cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Armena arkitekturo
Kristana Armenio
La unuaj armenaj kirkoj estis konstruitaj laŭ ordonoj de Sankta Gregorio la Iluminanto, kaj ofte konstruitaj sur paganaj temploj, kaj imitis iujn aspektojn de armena antaŭkristana arkitekturo.
Gustáv Husák
Amantino estas diranta
Nur en aprilo de 1954 okazis la proceso. Juristo Husák rifuzis destinitan pledanton kaj li pledis sin mem. Li prezentis eĉ 70 proponojn por plenigo de atestrespondoj aŭ postulojn por prezenti pruvmaterialon. Li postulis multon da novaj atestantoj, sed juĝistoj plenumis al li eĉ ne unu postulon. Husák estis kondamnita al dumviva puno.
Armena arkitekturo
4a-7a jarcentoj
Dvin kaj Karin (Teodosupolo) estas karakterizitaj per ĝenerala aro de urboplanaj ecoj (planstrukturo, sistemo de defendoj, ktp.). Ambaŭ havis tripartan urban strukturon (citadelo, reĝejo, antaŭurbo) kaj estis provizitaj per sendependa sistemo de bariloj. Kompare kun la antikvaj urboj, iuj el la funkcioj de la citadelo pasis al la ŝaho, emfazante ĝian gravecon kiel ideologia kaj komerca centro. En Dvin kaj Karin, la problemoj pri urba plibonigo (akvoprovizado, drenado, komunaj konstruaĵoj) same kiel la plibonigo de la mikroklimo (kreo de artefaritaj arbaraj regionoj ĉirkaŭe) estis solvitaj je la taŭga nivelo por ĝia tempo.
Komenco de konstruado de kupolaj preĝejoj
De la fino de la 5-a jarcento, la bazilikoj estis anstataŭigitaj per kupolaj preĝejoj en siaj diversaj versioj. Inter ili estas la kupolaj haloj (Ptghni en 6a-7a jarcentoj, Aruĉ en 661-666), la kupolaj bazilikoj (rekonstruitaj en Tekor en 478-490, Odzun en 6-a jc., Mren en 613-640, Sankta Gajane en 630, Bagavan (631 - 639), same kiel la tri-navaj kupolaj bazilikoj (la rekonstruita Sankta Gregorio de Dvin en 608-615, la granda katedralo de Talin en la 7-a jarcento) devenas de tri-navaj bazilikoj. La plej riĉaj kaj diversaj krucoformaj temploj el la 6a-7a jarcentoj, kies koncepto estis disvolvita en Avan (588-597), tiam perfektiĝis klasike en similaj temploj de Sankta Ripsime (618) (Garnhovit, 6a-7a jarcentoj, Monaĥejo de Tradukistoj, 6-a jc., Aramus, ktp). En ili, la interligiteco de la plan-spacaj komponaĵoj, la konsento de unu kun la alia, la unueco de la tuta komponaĵo estas solvitaj kun maksimuma simpleco kaj solida logiko.
En Ripsime-stilaj temploj, la interna krucoformo estas kreita per duoncirklaj kvar tabernakloj metitaj sur du vertikalaj aksoj. 3/4 cirklaj niĉoj estas metitaj en la planon kun diagonalaj aksoj de la kvadrataj tabernakloj plenigante la kvar angulojn (cirklaj en Avan-templo). La interna spaco de la templo Sankta Ripsime estas karakterizita per interesaj dimensiaj transiroj de la plano, kun ĝenerala bonfarto. Ĉi tiuj trajtoj estas esprimitaj per konkavaj frontoj, en ekvilibra spaca ĝenerala komponaĵo solvita per ekvilibraj, simplaj esprimrimedoj. La preĝejo de Dzoradir (Aghbak provinco Vaspurakano, duono de la 6-a jarcento ) estas de la observita tipo.
Gustáv Husák
Disfalo de la geedzeco
Dum la arestigo de Husák en la jaro 1951 estis prenita en arestigon ankaŭ lia edzino. Eĉ kiam ili post du semajnoj tralasis ŝin, la arestigo absolute ŝanĝis la vivon de la tuta familio. Memkompreneble ili devis forloĝiĝi el la grandspaca vilao kaj ŝi enloĝigis sin en domon de sia frato kaj ŝi vivtenis sin per trikado de ĵerzoj.
Armena arkitekturo
Komenco de konstruado de kupolaj preĝejoj
Alia speco de krucformaj temploj estas Mastara (5a-6a jarcentoj) kaj simila al Artik la Granda (7-a jarcento), Hariĉavank, en kiu, kontraste al la Ripsime-stilaj preĝejoj, la absidoj formantaj la krucojn kun siaj kvinlateraj volumoj kreas krucon de spacaj eksteraj formoj. En temploj de ĉi tiu tipo, la multflanka tamburo de la kupolo, kiu kuŝas sur la trumpetoj de la kvadrataj anguloj de la muroj, havas tre grandan korpan volumon. Ekzemplo de ĝia superado estas la katedralo de Sankta Teodoro (624-631), kie, kiel en la Patrina Katedralo de Eĉmiadzin, la kupolaj arkoj ripozas sur la kvar centraj kolonoj de la preĝhalo.
Gustáv Husák
Disfalo de la geedzeco
Sed Magda trovis por si novan amikon, popularan slovakan aktoron Filčíkon. Ŝi komencis iradi kun li ankoraŭ antaŭ la arestigo de Husák. Tio estis tiam reago al ripetataj adultoj. El la devena flirto fine evoluis serioza interrilato, sed ili ne vivis en komuna hejmo. La sekreta polico, kiu memkompreneble sciis pri ilia interrilato, konvinkis Magdon, por ke ŝi eksedzigu kun Husák. Por reciproki ili proponi al ŝi liberan revenon al teatro. Sed la edzino de Husák ne faris tion. Malgraŭ ke ŝi antaŭ longe ne amis la edzon, ŝi ne volis kaj ne povis perfidi lin.
Armena arkitekturo
Komenco de konstruado de kupolaj preĝejoj
Meze de la 7-a jarcento, Zvartnoco (641-652), la ĉefverko de la tiama arkitekturo, estis kronita per la deziro krei novajn komponaĵojn de la centraj kupolaj preĝejoj. En tiu templo, la krucoforma kvarangula kerno estas enigita ne en rektangula sed en plurlatera cirkla perimetro, resumita en tri gradoj. La ornama principo enradikiĝis en la katedralo Zvartnoco en la ĝenerale simpla kaj senpretenda arkitekturo de la epoko.
Monaĥejaj kompleksoj
Krom urboj, arkitekturo disvolviĝis en apartaj regionoj de potenco, en kasteloj, precipe en monaĥejaj kompleksoj, kiuj rapide kreskis kaj fariĝis gravaj kulturaj centroj de la tempo. En la lando, kiu iom post iom liberiĝis de la araba jugo, komence konstruiĝis malgrandaj konstruaĵoj, el kiuj la plej fruaj estis la strukturoj de montara Sjuniko, precipe la marbordaj regionoj de la Sjan-baseno, Zangezuro. En la dua duono de la 9-a jarcento, oni provis imiti la plej simplajn komponaĵojn de la frua mezepoko: ununavaj haloj (monaĥejo Makenjac), kvaravida centra kupolo (Hajravank).
Gustáv Husák
Disfalo de la geedzeco
Sed Husák ne pardonis ŝian geamantan interrilaton. Li neniam povis forgesi, ke ŝi forlasis lin pro alia viro. Husák forlasis la malliberejon en la jaro 1960 – post longaj dek jaroj. Li ankoraŭ formale transloĝiĝis al ŝi, sed la geedzeco definitive finiĝis kaj Husákoj mallongtempe post tio eksedziĝis.
Armena arkitekturo
Monaĥejaj kompleksoj
La plej fama el la monaĥejaj kompleksoj formitaj en Sjuniko en la 10a-11a jarcentoj (Makenjac, Vorotnavank, Vahanavank, ktp.) estis la episkopa centro de Sjuniko, la monaĥejo Tatev protektita de profundaj gorĝoj, kiu estas unu el la tipaj ekzemploj de la disvolviĝo de monaĥejaj kompleksoj. Jam en la komenco de la 10-a jarcento, ĝi estis feŭda organizo kun siaj plurdekoj da monaĥejoj, centoj da vilaĝoj kaj mezlernejo. .
Sovetia periodo
Post la starigo de sovetia regado en Armenio, la organizita konstrulaboro komenciĝis en 1922. En 1923, la Supera Teknika Fako estis establita sub la Popola Konsilio, kiu kontrolis la projektajn kaj konstruajn laborojn. Planoj por urboj, aliaj setlejoj, irigaciaj strukturoj, hidrelektraj centraloj kaj aliaj konstruaĵoj estis ellaboritaj. Arkitekto Aleksandro Tamanjan partoprenis en tiu laboro kune kun Buniatjan, D. Ĉisli, H. Kajaznuni, B. Arazjan, F. Aghaljan, H. Zakjan, H. Ĥizanjan, J. Sargsjan, en la 1920-aj jaroj.
Gustáv Husák
El la ĉelo al ministerio
Pleje li ne volis akcepti politikajn funkciojn de Novotný, kiun li sincere malamis. Li konsideris lin nome unu el kulpintoj de sia longa malliberigado. Tio estis lia ĉefa malamiko, li ne povis akcepti de li iajn oferdonacojn. Pleje Husák ne volis politikan almozon. Li sopiris pri potenco.
Armena arkitekturo
Sovetia periodo
En 1924, la Popola Konsilio aprobis la ĝeneralan planon de Erevano (por 150 000 loĝantoj) ellaboritan de Aleksandro Tamanjan, kiu fariĝis la bazo por ĉiuj aliaj planoj de la ĉefurbo. Ĝi estis unu el la unuaj signifaj evoluoj en sovetia urboplanado. En 1932 Tamanjan reviziis la planon, kaj en 1934 li komencis la planon de "Granda Erevano" (por 500.000 loĝantoj), kiu restis nefinita. En 1925–1933 Tamanjan ankaŭ urboplanis Leninakan, Vagharŝapat, Aĥta (Hrazdan), Kamo kaj ĝeneralaj planoj de aliaj setlejoj. Post la tertremo Leninakan de 1926, estis ellaborita detala plano de la urbocentro (arkitekto D. Chisli), kiu estis uzata por rekonstruado. En 1932 disvolviĝis nova ombrelplano de la urbo (arkitekto M. Mazmanjan). En 1930-1934 oni planis la rekonstruon de Gharakilisa (Vanadzor) (arkitektoj: K. Halabjan, M. Mazmanjan, G. Koĉar), same kiel planojn por aliaj setlejoj kaj kuraclokoj (Arzni, Diliĝan).
La projektado kaj konstruado de loĝdomoj komenciĝis meze de la 1920-aj jaroj. En Erevano, en 1924, unuetaĝaj loĝdomoj (arkitekto N. Buniatjan) estis konstruitaj sur stratoj Nalbandjan kaj Tumanjan. Ekde 1925 estis projektitaj kaj konstruitaj 2, 3-etaĝaj du-sekciaj loĝdomoj kun 2-4-ĉambraj apartamentoj (estritaj de N. Buniatjan). En Leninakano, post la tertremo, estis konstruitaj tri specoj de duetaĝaj domoj (1926, arkitekto D. Ĉisli), kaj teksaĵa fabriko (1927, arkitekto J. Sargsjan). Duetaĝaj loĝdomoj ankaŭ estis konstruitaj en Kirovakan. 1920–1930 La unuaj provoj normigi la konstruaĵojn estis faritaj, pluraj specoj de loĝdomoj de 1-2 etaĝoj estis konstruitaj (1925, arkitekto A. Tamanjan) en Lukaŝin-setlejo (Hoktemberjan-regiono), sekcioj de loĝdomoj estis evoluigitaj (1929-1930, arkitektoj: H. Margarjan, A. Aharonjan), kiuj estis efektivigitaj. 1920–1930 La ĉefa speco de loĝdomo estis sekcia, 3-5 etaĝa domo. Haloj kaj privatdomoj estis konstruitaj. Feliĉa!Inter la loĝdomoj estas tiuj ĉe la krucvojo de stratoj Nalbandjan kaj Tumanjan.
Gustáv Husák
El la ĉelo al ministerio
Ekde sia reveno el la malliberejo li estis observata de sekreta polico. Ĉiutage estis pri lia agado informata prezidento Novotný, ministro de la interno Štrougal kaj pli malfrue ankaŭ Dubček. Ekde la jaro 1964 estis por certeco ankaŭ subaŭskultata lia eksa edzino Magda. En dosieroj ofte aperis kritiko de Husák pro malkonsekvencaj rehonorigoj, sed ankaŭ vulgaraj insultoj malutile de la partiaj pintuloj. Nur post la jaro 1968 karto iom absurde turniĝis. Per la sekreta polico estis observataj Novotný kun Dubček kaj la informojn pri ilia konduto ricevis sur tablon la nova komunisma reganto Husák.
Armena arkitekturo
Sovetia periodo
La konstruado de publikaj konstruaĵoj komenciĝis en la 1920-aj jaroj. En 1927 eldoniĝis albumo de normaj projektoj de lernejoj (5 versioj), kabano-legejo kaj kulturpalacoj. 1920–1930 Estas klasikismo en arkitektura uzo de dizajnoj, la kreiva apliko de la tradicioj de armena arkitekturo, parte, la influo de la "moderna" direkto, la kreivaj principoj de novaj grupoj de arkitektoj ("modernaj arkitektoj", "novaj arkitektoj", "proletaj arkitektoj"), kiuj estis pli elstaraj en publikaj konstruaĵoj. En 1926 komenciĝis la disvolviĝo de la projekto de la Ŝtata Teatro, kiu laŭ la ideo estis nova speco de publika konstruaĵo, kie, krom teatraj prezentadoj, naciaj festoj estus organizitaj.
NGC 4524
NGC 4524 (aliaj indikoj — MCG -2-32-14, IRAS12312-1145, PGC 41757) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Gustáv Husák
Reformisto
Fine de la sesdekaj jaroj Husák fariĝis unu el ĉefaj politikistoj de la renoviga fluo. Li staris malantaŭ Dubček, kiu ebligis al li revenon en altan politikon kaj dum la tempo de praga printempo li alkondukis lin en Pragon, kie li fariĝis en aprilo de 1968 vicprezidanto de la registaro.
Armena arkitekturo
Periodoj en armena arkitekturo
Klasika kaj mezepoka armena arkitekturo estas dividita en kvar apartajn periodojn. La unuaj armenaj preĝejoj estis konstruitaj inter la 4-a kaj la 7-a jarcento, komencante kiam Armenio konvertiĝis al kristanismo, kaj finiĝis kun la araba invado de Armenio. La fruaj preĝejoj plejparte estis simplaj bazilikoj, sed kelkaj kun flankaj absidoj. Ekde la 5-a jarcento la tipa kupola konuso en la centro estis vaste uzata. Ekde la 7-a jarcento, centre planitaj preĝejoj estis konstruitaj kaj pli komplika niĉa murapogilo kaj radianta Ripsime-stilo formiĝis. Ĝis la tempo de la araba invado formiĝis la plej granda parto de tio, kion ni nun scias kiel klasika armena arkitekturo.
NGC 4524
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Armena arkitekturo
Periodoj en armena arkitekturo
De la 9-a ĝis 11-a jarcento, armena arkitekturo reviviĝis sub la patroneco de la Bagratida dinastio kun granda konstruaĵo farita en la areo de Lago Van, tio inkludis kaj tradiciajn stilojn kaj novajn novigojn. La zorgeme skulptitaj armenaj ĥaĉkaroj estis evoluigitaj dum tiu tempo. Multaj novaj urboj kaj preĝejoj estis konstruitaj dum ĉi tiu tempo, inkluzive de nova ĉefurbo ĉe Lago Van kaj nova Katedralo sur Akdamar-insulo por egali. La Katedralo de Anio ankaŭ estis kompletigita dum ĉi tiu dinastio. Estis dum ĉi tiu tempo, kiam la unuaj ĉefaj monaĥejoj, kiel Haghpat kaj Hariĉavank estis konstruitaj. Ĉi tiu periodo finiĝis pro la selĝuka invado.
Gustáv Husák
Reformisto
Nepluraj tiam ekkredus, kiel li denove turniĝos. Li tiam nome kutime estis proklamanta, ke li estas travivanta la plej luman periodon, ĉar li estas atestanto de purigo de l‘ ideo de komunismo kaj marksismo. Sed li plendis, ke en la partio estas senĉese multe da homoj, kiuj estas allogataj de potenco kaj ties avantaĝoj. Sed baldaŭ li aperos kiel la unua el ili.
La lastan tagon antaŭ okupacio en 1968 li pasigis en Žiar nad Hronom. Evidente li estis konvinkita, ke ne okazos la armea interveno. Li konjektis, ke Breĵnev trompas kaj li ne sendos en Ĉeĥoslovakion siajn tankojn. Sed jam la sekvanta tago atestpruvis lin pro eraro. Li devis rapide decidiĝi. En kies flanko stariĝi? Li havis por tio nur kelke da horoj. Sed ankoraŭ li stariĝis malantaŭ Dubček. Li rifuzis invitatan leteron kaj ĝiajn aŭtorojn li markis kiel perfiduloj. Same tiel li kondamnis la intervenon mem.
Armena arkitekturo
Periodoj en armena arkitekturo
De la 12-a ĝis 14-a jarcento sub la zakarida dinastio vidis eksplodon en la nombro da monaĥejoj konstruitaj, inkluzive de Saghmosavank, Aĥtala, Monaĥejo Amenaprkiĉ, Keĉaris kaj Makaravank. La monaĥejoj estis institutoj de lernado, kaj multe de mezepoka armena literaturo estis verkita en ĉi tiu periodo. La invado de Timur kaj la detruo de Kilikia Armenio metis finon al arkitektura progresado de pli ol 250 jaroj.
Gustáv Husák
Reformisto
Sed baldaŭ li ekkomprenis, ke ĝuste nun li havas unikan okazon. Se li starus kontraŭ sovetoj, li estus denove forigita kaj li neniam venus en la potencan prosperon. Li sentis lastan ŝancon kaj li estis komplezema fari por ĝi ĉion. Li devis denove turniĝi, perfidi siajn sintenojn kaj amikojn, same kiel li jam foje interŝanĝis el aŭtoritata stalinisto en reformiston. Li komencis sian ludon pri potenco en Kremlo.
Armena arkitekturo
Periodoj en armena arkitekturo
La lasta bonega periodo en klasika armena konstruado estis sub la iranaj safavidaj ŝahoj, sub kiuj kelkaj novaj preĝejoj estis konstruitaj, kutime ĉe ekzistantaj sanktaj lokoj kiel Eĉmiadzin same kiel en diasporaj komunumoj kiel Nov-Ĝulfo.
Armena arkitekturo travivis grandegan stadion de evoluo dum la 19-a jarcento, kiam la rusoj eniris orientan Armenion. Kelkaj arkitekturaj majstraĵoj estis konstruitaj en Aleksandropol kaj Erevano, ankaŭ en Kars, kiu nun estas parto de la Respubliko Turkio.
Gustáv Husák
La viro de Breĵnev
Tio estis unu granda mensogo, sed oni ĝuste rompis panon kaj la vojo al potenco kondukis unusole tra Breĵnev. Husák por dudek jaroj ekprenis direktilon kaj li kondukis la ŝtaton ankoraŭ en pli profundan krizon ol lia tiom kritikata antaŭulo Novotný.
Armena arkitekturo
Periodoj en armena arkitekturo
La tiamaj armenaj konstruaĵoj estis ĉefe el nigra tofo, tial tiuj konstruaĵoj estis ĉefe el nigra koloro.
Gustáv Husák
La viro de Breĵnev
Li rapide komencis firmigi sian postenon. En aprilo de 1969 li fariĝis ĉefo de Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio (KPĈ) kiel la unua sekretario, je du jaroj pli malfrue la funkcio ŝanĝiĝis al ĝenerala sekretario. Li lasis ellabori nebele konatan dokumenton „Ekkonoj el la kriza evoluo en la partio kaj en la socio“, kiu por longa tempo fariĝis ĉefa ĉeĥoslovaka „leĝo“. La alia piliero de la nova historio estis tezo pri frateca helpo de la sovetaj soldataroj, en kiun ŝanĝiĝis la aŭgusta okupacio. Sovetoj venis en Ĉeĥoslovakion por savi socialismon.
Kaj Husák ne ĉesis mensogi. Dum ankoraŭ en la jaro 1969 li asertis, ke estos neniaj kontrolesploroj, komence de la jaro 1970 li jam ekstartis monstran kampanjon, kiu estis konstatonta, kiel kiu kondutis en la tempo de la praga printempo. Pli ol tricent mil homoj el la komunisma partio estis eliminita. Plimulto el ili estis samtempe maldungita el okupo. Altlernejaj instruistoj, doktoroj, intelektuloj trovis laboron en magazenoj kaj kaldronejoj, sed per tio ilia persekuto ne finis. Problemojn havis ankaŭ pluaj familianoj kaj ĉefe infanoj, kiuj pro siaj gepatroj ne povis studi.
Elĵetu generalon
En la jaro 1975 Husák fariĝis la unua slovako en la funkcio de ĉeĥoslovaka prezidento. Hazarde en januaro mortis Novotný, kiu jam antaŭ dudek jaroj unuigis la plej superan partian kaj ŝtatan funkcion. Tiam Husák senfine kritikis tion.
Armena arkitekturo
Detruo de armena arkitekturo
Kiel rezulto de kontraŭarmenismo, restaĵoj de la pasinteco de Armenio kiel preĝejoj, tombejoj kaj ĥaĉkaroj en najbaraj landoj estis detruitaj. En iuj kazoj kiel en Turkio aŭ Azerbajĝano, ĉi tio rezultis de naciaj kampanjoj por ekstermi spurojn de la armena popolo por malhelpi iujn ajn eblajn asertojn de la armena ŝtato.
Gustáv Husák
Elĵetu generalon
Nun li ekloĝis en Praga burgo mem. Sed tio ne evitis sen problemoj. Grave malsana generalo Svoboda (prezidento) nome rifuzis rezigni, kaj tial Husák devis aranĝi alimaniere la vojon en Pragan burgon. Li realigis en Federala Asembleo ŝanĝon de leĝo: la malsanan prezidenton eblas revoki kaj elekti anstataŭ li novan. Dank‘ al tio li forigis la necedeman generalon el Burgo. Fine de majo li estis poste elektita de Federala Asembleo kiel prezidento de Ĉeĥoslovakio. La du plej superaj funkcioj estis denove kunigitaj.
Husák fariĝis simbolo de la normaligo kaj li certigis, por ke venu al la potenco la plej malbona speco de la aparatuloj, kiuj jam antaŭ longe perdis idealojn kaj al kiuj sole temis pri postenoj. Husák mem estis karakterizata kiel malvarma, rezervita tipo, kiu ne havas multe da proksimaj amikoj kaj entute malfacile fermas amikecojn. Male estis konate, ke lia malamikeco estas daŭra kaj nerepacigebla. Kun kiu li foje disiris en malbona afero, kontraŭ tiu li batalis dum resto de sia vivo per armiloj de la plej peza kalibro.
Armena arkitekturo
Detruo de armena arkitekturo
La plej granda kolekto de ĥaĉkaroj en la mondo estis iam trovitaj ĉe la ruinoj de la malnova Jugha en Naĥiĉevano (hodiaŭa Azerbajĝano ). Raportoj kaj fotoj de observantoj en irana teritorio aperis fine de 2005 montrante azerajn soldatojn kiuj detruas la tomboŝtonojn de la ĝis tiam, plej granda ekzistanan mezepoka armena tombejo. Pli freŝaj fotoj malkaŝis, ke la tuta tombejo estis detruita kaj milita trejnejo estis konstruita en la loko.
Gustáv Husák
Kraŝo de helikoptero
Oni ne sciis multon pri lia privateco. La plenaj informoj pri lia vivo estis sekretigitaj kaj cenzuritaj. Nur kelke de plej proksimaj homoj el lia ĉirkaŭaĵo konis liajn ŝatokupojn: ke li ŝatas virinojn, bonan alkoholaĵon kaj usonajn cigaredojn. Preskaŭ neniu ankaŭ sciis, ke Husák denove edziĝis. En la jaro 1975 li edziĝis al Viera Millerová, kun kiu li havis dek jarojn kunulan interrilaton. Viera estis same kiel lia unua edzino ĉeĥino. Ŝi studis juron, ŝi partoprenis la ribelon, eĉ en partizana trupo. Ili ekkonis unu la alian jam tiam. Ili komencis regule interrilati, kiam Husák revenis el la malliberejo. Sed Husák ne volis denove edziĝi. Al la geedziĝo propre alpremis lin Breĵnev, kiu senĉese rememorigis al li, ke kiel politikisto kaj reganto li devus esti edziĝinta kaj ne eksedziĝinta. Precipe se li devas fariĝi prezidento. Tio decidis. La geedziĝo denove okazis kun elimino de publiko. Viera eĉ ne transloĝiĝis al Husák ĝis Prago. Ŝi laboris kiel ĵurnalistino kaj eĉ edziniĝinte ŝi vivis en Bratislavo, kien Husák vojaĝis al ŝi ĉiun semajnfinon.
La geedzeco daŭris nur du jarojn. Viera Husáková mortis en la jaro 1977 dum tragika kraŝo de helikoptero. Ŝia morto estis absolute senbezona. La unua damo, kvankam ŝi propre ne faris tiun ĉi funkcion, dum sia restado en banloko en Bardejov deglitis kaj ŝi rompis al si la ŝultron. Sen problemoj povis kuraci ŝin lokaj kuracistoj, sed kiel la edzinon de la prezidento ili volis transveturigi ŝin ĝis Bratislavo. Super la slovaka metropolo ruliĝis nebultufoj, piloto ne priregis pilotadon kaj la helikoptero kraŝis. Neniu el la vojaĝantoj supervivis la falon.
Armena arkitekturo
Armena arkitekturo en la diasporo
La tumulta pasinteco de Armenio dum la pasinta jarmilo rezultigis la formadon de vasta armena diasporo en diversaj anguloj de la terglobo. Armenaj komunumoj serĉantaj konservi la tradiciojn de sia patrujo, influis la arkitekturan vulgaran lingvon de armenaj kvartaloj en urboj kiel Zamość kaj Lvivo. Ĉi tiu influo estas plej evidenta en la religia arkitekturo de preĝejoj konstruitaj de la armena komunumo, kie projektoj bazitaj sur historiaj famaĵoj kiel la katedraloj de Anio, Zvartnoco kaj Eĉmiadzin estis uzataj kiel inspiraj ŝablonoj por konstrui ĉi tiujn strukturojn en sia nova ĉirkaŭaĵo. Ĉi tiu tradicio ankoraŭ daŭras ĝis nun, ĉar armena enmigrado transiris de la tradiciaj areoj de migrado en Eŭropo kaj Mezoriento en Amerikon kaj Aŭstralion.
Gustáv Husák
Prezidento de forgesemo
Post ŝia morto Husák komencis ankoraŭ multe pli drinki. Jam kun sia alia edzino li ĝoje malfermis botelon da konjako, nun li drinkis sola aŭ kun virinoj, kun kiuj li ankoraŭ travivis kelkajn am-interrilatojn. Sed laŭ neoficialaj informoj temis pli prefere pri prostituitinoj ol pri amantinoj. Li eltenis multon da alkoholaĵoj, li mem diris al tio tralavo de la cerbo. Sed ofta konsumado kaj ankaŭ supermezura fumado malbonigis lian sanstaton. Lia memoro kaj kapablo de artikado malboniĝis. Tial Husák komencis uzi nootropikojn, cerbajn nutrintojn, kiuj por mallonga tempo helpas plibonigi la memoron kaj la koncentriĝon. En lastaj jaroj li povis nur dank‘ al ili prezentiĝi plu antaŭ publiko.
Armena arkitekturo
Armena arkitekturo en la diasporo
Ĥaĉkaroj ankaŭ fariĝis aldonaj simboloj de armena identeco kaj estis starigitaj en la pasinta jaro en urboj kiel Vroclavo, Krakovo, Elbląg en Pollando, Novi Sad en Serbio, Bejruto en Libano kaj ankaŭ en Dearborn, Miĉigano. Multaj el ĉi tiuj ankaŭ estis konstruitaj kiel monumentoj de ĉi tiuj hejmkomunumoj kiel monumentoj memorantaj la Armenan Genocidon.
Gustáv Husák
Prezidento de forgesemo
Sed post dek jaroj de la normaligo de Husák estis tute egale, kiu sidas en Praga burgo. La nacio ne okupiĝis per la politiko, neniu plu konsideris la komunisman reĝimon kaj oni nur pro kutimo enŝaltis novjarajn parolojn de Husák vetante, ĉu li parolos ĉeĥe aŭ slovake. Li fariĝis simbolo de absoluta enuo kaj falo, kiuj portis nomon salama komunismo aŭ registaro de la prezidento de forgesemo. El liaj paroloj rigardantoj memoris nur belegan horloĝon, kiu ĉiam aperis en fonejo.
Vico por bananoj
La paroloj de Husák estis plenaj de nerealaj mensogoj. Li povis propre diri kion ajn. Kaj do li trankvile proklamis, ke dume socialismo celas nehaltigeble al komunismo, en Okcidento profundiĝas krizo. Li parolis pri tio, ke en Ĉeĥoslovakio ne okazas malhonestigo de homaj rajtoj, sed la reĝimo lasis aresti kaj torturi siajn kontraŭulojn pro neekzistantaj kulpoj same kiel en la 50-aj jaroj, kiam estis malliberigata li mem. Unusola diferenco estis eble en tio, ke ĝi ne sendis ilin al morto.
En la lando ne estis mizero nur pri kulmina kaj luksa varo, sed ankaŭ pri ĉiutagaj konsumaĵoj, komencante de bananoj kaj mandarinoj, kiuj estis riceveblaj nur antaŭ Kristnasko kaj por ili oni staris en longaj vicoj, kaj finante de necesej-papero aŭ de virinaj higienaĵoj. La prezidenta kancelario eĉ registras leteron el komenco de la okdekaj jaroj, kiu estis adresita rekte al Husák. Civitano el Bratislavo plendas en ĝi, ke li nenie povas aĉeti necesej-paperon kaj buŝtukojn: „Kion mi faru, per kio mi forviŝu la buŝon kaj la rektumon? El ĵurnaloj „inflamas mia anuso“.“
Sándor Csoóri
Sándor CSOÓRI [ŝAndor ĉOri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csoóri Sándor estis hungara poeto, verkisto kaj politikisto. Lia filo estas Sándor Csoóri (muzikisto).
Gustáv Husák
Akcepto de disidentoj
En la jaro 1987 Husák rezignis pri la funkcio de la ĝenerala sekretario de KPĈ (anstataŭis lin Miloš Jakeš, unu el la plej komikaj figuretoj de la komunisma potenco), kaj li restis sole la prezidento. Tiutempe li jam suferis pro arteriosklerozo kaj grave malboniĝis lia vidkapablo. En duono de marto de 1989 trafis lin grava atako de apopleksio. En la centra komitato de la partio oni unufoje komencis debati pri sekvanto de Husák. Sed komunistoj jam ne havis tempon por interŝanĝi lin. Falis la tuta reĝimo.
Jam ekde la jaro 1987 en la lando fortiĝis sopiro pri la ŝanĝo. Oni komencis demonstri sian reziston al la komunisma reĝimo. La demonstracioj kulminis per trankvila marŝo de studentoj la 17-an de novembro de 1989. Polica akompanantaro brute intervenis. Tuj poste la studentoj kaj artistoj eniris en strikon, kiu gvidis al la falo de la komunismo. En ĉiuj urboj okazis demonstracioj, la nacio finigis la socialisman eksperimenton. Komunistoj por momento hezitis, ĉu ne uzi la armeon kaj milicon. En Burgon venis komunistaj deputitoj certigante prezidenton Husákon, ke li havas ilian fidon. Li ne devas subiĝi al premo de strato. Sed la maljuniĝanta prezidento jam ne havis forton. Proksimiĝis lia 77-a naskiĝtago kaj li sciis, ke estas fino. Civitana Forumo kaj Publiko Kontraŭ Perforto havis unusolan postulon: Husák devas rezigni.
Sándor Csoóri
Biografio
Sándor Csoóri frekventis gimnazion en Pápa, poste li laboris en diversaj eldonejoj, revuoj. La debuta poemo aperis en 1953 kritikanta la komunistan diktaturon. Li longe ne havis premiojn. Baldaŭe li aliĝis al la opoziciuloj, kiuj kontraŭis la komunismon. Li ricevis premiojn Kossuth en 1990 kaj en 2012 kaj ankaŭ aliajn premiojn. En la 1990-aj jaroj (kaj iom antaŭe) li aktive politikadis.
Gustáv Husák
Akcepto de disidentoj
„Mi neniel ambicias pludaŭri en la funkcio,“ li respondis kaj la 10-an de decembro de 1989 li anoncis sian abdikon. Ankoraŭ li nomis novan registaron de „nacia kompreno“. Tio estis iom absurda spektaklo, kiam eksaj disidentoj kaj kontraŭuloj de la reĝimo promesis en la manojn de sia malliberigisto.
Mistera konfeso
Li revenis reen ĝis Bratislavo, kie li havis domon. Neniu konstruis al li monumentojn, li plu interesis neniun. Li estis emerita kaj malsana pensiulo, kiu ricevis de la ŝtato nenian monon kaj li vivis nur el siaj ŝparoj.
Jam kelke da jaroj en Praga burgo li estis grave malsana. En lastaj monatoj rapide malboniĝis lia vidkapablo kaj al la fino de la vivo li estis preskaŭ blinda. La fino rapide proksimiĝis. Husák estis la tutan vivon konvinkita komunisto kaj ateisto. Almenaŭ ekstere li anoncis tion, kvankam li estis kiel infano baptita. Sed en kio li kredis en la plej mistera kaŝejo de sia animo, ne estas konate. Ni scias nur tion, ke senpere mortonte li lasis alvoki katolikan pastron, al kiu li konfesis. Sed la enhavo de la lastaj vortoj estas vualita per vualo de konfesa sekreto.
Mallongtempe post la konfeso Husák mortis en malsanulejo en Bratislavo. Dato de lia morto estas pli ol simbola. La okazintaĵo de la lasta komunisma prezidento fermiĝis la 18-an de novembro de 1991. Preskaŭ precize en tago de la dua datreveno de la novembra revolucio.
San Martino Alfieri
San Martino Alfieri estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Piemonto kaj la provinco Asti. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Antignano, Costigliole d'Asti, Govone (CN) kaj San Damiano d'Asti. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
(15909) 1997 TM17
(15909) 1997 TM17 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Astral Projection
Astral Projection estas elektronik-muzika grupo de Israelo. Ĝiaj nunaj membroj estas Avi Nissim kai Lior Perlmutter.
Gyula Vorzsák
Gyula VORZSÁK [djula vorĵAk] rumania hungara pentristo, instruisto pri pentrado. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 19-an de oktobro 1975.
Keriero
Gyula Vorzsák diplomitiĝis en 1999 en la Okcidenta Universitato de Temeŝvaro en la fako pri pentrado. De 2000 li instruaS en la Muzika kaj Arta Mezlernejo de Miercurea Ciuc.
31863 Hazelcoffman
31863 Hazelcoffman estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hazel Coffman, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Reid School de Sallaga Urbo (Utaho).
Esperanta literaturo en la skotgaela
Esperantaj tradukoj el la skotgaela
Ne multaj literaturaĵoj verkitaj en Esperanto estis tradukitaj en la skotgaelan. Kelkaj poemoj de esperantaj poetoj aperis en diversaj publikigaĵoj, ekzemple GAIRM, En nacia vesto, ktp.
Eble la plej longa skotgaela versio de esperanta verko estas An Cinneadh Leanabail, traduko de La infana raso de William Auld, rete eldonita sur la paĝoj de la [Esperantlingva verkista asocio],
Subaru
Subaru estas japana vorto rilate al la malfermita stelamaso de la Plejadoj, kaj ankaŭ servas kiel antaŭnomoj por ambaŭ seksoj. Cetere, kiel propra nomo :
Trenco
Trenco estas stilo de elektronika muziko kiu estiĝis en la 1990-aj jaroj. Trenco estas kombinaĵo de multaj formoj de muziko kiel tekno kaj haŭzo.
Linko (apartigilo)
Linko, krom la besto, povas esti ankaŭ:
Vidu ankaŭ: Lynx.
Freienstein-Teufen
Freienstein-Teufen estas komunumo en la distrikto Bülach, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 2227 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 2280 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Freienstein-Teufen ĉe la norda deklivo de la ĵurasa montĉeno Irchel, borde de la riveroj Töss kaj Rejno. Okcidente ĉe la limo kun [la urbeto Eglisau Töss alfluas al Rejno. Dum la vilaĝo Freienstein situas profunde en la valo de Töss, je kies alia flanko troviĝas Rorbas, Teufen situas sur la dorso de Irchel. Okcidente de la strato inter la du vilaĝoj tronas sur monteto la Kastelo Teufen. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Freienstein kaj Teufen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Freienstein-Teufen limas en en nordo al Rüdlingen (SH), en nordoriento al Berg ĉe Irchel, en oriento al Buch ĉe Irchel, en sudoriento al Dättlikon, en sudo al Embrach, en sudokcidento al Rorbas, en okcidento al Eglisau, kaj en nordokcidento al Buchberg (SH).
Trafiko
Per poŝtaŭtobuslinioj al Eglisaŭ kaj al Embrach kaj la Flughaveno Zuriko la komunumo estas konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Teufen datiĝas el la jaro 890 kiel Tiuffen, dum Freienstein menciiĝis en la jaro 1254 kiel Frigenstein.
Komence de la jarmilo Freienstein portis ankoraŭ la nomon Rorbas aliflanke de la Töss. Post la konstruo de la Kastelo Freienstein en la jaro 1254, ties nomon alprenis ankaŭ la bienoj malsupre de la kastelmonteto. Teufen formiĝis el diversaj posdedaĵoj de la kastelestroj de Altenteufen, Hohentüffen, Niedertüffen kaj Hintertüffen. La 28-an de novembro 1443 Heinrich Schwend, kamparvokto de Kiburgo konkeris la Kastelon Freienstein kaj detruis ĝin, kaj submetis la regadon super la regiono al la urbo Zuriko.
Esperanto-movado
En la jaro 1911 estis fondita de Karl Jost la Esperanto-Grupo Freienstein-Rorbas, kies prezidanto estis J.-G. Fritschi. La spuroj de tiu-ĉi grupo perdigas post la unua mondmilito.
Carepa
Carepa estas municipo de Kolombio. Ĝi situas en la departemento Antjokio, lokigita ĉe la nord-okcidento de la lando. Komence de en la municipo vivis   sur areo de 380 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Imre Bárány
Imre BÁRÁNY [bArAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárány Imre estas hungara matematikisto, membro (iam korespondanta, ordinara de 2016) de Hungara Scienca Akademio.
Imre Bárány naskiĝis la  1947 en Mátyásföld (nuntempa urboparto de Budapeŝto).
Biografio
Imre Bárány doktoriĝis en 1993. Li apartenas al Matematika Esplora Instituto de MTA kaj ankaŭ al University College London. Li okupiĝas precipe pri kombinatoriko kaj diskreta matematiko kaj li partoprenas en redaktadoj de 5 matematikaj periodaĵoj. Li ricevis diversajn hungarajn premiojn en 1988, 1995, 1998.
Verkaro
Kompletan liston vidu:
Ungstein
Ungstein etas urboparto de Bad Dürkheim en la distrikto Bad Dürkheim en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ungstein havas ĉirkaŭ 1250 loĝantoj kaj situas ĉirkaŭ 1 kilometro nord-oriente de Bad Dürkheim ĉe la Germana vinstrato.
Historio
Ungstein estis ĝis la 22a de aprilo 1972 sendependa komunumo. Ĝi estas vinvilaĝo La unua dokumenta mencio okazis en Visenburga kodekso de la jaro 714, sed ekzistas signoj de pli frua setlado ĝis la romia tempo.
La domareto Pfeffingen kuniĝis kun Ungstein jam en la jaro 1836.
En 1981 oni malkovris dum la komasacio restaĵojn de Villa rustica Weilberg. Pro la trovitaj moneroj oni povas datigi la tempon de la detruado de la kampara vilao je ĉirkaŭ 500 p.K.
Jam en la jaro 1266 oni mencii vinkultivadon en la vilaĝo, ĉar la dekano de la kolegiata kapelo de Sankta German, per dokumento menciis „vitejojn en Unkstein kaj Durkheim“ en hereda farmado sub la kondiĉo ke la farmisto liveru al la tiea kanonikisto Stephan, kiu donacis al la kolegiato''„ la terpecon.
Blazono
La priskribo de la blazono estas: „En bluo la arĝenta signo en formo de la partriarka kruco, kies transversaj brakoj havas formon de hufumo.“
Distrikto Tarusa (Kaluga provinco)
Distrikto Tarusa (Tarusskij, Тарусский район) estas municipa distrikto de Kaluga provinco (Rusio). Ĝi situas norde de la provinco kaj limas kun distriktoj Ĵukov, Malojaroslavec, Ferzikovo. Krome, ĝi limas kun Tula provinco kaj kun Moskva regiono.
Ĉefurbo de la distrikto estas Tarusa.
Sveinn Björnsson
Sveinn Björnsson (naskiĝis la 27-an de februaro 1881 en Kopenhago, mortis la 25-an de januaro 1952 en Rejkjaviko) estis la unua prezidanto de Islando.
Li estis filo de Björn Jónsson.
Sveinn studis juron en Kopenhago kaj estis aktiva politikisto en Islando ekde 1912, kaj poste longe servis kiel ambasadoro en Danlando. Ekde 1940 li estis regento de Islando – pro la fakto ke la dana reĝo ne povis funkcii en tiu rolo pro la germana okupo de Danlando.
Kirchschlag (Malsupra Aŭstrio)
Kirchschlag estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Cuzion
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Suda Iloko
situo de la provinco (helbrune ĉe la okcidenta marbordo)
Administra centro de la provinco estas la urbo Vigan. Laŭ la censo de la jaro 2015 sur la provinca teritorio vivis 689 668 homoj. Ĝi kovras areon de 2 595 kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso do estas 270 loĝantoj po kvadrata kilometro.
Obeluso (tipografio)
Obeluso estas tipografia signo en la formo de kruco, kies malsupra brako estas pli longa. Ĝi estas uzata por marki piednotojn, same kiel la asterisko. Ĝia unikoda valoro estas U+2020; ĝi havas specialan reprezenton en HTML, nome &dagger;.
Foje ankaŭ la dividsigno (÷) estas nomata obeluso.
Uzo de la obeluso
Por piednotoj oni uzas la obeluson kutime nur, kiam la asterisko jam estis uzita, do kiam estas pli ol unu piednoto sur paĝo aŭ en sekcio.
La historie unua uzo de la obeluso estis en psalmlibroj de la kristana eklezio, kie ĝi markis paŭzeton. Ĉar la obeluso similas kristanan krucon, kristanoj nun ofte uzas ĝin por marki la mortodaton de persono. (Asterisko tiam markas la naskiĝdaton.) Por ne ofendi kristanojn oni tial evitu uzi la obeluson kiel piednotan markilon ĉe la nomo de persono, kiu ankoraŭ vivas.
Ĉar la obeluso estas interpretebla kiel pik-batalilo (kun la klingo malsupre, la tenilo supre kaj manprotektiloj dekstre kaj maldesktre, ĝi foje estas nomata "ponardo", laŭ la angla ekzemplo (dagger).
Neŭtrala cigared-paketo
Neŭtralaj cigared-paketoj ofte nomataj simplaj estas senmarkaj paketoj de cigaredoj, ofte senkoloraj kun kontraŭ-cigaredaj sloganoj. La aspekto de ĉiuj tabak-paketoj estas normigita, inklude la koloron de la paketo. La forigo de la varmarko for el la cigared-paketoj estas regularo de nikotin-merkatado kaj celas apartigi fumadon el eblaj pozitivaj asocioj de markoj (inklude desegnon kaj simbolon) kun la konsumo de tabako. Ĝi celas ankaŭ nuligi disponeblan enspezon de markoreklamado el tabakentreprenoj.
Aŭstralio estas la unua lando kiu leĝigis tiujn decidojn en 2012, laŭ iu politiko de publika sano kontraŭ tabakismo. Tio aplikiĝis al cigaredoj vendataj el la 1a de Decembro 2012 en senmarka paketaro, malhelbruna. Estis opozicio el la tabakentreprenoj kontraŭ tiuj pak-regularoj, kaj kelkaj el tiuj plendis al la registaro de Aŭstralio, kiuj fakte gajnis en la procesoj. Tio kuraĝigis aliajn landojn por entrepreni similajn pak-regularojn.
Muhammad ibn Maslamah
Muhammad ibn Maslamah, foje kromnome kiel Ansari (591-666) (en araba محمد بن مسلمة الأنصاري) estis akompaninto de Muhammad.
Kiam Muhammad venis en Medinon en 622, li aligis ĉiun enmigrinton muhajir kun po unu lokano ansar, parigante Muhammad ibn Maslamah kun Umar ibn al-Ĥattab. Muhammad ibn Maslamah partoprenis en ĉiuj militaj entreprenoj de Muhammad escepte pro la Batalo de Tabuk. Tiam li kaj Ali restis zorge de armeo lasita malantaŭe por protekti Medinon. Poste, li rakontis tiujn batalojn al siaj dek filoj.
Umar starigis specialan departementon por la esplorado de plendoj kontraŭ la oficiroj aŭ funkciuloj de la Ŝtato. Tiu departamento agadis kiel administracia juĝistaro, kie la juraj procesoj estis persone kondukitaj de Umar. Tiu Departamento estis sub la estro de Muhammad ibn Maslamah, unu el plej fidindaj homoj por Umar. Por gravaj kazoj Muhammad ibn Maslamah estis sendita de Umar por esplori la kazon kaj decidi agadon. Foje oni konstituis Esploran Komisionon por esploradi la kazon.
Esprimisma arkitekturo
Esprimisma arkitekturo estas preskaŭ nure germana aperaĵo, kiu produktis en la jaroj post la Unua Mondmilito ĝis la fino de la 1920-aj jaroj plej diversajn konstruaĵojn.
Por unua fojo en 1913 Adolf Behne komparis la arkitekturon de Bruno Taut en la revuo PAN kun la samtempa evoluo de la pentrarto kaj nomis gin laŭ ĝia plej ena senco „esprimisma“. Multaj el la arkitektoj aktivis ekde 1907 en la artista asocio Deutscher Werkbund kaj estis stampitaj de la stilo, la plej multaj pli malfrue sin turnis al la Nova Konstruo.
NGC 4525
NGC 4525 (aliaj indikoj — UGC 7714, MCG 5-30-20, ZWG 159.16, KUG 1231+305, PGC 41755) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Esprimisma arkitekturo
Aparta formo precipe disvastiĝinta en norda Germanujo kaj en Nederlando estas la brikoesprimismo.
NGC 4525
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Langolen
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Valdické Předměstí
Valdické Předměstí estas parto de urbo Jičín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas oriente de Jičín. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/286. Estas ĉi tie registritaj 1117 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Valdické Předměstí situas en katastraj teritorioj Jičín kun areo 12,06 km² kaj Moravčice kun areo 1,44 km².
88611 Teharonhiawako
88611 Teharonhiawako (aŭ 88611 Teharonhiawako-Sawiskera) estas granda, ne tre hela duopa transneptuna objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 20-an de aŭgusto 2001 de teamo de la Deep Ecliptic Survey elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Orbito
Ĝi estas de la klaso de la kubevanoj: "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono, kun malgrandaj orbitaj discentreco kaj klineco, kaj kiuj ne estas en simpla orbita resonanco kun aliaj grandaj planedoj, notinde Neptuno. Ĝi tamen estas en resonanco 1:10 kun Saturno kaj proksima de la resonanco 2:7 kun Urano.
Ecoj
Ĝia kombinata diametro estas ĉirkaŭ 220 km, la ĉefa korpo havas diametron de ĉ. 178 km, kaj la satelito 126 km, tio estas ĉirkaŭ du trionojn de la grando de la ĉefa korpo.
Michael E. Brown atribuas al ĝi diametron de 184 km kaj albedon de 0,22, sed ne rigardas ĝin kiel nanplanedon.
Satelito
La malĉefa komponanto, Sawiskera, estis malkovrita la de James L. Elliot, Susan D. Kern kaj David J. Osip, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 129 ± 26 km, orbitan de 27 670 ± 120 km kaj  de 828,76 ± 0,22 d tagoj t.e. 2,269 jaroj.
Schönkirchen
Schönkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schrevenborn, administra ligo de tri formale sendependaj politikaj komunumoj.
88611 Teharonhiawako
Satelito
Aliaj orbitaj parametroj estas: La rotacia periodo de la satelito estas 9,5 horoj, praktike egala al periodo de la ĉefa korpo, kvankam la sistemo neniel estas en kaptita rotacio.
La orbitaj ecoj de la paro Teharonhiawako kaj Sawiskera permesis kalkuli ties kombinatan mason: 2,44 x 10¹⁸ ± 3,2 x 10¹⁶ kg kaj taksi ties denson: 0.6 ± 0.36/0.33 g/cm³.
Nomoj
La sistemo ĉerpis sian nomon el la mitologio de la indianoj Haudenosaunee (aŭ Irokezoj).
Teharonhiawako estis filo de la nepino de la Granda Spirito, dio de la Kreo. Li fariĝis bienulo kaj estis amata de la popolo. Sawiskera, ĝemelo de Teharonhiawako, estis talenta ĉasisto, sed li estis ĵaluza, kruela kaj detruiva, li estis finfine venkita far'de sia frato.
La nomoj estis sugestitaj de R. J. Benecch kaj Susan D. Kern.
Liptabako
Liptabako estas senfuma tabako metita inter la lipoj kaj la dentokarno de la buŝo. Salivo estas uzata inter la buŝo por havi la guston de la tabako.
En Svedio ĝi estas tradicie uzata tiom ofte kiom cigaredoj. Laŭ "The Guardian" liptabako permesas havi malpli da malsanoj ol ĉe aliaj landoj sed tio estas danĝera ĉiu-okaze.
Se tio malpliigas la nombron de malsanoj kaj evitas havi pulmomalsanojn tio ne permesas eviti aliajn malsanojn do tio restas danĝeraĵo.
Tatranská Lesná
Tatranská Lesná (hungare Tátraerdőfalva) estas feriejo, parto de Vysoké Tatry.
Situo
Tatranská Lesná etendiĝas en Altaj Tatroj. La supermara alteco estas 915 m. Starý Smokovec troviĝas 2 km.
Cléré-du-Bois
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Armadillidium vulgare
Armadillidium vulgare, alinome rulcimo, pilolcimo estas disvastigita en Eŭropo specio de onisko. Ĝi estas la plej amplekse esplorita surtera specio de izopodo.
Michel Legrand
Michel LEGRAND (naskiĝis la 24-an de februaro 1932 en Parizo, mortis en Parizo) estis franca komponisto, pianisto, kantisto kaj muzikaranĝisto armendevena.
Armadillidium vulgare
Priskribo
Armadillidium vulgare kreskas ĝis longeco de 18 milimetroj, kaj povas ruliĝi en pilkon kiam ĝenita. Ofte oni konfuziĝas inter ĝi kaj pilolmilpieduloj kiel Glomeris marginata. Oni povas distingi ĝin de Armadillidium nasatum kaj Armadillidium depressum laŭ tio ke tiuj du specioj ne fermiĝas en fermitan pilkon sed lasas etan breĉon, dum Armadillidium vulgare povas fermiĝi en pilkon senbreĉan.
Ekologio
Armadillidium vulgare povas elteni pli sekan medion ol multaj aliaj specioj de oniskoj, kaj ĝi lokiĝas nur ĉe kretoplenaj grundoj aŭ apudmare. Ĝi manĝas ĉefe putriĝantan plantaĵon, sed ankaŭ manĝas likenojn kaj algojn de arboŝeloj kaj muroj.
Michel Legrand
Vivo
Unuajn muzikajn impresojn Legrand ricevis de sia patro Raymond Legrand, kiu akompanis kiel direktisto de varietea orkestro kantistojn kiel Édith Piaf kaj Maurice Chevalier. Sian studon ĉe la Konservatorio de Parizo, i. a. ĉe Nadia Boulanger, li finis en 1952. Jam tiujare li faris arĉinstrumentajn aranĝojn por albumo de Dizzy Gillespie. En 1952 li akompanis kanzoniston Maurice Chevalier dum vojaĝo tra Usono.
Ekde fine de la 1950-aj jaroj li sin turnis pli al filmmuziko. Liaj muzikoj por holivudaj filmoj fondis lian mondfamon. Unu el liaj tutmonde plej famaj verkoj estas la muzikala filmdramo Les Parapluies de Cherbourg el la jaro 1964, en kiu Catherine Deneuve havis sian unuan prezentadon. Dek du fojojn oni nomumis lin por Oskar-premio, kiun li ankaŭ ricevis por la filmkanto por The Thomas Crown Affair, Windmills of your Mind (1968) kaj la muzikoj por la filmoj Summer of 42 (1971) kaj Yentl (1983). Krom tio oni nomumis lin tri fojojn por la filmpremio César kaj dek du fojojn por la Premio Ora Globo, kiun li ricevis unu fojon por The Thomas Crown Affair. Entute li verkis muzikojn por proksimume ducent kinaj kaj televidaj filmoj, ekzemple por la kinofilmo Atlantic City (1980) de reĝisoro Louis Malle kun Burt Lancaster kiel ĉefrolulo. Li komponis ankaŭ la muzikon por la franca desegnofilma serio Il etait une fois la vie (1987).
Kiel ĵazpianisto li kunmuzikis i. a. kun Django Reinhardt. En 1958 li verkis ĵazalbumon kun Donald Byrd, John Coltrane kaj Ben Webster. En 1978 li surbendigis la albumon Le Jazz Grand kun Gerry Mulligan, Phil Woods, Jon Faddis, Ron Carter kaj Grady Tate. En 1983 li produktis pluan ĵazalbumon titole "After the Rain" kun Ron Carter, Grady Tate, Zoot Sims, Phil Woods kaj aliaj. En 1991 ekestis kunverke kun Miles Davis la albumo Dingo. Li ricevis kvin fojon Gremion, en 1998 la Premion Henry Mancini kaj la 28-an de junio 2011 Legrand estis distingita por sia vivoverkaro kiel komponisto de filmmuziko.
Krom tio Legrand prezentis ankaŭ dirigente kaj pianiste per verkoj de klasikaj komponistoj kiel Eric Satie.
Familio
Michel Legrand estas la pli juna frato de kantistino Christiane Legrand, membro de la ĵaza kantensemblo Swingle Singers. Lia filino Eugénie, edzino de rajdisto Cédric Angot, aktivas kiel saltrajdistino.
Armadillidium vulgare
Ekologio
Ĝi kapablas je termoregulado per sia konduto. Ĝi preferas sunbrilon dum temperaturoj malaltas, sed restas en ombroj dum temperaturoj altas. Temperaturoj malpli ol —2°C kaj pli ol 36°C mortigas ĝin. A. vulgare estas malpli vundebla pro malvarmo dumnokte, kaj eble eniros staton de dormiĝo por travivi temperaturojn kiuj alikaze mortigus.
Disvastiĝo
A. vulgare estas endemia en Eŭropo, speciale en la Mediteranea regiono. En la Unuiĝinta Reĝlando, A. vulgare estas tre ofta en Suda Anglio kaj Orienta Anglio, sed troviĝas ofte nur en apudmaraj partoj de la nordo. Ankaŭ en Irlando, A. vulgare estas tre ofta en la sudo kaj oriento, sed pli malofta en la nordo kaj okcidento.
A. vulgare ankaŭ enkondukiĝis en multaj lokoj de Nordameriko, kie ilia loĝdensoj povas atingi po 10 000 izopodojn en unu kvadrata metro. Ĝi nun estas unu de la plej abundaj nevertebrulaj specioj en la apudmaraj herbejoj de Kalifornio. Ĝi ankaŭ enkondukiĝis malpli grandskale en aliaj mondopartoj.