cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dekila dubromoacetato
Dekila dubromoacetato aŭ C12H22Br2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dubromoacetata acido kun dekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dekila dubromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la dubromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Poronkusema
Poronkusema (finne, laŭvorte „la pisado de boaco“) estas malnova finna unuo por distanco.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado
La Eŭropa Futbal-Ĉampionado estas futbala turniro kiu okazas ĉiun kvaran jaron en iu Eŭropa lando, kaj partoprenas ĉiuj eŭropaj naciaj futbal-teamoj kiuj sukcesis kvalifikiĝi.
La unua Ĉampionado okazis en 1960 en Francio. La germana kaj hispana teamoj estis la plej sukcesaj ĝis nun, ambaŭ gajnante po tri fojojn, sekvata de Francio, kiu gajnis dufoje. La ĉampionado en 2004 estis gastigata de Portugalio kaj ĝin gajnis surprize la greka nacia teamo de futbalo. La ĉampionado de 2008 okazis en Svislando kaj Aŭstrio kaj ĝin gajnis la hispana nacia teamo de futbalo, kiu same venkis en 1012, kiam la evento estis gastigata en Pollando kaj Ukrainio. La evento de 2016 okazis de la 10-a de junio kaj la 10-a de julio en dek urboj de Francio.
La reganta eŭropa futbala ĉampiono ekde tiam estas Portugalio. La turniro planita por 2020 estis prokrastita al 2021.
Serhij Plaĉinda
Serhij PLAĈINDA ( Сергій Плачинда (naskiĝis la 18-an de junio 1928 en Kirovohrada provinco, mortis la 8-an de septembro 2013) estis ukraina esperantisto kaj verkisto. Survivanto de Holodomoro. Finis ukrainan fakon de Kijiva Universitato. Verkis multajn eseojn, novelojn, rakontojn, biografinajn librojn pri ukrainaj verkistoj Oleksandr Dovĵenko, Jurij Janovskij, inĝeniero (raketa konstruisto) Jurij Kondratjuk (Ŝarhej). Famiĝis pro la libro "Ne forbrulanta arbetaĵo" (Неопалима купина, Kievo, eldonejo Molod, 1968), kie estis prezentitaj legendoj kaj historioj pri famaj ukrainoj, kiel Roksolana. Poste aŭtoro estis akuzita en "ukraina naciismo", ĉiuj ekzempleroj de la libro estis forprenitaj de bibliotekoj. Aktiva membro de la Popola movado de Ukrainio "Ruĥ" (1989), fondinto kaj la unua kapulo de la "Ukrainia vilaĝana demokratia partio".
Inter aliaj verkoj ankaŭ "Vortaro de antikva-ukraina mitologio" (1993); "Mitoj kaj legendoj de Antikva Ukrainio" (2006).
NUL
La vorto havas plurajn signifojn:
Administracia juĝistaro en Belgio
Apartigita de la privata juĝistaro, la belga administracia juĝistaro fininstance konsistas el la Ŝtata Konsilio (Conseil d'État, Raad van State). La specifeco de la belga Konsilio estas tio, ke la Konsilion kreis la leĝo de la 23-a de decembro 1946, dum ĝin oni malaperigis en 1830.
Laŭ inspiro de la franca kaj nederlanda modeloj, la belga Ŝtata Konsilio rolas kiel konsilanto kaj juĝisto. Tio rezultas el la artikolo 160 de la konstitucio de la federacia Belgio (redakto de la 17-a de februaro 1994).
Kiel konsilanto rolas la sekcio pri leĝfarado, kiu estas konstitucia konsilanto de la registaraj kaj leĝfaraj aŭtoritatoj.
Kiel juĝisto rolas la sekcio pri administracio, kiu zorgas pri la jurkontestoj de administraciaj decidoj kaj, laŭ la belga konstitucio, pri la jurkontestoj koncerne la politikajn rajtojn.
Alzano Scrivia
Alzano Scrivia estas komunumo de Italio.
Veranópolis
Veranópolis estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Caxias do Sul. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bestoĝardeno Matecaña
La Bestoĝardeno Matecaña (Zoológico Matecaña) situantas en Pereira, Kolombio, kiel rezulto de la laboro de la Societo de Publikaj Plibonigoj de Pereira, kiu la 26an de Januaro, 1951, aĉetis bienon de 17 ha ĉe Matecaña [matekAnja]. La komenca celo estis konstrui futbalan stadionon, sed la grundo estis konsiderata maltaŭga por tio, kaj oni decidis konstrui botanikan ĝardenon.
La Bestoĝardeno Matecaña havas kolekton de 800 individuoj el 150 diversaj specioj, nome birdoj, mamuloj kaj serpentoj el Ameriko, Afriko kaj Azio, plus kelkaj endemiaj animaloj. En la ĝardeno estas ankaŭ granda diverseco de flaŭro endemia kaj indiĝena de la areo.
Selĝukoj
La Turko-Selĝukoj, Selĝukoj, Selĝukidoj aŭ Salĝukidoj (turka : Selçuk, Selĉuk; araba : ar, as-Salâjiqa; persa : fa, Saljûqiyân) estis la membroj de tribo de turka deveno elmigrinta el Turkmenio ĝis Okcidenta Azio antaŭ regi sur la tiamajn regionojn de Irano kaj Irako kaj de Turkio meze de la 11-a jarcento al la fino de la 13-a jarcento.
Ili alvenis en Anatolion, devenaj el Centrazio, fine de la 10-a jarcento kaj katastrofis tra la bizancaj kaj arabaj provincoj. La Turko-Selĝukoj estas konsiderataj kiel la rektaj prauloj de la okcidentaj turkoj, la aktualaj loĝantoj de Turkio, Azerbajĝano kaj Turkmenio. La Turko-Selĝukoj ludis gravan rolon en la mezepoka historio kreante baraĵon por Eŭropo kontraŭ la orientaj mongolaj invadantoj, defendante Islamon kontraŭ la eŭropaj krucmilitistoj, kaj konkerante grandajn teritoriojn de la Bizanca Imperio, kiun praktike dissolvis, dum ties sukcedontoj, la osmanlaj turkoj, finmortigis ĝin.
Historio
Dekomence ili estis klano de la turka tribo Kinik, setlita norde de la Arala Maro. En la 10-a jarcento konvertiĝis al Islamo kaj migris suden regitaj de estro nomita Selĝuk aŭ Selĉuk, de kiu devenas la nomo de la dinastio. Siljuk instaliĝis malalte ĉe la rivero Sir-Dario, ekde kie ili veturmilitis en Iranon.
Fortaj militistoj, ili konkeris Ĥorasanon, orienta regiono de Irano regita de la dinastio de la gaznavioj, ekde kie ili militis kontraŭ aliaj regionoj. En 1038, la nepo de Selĝuk, Toğrül aŭ Tugril, proklamiĝis sultano de Nejŝaburo kaj en 1055 konkeris Bagdadon, liberigante la abasidan kalifon for de la premo de la ŝijaisma dinastio de la Buŭajhiaj aŭ Bujiiaj, kiun li anstataŭis kiel vera reganto. Toğrül ricevis la titolojn de sultano kaj de reĝo de Oriento kaj Okcidento.
Toğrül estis sukcedita de sia nepo Alp Arslan (1063-1072), vera fondinto de la Selĝuka Imperio, kun ĉefurbo en Rajj (aktuala Teherano). Alp Arslan konkeris Halepon (1070) kaj Armenion, kaj venkis la trupojn de la bizanca imperiestro Romano la 4-a Diogeno en la batalo de Mantzikerto (1071), kiu komencigis la turkan povon en Anatolio (kio iĝis poste en la Otomana Imperio kaj en Turkio). La guberniestroj de la konkeritaj el Bizanco regionoj iĝis de tiam aparta branĉo de la dinastio, nomita Rumaj Selĝukoj, kaj ties teritorio nomiĝos Sultanlando Rumo (Rum —"romana", en araba— estis la nomo per kio la islamanoj nomis ĝenerale la bizancanojn kaj ties teritorion).
La hegemonio de la imperio produktiĝis dum la reĝado de lia filo kaj sukcedanto Malik Ŝah (1072 -1092), danke parte al la povo de la irana veziro Nizam al-Mulk, vera politika kaj militista genio de la epoko de Malik Shah. La Selĝukoj iraniiĝis ekde la komencaj momentoj de ties imperio, adoptante la farsi kiel oficiala lingvo, kaj pro tio multaj estroj estis persoj. Malik Ŝah regis super Transoksianio, Kermán, Jerusalemo, Damasko kaj Anatolio. La sultanoj disponis je povega armeo kaj ordigita civila administrado (prezidita de la divano) kaj je granda nombro de indiĝenaj funkciuloj aŭ mamelukoj. Per la lernejoj (madrasa) garantiis la renovigon de la sunaismo. La konsidero de la turka ŝtato kiel familia heredaĵo permesis la sultanon disdoni provincojn, provokante la disiĝon de la Imperio en multaj malgrandaj sultanlandoj kiel tiuj de Kermano (1041-1186), Irako (1118-1194), Sirio (1078-1117), kiuj malfortiĝis rapide. Post la morto de la sultano eksplodis civila milito kiu finis la imperion. Jurasano estis la unua regiono kiu liberigis sin el la turka povo post insurekcio, dum la atabegoj aŭ lokaj guberniestroj konvertiĝis en fakte reĝoj de Irano, Irako, Sirio kaj la regiono de Yazira. En Sirio kaj la zono de Kirmano (Irano) eliris kelkaj portempaj regnoj kiuj fruntis la mortonta selĝuka ŝtato. La lasta sultano de la dinastio estis Toğrül la 2-a (1176-1194), kiu mortiĝis dummilite kontraŭ la sendependaj estroj de la regiono de Juarizmo.
Selĝukoturkoj de la Sultanlando de Rüm
La teritorio kiu pluhavis sian identecon dum kelkaj jardekoj estis tiu de la sultanlando de Rum (1081-1302). Fondita de Solimano ibn Kutulmis, sub la hegemonio de la Bizanca Imperio por kio ties trupoj militis kiel pagita armeo; tiu sultanlando setlis en Anatolio kaj disvastiĝis tra Mezopotamio kaj Armenio kaj superregante kristanajn popolojn: grekoj, sirioj kaj armenioj. La plej brila etapo estis sub la regado de Kajkubad la 1-a (1221-1237). Ĝi disponis el haveno en la Mediteraneo, nome Antalya, tra kiu ĝi realigis funkciojn de komerca ligo inter Orienta Azio kaj Eŭropo. Post 1243, la mongolaj militekskursoj detruis la sultanlandon, kiu disiĝis en multnombraj turkomanaj emirlandoj, vasaloj de la mongoloj. Alia el tiuj sultanlandoj, tiu de la osmanlioj, estos la origina kerno de la futura Otomana Imperio. Ĉirkaŭ 1276 la Selĝukoturkoj de la Sultanlando de Rüm perdis fakte ĉiun sian povon, kvankam teorie ili pluhavis ĝin ĝis 1307.
31431 Cabibbo
31431 Cabibbo estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala fizikisto Nicola Cabibbo (1935–2010), konata pro lia laboro pri la malforta nuklea forto kaj la tiel nomata " angulo de Cabibbo ".
Brundorsa kolombo
La Brundorsa kolombo (Leptotila battyi) estas granda specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Tiu specio estis disigita el la Grizkapa kolombo aŭ plumbokapa kolombo (Leptotila plumbeiceps), al kiu ĝi estas tre simila. Nome ĝi montras tre kontraste ruĝecbrunajn dorson, flugilojn (pli malhelaj en flugipintoj) kaj voston (kun blankaj plumopintoj en ensteraj vostoplumoj) kun tre helaj subaj partoj (nur iomete helbrunecnuancaj) kaj bluhelgrizaj kapo kaj kolo (plumogrizaj). La beko estas nigra kaj la kruroj ruĝaj.
Ĝi estas endemio de Panamo (Kojbo, insulo Cébaco kaj deklivaro al Pacifiko). Ties naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj marĉoj. Ĝi estas minacata per habitatoperdo.
Pesilo (mezurilo)
Pesilo estas ilo por pesi - por mezuri pezon aŭ mason de io.
Ĉar pezo kaj maso de ĉiu objekto en gravita kampo estas rekte ligitaj mezuro de unu el la valoroj plejofte senpere signifas mezuron de la alia.
Pesiloj disdividiĝas laŭ maniero de funkciado je risortaj kaj pezilaj.
En risorta pesilo pezo de la aĵo estas egalpezata de forto de risorto, kaj laŭ malformiĝo de la risorto (ekzemple ŝanĝo de ĝia longo) oni eksciadas la pezon. Elektronika pesilo plejofte havas kunmuntitan kun la risorto aĵon faritan el speciala materialo, kiu ŝanĝas sian elektran rezistancon en okazo de malformiĝo. Ankaŭ ŝanĝoj de kapacitanco kaj induktanco povas esti uzataj. Ŝanĝo de la parametro influas al la elektonika cirkvito de la pesilo kaj la cirkvito tiel eksciadas la pezon.
En pezila pesilo pezo de la aĵo estas egalpezata de pezo de peziloj, kaj laŭ kvanto, pezo kaj loko de ĉi tiuj peziloj oni eksciadas la pezon. Pezo de ĉiu uzata pezilo devas esti sciata antaŭe.
Ankaŭ estadas miksaj pesilaj, kie estas uzataj kaj risorto kaj peziloj.
Laŭ destino pesiloj estadas ege diversaj, por pesi diversajn objektojn de atomoj ĝis vagonoj.
Rilly-sur-Aisne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Administracia juĝistaro en Hungario
En Hungario, malgraŭ la ekzisto de memstara administracia juĝistaro ĝis 1949, la juĝistaroj administracia kaj privata hodiaŭ ne estas apartigitaj.
Insulo Sazano
Geografio
La insulo havas montan pejzaĝon, kun du altaĵoj super 300 m. Ĉe la okcidenta marbordo estas altaj klifoj de pli ol 100 m, kaj du malgrandaj riveretoj transiras ĝin. En la orienta bordo de la insulo estas la milita haveno de Shënkoll. Ĉe la Golfeto de Japrakut troviĝas la plaĝo de la Admiralo. Turisma aktiveco ne estas ankoraŭ disvolvita. Sazano estas parto de la Mara Nacia-Parko de Karaburun-Sazano.
Administracia juĝistaro en Hungario
La fundamenta leĝo de la 23-a de oktobro 1989 (t.e. la hungara konstitucio) tekstas, ke "la kontrolon pri la laŭleĝeco de la individuaj decidoj de la administracioj zorgas la tribunaloj".
Insulo Sazano
Eksteraj ligiloj
Paĝo sur la albana Marbordo
Administracia juĝistaro en Hungario
Ekde la 1-a de januaro 1999 la administraciajn juĝaferojn prizorgas:
La Supera Kortumo povas nuligi kaj, laŭkaze, refari la kontraŭleĝajn aktojn. Ĝi eĉ povas meminiciate doni pri diskutebla temo solenan decidon, kiu estas publikigita en la oficiala gazeto, kaj kiu trudiĝos al ĉiuj.
Krome la Supera Kortumo rolas kiel konsilanto. Ĝi estu alvokita por doni sian opinion pri la leĝaj projektoj kaj pri la dekretaj projektoj koncerne la justican organizon aŭ la juĝistaran kompetentecon.
Ostritz
Ostritz estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. La urbo situas borde de la rivero Luzacia Niso, kiu post la Dua Mondmilito fiksiĝis kiel nova limo inter Germanio (de 1949 ĝis 1990 GDR) kaj Pollando.
Banko de Torrelavega
La Banko de Torrelavega (Banco de Torrelavega) estis financa institucio kreita en Torrelavega (Kantabrio, Hispanio) en 1920 kaj malaperinta en 1942 post aĉeto fare de Banko Santander.
Historio
La Banko de Torrelavega estis fondita la 12-an de majo 1920 de grupo de komercistoj de Torrelavega por eviti la multekostajn komisipagojn truditajn de la banko Mercantil de Santander, inter aliaj, kontraŭ prunto. La komencan kapitalon (2 milionoj da pesetoj) donis samsume akciuloj de Torrelavega kaj la Banko Santandero.
La banko estis aĉetita de la Banko Santander la 31-an de marto 1942, kaj ties akcioj samtempe ŝanĝiĝis al tiuj de Banko Santander.
Referencoj
‎
Kastelo Greziljono
La kastelo Greziljono (Château de Grésillon, elp. ŝató de grezijon, kaj oficiale Maison Culturelle d'Espéranto) situas je 250 km sudokcidente de Parizo en la urbeto Baugé-en-Anjou inter la urboj Anĝevo (fr; Angers, je 30 km), Le Mans kaj Tours en la okcidenta Francio. En 1951, la posedantoj ŝanĝis ĝian nomon al "Kulturdomo de francaj esperantistoj", kiu ekzistis ĝis 2012. La posedanto de la kastelo kun 18-hektara parko estas la senprofitcela kooperativo "Kulturdomo de Esperanto" fondita en 1951 de Henri Micard. Depost tiam la oficiala nomo estas "Kulturdomo de Esperanto".
Jermenovci
Jermenovci, serbe Јермeновци, germane Ürmenhausen, hungare Űrményháza [urmEnjhAza] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Plandiŝte.
Kastelo Greziljono
La kastelon vizitas ofte lernantoj de Esperanto el la tuta mondo, precipe dum la somero kaj la francaj lernejaj ferioj. Ekde 2013 Kastelo Greziljono/Kulturdomo de Esperanto estas membro en la turisma oficejo kaj informas pri la eblo lui la kastelon.
Historio
La tereno en kiu staras la kastelo estis loĝata de praepoko. Kelkcent metrojn de Greziljono troviĝas neolitika dolmeno de la Kovrita-Ŝtono (Pierre-Couverte), unu el plej bone konservitaj en la regiono.
Jermenovci
Situo
Jermenovci situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Plandiŝte troviĝas 8, Versec 21, Belgrado 62 km-ojn.
Kastelo Greziljono
Unuaj posedantoj
La unua nobeldomo sur la tereno de la hodiaŭa kastelo estis konstruita sur tereno nomata Grands Champs ĉirkaŭ la jaro 1585 fare de majstro-masonisto René du Chesnel por senjoro Julien Lebigot, kiu donacis ĝin en doto al sia edzino, Jeanne. La bieno ricevis la nomon Grésillon, kiu en la mezepoka franca lingvo signifas grilo aŭ loko, en kiu kantas grilo.
Jermenovci
Historio
Hungaroj fondis la vilaĝon en 1817, la fondinto estis Ferenc Ürményi, kies nomo troviĝas en la hungara loknomo. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Bánlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la germanoj okupis la vilaĝon. En 1952 oni trovis nafton. En 2002 loĝis en Jermenovci 1033 homoj, (714 hungaroj (69 %), 113 serboj (11 %), 64 slovakoj, 20 jugoslavianoj, 19 rumanoj, 17 ciganoj, 5 kroatoj, 3 germanoj kaj aliaj).
Kastelo Greziljono
Unuaj posedantoj
Ĝis la 17-a jarcento Greziljono estis dependaĵo de apuda La Rondelliere posedata de la familio Le Bigot. Poste la kastelo plurfoje ŝanĝis la posedanton: en 1634 ĝi apartenis al Angelique Bellet, en 1685 – al René de Cherbonnière, kaj post li – al la familio Commeau.
Dum la franca revolucio de 1789 la kastelo ne estis damaĝita. Okdek loĝantoj de Greziljono estis justico-oficistoj antaŭ kaj post la revolucio. Auguste Commeau, juĝisto en la tribunalo de Baugé kaj magistratano en la tempo de la Dua Franca Imperio, akceptis en Greziljono dum libertempo sian pranevon Clément Myonnet, lernanton en Baugé en la jaroj 1824-1829. Myonnet estis fondinto de komunumo de religiuloj de Sankta-Vincento-de-Paŭlo.
En 1878 Auguste Commeau mortis seninfane. Greziljonon heredis lia nevino Valentine Chesneau de la Haugreniere, edzino de Laurent Ferriere de Coutrolles. La inicialoj FC estas gravuritaj sur kameno de la kastelo. La familio Ferriere ekde la 17-a jarcento ludis gravan rolon en la regiono de Baugé: justico-oficistoj, deputito al leĝfara asembleo kaj urbestro, kiu transformis la centron de Baugé, konstruigis la tribunalon kaj la malliberejon.
Nova biendomo
Laŭ katastro de 1834 la malnova kastelo el la 16-a jarcento konsistis el unuetaĝa ĉefkonstruaĵo, flankumita de du longaj aloj. La familio Ferriere penis transformi ĝin konservante la nobeldomon, kiu iĝis alo de la kastelo. Laŭ tempopaso la kastelo ruiniĝis.
En 1882, post incendio, ĝia posedanto Laurent Ferriere de Coutrolles decidis rekonstrui Greziljonon, por ke la bieno ne estu dispartigita de la heredantoj. La nova domo estis konstruita el ruĝaj brikoj kaj kalksedimentŝtono. Ĝi estis starigita iom antaŭ la malnova, por konservi ankoraŭ fortikajn murpartojn, kiuj konsistigas nun parton de la kuirejo. La aŭtoro de la nova projekto estis arkitekto Adrien Dubos, studinta en École des Beaux-Arts de Parizo; li estas la aŭtoro de centoj da diversaj konstruaĵoj kreitaj en la jaroj 1869-1913 en Anĝevo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo.
Renesanca kameno el skulptita ligno staranta en la manĝejo ne apartenis al la malnova kastelo, sed tamen datumas de la sama epoko. Sur ĝi troviĝas la gravuritaj datoj 1634 - 1882, kiuj prezentas la jarojn de la kreo kaj la transinstalo en la rekonstruitan kastelon.
En 1914 la kastelon aĉetis la familio Ranson-Roblot. Dum la dua mondmilito la kastelon okupis naziaj trupoj. Post la morto de la posedanto en 1946 la kastelo estis vendita.
Kulturdomo de Esperanto
Ĉirkaŭ la jaro 1949 la franclingva sekcio de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI), nomata Groupement des Enseignants d'Espéranto (GEE), planis aĉeti "burĝan domon por fari printempajn staĝojn por la lernantaj instruistoj por baza lernejo". La ĉirkaŭ 900 GEE-anoj en 1950 dum sia kunsido okaze de nacia kongreso de UFE voĉdonis, plejmulte favore por tiu aĉeto.
En 1951 Jacqueline Trésorier interkonsentas kun Henri Micard pruntedoni 250 000 FRF (sian tutan ŝparitan monon). Multaj aliaj e-istoj, en kaj ekster GEE, aĉetis tiam "societajn partojn" de po 10 000 FRF kaj la kaso de GEE havis 160 000 FRF. Tio ebligis aĉeti la kastelon. La oficiala nomo "Kulturdomo de Franclandaj Esperantistoj" restis de 1951 ĝis 2012. Post membrokunveno kaj statutŝanĝo en 2012, la delonge uzata nomo "Kulturdomo de Esperanto" iĝis oficiala.
Ekde 1953 Pierre Babin gvidis Esperanto-kursojn en la kastelo, kaj post asisto de Micard kiel vicdirektoro, Pierre Babin fariĝis prezidanto de la kulturdomo en 1964.
21-a jarcento
La la Esperanto-Kulturodomo festis sian 50-jariĝon. La eksterordinara membrokunveno modifis la statutojn kaj renomis la kooperativon Kulturdomo de Esperanto, tiel oficialigante la nomon, kiu estis uzata de longa tempo.
Ekde 2013 Greziljono estas membro en la turisma oficejo kaj informas pri la eblo lui la kastelon.
Turismo
Vizitindaĵoj en la regiono estas Zoo de la Flèche, unu el la plej belaj bestoĝardenoj en Francio, Moulin Hubeau kiu estas naturejo, kastelo Baugé aŭ la apoteko de Baugé (apothicairerie de Baugé) kiu estas unu el la plej belaj apotekoj en Francio.
Verda vojo
En 2016 la eksa fervoja linio kiu pasis laŭlonge de la kastelo iĝis verda vojo (kodonomo V47) ekskluzive rezervita al biciklantoj kaj piedirantoj. La verda vojo La Flèche-Baugé-Cuon formas parton de la nacia itinero V44 kiu ligas la urbojn Alençon-Le Mans-La Flèche-Baugé-Saumur. La bicikla haltejo situanta en la urbocentro de Baugé, malantaŭ la kastelo, funkcias kiel piknikejo kun subĉielaj piknikaj tabloj kaj benkoj por pikniko kaj ŝirmita ripozo. Necesejoj, akvopunkto, ebleco por reŝarĝi la bateriojn de elektraj bicikloj permesas gastigi turistojn, kiaj ajn estas la vetercirkonstancojn.
Dormoĉambroj
Greziljono disponas pri 25 dormoĉambroj kun ĉ. 60 litoj ĉe la 1-a kaj 2-a etaĝoj de la ĉefa konstruaĵo kaj en la kromdomoj. En ĉiuj ĉambroj troviĝas lavujoj, en iuj ankaŭ bideoj. Sur apudkastela herbejo oni povas tendumi.
Kromdomoj
Sud-oriente de la ĉefa konstruaĵo troviĝas du longaj, arkoformaj kromdomoj. En ili troviĝas tri klasĉambroj (A, B, C) por ĉirkaŭ 6, 10 kaj 14 lernantoj, la salono Zamenhof, kiu servas por ekzamenoj, koncertoj kaj prelegoj, bindejo, trinkejo kaj dormoĉambroj por deĵorantoj. Krome estas nove ekipita ĉambro por handikapulo.
Inter la kromdomoj staras pordego, kiu eliras al la verda vojo (iama fervojo).
Aliaj konstruaĵoj
Sur la tereno de la kastelo troviĝas ankaŭ aliaj konstruaĵoj: hejtejo, lavejo, hangaro (ŝedo) kun tabloteniso, iama kokinejo, kampadeja lavejo kaj malnova puto.
Radioamatora stacio
La kastelo estas la oficiala loko kie estas instalita la kluba radioamatora stacio de Grupo de Esperanto-Parolantaj Radio-Amatoroj en Francio ĝi funkcias per la voksigno F5KSP. La stacio havas kondiĉojn por elsendi en pluraj elsendmodoj kiel telegrafio, fonio, radioamatoraj satelitoj, SSTV, PSK31 kaj aliaj elsendmodoj.
Administra komitato
La administra komitato de la kooperativo konsistas el :
Kunlaborantoj (aprobitaj konsilistoj):
Haslice
Haslice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Homole u Panny en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Homole u Panny. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 15 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Haslice situas en katastra teritorio Homole u Panny kun areo 3,3 km².
Kantono Hardeman (Teksaso)
La kantono Hardeman situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Quanah.
Haloĉ
Haloĉ, ukraine kaj ruse Галоч, hungare Gálocs estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo. Ankoraŭ 2 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
Haloĉ situas sur ebenaĵo, laŭ rojo. Uĵhorodo troviĝas 11, Uĵ 5 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento. Post la mezepoko foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. En 1910 loĝis en Gálocs 542 homoj, plejparte hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon Gálocs apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio. Gálocs rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Galoĉ apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Dum la socialismo kolĥozo funkciis, kies kampoj estis disdonitaj inter la vilaĝanoj en 2000. En 2001 loĝis en Haloĉ 498 da homoj, (372 hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto.
20016 Rietschel
20016 Rietschel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana klasikisma skulptisto Ernst Rietschel (1804–1861), disĉiplo de Christian Daniel Rauch. Lia ĉefaj verkoj estas la bronzaj skulptaĵoj de Lessing en Braunschweig kaj Lutero en Worms. Li kreis ankaŭ la faman Goethe kaj Schiller Monumenton antaŭ la Germana Ŝtata Teatrejo en Vajmaro.
976 Benjamina
976 Benjamina estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Benjamin Jekhowsky la elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝi estis nomita per la antaŭnomo de la filo de ĝia malkovrinto.
Distrikto Bratislavo 1
Distrikto Bratislavo 1 estas centra distrikto en Regiono Bratislavo. Ĝi kuŝas sur la teritorio de ĉefurbo de Slovakio Bratislavo. La distrikto najbaras kun Distrikto Bratislavo 4 (okcidente), Distrikto Bratislavo 5 (sude), Distrikto Bratislavo 2 (oriente), Distrikto Bratislavo 3 (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Bratislavo kaj ĉirkaŭaĵo.
Ceclavín
Ceclavín estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres, regiono Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas ceclavineros. La censita populacio en 2008 estis de 2,096 loĝantoj.
Situo
Ceclavín estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 322 m kaj je 82 km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 159 km². Ĝi siruas en la angulo inter la riveroj Alagono okcidente kaj Taĵo sude.
Historio
Laŭ la Libro de los Millones en la 16a jarcento tiu vilaĝo apartenis al la historia distrikto Tierra de Alcántara ene de la tiam nomta Provinco de Trujillo. En 1842 la vilaĝo enhavis 850 familiojn kaj 4656 loĝantojn. De tiam la loĝantaro duoniĝis.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Monumentoj
En Ceclavín konserviĝas perfekte la jurisdikcia pilorio de la vilaĝo. La stilo estas gotiko. Ĝi enhavas bazon, kolonon (dekorita per buloj inter helikoidoj) kaj kvar krucaj brakoj kiuj figuras bestajn kapojn.
En arkitekturo elstaras la Preĝejo de Nuestra Señora del Olmo (Virgulino de la Ulmo).
Štěpánovice (distrikto Brno-provinco)
Štěpánovice estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Suprasvratka montetaro en Naturparko Svratka montetaro, proksimume 4 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1589. En la jaroj 1980–1990 Štěpánovice estis konsisto de Tišnov.
Neu Gaarz
Neu Gaarz ekde la 1-a de januaro 2015 estas parto komunumo Jabel en Germanio, antaŭe temis pri sendependa administra unuo. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro 2013 la komunumo havis ne pli ol 87 - okdek sep - loĝantojn.
Teriakovce
Teriakovce, hungare Terjékfalva estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Battambang
Battambang, aŭ Batdâmbâng (ក្រុង បាត់ដំបង) estas universitata grandurbo en nordokcidenta parto de Kamboĝo. Ĝi estas ĉefurbo de la rizo-produktanta regiono de la lando.
Teriakovce
Geografio
Teriakovce situas laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 5 km-oj.
Roberto la 1-a (Francio)
Roberto la 1-a (naskiĝis en 860 - mortis en 923), duenaskita filo de la grafo de Anĵuo Roberto la Forta, estis la frato de Eŭdo la 1-a, kiu fariĝis reĝo de Okcidenta Frankio en 888.
Teriakovce
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1385 laŭ tiama hungara ortografio "Terykfalua". En 1427 8, en 1600 13, en 1715 8 familioj pagis impostojn. En 1787 284 vilaĝanoj loĝis en 41 domoj, en 1828 302 vilaĝanoj en 40 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Usono. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Terjékfalva 167 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1928 pro incendio 27 loĝdomoj cindriĝis. En 2001 vivis en Teriakovce 385 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Roberto la 1-a (Francio)
Nomumita de Eŭdo kiel estro de pluraj graflandoj, inkluzive de tiu de Parizo, Roberto estis cetere la abato in commendam de pluraj abatejoj. Li sekve akiris la "Duklandon de la Frankoj", kiu estis tre grava militista titolo. Li ne postulis la kronon kiam mortis lia frato en 898, kaj agnoskis la legitimecon de la karolida reĝo Karlo la 3-a la Simpla, kiu kompense konfirmis la titolojn de Roberto. Roberto daŭrigis defendi nordan Francion kontraŭ la atakoj de la Vikingoj.
Battambang
Geografio
Battambang etendiĝas en ambaŭ bordoj de rivero. Tajlando troviĝas 110, Pnom-Peno 300, Kratie 313 kilometrojn.
Nur
La vorto havas plurajn signifojn:
Battambang
Historio
Battambang estis fondita en la 11-a jarcento. De 1794 al 1904 kaj denove de 1941 al 1946 la urbo estis sub siama (tajlanda) suvereneco. En 1907 la provinco estis cedita al la francoj por esti reunuigita kun Kamboĝo kiel parto de la Franca Hindoĉinia kolonio.
Ekonomio
Battambang longe estis ĉina komerca nabo. En la urbo funkcias tekstilaj kaj rizaj mueliloj.
Klimato
Battambang situas en la tropika klimato kun influo de musono. La seka sezono daŭras de decembro ĝis marto. Jare pluvas 1368 mm, en ĉiuj monatoj pluvas.
Trafiko
Battambang havas flughavenon kaj ŝoseon. Dum la historiaj tempoj la sola vojo estis nur la rivero. Ekde la franca erao ankaŭ fervojo trafikas.
Vidindaĵoj
La franca kolonia arkitekturo estas ofte videbla ankaŭ nun, krome estas multe da budhismaj temploj. Restis iom da ruinoj el la 10-a jarcento.
Abatejo Cârța
La Monaĥejo Cârța (germane: Kerz, hungare: Kerc, latine: Sancta Maria de candelis) estis eksa abatejo cisterciana en Transilvanio. Ĉe la maldekstra bordo de la rivero Olt estis iam tre riĉa abatejo de cistercianoj. Ĉirkaŭ ĝi iĝis la vilaĝo Cârța. Malantaŭ ĉirkaŭbaraĵo kaj ĉirkaŭite de ĝardeno bela troviĝas ĝis hodiaŭ imponaj restoj de la iama monaĥejo.
Historio
La abatejo estis la plej sudorienta de tiu ordeno en la tuta Eŭropo. La mezepoka komplekso estis filio de la abatejo de Igriș, de kiu siaparte nenio restis. La estiĝo de la filio ŝuldiĝas al donacoj de la reĝo Andreo en la komenco de la 13-a jarcento. Post la kurataka veno de la mongoloj kaj la dezertigo fare de la turkoj en la jaro 1421 la abatejo renoviĝis. Sed post la kontinua diboĉa vivostilo de la monaĥoj sub la estrado de la viena abato Reymund Bärenfuss, la reĝo Matiaso la justa nuligis la tuton. Posedanto de la bieno iĝis la paroĥa kirko de Sibio.
La cistercianoj, bonkonataj majstroj de malsovaĝigo de pejzaĝo en la mezepoka Eŭropo ĝenerale, faris kultivebla la tutan regionon. Ĉar antaŭe la gotika stilo arkitekture estis nekonata tie en Transilvanio, ili ankaŭ arkitekture furoris.
Manuel Llano
Manuel LLANO Merino, kromnome ankaŭ Nel Llano, (naskiĝis la en Sopeña, Kantabrio, mortis la  en Santandero) estis hispana verkisto.
Nervsistema grundo de legado en Down-sindromo
Anomalioj de nerva sistemo malfaciligas lernadon de legado ĉe uloj kun sindromo de Down, sed ili povas parte kompensigi mankojn de parola memoro. Ili pli bone prilaboras legitajn vortojn ol aŭditajn, do legado povas esti efika komunika kanalo por uloj kun Down-sindromo.
Cerbaj anomalioj
Oni ekzamenis cerbojn de la uloj iam post mortem. Ekde kiam novaj maŝinoj eblas, oni povas ekzameni ankaŭ cerbojn de vivantaj uloj.
Multaj animaloj ekigas en regionoj, kiuj partoprenas en uzado de lingvo kaj ŝpeciale en legado. Frontala lobo estas pli malgranda, kaj estas diferencoj en inferior frontala krusto, kiu laboras pri semantiko, konscio de fonologio kaj fonologia nomo. Estas diferencoj en temporala lobo, kaj planum temporale estas malgranda, kiu laboras pri aŭdo kaj interligado de parolo. Supera temporala helikso, kiu estas aktiva dum fonologiaj taskoj, estas malgranda 35% de uloj kun la sindromo. Foŝaĵo de Sylvius estas aktivaj en vidaj kaj aŭdaj laboroj, ekzemple aŭdiĝas legitajn vortojn, legas pseŭdovortojn kaj rekonas rimojn. Ĝi povas esti anormale larĝa ĉe uloj kun sindromo de Down, kaj tiu povas okazi aliajn anomaliojn en ĝia ĉirkaŭaĵo.
Estas praktika, ke okcipitra krusto respondeca por vido estas normala. Tiu okazas, ke oni povas helpi la ulojn per spacaj kaj vidaj kanaloj. Por elekto de komenco de evoluo povas gravi, ke la anomalioj estas pli kaj pli grandaj dum infaneco. Unuaj signoj estas videblaj dum 22 semajnoj de feta vivo, sed tiuj restas malgrandaj ĝis nasko. En 3-5 monatoj estas videblaj signoj de malrapido de mielinado, kaj grade montriĝas aliaj anomalioj. Ankaŭ gravas, ke ne ĉiu el tiuj diferencoj ekas en ĉiu ulo kun sindromo de Down, sed ili havas pli grandan propbablecon. Kaj tiuj regionoj ne estas izolitaj, sed ili laboras en reto. Nerva plastico povas ankaŭ helpi.
Memoro kaj legado
Diferencoj en laboro de cerbo korespondas kun funkciaj diferencoj, kiuj estis rekonitaj pli frue. La sindromo havas propran intelektan profilon, kaj uloj havas pleje 20-80, meze 50 IQ-n. Tiu profilo enhavas, ke spacaj kaj vidaj kapabloj estas pli bonaj ol verbalaj; tiu karakterizas ankaŭ funkcionadon de memoro: verbala mallongtempa memoro estas malforta, sed spaca-vida mallongtempa memoro estas bona. Tiu havas sekvojn por legado.
Verbala mallongtempa memoro ligas kun fonologia konscio kaj lega povumo, simile al tipika evolvo; sed la uloj legas pli bone, ol oni povas atendi laŭ rezultoj de memoraj testoj. Kialo povas esti, ke ili kompensas malbonan verbalan memoron kun vida mallonga memoro. Malsimile de aliaj uloj kun inteligenta malkapablo ilia rekonado de vortoj korelas ankaux kun vida prilaboro.
Manuel Llano
Vivo
Infanaĝon li vivis kun siaj geavoj en sia naskovilaĝo Sopeña, en la municipo Cabuérniga. Li refoje laboris kiel paŝtisto en la altaj montoj de Campoo-Cabuérniga, laŭ referenco de sia propra verkaĵo. En adolesko li translokiĝis al Laredo, kie li eklaboris en apoteko kiel helpanto.
Ankoraŭ en juna epoko, li translokiĝis al Santandero por vivi kun siaj gepatroj. Tie li ekstudis marsciencon, kion li tuj forlasis. Li iĝis instruisto kaj eklaboris en vilaĝo Helguera (en municipo Reocín). Li komencis kunlabori en la lokaj ĵurnaloj, ekzemple El Pueblo Cántabro. De 1922 li publikigis siajn unuajn verkojn kiel verkisto. Oni scias, ke li publike legis siajn proprajn rakontojn en la rondo Círculo Católico de Obreros en majo 1923.
La 2-an de junio 1923 li edziĝis al María Lázaro (el provinco Burgoso). Ili havis 3 infanojn: Felipe naskiĝis en 1925, Jesús en 1926 kaj Mercedes en 1928.
Li amatore kantis kantabrajn kantojn kaj estis membro de ĥoro El Sabor de la Tierruca, kun kiu li sukcese turneis en Valadolido, Madrido kaj Andaluzio. Li verkis ĥorajn kantojn kaj eĉ folkloran kanton La Gila, kiun li sukcese lanĉis. Tio konigis lin al Azorín, kiun li akompanis dum vizito al Santandero en 1927, kio pli fervorigis lian verkemon.
En tiu epoko li verkis Las Anjanas, kiun li sendis al Gerardo Diego, amikiĝante. Poste li forlasis la laboron en la presejo kaj eklaboris en la ĵurnalo El Cantábrico, ankaŭ kiel korektisto. Danke al kreskanta prestiĝo kiel verkisto, li konatiĝis al Miguel de Unamuno, kun kiu li entuziasme babiladis.
Abatejo Cârța
Priskribo
La ruine konservita preĝejo estis longa 54 metrojn. Ĝia ĥorejo utiliĝis por instali orgenon por protestantaj diservoj en la 16-a jarcento. Konserviĝis originale la altarejo, ero de la transepto, la eksteraj muroj de la navo flanka, tri kolonoj de la ĉefa navo, la pordega turo kaj kelkaj ejeroj de la eksaj klaŭzurejo.
Ekde 1928 estas ene de la iama ĉefa navo – sub libera aero – tomboj de soldatoj falintoj dum la Unua mondmilito.
Săcădate
La vilaĝo Săcădate iam apartenis al la bieno de Cârța. Videblas frua romanikstila kirko, kies ege kadukiĝinta orienta portalo ankoraŭ memoras la grandan artistan konon de la tiamaj ŝtonskulptistoj.
20017 Alixcatherine
20017 Alixcatherine estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la francdevena usona astronomo Charles P. de Saint-Aignan elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alix Catherine de Saint-Aignan, plej aĝa filino de la malkovrinto.
Cikloheksila jodido
Cikloheksila jodido aŭ jodo-cikloheksano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila jodido estas senkolora aŭ flaveca lumsensiva likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila jodido prezentas jodatomon ligitan al cikloheksila grupo. Ĝi konsistas je 6 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Lajos Staud
Lajos Staud [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Staud Lajos estis hungara juristo, juĝisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1929).
Lajos Staud naskiĝis la  1855 en Hungara reĝlando en Kistapolcsány (nuntempa Topoľčianky en Slovakio). Li mortis la 1941 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Staud post la diplomo li eklaboris parte kiel advokato, parte kiel ĵurnalisto. En 1833 li iĝis juĝisto komence en provinco, baldaŭe en Budapeŝto. Inter 1917-1925 li laboris en la ministerio, kie li okupiĝis pri kodigoj de diversaj leĝoj.
2017 Sud-Orient-Aziaj Ludoj
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:SEA_Games_Logo.png
La 29a Sud-Orient-Aziaj Ludoj aŭ Sudorientaziaj Ludoj (angle: Southeast Asia Games.Malaja: Sukan Asia Tenggara) okazos en Malajzio en 2017.Ĉi tiu estas la 6a foje, ke Malajzio organizas la ludojn poste 16 jaroj. Malajzio organizis la ludoj en 1965,1971,1977,1989 kaj 2001. La konkursoj estos okazintaj en kelkaj statoj, Saravako, Sabaho.
Organizo
Dum la kunsido de Federacio de Sud-Orient-Aziaj Ludoj (FSOAL) je 2012 oni decidis, ke Malajzio estos organiza lando de 29a SOA Ludoj se ne estos aliaj landoj kiuj interesiĝos pri la organizo de ludoj. Laŭ rotacio, Brunejo estus la organiza lando de ludoj sed la lando volis organizi en 2019. Pro tiu kialo, Malajzio estis elektita por la organizo de 2017 SOA Ludoj.
Loko de la ludoj
La ĉefa loko de la ludoj estos en Bukit Jalil nacia stadiono .Kelkaj lokoj estis elektitaj por la okazo.
Les Agnettes (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis inaŭgurita la. Plennome Asnières - Gennevilliers - Les Agnettes, ĝi havas la nomon de vilaĝeto kie ĝi situas, inter Asnières-sur-Seine kaj Gennevilliers.
8860 Rohloff
8860 Rohloff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana inĝeniero Ralf-Rainer Rohloff, de la estraro de la Max-Planck-Institut für Astronomie (MPIA) en Heidelberg. Estro de la teamo de konstruo, li ludis gravan rolon en la disvolviĝo de sistemoj de adaptiĝema optiko por la teleskopoj de la MPIA kaj de la United Kingdom Infrared Telescope (UKRIT)
Thal-Gäu (oficdistrikto)
La oficidistrikto Thal-Gäu (en la germana lingvo Amtei Thal-Gäu) estas elektodistrikto por la parlamento de Kantono Soloturno. La oficdistrikto Thal-Gäu konsistas el la du soloturnaj distriktoj Gäu kaj Thal. Kun 32498 loĝantoj la oficdistrikto Thal-Gäu rajtas je 13 mandatoj por la kantona parlamento.
Geografio
La teritorio de la oficdistrikto Thal-Gäu kongruas pli-malpli kun la akvokoleta baseno de la rivero Dünnern. Ĝi formas la geografia centro de Kantono Soloturno.
Pupteatro Puck, hungara sekcio
Puck Bábszínház, magyar tagozat (Pupteatro Puck, hungara sekcio) (rumane: Teatrul de Păpuşi Puck, secţia maghiară estas hungarlingva pupteatro en Kluĵo, Rumanio.
Trupogvidantaro
Direktoro: traian Savinescu, ekonomia gvidanto: Aurelia Staicu, trupgvidanto kaj literatursekretario: István Kovács, reĝisorino: Ibolya Varga, Dizajnistino: Epaminonda Tiotiu, dramaturgiisto: István Kovács
Geaktoroj
Júlia B. Bothos, Márton Csortán, Ferenc Demeter, Cecília Felméri, Erzsébet Felméri, Réka Giriti, László György, Áron Kötő, Kisó Kata Palocsay, Orsolya Pávai, Jenő Urmánczi.
Emile Berliner
Emile BERLINER estis germana kaj ankaŭ usona inventisto.
Vivo kaj laboro
Berliner mortis en la 3-a de aŭgusto 1929 pro koratako. La tombo troviĝas en Vaŝingtono.
Ottone Visconti
Ottone VISCONTI (naskiĝis en Invorio, 1207 - mortis en Chiaravalle, en la 8-a de aŭgusto 1295) estis filo de la feŭdestro Uberto Visconti (1170-1267), Senjoro de Masino, kaj frato de Beatrice di Uberto, edzino de Egidio, Grafo de Cortenova. En 1277, li fariĝis Senjoro de la lombarda urbo, do, kun li inicis la regado de la dinastio Visconti sur Milano kiu daŭris ĝis 1447.
Biografio
Post esti serve de la tiama ĉefepiskopo de Milano, Leone da Perego, Ottone estis asistanto de la papa legato kaj kardinalo Ottaviano degli Ubaldini (1214-1273) , al kiu li akompanis dum pli ol dek jaroj tra pluraj misioj kiel ambasadoro en Italio kaj en Francio. Dum tiu periodo, li oficis kiel prokuratoro de la ĉefepiskopo ĉe la pontifica kortumo kaj ankaŭ fariĝis kanoniko de Desio. En 1260, li fariĝis Podestà de Novara. Post la morto de Leone da Perego, la kardinalo Ubaldini indikis la nomon de Ottone kiel sukcedanto al la ofico anstataŭ Raimondo della Torre aŭ la nobelulo Francesco de Settala.
Malgraŭ la opozicio de Manfredi de Sicilio (1232-1266), Martino della Torre, estro de la Societo de Sankta Ambrozio , kaj de iu leĝo kiu malpermesis al Milano elekti la propran ĉefepiskopon, Ottone estis nomumita de la papo Urbano la 4-a, en la 22-a de julio 1262. Martino Della Torre, indignita de la elekto de Ottone, postulita de la papo, en la aŭgusta monato, okupas la ĉefepiskopecon. La papa legato Filippo da Pistoia ekskomunikas Martinon kaj deklaris la intervenon de Milano pro rifuzo al la ĉefepiskopo.
Sekve, milito leviĝis inter Ottone kaj tiuj kontraŭantaj lian eklezian karieron, la familion Gelfan Della Torre, subtenitaj de siaj apogantoj: la familio de Napo Torriani, kiu neis al li aliron al Milano kaj disbatis armeon sub la komando de Teobaldo Visconti, nevo de Ottone, en Angera, en 1276. Tamen, en la sekvanta jaro, Ottone definitive lin venkis dum la Batalo de Desio, kiu signaligas la komencon de la regado de la familio Visconti sur Milano kaj la Lombardio, kiu daŭris ĝis 1447. Kiel vera Senjoro de la urbo, li plibeligis ĝin kaj plibonigis la ekonomion. Kiam li maljuniĝis, li retiriĝis al la Abatejo de Klaravalo, lasinte la regecon al sia nevo Matteo. Tie li mortis en la jaro 1295.
Vigno
Vigno NPIV (Vigna) estas genro el la plantfamilio de la Fabacoj (Fabaceae), tre parenca al fazeoluso, de pli-malpli volviĝantaj herboj kun trifolieraj folioj; tropika genro de ĉirkaŭ 150 specioj precipe el la Malnova Mondo, pluraj multe kultivataj por la homa nutrado ( i.a. por semoj kaj fruktoj) i.a. Vigna angularis (azukio) Vigna radiata (mungo) Vigna subterranea (voandzeo), Vigna umbellata (rizvigno) kaj Vigna unguiculata (okulvigno en diversaj subspecioj).
NUS
La vorto havas plurajn signifojn:
Alfonso Maria Ratisbona
Biografio
Alfonso Maria Ratisbona, jam maĝistriĝinta pri jurisprudenco kaj survoje al la bankiera kariero, je la aĝo de dudeksep jaroj, antaŭ sin edzigi al la kuzino Flora, decidis vojaĝi al Jerusalemo, vizitante laŭvojaĝe la plej renomajn eŭropajn urbojn. Atinginte Romon, dum promenado kun amiko barono Teodoro De Bussière, scivolcele eniris preĝejon de Sankta Andreo alle Fratte, kie la amiko intencis rezervigi animripozan meson.
Dum spektado pri la artaj verkoj de artistoj kiel Bernini kaj Borromini kiuj tie lasis spurojn de sia genio, li spertis, laŭ tio kion mem rakontos en kanona proceso (kiu konstatis la eksterordinarecon de la evento), vizion pri belega virino, en kiu li rekonis la Virgulinon Marian en la sama pozo de la mirakla medalo, mergita en lumo.
Montgomery Clift
Edward Montgomery "Monty" Clift (17a de oktobro 1920 - 23a de julio 1966) estis usona kin- kaj teatra aktoro. La nekrologo en The New York Times’ de Clift notis sian portreton kiel "moody, sensitive young men" (humorŝanĝa, sensiva junulo). Li ofte ludis rolojn de marĝenitoj kaj "viktim-herooj", same kiel la socia grimpanto en la filmo de George Stevens nome A Place in the Sun, la angorita katolika pastro en la filmo de Alfred Hitchcock I Confess, la bedaŭrinda soldato en la filmo de Fred Zinnemann nome From Here to Eternity, kaj la ebla dezertinto en la filmo de Edward Dmytryk nome The Young Lions. Clift ricevis kvar nomumojn al Oskar-premio dum sia kariero, nome tri pro plej bonkvalita aktoro kaj unu pro plej bonkvalita duaranga aktoro.
Alfonso Maria Ratisbona
Biografio
Pri tio li poste skribis: “La Virgulino eldiris eĉ ne vorton, sed mi perfekte komprenis... mi sentis ŝanĝiĝon tiel profundan ke mi kredis esti alia... ĝojo tiel arda eksplodis en mia anima eno ke mi ne povis paroli... mi ne sukcesus vorte komuniki la verojn pri kiuj en tiu momento mi akiris kredon kaj konon. Tio kion mi povas diri estas ke... vualo falis el miaj okuloj; ne nur la vualo, sed la multego da vualoj min ĉirkaŭantaj, malaperis... mi eliradis en abismo de tenebroj... mi vidis en abisma fundo la ekstremajn mizerojn el kiuj mi ĵus estis liberigita helpe de senfina mizerikordo... multaj homoj trankvile malsupreniras al tiu abismo kun la okuloj fermitaj en orgojlo kaj indiferenteco... oni min demandas kiel mi alprenis tiujn verojn, ĉar mi certe neniam malfermis libron pritraktantan religion, neniam legis paĝon de la Biblio... ĉion kion mi scias estas ke mi, enirinta preĝejon, ignoris ĉion, kaj, eliranta el ĝi, ĉion klara mi perceptis... mi havis nenian vortan konon sed tuj komprenis la sencon kaj spiriton de la dogmoj... ĉio okazis ene de mi, kaj tiuj impresoj, milfoje pli trafluaj ol la penso... ne nur kortuŝis mian koron, sed ĝi direktiĝis al nova vivo... la antaŭjuĝoj kontraŭ kristanismo fulme ĉesis ekzisti... La amo al mia Dio jam kaptis la lokon de kiu ajn alia amo”.
Montgomery Clift
Kun Marlon Brando kaj James Dean, Clift estis unu el originaj aktoroj de metodaktorado en Holivudo; li estis unu el la unuaj aktoroj kiuj estis invititaj al studo en la Actors Studio kun Lee Strasberg, Michael Chekhov kaj Stella Adler. Li ankaŭ faris raraĵon ne subskribante kontrakton post alveni en Holivudon, kaj farante tion nur post siaj unuaj du filmoj estis sukcesaj — "a power differential that would go on to structure the star-studio relationship for the next 40 years" (kio estos povega diferenco en la struktura rilato kun studioj dum la venontaj 40 jaroj).