cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Informo
Informteorio
Informteorio aŭ informa teorio, ne aparte specifita, estas la komuna nomo pri la "teorio de informoj" de Claude Shannon, kiu estas probabloteorio por kvantigi la averaĝajn informojn en aro da mesaĝoj, kies komputila kodigo sekvas precizan statistikan distribuon. Ĉi tiu kampo havas sian sciencan originon kun Claude Shannon, kiu estas la fondinta patro per sia artikolo A Mathematical Theory of Communication (Matematika Teorio de Komunikado) eldonita en 1948.
Gravaj branĉoj de la informteorio de Shannon inkludas:
En pli ĝenerala senco, informteorio estas teorio celanta kvantigi kaj kvalifiki la nocion de enhavo pri informoj ĉeestantaj en aro da datenoj. Kiel tia, ekzistas alia teorio de informoj: la "algoritma teorio de informoj", kreita de Kolmogorov, Solomonov kaj Gregory Chaitin komence de la 1960-aj jaroj.
Informo en la socio
En la homaj socioj kaj en granda parto de kelkaj socioj de animaloj, la informo havas efikon sur la rilatoj inter la diversaj individuoj. En difinita socio la konduto de ĉiu individuo antaŭ kelkaj aliaj individuoj povas esti ŝanĝita depende de la informo disponebla fare de la dekomence menciita individuo. Pro tio, la socia studo de la informado referencas al la aspektoj rilataj kun la variigo de la konduto se estas posedo de diferencaj informoj.
Ĉefaj karakteroj de la informo
Ĝenerale la informo havas internan strukturon kaj povas esti konsiderata laŭ variaj jenaj karakteroj:
Historio de la informado
La historio de la informado estas asociata al la manieroj de sia produktado, traktado kaj transmisio. Ekzemplo de kronologio de tiu historio per izola detalaro povas esti la jena:
Uzoj de la informo
Oni konsideras, ke la generado kaj/aŭ akirado de informo klopodas la jenajn celojn:
Pri la tria afero, la informo kiel vojo por alveni al la sciaro, devas esti prilaborita por fari ĝin uzebla aŭ disponebla (tiu empiria procezo estas nomata "dokumentigo" kaj ĝi havas proprajn metodojn kaj instrumentojn); krome oni devas konsideri ankaŭ, ke la informo per si mem ne havigas al la individuo pli altan nivelon de sciaro: estas la individuo mem kiu valorigas tion kio gravas el la informo, organizas ĝin kaj konvertas ĝin en utila sciaro. La datumo, tiel nomita, estas per si mem nur unu «prefikso» de la informo, tio estas, ĝi estas nur unu antaŭelemento necesa por povi akiri la veran informon.
Ĵurnalisma informaro
Novaĵo estas la rakonto aŭ redakto de informa teksto kiun oni deziras disvastigi per ties propraj reguloj de konstruado kiu referencas al fakto nova, netipa aŭ eksterordinara - aŭ al la rilato inter faktoj novaj, netipaj aŭ/kaj eksterordinaraj -, okazinta ene de komunumo aŭ difinita specifa medio, kio faras, ke ĝi atingas meriton por disvastigo. Dekomence en la unuaj gazetoj de la epoko de la Klerismo oni deklaris intencojn por disvastigo de informo, sed en la praktiko, tiu informcelo estis trempita en ideologiaj interesoj.
Informaro kaj ŝtato
La kontrolo kaj la manipulado de la informo estas unu de la plej povaj rimedoj uzataj de la ŝtatoj kaj de ties registaroj (kaj de la ĉirkaŭaj premgrupoj, kaj poraj kaj malporaj) por helpi la ĝeneralan akcepton de ties politikoj. Partikulare la totalismaj kaj aŭtoritatemaj registaroj klopodas la monopolon de la informado por helpi la akcepton de siaj politikoj. La informo havas kiel celo diskonigi la faktojn laŭ maniero kaj efektiva kaj senpartia, dum la propagando celas akiri sekvantojn por atingi celon, sen atenti pri la vereco de la informitaj faktoj. Tiel la propagando konkurencas kun la rajto al justa kaj ĝusta informo por esti povinstrumento.
Informo kaj fiziko
En fiziko ekzistas forta konekto inter entropio kaj informo:
Proverbo
Ekzistas proverbo pri informado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Ben Johnson (atleto)
Ben JOHNSON (30-an de decembro 1961 kiel Benjamin Sinclair Johnson en Falmouth (Jamaiko)) estas iama kanada malpeza atleto.
Li estas afrikdevena, kiu elmigris el Jamaiko en 1976 kun la patrino. Li estis konata pro la plenforta, plej ofte dupieda ekstarto, per kio li certigis por si avantaĝon jam en la unuaj metroj, kiun li povis reteni ĝis la celo. Li atingis en la malpez-atleta mondĉampionado (1987, Romo) novan mondrekordon en la 100-m-a kuro, kun tempo de 9,83 sekundoj.
Dum la Somera Olimpiko de 1988, li zorgis pri la plej granda skandalo de la Olimpika historio: kiel mondmajstro kaj mondrekord-posedanto, lia atingis la 24-an de spetempro novan mondrekordon en la 100-metra finalo, kun 9,79 sekundoj, antaŭ Carl Lewis (Usono, 9,92 sekundoj). La obligacia urinanalizo montris post du tagoj pozitivan dopaĵ-teston. (Kritikistoj jam pli frue konjektis konsumon de steroidoj ĉe Johnson, kiu sur la brusto, ŝultro kaj supra kruro havis enorme fortajn muskolojn.). Oni juĝis, transdonis la oran medalon al Carl Lewis.
Oni trovis en la urino de Johnson spurojn de stanozololo, sinteza anabola steroido. Sen dopaĵpruvo, oni deĵuris lian titolonm de 1987 kaj ambaŭ mondrekordojn. Oni pluse malperesis lin de konkursoj, je kvar jaroj.
Li revenis en 1993 en Montreal, sed oni denove trovis dopaĵon en lia korpo. Pro tio oni malpermesis la partoprenon en la konkursoj por lia tuta vivo. Johnson pli poste provis agadi kiel Wide Receiver en la usona futbalo, sed kun modesta sukceso.
Li laboris ekde 2003 en Italio kiel kondicia trejnisto de la piedpilka asocio AC Perugia.
Aristide Cavaillé-Coll
Aristide Cavaillé-Coll (naskita la en Montpellier; mortinta la  en Parizo) estis franca orgenkonstruisto. Li estas konsiderata kiel la plej eminenta franca orgenkonstruisto de romantikismo.
Vivo
La plej fruaj prauloj de Cavaillé-Coll estis ŝtofofaristoj en Gaillac, tamen jam la frato de lia praavo, Joseph Cavaillé (ĉ. 1700–1767), lia avo Jean-Pierre Cavaillé (1743–1809), edziĝinta kun Françoise Coll, pro tio la duobla nomo), lia patro Dominique Cavaillé-Coll (1771–1862) kaj lia pli aĝa frato Vincent Cavaillé-Coll (1808–1886) profesiis kiel orgenkonstruistoj; multnombraj orgenoj en suda Francio kaj Katalunio devenas de ili. Cavaillé-Coll mem iris en 1833 ekde la provinco al Parizo, kie li tuj konstruis kiel verko no. 1 grandan orgenon en la baziliko de Saint-Denis, kiu fariĝis por tiu epoko direktodona. Por la plifaciligo de la klavofrapado Cavaillé-Coll enkonstruis la ĵus tiam inventitan pneŭmatikan Barker-maŝinon.
Cavaillé-Coll subtenis i.a. la komponistojn kaj orgenistojn Louis James Alfred Lefébure-Wely kaj Charles-Marie Widor. Inter liaj lernantoj estis i.a. la orgenkonstruisto Friedrich Friese III el Meklenburgo.
Grandaĝa Aristide Cavaillé-Coll mortis la 13-an de oktobro 1899 en la aĝo de 88 jaroj kaj estas enterigita sur la tombejo de Montparnasse en Parizo. Lian metiejon daŭrigis Charles Mutin (1861–1931).
Verkaro
Cavaillé-Coll transigis la klasikan francan orgenon, kies bazajn principojn li konservis, en esprimpovan instrumentotipon, kiu konformis kun la orkestreca-simfonieca orgenmuziko en Francio ekde la mezo de la 19-a jarcento. La tipigita dispozicio de Cavaillé-Coll-orgeno influas ĝis nuntempe la tutmondan orgenkonstruon, precipe je grandaj koncertinstrumentoj. Al la inventaĵoj kaj pluevoluigoj de Cavaillé-Coll apartenas diferencaj ventpremoj ene de registro, la preterblovanta fluto („flûte harmonique“, „flûte octaviante“) kaj la piedpuŝiloj por enŝalti registrogrupojn („appel“).
La metiejo de Cavaillé-Coll en Parizo konstruis orgenojn i.a. por la Parizaj preĝejoj St. Sulpice, Notre-Dame de Paris, La Madeleine, Sainte-Trinité kaj Sacré-Cœur. Pluaj gravaj instrumentoj troviĝas en la preĝejoj Saint-Ouen en Rouen, Saint-Sernin en Toulouse, Saint-Etienne en Caen, Saint-Etienne en Mülhausen, en Luçon, Perpignan, Lyon, Saint-Omer. en eksterlando Cavaillé-Coll konstruis orgenojn i.a. en Hispanio, Rusio, Anglio, Brazilo kaj Nederlando.
En germanio ekzistas nur poste aĉetitaj orgenoj de Cavaillé-Coll, ekz. en Sankt Bernhard, Majenco (2 manualoj, 15 registroj, konstruite 1876/77, aĉetite en 1999). Orgenoj devenantaj el la postsekva metiejo Mutin-Cavaillé-Coll staras en la katedralo de Osnabrück (2 manualoj, 15 registroj, aĉetite 1999), Altlernejo por Muziko Kolonjo (2 manualoj, 13 registroj, aĉetite 2002) kaj en la Nikolai-preĝejo en Kiel (2 manualoj, 18 registroj, aĉetite 2003, alternative ludebla per Midi).
Gelsenkirchen-Horst
Horst estas urboparto de la eksterdistrikta urbo Gelsenkirchen en Germanujo. Ĝi estas konata precipe pro Kastelo Horst same kiel pro la Nordsternpark, nomata laŭ Minejo Nordstern, kiu situas en la urboparto.
Geografio
Horst lokas en la okcidento de Gelsenkirchen kaj limiĝas norde kun la urboparto Beckhausen (Gelsenkirchen), oriente kaj sude kun la urbopartoj Schalke-Nord kaj Heßler de Gelsenkirchen. Okcidente Horst limiĝas kun Essen-Karnap. Kune kun Beckhausen Horst konsistigas la urbodistrikton Gelsenkirchen-Okcidento.
Historio
Ĝis en la mezepoko la tereno norde de la rivero Emscher estis marĉa. Proksimume 1200 nobelo, supozeble saksa, ekloĝis sur bieno, konstruis la antaŭulon de la nuna Kastelo Horst kaj eknomis sin poste „aus Horst im Broiche“ (el Horst en la marĉo). Dokumente la gento estis menciata unuafoje en 1349, la kolonio mem estas meniciita en 1411 kiel foirurbo. La blazono de la regantoj de Horst, tri ĉevalbremoj, same kiel trovaĵoj sur la kastela areo indikas, ke la komerco de ĉevaloj vivantaj en la Emscher-Marĉo, estis la ĉefa fonto de enspezoj. Rütger von der Horst administris serve al la princepiskopo de Kolonjo la Feŭdon Recklinghausen, al kiu apartenis Horst. Tiel li akiris en pli grandan influon kaj konstruigis kune kun sia edzino Anna von Palandt la tiaman Kastelon Horst al nuna renesanca kastelo. En 1706 la kastelo transiris pro vendo al la familio Fürstenberg. Kun la resto de Feŭdo Recklinghausen Horst venis en 1811 al Grandduklando Berg, en 1815 ĝi iris al Prusujo.
La malgranda kampara komunumo travivis per la Industria Revolucio prosperon, en 1857 ekestis la unua ŝakto de minkarbominejo. En 1891 la civitanaro de Horst sukcesis forlasi la komunuman ligon kun Buer. La 1an de aprilo 1928 Horst kune kun Buer kaj Gelsenkirchen estis kunligata al la urbo Gelsenkirchen-Buer, kiu ekde la 21a de majo 1930 havas la Gelsenkirchen.
Kiel industria loko Horst suferis dum la Dua Mondmilito konsiderinde de bombadoj, grandaj partoj de la urboparto estis detruataj. La 9an de februaro 1946 rompiĝis la digo de la rivero Emscher, kiu pro sinkado de la ternivelo kaŭzita de la minado intertempe estis pli alta ol la stratonivelo, kio kaŭzis superakvegon, je kiu la akvo parte staris ses metrojn alta.
Per la subiro de la peza industrio ankaŭ la urboparto eniris krizon. Minejo Nordstern estis malfunkciigata en 1993. Post la dono de la Federacia Ĝardenekspozicio de 1997 al Gelsenkirchen, por kiu oni ŝanĝis la minejan terenon en la Nordsternparkon, kaj la decido de la urbo, aĉeti kaj sanigi Kastelon Horst, la krizo estis superita.
Pondita harmona meznombro
En statistiko, por donita aro de datumoj
kaj respektivaj pondantaĵo
la pondita harmona meznombro aŭ laŭpeza harmona meznombro aŭ pezita harmona meznombro aŭ laŭpeza harmona averaĝo estas kalkulata kiel
Se ĉiuj pondantaĵoj estas egalaj inter si, la pondita harmona meznombro estas la samo kiel la harmona meznombro.
Ponditaj versioj de ankaŭ la alia meznombroj povas esti kalkulataj, inter ili la pondita aritmetika meznombro kaj la pondita geometria meznombro.
Emma Goldman
Emma GOLDMAN (naskiĝis la 27-an de junio 1869 en Kaŭno, Rusia Imperio, mortis la 14-an de majo 1940) estis anarĥi-komunisto konata pro siaj anarĥiismaj verkoj kaj paroladoj.
Goldman funkciigis dum la unua feminisma ondo, kaj esprimis multe da kritiko al la movado kiu portis sur sian standardon sole la lukton de sufragetoj (la lukto por la balotrajto por virinoj, ĉefe en Britio kaj Usono).
Ŝiaj ideoj inspiris kelkajn inismajn movadojn, por kiuj ŝi reprezentas la inisman "ribelulon". Tamen, Goldman grave rolis en la evoluo de anarĥiismo en Usono kaj en Eŭropo dum la unua duono de la 20-a jarcento. Ŝi elmigris al Usono kiam ŝi havis 17 jarojn, kaj poste elpeliĝis al Rusio, kie ŝi observis la okazaĵojn de la Rusia revolucio de 1917. Ŝi vivis dum kelkaj jaroj en suda Francio, kie ŝi verkis sian aŭtobiografion, Living My Life ("Vivi mian vivon"), kaj aliajn verkojn, antaŭ partopreni en la Hispana Enlanda Milito en 1936 kiel la anglalingva reprezentulo en Londono de la CNT-FAI.
Filozofio
La paroladoj de Goldman kaj ŝia produktiva verkado traktis larĝan gamon de temoj. Ŝi malaprobis ortodoksan kaj fundamentisman pensadon, kaj kontribuis multon al la pensado en la kampo de moderna politika filozofio. Goldman estis influita fare de multaj pensuloj kaj verkistoj, inkluzive de Miĥail Bakunin, Henry David Thoreau, Piotr Kropotkin, Ralph Waldo Emerson, Nikolaj Ĉerniŝevskij, kaj Mary Wollstonecraft. Alia filozofo kiu influis Goldman estis Friedrich Nietzsche. En ŝia aŭtobiografio ŝi skribis: "Nietzsche ne estis socia teoriulo, sed poeto, ribelanto, kaj inventinto. Lia aristokrateco ne devenis de naskiĝo aŭ riĉeco; sed tiu estis lia spirito. En tiu signifo, Nietzsche estis anarkiisto, kaj ĉiuj veraj anarkiistoj estis aristokratoj."
Anarkiismo
Goldman identigis sin kiel anarkiisto ekde la tumulto de Haymarket kaj estas konsiderita unu el la plej gravaj figuroj en la historio de anarkiismo. Ŝi integrigis ĝendran politikon en anarkiisma teorio. Kaj skribis kaj parolis regule danke al anarkiismo. En la ĉefa artikolo en ŝia libro, "Anarkiismo kaj Aliaj Artikoloj", ŝi skribis: El ĉiuj sociaj ismoj, nur anarkiismo deklaras ke socio ekzistas por la individuo, kaj ne la homo por la de socio. La nura legitima misio de la socio estas servi la bezonojn de homo kaj antaŭenigi liajn aspirojn. Nur tiamaniere ĝia ekzisto pravigas, kaj tiele ĝi servas la progreso kaj la kulturo. ... La aspiro de homo al liberiĝi sin de ĉia aŭtoritato kaj regado neniam estos subpremita. Lia sopiro al libereco de ajna kateno estas eterna, ĝi estas necesa, kaj ĝi ja realiĝos.
... Anarkiismo do reprezentas la liberecon de la homa spirito kontraŭ la regado de religio, la liberecon de la homa korpo kontraŭ la regado de la posedaĵo, liberon kontraŭ katenoj kaj registaraj limigoj. Anarkiismo reprezentas socian ordon bazitan sur la libera asociado de individuoj kun la celo produkti realan socian kapitalon. Socia ordo, kiu certigos al ĉiu homo liberan aliron al la Tero, kaj plenan ĝuadon de la vivneceso, laŭ la deziroj, gustoj kaj inklinoj de la individuo.
— Emma Goldman, Anarchism and Other Essays. La anarkiismo de Goldman komenciĝas de la persona loko kaj tial anarkiismaj pensuloj estas postulataj vivi siajn vivojn kiel anarkiistoj kaj montri la principojn de teorio en ĉiu ago kaj vorto. "Mi ne zorgas ĉu la mondkoncepto pri morgaŭ estas ĝusta," ŝi skribis, "Mi ja zorgas ĉu la spirito de hodiaŭ estas en la ĝusta loko." Anarkiismo kaj libera organizo estis por ŝi logika respondo al la limigoj de registara kontrolo kaj kapitalismo. Ŝi skribis: "Ŝajnas al mi, ke ĉi tiuj estas la novaj formoj de vivo, kaj ke ili anstataŭigos la malnovajn, ne per predikado aŭ voĉdonado, sed per vivado de tiuj principoj en la praktiko." Vivi laŭ anarkiismaj principoj, laŭ Goldman, ne malhelpis plezuron, ĝojon kaj la rajton al sinesprimo, sed male ili estas necesaj, endaj kaj indaj.
Kapitalismo
Goldman kredis ke kapitalismo estas ekonomia sistemo kiu subfosas homajn elektojn. Ŝi skribis, ke la amasiĝo de posedaĵoj kondukas al la amasiĝo de pli kaj pli da posedaĵo. Proprieto signifas riĉecon en la kapitalisma koncepto. Riĉeco estas interpretita kiel potenco. La potenco subpremi, ekspluati, la potencon sklavigi, fari maljuston, humiligi. Alia aserto estas ke kapitalismo damaĝas la homecon de la laboristoj. Komence ŝi kontraŭis io ajn malpli ol kompleta revolucio, sed en unu el ŝiaj paroladoj ŝi estis defiita fare de pli maljuna laboristo kiu venis por aŭdi ŝin, kiel ŝi priskribis en sia aŭtobiografio: Li diris, ke li komprenas mian malpaciencon kun malgrandaj postuloj kiel iom malpli da laborhoroj tage, aŭ iom pli da mono semajne ... sed kion fari pri viroj de lia aĝo? Ili verŝajne ne vidos la finan falon de la kapitalisma sistemo. Ĉu ili devus rezigni duhoran libertempon de sia malamata kaj fremdiĝata laboro? Ĉi tio estas ĉio, kion ili povas esperi atingi dum sia vivo. — Emma Goldman, Living My Life. P. 52 Sekvante tiun okazaĵon, Goldman diris ke malgrandaj klopodoj plibonigi kondiĉojn, kiel ekzemple plibonigado de salajrokondiĉoj kaj reduktado de laborhoroj, ankaŭ povis esti parto de socia revolucio.
Kiam celoj kaj intecoj (ne)sanktigas la metodojn kaj rimedojn
Goldman kredis ke celkonscia perforto eble estos akceptebla rimedo de agado. Frue, Goldman kredis ke uzi perforton, eĉ se ĝi kaŭzis doloron aŭ suferon, povus esti efika por atingi la komunan bonon. Ŝi apogis "propagando per agado" - perfortaj agoj celantaj instigi la amasojn al ribelo kaj revolucio. El tiu ĉi vidpunkto ŝi vidis en la provo de sia partnero, Alexander Berkman, murdi la industriiston, Henry Clay Freak, taŭgan agon kaj eĉ volis partopreni en ĝi. Goldman kredis ke la agoj de Freak dum la Homestead-striko estis kondamnindaj kaj ke lia murdo atingus pozitivajn rezultojn por la laboristoj, tiele en kazo kiel ĉi tiu, la celo sanktigas la rimedojn. Kvankam Goldman neniam eksplicite apogis la murdon de prezidanto William McKinley fare de Leon Czolgosz, ŝi defendis la idealojn kiuj kondukis lin al perforta ago, kredante ke tiaj agoj estis natura rezulto de subpremaj institucioj.
Ŝiaj spertoj en Rusio igis ŝin pripensi denove pri la principo, ke revoluciaj celoj pravigas perfortajn rimedojn. La subpremo kaj subprema kontrolo de Sovet-Unio kaŭzis radikalan ŝanĝon en ŝia mondkoncepto. En la enkonduko al ŝia libro "Mia seniluziĝo en Rusio", Goldman klarigis: "Ne ekzistas pli absurda aserto ol la kredo ke celoj kaj intencoj estas unu afero, dum metodoj kaj taktikoj estas alia. La rimedoj, kiujn ni praktikas, fariĝas, per kutimo de la individuo kaj la sociaj kutimoj, integrita parto de la fina celo ... ".
Goldman vidis la ŝtaton kiel institucio kiu estis esence kaj neeviteble ilo de kontrolo kaj subpremo. Kiel rezulto, ŝi kredis ke voĉdonado en balotoj estis neefika en la plej bona kazo, kaj danĝera en la plej malbona. Ŝi skribis ke voĉdonado en balotoj disponigas la iluzion de partopreno, sed fakte kaŝas la realajn strukturojn de decidiĝo. Anstataŭ partopreni en la demokrataj balotoj, Goldman apogis celkonscian reziston en la formo de strikoj, protestoj kaj rekta agado. Ĝi restis en sia opozicia pozicio al la voĉdono eĉ kiam multaj anarki-sindikatistoj en Hispanio voĉdonis por la kreado de liberala respubliko. Ŝi eĉ kontraŭbatalis la sufragisman movadon, kiu postulis la voĉdonrajton por virinoj. En sia artikolo, "Voĉdonantaj virinojn", ŝi mokis la ideon, ke virina interveno ĵetos pli justan tendencon en demokratio: "Oni povus pensi, ke virinoj ne vendis sian voĉon, ke politikistinoj ne povas esti elaĉetitaj!". Malgraŭ tio, ŝi konsentis kun la aserto de la sufragistoj ke virinoj estas egalaj al viroj, sed ne konsentis ke partopreno en la balotprocezo sole povus igi la landon pli justa. "... tial, supozi ke virina voĉdono sukcesos purigi ion kiu ne estas purigebla estas atribui supernaturajn fortojn al ĝi."
Feminismo
Goldman kontraŭbatalis la ideojn por kiuj batalis la unua ondo de feminismo kaj la sufragistoj, sed estis fervora subtenanto de la rajtoj de virinoj, kaj estas konsiderita la fondinto de la anarki-feminismo, defiante patriarkecon kiel speco de hierarkio por esti kontraŭbatalita kune kun ŝtato, potenco kaj klasdivido. En 1897 ŝi skribis: "Mi postulas sendependecon por virinoj, la rajton de ĉiu virino vivteni sin, vivi por si mem, ami kiun ajn ŝi deziras, kaj tiom multe kiom ŝi deziras. Mi postulas liberecon por ambaŭ seksoj, liberecon de agado, libereco en amo kaj libereco de patrineco."
Kiel flegistino per profesio, Goldman estis unu el la unuaj propagandantoj de edukado de virinoj por uzi kontraŭkoncipon. Simila al nuntempaj feministoj, ŝi vidis aborton kiel tragedia sekvo de sociaj kondiĉoj, kaj kontraŭkoncipon kiel pozitiva alternativo. Goldman ankaŭ apogis liberan amon - termino kiu priskribas koncepton kiu kontraŭbatalas la institucion de geedziĝo kaj foje eĉ monogamion, kaj apogas la liberecon de la individuo kiam temas pri lia seksa vivo, kaj la ne-enmiksiĝon de ŝtato kaj religio en romantikaj kaj seksaj rilatoj.
Občina Šoštanj
Občina Šoštanj estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 11 komunumoj kovrante areon de 95,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 8667 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Šoštanj.
Loko, priskribo
La municipo estas ĉirkaŭ 25 km nordokcidente de Celje. En la sudoriento en la valo la rivero Paka estas de alteco ĉirkaŭ 400 m. En la okcidento de la teritorio la municipoj estas montoj. La alteco atingas preskaŭ 1600 m.
El la nova ĝardeno
El la nova ĝardeno/Dal Nuovo Giardino. Locarno. 1979. 103 paĝoj. Dulingva Esperanto-itala antologio de originala Esperanta poezio. Redaktis kaj tradukis el Esperanto en Italan Dante Bertolini. Antaŭparolo de Tazio Carlevaro. La antologio enhavas 26 poemojn en paralelaj Esperanta kaj itala tekstoj de poetoj: William Auld, J. Baghy, R. Frenkel, M. Boulton, Kálmán Kalocsay, Edmond Privat, B. Ragnarsson, R. Rossetti, R. Schwartz, L. L. Zamenhof. La poemojn kaj poetojn la tradukanto elektis vere hazarde, do temas pri nenia klasifikado. La libron kompletigas biografio kaj komento pri la poemoj de T. Carlevaro.
Emma Goldman
Feminismo
Ŝi argumentis ke tiuj aferoj apartenas al tiuj kiuj estas implikitaj, kaj ne iu ajn alia. La feministoj de ŝia tempo estis, laŭ ŝia opinio, ligitaj fare de la sociaj fortoj de puritanismo kaj kapitalismo. Ŝi skribis: Ni devas kreski sen inhibicioj, preter malnovaj tradicioj kaj kutimoj. La movado por la liberigo de virinoj ĝis nun faris nur la unuan paŝon en la direkto de la liberigo. Mi esperas, ke ĝi adoptos kaj faros pliajn paŝojn. Voĉdonrajto kaj egalaj civitanrajtoj estas bonaj postuloj, sed la vera liberigo ne estas en balotoj kaj ĉe la tribunaloj. Liberigo komenciĝas en la menso de la virino interne. La historio instruas al ni, ke ĉiu subpremata klaso atingas sian liberecon per la potenco de siaj propraj klopodoj. Nepras, ke virinoj lernu ĉi tiun lecionon, tio signifas, ke ili komprenas, ke ilia libereco estos atingita en la sama mezuro, ke ilia potenco ĝin garantias. Estas do pli grave por virino komenci la procezon de internigo de sia potenco (agenteco) kaj scii kiel liberiĝi de la pezo de antaŭjuĝo, tradicio kaj kutimoj.
— Emma Goldman, Anarchism and Other Essays. Goldman ankaŭ kritikis la integriĝon de virinoj en laboro kiel fonto de seksegaleco: La liberigo alportis ekonomian egalecon inter virinoj kaj viroj. La virino povas elekti sian profesion kaj komercon, tamen ŝia pasinta kaj nuna trejnado ne trejnis ŝin por konkuri kun la viro, kaj ŝi ofte estas senhelpa, elĉerpita kaj tre streĉa por disponigi merkatan valoron. Malmultaj sukcesas. ... La glora sendependeco! Ne mirinde, ke centoj da knabinoj deziras akcepti la unuan svatanton kaj lia edziĝproponon, malsanaj kaj tre lacaj de la "sendependeco" malantaŭ la kaso, la kudromaŝino aŭ la presilo. Ili estas pretaj geedziĝi same kiel etburĝaj knabinoj, kiuj faras ĉion por liberiĝi de gepatra suvereneco (aŭ kiel eŭfemisme nomata gepatrozorgo). La tiel nomata "sendependeco, kiu alportas vivtenon al ekzisto" ne tiom evoluigas la virinon kaj ne estas tiom sublima, ke oni atendas, ke la virino oferos ĉion por li. Nia glorata sendependeco ne estas, ja, sed malrapida procezo de malutilo kaj subigo de la naturo de virino, ŝiaj pasioj de amo kaj la instinkto de patrineco.
Občina Šoštanj
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Urba municipo Slovenj Gradec en la nordo, Urba municipo Velenje en la oriento, Občina Polzela la sudoriento, Občina Šmartno ob Paki en la sudo, Občina Mozirje la sudokcidento, Občina Ljubno okcidente kaj Občina Črna na Koroškem en la nordokcidento.
Emma Goldman
Feminismo
— Emma Goldman, Anarchism and Other Essays.
GLAT rajtoj
Goldman malkaŝe parolis kontraŭ antaŭjuĝoj kontraŭ samseksemuloj kaj ne-normaj genraj identecoj. Ŝia kredo ke socia liberigo ankaŭ devus inkludi "inversojn" (angle: inverts), aludante al iu ajn viro aŭ virino kun seksaj identecoj aŭ ne-normative seksaj orientiĝoj) estis fakte senprecedenca siatempe, eĉ inter anarkiistoj. Magnus Hirschfeld skribis: "Ŝi estis la unua kaj sola virino, certe la unua kaj la nur usona virino, kiu defendis samsekseman amon antaŭ la ĝenerala publiko." En sennombraj paroladoj kaj leteroj, Goldman defendis la rajton de GLAT-homoj ami laŭplaĉe, kaj kondamnis la ekzistantajn timon kaj stigmojn pri ili. Ŝi skribis en letero al Hirschfeld: "Ĉi tio estas tragedio, mi pensas, ke homoj kiuj estas malsamaj en sia sekseco estas malliberigitaj en mondo kiu montras tiom malmulte da kompreno pri ili, kaj estas tiel indiferenta pri ĉiuj nuancoj kaj formoj kiujn havas sekso, kaj ilia granda signifo por vivo."
Homaj rajtoj kaj esprimlibereco
Kiel anarkiisto, Goldman kredis de la realigo de homaj rajtoj por ĉiuj homoj. Ŝi estis precipe aktiva en temoj de esprimlibereco kaj prizonreformoj. Ŝi estis persekutita pro esti anarkiisma kaj pro ŝia opozicio al la Unua Mondilito. Krome, ŝi aktivis en la movado por esprimlibereco komence de la 20-a jarcento, kaj vidis esprimliberecon kiel esenca neceso por atingi socian ŝanĝon. Ŝia vigla kaj publika defendo de ŝiaj principoj, fronte al multaj arestoj, inspiris Roger Baldwin, unu el la fondintoj de la American Civil Liberties Union.
Občina Šoštanj
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 11 vilaĝoj:
Emma Goldman
Kriminaleco kaj malliberejoj
Goldman vidis krimon kiel natura sekvo de maljusta ekonomia sistemo. En ŝia artikolo, "Prizonoj: Socia Krimo kaj Fiasko", ŝi citas 19-ajarcentajn verkistojn kiel ekzemple Fjodor Dostojevskij kaj Oscar Wilde, skribante:"“Jaron post jaro, la pordegoj de la prizona infero revenigas al la mondo maldikan, distorditan, malvolontan kaj ruinigitan publikon de la homaro, kun la signo de Kaino sur la fruntoj, la esperoj disbatitaj, kaj ĉiuj siaj naturaj inklinoj malhelpitaj. Kiam estas nenio krom malsato kaj malhomeco kiu salutas ilin, tiuj viktimoj baldaŭ sinkas reen en krimon, kiel la sola ebleco de ekzisto."
Taŭroktonio
Taŭroktonio estas la nomo de rita oferbuĉado de taŭro en mitraa greka-romia religio. Unu pri ĝia reprezentado, laŭ ordinara ikonografia skemo, estis freske kutime pentrita centre de ĉiu Mitrejo.
Občina Šoštanj
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Emma Goldman
Ateismo, Religio kaj Cionismo
Kiel devota ateisto, Goldman vidis religion kiel alia ilo por kontrolo kaj inspektado. En ŝia artikolo, "La Filozofio de Ateismo" ŝi ofte citas Miĥail Bakunin pri tiu temo, aldonante: Konscia aŭ nekonscie, la plej multaj teistoj vidas diojn kaj demonojn, ĉielon kaj inferon, rekompencon kaj punon, kiel vipon por vipi homojn en obeemon, submetiĝon kaj kontenton ... La filozofio de ateismo esprimas la ekspansion kaj kreskon de la homa spirito. La filozofio de teismo, se ĝi povas esti nomata filozofio, estas fiksa kaj statika.
--- Mother Earth (Patrino Tero) En artikoloj kiel "La Hipokriteco de Puritanismo" kaj en parolado titolita "La Fiasko de Kristanismo", Goldman establis por si grandan nombron da malamikoj en religiaj komunumoj, ĉar ŝi atakis iliajn moralajn sintenojn kaj klopodojn por kontroli homan konduton. Goldman akuzis kristanismon je "festado de sklavsocio", asertante ke ĝi diktas la agojn de homoj sur la tero kaj ofertas al malriĉuloj malveran promeson de estonteco plena de abundo en la ĉielo. Krome, Goldman estis kritika de la cionisma movado, kiun ŝi vidis kiel alia malsukcesa provo ĉe politika kontrolo.
Taŭroktonio
Taŭrobolio, male, estis rita oferbuĉo de taŭro kadre de la kulto al la Granda Patrino.
Občina Šoštanj
Referencoj
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:126_x503223.96499999997_y139491.5_s12_b4
Taŭroktonio
ikonografia skemo
Helpas komprenigi la naturon de la mitraa religio ikonografioj, precipe skulptaj, malkovritaj kaj konservitaj en muzeoj. Kutime vidiĝas jeno:
Laŭ la ikonografio de la taŭroktonio, Mitrao, pantalone kaj frigaĉape vestita, buĉas taŭron, genuiĝante per la maldekstra genuo sur dorso de la buĉita besto kaj turnante la kapon malantaŭen. Ĝia mantelo ondiĝas nudigante ĝian enan flankon. Serpento kaj hundo ŝajnas trinki la sangon ŝprucantan el la malfermita vundo (foje greneroj anstataŭas la sangogutojn) dum skorpio atakas la taŭrajn testikojn. Kutime aperas ankaŭ korvo kaj ofte ankaŭ pokalo kaj leono. Kaŭtes kaj Kaŭtopates, la ĉielaj ĝemeloj kiuj akompanas Mitraon, staras ĉe la flankoj kun la kruroj interkrucitaj portante torĉon. La torĉo de Caŭtes celumas alten ĉar Caŭtes reprezentas la printempan ekvinocion (aŭ, laŭ iuj, la aŭroron): tiu de Cautopates, kiu estas aŭtuna ekvonocio (aŭ sunsubiro) direktiĝas malalten. Supre de Mitrao, la simboloj de la Suno kaj Seleno estas desegnitaj meze de stelita ĉielo.
Interpretoj
Laŭ Untersteiner, tiu skemo, alte simbola, povus estinti pritraktita ĉe la skulptista skolo de Pergamo ĉirkaŭ du jarcentoj a.K., adaptante la ikonografion utiligitan por Aleksandro la Granda. Franz Cumont, al kiu inspiriĝas la plej granda parto de la studoj pri mitraismo de la 20-a jarcento, opinias ke la oferbuĉo de la taŭro povus origini el la irana religio. .
Hodiaŭ, male, oni opinias ke la sceno havas astrologian signifon.
Laŭ David Ulansey (1991), la taŭroktonio reprezentas la kontrolon de Mitrao sur la procesio de la ekvinocioj, fenomeno science studita de la greka astronomo Hiparko el Niceo ne multe antaŭ la naskiĝo de mitraismo, kiel rakontite de Klado Ptolomeo, sed kio scivolemigis la astronomojn jam multajn jarcentojn antaŭe, se ne jarmilojn.
En la fluo de la suna jaro la direktaj trairoj de tero-suno intersekcas la ĉielan volbon en malsama punkto ol tiu de la linio de la konstelacioj de la zodiako. La intersekca punkto, kiu korespondas al sama dato (ekzemple, al la printempa ekvonocio), ŝanĝas iomete jaron post jaro kaj tio diriĝas, ĝuste, precesio de la ekvinocioj. Necesas ĉirkaŭ du miloj da jaroj por ke la ekvinocio transiru de unu konstelacio al alia, al tiu kiu antaŭas en la zodiako. Antikvajn tempojn en la printempa ekvonocio la suno troviĝis en la konstelacio de la Taŭro, poste ĝi transiris al tiu de la Ŝafo por gastiĝi en tiu de la Fiŝoj, ĉirkaŭ en la epoko de Jesuo Kristo. Laŭ la astrologia lingvaĵo, unuopa el tiuj periodoj, de la dumiljara daŭro, estas dirata erao. Hodiaŭ, ekzemple, oni travivas en la erao de la Akvisto. Koresponde al unuopa erao, ŝanĝas ankaŭ la konstelacioj kiuj eniras la ĉielan ekvatoron. La bestoj, asociitaj al Mitrao en la taŭroktonio, reprezentas ĝuste la konstelaciojn troviĝantajn en la zono de la ĉiela ekvatoro dum la erao de la Taŭro; la serpento estus konstelacio de Hidro, la hundo estus la konstelacio de la Granda Hundo aŭ Malgranda Hundo kaj analoge okazas por la konstelacio de la Korvo, de la Skopio, tiu de Pokalo kaj fine tiu de la Leono. Ankaŭ la greneraro povus aludi al stelo, tiu de la astro [Spiko (astro)|Spiko]]. Mitrao mem povus esti asociita al Perseo (mita antaŭulo de Mitridato), kies konstelacio troviĝas ĝuste supre de tiu de la Taŭro.
La taŭroktonio en novklasikismo
La ikonografia stilo de la taŭroktonio, kiel en aliaj konataj helenistaj skulpturoj, estis reprenita dum Novklasikismo. Ĝi aperas, ekzemple, en La frenezo de Oreste de Raymond Barthélemy, kiu gajnis la Prix de Rome en 1860; gipsajn modelojn spertuloj trovas tie kaj tie ref>.
Universitato de la tria aĝo
Pedagogio
Universistato de la tria aĝo estas speciala prelegaro por pensiiĝintaj maljunuloj, kiu helpas al ili utiligi la liberan tempon por sinklerigado kaj por teni siajn spiritajn fortojn en vigla stato.
La prelegoj kutime koncernas humanismajn, natursciencajn kaj socialajn fakojn.
Ekonomiaj novaĵoj: evoluo de altlernejoj – demografia evoluo – komputilo hejme kaj en oficejo – fundamentoj de la nuntempa ekonomio – merkato kaj organizado.
Nutraĵoj kaj sano: evoluo de agrikulturo – graveco de nutrado por la sano – ekzamenado de viandokvalito – cerealaj nutraĵoj – evoluo de laktoproduktado – historio kaj nuntempo de fiŝado.
Fruktokultivado: kernohavaj fruktoj – pomologio – malmulte konataj legomspecioj – vino kaj sano – nia ĝardeno.
Arbaroj: grundo kaj arbaro – rokaĵoj kaj ilia ekologia influo – mastrumado en arbaroj – specoj de arbaroj el vidpunkto ekologia – modifado de arbaroj laŭ la celo de kultivado.
Komputiloj: fundamentoj de uzado de komputiloj - komputilo kaj interreto – kreado de reta TTT-ejo – elektronika poŝto – komputilaj grafikaĵoj.
Politiko: aktualaj demandoj de internacia politiko kaj diplomatio – sociala politiko – ĉapitroj el artohistorio – mezurado per statistiko.
Animaloj: homo kaj besto – signifo de la ĉevalo por la homaro – hundo kaj kato en la homa scio - bredago de birdoj - bredado de reptilioj
Astronomio: la universo kaj metodoj de esplorado – galaksioj, steloj, planedoj, kometoj – ekologia krizo.
Benzanilido
Benzanilido aŭ C13H11NO estas organika kemiaĵo, ankaŭ konata kiel N-fenil-benzamido, blankaj kristaloj rezultantaj el reakcio inter benzoata acido kaj anilino. Ĝi posedas anti-mikrobiajn proprecojn kaj uzatas industrie en kemiaj sintezoj.
Grinau
Grinau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Sandesneben-Nusse, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Rudlov
Rudlov (hungare Ércfalva) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Rudlov situas en valo, fine de sakovojo el Soľ. Vranov nad Topľou troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1402. En la 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1600 21 familioj pagis imposton, post jardeko 25 familioj. En la 18-a jarcento oni minadis apude feron. En 1787 420 vilaĝanoj loĝis en 55 domoj. En 1831 pro ĥolero 54 da vilaĝanoj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Rudlyó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ércfalva 290 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rudlov 648 homoj, (628 slovakoj, 11 ciganoj).
TomTom
TomTom NV estas nederlanda kompanio kiu produktas navigilojn kaj ankaŭ GPS-aparatojn kaj programaron por poŝkomputilojn kaj poŝtelefonoj. TomTom estas merkatgvidanto en Eŭropo. Ekde 2008 la kompanio estas posedanto de Tele Atlas, kiu produktas ciferecajn mapojn.
TomTom navigiloj uzas la konatan teknologion Map Share, kio signifas ke ĉiu uzanto havas la eblon korekti erarojn en la mapoj.
Por la TomTom navigilo ankaŭ haveblas voĉo en Esperanto. Ĝi elŝuteblas el la komuna dosiero de TomTom aŭ el suba retejo.
Éva Pákai
Éva PÁKAI [pa:kai] estas rumania hungara pripedagogia verkistino. Ŝi naskiĝis en Deĵo la 4-an de junio 1944.
Kariero
Éva Pákai diplomitiĝis en porinstruista sekcio de Kolegio Bethlen de Aiud (1964). Ŝi instruis en Tiocu de Jos (1964-68), poste en Kluĵo de 1970 ĝis sia pensiuliĝo en 2000.
Arantina
Arantina estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Andrelândia. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
(13255) 1998 OH14
(13255) 1998 OH14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Lichtenberg (Alzaco)
Lichtenberg (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
65590 Arkeptolemo
65590 Arkeptolemo estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Mokopane
(ĝis 2003 Potgietersrus) estas grandurbo en Sudafriko, en Provinco Limpopo.
Geografio
situas sur altebenaĵo en la norda parto de la lando proksime de Polokwane. Pretorio troviĝas 278, Emalahleni 287, Johanesburgo 335, Bloemfontein 706, Durbano 756, Port Elizabeth 1232, Kaburbo 1566 km.
Preĝejo Sankta Marko (Bedburg)
La Mariakolegiato Bedburg (vere Bedbur) estis monaĥinejo fondita en la 12-a jarcentoproksime de la Klever Burg. La preĝejo nun servas kiel paroĥopreĝejo Sankta Marko.
65590 Arkeptolemo
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando), sur unu el la  eksponitaj per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar kaj senditaj en la Observatorion de Leiden en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Mokopane
Historio
Arkeologoj trovis restaĵojn de antaŭhomo en la proksimaj kavernoj en 1947. establiĝis en 1858 kaj nomita pri buro Piet Potgieter, kiu pli frue en la proksimo murdiĝis kun aliaj homoj. Tamen estis tie vilaĝo Vredenburg, kiu prenis la nomon "Pieter Potgietersburg". En 1860 pro malario la loĝantoj forlasis la urbeton, sed ĝi refondiĝis en 1890. En 1904 la urbo ekuzis la pli mallongan loknomon Potgietersrust. En 1935 la urbo fariĝis komunumo kaj ekde 1939 ĝi portis la nomon Potgietersrus. En 1999 proksima vilaĝo aliĝis al la urbo.
65590 Arkeptolemo
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de Arkeptolemo, ĉaristo de Hektoro, kiu estis mortigita de Teŭkro kun la helpo de la dio Apolono.
Mokopane
Ekonomio
La Mokopane-areo estas unu el la plej riĉaj agrikulturaj areoj de Sudafriko produktante tritikojn, tabakojn, kotonojn, maizojn, arakidojn kaj citrusojn. Oni bredadas ankaŭ bovojn. La areo estas riĉa je mineraloj kun la minado de platenoj kaj granitoj. En la nekulturitaj teroj precipe akacioj kreskas.
Preĝejo Sankta Marko (Bedburg)
Historio
Antaŭ 1138 Grafo Arnoldo la 1-a de Kleve fondis la monaĥejon Bedburg, kiu akceptis la regularon de la premonstratordeno, kiun mallonge antaŭe estis fondinta Norberto de Ksanteno. Ĝis la komenco de la 14-a jarcento la monaĥopreĝejo servis kiel entombigejo de la grafoj de Kleve. Proksimume 1270 Bedburg reguligita monaĥinejo, en 1519 reguligita abatinejo. En 1604 la konvento translokiĝis al Kleve, la monaĥodomoj en Bedburg videble kadukiĝis post tio. En 1802 la abatinejo estis sekularigata. La iama monaĥopreĝejo servas ekde 1804 kiel paroĥopreĝejo Sankta Marko por la komunumparto de Bedburg-Schneppenbaum.
Mokopane
Ekonomio
Precipe ndebeloj vivas en la areo.
Preĝejo Sankta Marko (Bedburg)
Konstruaĵo
La monaĥopreĝejo konstruita proksimume 1130 estas krucforma romanika ensemblo kun navokrucoturo. Meze de la 15-a jarcento oni starigis gotikan orientan absidon. Post la translokiĝo de la abatinejo al Kleve en 1604 la preĝejo kadukiĝis; La sekvo estis la malkonstruo de la monaĥodomoj kaj de la preĝis escepte la turon kaj la orientan alon en 1774. De 1900 ĝis 1902 oni rekonstruis la mankajn partojn de la preĝejo laŭ novromanika stilo.
Mokopane
Trafiko
El ĉefvojoj kuras al Pretorio, Middelburg, Zimbabvo kaj Bocvano.
Preĝejo Sankta Marko (Bedburg)
Ekipaĵo
La vitralojn verkis Joachim Klos 1965–1968; la vitraloj de la tri ĥorejaj fenestroj devenas de firmao Josef Mencke Goch el la jaro 1903.
Mokopane
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 15-22 °C. La varmo kulminas en januaro kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 594 mm. La pluvo kulminas januare kaj malkulminas julie.
Preĝejo Sankta Marko (Bedburg)
Ekipaĵo
Pietato kun lamenta Maria, tenanta la kadavron de sia filo en la manoj, devenas eble de Majstro Arnt de Kalkar.
József Richter
József Richter [jOĵef riĥter], laŭ hungarlingve kutima nomordo Richter József estis hungara cirkisto, cirkestro.
Dante Bertolini
Dante BERTOLINI (naskiĝis en 1911, mortis en 1998) estis itallingva poeto el Locarno (Svisio). Mallonge post sia esperantistiĝo, li eldonis en 1979 El la nova ĝardeno/Dal nuovo giardino, dulingvan antologion de originala Esperanto-poezio kun verkoj de dek aŭtoroj. En 1987 li eldonis plian antologion sub la titolo In quest'era omicida – En ĉi murdepoko. Ambaŭ verkoj aperis en Locarno.
József Richter
József Richter naskiĝis la  en Keszthely, en cirka ruldomo.
Biografio
József Richter devenis en cirkista familio. La familio prezentis programojn kun elefantoj kaj ĉevaloj en la 5 kontinentoj, kie paŝo post paŝo Richter ricevis pli grandajn rolojn. En 1972 li edziĝis al cirkistino, kiu aliĝis al la trupo. En 1995 li establis migrantan cirkon, kiun li gvidis 2 jardekojn. Inter 2012 kaj 2015 li estis cirkestro de la stabila cirko en Budapeŝto. Li ricevis 4 premiojn inter 1971-2014, poste premion Kossuth en 2017. Lia edzino naskis 2 filojn, kiuj daŭras la cirkan vivon.
Skandinavio
La nomo de Skandinavio (aŭ Skandinavujo; Skandinavia, dane kaj Skandinavien) onidire devenas de monaĥo iam misskribinta latinan nomon, pri la dan-svedia regiono Skanio.
Kelkfoje uzata nur pri la Norveg-sveda duoninsulo, la "Skandinavia duoninsulo", sed plejofte kiel kuniga nomo por Danio, Norvegio, kaj Svedio; landoj kies loĝantoj sentas sin gefrataj pro komuna historio, apudeco kaj eblo preskaŭ senprobleme kompreni la parencajn lingvojn, kiujn ili parolas.
La vorto estas ankaŭ erare uzata inkluzivante Islandon kaj Finnlandon, do mise uzata kiel sinonimo de la vorto Nordio. Islando kaj Finnlando tamen ne apartenas al Skandinavio.
Benedikto la 8-a
Papo Benedikto la 8-a, naskiĝis kiel Teofilakto la 2-a, dua filo de grafo Gregorio, apartenis al nobela familio de la Grafoj de Tuskolo, same kiel la antaŭulo kaj onklo, papo Benedikto la 7-a (974-983). Se duba restas la ebla parenceco de la papoj Hadriano la 1-a, Hadriano la 3-a kaj Serĝo la 3-a kun la Grafoj de Tuskolo, certas ke almenaŭ aliaj tri membroj de tiu familio estis aligitaj al la pontifika seĝo: papo Johano la 19-a, Benedikto la 9-a, kaj la kontraŭpapo Benedikto la 10-a.
Al li estis oponigita la Kontraŭpapo Gregorio la 6-a, kiu lin devigis forkuri el Romo.
Tiu kontraŭpapo Gregorio estis apogita de la familio Krescencoj, kiu jam antaŭe estis sukcesinta elektigi la lastajn tri papojn, nome Johano la 17-a, Johano la 18-a kaj Serĝo la 4-a; nun kun la morto de papo Serĝo kaj de ilia familiĉefo Johano Krescenco la 3-a, ili sin vidis forprenita, interprene de Tuskula Grafoj, la povon sukcesigi por sia proponita kandidato.
Johano Krescenco la 3-a forpasis la 18-a de majo: li apenaŭ sukcesis proponi sian kandidaton, sed jam la “Tuskulanoj” altrudis sian kandidaton kaj la morto alveninta tuj post igis senutilaj liajn klopodojn. Estis ankoraŭ viva la onklo de Johano Krescenco la 3-a (+1020); sed tiu jam de antaŭ la morto de la nevo perdis ĉiun influkapablon. Papo Gregorio la 6-a, unua, helppetis al Henriko la 2-a de Germanio tiama imperiestro de la Sankta Romia Imperio, sed Henriko, post dekomenca bonakcepto por Gregorio, fine rekonis la kanonikecan elekton de Benedikto la 8-a; du jarojn pli malfrue, en 1014, Benedikto kronos Henrikon imperiestro, kion fari ekpretiĝus ankaŭ Gregorio la 6-a.
Dum la papado de Benedikto la 8-a Saracenoj daŭrigis siajn atakojn sur la eŭropaj orientaj marbordoj sukcesante krei establiĝon en Sardio. Ankaŭ la Normandoj komencis establiĝi en Italio samepoke. Papo Benedikto, kune kun Henriko, kunigis koncilion en Pavio (1022) kie estis promulgitaj dekretoj por la reformo de la klerikara stato: oni insistis aparte sur klerika senedzineco.
Estis ankaŭ redekretitaj normoj por malkutimigi simonion kaj la duelon tiam vaste praktikatan.
Aliaj projektoj
Category:Benedictus VIII. Wikimedo Commons
Paserstrigo
La Paserstrigo, Glaucidium passerinum, estas la plej eta el la strigoj en Eŭropo (pli malgranda ol sturno); temas pri birdo de la familio de Strigedoj. Tiu strigo estas malhelruĝecaj al grizbrunaj, kun punktitaj flankoj kaj duonringo ĉirkaŭ la malantaŭa kolo.
Aspekto
La Paserstrigo estas kutime ruĝeca al grizbruna kun punktoj en sia pli malhela dorso. La vosto estas ĝenerale pli malhela ol la korpo kun 5 mallarĝaj, blankecaj linioj. Por transporti grandajn vertebrulojn kiel predojn, ili havas adaptitajn malproporciajn grandajn piedojn. Tiu strigeto havas etan, mallongan kapon (pli rondoforman kaj pintan ol la noktuo) kun blankaj al helgrizaj brovoj kaj flavaj okuloj. Ili ne havas oreltufojn kiel multaj aliaj strigoj. Estas blanka duonkolumo dorse. La ventro estas ĉefe blanka kun brunaj makuletoj. La beko de la Paserstrigo estas grizecflava kaj hokoforma. La kruroj kaj fingroj estas brunecflavaj kun nigraj kalkanoj. La inoj, kiel ĉe aliaj strigoj, estas iomete pli grandaj ol la maskloj. Longo de maskloj estas ĉirkaŭ 15.2 ĝis 17 cm, kaj de inoj estas el 17.4 ĝis 19 cm. Maskloj pezas ĉirkaŭ 50-65g kaj inoj ĉirkaŭ 67 ĝis 77g.
Preĝejo Sankta Kruco (Wölfis)
Preĝejo Sankta Kruco (germane: St. Crucis, Kreuzkirche) estas protestantisma vilaĝa kirko de Wölfis, kvartalo de Ohrdruf en Germanujo.
Paserstrigo
Voĉo
La voĉo de la Paserstrigo estas multe pli altatona ol tio konsiderata kiel normala huta strigalvoko. La voĉo sonas preskaŭ squeaky. La normala alvoko de la masklo estas tre monotona. Ĝi konsistas el klaraj, flutaj notoj spacitaj dum ĉirkaŭ du sekundoj. La alvoko de la inoj estas similaj al tiuj de maskloj, la ununura diferenco estas, ke la ina alvoko estas pli altatona. Antaŭ kaj post la pariĝado, kaj maskloj kaj inoj produktas el kvin ĝis sep notoj en alta skalo.
Preĝejo Sankta Kruco (Wölfis)
Historio
Unua klostra bieno je Wölfis menciitis jam en la 13-a de marto 779 en dokumento de Karolo la Granda. La lulilo estis kirko, kiu aperis mencie unuafoje kiel posedaĵo de Herrenbreitungen. Temis pri Bonifaco-kirko kiu anstataŭigitis en 1701/02 per nova konstruaĵo: sed tiu ĉi jam en al 20.1.1735 brulkonsumiĝis pri fajrego kune kun la paroĥestrejo, du lernejoj kaj aliaj 199 ejoj. Ankaŭ la arĥivo eklezia tiam detruitis. Post monkolekto eblis ekigi konstruon novan observota fare de la duka ĉefarĥitekto Johann Erhard Straßburger. Komenco estis en la 15.6.1735, konsekro en la 16.10.1736 dume la stuklaboradoj ĉeplafonaj daŭris ĝis 1773.
Paserstrigo
Reproduktado
Ili nestumas en oldaj nestotruoj de pegoj, ofte ĉe tiuj de la Granda buntpego. La arboj estas kutime koniferoj kiel la arbaroj kie preferas loĝi. Tamen, foje ili nestumas ankaŭ en betuloj aŭ fagoj. Tiuj strigetoj formas partnerajn parojn en aŭtuno kaj ĝis malfrua vintro aŭ frua printempo. Kiel pariĝada ceremonio, la masklo alportas la inon al sia teritorio kaj montras ĝin. Se la masklo uzas la saman neston kiel la pasintan reprodukta sezono, tiam tion estos la ununura kiun montros al ŝi. La masklo ankaŭ manĝigos la inon.