cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aceuchal
Monumentoj
Markita arta elemento de ĉi tiu vilaĝo estas la konstruaĵo de la Preĝejo de Sankta Petro Apostolo en kiu oni kombinas malsamajn trajtojn konstruajn de la gotika stiloj, renesanca kaj baroko, de la jarcentoj 15-a al 18-a. La templo havis komencan tegmenton el ligno, kiu persistis ĝis meze de la 18-a jarcento kiam novaj barokaj elemntoj donis al la konstruaĵo ties definitivan aspekton, anstataŭante tiun per la aktuala volbo. Estas retabloj el la baroko. La turo estas de fino de la 15-a jarcento kaj komenco de la 16-a kaj aspektas kiel fortikaĵo, kiel okazas ĉe aliaj temploj de la distrikto de Tierra de Barros. Elstaras ankaŭ kio estis iam monaĥinejo de Dominikaninoj kiu laŭ la nomo de Nia S-rino. de los Remedios, estis la ununura parto de la monaĥejaro kiu restis post la Desamortización de la 19a jarcento. Ne estas tre granda sed arkitekture grava ĉar enhavas retablojn de la 17-a kaj 18-a jarcentoj, azuleĥojn de Sevilo de la 17-a jarcento, interesan skultaĵon de Kristo "El Señor de la Paz" de fino de la 18-a jarcento atribuebla al Blas Molner ktp.
Ifta
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Adangmeoj
Geografia disvastiĝo
La loĝregionoj de la adangmeoj situas precipe sude de la rivero Akumo kaj plenigas proksimume la spacon inter 6°30’ N, 0°15’ W, la Voltao kaj la marbordo.
Ifta
Ifta estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al la administra komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Hainich-Werratal, ligo de pluraj najbaraj komunumoj cele al komuna plenumo de difinitaj servoj kaj taskoj.
José Calvo Sotelo
Li estis ministro de Financoj inter 1925 kaj 1930 (dum la Diktaturo de Primo de Rivera). Ekzilita dum la unuaj jaroj de la Dua Hispana Respubliko, tamen li estis elektita deputito en ĉiuj leĝdonaj povoj, kaj enposteniĝis post amnistio dum la dujara periodo de la radikaluloj-cedistoj en 1934. Li elstaris kiel promonarĥia gvidanto, per la partio Hispana Renovigo, kvankam ĝi ne havis bonajn rilatojn kun aliaj dekstraj potencoj.
En la periodo inter februaro kaj julio 1936, post la venko de la Popola Fronto, li ĉefrolis kelkajn debatojn antaŭ la Kortesoj, kie li petis al la Registaro la restabligon de la publika ordo, aŭ male ĝi devus esti transprenata de la Armeo. En la frumateno de la 13-a de julio 1936 grupo de la Atako-gvardio (speco de polico) kaj socialistoj, gvidataj de la kapitano de la civil-gvardio Fernando Condés, arestis lin en lia hejmo kaj enkondukis lin en kamioneton kie Luis Cuenca, membro de la Socialisma Junularo kaj korpogardisto de Indalecio Prieto pafis lin en la nukon, verŝajne kiel reago al antaŭa murdo de oficiro de la porregistara policaro fare de dekstruloj. En la epoko de la diktaturo li estis honorigita kiel Pramartiro de la Krucmilito ĉar tiu utiligis la ekskuzon de la murdo de Calvo Sotelo, kiel pravigo de la Insurekcio de julio de 1936, kio okazigis la Hispana Enlanda Milito.
Aceuchal
Monumentoj
Elstaras ankaŭ la Urbodomo pro siaj balkonaro kaj koridoroj.
Naturo
La flaŭro estis anstataŭita de la ekstensiva terkulturado. La anzinoj malaperis kaj el la acebuche (sovaĝaj olivujoj), kiuj nomigis la vilaĝon, restas nur malmultaj izolitaj eksempleroj. Sed ĉe parto de la fluejo de la rivero Guadajira konserviĝas indiĝenaj specioj kiel kiel fraksenoj, vimenoj kaj ulmoj; en ties randoj aperas nerioj, tifaoj kaj kanejoj. En la teritorio ekzistas 68 specioj de birdoj reproduktantaj kaj aliaj 18 nur vintrumantaj, 6 specioj de amfibioj, 9 de reptilioj, 11 de fiŝoj kaj 19 mamuloj.
La birdaro aperas reprezentita de specioj ligitaj al la cerealecaj ebenaĵoj, vitejoj kaj olivarbaroj, ĉefe inter la protektitaj specioj la griza cirkuo kaj la nigraventra stepkoko;ekzistas gravaj kolonioj de kolumglareolo en la marĉoj de la ĉirkaŭaĵoj de la vilaĝo. Inter la ĉasspecioj ĉefas la perdriko, la koturno aŭ, pli malabunde, la komuna turto kaj la turdoj daŭre vizitas la olivarbarojn en vintro.
Inter la mamuloj ĉefas la leporoj en la plantejoj kaj la kunikloj en la randoj de la rivero, kie oni povas trafi la lutroekskrementojn kiuj nutras la ruĝan amerikan krabon.
En la rivero eblas vidi anasojn, galinolojn, alcionojn kaj, kelkfoje, grizajn ardeojn. La blankaj cikonioj nestumas sur la turo de la Preĝejo aŭ de la Monaĥejo kaj ekzistas interesa loĝantaro de malgranda turfalko, krom la kamphirundoj, murhirundoj, apusoj kaj aliaj birdoj propraj de la vilaĝoj ekstremaduraj en epokoj de reproduktado.
Spite la granda poluado de la rivero Guadajira, ankoraŭ restas indiĝenaj specioj kiel la pardilla aŭ la calandino; sed protektita specio, kiel jarabugo, ŝajne malaperis definitive.
Gastronomio
Ene de la propra kuirarto de la distrikto menciindas: la tipaj paneroj, la bongustega gazpaĉo dum varmaj epokoj, la konata caldereta (viandaĵoj) ĉefe manĝebla kampare, ktp. Krome dolĉaĵoj cvxefe por la Sankta Semajno.
Menciindas eksterordinare la Supo de Antruejo (Karnavalo), propra de tiu vilaĝo, kies ingediencoj estas Porkaĵoj, kolbasoj, cepoj, neĉitaga pano, ovoj, petroselo, ajlo, pipro, vinagro ktp.
Aceuchal kaj la amerika konkerado
Dum la 16-a jarcento 25 loĝantoj de Aceuchal partoprenis la konkeron de Ameriko, inter ili, 20 personaoj iris al Kosta-Riko en la ekspedicio kiun Diego de Artieda Chirino y Uclés organizis en 1575 por koloniigi la terojn de Centrameriko. Antaŭe, 3 personoj iris en 1538 en la ekspedicio al Florido kiun organizis Hernando de Soto; kaj 2 pliaj intervenis en la unuaj civilaj peruaj militoj, favore de Gonzalo Pizarro, kaj kiuj estis kondamnitaj en 1548 post malvenko en la batalo de Jaquijaguana.
La epizodo de la familio Rangel Durán
Krom la jam menciitaj, 8 pliaj personoj el la sama familio kompleta, kiu ne aperas registrita en la detalegaj arkivoj de la Casa de Contratación de Sevilo, ĉar tre verŝajne ili devis abandoni Hispanion ŝtele eble prto tio ke ili estis novkristanoj kaj timis la persekutadon de la Inkvizicio. Tiaj kazoj okazis ofte en Ekstremaduro post kiam en 1492 oni dekretis la forpelon de la judoj. La familio de Juan Rangel Sanguino, sia edzino María Durán, sia bopatro Esteban García, kvar filinoj de inter 18 kaj 22 jaroj, kaj filo de 9, alvenis al Cumaná (Venezuelo) en 1569.
La edzino María mortis dum la ŝipveturado de la Atlantiko kaj Juan mortis en 1572 en Cumaná, kie li estis urbestro, dum batalo kontraŭ la indiĝenoj. La gefiloj faris siajn vivojn kuraĝe. La plej aĝa filino edziniĝis ankoraŭ en Aceuchal en 1548 kiam ŝi estis ankoraŭ 15jaraĝa kun iu Rodrigo Macias, kiu eble restis en Hispanio, ĉar nenion oni scias pri li en Venezuelo. La dua plej aĝa, Marina, edziniĝis jam en Cumaná kun Andrés Ardouín en 1570 el kiu naskis kvin gefilojn. Tiu Ardouín estis francdevena, kaj unu el la filinoj estis praavino de la Marŝalo Antonio José de Sucre, unu el la plej elstaraj gravuloj de la Sendependigo de Hispanameriko.
Alia filino, Juana Catalina, edziniĝis en Cumaná en 1580 kun Francisco Medina de Centeno, kiu estis de Trujillo el kiu naskis du gefilojn. La lasta de la filinoj, Leonor, edziniĝis en Cumaná en 1586 kun Alonso Hernández de Serpa, filo de la gravulo Diego Hernández de Serpa (kun kiu la familio estis veninta al Venezuelo). Tiuj geedzoj naskis 3 gefilojn. La filo Juan Esteban Rangel Durán, kiu estis nur 12jaraĝa kiam la atako de la indiĝenoj, edziĝis en 1588 kun Juana Gómez, de Ekstremaduro kaj havis tri gefilojn.
Ĉiuj restis en la urbo de Cumaná, kie la familinomo Rangel (deformita en Venezuelo kiel Rengel) rememorigas la historion de tiu familio de Aceuchal.
Literaturo
Pri Aceuchal kaj ties elmigrintoj al Ameriko:
Mihály Székely (inĝeniero)
Mihály Székely [mihAj sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely Mihály estis hungara inĝeniero, piloto. Lia origina familia nomo estis Szmka [smka].
Mihály Székely naskiĝis la  en Szarvas. Li mortis la en Budapeŝto.
Piechowice
Piechowice (ĝis 1945 germane Petersdorf) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Jelenia Góra (Hirschberg).
NGC 705
NGC 705 (aliaj indikoj — PGC 6958, UGC 1345, MCG 6-5-30, ZWG 522.36, 6ZW 90) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nobutoshi Kaneda
Nobutoshi Kaneda (en Esperanto Nobutoŝi Kaneda kaj japane 金田 喜稔, n. 16-an de februaro 1958) estas japana futbalisto. Li de 1977 ĝis 1984 membris en la japana nacia teamo de futbalo, kies aktiva membro li estis: nome li partoprenis en 58 matĉoj.
Răstoci
Răstoci [rǝstoĉj] (Hosszúrév) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Jibou. Administre ĝi apartenas al Ileanda.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1530. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka).
Sekvestranto (kemio)
Sekvestranto estas kemia alnomo uzata en dieta suplemento por indiki substancojn kiuj plibonigas la kvaliton kaj stabilecon de manĝaj produktoj. La sekvestrantoj estigas kompleksajn kelatojn kun multevalentaj metalaj jonoj, specife per kupro, fero kaj nikelo, kiuj preventas grasoksidadon en manĝajo. Sekvestrantoj estas speco de nutrokonservanto. Biologie ni trovas la sekvestrantojn de galacidoj, kiuj estas steroidaj acidoj trovataj ĉefe en la galo de la mamuloj.
Kelkaj ekzemploj de nutro-sekvestrantoj estas citrata acido, fosfata acido, tartrata acido, natria acetato, ktp.
16587 Nagamori
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kyouji Nagamori, kiu partoprenis al kalkulado de planedaj efemeridoj ĉe la Japania Hidrografia Departemento dum ĉirkaŭ 30 jaroj. Post sia emeritiĝo, li aliĝis al la naŭtika informa centro, kiu havigas tabelojn de tajdoj kaj aliaj astronomiajn datumojn.
Raven van Dorst
Raven van Dorst (naskiĝis la 11-an de septembro 1984 en Vlaardingen) estas nederlanda kantisto, gitaristo, aktoro kaj prezentisto. Ri estas la ĉefkantisto de la muzikgrupo Dool, kaj antaŭe estis konata laŭ la artista nomo Elle Bandita.
Raven naskiĝis kun ovaritestika perturbo, sed ri preferas nomi sin hermafrodita. Laŭ konsilado de kuracisto la gepatroj post la naskiĝo lasis kuracistojn operacii rin.
La 5-an de majo 2021 ri anoncis per Instagram, ke ri nun uzas la nomon Raven kaj volas esti priparolata per seksneŭtralaj pronomoj.
Bruay-la-Buissière
Bruay-la-Buissière estas franca komunumo, lokita en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi situas proksime al Béthune.
Bruay-la-Buissière havas proksimume 24 000 loĝantojn kaj estas la ĉefurbo de unu kantono. La urbo nomiĝis Bruay-en-Artois ĝis 1972, kaj akiris sian nuntempan nomon post kompleksa tribunala afero.
Selbu
Selbu estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag (ĝis 2017 al Sør-Trøndelag). Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Mebonden.
Cariacica
Cariacica estas municipo kaj urbego de la brazila subŝtato Espirito-Santo. Ĝi apartenas al urbaro de Vitória (Espirito-Santo).
Wieselburg
Wieselburg estas urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Scheibbs. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Cariacica
Geografio
Cariacica situas en sudorienta Brazilo. Vitória troviĝas 15, Belo Horizonte 369, São Gonçalo 390, Rio-de-Ĵanejro 413, Nova Iguaçu 419, Guarulhos 725, San-Paŭlo (urbo) 736, Campinas 749, Salvador de Bahio 835, Braziljo 937, Goiânia 1016, Curitiba 1071, Maceió 1282, Campo Grande 1480, Recife 1483, Porto Alegre 1534, Natalo (Brazilo) 1706, Teresina 1709, São Luís 2018, Belém 2269, Manaus 2857 km.
Wieselburg
Geografio
Wieselburg havas areon de 5,43 kvadratkilometroj, el kiu 7,25 % konsistas el arbaroj. La urbo situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Kleine kaj Große Erlauf (Malgranda kaj Granda Erlauf). La kunfluejo donis la urbonomon "Zwiesel", ĉar „zwisila“ en la malnova altgermana kaj „zwisel“ en la mezaltgermana signifas „kunfluejo“.
Cariacica
Historio
Antaŭ alveno de la kolonianoj indianoj vivis en tiu areo. La nomo "Cariacica" venas de ilia lingvo, kun la signifo "la alveno de blankuloj". Cariacica estis kreita kiel distrikto de Vitória en 1837. Ĝia plena nomo estis "Freguesia de São João Batista de Cariacica". En 1890 Cariacica ricevis sendependan statuson de la municipo de Vitória, iĝante la ĉefurbo de sia propra municipo.
Wieselburg
Politiko
Urbestro estas Günther Leichtfried (socialdemokrata partio, SPÖ).
Cariacica
Ekonomio
En Cariacica oni okupiĝas ĉefe pri komercado, kiu tiras nature la liveradon. En strato troviĝas 300 butikoj, kie oni trovas malsamajn varojn.
Wieselburg
Politiko
La rezultoj de la balotoj en la komunumo de la 6-a de marto 2005 estis:
Cariacica
Klimato
Cariacica situas en tropika zono. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 1 136 mm, la decembro estas la plej malseka monato.
Wieselburg
Partneraj urboj
Ekde 1996 Wieselburg havas kiel partneron la komunumon Kreiensen en la distrikto "Landkreis Northeim" en Germanio.
(12122) 1999 NV55
(12122) 1999 NV55 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Longuerue - Vieux-Manoir (stacidomo)
Longuerue - Vieux-Manoir estas franca stacidomo sur linio - Darnétal-Bifurcation, situanta en  Vieux-Manoir, apud Longuerue, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Inău
Inău estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Longuerue - Vieux-Manoir (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio (Nomad) aŭ Hauts-de-France.
Lekanteto
Lekanteto (Bellis perennis L.), alinome plurjara beliso, estas kreskaĵo indiĝena en norda, okcidenta kaj meza Eŭropo. Ĝi disvastiĝis ankaŭ en Norda Ameriko, kie ĝi estas konsiderata invada trudherbo. Kiel pensigas sian nomon ĝi estas malgranda lekanto.
Lekanteto estas herbeca, malalta, kun ĉiamverdaj folioj 2–5 centimetrojn longaj. Ĝi kreskas proksime al la grundo kaj ankaŭ tial bone toleras tondadon. La kapituloj ("floroj", fakte florgrupiĝoj) estas 2–3 cm larĝaj kaj plej ofte havas blankajn flankpetalojn kaj flavan mezon. La florportantaj tigoj estas senfoliaj, 2–10 cm altaj.
Uzoj
Pro sia malalteco kaj plurjara subtera tigo (rizomo), lekanteto bone toleras tondadon kaj estas tial iam konsiderata trudherbo en gazonoj, kvankam ĝi estas ankaŭ kulturata pro la ornamaj floroj. Pluraj kulturvarioj kaj hibridoj estas evoluigitaj, kun blankaj, helrozaj aŭ ruĝe purpuraj petaloj kaj eĉ 5–6-centimetra floraĵo (kapitulo).
Monto Elbert
Monto Elbert situas en la federacia ŝtato Koloradio, Usono kaj ĝi estas la plej alta pinto de la Roka Montaro. Elbert estas la dua plej alta monto de Usono (sen Alasko) post la Monto Whitney en Kalifornio.
Oni povas relative facila algrimpi la pinton kaj tiel tre populara. La monto situas en la Montaro Saguache, okcidente de Leadville (Koloradio).
Sámuel Hetyey
Sámuel Hetyey [ŝAmuel hetjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hetyey Sámuel estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis makkoshetyei.
Sámuel Hetyey naskiĝis la  1845 en Hetye. Li mortis la 1903 en Karlsbad (nun Karlovy Vary).
Biografio
Sámuel Hetyey frekventis gimnaziojn en Szombathely kaj Esztergom, poste li lernis teologio n en altlernejo de Esztergom. Li pastriĝis en 1870. Post siaj studoj komence li estis pastro, poste li instruis en gimnazio de Nagyszombat, poste li estis inspektoro en liceo de Esztergom, ekde 1885 en Pázmáneum li estis spirita direktoro. En 1893 li ricevis gravan postenon en la primasa administrado, en la sekva jaro li estis nomumita kanoniko, en 1896 titulara abato, en 1897 episkopo de Pécs. En Püspökszentlászló li renovigis la episkopan kastelon, apude li establis arboreton. Li permesis al turistoj vizitadon de la epikopejaj arbaroj.
Snillfjord
Snillfjord estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag (ĝis 2017 al Sør-Trøndelag). Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Krokstadøra.
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Maria Teresa Pawlikowska-Jasnorzewska de Kossak, primo voto Bzowska, secundo voto Pawlikowska, tertio voto Jasnorzewska (naskiĝis la 24-an de novembro 1891 en Krakovo, mortis la 9-an de julio 1945 en Manĉestro) estis pola poeto kaj dramisto de la intermilita periodo.
Vivo
Maria Janina Teresa Kossak, la filino de la pentristo Wojciech Kossak (filo de Juliusz) kaj Maria Anna Kisielnicka-Kossak, naskiĝis la 24-an de novembro 1891 en Krakovo. Hejme kaj inter amikoj ŝi estis nomata Lilka. Ŝia pli maljuna frato, Jerzy Kossak, estis pentristo, kaj ŝia pli juna fratino, Magdalena, konata sub la literatura pseŭdonimo Magdalena Samozwaniec, verkis satiraĵojn.
Ambaŭ gepatroj de la verkistino devenis el la nobelaro, ilia Krakova grandbieno Kossakówka estis ofta rendevuejo por homoj de la artista medio. En la domo de Kossak gastis interalie Henryk Sienkiewicz, Ignacy Jan Paderewski, Wincenty Lutosławski. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska ne frekventis lernejon, oni instruis al ŝi hejme, kie ŝi lernis plurajn fremdajn lingvojn kaj ricevis humanisman edukadon. Dum mallonga tempo ŝi estis sendependa studento ĉe la Akademio de Belartoj en Krakovo.
Ŝi edziniĝis trifoje. La unua edzo, Władysław Bzowski, edziĝinta al ŝi la 25-an de septembro 1915 en Krakovo, estis oficiro en la aŭstra armeo. La geedziĝo disiĝis (ĝi estis deklarita nevalida fare de la eklezio la 12-an de marto 1919). En la aŭtuno de 1916 en Zakopane ŝi renkontis Jan Henryk Gwalbert Pawlikowski, amantoj de Tatroj, verkiston kaj poeton, la pli junan filon de Jan Gwalbert Pawlikowski, kaj enamiĝis al li. La 2-an de junio 1919 en Krakovo ŝi edziniĝis kun Pawlikowski kaj ili loĝis en Willa pod Jedlami en Zakopane. Tiu ĉi geedziĝo ne daŭris longe (unu el la kialoj estis la ekstergeedza rilato de Pawlikowski kun la dancistino Valérie Konchinsky) kaj estis nuligita de la Supera Kortumo la 23-an de decembro 1929.
La poeto multe vojaĝis, kaj spurojn de tio oni troviĝas en ŝiaj verkoj. Ŝi vizitis interalie Italion, Turkion, Nordafrikon kaj Francion, kie en 1927 en Parizo ŝi spertis grandan amon kun la aviadisto kaj poeto Sarmento de Beires. La 19-an de junio 1931 en Poznano ŝi edziĝis al Stefan Jasnorzewski, oficiro de la aerarmeo.
En 1937 ŝi ricevis la Literaturan Premion de la Urbo Krakovo.
En septembro 1939, post surscenigo de la teatraĵo Baba-Dziwo, kiu estis akra atako kontraŭ nazia totalismo, ŝi forveturis al Francio (laŭ la itinero tra Zaleszczyki), kaj poste al Anglio. Kun la edzo ŝi ekloĝis en Blackpool, en la RAF-aviadcentro. La poetino malsaniĝis je kancero, la tumoro metastazis tre rapide, la spino estis la plej tuŝita. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska estis operaciita dufoje. Ŝi mortis en la manĉestra hospitalo la 9-an de julio 1945 kaj estis entombigita tie en la Suda Tombejo. Stefan Jasnorzewski, post la fino de la milito tute forlasis aviadon kaj interrompis kontaktojn kun amikoj kaj familio por proksimume kvin jaroj.
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska amikiĝis kun multaj artistoj, precipe de la Skamander-medio, kun Witkacy kaj kun la formistoj (Leon Chwistek kaj Andrzej Pronaszka). En la rememoroj de multaj artistoj de tiu epoko, ŝi estis priskribita kiel ĝentila, ĉarma persono.
Laŭ ŝia fratino, ŝi laŭsupoze estis vegetarano de tempo al tempo, kiel pruvas la poemo Al karnovoruloj el la volumo Kruda silko (1932), kaj evitis alkoholon.
Verkoj de Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
En 1924 ŝi debutis kiel verkistino per la teatraĵo Szofer Archibald. Komedio en tri aktoj. Ĝis 1939 ŝi verkis dek kvin teatraĵojn. Plej multaj el ili estas tipaj komedioj. Pro ŝia perspektivo en temoj kiel ekzemple aborto kaj ekstergeedzaj rilatoj, kelkaj el ŝiaj spektakloj estis konsiderataj skandalaj. Kritikistoj alte taksis ŝin, estas konataj komparoj de la poetino al Molière, Marivaux, Wilde, Shaw kaj Witkacy.
Influo de la verkoj de Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
La poemoj de Pawlikowska-Jasnorzewska ofte estis prezentitaj kiel kantoj interalie de Ewa Demarczyk kun la muziko de Zygmunt Konieczny, Czesław Niemen (al sia propra muziko) aŭ Krystyna Janda al la muziko de Jerzy Satanowski. Unu el la poemoj de Jasnorzewska aperas en la Pornografio de Gombrowicz reĝisorita de Jan Jakub Kolski.
Unu el la asteroidoj estis nomita en ŝia honoro – Jasnorzewska (4114).
La fratino de la poetino, Magdalena Samozwaniec, publikigis siajn memuarojn pri ŝi dufoje en la volumoj: Maria kaj Magdalena (1956) kaj Zalotnica niebieska (1973).
Courchapon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
NGC 706
NGC 706 (aliaj indikoj — PGC 6897, UGC 1334, MCG 1-5-40, ZWG 412.37, IRAS01492+0602) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Longuerue
Longuerue estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Longuerois.
Monumento al Filipo la 4-a
La Monumento al Filipo la 4-a aŭ Fontano de Filipo la 4-a troviĝas en la centro de la Orienta Placo, unu el la areoj plej interesaj kaj allogaj lokoj de Madrido (Hispanio) el art-historia vidpunkto. Ĝi estis starigita dum la regado de la reĝino Izabela la 2-a en la unua duono de la 19-a jarcento, tamen, la rajda statuo venas de la 17-a jarcento.
La monumento estas verkaĵo de la itala skulptisto Pietro Tacca, kiu uzis dizajnon de Velázquez kaj ricevis la sciencan konsiladon de Galileo Galilei mem por la fiksiĝo de la statuo. Li ankaŭ kalkulis je la kunlaborado de Juan Martínez Montañés, aŭtoro de la busto de la monarĥo.
56329 Tarxien
56329 Tarxien estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la temploj de Tarxien en Malto, taksitaj kiel datiĝantaj de -3600 aŭ -2500. Estas kvar komunikantaj temploj konstruitaj per masivaj ŝtonblokoj kaj ornamitaj per spiralaj figuroj kaj pikoj, kaj reliefoj pri bestoj. La gemalkovristoj vizitis Tarxien en oktobro 2002.
Klein Offenseth-Sparrieshoop
Klein Offenseth-Sparrieshoop estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pinneberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Elmshorn-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Elmshorn, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro. Klein Offenseth-Sparrieshoop portas la kromnomon "roza vilaĝo".
Lespezi
Lespezi (Lészped) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Bacău. En en la komunumo vivis, el ili 91% ĉangohungaroj.
Huseni
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 326 loĝantojn (rumanoj); en 1992 524 (rumanoj, 31% ciganoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1257. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario, (Szilágy).
Villanueva de los Castillejos
Villanueva de los Castillejos [bijanŭEba de los kastijEĥos] (Nova Vilaĝo de la Kasteletoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas castillejeros. La censita populacio en 2009 estis 2812 loĝantoj kaj la denseco estas 10,65 loĝ./km².
Situo
Villanueva de los Castillejos estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la okcidenta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 224 m; je 47 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 264 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 30' N, 7º 16' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Estis fortikaĵoj kiuj aperas en la nomo kaj en la blazono.
Monumentoj
Elstaras:
La friponaĵoj de Skapeno
La friponaĵoj de Skapeno (france Les Fourberies de Scapin) estas komedio en tri aktoj de la franca verkisto Molière. Unuafoje ĝi publike prezentiĝis en la origina franclingva versio la en la Reĝa Palaco (Palais Royal) de Parizo. La teatraĵo parte baziĝas je la komedio Phormio de la latinlingva verkisto Terentio kaj krome enprenis multajn ideojn de la itala improviza teatro Delarto.
La ĉefrolulo Skapeno (france Scapin, itale Scappino) estas komika servista rolo, variaĵo de la personaĵoj Brighella respektive Mezzetino de la itala improviza teatro Delarto. La esperantlingva versio de la komedio, tradukita de Srdjan Flego kaj Jana Ravŝelj-Flego, unuafoje publike prezentiĝis kadre de la 44-a UK 1959 en Varsovio, Pollando, per aktoroj de la Internacia Arta Teatro. La sama enscenigo ripetiĝis kadre de la sekvajara 45-a UK 1960 en Bruselo, Belgio.
Canápolis (Bahio)
Canápolis estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 9.410 loĝantojn en 2010.
Landoj kie la hispana lingvo estas oficiala
La jenaj estas listoj pri la jura situacio el la ŝtatoj kaj siaj dependantaj teritorioj, kie la hispana estas aŭ estis la oficiala lingvo de iure aŭ de facto. Ankaŭ estas menciataj organizaĵoj kiuj uzas la hispanan kiel oficialan lingvon.
Dependantaj teritorioj
|+ ! width=030px | # ! width=200px | Lando ! width=100px | Loĝantaro ! width=100px | Parolantaro ! width=200px | Statuso
Filipinoj
! width=030px | # ! width=200px | Lando ! width=100px | Loĝantaro ! width=200px | Parolantaro ! width=200px | Statuso
Nov-Meksiko
! width=030px | # ! width=200px | Lando ! width=100px | Loĝantaro ! width=100px | Parolantaro ! width=200px | Statuso
Okcidenta Saharo
! width=030px | # ! width=200px | Lando ! width=100px | Loĝantaro ! width=200px | Parolantaro ! width=200px | Statuso
Organizaĵoj Amerikaj
|+ ! width=030px | ! width=300px | Organizaĵo
Organizaĵoj Eŭropaj
|+ ! width=030px | ! width=300px | Organizaĵo
Organizaĵoj Afrikaj
|+ ! width=030px | ! width=300px | Organizaĵo
Organizaĵoj Internaciaj
|+ ! width=030px | ! width=300px | Organizaĵo
Vidu ankaŭ
Hispanosfero
Preĝejo Sankta Mario (Bad Berka)
La protestantisma Preĝejo Sankta Mario (germane: Stadtkirche St. Marien) estas monumentprotektitaĵo en Bad Berka, Germanujo. Ĝi apartenas al la eklezia distrikto de Vajmaro.
Historio
Fundamentaj muroj de romanika kapelo malkovritis en 1906 dum ŝaktaj laboroj ĉe la nuna Liebfrauen-strateto; pro tio ekestis nomo nova de tiu ĉi strata (Unsere Liebe Frau = Nia kara sinjorino). La situo de la nuna kirka insulo elektitis pro akvegoj. Sur la altebenaĵo komenciĝis en 1240 la konstruo de klostro kun kirko. Ambaŭ estis sub la patroneco de la Dipatrino. La cistercia monaĥinejo malaperis post la Germana kamparana ribelo de 1525. Incendio de 1608 tuŝis ankaŭ la preĝejon kun la paroĥestrejo kaj la lernejo.
Duko Ernesto Aŭgusto la 1-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach) apogis en 1727 la rekonstruon de la kampanilo, kies fino festitis en la 1.11.1731. Cerva veterflago montris ke Bad Berka estis centro de duka ĉasademo.
Sub la uzo de la baza kaj ekstera muraro de la malnova gotika monaĥeja kirko starigitis en 1735 la fortimpresa kaj arĥitekture unueca barokaĵo. La gotika ogiva arko ĉe la eosta vando kaj la sabloŝtonaj muroj ĉe la posta enirejo atestas epokon konstruan pli fruan. En 1739 kreis la skulptisto Böhme la predikejan zonon. Du kolonoparoj de korinta ordo (ekde la lastpasinta restaŭrado en blua koloro) portas la ambonon. Iam super la pupitro ŝvebanta ĉielo forigitis en 1954. La baptopelvo kun la bildigo de la bapto de Jesuo fare de Johano datumas de 1739 kaj aliigitis pli malfrue. En 1741 konsekritis la nova ejo.
La vitralojn donacis en 1899 la vajmarano Mirus. La lastpasinta restaŭrado de la interno okazis en la jaro 1989-a sub la konsilado de Horst Jährling el Vajmaro.
Orgeno kaj sonoriloj
Konstruis la orgenon en 1742/43 Heinrich Nicolaus Trebs el Vajmaro sur la dua galerio okcidente. Johann Sebastian Bach mem zorgis pri la dispozicio. En 1922 la fakulo Böttcher el Vajmaro ŝanĝis la meĥanikan kontraŭ pneŭmatika teĥniko metante la tuton sur la unua galerio por pli bona akustiko. En decembro 1988 tiu ĉi instrumento forprenitis kaj en majo 1991 la gotaa firmao Böhm liveris novan orgenon por la Mario-sanktejo. Ĝi havas 26 registrojn kun 1.859 fajfoj konfidante denove je la meĥanika principo. De la malnova instrumento oni ja malŝparis la orgenfasadon el la 1743-a jaro.
Kampanile estas tri sonoriloj; la unuan muldis en 1609 en Erfurto Hieronymus Möringk. La du aliaj estas bronzaj mulditaj en 2015 en la monaĥejo de Maria Laach.
Vieux-Manoir
Vieux-Manoir estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Manérois.
Frazeologio
Frazeologio estas "frazaranĝo propra al iu lingvo aŭ al iu lingvouzanto", laŭ PIV. En lingvistiko, frazeologio estas la studo de seriaj aŭ fiksitaj esprimoj, kiel idiotismoj, fiksitaj aŭ oftaj sintagmoj kaj aliaj tipoj de mult-vortaj aŭ mult-radikaj leksikaj unuoj (ofte kolektive referencataj kiel frazemoj), en kiuj la komponantaj partoj de la esprimo kondukas al signifo pli specifa ol oni povus supozi el la sumo de iliaj signifoj se uzataj sendepende. En Esperanto estas multegaj ekzemploj de tiaj lingvaj rimedoj, kiel "samideano", "eterna komencanto", "fina venko" ktp.
Lincoln (Anglio)
Lincoln estas urbego en la orienta mezlando de Anglio. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Lincolnshire kiu situas inter la rivero Humber kaj la Wash [ŭaŝ].
Loĝantaro 100,000.
La provinca registaro troviĝas en Lincoln.
La rivero Witham fluas tra la centro. Multe da turistoj vizitas la urbegon por esplori la historiajn konstruaĵojn kiel la mondkonata majesta katedralo, la kastelo, La Domo de la Judo (angle: Jews House) kaj la mezepokaj stratoj.
Lincoln ankaŭ estas regiona centro por la provinco kaj tie troviĝas kaj granda gamo de butikoj kaj aliaj servoj ekz. teatro, muzeoj.
En 1996 la reĝino Elizabeto la 2-a de Anglio malfermis la novan universitaton.
Esperantigado de Lincoln = Linkolno, aŭ Lindumo (de la originala latina urbnomo, Lindum)
Odenwaldschule
La Odenwaldschule ekde 1910 estis privata internuleja lernejo en Heppenheim (Germanujo) kaj ĝis fermo fare de la nazioj konsideriĝis unu el la modelaj ekzemploj de progresema eduko. Ĝi situas en flanka valo de la mezalta montaro Odenvaldo, laŭ kiu ĝi ricevis sian nomon, kaj aparte inspiriĝis per la malnovgreka moto "Γένοιο οἷος ἔσσι" [Génojo hojos esi], "iĝu kiu vi estas", de Pindaro.
Piekary Śląskie
Piekary Śląskie estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al distrikto Piekary Śląskie.
Skaun
Skaun estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag (ĝis 2017 al Sør-Trøndelag). Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Børsa.
Giacomo Meyerbeer
Giacomo MEYERBEER (n. la 5-an de septembro 1791 en Vogelsdorf aŭ Tasdorf ĉe Berlino - m. la 2-an de majo 1864 en Parizo), fakte Jakob Meyer Beer, estis germana komponisto kaj dirigento.
Li estis unu el la plej sukcesaj opero-komponistoj de la 19-a jarcento kaj estas taksata kiel majstro de la franca granda opero.
Loretta Lynn
Loretta LYNN ( - 4-a de oktobro 2022) estis usona kantistino de kontreo similanta al usona popola muziko.
Hiromi Hara
Hiromi Hara (japane 原 博実, n. 19-an de oktobro 1958) estas japana futbalisto. Li de 1978 ĝis 1988 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis unu el ties plej aktivaj membroj: partoprenis en 75 matĉoj kaj atingis 37 golojn.
Loretta Lynn
Ŝi havis la kromnomon de la "Primera Virino de Kontremuziko" (angle "First Lady of Country Music"). La plej populara kanto de Lorretta Lynn estas Coal Miner's Daughter (La Filino de Karboministo). Ĉi tiu kanto rakontas la infanaĝajn memorojn de Loretta Lynn. En 1976, Loretta Lynn skribis samtitolan aŭtobiografion. En 1980, oni faris filmversion de Coal Miner's Daughter.
NGC 707-1
NGC 707-1 (aliaj indikoj — PGC 6861, MCG -2-5-63) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Antonín Seemann
Antonín SEEMANN (naskiĝis la 23-an de julio 1907 en Praha – mortis la 9-an de oktobro 1973 en Praha) estis ĉeĥa esperantisto, aktoro kaj reĝisoro.
Esperantisto de post 1951. En 1954 li sendis al la belarta konkurso tri siajn unuaktajn teatraĵojn: la komedion Korespondu, la scenon La spirito mokas kaj bildon el la vivo de Zamenhof Mi esperas. La unua ricevis la unuan premion, la du ceteraj laŭdan mencion.
Kun sia edzino Eva Seemannová li fondis la teatran grupon "Verda Ĉaro de Julio Baghy".
József Podhradczky
József Podhradczky [jOĵef podracki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Podhradczky József estis hungara oficisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia nobela antaŭnomo estis nemes-podhragyi [nemeŝ-podradji].
Denstetiacoj
La denstetiacoj (Dennstaedtiaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas ĉirkaŭ 220 speciojn. Ĝia tipa genro estas denstetio.
József Podhradczky
József Podhradczky naskiĝis la  1795 en Hungara reĝlando en Udvard (nuntempa Dvory nad Žitavou en Slovakio). Li mortis la 1870 en Buda.
Biografio
József Podhradczky post la gimnaziaj jaroj li plulernis en Nagyszombat. En 1813 li aliĝis al benediktanoj, sed en la sekva jaro li estis forigita el la ordeno. En 1816 li ricevis postenon en ŝtata oficejo, kie li laboris ĝis 1832. Li praktikiĝis en la juro kaj historio, en la nuntempa senco li estis diligenta amatora historiisto.
Denstetiacoj
La sola eŭropa reprezentanto estas Pteridium aquilinum.
Karakterizoj
La specioj de la genro pteridio (Pteridium) kreskas sur la tero, kelkfoje kiel grimpanto. La rizomoj estas longaj kaj havas harojn. La folitigoj ofte havas burĝonojn. La foliplato (frondo) estas plej ofte grandaj, dufoje, aŭ trifoje palmataj. Ĝi havas harojn.
La soroj staras ĉe aŭ proksime al la rando en unu linio aŭ interrompitaj. La induzioj estas liniiloformaj aŭ bovloformaj kaj ili sidas same rande.
La gametofitoj estas verdaj kaj korformaj.
La kromosoma baza nombro estas x = 26, 29, 30, 31, 33, 34, 38, 46, 47 aŭ 48.
Disvastigo
La familio estas disvastigita en la tropikoj de la tuta terglobo; la Pteridium estas kosmopolite disvastigita.
Taksonomio
1/ Laŭ The Plant List kaj World Flora Online (7 apr. 2020), , jen la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
2/ Laŭ Smith et al. (2006) la genroj de kelkaj memstaraj familioj apartenas al la familio Denstetiacoj. Ekzemple la familioj Hipolepidacoj, Monaĥosoracoj kaj Pteridacoj. La nuna familio estas monofiletika.
Lignerolle
Lignerolle estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso de Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 385 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Denstetiacoj
Taksonomio
La familio nun havas ĉirkaŭ 11 genrojn kun ĉirkaŭ 170 specioj.
Lignerolle
Geografio
Lignerolle situas sur la suda deklivo de la ĵurasa montoĉeno Suchet. En sudokcidento la komunuma teritorio entendiĝas ĝis al la horda bordo de la rivero Orbe. La komunuma teritorio havas areon de 10,62 km², de kiuj 47% estas kovritaj de arbaro, 49% servas por agrikulturo kaj 4% por setlado. La altejo Bel Coster estas kun alteco de 1415 m s.m. la plej alta punkto de la komunumo. Al la komunumo apartenas ankaŭ la setlejo La Bessonne sur alteco de 1090 m s.m.
Trafiko
En la sudo de la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A9, al kiu la plej proksimaj alveturejoj de Lignerolle situas oriente en Les Clées kaj sude en Ballaigues. Tra la vilaĝo mem pasas la kantona ĉefvojo n-ro 132 de Orbe al Vallorbe, sur kiu vojo cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu Lignerolle estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lignerolle datiĝas el la jaro 1160 kiel Lineroles. Dum mezepoko Lignerolle apartenis al la Senjorujo Les Clées. Post la konkero de la Senjorujo kaj la detruo de la urbo Les Clées fare de la Svisa Ĵurkomunumo ek de la jaro 1536 Lignerolle apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la voktejo Yverdon. De 1798 ĝis 2006 Ligenrolle apartenis al la distrikto Orbe, kiu en la jaro 1803 estis integrita al la tiam fondita Kantono Vaŭdo, kaj ek de la 1-a de januaro 2007 al la nova distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Strachotín
Strachotín (Tracht) estas municipo situanta en distrikto Břeclav, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio. La municipo situas apud akva laboraĵo Nové Mlýny proksimume 15 km de Mikulov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la 1051.
Igel (Mozelo)
Igel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kőszegszerdahely
Kőszegszerdahely [kosegserdahej] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg.
Historio
En Kőszegszerdahely loĝis keltoj en la ferepoko. En la romia epoko tie oni faris brikojn. En la frua hungara epoko ĉiumerkrede okazis foiro, tiun gardis la vilaĝnomo: hungare Kőszeg-merkredo-loko. La vilaĝo apartenis al bieno de fortikaĵo Rohonc. En 1532 la turkoj faras ruina la tutan ĉirkaŭaĵon. Baldaŭe laŭvice familioj Sibrik, Nádasdy kaj Batthyany (batjAnji) posedis la komunumon. Ekde 1920 Rechnitz iĝas aŭstra, la vilaĝo trovis sin ĉe la nova ŝtatlimo. Inter 1948-1989 laŭ la aŭstra limo oni faris fer-kurtenon. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, la limo estas senĝene trapasebla. En Kőszegszerdahely migra poŝto servas.
Komunumoj pri szerdahely en Hungara reĝlando
La vorto signifas: loko, kie merkrede okazis bazarado.
Polaba lingvo
La polaba lingvo estas mortinta slava lingvo, kiun parolis okcidentaj slavoj, nome Polabiaj Slavoj, kiuj ekde la 7-a jarcento setlis en la nordoriento de la teritorio, kie nuntempe estas Germanio kaj el la rivero Elbo ĝis la marenfluo de la rivero Odro. La plej parenca lingvo oriente de la polaba estis la pomoria inter Odro kaj Vistulo, en la nordokcidento de la nuna Pollando, de kiu restis la kaŝuba lingvo apud Gdansko.
Ĉirkaŭ 2800 polabaj vortoj estas sciataj.
Skribaj tekstoj
Memstara skriba tradicio de la polaba lingvo neniam ekzistis. Sed antaŭ la formorto de la lingvo kelkaj nefilologoj notis tekstojn. Ili grandparte estis eĉ germanoj. La gastejestro kaj kamparano Johann Parum Schulze (1677-1740), kiu estis polabo, skribis vortoliston kaj mallongajn tekstojn.
Lingvaj trajtoj
La grandeco de la lingva teritorio grandparte rekonstrueblas per la loknomoj, kiuj montras certajn karakterizaĵojn de la polaba lingvo kaj limigas ĝin disde la malnova soraba lingvo en la sudo kaj la pomorania lingvo en la oriento.
La polaba havis la jenajn trajtojn:
Ekde la 12-a jarcento la lingvo iom post iom formortis: Sur la insulo Rügen ĝi malaperis en la 15-a jarcento, en iuj fiŝistaj vilaĝoj de Brandenburgio restis ĝis la 17-a jarcento kaj en la germania regiono Lüchow-Dannenberg (ĝis hodiaŭ germane nomata "Wendland", do "lando de vendoj" respektive "lando de okcidentslavoj") sude de Hamburgo la lasta parolantino formortis meze de la 18-a jarcento (en la mapo blue estas markita tiu regiono Lüchow-Dannenberg).
Art Taylor
Art TAYLOR (Arthur S. Taylor, Jr.), * 6-an de aprilo 1929 en Novjorko; † 6-an de februaro 1995) estis usona ĵaz-frapinstrumentisto.
Taylor ludis en Harlemo kun Sonny Rollins kaj Jackie McLean kaj havis siajn unuajn gravajn prezentadojn en 1948 kun Howard McGhee. Sekvis la kunlaboro kun Coleman Hawkins (1950-51), Buddy DeFranco (1952), Bud Powell (1953 kaj 1955-57: ''Bud! The Amazing Bud Powell (Vol. 3)''), Art Farmer (1954-55) kaj George Wallington (1954-56). Krome li estris propran bandon, Taylor's Wailers, kaj kunlaboris kun Thelonious Monk kaj Miles Davis. En 1958 li entreprenis kun Donald Byrd kaj Bobby Jaspar koncertvojaĝon tra Eŭropo.
En 1963 Taylor iris al Eŭropo, kie li restis dum la venontaj dudek jaroj, ĉefe en Francujo kaj ekde 1970 en Belgujo, kaj laboris kun muzikistoj kiel Dexter Gordon kaj Johnny Griffin. El intervjuoj kaj konversacioj kun muzikistaj kolegoj tie ekestis lia libro Notes and Tones. Komence de la 1990-aj jaroj li revenis en Usonon, kie li reorganizis sian bandon Wailers.
Taylor kunlaboris je pli ol tricent sonregistraĵoj; liaj propraj albumoj aperis i.a. ĉe Verve, Blue Note kaj Prestige.
Stjørdal
Stjørdal estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag (ĝis 2017 al Nord-Trøndelag). Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Stjørdalshalsen.
Chaussée d'Antin - La Fayette (pariza metrostacio)
Chaussée d'Antin - La Fayette [ʃose d‿ɑ̃tɛ̃ la fajɛt] estas stacio de la linioj 7 kaj 9 de la metroo de Parizo, en la 9-a arondismento de Parizo.
La stacio
La stacio estis malfermita en 1910 ĉe vojkruciĝo de strato Chaussée-d'Antin kaj strato La Fayette.
La stacio estas dekoraciita per fresko de Jean-Paul Chambas.
Interkonektoj
RATP 42 kaj 68 (por 68, nur en direkto al Châtillon - Montrouge)
Anekdoto
La, aŭto falis en la enirejon de la metrostacio sen kaŭzi vunditojn. La ŝoforo konfuzis ĝin kun tiu de subtera aŭto-parko.
Tio denove okazis la.
Pieniężno
Pieniężno estas urbo en Varmio-Mazurio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Pieniężno en distrikto Braniewski.
Akademio Goncourt
Akademio Goncourt (Académie Goncourt), estas franca literatura organizaĵo bazita en Parizo. Ĝi estis fondita en 1900 de la franca verkisto kaj eldonisto Edmond de Goncourt (1822–1896), kiu volis krei novan manieron kuraĝigi literaturon en Francio kaj malkonsentis kun la tiutempa politiko de la Franca Akademio.
La membroj de Akademio Goncourt kunvenas ĉiun unuan mardon en monato en sia salono en la unua etaĝo de restoracio Drouant en Parizo. En novembro ili aranĝas matenmanĝon en la restoracio, post kiu ili diskonigas la nomon de la tiujara laŭreato de Premio Goncourt.
Nunaj membroj
En 2020, la dek membroj de Akademio Goncourt estas:
Lompirt
Lompirt (hungare: Szilágylompért) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Zalău. Administre ĝi apartenas al Şărmăşag.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 777 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 877 (rumanoj, 74% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1321. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Kraszna, poste Szilágy).
S&P Global Ratings
Historio
La naskiĝo de la firmao okazis en 1860, per la eldonado de Historio de Fervojoj kaj Kanaloj en Usono de Henry Varnum Poor. La libro estas provo kolekti plenan informon pri la financa kaj operacia stato de usonaj fervojaj firmaoj. Henry Varnum poste fondis H.V. & H.W. Poor Co. kun sia filo, Henry William, kaj eldonis ĉiujare ĝisdatigitaj versioj de la libro.
En 1906, Luther Lee Blake fondis la Standard Statistics Bureau (Oficejo de Normaj Statistikoj), por provizi financan informon pri aliaj firmaoj ol fervojo-firmaoj. Anstataŭ jarlibro, Standard eldonis informon sur kartoj, provizante pli oftajn ĝisdatigojn.
En 1941, la du firmaoj kuniĝis por iĝi korporacio Standard & Poor's, kaj en 1966 la firmao estis akirita de The McGraw-Hill Companies.
Klára Bihari
BIHARI Klára Barát Endréné estis hungara verkistino, poetino naskita en Nagyszalonta la 8-an de decembro 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de junio 1997.
Biografio
Klára Bihari finis siajn studojn en 1929 en sia naskiĝurbo. Inter 1935 kaj 1945 ŝi estis tajpistino kaj poste liberprofesiula verkistino.
Premioj
JA-díj 1958; A Munka Érdemrend ezüst fokozata 1977; A Móra Kvk. Nívódíja 1987; A Magyar Népköztársaság Csillagrendje 1987; Magyar Köztársasági Arany Érdemkereszt 1993; Aranytoll 1997.
NGC 707-2
NGC 707-2 (alia indiko — MCG -2-5-63) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Zsigmond Várady
Kariero
Várady post fino de jurstudoj en Nagyvárad malfermis advokatoficejon. Li publikis ĉefartikolojn en gazetoj de Nadjvarado, poste en Pester Lloyd kaj Világ. En 1910 oni elektis lin deputiton en distrikto Bihar. Kvankam li apartenis al registarpartio, li luktis por sekularigo de eklezia havaĵo kaj por la enkonduko de la ĝenerala elektorajto. En 1913 li alfrontis sian partion rilate de elektorajto. Li sinmortigis.
Kiskunfélegyháza
Kiskunfélegyháza [kiŝkunfEledjhAza] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kiskunfélegyháza, kies centro estas. La loknomo signifas: eta-kumana-duona-eklezio.
Situo
Kiskunfélegyháza situas sur ebenaĵo, laŭ aŭtoŝoseo M5 kaj ĉefvojo inter Budapeŝto-Szeged, krome estas ĉefvojo al Csongrád, laŭ fervojo Budapeŝto-Szeged, krome estas fervojoj al Szolnok, Csongrád kaj Baja.
Historio
Reĝo Adalberto la 4-a donacis terojn al kumanoj inter riveroj Danubo kaj Tiso. Ili fondis la urbon, kion la turkoj detruis. Hungaroj refondis ĝin en 1743. La komunumo iĝis kampurbo en 1774 kun rajto pri foiro jare po 4. Alvenis ankaŭ grekoj, kiuj formis la urbeton komerca urbo, sed paralele la agrikulturado restis grava. En 1948 traktoristoj de kooperativo de Kiskunfélegyháza ricevis premion Kossuth. Dum la socialismo ankaŭ la industrio aperis.
Servoj
Kiskunfélegyháza havas 6 mez- kaj 8 bazlernejojn.
Cusance
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Subtavolo (lingvoscienco)
En lingvoscienco, subtavolo estas lingvo aŭ lingvoj, kiuj sur difinita teritorio, estis anstataŭitaj de alia (plej ofte pro koloniado aŭ konkero), sed kiuj ankoraŭ influas en la novan lingvon per lingvaj trajtoj, plej ofte vortoj.
Ekzemple la gaŭla lingvo estas subtavolo de la franca lingvo. La gaŭloj -kelta gento- loĝis en Gaŭlio antaŭ la romia konkero. La gaŭloj iom post iom forlasis sian lingvon favore al Latino. La gaŭla lingvo malaperis, sed lasis spurojn sur la franca.