cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tiabendazolo
Tiabendazolo aŭ Tiazolo-benzimidazolo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la benzimidazolo kaj tiazolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tiabendazolo posedas 10 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 3 nitrogenatomojn kaj 1 sulfuratomon. Tiabendazolo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj. Tiabendazolo estas paraziticido apartenanta al la benzimidazola klaso kiu estis longe uzita kiel kontraŭhelmintiko kaj fungicidoj. Ĝia ago okazas per inhibicio de la enzimo fumarata reduktazo, kiu blokas mitokondrian funkcion, senigante ilin akiri energion kaj kaŭzante la morton de la parazito.
Anizila bromido
Anizila bromido aŭ C8H9BrO estas organika aromata kombinaĵo, apartenanta al la familia grupo de la bromidoj, senkolora likvaĵo kun penetranta odoro, uzata kiel kemia reakciaĵo en organikaj sintezoj. Ĝi estas produktebla per interagado de la anizila karbinolo kaj bromida acido krom aliaj manieroj. Kiel ĉiuj bromidoj ĝi estas solvebla en akvo kaj iom post iom reakcias kun ĝi. Ĝi prezentas la benzilan ringon inter metoksa grupo (H3C-O-) kaj bromatomo.
Kantono Foard (Teksaso)
La malurba kantono Foard situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Crowell.
Ockenfels
Ockenfels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
La burgo Ockenfels, origine Burg zur Leyen (esperante: „burgo al la ŝtonoj“), estas burgo apud Ockenfels sur la teritorio de Linz am Rhein.
Zeccone
Zeccone estas komunumo de Italio.
Thal (distrikto)
La distrikto Thal estas administra unuo de Kantono Soloturno. Ĝi havis 14,108 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Balsthal. Kune kun la distrikto Gäu ĝi formas la oficdistrikton Thal-Gäu.
Geografio
La distrikto Thal etendiĝas laŭlonge de la rivero Dünnern en la Soloturna Ĵuraso de Holderbank kaj Balsthal en oriento ĝis Gänsbrunnen en okcidento.
Naturparko de nacia signifo
En la jaro 2009 la distrikto Thal estis rekonita kiel naturparko de nacia signifo. Bazo de la parkaktivecoj estas precipe la eblecoj por naturturismo, kiel ekzemple migrado laŭlonge de la Ĵuraso de Thal.
Komunumoj de la distrikto Thal
La distrikto Thal konsistas (stato en 2009) el 9 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Balsthal estas la plej granda. Jen la listo:
23717 Kaddoura
23717 Kaddoura estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Deena Wafic Kaddoura, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri komputado. Ŝi estis lernantino en la Mezlernejo Iman de Cidono (Libano).
Pola landvojo n-ro 74
Pola landvojo n-ro 74 (DK74) estas landvojo kiu kunigas Sulejów-n apud Piotrków Trybunalski kaj apud Kielce kun Zamość kaj pola trairejo kun Ukrainio en Zosin.
Engelbert (Groningo)
Engelbert estas vilaĝo en la municipo Groningen en la provinco Groningen en Nederlando, oriente de la urbo Groningen. Ĝis 1969 ĝi situis en la antaŭa municipo Noorddijk. Ĝi havas kirkon parte el la 13-a jarcento. Origine Engelbert estis unu el la paroĥoj de la regiono Gorecht. La signifo de la nomo Engelbert estas eta kvartalo aŭ eta vilaĝo.
GSM
GSM (angle: Global System for Mobile Communications, tio estas Tutmonda Sistemo por Mobila Komunikado) la plej ĝeneraligita formo por mobiltelefono kun pli ol 2 miliardoj da telefonoj estas disvastigitaj al pli ol 218 landoj kaj teritorioj. La granda disvastiĝo instigis al unu larĝe internacia kunlaboro inter la telefonfirmaoj, kiuj igas ĝin ebla por la klientoj uzi ilian GSM-abonon kaj telefonon en multaj landoj. LA GSM-sistemo estis sufiĉe multe malsama ol la antaŭaj sistemoj, ĉar tio de la komenco estis plene ciferecigita kaj tio nomiĝas de tiu kialo kiel la sistemo de 2-a generacio (2G). Krome komputila komunikado tre frue fariĝis integrita parto de la sistemo. Por la vidpunkto de klientoj tio signifis pli bonan kaj homogenan parolad-kvaliton kaj eblecojn por simpla kaj malmultekosta komputila komunikado kiel ekz. SMS. Por la telefonfirmaoj GSM havis tiun avantaĝon ke la libere alireblaj normoj donis eblecon por kunkupli teleekipaĵon de malsamaj fabrikistoj, kaj igis ĝin ebla ellabori interkonsentojn pri servi alies klientojn (la tielnomataj vagad-interkonsentoj). LA GSM-normoj evoluis ekde la komenco, sed oni ne ŝanĝis la originajn specifojn, tiam la unuaj telefonoj daŭre povas esti uzataj. La aldonaĵoj al GSM ĉefe direktiĝis al datumtranssendo kun la enkonduko de teknologioj kiel GPRS, EDGE, UMTS, HSPA, kaj LTE.
Historio
Tra la tempo malsamaj sistemoj estis evoluigitaj cele de Mobila komunikado, sed ili plej ofte ne estis bazigitaj en normigitaj specifoj. Malsamaj landoj starigis siajn proprajn sistemojn (kiel ekz. NMT en la nordiaj landoj) kaj tio estis fonto al ĝeno por kaj abonantoj kaj operatoroj ĉar la malsamaj sistemoj ne povis funkcii kune. Konsekvence decidis CEPT (Conférence Européenne des administrations des Postes et des Télécommunications) en 1982 entrepreni la evoluon de komuna sistemo, kiu devis esti uzata en tuta Eŭropo. La evoluiga grupo ricevis la francan nomon Groupe Spéciale Mobile kiu mallongiĝis al GSM. Pli poste oni elektis nomi la sistemon Tutmonda Sistemo por Mobila Komunikado - nomo kiu reuzas La GSM-mallongigon sur praktika maniero. La unua-GSM-voko de la mondo estis farita de la finna ĉefministro Harri Holkeri al Kaarina Suonio (urbestro en grandurbo de Tampere) la 1-an de julio de 1991. La unua reto estis konstruita fare de Telenokia kaj Siemens AG kaj funkciigita fare de Radiolinja. En 1992, la unua mallonga mesaĝada servo (SMS aŭ "tekstmesaĝo") estis sendita. Vodafone UK kaj Telecom-Finnlando subskribis la unuan internacian vagadan interkonsenton. En 1993, Telecom-Aŭstralio iĝis la unua firmao uzi GSM-reton ekstere de Eŭropo. En 1998, la 3-Generacia Partnereca Projekto (3GPP) estis starigitaj. Nun oni pritraktas sistemon 4-Generacian LTE (angle: Long Term Evolution). La GSM Unuiĝo taksas ke GSM-teknologio servas 80% el la tutmonda mobil-telefona merkato, pli ol 1,5 miliardaj homoj en pli ol 212 landoj kaj teritorioj. Pro tio estas GSM la plej populara sistemo por mobil-telefonado en la mondo.
GSMaj portantaj frekvencoj
GSMaj retoj funkcias per nombro da gamoj de malsamaj portantaj frekvencoj (disigitaj laŭ tielnomitaj GSMa bendo por 2G, UMTSa bendo po 3G kaj LTEa bendo por 4G). Plejmultaj 2G-GSMaj retoj funkcias en la 900 MHz aŭ la 1800 MHz bendoj. Kie tiuj bendoj estis jam asignitaj, la 850 MHz kaj 1900 MHz bendoj estis uzataj anstataŭ ( ekzemple en Kanado kaj Usono). En maloftaj kazoj la 400 kaj 450 MHz frekvencbendoj estas atribuitaj en kelkaj landoj, ĉar ili estis antaŭe uzitaj por la unua generacio de sistemoj.
Plejmultaj 3G-retoj en Eŭropo operacias en la 2100 MHz frekvenca bendo.
Plejmultaj 4G-retoj en Eŭropo operacias ĝis la 2600 MHz frekvenca bendo.
Sendepende de la frekvenco selektita de operatoro, ĝi estas dividita en tempodividojn por individuaj telefonoj. Tio ebligas parolokanalojn de ok plenaj rilatoj aŭ dekses duonaj rilatoj en radiofonia frekvenco. Tiuj ok tempaj daŭroj estas kolektitaj laŭ procezo de aliro per multdivido de la tempaj daŭroj (angle TDMA, Time division multiple access). Duonrilataj kanaloj uzas alternigitajn alirojn en la sama tempa daŭro. Pri 2G-sistemo, la kanalrapideco por transporti datenojn de la 8 kanaloj estas 270,833 kilobitoj je sekundo, kaj la tempa daŭro estas 4,615 milisekundo. Per UMTSa normo, la kanalrapideco povas esti pluraj Mbit/s en la 3G-sistemo.
Pri la 4G-sistemoj, pluraj portantaj frekvencoj estas uzataj, kaj en la kazo de nur unu portanta frekvenco pluraj plektitaj Diskretaj Furieraj Transformoj (DFT_j) estas uzataj. Tielmaniere kanalrapideco por transdoni informojn povas esti pli ol 100 Mbit/s.
Armenoj en Ukrainio
Armenoj en Ukrainio (armene Հայերն Ուկրաինայում) estas etnaj armenoj, kiuj loĝas en Ukrainio. Ili nombras 99 894 laŭ la ukraina censo en 2001. Tamen la lando ankaŭ gastigas kelkajn armenajn gastlaboristojn, kiu ankoraŭ ne estas oficiale registrataj. La armena loĝantaro en Ukrainio preskaŭ duobliĝis de post la dissolvo de Sovetunio en 1989, plejparte pro malstabileco en Kaŭkazio. Hodiaŭ Ukrainio havas la 5-an plej grandan armenan komunumon en la mondo.
Frua historio
La armenoj aperis unue en Ukrainio dum la tempo de la Kieva Rus. Dum la 10-a jarcento individuaj armenaj komercistoj, solduloj kaj metiistoj deĵoris en la kortoj de diversaj rutenaj regantoj. Pli granda ondo de armenoj ekloĝis en sudorienta Ukrainio post la falo de la armena ĉefurbo Anio sub la selĝukoj en la 11-a jarcento. Ili alvenis ĉefe al la krimea duoninsulo kaj establis koloniojn en Kaffa, Sudak kaj Solcati. Iliaj nombroj plifortiĝis tra la 12a-15a jarcento de armenoj fuĝantaj de mongolaj invadoj. Tio donis al la duoninsulo la nomon Armenia Maritima en mezepokaj kronikoj. Pli malgrandaj armenaj komunumoj estis establitaj en centra Ukrainio, inkluzive de Kievo, kaj la okcidentaj regionoj de Podolio kaj Galicio, koncentriĝante ĉirkaŭ Lvivo kiu en 1267 iĝis la centro de armena eparkio.
Fine de la 13-a jarcento, kiam membroj de la armena diasporo transloĝiĝis de la krimea duoninsulo al la pola-ukraina landlimo, ili kunportis la armenan-kipĉakan, tjurkan lingvon. Armena kipĉaka de la Kipĉakanoj ankoraŭ estis parolata en la 16-a kaj 17-a jarcentoj inter la armenaj komunumoj ekloĝantaj en la regiono Lvivo kaj Kamianec-Podilskij de nuna Ukrainio.
Post kiam Krimeo falis sub la otomanajn turkojn en 1475 multaj krimeaj armenoj transloĝiĝis plu nordokcidente al la jam florantaj armenaj komunumoj, kiuj iom post iom integris sin en la loka pola loĝantaro konservante sian klaran identecon per la Armena Katolika Eklezio. En la 18-a jarcento Krimeo falis sub influon de la Rusa Imperio, kiu instigis krimeajn armenojn ekloĝi en Rusio kaj granda grupo el ili venis al la urbo Rostov-na-Donu en 1778, dudek jarojn poste Rusio konkeris la duoninsulon por koloniigi ĝin kaj multaj armenoj alvenis de Turkio, establante novajn armenajn koloniojn. Dum la dua mondmilito en 1944 armenoj estis amase deportitaj kune kun grekoj, bulgaroj kaj tataroj kiel "kontraŭsovieta elemento" kaj rajtis reveni nur en la 1960-aj jaroj. Dum sovetia regado armenoj venis kune kun homoj de aliaj sovetiaj regataj nacioj al Ukrainio por labori en la peza industrio situanta en la orientaj regionoj.
Agadoj
Kelkaj publikaj asocioj edukaj kaj kulturaj de la armena diasporo funkcias en Ukrainio. Plej multaj el ili estas parto de la Unio de Armenoj de Ukrainio.
La agadoj de ĉi tiuj organizoj ĉefe celas diversajn specojn de helpo al la reprezentantoj de la armena diasporo (inkluzive juran, moralan kaj materialan), enfokusigitaj je la studo kaj disvastigo de armena kulturo, same kiel sportaj eventoj kaj asocioj.
Armena Apostola Eklezio en Ukrainio
La centro de la ukraina diocezo situas en Lvivo. Laŭ datumoj de 2007, la Armena Apostola Eklezio estis plej disvastigita en la Aŭtonoma Respubliko Krimeo (7 komunumoj), Donecko (2 komunumoj) kaj Odeso (ankaŭ 2 komunumoj).
La 13-an de novembro 1993 okazis la konsekro kaj metado de la fundamento de la templo, kaj la 26-an de novembro 1995 la Supera Patriarko, Katolikoso de Ĉiuj Armenoj Garegino la 1-a solene konsekris la Odesan Armenan Preĝejon en la nomo de Sankta Gregorio la Iluminanto, konstruita per donacoj de la membroj de la Odesa Armena Komunumo. En septembro 1997 komenciĝis la konstruado de kapelo en Makeevka (Donecka regiono), kaj en septembro 1998 ĉi tiu kapelo estis konstruita kaj konsekrita. En marto 2012 komenciĝis konstruado de preĝejo en Donecko.
Armena komunumo en moderna Ukrainio
Hodiaŭ Donecka provinco posedas la plej grandan nombron da armenoj en Ukrainio (~ 16 000, 0,33% de la loĝantaro). Armenaj komunumoj troveblas ankaŭ en Dnipro, Ĥarkovo, Ĥersono, Kievo, Luhansko, Mikolajivo, Zaporiĵo kaj Odeso, kie la forpasinta ukrain-armena artisto Sarkis Ordjan pasigis la plej grandan parton de sia vivo. La urbo Lvivo estas "spirita ĉefurbo" de armenoj en Ukrainio servanta kiel eparkia sidejo por katolikaj kaj apostolaj preĝejoj, laŭ kiu Ukrainio kiel ununura eparkoparto estas dividita inter ambaŭ. La Armena Katolika Ĉefeparkio de Lvivo ne estas okupata ekde la fino de la dua mondmilito kaj la Armena Apostola Eklezio superregas.
La armenoj daŭre havas historian ĉeeston en Krimeo, kiu restas sub rusa regado ekde la rusa milita interveno en Ukrainio en 2014. La 9 000 armenoj konsistigas 0,43% de la loĝantaro en la areo kaj estas multaj en ĉefaj urbaj centroj kiel Sebastopolo, kie ili konsistas ĉirkaŭ 0,3% de la loĝantaro de la urbo. Hovhannes Aivazovskij, la mondfama armena pentristo vivis kaj laboris sian tutan vivon en la krimea urbo Feodosija.
Multaj armenoj loĝantaj en Ukrainio estis rusigitaj kun ĉirkaŭ duono parolanta la armenan kiel gepatran lingvon, sed pli ol 43% parolas la rusan kaj nur 6% la ukrainan.
Kultura heredaĵo
Armena kultura heredaĵo en Ukrainio:
Lévis
Lévis estas urbo en la kanada provinco Kebekio. Laŭ la censo de 2006 ĝi havis 138 769 loĝantojn. La urbo situas en la kebekia regiono Ŝodierio-Apalaĉio, ĉe la suda bordo de la rivero Sankt-Laŭrenco, vidalvide de Kebeko.
En la urbo estas unu el la kampusoj de la Universitato de Kebekio.
Komunio
En diversaj eklezioj kaj doktrinoj
Laŭ katolikismo kaj ortodoksismo, la komunio aŭ eŭĥaristio — la pano kaj vino — fariĝas la veraj sango kaj korpo de Kristo, kaj ne nur simbole aŭ spirite, kvankam la ekstera apero restas sama. Sankta Tomaso de Akvino klarigis la procezon per la ideo de transsubstancigo. Per la eŭkaristio ni partoprenas en la korpo kaj sango de Kristo, kaj tial en lia venko super peko kaj morto. Ĝi estas nia nutraĵo spirita, la pano de la ĉielo, per kiu ni estas fortigitaj iri laŭ la volo de Dio sur la tero kaj tial al la ĉielo post morto. Sed la eŭkaristio devas esti manĝita kun fido kaj koro ricevema.
La eŭĥaristio estas oferata dum ĉiu meso. En la katolikismo ĉiu baptita kredanto, nekonscianta pri grava peko (murdo, adulto, ŝtelo, ktp) povas ricevi la eŭkaristion; alie li devas konfesi siajn pekojn en konfeso antaŭ ol li povas ricevi ĝin. La eŭkaristio donas pardonon pri malgravaj pekoj (kolero, volupto, egoismo, ktp). La ortodoksismo ne konas la distingon inter pekoj gravaj kaj malgravaj, sed la praktiko pri la antaŭkomunia konfeso varias laŭ landoj. En la Rusa Ortodoksa Eklezio konfeso antaŭ la komunio estas nepre necesa.
Laŭ protestantismo, la pano kaj vino estas simboloj de la korpo kaj sango de Kristo, sed ne la efektivaj korpo kaj sango. Jesuo eble ĉeestas en la sakramento, sed la pano kaj vino ne estas la efektiva korpo kaj sango. Zvinglo diris, ke la sakramento estas tute simbola. Kalvino diris, ke Jesuo ne estas en la pano, sed en la kredanta manĝanto (Konsento de Zuriko). Lutero diris, ke Kristo estas fizike en la pano kaj vino, tamen ne per transsubstancigo (la katolika doktrino), sed per kunsubstancigo. La disputo krevigis la protestantan eklezion.
La Konferenco de Lambeth deklaris, ke anglikanoj havas la saman doktrinon pri eŭkaristio, kiun havas romkatolikismo kaj ortodoksismo.
Dramo (provinco)
Dramo (Δράμα respektive Νομός Δράμας - Nomós Drámas) ĝis administra reformo efektivigita komence de 2011 estis unu el la 51 grekaj provincoj ("prefektujoj", kiuj greke nomiĝas Νομός, do "nomos"). Ĝi kovras areon de kaj dum la jaro 2001 havis proksimume 104,000 loĝantojn. Ĉefa loĝloko estas la samnoma urbo Dramo. La teritorio apartenas al la historia regno antikva Makedonio kaj la moderna administra regiono ("periferio") Orienta Makedonio kaj Trakio. Ĝi situas en la pleja nordo de Grekio, kaj norde limas la najbara ŝtato Bulgario.
Luna fazo
Laŭ astronomio, luna fazo estas iu de la aspektoj de Luno videbla de Tero. Luno ne mem elsendas lumon, sed reflektas la lumon de Suno. La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar Luno orbitas ĉirkaŭ Tero.
Longueuil–Université-de-Sherbrooke (metroo de Montrealo)
Longueuil–Université-de-Sherbrooke estas stacio de la Metroo de Montrealo sur flava linio, situanta en arondismento Le Vieux-Longueuil de Longueuil. Ĝi estis malfermita la.
Luna fazo
Plenluno nomiĝas la fazo, dum kiu la tuta luno estas plene prilumata, novluno la fazo, dum kiu la luno estas apenaŭ videbla kaj kvaronluno ĉiu el la du fazoj de la luno, dum kiu oni vidas ĝin nur parte (kreskanta luno, post novluno, kaj malkreskanta luno, post plenluno).
Kiam la luno estas tuj malaperonta (malkreskanta luno) aŭ ĵus aperinta, (kreskanta luno) ĝi aspektas kiel maldika brila arko, sed la cetero de ĝia disko ŝajnas prilumita de griza lumo, aŭ cindra lumo : estas la rebrilo de Tero sur lumo.
Interesaj faktoj
La aŭtoroj de PIV 2005 aldonis eraran ilustraĵon de la lunaj fazoj. Kelkaj fazoj sur ĝi validas nur por la norda hemisfero, kaj kelkaj - nur por la suda.
Mozaraba arto
La komunumoj de mozaraboj retenis por la praktikon de siaj religiaj ritoj kelkaj el la visigotaj temploj antaŭaj al la islama okupacio kaj nur rare konstruis aliajn novajn, ĉar spite ian religian toleron, estis tre limigitaj la rajtigoj por starigo de novaj preĝejoj; kaj ĉiuj estis starigitaj nur en ruraj aŭ ĉeurbaj medioj, kaj ĉiam malriĉe.
Kiam la vivkondiĉoj en islama al-Andalus malboniĝis por kristanoj kaj samtempe la kristanaj regnoj de la nordo de Iberio komencis etendon (Reconquista) kiu bezonis novan loĝantaron por koloniigi la konkeritajn teritoriojn, kelkaj el tiuj mozaraboj decidis elmigri al la proponitaj teritorioj. Al ilia hispanigita kulturo estis supermetitaj elementoj de islama kulturo kaj kunportis al la novaj kristanaj regnoj plinovigajn elementojn en ĉiaj medioj.
Laŭ Francisko Azorín Mozaraba arto estas ''Tipa arto de la kristanoj submetitaj de la araboj dum la regado de ĉi tiuj en la hispana duoninsulo (8ª-11ª j.c.). La arkitekturo imitas la visigotajn tipojn, la arkoj estas hufoformaj, la volboj cilindraj. Li indikas etimologion el la araba mostarab'' (arabigita).
Konfeso
En religia senco: konfeso estas sakramento por la pardono de pekoj. Ĝi estas sakramento de katolikismo, ortodoksismo, anglikanismo kaj luteranismo. Se oni grave pekas post bapto, oni devas konfesi la pekon al pastro, kiu absolvas en la nomo de Jesuo Kristo kaj devigas iujn agojn de pento, kiuj difiniĝas plipropre penitenco kiu estas parto de la konfeso-sakramento
Proverbo
Ekzistas proverboj pri konfeso en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Rimana hipotezo
Riemana hipotezo estis formulata en 1859j. hipotezo de germana matematikisto Bernhard Riemann, kiu temas pri funkcio ζ. La hipotezo estas unu el la plej gravaj nesolvitaj problemoj en matematiko (krom hipotezo de Goldbach). La hipotezo estas, ke ĉiuj nerealaj solvoj de funkcio ζ havas realan parton, kiu egalas \frac{1}{2}, alinome. La problemo estas grava por multaj partoj de la matematiko - precipe por la nombroteorio, sed ankaŭ por la statistiko kaj la fiziko. Clay Mathematics Institute fondis premion por pruvo aŭ malpruvo de la Rimana hipotezo. La hipotezo estas la 8-a problemo el la listo de problemoj de Hilbert.
Formulado de hipotezo
Por \Re(s) > 1 funkcio ζ havas formulon: La funkcio ζ havas unusignifan analitikan plilongigon por la tuta kompleksa surfaco (krom punkto s = 1, kie la funkcio estas diverĝa harmona serio). Ĝi havas realajn solvojn (radikojn) por s = -2, -4, -6, …. La Hipotezo estas, ke ĉiuj kromaj radikoj estas sur rekto (nomata kritika rekto). G. H. Hardy kaj J. E. Littlewood pruvis ke almenaŭ 40% de la radikoj estas sur la kritika rekto.
Membroŝtatoj de UNESKO
Membroŝtatoj de UNESKO: ĝis januaro 2020, membroj de Unesko inkluzivas 193 membroŝtatojn kaj 11 asociitajn membrojn. Iuj membroj havas pliajn Naciajn Organizajn Komitatojn (NOK) por iuj el siaj dependaj teritorioj. La asociitaj membroj estas ne sendependaj ŝtatoj.
Tri membroŝtatoj de Unesko ne estas Membroŝtatoj de Unuiĝintaj Nacioj: Kukinsuloj, Niuo, kaj Palestino (Palestino estas ne-membro observanta ŝtato de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj ekde la 29-a de novembro 2012), dum tri membroŝtatoj de UN (Israelo, Liĥtenŝtejno, Usono) ne estas membroj de Unesko. Usono kaj Israelo estis membroj, sed foriris la 31-an de decembro 2018 asertante, ke la organizo havas kontraŭ-israelan sintenon.
Kosovo estis aprobita por membriĝo de la plenuma estraro de Unesko en 2015, sed la propono ne ricevis la necesajn 2/3 favorajn voĉdonojn en la ĝenerala konferenco.
Membroŝtatoj
La 193 membroŝtatoj de Unesko, ĝis januaro 2019, kun la dato en kiu ili fariĝis membroj, estas:
Nuntempe ne estas membro de Unesko, sed ili havas NOK sub la membreco de Svislando.
Eksaj membroj
Israelo kaj Usono ambaŭ retiriĝis asertante, ke la organizo havas kontraŭ-israelan sintenon.
Asociitaj membroj
La 11 asociitaj membroj de Unesko kaj la dato en kiu ili fariĝis asociitaj membroj:
Observantoj
Aldone, estas kontaktoficejo de la Universitato de la Unuiĝintaj Nacioj ĉe UNESKO.
Lajos Huszár
HUSZÁR Lajos (husa:r) estis hungara numismatikisto, arkeologo, arthistoriisto. Li naskiĝis en Nyárádszereda la 29-an de junio 1906 kaj mortis en Budapeŝto la 23-an de decembro 1987.
Mihály Hesz
Mihály HESz [mihAj hes], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hesz Mihály estas hungara kajakisto, dentkuracisto. Lia edzino estis Andrea Gyarmati.
Lajos Huszár
Biografio
Lajos Huszár doktoriĝis en Budapeŝto en 1928. Ekde 1929 ĝis 1968 li laboris en la medalarejo de Hungara Nacia Muzeo. Ekde 1944 li estis ĝia gvidanto. Inter 1945-1949 li estis la ĉefdirektoro de la Hungara Historia Muzeo. Li redaktis la revuon Numizmatikai Közlöny ekde 1933 ĝis 1975.
Mihály Hesz
Mihály Hesz naskiĝis la  1943 en Nógrád (vilaĝo).
Biografio
Mihály Hesz komencis kanuadi en Vác en 1960, post 4 jaroj jam en Budapeŝto. Li estis jam en 1961 hungara junulara ĉampiono, sed en la sekva jaro li estis same inter la plenkreskuloj. Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 1964-1973 individue aŭ teame. Dum Somera Olimpiko 1968 li atingis la unuan lokon, li estis monda ĉampiono en teamo en 1971. En 1976 li finis la sportadon. Li akiris diplomon en Universitato Semmelweis en 1968. En 1980 li forlasis la landon, en Okcidenta Germanio li estis dentkuracisto. En 2008 li pensiuliĝis, li ofte revizitas Hungarion.
Li edziĝis dufoje (en la dua fojo en Germanio), resume li havas 3 filojn.
Zbigniew Mikołejko
Zbigniew MIKOłEJKO [mikoŭEJko] (naskiĝis la 24-an de julio 1951 en Lidzbark Warmiński) estas pola filozofo de religioj, historiisto pri religioj, eseisto, pedagogo.
Muhr am See
Muhr am See estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zbigniew Mikołejko
Scienca laboro
Gvidanto de Zakład Badań nad Religią (Esplor-Fako pri Religio) kaj eksterordinara profesoro en Instytut Filozofii i Socjologii PAN (Instituto de Filozofio kaj Sociologio de la Pola Akademio de Sciencoj en Varsovio, membro de Amerika Akademio en Romo (1996), profesoro de Varsovia Supera Lernejo Humanisma nome de Bolesław Prus (2001-2011), lekcias ankaŭ filozofion kaj logikon en Supera Lernejo de Aplikata Informadiko kaj Administrado, kaj ankaŭ enkondukon de scio pri religioj en Postdiploma Studumo de Scio pri Kulturo ĉe la Instituto de Literaturaj Esploroj de PAN.
Sciencaj publikaĵoj
Li publikigis pli ol 800 tekstojn - krom la pola, en lingvoj: angla, franca, hispana, germana, portugala, rusa, ukraina kaj itala. Aŭtoro de libroj:
Kunaŭtoro de aliaj verkoj:
Li postvortis aŭ antaŭvortis verkojn de eminentaj teologoj, filozofoj kaj historiistoj - Karen Armstrong, Dalai-lamao, Eugen Drewermann, Hans Küng, Jacques Le Goff, Margaret Starbird - same kiel famajn romanojn pri religia temaro, ekz. verkis postvorton al La kodo de da Vinci de Dan Brown.
Krome li publikigis en dekkelkaj fakaj revuoj en Pollando kaj eksterlande.
Franco da Rocha (mikroregiono)
La mikroregiono de Franco da Rocha estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas kvar municipojn.
Niki de Saint Phalle
Catherine Marie-Agnes Fal DE SAINT PHALLE, plej konata kiel Niki de Saint Phalle (Neuilly-sur-Seine, Hauts-de-Seine, 29-an de oktobro 1930 - San Diego, Kalifornio, 21-an de majo 2002) estis franca, pentristo, skulptisto kaj kino-produktisto. Ŝi estis ankaŭ la edzino de la pentristo kaj skulptisto Jean Tinguely.Saint Phalle malakceptis la seriozajn, konservativajn valorojn de ŝia familio, kiuj diktis hejmajn poziciojn por edzinoj kaj specialaj reguloj de konduto. Poeto John Ashbery memoris ke ŝia familio malaprobis la artaĵojn de Saint Phalle. Tamen, post geedziĝado ŝi trovis sin vivante la saman burĝan vivstilon kiun ŝi provis malaprobi. La interna konflikto, same kiel rememoradoj pri la seksperforto fare de ŝia patro kiam ŝi estis nur 11jara okazigis al ŝi nervan kolapson. Kiel formo de terapio, ŝi estis instigita por trakti ĝin per pentrado.
Dum en Parizo en modeliga tasko, Saint Phalle estis enkondukita en la arton de la usona pentristo Hugh Weiss, kiu iĝis kaj ŝia amiko kaj mentoro. Li instigis ŝin por daŭrigi pentradon en ŝia memlernita stilo.
Sanit Phalle daŭre pentris, precipe post ŝi kaj ŝia familio revenis al Parizo en la mezo de la 1950-aj jaroj. Ŝia unua artekspozicio estis okazigita en 1956 en Svislando, kie ŝi montris sian naivan stilon de oleo-pentrado. Ŝi tiam prenis suporen glumozaik laboron kiu ofte havis bildojn de la instrumentoj de perforto, kiel ekzemple pafiloj kaj tranĉiloj.
Takeaki Yuhara
Takeaki Yuhara (油原 丈著, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Sagan Tosu kaj Cerezo Osaka.
Hodonice (distrikto Tábor)
Hodonice (Hodonitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1268.
Naturaj rilatoj
Okcidente de la vilaĝo trafluas rojo Židova strouha. Parto de ĝia valo estas protektata kiel naturmemorindaĵo Židova strouha.
8076 Foscarini
8076 Foscarini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kun granda duonakso de ekzakte 3,1995859 (je la epoko de ), ĝi orbitas 62 000 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter meza kaj ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Paolo Antonio Foscarini (~1565–1616), karmelana pastro, filozofo kaj sciencisto, kies provo, en 1615, publikigi leteron apogante la opiniojn de Pitagoro kaj Koperniko pri la naturo de la sunsistemo, estis kondamnita de la Roma Inkvizicio kune kun la verkoj de Galilejo kaj Koperniko.
Anina Stecay
Anina Stecay (Bad Hersfeld, 1976) estas germana esperantisto kaj verkisto. Ŝi loĝas en Hanau, kie profesie ŝi estas kuracisto. Ŝi studis medicinon en Frankfurto kaj Maastricht kaj pedagogion de plenkreskuloj en Hagen. Ekde 2004 ŝi laboras kiel kuracistino, ĝis 2018 en la urba hospitalo de Hanau, kie ŝi specialiĝis pri neŭrologio. Nuntempe ŝi laboras en kuracistejo.
De 2018 ŝi apartenas al la redakta skipo de Beletra Almanako.
Povina
Povina (hungare Gerebes [gerebeŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Povina etendiĝas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Čadca-Žilina, sed fervojo en la sama direkto estas proksime. Žilina troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1438 en formo "Povina". En 1598 oni komputis tie 10 familiojn pagantajn impostojn kaj muelejon. En 1784 559 vilaĝanoj loĝis en 88 domoj, en 1828 920 vilaĝanoj loĝis en 104 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Povina, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gerebes 715 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Povina 1122 homoj, (1103 slovakoj).
Rouyn-Noranda
Rouyn-Noranda estas urbo en la kanada provinco Kebekio. Laŭ la censo de 2006 ĝi havis 39 924 loĝantojn. La urbo situas borde de la lago Osisko en la nordokcidento de la provinco, en la kebekia regiono Abitibio-Temiskamingio.
En la urbo estas unu el la kampusoj de la Universitato de Kebekio.
Smeerenburg
Smeerenburg estas malaperinta vilaĝeto de la Insulo Amsterdam (Svalbardo), nordoriente de la insularo Svalbardo. Ĝi estis fondita de nederlandaj balenkaptistoj en 1617, kaj tiam estis unu el la plej nordaj loĝitaj areoj de Eŭropo.
La nederlanda arkeologo Louwrens Hacquebord taksis, ke la somera loĝantaro de Smeerenburg estis maksimume 200. La areo estis forlasita ĉirkaŭ la jaro 1660. En 1973, la ruinoj de Smeerenburg fariĝis parto de la norvega nacia parko de nordokcidenta Spicbergo.
Ockenheim
Ockenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Club Méd
Club Méd (mallonge por „Club Méditerranée“) aŭ internacie ofte sen akcento Club Med estas francia turisma entrepreno fondita en la 1950-aj jaroj, kiu tutmonde vivtenas pli ol 80 ferioklubejojn. La kompanio konsideratas inventinto de la tiel nomata "kluba ferio", laŭ kiu ferianto ne nur estas gastigata kaj nutrata, sed ankaŭ distrata, sporte akompanata kaj krome prizorgata. Ankoraŭ nun ĝi estas la plej granda entrepreno en tiu branĉo de turismo.
Megumu Yoshida
Megumu Yoshida (吉田 恵, n. ) estas japana futbalisto.
Club Méd
La feriejoj de la entrepreno estas variaj, zorge dezajnitaj kaj ferioj en tiuj ejoj estas inter la pli multekostaj turismaj ofertoj. Karakterizaj por la kompanio estas aparta vortaro kun iuj akronimoj, laŭ kiuj ekzemple ferianto nomatas G. M. (france „gentil membre“, do "ĝentila membro", aŭ ferieja programkunlaboranto G. O. („gentil organisateur“, "ĝentila organizanto").
Megumu Yoshida
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki, Vissel Kobe, JEF United Ichihara, Sanfrecce Hiroshima kaj Sagan Tosu.
Club Méd
Historio
Kiam la belgo Gérard Blitz en 1950 pasigas sian ferion en tendaro de la mediteranea insulo Korsiko, li havas ideon pri novspeca feria koncepto, en kiu ĉiu estas inkluzivigita, ankaŭ ĉiaj distraj, sportaj kaj kulturaj eventoj. La ideon li realigas kvar monatojn poste: el malnovaj usonaj armeaj tendoj li sur la mediteranea insulo Majorko kreas unuan kluboferian vilaĝon. La nomo estas Club Méditerranée, france por "klubo mediteranea".
En 1955 feria vilaĝo ekestas sur la insulo Tahitio en Polinezio - Club Med Moorea. Sola kondiĉo por kluba ferio meze de la Pacifika Oceano estas kvar monatoj da tempo: po monato por la al- kaj hejmenveturo kaj du monatoj en la feriejo. Jaron poste la unua vintrosporta kluba vilaĝo ekestas meze de la Alpoj en Svislando. Krome en tiu klubejo unuafoje ofertiĝas aparta programo por infanoj, kio donas al la feriantaj gepatroj signife pli da libereco mem partopreni klubajn eventojn kaj ripozi. Post la sukceso de tiu feriejoj instaliĝas tri pliaj, similaj ejoj, interalie en 1958 en Val d'Isère.
En 1957 la Collier bar – perloĉeno - en ĉiuj feriejoj enkondukiĝas kiel pagilo sen kontanta mono.
La komunutila entrepreno en 1963 transformiĝas en akcian kompanion, kies prezidanto iĝas Triano; Blitz retiriĝas el la komerco.
Zelbio
Zelbio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Paŭlo de Tarso.
Club Méd
Historio
En 1967 enkondukiĝas la Mini Club Méd kun programo aparte tajlorita por infanoj kaj adoleskuloj. Per la malfermo de kluba feriejo en Gvadelupo kaj de oficejo en Novjorko la entrepreno eniras Amerikon kaj ne plu estas sole eŭropa entrepreno. En 1982 la administrado de la "mediteranea klubo" malcentriĝas en kvar grandajn geografiajn sektorojn: Eŭropo kaj Afriko (Parizo), Azio kaj Pacifiko (Singapuro kaj Tokio), Nordameriko kaj Karibio (Novjorko) kaj Sudameriko (Rio-de-Ĵanejro).
Zelbio
Najbaras la komunumoj Bellagio, Lezzeno, Nesso, Sormano kaj Veleso.
23718 Horgos
23718 Horgos estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj László Kiss elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la monto Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbeto Horgoš en norda Serbio proksime de la hungaria landlimo. La loĝantaro estas ĉefe hungara kaj nombras preskaŭ 8000 homoj. La dua malkovrinto kreskis tie.
Kantono Floyd (Teksaso)
La malurba kantono Floyd situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Floydada.
György Linhart
György Linhart [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Linhart György estis hungara botanikisto, profesoro, mikologo. Lia botanika nomo estis Linh..
24-a de marto
La 24-a de marto estas la 83-a tago de la jaro (la 84-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 282 tagoj restas.
Je la 24-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 24-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Lobe den Herren
Lobe den Herren, den mächtigen König der Ehren estas germanlingva eklezia kanto kun teksto de Joachim Neander el la jaro 1680. En la evangela kantaro ĝi staras sub la numero 317; la ekumena versio staras sub la numero 316, kiu troviĝas kiel numero 258 ankaŭ en la katolika germanlingva kantaro Gotteslob (1975).
Esperanta versio de la kanto troviĝas en la kantaro ADORU (n-ro 451: "Laŭdu ni Dion").
Teksto
La teksto orientiĝas je la psalmaro, ĉefe je psalmo 98. La teksto, kiu en ADORU subas al la melodio, ne estas traduko, do jen neversa traduko:
Uragano
Uragano estas granda, fortega, tropika tromba ciklono, kun ventoj kirle vojaĝante po pli ol 119 km/h. Uraganoj naskiĝas en la varmaj akvoj de la oceanoj kaj maroj, kaj povas fari grandan detruon kiam ili trafas landon, forblovante konstruaĵojn, arbojn, kaj kunportante torentajn pluvegojn kiuj siavice ofte kreas inundojn.
La vorto "uragano" devenas de "Hurikan", la Kariba dio de malbono. Tiu ĉi nomo mem devenis de "Hurakan" unu el la Majaaj kreinto-diaĵoj, kiu blovis lian spiron trans la Ĥaosa Akvo kaj malkovris la teron.
Je la tuta mondo okazas ĉiujare 80-90 tropikaj ŝtormoj; ĉirkaŭ 2/3 de tiuj ŝtormoj evoluas ĝis uragano. Je la Nord-Atlantika Oceano la nombro de tropikaj ŝtormoj varias inter 4 (1983) ĝis 21 (1933); averaĝe temas pri 10.
Skalo de Saffir-Simpson
La meteologio uzas la skalon de Saffir kaj Simpson por klasifiki uraganojn. Ĉiuj tropikaj ŝtormoj estas danĝeraj, sed kelkaj tamen estas pli danĝeraj ol aliaj. Por prepariĝi je eventuala damaĝo, oni kreis klasifikon por distingi inter fortegaj kaj detruigaj uraganoj. La skalon redaktis en 1969 konsilanto Herbert Saffir, specialisto pri ŝtorma damaĝo je konstruaĵoj, kaj Bob Simpson, direktoro de la National Hurricane Centre (Nacia Centro pri Uraganoj).
La skalo estas uzita por povi taksi la damaĝon kiam uragano atingas la marbordon. Uragano de klasoj 2, 3, 4 kaj 5 estas respektive 10, 50 100 kaj 250 pli damaĝiga ol la malforta klaso 1. Cetere la damaĝo je certa loko ankaŭ dependas de diversaj faktoroj, kiel la distanco inter la regiono kun la plej alta ventorapideco, la konstru-priskriboj surlokaj, ĉu estas vegetaĵaroj aŭ ne kaj ĉu ekestas inundoj.
Ne estas rilato inter la amplekso de tropika ciklono kaj ĝia damaĝiga potencialo; ekzemple la tre forta uragano Andrew de 1992, klaso 4 je la skalo de Saffir-Simpson, kondukis al relative malgrandaj damaĝoj. Aliflanke la damaĝoj de la klaso 5 estas ĉiam grandaj; ekzemple Mitch kaj Gilbert en 1998, Ivan en 2004, Katrina en 2005.
Klasoj
Je la Boforta skalo, uragano havas indicon de 12.
eta|250px|Ĉirkaŭ [[depresio la ventoj konverĝas je la "okulo" (angle eye) de la uragano kaj turniĝas maldekstren en la norda duonglobo pro la Koriolis-forto ligita al la rotacio de la Tero. Ĉirkaŭ la "okulo" estas la "okulmuro" (angle eyewall) kie kirliĝas fortaj suprenirantaj ventoj, dum longdistancaj cirusoj cirkulas dekstren. ]] eta|250px|Diagramo de tropika ciklono
Strukturo kaj priskribo de uraganoj
Forta tropika ciklono estas formata de la jenaj konsistaĵoj:
Sezono de uraganoj
Plej multaj tropikaj ciklonoj, tie nomitaj uraganoj, okazas en la monatoj aŭgusto, septembro kaj oktobro. La sezono estas limigita dank' al unu el la kondiĉoj de la ekesto de tropikaj ciklonoj: la temperaturo de la mara akvo devas esti minimume 26 gradojn Celsius.
Ankaŭ por partoj de la Pacifika Oceano kaj la nordo de la Hinda Oceano validas uragana sezono, sed ekzistas areoj kie ciklonoj dum la tuta jaro okazas. Je la fino de la somero ofte la idealaj kondiĉoj por uraganoj ekestas en la Kariba Maro, okcidente de Meksiko, kaj en la proksimeco de la Filipinoj.
Damaĝoj pro uraganoj
Plej multe da damaĝo okazas en la momento kiam tropika ŝtormo atingas la marbordon. Plej ofte cunamoj, ĝis 6 metrojn altaj, kaŭzas plej multajn viktimojn.
En Usono la damaĝoj ĝis nun superis la atendon. Tion kaŭzas parte ĝustaj veterprognozoj danke al vetersatelitoj, efika komunikado kaj ĝustatempaj evakuoj, tamen rolas ankaŭ bonŝanco: relative malmulte da uraganoj pasis en regionoj kie loĝas multaj homoj. Katastrofo en Usono absolute ne estas ekskluzivebla.
Je la 29-a de aŭgusto 2005 la uragano Katrina kaŭzis multege da damaĝo en la usonaj ŝtatoj Luiziano, Alabamo kaj Misisipio. Precipe la urboj Biloxi, Nov-Orleano kaj Mobile suferis. Al pli ol unu miliono da homoj mankis elektro kaj la unuaj mesaĝoj mencias pli ol 80 mortintojn, sed la lastaj kalkuloj ĉirkaŭas 1,836. En 1998 la uragano Mitch kaŭzis en Centrameriko ĉirkaŭ 11,000 mortojn kaj katastrofan detruon.
Homa agado
La usona Nacia Centro pri Uraganoj (National Hurricane Center, en angla) estas divizio de la Centro de Tropika Antaŭvido de la Nacia Meteologia Servo, kiu zorgas pri la studo kaj antaŭvido de la konduto de tropikaj depresioj, ŝtormoj kaj uraganoj. Kiam oni ekscias pri alveno de uragano, en la venontaj 36 horoj, la centro elsendas avertojn pere de amaskomunikiloj kaj pere de la klimatologia radio NOAA de la propra agentejo. Kvankam tiu centro estas agentejo de Usono, la Monda Organizaĵo pri Meteologio oficialigis ĝin kiel Regiona Meteologia Centro Specializita por Norda Atlantiko kaj Orienta Pacifiko. Kiel tio, ĝi estas la referencpunkto de kunfluo de informaro pri trpikaj ŝtormoj kaj uraganoj okazantaj tiuaree, eĉ se ili ne efikoj sur Usono.
Kelkaj uraganoj
La Uragano Hazel en 1954 mortigis almenaŭ 400 personojn en Haitio antaŭ frapi en Usonon, kie ĝi okazigis 95 mortojn, kaj poste frapis en Kanadon kiel ekstertropika ŝtormo, okazigante mortojn de ĉirkaŭ 81 personoj.
La Uragano Gilbert estis la plej intensa uragano iam observita en la Atlantika baseno, ĝis la Uragano Wilma surpasis ĝin dum 2005. Gilbert estis ankaŭ unu el la plej grandaj tropikaj ciklonoj iam observitaj en la Atlantika baseno. Je sia pinto, la ventoj de forto de tropika ŝtormo estis de 925 km de diametro. Aldone, Gilbert estis la plej intensa tropika ciklono en registrita historio kiu frapis Meksikon.
La Uragano Andrew en 1992 detruis 25,000 domojn nur en la Kantono Miami-Dade, Florido, kaj preskaŭ 100,000 pliaj estis ege damaĝitaj. La totala damaĝo superis la 26 mil milionoj da dolaroj (de 1992), kaj 65 personoj perdis siajn vivojn en la uragano.
La Uragano Mitch estis unu el la plej fortaj tropikaj trombaj ciklonoj de la moderna epoko kun ventoj kirle vojaĝante po 290 km/h. Mitch kaŭzis signifan damaĝon trans Centrameriko inter la 22-an de oktobro kaj 5-an de novembro 1998. Ĝi okazigis ĉirkaŭ 19 000 mortojn ĉefe pro fortaj inundoj.
La Uragano Jeanne tuŝis Hispaniolon kaj aliajn insulojn en Karibio. Ĝi plifortiĝis al kategorio 3a kaj pasis ĉe la insuloj Granda Abako kaj Granda Bahamo en Bahamoj la 25an de Septembro, 2004. Jeanne venis poste kontinenten la saman tagon en Florido ĝuste 2 mejlojn (3 km) el kie Uragano Frances estis frapinta nur 3 semajnojn antaŭe. Sur la pluvoj el Frances kaj Ivan, Jeanne alportis preskaŭ rekordajn inundonivelojn tiom for norde kiom ĉe Okcidenta Virginio kaj Nov-Ĵerzejo antaŭ ties restoj turnis orienten en la Atlantikon. Jeanne estis respondeca pro almenaŭ 3,006 mortoj en Haitio kun ĉirkaŭ 2,800 nur en Gonaïves, kiu estis preskaŭ forbalaita per inundoj kaj kotoglitoj. Tiu ŝtormo kaŭzis ankaŭ 7 mortojn en Puerto Rico, 18 en Domingo kaj almenaŭ 4 en Florido, kio faras totalan nombron de mortoj je almenaŭ 3,025; Jeanne estas la 12a plej mortiga atlantika uragano iam registrita.
La Uragano Wilma de 2005 estis la plej intensa uragano registrata en la atlantika baseno, kaj la 10-a plej intensa ŝtormo iam ajn. Ĝi mortigis 87 personojn.
La Uragano Katrina estis uragano kiu atingis la kvinan gradon antaŭ ol ĝi degradiĝis al la kvara grado antaŭ ĝia dua, plej signifa alteriĝo. La uragano kaŭzis signifan damaĝon trans regiono en usonaj ŝtatoj Alabamo, Misisipio, kaj Luiziano laŭ la marbordo de la Golfo de Meksiko en sudorienta Usono inkludante la plej grandan urbon en Luiziano, nome Nov-Orleano je la 29-a de aŭgusto, 2005.
GWB
La tri-litera kombinaĵo GWB havas plurajn signifojn, inter alia:
Guarulhos (mikroregiono)
La mikroregiono de Guarulhos estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas tri municipojn.
M. Welte & Söhne
M. Welte & Söhne estis fama kaj grava konstruanto de memludaj mekanikaj muzikinstrumentoj. La firmaon fondis en 1832 Michael Welte (naskiĝinta en 1807 en Vöhrenbach; mortinta en 1880 en Freiburg) en Vöhrenbach en Nigra Arbaro (Germanio). Ĝi produktis ekde 1832 ĝis 1932 altkvalitajn mekanikajn memludajn muzikinstrumentojn. Ekde 1832 ĝis ĉ. 1845 ĝi firmais sub la nomo Gebrüder Welte, poste sub Michael Welte, ekde 1865 kiel M. Welte & Söhne kaj ekde 1912 ĝis 1936 kiel M. Welte & Söhne GmbH, poste kiel OHG.
Mortiers (Charente-Maritime)
Mortiers [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 191 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Mortiers situas en la sudo de Charente-Maritime, sudoriente de Jonzac.
Gvajakola cinamato
Gvajakola cinamato estas organika aromata kombinaĵo rezultanta el reakcio inter la cinamata acido kaj la gvajakolo. Ĝi estas senkolora senodora substanco uzata interne kaj topike kiel antisepsaĵo.
Mohamed Bennouna
Mohamed Bennouna (en araba: محمد بنونة‎; en Esperanto Mohamed Benuna; 29a de aprilo 1943, Marakeŝo, Maroko) estas maroka diplomato kaj juristo. Li laboris kiel profesoro en la Universitato Mohamedo la 5-a, kiel permanenta reprezentanto de sia lando en Unuiĝintaj Nacioj el 1998 ĝis 2001, kaj kiel juĝisto de la Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio. Ekde 2006 li estis juĝisto de la Internacia Kortumo.
(8085) 1989 CD8
(8085) 1989 CD8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
István Szécsey
SZÉCSEY István (se:ĉei) estis hungara ekonomia verkisto, instruisto naskita en Satmaro la 20-an de aŭgusto 1848 kaj mortinta probable en Koloĵvaro.
Kariero
Szécsey estis de 1871 helpinstruisto en Debreceno, de 1873 privatoficisto, de 1880 administranto ĉe la ekonomia instituto de Kassa. En 1884 li estis direktoro de la agrikultura lernejo de Zsitvaújfalu (kiu nun situas en Slovakio kaj nomiĝas Nová Ves nad Žitavou), de 1894 instruisto en la ekonomiaj institutoj de Kassa, de 1898, poste en Koloĵvaro ĝis 1912.
Mortiers
Mortiers estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
5649 Donnashirley
5649 Donnashirley estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝia spektra klaso S indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Sergej Gorodetski
Sergej Mitrofanoviĉ GORODECKI (Серге́й Митрофа́нович Городе́цкий; 17a de Januaro [malnovstile 5a de Januaro] 1884 – 8a de Junio, 1967 estis rusa poeto, unu el la fondintoj (kune kun Nikolaj Gumilov) de "Gildo de Poetoj" (Цех поэтов). Li naskiĝis en Sankt-Peterburgo kaj mortis en Obninsk. Gorodecki eniris la literaturan scenon kiel simbolisma verkisto, evoluigante amikecojn kun Aleksandr Blok, Vjaĉeslav Ivanov kaj Valerij Brjusov. Sekvanta sian nelongan deĵoron kun Simbolistoj, Gorodecki komencis asocii kun pli junaj poetoj, formanta la akmeisman grupo kun Nikolaj Gumilov, Anna Aĥmatova kaj Osip Mandelŝtam. Poste, forlasante tamen alian grupon, li bonvenigis la bolŝevikan revolucion kiel sovetia poeto.
5649 Donnashirley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Donna Shirley, responslino de la esploroj pri Marso de la Jet Propulsion Laboratory. Ŝi mastrumis la programon "Sojourner" de la misio Mars Pathfinder kaj estis estrino de projekto de la misio Cassini-Huygens.
Patriarko (judismo)
La patriarkoj (hebree: אבות = avot aŭ abot – singulare: אב = Ab aŭ aramee: אבא = Abba]]) de la Biblio, kiam ili estas difinitaj striksence, estas Abrahamo, ties filo Isaako kaj la filo de Isaako Jakobo, nomata ankaŭ Izraelo, familia prapatro de izraelidoj. Tiuj tri personoj estas kolektive nomataj la “patriarkoj” de la "patriarka epoko". Ili disvolvas gravan rolon en la bibliaj tekstoj dum kaj sinsekve de la respektivaj periodoj de sia ekzisto. Ili estas uzataj kiel signifaj indikiloj en la dia revelacio (vidu: Eliro 3,6) kaj en la Interligo (Levidoj 26,42) kaj daŭrigas gravrole funkcii en la abrahamaj religioj. Plej ĝenerale, la termino "patriarkoj" povas esti utiligita por referenci al 20 prafiguroj kiel vivintaj en citita epoko kuranta inter Abrahamo kaj Adamo. La unuaj 10 estas diritaj “la antaŭdiluvaj patriarkoj, ĉar vivintaj pli frue ol la tutmonda diluvo. Judismo kaj Islamismo subtenas ke la patriarkoj kaj iliaj unuaj edzinoj – Sara (edzino de Abrahamo), Rebeka (edzino de Isaako), Lia kaj Raĥel (edzinoj de Jakobo) – (konataj kiel “matriarkoj”) estas entombigitaj en la Groto de Makpela, loko konsiderita sankta de judoj, islamanoj kaj kristanoj.
Longvivo de la patriarkoj
Patriarka karakterizo de tiuj personoj estis la longvivo. La rekordon posedas Metuŝelaĥ kun 969 jaroj: pro tiu motivo lia longvivo fariĝis proverba. Malfacilas ekspliki tiun longvivon. Eblas substreki iujn apartajn karakterizojn:
Diversepokaj patriarkoj
Laŭtradicie oni dividas la patriarkojn laŭ diversaj epokoj, sed ekzistas ankaŭ aliaj dividaj kriterioj:
Listo de antaŭdiluvaj patriarkoj
Laŭ la libro Genezo la patriarkoj povas esti listigitaj en tri grupoj; ĉi tie oni konsideras nur la unuan. Oni vidu: