cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katedralo de Beauvais
Generalaĵoj
En la 13-a jarcento aparte en Francujo la stilo de la gotika arĥitekturo evoluis al plejalta perfekteco. Rapid-sinsekve ekestis pli kaj pli subtilaj kiel ankaŭ pli kaj pli suprenstrebantaj konstruaĵoj kiel la katedraloj de Amiens, Chartres kaj de Reims. La preĝejo de Amiens atingis meznavan altecon de 42,30 metroj, antaŭe neniam atingitan.
Antaŭhistorio
La malnova katedralo estis simpla konstruaĵo el la tempo proksimume la jaron 1000, de kiu ekzistas ankoraŭ nun la okcidenta parto, la tiel nomata Notre-Dame de la Basse-Œuvre. La episkopo de Beauvais, Milon de Nanteuil, planis ekde 1225 novkonstruaĵon. Dum la sekvantaj 20 jaroj oni ellaboris pli kaj pli artifikajn planojn, surpaŝantajn nekonatan terenon arĥitekturan. La katedralo de Beauvais fariĝu la plej alta kaj granda preĝejo de la kristana mondo, tamen la politika realeco malebligis konsekvencan ekkonstruon. Komence la konstruon direktis la ambicia episkopo, kiu ankaŭ transprenis grandparton de la konstru-elspezojn. Li estis samtempe episkopo kaj grafo kaj per tio reganto super la urbo, eniĝis tamen en konflikton kun la burĝoj. En 1232 la reĝo agis energie, fortirante de la episkopo la enspezojn; la konstruo provizore ĉesis. En 1247 oni rekomencis la konstruon nur, post kiam la financado de la unua konstrufazo estis pli malpli certa.
Konstruaj fazoj
En la komenco oni starigis la ĥorejon kun ĝia ĥorĉirkaŭirejo kaj ties sep kapeloj, finkonstruante ĝin per alten elstara volbo. Senkompare je tio ne nur estis la alteco de al konstruaĵo sed ankaŭ la preskaŭ plena dissolvo de la murfacoj je samtempa pligrandigo de la interpilastra distanco. En 1275 oni finis la unuan konstruan fazon, sed jam en 1284 okazis katastrofo, kiam la konstruplano montriĝis kiel tro aŭdaca, kaj parto de la volbo falegis.
Kunfalego kaj novkonstruo
La konstruaĵo tute ne estis komplete kunfalinta, sed la rekonstruo estis daŭronta jardekojn, pli longe ol la origine unua konstruo de la ĥorejo. Krom tio la konstruestroj decidis, ne plu sekvi la originan koncepton, sed plibonigi la statikon kaj je kostoj de la konstrua travidebleco enmeti inter la ĝistiamaj pilastroj po interpilastron, tiel ke la unuopaj volbopartoj fariĝos pli malgrandaj. Finfine la ĥorejo atingis sian spirraban altecon de 46,77 metroj neniam plu superotan ĝis nun. 12 pilastroj, 6 po ĉiu flanko, tenas la ĉefan volbon, kiu sin aldone apogas kontraŭ la du antaŭaj pilastroj de la navokruciĝo. Ses pilastroj starantajn en duonrondo portas la volbon de la absido, kiun formas sep flankoj de imagita dekdu-latero. En la flanknavoj de la ĥorejo troviĝas ambaŭflanke kvar kromaj pilastroj, kiuj transformas ĉi tiun parton en kelkloke kvinnavan konstruaĵon.
Denova kunfalego
Intertempe estis eksplodinta la Centjara Milito inter Anglujo kaj Francujo, tiel ke la konstrulaboroj ekde 1347 plene ĉesis. Nur la 20-an de aprilo 1500 oni daŭrigis la konstruadon ka starigis la transversan navon kun abunde ornamitaj fasadoj (ĝis 1548), kies suda duono eĉ superis tiun de la ĥorejo per volboalteco da 48,50 metroj. La navokruciĝo portis turon, kiu ankaŭ antaŭenpenetru en novan dimension. En 1534 la episkopo donacis monon por konstruo de navkruĉigoturo. En 1543 ĉarpentristoj kaj ŝtontajlistoj prezentis alternativajn modelojn por realigo en ligno aŭ ŝtono. En 1563 oni komencis realigi la ŝtonan turon laŭ modelo aŭ plano sendita el Parizo. Respondeca arĥitekto estis Jean Vast. En 1565 la katedrala kapitulo aprobis la modelon por la ligna turotegmento. En 1565 aŭ 1566 oni metis la feran krucon sur la turpinton. En 1569 ĉi tiu parto de la katedralo estis finkonstruita kaj estis per turalteco de 153 metroj dum preskaŭ la plej alta kristanlanda konstruaĵo tiutempa. Kvankam la turo staris nur mallongan tempon, ni estas informitaj pri ĝia aspekto per samtempula desegno kaj priskibo. Laŭ tio la turo altiĝis laŭ nuntempaj mezuroj 153 metrojn sur la ternivelo (laŭ alia kalkulo 142 metrojn). Sed jen ankaŭ la statiko estis nestabila, kaj jam dum la konstruado oni diskutis pri aldonaj apogiloj por la turo. Ĝis finfinancado pasis pluaj kvar jaroj, ĝis kiam finfine la 17-an de aprilo 1573 povis ekiĝi la sekuriglaboroj, sed jam malmultajn tagojn poste, la 30-an de aprilo 1573, la festotago Ĉieliro, okazis mallonge post la forlasado de la preĝejo fare de la procesio la dua katastrofo de Beauvais. La apogopilastroj de la navokruciĝa turo ne povis elteni la premon kaj diskrevis, la turo enfalegis, kaŭzante tiel kromajn difektegojn je ĥorejo kaj transvesa navo. Dum la sekvaj kvin jaroj oni forigis la ruinaĵojn same kiel la difektojn ĉe ĥorejo kaj transversa navo. Oni riparis la navkruĉigan volbon, fermante ĝin per tegmento, kaj fermis la katedralon orienten per provizora muro. Per tio la financaj rimedoj por la konstruo de la laŭlonga navo estis elĉerpitaj, kaj la katedralo restis ne-finkonstruata.
Ĉeso de la konstrulaboroj
Per la katastrofo la disponeblaj monrimedoj devis estis uzataj por la riparo. Pro tio plukonstruo ne plu eblis. Krom tio en Francujo furiozis la milito kontraŭ la Hugenotoj, grandaj partoj de Eŭropo estis en tumulto pro la religia disputo pri la reformacio. La gotikon, jam delonge malmoderniĝintan, flankenŝovis la renesanco, tiel ke oni por ĉiam ĉesis la finkonstruadon de la preĝejo kaj neniam komencis la starigon de la laŭlonga navaro. Sur ties loko ankoraŭ staras la navo de la karolida antaŭa konstruaĵo.
Priskribo
La katedralo ne havas turon, longas 72,5 metrojn, el kiuj 47 metroj okupas la ĥorejo, la transversa navo longas 58,6 metrojn. La konstruaĵo altas 67,2 metrojn, la riĉe ornamita suda fasado 64,4 metrojn. Ĉirkaŭ la ĥorejo estas – krom la kutimaj apogiloj – ankaŭ tre subtilaj liberstaraj apogopilastroj, kiuj ekde la mezepoko estas interligitaj per feraj stangoj. La kvinnava ĥorejo havas triforion, ekstreme altajn fenestrojn kaj ringon el sep kapeloj. En kelkaj kapeloj ekzistas mezepokaj vitraloj. Ĉe la suda vando de la ĥorejo estas mezepoka horloĝo el la 14-a aŭ 15-a jarcento kaj apud ĝi pompa astronmia horloĝo el la jaro 1866. La statiko de la katedralo estas minacata pro la foresto de laŭlonga navo, kaj en la interno ekzistas nun pluraj apogiloj el ligno kaj ŝtalo, kaj oni defunde riparas la konstruaĵon.
Pjetër Budi
Pjetër Budi (1566 - decembro 1622), konata en la itala kiel Pietro Budi, estis episkopo de Sapë kaj la verkinto de kvar religiaj verkoj en la albana. Li estas konata kaj respektata figuro de la albana kulturhistorio. Aldone al siaj politikaj kaj religiaj agadoj, li publikigis kvar librojn en la albana, maloftaĵon en la tempo, kaj estis la unua albana verkisto kiu publikigis grandan kvanton da poezio en albana, proksimume 3 300 linioj. En Tirano ekzistas strato kiu omaĝas lin per sia nomo.
Meŝari
Meshari (albane, "Preĝlibro") estas la unua libro skribita en la albana lingvo. La libro estis verkita de Gjon Buzuku, katolika kleriko en 1555. La libro enhavas 188 paĝojn kaj estas dukolumne ordigita. Meŝari estas traduko de la ĉefaj partoj de la katolika liturgio en la albana. Ĝi enhavas la liturgiojn de la ĉefaj katolikaj festoj de la jaro, komentarioj pri la preĝlibroj, eroj de la Biblio, ritoj kaj katekismoj. Ĝi estis tradukata por helpi la albanajn katolikojn preĝi en sia propra lingvo la ĉiutagajn religiajn diservojn. La ununura kopio de ĉi libro nuntempe troviĝas en la Vatikana Biblioteko.
Meŝari estis malkovrita en 1740, perdita kaj remalkovrita en 1909. En 1930, la libro estis fotokopiita kaj sendita al Albanio. En 1968 estis publikigita kun komentarioj de lingvistoj.
Meŝari estas skribita per la norda dialekto (gegërisht), en latina alfabeto, kun kelkaj modifitaj literoj. La libro enhavas riĉan vortprovizon kaj la ortografio kaj gramatiko ŝajnas observi establitajn regulojn, kio montras eblan pli fruan tradicion de la skriba albana lingvo.
Chris Patten
Chris Patten, naskiĝinta la 12-an de majo 1944, estas brita politikisto. Li interalie inter la jaroj 1992 kaj 1997 estis brita goberniestro de Honkongo (la lasta, ĉar fine de 1997 Britio devis redoni la regadon pri Honkongo al Ĉinio) kaj poste estis komisaro kaj vicprezidanto en la Eŭropa Komisiono Prodi, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 16-a de septembro 1999 (post la demisio de la antaŭa Komisiono Santer) ĝis la 31-a de oktobro 2004. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakon eksteraj rilatoj. Chris Patten estas membro de la Konservativa Partio de Britio.
Strýčkovice
Strýčkovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Srbice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Srbice. Estas ĉi tie registritaj 88 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Strýčkovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,98 km². En la katastra teritorio Strýčkovice situas ankaŭ Háje.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
István Fejes
István Fejes [iŝtvAn fejes], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fejes István estis hungara pastro, kalvinana episkopo, poeto.
István Fejes fot naskiĝis la 1838 en Hungara reĝlando en Legenye (nuntempa Luhyňa en Slovakio). Li mortis la 1913 en Sátoraljaújhely.
Biografio
István Fejes lernis en Sárospatak, unu el liaj instruistoj estis János Erdélyin. Ekde 1857 li plulernis en Fehérgyarmat kaj Pest (urbo). Post lernado li instruis en diversaj komunumoj. En 1860 li edziĝis, samtempe li pastriĝis en Sátoraljaújhely- En 1910 li estis elektita episkopo. Li verkis ankaŭ poemojn.
188 Menipo
188 Menipo estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita, la, far de la usona astronomo Christian Peters de la observatorio de Clinton (Usono)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Menipo : ĉu unu el la nereidinoj, ĉu la filino de Oriono en la helena mitologio.
Evere
Evere (nederlande:[E:v're]) estas municipo en Belgio, unu el la 19 municipoj de la Brusela Ĉefurba Regiono.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝo de la municipo
Salvia hispanica
Salvia hispanica, populare konata kiel ĉiao, estas florplanto de la familio de mentoj. Ĝi originas el Meksiko kaj Gvatemalo. Dum la Azteka epoko, ĝi gravis same kiel maizo kiel manĝajo. Nuntempe, ĝi estas konata kiel unu el la plej riĉaj fontoj de omega-3 grasacidoj. Minimume du specioj de Salvia estas kultivataj sub la nomo ĉiao. La etaj semoj, enhavas alten kvanton de omega-3 grasacidoj, proteinoj, vitaminoj, antioksidantoj kaj mineraloj.
Nomo
La epiteto hispanica signifas „hispana“. Linné donis tiun nomon erare, ĉar la planto estis importata el Meksiko kaj kreskis tiam ankaŭ en Hispanio. La esprimo ĉiao venis el la Nahuatla lingvo (chian, signifas „oleeca“) kaj estas uzata ankaŭ por aliaj specioj, kiuj estas uzataj simile, ekzemple kalifornia ĉiao (Salvia columbariae).
Enhavosubstancoj
semoj de ĉiao enhavas ĝis 38 % ĉiaoleo, 18 ĝis 23 % proteinoj, ĉ. 40 % karbonhidratoj kaj la vitaminoj A, niacino, tiamino, riboflavino kaj folacido. Krome ekzistas la mineraloj kalcio, fosforo, kalio, zinko kaj kupro, krome antioksidantoj. La resto estas fibroj, kiuj parte fariĝas en akvo al ŝlimo. La ĉiaoleo enhavas α-linolenacido kaj 55 % Omega-3, 18 % omega-6, 6 %  omega-9 kaj 10 % saturitaj grasacidoj. Ĉiasemoj enhavas nur malmulte da natrio. Nigraj kaj blankaj semoj ne diferenciĝa laŭ la enhavo. „Ĉiasemoj“ estas nomata ofte kiel supernutraĵo. Oni privarbas la semon per diversaj salubaj promesoj. Ĝi nu tamen nur ekzistas malmultaj signoj por eblaj pozitivaj rezultoj. Fina scienca juĝo ankoraŭ ne eblis. Neniu studio povas ĝis nun pruvi, ke ĉiasemoj helpas redukti la pezon.
Emental
Ementala fromaĝo (Emmentaler) estas flava, mez-malmola fromaĝo kiu originis de la areo ĉirkaŭ Emental, Svislando. Ĝi estas unu el la fromaĝoj de Svislando, kaj foje estas konata kiel svisa fromaĝo. Dum la nominala valoro "Emmentaler Switzerland" estas protektita, "Emental" ne estas; kiel tia, Emental fromaĝoj de aliaj originoj, precipe de Francio kaj Bavario, estas vaste haveblaj, kaj eĉ Finnlando estas eksportfirmao de Emental fromaĝo as an appellation d'origine contrôlée (AOC).
Ryotaro Ishida
Ryotaro Ishida (石田 凌太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Nagoya Grampus.
Infanrajtoj
Infanrajtoj en la strikta senco oni nomas la rajtojn de infanoj kaj junuloj. Tutmonde fiksitaj ili estas en la UN-infanrajt-interkonsento, kiu estis akceptita la 20-an de Novembro 1989 de la Ĝenerala Kunveno de la Unuiĝintaj Nacioj. Nuntempe la interkonsento estas akceptita de plejmulto de la ŝtatoj de la mondo.
Mallonga formo
Mallonga formo de la infanrajt-interkonsento:
Vi havu ĉiujn rajtojn, kiuj estas en tiu ĉi deklaro, sendepende, de kie vi venas, kian haŭtkoloron vi havas, kian sekson vi havas, kian lingvon vi parolas, kian religion vi praktikas, kian opinion vi havas kaj ĉu vi estas riĉa aŭ malriĉa. Tio validu por vi mem kaj por via familio.
Vi havu rajton al precipa protekto; la leĝo devas zorgi, ke vi povu evolui sana kaj en libereco. La leĝo konsideru, kio estas la plej bona por vi.
Vi havu rajton al nomo kaj ke vi apartenu al iu lando ekde via naskiĝo.
Vi havu rajton kreski sana. Pro tio vi kaj via patrino estu precipe protektataj, cetere patrino kaj infano estu konvene flegitaj antaŭ kaj post la naskiĝo. Vi havas rajton al sufiĉe da manĝaĵo, al loĝejo, al ripozo kaj al helpo de kuracisto, se necese.
Se vi estas handikapita korpe aŭ mense, vi ricevu specialan traktadon kaj edukadon.
Vi ricevu amon kaj komprenemon de la aliaj, por ke vi povu bone evolui. Se eblas, vi vivu ĉe viaj gepatroj, se ne eblas, ĉiokaze en ĉirkaŭaĵo kie vi ricevu simpation kaj kie vi estu sekura. Se vi ankoraŭ estas ege juna, oni ne disigi vin de via patrino. Publikaj servoj zorgu precipe pri senfamiliaj kaj malriĉaj infanoj. La ŝtato subtenu per mono familiojn kun multaj infanoj.
Vi estu instruata en lernejo, almenaŭ en bazlernejo, kaj neniom pagu pro tio. La instruado ebligu al vi evoluigi viajn kapablojn kaj vian prijuĝkapablon. Vi lernu, transprenu respondecon por iĝi utila parto de la socio. Ĉiuj, kiuj respondecas pri via edukado orientiĝu al tio, kio estas plej bona por vi. Pri tio unue zorgu viaj gepatroj. Vi rajtas ludi kaj ripozi. La aŭtoritatoj devas tion helpi.
Ildikó Kishonti
Ildikó KISHONTI [kiŝhonti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kishonti Ildikó estis hungara aktorino, voĉoaktoro. Ŝia origina nomo estis Schnur Ildikó.
Infanrajtoj
Mallonga formo
En mizero aŭ danĝero, vi estu el inter la plej unuaj, kiuj ricevu protekton kaj helpon.
Ildikó Kishonti
Ildikó Kishonti naskiĝis la 1947 en Budapeŝto - mortis la  2009 en Budapeŝto.
Infanrajtoj
Mallonga formo
Vi estu protektata kontraŭ malzorgado kaj neniu estu kruela al vi aŭ eluzu vin. Neniu uzu vin por iu komerco. Vi laboru nur, kiam vi atingis certan aĝon. Oni ne devigu vin, fari agon, kiu damaĝas vian sanon aŭ malhelpas vian evoluon.
Ildikó Kishonti
Biografio
Ildikó Kishonti devenis el juda familio. Ŝi frekventis Teatran kaj Filman Altlernejon en sekcio pri muzikalo inter 1973-1977 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en filmoj. Baldaŭe ŝi aniĝis en diversaj teatroj, ekzemple en Teatro Kisfaludy, Teatro Szigligeti (Szolnok), Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi kantadis en 2 diskoj.
Infanrajtoj
Mallonga formo
Neniu instigu vin aliajn malglori pro iliaj eksteraĵo, origino, kulturo, religio aŭ pro aliaj cirkonstancoj. Vi estu edukata tiel, ke vi komprenu la aliajn kaj amikadu kun homoj el aliaj kulturoj. Vi uzu viajn fortojn por la paco. Vi estu konvinkata, ke gravas uzi siajn fortojn por aliaj.
4301 Boyden
4301 Boyden estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Boyden, nemalproksime de Bloemfontein (Liberŝtato, Sud-Afriko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona inĝeniero kaj inventisto Uriah A. Boyden (1804–1879), kies donaco de 238 000 $ al la Observatorio de la Universitato Harvard permesis la konstruon de la Observatorio Boyden, unue en Peruo kaj poste translokigita en Sud-Afrikon.
Beautot
Beautot estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ferenc Teghze-Gerber
Biografio
Ferenc Teghze-Gerber en 1926 estis kvalifikita privatprofesoro en la fakultato pri jur- kaj ŝtatsciencoj de Universitato de Budapeŝto. Ekde 1943 li estis titulara eksterordinara profesoro.
Beautot
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beautotais.
(42301) 2001 UR163
Ĝia orbita periodo (369,130 jaroj) metas ĝin en orbita resonanco 4:9 kun Neptuno (kies orbita periodo estas 164,887 jaroj). Kun diametro de ĉirkaŭ 600 km, ĝi estas kandidata je la statuso de nanplanedo
Bernard Le Bouyer de Fontenelle
Bernard Le Bouyer de FONTENELLE (naskiĝinta la en Rueno, mortinta la  en Parizo) estis franca verkisto. Li estis la nevo de Corneille.
Vivo
Komence li studis jursciencojn sed baldaŭ ekdediĉis sin al la literaturo. en 1691 li iĝis membro de la Franca Akademio kaj en 1691 daŭra sekretario de la Akademio de la sciencoj.
Havante nek kreivan talenton nek intelekton elstaran li skribis amason da verkoj retorikaj, historiaj, filozofiaj, sciencaj tiutempe furoraj: pro la stilo eleganta ili ofte legitis. Poste ili forgesitis grandparte. Inter la plej konataj prozaĵoj mencieblas: Liaj kompletaj verkoj eldoniĝis unuafoje en 1758 en Parizo en 11 volumoj.
Novosad
Bazaj informoj
Novosad, hungare Bodzásújlak estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Novosad situas en valo de Ondava, laŭ flankovojoj. Trebišov troviĝas 12 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1318 en formo "Vylok". La loĝantoj partoprenis en ribelo ĥolero de 1831. Komence de la 20-a jarcento multaj elmigris al Ameriko. En 1910 loĝis en Bodzásújlak 1035 da homoj, (622 slovakoj, 404 hungaroj, 8 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Bodzásújlak apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sátoraljaújhely, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Bodzásújlak rehungariĝis laŭ unua Viena Arbitracio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Novosad 988 da homoj, (951 slovakoj, 9 ciganoj, 6 hungaroj, 4 ĉeĥoj, 2 ukrainoj).
Famuloj
En la iama Bodzásújlak naskiĝis hungara teologo János Somosi.
Samhung (pjongjanga metrostacio)
Stacio Samhung (삼흥역) estas metroa stacio de Hyoksin-linio de la Metroo de Pjongjango.
Jean Hautstont
Jean Hautstont estis belga komponisto kaj esperantisto. Li naskiĝis la en Bruselo (Belgio). La dato kaj loko de lia morto ne estas konataj. En januaro 1905 lia lirika dramo Lidia estis premiere prezentita kaj poste li komponis la lirikan dramon Résurrection, bazita sur verko de Lev Tolstoi. En 1907 li publikigis en Parizo la libreton Notation musicale autonome (Aŭtonoma Muziknotado), kiu celi s ĝeneralan revizion de la muzika signaro. En posta jaro ĝi aperis en ĉina traduko (tradukisto estis M. Li Yu-Yîng). En 1913 li publikigis Solfège .
Listo de urboj de Santomeo kaj Principeo
Jen listo de urboj de Santomeo kaj Principeo:
Pluvialo
Pluvialo (dirita ankaŭ “kapeo” aŭ “ĥormantelo” aŭ "mantus", latine “pluviale”) estas liturgia ornato utiligata en la Eklezioj katolika, anglikana kaj en aliaj kristanaj konfesioj.
Jean Hautstont
En 1936 li estis membro de SACEM (Societo de Aŭtoroj, Komponistoj kaj Muzikaj Eldonejoj).
Pluvialo
Formo de la pluvialo
Ĝi konsistas en granda mantelo kun embria kapuĉo. Ĝi, fakte, ricevas sian nomon el la latina pluviale aŭ mantelo kontraŭ la pluvo, kun kapuĉo) . Ĝi firmeblas antaŭe per agrafo aŭ buko, dirita racionalo. Ĝia uzo, eksterdome, tial postulis la ĉeeston de la kapuĉo. Tio kion restadas de tiu lasta estas la tieldirita “malantaŭa ŝildo”.
Jean Hautstont
Nacia himno por Ĉinio
La 8-an de aprilo 1913 li verkis nacian himnon por la emerĝanta Respubliko Ĉinio. La Kanto al la simpatia nubo (卿 雲 歌, Pinyin: Qingng yún gē, laŭvorte "Simpatia Nuba Kanto") estas la titolo de du historiaj naciaj himnoj de la Respubliko Ĉinio. La unua versio, komponita de Jean Hautstont kiam li estis en 1896 en Ĉinio estis en uzo de 1913 ĝis 1915 kiel provizora himno ĝis alia versio ekaperis la 23-an de majo 1915 tekstverkite de Yin Chang (廕昌) kaj sur muziko de Wang Lu (王露). Poste ree ŝanĝis la himno, nun denove alia versio de La dua versio de La Kanto al la simpatia nubo verkita de Xiao Youmei kiu estis uzata de 1921 ĝis 1928 kiel oficiala nacia himno. La tekstoj de ambaŭ kantoj estis bazitaj sur komentoj de Shang Shu (尚书 大 传) notitaj fare de Fu Sheng en 200-100 aK. 卿 雲 歌 (simpatia nubo) reprezentas ĉielon kaj bonŝancon en la ĉina kulturo.
Unterwasser
Unterwasser signifas en la germana lingvo sub akvo. Ĝi estas la nomo de la sekvaj lokoj en Svislando:
Pluvialo
Formo de la pluvialo
Ĝi, kiel samuzaj ornatoj, havas la koloron de la liturgiaj tempoj, kaj uzatas en diversaj ceremonioj escepte en la Meso.
Jean Hautstont
Notoj kaj referencoj
La parto Nacia himno por Ĉinio estas parta traduko de la samtema artikolo en la angla vikipedio je la 6-a de septembro 2018.
Pluvialo
Formo de la pluvialo
Ĝi estas vestita post la stolo supre de la surpliso aŭ de la albo. Ĝi longas ĝis preskaŭ al la piedoj, malfemitas antaŭe sur la brusto kaj firmeblas per buko; etendita, ĝi havas la formon de duoncirklo kun radiuso de unu metro kaj 40 ĝis 60 cm.
Utiligo
La pluvialo estas laŭnorme vestita en diversaj solenaj ceremonioj ekstermesaj, nome:
La uzo de la pluvialo iam – nome antaŭ la liturgia reformo enirigita de la Dua Vatikana Koncilio – estis permesita al diversaj subjektoj eĉ apartenantaj al la minoraj ordinoj, nome sacerdotaj; kaj ĝi estis ornato de liturgiaĵoj hodiaŭ malpli konsiderataj aŭ malpli vizitataj.
En la Orienta Ortodoksiaj Eklezioj la pluvialo estas uzata ankaŭ dum la Dia Liturgio de Meso
Variaĵoj de la nomo
En Italio oni konservas la nomon “pruvialo” ĉar ĝi konservas la formon de mantelo kiu “protektis kontraŭ la pluvo kaj veteraj perturboj” kaj plej alproksimiĝas al la latina liturgia “pluviale”; aliloke ĝi ricevas la nomo de "kapeo”, aŭ “ĥormantelo” aŭ, kiel en Hispanio, “mantus”.
Dorst
Dorst estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 171 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de la komunumo Calvörde.
Richard Crashaw
Richard CRASHAW (n. ĉirkaŭ 1613, m. la 25-an de aŭgusto 1649) estis angla poeto.
Vivo
Crashaw naskiĝis en Londono. Lia patro, William Crashaw, fervore atakis romkatolikismon per pamfletoj.
Julion 1631 Richard Crashaw eniris Pembroke College, Universitato de Kembriĝo, kie li diplomiĝis en 1634. En 1636 li aniĝis al la instrua fakultato de Kolegio Peterhouse. De 1638 al 1643 li servis kiel pastro ĉe preĝejo Little St Mary's (la malgranda preĝejo de Sankta Maria), Kembriĝo. Li amikiĝis al Nicholas Ferrar kaj ofte vizitis ties kristanan komunumon ĉe Little Gidding, vilaĝo de Huntingdonshire.
En 1644, post la komenco de la angla enlanda milito, parlamentanoj forpelis Crashaw, kiu fine fuĝis al Parizo, kie li konvertiĝis al romkatolikismo kaj tre malriĉis. Henrietta Maria de Francio, la ekzilita edzino de Karlo la 1-a (Anglio), havigis al Crashaw postenon en la domanaro de itala kardinalo en Romo. Tie li akre kritikis siajn kundomanojn pro lascivo kaj violento: por sekurigi Crashaw kontraŭ ilia venĝo, la kardinalo sendis lin al Loreto, kie li iĝis kanoniko. Tamen ene de tri semajnoj li mortis, eble pro febro, kvankam estis onidiroj pri venenado. Li entombiĝis en Loreto.
Verkoj
Crashaw verkis kaj latine kaj angle. Li estis metafizika poeto (inter aliaj tiaj poetoj estis John Donne, George Herbert, Andrew Marvell kaj Thomas Traherne). La metafizikaj poetoj uzis karambolojn kaj malsimplajn ideokombinojn por esplori filozofajn temojn, kaj aludoj al ĉiutagaj aĵoj ofte enkondukis profundan pensadon.
Li tradukis verkojn de Giambattista Marino kaj estis konsiderata reprezentanto en Anglio de la stilo aŭ skolo Marinismo.
Plejparte liaj poemoj traktis religiajn temojn; kaj pluraj inspiriĝis de la vivo kaj la vizioj de sankta Terezo el Avila.
Yuki Soma
Yuki Soma (相馬 勇紀, n. ) estas japana futbalisto.
János Belky
BELKY János (belki) estis hungara kuracisto, universitata profesoro, justicafera medicinfakulo naskita en Miŝkolco la 25-an de junio 1851 kaj mortinta en Koloĵvaro la 12-an de novembro 1892.
Kariero
Belky iĝis privatprofesoro en 1879 en la Universitato de Budapeŝto post akirado de medicindiplomo. Inter 1883-92 li estis profesoro de la tribunala medicino en la Universitato de Koloĵvaro kaj direktoro de la Medicina Instituto de Tribunalo. En la proceso de murdo de Tiszaeszlár li estis kontrolfakulo kune kun Gusztáv Scheuthauer kaj Géza Mihalkovics. Laŭ iliaj fakoponio oni ĉesis la akuzon. Pri la proceso li verkis gravan studon (Kolozsvár, 1883).
Psidium cattleianum
Psidium cattleianum aŭ fraga gujavo (sinonimo: Psidium littorale) estas arba specio el la familio Mirtacoj. Ĝi estas parenca al vera gujavo (Psidium guajava) kun multaj aliaj specioj de la sama genro tiel nomataj.
Popularaj nomoj
En Brazilo multnombras la popularaj nomoj de fraga gujavo: Araçá-rosa "ruĝa arasao". Katalogitaj estas: araçá-amarelo, araçá-vermelho, araçá-de-comer, araçá-comum, araçá-de-Coroa, araçá-da-praia, araçá-do-campo, araça aŭ simple araçá.
"Araçá" devenas de la termino en tupia lingvo ara'sá.
Karakterizaĵoj
La fraga gujavo estas malgranda ĉiamverda arbo kun alteco de 6 m aŭ malofte ĝis 12 m. (ekz. pri la Psidium cattleianum var. lucidum), estas ĉiamverda fruktarbo kun glata bruna trunko kaj maldika krono. La tordita trunko havas glatan ŝelon, kiu dissplitas en maldikajn platojn. Plurjara, ĝi vivas en humidaj kaj sunbatitaj medioj, ne troviĝante ene de la primara arbaro. .
La folioj estas ledecaj kaj glataj, ĝis 10 cm longaj.La folitigoj longas 1 cm. La kontraŭstaraj folioj estas glatrandaj, ovalaj, rondigite pintaj, ledaj, de supre malhelverdaj kaj malsupre pal-helverdaj kaj 3-12 x 2-6 cm grandaj. La floroj estas akselaj, izolaj, blankaj.La 1,5-6 cm larĝaj, blankaj  floroj kreskas triope ĉe foliakseloj. Ili odoras kaj havas multajn ĝis 2 cm longaj stamenojn. Ili floriĝas de junio ĝis decembro.
La fruktoj maturiĝas de septembro ĝis marto. Ili estas rondetaj beroj, verdaj aŭ flavecaj (ekzistas ruĝaj varioj), kronitaj de la persista kaliko, kun blankeca suka pulpo, simila al malgranda gujavo kaj kun pli acida gusto. La rondaj ĝis ovoformaj 2-5 cm longaj fruktoj maturiĝas de verdaj al malhelrugaj, violruĝaj aŭ malofte citronflavaj (Psidium cattleianum var. lucidum). La frukto havas ringon de kvar ĝis kvin sepaloj, kiuj longas ĝis 4 mm. La ŝelo de la frukto estas glata kaj brila. La fruktokarno estas suka, vitrece blanka, ruĝeca aŭ flaveca (Psidium cattleianum var. lucidum) kaj gustas arome dolĉ-acida kiel fragoj. La gusto estas pli bona ol tiu de la vera gujavo. La frukto enhavas multajn malmolajn, ĝis ĉ. 2,5mm longajn flav-brunajn semojn.
La fruktoj estas manĝataj freŝe. Eblas fari el ili fruktsukon, kompoton, marmeladon aŭ glaciaĵon.
La semoj estas disvastigitaj de bestoj, ĉefe birdoj.
Bildaro
La rondaj ĝis ovoformaj 2-5 cm longaj fruktoj maturiĝas de verdaj al malhelrugaj, violruĝaj aŭ malofte citronflavaj (Psidium cattleianum var. lucidum). La frukto havas ringon de kvar ĝis kvin sepaloj, kiuj longas ĝis 4 mm. La ŝelo de la frukto estas glata kaj brila. La fruktokarno estas suka, vitrece blanka, ruĝeca aŭ flaveca (Psidium cattleianum var. lucidum) kaj gustas arome dolĉ-acida kiel fragoj. La gusto estas pli bona ol tiu de la vera gujavo. La frukto enhavas multajn malmolajn, ĝis ĉ. 2,5mm longajn flav-brunajn semojn.
La fruktoj estas manĝataj freŝe. Eblas fari el ili fruktsukon, kompoton, marmeladon aŭ glaciaĵon.
Habitato
La fraga gujavo estas indiĝena en orienta Brazilo kaj estas kultivata en la tropikoj de la Nova Mondo.
Ĝi troviĝas nature en la Atlantika Arbaro, precipe ĉe la densa malaltaj marbordaj ebenaĵoj kun ombraj arbaretoj (kiel ekzemple en la komunumo Ilha Comprida, ĉe la marbordo de San-Paŭlo), sed ĝi povas aperi ankaŭ en savanoj, marbordaj arbaroj kaj la Suda Brazila Altebenaĵo.
Ĝi okazas de Piaŭio ĝis Suda Rio-Grando.
Ĝi estas vaste kultivata en hejmaj fruktoplantejoj, ĉefe en la Suda regiono de Brazilo.
Ĝi troveblas ankaŭ en en aliaj pluvarbaroj de Afriko (ekzemple en Tanzanio), Hinda oceano (ekzemple en Reunio, Madagaskaro, Maŭricio, Komoroj), suda kaj sudorienta Azio kaj en kelkaj insuloj de Pacifiko, ekzemple Havajo  kie la planto estas invada.
Kulturvarioj
Psidium cattleianum estas tipa formo de la specio, mezgranda arbo kaj fruktoj pezantaj malpli ol 20 gramojn;
La fraga gujavo de la "Ya-ci" vario selektita en Suda Rio-Grando ŝtato produktas fruktojn, kiuj povas atingi 40 gramojn, riĉajn je vitamino C..
7505 Furusho
7505 Furusho estas malgranda sed tre hela marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Arthur Dillon (1750–1794)
Arthur Dillon (naskiĝis, mortis ) estis angla generalo en franca servo sub la Malnova Reĝimo kaj en la Usona Milito de Sendependeco kaj Francaj revoluciaj militoj.
Kantono Franklin (Pensilvanio)
La kantono Franklin - angle Franklin County - estas kantono de Usono en la subŝtato Pensilvanio, kies nomo aludas al Benjamin Franklin, usona multfakulo kaj unu el la patraj fondintoj de Usono. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Arthur Dillon (1750–1794)
Kariero
Naskiĝinta en Bray Wick en Berkshire, Anglio, Dillon estis la filo de Damo Charlotte Lee kaj Henry Dillon, 11-a Vicgrafo Dillon de Costello-Gallen, kaj kuzo de Théobald Dillon (kiun oni ne konfuzu kun lia frato, ankaŭ nomita Théobald). Lia avo estis generalo Arthur Dillon. Li estis la avo de Arthur Dillon, ankaŭ militista oficiro.
Kantono Franklin (Pensilvanio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Arthur Dillon (1750–1794)
Kariero
18-jaraĝa, li edziĝis kun kuzino, Therese-Lucy de Rothe (1751 – 7 septembro 1782); la paro havis du gefilojn: George (kiu mortis 2-jara) kaj Henriette-Lucy (per edziniĝo, Lucie-Henriette, Markizino de la Tour du Pin Gouvernet), memoraĵistino de la Revolucia periodo kaj de la Napoleona erao. Post la morto de sia onklo Edouard, per heredaĵo, li fariĝis kolonelo de la regimento de Dillon.
Kantono Franklin (Pensilvanio)
Eksteraj ligiloj
-
Arthur Dillon (1750–1794)
Kariero
En 1778, li navigis kun sia regimento al Karibio por kampanji kontraŭ Britio. Li servis en Grenado; Savannah (kie li estis altrangigita al brigadestro); kaj aliloke. Post la Pactraktato de Parizo, li fariĝis guberniestro de Tobago. Lia unua edzino estinte mortinta, li edziĝis kun riĉa franca kriola vidvino el Martiniko, Laure de Girardin de Montgérald, Grafino de la Touche, kun kiu li havis ses gefilojn.
Li revenis al Parizo por reprezenti Martinikon en la Francaj Ĝeneralaj Statoj de 1789 kiel demokrata, reformema reĝisto.
Dillon plenumis militarajn taskojn en tre malfacila tempo por nobelaj oficiroj de la malnova armeo. La lia kuzo Théobald Dillon estis linĉita de siaj propraj soldatoj post mallonga batalo. Post la Batalo de Valmy kiam Charles Dumouriez revenis al la Belga landlimo kun la plej granda parto de la armeo, li sendis Dillon kun soldatoj por formi la korpuson de la Armeo de Ardenoj ĉirkaŭ la. Du semajnojn poste Dillon estis vokita al Parizo por pridemandado kaj estis fine arestita la malgraŭ la fakto ke li estis energie defendita de sia adjutanto François Séverin Marceau-Desgraviers. Li estis kondamnita pro aludita partopreno en konspiracio de prizonoj kaj ekzekutita de gilotino la. En la lasta momento li grimpis sur la eŝafodon kriante, "Vive le roi!" (Vivu la reĝo!).
József Lengyel
LENGYEL József [lendjel] estis estis hungara verkisto, katolika pastro la 8-an de decembro 1868 en Szinérváralja kaj mortinta la 28-an de marto 1933.
Biografio
Li estis romia katolika pastro de sia naskiĝvilaĝo vilaĝo. Li verkis humuraĵojn, vojaĝpriskribaĵojn, filozofiajn studojn.
NGC 7488
NGC 7488 (aliaj indikoj — MCG 0-59-1, ZWG 380.1, ARAK 576, NPM1G +00.0623, PGC 70539) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maasdam (fromaĝo)
Maasdam (Maasdam [ˈmaːsdɑm]) estas nederlanda fromaĝo en svisa stilo. Farita de bovina lakto, ĝi estas maturigita dum almenaŭ 4 semajnoj. Ĝi maturiĝas pli rapide ol aliaj nederlandaj fromaĝoj. Maasdam havas internajn truojn de la maturigprocezo, kaj glata flava lardhaŭto. Foje ĝi estas parafinita kiel Gaŭdo-fromaĝo. La fromaĝo estis kreita por konkuri kun la populara svisa Emental estante malpli multekosta kaj pli rapida produkti. En la procezo de farado de fromaĝo kun la samaj ĝeneralaj komponentoj de svisaj fromaĝoj, la nederlandanoj kreis fromaĝon kiu estas nuksa kaj dolĉa, sed pli mola ol Emental pro pli alta humidenhavo.
La stilo estis lanĉita en 1984 fare de la Barsfirmao kiel la varmarkita Leerdammer fromaĝo, kvankam ĝi nun estas farita fare de aliaj nederlandaj firmaoj sub la nomo Maasdam.
Kento Hyodo
Kento Hyodo (兵藤 健斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Nagoya Grampus.
Frang Bardhi
Frang Bardhi (latine: Franciscus Blancus, itale: Francesco Bianchi) (1606-1643) estis albana episkopo kaj verkinto de la fruaj epokoj de la albana literaturo. Li naskiĝis en Kallmet aŭ Nënshat en Zadrima, norda regiono de Albanio, proksime de Lezhë. Li venis el familio kun multaj elstaruloj en la Romkatolika Eklezio kaj ŝtatoficistoj aŭ armeaj komandantoj de la Venecia respubliko. Lia onklo estis episkopo de Sapë kaj Sarda. En 1606 li studis teologion en Italio. En 1636 li estis nomumita episkopo de Sapë kaj Sarda.
Bardhi estas memorita kiel la verkinto de la unua albana vortaro: Dictionarium latino-epiroticum, Romo 1635 (latin-albana vortaro), konsistante el 5 640 ŝlosilvortoj. Li ankaŭ skribis biografion pri Skanderbeg.
Baziliko Saint-Eutrope
La preĝejo estas vizitata de pilgrimantoj de la Jakoba Vojo. Ĝi estis deklarita historia monumento en 1840 kaj, en 1998, ĝi estis aldonita al la monda heredaĵo de Unesko kadre de la Jakobaj Vojoj en Francio.
MIEV
La Mitsubishi i MiEV (三菱・i Mitsubishi i MiEV) estas malgranda elektro-aŭtomobilo de la japana fabrikanto Mitsubishi Motors surbaze de la en 2006 enkondukita Mitsubishi i.
Dum la Ĝeneva Aŭtomobilsalono 2009 krom la „i MiEV SPORT AIR“ ankaŭ la „i MiEV Prototype“ estas prezentita.
Saint-Pierre-de-l'Isle
Saint-Pierre-de-l’Isle [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 275 loĝantojn en la jaro 2010.
MIEV
La probabla vendoprezo en Eŭropo estas 34.000 euroj
Saint-Pierre-de-l'Isle
Historio
La 8-an de julio 2010, la ĉefministro aprobis ŝanĝon de la nomo de la komunumo: Saint-Pierre-de-l’Île iĝis Saint-Pierre-de-l’Isle.
Geografio
Saint-Pierre-de-l’Isle estas vilaĝo en la oriento de la departemento Charente-Maritime, nordoriente de Saint-Jean-d'Angély. La najbaraj komunumoj estas Saint-Martial, Blanzay-sur-Boutonne, Saint-Georges-de-Longuepierre, Nuaillé-sur-Boutonne, Saint-Pardoult, Antezant-la-Chapelle kaj La Jarrie-Audouin.
Dorstadt
Dorstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Butila heksanato
Butila heksanato aŭ C10H20O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heksanata acido kaj butila alkoholo, senkolora, brulema likvaĵo kun balzama odoro uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila heksanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo, acetono, benzeno kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila heksanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Jonsung (pjongjanga metrostacio)
Stacio Jonsung (전승역) estas metroa stacio de Hyoksin-linio de la Metroo de Pjongjango. Stacio Jonsung estas ŝanĝa stacio al stacio de la Chollima-linio.
Thomas Traherne
Thomas TRAHERNE (n. 1636 aŭ 1637, m. oktobron 1674) estis angla poeto kaj religia verkisto.
Vivo
Traherne naskiĝis ĉe Hereford, kaj estis filo de ŝuisto. Li studis ĉe Brasenose College, Universitato de Oksfordo, kie li diplomiĝis en 1656 antaŭ ordeniĝi. Dek jarojn li laboris kiel pastro ĉe vilaĝo proksime al Hereford. En 1667 li iĝis kapelano de grava juristo kiu estris ministro sub Karlo la 2-a (Anglio); li mortis en ties domo en Teddington, nun distrikto de Granda Londono.
Verkoj
Nur unu religia prozaĵo eldoniĝis dum la vivo de Traherne; du pluaj tiaj prozaĵoj aperis nelonge post lia morto. Nur fine de la 19-a jarcento eltroviĝis manuskriptoj de pluraj el liaj plej gravaj verkoj: manuskriptoj de pluaj verkoj eltroviĝis en Usono dum la 1990-aj jaroj.
Traherne estis plej konata kiel aŭtoro de:
Liaj verkoj notindas pro la celebro de la natura mondo kiel kreaĵo de la Dio, kaj de la pureco de junaj infanoj.
Světce
Světce (Swietze, Heiligenulrich – 1294) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec sur rojo Dírenský potok 15 km nord-nordokcidente de Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Sevillanas
La sevillanas  [sebijAnas] (sevilaninoj, esperante) estas la plej konataj el la tradiciaj danco kaj kanto de Andaluzio (suda Hispanio). Tiaj danco kaj kanto naskiĝis en la urbo de Sevilo sed oni povas danci kaj kanti ilin dum la celebrado de multaj andaluzaj festoj, ĉefe dum la Foiro de Aprilo de Sevilo, la Pilgrimado de El Rocío (en la provinco de Huelva), Krucoj de Majo de Lebrija (en la provinco de Sevilo), ktp.
Ĝia deveno estas antaŭa al la epoko de la Katolikaj Gereĝoj. Oni diras ke ĝi evoluis de la seguidillas castellanas (tradiciaj muziko kaj danco de Kastilio). Tamen ĝiaj literaturaj antaŭaĵoj estas je la malnovaj jarchas, muwasahas kaj zéjeles (popularaj mozarabaj kantoj kaj poemoj).
Poiome, la seguidillas castellanas flamenkiĝis ĝis iĝi nunajn sevilanojn. Poste, je la 18a jarcento oni aldonis la dancon.
Nun ĝi estas la plej dancata popoldanco en Hispanio.
La kanto
Ĝi estas populara kanto kiu temas pri ofta okazo de la ĉiutaga vivo. Ĝenerale estas facilmemorebla teksto kies strukturo havas kvar partojn kun malsama danco.
La klazika strofo havas du partojn: Unu grupo de kvar versoj kaj unu refreno de tri versoj.
Senfina vario de temoj ekzistas, la plej gravaj temoj estas religiaj, feriaj, amaj, kampaj, najbaraj, urbaj, ktp.
La danco
Eble ĝi estas la plej konata kaj ludata danco en Hispanio. Oni povas trovi malrapidajn kaj rapidajn dancojn. Ofte, ĝi estas dancata pare (viro kaj virino), sed kelkfoje oni povas danci ĝin per personaro.
La danco havas kvar malsamajn partojn (coplas) nomataj la unua, la dua, la tria kaj la kvara parto. Kelkaj movadoj kiujn oni ripetas dum la dancado estas la pasada, la paseíllo, la zapateado kaj la careo.
Monda Tegmento
"Monda Tegmento" - en aliaj lingvoj ekzemple angle "roof of the world" aŭ germane "Dach der Welt" - nuntempe estas metafora nomo por la plej altaj regionoj de Centra Azio, kiuj en la tibeta altebenaĵo antaŭ konsistigas la plej ampleksan, averaĝe pli ol 4.500 metrojn altan, geologian mason de la mondo.
Sevillanas
La danco
La fina parto finas per bela kaj romantika fino.
Monda Tegmento
La "monda tegmento" inkluzivas la regionojn de Ĉiuj tri regionoj varbas per la termino, kaj foje ĝi uziĝas por iu el la tri.
En pli malnovaj enciklopedioj la nomo tamen ekskluzive uziĝis por la altebenaĵo Pamiro - tiel ekzemple faris la germana enciklopedio Der Große Brockhaus, eldono 1928 ĝis 1935, aŭ la angla The Columbia Encyclopedia el la jaro 1942. Ĉi-lasta enciklopedio eĉ klarigis, ke la vorto "Pamiro" devenus el la persa lingvo kaj signifus "monda tegmento", dum tamen la unue citita germana enciklopedio klarigis, ke "Pamiro" devenus el la tjurka lingvaro kaj signfus "malvarma stepa paŝtejo".
Sevillanas
La muziko
La muziko de la sevillanas estas tre gaja kaj viveca. La kanto estas akompanata per la gitara muziko kaj ofte per aliaj muzikiloj kiel la kastanjeto, la pito rociero (andaluza aermuzikilo), kaj la tamburino.
La takto estas 3/4 (la unua pulso estas forta kaj la dua kaj tria pulsoj estas malfortaj).
Autoroj
Iuj aŭtoroj de sevillanas estas Los Marismeños, Cantores de Híspalis, Ecos del Rocío, Los Requiebros, ktp.
Háje (Srbice)
Háje estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Srbice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordoriente de Srbice. Estas ĉi tie registritaj 5 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1614.
33014 Kalinich
33014 Kalinich estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Adam Orval Kalinich, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2012, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Illinois Mathematics and Science Academy de Aurora (Ilinojso)
Matheus Jesus
Matheus Jesus (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Baranyaszentgyörgy
Baranyaszentgyörgy [baranjasentdjordj] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd. La loknomo signifas: Baranya-Sankta Georgo.
Situo
Baranyaszentgyörgy situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis dum erao de turkoj en formo Zentgerg. Fine de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la vilaĝo senhomiĝis. En 1754 germanoj el Trier refondis la komunumon. Inter 1918-1920 la serboj okupis la regionon. En 1945 la germanoj estis deportitaj al Germanio kaj alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio.
En Baranyaszentgyörgy migra poŝto servas, La municipa administrado okazas en Baranyajenő.
Komunumoj de Sankta Georgo en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin Csíkszentgyörgy!
António Vitorino
António Vitorino [], naskiĝinta la 12-an de januaro 1957 en Lisbono, estas portugala politikisto. Li interalie inter 1986 kaj 1989 estis reprezentanto de la portugala prezidento en Macau, inter 1989 kaj 1994 estis portugala konstitucia juĝisto, inter 1995 kaj 1997 estis vica ĉefministro kaj ministro pri defendo de Portugalio.
Post tio li iĝis komisaro en la Eŭropa Komisiono Prodi, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 16-a de septembro 1999 (post la demisio de la antaŭa Komisiono Santer) ĝis la 31-a de oktobro 2004. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn justeco kaj internaj aferoj.
António Vitorino estas membro de la socialisma partio PS de Portugalio. Li verkis plurajn librojn pri politikaj sciencoj.
NGC 7490
NGC 7490 (aliaj indikoj — UGC 12379, MCG 5-54-36, ZWG 496.44, NPM1G +32.0586, IRAS23050+3206, PGC 70526) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Markovci
Ne miskomprenu kun municipo Markovci!
NGC 7489
NGC 7489 (aliaj indikoj — UGC 12378, MCG 4-54-28, ZWG 475.38, IRAS23050+2243, PGC 70532) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Markovci
Markovci, hungare Marokrét estas vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Šalovci. La historia hungara loknomo estis Markóc.
NGC 7489
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Markovci
Situo
La vilaĝo situas fine de mallonga sakovojo, sub monto 344 m-ojn alta.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Teksturhava sojfaba proteino
Teksturhava sojfaba proteino (TSP), ankaŭ konata kiel teksturhava legoma proteino (TLP) aŭ sojfabaj grajnoj, estas sengrasigita sojfaba faruna produkto, kromprodukto de la eltiro de sojfaba oleo. Ĝi estas ofte uzata kiel vianda analogaĵo aŭ por pligrandigi la volumenon de viandaĵo. Ĝi rapide kuiriĝas kaj ĝia proteina enhavo estas ege pli granda ol multaj specoj de viando.
Fabrika procedo
TSP estas kutime farita el sojfaba faruno aŭ koncentraĵo kun alta kvanto (50%) da sojfaba proteino. Fojfoje simila proteinaĵo estas farata el katunaj semoj, tritiko aŭ aveno. Ĝi estas elpremita en diversaj formaj (boloj, flokoj, grajnoj kaj strioj) kaj grandecoj, elirante la duzon ankoraŭ varme kaj samtempe plivastiĝante. La sengrasigitaj termoplastaj proteinoj estas varmigitaj al 150–200°C, kio denaturigas ilin al fibreca, nesolvebla, pora reto, kiu povas sorbi tiom multe kiom trioble ĝian pezon da likvaĵoj. Kiel la premita fandita proteina miksaĵo eliras la elpremilon, la subita falo de premo kaŭzas rapidan vastiĝon al pufa solidaĵo, kiu tiam estas sekigita. Komponite kiam seka el tiom multe kiom 50 elcento da proteino, TSP povas esti remalsekigita kun akvokvanto duobla de la kvanto da proteino, kio faligas la elcenton da proteino al proksimume tio de viandhaketaĵo (16%). TSP estas ĉefe uzata kiel vianda anstataŭaĵo pro sia tre malalta kosto, malpli ol triono el la prezo de bovhaketaĵo, kaj kiam ili kuiriĝas kune, ĝi helpas reteni pli el la pezo de la viando, sorbante sukon normale perditan.
Propraĵoj
TSP povas esti farita el sojfaba faruno aŭ koncentraĵo, enhavanta 50% aŭ 70% da sojfaba proteino, respektive; ĝi havas mildan fabecan guston. Ambaŭ postulas remalsekigon antaŭ uzo, fojfoje kun aldona gustodono samtempa. TSP estas elpremita, kaŭzante ŝanĝon de la strukturo de la sojfaba proteino, kio rezultigas fibrecan, spongan matricon, teksture similan ol viando. En ĝia senakvigita formo, TSP vivas pli longe ol jaro, sed difektiĝos ene de pluraj tagoj post la remalsekigo. En ĝia floka formo, ĝi povas esti uzata simile ol viandhaketaĵo.
Uzoj
Teksturhava sojfaba proteino estas diversutila ingredienco; malsamaj formoj permesas, ke ĝi havu la teksturon de kiun ajn viandhaketaĵon ĝi anstataŭas. Uzante TSPon, oni povas fari vegetarajn aŭ veganajn versionojn de tradicie viand-bazitaj pladoj, ekzemple kapsiketa viandaĵo, bolonjezo, takoj, hamburgeroj, aŭ burritoj.
Sojfaba proteino ankaŭ povas esti uzata kiel malmultekosta, multenutra pligrandigaĵo de la volumeno de viando.
Kastelo de Kenderes
La Kastelo de Kenderes (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Horthy [horti]) estas impona konstruaĵo en Hungario, en urbo Kenderes.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola en granda parko. Ĝi formas U-majusklon. En fino de la parko fiŝlago etendiĝas.
En la kastelo estas videblaj memorloko pri Miklós Horthy, ekde 2003 ekspozicio pri la mararmeo, ekde 2010 ekspozicio pri traktato de Trianon.
Kantono Franklin (Tenesio)
La kantono Franklin - angle Franklin County - estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio, kies nomo aludas al Benjamin Franklin, usona multfakulo kaj unu el la patraj fondintoj de Usono. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².