cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kordíky
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1690. La unuaj loĝantoj estis ministoj kaj arbohakistoj. En 1828 loĝis tie 291 vilaĝanoj en 40 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Kordik, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kordéháza 327 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kordíky 250 homoj, (246 slovakoj).
Torgnon
Torgnon (itale Torgnon; ankaŭ konata kiel Torgnone, dum la periodo de faŝismo) estas komunumo en la regiono Aosta Valo, en la nord-okcidenta Italio, grandparte loĝata de franclingvanoj kaj de aostvalaj dialektanoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Antey-Saint-André, Bionaz, Châtillon, Nus, Saint-Denis, Valtournenche kaj Verrayes.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Geografio
La komunumo konsistas el aro da 22 montaraj vilaĝoj, situantaj en la valo Valtournenche. Tie loĝas 538 homoj (en 2007). La alto super marnivelo varias inter 800 kaj 3320 metroj.
Historio
La komunumo Torgnon riĉas je historiaj heredaĵoj. En Chaté kaj Chatrian estis eltrovitaj restaĵoj el la pratempo, kio kredindigas, ke la komunuma teritorio jam estis loĝata antaŭ la alveno de la Romianoj.
Ekde Mezepoko la komunumo iĝis parto de la Sinjorio de Cly, kies kontrolo etendiĝis trans la Alpoj, ĝis Siono, en Svisio. Dum la tiraneca regado de Pierre de Cly, la feŭdo al kiu apartenis Torgnon estis konkerita de la Savoja dinastio, kiu ĝin administris dum la sekvaj 200 jaroj per delegita kastelestro.
Hodiaŭ restas, el la sinjoria periodo, la irigaciaj kanaloj, la muelilo Etirol kaj la restaĵoj de la hospico en Chavacour. Tiu ĉi lasta konstruaĵo situis laŭ la strato kiu ligis la teritorion de Torgnon al la proksima kantono Valezo, en la sud-okcidenta Svisio. La strato transpasis la montojn Chavacour, For, Collomb kaj Théodule, kaj utilis por komercadi brutojn kaj la muskatvinon de Chambave.
Parolataj lingvoj
La plejparto el la loĝantoj en Tornjon parolas denaske la arpitanan lingvon, kaj komunikas per la aostvala dialekto.
Laŭ popolnombrado, 62,05% el la loka loĝantaro denaske parolas la francan, dum 27,82% denaske parolas la italan. Oni atentu ke, ĉe popolnombradoj, la denaskaj parolantoj de la arpitana estas inkluzivitaj en tiuj de la franca. La restanta procento konsistas el parolantoj de aliaj lingvoj aŭ nerespondintoj.
Subdividaĵoj
La komunuma teritorio entenas la jenajn vilaĝojn: Berzin, Champagnod, Champeille, Chaté, Chatrian, Cheille, Chesod, Cortod, Etirol, La Gombaz, Mazod, Mongnod (capoluogo), Nozon, Pecou, Ronc Dessous, Ronc Dessus, Septumian, Triatel, Tuson, Valleil, Verney, Vesan Dessous kaj Vesan Dessus.
La nomo de la vilaĝo Nozon, kurioze, estas kaj ambigramo kaj palindromo.
Aŭtomobile
Torgnon kaj ties subdividaĵoj facile atingeblas aŭtomobile per la italia nacia aŭtoŝoseo A5 Torino-Aosto-Blanka Monto. El ambaŭ direktoj, la plej proksima elirejo estas tiu de Châtillon/Saint-Vincent. Elirinte, oni pluiru laŭ la regiona strato SR 42 en la direkton de Cervinia, Valtournenche aŭ (se tio jam videblos) Torgnon. Post proksimume 10 km, oni sekvu la indikojn al Torgnon kaj eliru el la strato SR 42, ĝirante maldekstren. Oni pluiru ĝis Torgnon (proksimume 2 km).
Trajne
La plej proksima stacidomo, Châtillon/Saint-Vincent, situas preskaŭ 15 kilometrojn for de Torgnon, kaj atingeblas (en 2010) per multenombraj trajnoj de la fervojlinio Torino-Chivasso-Aosto.
El Torino, la vojaĝo daŭras proksimume du horojn; el Milano, tri horojn; el Chambery, kvar horojn.
Aŭtobuse
El Châtillon eblas atingi Torgnon, krom per taksio, ankaŭ per la interurba aŭtobuslinio Châtillon-Torgnon, kaj dum labortagoj kaj dum feritagoj.
László Árpád Vaskovics
László Árpád Vaskovics [lAslO vaŝkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vaskovics László Árpád estis hungara-germana sociologo, profesoro, membro (ekstera en 1998) de Hungara Scienca Akademio.
László Árpád Vaskovics naskiĝis la  1936 en Ĉeĥoslovakio en Trstená na Ostrove.
Biografio
László Árpád Vaskovics apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis mezlernejon en Hungario, universitaton en Vieno, kie li akiris sciencan gradon PhD en 1962. Li profesoriĝis en Linz en 1969. Li instruis en universitatoj de Linz, baldaŭe en Bamberg, ekde 1976 en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Li estis dekano en universitato de Bamberg inter 1976 - 1980. Li pensiuliĝis en 2002, tamen li instruas plu en Budapeŝto en Corvinus kiel vizitanta profesoro. Li okupiĝis precipe pri la familioj kaj la senhejmuloj.
Batalo de Pantano de Vargas
La batalo de Pantano de Vargas (marĉo Vargas) estis batalo, okazinte en la municipo de Paipa la 25-a de julio de 1819, inter la sendependistaj trupoj kaj la monarkistoj dum la Liberiga Milito de Kolombio, kiu decidis la sendependecon de Kolombio.
La armeo venezuela-kolombia estrita de Simón Bolívar intencis fermi pason al apogaj trupoj de José María Barreiro kiuj direktis sin al urbo Bogoto. La batalo estis samvenka por ambaŭ flankoj ĝis la atako flanke fare de la roto de la brita legio estrita de la kolonelo James Rooke kaj oportunema kavaleria atako de la lancistoj de la kolonelo Juan José Rondón, ĵus alvenintaj al la batalkampo. Rooke, tamen grave vundiĝis en la atako kaj mortiĝis post kelkaj tagoj. Post tiu atako, la monarkistaj trupoj fuĝis al Molinos de Bonza.
Danke al la batalo, la liberiga armeo povis alveni al Tunja en la 4-a de aŭgusto de 1819. Estas diskuto pri la nombro de mortintoj. Inter la amerikanoj kalkuliĝas de 104 ĝis 190, dum ĉe la hispanoj enkalkuliĝas de 140 ĝis ĉirkaŭ 500, depende de la fakuloj.
Real Sporting
Real Sporting de Gijón (Reĝa Sporta de Ĥiĥono) estas hispana futbala klubo, kun sidejo en Ĥiĥono, kaj aktuale ludas en la hispana Dua Divizio.
Historio
Oni fondis ĝin la 1-an de julio 1905 kaj dekomence ludis en la hispana unuklasa ĉampionado. En 1912, reĝo Alfonso la 13-a akceptis la reĝan patronecon de la klubo por la hispana krono, enkondukante la esprimon "Real" (reĝa) en ĝia nomo, iĝante Real Sporting Club Gijonés.
En 1979, Sporting faris sian plej bonan sezonon, kaj finis La Liga en la dua pozicio.
Nuntempaj ludistoj
Ludistoj je la sezono 2017–18:
Eksteraj ligiloj
Oficiala retpaĝo
Huis ten Bosch
En la nordoriento de la nederlanda urbo Hago situas en arbaroriĉa parka pejzaĝo la palaco Huis ten Bosch. En ĝi loĝas la nederlanda reĝino Beatrikso kun sia familio. La konstruaĵo estas nederlanda ŝtata monumento (nederlande Rijksmonument).
En la jaro 1899 en la palaco unuafoje kunvenis la Internacia Konferenco pri Paco, kiu pli poste elektis la en 1913 finkonstruitan Palacon de Paco en Hago kiel sia sidejo.
Gábor Horváth
naskiĝis la (laŭ alia informo la nskiĝmonato estas junio) en Budapeŝto.
Biografio
inter 1984-2008 estis kajakisto en signifa ĉefurba sportklubo sur Danubo. Li estis hungara ĉampiono 20-foje inter 1992-2006 ĉiam teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996, Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun 2 oraj kaj arĝenta medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1999, 2001 kaj 2006 ĉiam kvarope. Lia plej signifaj trejnistoj estis László Fábián (kajakisto) kaj Zoltán Bakó, liaj oftaj partneroj en kajako estis Zoltán Kammerer, Botond Storcz kaj Ákos Vereckei. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2006, poste li havis postenon en la sama sportklubo. Li havis 3 valorajn ŝtastajn premiojn.
Sándor Herke
Sándor HERKE [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herke Sándor estis hungara kemiisto, profesoro, agronomo.
Biografio
Sándor Herke frekventis mezlernejojn en Kiskunfélegyháza kaj Szentes, poste li akiris kemian diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1905. Post siaj studoj li laboris en eksperimenta agrikultura laborejo en Magyaróvár, kiun li interrompis en 1912 por plulerni en Lejpcigo. En 1924 li ricevis la taskon establi instituton pri grundoj, kie li okupiĝis pri salaj grundoj. En 1947 li estis nomumita publika ordinara profesoro en kampuso de Keszthely, sed en la sekva jaro pro malsano li pensiuliĝis. Li kandidatiĝis en 1952, doktoriĝis en 1961. Li ricevis premion en 1954, premion Kossuth en la sekva jaro.
Li havis edzinon, kiu naskis filinon.
Zacharias Hildebrandt
Zacharias Hildebrandt (* 1688 en Münsterberg; † 11-a de oktobro 1757 en Dresdeno) estis germana orgenkonstruisto.
Vivo
Lia patro Heinrich Hildebrandt, ĉarfarista majstro, sendis lin en 1713 al Gottfried Silbermann en Freiberg por lernoservi. En 1721 li finfaris sian majstraĵon, la orgeno de la Nikolai-preĝejo Langhennersdorf. Sekvis la konstruado de orgeno en Störmthal ĉe Lepsiko, pro kio li konatiĝis kun Johann Sebastian Bach. Ekde 1724 ĝis 1726 okazis la konstruado de la orgeno en Lengefeld, pro kio ekestis kverelo kun Gottfried Silbermann, kiu ekde nun konsideris Hildebrandt kiel konkuranto kaj ekprocesis kontraŭ li. La kverelon arbitraciis interkonsento, en kiu Hildebrandt sin devigis akcepti nur tiujn mendojn, kiujn Silbermann antaŭe malakceptis. Li translokigis post tio sian agosferon en la Lepsikan regionon kaj la okcidentan Elektoprinca Lando Saksio.
La plej granda orgeno de Zacharias Hildebrandt kun 53 registroj troviĝas en la preĝejo St. Wenzel en Naumburg (Saale). Ĝi estis konstruata inter 1743 ĝis 1746. La 27-an de septembro 1746 Gottfried Silbermann kaj Johann Sebastian Bach komune deprenekzamenis ĝin. Pri la dispozicio Hildebrandt ekprenintis konsilojn de Bach. La plurfoje alikonstruita orgeno estis komlete restaŭrata en la jaroj 1993 ĝis 2000.
Antal Rózsaági
RÓZSAÁGI Antal (ro:ĵaa:gi), Rosenzweig, Rózsa estis hungara verkisto naskita en Sajólád la 30-an de novembro 1829 kaj mortinta en Arado la 4-an de oktobro 1886. Li estis edzo de poetino Etelka Bálintffy
Zacharias Hildebrandt
Vivo
Krome Hildebrandt vartadis ekde 1732 ĝis 1738 la orgenon en la katedralo de Merseburg. Tiam Hildebrandt sin establintis kiel orgenkonstruisto en Weißenfels. En 1734 li enkonstruis en tiun ĉi orgenon plurajn novajn registrojn.
Antal Rózsaági
Biografio
Antal Rózsaági studis inter 1852 – 56 la Universitato de Vieno. De 1857 li instruis en gimnazio de Győr. De 1859 li loksidiĝis en Pest kaj inter 1861 – 62 li redaktis la literaturan revuon Gombostű. De 1877 ĝis sia morto li instruis en Arado.
9383 Montélimar
9383 Montélimar  estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
14815 Rutberg
14815 Rutberg estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetunian fizikiston Filipp Grigorjeviĉ Rutberg, (cirile : Филипп Григорьевич Рутберг) elstaran fakulon pri elektrofiziko. Li estas direktoro de la Instituto de Problemoj pri Elektrofiziko en Sankt-Peterburgo. Li estas vaste konata pro esploroj pri malŝargoj de alta potencialo en densaj gasoj, ne-ekvilibraj procezoj en fluoj de plasmoj kaj por la planado de novaj elektrofizikaj ekipaĵoj.
Zacharias Hildebrandt
Verkoj
Zacharias Hildebrandt konstruis jenajn orgenojn:
La verkoj de Zacharias Hildebrandts estas viva atesto pri baroka orgenkonstruarto kaj sonidealo. Iliaj restaŭrado kaj konservado meritas grandan atenton.
Hayn (Harco)
Hayn estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la ampleksigita komunumo Südharz ("suda Harco") en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 557 loĝantojn.
Le Landeron (stacidomo)
Le Landeron estas fervoja stacidomo en Le Landeron, Svislando.
Korea Artista Proleta Federacio
La Korea Artista Proleta Federacio (aŭ kelkfoje Korea Artista Proletaria Federacio) estis grupo da Koreaj artistoj, kiu fondiĝis en 1925 kiam la lando estis okupita de Japana Imperio.
Ĝi aperis reage al la oficiala arto, kontrolita de la imperiista cenzuro.
Tiu Korea maldekstra artista organizo havis Esperantan nomon, verŝajne laŭ modelo de aliaj Sovetaj artistaj grupoj (kie Esperanto estis unue favore akceptita). Ne multaj informoj troveblas pri ĝiaj ligiloj kun Esperanto, sed estas kredebla, ke kvankam ili ne uzis la lingvon, kelkaj el ili scipovis ĝin. Laŭ la sama modelo aperis pli poste en Japanio la Nippona Artista Proleta Federacio (1928).
La artistoj de KAPF ludis gravan rolon por literaturo, kaj ĉefe por la naskiĝo de sendependa korea kino. KAPF estas vidita kiel la origino de la Nord-Korea kino. La plej konata kontribuo de KAPF al la Korea arto estas la filmo Arirang, de NA Un-gyu, nun vidita kiel la patro de la Korea kino, kaj unua Korea stelulo.
Aliaj famaj verkistoj de KAPF estis: Im Hwa, Han So-rya, Choe So-hae kaj Kim Tong-hwan.
Amerika bufo
La Amerika bufo (Anaxyrus americanus, iam Bufo americanus ) estas ofta specio de bufo kiu troviĝas tra orientaj Usono kaj Kanado. Ĝi estas dividata en tri subspecioj — nome la orienta Amerika bufo (A. a. americanus), la nana Amerika bufo (A. a. charlesmithi), kaj la rara bufo de la Hudsona Golfo (A. a. copei). Ĵusaj taksonomiaj traktadoj lokigas tiun specion en la genron Anaxyrus anstataŭ en la genro Bufo.
Muskardeno
Muskardeno (Muscardinus) estas genro en la familio de la gliredoj (Gliridae). Ĝia sola vivanta specio estas avela muskardeno.
Bar-sur-Aube
Bar-sur-Aube estas komunumo en Francio Aube kaj ĉefurbo de la samnoma arondismento.
La urbon trafluas rivero Aŭbo, La lokanoj nomas sin franclingve Baralbins.
Ekzistas historiaj spuroj pri tiuloka setlejo el la ferepoko.
Proksime estas iama abatejo Clairvaux.
Ora fazano
Aspekto
Maskla plenkreskulo estas 90-105 cm longa, el kiuj la vosto estas du trionoj de la totala longo. Ĝi estas nekonfuzebla pro sia oraj kresto kaj pugo kaj brilruĝa korpo. La or-oranĝeca "nukokovraĵo" povas malfermiĝi por memmontra ceremonio, aperanta kiel alterna de nigra kaj oranĝa “ventumilo” kiu kovras la tutan vizaĝon escepte ties brilflavan okulon, kun kontrasta nigra pupilo.
Maskloj havas orflavan kreston kun ruĝa nuanco pinte. La vizaĝo, gorĝo, mentono kaj kolflankoj estas iom ruĝece brunflavecaj. Bridoj kaj ĉirkaŭokulaj haŭtaĵoj estas flavaj, kaj la kol- aŭ nukoŝirmaĵo estas heloranĝa kaj ritme moviĝas kiel rigida vestaĵo dum piedirado allogante rigardanton. La supra dorso estas malhelverda kaj la resto de la dorso kaj pugo estas orflavaj. La triarangaj flugilplumoj estas bluaj dum la ŝultraj estas malhelruĝaj. Vere la kombinoj de oraj, bluverdaj kaj ruĝaj plumaroj faras tiun birdon ege mirindan. Alia karaktero de la maskla plumaro estas la centraj vostoplumoj kiuj estas nigrecaj kun punkteco je cinamokoloro same kiel la la cinana nuanco de la vostopinto. La supra vosto estas samkolora kiel la centraj vostoplumoj. Maskloj havas ankaŭ skarlatan bruston, kaj skarlatan kaj helbrunajn flankojn kaj subajn partojn. Kruroj kaj piedoj estas flavecaj.
La ino estas multe malpli rimarkinda, kun senkolora makuleca bruna plumaro simila al tiu de la ino de la Komuna fazano. Ŝi estas pli malhela kaj pli svelta ol la ino de tiu specio, kun proporcie pli longa vosto (duono de ŝia 60–80 cm longo). La brusto kaj flankoj de la ino estas striecaj je sablokolora kaj nigrecbruna, kaj la ventro estas senmarke sablokolora. Ŝi havas sablokolorajn vizaĝon kaj gorĝon. Kelkaj nenormalaj inoj povas laŭlonge de la vivo akiri iom da maskla plumaro.
Kaj maskloj kaj inoj havas flavecajn krurojn kaj flavajn bekojn.
Kutimaro
Spite la maskla mirinda aspekto, tiuj fortaj birdoj estas tre malfacile videblaj en sia natura habitato, kiu estas densaj, malhelaj arbaroj de junaj koniferoj kun disa subkreskaĵaro. Sekve oni konas malmulte pri ties kutimaro en naturo.
Ili manĝas surgrunde grenon, foliojn kaj senvertebrulojn, sed ripozas en arboj nokte. Kvankam ili povas flugi, ili preferas kuri: sed se oni ekflugas ili povas subite rapidiri per distinga brua flugilfrapado.
Kvankam ili povas flugi per mallongaj ekpuŝoj ili estas tre mallerta dumfluge kaj pasas plej parton de la tempo surgrunde.
La ino de la Ora fazano demetas 8-12 ovojn en ĉiu ovodemetado kaj kovas ilin dum ĉirkaŭ 22–23 tagoj. Ili tendencas manĝi berojn, larvojn, semojn kaj aliajn tipojn de vegetaloj.
Variaĵojn
La Ora fazano troviĝas komune en bestoĝardenojn kaj birdejojn, sed ofte kiel nepuraj specimenoj kiuj havas praulojn de la simila Fazano de Lady Amherst en siaj stirpoj. La birdoj de la bildoj de tiu artikolo estas tipe tiaj. Ekzemple, unu montras subtilajn markojn de hibrideco en malhela vizaĝo, kaj en flava koloro etende al kio estus pure malhelruĝa flanko (kie ĉe la Amhersta fazano, la blanka flanko kuniĝus la verdajn brustoplumojn en tiu areo).
Estas ankaŭ diferencaj mutacioj de la Ora fazano konataj el birdoj en kaptiveco, inklude la Malhelgorĝan, Flavan, Cinamokoloran, Salmokoloran, kaj Neĝoflokan.
Aladár Rózsahelyi
RÓZSAHELYI Aladár (ro:ĵaheji) estis hungara higienisto, universitata profesoro naskita en Nagykálló la 4-an de aŭgusto 1855 kaj mortinta en Koloĵvaro la 27-an de januaro 1896.
Biografio
Aladár Rózsahelyi akiris diplomon de kuracisto en la Universitato de Budapeŝto en 1878. De 1877 li estis profesorasistanto en la instituto de publiksanafero de Bp.. En 1878 li partoprenis la esploradon de pestepidemio en Rusio. En 1881 li fariĝis privatprofesoro pri industria kaj fabrika sanafero, de 1883 publika ordinara profesoro pri publiksanafero en la Universitato de Koloĵvaro.
Stacio Harajuku
Stacio Harajuku (japane: 原宿駅 [Haraĵuku-eki]) estas fervoja stacio de tut-japania fervoja reto JR en Kvartalo Shibuya en Tokio, Japanio. La stacio servas Linion Yamanote de JR Orienta.
Kajoj
La aldona kajo estas uzata dum eventoj en Sanktejo Meiji.
Matilda (Anglio)
Matilda de Anglio, aŭ Imperiestrino Matilda, Empress Maud, (naskiĝis la en Westminster, mortis la  en Rouen) estis la filino kaj heredanto de reĝo Henriko la 1-a de Anglio kaj Matilda de Skotlando. Ŝi estis (pro edziniĝo) imperiestrino de la Sankta Romia Imperio, kaj pli poste (ankaŭ pro edziniĝo) grafino de Anĵuo kaj Maine, kaj mallongtempe ankaŭ (proprarajte, ne pro edziniĝo) reĝino de Anglio kaj dukino de Normandio.
En 1114 ŝi edziniĝis en Majenco kun imperiestro Henriko la 5-a de la Sankta Romia Imperio, sed jam en 1125 fariĝis vidvino kaj ne havis infanojn. En 1128 ŝi edziniĝis kun Gotfredo Plantaĝeneto (1113-1151). Post la morto de ŝia patro Henriko la 1-a en 1135, ŝia kuzo Stefano de Blojso pretendis la anglan tronon anstataŭ la rajta heredanto Matilda, kio rezultigis internan militon en Anglio inter Stefano kaj Matilda. Dum tiu milito Matilda regis en 1141 dum kelkaj monatoj sur la angla trono antaŭ ol ree perdi ĝin al Stefano. Ŝia filo Henriko poste fariĝis reĝo de Anglio.
Keffenach
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Anda kaŭkeno
La Anda kaŭkeno aŭ Anda ansero, Chloephaga melanoptera, estas membro de la familio de Anasedoj kiu enhavas ankaŭ anasojn, anserojn kaj cignojn ene de la tadorna subfamilio de Tadornenoj.
Distribuado
Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj ĉe lagoj kaj marĉoj en altaj Andoj (Sudameriko), de kio la komuna nomo, kutime super 3000 m. Ĝi estas tre surterema kaj evitas naĝi escepte pro urĝo.
Ties geografia distribuado etendas el centro de Peruo al centro de Ĉilio, kaj de Argentino, okupante la andajn areojn el Jujuy al nordo de Mendoza. Ĝi loĝas en lagetoj altandaj de valoj situantaj inter 3.000 msm, ĝis 4.700 msm. Vintre ĝi okupas pli malaltajn areojn. Ĝi estas vidata ankaŭ en montareto Nevado de los Piuquenes, kiu nomiĝas tiele el la surloka nomo de tiuj kaŭkenoj.
Aspekto
Tiu fortika neotropisa birdo havas fajnan rozkoloran bekon, rozruĝajn krurojn, dikan kolon kaj blankan plumaron escepte pro nigreco ĉe flugiloj kaj vosto, kio komencas en dorsaj flankoj per malhelbrunaj makuloj. La ino estas simila al la masklo, sed ĝi estas pli malgranda. La totala longo estas de 75 al 80 cm. Ne estas seksa dimorfismo en la plumaro de maskloj kaj inoj, sed la maskloj pezas el 2,7 al 3,6 kg. Nome la inoj estas pli malgrandaj. Oni ne konas subspeciojn.
Reproduktado
Ili nestumas surgrunde en nuda skrapaĵo ĉe akvo, kie la ino demetas 5-10 ovojn. La reprodukta sezono estas la aŭstrala (sudhemisfera) printempo. Nestumado komencas novembre. La neston oni konstruas surgrunde surherbe, kaj ankaŭ en bordotruoj ĉu proksime ĉu malproksime de akvo. Kovado daŭras ĉirkaŭ 30 tagojn. La ino kovas, dum la masklo restas proksime. Post eloviĝo la familio translokiĝas al akvo por tri monatoj proksimume. La paro restas kune dumvive, aŭ almenaŭ montras fortan fidelecon kelkajn jarojn. Oni ĉirkaŭkalkulis ke ili maturiĝas post tri jaroj.
Valpelline
Valpelline estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Doues, Ollomont, Oyace, Quart, Roisan kaj Saint-Christophe.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Kvizo
Kvizo estas intelekta ludo, en kiu oni starigas demandojn al partoprenantoj kaj por ĉiu ĝusta respondo oni ricevas poentojn. Tiu, kiu ricevis plej multe da poentoj, gajnas la ĉefan premion. En kelkaj ludoj oni proponas kelkajn variantojn de respondoj, el kiuj nur unu estas ĝusta (ekzemple Kiel fariĝi milionulo?), en aliaj oni devas simple respondi (ekzemple Kio? Kie? Kiam?). En kelkaj ludoj (ekz. Jeopardy->Propra Ludo, la rusa varianto) oni aŭdas respondon kaj devas starigi korektan demandon al ĝi. Tiuj intelektaj ludoj fariĝis tre popularaj en televido, kelkaj moderatoroj, kiuj gvidas tiujn elsendojn, fariĝis tre popularaj en siaj landoj.
Kvizoj kaj prilingvaj ludoj
Esperanto-parolantoj emas kelkfoje organizi lingvajn kvizojn kiel ekzemple dum Eŭropa Junulara Evento en Strasburgo aŭ dum Arkones kaj LingvaFest'. Vidu ankaŭ Interkulturaj ludoj kaj kvizoj.
Eksteraj ligiloj
Esperanto-kvizo ĉefe pri la historio kaj kulturo de Esperanto
Lingva kvizo de Lingva Prismo : http://www.lingvo.info/kvizo/index.php ?lingvo=eo
Eŭropa Komisiono, Lingva kivzo subtene al lingvolernado kaj lingva diverseco (22 lingvoj)
Sporcle
The great language game (la lingvoludego)
QuizUp, , , ,
Vidu ankaŭ
Lingva festivalo
Kahoot!
QuizUp
Giovanni Battista Hodierna
Giovanni Battista Odierna, ankaŭ konata kiel Giovan Battista HHodierna (Raguzo, Sicilio, la 13-an de aprilo 1597 - Palma di Montechiaro, la 6-an de aŭgusto 1660), estis itala astronomo, arkitekto kaj pastro.
Studento de la Galileja skolo, Hodierna estis grava sciencisto, kiu ankaŭ studis Botanikon, Matematikon kaj Optikon.
Krome li desegnis kaj gvidis la realigon de la urbo Palma di Montechiaro (Sicilio), fondita en 1637, kie li vivis la reston de sia vivo.
Sunsistemo
En 1646 kaj 1653, Hodierna observis Saturnon kaj desegnis precizajn skizojn de la planedo kaj ĝiaj ringoj. En 1656 li havis mallongan korespondadon pri la temo kun Christiaan Huygens, kaj lia eldonaĵo "Protei caelestis vertigines sev. Saturni systema", de 1657, estas unu el liaj plej konataj verkoj.
En 1652 li observis la eklipsojn de la lunoj de Jupitero, same kiel la transirojn de iliaj siluetoj sur la disko de la planedo. En 1656 li publikigis sian plej konatan verkon, "Medicaeorum Ephemerides" - Tiu efimriso (kalendaro prezentanta la movadon de ĉielaj korpoj) estis la unua por la galileaj lunoj, kiu baziĝis sur plibonigita teorio de la movado de Jupitero, surbaze de la kontribuo de tri specoj de ciklaj perturboj, ekvivalentaj al moderna planeda teorio.
En sia artikolo de 1656, Hodierna priskribas la aspekton de la suno kaj luno, inkluzive de sunmakuloj kaj eklipsoj.
Nebulozoj
Ekzistis multaj malkovroj kiujn li faris en la kampo de astronomio kolektita en "Adriing Coeli Characteribus" ("Pri Kometoj kaj la Adoritaj Ĉielaj Objektoj" Palermo, 1654) estas eble la plej interesa el ĉiuj. Ĝi estas la unua sistema katalogado de ne-stelaj ĉielaj objektoj. Bedaŭrinde, ĉi tiu verko estis ignorita kaj forgesita ĝis ĝi estis malkovrita en artikolo de 1985 (de Serio kaj kolegoj). Hodierna kredis, ke ekzistas fundamenta diferenco inter kometoj kaj nebulozoj: pro la moviĝo kaj ŝanĝo en la aspekto de kometoj, li kredis, ke ili estas faritaj el pli tera materialo, dum nebulozoj estas faritaj el steloj. En la unua parto de la artikolo li sekvas la ideojn de Galileo pri kometoj. En la dua pli interesa parto, li priskribas liston de 40 nebulozoj, kiujn li spektis, kun skizoj kaj diagramoj por trovi ilin. Hodierna klasifikas nebulajn objektojn en tri kategoriojn, laŭ la kapablo disigi ilin aparte de steloj: Luminosae - povas esti apartigita per la nuda okulo, Nebulae - aperas kiel nebulozoj en la okulo sed povas esti apartigitaj per teleskopo, Occultae - ne povas esti apartigitaj ankaŭ per teleskopo. Ĉirkaŭ 25 objektoj de ĉi tiu listo estis identigitaj kun profundaj ĉielaj korpoj konataj al ni hodiaŭ (plejparte Malfermita stelamaso), dum aliaj estas imagaj objektoj (asterismoj) aŭ estas priskribitaj en nesufiĉa detalo.
La Katalogo de Objektoj pri Nebulozo de Oderena inkluzivas sendependajn malkovrojn de la Andromeda Galaksio kaj la Oriona Nebulozo (M42) kaj inter 9 kaj 16 originalajn malkovrojn de aliaj objektoj, la plej multaj el kiuj poste eniris la Messier-katalogon, inkluzive: M6, M36, M37, M38, M41, M47, la Laguna Nebulozo kaj la Alfa Perseo-areto.
Krome en sia verko li kreis la plej fruan konservitan pentraĵon de la Oriona Nebulozo.
Liaj eltrovoj restis nekonataj ĝis la 20-a jarcento, eble ĉar Sicilio estis tro malproksima kaj izolita tiutempe kompare kun la resto de Eŭropo.
Bruce Johnston
Bruce JOHNSTON (nasknome Benjamin Baldwin), naskiĝinta en Peoria, Ilinojso, estas usona muzikisto, ĉefe konata kiel kantisto, basgitaristo kaj klavaristo de la grupo The Beach Boys, inter 1965 kaj 1972, kaj post 1979.
En 1975 li ricevis la premion Grammy Award pro sia kanto I write the songs.
En 1979 li partoprenis kiel ĥoristo en la albumo The Wall de la rokgrupo Pink Floyd.
Tunja
Tunja estas urbo de Kolombio, ĉefurbo de la departemento Bojakao. Ĝi havas por 2013 ĉirkaŭkalkule 181 407 loĝantojn. Ĝi estis la ĉefurbo de la samnoma respubliko kreita per la Konstitucio de Tunja de la 9a de decembro de 1811. Danke al la Batalo de Pantano de Vargas, la liberiga armeo de Simón Bolívar kaj la kolonelo Juan José Rondón, povis alveni al Tunja en la 4-a de aŭgusto de 1819.
Kuba kuirarto
La kuba kuirarto estas miksaĵo de influoj el la hispana, afrika kaj karibia kuirartoj. La receptoj enhavas multajn spicojn kaj teknikojn samkiel la hispana kaj afrika kuirarto. La spicoj kaj spicmanieroj el Karibio havas malpli grandan influon.
Fromaĝokloŝo
Fromaĝokloŝo estas kloŝo, speciale farita por konservi fromaĝon sub ĝi.
Fromaĝokloŝo servas por protekti la fromaĝon kontraŭ eksteraj influoj, kiel muŝoj kaj ŝimoj. Ĝi ankaŭ protektus la fromaĝon kontraŭ putriĝon, kiel sekiĝo aŭ ŝvitado.
La plejmulto de la fromaĝokloŝoj estas faritaj el vitro, poliakrilo aŭ ceramiko. Ĝi ofte havas la diametron de telero. Tiel oni povas meti la fromaĝon sur la telero kaj sub la kloŝo.
Rilatoj al Esperanto
La esperantlingvan titolon "Fromaĝokloŝo" havas la bulteno de la Esperanto-klubo el Alkmaar - ĝi ja estas publika informilo kaj ne sekvas la nederlandlingvan metaforan signifon kaŝi ion de konatigo.
Greimerath (apud Treviro)
Greimerath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Chùa Cầu
Chùa Cầu (tradukita kiel Japana ponto) estas kovrita piedirantoponto en la vjetnama urbo Hội An kio estas parto de la historia centro kaj aperas en la Monda heredaĵo-listo de UNESCO. Tiu ponto estas farbita en roza koloro kaj farita el ligno. Antaŭ ĉio dum la vintro la ponto estas subakva. Ĝi estas parto de la strato Trần Phú kaj transas la riveron Thu Bồn.
La ponto ankaŭ estas konata kiel la Japana ponto, pro la komercistoj kaj investistoj el Japanio dum la 17-a jarcento. La ponto estas parto de pli granda templokomplekso. Tiu pagodo estis restaŭrita en 1817, 1865, 1915 kaj 1986.
La longeco de la ponto estas proksimume dekok metroj.
Nabilla Benattia
Nabilla Benattia estas ina modelo kaj famulo, kiu partoprenis francajn televidajn elsendojn. Ŝi popularigis la frazeton "non, mais allô quoi" en Anges de la télé-réalité kaj okazigis parodiojn.
En la franca vikipedio estiĝis polemiko ĉar oni forviŝis artikolon pri ŝi ĉar mankis enciklopedieco. Tiu decido generis ian atenton fare de amaskomunikiloj. Poste oni remalfermis ĝin.
John August Roebling
John August ROEBLING (naskiĝinta en la 12-a de junio 1806 en Mühlhausen, mortinta en la 22-a de julio 1869 en Novjorko) estis germana-usona konstruisto da pontoj.
Post frekventado de lernejoj en Mühlhausen kaj Erfurto (lernejo de Ephraim Salomon Unger) li studis konstruadon en Berlino. En 1831 li translogiĝis al Pittsburgh, kie li konstruis akveduktojn kaj fervojaĵojn. Samtempe li komencis fabriki ferdraton. Dum akveduktkonstruo de la kanalo de Pennsylvania trans la rivero Alleghany li kondukis la lignan kanalujon super 7 truoj kaj pendigis ĝin je ambaŭ flankoj per dratkabloj.
Poste li konstruis en 1846 la metalŝnuregan ponto trans la rivero Monongahela, de 1846-50 ponton trans la rivero Delavaro kaj la kanalo de Hudsono. En 1852 furoris lia penda ponto trans Niagaro. En la 1867-a jaro li finis la ponton inter Cincinnati kaj Covington (Kentucky) trans Ohio, kun pli ol 322 m larĝa malfermo meze kaj du ne tute 75 m altajn kabloturoj.
La lasta kaj plej granda verko de Roebling estis la plano por ponto trans East River inter Novjorko kaj Brooklyn. Tiu ponto estu por la trafiko fervoja (2 trakoj) kaj por aŭtistoj kaj piedirantoj (apogdistanco de 487 m).
Lia filo Washington Roebling finis en 1883 tiun ponton.
László Benedek (kuracisto)
BENEDEK László estis hungara kuracisto pri cerbmalsano kaj neŭrologo, naskiĝinta en Belényes la 5-an de septembro 1887 kaj mortinta en Kitzbühel la 6-an de septembro 1945. Lia edzino estis Irén Zilahy.
Kariero
Benedek havigis sian diplomon de la Universitato Koloĵvaro en 1917. Ekde 1921 ĝis 1937 li instruis en Debreceno, poste ĝis 1945 en Budapeŝto. Li estis prezidanto de la Magyar Pszichológiai Társaság (Hungara Psikologia Asocio). En 1935-36 li estis rektoro de la Universitato de Debrecen. Li publikis 185 studojn en hungaraj, germanaj kaj francaj revuoj, inter ili 3 monografiojn. Li memmortigis.
Andradas
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Poços de Caldas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Kertzfeld
(jen france, origine germane kaj alemane Kerzfeld, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
János Bedőházi
BEDŐHÁZI János [pr. bedoe:ha:zi] estis hungara instruisto, verkisto naskiĝinta en Szászvesszős la 27-an de julio 1853 kaj mortinta en Marosvásárhely la 23-an de julio 1915.
Kariero
Bedőházi studis en Budapeŝto kaj Koloĵvaro, ekde 1881 li instruis en la reformita kolegio de Marosvásárhely, inter 1887 ĝis 1890 estis ĝia direktoro. Li redaktis inter 1892-93 la gazeton Marosvásárhely. Ekde 1901 ĝis 1910 li estis landkunvena deputito, dume ĉefkunlaboranto de la Független Magyarország. Li tradukis la poemojn de Anakreono.
Trimetilena dubenzoato
Trimetilena dubenzoato aŭ trimetilena dufenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj 1,3-propanoduolo. Trimetilena dubenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Trimetilena dubenzoato prezentas du benzoatajn grupojn ligitajn al trimetilena grupo en la 1-a kaj 3-a pozicioj. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Marx Dormoy
René Marx DORMOY [maʁks dɔʁmwa] (naskiĝis en Montluçon (Allier), mortis  en Montélimar (Drôme)) estis Franca socialista politikisto, fama pro sia opozicio al ekstremdekstro. Sub lia regado kiel Ministro pri Internaj Aferoj en la registaro de Léon Blum, la franca polico enfiltris organizaĵon de la Cagoule, kiu planis la renverson de la Tria Respubliko de Francio, gvidata de la registaro de la Popola Fronto. Dormoy direktis la areston kaj malliberigon de 70 cagoule-anoj en novembro 1937. La polico reakiris du tunojn da armiloj de iliaj lokoj.
Post la Okupacio de Francio, Dormoy kiel parlamentano rifuzis aprobi plenajn povojn al Marŝalo Philippe Petain kaj la Reĝimo de Vichy. Li estis arestita en 1940 kaj internigita en karcero en Montélimar. Li estis murdita tie en julio 1941 per bombo metita en sia domo. Oni suspektis, ke tio estis la faro de teroristoj de la Cagoule.
5492 Thoma
5492 Thoma estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana pentristo Hans Thoma (1839–1924).
Oni ne komfuzu ĝin kun 2555 Thomas.
Elio Migliorini
Elio MIGLIORINI (naskiĝis la en Rovigo, mortis la  en Romo) estis unu el la "kaŝitaj kolonoj" de la itala Esperanto-movado.
Li estis eminenta geografo, doktoro, helpanto ĉe Geografia Instituto de Roma Universitato, interalie membro de la itala scienca akademio kaj profesoro en la roma universitato.
Migliorini lernis Esperanton en 1914. Kun sia frato, la lingvisto Bruno, li aŭtoris Esperanto-legolibron, kiu trairis ses eldonojn ekde 1925. Li krome tradukis kaj verkis pri la historio de la itala movado. Dum pli ol sesdek jaroj Elio Migliorini estis delegito aŭ fakdelegito en Romo kaj Napolo. Li kunlaboris en italaj Esperanto-gazetoj, kaj rolis kiel delegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Romo de 1922.
Tibor Hufnágel
Tibor Hufnágel, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hufnágel Tibor estas hungara kajakisto, olimpiano.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomon en Universitato Edutus.
Sporta kariero
aĝis 10, kiam li komencis kajakadi en sia naskiĝurbo sur Danubo. Li akiris valorajn medalojn en junularaj konkursoj. Li estis hungara ĉampiono trifoje en 2015 kaj 2017 duope. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo, krome en eŭropa ĉampionumo en la sama jaro li estis la dua duope en distanco 1000 m.
Jenő Osváth
Jenő OSVÁTH [oĵva:t] estis rumania hungara atomesplorista inĝeniero. Li naskiĝis en Daia (Ulieş) la 14-a de novembro 1932 kaj mortis la 9-a de junio 2018.
Kariero
Jenő Osváth diplomitiĝis en Teknikuniversitato de Bukareŝto (1966). Li laboris en Bukareŝto (1953-96). Lia fakkampo estis la konstruado de partikulrapidigintoj. Li publikigis en enlandaj kaj eksterlandaj fakrevuoj, en volumoj aperintaj en rumana kaj mondlingvoj.
Casarrubios del Monte
Casarrubios del Monte [kasarUbjos] (Domoj de blonduloj de la Monto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Casarrubios" signifas "ruĝaj domoj" aŭ "ruĝa domaro" aŭ "domoj de blonduloj". Laŭ la historiisto Luis Moreno Nieto, la nomo ŝajne devenas el domoj de du fratoj kiuj, ĉar ili estas ruĝharuloj ili estas konataj en la komarko kiel la "Domoj de la Blonduloj". La aldono "del Monte" rilatus al makiso kaj kverkaro kiu ekzistis iam.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Casarrubieros. La censita populacio en 2010 estis de 5.193 loĝantoj kaj la denseco estas de 54,09 loĝ/km². La populacio kreskis el ĉirkaŭ 2,000 loĝantoj komence de la 20a jarcento, iome malpliiĝis ĉirkaŭ la 1960-aj jaroj pro elmigrado al urboj, ĉefe Madrido, kaj poste denove pliiĝis pro ricevo de urbanoj ĝis preskaŭ 5,000 loĝantoj komence de la 21a jarcento.
Geografio
La municipo troviĝas situa en la komarko de La Sagra kaj limas kun Navalcarnero, El Álamo kaj Batres, en la provinco de Madrido, kaj Carranque, El Viso de San Juan, Chozas de Canales, Camarena, Las Ventas de Retamosa, La Torre de Esteban Hambrán, Méntrida kaj Valmojado, en la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.
Historio
Post la konkero al islamanoj de la teritorio, tiu vilaĝo apartenis al la urbo de Segovio kaj poste al Alfonso de la Cerda. Dum la 15a jarcento la posedo ŝanĝis inter diversaj nobeloj ligataj al la kastilia monarkio.
En 1468 estis en tiu vilaĝo la reĝo Henriko la 4-a, el kie faris alvokon al nobeluloj kiuj ankoraŭ ne obeis al li, kaj por ke oni proklamu sian duonfratinon Isabel, futura reĝino, sian heredonto.
Ĝis fine de la 18a jarcento, apartenis al la senjorlando de Casarrubios la lokoj de Valmojado, Las Ventas de Retamosa kaj El Álamo.
Aktuale Casarrubios del Monte kunhavas urbanizaĵon kun Navalcarnero ĉe la lima zono inter Kastilio-Manĉo kaj la Regiono de Madrido. Ties nomo estas Calypo-Fado.
Vidindaĵoj
Estas preĝejo, kastelo, ermitejo kaj pilorio.
Valsavarenche
Valsavarenche estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aymavilles, Ceresole Reale (TO), Cogne, Introd, Noasca (TO), Rhêmes-Notre-Dame, Rhêmes-Saint-Georges kaj Villeneuve.
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Aleksandro de Bergamo
Aleksandro de Bergamo (itale: Alessandro di Bergamo), konata kiel Sankta Aleksandro, (mortis martirigita la en Bergamo, Italio) estis romia soldato en la Legio teba kaj estas konsiderata kiel sanktulo en la Rom-katolika eklezio.
Biografio
Oni ne scias multon pri la naskiĝo kaj junaĝo de Aleksandro. Li verŝajne naskiĝis en Romo en la 3-a jarcento kaj certe estis romia soldato, centestro de la legio estrita de sankta Maŭrico.
Laŭ tradicio, la centopo kiun komandis Aleksandro estis translokita ĉ. 301 de Mezopotamio al okcidento en Kolonjo, poste al Brindizio, cele al Afriko. Imperiestro Maksimiano estis ordoninta persekutojn kontraŭ kristanaj soldatoj dum la longa vojaĝo de la legio. Ankaŭ multaj soldatoj rifuzintaj mortigi siajn kristanajn kunulojn estis ekzekutitaj en Agaunum, hodiaŭ Sankta Maŭrico en Svislando.
Aleksandro eskapis el tiu unua masakro fuĝante, sed li estis enkarcerigita en Milano, ne volinte malagnoski sian kristanan fidon. Helpita de Sankta Fedele de Como, li sukcesis denove forfuĝi, sed estis denove arestita.
Post plia eskapo, li estis definitive kaptita kaj senkapigita en Bergamo la.
En la loko kie supozeble Aleksandro estis martirigita staras kolono kiu memorigas la eventon, kaj apuda preĝejo estas al li dediĉita.
10568 Yoshitanaka
10568 Yoshitanaka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Individuisma anarkiismo
Individuisma anarkiismo aŭ individuisma anarĥiismo ampleksas "kelkajn tradiciojn" kiuj pretendas ke "individuistan konscion kaj la persekuton de memintereso ne restriktu iu ajn kolektiva korpo aŭ publika aŭtoritato." Individuisma anarkiismo subtenas privatan posedon (en plej parto de la teoriistoj), malkiel la sociala/socialista/kolektivista/komunitariana flankoj kiuj porpledas komunan posedaĵon. Individuisman anarkiismon subtenis homoj kiel Henry David Thoreau, Josiah Warren, kaj Murray Rothbard. William Godwin, konsiderita individuisma anarkiisto de iuj, proparolis bonfarecon sed ankaŭ defendis la sanktecon de "privata juĝo" por ĉiu individuo pri sia laboro kaj posedaĵo, kaj antaŭvidis progreseman raciecon, kiu rezultus je malpligrandiĝo kaj eventuala malapero de registaro.
Aŭtoroj kaj tendencoj
Unu el la plej fruaj kaj plej bone konataj subtenantoj de individuisma anarkiismo estis Max Stirner, kiu verkis la libron La Egoo kaj Sia Propreco (1844), "fondan tekston" de la filozofio. La filozofio de Stirner estis "egoisma" formo de individuisma anarkiismo laŭ kiu la individuo faras tion, kio plaĉas al li/ŝi, ne rimarkinte Dion, ŝtaton, aŭ moralajn regulojn, kaj laŭ kiu socio havas neniun respondecon por siaj anoj. Al Stirner, rajtoj estis nerealaĵoj en la menso, kaj socio ne ekzistas sed "la individuoj estas ĝia realeco" – li subtenis posedaĵon kaj posedecon per potenco anstataŭ rajto. Stirner predikis memaserton kaj antaŭvidis "asociojn de egoistoj" kie respekto por senkonsidereco kunigus homojn. Li volis malkonstrui ĉiujn abstraktajn ideojn de la antaŭaj filozofoj. Tiu heroeca kontraŭfilozofio vere kontrastis kun la trista vivo de la aŭtoro, ĉefe dum la lastaj jaroj de lia vivo.
Malpli radikalan formon de individuisma anarkiismo porpledis la "Bostonaj anarkiistoj," usonaj individuistoj, kiuj subtenis privatajn posedaĵojn kaj la liberan merkaton. Ili porpledis la protekton de libereco kaj posedaĵo per privataj entreprenistoj, kaj ĝiris interŝanĝon de laboro por salajro, kvankam ili kredis, ke ŝtata monopola kapitalismo (difinita kiel monopolo financita de la ŝtato) ne plene rekompencas laboron. Eĉ inter la usonaj individuistoj de la 19-a jarcento, estis neniu monolita ismo, kiel ili malkonsentis inter si pri pluraj temoj, inkluzive de intelekt-posedaĵaj rajtoj kaj posedo kontraŭ posedaĵo de tero. Grava disiĝo okazis dum la malfrua 19-a jarcento, kiam Tucker kaj kelkaj aliuloj forlasis naturajn rajtojn kaj konvertiĝis al "egoismo," bazita sur la filozofio de Stirner. Iuj "Bostonaj anarkiistoj," kiel Tucker, sinidentigis kiel "socialista" – termino, kiu tiuepoke reprezentis vastan koncepton – per kio li signifis devoligon al solvi la "laboran problemon" per radikala ekonomika reformo. Nepost la ŝanĝo de la 20-a jarcento, la epokopinto de individuisma anarkiismo jam pasis, kvankam poste ĝin revivigis (kun kelkaj ŝanĝetoj) Murry Rothbard kaj la anarki-kapitalistoj de la meza 20-a jarcento, kiel parton de la pli vasta libertarianisma movado.
La eŭropaj individuistoj estis resume William Godwin, Max Stirner, la francoj Han Ryner, Émile Armand kaj la hispana Federico Urales. Ankaŭ la usona Henry David Thoreau reprezentas tiun tendencon. Pierre Joseph Proudhon estas konsiderataj de kelkaj fakuloj kiel individuista kaj de aliaj kiel intermeza punkto inter individuismo kaj kolektivismo. En Francio tiu tendenco estis grava ene kaj for de la ĝenerala anarkiisma movado en la jardekoj de la 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj.
Moinești
Moinești [mojneŝtj'] estas urbo kaj municipo en la distrikto Bacău (Rumanio). Ĝi situas 35 km sud-okcidente de Bacău, ĉe la rando de la Orientaj Karpatoj.
Individuisma anarkiismo
Aŭtoroj kaj tendencoj
La ĉefaj gravuloj kiuj helpis al la komprenon de la usona individuista tradicio inkludas na Josiah Warren, Benjamin Tucker, Lysander Spooner, Ezra Heywood kaj Victor Yarros, kiuj krome dediĉis sin al temoj kiel feminismo kaj libera amo, antaŭenirante je kelkaj jardekoj en la lukto por la libereco en tiuj kampoj.
Moinești
La unua historia mencio de Moinești estas el la jaro 1467, kiam la hungara armeo retiriĝis post batalo kontraŭ Stefano la Granda de Moldavio. La rango-altigo de urbo al municipo okazis en la jaro 2001.
En la urbo naskiĝis Tristan Tzara (kiel Samuel Rosenstock) en 1896.
Individuisma anarkiismo
Aŭtoroj kaj tendencoj
La individuista anarkiistino Voltairine de Cleyre komencis sian evoluon en la cirklo de Benjamin Tucker kaj poste partoprenis en la Tumulto de Haymarket Square.
Ĝenerale plej parto de tiuj gravuloj elektis vojon diferencan kaj apartan disde la kolektivaj klopodoj de la organizita anarkiismo. Pro tio ili estis konsideritaj kiel herezuloj de tiu kaj foje pro tio kelkaj ne estis tiom memorigitaj. Tamen foje la samaj aktivuloj interesiĝis kaj eĉ samopiniis pri la tezo de la individuisma anarkiismo dum aktivulis en organizitaj movadoj.
Libroj
(en la hispana)
Bruno Migliorini
Bruno MIGLIORINI [miljorini] (naskiĝis la 19-an de novembro 1896 en Rovigo; mortis la 18-an de junio 1975 en Florenco) estis itala esperantisto, konata itala lingvisto kaj eminenta figuro en la Esperanto-movado.
Vivo
Migliorini estis doktoro, lektoro, poste privata docento kaj komisiita profesoro pri itala lingvo en Roma Universitato. De 1930 ĝis 1933 li estis ĉefredaktoro de Enciclopedia Italiana, granda itala enciklopedio. De 1933 ĝis 1938 li estis profesoro en la universitato de Friburgo, de 1938 ĝis 1966 en la universitato de Florenco. De 1949 ĝis 1963 li estis prezidanto de Accademia della Crusca, akademio pri la itala lingvo.
La 10-an de aŭgusto 1935 li geedziĝis kun d-ino Lidia Pacini.
Nigrakola longvosta fazano
La Nigrakola longvosta fazano aŭ Strivosta fazano (Symaticus humiae) estas specio de la ordo de kokoformaj birdoj kaj familio de fazanedoj. Temas pri rara kaj malmulte konata fazano. La scienca nomo rememoras Mary Ann Grindall Hume, edzino de la brita naturalisto en Barato Allan Octavian Hume.
Ĝi loĝas en la okcidenta kaj suda montoregionoj de Junano en Ĉinio, kaj vidiĝas ankaŭ en norda Tajlando, norda Birmo, Asamo de Barato kaj Pakistano.