gorĝeca kaj fluteca fajfado “ĉut ĉut ĉut juiu kuiu”. La alvoko estas akra “ik”.
Distribuado
Ĝi troviĝas en reproduktaj habitatoj de malfermaj areoj kun arboj, ĉefe kun palmoj, tra sudokcidenta Usono kaj norda Meksiko.
Kutimaro
Ili manĝas en arboj kaj arbustoj, ankaŭ el floroj. Ĉar ĝi pinĉas ĉe la bazo de la floro, ĝi ne helpas en polenado. Tiuj birdoj manĝas ĉefe insektojn, semojn, forlasitan grenon, nektaron kaj frukton, kaj vizitas ankaŭ kolibrajn birdomanĝejojn.
Reproduktado
La nesto estas firme teksita saketo ligata al subfolio aŭ arbobranĉo. Sed estas granda vario el simpla kupolo surgrunda al longaj teksitaj nestoj. La ino demetas ĝis 7 ovojn. Kovado daŭras 15 tagojn. Ili reproduktiĝas en Baja California, Sonora kaj Chihuahua, kaj suden ĝis Guerrero; ankaŭ en la deklivaro de la Golfo el Nuevo León kaj Tamaulipas suden kaj orienten ĝis norda Chiapas kaj Jukatano.
Variablo (programlingva)
En komputado variablo estas programa objekto kiu havas nomon kaj valoron, kiun lastan la programo povas atingadi kaj ŝanĝadi. Variablo estas speco de esprimo; nur variablo povas esti valorizato en valorizo aŭ fakta parametro ĉe pasigo per referenco.
Ekzemploj pri variabloj
En Paskalo variabloj povas havi jenajn formojn:
i     {simpla nomo de variablo} A[i+1] {indichava variablo} z.re  {kampatingo} p↑    {referencato}
Karakterizaĵoj de variablo
Variablon en Paskalo karakterizas jenaj ecoj:
Unueca lingvo (ideala lingvo)
Gottfried Wilhelm Leibniz entuziasmiĝis pri unueca lingvo kiel artefarita ideala lingvo, kiu devus interligi la homaron. La unueca lingvo estas laŭ lia teorio optimuma ilo por pensado kaj servas al la idealoj de la epoko de la klerismo.
En la moderna lingva filozofio speciale Gottlob Frege, Bertrand Russell kaj Rudolf Carnap laboris pri konceptoj por ideala lingvo en la sciencoj.
Pliaj "idealaj lingvoj", kiuj komprenas sin kiel unuecaj lingvoj, sed nur kiel iloj por komunikado, estas projektoj de planlingvoj. De tiuj ĝis nun nur Esperanto sukcesis.
Altlayer Bach
La Altlayer Bach estas dekstra alfuanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas apud Rödelhausen enbuŝiĝas post apenaŭ 12 km en Zell en la Mozelon. Ĝia akvokolekta areo mezuras 61,604 km².
Referencoj
.
Kvartalo Arakaŭa
Kvartalo Arakaŭa aŭ Arakaŭa-ku (荒川区 [arakaŭa-ku]) estas unu el la 23 specialaj kvartaloj de Tokio. Ĝi estas en la orienta parto de la urbo. Ties nomo devenas el la samnoma apuda rivero Arakaŭa.
István Kozma
István Kozma
Attila Dienes
DIÉNES Attila [dieneŝ] estas rumanuja hungara industriartisto, skulptisto naskita la 27-an de septembro 1942 en Târgu Mureş.
Biografio
Dienes finis en 1968 Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo, inter 1980-1984 li estis ano de la Marosvásárhelyi Műhely; en 1988 li translokiĝis Hungarion.
Palo del Colle
Palo del Colle estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Apulio kaj al la provinco Bari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Binetto, Bitetto, Bitonto kaj Toritto.
Pitvaros
Pitvaros (pitvaroŝ), slovake Pitvaroš estas vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en Distrikto Makó.
Situo
Pitvaros situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Orosháza-Mezőhegyes. La lasta troviĝas 4 km-ojn, Tótkomlós 10 km-ojn, Makó 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1470 en formo Pythwarus. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiun slovakoj refondis en 1816. Poste venis ankaŭ judoj. Fine de la 19-a jarcento la fervojo atingis la vilaĝon. La rumanoj en 1919 okupis la vilaĝon. Dum la 2-a mondmilito la judoj estis deportitaj. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj. Baldaŭe okazis loĝantarŝanĝo inter hungaroj kaj slovakoj.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, interretejo, sportejo, kuracejo, familihelpa servo.
Stacio Mikanodai
Stacio Mikanodai (japane: 美加の台駅 [Mikanodaj-eki], angle: Mikanodai Station) estas fervoja stacio en Kaŭaĉinagano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Floyd Landis
Floyd LANDIS estas biciklisto usona, kiu naskiĝis la 14-an de oktobro 1975 en Lancaster (Pensilvanio) (de gepatroj menoanaj, devenaj de Svisio, pli precize de la kantono Glarus). Samteamano de Lance Armstrong ĝis 2004, li ŝanĝis teamon en 2005. En 2006, li gajnas Tour de France. Antaŭ la fino de la somero oni anstataŭigos lian koksan artikon, kiu suferas je nekrozo.
Gábor Pándi
Kariero
Gábor Pándi diplomitiĝis pri biologio-geografio en UBB de Kluĵo (1972), poste pri hidrologio en Bukareŝto (1978-79). Li estis inter 1972-80 estro de Hidrologia Stacio de Sighetu Marmației, inter 1981-90 hidrologo de Akvoafera Direktoraro de Kluĵo, poste estro inter 1991-94 de hidrologia sekcio; de 1994 instruisto en la UBB de Kluĵo, doktoro de geografiaj sciencoj.
Šiprage
Šiprage, (Шипраге) estas la loka komunumo de la Bosnio-Hercegovino (Respublika Srpska), situanta ĉe la rivero Vrbanja.
Geografio
Šiprage kovras areon de 20 km² en nord-okcidenta Bosnio, sur ambaŭ flankoj de rivero Vrbanja. Ĝi estas ĉirkaŭata de montetoj; la centro havas altecon de 507-520 metroj super marnivelo.
La fonto de rivero Vrbanja troviĝas ĉirkaŭ 90 la flankaj riveroj Ćorkovac, Crkvenica kaj Demićka alfluas en la loka komunumo.
Klimato
La klimato de Šiprage estas modere kontinenteca, kun malvarmaj vintroj kaj varmegaj someroj. Plej varma monato estas julio kun meza temperaturo de 21 °C, plej malvarma januaro kun mezumaj temperaturoj de 0,4 °C.
Arakaŭa
Arakaŭa (荒川 [Arakaŭa]) estas japana familinomo kaj ankaŭ komuna nomo de lokoj kaj riveroj.
5457 Queen's
5457 Queen's estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la Queen's University (Reĝina Universitato) de Kingston (Ontario, Kanado).
Rambouillet
Rambouillet [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi estas la subprefektejo de la samnoma arondismento.
Ĝi havis 26,065 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Rambouillet troviĝas en la sudo de la departemento Yvelines, sudoriente de Parizo. La najbaraj komunumoj estas Les Bréviaires kaj Le Perray-en-Yvelines norde, Vieille-Église-en-Yvelines nordoriente, Clairefontaine-en-Yvelines kaj Sonchamp sudoriente, Orcemont sude, Gazeran okcidente kaj Poigny-la-Forêt nordokcidente.
Schinnen
Schinnen estis municipo en la nederlanda provinco Limburgo. Je la 1-a de januaro 2019 oni fondis novan municipon Beekdaelen, kiu konsistas el la ĝistiamaj municipoj Nuth, Onderbanken kaj Schinnen.
Garudo
Garudo estas mita besto, homaglo de Hindujo, nun konata en Birmo, Vjetnamujo, Laoso, Kamboĝo, Tajlando, Indonezio kaj Malajzio. Ĝi havas aglajn kapon, flugilojn, ungojn, bekon kun viraj trunko kaj membroj. La flugiloj estas ruĝaj, la vizaĝo blanka, la korpo brile ora. Por hinduoj, Garudo estas sankta birdo, sur kiu rajdas la granda dio Viŝnuo, konservanto de la Mondo. Garudo speciale malamas kaj mortigas serpentojn, kaj rajtas formanĝi grandajn fiulojn. Sed hinduismo kaj budhismo ofte intermiksiĝas; laŭ aldona tradicio, Garudo ĉiutage manĝis unu serpenton, ĝis li renkontis budhisman princon, kiu kompatis ĉion vivantan, eĉ serpentojn.
La mita kreaĵo bildiĝas interalie en la naciaj emblemoj de Indonezio kaj de Tajlando, kaj ankaŭ en la blazono de la urbo Ulaanbaataro, la ĉefurbo de Mongolio.
Gregorio Dózsa
DÓZSA Gergely (do:ĵa), frato kaj submiliestro de Georgo Dózsa: ? – ĉirkaŭ 20-a de julio 1514.
Antikvaj verkoj
Komencoj de multaj civilizacioj estis tiuj versaj tekstoj kiuj pli malpli markas la devenon de ties kulturoj, tio okazis ekzemple en la greka civilizacio per tiuj tekstoj de Homero pri la milito de Trojo kaj pri la vojaĝoj de Odiseo. Same okazis en la latina civilizacio per Eneido. La istoj kiuj dediĉis sin al dirado aŭ kantado de tiuj tekstoj tutcerte teatrumis kaj helpiĝis per ritmaj rimedoj parkerigi la tekston.
Similaj cirkonstancoj okazos jarmilon poste kiam ekis en Eŭropo novaj civilizacioj, nome la franca kiam oni kantis La Chanson de Roland au la hispana kiam estis komponata la Cantar de Mio Cid.
Kundratice (Košťálov)
Kundratice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,27 km².
Algokulturo
Algokulturo estas la kulturo de algoj. Ĝi okazas grandskale, ekzemple en Japanio.
Algoj estas kulturitaj ne nur por produkti nutraĵojn kaj kosmetikojn, sed ankaŭ por biodizeloleo.
Hans Gaffron kreis jam en 1939 procedon por produkti hidrogenon el verdaj algoj de la genro chlamydomonas reinhardtii.
Mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo
La mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo (aŭ de la flugilhava durada ĉaro) eltirita el Fedro de Platono, utilas por ekspliki la platonan teorion de la rememoro de la animo, kiu,  stimulita de la percepto pri sensaj objektoj, kondukas la homon al la laŭgrada malkovro en sia intelekto, (pere de intelekta scio) de tiuj eternaj ideojn kiuj estas la kaŭzo kaj origino de la fenomena mondo. La sensa scio, malsama ol tiu intelekta, povas do oferti al tiu lasta la puŝon por startigi tian procezon. Ĉi-kaze la mito utilas por ekspliki la fenomenon kiu dum la enkarniĝo produktas rememoraĵojn ligitajn al la antaŭa ekzistado.
Algokulturo
Algoj utilas ankaŭ por purigi akvon kaj kiel sterko.