cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernardo Gui
Biografio
La 26-an de aŭgusto 1323, kiam Bernardo jam aĝis pli ol sesdek jarojn, papo Johano la 22-a lin konsekris episkopo de Tui en Galegio (Hispanio). Eble li neniam fakte ĝin regis persone ĉar somere de 1324 al li estis asignita la episkopa katedra seĝo de Montpellier.
Li mortis la 30-an de decembro 1331 en sia episkopa rezidejo de Lauroux. Laŭ lia volo, lia korpo estis translokigita al Limoĝo kaj entombigita en la preĝejo de la loka dominikana konvento.
Verkoj
Spite de la multaj okupoj li povis verki diversajn latinlingvajn librojn, inter kiuj: Sed lia precipa verko estas la fama Practica Inquisitionis Heretice Pravitatis (praktiko de la inkvizicio kontraŭ la hereza malboneco), traktato en kvin partoj en kiuj li katalogas liston de gravaj herezoj de la komenco de la 14-a jarcento kaj liveras konsilojn al la inkvizitoroj: "kiel demandi membrojn de aparta grupo". Temas pri manlibro pri la prerogativoj kaj taskoj de la inkvizitoroj: citaĵoj, verdiktoj, instruoj pri instrukcioj konstituas unikan fonton de studo pri la Inkvizicio de la unuaj tempoj.
Li atentigas precipe pri kvar herezoj: Katarismo, Valdismo, sekto de la apostoloj (de Gerardo Serenelli) kaj Begardoj. Aperas aliaj grupoj, inter kiuj Nekromancio (elvoko de mortintoj) kaj sorĉarto (elvoko de demonoj), sed, rilate tiun lastan, nur se neanta kristanajn krederojn. Pri “krimo” de sorĉistarto al la tiama inkvizicio estis malpermesite enketi kaj verdikti.
Eĥo de Bernado Gui en la fantazia literaturo
Se kiel inkvizitoro lia agado estas varie taksata ĉe historiistoj, tio reflektiĝas ankaŭ en en la literaturo ensceniganta lian figuron.
En la romano Il nome della rosa Bernardo Gui persone aperas en la monaĥejo-enscenejo de tiu romano inter la cititaj malŝatindaj personoj. Dum en la romano li revenas al siaj okupoj, en filma transmeto li trovas sian destinon en la morto falante sur iujb ferajn pikstangojn kiuj lin trapikas.
Krome li rolas ankaŭ en historiaj romanoj kiel en The Notary (2001 – kiel kontraŭulo) kaj en The Secret Familiar (2006 - kiel protagonisto) de Catherine Jinks
Ankaŭ Victor Hugo (oka libro) memorigas pri liaj deziroj rilate entombigon.
Melque de Cercos
Melque de Cercos [MELke deZERkos] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Melque de Cercos estas etimologie komprenebla kiel Malik de Cercos, alude al (moz)araba loĝanto kaj al rojo tiel nomita el kverkoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 59 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 500 el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 37 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Nieva, Santa María la Real de Nieva kaj Juarros de Voltoya.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de Ciudad y Tierra de Segovia, ene de la Sexmo de la Trinidad kun ĉefurbo en Villoslada. Al tio apartenis, eble en la municipa teritorio, ankaŭ nunaj senhomejoj Huerta de Cercos, survoje al Ochando, kaj Los Hitos (41°1′16″N 3°28′40″O),
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la nova preĝejo (kun baroka retablo kaj prilaborita baptujo), la malnova preĝejo (romanik-mudeĥara), la ermitejo de Nuestra Señora de al Antigua kaj la Fonto Pelenĉa.
(11643) 1997 AM22
(11643) 1997 AM22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
2917 Sawyer Hogg
2917 Sawyer Hogg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nikola Jakimovski
Nikola Jakimovski (n. ) estas makedonia futbalisto.
2917 Sawyer Hogg
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan-kanadan astronominon Helen Sawyer Hogg (1905–1993).
Nikola Jakimovski
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus.
Villy-le-Pelloux
- jen france, historie latine Villiacum Pellusium - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Ernest Townsend
Ernest TOWNSEND (naskiĝis la en Derby, mortis la  en Derby) estis angla portretisto.
Townsend studis en la Arta Lernejo de Derby, en "Heatherley School of Fine Art" en Chelsea kaj en Reĝa Akademio. Inter liaj notindaj verkoj estis portreto en 1915 de Winston Churchill kiam tiu ĉi estis Unua Lordo de la Admiralitato. Tiu bildo nun pendas en la Nacia Liberala Klubo en Londono.
Townsend estis komisiita por dezajni kamuflaĵon por la tegmentoj de la uzinoj de aviadilaj motoroj Rolls-Royce en Derby por ke ili aperu al germanaj bomb-aviadiloj kiel nenio alia ol vilaĝo.
Fruaj jaroj
Lia frua edukado estis farita en lernejo de Abbey Street kaj kiam li estis 14-jara oni meti-lernigis lin en firmao de arĥitektoj, Wright and Thorpe (poste konataj kiel T.H. Thorpe Associates), ekzercante sin ĉe 23 St James St, Derby. Thomas Harrison Thorpe, la plijuna partnero, tuj rekonis la artan lertecon de Townsend kaj vivdaŭra amikeco kreiĝis inter ili.
Heatherley kaj la Reĝa Akademio
La frua promesplena talento de Townsend estis pravigita kaj li fine entute forlasis arĥitekturon kaj li komencis plen-tempan kurson en "Heatherley School of Fine Art" en Londono. Li poste transiris al kvin-jara kurso en la Reĝaj Akademiaj Lernejoj. Li estis enskribita kiel studento en la Lernejo de Pentrado en la Reĝa Akademio de la 28-a de januaro ĝis januaro 1907. Inter liaj studdirektoroj en la Akademiaj Lernejoj estis John Singer Sargent kaj Lawrence Alma-Tadema. Liaj geamikoj inkluzivis Aubrey Beardsley, Alfred Munnings, Augustus John, kaj Laura Knight. Townsend ekspoziciis 15 pentraĵojn en la Akademio inter 1910 kaj 1937, kiel montrite malsupren.
Kiel senmona art-studento, li loĝis kun sia frato, William Paulson Townsend, kiu fariĝis Mastro de Dezajno en la "Royal School of Needlework" kaj estis aŭtoro kaj redaktoro de pluraj artaj publikaĵoj. Ernest prigrandigis sian enspezon per desegna laboro por ĉi tiuj magazinoj, interalie por la Art Worker's Quarterly.
En 1904 li gajnis Landseer-Stipendion de Reĝa Akademio por pentraĵo de figuro kaj en 1905 li gajnis Creswick-premion de la Akademio for Salikoj kaj Trudherboj, pentraĵo donacita de lia familio post lia morto al la Artgalerio de Derby.
Reveno al Derby
En 1907, Li forlasis Londonon. Post iom da tempo pasita en Parizo kaj Nederlando, li revenis al Derby, kie li havis studion sur Full Street, vivante en apuda Coxbench. En 1912, Townsend, kiel liaj geamikoj, Alfred Munnings kaj Laura Knight, reprezentis Brition dum la Olimpiaj ludoj en Stokholmo prezentante pentraĵon al la Olimpia Arta Ekspozicio.
Kiam li estis 25-jara, Townsend estis komiita por pentri sian antaŭan lernejestron en la Arta Lernejo, T.C. Simmonds. Tiu ĉi pentraĵo estis poste akceptita de la Reĝa Akademio por ĝia somera ekspozicio de 1910. Eble tiu sukceso kondukis al alia komisio el la urbo por portreto de la Direktoro de Bibliotekoj, Muzeo kaj Artgalerio, William Crowther, okaze de lia emeritiĝo en 1911. Multaj pli "oficialaj" komisioj estis venontaj el la Urbo por la resto de la vivo de Townsend; sinsekvo de portretoj de urbestroj estas videbla en la konsilia ĉambro hodiaŭ.
Portreto de Winston Churchill
La portreto farita de Townsend en 1915 de Winston Churchill kiam tiu ĉi estis Unua Lordo de la Admiralitato, estis anonime komisiita. Tiu ĉi bildo nun pendas en la Nacia Liberala Klubo en Londono, sed ĝi ne estis pendita antaŭ 1944. Churchill ne estis disponebla por inaŭguri ĝin en 1915, kaj kiam li estis disponebla, li ne plu estis populara en la Liberala Klubo. La portreto estis staplita kaj restarigita al publika vido nur sekve de la sukceso de Churchill en 1944, kiam oni prokraste petis lin ĝin inaŭguri.
Derby Sketching Club
Same kiel la Akademiaj Lernejoj havis sian artistan eliton —Munnings, Laura Knight, kaj aliaj— ankaŭ Derby havis similan sur malpli granda skalo. La Eduarda Derby havis sian propran eliton de regionaj artistoj: Alfred John Keene (ankaŭ notita pro lia bela frua fotografado), S.H. Parkin, kaj Frank Gresley. Tiuj ĉi kaj nombro de malpli konataj sed kompetentaj artistoj renkontiĝis pere de Derby Sketching Club, al kiu Townsend estis tuj allogita. Li estis fariĝonta membro de la klubo por la resto de sia vivo kaj li trovis patronon en Alfred Edward Goodey pere de la klubo.
En Derby Sketching Club li renkontis Peter Campbell kaj lian filon Percy. Peter translokiĝis el Stockton-on-Tees por labori en Bemrose Company kiel komerca artisto, kvankam li poste fariĝis memstara. Campbell produktis multan laboron por la Midland Railway. La amikeco kondukis al tio ke Ernest estis invitita al la hejmo de Campbell sur Havelock Road en Derby, kiu tiam estis preskaŭ en la kamparo. La tri viroj partoprenis intereson ne nur pri arto, sed ankaŭ pri amatora muziko. Al tiu ĉi ili estis akompanitaj de la filino de Peter, Doris, kiu estis lerta pianistino apud la violono de sia patro kaj la baritono de Townsend. Doris estis ankaŭ membro de Derby Sketching Club. Townsend edziĝis kun Doris Campbell la en St James' Church en Clapham.
Dua mondmilito
En 1944 Artgalerio de Derby aranĝis memorigan ekspozicion honore al li. Artgalerio de Derby ankoraŭ enhavas grandan kolekton de lia verkaro, kvankam ne daŭre eksponata. La morto de Townsend en 1944 signifas ke liaj verkoj ne estos en la publika domajno antaŭ 2014 kaj uzo de liaj pentraĵoj postulas la permeson de la posedanto de kopirajto. Estas konstanta ekspono de reproduktoj de multaj el liaj verkoj en trinkejo The Standing Order en Derby.
Ekspozicioj en Reĝa Akademio
Ekspozicioj de Ernest Townsend en la Reĝa Akademio 1910 - 1937
7439 Tetsufuse
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Tetsuharu Fuse (japane 布施哲治), kiu laboras en Havajo per la Teleskopo Subaru. Li interesiĝas pri la objektoj de la Edgeworth-Kuiper-zono kaj la. Li estas ankaŭ la unua kunordiganto por la publikaj rilatoj pri la Teleskopo Subaru.
NGC 6307
NGC 6307 (aliaj indikoj — UGC 10727, MCG 10-24-99, ZWG 299.54, KCPG 504B, PGC 59655) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Yuki Honda
Yuki Honda (本多 勇喜, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus kaj Kyoto Sanga FC.
Toblach
Toblach - por kiu aldona itallingva nomo Dobbiaco estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Auronzo di Cadore (BL), Prags, Cortina d'Ampezzo (BL), Innichen, Sexten, Gsies kaj Niederdorf.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (84%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 15,5% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
Batalo de Tigranakerto
La Batalo de Tigranakerto (armene: Տիգրանակերտի ճակատամարտ) okazis en la 6-a de oktobro de la jaro 69 a.K. inter la Romia Respubliko kaj la reĝo Tigrano la Granda de Armenio. La romiaj fortoj estis gvidataj de la romia konsulo Lucio Licinio Lukulo kiu venkis Tigranon kaj prenis Tigranakerton, lia ĉefurbo, post la batalo.
Rus (mitologia personaĵo)
Rus (en cirila alfabeto Рус) estas laŭlegenda personaĵo el la slava mitologio. Laŭ la legendo Lech, Čech kaj Rus li kun siaj fratoj Lech kaj Čech gvidis sian slavan popolon el la regiono inter supra Vistulo kaj meza Dnepro, por serĉi novan, fekundan landon. Dum la fratoj iris okcidenten kaj poste dividiĝis al sudokcidenta direkto, kie la tribo de Čech laŭlegende fondis Bohemion, kaj al nordokcidenta direkto, kie la tribo de Lech laŭlegende fondis Pollandon, Rus kun sia tribo iris orienten, kaj fondis slavan regnon, el kiu poste evoluis la kieva regno. Laŭ tiu legendo Rus estus la prapatro de la rusoj, rutenoj, ukrainoj kaj belorusoj. Same kiel la personaĵoj Lech kaj Čech, ankaŭ Rus ne estis historia persono, sed nur mitologia figuro.
Gyula Bezerédi
Gyula Bezerédi [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bezerédi Gyula estis hungara skulptisto. Lia origina familia nomo estis Brzorád, foje lia nomo aperis laŭ y-a formo Bezerédy. Gyula Bezerédi naskiĝis la  en Mogyorósbánya, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Bezerédi komence lernis skulptoarton en Budapeŝto de Károly Alexy, ekde 1874 en arta akademio en Vieno. Post lernado li restis en Vieno kaj li kreis kelkajn skulptaĵojn. En 1882 li revenis al Budapeŝto, kie li atingis la unuan lokon en konkurso pri Benvenuto Cellini. Li kreis skulptaĵojn pri gravuloj, krome li faris ankaŭ alegoriajn ornamajn figurojn por la plej gravaj konstruaĵoj, fine ankaŭ ĝenroskulptaĵojn. Kelkaj el liaj skuptaĵoj neniiĝis dum sieĝo de Budapeŝto en 1945, kelkaj estas videblak eksterlande.
Medlovice (distrikto Uherské Hradiště)
Medlovice estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště proksimume 2 km sudokcidente de municipo Osvětimany, sur disvojiĝo inter Uherské Hradiště kaj Kyjov. Vivas ĉi tie.
Interesaĵo
Sur la teritorio de municipo troviĝas naturmemorindaĵo Ŝtonminejo Medlovice – unika ŝtonminejo de jaspisaj porcelanitoj kun areo 1,16 ha, unu el kvin lokoj en Eŭropo.
Tradicio
En tiu ĉi moraviaslovaka vilaĝeto konserviĝas tradicioj, kiel estas slavaj karnevaloj, paskaj knarilado kaj aliaj.
Twistringen
Twistringen- prononco, platgermane Twustern - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz centre de la federacia lando Malsupra Saksio, sude de la urbo Bremeno. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la federacia vojo.
Franca Instituto pri Administraj Sciencoj
Celoj
La komisio de la Franca Instituto pri Administraj Sciencoj estas la promociado de la administraj sciencoj en Francio kaj de la franca modelo de administra juro eksterlanden.
De sia kreo en 1947, la asocio organizis multajn kolokvojn, kuj ĉiuj antaŭigis la pripensadon kaj la doktrinon pri la temoj de administra juro.
La asocio arigas proksimume el la supra ŝtatoficistaro (Ŝtatokonsilio, Revizora Kortumo, Inspektejoj), de la universitato (profesoroj pri juro, lekciistoj, studentoj) sed ankaŭ el la privata sektoro.
Agado
IFSA organizas ĉiujare du kolokvojn :
Historiaj kolokvoj
IFSA partnere kun la Praktika Lernejo de Altaj Studoj organizas ĉiujare historian kolokvon pri diversaj temoj, el kiuj por ekzemplo :
Konsisto
La estraro de IFSA konsistas el deko da membroj el kiuj :
Regionaj instancoj
Je reginoa nivelo, IFSA estas dividita en ok sekcioj, kiuj zorgas pri la disvastigo de la administraj sciencoj :
Internaciaj instancoj
IFSA estas unu el la 90 regionaj sekcioj de la Internacia Instituto pri Administraj Sciencoj (IISA) situanta en Bruselo.
IISA estis kreita en 1930 kaj havas la statuson de Internacia Ne-Registara Organizaĵo.
Ligiloj kun la Ŝtatokonsilio
Proksima al la Ŝtatokonsilio, IFSA estas tradicie prezidata de la vicprezidanto de la Ŝtatokonsilio. IFSA estis do prezidata de :
Aliĝo
Povas aliĝi al IFSA kaj fizikaj personoj kaj juraj personoj.
Ni Yusong
Ni Yusong (en la simpligita ĉina skribo: 倪玉崧; en la tradicia ĉina skribo: 倪玉嵩; pinjine: Ní Yùsōng) estas profesia ĉina piedpilkisto kiu nun ludas kiel centrokampisto por Liaoning Whowin en la ĉina superligo.
Ni Yusong komencis sian karieron ĉe Dalian Shide F.C. kaj pruntiĝis al ilia junulara teamo nomita Dalian Shide Siwu FC, kiu permesis al li aniĝi en la superligo de Singapuro de 2008.
Gyula Gáspár (matematikisto)
Biografio
Gyula Gáspár abiturientis en 1936 en Mezőtúr, poste li akiris diplomojn (sciencan en 1940, pedagogian en la sekva jaro) en Sciencuniversitato Tisza István. Post siaj studoj li instruis en mezlernejoj, kiun li interrompis inter 1941–1944, tiam li instruis en Universitato Kolozsvár. En la studjaro 1948 li estis nomumita publika eksterordinara profesoro de Universitato de Kolozsvár, en la sekva lernojaro li denove instruis jam en mezlernejo en Budapeŝto. En 1951 li estis nomumita docento de Universitato de Miskolc, kie post 4 jaroj li iĝis ankaŭ katedrestro. Li estis vicrektoro inter 1957-1966, li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro en 1964, poste li pensiuliĝis pro sanstataj problemoj. En 1970 li kandidatiĝis.
Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn en 1961 kaj 1966.
Čejkovice (distrikto Znojmo)
Čejkovice (Schakwitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1248. La devena vilaĝo Čejkovice situis verŝajne inter Oleksovice kaj Hostěradice, en loko de fiŝlago de Oleksovice. Al la jaro 1531 Čejkovice estas menciata kiel dezerta.
La nuntempa Čejkovice estis fondita komence de la 18-a jarcento. Ĝi estiĝis en la jaro 1711 post alveno de loĝantoj pro la tridekjara milito damaĝigita la proksima Mackovice. En la jaro 1788 estis senpere ĉe Čejkovice fondita vilaĝo Heřmanov, ambaŭ domaroj havis komunan preĝejon kaj poste ankaŭ lernejon. Heřmanov estis en la jaro 1948 administre kunigita kun Čejkovice. La devenaj loĝantoj de la germana nacieco ĉi tie hodiaŭ jam ne vivas. La postmilitaj enloĝintoj devenas el regiono de Moravio apud limo kun Slovakio (Starý Hrozenkov, Žítková).
Kolga
- jen estone, Kolk - estas vilaĝo (alevik) de Estonio. Ĝi situas en la distrikto Harju, en la nordo de la lando, proksime de la bordo de la Balta Maro. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En Kolga interalie naskiĝis kaj pasigis sian infanecon la esperantistaj fratinoj Helmi kaj Hilda Dresen.
Ĉinoj en Rusio
Ĉinoj en Rusio estas relative eta etna grupo, kiu oficiale nombris 39 483 homojn laŭ la censo de 2002. Tamen ĉi tiu cifero estas pridisputata, kun la Komisiono pri Transoceanaj Ĉinaj Aferoj de la Respubliko Ĉinio, kiu asertas pri 998 000 en 2004 kaj 2005. Rusiaj demografoj ĝenerale akceptas ciferojn inter 200 000 kaj 400 000 en 2004. Provizoraj migradoj kaj navedaj komercoj farataj de ĉinaj komercistoj estas plej multaj en la For-orienta Federacia Regiono, sed la plej multaj iras tien kaj reen trans la limo sen ekloĝi en Rusio. La ĉina komunumo en Moskvo havas pli altan proporcion de longdaŭraj loĝantoj.
Plurfaka studado pri sano kaj evoluado en Dunedin
La Dunedina Plurfaka Studado pri Sano kaj Evoluado (ofte mallongigita al la Dunedina Longdaŭra Studado) estas longtempa kohorta studo de 1037 homoj naskitaj dum unu jaro en Dunedin, Nov-Zelando.
Louis Franz Aguirre
Akademia edukado
Louis Aguirre studis kompozicion ĉe Harold Gramatges, Roberto Valera kaj Tulio Peramo, same kiel ankaŭ violonludon kaj orkestrodirektadon en la Supera Arto-Instituto de Havano. Sian atestilon pri kompozicio li ricevis en 1991. Li ankaŭ partoprenis pluklerigajn kursojn pri kompozicio en la Konservatorio de Amsterdamo en Nederlando ekde la jaro 2002 ĝis 2004, aliĝinte al la programo “Nuntempa muziko per orientaj teĥnikoj” ĉe profesoro R. Reina, same kiel ankaŭ| en la Reĝa Konservatorio je Århus en Danujo de 2004 ĝis 2005 ĉe la profesoroj Karl Aage Rasmussen, Rolf Wallin kaj Hans Abrahamsen.
Plurfaka studado pri sano kaj evoluado en Dunedin
Historio
La origina aro de studataj homoj estis elektita el tiuj naskitaj inter 1a de aprilo 1972 kaj 31a de marto 1973, en la Akuŝa Centro Reĝino Mary en Dunedin, kiuj estis ankoraŭ vivantaj en la regiono Otago tri jarojn poste. El la 1139 elekteblaj beboj, 1037 partoprenis (91%). La studatoj konsistis el 535 knabojn kaj 503 knabinojn, 1013 ununaskitojn kaj 12 parojn de ĝemeloj. Je la 38-jara studo, nur triono de studatoj ankoraŭ loĝis en Dunedin, dum la plejparto de la cetero vivis aliloke en Nov-Zelando aŭ en Aŭstralio. En 2016, 1003 studatoj ankoraŭ vivas. La studatoj estis taksitaj je la aĝoj 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 18, 21, 26, 32, 38 (2010-2012). Estontaj taksoj estas planataj por aĝoj 44 kaj 50.
Louis Franz Aguirre
Komponisto
Louis Aguirre verkis plentempe kiel komponisto, de kiam li ekloĝis en Eŭropo en la jaro 2002, kie li ricevis multajn komisiojn. Aguirre komponis verkojn por multaj renomaj instrumentistoj kaj grupoj kiel Ere Lievonen, Enric Monfort, Adam Ørvad, Carlos Gálvez, Juanjo Guillem, Mikkel Andersen, Barbara Lueneburg, Karolina Leedo, Axyz Ensemble, Arbós Trío, Snow Mask Ensemble, Kimbala Percussion Group, DuoMetrie, Verso Duo, la Orquesta Sinfónica de la Habana, la Orquesta Sinfónica de Santiago de Cuba kaj la Orquesta Sinfónica de Camagüey, la Cuarteto Arditti, la TANA String Quartet, Residencias Ensemble, Neopercusión kaj la Colectivo Neo. Lia muziko estis prezentata dum sennombraj festivaloj kaj eventoj en Eŭropo, Ĉino, Usono kaj Latinameriko, same kiel en la Internationale Ferienkurse für Neue Musik en Darmstadt, Germanujo, SUSÅ Contemporary Music Festival, Danujo, Granada Festival Internacional de Música y Danza, Hispanujo, Liubliana Festival, Slovenujo, Summartónar, Ferooj kaj Amsterdam Gaudeamus Week en nederlando. Radiaj kaj televidaj stacioj en Hispanujo, Germanujo, Danujo, Kubo kaj Nederlando dissendis lian muzikon. Lia ampleksa verkaro entenas operajn, simfoniajn, ĉambrajn kaj solistajn muzikaĵojn same kiel ĥorajn kaj kantvoĉajn verkojn.
Plurfaka studado pri sano kaj evoluado en Dunedin
Historio
Por reekzameni ilin, oni venigis la studatojn al Dunedin el kie en la mondo ili vivas. Ili partoprenas en unu tago de intervjuoj, fizikaj testoj, dentaj ekzamenoj, sangaj testoj, komputilaj enketiloj kaj aliaj enketoj. Substudoj de la Dunedin-Studado inkluzivas la Familian Sanan Historian Studon kiu implikis la gepatrojn de la studatoj por eltrovi pri la sano de familianoj (2003-2006); la daŭranta Gepatrada Studo kiu koncentras sur la Dunedin-Studado kaj ties unua trijara infano; kaj la Sekva Generacia Studo kiu temas pri la idoj de Studatoj kiam ili atingas 15 jarojn kaj rigardas la vivstilon, konduton, sintenon kaj sanon de hodiaŭaj adoleskantoj kaj celas vidi kiel ĉi tiuj ŝanĝiĝis inter kiam la originaj studatoj havis 15 jarojn (en 1987-88). Tio ĉi rezultigas ke disponeblos informo trans tri generacioj de la samaj familioj.
Louis Franz Aguirre
Orkestrestro kaj profesoro
Ekde 1995 ĝis 2000 Louis Aguirre tenis la postenon de ĉefa orkestra kaj arta direktisto de la Orquesta Sinfónica de Camagüey en Kubo. Li laboris krome kiel gastdirektisto de la Orquesta Sinfónica Nacional en Havano kaj de la Orquesta Sinfónica de Santiago de Cuba.
Plurfaka studado pri sano kaj evoluado en Dunedin
Historio
Granda emfazo estas sur retenado de studatoj. Je la reekzameno en 2011, partoprenis 96% el ĉiuj vivantaj studatoj, aŭ 961 homoj. Tio ĉi estas senprecedenta por longdaŭra studado, ĉar multaj studoj alie en la mondo spertis 20–40% forfalon de studatoj, aŭ eĉ pli.
Louis Franz Aguirre
Orkestrestro kaj profesoro
De 1995 ĝi 2000, Aguirre tenis postenon kiel profesoro de la Konservatorio de Kamagvejo kaj li estis fondinto, organizanto kaj artisma direktisto de la Festival Internacional de Música Contemporánea [Internacia Festivalo de Nuntempa Muziko] en la sama urbo.
Plurfaka studado pri sano kaj evoluado en Dunedin
Historio
En la fruaj jaroj la studado ne estis bone financita kaj la loka komunumo helpis kolekti datumojn.
Louis Franz Aguirre
Distingoj kaj premioj
Louis Aguirre ricevis multajn premiojn kaj komisiojn, ekzemple en 1988 la premion de UNEAC (Unuiĝo de Komponistoj kaj Artistoj de Kubo), la unuan premion por sia "Concierto para Trío Clásico", en 1989 la unuan premion por “Canto de Otoño” en el konkurso de la Universitato de Havano “Jornadas Martianas”, en 1991 la unuan premion de UNEAC pri ĉambromuziko por sia verko "Visiones", en 2002 la Stipendion de la Hispana Aŭtoro-Fondaĵo, en 2008 komision de la Statens Kunstfond de Danujo, en 2011 la unuan premion en la Concurso Martirano, Universitato de Ilinojso en Usono. Antaŭ nelonge Aguirre estis distingata per la prestiĝa Premion Trijaran de la Danish State Arts Council.
Plurfaka studado pri sano kaj evoluado en Dunedin
Esploristoj
La fondinto de la projekto estis Phil A Silva. La direktoro de la esplorado estas Richie Poulton, vicdirektoro estas Terrie Moffitt (2016).
Influo vastiĝas
La Dunedin-studado prenis gvidan rolon modelante kiel la genoj interagas kun vivspertoj por helpi antaŭvidi kial homoj kondutas kiel ili faras. La studado montris ke infanoj malbone traktitaj, kiuj poste ripetas la ciklon de perforto, tiuj havas specifan formon de la MAOA-geno, dum tiuj kun malsama formo de tiu geno ŝajne estas resaltemaj post malbona traktado. Ili ankaŭ montris ke la probableco de psikozo en plenkreskuloj kiuj uzis kanabon dum adoleskeco, dependas de la ĉeesto de specifa 'vundebleca' geno. Ili montris kial certaj homoj falas en deprimon pro la streso de la vivo, dum aliaj ne. Tiu eltrovo, kun pluraj aliaj, estas juĝita la plej grava scienca trarompo en iu ajn scienca fako en 2003.
La studado distingis inter infanoj kun frue komencinta kaj persista kontraŭsocia konduto kaj infanoj kies kontraŭsocia konduto komencis en adoleskanteco. Tiuj du grupoj havas malsamajn etiologiojn kaj bezonas malsamajn traktadojn. La ĉefa juĝisto de la junulara kortumo de Nov-Zelando notis ke tiu eltrovo profunde influis la juĝan praktikon. En Usono oni abolis la mortpunon por junuloj ĝis la aĝo de 18 jaroj, pro la eltrovo. Oni agnoskis la gravecon de tiu esploro donante la Stokholman Premion al Terrie Moffitt en 2007. Ĉi tiu trovaĵo stimulis diverslandan diskutadon pri krimeca intenco kaj respondeco, kaj pri humanaj strategioj por preventi krimojn inter malbone traktitaj infanoj en danĝero de estonta perforto.
La Dunedin-studado estas la sola studado en la mondo kiu kolektis datumojn pri la buŝa sano de la samaj individuoj ek de aĝo 5 ĝis mezaĝo. Murray Thomson studis tiujn datumojn kaj konstatis ke kanabuzado estas nova riskfaktoro por buŝaj malsanoj.
Esploraj referaĵoj
La esploristoj de la Dunedin-studado, en multaj okazoj kun alilandaj kunlaborantoj, eldonis pli ol 1200 referaĵojn (ĝis 2016). Ekzemploj de la eldonaĵoj bazitaj sur la Dunedin-studado:
Wilhelmsburg (Bad Kösen)
La Monta hotelo Wilhelmsburg (germane: Berghotel Wilhelmsburg, mallongigite Wilhelmsburg) estas klubejo starigita ja la honoro de imperiestro Vilhelmo la 1-a en Bad Kösen, Germanio. Nuntempe ĝi utiliĝas hotele.
Situo
Wilhelmsburg situas je alteco de 110 metroj supre de Saale-rivero kaj 222 metrojn supre la marnivelo sur uesta parto de Nikolao-monto ĉe la elirejo urba dekstre de Saale ĉe la strato kondukanta al Eckartsberga. La hodiaŭ arbara montodeklivo estis ĝis la komenco de la 20-a jarcento senarbara kaj uzitis kiel vitejo. La altebenaĵo kaj la pli malsupre situanta vinberĝardeno poseditis en la 18-a jarcento fare de la mineja konsilisto Johann Gottfried Borlach. Sur la altebenaĵo staris tureto el rompitaj ŝtonoj kiu servis ankaŭ kiel veterprognozstacieto. La ventoflago tiea observitits disde la salkolekta muro kio tre gravis por la korekta funkciigo de la muro salkolekta por eviti fuĝon proventan de la salakvo.
Historio
La plataĵo estis pro la belvido en la direkto de Naumburg respektive de Rudelsburg ĉiam tre ŝtatata ekskursocelo. En Bad Kösen fonditis en 1866 por militintoj de la militoj de 1864 kaj 1866 veteransocieto König Wilhelm's Krieger-Verein kies kutimtablo estis en ĉambro de la hotelo Kurgarten am Walde. Post la fondo de la Germana Imperiestra Regno en 1871 decidis la klubanoj konstruon de propra klubejo. Pro tio ili aĉetis laŭ la ideo de la estrarano Friedrich Wolf la iama Borlach-grundon kaj komencis la domkonstruon. En la 10.5.1875 iĝis domsupro-festo. Ĉekonstruo la ĉ. 1750 starigita turo (Fähnchen) enkorpigitis. En la 28.1.1876 permesitis oficiale la nomo Kaiser-Wilhelms-Burg. Unua luprenanto de la gastejo ene estis la estrarano Wolf, la poste ulo la gastejestro Andrä, kies bopatro Gottlieb Wagner gastejestris ĉe Rudelsburg. Je la fino de la 1890-a jaroj Wilhelmsburg ĝojis pri malĉesanta alveno de gastoj eble ankaŭ pro la fakto ke kelnerinis tie Killymane el Transvalo, la adopta filino de la gastejestra geedzparo.
En 1920 la membronombro de la veteranklubo reduktitis ege, mankis pli kaj pli la membrokotizenspezoj kaj la konstruada monpruntaĵo ne pli povis estis kontentigita. Pro tio oni vendis la tuton al la luprenanta gastejestro Paul Schubert. Poste ĝi estis (kun post 1945 ŝanĝita nomo Bergschlößchen) gastejo ĝis kiam la urbo Bad Kösen akiris ĝin en 1968 por instali tie junulargastejon. Sed ĉar la municipo ne disponis pri la necesaj rimedoj por alikonstruo la domo venis en la manojn de VEB Kyffhäuserhütte, maŝinkonstruentrepreno el Artern, kiu ŝanĝis ĝin je feriumadejo por la fabrikanoj kaj ties infanoj.
En la kuro de privatigo post Turniĝo Treuhandanstalt vendis Wilhelmburg-on en 1991 al la familio Becker el Bad Kösen, kiu alkonstruigis novan tranokto-komplekson. De tiam venis la nova nomo Berĝotel Wilhelmsburg.
Ekipaĵaro
Wilhelmsburg konstruitis laŭ la stilo de novgotiko. La festosalonego disponis pri plafonbildoj faritaj fare de la lokulo Leschke kun portretoj de soldatgvidantoj el la militoj de 1864, 1866 kaj 1870. Dum GDR-tempo la fasado forigitis kaj la plafona bildaro detruitis; la salonego mem pro alikonstruoj perdis ĉ. la duonon de grandeco sia. Hodiaŭ ĝi disponas pri ĉ. 60 sidlokoj. Malgraŭ tiaj ŝanĝaĉoj la novgotikeco ankoraŭ ekkoneblas. Temas pri la lasta profana ejo tiustile en la tuta urbo.
Nikki Havenaar
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus.
Nova Dono (Francio)
Nova Dono (franclingve "Nouvelle Donne") estas maldesktra franca politika partio lanĉita la de Pierre Larrouturou. Ĝi precipe pritraktas la ekonomiajn, sociajn kaj mediajn temojn.
Konsistigo de la movado
La, Pierre Larrouturou anoncis la kreon de la partio "Nova Dono".
La partio prezentis kandidatojn por la eŭropaj balotoj kaj ambiciis esti antaŭ la PS okaze de tiu baloto.
Nova Dono deklaris havi pli ol,.
Eŭropaj balotoj de 2014
Sep listoj estis prezentitaj (en ĉiuj metropolaj distriktoj). La listokapoj, kvin viroj kaj du virinoj, estis :
Nouvelle Donne ne prezentis kandidaton en la transmara distrikto.
Projekto
Nova Dono estas movado kiu advokatas por renovigo de la demokratiaj praktikoj, aktiva politiko kontraŭ senlaboreco, kiuj estus per agoj por favori la redukton de la labortempo , kaj ambicia politiko por lukti kontraŭ la klimata ŝanĝiĝo kaj ties konsekvencoj. Ĝi direktas siajn kritikojn al la registaro de la socialista partio sub la prezido de François Hollande pri ties nekapablo solvi la problemon de la senlaboreco kaj malsolideco.
Pozicio
Nova Dono komence portas dudek proponojn, plej multaj venantaj de collectif Roosevelt. La movado pretendas arigi trans la kutimaj dispartiĝoj, laŭ la modelo de la Nacia Konsilio de la Rezistado.
Ĉarto de Nova Dono
Tiu ĉarto enhavas 8 partojn, el kiuj la antaŭparolo, kaj 33 artikolojn, ĝenerale tre mallongaj. La principoj listigitaj en la ĉarto asertas necesa la lukton kontraŭ malegaleco de riĉeco kaj povo. Ĝi asertas la fidon de la movado en la progreso tamen rifuzante senfinan materialan kreskon nek eblan nek dezireblan. La valoroj estas, laŭorde : respondeco, libereco, partopreno, bonkoreco, respekto de kontraŭdiro kaj malplimultoj, ĝusteco.
Ruĝbeka tropikbirdo
La Ruĝbeka tropikbirdo, Phaethon aethereus, estas tropikbirdo, nome unu el tri tre proksime rilataj marbirdoj de tropikaj oceanoj.
Distribuado kaj habitato
La Ruĝbeka tropikbirdo loĝas en tropika Atlantiko, orienta Pacifiko kaj nordo de Hinda Oceano. La hindoceana raso, nome P. a. indicus, estis iam konsiderata plena specio, nome Malgranda ruĝbeka tropikbirdo, el Pakistano kaj okcidenta Barato. Ĉefaj reproduktaj areoj estas Karibio al marbordo de plej orienta Venezuelo kaj sekve tra la marbordo de Gujanoj al la tuta marbordo de Brazilo escepte la plej suda, en Pacifiko el marbordo de Meksiko al tiu de plej norda Peruo enhavante ĉefe la Galapagojn, kaj en orienta Atlantiko la insuloj de Kaboverdo, Ascension, Sankta Heleno, Abrolhos kaj Fernando de Noronha. En nordo de Hinda Oceano en la Persa Golfo.
Ili disiĝas amplekse kiam ne reproduktiĝas, kaj foje vagadas ege for, inklude surprizan registron el Granda Britio. Alia estis ĵuse trovita en orienta Nova Skotio, Kanado, kaj alia vidaĵo estis konfirmita ĉe insulo Lord Howe ĉe Aŭstralio en novembro 2010. Ruĝbekaj tropikbirdoj estis vidataj ankaŭ ĉe Matinicus Rock, Maine.
Aspekto
Plenkreskulo estas svelta, ĉefe blanka birdo, 48 cm longa, sen kalkuli la centrajn vostoplumojn kiuj estas duoble la totalan longon, kaj kun unu metro de enverguro. La longaj flugiloj havas nigrajn markojn ĉe la flugoplumoj. Estas nigra marko traokula. La beko estas ruĝa, kio estas tialo por la komuna nomo. Ambaŭ seksoj estas similaj, do ne estas seksa duformismo, kvankam maskloj averaĝe havas pli longajn vostojn. Junuloj ne havas la vostajn direktilojn, estas grizdorsaj kaj havas flavan bekon. P. a. indicus havas malpli da nigra okulstrio, kaj pli oranĝecnuancan bekon.
Kutimaro
Ili manĝas fiŝojn kaj kalmarojn, sed estas ne tre lertaj naĝantoj.
Ĝi reproduktiĝas en tropikaj insuloj; la ino demetas ununuran ovon rekte surgrunde aŭ ĉe klifa kornico.
Rilatoj kun homoj
La Ruĝbeka tropikbirdo aperas en la valuto de Bermudo, spite negrava aspekto tie. Tiu birdospecio estis selektita kiel nacia birdo de Bermudo super la endemia Bermuda petrelo, kaj la indiĝena Blankvosta tropikbirdo. Tiun historion rakontis tutmonde Associated Press.
Temas pri unu el la unuaj birdospecioj identigitaj de okcidentanoj en la amerika kontinento; Kristoforo Kolumbo citas ĝin ofte en sia bitakora taglibro de la unua veturo (septembro de 1492).
Plia legado
Snow, D.W. (1965). "The breeding of the Red-billed Tropicbird in the Galapagos Islands." Condor 67(3)
NGC 6308
NGC 6308 (aliaj indikoj — UGC 10747, MCG 4-40-21, ZWG 139.43, IRAS17099+2326, PGC 59807) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vinzier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
12972 Eŭmajo
12972 Eŭmajo estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar, kaj la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten malkovris ĝin ekzamininte la senditajn en Leiden.
Ano de la Greka Tendaro, ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi ricevis la nomon de Eŭmajo (malnovgreke : Εύμαιος), gardisto de porkoj de Odiseo. Kiam Odiseo revenis en Itako, Eŭmajo helpis lin venki la svatulojn de Penelopo.
Patagonia dentofiŝo
La Patagonia dentofiŝo, Dissostichus eleginoides, estas fiŝo troviĝanta en malvarmaj akvoj (1–4 °C) inter profundoj de 45 m ĝis 3.850 m en suda Atlantiko, Pacifiko kaj Hinda Oceanoj kaj en Suda Oceano sur submaraj montoj kaj kontinentbretoj ĉirkaŭ plej el la insuloj de Ĉeantarkto.
Proksima parenco nome la Antarkta dentofiŝo ( Dissostichus mawsoni ), troviĝas pli sude ĉe la bordoj de la kontinentbreto de Antarkto; kaj la Marine Stewardship Council (MSC) certigis, ke ties fiŝkaptado estas aktiva ĉe la Ross Maro.
La averaĝa pezo de komerce kaptita Patagonia dentofiŝo estas 7–10 kg, depende de la fiŝkaptejo, kaj grandaj plenkreskuloj foje superas la 100 kg. ni supozas, ke ili vivas ĝis 50 jaroj kaj atingas longon de ĝis 2.3 m.
(11655) 1997 CC29
(11655) 1997 CC29 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Reo Mochizuki
Reo Mochizuki (望月 嶺臣, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Renofa Yamaguchi FC kaj Kyoto Sanga FC.
NGC 6309
NGC 6309 (alia indiko — PK 9+14.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
117586 Twilatho
117586 Twilatho estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso. Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio Jarnac en Vail (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Twila Gore Peck kaj Thom Peck, energicentralo de la astronomia popularigo. Dum Thom servis kiel prezidento de astronomiaj kluboj de pluraj urboj, Twila senlace organizis seancojns kaj aliaj eventojn celante inspiri al la publiko komprenon kaj ŝaton por astronomio.
Tiago Henrique da Silva Pereira
Tiago Henrique da Silva Pereira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus kaj FC Gifu.
László Lugossy
LUGOSSY László [pro. lAslO lugoŝi] estas hungara skulptisto, longe vivanta en Rumanio.
László Lugossy naskiĝis en Zilah la en Zilah (Hungara reĝlando, nuntempa Zalău en Rumanio).
Biografio
Post jaro de la naskiĝo László Lugossy apartenis jam al Rumanio. Li akiris diplomon en 1968 en en:Art and Design University of Cluj-Napoca, poste li estis artisto en Cluj kaj Baia Mare. En 1990 li translokiĝis al Veszprém (urbo). Li kreis skulptaĵojn el ligno, bronzo aŭ senkrusta ŝtalo. Lia edzino estis tekstilisto.
Sui iuris
Sui iuris estas frazo de la latina lingvo kiu laŭlitere signifas de sia juro. Kutime oni diras sui juris en la civila medio aludante leĝajn kompetentecojn, la kapablon administri siajn aferojn. La vorto "aŭtonoma", devenanta el la greka lingvo, korespondas al la latina sui iuris.
Márton Schwartner
Márton Schwartner [ŝvartner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schwartner Márton estis hungara statistikisto, profesoro, instruisto, bibliotekisto.
Sui iuris
Uzo de la termino en la Katolika Eklezio
Ekleziaj dokumentoj kiel Kodo de la kanonoj por la orientaj Eklezioj aplikas la latinan terminon sui iuris al la proprajuraj katolikaj eklezioj aŭ al ritoj kiuj kune konstituas la Katolikan Eklezion. Precipas pro vasteco, inter tiuj komunumoj sui iuris aŭ aŭtonomaj eklezioj, la latina eklezio (aŭ Rito latina). La aliaj aŭtonomaj eklezioj estas nomataj “orientaj katolikaj eklezioj aŭ orientaj ritoj”: unuopa el ili, se sufiĉe popole vasta, havas sian patriarkon aŭ ĉefon de la hierarkio, kun aŭtoritato sur ĉiuj episkopoj de la sama rito.
Márton Schwartner
Márton Schwartner naskiĝis la  1759 en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio). Li mortis la 1823 en Pest (urbo).
Sui iuris
Uzo de la termino en la Katolika Eklezio
La sama termino estas aplikata ankaŭ al "misioj sui iuris": temas pri tiuj misioj kiuj, ankaŭ se jam ne provizitaj per klerikaro sufiĉa por konstitui “apostolajn prefekturojn”, pro diversaj motivoj oni ilin dotas per aŭtonomio kaj tial ne apartenas al iu ajn diocezo aŭ al alia hierarkia strukturo.
Márton Schwartner
Biografio
Márton Schwartner frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li plulernis en Universitato de Göttingen. Hejmenveninta li estis ĉefamilia edukisto 3 jarojn. Ekde 1784 li instruis en gimnazio de Késmárk, ekde 1786 en Sopron. Post 2 jaroj li estis nomumita profesoro de Reĝa Universitato de Pest, samtempe bibliotekisto de la Universitata Biblioteko (ELTE). Li nobeliĝis en 1801.
Sui iuris
Uzo de la termino en la Katolika Eklezio
Nuntempe la Orientaj katolikaj eklezioj sui iuris estas 23.
Precizigoj
Tiuj ekleziaj kaj ritoj rekonataj kiel sui iuris ĉiam lige respektas la principon de la absoluta dependo de la papa unuarangeco kiu siavice devenas el la unuarangeco de Petro.
La sekvaj citaĵoj estas iuj ekzemploj de uzo de la termino “sui iuris” en oficialaj dokumentoj: “La Orientaj Katolikaj Eklezioj ne estas komunumoj “eksperimentaj” aŭ “laŭtempaj”: ili estas Eklezioj sui iuris, plene rekonataj en la Universala Katolika Eklezio, kun kanona bazo en la Kodo de la kanonoj de la oriantaj eklezioj promulgita de papo Johano Paŭlo la 2-a”. . “La superaj estroj de la Metropolita Bizanca Katolika Eklezio de Pittsburgh, en Usono, asemblee kuniĝas, sub la Koncilio de la hierarkuloj de tiu Eklezioj, konforme de la ''Kodo de la kanonoj de la orienta eklezioj”. Byzantine Catholic Churches in America: News of the East. “Utilus pretigi sekcion de la Kateĥismo kiu valorigus la specialan apartaĵon de la Orientaj Eklezioj, tiel ke la bibliaj kaj liturgiaj emfazoj kaj la tradicioj de unuopa Eklezio sui iuris de elementoj de la Patristiko, Hagiografio kaj Ikonografio estu evidentigitaj en la katekizado”. (Johano Paŭlo la 2-a Help and Support for the Christian East . “La originaj radioj de la Sinjoro Jesuo, la suno de justeco lumanta ĉiun homo (Jo 1,9),… ricevitaj de ĉiu Eklezio sui iuris, havas senfinajn valoron kaj dinamismon kaj konstituas parton de la universala heredaĵo de la Eklazio”. Instruction for Applying the Liturgical Prescriptions - of the Code of Canons of the Eastern Churches.
Skanso
Skanso aŭ reduto estas memstara fortikaĵo, kiun oni ofte konstruis ĉirkaŭ granda fortikaĵo.
La skanso kiel fortikaĵo
Por bari valon aŭ montpasejon vico de skansoj unu apud la alia povas esti konstruitaj inter kiu estas malalta remparo kaj fosaĵo. Tio nomiĝas „skansita linio“. Se la linio enfermas komplete iun terenon tam tio nomiĝas „skansita kampadejo“. Tiaj skansitaj kampadejoj uzis en la 17a kaj 18a jarcentoj pli malfortaj armeoj por protekti sin kontraŭ pli fortaj.
Distingiĝas malfermaj kaj fermaj skansoj. Ĉe la malferma skanso la flanko, kie la propra armeo estis, estis nefortkita..
Edno Roberto Cunha
Edno Roberto Cunha (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Luislândia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Montes Claros. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Vitis rupestris
Vitis rupestris troviĝas ofte en Tenesio, Kentukio, Ilinojso, Misurio, Kansaso, Nov-Meksiko, Oklahomo, Arkansaso, Teksaso, Luiziano, kaj Misisipio; kaj en Meksiko troviĝas en la municipoj Coahuila, Parras de la Fuente, Chihuahua, Zacatecas, San Luis Potosí kaj Querétaro. Estas planto negrimpa, kiu ne kreskas ombre, kaj kiu estis trovita en prerioj bone drenitaj el akvo. Paŝtado devigis kultivi ĝin ĉe la rojoj malpli uzitaj de la gregaro.
Priskribo
La malgrandaj verdetaj floroj grupiĝas en grapoloj. La fruktoj estas beroj.
Fondaĵo Vikimedio
La Fondaĵo Vikimedio (Wikimedia Foundation) estas ne-profitcela organizaĵo kun sidejo en Usono. Ĝi estis fondita en 2003 kiel la tegmenta organizaĵo de Vikipedio.
Poste ĝi akceptis pliajn projektojn: Vikivortaro, Vikicitaro, Vikilibroj, Vikimedia Komunejo, Vikifontaro, Vikispecioj kaj Vikinovaĵoj. La baza celo estas, en la vortoj de Jimmy Wales, disponigi al ĉiu persono la sumon de homa scio.
Aktuale en 2015, en la Fondaĵo laboras pli ol 280 homojn, kun ĉiujaraj enspezoj pli ol 75 milionoj da dolaroj. Lila Tretikov gvidis la Fondaĵon ĝis marto 2016 kiel ĝia administra direktoro, kvankam la 26an de februaro 2016 ŝi sciigis sian eksiĝon efika 31 marto, kiel rezulto de la kontestata Knowledge Engine projekto de la WMF. Nuntempe, Katherine Maher estas plenuma direktoro post kiam Lila Tretikov eksiĝis, ekde la junio 2016.
Ekzistas la oficiala Esperata uzanto-grupo de Fondaĵo Vikimedio, kiu nomiĝas Esperanto kaj Libera Scio.
Historio
En 2001, Jimmy Wales, Interreta entreprenisto, kaj Larry Sanger, filozofisto de scio kaj reta komunumaranĝanto, fondis Vikipedion kaj Nupedion kiel Interretajn enciklopediojn. La projekto estis origine financita fare de Bomis, la profitcela komerco de Kimrio. Ĉar la populareco de Vikipedio eksplodis, enspezoj financi la projekton ekhaltis. Ĉar Vikipedio malplenigis la resursojn de Bomis, Kimrio kaj Sanger trovis bonfaradmodelon financi la projekton. La Fondaĵo Vikimedio estis integrigita en Florido la 20-an de junio 2003. Ĝi aplikis al la Usono-Patento kaj Trademark Office al varmarko Vikipedion la 17-an de septembro 2004. Al la marko estis koncedita registradstatuso la 10-an de januaro 2006. Varmarkprotekto estis aljuĝita fare de Japanio la 16-an de decembro 2004, kaj, en la Eŭropa Unio, la 20-an de januaro 2005. Ekzistis planoj aprobi la uzon de la Vikipediovarmarko por kelkaj produktoj, kiel ekzemple libroj aŭ DVDoj.
Joseph Hunaerts
Joseph HUNAERT (naskiĝinta la ) en Bruselo estas belga astronomo. Li doktoriĝis pri astrofiziko en la Universitato Libera de Bruselo. En 1936 li aliĝis al la Reĝa observatorio de Belgio.
Fondaĵo Vikimedio
Historio
En aprilo 2005, USA Internal Revenue Service aprobis la Fondaĵon kiel instrua fonduso en la kategorio "Plenkreska, posteduko", kun la signifo ĉiuj kontribuoj al la Fondaĵo estas imposte dekalkuleblaj por US federaciaj enspezimpostceloj.
Joseph Hunaerts
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 2 asteroidojn ambaŭ la.
Fondaĵo Vikimedio
Historio
La 11-an de decembro 2006, la komisiono de la Fondaĵon notis ke la entrepreno ne povis iĝi la membrecorganizo komence planis sed neniam efektivigis pro malkapablo renkonti la registradpostulojn de Florida leĝo. Sekve, la statutoj estis ŝanĝitaj por forigi ĉiun referencon al membrecrajtoj kaj agadoj. La decido ŝanĝi la regularojn estis pasigita fare de la estraro unuanime.
La 25-an de septembro 2007, la komisiono de la Fondaĵo donis la konsilon ke la operacioj estus moviĝantaj al la San-Francisko-golfa regiono. Gravaj konsideroj cititaj pri elektado de San Francisco estis proksimeco al similmensaj organizoj kaj eblaj partneroj, pli bona talentulobazo, same kiel pli malmultekosta kaj pli oportuna internacia vojaĝado ol estas haveblaj de Sankt-Peterburgo, Florido.