cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉevalo
Produktoj
Ĉevalsango iam estis utiligita kiel manĝaĵo fare de la mongoloj kaj aliaj nomadaj triboj, kiuj trovis ĝin oportuna fonto de nutrado dum vojaĝado. Trinkado la sangon de siaj propraj ĉevaloj permesis al la mongoloj rajdi por plilongigitaj tempodaŭroj sen ĉesi por manĝi. La drogo Premarin estas miksaĵo de estrogenoj ĉerpitaj el la urino de gravedaj ĉevalinoj, kaj antaŭe estis vaste uzata medikamento por hormona anstataŭiga terapio. La vosthararo de ĉevaloj povas esti uzita por farado de arĉoj por arĉinstrumentoj kiel ekzemple la violono, aldviolono, violonĉelo, kaj kontrabaso.
Ĉevalviando estis utiligita kiel manĝaĵo por homoj kaj karnovoraj bestoj dum la aĝoj. Ĉirkaŭ 5 milionoj da ĉevaloj estas buĉitaj ĉiujare por viando tutmonde.
Prizorgo
Ĉevaloj estas paŝtantaj bestoj, kaj ilia plej grava fonto de nutraĵoj estas bonkvalita furaĝo el fojno aŭ paŝtejo. Ili povas konsumi ĉirkaŭ 2% ĝis 2,5% de sia korpopezo en seka furaĝo ĉiutage.
Ĉevaloj postulas abundan provizon de pura akvo, minimume 38 L ĝis 45 L tage. Kvankam ĉevaloj estas adaptitaj por vivi ekstere, ili postulas ŝirmejon de la vento kaj precipitaĵo, kiuj povas varii de simpla ŝirmejo ĝis kompleksa stalo.
Se ĉevaloj estas tenitaj interne en garbejo, ili postulas regulan ĉiutagan ekzercadon por sia fizika sano kaj mensa bonfarto. Kiam ili estas turnitaj eksteren, ili postulas bone konservitajn, fortikaj bariloj sekure enhavitaj. Regula prizorgado ankaŭ estas helpema por helpi la ĉevalon konservi bonan sanon de la hara mantelo kaj subesta haŭto.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri ĉevalo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Trokeo
Trokeo aŭ troĥeo estas verspiedo uzata en poezio. Ĝi konsistas el du silaboj, el kiuj la unua estas longa aŭ akcenta, kaj la dua mallonga aŭ senakcenta.
10678 Alilagoa
10678 Alilagoa estas tre malgranda, eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la hispanan astronomon Victor Alí-Lagoa, kies esploroj de Ph. D. ĉe la Instituto de Astrofiziko de Kanarioj centriĝis pri la termikaj ecoj de la malgrandaj korpoj.
15005 Guerriero
15005 Guerriero estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, proksime de Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala fizikisto Luciano Guerriero, kiu ludis gravan rolon en la disvolvo de la unua itala Nacia Kosma Programo kaj la promocio de gravaj internaciaj misioj de kosma esploro.
Russ (Alzaco)
Russ (jen france, origine germane kaj alzace, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Bădeni (Cluj)
Bădeni [bədenj] (hungare: Bágyon) estas vilaĝo en Rumanio sud-okcidente de Torda. Administre ĝi apartenas al la komunumo Moldoveneşti.
Stacio Nishi-Nagahori
Stacio Nishi-Nagahori (西長堀駅 [Niŝi-Nagahori-eki], Nishi-Nagahori Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Sennichimae, Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.
Bădeni (Cluj)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 418 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 775 (71% hungaroj).
Geffosses
Geffosses estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Bădeni (Cluj)
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1291. Ĝi estis ekleziejo de 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Geffosses
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Geffossais.
Marie-Thérèse Walter
Marie-Thérèse Walter, (naskiĝis en Le Perreux-sur-Marne, mortis  en Juan-les-Pins, estis la kunulino de Pablo Picasso inter 1927 kaj 1935 kaj patrino de ilia filino Maya Widmaier-Picasso.
Biografio
Pablo Picasso, edziĝinta ekde 1918 al Olga Ĥoĥlova, renkontis proksime de grandmagazeno Galeries Lafayette, la junan Marie-Thérèse Walter kies patrino estis ĉapelistino en la kvartalo. Tiu ĉi unua renkontiĝo oficiale okazis en 1931 sed fakte datiĝis de 1926, kiel multaj el la verkoj de la artisto el tiu jaro indikas, kiam ŝi estis ankoraŭ neplenaĝa. Marie-Thérèse Walter fariĝis la modelo kaj muzo de Picasso dum dek jaroj, dum lia periodo de sinteza kubismo.
Ekde 1931, ili vivis kune en la kastelo de Boisgeloup proksime de Gisors en Normandio, kie la unuaj novklasikstilaj skulptaĵoj de Picasso estis faritaj, reprezentantaj la vizaĝon de Marie-Thérèse Walter.
La naskiĝis ilia filino María de la Concepción, konata kiel “Maya” Picasso.
Marie-Thérèse Walter faris memmortigon per pendumo en 1977, kvar jarojn post la morto de Picasso,.
Preĝejo de Santo Tomé
La Preĝejo de Santo Tomé de Toledo troviĝas en la historia kerno de la urbo Toledo, Hispanio, kaj estis fondita kiel preĝejo post la kristana konkero de la urbo fare de la trupoj de la reĝo Alfonso la 7-a. Aperas citita jam en la 12-a jarcento, kiel konstruita sur la tereno de iama moskeo de la 11-a jarcento. Komence de la 14-a jarcento, ĝi estis ruiniĝinta kaj estis totale denove rekonstruita mende de Gonzalo Ruiz de Toledo, Senjoro de Orgaz kaj tiele oni transformis la antikvan araban minareton de la moskeo en sonorilturo de mudeĥara stilo. Ties famo devenas el la fakto ke ĝi gastigas interne, la faman pentraĵon La entombigo de la grafo Orgaz de El Greco, kiu videblas enirinte tra aparta malantaŭa enirejo.
Nikolaj Ge
Nikolaj Nikolajeviĉ Ge (Николай Николаевич Ге) naskiĝis la 27-an de februaro 1831 en Voroneĵ, Rusia Imperio, mortis la 13-an de junio 1894 en sia rezidejo Ivanovskij, Ĉernihiva gubernio (nun bieneto Ŝevĉenko, Baĥmaĉ regiono, Ĉernihiva provinco, norda parto de Ukrainio) estis rusa pentristo kaj skulptisto, unu el fondintoj de Peredviĵniki komunumo.
Origino
Lia praavo lasis sian patrujon Francion kaj enmigris Rusion en la 18-a jarcento. Iuj fontoj indikas lian familian nomon Gay kaj apartenon al la franca nobelaro. Avo Osip (Joseph) estis edzo de Daria Korostovceva - filino de poltava bienulo. Ilia filo Nikolaj Osipoviĉ Ge edziĝis al polino Helena Sadovskaja kaj generis tri filojn: Osip, Grigorij kaj Nikolaj.
Biografio
Kiam Nikolaj estis trimonata bebo lia patrino Helena subite mortis pro ĥolero do lin vartis lia avino Daria kaj mamnutrintino. En la dekjara aĝo li komencis lerni en la kieva gimnazio, kiun li sukcese finis en 1847. En ĝi aperis lia pasio al pentrarto, kiun li volis lerni plu. Tamen laŭ deziro de la patro li samjare ekfrekventis la matematikan fakon de la Kieva Universitato.
En 1850 li iĝis studento de Rusia Akademio de Belartoj funkcianta en Sankt-Peterburgo tiama ĉefurbo de Rusio. Li preferis instruadon de fama pentristo Karl Brjulov, kies pentraĵoj, precipe "La lasta tago de Pompejo", profunde impresis lin.
En 1856 li gajnis la etan oran medalon pro sia pentraĵo "Aĥilo priploras Patroklon" kaj en 1857 la grandan oran medalon pro "Saulo kaj sorĉistino de Aendoro". Liaj sukcesoj rajtigis al li eksterlandan vojaĝon por perfektiĝi en la pentrado pro tuta subvencio de la Akademio.
En 1863 li eksponis sian novan bildon "La lasta vespermanĝo", kiu provokis aktivan diskutadon en la rusia socio. Ĝin oni laŭdis en la Akademio kaj nomumis lin profesoro kaj akademiano.
En 1863 - 1869 li loĝis en Florenco, Italio, kie verkis kelkajn pentraĵojn pri Evangeliaj temoj. Ankaŭ tiam aperis liaj rimarkindaj verkoj pri belaj pejzaĝoj de Italio.
En 1869 Niolaj Ge revenis al Sankt-Peterburgo, kie li en 1871 pentris unu el plej liaj glorindaj bildoj "Caro Petro la Unua pridemandas sian filon caridon Aleksej en Peterhofo".
Samtempe li aktive partoprenas kune kun ceteraj rusiaj pentristoj en establo de Peredviĵniki komunumo, kiu celis propagandi la pentrarton inter diversaj tavoloj de la socio.
En 1882 Nikolaj Ge kaj granda rusa verkisto Lev Tolstoj interkonatiĝis en ties moskva rezidejo Ĥamovniki. Ambaŭ eminentuloj baldaŭ amikiĝis kaj ceteraj gefamilianoj ŝatis vizitojn de Ge. Li tiam pentris kelkajn iliajn portretojn: "Lev Tolstoj verkas" (1884), "Sofia Tolstaja kun filino Saŝa" (1884), "Maria Tolstaja". En 1890 li skulptis la buston de Lev Tolstoj, kiun oni elfandis el bronzo. Kiel profesoro de la moskva Lernejo de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo li instruis pentradon al pli aĝa filino de la verkisto Tatiana. Pro influo de Tolstoj la petristo same iĝis vegetarano.
En 1891 lia portreto "Natalia Petrunkeviĉ" (edzino de amiko) gajnis la unuan premion en la internacia ekspozicio en Munkeno, Bavario.
Nikolaj Ge subite mortis la 13-an de junio 1894 en sia rezidejo Ivanovskij. Lin oni tie sepultis.
Familio
Ekde 1856 ĝis 1886 li estis edzo de Anna Petrovna Zabela (Zabello) (1831—1891) naskiĝinta en Kievo. La geedzoj havis du filojn: Nikolaj (1857 - 1938) kaj Pjotr (1859 - 1939).
En 1886 ties geedziĝo formale ĉesis, kvankam ili plu amikis. Tutan sian proprietaĵon la familiestro heredis al la eksa edzino kaj al la filoj. En 1891 Anna grave malvarmumis kaj baldaŭ mortis. Ŝin oni sepultis ĉe rando de la bieno Ivanovskij.
Kolektoj
Kolektoj de verkoj far Nikolaj Ge troviĝas en multaj muzeoj de la mondo, inkluzive Tretjakova galerio (Moskvo), Rusa Muzeo (Sankt Peterburgo), Kieva Nacia muzeo de la rusia belarto (Kievo, Ukrainio).
Data (Star Trek)
Data (Star Trek)
Warka
Warka (elp. Varka) estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Grójecki. La urbo estas konata ĉefe pro siaj bierfarataj tradicioj, kultivataj ekde la 15-a jarcento ĝis nun. La nomon de la urbo havas biero Warka.
Ger (Manche)
Ger estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gérois.
Prebendo
Prebendo (el la latina vorto praebenda), (germane „Kommende“ - laŭ la latina: commendare, konfidi aŭ rekomendi) estas origine plenumenda eklezia ofico kompensata per enspezoj el monaĥejaj aŭ ordenaj bienoj. En posta signifo tiu estas la transpago de enspezoj sen plenumado de iu ofica agado. Prebendojn ofte ricevis kardinaloj, episkopoj kaj abatoj, precipe en Italio, Hispanio kaj Francio. Ĉar la prebend-havantoj plejofte ne multe prizorgis la klerikalan staton de siaj prebendoj, la monaĥejoj ofte kadukiĝis. La prebendo-sistemo tiel iĝis kadukiĝ-fenomeno, kiun oni renkontas en la reformacia polemiko de la 16-a jarcento. Tamen ekzistis ankaŭ prebendabatejoj, kiuj mastrumis normalan ordenan vivon.
Antaŭ ĉio klerikaj kavaliraj ordenoj posedis tiajn establaĵojn (ekzemple monaĥejoj de la ordenaj kavaliroj kaj pastroj) kiel administraj unuoj, kiuj substaris t.n. komturon (prebendestro; mezlatine: commendator, komandanto). La komturo praktikis ĉiujn kompetentecojn kaj substaris la landan komturon. Pluraj prebendoj estis kunigitaj en ordenprovincoj.
Figurasence oni analoge uzas la terminon parolante pri nuntempa politiko kaj socio en la senco de "posteno aŭ tasko ne aŭ nur formale plenumita, sed fakte nur finance eluzita", ekzemple "ŝtata prebendo", "partia prebendo", "politika prebendo" ktp.
Alek. Petroviĉ Pocelujevskij
'''Alek. Petroviĉ Pocelujevskij''' (naskiĝis en 1894) estis sovetia esperantisto, beloruso, docento de pedagogia superlernejo en Aŝgabato. Li estis prezidanto de Turkmenia Komitato de SEU. Pli frue li laboris en Vitebsko kaj Moskvo.
Randy Pepper
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris du asteroidojn en 1996 kaj 1997 ambaŭ en kunlaboro kun William G. Dillon.
Harry F. Sinclair
Li naskiĝis en okcidenta Virĝinio kiel filo de farmaciisto, plenkreskis en Kansaso. Li studis en Universitato de Kansaso farmacion, poste eklaboris samterene en 1901, sed baldaŭ ŝanĝis al naftoindustrio.
Li fondis en 1916 Sinclair Oil kies rafinejo havis kapaciton fine de la 1920-aj jaroj ĉ. 80.000 bareloj po tago. Li konstruis ankaŭ naftotubojn da 900 mejloj.
Li venis en 1922 skandalon pro akiro de ŝtata tero (skandalo Teapot Dome) per koruptado kaj trompo. Pro tio oni juĝis lin je sesmonata prizono (1929).
Poste li revenis al la riĉaj negocoj kaj vivis en bonstato.
David Wark Griffith
David Wark GRIFFITH (n. la 22-an de januaro 1875 en Lagrange (Kentukio) - m. la 23-an de julio 1948 en Holivudo) estis usona reĝisoro.
Griffith montriĝis tre produktema reĝisoro, kaj filmis proksimume 400 filmetojn en nur kvin jaroj, ekde 1908 ĝis 1913. Li cetere plenumis la unuan holivudan filmon, In Old California. Kune kun Charlie Chaplin, Douglas Fairbanks kaj Mary Pickford, li fondis United Artists, kiu estis la unua sendependa kinostudio (1919).
Christina Ricci
Christina RICCI (naskiĝis la 12-an de februaro 1980) estas usona aktorino kaj produktorino. Ŝi estas konata pro la ludado de nekonvenciaj roluloj kun malhelaj nuancoj. Ricci estas la ricevinto de kelkaj premioj, kiel la premio de la "National Board of Review" por la Plej Bonkvalita Helpaktorino kaj la premio Satellite por la Plej Bonkvalita Aktorino, same kiel nomumojn por la premioj Ora Globo, Primetime Emmy, Screen Actors Guild, kaj Independent Spirit.
Ricci faris sian filman debuton estante dek-jaraĝa en "Mermaids" (1990), kiu estis sekvita per elrompa rolo kiel Wednesday Addams en "The Addams Family" (1991) kaj ties sekvaĵo. Postaj aperoj en "Casper" kaj "Now and Then" (ambaŭ en 1995) famigis ŝin kiel "adoleska ikono". Estante 17-jaraĝa, ŝi ŝanĝiĝis al plenkresk-orientitaj roloj en "The Ice Storm" (1997), kio kondukis al roloj en filmoj kiel "Buffalo '66", "Pecker" kaj "The Opposite of Sex" (ĉiuj en 1998). Ŝi ricevis laŭdojn pro siaj ludoj en Sleepy Hollow (1999) kaj Monster (2003). Aliaj listigoj estis en filmoj kiel Fear and Loathing in Las Vegas (1998), Prozac Nation (2001), Pumpkin (2002), Anything Else (2003), Black Snake Moan (2006), Speed Racer (2008), kaj The Smurfs 2 (2013). Spite la fakton, ke ŝi estas konata ĉefe pro sia laboro en sendependa kinarto, Ricci aperis ankaŭ en nombraj biletvendaj sukcesoj – ĝis 2016, ŝiaj filmoj estis enspezigintaj pli ol 1.4 mil milionoj da usonaj dolaroj.
En televido, Ricci aperis kiel Liza Bump en la fina sezono de "Ally McBeal" (2002), kaj ricevis laŭdon pro sia invitita rolo en Grey's Anatomy en 2006. Ŝi stelulis ankaŭ kiel Maggie Ryan en la serio de ABC nome Pan Am (2011–12), kaj produktoris kaj stelulis en la serioj The Lizzie Borden Chronicles (2015) kaj Z: The Beginning of Everything (2017). Kaj ŝi faris voĉajn rolulojn en kelkaj animaciitaj filmoj, kaj Ricci havigis voĉojn por videoludoj de The Legend of Spyro: Dawn of the Dragon kaj Speed Racer: The Videogame (ambaŭ de 2008). En 2010, ŝi faris sian debuton en Broadvejo en Time Stands Still.
(22049) 1999 XW257
(22049) 1999 XW257 estas troja asteroido de Jupitero. Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Celesteno la 2-a
Celesteno la 2-a, je civila nomo Guido di Castello, († la 8-an de marto 1144), estis papo ekde 1143 ĝis 1144. Lia oficotempo daŭris nur kvin monatojn kaj 13 tagojn. Li estas entombigita en la Laterano.
Li studis sub Petro Abelardo.
Antaŭ sia mallonga pontifikeco li estis ekde 1127 kardinaldiakono de Sankta Maria in Via Lata kaj ekde 1133 kardinalpresbitero de Sankta Marko. La plej grava ago de lia oficotempo estis la absolvo de la pentopreta Ludoviko la 7-a de Francio kaj la abolicio de la interdikto, kiu kuŝis sur la tuta lando dum tri jaroj.
Vidu ankaŭ
listo de papoj
L. J. Poel
L. J. POEL [pul] estis nederlanda esperantisto kaj katolika pastro. Li estis kunfondinto de Nederlanda Katolika Esperanto-Ligo (NKEL) en 1909, poste ĝis la 1940-aj jaroj funkciis kiel estrarano kaj religia konsilanto de la ligo, kaj estis prezidanto de la katolika Esperanto-kongreso de 1937 en Hago.
Diváky
Diváky (Diwak) estas municipo troviĝanta en Moravio, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie. La municipo estas konata kiel loĝloko de fratoj Mrštík kaj sub nomo Habrůvka ĝi figras en ilia romana verko Rok na vsi.
Historio
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1237.
Gökçeada
Gökçeada (pli konata sub la greka nomo Ίμβρος Ímvros/Ímbros, turke ankaŭ İmbroz), estas egea insulo en la turka provinco Çanakkale. Ĝi situas ĉe strategie grava enirejo de la Dardaneloj, kontraŭ Trojo. Ĝi larĝas 13 km kaj longas 31 km.
Historio kaj politiko
La insulon okupis en la antikvo la grekoj, dum la mezepoko ĝi apartenis al la Bizanca imperio, poste al Osmana imperio. Kiel parto de provinco Orienta Trakio, Imbros apartenis kun la najbara insulo Tenedos mallongtempe al Grekio (1919-1923). Post la greka-turka milito, laŭ la Traktato de Lausanne ee 1923, la insulo venis reen al Turkio kaj iĝis sensoldatigita. Turkio same ricevis Tenedos, turke Bozcaada.
En artikllo 14 de la traktato, oni promesis aŭtonomion por la grekoj (eĉ propra polico), sed tio ne realiĝis kaj Turkio sukcese forpelis la grekojn per diversaj metodoj (nur turka edukado, oni deklaris la tutan insulon malferma prizono, ĉiutage okazis murdoj, priraboj, timigoj). Turkio esĉ konfiskis agrojn de la turkoj kaj setligis turkojn.
Sur la insulo vivis en 1923 ankoraŭ 9200 grekoj, hodiaŭ nur 250, grandparte pli aĝaj ol 65 jaroj.
Loĝantaro
Turkoj
Ref: Oficiala retejo de municipo Gökçeada
Ref: Changes in the demographic characteristics of Gökçeada
Cantal
Cantal [] (okcitane Cantal [kantal]) estas unu el la departementoj de la franca regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi etendiĝas sur kaj havas nur 147,035 loĝantojn, ĉar ĝi situas plejparte en la Centra Masivo. La ĉefurbo estas Aurillac. La departemento enhavas 255 komunumojn.
Gökçeada
Gefiloj de la insulo
Bartholomeus la 1-a (29-a de februaro 1940) patriarĥo de Konstantinopolo, metropolito de Ĥalkedon. Li estas posteulo de apostolo Andreo kaj estimĉefo de ĉ. 300 milionoj da ortodoksaj kristoj.
Cantal
La departementa ekonomio baziĝas ĉefe sur agrikulturo. Bredado okupas la plej grandan parton de la aktiva loĝantaro, kultivado preskaŭ ne eblas pro la malfacilaj klimataj kondiĉoj. Industrio ankaŭ preskaŭ malĉeestas sur la teritorio de Cantal, sed turismo disvolviĝas: naturajn parkojn, vulkanojn, lagojn, multnombrajn ban-urbojn, kaj ankaŭ grandan diversecon da sportoj (ekskursado, skiado, akvosportoj, paraŝuto kaj ĉiaj aersportoj) proponas la departemento Cantal.
Tiu departemento estas ankaŭ ege riĉa je arkitekturaj kuriozaĵoj: mezepokaj vilaĝetoj, kaj kasteloj. La regiono Aŭvernjo estas ankaŭ lulilo de la franca romanika arto.
Lailly
Lailly estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 209 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Puritan Passions
Puritan Passions (esperante "Puritanaj Pasioj") estas usona muta filmo aperinta en 1923 kaj reĝisorita de Frank Tuttle. Ĝi estis adaptita el la teatraĵo The Scarecrow verkita de Percy MacKaye en 1908, kiu mem estis inspirita de la novelo Feathertop fare de Nathaniel Hawthorne. Inter la filmaktoroj estas Glenn Hunter, Mary Astor kaj la kutime teatra aktoro Osgood Perkins. La filmo montriĝas sufiĉe lojala al la teatraĵo, escepte de la persono ludita de Osgood Perkins, kiu nomiĝas Dickon en la teatraĵo kaj D-ro Nicholas en la filmo. Ĝi restas la sola kinadapto de tiu teatraĵo, kvankam antaŭe aperis du aliaj mutaj filmoj pri la originala verko de Hawthorne.
Lailly
Geografio
Lailly etendiĝas sur 22.48 km², kaj havis 209 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.4 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Marie-France Thevenon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Lailly apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Rusa formalismo
La esprimo rusa formalismo estas uzata por referenci al intelektula movado kiu markas la naskon de la literatura teorio kaj de la literatura kritiko kiel aŭtonomaj fakoj, kiu havis ankaŭ influon en la evoluo de la lingvistiko.
Priskribo
Tiu literaturscienca evento okazis inter 1916 kaj 1928 pro kio ludis en ties disvolvigo ludis fundamentan rolon la historiaj okazaĵoj (ĉefe militaj kaj politikaj) kiuj forte markis la tiamajn cirkonstancojn. Ekde la komenco la esprimo rusa formalismo enhavas aron de studoj kaj teorioj kiuj tute ne estas homogenaj, sed kiuj kunhavas komune la traktadon de la literaturo kiel studobjekto: la «literatureco», kio alivorte enhavus la aron de necesaj trajtoj por povi distingi ĉu teksto estas aŭ ne estas literatura. Difininte tiun proprecon, la rusa formalismo klopodis havigi sciencan statuson al la studo de la literaturo. La origino de tiu movado okazis per la kreado de la Lingvoskolo de Moskvo en 1915 kaj de la Socio por la Studo de la Poezia Lingvaĵo en Sankt-Peterburgo en 1916. Pli precize kaj alivorte, tiu movado naskiĝis dum la Unua Mondmilito en Rusio ĝuste antaŭ la revolucio de 1917.
Ene de la rusa formalismo, menciindas tri etapoj, kiuj nomigas la literaturan stilon al kiu klinos tiu movado. En la unua etapo (1916-1920) hegemoniis dekomence la malakcepto de la tradicia studo pri la historio de la literaturo, de la subjektivismo kaj de la poezia lingvaĵo mem. Per tio, oni enkondukas la nomitan "literaturan devojigon" per kiu oni abandonas la normigan aŭ karakteran lingvaĵon de la literaturaj verkoj (dependan el ties ĝenro) kaj oni emfazas al stilo kiu kreas senton de rareco en la leganto ĉar tio devojigas for el la komuna lingvaĵo. Tiu tekniko esti tre uzita de Viktor Ŝĥlovskij kaj Jan Mukařovský. En la dua etapo (1921-1926), oni generis debaton inter la socioj kiuj disvolvigis tiun movadon: dum la OPOJAZ (Obŝĉestvo Izuĉenjia Poetiĉeskogo Jazika, Socio por la Studo de la Poezia Lingvaĵo) konstatis, ke la lingvo kaj literaturo estas diferencaj, la Lingvoskolo opozicias per aserto, ke ambaŭ estas komplementaj ĉar la literaturo estas parto de la lingvistiko. Spite tion, ambaŭ alvenas la konektilo, nome ke ambaŭ malakceptas la historiismon. La lasta etapo de la formalismo (1926-1928) estus difinebla kiel la dekadenco de la konekto inter literaturo kaj realo. Krome, la literaturo, danke al Ŝĥlovskij, ekhavis sociologiajn nuancojn. Per tio markante tiel la finon de tiu movado, oni kreis la Rusan Asocion de Proletaj Verkistoj.
Angelė Judickienė
Angelė Judickienė-Paliukaitė (naskiĝis la en en vilaĝo Labeikiai, distrikto Utena; mortis la, kaj estis enterigita en tombejo de la denaska paroĥo Leliūnai) estis kemiisto kun supera klereco, lastatempe multajn jarojn laboris en laboratorio de Departemento por hidrometeologio kaj kontrolo de natura medio.
Partoprenis membroj de Vilnius-a E-klubo kun funebra krono. Ŝi estis fervora esperantistino. Multajn jarojn administris nelaŭleĝan eldonadon de la revueto "Amikeco", estis peranto de la revuo "Esperantista Vegetarano" por Litovio kaj Sovetunio, bibliotekistino de Vilniusa E-klubo.
Modrý Kameň
Modrý Kameň, germane Blauenstein, hungare Kékkő estas la dua plej malgranda urbo laŭ nombro de loĝantoj en Slovakio en distrikto Veľký Krtíš. La nomo de urbo signifas en ĉiuj lingvoj Blua Ŝtono.
Situo
Ĝi kuŝas en suda parto de monta ebenaĝo Krupinská planina, kiu finiĝis tie, en la valo de rojoj Krtíš kaj Riečka ĉirkaŭadita per montoj kaj krutaj deklivoj kaj entras sinsekve en larĝa Ipeľská kotlina (Valkaldrono de Ipeľ). Tie ĉi najbaras du historiaj slovakaj regionoj Hont kaj Nógrád. La urbo estas malproksima 3 km al distrikturbo Veľký Krtíš. Dominanto de urbo estas gotika burgo el duono de la 12-a jarcento. Dank' al burgo sinsekve disvolviĝita subburgaĵo fariĝis administra centro de historia regiono Nógrád.
Historio
Historio de urbo estas ligita kun historio de burgo. Burgo estis fondita en jaro 1137. Unuaj skribaĵoj estis de jaroj 1270 kaj 1290. Urbeto signife komencis evolui post jaro 1638, kiam ĝi ricevis foirorajton de imperiestro Leopoldo la 1-a. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Nógrád, al distrikto de Balassagyarmat, poste al Ĉeĥoslovakio.
Loĝantaro
En 1910 loĝis tie 1347 da homoj, slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato. En 2001 loĝis tie 1434 da homoj, precipe slovakoj.
Pater Patriae
Pater Patriae (plurale Patres Patriae), ankaŭ kiel Parens Patriae, estas Latina honora titolo signifa "Patro de la lando", aŭ pli laŭvorte, "Patro de la Patrio" aŭ Patripatro. La honoro esti nomita pater patriae estis havigita de la Romia Senato.
Modrý Kameň
Transporto
La urbo ligiĝas nur per flankovojoj.
Pater Patriae
Ĝi estis unuafoje havigita al la romia generalo Marko Furio Kamilo en 386 a.K., kiu pro sia rolo en la sekvo de la Gaŭla sieĝo de Romo estis konsiderita dua fondinto de la urbo, kies posteulo de Romulo.
Modrý Kameň
Famuloj
En la iama Kékkő vivis kaj mortis hungara inĝeniero kaj pentristo Sámuel Lányi.
Pater Patriae
Tri jarcentojn poste, ĝi estis atribuita al la oratoro kaj ŝtatestro Marko Tulio Cicerono pro ties parto en la subpremado de la Katilina konspiro dum sia konsuleco en 63 a.K. Ĝi estis poste havigita al Julio Cezaro kiu kiel diktatoro iĝis de facto reganto de la Romia respubliko kaj de ties imperium, ĉar li finigis la enlandajn militojn. La Senato voĉdonis la titolon al Cezaro Aŭgusto en la jaro 2 a.K., sed ĝi ne estis tiom grava, kiom aliaj titoloj kiaj Imperator, Caesar, Augustus, princeps senatus, pontifex maximus kaj tribunicia potestas. Laŭ la historiisto Suetonio, al la posteulo de Aŭgusto, nome Tiberio, oni proponis tiun titolon, sed li malakceptis ĝin.
Ĝi estis uzata ankaŭ de George Washington kaj de Viktoro Emanuelo la 2-a.
Nitrila klorido
Ĝia analogaĵo, la nitrozila klorido estas ankaŭ konata kiel reakciaĵo de Tilden, omaĝe al ĝia kreinto, William Augustus Tilden (1842-1926). Oni devas konstati ke du reakcioj eblas per interagado de nitrata acido kaj klorida acido. Kiam la reakciantoj estas egalmolumaj, tiam nitrila klorido estiĝas. Tamen, kiam oni uzas eksceson da klorida acido, tiam nitrozila klorido estiĝas, laŭ la jenaj reakcioj:
Nez Perce (tribo)
La Nezperca tribo (aŭ Niimiipu) estas indiĝena popolo, kiu enloĝas la Kolumbian Basenan regionon de la Pacifika nordokcidento de Usono. Ili estas federacie agnoskata tribo kaj ili havas sian propran rezervejon en Idaho. Ilia nuna tribestro estas Joe Neill. Ili estas unu el kvin federacie rekonataj triboj en la subŝtato.
Preĝejo Sankta Triunuo (Kapolcs)
Preĝejo de Sankta Triunuo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Kapolcs.
Hannoversch Münden
Hannoversch Münden - en skribaj tekstoj kutime mallongigita '''Hann. Münden''' - estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göttingen de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Preĝejo Sankta Triunuo (Kapolcs)
Historio
Komence la vilaĝo havis kirkon, kiun la luteranoj profitis en la 17-a jarcento. Post jarcento oni reakiris kaj rekonstruis ĝin en 1783. Post unu jaro la orgeno eksonis, dume la luteranoj konstruis novan preĝejon. En 2011 arta ekspozicio okazis en la preĝejo.
Konstruaĵo
La preĝejo havas kvadratforman turon super la ĉefenirejo. La konstruaĵo havas unu navon. Interne aŭstra pentristo Johann Cymbal faris la freskojn. Aparte menciinda estas la ĉefaltara bildo, kiu prezentas nigran Maria-n. La predikejo estis farita proksimume en 1800. La konstruaĵo estas grava vidindaĵo dum la loka festivalo. Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.
Hannoversch Münden
En Hannoversch Münden kunfluas la riveroj Werra kaj Fulda kaj la per la kunfluo kreita rivero nomiĝas Weser. En la komunumoparto Hedemünden probable en la jaro 11 antaŭ nia erao la romia armeestro Nero Claudius Drusus fondigis legian kastron.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Maheo
Mahé, Maheo aŭ Majjazhi estas malgranda urbo (9 km²) ĉirkaŭata ĉiuflanke de Keralo. Ĝi estas oficiale parto de la Unia Teritorio de Pondiĉero. La Kannura Distrikto ĉirkaŭas Maheon triflanke kaj la Kalkata Distrikto unuflanke. La plej proksima flughaveno estas la Kalkata Internacia Flughaveno, Karipur, je distanco de 85 km; la Kannura Flughaveno ankoraŭ konstruata estas ĉe Mattannur je distance de 40 km. La plej proksimaj fervoja stacio estas Maheo, kie haltas malmultaj lokaj trajnoj. Plej proksimaj trajnstacioj kie haltas longdistancaj trajnoj estas Talasero, Kannuro kaj Vatakara.
Iam franca kolonio, Maheo nune formas municipon en la Mahea distrikto de la Unia Teritorio de Pondiĉero (bazita sur la orienta marbordo).
Laja jogo
Laja jogo (sanskrita: Laya Yoga) ankaŭ konata kiel kundalini-jogo estas lernejo de meditado. Laja Jogo estas lernejo de meditado por la nova epoko, la aĝo de Akvario. Laja Jogo estas la plej malnova sistemo de jogo. Laja Jogo estas tradicia jogo en Himalajo, Hindukuŝo kaj Pamiro. Laja Jogo estas praktiko de meditado kun la ĉakro-energiaj kanaloj (sanskrita: nada), mudroj, mantroj kai kundalini (Dia energio) aū ŝaktio.
Laja Jogo estas unu el la kvar ĉefaj metodoj de jogo : mantra jogo, hatha Jogo, laja Jogo kaj raĝa Jogo. Ĝi estas tre antikva metodo de jogo. La fina celo de jogopraktikado estas atingo de liberiĝo aŭ saviĝo ("mokŝa" aŭ "kaivalya") el mondaj suferoj kaj el la ciklo de naskiĝo kaj morto ("samsara").
Transdona meditado estas ĉefa praktiko, transdono de blanka lumo tra la tria okulo (sola okulo). Fluanta blanka lumo elsupre kaj lumradioj de la tria okulo (sola okulo). La fluo de dia lumo. Fokuso en blanka lumo kaj lumigata de la tria okulo. Harmoniigo blanka lumo, harmonianta blanka lumo de la tria okulo. Blanka lumo estas la paco kaj harmonio de la mondo, suna blanka lumo. Transdono meditado, transdono de lumo.
Majstro Djhwal Khul rekomendas transdonon de meditado.
Vidu ankaŭ
Tantrisma rondo
Kabadüz
Kabadüz estas urbo en provinco Ordu en Turkio.
Pagnacco
Pagnacco estas komunumo en la orienta parto de norda Italio, proksime je la limo al Slovenio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Colloredo di Monte Albano, Martignacco, Moruzzo, Tavagnacco kaj Tricesimo.
Brod nad Tichou
Brod nad Tichou (Bruck am Hammer) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1243.
Péter Galambos
naskiĝis la en Vác aŭ en Budapeŝto.
Biografio
studis en Universitato de Óbuda.
Sporta kariero
inter 2000-2021 estis remisto en sportklubo de Vác, poste en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis plurfoja hungara ĉampiono inter 2006-2021. Liaj menciindaj internaciaj rezultoj venis ekde 2009. Li estis la dua en mondĉampionumoj trifoje en 2012, 2016 kaj 2019, krome li estis la unua en eŭropaj ĉampionumoj dufoje en 2019 kaj 2021. Lia kategorio estas facila pezo.
Lago Mamry
Mamry (Mauersee, Mauras) estas lago en la Lagoregiono Mazurio de Varmia-Mazuria provinco en Pollando. Ĝi estas la dua plej granda lago en Pollando, kun areo de 104 km2. La maksimuma profundeco de la lago estas 44 m kun averaĝa profundo de 11 m.
Ĝi fakte enhavas ses konektitajn lagojn: nome Mamry, Kirsajty, Kisajno, Dargin, Święcajty kaj Dobskie. Mamry enhavas 33 insulojn, kun totale 213 hektaroj, kelkaj el kiuj estas birdorezervejoj.
La lago Mamry estas populara turima celo. Ĝi estas konektita al rivero Pregolja kaj siavice al la Balta Maro pere de la jam neuzata Mazuria Kanalo. La plej granda urbo sur la lagobordo estas Giżycko.
Štěpánkovice
Štěpánkovice estas vilaĝo de Hluĉinio en Ĉeĥio. La vilaĝo situas en Hlučína montetaro de norda cismontaro de terlango de montaro Nízký Jeseník. Vivas ĉi tie. Parto de la vilaĝo estas konata grandbieno Albertovec, vilaĝeto Svoboda kaj Bílá Bříza. En la vilaĝo laboras ekde la jaro 1978 etnografia folklora ensemblo nomata Srubek. La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1265.
Albertovec – en la jaro 1818 estis en katastro de la vilaĝo konstruita nova superulara korto, nomata Hilvetihof, hodiaŭ Albertovec, kiu estas konata pro bredado de ĉevaloj. Al vizitantoj ĉi tie proponiĝas individua rajdado sur ĉevaloj.
Preĝejo de sankta Katarino – devena konstruaĵo el la jaro 1756 estis anstataŭigita per nova konstruaĵo kun historiganta ekipaĵaro.
Ormeniș
Ormeniș estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Jakoba turo (Arnstadt)
La Preĝejo de Sankta Jakobo, konstruita en la Ried (=iama marĉa tereno) estis unu el la multnombraj kirkoj en la urbokerno historia de Arnstadt, Germanujo.
Historio de la konstruo ĝis la reformacio
La preĝejo unuafoje estis menciita sub la patroneco de Sankta Laŭrenco en 1369. Troviĝante apud vojo de pilgrimantoj celantaj la tombon de Sankta Jakobo en Hispanujo, la konstruaĵo alinomiĝis.
Post la reformacio
Post la ordonita enkonduko de la protestanta religio en la regiono, la tiu ĉi paroĥo estis nuligita kaj oni ekuzis la konstruaĵon por nereligiaj aferoj. Dum la 17-a jarcento ĝi malkonstruiĝis; la brikoj helpis rekonstrui la deincendie detruitan Bach-kirkon (tiama nomo: Preĝejo de Sankta Bonifaco). Restis nur eleganta, svelta turo, kiu markas ĝis hodiaŭ la silueton de la urbo.
Johann Joachim Christoph Bode
Johann Joachim Christoph BODE (naskiĝinta la en Braunschweig, mortinta la  en Vajmaro) estis germana tradukisto kaj eldonisto. Li estis filo de invalida soldato, Johann Jürgen Bode kaj nuptis, post nefeliĉa geedzeco kun filino de instrumentfaristo, kiel duan edzinon la filinon senatoran Simonetta Tamm († 1766), kaj triafoje en 1766 Metta Maria Bohn, filino de eldonisto hamburga.
Vivo
Post kleriĝmalamikaj kamparanaj jaroj kaj neinteresa trejniĝtempo muzikista Bode estis hobojisto en brunsvika regimento. Nupto tro haste farita en la aĝo de 19 jaroj plie komplikigis la vivon. Kiam li havis forpermeson en 1750 en Helmstedt li eksentis la volon je kleriĝo, kion apogis Johann Christoph Stockhausen, la fondinto de la Helmstedt-a Germana Societo. Li instruis al Bode la anglan lingvon. En Helmstedt li ankaŭ metis la fundamenton je konoj de la latina, franca kaj itala lingvoj. Post la morto de la edzino kaj de la infanoj li retiriĝis en 1756 el la armea servo ironte en 1757 Hamburgon. Tie-ĉi li estis muzikinstruisto kaj allernis la hispanan lingvon. Kelkan tempon li ankaŭ gvidis la influan gazeton Hamburgischer Korrespondent. Krome li havis rilatojn al la teatrotrupo de Johann Heinrich Koch laŭ kies komisio li faris tradukojn de anglaj kaj francaj dramoj. Je la fino de 1766 li malfermis presejon laborante komence nur por la teatroentrepreno de Abel Seyler antaŭ malfermiĝo je aĵoj de la gravega eldonistoj Christian Friedrich Voß kaj Friedrich Nicolai en Berlino kaj Philipp Erasmus Reich en Leipzig. Propra eldonejo Buchhandlung der Gelehrten kun la celo plialtigi la renomon kaj plisekurigi la profesian situacion de verkistoj malsukcesis ĉefe pro komercista nelerteco de Bode. Ankaŭ lia intertempa kompaniano Gotthold Ephraim Lessing devis digesti financajn perdojn.
Nur post la nupto de la energiplena kaj komercadsperta tria edzino la eldonejo de Bode ekfloris. Tie aperis - krom propraj tradukitaĵoj de Bode - skribaĵoj i.a. de Friedrich Gottlieb Klopstock, Lessing, Herder, Goethe, Gerstenberg, Matthias Claudius. En 1761 li iĝis ano de la framasonisma loĝio Absalon; la membreco ĉe la iluminatoj malpi plaĉis al li. Kreskanta soleco post mortoj edza kaj infanara igis lin en somero 1778 akcepti la oferton de la dania ministro kaj grafo Johann Hartwig von Bernstorff translokiĝi kun li Vajmaron kiel afergvidanto. En somero 1787 Bode faris sian ununuran vojaĝon eksterlanden, al Parizo.
Grinckerna muziko
Grinckerna muziko estas muzikstilo, kiu radikas en la fruaj 1980-aj jaroj. Ĝi ekestis preskaŭ samtempe en Britujo kaj Usono. La mondeto de grinckerna muziko estas subgrundo-medio, la memfara principo estas vaste disvastiĝinta, kaj nur malmultaj publikigoj okazas je la grandaj diskeldonejo. Grinckerna muziko estas nun rigardata kiel subĝenro de metalroko.
Johann Joachim Christoph Bode
Graveco
La literatura renomo ŝuldiĝas ekskluzive al lia tradukadoj. Framasonisme li ankaŭ verkis relative multe (kp. liaj postlasitaĵoj ĉi-rilaten en la t.n. Svedujo-kesto). La tradukotaĵoj estis komence anglaj dramoj: Bode nombriĝis inter la unuaj kiu hejmigis la modernan anglan dram-arton en Germanujo. Poste li preferis la tradukon de prozaĵoj, antaŭ ĉio el la la angla. La kvalito de liaj tradukaĵoj el la angla, franca kaj la hispana estas ja de kvalita nesameco. Tamen ne malmultaj atingis altegan kvaliton, ekz. la laboraĵoj pri la tekstoj de Laurence Sterne. Tie li uzis, laŭ propono de Lessing, la vorton empfindsam (sensiva). Konatas treege ankaŭ la Vojaĝoj de Humphrey Clinker de Tobias Smollett.
Grinckerna muziko
Grinckerna muziko kontentiĝas pri la klasika instrumentaro de rokmuziko (frapinstrumentaro, elektra gitaro kaj elektra basgitaro), ĝia kantado estas fremdigita ofte ĝis nekomprenebleco. Ekde la 1990-aj jaroj grinckernaj bandoj ankaŭ uzas elektronikajn instrumentojn kiel frapinstrumentaraj komputiloj. Tipe por la muziko estas la uzo de eksplodaj ritmoj, kiuj povas atingi rapidecojn de 180 bpm kaj pli. Kiel inventinto de la ĝenronomo, ne tamen de la ĝenro mem, validas la angla frapinstrumentisto Mick Harris. Komence la kantotekstoj estis iomete socikritikemaj kaj maldekstrumaj. Dumpase de la tempo evoluis subĝenroj, kiuj plilarĝigis la temospektron per la prezentado de pornografiaj kaj perforto- kaj sangoriĉaj tekstoj.
Johann Joachim Christoph Bode
Graveco
Ĉe siaj agadoj li profitis ofte de sia elnatura humuro kaj la delikata anima tuŝiĝemo malgraŭ masiva korpo-aspekto. Por karakterizi la humurajn figurojn Bode volonte uzis dialekton de Malsupra Saksio. Dum la lastaj vivojaroj li interesiĝis pri Michel de Montaigne - kaj liveris brilajn tradukojn de ties verkoj. Bedaŭrinde la planoj pri tradukado de aĵoj de Rabelais malrealigeblis promorte. Por tio li estis volinta uzi malfajnan vortmaterialon de la ĉetablaj konversacioj de Marteno Lutero kaj de Hans Sachs.
Fonto
Justi, Ludwig, "Bode, Christoph" ĉe: Neue Deutsche Biographie 2 (1955), p. 348-349, (tie ĉi interrete)
Selbusjø
Selbusjø aŭ Selbusjøen estas la 17-a plej granda lago en Norvegio. Ĝi situas en provinco Sør-Trøndelag, ĉefe en la municipo de Selbu, do la okcidenta parto situas en municipo de Klæbu. La lago grandas 58,26 km2, tiel la plej granda en la provinco Sør-Trøndelag. Selbusjø estas parto de la akvodividilo Nea-Nidelv, kun rivero Nea alfuante ĝin en la orienta fino kaj rivero Nidelva elfluanta ĝin en la okcidenta fino. La vilaĝoj de Selbustrand, Fossan, Tømra, Trøa, Innbygda, Mebonden, Vikvarvet kaj Sjøbygda situas ĉirkaŭ la lago.
Zipaquirá
Zipaquirá, Zipakira aŭ Zipakirao, estas municipo de Kolombio en la provinco Sabana Centro kies ĉefurbo ĝi estas. Ĝi situantas norde de la departemento Kundinamarko en la centro de la lando, je nur 48 km el ŝtata ĉefurbo Bogoto. Kun loĝantaro de 112.069 loĝantoj, ĝi estas la municipo plej granda kaj loĝata de sia departemento. Populare konata kiel Zipa en referenco al Zipa; titolo kiun havis la kaciko muiska de Bakatao. Estas unu de la centroj de elfosado de salo plej gravaj el Kolombio, pro kio ties kromnomo estas la "Ciudad de la Sal" (salurbo). Limas kun la municipoj Tausa kaj Cogua norde; Nemocón, Gachancipá kaj Sopó oriente; Cajicá kaj Tabio sude; Subachoque kaj Pacho okcidente.
De fondo antaŭhispana, ties loĝantoj setlis en la sektoro nune konata kiel Pueblo viejo (malnova vilaĝo) je 200 metroj proksimume de ties aktuala loko. Ĝi estis starigita kiel urbo la 18-a de julio de 1600 fare de la hispana Don Luis Henríquez. Ĝi estis sinsekve ĉefurbo de la Provinco Kundinamarko, de la Provinco Zipakirao, de la Suverana Ŝtato Kundinamarko kaj de la Departemento Kesada (1905-1910).
Zipaquirá estas fame konata internacie pro sia Salkatedralo, kiu ricevis agnoskon kiel “Unua marindaĵo de Kolombio” la 4-a de februaro de 2007; la katedralo estas unu el la plej grandaj religiaj konstruaĵoj en la mondo: trinava, 120 metrojn longa kaj troviĝas 200 metrojn sub tero. La tuta surfaco estas de ĉirkaŭ 8.500 m². En la eno de la katedralo ĉio estas elĉizita el salkristaloj: multaj grandegaj krucoj, anĝeloj kaj kelkaj Madono-statuoj - ĉio el salo.
Krome estas urba kerno, kiu estis deklarira historia kaj kultura heredaĵo de Kolombio.
Giéville
Giéville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Giévillais.
Ĝi nun formas parton de Torigny-les-Villes.
Lucainena de las Torres
Historio
En la epoko de Al Andalus la urbo estis ĉirkaŭita de murego, probable de araba deveno kun ses turoj ĉirkaŭ ĉefturo por eviti sieĝojn. De tie derivis la nomo de "Lucainena de las Siete Torres" (sep turoj), post simpligita al "Lucainena de las Torres".
Post la ribelo de la lokaj moriskoj kaj posta forpelo en 1570 la areo restis senhoma ĝis reloĝado fare de kolonoj. En 1566 jam estis okazinta atako de nordafrika pirato kiu forportis centon da prizonuloj. En la 19a jarcento la ekspluatado de minoj estis profito por la municipo. Meze de la jarcento jam estis malgranda burĝaro de profesiuloj, artmetiistoj, vendistoj ktp.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 664 geloĝantoj de la municipo Lucainena de las Torres estas 284 inoj kaj 380 viroj. En la 122-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 511 geloĝantoj, kaj aliaj 153 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 1 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 6, 3 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 271 homoj (40.8%).
Kabatas (Ordu)
Kabataş estas urbo kaj distrikto en provinco Ordu en Turkio.
Constitution Party (Usono)
La Constitution Party (angle: "Konstitucia Partio") estas usona prakonservisma politika partio. La partio subtenas malaltajn impostojn, reduktitan engaĝiĝadon en fremdaj aferoj, fortajn enmigradleĝojn, malgrandan federacian registaron, kaj leĝojn kontraŭ abortoj. Ĝi fondiĝis en 1991 sub la nomo "U.S. Taxpayers' Party" (Partio de Usonaj Impostpagantoj). En 1999 ĝi ŝanĝis sian nomon al la nuna "Constitution Party", sed pluraj subŝtataj filioj uzas iom aliajn nomojn ("American Constitution Party" en Koloradio, "Marylanders for Constitutional Governance" en Marilando, "Nebraska Party" en Nebrasko),
Ashley Judd
Ashley JUDD (naskita Ashley Tyler Ciminella; 1968) estas usona aktorino. Ŝi estas filino de kantistino Naomi Judd kaj fratino de Wynonna Judd.
Dum 1990-aj jaroj ŝi laboris ĉe kinfilmojn Natural Born Killers, Smoke, The Passion of Darkly Noon, Heat, Normal Life, A Time to Kill, The Locusts, Kiss the Girls, Simon Birch, Eye of the Beholder, Double Jeopardy, inter aliaj krom ĉe televidaĵo Norma Jean & Marilyn.
En komenco de 21-a jarcento ŝi aperis en kinfilmoj kiel Where the Heart Is, Someone Like You..., High Crimes, Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood, Frida, Twisted, Come Early Morning, Bug kaj Crossing Over.
Ŝi diplomiĝis ĉe la Universitato de Kentukio en 2007.
Dum la 2010-a jardeko Judd laboris en kinaĵoj kiel Tooth Fairy, Flypaper, Dolphin Tale, Olympus Has Fallen, Divergent, The Identical, Dolphin Tale 2, Big Stone Gap, Insurgent, Allegiant, Good Kids, A Dog's Way Home kaj ankaŭ en televidserioj Missing, Twin Peaks kaj Berlin Station.
Nezperca lingvo
La nezperca lingvo, ankaŭ nomata la Niimi'ipuutímt lingvo, estas sahaptia lingvo parolata de la Nezperca tribo en la pacifika nordokcidententa regiono de Usono. La Nezperca estas tre endanĝerigata kaj laŭ fontoj parolata de malpli ol cent homoj. Tial la nezperca tribo celas rekonduki ĝin por flua uzo, sed ĝia travivo estas tre necerta.
Semjonovskaja (stacio de Moskva metroo)
Semjonovskaja (Семёновская) estas stacio de Metroo de Moskvo oriente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Arbatsko-Pokrovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Trakuza rajto
Trakuza rajto estas kontrakte aranĝita interkonsento inter fervojoj, laŭ kiu unu fervoja kompanio rajtas veturigi siajn trajnojn laŭ trakoj (relaroj) proprietataj de alia kompanio.
György Pethes
György Pethes [djordj peteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pethes György estis hungara reĝisoro, altlerneja instruisto. Lia patro estis Ferenc Pethes.
György Pethes naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Pethes frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1958. Post siaj studoj li aliĝis al Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1962 kaj 1965 li reĝisoradis en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste en Teatro József Attila. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 1976 li ankaŭ instruis en la menciita altlernejo, en la sama jaro li ricevis premion. Li edziĝis en 1963.
Manfred Scheffner
Manfred Scheffner (naskiĝis en 1939 je Hardteck, Orienta Prusujo kaj mortis la 6-a de septembro 2019) estis ĉefa germana diskarlistigisto de ĵazo el Munkeno.
Komacuno
Uzado
La planto estas konsumata kuirita aŭ freŝe kiel salato. Ĝi estas riĉa je kalcio.
Manfred Scheffner
Kariero
Post laboro kiel fervojoficisto, en la eldonado kaj je aŭtoŝoforo asocio ADAC li fondis en 1967 ĵazekspedejon en Munkeno kaj estris ekde 1989 ĝis 2003 la ĵazfakon en ĉiovendejo Beck en la sama urbo, en kiu li foje ankaŭ okazigis koncertetojn.
Scheffner estas ĉefe konata kiel eldonisto de la ĵazkatalogo Bielefelder Katalogs Jazz, kiun li eldonadas ĉiun jaron ekde 1965. Ekde la 1960-aj jaroj li estis liberprofesia elsendestro ĉe ĵazradio Jazz Welle Plus. Li verkis ankaŭ kelkajn kontribuaĵojn por ĵazlibroj, ekzemple li estas unu el la kunverkintoj de la konsultlibro Jazz-Standards (Bärenreiter 2001), eldonita de Hans-Jürgen Schaal.
Péter Bán
BÁN Péter (ba:n) estis rumania hungara tradukisto naskiĝinta la en Mujna kaj mortinta la  en Mujna.
Biografio
La mezlernejon Péter Bán finis en Cristuru Secuiesc kaj la fakon de hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Babeş-Bolyai. Li instruis en Vágás, Székelyvarság, Székelyderzs, Farkaslaka kaj en sia naskiĝvilaĝo. Li tradukis el la rumana, el la rusa, el la litova, el la latva, el la bulgara, el la ĉeĥa kaj el la slovaka. Liaj tradukaĵoj aperis en Napsugár, Korunk, Igaz Szó, Utunk, Dolgozó Nő, Ifjúmunkás, Brassói Lapok, Előre, Igazság, Hargita Népe, Vörös Lobogó, Új Élet, Művelődés, Echinox, Kárpáti Igaz Szó, Új Tükör, Napjaink. Liaj tradukaĵoj aperis ankaŭ en antologioj Építő Amfion (1969), Égtájak (Bp. 1976), A végtelenség szomja (Bp. 1977), A lett irodalom kistükre (Bp. 1977). La poemojn de Jenő Dsida kaj Sándor Kányádi li aperigis en litova revuo Literatura ir Menas. Li estis gasto de litova kaj latvia verkistligoj (1971, 1979). Li estis ano de E-MIL.
Risorta pinĉilo
Risorta pinĉilo estas pinĉilo, en kiu la makzeloj fleksiĝas anstataŭ turniĝi.
Ĝi kutime estas uzata por preni malpli grandajn aĵojn ol aĵoj, kiujn prenas per normala pinĉilo. Ĝi kutime estas uzata por munti kaj ripari elektronikajn cirkvitojn, fare de horloĝistoj kaj en kirurgio. Ili ankaŭ estas uzitaj por persona higieno (por pluki brovojn aŭ diversajn nenormalaĵojn kiaj vegetalaj pinĉiloj hazarde enmetitaj vunde enhaŭte aŭ ligneteroj.
Badon
Badon (hungare: Bádon) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Zalău. Administre ĝi apartenas al Hereclean.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 572 loĝantojn (rumanoj); en 1992 550 (rumanoj).