cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo Johano Baptisto (Üllő)
Historio
Üllő havis preĝejon jam en la 15-a jarcento. Ĝi estis videbla en mapo desegnita en 1673, tamen kiel ruina preĝejo. En la 17-a jarcento la loĝantoj kalvinaniĝis, ili uzis la preĝejon. La katolikoj reokupis ĝin en 1719, la paroĥo refondiĝis en 1727. Post 3 jaroj la preĝejo renoviĝis, ankaŭ novaj altaroj estis konstruitaj. Tamen tiu konstruaĵo ne estis sufiĉa por la loĝantaro, tial en la fruaj 1750-aj jaroj la preĝejo estis malkonstruita, poste la nun videbla preĝejo estis konstruita. Altaro estis transmetita al la nova preĝejo, la altara konsekro okazis en 1760, samtempe la predikejo kaj alia altaro estis kreitaj. En 1811 la konstruaĵo estis renovigita (poste en 1949), en 1836 la orgeno estis riparita. En 1944 bombo trafis la turon. En 1951 la internaj muroj estis pentritaj. En 1966 pli nova orgeno alvenis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. Apud la preĝejo kruco estis farita en 1801. La fasado estas simetria, meze estas rizalito, malsupre la enirejo, pli supre la turo altiĝas. En la unua etaĝonivelo du niĉoj estas videblaj, ene estas skulptaĵoj pri Johano Baptisto kaj Sankta Marko la evangeliisto. La navo finiĝas en kvarangula sanktejo, apude sakristio troviĝas. La klasikisma ĉefaltara bildo pri bapto de Kristo estis pentrita en 1843.
Biganos
Biganos - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Viganòs - estas komunumo de Francio, proksime de la golfo de Arcachon konektata al la Atlantiko. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Arcachon (aŭ Arcaishon) kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas Boïens.
Hooked on Monkey Fonics
Hooked on Monkey Fonics estas la dekdua epizodo de la tria sezono de la animacia televidserio South Park. Ĝi origine elsendiĝis la 10-an de novembro 1999. Ĝi enhavas kritikojn de hejminstruado kaj fonetika metodo por instrui legadon de angla lingvo al infanoj denaske angleparolantaj. Ĉi tiu estas la lasta epizodo de South Park, kiu prezentis la voĉon de Mary Kay Bergman, kiu sinmortigis la tagon sekvan al la elsendo de epizodo.
Biganos
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Hooked on Monkey Fonics
La epizodo parodias la usonajn konkursojn pri literumado, ĉefe la kazon de Rebecca Sealfon, la venkistino de la nacia konkurso de 1997, kiu estis tro trejnita por tio dum tuta vivo. Kyle allogas Rebecca'n per redirado de amaj paroloj de Kapitano Kirk al Shahna en epizodo The Gamesters of Triskelion de Star Trek. La amdeklaro de Kyle parodias amscenon de Ben Hur.
Péter Májay
MÁJAY Péter (pro. ma:jai) estis hungara inĝeniero naskita en Apáca la 26-an de novembro 1894 kaj mortinta ? en 1970.
Biografio
Péter Májay finis siajn studojn en la teknikuniversitato de Budapeŝto en 1922 kaj li estis ĉefinĝeniero kiel grupestro inter 1924–57 en la Oficejo geodezia kaj kartografia. Li prelegis inter 1950–1954 en la instituto kartografia, en la lernejo por oficiroj kaj en la fakultato pri militinĝeniero de la universitato teknika. Estis grava kampo de lia laboro la fondigo metodika de geodezia statistiko.
NGC 1134
NGC 1134 (aliaj indikoj — PGC 10928, UGC 2365, MCG 2-8-27, ZWG 440.27, ARP 200, IRAS02509+1248) estas spirala galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ladislao la 1-a (Hungario)
Ladislao la 1-a, Sankta Ladislao (vivtempo ĉirkaŭ 1040-1095) estis hungara reĝo de la Arpad-dinastio inter la jaroj 1077 kaj 1095.
Li naskiĝis en Pollando kiel dua filo de la ekzilinta Adalberto (Béla), kiu pli poste iĝis reĝo de Hungario kiel Adalberto la 1-a. Ladislao alvenis en Hungario ĉirkaŭ 1050.
Li apogis kun sia frato Gezo (hungare Géza) la reĝon Salomono la 1-a, poste Ladislao helpis la surtroniĝon de Gezo la 1-a, post kies morto en 1077 oni elektis lin reĝo. Ĉar en la najbaraj landoj regis malakordoj en la potenco, li povis fortigi sian potencon. Li verkis rigorajn leĝojn pri la propraj posedaĵoj.
Dum lia regado la papo Gregorio la 7-a enkanonigis per buleo la unuan hungaran reĝon Stefanon (1083) kaj princon Emerikon, episkopon Gerardo (Gellért).
En 1091 li iĝis reĝo de Kroatio, ĉar lia fratino Ilona estis edzino de la lasta kroata reĝo Zvojnimír.
Oni sanktigis lin en 1192. Lian memoron gardas multaj legendoj, kiuj estis ŝatataj tempoj de la mezepoka preĝeja pentrado.
Lia bustrelikvujo estas tre valora memoraĵo de la hungara gotiko.
Bioturbado
Bioturbado aŭ bioturniĝado estas la turniĝado, turbado aŭ tramiksado (turbado) de grundoj aŭ sedimentado pere de vivaĵoj. En grundoscienco kaj geologio ĝi estas unu formo de translokada procezo. Ĉar la baza diferenco inter grundoj kaj rokaĵoj estas, ke grundoj enhavas vivaĵoj, bioturbado precipe estas esplortereno de la pedologio. Bioturbaj strukturoj tamen ofte ekzistas ankaŭ en rokaĵo kaj ili ludas gravan rolon en la rekonstruado de sedimentaj ejoj. Tial bioturbado estas kaj grava en grundoscienco kaj geologio respektive paleontologio.
En la tera regiono de la grundoj la biogena turbado okazas precipe de la grunda faŭno, ekzemple malgrandaj mamuloj (ekzemple talpoj), lumbrikoj aŭ insektoj). En subakvaj regionoj de la sedimentoj tiun taskon precipe havas vermoj ekzemple tervermoj), duvalvulo]j], [[eĥinoj, markukumoj, loĝtuboj konstruantaj krustacojn kaj aliaj. Temas ĉefe pri relative novdata procezo de pedogenezo kun konsekvencoj ankaŭ en geologio. Krom la bioturbado apartenas ankaŭ akvo-, frostturbado kaj kultivadturbado al lapedogenezaj turbadprocezoj.
Signifo por la Pedogenezo
Bioturbado ludas gravan rolon en la formado de grundoj, ĉe la formado de ĉernozjomo eĉ la decida rolo. Antaŭ ĉio la fizikaj ecoj de (la agregaĵa strukturo) estas influita pozitive, ĉar la trafosanta edafo (grundotrafosantoj) malkompaktigas la grundon formante kavetojn kaj kaŭzas eran strukturon. Speciale valora estas la kreado de terverma ellasaĵo fare de aktivado de tervermoj. Grava estas ankaŭ ke la bioturbado kaŭzas intermiksadon de la grundhorizontoj.
Flava hipolao
La Flava hipolao (Hippolais icterina) estas birdo de la grupo de la hipolaoj, membro de la akrocefalenaj hipolaoj, de la familio de la Akrocefaledoj, en la genro  Hippolais . Ili reproduktiĝas en kontinenta Eŭropo escepte sudokcidente, kie ĝi estas anstataŭata de sia sudokcidenta kaj simila samgenrano, nome la Melodia hipolao. Ili estas migranta specio, kiu vintras en subsahara Afriko.
Tiu malgranda paserina birdo estas specio troviĝanta en malferma decidua arbaro kun arbustoj kaj ankaŭ ĉe parkoj kaj ĝardenoj, ofte ĉe akvo. La ino demetas 4 al 6 ovojn en nesto en arbo aŭ arbusto.
Kiel ĉe plej parto de akrocefaledoj, ankaŭ tiu specio estas insektovora, sed manĝas ankaŭ aliajn malgrandajn manĝerojn inklude berojn.
La kanto estas rapida nazeca balbutado kun imitado de aliaj specioj kaj ne tiom agrabla notoj enmetitaj. La alvoko estas priskribata kiel "tek- tek".
Albert Kivikas
Albert Kivikas (18-a de januaro 1898 – 19-a de majo 1978) estis estona verkisto kaj ĵurnalisto.
Distrikto Medzilaborce
Distrikto Medzilaborce estas orienta distrikto en Regiono Prešov. Ĉefa urbo de la distrikto estas Medzilaborce. Distrikto najbaras kun distrikto Humenné sude; distrikto Stropkov okcidente. La distrikto norde parte najbaras kun Pollando. En historio ĝi apartenas al nuntempa regiono Horný Zemplín (Supra Zemplín).
Jean-Nicolas Corvisart
Jean-Nicolas Corvisart (naskiĝis en Dricourt, mortis  en Courbevoie, Francio) estis franca kuracisto.
Li naskiĝis en Dricourt en 1755, kaj baldaŭ atingis famon pro sia traduko de la verko de Leopold Auenbrugger: Inventum Novum el la latina al la franca. Corvisart specife interesiĝis pri la teĥniko de brusta perkutado elpensita de Auenbrugger, teĥniko kiun li disvolvis kaj plibonigis.
En 1797, Corvisart komencis fari kursojn en la Kolegio de Francio, kie li gajnis notindan reputacion kiel kardiologo.
En 1804 li estis nomita kuracisto de la Imperiestro Napoleono Bonaparte, kiun li profesie prizorgis ĝis la abdiko de la granda korsikano en 1814. Li mortis ses jarojn poste en Courbevoie.
Karl Weltzien
Karl Weltzien (1813-1870) estis germana kemiisto kaj profesoro pri kemio de la Universitato de Karlsruhe. Li estis unu el la tri organizintoj de la Kongreso de Karlsruhe, en 1860, kune kun Charles-Adolphe Wurtz kaj August Kekulé. Weltzien estis lernanto de Friedrich Wöhler (1800–1882) kaj Eilhard Mitscherlich (1794–1863) en Berlino.
Ponte Tresa (stacidomo)
Ponte Tresa estas fervoja stacidomo en Ponte Tresa, Svislando.
Éva Bornemissza
Éva BORNEMISSZA [bornemisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bornemissza Éva estis hungara aktorino naskita en Kolozsvár la 31-a de aŭgusto 1914 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de novembro 1971. Ŝia familia nomvarianto estis Bornemisza.
Giffoni Valle Piana
Giffoni Valle Piana estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. La komunumo membras en la monta komunumaro Monti Picentini.
Éva Bornemissza
Kariero
Éva Bornemissza akiris pedagogian diplomon. En Debrecen Árpád Horváth taksis ŝin valora aktoro, poste ŝi lernis aktoradon de Artúr Bárdos. Intertempe ŝi havis filmajn rolojn ekde 1936 ĝis la nazia erao. Ŝi debutis en 1938 en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj tie ludis ĝis 1950 kaj poste denove ekde 1955 ĝis sia morto.
Giffoni Valle Piana
Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patroneco estas la Anunciacio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Acerno, Calvanico, Giffoni Sei Casali, Montecorvino Pugliano, Montecorvino Rovella, Montella (AV), Pontecagnano Faiano, Salerno, San Cipriano Picentino kaj Serino (AV).
Éva Bornemissza
Kariero
Ŝi edziniĝis en 1940.
Karlo Emanuelo la 1-a de Savojo
Karlo Emanuelo la 1-a de Savojo kromnomita "La Granda" (france: Charles-Emmanuel Ier de Savoie "le Grand" kaj itale: Carlo Emanuele I di Savoia "il grande") naskiĝis en la kastelo de Rivoli je la 12-a de januaro 1562 kaj mortis en Savigliano je la 26-a de julio 1630.
Li estis la filo de la 10-a duko Emanuelo Filiberto (1528-1580) kaj de lia edzino Margareto de Francio (1523-1574), kiu estis la filino de la franca reĝo Francisko la 1-a (1494-1547) kaj de lia edzino Klaŭdo de Francio (1499-1524).
Post la morto de sia patro en 1580 li fariĝis 11-a duko de Savojo, princo de Piemonto, grafo de Aosto, de Morianio, de Astio kaj Nico, reĝo de Kipro kaj Jerusalemo, markizo de Saluco (1580-1630).
Li edziĝis en Zaragozo je la 11-a de marto 1585 kun Katerino Mikaelino de Hispanio (1567-1597), kiu estis la filino de la hispana reĝo Filipo la 2-a (1527-1598) kaj de lia edzino Elizabeto de Francio (1545-1568). Ŝi naskis al li dek gefilojn sed liaj amorantinoj ankaŭ naskis al li plurajn nelegitimaj gefilojn :
Aliancita kun Hispanio per sia edzino, li profitis la religiajn konfliktojn por ekkapti la markizecon de Saluco en 1588 kaj ricevis de la "Ligintoj" la grafecon de Provenco en 1590. Sed la franca reĝo Henriko la 4-a invadis Savojon kaj Piemonton, kaj per la Traktato de Ljono en 1601 deprenis la provincojn de Bugey [buĵe], de Valromey [valrome] kaj la landon de Gex [ĵeks].
Karlo-Emanuelo la 1-a planis konkeri la riĉan kaj prosperan urbon de Ĝenevo kiel novan ĉefurbon de sia duklando. Sed lia ekspedicio de 1602 tute fiaskis kaj li estis devigita garantii al la urbo pacon kaj multajn rajtojn per la Traktato de Saint-Julien en 1603.
NGC 1135
NGC 1135 (aliaj indikoj — PGC 10800, ESO 154-18) estas galaksio en konstelacio Horloĝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2041
2041 estos normala jaro komenciĝanta je mardo (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2041 post Kristo okazos, interalie:
Eventoj
...
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Ĵurnalisto
Ĵurnalisto estas verkisto kiu kreas tekstojn por ĵurnaloj, gazetoj, magazinoj kaj simile. Ĵurnalistoj estas profesiuloj kiuj kolektas novaĵfaktojn pri la lastaj okazaĵoj de publika intereso, kiuj esploras aŭ analizas tiujn faktojn kaj publikigas pri ili en aktuala novaĵilo. Ĉi tiu agado nomiĝas ĵurnalistiko aŭ ĵurnalismo, vorto derivita de la franca ĵurnalo, kiu signifas taglibron aŭ poste signifas ĉiutagan gazeton. Oni ofte vidas ĵurnalistojn kiel praktikantojn de liberala profesio, tio signifas ke ĵurnalistoj laboras el pli profunda motivado sendependa de rekta nomumo aŭ tasko, komparebla al tiuj de, ekzemple, kuracistoj.
La fina respondeco pri la tuta ĵurnalisma enhavo de la eldonaĵo apartenas al ĉefredaktoro ; la redaktoro estas kutime tiu, kiu aprobas la aktualan eldonon.
Ĵurnalistoj de pli grandaj ĵurnaloj estas ĉefe salajrataj, sed multaj ĵurnalistoj estas sendependaj (ĉefe pro ŝparado ĉe gazetoj kaj aliaj redakcioj).
Ĵurnalista fiksisto
Ĵurnalisto povas uzi tn. fiksiston (angle fixer) kiu estas ofte loka ĵurnalisto, dungita de eksterlanda korespondanto aŭ gazetara agentejo por helpi aranĝi rakonton. 'Fiksisto' plej ofte agas kiel tradukisto kaj gvidisto, kaj helpas aranĝi lokajn intervjuojn, al kiuj la korespondanto alie ne havus aliron. Ili helpas kolekti informojn por la rakonto kaj foje ludas gravegan rolon en la fina rezulto. Fiksistoj malofte ricevas ian aŭtorrajton, kaj ofte endanĝerigas sin, precipe en reĝimoj, kie ili povus alfronti konsekvencojn de subprema registaro pro publikigo de malbonaĵoj, kiujn la ŝtato eble volas cenzuri.
Specoj de ĵurnalistoj
Eblas distingi ĵurnalistojn laŭ laborkampo (skriba gazetaro, radio, televido, Interreto) kaj laŭ labormetodo aŭ funkcio, kaj per temo aŭ specialiĝo.
Esplorĵurnalisto
Por pli detala artikolo, vidu sub Esplorĵurnalismo.
Fotoĵurnalisto
Por pli detala artikolo, vidu sub Fotoĵurnalismo.
Listo de ĵurnalistoj (elekto)
Por listo de ĵurnalistoj, vidu la kategorion Ĵurnalistoj.
Asocioj (elekto)
Ĵurnalistoj plej ofte estas membroj de fakaj asocioj (ekzemple Asocio de polaj Ĵurnalistoj aŭ Foreign Press Association) aŭ de ĵurnalistaj sindikatoj.
La Komitato por Protektado de Ĵurnalistoj, en angla Committee to Protect Journalists (CPJ) estas usona sendependa neprofitcela, neregistara organizo, kun sidejo en Novjorko, kun korespondantoj tra la tuta mondo. La CPJ promocias gazetarliberecon kaj defendas la rajtojn de ĵurnalistoj.
Vidu ankaŭ
Civitana ĵurnalismo (ekzemple Tutmondaj Voĉoj)
Fotoĵurnalismo
Eŭskoj
Eŭskoj estas indiĝena etna grupo , kiu parolas la eŭskan lingvon.
Ĵurnalisto
Vidu ankaŭ
Esplorĵurnalismo
Eŭskoj
Enkonduko
Prauloj de eŭskoj estis vaskonoj, varduloj, karistioj. Koncerne al ilia parenceco kun iberoj, praloĝantoj de Ibera duoninsulo, la plej grandaj fakuloj forĵetis iun genetikan interrilaton inter tiuj du komunumoj; la oftaj karakterizaĵoj estas imputita kunekzistado en la sama geografia loko. Dum la regado de Romia imperio, eŭskoj restis ekster Romiigado kaj konservis sian lingvon. Devigitaj konstante batali kontraŭ politikaj influoj de najbaroj (Francio, Hispanio), eŭskoj konservis multajn demokratajn tradiciojn de antaŭklasa socio.
Ĵurnalisto
Eksteraj ligiloj
Grupo da Esperantistoj-Ĵurnalistoj en Ipernity
Eŭskoj
Enkonduko
En la fino de 19-a jarcento formiĝis nacia movado de eŭskoj, kiu atingis fortan aktivecon en Hispanio (distinge de Francio). En respublika Hispanio, Eŭskio, konsistanta el 3 provincoj, havis aŭtonomecon (1936-1937). En sekvaj jardekoj okazadis procezoj de forta asimilado. Dum lastaj tempoj plifortiĝis intereso de eŭskoj al sia kulturo kaj historio, rapide disvastiĝis privataj lernejoj de Eŭska lingvo.
Tradiciaj okupoj de eŭskoj estas brutbredado kaj vitkulturado. Termanko ĉe eŭskoj, kiuj vivis precipe en montaroj, naskis interesan kutimon - la domo kaj bieno herede transiradis al unu el filoj, laŭ aĝo aŭ prefero de gepatroj, kaj aliaj povis resti ĉe ili kiel helpantoj sen rajto de geedziĝo. Tio kaŭzadis migradon de vira loĝantaro ("Eklezio, maro aŭ kortego"). En iuj kazoj, la rajton aĉeti domon havis nur parencoj, pro tio eŭska socio, kun fortaj internaj ligoj kaj tradicioj de interhelpo, estis fermita por fremduloj.
Tradicia vestaĵo diferenciĝas je granda varieco depende de la loko.
Eŭska kuirarto
Tradicia manĝaĵo estas pano el maizo kaj tritiko, lakto, ŝafa fromaĝo, diversaj manĝaĵoj el porkaĵo. Post la apero de industriaj malhejtiloj, ŝato de fiŝaĵo (moruo, anĉovo, merluzo, angilidoj) etendiĝis el la marbordo. El alkoholaĵoj plej disvastiĝis cidro kaj vino el Rioĥo.
En Gipusko, viroj partoprenas gastronomiajn societojn (sociedad gastronómica hispane), kie ili kuiras kaj frandas. Feministoj ne atingis, ke virinoj aliĝas societojn aŭ eĉ eniris ties ejojn, ĝis antaŭ ne multe. En Biskajo, la samstilaj txoko-j ("angulo") ne estas tiom popularaj.
Eŭskaj sportoj
Tipaj eŭskaj sportoj estas peloto (euskal pilota), levo de ŝtonblokoj (harri jasoketa), hakado (aizkolaritza), konkursoj de tir-bovoj (idi-proba) aŭ tir-azenoj (asto-proba), virŝafbatalo, ŝnurtira lukto (sokatira) kaj remboata konkurso ( traineras, 🇪🇺 estropadak). Nuntempaj eŭskoj furoras pri futbalo, biciklado kaj montgrimpado.
Eŭskoj en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 25an ĉapitron "Fabelo de la Vaskoj" al komentoj pri tiu popolo; poste ŝi rakontas fabelon pri du knaboj sur la monto Akelaro.
142275 Simonyi
142275 Simonyi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 8-an de septembro 2002 de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Thomas Robinson Butler
Thomas Robinson BUTLER ( – en Kingston-on-Thames) estis frua brita esperantisto kaj pastro anglikana. Li estis la patro de Montagu Christie Butler. Pioniro de "Tonic Sol-fa" muzikinstruado.
Muzikisto, oratoro, poeto. E-istiĝis 1906. Multaj E-predikoj, poemoj (ekz. en Kantaro kaj Himnaro). Fervora propagandisto.
Stanislav Ĉerĉesov
Stanislav Ĉerĉesov aŭ plennome Stanislav Salamoviĉ Ĉerĉesov - cirile ruse Станислав Саламович Черчесов, osete Черчесты Саламы фырт Станислав, angle latinliterigata Stanislav Salamovich Cherchesov - estas rusia eksa profesia futbalisto kaj nuna futbaltrejnisto de oseta deveno. Li naskiĝis en Alagir, do nun estas -jara.
En 2016 li nomumiĝis trejnisto de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li akompanas la teamon en la matĉoj pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio - celo estas almenaŭ atingi la duonfinalon.
Pístov (Chodová Planá)
Pístov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Chodová Planá en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 4 km nordoriente de Chodová Planá. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pístov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,93 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.
9639 Scherer
9639 Scherer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la belga sciencisto Marc Scherer de la Belga Instituto por Kosma Aeronomio en Uccle. Lia ĉefa intereso estas la disvolvo de kineta modeloj por polusaj kaj, per la kineta teorio de gasoj. Tiu nomo ankaŭ honoras liajn fratinojn Elisabeth kaj Trixie Scherer, en dolĉa memoro de la epoko en la "Atheneum" de Kapellen en Antverpeno.
Tsukasa Shiotani
Tsukasa Shiotani (japane 塩谷 司, n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2014 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Žeraviny
Žeraviny (Scherawin) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio situanta 5 km sude de Veselí nad Moravou. Vivas ĉi tie. La municipo situas sur montarpiedo de Blankaj Karpatoj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1447.
Carlos Luciano da Silva
Carlos Luciano da Silva (naskiĝis la en Porto Alegre) estas brazila futbalisto.
Antologio de portugalaj rakontoj
Antologio de Portugalaj Rakontoj estas 223-paĝa libro, kompilita de Manuel de Seabra kaj eldonita en Lisbono en 1959 kiel "eldono por memorfesti la centjaron de Zamenhof, fare de grupo de admirantoj de Zamenhof".
Al tiu antologio kontribuis kiel tradukistoj ok portugalaj esperantistoj: Alberto Pedro da Silva, Adolfo Nunes, Carlos Custódio Costa, António de Macedo, Virgílio Campos Portela, Bigotte de Almeida, Luzo Bemaldo kaj Saldanha Carreira.
Neue Hütte (Schmalkalden)
La Teknika muzeo Neue Hütte (germane: Technisches Museum Neue Hütte) troviĝas ĉe la periferio de Schmalkalden, Gothaer Straße/Neue Hütte nr 1 kaj impresas eĉ la nur aŭte preterveturantojn per ĝiaj arkitekture estetikaj altfornoj.
Priskribo
La muzeo estas komplekso da altfornoj el la 1835-a jaro, kie regionaj feraj ercoj fanditis. Ĝi funkciis ĝis 1924 kaj reprezentas unike konservitan transiron de mezepoka al moderna ercofandado. La tuto faras klasicismostile belegan industrian unuon, en kies centro staras altfornaro kun trabfakaĵo. La muzeo inaŭguritis en oktobro de 1989.
Kolektoj
Ĉirkaŭite de tri deponejoj por lignokarbo, de la loĝdomo de la mineja sekretario, de turbina domo, de dua altforno kaj de la akvopova maŝinaro, la elmontrejo dokumentas en sia unua parto la evoluon kaj teknikan funkciadon de la altfornoj (ankaŭ per modeloj).
En dua parto muzea oni estas informata pri la historio de la fera kaj ŝtala metioj en la regiono kaj pri la diversaj maŝinoj uzitaj. Tie troviĝas ankaŭ historiaj forĝejoj por najloj respektive lignoboriloj kie regule okazas rekta prezentado de la farado.
Rondgvidadoj specialaj pri diversaj temoj kaj laŭ la intereso de lernejaj grupoj/grupoj de trejnotoj ekzistas ekde la malfermo de la muzeo. Krome ofte aranĝatas nedaŭraj ekspozicioj pri diversaj temoj en kunteksto kun fero kaj ŝtalo. Por sciencaj reserĉado oni disponigis fakbibliotekon. Rekomendeblan broŝuron el la 1870-a jaro pri la feroproduktado eblas akiri (represite). Krome diversaj faldfolioj kontentigas ĉian ajn scivoleman malsaton.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la muzeo.
Anna Sabbat
Anna Sabbat, fraŭline Sulik (naskiĝis la 5-an de februaro 1924 en Grodno, mortis la 29-an de aprilo 2015 en Londono) – pola elmigrinta aktivulino en Britio, edzino de Kazimierz Sabbat, unua damo.
Vivo
Ŝiaj gepatroj estis Aniela Tarasiewicz (1895–1963) kaj Nikodem Sulik (1893–1954), brigada generalo. Kune kun fratinoj aktivis en la medio de pola elmigrantaro en Britio. Ilia frato Bolesław laboris kiel ĵurnalisto.
Kabelsketal
Kabelsketal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto, oriente de la eksterdistrikta urbo Halle. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hundstein
La monto Hundstein, oriente de Zell am See en la Pinzgau en Salcburgio, estas 2.117 m alta kaj la plej alta monto en la Salzburger Schieferalpen (Salcburgiaj skistalpoj) kaj apartenas al ties subgrupo Dientener Berge.
(16642) 1993 RK4
(16642) 1993 RK4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Hundstein
La regiono konatas precipe ankaŭ pro la ĉiujara tradiciega sporta okazigo Luktado ĉe Hundstein.
Sistemo pri Integrigo de Centra Ameriko
La Sistemo pri Integrigo de Centra Ameriko (Sistema de la Integración Centroamericana mallongigite SICA) estas internacia organizaĵo de pluraj ŝtatoj en Centra Ameriko. Ĝi fondiĝis la 13-an de decembro 1991 fare de la ŝtatoj Gvatemalo, Honduro, Kostariko, Panamo kaj Salvadoro per subskribo de la protokolo de Tegucigalpa. La organizaĵo estas posteulo de la antaŭa Organizaĵo de Ŝtatoj de Centra Ameriko (hispane Organización de Estados Centroamericanos, mallongigite ODECA), kiu funkciis inter la jaroj 1951 kaj 1991).
Sur tiu bazo difiniĝis prioritata celo: la integrigo de Centra Ameriko al kreo de regiono de paco, de libero, de demokratio kaj de (socia, kultura, ekonomia kaj mediprotekta) evoluo, baze de reciproka respekto, protekto kaj atento de la homaj rajtoj.
Pinta kunveno decembre 2008
En pinta kunveno decembre 2008 la ŝtatoj de centra Ameriko interkonsentis enkondukon de komuna valuto, de komuna mezamerika pasporto kaj de komuna 41-punkta ekonomia plano cele al pli bona reago al la tutmonda ekonomia krizo ekde 2007. Interalie instaliĝu regiona helpa fondaĵo por la ekonomiaj sektoroj agrikultura, serva kaj komerca. La ŝtataj reprezentantoj en la pinta kunveno anoncis unuecigon de la leĝoj pri enmigrado, eduko kaj sekureco.
27792 Fridakahlo
27792 Fridakahlo estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la meksika pentristino Frida Kahlo (1907–1954), kiu elmontris la indiĝenan kulturon de sia lando per kolorplena realisma, simbola superrealisma rimedo. Suferinte plurajn severajn traŭmatojn, ŝi faris memportretojn karakterizitajn de fizikaj kaj psikologiaj vundoj.
Boseň
Boseň estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1057. Dominaĵon de la ĉirkaŭa pekzaĝo kreas ruino de rokburgo Valečov el la 14-a jarcento.
Timiano
Timiano (Thymus) estas palearktisa genro kiu arigas pli ol 350 speciojn de la familio de lamiacoj. Riĉa je volatila oleo, tiu staŭdo estas tre pripetata por fajnigi pladojn. Cetere, la vorto mem signifas parfumi pro la kutime ŝatita odoro de la planto.
Specioj
Thymus adamovicii
Thymus altaicus
Thymus amurensis
Thymus bracteosus
Thymus broussonetii
Thymus caespititius
Thymus camphoratus
Thymus capitatus
Thymus capitellatus
Thymus carnosus
Thymus cephalotus
Thymus cherlerioides
Thymus ciliatus
Thymus cilicicus
Thymus cimicinus
Thymus comosus
Thymus comptus
Thymus curtus
Thymus disjunctus
Thymus doerfleri
Thymus glabrescens
Thymus herba-barona
Thymus hirsutus
Thymus hyemalis
Thymus integer
Thymus lanuginosus
Thymus leucotrichus
Thymus longiflorus
Thymus mandschuricus
Thymus marschallianus
Thymus mastichina
Thymus membranaceus
Thymus mongolicus
Thymus montanus
''Thymus moroderi
Thymus nervulosus
Thymus nummularis
Thymus odoratissimus
Thymus pallasianus
Thymus pannonicus
Thymus praecox
Thymus proximus
Thymus pseudolanuginosus
Karolo la 7-a (Sankta Romia Imperio)
Karolo la 1-a Albreĥto de Bavario (naskiĝis la en Bruselo, mortis la  en Munkeno) estis princo-elektisto de Bavario kaj poste ankaŭ reĝo Karolo la 3-a de Bohemio kaj imperiestro Karolo la 7-a de la Sankta Romia Imperio.
Timiano
Specioj
Thymus pulegioides
2030
2030 estos normala jaro komenciĝanta je mardo (vidu ĉi tie kalendaron).
Timiano
Specioj
Thymus quinquecostatus
2030
Eventoj
20-a de aŭgusto, pasado de Venuso videbla elde Marso, eble observata de marsaj esploradistoj, aŭ (pli verŝajne) de roboto.
Timiano
Specioj
Thymus richardii
2030
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Timiano
Specioj
Thymus serpyllum
2030
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Timiano
Specioj
Thymus striatus
Thymus thracicus
Thymus villosus
Thymus vulgaris - Ordinara timiano
Thymus zygis
Kemiaĵoj
Timolo aŭ kamforo de timiano estas kristala senkolora substanco kun karakteriza akre agrabla odoro trovata en naturo ĉefe en la esencoleoj de Thymus vulgaris kaj Origanum vulgare. Timolo apartenas al la grupo de la terpenoj. La timianoleo enhavas ĉirkaŭ 20 ĝis 30% da timolo, kiu ankaŭ estas sintezebla. Timolo estas substanco kun proprecoj baktericidaj, antisepsaj kaj antifungaj. Krome, la enhavaĵo bajkaleino estas fitokemiaĵo kun sennombraj aktivecoj, ekzemple antiinflamaj, antivirusaj, antitumoraj, kaj krome estas potenca antioksidigaĵo. Tradicie, timiano en tizano, fitomedicinaj kapsuloj aŭ siropoj estas uzata kiel kontraŭtusilo kaj kontraŭinflamilo.
12161 Avienio
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la latina poeto Avieno (latine : Postumius Rufius Festus Avienus), kiu vivis en la dua duono dela 4-a jarcento. Li komponis didaktikajn poemojn pri astronomio kaj geografio. Lia Aratea baziĝis sur tradukoj el la frua latino de la Phaenomena de Arato.
Miklós Jancsó
Miklós Jancsó estas:
Karlo de Egmond
Karlo de Egmond (naskiĝis la 9-an de novembro 1467 en Arnhem; mortis la 30-an de junio 1538 samurbe) el la dinastio Egmond estis duko de Geldern, pro kio li ankaŭ estis nomata Karlo de Geldern. Li estis filo de Adolfo de Egmond kaj Katarina de Burbono. En 1519 li geedziĝis kun Elizabeta de Brunsvigo-Luneburgo.
Zapotitlán Tablas
Zapotitlán Tablas estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Zapotitlán Tablas. Zapotitlán Tablas apartenas al la regiono La Montaña, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero. La regiono "La Montaña" troviĝas en la orienta parto de la subŝtato. Krome dek-ok komunumoj apartenas al tiu regiono. Multaj komunumoj en tiu regiono apartenas al la plej malriĉaj komunumoj de Meksiko. Al Zapotitlán Tablas apartenas entute 37 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12072.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9601 loĝantojn. El tiuj estis 4613 viroj kaj 4988 virinoj. La komunumo havas surfacon de 820,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1760 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1700 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 8419 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 7879 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 93,59 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
5214 de la loĝantoj de Zapotitlán Tablas en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2366 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 45,38 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 54,36 % (1484 el 2730 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 35,51 (882 el 2484 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 8419 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 8087 apartenis al la katolika religio. 332 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(47588) 2000 AM201
Ĝia klinata discentra orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo malhelpas, ke ĝi proksimiĝas de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,282212 AU, tie estas 42,218 milionoj da km.
Rosa Bye
Rosa BYE, norvegino, instruistino en Oslo. Nask. 23 aŭg. 1883. E-istiĝis febr. 1906, sekr de EK en Oslo 1906-12, membro de gazeta komitato 1908, kunfondinto de asocio de norvegaj geinstruistoj E-istaj kaj ĝia prez. 1915-1923. Gvidis multajn kursojn 1908-20, i.a. inter blinduloj 1911. Kolektis kaj sendigis al la Int. E-ekspozicio en Oviedo, Hispanujo sept. 1929 laboraĵojn de lernantoj kaj gajnis la unuan premion.
Juninho Pernambucano
Juninho Pernambucano (naskiĝis la en Recife) estas brazila futbalisto.
Cigeľka
Cigeľka (hungare Cigelka rutene Цигелька [ciheljka]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Cigeľka situas laŭ la pola landlimo (sen iu ajn trapasejo), fine de sakovojo. Bardejov troviĝas je 20 km.
Marcheprime
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Marcha Prima - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Arcachon (aŭ Arcaishon) kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas marcheprimais.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Cigeľka
Kuracakvo
La vilaĝanoj profitas la kuracakvon ekde la 18-a jarcento. En la 1830-aj jaroj Ludvig Tognio prezentis kuracigan efikon de fonto "Ludwig". Komence de la 20-a jarcento oni konstruis lignan domon kaj 8 kabinojn. La akvo kuracigas la stomakon, pulmon kaj koron.
1678
1678 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1678 post Kristo okazis, interalie:
Cestas
Cestas [sɛstas] estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cestadais.
Distrikto Stropkov
Distrikto Stropkov estas orienta distrikto en Regiono Prešov. Ĉefa urbo de distrikto estas Stropkov. Distrikto najbaras kun distrikto Svidník okcidente; distrikto Vranov nad Topľou sude; distrikto Medzilaborce kaj distrikto Humenné oriente. La distrikto norde parte najbaras kun Pollando. En historio ĝi apartenas al Regiono Abov.
Fikcia valuto
Fikcia valuto estas iu formo de mono difinita aŭ aludita en verkoj de fikcio ĉefe de sciencofikcio kaj spekulativa fikcio. La nomoj de unuoj de tia valuto foje baziĝas sur pluekzistantaj aŭ historiaj valutoj (ekz. "Altairiaj dolaroj" aŭ "Teraj enoj") dum aliaj nomoj, kiel "Kalganids" en serio Fondaĵo de Isaac Asimov, eble tute inventite. Aparte ofta speco, precipe en scienco-fikcio, estas "kreditoj" de elektronika mono. Fama estas ankaŭ la valuto Quatloos de Star Trek.
Aŭtoroj povas uzi fikciajn monunuojn pro la asocioj inter valutaj nomoj kaj landoj; rekoneblaj nomoj por la estontaj valutoj (ekzemple dolaro aŭ eno) povas esti uzataj por implici kiel la nuna historio progresis en fikcia universo.
Moneroj en sciencfikcio alfrontas specifajn problemojn pro futureca teknologio permesanta materian replikadon kaj tial falsaĵon. Aŭtoroj proponis monerojn, kiuj ne kapablas replikiĝi, kiel la nereplikebla "latinum" uzata de la Ferengoj en la universo de Star Trek aŭ la monero en "Pandora's Millions" de George O. Smith, kiuj estas programitaj por eksplodi se skanitaj de reproduktilo.
En la Demon Princes de Jack Vance, la valuto "SVU" aŭ Standard Value Unit estis priskribita kiel akceptata en la plej gravaj loĝataj mondoj kaj kiel havas valoron ekvivalentan al unu horo de nekvalifikita laboro en normigitaj kondiĉoj. En Nia Hejmo de Chico Xavier estas la Bonus hora (hora bonuso), kiu valoras unu horon de iu ajn laboro.
17045 Markert
17045 Markert estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo David James Tholen sur bildoj faritaj de James Bauer elde Mauna Kea (Havajo, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Thomas H. Markert (1948–1996), kiu faris iujn el la unuaj ikso-radiaj observoj de duopaj steloj,, suspektindaj kaj galaksioj de la Loka Grupo. Li helpis disvolvi multenombrajn el la instrumentoj uzita por la pli grandaj Ikso-radiaj observatorioj, inklude la spektrometroj de la Einstein kaj Chandra.
Kößlarn
Kößlarn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Endre Makai
MAKAI Endre (pro. makai), Braun estis hungara kuracisto kirurgo naskita en Temeŝvaro la 3-an de januaro 1884 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de januaro 1972.
Biografio
Endre Makai diplomitiĝis en la Universitato de Budapeŝto (1908). De 1908 ĝis 1910 li estis operacianta studento en la Kirurgia Kliniko, inter 1910–17 vickuracisto en la malsanulejo Rókus (hodiaŭ Semmelweis). En 1912 li organizis malsanulejon en Kraljevo, poste en Beogrado. Dum la Unua mondmilito li estis militkirurgo, de 1917 ĉefkuracisto pri kirurgio de la Ŝtata Infantrovitejo de Budapeŝto. De 1948 ĝis 1961 li estis ĉefkuracisto pri kirurgio de malsanulejo Fehér Kereszt de Budapeŝto, de 1948 titulara eksterordinara profesoro, ano de de la Konsilantaro Kuracista pri Justicafero. Lia ĉefa esplorkampo estis la kuracado de akuta peritoneito, la problemoj de neurokomisuroj. Li estis la unua rekomendinto okaze de frosto la eligadon de simpatikaj neŭrofilamentoj (1923).
6575 Slavov
6575 Slavov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Sándor Zoltán
Sándor ZOLTÁN [zolta:n] rumania hungara unitariisma eklezia verkisto. Li naskiĝis en Homoródalmás la 14-an de marto 1888 kaj mortis la 24-an de junio 1979 en Budapeŝto. Li estis la patro de komponisto Aladár Zoltán.
6575 Slavov
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nikolaj Antonovich Slavov, ukraina inĝeniero pri la rivera ŝiparo kaj sportulo. En 1986, li helpis al la purigado post la nuklea akcidento de Ĉernobilo, kie li laboris dum pluraj monatoj. Ĉampiono de boksado, li estas prezidento de la Ukraina Profesia Ligo de Boksado kaj aktive kontribuas je la malvolvo de sporto en Ukrainio. Li interesiĝas pri arto kaj estas prezidento de la Tut-Ukrainia Fondaĵo por la artisto Leonid Bikov.
Sándor Zoltán
Kariero
Sándor Zoltán akiris diplomon de pastro en 1911 Koloĵvaro. En 1911–12 li estis stipendiulo Jena, Lepsiko kaj Dresden pri filozofio, psikologio kaj historio. De 1912 ĝis 1964 li estis pastro en Homoródszentmárton. Li estis ano de Unitárius Irodalmi Társaság ĝis ties fondado. En 1937 li faris ekzamenon privatprofesoran. Li publikigis en Keresztény Magvető, Unitárius Közlöny, Unitárius Egyház.
Kitty Kántor
Kitty Kántor [kiti kAntor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kántor Kitty estas hungara voĉoaktoro, aktoro.
Kitty Kántor naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Kitty Kántor ekde sia aĝo 4 estis videbla en reklamoj, filmoj, teatraĵoj, tamen ŝi estas ĉefe voĉaktoro. Ŝi estas ofte aŭdebla en desegnofilmoj. Ŝi laboras konstante en studio pri voĉaktorado, pli malofte en teatroj.
Saussy
Saussy estas komunumo en Francio kaj situas en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
Vidindaĵoj
La preĝejo sankta Maria Magdala datiĝas el la 19-a jarcento.
Ricardo Luís Pozzi Rodrigues
Ricardo Luís Pozzi Rodrigues (naskiĝis la en San-Paŭlo) estas brazila futbalisto.
Ciego de Ávila (urbo)
Ciego de Ávila estas urbo en Kubo kaj ĉefurbo de la samnoma provinco. Ĝi havas ĉ. 120,000 loĝantojn.
Ĝi estas moderna, kvankam en la historia urbocentro oni povas trovi multajn spurojn el la kolonia epoko. La katolika preĝejo, tre moderna kaj kun eklektika arkitekturo, havas en sia enirejo statuon de Sankta Eŭgenio de la Palmo, sankta patrono de la urbo. Alia juvelo de la arkitekturo de la urbo estas ĝia Ĉefa Teatrejo, konsiderata kiel unu el la plej bonaj teatrejoj de Kubo. En la centro de la urbo, estas la parko José Martí kiu estis finkonstruita en 1995, ĝiaj originoj estas en la 1800-aj jaroj kie en la sama loko estis la Placo Alfonso la 3-a. Ĉirkaŭ la parko estas konstruaĵoj de la komenco de la 20-a jarcento. Ĝuste en la centro de la urbo leviĝas moderna konstruaĵo kiu rompas kun la tradicia arkitektura kolonia stilo.
Ólmod
Ólmod estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg.
NGC 1136
NGC 1136 (aliaj indikoj — PGC 10807, ESO 154-19, FAIR 732, AM 0249-551, IRAS02493-5510) estas galaksio en konstelacio Horloĝo.
Ólmod
Situo
Ólmod situas fine de sakovojo el Horvátzsidány laŭ la aŭstra landlimo.
NGC 1136
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ólmod
Historio
Ĉirkaŭ la vilaĝo oni trovis feron kaj plumbon. Verŝajne la plumbo kolorigis la grundon, tial la germanoj nomis la vilaĝon Bleigraben (plumba sulkego). La hungara nomo estas tradukaĵo, kroate estas Plajgor.
En 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, poste kroatoj alvenis. Ĝis Traktato de Trianon Ólmod apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste ĝis 1923 al Aŭstrio, sed poste ambaŭ ŝtatoj ŝanĝis Ólmod al Rendek kaj Rőtfalva. Post 1945 fer-kurteno konstruiĝis. Ĉe la limo oni faris 5 km-ojn dikan zonon, praktike netuŝeblan. La vilaĝo estis vizitebla per permesilo, praktike la komunumo vivis kvarantene. En 1989 oni nuligis la fer-kurtenon kaj oni trovis laŭ la aŭstra limo regionon netuŝitan de homoj dum 40 jaroj. Post 2007 ambaŭ landoj apartenis al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senkontrole trapasebla ie ajn.
En Ólmod migra poŝto servas.
Benedetto Accolti la Maljuna
Benedikto Akolto, la maljuna (1415-1464) estis Itala humanisto, kanceliero (1459-1466), juristo, historiisto, sukcedanto de Poĝo Braĉolino (1380-1459 kiel kanceliero de la Florenca Respubliko kaj verkisto da nemultvaloraj poezioj en la vulgara kaj en la latina lingvoj. Li famiĝis pro sia historio pri la unua krucmilito en kvar volumoj, kiu estis dediĉata al Piero de Kozimo (1416-1469), kaj publikigita en Venecio, en 1532.
Tiu verko servis kiel historia bazo por la libro de Torquato Tasso (1544-1595, Jerusalemo liberigita. Poĝo prezentas lin kiel defendanton je la supereco de juro super medicino . Li estis patro de la estonta kardinalo Pietro Accolti (1455-1532) kaj la poeto Bernardo Accolti (1465-1536), frato de Francesco Accolti (1416-1488), kaj avo de Benedetto Accolti, la juna (1497-1549).
Biografio
Benedikto Akolto estis filo de juristo kaj profesoro en Florenco, Michele degli Accolti da Pontenano kaj Lucrecia Alamanni, kaj studis juron en la en la Universitato de Bolonjo, kie li enmatrikuliĝis en la 20-a de julio 1437 kaj diplomiĝis en la 30-a de junio 1440 kaj poste en la Universitato de Florenco... Okaze de lia enmatrikuliĝo en la Universitato de Florenco, Poĝo Braĉolino, tiam loĝanta en Florenco, rekomendis al li pere de la papa kurio, iun postenon kiel profesoro en la Universitato de Sieno kun salajro je 300 florenoj. Akolto evidente sentis ke liaj meritoj estus nesufiĉe aprezataj en Florenco, eble pro tio ke lia estis nur 25-jara, tamen li decidis ne lasi sian urbon. Lia patro Michele mortis en la 15-a de februaro 1441. En Voltero li instruis civilan kaj kanonikan juron, en 1435, kaj ekde la fino de tiu jaro, en la Florenca Studio, kie li restis por la tuta vivo. En Florenco, li edziĝis al Laura di Carlo Federighi, kiu donis al li ok infanojn. Oni diris ke lia memoro estas mirinda. Oni rakontas ke iam, aŭdinte paroladon de la reĝa ambasadoro el Hungario al la Florenca registaro, li laŭvorte ekripetis ĝin.
Delta Amacuro
Delta Amacuro estas unu el la 23 subŝtatoj kiuj konsistigas Venezuelon. La subŝtato, situanta en la nordoriento de Venezuelo, limas la Golfon de Peria en la nordo, la Atlantika Oceano en la nordo kaj oriento, Gujano (en Esekiba Gujano) en la sudoriento, Bolivaro en la sudo kaj Mongues en la okcidento.
La delto de la rivero Orinoko situas en la subŝtato.
Historio
La unua kiu esploris la areon estis la hispano Diego de Ordes en 1531. Poste en la 16-a jarcento, kelkaj ekspedicioj alvenis en la areo kaj serĉis la legendan oran urbon El Dorado. La hispanoj regis la regionon ĝis la 19-a jarcento.
En la 20-aj jaroj de la 19-a jarcento, la areo estis aldonita al la granda Respubliko de Kolombio, kaj post ke ĝi diseriĝis en 1830, la areo estis transdonita al Venezuelo. Venezuelo estis dividita en provincojn kaj la regiono iĝis parto de la provinco Gujano. En 1854 la nomo de la provinco estis ŝanĝita al Orinoko.
En 1864 Venezuelo iĝis federacia ŝtato kaj la provinco iĝis la ŝtato Gujano (nun la ŝtato Bolivar). La 27-an de februaro 1884, aparta federacia teritorio nomita la Amacuro Delta estis kreita, sed la 21-an de oktobro 1893, ĝi iĝis parto de la ŝtato Gujano. Kiel rezulto de internacia arbitracio inter Venezuelo kaj Britio en 1889, areo de proksimume 23,000 kvadrataj kilometroj de la iama federacia teritorio estis transdonita al la brita kolonio de Brita Gujano.
La 26-an de April, 1901, la federacia teritorio estis reestablita kun San José de Amacuro kiel sia ĉefurbo. La 16-an de majo 1905, la ĉefurbo estis translokigita al Tokopita.
La teritorio ricevis ŝtatiĝon la 3-an de aŭgusto 1991.
Ekonomio
La ekonomio de Delta Amacuro baziĝas sur naftoproduktado, agrikulturo, kiu inkluzivas, interalie, la kultivadon de rizo, maizo kaj kokoso, bredado kaj fiŝkaptado.
Chinandega
Chinandega [Ĉinandega] estas ĉefurbo de la samnoma administra departemento. Ĝi estas la plej okcidenta provinca ĉefurbo de Nikaragvo kaj havas ĉirkaŭ 178,521 loĝantoj. Ĝi estas konata kiel "La urbo de oranĝoj".
Historio
Dum la koloniismo ĝi estis malgranda kaj prospera vilaĝo, sed ĝia situo en fekunda grundo kaj loko de komerca trafiko, akcelis ĝian disvolviĝon.
Ekde la komenco kiel vilaĝo en 1796, Chinandega havas tre bone planitajn stratojn, kies dezajniisto estis la arkitekto Antonio Rojas.
La disvolviĝo de Chinandega komenciĝis per la leĝo farita la 30-an de marto de 1835 kiu ordonis havi foiron la 8-an de decembro ĉiujare. Unu jaro poste en la 15-a de marto de 1836 dum la registaro de Dro. José Nuñez ĝi atingis la titolon de vilaĝo kaj la 2-an de septembro de 1839 oni donis ĝin la titolo de urbo.
Loĝantaro
Chinandega havas 178,521 loĝantojn, de tiuj, 62% estas urbanoj kaj 38% vilaĝanoj. La plej grava ekonomia aktivaĵo estas la agrokulturo, ĉefe la kultivado de sukerkanon. En Chinandega troviĝas du el la plej grandaj fabrikoj de sukero en la lando.
Geografio
En Chinandega situas la plej alta vulkano de Nikaragvo, ĝi nomiĝas San Cristóbal (1745 m) kaj estas aktiva vulkano kiu konstante liveras gasojn kaj fumon.
Ekzistas aliaj vulkanoj: Chongo, Casitas kaj la alia tre grava estas Cosigüina (859 m) kiu nuntempe estas natura rezervo.
Klimato
Chinandega estas unu el la plej varmaj urboj de Nikaragvo ĉar la temperaturoj estas tre altaj dum la tuta jaro, la temperaturo ofte atingas 42 ºC (107,6 F).
Ekzistas la seka sezono inter novembro kaj aprilo kaj la pluva sezono inter majo kaj oktobro.
Yu Kobayashi
Yu Kobayashi (japane 小林 悠, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2014 ĝis 2018 membris en la japana nacia teamo de futbalo.