cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tudorstilo
Revivigo de la Tudorstilo
Meze de la 19-a jarcento estis reuzatas dum la historiismo la frua Tudor-Gotiko laŭ eklektikisma formo kaj estis disvastigata pli malfrue ankaŭ en la britaj kolonioj kaj sur la eŭropa kontinento. Hoteloj kaj stacidomoj, sed ankaŭ privataj loĝdomoj estis starigataj laŭ ĉi tiu novtudora stilo. Ekzemplo por tio estas la ĉefa stacidomo en Breslau.
Gravaj konstruaĵoj
Historiismaj tudorstilaj konstruaĵoj sur la eŭropa kontinento:
11469 Rozitis
11469 Rozitis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Benjamin Rozitis, esploriston ĉe The Open University (Britio), kiu studas la fizikan kaj dinamikan karakterizon de la asteroidaj surfacoj per datumoj elde kosmosondilo, modeligo kaj eksperimentoj en mikrogravito.
Andreas Drossander
Andreas DROSSANDER (naskiĝis en 1648 en Sudermanio, mortis 48-jara la 19-an de julio 1696 en Upsalo) estis sveda kuracisto, profesoro kaj universitata rektoro. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Pieter Krijt
Pieter KRIJT [krejt] (naskiĝis la en Zaandijk) estis nederlanda esperantisto kaj bankoficisto. Li estis prezidento de Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE), de sekcio Amsterdam II de FLE kaj de 1938 ĝis 1949 de TJO.
En 1919 li geedziĝis kun Adriana Ham (naskita la 16-an de decembro 1893 en 's-Gravensande). Ekde 1924 ili loĝis en Amsterdamo.
(14137) 1998 RB71
(14137) 1998 RB71 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
165 Lorelejo
165 Lorelejo estas granda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la, elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono)
Ĝi rivevis la nomon de Loreley (nomata ankaŭ Lorelejo), niksino de la nord-ĝermana mitologio.
En la 1990-aj jaroj, reto da astronomoj studis la de dek asteroidoj inter kiuj 165 Lorelejo, observoj kiuj permesis konstrui modelojn de iliaj formoj kaj rotacioj.
Kota Morimura
Kota Morimura (森村 昂太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Mito HollyHock, Giravanz Kitakyushu, Avispa Fukuoka kaj FC Machida Zelvia.
Himni i Flamurit
Hymni i Flamurit (en la albana lingvo)
Rreth flamurit të përbashkuar,
Me një dëshirë dhe një qëllim,
Të gjithë Atij duke iu betuar,
Të lidhim besën për shpëtim.
Që është lindur tradhëtor,
Po vdes, po vdes si një dëshmor.
Në dorë armët do t'i mbajmë,
Të mbrojmë Atdheun në çdo vend,
Të drejtat tona ne s'i ndajmë,
Këtu armiqtë s'kanë vend.
Se Zoti vet e tha me gojë,
Që kombe shuhen përmbi dhé,
Po Shqipëria do të rrojë,
Për te, për te luftojmë ne.
Haute-Ajoie
Pri la komunumo
Haute-Ajoie (prononcu otaĵoa) estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1014 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Haute-Ajoie situas en la alta Ajoie, kiel nomiĝas la sudorienta parto de la regiono Ajoie, kaj kio donis la nomon al la komunumo, kiu estiĝis per la kuniĝo de la antaŭaj komunumoj Chevenez (situanta sur alteco de 480 m s.m.), Damvant (situanta sur alteco de 610 m s.m.), Roche-d'Or (situanta sur alteco de 592 m s.m.) kaj Réclère (situanta sur alteco de 840 ĝis 936 m s.m.).
Najbaraj komunumoj
La komunumo Haute-Ajoie limas al Grandfontaine, Rocourt, Fahy, Bure, Courtedoux, Bressaucourt, Vaufrey (Francio), Montjoie-le-Château (Francio), Villars-lès-Blamont (Francio), Dannemarie (Francio), Montancy (Francio), kaj Glère (Francio).
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Porrentruy al Pont-de-Roide en Francio. Tute en la oriento de la komunumo troviĝas alveturejo al la svisa aŭtovojo A16. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Damvant al Porrentruy.
Historio
La nova komunumo Haute-Ajoie estis kreita la 1-an de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Chevenez, Damvant, Roche-d'Or kaj Réclère.
La unua dokumenta mencio de Chevenez datiĝas el la jaro 814 kiel Chaviniacus, de Damvant el la jaro 1283 kiel Dampvant, de Roche-d'Or el la jaro 1283 kiel Goldenvels, kaj de Réclère el la jaro 1150 kiel Resclires.
Ek de la 13-a jarcento la kvar vilaĝoj de la hodiaŭa komunumo Haute-Ajoie estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. En la 16-a jarcento ili estis atribuitaj al la majorejo Chevenez de la princepiskopa voktejo Ajoie. Post la franca revolucio de 1792 ili dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 la vilaĝoj de Haute-Ajoie apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Chevenez, Damvant, Roche-d'Or kaj Réclère apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso kaj estis ĝis la 31-a de decembro 2008 memstaraj komunumoj.
Esperanto-Paradizo
S-ro Seyed Abolhassan Mir Javadi (voknomo AMIR), estis la estro de la firmao JIRANEK kaj, kiam li komencis lerni Esperanton, li ekhavis la ideon nomi la vendejon kun bufedejo "Esperanto-Paradizo". Post la 77-a UK en Vieno okazis en Esperanto-Paradizo la 2-an de aŭgusto 1992 malgranda adiaŭa festo. Per tiu ĉi festo komenciĝis tie la Esperanto-vivo.
Ĉar apud Danubo ekzistas tre frekventata vojo por bicikloj, s-ano Seyed Abolhassan instalis multajn informŝildojn kaj informtabulojn, kiuj montris la vojon al Esperanto-Paradizo. Sur la vandoj de la vendejo troviĝis multaj informoj pri Esperanto kaj ŝildoj kun la germana nomo "Esperanto-Paradies" kaj "Esperanto-Paradizo", pro tio ĝi fariĝis eĉ ZEO.
Interese estas, ke en Esperanto-Paradizo loĝis kiel unua gasto, s-ro Asghar SAGADIAN el Irano, li estis gastparolanto de Radio Aŭstria Internacia (ROI) ĉe la Esperanto-Redakcio. AMIR havis multajn ideojn. Li organizis Esperanto-kursojn, festojn kaj ekskursojn por gastoj al Vieno. Televida skipo de Aŭstria Radio Televido (ORF) filmis dufoje en Esperanto-Paradizo. En la loka semajna gazetaro kaj eĉ en la viena taggazeto KURIER aperis kelkfoje artikoloj pri Esperanto-Paradizo.
Glodghilești
Glodghilești [glodgileŝtj] (hungare: Glodgilesd, germane: Gileschdorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 827 loĝantojn (rumanoj); en 1992 243 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1468. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Burjuc.
Esperanto-Paradizo
En 2002 okazis ega inundo, nomata Inundo de la Jarcento, kiu detruis la meblojn kaj instalaĵojn de "Esperanto-Paradizo". Pro tiu ĉi granda financa perdo AMIR ne plu povis daŭrigi la entreprenon.
ORF elsendis en „Willkommen in Österreich“ raporton pri „Esperanto Paradizo“ la 2an de julio 2004.
Gustav Zeuner
Biografio
Li faris siajn unuajn studojn pri inĝenierado en la Reĝa Alvokiĝa Lernejo de Chemnitz, nuntempe Universitato pri Teknologio Chemnitz, kie li vizitadis inter 1843-1848.
Beillant (stacidomo)
Beillant estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Beillant -, situanta en  Saint-Sever-de-Saintonge, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Gustav Zeuner
Biografio
En 1848 li translokiĝis al la Akademio pri Minoj, Freiberg, hodiaŭ iu Universitato pri Teknologio, kie li studis minadon kaj metalurgion. Li disvolvis intiman rilaton kun unu el siaj profesoroj, la fama mineralogo Albin Julius Weisbach (1806-1871), kiu kune kun li partoprenis en pluraj projektoj.
Esperanto-Paradizo
Ekde 2006 "Esperanto-Paradizo" ne plu ekzistas, sed la ideoj de AMIR nun realiĝas en Herzberg am Harz la Esperanto-urbo en Germanio.
Gustav Zeuner
Biografio
Tamen, lia universitata kurso estis interrompita dum la revolucioj kiuj okazis tra la tuta Germanio. Grandaj popularaj kunvenoj kaj popolamasa manifestadoj formiĝis, unue postulante liberecon por la gazetaro kaj la kunvenoj, rajton pri armil-uzado por la popolo kaj nacian germanan parlamenton. Zojnero kuniĝis al la revoluciuloj en la barikadoj, en Dresdeno, dum la Maja Ribelo 1849. Kontraste kun multaj el liaj sampatrujanoj, kie kelkaj el ili estis morte kondamnitaj aŭ senditaj al perfortaj laborcentroj, Zojnero estis pardonita. Eblis al li fini siajn kursojn, kaj li eĉ doktoriĝis en la Universitato de Lepsiko, en 1853, tamen li estis malpermesita instrui en ajna saksa universitato.
Beillant (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Gustav Zeuner
Fuĝo al Zuriko
En 1853, Zojnero fariĝis eldonisto de la revuo pri inĝenierado "Der Civilenginieur: Zeitschrift für das Ingenieurwesen", la unua germana revuo specialigita pri mekaniko, kiu estis publikigita ĝis 1896. Li daŭre restis kiel eldonisto ĝis 1857, eĉ kiam li transloĝiĝis al Zuriko, en 1855, por labori kiel profesoro pri mekanika tekniko en la Instituto pri Teknologio Zuriko. Tie li kunlaboris kun famaj inĝenieroj tiel kiel Franz Reuleaux (1829-1905). Aliaj revoluciuloj estis fuĝintaj el siaj naskiĝurboj al Zuriko samkiel Richard Wagner (1813-1883), Gottfried Semper (1803-1879) kaj Theodor Mommsen (1817-1903).
Esperanto-Paradizo
Somere 2011 AMIR aĉetis la malnovan hotelon Goldener Hirsch (Ora Cervo) en Herzberg am Harz kaj translokiĝis tien.
Gustav Zeuner
Fuĝo al Zuriko
En Zuriko, Zojnero kreis sian projekton pri lokomotivo fine de 1858, kaj malgraŭ sia potencialo, li neniam plu donis kontinuecon al la dezajno. Ankaŭ en Zuriko, en 1890, Zojnero elpensis la tridimensia loĝantara grafiko, nune konata kiel Diagramo de Zojnero, sed pli ofte kiel Diagramo de Lexis , omaĝe al Wilhelm Lexis (1837-1914), kiu leĝere modifis la koncepton.
De 1859 Zojnero laboris kiel tempodaŭra direktoro de la ETH Zuriko kaj ekde majo 1865 li oficiale transprenis la postenon. Lia iama profesoro, Julius Weisbach memorfestis la enoficiĝon alnomigante mineralon liaomaĝe - la travideble verda kristal zojnerito.
Reveno al Germanio
En 1871, Zojnero reiris al Germanio kaj denove li povis labori kun Weisbach kiam ĉi-lasta indikis sian malnovan amikon kiel direktoro de la Akademio pri Minoj de Frajbergo. Li ankaŭ tie instruis ĝis 1875 kiel profesoro pri mekaniko kaj studoj pri minmaŝinaro. Tio nun eblis, malgraŭ la instru-malpermeso al li trudita, pro la amnestio konsentita al ĉiuj revoluciuloj, en 1862.
En 1873, ankoraŭ kiel direktoro de la Akademio pri Minoj de Frajbergo, Zojnero ekoficiĝis kiel direktoro de la Reĝa Politeknika lernejo de Dresdeno, hodiaŭa Teknika Universitato de Dresdeno. La klopodoj de Zojnero tie enkondukis la studojn pri homsciencoj kaj la pligrandigo de la lernobjektaro rezultis en la ascendo de la Politeknika Lernejo al grandskala Teknika Universitato, en 1890.
En 1889, aĝante 61 jarojn, Zojnero rezignis sian postenon kiel direktoro de la Politeknika lernejo kaj sin donis al instruado ĝis sia emeretiĝo en 1897. Kiam tio okazis, li estis nomumita emerita profesoro. Gustavo Zojnero mortis en Dresdeno, 1907.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Triple_expansion_engine_animation.gif| Termodinamiko Dresden-Maiaufstand.jpg| Dresdena Majribelo Friedrich_Mohs.jpg| Friedrich Mohs (1773-1839) Carl_Friedrich_Gauss.jpg| Carl Friedrich Gauß (1777-1855) Jean-Victor_Poncelet.jpg| Jean-Victor Poncelet (1788-1867) Moritz_Wilhelm_Drobisch.jpg| Moritz Wilhelm Drobisch (1802-1896) Henry_Darcy.jpg| Henry Darcy (1803-1858) Gottfried-semper.jpg| Gottfried Semper (1803-1879) Juliusweisbach.jpg| Julius Weisbach (1806-1871) Redtenbacher_Ferdinand_Portr%C3%A4t.JPG| Ferdinand Redtenbacher (1809-1863) Henri_Victor_Regnault.jpg| Henri Victor Regnault (1810-1878) Pi-CM.svg| Julius Ambrosius Hülße (1812-1876) RichardWagner.jpg| Richard Wagner (1813-1883) Theodor_Mommsen_by_Franz_von_Lenbach.jpg| Theodor Mommsen (1817-1903) Foucault.jpg| Léon Foucault (1819-1868) Franz_Grashof.jpg| Franz Grashof (1826-1893) Franz_Reuleaux.jpg| Franz Reuleaux (1829-1905) Markersbacher_Viadukt.jpg| Claus Köpecke (1831-1911) Ludwig_Franzius_1832-1903.JPG| Ludwig Franzius (1832-1903) Albin_Weisbach_Grab_Freiberg.JPG| Albin Weisbach (1833-1901) Christian_Otto_Mohr.jpg| Christian Otto Mohr (1835-1918) Voit_172_Wilhelm_Lexis.jpg| Wilhelm Lexis (1837-1914) ETHZ.JPG| Leonidas Lewicki (1840-1907) Altes-hauptgeb%C3%A4ude-_der-uni-darmstadt.JPG| Felix Lincke (1840-1917) Angerhof.jpg| Carl von Linde (1842-1934) Hengsteysee_Panorama.jpg| Trajan Rittershaus (1843-1899) WilhelmR%C3%B6ntgen.JPG| Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923) Gedenkst%C3%A4tte_TU_Dresden_Alter_Annenfriedhof.JPG| Georg Helm (1851-1923) DEU_Muelheim_an_der_Ruhr_COA.svg| Hubert Engels (1854-1945) DE-ST 15-0-85-365 Wegeleben COA.png| Wilhelm Schmidt (1858-1924) Richard_Mollier.jpg| Richard Mollier (1863-1935) DEU Wilsdruff COA.svg| Hans Lorenz (1865-1940) </Gallery>
NGC 5181
NGC 5181 (aliaj indikoj — MCG 2-34-24, ZWG 72.98, NPM1G +13.0343, PGC 47373) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sielenbach
Sielenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aichach-Friedberg de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Slate Star Codex
Slate Star Codex estis lanĉita en 2013 kaj estis ĉesigita la 23an de junio, 2020, ĉar Alexander timis publikigon de sia plena nomo en New York Times artikolo. Ekde la 22a de julio, 2020, la blogo estis parte reenretigita, kun la enhavo restaŭrigita, sed komentado ankoraŭ ne funkciis. La blogo estis relanĉita sur Substack sub la nomo Astral Codex Ten la 21an de januaro, 2021.
Alexander ankaŭ afiŝis blogerojn ĉe la raciisma komunuma blogo LessWrong.
Rimarkindaj blogeroj
Laŭ The New Yorker, pro la granda kvanto da enhavo, kiun Alexander skribis sur Slate Star Codex (bitlibro de ĉiuj blogeroj havas proksimume naŭ mil paĝojn), estas malfacile resumi la blogon. Multaj blogeroj estas librorevizioj (tipe en la sociaj sciencoj aŭ medicino) aŭ revizioj de temoj en la scienca literaturo. Ekzemple, la marto 2020 blogero "Face Masks: Much More Than You Wanted To Know" ("Buŝnazmaskoj: Multe pli ol vi volis scii") analizas haveblan kuracan literaturon kaj konkludas ke, malgraŭ frua konsilo de la Usona CDC, maskoj estas probable efikaj por protekti la ĝeneralan publikon kontraŭ COVID-19. Kelkaj blogeroj komenciĝas per noto pri siaj epistemaj statoj, t.e. taksado de la konfido de Alexander en la sekva enhavo.
Efika altruismo
Kiam la organizo Rethink Charity faris enketon pri kie efikaj altruistoj unue eksciis pri efika altruismo, Slate Star Codex estas la kvara fonto, post "persona kontakto", "LessWrong", kaj "aliaj libroj, artikoloj, kaj blogeroj" kaj super la organizo "80,000 Hours." La blogo diskutas moralajn demandojn kaj dilemojn, kiuj estas gravaj por efika altruismo, ekz. moralaj kompensoj kaj etika traktado de bestoj.
Artefarita intelekto
Alexander regule skribas pri progresoj en artefarita intelekto kaj emfazas la gravecon de esploro pri la sekureco de artefarita intelekto.
En la longa eseo "Meditations on Moloch" ("Meditoj pri Moloĥo"), li analizas ludo-teoriajn situaciojn de kunlaborada malsukceso, ekz. la prizonula dilemo kaj la tragedio de la komunaĵo, kiuj rilatas al multaj problemoj de la homaro, kaj argumentas ke oni konsideru la riskojn de artefarita intelekto en ĉi tiu kunteksto.
Polemikoj kaj memeoj
En "The Toxoplasma of Rage ("La Toksoplasmo de Kolerego"), Alexander diskutas kiel polemikoj disvastiĝas en amaskomunikiloj kaj sociaj ret(ej)oj. Laŭ Alexander, memeoj kiuj generas multajn malkonsentojn disvastiĝas pli ol aliaj, parte ĉar ili donas ŝancon al membroj de malsamaj grupoj sendi fortan signalon de sindevontigo al iliaj movadoj. Ekzemple, li argumentas, ke PETA pro siaj polemikaj kampanjoj estas pli konata ol aliaj bestaj rajtaj organizoj (ekz. Vegan Outreach) pro ĉi tiu fenomeno. Alexander sugestas, ke aktivuloj alfrontas dilemon: por mesaĝoj, kiuj atingas pli grandan spektantaron, estas ankaŭ pli probable, ke ili generas kontraŭreagon.
La tondilo de Shiri
En la mallonga rakonto "Sort by Controversial" ("Ordigi laŭ polemikeco"), Alexander enkondukas la terminon "Shiri's scissor" ("tondilo de Shiri") aŭ "scissor statement" ("tondilkomunikaĵo") por priskribi komunikaĵon, kiu havas grandan detruan potencon ĉar ĝi generas ege diverĝajn interpretojn, kiuj instigas konflikton kaj apartigaĉas homojn. Oni uzas la terminon por priskribi polemikajn temojn ĝenerale diskutitaj en socia amaskomunikilaro.
Anti-reakcia FAQ/respondaro
La 2013a blogero "The Anti-Reactionary FAQ" ("La kontraŭ-novreakcia respondaro") argumentas kontraŭ la verkaroj kaj mondkoncepto de la novreakcia movado, kaj precipe la verkaro de Curtis Yarvin, kies reakciaj vidoj, laŭ The New Yorker, inkluzivas asertojn pri naturaj rasaj hierarkioj kaj deziron restarigi feŭdismon. Pro kredo je la supereco de diskuto super tutaj malpermesoj, Alexander permesis ke novreakciuloj daŭru komenti sur blogeroj kaj en "kultura milito" fadenoj, kaj li ankaŭ partoprenis en longedaŭraj dialogoj kun ili, ekz. la tridek-mil-vorta oftdemandaro. La eseojn de Alexander pri la novreakcia movado citis David Auerbach kaj Dylan Matthews kiel klarigojn de la movado.
Ricevo
La retejo estas primara kunvenejo de la racionalista komunumo kaj allogas pli larĝajn legantarojn. La New Statesman karakterizas ĝin kiel "centra por la racionalista komunumo kaj aliaj kiu celas apliki racion al diskutoj pri situacioj, ideoj kaj moralaj dilemoj." The New Yorker priskribas la fikcion de Alexander kiel "ĉarme stranga" kaj liajn argumentojn kiel "ofte kontraŭintuiciaj kaj geniaj". Ekonomikisto Tyler Cowen nomas je Scott Alexander "pensulo kiu estas influa inter aliaj verkistoj".
New York Times polemiko
Alexander uzis nur sian unuan kaj meznomon pro sekurecaj, privatecaj, kaj profesiaj kialoj, kvankam li antaŭe eldonis artikolon en scienca gazeto sub sia vera nomo. Li poste skribis, ke pro tio (kaj aliaj kialoj) oni povus malkaŝi lian nomon. En junio 2020, li forigis ĉiujn artikolojn de Slate Star Codex, kaj deklaris, ke New York Times teknologia reportero intencis eldoni artikolon pri la blogo uzanta lian plenan nomon. Alexander diris, ke la reportero diris al li ke estis politiko de la New York Times uzi verajn nomojn. La Times respondis: "Ni ne rimarkas pri kion ni eldonos aŭ ne eldonos estonte. Sed kiam ni raportas pri raportindaj aŭ influaj uloj, nia celo ĉiam estas doni al legantoj ĉiujn precizajn kaj rilatajn informojn, kiujn ni povas doni." Aliaj rimarkis, ke la ĵurnalo ja uzis pseŭdonimojn por aliaj eĉ pli famaj uloj. The Verge citis fonton, kiu diris ke, kiam Alexander forigis la blogon, oni skribis "eĉ ne unu vorton" de artikolo pri SSC. David Cohn de la Poynter Instituto interpretis ĉi tiun eventon kaj la tumulton ĉirkaŭ ĝi kiel unu okazaĵo en pli longa konflikto pri valoroj inter la teknologia kaj amaskomunikilara industrioj.
Subtenantoj de la retejo organizis peticion kontraŭ eldono de la nomo de Alexander. La peticio kolektis pli ol ses mil subskribojn en la unuaj tagoj, inkluzive de tiujn de psikologo Steven Pinker, socia psikologo Jonathan Haidt, komputikisto kaj blogisto Scott Aaronson, kaj filozofo Peter Singer.
Laŭ New Statesman–a ĵurnalisto Louise Perry, Scott Alexander skribis, ke li forlasis sian laborpostenon kaj post aliaj agoj li komfortiĝis kun la malkaŝo de la vera nomo, kiun li eldonis sur Astral Codex Ten.
The New York Times eldonis artikolon pri la blogo en februaro 2021, tri semajnojn post kiam Alexander publike malkaŝis sian nomon.
Gustav Hermann Göhl
Gustav Hermann GÖHL (göl) (naskiĝis la en Mitteloderwitz, mortis la  en Neugersdorf) estis germano, d-ro, prof., studkonsilisto (Studienrat), reallernejestro kaj gramatikisto de Esperanto.
Göhl studis teologion, germanistikon kaj modernajn lingvojn. Esperantisto de 1908. Grupestro en Riesa kaj poste en Neugersdorf (ambaŭ en Saksio). Delegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) de 1912 ĝis 1931. Prezidanto de Akademia Esperanto-Ligo de 1922 ĝis 1926. Membro de la Lingva Komitato de 1929.
Verkisto de lernolibroj por germanlingvanoj, kunlaboranto de multaj gazetoj, precipe de Germana Esperantisto, por kiu li redaktis dek jarojn la gramatikajn ekzercojn. Ili estis la bazo por lia plej grava verko, detala gramatiko de Esperanto (Germana-esperanta). Pri ĝi li laboris seninterrompe 8 jarojn. Ĝiajn lastajn foliojn li finis malmultajn tagojn antaŭ sia morto, ĝi aperis postmorte en 1932 kaj estis senŝange represita en Berlino en 1973 kaj en 1989. Ĝis la apero de la Esperanto-Grammatik de Dirk Willkommen en 2001 ĝi restis la plej detala kaj grava german-lingva referenc-verko gramatika de Esperanto. Max Butin skribis en sia recenzo en Heroldo de Esperanto, (n-ro 30 (683), p. 4 de 31 julio 1932): "[la verko etendiĝas] alten super ĉiuj nun ekzistantaj germanaj Esperanto-instruiloj ... Göhl eble pli profunde penetris en la puran kernon de Esperanto ol iu antaŭ li, kaj li pruvas, ke ni absolute ne sufiĉe uzas la trezoron Zamenhofan ...".
Diccionario panhispánico de dudas
La Diccionario panhispánico de dudas (foje mallongigita per sigloj, DPD, Tuthispana dubovortaro) estas verko prilaborita fare de la Real Academia Española kaj de la Asocio de Akademioj de la Hispana Lingvo cele al solvado de duboj rilataj al la uzado de la hispana lingvo en la tuta hispanparolanta komunumo. Same kiel la Diccionario de la lengua española de la Real Academia Española, la Gramática de la lengua española kaj la Ortografía de la lengua española, ĝi havas karakteron, pli ol propre preskriba, normigan en la senco klarigita en la vortaro mem. La unua eldono publikiĝis en 2005 kaj en la aktualo ĝi estas reviziata por adaptigo al la Nueva gramática de la lengua española (2009) kaj al la normoj de la nova eldono de la Ortografía de la lengua española (2010), ĉar tiuj lastaj verkoj modifas kelkajn kriteriojn eksponitajn en la Diccionario panhispánico de dudas.
La iniciato devenis kiel respondo al 50 000 jaraj demandoj, 300 tage, kiuj alvenis al la diversaj Akademioj de la Lingvo pri la ĝusta uzado de la lingvo.
Spaceto (interpunkcio)
Spaceto estas interpunkcia konvencio, kiu apartigas vortojn en multaj lingvoj, inkluzivante Esperanton. Ne ĉiu lingvo uzas spaceton inter vortoj. La antikvaj greka kaj latina lingvoj ne uzis ilin ĝis ĉ. 600–800 p.K. Nune pluraj aziaj lingvoj ne uzas la spaceton.
Uzado
En Esperanto oni uzas spaceton ne nur por apartigi vortojn, sed ankaŭ post interpunkciaj signoj. Oni ne metas spaceton antaŭ la plimulto de la interpunkciaj signoj, kiel punkto, demandosigno, krisigno, komo, dupunkto, punktokomo kaj apostrofo. Antaŭ tripunkto oni ne metas spaceton, se vorto estas interrompita (ekzemple: Fermu vian f...!), sed jes post kompleta frazo (ekzemple: Mi nun ĉesos ...).
Larĝeco
Kutime la larĝeco de intervorta spaceto (variigebla) estas proksimume tiu de kvarona kvadrato (larĝeco de minuskla e); tamen tio dependas ankaŭ de la tiparfasono. Plue uziĝas mallarĝa spaceto (fiksa, protektita; larĝeco de minuskla i) ekzemple por apartigi grupon de ciferoj (10 000) aŭ ciferoj kaj mezurunuo (12 m), kelkfoje eĉ por mallongigoj (t. e.).
Komputike
En komputiko la plej ofta spaceto estas la Unikoda kaj askia signo 32. En programlingvoj, spacetoj estas uzataj por apartigi operacisimbolojn. Ankaŭ, spaceton oni povas uzi kiel blankan spacon, kiu povas fari programkodon pli legebla.
Jeton Kelmendi
Jeton KELMENDI estas poeto, dramaturgo, publicisto, tradukisto, eldonisto, profesoro universitata kaj akademia.
Biografio
Naskita en la urbo Peja, Kosovo (1978), Jeton Kelmendi finis elementan lernejon en sia naskiĝloko. Poste li daŭrigis siajn studojn ĉe la Universitato de Pristina kaj ricevis la bakalaŭron pri artoj en amaskomunikado. Li kompletigis siajn bakalaŭrajn studojn ĉe la Libera Universitato de Bruselo, Belgio, specialiĝante pri Internaciaj kaj Sekurecaj Studoj. Li finis sian duan magistron pri diplomatio. Kelmendi faris doktorecon pri "Influo de amaskomunikiloj en EU-Politikaj Sekurecaj Aferoj".
Li estas profesoro ĉe AAB University College. Li estas aktiva membro de la Eŭropa Akademio pri Scienco kaj Artoj en Salcburgo, Aŭstrio.
Dum multaj jaroj li verkis poezion, prozon, eseojn kaj rakontojn. Li estas regula kontribuanto al multaj gazetoj, en Albanio kaj eksterlande, verkante pri multaj kulturaj kaj politikaj temoj, precipe pri internaciaj aferoj. Jeton Kelmendi fariĝis konata en Kosovo, post la publikigo de sia unua libro kun titolo: La jarcento de promesoj" ("Shekulli i Premtimeve"), eldonita en 1999. Poste li publikigis kelkajn aliajn librojn. Liaj poemoj estas tradukitaj en pli ol dudek sep lingvojn kaj publikigitaj en pluraj internaciaj Literaturaj Antologioj. Li estas la plej tradukita albana poeto kaj tre konata en Eŭropo.
Občina Podlehnik
Občina Podlehnik estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 46 km². Komence de 2018 tie loĝis 1865 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Podlehnik.
Loko, priskribo
Občina situas la Haloze Mountains. Altitudo estas proksimume 240 m ĝis preskaŭ 550 m.Ĉe la norda rando de la Rivero Dravinja fluoj.
De nordo al sudo, proksimume la centro de la teritorio, tra aŭtovojo A4 / E59 de Maribor por Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:
Dežno pri Podlehniku, Gorca, Jablovec, Kozminci, Ložina, Podlehnik, Rodni Vrh, Sedlašek, Spodnje Gruškovje, Stanošina, Strajna, Zakl, Zgornje Gruškovje.
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:172_x566970_y130500_s13_b4
Kipuo
Kipuo (hispane quipu laŭ la keĉua khipu) estas sistemo de lanaj ŝnuroj kun nodoj, evoluiigita en la inkaa imperio kiel metodo por registri nombrojn precipe por kontotenado kaj distribuado de provizoj. Al ĉefa fadeno estas alplektitaj dekoj da flankaj fadenoj, plenaj de nodoj de diversaj specoj.
Malgraŭ la nekonateco de skribo per signoj sur surfaco, la kipuoj verŝajne estis efika mnemonika ilo por administraj laboroj. Ankoraŭ ne estas konate, ĉu oni aplikis tiun ĉi nodoskribon ankaŭ por pliaj komunikaj celoj. Daŭras esploroj por deĉifri la signifojn de kipuoj trovitaj dum la 20-a jarcento. La plej granda parto de la kipuoj estis detruitaj en la 16-a jarcento fare de hispanaj konkerantoj.
1107 Lictoria
1107 Lictoria estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Higia familio.
Malkovro
Ĝi estis sendepende malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth.
Gothatea
Gothatea (hungare:Gothátya, germane:Sankt Gothard) estas vilaĝo en Rumanio okcidnte de Deva. En 1910 ĝi havis 522 loĝantojn (rumanoj); en 1992 281 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1352. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Gurasada.
Vignes (Yonne)
Vignes estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 68 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Vignes etendiĝas sur 11.77 km², kaj havis 68 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5.8 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Louis Groguenin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Vignes apartenas al la kantono de Guillon, kies ĉefurbo estas Guillon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
(16005) 1999 BP7
(16005) 1999 BP7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Randegg
Randegg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Scheibbs. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Hirics
Hirics [hiriĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Situo
Hirics situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, proksime de Dravo, kiu estas ankaŭ landlimo de Kroatio. Sellye troviĝas 15, Harkány 23, Siklós kaj Szentlőrinc po 29 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1244, poste en 1346 en formo Kuhyrich. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio dum 150 jarojn. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Hirics migra poŝto servas.
Johan Campanius
(persona nomo ankaŭ literumata Johannes kaj Johannes Jonæ, naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1601 en Stokholmo, mortis 82-jara la 17-an de septembro 1683 en la paroĥo Frösthult de la municipo Enköping) estis sveda luterana pastro, tradukisto kaj misiisto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Loremo
La Loremo estas aŭtomobilo de la firmao Loremo AG el Marl, Germanio. La ekproduktado de la elektra aŭto plurfoje estas anoncita ekde la jaro 2001 sed ĉiufoje prokrastita.
Johan Campanius
Vivo
Johan Campanius naskiĝis en Stokholmo kaj studente frekventis la Universitaton de Upsalo, kie li studis teologion kaj diplomiĝis en 1633. Li enomumiĝis luterana pastro en 1633, kaj sekve funkciis kiel la armea pastro al la sveda delegacio en Rusio en 1634. Li tiam en 1636 translokiĝis al Norrtälje iom norde de Stokholmo, kie li funkciis kiel bazlerneja instruisto, kaj same li ankaŭ funkciis kiel armea pastro kaj instruisto de la Stokholma Orfejo, pozicio kiun li tenis ĝis 1642.
Nova Svedio
Campanius forlasis Stokholmon la 16-an de aŭgusto 1642 kaj alvenis al Nova Svedio la 15-an de februaro 1643. Li akompanis la unuajn svedajn setlantojn al fortikaĵo Christina, proksime de la nuna urbo Wilmington en Delavaro, kaj funkciis kiel misiisto al la indiĝena nacio de lenapoj, proskime vivantaj. Campanius funkciis kiel anstataŭaĵo por la unua sveda lutera ministro, Reorus Torkillus kiu ĵus mortis. Dum pluraj jaroj la Nov-Svedia kolonio havis neniun specifan lokon por organizita kultado. Campanius devis viziti la setlantojn ĉe iliaj kabanoj, kiuj etendiĝis ĉe la tuta vojo ĝis fortikaĵo Nya Gothenburg de la nuna loĝloko Tinicum en Pensilvanio, 30 kilometrojn nordorienten borde de la rivero Delavaro. Johan Campanius inaŭguris la novan preĝejon de Tinicum la 4-an de septembro 1646.
Campanius ankaŭ studis la tradiciojn de la indiĝenoj, kaj registris ilin en sia ĵurnalo. Kvankam tio ja helpis konservi iujn antropologiajn informojn pri ili, ĝi ankaŭ helpis elfari la ideon ke la indianoj estis posteuloj de la perditaj triboj de Israelo.
Antaŭ 1647, li skribis al sia Ĉefepiskopo en Stokholmo ke li laciĝis je sia laboro en Nova Svedio, kaj petis ke li estu permesita reveni hejmen. En 1648, tri aliaj pastroj estis senditaj al Nova Svedio por daŭrigi lian laboron kaj Campanius estis permesita reveni al Svedio. Tie li funkciis kiel pastro en la paroĥoj Härnevi kaj Frösthult en la provinco Uppsala län en orienta Svedio ĝis sia morto en 1683. En tiuj pozicioj, li ankaŭ laboris pri kompletigado de sia traduko de la katekismo de Luther. Kaj li kaj lia edzino Margareta estis entombigitaj ĉe la preĝejo Frösthult en municipo Enköping.
Gösta Ekman
Gösta EKMAN (naskiĝis la, mortis la ) estis sveda aktoro. Gösta Ekman estas la patro de Hasse Ekman kaj avo Gösta Ekman, la filo
Johan Gottschalk Wallerius
Johan Gottschalk WALLERIUS (naskiĝis la 11-an de julio 1709 en Stora Mellösa, Närke, mortis 76-jara la 16-an de novembro 1785 en Upsalo) estis sveda kemiisto, mineralogo, verkisto, filozofo, kuracisto kaj universitata profesoro. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo kaj de la universitato de Lund.
Transportekonomiko
Transportekonomiko estas branĉo de ekonomiko fondita en 1959 fare de usona ekonomikisto John R. Meyer kiu traktas la asignadon de resursoj ene de la transporta sektoro. Ĝi havas fortajn ligilojn al konstruinĝenieriko. Transportekonomiko devias de iuj aliaj branĉoj de ekonomiko en tio ke la supozo de senspaca, tuja ekonomio ne teniĝas. Homoj kaj varoj fluas sur retoj ĉe certaj rapidecoj. Postuloj pintas. Anticipa biletaĉeto ofte estas stimulita per pli malaltaj biletprezoj. La retoj mem povas aŭ eble ne estas konkurencivaj. Ununura veturo (la fina varo, en la konsideroj de la konsumanto) povas postuli la faskigadon de servoj disponigitan fare de pluraj firmaoj, agentejoj kaj sistemoj.
Kvankam transportsistemoj sekvas la saman mend-ofertadan teorion same kiel aliaj industrioj, la komplikaĵoj de retefektoj kaj elektoj inter malsimilaj varoj (ekz. aŭto kaj bus-vojaĝado) faras taksi la postulon je transportadaj instalaĵoj malfacila. La evoluo de modeloj por taksi la verŝajnajn elektojn inter la tiaj varoj implikitaj en transportdecidoj (diskretaj elektomodeloj) kaŭzis la evoluon de grava branĉo de ekonometrio, same kiel nobelpremion por Daniel McFadden.
En transporto, postulo povas esti mezurita en nombro da vojaĝoj faritaj aŭ en totala distanco vojaĝita de ĉiuj vojaĝoj (ekz. pasaĝero-kilometro por publika transporto aŭ veturil-kilometro da vojaĝado (VKv) por privata transporto). Provizo estas konsiderita kiel voluma unuo. La prezo de la varo (vojaĝado) estas mezurita uzante la ĝeneraligitan koston de vojaĝado, kiu inkludas kaj monon kaj tempo-perdon.
La efiko de pliiĝoj en provizo (t.e. kapacito) estas de speciala intereso en transportekonomiko, ĉar la eblaj mediaj sekvoj estas signifaj.
Nobuyuki Abe
Nobuyuki Abe (阿部 伸行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Shonan Bellmare, Giravanz Kitakyushu kaj AC Nagano Parceiro.
25125 Brodallan
25125 Brodallan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Broderick David Allan, finalisto de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008, pro lia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Saginaw Arts and Sciences Academy de Saginaw (Miĉigano).
Familio Colonna
La familio Colonna estis potenca familio el la roma nobelaro dum la Mezepoko kaj Renesanco, en permanenta konflikto kun la rivala familio Orsini.
Otto di Colonna iĝis Papo Marteno la 5-a kaj finis la Okcidentan skismon.
NGC 5182
NGC 5182 (aliaj indikoj — ESO 444-62, MCG -5-32-34, IRAS13278-2753, PGC 47489) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Vojslavice
Vojslavice (Wojslawitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie. Tra la teritorio de la municipo kondukas aŭtostrado D1.
NGC 5182
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vojslavice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Familio Colonna
Laŭ sia tradicio, la familio Colonna devenas de la grafoj de Tuskulumo. La unua katolika kardinalo el tiu familio deĵoris ekde 1192, kiam Giovanni Colonna iĝis kardinal-preĝisto de Sankta Prisca.
Vojslavice
Naturaj rilatoj
La teritorio de municipo estas limigita de akva rezervujo Švihov.
Familio Colonna
En 1467, Francesco Colonna verkis la Hypnerotomachia Poliphili.
1728, la familio aldonis la nomon Barberini al sia nomo, kiam Giulio Cesare Colonna di Sciarra edziĝis kun Cornelia Barberini, filiino de la lasta viro kun nomo Barberini, Taddeo Barberini.
Provinco Rio Negro
Provinco Rio Negro estas provinco de Argentino, situanta ĉe la norda bordo de Patagonio. La najbaraj provincoj estas sude Chubut, kaj norde de okcidento orienten Neŭkeno, Mendoza, La Pampa kaj Bonaero. Oriente kuŝas la Atlantika Oceano kaj okcidento limo kun Ĉilio ĉe Andoj.
Ties ĉefurbo estas Viedma. Aliaj gravaj urboj estas la skieja urbo Bariloche, Cipolletti kaj General Roca.
Nacia himno de Andoro
El Gran Carlemany (en esperanto: La Pleja Karolo la Granda) estas la nacia himno de Andoro. Ĝi estis verkita de Joan Benlloch i Vivó (1864 - 1926) kaj komponita de Enric Marfany Bons (1871 - 1942). Estis adoptita kiel nacia himno oficiale 1921.
La himno estis interpretita unuafoje la 8-a de septembro 1921 en la Sanktejo de Meritxell dum celebrado de la Virgulino de Meritxell, nacia patronino de Andoro.
Teksto en la kataluna
El gran Carlemany mon Pare,
dels àrabs em desllliurà.
I del cel vida em donà,
de Meritxell la gran Mare,
Princesa nasquí i Pubilla,
entre dos nacions, neutral.
Sols resto l'única filla,
de l'imperi Carlemany.
Creient i lliure onze segles,
creient i lliure vull ser.
Siguin els furs mos tutors,
i mos Prínceps defensors!
I mos Prínceps defensors!!!
Pula (apartigilo)
Pula estas:
Harlema renesanco
La Harlema renesanco estis kultura movado de la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. En tiu tempo, ĝi estis konata kiel la "Nova Negra Movado", nomita post la antologio de 1925 fare de Alain Locke. Kvankam ĝi estis centrita en la Harlema najbararo de Novjorko, multaj franclingvaj nigraj verkistoj de afrikaj kaj karibaj kolonioj kiu vivis en Parizo estis ankaŭ influitaj de la Harlema renesanco.
Historiistoj malkonsentas pri la ekiĝo kaj malekiĝo de la Harlema renesanco. Ĝi estas neoficiale agnoskita esti stringinta de proksimume 1919 ĝis la fruaj aŭ mezaj 1930-aj jaroj. Multaj el ĝiaj ideoj vivis pli longe. La zenito de tiu "florado de negra literaturo", kiel James Weldon Johnson preferis nomi ĝin, estis metita inter 1924 kaj 1929.
László Csurka
László Csurka [lAslO ĉurka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csurka László estas hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro. Lia frato estis István Csurka. László Csurka naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
László Csurka studis en Teatra kaj Filma Altlernejo, sed en 1955 la komunista politiko forigis lin. Li estis nur vicaktoro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) inter 1955-1958, poste li estis membro en malgranda teatro, inter 1959 kaj 2000 jam en Nacia Teatro (Budapeŝto). En la 21-a jarcento li havis rolojn en Teatro Magyar (2000-2012), Nova Teatro (Budapeŝto) kaj Teatro Erkel. Li ricevis premiojn inter 1988 – 2013. Li estis nomumita eterna membro de la Nacia Teatro.
Marksistskaja (stacio de Moskva metroo)
Marksistskaja (Марксистская, "de marksistoj") estas stacio de la Metroo de Moskvo en Kalininsko-Solncevskaja linio, ĝi situas inter stacioj ' kaj ' en centra parto de Moskvo. La stacio lokiĝas ĉe kruciĝo de Taganskaja kaj Marksistskaja stratoj. Ĝia profundo estas 60 metroj. Arkitekturistoj estas N.Aloŝina, V.Voloviĉ, N.Samojlova, R.Tkaĉova. Inĝenieroj-konstruistoj estas Je.Barskij, I.Ĵukov, Ju.Muromcev.
La stacio havas unu rektan kajon kaj du trakojn.
La stacio estas malfermita por pasaĝeroj ĉiutage je 5:30-1:00.
Nomo
Nomon "Marksistskaja" ("Marksisma" aŭ "Marksista") la stacio ricevis de apuda strato.
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio "Marksistskaja — ".
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejoj al:
Ladislav Krisl
Ladislav KRISL (naskiĝis la en Slaný mortis la 31-an de majo 1987 ) estis ĉeĥa esperantisto kaj faka instruisto en Lom u Mostu.
Ladislav Krisl lernis Esperanton en 1912. Li gvidis ĉiujare kurson. Li estis sekretario de Amika Rondaro Esperantista kaj eldonis ĝian ciklostilitan bultenon.
Glacidrivado
Glacidrivado aŭ glaciflosado estas la drivo de glacio en fluanta akvo. Tiu fenomeno aperas en malvarmaj regionoj, aŭ vintre se estiĝas glaciplatoj sur iu rivero, aŭ printempe okaze de neĝodegelo.
Glacidrivado povas esti estas tre danĝera, se la glacio multe dikiĝas dum la vintro kaj printempe la temperaturo abrupte altiĝas. Tiam la glaciplatoj disrompiĝas (glacikreviĝo) dum ke la akvofluo samtempe intensiĝas, kaj la estiĝantaj, flosantaj plurtunaj glaciblokoj povas damaĝi ĉebordajn konstruaĵojn aŭ pontojn. La drivantaj glaciblokoj povas formi baraĵon ĉe pontoj aŭ interkruciĝante ie ajn, tiel ili povas ŝveligi la riveron kaj kaŭzi inundon. Tiajn baraĵojn oni povas disrompi per flugilaj bombardoj, simpla eksplodigo aŭ per glacirompaj ŝipoj.
Cristina Rota
Cristina ROTA (naskiĝis en La Plata en 1945) estas argentina aktorino, produktorino kaj instruistino de teatro. Multaj famaj hispanaj aktoroj studis interpretadon en ŝia lernejo: Malena kaj Ernesto Alterio, Guillermo Toledo, Alberto San Juan, Nathalie Poza, Andrés Lima, Luis Bermejo, Penélope Cruz, Goya Toledo, Fernando Tejero, Roberto Álamo, …
Ŝi estas la patrino de la aktoroj Juan Diego kaj María Botto, kaj Nur Al Levi.
Francismar Carioca de Oliveira
Francismar Carioca de Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale kaj Tokyo Verdy.
Bords (stacidomo)
Bords estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en Bords, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).
Israel Acrelius
Israel ACRELIUS (naskiĝis la 4-an de decembro 1714 en Roslagen en la orienta parto de la historia provinco (landskap) Uplando, mortis 85-jara la 25-an de aprilo 1800) estis sveda luterana pastro kaj misiisto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Kovács
La familia nomo Kovács [kovAĉ] apartenas al la plej oftaj nomoj en Hungario. Ĝi signifas: forĝisto. Pro la ofteco kelkaj uzas ankaŭ aldonnomon, duan antaŭnomon aŭ nur distingan majusklon, foje la nomo aperas laŭ malnova ortografio, ekzemple Kováts, Kovách.
Nomvariantoj
Foje Kovács aperas laŭ aliaj ortografioj, ekzemple Kováts, Kovách.
Kelkaj similaj nomoj Kovács
•	Károly Pál Kovács •	András Ferenc Kovács •	Magda József Kovács •	Sebestény Aladár Kovács •	Ilona Pálné Kovács •	L. Gábor Kovács •	András B. Kovács •	András W. Kovács •	Géza Sz. Kovács •	Sándor Ajtai Kovách •	Gyöngy Kovács Kiss •	Zoltán Borbereki Kovács •	Attila Paládi-Kovács •	Márta Kurutzné Kovács •	Ilona Tóth-Kovács •	János Szántó Kovács •	Magda Kósáné Kovács •	József Száva-Kováts •	Éva Ihász-Kovács •	László Telegdy-Kováts •	Gyula Medgyessy-Kovács •	Gyula Kiss Kovács •	Bálint Tárkány-Kovács •	Attila Ferenczfy-Kovács •	Zsolt Kézdi-Kovács •	Ágnes Cser Kovács •	László Kunkovács •	Ernő Kovácsházy
Pozzomaggiore
Pozzomaggiore estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Bosa (OR), Cossoine, Mara, Padria, Semestene, Sindia (NU) kaj Suni (OR).
Wakenitz
La rivero Wakenitz estas rivero de sudorienta Ŝlesvigo-Holstinio kies fonto estas la Lago Ratzeburger ĉe Ratzeburg.
La Wakenitz estas ĉirkaŭ 14.5 kilometrojn longa kaj enfluas en la Trave en Lubeko. Majoritato de ties orienta bordo formas la limon inter Ŝlesvigo-Holstinio kaj Meklenburgo-Antaŭpomerio. Post la fino de la Dua Mondmilito tiu rivero formis parton de la Ferkurteno inter la Federala Respubliko de Germanio kaj la Germana Demokratia Respubliko. La Wakenitz ricevas akvon de areo de ĉirkaŭ 445 km².
(14138) 1998 RL71
(14138) 1998 RL71 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Purgstall an der Erlauf
Randegg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Scheibbs. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Istituto Centrale per il Catalogo Unico
La Centra Instituto por la Unia Katalogo de italaj bibliotekoj kaj bibliografiaj informoj (Istituto centrale per il catalogo unico delle biblioteche italiane e per le informazioni bibliografiche, mallonge ICCU) estas itala registara agentejo kiu estis kreita en 1975 por anstataŭigi la Nacian Centron por la Unia Katalogo (Centro nazionale per il catalogo unico), kiu siavice estis kreita en 1951 por konstrui ununuran katalogon de ĉiuj bibliotekoj en Italio. Ĝi havas sidejon en Romo en la nacia biblioteko.
La Instituto hodiaŭ vivtenas informteknologian reton je la nomo Nacia Biblioteka Servo (servizio bibliotecario nazionale aŭ mallonge SBN); ĝi respondas al demandoj kaj estas teknika-scienca konsilisto por la Direzione Generale per i Beni librari, gli Istituti culturali ed il Diritto d'autore (ĝenerala direkcio [fako] por librejaj heredaĵoj, kulturaj institutoj kaj aŭtoraj rajtoj) ene de la Ministerio de kultura heredaĵo kaj aktivecoj de Italio.
Károly Bornemissza
BORNEMISSZA Károly [pr. bornemisa], estas hungara magnato, politikisto naskiĝinta en Abafája la 26-an de novembro 1840 kaj mortinta en Koloĵvaro la 26-an de februaro 1911.
Kariero
Barono Bornemissza havis gravan rolon en la politika kaj kultura vivo de departemento Szolnok-Doboka ekde 1862. Li estis la fondintano de la EME, unu el direktintoj de la konstruado de teatro de Dés (1886). Ekde 1890 li estis la prefekto de la departemento Szolnok-Doboka kaj dum sia ofictempo konstruiĝis la justicpalaco kaj la ŝtata ĉefgimnazio en Dés.
Jean-Marc Ayrault
Jean-Marc AYRAULT (n. la 25-an de januaro 1950 en Maulévrier, Maine-et-Loire) estis ĉefministro de Francio (20-a ĉefministro de la Kvina Franca Respubliko)de la 15-an de majo 2012 ĝis la 31-an de marto 2014.
Jean-Marc Ayraut, antaŭ sia ĉefministriĝo, cetere estis membro de la Departementa Konsilio de Loire-Atlantique kaj socialista urbestro de Nantes de post 1989, deputito de la Nacia Asembleo de post 1986 kaj prezidanto de la socialista frakcio de la Nacia Asembleo de post 1997.
Li estis urbestro de Saint-Herblain de 1977 ĝis 1989.
Elfriede Ott
Elfriede OTT (naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la  ) estis aŭstra aktorino, kantistino, reĝisorino kaj aktorlernigantino.