cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erzsébet Bajkó
Biografio
Erzsébet Bajkó la mezlernejon finis en Sibio. Inter 1932 kaj 1936 ŝi estis interna kunlaborantino de gazeto Keleti Újság. Ŝiajn artikolojn publikigis la gazetoj Erdélyi Fiatalok, Erdélyi Szemle, Pásztortűz kaj Független Újság. Ekde 1942 ŝi vivis en Hungarujo.
Norio
Norio estas akvuma maŝino, akvorado kun vico de trogetoj sur kontinua ĉeno, kiu levas akvon kaj ĝin elverŝas pli alte. Ĝi havas la diametron de 10-20 m kaj ĝi servis ofte la akvoprizorgon de urboj, agroj en la iamaj arabaj kaj aziaj landoj.
Oni ŝveligis la riveron Orontes en la urbo Hama, meza Sirio, antaŭ la famaj Kvar Norioj.
Mocod
Mocod [mokod] (hungare: Szamosmakód samoŝmakod, germane: Mackendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Năsăud. En 1910 ĝi havis 921 loĝantojn (rumanoj); en 1992 752 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1440. Origine ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Nimigea de Jos.
Saksio-Vajmaro-Eisenach
Saksio-Vajmaro-Eisenach, germane Sachsen-Weimar-Eisenach, estis tiel nomata ernesta duklando en la nuntempa germana lando Turingio. Ĝia ĉefurbo estis Vajmaro. Ĝi estiĝis 1741 (per kunfandiĝo de la duklandoj Saksio-Vajmaro kaj Saksio-Eisenach, unue en persona unio, ekde 1809 ankaŭ ŝtatjure kiel unuopa ŝtato) ĝis 1918/1920.
Johann Wolfgang von Goethe havis plurajn ŝtatajn postenojn en la duklando.
La Viena Kongreso en 1815 rangaltigis la duklandon Saksio-Vajmaro-Eisenach al grandduklando. Ekde 1903 ĝi nomis sin "grandduklando Saksio". Inter 1903 kaj 1918 do ekzistis "tri Saksujoj":
Lou Gehrig
Henry Louis GEHRIG (naskita Heinrich Ludwig Gehrig, 19-an de junio 1903 - 2-an de junio 1941) estis usona unua-bazulo kiu ludis dum 17 sezonojn en la Grandaj Ligoj de Basbalo (usone Major League Baseball, MLB) por la Novjorka teamo, la Jankioj, ekde 1923 ĝis 1939. Gehrig estis konata pro sia lerteco kiel batulo kaj por lia daŭro, kio gajnis al li sian alnomon "Ferĉevalo" (angle, Iron Horse). Sep sinsekvaj fojoj oni nomis lin unu el la "ĉiosteluloj" (angle, all-stars) por ludo inter la du gajnintaj usonaj teamoj de la Amerika Ligo kaj de la Nacia Ligo; unufoje li estis la gajninto de la triobla krono; dufoje la Amerika Ligo nomis lin la plej elstara ludanto; kaj sesfoje li estis ano de ĉampionaj teamoj en la nordamerika sed tiel-nomita Monda Serio. Li havis karieran 0.340 trafaveraĝon, 0.632 bazaveraĝon, kaj 0.447 surbazaveraĝon. Li trafis 493 kvaropojn kaj produktis 1,995 poentojn. En 1939, li estis elektita al la Basbola Halo de Famuloj kaj estis la unua ludanto en la usonaj Grandaj Ligoj kies uniformnumero (4) estis retiriĝita de lia teamo.
Saksio-Vajmaro-Eisenach
En 1918 la grandduklando fariĝis respubliko, kiu en 1920 kuniĝis kun aliaj turingiaj landetoj al la lando Turingio.
Dukoj kaj granddukoj
Vidu ankaŭ: Kategorio:Granddukoj de Saksio-Vajmaro-Eisenach
Francavilla in Sinni
Francavilla in Sinni estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Chiaromonte, Fardella, San Costantino Albanese, San Severino Lucano kaj Terranova di Pollino.
27087 Tillmannmohr
27087 Tillmannmohr estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana meteologo Tillmann Mohr, prezidento de la Germana Veterservo de 1992 ĝis 1995 kaj ĝenerala direktoro de EUMETSAT de 1995. Li ludis gravan rolon en la projektoj de la Eŭropa Kosma Agentejo, kiuj gvidis al la sistemo Meteosat kaj estis asociita al EUMETSAT ekde tiam, kiam tiu-ĉi estis projektita de la eŭropaj meteologoj.
Lajos Tüköry
Lajos Tüköry [lajoŝ tukori], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tüköry Lajos estis hungara-itala oficiro.
Lajos Tüköry naskiĝis la  1830 en Körösladány. Li mortis la 1860 en Palermo.
Biografio
Lajos Tüköry aĝis 18, kiam li jam batalis por la hungara revolucio de 1848. Liaj rangoj pli kaj pli altiĝis. Post la fiasko li batalis en Krimeo por la turkoj, poste li aliĝis al Giuseppe Garibaldi. Dum batalo li signife vundiĝis, poste mortis kiel kolonelo. Mem Garibaldi parolis dum la funebra ceremonio.
Qāf
La qāf (قاف, qāf) estas la dudekunua litero de la araba alfabeto. En la klasika araba ĝi reprezentas la fonemon. Tiele ĝi reprezentas sonon plozivan, uvularan kaj nevoĉan.
En la Abĝad-numeraloj ĝi havas la valoron de 100.
En Esperanto ĝi estas kutime esperantigita per la litero "k", kaj ĝi aperas tiel interalie en la arabdevenaj vortoj burko, fakiro, Irako, Kataro kaj Korano.
Historio
La litero qāf derivas de la qop fenica, kiu rezultis en la q de la latina alfabeto kaj en la kuoppo (Ϙ) en kelkaj praversioj de la greka alfabeto.
Hennstedt (Steinburg)
Hennstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Malnaș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 854 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1086 (95 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1366. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Ejutla de Crespo
Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 028.
Geografio
Heroica Ciudad de Ejutla de Crespo apartenas al la distrikto Ejutla al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17232 loĝantojn. El tiuj estis 8099 viroj kaj 9133 virinoj. La komunumo havas surfacon de 283.23 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1460 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Øksnes
Øksnes estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Alsvågvatnet.
21986 Alexanduribe
21986 Alexanduribe estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Niederrœdern
(jen france, origine germane kaj alemane Niederrödern, alzace ankaŭ literuata Nider’reddere) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
21986 Alexanduribe
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Tyler Uribe, finalisto en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernantino ĉe la  Willow Creek Middle School de Norda Lehi (Utaho).
29880 Andytran
29880 Andytran estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Andy Tran, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri medicino kaj sciencoj de la sano. ŜLi estis lernantino ĉe la Michael E. DeBakey High School por profesioj de la Sano de Houston (Teksaso, Usono).
Necopoi
Necopoi (nekopoj) (hungare: Ivácskó) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 534 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 339. Ĝia unua mencio skribe estas en 1549. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Homorodu de Mijloc.
Bardu
Bardu estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Troms. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Altevatnet. Fine de en la komunumo vivis.
Placo de la Kongreso
La Placo de la Kongreso (Plaza del Congreso, foje nomita Plaza de los Dos Congresos (de la du kongresoj, la eraro devenas el fakto ke la monumento kiu troviĝas en ĝi nomiĝas Monumento de la Du Kongresoj, honore al la Asembleo de 1813 kaj al Kongreso de Tukumano), estas placo situanta ĉe la urbo Bonaero, Argentino, limigita de la avenuoj Entre Ríos kaj Rivadavia, kaj stratoj Hipólito Yrigoyen kaj Virrey Cevallos.
Estas parto de aro de tri placoj situantaj en la sama zono, kun la Placo Lorea kaj la Placo Mariano Moreno. La konstruado de tiuj placoj estis kreaĵo urbaniza ĉe la festoj de la Argentina Centjariĝo de la Revolucio de Majo, kaj respondis al higienista pensaro de fino de la 19a jarcento kiu certe serĉis lokojn aerumitajn kaj sunigitajn en la grandaj urboj.
Estas situanta en la bonaera kvartalo Montserrat.
Kloro
Kloro aŭ ĥloro estas kemia elemento de la perioda tabelo kun la simbolo Cl kaj atomnumero 17.
Herkulo
Herkulo estas la latina nomo de Heraklo. Laŭ legendo li havis eksterordinarajn fortojn.
La nomo de Herkulo estas uzata antonomazie.
Vidu Heraklo por plia informado.
Cañaveras
Cañaveras [kanjaVEras] (Kanejoj, kio aperas en la suba duono de la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas cañaverero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 299 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,06 loĝ/km².
Historio
Estas restaĵoj el la Ferepoko.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cañaveras, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Cañaveras kie oni alvenis al la nunaj 299.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el dekstra partio PP.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Monumentoj
Ĉefa monumento estas la preĝejo dediĉita al Sankta Marteno episkopo de Tours. Ĝi ekkonstruiĝis el 1550 ĝis 1620.
La ermitejo de la Virgulino de la Pinaro estas sur monto samnoma je 950 m de alto ĉirkaŭita de pinaroj, kun ekkonstruo de la 16a jarcento. La ermitejo de Sankta Antono, konstruita de sekvantoj en 1846, estas malgranda, kaj restaŭrita antaŭ malmultaj jaroj.
Sur la nomita monteto de la kastelo ekzistis setlejo de la Ferepoko kie estas ankoraŭ ruinoj de posta kastelo, krom elstara rigardejo.
Grójec
Grójec estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Grójec. Fine de en la urbo vivis.
Dua mondmilito
26.03.1944: Taĉmento de Pola Enlanda Armeo kaj Speciala Taĉmento de Kamparanaj Batalionoj nokte de la 25-a/26-a de marto frakasis arestejon de Gestapo liberigante 24 malliberulojn
Sputnik-ŝoko
Sputnik-ŝoko (en Usono Sputnik-krizo) nomiĝas la politika-socia reago de Usono kaj Okcident-Eŭropo post la sukcesa lanĉo de la unua tersatelito Sputnik la 4-an de oktobro en 1957 fare de Sovetunio. La kosmoveturo de Sputnik pruvis, ke Sovetunio teknologie estas samranga kun Usono, kaj posedas fortajn interkontinentajn raketojn, per kiuj ĝi povas eĉ minaci Usonon. La loĝantaron de Usono ŝokis, ke ilin jam ne defendas la oceanoj.
La teknologia povumo de Sovetunio defiis la teknikan superecon de la Okcidento. La radikojn de la problemo oni ŝajnis trovi ĉefe en la eduka sistemo. La renaskiĝo de la regantaj rilatoj en la lernejo malebligis – laŭ la fakspertuloj – la partoprenon en la socia evoluo por multaj homoj.
La sekvoj estis la eko de diversaj programoj por apogi la lernadon de la ĝis tiam ne eluzita eduka rezervo. Oni establis antaŭedukajn lernejojn, lernejajn busojn, novajn lernejajn tipojn, edukan televidon.
La sputnik-ŝoko antaŭhelpis, ke Usono financis multajn apogajn programojn por la ekonomia-teknika evoluo kaj natursciencajn programojn kiel ekz. SAPA (Science - a Process Approach) kaj SCIS (Science Curriculum Improvement Study).
La plej forta strebo de Usono estis, la perditan superecon en la kosmo reakiri.
Kantono Marshall (Ilinojso)
La kantono Marshall (Marshall County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ilinojso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
7700 Rote Kapelle
7700 Rote Kapelle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
6392 Takashimizuno
6392 Takashimizuno estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan arkitekton kaj Takashi Mizuno de Taĵimi en gubernio Gifu. Li malkovris kelkajn asteroidojn.
Kantono de Saint-Vaury
La kantono de Saint-Vaury (france canton de Saint-Vaury) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Guéret. Ĝia ĉefurbo estas Saint-Vaury.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Saint-Vaury la jenaj 9 francaj komunumoj :
Golfa araba
La Golfa araba aŭ ĥalijia (el la klasika araba خليجي ḫalīǧī, golfarabe [xæˈliːd͡ʒiː] aŭ اللهجة الخليجية al-lahǧah al-ḫaliǧiyyah [ælˈlæhd͡ʒæ l.xæˈliːˌd͡ʒijːæ]) estas vario de la araba etendita tra la marbordaj regionoj de la Persa Golfo kaj de kelkaj partoj de la interno de la Araba duoninsulo. Ĝi estas la parola lingvo uzata en Kuvajto, oriento de Sauda Arabio, Barejno, Kataro, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Omano kaj sudoriento de Irano. Lingve ĝi estas konsiderata proksima al la araba de Naĝdo. Ene de la Golfa araba, la araba de Barejno kaj la omana araba montras la plej grandajn diferencojn pri koresponda interkompreneblo, pro kio ofte ili estas referencataj kiel sendependaj varioj.
Ĝi estas parolata de 6.8 milionoj da parolantoj (2016).
Sieĝostato
En iuj landoj, la Sieĝostato estas esceptoreĝimo kiu devas esti deklarita de la plenuma povo, ĝenerale de la prezidento, kun la permeso de la parlamento. La sieĝostato reprezentas koncepton similan al tiu de militostato, kaj pro tio oni donas al la armeo privilegiajn eblojn por agado subpremiga. Dum la 'sieĝostato' oni malatentas la garantiojn de la konstitucio, pli malpli etende, laŭ la divessaj landoj. En kelkaj, kiaj en epokoj de diktaturo en Argentino oni rajtigis por aresti personojn sen konstituciaj rajtoj kaj eĉ translokigi ilin, kio rezultis en kontraŭhumanaj situacioj.
Anna Pentus
Anna PENTUS estas rusia matematikisto, kiu laboras en la Moskva ŝtata universitato.
Sieĝostato
Tiu stato proklamiĝas ĝenerale kaze de invado, ekstera aŭ enlanda militoj.
Anna Pentus
Inter ŝiaj hobioj estas klasika muziko kaj ĉambra muziko de la baroka epoko, kaj lingvoj. Ŝi okupiĝas pri programado kaj eldonaj teknologioj.
Ŝi estas kunlaboranto de la gazetoj Monato, La Ondo de Esperanto kaj Beletra Almanako. En Esperantujo kaj en sia labora kariero ŝi kunlaboras kun Mati Pentus.
Alitalia
La entrepreno Alitalia estas itala flugkompanio kun sidejo en Fiumicino proksime de Romo. Ekde la jaro 2001 ĝi estas membro de la flugkompania alianco "SkyTeam". La kompanio laŭ la stato de 2009 ĉiujare transportas proksimume 21,8 milionojn da pasaĝeroj kaj disponas pri 154 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon AZ; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas AZA.
Gallicchio
Gallicchio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Armento, Guardia Perticara, Missanello, Roccanova, San Chirico Raparo kaj San Martino d'Agri.
Lām
La lām (arabe ﻟﺎﻡ, lām ) estas la dudektria litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon. Tiele ĝi reprezentas sonon sonorantan, lateralan kaj alveolaran.
En la abjad-numeraloj havas la valoron de 30.
Kiam sekvas alif, ĝi formas la ligaĵon لا, nomita lam-alif. Ekz.: لا, lā, «ne»; لآِبْنِهِ, li-bni-hi, «al sia filo»; مَلَأَ, malaʾa, «li plenigis».
Giurtelecu Hododului
Giurtelecu Hododului [ĝurteleku hododuluj] (hungare: Hadadgyőrtelek) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente-oriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 1 301 loĝantojn (rumanoj); en 1992 892. Ĝia unua mencio skribe estas en 1378. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Hodod.
Listo de urboj de Germanio
La listo de urboj de Germanio enhavas plenan listigon de ĉiuj 2063 urboj de Germanio laŭ alfabeta ordo (stato 1-a de januaro 2012).
Menciiĝas nur administre memstaraj komunumoj de Germanio, kiuj havas urbajn rajtojn.
Mati Pentus
Mati Reinoviĉ PENTUS (1967 en Talino, Estona SSR, Sovetunio) estas doktoro pri fizikaj kaj matematikaj sciencoj el Moskva Ŝtata Universitato. De 1998 li estas profesoro pri matematika logiko, pruvoteorio, formalaj lingvoj. Li estas kunlaboranto de la gazetoj Monato, La Ondo de Esperanto kaj Beletra Almanako. En Esperantujo kaj en sia labora kariero li kunlaboras kun Anna Pentus.
Lvova-Varsovia skolo
La Lvova-Varsovia skolo- estis fama scienca skolo de logikistoj kaj filozofoj. La kreinto de ĝi estis Kazimierz Twardowski, kiu tiel transportis al Pollando penson de granda germana filozofia tradicio (li estis lernanto de Franz Brentano kaj li konis bone Edmund Husserl). Multuloj opinias ke tiu skolo estis simpla kontinuo de Brentana Skolo (Edmund Husserl, Max Scheler, Carl Stumpf, Sigmund Freud, Alexius Meinong) en Pollando. Antaŭ la dua mondmilito estis kreita en Pollando tre alta matematiko, logiko kaj filozofio. En matematiko kaj logiko kreiĝis novaj paradoksoj kaj tezoj. Simile kiel en Anglujo en Pollando estis fondita analitika filozofio. Fine la Lvova-Varsocia skolo estis taksita kiel la plej alta centro de matematiko kaj logiko en la tuta mondo. La dua mondmilito kaj sekvanta poste komunismo en Pollando detruis tiun skolon. Unua restaĵo hodiaŭe estas sur Krakowa kaj Lublina Universitatoj. La skolo dispersiĝis kaj trovis multajn kontinuantojn en Usono kaj Pollando.
Membroj de skolo Lvova-Varsovia:
Jenő Pay
Kariero
Jenő Pay diplomitiĝis en la Teknikuniversitato de Kluĵo (1962), kaj samloke doktoriĝis (1970). Li estis asistanto, adjunkto en la sama universitato, de 1969 adjunkto, docento, universitata profesoro, dekano, rektoro, katedrestro en Baia Mare en a Supergrada Instituto. Li publikigis 186 sciencajn studaĵojn, aperigis naŭ universitatan prelegaron. El liaj naŭ patentoj tri estis aplitataj en industrio. Li estis redakcikomitatano de revuoj Gépgyártástechnológia de Budapeŝto kaj de International Journal of Intelligent Mechantronics Desing and Production de Ankara.
Humanes de Madrid
Humanes de Madrid estas municipo de Hispanio, en la Aŭtonoma komunumo de Madrido.
La municipa teritorio de Humanes de Madrido havas la rangon de urbeto kaj estas lokita en la Suda Komarko de Madrido. Ĝi apartenas al la juĝa distrikto Fuenlabrada, kaj estas inkluzivita en la eklezia Diocezo de Getafe.
Humanes de Madrid havas limojn kun: Dum la ĉefurbo situas 23 km for.
Baza Radikaro Oficiala
Baza Radikaro Oficiala (BRO) estas verko publikigita de la Akademio de Esperanto. Ĝi ordigas la bazajn radikojn de Esperanto laŭ ofteco (aŭ, pli precize, laŭ la ofteco de apero en ofteco-listoj).
Ĝi rezultas el komparo de diversaj pli fruaj ofteco-listoj starigitaj laŭ tre malsamaj kriterioj. Laŭ ilia ofteco en tiuj listoj la radikoj estas ordigitaj en naŭ grupoj, tiel ke en la unua troviĝas radikoj, kiuj aperas en la plej multaj el tiuj ofteco-listoj, en la dua troviĝas la radikoj, kiuj aperas due plej multe k.t.p. ĝis la naŭa, kie troviĝas la radikoj, kiuj aperas en la plej malmultaj ofteclistoj.
Ĝi estas parto de la Aktoj de la Akademio II 1968-1974.
BRO estas nun priserĉebla parto de la rete alirebla Akademia Vortaro (AV).
Chilia
Chilia [kilia] (hungare: Pácafalu) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 465 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 313. Ĝia unua mencio skriba estas el 1370. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Homoroade.
Montero (Santa Kruzio)
Montero estas grandurbo en Bolivio.
Geografio
Montero situas sur montetaro laŭ dekstra bordo de la rivero Piraíen en la meza parto de Bolivio. Santa Cruz de la Sierra troviĝas 50, Sukro 285, Cochabamba (urbo) 308, Trinidad (Bolivio) 329, Oruro (urbo) 420, La-Pazo 530 km.
Historio
Montero ricevis la aktualan nomon en 1912. La loknomo venis de kolonelo Marceliano Montero. Montero urbiĝis en 1986 kaj ĝi tiutempe evoluis multe.
Ekonomio
Montero estas plejparte agrikultura urbo, produktanta sojfabojn, kotonojn, maizojn kaj rizojn, krome ĝi estas centro de sukeroproduktado.
Trafiko
El Montero ĉefvojoj kuras al Cochabamba, Trinidad kaj Santa Cruz de la Sierra.
Zakea Dolphin Mangoaela
Zakea Delfeno Mangoaela (Hohobeng, Bonespera Kabo, Sud-Afriko; 1883 - 25-a de oktobro, 1963)
Montero (Santa Kruzio)
Klimato
Montero situas en humida tropika klimato. La averaĝa temperaturo estas 25 °C, kiu varias en monatoj inter 20-28 °C. Oni mezuras precipitaĵojn en la tuta jaro sume 1300 mm.
Zakea Dolphin Mangoaela
Mangoaela plenkreskiĝis en Lesoto (nom Basutoland tiutempe) kaj iris al la Basutoland Training College. Li estas konsiderita gravan laŭ unu el la unuaj aŭtoroj de la sudafrika literaturo.
I
I, minuskle i, estas la dekunua litero de latina alfabeto.
7767 Tomatic
7767 Tomatic estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
China Southern Airlines
La entrepreno China Southern Airlines (ĉine 中国南方航空) estas la plej granda ĉina flugkompanio kun sidejo en Guangzhou. Ekde la jaro 2007 ĝi estas membro de la flugkompania alianco "SkyTeam". La kompanio laŭ la stato de 2009 ĉiujare transportas proksimume 58,2 milionojn da pasaĝeroj kaj disponas pri 344 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon CZ; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas CSN.
Majo de 2023
Jen listo de okazaĵoj en majo 2023:
Atlanta kompromiso
La Atlanta kompromiso (angle Atlanta Compromise) de 1895 estis neformala interkonsento inter gvidantoj de la afrik-usona komunumo kaj eŭropdevenaj politikistoj de la sudaj ŝtatoj de Usono.
Fono
La kompromiso publikiĝis en la kotona ekspozicio de Atlanto. Booker T. Washington, prezidanto de la Tuskegee Institute, la nuna Universitato de Tuskegee, estis la gvida interkonsentinto flanke de afrik-usonanoj. Ili laŭ la kompromiso rezignis pri universitata eduko kaj postulis fidindecon de la jura sistemo, sed ne juran samrajtecon. Tiel ĝi ricevis larĝan konsenton ankaŭ en la sudaj ŝtatoj de Usono kaj en ties eŭropdevena gvida socia tavolo. Substrekiĝis la graveco de larĝa profesia eduko. La tiucele fondita Tuskegee Institute ebligis vastajn metiajn edukajn programojn por afrik-usonanoj. La organizaĵo National Negro Business League luktis por la profesiaj interesoj de la afrik-usonaj metiistoj. Kiam Booker Washington mortis en 1915, la instituto konsistis el 123 konstruaĵoj sur terono de 930 hektaroj kaj posedis maŝinojn en valoro de pli ol miliono da usonaj dolaroj.
Malkonsento
Komence de la 20-a jarcento W. E. B. DuBois kaj aliaj kritike komentis la kompromison. Du Bois postulis plian universtitatan edukon de afrik-usonanoj kaj komencis movadon cele al samrajteco kaj civilaj rajtoj. Por la morto de Booker Washington en 1915 ambaŭ branĉoj de la afrik-usona movado pli kaj pli unuiĝis.
Großfahner
Großfahner estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Fahner Höhe.
René Pomeau
René Pomeau (naskiĝis la 20-an de februaro 1917 en Beautiran (Gironde), mortis la 26-an de februaro 2000 en Clamart(Hauts-de-Seine) estis franca universitatano, fakulo pri franca literaturo de la 18a jarcento, nome de la epoko nomita de Lumoj aŭ Klerismo, kaj ĉefe pri Voltaire partikulare.
Observatorio Stardome
La Observatorio Stardome (angle Stardome Observatory) (IAU-kodo 467, antaŭe konata kiel Observatorio de Auckland) estas publika astronomia observatorio situanta en la Parko Cornwall en Auckland, Nov-Zelando.
Fondita en 1967, la observatorio estas mastrumita de la estraro de la Auckland Observatory and Planetarium Trust kaj estas hejmo de la Auckland Astronomical Society (AAS).
Esploroj
En 1969, la Observatorio Stardome partoprenis al la malkovro de la atmosfero de Plutono per mezuro de la vario de lumo, kiam la nanplanedo kaŝis stelon.
La, la asteroido 19620 Auckland estis malkovrita elde tiu observatorio.
la Observatorio Stardome regule partoprenas al astrometriaj observoj de kometoj kaj por la Internacia Astronomia Unio. En 2004 estis observita la atona asteroido 2004 FH. Fotometrio montris, ke tiu objekto rotacias en 3 minutoj : estas la plej rapida rotacia rapido mezurita por objekto de la sunsistemo.
Ŝintoa sanktejo
Ŝintoa sanktejo (japanlingve: 神社, hepburne: jinja, ) aŭ jaŝiro (社, yashiro, ) estas religia instalaĵo fondita de ŝintoismo. Malsame al kirko aŭ moskeo, ŝintoa sanktejo tradicie havas nek karakterizaĵojn de kapelo nek lokon por disvastigo; ĝia sola celo estas kulti kaj adori kamion, kiu loĝas tie. En lastaj jarcentoj, precipaj gravaj kamioj estis kultataj tra la tuta Japanio. Iuj ŝintoaj sanktejoj disvastigis sin en aliajn landojn, Usonon kaj Aŭstralion ekzemple.
Granda jaŝiro en la japana estas nomata jingū (神宮, ).
Erik Satie
Erik SATIE  (plennome Alfred Éric Leslie Satie) (naskiĝis la 17-an de majo 1866 en Honfleur (Calvados), mortis la 1-an de julio 1925 en Parizo) evoluis de kabaretpianisto al komponisto de nova franca pianomuziko, renoma je la pariza modernismo kaj novklasikismo.
Vivo
La filo de franca ŝipagento kaj angla patrino skotdevena Satie ekde la transloĝiĝo de la familio el Honfleur ĉe Le Havre al Parizo aŭtune 1878 restis fidela al ĉi tiu muzikmetropolo. Post mallongaj studoj ĉe Conservatoire National de Musique et de Déclamation kaj mallongigita militservo Satie komence en 1887 transloĝiĝis en kvartalon Montmartre kaj transloĝiĝis finfine en 1898 pro la progresanta urbaniziĝo de sia ĉirkaŭaĵo en la parizan antaŭurbon Arcueil, kie la tonartisto sin dediĉis al sia komponado ĝis sia morto en 1925.
Verkaro
La nedividitan atenton de la muzika mondo Satie ĝuis nur pro la unua prezentado de sia baleto Parade, kiu la 18-an de majo 1917 gvidate de Ernest Ansermet en Théâtre du Châtelet fariĝis fama skandalo. La kunlaboro de la rusa teatroentreprenisto Sergej Djagilev kaj liaj Rusaj Baletoj, la koreografio de Léonide Massin, la scenaranĝoj kaj kostumoj de Pablo Picasso, samkiel la baletagado de la poeto Jean Cocteau kontribuis ne malgrandan porcion al la sukceso de ĉi tiu peco. La komponaĵojn de Satie, ĝis nun nur konataj al konantoj aliaflankaj de la dube-fama maldekstra bordo de Sejno, poste malkovris la pariza muzikmondo, kiu deklaris ĝin tutsimple la franca muziko.
La artestetiko de Satie kunmetiĝas el tri fundamente malsamaj esprimformoj, kiuj decide stampis lian tonarton. Ĉi tiuj komplementaj stilrimedoj estas la meditemo de liaj fruaj pianokomponaĵoj, pruntita de la mezepoka mistikismo, la amuzarto de liaj kabaretaĵoj, elprenita el la novigema spirito de Music-Hall kaj de cirko, kaj finfine la sinteno de la „reveno al klasika formo“ surbaze de modernisma sento sekve de la Esprit Nouveau, kiu troveblas en lia malfrua verko Socrate (1918).
Efiko
Reference sur prelego de la franca poeto Guillaume Apollinaire, Satie deklaris je tio la nocion Esprit Nouveau enigitan en la diskuton kiel plej grava impulso por la modernisma kompozicia arto de Francio. Apollinaire, Satie resumis, nomis la Esprit Nouveau epokospiriton en epoko riĉa je surprizoj. Ĝuste ĉi tiun surprizon kaj la efikon loĝantan en ĝi Satie rigardis kiel plej gravan novan antaŭenpuŝan forton de la Esprit Nouveau. Krome Satie komprenis sian personan percepton de Esprit Nouveau en reekpreno de klasikaj formoj ekde la starpunkto de modernisma kompreno de arto.
Dumpase de ilia unua dokumentita renkontiĝo okazanta en 1891 en la kabareto Auberge du Clou, Satie klarigis al sia muzikokolego Claude Debussy, ke modernisma franca muziko nepre apartiĝu de la influoj de la komponarto de Richard Wagner, ĉar la estetiko de vagnerismo, levita en Francio al kulto, fakte ne konformas al la franca pens- kaj sentmaniero. Krome Satie indikis al la atente aŭskultanta Debussy la artverkojn de Puvis de Chavannes, Claude Monet kaj Toulouse-Lautrec, kies etoso kaj esprimforto onte estu la mezurilo por samtema muziko de Francio. La ŝanĝo de Debussy de konvinkita vagnerano al tute male sentanta franca ĉefreprezentanto de muzika simbolismo, komencante ĉ. 1890, ekz. esprimiĝanta en la kontrasto inter Cinque poèmes de Baudelaire (1890) al la Chansons de Bilitis (1898) pri prozopoeziaĵoj de sia simbolisma poetamiko Pierre Louys, proksimaj al la malreala revomondo de lia opero Pelléas et Mélisande(1895), atribueblas nepre sur la konvinkforto de la muzikestetika argumentado de Satie.
Kiel atestanto de la triumfa sukceso, kiun akiris la opero Pelléas et Mélisande ĉe sia pariza unua prezentado la 30-an de aprilo 1902, Satie devis ekkoni, ke sia muzikista amiko Debussy perfekte realigis la komponajn idealojn deklaritajn al li siatempe, post kio li – respekte la geniaĵon de sia kamarado – en la amikaro deklaris, ke majstraĵo apartenas al tiu, kiu ĝin perlaboris. Por estonte povi supervivi kiel vera kreanto, tiel daŭrigis Satie al siaj anoj, li nun havas la taskon, jam baldaŭ eldiri novan muzikestetikon tute kontraŭan al simbolismo.
Al la junaj muzikistoj, kiuj ekde 1917 sub la nomo Nouveau Jeunes en Parizo forte luktis pri la interpretado de la muziko de Satie, la Majstro de Arcueil, kiel oni nomis Satie tiutempe, konsilis, esprimi sin en siaj komponaĵoj simple. Post epoko de rafineco, diris Satie, kiel respondo nur simpleco penseblas. Neniu reveno al malnovaj, simplaj komponmanieroj, precizigis Satie, male Nova Simpleco, kiun oni devas riĉigi per ĉiuj ekzistaj fajnaĵoj de antaŭaj stiloj. Krome Satie rekomendis al la junaj tonartistoj, ke ili sekvu siajn artistajn vojon senkompromise samkiel celu per siaj komponaĵoj ĉiam la malon de liaj verkoj kaj aŭskultu finfine siajn internajn voĉojn. Baldaŭ poste Jean Cocteau rigardis dumpaŝe de siaj prelegoj la komponaĵojn de Satie kiel veran francan muzikon, kiu distingiĝas kaj per la diatona naturo de sia esprimmaniero kaj ankaŭ per la freŝa facileco de sia enhavo.
La teorioj de Satie pri onta franca muziko vekis la nedividitan intereson de la pariza muzikmondo kaj estis jam baldaŭ realigitaj per la muzikista rondo Les Six kiel komuna komponaĵo en la baleto Les Mariées de la Tour Eiffel (1921), kiun la 18-an de junio 1921 unuan fojon prezentis la Ballets Suèdois grandsukcese ĉe Théâtre des Champs-Elysées.
Lajos Áprily
ÁPRILY Lajos (lajoŝ aprili) estis hungara poeto kaj tradukisto naskiĝinta la 14-an de novembro 1887 en Braŝovo kaj mortinta la 6-an de aŭgusto 1967 en Budapeŝto. Li estis la patro de poeto, tradukisto Zoltán Jékely.
László Acsády
László Acsády naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
László Acsády akiris biologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1991, poste li eklaboris en akademia medicina esplorinstituto. Li doktoriĝis (Ph.D.) en la universitato en 1997. Li esploris ankaŭ en Universitato Rutgers en Newark en Nov-Ĵerzejo ekde 1996. Ekde 2003 li gvidas esplorgupon pri Hipokampo (cerboparto) kaj en:Thalamus en Budapeŝto. Li ricevis premiojn ekde 1996, stipendion en 2010.
Listo de urboj de Grekio
Jen listo de urboj de Grekio:
Libquantum
Libquantum estas C biblioteko kvantuma virtuala maŝino por la simulado de kvantuma komputilo. Ĝi estas publikigita sub la GNU GPL.
Sâniacob (Lechința)
Sâniacob [sınjakob] (hungare: Szászszentjakab, germane: Jakobsdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Beclean kaj administracie apartenas al la komunumo Lechința. En 1910 ĝi havis 629 loĝantojn (398 germanoj, 231 rumanoj) kaj en 1992 267 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1332 kiel ekleziejo. En la mezepoko ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝia saksa loĝantaro en 1944 rifuĝis en Germanion. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al departemento Szolnok-Doboka.
Lapurdo
Lapurdo (Lapurdi, Labourd, Labort) estas la plej okcidenta provinco de Nord-Eŭskio. Ĝi apartenas al la arondismento de Bajono, departemento de Pyrénées-Atlantiques.
Limoj de Lapurdo
Lapurdo estas limigita de:
Klimato kaj reliefo
Lapurdo havas mildan oceanan klimaton (averaĝaj temperaturoj: 4 al 12 C. vintre, 16 al 24 C. somere). Ĝia reliefo konsistas el montetoj kies alteco kreskas de oriento al sudo (elstaraĵoj de Pireneoj). Regiono de malalta-Adour siaflanke estas ebena (arbaroj de Gaskonio).
La 4 ĉefaj riveroj kiuj trafluas ĝin estas:
Areo kaj populacio
Inkluzivante Bajonon kaj Boucau, ties areo estas de 858 km², t.e. ĉ. 4 % de la tuta areo de Eŭskio (norda kaj suda), kaj ties populacio estas de 205,000 loĝantoj, kio faras el ĝi la plej loĝatan el la tri provincoj de Nord-Eŭskio. Ekskludante tiujn du urbojn el Lapurdo, la populacio estas de ĉ. 152,000 loĝantoj.
Urboj kaj urbetoj
Lapurdo havas kvardekon da komunumoj. Urbonomoj en la sekvanta listo aperas en la franca kaj eŭska lingvoj:
Historio
La teroj de Lapurdo, limigitaj en la nordo de rivero Adour, estas geografie kaj historie ligitaj al maro. Ili parte estas teritorio forprenita el oceano per akumuliĝo de grandaj kvaternaraj deponaĵoj, kie instaliĝis la Vaskonoj. Post supraĵa epoko de Romia okupacio, ili sukcesis konsistigi duklandon de Vaskonio, kiu estis praktike sendependa, kaj de kiuj unu el la lastaj titol-havantoj, Eudes, luktis kontraŭ la Saracenoj, dum la fama Batalo de Poitiers.
6554 Takatsuguyoshida
6554 Takatsuguyoshida estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Lapurdo
Historio
Maro ludis gravan rolon en la historia evoluo de tiu regiono. Oni atribuas al Bajono rolon de ĉefurbo de Lapurdo. Tio estis vera ĝis la 12-a jarcento, dato kiam Bajono estis administracie disigita de sia provinco. La historia ĉefurbo de Lapurdo tiam fariĝis Ustaritz, kie oni organizis la kunvenon (Biltzar) de Lapurdo, t.e. ĝenerala asembleo de ĉiuj urbestroj de Lapurdo.
Tiu angla influo daŭris ĝis 1450, kiam Lapurdo revenis al la franca krono, post la subskribo de pactraktato en la kastelo de Ayherre.
En 1609, proceso de sorĉistinoj estis farita de Jean d'Espagnet, konsilisto en la ŝtat-konsilantaro, kaj Pierre de Lancre, konsilisto en parlamento, por « senigi la landon de ĉiuj sorĉistoj kaj sorĉistinoj sub la dominado de demonoj.»
In
La literkombino havas plurajn signifojn:
Kantono de La Souterraine
Komunumoj
Apartenas al la kantono de La Souterraine la jenaj 10 francaj komunumoj :
Ruĝa Semajno (Argentino)
Oni konas kiel Ruĝa Semajno la subpremadon kiu ekis dum la celebro de la Tago de la Laboro en la Placo Lorea de Bonaero, Argentino, de 1909, per kiu oni mortigis aŭ vundigis dekojn da personoj fare de la polico, kiu sendistinge pafis kontraŭ la hommamaso kiam tiu estis disiĝe, kune kun la ĝenerala striko kiu okazis kiel konsekvenco de la masakro kaj kiu estis la plej sukcesa ĝis la momento tie.
Post monatoj, okazis mortiga atenco fare de la anarkiisto Simón Radowitzky kontraŭ la policestro Ramón Lorenzo Falcón (popola justico, laŭ la opinio de liberecanoj), kaj sekve novaj okazintaĵoj subpremigaj.
21989 Werntz
21989 Werntz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ruslan Alan Werntz, finalisto en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Coppell Middle School West de Coppell (Teksaso).
Alfred Tarski
Alfred TARSKI antaŭe Alfred Tajtelbaum (naskiĝis la 14-an de januaro 1901 en Varsovio, mortis la 26-an de oktobro 1983 en Berkeley, Usono) – pola logikisto, membro de la Lvova-Varsovia skolo. De 1939 laboris en Usono. Kreinto interalie de modeloteorio kaj semantika teorio de vero. Konsiderata kiel unu el kvar la plej grandaj logikistoj en la historio – krom Aristotelo, Gottlob Frege kaj Kurt Gödel.
Vivo
Infaneco kaj juneco
Pli aĝa filo el du infanoj de Róża kaj Ignacy Tajtelbaum. Lia patro devenis de riĉa familio de varsoviaj judoj kaj okupiĝis pri ligna industrio, la patrino de konata lodza familio de industriistoj - Prussak. Gesinjoroj Tajtelbaum konservis judajn tradiciojn, pro tio en la hejmo oni celebris tradiciajn festojn, kaj la infanoj lernis la hebrean lingvon kaj la Leĝon de Moseo. Tamen la familio ĉeestis la ĉefan soci-kulturan vivon de Varsovio kaj estis tiom asimiliĝinta, ke la infanoj frekventis lernejojn kun la pola aŭ rusa lingvoj.
Stacio Kōsoku-Nagata
Stacio Kōsoku-Nagata (japane: 高速長田駅 [Kōsoku-Nagata-eki], angle: Kōsoku-Nagata Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nagata, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin-Kōbe-Kōsoku.
Alfred Tarski
Vivo
En 1915 Tajtelbaum eniris gimnazion en Mazovia Lernejo ĉe la str. Klonowa. Inter ties instruobjektoj tiam estis la germana, franca, latina, historio, religio, juro, logiko, matematiko, fiziko, kosmografio (ampleksanata astronomion, geografion kaj geologion) kaj higieno. En la gimnazio oni instruis ankaŭ novenkondukitan la polan lingvon kaj la polan literaturon]. Kvankam la fina atesto ne indikis la [[grekan, sendube li ekkonis ĝin. Li flue parolis ruslingve. En notaĵoj de instruistoj estis prezentita kiel lernanto kun eksterordinaraj kapabloj.
En 1923 Alfred Teitelbaum – kune kun la frato Wacław – ŝanĝis la nomon al "Tarski". Krom la nomŝanĝo la fratoj ŝanĝis ankaŭ religion de judismo al katolikismo. Kaze de Tarski tio havis nur la simbolan signifon, ĉar fakte ĝis fino de la vivo estis ateisto. Tarski estis pola patrioto, kiu konsideris sin polo, samtempe ne volante esti judo ankaŭ pro la intermilita kontraŭjudismo, kio blokis al judoj universitatan karieron. Li ĉie apogis polajn logikistojn, kaj lia domo en Berkeley ĉiam estis malfermita por poloj. Ĝis fino de la vivo oni en tiu ĉi domo parolis en la pola lingvo.
Varsovia Universitato
En antaŭnelonge malfermita en 1918 Varsovia Universitato li komencis studi biologion. Tie rimarkis lin Stanisław Leśniewski, kiu tiutempe gvidis katedron de la filozofio de matematiko. Leśniewski konvinkis Teitelbaum, ke li forlasu biologiajn studojn favore al la filozofiaj.
Malantaŭ la oceano
2-a libro de Samuel
La 2-a libro de Samuel (mallonge "2 Sam") estas libro de la juda Tanaĥo respektive la kristana Malnova Testamento en la Biblio.Kune kun 1 Sam, 1 Reĝ kaj 2 Reĝ ĝi estas unu tutaĵo.
Alfred Tarski
Vivo
Tuj antaŭ eksplodo de la dua mondmilito li foriris al Usono, kie li loĝis ĝis sia morto. Junie 1945 li akceptis usonan civitanecon. Jen listigo de liaj postenoj: Li ankaŭ estis vizitanta profesoro en altlernejoj de Meksiko, Los Anĝeleso, Ĉilio, Londono kaj en Sorbono.
2-a libro de Samuel
Ĝi estas parto de la Readmona Historia Verkaro.
Alfred Tarski
Atingoj
Alfred Tarski okupiĝis pri pluraj kampoj de matematiko - i.a. pri aroteorio, algebro, logiko kaj filozofio.
2-a libro de Samuel
Nomo
La libro nomiĝas
Alfred Tarski
Atingoj
La plej granda merito de Tarski estis iniciatita de li programo de algebriigo kaj topologiigo de matematika logiko, kio atribuis al tiu ĉi disciplino novan povon kaj sciencan freŝon. El aroteoriaj atingoj de Tarski la plej konata estas tiel nomata paradokso de Banach-Tarski, kies kunaŭtoro estas pola matematikisto Stefan Banach. Tio ĝuste ne estas paradokso, sed paradokse sonanta aserto, diranta ke (konsiderante la aksiomon de elekto) sferon oni povas dispartigi al partoj, el kiuj kunmeteblas du sferoj, ĉiu samvolumena al la prenita. La aserto inklinis plurajn matematikistojn alpaŝi pli singarde al la aksiomo de elekto, kiu ŝajnas esti konforma al la intuicio.
2-a libro de Samuel
Nomo
Ĝi nomiĝas tia, ĉar je la komenco de la 1-a libro la ĉefrolulo estas la juĝisto kaj profeto Samuel.
Aŭtoro
La libroj Samuel kaj Reĝoj en la hodiaŭa formo estas verkitaj en la ora epoko de la hebrea lingvo.
Alfred Tarski
Atingoj
Lia plej grava atingo estas difino de vero. Tiel li forĵetis la paradokson de mensogulo (alie: paradokso de Epimenides) kiu pruvas ke vero ne povas ekzisti. Tarski pruvis tamen ke tiu paradokso estas interne malakorda. Li interpretis nocion de vero kiel la eco de frazoj logikaj devenataj de lingvo estanta metalingvo rilate al la lingvo en kiu tiuj frazoj estas parolataj. Pli simple - Tarski juĝis ke la frazo X estas vera tiam kaj nur tiam kiam estus tiel kiel frazo X parolas. Tiel li komencis novan parton de matematiko - teorion de modeloj. Ĝi permesas ĝeneralan rigardadon de matematiko.
2-a libro de Samuel
Aŭtoro
La aŭtoro(j) jam konis diversajn aliajn verkojn, kiujn ili transprenis:
Alfred Tarski
Atingoj
Liaj prikonsideroj pri la vero influis plurajn filozofojn kiel Karl Popper, Willard Quine kaj Donald Davidson.
2-a libro de Samuel
Enhavo kaj strukturo
La libro rakontas pri la regado de reĝo David.
Alfred Tarski
Atingoj
En 2000 Nomig-Komisiono de Internacia Astronomia Unio atribuis la nomon Alfred Tarski al malkovrita en 1997 asteroido n-ro 13672.
2-a libro de Samuel
Enhavo kaj strukturo
Jen ebla strukturo:
Alfred Tarski
Tarski en la kulturo
Tarski estis unu el epizodaj herooj de la romano de Jacek Dukaj titolita Lód (Glacio).
Schumann
Schumann aŭ Schuman estas germandevena familia nomo. Ĝia germana prononco estas kaj la origina signifo "ŝuisto".
Alfred Tarski
Korespondismo
La teorio de la vero kiel «korespondo al la faktoj» ricevis fundamentan rimarkecon ene de la kritika raciismo de Karl Popper, kiu rekonis al Alfred Tarski la meriton de ĝia rehabilito.
2-a libro de Samuel
Teksto de la hebrea originalo
La 2-a libro de Samuel en la hebrea kaj la angla
Teksto en Esperanto
La (iom prilaborita) traduko de Zamenhof estas trovebla IKUE kaj KELI (ed.): Biblio, eldonejo KAVA-PECH, Dobřichovice (Praha) 2006, ISBN 80-85853-90-6
Montfoort
[[Media:Nl-Montfoort.ogg|Montfoort]] estas urbo kun urborajtoj kaj municipo en la nederlanda provinco Utrecht.
La municipo havis (je la 1-a de novembro 2007) 13 510 loĝantojn kaj havas areon de 38,22 km².
Cañaveruelas
Cañaveruelas [kanjabeRŬElas] (Kanejetoj, kio videblas en la suba duono de la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas tiberio. La censita loĝantaro en 2016 estis de 143 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,26 loĝ/km².
Historio
La proksimaj ruinoj de Erkavika estis fakte keltibera setlejo konkerita de Tiberio, kies nomon prenis la lokanoj de Cañaveruelas kiel an-nomo.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cañaveruelas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Cañaveruelas kie oni alvenis al la nunaj 143.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte lastatempe el dekstra partio PP.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Zofingo
Geografio
Zofingo situas en la sud-okcidento de la kantono, lime al kantono Lucerno, proksime al la kruciĝo de la plej gravaj nord-sudaj kaj okcident-orientaj trafikaj vojoj de Svislando. Ĝi estas la sepa plej granda komunumo de la kantono.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zofingo limas en nordo al Oftringen, en nordoriento al Safenwil, en oriento al Uerkheim kaj Bottenwil, en sudo al Wikon (Kantono Lucerno), en sudokcidento al Brittnau, kaj en okcidento al Strengelbach.
Trafiko
La stacidomo de Zofingo situas ĉe la ĉefa nordsuda transitlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bazelo tra Lucerno kaj Sankt-Gotardo al Tiĉino kaj Milano. Ek de 2004 pasas ankaŭ nova rekta trajnlinio al Berno tra Zofingo, kaj de Zofingo ankaŭ trajnlinio kondukas tra Suhr al Lencburgo. De la stacidomo de Zofingo pluraj buslinioj ligas la urbon kun la najbaraj komunumoj.
Du kilometrojn norde de la urbo troviĝas la aŭtovojtriangulo Wiggertal, kie de la svisa aŭtovojo A1 deflankiĝas la svisa aŭtovojo A2.
Historio
En la jaro 1826 en Zofingo estis malkovrita la ruinoj de romia senjora bieno, kies mozaikplanko estis restaŭrita kaj atestas pri la romia setlado en la regiono.
La unua dokumenta mencio de Zofingo datiĝas el la jaro 1201. La urbo estis fondita de la Grafoj de Froburgo. Kiam al Zofingo estis koncedita la urborajto ne estas dokumentita. Post la Froburgoj en Zofingo regis la Grafoj de Kiburgo kaj fine ties heredantoj la Habsburgoj.
Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Zofingo senlukte kapitulaciis al la bernaj trupoj kaj per tio atingis, ke Berno ne nur respektis la urborajtojn de Zofingo, sed koncedis al ĝi pliajn privilegiojn.
Kiam en la jaro 1798 kun helpo de francaj trupoj la Helveta Revolucio forpelis la feŭdan reĝimon de Berno nur la urbo Zofingo luktis flanke de Berno kontraŭ la argoviaj ribeloj kaj la francaj trupoj de Napoleono, sed jam la 5-an de marto Berno kapitulaciis, kaj kiam la 12-an de aprilo 1798 estis prokalmita la Helveta Respubliko, Zofingo kontraŭ la volo de ĝiaj civitanoj estis atribuita al la nove kreita Kantono Argovio.
Eloxochitlán de Flores Magón
Eloxochitlán de Flores Magón estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Eloxochitlán de Flores Magón. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 029.
Geografio
Eloxochitlán de Flores Magón apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4042 loĝantojn. El tiuj estis 1936 viroj kaj 2106 virinoj. La komunumo havas surfacon de 28.07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1460 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3401 indiĝenoj. El tiuj 2817 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2817 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Pagajo
La pagajo estas ilo por antaŭenmovi akvoveturilon kiel kanuo, kajako, rafto, surfotabulo aŭ pirogo. La pagajo distingiĝas de ordinara remilo ĉar remilo apogas sur la flanko de la boato dum la pagajo tute malfiksata de la boato estas movata per ambaŭ manoj.