cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orkestro
En arkitekturo
Laŭ Francisko Azorín orkestro estas ''Parto de la antikva greka teatro, inter la sceno k. la amfiteatro, kie la ĥoro kantis k. ludis ĉirkaŭ la arao de Dioniso. Parto de la moderna teatra ĉambrego, inter la aktorejo k. la publikejo, por la muzikistaro. Li indikas etimologion el la greka orĥestra, el orĥeistai (danci) kaj de tie la latina orchestra''.
195 Eurykleia
195 Eurykleia estas meze granda malhela asteroido de la asteroida zono. La aŭstria astronomo Johann Palisa malkovris ĝin la, elde la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario).
Ĝi ricevis nomon eltirita de la Odiseado : Eŭrikleja (antikvgreke  Εὐρύκλεια) estis la nutristino de Odiseo.
Fundamenta frekvenco
La fundamenta tono, iam nomata simple kiel la fundamento, estas la plej malalta frekvenco en harmona serio.
La fundamenta frekvenco de perioda signalo estas la inverso de la tona periodo. La periodo estas la plej malgranda plene ripetanta parto de signali. Unu periodo tial priskribas la periodan signalon plene. La signifeco de difinado la periodo kiel la plej malgranda ripetanta parto estas en tio ke ankaŭ du aŭ pli multaj kunkroĉitaj periodoj formas ripetantan ŝablonon de la signalo. Tamen, la pluraj kunkroĉita periodaj signalo evidente enhavas redundan informon.
Dániel Antal
ANTAL Dániel estis rumanuja hungara agronomo, instruisto naskiĝinta en Transsilvanujo en Satmaro la 20-an de junio 1901 kaj mortinta en Kluĵo la 22-an de februaro 1972.
Kariero
Antal finis agrokulturan akademion en Debreceno kaj revenis en sian naskiĝurbon, kie li estis oficisto, poste agronomo en Berchieşu, pli poste en Deĵo. Ekde 1950 li estis profesoro en la instituto pri agroscienco de Kluĵo.
EXID
EXID (Hangul: 이엑스아이디) estas fama sudkorea virina muzikgrupo subskribinta (dungita) kun Yedang Entertainment.
Anvéville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Anvévillais.
Emilija Lapenna
Emilija LAPENNA (naskiĝis la 9-an de majo 1910 en Gorjane, Slovenio, mortis la 19-an de majo 1994 en Zagrebo, Kroatio) estis Honora Membro de UEA kaj internacie konata movada aktivulo.
Fininte komercan mezlernejon en 1926, ŝi ekstudis pentrarton, sed poste laboris kiel financa oficisto kaj fine kiel profesia statistikisto - fako, pri kiu ŝi estis UEA-delegito ekde 1958.
Ŝi lernis Esperanton en 1931 kaj estis unu el la kunfondintoj de la renoma Akademia Esperanto-Klubo en Zagrebo, en kiu ŝi aktivis ĝis ties likvido (1941). Post la milito ŝi estis inter la fondantoj de Kroatia Esperanto-Ligo kaj de la Zagreba E-societo "Bude Borjan". En ĉi lasta ŝi okupis ĉiujn funkciojn, i.a. la gvidon de drama sekcio, kiun ŝi iniciatis. En 1953 ŝi organizis kaj gvidis la kulturajn aranĝojn de la 38-a UK en Zagrebo.
Emilija Lapenna plenumis mirindan kvanton da funkcioj en la jugoslavia kaj internacia movado, plurajn el ili kun impona daŭro. Ŝi funkciis i.a. kiel sekretario de Jugoslavia Esperanto Federacio (1953-1955), vicprezidanto de Kroatia Esperanto-Ligo (1955-57) kaj komitatano de Jugoslavia Esperanto-Ligo. Ŝia landa ĉefdelegiteco dum 34 jaroj (1953-1987) estas eble movada rekordo, same kiel ŝia redaktora laboro ĉe la Esperanto-elsendoj de Radio Zagreb, ekde 1956 ĝis ilia ĉesigo en 1992. (La voĉon de E. Lapenna konservas ankaŭ la gramofondisko Perfekta Prononcado.) Ŝi longe membris en la Komitato de UEA (1957-1974) kaj sekretariis ĉe la Belartaj Konkursoj (1965-1974).
Krome ŝi trovis tempon por oftaj recenzoj en Radio Zagreb kaj en internaciaj E-revuoj, por artikoloj en i.a. La Progreso, Heroldo de Esperanto kaj Esperanto, por diversaj tradukoj prozaj kaj poeziaj, kaj por redakciana kunlaboro en La Suda Stelo, Voĉo kaj Kajeroj de Jugoslavia Esperanto-Instituto. Lapenna aŭtoris dramajn tekstojn (Teatro en Societo, kun M. Mamuĵiĉ, 1956, Nova Teatro, 1974) kaj la lernilon Esperanto por ĉiuj (1980). Dum jaroj ŝi prezidis la Literaturan Konkurson Ivo Rotkviĉ.
Emilija Lapenna estis ja la unua edzino de prof. Ivo Lapenna, iama prezidanto de UEA. Sendube parte el tio fontas la fakto, ke ankaŭ ŝi faris el Esperanto sian ĉefan vivokupon dum pli ol ses jardekoj. Ŝi estis dumviva, kaj - de post 1979 - ankaŭ Honora Membro de UEA. Nur unu monaton antaŭ sia forpaso ŝi ankoraŭ enkondukis rondatablan movadan debaton en Zagrebo, kaj en maja numero de la revuo Esperanto aperis ŝia letero pledanta por la Akademiaj landnomformoj.
Povo de aro
En matematiko, povo de aro (aŭ kvantonombro aŭ kardinalo) estas nombro kiu difinas kvanton de elementoj de aro. Ju pli granda valoro de povo des pli da elementoj la aro havas. Du aroj havas la saman kvantonombron, se kaj nur se ekzistas inter ili dissurĵeto. Por finia aro, la kvantonombro estas natura nombro egala al la kvanto de ĝiaj elementoj. La kvantonombron de aro A oni signas per kard A aŭ |A|. Ekzistas diversaj senfinecaj kvantonombroj. La plej malgranda el ili estas la kvantonombro de la aro de naturaj nombroj, kaj estas signata per ℵ0 (alef-nulo). Georg Cantor pruvis, ke la kvantonombro de realaj nombroj (la kardinalo de kontinuumo) estas egala al la kvantonombro de subaroj de la naturaj nombroj, kaj ke tio estas pli granda ol ℵ0. Per la aroteoria aksiomosistemo ZFE (Zermelo-Fraenkel-aksiomoj kun la aksiomo de elekto) ne eblas decidi ĉu estas kvantonombro inter ℵ0 kaj la kvantonombro de la kontinuumo.
Evakuado
Evakuado (latine evacuare‚ ago malplenigi), estas la "malplenigo de areo je homoj". Tio utilas kaj gravas okaze de akcidento, incendio aŭ alia urĝa situacio. En grandaj (loĝejaroj) kaj gravaj konstruaĵoj (muzeoj, fabrikoj), devas esti precizaj proceduroj establitaj por garantii la procezon evakui.
Sassenhein
Sassenhein estas privata naturrezervejo en la komunumo Haren (Nederlando).
La areo konsistas el du lagetoj, la Norda kaj la Suda Lageto. Ĉe la Suda lageto estas la pavilono. La lagetoj estas tre ŝatataj de fiŝantoj kaj plonĝantoj.
La nomo deriviĝas de la nomoj de la unua posedantoj de la pavilono Hein Aalderink kaj lia edzino Saskia.
La areo ricevis la nomon kiel honoro por la strebado de la geedzoj por la konservado de la areo. Apud la pavilono staras statuon de Hein Aalderink
Ĉar la nomo similas al Sassenheim (urbo en Suda Holando) ĝi multfoje estas misprononcata.
Stalden VS
Stalden estas svisa komunumo en la germanparolanta parto de kantono Valezo, ĉirkaŭ 136 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo, ĉirkaŭ 88 km (birdfluge) sude de Bern, kaj ĉirkaŭ 144 km (birdfluge) sude de Zuriko.
Ĝi situas en la valo de Saas, kie fluas rivero Saaservispa (au Saaser Vispa). En Stalden riveroj Saaservispa kaj Matervispa (aŭ Matter Vispa) kunfluas por formi riveron Vispa. Pluraj pontoj trairigas valojn.
Linio de poŝtaŭto ligas la urbon kun Moosalp, skiad-vilaĝo de komunumo Törbel, kaj Telfero iras al Staldenried kaj Gspon.
La komunumo entenas la vilaĝojn Ackersand kaj Neubrück. Najbaraj komunumoj estas norde: Zeneggen; oriente Visperterminen kaj Staldenried; sude: Eisten kaj Grächen; kaj okcidente: Törbel.
ZAZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Puebla del Príncipe
Puebla del Príncipe (Vilaĝo de la Princo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas poblatos. La censita populacio en 2010 estis de 853 loĝantoj kaj la denseco estas de 25,11 loĝ/km².
Situo
Puebla del Príncipe estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je 109 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 160,3 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°34′08″ N 2°55′32″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Tiu vilaĝo estas ĉe kruco de vojoj (el Valencio al Sevilo kaj el Manĉo al Granado) kaj laŭ legendo la ĉefa estis markita per turoj el kiuj unu restis tie. En araba epoko oni rekontruis tiun turon. El la araba pasinteco restas en la ĉirkaŭo nomoj de tia origino: nome Alhambra, Albaladejo, Alcubilllas, Almedina, Eznavejor (Torre de Juan Abad), Montiel, ktp.
Ĉel a 15a jarcento oni konstruis la Preĝejon, de stilo gotika kaj turo kun kreneloj kaj sonoriloj. En 1553 separiĝis el Montiel, danke al akcepto de la tiama princo Filipo la estonta reĝo Filipo la 2-a, je kiu honoro la vilaĝo eknomiĝis de la Princo.
Korea kalendaro
La korea kalendaro estas la tradicia lunsuna kalendaro de Koreujo. Datoj estas kalkulitaj de la meridiano de Koreujo, kaj koreaj kulturaj observoj kaj festivaloj estas bazitaj sur ĝi.
La Gregoria kalendaro estis adoptita en 1896, sed tradiciaj festaj tagoj kaj aĝo-kalkuloj por maljunuloj ofte restas bazita sur la malnova kalendaro. La plej granda festo en Koreujo estas la korea luna novjara tago설날 aŭ Seolnal.
Porte Molitor (pariza metrostacio)
Porte Molitor formas parton, kune kun stacio, de la « fantomaj metrostacioj » kiuj neniam vidis trapasi vojaĝanton. Ĝi situas en la 16-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacioj ' kaj ' estas konektitaj unuflanke per la vojoj de atelieroj de Auteuil kaj aliflanke per ununura vojo situanta sub Bulvardo Murat. Stacio kun insula kajo troviĝas sub tiu ĉi. Ĝi do nomiĝas Murat aŭ Porte Molitor.
Tiu stacio estis destinita komence al la priservo de Parc des Princes dum vesperoj de matĉoj. Fakte, alirejoj neniam estis konstruitaj kaj vojoj utilas kiel remizo de vagonaroj.
László Mirk
MIRK László estas rumania hungara ĵurnalisto, instruisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 23-an de septembro 1944. Li estas la patro de redaktorino, etnografino Szidónia-Kata Mirk.
Biografio
Mirk László akiris diplomon pri rumana-hungara lingvoj en Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureș (1965), poste mezlernejan diplomon en Bukareŝto (1980). Li estis raportisto de porjunulara gazeto Ifjúmunkás de Sikullando. De 1990 li instruis en Miercurea Ciuc.
Nadine Gordimer
Nadine GORDIMER (naskiĝis la 20-an de novembro 1923, mortis la 13-an de julio 2014) estis sud-afrika verkistino.
Gordimer naskiĝis en Springs, Transvaal. La ĉefa temo en ŝia verkaro estas la rasa apartismo kaj ties malbonaj efikoj kaj por la blanka kaj por la nigra loĝantaro de Sud-Afriko, kaj la ampleksaj rilatoj inter la laŭleĝe disigitaj homgrupoj. Ŝi skribis kontraŭ rasismo, kaj por toleremo kaj protekto de sinesprimlibereco.
Ĉi tiu pozicio gajnis tutmondan aklamon, kaj ĝiaj verkaro gajnis multajn premiojn, dum en Sudafriko ĝiaj verkoj estis malaklamitaj, kaj iuj eĉ estis cenzuritaj kaj konfiskitaj de la rasapartisma reĝimo.
Ŝi membris en ANK, la partio de Nelson Mandela kaj fervore aktivadis por homaj rajtoj kaj kontraŭ la sociaj maljustecoj de la tiama apartisma reĝimo.
En la jaro 1974 ŝi ricevis la Premion Booker kaj en 1991 ŝi estis honorata per la Premio Nobel de Literaturo por "kiu per sia grandioza eposa verkado - laŭ la vortoj de Alfred Nobel - treege utilis al la homaro".
Alfréd Doleschall
Alfréd Doleschall [doleŝal], laŭ hungarlingve kutima nomordo Doleschall Alfréd estis hungara juristo, juĝisto, profesoro.
Biografio
Alfréd Doleschall estis juĝisto ekde 1887. En 1907 li estis nomumita publika eksterordinara profesoro en Universitato de Budapeŝto. En la studjaro 1929 li estis elektita rektoro de la menciita universitato. Li instruis daŭre ĝis sia morto. Li okupiĝis precipe pri la puna juro.
Grundhorizonto
Grundhorizonto estas laŭ Morfogenetika klasifika sistemo de grundoj de Slovakio parto de pedono, plej ofte paralela kun grundsurfaco kun tipaj morfologiaj, fizikaj, kemiaj kaj biologiaj ecoj. Tiuj ĉi estas rezultoj de grundformiĝaj procezoj. Plej oftaj estas A-horizonto kaj C-horizonto, kiujn havas preskaŭ ĉiuj grundotipoj, malpli ofte ĉefe B-horizonto kaj aliaj (ekzemple E kaj G horizontoj).
Suelo
Ardouval
Ardouval estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ardouvalais.
Hani
Hani (koree: 하니) estas sud-korea kantistino naskiĝinta la 1-an de majo 1992, kiu kantas korean pop-muzikon.
Ko Hasegawa
Ko Hasegawa (長谷川 洸, n. ) estas japana futbalisto.
(161038) 2002 GJ109
(161038) 2002 GJ109 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,24951 astronomia unuo (37,326 milionoj da km).
Panoší Újezd
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Preĝejo Sankta Andreo (Ludányhalászi)
Preĝejo Sankta Andreo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Ludányhalászi, laŭ la ĉefvojo.
Historio
Dum la mezepoko en tiu loko vilaĝo Ludány etendiĝis, kies kirko funkciis jam antaŭ ol 1301. En 1761 pli nova preĝejo konstruiĝis, sed laŭ priskribo en 1688 ĝi estis jam ruina. En 1880 la preĝejo pligrandiĝis. En 1889 pro incendio ĝi bruldetruiĝis. En la 19-a jarcento kaj en 1927 ĝi estis trakonstruita. La orgeno ekfunkciis en 1914, en 1938 ĝi estis trakonstruita.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en malgranda parko ĉe la impona kastelo. La fasado komenciĝas per kvadrata turo, kies supro estas longa piramido. La ĉefnavo ricevis flankonavojn dum la trakonstruo. La ĉefaltaro prezentas skulptaĵon pri Sankta Maria. Apude troviĝas 2 anĝeloj.
Kermeso okazas en la 30-an de novembro.
Jukka Pietiläinen
Jukka PIETILÄINEN (naskiĝis la 14-an de junio 1966 en Jyväskylä, Finnlando) estas finnlanda esperantisto.
Pietiläinen estas laŭ profesio esploristo kaj lekciisto pri ĵurnalistiko kaj laboras nuntempe en Universitato de Helsinki. Li studis ĵurnalistikon kaj sociajn sciencojn en Universitato de Tampere inter 1985 kaj 1993 kaj laboris tie inter 1994 kaj 2007. Li laboris ankaŭ kiel ĵurnalisto dum someraj periodoj en diversaj finnaj gazetoj kaj ĵurnaloj inter 1987 kaj 1992. Li doktoriĝis en 2002 per disertacio pri la evoluo de Rusia gazetaro inter 1985 kaj 2002. Al liaj esplortemoj apartenas translimaj novaĵfluoj, sociologio de Esperanto kaj eksterlandaj novaĵoj en Finnlando. Li interesiĝas ankaŭ pri kvantaj esplormetodoj en sociaj sciencoj.
Esperanta agado
Pietiläinen estas esperantisto de 1983. Kiel esperantisto li estis estrarano de Esperanto-Asocio de Finnlando 1988–1999 (sekretario 1993–1994, prezidanto 1994–1998, vicprezidanto 1998–1999), estrarano de esperantokluboj en Jyväskylä kaj Tampere kaj de FEJO (1985–1992) kaj prezidanto de Esperanto-klubo de Helsinki 2006–2009. Dum la somero 1991 li volontulis en la Centra Oficejo de UEA. Li refondis la gazeton Esperanta Finnlando en 1989 sub nomo Esperantolehti kaj redaktis ĝin ĝis 1996. Li membris ankaŭ en LKK de Universala Kongreso de Esperanto en 1995. En 2003 li ricevis la unuan premion en Belartaj konkursoj de UEA en branĉo Eseo. Inter 2004 kaj 2010 li membris en komitato de UEA kiel komitatano B (reprezentanto de individuaj membroj de UEA), sed ne estis plu elektita en balotado en 2010. Inter 2004 kaj 2007 li estis nomunita kiel komisiito pri informado. Inter 2006 kaj 2008 li estis unu el estraranoj de Tutmonda Esperantista Ĵurnalista Asocio.
NGC 7540-1
NGC 7540-1 (aliaj indikoj — ZWG 454.10, PGC 70788) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stacio Ōdara
Stacio Ōdara (japane: 大多羅駅 [Ōdara-eki], angle: Ōdara Station) estas fervoja stacio en Higaŝi-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Akō.
Irén Júlia Götz
Irén Júlia Götz [goc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Götz Irén Júlia estis hungara kemiisto, profesoro. Ŝia edzo estis László Dienes.
Irén Júlia Götz naskiĝis la  en Magyaróvár. Li mortis en 1941 en Sovetio en Ufa.
Biografio
Irén Júlia Götz frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Budapeŝto, poste ŝi doktoriĝis en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1911. Ŝi aliĝis al Rondo Galilei en 1908. En 1912 ŝi laboris helpe de stipendio en instituto de Marie Curie en Parizo. En la sekva jaro ŝi esploris en Budapeŝto. En 1913 ŝi edzigniĝis. Dum la Hungara Sovetrespubliko ŝi instruis en la menciita universitato, tial post falo de la respubliko ŝi estis arestita. En 1920 ŝi rifuĝis unue al Aŭstrio, poste al Rumanio. Inter 1922-1928 ŝi instruis en universitato en Cluj, poste ŝi denove rifuĝis al Berlino, poste al Moskvo. Ŝi havis postenon en esplora instituto. En 1941 ŝi estis arestita pro falsaj akuzoj, poste ŝi liberiĝis.
Argueil
Argueil estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Argueilleux aŭ Argueillois.
Vortaro
Vortaro estas listo de vortoj de iu lingvo kun diversaj informoj pri ilia uzado. Ĵargone vortarfarado estas nomata leksikografio, vortarfarantoj estas nomataj leksikografoj.
Konsisto laŭ specoj
Difinvortaro prezentas difinon por ĉiu senco de kapvorto. aldone al difino aŭ difinoj ĝi ofte prezentas elparolon, fleksiojn, ekzemplajn frazojn, ilustraĵojn. Ĝi ankaŭ povas referenci al aliaj vortoj rilataj al la kapvorto laŭ formo, ekzemple: aŭ rilataj al la kapvorto laŭ senco, ekzemple:
Oni povas nomi rilatvortaroj la verkojn, kiuj mencias nur intervortajn rilatojn. Iuj koncernas nur formojn, ekzemple rimvortaroj… Aliaj koncernas sencrilatojn, kaj oni kelkfoje nomas ilin tezaŭroj.
Fakvortaro estas vortaro de faklingvo, ordinare pri pli ampleksa temo ol terminaro kaj kun pli priskriba intenco. Tiaj povas esti teĥnika vortaro, ĥemia vortaro kaj similaj.
Tradukvortaro prezentas por ĉiu kapvorto tradukojn en cellingvo. En tradukvortaro ekzemploj kaj frazeologio pli gravas ol en unulingva vortaro, ĉar unu vorto ricevas diversajn tradukojn laŭ la kuntekstoj.
Nova speco de traduka vortaro estas frazaro, kiu tradukas kompletajn frazojn. Se oni serĉas tradukon por vorto, oni serĉas la frazojn, en kiuj tiu vorto estas uzata. Ĝis nun eble la sola speco de tia frazaro estas la interreta Tatoeba. Enestas en marto 2015 ĉirkaŭ 3.700.000 frazoj en 182 diversaj lingvoj, el kiuj ĉirkaŭ 531.000 frazoj estas en angla, 368.000 en Esperanto, ĉirkaŭ 304.000 en germana kaj 312.000 en itala. La tre alta pozicio de Esperanto bone prezentas la eblecojn de Esperanto.
Kompletan statistikon vidu je Tatoeba.
Dulingvaj vortaroj ekzistas deĉifraj kaj kodigaj. Ekzemple kiam angla-franca vortaro estas destinita por francoj, ĝi estas deĉifra (helpas kompreni anglan tekston), kiam ĝi estas destinita por angloj, ĝi estas kodiga (helpas krei tekstojn en la franca). Vortaro destinita por francoj havas ĉiujn klarigojn franclingvajn, vortaro servota al angloj havas la samajn klarigojn angle. Sed ili diferencas ankaŭ laŭ elekto de la kapvortoj kaj laŭ ilia traduko, ĉar unu rezulton oni ricevas el vidpunkto kiel kompreni anglan vorton kaj alian rezulton el vidpunkto kiel trovi plej taŭgan ekvivalenton en la franca.
Leksikono (de la greka vorto λεξικό, leksiko, "vortaro", de λέξη, leksi, "vorto") ĝenerale estas nomo de referencverko, enciklopedio aŭ vortaro en vasta senco. En moderna lingvaĵo kutime temas pri ampleksa kolekto de alfabete ordigitaj, unuope relative koncizaj ĉapitroj pri unuopaj temoj, kiuj sume kolektu "superrigardon pri la universala scio".
Strukturo
Papera vortaro konsistas el ĉefparto, kiu entenas la noticojn, kaj eventuale el krompartoj, kiaj kompletigaj listoj kaj indeksoj. La ordigo de noticoj estas plejofte aboca, laŭ la alfabeto. Fakvortaroj kelkfoje preferas iun sisteman ordigon laŭ temoj kaj subtemoj. En ĉiuj okazoj indekso povas prezenti la alian ordon: tema indekso kompletigas aboce ordigitan noticaron, aboca indekso kompletigas teme ordigitan noticaron. Iuj vortaroj apartigas iujn informojn en proprajn listojn: mallongigoj, proverboj, gramatikaĵoj…
Papera ambaŭdirekta tradukvortaro havas du partojn: de la unua al la dua lingvo, kaj de la dua al la unua.
Komputaj vortaroj povas imiti la ordojn de paperaj vortaroj. Sed taŭgaj serĉiloj adaptas laŭvole la prezenton de la informoj, tiel ke la demando pri strukturo kaj ordigo iĝas demando pri taŭgaj serĉalgoritmoj kaj interfacoj.
Principoj de vortaroj
Delonge estas debato pri la principoj de vortaroj: ĉu vortaro spegulu la ĉiutagan uzon de lingvo, aŭ ĉu ĝi spegulu ties "ĝustan" uzon - ĉu ĝi priskribu aŭ preskribu? En Anglio, ekzemple, vortaroj eldonitaj de akademiaj eldonistoj kiel Oxford University Press antaŭe ofte emfazis la "ĝustan" uzon. Hodiaŭ vortaro ĝenerale spegulas la ĉiutagan lingvon, tamen ofte estas avertoj pri neformala, familiara kaj slanga uzadoj de vortoj kaj pri kazoj kie iu uzo de vorto aŭ esprimo povus ofendi. La Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto indikas kie la aŭtoroj kredas ke iu (fojfoje ofte vidata) uzo de vorto evitindas, sed plejparte tio ne estas kutime en alilingvaj modernaj vortaroj.
En multaj lingvoj estas dialektoj kaj regionaj formoj de la lingvo. Leksikografoj devas decidi ĉu vortaro enhavos tiajn variaĵojn. Foje estas apartaj vortaroj por dialektoj ktp.
Historio
Oni konsideras, ke la plej malnova vortaro en latinida lingvo estas vortaro hispanlingva-latina ĵus trovita nur parte kaj presita en 1492, verkita de Alfonso de Palencia.
En Britio la unuaj vortaroj (ekzemple tiu de Samuel Johnson) ludis gravan rolon rilate la normigon de la literumo de la angla.
Antonio Napolioni
Biografio
Antonio Napolioni naskiĝis en Camerino en 1957. Li studis en la Seminario de Fano kaj fariĝis pastro la.
Ekde 2010 li estas pastro de la malnova katedralo de Sankta Severino Episkopo en San Severino Marche.
La papo Franciscko nomumis lin episkopo de Cremona, kaj estis konsekrita la  para la emerita-episkopo Dante Lafranconi. ;
Maŭricio (insulo)
Maŭricio (Mauritius, Île Maurice) estas insulo en la okcidenta parto de la Hinda Oceano oriente de Madagaskaro. La ĉefurbo de la Maŭricia Respubliko estas Port Louis. Maŭricio havis – kune kun la najbara insulo Rodrigues – ĉirkaŭ 1,2 milionon da loĝantoj (en 2010). Maŭricio estis luktejo de koloniaj potencoj: en diversaj tempoj la insulo estis sinsekve alproprigita de Portugalio (1507-1513), Nederlando (1598-1710), Francio (1710-1810) kaj la Brita Imperio (1810-1968), post kio ĝi sendependiĝis. La insulo ricevis sian nomon de la latina formo de la nomo Maŭrico de Oranĝo.
Antonio Napolioni
Moto
Servite il Signore nella gioia (Servu la Sinjoron kun ĝojo)
Maŭricio (insulo)
Loĝantaro
Preskaŭ 70 % de la loĝantaro estas hinddevena. Ĉar ne estis indiĝena loĝantaro sur la insulo, ĉiuj maŭricianoj estas posteuloj de enmigrintoj, kiuj alvenis dum la lastaj tri jarcentoj – el Francio, Ĉinio, Afrika kontinento, Madagaskaro, Britio kaj diversaj partoj de Barato.
Geografio
La insulo Maŭricio estas parto de la Maskarenaj Insuloj ĉirkaŭata de koralaj rifoj. La insula teritorio grandas je 1865 km².
La plej granda parto de la insulo estas preskaŭ ebena. La plej alta punkto estas Monto Petite Riviere Noir (826 m).
Ĉirkaŭ triono de la insula teritorio estas okupita de tropikaj arbaroj. Estas granda diverseco en la faŭno, inkluzive de endemiaj specioj (Nesomyrmex gibber) formikoj, skaraboj kaj aliaj. Plantejoj de pino kaj eŭkalipto, ĉe la marbordo - arbaretoj de kokosaj palmoj laŭ la strando kaj mangrovoj tra la orienta marbordo.
Klimato
La klimato estas oceana (mara). La averaĝa monata temperaturo en februaro estas 23 ° C. La averaĝa jara precipitaĵo estas malegale distribuita - de 1500 mm (en la montregionoj) ĝis 5000 mm (sur la marbordaj ebenaĵoj). En decembro-marto, uraganaj ventoj, pluvegoj kaj inundoj estas observataj sur la insula teritorio.
Historio
La araboj kiel la unuaj utiligis la insulon por replenigi siajn stokojn de nutraĵoj kaj akvo en la 10-a jarcento, la portugaloj malkovris ĝin en la 16-a jarcento kaj la nederlandanoj portempe okupis ĝin en la 17-a jarcento. En 1715 okupis ĝin francoj favore al la Franca Orienthindia Kompanio kaj en 1721 ekloĝis tie koloniistoj. La britoj avide rigardis la strategie situantan insulon, kiel faris ankaŭ piratoj. Tiuj povis dum la 18-a jarcento akiri paspermesojn de la francoj, se ili promesis ataki nur britajn ŝipojn. Port-Luiso tiel fariĝis centro de piratado.
La britoj ricevis Maŭricion kiel kolonion en la pactraktato de 1814. Ili evoluigis la ekonomion kaj komercon, sed lasis daŭre funkcii la francdevenajn reĝimon, juran sistemon, kulturon, religion kaj lingvon, kaj permesis al la francoj reteni siajn posedaĵojn kaj interesojn en la industrio de sukero. La malpermeso de sklaveco kaŭzis problemojn pri laborfortoj, tial oni venigis grandan nombron de hindoj al la insulo. Kvankam ili estis traktataj simile kvazaŭ sklavoj, ili sukcesis enpenetri aliajn sektorojn de la socio kaj ekonomia vivo. Ili nun estas la plej aktivaj en la politiko de la insulo, kiu en 1968 fariĝis sendependa membro de la Brita Konfederacio. En 1992 ĝi fariĝis respubliko.
Lingvoj
La oficiala lingvo estas la angla, tamen nur 3 % de la loĝantaro parolas ĝin. La plej vaste uzata lingvo estas la maŭrica kreola lingvo nomata Kreol Morisyen. Ĝin parolas ĉirkaŭ 600 000 homoj kiel sian unuan lingvon kaj 200 000 kiel la duan. Aliaj lingvoj estas Bhojpuri (ofte nomata «hindia lingvo») kun 330 000 parolantoj, la urdua 64 000, la franca 37 000 kaj la tamila 22 000. La angla estas la lingvo de la parlamento, de lerneja administracio kaj aliaj oficialaj instancoj.
La franca estas la lingvo de la amaskomunikiloj. Okdek procentoj de la gazetaro uzas la francan, kiu ankaŭ superregas en la reklama branĉo. La plejmulto de la televidaj programoj estas en la franca. La loka televido dissendas ĉiutage novaĵojn en la angla kaj unufoje semajne filmojn en la angla. Krome la aliaj lingvokomunumoj en la lando havas siajn programojn. Ekde proksimume 2006 okazas kreollingvaj klerigaj kaj distraj programoj en radio kaj televido, lastatempe ankaŭ debatoj en la parlamento.
Esperanto
Okaze de la Internacia tago de la kreola lingvo, eldoniĝis poemo en la maŭrica (kreola lingvo) kun tradukoj en 57 lingvoj, i.a. en Esperanto. Negro pou la vi estas kreola kanto en Esperanto.
Bandama (rivero)
La Bandama estas proksimume 1000 kolometrojn longa rivero en meza Ebur-Bordo en Okcidentafriko. Ĝi ekestas el la fontriveroj Blanka Bandama (france Bandama Blanc) kaj Ruĝa Bandama (Marahoué, france Bandama Rouge), kiuj fontas en la, proksimume 900 m alta, seka savano kaj unuiĝas sudoriente de Bouafle.
La suden fluanta rivero akvoriĉiĝas per la apudriveroj Solomougou, Kan kaj Nzi, fluas tra la barillago Kossou, kies retendigo apud Kossou estis konstruita en 1973, kaj enbuŝiĝas en la lagunon Tagba ĉe la Golfo de Gvineo. La rivero Bandama estas la plej longa rivero de Ebur-Bordo.
Literaturo
Wolf Tieltze: Lexikon der Geographie. Braunschweig: Westermann, 1968. volumo 1, paĝo 336.
Eksteraj ligiloj
(anglalingva) Bandama river, Ccncise Encyclopaedia Britannica
(anglalingva) Country-study, mongabay.com
Kuracakvo
Kuracakvo estas - kiel natura mineralakvo – origine pura akvo el subtera akvejo, estas loke uzata kaj havas naturan enhavon je mineralmaterialoj kaj ŝpurelementoj.
Ĝi devas havi – science pruvite - malsankuracajn, -mildigajn aŭ –protektajn proprecojn. En unu kilogramo da akvo, devas esti min. 1 gramo da solvitaj mineralmaterialoj aŭ efikaj eroj. Se temas pr tio, ĝi estas uzebla kiel trink- kaj/aŭ bankuracado. Kuracakvo estas kontrolita ofte far sendependaj instituto, kiuj ekzamenas la enhavon.
Laŭ germanaj normoj:
128615 Jimharris
128615 Jimharris estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jim Harris, Certigita Ĉefa Inĝeniero pri la Tuŝ-kaj-Forira Mekanikaĵo de Specimena Akirado por OSIRIS-REx. Li estis ankaù mekanikaĵa planisto por la "aeroŝelo" de MSL kaj la Genesis kaj ''Stardust.
42403 Andrajmono
42403 Andrajmono estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando). En la kadro de la Palomar–Leiden survey, Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar kaj sendis la al la observatorio de Leiden, kie la geedzoj van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Andrajmono, patro de la greka heroo Toaso.
Mineralakvo
Mineralakvo estas la supernocio de natura mineralakvo, fontakvoj, valakvoj same kiel de kuracakvo. En la ĉiutaga parolo, ĝi estas plej ofte aludita kiel sinonimo de natura mineralakvo.
Natura mineralakvo estas akvo, kiu havas la originon en subteraj akvejoj, protektitaj kontraŭ malpuraĵoj. Ĝi estas priskribita per origina pureco kaj per enhavo de mineraloj, ŝpurelementoj aŭ aliaj eroj kun nutraĵaj efikoj. Ties konsisto, temperaturo en la fonto kaj aliaj gravaj proprecoj devas estis konstantaj (enkadre de la naturaj ŝanĝiĝoj). Oni povas riĉigi-malriĉigi naturan mineralakvon - per fizika metodo – per karbon-dioksido. Same estas permestaa la forigo de la fero kaj sulfuro (senferigita kaj sensulfurigita mineralakvo). Pliaj traktadoj ne estas permesitaj.
Komerca nomumo de la naturaj mineralakvoj, laŭ la germana nutraĵaj antaŭskriboj:
Oni rajtas nomumi acideta fontano tiun mineralakvon kun natura karbon-dioksida enhavo kun pli ol 250 miligramoj je litro. Tiu nomumo devas anstataŭi la nomon ŝprucakvo, se la mineralakvo elŝprucas pro natura karbondioksida premo el fonto.
Silenta mineralakvo estas natura mineralakvo kun eltirita karbonata acido (H2CO3), sed oni ne devas intermiksi ĝin kun malforte karbonat-acida kuracakvo.
Se la akvo entenas mineralojn kaj ŝpurelementojn en proporcio, kio donas al la akvo kuracigan, kvietigan kaj malsan-evitan efikon, oni parolas pri kuracakvo. La efiko devas esti ĉikaze science pruvita.
Mineral- kaj kuracakvo en multaj landoj bezonas ŝtatan permeson.
Ĉu mineralakvo estas pli sana ol krana akvo?
La demando ĉu minerala akvo estas pli sana ol regula krana akvo dependas ĉefe de la loka akvokvalito.
La mineralakvo certigas por la konsumanto daŭre konstantan kvaliton kaj certe pli puran akvon. Oni devas mencii, ke per normala nutrado oni akceptas la necesajn mineralojn, tiel la trinko de la mineralriĉaj akvoj estas superflua. Krome, estis argumentite ke en blindaj gustumtestoj krana akvo kutime poentas pli altan ol botelakvo kaj ke tiuj kiuj preferas la guston de mineralakvo faras tion ĉefe pro psikologiaj kialoj. Iuj el la mineralakvoj enhavas flar- kaj gustumaldonaĵojn.
Enboteligita mineralakvo ne spertas fluoradon kiel regula krana akvo, do tiuj, kiuj kontraŭas fluorizadon, zorgas trinki el ĝi, dum tiuj, kiuj subtenas fluorizadon, postulas ne fidi ĝin.
Nuntempe oni kutimas surmerkatigi mineralakvon en plastaj boteloj por persona konsumo. Aliro rekte al la mineralakvofontoj ne estas ofta hodiaŭ kaj foje eĉ estas blokita pro la ekskluzivaj rajtoj de la posedantoj de la loko. Hodiaŭ ekzistas pli ol 3 000 markoj de mineralakvo en la mondo. Alia argumento kontraŭ produktantoj de mineralakvo estas ke la kreskanta uzo de plastaj tankoj por akvokonsumo pliigas naftokonsumon, forcej-efikaj gasoj kaj kontribuas al media poluado. Pro la kritiko, la kompanioj laboras por redukti la enhavon de plasto en boteloj.
En la ĉiutagalingvaĵo, la frazo "minerala akvo" povas rilati al trinkakvo surmerkatigita en plastaj boteloj eĉ se ĝi ne estas de speciala fontakvo. Estas fabrikoj kiuj pakas kaj surmerkatigas akvon de la ĝenerala akvoprovizado. Ĉi tiuj fabrikoj transdonas la akvon akiritan de la ĝenerala akvoprovizado per pluraj procezoj de filtrado kaj kvalito-kontrolo antaŭ enpaki ilin en boteloj. Botelakvo estas ĝenerale konsiderita sekura por trinki eĉ kiam en la ĝenerala akvoprovizado ikazas faŭltojn kiuj postulas boladon de la akvo antaŭ ol trinki. Malgraŭ tio, multaj sanaj aŭtoritatoj tra la mondo rekomendas boligi la akvon por prepari manĝaĵon por beboj ĝis unu jaraĝa, eĉ se oni uzas botelon aŭ mineralan akvon.
Aliaĵoj
La mineralakvo kiel aliaj magazenaj trinkaĵoj estas vendita en boteloj kiuj estas uzataj nur unuafoje tiel la foruzitaj boteloj ŝarĝas la medion.
La mineralakvo populariĝis kun la disvastiĝo de la sana vivmodo kaj kiam la vendistoj rimarkis, ke ili povas akiri saman aŭ pli grandan profiton ol el alkoholaĵoj. Tiam ekis la reklamkampanjoj.
4312 Knacke
4312 Knacke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj astronomoj Charles T. Kowal kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, sur la altaĵoj de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astrofizikisto Roger F. Knacke, kiu studis la interstelajn polvojn kaj glaciojn, la kometojn kaj la planedajn atmosferojn.
NGC 7540-2
NGC 7540-2 estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sungai Ara
Sungai Ara, ĉine 新港 estas urbego en Malajzio, en subŝtato Penango. La loknomo Ara venis de la trafluanta rivereto.
Geografio
Sungai Ara troviĝas en nordokcidenta Malajzio en insulo apud Malaja duoninsulo. Kuala-Lumpuro troviĝas 291 km.
Historio
Sungai Ara estis konstruita en 1978.
Ekonomio
En ĉirkaŭaĵo de Sungai Ara oni kultivas plurajn fruktojn.
Trafiko
Sungai Ara situas proksime de la Penango Internacia Flughaveno. La ĉefvojo rondiras la insulon. Estas 2 pontoj al la proksima Malaja insulo.
Vidindaĵoj
Sungai Altaro estas fama pri 2-3 etaĝaj domoj, pri privataj postkortoj kaj pri duetaĝaj terasoj.
ZEN
La vorto havas plurajn signifojn:
Komitato de UEA 2001-2004
Dum oficperiodo 2001-2004 en Komitato de UEA membris jenaj personoj. En elektoj de komitatanoj B en 2001 la plej multajn voĉojn ricevis Atilio Orellana Rojas. En elektoj de komitatanoj B estis entute 12 kandidatoj por 7 lokoj. El 6010 membroj 1887 (31,4 %) voĉdonis.
Observantoj
(Laŭ Jarlibo 2003 kaj revuo Esperanto julio-aŭgusto 2001)
Homogena polinomo
En matematiko, homogena polinomo aŭ algebra formo estas polinomo kies termoj estas unutermoj ĉiuj havantaj la saman tutecan gradon; aŭ estas eroj de la sama dimensio.
Ekzemple, estas homogena polinomo de grado 5 de du variabloj. Kaj ne estas homogena polinomo.
Homogena polinomo povas esti konstruita de tensoro de ordo n. Tial, se X estas vektora spaco, kaj Y estas alia spaco, tiam, por donita tensoro T:
la homogena polinomo de grado n asociita kun T estas
En ĉi tiu formo, estas klare ke homogena polinomo estas homogena funkcio de grado n. Tio estas ke por skalaro a
kio sekvas de la mult-lineareco de la tensoro.
Kvanto de malsamaj (nu nur je koeficiento) unutermoj de grado M de N variabloj estas
Por la okazo de n=2, la tensoro estas simple kvadrata matrico, kaj la homogena polinomo estas kvadrata formo.
Assigny (Seine-Maritime)
Assigny estas malaperinta franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Assignilais.
Tajuano
Tajuano (太原市) estas la ĉefurbo de la provinco Ŝanŝio en Ĉinio, kie estas universitata urbo.
Geografio
Tajuano situas en valo de rivero en mezo de la lando.
Historio
La loko estis menciita Kristo. Dum la historio daŭre estis grava urbo por diversaj dinastioj, spite tion, ke ankaŭ inundoj okazis. En 1125 dum militado la urbo detruiĝis. En 1900 dum la ribelo masakro okazis. En 1907 la fervojo ekfunkciis, kiu portis simbole ankaŭ prosperon. Inter 1937-1945 la japanoj havis la urbon, sed ankaŭ tiam la industrio evoluis. Ekde 1949 precipe la peza industrio graviĝis.
Klimato
En Tajuano jare pluvas po 457 mm, foje polvoŝtormoj okazas. Precipe inter junio-septembro pluvas. La temperaturo somere estas preskaŭ 30 C', vintre frostas.
Trafiko
Tajuano havas flughavenon kaj aŭtovojon. Laŭ trajno la distanco al Pekino estas 600 km, tamen post 3 horoj la ĉefurbo estas atingebla.
Jadwiga Gibczyńska
Jadwiga Gibczyńska ("Jadwiga Gibczyńska Teatro de unu aktoro" naskiĝis en 1924, mortis la en Krakovo) estis profesia aktorino el Krakovo (Pollando), esperantistino ekde 1963, Honora membro de UEA.
Jadwiga aperas jam en la 50a Universala Kongreso de Esperanto en Tokio (1965) kun Vojaĝo al verdaj ombroj de Finn Methling kaj en la 51a Universala Kongreso de Esperanto en Budapeŝto (1966) kun La Eta Princo laŭ Antoine de Saint-Exupéry.
Lastatempe Paul Gubbins kunlaboris kun Jadwiga Gibczyńska—Grabowski-premiito ekde la 81a Universala Kongreso de Esperanto en Prago (Ĉeĥio) en 1996—pri monologo Noemi, kiun li verkis aparte por ŝi. Jadwiga prezentis Noemi dum la 82a Universala Kongreso de Esperanto en Adelajdo (Aŭstralio) en 1997 kaj dum aliaj E-eventoj.
Post alia prezentado en Italio (1996) Jadwiga leteris al Paul Gubbins i.a.: «Post kurtenfalo estis silento, poste fortaj aplaŭdoj. Ĝis kongres-fino oni min gratulis kaj komplimentis, eĉ per tro laŭtaj vortoj.» Poste: «La artaĵo efikis tiel: al unuaj ĝi korskuis, aliajn ofendis kaj ankaŭ donis multon por pripensadi. Noemi ne postlasas homojn indiferentaj.»
Jadwiga Gibczyńska aperas en "GRUPE" Glivicea Rendevuo de Uzantoj kaj Praktikantoj de Esperanto, Gliwice la 10-12.11.2000
Pola landvojo n-ro 9
Pola landvojo n-ro 9 (DK9) estas landvojo je longeco 292 km, ekde Radom ĝis lima trairejo Barwinek-Vyšný Komárnik kun Slovakio. Ĝi estas pola parto de eŭropa vojo. Ĝi estas ankaŭ unu el plej gravaj vojoj en okcidenta Pollando, kiu ne transiras tra Varsovio. En Opatów (Sanktakruca Provinco) DK9 havas komunan segmenton kun landvojo.
Jadwiga Gibczyńska
Al la arta parto de la Konferenco de ILEI-Konferenco 1997 kontribuis ankaŭ Jadwiga Gibczyńska per la teatraĵo "Ĉu la nepoj nin benos ?"
En la arta programereto de la Preĝtagoj de Polaj Esperantistoj en Ĉenstoĥovo la 14-15.10.2000 E-aktorino Jadwiga Gibczyńska deklamis fragmentojn el "Myśląc Ojczyzna" (Pensante Patrujo) de Karol Wojtyła.
Boscamnant
Boscamnant [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 418 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Boscamnant situas en la sudo de Charente-Maritime, nordoriente de Bordeaux.
Antonio Meucci
Antonio MEUCCI ([Esperantigite: Antonio Meŭtĉi] n. 13-an de aprilo 1808 en San Frediano apud Florenco; m. 18-an de oktobro 1889 en Novjorko) estis usona inventisto de itala deveno.
Li vizitis la akademion de la belaj artoj kaj studis poste kemion kaj mekanikon. En 1835 li forlasis Italion kaj iris al Kubo, kaj en 1850 li setlis en Novjorko.
En 1854 Meucci evoluigis la unuan telefonan konekton, ĉar lia malsana edzino ne povis forlasi la ĉambron.
En 1876 Alexander Graham Bell patentigis sian telefonon. Li estis antaŭe laborinta en la laborejoj de Meucci, kiel Meucci laboris pri sia telefono. Malgraŭ multjara procesado Meucci ne sukcesis ricevi financan kompenson. Li mortis malriĉa.
La kongreso (parlamento) de Usono en 2001 deklaris en rezolucio ke Meucci estis la inventinto de telefono kaj Bell trompisto : « Expressing the sense of the House of Representatives to honor the life and achievements of 19th Century Italian-American inventor Antonio Meucci, and his work in the invention of the telephone. » (traduko : ... por honori la vivon ... de ital-usona inventisto de la 19a jarcento Antonio Meucci, kaj lian laboron por la invento de la telefono) ; konkludo de la rezolucio 269 de la 17a de oktobro 2001 de la Domo de Reprezentantoj de Usono (107th CONGRESS, 1st Session, H. RES. 269, October 17, 2001).
Ekvadoro en la Olimpikoj
Ekvadoraj sportistoj unue en 1924 partoprenis someran olimpikon, sed la dua apero de ekvadora teamo nur estis en 1968 - ekde tiam oficiala ekvadora teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam. En 1996 atingiĝis la unua ekvadora olimpika medalo, ormedalo fare de la marŝkuristo Jefferson Leonardo Pérez Quezada, kiu en 2008 ankoraŭ aldonis arĝentan medalon kaj ĝis nun estas la plej sukcesa ekvadora sportisto en olimpikoj.
En vintraj olimpikoj ĝis la jaro 2014 ankoraŭ neniam estis ekvadoraj partoprenantoj: tiam skikuristo nun vivanta en Aŭstralio partoprenis por Ekvadoro, kaj 2022 alpa skiistino nun vivanta en Usono. Pri ambaŭ neniu atendis ke ili ricevus medalon, ankaŭ ili mem ne - la partopreno estis simbola.
Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 3 orajn kaj  2 arĝentajn medalojn. Fine ĝi havis la 81-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.
Propila heptanato
Propila heptanato aŭ C10H20O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heptanata acido kaj propila alkoholo, Propila heptanato estas uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila heptanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila heptanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Chris Brown (kantisto)
Chris BROWN (naskita la en Virginio) estas populara usona kantisto, lirikisto, dancisto, kaj aktoro. Ekde 2004 li plurfoje eldonis furorajn sonregistraĵojn, ĉefe en la stiloj ritmenbluso kaj hiphopo. Li ankaŭ altiris atenton pro akuzoj pri atencoj kontraŭ aliaj homoj kaj konataj de li kaj ne, inkluzive de la tiama amatino Rihanna en 2009. Tiukaze li agnoskis kulpon. En 2014 li pasigis kelkajn semajnojn en malliberejo pro pugnobatado al nekonata viro. Kaj en 2016 post nova akuzo pri perforta ago kontraŭ virino, li arestiĝis post plurhora sieĝo de la polico.
Fontoj
Koncizigita el la angla Vikipedio.
MacGyver
MacGyver [makgajve(r)] estas usona-kanada televidserio kreita de Lee David Zlotoff. Ĝi temas pri inteligenta kaj lertega heroo kiu kapablas solvi malfacilajn kazojn per konstruo de kompleksaj aparatoj per simplegaj elementoj kiel maĉgumo, fajrilo aŭ ĉefe poŝtranĉilo.
La serio elsendiĝis dum 7 jaroj.
Aubéguimont
Aubéguimont estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
MacGyver
La termino MacGyver fariĝis sinonimo de improvizo, precipe solvado de problemoj uzante ĉiutagajn objektojn.
Aubéguimont
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Aubéguimontois.
MacGyver
Resuma intrigo
La serio centras sur la rolulo de MacGyver, kiu komence de la serio funkcias kiel speciala agento en la servo de Usono, kaj poste funkcias kiel agento de potenca duonregistara institucio konata kiel la "Phoenix Organization". La celoj kaj funkciigistoj de tiu organizo restas neklaraj ĉie en la serio, aliflanke, la rekta manaĝero kaj funkciigisto de MacGyver, Peter Thornton (portretita fare de Dana Alker) aperas en la diversaj epizodoj. La plej elstara trajto de MacGyver, kiun la serio temigas, estas trovi kreivajn solvojn al diversaj problemoj kiuj ofte inkluzivas sciencajn solvojn kaj inĝenieristikon - teknologiajn improvizojn uzante simplajn rimedojn kiel svisa armea tranĉilo, paperklipo, kaj pli.
MacGyver forte kontraŭas perforton kaj damaĝon al la medio. Li neniam uzas pafilon kiel rezulto de infanaĝa traŭmato en kiu lia plej bona amiko mortis pro pafado. Konforme al ĉi tiu linio, MacGyver ankaŭ kontraŭbatalas trinki alkoholon, damaĝi la naturon kaj similajn.
Asahi (batalŝipo)
Asahi (japane 朝日) estis batalŝipo planita kaj konstruita en Britujo, ĉe la ŝipfabriko en Clydebank, Skotio, laŭ mendo de la Imperia Japana Mararmeo fine de la 19-a jarcento. Ĝi estis unu el pluraj ŝipegoj konstruitaj por Japanio en Britio, pro la manko de sufiĉe pezaj ŝipfabrikaj instalaĵoj en Japanio. Nelonge post ĝia alveno en Japanion, ĝi fariĝis la flagŝipo de la Konstanta Floto, la ĉefa militŝiparo de la IJM. Ĝi partoprenis ĉiun gravan marbatalon de la Rus-Japana Milito (1904-05) kaj suferis negravajn difektojn en la bataloj de la Flava Maro kaj de Cuŝima. Asahi ne partoprenis la unuan mondmiliton, sed aktivis en la siberia interveno (1918).
Reklasita kiel marborda defendoŝipo en 1921, du jarojn poste oni forigis la armilojn de Asahi akorde kun la postuloj de la Mararmea Traktato de Vaŝingtono; post tio ĝi servis kiel trejna ŝipo kaj provizoŝipo por submarŝipoj. Oni modifis ĝin por servi kiel submarŝipa savŝipo antaŭ ol meti ĝin en la rezervan floton en 1928. Malfrue en 1937, post la komenco de la dua ĉin-japana milito, oni reaktivigis la ŝipon kaj uzis ĝin por transporti soldatojn. En 1938 oni konvertis ĝin al ripara ŝipo, kaj bazis ĝin komence ĉe Ŝanhajo kaj post ĉe Golfeto Cam Ranh, Franca Hindoĉinio, de la malfrua parto de 1938 ĝis 1941. Frue en 1942 oni movis la ŝipon al Singapuro por ripari difektitan malpezan krozŝipon, kaj poste ordonis ĝin hejmen en majo. Survoje ĝin sinkigis usona submarŝipo Salmon. Plejmulto el la ŝipanoj postvivis la sinkigon.
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
Thomas Dunne Books
Thomas Dunne Books, parto de St. Martin's Press, sekcio de Macmillan Publishers, eldonas popularan fikcion kaj nefikcion. Establita fare de eldonisto Thomas Dunne en 1986, Thomas Dunne Books estas bazita en Novjorkio.
Thomas Dunne Books produktas 25-35 titolojn ĉiun jaron, kovrante gamon da ĝenroj inkluzive de literatura kaj komerca fikcio, misteroj, suspenso, biografio, politiko, historio, sportoj kaj populara scienco. En ĝia pli ol 30-jara historio, Thomas Dunne Books publikigis multajn furorlibrojn inkluzive Digital Fortress de Dan Brown, serion de romanoj de Walking Dead verkitaj de televidserio-kreinto Robert Kirkman kaj multaj pli.
Cerenol
Ĝi estas poliolo (polieterdiolo), ki povas anstataŭigi naftobazitajn materialojn sen kompromiso.
La nomo de Cerenol(TM) venas de Ceres, Romia diino de la agrikulturo.
Oni celas enkonduki la novan produkton komence de 2008.
Georg Kossenhaschen
Georg KOSSENHASCHEN (naskiĝinta la en Oldenburg, mortinta la  en Magdeburg) estis germana entreprenisto kaj hotelestro.
Vivo
Reveninte patrujen li laboris en hoteloj en Frankfurto ĉe Majno kaj Berlino antaŭ ol lupreni en 1896 en Bad Godesberg la urban kuracĝardenon kaj malfermi en Bonno vin-trinkejon kaj -vendejon. Tie ĉi li konatiĝis kun unua edzino sia Ida Addicks (1881–1912). Post translokiĝo Erfurton Kossenhaschen malfermis tie novan vin-trinkejon kaj -vendejon kaj iĝis afergvidanto de la renomita hotelo Erfurter Hof. En 1908 li eĉ sukcesis vendi ĝin, apud kiu li starigis inter 1914 kaj 1916 la modernan luksan hotelon Haus Kossenhaschen kiu ja nombriĝis inter la plej gravaj tiutempaj hoteloj en tuta Eŭropo.