cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(8012) 1990 HO3
(8012) 1990 HO3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la pola astronomino Anna N. Żytkow kaj de la astronomo Michael J. Irwin elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
BMD
La vorto havas plurajn signifojn:
Laskod
Laskod [laŝkod] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Baktalórántháza.
Situo
Laskod situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Baktalórántháza troviĝas 9, Kisvárda 23, Vásárosnamény kaj Dombrád po 26, Mátészalka 29, Nyírbátor 30, Nyíregyháza 39, Debrecen 82, Budapeŝto 266 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1283. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, kuracejo.
Sarrión
Sarrión [saRJON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos.
Geografio
Ĝi estas je 38 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj je 103 km de Valencio. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la dua plej proksima municipo al la ĉefurbo, nome inter La Puebla de Valverde kaj pli proksima Albentosa. Krome la A-228 komunikas norde kun Valbona kaj Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo. Kaj sudokcidente la A-1514 komunikas kun Manzanera.
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Javalambre, kies dua plej loĝata municipo ĝi estas, post la ĉefurbo Mora de Rubielos. La loĝloko staras je 991 m super marnivelo, fakte inter torentoj Barranco de los Judios (Ravino de la Judoj, sude) kaj Barranco de Cutando norde.
Historio
Estis restaĵoj de keltiberoj kaj romianoj (ŝoseo).
En Mezepoko estis murego kun ses pordegoj pro strategia situacio sur monteto inter torentoj kaj ĝi iĝis defendejo por la tuta komarko de la supra Mijares. Kristanoj konkeris la lokon el islamanoj en la 13-a jarcento, kaj post konstituo de la komunumo de domaroj de Teruelo, ĝi estis inkludita en la Sesma del Campo de Sarrión.
Dum la Karlismaj Militoj, la 9an de majo 1843, la karlistoj invadis Sarrión kaj soldatroto eksplodigis ses de sep pordegoj kiujn havis la loĝloko; aktuale restas nur la Pordego de Teruelo.
Dum la Hispana Enlanda Milito, okazis du bataloj en la areo, ambaŭ kun venko de la frankisma armeo, nome fine de junio 1938 kaj meze de septembro samjare; estis el lastaj operacoj de la armeo de la Dua Hispana Respubliko antaŭ la fino de la Batalo de Teruelo kun frankisma venko.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Sarrión oni malaltiĝis el 2 517 loĝantoj en 1930 ĝis milo da loĝantoj en 2001. Poste la loĝantaro stabiliĝis pro rikolto de trufoj.
Ciugudul de Sus
Ciugudul de Sus [ĉugudul de sus] (hungare: Felfüged, germane: Oberfigid) estas vilaĝo en Rumanio norde de Aiud. Administre ĝi apartenas al Unirea (Alba).
Loĝantarto
En 1910 ĝi havis 596 loĝantojn (rumanoj); en 1992 296 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Torda-Aranyos).
Gerónimo de Aguilar
Gerónimo aŭ Jerónimo de Aguilar (Écija, provinco Sevilo, 1489 - Nova Hispanio, 1531) estis hispana kleriko. Kelkaj fontoj citas lin kiel subdiakono kaj aliaj kiel monaĥo. Li alvenis al Ameriko kun Juan de Valdivia; li estis kaptita de la majaoj de Jukatano, kun kiuj li vivis inter 1511 kaj 1519, jaro en kiu li estis savita fare de Hernán Cortés, por kiu li servis kiel interpretisto en la maja lingvo kaj kun kiu li partoprenis en la konkero de Meksiko.
Cihei
Cihei (ĉihej) (Váradcsehi) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 910 loĝantojn (rumanoj, slovakoj, hungaroj), en 1992 860 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1220. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmartin.
VPN
VPN (virtual private network, t.e. virtuala privata reto), estas maniero konekti komputilon al fora komputila reto. Plej multaj homoj uzantaj komputilojn konektas sin al TTT uzante normalan reton - ili uzas modemon aŭ retkonekton. VPN estas iomete malsama. Ĝi estas uzata de laboristoj por konekti sin uzante tekokomputilon por labori - ili povas kontroli sian retpoŝton kaj vidi profesian TTT-ejon, kiu ne povas esti vidata en la normala interreto.
VPN ofte provizas anonimecon kaŝante la uzanton kaj malfaciligante ties spuradon.
Antaŭnelonge VPN estas ofte uzata por aliri al retejoj blokitaj en iuj landoj (ekzemple Irano, Ĉinio, ...).
VPN estas pli kaj pli uzata de firmaoj kiuj volas disponigi televidajn elsendojn de iu lando al homoj en la tuta mondo. Ĝi ebligas ke via interreta trafiko pasas per sekuraj interretaj serviloj situantaj ekzemple en Germanio. Ĉi tio signifas, ke vi povas esti ie ajn en la mondo dum la retejoj / servoj, kiujn vi vizitas, kredas ke vi estas fizike en Germanio (tial vi povas aliri germanajn televidkanalojn kiel ProSieben, ZDF, ktp per VPN).
Helmina von Chézy
Helmina von Chézy, plena nomo Wilhelmine Christiane de Chézy, (naskiĝinta la 26-an de januaro 1783 en Berlino; mortinta la 28-an de januaro 1856 en Ĝenevo) estis germana ĵurnalistino, poetino kaj libretistino.
VPN
VPN ankaŭ havas aliajn avantaĝojn. La ĉefa avantaĝo estas, ke vi nun havas komplete ĉifritan interretan konekton, kiu multe reduktas la riskon de koduma piratado.
Helmina von Chézy
Ekde 1817 Chézy vivis en Dresdeno kaj fariĝis membro de la Dresdena Kantorondo. Tie ŝi ankaŭ verkis la libreton por la opero Euryanthe de Carl Maria von Weber. Kelkaj el ŝiaj poetoj estis muzikigitaj (Ach, wie ist’s möglich denn,/ Daß ich dich lassen kann, / Hab’ dich von Herzen lieb, / das glaube mir). Franz Schubert verkis la teatromuziko por ŝia dramo Rosamunde, princino de Cipro, kiu fiaskis je la unua prezentado kaj estis prezentata nur dufojojn en la Teatrejo ĉe la Vieno, 1824 tamen ankaŭ en Munkeno. Ĝis antaŭ malmultaj jaroj ĝi validis kiel perdiĝinta. La poemon Der Vollmond stahlt auf Bergeshöh’n entenata en ĝi (diskoniĝinta en la muzikigo de Schubert aparte kun pianakompano kiel Romanze der Axa) ankaŭ Charles Ives muzikigis. En sia poezio Chézy restis ligita al la romantisma skolo.
Heliornitedoj
La Heliornitedoj (Heliornithidae) estas birdofamilio en la ordo de la Gruoformaj (Gruiformes). Ĝi konsistas el tri genroj kun po unu specio.
Nomo
La latina scienca nomo venas de la antikva greka ἥλιος = suno kaj ὄρνις = birdo. Do ĝi signifas: sunbirdoj.
Aspekto
Heliornitedoj estas birdoj kun longa korpo, longa kolo kaj mallongaj fortaj kruroj. La plumaro estas anassimila, la flugiloj pintaj kaj la vosto relative longa.
Habitato kaj vivmaniero
Heliornitedoj loĝas en marĉaj arbaroj, en lantaj riveroj, en arbaraj lagoj. Kvankam ili kapablas bone piediri, ili preferas naĝi. Kiam ili ekflugas, ili kiel fulikoj tretas la akvosurfacon. Ili vivas unuope kaj estas tre retiriĝemaj. Ofte oni rimarkas ilin nur pro ilia voĉo: basa murmurado aŭ bojado. Ilia nutraĵo estas ĉiuspecaj bestetoj kaj planteroj, kiujn ili serĉas naĝante kaj mergiĝante.
Generado
La neston ili konstruas en arboj aŭ arbustoj ĝis tri metrojn super la akvo. Ĝi entenas tri ĝis sep blanketaj, ruĝbrune aŭ malhelbrune makulitajn ovojn.
Seksto Julio Afrika
Seksto Julio Afrika (latine: Sextus Iulius Africanus; 160/180 – 240/160 verkisto de la Romia Imperio, konsiderita la fondisto de la kristana kronografio.
Marcsa Simon
Marcsa Simon [marĉa ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simon Marcsa estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo estis Simon Mária.
Seksto Julio Afrika
Li projektis por la imperiestro Aleksandro Severo la imperian bibliotekon. De liaj tre nombraj verkoj restas nur iuj fragmentoj.
Marcsa Simon
Marcsa Simon naskiĝis la  en Tápiószele, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Seksto Julio Afrika
Li verkis Kronografion, universalan historion ekde la origino ĝis Elagabalo en kiun transportis ankaŭ la kronologiojn de egiptaj suverenoj ĉerpitajn de la verko de Manetono.
Marcsa Simon
Biografio
Marcsa Simon frekventis mezlernejon en Budapeŝto, jam tiam ŝi estis lerta deklamisto. Ŝi akiris diplomon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi en 1899, poste ŝi estis aktoro en Szabadka, poste en Nagyvárad. Inter 1908 kaj 1916 ŝi apartenis al Ŝtata Hungara Teatro (Kolozsvár). Ŝiaj pli gravaj teatraj stacioj estis (jam en la ĉefurbo): Ŝi ricevis premion de teatra revuo en 1933.
Seksto Julio Afrika
Biografio
La biografiaj informoj pri Seksto Julio Afrika estas iom malabundaj. Iam oni opiniis ke li naskiĝis en Libio, nun oni opinias ke probable li originis el Jerusalemo, ankaŭ se lia juda origino ankoraŭ atendas pli certajn fundamentojn. Certe li estis en bonaj rilatoj kun Abgar la 9-a reĝo de Edezo, kaj estis amiko de poeto Bardesano. Antaŭ ol 221 li sekvis lecionojn de Heraklaso episkopo de Aleksandrio, kaj kun ties majstro Origeno amike korespondis.
Li travivis precipe en Emaus; en 222 li sendis leteron al la imperiestro Aleksandro Severo al kiu dediĉis sian ekciklopedian verkon Kestoi, por soleciti la rekonstruon de la urbo ankoraŭ ne refarita post la permilita reago de (Varus)): la misio sukcesis kaj Emaus estis reestablita kun la nomo de Nicopolis (Nikopolis). Seksto Julio Afrika okupiĝis por la alestigo, siaelspeze, de la biblioteko entenata en la Panteono
Dionizo bar Salibi asertas ke Seksto estis kristana episkopo, sed li reale neniam estis sacerdoto: liaj supozitaj ŝarĝoj ŝuldus al eraraj interpretoj de verkeroj lin koncernantaj.
Kronografio
Seksto Julio Afrika verkis greklingvan kronografion de la mondo (Χpοvοyραφίαι, Kronografiai) en kvin libroj, ekde la kreo de la mondo ĝis 221, entute, laŭ lia kalkuloj, por 5723 jaroj.
Li estimis 5500-jara la periodon forpasitan inter la la dato de la Kreo kaj la naskiĝo de Jesuo, surprenante ke ties enkarniĝo okazintus la unuan tagon de 5501, responda al 25-a de marto. Lia datado havis grandan influon: en la greklingva orienta Mediteraneo la kreo estis plurfoje fiksita en la unua jardeko de la 5500-aj jaroj a.K.. Laŭ Seksto Julio Afrika, la mondo estis destinita daŭri 6000 jarojn entute: antaŭvido tiu, kiu eniras en la vejnon de jarmilismo.
Tiu verko enŝovis unuafoje rilatojn inter la juda-kristana historio kun tiu greka-romana, pro kiu Seksto Julio Afrika estas konsiderita la fondinto de la kristan kronografio.
Aliaj verkoj
Eŭsebio transdonas iujn erojn de telero De Seksto Julio Afrika al nekonta Aristido (Epistula ad Aristidem), en kiu la libia historiisto provas akordigi la malsanaĵojn inter la du genealogioj raportitaj en la Evangelioj (Mateo kaj Luko) profitante de la hebrea praktiko de Levirato. Konserviĝis ankaŭ lia letero en kiu li enŝovas dubojn pri la aŭtentikeco de la rakonto pri Susana de la libro de Danielo kaj raportas pri la ĉi-rilata respondo de Origeno.
Al li estas atribuata ankaŭ alia verko, Kestoi (Κεστοί, "broditaj zonoj"), kiu laŭlonge de 24 libroj pritraktis pri agrikolturo, natursciencoj, milita strategio, magio, medicino kaj aliaj temoj enciklopedistile. La atribuado de tiu verko estis diskutata pro tio ke ĝi aperis antaŭ ol li ekdediĉis sian atenton al religiaj verkoj. Nur ĝia fragmento atingis nian epokon, pere de papirusoj de Oksirinĥo.
Poligonacoj
La poligonacoj (Polygonaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo kariofilaloj (Caryophyllales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 genrojn kaj pli ol 1380 speciojn,. Ĝia tipa genro estas poligono.
Taksonomio
La sistemo de Cronquist donis al ili apartan familion (poligonaloj Polygonales), sed pli novaj taksonomiaj sistemoj metas ilin inter la kariofilaloj.
Estas du subfamilioj:
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (13 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Rajnath Singh
Rajnath SINGH (10an de julio 1951) estas barata politikisto funkcianta kiel la Defendministro de Barato. Li estis la antaŭa Prezidanto de la Partio de la Popolo de Barato. Li estis la Ministro pri Internaj Aferoj en la Unua Ministraro de Modi.
Frua vivo
Singh estis naskita en Bhabhaura vilaĝo de Ĉandauli-distrikto, Utar-Pradeŝo, al patro Ram Badan Singh kaj patrino Gujarata Devi. Li naskiĝis en familio de kamparanoj de kasto de Rajputoj. Li ricevis sian bazinstruadon de loka lernejo en sia vilaĝo kaj ricevis magistron pri fiziko, akirante unuajn dividajn rezultojn de la Universitato Gorakhpur.
Oleúde José Ribeiro
Oleúde José Ribeiro (n. ) estas brazila futbalisto.
Falenoptilo
La Falenoptilo, Phalaenoptilus nuttallii, estas noktula birdo de la familio de Kaprimulgedoj, nome la kaprimulgoj. Ĝi troviĝas el Brita Kolumbio kaj sudorienta Alberto, tra okcidenta Usono al norda Meksiko. La birda habitato estas sekaj, malfermaj areoj kun herboj aŭ arbustoj, kaj eĉ ŝtonecaj dezertaj deklivoj kun tre malmulta vegetaĵaro.
Multaj nordaj birdoj migras vintri el la reprodukta teritorio al centra kaj okcidenta Meksikio, kvankam kelkaj restas pli norde. Rimarkinde la Falenoptilo estas la ununura birdo konata kiel irante en torporo por longdaŭraj periodoj (semajnoj al monatoj). Tio okazas en la suda bordo de ties teritorio en Usono, kie ĝi pasas multe el la vintro neaktiva, kaŝita inter amasoj de rokoj. Tiu kutimo estis konstatita en Kalifornio kaj Nov-Meksiko. Tia longdaŭra periodo de torporo estas proksima al stato de vintra dormo, ne konata inter aliaj birdoj.
Gonzalo de Sandoval
Gonzalo de Sandoval (Medellín 1497 - Palos de la Frontera 1528) estis hispana konkistadoro de Nova Hispanio (Meksiko). Li estis filo de Juan de Sandoval. Li iris al Kubo, kie li restis kiel kapitano en 1518. La venontan jaron li komencis la konkeron de Meksiko kun Hernán Cortés. Dum iom da tempo li estis kunguberniestro de la kolonio, dum Hernán Cortés estis malpromsime de la ĉefurbo (de la 2a de marto al la 22a de aŭgusto 1527).
En Nova Hispanio
Sandoval alvenis kun Hernán Cortes al Nova Hispanio en 1519, estante la plej juna el la kapitanoj de Cortés. Post la subpremado de Moktezumo, Cortés nomumis lin alta funkciulo de Villa Rica de Vera Cruz. Sandoval kaptis la mesaĝistojn de Pánfilo de Narváez kiuj postulis la kapitulacon de la urbeto, kaj sendis ilin al Cortés. En la posta batalo, estis Sandoval kiu kaptis Pánfilo de Narváez.
Sandoval estris la avangardon de la hispana retiriĝo dum la nomita Trista Nokto en 1520. Li ankaŭ estris operaciojn kontraŭ la aztekoj, proksime de Tepeaca kie poste la hispanaj konkistadoroj fondis la vilaĝon Segura de la Frontera. Li estris la punekspedicion kontraŭ la aztekoj en Jalacingo pro ilia atako al hispanaj soldatoj kiuj estis venintaj kun Pánfilo de Narváez.
Li estris la konstruon de kelkaj ŝipoj por estis uzataj dum la surakva atako al la urbo Tenoĉtitlano.
Johan Ludvig Runeberg
Johan Ludvig RUNEBERG (naskiĝis la 5-an aŭ 7-an de februaro 1804, mortis la 6-an de majo 1877) estis svedlingva finnlanda poeto. J. L. Runeberg estas la nacia poeto de Finnlando. Runeberg naskiĝis en Jakobstad (finne: Pietarsaari) kaj studis en Åbo (finne: Turku). Li laboris kaj mortis en Borgå (finne: Porvoo), kie lia hejmo estas muzeigita.
La plej granda parto de lia poezio estas romantika kaj priskribas la vivon de la kamparanoj en Finnlando. Lia plej fama verko estas la poemciklo Fänrik Ståls Sägner, kiu estiĝis inter 1840 kaj 1860. Ĝia unua ero Vårt land (finne: Maamme) fariĝis la Nacia himno de Finnlando. En sia konata poemo, Bonden Paavo (farmisto Paavo, Saarijärven Paavo en la finna), Runeberg priskribas la persistemon kaj forton de spirito (Sisu) de kamparano, kiu ĉiujare metas pli kaj pli da floemo en la panon por doni ĝin al siaj najbaroj kaj tiel malhelpi morton per malsatego.
J. L. Runeberg estas la avo de Nino Runeberg, la unua prezidanto de Esperanto-Asocio de Finnlando.
Boeing B-17 Flying Fortress
La Boeing B-17 Flying Fortress (Fluganta fortreso) estis bombaviadilo de Usono dum la dua mondmilito. La B-17 estas la plej konata bombaviadilo de la Usona aerarmeo en la dua mondmilito. Ĝi estas konata pro tio, ke ĝi eĉ spite al gravaj damaĝoj povis hejmenflugi.
Historio
La prototipo (modelo 299) flugis unuafoje la 28-an de julio 1935 kaj kraŝis pro eraro de la piloto. Laŭ modifoj por la armeo, la prototipo Y1 B-17 flugis en januaro de 1937. La unua serie produktita aviadilo estis liverita por la usona aerarmeo la 20-an de oktobro 1939 (B-17B). Ĝi havis la motoron de kvar Wright R-1820-51 (stelmotoro) kun ĉevalpovo de 1.000. Oni produktis pluajn 38 maŝinojn.
En 1940 ekflugis B-17C (1200 ĈP), en 1941 B-17E (atingopovo 5300 km sen ŝarĝo), en 1942 B-17F (atingopovo de 7.110 km sen ŝarĝo, nova naza parto; kapacito de 4,7 tunoj da bomboj), en 1943 B-17G. La Boeing produktis entute 12.731 B-17-aviadilojn.
Stagno Lombardo
Stagno Lombardo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Bonemerse, Castelvetro Piacentino (PC), Cremona, Gerre de' Caprioli, Pieve d'Olmi, Polesine Parmense (PR), Villanova sull'Arda (PC) kaj Zibello (PR).
Le Cap (Sankta-Piero kaj Mikelono)
Le Cap estas duoninsulo kiu, kun tiuj de Granda Mikelono kaj, formas la insulon Mikelono, en la insularo Sankta-Piero kaj Mikelono.
Geografio
La duoninsulo Le Cap, 6 km longa kaj ĉirkaŭ 1,5 km larĝa, formas la nordorientan parton de la insulo Mikelono. Ĝia kurba formo fermas la golfeton de Mikelono.
Ĝi situas norde de Granda Mikelono, al kiu ĝi estas ligita nur per istmo nomata "duno de Mikelono", la laguno Grand Étang de Miquelon apartigante la du duoninsulojn. Nordoriente de Le Cap, la duoninsulo finiĝas per kabo Cap du Nid à l'Aigle, ankaŭ ofte nomata "Kabo Mikelono".
El administra vidpunkto, duoninsulo Le Cap estas parto de la komunumo Miquelon-Langlade. Ĝi gastigas ĝian ĉefurbon kaj solan loĝlokon, la vilaĝon Miquelon kiu situas sur la sudorienta marbordo de la duoninsulo, ĉe la fundo de la golfeto Mikelono.
La lumturo de Cap-Blanc, konstruita en 1883 kaj listigita kiel Historia Monumento en 2012, situas sur la okcidenta marbordo de la duoninsulo.
Cowra
Cowra estas urbo en la centrokcidenta regiono de Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi estas la plej granda setlejo kaj la sidejo de la distrikto Cowra Shire, kun loĝantaro de 10 063 personoj.
Cowra estas proksimume je 310 m super marnivelo en la bordoj de la rivero Lachlan nome en lae Lachlan Valo. Laŭ ŝoseo ĝi estas proksimume je 310 km sudokcidente de la ŝtata ĉefurbo Sidnejo kaj je 189 km norde de la landa ĉefurbo Kanbero. La urbo estas ĉe la kruciĝo de tri ŝtataj aŭtoŝoseoj, nome la Mid-Western Highway, Olympic Highway kaj Lachlan Valley Way.
Testamento de 'Abdu'l-Baha
Sian Volon kaj Testamenton verkis 'Abdu'l-Bahá en tri apartaj fazoj laŭ diversaj situacioj. La unuan parton li verkis probable en 1906 kaj kelkajn fragmentojn okaze de gravaj minacoj kaj danĝeroj. Tamen la tri partoj konstituas kune unusolan dokumenton.
Ĉarto de Administra Ordo
Tiu dokumento estas kerna kaj difina parto el la originaj fontoj de la bahaa literaturo, intime ligita kun la "Plej Sankta Libro" (Kitáb-i-Aqdas) de lia patro Bahá'u'lláh.
Tiun "Volon kaj Testamenton", kune kun la "Tabeloj de la Dia Plano" kaj la "Epistolo al Karmelo", Shoghi Effendi konsideras kiel la ĉarton de la Administra Ordo bahaa. Ĝi temas pri statuso kaj rolo de la Gardanto kaj de la Manoj de la Afero de Dio, de la Universala Domo de Justeco, de la Spiritaj Asembleoj lokaj kaj naciaj. Ĝi ankaŭ emfazas la gravecon de la Interligo de Bahá'u'lláh.
Fundamentoj de la Bahaa Kredo
En tiu teksto  'Abdu'l-Bahá resumas la ekzilon de Bahá'u'lláh kaj liajn fundamentajn instruojn, kiel ekzemple ami la tutan homaron, eviti konfliktojn, lojale konduti kontraŭ registaroj, sindoneme diskonigi la mesaĝon de Dio, strebi al la renovigo de si mem, de la homaro kaj de la mondo. Li reasertas, ke Báb estas ne nur la heroldo de Bahá'u'lláh sed ankaŭ apartan Manifestiĝon de Dio, kaj li klarigas iliajn rangon kaj statuson.
La Interligo de Bahá'u'lláh
La Interligo de Bahá'u'lláh estas fundamenta flanko de la Bahaa Kredo. 'Abdu'l-Bahá priskribas la virtojn kaj la potencon de tia Interligo, kiu protektas la bahaan komunumon kontraŭ skismoj kaj daŭre garantias ĝian unuecon.
Sabin
Sabin estas familia nomo de la sekvaj personoj:
Testamento de 'Abdu'l-Baha
La Interligo de Bahá'u'lláh
En ĝi li ankaŭ plendas pri la multegaj suferoj kaj damaĝoj, kiujn kaŭzis "rompantoj" de la Interligo, ĉefe lia duonfrato Mírzá Muḥammad-'Alí kaj Mírzá Yaḥyá Núrí, la duon-frato de Bahá'u'lláh kaj estro de la azalanoj. Li tamen petas, ke Dio pardonu kaj helpu ilin.
Sabin
Aliaj:
Testamento de 'Abdu'l-Baha
La Interligo de Bahá'u'lláh
'Abdu'l-Bahá deklaras, ke estas "rompantoj" de la Interligo de Bahá'u'lláh tiuj bahaanoj, kiuj kontraŭas la auxtoritaton de la "Centro de la Interligo", de la "Gardanto de la Afero de Dio" aux de la "Universala Domo de Justeco". Laŭ lia opinio, bahaanoj devas strikte eviti kontaktojn kun ili.
La Gardanto kaj la Manoj de la Afero de Dio
'Abdu'l-Bahá indikas, ke la "Gardanteco de la Afero de Dio" estas hereda ofico, ke la Gardanto mem elektas sian posteulon kaj ke lia ĉefa rolo estas la interpretado de la Santaj Skriboj bahaaj. 'Abdu'l-Bahá asertas, ke en tiu agadkampo la Gardanto estas "die" protektita kontraŭ erarojn. Li skribas, ke la mondonacojn de Ḥuqúqu'lláh ("la Rajto de Dio") ricevos nur la Gardanto post lia forpaso.
Li decidas, ke la Gardanto rajtas nomumi la "Manojn de la Afero de Dio" kaj klarigas iliajn reciprokajn rilatojn. Li difinas la devojn kaj responsojn de tiu "Manoj" : instrui la Bahaan Kredon, forigi la ribelulojn, elekti naŭ el ili por asisti la Gardanton kaj por aprobi la elekton de la estontaj Gardantoj.
Valdeaveruelo
Valdeaveruelo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Testamento de 'Abdu'l-Baha
Atakoj kontraŭ la Testamento
La decidojn kaj indikojn de tiu Testamento konsentis la bahaanaro escepte de kelkaj okcidentaj bahaanoj, interalie Hermann Zimmer kaj Ruth White, kiu dum pluraj jaroj kampanjis kontraŭ ĝi. Ŝi opiniis, ke ne  'Abdu'l-Bahá skribis la dokumenton kaj eĉ dungis la grafologon Charles Mitchell por pruvi sian aserton, sed tiun akuzon forĵetis tiuj, eĉ malamikaj, kiuj legis la persan lingvon kaj konis la skribmanieron de  'Abdu'l-Bahá.
Literaturo
Tiu artikolo estas verkita surbaze de la angla versio.
Valdeaveruelo
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 1 066 loĝantoj kaj la denseco estas de 62,04 loĝ/km².
Situo
Valdeaveruelo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 740 m super marnivelo; je 19 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 17,36 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°38′17″N 3°18′56″Ok.
Riĉigita uranio
La Riĉigita uranio (aŭ densigita) estas tiu tipo de uranio, en kiu la izotopo kun masnumero 235 aperas en pli granda proporcio ol en la natura uranio. La uranio havas du izotopojn en la naturo: la 235-a (0,72%) kaj la 238-a (99,28%) (inter la krampoj troviĝas la natura proporcio en natura uranio).
La 235-a uranio donas la fuelon de atomreaktoroj. Ĝi disiĝas post akcepto de la neŭtrono al du pli malgrandaj kernoj, dum liberiĝas 1-3 neŭtronoj. Por eki la nuklean ĉenreakcion, necesas ke minimume unu el la liberiĝintaj neŭtronoj disigu unu 235-an atomon (nuklea fisio). La 238-a izotopo estas bone neŭtronsorba materialo, tie ĝi bridas la elformiĝon de la ĉenreakcio.
Depende de tipo de la atomcentralo kaj de materialo de la neŭtrona moderatoro, oni devas riĉigi la 235-an enhavon de la natura uranio al 3-4% (por komparo: en la atombombo, la proporcio de la 235-a uranio devas superi la 85%-on). Oni nomas tiun procezon riĉigo de la uranio, kies finmaterialo estas la riĉigita uranio. La postrestanta malriĉigita uranio estas kromprodukto, kiun uzas lastatempe la militistaro por produktado de kirasrompaj armiloj, pro sia granda denseco kaj trarompa eco.
La riĉigo de uranio estas tre malfacila, ĉar la du naturaj izotopoj havas samajn kemiajn proprecojn, tial oni eluzas iliajn etajn masdiferencojn. La uzataj metodoj povas esti la difuza, centrifuga kaj ventila metodo. Por tiuj oni devas gasigi la uranion (urania sesfluorido UF6), la riĉigo okazas nur post tio.
En la mondo, la usona entrepreno USEC havas preskaŭ mondmerkatan monopolon en komerca uzo.
Arcy-sur-Cure (stacidomo)
Arcy-sur-Cure estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Arcy-sur-Cure, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Cravant-Bazarnes - Dracy-St-Loup (755000).
Optimisto (velŝipo)
Trunko kaj velo
La ŝipeto, kiun en rekta kurzo eblas manovri per unu mano, havante la stirilon kaj ŝnuron por la reguligo de la velo unumane, dezajniĝis fare de la usona ŝipokonstruisto Clarky Mills. La dana arkitekto A. Damgard standardigis la dezajnon kaj difinis la nuntempe kutiman ŝnuraron kaj veloformon.
Optimisto posedas trunkon el premita ligno aŭ vitrofibro-fortigita plasto kaj havas nur unu velon, kiu estas fiksita ĉe la masto kaj aldone ĉe helpa stango, kiu helpas pligrandigi la veloareon, tiel ke ĝi kreas el la kutima vela triangulo pli grandan kvarangulon. La plej alta atingebla rapideco estas proksimume 4 knotoj.
La boato komforte transporteblas sur la tegmento de averaĝa mezklasa aŭto. Optimistoj estas aparte rapide pretigeblaj por velado kaj malpretigeblaj post la uzo. Tial kaj pro la relative malgrandaj mezuroj de longo, larĝo, mastoalto kaj pezo la boata klaso estas taŭga ankaŭ por por plurtagaj ekskursoj de velaj kluboj. Ofte videblas boatotransportiloj kun ĝis 12 optimistoj sur la stratoj, kiuj tirite de aŭto transportas la ekipaĵon de tuta infana ekipo de velantoj.
Regattoj
La optimisto ne nur dum la pretigo por velado kaj malpretigo post la uzo, sed ankaŭ dum la velado mem, estas tre facile manovrebla. Por multaj infanoj ĝi servas kiel enkonduka klaso en la sporton de regatta velado. Ĝi estas norma internacia porinfana velboata klaso. Tutmonde ekzistas proksimume 500.000 optimistoj – per tiu nombro la klaso estas la tutmonde plej disvastiĝinta klaso de velboatoj, antaŭ la same de junuloj multe uzita klaso Lasero. Internacia klasa asocio estas la International Optimist Dinghy Association (IODA) kun sidejo Dublino; al ĝi apartenas tutmonde pli ol 100 naciaj optimistaj asocioj..
Ekzistas monda ĉampionado por optimistoj, kontinentaj ĉampionadoj kaj kompreneble pliaj internaciaj, naciaj, regionaj kaj klubaj regattoj.
Anna-Leena Härkönen
Anna-Leena HÄRKÖNEN (naskiĝinta 1965) estas finna verkisto. Ŝia unua libro estis Häräntappoase. Ĝi estas porjunula romano, kies ĉefrolulo estas knabo nome Alpo Korva. En 1990-aj jaroj ŝi aktoris en vere populara finna televida drama serio Metsolat. Pri Häräntappoase estis faritaj du televidaj serioj. Härkönen verkis ankaŭ biografiajn librojn. Härkönen skribas ankaŭ kolumnojn. Ili rakontas ofte pri rondoj de junaj urbanoj. Ŝi ankaŭ scenaris televidajn seriojn kaj filmojn. Ŝi faris kantotekstojn por granda aro da kantistoj. Kiel aktoro ŝi venis al publikeco laŭ filmo Mona ja palavan rakkauden aika de Mikko Niskanen. Tie ŝi aktoras junan gimnazian knabinon, kiu trovas Jesuon. Härkönen kantas almenaŭ en du diskoj.
Radoviš
Pli detala jam sub : Opština Radoviš
Radoviš aŭ Radoviŝ (makedona: Радовиш) estas urbo en la sudoriento de Nord-Makedonio. Kvankam la urbo situas je 380 metroj super la marnivelo, ĝi estas ĉirkaŭita de multnombraj montoj. La klimato de Radoviš estas mediteranea kontinenta.
Ekstera ligilo
(angla) Urbodomo de Radoviš
Notoj
https://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Gonzalo Guerrero
Gonzalo Guerrero [geREro] (Palos de la Frontera, provinco Onubo, Hispanio, ĉ. 1470 - Puerto Caballos (aktuale San Pedro Sula), Honduro, 13a de aŭgusto 1536) estis hispana maristo kaj unu de la unuaj eŭropanoj kiuj setlis en la eno de indiana kulturo. Li mortis lukte kontraŭ la hispanaj konkistadoroj estritaj de Pedro de Alvarado. Li estis polemika persono ĉar li diskulturiĝis kaj eĉ iĝis ĉefo de majaoj dum la konkero de Jukatano, speciale militema kontraŭ la konkistadoroj, pro kio li estis konata kiel El Renegado (la fikonvertito) fare de liaj hispanaj samlandanoj, dum en Meksiko li estas nomita Padre del Mestizaje (patro de miksrasuloj). Li estis nomita ankaŭ Gonzalo Marinero, Gonzalo de Aroca kaj Gonzalo de Aroza.
Lia ŝipo vrakis en 1511. Unue li estis sklavoj de la majaoj kaj poste ties militestro. Lia kunulo estis Gerónimo de Aguilar, ĉefa fonto de tiu historio; poste Aguilar revenis kun la hispanoj, dum Guerrero restis kun la indianoj.
Tipaj kokoj
La tipaj kokoj estas la kvar vivantaj specioj de birdoj el la genro Gallus de la Kokoformaj birdoj, kiuj loĝas nature en Barato, Srilanko, Sudorienta Azio kaj Indonezio.
Temas pri grandaj birdoj, kun kolorplenaj maskloj, sed tamen malfacile videblaj en la densa vegetaĵaro kie ili loĝas.
Kiel ĉe multaj birdoj de la familio de Fazanedoj, la masklo ne partoprenas en la kovado de la ovoj aŭ la idozorgado de la frumaturaj idoj. Tiujn taskojn plenumas la senkolora kaj bone kamufla ino.
La tipaj kokoj estas semomanĝantoj, sed ili manĝas ankaŭ insektojn, ĉefe la junuloj.
Unu el la specioj en tiu genro, nome la Bankiva koko, estas de historia gravo kiel la verŝjana praulo de la hejmigita koko, kvankam oni sugestis, ke ankaŭ la Griza koko estus implikita.
Specioj
Prahistorie la genro Gallus troviĝis en la tuta Eŭrazio; fakte ĝi ŝajne evoluis en sudorienta Eŭropo. Oni priskribis kelkajn speciojn el fosilioj, sed ties distingeco ne estis firme decidita en ĉiuj kazoj:
Haida Gwaii
Haida Gwaii ("Insuloj de la Homoj"), antaŭe Arkipelago Reĝino Karloto, estas arkipelago de Brita Kolumbio, Kanado. Ili konsistas el du ĉefaj insuloj: Insulo Graham norde, kaj Insulo Moresby sude, kun proksimume 150 pli malgrandaj insuloj kun totala areo de 10,180 km². Aliaj grandaj insuloj estas Anthony, Langara, Louise, Lyell, Burnaby kaj Kunghit.
La insuloj estas separataj el la kontinenta Brita Kolumbio oriente de la Hekata Markolo. Vankuvera Insulo kuŝas sude, tra la Marbrako Reĝino Karloto, dum la Usona ŝtato de Alasko estas norde, tra la disputata Dixon Entrance.
La insuloj estas hejmo de abunda naturo, inklude la plej grandajn subspeciojn de nigra urso, kaj ankaŭ la plej malgrandajn subspeciojn (Ursus americana carlottae) kaj la subspecion de ermeno Mustela erminea haidarum. Nigravosta cervo kaj Lavurso estas enmetitaj specioj kiuj iĝis abundaj.
La 3an de junio de 2010 la Haida Gwaii Reconciliation Act oficiale renomis la insuloj kiel Haida Gwaii kiel parto de repaciĝa protokolo inter Brita Kolumbio kaj la Haidoj.
Cvanoj
La nomo de la ŝtato Bocvano devenas de la cvanoj, kiuj tie estas la majoritato.
Antaŭe ĉiu cvana etno estis regata de reĝa estro, la Kgosi. La kgosi estis kaj la sekulara kaj la spirita gvidanto, ĉar li estis la peranto al la Modimo, ilia plej alte dio. Tradicie ili vivis en tielnomataj gigantoj: "vilaĝoj" kun loĝantaro de ĝis 40.000.
15612 Parkmincheol
15612 Parkmincheol estas meze granda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Park Mincheol, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Koreia Scienca Akademio de KAIST en Pusano (Sud-Koreio).
Nacia Rezervejo Humboldta Pingveno
La Nacia Rezervejo Humboldta Pingveno aŭ Nacia Rezervejo Pingüino de Humboldt, en hispana Reserva nacional Pingüino de Humboldt, estas komponita de tri insuloj: Chañaral, Choros kaj Damas, situantaj ĉe la limo inter la regionoj Atakamo kaj Kokimbio, Ĉilio. Ĝi situantas je ĉirkaŭ 100 km norde de La Serena en la Kokimbio (Ĉilio) kaj havas totalan areon de 888,68 hektaroj.
28589 Nisley
28589 Nisley estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Nacia Rezervejo Humboldta Pingveno
Ĉe Choros eblas enŝipiĝi al la Insulo Damas. Survoje videblas sur la insulo Choros, Loberas, nome grandan kvanton de fokoj, krom grandan diversecon de birdoj, kiaj la Humboldta pingveno, kiu nomigas la rezervejon. Eblas foje vidi ankaŭ la raran Botelnazan delfenon proksime de la ŝipoj. Ne estas permesata la restado de ŝipoj aŭ boatoj pli ol 15 minutoj ĉe la delfenoj, por eviti ties stresigon. La lokanoj asertas, ke fine de februaro aŭ komence de marto, eblas vidi balenojn ĉe la insulo Ĉanjaralo.
28589 Nisley
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ishara Nisley, kiu ricevis titolon de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio pri planedoscienco en 2017 kaj tuj aniĝis al Observatorio Lowell kiel Observantino Teknikistino por la Preciza Optika Interferometro de la Mararmeo. Ŝi laboris kiel Observantino / Operaciantino ĉe la Lowell Discovery Telescope ekde 2019.
Nacia Rezervejo Humboldta Pingveno
Tiu Rezervejo formas parton de la Nacia Sistemo de Naturaj Areoj Protektitaj de la Ŝtato Ĉilio, administrata de la Nacia Forsta Korporacio (Conaf) kiu havigas tiun retejon kun plia informaro.
Oehrenstock
Oehrenstock estas turisma vilaĝo en la Distrikto Ilm kun rekta aliro al Rennsteig.
Ekde 1994 Oehrenstock kun ĉ. 500 loĝantoj estas parto de la urbo Langewiesen. La vilaĝo situas ĉe la nordorienta rando de la Turingia Arbaro, ĉe la piedo de la monto Heidelberg en la valo de la rivero Oehre en altitudo de inter 560-750 metroj super la marnivelo.
Historio
La unuaj mencioj de la vilaĝo estis en 1311 danke al certa Henrius Orinstoc kaj en 1317 per la originindika nomoparto de Ornstoc. Etimologia radiko estas verŝajne aceroj (germane: Ahorn) kiuj en regiona dialekto nomiĝas Ehre aŭ Oehre. La arbaroza ĉirkaŭaĵoj ebligas panoramojn ravajn al la turingia montetaro, al Ilmenau kaj al la antaŭlandoj de la Turingia Arbaro.
Antaŭe la vilaĝo apartenis al la Duklando Schwarzburg-Sondershausen, venis en 1922 al la Distrikto Arnstadt, en 1952 al la Landa distrikto Ilmenau - kaj nuntempe al la Distrikto Ilm.
En 1739 konstruitis la kirko en vilaĝbaroka stilo sur la bienogrundo de la Wüllersleben-dinastio; ĝis tiam la vilaĝo paroĥe apartenis al Langewiesen. En 1921 ĝi damagitis per fulmobato. En 1988/89 la preĝejo restaŭritis profunde.
Ekonomio
Ekonomie krom kultivado de la tero kaj bestobredado tra la jarcentoj gravas kiel diversaj enarbaraj laboroj kiel arbfaligado, lignokarbado, prilaborado de rezinoj, korbfarado el piceoligno.En la 19-a jarcento la vilaĝo riĉetiĝis per la elminado de mangano, kiun oni bezonis en la en Turingio oftantaj prilaboradejoj de vitro kaj metaloj.
Tranoktadeblecoj ĉefe estas privataj en feriaj dometoj respektive loĝejoj. Ekde majo 1998 la vilaĝo havas propran fremdultrafikan centron Haus des Gastes. La centran placon oni renovigis, faritis regiontipa publika domo (Heimatstube), nova ludejo kaj retpilkejo.
Esperanto en Oehrenstock
En 2013 malfermitis kunvena kaj eventa komplekso kun la Esperanta nomo Miavojo.
Urohidrozo
Urohidrozo (el la latina "urohidrosis" aŭ "urohydrosis" ) estas la kutimo ĉe kelkaj birdoj de fekado sur la skvamaj partoj de la gamboj kiel malvarmiganta mekanismo, uzante evaporativan malvarmigon de la fluaĵoj. Pluraj specioj de cikonioj kaj katartedoj montras tiun konduton. La elĵetoj de tiuj birdoj konsistas el merdo kaj urino, kiuj estas sekreciitaj kune tra la kloako. La esprimo ankaŭ kutimas priskribi la analogan konduton ĉe fokoj kiuj malvarmetigas sin per pisado sur iliaj malantaŭaj naĝiloj.
"Hidrosis" aŭ "Hidrozo" estas la medicina esprimo por ŝvitado de malnovgreka,, kaj la vorto "urohidrosis" aŭ "urohidrozo" estis kreita fare de M. P. Kahl en 1963:
"... Ĉar de ĝia ŝajna funkcia simileco al vera ŝvitado, mi proponas la esprimon urohidrosis (greke: ouron = urino; hidrōs = ŝvito) por tiu fenomeno."
Tiu konduto kondukas al amasiĝo de elĵetoj ĉirkaŭ gamboringoj ĉe Birdoringado|ringitajn birdojn, kio povas traŭmatigi la gambojn de birdoj.
Alparea
Alparea (Váradalpár) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 903 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1272. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Oşorhei.
Arcy-sur-Cure
Arcy-sur-Cure estas franca situanta en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Arcyats.
Langara
Langara estas la plej norda insulo de la Arkipelago Reĝino Karloto en Brita Kolumbio, Kanado. La insulo estas proksimume 3,270 ha granda. Ĝi situas proksimume je 45 km sude de Alasko. Ĝi estas neloĝata. Ĝi estis hejmo de ege interesa populacio de la Pealea falko, Falco peregrinus pealei.
54.23417°N, -133.02028°W
Bryan Allen
Bryan L. ALLEN (naskiĝis la 13-an de oktobro 1952 en Visalia, Kalifornio) estas eksa amatora konkura biciklisto kaj mem-trejnita pendglisila piloto. Li akiris famon per dufoja gajno de Premio Kremer por hom-movita flugado, per Gossamer Condor (1977) kaj Gossamer Albatross (1979).
En 2007 li laboras ĉe Jet Propulsion Laboratory en Pasadena, Kalifornio, kiel softvara inĝeniero por la esplorado de Marso.
Volapuka reformo de Jong
Volapuka reformo de Jong estas modernigita versio de Volapuko farita de Arie de Jong en 1931.
Volapuko estis unue publikigita en 1879 de Johann Martin Schleyer (1831-1912) kaj dum mallonga periodo akiris grandegan popularecon, sed poste estis ekplisita de Esperanto. Sed la graveco de Volapuko en la historio de planlingvoj estas neforgesebla.
La falo de Volapuko estas ĝenerale atribuita al kelkaj faktoj:
La reformemuloj faris tiel grandajn ŝanĝojn, ke ili aperigis volapukidojn. Ekzemple, la Kadem Bevünetik Volapüka kreis Idiom Neutral (1898) kaj A. Nicholas kreis Spokil (1889).
En 1912 Schleyer mortis kaj la volapuk-movado, tiam jam malgranda, malkreskis rapide. Revivigo de Volapuko okazis de Arie de Jong (1865-1957) en Nederlando en la 1930-aj jaroj, kaj ankaŭ en Germanio, ĝis ke Hitler malpermesis ĝin. Post la dua mondmilito la movado restis nur skriba per gazetoj ĝis 1960-aj jaroj, kiam ĝi preskaŭ malaperis. Post la popularigo de interreto Volapuko regajnis iom da vivo. Hodiaŭ eble 20 aŭ 30 homoj scias Volapukon en la mondo, sed ankoraŭ estas Cifal, estro de la movado.
La formo de Volapuko, kiu reviviĝis inter la mondmilitoj, estis versio reformita de Arie de Jong kreita inter 1921 kaj 1931 (Volapük pebevoböl), ne la originala versio de Schleyer (Volapük rigik).
La versio de Jong estas interesa pro multaj kialoj: ĝi entenas la ĉefajn trajtojn de originala Volapuko, sed kreis neologismojn por novaj aferoj; ĝi reguligis la afiksan sistemon kaj plibonigis la gramatikon. La versio de Jong estas komprenebla al ĉiuj, kiuj lernis klasikan Volapukon kaj klasikaj verkoj de Volapuko estas kompreneblaj al ĉiuj, kiuj lernas la reformitan version.
Jong reprenis la literon R, kiun Schleyer forigis pro malfacileco al ĉinoj, ĉar Jong sciis ke japanoj, ekzemple, ne havas L, sed bone prononcas R. Sekve, la vortradikoj restis pli facile rekoneblaj: lilöm (pluvo, el angla rain) fariĝis rein, lilädön (legi, el la angla to read) iĝis reidön ktp.
Propraj nomoj estis reformitaj kaj volapukigitaj pli logike. Anglio iĝis Linglän kaj Italio, Litaliyän anstataŭ Nelij kaj Täl, sed Ägüptän (Egipto), fariĝis Lägüptän, pli regula, sed malpli rekonebla.
La nova versio provis forigi isomeriojn, sed ne sukcesis plene. Tio estas fenomeno (aŭ eraro, por la kontraŭuloj) de Volapuko, kiu ebligas kreadon de homonimoj el malsamaj radikoj per konfuzigo de afiksoj kaj vortradikoj, ekzemple lemel povas esti le/mel, granda-maro, (t.e. oceano), kaj lem/el, aĉet-ulo (t.e. kliento), kaj tio konfliktas al principo de unu signifo proponita de Volapuko kaj de Ido. Jong anstataŭigis la sufikson -el (isto, ulo) per sufikso -an.
Jong adoptis ideojn de August Kerckhoffs pri la simpliigo de imperativo de Volapuko. La aoristo estis forigita, la uzo de subjunktivo estis malpligrandigita. Sed du novaj verbtempojn estis aldonitaj: la futuro de la preterito (Ö-) kaj la futuro de la perfekto (Ü-), ekzistanta en kelkaj latinidaj lingvoj: ölöfob (mi estis amanta); ülöfob (mi estis amonta). Jong disigis la refleksivan pronomon de la verbo: löfobsokis (ili amas sin) iĝis löfobs okis kaj kreis pronomon "od" (unu la alian): löfobs odis (ili amas unu la alian).
La pronomoj or kaj ors iĝis nur poeziaj vortoj kiel la Esperanta ci. Jong proponis pronomojn og kaj ogs kiuj signifas respektive vi kaj mi kaj ni (inkluzive vi).
Malsame al Esperanto, klasika Volapuko havis malsamajn vortradikojn por patro kaj patrino (fat kaj mot) kaj viro kaj virino (man kaj vom), sed ne por frato kaj fratino (blod/ji-blod) kaj por filo kaj filino (son/ji-son). Jong kreis do, sör por fratino kaj daut por filino.
Jong kreis plian kazon al Volapuko, la predikativo (-u): ekölom yani rediku (li pentris la pordon ruĝa).
Calbayog
Calbayog, [kalbajog] - Lungsod ng Calbayog - estas kvaraklasa urbego, ankaŭ diocezo kaj komponenta urbo en Filipinoj, en Insulo Samaro, en regiono Orientaj Bisajoj, en Samara provinco (Filipinoj). Calbayog estas grupigita 157 subdistriktoj en tri ĉefdistriktoj.
Geografio
Calbayog situas laŭ la marbordo de la insulo sur ebenaĵo kaj montetoj, tamen la randaj subdistriktoj jam en montoj. Provinca ĉefurbo Catbalogan troviĝas 45, regiona ĉefurbo Taklobano 102, Cebuurbo 209, Kezonurbo 479, ĉefurbo Manilo 481, Dabao 569 kilometrojn (aere).
Historio
La frua hispana dominado en Calbayog (tiam Ibatan) komenciĝis kun jezuitoj en la 17-a jarcento. Oni konstruis kapelon, oni establis paroĥon. Calbayog aperis por la unuan fojon en 1739. Post elpelo de la jezuitoj en la 18-a jarcento franciskanaj monaĥoj alvenis. Estis kreita aparta paroĥo en 1785, plej ofte la eksteraj partoj ricevis apartajn paroĥojn. En 1878 granda ĥolerepidemio okazis mortiganta duonon de la populacio. Jam dum dominado de Usono kolegio estis establita en 1905, la diocezo post 5 jaroj. La japanoj regis en Calbayog inter 1942-1945, tiam filipinaj partizanoj luktis por la libereco. Calbayog urbiĝis en 1948 laŭ ĉarto kaj atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la fruaj 1970-aj jaroj. En 2008 grava juĝisto estis mortpafita en atenco.
Ekonomio
Calbayog estas komerca, industria kaj fiŝkaptada centro en la regiono. En la kamparoj ekzistas agrikulturo (kopro, kanabo, rizo, legomoj, maizo, fruktoj, bambuo) aŭ arbarkulturo. Gravas la fiŝkaptado kaj bredado de bestoj. En la areo oni iomete minadas marmorojn kaj manganojn.
Religio kaj eduko
Plimulto de la loĝantoj estas katolikoj, eĉ Calbayog estas sidloko de diocezo. Estas ankaŭ rimarkinda islama ĉeesto kaj malgrandaj kristanaj malplimultoj. En Calbayog universitato, kolegioj kaj seminario funkcias.
Trafiko
Calbayog estas atingebla laŭ la marborda ĉefvojo ambaŭflanke. Enurbe busoj, taksioj kaj tricikloj liveras la pasaĝerojn. Calbayog havas enlandan flughavenon ka malgrandan maran havenon.
Insulo Choros
Insulo Choros [ĉOros] situantas proksime de la norda marbordo de Centra Ĉilio, je ĉirkaŭ 100 km norde de la urbo La Serena, Kokimbio. Ĝi havas areon de 291,7 hektaroj. Kun la insuloj Ĉanjaralo kaj Damas, tiu ĉi insulo formas la Nacian Rezervejon Pingüino de Humboldt, kiu estas administrata de la Ĉilia Forsta Instanco (CONAF). La tri insuloj eltenas populaciojn de Humboldta pingveno, sed estas habitato ankaŭ por kelkaj aliaj raraj kaj endanĝeritaj animalaj specioj kiaj la Perua merĝopetrelo aŭ la sudamerika marlutro. Lastajn jarojn la rezervejo espertis fortajn pliiĝon en turisma agado, ĉefe pro la esto de la Botelnaza delfeno kiu loĝas en la akvoj de la rezervejo. Tamen, ĵusaj lokaj fiŝkaptistoj informis pri pliiĝantaj konstato de delfena foresto kiu sciencistoj supozas konektita kun ĝenado fare de tiuj ege neregulataj agadoj.
Calbayog
Klimato
Calbayog situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 1304 mm. Inter junio kaj decembro daŭras la pluva sezono, sed plupas ankaŭ en la ceteraj monatoj. La averaĝa temperaturo varias inter 23-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Oberndorf (Oste)
Oberndorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
José Clemente Orozco
José Clemente OROZCO (naskiĝis la, mortis la ) estis meksika pentristo, konata pro liaj aŭdacaj murpentraĵoj, kiu fondis la Meksikan Murpentraĵan Renesancon kune kun murpentraĵoj de Diego Rivera, David Alfaro Siqueiros kaj aliaj. Orozco estis la plej kompleksa de la meksikaj pentristoj de murpentraĵoj. Li ŝatis la temon de homa sufero, sed estis malpli realisma, kaj maŝinoj lin pli multe interesis, ol Rivera. Plejparte influita de Simboleco, li estis ankaŭ vara pentristo kaj litografiisto. Inter 1922 kaj 1948, Orozco pentris murpentraĵojn en Meksik-urbo, Orizaba, Claremont, Kalifornio, Novjorko, Hanovro, Nov-Hampŝiro, Guadalajara, Jalisco kaj Jiquilpan, Michoacán. Liaj desegnaĵoj kaj pentraĵoj estas elmontritaj ĉe la Carrillo Gil Muzeo en Meksik-urbo kaj la Orozco Laborejo-Muzeo en Guadalajara. Orozco estis konata pro sia politika sindediĉemo. Li antaŭenigis la politikajn aferojn de kamparanoj kaj laboristoj.