cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tobias Pfeifer-Helke
Tobias PFEIFER-HELKE (naskiĝinta en 1971 en Rodewisch) estas germana arthistoriisto kaj muzea rektoro. Ekde la 1.2.2019 li estas estro de la Fondaĵo Kastelo Friedenstein en Gotao.
Vivo
Post studoj inter 1991 kaj 1997 de arthistorio, mezepoka kaj nova historio kaj arĥeologio ĉe Universitato Marteno Lutero de Halle-Wittenberg, Teknologia universitato Dresdeno kaj Universitato de Lepsiko li doktoriĝis en la jaro 2006-a. Inter 2005 kaj 2006 li estis scienca helpanto ĉe Kunsthalle (Hamburgo). Inter 2006 kaj 2010 li estis fakulo helpa ĉe Universitato de Berno. Inter 2011 kaj 2014 li gvidis projektojn kaj science kunlaboradis ĉe la kuprogravuraĵkabineto de la Ŝtataj artkolektoj dresdenaj. Tie li transprenis unuafoje verajn estradajn funkciojn. En 2014 li iĝis kustodo kaj vica sekciestro de la Ŝtata muzeo de Schwerin.
Kiel direktoro de Fondaĵo Friedenstein li posteulis la arthistoriiston Martin Eberle. Okaze de la ekdeĵoro li substrekis la gravegan rolon de la kolektoj gotaaj. .
Kampbela albatroso
La Kampbela albatroso aŭ Kampbela talasarko (Thalassarche impavida) estas mezgranda talasarko de la familio de albatrosoj. Ili reproduktiĝas nur en Kampbelinsulo kaj la asocia insuleto Jeanette Marie, malgranda insularo de Novzelando en la Suda Pacifiko. Ĝi estis foje konsiderata subspecio de la Nigrabrova albatroso. Ĝi estas mezgranda blankanigra albatroso kun helflava iriso.
Taksonomio
Talasarkoj estas tipo de albatrosoj kiuj apartenas al la familio de Diomedeedoj kaj al la ordo de Procelarioformaj, kun pufinoj, fulmaroj, ŝtormopetreloj, kaj merĝopetreloj. Ili kunhavas iajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko nome narikornoj, kvankam la naztruoj ĉe albatrosoj estas en la flankoj de la beko. La bekoj de Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ en tio ke ili disiĝas en inter 7 kaj 9 kornecaj platoj. Fine, ili produktas stomakoleon faritan el vaksoesteroj kaj trigliceridoj kiu estas stokita en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj sane kiel energiriĉa manĝofonto kaj por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj.
Ili havas ankaŭ salglandon situanta super la naza trapasejo kiu helpas sensaligi ties korpojn, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ĝi elpelas altan salan solvaĵon el sia nazo.
En 1998, Robertson & Nunn sugestis la disigon de la specio el la Nigrabrova albatroso, Thalassarche melanophrys. Dum la venontaj kelkaj jaroj pliaj fakuloj akceptis, komence ĉe BirdLife International en 2000, sekve de Brooke en 2004. Ne interkonsentis James Clements, nek ACAP, kaj la SACC agnoskas neceson de propono.
Aspekto
Ĝi pezas 3.21 kg kaj estas 88 cm longa. Plenkreskulo estas tre simila al la Nigrabrova albatroso, diference en okulkoloro. Ĝi havas blankajn kapon, kolon, pugon kaj subajn partojn, kun nigraj subflugiloj, dorso kaj vosto. La subflugiloj estas blankaj kun larĝa nigra bordo. Ĝi havas nigran triangulon ĉirkaŭ la okulo kiu atingas la bekon, kiu estas flava kun oranĝeca pinto. Ili havas ankaŭ helflavajn irisojn. Junuloj havas brungrizan bekon kun nigra pinto, malhelaj okuloj kaj malpli da nigro en subflugiloj.
La averaĝa vivodaŭro estas de ĝis 28 jaroj, sed ĉefe pro manko de studo, ĉar plej albatrosoj povas vivi sufiĉe pli ol 50 jaroj.
Teritorio kaj vivejo
La Kampbela albatroso reproduktiĝas en norda kaj okcidenta marbordo de Kampbelinsulo kaj ĉe la insuleto Jeanette Marie. Dum la reprodukta sezono ili manĝas el la Suda Insulo kaj Chatham Rise al la Maro de Ross. Junuloj kaj nereproduktuloj iras nur tra sudaŭstraliaj akvoj, la Tasmana Maro, kaj sudokcidenta Pacifika Oceano.
Manĝo
La Kampbela albatroso manxgas fiŝojn, kalmarojn, krustulojn, kadavraĵojn, kaj gelatenajn organismojn.
Reproduktado
Reproduktaj birdoj emas nestumi sur kornicoj kaj deklivoj kovritaj de malalta herbo, herbotufoj, aŭ koto. Ili komencas reproduktiĝi 10jaraĝaj kaj ili havas reproduktan sukcesindicon de 66%. Plenkreskuloj revenas al la reprodukta kolonio komence de aŭgusto kaj komencas ovodemetadon fine de septembro. La ino demetas ununuran ovon kiu estas kovata dum ĉirkaŭ 70 tagoj. La elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 130 tagoj post eloviĝo.
Konservado
La IUCN klasigas tiun specion kiel Vundebla pro limigita nombro de reproduktaj lokoj. Plej ĵusa ĉirkaŭkalkulo en 1997 havigis 24,600 parojn. Inter 1992 kaj 1997 kalkulitaj kolonioj estis pliiĝantaj ĉe indico de 1.8%. Plenkreskula survivindico estas de 94.5%. Ili havas loĝan teritorion de 31,700,000 km² kaj reproduktan teritorion de nur 13 km².
Plej danĝera minaco al tiu specio estas fiŝkaptado, kaj per multhokado kaj per trenretoj.
La sovaĝiĝintaj ŝafoj kiuj estis ekzistintaj en Kampbelinsulo estis tute forigitaj ĉirkaŭ 1991, kaj ratoj kaj katoj estis forigitaj ĉirkaŭ 2001. Fine oni entreprenis studojn por kompleti ties protektadon.
Springfield (Sudafriko)
Springfield (angla prononco laŭ sistemo IFA []) estas loĝloko de Sud-Afriko. Ĝi situas en la provinco Ĥaŭtengo, kaj konsidereblas antaŭurbo de Johanesburgo. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis nur  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
6079 Gerokurat
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstria mineralogo Gero Kurat (1938–2010), konservisto de la kolekto da meteorŝtonoj de la Naturhistoria Muzeo de Vieno. Liaj spitemaj ideoj pri la deveno de la meteoroidoj kondukis la sciencistoj al la reekzameno de la bazaj konoj pri la deveno de la sunsistemo.
Yuto Misao
Yuto Misao (三竿 雄斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Kashima Antlers kaj Oita Trinita.
Esperanto-butiko Berlino
Esperanto-butiko Berlino en Katzbachstraße 25 en la berlina kvartalo Kreuzberg estas ekde la 11-a julio 2015 la sidejo kaj informejo de Germana Esperanto-Asocio, de Germana Esperanto-Junularo kaj de Esperanto-Ligo Berlino respektive Esperanto-Ligo Berlino-Brandenburgio. La malantaŭa ĉambro funkcias kiel laborĉambro, la antaŭa ĉambro kiel prezentejo de Esperantaĵoj, parte riceveblaj aŭ mendeblaj, kiel kunvenejo kaj por montri ekspoziciojn.
Esperanto-butiko estas ekde oktobro 2019 en ĉiu unua lundo monate je 19h30 renkontiĝejo de la rondo “Lunde ĉe Viktoriaparko” kaj en ĉiu tria ĵaŭdo monate de la Ĵaŭda Rondo.
La biblioteko de Esperanto-Ligo Berlino-Brandenburgio ekde oktobro 2019 estas alirebla tie.
Clermont-en-Argonne
Clermont-en-Argonne estas franca situanta en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Clermontois.
Eddie Gomez
Edgar „Eddie“ Gomez (naskiĝis la 4-an de oktobro 1944 en Santurce, Portoriko) estas usona ĵaza kontrabasisto.
Vivo kaj verkado
Gomez alkreskis en Novjorko kaj estis inter 1959 kaj 1961 membro de la Newport Festival Youth Band. En 1963 li studis ĉe Lernejo Juilliard School kaj muzikis en la sesopo de Rufus Jones. En 1964 li verkis kun la triopo de Marian McPartland; en 1965 li verkis kun Paul Bley, kun kiu li ankaŭ surdiskigis (kune kun frapinstrumentisto Milford Graves). Li verkis regule kun Jeremy Steig kaj apartenis inter 1966 kaj 1977 al la triopo de Bill Evans, kun kiu li gajnis du Grammy. Lasta komuna albumo estis la albumo You Must Believe in Spring aperinta en 1981. Krom tio li kunerkis albumojn de la Jazz Composers’ Orchestra, de Bennie Wallace kaj de aliaj. Charles Mingus faris lin en 1978 mallonge antaŭ sia morto lia anstataŭanto. Inter 1979 kaj 1984 Gomez faris kun Steps resp. Steps Ahead kaj Steve Gadd Gang multajn vojaĝojn tra Japanujo kaj Eŭropo. Krome li muzikis en Manhattan Jazz Quintet.
Li krom tio muzikis kun Miles Davis, Dizzy Gillespie, Buck Clayton, Gerry Mulligan, Benny Goodman, Wayne Shorter, Ray Anderson, Herbie Hancock, Joanne Brackeen, Chick Corea, Joachim Kühn, Masahiko Sato, Rick Margitza, Tony Williams, John Abercrombie, Lenny White, Bob Moses kaj Jimmy Cobb. Nuntempe li regule surdiskigas kun pianisto Mark Kramer.
Ĉe kontrabaso Gomez estas ege influita de Scott LaFaro. Aparte en sia supra registro de sia instrumento li ludas treege flue.
NGC 6296
NGC 6296 (aliaj indikoj — UGC 10719, MCG 1-44-2, ZWG 54.3, IRAS17062+0357, PGC 59690) estas galaksio en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
4264 Karljosephine
4264 Karljosephine estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Karl F. J. Cwach elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita de la malkovrinto en honoro de siaj gepatroj Karl Wilhelm Cwach kaj Josephine Anna-Maria Cwach.
MOOC
Historio
Eblas konsideri la kurson Introduction to Open Education (Enkonduko al Malfermita Edukado) de David Wiley la unuan MOOC-kurson.
Rezulte de OpenCourseWare kaj iniciatoj kiel Open Learning Initiative, 160.000 studentoj en 190 landoj partoprenis en la MOOC-kurso de Stanford pri artefarita intelekto en la aŭtuno de 2011. En la sekvaj monatoj estis fonditaj Coursera, MITx, edX, Harvardx kaj Udacity. En 2012 The Open University aldonis la anglan FutureLearn.
Kurso pri interkultura edukado en la ĉiutaga vivo
Tiu hispanalingva kurso (subtekstoj ankaŭ en la angla kaj franca, ne en Esperanto) de Coursera donas ilojn, kiuj permesos pli zorge pripensi sian historion, identecon, lingvon, paroladon kaj reagon al sociaj situacioj, kiuj implikas la interkulturan komprenon de homoj el aliaj lingvaj kaj kulturaj horizontoj. Ĝi interalie havas ekzercon rialte al glotofobio [fr.wikipedia] kaj ĝian rilaton al interkulturaj dimensioj.
Kurso pri vikipedio
Ekzistas kursoj pri Vikipedio ekzemple en la araba (2018) kaj la franca lingvoj. La franca reta universitato France Université Numérique (FUN) organizis en 2016 tielnomatan WikiMOOC kun instrufilmetoj.
Vidu ankaŭ
Retlernado (E-learning)
Liberaj lerniloj
Malfermita edukado
Traduka projekto por Vikipedio
Eksteraj ligiloj
(angla) Profesoro Marc Van Oostendorp pri MOOC kaj malfermita reta edukado
Hande Kader
Ŝi iĝis konata de milionoj da turkoj kiel figuro de la Turka GLAT-a movado post kiam oni fotografis ŝin en la antaŭfronto de la rezisto kontraŭ la polico, kiu subpremis la 2015-an GLAT-fieran eventon en Istanbulo.
Aktivismo
Hande Kader konatiĝis dum la marŝo por GLAT-a fiero en Istanbulo, post kiam ŝi alfrontis la policon post kiam la guberniestro malpermesis la marŝon.
Pro sia aktivismo, Hande Kader estis priskribata kiel "ikono" aŭ "heroino" de la GLAT-fiera marŝo. Ŝia vizaĝo estis rekonebla de milionoj da turkoj pro sia gazetara famo post la fier-marŝo de 2015.
Ŝia kunloĝanto deklaris al la gazetaro, ke ŝi ĉeestis ĉiun gejfieran marŝon pro tio, ke ŝi estis konvinkita pri la graveco de sia batalado. Ŝin precipe tuŝis la mortoj de transgenruloj; ekde 2008, pli ol 2000 transgenruloj estas murditaj en Turkio.
Murdo
En aŭgusto 2016, ŝia kunloĝanto Davut Dengiler raportis ŝian malaperon, kiam ŝi ne revenis hejmen la venontan semajnon. Oni trovis ŝian korpon, seksperfortita, mutilita, kaj brulita, flanke de la vojo en la Zekeriyaköy-a luksa kvartalo la 12-an de aŭgusto 2016. Kvankam tre mutilita, la korpo de Kader estis identigita de Dengiler en la urba kadavrejo helpe de proteziko.
Kader laboris en la seksindustrio kiel amoristino, kaj oni laste vidis ŝin eniri la aŭton de kliento. Ŝi aĝis 23 jarojn kiam ŝi mortis. La oficiala mortokaŭzo ankoraŭ ne estas disponata, sed oni vaste konjektas, ke Kader estis brulita vive. Ankaŭ ekzistas raportoj, ke la korpo estis brulita post ŝia morto, eble por malhelpi la identigon de la murdinto aŭ murdintoj.
Reago
Post ŝia morto estis publika ekkrio kontraŭ la mistraktado de transgenraj personoj en la Turka socio. La 21-an de aŭgusto okazis marŝo en Istanbulo honore de Hande Kander, en kiu partoprenis centoj da homoj, inkluzive de kelkaj anoj de la turka parlamenta opozicio kaj diversaj GLAT-asocioj naciaj kaj lokaj.
Alex Muralha
Alex Muralha (n. ) estas brazila futbalisto.
Villiers-sur-Loir
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la samnoma kantono Vendôme.
Ĝiaj loĝantojn oni nomas Villiersois.
Vacheresse
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Lenny Fernandes Coelho
Lenny Fernandes Coelho (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Prajñāptivāda
Prajñāptivāda (laŭ literumado el Sanskrito; en tradicia ĉina: 說假部; en pinjino: Shuō Jiǎ Bù) estis branĉo de Mahāsāṃghika, unu el la skoloj de frua Budhismo en Hindio. La Prajñaptivād-anoj estis konataj ankaŭ kiel Bahuśrutīya-Vibhajyavāda.
Karneid
Karneid - por kiu aldona itallingva nomo Cornedo all'Isarco estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Prajñāptivāda
Laŭ Vasumitra, la skolo Prajñaptivāda disvolviĝis kiel unu el kelkaj subkoloj Mahāsāṃghika. Ties anoj estis registritaj kun sidejo en Himalajo. Laŭ Tāranātha, la Prajñaptivād-anoj plue floris en Magado tra la Pala Imperio tiom malfrue kiom ĝis la 10-a jarcento n.e. A. K. Warder skribis, ke oni ne konas ĉu Prajñaptivād-anoj lasis la originan teritorion de Budhismo (en nuntempa Nordorienta Barato, Bengalio kaj Nepalo).
Karneid
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brixen (Bressanone), Klausen (Chiusa), Villnöß kaj Vahrn.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (89%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 10,7% parolas denaske la italan, kaj 0,3% la ladinan.
Sciuro kaj Erinaco
Sciuro kaj Erinaco (koree: 다람이와 고슴도치, elparolo dalam-iŭa goseumdoĉi) estas nord-korea animacia serio farita fare de SEK Studios de 1977 ĝis 2012. Ĝi estas unu el la plej multaj popularaj animaciaj serioj en Nord-Koreio.
Intrigo
La intrigo rakontas la historion de urbo nomita Flora Monteto loĝata de sciuroj, erinacoj, anasoj, kunikloj kaj aliaj malgrandaj bestoj vivantaj en paco kaj trankvilo ĝis ili estas atakitaj fare de invadaj malamikaj fortoj; en respondo al tio la ĉeffiguroj iĝas soldatoj por elimini siajn invadajn malamikojn, kiuj estas musoj, musteloj kaj lupoj.
NGC 6297
NGC 6297 (aliaj indikoj — NGC 6298, UGC 10690, ZWG 299.50, NPM1G +62.0208, PGC 59525) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Béla Harkányi
Béla Harkányi [harkAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harkányi Béla estis hungara astrologo, matematikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1911).
Béla Harkányi naskiĝis la  1869 en Pest (urbo). Li mortis la 1932 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Harkányi frekventis universitatojn en Budapeŝto, Strassburg, Lejpcigo, fine li laboris en observatorio de Parizo. Baldaŭe li studvojaĝis al Usono, fine en 1896 li doktoriĝis en Budapeŝto. Inter 1899 - 1903 li kune laboris kun Miklós Konkoly-Thege en observatorio en Ógyalla. Li estis la unua, kiu mezuris temperaturon de la steloj. En 1907 li ekinstruis en la Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li ofte okupiĝis ankaŭ pri matematiko.
Vitis rotundifolia
La vitis rotundifolia (konata ankaŭ kiel subgenro Muscadinia) estas grimpa arbusto de la familio de la vitacoj, origina de Nordameriko, kie ĝi etendas el Delavaro al la golfo de Meksiko.
La vinberoj prezentas gamon de koloroj de malhelviola al nigra kiam ili estas maturaj. Tamen kelkaj naturaj variaĵoj restas verde laŭlonge de ties kresko. Ili havas la ŝelon sufiĉe dura, pro kio por manĝi la fruktojn ofte oni devas mordi tra malgranda trueto farita en la ŝelo por sorbi la internan sukon. La frukto konsumiĝas freŝa, kaj oni uzas por prilaborado de vino, mosto kaj ĵeleo.
Tüßling
Tüßling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nagisa Oŝima
Nagisa Oŝima aŭ Nagisa Ōshima (大島 渚, Ōshima Nagisa, 31-a de Marto 1932 – 15a de Januaro 2013) estis japana kin-reĝisoro kaj scenaristo. Filmoj liaj estis Ai no korīda (, Sensimperio, 1976), nome evidenta montro de realaj seksaj scenoj en agado okazanta en la 1930-aj jaroj en Japanio, kaj Senjō no Merī Kurisumasu (, 1983), pri militprizonuloj tenitaj de Japanio en la Dua Mondmilito.
En 1976, Ōshima faris Ai no korīda, filmo bazita sur vera historio de fatala seksa obsedo en la 1930-aj jaroj en Japanio. Ōshima, kritikanto de cenzuro kaj de la humanismo de sia samtempulo Akira Kurosawa, estis determinita, ke la filmo montru neŝajnigitan sekson kaj tiel la nedisvolvigita filmo devis esti transportita al Francio por esti procezita. Nencenzurita versio de la filmo estas ankoraŭ nedisponebla en Japanio. Ōshima atestis en kortumo de Japanio ĉu la filmo estas obscena. "Nenio kiu estas esprimita estas obscena," diris la reĝisoro. "Kio estas obscena estas tio kio estas kaŝita." Similtema filmo de 1978 estis Ai no Bōrei (Imperio de Pasio), en kiu Ōshima faris pli mildan alproksimigon al la priskribo de la seksaj pasioj de du amantoj kiuj alvenas ĝis murdo, kaj la filmo ricevis en 1978 en la Festivalo de Cannes premion al la plej bonkvalita reĝisoro.
En 1983 Ōshima havis kritikan sukceson per filmo farita parte en angla lingvo, Merry Christmas, Mr. Lawrence aŭ Senjō no Merī Kurisumasu, kun agado okazanta en milittempa prizonkampo de Japanio, en kiu aperas rok-stelulo David Bowie kaj muzikisto Ryuichi Sakamoto, kun Takeshi Kitano. La filmo estas foje vidita kiel minora klasikaĵo, sed neniam trovis ĉeftendencan publikon.
Tussenhausen
Tussenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hugo Guimarães Silva Santos Almeida
Hugo Guimarães Silva Santos Almeida (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu, Roasso Kumamoto kaj Fagiano Okayama.
Katedralo de Salcburgo
La Katedralo de Salzburg (germane: Salzburger Dom) en la urbocentro de Salcburgo estas barokkirko el la 17-a jarcento, ĉefpreĝejo de la Episkopujo de Salzburg, sub patroneco de Sanktaj Ruperto kaj Virgilio. Fondite fare de Ruperto en 774 sur la restoj de romia urbo, la katedralo estis rekonstruita en 1181 post fajro. En la 17-a jc la katedralo estis tute rekonstruita en la barokstilo sub Princo-episkopo Wolf Dietrich von Raitenau al sia nuna aspekto. La katedralo enhavas la baptujon en kiu komponisto Wolfgang Amadeus Mozart estis baptita. Unu ĝiaj dekanoj estis la arthistoriisto Johannes Neuhardt.
Historio
La unua katedralo estis konstruita sub Virgilio kiu eble uzis fundamentojn rupertajn. La unua katedralo estis registrita en 774. La tielnomita katedralo virgilia estis konstruita de 767 ĝis 774 kaj estis 66 metrojn longa kaj 33 metrojn larĝa. Ĉefepiskopo Arno (785-821) estis la unua kiu aranĝis renovigadojn de la katedralo; tiu ĉi stato daŭris eĉ ne 7 jardekojn, ĉar en 842, la konstruaĵo forbrulis post frapo per fulmo. Tri jaroj poste, la re-erektiĝo de la konstruaĵo komenciĝis. Sub ĉefepiskopo Hartwig, ĥorarejo kun kripto estis konstruita en la direkto al okcidentaointer 1000 kaj 1020. Sub ĉefepiskopo Konrad la 1-a, la okcidentaj turoj estis konstruitaj de 1106 ĝis 1147. Tiu origina preĝejo tiel spertis almenaŭ tri ampleksan konstruaĵon kaj rekonstruadkampanjojn dum la frua Mezepoko, kies finrezulto estis ia romanikstila baziliko. En 1598, la baziliko estis grave difektita, kaj post pluraj malsukcesaj provoj restarigi kaj rekonstruoi la konstruaĵo estis finfine malkonstruita laŭ ordono de la princo-ĉefepiskopo Wolf Dietrich Raitenau. Li estis ŝatanto kaj subtenanto de moderna itala barokarkitekturo, vidinte ĝin je ĝiaj originoj en Italio kaj precipe en Romo. Fakteli ankaŭ respondecis pri la konstruaĵo de la proksima Malnova rezidejo, kiu hodiaŭ estas ligita al la katedralo.
Priskribo
Von Raitenau dungis la italan arkitekton Vincenzo Scamozzi por prepari planon por ampleksa nova barokkonstruaĵo. Konstruo ne komenciĝis tamen ĝis la posteulo de Wolf Dietrich, Markus Sitticus von Hohenems (Ĉefepiskopo de 1612-19), en 1614 metis la bazŝtonon de la nova katedralo. La nuna katedralo, dizajnita fare de Santino Solari, kiu principe ŝanĝis la originan Scamozzi-planon estis kompletigita rimarkinde en malpli ol 15 jaroj, estante finita antaŭ 1628. Ĉe ĝia konsekro la 24-an de septembro, 1628, 12 korusoj poziciigitaj en la marmorgalerioj de la katedralo kantis la laŭdkanton Te Deum (notoj ne konservitaj) komponitan fare de Stefano Bernardi, la kapelmajstro al la kortego. La nuna katedralo estas konstruita parte sur la fundamentoj de la malnova baziliko. Efektive, la fundamentaj ŝtonoj de la antaŭa preĝejo povas esti viditaj ĉe Domgrabungen, elfosadejo sub la katedralo kiu ankaŭ havas mozaikojn kaj aliajn artefaktojn trovitajn ĉi tie kiam tiu loko estis la forumo de la romia grandurbo Iuvavum. Unu alia pluviva restaĵo kiu datumas de antaŭ la baroka konstruaĵo estas la 14-a-jarcenta gotika baptujo. La restaĵoj de sankta Ruperto estis transdonitaj ĉi tie kiam la katedralo estis kompletigita. La preĝejo estas 466 futojn longa kaj 109 futojn alta ĉe la transepto/kupolo. La barokstilo plej bone videblas ĉe la altarejo kaj la ĉefnavo.
La Salzburg Katedralo estis difektita dum la Dua mondmilito kiam ununura bombo kraŝis tra la centra kupolo super la transirejo. Riparoj estis iom malrapidaj, sed restarigo estis finfinfe kompleta antaŭ 1959.
Ekstero
La katedralo situas najbare al la Rezidenz-placo kaj Dom-placo en la historia urbokerno. La Dom-placo estas alirita per tri malferma arkadoj en la nordo, sude, kaj okcidente. Tiujn "katedralarkadoj" unuigas la katedralon kun la Rezidejo ĉefepiskopa kaj la benediktana Abatejo Sankta Petro; la tuto formas unikan memstaran kvadraton.
La Dom-placo estas dominita fare de Mario-kolono (Senmakula koncipiĝo) kolono, komisiita fare de ĉefepiskopo Sigismund von Schrattenbach kaj efektivigita fare de la fratoj Wolfgang kaj Johann-Baptist Hagenauer inter 1766 kaj 1771. Modeligite laŭ similaj kolonoj en Vieno kaj Munkeno kaj konstruite el marmoro kaj gisfero, la kolonon prezentas la Virgulinon kronitan sur monto de nuboj faritaj el Untersberg-marmoro kaj sur globo. La centra Mario-figuro estas ĉirkaŭita sur kvar flankoj de alegoriaj figuroj reprezentantaj anĝelojn, la diablon, saĝecon, kaj la Eklezion. Laŭ plako sur la flanko de la katedralo, la figurgrupo montras reagojn al la mistero de la Senmakula koncipiĝo: la anĝeloj estas ĝojigitaj, homa saĝeco malaperas, la envia diablo murmuregas, kaj la triumfanta eklezio jubilas. Rigardite de la centro de la arkadoj ĉe la dorsa flanko de Dom-placo, la klasikisma kolono estas poziciigita en la centra akso de la katedralo kaj montras la centran Mario-figuron ĉirkaŭitan de la anĝeloj sur la katedralfasado kaj ŝajnas esti surmetinta la kronon de la konstruaĵo en la fono.
La korpo de la eklezio estas farita de malhelgriza konglomerato; la ornamado kaj fasado estas faritaj el brila Untersberg-marmoro. La riĉe pompa fasado estas enkadrigita per du turoj kaj kurba gablo. La norda turo enhavas malnovan fornon uzitan por baki komunihostiojn. La fasado estas dividita en tri horizontalajn sekciojn. La pli malalta sekcio havas tri altajn arkaĵojn aŭ portalojn kiuj disponigas aliron al tri bronzaj pordoj. La portaloj estas laŭflankitaj per kvar grandaj skulptitaj figuroj reprezentantan la diocezajn kaj katedralpatronojn. La mitritaj figuroj de sankta Rupert otenanta salbarelon kaj sankta Virgilio tenantan preĝejon estis kreitaj ĉ. 1660 far Bartholomäus van Opstal. La internaj figuroj - Sankta Petro tenanta ŝlosilojn kaj Sankta Paŭlo tenanta glavon - estis skulptitaj ĉ. 1697 fare de Bernhard Michael Mandl, kiu ankaŭ kreis ĉiujn piedestalojn. La bazoj portas la blazonojn de la princoj-ĉefepiskopoj Guidobald von Thun kaj Johann Ernst von Thun. La centra sekcio de la fasado enhavas statuojn de la kvar evangeliistoj Mateo, Marko, Luko kaj Johano kaj reprezentas la savon ofertitan tra ilia predikado.
La bretoj super la centraj fenestroj enhavas leonon kaj ibekson, bestoj de la supraj blazonoj, kaj oran kronon kiu akordiĝas kun la Mario-kolono sur Dom-placo. La plej supra timpano portas la blazonojn de la konstruintoj de la katedralo, Markus Sittikus kaj Paris Lodron. La figurgrupo sur la frontono reprezentas la Transformon de Jesuo sur Monto Tabor, Kriston kiel mondsavinton kaj Moseon tenantan la tablojdojn, fine la profeton Elija. La tri statuoj estis kreitaj en 1660 fare de Tommaso di Garona, la masonisto kiu konstruis la rezidejan fontanon.
La tri bronzaj pordegoj ene de la portaloj estis starigitaj en 1957 kaj 1958 kaj reprezentas la tri diajn virtojn de kredo, espero kaj amo. La pordego de kredo maldekstre estis kreita fare de Toni Schneider-Manzell, la centra pordego de amo estis kreita fare de Giacomo Manz, kaj la pordego de espero dekstraflanke estis kreita fare de Ewald Matare.
Sonoriloj
La plej malnovaj sonoriloj en la katedralo estas Marienglocke kaj Virgilglocke, kiuj estis ambaŭ muldita en 1628.
La 24an de septembro 1961, kvin novaj sonoriloj estis aldonitaj. La Salvator-sonorilo de la katedralo estas la dua plej granda sonorilo en Aŭstrio, post la Pummerin-sonorilo en Katedralo Sankta Stefano (Vieno).
2915 Moskvina
2915 Moskvina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan doktorinon Valentina Nikolajevna Moskvina.
NGC 6299
NGC 6299 (aliaj indikoj — MCG 10-24-97, ZWG 299.51, NPM1G +62.0209, PGC 59561) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Akito Kawamoto
Akito Kawamoto (河本 明人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu kaj Tochigi SC.
(12969) 3482 T-3
(12969) 3482 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Vailly (Haute-Savoie)
Vailly estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Tribometro
Tribometro aŭ frotmezurilo estas aparato por mezuri la froton inter diversaj materialoj kaj ilian eluziĝon. Ĝi permesas simuli diversajn tribologiajn kondiĉojn.
Ĝi utilas por kalkuli la frotkoeficienton kaj la vivodaŭron de lubrikaĵoj.
Ekzemplo
En la sistemo de la figuro, la provmaterialo estas premita inter du fiksigaj makzeloj per la forto Fs. Estas mezurata la tirforto Ft, kiu necesas por movi la provpecon. Sekve oni povas kalkuli la frotkoeficienton per la formulo .
Jeremy Steig
Jeremy Steig (naskigis la 23-an de septembro 1942 en Novjorko) estas usona ĵazflutisto kaj unu el la iniciintoj de ĵazroko.
Vivo
Jeremy Steig naskiĝis en 1942 je Greenwich Village (Novjorko). Lia patro William Steig estis fama desegnofilmisto (i.a. kreinto de la filmfiguro Shrek), lia patrino Liza Steig (fratino Margaret Mead) estis direktisto de la artosekcio ĉe Lesley College. Ankaŭ Jeremy Steig laboras kiel pentristo kaj grafikisto.
En la aĝo de 6 jaroj li komencis ludi bekfluton, transiris en la aĝo de 11 al transversa fluto kaj havis unuajn prezentadojn en la aĝo de 15 dum sia lerneja tempo ĉe la Altlernejo de Muziko kaj Arto. Tie ankaŭ komencis la kunlaboro daŭranta ĝi nun kun sia lerneja amiko, kontrabasisto Eddie Gomez. Li studis fluton ĉe Paige Brook, tiam flutisto de la Novjorka Filharmonio. La unua sondisko "Flute Fever" kun pianisto Denny Zeitlin aperis en 1963. Ĉi tiu ĉefstil-ĵaza albumo trovis daŭrigon per la fruktodona muzikado kun pianisto Bill Evans, kun kiu li dum 10 jaroj muzikis je ĉiu el ties novjorkaj koncertoj dum la lasta programparto. El ĉi tiu tempo devenas la albumo "What’s New" (1969). Lia unua propra bando „Jeremy and the Satyrs“ ekzistis ekde 1962 kaj estis unu el la unuaj ĵazrokaj ensembloj, kvinopo kun fluto, muzikilaj klavaroj (Warren Bernhardt), blusrokeca gitaro/buŝharmoniko/kantvoĉo (Adrian Guillery), baso (denove Eddie Gomez) kaj frapinstrumentaro (Donald McDonald), kiu muzikis en 1968 por samnoma sondisko kaj parte estis pligrandigita per Mike Mainieri.
Steig ludis kaj surdiskigis kun muzikistoj de variaj stiloj. Inter ili estis el la blusa tendaro Johnny Winter, Big Joe Williams, Junior Wells kaj el la rokmuzika tendaro Jimi Hendrix, Tim Hardin, Yoko Ono. Krom tio li havis projektojn kun sennombraj ĵazmuzikistoj kiel Eddie Gomez, Art Blakey, Paul Bley, Joe Chambers, Jan Hammer, Joachim Kühn, Paul Winter, Jim Hall, Richie Beirach, Toto Blanke kaj Tommy Bolin, Ray Mantilla kaj Don Alias. Lia aktuala ensemblo konsistas krom li el Vic Juris, Cameron Brown kaj Anthony Pinciotti.
Steig estas unu el la malmultaj ĵazmuzikistoj, kiuj nure ludas fluton. Li uzas ĉiujn aktualaj membrojn de la modernaj koncertfluto-familio ekde fluteto ĝis la basa transversfluto; sur diskoj ekestintaj proks. 1970 oni povas aŭdi lin ankaŭ sur transversfluj el bambuo. Lia sono estas ne preteraŭdebla pro la intencita utiligo de aerbruetoj, transblovaj teknikoj kaj frapsonoj sur la klapoj. Li ankaŭ uzis elektronikajn efektaparatojn.
Pro kaŭzo de motorcikla akcidento, kiu paralizis lin, Steig povas ankoraŭ nur ludi helpe de speciala buŝaĵo.
Imre Szivák
Imre Szivák [sivAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szivák Imre estis hungara advokato, parlamenta deputito, kolektisto pri medaloj. Lia nobela antaŭnomo estis besényi [beŝEnji].
Imre Szivák naskiĝis la en Kiskunfélegyháza, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Szivák akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1872, poste li estis subnotario en aŭtonoma regiono de jasoj. Ekde 1875 ĝismorte li estis tre aktiva parlamentano, en tiu periodo ankaŭ advokato. Inter 1902 kaj 1912 li estis gvidanto de la advokata ĉambelo. Li ricevis unufoje reĝan premion. Li mortigis sin.
Tutow
Tutow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Jarmen-Tutow de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Masahiro Kaneko
Masahiro Kaneko (金子 昌広, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu kaj Zweigen Kanazawa.
Nový
Nový estas nomo por pluraj setlejoj:
Saint-Martin-de-Coux
Saint-Martin-de-Coux [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 435 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Martin-de-Coux situas en la sudo de Charente-Maritime, nordoriente de Bordeaux.
Yuki Hashizume
Yuki Hashizume (橋爪 勇樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Masaki Kobaĝaŝi
Masaki Kobaĝaŝi aŭ Masaki Kobayashi (小林 正樹, Kobayashi Masaki, 14a de Februaro, 1916 – 4a de Oktobro, 1996) estis japana kin-reĝisoro, plej bone konata pro la epika trilogio La homa kondiĉo (1959–1961), la samurajaj filmoj Harakiri (1962) kaj Samuraja ribelo (1967), kaj la hororfilmo Kaidan (1964).
La homa kondiĉo temas pri la efiko de la Dua Mondmilito en japan pacisto kaj socialisto. La totala longo de la filmoj estas preskaŭ dek horoj, kiu faras ĝin unu el la plej longaj fikciaj filmoj iam faritajn por publikigo en kinejoj.
NGC 6300
NGC 6300 (aliaj indikoj — ESO 101-25, VV 734, IRAS17123-6245, PGC 60001) estas galaksio en konstelacio Altaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Masaki Kobaĝaŝi
En 1962 li reĝisoris Harakiri, kiu ricevis la Ĵurian Premion en 1963 en la Festivalo de Cannes.
En 1964, Kobaĝaŝi faris Kaidan (1964), sia unua kolorfilmo, kolekto de kvar historioj pri fantomoj el la libroj de Lafcadio Hearn. Kaidan ricevis la Ĵurian Premion en 1965 en la Festivalo de Cannes, kaj ricevis nomumon por Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Eksterlandlingva Filmo.
En 1968, Akira Kurosawa, Keisuke Kinoŝita, Kon Iĉikaŭa kaj Kobaĝaŝi fondis la grupon de reĝisoroj, Ŝiki no kai-La klubo de la kvar ĉevalistoj, en klopodo krei filmojn por pli junaj generacioj.
Bahuŝrutijo
Bahuŝrutijo aŭ Bahuśrutīya (laŭ literumado el Sanskrito) estis branĉo de Mahāsāṃghika, unu el la skoloj de frua Budhismo en Hindio, laŭ fruaj fontoj kiel Vasumitra, la Śāriputraparipṛcchā, kaj aliaj fontoj.
La nomo Bahuśrutīya signifas laŭvorte "tiujn kiuj multe aŭdis," kun metafora signifo al "bona lerninto." La traduko al ĉina estus Duowen Bu (多聞部), laŭvorte la "multaŭskultanta sekto," kaj korespondas al la sama etimologio. La historio de Vasumitra, nome Samayabhedoparacanacakra, registras la jenan klarigon de la nomo kaj karakteroj de la sekto Bahuśrutīya: "Larĝe studante la Tripiṭaka kaj profunde komprenante la parolon de Budho".
La tradukisto Paramārtha skribis, ke la "Bahuśrutīya" akceptis la instruojn de kaj Hinajano kaj Mahajano. Laŭ Paramārtha, la skolo "Bahuśrutīya" estis formita por tute plenumi kaj la "konvencian veron" kaj la "lastan veron." Laŭ Sree Padma kaj Anthony Barber, la kompreno fare de "Bahuśrutīya" de tiu plena ekspono inkludis la instruojn de Mahāyāna. Laŭ Vasumitra, la skolo "Bahuśrutīya" konsideris la instruojn de Budho pri anikka aŭ transireco, sufero, vakuo, anātman, kaj nirvano por esti super la mondo, dum aliaj liaj eksponoj pri aliaj temoj estis konsiderataj mondaj.
Kotovice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1272.
Attila Harmathy
Attila Harmathy [harnati], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harmathy Attila estis hungara juristo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998).
Attila Harmathy naskiĝis la  1937 en Budapeŝto kaj mortis la 30-an de aŭgusto 2022.
Biografio
Attila Harmathy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1955-1959. Li eklaboris en banko, sed poste li plulernis en Strasbourg inter 1964-1967. En 1966 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. Li jam en 1960 instruis en la universitato. Baldaŭe li estis gastoprofesoro ekzemple en Usono kaj Francio. Inter 1998-2007 li estis ano de hungara konstitucia kortumo. Li ricevis premiojn inter 1992-2012.
(11630) 1996 VY38
(11630) 1996 VY38 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
(12970) 4012 T-3
(12970) 4012 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Jana Tichá
Jana TICHÁ estas ĉeĥa astronomino naskita en 1965.
Ŝi studis en la Altlernejo pri Ekonomiko de Prago, de kie ŝi ricevis diplomon en 1987.
En 1992 ŝi fariĝis direktorino de la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice. Ŝi fakiĝis en la malkovro de asteroidoj kaj kometoj, precipe la apudteraj objektoj. Ŝi estas prezidentino de la Komitato pri la Nomenklaturo de la Malgrandaj Korpoj (CSBN) de la Internacia Astronomia Unio, kiu responsas pri aprobi la nomojn de la asteroidoj.
Ŝi laboras en la Observatorio Kleť, elde kie ŝi malkovris, laŭ la Minor Planet Center, 94 asteroidojn sole aŭ en kunlaboro kun sia edzo Miloš Tichý.
Étain (stacidomo)
Étain estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Étain, en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Jana Tichá
La asteroido 5757 Tichá estis nomita en ŝia honoro ; la asteroido 8307 Peltan ricevis ŝian naskiĝan nomon.
Étain (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Hilaire-au-Temple - Hagondange (085000).
Kosuke Okanishi
Kosuke Okanishi (岡西 宏祐, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Jenő Soós
Jenő SOÓS [ŝo:ŝ] estis rumania hungara matematikisto. Li naskiĝis en Satu Nou (Hălchiu) la 15-an de oktobro 1937 kaj mortis la 15-an de aŭgusto 2001 en Bukareŝto.
Kariero
Jenő Soós diplomitiĝis en Bukareŝto (1960). Komence li instruis en la universitato ĝis 1965, poste li fariĝis scienca esploristo en la Matematika Instituto de la Rumana Akademio (1965–75), en la Instituto de Mekaniko de Solidaj Korpoj (1975–77) kaj en Instituto INCREST (1977–90). De 1990 ĝis sia morto li estis ĉefkunlaboranto de la Matematika Instituto de la Rumana Akademio kaj paralele universitata instruisto. Li estis doktoro de matematikaj sciencoj (1972). Li prelegis ankaŭ en la universitatoj de Francujo kaj de Usono.
Kurtatsch an der Weinstraße
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (96%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 3,5% parolas denaske la italan kaj 0,5% la ladinan.
(127455) 2002 QJ6
(127455) 2002 QJ6 estas asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:10 kun Marso.
Ĝi estas kaj hungaria kaj marsrenkonta asteroido. Ĝia discentra klinita orbito tanĝas tiun de Marso ĉe sia malsuprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,1566 astronomia unuo, tie estas 23,427 milionoj da km.
Lajos Kovács (patro)
Lajos KOVÁCS [kova:ĉ] estis rumania hungara unitariisma pastro, eklezia verkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Fiatfalva la 30-an de marto 1882 kaj mortis en Braŝovo la 20-an de oktobro 1942. Li estis la patro de unitarisma pastro Lajos Kovács (filo)
Val-de-Fier
estas loĝloko kaj eksa komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la loĝloko vivis.
Lajos Kovács (patro)
Kariero
Lajos Kovács pristudis teologion e Koloĵvaro kaj li estis unitariisma pastro en sia naskiĝurbo, poste en Nagyajta kaj de 1915 en Braŝovo. Li estis dekano de Háromszéki Egyházkör (1937), ano de la Unitárius Irodalmi Társaság. Li havis gvidrolon en la funkciado de ÁGISZ. Li estis kunlaboranto de Keresztény Magvető kaj Unitárius Közlöny. Li redaktis la gazeton Egyházi Híradó (1931-40) kaj ''Unitárius Jövendő (1939-40).
Val-de-Fier
Komence de 2019 la loĝloko kun la apuda komunumo Vallières-sur-Fier administre unuiĝis al nova komunumo Vallières-sur-Fier.
Linard Bardill
Linard BARDILL (n. la 16-an de oktobro 1956 en Koiro, Svislando) estas svisa teologo, kantisto, komponisto kaj verkisto. Linard Bardill kreskis en Cazis, Grizono, Svislando. La knabo kantis en la kirka ĥoro Cazis. Ekde aĝo de 13 jaroj la estrino rekomendis lin kanti ĉe familiaj festoj kaj nuptoj.
Poste li faris la unuan diskon Meine Wege führen zu den Dichtern (Mia stratoj direktos al poetoj) por la familio. La disko enhavas ankaŭ aliajn kantojn, ankaŭ li publikis la kantojn en la malfrua disko de 1988 Lieder verbrannter Dichter("Kantoj de bruligitaj poetoj"). La disko enhavas poemojn de konataj poetoj kun muziko de Linard Bardill. Ekde la sukceso de disko: Luege was der Mond so macht ("Vidu, kion la luno faras"), li kreas ofte porinfanajn kantojn, sed li faris ankaŭ 3 diskojn por plenkreskuloj.
Li skribas la verkojn en germana kaj parte en romanĉa lingvo kaj li skribis ankaŭ librojn por infanoj kaj junularo. La grizona arĥitekto Valerio Olgiati konstruis la atelieran domon de Linard Bardill en Scharans en jaro (2007).
2916 Voronveliya
2916 Voronveliya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la rusa soveta astrofizikisto Boris Aleksandroviĉ Voroncov-Veljaminov (cirile Борис Александрович Воронцов-Вельяминов, 1904 – 1994).
Rivera rektigo
Per rivera rektigo aŭ kanaligo oni trafosas la nature ekzistajn meandrojn de rivero ĉe iliaj koloj. La riverfluejo fariĝas per tio pli mallonga kaj pli rekta, kaj la akvo fluas pli rapide. Je lokoj, kie rivero fluas tra du brancoj, ofte oni malfunkcias unu el tiuj. Rivera rektigo resp. kanaligo estas rimedo de la riverkonstruo.
Celoj de rivera rektigo
Ofte riveraj rektigoj celas uzebligi la riveron por la ŝiptrafiko. Foje ankaŭ la terakiro aŭ la daŭra fiksigo de landaj, komunumaj aŭ terpecaj limoj staras en la malfono. Se la riverfluejo estas konstrue fiksita, oni povas ankaŭ – je konvenaj akvokonstruaj rimedoj, ekzemple planitaj superakvigemaj areoj – ankaŭ atingi protekton kontraŭ altakvoj. Per landigoj sekve de riveraj rektigoj oni povis ekstermi la malarion ekzemple en Germanio dum la 1960-aj jaroj.
Trifluoro-metano sulfonata acido
Sintezo
Triflata acido same puriĝas per distiliĝo ekde triflata anhidrido.
Rivera rektigo
Celoj de rivera rektigo
Kutime oni instalis je sedimentriĉaj riveroj krom la trafosado de la riveraj maŝoj respektive ĉirkaŭflataj altejoj nur relative malaltan bordofiksigon per fasĉinoj, kiuj troviĝis malsupre de la altakva linio. Je altakvo la rivero povis disvastiĝi super la superakvegan basenon, malpliigis la flurapidecon, la rulŝtonoj sedimentis altigante la landon malantaŭ la digo. Nur kiam per tio la malantaŭa lando sufiĉe altiĝis, oni konstruis altakvo-baraĵojn.
Famaj ekzemploj por rivera rektigo estas la rivero Emscher kaj partoj de la Rejno.
Malavantaĝoj
La plej multaj riveroj en la ebenregionoj havas naturan tendencon al formado de eine natürliche meandroj kaj pro tio al malrapida fluado, je kio flankaj neuzataj areoj garantias naturan protekton kontraŭ altakvoj. Foje la rivero trarompas siajn kontinue plilarĝiĝantajn meandrojn kaj serĉas tiam novan fluejon. Ankaŭ en kelka trarompovalo tio povas okazi, kiam la meandroj tro alproksimiĝas ambaŭflanke de tiel nomata ĉirkaŭfluata monto.
Artefarita rektigo aŭ tro rigida rivera regulado povas kaŭzi, ke laŭflue pliiĝas la denĝero superakvegoj. Pro la pli alta flurapideco okazas, ke nun pluraj alfluantoj fordonas sian (pli rapide fluantan) altakvon samtempe en la malsupran fluon. Tiamaniere estas klarigebla la klara plioftiĝo de altakvoj de la rivero Elbo dum la lastaj jaroj. Pro similaj kaŭzoj oni responcedigas ankaŭ la rektigojn en fontoproksimaj montaraj regionoj decide por la altakvoj. Kelkloke oni do klopodas malfari tiujn ĉi, kio pli facile sukcesas ol je grandareaj rektigoj en la meza kaj malsupra fluo.
El ekologia vidpunkto riveraj rektigoj validas kiel treege problemaj, ĉar ili povas difekti aŭ eĉ detrui kompletajn ekologiajn sistemojn. Multaj bestospecoj vivantaj en kaj apud riveroj, ekzemple fiŝoj, lutroj, konkoj aŭ akvobirdoj kaj multaj plantospecoj povas perdi sian vivmedion per akvokonstruo.
Vitis vulpina
Vitis vulpina (komune konata kiel frostovito, vintrovito aŭ vulpovito) estas herbeca staŭda vito de la familio Vitacoj. La genronomo Vitis devenas el la latina vorto por "vito" kaj la specinomo vulpina devenas el la latina vorto por "vulpeca" aŭ apartena al vulpo. Oni kredis ke la vulpoj estas allogitaj al tiu tipo de vitoj kaj Linnaeus mem uzis la terminon vulpina por diferencigi tiujn pli malgrandajn naturajn vinberojn el la aliaj nordamerikaj konataj vinberoj. La alia komuna nomo, frostovito, aludas al la fakto ke tiu aliflanke acid/tart-gusta vinbero iĝas pli dezirebla kaj dolĉa kiom ĝi eksponiĝas al frosto. Tiu frostovitotroviĝas en multe de la orienta duono de Usono el Novjorkio al Minesoto. Tradicie V. vulpina estas altegrimpa ligneca vito kun dika trunko kaj ruĝaj ĉiroj. La vinberoj kaj la vitoj mem havas multajn uzojn game el herbaj (medicinaj) rimedoj al manĝeblaj delikataĵoj.
Priskribo
Vitoj estas grimpaj arbedoj kun ĉiroj. La malgrandaj verdetaj floroj grupiĝas en grapolo piramidforma (tirso). La fruktoj estas beroj.
Zirkonia (IV) karbonato
Zirkonia (IV) karbonato aŭ karbonato de zirkonio (IV) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la zirkonia (IV) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Zirkonia (IV) karbonato posedas 1 zirkoniatomon, 2 karbonatomojn, kaj 6 oksigenatomojn. Zirkonia (IV) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj zirkoniaj derivaĵoj.
25717 Ritikmal
25717 Ritikmal estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ritik Malhotra, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Lynbrook High School de San Jose (Kalifornio, Usono).
Valleiry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
(12971) 4054 T-3
(12971) 4054 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Hluboké Mašůvky
Hluboké Mašůvky (Tief Maispitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
NGC 6301
NGC 6301 (aliaj indikoj — IC 4643, UGC 10723, MCG 7-35-34, ZWG 225.49, IRAS17069+4224, PGC 59681) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Hluboké Mašůvky
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.
NGC 6301
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Luseno
Luseno (germane Lusen, ĉeĥe Luzný) estas monto en Germanio, kiu troviĝas en meza parto de germana flanko de Šumava en Nacia parko Bavaria arbaro en senpera proksimeco (300 metroj) de ŝtatlimo kun Ĉeĥio. Ĝin mezuras 1 373 metroj kaj inter montoj en Šumava ĝi elstaras pro la plej granda ŝtona maro, kiu kovras ĝian montopinton. Proksime de la monto sur limo kun Ĉeĥio troviĝas loko nomata Markfleckl, kiu ĝis la jaro 1803 estis trilanda punkto de Bohemio, Elektoprinclando Bavario kaj Episkopujo Passau.
Sur nordokcidenta deklivo fontas rojo Luzný potok, kiu post kelke da kilometroj kunfluiĝas kun rojo Březnický potok kaj kreas rojon Modravský potok. Tiu proksime de Modrava alprenas rojon Roklanský kaj Filipohuťský potok kreante riveron Vydra.