cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marin Ljubin
Verkaro
Li estis la iniciatinto de studenta Literatura Rondo en 1964 al kiu aliĝis verkemuloj kaj tradukemuloj.
Tradukoj
Leo Tolstoj: Post la balo (PACO 6/1978, p. 8-10, germana eldono)
Nekrologo
Nekrologo verkita de L. Raeve kun detala verkaro aperis en la revuo Internacia Ĵurnalisto, 1985-3, p. 19.
Barbara Xantus
Barbara XANTUS, hungare Xantus Barbara estas hungara aktoro kaj kantisto. Ŝia edzo estas Miklós Szurdi.
Barbara Xantus naskiĝis kiel Kalász Barbara la 1967 en Budapeŝto.
Biografio
Barbara Xantus frekventis universitaton kaj aktoran lernejon de Mária Gór Nagy. Poste ŝi komencis sian aktoran karieron en televizia serio. Baldaŭe ŝi edziniĝis kaj naskis filon kaj filinon. Ŝi apartenas al Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár). Ŝi ankaŭ kantadas. Ĝis tiam ŝi ricevis premiojn en 1966 kaj en 2005.
Barouéli
La subregiono havas ĉ. 47.000 loĝantojn.
Antonio Llinás Bellvehi
Laŭ EdE
Antonio LLINÁS BELLVEHI (ljinas beljvehi), hispano, ĝis 1921 komercisto, poste ŝtata oficisto. Naskiĝis en la 13-a de septembro 1893 en Santa Coloma de Farners. Esperantisto de 1911, starigis grupojn, verkis artikolojn. Aktiva SAT-ano.
Aldono
Li forpasis en 1993
Lajos Mezey (aktoro)
Lajos Mezey [lajoŝ mezei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mezey Lajos estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia familia nomvarianto estis Mezei.
Lajos Mezey naskiĝis la  en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Mezey maturiĝis en armea mezlernejo en Sopron en 1936, poste li studis en militakademio de Budapeŝto. Post unu jaro li forlasis la akademion kaj estis flugservisto. En 1939 li akiris aktoran diplometon en privata lernejo de Kálmán Rózsahegyi. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. En 1944 li soldatiĝis, en la sekva jaro li estis militkaptito en Sovetunio. Post la 2-a mondmilito liaj pli gravaj teatraj stacioj estis 1946-tól a Teatro Csokonai (Debrecen) (1946-1949), Teatro Kisfaludy (Győr) (1949-1951), Nacia Teatro (Szeged) (1955-1957), Teatro de Kecskemét (1961-1978), Teatro József Attila (1978-1981), Nacia Teatro (Budapeŝto) (1981-2000), Teatro Magyar. Li ricevis premion en 1978. Lia edzino estis Edit Kéri inter 1951-1953.
Orienta Provinco (Srilanko)
La Orienta Provinco estas unu el la 9 provincoj de Srilanko. Ĝia ĉefurbo estas Trincomalee, la provinco havas 1.419.602 loĝantojn (2001). La dua plej grava urbo estas Batticaloa. Aliaj urboj estas Kalmunai...
Ĝi estas unu el la malplej loĝataj provincoj kaj la loĝantaro ĉefe konsistas el sinhaloj (21,6%), araboj kaj tamiloj (40,4%), ĉi lastaj situantaj en la centro de la provinco. Ĉi tie ankaŭ loĝas malajoj kaj indiĝenoj (vedaoj).
Rolf Riehm (komponisto)
Estas aparta artikolo pri Rolf Riehm, kreinto de Unitario.
En 1992 li ricevis la Artan Premion de Sarlando. En 2002 la urbo Hanau honoris lin per la premio Paul Hindemith.
Jelizaveta Miĥajlovna Zamenhof
Jelizaveta Miĥajlovna Zamenhof (naskiĝis 1889, mortis 1977) estis rusa profesia fotistino. Ŝi estis edzino de Miĥajl Zamenhof, profesia ĵurnalisto kaj filkuzo de L. L. Zamenhof.
Eŭropa ŝoseo 36
Itinero
Pollando:
Ĉe Bolesławiec la ŝoseo ligiĝas al la sume 8000 kilometrojn longa eŭropa ŝoseo 40, kiu kondukiĝas okcidenten al Kalezo en Francio kaj orienten tra Krakovo kaj Lvivo al Ridder en Kazaĥio, ĉe la okcidenta limo de Ĉinio.
Ellweiler
Ellweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nordcentra Provinco (Srilanko)
La Nordcentra Provinco (sinhale: Uturumeda Palata) estas unu el la naŭ provincoj de Srilanko. Ĝia ĉefurbo estas Anuradhapura; grava urbo estas Polonnaruwa. La provinco estas malpli disvolvigita ekonomie kaj malpli loĝata, nur 1.040.963 da loĝantoj. La areo de la Nordcentra Provinco kovras 10.531 km².
Almanako
Almanako estas libreto, entenanta kalendaron, astronomiajn sciigojn por la kuranta jaro, veterantaŭdirojn kaj aliajn diversajn informojn, ofte kun distra parto, kio povas esti rakontoj, poemoj, anekdotoj. Tradicie ĝi prezentiĝis kiel kajero kun aparta folieto pri ĉiu tago kiu utilis por personaj notoj kaj post la koncerna tago oni forprenis el la kajero, tiel ke ĉiam videblas la folio de la venonta tago.
Oni komparu la koncepton kun jarlibro, kiu nek enhavas astronomiajn informojn nek ĉiutagajn detalojn.
Boisseaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas boisseliens.
Stacio Tsukanishi
Stacio Tsukanishi (japane: 塚西停留場 [Cukaniŝi-tejrjūĝō], angle: Tsukanishi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Niŝinari kaj Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Hankai.
Transira fosilio
Transiraj fosilioj (la foresto de kelkaj intermezaj taksonoj estas populare nomita mankanta ligo) estas la fosiliigitaj restaĵoj de interaj formoj de vivo kiuj ilustras evoluan transiron. Ili povas esti identigataj per ilia reteno de iaj primitivaj (plesiomorfiaj) trajtoj en komparo kun iliaj pli derivitaj parencoj, kiam ili estas difinitaj en la studo de kladistiko. Multaj ekzemploj ekzistas, inkluzive de tiuj de primatoj kaj fruaj homoj.
Laŭ moderna evolusintezo, ĉiuj populacioj de organismoj estas en transiro. Tial, "transirformo" estas homa konstrukcio de elektita formo tiel reprezentante specialan evoluan scenejon, kiel rekonite en posteventa kono. Nuntempaj "transiraj" formoj povas esti nomitaj "vivantaj fosilioj", sed dum kladogramo reprezentas la historiajn diverĝojn de vivoformoj, la "transira fosilio" reprezentos organismon proksime de la punkto kie individuaj stirpolinioj (kladoj) diverĝas.
Bromoacetamido
Bromoacetamido estas bromohava organika komponaĵo apartenanta al la familio de la acetamidoj, blanka pulvoro uzata kiel pesticido, larvicido, fungicido kaj kiel alkiligagento en kemiaj sintezoj. Bromoacetamido elmontras vastan kaj distingan aktiveco-spektron, iom pli aktiva kontraŭ fungoj ol kontraŭ bakterioj.
Bromoacetamido elmontras ankaŭ antimikrobaj aktivecoj en la vaporfazo. Ĝi ne havas signifoplenan gravecon kiel konservagento plej probable pro ĝia tokseco kaj alta kosto.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Abiko Teizirô
ABIKO Teizirô, aferisto. Li fondis 1906 en Tokio la duan societon en la lando "Nippon E-Kyôkai", kiun li poste likvidis kaj kunfondis JEA. Esperanto-konsulo en Tokio, 1907. Abiko kunkompilis Japanan-Esperantan Vortaron (1906).
Aizaŭa Heikiĉi
AIZAŬA Heikiĉi (naskiĝis en majo 1898) estis japana esperantisto kaj licea instruisto. Post foriro de Ossaka Kenji el la urbo Jokosuka, Aizaŭa Heikiĉi inter la jaroj 1915 ĝis 1918 estis sindona laboranto post disvastigo de Esperanto en la urbo kaj regiono. Li eldonis gazeton Diino de Stelo.
Aldehido
Aldehido estas organika, alifata kemia kombinaĵo, en kiu la karbonilgrupo (C=O) ligiĝas al la ĉenfina karbonatomo, tio diferencigas de la ketonoj. La ĉenfina karbonila grupo estas tre reakciema. Pro tio aldehidoj tre taŭgas kiel bazmaterialoj por la sintezo de aliaj organikaj kombinaĵoj.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Asada Eiĵi
ASADA Eiĵi (naskiĝis la 22-an de majo 1865; mortis la 11-an de novembro 1914) estis profesoro ĉe la fremdlingva kolegio de Tokio. Li estis lingvisto, fakulo pri ŝemidaj lingvoj kaj membro de la Lingva Komitato.
Aldehido
La apuda bildo montras la ĝeneralan strukturan formulon de la aldehidoj; R en la plej simpla molekulo (formaldehido) estas H-atomo, cetere iu karbonhidrogeno.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Cujuki Kijohiko
CUJUKI Kijohiko (naskiĝis la 19-an de marto 1907 en Kanagawa-ken) estis esperantisto de 1926. Li laboris en La Revuo Orienta kaj tradukis En la nebulo (radiodramo de Yamamoto Yuzo), en 1930. Li ankaŭ verkis la verkon Ŝtala Biblio de Samurajismo, en 1931.
Aldehido
La aldehidoj estas sintezeblaj per oksidigo el alkoholoj.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Deguti Kiyoko
DEGUTI Kiyoko (naskiĝis en 1935, mortis la 29-an de aprilo 2001 en Kameoka) estis la kvara ĉefgvidantino de Oomoto. Ŝi estis subtenanto de Esperanto, honora prezidanto de Esperanto-Propaganda Asocio de Oomoto.
Aldehido
La aldehido sen R formas la aldehidan grupon.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Eguĉi Ren
EGUĈI Ren (naskiĝis la 1898 en Hukuoka) estis esperantisto kaj oficisto. Metoda sekretario de Esperanto-Ligo de Kyusyu, la plej bone organizita regiona ligo kun propra organo kaj propra jarkongreso.
Ga Morizo
GA Morizo (naskiĝis en 1885) estis iama ĉefdelegito de UEA. Fondis en 1920 la Orientan Librejon Esperantistan, importis Esperanto-librojn multege el Eŭropo, kiam preskaŭ neniu kuraĝis tion (En 1922 la laboron heredis Librejo Sihôdô). Ofte interpretis Esperantajn paroladojn de Gustaf John Ramstedt, finna vicambasadoro en Tokio.
Gotoo Seikoo
Gotoo Seikoo (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1884 en Oita) estis ĉefo de multamembra morala societo Kiboŝa (v.) nun disfalinta, estis antaŭe instruisto de knabina liceo. 1930 fondis Esperanto-fakon en Kiboŝa („Esperanto-Kiboŝa“, marto 1930 - jul. 1933) kaj rekomendis lernadon de Esperanto al siaj grandnombraj adorantoj. Enkondukis Esperanton kiel devigan lecionon en Kinró Knabina Liceo kaj Nippon Presarta Lernejo, ambaŭ administritaj de Kiboŝa. Ĉeestis la UK en Oxford, 1930.
Hajaŝi Joŝimi
Hajaŝi Joŝimi, apotekestro. Naskiĝis la 15-an de junio 1900 en Mie-ken. Esperantisto de 1924. Fidante nur al Esperantistoj li travojaĝis Eŭropon 1928 dum kvar monatoj kaj lia vojaĝlibro vekis grandan sensacion en la japana esperantistaro.
Harada Yubi
Harada Yubi (ps. Soken). Nask. 1850 (?), mortis 6 okt. 1916. Kiam li perdis sian solan amatan filon, li decidis daŭrigi lian vivlaboron, t. e. Esperanton, kaj ekstudis la lingvon estante pli ol 60-jaraĝa. Lia fervoro kondukis ĝis tio, ke li povis mem redakti hektografitan, belkolore ilustritan gazeton  „Orienta Azio.“
Hirano Nagakacu
Hirano Nagakacu, (ps. Hirano Jugao), vicgrafo, oficisto ĉe Centra Radio-Stacio de Tôkyô. Nask. 1895 en T. Kunlab. al „Verda Utopio“. Esperantista poeto.
Hikosaka Motosuke
Hikosaka Motosuke. De junio 1909 ĝis 1910 eldonis en Tokio gazeton por eksterlandaj Esperantistoj „Samideano Ĉiumonata,“ kvazaŭ konkure al „Japana Esperantisto“.
Inoue Ŝoogecu Tadaŝi
Inoue Ŝoogecu Tadaŝi, stenografiisto de Oomoto. Nask. 22 aŭg. 1909 en Simane-ken. Esperantisto de 1926. Redaktoro de „Verda Mondo“ 1927-1934. Kursgvidoj diversloke tra tuta Japanujo. Rapida parolanto en Esperanto. Verkis „Praktika Konversacio Esperanta“, 1933.
Ito Kooiti
ITO Kooiti (Kunrei) (forpasis la 26-an de oktobro 1969 pro kancero) estis japana esperantisto en Jao, delegito kaj fakdelegito dum 15 jaroj.
Soŝiĉi Iŝikaŭa
Soŝiĉi Iŝikaŭa (naskiĝis 1900 (?), mortis la 3-an de Februaro 1925) estis japana esperantisto en Uraga en la komenco de la 20-a jarcento.
Ito Ŝiniĉi
Ito Ŝiniĉi estis popollerneja instruisto en nordorienta provinco. Li estis fervora esperantisto kaj senlace propagandis la novan lingvon. Lia amata frazo estis: „Oni diras ke la vero ĉiam venkas — el la. Ekzercaro.“ En 1940 li estis arestita de „tokko“ kaj devis sidi en malliberejo dum du jaroj, pro kio li malsaniĝis kaj estis lasita reveni hejmen. Iun tagon dum sia promeno li kun miro trovis ĉe malnovlibrejo de la urbo sian malnovan esperantan vortaron, konfiskitan okaze de lia arestigo. Sed ankoraŭ pli granda estis lia miro kaj indigno kiam li eksciis konfidence de la librovendisto, ke la „tokko“ konfidis al li la vortaron tiel ke se iu volos aĉeti ĝin, li ne vendu; sed demandu lian nomon kaj adreson kaj informu la sekretan policon! Li mortis septembron 1945, pro la malsano kaŭzita de malliberigo.
Eizo Angetu Ito
Eizo Angetu ITO, japano. Naskiĝis en la 21-a de aprilo 1902 en Osaka-hu. Propagandisto de Oomoto kaj Universala Homama Asocio. Lia agmaniero distingiĝas.
Iwahashi Takeo
Iwahashi Takeo (iŭahaŝi), blindulo, kristano, profesoro de Kansei Gakuin Universitato, instruisto de urba blindula lernejo de Osaka, en kiu li S. Ito k. a. gvidis oficialan kurson de Esperanto (1922-1931). Nask. 16 marto 1898. E-isto de 1918. Ĉeestis 13-an UK. Prezidanto de Japana Asocio de Blinduloj Esperantistoj. Verkoj en Brajla alfabeto: J-E Vortaro, Lernolibro.
Izumi Sigeo
Izumi Sigeo (plumnomo), socialisto. Nask. 31. okt. 1902 en Sagaken. Esperantisto de 1921. Kunfondinto de Japana Prolet-Esperanto-Unuiĝo, 1931.
Jamaga Isamu
JAMAGA Isamu (naskiĝis 1905 - mortis la 6-an de junio 1987) estis japana esperantisto kaj delegito de UEA en Otaru, Japanio. Li estis fakdelegito de UEA pri medicino kaj multjara subtenanto de UEA kaj UMEA.
Pucino
Pucino (poutine, elparolo: [putin] aŭ [put͡sɪn] en kelkaj partoj de Kebekio) estas manĝaĵo de kebekia deveno konsistanta el terpomfingroj kaj el grajnfromaĝo (freŝa ĉedaro), kiujn oni ĝenerale kovras per bruna vianda saŭco. Ĝia deveno ne estas precize konata, kaj ekzistas multnombraj variantoj: malsamaj saŭcoj, fromaĝoj, aldono de aliaj ingrediencoj, ktp.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Jamaguchi Koŝizu
JAMAGUCHI Koŝizu (mortis 24-jare en 1923 pro pneŭmonio en Taihoku Prefektejo) estis fervora japana esperantistino kaj pioniro de virina movado en Japana Imperio.
Jamanaka Hideo
Jamanaka Hideo, estro de eksterlanda fako de la Centra Telegrafejo en Ĥarbin. Naskiĝis la 9-an de februaro 1905 en gubernio Kioto. Li tradukis al Esperanto la filmo-novelon „Verda Karto“, publikigita en 1931.
Pucino
Deveno
Pucino estas el kebekia deveno. Tamen ĝia ekzakta deveno estas polemika. Pluraj lokoj pridisputas la devenon de pucino:
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Jasuda Jukiĉi
Jasuda Jukiĉi, japano, arkitekto de ĉefregistarejo de Formoso. Nask. 1 marto 1904 en Kyoto-si. Dum la studenta tempo en tria nacia kolegio kunkompilis J-E vortareton. Trad. Inkubo (dramo), 1924. De 1927 laboras por E en F.
Juri Tradukacu
JURI Tradukacu estis japana esperantisto, naskiĝinta la 23-an de septembro 1900 en Kyoto-hu. Bona Esperanto-oratoro. Verkis: Frazaro de Esperanto-Interparolado, 1925; Modela Esperanto-Konversacio, 1928. EdE-J
Katsumori Hirosi
KATSUMORI Hiroshi (Hepburn) (1925-2004) estis membro de UEA en Chubu,Japanio, mortis la 9-an de junio 2004 pro kancero. La profesoro pri fiziko interalie kompilis fakan terminaron Esperantan-japanan-anglan.
Kidosaki Masutosi
KIDOSAKI Masutosi estis japana bankisto kaj esperantisto, naskiĝinta la 24-an de aprilo 1907 en Hukuokasi, kaj tie laboris multe por Esperanto. Verkoj. Esperanta Frazaro, 1929, Zamenhofa Legolibro, 1931. Edziĝis al bela riĉega esperantistino, f-ino Owada-Hinako. Verkoj:
Mulholland Drive (muzikalbumo)
Mulholland Drive estas disko (Milan/Universal/ULM CD 198 500-2) aperinta en 2001, sur kiu estas registrita la filmomuziko de la filmo Mulholland Drive de David Lynch. Muzikon plejparte komponis Angelo Badalamenti, David Lynch kaj John Neff.
Ĝermolisto de japanaj esperantistoj
Kobajaŝi Tomoki
KOBAJAŜI Tomoki (小林智樹, Kobayashi Tomoki), japano, en la 1930-aj jaroj estis estro de Knabina Liceo Kihoku Zissen, en kiu Esperanto tiutempe estis instruata oficiale. Li naskiĝis en la 26-a de septembro 1897 en Sendajo, kaj ricevis mencion en la Enciklopedio de Esperanto de 1934.
Kusuda Zensuke
KUSUDA Zensuke (naskiĝis 1913; mortis la 16-an de januaro 1993) estis japana esperantisto, delegito de UEA dum 20 jaroj en Amagasaki kaj revigliginto de la japana fervojista movado en la 1970-aj jaroj.
Matuba Kikunobu
MATUBA (-cu) Kikunobu, japano, desegnisto. Naskiĝis en la 9-a de aprilo 1903 en Yokosuka. Esperantisto de 1921. Multaj artikoloj pri konstruo de Esperanta poezio en Esperanto-Lernanto kaj Literatura Revuo Oriento, 1934. Bona studanto de Esperanta-gramatiko. - (Kuw.)
Micuiŝi Icumu
MICUIŜI Icumu, japano. Oficisto de fervoja ministerio: Naskiĝis en la 3-a de junio 1896 en Sizuoka-ken. Direktoro-kasisto de JEI sindoneme kaj sukcese administris ekonomian flankon de JEI preskaŭ de la fondo.
Mine Yositaka
MINE Yositaka (1941-2017) estis japana esperantisto. Li estis aktivulo de la Kansaja Ligo de Esperanto-Grupoj.
Mijake Hisano
MIJAKE Hisano, japanino. Nask. 1905 en Okayama. Laboristino, iam ĉe la presejo de la eldonaĵoj de JEI. Kuraĝa agitparoladantino en E.(Kaw.)
Muramatu Yukiyosi
MURAMATU Yukiyosi(Kunrei), (Hepburn: MURAMATSU Yukiyoshi, 1940-2000), dumviva membro, iama delegito pri radioamatorismo en urbeto Uenohara(nun urbo Uenohara) en Jamanaŝi-prefektujo.
Nakahara Syuzi
NAKAHARA Syuzi (ŝuuĵi), japano, mastro de Kanija Librejo. Nask. 1 dec. 1894. Eldonis kelkajn E-librojn, inter kiuj J-E vortareton.
Nakayama Ooki
NAKAYAMA Ooki (1926 - mortis la 27-an de novembro 1991 en Kôhu, Japanio) estis profesoro kaj UEA-fakdelegito pri mikrobiologio.
Nisikawa Toyozô
Nisikawa Toyozô (1909 – 20-a de junio, 2004) estis japana esperantisto, kaj en 1991/1992 li estis prezidanto de Japana Esperanto-Instituto kaj poste ties revizoro.
Nisida Ryoya
NISIDA Ryôya(Kunrei) (Hepburn:NISHIDA Ryoya, naskiĝis 1911 - mortis la 21-an de aprilo 1978) estis japana pastro kaj fakdelegito de UEA en Kisiwada en Osaka Prefektujo. Li lernis Esperanton antaŭ pluraj jardekoj, tradukis kaj eldonis kelkajn librojn pri budhismo en Esperanto. Laste aperis lia traduko de Vervekiĝo de budhismo.
Nisiumi Tarou
NISIUMI Tarou (en Esperanto ankaŭ NIŜIUMI Taro; naskita en 1912; mortinta la en Tokio) estis japana esperantisto kaj profesoro pri moderna historio en la universitato de Tokio. Dum jardekoj li estis delegito pri sociaj sciencoj, muzeoj kaj teniso. De 1971 ĝis 1974 li estis estrarano de Japana Esperanto-Instituto.
Nohara Kyuiti
NOHARA Kyuiti (kjuuiĉi) Naskita la, mortinta la , japano, instruisto pri fiziko kaj kemio. Membro de JEI de 1906. Li tradukis la historian verkon "Kroniko Japana", pri la duone mitologia historio de Japanio, kaj pro tio honorita je la premio Ossaka en 1939. Li tradukis ankaŭ filozofiajn verkojn el sanskrito, plue ĉinajn klasikaĵojn "Granda Lernado" kaj "Doktrino de Mezeco".
Oka Hidemiti
OKA Hidemiti, filo de OKA Asajiro, estis japana zoologo kaj esperantisto, lektoro de la scienca fakultato de la Imperia Universitato de Tokio. Naskiĝis la 2-an de oktobro 1902 en Tokio. En Esperanto verkis interalie la artikolojn „Pri la uzado de sufikso um“, La Revuo Orienta, volumo V, 1924 kaj „Mendelismo“ La Revuo Orienta, volumo VI, 1925.
Okamacu Kacumaro
D-ro OKAMACU Kacumaro (mortis en 1923) estis japana studento en Germanio kaj ano de esperantista grupo de Kiota Imperia Universitato.
Ogata Tomosaburo
OGATA Tomosaburo, japana doktoro pri medicino kaj profesoro de fiziologio en la Imperia Universitato de Tokio. Naskiĝis la 31-an de januaro 1883 en Osako. Esperantisto de 1923. Interalie en 1925 publikigis du medicinajn raportojn pri rizmalsano originale en Esperanto.
Ohaŝi Unokiĉi
OHAŜI (oo-) Unokiĉi, japano, komercisto. Naskiĝis en la 27-a de oktobro 1889 en Jokosuka. Esperantisto de 1906. Pionira laboranto en Jokosuka, lulila loko de Japana Esperanto-movado.
Osida Tokurô
OSIDA Tokurô, japano, kuracisto. Naskiĝis en la 24-a de marto 1875. En 1919 fondinte Nippon Esperanto-Sya, eldonis multajn Esperanto-lernolibrojn kaj vortarojn. Poste importis Esperantajn librojn el Eŭropo.
Ryuei Samura
RYUEI Samura (1940-2003) estis la ĉefdirektoro de Japana Budhana Ligo Esperantista (JBLE, ekde 1990), bonzo de zen-budhismo, mortis la 23-an de marto.
Samura Ryuei
SAMURA Ryuei (1940-2003) estis la ĉefdirektoro de Japana Budhana Ligo Esperantista (JBLE, ekde 1990), bonzo de zen-budhismo, mortis la 23-an de marto.
Wilhelm Schmid
Wilhelm SCHMID (naskiĝis en 1927, mortis la 4-an de novembro 2002) estis germana esperantisto. Kelkajn jarojn post 1959 li oficis en la CO de UEA en Roterdamo. Li edziĝis al japanino kaj poste loĝis en Japanio. Li estis fakdelegito pri goo. Li mortis en Kuki (Japanio).
Simose Kentarô
SIMOSE Kentarô (ŝimose kentaroo), (1868-1944) japano, kuracisto kaj fariĝis poste estro de la medicina lernejo en la japana imperia armeo. En 1890, kiam li estis studento, li lernis Volapukon kaj en 1892 Esperanton. Tio igis lin la dua Japana Esperantisto. - (Kuw.)
Sugawara Keiiti
SUGAWARA Keiiti(Kunrei) (1911-1998), e-isto ekde 1928, membro de Japana E-Instituto de 1929, delegito en Natori pli ol 30 jarojn.
Sumiyosi Katuya
SUMIYOSI Katuya (Kunrei) (1905-1996), malnova membro, ofta donacanto, forpasis en Sizuoka (Japanio).
Ŝimizu Kacuo
EdE-Ŝ ŜIMIZU Kacuo, japano, estro de agronomia lernejo, Hiratuka. Unu el la dir. de JEI. - (Kuw.)
Ŝimomura Joŝiŝi
EdE-Ŝ ŜIMOMURA Joŝiŝi, japano. Naskiĝis en la 15-a de januaro 1909 en Nagojo. Laboris ĉe Esperanto-fako de Kiboŝa, Tôkyô. Multe tradukis literaturaĵojn: „Infanmurdo“, teatraĵo, 1930; „Unu Bileto“, detektiva rakonto, 1930; „Ora Masko“ (same), 1931.
Takase Yosiko
TAKASE Yosiko (Kunrei, 13-a de oktobro 1934 - 13-a de oktobro 1997), estis engaĝita esperantisto duonan jarcenton. Ŝi deĵoris sekretarieje de Japana Esperanto-Instituto kaj en siaj lastaj vivjaroj estis unu el la administrantoj de la Esperanto-Domo de Yatugatake.
Takeda Hiroŝi
TAKEDA Hiroŝi (1908 - 26-a de septembro 1996), dumviva membro kaj estrarano (1971- 1980) de Japana Esperanto-Instituto, mortis la 26-an de septembro en Matudo.
Taki Rintaro
TAKI Rintaro (naskiĝis en 1905 kaj mortis la 18-an de septembro 1992) estis dum multaj jaroj delegito en Kakogaŭa en gubernio Hjogo.
Tokuda Rokuro
TOKUDA Rokuro (1904 - 10-a de januaro 1995), delegito pli ol 20 jarojn en Sizuoka (Japanio) kaj amiko de la ĉinaj e-istoj eĉ dum la Kultura Revolucio, mortis la 10-an de januaro.
Torii Atuzirô
TORII Atuzirô, japano, instr. en blindula lernejo de Kioto. Kunfondinto de Japana Asocio de Blindaj E-istoj, 1928. Verkis en brajla alfabeto kursolibron, 1923 kaj E-J Vortaron. - (Kuw.)
Ujeki Ŝiger
UJEKI Ŝiger estis japana esperantisto kiu en la lasta kvarono de la 20-a jarcento profesiece kaj produkeme tradukis eŭropan kaj japanan literaturon al Esperanto. Inter liaj tradukoj estis interalie: Krome li mem verkis
Ura Ryozi
URA Ryozi, japano, estis asistanto de anatomio en la Imperia Universitato de Tokio. Li naskiĝis la 11-an de aprilo 1903 en Tokio, kaj interalie plurajn jarojn estis landa kasisto de TEKA en Japanio. La sciencisto multe klopodis por Esperanto en medicinaj rondoj.
Usui Syuiti
USUI Syuiti, japano, ĵurnalisto de tagĵurnalo „Yomiuri“. Aperigis en 1906 parolon de Kroita pri Esperanto en sia ĵurnalo kaj vekis intereson de publiko. Kunfondinto de JEA, 1906 - (Kuw.)
Yamada Tempu
YAMADA Tempu (naskiĝis 1902, mortis en aŭgusto 1993) estis membro de la iama Hajkista klubo de Miyamoto Masao.
Sep liaj hajkoj aperis en Esperanta Antologio (1984).
Yuri Tadakatu
Yuri Tadakatu (tadakacu) (naskiĝis 1899, mortis la 8-an de majo 1994) estis UEA-delegito, estro de la E-societo en Asiya (Japanio). En la 1920-aj jaroj li estis gvidanto de Japana Esperanto-Instituto, redakciano de La Revuo Orienta kaj aŭtoro de furora konversacia lernolibro.
Zin Kiyosi
ZIN KIYOSI (mortis la 6-an de novembro 1986 en Aomori, Japanio) estis japana esperantisto, i.a. tradukinto de la romano La pokalo el blankdiafana porcelano de Takejama Mitio.
Ostap Viŝnja
Ostap VIŜNJA (ps. de Pavlo Hubenko) ukraine Остап Вишня (1889-1956) - fama ukraina humuristo. Naskiĝis apud Zinkivo. Finis en Kievo militist-medicinan liceon, servis en armeo, laboris en hospitalo de fervojoj. 1917 - eklernis en Kijiva Universitato, sed ĉesis la studadon, transiris al ĵurnalista kaj literatura agado. Impruvis ĝenron de humuraĵ-rakontoj - ukraine "усмішка".
1934 - reprezalita, sukcese revenis al literatura verkado nur en 1944, pri kio signifis rakonto "Zenitka", kiun esperantigis Mikaelo Lineckij (Esperanto USA, 2007, 1-2).
Eppenberg
Eppenberg estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
T'Pau
T'Pau estas rolulo de Star Trek kiu aperas en epizodoj Amok Time (origina serio, rolulita de Celia Lovsky) Darkling (Star Trek: Voyager, rolulita de Betty Matsushita) kaj 'The Forge (Star Trek: Enterprise rolulita de Kara Zediker).
Ŝi estas Vulkanano, kiu gvidis la Syrranian ribelon kontraŭ la Vulkana Alta Komando kaj iĝis speco de matriarko de la planedo Vulkano. Ŝi ankaŭ estas la sola persono, kiu malakceptis sidlokon en la Federacia Konsilio.
Ŝi prezidis la ceremonion Koon-ut-kal-if-fee en kiu Spock estas devigita kontraŭbatali Kapitanon Kirk post kiam Spock estis malaprobita de sia novedzino, T'Pring.
La angla popgrupo T'Pau estis nomita laŭ tiu rolulo.
Mailat
Mailat (majlat) (hungare: Majláthfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Arad administracie apartenanta al komunumo Vinga.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2235 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1133 (96% hungaroj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1454. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Temes).
Mrákov
Mrákov (Mraken, ĝis la jaro 1880 Mrdákov, Mrdaken) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1325. Tiom estas unu el 11 devenaj privilegiitaj ĥodiaj municipoj, kies loĝantoj plenumis gardodeĵoron al neŝanĝemo kaj ŝirmo de limoj kaj al sekureco de komercaj vojoj kondukantaj ĝis urbo Domažlice en la unua kaj bavaria urbeto Furth im Wald en la alia flanko. La privilegioj de municipoj, do ankaŭ de Mrákov, konfirmas dokumento de ĉeĥa reĝo Johano de Luksemburgo el la jaro 1325.
József Kovács (kirurgo)
József Kovács [jOĵef kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács József estis hungara kuracisto, kirurgo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis erdőtelki.
József Kovács naskiĝis la  1832 en Tengelic. Li mortis la 1897 en Erdőtelek.
Biografio
József Kovács frekventis bazlernejon en Dunaföldvár, mezlernejon en Kalocsa, kion li interrompis, ĉar li partoprenis en Hungara revolucio de 1848, poste li lernis en piarista gimnazio en Pest (urbo). Li akiris kuracistan diplomon en Vieno, poste kirurgian diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1859. Dum la studentaj jaroj li flegadis ĝismorte Mihály Vörösmarty. Post siaj studoj li laboris apud János Balassa. En 1862 li estis nomumita privata profesoro, en 1870 publika ordinara profesoro en la kirurgia kliniko. Li estis elektita rektoro en la studjaro 1874. Li estis konata, kiel majstro de la skalpelo. Li ricevis plurfoje premiojn, krome li ricevis la titolon ministeria konsilisto.
Lio
La lio (里) estas ĉina mezurunuo de longo, kiu longas 500 metrojn. Antikve, ĝi egalis al 360 paŝoj, aŭ ĉirkaŭ 576 metroj.
En ĉina poezio, "10 000 lioj" ofte signifas "tre malproksime for". La esprimo estas uzata ankaŭ por nomi la Grandan Ĉinan Muron — Murego de dekmil Lioj (万里长城, Pinyin: Wànlĭ Chángchéng). La mezurunuo estas uzata ankaŭ en Koreio (400 metroj) kaj Japanio (3 900 metroj).
Clare Short
Clare SHORT (naskiĝis 15-an de februaro 1946) estas angla politikistino kaj parlamentano.
Short naskiĝis al irlandaj gepatroj en Birmingham. Ŝi akiris diplomon pri politika scienco kaj iĝis ŝtatoficisto ĉe la Enlanda Oficejo, laborante kiel privata sekretario por Konservativa ministro Mark Carlisle kiu opiniis, ke ŝi povus pli sukcesi ol multaj el la parlamentanoj kiujn ŝi pritraktis. Dum la brita elekto en 1983 ŝi iĝis Parlamentano por Ladywood, Birmingham kie ŝi plenaĝiĝis.
De la komenco ŝi laboris ĉe la maldekstra alo de la Brita Laborista Partio. En 1968 ŝi allogis atenton pro kampanjo kontraŭ fotoj de nudaj virinoj en The Sun kaj aliaj tablojdaj ĵurnaloj. Ŝi subtenis Tony Benn en la partiestra elekto en 1988. Ŝi postulis retiron de britaj soldatoj el Nord-Irlando.
Ŝi supreniris la rangojn de la Laborpartiestroj malgraŭ ke ŝi dufoje rezignis, pro la Akto por Malpermesi Terorismo 1988 kaj pro la Golfa Milito en 1990. Ŝi iĝis Paralela Ministro por Virinoj, poste Paralela Sekretario por Transporto, sed en 1996 ŝi translokigis al Alilanda Evoluo, tio vaste taksiĝis kiel malavanso aŭ puno pro malkaŝemo. Ŝi ĉiam estis polemikema, aparte kiam ŝi alvokis leĝigon de kanabo.
Post la 1997 nacia balotado la Administraro por Alilanda Evoluo gajnis plenan rangon kiel Departemento por Internacia Evoluo kaj Clare Short estis la unua Ministro. Ŝi tenis tiun oficon tra la unua registara periodo de la Laborista Partio kaj preter la 2001 balotado.
18-jaraĝa ŝi gravediĝis kaj mallongtempe estis edzino, sed ŝi donis la filon por adopto kaj li ne kontaktis Short ĝis 1996 kiam li estis forta Konserativulo laborante ĉe la financa sektoro en Londono, ankaŭ Short estis avino. Ŝia dua edziniĝo al ministro Alex Lyon kondukis al tragedio ĉar li suferis pro la malsano Alzheimer kaj mortis en 1993.
Je la 9-a de marto 2003 Short nomis Tony Blair “malprudenta” kaj minacis rezigni el la ministaro se Britio deklarus militon kontraŭ Irako sen klara mandato de UN. Tio aspektis kiel ripeto de ŝia antaŭa rezigno kiel partia elparolanto dum la 1991 Golfa Milito por protesti pri la Laborpartia politiko. Tamen, je 18-a de marto ŝi anoncis, ke ŝi restos en la Ministraro kaj subtenos la registaran rezolucion ĉe Parlamento.`
Post tiu decido Short restas en la Ministraro nur dum du monatoj. Ŝi rezignis je 12-a de majo, asertante, ke Blair jam rompis promeson pri partopreno de UN je la postmilita rekonstruo de Irako kaj, ke Blair kaj Jack Straw negocis kun la UN Sekureca Konsilantaro rezolucion kiu kontraŭas promesojn kiujn ŝi jam donis en Parlamento kaj aliloke pri a leĝeco de la okupantaj armeoj kaj la bezono por UN-kondukata agado por starigi leĝan irakan registaron. La ĉefministro kontraŭis tion. Je sia prirezigna parolo en Parlamento Short akuzis Blair pri obsedo rilate al lia loko en historio.
Edgard Verheyden
Edgard Verheyden estis flandra esperantisto. La fondo de Flandra Ligo okazis en 1930, en Antverpeno, kiam la 1-a flandra kongreso de Esperanto firme starigis sian propran ligon kun advokato Jozef Muys kiel prezidanto, Edgard Verheyden kiel sekretario kaj li tradukis La unuokula ŝarĝoportisto de Voltero.
Same li tradukis La Ovala Portreto de sia preskaŭsamnomano Edgar Allan Poe.
Vanga
Vivo
Ŝi naskiĝis en malriĉa kamparana familio. Kiam ŝi havis 4 jarojn ŝia patrino mortis, kaj la patro, Pande, foriris al la milito. Tiutempe zorgis pri ŝi najbaroj. Post reveno de la patro li edziĝis kaj ŝia familio translokiĝis al Novo Selo, en proksimo de iama patra hejmo. Tiam ŝi havis 12 jarojn. Unu jaron poste en 1923 Vanga vundiĝis en ventokirlo. Ŝia vidkapablo malboniĝis kaj ŝi blindiĝis en la aĝo de 16 jaroj, ĉar manko de mono ne permesis operacion. En 1925 komencis frekventi al lernejo por nevidantoj en Zemun, kie lernis brajlon kaj ankaŭ plenumon de hejmaj okupoj. Ĉar ŝia duonpatrino mortis, ŝi en 1928 rompis lernadon kaj devis prizorgi pli junajn gefratojn, ekde la aĝo de 18 jaroj. En 1939 ekmalsanis je inflamo de pleŭro. Malgraŭ malbonaj malesperigaj opinioj de kuracistoj, rapide resaniĝis.
Ŝia patro mortis en 1940. Post tio montris siajn kapablojn pri klarvidado, rakontante al renkontataj homoj kion ili travivos estonte kaj ankaŭ diagnozante iliajn malsanojn kun konsilo, kiu kuracisto aŭ sentitola kuracisto povas helpi. Centoj da homoj alvenis al ŝia hejmo demandante pri sorto de siaj proksimuloj. Ŝi famiĝis pri antaŭanonco de la atako de Jugoslavio en 1941. La 8-an de aprilo 1942 vizitis ŝin la ekscaro Boriso la 3-a. Ankaŭ okupiĝis pri herbokuracado. En majo 1942 nuptis Dimitar Guŝterov al kiu indikis murdistojn de liaj fratoj. Post geedziĝo Vanga translokiĝis kun li en la bulgaran urbon Petriĉ. Baldaŭ la edzo rekrutiĝis al armeo kaj soldatservis en norda Grekio, okupata de Bulgario. Post la milito iĝis alkoholulo kaj mortis en 1962.
Ŝi akiris pli vastan konatecon sub la nomo klarvidisto de Petriĉ. Oni devis kelkfoje atendi unu jaron por renkontiĝo kun Vanga. Dum la komunisma epoko komence oni subpremis kaj spionis ŝin kaj ŝiajn vizitantojn. Post kiam ŝia edzo mortis, ŝi devis permesi - pro familia kaj politika premo - la polican kontrolon. En 1967 regopovoj de Bulgario atribuis al ŝi salajron de 200 levoj monate kaj difinis vizitpagon.
Vanga estis analfabeto kaj parolis malfacile kompreneblan dialekton. Oni atribuas al ŝi antaŭdiron pri la morto de Stalin, dissolvo de Sovetunio, sinko de la submarŝipo Kursk, kaj ankaŭ pri la atencoj de la 11-a de septembro 2001.
Unu jaron post la politika ŝanĝiĝo, ŝi deklaris, ke oni devas konstrui kirkon en Rupite. Tiu pregeĵo estis inaŭgurita en 1994 sub nomo Sveta Petka Balgarska. Mortis pro mama kancero (ne permesis operacion), entombigita en la vilaĝo, proksime al la kapelo, kiun financis.
Interesaĵo
Vanga, demandita pri la tria mondmilito, diris ke ĝi eksplodos kiam malaperos Sirio.
Oleksa Vlizjko
VLIZJKO Oleksa (Олекса Влизько) (17-a de februaro 1908-14-a de decembro 1934) estis poeto-futuristo.
Por Ukraina antologio liajn poemojn esperantigis Semen Vajnblat.
Erlau
Erlau havas diversajn signifojn:
Ponte alle Grazie
La origina Ponte alle Grazie estis konstruita en 1227. Ĝi estis rekonstruita en 1345 kun naŭ arkoj, kio faras ĝin la plej malnova kaj plej longa ponto de Florenco. Du el la ekoj estis plenigitaj dum 1347 por malpleni la piazza dei Mozzi. Oni konstruis strukturojn sur la ponto, multe kiel videblas ĉe la moderna Ponte Vecchio sed tiuj estis abandonitaj kaj forigitaj en 1876 por fari lokon por fervojo.
Aŭguste 1944, la ponto estis detruita de la Nazia armeo dum sia retiriĝo pro la avanco de la Aliancanoj en la Dua Mondmilito. Sekve de la fino de la milito oni malfermis konkurencon por krei novan dezajnon por anstataŭa ponto. La venkinta dezajno, verko de grupo formita de arkitektoj kiaj Giovanni Michelucci, Edoardo Said, Riccardo Gizdolich kaj Danilo Know kaj inĝeniero, Piero Melucci, montris kvar sveltajn pilastrojn kun fajnaj arkoj inter ili. La nova ponto estis kompletita en 1953.
Kvankam la nova dezajno estas harmonia kun la ĉirkaŭa urbo, ties modernaj bildo kaj konstrumaterialoj ne respegulas ties praulon.
Referencoj
43.76629°N, 11.25828°W
Kęstutis (nomo)
Kęstutis estas tradicia litova vira persona nomo. En la nuna Litovio ĝi estas relative populara, same kiel multaj aliaj tradiciaj litovaj nomoj el la historia pasinteco aŭ el la naciaj legendoj. Kompare al la landoj de ekzemple Okcidenta Eŭropo, kie ĉe junaj gepatroj multe pli furoras maltradiciaj nomoj el interesaj fremdaj landoj, ŝajnas ke multaj junaj litovaj gepatroj estas pli konsciaj pri la propra kultura pasinteco. La nomo "Kęstutis", kiu baziĝas sur la litova verbo " kęsti" (elteni suferojn, estis pacienca), rememorigas pri Kęstutis (1297–1382), grandduko de la mezepoka Litovio.
Baleta dancisto
Baleta dancisto estas dancisto kiu plenumadas baletojn.
Danseur (franca) aŭ ballerino (itala) estas la vira ekvivalenta titolo.
Kvankam la termino ballerina estas kutime uzata por ĉiu ina baleta dancisto, ĝi estas rango donita nur al la plej esceptaj inaj solistoj. La opera kantista ekvivalento estas deva. Proksimume, depende de la fonto, la rangoj por virinoj, de plej alta al plej malalta, estas:
Por viroj, la rangoj estas:
Prima ballerina assoluta
La titolo aŭ rango prima ballerina assoluta estis originale kuraĝigita per la italaj baletestroj de la frua romantika baleta epoko kaj estis donata al baletistino kiu estis konsiderata al esti escepte talenta, pli supre ol la normo de la aliaj kondukantaj baletistinoj. La titolo estas tre malofte uzata nun kaj nunaj uzoj de ĝi estas kutime kiel agnosko de rimarkinda kariero kaj do nun ĝi estas kutime konsiderata kiel honoro anstataŭ aktiva rango.
La dua baletistino al kiu estis donita la titolo estis Matilda Kŝesinskaja, vivinta en la sama tempo kiel Legnani. Petipa, tamen, ne konsentis ke ŝi devas teni la titolon; kvankam eksterordinara baletistino, ŝi ricevis la titolon unuavice por konservi la imperian prestiĝon.
La nur du baletistinoj kiuj teni la titolon prima ballerina assoluta en la Sovetunio estis Galina Ulanova kaj Maja Pliseckaja. En Sud-Afriko, la nura baletistino ricevita la titolon prima ballerina assoluta (1984) estis Phyllis Spira (1943-2008). Aliaj dancistoj havantaj la titolon estas inter aliaj Alicia Alonso el Kubo; Alicia Markova kaj Margot Fonteyn el Anglio; Eva Evdokimova el Germanio.
Ĝis nun neniu amerika baletistino tenis iam la rangon prima ballerina assoluta; Rudolf Nureev konsideris ke la baletistino Cynthia Gregory estas la nura amerika baletistino meritanta la titolon.
Anna Pavlova ne tenis la titolon, kvankam ŝi verŝajne estas la plej bone sciata baletistino en historio.
Kalia laŭretera sulfato
Kalia laŭretera sulfato aŭ CH3(CH2)11(OCH2CH2)nOSO3K estas aŭ CH3(CH2)11(OCH2CH2)n OSO3Na estas organika nejona likva sapo kaj surfaktanto trovata en produktoj por personaj prizorgoj (tiel kiel tualetsapoj, ŝampuoj, dentokremoj, ktp).
Bla
Pri la aliaj signifoj de BLA rigardu en BLA.
Bla (taksita loĝantaro 15.000 en 2004), estas malgranda urbo en Malia regiono Ségou, situinta 85 kilometrojn sude de Ségou laŭ Malia ĉefa ŝoseo. Bla servas kiel centra loko por NGO-agado en la regiono kaj estas vojkruciĝoj por transporto irantaj nordoriente al Mopti kaj Gao, kaj ankaŭ sude al Sikasso, Burkino, kaj Ebur-Bordo. Bla estas ankaŭ la ĉefa urbo por la djonka-oj, sub-grupo de la bamanaoj.
Bla estis fondita dum la ekspansio de la Bamanaa Imperio ĉirkaŭ la unua duono de la 18-a jarcento.
La verbo "ka bila" signifas "postlasita" en la bamana lingvo, tiel la nomo rilatas al la urba originala funkcio, ĉar ĝi servis kiel ekstera gardejo.
Senomaty
Senomaty (Senomat) estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 5,5 km okcidente de Rakovník. Vivas ĉi tie. Tra la municipo kondukas fervojlinio 161 Rakovník - Bečov nad Teplou.
Cerva fosaĵo (Praga burgo)
La Cerva fosaĵo (ĉeĥe Jelení příkop) estas natura profundaĵo inter la Praga burgo kaj la reĝina ĝardeno (Královská zahrada); ĝi etendiĝas je 8 ha, de strato U Brusnice okcidente ĝis la granda kurbiĝo de strato Chotkovy oriente. Trafluas ĝin rojo Brusnice.
Kalia laŭretera sulfato
Laŭretera sulfato de kalio estas malaltkosta kaj tre efika ŝaŭmigagento. Laŭretera sulfato de kalio, kalia laŭrila sulfato kaj amonia laŭrila sulfato estas surfaktantoj kiuj uzatas en multaj kosmetikaĵoj pro ilia purigaj kaj emulsiaj proprecoj. Ili kondutas sin simile al sapo.
Cerva fosaĵo (Praga burgo)
La fosaĵon meze transpontumas Prašný most (Pulva ponto), kiu iras en la duan korton de la burgo. Je ĝia orienta fino staras Letohrádek královny Anny (Somera palaco de reĝino Anna).
Senomaty
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1233.
Hoste
Hoste povas esti pluraj lokoj en la mondo:
Senomaty
Historio
La 10-an de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Kalia laŭretera sulfato
Kemia strukturo
La kemia formulo estas CH3(CH2)11(OCH2CH2)nOSO3K. Kelkfoje la numero reprezentita per "n" estas specifita en la nomo, ekzemple, laŭretera-2 sulfato. La produkto estas heterogena laŭ la nombro da etoksilaj grupoj, kie "n" estas meznombro. Por la komercaj produktoj ordinare n=3.
Hoste
Hoste estas ankaŭ la nomo de
Kalia laŭretera sulfato
Kemia strukturo
Laŭretera sulfato de kalio prepareblas per etoksiligo de la dodekila alhoholo. La rezulta etoksilato konvertiĝas al duonestero de la sulfata acido, kiu estas neŭtraligita per konvertado al kalia salo. La rilata surfaktanto laŭrila sulfato de kalio, (ankaŭ konata kiel kalia dodekila sulfato) produktiĝas laŭ simila maniero, tamen sen la etoksiliga etapo. Laŭrila sulfato de kalio kaj laŭrila sulfato de amonio estas ordinare alternativaj produktoj anstataŭ laŭretera sulfato de kalio.
Șimandul de Jos
Șimandu(l) de Jos [ŝimandul de ĵos] (hungare: Alsósimánd, germane: Edelspacher) estas vilaĝo en Rumanio norde de Arad. En 1910 ĝi havis 3 256 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj) kaj en 1956 4 642. Ĝia unua skriba mencio estis en 1274. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye). Ĝi unuiĝis kun Șimandul de Sus en 1890 sub la nomo Șimand. Inter 1910 kaj 1918 ili denove memstariĝis kaj ĉ. 1925 ili reununiĝis.
Alternative libertaire
Alternative libertaire (Liberecana Alternativo) estas franca liberecana komunista organizo fondita en 1991. Ĝi enskribiĝas en la daǔreco pri anarkiismo-komunismo kaj pri laborista kontraǔregema movado tia kia ĝi ekzistis de post la Unua Internacio. Tio estas por politiko bazita sur la rekta ago de la subpremitaj sociaj klasoj kaj grupoj al kontraǔkapitalista revolucia kaj memadministrada celeco.
Kalia laŭretera sulfato
Toksikologio
Laŭretera sulfato de kalio estas irita kiel multaj likvaj sapoj, en kiu irito pligrandiĝas laŭ la koncentriĝo. Esploroj elmontras ke laŭretera sulfato de kalio kaŭzas iriton al okuloj kaj haŭto, laŭ eksperimentoj faritaj kun bestoj kaj homoj. La rilata surfaktanto laŭrila sulfato de kalio same estas konata iritanto, kaj esploroj pruvas ke laŭretera sulfato de kalio povas kaŭzi iriton al kelkaj personoj pro longedaŭra ekspozicio.
Alternative libertaire
Ĝi depostulas la sperton de la revoluciuloj kiuj pro tiama kunteksto, partoprenis tiujn zorgojn :
Augusto Jiménez Loira
Aŭgusto JIMÉNEZ LOIRA [ĥimenez lojra] (mortis en 1919) estis hispana esperantisto kaj fregata kapitano. Li fondis la gazeton La Suno Hispana en 1903 kaj tradukis la faman verkon La perfekta edzino de Fray Luis de León kaj aliajn amuzaĵojn.
Alternative libertaire
Laǔ diversaj gradoj, malgraǔ iliaj neeviteblaj eraroj kaj limoj, tiuj spertoj konstituis gravajn ŝtupojn en la ellaborado pri liberecana komunista nuntempa movado.
La batalantinoj kaj batalantoj de Alternative libertaire aparte estas investitaj pri la luktoj en firmaoj kaj en la sindikatismo en la CGT aǔ en SUD (kelkfoje en la CNT), pri luktoj kontraǔ la senlaboreco, pro la rajto al la loĝejo, ekologoj, kaj kunligi tiujn luktojn en la nuna socio kun rompiĝovidpunkto kun la kapitalismo kaj la Ŝtato.
33420 Derekwoo
33420 Derekwoo estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Derek Woo, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto en scienco pri la vivmedio. Li estis lernanto ĉe la Greenwich High School en Greenwich (Konektikuto).
13196 Rogerssmith
13196 Rogerssmith estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona iama testpiloto Rogers E. Smith, estro de la Branĉo pri Fluga Ŝipanaro de la Dryden Flight Research Center (nun Neil A. Armstrong Flight Research Center) de la NASA en Edwards (Kalifornio), kie li ankaŭ flugis kiel testpiloto por multenombraj esploraj aviadilo de la NASA.
Erlbach
Erlbach havas diversajn signifojn:
Občina Zreče
Občina Zreče estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 27 komunumoj kovrante areon de 67 km². Komence de 2018 tie loĝis 6402 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Zreče.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Lovrenc na Pohorju norde, Občina Slovenska Bistrica en la Nordoriento, Občina Oplotnica oriente, Občina Slovenske Konjice en la sudoriento, Občina Vojnik la sudokcidento, Občina Vitanje al la okcidento, Občina Mislinja nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 27 vilaĝoj:
Bezovje nad Zrečami, Boharina, Bukovlje, Dobrovlje, Čretvež, Črešnova, Gorenje pri Zrečah, Gornja vas, Gračič, Koroška vas na Pohorju, Križevec, Lipa, Loška Gora pri Zrečah, Mala Gora, Osredek pri Zrečah, Padeški Vrh, Planina na Pohorju, Polajna, Radana vas, Resnik, Rogla, Skomarje, Spodnje Stranice, Stranice, Zabork, Zlakova, Zreče.
Richard John Lloyd
Richard John LLOYD (lojd) (nask. ĉ. 1875, mortis pro akcidento je 29-a de aŭgusto 1906 apud Ĝenevo) estis angla lektoro pri fonetiko ĉe la Universitato de Liverpool kaj membro de la unua Lingva Komitato de 1905.
Občina Zreče
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Richard John Lloyd
Lloyd akiris la universitatajn titolojn de magister artium (M. A.) kaj "doktoro de literaturo" (D. Litt.). Li estis lektoro en Liverpool de 1898 ĝis sia morto en 1906.
Občina Zreče
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:144_x532297_y138917.5_s12_b4
Richard John Lloyd
Li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato. Li verkis la libreton „The Esperanto Language, practically considered and described" (1904), kaj artikolojn pri Esperanto-gramatiko.
Serba ortodoksa preĝejo Sankta Triunuo (Mohács)
La serba ortodoksa preĝejo oficiale preĝejo Sankta Triunuo estas signifa sakrala historia monumento en urbo Mohács (Hungario).
Richard John Lloyd
Lloyd dronis en la rivero Rodano (Rhône), vizitante la 2-an Universalan Kongreson (UK) en Ĝenevo. Estinta la kongreso li, promenante kun siaj filinoj sur montoj, ĉe kunfluiĝo de riveroj Rodano kaj Arve, erarpaŝis sur mallarĝa vojeto, ekfalis en riveron kaj dronis. Korpo de malvivulo estis eltrenita el rivero Rodano ĉe franca vilaĝo Seyssel.
Serba ortodoksa preĝejo Sankta Triunuo (Mohács)
Historio
En la 18-a jarcento rifuĝintoj serbaj alvenis ankaŭ en Mohács. Ili konstruis la nun videblan kirkon en 1732, sed en tiu loko pli frue jam ekzistis 2 preĝejetoj. La preĝejo kaj ekstere kaj interne estas tipa ortodoksa konstruaĵo. Ĉiuj instalaĵoj estis faritaj el lignoj. La murpentraĵoj estis pentritaj en la 18-a jarcento.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en sola en korto, sed la paroĥo troviĝas tre proksime. En mezo de la fasado la enireja pordo funkcias, la plej supre la kvadrata kaj longa turo altiĝas. La navo finiĝas en duonronda absido. La interna parto ne diferencas de la ceteraj ortodoksaj preĝejoj, tial sidlokoj por malsanuloj situas nur laŭ la muro.