cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edmond de Sélys Longchamps
Selys-Longchamps estis riĉa aristokrato naskiĝinta en Parizo. Li edukiĝis hejme kaj neniam ĉe universitato sed iĝis ĉefa studulo pri Odonatoj (tutmonde) kaj de Neŭropteroj (tutmonde) kaj de Ortopteroj (ĉefe en Eŭropo). Li estis ankaŭ elstara ornitologo. Kiel politiko li estis liberala reprezentanto en la Belga Parlamento, konsilanto el Waremme ekde 1846 kaj membro de la Belga Senato en 1855 kaj fine Prezidanto de la Belga Senato el 1880 al 1884. Lia komenca intereso pri birdoj videblas en libro de koloraj figuroj de belgaj specioj pentritaj kiam li estis nur 16jara. Ornitologio restis porviva intereso kaj li kolektis ornitologian muzeon ĉe Waremme kun granda kolekto de birdoj, kaj eŭropaj kaj ekzotaj inklude ekzempleron de granda aŭko kaj ties ovon. Li interesiĝis ankaŭ en malgrandaj mamuloj. Je 18 jaroj (1831) li publikigis sian unuan sciencan artikolon, nome listo de insektoj de Lieĝo kaj en 1837 listo de libeloj aŭ Odonatoj kaj papilioj kaj tineoj aŭ Lepidopteroj de Belgio.
Ulrich Becker
GEA ekde 1991
Komence de la 1990-aj jaroj li fondis kun Mark Fettes kaj Märtha Andreasson la internacian esperantistan por-Unesko-asocion „Monda Kunagado“, kiu eldonis dum kelkaj jaroj la revuon „Monda Forumo“. Becker instigis diskutojn kaj projektojn, kunverkis kaj eldonis la kolekton de intervjuoj kun esperantistoj „Vivprotokoloj“.
Edmond de Sélys Longchamps
Selys estas agnoskita aŭtoro de ĉirkaŭ 1,000 specioj, enorma nombro kompare kun tiu de lia kunlaboranto Hagen kaj de pli ol duono de la konataj specioj. Konscia esti neatentema, Selys ofte fiksis nomojn al nepriskribitaj specioj en sia kolekto (nomina nuda). Tio kondukis al multa posta nomenklatura konfuzado. De Selys estis entuziasma vojaĝanto kiu pasis longajn periodojn en plej eŭropaj landoj kaj estis honora membro de preskaŭ ĉiuj eŭropaj entomologiaj societoj inklude la Reĝa Entomologia Societo kiu honoris lin en 1871. Li helpis la fondon de la Reĝa Belga Entomologia Societoj en 1856.
Li amasis la plej grandan kolekton de Neŭropteroj kaj Ortopteroj en la mondo aliginte la kolektojn de Pierre André Latreille, Jules Pièrre Rambur, Jean Guillaume Audinet-Serville, kaj Félix Édouard Guérin-Méneville kaj verkis ĉirkaŭ 250 artikolojn kelkaj el ili majstroverkoj. Lia kolekto estas en la Reĝa Belga Instituto de Naturaj Sciencoj, sed ankaŭ estas tipoj de de Selys en multaj aliaj muzeoj - ekzemple la Hope Department of Entomology, de la Universitato de Oksfordo. Li mortiĝis ĉe Lieĝo.
Ulrich Becker
GEA ekde 1991
En 1998/99 li estis membro de la Loka Kongresa Komitato (LKK) de la Berlina Universala Kongreso de Esperanto, dum kiu li respondecis pri ĉiuj kulturaj kaj artaj aranĝoj, kaj krome helpis prizorgi la Interretan prezentadon de la Kongreso.
Edmond de Sélys Longchamps
Verkoj
Odonatoj
Ulrich Becker
GIL
Becker estis kunfondinta membro kaj estrarano en Gesellschaft für Interlinguistik e.V. (GIL - Asocio por Interlingvistiko), kaj i. a. helpis redakti por ĝi dum pluraj jaroj la ĉiujaran „Beiheft“ (40- ĝis 120-paĝa kajero kun la sciencaj materialoj de la kolokvoj de GIL).
Edmond de Sélys Longchamps
Verkoj
Birdoj
Ĝenerale
Ulrich Becker
Novjorko ekde 1999
Jam en 1996 Becker kunfondis la eldonejon Mondial, en kiu li redaktis kaj eldonis i. a. la majstran tradukon fare de Karl Schulze de ambaŭ partoj de la dramo Faŭsto de Johann Wolfgang Goethe.
En 1999 li transloĝiĝis al Novjorko, kie li studis publicadon en Pace-Universitato. De 2000 ĝis 2002, kaj denove ekde 2011, li estis unu el la reprezentantoj de Universala Esperanto-Asocio (UEA) ĉe la Unuiĝintaj Nacioj (UN). Li estas unu el la membroj de la estraro de Esperanto por UN en Novjorko, gvidata de Humphrey Tonkin.
Literatura agado
Becker partoprenis plurfoje en la Belartaj Konkursoj de Universala Esperanto-Asocio (UEA), kaj en 1990, 1991, 1995, 2004 kaj 2011 gajnis plurajn premiojn, i. a. Premion Nova Talento, trifoje Unuajn Premiojn (1991, 1995 kaj 2004) kaj plurajn aliajn, en prozo kaj poezio.
Becker verkis libron kun rakontoj "La Aĵoj kaj la Sezonoj", eldonitan en Vieno de "Pro Esperanto" en 1996. En 2004 aperis lia poemaro "Ĉiuj dioj estas for... Novjorkaj Poemoj" ĉe Mondial en Novjorko.
Lian Esperantan prozon tradukis en la ukrainan Petro Palivoda kaj en la hungaran Csiszár Gábor.
En la jaro 2002 aperis lia unua germanlingva romano „New York lunatic“.
Eldonista agado
Sub la gvido de Becker la eldonejo Mondial fariĝis unu el la plej gravaj kaj profesiaj eldonejoj de Esperanto-literaturo, kiu realigis i.a. la eldonon de la enciklopedio pri la originala Esperanto-literaturo CEOLE de Geoffrey Sutton, kaj kiu eldonas la literaturan revuon Beletra Almanako.
Hemmingstedt
Hemmingstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kantono Scott (Virginio)
La kantono Scott (Scott County) estas kantono de Usono en la subŝtato Virginio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Logopedio
Logopedio (aŭ Ortofona kuracado laŭ PIV) estas scienca fako de speciala pedagogio, kiu okupiĝas pri evoluo, eduko kaj klerigado de personoj kun parolaj kaj lingvaj malfacilaĵoj. Samtempe ĝi esploras kaŭzojn de parol-difektoj dum la evoluo de infano. Logopedio helpas al surdopedio instrui paroladon al neaŭdantoj.
Logopediisto, kiel fakulo helpas rebonigi malĝustan prononcadon de sonoj per specialaj ekzercoj. Lia tasko estas helpi ankaŭ ĉe legado kaj skribado, se aperas problemoj.
Komunumaro de la Lando de Plélan
Komunumaro de la Lando de Plélan estis franca interkomunuma strukturo, situanta en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
Historio
Komunumaro de la Lando de Plélan estis kreita en la.
La, Komunumaro Arguenon - Hunaudaye kaj Komunumaro de la Lando de Plélan kuniĝis por naski la "komunumaron Plancoët-Plélan".
Konsisto
Ĝi konsistas el 7 komunumoj :
(11931) 1993 DD2
(11931) 1993 DD2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Luterana preĝejo (Makó)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en Makó.
Provinco Moxos (Beniio)
Moxos - hispane provincia de Moxos - estas provinco de Beniio, departemento de Bolivio en la nordo de la lando. La provinco Moxos kovras areon de 33 316 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2006, en la provinco sume vivis 23 823 homoj. Administra centro de la provinco estas la urbo San Ignacio de Moxos. La teritorio geografie konsideratas parto de Amazonio.
Luterana preĝejo (Makó)
Historio
En 1883 jam iom da mono kolektiĝis por konstrui luteranan preĝejon, kiu pretiĝis en la jaro 1903. En 2005 la konstruaĵo plene renoviĝis.
Flughaveno de Antverpeno
La flughaveno estas nun ĉefe uzata por vojaĝoj al Britio (Londono, Manĉestro, Manksinsulo, Ĵersejo) kaj al Germanio (Frankfurto). La fakto, ke oni devas enlistiĝi nur 20 minutojn antaŭ la ekflugo kaj ke oni povas forlasi la flughavenon jam 10 minutojn post la alteriĝo estas unu el ĝiaj ĉefaj avantaĝoj. La flughaveno gastigas ankaŭ plurajn aviad-lernejojn, aviadklubojn kaj la muzeon pri la aerpioniroj Stampe kaj Vertongen.
Luterana preĝejo (Makó)
Konstruaĵo
La preĝejo havas unusolan navon, sakristion kaj super la enirejo sveltan turon kun 2 flankoturetoj. La altaro kaj la predikejo pretiĝis el ligno. La lustro donas lumon ekde 1913. La sonorilo pretiĝis el ŝtalo, kiu estis tiam unika en Hungario.
Flughaveno de Antverpeno
En 2012 ĝi nombris 140 139 pasaĝerojn.
Historio
Ĝis la jaro 1920 la flughaveno de Antverpeno estis la tiel nomata Wilrijkse Plein (Placo de Wilrijk). Kiam la ĉirkaŭaĵo iĝis plenkonstruita, la konata piloto Jan Olieslagers serĉis terenon pli for de la centro de la urbo. Elektita estis tereno en la sudo de Deurne. La ĝi estis oficiale inaŭgurita. En oktobro de la sama jaro la aviadilkonstruejo kaj -lernejo Stampe kaj Vertongen ekloĝis en Deurne. En 1928 la aviadilkompanio Sabena ekfunkciigis fluglinion inter Deurne kaj Evere kaj unu jaron poste inter Deurne kaj Hamburgo. Poste sekvis Amsterdamo, Kopenhago kaj kelkaj aliaj. En 1927 Jan Olieslagers fondis la flugklubon Antwerp Aviation Club, kiu ankoraŭ nun ekzistas kaj aktivas.
La estis inaŭgurita la flughavena konstruaĵo de arkitekto Stanislas Jasinski en modernisma stilo.
Ekzistis grandaj planoj por ekspansiigi la flughavenon, sed la Dua mondmilito ŝanĝis tiujn ideojn. Germanio dum la okupacio de Belgio uzis la flughavenon kiel startejon por siaj bombadoj de Anglio. Estis ankaŭ ili kiuj konstruis betonan alteriĝejon. Post kiam Germanio retiriĝis en 1944 la britoj okupis la flughavenon B-52 (nomo kiun donis la aliancanoj). En 1946 la tereno estis denove transdonita al Belgio, sed nur en 1947 komenciĝis novaj regulaj flugoj inter Deurne kaj Londono.
Ottó Koltai
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Koltai Ottó estis hungara kajakisto, mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris maŝininĝenieran diplomon. Post fino de la sportado li vivis en Eger, kie li ne sukcesis krei akvasportejon.
Sporta kariero
estis kajakisto en ĉefurba sportklubo, poste en Miskolc. Li neniam estis hungara ĉampiono, sed li estis la unua en mondĉampionumo en 1963 teame kun László Fábián (kajakisto), László Ürögi kaj István Tímár en distanco dek mil m. La rezulto estis deklarita oficiale ankaŭ eŭropa ĉampionumo.
Josef Dürlinger
Josef Stefan DÜRLINGER (naskiĝinta la en Zell-Bruckberg, mortinta la  en Salzburg ) estis topografia-historia fakverkisto kaj romkatolika pastro je Hallwang. Laŭditis lia historiistaj akurateco kaj verecemo sentebla enverkare.
Vivo
Estante filo de la Limberg-bienfarmisto Johann Dürlinger kaj de Maria (Buchner) ordinitis sacerdoto en la 1.8.1830 ĉe la Kortega kapelo en Salzburg fare de arkiepiskopo Augustin Johann Joseph Gruber. Ordinacioj subdiakona estis en la 25.7.1830, diakona en la 26.7.1830; tonsuron kaj akolitecon li estis akceptinta en la 9.12.1827. Inter 1836 kaj 1837 li estis prefekto de Rupertinum-kolegio (hejmo porpastra) en Salzburg. Post kiam Sebastian Röhrl retiriĝis el la paroĥestra servo den Hallwang en 1848 Dürlinger iĝis nova surloka animzorganto. Li aktivis tie ĝis 1857. Dum la fare de Josef Dürlinger plenumita administrado de la komunumo de St. Johann im Pongau (1849-1855) deĵoris en Hallwang administracie Michael Seidl (1849), Bartholomäus Sommeregger (1849) kaj Joseph Matthias Dum (1853). Joseph Dum posteulis la hallwangan paroĥestron Dürlinger en 1857 (ĝis 1869).
Dürlinger dum 17 jaroj animzorgantis diversloke en Salcburgio antaŭ pro malsano necesa retiriĝo kaj koncentriĝo nura pri historiesplorado. Sekve li iris en la abatejon de Michaelbeuern kaj en 1861 al Arkiabatejo Sankta Petro: tie li bone flegitis kaj povis dediĉi sin senĉese kaj senĝenite al historiaĵoj kaj grava arkivlaborado.
Verkoj
Josef Dürlinger skribis vilaĝan kronikon de Hallwang kun multaj rakontoj kaj listoj. Li ankaŭ - ĉefe pri Pinzgau - verkadis. Tiel lia agado ege influis la junan Josef Lahnsteiner kiu poste iĝis grava historiisto.
Dürlinger eldonis la historian-statistikan manlibron de la Arkidiocezo Salzburg Volumo A: 1. dekanujo Bergheim, 2. dekanujo St. Georgen, 3. dekanujo Köstendorf, 4. dekanujo Thalgau, 5. dekanujo Hallein; volumo B: 1. dekanujo Tamsweg
Honoroj
En la salcburga urbokvartalo Riedenburg nomitis strato Dürlingerstraße por tiu ĉi grava historiisto.
4448 Phildavis
4448 Phildavis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj planedologo Philip A. Davis.
Pozitivismo
La scienca progreso komence de la 19-a jarcento en Eŭropo, pro la unua "Industria revolucio", igis la homon kredi sin sinjoro de la naturo. Pozitivismo aperis tiam kiel filozofia skolo, kiu emfazas la venkon de la scienco kontraŭ la metafizikaj revoj de la religio.
Comte defendis la ekziston de agokampo, kie la ideoj rilatas logike kaj matematike, kaj kie sekve ĉia transcendenta aŭ metafizika serĉado ne pruvebla per eksperimentado estu malatentinda. Comte serĉadis sintezon de la pozitiva scio de la unua duono de 19-a jarcento, ĉefe en la fiziko, kemio kaj biologio. Li celis la estigon de "morala fiziko", (la "sociologio"), kiu reformulos la socian bildon de tiama Eŭropo, malstabiligita pro la novaj laboraj rilatoj, kiuj aperis kun la industria kapitalismo.
En la unua etapo de siaj laboroj, Comte havis kiel gvidanton la teoriiston, de utopia socialismo, la grafon de Saint-Simon (Claude-Henri de ROUVROY, 1760-1825), kies sekretario li estis. En sia verko Kurso de Pozitiva Filozofio (Cours de Philosophie positive) (1830-1842), Comte ekmontris la bazon de sia doktrino, kies elementoj teoriaj temis pri la "leĝo de tri stadioj" de la homa historia disvolviĝo: la teologia, la metafizika kaj la pozitiva.
En la teologia stadio, la homo komprenas la mondon per la naturaj fenomenoj, sed pensas ilin diaj; ĉi tiu stadio finiĝas en la monoteismo. En la metafizika stadio, la interpretado de la mondo estas bazita sur abstraktaj konceptoj, ideoj kaj principoj. Finfine, en la pozitiva stadio, la homo sin limigas al montro de fenomenoj kaj al fiksado de iliaj konstantaj rilatoj laŭ ordo kaj sameco. En ĉi tiu stadio, la kaŭzoj kaj esencoj de la fenomenoj estas metitaj flanken por evidentigi iliajn senŝanĝajn leĝojn, ĉar la pensado devas organizi, ne malkaŝi. La celo de la pozitivisma filozofio estas sistemiga organizado de la sciencoj. Laŭ Comte jam ses sciencobranĉoj atingis pozitivan stadion, kiujn li ordigis je piramida hierarkio: en la bazo estas la matematiko, poste en dua etaĝo astronomio, fiziko kemio, kaj en tria biologio kaj sociologio al kiuj aldoniĝis poste la scienco pri la moralo.
En alia verko, Diskurso pri la tuto de Pozitivismo (1848), Comte eliris el la pozitiva realo por atingi moralajn kaj socialajn signifojn celante reorganizi la socion, per la supereco de la amo kaj sensiveco je racionalismo.
El Meĥaniko, Comte prenis la konceptojn de statiko kaj dinamiko kaj aplikis ilin al studoj de sociaj fenomenoj. Li vidis ambaŭ en reciprokaj opono kaj komplementeco. Statiko estas la interna deziro de ĉiuj civilizitaj socioj je ordo, dinamiko estas la progreso. Laŭ Comte necesas harmoniigi ilin. Lia moto: "Ordeno kaj Progresso" estis adoptita en la brazila nacia flago laŭ sugesto de kolonelo Benjamin Constant unu el fondantoj de brazila respubliko en 1889.
La kulmino de ĉi tiu tezo estas la "homarana religio". La pozitiva filozofio kreis ankaŭ teorion pri reformo de socio kaj religion.
La Homaranismo de Comte
Laŭ Comte, la homaro esta dia, sed al ĝi ne ĉiuj homoj apartenas, nur tiuj kiuj kontribuis al la kolektiva progresado. Do nur la herooj, la reĝoj, la sanktuloj, fine la gravuloj, apartenas al la homaro laŭ lia kompreno kaj ne la simpla popolo. Krom tio, Comte estis profunde virŝovinisma kaj postulis la forigon de agoj de virinoj el la historia memoro.
Comte ankaŭ estis naciisma, kaj postulis ke estu centraj kaj periferiaj popoloj. Centra popolo estas la franca, kaj eĉ por la brazilaj pozitivistoj, franca politiko estis ĉiam pli grava ol nacia politiko. Pro tio dum preskaŭ cent jaroj la brazila registraro, forte influite de pozitivismaj ideoj, apogis ĉiujn francajn internaciajn politikojn.
Skismo
Dua fazo de laboroj de Comte prezentas lia verko La Sistemo de Pozitiva Politiko (Le Système de politique positive) (1851, 1854), kiu difinas la "homaranan religion", kies liturgio estas bazita sur la katolika, kiel montras la verko La Pozitivisma Katekismo (Catéchisme positiviste) (1852).
Tiel la doktrino positivisma gajnis religian aspekton, kun kredo en la scienco. Tia disigo en la Comte-a pensado, ankaŭ dividis siajn anoj je du flankoj: la ortodoksaj, kiuj sekvis Comte-n en lia religia periodo, kaj la heterodoksaj, kiuj restis en la scienca kaj filozofia periodo de pozitivismo.
Homarana Eklezio
La Pozitivisma Eklezio estis kreita de Comte por adori la homaron, ankaŭ nomata "La Grandan Eston", sub la figuro de sia platonika amantino Clotilde de Vaux.
La Homarana Eklezio intencis superi la katolikismon surbaze de la aksiomo: "oni povas detrui nur tion, kion oni anstataŭigas". En tiu fazo de sia pensado, Comte defendis relativan integradon de virinoj en la "homaron" kaj ilian enkondukon en la modernan proletaron, alvokante ilin al "fundamenta renovigo". Tia simpatio al virinoj devenis de sia platonisma rilato kun Clotilde de Vaux kiun li nomis "anĝela disĉiplino". Ŝia frua morto eble kaŭzis la mistikan krizon de Comte kaj lian longan psikan depresion.
La "religio" pozitivisma estas "kontraŭteologia" kaj ne serĉis iun dion, sed kunigi la homaron per ritoj, rigardataj kiel psikologie bezonaj al homo. Aŭ kiel pozitivistoj diris: ĝia celo estas unuigi homon kun sia interno per amo kaj al sia ekstero per fido al dia homaro. La "Granda Esto", la dia homaro, estas, krom la sociaj leĝoj, la aro de la agadoj de gravuloj. Pro tio estas pozitivisma moto: "Ĉiam, iom post iom plu, iom post iom pli necese, estras la mortintoj la vivantojn".
La simboloj de Homarana religio estas statuo de Patrino kiu reprezentas la homaron, altaro kaj tri rozoj.
Kvankam la Pozitivismo nur en Brazilo kreis veran eklezion, kun sacerdota "kasto" kaj "Progresa Templo", estis multaj "kirkoj" pozitivismaj en latinamerikaj landoj.
Pozitivisma Kalendaro
Krom religio, Comte proponis ankaŭ kalendaron, en kiu la monatoj rilatas al gravuloj, kiel Karolo la Granda.
La pozitivisma kalendaro havas 13 monatojn kun 28 tagoj kaj 4 semanoj. La monatoj ĉiam komencas en lundo kaj finas per dimanĉo. La kroma tago estas dediĉita al kulto de mortuloj. En superjaro unu plia tago estas dediĉita al "sanktaj virinoj". Ĉiuj tagoj estas dediĉitaj al unu aŭ du gravuloj el la "Grandaj Genioj" de la homaro. La jaro 1 komencis en la 1-a de januaro 1789, pro la Franca Revolucio.
La monatoj estas: Moseo, Homero, Aristotelo, Arkimedo, Cezaro, Sankta Paŭlo, Karolo la Granda, GUTENBERG, Shakespeare, Kartezio, Frederiko kaj BICHAT.
Pozitivismo en Brazilo
La ĉeesto de la doktrino positivisma, en ĝia flanko scienca, en Brazilo estis videbla ekde 1850, kiam ĝi aperis en Milita Lernejo, poste en Lernejo Pedro Dua, en Mararmea Lernejo, en Medicina Fakultato kaj en Politeknika Lernejo en Rio-de-Ĵanejro. La religia flanko montriĝis en "Apostolado Positivista" (Pozitivisma Apostolaro), klubo kreita en 1881 de Miguel Lemos kaj Raimundo Teixeira.
La pozitivismo en Brazilo estis filozofia reago kontraŭ la katolika doktrino, ĝis tiam la ununura, kiu ekzistis en la lando. La unua povitivisma verko en Brazilo, estis As Três Filosofias (La tri filozofioj) de Luís Pereira Barreto en 1874. Du jarojn poste, estis fondita la "Sociedade Positivista Brasileira" (Brazila Pozitivisma Societo), semo de la "Homarana Eklezio" (Igreja da Humanidade) en Rio-de-Ĵanejro. Sed la diskoniga nukleo de pozitivismo translokiĝis al Recifo pro agado de Tobias Barreto, poste de Sílvio Romero kaj Clóvis Bevilácqua.
Influo en la Brazila Respubliko
La heterodoksaj sciencaj pozitivistoj en Brazilo estis moderaj monarkianoj, la ortodoksaj religiaj estis radikalaj respublikanoj. Ĉi tiuj serĉis en Comte teorian bazon por estonta brazila respubliko.
La brazila respublikismo havis du flankojn: unu estis liberala-demokratia, inspirita de la Usona modelo, kaj la alia totalitarisma, inspirita de l' Pozitivismo. La pozitivistoj volis, ke respubliko estu provizora reĝimo ĝis la atingo de la "sociokacio" dezirata de Comte.
Kiam, en la 15-a de novembro 1889, okazis puĉo kontraŭ la imperiestro kaj la estigo de la respubliko en Brazilo, la antaŭaj monarkismaj heterodoksaj sciencaj pozitivistoj transprenis la potencon.
Multaj estis la influoj al la formala organizo de la nova Brazila Respubliko, inter ili menciindas la moto Ordem e Progreso ("Ordo kaj Progresado") kaj la astronomia distribuo de la steloj en la brazila flago, la disigo de eklezio kaj ŝtato, la dekreto de feriaj tagoj, la civila geedziĝo kaj la religia libereco, la fino de anonimeco en ĵurnaloj, la abrogacio de kontraŭkatolikaj leĝoj kaj dekretoj; federaciismo kaj reformo en la eduksistemo.
Politika Evoluo
En la komenco de la 20-a jarcento, ekaperis en Brazilo aliaj sociaj ideoj, kiel anarkiismo kaj komunismo, kiuj konkurencis kun pozitivismo. Aliflanke, la ortodoksa religia pozitivismo, pro sia naiveco, preskaŭ malaperis. La heterodoksa pozitivismo luktis ankaŭ kontraŭ konservativaj politikaj fortoj. La ĉefaj pozitivistaj figuroj de tiu periodo estis Júlio de Castilhos kaj, poste, Antônio Borges de Medeiros (1863-1961), kvarfoje subŝtatestro de Suda Rio-Grando, kaj fine Getúlio Vargas (1883-1954).
La diktaturo de Vargas finiĝis en 1945, de tiam la pozitivismo, miksita kun faŝismaj ideoj, fariĝis nur eĥo en la brazila politika pensado.
Hodiaŭe ankoraŭ estas "Homarana Eklezio" en Rio-de-Ĵanejro kun dekkelkaj anoj rigardataj kiel "vivantaj fosilioj".
Pozitivismo en Pollando
Aliaj tipaj problemoj por la pola pozitivismo estis virinaj rajtoj, asimiligo de juda minoritato, kontraŭstaro al politiko de Bismarck, precipe al germanigo kaj transpreno de posedaĵoj fare de germanaj setliĝintoj.
Kreintoj de pola pozitivismo
Eksteraj ligiloj
En la angla:
En la portugala:
En la franca:
Tutmondaj Militistaj Ludoj
La Tutmondaj militistaj ludoj estas mult-sporta okazaĵo ĉiun kvaran jaron. Ili estas organizitaj de la Internacia Konsilio de Militista Sporto (CISM). La unua eldono okazis en Romo en 1995.
Inter la 4 kaj la 16-a de septembro 1995, memorfestante la 50-an datrevenon de la fino de la dua mondmilito kaj la ratifon de la Ĉarto de Unuiĝintaj Nacioj, en la urbo Romo okazis la unua eldono de la Militista Monda Olimpiko kun la ĉeesto de 4017 atletoj el 93 landoj en 17 sportoj
La malferman ceremonion ĉeestis Papo Johano Paŭlo la 2-a, la itala prezidento Oscar Luigi Scalfaro kaj la ĉefministro Lamberto Dini.
La dua eldono de la ludoj okazis en Zagrebo, Kroatio en 1999. Ĝi havis 6734 atletojn el 82 landoj. La tria eldono de la Militistaj Mondaj Ludoj okazis en Katanio, Italio, en 2003, kun pli ol 7.000 atletoj reprezentantaj 87 landojn.
La tria eldono de la ludoj okazis en 2007, en la urbo Hajderabado, en Barato. Pro la distanco, estis signifa redukto en la nombro de atletoj (ĉirkaŭ 5 mil), kvankam la nombro de partoprenantaj nacioj ankaŭ pliiĝis (rekordo de 101 landoj). En ĉi tiuj Ludoj, Rusio estis la lando kun pli da medaloj ricevitaj (entute 100 medaloj), sekvata de Ĉinio, Germanio kaj Italio.
Surdopedio
Pedagogio
Harmoniinstrumentoj
Harmoniinstrumentoj estas muzikaj instrumentoj, kiuj povas produkti plurajn tonojn samtempe kaj per tio povas ludi al melodivoĉo harmoniojn. Harmoniinstrumentoj estas uzebla kiel akompaninstrumentoj aŭ kiel soloinstrumentoj.
Ekzemploj por harmoniinstrumentoj:
Oni ne intermiksu la nocion kun „Harmonimuziko“, kiu esta verkita por tute aliaj instrumentoj, nome lignaj blovinstrumentoj.
Surdopedio
Surdopedio estas fako de speciala pedagogio, kiu okupiĝas pri disvolviĝo, edukado kaj klerigado de personoj kun difektita aŭdokapablo.
La surduloj lernas gestan lingvon por interkompreniĝi reciproke, sed por ke ili povu komuniki ankaŭ kun aŭdantoj, ili lernas legi el la lipoj, kion diras la alia persono, kaj prononci proprajn vortojn. Kvankam ili ne aŭdas siajn proprajn sonojn, ili sentas vibradon en la gorĝo kaj tio ebligas kun helpo de logopedio lerni paroli.
La surduloj kompreneble bezonas kleriĝi kiel aliaj homoj en diversaj fakoj, sed al ili devas esti la fakoj prezentitaj per alia metodiko. Ili devas ankaŭ lerni kaj trejni kiel konduti en normala vivo, surstrate, en tramo, inter aŭdantoj, por ne esti endanĝerigitaj (ekz. de aŭtoj).
Ceresio (komunumaro)
La komunuaro Ceresio  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Lugano. Ĝi havis 4862 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Melano.
Geografio
La komunumaro Ceresio konsistas el la komunumoj ĉe la orienta bordo de la Lago de Lugano. Kun la cetera Distrikto Lugano la komunumaro estas konektita pere de la Digo de Melide.
Trafiko
Tra la komunumaro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2, la svisa aŭtovojo A2 kaj la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lugano al Chiasso, kiuj ĉiuj pasas trans la Digo de Melide
Komunumoj de la komunumaro Ceresio
La komunumaro Ceresio konsistas (stato en 2013) el 6 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Melano estas la plej granda. Jen la listo:
Tannay (Nièvre)
Tannay estas franca komunumo situa en la departemento Nièvre kaj en la regiono Burgonjo.
Geografio
La rivero Yonne kaj la kanalo de Nivernais trafluas tra la komunumo.
Vino
La vinberspecoj chardonnay kaj melon estas kultivataj.
Bruto
Oni bredas tie bovojn.
Historio
La urbodomo estis konstruigita en 1869.
Monda Komerca Centro Dubaja
La Monda Komerca Centro Dubaja aŭ en angla Dubai World Trade Centre (DWTC), (مركز دبي التجاري العالمي) estas nuboskrapulo en Dubajo, UAE, kiu estis starigita en 1979. Ĝi estas tiucele konstruita komplekso por eventoj kaj ekspozicioj. La konstruaĵo aperas en la monbiletoj de 100 dirhamoj.
Kun ĉirkaŭ 1.3 milionoj da kvadrataj futoj de kovrita spaco por eventoj kaj ekspozicioj, enhavanta 21 salonojn kaj ĉirkaŭ 40 kunsidejojn sur 3 etaĝoj, la Dubai World Trade Centre gastigas ĉirkaŭ 500 eventojn ĉiujare. En 2015 ekzemple, okazis 396 komercaj eventoj kaj oni ricevis ĉirkaŭ 2.74 milionojn da vizitantojn.
Ĝi estas en la nordo de la Avenuo Ŝejĥo Zajed en Bur Dubajo. La turo de oficejoj de 39 etaĝoj estas 149 metrojn alta; plej parto de lokaloj estas lueblaj komerce cele. En la epoko de la konstruado, ĝi estis la plej alta konstruaĵo de Dubajo. En ĝi estas gravaj entreprenoj kiel jenaj: Federal Express, General Motors, Johnson & Johnson, MasterCard International, Schlumberger, Sony, EUA, advokatoj Curtis, Mallet-Prevost, Colt & Mosle LLP, kaj la konsulejoj de Italio, Japanio, Hispanio, Svisio, Turkio kaj Usono.
Jokohama FC
Jokohama FC aŭ en plena Esperanto Jokohama FK, do "Jokohama futbalklubo" (横浜FC, latinliterigite Yokohama Efushī) estas profesia futbalteamo de Japanio, kies unua vira teamo nune ludas en la 2-a Japana Ligo. La oficiala hejmurbo de la teamo estas Jokohamo, kaj FC estas la tradicia mallongigo por futbalklubo en Anglio, la devenlando de la sporto.
Yokohama Flügels
La klubo estas la daŭrigo de la futbalklubo Yokohama Flügels ("Jokohamaj flugiloj", laŭ la germana vorto Flügel, flugilo, mise pluraligita per anglalingva plurala afikso -s), kiu konkuris en la 1-a Japana Profesia Futbala Ligo inter la jaroj 1993 kaj 1998. La tiama nomo aludis al la kluba sponsoro, la aviada kompanio All Nippon Airways. Kiam en 1999 la klubo kuniĝis kun la samurba konkura klubo "Jokohamo Marinos" por formi Jokohamo F. Marinos, multaj subtenantoj de la antaŭa klubo kontraŭis la kunigon kaj samjare apartiĝis per fondo de nova klubo, nomata Jokohama FC.
Clypeus plotii
Clypeus plotii estas fosilia ekino de ĵurasio (Bajocium kaj Bathonium).
Priskribo
Ĝi mezuras ĉirkaŭ 9 cm. Ĝi estas ronda kaj plata. Ĝia anusa sulko estas profunda.
Pedro Afonso
Pedro Afonso estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 11.539 loĝantojn en 2010.
Klavarinstrumento
Klavarinstrumento estas muzika instrumento, je kiu la instrumentisto produktas tonojn malrekte per bati klavon. La klavarmovo ekfunkciigas meĥanismon, kiu elvokas la faktan sonproduktadon. La instrumentisto ne tuŝas la sonproduktan elementon.
Je instrumentoj de la okcidentismaj landoj la klavaroj havas blankajn kaj nigrajn klavojn en difinita ordo. Aliajn ordojn oni trovas je l'akordiono aŭ la bandonio, je kiuj oni ludas per butonoj anstataŭ klavoj.
Ĉe la plej multaj klavarinstrumentoj la tonoj ludeblaj per la klavaro esta fiksitaj laŭ sia tonalto, transglitado de unu tono al alia ne eblas.
Al ĉiuj klavarinstrumentoj estas komune, ke la tondaŭro estas ekzakte mastrumebla ekde la premado ĝis la malpremado de la klavo (tamen ĉe piano kaj klaviceno la finsonado de la kordo estas la natura limo por la tondaŭro). Depende de la konstrumaniero de la specifa klavarinstrumento pluaj muzikaj parametroj estas influeblaj dum la ludado:
Sur la plej multaj klavarinstrumentoj oni ovas ludi plurajn tonojn samtempe; ili do estas harmoniinstrumentoj.
Ekzemploj
Ekzistas jenaj klasoj da klavarinstrumentoj:
Cean
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 482 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 327 (rumanoj, 21,7% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1244. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Közép-Szolnok, de 1877 Szilágy).
Grosselfingen
Grosselfingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Zollernalb kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pado de Historioj de la Malsupra Urbo
Pado de Historioj de la Malsupra Urbo, germane Historienpfad — Untere Stadt, gvidas al 17 tabuloj kun klarigoj kaj bildoj pri la historioj de la Malsupra Urbo de la urbokomunumo Klostronovburgo, Aŭstrio, kies titolo estas Urbo de la Interpopola Kompreniĝo. La inaŭguro de Pado de Historioj de la Malsupra Urbo okazis la 11-an de septembro 2009.
17 tabuloj montras
1 Superrigardo: Mapo de la pado
2 Forirejo kaj ekzekutoplaco: Bildo de la abatejo
Zibeto
Zibeto aŭ azia civeto (Viverra zibetha, Civettictis zibetha) estas mamulo el la ordo de karnovoroj, familio de viveredoj, kun stria felo.
Pado de Historioj de la Malsupra Urbo
17 tabuloj montras
4 Barielotirantoj: Bildoj de barielotirantoj
Zibeto
Ĝi vivas en Hindujo kaj Ĉinio ĝis Malajzio.
Pado de Historioj de la Malsupra Urbo
17 tabuloj montras
5 Urboplaco 28: Bildo de la posedinto kaj bildo de la domo
Zibeto
Ĝi manĝas prefere kokojn kaj produktas cibeton.
Pado de Historioj de la Malsupra Urbo
17 tabuloj montras
6 Defendokorto: Bildo de ŝtonoj kiuj protektas la muron
Provinco Marbán (Beniio)
Marbán - hispane provincia de Marbán - estas provinco de Beniio, departemento de Bolivio en la nordo de la lando. La provinco Marbán kovras areon de 15 126 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2006, en la provinco sume vivis 15 766 homoj. Administra centro de la provinco estas la urbo Loreto. La teritorio geografie konsideratas parto de Amazonio.
Pado de Historioj de la Malsupra Urbo
17 tabuloj montras
8 Dometo de la loko: Tiel nomiĝis gastejo. Bildo de batalo
9 Hundogorĝo: Estas nomo de strato. Bildo de la strato kaj turkoputo
10 Spickukofaranto: Bildo de la produkt- kaj vendejo de spickukoj
11 Sebastiano-kolono: Bildo de la kolono kaj iama gastejo
12 Apoteko: Bildo de la malnova apoteko
13 Pestokolono: Konstruita kiel dankesprimo por la finiĝo de la plago.
14 Burĝodomo: Bildoj de la burĝodomo
15 Lederer-korto: Bildo de la Lederer-domo kiu estis salejo
16 Ŝipmajstrodomo: Bildoj de la domo kaj Danubo
17 Inundo: Bildoj de inundo.
Karikeno
Karikenoj estas ĥemiaj stimulantoj, kiuj efikas sur la kreskado de la planto en kunlaboro kun lum-stimuloj. Tiaj substancoj rapidigas la ĝermadon de la planto. Sciencistoj malkovris ilin en la fumo de brulantaj plantopartoj. Karikenoj plirapidigas la ĝermadon de semoj, influante la metaboladon de semoj, tiel ke jam eta lumintenseco kiel stimulo sufiĉas por rompi la dormon de semoj. Se mankas karikenoj la ĝermado daŭras pli longe.
La esprimo karikeno venas de la njungara-vorto „karrik“ = fumo. La njungaroj estas indiĝena popolo en dezerta Aŭstralio, kie brulado ofte okazas. La sistematika nomo por la karikeno KAR1 estas: 3-Metil-2H-furo[2,3-c]piran-2-on.
La avantaĝo de tiu evolucia alkutimiĝo estas por la planto, ke ĝi – kiel „pionirplanto“ – post kamp-incendio tre rapide povas denove ĝermi kaj konkeri la habitaton post la fajro.
Stacio Settsu-Motoyama
Stacio Settsu-Motoyama (japane: 摂津本山駅 [Seccu-Motojama-eki], angle: Settsu-Motoyama Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Bgheno-Noravank
Bgheno-Noravank (armene: Բղենօ-Նորավանք; ne konfuzi ĝin kun la monaĥejo Noravank en la provinco Vajoco-Dzoro) estas armena monaĥejo de la 11-a jarcento en la provinco Sjuniko, Armenio. Nuntempe ĝi konsistas el malgranda preĝejo el la jaro 1062, ornamita per bordaj kaj bibliaj reliefaĵoj. La ruinoj de la preĝejo estis remalkovritaj en la 1920-aj jaroj de Aksel Bakunc, konata agronomisto.
Atella
Atella estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Avigliano, Bella, Calitri (AV), Filiano, Rionero in Vulture, Ripacandida, Ruvo del Monte kaj San Fele.
Internacia politiko
La internacia politiko estas la socikultura rilataro kiu estas farata de la diversaj agantoj de la internacia medio, bazita ĝenerale sur la politiko de eksterlandaj aferoj.
Por ĉiu ŝtato, ĉefaj prioritatoj en ekstera politiko estas je la sama nivelo en la ŝtatoj geografie apudlimaj, en la rilatoj kun tiuj landoj kiuj havas gravan voĉdonrajton en Unuiĝintaj Nacioj, en la internaciaj organismoj havantaj sidejon ĉefe en Novjorko kaj Ĝenevo kaj kun tiuj landoj kun kiuj ĝi havas plej favorajn ekonomiajn rilatojn.
La moderna ekstera politiko devas obei al kriterioj de ŝtato; al percepto de la historia sintezo de la situo de unu lando en la mondo, al taŭga interpretado de la defioj de la tutmondiĝo kaj de ties efiko en la vivo de ĉiu de la individuoj de unu lando.
Insula turdo
La Insula turdo, (Turdus poliocephalus) estas komuna birdospecio membro de la familio de Turdedoj en Azio kaj Oceanio. Oni priskribis preskaŭ 50 subspeciojn el Tajvano, tra Sudorienta Azio kaj Melanezio, al Samoo, montrantaj grandajn diferencojn en plumaro. Kelkaj subspecioj estas minacataj kaj 3 jam iĝis formortintaj.
Taksonomio
La Insula turdo estas membro de la tutmonda genro Turdus (Linnaeus, 1758), unu el la plej ampleksaj distribuataj genroj de birdoj en la mondo. La taksonomio de la Insula turdo estas kompleksa, kaj jam oni klopodis disigi la grupon surbaze de 4 supozataj morfologiaj tipoj. La subspecio Turdus poliocephalus niveiceps el Tajvano reprezentas la plej distingan taksonon kaj povas esti separata specio. Tiu subspecio loĝas en la plej norda parto de la teritorio de la specio, kaj estas la ununura kie maskloj kaj inoj diferenciĝas en koloro. Ŝajne estas almenaŭ ankaŭ du pliaj subspecioj ne ankoraŭ priskribitaj science, ambaŭ el insulo de Indonezio nome Sulaveso.
Listo de subspecioj
La jena listo estas farata laŭ alfabeta ordo.
Distribuado
La Insula turdo estas amplekse sed laŭpece distribuata en sia teritorio. Ĝi ĉeestas en insuloj de Samoo, Fiĝioj, Vanuatuo, Nov-Kaledonio, Salomonoj, Nov-Gvineo kaj ĉirkaŭaj insuloj, multaj insuloj de Indonezio, Filipinoj kaj Tajvano. Tamen, ĝi estas limigita al areoj kun birdokomunumoj de malpli da 25-35 specioj. En pli grandaj insuloj (kiel Borneo aŭ Nov-Gvineo) tio signifas, ke ĝi troviĝas nur je altaj altitudoj, super 2750 m. Pli malgrandaj insuloj povas elteni nur multe pli malgrandajn birdokomunumojn, kaj en ili la Insula turdo povas troviĝi je pli malaltaj altitudoj. Povas ekzisti du aŭ pliaj subspecioj en kelkaj insuloj, separataj laŭ diversaj habitatoj. La teritorioj de multaj subspecioj povas esti tiom malgrandaj kiom unu insulo elzemple la subspecio de Kadavu nome T. p. ruficeps.
Aspekto
La 49 subspecioj de la Insula turdo ege varias laŭ aspekto, sed preskaŭ ĉiuj similas al tipa turdo de la genro Turdus kaj havas flavajn bekon, okulringon kaj gambojn. La samoa subspecio, T. p. samoensis, estas identa laŭ aspekto al la Merlo (Turdus merula), dum T. p. seebohmi de norda Borneo estas malhela supre kun ruĝa brusto kaj similas al la amerika Migra turdo (Turdus migratorius). Klekaj subspecioj havas tute blankan kapon (inklude la masklon de T. p. niveiceps, sed ne la inon), kaj la formo de Kadavu T. p. ruficeps havas tutoranĝan kapon.
Dieto
La Insula turdo havas ĉiomanĝantan dieton, de ampleksa vario de senvertebruloj kiaj insektoj (ĉefe skaraboj), araneoj, helikoj, tervermoj, krom kadavraĵoj kaj eĉ malgrandaj reptilioj. Ili manĝas ankaŭ fruktojn kaj semojn, depende de kio estas surloke disponebla. La manĝotekniko estas priskribita kiel simila al tiu de la merlo, traserĉanta la sekan foliaron kaj malaltajn branĉojn en densa arbaro, sed en kelkaj lokoj ili povas manĝi ankaŭ en la alta foliaro.
Reproduktado
Plej parto de Insulaj turdoj reproduktiĝas en diskretaj sezonoj de 2 aŭ 3 monatoj (la preciza tempo varias depende de la loko), kvankam la birdoj de Fiĝioj nestumas el junio ĝis januaro. Ili nestumas en bone konstruita tasforma nesto bone kaŝita en densa vegetaĵaro, kie la ino demetas 1 al 3 ovojn.
Konservado
Kiel specio la Insula turdo ne estas minacata, kaj multaj subspecioj estas surloke tre komunaj. Tamen kelkaj subspecioj estas minacataj, kaj T. p. erythropleurus estas konsiderata endanĝerita specio. Tiu subspecio troviĝas en Kristnaskinsulo, kaj estas minacata pro enmetita flava freneza formiko, kiu kapablas mortigi idojn. Kelkaj aliaj subspecioj havas malpliiĝantajn teritoriojn, inklude la T. p. samoensis el Samoo, kaj T. p. xanthopus el Nov-Kaledonio, kiu jam estas formortinta el Grande-Terre kaj estas limigita al nur 100 individuoj survivantaj nur ĉe Jandeo kaj Neba.
Tri subspecioj formortis, nome la T. p. vinitinctus el Lordhovinsulo, T. p. mareensis el Lojaleca insularo kaj la nomiga raso T. p. poliocephalus el Norfolkinsulo. T. p. poliocephalus estis relative komuna tiom ĵuse kiom ĝis 1941, sed ĉirkaŭ 1975 formortiĝis, pro enmetita Nigra rato, habitatoperdo kaj hibridiĝo sekve de la koloniigo de la tre rilata Merlo.
O-karaktera radiko
Lingvo > Radikoj > Ĉiam finaĵbezonaj > O-karaktera radiko
O-formo
Ekzemploj: SEĜ - seĝo estas speco de meblo. TAJLOR - tajloro estas speco de persono/profesiulo. BARBAR - barbaro estas speco de homo. LEON - leono estas speco de besto. PLANT - planto estas kreskaĵo. URB - urbo estas loko. BROS - broso estas speco de ilo. GLU - gluo estas duonlikva substanco uzebla por kunfiksi aferojn. MATEMATIK - matematiko estas scienco/fako. ORIGINAL - originalo estas la origina ekzemplero de io.
I-formo
Ĉe o-karakteraj radikoj la I-formo montras agon aŭ ion agosimilan, kiu proksime rilatas al la signifo de la O-formo, sed kiu ne povus esti rigardata kiel la sama afero kiel tio, kion esprimas la O-formo. La rilatoj inter la afero de la O-formo kaj la ago de la I-formo estas tre diversspecaj.
Ekzemploj: TAJLOR - tajlori = "labori kiel tajloro". LEON - leoni = "konduti kiel leono". PLANT - planti = "meti planton en teron por ke ĝi kresku". BROS - brosi = "uzi broson por ĝia kutima celo". GLU - glui = "fiksi per gluo". MATEMATIK - matematiki = "fari matematikajn kalkulojn/operaciojn".
A-formo
Ĉe o-karakteraj radikoj la A-formo tipe havas signifon tre elastan kaj varian, ekz. "rilata al tia afero", "tia kiel tia afero", "estanta tia afero" k.s.
Neŭtraj, inaj, viraj radikoj
Ekzistas o-karakteraj radikoj sen kaj kun seksa signifo:
Kvankam oni uzis dum jarcentoj plej ofte la a-finaĵon por virinaj nomoj en E-o, en la PIV de 2002 aperis tendenco o-igi tiajn nomojn. Tio kaŭzas kelkfoje nesupereblajn problemojn (Julia–Julio, Helena–Heleno ktp.) pli detale.
Malá Horka
Malá Horka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železný Brod en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi situas proksimume 2 km oriente de Železný Brod. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Malá Horka situas en katastra teritorio Hrubá Horka kun areo 2,53 km².
Kantono Scott (Misurio)
La kantono Scott (Scott County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Departemento Huankavelika
Huankavelika (Huancavelica) estas regiono en Peruo kun areo de kaj populacio de 454,797 (laŭ censo de 2007). La ĉefurbo estas Huankavelika. La regiono limas kun Lima Regiono kaj Ika okcidente, Junino norde, kaj Ajakuĉo oriente.
Politika divido
La regiono estas dividata en sep provincoj.
Provinco (Ĉefurbo)
Ĉefaj urboj estas Huankavelika, Pampas kaj Lirkajo. Estas multaj malgrandaj distriktoj kiaj Querco en Huancavelica. Querco estas bela urbeto. Plej loĝantoj estas agrikulturistoj kaj bredobredistoj. Ili posedas bovojn, ŝafojn, porkojn, ĉevalojn, mulojn, lamojn, kaprojn, kokojn kaj azenojn.
Demografio
La regiono estas ĉefe loĝata de indiĝenoj de keĉua deveno.
Lingvoj
Laŭ la censo de 2007, la lingvo unuafoje lernita de plej el la loĝantoj estas la keĉua (64.03%) sekve de la hispana (35.67%).
Malevil
Malevil estas scienc-fantazia novelo de la franca verkisto Robert Merle. Ĝi aperis en 1975.
La precipa parto de la novelo okazas en 1979 (kiu estis en la tempo de verkado la proksima estonteco). La ĉefa figuro de la romano, kaj rakontanto de ties plej granda parto estas Emanuelo Compte, eksa lernej-direktoro, je la komenco de la rakonto bienulo. Al lia bieno apartenas la malnova fortikaĵo Malevil (malvil'). Compte estas agnoskata, talenta homo kun diplomata kaj estra kapablecoj.
En la komenca parto de la romano la leganto konatiĝas kun la infanaĝo de Emanuelo, kun lia rilato, ne tro sennuba al sia familio. Poste tra kelkaj saltoj oni aliras al la aktuala intrigo de la novelo.
Electrona risso
Ili loĝas en orienta Atlantiko el la Brita Insularo al Namibio, en Mediteraneo, en okcidenta Atlantiko el Surinamo al Brazilo, ĉe orienta Kanado, la Hinda Oceano, Audstralio kaj oriento de Sudĉina Maro.
Malevil
Tiu intrigo okazas en 1979. Emanuelo kaj kelkaj liaj amikoj restadas en vinkelo, kiam super ili neatendita nuklea eksplodo neniigas la superan mondon.
Zidovudino
Zidovudino (aŭ azidotimidino) estas antivirusa medikamento uzata kontraŭ aidoso.
Malevil
La malgranda grupo de travivantoj prenas la kuraĝon post unu tago, kaj supreniras, kaj trovas ĉirkaŭe nur cindron kaj ruinojn.
Post la unua ŝokiĝo helpe de gvido de Emanuelo ili komencas la novrekonstruon de ilia ĉirkaŭaĵo por sekurigi la pluvivon.
Burgo Lahneck
La burgo Lahneck estas spronburgo el la 13a jarcento sur akra 164m alta roksprono je la maldekstra flanko de la rivero Lahn. Ĝi staras en la urboparto Oberlahnstein de la urbo Lahnstein apud la enfluejo de la Lahn en la Rejnon. Lahnstein estas en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Je la alia riverflanko de la Rejno estas la kastelo Stolzenfels. La horizontala projekciado montras simetrion en formo de longeca rektangulo, kiu estas tipa por la malfruaj burgoj en la tempo de la ŝtaŭfoj.
Agravain
Li estis la dua filo de Reĝo Lot de Orkney kaj Morgause, kaj frato de Gawain, Gaheris kaj Gareth. Li estis ankaŭ frato aŭ duon-frato de Mordred.
Li estis bonaspekta kaj forta kavaliro, sed, malkiel Gawain kaj Gareth, havis reputacion pro malico kaj malbono. Gawain petis ke li ne spionu Ginevran, sed li ignoris la konsilon. Kune kun Mordred li malkaŝis la am-aferon de Lanceloto kaj Ginevra. Iuj verkistoj diras ke, fuĝante el la ĉambro, Lanceloto mortigis lin; aliaj, ke li mortis, kune kun Gareth kaj Gaheris, kiam li senkirase kaj senentuziasme rezistis Lanceloton kaj liajn kavalirojn kiam tiuj savis Ginevran de ŝtiparumo.
AZT
La vorto havas plurajn signifojn:
Uelen
Uelen (Уэлен) estas vilaĝo en azia parto de Rusio, en Ĉukotka aŭtonoma distrikto, plej malproksime oriente loĝigita loko en Azio.
Situo
Ĝi situas Kabo Uelen (najbaranta kun Kabo Dieĵnev sur orienta fino de Ĉukotka duoninsulo super Ĉukotka Maro ĉirkaŭ 600 km norde de Anadir.
Bastido
Bastido (en la franca, bastide; en okcitana lingvo, bastida; el la latina bastit, bastia, "ĵusa konstruaĵo") estis dum la Mezepoko specifa aĵo de la urb-evoluo, konstruita kun defenda celo kaj por ekonomia ekspluatado, ekiĝinta dum la 13-a jarcento en areoj de la sudokcidento de Francio, en Akvitanio kaj Okcitanio, kiel ordigaĵo por la setlejoj de reloĝigado entreprenitaj en tiuj regionoj.
Ĝia konstruado rezultiĝis el kontrakto inter la feŭda senjoro, kiu ankaŭ povis esti abato, kiu donis teritorion, kaj la krono de Francio, kiu okupiĝis pri la homloĝigado. La novaj loĝantoj novplugas kaj preparas la terenojn por la kultivado kaj ĝuas la sekurecon ofertitan de la muregoj de la nova vilaĝo, en epoko kiam oni ĉiam kaj ĉie timis la rabistojn kaj banditojn. Aliflanke, oni garantias certan ekonomian trankvilecon. La du flankoj subskribintoj de la kontrakto kundividas la enspezojn de la nova loĝantaro.
Ĉi tiuj fortikigitaj loĝlokoj karakteriziĝis je ĝia urboplanado, kun la celo plifaciligi la monigi la diversajn tributojn: la domblokoj, kvadrataj kaj rektangulaj, eltonditaj de perpendikularaj stratoj, ariĝas ĉirkaŭ la centra placo kie troviĝas la bazaro. La bastidoj, gravaj agentoj de loĝa, terkultiva kaj ekonomia evoluo en regionoj antaŭe dezertaj, estis ankaŭ grava kaj efika ilo por la cistercianoj por mildigi la mankon de laboristoj en la 13a jarcento. Tiel, inter 1252 kaj 1325, cisterciaj abatejoj kiel Flaran, Morimond, Grandselve, Bonnefont aŭ Cherlieu kreis tridek ses bastidojn en iamaj paŝtejoj.
34716 Guzzo
34716 Guzzo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Massimiliano Guzzo, esploriston ĉe la Universitato de Padovo, kie li instruas pri la teorio de dinamikaj sistemoj kaj matematiko al studentoj pri astronomio. Konata pro siaj esploroj pri la stabileco de la malgrandaj planedoj, li estas membro de la direktoraro de la Itala Societo de Ĉiela Mekaniko kaj Astrodinamiko
Míčov-Sušice
Partoj de municipo
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj: