cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palazinges
Palazinges - jen france, okcitane respektive gaskone Palajanjas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Palazinges antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
József Szalay (inĝeniero)
József Szalay [jOĵef salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalay József estis hungara inĝeniero, profesoro.
Biografio
József Szalay batalis en la 1-a mondmiliton inter 1916-1918, poste li studis en Reĝa Teknika Universitato József, kie li akiris diplomon en 1922. En la sekva jaro li studis en Karlsruhe, poste li havis postenon en la sama urbo 3 jarojn, poste li laboris same 3 jarojn en fabriko en Aŭstrio. Inter 1933-1960 li laboris jam en diversaj signifaj fabrikoj de Hungario, poste en esplora instituto. Inter 1949-1960 li prelegis en la menciita universitato. En 1963 li kandidatiĝis. Li okupiĝis plej ofte pri aŭtomataj funkcioj de elektrejoj.
Burĝaj revolucioj
Oni nomas Burĝaj Revolucioj tiujn kiuj intencis detrui la lastajn restaĵojn de feŭdismo en Eŭropo, ĉefe la Anglan Revolucion (1642-1653), la Gloran Revolucion (1688-1689) kaj Francan Revolucion (1789). En tiuj revolucioj aperis la leĝaj kaj intelektaj iloj kiuj permesis al burĝaro la mastrecon kaj politikan hegemonion en la moderna mondo.
La unua burĝa revolucio estis la angla, en la 17-a jarcento, kiu kreis la parlamentismon, la garantion de individuaj rajtoj, liberecon de voĉo, kaj religian toleremon garantiitaj per la Deklaracio de Rajtoj ("Bill of Rights").
La heredo de Angla Revolucio, la kontraŭdiroj inter absolutismo kaj kapitalismo, la socio de ordoj kaj privilegioj, la maltoleremo kaj la religia fanatismo aperigis en la 18-a jarcento la klerismon, filozofian, racieman, kontraŭ-absolutisman movadon kiu postulis la finon de Absolutismo kaj liberalismaj registaroj. La klerisma projekto influis la sendependecon de kolonioj kaj la liberalismajn burĝajn revoluciojn en 18-a kaj 19-a jarcentoj.
La sendependo de Usono en 1774 ankaŭ estis burĝa revolucio, ĉar ĝi ne postulis nur politikan sendependon de la ŝtato, sed ankaŭ sociajn sanĝojn.
Post la venko de Napoléon Bonaparte, okazis multaj burĝaj revolucioj en Eŭropo, kiel en Portugalio, en Hispanio, ktp. kiuj intencis krei konstituciojn al tiuj landoj, kaj ankaŭ multaj sendependaj revolucioj en Ameriko. Sed tiuj porkonstituciaj aŭ porsendependaj revolucioj havis nek la saman intencon nek la profundecon de la antaŭaj tri "grandaj" revolucioj.
Kelkaj historiistoj nomas burĝaj revolucioj nur tiujn kiuj okazis antaŭ la duono de 19-a jarcento, ĝis la Printempo de l' Popoloj (1848), aliaj, ĉefe marksistoj, tiele nomas ĉiujn nesocialismajn revoluciojn ĝis nun.
Turnpordo
La turnpordo tipe konsistas el tri aŭ kvar vertikalaj (plej ofte travideblaj) pordoplatoj, pendantaj kaj rotaciantaj ĉirkaŭ centra vertikala akso. La turnpordoj plibonigas energioefikecon de la konstruaĵo (pri hejtado resp. malvarmigo), samtempe la pordo permesas samtempan en- kaj eliron. Ekzistas mekanikaj aŭ aŭtomate (per sensiloj) funkciigitaj turnpordoj.
Cândido de Abreu
Cândido de Abreu estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 16.662 enloĝantojn en 2010.
Turnpordo
La turnpordon patentigis H. Bockhacker el Berlino en 1881, sed tiu patento ne estis eluzata. Theophilus Van Kannel patentigis tri-alan turnpordon en 1888. (Ĉe kvar-ala turnpordo la en- kaj elira sektoroj povas esti po kvarono de la cirklo, ĉe tri-ala nur sesono; do tri-alaj turnpordoj devas esti pli larĝaj.)
Proseč (apartigilo)
Nomo Proseč aperas en multaj municipoj:
Turnpordo
La plej tragika akcidento pro turnpordo okazis en 1942, ĉe nokta klubo Cocoanut Grove en Bostono, Massachusetts, Usono, kie mortis en incendio 503 homoj (Incendio de Cocoanut Grove). Ĝin kaŭzis la sola enireja turnpordo, kiun ne povis uzis la panikanta homamaso. Post la akcidento oni preskribis per leĝoj, ke la turnpordo devas esti frakasebla, kolapsigebla.
Turnpordoj estas ĝenerale nealireblaj por rulseĝuzantoj kaj ne estas uzeblaj de tiuj puŝantaj bebĉareton aŭ aĉetĉareton. Tial, apud multaj el ĉi tiuj pordoj estas regula pordo. Esceptoj estas ekstralarĝaj turnpordoj (kun longaj flugiloj kaj kovrantaj larĝan etaĝan areon) kiuj estas movitaj per motoro.
Proseč (apartigilo)
… aŭ partoj de municipoj:
Servilo
En la fako de komputado, la termino servilo povas aperi precipe en du signifoj:
Striktasence, la vorto servilo estas uzata nur por servil-programaro, sed ĉar kutimiĝis, ke ofte oni uzas unu dediĉitan servilon por unu servo, la signifo ampleksiĝis kaj etendiĝis ankaŭ al la komputiloj.
La alia flanko de la afero estas la kliento, kiu konektiĝas al la servilo kaj faras petojn. Konata ekzemplo por tio estas la servoj rilataj al TTT: foliumilo (= kliento) konektiĝas al la TTT-serviloj kaj petas retpaĝojn.
Difino
En komputado, servilo estas peco de komputila aparataro aŭ programaro (komputila programo) kiu disponigas funkciecon por aliaj programoj aŭ aparatoj, nomitaj "klientoj". Tiu arĥitekturo estas nomita "Klient-Servila modelo". Serviloj povas disponigi diversajn funkciojn, ofte nomitajn "servoj", kiel ekzemple dispartigo de datenoj aŭ resursoj inter multoblaj klientoj, aŭ elfarado de komputado por kliento. Unu servilo povas servi plurajn klientojn, kaj unu kliento povas uzi plurajn servilojn. Klienta procezo povas funkcii per la sama aparato aŭ povas konektiĝi tra reto al servilo sur malsama aparato. Tipaj serviloj estas datumbazaj serviloj, dosier-serviloj, retpoŝtaj serviloj, print-serviloj, retserviloj, ludserviloj kaj aplikaĵ-serviloj.
La Butiko Ĉirkaŭ la Angulo
La Butiko Ĉirkaŭ la Angulo (The Shop Around the Corner) estas usona romantika dramofilmo de 1940, produktita kaj reĝisorita fare de Ernest Lubitsch, kun James Stewart, Margaret Sullivan, Frank Morgan kaj Joseph Schildkraut en la gvidroloj. La filmo baziĝas sur la teatraĵo "Parfumerie" de Miklós László.
La intrigo temas pri du laboristoj en butiko de ledaĵoj en Budapeŝto, kiuj incitetas unu la alian sen scii, ke ili interŝanĝas amleterojn kiel anonimaj korespondadantoj. La feliĉa fino de la intrigo okazas dum kristnaska vespero tiel ke la filmo ofte estas vidata je Kristnasko.
La filmo estis elektita kiel la 28-a en la La 100 Jaroj... serio de la American Film Institute
En 1998, speco de refilmigo de la filmo nomita You have a message estis produktita kun Tom Hanks kaj Meg Ryan.
En 1999, la filmo estis elektita por konservado en la Nacia Filmarkivo de Usono fare de la Biblioteko de Kongreso por esti de kultura, historia kaj estetika graveco.
Intriga resumo
S-ro Hugo Metuchak (Frank Morgan) posedas butikon de ledaĵoj en Budapeŝto. Ĉiumatene la laboristoj senlace venas al la laborejo. La ĉefvendisto Alfred Kralik (James Stewart), la vendisto Pirowitz (Felix Bersert), la vendisto Ilona (Inez Courtney), la kasistino Flora (Sarah Hadden), la mesaĝisto Peppy (William Tracy) kaj la vendisto Franz Vadaŝ (Joseph Shieldkraut). Vadaŝ estas hipokritulo, flatas sian estron, vestas sin elegante, venas al laboro per taksio kaj ĉiuj scivolas de kie li ricevas la financadon por tio.
Unun tagon bela knabino nomita Clara Novak (Margaret Sullivan) venas al la butiko por trovi laboron. Metuchak rifuzas ŝin sed virino eniras la butikon kaj Clara konvinkas ŝin aĉeti keston el artefarita ledo kiu ludas la kanton "Black Eyes" kiam ĝi estas malfermita. Clara rakontas al la kliento ke ĝi estas skatolo da bombonoj ke ĉiun fojon kiam ĝi malfermiĝas, ĝi ludas tiun-ĉi melodion kiel averto "ne tro multe da bombonoj"...
Kralik rivelas al Pirowitz ke li okupiĝas pri anoniman amleterkorespondadon kun knabino. Fine ili fiksis rendevuon por renkontiĝi en kafejo kie la knabino atendos kun libro de Anna Karenina. Li kaj Clara ne interkonsentas pri ilia laboro unu kun la alia kaj kverelas la tutan tempon.
Metuchak estas kolera la tutan tempon kaj Kralik ne komprenas kial. Jus antaŭ Kristnasko Metuchak ordonas al la laboristoj resti por plia laboro dum la nokto kaj Kralik kaj Clara malkonsentas pro ilia "renkontiĝo". Fine ili estas liberigitaj. Clark rapidas al la kafejo kaj vidas Clara kun la libro kaj tiam li ekkomprenas ke tio estas la knabino al kiu li skribas. Li eniras la kafejon kaj ekparolas kun ŝi sed ne rivalas sin al ŝi.
Metuchak konstante kritikas Kralik kaj finfine maldungas lin sed kun rekomendletero. Kralik ne komprenas, kial li estas maldungita post multaj jaroj da fidela laboro. La kialo fariĝas klara post la maldungo - Metuchak suspektis, ke lia edzino trompis lin kaj ĉi tiu suspekto estis ĵetita sur Kralik kiu estas bela kaj juna viro.
Li dungas privatan detektivon kiu malkovras ke lia edzino trompas lin kun Vadash. Li iras en sian ĉambron, prenas manpafilon kaj intencas pafi sin. La mesaĝisto Pepi alvenas en tiu momento, savas lin kaj sendas lin al hospitalo pro nerva kolapso.
Finfine li nomumas Kralik kiel la butikestro kaj Pepi kiel komizo. Vadaŝ estas forĵetita el la butiko en malhonoro. En preparo por Kristnasko, la dungitoj ornamas la butikon kaj sukcesas vendi la plej grandan parton de ĝia enhavo al la ĝojo de Metuchak kiu alvenas en la butikon. Li konas la novan mesaĝiston Rudy (Charles Smith) kaj ofertas preni lin al multekosta kristnaska vespermanĝo en bonkonata restoracio.
Clark kaj Clara daŭras konversacio ĝis tiam li rivelas al ŝi ke la nekonata korespondadanto estas li kaj fine ili varme brakumas.
Rudi Graetz
Rudi GRAETZ (naskiĝis en 1907 - mortis la 1-an de oktobro 1977 en Berlino) estis diplomato de Germana Demokratia Respubliko, prezidanto de Centra Laborrondo Esperanto en Kulturligo de Germana Demokratia Respubliko kaj komitatano de UEA.
Li lernis Esperanton jam kiel junulo kaj estis elstara aktivulo, precipe en la laborista Esperanto-movado inter la du mondmilitoj. Post la revigligo de la Movado en GDR, ekde 1965, Graetz estis ĝia ĉefa organizanto kaj reprezentanto en multaj Universalaj Kongresoj kaj aliaj internaciaj kunvenoj. Li estis funkciulo ankaŭ en MEM; liaj artikoloj ofte aperis en Paco kaj Der esperantist.
Tempe (Arizono)
Tempe (prononcata de la urbanoj kiel tem-PI) estas grandurbo en la usona ŝtato Arizono, oriente de Fenikso, en distrikto Maricopa. La urbego apartenas al aglomeraĵo de Fenikso (urbo) kaj ĝi estas nomata pri la greka Valo de Tembi en Tesalio, Grekio. La urbego estas hejmo de universitato.
Geografio
Tempe situas sur montetaro en valo laŭ riverbordo, en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza parto de Arizono. Fenikso, Mesa kaj Chandler (Arizono) estas proksime.
Historio
En 1865 en la proksimeco oni komencis konstrui urbon, post 3 jaroj ini fondis Fenikson same en la proksimeco. Tiutempe nur pramo finkciis tie laŭ la rivero. Baldaŭe oni konstruis kanalon por disponigi akvon por luzernoj, tritikoj, hordeoj, avenoj, kaj kotonoj. La loknomo Tempe venis en 1879. En 1885 oni fondis tie centran lernejon, kiu finfine iĝis universitato. En 1887 la fervojo tie trairis la riveron, tial Tempe iĝis ekonomia nabo por la ĉirkaŭa agrikultura areo. En la 20-a kaj 21-a jarcentoj Tempe evoluis ne nur kiel antaŭurbo de Fenikso, sed ankaŭ centro de eduko kaj komerco.
Klimato
En Tempe la temperaturo averaĝe varias inter 11-32 °C. La varmo kulminas en majo averaĝe kun 35 °C, la malvarmo kulminas en decembro averaĝe kun 3 °C. Jare pluvas po 238 mm, junie ĝenerale neniam pluvas. La pluvo kulminas en aŭgusto.
Trafiko
Apud Tempe havas situas internacia flughaveno de Fenikso.
Sirfedoj
La Sirfedoj (Syrphidae) estas familio el la insektoj Dipteroj (Diptera) ene de la muŝoj aŭ braĥiceroj (Brachycera).
Neu
Neu estas la familia nomo de jenaj personoj:
Sirfedoj
Tutmonde estass priskribitaj ĉ. 6000 specioj, el ili 1800 por la palearktiso. La plej okulfrapa estas la kapablo de la bestetoj ŝvebi surloke ankaŭ, se la movado de la aero estas relative granda. Ŝvebas, ekzemple la plej multaj specioj de la Bombiliedoj. Konataj estas tre multaj sirfedoj pro tio, ke la sendanĝeraj sirfedoj imitas la armitajn dipterojn por timigi siajn malamikojn (mimikrio).
Ĝenerala aspekto
Ene de la sirfedoj ekzistas multaj diversaj specioj. Multaj sirfedoj aspektas simile al burdoj, vespoj aŭ abeloj. Ilin oni povas facile intermiksi, sed ili ne pikas. Tiu mimikrio trompe pretendas malamikon de sirfedoj: male al ilia „modelo“ ili ne havas pikilon. La korpo povas esti mallonga kaj dika aŭ longa aŭ svelta; krome ekzistas specioj kun aŭ sen haroj.
Kapo kaj buŝaj elementoj
La buŝaj iloj estas ŝanĝitaj plej ofte al lekaperatoj. La genro Rhingia povas leki fluidan nutraĵon kiel nektaro kaj dismordi polenon. La insektoj povas estu glataj aŭ haraj. Antaŭe inter la okuloj troviĝas du mallongaj antenoj. Sur la supra surfaco de la kapo troviĝas tri punktokuloj (ocelojn).
Torakso kaj flugiloj
La torakso, kiu kiel ĉe ĉiuj insektoj havas la flugilojn kaj krurojn, jam grandan mesonotumon, kie ĉe la abdomeno aligas ŝildeto. Kiel ĉiu dipteroj, ili nur havas la antaŭajn flugilojn (kun kaliptero); ĉar ĝiaj malantaŭaj flugiloj estas stumpaj svingkolbetoj (teniloj), kiuj estas ne malhaveblaj por stabiligi la ŝvebflugon. La rekonilo por ŝvebflugo estas flugila vejno, tiel nomata Vena spuria en la antaŭaj flugiloj.
Abdomeno
La abdomeno estas tre diversa, kaj laŭ la formo kaj laŭ la koloro. Ĝi konsistas el kvar dorse videblaj segmentoj. La koloro de la specioj estas metale nigra, nigre blua kaj ĝis grize. La diversaj specioj havas bendojn kaj makulojn antaŭe ĉ. flave kaj nigre.
Formo de la vivo de Sirfedoj
Adoleskaj sirfedoj flugas per alta flugilbata frekvenco (ĝis 300 Hercoj kaj tiel ili povas „ŝvebi“ dum relative longa tempo sen moviĝi horizontale aŭ vertikale.
La sirfedoj nutriĝas de nektaro kaj polenoj. Tial la sirfedoj ludas gravan rolon kiel poleniganto. Ili estas apud la abeloj (Apoidea) la plej grava poleniganta grupo.
Migradokonduto de la sirfedoj
Multaj sirfedoj estas migrantaj insektoj. Ili migras de Mezeŭropo al la Mediteraneo. La bestetoj pasas la pasejojn de la mezmontaroj, la Pireneoj kaj la Alpoj (ekzemple ĉe Col de Bretolet en la Valezaj Alpoj). En printempo ili iras la kontraŭan direkton. Al la migrantoj inter la sirfedoj apartenas ekzemple Episyrphus balteatus kaj Eristalis tenax..
Sistematiko
Sirfedoj estas monofiluma taksono. La filogena enordigo okazas en Ciklorafo kaj Aŝizo. La frata grupo estas la Pipunkulidoj, kun kiu ĝi formas la komunan taksonon de la Sirfoideoj.
Béthune
Béthune estas mezgranda franca komunumo lokita en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi estas unu el la ses subprefektejoj de la departemento kaj havas proksimume 28.000 loĝantojn.
La loĝantojn de Béthune oni kutime nomas Béthunois.
Geografio
Béthune troviĝas sur la pinto de malalta monteto (42 metroj), kiu simbolas la finon de la artezaj montetoj (plisude). Norde de la urbo eketendiĝas la vastaj ebenaĵoj de Flandrio.
Cirilo kaj Metodo
Sanktaj Cirilo kaj Metodo estis denaskaj fratoj devenantaj el greka urbo Tesaloniko, la ĉefurbo de Makedonio, kie ilia patro estis dum la unua duono de la 9-a jarcento altrangulo de Bizanca imperio.
Al ili estas atribuita la elpensado de la glagolica alfabeto, la unua alfabeto uzita por transskribi la malnovslavan lingvon.
Vivoj
Metodio aŭ Metodo (greke Μεθόδιος) komence dediĉis sin al oficista servo, sed subite li forlasis sukcesan karieron kaj fariĝis simpla monaĥo. Dum lia frato Konstanteno (greke Κωνσταντίνος, antaŭmorte monaĥiĝonta kiel Cirilo, greke Κύριλλος) elektis eklezian staton kaj fininte studadon li pastriĝis. El ilia eminenta kono de la slava lingvo oni juĝas, ke ilia patrino havis slavan devenon kaj en la plej nova tempo bulgaraj sciencistoj pruvas, ke ankaŭ la patro de tiuj ĉi apostoloj estis slavo. Ambaŭ fratoj akiris kleron en grekaj lernejoj.
Konstanteno eminentiĝis jam ekde junaĝo de sagaca spirito kaj pieco. Studante en imperiestra kortego li baldaŭ regis ĉiun tiaman klerecon kaj por tio li estis admirata de siaj instruistoj, kiuj donis al li la titolon Filozofo. Li ellernis plurajn lingvojn. Kiam li estis 24-jara, la imperiestro lin sendis misie al la saracenoj, kie li solenis grandajn sukcesojn en disputoj, sed kie ili provis lin veneni.
Ĉirkaŭ la jaro 860-a Konstanteno estis kune kun sia frato Metodo sendita fare de la bizancia imperiestro denove al misia vojo, ĉi-foje al ĥazaroj, kiuj vivis oriente de la Azova maro kaj rivero Don. Dum tiu ĉi vojaĝo la fratoj sukcesis elpreni korporestaĵojn de sankta papo Klemento la 1-a. En ĥazara lando ili konversaciis kun ĥazaroj, judoj kaj saracenoj. La rezulto estis tio, ke ĥazara reganto akceptis kristanismon kiel sian oficialan religion.
Edgar Bergen
Edgar John BERGEN (naskiĝis la 16-a de februaro, 1903, en Ĉikago, Ilinojo, mortis la 30-a de septembro, 1978) estis usona aktoro kaj radia ludisto, bone konata kiel ventroparolisto.
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
Laŭ peto de moravia princo sankta Rostislav ili estis poste fare de la bizancia imperiestro Miĥaelo la 3-a kaj la patriarko de Konstantinopolo sankta Fotio senditaj, denove kiel misiistoj, en Moravion. Ili anticipe bone prepariĝis al tiu ĉi celo. Konstanteno kreis literojn por la slava lingvo, li tradukis en ĝin la partojn de Biblio, kiujn oni legas dum la diservoj de la orienta rito, kaj la diservajn librojn.
Edgar Bergen
BERGEN naskiĝis al sveda familio, kreskis en Decatur, Miŝigano, kaj instruis mem ventroparolismo el libreto kiam li havis nur 11 jarojn. Plu jaroj poste li komisiigis lignoskuptanton fari similaĵo de friponan irlandan gazetliverantiston li konis. La ĉapo suriris manekenon nomiĝis Charlie McCARTHY, kiu estiĝis vivtempa kunligo de BERGEN.
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
En Moravio, kien ili venis (Konstanteno verŝajne en rango de episkopo kaj Metodo probable kiel diakono) en la jaro 863, ili havis grandan sukceson; la kaŭzo estis pastreco de la sanktaj fratoj, persona modelo de kristana vivo kaj pensado, kaj nelastavice la uzado de la slava lingvo dum la diservoj, kiu estis komprenebla por la popolo. Latinaj pastroj ja atakis kontraŭ ili, sed vane. Konstanteno kaj Metodo elektis el la moravia popolo baldaŭ konvenajn kandidatojn por pastra stato klerigante ilin, por ke la nacio havu kiel eble plej baldaŭ pastraron el la propra sango. En la jaro 867-a la pastrigotoj estis jam sufiĉe kleraj kaj preparitaj, ili ekvojaĝis kun ili ĝis Konstantinopolo, por ke tie ili estu ordinitaj je pastroj kaj episkopoj. Ĉar la vojaĝo trans balkana montaro estis tre peniga, ili decidis vojaĝi ĝis Venecio kaj de tie navigi per ŝipo ĝis Konstantinopolo. Ili estis devigitaj halti en Venecio pli longan tempon pro ŝtata renverso en Bizancio kaj problemoj kun transporto. En tiuj tagoj atingis ilin invito de roma papo Nikolao la 1-a, kiu skribis al ili, ke li sopiras ekvidi ilin. Ili akceptis tiun ĉi inviton kaj ili foriris Romon, ĉar ili vidis en la renkontiĝo kun la romia patriarko konvenan okazon konvinki lin pri granda signifo de naciaj diservoj, kaj se ili sukcesus konvinki lin pri tio, senigi de lia helpo la senĉesajn intrigojn, kiujn entreprenis kontraŭ ilia laboro la latina pastraro. Antaŭ ol ili venis Romon, Nikolao mortis kaj lia sekvanto fariĝis Hadriano la 2-a (867 - 872). Tiu bezonis helpon de bizancia imperiestro Bazilo la 1-a (867 - 876) kontraŭ islamanoj, kiuj endanĝerigis sudan Italion kaj ankaŭ Romon, kaj li aprobis la verkaron de bizanciaj misiistoj inkluzive de slava diservo. Sed intertempe la Konstanteno, kiun tre malfortigis senĉesaj koleregaj atakoj de la pastraro, grave malsaniĝis. Kiam li fine sentis, ke li ne resaniĝos, li petis la estron de la greka monaĥejo, en kiu ambaŭ fratoj kun siaj lernantoj dum sia restado en Romo loĝis, ke tiu donu al li la grandan monaĥan tonzuron. La estro de la monaĥejo plenumis lian peton kaj Konstanteno akceptis la monaĥan nomon Cirilo. Mortonte, vidante danĝeron al la farita laboraĵo, li petis Metodon ne forlasi la misian laboron en Moravio, sed fini la sulkon, kiun ili ĝis nun komune fosis. En la tago de la morto li preĝis kun larmoj en la okuloj, ke Dio konservu moraviajn pastrojn kaj poste, kisinte la fraton kaj ĉiujn amasiĝintajn vizitantojn, li elspiris lastfoje la 14-an de februaro de 869 sian noblan kaj sanktan animon.
Kaloša
Bazaj informoj
Kaloša, hungare Kálosa (kAloŝa) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Edgar Bergen
Por la radioprogramo, BERGEN disvolvigis aliajn karakterojn, notinde la malrapida spritata Mortimer Snerd kaj la viro-malŝata Effie Clinker. La stelo, tamen, estis Charlie, kiu estis ĉiam prezentuis kiel infano – spite de en cilindra ĉapelo, kabo, kaj monoklo – gajmiena, virinofreneza, infano-ĉirkaŭ-urbo. Kiel infano, kaj ligna unu ĉe tia, Charlie povas agi senpune kun double entendre (duobla signifo) tio adoltaj homoj ne povas, eĉ en tiuj pli cenzurada tempoj.
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
En la tempo de lia malsano Metodo kaj kelkaj de liaj lernantoj estis ordinitaj je pastroj. Post la morto de la sankta Cirilo estis poste Metodo ordinita je episkopo kaj sendita reen al Moravio kun dokumento, per kiu papo Hadriano la 2-a aprobis slavan diservon kun tiu unusola rezervaĵo, ke epistolo kaj evangelio estos legataj dum ĝi en du lingvoj, unue latine kaj poste slave.
Edgar Bergen
Similaj linioj donis al Mae West en skizo sur la programo rezultis en ŝia 15-jara disaŭdiĝanta malpermeso.
Kaloša
Situo
Kaloša situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Tornaľa troviĝas 10 km-ojn.
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
Metodo poste daŭrigis en la laboro en Moravio kun granda sukceso: nombro de slavaj pastroj kreskis kaj la popolo postlasis paganismon. Ili alpaŝis al kristanisma kredo ne pro devigo, sed kun amo.
Kaloša
Historio
La loko estis loĝata dum la frua bronzepoko. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1247 en formo "Calysa", sed en 1458 menciiĝas Supra kaj Suba Kálosa. En 1683 la poloj ambaŭ vilaĝojn detruis. En 1910 loĝis en Suba-Kálosa 471 da homoj, en Supra-Kálosa 118 da homoj, (en ambaŭ plejparte hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1961 la 2 vilaĝos unuiĝis. En 2001 loĝis en Kaloša 641 da homoj, (497 hungaroj, 97 slovakoj, 42 ciganoj, 4 ĉeĥoj).
Edgar Bergen
Charlie's vendeto kun W. C. Fields estis regularo emfazaĵo de la programo.
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
Da hejmaj cirila-metodaj pastroj estis en Moravio jam du cent, kio mem pri si atestas pri sukceso de la sistema kaj fervora agado de Metodo. Al tiu ĉi periodo apartenas ankaŭ la bapto de la ĉeĥa princo Bořivoj la 1-a kaj lia edzino Ludmila, samkiel la vojaĝo de Metodo Pollanden, per kio enpenetris lia verkaro eĉ en Bohemion kaj al poloj. Sed latinaj pastroj persekutis tiun ĉi agadon kun nekaŝita malamo. Ili akuzis la sanktan Metodon en Romo ĉe sekvanto de Hadriano, papo Johano la 8-a, ke li enkondukas la nacion en disvojiĝon per lernado, kiu ne egalas kun tio, kion konfesas la romia eklezio kaj ke li servas la sanktan meson en barbara slava lingvo. Johano la 8-a elvokis la sanktan Metodon, por ke li ekvojaĝu Romen por klarigi, kio estas vera en la asertoj. Ĉar Svatopluk, la sekvanto de princo Rostislav, neŝatanta la sanktan Metodon pro riproĉoj, per kiuj li tuŝis lian sovaĝan vivon, ne kaŝis, ke la vojaĝo al Romo estas necesa, Metodo ekvojaĝis tien senprokraste. Sed samtempe li sendis Romen ankaŭ latinan pastron Vichingon kun peto, ke li estu episkopigita. Metodo, kiu estis en sia pensado nerompebla, sukcesis devigi la papon, ke li same kiel lia antaŭulo aprobu la slavan diservon. Sed la papo plenumis ankaŭ la peton de Svatopluk, ordinis Vichingon je episkopo destinante lin por la urbo Nitra. Tiu ĉi ambaŭflankemo de la papa kurio estis por cirila-metoda verkaro malbona signo.
Edgar Bergen
BERGEN ne estis la plej teknike lerta ventroparolisto – Charlie MCCARTHY frekvente incitetis lin por movanta liajn lipojn; sed lia senco de komedieca tempado estis grandioza, kaj li traktis la akratonan dialogon de Charlie kun aplombo. La brila sprito de BERGEN en kreanta la trafan personecon de MCCARTHY kaj ilian de liaj aliaj karakteroj faris la programon. Kaj movanta liajn lipojn estis ne grava, kiel li estis radioventroparolisto.
BERGEN kaj MCCARTHY estas iom kreditata kun "savanta la mondo" ĉar, sur la nokto de la 30-a de oktobro, 1938, kiam Orson Welles ludis lian War of the Worlds (Milito de la Mondoj) radioteatraĵon tiu do panikata la nacio, la plejparto de la usona publiko tonigis en aŭdi BERGEN kaj MCCARTHY kaj neniam aŭdis la teatraĵon de WELLES.
Post la fino de la radioprogramo, BERGEN kaj MCCARTHY aperis sur la televida programo Do You Trust Your Wife?, kaj ankaŭ en viva ludado.
En aldono al lia laboro kiel ventroparolisto, BERGEN estis ankaŭ aktoro. Li aperis kiel la sinĝena norvega aspiranto en I Remember Mama (1948). Li ankaŭ aperis en Captain China (1949) kaj Don't Make Waves (1965). Li kaj MCCARTHY aperis en The Goldwyn Follies (1938) kaj en The Muppet Movie (1979). Ĝi estis lia lasta aperaĵo, kaj la filmo estis dediĉata al li. En 1938 BERGEN estis prezentata Honora Oscar (en la formo de ligna Oscar statueto) por lia kreado de Charlie MCCARTHY.
BERGEN atendis Northwestern University, sed ne did not graduate. Later the school gave him an honorary degree as Master of Innuendo and Snappy Comeback.
Edgar BERGEN mortis de rena malsano en Las Vegas, Nevada ĉe la aĝo de 75. Li estis elektata al la Usona Radia Halo de Famo en 1990, la sama jaro ke The Charlie McCarthy Show (La Programo de Charlie MCCARTHY) estis elektata kiel honorata programo.
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
Metodo tuj konsciis tion kaj li entreprenis vojon al Konstantinopolo, kie li estis solene akceptita de imperiestro Bazilo la 1-a kaj la patriarko sankta Fotio. Li kunportis reskribojn de la slavaj diservaj libroj, kiujn li donacis al la imperiestro, kaj el la lernantoj, kiuj akompanis lin, li lasis en Konstantinopolo pastrojn. Tiuj verŝajne estis destinitaj, ke ili kiel misiistoj iru Bulgarien aŭ, kio ne estas malebla, ĝis Rusio, kien la patriarko sankta Fotio en la jaro 866 sendis la unuan episkopon, la sanktan Miĥaelon.
Edgar Bergen
BERGEN estis la patro de aktorino Candice Bergen, kiuj unuaj ludaĵoj estis sur la radia programo; kvankam ŝi lacis de estata vokiĝata "Charlie's malgranda filino".
Listo de iranaj esperantistoj
Jen listo de iranaj esperantistoj:
Cirilo kaj Metodo
Granda Moravio
Reveninte Moravien, Metodo dediĉis sin al traduko en la slavan lingvon de tiuj partoj de la Biblio, kiuj ne estis ĝis nun tradukitaj. Li ne ĉesis, ĝis kiam la laboro estis preta, ĉar li volis, ke la slava eklezio ankoraŭ antaŭ lia morto estu ekipita de ĉio, kio estis bezonata. Kiam li finis la verkaron, li trovis konvenan sekvanton en persono de sankta Gorazd, unu de la plej fidelaj el inter siaj moraviaj lernantoj. Metodo lastfoje partoprenis diservojn en aprilo de 885. Tri tagojn post tio, la 6-a de aprilo 885, li mortis.
Kelke da monatoj post lia morto papo Stefano la 5-a (885 – 891) sendis al reĝo Svatopluk leteron, destinanta por slavaj pastroj neakcepteblajn kondiĉojn, interalie ankaŭ malpermeson de la slava diservo sub puno de anatemo, sur kies bazo estis la lernantoj de Metodo elpelitaj el Moravio. La leteron transdonis al Svatopluk papaj senditoj: episkopo Dominiko kaj pastroj Johano kaj Stefano. Al la delegitoj mem la papo donis skriban direktivon, por ke ili malpermesu al Gorazd, kiun Metodo kuraĝis destini kiel sian sekvanton, fari diservojn, ĝis kiam li persone alpaŝos antaŭ la papo, por ke li klarigu la tutan aferon. La sorto de Gorazd estis poste la sama kiel ĉe ceteraj slave diservantaj pastroj – ili estis eligitaj el Moravio. Kelkaj el ili foriris Balkanen, aliaj foriris Bohemien, pluaj ekloĝis en arbaroj, kie ili vivis kiel ermitoj farante diservojn al popolo, kiu serĉis ilin. La cirila-metoda eklezio plu ekzistis en popolaj tavoloj longe kiel eklezio popola kaj nacia, sed oficiala eklezio fariĝis latina eklezio.
La sanktaj Cirilo kaj Metodo estas la plej grandaj bonfarantoj en historio de ĉeĥaj nacioj. Ili akiris vastajn popoltavolojn per amo por kristanisma kredo kaj krom tio ili destinis la slavan lingvon lingvo diserva kaj literatura. La ĉeĥa nacio estis unu el ĉiuj ceteraj mezeŭropaj kaj okcidenteŭropaj nacioj kiu havis sian nacian literaturon, dume ĉe aliaj nacioj de la tuta teritorio la libroj estis verkataj en latina lingvo kaj do por popoltavoloj ili estis nekompreneblaj kaj sensignifaj.
Princo Svatopluk konjektis, ke li firmigos sian moravian ŝtaton, se li aligos ĝin al la latina eklezio kaj se li donos – kiel li vere faris tion – sian ŝtaton sub ŝirmon de la papa kurio.. Sed tiu ĉi decido montriĝis kiel absolute erara. Moravio ne eltenis kaj agadcentro de la tuta nacio transŝoviĝis al Bohemio, kie la slava lingvo ankoraŭ ian tempon tenis. Kelkaj ĉeĥaj princoj, kiel Oldřich kaj Vratislav la 2-a provis la cirila-metodan eklezion fari oficiala, kiel atestas pri tio fakto, ke sankta Prokopo en la jaro 1032 dum regado de princo Oldřich fondis slavan monaĥejon en Sázava kaj ankaŭ klopodo de princo Vratislav la 2-a enpraktikigi en la tuta lando la slavan diservon. Sed papo Gregorio la 7-a (1073 – 1085) starigis sin kontraŭ tiu ĉi klopodo kaj ankaŭ el la sázava monaĥejo la slavaj monaĥoj estis en la jaro 1097, do post 95 jaroj post ties fondo, definitive elpelitaj, kvankam la monaĥejo agadis ĉiurilate tre prospere. Tien estis enkondukitaj anstataŭ ili latinaj monaĥoj de benediktana ordeno. Post tiu ĉi evento ĉiuj slavaj libroj en ĉeĥaj landoj estis senkonsidere kaj senkompate neniigataj.
Heredaĵo
La heredaĵo de Cirilo kaj Metodo estis en Bohemio kaj Moravio severe persekutata, sed ĝi plu ekzistis ĉe bulgaroj, serboj kaj rusoj, ukrainoj kaj belorusoj, do ĉe slavaj ortodoksaj nacioj.
Sed ankaŭ por Bohemio kaj Moravio, kvankam ĝi estis tie neniigita, ĝi havis sian grandan signifon, ĉar ĉeĥoj fariĝis per faro de la sanktaj Cirilo kaj Metodo kristanoj kaj estis ŝparitaj de perforta kristanigo. Eklezian semadon de la orienta kaj la ortodoksa kristanismo en la ĉeĥaj nacioj jam plu neniam oni sukcesis por daŭre sufoki. Krom tio ĉeĥoj akiris en la cirila-metoda periodo tian nacian memkonscion, ke ili almenaŭ el pli granda parto rezistis la danĝeron de fornaciiĝo, al kiu subiĝis slavoj ĉe rivero Elbo. Malfeliĉo de ĉeelbaj slavoj estis, ke pro eligo de la sankta Gorazd kaj la ceteraj cirila-metodaj pastroj el Moravio kaj poste ankaŭ el Bohemio estis malebligite, ke la ideo de Cirilo kaj Metodo kaj la ekleziaj organizoj enpenetru en ilian landon.
Festotagoj
Festotagon de la sankta Cirilo oni solenas en ortodoksa eklezio kaj orientaj katolikaj eklezioj (de bizanca rito) de pratempo la 14-an de februaro kaj festotagon de la sankta Metodo la 6-an de aprilo, do en la tagoj de iliaj mortoj. Ilia komuna soleno estas solenata en ortodoksa eklezio kaj orientaj katolikaj eklezioj la 11-an de majo.
Venis tempo, kiam en la ĉeĥaj landoj kaj en Slovakio la latina eklezio la memoron de ambaŭ sanktaj fratoj tute subpremis. En latinaj misionaloj destinitaj por episkopujo en Olomouc el la jaroj 1499 kaj 1505 kaj same ankaŭ en misionalo por ĉefepiskopujo en Prago en la jaro 1522 estas pri la sanktaj Cirilo kaj Metodo jam plu nenia mencio. Nur kiam en la 19-a jarcento naciaj vekintoj renovigis ilian memoron en la ĉeĥa nacioj kaj estiĝis timo, ke tio eble povus evolui popolan movadon utile al la ortodoksa eklezio, kaj kiam krom tio en la nacio ekkreskis kulto de Magistro Jan Hus, la eklezio komencis rimarki ambaŭ sanktulojn, kiam fine papo Leono la 13-a per cirkulero Grande munus el la 30-a de septembro 1880 ellevis – sed neobjekte kaj nescience – la meritojn de la sanktaj fratoj. Tiu ĉi papo destinis la festotagon de sanktaj Cirilo kaj Metodo je tago de la 5-a de julio, kvankam tiu ĉi tago neniel koneksas kun ilia vivo; tio okazis pro pluraj kialoj, interalie por konkurenci al la datrevenon de la morto de Magistro Jan Hus kiu estas la posta tago 6-a de julio.
La verkaro de la sanktaj fratoj el Tesaloniko havis grandegan signifon por la tuta Slavujo. Tial estas la sanktaj Cirilo kaj Metodo nomataj la apostoloj de la slavoj, kiuj metis pastrajn fundamentojn al la slava ortodoksio.
Tombo de Sankta Konstanteno Cirilo
La tombo de Sankta Konstanteno Cirilo la Filozofo troviĝas en la templo "San Clemente" en Romo (Italio), sankta loko por ĉiu bulgaro.
Dum multaj jaroj en la pasinteco estis serĉata la tombo de Sankta Cirilo. En 1857-1858 komenciĝis la arkeologiaj prifosoj en tiuj sanktaj por la kristanaro lokoj. La tiama papo konsilis la grupon de arkeologoj labori rapide kaj respondece por serĉi la tombon de la granda klerulo Cirilo. Tie ĉi mi klarigu, ke laŭ skribaj fontoj konataj al la sciencistoj, la tombo devis troviĝi ĝuste tie. Instiganto de la serĉado estas la granda kroato, episkopo Josif Strossmeier, kiu =interalie= noble financis la aperigon de "Kolekto de bulgaraj popolaj kantoj" de la fratoj Dimitar kaj Konstantin Miladinov. Fakte al li kaj al grupo de aliaj episkopoj el la slavaj katolikaj landoj apartenas la ideo serĉi la tombon de Sankta Cirilo, la plej altranga instruisto kaj kleriganto de la slavaj popoloj. Tio estis tre grava por la bulgara popolo, ĉar kvin el la disĉiploj de la fratoj Cirilo kaj Metodio alvenis en Bulgarion kaj senlace laboris kiel instruistoj ĝis sia morto.
Komence oni serĉis la tombon dekstre de la absido de preĝejo "San Clemente". Poste oni malkovris ĝin maldekstre de la absido. Mi klarigu: en la templo la direktojn oni difinas tradicie de la pozicio de la pastro okupanta sian lokon ĉe plenumo de la diservo, sed ne de la pozicio de la ĉeestantaj dipreĝantoj. Mi aldonu, ke tio estas la ununura masonita maŭzoleo, kiu estas trovita ĉe la fosado en tiu preĝejo.
De la biografio de la sanktulo Cirilo ni ekscias, ke la Papo unue volis enterigi la faman homon en la ekzistanta papa maŭzoleo en la subteraj spacoj de Vatikano. La fakto, ke tio estas la ununura masonita tombo trovita tie pensigas pri enterigo de merita persono, kiu en sia tempo estis eminenta kaj elstara per sia kontribuo al la kulturo. Evidente ĉe la enfosado de la malnova Vatikana preĝejo en la 12-a jarcento kaj la konstruado de la nova templo la restaĵoj de la sanktulo estis elfositaj kaj metitaj en etan ĉerkon, kiu estis gardata en la nova supra Papa preĝejo. Tiu ĉerko malaperis en la tempo de la Napoleonaj invadoj en Italion. Tiam la Papa preĝejo en Vatikano estis fermita. En Romo restis funkciantaj nur sep preĝejoj. La restaĵoj de Cirilo devis esti kaŝitaj en alia preĝejo. Ili ne atingis ĝin, ĉar la kardinalo, kiu respondecis pri la transportado, deflankigis la tutan karavanon kun la arkivoj, sanktulaj restaĵoj kaj aliaj valoraĵoj de la Papa preĝejo kaj portis ilin al la preĝejo troviĝanta en la bieno de lia familio en urbo Recanati =la naskiĝloko de la granda poeto Giacomo Leopardi=.
Johannes Musaeus
Johannes MUSAEUS (naskiĝinta la en Langewiesen, mortinta la  en Jena) estis germana teologo kaj filozofo.
Vivo
Post privata instruado fare de la patro (predikisto laŭ profesio) li frekventis la gimnazion en Arnstadt. En 1633 li ekstudentis en Erfurto. Tie li studis filozofion kaj humanismaj sciencoj, en 1634 li disputis pri De cultu divino Enosi. Disde Erfurto li iris al Jena kie li doktoriĝis pri filzofio en la 4.8.1635. Poste li ekokupiĝis pri teologiaj studoj. En januaro 1643 li iĝis profesoro pri historio kaj poezio ĉe la altlernejo sed paralele kontinuigis la teologiajn esplorojn. En 1646 li ŝanĝis je la teologia fakultato. En la 5.5.1646 Musaeus doktoriĝis pri teologio kaj laboris ĝismorte honorite de ĉiuj.
Graveco
Sonntag ja defendis impone la kristanan veron ĉagreniĝinte pri la atakoj kontraŭ si. Li parolis i.a. kontraŭ Herbert von Cherbury, Spinoza, Matthias Knutzen, la katoliko Veit Erbermann, Jakob Masenius. Li disputis i.a. kun Curcelläus pri la savo de la paganoj, kun Vedelius pri la uzo de filozofio en teologiaj aferoj. Evidentiĝis ĉe Musaeus plaĉe ke ortodoksismo kaj kristaneco laŭ karaktero ne ĉiam kongruis - kaj ke la laste menciita afero (karaktera bono) estus pli grava ol la unua (ortodoksimokredemo troigita).
Hanna Barvinok
Hanna Barvinok (vera nomo — Oleksandra Miĥajlivna BILOZERSKA-KULIŜ; 5-a de majo 1828, Borzno aŭ Olenivko, Ĉernihiva gubernio, Rusia Imperio ― 6-a de julio 1911, Olenivko, Ĉernihiva gubernio, Rusia Imperio) estis ukraina verkistino kaj folkloristino. Pantelejmon Kuliŝ estis ŝia edzo.
Biografio
Hanna Barvinok naskiĝis en la regiono de Ĉernihivo, Ukrainio. Ŝi estis la filino de terposedanto kaj la pli juna fratino de la ĵurnalisto kaj edukisto Vasil Bilozerskij. Ŝi ricevis privatajn lecionojn hejme kaj proksime de Konotop, Poltava regiono.
Hari Seldon
Hari SELDON estas fikcia rolulo, kiun imagis verkisto de sciencfikcio Isaac Asimov. La rolulo sin montras en romano Antaŭen la Fondaĵo, kiu estas parto de Serio Foundation.
Amfibrako
Amfibrako (de malnova greka, "ambaŭflanke mallonga") estas trisilaba versero, konsistanta el unu longa aŭ akcenta silabo inter du mallongaj aŭ senakcentaj silaboj. Oni kutime notas ĝin per ∪—∪. Ekzemploj: "doloro" (unu amfibrako), "Tra densa | mallumo | briletas | la celo" (kvar amfibrakoj).
Famaj ekzemploj
Seriozaj "movadaj" poemoj de Zamenhof ofte estis amfibrakaj, ekz-e kaj La Vojo kaj la Preĝo sub la Verda Standardo konsistas el po kvin ok-versaj strofoj alternantaj kvaramfibrakajn kaj triamfibrakajn versojn laŭ la skemo 4-3-4-3 4-4-4-3.
Hanna Barvinok
Biografio
La 22-an de januaro 1847, en la aĝo de 18, ŝi edziniĝis kun Pantelejmon Kuliŝ, amiko de sia frato Vasil Bilozerskij. Taras Ŝevĉenko, amiko de la familio, estis la baptano ĉe la geedziĝo.
Ŝi komencis verki rakontojn el popola vivo sub la pseŭdonimo Hanna Barvinok en 1847, en Varsovio, dum sia geedziĝa vojaĝo. Ŝiaj verkoj ankaŭ estis publikigitaj sub la pseŭdonimo "Huljaj-Viter" aŭ "Neĉuj-Viter".
Ŝia edzo estis arestita kiel membro de la Frateco de Cirilo kaj Metodo dum ilia mielmonato en Varsovio kaj finfine ekzilita al Tula. Hanna Barvinok, sekvante ŝian edzon, translokiĝis al Tula. Ekde 1854, la paro loĝis en Sankt-Peterburgo, kaj en 1883 ili ekloĝis en Motronivko. Post la morto de sia edzo en 1897, ŝi dediĉis sian vivon al la literatura kaj kreiva heredaĵo de sia edzo, al la kreado de lia muzeo, por kiu ŝi eĉ vendis la bienon en Motronivka kaj vivis siajn lastajn jarojn en malbonaj kondiĉoj. Ŝi mortis en Motronivko en 1911 en la aĝo de 83 kaj estis entombigita apud sia edzo en la domo de ŝiaj gepatroj.
Čeľadince
Čeľadince, hungare Családka [ĉalAdka] estas malgranda vilaĝo kaj banloko en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. La hungaraj historiaj loknomoj estis Csaladnitze kaj Cseladincz.
Situo
Čeľadince situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero) (sen trapasejo), laŭ traira flankovojo, kontaktiĝanta kun Nitrianska Streda. Topoľčany troviĝas 7 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1113 en formo "Sulad", poste en 1278 "Chalad". En 1828 vivis tie 242 homoj en 35 domoj. En 1910 loĝis en Családka 438 homoj, (425 slovakoj, 2 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čeľadince 432 homoj, (424 slovakoj, 6 ĉeĥoj, po 1 germano kaj hungaro).
Malpura bluso
Malpura bluso enhavas formojn de bluso kiu temas pri socie tabuaj aferoj, kiel seksa agado kaj/aŭ referencoj al ia droguzado. Pro la foje tro evidenta enhavo, tia muziko estis ofte malpermesita el la radio kaj disponebla nur el diskogurdo. La stilo estis populara ĉefe en la jaroj antaŭ la Dua Mondmilito, kvankam ĝi havis revivadon en la 1960-aj jaroj.
Plej famaj muzikistoj kiuj uzis tiun stilon estis Bo Carter, Bull Moose Jackson, Harlem Hamfats, Wynonie Harris, kaj Hank Ballard kaj The Midnighters.
550 Senta
550 Senta estas granda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la 16-an de novembro 1904.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Senta", rolulino en la opero Der Fliegende Holländer de Richard Wagner.
Kavelstorf
Kavelstorf estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 7-a de junio 2009 apartenas al la antaŭe najbara komunumo Dummerstorf. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, sude de la urbo Rostock. Fine de la jaro 2007 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 1208 loĝantojn.
Josef Wohlberg
Josef WOHLBERG (naskiĝis en 1907; mortis la 10-an de julio 1977 en Natania, Israelo) estis israela esperantisto, delegito kaj fakdelegito de UEA, kiu dum duona jarcento aktivis en la Esperanto-movado.
Litkovrilo
Litkovrilo estas dika, varmiga teksaĵo aŭ speco de tre granda kuseno, do ŝtofa sakego plenigita per plumoj aŭ aliaj molaj, izoligaj materialoj, kiu estas uzata por dormado en lito. Kutime litkovrilo estas dividita de la homa korpo per litotuko, maldika tuko el tolo, kiu pli komforte laveblas kaj estas lavata ol la litkovrilo. Litkovriloj tradicie ofte estas fabrikataj el lanaj tolaj sakoj plenigitaj per plumoj. Sed ekde la 20-a jarcento ankaŭ ofte konsistas el sintezaj materialoj.
Dua industria revolucio
Oni uzas la nomon de dua industria revolucio por la transformoj en industrio kiuj okazis inter 1871 kaj 1914 post la relativa stabiligo de socioj post la Industria revolucio kaj antaŭ la Unua mondmilito. Krom novaj teknikoj, la ĉefa karakterizo de la dua industria revolucio estis la plendisvolvo de kapitalismo. En tiu periodo, Britio perdis la industrian kaj teknologian liderecon al Usono kaj Germanio. Oni povas vidi la komencon de tiu periodo en la aneksado de Loreno (industria regiono) fare de Germanio dum la Franca-Prusa milito.
La granda demando de havaĵoj okazigis la kreskon de amasproduktado ĉirkaŭ 1870. Tiu "dua" industria revolucio komencis per ŝtalo kaj rapide inkluzivis la kemian industrion. La ŝtonkarbo estis pli kaj pli anstataŭita per petrolo kaj aperis la elektraj industrioj, kaj, en la 20-a jarcento, la aŭtomobila industrio. La dua industria revolucio estas, do, kaŭzo kaj efiko de amas-socio.
Tiu periodo aperigis la subklason de oficlaboristoj. Frederick Winslow Taylor kreis la sciencan administradon (taylorismon).
En Usono aperis la elektrifikado fare de grandaj industriaj inventistoj, kiel Nikola Tesla, Edisono kaj George Westinghouse. La konstruado de hidroelektra uzino en la Alpoj ebligis la rapida industrialigo de la nordo de Italio, kiu ne havas ŝtonkarbon, ĉirkaŭ 1890. La apero de maŝinoj movitaj per petrolo ankaŭ malpliigis la gravecon de ŝtonkarbo al industriigo.
Ĉirkaŭ 1890, la industrialiigo kreis la unuajn grandajn industriajn entreprenegojn kun tutmonda agado kiel U.S. Steel, General Electric, kaj Bayer AG. Inventoj kaj ĝiaj aplikoj estis tre pli rapide divastigitaj ol en la unua Industria revolucio. La industria vapormaŝino aperis en Britio en la fino de 18-a jarcento, sed nur post 40 jaroj ĝi aperis en kontinenta Eŭropo. En kontrasto, la eksploda motoro aperis preskaŭ samtempe en tuta Eŭropo, kaj rapide iris al Usono, kie Henry Ford kreis tutan novan industrion per ĝi.
Ford kreis en sia kompanio (Ford Motor Company), en 1914 la raciigon de la laboro per la amasa ĉena produktado (fordismo), la precipo de la participado de ĉiu laboristaro de la fabriko en la gajnoj de la entrepreno kaj la grandaj salajroj por krei aĉeteblecon. La Fordismo kaj Unua mondmilito aperigis novan ekonomian etapon kiu daŭris ĝis la Granda depresio en 1929.
13329 Davidhardy
13329 Davidhardy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomia artisto David A. Hardy, kies artaĵoj aperas en multenombraj libroj kaj revuoj, sur scenoj kaj en filmoj. Liaj libroj inkludas Visions of Space( "Vidoj de Kosmo") kaj The Fires Within (La Enaj Fajroj").
Golfo de Imperiestrino Auguste
Golfo de Imperiestrino Auguste estas golfeto en la okcidenta flanko de la insulo Bougainville, ene de la Aŭtonoma Regiono Bougainville en nordoriento de Papuo-Nov-Gvineo.
Ĝi ludas gravan rolon kiel areo de fiŝkaptado por la popolo de Bougainville.
En Novembro 1943, la golfeto estis la loko de la Batalo en Golfo de Imperiestrino Auguste, inter fortoj de Aliancanoj kaj Japanoj.
Purcăreț
Purcăreț [purkərec] (hungare: Pórkerec) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. Administre ĝi apartenas al la komunumo Letca.
Lexikon für Theologie und Kirche
La Lexikon für Theologie und Kirche (Leksikono por Teologio kaj Eklezio) (LThK) estas katolika teologia enciklopedio.
Ĉiuj eldonoj aperis en Herder-Verlag, Freiburg im Breisgau; la kutima scienca mallongigo estas LThK (kun la eldoncifero kiel eksponento).
Purcăreț
Purcăreț norde limas al la najbara distrikto Maramureș sed estas voje atingebla nur de Sălaj (Letca aŭ Toplița).
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 491 loĝantojn (rumanoj); en 1992 195 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1543. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Freiburg (apartigilo)
Urboj kaj komunumoj:
Administraj unuoj:
Vidu ankaŭ
Lexikon für Theologie und Kirche
Dua eldono 1957 ĝis 1968
Duan tute perlaboritan version eldonis de 1957 ĝis 1968 Josef Höfer kaj Karl Rahner. Tiu eldono estis finita en fazo, en kiu la katolika eklezio estis en radikala ŝanĝo pro la Dua Vatikana Koncilio. Pro tio post la dek leksikonaj volumoj kun la registrovolumo oni aldonis tri pliajn volumojn kun la tekstoj de la Dua Vatikana Koncilio en latina kaj germana lingvoj. Tiel tiu eldono ampleksis 14 volumojn. En la 1980aj jaroj aperis malmultekosta poŝlibra eldono kiel studa apart-eldono.
Tria eldono 1993 ĝis 2001
La tria eldono aperis sub Walter Kasper en la jaroj 1993 ĝis 2001; ĝi denove ampleksas dek volumojn plus registrovolumo. Ĝi enhavas 26.000 ĝenerale ne tro longajn artikolojn sur 8.292 paĝoj. En 2006 aperis malmultekosta eldono.
Anapesto
Anapesto estas trisilaba versero, en kiu post du mallongaj aŭ senakcentaj silaboj sekvas unu longa aŭ akcenta silabo. Oni kutime notas ĝin per ∪ ∪ —. Ekzemploj: "anapest'" (unu anapesto), "Ne riproĉ | u la sor | ton, ho ju | na ani | mo" (kvar anapestoj plus kroma silabo).
12070 Kilkis
12070 Kilkis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).