cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mambveoj
La mambveoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en sudokcidenta Tanzanio en la regiono Rukwa, distrikto Sumbawanga, kaj en nordorienta Zambio. En 1987 la mambveoj en Tanzanio estis taksitaj 63.000 homoj. La nombro de la mambveoj en Zambio ne estis sendepende taksita, kvankam la kombinita nombro de la mambveoj kaj lunguoj en Zambio estis taksita 262.800 en 1993.
La mambvea, lungua kaj la njamuanga lingvoj estas tre similaj kaj en Zambio estas kunigataj sub la nomo bemba lingvo. La bemba lingvo en tiuj regionoj estas lerneja lingvo. En Tanzanio la mambvea lingvo estas forte miksita kun la svahila lingvo
La mambveoj distingas la lastajn nomojn por viroj kaj virinoj, samkiel la muangoj, antaŭmetante prefikson "Si" respektive "Na" kiel unuajn du literojn de la lasta nomo, ekzemple Sinyangwe (vire) kaj Nanyangwe (ine), Sikasula (vire) kaj Nakasula (ine), Sinkamba (vire) kaj Nankamba (ine) k.t.p. Manĝaĵo el faboj ("chilemba") kaj gombo ("kumbi") estas ĉefmanĝaĵo kaj delicaĵo ĉe la mambveoj.
Aitzenbach
Aitzenbach estas la nomo de rivereto en la Federacia Lando Hesio en Germanio. Ĝi estas 4 km longa kaj situas sur la teritorio de la komunumo Ober-Mörlen. Ĝi estas alfluanto de la rivero Usa, kiu siavice estas alfluanto de la rivero Wetter, kiu siavice estas alfluanto de la rivero Nidda, kiu siavice estas alfluanto de la rivero Majno.
Top of the Pops
Top of the Pops estas fama muzika televidprogramo origina el Britio kaj elsendata de BBC ekde 1964. De la fino de la 1990-aj jaroj ĝi estas sendata ankaŭ en aliaj eŭropaj landoj.
Strukturo
La programo en Anglio transpasis la sojlon de 2200 partoj, kaj pasinte sian plej bonan periodon en la 1990-aj jaroj, la 30-an de julio 2006 ĉesigis la elsendojn en patrujo; ĝi transvivas ankoraŭ en BBC en kristnaska speciala prezento nomata TOTP2 (Top of the Pops 2). Tamen la programo estas ankoraŭ elsendata en aliaj landoj en Eŭropo.
La historia muzika marko de la programo estas instrumenta remuldo de Whole Lotta Love de Led Zeppelin.
Maybe You Should Drive
Maybe You Should Drive estis la dua tutafigura albumo de Barenaked Ladies. Estis eldonita en 1994 kaj iĝis duobla platena albumo en Kanado.
La konataj eroj de ĉi tiu albumo inkluzivas "Jane", "Alternative Girlfriend" kaj la malpli konatan "Great Provider." "Great Provider" estis b-flanka de sur ĉiuj kantoj de Maybe You Should Drive, sed neniam estis "unu" en si mem.
Beranovka
Beranovka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sude de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Maybe You Should Drive
Eroj estis registritaj por ĉi tiu albumo sed fina surdiskigo ne okazis: frua versio de "Break Your Heart" (kiu poste aperis sur Born on a Pirate Ship, escepte de la kantoteksto estis tralaborita), "Trust Me" (poste denove surdiskigita en Born on a Pirate Ship, sed ĝi ankaŭ ne aperis sur tio; ĝi aperis sur la "Shoe Box" EP) kaj eble frua versio de "Same Thing" (kiu estis poste surigita ĉe Born on a Pirate Ship kun reskribita kantoteksto).
Beranovka
Beranovka estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,82 km².
Maybe You Should Drive
Klavisto/Perkutisto? Andy Creeggan lasis post ĉi tiu albumo la grupon kaj eniris superan lernejon. Li ekde tiam eldonis jam kvar albumojn kun lia frato Jim (kiu estas ankaŭ basisto por Barenaked Ladies) sub nomo The Brothers Creeggan.
Beranovka
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1233.
Maybe You Should Drive
Keyboardist/percussionist Andy Creeggan left after this album was released to enter college. He has since recorded four albums with his brother Jim (who is also bassist for Barenaked Ladies) under the name The Brothers Creeggan.
Potok
Potok (signifas slovake rojo) povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
Eduard Lucas
Eduard LUCAS (naskiĝinta en la 19-a de julio 1816 en Erfurto, mortinta en la 24-a de junio 1882 en Reutlingen) estis germana plantokultivisto kaj pomologo.
Vivo
Ŝato de difino de kreskaĵoj ĉe Lucas jam kiel infano naskiĝis danke al la botanike interesita patro (laŭprofesie: kuracisto). Li frekventis la Konsilantargimnazion erfurtan dum kelkaj jaroj kaj iris poste al Dessau por komenci tri jarojn daŭrontan trejnadon ĝardenistan. Post ties finon Lucas laboris kiel hortikulturasistanto en Frankfurt an der Oder, Greifswald kaj Erfurto.
Dum botanika studvojaĝo en la Alpojn de Salcburgio Lucas konatiĝis en Munkeno kun Carl Friedrich Philipp von Martius kaj transprenis en 1838 postenon en la bavara ĉefurbo, en la Munkena Botanika Ĝardeno. Tie Lucas havis konsiderindajn sukcesojn en la kultivado de ekzotikaj kreskaĵoj. De li kreita metodo kultivi plantidojn en lignokarbaj bedoj priskribitis fare de Justus von Liebig en la verko Agrikulturchemie. Munkene Lucas ankaŭ frekventis natursciencajn prelegojn kaj akompanis la fakulojn Joseph Gerhard Zuccarini kaj Martius ĉe botanikaj ekzkursoj.
En 1841 Lucas iĝis pere de Martius estro de la tre kadukiĝinta Botanika Ĝardeno en Regensburg. Kvankam Lucas eksentis plezuron ĉe la nova posteno kaj havis ankaŭ sukcesojn ĉe la rekultivado de la ĝardeno, li forlasis la urbon en 1843 kaj transprenis la pozicion de Instituta hortikulturisto kaj estro de ankoraŭ fondenda Hortikultura faklernejo en Stuttgart-Hohenheim (la posta Agrikultura altlernejo). Tie li restis ĝis la jaro 1860-a.
Nur tie li komencis okupiĝi pli detale pri demandoj de legom- kaj fruktokultivado. La granda sed tute malzorgita fruktoĝardeno unue tre malpligrandigitis, due almenaŭ parte nove plantitis kaj ĝisfunde reorganizitis. Krom intensaj aŭtodidaktikaj klopodoj helpis la baldaŭan ekfloron de la fruktoplantejoj ankaŭ la ĝenerala preteco de Lucas je eksperimentado. La antaŭe deficita entrepreno finfine iĝis ege lukra kaj multenspeziga.
Lucas kiel docento kaj lernejfondanto
Lia docentado ankaŭ estis profunda. El la prepariĝo al la instruado estiĝis la unuaj longaj skribaĵoj, kiel Lehre von der Obstbaumzucht (1844), Der Obstbau auf dem Lande (1848) kaj Der Gemüseanbau (1846). La okupiĝo pri fruktoscienco (pomologio) kondukis al ampleksaj monografioj, ekz. Die Kernobstsorten Württembergs (1853). Lia deĵoro en Hohenheim honorits en 1853 kaj 1858 kiam Lucas nomumitis Reĝa ĝardeninspektoro respektive ricevis la Oran medalon por porcivitanaj meritoj.
En 1860 Lucas forlasis Hohenheim por fondi en Reutlingen propran fruktosciencan instituton kun faklernejo aneksita. La instituto baldaŭ ekfamiĝis kaj pro la bredo-/kultivadofuroroj kaj pro la kvalito de la ĝardenista trejnado. Post la morto de Lucas estris ĝin lia filo. Tamen la seminario ne mallonge poste perdis la bonan renomon kaj fermitis.
Graveco
Lucas kandidatis en 1866 ĉe la Universitato de Tübingen je doktoriĝo: tia deziro aprobitis sen komplikaj procedoj pro liaj fundamentaj kontribuoj sciencaj.
Mapinguari
Kelkaj usonanoj komparis Saskvaĉon al Mapinguari kaj la legendo iĝis iom internacia en lastaj jaroj. En angla kaj germana versioj de Vikipedio, Mapinguari aperas ne kiel ciklopo, sed kiel nekonata besto kiu eble vivas en arbaro, sed tradiciaj trajtoj de monstro (unu okulo, buŝo sur la ventro, botelaj piedoj) montras ke morfologie ĝi ne eblas ekzisti kiel natura esto.
Zaozhuang
Zaozhuang aŭ Zaozhuango estas municipo de provinco Ŝandongo en Ĉinio kaj urbo kiu situas sude de la provinco kaj ĝi fondiĝis en 1961. Zaozhuang signifas en la ĉina jujubon.
En la urbo Zaozhuang kun 4550 km² loĝas 3,67 milionoj da popolanoj, inkluzive 1,13 milionoj da urbanoj. En la urbo Zaozhuang troviĝas kvin kvartaloj kaj unu urbo nome Ŝizhong, Ksueĉeng, Jiĉeng, Tai’erzhuang kaj Ŝanting kvartaloj kaj Tengzhou urbo.
La urbo estas nova, sed la loka historio estas longa: antaŭ 7300 jaroj prahomoj vivis kaj laboris tie. Antaŭ 4300 jaroj kelkaj regnoj viglis kaj antaŭ 2700 jaroj la Jia-kanalo estis konstruita. La unua akcio-bileto naskiĝis tie.
La urbo estis fama pro karbo, sed nun estas fama pro turismo. La plano de la urbo-domo celas ĉefe disvolvigon de la industrion pri karbo-ĥemio, due estas por turismo, trie celas por konstruado de la urbo. Nun la urbo jam estas grava bazo de Karbo-ĥemio en Ĉinio. La Antikva Urbo Tai’erzhuang ĉe kanalo jam fariĝis unu el la plej ŝatataj turismejoj en Ĉinio. Ankaŭ akvloko ĉe Weishan-lago estas bona loko por turismo.
Pri kulturaj aferoj ekzistas la Zaozhuang-a Universitato.
Elemento de grupo 4
Elemento de grupo 4 estas elemento en grupo 4 de la perioda tabelo laŭ la IUPAC-sistemo. Tiu ĉi grupo konsistas el:
Ĉiuj elementoj en ĉi tiu grupo estas transiraj metaloj. Ruterfordion nur povas sintezi oni en la laboratorio, kaj ĝi ne estas trovita nature.
Oni ne konfuzu la novan IUPAC-nomon "Grupo 4" kaj la malnovan "grupon IVA" (malnova eŭropa sistemo) aŭ "grupon IVB" (malnova usona sistemo), kiu signifas la nunan grupon 14.
Longuyon
Longuyon [lɔ̃gɥijɔ̃] estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Longuyonnais.
Plebaj magistratoj
En la Roma respubliko, plebaj magistratoj estis magistratoj elektitaj nur de la plebo en la concilia plebis aŭ plebaj konciloj, kontraŭe al la popolaj magistratoj elektitaj de la ĉioma popolo. Temas do pri la plebaj ediloj kaj pri la plebaj tribunoj.
Almenaŭ la tribunoj estis sakrosanktaj: tio promesis eblan mortiginton al la inferaj dioj. Fakte tio signifis mortopunon kun malbeno.
Tamen ili almenaŭ teorie malpli potencis ol la popolaj magistratoj: ili nek havis la potestas (la rajton decidi), nek la auspicium (la rajton konsulti la signojn), nek la imperium (la konsulan kaj pretoran rajton konduki la soldataron kaj kunvoki la komicojn aŭ la senaton). Tamen ili pli kaj pli ricevis similajn rajtojn.
Karl Leiter
Karl LEITER (9an de februaro 1890 — 23an de aŭgusto 1957) estis aŭstra direktoro, scenaristo kaj aktoro de kino. Naskiĝinta en Vieno, tiutempe parto de Aŭstrio-Hungario, li mortis en la sama urbo en 1957.
George Oxenden (advokato)
George Oxenden (oktobro 1651 - 21 februaro 1703) estis angla akademiisto, advokato kaj politikisto, kiu membriĝis en la Ĉambro de komunuloj de Britio de 1695 ĝis 1698.
Oxenden estis la filo de Sir Henry Oxenden, 1a Baroneto de Deane, Kent kaj lia edzino Elizabeth Merideth, filino de Sir William Meredith, 1a Baroneto. Li estis akceptita ĉe Trinity Hall, Kembriĝo kiel erudiciulo la 8an de julio 1667 iĝante membro (Fellow) en 1671 kaj ricevis la LLB en 1673, MA en 1675 kaj LLD en 1679. Li estis korpigita en la Universitato de Oksfordo en 1674 kaj eniris en la Doktora Komunumo en 1679. En 1684 li fariĝis Regius-a Profesoro pri Civila Juro en Kembriĝo. Li iĝis Majstro de Trinity Hall en 1689. Li ankaŭ iĝis vicargeneralo al la Ĉefepiskopo de Canterbury kaj Dean of Arches kaj juĝisto de la admiralitato en 1689. Li estis unu el la komisaroj por la rekonstruado de la Katedralo de Sankta Paŭlo de 1692 kaj Vickanceliero de la Universitato de Kembriĝo inter 1692-1693.
En 1695, Oxenden elektiĝis kiel Parlamentano por la Universitato de Kembriĝo kaj tenis la sidlokon ĝis 1698 kiam li finis malsukcese.
Oxenden mortis en sia domo en la Doktora Komunumo kaj entombiĝis en la familia loko de Wingham.
Oxenden geedziĝis kun Elizabeth Dixwell, filino de Sir Basil Dixwell, 1a Baroneto ĉirkaŭ 1700. Elizabeth estis "Maid of Honour" al Reĝino Maria. Liaj filoj Henry kaj George sukcese sinsekvis al la Oxenden-baronetaro.
Antal Pusztai
Antal Pusztai [pustai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pusztai Antal estas hungara ĵazgitaristo, klasika gitarististo. Li apartenas al tiuj tre maloftaj gitaristoj, kiuj eminente ludas en ambaŭ branĉoj.
Antal Pusztai naskiĝis la en Győr.
Biografio
Antal Pusztai frue lernis gitarludon hejme de la patro, kiu estis gitarinstruisto. Inter 1990-1995 li studis en konservatorio de Vieno, poste ĝis 1999 en muzikarta instituto de Universitato István Széchenyi, fine en Muzikarta Universitato de Vieno (2000-2003). En la studjaro 2003 li ricevis eksterlandan stipendion. Liaj plej gravaj vienaj instruistoj estis en:Konrad Ragossnig kaj en:Álvaro Pierri. Li gajnis unuajn premiojn en multnombraj gitarkonkursoj. Li jam muzikadis ekzemple kun Pat Metheny, B. B. King, George Benson, Lee Ritenour.
Muzikproduktisto
Muzikproduktisto estras sonregistradojn, kompareble kun filma aŭ teatra reĝisoro. La taskaro de produktisto tamen estas malklarkontura kaj varias de produktado al produktado.
Taskaro
Muzikproduktisto estas komparebla kun la reĝisoro de kinofilmo. Al liaj taskoj apartenas la teknika kaj aparte la arta estrado de registrado. Je tio lin ofte subtenas soninĝeniero. Ofte produktistoj ankaŭ havas la taskon motivigi kaj gvidi la artistojn kaj pacigi eblajn disputojn. La pretajn sonregistraĵojn la produktisto miksas – je alkvalitaj produktaĵoj ankaŭ kunlabore kun sonmajstro – la unuopajn registraĵojn al fina produkto.
Muzikproduktisto respondecas kiel teknika kaj arta estro aparte pri la intereskompenso inter diskeldonejoj kaj muzikistoj. Idealakaze li sukcesas ligi la komercajn kaj enhavajn antaŭkondiĉojn de la diskeldonejo kun la muzikaj deziroj kaj preferoj de la muzikistoj.
Diversaj tipoj da muzikproduktistoj
Muzikproduktisto kiel John Hammond sin prezentis kiel impresario kaj promociis muzikistojn al sukceso, estis la fakta potenco malantaŭ la muziko kaj stampis tute apartan muzikan sonon kiel ekzemple Phil Spector, efikis kiel muzikaj katalizantoj kiel Brian Eno aŭ provis realigi specialan koncepton de popularmuziko kaj ties surmerkatigo kiel Trevor Horn.
Aparte en ĵazo troviĝas ĝis nun personoj kiel Alfred Lion, Stefan F. Winter kaj Manfred Eicher, kiuj laŭ propra konvinko surbendigas verkojn de novaj muzikistoj kaj surmerkatigas ilin per propraj diskeldonejoj. Ofte la produktisto decidas tamen „nur“ pri la ĝenerala sona impreso (sonkoloro), kiun havu muzikpeco kaj mastrumas por tio la studioteknikaĵojn mem aŭ instrukcias la soninĝenieron aŭ sonteknikiston tiucele.
En popularmuziko produktisto devas multfoje ankaŭ verki muzikaranĝaĵojn; li elektas la studiomuzikistojn, destinas la unuopajn instrumentajn kaj kantvoĉojn kaj direktas la sonregistroreĝion.
Aparte en hiphopo kaj sur la kampo de elektronika dancmuziko produktistoj ofte estas la komponistoj kaj resp. aŭ la tekstverkistoj de la pecoj produktataj de ili. Multaj el ili laboras je propra konto kaj vendas resp. licencigas la pretan materialon poste al diskeldonejoj. Aliaj Laboras komisiite de diskeldonejoj, por produkti pecojn de certaj muzikistoj. Kelkaj muzikproduktistoj ankaŭ posedas proprajn eldonejojn, ekz. Ralph Siegel (Jupiter Records), por ke ili povu labori pli sendepende. La plej multaj el la renomaj eldonejoj havas disvendokontrakton kun grandaj diskeldonejoj.
Profesibildo
Unu profesibildo estas tiu de muzikproduktisto kiel memstara kreoĉelo; li malkovras aŭ antaŭenigas muzikistojn je propra risko, tio ĉi esperante, ke li povas kontrakti per la respektiva produktaĵo kun taŭga diskeldonejo. La dua profesibildo estas tiu de muzikproduktisto kiel mendoproduktisto, kiu komisie de la respektiva diskeldonejo aŭ muzikisto aŭ muzikensemblo. Je la du specoj la produktisto partoprenas je la vendorajtigiloj kaj havas ligan funkcion inter diskeldonejo kaj muzikisto resp. muzikensemblo kaj provas, kiel eble kontentigi ambaŭ.
Taŭruso
Taŭruso aŭ Toros-montaro (turke Toros Dağları) estas ĉirkaŭ 1000 km longa montaro en suda Turkujo, paralele al la Mediteranea bordo. Ĝin limas okcidente la Eğirdir-lago, oriente la supra fluo de Eŭfrato kaj ĝis Van-lago. Ankaŭ la riveroj Göksu kaj Tigriso fontas en la Taŭruso.
Muzikproduktisto
Profesibildo
Kelkrilate oni diras ankaŭ pri tiel nomata ekonomia aŭ organiza produktisto.
Taŭruso
La plej alta montopinto de la meza Toros-montaro estas la Aladah (3756 m), pli larĝe la Erciyes-vulkano (3916 m). En la montaro la kalkŝtono formas karstojn kun akvofaloj, subteraj riveroj kaj plej granda kavernosistemo de Azio.
Muzikproduktisto
Profesibildo
Tio signifas, ke la produktisto havas preskaŭ nenujn artajn ambiciojn kaj funkcias pli kiel financanta kaj organizanta produktisto. Li komprenas sin kiel kontraktinto kun artisto kaj diskeldonejo, peras ambaŭdirekten kaj provas kunigi la taŭgajn kunulojn de la negocorilato. La administra produktisto havas la taskon de la sonregistra firmao, observi la financajn kaj datajn aspektojn de la produktado, li malofte laboras en la sonregistrejo.
Taŭruso
La deklivojn sub 2500 m kovras pinoj, cedroj, kverkoj, juniperoj. En okcidenta parto de la Taŭruso elformiĝis fermitaj basenoj en alto de 1000 m, kun lagoj.
Muzikproduktisto
Profesibildo
La produktisto nuntempe havas pli gravan rolon ol pli frue, ĉar ofte ekzistas klare laborseparado inter muzikisto, diskeldonejo kaj produktisto kaj ankaŭ la diskofirmaoj ŝatas enmanigi la respondecon por produktado al la produktisto. Pli frue muzikaj bandoj ofte sin produktis mem, sed tio nuntempe estas malofta, almenaŭ en la ĉefstila popularmuziko.
Pro la kreska la interŝanĝebleco de la ĉefstilaj muzikantoj la muzikproduktistoj pli kaj pli eniĝis en la centron de la intereso kaj havas ofte – kiel The Neptunes, Kanye West, Timbaland, aŭ Dr. Dre – stelulan staton. Tiu ĉi aperaĵo ekzistas ĉefe sur la kampoj de hiphopo kaj elektra dancmuziko, sed ankaŭ produktistoj de popularmuziko havas ĉi tiun pozicion, ekzemple Frank Farian.
Taŭruso
La plej gravaj montaj trapasejoj estas la t.n. Kilikia pordo tra kiu trapasis jam n la antikvo armeoj kaj karavanoj. La Toros-montaron trairas la fervojo inter Kayseri kaj Adana.
Gravaj mineraloj de la montaro estas la ercoj kun arĝento, kupro, fero, zinko, arseno kaj la lignito.
AMC Machine
AMC Machine (esperantigite AMC Maŝino) estas aŭta logoo donata al du veturiloj konstruitaj de la Usona Motora Korporacio (angle American Motors Corporation):
Péter Nádudvari
NÁDUDVARI Péter (pro. na:dudvari) estis hungara reformita pastro, predikisto, eklezia verkisto naskita en ? ĉirkaŭ 1670 kaj mortinta en ? antaŭ 1741.
Biografio
Péter Nádudvari finis teologion en Debreceno kaj en 1696 li iris Belgion. Reveninte, kemce li estis kortega pastro de Sámuel Bethlen, poste predikisto en Marosvásárhely kaj Szászváros. Li estis fama eklezia oratoro.
Marcelin Albèrt
Marcelin Albèrt, (naskiĝis en Argeliers, 1851 - mortis la 21-an de decembro 1921), estis vit-kulturisto kaj politikisto, konsiderata kiel ĉefgvidanto de la ribelo de la vitkulturistoj de Aude en la jaro 1907.
Biografio
Senpatra infano, estis vartata de la patrino kaj la avo. Li studis en gimnazio de Karkasuno, forlasante ĝin je la 16jariĝo por iri labori en la vitejoj de la familio.
En 1870, kun 19 jaroj aĝa, eniris en regimenton de la zuavoj kun kiuj batalis en Kabilo. En 1873 geedziĝis kaj estis elektita magistratano de Argeliers en 1881.
En 1900, aliĝis al la lukto por la defendo de la natura vino kontraŭ la fraŭda vino; kontraŭ la tiamaj restriktoj en la rajtoj de la rikoltistoj destilistoj unue, kontraŭ la rabatoj super la prezo de la sukero poste.
Li estis ĉefgvidanto kaj iniciatinto de la ribelo de la vitkulturistoj en Langvedoko kiu komenciĝis la 11-an de marto 1907.
Diskreditigita de la ministro de la registaro Georges Clemenceau, li estis malliberigita kaj fifamigita. Marcelin mortis en la mizero kaj forgeso.
Surnomita lo Cigal de Ernest Ferroul, Marcelin estas konsiderata heroo, speciale en la franca regiono Langvedoko.
Carl Tausig
Carl TAUSIG (vere Karol Tausig; naskiĝinta la en Varsovio; mortinta la  en Lepsiko) estis pola pianisto, komponisto kaj muzikinstruisto.
Vivo
Carl Tausig ricevis unuan muzikan edukadon de sia patro Aloys T. Tausig (1820-1885), komponisto kaj lernanto de Sigismund Thalberg. En la aĝo de 14 jaroj li iris al Vajmaro, por sekvi lecionojn de Liszt, kies plej favorigita lernanto li baldaŭ fariĝis.
Tausig prezentis sian unuan koncerton en la jaro 1858 en Berlino kaj li komencis post tio dujaran koncertvojaĝon tra tuta Germanujo. En Zuriko li konatiĝis kun Richard Wagner kaj apartenis baldaŭ al ties anoj. Post stacio en Dresdeno en 1862 li iris al Vieno, kie li tamen ne trovis rekonon. Tie li unuafoje prezentis kune kun Johannes Brahms ties sonaton por du pianoj la 17-an de aprilo 1864.
En la jaro 1865 li geedziĝis kun Seraphine von Vrabely kaj ekloĝis en Berlino, kie li malfermis sian Lernejon de la Altgrada Pianludo. Komence de la jaro 1871 sin deklaris ema, aktive subteni la festivalideon de Wagner, kaj fondis kune kun sia lernantino Marie Grafino Schleinitz la patronan asocion je Bayreuth, kies aferdirektadon li ankaŭ transprenis. Ankoraŭ mallonge antaŭ sia morto li realigis plurajn festatajn koncertvojaĝojn tra Germanujo kaj Rusujo. Li mortis la 14-an de julio 1871 en la aĝo de 29 Jahren pro tifofebro. Li estis entombigita sur la Berlina tombejo Jerusalem kaj Neue Kirche III.
Tausig precipe renomiĝis kiel aranĝisto de multaj pianopecoj de famaj komponistoj.
Literaturo
Robert Eitner: Tausig, Karl. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Volumo 37, Duncker & Humblot, Lepsiko 1894, p. 473 sj.
Pedra Branca do Amapari
Pedra Branca do Amapari estas municipo de la brazila subŝtato Amapao, kiu taksis 10.773 loĝantojn en 2010.
Commodore International
Commodore International estis nord-amerika firmao, kiu produktis personajn komputilojn kaj elektronikaĵojn. Commodore International (CI) kaj ĝia subentrepreno Commodore Business Machines (CBM) ludis gravan rolon en disvolvado de la hejmkomputila industrio en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. La firmao konstruis kaj merkatigis unu el la plej bone vendataj komputiloj, Commodore 64 (1982) kaj evoluigis la familion de komputiloj Amiga (ekde 1985). En 1994 ĝi bankrotis.
112233 Kammerer
112233 Kammerer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana amatora astronomo Maik Meyer elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana amatora astronomo kaj fizikisto Andreas Kammerer, kiu gvidis la Fachgruppe Kometen (fakgrupon pri kometoj) dum preskaǔ dek naǔ jaroj. Li ankaǔ estas agnoskita pro siaj analizoj de kometaj kaj siaj antaǔdiroj pri la longo de la vosto.
(17389) 1981 EN30
(17389) 1981 EN30 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Elemento de grupo 5
Elemento de grupo 5 estas elemento de grupo 5 de la perioda tabelo laŭ IUPAC:
Plateliai
(jen litove, prononco pli-malpli, ĵemajtie Platelē) estas urbeto en la nordokcidento de Litovio. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Plungė, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Telšiai. En en la urbeto vivis. La urbeto Plateliai situas meze de la Nacia parko Ĵemajtio, borde de la plej granda el multaj ĉirkaŭaj lagoj en la teritorio. Plateliai estas la sidejo de la administracio de la parko kaj populara turista loko.
Ellenzék
Ellenzék (Opozicio) estis hungarlingva politika, ekonomia kaj socia ĵurnalo aperinta en Kluĵo, (Hungario) kaj poste (Rumanio) inter 1880 kaj 1944.
Politika tendenco de la ĵurnalo
Ĝia politika tendenco en la 20-aj jaroj estis civila radikalismo, en 1925 iomtempe apogis la Landan Hungaran Partion, sed ekde 1927 ĝi fariĝis organo de la pli liberala grupo de Miklós Bánffy, kiu serĉis la kunagadon kun la rumana registaro. Ĝiaj spiritaj direktintoj estis ekde 1923 Aladár Kuncz, je la komenco de 30-aj jaroj Miklós Krenner, Jenő Szentimrei, Imre Lakatos kaj Sándor Hunyady. Ĝiaj elstaraj raportistoj estis Mátrai János, poste Demeter Béla kaj Gredinár Aurél. Je la fino de la jardeko estis la oficiala organo de Magyar Népközösség kaj sekvis la politikon de Bánffy Miklós. Post la Viena arbitracio ĝi fariĝis la apoganto de Erdélyi Párt, kaj precipe inter 1941 1943 ĝi falis sub forta influo de dekstra politiko sub gvido de Zathureczky Gyula kaj sia rondo. En la lasta jaro de la Dua mondmilito denove aperas la progresaj civilaj fortoj en ĝia redaktoraro (Sándor Vita).
Ĝia literatura rolo
La Ellenzék havis gravan rolon en la formado kaj organizado de literatura vivo. Ĝia literatura aldonaĵo ludis gravan rolon precipe post la ĉeso de Napkelet (1923) kaj antaŭ la apero de Erdélyi Helikon (1928. La 11-an de novembro 1923 ĝi anoncis konkurson por historiaj romanoj kaj noveloj. Romanoj ne naskiĝis, sed oni sendis 21 novelojn, el kiuj la unuan premion gajnis József Nyírő (Rapsonné rózsája). La duan konkurson oni anoncis en januaro 1925 kaj premiojn ricevis Mária Berde (A télutó) kaj Domokos Sipos (Vajúdó idők küszöbén). Similajn konkursojn oni anoncis por dramoj kaj historiaj verkoj. En ĝia rubriko Élet és Tudomány (Vivo kaj Scienco) kaj en ĝia aldonaĵo ĝi publikas artikolojn kun temoj etnografiaj, geografiaj, biologiaj, medicinsciencaj, fizikaj kaj kemiaj de János Bányai, Gelei József, Mátyás Jenő kaj de aliaj. La 15-an de oktobro 1939 ekiras ĝia nova literatura aldonaĵo titolita "Vasárnapi Szó" (Dimanĉa Vorto) sub redaktado de Áron Tamási. La aldonaĵo publikas la generacian konfeson de 33 verkistoj, inter kies subskribintoj troviĝas: István Asztalos, Elemér Jancsó, Sándor Kacsó, János Kemény, György Kovács, Imre Mikó, Ferenc Szemlér, László Szenczei kaj Zsigmond Vita. La kunlaborintoj de la aldonaĵo estis: Erdélyi József, Fodor József, Jankovich Ferenc, Rónay György, Lőrinc Szabó, Sándor Weöres, Jenő Kiss, László Szabédi, Flórián Tibor, Zoltán Jékely, Varró Dezső, László Sztojka, Endre Hegyi, Jenő Hobán, Lajos Dánér, Dezső Kosztolányi, János Kodolányi, Zsigmond Móricz, Frigyes Karinthy, Sándor Márai, Áron Tamási, Kovács György, Szemlér Ferenc, Szenczei László, Albert Wass, László Béla, Károly Kós, Károly Molter, Kemény János. La publicistoj de la ĵurnalo estis krome Áron Tamási, Albrecht Dezső, Dezső László, Incze Lajos, Pálffy Károly. La eseon reprezentis Spectator (Miklós Krenner), Jancsó Elemér, István Juhász, Szabó István, Heszke Béla, László Kovács, Attila Szabó T., József Venczel, Vita Zsigmond, Sándor Tavaszy kaj el Hungario Féja Géza, Gyula Illyés, László Németh kaj Antal Szerb.
Kirovsk (urbo en Murmanska provinco)
Kirovsk (Кировск) estas urbo en Murmanska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 47412.
La urbo estis fondita en jaro 1929.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1931.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Dinara Safina
Dinara Safina (tatare Динара Мөбин кызы Сафина, Dinara Möbin qızı Safina; ruse Дина́ра Миха́йловна (Муби́новна) Са́фина) estas rusia tenisistino de tatara deveno. Ŝi naskiĝis en Moskvo, tiutempe en Sovetunio, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2001 ŝi estas tenisa profesiulo. En tiu tempo ŝi (ĝis januaro 2009) dum sume 26 semajnoj gvidis la mondan rangliston pri teniso de la Virina Tenisa Asocio, do tiutempe estis la tutmonde plej bona tenisistino. En la tuta ĝisnuna historio de teniso, ŝi laŭ tiu nombro de semajnoj pinte de la monda ranglisto (laŭ la stato de februaro 2010) konsideratas la -a plej bona tenisistino. Entute ĝis nun 19 diversaj tenisistinoj havis tiun lokon; la lasta nova persono en tiu grupo ekde aprilo 2009 estis ŝi. Antaŭe ŝi interalie atingis la arĝentan medalon pri teniso en la Somera olimpiko 2008. Cetere ŝi estas la pli juna fratino de Marat Safin, kiu inter la jaroj 1997 kaj 2009 ankaŭ estis profesia tenisisto.
Kirovsk (urbo en Murmanska provinco)
La interurba telefona kodo estas 81531, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas en suda limo de montaro Ĥibini (Хибины), sur bordo de lago Bolŝoj Vudjavr (Большой Вудъявр).
En la urbo estas fervoja stacio.
La urbo estis fondita en por elfosado de apatito.
En jaro 1959 la urbo havis 40,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 31,6 mil loĝantojn.
Győrújbarát
Győrújbarát (djOrUjbarAt) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Győr. La nomo estas hungare Győr-nova-kapuceno.
Situo
Győrújbarát situas apud Győr, kiu flankovoje estas alirebla. Aŭtoŝoseo M1 inter Budapeŝto kaj Vieno preteriras la vilaĝon.
Historio
La nuna Győrújbarát estis loĝata jam dum la neolitiko, antaŭ la hungaroj avaroj kaj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio okazis en la 13-a jarcento en formo Barath. La vilaĝo senhomiĝis dum la kontraŭturkaj bataladoj. Baldaŭe ĝi havis la titolon vinvilaĝo, kiu signifas tion, ke oni loĝas ĉe la montetoj, kie estis vinberejoj.
En 1969 memstaraj vilaĝoj Kisbarát kaj Nagybarát unuiĝis sub nomo Győrújbarát. La komunumo havas 3 preĝejon.
Santo Domingo Ixcatlán
Santo Domingo Ixcatlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Domingo Ixcatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 510.
Geografio
Santo Domingo Ixcatlán apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1582 loĝantojn. El tiuj estis 743 viroj kaj 839 virinoj. La komunumo havas surfacon de 21,69 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2360 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 135 indiĝenoj. El tiuj 112 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 112 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 2992
NGC 2992 (aliaj indikoj — MCG -2-25-14, ARP 245, IRAS09432-1405, PGC 27982) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Navadijos
Navadijos [nabaDIĥos] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis 260 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 51 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Garganta del Villar, Cepeda la Mora, San Martín de la Vega del Alberche, Navarredonda de Gredos, Hoyos de Miguel Muñoz kaj San Martín del Pimpollar.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La mezepoka domaro formis parton de la sexmo de la Sierra de Piedrahíta, integrita en Valdecorneja, senjorlando apartenanta el la 14-a jarcento ĝis la 19-a jarcento al familio Álvarez de Toledo, dukoj de Alba.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas preĝejo, ermitejo kaj pontoj.
Neunkhausen
Neunkhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kerkabarabás
Kerkabarabás [kerkabarabAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Situo
Kerkabarabás situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo Szombathely-Lendava preteriras). Lenti troviĝas 8, Nova 12, Őriszentpéter 25, Zalaegerszeg 39, Budapeŝto 248 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1333 en formo "Barlabas". Dum la 2-a mondmilito tie vivis jugoslavia verkisto Danilo Kiš. En Kerkabarabás migra poŝto servas.
Famuloj
En Kerkabarabás naskiĝis pentristo Ferenc Daday.
130078 Taschner
130078 Taschner estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstra amatora astronomo Erich Meyer elde lia privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun la Tero kaj proksima de la resonanco 3:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstra matematikisto Rudolf Taschner, profesoro pri matematiko ĉe la Teknika Universitato de Vieno, kaj nomita "Sciencisto de la Jaro" (Wissenschafter des Jahres) far'de la Österreichen Wissenschaftsjournalisten. Unu el la ĉefaj interesoj de Taschner estas la popularigo de matematiko kaj en tiu celo li fondis "math.space" en 2003.
Kirs (urbo)
Vidu ankaŭ Kirs (rivero).
Kirs (Кирс) estas urbo en Kirova provinco en Rusio. La urbo estas ĉe rivero Kirs (Кирс), apud ĝia enenfluo en riveron Vjatka (Вятка). En la urbo estas fervoja stacio. La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estis fondita en 1729 kiel loĝejo ĉe karbonferproduktanta uzino. En 1959 Kirs havis 10,9 mil loĝantoj. En 1965 ĝi ekhavis statuson de urbo. En 2002 la urbo havis 11,8 mil loĝantojn.
La interurba telefona kodo estas 83339, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Ignác Bognár
Ignác Bognár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bognár Ignác estis hungara operkantisto (tenoro), komponisto, korusestro, reĝisoro, instruisto. Liaj filinoj estis ekzemple Friederike Bognár kaj Vilma Bognár.
Ignác Bognár naskiĝis la en Csepreg, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ignác Bognár lernis muzikon hejme, poste en Kőszeg kaj Sopron, kie li frekventis gimnaziojn. Post lernado li estis pianinstruisto ĉe familioj 4 jarojn. Inter 1833-1835 li kantis en kortega teatro de Vieno, poste en alia teatro, kie li jam kantis ĉefrolojn. En 1839 li apartenis al Hungara Teatro de Pest, en la sekva jaro al teatro en Innsbruck. Inter 1841 kaj 1847 li estis reĝisoro pri operoj en Teatro de Kolozsvár, poste li revenis al la Hungara Teatro, kie li ĉefe estis korusestro. Intertempe en 1856 li establis kantolernejon, kie li instruis. En 1862 li pensiuliĝis. Li estis ankaŭ menciinda komponisto.
Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis po 2 filinojn.
Lisiĉansk (stacidomo)
Lisiĉansk (Лисичанськ, Лисичанск) estas fervoja stacio en Lisiĉansk (Luhanska provinco), la 43-a plej granda urbo en Ukrainio.
Ĉulima lingvo
La Ĉulima lingvo estas lingvo de Ujgura grupo de Tjurka lingvaro, proksima al la ŝora kaj ĥakasa. Ĝin parolas ĉulimanoj, popolo kiu loĝas apud Ĉulim rivero en Centra Siberio, norde de Altajo.
Jack Tramiel
Jack TRAMIEL (pole Jacek Trzmiel; naskiĝis la 13-an de decembro 1928 en Lodzo, mortis la 8-an de aprilo 2012 en Stanford (Kalifornio)) estis usona entreprenisto kaj komputikisto. Li estis fondinto de la firmao Commodore International, kiu produktis interalie la komputilojn Commodore 64 kaj Amiga. Poste Tramiel estis posedanto de la firmao Atari kaj kunkreinto de la komputilo Atari ST.
Fruaj jaroj
Tramiel naskiĝis en 1928 en Lodzo, Pollando en familio de polaj judoj. Laŭ diversaj fontoj lia naskiĝnomo estis Jacek Trzmiel, Idek Tramielski aŭ Idek Trzmiel. Kiel 10-jara knabo en 1939 li estis transportita al lodza geto, kie dum 5 jaroj laboris en vestaĵ-fabriko. En aŭgusto 1944 kun sia patro li estis sendita al Aŭŝvico. Nazia kuracisto Josef Mengele trovis ilin kapablaj labori, do ambaŭ estis forportitaj al la koncentrejo Ahlem apud Hanovro. La patro de Tramiel ne ĝisvivis la finon de la dua mondmilito - probable li mortis pro tifo, kvankam Jack opiniis, ke li mortis pro vakcinita benzino en eksperimento. Jack Tramiel ĝisvivis la liberigon de la koncentrejo en aprilo 1945.
Elmigro
En 1947 Tramiel elmigris al Usono, kie trovis laboron kiel mekanikisto en vendejo kaj rapide lernis la anglan. En 1948 li iĝis soldato en usona armeo, kie lia tasko estis riparadi oficejajn aparatojn. Post kelkaj jaroj de militservo li decidis forlasi la armeon kaj establi propran firmaon Commodore Portable Typewriter, riparantan tajpilojn. Baldaŭ li havis kontaktojn kun eŭropaj firmaoj (i.a. kun ĉehoslovaka tajpil-produktanto), kio donis grandan kreskon de la enspezoj. Por eviti nefavoran usonan import-leĝon (Ĉehoslovakio estis membro de Varsovia Pakto) li establis en 1955 en Toronto novan firmaon: Commodore Business Machines International. Tramiel deziris, ke lia firmao havu militan nomon; la soldataj rangoj General (generalo) kaj Admiral (admiralo) estis okupitaj, do la entreprenisto decidis uzi la nomon Commodore (komodoro, subadmiralo)
Ĉulima lingvo
La ĉulima lingvo ne havas skribsistemon kaj neniam estis instruita en lernejoj.
Jack Tramiel
Commodore
En la 1960-aj jaroj japanaj firmaoj komencis inundi la usonan merkaton per malmultekostaj tajpiloj. Pro abrupta malkresko de la enspezoj, Jack Tramiel decidis ŝanĝi la profilon de sia firmao. En 1970 estis produktitaj la unuaj kalkuliloj de Commodore, bazitaj sur icaro de Texas Instruments. Meze de la 1970-aj jaroj la firmao prezentis sian unuan komputilon - PET. Tramiel ne estis certa pri la ideo konstrui hejmkomputilojn de nulo, do deziris aĉeti la firmaon Apple. La propono interesis Steve Wozniak, kiu tamen postulis tro altan prezon. PET signife superis tiuepokajn hejmkomputilojn, sed vere sukcesa iĝis ĝia posteulo - VIC-20. Tiu malmutekosta komputilo, produktata en centmiloj da ekzempleroj, konserviĝis en la historio de komputiko kiel unu el la plej bone vendataj varoj de Commodore. En 1982 aperis Commodore 64 kun la mikroprocesoro MOS 6150, kiu estis eĉ pli sukcesa: vendiĝis 22 milionoj da ekzempleroj, ĝis nun la plej bona rezulto por personaj komputiloj. En la epoko de sukceso de Commodore 64, Tramiel uzis la diraĵon: Ni devas konstrui komputilojn por la amasoj, ne por la klasoj (angle "We need to build computers for the masses, not the classes").
Atari
La, pro konflikto kun la plej grava akciano de Commodore, Jack Tramiel decidis forlasi la entreprenon. Kune kun li maldungiĝis multaj laboristoj, interalie specialistoj pri komputilaj ludoj. Post kelka paŭzo en la komputila branĉo, li kreis la firmaon Tramel Technology, Ltd., kies celo estis prilabori kaj produkti konkurencan personan komputilon de nova generacio.
Samjare li aĉetis de Time Warner la firmaon Atari Inc., kiu pro krizo de la komputilluda merkato en 1983 havis seriozajn financajn problemojn. Post la transpreno, la firmao lanĉis renovigitan serion de 8-bitaj komputiloj: Atari 800XL, Atari 65XE kaj novgeneracian, 16-bitan modelon Atari ST, kiuj komence ne ĝuis grandan popularecon inter la aĉetantoj. Danke al uzo de novaj teknologiaj solvoj, interalie MIDI kaj elstara programaro kiel Calamus, DEGAS kaj Cubase, Atari ST iĝis populara ne nur inter la ludemuloj, sed ankaŭ specialistoj pri perkomputila eldonado kaj muzik-prilaborado. La funkciojn de la komputilo utiligis multaj artistoj, interalie Mike Oldfield, Jean-Michel Jarre kaj Czesław Niemen. Multaj muzikistoj ĝis nun sentimentas pri siaj aventuroj kun komputilo de Atari, kaj iuj uzas ĝin ĝis nun diverscele.
Anono
Anono estas plantogenro kiu konsistas el pli ol 160 specioj de grandparte tropikaj arboj kaj arbustoj kun alternaj unuaraj, ledecaj folioj. Temas pri unu el la plej grandaj genroj en la familio Anonacoj.
Hehoj
La hehoj (Wahehe) estas etno en Tanzanio, kiu per sia longa persista rezisto kontraŭ la germana imperiisma dominado konatiĝis.
Jack Tramiel
Atari
En 1995 ĉefo de Atari Sam Tramiel havis koratakon, kaj Jack por mallonga tempo revenis al la firmao por supergardi ĝian funkciadon. En 1996 Tramiel vendis la firmaon al produktanto de malmoldiskoj - Jugi Tandon Storage (JTS). Nova entrepreno, kreita en tiu fuzio, estis nomita JTS Corporation. Komence JTS planis daŭrigi sian laboron en ambaŭ branĉoj, tamen kelkajn monatojn poste, la, plejparto de laboristoj de Atari estis maldungita, kaj la tuta havaĵo - vendita.
Anono
La frukto estas kunmetfrukto: ĝi ekestas el multaj reciproke kuniĝintaj fruktetoj, ĉiu el sia karpelo, sed ĉiuj el la sama floro. La fruktoj estas kutime manĝeblaj; kelkaj specioj estas pro tio kulturataj.
Hehoj
Ekesto de la hehoj
La heha socio, kies setleja gravitpunkto situas ĉirkaŭ la urbo Iringa, evoluis per kunfandiĝo de pluraj origine memstaraj, sed parencaj unuoj, kiuj meze de la 19-a jarcento de la tribestro Munyingumba el la dinastio Muyinga estis unuigitaj. En tiu tempo la hehoj evoluadis al la plej grava potencfaktoro de la regiono. Sub la tribestro Mkwawa ili longe kaj vehemente rezistadis kontraŭ la germana kolonia potenco. En 1891 ili sukcesis venki kontraŭ germana milita ekspedicio komandandata de Emil von Zelewski, kio kaŭzis longdaŭran impreson en la germana publiko. Nur en oktobro 1894 ilin perforte subigis la germana tielnomata Schutztruppe ("protektotaĉmento") komandita de Friedrich von Schele.
Jack Tramiel
Lastaj jaroj
Tramiel estis kunfondinto de la Usona Muzeo de Holokaŭsto, malfermita en 1993. Li estis unu el pluraj travivintoj de la koncentrejo Ahlem, kiuj retrovis veteranon de usona armeo Vernon Tott, kiu militservante en la 84-a divizio savis la travivintojn. Jack Tramiel persone memor-honoris Tott per surmura skribaĵo en la Muzeo de Holokaŭsto diranta: Al Vernon W. Tott, mia liberiginto kaj heroo.
Veijo Meri
Veijo Meri (31-a de decembro 1928 – 21-a de junio 2015) estis finna verkisto, poeto kaj tradukisto. Li estas unu el la internacie plej konataj finnaj verkistoj. Li skribis novelojn, romanojn, poemojn, teatraĵojn kaj nefikcian literaturon. Liaj verkoj estis tradukitaj al dudekkvar lingvoj. Li finnigis kun alie Le petit testament; le grand testament-on de Villoin, mestär Olof-on de August Strindberg kaj Hamlet-on de Shakespeare. Li estis notebla noviganto de finna prozo.
Jack Tramiel
Lastaj jaroj
Jack Tramiel mortis la pro korhalto en la aĝo de 83 jaroj.
Lužice (distrikto Hodonín)
Lužice (Luschitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Hodonín troviĝanta proksimume 4 km sudokcidente de Hodonín. Vivas ĉi tie. La municipo estas konata ankaŭ pro minado de krudnafto. La simbolo de minturo estas uzita eĉ en la blazono de la municipo komune kun plua karakteriza simbolo de la municipo, kio estas vino kaj kulturo kun ĝi koneksanta.
Anono
La nomo Anono deriviĝis de "annon" (el la taina lingvo).
Lužice (distrikto Hodonín)
La municipo estas membro de asociiĝo de municipoj Regiono Podluží kaj ĝis nun oni konservas ĉi tie tradicioj kaj kutimoj de Moravia Slovakio.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1324.
La 24-a de junio 2021 tra la municipo traimpetiĝis tornado kun ekstrema ŝtormo, kiu damaĝis centojn da domoj en la municipo.
Anono
Taksonomio
Rimarko. Iuj fakuloj asignas kelkajn speciojn al aliaj genroj (ekzemple al Rollinia).
Júlio de Castilhos (Suda Rio-Grando)
Júlio de Castilhos estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 19.579 loĝantojn en 2010.
Černošice
Černošice estas urbo de Ĉeĥio. Ĝi situas 16 km sude de la centro de Prago. Vivas ĉi tie.
Geografio
Tie estas la sidejo de la firmo Alfarma, kiu produktas ergotoalkaloidojn.
Adja-gbe (lingvo)
La Adja-gbe estas Niĝer-konga lingvo kiu estas ĉefe parolata de la Adja popolo. La lingvo estas interalie proksime najabara al la evea lingvo.
Adja
Agbetɔwo pleŋu vanɔ gbɛmɛ ko vovoɖeka gbeswɛgbeswɛ, sɔto amɛnyinyi ko acɛwo gomɛ; wed xɔnɔ susunywin ko jimɛnywi do esexwe. Wed ɖo a situas nɔvi ɖaɖa wowo nɔnɔwo gbɔ.
Elemento de grupo 6
Elemento de grupo 6 estas elemento en grupo 6 de la perioda tabelo laŭ la IUPAC-sistemo. Tiu ĉi grupo konsistas el:
Adja-gbe (lingvo)
Esperanto
Ĉiuj homoj naskiĝas liberaj kaj egalaj en digno kaj rajtoj. Ili estas dotitaj kun racio kaj konscienco kaj devus interkonduti en spirito de frateco.
Elemento de grupo 6
Ĉiuj elementoj en ĉi tiu grupo estas transiraj metaloj. Seborgion nur povas sintezi oni en la laboratorio, kaj ĝi ne estas trovita nature.
Oni ne konfuzu la novan IUPAC-nomon "Grupo 6" kaj la malnovan "grupon VIA" (malnova eŭropa sistemo) aŭ "grupon VIB" (malnova usona sistemo), kiu signifas la nunan grupon 16.
Hormigos
Hormigos [ormIgos] (Virformikoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Hormigos" estas de necerta deveno, kvankam probable devenas el latina formica, formiko.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Hormigueños. La censita populacio en 2011 estis de 830 loĝantoj kaj la denseco estas de 29,64 loĝ/km².
Situo
Hormigos estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 457 m; je 52 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 28 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°5′50″ N 4°26′56″ Ok.
Geografio
La municipo situantas «sur valo, sed aerumita el ĉiu loko», en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Escalona kaj Nombela norde, Maqueda oriente, Santa Olalla kaj Otero sude, kaj El Casar de Escalona okcidente.
Historio
Komence de la 15a jarcento, la loĝantoj de la antikva loko de La Higuera del Campo (figarbo) ekabandonis ĝin pro sanproblemoj kaj proksime formiĝis la kerno nomota Hormigos. La elekto de la lokor eble rilatis al proksimeco al grava brutovojo kaj al du vadejoj en la rivero Alberĉe. Meze de la 16a jarcento la vilaĝo nomiĝis Hormigos kaj La Higuera del Campo.
Ĝi apartenis al duklando de Escalona, depende ties parokoj el arkiprestaro de tiu vilaĝo. En 1749 ĝi akiris la titolon de vilaĝo, kaj fine de tiu jarcento La Higuera del Campo senloĝiĝis, kvankam restis la ermitejo kaj la densa figarbo kiu estis nomiginta ĝin kaj el kiu la lokanoj konservis foliojn kiel kuraciloj.
Dum la 1960-aj jaroj la populacio ege malpliiĝis pro elmigrado.
Iloko
Iloko - filipine kaj hispane Ilocos, iloke Rehion ti Ilocos aŭ Deppaar ti Ilocos, pangasine Rihiyon na Sagor na Baybay na Luzon (regiono ĉe la nordokcidenta bordo de Luzono, por eviti la impreson ke la regiona nomo rilatus al la iloka lingvo) - estas unu el 17 administraj regionoj de la ŝtato Filipinoj. Ĝia teritorio grupigas kvar provincojn (en la apuda mapo apud la regiona nomo ĉiuj kolorigitaj en nuancoj de bruno). Ĉiuj el tiuj provincoj havas propran registaron, estratan de guberniestro (gobernador). Por elektoj la provincoj estas subdividitaj al kongresaj distriktoj (distrito), kiuj elektas po deputiton. Dek kvar el la dek sep regionoj de la Filipinoj estas signitaj per numeroj: Iloko havas la numerigon "1".
Ekumena Esperanto-Kongreso
Ekumena Esperanto-Kongreso (EEK) estas komuna kongreso de la kristanaj Esperanto-asocioj IKUE kaj KELI.
Iloko
La regiono geografie ampleksas la nordokcidentan parton de la insulo Luzono. Ĝi kovras areon de 12 084 kvadrataj kilometroj, kaj en 2010 havis 4 748 372 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 369 homoj po kvadrata kilometro.
Ekumena Esperanto-Kongreso
La unua Ekumena Esperanto-Kongreso en okazis en 1968. Ĝi fariĝis ebla pro la 2-a Vatikana Koncilio, kiu kuraĝigis katolikojn al kunlaboro kun protestantoj, kaj je 1968 pro la ekumena engaĝiĝo de la esperantistoj Stefan Maul, Adolf Burkhardt kaj Jacques Tuinder.
Listo de la Ekumenaj Esperanto-Kongresoj
En la jaroj 2019 ĝis 2023 ne okazis Ekumena Esperanto-Kongreso. En tiu tempo, IKUE emis organizi nek propran kongreson nek komunan kongreson kun KELI.