cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laura Alonso Padin
Laura Alonso Padin (Vilagarcía de Arousa, Galegio, Hispanio, 2-a de januaro 1976) estas kantistino de opero, nome soprano. Ŝi ekkarieris en 1999 kiam ŝi iĝis membro de la Aalto-Teatro en Essen, Germanio. Ŝi aperis kiel gastartisto en gravaj teatroj kaj muzikaj ensembloj internacie. Laura Alonso Padín nune loĝas en Berlino kaj Novjorko.
Inzinzac-Lochrist
(jen france, bretone Zinzag-Lokrist) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Dicyemida
Dicyemida, konataj ankaŭ kiel Rhombozoa, estas filumo de fajnaj parazitoj kiuj loĝas en renaj apendicoj de cefalopodoj.
Taksonomio
Klasigo estas polemika. Tradicie, diciemidoj estis grupigitaj kun la Orthonectida en Mesozoa, kaj, je 2017, molekula pruvaro ŝajne konfirmas tion.
Tamen, aliaj molekulaj filogenioj lokigis la diciemidojn pli proksime rilataj al la nematodoj.
Nyársapát
Nyársapát (njArŝapAt) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Cegléd. La nomo laŭvorte signifas rostostango-abato, ŝajnas, la vera signifo estas poplo-abato.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Cegléd-Szeged inter Cegléd kaj Nagykőrös.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko. Tataroj en 1241 detruis la hungaran setlejon, kumanoj refondis ĝin. Ŝtonfortikaĵo konstruiĝis antaŭ la turkoj, sed la loĝantaro fuĝis al la proksimaj urboj. Poste farmoj fondiĝis. En 1875 la fervojo ekfunkcias. En 1948 kolĥozo pri Progreso formiĝis. En 1955 vilaĝdomo, en 2004 katolika preĝejo konstruiĝis.
Blazono de la Fiĝioj
Priskribo
Super arĝenta, per ruĝa georga kruco kvaronigita blazonŝildo situas ruĝa ŝildosupro kun ora, brita leono, tenanta kokosnukson.
Maldekstre kaj dekstre de la ŝildo staras du lokuloj en tradiciaj militaj vestaĵoj - ili servas kiel ŝildoportantoj. La du homoj portas tradician zontukon, la heraldike dekstra persono krome lanco kaj la heraldike maldekstra klabon. Ili staras sur rubando, sur kiu estas notata la nacia moto de la fiĝiaj insuloj:
Komodo (imperiestro)
Komodo, latine: Commodus (Marcus Aurelius Commodus Antoninus), naskiĝis 31-an de aŭgusto jare 161 mortis 31-an de decembro jare 192 estis romia imperiestro ekde 180 ĝis 192. Li estis filo de Marko Aŭrelio kaj Faŭstina la Plej Juna, naskiĝis en Lanuvium, numtempe Lanuvio kaj estis la lasta membro de la Antonina dinastio.
Lia regado estas dividebla en du fazoj, nome la jenaj:
Je lia morto, la Imperio falis al epoko de enlandaj militoj konata kiel Jaro de la kvin imperiestroj. Fine de tiu konflikto imperiestriĝis Septimo Severo, la unua imperiestro de la Severa dinastio.
Tomilino
Tomilino estas laborista vilaĝo en la urba formado de la urba distrikto Luberci, Moskva provinco, Rusio.
Loĝantaro sumas homojn en 2020.
La fervoja stacio Tomilino situas 25 km laŭ la direkto Rjazan de la Moskva fervojo de la stacidomo Moskva-Passaĵirskaja-Kazanskaja en la sudoriento de Moskvo.
Pjotr Buĉkin
Pjotr Dmitrijeviĉ Buĉkin (Пётр Дмитриевич Бучкин; 22a de Januaro 1886 – 21a de Junio 1965) estis soveta kaj rusa pentristo, akvarelisto, grafika artisto, ilustraciisto, kaj arta instruisto, Honora Artolaboristo de RSFSR. Buĉkin loĝis kaj laboris en Leningrado kaj estis membro kaj unu el la fondintoj de la Leningrada branĉo de la Unio de Artistoj de la Rusa Federacio kaj reprezentantoj de la Leningrada Skolo de Pentrarto, plej fama pro siaj portretaj pentraĵoj.
Kjerag
Kjerag aŭ Kiragg estas roka altebenaĵo en norvega komunumo  Forsand, (Rogaland-Fylke) ĉe Lyse-fjordo.
Kjerag estas - krom Preikestolen - unu el plej konataj kaj ŝatataj turismaj celoj de la regiono kaj ŝatata elirpunkto de la BASE-saltistoj.
En la preskaŭ 1.000 metrojn alta norda muro ekzistas pluraj migraj itineroj, kiuj komenciĝas ĉe la restoracio Øygardstølen, 640 m super Lysebotn. De tie iras vojo en 2,5 horoj tra parte malfacila areo al Kjerag. La sekuran migradon certigas kelkfoje feraj ŝtupoj.
Krozado
Krozado estas specifa surmara vojaĝo. Laŭ www.vortaro.net: kroz/i (ntr) ⚓ Navigi tien k reen en iu regiono, por kontroli k observi la navigadon, protekti komercajn ŝipojn dum milito, aŭ simple por plezuro, celante nenian difinitan havenon: la angla floto krozadis najbare de Tulono; (f) ideoj krozis en lia kapo. Krozado: Agado de tiu, kiu krozas.
Do krozado ne estas iri per ŝipo de A ĝis B, sed navigi sen preciza celo en iu mara regiono.
En la programo Unu leciono pri Esperanto por ĉiu lernejano en la tuta mondo oni trovas komencan ekzercadon kun nomo krozado sur la lingvoj elpensitan de Mireille Grosjean. En tiu programo oni elektas temon kaj observas ĝin tra diversaj lingvoj, la lingvoj konataj de la instruisto kaj la lingvoj regataj de la lernantoj en la klaso. La temoj estas ekzemple la demandofrazo, la pluralo (ĉu ĝi aperas komence aŭ fine de la vorto, ĉu ĝi aŭdiĝas aŭ ne), la nombroj ĝis dudek kun observo de la apero de la vorto dek en la nombroj inter dek unu kaj dudek). La lernanto flaras diversajn lingvojn. Tiu programo krozado sur la lingvoj utilas kiel enkonduko de lingvokurso, kiel varmigo de la muskoloj venas antaŭ iu maratono.
13116 Hortensio
13116 Hortensio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la floro hortensio (Hydrangea macrophylla), enkondukita en Francion de la astronomo Guillaume Le Gentil (1725–1792), reveninte de Hindujo, kie li (malsukcese) provis observi la pasadon de Venuso. Li tame komence proponis nomi tiun floron "Pautia", en honoro de la kalkulistino de orbitoj Nicole-Reine Etable de la Briere Hortense Lepaute.
Liberecana Ligilo
La gazeton Liberecana Ligilo de 1969 ĝis 2004 eldonis la Liberecana Frakcio de SAT.
Historio
Dum SAT-kongreso en 1969 en Novi Sad la Liberecana Frakcio de SAT decidis eldoni propran gazeton. Remo Magnani el Parizo kiu elprenis la taskon respondeci pri la ĝia eldonado. Li eldonis 14 numerojn de Liberecana Ligilo dum la jaroj 1969 ĝis 1973. Laŭ­ liberecanaj principoj li opiniis ke devus esti tempo por alia grupo transpreni la eldonadon de nia organo, ĉar liberecanoj ne devas krei konstantan deĵoran oficistaron. Pri tio li demandis la grupanojn en Stokholmo ĉu ili povus transpreni la taskon. La stokholma grupo akceptis la taskon kaj eldonis Liberecana-n Ligilo-n ĝis 1978. Post tiu periodo Cor Bruins el Leiden (Nederlando) prizorgis kun al helpo de Geert de Groot la eldonadon de la numerojn 31 ĝis 36. En la jaroj 1980 - 1981 Jacqueline Lepeix eldonis la numerojn 37 ĝis 39. Marcelo Ternant el Parizo redaktis la numerojn 40 ĝis 44 en la jaro 1981, kaj tiam Ruth Roberts ekspedis ĝin el Britio ĉar tiam la afranko estis ne tiom alta en tiu lando. El Farsta (Stokholmo) venis sub redaktado de Pelle Persson la numeroj 45 ĝis 69. Li faris la laboron inter la jaroj 1984 ĝis 1990. Transprenis tiam la laboron Volo Firth el Berlino kiu prizorgis la numerojn 70 ĝis 74 dum al jaroj 1990 ĝis 1991. La numeroj 75 kaj 76 kiu aperis en la jaro 1993 en Beauville la redaktanto estis Kribo. Ekde la jaro 1994 Liberecana Ligilo aperis en tre bela eldono kun koloraj bildoj kaj sur bonkvalita papero danke al Ĝilberto Ledon. Li redaktis la numerojn 77 ĝis 93 en la jaroj 1994 - 1998. Nepre menciinda estas ke li eldonis L.L. per propra mono kvankam la antaŭ­aj libervolaj donacoj restis akceptitaj. En 1998 Jakvo Ŝram transprenis la redaktan taskon. Li fiksis la prezon por ricevi dum unu jaro Liberecanan Ligilon al 8 eŭroj, sed daŭ­re kamaradoj el nepagipovaj regionoj ricevis la revuon senpage.
John Birmelin
John BIRMELIN [ĝan BIRMelin] (1873-1950) naskiĝis en la kantono Berks, Pensilvanio. Li konsideras sin pensilvanigermano kaj verkas en la pensilvanigermana dialekto (vidu la liston pensilvanigermana literaturo).
Imre Csik
Imre Csik [ĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csik Imre estis hungara inĝeniero, akademia instruisto.
Imre Csik  naskiĝis en 1857 en Hungara reĝlando en Nagyberezna (nuntempa Velikij Bereznij en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.
302 Clarissa
302 Clarissa estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois la elde la observatorio de Nico. La deveno de ĝia nomo estas nekonata.
Julianna Farkas
D-rino Julianna Farkas estas okulkuracisto kaj hungara esperantistino, membro de Budapeŝta Medicina Esperanto Fakgrupo.
Biografio
Ŝi naskiĝis en Budapeŝto, la 15-an de oktobro 1943. Ŝia patrino estis kemiisto, ŝia patro kuracisto; unu el la fondintoj de la hungara reŭmatologio. Li mortis en la Dua Mondmilito. La bazan lernejon kaj la gimnazion ŝi frekventis en Budapeŝto. Inter 1962 kaj 1968 ŝi frekventis la Budapeŝtan Medicinan Universitaton „Semmelweis”. Kiel ano de studenta fakrondo ŝi laboris en la Instituto de Histo- kaj Evoluscienco. Kiel 6-a jara studentino ŝi estis oficiro de la ambulancservo. Julianna komencis labori en la Ĉefurba Hospitalo István, en la sekcio de Oftalmologio, kaj restis tie de 1968 ĝis 1975. En 1975 ŝi fariĝis oftalmologia ĉefkuracisto. Ŝi instruis en faklernejoj, kaj en fakaj mezlernejoj, oftalmologiajn fakasistantojn, kaj partoprenis en la fondo de instruado de la optometriistoj en Hungario.
Familio
Du filinojn ŝi havas: Aniko (1970), nun estas gimnazia instruistino pri matematiko, kemio kaj Esperanto. La dua, Fanni (1973) estas fakkuracisto de oftalmologio.
Esperanto-agadoj
En 1969 ŝi apartenis al la fondintoj de la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo. Ekde 1980 ŝi estas ties kasisto kaj respondeculo pri eksteraj rilatoj.
En Krakovo en 1977 ŝi prelegis en la  Unua Internacia Medicinista Esperanto-Konferenco. Regule ŝi rolis en la sciencaj vesperoj de la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo kaj en ties sciencaj prelegserioj. En la kunvenoj de la Fakgrupo ŝi konigis partojn el la Oftomologio-lernolibro de Seiiĉi Kato.
En 1975 ŝi estis komisiita pri la estigo de Moviĝanta Oftalmologia Fakservo de la Centra Hospitalo de la Ministerio pri Justico. Tie ŝi laboris kiel ĉefkuracisto ĝis la pensiigo en 1999. Plurajn jarojn ŝi laboris kiel konsultanto pri la oftalmologio en la Centra Hospitalo de la Tutlanda Ambulanco-servo.
En 1983 ŝi ricevis honormedalon de la Hungaria Esperanto-Asocio.
Pro la prilaboro de la instruado de optometrio, kaj pro praktika agado en la instruada laboro ŝi ricevis premion „Pro Altnivelo”
Okaze de la pensiiĝo ŝi estis honorigita per la premio por tutviva laboro de la Ministerio pri Justico.
Kiel pensiulo, apud familia socia laboro ŝi faras ankaŭ oftalmologian laboron. En la menciitaj agadoj, kaj en la privata vivo ŝi kaptas ĉiun okazon, por popularigi sian amatan Esperanton. Ankaŭ en Esperanto-medio regule ŝi faras sciencpopularigan laboron. Ŝi estas membro de la Landa Asocio de Okulmalsanuloj, de la Amika Rondo de la Semmelweis Universitato. Por siaj nepoj regule ŝi faras ludajn esperantlingvajn propedeŭtikajn ekzercojn por helpi la lernadon de fremdaj lingvoj.
Ekde la komenco de la 1990-aj jaroj en ilia propra domo okazas la kunvenoj de la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo, kie ŝi estas la dommastrino. Ŝi proponis al la Fakgrupo la verkadon de la studeto „Agadi  por la gepatra lingvo, – per la helpo de la pontolingvo Esperanto, estas pli facile”. Ties multobligon kaj dissendon ŝi faras jam dum pluraj jaroj. Kiel konsilanto ŝi partoprenas en la redakto de la hejmopaĝo de la Fakgrupo    http://sano.inf.hu – http://eu.inf.hu. Laŭ ŝia konvinkiĝo la lingvo Esperanto, kaj la societo de la Esperanto-parolantaj homoj povas helpi en la konservado de la anima-korpa ekvilibro.
Avrămești (Harghita)
Avrămești (Szentábrahám ) estas komunumo en Rumanio norde de Cristuru Secuiesc. Administre apartenas al la komunumo: Andreeni, Cechești, Firtănuș, Goagiu, Medișoru Mic, Laz-Firtănuș.
Loĝantaro
En 1992 ĝi enhavis 905 hungarajn loĝantojn.
Königsbrunn am Wagram
Königsbrunn am Wagram estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas la administra centro de la samnoma distrikto Tulln. La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom nordokcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, troveblas norde de la rivero Danubo kaj apartenas al la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ĝepeto
Ĝepeto okupas, en la galerio de la personuloj kiuj gvidas la leganton al la “interna kontinento” de la fabelo, eminentan postenon en La Aventuroj de Pinokjo (1881-1883) de Carlo Collodi; kaj estas la emblemo de la patra senkondiĉa sindediĉo kiu amas la sendankan kaj false akuzantan filon Pinokjon kaj faras el li filon dankema kaj protektanta de la patro. Ĝepeto ricevas la lignopecon de majstro Ĉerizo kiu sin liberigas je tiu embaraso kiu ĝenas ĉar parolas kaj strangas kaj rabas feliĉon; kaj faras el filo eliminita filo amata! Ĝepeto modelas la lignon por religi marioneton kiu dancu kaj saltu, kaj kantu kaj lia patreemo kreas vivantan marioneton;
Ĝepeto vidas la marioneto-filon senrespektema, sed afable lin epitetas “friponeta filo” kvankam je lia unua malĝentilaĵo li “viŝis el si larmon”. La unua agado de Pinokjo estas enirigi la patron en karceron lin false akuzante.
Ĝepeto revenas el karcero kaj trovas ke la filo jam mortigis la riproĉantan grilon kaj havanta la piedojn bruligitaj, kaj tuj refaras la piedetojn kaj donacas al li sian matenmanĝaĵon; ne nur, ĉar li pretigas vesteton el florumita papero kaj alkuras vendi sian jakon por aĉeti la lernolibron por la la filo. La filo, tamen, vendas la libron por aĉeti bileton por eniri marionetan teatraĵon. Pinokjo ricevas por la patro kvin elorajn zeĥinojn, kiujn Ĝepeto neniam vidos, kaj dum Pinokjo perdiĝas, sensperte kaj trompite, tramonde, la patro Ĝepeto daŭrigas lin serĉi eĉ tramare riskante perdiĝi traonde.
Fine, la marioneto vidas la patron ekdronanta en la maro, alkuras kaj lin savas kaj meritas, helpe de la blua fatino, fariĝas el marioneto vera knabo, studas, helpas la maljunecon de la Ĝepeto. La amo de patro Ĝepeto venkis savante perame la filon sendanke ruiniĝanta.
La figuro de Ĝepeto enkarnigas karitaton-amon kiu, superante la naturajn devojn, igas la rilaton patro-filan senĉesa vojo de donaco-konvertiĝo: oni sin donas por esti patro, oni sin konvertas por esti filo. Ili fariĝas luma alternativo al natura bios: kio igas homeca nian kunvivadon konsistas el doni zorgadon pri la aliulaj feblecoj kaj ricevi helpon por la propraj: “Apogu vin, senĝene, sur mia brako, kara patreto... ni marŝos kiel formiketoj kaj kiam ni estos lasaj ni ripozos laŭvoje” (ĉap 36).
Eksteraj ligiloj
"Religiaj verkoj", Konraŭ Majstro Ĉerizo
Kontraŭ Majstro Ĉerizo, kie estas montrate ke ĉiu fabela ĉapitro lauiras popolan kristanan senton, kiun sekvante verkisto, laŭsiadire tute nekristana, realigis vere kristanan ĉefverkon.
Občina Vitanje
Občina Vitanje estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 8 komunumoj kun tuta areo de 59,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 2251 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Vitanje.
Loko, priskribo
Municipo situas proksimume 32 km sudokcidente de Maribor kaj ĉirkaŭ 15 km norde de Celje.
2115 Irakli
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Irakli", en honoro de Irakli West, filo de la malkovrinto.
Občina Vitanje
Loko, priskribo
Sur la teritorio de la komunumo etendiĝas Pohorje. La plej alta punkto estas norde monteto Turn (1463 m asl). La areo estas monta. La alteco en la sudo estas ĉirkaŭ 400 m, sed supreniras ĝis 1500 m norden.
De nordo al sudo, la rivero Hudinja fluas tra la komunumo.
La apudaj municipoj estas: Občina Zreče oriente, Občina Vojnik en la sudo, Občina Dobrna la sudokcidento, Občina Mislinja okcidente kaj nordokcidenta.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 8 vilaĝoj:
Brezen, Hudinja, Ljubnica, Paka, Spodnji Dolič, Stenica, Vitanje, Vitanjsko Skomarje
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:137_x522800.46499999997_y140183.648_s13_b4
Socialisma Maldekstra Partio (Norvegio)
La Socialisma Maldekstra Partio (norvege Sosialistisk Venstreparti) estas socialisma partio en Norvegio, pli maldekstra ol Arbeiderpartiet. Ĝi fondiĝis en 1973, kaj dum preskaŭ tri jardekoj ĝi restis malgranda. Depost la balotado en 2001 ĝi estas la kvara plej granda parlamenta partio en la lando.
Peștera (apartigilo)
Peștera estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Segmento
La termino segmento signifas parton de geometria figuro, kiu estiĝas je tranĉo per rektoj aŭ ebenoj; laŭ la figuro oni povas distingi plurajn signifojn:
En biologio, segmento estas ĉiu el la laŭvice aranĝiĝintaj, pli-malpli egalaj partoj de la korpo de diversaj artropodoj kaj anelidoj.
Gau-Odernheim
Gau-Odernheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Frumușeni
Frumușeni [frumuŝenj] (hungare: Szépfalu, germane: Schöndorf) estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio sudoriente de Arad. En 1910 ĝi havis 2 288 loĝantojn (germanoj, hungaroj), en 1992 — 1 570 (rumanoj, 7 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1311. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad).
Etimologio
La hungara kaj la germana nomo signifas "bel-vilaĝo". Ankaŭ la rumana nomo rilatas al beleco (frumos = bela).
Genera gramatiko
La genera sintakso estas teorio pri frazostrukturo kaj gramatika kapablo ĉe homoj. Alivorte, ĝi studas ĉiujn eblajn strukturojn en naturaj lingvoj. Kompreneble, priskribo de ĉiaj formoj de iu ajn homa lingvo estas laboro neebla. Tamen, se oni antaŭpostulas ke la lingvo rezultas de denaska kapablo lerni kaj uzi lingvon, la tasko estas tute alia, ĉar, tiam, sufiĉus kompreni la funkciadon de la mekanismo, kiu generas ĉiujn frazojn.
Fundamentoj
En la sepdekaj jaroj, kreiĝis skismo en la genera sintaksa komunumo. Unuflanke, estis matematikemaj lingvistoj, kiuj kritikis la tiaman generan lingvoterion asertante ke ĝi ne estis sufiĉe genera; aliflanke, troviĝis la disĉiploj de Noam Chomsky, kiuj defendis la kongruecon de la teorio el mensa vidpunkto. La unuaj kreis, surbaze de la teoria ilaro de tiu unua etapo de la genera sintakso, plurajn alternativajn skolojn kiaj la Sintagma Endocentra Gramatiko (HPSG), la Leksika Funkcia Gramatiko (LFG) kaj la Gramatiko de Alkroĉiĝantaj Arboj (TAG). Ĉi-lastaj estas ofte nomataj leksikaj teorioj aŭ unuigaj teorioj pro tio, ke ili baziĝas sur trajtaroj, enkoditaj en la leksiko, kiuj permesas la unuiĝon kun aliaj leksikaj elementoj portantaj aŭ bezonantaj samajn trajtojn. Tiel, la frazanalizo estas kompleksa sinsekvo de kunigoj. Tiaj ĉi-teorioj iom flankenlasis la zorgon pri la mensa kongrueco kaj universaleco de la gramatikaj modeloj. Do, estas pli malfacile krei multlingvajn modelojn per ili, sed kion ili perdas en universaleco, tion ili gajnas en ekzakteco kaj precizeco en modeloj unulingvaj. Pro tio unuigaj teorioj estas pli popularaj en komputikaj medioj.
La genera sintakso, en sia ĉefa kuranto (tiu de la lingvisto Noam Chomsky), postulas la ekziston de unu sola kaj sama lingvo-kapablo ĉe ĉiuj homoj. Tiu lingvokapablo estas konata sub la nomo de Universala Gramatiko (UG). Historie, la evoluo de ĝia konceptado konis, ĝis nun, kvin etapojn:
El ili, Principoj kaj Parametroj estas la plej pura. Ĝi, fakte, estas la referenco por la Minimumisma Programo. Kvankam aliaj leksikaj skoloj malproksimiĝis de la ĉefa genera konceptaro, "Principoj kaj Parametroj" estas utila por kompreni kelkajn el iliaj konceptoj. Pro tio, ĉi-sube, estas pli detala enkonduko pri ĝi.
En struktura lingvistiko la lingvo konsistis el du elementoj: lingvostrukturo kaj lingvaĵo. Lingvstrukturo estis la mekanismo (gramatiko) enhavanta la regulojn; lingvaĵo estis la rezulto de la uzo de tiuj reguloj. Do, la lingvostrukturo estas socia (konvencia; ĉiuj membroj de la socio devas iel konsenti pri, ekzemple, la signifo de vortoj) kaj la lingvaĵo estas individua (niaj esprimmanieroj estas malsamaj). En la chomsky-a lingvistiko, lingvaĵo iĝas rendimento, kaj lingvostrukturo estas anstataŭigata per (lingvo)kono. Lingvokono estis unue konceptita kiel simpla regularo, sed tiu vizio rapide montris siajn limojn, ĉar la lingvoreguloj interagas per moduloj, kies priskribo estis la ĉefa tasko de "Principoj kaj Parametroj".
Principoj kaj Parametroj
Ĉiu frazo havas internan strukturon determinantan, hierarĥie, la valoron de ĉiu vorto, kiu formas ĝin. La vortodistribuo ne estas hazarda; ĝi obeas al finia principaro. Alivorte, la sintaksaj reprezentaĵoj konsistas el primitivaj sintaksaj elementoj (vortoj kaj sintagmoj de sintaksaj kategorioj kiel substantivo kaj verbo) organizitaj en hierarĥiaj strukturoj. Tiuj reprezentmodeloj rezultas de finia principaro priskribanta la universalajn ecojn de gramatikaj operacioj (principoj). La malsamecoj inter lingvoj ŝuldiĝas al ekzisto de parametroj determinantaj la varieblon inter lingvoj aŭ inter variaĵoj de iu sama lingvo (parametroj). Do, analizante lingvon, gravas distingi tion, kio en ĝi estas konsekvenco de la apliko de principoj, de tio, kio estas propra al ĝi kaj konsistigas ĝiajn parametrojn.
La vortoj (aŭ leksemoj) havas, en la leksiko, kies unuoj ili estas, la specifadojn pri kategorio (verbo, substantivo, adjektivo, adverbo, prepozicio, determinanto, konjunkcio, ktp.), pri fonetika kaj morfologia datumoj, pri morfologiosintaksaj trajtoj (persono, genro, tempo, ktp.), pri subspecifigo kaj leksika selektado, pri semantika selektado, pri temaj funkcioj kaj pri la argumentostrukturo, kiu regas la kunmeteblojn. Ekzemple, la verbo doni havus la suban strukturon :
Tiel, la vorto doni estas verbo (kategorio) kaj ĝi formas verban sintagmon. Ĝia konvencia eniro en la leksiko estas doni. Tiu verbo havas strukturon de argumentoj konsistantaj el du sintagmoj: unu substantiva (SS), la alia prepozicia (PS), realiĝanta per la prepozicio al. La argumentoj de "doni" ricevas semantikajn funkciojn indikantajn, kiu realigas la agon (AGANTO), kiu profitas el ĝi (PROFITANTO) kaj kiu ricevas la agon (TEMO).
La metodologiaj premisoj de "Principoj kaj Parametroj" estas :
Tiuj ĉi kriterioj permesas kompreni la ĝeneralan metodon de "Principoj kaj Parametroj" kaj de la Minimumisma Programo.
Teorio X'
"Principoj kaj Parametroj" ripozas sur la ideo, ke la vortrilatoj en la frazo estas kunsekvenco de la datumoj enkoditaj en la leksikunuoj, kiuj estas projekciitaj hierarĥie. Tio ĉi signifas, ke la transitiveco ludas gravan rolon en la reprezentado de sintaksaj rilatoj. Ni prenu, ekzemple, leksemojn dormi kaj pentri; kion ni unue rimarkas, estas, ke la diferenco inter la du verboj troviĝas en la transitiveco: la frazo ni pentras portreton havas sencon, kio tute ne estas la kazo de ni dormas portreton. La sintaksa diferenco inter ambaŭ leksikunuoj troviĝas en ilia strukturargumento; pentri bezonas direktan objekton, sed dormi ne povas alpreni tian argumenton. Do, la subspecifigo estas malsama:
Alidire, kiam en frazo ni rekonas la vorton pentri, ni atendos, ke ĝi estu sekvata de substantiva objekto (veras, ke la akuzativo en Esperanto povas variigi tiun ĉi aserton, sed momente ni akceptu, ke la baza frazostrukturo en Esperanto estas '[Subjekto, Verbo, Objekto]'), kio tute ne estas la kazo de 'dormi', por kiu ni ne atendas objekton post ĝi. Nun ni prenu du instancojn de la verbo salti kaj ni komparu ilin: la kato saltis en la ĉambro kontraŭ la kato saltis en la ĉambron. Kio igas, ke ni interpretu malsame ĉiun el ili? Ni rimarkas, ke ambaŭ dividas saman subspecifigon (t. e. la prepozicia sintagmo: [SP en [SS]] ), do, kial ni komprenas, ke unu indikas lokon, kie okazas la ago, dum la alia indikas direkton? Fakte, ni sukcesas rekoni la diferencon danke al temaj funkcioj. La tema funkcio de la unua frazo estas loko; tiu de la dua estas direkto (kiu normale prenas akuzativon en Esperanto). Tiel la datumoj en la leksiko por iri estas:
iri\ :
La supra bildo montras la arbeskan strukturon de la leksemo doni. La supra nivelo, SV, estas konata kiel maksimuma projekcio, la suba estas la minimuma projekcio (V^0), kaj la meza estas, do, la meza projekcio (V'). Ĉiu nivelo de la sintagmo estas homogena kaj posedas la saman kategorion kiel la supera projekcio (tial ĝi estas endocentra). Sintagmo (nivelo XS) havas tiom da mezaj projekcioj, kiom da (devigaj) argumentoj. Pro tio en la bildo estas du mezaj projekcioj: la verbo doni havas du argumentojn, la unua estas substantiva (SS), la dua prepozicia (PS). Sekve, la reprezento de la verbo 'dormi' estas pli simpla:
1234 Elyna
1234 Elyna estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Genera gramatiko
Regado
Ni konsideru la frazon 'la hundo formanĝis la viandon. Ĝia reprezentado laŭ la Teorio X-baro estus tiel (en simpligita versio):
1234 Elyna
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Elyna, unu genro de planto el la familio de la Ciperacoj.
Kialigo de la nomoj
La komencliteroj de la nomoj de la asteroidoj 1227 al 1234, malkovritaj de K. W. Reinmuth, tie estas: formas la vorton G STRACKE, nomo de la germana astronomo kaj kalkulisto Gustav Stracke, kiu ne deziris, ke oni donu lian nomon al asteroido. Tial, Karl Wilhelm Reinmuth honoris lin, respektante lian deziron.
Nakamura Teruo
NAKAMURA Kakuzo (li mem uzis la personajn nomojn Teruo kaj Tazuo, pseŭd. Teruo Mikami; naskiĝis la  en Oocu, Ŝiga-ken (Japanio), mortis en 1983) estis japana diplomito de komerca altlernejo kaj profesia redaktoro de Esperanto-gazetoj. Li estis membro de la Lingva Komisiono de Japana Esperanto-Instituto kaj de la Akademio de Esperanto.
Blatec
Blatec estas municipo en Ĉeĥio en Hanakio, en distrikto Olomouc en Regiono Olomouc. En la jaro en la municipo vivis.
Nakamura Teruo
Vivo
Nakamura estis filo de etburĝa komercisto. En 1929 li diplomiĝis ĉe Komerca Altlernejo. Samjare li lernis Esperanton. Li estis membro de Oomoto, mondfederalisto kaj ano de la Japana Frataro por la Repacigo (FOR).
Esperanta agado
Antaŭ la dua mondmilito, Nakamura fondis la lokan Oocu Esperantoo-Propagandan Societon, gvidis kursojn kaj eldonis la revueton "Pacamo". Li estis kunredaktoro de la revuo "Oomoto Internacia" (ekde 1962) kaj de "La Verda Mondo" (Kameoka, 1932-1935) kaj redaktoro de "Tempo" (Kioto, 1937-1938). Post la milito, li de 1950 ĝis sia morto (nun ĉef-) redaktis la revuon "Oomoto".
En la -ata/-ita-disputo li en 1961 kontribuis al la ĉefverko de la "itistoj", nomita "La Zamenhofa Esperanto" (aŭ pli kutime "Simpozio"). En la sekvo li en 1963 estis elektita al la Akademio de Esperanto. Li loĝis en Kioto.
Sub la plumnomo "Teruo Mikami" Nakamura tradukis pli ol cent hajkojn, senrjuojn kaj tankaojn, krome plurajn novelojn el la japana al Esperanto. En Esperanto li verkis ĉefe recenzojn kaj prilingvajn eseojn. En 1959 li reviziis la 2an kaj 3an eldonojn de "Japanaj fabeloj". En 1964 li publikigis la libron "Enciklopedieto Japana", kie oni trovas la plej multajn aldonojn el la japana lingvo al Esperanto kaj en 1965 li publikigis kun Miyamoto Masao la libron "Japana kvodlibeto", kie oni kolektas tre diversajn tekstojn el japanaj verkistoj.
En la japana Nakamura aŭtoris la libron "La internacilingvo kaj la homaranismo" (1950).
Nakamura verkis komentarion pri la "Ekzercaro de Esperanto".
Distrikto Tiszakécske
La Distrikto Tiszakécske [tisakEĉke] (hungare  Tiszakécskei járás) estas distrikto en Hungario en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la nordorienta parto de la departemento, en la meza parto de la lando laŭ Tiso. La distrikta ĉefurbo estas Tiszakécske, kiu estas urbo, krome estas po 2 grandvilaĝoj kaj vilaĝoj. La areo estas 405,99 km², kie loĝas 23 435 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado) kaj bestobredado. En la distrikto situas parto de Nacia parko "Kiskunság".
Historio
Tiu distrikto estis kreita en 2013, pli frue distrikto kun tiu nomo ne estis. La komunumoj apartenis al la najbaraj distriktoj.
Samonac
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
18702 Sadowski
18702 Sadowski estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Paul Sadowski, kiu gajnis en 2003 la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la North Shore High School en Glen Head (Nov-Jorkio, Usono).
Metila fluoro-sulfonato
Metila fluoro-sulfonato aŭ CH3FS, ankaŭ konata kiel magia metilo, estas organika fluora kombinaĵo de la fluorosulfonata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun etera odoro uzata kiel metiligagento en organikaj sintezoj. Pro ĝia alta tokseco, ĝi stas larĝe anstataŭita de la respektiva reakcianto metila trifluoro-metano-sulfonato. La fluorosulfonata acido estas konsiderata superacido.
Superacidoj difiniĝas kiel komponaĵoj kiuj estas 100% pli fortaj acidoj ol sulfata acido. La induktiva efiko de la elektronegativa fluoratomo igas ĝin pli forta acido ol sulfata acido. Likva fluorosulfonata acido povas uzati por protonigo de ekstreme malfortaj bazoj. Kaj ĝi iĝas multe pli efika kiam oni aldonas acidon de Lewis, tia kia pentafluorido de antimono.
Metila fluorosulfonato estas potenca metiligagento por aminoj, amidoj, nitriloj kaj sulfur-derivaĵoj.
Stacio Keikyū-Tsurumi
Stacio Keikyū-Tsurumi (japane: 京急鶴見駅 [Kejkjuu-Curumi-eki], angle: Keikyū-Tsurumi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Septimo Severo
Septimo Severo (latine Lucius Septimius Severus; naskita en 146; mortinta en 211) estis romia imperiestro ekde 193 ĝis 211.
Li estis la unua romia imperiestro de deveno el Nordafriko kiu atingis la tronon kaj la fondinto de la dinastio Severa. Post sia morto, li estis proklamita Divus (dio) fare de la Senato.
John R. Bolton
John R. BOLTON, (n. 20-a de novembro, 1948, en Baltimoro (Marilando)) estas usona politika figuro kaj diplomato laŭ profesio.
Je la 7-a de marto, 2005, lin kandidatigis la usona prezidanto George W. Bush por fariĝi la ambasadoro de Usono al UNo. Multaj membroj de la Usona Kongreso plendis aŭ esprimis dubojn pri tiu kandidatigo, kaj ĝis nun la kongreso, kiu devas aprobi ambasadorojn, rifuzis okazigi voĉdonadon pri li. La plendoj temis ĉefe pri diversaj kontraŭ-UNaj asertoj, kiujn Bolton publike eldiris (plej fifame, aserto ke "ne ekzistas" UNo).
Je la 1-a de aŭgusto, 2005, Prezidanto Bush senaprobe - sed leĝe - ambasadorigis s-ron Bolton. Tiu "dumferia enpostenigo" validos ĝis la kunsidiĝo de nova sesio de la parlamento post la novjaro.
Je la 4-a de decembro, 2006 li abdikis kiel reprezentanto de Usono en UN.
Je la 9-a de aprilo, 2018 ĝis la 10a de septembro, 2019, s-ro Bolton estis la Nacia Sekureca Konsilisto de la Prezidanto de Usono.
Preikestolen
Preikestolen aŭ Prekestolen estas natura roka platformo en Ryfylke en norvega provinco Rogaland kaj multe vizitata turisma allogaĵo kun larĝa panorama rigardo je la Lyse-fjordo kaj la najbaraj montoj.
La grando de la granita rokebenaĵo estas ĉirkaŭ 25-oble 25 metroj. La rokmuro de la platformo etendiĝas 604 metrojn vertikale al la fjordo. La rokegon vizitas ĉiujare ĉirkaŭ 100.000 homoj, tiel ĝi estas unu el la plej vizitataj lokoj de NOrvegio.
Situo
La rokplatformo situas en Rogaland, okcidenta distrikto en suda Norvegio. La distanco al Stavanger, la kvara plej granda urbo de Norvegio, estas 25 km, aerlinie.
La alproksimiĝo de la roko okazas el Botne sur asfaltita vojo. La platformo estas atingebla de fino de la asfaltita vojo ĉe Preikestolhytta nur tra migra itinero dum du- trihora migrado.
El Jueves (hispana gazeto)
El Jueves ('La ĵaŭdo') estas hispana humura gazeto eldonata en Barcelono. Ĝia plena titolo estas "El Jueves, la revista que sale los miércoles" ("La Ĵaŭdo, tiu gazeto publikita merkrede"), ankoraŭ dum en la komenca fazo ĝi estis "la gazeto publikita vendrede".
Historio
Ĉi tiu gazeto naskiĝis en 1977 kaj ekde tiam, ĉiusemajne estis eldonita. En 2007 ĝi havis pli ol 15000 eldonaĵojn.
Eŭlera idento
En matematiko, la eŭlera idento estas la idento
kie e estas la bazo de la natura logaritmo,
L eŭlera idento estas ofte konsiderita kiel rimarkinda pro ĝia matematika belo. Tri bazaj aritmetikaj operacioj okazas akurate po unufoje: adicio, multipliko, potencigo. La idento kunligas kvin fundamentajn matematikajn konstantojn:
Pruvo
La idento estas speciala okazo de la eŭlera formulo el la kompleksa analitiko: kun preno de : Pro tio ke kaj  rezultiĝas kiu donas la eŭleran identon.
El Jueves (hispana gazeto)
Polemiko en 2007
Estas homoj kiuj konsideras ke tio estas cenzuro, kvankam la juĝisto ĝin faris oficiale por protekti la kronon de la kalumnioj kiuj estis en la ĉefpaĝo.
Eŭlera idento
Geometria interpretado
aŭ por granda N.
El Jueves (hispana gazeto)
Enhavo
Nuntempe ĝi enhavas 72 aŭ 80 paĝojn, kun ĉirkaŭ 20 paĝoj parolantaj pri nuntempaj politikaĵoj, ekonomiaĵoj aŭ sociaĵoj, ĉiam per humura etoso kaj komikse. La resto de la paĝoj estas semajnaj komiksoj.
Eŭlera idento
Geometria interpretado
Geometrie ĉi tio respektivas al algluo de N ortaj trianguloj kun angulo kies tangento estas π/N radianoj al la segmento [0, 1] sur la kompleksa ebeno. La lasta triangulo havas tiam lateron proksiman al segmento [0, -1]. La preciza rezulto estas ricevata per algluo de N cirklaj sektoroj kun angulo α=π/N.
Se N pligrandiĝas, la triangulo kaj la cirkla segmento iĝas pli similaj
Ĝeneraligo
Eŭlera idento estas speciala okazo de la pli ĝenerala idento ke por n>1 sumo de ĉiuj n-aj radikoj de unu, egalas al 0:
En alia matematika branĉo, uzante kvaternionan potencon oni trovas similan identitecon kiu ankaŭ funkcias por kvaternionoj. Kun la bazaj elementoj oni havas:
Atribuo
Eŭlero skribis la formulon pri interrilato de eksponento al sinuso kaj kosinuso, sed ne estas sciate Eŭlero reale skribis la identon en ĉi tia simpla formo, la formulo estis verŝajne sciata antaŭ Eŭlero.
Eksteraj ligiloj
Wzór Eulera
Decize (stacidomo)
Decize estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Decize, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nevers - Chagny (760000).
(154417) 2003 BO25
(154417) 2003 BO25 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda orbita klineco, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Opus caementicium
Opus caementicium [opus cementikum] estis romia tekniko por konstrui uzante cementon. Ĝi estis uzata ekde la Romia respubliko tra la tuta historio de la Romia imperio.
Opus caementicium estis pretigita el miksaĵo de agregaĵo kaj ligaĵo, kiu rigidiĝis miksiĝante kun akvo. Oni uzis ligaĵon en la romia epoko gipson kaj kalkon, sed ankaŭ la pucolano (trovita en meza Italio) estis favorita. Oni ne uzis pluajn rigidigajn elementojn (kiel ŝtalon).
Irapuã (San-Paŭlio)
Irapuã estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 7.284 loĝantojn en 2010.
Planskribo
Planskribo estas skribo praktikcele konstruita. Ĉar lerni skribon estas malpli granda paŝo ol lerni lingvon, multaj planskriboj hodiaŭ estas vaste uzataj (ekzemple la Korea alfabeto, de pli ol 50 milionoj da homoj!) - kontraste al planlingvoj.
Manĉeto (Albacete)
La Albaceta Manĉeto estas komarko (regioneto) de la provinco Albacete kiu kun la Kvenka Manĉeto formas la komarkon de La Manchuela aŭ Manĉeto. Ties 24 albacetaj municipoj troviĝas unuigitaj al El Herrumblar, nome municipo de la provinco Cuenca, formanto la komunumaro de La Manchuela. Ĝi troviĝas dispartita inter la jurisdikciaj teritorioj de Albacete, Almansa, Casas-Ibáñez (ĉefe) kaj La Roda. El Herrumblar apartenas al la jurisdikcia teritorio de Motilla del Palancar.
Urucará
Urucará estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 17.094 enloĝantojn en 2010.
Congosto
Congosto [konGOSto] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Almázcara, Cobrana, Congosto kaj San Miguel de las Dueñas, okupas totalan areon de 36,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 431 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la 1960-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, post akiri 700 antaŭ tio pro funkciado de ferminoj. Ĝi distas 109 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Toreno, Bembibre, Cubillos del Sil, Ponferrada, Castropodame kaj Molinaseca.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la jaroj 970-980 pere de instalado de monaĥinejo. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj turismo. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo de monaĥejoj, ermitejoj, piedirado).
Nacia Parko Nagarhole
La Nacia Parko Nagarhole (ನಾಗರಹೊಳೆ ರಾಷ್ಟೀಯ ಉದ್ಯಾನವನ), konata ankaŭ kiel "Nacia Parko Rajiv Gandhi", estas nacia parko situanta en la distriktoj Kodagu kaj Misore en la ŝtato de Karnataka en Suda Barato.
Tiu parko estis deklarata 37a tigrorezervejo de la Projekto Tigro en 1999. Ĝi estas parto de la Nilgiria Biosfera Rezervejo. La Nilgiria sekcio de Okcidentaj Ghatoj kun 6,000 km², inklude la tuton de la Nacia Parko Nagarhole, estas konsiderota de la komitato de UNESCO por selekto kiel Monda heredaĵo de Unesko.
La parko havas riĉan arbaran kovron, malgrandajn rojojn, montetojn, valojn kaj akvofalojn. La parko havas sanan tigro-predadon proporcion, kun multaj tigroj, gaŭroj kaj elefantoj.
Galerio
<Gallery> Dosiero:Nilgiris Biosphere Reserve.jpg|eta|250px|Mapo de Nilgiria Biosfera Rezervejo, montrante la Nacian Parkon Nagarhole rilate al la multaj apudaj protektitaj areoj. Dosiero:NagerholeMap.jpg|eta|250px|Topografia mapo de la areo. Dosiero:2010-kabini-tiger.jpg|eta|250px|Tigro ĉe la rivero Kabini. Dosiero:2007-kabini-leopard.jpg|eta|Leopardo ĉe la pordo Balle. Dosiero:2010-kabini-dhole.jpg|eta|Azia naturhundo ĉe la elefantejo Sunkadakatte. Dosiero:Ursus ursinus in nagarhole.JPG|eta|Lipurso en Nagarhole. Dosiero:2010-kabini-tusker-bark.jpg|eta|Elefanto senŝeligante arbon. Dosiero:Male_Gaur_(asiatic_wild_ox)_at_Nagarahole_wildlife_sanctuary.jpg|eta|Maskla gaŭro en Nagarhole. Dosiero:2006-kabini-sambar.jpg|eta|Akvocervo. Dosiero:2010-kabini-chital.jpg|eta|Aksicervo. Dosiero:2006-kabini-croc.jpg|eta|Krokodilo ĉe la rivero Kabini. Dosiero:2006-kabini-otter.jpg|eta|Lutroj ofte vidatas. Dosiero:2010-kabini-osprey.jpg|eta|Fiŝagloj estas komuna vidaĵo vintre. </Gallery>
Juĝo
Juĝo povas esti
Richard Druckenbrod
Li studis teologion en Lancaster Theological Seminary (Pensilvanio) kaj en la Universitato de Graz (Aŭstrio) kaj laboris kiel pastro de United Church of Christ (Unuiĝinta Eklezio de Kristo), reformita eklezio. Li instruis teologion en Cedar Crest College en Allentown.
Li estis prezidanto de Pennsylvanio German Society (Pensilvania Germana Societo).
Eyjafjöll
Eyjafjöll (ey „insulo” kaj fjöll „monto”), estas Islanda vulkano tegita de la glaĉero Eyjafjallajökull. Per metonimio, la nomo Eyjafjallajökull oni uzas por nomi kaj la vulkanon kaj la glaĉeron kiu kovras ĝin. Oni konas nur kvar erupcioj far tiu ĉi vulkano, la lasta okazinta la 20-an de marto 2010.
Topografio
Temas pri eroziita stratovulkano formita el bazalta kaj andesita lafo. Ĝi atingas maksimuman altecon de 1666m kaj estas kronita de kaldrono kies diametro longas inter 3 kaj 4 kilometroj. Granda parto de la monto kovriĝas glacia tavolo el la glaĉero Eyjafjallajökull, kies glaciaj langoj kovras la valojn descendantajn de la vulkano.
La ebenaĵo, kiu etendiĝas de la monto-piedo al la mar-bordo de la Atlantika Oceano, formiĝis per sinsekvaj deponadoj de materialoj trenitaj de superverŝoj kaŭzitaj de diversaj sub-glaciaj erupcioj de Eyjafjöll kaj Katla.
Altlengbach
Altlengbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. Trans la urbo estas la aŭtovojo A1 / E60 de Vieno okcidente de Aŭstrio.
Kergrist
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Jean-Baptiste-Michel Bucquet
Jean-Baptiste-Michel Bucquet (1746-1780) estis franca kemiisto, apotekisto, kuracisto, reĝa cenzuristo, kaj membro de la Akademio de Sciencoj el Francio. Lia entuziasmo pri kemio estis rezulto de lia kredo ke ĝi estas la solvo por la natura historio kaj medicino. Inter 1775 kaj 1777 li estis profesoro pri Farmacio en la Universitato de Parizo, kaj post la morto de Augustin Roux li fariĝis profesoro pri kemio.
Libio en la Olimpikoj
La teamo ĝis la stato de 2021 ankoraŭ neniam atingis medalon.
Kunordigas la teamon la Libia Olimpika Komitato.
My, biełarusy
My, biełarusy (beloruse: Мы, беларусы; My, Biełarusy; ruse: Мы, белорусы; "Ni, belorusoj") estas la nacia himno de Belorusio kun la oficiala nomo la Ŝtata himno de la Respubliko Belorusio (beloruse: Дзяржаўны гімн Рэспублікі Беларусь, ruse: Государственный гимн Республики Беларусь)
Beloruslingva teksto
Refreno:
Refreno.
Esperantigo
Refreno:
Refreno.
Aliaj himnoj
En pli fruaj tempoj belorusoj krom tiu ĉi, nun oficiala himno, uzis ankaŭ aliajn kantojn kiel himnon. Kelkaj el ili estas uzataj ankaŭ nun, ekzemple de elmigrantoj kaj en diasporo.
Široký Brod
Široký Brod (Breitenfurt) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Mikulovice. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudokcidente de Mikulovice survoje al Jeseník, sur ambaŭ bordoj de rivereto Bělá. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj dokumentoj parolas pri la municipo en la jaro 1416. La nomo estiĝis laŭ travadejo trans rivereto Bělá.
La municipo havis plejparte germanan loĝantaron vivtenanta sin per agrikulturo, sed ankaŭ per laboro en arbaroj. En la pasinteco estis sur teritorio de la municipo trovejoj de oro kaj grenatoj en skisto.
Široký Brod estis de komence municipa establo en la jaro 1850 ĝis la jaro 1960 memstara municipo, poste ĝi estis alligita al Mikulovice.
Ĝis la jaro 1924 apartenis al ĝi ankaŭ domaroj Studený Zejf kaj Chebzí, kiuj poste estis almembrigitaj al Písečná.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Široký Brod laŭ kalkulado aŭ aliaj oficaj registroj:
En Široký Brod estas registritaj 114 adresoj : 110 daŭre loĝigitaj domoj kaj 4 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 101 domoj, el tio 88 daŭre loĝigitaj.
Sârbi (Hălmăgel)
Sârbi [sırbj] (hungare Szerb) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Arad. Administracie ĝi apartenas al la komunumo Hălmăgel. En 1910 ĝi havis 730 loĝantojn (rumanoj), en 1992 estis nur 200 loĝantoj. Ĝia unua skriba mencio estas en 1561. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (departemento Arad).
Široký Brod
Interesaĵoj
La teritorion de Široký Brod trafas ankaŭ:
-548
En la jaro 548 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Decize
Decize estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Decizois.
Hannes Koivu
Hannes KOIVU, oficiale Johan Isak KOIVU (naskiĝis la en Paavola, mortis la ) estis finna instruisto kaj esperantisto. Li esperantistiĝis en 1918 kaj agadis en Esperanto-Ligo de Finnaj Instruistoj kaj Esperanto-Instituto de Finnlando. Dum jardekoj, ĝis 1975, li estis delegito de UEA.
Henry Lee Fisher
Henry Lee FISHER [henri li fiŝer] (1822-1909) naskiĝis en la Kantono Franklin, Pensilvanio. Li konsideras sin pensilvanigermano kaj verkas en la pensilvanigermana dialekto.
2116 Mtskheta
2116 Mtskheta estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Engelthal
Engelthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La najtingalo
"La najtingalo" (en dana: "Nattergalen") estas literatura fabelo verkita de la dana aŭtoro Hans Christian Andersen pri imperiestro kiu preferas la tintosonon de juvela mekanika birdo al la kanto de reala najtingalo. Kiam la imperiestro estas mortonta, la kanto de la najtingalo restaŭris lian sanon. Bone ricevita post ties publikigo en Kopenhago en 1843 fare de New Fairy Tales, tiu rakonto estis ŝajne inspirita de la nereciproka amo de la aŭtoro al la operkantistino Jenny Lind, nomita "Sveda najtingalo". Tiu historio estis adaptita al opero, baleto, muzikalo, televida filmo kaj animacia filmo.