cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pedro Ascencio Alquisiras (Guerrero)
Pedro Ascencio Alquisiras estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixcapuzalco. Pedro Ascencio Alquisiras apartenas al la regiono Norte, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la nordoriento de Guerrero. Al ĝi ankaŭ apartenas dek-kvin aliaj komunumoj. Al Pedro Ascencio Alquisiras apartenas entute 86 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12047.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6987 loĝantojn. El tiuj estis 3154 viroj kaj 3833 virinoj. La komunumo havas surfacon de 510,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1780 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 6732 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 14 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,21 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
4483 de la loĝantoj de Pedro Ascencio Alquisiras en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1157 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 25,81 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 30,64 % (769 el 2510 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 19,67 (388 el 1973 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 6732 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 6494 apartenis al la katolika religio. 238 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Arsenij Semjonov
Arsenij Nikiforoviĉ Semjonov (Арсе́ний Ники́форович Семёнов; 23a de januaro 1911 en Maksimovo, Vitebska gubernio, Rusia Imperio – 13a de septembro 1992 en Sankta Peterburgo, Rusio) – sovetrusa pentristo kaj arta instruisto, loĝis kaj laboris en Leningrado, estis membro de la Leningrada branĉo de la Unio de Artistoj de Rusia Federacio, kaj konsiderata kiel unu el reprezentantoj de la Leningrada Skolo de Pentrarto, plej fama ĉefe pro siaj urbaj kaj kampaj pejzaĝoj.
Kanado en la Somera Olimpiko 1932
La kanada teamo aktiva en la Somera Olimpiko 1932 en Los-Anĝeleso havis 107 sportistojn. Ili partoprenis en 13 fakoj. Flagtenanto de la teamo estis . La sportistoj atingis 1 orajn kaj 2 arĝentajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 21-an rangon. Kunordigis la teamon la Kanada Olimpika Komitato.
Nacina Ves
Bazaj informoj
Nacina Ves, hungare Nátafalva estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Situo
Nacina Ves situas laŭ dekstra bordo de Laborec, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Humenné-Michalovce. La lasta troviĝas 9 km-ojn.
Le Meux
Le Meux estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ulmeusiens.
Inuita lingvaro
La inuita lingvaro estas lingva grupo, parto de la eskima branĉo de la eskim-aleuta lingvofamilio. La inuitaj lingvoj estas parolataj en Gronlando, Kanado (Nunavuto, Nordokcidentaj Teritorioj, Nunaviko, Nunatsiavuto kaj Jukonio) kaj Alasko. Ekzistas kvin inuitaj lingvoj konsistigataj per kontinuo de dialektoj, sed tri inuitaj lingvoj havas apartajn kodojn laŭ ISO 639:
La Esperantaj vortoj anorako, iglo, kajako kaj nunatako devenas de la inuita lingvo.
Plej ofte oni skribas inuitajn lingvojn per latinaj literoj, sed de la mezo de la 19-a jarcento la inuktituta lingvo havas ankaŭ propran silaban skribon. Tiu silaba skribsistemo nun apartenas al la kulturo de tiuj popoloj, kiuj vidas en ĝi spuron de sia identeco.
Kanada silaba skribsistemo
La inuktituta silabaro uzata en Kanado estas bazita sur silabaro inventita de misiisto James Evans. La nuna formo de la silabaro estis aprobita de Inuita Kultur-Instituto (Inuit Cultural Institute) en 1970-aj jaroj. En la ceteraj lokoj de la mondo oni uzas latinan skribsistemon por skribi inuite.
Ĉiuj signoj de la inuktituta silabaro estas en la unikoda normo.
Semjonov (apartigilo)
La nomo Semjonov (cirile Семёнов, foje transskribita Semenov) estas tiu de :
Manuel José Quintana
Manuel José Quintana y Lorenzo, (naskiĝis en 1772 en Madrido, mortis en 1857 en Madrido) estis hispana verkisto kaj unu el la plej gravaj figuroj de la transiro de la Klerismo al la Romantismo. Li studis juron en la Universitato de Salamanko kaj ekverkis poezion sub la influo de gravaj tiamaj verkistoj kiel Meléndez Valdés, Nicasio Álvarez de Cienfuegos kaj Gaspar Melchor de Jovellanos. Li premieris sian teatraĵon Pelayo (1805) kaj poste estis nomumita cenzuristo de teatro. Aliaj teatraĵoj perdiĝis pro la konfuzo pro la napoleona invado.
Wolf Bickel
Wolf BICKEL estas germana amatora astronomo, naskiĝinta en 1942.
Li observas ekde 1995 en sia Observatorio de Bergisch Gladbach (de MPC kodo 621) elde kiu, laŭ Minor Planet Center, li malkovris 595 asteroidojn inter 1995 kaj 2010.
Teréza Nováková
Teréza NOVÁKOVÁ (naskiĝis la 31-an de julio 1853 en Praha - mortis la 13-an de novembro 1912 en Praha) estis ĉeĥa verkistino de rakontoj kaj romanoj pri pololaj herooj konfliktantaj kun sia ĉirkaŭaĵo. Ŝi partoprenis virinan movadon kaj iniciatis folkloran esploron de orienta Bohemio. Patrino de grava literatura kritikisto Arne Novák.
Wolf Bickel
La asteroido 4324 Bickel estis nomita en lia honoro.
Teréza Nováková
Ŝia fraŭlina nomo estis Lanhausová. Kiel filino de germanino kaj ĉeĥo ŝi konis ambaŭ lingvojn kaj ellernis perfekte ankaŭ la anglan kaj la francan. En 1876 ŝi edziniĝis al gimnazia instruisto J. Novák kaj transloĝiĝis kun li al Litomyšl. Tie ŝi eklaboris en virina movado per prelego pri verkistino Karolína Světlá, kiun ŝi konsideris sia instruistino. Post kiam ŝi vidviniĝis kaj mortis ankaŭ tri el ŝiaj infanoj, ŝi foriris al Proseč, kie ŝi poste verkis siajn ĉefverkojn.
Veľké Turovce
Veľké Turovce, hungare Nagytúr [nadjtUr] aŭ Kisközéptúr [kiŝkozEptUr] estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Veľké kaj nagy signifas: granda.
Situo
Veľké Turovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Šahy troviĝas je 2 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156 laŭ tiama unueca nomo "Tur". En 1421 aperis la aparta hungara nomo "Kezepthwr" (=Meza Tur), sed pli frue en 1343 jam menciiĝis najbara vilaĝo "Kystur" (=Malgranda Tur). En 1828 loĝis en Meza Tur 271 vilaĝanoj en 45 domoj, en Malgranda Tur 185 homoj en 30 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Malgranda Tur 411, en Meza Tur 315 homoj, (en ambaŭ plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la ĝemelvilaĝoj rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondomilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1967 la ĝemelvilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Veľké Turovce 805 homoj, (489 hungaroj, 307 slovakoj).
Helena Rasiowa
Helena Rasiowa (naskiĝis la 20-an de junio 1917 en Vieno, mortis la 9-an de aŭgusto 1994 en Varsovio) – pola matematikistino, profesorino de Varsovia Universitato kaj de Pola Scienca Akademio; okupiĝis pri logiko, algebro (en tio pri Bulea algebro), aroteorio kaj teoria informadiko. Aŭtorino de la libro Wstęp do matematyki współczesnej (Enkonduko al la nuntempa matematiko), priskribanta problemojn de la fundamentoj de logiko kaj aroteorio.
Biografio
Helena Rasiowa naskiĝis en Vieno en la pola familio. Al Pollando venis nelonge post akiro de sendependeco en 1918. En 1938 komencis studi matematikon en Varsovia Universitato, kion devis rompi post germana kaj soveta invado en Pollandon. Post unu jaro pasigita kun la familio en Lvovo revenis al Varsovio, kie edukiĝis sekrete danke al lekciistoj de la universitato (interalie ĉe Karol Borsuk, Jan Łukasiewicz, Andrzej Mostowski). Ŝia unua magistraĵo, verkata sub la direkto de Jan Łukasiewicz kaj Bolesław Sobociński, bruliĝis dum la ribelo de Varsovio, ŝi mem travivis la ribelon kaŝante sin en subterejoj de la domoj. Post la dua mondmilito laboris kiel instruistino de matematiko, sed laŭ persvado de Mostowski ŝi rekomencis studojn. Verkis la duan magistran disertaĵon, ĉi foje sub la direkto de Andrzej Mostowski, kiun defendis en 1945. Sekvontjare komencis labori kiel asistantino en la Varsovia Universitato. En 1950 defendis doktorigan tezon, ankaŭ verkitan subdirekte de Andrzej Mostowski. La laboraĵo koncernis algebrajn metodojn en logiko.
En 1956 akiris la duan sciencan gradon de la doktoro de la sciencoj (ekvivalento de habilitiĝo). Jaron poste komencis labori en UV kiel eksterordinara profesoro kaj en 1967 Ŝtata Konsilio atribuis al ŝi sciencan titolon de ordinara profesoro. En sia scienca esplorado koncentriĝis pri algeraj aspektoj de logiko, logiko kaj algebro, en pli posta periodo pri informadikaj aspektoj de matematiko, algoritmiko kaj artefarita intelekto.
Helena Rasiowa agis en Pola Matematika Societo, en la jaroj 1955-1957 estis ĝia sekretario kaj en la jaroj 1958-1959 vicprezidanto.
9275 Persson
9275 Persson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jöran Persson (aŭ Göran Persson, 1530–1568), konsilanto kaj prokuroro de la sveda reĝo Eriko la 14-a.
Újszilvás
Újszilvás (UjsilvAŝ) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono Cegléd. La loknomo signifas: nova-prunejo.
Situo
Újszilvás situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Cegléd kaj Abony estas la plej proksimaj urboj.
Historio
Post la turkoj farmoj fondiĝis sur la senhomaj kampoj. Aro da farmoj ricevis la rangon vilaĝo en 1930. La kamparanoj okupiĝis precipe pri fruktoj, tial la vilaĝnomo nomiĝis pri pruno.
La komunumo havas malnovan kaj novan kalvinanajn preĝejojn, sed estas ankaŭ romkatolika. La loĝantaro okupiĝas pri vinberoj, fruktoj kaj lupolo.
Campos Borges
Campos Borges situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Cruz Alta. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 3 494 loĝantoj
Deliro
Simptomoj
Karakterizaj por deliro estas perturbo de la konscio kaj la kapablo de racia pensado, aparte de la kapablo pri abstraktaj pensoj, de la mallongtempa memoro kaj de la orientiĝo pri sia persono kaj pri la nuna loko, tempo kaj situacio.
Plena formo de deliro ankoraŭ signifas pliajn simptomojn, kiel vidaj halucinoj, paranojo, maltrankvilo kaj sencelaj moviĝoj, kaj ankaŭ perturbo de la ritmo de dormo kaj maldormo. Plue povas ekaperi afekciaj perturboj kiel depresio, angoro aŭ paniko, sed ankaŭ eŭforio, forta ekscitiĝo aŭ agitiĝo. La komenco de la akuta perturbo estas tuja, sed la forteco de la simptomoj kutime ŝanĝiĝas dum la daŭro de la tago.
Trakto
Necesas diferencigi unuflanke inter akuta, subite komenciĝintaj statoj de konfuziĝo, ekzemple kaŭzitajn per medikamentoj, per metabola perturbo, per infekto, kora aŭ pulma malsano, per cerba aŭ nerva perturbo, post operacio, per perceptaj perturboj aŭ pro troa psikosocia stresiĝo, kaj aliflanke inter daŭra konfuziĝo pro diversaj formoj de demenco (Alchajmera demenco, fruntotempia, angia kaj aliaj formoj de demenco). Laŭ la difino, deliro estas subite komenciĝinta stato: eblas, ke surbaze de demenco pro subita aldona stresiĝo ekestas deliro, sed konstanta psika konfuziĝo kiel simptomo de demenco ne nomeblas deliro.
Aare Seeland mobil
Aare Seeland mobil (ASm) bazita en Langenthal estas transportkompanio en Svislando. Ĝi estis kreita en 1999 el la kunfandiĝo de Regionalverkehr Oberaargau (RVO), Solothurn-Niederbipp-Bahn (SNB), Biel-Täuffelen-Ins-Bahn (BTI) kaj Oberaargauische Automobilkurse (buskompanio; OAK).
33535 Alshaikh
33535 Alshaikh estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Fatimah Abdulmonem Alshaikh, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Islamaj Lernejoj Al Faisaliah de Ĥubar (Sauda Arabio).
Lipót Fülepp
FÜLEPP Lipót (fylep) estis hungara juristo kaj politikisto. Li naskiĝis en 1809 en Oravicabánya kaj mortis la 1-an de julio 1875 en Budapeŝto. Li estis la patro de Kálmán Fülepp kaj filo de József Fülepp.
Kariero
En 1848–49 Lipót Fülepp estis landkunvena deputito de Temesvár, komisaro de registaro László Madarász kaj Bertalan Szemere. Post la Hungara revolucio de 1848 li partoprenis en kaŝado de la hungara krono kaj elmigris en Turkujo, poste Francujo kaj Britujo. Oni mortkondamnis lin en lia foresto. En insulo Jersey li estis en kontakto kun László Teleki kaj kun familio de Victor Hugo. Li ricevis amnestion kaj 1858 revenis Hungarujon. En 1865–68 kaj 1869–72 li estis landkunvena deputito.
Andrew Bonar Law
(Andrew) Bonar LAW (naskiĝis la 16-an de septembro 1858, Kingston, New Brunswick, Kanado – mortis la 30-an de oktobro 1923, Londono, Anglio) estis ĉefministro de Britio de la 23-a de oktobro 1922 ĝis 20-a de majo 1923, la unua brita ĉefministro kiu naskiĝis ne en Britio. Li estis gvidanto de la Konservativa Partio 1911–21 kaj 1922–23.
Lusigny-sur-Ouche
Lusigny-sur-Ouche estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Andrew Bonar Law
Lia patro estis ulster-a presbiteriana pastro, li mem plenkreskis ekde la aĝo 12 jaroj ĉe la riĉaj parencoj en Skotlando. Li finis la mezlernejon en aĝo de 16 jaroj, poste aliĝis al ferkomerca entrepreno en Glasgow.
Lusigny-sur-Ouche
Historio
En la groto 'four de l'eau' oni trovis la sprurojn de la pli malnovaj paleolitikaj homoj de Côte-d'Or. Ili vivis tie antaŭ hodiaŭ. En la groto 'peut trou' oni trovis spurojn de neolitikaj homoj.
Andrew Bonar Law
Li membriĝis en la Ĉambro de Komunuloj (1900) kiel konservativa parlamentano, kie li iĝis frakciano en la imperioapoga frakcio de Joseph Chamberlain. Pro malsaniĝo de Chamberlain (ekde 1906) Law kaj filo de Chamberlain, Austen, resstis la du porparolantoj de la protektaj doganoj. Fine de 1911, la iama ĉefministro Arthur James Balfour abdikis pri gvidanta pozicio de Konservativa Partio, konkuris por la pozicio Austen Chamberlain kaj Walter Long sendecide, ili ambaŭ retiriĝis por la kompromisa proponito, Law (elektita la 13-an de novembro). Lia ĉefa konsilisto estis William Maxwell Aitken (ekde 1917 Lord Beaverbrook), la pli posta ĵurnal-magnato.
5367 Sollenberger
5367 Sollenberger estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Paul Sollenberger (1891–1995) unua civila direktoro de la Servo pri Tempo de la Mararmea Observatorio de Usono de 1928 ĝis 1953. Lia kontribuo al la kreado de kvarc-horloĝoj, kronografoj kaj "fotografia zenita tubo" plibonigis la precizecon de la tempa determinado dum lia direktoreco.
Andrew Bonar Law
Ĝis elrompo de la unua mondmilito, Law okupiĝis ĉefe pri la dogantarifoj kaj pri la irlanda memregistaro, kiun lastan li tute kontraŭis. Li ricevis en majo de 1915 la ministrecon pri la kolonioj en koalicia registaro de H. H. Asquith. Reĝo Georgo la 5-a petis lin je formado de registaro fine de decembro 1916, sed Law proponis antstataŭ si David Lloyd George, kiu sekvatage okupis la postenon. Law estis en la nova koalicio gvidanto de la Malsupra Ĉambro, membro de la milita kabineto kaj financa ministro. La 10-an de januaro 1919, li ŝanĝis la postenon al la ĉefsigel-proteka ofico, sed restis tiel membro de la kabineto kaj gvidanto de la Malsupra Ĉambro ĝis marto de 1921, kiam li abdikis pro sanproblemoj.
Kiam Lloyd George abdikis en oktobro de 1922, li formis registaran registaron kaj venkis la balotojn en novembro de 1922 (ili ne plu volis la koalicion kun la Laborista Partio). Li estis ĉefministro ĝis majo de 1923, kiam abdikis pro nekuracebla malbonintenca tumoro. Dum tiu mallonga periodo, li rompis la diplomataj rilatojn al Francio - pro okupo de la Ruhrregiono - kaj forte diskutis kun financa ministro Stanley Baldwin pri traktado de militaj ŝuldoj al Usono.
Lin sekvis Stanley Baldwin kiel ĉefministro.
Lusigny-sur-Ouche
Historio
La unua skriba mencio de Lusigny-sur-Ouche estas el 841.
Famulo
Michel Tournier vivis kelkajn momentojn en la pastrejo de Lusigny, dum la ferioj kun siajn gepatroj kaj dum la fino de la milito.
Walt Disney World
Walt Disney World aŭ plennomeWalt Disney World Resort, kiu povas nomiĝi esperantlingve Dizni-Mondo, estas grandega amuzparko en centra Florido, Usono. Ĝi konsistas el kvar amuzejoj, du akvoparkoj, multaj hoteloj, malgranda vilaĝo de domoj, unurela fervojo, butikejoj, golfludejoj, kaj aliaj servoj por milionoj da vizitantoj. La tuta surfaco estas duoble pli granda ol la landeto San-Marino. Ĝi malfermiĝis en 1971.
Historio
Walt Disney malfermis la grandan parkon Diznilendon en 1955, en Anahejmo, Kalifornio. Poste, Disney imagis eĉ pli grandan parkon, kaj lanĉis sian "Floridan Projekton" kiu komencis sekrete aĉeti grandajn terpecojn en centra Florido per fikciaj korporacioj. En 1965, Disney anoncis sian planon konstrui orient-usonan version de Diznilendo, sed en multe pli granda dimensio. Ĉefa inter la planoj estis moderna, futureca urbo nomata "EPCOT", la Eksperimenta Prototipa Urbo de l' Futuro.
Disney mortis en 1966, tamen la laboro daŭrigis. Anstataŭ konstrui estontec-stilan urbon, la ĉefa koncentriĝo estis la starigo de amuzejo, nome la Magia Regno, kiu malfermis al publiko en 1971. Dua parko malfermis en 1982 sub nomo de EPCOT-Centro, tamen ĝi ne estis futureca urbo, sed similis multe al Internacia ekspozicio. En 1989, malfermiĝis tria parko, la Filmfarejo de Disney-MGM. Kvara parko, Besta Regno, malfermiĝis en 1998.
Magia Regno
La Magia Regno estas multe simila al Diznilendo. Ĉe ĝia centro estas la Kastelo de Cinderelo. La parko dividiĝas en sep regionoj, ĉiu havanta apartan temon:
Epcot
La dua parko, originale EPCOT-Centro, estas nun nomata nur Epcot. Plej fama ero estas Kosmoŝipo Tero, alta arĝenta globo, en mezo de Mondo de l' Futuro. Tie troviĝas ankaŭ ondofervojo Test-Vojo, kaj simulilo Misio al Marso.
Lago Ogliastro
La lago Ogliastro estas artefarita baseno en Sicilio, Italio. Ĝi situas ĉe la limo inter la provincoj Enno kaj Katanio, kaj etendiĝas super la teritorio inter la municipoj Aidone (ĉefe) kaj Ramacca.
La lago formiĝis, por irigaciaj celoj kaj kiel akvorezervejo, per konstruado de akvobaraĵo ĉe la rivero Gornalunga, 830 m longa kaj ĉe la plej alta pinto de 53,6 m. La akvorezista kerno de la digo estas farita el sil-sabla materialo el aluvia origino kaj estas ankrita al la bazo argila tavolo. La projekto estis farita per pruntoj donitaj de la Cassa del Mezzogiorno inter 1963 kaj 1972. La digo nomiĝis Luigi Sturzo honore al la granda sicilia ŝtatisto.
Walt Disney World
Akvoparkoj
{{Projektoj}
Șăușa de Câmpie
Șăușa de Câmpie [ŝauŝa de kimpie] (hungare: Kerelősóspatak [kereloŝoŝpatak]) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 388 loĝantojn (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1414. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). En 1922 oni aligis ĝin al Șăușa.
Laŭ iuj fontoj la nuna vilaĝo Șăușa konsistis el du partoj, Șăușa Secuiască kaj Șăușa de Câmpie, disigitaj per rivereto, kiuj kuniĝis en 1922.
Rolfo
Rolfo estas esperantigo de vira ĝermana persona nomo, devenanta de Roldolfo/Rudolf, signifanta "fama lupo". Ofta variaĵo estas Rolf. La simila, sed ankaŭ ĝermandevena Ralfo / Ralph havas alian etimologion: Radulf, signifanta "konsilanta lupo".
Louis Lecoin
Louis Lecoin (Ludoviko Lekŭeno; naskiĝis la 30-an de septembro 1888 en Saint-Amand-Montrond en departemento Cher de Francio; mortis en 1971) estis franca aktivulo, anarkiisto kaj pacisto. De lia agado originas la Franca Pacista Unuiĝo ( Union pacifiste de France), nuna franca sekcio de la Internacio de Militrifuzantoj ( War Resister's International).
Biografio
Kreskinta en malriĉega familio, en kiu la gepatroj ne kapablis legi, li mem studis nur ĝis sukceso de la plej baza lernejdiplomo. Li iĝis preskorektisto kaj antaŭe laboris kiel manlaboristo, ĝardenisto, cementisto (li ankaŭ komence almozis). Li ligiĝis al laboristino ĉe la poŝtoficejoj, Mario Morando (Marie Morand) kaj kun ŝi vivis ĝis ties morto en 1958. Kune ili faris filinon, Ĵozeto. Dum sia vivo li kreis aŭ kontribuis al diversaj revuoj: Kio direndas (Ce qu'il faut dire), La Liberecano (La Libertaire), Defendo de la Homo (Défense de l'Homme) kaj Libereco (Liberté).
Post malsoldatiĝo en 1912, li reiras al Parizo kaj iĝas, post konatiĝo kun la liberecanaj medioj, sekretario de la Komunista Anarkiista Federacio (Fédération Anarchiste Communiste).
Dum la unua mondmilito li estis kondamnita je 5-jara militprizono kaj je 18 monatoj en malliberejo pro akuzo je atenco al la publika ordo.
En la 1920-aj jaroj, li batalis favore al Durruti kaj Ascaso, anoj de CNT ke ili ne estu ekstradiciitaj el Francio, akuzitaj je atencopretigo kontraŭ la hispana reĝo Alfonso la 13-a. Ne estis ekstradicio.
En 1921, dum la kongreso de ĜKL (Ĝenerala Konfederacio de laboro, CGT: Confédération Générale du Travail) en Lilo, ĉar minacis kunbastonaj kamaradoj, li plurfoje pafis ĉielen por ebligi al la revoluciaj sindikatistoj libere esprimiĝi.
Du el liaj bataloj eĥis mondskale:
Tuj ĉe la komenciĝo de la dua mondmilito, Ludoviko Lekŭeno verkis flugfolion titolitan « Paco tuj » kaj ĝin subskribigis de famaj artistoj. Pro tio li estis malliberigita ĝis 1943.
Kontraŭ militservo
Post la milito li fondis subtenkomitaton por Gario Daviso (Garry Davis) por krei Mondan civitanecon. Lekŭeno komencas en 1958, post la morto de lia kunulino, kamapanjon favore al kreo de statuto por la militrifuzantoj. Alberto Kamuso (Albert Camus) aktive partoprenis en tiu kampanjo, ĝis kies fino li ne vivis. La registaro (kies prezidanto De Gaŭlo (De Gaulle) mem eldiris sian simpation al la afero) rifuzis plenumi la faritan promeson kaj do la unuan de junio 1961, Ludoviko Lekŭeno komencis manĝstrikon je aĝo de 74 jaroj. Tiu striko ekis kun ĝenerala indiferento, sed, post kelkaj tagoj, li ricevis subtenon de la amasĵurnaloj, notinde de la Katenita anaso (Le Canard enchaîné), en kiu Henriko Ĵanson alvokis la intelektaj eminentuloj per trafa artikolo titolita: « Hej! La egfaŭkuloj! Ĉu vi lasos Ludovikon Lekŭenon morti? ». Tiam Lekŭeno estis trude enhospitaligita. Je la 21a tago, la Ĉefministro Georges Pompidou transdonis al li promeson, ke leĝmalneto estos proponita al la Parlamento. Sed tio komence ne sufiĉis al Lekŭeno, kiu daŭrigis sian strikon unu tagon pli. Aŭguste 1963, konstatante, ke la leĝpropono plu ne estis voĉdone akceptita, li minacis refari sian manĝstrikon. La registaro tiam cedis kaj la statuton oni promulgis la 23an de decembro 1963 kaj ĉiujn militrifuzantojn oni liberigis.
Lian nomon oni proponis por la nobel-pacpremio en la jaro 1964 sed li petis formeton por lasi pliajn ŝanĉojn al Martin Luther King
En la fino de sia vivo li plu batalis, ĉefe por liberiĝo de Hispanio el la frankista diktaturo kaj kontraŭ la koloniismo.
Louis Lecoin aŭtoras franclingvan membiografion "Autour d'une vie" (Pri iu vivo), aperinta en 1965.
Buterarbo
La nomo « karité » signifas "buterarbo" en lingvo "wolof" (Senegalio). Oni nomas ĝin ankaŭ "si yiri" (prononcu "shi yiri") en lingvo "bambara" uzata en diversaj landoj de tiu okcidenta regiono de Afriko (el tiu esprimo fontas ĝia nomo en la angla lingvo "shea tree").
La buterarbo defaligas la foliojn en la seka sezono. Ĝi havas fruktojn kaŝtansimilajn (3-4 cm), kiuj senŝeligite enhavas 60-70 % de buterosimila grasaĵo, uzata ĉefe por nutrado (malofte por lumigo), por ŝmiri la haŭton kaj harojn, kiel bazon por sapo. Ĝi kreskas en Afriko en savanoj, de Senegalio ĝis Sudano kaj sude de tiu zono en Ebura Bordo ĝis Benino.
Skatkantado
Tiu ĉi artikolo estas pri kantado, ne pri la kartludo skato.
Skatkantado estas onomatopeaj silaboj improvizitaj nur voĉe uzataj de ĵazaj kantistoj kiel imitaĵo de muzikiloj. La pioniroj de la skatkantado estas Ben Harney, Ella Fitzgerald, Tony Jackson kaj precipe Louis Armstrong.
26530 Lucferreira
26530 Lucferreira estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lucas Strasburg Ferreira, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Fundacao Escola Tecnica Liberato Salzano Vieira da Cunha de Novo Hamburgo (Suda Rio-Grando, Brazilo).
Troaș
Troaș [troaŝ] (hungare: Torjás, ĝis 1910 Trojás) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebiș administracie apartenanta al komunumo Săvârșin. En 1910 ĝi havis 867 loĝantojn (rumanoj), en 1992 258. Ĝia unua skriba mencio estas el 1828. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
La Garenne-Colombes
La Garenne-Colombes estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine kaj en la regiono Francilio. Ĝi estas unu el la plej dense loĝataj komunumoj de Eŭropo kaj havas proksimume 24 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Garennois kaj Garennoises en la franca.
Ofte, La Garenne-Colombes estas pli simple alinomita La Garenne, aŭ eĉ kromnomita "malgranda Neuilly-sur-Seine".
Geografio
La Garenne-Colombes havas landlimojn kun la komunumoj Colombes (norde), Bois-Colombes (oriente), Courbevoie (sude) kaj Nanterre (okcidente). Ĝi estas malgranda kaj kvieta loko kompare kun la aliaj urboj de Hauts-de-Seine. La Garenne-Colombes estas proksimume tiel malgranda kiel la 1-a arondismento de Parizo.
Historio
La komunumo estis kreita la 2-an de majo 1910, kiam ĝia teritorio estis apartigita de tiu de Colombes.
Gelenau (Ercmontaro)
Gelenau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marfundo
Marfundo (konata ankaŭ kiel margrundo, oceanfundo aŭ oceangrundo) estas la fundo de maro aŭ oceano.
Plej el la oceanoj havas komunan strukturon, kreitan de komunaj fizikaj fenomenoj, ĉefe el tektona movado, kaj sedimento el variaj fontoj. La strukturo de oceanoj, starte el kontinentoj, komencas kutime per kontinenta breto, pluas al kontinenta deklivo – kiu estas forta deklivo en la oceano, ĝis atingo de profund-mara ebenaĵo – topografia ebenaĵo, nome komenco de la margrundo, kaj ties ĉefa areo.
Lago Piana degli Albanesi
Il lago di Piana degli Albanesi (en arbereŝa dialekto liqeni i Horës së Arbëreshëvet in arbëreshë) estas la plej malnova artefarita baseno de Sicilio, kaj inter la plej grandaj, tamen, ne inter la plej altaj, kun 610 metroj super la marnivelo. Ĝi etendiĝas sur areo de 310 hektaroj en la komunumoj Piana degli Albanesi kaj Santa Cristina Gela, en la metropola urbo Palermo. Temas pri unu el la areoj gravaj el naturaj kaj pejzaĝaj aspektoj kaj pri kiu zorgas WWF Italia.
320 Katharina
320 Katharina estas mezgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita, la elde la observatorio de Vieno, de la aŭstria astronomo Johann Palisa, kiu donis al ĝi la nomon de sia patrino Katharina.
Ergoldsbach
Ergoldsbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landshut kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Ergoldsbach, kiu krom la centra komunumo kovras la plian komunumon Bayerbach apud Ergoldsbach oriente.
Stacio Umi-Shibaura
Stacio Umi-Shibaura (japane: 海芝浦駅 [Umi-ŝibaura-eki], angle: Umi-Shibaura Station) estas ĉemarborda stacio de Linio Tsurumi en Kvartalo Curumi, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio situas apud de fabriko de Toshiba.
Lyss (stacidomo)
Lyss estas fervoja stacidomo en Lyss, Svislando.
Francés Fontan
Francés Fontan (Parizo, 1929 - Cuneo, 1979) fondinto de la Okcitana Naciisma Partio. Filo de fervojisto devenanta el Gaskonio, Fontan estis elfruaĝa memlernanto. Studis lingvojn en Parizo kaj politikon en Tuluzo. Malgraŭ ke li devenis el monarkista familio, li militis ĉe la trockiisma grupo Socialisme et Barbarie. Pli malfrue li translokiĝis al Nico, kie li militis ĉe la Franca Komunista Partio kaj la Parti socialiste unifié (Socialisma Unueca Partio). Post pripensado pri la malkoloniigo de Alĝerio, Vjetnamio kaj Maroko, li fondis la jaron 1959 la Okcitana Naciisma Partio (nuntempe, Partio de la Okcitana Nacio Partit de la Nacion Occitana). Persekutita de la Nicaj aŭtoritatoj akuzita pri samseksemo kaj pri helpo al Fronto por la Nacia Liberigo de Alĝerio, li translokiĝis al la Okcitanaj Valoj de Italio, kie li dum 1967 kunlaboris je la fondiĝo de la Moviment Autonomista Occità (Okcitana Movado Aŭtonomisma). Li loĝis en Frassino, ĉe la Valo Varacha (Piemonto) ĝis sia morto.
Grez - Gaudechart (stacidomo)
Grez - Gaudechart estas fermita franca stacidomo sur linio - Le Tréport-Mers, situanta inter j Gaudechart kaj, en departemento , regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Épinay-Villetaneuse - Le Tréport-Mers (325000).
Chválenice
Chválenice (Chwalenitz) estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1275.
Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo, ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.
Abatejo Glastonbury
Glastonbury Abbey (Abatejo) en Glastonbury, Somerset, Anglio, nun prezentas sin kiel "tradicie la plej malnova supertera kristana kirko de la mondo" situante "en la mistika lando de Avalon" per datumo de la trovo de komuno da monaĥoj el la jaro 63, la legenda vizito de Jozefo de Arimateo, kiu supozeble alportis la Sanktan Gralon kaj plantis la Glastonbury Thorn-on (kratago).
La abatejo, kies restaĵoj ankoraŭ videblas, fondiĝis en la 7-a jarcento. Ĉirkaŭ la abatejo evoluis la urbo, kiu multparte dependis de la abatejo por sia prospero.
En la 10-a jarcento Sankta Dunstan enkondukis la benediktanajn regulojn en la abatejon. Du anglosaksaj reĝoj entombiĝis en la abatejo: Edmundo la 1-a (946) kaj Edmundo Ironside (1016). La abatejo riĉegiĝis.
En 1077 sekvantoj de la normanda abato Thurstin mortigis monaĥojn tuj apud la ĉefa altaro. Pro tio, oni senpostenigis Thurstin.
Pri legendoj rilate Glastonbury, v. Glastonbury.
Ponto Verrazano-Narrows
La longeco de la ĉefa parto de la ponto estas 1.298 m. kio igis ĝin la plej longa pendoponto de la mondo ekde 1964 ĝis 1981. Nuntempe ĝi estas la sepa inter la plej longaj sed daŭre ĝi estas la plej longa de Usono. Ĝiaj altaj turoj videblas ekde vasta areo de la metropolita areo de Novjorko.
Ploërmel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Melodía FM Estéreo
Disaŭdigataj muzikistoj laŭ genroj
Oni aŭskultas en Melodía FM Estéreo melodiojn el jenaj muzikistoj — inter aliaj:
Instrument-melodiaj muzikistoj
Aŭskulteblas instrumentiaj versioj de populara muziko (ekzemple, instrumenta mariaĉo) kaj originalaj instrumentaj melodioj de jenaj artistoj:
André Rieu, André y su Conjunto, Richard Clayderman, Ray Conniff
Klasika muziko
Giuseppe Verdi,
En la angla
Bee Gees, Michael Bulton, Paul McCartney, Haim Saban kaj Shuki Levy
Gaudechart
Gaudechart estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Melodía FM Estéreo
En la franca
Charles Aznavour
Gaudechart
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Gaudechartois.
Melodía FM Estéreo
En la germana
Fiŝeraj Ĥoroj
En la gvadelupa kreola
Francky Vincent
En la itala
Umberto Tozzi, Toto Cotugno, Ornella Vanoni, Gino Paoli, Enrique Iglesias, Julio Iglesias
En la japana
Meiko Kaji
En la portugala
Roberto Carlos
Ĵingloj kaj sloganoj
''Ĝi estas unika. Ĝi estas speciala. Mi ŝatas ĝin multe! Ĝi estas... Melodía Estéreo! Kompreneble. Melodía! Radio el talento. Pli bona — ne eblas! Kun la plej bela muziko el la mondo. Tiu ĉi estas Melodía Estéreo – tiu de la muziko bela! Por ĉiuj aĝoj muzikaj. Ĝuu je la feliĉo — Ĝuu je Melodía Estéreo! Muziko estas la lingvaĵo de la anĝeloj — Melodía Estéreo: la anĝelo, kiun vi kunportas en via koro! Melodía FM Estéreo: la 24 horojn — tio plej bona el la radio. Melodía Estéreo — estas muziko! Ĉi tiuj estas viaj favorataj melodioj — stereofonie. El Bogoto: Melodía Estéreo — kun la muziko de decembro!''
Lajos Asztalos
ASZTALOS Lajos [astaloŝ) estis rumanihungara lokhistoriisto, lingvisto, plurlingvulo, tradukisto, esperantisto naskiĝinta en Parizo, la 31-an de januaro 1936 kaj mortinta en Kluĵo la 4-an de aprilo 2018.
Biografio
Inter la 22-a de aŭgusto 1952 kaj la 3-a de septembro 1954 li estis politika malliberulo. Asztalos studis inter 1956 kaj 1958 en la Universitato Bolyai de Kluĵo, sed oni eksigis lin. De 1962 ĝis 1991 li estis presisto. Li tradukis el la hungara lingvo al la galega lingvo la drampoemon de Imre Madách: La tragedio de l'homo.
Criștelec
Criștelec [kriŝtelek] (hungare: Kerestelek) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Zalău. En 1910 ĝi havis 904 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, ciganoj), en 1992 659 (rumanoj, 25 hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1257. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Măeriște.
Kodagu
Coorg (aŭ Kodagu) estas montara distrikto en la suda barata subŝtato Karnatako.
Ĝi altiras multajn turistojn ĉiujare. Ĝi havas multe da vidindaĵoj kiel akvofaloj, arbaroj, temploj, riveroj ktp.
Lago Ancipa
La lago "Ancipa" estas la plej alta lago en Sicilio, je 944 metroj super la marnivelo, kaj estas unu el la ĉefaj rimedoj por la akvoprovizado en la centro de la insulo. Ĝi provizas akvon al 13 municipoj de la provinco Enno, inkluzive de la ĉefurbo kaj al aliaj urboj de Nisseno kaj Katanio. Dum la sekaj periodoj la akvo multe malaltiĝas kaj en 2006 ĝi draste malpliiĝis al miliono da kubaj metroj, kio kaŭzis gravan akvokrizon en granda parto de la interna Sicilio.
Preĝejo Marteno de Tours (Angyalföld)
Kirko Marteno de Tours kaj Nikolao de Flüe estas moderna romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Angyalföld.
Historio
En 1932 nova katolika komunumo formiĝis en Angyalföld. Ekde 1937 oni luis kelon, kiu establiĝis kapelo. En 1938 oni aĉetis parcelon por konstrui novan kirkon. En 1943 memstara paroĥo kreiĝis, sed la konstruo prokrastiĝis pro la 2-a mondmilito. En 1948 la paroĥo aĉetis pli novan parcelon, sed en 1952 ŝtatiĝo okazis. La nun videbla kirko estis konstruita inter 1982 kaj 1986.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola malantaŭ la trotuaro kaj ĝi formas malregulan solidon. Ĝi ne havas turon, sed en la flanka parto granda kruco altiĝas kvazaŭ turo.
Kermeso okazas en la 11-an de novembro.
Akva rezervujo Vír II
Vír II estas malgranda valbaraĵo sur rivero Svratka konstruita en la jaro 1954 sub municipo Vír en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Ĉe korpo de la digo situas domaro Hamry u Víru. Sur monteto super la rezervujo troviĝas ruino de burgo Pyšolec. Hidroelektra centralo estas lokigita malantaŭ meandro de la rivero kaj kun la valbaraĵa lago ĝi estas kunigita per tunelo.
Uzo
La ĉefa tasko de la konstruaĵo estas egaligado de la fluo el la ĉefa rezervujo Vír I.
Hidroelektra centralo
En la komplekso estas instalita unu turbino de Kaplan kun plenumo 0,730 MW.
Maisons-Laffitte (stacidomo)
Maisons-Laffitte estas franca stacidomo sur linio A de RER en komunumo Maisons-Laffitte (departemento Yvelines). Ĝi ankaŭ estas stacidomo sur linio L de Transilien.
Stacidomo
Ĝi troviĝas sur ambaŭ branĉoj A3 kaj A5 de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
Lago Disueri
Lago Disueri (pli ofte konata kiel la "Disueri-digo") estas artefarita lago situanta en la municipo Gela, en la provinco Kaltaniseto, Sicilio, Italio. La lago estas 150 metrojn super la marnivelo, 3 km longa kaj 1 km larĝa ĉe ĝia plej alta pinto. Ĝia maksimuma profundo ĉe plena rezervujo estas 34 m, kun akva volumo de 14 milionoj da kubaj metroj. Ĝi originis kiel rezulto de la akvobaraĵo de la rivero Disueri.
Hemerokalido
Hemerokalido, hemerokalo aŭ taglilio estas genro (Hemerocallis) el la familio Asfodelacoj (Asphodelaceae). La floroj de la planto estas sufiĉe diversaj de koloro kaj formo, plejofte kultuvita de amantoj de ĉi tiuj plantoj. Pro tio la nombro da kultivaĵoj nuntempe estas kelkmiloj.
La botanika nomo Hemerocallis estas derivita el la greka: ἡμέρα (hēmera) (signifo tago) kaj καλός (kalos) (signifo bela). La plejmultaj floroj malfermiĝas ĉe sunleviĝo.
La plantoj origine venas el Eŭropo, Ĉinio, Koreio kaj Japanio, sed nun estas disvastigitaj tra la tuta mondo.
La floroj de kelkaj hemerokalidoj estas manĝeblaj kaj uzataj en la Ĉina kuirarto.
Robinson Stévenin
Robinson STÉVENIN (naskiĝis la 1-an de marto 1981 en Lons-le-Saunier) estas franca aktoro. Li estas filo de reĝisoro kaj aktoro Jean-François Stévenin, kaj frato de Sagamore Stévenin, Salomé Stévenin kaj Pierre Stévenin.
Li ricevis César du Meilleur jeune espoir masculin en 2002.
Regionoj de Maŭritanio
Maŭritanio estas dividata je 12 regionoj kaj unu ĉefurba distrikto. Malsupre vi povas legi liston de la regionoj, kun ties ĉefurbo inter krampoj.
La regionoj estas plu dividataj je subregionoj.
Petatlán
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 44485 loĝantojn. El tiuj estis 21969 viroj kaj 22516 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2071,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 40 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1100 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 39963 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 300 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,75 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
27545 de la loĝantoj de Petatlán en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 4804 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 17,44 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 19,8 % (2771 el 13992 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 15 (2033 el 13553 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Malgranda flavnukulo
La Malgranda flavnukulo, Picus chlorolophus, estas birdo de la familio de pegedoj kaj genro de Pegoj, kiu estas disvastigita kaj ofte komuna reproduktanto en tropika suda Azio el Barato kaj Srilanko orienten al suda Ĉinio kaj Sumatro.
Tiu ĉi estas specio de ĝangalo kiu faras neston en arbotruo, kie la ino demetas 2 al 4 blankajn ovojn. Kiel aliaj pegoj, tiu ĉi specio havas mallarĝan pintakran bekon, fortan voston por teni sin kontraŭ la arbotrunkoj, kaj zigodaktilajn piedojn, ku du fingroj antaŭen kaj du malantaŭen. La longa lango povas esti lanĉita kapti insekctojn.
La Malgranda flavnukulo estas granda specio 27 cm longa. Ĝi havas tipan formon de pego kaj estas tre simila al la Flavnuka verdpego, tio estas supraj partoj verdaj escepte tre brilflava tufeca nuko. La kolo kaj brusto estas verdaj kaj la ventro blankeca, fajne striita verde. La pugo kaj vosto estas nigrecaj. La okulo estas nigra kun iom hela ĉirkaŭokulo. La beko estas iom flaveca ĉe bazo de la suba makzelo kaj ĝenerale grizeca.
La masklo de Malgranda flavnukulo havas verdan kapon kun iom blankeca gorĝo, anstataŭ flava kiel ĉe la Flavnuka verdpego. Ankaŭ malkiel tiu, tiu ĉi havas ruĝajn markojn inter la okulo kaj la nuko, tio estas tra la tuta krono, tre kontrastajn kun la flavega nuko, kaj ruĝajn mustaĉajn striojn ne tiom rimarkindajn. Inoj havas nur ruĝan makulon super la orelkovrilojn. Junuloj estas kiel inoj, sed pli senkoloraj. La subspecio de Barato havas pli grizan kapon.
Motoneŭrono
La vorto motoneŭrono priskribas neŭronojn, kiuj transportas nervajn signalojn de la cerbo al la skeletaj muskoloj de la korpo kaj tial necesas por la direktigo de ĉiuj moviĝoj.
Oni diferencigas la
Ĉiam unu supra kaj unu suba motoneŭronoj konsistigas funkcian paron. Ambau estas parto de la centra nerva sistemo: la supra motoneŭrono apartenas al la cerbo kaj la suba al la mjelo.
Supraj motoneŭronoj
La supraj motoneŭronoj respondecas pri konscia iniciato de la moviĝo kaj kunordigas la korpan sintenon. La centra parto de la neŭrono, la tiel nomata "Bec-ĉelo", situas en la primova kortekso en la cerbo. La malcentraj partoj, la aksonoj, orientiĝas suben. Ili neniam atingas la muskolojn, sed ĉiam la suban motoneŭronon en la mjelo, la nervaj informoj do ĉiam pasas ambaŭ motoneŭronojn. Parto de la aksonoj de la supraj motoneŭronoj konsistigas la "piramidan vojon" (france voie pyramidale, germane Pyramidenbahn) aŭ "korteksospinan areon (angle corticospinal tract'').
La supraj motoneŭronoj, kies aksonoj situas en la piramida vojo, nomatas "piramida sistemo", la aliaj "eksterpiramida sistemo". La diferencigo gravas en neŭrologio, ĉar la du grupoj de supraj motoneŭronoj ekzemple malsamspece reagas al medikamentoj.
Subaj motoneŭronoj
La subaj motoneŭronoj estas la faktaj impulsodonantoj por la muskolaj ĉeloj. La centraj partoj de la neŭronoj por la korpo krom la kapo situas en la antaŭa (ĉe kvarpiede marŝantaj bestoj pli bone "ventroflanka") korno de la griza substanco de la mjelo. En ĉiu segmento de la mjelo aksonoj per spinaj nervoj forlasas la vertebran kanalon. La unuopaj spinaj nervoj disbranĉiĝas kaj vojas ĝis la muskoloj de sia areo. Por la muskoloj de la kapo la centraj partoj de la koncernaj subaj motoneŭronoj situas en la "motoraj nukleoj" (latine nuclei motorii) de la kraniaj nervoj.
Amonia linoleato
Amonia linoleato, linoleato de amonio aŭ H3C-(CH2)12(CH)4-COO-NH4 estas amonia salo de la natura "linoleata acido", trovata en pluraj nutraĵoj samkiel sunfloroleo kaj sojoleo. Amonia linoleato uzatas en organikaj sintezoj kiel surfaktanto kaj emulsianto.
Sintezo
Produktado de amonia linoleata ekde la linoleata acido kaj amoniako:
Erharting
Erharting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mühldorf am Inn kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Rohrbach.
Grez (Oise)
Grez estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ŝosse Entuziastov (stacio de Moskva metroo)
Ŝosse Entuziastov (Шоссе Энтузиастов, "Ŝoseo de Entuziasmuloj") estas stacio de la Metroo de Moskvo en Kalininsko-Solncevskaja linio, ĝi situas inter stacioj ' kaj ' en orienta parto de Moskvo (distriktoj Perovo, Sokolinaja Gora). Ĝi lokiĝas ĉe Ŝoseo Entuziastov proksime al ĝia kruciĝo kun Pleĥanov-strato kaj Elektroda strato. Ĝia profundo estas 53 metroj. Arkitekturistoj estas Ju.Vdovin, V.Ĉerjomin, inĝenieroj-konstruistoj estas Je.Barskij, I.Ĵukov, Ju.Muromcev, E.Ĉernjakova.
La stacio havas unu rektan kajon kaj du trakojn. Ĝi havas ankaŭ unu subteran vestiblon (orientan) kunligitan kun halo per rulŝtuparo. Ĉe la vestiblo ekzistas subtera transirejo sub Entuziastov ŝoseo.
La stacio estas malfermita por pasaĝeroj ĉiutage je 5:30-1:00.
Nomo
La stacio estas nomita "Ŝosse Entuziastov" ("Ŝoseo de Entuziasmuloj") de samnoma ŝoseo.
En dekomencaj projektoj estis ankaŭ nomo "Vladimirskij Posjolok" ("Vladimira setlejo", Владимирский посёлок) de tie situinta loĝloko. Poste (en 1990-aj jaroj) estis propono pri alinomigo al "Vladimirka" (laŭ la antaŭa nomo de Ŝoseo Entuziastov signifanta vojon al Vladimir), tamen ne realigita.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio "" - ". Ĝi estis konstruata dum kelkaj jaroj kune kun tuta metrolinio.
Dekoro
Antaŭ la Oktobra Revolucio Entuziastov-ŝosseo estis uzata kiel vojo, laŭ kiu revoluciuloj - politikaj prizonuloj iris al siberiaj malliberejoj. Tial dekoro de la stacio estas dediĉita al lukto por libero en Rusia Imperio.
En okcidenta parto de stacia halo troviĝas skulptaĵo "Flamo de libero" ("Пламя свободы") de A.Kuznecov: ŝtonaj brakoj trarompantaj marmoran muron. De malproksime ŝajnas ke la muro vere estas trarompita.
Sur muroj super trakoj videblas kronologio de revolucio: brulanta bieno, Senata placo, Kupra rajdanto, ĉambro el kiu videblas Petropaŭla fortikaĵo kaj aliaj.
En rusa literaturo
La stacio menciitas en romano de Sergej Kuznecov "Marmora paradizo" (ruse "Мраморный рай" ), en kiu nemultaj survivintaj homoj post nuklea milito vivas en metroo.
Ĉerko
Ĉerko (el la greka sarkofagos kaj latina sarcophagus kaj sarcus) estas longeska kesto, servanta por entombigo de la mortinto.
Ĉe la antikvaj grekoj, la ĉerko estis urnoforma, tri- aŭ sesangula kaj oni entombigis la mortinton en sida pozicio. La ĉerko tiam estis farita ĝenerale el argilo, kiun oni formis ofte laŭ la korpo kaj tiel oni elbruligis tion. Dum la kristana epoko disvastiĝis la ŝtona ĉerko. La iom riĉaj romianoj liverigis kalkoŝtonon el la anatolia Assos, ĉar ili kredis, ke tiu materialo longtempe forkonsumas la kadavron.
Kelkaj naturproksimaj popoloj uzas ankaŭ hodiaŭ simplan lignoĉerkon, kiu estas arbotrunko, meze dishakita kaj kavigita. Ties rabotitan varianton uzis la malpli-riĉuloj en la mezepoka Eŭropo, kiuj ne povis pagi por ŝtona ĉerko. La plej-malriĉuloj estis entombigitaj sen ĉerko, en simpla tuko.
Dum la mezepoko oni uzis ankaŭ plumbajn ĉerkojn, oni formis ilin kiel la mumiujojn en la antikva Egiptio. En Anglio, Kimrio, oni uzis eĉ ferajn ĉerkojn ĝis la 17-a jarcento.
En Brazilo ĉerkoj ĉiam estas kvinflankaj kaj havas kvar aŭ ses portilojn, laŭ la pezo de la ĉerko. La plej riĉaj uzas lignajn ĉerkojn, sed la plej-malriĉuloj havas ĉerkojn el premita sukerkano kaj papero.