cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tabernas
La Dezerto de Tabernas kaj kino
La ĉefaj reĝisoroj kaj aktoroj holivudaj laboris en la Dezerto de Tabernas, inter kiuj elstaras: Steven Spielberg, David Lean, Orson Welles, John Huston, George Lucas, Joseph L. Mankiewicz, John Sturges, Clint Eastwood, Henry Fonda, Burt Lancaster, Richard Burton, Harrison Ford, Sean Connery, Charlton Heston, Yul Brynner, Rex Harrison, Jack Nicholson, Gene Hackman, Charles Bronson, Peter O'Toole, Anthony Quinn, Faye Dunaway, Arnold Schwarzenegger, Rod Steiger, Michael Caine, James Coburn, Raquel Welch, Ursula Andress, kaj multaj pliaj.
(18898) 2000 JX
(18898) 2000 JX estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tabernas
La Dezerto de Tabernas kaj kino
Eĉ la mita kantanto de The Beatles, John Lennon, ĉefrolis filmon en la Dezerto de Tabernas: Kiel mi venkis en milito (1967), de Richard Lester.
Grafika Centro Antverpeno
Grafika Centro Antverpeno (GCA) estis unu el la oficejoj de UEA en ĝia periodo de ekspansia politiko (1977-1989). La nomo GCA estis ideo de Victor Sadler, la tiama ĝenerala direktoro de UEA.
La ekesto de tiu centro fakte estis iom hazarda. En la domo de Paul Peeraerts, siatempe Drakenhoflaan 97 en Deurne, UEA instalis kompostilon. Per ĝi laboris pluraj volontuloj por helpi al la movado. Ĉar la laboro en la Centra Oficejo de UEA daŭre ampleksiĝadis (sen grandigo de la dungitaro), oni petis de Paul Peeraerts se eble plivastigi la reton de volontuloj en Antverpeno. Tio ĉi ŝajnis esti ebla, kondiĉe ke la laboro okazu ne plu en privata domo, sed en aparta oficejo. Tiun oficejon oni trovis en Arsenaalstraat 5 en Antverpeno. UEA luprenis ĝin kaj tien la kompostilo translokiĝis fine de 1977.
Baldaŭ oni akiris pli da maŝinoj, kaj pli da kunlaborantoj. El la membroj de la grupo ni memoras la nomojn de fam. de Schepper, Gerd Jacques, Manuel Halvelik, Paul Peeraerts, Anne Tilmont, Gert Van Tongerloo, Bob Venhuizen kaj multajn aliajn hazardajn volontulojn. Ekde aprilo 1979 oni sukcesis dungi unu el la volontulojn, nome Paul Peeraerts, kiu iĝis direktoro. Ekde tiam la oficejo servis kaj kiel grafika centro de UEA, kaj kiel centra adreso de la movado en Flandrio. Fine de la sama jaro aldoniĝis ankoraŭ alia duontempa dungito, Gerd Jacques. Danke al financa subteno de la ŝtato, laboris ankaŭ dum pluraj jaroj aliaj oficistoj. En 1982 la Centro nombris 8 plentempajn deĵorantojn, kaj 2 parttempajn, kaj eĉ tiuj apenaŭ sukcesis daŭre majstri la senĉesan laboron. Por kiel eble plej multe ekspluati la kompostmaŝinojn, eĉ estis dungita persono por dumnokta laboro: Guido van Damme.
La 28an de decembro 1981, la Centro translokiĝis al Frankrijklei 140, kie Institucio Hodler el Nederlando estis aĉetinta prestiĝan domon. Tio ĉi ankoraŭ vigligis la aktivecon kaj GCA faris multe da komercaj aktivaĵoj por UEA. En tiu tempo tio kadris en la ekspansia politiko de UEA. Ĝi havis ne nur oficejon en Antverpeno sed ankaŭ en Nov-Jorko kaj en Budapeŝto.
Post iom da tempo tamen UEA ĉesigis sian ekspansian politikon, i.a. sub instigo de la nova ĝenerala direktoro Simo Milojeviĉ kaj estrarano Gian Carlo Fighiera kaj iom post iom fermis ĉiujn siajn oficejojn krom la centra oficejo en Roterdamo. Ĉar fermi la centron en Antverpeno signifus maldungi plurajn homojn kaj perdi la konstantan adreson, ekestis interparoloj inter Flandra Esperanto-Ligo (FEL) kaj UEA kiuj finiĝis per la decido en 1989, ke FEL aĉetos ĉiujn materialojn de GCA kaj transprenos ilin, kune kun la dungitaro.
La tiama oficejo de GCA ankoraŭ ekzistas, sed estas nun integra parto de Flandra Esperanto-Ligo.
La Magdeleine (Aosta Valo)
La Magdeleine - france, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Antey-Saint-André, Ayas, Chamois kaj Châtillon.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Guachinango
Geografio
Guachinango apartenas al la regiono Sierra Occidental kiu situas en la okcidento de la subŝato, sed ne limas al la pacifika oceano. Al la regiono Sierra Occidental apartenas entute ok komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4138 loĝantojn. El tiuj estis 2066 viroj kaj 2072 virinoj. La komunumo havas surfacon de 483,19 km². La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,8 C. En la komunumo estas 1039,2 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Werner Heisenberg
Werner Karl HEISENBERG (naskiĝis la  en Würzburg, Germanio; mortis la  en München) estis germana fizikisto, kiu ricevis la Nobel-premion en fiziko en 1932. Li studis kun Niels Bohr, verkis kun Wolfgang Pauli kaj estis unu el la kreantoj de la kvantuma mekaniko.Li estis la malkovrinto de la konata necerteca principo de Heisenberg, laŭ kiu ne eblas mezuri lokon kaj movokvanton de partiklo samtempe kun arbitra precizeco. Krome, li faris gravajn kontribuaĵojn al nuklea fiziko, kvantuma kampa teorio kaj partikla fiziko. Krom tio li grave kontribuis al laboroj sur la kampo de hidrodinamiko de turbulado, la atomnukleo, feromagnetismo, kosma radiado kaj elementaj partikloj kaj li estis projektinto de la unua postmilita nuklea reaktoro en Karlsruhe, Germanio.
Lia persono estis dum longa tempo kontestata pro sia polemika rolo en la disvolvo de atomaj armiloj dum la tempo de la Tria Regno.
Richard-Strauss-Konservatorio je Munkeno
Historio
La Richard-Strauss-Konservatorio je Munkeno evolui de du institucioj. En 1927 Jakob Trapp fondis privatan muziklernejon, kiu kvin jarojn poste alinomiĝis Trapp’sches Konservatorium der Musik. La dua antaŭulo estis la urba profesilernejo por muzikistoj, kiun estris de 1930 ĝis 1936 komponisto Hans Lang.
En 1962 la Munkeno, ĉefurbo de Bavarujo, transprenis la tenadon de la onta Richard-Strauss-Konservatorio, solidigis kaj alistrukturis ĝin kaj nomis ĝin laŭ la munkena komponisto Richard Strauss. La 1-an de aŭgusto 2008 Richard-Strauss-Konservatorio eniĝis en la Altlernejon por Muziko kaj Teatro je Munkeno.
Studo
La konservatorio ofertis edukadon al profesia muzikisto aŭ muzikinstruisto, kiu konsistigas komencon kaj kvalitan fundamenton por multaj aliaj muzikisto-profesioj.
Ĉiuj ofertataj studoj finiĝis per pedagogia aŭ arta diplomo. La antaŭdiplomaj kaj diplomaj ekzamenoj okazis antaŭ komisiono, konsistantaj el reprezentantoj de altlernejo kaj instruistoj de la konservatorio.
Fakaro
La fakaro entenas multnombron da instrumentoj same kiel la fakojn kantado kaj ĵazo, popolmuziko kaj elementa muzikinstruado same kiel katolika kaj protestanta eklezia muziko.
Fakultatoj
La lerneblecoj estas subdividitaj laŭ jenaj fakultatoj:
Kunlaboro
La Richard-Strauss-Konservatorio kontinue kunlaboris kun la Altlernejo por Muziko kaj Teatro je Munkeno same kiel kun la Altlernejo por Muziko je Nurenbergo.
9373 Hamra
9373 Hamra estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la iama paroĥo Hamra, en oriento de insulo Gotlando (Svedio). La ĝenerala butiko de Hamra, nun fermita, iĝis fama pro la kanto "snabbköpskassörskan" (kasisto de superbazaro).
São Carlos (San-Paŭlio)
São Carlos (oficiale Município de São Carlos, nomata laŭ la kristana sanktulo Karlo Boromeo, prononco: /sɜ̃w̃ˈkaɾ.lʊs/ aŭ /sɜ̃w̃ˈkah.lʊʃ/, en Esperanto: San-Karlo, estas urbo, municipo, diocezo kaj universitata urbo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araraquara kaj enstas la administra centro de samnoma mikroregiono São Carlos. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .  En la urbo situas unu el la sep terenoj de Universitato de San-Paŭlio.
Geografio
San-Karlo situas en montaro en sudorienta parto de la lando. Campinas troviĝas 129, San-Paŭlo (urbo) kaj Guarulhos po 214, Curitiba 402, Nova Iguaçu 465, Belo Horizonte 474, Rio-de-Ĵanejro 490, Goiânia 612, Braziljo 693, Campo Grande 718, Porto Alegre 951, Salvador de Bahio 1413, Maceió 1891, Teresina 1961, Recife 2086, São Luís 2204, Natalo (Brazilo) 2263, Belém 2288, Manaus 2477 kilometrojn distance.
Historio
La historio komenciĝis en fino de la 18-a jarcento kun la malfermo de vojo, kiu kondukis al la orminejoj. São Carlos do Pinhal estis menciita en 1831, oni komencis krei bienojn por kafokultivado. En 1857 jam estis kelkaj domoj ĉirkaŭ la kapelo.
Ruĝa teroro
La Ruĝa teroro estis tiu metodo, per kiu la bolŝevikoj povis rezervi sian akiritan potencon kaj ekstermi siajn kontraŭulojn. La ruĝa teroro komenciĝis post la oktobra revolucio de 1917, intensiĝis forte nur post atenco kontraŭ Lenin, okazinta la 30-an de aŭgusto 1918. Post tio, la bolŝevika registaro eldonis dekreton pri la Ruĝa teroro, la 5-an de septembro. La ruĝa teroro estas forte ligita al la militkomunismo kaj staras kontraste al blanka teroro, kiu estis disvolvigita de la kontraŭbolŝevikaj fortoj. Dum la Rusia enlanda milito ambaŭ teroroj estis aplikitaj tre kruele.
São Carlos (San-Paŭlio)
Historio
São Carlos estis levita al vilaĝo en 1865 kiam "câmara" aŭ reganta kamero estis kreita. São Carlos iĝis oficiale vilaĝo en 1874, sidloko de la municipo (=urbo) en 1880. La unua trajno alvenis en 1884, kiu helpis la kafo-transporton, aliparte amase alvenis eŭropanoj (ĉefe italoj). En la 1930-aj jaroj komenciĝis la industriiĝo, ekde la 1950-aj jaroj kampusoj estis fonditaj.
Ruĝa teroro
La ruĝa teroro mildiĝis post la fino de la Rusia enlanda milito 1921, sed okazis foje senjuraj murdoj de kontraŭuloj. La estiĝo de jura bazo por murdoj de opoziciuloj okazis en majo de 1922, por pravigi la teroron.
Oni kalkulas, ke nombro de viktimoj de la ruĝa teroro varias de 250.000 ĝis 1 miliono.
Oni same parolas pri ruĝa teroro dum la Hungara Sovetrespubliko, sed pli vastasence okaze de ĉiu kontraŭjura kaj senbaza agado de bolŝevikoj kontraŭ senkulpuloj, opoziciuloj.
São Carlos (San-Paŭlio)
Klimato
San-Karlo situas en alteca tropika klimato per mildaj kaj sekaj vintroj. La temperaturo varias inter 15 - 27 °C. Jare pluvas po 1423 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter oktobro-marto pli ofte pluvas.
Ruĝa teroro
Ofte tiu koncepto estis uzata de la kontraŭuloj de komunismaj reĝimoj aŭ ideologioj por propagandaj celoj.
São Carlos (San-Paŭlio)
Trafiko
San-Karlo estas ligita per fervojo, ŝoseo kaj aere per flugmaŝinoj.
Esperanto-movado
Tie estas gastiganto de Pasporta Servo.
Orchis militaris
Orchis militaris, konata kiel Soldata orkido, estas palearkta orkida specio.
La floro de "Orchis militaris" similas etan soldaton. Ĝi havas kaskon sur la kapo, brakojn, gambojn kaj penison.
Priskribo
Ĝi estas staŭda herbo. Ĝi estas geofita. Labelo estas triloba kaj la meza lobo enhavas du lobetojn (la kruroj) kaj unu denton (peniso).
Stacio Ise-Wakamatsu
Stacio Ise-Wakamatsu (japane: 伊勢若松駅 [Ise-Ŭakamacu-eki], angle: Ise-Wakamatsu Station) estas fervoja stacio en Suzuka, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagoya, Linio Kintetsu-Suzuka.
34392 Afroz
34392 Afroz estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 2-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Farhana Afroz, kiu mentoris unu finaliston de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la Granada Islamic School de Santa Clara (Kalifornio, Usono).
Ida Noddack
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Lise_Meitner_(1878-1968),_lecturing_at_Catholic_University,_Washington,_D.C.,_1946.jpg| Lise Meitner (1878-1968) dosiero:Otto_Hahn_(Nobel).jpg| Otto Hahn (1879-1968) dosiero:Niels_Bohr.jpg| Niels Bohr (1885-1962) dosiero:Segre.jpg| Emilio Gino Segrè (1905-1989) </Gallery>
Subfolio
Katafilo estas plej ofte malgranda kaj simpla, ofte skvamforma folio. Ofte ĝi ne estas verda. Ĉe la tigo ĝi staras sub la folioj, tial ili ankaŭ nomiĝas subfolio. Katafiloj staras aŭ baze de la tigoj, ĉe lignoplantoj la subfolioj estas ofte burĝono-skamoj ĉe la bazo de la jara ŝoso. Ne ĉiam la burĝonskvamoj estas subfolioj. Subfolioj ankaŭ troviĝas ĉe rizomoj. Ankaŭ la skvamoj de la cepa bulbo estas subfolioj.
1340 Yvette
1340 Yvette estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Yvette", tiu de unu nevino de la malkovrinto.
Bill of Rights (Usono)
La usona Bill of Rights (esperante Leĝo de Rajtoj) estas la unuaj 10 amendoj de la Usona Konstitucio, kiuj entenas garantiojn pri la rajtoj kaj libereco de civitanoj kaj limigon de ŝtata kaj federacia potenco. Oni ratifikis ilin kiel unuon la.
Ĝi derivas de la Magna Carta kaj la angla Leĝo de la Rajtoj, la batalo de la kolonioj kontraŭ la britaj reĝo kaj parlamento, kaj de pli larĝekomprenata egaleco.
Ĝia grava antaŭulo estis la virĝinia Deklaro de Rajtoj de 1776, kiun verkis ĉefe George Mason.
Meloksikamo
Meloksikamo (Meloxicam origine) estas nesteroida kontraŭŝveliga medikamento (NSAID laŭ anglalingva komerca mallongiĝo) simila al diklofenako uzata por laborbestoj kaj precize por plibonigi ties laborkondiĉojn, ekzemple en Barato. Tiu produkto efikas kontraŭ doloro kaj febro kaj estas uzata amplekse por veterinaraj kazoj, ekzemple por hejmaj katoj kaj hundoj.
Ĝi estas produktata de la entrepreno Boehringer-Ingelheim.
Diklofenako ja estas venena al vulturoj, kaj kaŭzas al ili difektojn en la renoj, kaj estas pro tio anstataŭata per meloksikamo, kiu ne estas venena al vulturoj.
Altairo
Altairo (el la araba at-tair, "la faleganta") estas la ĉefa stelo en la konstelacio Aglo, kaj la 12-a plej hela stelo en la nokta tera ĉielo.
Kun la steloj Vego kaj Denebo, Altairo formas stelaron nomatan somera trilatero.
Sicilia kuirarto
La sicilia kuirarto estas proksime ligita al la historio kaj kulturo, same kiel al la religia kaj spirita vivo de la insulo Sicilio, aŭtonoma regiono en Suda Italio. Temas pri regiona, kompleksa kaj diversa gastronomia kulturo, kiu montras klare la kontribuon de la popoloj ekloĝintaj en Sicilio dum la lastaj du jarmiloj (grekoj, normandoj, araboj, hispanoj). Unu havas, ekzemple, la nutraĵan kontribuon de antikva Grekio tra la "Monsù" de la grandaj nobelaj kuirejoj, inkluzive de magrebaj dolĉaĵoj kaj influoj de judaj kuirmanieroj.
Ingrediencoj
La ingrediencoj estas tipaj de ajna mediteranea kuirarto. En la pladoj de sicilia kuirarto, olivoleo estas ekskluzive uzita, kaj por kuiri kaj por spicado. La butero estas tre malmulte uzata, eble nur en la preparo de kelkaj dolĉaĵoj. La ĉefaj ingrediencoj estas legomoj aŭ maraĵoj (fiŝoj kaj moluskoj). Viando estas relative malmulte uzata en sicilaj pladoj, unu el la plej konataj estas la farsu magru.
La konataj salejoj de Trapanio, de kie elstaras mara salo ekde antikvaj tempoj, faras ĝin speciala ingredienco de sicilia kuirarto. Aliaj spicoj kaj aromaj herboj ofte uzataj estas: bazilio, petroselo, mento, nobla laŭro, rosmareno, salvio, ktp. Aldone, jasmeno, pinsemoj, sekvinberoj, migdaloj, pistakoj ktp. estas uzataj. La preparo de multaj pladoj kun dolĉaj gustoj estas ofta.
En Trapanio (ĉe la plej okcidenta pinto de la insulo), la influo de la Magreba kuirarto ekaperas kaj eblas trovi lokajn specialaĵojn faritajn kun kuskuso.
33863 Elfriederwin
33863 Elfriederwin estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj  Erwin Schwab kaj Reiner M. Stoss elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elfriede Schwab kaj Erwin Schwab, Sr., gepatrojn de Erwin Schwab, Jr., unu el la malkovrintoj de tiu malgranda planedo.
5447 Lallement
5447 Lallement estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astrofizikistino Rosine Lallement de la departemento pri aeronomio de Verrières-le-Buisson. Ŝi estis la unua, kiu identigis la lokan interstelan nubon, kiun la Suno estas nun trairanta.
Záhorská Ves
Záhorská Ves, hungare Magyarfalu [madjarfalu], germane Ungeraiden estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky. Ĝis 1948 la oficiala slovaka loknomo estis „Uhorská Ves“.
Situo
Záhorská Ves situas laŭ maldekstra bordo de Morava, laŭ traira flankovojo, fine de fervojo el Zohor. Malacky troviĝas je 15, Bratislavo je 35 km-oj. Longe funkcias pramo (ankaŭ limpasejo al Angern der March.
Historio
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1301. En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1870 uzino pri sukero (tiam la plej granda en la mondo) ekfunkciis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Nalacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Françoise Gilot
Françoise GILOT (Neuilly-sur-Seine, 26-an de novembro 1921 - Manhatano 6-an de junio 2023) estis franca pentristino, artokritikistino kaj verkistino. Ŝi ricevis la honoran legion. Ŝi estis konata ĉar suferis dek malfacilajn jarojn de amrilato kun Pablo Picasso.
Ŝi studis filozofion kaj anglan literaturon en la Universitato de Kembriĝo kaj en la Instituto de la Universitato de Londono en Parizo. Ŝia patro insistis, ke ŝi finigu siajn studojn de internacia juro en Rennes, sed ŝi finfine abandonis tion kaj sekvis artan karieron, helpite de la patrino, kiu estis instruinta al ŝi pentrarton. Jam estante 14-jaraĝa, ŝi eklernis ceramikon. Estante 21-jaraĝa, ŝi konis Picasso. Kvankam li influis super la verkoj de Françoise Gilot kiel kubisma pentristo, ŝi disvolvigis propran stilon. Ŝi evitis la akrajn bordojn kaj angulecajn formojn kiujn Picasso kutime uzis, kaj anstataŭe ŝi uzis organikajn figurojn. Dum la Dua Mondmilito, la patro de Gilot klopodis savi siajn plej valorajn propraĵojn translokigante ilin, sed la kamiono estis bombardita de la germanoj, kio rezultis en la perdo de la desegnoj kaj akvareloj de la artisto.
​Gilot kaj Picasso ekrilatis printempe de 1943, kiam ŝi estis 21-jaraĝa kaj li 61-jaraĝa. Tiam Gilot ekfaris sian artan karieron. La tiama partnerino de Picasso estis Dora Maar, kiu estis anstataŭita de la juna artistino. Poste, Gilot ekloĝis kun li en 1946. Ilia rilato daŭris preskaŭ dek jarojn kaj ŝi apenaŭ sekvis sian karieron. Picasso kaj Gilot neniam geedziĝis, sed ili havis du gefilojn, Claude, naskiĝinta en 1947, kaj Paloma, en 1949.​ Dum siaj dek jaroj de kunvivado Gilot estis ofte alirita surstrate en Parizo de la laŭleĝa edzino de Picasso, Olga Ĥoĥlova. En 1964, 11 jarojn post ilia separiĝo, Gilot verkis "Vivo kun Picasso" (kun la artkritikisto Carlton Lake), libro kiu estis vendita en pli ol unu miliono de ekzempleroj en dekoj da lingvoj, spite la malsukcesaj klopodoj de Picasso por eviti tion. Ekde tiam, Picasso malakceptis plue renkontiĝi kun Claude aŭ Paloma. La gajnoj de la libro estis uzitaj por helpi Claude kaj Paloma plendi por esti agnoskitaj kiel laŭleĝaj heredantoj de Picasso.
Železný Brod
Železný Brod (Eisenbrod) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1352.
Urbo Železný Brod situas en valo de rivero Jizera en nura sudokcidento de Karkonoŝa cismontaro; ĝi estas disvojiĝo por turismaj ekskursoj en Gigantmontaron, Jizeran montaron kaj Bohemian paradizon.
Häuslingen
Häuslingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heidekreis de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lajoux JU
- Lajoux estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 684 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Lajoux situas en la oriento de la Liberaj Montoj sur altebenaĵo de la Ĵurasa Montaro sur alteco de preskaŭ 1000 metroj s.m. En la nordo de la komunuma teritorio situas la artefarita lageto Sous le Crât el la 16-a jarcento, je kies subtera elfluo situas ruino de malnova muelejo. Al la komunumo Lajoux apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝetoj Les Vacheries de Lajoux, Le Paigre kaj Fornet-Dessus, kaj krome multnombraj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lajoux limas en nordo al Saulcy, en nordoriento al Rebévelier (BE), en oriengto al Châtelat (BE), en sudoriento al Saicourt (BE), en sudo al Les Genevez, en okcidento al Montfaucon, kaj en nordokcidento al Saint-Brais.
Trafiko
Lajoux situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per buslinio de Tramelan al Glovelier.
Jakimanka (distrikto de Moskvo)
La urbodistrikto Jakimanka (район Якиманка, latinliterigite rajon Jakimanka) situas en la Centra administra arondismento (Центральный административный округ, latinliterigite Centralnij administrativnij okrug) de Moskvo, en la centra urboparto. La distrikto kovras areon de 480 hektaroj. En 2010 tie vivis loĝantoj, tio korespondas al loĝdenso de po  homoj laŭ kvadrata kilometro.
Biciklado
Biciklado estas uzado de la biciklo.
Biciklado estas la plej energiefika speco de hommotora veturado
Emil Jakubovich
Emil Jakubovich eklaboris en Hungara Nacia Muzeo en 1905. Ekde 1927 li gvidis bibliotekon de la muzeo. En 1931 li iĝis direktoro de Tutlanda Biblioteko Széchényi. Li multe esploris en arkivejo de Vieno, kie li ektrovis nekonatajn hungarajn tekstojn.
Biciklado
Ĉiutaga biciklado
Biciklado ĉefe estas uzo ĉiutaga de biciklo por multe da homoj, por iri labori. Plie, biciklado ebligas sinmovi, por libera tempo.
Bicikloturismo
Tiu praktiko ebligas turismon per biciklo. La praktikantoj promenas laŭ diversaj rapidoj por konservi bonan sanecon kaj plibonigi sian kulturon.
Laŭ la nivelo, la rapido, tiu praktiko estas ankaŭ nomita bicikla-sporto.
Tiuj praktikantoj povas bicikli ekskursojn de kelkaj kilometroj ĝis pli ol milo da kilometroj. Ekzemple en Francio, en la regiono de Parizo komenciĝas kelkaj migroj kiel :
Ankaŭ en Francio : Translima biciklado estas faciligata interalie de la projektoj Internacia Dollarda Vojo, la LF-longdistanca,landa bicikloreto kaj EuroVelo, granda projekto por sproni la biciklo-turismon en Eŭropo. Tiuj povas esti parto de pli granda biciklovoja reto kiel la fietsknooppuntennetwerk (en Belgio kaj Nederlando).
Biciklado kaj Esperanto
En 1928-1932, Lucien PERAIRE trairis Eŭropon kaj Azion danke al biciklo kaj Esperanto.
En 2011, ĉina esperantisto Hans NGO partoprenis en la ultrabicikla 'randonneur'-konkurso Parizo-Brest-Parizo.
BEMI aŭ Biciklista Esperantista Movado Internacia estas la asocio de la esperantlingvaj biciklantoj kaj iliaj geamikoj. BEMI provas ĉiujare funkciigi biciklan karavanon al la Universala Kongreso de Esperanto. Krome ĝi estras diskutliston kaj ankaŭ komencis krei biciklan vortareton en dudeko da lingvoj. BEMI estas faka sekcio de TEJO (Tutmonda Esperantista Junulara Organizo)
Bicikla aktivismo
En nombro de landoj, precipe en norda Eŭropo, ekzistas asocioj kiuj defendas kaj akcelas la rajtojn de biciklantoj kaj provas influi la lokan kaj nacian politikon favore al plia biciklo-amika infrastrukturo. Tiuj asocioj rekomendas koherajn kaj identigeblajn biciklovojojn kaj donas rekomendojn pri taŭgaj biciklostacioj, biciklo-amikaj krucvojoj, aŭto-malpliigaj loĝkernoj kaj bone pripensita planado. Tiel ili stimulas ekzemple biciklostratojn (t.e. stratoj kie oni toleras aŭton, sed kie biciklantoj havas ĉiam prioritaton) aŭ la enkondukon de tn. 'zono de 30 km' ĉirkaŭ lernejoj. Ekzistas ankaŭ eŭropa tegmenta asocio (Eŭropa Bicikla Federacio).
La bicikla aktivismo en la urboj postulas la piligon de surstrataj lokoj por biciklado kaj la forigon de la perforto de la tut-aŭta-sistemo (ĉu poluante ĉu akcidentige), kaj fojfoje alproksimiĝas al ekologia anarkiismo. La plej konata formo de tiu aktivismo estas la sojla maso, kiu amasiĝas ĉiu-vendrede en pluraj urboj monskale aŭ unuokaze por pli dikaj amasiĝoj.
Sporto kaj biciklado
La sporto-bicikladaj provoj situas inter turisma biciklado kaj kurejoj, sed favore tempas pri provoj kun nombraj partoprenantoj, por ĉiuj. La aranĝantoj donas dorsnumeron kaj tempomezuron samkiel maratonoj de piedkurejoj. Sporte, biciklado temas pri diversaj fakoj : biciklado sur vojo, biciklado sur dromo, biciklado ĉiaterena (cyclo-cross), montobiciklado kaj biciklo-turismo, arta aŭ akrobata biciklado, BMX (mallongigo de Bicycle Motocross). Tiun sportaron administras la Internacia Biciklada Unio (Union Cycliste Internationale).
Ŝosea biciklado
Tiu sporto praktikiĝas per diversaj provoj :
Pri biciklado sur vojo, oni diras ke estas sporto teama, ties klaso estas individua.
Biciklistoj mortintaj dum kurejo
Pro granda rapideco dum kurejoj, la bicikla sporto estas danĝera sporto kiu havas martirojn. Jen la listo de ĉefaj ĉampionoj mortintaj dum kuro :
Biciklado sur dromo
Bicikladdromaj provoj okazas laŭ diversaj tipoj. Ekzistas rapide( individue aŭ skipe), unukilometre (aŭ duonkilometre por virinoj), postkureje (individue aŭ skipe), tandeme. Ĉefaj konkursoj estas Olimpiaj Ludoj kaj monda ĉampionumo de biciklado sur dromo.
Dromon uzas ankaŭ biciklistoj por rekordo pri rapideco dum distanco aŭ daŭro difinitaj. La plej fama rekordo estas la rekordo de la plej granda laŭkurita distanco dum unu horo. La plej famaj kuristoj provis fari tiun rekordon (Fausto Coppi, Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Francesco Moser, Miguel Indurain, Chris Boardman).
Ultrabiciklado
Ultrabiciklado estas fako de biciklado proponante ekstreme longdistancan bicikladon (plurajn centojn, eĉ milojn da kilometroj). La kurejoj de ultrabiciklado povas disvolviĝi sur vojoj, aŭtomobilitineroj, aŭ sur ĉiaterena cirkvito. Ili estas krom al individuaj kuristoj ankaŭ ofte malfermataj al skipoj de du, kvar aŭ ok kuristoj en relajo.
La plej granda defio en ultrabiciklado estas la Race Across America (RAAM), kiu ĉiujare trairas Usonon de okcidento al oriento. En Eŭropo, ekde 2013, la Trans Continental Race (TCR) proponas la trapason de la kontinento komencante de Britio (aŭ de Belgio) ĝis Turkio.
Klasifiko de la Kongresa Biblioteko
La Klasifiko de la Kongresa Biblioteko aŭ en angla Library of Congress Classification (LCC) estas sistemo de biblioteka klasifiko disvolvigita de la Kongresa Biblioteko. Ĝi estas uzata de plej esploraj kaj akademiaj bibliotekoj en Usono kaj en kelkaj aliaj landoj; en tiuj landoj, plej publikaj bibliotekoj kaj malgrandaj akademiaj bibliotekoj pluuzas la pli malnovan Dewey dekuman klasifikon (DDC).
Ciudad de la Imagen (metroo de Madrido)
Ciudad de la Imagen estas stacio sur linio ML-3 de Metro Ligero Oeste, situanta en la samnoma kvartalo en Pozuelo de Alarcón, apud Strato Juan de Orduña.
La stacio estis malfermita la.
Ferdinand von Richthofen
Ferdinand von RICHTHOFEN (naskiĝis la en Pokój, Opola provinco (hodiaŭ Pollando, tiam Carlsruhe en Prusio); mortis la  en Berlino) estis germana esploristo, geografo kaj geologo.
Vivo
Post studoj en Vroclavo kaj Berlino Richthofen faris en somero 1856 geologian skizon de la sudeosta parto de Tirolo kaj deĵoris poste ĉe la Geologia landa instituto en Vieno. Inter 1860 kaj 1862 li akompanis prusan esploristaron je Orienta Azio vizitante Japanion, Ĉinion, Manilon, la eostaziajn koloniojn nederlandajn, Siamon. Kelkaj regionoj antaŭe ankoraŭ ne estis vizititaj. Poste li iris al San-Francisko, traveturis Kalifornion kaj Sierra Nevada (Usono) kaj atingis en 1868 Ŝanhajon. De tie li vojaĝis tra multaj partoj kaj de Ĉinio kaj de Japanio.
Reveninte en 1872 en Eŭropon li profesoris ekde 1879 en Bonn kaj ekde 1883 en Lepsiko, ekde 1886 en Berlino. Tie li instalis en 1887 la Geografian instituton, inter 1901 kaj 1905 la Instituton pri maraj sciencoj.
Li estris la Berlinan societon pri geografio sesdek fojojn kaj gvidis en 1899 la Internacian geografan kongreson en la germana ĉefurbo. Lia frato Karl von Richthofen (1832-1876) estis katolika pastro kiu protestante pri la dokumentoj de la Unua Vatikana Koncilio iĝis luterana en 1875.
Graveco
Tre gravaj estis liaj esploroj pri la geologio de Ĉinio kaj la situo de ŝtonkarbo tie, pri la azia leŭso, la etendiĝo de numulitaj ŝtonoj sur la Filipinoj, la oraj tavoloj de Kalifornio kaj laboraĵoj pri traĥitikaj ŝtonoj. La termino Silka Vojo estis inventita de li ankaŭ.
Verkoj
Krom artikolojn fakajn li publikigis jenajn verkojn:
Rekomendo kaj opinio (Eŭropa Unio)
La artikolo 249 de la traktato pri Eŭropa Komunumo dispozicias, ke "la rekomendoj kaj la opinioj ne devigas". Ambaŭ aktoj do ne havas juran devigan efikon. Ili estas nur orientiloj por leĝfarado, laŭ la juĝdecido Société des usines à de la Sarre de 1957 fare de la Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj (JKEK).
Tamen ili povas iel efiki. Rekomendo ja estas invito al alpreno de komunajn gvidlinioj -- tiusence ĝi estas nerekta rimedo por pliproksimigo de la membroŝtataj leĝaroj. Tiuj tekstoj do estas instigiloj, sed oni ne rajtas iri al JKEK kontraŭ ili.
Krome, ili povas iel roli en la eŭropunia jurordo:
Rothbach
La gloso Rothbach povas signifi la jenajn:
Spillville
Spillville estas komunumo en Usono. Ĝi situas en la ŝtato Iovao, ĉ. 7 km okcidente de Calmar kaj 19km sudokcidente de Decorah. En 2000 ĝi havis 386 loĝantojn..
La komunumo estas grandparte loĝigita de enmigrintoj el Bohemio kaj havas fortan kulturan kaj muzikan historion. En somero 1893 pasigis tie feriojn la ĉeĥa komponisto Antonín Dvořák, tiutempe dierektoro de la novjorka konservatorio, kaj komponis tie i.a. sian faman stringkvarteton F maĵoran, nomatan “Amerika”. En la 20-a jarcento gastis en ĝi ankaŭ Louis Armstrong, Glenn Miller,  kaj  Thy Byrds.
Municipoj de Brazilo
Brazilo havas pli ol 5 mil urbojn. "Urbo" en Brazilo estas administrejo de municipo, sekve, kelkaj brazilaj "urboj" havas 2 mil loĝantojn, eĉ malpli, aliaj havas 10 milionojn. Estas vilaĝoj en Brazilo kun 50 mil loĝantoj kiujn oni ne rigardas kiel "urboj" simple ĉar ili ne estas administrejo de municipo. Sekve, po unu municipo estas unu urbo, kaj male. La municipo ĉiam havas nomon de sia urbo.
Derivita juro (Eŭropa Unio)
La eŭropunia derivita juro konsistas el la decidoj alprenitaj de la eŭropuniaj institucioj por plenumi la celojn, kiujn la origina juro donas al ili.
La artikolo 249 de la traktato pri Eŭropa Komunumo dispozicias, ke:
La traktato pri Eŭropa Komunumo rimarkinde distingiĝas de la ordinaraj traktatoj estigantaj internacian organizaĵon, ĉar ĝi agnoskas al la eŭropuniaj institucioj juran kapablon fari juraktojn. Tio ja tre maloftas en la klasika publika internacia juro.
La agnosko de leĝfara povo alproksmigas la eŭropunian jurordon al la internaj jurordoj de la membroŝtatoj.
Tiuj juraktoj estas alprenitaj konforme al la traktato pri Eŭropa Komunumo. La derivita juro ja estas submetita sub la origina juro. Ĝi neniel rajtos kontraŭdiri la principojn kaj regulojn de la origina juro.
La derivita juro konsistas el la jenaj juraktoj:
(10535) 1991 RB1
(10535) 1991 RB1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga en Japanio.
Neskriba juro (Eŭropa Unio)
La eŭropunia neskriba juro konsistas el du regularoj:
Emil Róbert Novotny
NOVOTNY Emil Róbert [novotni] estis hungara pentristo. Li naskiĝis la 1-a de januaro 1898 en Marosvásárhely kaj mortinta la 15-a de aŭgusto 1975 en Hódmezővásárhely.
Biografio
Emil Róbert Novotny studis en la arta altlernejo de Budapeŝto ĉe majstro Ede Balló; inter 1916-1918 en liberlernejo de Haris köz (Károly Kernstok). En 1918 li estis gasto de grafo Géza Teleki en Alsózsuk. Inter 1920-1923 li vivis en Italio, en 1925 duonjaron li laboris en Baia Mare. En 1939 li denove vojaĝis Italion. Post 1945 li pentris en Zsennye, Hódmezővásárhely, Mártély.
Rotbav
Rotbav (hungare Szászveresmart, germane Rothbach) estas vilaĝo en Rumanio norde de Braşov. Administre ĝi apartenas al Feldioara.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 992 loRotbavĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 943 (rumanoj, 9% hungaroj).
Hitorio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1371. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Brassó vármegye).
1341 Edmée
1341 Edmée estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle..
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronominon Edmée Chandon
Remburplanto
Remburplanto estas botanika termino por kompaktaj horstaj kaj kusenaj formoj de staŭdoj, tipaj por flaŭroj en dezertoj, sur rokoj, kaj en altmontaroj. Oni nomas tiajn plantojn kusenplantoj se ili staras unuope kaj tapiŝplanto se temas pri granda floraro. Ili apartenas al la kamefitoj.
Remburoj estas tipaj por remparflaŭroj, sekrazenoj (ekzemple la altmontara razeno aŭ Paramo) kaj nunatako.
Flandra Regiono
La Flandra Regiono estas la norda ŝtata federaciano de Belgio. Plej ofte la regiono estas simple nomata Flandrio, ĉar la Regiono estas parto de la belga strukturo de Komunumoj kaj Regionoj. La oficiala lingvo estas la nederlanda. Ĉar tuj post la ŝtata reformo en 1980 la flandraj institucioj estis kunfanditaj, en praktiko ne ekzistas apartaj servoj, nek registaro de la Flandra Regiono. La rajtigoj de la Regiono estas registritaj en la Belga konstitucio kaj la speciala leĝo pri la reformoj de la institucioj. La Regionoj precipe respondecas pri aera planizado, medio, natura protektado, enloĝigo, akvopolitiko, energiopolitiko kaj laborigo.
Trafiko kaj transporto
La flandra transportkompanio De Lijn respondecas pri la transporto per buso kaj tramo ene de la Flandra Regiono. La Flandra Regiono ankaŭ administras la regionajn vojojn en Flandrio.
Reglamento (Eŭropa Unio)
Laŭ la artikolo 249 de la traktato pri Eŭropa Komunumo, "Reglamento havas ĝeneralan aplikon. Ĝi estas deviga en sia tuteco kaj rekte aplikenda en ĉiu membroŝtato."
Stacio Shiohama
Stacio Shiohama (japane: 塩浜駅 [Ŝiohama-eki], angle: Shiohama Station) estas fervoja stacio en Jokkaiĉi, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagoya.
Reglamento (Eŭropa Unio)
Cele al klarigo, la Traktato estiganta Konstitucion por Eŭropo donas novan nomon al reglamento: eŭropa leĝo. Ĝia artikolo I-33 ja tekstas jene: "Eŭropa leĝo estas leĝfara akto kun ĝenerala apliko. Ĝi estas deviga en tuteco kaj rekte aplikenda en ĉiu membroŝtato." Tamen la Konstitucio konservas la nocion eŭropa reglamento, sed tia akto servos nur por aplikigi la eŭropan leĝon (same kiel en pluraj naciaj jurordoj).
Akto kun ĝenerala apliko
Same kiel leĝo en nacia jurordo, la eŭropa reglamento enhavas ĝeneralajn kaj nepersonajn preskribojn, kiuj devigas ĉiujn.
Tiusence reglamento konstrastas kun decido, ĉar ĉi-lasta havas nur personan aplikon kaj do celas nur iujn personojn.
Ĝuste por eviti konfuzon inter reglamento kaj decido (pri la celitoj), la Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj precizigis, ke reglamento estas leĝdona akto "aplikenda ne de limigitaj, cititaj aŭ rekoneblaj celitoj sed de personkategorioj celitaj malkonkrete kaj en ilia tuteco" (vd. la juĝdecidon Confédération générale des producteurs de fruits et légumes kt. Konsilio en 1962).
Akto deviga en sia tuteco
La devigeco estas komuna eco de reglamento kaj de decido, sed distingas reglamenton disde eŭropuniaj nedevigaj aktoj, nome rekomendoj kaj opinioj.
La traktako precizigas, ke reglamento estas "deviga en sia tuteco", kio malpermesas al la membroŝtatoj apliki ĝin nur parte, kun adaptoj aŭ elekte. Ili apliku kaj observu ĉiujn detalojn de reglamento. Tio distingas reglamenton disde direktivo, kiu devigas la membroŝtatojn nur pri la atingenda rezulto.
Tio povas pensigi onin, ke reglamento difinas ĉiujn dispoziciojn por bona apliko. Tamen tio ne ĉiufoje okazas: tiakaze povos esti alprenitaj eŭropuniaj aŭ membroŝtataj aktoj por la plena apliko de la reglamento.
Akto rekte aplikenda en ĉiuj membroŝtatoj
Reglamento jurefikas en la internaj jurordoj de la membroŝtatoj sen tio, ke necesas alpreni naciajn aktojn por enlanda transformo (male de tio, kio okazas pri direktivo).
Krome, ĝi estigas rajtojn kaj devigojn por la individuoj. Tio estas, ke la rekta apliko konsistas el la atingo de la individuoj (ne nur de la membroŝtatoj).
Fine, reglamento estu same aplikata en ĉiuj membroŝtatoj, por ke la unuformeco de la eŭropunia regularo estu konservata.
Kategorioj de reglamentoj
Reglamento havas ne nur leĝdonan flankon, sed ankaŭ aplikan flankon.
Efektiviĝo
Principe, reglamento efektiviĝas ekde la dato, kiun ĝi mem indikas en siaj dispozicioj.
Sed, se la eŭropunia leĝfaranto ne precizigas la daton, reglamento efektiviĝas ekde la dudeka tago, kiu sekvas la tagon, kiam la reglamento estis publikigita en la Oficiala Gazeto de Eŭropaj Komunumoj.
Necesa motivo
La traktatoj devigas la eŭropuniajn instituciojn motivi la reglamentojn. Motivo estas esenca procedo por la alpreno de reglamento: manko de motivo povas sekvigi la nuligon de la akto.
La eŭropunia juĝistaro precizigis la postulitan gradon de la motivo. Laŭ la Justica Kortumo de Eŭropaj Komunumoj sufiĉas, ke:
Biĵuterio
Biĵuterio (franc. bijouterie) estas juvelo, galanterio aŭ aliaj ornamaj akcesoraĵoj, produktataj el metaloj, vitro, el organikaj materialoj kiel ledo, sekaj fruktoj aŭ ligno, aŭ sintetikaj materioj (escepte de oraĵistejaj objektoj el valormetaloj) kaj gemoj. Laŭ fundamenta materialo produkatantoj de biĵuterio tradicie dividis en biĵuterion metalan kaj biĵuterion vitran, ekde la 1930-aj jaroj ankaŭ biĵuterion plastikan.
Per la sama vorto oni markas ankaŭ specialigitajn vendejojn kun tiu ĉi sortimento.
Inter biĵuteriaj varoj menciindas brakringoj, bidoj, orelringoj, broĉoj, kolĉenoj, kombiloj en harojn, ornamaj harklipsoj, ankaŭ broditaj mansakoj el artefaritaj perloj, veŝtoj ks.
Mateo Falcone
Antaŭe estis estinta ankaŭ tradukaĵo de Samuel Meyer aperinta en Franca Esperantisto en 1910.
Krasnoselskij (distrikto de Moskvo)
La urbodistrikto Krasnoselskij  (Красносельский район, latinliterigite rajon Krasnoselskij ) situas en la Centra administra arondismento (Центральный административный округ, latinliterigite Centralnij administrativnij okrug) de Moskvo, en la centra urboparto. La distrikto kovras areon de 496 hektaroj. En 2010 tie vivis loĝantoj, tio korespondas al loĝdenso de po  homoj laŭ kvadrata kilometro.
Grattersdorf
Grattersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
415 Palatia
415 Palatia estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana regiono Palatinato.
Amerika Konvencio pri Homaj Rajtoj
La Amerika Konvencio pri Homaj Rajtoj (hispane Convención Americana sobre Derechos Humanos, portugale Convenção Americana de Direitos Humanos) en 1969 subskribiĝis en San-Joseo (Kostariko). Ĝi ekvalidis post kiam la lasta el dek unu subskribintaj ŝtatoj, Grenado, ratifis ĝin en 1978. Baze de la konvencio, en 1979 instaliĝis Interamerika Kortumo pri Homaj Rajtoj kaj Interamerika Komisiono pri Homaj Rajtoj.
Enhavo kaj celoj
Laŭ la enkonduko de la konvencio, ĝia celo estu la politika integriĝo de la kontinento, do la interproksimiĝo kaj plikunlaboriĝo de la tieaj ŝtatoj kaj regionoj, per fortigo de la demokratiaj institucioj kaj de la homaj rajtoj.
En la unua ĉapitro de la konvencio la subskribintaj ŝtatoj deklaris apliki la konvenciajn regulojn al ĉiuj personoj sub juro de tiuj ŝtatoj. La nacia leĝaro estu adaptita laŭ la konvencio. En la dua ĉapitro estis listigitaj 23 rajtoj de personoj - kiel la parollibereco kaj la kunvenlibereco. La sola artikolo de la tria ĉapitro temigas la ekonomiajn kaj kulturajn rajtojn.
Aldonaj protokoloj
Poste kreiĝis du aldonaj protokoloj de la Amerika Konvencio pri Homaj Rajtoj. La aldonan protokolon pri forigo de la mortpuno de 1990 nur subskribis naŭ kaj ratifis ok el la membroŝtatoj. Ĝi pro tio ne estas internacie liga. Kiel escepto, la protokolo permesus utiligon de mortpuno en militoj, se ŝtatoj oficiale klarigus tian neceson al la aliaj membroŝtatoj de la konvencio.
Heleioporus
Heleioporus estas genro de ranoj indiĝena de Aŭstralio de la familio de Mjobatraĥedoj. El ses specioj de tiu genro, kvin loĝas en sudokcidento de Okcidenta Aŭstralio, dum la alia specio loĝas nur en sudorienta Aŭstralio. Ĉiuj membroj de tiu genro estas grandaj al mezgrandaj nestotruaj ranoj de rondoformaj kapoj, mallongaj korpoj, elstaraj okuloj, mallongaj kruroj kaj la manoj estas senmembranaj. La fingroj estas relative mallongaj kun nur spuro de karneca membrano. Karaktero de tiu genro (escepte ĉe Heleioporus eyrei kaj kelkaj Heleioporus psammophilus) estas la nigraj nuptaj spinoj kiuj masklaj ranoj havas en siaj unuaj kaj foje duaj kaj triaj fingroj. La pupilo limiĝas al vertikala fendo kaj la timpano estas kutime distinga. Ĉiuj specioj el tiu genro alvokas el nestotruoj kie poste oni demetas la ovojn en saŭmoamaso. Embrioj disvolviĝas en tiu amaso ĝis eloviĝo. Eloviĝo okazas post la nestotruoj inundiĝas, kaj povas prokrastiĝi ĝis tio okazas. La alvokoj de tiuj specioj estas similaj kvankam diferencas laŭ frekvenco, longo, notoj kaj ripetoproporcio.
Sergej Svjatĉenko
Sergej Evgeneviĉ Svjatĉenko (Сергій Євгенович Святченко, Сергей Евгеньевич Святченко) (naskiĝis en Ĥarkivo) estas ukraina artisto kiu loĝas en Danio ekde 1990. En 1975, li ricevis diplomon de arĥitekto kaj artisto de Akademio de Arto kaj Arĥitekturo de Ĥarkivo, kaj en 1986 doktoriĝis ĉe Lernejo de Arĥitekturo de Kievo. La stilo de Svjatĉenko, formo de abstrakta ekspresionismo, estas facile rekonebla. Svjatĉenko ŝanĝas la motivon plurajn fojojn por fari motivon kiu povas elvoki iajn sentojn en la spektanto. La profundo de liaj pejzaĝaj pentraĵoj ofte estas pli grava ol la motivo mem.
La plej ŝatata medio de Svjatĉenko estas akrila farbo, sed li ankaŭ faris instalaĵojn, videon, fotarton kaj kungluaĵojn. Li ofte manipulis fotojn. Kungluaĵo estas kio famigis Svjatĉenko-n en Ukrainio. Abstrakta arto ne estis akceptita en Unio de Sovetaj Socialismaj Respublikoj; arto laŭsupoze devis subteni la reĝimon.
En la mezaj 1970-aj jaroj, li prefere laboris per kungluaĵoj, dum li prefere interesiĝis pri pentrado en la mezaj 1980-aj jaroj.
La arto de Svjatĉenko estas interalie influita de superrealismo kaj arĥitekturo. Grandaj majstroj kiel Mikelanĝelo kaj Le Corbusier, kiuj kunigis arton kun arĥitekturo, estas modeloj por Svjatĉenko. La patro de Sergej Svjatĉenko, Evgenij Svjatĉenko, kiu estis profesoro pri arĥitekturo kaj artisto, inspiris lin grandege. Li montris al sia filo la rusan arton de antaŭ la revolucio de 1917, kie koloro blanka estis precipe decida por lumo kaj spaco en pentraĵo.
La Salle
La Salle estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Avise, Courmayeur, La Thuile, Morgex kaj Saint-Rhémy-en-Bosses. En 1992 la Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperanto-Junularo okazis ĉi tie.
Otavoj
La Otavoj (sialingve, Odaawa aŭ Aniŝinabe; angle Ottawa, france Outaouais) estas indiĝena gento de Nordameriko. Aniŝinabeka gento estas parenca al la oĵibvoj. Ilia lingvo, la otava, anas en la algonkina lingvaro.
Nun estas proksimume 15 000 otavoj vivante en Ontario, Miŝigano kaj Oklahomo.
La Rivero Otavo kaj la kanada ĉefurbo Otavo nomiĝas laŭ ili.
4425 Bilk
4425 Bilk estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la kvartalo Bilk de Duseldorfo, kie la germana fizikisto Johann Friedrich Benzenberg konstruigis privatan observatorion en 1843. La observatorio estis donacita al la urbo Duseldorfo porst la morto de J. F. Benzenberg. Elde tiu observatorio de Duseldorfo, la germana astronomo Karl Theodor Robert Luther malkovris 24 asteroidojn inter 1852 kaj 1890. La observatorio estis detruita de bombadoj en 1943.
Brazilo
Brazilo (Brasil, laŭ Internacia Fonetika Alfabeto: /bɾaˈziw/), oficiale Federacia Respubliko Brazilo (República Federativa do Brasil, /heˈpu.bli.kɐ fe.de.ɾaˈt͡ʃi.vɐ dʊ.bɾaˈziw/, kun eblaj variantoj por "república" /reˈpu.bli.kɐ/ kaj por "federativa" /fe.de.ɾaˈti.vɐ/), estas lando en Sudameriko.
Ĝi estas la kvina plej granda lando en la mondo laŭ surfaco (post Rusio, Kanado, Usono kaj Ĉinio), kaj la sesa plej granda en la mondo laŭ loĝantaro (post Ĉinio, Barato, Usono, Indonezio, kaj Pakistano). La unua kontakto de la lokaj indiĝenaj loĝantoj kun eksteramerikano okazis en 1500 pro la alveno de la ekspedicio de portugalo Pedro Álvares Cabral, kies nomo povas aperi en Esperanto kiel Petro Alvareso Kabralo — tiu alveno de Kabralo ankoraŭ hodiaŭ estas ofte nomata, laŭ eŭropocentra vidpunkto, "malkovro de Brazilo".
En la lando estas granda etna kaj kultura diversecoj. Portugaloj intermiksiĝis kun indiĝenoj, al ili aldoniĝis afrikaj homoj sklavigitaj de portugaloj, alportataj dum la kolonia periodo ĝis 1888. En la 19-a kaj 20-a jarcentoj estis grandaj ondoj de enmigrado el pli ol 50 landoj, precipe de Eŭropo kaj Japanio. En la 21-a jarcento venas migrantoj el tiuj regionoj, samkiel el pluraj aliaj lokoj, ĉefe el Usono, el najbaraj sudamerikaj landoj, el Ĉinio, el Sud-Koreio, el Haitio, el Sirio, el D. R. Kongo.
Spite ties grandan loĝantaron kaj tre dense loĝataj regionoj, Brazilo havas vastajn areojn de naturo kiuj subtenas unu el la plej altaj niveloj de biodiverseco, ĉefe ene de la kontinento ĉe la Amazonio.