cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Réguisheim
(jen francigite, origine germane kaj alemane Regisheim) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Grand Theft Auto: Chinatown Wars
Ludetoj
Oni devas paŭsi per la grifelo desegnon sur iu korpoparto de la klientoj. Ĝi povas esti uzita por gajni monon ene de la ludo.
Ene de Liberty City ĉirkaŭvagadas furgonoj de Amm-Nation, kiu transportas armilojn. Nia tasko estas ilin ŝteli kaj, portinte ilin en izolitan lokon, malfermi ilin per oksihidra flamo kaj prirabi la ŝarĝon.
Harry Graf Kessler
Vivo kaj laboro
Dum lia Vajmara periodo Kessler iĝis proksima amiko de Elisabeth Förster-Nietzsche, la fratino de Friedrich Nietzsche. Pro la sugesto de Kessler, ŝi elektis Vajmaron kiel domicilon de la Nietzsche-arkivo. En 1903 Kessler lanĉis la societon "Deutscher Künstlerbund" kaj iĝis ĝia vicprezidanto. La konsorcio apogis malpli konatajn, ekz. Edvard Munch, Johannes R. Becher, Detlev von Liliencron kaj la pentristoj de la artista grupo Die Brücke. En 1906, ekspozicia skandalo forigis Kessler de lia posteno. En 1933 li forlasis Germanion, en 1935 liaj havaĵoj en Vajmaro konfiskitis fare de la nazioj kiujn li estis kritikanta jam antaŭ ilia potencakiro en la 1933-a jaro.
Esperantigo de vortoj el sanskrita fonto
m → m
La konsonanto m restas kiel m. Ne konfuzu ĝin kun la simbolo ṃ, kiu iras post vokalo por reprezenti nazan vokalon nomitan anusvāra.
Grand Theft Auto: Chinatown Wars
Ludetoj
En la nova Liberty City ĉeestas 80 debitantoj. La misio estas trovi ĉiujn ilin kaj trakti kun ili, aĉetante drogon aŭ revendante ĝin. Ĉi-maniere eblas gajni monon.
Esperantigo de vortoj el sanskrita fonto
m → m
Kelkaj substantivoj havas -am ĉe la fino. En tiuj okazoj, ĝi estas transliterita kiel -o: Mahābhāratam→ Mahabarato
Grand Theft Auto: Chinatown Wars
Ludetoj
Disŝutite en la urbo, estas 36 vendejoj, kiuj oferas la eblon skrapi loteriajn biletojn konatajn kiel "Skrapu kaj venku". Ĉi-maniere eblas obteni armilojn, monon, vivon, kontraŭkulgajn jakojn kaj eĉ unikan rifuĝejon.
En la urba teritorio kaŝiĝas verdaj kaj ruĝaj rubujoj. La ruĝaj rubujoj kaŝas armilojn, dume la verdaj unikajn plusojn, kiel: fiŝkapojn, uzitajn kondomojn kaj iafoje monon. Por trovi la objektojn, la ludanto devas forŝovi la sakojn.
Esperantigo de vortoj el sanskrita fonto
ṃ → n
La simbolo ṃ [ ̃] reprezentas nazan vokalon (anusvāra), do ĝi ofte fariĝas transliterigita per n: Saṃskṛtam → Sanskrito.
Ekzistas escepto en kiu ĝi estas transliterita kiel m pro miskompreno de la sistemo IAST, kiu fariĝis kutimo: Saṃgha → samgo.
ñ → nj, ñj → nĝ
Simbolo ñ [ɲ] fariĝas kombino nj: prajñā → praĝnjo, same kiel ĉe la esperantigo de vortoj el hispana fonto. La kombino ñj tamen fariĝas transliterita nĝ, ne njĝ: Mañjuśrī → Manĝuŝrio.
v → v
Simbolo v [ʋ] estas transliterita v: Sarasvatī → Sarasvatio.
h
Post konsonanto, h reprezentas surogaton de aspiracia plozivo, kaj do ĝi ne estas transliterita: dharma → darmo; saṃgha → samgo. Ekzistas escepto en kiu ĝi estas transliterita kiel h, ĉar ĝi fariĝis kutimo: buddha → budho.
Kiam ĝi aperas ĉe la komenco de vorto aŭ post vokalo, ĝi estas transliterita kiel h: Mahāyāna → Mahajano; Mahābhāratam→ Mahabarato
ḥ
Kiam la simbolo ḥ [h] troviĝas meze de vorto, ĝi estas transliterita kiel h: Duḥkha → Duhko.
j → ĝ, y → j
Simbolo j [d͡ʑ] estas transliterita ĝ kaj simbolo y [j] estas j: Jātaka → Ĝatakoj, yoga → jogo.
Duoblaj konsonantoj
Duoblaj konsonantoj estas transliteritaj per nur unu, kiam eblas: Śuddhodana → Ŝudodano, Siddhārtha → Sidarto.
Vokaloj
Longaj vokaloj transliteriĝas kiel simplaj vokaloj (ā → a), ekcepte औ (au) → aŭ, kaj ऐ (ai) → aj.
ṛ → ri
La vokalo ṛ estas transliterita ri : Kṛṣṇa → Kriŝno, Ṛgveda → Rigvedo.
ḷ → l
La vokalo ḷ estas transliterita li: Pāḷi → Palio.
a/ā → o
Kiam jam ekzistas homofono, tamen, la vorto povas konservi la finan vokalon por diferenciĝi: Brahmā → Brahmo → Brahmao ; stūpa → stupo → stupao.
Ceteraj vokaloj
Vortoj kun fino ĉe ceteraj vokaloj konservas tiun finan vokalon: Lakṣmī → Lakŝmio; Viśnu → Viŝnuo; śakti → ŝaktio.
Kiam homonimo, a/ā → ao
Kiam okazas, ke jam ekzistas vorto kun la sama formo en Esperanto, la kutimo estas lasi la finan vokalon, se eblas.
Ekzemplo: stūpa → stupo → stupao; Māra → Maro → Marao.
Ekzemplo: Gaṇeśa → Ganeŝo → Ganeŝao ; Karma → Karmo → Karmao ; Dharma → Darmo → Darmao.
Ceteraj vokaloj
Kiam la vorto finiĝas per cetera vokalo, la homonimeco estas ĝenerale akceptita.
Ekzemplo: Kālī → Kalio (ĥemia elemento) → Kalio (diino).
Budho
Ekzistis ĝenerala malkonsento pri la esperantigo de la vorto buddha, por kiu ekzistas tri proponoj:
Samgo
La vorto saṃgha estus esperantigita sango → sangao, sed ĉar la fonta latinigo enhavas simbolon ṃ, kelkaj preferas la formon samgo,  kiu aperas en PIV. En aliaj okazoj, oni ĉiam transliterigu simbolon ṃ kiel n, kiel en la okazo Saṃskṛtam → Sanskrito.
Neftekumsk
Neftekumsk (ruse Нефтекумск) estas urbo en Stavropola regiono de Rusio, 305 kilometrojn orienten de Stavropol.
La urbo estas nova, ĝi aperis en 1961 kiel setlejo ĉe la naftokampo. Urbo ekde 1968.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 07241501.
La interurba telefona kodo estas 86558, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas apud Norda Kaŭkazo, sur dekstra bordo de rivero Kuma (Кума).
En jaro 1959 la urbo havis 1,7 mil loĝantojn.
Aladin (UNESKO)
La Adult LeArning Documentation kaj Information Network (ALADIN) ekestis en 1997 el ateliero dum Kvina Internacia Konferenco pri Edukado al Plenkreskuloj (CONFINTEA) de Unesko en Hamburgo. La celo de la reto estas antaŭenigi kunlaboron kaj komunikadon inter nuntempe preskaŭ 100 dokumentaj centroj por plenkreskula edukado en preskaŭ 50 landoj tutmonde.
Neftekumsk
En jaro 2002 la urbo havis 27,4 mil loĝantojn.
Aladin (UNESKO)
Kunordigo
ALADIN estas projekto de la Instituto de Unesko por Dumviva Lernado, kiu kunordigas la internacian Task Force rilate al ALADIN.
Vidu ankaŭ
Instituto de Unesko por Dumviva Lernado
Neftekumsk
La elstara vidindaĵo de la urbo estas arkitektura ensemblo "Eŭropo-Azio".
Aladin (UNESKO)
Vidu ankaŭ
Biblioteko de la Uneska Instituto por Dumviva Lernado
Tsuyoshi Kaneko
Tsuyoshi Kaneko (金子 剛, n. ) estas japana futbalisto.
Kirchdorf am Inn (Bavario)
Kirchdorf am Inn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Inn, kiu tie konsistigas la limon inter Germanio kaj Aŭstrio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aladin (UNESKO)
Ekstera ligilo
Oficiala retejo
Preĝejo Stefano la 1-a (Napkor)
Historio
La unua mencio pri katolika gotika kirko en tiu ĉi vilaĝo okazis en 1271. Inter la 16-a jarcento kaj 1744 la kalvinanoj uzis ĝin. En 1762 oni trakonstruis la preĝejon laŭ baroko. En 1948 oni konstruis krucnavon, tial la preĝejo ricevis ankaŭ plian enirejon. La origina rektangula absido iĝis flanka kapelo. La orgeno estis farita en 1954. La konstruaĵo estis renovigita en 1965, sed antaŭe arkeologoj trovis niĉon en la sanktejo. En la sekva simila laboro en 1996 oni trovis freskojn pri Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario), Emeriko de Hungario kaj entombigo de Kristo el la 13-a jarcento.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo laŭ vojo en korto, sed apude estas ankaŭ statuo pri Johano Nepomuko. Ĉe la tura fasado estas 2 niĉoj kun statuoj. La unua enirejo estas tra la turo, la alia en la mezepoka navo, kiu havas apogpilierojn. La pli nova absido estas plurlatera. Ankaŭ sakristio apartenas al la preĝejo. Interne la galerio estas baroka.
1605
1605 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1605 post Kristo okazis, interalie:
UK 1957
La 42-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1957 en Marsejlo, Francio, el la 3-a de aŭgusto ĝis la 10-a de aŭgusto. Estis 1468 partoprenantoj. La protektanto de la honora komitato estis s-ro René Coty, prezidanto de la Franca Respubliko. Honoré Bourdelon estis prezidanto de la L.K.K. Krom la kutimajn servojn, la Kongresa Gazetara Servo disponigis serion da artikoloj uzeblaj por gazetara disvastigo.
Prelegoj
Grava (se ne la plej grava) parto de la programo estis la prelegoj. Du prelegoj temis pri la kongresa lando, nome Francujo. Honoré Bourdelon prelegis pri "Houmanille, Mistral, Aubanel, tri fondintoj de L'Félibrige" kaj Coletta Llech-Walter pri "La Ekzistencialismaj "herooj" en la verkaro de Sartre".
Ege ambicia estis la programo de la Internacia Somera Universitato, akompanata en la kongresa libro de resumo kaj indekso de la naŭ antaŭaj kongresoj, nome de la prelegintoj kaj la temoj. En Marsejlo prelegis Ivo Lapenna (La suvereneco kaj la federacia principo), Hugo Sirk (La uzo de radiokarbono por la determino de la ago de organikaĵoj), William Auld (Anglalingva poezio de la 20-a jarcento), Marjorie Boulton (Enkonduko en la internacian semantikon), C. Stop-Bowitz (La parenceco inter vertebruloj) kaj Giorgio Canuto (Tio, kio postrestas el la teorioj de Cesare Lombroso).
Programoj
Krom la prelegoserioj, okazis kunsidoj pri "Esperanto en la edukado" kaj "Esperanto en komerco kaj turismo" (lunde la 5-a), pri "La internacia lingvo en scienco kaj tekniko" (marde la 6-a), kaj la kunvenoj de tre diversaj fakaj asocioj.
Konstanty Kaiszauri
Konstanty KAISZAURI (კოტე კაიშაური; naskiĝis la ) estas kartvela ŝakisto, eksa reprezentanto de Pollando kaj Svedio, portanto de la titolo Internacia Majstro.
UK 1957
Distra programo
Ekskursoj okazis ĵaŭde la 8-an al Provenco, al la Mediteraneo, al montoj kaj al fabrikejo de Nestlé.
Konstanty Kaiszauri
En 1970 li elmigris el Pollando al Svedio.
Kiel membro de la sveda nacia teamo li partoprenis en la 23-a Ŝako Olimpika (1978) en Bonaero kaj en la 7-a Eŭropa Teamĉampioneco (1980) en Skara.
Ŝako-kariero
Fine de la 1960-aj jaroj li apartenis al la ĉefaj polaj junuloj. En 1968 li gajnis la bronzan medalon ĉe la junaj polaj konkursoj en junuloj ĝis 20 jaroj en Nowa Huta. Dufoje li gajnis medalojn de la ĉampionecoj de polaj teamoj: oro (Vroclavo 1969) kaj arĝento (Poznano 1968), ambaŭ per la koloroj de la klubo Legion Warszawa. En 1970 li gajnis la internacian junularan turniron, kiu estis ludita en Varsovio. En la sama jaro, post lia migrado al Svedio, li gajnis la titolon de junula ĉampiono de ĉi tiu lando. En 1971 li aperis ĉe la Monda Junulara Ĉako-Ĉampionado (Ateno) kaj en Eŭropa Junulara Ĉako-Ĉampionado (Groningen, 1971/72) por ŝakludantoj malpli ol 20-jaraj, akirante konsiderindan sukceson en la leterskurso en Nederlando. Tie li finis 4-a (post hungara Gyula Sax, germana René Borngässer kaj bulgara Petyer Velikov). Baldaŭe li estis promociita al pintaj svedaj ŝakistoj, inter 1974 kaj 1979 partoprenante kvin fojojn en la finaloj de Sveda Ŝako-Ĉampionado. Li akiris la plej grandan sukceson en ĉi tiu konkurso en 1977 en Stokholmo, kie li gajnis la bronzan medalon. . En 1978 li reprezentis Svedio en 23a Ŝako Olimpika en Bonaero, kaj en 1980 – en Eŭropa Teama Ŝako-Ĉampionado en Skara.
Li atingis la plej altan rangon en lia kariero la 1an de januaro 1978, ĉar kun 2410 poentoj li estis 4-a inter svedaj ŝakludantoj.
De la mezo de la 1980-aj jaroj, li signife reduktis partoprenojn en turniroj, kaj de 1994 li ne partoprenis iun ajn konkurson klasifikitan de internacia ŝakasocio FIDE.
Élysées La Défense (pariza metrostacio)
Élysées La Défense estas aborta projekto de konstruado de stacio de la Metroo de Parizo.
Historio
Dum la 1970-aj jaroj, kiel rezulto de la konstruado de kelkaj konstruaĵoj en La Défense, la "Établissement public pour l'aménagement de la région de la Défense" (EPAD) planis plilongigon okcidenten de linio 1. Tial ĝi rezervis spacon sub la fundamentoj de iuj konstruaĵoj kio ebligus la konstruadon de du stacioj,  kaj Élysées La Défense.
En 1992, kiam RATP plilongigis la metrolinion, ĝi forĵetis trapason sub la Sejno, planitan de EPAD 20-kelk jarojn pli frue. Ĝi preferis anstataŭe plilongigi la linion super la Sejno, specife uzante la Ponton de Neuilly.
La nova vojo uzata hodiaŭ uzas la stacion , proksimume 100 metrojn nordokcidente de Élysées La Défense.
Neniu alirejo iam estis konstruita al la stacio kaj hodiaŭ ĝi estas nur kavo el betono alirebla nur tra luko kvin nivelojn sub la konstruaĵo "Élysées La Défense".
La stacio eble povus esti uzata en la plilongigo okcidenten de RER E.
UK 1960
La 45-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1960 en Bruselo, Belgio. Venis 1930 partoprenantoj.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1960 45-a UK Bruselo.jpeg|Kovrilo de la kongresa libro Dosiero:1960 UK Bruselo.jpg|Loka Kongresa Komitato (el la kongresa libro) Dosiero:1960 Zomeruniversiteit Brussel.jpeg|Gazetartikolo pri la "Someraj Universitataj Kursoj"
Dosiero:1960 Congrès d'espéranto 1.jpeg Dosiero:1960 Congrès d'espéranto 2.jpeg Dosiero:1960 Congrès d'espéranto 3.jpeg Dosiero:1960 Congrès d'espéranto 4.jpeg Dosiero:1960 Congrès d'espéranto 5.jpeg </Gallery>
Kaliro (luno)
Malkovro
Ĝi estis unue malkovrita la de Jim Scotti, en la kadro de la programo Spacewatch kaj, konfuzita kun asteroido, ricevis la maldaŭran nomon 1999 UX18. Sed la neebleco kalkuli ĝian ĉirkaŭsunan orbiton sugestas al Timothy B. Spahr kaj lia teamo, ke temas pri jupitera luno.
La, kalkulo far de Brian G. Marsden montras , ke ja estas satelito de Jupitero, kiu ricevas la maldauran nomon S/1999 J 1.
Nomo
La, IAU aprobis por ĝi la nomon Kaliro laŭ Kalirhoo (greke: Καλλιρόη, Kalliroe): nomo de pluraj virinoj kaj nimfoj de la helena mitologio, inter kiuj: oceanidino, edzino de Krizaoro kaj patrino de Geriono; najado, filino de la oceanido Aĥeloo; alia najado, filino de la oceanido Skamandro; libia princino, kiu helpis Diomedon, ktp.
Orbito
Kaliro estas ano de la pazifaa grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 800 000 kaj 24 100 000 km, kaj klinangulojn inter 144,5° kaj 158,3° rilate al la Jupitera ekvatoro.
Fiŝpordego (Arnstadt)
La Fiŝpordego (germane: Fischtor) estas unu el la malmultaj restintaj pordegoj de la iam tre kompakta ĉirkaŭfortikaĵo de Arnstadt, Germanujo.
Priskribo
La Fiŝpordego estis parto de la iama dua muro de la kastela parko. Ĝi estis la plej orienta enirejo al la ĝardenoj, kun du rondturetoj, kaj konstruitis en la 16-a jc.
En la 17-a jc surkonstruitis framskeleta etaĝo kun loĝejo por la kortega fiŝkaptisto. Li prizorgis la grafajn lagetojn troviĝantajn en la kastelparko. La akva provizado garantiitis per la Mühl-foso.
Hodiaŭa uzo
Nek la lagetoj nek la loĝejo ankoraŭ ekzistas; nuntempe estas ene moderna toaleto, eta tekuirejo sub la ŝtuparo kaj benko el legno en unu el la du turoĉambroj teretaĝe. Supre estas du aliaj ĉambroj por kunvenoj. Ekis diskutoj pri senchava utiligo de la tuto en la futuro, fare de la gildo de la ĉarpentistoj de la Distrikto Ilm.
Eksteraj ligiloj
Fonto, sur tutdistrikta paĝo kun interesaj celoj.
James Adomian
James Haig Adomian naskiĝis estis populara usona humuristo kaj aktoro. Li estas plej bone konata pro sia verko en ''Comedy Bang! Bang!, Last Comic Standing kaj The Late Late Show with Craig Ferguson'' kie li imitis la Prezidanton George W. Bush ĝis 2009. Li faras voĉojn de Talking Ben en la animacia serio Talking Tom and Friends.
Pavel Ŝaramet
Pavel Ŝaramet (Павел Рыгоравіч Шарамет, Павел Григорьевич Шеремет, Paweł Szeremet; naskiĝis la 28-an de novemnro 1971 en Minsko, Belorusa SSR, Sovetunio — mortis la 20-an de julio 2016 en Kievo, Ukrainio) estis belorusa-rusa-ukraina ĵurnalisto de sendependaj amaskomunikiloj, aŭtoro de dokumentaj filmoj kaj libroj.
Vivo
Komence de sia profesia kariero li laboris en Minsko kiel korespondanto de unu el rusaj televidstacioj. En 1997 li estis arestita proksime al la belorusa-litova landlimo kune kun Dmitrij Zavadski, kion rimarkis amaskomunikiloj. Akuzita pri eksterleĝa transpaŝo de la landlimo kaj malliberigita en arestejo, li estis liberigita oktobre 1997, sed jaron poste kondamnita al du jaroj de mallibero kun suspendo pro eksterleĝa transpaŝo de landlimo kaj agado malfavora por Belorusio kaj troviĝis en malliberejo tri monatojn. Li ricevis premiojn de Defend-Komitato de Ĵurnalistoj (CPJ) en 1998 kaj de Organizo por Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo en 2002. Amnestio Internacia agnoskis lin malliberulo de la konscienco.
De 1998 li loĝis en Moskvo, kaj dum la lastaj 5 jaroj de sia vivo en Kievo. En 2000 Pavel Ŝaramet estis batita en Minsk fare de nekonatuloj. En 2010 li estis senigita de belorusa civitaneco. Dum la kieva li periodo laboris por gazeto "Ukrajina Pravda" (Ukrainia Vero) kiel plenuma direktoro. Krome li estis prezentisto de radio Vesti kaj fondinto de opozicia interreta portalo Beloruskij Partizan. Li publike kritikis rusan anekson de Krimeo kaj intervenon en Ukrainio.
Murdo
Pavel Ŝaramet pereis matene la 20-an de julio 2016 en Kievo kiam eksplodis bombo, alkroĉita sub stirata de li aŭto. Konsilisto de la ministro pri internaj aferoj de Ukrainio Zorjan Ŝkirjak tiam plurfoje diris, ke la murdon aranĝis rusiaj sekurecservoj. Tamen neniu kulpulo estis nomita kaj arestita.
En decembro 2019 la enketistoj anoncis, ke la murdistoj estis trovitaj. Tio estis ukrainaj naciistoj, veteranoj de la Donbasa milito, esperintaj per murdo de la opozicia rusia ĵurnalisto estigi malordon en la lando el kio profitos kontraŭrusaj naciistoj. Ili planis oferi ankaŭ aliajn "sanktajn viktimojn" kaj eĉ bombardi Kievon tiucele. Unu el akuzitoj mortigis sin post kiam li estis vokita al pridemandado.
Homo de Kro Magnon
La homo de Kro Magnon (ankaŭ Kromanjono ) estis reprezentanto de la moderna homo (Homo sapiens), kiu vivis dum la lasta glaciepoko en Eŭropo. La plej malnovaj trovaĵoj de modernaj homoj datiĝas de antaŭ ĉirkaŭ 40.000 jaroj.
Fosilioj
La du plej malnovaj fosilioj de la homo de Cro Magnon (en la senco de la eŭropa Homo sapiens) devenas de la kavo de ostoj (Rumanujo). La malsupra makzelo Oase 1 estis radiokarbone datita je ĉirkaŭ 36 000 ĝis 34 000 antaŭ nun, kio korespondas al ĉirkaŭ 40 500 kalendaraj jaroj), la kranio Oase 2+3 same je ĉirkaŭ 35 000 jaroj antaŭ nun.
Ankaŭ la alordigo de la tombejo malkovrita en 1909 de Combe Capelle certe rilatas al la malnova aurignacia epoko, kvankam oni diskutas ankaŭ pri ordigo de la aldonoj al la Ĉatelperonio. Aĝo de pli ol 32 000 antaŭ nun de tiu plej aĝa iam ajn trovita tombejo de homo de Cro-Magnon ŝajnas akceptebla.
Quinto (komunumaro)
La komunuaro Quinto  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Leventina. Ĝi havis 1603 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Quinto.
Geografio
La komunumaro Quinto situas en la meza ĝis supra parto de la Valo Leventina inter Airolo kaj Faido.
Trafiko
Tra Quinto pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2, la svisa aŭtovojo A2 kaj la grava gotarda linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj. En la vilaĝo Ambri situas flughaveno de la Svisa Armeo.
Komunumoj de la komunumaro Quinto
La komunumaro Quinto konsistas (stato en 2013) el 3 komunumoj, el kiuj ĝia ĉefloko Quinto estas la plej granda. Jen la listo:
NGC 4458
NGC 4458 (aliaj indikoj — UGC 7610, MCG 2-32-82, ZWG 70.114, VCC 1146, PGC 41095) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ákos Ráthonyi (reĝisoro)
Ákos Ráthonyi [Akoŝ rAtonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ráthonyi Ákos estis hungara-okcidentgermana reĝisoro, scenaristo, produktoro, framasono,. Lia kompleta nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Ráthonyi Ákos László Dániel, lia patro estis Ákos Ráthonyi (aktoro), lia dua edzino estis Klári Tolnay, lia tria edzino estis Irén Pelsőczy.
Ákos Ráthonyi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Munkeno (Okcidenta Germanio).
Biografio
Ákos Ráthonyi abiturientis en sia naskiĝurbo, poste en 1927 li iris al Londono, kie li estis aktoro kaj subreĝisoro. Post 2 jaroj en Holivudo li havis postenojn en 20th Century Fox‎ kaj Paramount, poste en Parizo li estis subreĝisoro de Alexander Korda. En 1929 li edziĝis, sed post 4 jaroj li eksedziĝis. Inter 1933-1935 li estis scenaristo en Usono, poste li revenis al Budapeŝto kaj li fondis filman entreprenon. En 1936 li denove edziĝis al aktorino Klári Tolnay (ŝi naskis en 1940 filinon). Tolnay ofte estis ĉefrolanto en filmoj de Ráthonyi. En 1945 ili eksgeedziĝis, Ráthonyi poste denove edziĝis kaj ili forlasis la landon en 1947. Ili vivis en Londono, poste en Okcidenta Germanio.
Retschow
Retschow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Bad Doberan-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Kantono McLennan (Teksaso)
La kantono McLennan situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Waco.
Flirey
Flirey estas franca komunumo en la departemento Meurthe-et-Moselle kiu troviĝas en la regiono Loreno.
Geografio
Flirey situas en plataĵo de Haye apud la artefarita lago de Madine. Oni trovas ankaŭ la arbaron de Mort-Mare.
Oni kultivas tie tritikon, hordeon kaj kolzon.
Historio
Dum la tridekjara milito ] la vilaĝo de Flirey estis detruita de la sveda armeo en 1636.
Dum la unua mondmilito la vilaĝo de Flirey estis detruita. Ĝi estas rekonstruata sed ne en la sama loko. La nova preĝejo Sankta-Stefano datiĝas de 1925.
12738 Satoshimiki
12738 Satoshimiki estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Shūji Hayakawa elde Okutama (distrikto de Tokio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Satoshi Hayakawa kaj Miki Hayakawa, infanoj de la dua malkovrinto kaj partneroj en ties observadoj.
Paroĥo Sankta Johano la Baptisto
Paroĥo Sankta Johano la Baptisto ( St. John the Baptist parish, Paroisse de Saint-Jean-Baptiste, prononco laŭ IFA-transskribo ) estas kantono en la usona subŝtato Luiziano.
Kiel ĉiuj luizianaj kantonoj ĝi nomiĝas en la angla lingvo parish (= paroĥo).
En la kantono ekzistas ses komunumoj: Edgard, Garyville, LaPlace, Reserve, Ruddock, Wallace. Edgard kaj Wallace situas sude de Misisipo, kiu trafluas la kantonon. En la kantono situas partoj de la lagoj Lac des Allemands, Maurepas kaj Pontchartrain.
Srebrenica
Srebrenica aŭ Srebrenjica estas urbo en Bosnio kaj Hercegovino kaj situas nordoriente de Sarajevo proksime al la limo de Serbio. Srebrenica apartenas hodiaŭ al Serba Respubliko (Republika Srpska).
La loĝantaro de la urbo estas ĉirkaŭ 21 000, kiuj estas preskaŭ senescepte serboj, duono de ili estas rifuĝintoj el la Bosna-Kroata Federacio.
La urbo fifamiĝis en julio 1995, kiam bosniaj serboj kun gvido de generalo Ratko Mladić okupis la islaman enklavon kaj ĉiun viran personon - eĉ junajn kaj maljunajn - murdis, masakris. Mortis ĉirkaŭ 8.000 homoj.
La tie deĵorantaj nederlandaj blukaskuloj povis fari nenion kontraŭ la masakro.
Ankaŭ en la jaro 2004 oni trovis novajn amastombejojn. En 2005 aperis en la haga proceso kontraŭ Slobodan Miloŝeviĉ videofilmo pri masakroj de muzulmanoj fare de serbaj soldatoj.
UK 1962
La 47-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1962 en Kopenhago, Danio. Venis 1550 partoprenantoj.
Terformo
Terformo, ankaŭ reliefo, tereno aŭ topografio, estas la natura tersurfaco (surfaco de litosfero) kun siaj altaĵoj, malaltaĵoj, neregulecoj kaj formoj.
1659
En la jaro 1659 post Kristo okazis, interalie:
UK 1961
La 46-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1961 en Harrogate, Britio. Venis 1646 partoprenantoj.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1961 Dua Bulteno.jpeg|Dua bulteno Dosiero:1961 Britaj Fervojoj.jpeg Dosiero:1961 Insigno UK Harrogate 2233-368.jpg|Insigno de la kongreso </Gallery>
Rimbach-près-Guebwiller
(jen francigite, origine germane kaj alemane Rimbach bei Gebweiler) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Calvisson
(jen france, okcitane Cauviçon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Keresztény Magvető
Keresztény Magvető (Kristana Semanto) estas periodaĵo de la unitariisma eklezio en Rumanio, la plej longvivanta transilvania hungarlingva revuo.
Fondintoj
La revuon fondis en 1861 en Kluĵo la unitariismaj kolegiaj instruistoj: János Kriza kaj Lajos Nagy,.
Historio ĝis 1918
Ĝis 1868 aperintaj unuaj kvar volumoj estis jarlibroj, en 1870 aperis kvaronjare, sekve en 1875 dumonate. Ĝiaj redaktoroj estis de 1867 Áron Buzogány kaj József Ferencz, de 1870 surloke de la antaŭa Antal Kovácsi, sekve en 1874 Domokos Simén. De 1878 redaktis Dénes Péterfi kaj János Kovács (ĝis 1905), de 1911 Kelemen Gál kaj Lőrinc Gálfi. En 53 volumoj aperintaj ĝis 1918 publikigis Sámuel Brassai, Elek Jakab, László Kőváry, Ferenc Kozma, István Nagyajtai Kovács, Géza Kuun, Károly Szabó, Sándor Szilágyi, Áron Berde, József Koncz, Ferenc Kanyaró; Aladár Jékey kaj György Versényi.
Tesliĉ
Teslić (en Serba lingvo, kirilaj literoj: Теслић) estas urbo kaj komunumo en la Nord-centra Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi estas en la centra parto de Respubliko Serba entiteto. Ĝi lokiĝas ĉirkaŭ kunfluiĝo de la riveroj Mala Usora kaj Velika Usora.
Keresztény Magvető
Historio inter 1922 kaj 1844
Post dujara paŭzo aperis en 1922 kiel la revuo de Unitárius Irodalmi Társaság. Ĝin redaktis Borbély István kaj Vári Albert komence en kvar, de 1928 en ses libretoj. En ĝia redaktado mallongtempe partoprenis ankaŭ Ferenczy Géza kaj Kiss Elek, de 1929 Vári Albert, de 1938 li kaj P. Szentmártoni Kálmán estis la redaktoroj. Publikis en ĝi Kelemen Lajos, Varga Béla, S. Nagy László, Szent-Iványi Sándor, Balázs Ferenc, Jancsó Elemér, Mikó Imre, Szabédi László, Lakatos István, Zoványi Jenő. La rubriko Irodalom (Literaturo) de 1924 aperis kiel memstara aldonaĵo titolite Erdélyi Irodalmi Szemle. En 1935–36 eldonis monatan aldonaĵon kun titolo Népnevelés (Popoledukado).
Tesliĉ
Historio
La urbo estas konstruita en la 19-a jarcento dum la industriigado de Bosnio kaj Hercegovino. La ĉefaj industrioj estas lignaj produktoj kaj ĥemiaj produktoj. Ankoraŭ antaŭ la dua duono de la 20a jarcento la urbo estis inter la plej grandaj industriaj centroj de Bosnio kaj Hercegovino. Hodiaŭ, ties industrio ĉefe bazigĝas je produktado de ligno, lato, vestaĵo, telekomunikado kaj elektro-industrio.
Ĝi estas ankaŭ konata kiel turisma destino, ĉefe por Banja Vrućica banloko por kor-vaskular-sanigado,
1971
En la cenzo de 1971, la komunumo de Teslić havis populacion de 52,713 loĝantoj, ĉefe:
1981
En la cenzo de 1981, la komunumo de Teslić havis populacion de 60,434 loĝantoj:
1991
En la cenzo de 1991, la komunumo de Teslić havis populacion de 59,854 loĝantoj:
2006
En 2006, la plejparto de loĝantaro estis etnaj Serboj. Multaj Bosnoj (ĉirkaŭ 4,000) revenis al iliaj domoj post la civila milito.
NGC 4459
NGC 4459 (aliaj indikoj — UGC 7614, MCG 2-32-83, ZWG 70.116, VCC 1154, IRAS12264+1415, PGC 41104) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
VAIO C1VJ
Pri la temo estas Portalo:Komputilo
VAIO C1VJ - tekokomputilo far firmao Sony. La tekokomputilo estis unua kie, estis uzita procesoro Transmeta Crusoe TM5600. Produktado de la tekokomputilo estis lanĉita en fino de oktobro de 2000. La tekokomputilo havis procesoron Crusoe TM5600 kun frekvenco 600 MHz, durdiskon 12 GB, ĉefmemoron 128 MB, kaj enmuntitan videokameron. La tekokomputilo havis dikecon 2,5 cm kaj pezis nur 900 g. Pro uzo de Crusoe la tekokomptilo povis funkcii ĝis 5,5 horoj. Kosto - 2300 $
Schönborn (distrikto Rhein-Lahn)
Schönborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Potista rado
Potista rado estas maŝino por kreado de ceramiko. Ĝi estis verŝajne unua konata formo de rado kaj ĝis hodiaŭ ĝi estas uzata por kreado de argilaj ujoj - amforoj, florpotoj aŭ potoj.
Historio
La potista rado unuafoje aperis proksimume en la 2-a jarcento antaŭ Kristo en Egipto, en Meza Oriento, Mezopotamio kaj en Azio, sed radikojn ni trovas ankaŭ en Ĉinio.
Kilovathoro
Kilovathoro (mallonge kWh) estas unuo de laboro aŭ energio.
Sōjiji
Sōjiji (總持寺) estas unu el la du ĉefaj bikŝuejoj (大本山, daihonzan de la zena skolo Sōtō, kune kun Eiheiji en la gubernio Fukui.
Kilovathoro
kWh ne estas SI-unuo, ĉar tio estas la ĵulo (J). Ĵulo estas la samo kiel vatsekundo (Ws). La laboro de povumfonto de unu vato dum la 3600 sekundoj de unu horo estas unu vathoro (Wh), kiu egalas al 3600 J. Ĉar kilo signifas mil, kWh egalas 3.600.000 J, aŭ 3,6 MJ.
Sōjiji
La bikŝuejo estis fondita en 740 kiel bikŝuejo de la skolo Shingon. Sub la patroneco de la imperiestro Go-Daigo, Keizan fondis la nunan bikŝuejon en 1321 kaj renomis ĝin Sōjiji. Ĝi havas ĉ. dudek konstruaĵojn en Curumi, Jokohamo.
Kilovathoro
La difino de kWh estas: la laboro, kiu estas farata aŭ la energio kiu estas uzata, kiam povumfonto devas liveri kilovaton (1000 vatojn) dum unu horo.
Ĉar ĵulo estas tre malgranda, la neoficiala kWh ofte estas uzata, ekzemple en fakturo pri liverado de elektro. Pri elektrocentraloj estas uzata ankaŭ la megavathoro (MWh), t.e. milo da kilovathoroj; pri nacia elektra produktado, estas la gigavathoro (GWh), t.e. miliono da kilovathoroj; kaj eĉ pri monda elektra produktado, estas la teravathoro (TWh), t.e. miliardo de kilovatoj. Tamen krom tio (escepte por la elektrofakturo) la gigaĵulo (GJ) pli kaj pli estas uzata.
Ekzemplo: Inkandeska lampo de 100 vatoj, kiu lumas dum dek horoj, konsumas unu kilovathoron.
La kostoj por la produktado de unu kWh da elektro estas ĉirkaŭ 4 eŭrocendoj por elektrocentralo, kiu estas hejtata per tergaso aŭ karbo, kaj 5–8 eŭrocendoj, depende de la situo de la ventoturbino, por ventenergio (2003). La prezo por konsumantoj tamen estas multe pli alta.
Muzeo de la kajo Branly-Jacques Chirac
La muzeo de la kajo Branly-Jacques Chirac (Musée du quai Branly-Jacques Chirac), estas muzeo lokita en la 7-a arondismento de Parizo, proksime al la Eiffel-Turo, sur la loko de la eksa ministrejo pri eksterkomerco. La muzeo, inaŭgurita la 20-an de junio 2006, konsistigis unu el la gravaj projektoj de la prezidento Jacques Chirac (samkiel la renovigo de la Luvro estis grava projekto de Mitterrand).
Ĝi estas dediĉita al la artoj kaj civilizacioj de Afriko, Azio, Oceanio kaj Ameriko, tio estas ĉiuj neokcidentaj kulturoj. La konstruaĵo, tre modernaspekta, estis kreita de la arkitekto Jean Nouvel, kaj entenas interalie muron tute kovritan per plantoj.
Kalia volframato
Kalia volframato (VI) aŭ K2WO4 estas neorganika kombinaĵo de kalio kaj volframata acido, blanka solidaĵo solvebla en akvo, uzata kiel fonto de volframo en kemiaj sintezoj. Ĝi estas peranto en la konvertado de volframaj ercoj en la metalon. La ĉefa vojo por akirado de ĉi-salo estas per ekstraktado el volframaj ercoj, preskaŭ ĉiuj estantaj volframatoj. Do, la ercoj estas traktataj per alkala bazo por doni la kalian volframaton. En organika kemio, volframatoj uzatas kiel kataliziloj por oksidigo de alkoholoj en aldehidojn kaj ketonojn.
Títeres desde Abajo
Títeres desde Abajo [Desubaj Pupoj] estas hispana kompanio de pupteatro engaĝinta, kreita en 2013. En la barcelona SAT-kongreso de 2019 ili prezentis en Esperanto sian verkon "La bruja y Don Cristóbal" [La sorĉistino kaj S-ro Kristoforo]. En 2016 ili estis enkarcerigitaj post la reprezentado de tiu ĉi verko, kiu pritraktas liberesprimon, kaj poste senkulpigitaj.
La paskala veto
La veto unue aperis post la morto de Blaise Pascal en la libro Pensées en 1669, parto de liaj laboroj kiel kristanisma apologiisto.
Heinrich Joseph von Collin
Heinrich Joseph von COLLIN (naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la  estis aŭstra juristoj kaj verkisto.
La paskala veto
La veto havas plurajn problemojn inkluzive de partieco al kristanismo kaj la erara kerna aserto, ke oni povas elekti sian kredon. La veto asertas, ke se oni vivas kvazaŭ Dio ekzistas, tiu atingos tian kredon. Eĉ samtempuloj de Pascal asertis, ke alireligianoj (la plej ofta ekzemplo estis islamanoj) povus sammaniere rezoni favore al siaj dioj kaj ke la veto estas infaneca. Kompreneble aliaj religioj ja havas similajn asertojn.
Heinrich Joseph von Collin
Vivo
Estante filo de kuracisto li dungitis post finitaj prijuraj studoj en al financa administrado. En 1803 li nobeliĝis kun la gefratoj kaj en 1809 li nomumitis Kortega konsilisto. Dum la militoj de 1805 kaj 1809 kontraŭ Napoleono Bonaparte oni komisiis al li multajn gravajn taskojn. Sed lia engaĝiĝo estis noca por la sano.
La paskala veto
Cetere tiu veto estis jam refutita de Cyrano de Bergerac en lia libro "Histoire comique des états et empires de la Lune" (Komika historio de la ŝtatoj kaj imperioj de la Luno) eldonita en 1656.
Heinrich Joseph von Collin
Honoroj kaj familiaĵoj
Monumenton por li oni faris en la Boromeo-kirko viena. Li entombigitis sur la Centra Tombejo de Vieno. En la viena urbodistrikto Penzing oni nomis straton por li. Lia frato estis la pedagogo kaj verkisto Matthäus von Collin kies kantojn muzikigis Franz Schubert; disĉiplo de li estis Napoleono la 2-a.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 4. Leipzig 1906, p. 227, (surrete.)
Geras
Geras estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ministraro unua de Manuel Valls
La registaro de Manuel Valls estas la 37-a registaro de la kvina Respubliko de Francio. Temas pri la tria registaro nomumita de la prezidanto de la Respubliko François Hollande.
La aliaj ministroj estis nomumitaj per dekreto de la prezidanto merkred matene de la 2-a de aprilo kaj la konsisto de la nova registaro estis anoncita en la sama tago je 11:25 (horo de Parizo, sekva en la posttagmezo per la transdono de oficoj inter la eksaj ministroj kaj ties postvenantaj. La listo de la subministroj estis anoncita la 9-an de aprilo 2014 je 16:50.
Eliro de la ekologiistoj
La, Manuel Valls rakceptis delegacion de Eŭropo Ekologio La Verduloj (EELV), al kiu li asertis sian volon daŭrigi la energian transiron kaj agi favore al socia justeco kaj malcentrigo. Sekve de tiu kunveno, la plenuma estraro de EELV rifuzis per sep voĉoj por, tri voĉoj kontraŭ kaj kvin sindetenoj eniri la novan registaron.
Konsisto
Temas pri registaro konsistanta el dek sep ministroj, inkluzive de la ĉefministro, kiu estas pareca : krom la ĉefministro (viro), ĝi havas ok virojn kaj ok virinojn. El la antaŭa registaro estrata de Jean-Marc Ayrault, naŭ ministroj konservis sian oficon (kvar el il gajnis pliajn atribuojn) kaj kvin iris al alia ministerio. Pierre Moscovici, kiu ĵus perdis en municipa baloto de 2014 en Valentigney, estis flankigita. Du ministroj ne estis en la antaŭa registaro : Ségolène Royal, kiu tamen estis ministro en antaŭaj registaroj, kaj François Rebsamen, kiu estis prezidanto de la socialisma frakcio en la Senato, kaj estas por la unua fojo nomumita en registaron.
Deklaro pri ĝenerala politiko
La, la ĉefministro prezentis sian deklaron pri ĝenerala politiko antaŭ la nacia Asembleo, laŭ artikolo 49-1 de la konstitucio de la kvina Respubliko. Per 306 voĉoj por, 239 kontraŭ kaj 26 sindetenoj, Manuel Valls ricevis la fidon de la nacia Asembleo.
Morakowo
Morakowo estas vilaĝo en Pollando en Grandpolio, en distrikto Wągrowiecki, en komunumo Gołańcz (legu: Goŭanjĉ). Dum la jaroj 1975 - 1998 la vilaĝo apartenis al la Vojevodio Piła (legu: Piŭa).
Esperanto
En la vilaĝo naskiĝis esperantistino Irena Grochowska
UK 1963
La 48-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1963 en Sofio, Bulgario. Venis 3472 partoprenantoj. La Lokan Kongresan Komitaton prezidis Nikola Aleksiev.
Traspinedo
Traspinedo [traspiNEdo] estas municipo en la oriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. Traspinedo estas komprenebla etimologie kiel Transpinaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aguasal kaj Ordoño, okupas totalan areon de 26,43 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 149 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte ĝi akiris 300 el 1991.
Ĝi distas 45 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj.
Tkinter
Tkinter estas biblioteko por la program-lingvo Python (Pitono). Ĝi estas utila por la grafika uzantinterfaco Tk. En Pitono oni importas tiun bibliotekon per la linio : 'from Tkinter import *'
Traspinedo
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la 14-a jarcento, Traspinedo apartenis al Infantazgo de Valadolido, sed ankaŭ al diversaj senjorlandoj: la abato de Palazuelos, la Infantazgo de Valadolido, Ruiz González de Castañeda, Doña Juana, mujer edzino de Juan Rodríguez de Sandoval.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la gotikeca preĝejo de Sankta Marteno de la 16-a jarcento.
BA20
BA20 estas la dudeka numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en junio 2014. La bildoj de Max Elbo, krom la kovrilpaĝo, inter internaj paĝoj montras portretojn de famaj esperantaj verkistoj, nome Julio Baghy, Baldur Ragnarsson, Tibor Székely, Kazimierz Bein, Marjorie Boulton, Kálmán Kalocsay kaj William Auld.
Enhavo
Prezento (Ulrich Becker). Okaze de la 20a numero oni faras bilancon de la itinero de BA. Ĝis tiam estas ĉirkaǔ 250 abonantoj, totale inter 350 kaj 400 aĉetantoj. Oni publikigis 65 originalajn prozaĵojn, 179 originalajn poemojn, 120 tradukojn kaj multajn aliajn tekstojn.
Andreo Hadik
Grafo Andreo HADIK, hungare Hadik András, germane Andreas Reichsgraf Hadik von Futak (naskiĝinta la 16-an de oktobro 1710 en Kőszeg; mortinta la 12-an de marto 1790 en Vieno) estis hungara generalo kaj militestro.
Kariero
Andreo Hadik devenis el etnobela familio. Li frekventis lernejon en Kőszeg kaj iĝis husaro en 1732. Li iĝis kolonelo en 1744, generalo en 1747. Kiel fidelulo de Maria Teresia, li militadis en la aŭstra hereda milito kaj en la Sepjara milito (1756–63). En 1763 li estis ĉefkomandanto.
Kontribucio de Berlino
En 1757 li kun 4320 husaroj sukcese trairis la Habsburgan-prusan fronton kaj rajdantaj ĉiam dumnokte 450 km-ojn li atingis Berlinon. Tio daŭris 6 tagojn. Tiam Frederiko la 2-a (Prusio) bataladis aliloke. En Berlino estis 5500 defendantoj, kiuj praktike ne povis kontraŭstari la atakon. Poste la urbestraro pagis la petitan grandan monsumon. Parton de la mono Hadik disdonadis inter la husaroj. Antaŭ la hejmenveno Hadik formis 2 taĉmentojn, la unua ripetis la kontribucion en Frankfurto ĉe Odro. Fine Hadik perdis nur 88 soldatojn kaj 57 ĉevalojn, sed li kunportis 425 prusajn militkaptistojn. Tial li ricevis ordenon, bienojn kaj iĝis grafo.
Inter 1764-1768 li estis ĉefkomandanto de Transilvanio, ekde 1772 ĉefkomandanto de armeo de Habsburgoj, poste estro de Bukovino. Tie li donacis amnestion al la rifuĝintaj hungaroj, tial 2 vilaĝoj havas nomojn Hadikfalva kaj Andrásfalva.
Familio
Andreo Hadik elektis edzinon pola grafino, kiu naskis 4 infanojn. Li mortis en Vieno en la 12-an de marto 1790. Liaj idoj vivadas ankaŭ en la nuntempo.
Afrika nigra hematopo
Afrika nigra hematopo, Haematopus moquini, estas granda vadbirdo de familio de Hematopedoj, kiu estas loĝanta reproduktanto en ŝtonaj marbordoj kaj insuloj de suda Afriko. Kvankam la specio estas loĝanta, ĉirkaŭ la duono de la junuloj de la okcidenta loĝantaro povas unufoje migri al malproksimaj junularejoj, dum la alia duono restas tute proksime de la bredejoj. En la orienta loĝantaro junuloj ne tiom malproksimiĝas kaj ne estas tie junularejoj. Tiu membro de familio de hematopedoj havas loĝantaron de iom malpli ol 5,000 plenkreskuloj.
Afrika nigra hematopo estas granda kaj bruema birdo de ordo de Ĥaradrioformaj, kun tute nigra plumaro, ruĝaj -iom rozkoloraj- kruroj kaj fortika ruĝa beko uzata por premi aŭ malfermi moluskojn kiel mitulojn, aŭ por serĉi tervermojn. La ruĝaj okuloj havas flavoranĝajn ringojn. Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ aspekto, sed junuloj estas iom pli brunaj ol plenkreskuloj kaj inoj povas havi bekojn iomete pli longajn kaj pintajn.
Okazas ceremonioj antaŭ pariĝado per kiuj la ino kliniĝas por helpi la masklon veni sur ŝi; en tiu kliniĝo la vosto ne supreniras kaj tio estas diferencigo de aliaj specioj de Hematopedoj. La nesto estas nuda truo inter ŝtonetoj. La ino demetas el 2 ĝis 4 ovojn, kiuj estos kovataj de ambaŭ gepatroj. Ili povas ceremonii per falsa kovado for de la nesto kiam proksimiĝas danĝero al vera nesto kaj per atentigo per pli rapida pepado por malproksimigi fremdulojn for de junuloj kiel faras aliaj Hematopedoj.
Inke
Inke estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Csurgó.
Situo
Inke situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Nagykanizsa. La lasta urbo kaj Csurgó troviĝas po 21, Zalakaros 24, Nagyatád 26 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1279. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.
Iharosberény
Iharosberény [iharoŝberEnj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Csurgó.
Situo
Iharosberény situas sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Nagykanizsa. Csurgó troviĝas 15, Nagykanizsa 17, Zalakaros 26, Nagyatád 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1264 en formo "Beryn". En 1800 la komunumo ricevis rajton por tutlandaj bazaradoj jare po 4. Inter 1850-1860 Iharosberény iĝis distriktejo, ekde 1921 grandvilaĝo. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la bienego. En 1948 ŝtata bieno formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, infankuracejo, dentokuracejo, poŝto.
Famuloj
En Iharosberény naskiĝis:
Zsuzsa Cserháti
Zsuzsa Cserháti [ĵuĵa ĉerhAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserháti Zsuzsa estis hungara ŝlagrokantisto (mezosoprano).
Zsuzsa Cserháti naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Novopavlovsk
Novopavlovsk (ruse Новопавловск) estas urbo en Stavropola regiono de Rusio, 268 kilometrojn sud-oriente de Stavropol. Fondita en 1777 kiel fortikaĵo de rusia armeo, nun ĝi estas centro de grava agrikultura distrikto (Kirova distrikto). Urbo ekde 1981.
Zsuzsa Cserháti
Biografio
Zsuzsa Cserháti lernis baleton dum jardeko kaj ŝi ekkantis en 1965. Iom poste ŝi estis kantisto de diversaj ŝlagrorkestroj. En 1970 ŝi edziniĝis. Ŝi estis tutlande konata en ŝlagrofestivalo de Hungara Televizio en 1972. Post 3 jaroj ŝi naskis, poste ŝi estis la unua, kiu profitis novan leĝon. Laŭ tio ŝi ne interrompis la koncertojn, ŝia edzo estis la pagita bebovarbisto. Ŝi kantis sur scenejoj dum 14 jaroj. En la 1980-aj jaroj ŝi malaperis de la publika vivo kaj ŝi kantis nur en amuzejo. Ŝi asertis, ke ŝi estis viktimo de profesia ĵaluzo, kiu ĉirkaŭis ŝin. Intertempe ŝi havis mensajn problemojn kaj ŝi draste dikiĝis, krome ŝi vidviniĝis. Tamen ŝi estis malkovrita denove en 1995. Post kelkaj jaroj ŝi sukcesis maldikiĝi helpe de kuracistoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1972-2003.
Novopavlovsk
La urbo estas apud Norda Kaŭkazo ĉe rivero Kura (Кура).
La urbo antaŭe estis nomita kiel: La nomo venas de la nomo de Sankta Paŭlo, kiu estas konsiderata ĉiela protektanto de la urbo.
Loĝantaro
Loĝantaro: 23,2 mil (2001). Ĉefe etnaj rusoj (kozakoj).
Novopavlovsk signife kreskas, en 1979 ĝia loĝantaro estis nur 13,5 mil.
Industrio, transportado kaj komunikado
Industrio estas ĉefe prilaboro de agrikulturaĵoj, ankaŭ plasta kaj glasa fabrikoj.
Kantono Medina (Teksaso)
La kantono Medina situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Hondo.
Novopavlovsk
Industrio, transportado kaj komunikado
Grava fervoja stacio (nomiĝas Apollonskaja (Аполлонская), ne koincidante kun la nomo de la urbo) sur la linio Rostov-na-Donu — Baku.
Graf
Graf estas germana familia nomo.
Novopavlovsk
Industrio, transportado kaj komunikado
La interurba telefona kodo estas 86538, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Campestre-et-Luc
(jen france, okcitane Campèstre e lo Luc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Banfield
Banfield estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Bonaero
Geografio
Banfield situas sur la apudmara ebenaĵo. Quilmes troviĝas 12, Bonaero 31, La Plata 46, Mar del Plata 169, Rosario 290, San Miguel de Tucumán 1096, Saltaurbo 1298 km.
Historio
Stacidomo de Banfield ekfunkciis 1873. Nomo de la stacidomo venis de anglo Edward Banfield, kiu estis direktoro de fervojo. La oftaj trajnoj portis evoluon, kiun helpis proksimeco de Bonaero.
La futbala klubo Banfield estis fondita en 1896, ĝi ludas en la argentina ligo. En Banfield funkcias ankaŭ Julián Aguirre Konservatorio fondita en 1951.
Klimato
Banfield situas en subtropika klimato, kie jare pluvas ĉ. 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.
Tofalara lingvo
La skribsistemo por tofalara lingvo estas kreita en 1988 surbaze de cirila skribo. En tiu skribsistemo oni eldonis abocon por bazlernejoj, sed ne ekzistas iu ajn informo ĉu iam oni vere instruis per ĝi.
La alfabeto de tofalara lingvo estas jena: