cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hipokaliemio
Patofiziologio
Kalio estas esenca por multaj korpofunkcioj, inkluzive de muskola kaj nerva aktiveco. La elektrokemia gradiento de kalio inter la intraĉela kaj eksterĉela regionoj estas esenca por nervofunkcio; aparte, kalio estas necesa por repolarigi la ĉelmembranon al ripozstato post kiam impulspotencialo pasis. Pli malaltaj kalioniveloj en la eksterĉela regiono kaŭzos hiperpolusiĝon de la membranbazpotencialo. Tiu hiperpolusiĝo estas kaŭzita de la efiko de la ŝanĝita kaliogradiento sur membranbazpotencialo kiel difinite per la Goldman-ekvacio. Kiel rezulto, stimulo pli granda ol normala estas postulata por depolusiĝo de la membrano por iniciati impulspotencialon.
Gambarogno
Geografio
Gambarogno situas ĉe la sudorienta bordo de la Majora Lago inter la ebenaĵo de Magadino kaj la intala komunumo Luino. La teritorio de la komunumo kongruas kun la samnoma komunumaro. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Albardia, Bustello, Calgiano, Casenzano, Caviano, Contone, Dirinella, Fosano, Gerra, Gorognola, Indemini, La Vigna, Lubie, Magadino, Mossana, Orgnana, Piazzogna, Piodascia, Ranzo, Riva, Ronco, San Nazzaro, Sant'Abbondio, Scaiano, Taverna, Variano kaj Vira
Hipokaliemio
Patofiziologio
En la koro, hipokaliemio kaŭzas hiperpolusiĝon en la membranbazpotencialo de la miocitoj. La pli negativaj membranopotencialoj en la atrio povas kaŭzi aritmiojn pro pli kompleta normaligo de natri-kanala malaktivigo, igante la ekigadon de impulspotencialo pli verŝajna. Krome, la reduktita eksterĉela kalio (paradokse) malhelpas la agadon de la IKr kaliofluo kaj prokrastas ventriklan repolusiĝon. Tiu malfrua repolusiĝo povas kaŭzi reenirajn aritmiojn.
Gambarogno
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 51,80 km², de kiuj 75,7% estas kovritaj de arbaro, 9,2% servas por agrikulturo kaj 8,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gambarogno limas en nordo al la Majora Lago, en nordoriento al Locarno, en nordoriento al Cadenazzo, en oriento al Monteceneri, en sudo al Alto Malcantone, en sudsudokcidento al Curiglia con Monteviasco (VA, Italio), kaj en okcidento al Veddasca (VA, Italio).
Hipokaliemio
Terapio
La plej grava terapio en severa hipokaliemio traktas la kialon, kiel ekzemple plibonigado de la dieto, traktante diareon aŭ ĉesigante ofendan medikamenton. Pacientoj sen signifa fonto de kalioperdo kaj kiuj montras neniujn simptomojn de hipokaliemio eble ne postulas terapion.
Gambarogno
Trafiko
Tra la Gambarogno pasas la kantona ĉefvojo n-ro 405 de Cadenazzo al Luino. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Belinzono-Sudo, kiu situas proksimume 8 kilometrojn norde de Gambarogno. Pere de la fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Cadenazzo al Luino la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Hipokaliemio
Terapio
Modera hipokaliemio (> 3.0-mEq/l) povas esti traktita kun buŝaj kaliokloridaldonoj (Klor-Con, Sando-K, Slow-K). Ĉar tio ofte estas parto de malbona nutrokonsumado, kali-entenantaj manĝaĵoj povas esti rekomenditaj, kiel ekzemple folioverdaj legomoj, tomatoj, citrusfruktoj, oranĝoj aŭ bananoj. Kaj dietaj kaj farmaciaj aldonoj estas utiligitaj por homoj manĝantaj urinigajn medikamentojn (vidu Kaŭzojn, supre).
Gambarogno
Historio
La unua dokumenta mencio de Magadino datiĝas el la jaro 1254 jam kiel Magadino. Dum mezepoko la episkopo de Como koncedis al la kapitanoj de Locarno feŭdajn rajtojn pri Magadino. Komence de la 16-a jarcento Magadino venis kun la tuta najbarara Gambargono sub la regado de la Svisa Ĵurkomunumo. Ĝis la malfermo de la fervojlinio en Magadino troviĝis grava haveno por la trafiko inter Svislando kaj Italio. Pro la fervojo la ŝiptrafiko perdis sian ekonomian signifon. La unua mencio de Sant'Abbondio datiĝas el la jaro 1192 kiel Sancto Abundio. San Nazzaro estis la unuan fojon menciita en la jaro 1258 kiel sancto Nazario. Kiel komunumo ĝi estiĝis en la jaro 1929 per kuniĝo de la antaŭaj komunumoj Cansenzano kaj Vairano. La loĝantoj de San Nazzaro dum la baloto pri la kuniĝo al la komunumo Gambarogno negative voĉdonis, surbaze de verdikto de la kantona konsilio, kiun la Federacia Tribunalo konfirmis, San Nazzaro tamen devis partopreni al la kuniĝo. Kun efiko de la 25-a de aprilo 2010 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Caviano, Contone, Gerra, Indemini, Magadino, Piazzogna, San Nazzaro, Sant'Abbondio kaj Vira kuniĝis al la nova komunumo Gambarogno, tiel ke nun la tuta komunumaro konsistas el unu sola komunumo.
Hipokaliemio
Terapio
Severa hipokaliemio (< 3.0-mEq/l) povas postuli intravejnan (IV) suplementadon. Tipe, saline (medicine) salsolvaĵo estas uzita, kun 20-40 mEq da KCl je litro dum 3-4 horoj. Doni IV-kalion je pli grandaj rapidecoj (20-25 mEq/h) povas predispozicii al ventriklaj takikardioj kaj postulas intensan monitoradon. Ĝenerale sekura rapideco estas 10 mEq/h. Eĉ en severa hipokaliemio, buŝa suplementado estas preferita pro sia sekurecoprofilo. Daŭremaj medikamentigoj estu evititaj en akutaj kuntekstoj.
Malfacilaj aŭ rezistemaj kazoj de hipokaliemio povas esti cedemaj al kali-ŝpara diurezilo, kiel ekzemple amilorido, triamtereno, aŭ spironolaktono aŭ eplerenono. Akompananta hipomagneziemio malhelpos kalianstataŭigon, ĉar magnezio estas kofaktoro por kaliasimilado.
Dum anstataŭigo de kalio intravejne, infuzado per centra vejnkatetero estas instigita por eviti la oftan okazon de brula sensacio en la loko de periferia IV, aŭ la maloftan okazon de difekto en la vejno. Kiam periferiaj infuzaĵoj estas necesaj, la brulado povas esti reduktita per diluado de la kalio en pli grandaj kvantoj de IV-fluido, aŭ miksado de 3 ml da 1% lidokaino al po 10 meq da KCl per 50 ml da IV-fluido. La praktiko de aldonado de lidokaino, aliflanke, levas la verŝajnecon de gravaj medicinaj eraroj.
Santo Domingo Tomaltepec
Santo Domingo Tomaltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Domingo Tomaltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 519.
Geografio
Santo Domingo Tomaltepec apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2303 loĝantojn. El tiuj estis 1117 viroj kaj 1186 virinoj. La komunumo havas surfacon de 49,76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1590 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 692 indiĝenoj. El tiuj 595 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 595 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
30445 Stirling
30445 Stirling estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la skota matematikisto James Stirling (1692–1770), bone konata pro lia derivo el asimptota formulo por la faktorialo.
Antonina Hoffmann
Antonina Hoffmann (naskiĝis la 16-an de junio 1842 en Trzebinia, mortis la 16-an de juno 1897 en Krakovo) – pola teatra aktorino.
Vivo
Antonina Hoffmann debutis en Varsovio en 1859 en Teatr Rozmaitości (Varietea Teatro). En 1860 translokiĝis al Krakovo. Gaste prezentis sin en Lvovo, Poznań, Prago kaj Varsovio.
Sume ŝi rolis en preskaŭ 400 teatraj roloj. Interalie en spektakloj de William Shakespeare (La dresado de la megero) aŭ Aleksander Fredro. Ŝi enkonukis en la krakovan scenon dramojn de Juliusz Słowacki (Mazepa).
La aktorino mortis la tagon de sia 55-a naskiĝdatreveno. Entombigita sur Rakowicki-tombejo (segmento T). Ŝian tombon ornamas skulptaĵo-busto farita de Michał Korpal kaj epitafo kun informo, ke al la Krakova scenejo dediĉis 37 jarojn.
Gyula Kornis
Gyula Kornis naskiĝis kiel Kremer Gyula la 1885 en Vác. Li mortis la 1958 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Kornis frekventis gimnaziojn en Vác kaj Kecskemét,universitatojn en Budapeŝto kaj Lejpcigo, poste li plulernis en Oxford. Li iĝis pastro en 1908, poste li ekinstruis en gimnazio en Budapeŝto, ekde 1914 en universitato de Pozsony, ekde 1920 en universitato de Budapeŝto. Inter 1927–1931 li estis vicministro, inter 1931–1939 li estis parlamentano, eĉ parlamentestro. Li ofte kontribuis en Athenaeum (revuo). Li estis arestita de Gestapo kaj de Ruĝa Armeo. Li emeritiĝis en 1948, poste en 1951 li deportiĝis al Poroszló. Li ricevis premion en 1930.
Sedia gestatoria
Sedia gestatoria estas portebla Papa trono.
La Sedia konsistas el riĉe ornamita seĝo kun piedaj apogiloj, la t.n. suppedaneum. Ambaŭflanke estas fiksitaj po du orizitaj ringoj, tra kiuj oni kondukas stangojn, per kiu portas la tronon 12 homoj, la t.n. palafrenieri aŭ Sediari pontifici.
Pli frue estis kutimo, ke oni portis la novan episkopon sur Sedia en lian kirkon.
Ĝis la pontifikeco de Johano Paŭlo la 1-a, la trono servis dum la enoficigoj kaj aliaj festaj okazoj. Johano la 23-a estis alportita sur Sedia en la Preĝejon de Sankta Petro dum la malfermo de la Dua Vatikana Koncilio.
(11070) 1992 EV9
(11070) 1992 EV9 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Lesbofobio
Lesbofobio konsistas el homofobia kaj seksisma diskriminacio rilate al lesbaninoj kiel individuoj, paroj aŭ sociaj grupoj. Ĉi tiu negativeco al lesbaninoj bazita sur la kategorioj de sekso, seksa orientiĝo kaj seksa esprimo inkluzivas antaŭjuĝojn, diskriminacion kaj misuzon, kaj ankaŭ sintenojn de malestimo. Tiel la lesbofobio estas formo de seksismo, kiu kuniĝas kun homofobio kaj inverse.
La ideo ke lesbaninoj estas danĝeraj estas komuna ekzemplo de lesbofoba kredo. Kiel homofobio, ĉi tiu kredo estas klasita kiel Aliseksema normismo, ĉar ĝi supozas, ke aliseksemo estas reganta, antaŭsupozata kaj normala, kaj ke iu ajn alia speco de rilato aŭ sekseco estas nenormala kaj nenatura. Stereotipo identigita kiel lesbofobo estas ekz, inaj atletoj estas ĉiam, aŭ plejparte, lesbaninoj. Lesbaninoj trovas lesbofobajn sintenojn ne nur ĉe aliseksemaj viroj kaj virinoj, sed ankaŭ ĉe samseksemaj viroj kaj ambaŭseksemaj personoj. Lesba homofobio en samseksemaj viroj manifestiĝas en la perceptita submetiĝo pri la problemoj de lesbaninoj en kampanjoj pri GLATaj rajtoj.
Márton Kajtár
Márton Kajtár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kajtár Márton estis hungara organika kemiisto, altlerneja instruisto. Márton Kajtár naskiĝis la en Nagyatád, li mortis la  en Budapeŝto.
13777 Cielobuio
13777 Cielobuio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Marco Cavagna kaj Augusto Testa elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de CieloBuio, itala asocio kontraŭ la luma poluo. Cielobuio ludis fundamentan rolon en Lombardio por apogi la adopton de regiona leĝo, unu el la plej progresema en la mondo. Per ĝia reta dissendolisto, Cielobuio konektas kaj amatorajn kaj profesiajn astronomojn.
Mumio (apartigilo)
Mumio estas:
5538 Luichewoo
5538 Luichewoo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Manhagen
Manhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
5538 Luichewoo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina mineralogo Lui Chewoo, direktoro de la Suda Ĉina Instituto pri Mineralogio kaj konsilisto en la Observatorio de Purpura Monto.
Apostola epoko
La Apostola epoko estas frua periodo de la kristanismo rigardata kiel definitiva de multaj kristanoj, delimigita de la revivigo de Jesuo (ĉ. 30 - 35) kaj la morto de la lasta apostolo (ĉ. 90). La ideoj kaj praktikoj de tiu periodo estas rigardataj kiel modelaj de multaj kristanaj grupoj.
Rojo Meaques
Fluo
Ĝi ekas en la loko konata kiel Venta de la Rubia (gastejo de la blondulino), en Alcorcón. Ĝi eniras poste en la municipa teritorio de Pozuelo de Alarcón, kie ĝi trapasas la ĉirkaŭan aŭtoŝoseon M-40. Sen eliri el tiu municipo, ĝi flankas sude la komplekson kaj entreprenaj kaj distran Ciudad de la Imagen, norde la ĝardenkolonion de militistoj nome Arroyo de Meaques (kiun ĝi nomigas) kaj sude la kvartalon Los Ángeles.
Eniras en la municipa teritorio de urbo Madrido tra la kolonio Santa Mónica, integrata ene de la distrikto Latina. Sekvas poste tra la forsta zono Casa de Campo, kie ĝi trapasas malgrandajn konstruaĵojn de la 18a jarcento, en la kunteksto de la urbaniza agado entreprenita de la hispanaj reĝoj ene de tiu parko. Ĝi estas la ĉefa akvoflueĵo kiu havigas akvon al la lago de la Casa de Campo. Ĝi elfluas en la rivero Manzanares, sude de la Ponto de la Reĝo.
La rojo fluas, laŭlonge de zonoj de mediteranea arbaro, kaj de kverkaroj kaj de pinaroj. Krome estas ĉe la riverbordoj fraksenoj, poploj kaj ulmoj, krom kelkaj specioj tipaj de parkoj kaj ĝardenoj, kiaj platanarboj.
Horné Srnie
Horné Srnie hungare Felsőszernye [felŝOsernje] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Horné kaj felső signifas: supra.
Situo
Horné Srnie situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĉeĥio-Nová Dubnica. Trenčín troviĝas je 15 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1439 en latina formo "possesio seu villa Zerny". En 1784 loĝis tie 857 vilaĝanoj (167 familioj) en 136 domoj, en 1828 902 vilaĝanoj en 141 domoj. En 1788 vitrofarejo, en 1883 ŝtonominejo ekfunkciis. En 1888 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőszernye 1091 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Puhó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1919 inundo okazis, en 1922 pro incendio 28 domoj cindriĝis. En 1930 uzino pri cemento ekfunkciis. En 2001 vivis en Horné Srnie 2876 homoj, (2772 slovakoj).
Internacia signala kodaro
Surmara flaga alfabeto, aŭ laŭ oficiala nomo Internacia signala kodaro (The International Code of Signals), estas signala sistemo, uzata por vida longdistanca interkompreniĝado (por vizuala telekomunikado), precipe inter surmaraj ŝipoj respektive inter ŝipoj kaj havenoj. En sia nuntempa aspekto ĝi estis difinita en la jaro 1931 kaj ĝi konsistas el 40 flagoj, el kiuj 26 reprezentas literojn, 10 numeralojn, 1 flago estas konfirmiga kaj 3 ripetigaj. La signifo de la flagoj estas universale registrita de la IMO (Internacia Martrafika Organizaĵo).
La jena tabelo bildigas literajn kaj numeralajn valorojn de unuopaj flagoj, ilian ekvivalenton en internacia literuma kodo kaj ankaŭ la plej kutiman signifon de la flago en kazoj, kiam ĝi reprezentas tutan frazon.
Le Pont-de-Planches
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Vilches
Vilches [BILĉes] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio en la komarko El Condado.
La areo de la municipo estas 273,12 km2 kie loĝas 4 436 geloĝantoj, do loĝdenso estas 16,72 loĝ./km2.
Geografio
Vilches estas en la komarko El Condado nordoriente de la provinco Ĥaeno kaj okcidente de El Condado je altitudo de 548 m., lime kun Linares kaj Carboneros okcidente, kun Navas de San Juan kaj Arquillos oriente, same kiel kun La Carolina, Santa Elena kaj Aldeaquemada norde, kaj kun Canena, Úbeda, Ibros kaj Rus sude.
De Vilches dependas la domaroj Guadalén kaj Miraelrío, kiu estas pli proksime al la najbara Linares.
Estas tri akvorezervejoj ene de ties municipa teritorio: nome La Fernandina, Guadalén kaj Giribaile. Krome tra la teritorio cirkulas la riveroj Guarrizas, Guadalén kaj Guadalimar kaj en ĝi estas la Natura Monumento El Piélago.
Lajos Boronkay
Lajos Boronkay [lajoŝ boronkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boronkay Lajos estis hungara politikisto, juristo, parlamentano.
Biografio
Lajos Boronkay frekventis mezlernejojn en Selmecbánya kaj Léva, poste li akiris juran diplomon. En 1834 li estis titulara subnotario, en la sekva jaro li eklaboris en distrikto de Selmecbánya. Post jaroj li akiris pli gravajn postenojn en la distrikta administrado. Li apogis reformajn politikistojn, en 1846 liaj gastoj estis Sándor Petőfi kaj Mór Jókai. Dum la Hungara revolucio de 1848 li apartenis al la rekta stabo de Lajos Kossuth. Post falo de la liberecbatalo li estis kondamnita je malliberejo, poste nur ĉehejma kaptiteco en Tésa. En 1861 li estis elektita parlamenta deputito (tiutempe nur en tiu jaro okazis kunsido). Lia tombo kuŝas en katolika preĝejo de Tésa.
Himalio (luno)
Himalio estas laŭ maso la kvina plej peza satelito de Jupitero, post la kvar grandaj Galilejaj lunoj, tamen Himalio havas diametron de nur 170 km.
Orbito
Himalio estas la ĉefa ano de grupo, al kiu ĝi donas sian nomon: la himalia grupo. Tiu grupo de kvin satelitoj, havas progradajn orbitojn kies grandan duonakson inter 11 160 000 kaj 12 555 000 km, inklinacion inter 25,8° kaj 30,7° rilate al la jupitera ekvatoro, kaj discentreco inter 0,11 kaj 0,25.
Metodaktorado
En teatro (kaj pro etendo en kinarto), metodaktorado estas grupo de aktorteknikoj uzataj por krei en ili mem la pensojn kaj sentojn de iliaj roluloj, por evoluigi tre similajn prezentojn. Kvankam ne ĉiuj metodaktoroj utiligas la saman aliron, la "metodo" (foje majuskligita kiel la Metodo) plusendas al la metodoj uzitaj de aktoroj, kiuj estas bazitaj sur la instruado kaj konceptoj de Constantin Stanislavski. La ideoj de Stanislavski estis adaptitaj fare de instruistoj kiel ekzemple Stella Adler, Robert Lewis, Sanford Meisner kaj Lee Strasberg por usonaj aktoroj. La instruado de Strasberg emfazis la praktikon de ligado al rolulo per uzado de personaj emocioj kaj memoroj, helpite fare de aro de ekzercoj kaj praktikoj inkluzive de sencmemoro kaj afekcia memoro. La sistemo de Stanislavski de aktorado estis la fundamento de la tekniko de Strasberg. Rigoraj anoj de la tekniko de Strasberg nun estas ofte referitaj kiel "metodaktoroj".
Metodaktorado estis priskribita kiel tiu kiu "revoluciigis usonan teatron". Dum instruado de klasika aktorado "temigis evoluigan eksteran inteligenton", la metodo estis "la unua sistemigita trejnado kiu ankaŭ evoluigis internajn kapablojn (sensajn, psikologiajn, emociajn)".
Praktikantoj
La jenaj aktoroj famas kiel praktikantoj de Metodaktorado.
23179 Niedermeyer
23179 Niedermeyer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Harper-Grace Niedermeyer, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la  Catholic High School de Huntsville (Alabamo, Usono)
Louise Glück
Louise Elisabeth GLÜCK (naskiĝis la en Novjorko) estas usona lirikistino, eseistino kaj Nobelpremiito pri literaturo en 2020.
Vivo kaj kreiva agado
Ŝiaj judaj geavoj devenis el Hungario. La patro jam naskiĝis en Usono. Louise pasigis la junulajn jarojn ĉe Long Island kaj studis ĉe Sarah Lawrence College kaj ĉe Universitato Kolumbio, i.a. ĉe Stanley Kunitz. Post la apero de la unua poema volumo Firstborn en 1968 ŝi suferis pri blokiĝo kreiva, kion ŝi venkis nur en 1971 post sia ekdocentado ĉe Goddard College (Vermont). Poste ŝi dum du jardekoj profesoris ĉe Williams College. Inter 1999 kaj 2003 ŝi estis kanceliero de Academy of American Poets. Ekde 2004 ŝi estas Rosenkranz Writer in Residence kaj profesoro pri angla literaturo ĉe Universitato Yale.
Unu tema fokuso de la en libera ritmo fluanta, natura lingvo - por tre kompleksa poezio - estas la temigo de la homaro kun la malantaŭvidebloj de la naturo; parte eĉ la naturo mem paroligitis antaŭ la homo. En 2020 oni aljuĝis al ŝi la Nobel-premion pri literaturo pro ŝia nekonfuzebla poezia voĉo: per sia skribo ŝi faras de individua ekzistado universalan senton. El ŝia poemkolekto A village Life, aperis en Esperanto la poemo "Kiam la suno sobas".
En ŝia unua libro, "Firstborn" (unue naskiĝinta), kiu esprimas eksterordinaran potencon de kolerego kaj seniluziiĝo, la influoj de antaŭaj konfesoj poetoj estas evidentaj, kaj precipe la influo de la poeto Sylvia Plath.
Ŝi ofte traktas la temon de perdado, izolado kaj malakcepto en sia verkado. Ŝi verkas per simpla, rekta lingvo, eĉ malakra kelkfoje kaj tre preciza. Tra la jaroj ŝi liberiĝis de la malgajeco, kiu karakterizas plej multajn ŝiajn kantojn.
Listo de flughavenoj de Bocvano
Jen listo de flughavenoj en Bocvano, klasifikitaj laŭ situo.
La listo mencias nur tiujn flughavenojn, kiuj havas ICAO-kodon aŭ/kaj IATA-kodon.
Johann Christoph Friedrich GutsMuths
Johann Christoph Friedrich GutsMuths, ankaŭ nomita Guts Muth aŭ Gutsmuths (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1759 en Quedlinburg, mortis la 21-an de majo 1839 en Waltershausen) estis germana gimnastika fakulo kaj instruisto/edukisto.
Vivo
Estante filo de tanisto li iĝis jam kiel 14-jarulo privata instruisto en la domo de la kuracisto Friedrich Wilhelm Ritter en Quedlinburg. En 1778 li pasigis la abiturientan ekzamenon kaj komencis teologistudon en Halle (Saale). Ĉealtlerneje li ankaŭ interesiĝis pri matematiko, modernaj lingvoj, historio kaj pedagogio. En 1782 li revenis al Quedlinburg kaj transprenis la edukon de la Ritter-infanojn post la morto de la patro. Li venigis ilin al la nove fondita Salzmann-lernejo (Schnepfenthal). Samloke li mem dungitis fare de la lernejestro Christian Gotthilf Salzmann kiel instruisto pri franca lingvo, geografio kaj gimnastiko (ekde julio 1785).
En 1797 li edzinigis Sophie Eckhardt, filinon de la paroĥestro de Erfurto-Bindersleben. Ambaŭ havis ok filojn kaj tri filinojn. Okaze de la datreveno 50-a ekinstruisteca publikiĝis la plej grava geografia verko Versuch einer Methodik des geographischen Unterrichts. Li entombigitis sur la arbara tombejo de Schnepfenthal, tre proskime de Salzmann.
Faka agnosko
Li iĝis pioniro en la evoluo de sporteduko kaj povus esti nomita avo de lerneja gimnastiko. Li enkondukis sistemajn korpekzercadojn en la lernejtemaro, kaj li evoluigis la fundamentajn principojn de arta gimnastiko. Unu lia eldiro jenas: (el la libro Gymnastik für die Jugend): Vi instruas religion kaj la civitanajn devojn al ili - neglektante la bonfarton kaj la formigon de iliaj korpoj!
En 1789 li eldonis la prinaĝejsportan verkon Kleines Lehrbuch der Schwimmkunst zum Selbstunterricht, en 1800 aperis la unua numero de la de li ĉefredaktita gazeto Bibliothek der pädagogischen Literatur. Tiu ĉi periodaĵo aperis ĝis 1820.En 1793, GutsMuths publikigis la fakverkon Gymnastik für die Jugend, la unua sistema lernolibro pri gimnastiko. En 1800, lia laboro sur sporteduko estis tradukita en la anglan kaj publikigita en Anglio sub la titolo Gymnastics for youth: or A practical guide to healthful and amusing exercises for the use of schools kie ĝi iĝis normreferencilo. Loko de realiĝo de liaj konceptoj estis ĉefe la Salzmann-lernejo (Schnepfenthal).
Ernő Nagy
NAGY Ernő (pro. nadj) estis hungara spadskermisto, instruisto pri skermo, olimpiĉampiono (1932) naskita en Facsád la 2-an de aŭgusto 1898 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de decembro 1977.
Biografio
Ernő Nagy finis militmarakademion en Fiume. Li gajnis landan ĉampionecon kiel konkuranto de spadskerma teamano de Magyar Atlétikai Club (MAC) (1932, 1933, 1934, 1936) kaj li estis ano de rapirteamo (1934). Li gajnis ĉampionecon en olimpio de Los Angeles (1932). En la ĉampioneco de Eŭropo (1933) en Budapeŝto li okupis la 6-a lokon. Li gajnis 5-foje en la selektita teamo (1931–33). Li estis kapitano de faksekcio.
Macau
Macau povas esti:
Ferenc Storno
Ferenc Storno, laŭ hungarlingve kutima nomordo Storno Ferenc estis hungara kamenpurigisto, pentristo, restaŭristo, arkitekto, artkolektisto. Ferenc Storno naskiĝis la en Kismarton (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Eisenstadt en Aŭstrio), li mortis la  en Sopron (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Ferenc Storno apartenis al la germana minoritato de la lando, en la familio estis tradicio la kamenpurigista profesio. Li lernis la profesion en Landshut, poste li estis migranta kamenpurigisto en Hungarlando. Libertempe li ŝatis pentradi, sed la familia biĝeto ne permesis la plian lernadon. Ekde 1845 li laboris en kamenpurigista majstro, kiu baldaŭ mortis kaj Storno edziĝis al la vidvino, li transprenis la metiejon. Poste li povis okupiĝi ankaŭ pri artoj, li komencis kolekti artaĵojn. Helpe de urbaj mecenatoj en Vieno li studis de Friedrich von Amerling. En la 1850-aj jaroj foje-foje li havis plurajn artajn taskojn en Vieno. Ekde 1863 li ricevis similajn taskojn de Flóris Ferenc Rómer jam en Hungarlando. Ekde la 1870-aj jaroj liaj ambaŭ filoj (same kamenpurigistoj) helpis lin. Li ricevis premiojn de Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio) kaj papo. Lia artkolektaĵo nun estas muzeo en Sopron.
Rojo Abroñigal
La rojo Abroñigal (aŭ Valnegral ) estas akvofluaĵo en la Regiono Madrido (Hispanio), apartenanta al la baseno de la rivero Manzanares —alfluanto siavice de la rivero Jarama kaj tiu de Taĵo—, en kiu ĝi elfluas dekstre.
Fluo
Tiu rojo estas subterigita preskaŭ entute kaj fluas tra la urbo Madrido, Hispanio. La malgranda depresio kiun ĝi formas estis uzata kiel kontraŭsona natura barilo sum la konstruo de la ĉirkaŭa aŭtoŝoseo M-30 (nune strato 30), en la 1970-aj jaroj. Granda parto de la orienta zono de tiu vojo korespondas kun ties akvofluejo. La rojo Abroñigal nomigis la fervojan stacion Madrid-Abroñigal, dediĉata al transporto de varoj kaj situanta sudoriente de la ĉefurbo.
NGC 3048-1
NGC 3048-1 (aliaj indikoj — ZWG 92.71, PGC 28595) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Barisaŭ
Barisaŭ (beloruse Барысаў, ruse Борисов) estas urbo de Belorusio. Ĝi situas ĉe la rivero Berezina en la Minska regiono kaj en 2004 havis loĝantojn.
Barisaŭ estas industria urbo flanke de la okcident-orienta ĉefstrato tra la lando ekde Okcident-Eŭropo al Rusio.
Historio
En la jaro 1102 oni fondis la urbon. Dum la Dua Mondmilito la germanaj trupoj okupis la urbon. La nazioj tiam murdis ĉirkaŭ 33.000 homojn en ses mortokampadejoj en la ĉirkaŭaĵo de Borisov.
Tebo (Grekio)
La tri grekiaj urboj kun tiu nomo ĉiuj en la antikva greka lingvo nomiĝis Θῆβαι, latine havis la formon Thebae, kaj en la moderna greka lingvo havas la formon Θήβα (Thiva).
Sekve pli da informoj pri la historie plej grava el la tri samnomaj urboj, do Tebo en Beotio:
Helena mitologio
La mita historio de la urbo Tebo en Beotio riĉas je legendoj pri interalie Heraklo, Dionizo kaj Lajo. La urbo estas la naskiĝejo de Edipo kaj liaj idoj Eteoklo, Poliniko, Antigona kaj Ismena, kiuj cixuj havas tragikan sorton. La antikva urbo Tebo en Beotio situis en fontoriĉa, monteta kaj tre fekunda pejzaĝo rande de granda ebenaĵo. La urbo - aŭ unue fortikaĵo, ĉirkaŭ kiu poste kreskis loĝloko - laŭ la legendo estis fondita de la feniciano Kadmo, post kiam li estis mortiginta mitan drakon, kiu terurigis la teritorion.
Fakte en la loko de la posta urbo Tebo eksetlis fenicianoj kaj greklingvanoj el Tesalio kaj Malgrandazio. Protekte de la urbo estas konstruita fortika ŝtona remparo kun sep pordegoj, kio motivigas la verkiston Homero nomi la urbon la "Tebo de sep pordegoj", kontraste al la egiptia urbo Tebo, kiu li en sia verko Iliado nomas la "Tebon de cent pordegoj". Pli kaj pli la venintoj el Tesalio marĝenigas la aliajn urbanojn.
Al la posteuloj de la mita reĝo Kadmo apartenis la filo de Lajo, Edipo, kiu fine persekutite devis transdoni la regadon de la urbo al siaj filoj Eteoklo kaj Poliniko, kun la interkonsento ke ĉiu el la du regu alterne dum po unu jaro. Post lia unua reĝa jaro, Eteoklo rifuzis transdoni la reĝecon al sia frato. Poliniko foriris al la greka urbo Argo, ĉefurbo de la greka regno Argolando sur la duoninsulo Peloponezo, kaj tie kolektis armeon por konkeri Tebon kaj perforte preni la reĝan postenon, je kiu li rajtis. Ekestis arda batalo pri la urbo: Ĉe ses el la sep pordegoj de la fortika ĉirkaŭurba remparo, venkis la soldataro de Eteoklo, kaj ĉe la sepa pordego la du fratoj en persona interbatalo mortigis sin reciproke. Dudek jarojn pli poste laŭ la legendo venis plia atako de la filoj de la kunbatalintoj de Poliniko, kiu finiĝis per malvenko de la Tebanoj kaj per la detruo de la antikva beotia urbo Tebo.
Historio
Dum la postaj jardekoj la urbo plurfoje militis kontraŭ Sparto. Dum 338 a.K. la urbo estis konkerita de la reĝo Filipo la 5-a de Makedonio, kaj tri jarojn pli poste ribelas kontraŭ la filo de Filipo, Aleksandro la Granda, kiu reage detruis la urbon, lasante nur la domon de la poeto Pindaro. Dum tiu batalo mortis 6.000 urbanoj kaj 30.000 pliaj sekve estas vendataj kiel sklavoj. Dum la jaro 315 a.K. la urbo sub makedona regado estis rekonstruita, sed dum la antikva epoko neniam reatingis la antaŭan signifon.
Meze de la 2-a jarcento a.K. la urbo konkeriĝis de la romia armeo. Post perdo de du gravaj bataloj la loĝantoj de Tebo fuĝis al la duoninsulo Peloponezo, kaj la urbo ekdisfalis. La geografo Pausanias iom poste nur trovis la antikvan fortikaĵon kaj iujn templojn. Fine de la 2-a jarcento a.K. la urbo jam preskaŭ komplete estais disfalinta.
10086 McCurdy
10086 McCurdy estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:4 kun la Tero, malkovrita la 16-an de septembro 1990 de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la Bruce Jefferson McCurdy de Edmontono, Kanado. Li estas sperta observanto kaj plenumita komunikanto, kiu gajnis la Premion de Servo de la RASK en 2007 pro siaj kontribuojn al la popularigo en la komunumo kaj en la publikaĵoj de la RASK, kaj pro sia estreco.
Kriva
Kriva estas pluraj vilaĝoj en Ukrainio.
Palenque (Chiapas)
Palenque estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Palenque. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07065.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 47919 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 36470 scipovis legi kaj skribi kaj 11391 personoj estis analfabetoj. Do 76% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 24% estis analfabetoj.
85464 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 28712 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 33.60% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
La Saunière
La Saunière estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 543 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Palenque (Chiapas)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
La Saunière
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Saunière situas je alteco de 560 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Saunière apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Sudron, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
Sur la teritorio de la komunumo troviĝas la kastelo Théret. Televidfilmo titolita L'enfant des lumières kun aktorino Nathalie Baye estis filmita tie en 2002.
Administrado
La Saunière apartenas al la kantono Guéret-Sud-Est, kies ĉefurbo estas Guéret. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
ISBN
ISBN estas internacia normigita numero de libro (angle International Standard Book Number, signife Internacia Standarda Libronumero). En Esperanto oni uzas, konservante la literojn ISBN: Internacia Sistema Bibliografia Numero.
Ĝin difinas la normo ISO 2108. ISBN unusignife identigas neperiodan publikaĵon: libron aŭ alian similan komunikilon. Por gazetoj kaj aliaj periodaĵoj validas ISSN.
Konsisto
ISBN konsistas el la vorto ISBN sekvata de kvar-parta numero kun disigaj streketoj. La numero longas 10 signojn antaŭ 1997 (ISBN-10), kaj 13 signojn ekde 2007 (ISBN-13), sen enkalkulante la streketojn. Se la kvar partoj sume malpli longas ol 10 aŭ respektive 13 signoj, oni ŝtopas la trian parton per nuloj.
Steven Weinberg
Steven WEINBERG (naskiĝis la 3-an de majo 1933 kaj mortis la 23-an de julio 2021) estis usona fizikisto. Li gajnis la Nobel-premion pri Fiziko en 1979 kune kun Abdus Salam kaj Sheldon Lee Glashow por kombini elektromagnetismon kaj la malfortan nuklean forton en la Elektronika Modelo.
ISBN
Konsisto
En la nova ISBN-13, la GS1-prefikso estas 978 kaj fariĝos 979, kiam la nunaj ISBN-oj elĉerpighos.
Kontrolcifero en la malnova sistemo ISBN-10
La lasta cifero dekstre estas kontrolcifero, kiu estas kalkulita per modulo 11 kun pezoj maldekstre-dekstren de 10 ĝis 2, uzante X anstataŭ 10 (kaj 0 anstataŭ 11). Tio signifas ke oni multiplikas la 9 unuajn ciferojn de la ISBN, per sekvenco de 10 ĝis 2 kaj ke oni dividas la sumon per 11. La reston de la divido oni subtrahas de 11 kaj jen la kontrolcifero.
Ni prenu kiel ekzemplon la ISBN 0-415-28807-''' ? ''' de la libro de Robert Phillipson "Ĉu nur-angla Eŭropo?" redaktita en la angla.
sumo = 0×10 + 4×9 + 1×8 + 5×7 + 2×6 + 8×5 + 8×4 + 0×3 + 7×2 =   0 +  36 +   8 +  35 +  12 +   40 +  32 +   0 +  14  = 177 177 / 11 = 16 restas 1
11 - 1 = 10
Tiel la kontrolcifero estas "X" kaj la tuta ISBN 0-415-28807-X
Mannebach (apud Saarburg)
Mannebach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
ISBN
Kontrolcifero en la nova sistemo ISBN-13
s = 9×1 + 7×3 + 8×1 + 9×3 + 2×1 + 0×3 + 9×1 + 1×3 + 7×1 + 0×3 + 8×1 + 4×3 =  9 +  21 +   8 +   27 +   2 +   0 +   9 +  3 +   7 +  0 +   8 +  12  = 106 106 / 10 = 10 restas 6
10 – 6 = 4
Tiel la kontrolcifero estas 4 kaj la tuta ISBN-13 estas ISBN 978-92-0-917084-4
Baalo
Baalo estis ofta nomo de lokaj kaj komunaj dioj inter la okcident-aziaj popoloj. La kanaanidoj rigardis ĝin dio de la produktemo kaj plej alta moŝto de la panteono.
En la ugaritaj tekstoj kaj en la hebrea Malnova testamento, Baalo estis Sinjoro de la tempesto, rajdanta sur la nuboj. En la fenicia lingvo, ĝi estis Baal-Samem (signifinte: Sinjoro de la Ĉieloj).
Oni pensis, ke la produktemecon karakterizas 7-jaraj periodoj. Laŭ la kanaana mitologio, Baalo – dio de la vivo kaj produktemo – luktas daŭre kun Moto. Se venkis Baalo, sekvis sep jaroj da produktemaj jaroj, se venkis Mot, sekvis sep jaroj da malsato kaj sekeco.
Baalo popularis eĉ en Egiptio ekde ĉ. -1400 ĝis 1075 a.K. Laŭ efiko de la aramoj, kiuj elparolis ĝin Bel, la dio konatiĝis kiel Belos kaj oni identigis ĝin kun Zeŭso.
Baalon adoris diversaj komunumoj kiel lokan dion. Tion jam mencias eĉ la Malnova testamento.
En Izraelo oni adoris Baalon, kies nomo signifas "mastro", rivale al Javeo. Lian kulton promociis, ekzemple, Izebel, edzino de la reĝo Aĥabo de la norda regno.
La nomo Belzebubo estas misformo aperinta en la Biblio. Ĝi originale estis Baal-Zebul (Sinjoro de la Sideko), Baal-Zebub (Belzebubo) signifas "Sinjoro de la Muŝoj".
Tanit estis unu el la edzinoj de Baalo.
La ciklo
La Baal-ciklo estas ugarita ciklo de rakontoj pri la kanaana dio Baalo (laŭvorte "Lordo"), ŝtorma dio asociita kun fekundeco. La teksto identas lin kiel la dion Hadad, la nordokcidenta ŝemida formo de Adado. Ili verkiĝas en la ugarita lingvo per kojnforma skribo sur serio de argilaj premaĵoj trovitaj en la 1920-aj jaroj en la tello de Ugarito (hodiaŭa Ras Ŝamra), kiu situis en la mediteranea marbordo de norda Sirio, kelkajn kilometrojn norde de la hodiaŭa urbo Latakio. La rakontoj inkludas La mito de Baalo Alijan kaj La morto de Baalo.
Salihorsk
Salihorsk (Салігорск, Солигорск, Soligorsk) estas urbo en Belorusio en la sudo de la Minska regiono. La urbo nuntempe havas 101.937 loĝantojn (2006) kaj estas unu el la plej rapide kreskantaj urboj de la lando.
Salihorsk estis fondita nur en la jaro 1958. Kiel planurbo ĝi ekestis sude de Sluck ĉe la norda bordo de la barita rivero Sluĉ. La urbo daŭre kreskis, havis en 1979 65.148 loĝantojn kaj iĝis komence de la 90-aj jaroj la plej malgranda grandurbo de Belorusio.
En Salihorsk komencas fervojligo al Sluck, samkiel ŝoseo, kiu okcidente preterpasas la urbon Salihorsk kaj ligas ĝin norde kun Sluck kaj sude ku Mikaĉeviĉi.
Salihorsk hejmgas la piedpilko-klubon Ŝaĥĉjor Salihorsk.
Rovňany
Rovňany, hungare Ipolyróna [ipojrOna], germane Raune estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Rovňany situas laŭ dekstra bordo de Ipeľ, laŭ flankovojoj. Lučenec troviĝas je 18 km-oj.
Etilsalikilamido
Etilsalikilamido aŭ etila 2-hidrokso benzamido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la amidoj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj benzila klorido. Etilsalikilamido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etilsalikilamido prezentas etilan grupon kaj salikiloilan grupon ligitajn al nitrogenatomo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
(19703) 1999 TJ4
(19703) 1999 TJ4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kunov
Kunov (Kunau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nové Heřminovy en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 6 km nordoriente de Bruntál. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Milotice nad Opavou - Vrbno pod Pradědem kaj ŝoseo II/451. Vivas ĉi tie.
Kunov situas en katastra teritorio Nové Heřminovy kun areo 11,03 km². Ĝis la jaro 2019 tiu ĉi katastro estis anomale dividita inter municipo Nové Heřminovy kaj urbo Bruntál, dum kio ambaŭ partoj havis statuson de teritorie teknika unuo, kiuj estis Nové Heřminovy-Bruntál (parto de la katastro kun Kunov) kaj Nové Heřminovy-Nové Heřminovy (parto de la katastro kun municipo Nové Heřminovy).
Historio
Kunov devene kreis parton de municipo Skrbovice, sed al kiu devene ne apartenis ties sudaj domoj, kiuj estis konstruita pli malfrue. Parceloj kun tiuj ĉi domoj estis devene parto de katastra teritorio Nové Heřminovy, en kies kadro ili kreis post sia konstruo lokan parton Kunov. Tiu ĉi loka parto poste estis en la jaro 1924 alligita al Skrbovice kiel konsisto de ekzistanta domaro de Kunov, dum kio la katastra teritorio de Skrbovice poste per sia angulo trafis en proksimecon de konstruareo de Nové Heřminovy. En la jaro 1960 poste estis la tuta Kunov apartigita de Skrbovice kaj rekatastrigita al Nové Heřminovy. Al la 1-a de julio 1979 poste municipo Nové Heřminovy estis alligita komune kun Kunov al Bruntál, kies parto Kunov restis ankaŭ post tio, kiam Nové Heřminovy al la 1-a de januaro 1992 memstariĝis. Sed nek post tiu ĉi dato ne okazis apartigo de la katastro. Similajn anomaliojn jam leĝo ne permesis en estontecon kaj tial Kunov al la 21-a de junio 2019 fariĝis parto de municipo Nové Heřminovy.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Kunov laŭ kalkuladoj aŭ aliaj oficaj registroj.
En Kunov estas registritaj 28 adresoj, 27 daŭre loĝigataj kaj 1 refreŝigeja aŭ dutempe loĝigata. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 25 domoj, el tio 19 daŭre loĝigataj.
(11071) 1992 EU14
(11071) 1992 EU14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Mönichkirchen
Mönichkirchen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Taga animalo
Taga animalo, tagulo aŭ dumtaga animalo estas animalo karaktera pro prefera aktiveco dumtage kaj dormo dumnokte; la eco estas nomata dumtageco. Simila karaktero okazas ankaŭ ĉe plantoj.
Ĉe animaloj
Animaloj kiuj ne estas dumtagaj povas esti noktulo (aktiva dumnokte) aŭ krepuskulo (aktiva ĉefe dum la krepusko, tio estas, ĉe mateniĝo kaj ĉe noktiĝo). Multaj animalaj specioj estas dumtagaj, inklude multajn mamulojn, insektojn, reptiliojn kaj birdojn. Ĉe kelkaj animaloj, ĉefe insektoj, eksteraj medimodeloj kontrolas agadon. Dumtageco estas priskriba; ĝi rilatas al observata 24-hora modelo, male al ~24-hora cirkadia ritmo kiu estas memeltena ene de organismo.
Remao
Remao  aŭ fokuso (de la greka ῥῆμα, t.e. parolo, eldiro, verbo) estas la informa parto de komunikaĵo (de frazo), tio nova, kion la parolanto volas komuniki al la aŭskultanto pri (aŭ kadre de) la temo.
BC
La literkombino havas plurajn signifojn:
Remao
Por determini remaon oni provu rekonstrui demandon, por kiu la koncerna frazo plej konvene povus esti respondo. Ekz-e:
Terminologia noto
La anglalingvaj lingvosciencaj verkoj hezitas inter rhema, focus, comment, core; la tri unuaj sporade estas paŭsataj en Esperanto. NPIV preferas «komento»n. Fakte "remao" estas ne-PIV-a vorto.
El la tri vortoj remao estas la plej termineca, nemiskomprenebla kaj internacia. Ĝia malavantaĝo estas, ke ĝi estas aparta radiko (alia maniero rigardi ĝiajn precizon kaj nemiskompreneblon).
Komento estas iom misgvida, ĉar en Esperanto tiu vorto indikas ion malĉefan, kroman (la ĉefa teksto — kaj aldonitaj komentoj, glosoj, indekso kaj aliaj akcesoraĵoj); dum remao, male, estas la plej grava parto. Anglalingve comment estas iom pli vastasenca kaj malpli malkonvena ol en Esperanto.
Fokuson oni povas miskompreni kiel emfazon, tiom pli probable, ke remao ja estas la interesaĵo kaj ofte estas markita per emfazo. Tamen remao ne estas emfazo; ankaŭ la temon oni iam povas emfazi.
Miklós Kallós
Miklós KALLÓS [kalo:ŝ] estas rumania hungara sociologo, filozofia verkisto, redaktoro, publicisto, universitata profesoro. Li naskiĝis en Oradea la 11-an de novembro 1926, kaj mortis en Kluĵo la 27-an de decembro 2018.
Kariero
Miklós Kallós diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo pri psikologio, sociologio, filozofio (1951). Li doktoriĝis en 1968. Li lekciis en la sama universitato. De 1947 li laboris en la redakcio de gazeto Egység (de 1949 Új Út) en 1952 53 ĝia ĉefredaktoro. Pli poste li estis vicĉefredaktoro de Utunk (1953-54 kaj 1958-57), respondecredaktoro de Studia Universitatis Babeş-Bolyai. Sub pseŭdnimo Kamillás li publikigis satirajn verkojn en Új Út, Igazság, Utunk (Ütünk).
Bry - Villiers - Champigny (pariza metrostacio)
Bry - Villiers - Champigny estas estonta stacio sur linio 15 de la Metroo de Parizo, kiu formos parton de Grand Paris Express. Ĝi situos apud Vojeto des Boutaraines, en maldense loĝata areo,.
Erasmismo
Erasmismo estas la nomo de la doktrino de Erasmo ĉefe pri religia afero. Li inklinis al reformo de la eklezio, sed ne al Reformacio, ne al kreado de novaj eklezioj. Li proponadis pli aŭtentikan kristanismon, t. e., malpli formalan.
Erasmismo influis verkistojn kiel Miguel Servet, Luis Vives, Alfonso Valdes kaj aliajn.
Erasmismo influis ne nur la kontraŭreformacion katolikan kaj protestantajn grupojn, sed ankaŭ la judismon.
Metiso (luno)
Metiso estas la plej proksima luno el la proksimaj malgrandaj lunoj de Jupitero.
La luno estis malkovrita en 1979 de la sondilo Voyager 1, kaj ricevis la nomon S/1979 J 3. En 1983 ĝi estis oficiale nomita kiel la mitologia persono Metiso, Titanino kiu estis la unua edzino de Zeŭso kaj la patrino de Atena.
Metiso situas en la ĉefa planeda ringo de Jupitero, kaj eble estas la fonto de iom da la materialo tiu konsistigas ĝin.
Bernard Parmegiani
Bernard PARMEGIANI (naskiĝis en Parizo, mortis ), estis franca komponisto de elektro-akustika muziko. Li eniris grupon de muzika esploro "Groupe de recherches musicales" (GRM) en 1959.
30448 Yoshiomoriyama
30448 Yoshiomoriyama estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Bernard Parmegiani
De Alternance (1961) al Sonare (1996) trapasante tra L'Enfer, la verkaro de Bernard Parmegiani kalkulas pli ol 50 koncertaj verkoj. En 1974, li komponis la muzikon kaj aŭdajn efektojn de la porjunula animacia serio "Le Roman de Renard" (La Romano de Vulpo) de Richard Rein.
30448 Yoshiomoriyama
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yoshio Moriyama, kiu laboras ĉe GOTO inc. Li konsruis multenombrajn planetariojn en Japanio kaj engaĝiĝis en kampanjo por la studo pri apudteraj asteroidoj kaj utiligo de ties resursoj. Li estis ankaŭ plenumanto ĉe la Nihon Supesugado Kjokaj (Japana Asocio por Kosma Gvato).
Montot (Haute-Saône)
Montot estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Pendumilo
Pendumilo estas konstruaĵo por la plenumo de la mortpuno per pendumo: Temas pri pendigo de mortonto kun ŝnuro ligita ĉirkaŭ la kolo, kio kaŭzas strangolon de la persono. La konstruaĵo konsistas plej ofte el du vertikalaj fostoj kaj horizontala stango inter la du, foje ankaŭ el unu vertikala fosto kaj horizontala stange fiksigita supre, kaj kelkfoje eĉ tri vertikalaj fostoj kun tri horizontalaj stangoj inter la fostoj, tiel ke ekestas stanga triangulo, por pendumo de ĝis tri kondamnitoj samtempe.
La pendumiloj en la antikva epoko kaj mezepoko kutime troviĝis ekster la loĝlokoj sur monteto (la "pendumila monto"). Personoj, kiuj zorgis pri la starigo aŭ pri riparo de la pendumiloj, havis aparte malaltan renomon, kaj same la personoj, kiuj plenumis la mortpunon. Tial en multaj lokoj dum la mezepoko kolektiĝis la anoj de ĉiuj gildoj de la koncerna urbo, por kiu starigendis pendumilo. La urba juĝisto metis la unuan ŝtonon por la fundamento de la fosto(j), kaj plue ĉiuj kunlaboris, por ke oni ne povu malalte taksi iun ajn taskigitan konstruinton de la mortigilo. Tamen foje oni ankaŭ decidis per lotumo difini individuo(j)n, kiuj sen tia kolektiva kunkonstruo devis plenumi la konstruon de la ilo.