cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blazono de Meksiko
La nuna Blazono de Meksikio estis grava simbolo por Meksikaj politiko kaj kulturo dum jarcentoj. Ĝi bildigas meksikan ekzempleron de Reĝa aglo ripoze sur opuntio vorante serpenton. Por la popolo de Tenoĉtitlano tio havas fortan religian konotacion, sed por eŭropanoj, ĝi simbolus la triumfon de bono super malbono. La nacia blazono estas ankaŭ uzata kiel Sigelo de la ŝtato de Meksiko, iom modifita oficiala versio uzata de la federa, ŝtata kaj municipa registaroj.
Ĝi inspiriĝas el la legendo pri fondo de la Azteka Imperio. Iu ordonis, ke la aztekoj setliĝu kie ili vidu aglon sur opuntio, vorante serpenton. Tiele ili setlis en la valo de Anahuako, centro de Mezameriko, en Meksiko.
Anthoscopus
Anthoscopus estas genro de birdoj de la familio de Remizedoj aŭ saknestuloj. La genro estas limigita al sub-sahara Afriko, kie ĝi teritorias el Sahelo al Sudafriko. Malkiel multaj el la eŭraziaj saknestuloj tiuj specioj ne estas ĝenerale migrantaj, anstataŭe ili restas ĉe siaj reproduktaj areoj la tutan jaron. Ampleksa gamon de habitatoj okupas la ses specioj, el dezertoj al arbaroj kaj pluvarbaroj. La saknestuloj Anthoscopus nestumas en prilaboritaj teksitaj nestoj kun falsaj enirejoj sub la vera enirejo; tiuj kondujas al falsa ĉambro. La veran nestoĉambron atingas la patro malferminte kaŝitan pordeton, enirinte kaj poste lasinte fermita la pordeton, kies du flankoj gluiĝas per memgluaj araneretoj. Tiuj falsaj enirejoj estas uzataj por konfuzi eventualajn predantojn kaj protekti la ovojn kaj idojn.
(13574) 1993 FX79
(13574) 1993 FX79 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
19440 Sumatijain
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sumati Kumari Jain, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri gerontologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Caddo Parish Magnet High School de Shreveport (Luiziano, Usono).
Kamecipariso
La kamecipariso (Chamaecyparis) estas genro de la cipresacoj indiĝenaj en Azio kaj Nordameriko.
Estas kvin aŭ ses specioj, depende de la taksonomia opinio:
Multaj taksonomoj konsideras C. taiwanensis esti variaĵo de C. obtusa (kiel C. obtusa var. formosana).
Pasintece oni metis unu alian specion en ĉi tiu genro, kiel Chamaecyparis nootkatensis, sed surbaze de fortaj genetikaj kaj morfologiaj atestaĵoj oni nun metis ĝin en novan genron Callitropsis kiel Callitropsis nootkatensis (aŭ donas al ĝi la nomon Cupressus nootkatensis, laŭ kiu ĝi estis unue priskribita en 1824).
22744 Esterantonucci
22744 Esterantonucci estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala suna fizikistino Ester Antonucci, kiu pasis plimulton el sia kariero por studi Sunon per kosmosondiloj. Ŝi partoprenis al la misioj Suna Maksimumo kaj SOHO kaj, de 2005, estis direktorino de la Observatorio de Torino : la unua virino, kiu tenis ĉi-tiun postenon
Annamária Kádár
KÁDÁR Annamária [ka:da:r] estas rumania hungara psikologino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 3-an de novembro 1975.
Kariero
Annamária Kádár akiris diplomon en UBB de Kluĵo en 1999 kaj ŝi doktorĝis en ELTE de Budapeŝto. Ŝi laboris en EMTE de Târgu Mureș, poste en UBB.
Moravice (rivero)
Moravice estas signifa rivero de montaro Jeseníky, en ties partoj Hrubý Jeseník kaj Nízký Jeseník en riverregiono de rivero Odra. Moravice estas 97,7 km longa. Ĝi fontas en Hrubý Jeseník en supermara alteco 1 170 m. Proksimume 3 km de urbo Bruntál komenciĝas sistemo de tri senpere sekvantaj akvaj rezervujoj – Slezská Harta, Kružberk kaj Podhradí. Sub valbaraĵo Kružberk estas refreŝiga sektoro kun du kampadejoj (Zálužné kaj Podhradí), la rivero ĉi tie kreas grandajn, profunde interpremitajn meandrojn. Proksimume 1 km de urbo Hradec nad Moravicí la rivero forlasas montaron Nízký Jeseník kaj malantaŭ urbo Opava ĝi kunfluiĝas kun rivero Opava.
Ilia Silvestriev
Ilia SILVESTRIEV (naskiĝis la en Plovdiv) estis bulgara esperantisto kaj  subkolonelo de la armea rezervo, kiu loĝis en Sumen. Li propagandis Esperanton senlace, gvidis multajn kursojn kaj aplikis unua la rektan instrumetodon en Esperanto-kursoj en Bulgario. Li estis prezidanto de Bulgara Esperanto-Asocio de 1908 ĝis 1910 kaj de 1928 ĝis 1930.
Distrikto Neumarkt
La distrikto Neumarkt – germane oficiale "Landkreis Neumarkt in der Oberpfalz" – situas en la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Neumarkt. La distrikto havas areon de 1 344 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La distrikto estas parto de la distriktaro Supra Palatinato (germane Oberpfalz).
Najbaras la distriktoj Nürnberger Land kaj Amberg-Sulzbach norde, Schwandorf kaj Regensburg oriente, Kelheim kaj Eichstätt sude kaj Roth okcidente.
Administra divido
Urboj:
Merkataj komunumoj:
Kromaj neurbaj komunumoj:
Iuj urboj kaj/aŭ komunumoj interkonsentis kune oferti partojn de la publikaj servoj kadre de administraj komunumaroj. Tiuj grupigoj en la supra listo (laŭ la nuna stato) ne aparte listiĝas.
Arenzana de Arriba
Arenzana de Arriba [arenZAna deaRIba] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la centrokcidento de la regiono.
Historio
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1900-aj jaroj oni malaltiĝis el 173 loĝantoj ĝis la nunaj 28.
Aktualo
La bazo de la ekonomio estas agrikulturo, kaj ĉefe vinproduktado, sekvita de tritiko kaj hordeo, krom la fruktoĝardenoj. La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵo estas la preĝejo kie estas interesa baptujo ktp.
Jemena kanario
La Jemena kanario (Serinus menachensis) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn.
Gustavo la 5-a (Svedio)
Gustavo la 5-a, svede Gustaf V (1858-1950), estis reĝo de Svedio ekde 1907 ĝis sia morto, la kvina reganto el la dinastio Bernadotte.
Jemena kanario
Ĝi estas ĝenerale sablokolora birdo pli malhela kaj pli bruna supre ĉefe ĉe flugiloj kiuj havas iom da ruĝecbruna nuanco. La subaj partoj estas blankecaj tre striecaj sablokolore. La vizaĝo montras rimarkindan bildon konsistantan je blankecaj subokula strio kaj subvanga makulo dividita vertikale per sablokolora strio, tio estas sablokolora marko kiel litero T super blankeca fono.
Gustavo la 5-a (Svedio)
Li estis filo de Oskaro la 2-a kaj reĝino Sofia, pranepo de Karolo la 14-a Johano kaj praavo de Karolo la 16-a Gustavo, la nuna reĝo kaj ŝtatestro de Svedio.
La reĝotempo de Gustavo estis 43 jarojn longa (la due plej longa en la sveda historio), kaj entenis kaj la Unuan kaj Duan Mondmiliton. Dum ambaŭ mondmilitoj Svedio restis neŭtrala.
Gustavo la 5-a estis la lasta reĝo de Svedio kiu havis veran politikan povon. Dum sia reĝotempo li estis devigita akcepti parlamentismon kaj konstitucian monarĥion, kie la reĝo havas ĉefe nur simbolan funkcion.
Private Gustavo la 5-a interesiĝis pri muziko, arto kaj sporto, kaj estis internacie konata teniso-ludanto sub la pseŭdonimo "Mr. G.".
Gustavo la 4-a Adolfo (Svedio)
Gustavo la 4-a Adolfo, svede Gustav IV Adolf (1-a de novembro 1778 – 7-a de februaro 1837), estis reĝo de Svedio ekde 1792 ĝis 1809.
Gustavo la 4-a Adolfo estis orgojla kaj regema, malamegis Napoleonon, malsaĝe militis kontraŭ Rusio, malgajnis Finnlandon (ĝis tiam svedia provinco) al Rusio en 1809, kaj igis sin ĝenerale malpopulara. Li estis malreĝigita kaj forpelita de siaj regatoj, kaj li kun sia tuta idaro forbarita de la sveda trono poreterne. La restantajn jardekojn de sia vivo li pasigis sur la eŭropa kontinento kiel simpla "grafo de Gottorp", malriĉa kaj malrespektata, ĝis fine li mortis per apopleksio en svisa gastejo.
György Endre Guoth
György Endre Guoth [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Guoth György Endre estis hungara bestokuracisto en branĉo kirurgio, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis guótfalvi, lia nomo pli mallonge estis (hungare) ''Gouth Gy. Endre''.
Pontedassio
Pontedassio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
György Endre Guoth
György Endre Guoth naskiĝis la en Kemenesszentmárton, li mortis la  en Budapeŝto.
Pontedassio
Najbaraj komunumoj estas Chiusanico, Chiusavecchia, Diano Arentino, Imperia, Lucinasco kaj Vasia.
György Endre Guoth
Biografio
György Endre Guoth akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1909, poste li estis asistanto en la kliniko. En 1913 li doktoriĝis en la altlernejo, post 2 jaroj li estis altrangigita lektoro, en 1925 eksterordinara instruistio, pli poste profesoro. Inter 1929 kaj 1948 li estis katedrestro kaj klinikestro, inter 1944-1947 dekano. En 1949 li emeritiĝis, tamen poste ĝis 1959 li estis gvidanto de la veterinara ambulanco en Székesfehérvár.
Pontinvrea
Pontinvrea estas komunumo de Italio.
San Jose Earthquakes
San Jose Earthquakes estas usona profesia futbalklubo en San Jose, Kalifornio. La teamo ludas en la Grandliga Futbalo (MLS) en la Okcidenta Konferenco.
NGC 2089
NGC 2089 (aliaj indikoj — ESO 554-36, MCG -3-15-16, IRAS05456-1738, PGC 17860) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Andrzej Przewoźnik
Andrzej Jan Przewoźnik (naskiĝis la en Jurków, proksime al Brzesko, mortis la  en Smolensk) estis pola historiisto, ĝenerala sekretario de la Konsilio pri Sekurigo de La Memoro pri Batalo kaj Martireco (1992–2010). Li pereis dum la vojo por omaĝi viktimojn de la genocida masakro de Katin en kraŝo de la pola aviadilo TU 154M
NGC 2090
NGC 2090 (aliaj indikoj — ESO 363-23, MCG -6-13-9, AM 0545-341, IRAS05452-3416, PGC 17819) estas galaksio en konstelacio Kolombo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Méhkas Diákszövetkezet
Méhkas Diákszövetkezet (mekaŝ diaksOevetkezet) Studentkoperativo Abelujo estis ekonomia koperativo fondita en Kluĵo en 1936 de 101 karierkomencantoj fronte kun Deák Ferenc. Ĝia celo estis helpi la valorigadon de vilaĝaj produktoj en urboj, servi la postenserĉadon por junaj diplomitoj de altlernejoj. Ĝi malfermis vendejojn, laktokolektejojn kaj manĝejojn por studentoj. Post la Viena arbitracio gvide de Samu Tóth la studentoj de revenita Universitato Ferenc József transorganizis ĝin, malfermis libro- kaj paperkomercejon en placo Mátyás király tér 2. La nova koperativo Méhkas engaĝiĝis por eldoni kaj disigi la revuojn Termés kaj Március, organizis literaturajn verperojn invitante Zsigmond Móricz, Erdei Ferenc, Kovács Imre kaj librotagojn. Post 1944 ĝi eldonis ankaŭ librojn. En la fino de 1947 ĝin oni enfandigis en kadron de MÁGISZ (Munkások Általános Gazdasági és Ipari Szövetkezete).
Gustavo la 3-a (Svedio)
Gustavo la 3-a, svede Gustav III (1746 – ), estis reĝo de Svedio ekde 1771 ĝis sia morto (murdita de Johan Jacob Anckarström dum maskobalo en Stokholmo).
En aprilo 1786 li fondis la Svedan Akademion, laŭ modelo de la Franca Akademio.
Gugu Liberato
Antônio Augusto de Moraes Liberato, aŭ simple Gugu (naskiĝis la 10-an de aprilo 1959 en San-Paŭlo, mortis la 21-an de novembro 2019 en Orlando), estis brazila televida prezentisto, aktoro kaj kantisto. Li estis unu el la plej popularaj kaj riĉaj brazilaj televidaj personoj de la 20-a kaj 21-a jarcentoj.
Persona vivo
Gugu Liberato estis edziĝinta al kuracistino Rose Miriam di Matteo. Ili havis tri gefilojn: João Augusto kaj la dunaskitinojn Marina kaj Sofia.
En la 21-an de novembro 2019, Gugu elportis gravan malfeliĉon en lia hejmo en Orlando. Li falis el la tegmento kaj lia kapo koliziis kontraŭ la etaĝo. En la hospitalo, kuracistoj komunikis, ke lia kondiĉo estis tre grava. En la Interreto, estis multaj raportoj de lia supozita morto, sed neniu estis tiam konfirmita de lia amikoj kaj familio. Tamen, lia morto estis konfirmita en la sekvanta tago.
Kriptomerio
Kriptomerio (Cryptomeria) estas palearktisa genro de la familio cipresacoj, kiun oni trovas ĉefe en Ĉinio, Japanio, kaj Koreio.
La nura konata specio de la genro kriptomerio estas sugio (Cryptomeria japonica), granda, monoika arbo kun globa, ligneca konuso; forstumata kaj plantata por ornamo aŭ por ligno uzata en domkonstruado kaj meblofarado.
Vidu ankaŭ
--
Steve McQueen
Steve MCQUEEN, plennome Terence Stephen MCQUEEN (naskiĝis la en Indianapolis, Indiana, kaj mortis la  en Juarez, Meksiko) estis usona filma aktoro.
McQueen estis vira kaj lakonika usona filma stelo de la 60-a jaroj kaj la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento, li agadis malvarme. La herooj korpigataj de li ofte parolis sian filman rolon peragade kaj nur malofte per vortoj.
Lurbe-Saint-Christau (stacidomo)
Lurbe-Saint-Christau estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Lurbe-Saint-Christau, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Pau - Canfranc (frontière) (664000).
Anton Hanak
Anton HANAK (naskiĝinta la en Brunno, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra skulptisto.
Vivo kaj agado
Hanak pasigis la junulajn jarojn kiel filo de ĉambrofarbisto kaj orumisto en Moravio loĝinte intertempe ĉe la geavoj. En 1889 li venis Vienon kie li ellernis lignoskulptadon, skulptadon kaj maketfaradon.
Disĉiplo estis li de Edmund Hellmer ĉe Akademio de Belartoj de Vieno kaj ano de Viena secesio kaj Wiener Werkstätte; krome li kunfondinto estis de la artista societo Österreichischer Werkbund. Hanak instruiis ĉe la Viena artmetilernejo kaj estis ekde 1932 profesoro akademia. Disĉiploj liaj estis i.a. Fritz Wotruba, Oskar Icha kaj Rudolf Reinhart. Kun la artistino Rita Passini el Graz li flegis inter 1913 kaj 1916 leterinterŝanĝadon.
Lia verkaro estas viziplena kaj simbola kun proksimeco al ekspresionismo, kp. ekz. Der letzte Mensch de 1917 aŭ Der brennende Mensch de 1922.
Li kreis la ornamaĵojn por pluraj konstruaĵoj de la arĥitektoj Josef Hoffmann (ekz.: vilao Skywa, landbieno Primavesi, landbieno Ast) kaj, dum la 1920-aj jaroj, por municipaj loĝdomoblokoj en Vieno. De li estis ankaŭ pluraj portretbustoj kaj monumentoj, i.a. el la 1925-a jaro monumento por falintaj soldatoj titole Schmerzensmutter sur la Centra tombejo de Vieno kaj la busto de Victor Adler ĉe la Monumento de la Respubliko (Vieno).
La lasta artaĵo de Hanak estis skulptaĵoj por la Emniyet-memorigilo en Ankaro por kio li jam en 1931 estis farinta antaŭplanoj laŭ perado de Clemens Holzmeister. Finfaris la tuton ĝis 1936 Josef Thorak.
Entombigo estis sur la tombejo de la 13-a urbodiskrikto Hietzing. En Penzing nomas oni strateton por li Hanakgasse kaj en Langenzersdorf estas sekcio en la surloka muzeo kiu estas rezervita nur por li kaj liaj disĉiploj.
Listo de lernintoj ĉe Hanak
Jen impona listo de hanak-aj disĉiploj kiuj poste famiĝis: Fritz Wotruba (1926–1928), Angela Stadtherr (1917–1921), Adolf Treberer-Treberspurg (1929–1934), Heinz Leinfellner (1932–1934), Werner Seidl (1933–1934), Gustav Resatz, Hilde Uray (1923–1924), Franz Hagenauer, Ilse Pompe-Niederführ, Jakob Adlhart (1921–1923), Karl Bodingbauer (1923–1926), Othmar Jaindl, Josef Asböck, Roland von Bohr, Hans Domenig, Helene Koenig, Johann Scheibner, Rudolf Scherrer, Franz Budig, Anton Podzimek, Viktor Thoma, Josef Trojer, Franz Xaver Wirth, Kunibert Zinner, Rudolf Reinhart, Margarete Hanusch und Hans Baier.
Ibituruna
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Oliveira. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Veľké Dvorníky
Veľké Dvorníky, hungare Nagyudvarnok estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda. La slovaka historia nomo estis Dvorníky na Ostrove.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Dunajská Streda troviĝas 3 km-ojn for.
Primož Trubar
Primož TRUBAR (esperante ankaŭ Primuso Trubero laŭ la latina Primus Truberus), naskiĝinta la 8-an aŭ la 9-an de junio 1508, mortinta la 28-an de junio 1586, estis slovena reformatoro, predikisto kaj verkisto.
Vivo
Li naskiĝis en la slovena vilaĝo Raščica, sude de Labako (latine: Labacum, germane Laibach, slovene: Ljubljana, esperante ankaŭ: Ljubljano), en la bonstata familio de Mihi kaj Jera Trubar. Lia patro estis muelisto, ĉarpentisto kaj sakristiisto.
Primož vizitis la malsupran porpastrajn seminariojn en Rijeko kaj Salcburgo, kaj poste fariĝis persona adjunkto de la episkopo de Triesto, Pietro Bonomo, kiu favoris lin plue. Ĉe Bonomo li ekkonis kaj la klasikajn aŭtorojn kiel Vergilion kaj la novajn ideojn de Marteno Lutero kaj Erasmo de Roterdamo. Li fariĝis ankaŭ estro de la katedrala koruso.
Peñalver
Peñalver [penjalBER] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Primož Trubar
Vivo
En 1527 Bonomo sendis lin deĵori en paroĥo. Trubar deĵoris nur mallonge, ĉar li preferis plustudi en Vieno. Sed pro la turka danĝero la viena klerigejo baldaŭ devis esti fermata. En 1530 li ordeniĝis pastro kaj deĵoris kiel vikario en Laško. Li predikis reformeske, kaj tio malplaĉis al la paroĥanoj. Pro tio li iris al Labako, kie li predikis en la katedralo. 1540 li estis forpelata de tie pro sia reformita konvinko. Li iris denove al Triesto kaj fariĝis slovena predikisto kaj privata sekretario de episkopo Bonobo. Ĉi tiu atingis, ke Trubar jam en 1542 povis reiri al Labako kiel katedrala predikisto kaj kanoniko.
Peñalver
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas peñalvero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 178 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,19 loĝ/km².
Primož Trubar
Vivo
En 1543 venis nova episkopo, kiu montris sin tre katolikeska kaj kontraŭ la reformintoj. Pro tio Trubar en 1547 fuĝis al Germanio. Li estis luterana predikisto en Nurenbergo kaj Rothenburg ob der Tauber kaj paroĥestro en Kempten (Algovio), kie li ellaboris novan eklezian ordon kaj komencis traduki la biblion el la germana luter-teksto al la slovena lingvo.
1549 li edziĝis kun Barbara Sitar el Kranj. Post ŝia morto, li ankoraŭ du fojojn edziĝis: kun Anastazija kaj kun Agneza. Nur tri el liaj infanoj plenkreskis: Primož, Magdalena kaj Felicijan.
Insuloj de reĝo Georgo
Geografio kaj demografio
La insuloj de reĝo Georgo konsistas el kvar atoloj kaj unu alia insulo. La insulo Tikei estas la plej orienta insulo, kaj la atolo Ahe la plej okcidenta punkto. La distanco inter tiuj du estas proksimume 200 km.
Peñalver
Historio
La Ordeno de Sankta Johano, konata ankaŭ kiel Ordeno Hospitalema, senjorlandi la setlejon pro donaco de la reĝo Alfonso la 8-a fine de la 12-a jarcento. El tiu ordeno restis la kruco kiu estas la bildo kaj de la flago kaj de la municipa blazono.
Primož Trubar
Vivo
Ek de 1560 paroĥestro en Urach, li tie instigis fondi Biblian Seminarion. Siaj verkoj jam de 1550 estis eldonitaj en Tübingen. Inter 1561 kaj 1564 li du fojojn reiris al Slovenio: por ĉie fortikigi la reformacion kaj por deĵori kiel protestanta dekano en Labako. En 1564 li pro sia libro Cerkovna ordninga estis kondamnata al aresto. Li povis ĝusta-tempe fuĝi kaj nun definitive estas forpelita el la lando. Nur mallonge antaŭ sia morto li revenis por eta tempo.
Insuloj de reĝo Georgo
Geografio kaj demografio
Administracie la insuloj konsistas el du distriktoj. La atoloj Manihi kaj Ahe apartenas al la distrikto Manihi, kaj la atoloj Takaroa, Takapoto kaj ankaŭ la insulo Tikei apartenas al la distrikto Takaroa.
Primož Trubar
Vivo
1567 li fariĝis pastoro en Derendingen (hodiaŭ urbo-parto de Tübingen), kie li ankaŭ en 1586 mortis. Li probable estis entombigata en la tiea Sankt-Gallus-preĝejo. Lia tombo ne plu ekzistas, sed ekzistas du memor-tabuloj, unu ĉe la pordo, la alia sur la planko de la preĝejo.
Peñalver
Historio
Laŭ la legenda tradicio, ĉirkaŭ la jaro 1226, du kavaliroj de tiu Militordeno, kiu ĉasis en monto inter Tendilla kaj Peñalver estis surprizitaj de enorma ŝtormo ke ili protektiĝis en la arbaro kaj alvokis la Virgulinon, kiu aperis al li sur saliko kaj savis ilin el la ŝtormo. La kavaliroj fondis tie ermitejon dediĉita al la Virgulinon de la Salceda (salikejo), kiu poste kaj pro fondo fare de la franciskano Pedro de Villacreces, transformóiĝis fine de la 14-a jarcento en la monaĥejo de minoraj observantoj de Sankta Mikaelo de la Salceda, nuntempe en ruinoj kie profesiis Diego de Alcalá kaj la estonta kardinalo Francisco Ximénez de Cisneros.
Dum la Enlanda Milito, la 8an de januaro 1937, Peñalver suferis intensan bombardadon fare de la faŝisma-frankisma aviadilaro, kio okazigis 15 mortojn, inter kiuj 6 infanoj.
Primož Trubar
Verko
Primoš Trubar predikis en la lingvoj de la aŭskultantoj, la slovena, la itala kaj la germana. Li publikigis 22 librojn en la slovena lingvo, 2 en la germana kaj kelkajn en la kroata kaj serba, uzante la gotikan, latinan, cirilan kaj glagolan (malnov-slavan) alfabetojn aŭ liter-formojn. Jen la plej gravaj el liaj verkoj:
Peñalver
Historio
Post la Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1950 al 178, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Peñalver, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Peñalver kie oni falis al la nunaj 178.
Primož Trubar
Signifo
Trubar volis atingi ĉiujn slovenojn per la Dia vorto en ilia propra lingvo. Pro tio li fariĝis la fondinto de la slovena literatura lingvo, donante al ĝi unuan koheran strukturon. Sen li tre verŝajne ekzistus nek la hodiaŭa riĉa slovena literaturo nek la nuna slovena ŝtato. Pro lia biblio-traduko kun ĝia literatur-preganta funkcio oni nomis lin la slovenia Lutero.
Bibliografio
Ni scias, ke li estis aŭtoro de 22 verkoj en la slovena kaj 2 en la germana.
Peñalver
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Primož Trubar
Bibliografio
Li verkis ankaŭ iom en la kroata kaj serba.
Literaturo en Esperanto
(Literaturon pri Trubar en aliaj lingvoj oni trovas en la divers-lingvaj versioj.)
Pimpri-Ĉinĉvad
Pimpri-Ĉinĉvad, en loka lingvo पिंपरी-चिंचवड estas duobla urbo (konsistanta el 2 urboj Pimpri kaj Ĉinĉvad sub komuna municipo) en subŝtato Maharaŝtro en federacia ŝtato Barato.
Geografio
Mumbajo troviĝas je 191 km-oj.
Historio
Dum la frua historio tiu loko estis reĝa sidejo. Ekde la 1950-aj jaroj la urbo industriiĝis. Nuntempe Pimpri-Ĉinĉvad estas grava centro de aŭtoindustrio. En 1970 4 urboj unuiĝis: Pimpri, Ĉinĉvad, Akurdi kaj Bosari. La nuna municipa formo estiĝis en 1982.
Trafiko
Pimpri-Ĉinĉvad havas bonan kontakton per aŭtovojo al Mumbajo.
Klimato
La somero daŭras inter marto-julio kaj estas seka kaj varma. La temperaturo tiam estas inter 20-38 ° C (en majo 40 ° C!). La musono daŭras inter julio-oktobro. Ekde novembro komenciĝas la vintro ĝis januaro, dume la temperaturo ne atingas la frostopunkton.
Janaul
Janaul (Янаул) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80460.
La urbo estis fondita en jaro 1914.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1991.
Ŝtato Kacina
Ŝtato Kacina (Katsina State) estas unu el la 36 ŝtatoj en norda centra Niĝerio. Ties nomo "Kacina" estas sama kiel tiu de la ĉefurbo. La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Kacina. Limoj estas norde kun Niĝero, okcidente Zamfara Ŝtato, oriente estas Jigava Ŝtato kaj Kano Ŝtato, kaj sude estas Kaduna Ŝtato.
Fohnsdorf
Fohnsdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Murtal. Fine de en la komunumo vivis.
Janaul
La interurba telefona kodo estas 34760, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Janaulka (Янаулка).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 27.9 mil loĝantojn.
The Asphalt Jungle
The Asphalt Jungle ("La Asfalta Ĝangalo") estas usona filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de John Huston. The Asphalt Jungle estis originale filmita en la angla lingvo. Rilate sian ĝenron, The Asphalt Jungle estas rigardebla kiel krima filmo. Ĝi temas pri la rompŝtelo de juvelbutiko.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Sterling Hayden, Louis Calhern, Jean Hagen, James Whitmore. La fama aktorino Marilyn Monroe ankaŭ ludas malgravan rolon.
La filmo havas entutan daŭron de 112 minutoj.
Ilona Balsytė
Ilona Balsytė (naskiĝis la 22-an de aprilo 1964 en Klaipėda) estas litova teatra kaj kina aktorino. Kune kun iuj kolegoj, ŝi en 1989 estis la fondinto de la litova teatro Keistuolių Teatras ("teatro de stranguloj" aŭ "teatro de ekscentruloj").
Biografio
En 1982 ŝi finis la 12-an mezlernejon de Šiauliai. Inter la jaroj 1982 kaj 1986 ŝi studis en la branĉo pri drama aktorado de la nacia konservatorio Lietuvos muzikos kaj teatro akademija, kaj de 1986 ĝis 1991 laboris en la "teatro de kantoj" (Dainos teatras) de la Litova nacia filharmonio. Kune kun la aktoraj kolegoj Aidas Giniotis kaj Sigutis Jačėnas ŝi kiel menciite fondis la ensemblon Keistuolių teatras, en kiu ŝi aktoras ĝis nun.
Rueil-Malmaison
Rueil-Malmaison [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Hauts-de-Seine, en la regiono Francilio. Ĝi havis 79,426 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Rueil-Malmaison troviĝas en la okcidento de la departemento Hauts-de-Seine, proksimume okcidente de Parizo. Ĝi estas konstruita sur la maldekstra bordo de Sejno kaj najbaras kun la komunumoj Nanterre, Suresnes, Saint-Cloud, Garches kaj Vaucresson en Hauts-de-Seine, La Celle-Saint-Cloud, Bougival, Croissy-sur-Seine, Le Vésinet kaj Chatou en Yvelines.
Rueil-Malmaison havas stacidomon, kiu estas parto de la regiona linio RER A.
estas projektita stacio de estonta linio 15 de Grand Paris Express.
estas projektita stacio de estonta linio 18 de Grand Paris Express.
Famuloj
En Rueil-Malmaison naskiĝis aŭ loĝis interalie:
Kuruo (regno)
Kuruo estis reĝlando de unuiĝintaj hindarjaj triboj kiu apartenis al la veda civilizo de Barato. Ĝi estis unu el la dek ses grandaj regnoj. Ĝia regno situis en la areo de Harjano (vidu Kurukŝetro). Ili formis la unuan politikan centron de la hindarjoj dum la veda periodo, kaj post la apero en la regiono Panĝabo, estis kie ekiĝis la kodigado kaj redaktado de la vedaj tekstoj.
Arĥeologie, ĝi probable apartenis al la Civilizo de pentrita griza ceramiko inter la –12-a kaj –9-a jarcentoj. Dum tiu tempo, la mineralo fero unue aperas en okcidenta Hindujo kaj estas konata kiel nigra metalo en la Atarvavedo.
Laŭ Atharva-veda, Parikŝito estas reĝo de la kuruoj. Ofte, en la veda literaturo, la Kurua raĝlando estas menciata kune kun Panĉalo (kies raĝlando troviĝis ĉe la basenoj de la riveroj Gango kaj Jamuno).
Olivdorsa kanario
La Olivdorsa kanario aŭ Arabia kanario (Serinus rothschildi) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de kanario kaj aliajn similajn speciojn.
Ĝi troviĝas en Saŭdarabio kaj Jemeno. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj.
Tems pri tre grizeca sablokora kanario, pli malhela supre kun iom flaveca pugo kaj rimarkinda dika beko tre dika kaj kurbeca en la supra makzelo kvazaŭ psitakeca.
Builsaoj
La builsaoj (aliaj nomoj aŭ nomformoj: Buli, Bulea, Bulsa aŭ Kanjaga) estas etno en Ganao. La builsaoj mem nomas sin Builsa. Al tiu etno alnombriĝas proksimume 150.000 ĝis 160.000 homoj, kies loĝregiono situas en la centra nordo de Ganao en la distrikto Sandema. Plejparte la builsaoj vivas en la distrikto Builsa en la Supera Orienta Regiono. Limriveroj de la etno estas en la okcidento la rivero Sisili, en la sudo la rivero Kulpawn kaj en la oriento la rivero Blanka Voltao kaj la Tano. Norde la loĝregiono distancas per proksimume 20 km larĝa strio de Kasena-lando for de la limo al Burkino. Tiu loĝregiono situas inter la lokoj Wiasi, Kunkwa, Kanjaga, Doninga, Nakong kaj Chuchiliga.
Dlouhá Ves (distrikto Klatovy)
Dlouhá Ves (Langendorf) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1290.
(17239) 2000 EH95
(17239) 2000 EH95 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Płońsk
Płońsk estas urbo en centra Pollando laŭ la rivero Płonka kun 22252 (2005) loĝantoj. Ĝi situas en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. La urbo apartenas al samnoma komunumo en la - ankaŭ samnoma - distrikto Płoński.
NGC 2091
NGC 2091 (alia indiko — ESO 57-SC21) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lurbe-Saint-Christau
Lurbe-Saint-Christau estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lurbans.
The Astonished Heart (filmo)
The Astonished Heart estas brita filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Terence Fisher kaj inspirita de la samnoma teatraĵo fare de Noël Coward. The Astonished Heart estis originale filmita en la angla lingvo. Rilate sian ĝenron, The Astonished Heart estas rigardebla kiel drama filmo.
En la filmo interalie aperas la aktorino Celia Johnson.
Torreblascopedro
Torreblascopedro estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la centro de la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio en la okcidento de la komarko La Loma.
La areo de la municipo estas 60 km2 kie loĝas 842 geloĝantoj, do loĝdenso estas 36,21 loĝ./km2.
La ĉefa industrio estas la produktado de olivoleo.
Geografio
Ĝi estas en zono inter riveroj, precize Gvadalkiviro kaj ties alfluanto Gvadalimar. Ties municipa teritorio estas en la plej norda parto de la Betika Montĉeno inter 230 kaj 452 msm. La olivarboj, kiuj estas konstituitaj en preskaŭ unukultivo, kun la industrio de produktado de olivoleo, estas la ĉefaj enspezofontoj de la loko, komplemente kun tiuj devenaj de la kultivo de asparago kiu estas kultivata en la submunicipo Campillo del Río (Kampeto de la Rivero) je 8 km de Torreblascopedro.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Lupión, Begíjar, Villatorres, Linares kaj Jabalquinto.
Historio
En la 14a de aŭgusto 1795 la reĝo Karolo la 4-a sendependigis Lupión de la urbo Baeza. Tio restis tiel ĝis 1813, kiam la setlejo Torreblascopedro petis sian propran sendependon disde Lupión, kaj tio daŭris ĝis 1871, kiam ĝi sendependiĝis el la municipo Lupión.
Medaltabelo de la Vintra Olimpiko 1980
Tiu-ĉi listo estas medala tabelo de la Vintra Olimpiko 1980. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato. La gastiganta lando de la Olimpiko estas markita per helblua fono de la koncerna tabela linio.
Puerto la Cruz
Puerto la Cruz (Haveno la Kruco) estas urbego, havenurbo kaj signifa universitata urbo en norda Venezuelo, en subŝtato Anzoátegui. Ĝi formas unu el la plej gravaj urbaj regionoj de Venezuelo kune kun Barcelono (Venezuelo), Lecheria kaj Guanta.
Geografio
Puerto la Cruz situas sur la marborda ebenaĵo inter montaro kaj Kariba Maro. Turmero troviĝas 36, Karakaso 48, Baruta 52, Petare 59, Cúa 65, Santa Teresa del Tuy kaj Valencio (Venezuelo) po 82, Barquisimeto 222, Coro (Venezuelo) 271, Barcelono (Venezuelo) 293, Barinas (Barinas) 378, Cabimas 448, Maturín 465, Marakajbo 469, Bolívar (urbo) 496, Guayana (urbo) 570, San Cristóbal (Venezuelo) 617 km.
Historio
Tiu ĉi teritorio estis fiŝkaptista vilaĝo fondita en 1780. Antaŭ 1868 la unua kirko estis konstruita. Granda evoluo okazis en la 1930-aj jaroj pro disvolviĝo de la petrola industrio.
Ekonomio
Puerto La Cruz estas hejmo de naftorafinejo, unu el la plej grandaj en la lando. Tie estas finstacio de pluraj nafto- kaj gasoduktoj. La urbego estas la enirejo al Nacia Parko. Por turistoj servas la strandoj.
Trafiko
Puerto la Cruz estas ligita voje al la subŝtata ĉefurbo Barcelono, kie funkcias internacia flughaveno. La urbego havas plurajn havenojn (ekzemple por naftoj, por pasaĝeroj, por pramoj, por jaĥtoj).
Tamás Szombathelyi
Tamás Szombathelyi [tamAŝ sombatheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szombathelyi Tamás estas hungara moderna pentatlonisto, olimpiano, trejnisto, arbitraciisto, sportinstruisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Puerto la Cruz
Klimato
En Puerto la Cruz la averaĝa jara temperaturo varias inter 23-33 °C. Jare pluvas po 622 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio kaj aŭgusto pli ofte pluvas, inter januaro-aprilo apenaŭ pluvas.
Tamás Szombathelyi
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Depost sia aktiva sporta kariero li estis internacia arbitraciisto, ankaŭ trejnisto kaj lerneja sportinstruisto, eĉ li havis ĉefpostenon en la hungara pentatlona asocio.
Sporta kariero
inter 1964-1968 estis naĝisto de centra sporta lernejo, poste moderna pentatlonisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono kvinfoje inter 1975-1984 unuoble aŭ teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun 2 arĝentaj medaloj unuoble kaj teame, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1981 kaj 1983 unuoble aŭ teame. En 1984 li retiriĝis de la aktiva sporto.
Les Courtilles (pariza metrostacio)
Les Courtilles [le kuʁtij], plennome Asnières - Gennevilliers - Les Courtilles, estas la 299-a stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 13, situanta inter komunumoj Asnières-sur-Seine kaj Gennevilliers. Ĝi estis malfermita la. Depost tiu dato, ĝi estas la finstacio de linio 13 sur ĝia nord-okcidenta branĉo.
Stacio
Kiel indikas ĝia plena nomo, la stacio situas inter komunumoj Asnières-sur-Seine kaj Gennevilliers. "Les Courtilles" estas la nomo de kvartalo de Asnières.
Duoninsulo Gaspé
La nomo "Gaspé" povas deveni el vorto de mikmaka lingvo nome gespeg signifub "terfino". Tamen "Gaspé" povus esti anstataŭe mutacio de eŭska vorto "Gerizpe", signifub "ŝirmo".
La areo de la Duoninsulo Gaspé estas preskaŭ sama kiel tiu de Belgio, nome. La loĝantaro estas proksimume 100,000.
Esav
Esav estis persono de la Malnova testamento, filo de Isaak kaj Rebeka kaj ĝemela frato de Jakobo, kies famaj agoj estas rakontataj en la Biblio, pliprecize en la libro Genezo.
Hebrelingve Esav sugnifas “harplena" aŭ "raspa, kruda".
Biblia rakonto
La geneza libro rakontas ke kiam naskiĝis, antaŭ ol lia ĝemela frato Jakobo, Esav estis ruĝeca kaj harplena (Gn 25,25).
Plijariĝante, Esav sin montris lerta kiel ĉasisto kaj kiel stepano, kaj pro tio li estis preferata de la patro. (Gn 25, 27-28).
Iam, reveninte elĉerpita el la kamparo, li vidis sian fraton antaŭ telero plenplena de lentoj. Kiam li de tiu petis ion manĝeblan ĉar senforta, Jakobo petis interŝanĝe la unuenaskitecon: Ezav tion konsentis. (Gn 25, 29-34).
Sekve li perdis ankaŭ la benon de la mortanta Isaak, rezervitan al la unuenaskito. Fakte Jakobo, antaŭ ol li, estis surmetinta liajn vestojn kaj trompinta la patron, kiu estis preskaŭ blinda kaj rekonis la filojn nur ilin flarante, kaj estis kuirinta beston de la grego ĝin prezentante kiel sian ĉasaĵon. (Gn 27, 1-29).
Kiam Esav konsciiĝis ke mem perdis la unuenaskitecon, obtenis de la patro duagradan benon. (Gn 27, 30-40).
Sin proponinte, dekomence, mortigi la fraton kiu lin trompis, multajn jarojn poste Esav repacigis kun la frato forfuĝinta por eviti ties koleron.
Juda ekzegezo
Tiu ekzegezo apogiĝas ofte sur la signifo de la nomoj: Esav, ekzemple, estas ankaŭ nomata Edomo kaj liaj posteuloj “Edomitoj” ĉar “Edom” signifas “harruĝa” (ĝuste kiel Esav). Laŭ la Genezo (26) Esav edzinigis ititan virinon kontraŭ la volo de siaj gepatroj.
Laŭ la dia volo Jakobo, kies nomo signifas “truanstataŭanto” (laŭlitere, “tiu kiu tenas la kalkanon): kiam Esav estis akuŝita unua, Jakobo estis konsiderita unuenaskita ĉar tenanta la kalkanon de la ĝemela frato.
Jakobo havos la nomon ŝanĝita al Izraelo post lukto kun la anĝelo interpretita de la juda ekzegezo kiel la anĝelo de Esav.
Laŭ la juda ekzegezo, la Torao pentras Esav “judo apostata”.
Literaturaj citaĵoj
En la Dia Komedio, laŭ iuj kritikistoj, Esav povus esti "colui / che fece per viltade il gran rifiuto" de la Kanto III (tiu kiu pro malkuraĝo faris la grandan rifuzon). Tamen, kutime en tiu persono oni opinias rekoni la papon Ĉelesteno la 5-a.
Bon-Encontre
Bon-Encontre estas franca situanta en departemento Lot-et-Garonne, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bon-Encontrais.
Arĝuno
Arĝuno  estas unu el la herooj de la epopeo Mahabarato. Li estis filo de la dio Indro, ankaŭ la tria el la kvin panduidoj, filoj de la raĝo Panduo de Hastinapuro —la ĉefurboj de la kuruoj—, kaj ties edzinoj Kuntio kaj Madrio. Drono, la bramano sperta pri la militarto, instruis al Arĝuno la batalartojn, speciale la arkpafarton pro kio li iĝis spertulo kaj per pafkonkurso li gajnis sian edzinon Draŭpadio. Li ankaŭ geedziĝis kun Ulupi, princino de Nagaloko, Ĉitrangada, princino de Manipuro kaj Subadra, fratino de Kriŝno, la avataro de la dio Viŝnuo, de kiu li estis proksima amiko. En la epopeo, kiu rakontas lian tutan vivon, Arĝuno iĝis la plej granda militisto de ĉiuj epokoj.
La Bagavadgito, unu el la plejaj tekstoj de hinduismo, rakontas konversacion inter li kaj Kriŝno.
Etimologio
Arjuna en Sanskrito signifas blanka,pura aŭ arĝenta.
Ĝermolisto de iranaj esperantistoj
Farivar Abdollahzade
Farivar Abdollahzade estis esperantisto kies letero aperis en la perslingva revuo "La Persa letero" ( n-ro 6 – 1916 ). Li en sia letero parolas pri Esperanto kaj rekomendas ĝin lerni. Profesie li laboris en la lernejo Mohammadije.
Pezizomicetoj
Pezizomicetoj (Pezizomycetes) estas klaso de fungoj en la subfilumo Pezizomikotenoj.
Ĝermolisto de iranaj esperantistoj
Ĝamŝid Ahmadi
Ĝamŝid AHMADI estas irana esperantisto, kiu naskiĝis en 1966 en provinco okcidenta Azerbajĝano de Irano kaj nun laboras kiel kuracisto en Karaĝ. Li estis fondomembro de IREJO kaj membro de ties estraro dum la unuaj du jaroj de ties ekzisto (1993-95).
Pezizomicetoj
Karakteristikoj
La askofruktoj de la plejparte de la specioj estas apotecioj kun untunikaj operkulataj askoj.
Sistematiko
Estas nur unu subklaso Pezizomycetidae kiu enhavas nur unu ordon Pezizales.
Ĝermolisto de iranaj esperantistoj
Ŝirin Ahmadnia
Doktorino Ŝirin AHMADNIA estas sociologo kaj ekde sia junaĝo estas aktiva esperantistino. Ŝiaj poemoj originalaj kaj artikoloj plurfoje aperis en la revuo Irana Esperantisto. Ŝi instruas sociologion en la universitato Allame Tabatabi de Teherano. Ahmad
Hraničky
Nomon Hraničky havas kelkaj sidejoj:
Ĝermolisto de iranaj esperantistoj
Amir Gholi Amini
Amir Gholi Amini estis redaktoro de la perslingva ĵurnalo "Aĥgar", kiu estis aperita en la urbo Isfahano ekde la jaro 1929 ĝis 1934. Li estis delegito de UEA en sia urbo Isfahano kaj enpersigis libron el E-lingvo nome "mallongaj rakontoj". Li ankaŭ verkis artikolojn Esperantoteme en sia ĵurnalo kaj aperis unua-foje lia artikolo en la ĵurnalo "Sehat" trakukita el Esperanto.
Ahmad Atai
Ahmad Atai (mortis 2013) estis irana esperantisto patro de samideanoj Behruz ATAI kaj Majid ATAI. La forpasinta S-ro Ahmad ATAI estis la plej unua eldonisto en Irano kaj dum mult-jaroj eldonadis E-librojn ĉefe lernajn.
Golam Reza Azrahuŝang
Golam Reza AZRAHUŜANG aŭ AZARHUŜANG (ambaŭ literumoj ripete uzatas en la revuo Irana Esperantisto) estas irana esperantisto, kiu en la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj regule kontribuas al la kultura sezon-revuo Irana Esperantisto.
Abbas Bagestani
Abbas BAGESTANI estas irana esperantisto, kiu en 1993 estis inter la kunfondintoj de IREJO kaj en 1996 same inter la kunfondintoj de Irana Esperanto-Asocio. Plurajn jarojn ekde la fondiĝo li funkciis kiel kasisto kaj ĝenerala sekretario de IREJO.
Mirza Reza Arfaoddole Daneŝ
Mirza Reza Arfaoddole Daneŝ estis irana delegito kaj ambasadoro en La ligo de Nacioj. Li estis unu el subskribantoj de propono pri Esperanto en la jaro 1921 kaj defendis Esperanton. Helpis lin sinjoro Edmond Privat kiel ano de Irana Delegacio.
Abbas Davaĉi
Abbas Davaĉi estis estrarano (kasisto ) de PEA kaj aperis lia nomo kaj en la libro de Ŝejdani kaj en la revuo Pars.
Sándor Móricz
MÓRICZ Sándor (pro. mo:ric) estis hungara honved-oficiro (honvéd = patruj-defendi), instruisto naskiĝinta en Sepsikőröspatak la 8-an de januaro 1820 kaj mortinta en Sibio la 20-an de aŭgusto 1882.
Ĝermolisto de iranaj esperantistoj
Alireza Doŭlatŝahi
Alireza DOŬLATŜAHI (ankaŭ latinliterigata Dowlatshahi, naskiĝis en 1967 en Teherano) estas irana esperantisto, poeto, verkisto, tradukisto, specialisto pri polaj studoj kaj bibliotekisto. En la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj li regule kontribuas al la kultura sezon-revuo Irana Esperantisto.
Jusef Etesamolmolk
Jusef Etesamolmolk estis la unua homo kiu skribis artikolon pri Esperanto en perslingva gazeto nome Bahar (printempo). Do lia artikolo estas la unua pri-Esperanta artikolo en Irano kaj grava mejloŝtono de E-Movado en Irano.
Abdollah Hakimneĵad
Abdollah HAKIMNEĴAD estas irana esperantisto, kiu en 1993 estis inter la kunfondintoj de IREJO. Plurajn jarojn ekde la fondiĝo li funkciis kiel vicgvidanto de IREJO, kaj respondecis pri istruado kaj universitataj rilatoj.
Ardash Hurhanisans
Ardash Hurhanisans loĝis en Tabrizo kaj laboris en Reĝa banko. Lia nomo aperis en Jarlibro kiel unua irana delegito en la jaro 1912, 1916 kaj 1920. Nemseĉi mencias lian nomon kiel prezidento de Tabriza Esperanto Societo.
Abbas Ĥosroabadi
Abbas ĤOSROBADI estas irana esperantisto, kiu en 1996 estis inter la kunfondintoj de Irana Esperanto-Asocio.
Amir Mohammad Amir Jahed
Amir Mohammad Amir Jahed estas fondinto kaj verkinto de perslingva jargazeto "Pars". En la menciita revuo aperis artikolo pri Esperanto.
Mirza Hedajatkhan Javid
Mirza Hedajatkhan Javid estis irana esperantisto. Li kun siaj aliaj du amikoj tradukis lernilibron nome "Esperanto en 40 lecionoj". La libro estis verkita per Miŝel Beker kaj Gerozhan Mopen. En la jaro 1921 (= 1300) la persa traduko de jena libro aperis per Tabriza Esperantista societo en 183 paĝoj. Profesie li estis kaj gimnazi-estro nome Tamadon kaj instruisto de la leciono Historio en la lernejo Mohammadije. Ankaŭ poste li fariĝis vicestro de Nacia Banko en provinco Azerbajĝan. Li estis ankaŭ poeto.
Ahmadkhan Jazdani
Ahmadkhan Jazdani estis unu el instruistoj kiuj instruis Esperanton senpage en Tehrano dum la jaroj 1916 kaj poste. Li profesie laboris en Policoficejo. Li partoprenis en la 20a UK en Belgio kun sia amiko Mohammad Raŝti. Li ankaŭ estis estro de PEA (Persa Esperanto Asocio).
Ahmed Jazdani
Ahmed JAZDANI (naskiĝis en 1892, mortis la 5-an de julio 1977 en Teherano) estis dumviva membro de UEA kaj dum pli ol kvindek jaroj apoganto kaj delegito de UEA.
Eŝragh Khavari
Eŝragh Khavari loĝis en la urbo Masjed Solejman kaj skribis artikolon kio aperis en la revuo Armaghan perslingvo en la jaro 1931.
Mohammd Labib
Mohammd Labib estis uea-delegito en la urbo Ghazvin en la jaro 1920 (=1299).
Asad Mahbub
Asad MAHBUB estas irana esperantisto, kiu en la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj regule kontribuas al la kultura sezon-revuo Irana Esperantisto.
Boghrat Mikailijan
Boghrat Mikailijan estis uea-delegito en la urbo Ghuĉan en la jaro 1916 (=1295).
Morteza Mirbagian
Morteza MIRBAGIAN (ankaŭ latinliterigata MIRBAQIAN) estas irana esperantisto, kiu en la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj regule kontribuas al la kultura sezon-revuo Irana Esperantisto. Aparte konatas lia esperantigo de iranaj proverboj - pri tio vidu la Proverboj de Morteza Mirbagian en la vikipedia artikolo "proverbo". Krome interalie li redaktis la perslingvan parton de la libro La Idealo kaj la Realo de Internacia Lingvo de 1992.
Mahmud Mirbozorgi
Mahmud MIRBOZORGI naskiĝis en 1969 kaj komencis lerni Esperanton en 1990. Eksa aktivulo de Irana Esperantista Junulara Organizo (IREJO), li tradukis kelkajn mallongajn rakontojn el la persa lingvo. Li kunlaboris por pres-pretigo de "Esperanto-Persa Vortaro" de Aref Azari.
Fateme Malek Moazam
Fateme Malek Moazam estis Esperantisino kies artikolo aperis komence de 20a jarcento en la revuo " Nova epoko". La artikolo aperis sub la nomo Fateme Malek La lernantino de Esperanto Moazzam.
Mokhatabossoltan Moŝiri
Mokhatabossoltan Moŝiri estis irana esperantisto. Li kun siaj aliaj du amikoj tradukis lernilibron nome " Esperanto en 40 lecionoj ". La libro estis verkita per Miŝel Beker kaj Gerozhan Mopen. En la jaro 1921 (= 1300) la persa traduko de jena libro aperis per Tabriza Esperantista societo en 183 paĝoj.
Ali Akbar Darjuŝ Nemseĉi
Ali Akbar Darjuŝ Nemseĉi (uea-delegito ekde la jaro 1923) estis irana esperantisto, membro kaj unu el estroj de la unua Irana E-asocio kies nomo estas aperita en Jarlibro 1923 "Tabriza Esperanti Stelo". Li tradukis lernolibron, "Ŝlosilo de Esperanto" en persan lingvon kaj senpage disdonis ĝin al interesantoj.
Fazlolah Khan Parviz
Fazlolah Khan Parviz estis uea-vicdelegito en la urbo Arak (Soltanabad) en la jaro 1926 (=1305) kaj 1932 (=1311).
M. Reza Rahvar
M. Reza RAHVAR (naskiĝis en 1970 en Tabrizo) estas irana esperantisto kaj individua membro de UEA. Dum longa tempo propagandis Esperanton kaj varbis multajn lingvanojn. Li skribis perslingvajn artikolojn por konatigi la lingvon al la publiko.