cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villarrubia de Santiago
Historio
En 1712, Villarrubia havis 189 familiojn, kaj kreskis la populacio ĝis 521 censataj en 1787, kio estas totalo proksimuma de 2.086 loĝantoj. Post la Hispana Enlanda Milito la populacio falis el pinto de 4,094 al 3,757, tio estas, oni perdis preskaŭ 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: bataloj, politika persekutado, malsato, prizono ktp. Meze de la 20-a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Villarrubia de Santiago ĝis preskaŭ 4,000 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj ankaŭ ĉe Villarrubia de Santiago kie oni falis al preskaŭ ducentoj sub 3,000.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Gubernio Saga
La gubernio Saga (佐賀県 [saga-ken] ; Hepburn/Kunrei: Saga-) estas gubernio de Japanio, sur la insulo Kiuŝuo. La gubernia urbo estas Saga.
Kensuke Sato
Kensuke Sato (佐藤 謙介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC.
Salamandro
Salamandroj (science: Salamandra) estas genro de urodeloj. Nomo "salamandro" povas signifi ankaŭ parencaj genroj.
Salamandro estas longkorpa, vostohava, senhara amfibio. Al la grupo apartenas specioj kiuj vivas daŭre en la akvo, kiel ekz. la japana giganta salamandro kaj specioj kiuj vivas ĉiam surtere kiel ekz. Makulsalamandro (fajrosalamandro).
Specioj
Al salamandroj apartenas:
Urbanov
Urbanov (Urbanau) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1355.
(8351) 1989 EH1
(8351) 1989 EH1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Toshimasa Furuta elde Tojota (gubernio Aiĉi, Japanio).
Norvegio en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Norvega Olimpika Komitato, kiu en 2007 estis reorganizita al nova organizaĵo nomata Norvega Sporta Konfederacio kaj Olimpika kaj Paralimpika Komitato.
Ouffet
Ouffet (france: [ufE]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Ellemelle kaj Warzée apartenas al Ouffet, la ĉefa municipo.
Isidre Pòlit i Boixareu
Isidre PÒLIT I BOIXAREU (naskiĝis en 1880 en Alella, (komarko Maresme), mortis en 1958 en Barcelono je aĝo de 78 jaroj) estis hispana (kataluna) astronomo.
Li estis diplomita pri sciencoj en 1902 kaj ricevis sian doktorecon en 1904. Li estis profesoro en la Universitato de Barcelono kaj estis helpanto de la astronomo Josep Comas i Solá en la Observatorio Fabra. Post la morto de Comas i Solá en 1937, li estis nomumita direktoro de la Sekcio pri Astronomio.
La, li malkovris la asteroidon 4298 Jorgenúnez. La asteroido 1708 Pólit estis nomita en lia honoro.
August Bielowski
August Bielowski (Augustyn), pseŭdonomo Jan Płaza (naskiĝis la 27-an de marto 1806 en Krechowice, Pokucie, mortis la 11/12-an de oktobro 1876 en Lvovo) – pola historiisto, slavisto, verkisto, direktoro de Ossolineum en Lvovo, aŭtoro, fondinto kaj eldonisto de la serio "Monumenta Poloniae Historica", honora membro de la Societo de Scienc-Amikoj en Poznań en la jaroj 1860–1876.
Vivo
En 1828 finis gimnazion ĉe monaĥejo de bazilianoj en Buĉaĉ kaj komencis studi en Universitato de Lvovo. Post eksplodo de la Novembra ribelo kontraŭ Rusia Imperio eniris Polan Soldataron de Kongresa Pollando, soldatservis en regimento de Apudvistula Legio infanteria en la korpuso de generalo Samuel Różycki. Post falo de la insurekcio iris al Galicio. En 1834 estis arestita sub riproĉo de komploto fare de aŭstraj regopovoj, en malliberejo pasigis du jarojn. En 1845 ligiĝis kun Ossolineum, de 1869 estis ties direktoro kaj redaktoro de "Biblioteko de Ossoliński-familio".
Per lia klopodo en la jaroj 1854–1861 estis reeldonata Słownik języka polskiego (Vortaro de la pola lingvo) de Samuel Linde, kun kompletigoj kaj korektoj.
Li ofte vojaĝis scienccele traserĉante arkivojn kaj bibliotekojn en Rusio, Aŭstrio, Germanio por akirado de fontoj pri la historio de Pollando. Li estis ideodonanto kaj la unua eldonisto de la serio "Monumenta Poloniae Historica", en la jaroj 1856–1864 proprakoste eldonis la unuan volumon (danke al la financa apogo de grafo Wiktor Baworowski la presado estis finita). La duan volumon kunfinancis Towarzystwo Naukowe Krakowskie (Scienca Societo en Krakovo). En 1872 la Societo, post transformiĝo al Akademio de Scipovoj, transprenis eldonadon de la Monumenta Poloniae Historica. Bielowski iĝis gvidanto de la Historia Komisiono de la Akademio en Lvovo.
Maja puĉo
La maja puĉo (maja ŝtatrenverso, maja atenco; przewrót majowy aŭ zamach majowy) estis puĉo realigita en Pollando fare de marŝalo Józef Piłsudski inter la 12-a kaj 14-a de majo 1926. La puĉo forigis la registaron de prezidanto Stanisław Wojciechowski kaj ĉefministro Wincenty Witos. Establita estis nova registaro gvidata de Kazimierz Bartel, profesoro de Lviva Politekniko.
August Bielowski
Verkoj
Entombigita en Liĉakiva tombejo en Lvovo.
Maja puĉo
Komence oni proponis la prezidantecon al Piłsudski, sed li rifuzis favore al Ignacy Mościcki. Piłsudski tamen restis la plej influa politikisto en Pollando kaj estis "griza eminenco" ĝis sia morto en 1935.
Preparoj
En novembro 1925 la registaro de ĉefministro Władysław Grabski estis anstataŭigita de la registaro de ĉefministro Aleksander Skrzyński, kiu ricevis subtenon de Nacia Demokratio kaj Pola Partio Socialista (PPS). Ĝeneralo Lucjan Żeligowski fariĝis ministro de armeaj aferoj. Tamen post kiam PPS retiris sian subtenon, ĉi tiu registaro ankaŭ falis kaj estis anstataŭigita de tiu de ĉefministro Wincenty Witos, formita de Pola Popola Partio "Piast" kaj Kristana Asocio de Nacia Unueco (Chjeno-Piast). La nova registaro havis eĉ malpli da subteno ol la antaŭaj. La deklaroj de Józef Piłsudski, kiu vidis la konstantajn movojn de la potenco en Sejmo (malsupera ĉambro de la pola parlamento) kaosaj kaj detruaj, gvidis al puĉo.
Puĉo
La 10-an de majo 1926 formiĝis koalicia registaro de Kristanaj Demokratoj kaj Agraristoj. La saman tagon Józef Piłsudski en intervjuo donita al Kurier Poranny (la Matena Kuriero) diris, ke li "pretas batali kontraŭ la malbono" de Sejmokratio kaj promesis sanacion (resanigon) de la politika vivo. La eldono de la ĵurnalo estis konfiskita de la aŭtoritatoj.
Dum la nokto inter la 11-a kaj 12-a de majo la varsovia garnizono deklaris alarman staton. Kelkaj trupoj marŝis al Rembertów, kie la soldatoj ĵuris sian subtenon al Piłsudski. La 12-an de majo ili marŝis al Varsovio kaj kaptis pontojn sur Vistulo. Dume la registaro de Wincenty Witos deklaris krizostaton.
Ĉirkaŭ la 17-a horo marŝalo Piłsudski renkontis prezidanton Stanisław Wojciechowski sur la Ponto Poniatowski. Piłsudski postulis eksiĝon de la registaro de Witos, dum Wojciechowski postulis kapitulacon de Piłsudski. Ĉar la intertraktado donis neniun rezultoj, ĉirkaŭ la 19-a horo komenciĝis batalado.
La sekvan tagon komenciĝis nova serio de intertraktadoj, en kiuj mediaciis ĉefepiskopo Aleksander Kakowski kaj sejmmarŝalo Maciej Rataj. La intertraktadoj tamen alportis neniun ŝanĝon. La 14-an de majo Pola Partio Socialista deklaris sian subtenon al la ribeluloj kaj alvokis al ĝenerala striko, kion subtenis la Fervojista Sindikato (Związek Zawodowy Kolejarzy). La striko de socialistaj fervojistoj paralizis la trafikon kaj malebligis al la por-registaraj taĉmentoj atingi Varsovion.
Por preventi ke la bataloj en Varsovio ŝanĝiĝu al tutlanda interna milito, Wojciechowski kaj Witos demisiis.
NGC 6107
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maja puĉo
Puĉo
Dum tiuj eventoj 215 soldatoj kaj 164 civiluloj estis mortigitaj kaj ĉ. 900 homoj estis vunditaj.
Formiĝis nova registaro gvidata de ĉefministro Kazimierz Bartel, kun Piłsudski kiel ministro de militistaj aferoj. La 31-an de majo la Nacia Asembleo (Zgromadzenie Narodowe) nomumis Piłsudski prezidanto, sed li rifuzis. Poste Ignacy Mościcki fariĝis la nova prezidanto; Piłsudski, tamen, havis fakte pli grandan potencon ol oficiale donis al li la ministra posteno.
Konsekvencoj
Piłsudski iniciatis aŭtoritaran regadon de Sanacja (1926–39), celanta reenkondukon de morala "sano" al la publika vivo. Kvankam ĝis sia morto en 1935 Piłsudski ludis dominan rolon en la registaro de Pollando, liaj formalaj oficoj - krom dufoja ĉefministreco en 1926-28 kaj 1930 - estis grave limigitaj ĝis tiuj de ministro de defendo kaj inspektoro-generalo de la armitaj fortoj.
La alpreno de nova pola konstitucio en aprilo 1935 (la Aprila Konstitucio), preparita de subtenantoj de Piłsudski laŭ liaj instrukcioj, enkondukis fortan oficon de prezidanto. La konstitucio validis en Pollando ĝis la dua mondmilito kaj estis uzata de la registaro en ekzilo dum kaj post la milito.
Stacio Nakakido
Stacio Keikyū Higashi Kanagawa (japane: 京急東神奈川駅 [Keikyū Higashi Kanagawa-eki], angle: Keikyū Higashi Kanagawa Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kanagaŭa, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Nasova
Nasova estas unu el la 21 vilaĝoj kiuj formas la municipon Apače en Slovenio. En la jaro 2002 tie loĝis 189 homoj.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la regiono Pomurska en nordorienta Slovenio. Ĝia areo estas 3,13 km². La vilaĝo estas ĉirkaŭ 5 km sude de Apače.
Najbare troviĝas la sekvaj vilaĝoj: Mahovci kaj Črnci en la nordo, Lešane en la oriento, la vilaĝo Zgorna Ščavnica en la sudo kaj la komunumo Janhova en la okcidento.
La suda parto de la vilaĝo havas altecon de 250 ĝis 300 m super marnivelo. Ĉe la rando de la arbaro estas disigitaj individuaj bienoj. Estas ĉirkaŭ 60 domoj en la vilaĝo. La vilaĝo Nasova estas dividita en kvar partojn: supra, meza, pli malalta kaj parto kun nekutima nomo — Malgranda Ameriko.
En la nordo, la vilaĝo estas limigita de la Plitvice Creek, dum la sudaj teroj estas kultivataj. Ĉi tiu parto de la teritorio havas altecon je proksimume 220-235 m.
Interesaĵoj
Multaj muzikistoj ĉiam haveblas en la vilaĝo kaj ilia nombro plu kreskas. La plimulto de la muzikistoj ludas en la Apache Wind Orchestra, kiu ekzistas pli ol 120 jarojn.
Sulingen
Sulingen (prononco ) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz centre de la federacia lando Malsupra Saksio, sude de la urbo Bremeno. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Oreye
Oreye (france: [Orej] aŭ Oerle) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Bergilers, Grandville, Lens-sur-Geer kaj Otrange apartenas al Oreye, la ĉefa municipo. Oreye havas fabrikon, kiu produktas sukeron el sukerbetoj.
2909 Hoshi-no-ie
2909 Hoshi-no-ie estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Sadao Sei (japane 清 貞雄, Sei Sadao) elde la vilaĝo Chirorin.
Nomo
Ĝia nomo, « Hoshi-no-ie (星の家) », signifas « Domo de la Steloj » en japana lingvo, ĝi estas la nomo de la persona observatorio de la malkovrinto.
Michel Petrucciani
Michel Petrucciani (naskiĝis la 28-an de decembro 1962 en Orange, Vaucluse; mortis la 6-an de januaro 1999 en Novjorko) estis franca ĵazpianisto.
Vivo
Michel Petrucciani estis filo de la denaska siciliano kaj ĵazgitaristo Antoine (Tony) Petrucciani kaj ties franca edzino Anne. Petrucciani suferis je vitro-osteco kaj estis pro tio ankaŭ naneca. Dumpase de sia vivo li suferis centojn da ostorompiĝoj. Malgraŭ sia naneco li havis grandajn kaj fortikajn fingrojn. Lia patro ekkonis lian muzikan talenton kaj antaŭenigis lin jam en la antaŭlerneja aĝo per ĉiutaga pianluda ekzercado. Kun sia patro li ankaŭ faris sonregistradojn por la albumo Conversations publikigita en 2001. La fratoj de Michel ankaŭ estas ĵazmuzikistoj: Philippe fariĝis gitaristo kaj Louis ludas bason.
Petrucciani havis sian unuan koncerton en la aĝo de dek tri. Li muzikis kun Kenny Clarke kaj Clark Terry kaj transloĝiĝis 1979 al Parizo, kie li jaron poste publikigis sian unuan muzikalbumon Flash. Tie li ankaŭ muzikis en triopo kun sia frato kaj basisto Louis kaj kun Lee Konitz.
En 1982 transloĝiĝis al Kalifornio kaj muzikis en la ensemblo de Charles Lloyd, kun kiu li interalie prezentis je la Ĵaz-Festivalo je Montreux kaj sekvatempe intense kunverkis. Saman jaroj li ricevis la Premion Django Reinhardt. En 1983 li altiris la atenton sur la Ĵaz-Festivalo je Newport. Komence de la 1980-aj jaroj ekestis sonregistraĵoj kun Lee Konitz, Jean-Francois Jenny-Clark kaj Aldo Romano. Marton de 1984 li jkoncertis en triopo kune kun Palle Danielsson kaj Eliot Zigmund en la novjorka ĵazklubejo Village Vanguard. Jaron poste ekestis ĉe Blue Note lia albumo Pianism, en 1986 la albumo Power Of Three de triopo kun Petrucciani ĉe piano, Wayne Shorter ĉe saksofono kaj Jim Hall ĉe gitaro.
László Bencze (grafikisto)
László Bencze [bencze] (Berta) rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis en Vlăhița la 23-an de junio 1968.
Michel Petrucciani
Vivo
En Germanujo li famiĝis per siaj regulaj prezentadoj en televidelsendo ekde oktobro de 1994 ĝis junio de 1998. Li muzikis ankaŭ interalie kun John Abercrombie, Joe Lovano, Jack DeJohnette kaj Eddy Louiss.
László Bencze (grafikisto)
Kariero
László Bencze diplomitiĝis en Arta Altlernejo de Budapeŝto en 1996. Li estis kulturdomestro, bibliotekisto, fondintano de Teatro Tomcsa Sándor, de Popoldanca Studio o de Odorheiu Secuiesc.
Michel Petrucciani
Vivo
Petrucciani estis geedziĝinta kaj havis unu filon, kiu heredis lian malsanon, same kiel adoptofilon. En 1999 Michel Petrucciani mortis pro pulmoinflamo. Li estis entombigita sur Tombejo Père Lachaise en Parizo.
Listo de ministroj pri edukado de la 5-a Franca Respubliko
Tiu paĝo listigas la ministrojn pri nacia edukado en la 5-a Franca Respubliko.
Provosto
Provosto (tra la franca prévôt, el la latina propositus resp. praepositus = plialtrangulo) estis dum la 16-a jarcento armea oficisto kun kompetenteco de regimenta polico, en la ter- kaj mararmeo.
En kelkaj regionoj provosto ankaŭ estis juĝa oficisto komparebla kun vokto.
Pliposte la provosto estis mararmea oficiro respondeca por la aŭtoritato sub la ferdeko.
Nuntempe ĝi estas nomo por diversaj oficistoj ekz. en universitato k.t.p.
10301 Kataoka
10301 Kataoka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yoshiko Kataoka, amatora astronomino de Takarazuka (gubernio Hjogo), direktorino de la Orienta Astronomia Asocio. Ŝi estis pioniro en la studo de meteora polvo. En 1993 ŝi provizis fonduson por starigi kaj subteni la Premion Vega por eminentaj virinoj amatoraj astronominoj.
4226 Damiano
4226 Damiano estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la belga (flandra) misiisto Jozef De Veuster, konata sub la nomo "Patro Damiano" (1840–1889).
Norvegio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Norvega Olimpika Komitato, kiu en 2007 estis reorganizita al nova organizaĵo nomata Norvega Sporta Konfederacio kaj Olimpika kaj Paralimpika Komitato.
Santiuste de Pedraza
Santiuste de Pedraza [sanTJUSte depeDRAza] estas municipo en la centrosudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco. La loknomo Santiuste de Pedraza estas etimologie komprenebla kiel Sankta Justo de Pedraza, alude al najbara urbo Pedraza, kies dependaĵo ĝi estis.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 29 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Cubillo, Arahuetes, Pedraza, Turégano, Aldealengua de Pedraza, Torre Val de San Pedro kaj Pelayos del Arroyo. La municipo estas formata de kvar loĝlokoj, nome Chavida, La Mata de Santiuste, Requijada kaj Urbanos.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
Portoferraio
Portoferraio estas komunumo de Italio, sur la insulo Elbo.
Kenji Arabori
Kenji Arabori (荒堀 謙次, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC, Tochigi SC, Shonan Bellmare, Montedio Yamagata kaj Kamatamare Sanuki.
Roda de Eresma
Roda de Eresma [ROda deRESma] estas municipo en la centrosudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko Campiña Segoviana.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 201 loĝantojn. Ĝi perdis 200 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed ekde la lasta jardeko de la 20-a jarcento rekuperiĝis, kaj akiris ĉirkaŭ 100 loĝantojn pro funkciado kiel dormurbo kaj de servoj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La plej frua mencio de Roda (tiel) estas de eklezia dokumento de la Katedrala Arkivo de Segovio, datita de la 1a de Junio 1247.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
117413 Ramonycajal
117413 Ramonycajal estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Stefan Bałuk
Stefan Klemens Bałuk pseŭdonomo Starba, Kubuś, Michał Bałucki, Michał Zawistowski (naskiĝis la en Varsovio, mortis la ) estis pola fotisto, milita fotoraportisto, unu el 89 mutobskuruloj – partoprenantoj de la Ribelo de Varsovio, de 2006 brigada generalo de Pola Soldataro en rezervo.
117413 Ramonycajal
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hispana amatora astronomo Juan Lacruz elde la Observatorio de La Cañada en Avilo (Hispanio).
Stefan Bałuk
Vivo
Filo de Władysław Bałuka kaj Maria Uszyńska. En 1933 pasis abituron en Rakowice (nun Krakovo), kaj volontule eniris al Lernejo de Rezervaj Substanardistoj de Kavalerio en Grudziądz, sed estis antaŭtempe sendevigita pro sanaj kialoj post trimonata kurso. Finis sen diplomo Lernejon de Politika Scienco en Varsovio. Dum eksplodo de la dua mondmilito frekventis la 3-an studjaron de jura fakultato en Varsovia Universitato.
25650 Shaubakshi
25650 Shaubakshi estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shaunak Krishan Bakshi, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri konduta kaj socia sciencoj. Li ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estas lernanto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio Usono).
Stefan Bałuk
Vivo
Post germana invado en Pollandon, la 6-an de septembro 1939 anonciĝis volontule al Kadro de la 9-a Kirasita Bataliono en Lublin, transformita al Proviz-Centro de Kirasita Armilaro n-ro 2. Kun tiu ĉi unuo retiriĝadis orienten. Tiutempe faris, en Lvovo, sian unuan militan foton de konstruaĵoj bombitaj de Luftwaffe. Dum provo de evakuo en Hungarion estis arestita de soveta armeo, poste liberigita; laŭvican fojon arestita en Voroĥta (Jaremĉe), sukcesis fuĝi kaj transiri tra Hungario, Rumanio kaj Bejruto al Francio (la 20-an de decembro 1939). Tie li estis enkorpigita formiĝantan Polan Soldataron – al la 10-a Brigado de Kirasita Kavalerio de kolonelo Maczek, poste al la 10-a Regimento de Ĉevalaj Pafistoj. Post malvenko de Francio evakuita al Britio, kie li servis komence en la 10-a Brigado de Kirasita Kavalerio ekzercanta en Skotlando, poste en majo 1942 sin anoncis al Oficira Pliperfektiga Kurso de Armea Administracio. Sub tiu ĉi nomo funkciis spionad-flankataka instruado de mutobskuruloj en Spionad-Lernejo en Glasgow. Li trapasis kurson en Pola Paraŝutista Sekcio. Ĵuris kiel soldato de Pola Enlanda Armeo. En 1943 avancis al subleŭtenanto.
Ignác Pfeifer
Ignác Pfeifer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pfeifer Ignác estis hungara kemiisto, profesoro.
117413 Ramonycajal
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hispana histologo Santiago Ramón y Cajal (1852–1934), naskiĝinta en Petilla de Aragón, (Navaro), kiu ricevis la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino 1906 pro sia laboro pri la strukturo de la nerva sistemo.
Egipta muzeo
La termino Egipta muzeo
Ignác Pfeifer
Ignác Pfeifer naskiĝis la  1868 en Szentgál. Li mortis la 1941 en Budapeŝto.
Biografio
Ignác Pfeifer devenis el juda familio. Li akiris kemian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1892. Post siaj studoj li restis en la universitato por instrui. En 1894 li havis postenon en Hungaraj Ŝtatfervojoj. En 1904 li estis nomumita universitata privata profesoro. Inter 1904 kaj 1912 li havis privatan laboratorion, kie li esploris, dume en 1911 li rondvojaĝis en Usono. En 1912 li estis nomumita katedrestro en la menciita universitato. Li partoprenis en fondo de Rondo Galilei. Li havis postenon dum la Hungara Sovetrespubliko, post falo de la respubliko li devis abdiki. Li tuj ricevis postenon en uzino nomata "Tungsram", kie li laboris kun Imre Bródy, Pál Selényi, Zoltán Bay, Tivadar Millner, Ernő Winter.
Roberto la 2-a (Francio)
Roberto la 2-a de Francio (naskiĝis la 27-an de marto 972, mortis la 20-an de julio 1031), kromnomita Roberto la Pia (franclingve Robert II le Pieux) estis reĝo de Francio ekde 996 ĝis 1031
Roberto, la dua reĝo de la kapetida dinastio, estis la filo de Hugo Kapeto kaj de Adelajda de Akvitanio. Lia patro asociis lin al la trono ekde la kristnasko de la jaro 987 por garantii lian postan legitimecon. Pro la premo de sia patro, Roberto unue edziĝis en 988 kun Rozala de Italio, vidvino de Arnulfo la 2-a (grafo de Flandrio). Ŝi aĝis dudek jarojn pli ol li : ĉar ŝi ne sukcesis naski infanon, la geedzoj apartiĝis en 992.
Li sekve forte enamiĝis en Bertan de Burgonjo, vidvino de Eŭdo la 1-a de Blois kaj filino de Konrado la 3-a de Burgonjo. Li esperis, ke tia amedziĝo generus heredanton por la juna kapetida dinastio. Berta krome alportis al la franca monarkio heredrajton sur Burgonjo kaj sur la vastaj terenoj de la landsinjoroj de Blois. Malgraŭ malkonsento de la Katolika Eklezio (Roberto kaj Berta estis malproksimaj gekuzoj), la edziĝo okazis en novembro aŭ decembro 996, iom post la morto de Hugo Kapeto, kiu same reĵetis tian edziĝon.
Okaze de la koncilio de Pavia en 997, la papo Gregorio la 5-a puntrudis al Roberto sep jarojn da pento, se la reĝo ne apartiĝis el Berta. La papo cetere minacis sankcii la francan reĝlandon kaj ekskomuniki la geamantojn. Ĉiukaze, el la edziĝo rezultis nur unu mortnaskita infano. Roberto forlasis Bertan en 1003 kaj reedziĝis kun Konstanca de Arles, el la domo de Anĵuo. Ŝi naskis sep infanojn, inkluzive de Roberto la 1-a de Burgonjo, Hugo la 2-a de Francio (asociita al sia patro sed mortinta antaŭ li) kaj Henriko la 1-a de Francio, kiu heredis la kronon en 1031.
Norvegio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Norvega Olimpika Komitato, kiu en 2007 estis reorganizita al nova organizaĵo nomata Norvega Sporta Konfederacio kaj Olimpika kaj Paralimpika Komitato.
Nigrapieda kato
La nigrapieda kato (Felis nigripes) estas la plej malgranda afrika kato kaj endemia al la sudokcidenta senpluva zono de Suda Afriko. Ĝi estas enlistigita kiel vundebla specio en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj ekde 2002, ĉar oni suspektas la nigrapiedan kataron malpliiĝanta pro ŝtelĉasado, persekutado, trafikaj akcidentoj kaj predado fare de hejmaj bestoj.
Tilleda (Kyffhäuser)
Tilleda estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de julio 2009 parto de la komunumo Kelbra (Kyffhäuser) en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Sangerhausen. Fine de 2007 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 894 loĝantojn.
Shmuel Tamir
Shmuel M. TAMIR (en hebrea: שמואל תמיר‎, Shmuel Katznelson; 10a de Marto 1923 – 29a de Junio 1987) estis elstara israela luktanto por la sendependeco de Israelo, advokato kaj membro de la Knesset. Post sukcesa kariero luktante kontraŭ Britio li estis membro de la Knesset el 1965 ĝis 1980, kaj estis Ministro de Justico en la registaro de Menachem Begin el 1977 ĝis 1980. Heroo de Jiŝuv kaj "Eretz Yisrael" Tamir estis arda kontraŭ-Naziisma aktivulo kiu starigis jurajn kazojn por persekuti la fifarantojn de Holokaŭsto kaj aliajn militkrimulojn. Tamir estis membro de politikaj partioj kaj koalicioj de naciismaj tendencoj.
Li devenas el familio de gravuloj de la lukto por la sendependigo kaj starigo de la Ŝtato Israelo. El 1944 ĝis 1947 li partoprenis en terorisma agado de Irguno kontraŭ la britia regado kaj en 1947 estis ekzilita de tiu al Kenjo kaj tie finigis siajn studojn pri juro. Kiel politikisto li aktivis en diversaj partioj inter la dekstro kaj la centro.
NGC 6108
NGC 6108 (aliaj indikoj — MCG 6-36-15, ZWG 196.25, KUG 1615+352A, PGC 57734) estas galaksio en konstelacio Boreala Krono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(131774) 2002 AZ18
(131774) 2002 AZ18 estas tre malgranda, treege hela kaj malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra klinata orbito tanĝas tiun de Marso proksime de sia suprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,21784 AU, tie estas 32,588 milionoj da km.
Muzeo de Bleicherode
La Muzeo de Bleicherode (germane: Heimatmuseum Bleicherode) troviĝas en Bleicherode, Hauptstraße nr 55.
Priskribo
La regionhistoria muzeo estas apud la porturista informagentejo kaj kontraŭe al la evangelia kirko sur grundo, kie en 1734/34 konstruitis domo de burĝo agroposedanta. Ĝi estas ankaŭ la naskiĝdomo de la protestanta teologo Adalbert Merx. En 1821 ekposedis ĝin la kamparana familio Billich. Anna Billich (1854-1934) estis instruistino kaj poetino. En 1968 aĉetis ĝin la urbo. La kompleta domo tiam ali- kaj rekonstruitis laŭ normoj monumentprotektadaj.
Kolektoj
La muzeo havas ĉ. 20000 unuopajn objektojn. Fokusoj estas pri la regionaj produktoj kaj produktiloj el la pasinteco kaj estanteco de Bleicherode. Meze de la kronologia prezentado pri la urba historio estas la ekonomia, sociala kaj kultura evoluoj de la burĝaro de Bleicherode.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 34
Sülm
Sülm estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Anĝelus de Jerusalemo
Sankta Angelus aŭ Anĝelus (en itala: Sant'Angelo; 1185 – 5a de Majo 1220) estis katolika konvertito el Judismo kaj pastro de Karmelanoj. Li kaj lia ĝemela frato estis konvertitaj al kristanismo fare de sia patrino kaj samtempe ili iĝis monaĥoj de la Karmelanoj. Sed, male al sia frato, li retiriĝis al la dezerto kiel ermito post sia ordenigo. Poste li revenis por iri al Italio kristanigi kaj renkontiĝi kun la papo Honorio la 3-a por ke tiu aprobu novan regularon por la Karmelanoj.
Lia festotago estas la 5-a de majo.
Plaĝa volejbalo
Plaĝa volejbalo respektive plaĝa flugpilkado - angle beach volleyball - estas teama pilka sporto, en kiu du teamoj de po du sportistoj staras sur rektangula sabla areo, dividata per reto. Celo de la ludo estas, per la manoj transportigi la plaĝan flugpilkon super la reto al la aliteama duono de la sabla areo, tiel ke ĝi tie tuŝu la grundon, kaj eviti ke la kontraŭa teamo sukcesu pri tio en la duono de la propra teamo. Kiel en "vera" volejbalo (en kiu teamo havas ses anojn kaj la grundo estas firma), teamo rajtas tuŝi la pilkon trifoje antaŭ ol ĝi devas esti pasata al la duono de la alia teamo, sed neniam la sama ludisto rajtas tuŝi la pilkon dufoje sinsekve, do je la du tuŝoj la pilko devas esti alternata inter la du teamanoj.
Plaĝa volejbalo evoluiĝis en la 1930-aj jaroj en Usono, komence kiel neserioza variaĵo de volejbalo. Ekde la jaro 1994 plaĝa volejbalo estas sporto de la Someraj Olimpikoj. Kvankam ja ofte ĝi estas ludata ĉe sablaj plaĝoj, do marborde, sed laŭ la sportaj reguloj senprobleme eblas ie ajn instali sablan ludareon. Ekde la jaro 1997 ankaŭ ekzistas monda ĉampionumo pri plaĝa volejbalo. Gvida organizaĵo pri la sporto estas la Federacio Internacia de Volejbalo.
Oupeye
Ekde 1977 la municipoj Hermée, Hermalle-sous-Argenteau, Heure-le-Romain, Houtain-Saint-Siméon, Vivegnis kaj Haccourt apartenas al Oupeye, la ĉefa municipo.
Plaĝa volejbalo
Originoj en Usono
Plaĝa volejbalo ekestis en la 1920-aj jaroj en la plaĝoj de Santa Monica kaj de aliaj urboj en Kalifornio. La plaĝo Hermosa Beach en Los-Anĝeleso ĝis nun konsideriĝas unu el la plej popularaj ludejoj. Proksimume dek jarojn pli poste la sporto ankaŭ ekpopulariĝis en Eŭropo. Post kiam en la 1940-aj jaroj jam estis unuaj turniroj en Santa Monica, en la 1960-aj jaroj malsukcesis provo instali profesian ligon de plaĝaj volejbalaj teamoj. En la kalifornia plaĝo Manhattan Beach en 1965 organiziĝis unua "Plaĝa Malferma Ĉampionumo", kiu de tiam okazas ĉiujare kaj konsideratas la "turniro Wimbledon de plaĝa volejbalo". La elstara sportisto Karch Kiraly helpigis pli popularigi la plaĝan volejbalon kaj en la 1980-aj jaroj kontribuis difini la ĝis tiaman libertempan okupon fariĝi profesia sporta fako.
Someraj Olimpikoj
En la Somera Olimpiko de 1992 en Barcelono plaĝa volejbalo estis prezentata kiel demonstrata sporto. Karch Kiraly kun partnero gajnis duoblan oran medalon. Ekde la Somera Olimpiko de 1996 en Atlanta (Georgio), plaĝa volejbalo estas regula olimpika sporto - ankaŭ en 1996 kaj 2000 usonanoj gajnis la oran medalon. En 2004 brazila teamo gajnis la medalon. En la virinaj turniroj, la medaloj de 1996 ĝis 2008 iris al teamoj el Brazilo, Usono kaj Aŭstralio.
Monda ĉampionumo
La domino de plaĝaj gevolejbalistoj el Usono kaj Brazilo ankaŭ montriĝas en la rezultoj de la monda ĉampionumo. Post dek internaciaj turniroj enRio-de-Ĵanejro, en 1997 en Los-Anĝeleso okazis la unua oficiala monda ĉampionumo. En la virina ĉampionumo, post tri brazilaj venkoj sekvis tri usonaj. En la ĉampionumo de 2007 la ĉina teamo de Tian Ĝia kaj Ŭang Ĝie montris, ke la plaĝaj volejbalistoj el Ĉinio pli kaj pli iĝas serioza konkurenco por la ĝis nun gvidaj nacioj. En la monda ĉampionumo de 2009 usonaninoj Ross kaj Kessy daŭrigis la ĉampionecon por usonaj teamoj.
En la vira monda ĉampionumo ĝis la jaro 2005 ĉiuj oraj medaloj iris al Sudameriko - kvarfoje al Brazilo kaj unufoje al Argentino. Nur en 2007 la Todd Rogers kaj Philip Dalhausser unuafoje portis la ĉampionan titolon al Nordameriko. En 2009 la germanoj Julius Brink kaj Jonas Reckermann iĝis mondaj ĉampionoj en la norvega urbo Stavanger - ĝis tiam germanoj nur unufoje atingis 3-an pozicion en monda ĉampionumo, la venko do estis surpriza.
Eŭropa ĉampionumo
La unua vira eŭropa ĉampionumo okazis en 1993 en Almería (Hispanio). De 1998 ĝis 2001 la ĉampionan titolon kvarfoje sinsekve atingis svisaj teamoj. Sekve estis tri ĉampionecoj por germanaj kaj du por aŭstraj teamoj. En 2008 ĝis 2010 ĝajnis la nederlanda duopo Reinder Nummerdor kaj Richard Schuil.
La unuan virinan eŭropan ĉampionumon de 1994 en Espinho (Portugalio) gajnis germana duopo, same la duan ĉampionumon de 1995 en St. Quai.
Diskuto
Ekde kiam plaĝa volejbalo en 1996 unuafoje estis regula olimpika sporto, konservativaj grupiĝoj kaj la registaroj de iuj islamaj ŝtatoj kritikas ke la vestaĵoj de la sportistoj estas tro miniaturaj kaj ke la spektado de la matĉoj tial elvokus tro da pensoj pri seksumado. La sportistoj mem kutime defendas la malabundaj vestaĵojn, kiuj ebligas facilajn movadojn kaj praktikas en la kutime varma, somera vetero de plaĝaj matĉoj. Aparte de tio iuj alispecaj sportistoj, ekzemple atletikistoj, ne menciante profesiajn naĝistojn kaj plonĝistojn, havas simile (aŭ pli) malvastajn vestaĵojn, sen ke tio elvokus similajn konservativajn diskutojn. La kadra programo de iuj plaĝaj turniroj, kun multe da diskoteka muziko kaj profesiaj dancistoj, ankoraŭ plifortigas la impreson ke temus pri ferieca festo kaj ne nepre pri serioza sporta evento.
Libertempa okupo
Ekde la ekesto de la sporto sur la pacifikaj plaĝoj de Usono, plaĝa volejbalo dum pluraj jardekoj konsideriĝis libertempa okupo, sen profesieca sporta ambicio. Ĝis la nuntempo daŭre en multaj plaĝoj de Ameriko kaj Eŭropo kaj malpli intense en Azio, Afriko kaj Oceanio homoj entuziasme libertempe praktikas la sporton. Ankaŭ en urbocentraj placoj, tre for de iu marbordo, en varma somera vetero estas dumtempe instalataj sablejoj por plaĝa volejbalo, kaj ankaŭ en aliaj malmaraj lokoj, ekzemple en alpaj feriejoj, dumtempe ekestas ludejoj de por plaĝa volejbalo - ekzemple la eŭropa ĉampioinado de 2007 okazis en la svisa ferieja urbo Gstaad, en alteco de pli ol 1000 metroj super la marnivelo.
Norvegio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon - kaj gastigis la tutan Vintran Olimpikon de 1994 - la Norvega Olimpika Komitato, kiu en 2007 estis reorganizita al nova organizaĵo nomata Norvega Sporta Konfederacio kaj Olimpika kaj Paralimpika Komitato.
Kosuke Onose
Kosuke Onose (小野瀬 康介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC, Renofa Yamaguchi FC kaj Gamba Osaka.
Manĝopiramido
Manĝopiramido aŭ dietopiramido estas piramid-forma diagramo reprezentanta la optimuman nombron de manĝendajn erojn ĉiutage el ĉiuj el la bazaj manĝogrupoj. La unua Manĝopiramido estis publikigita en Svedio en 1974  La Manĝopiramido enkondukita de la Usona Departemento de Agrikulturo en la jaro 1992 estis nomita "Food Guide Pyramid" (gvida manĝopiramido). Ĝi estis ĝisdatigita en 2005 kaj poste anstataŭata de MyPlate en 2011.
Entelekio
La termino entelekio estis forĝita de Aristotelo por indiki sian apartan filozofian koncepton (ἐντελέχεια) pri realaĵo kiu havas ene de si mem la finan celon al kiu, evoluiĝante, direktiĝas. Tiu vorto, fakte, estas formita de la subvortoj en + telos, kiuj en greka lingvo signifas "ene" kaj "celo", kaj estas kunigitaj por aserti specon de "intrinseka celo".
Aristotelo
Aristotelo parolis pri “entelekio” en opono al la platona teorio de la ideoj por pruci ke ĉiu entaĵo evoluiĝas startante el cela kaŭzo, ena en ĝi, kaj ne pro eksteraj idealaj modelaj ideoj-kaŭzoj, situintaj en Hiperuranio laŭ la filozofio de Platono.
Estas sciate, fakte, kiel, laŭ Aristotelo, ŝanĝiĝo (aŭ evoluiĝo) povas esti plene eksplikata kaj komprenta kiam oni trovas ĝiajn kvar kaŭzojn: Materia Kaŭzo, Formala Kaŭzo, Efika Kaŭzo, kaj Cela Kaŭzo. Por difini la plenumiĝon de la celo, Aristotelo uzas la terminon “entelekio” kiu indikas la staton de perfekteco de io kio atingis sian celon.
Disvolviĝoj
La estontaj novplatonistoj alproksimiĝis, parte, al tiu aristotela, laŭ kiu la formo de la korpo devis estis imanenta koncepto, kaj ne platone transcenda, tamen ili trovis redukta la identigon de la animo kun la “entelekio”, ĉar la animo laŭ ili estas io kio antaŭas la korpon kaj ĉiukaze aŭtonoma rilate ĝin.
Skolastikuloj multe rezonadi pri tiu aristotela koncepto. Tomaso de Akvino, pruvinte la pravecon de tiu filozofia koncepto, sur ĝi fondis sian filozofion pri Dio:
Sintezo de la aristotela ĉi-tema konceptaro de Aristotelo kaj de novplatonistoj faris la katolika monaĥo Tommaso Campanella, laŭ kiu la naturo estas amplekso da vivuloj, ĉiu animita kaj emanta al sia celo, sed samtempe ĉiuj unuigitaj kaj harmonie direktigitaj al komuna celo de universala Animo de la mondo.
Pli/malpli kun tiu nocio konfrontiĝis filozofio de ĉiuj epokoj.
Ankaŭ Leibniz akordigis aristotelan entelekion kaj la vidpunkton de novplatonismo, tion igante esenca propreco de la monado, nome de ĉiu «centro de energio», kapabla aŭtonome evoluiĝi al propra celo: ĉiu monado ricevas neniun impulson el la ekstero, sed ĉiuj kune formas unuecan amplekson, regatan en ĝia eno de harmonio antaŭfiksita de Dio, la plejalta monado.
Šimanov
Šimanov (Kellersdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Bohemio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1260.
(32906) 1994 RH
(32906) 1994 RH estas tre malgranda. ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la far'de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" signifas, ke ĝia surfaco estas riĉa je silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝi estas ankaŭ klasifikta kiel amora asteroido, pro sia perihelio de 1,254 astronomia unuo. Tamen, pro sia granda klinangulo, ĝi ne tre proksimiĝas al Tero:
Ĝi kompense estas pli serioze marsrenkonta : ĝia marsa MOID estas 0,02570 astronomia unuo (3,845 milionoj da km).
54510 Yakagehonjin
54510 Yakagehonjin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (gubernio Okajama, Japanio).
Yakage honjin,, en la sudokcidento de Okajamo estis la tradicia loĝejo de la daimioj kaj aliaj oficialuloj de la ŝoguna reĝimo, dum ili estis sur la vojo en la Edo-epoko. Nur altrangaj personoj rajtis restadi aù manĝi tie. Tiu loko estas grava kultura propraĵo de Japanio.
NGC 6109
NGC 6109 (aliaj indikoj — UGC 10316, MCG 6-36-16, ZWG 196.26, KUG 1615+351C, PGC 57748) estas galaksio en konstelacio Boreala Krono.
Šimanov (apartigilo)
Šimanov estas nomo por pluraj lokoj:
Tabanera la Luenga
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 47 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 200 el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 23 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Carbonero el Mayor, Mozoncillo, Armuña, Escarabajosa de Cabezas kaj Yanguas de Eresma.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La loko apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Segovia ene de la Sexmo de Cabezas.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Vincento kaj la ermitejo de Kristo de la Vera Kruco.
Gubernio Saitamo
Gubernio Saitamo (埼玉県 [sai-tama ken], Hepburn/Kunrej: Saitama-ken) estas gubernio de Japanio. Administra centro de la gubernio estas la samnoma urbo Saitamo.
Bernardino de Campos
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj en la mikroregiono Ourinhos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Pepinster
Pepinster (france: [pepinSTEJR]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Cornesse, Wegnez kaj Soiron apartenas al Pepinster, la ĉefa municipo.
Wolfram Steude
Wolfram Steude (naskiĝinta la 20-an de septembro 1931 en Plauen; mortinta la 9-an de marto 2006) estis germana muziksciencisto kaj muzikisto. Li estis kuneldonanto de la Schütz-Jarlibro.
Villasequilla
Villasequilla [bijasekIja] (Seka Vilaĝeto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Wolfram Steude
Vivo
Steude estis nepo de la dresdena arĥitekto Martin Pietzsch. Li lernis ĉe la dresdena Kruco-Lernejo kaj kantis en la knaboĥoro Kreuzchor sub Rudolf Mauersberger. Li studis ĉe la eklezimuzika instituto de la Altlernejo por Muziko „Felix Mendelssohn Bartholdy“ en Lepsiko eklezian muzikon kaj orgenon kaj ĉe la eklezimuzika lernejo de la evangela-luterana landa eklezio de Saksujo. Post tio li studis ĝis 1958 muzikan kaj artan sciencojn. Ĉe Rudolf Eller li doktoriĝis en 1973 je Rostock. Ekde 1955 li laboris kiel ĉefprofesia kantoro komence en Lepsiko kaj pli malfrue ĝis 1976 en Dresdeno-Loschwitz. En la tempospaco de 1961 ĝis 1981 Steude laboris komence liber-, poste ĉefprofesie en la muzikseckio de la saksa landa biblioteko je Dresdeno. En 1985 li estis kunrespondeca por la Heinrich-Schütz-Honorado de la Germana Demokratia Respubliko. Ĝis 1996 li laboris komence kiel instruisto kaj helpsciencisto, ekde 1992 kiel profesoro ĉe la altlernejo je Dresdeno.
Villasequilla
Toponimio
"Villasequilla" nomiĝis iam "Villaseca de Valdecarábanos" kaj poste "Villasequilla de Yepes" pro la dependo kiu ligis ĝin al tiuj vilaĝoj. Nomiĝis Villasequilla de Yepes nur dum mallonga periodo. Aktuale nomiĝas nur Villasequilla ĉar ekde multaj jaroj sukcesis "sendependiĝi". La signifo de la nomo estus Seka Vilaĝeto, eble rilate al malabundo de akvo ĉefe somere.
Wolfram Steude
Vivo
Wolfram Steude validis kiel unu el la plej eminentaj esploristoj pri Heinrich Schütz. La asocio „Heinrich Schütz en Dresdeno“ fondiĝis en januaro de 2006 sub lia direktado. Kadre de la sekcio muzikscienco li starigis la Heinrich-Schütz-Arĥivon, kiu en 1988 oficiale malfermiĝis. Lia esplorado ampleksis la mezgermanujan muzikon kaj muzikflegadon ekde la mezepoko ĝis la baroko. Krom tio li aktivis multjare por la ĥormuziko de la landa eklezio en Saksujo.
Villasequilla
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Villasequillero. La censita populacio en 2011 estis de 2.664 loĝantoj kaj la denseco estas de 34,6 loĝ/km².
Situo
Villasequilla estas situanta en la centra parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Mesa de Ocaña en la nordorienta parto de la Provinco Toledo, je altitudo de 525 m; je 28 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 77 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°52′38″ N 3°43′46″ Ok.
Limas kun la lokoj Yepes, Huerta de Valdecarábanos kaj la separita teritorio de La Guardia, ĉiuj de la provinco Toledo.
Historio
La deveno de Villasequilla eble estas en la arabdevenaj domaroj de "Artal" kaj "La Mezquita" (la moskeo). Unuiĝis ambaŭ domaroj kaj jam en 1154 oni menciis ĝin kiel Villaseca en Valdecarábanos, ene de la komarketo nome Sisla. La influo de mozaraboj ĉefe ĉe la ravinaro de Valderábanos estas rimarkinda, tra koloniigo de tiu gento devena el Malago. Tiuj domaroj de Melgar, Mezquita, Artal kaj Villasequilla estis loĝataj de kastilianoj, mozaraboj kaj moriskoj. Villaseca apartenis al la Arkiepiskopo de Toledo.
En 1466, laŭ peto de la Municipo de La Guardia, la Arkiepiskopo Carrillo de Acuña transdonis la heredon aŭ fruktoĝardenon de Villasequilla. Yepes aĉetis en 1573 la jurisdikcion super Villasequilla, kaj oni dependis tiel de tiu vilaĝo ĝis 1817, kiam pro reĝa dekreto tiu vilaĝo emancipiĝis. Kaj Yepes kaj Villasequilla apartenis al la Arkiepiskopo de Toledo, pro dono fare de Alfonso la 6-a (Kastilio) favore de tiu ekleziulo post la rekonkero de Toledo.
Post la Hispana Enlanda Milito la populacio falis el pinto de 2,289 loĝantoj al 1,940, tio estis oni perdis pli da 300 loĝantoj pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, tamen ĉe Villasequilla ne oni falis, male oni rekuperiĝis iome kaj malrapide oni kreskis al la nunaj 2.664, eble pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Balzan
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de vivis.
Pessac
Pessac [] estas komunumo en sudokcidenta Francio, ĉirkaŭurbo de Bordeaux. Kun 58,025 loĝantoj en la jaro 2010, ĝi estas la tria plej granda urbo post Bordeaux kaj Mérignac en la departemento Gironde, en la regiono Akvitanio.
Geografio
Pessac situas sudokcidente de Bordeaux.
Zurika Novjarmaratono
La Zurika Novjarmaratono (germane Neujahrsmarathon Zürich) estas svisa maratonkuro, kiu ekde 2005 okazas ĉiujare la 1-an de Januaro. Ĝi komenciĝas noktomeze, ekzakte samtempe kun la nova jaro. Start- kaj celloko troviĝas en Schlieren ĉe Zuriko, Svislando. La itinero konsistas el rondoj laŭ la rivero Limmat. Ĝi gvidas tra la komunumoj Schlieren, urbo Zuriko, Oberengstringen, Unterengstringen, Würenlos (Monaĥejo Fahr) kaj Dietikon. Apud la maratondistanco ankaŭ estas ofertataj duonmaratono, 10-kilometra kuro kaj maratona stafeto. La starto, la celpasado post ĉiu rondo kaj kiel kulmino la celatingoj okazas en la sportohalo de Unterrohr en Schlieren. Tiel la spektantoj havas la eblon sekvi la konkurson en la varmo de la festejo.
Oficiala internacia agnosko
La kurdistancoj de la Zurika Novjarmaratono ĉiuj estas mezurataj laŭ la reguloj de IAAF (International Association of Athletics Federations – Internacia Asocio de Atletikaj Federacioj). Kiel unu el nur sep aranĝoj en Svislando, ĝi estas parto de la konkurskalendaro de AIMS (Association of International Marathons and Distance Races – Asocio de Internaciaj Maratonoj kaj Longdistancaj Konkursoj), en kiu la atingitaj tempoj trovas oficialan agnoskon fare de la IAAF. Pliaj svisaj AIMS-membroj estas la Zurika Maratono, la Zermatta Maratono, la Svisalpa Maratono, la "Jungfrau"-Maratono, la Lucerna Maratono kaj la Laŭzana Maratono. Danke al la noktomeza konkurskomenciĝo, la de la gajnintoj atingitaj tempoj ne nur fariĝas parto de la statistikoj de IAAF, sed ili ankaŭ validas tiuloke jaron post jaro kiel la unuaj oficialaj mondrekordaj tempoj de la jaro, kio kompreneble signifas apartan motivon por multaj partoprenantoj.
Duonmaratono
(2013: 18,052-kilometra kuro)
10-kilometra kuro
(2013: 12,016-kilometra kuro)
25652 Maddieball
25652 Maddieball estas malbone konata asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Zurika Novjarmaratono
10-kilometra kuro
(2010–2012: kvaronmaratono (10,549 km))