cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gafur Gulom
Vivo
Gafur Gulom estis naskita al malriĉa familio la 10-an de majo 1903, en Taŝkento. Lia patro sciis la rusan kaj ŝatis legado de poemoj kaj povis sin skribi poezion. La patro de Gafur Gulom mortis kiam Gʻulom estis nur naŭ jarojn. Gulom unue iris al tielnomita maljuna lernejo, kvazaŭ-islama lernejo, kaj poste rekrutis en rusa tuzema lernejo (русско-туземная школа), bazlernejo por malrusaj en Turkestano.
Post kiam Oktobra Revolucio Gulom kompletigis instruistan preparprogramon. Poste li instruis en nuntempa lernejo. En 1923, Gulom estis nomumita la kapo de la instruplansekcio en orfejo. Li ankaŭ komencis labori sur la ĉefartikoltabulo de malsamaj publikaĵoj, kiel ekzemple "Kambagʻal dehqon", "Qizil Oʻzbekiston", kaj "Sharq haqiqati". Laboro sur redakciaj tabuloj ebligis Gʻulom aŭdi pri la vivo de ordinaraj civitanoj.
Gafur Gulom mortis pro malsano en la aĝo de sesdek tri la 10-an de julio 1966, en Taŝkento. [[Dosiero:Uzbek_Gymnasium_in_2008.jpg|dekstra|eta|La konstruaĵo de la Uzbeka Gimnastikejo en Isfana en 2008 kun strekoj de Gafur Gulom-poemo skribita ĉe la fronto. La linioj legas: "Kara elstara infano de elstara ŝtato, scias ke via hejmlando atendas vin."
]]
Laboro
Dum la dua mondmilito Gafur Gulom asignis lian tempon kaj laboron por skribi koncerne la militon. Liaj poemoj "Sen yetim emassan", "Oltin medal", "Kuzatish", "Vaqt" kaj "Sogʻinish" iĝis tre popularaj inter uzbekoj.
En 1943, Gafur Gulom iĝis membro de la Akademio de Sciencoj de Uzbekio. Dum la lastaj 20 jaroj da lia vivo, Gulom publikigis preskaŭ dudek poeziolibrojn. Gulom ricevis multajn premiojn kaj honorojn dum sia vivo. Al li estis premiita Ordon de la Insigno de Honoro en 1944. Por lia kompilo de poemoj pri la soveti-germana milito "Sharqdan kelayotirman", al Gulom estis aljuĝita Ŝtatan Premion de Stalino en 1946. Li ricevis Ordon de la Ruĝa Standardo de Laboro tri fojojn, en 1937, 1957, kaj 1961. En 1973, al li estis postmorte premiita Premion de Lenino. La verkoj de Gafur Gulom estis tradukitaj en multajn fremdlingvojn.
Uckerfelde
Uckerfelde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Konvencio de UNO pri la rajtoj al maro
Konvencio de UNO pri la rajtoj al maro estis signita en la 10-a de decembro 1982 kaj validas ekde 16-a de decembro 1994 kaj anstataŭigas la Konvencio de Ĝenevo pri la rajtoj al maro de 1958.
La soveraneco de marborda ŝtato vastigas tra siaj internaj akvoj (en kazo de arkipelagaj ŝtatoj, ĝiaj arkipelaga maro) kaj zono de apuda maro deklarita teritorian maron. Ĉiuj ŝtatoj rajtas rezervi al si teritorian maron ĝis 12 naŭtaj mejloj large. La konvencio detaligas la formon por mezuri teritorian maron.
En teritorian maro, fremdaj ŝipoj rajtas pasi nur "senkulpe", t. e., sen danĝero al paco aŭ al sekureco. Pro tio, ekzemple, fremdaj submarŝipoj ne rajtas tien navigi sub la akvo.
La marborda ŝtato ne povas eniri ŝipon kiu pasas en siaj akvoj por aresti homon aŭ fari polica investigacio pri krimoj kiu okazis enŝipe dum la pasado, ekcepte se la se konsekvecoj de tiu krimo atingas la marborda ŝtato aŭ se tion petas la mastro de la ŝipo aŭ diplomatia misio de lando al kiu apartenas la ŝipo. Ekscepto al tio estas la trafiko de narkotaĵoj.
Krom teritoriaj maro, estas plia zono de 12 naŭtaj mejloj kiu estas la apuda maro. En tiu zono, marborda ŝtato havas relativan aŭtoritaton, sed ne suveranecon.
Ekomomia ekskluziva zono, estas kroma zono de maro ĝis 200 naŭtaj mejloj kiu ŝtato rajtas rezervi al si kiel ekzkluziva zono por fiŝado aŭ aliaj ekonomiaj aktivecoj. En tiu zono, aliaj landoj havas rajton pasi kaj etendi submarajn kablojn. Nur marborda ŝtato rajtas tie konstrui artefaritajn insulojn aŭ aliajn strukturojn, kiel petroleajn platformojn. Marborda ŝtato rajtas protekti la ambienton en sia ekonomia ekskluziva zono.
Krom tio, estas internacia maro. Tiu konvencio deklaras ke internacia maro, ĝia planko kaj subgrundo estas komuna posedo de tuta homaro.
Fornace
Fornace estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Lona-Lases, Baselga di Pinè, Albiano, Civezzano kaj Pergine Valsugana.
Imre Lukinich
Imre Lukinich [lukiniĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lukinich Imre estis hungara historiisto, bibliotekisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1931), membro ekstera de Pola Scienca Akademio (1933).
Imre Lukinich naskiĝis la  1880 en Varjas (nuntempa Variaş en Rumanio). Li mortis la 1950 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Lukinich ricevis 2 diplomojn en Universitato Kolozsvár en 1902. Li poste ekinstruis en diversaj mezlernejoj, ekde 1919 li instruis jam en universitatoj de Kolozsvár, Budapeŝto, Pozsony kaj Pécs. En 1920 li estis rektoro. En 1922 li esploris en Vieno. En la sekva jaro li estris la Tutlandan Arkiveĵon, poste pli longe Tutlandan Bibliotekon Széchényi. Inter 1929-1949 li instruis historion en la universitato. Post la 2-a mondmilito li instruis en universitato en Budapeŝto, dume li estis dekano en 1943. Li pensiuliĝis en 1949. Li okupiĝis precipe pri historio de Transilvanio. Li ricevis premiojn (ankaŭ polan) ekde 1912.
John Cale
John CALE, OBE (naskiĝis ) estas kimra muzikisto, komponisto, plurinstrumentisto kaj produktoro. Li estas tre konata kiel fondinto de la mita novjorka bando The Velvet Underground en la dua duono de la 1960-aj jaroj, kiun li pli poste forlasis pro malkonsento kun Lou Reed.
Grek-katolika preĝejo (Csegöld)
La grekokatolika preĝejo estas signifa historia monumento en Hungario, en vilaĝo Csegöld.
Historio
Okazis mencio pri pastro de la nuna Csegöld en 1332, sed konstrujaro de la preĝejo restis sekreto (la arkeologoj taksas la konstruadon en la 15-a jarcento. Post la sekvaj jarcentoj ofte okazis trakonstruoj. La loĝantoj kalviniĝis depost 1550, baldaŭ ili prenis la grekokatolikan riton.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en parko, apude kruco estas videbla. En la fasado meze la kvadrata turo altiĝas kaj reliefas, sed flanke ankaŭ po unu turetoj reliefas, ili estas pli malaltaj, ol la navo. Fino de la navo estas la okangula absido. La altara bildo estis pentrita en 1494, sed nun ĝi estas videbla en la kristana muzeo en Esztergom. Interne 3 galerioj estis konstruitaj. La freskoj estis pentritaj en 1932 fare de Géza Szegedi Molnár.
Kermeso okazas en la 8-an de septembro.
Rodrigo Mancha
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Listo de nord-makedonaj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj el Nord-Makedonio:
Ŭen Kimei
Ŭen Kimei, literumita ankaŭ Wen Qimei, denaske Wen Suqin, estis la patrino de Mao Zedong.
Ŝi studis en loka budhisma monaĥinejo ĝis ŝi estis 10-jaraĝa. Ŝia patro batis ŝian patrinon, kaj tial ili fuĝis al Ŝaoŝan, Hunano. Tie, la patrino de Suqin reedziniĝis, tiam al 60-jaraĝa terposedanto, kio estis tre malofta en Ĉinio tiam. Suqin studis en baptisma lernejo tie kaj aprobis. Estante 13-jaraĝa, ŝia duonpatro aranĝis ŝian geedzon al 10-jaraĝa Mao Yichang, kiu venis el longa linio de kamparanoj. Estante 26-jaraĝa, Suqin naskis Mao Zedong.
Wen priokupiĝis pro la sano de la bebo, ĉar ŝi jam havis du filojn kiuj mortis infane. Tiukadre ŝi turnis sin al budhismaj instancoj, sed tio ne utilis, ĉar Mao estis sana.
Alkantara Ponto
Alkantara Ponto situas ĉe la urbeto Alkantaro, Ekstremaduro, Hispanio, kaj super la rivero Taĵo troviĝas la Romia ponto de ses arkoj, 194 m longa, larĝa kaj  alta en maksimuma alto, konstruita en 104 en tempo de la imperiestro Trajano (por kies omaĝo oni starigis triumfan arketon en la centra parto de la ponto). Detruita de la francoj dum la Sendependiga Hispana Milito kaj poste rekonstruita, aktuale estas bele prilumigita nokte kaj estas ege vizitata kaj mirata pro ties alto. En la maldekstra flanko estas romia templeto.
Mailly-sur-Seille
Mailly-sur-Seille ( prononcu : "maji-sur-sejl") estas franca komunumo lokita en kantono Nomeny, en departemento Meurthe-et-Moselle kaj en regiono Loreno.
Geografio
La vilaĝo situas inter Nancio kaj Metz apud la rivero Seille.
Demografio
fonto :
Historio
En 1376 Thierry Bayer de Boppard episkopo de Metz rekonstruis la kastelon.
En 1475 la grafo de Campobasso, kiu servis Karlo la brava, detruis la kastelon.
Ĝis la traktato de Vincenne en 1661 la komunumo apartenis al Lorena duklando poste al Reĝlando de Francio. La per la traktato de Parizo ĝi iĝis denove lorena kaj finfine ĝi iĝis franca en 1766 kiam Stanislao la 1-a mortis.
La unua mondmilito grave suferigis la vilaĝon kaj la kastelon. La ĝermana armeo okupis la vilaĝon dum kvar jaroj. Ankaŭ dum dua mondmilito la ĝermana armeo okupis la vilaĝon dum kvar jaroj. Ĝi forlasis la vilaĝon la.
Esperanta famulo
Laŭ analizo. prelegita en la Chaux-de-Fonds ( Svislando) la de D-ro Christoph Klawe el Treviro, Mailly-sur-Seille estas villaĝo kaŝita malantaŭ "Autrecourt" en la romano de Raymond Schwartz : Kiel Akvo de l' Rivero.
Kunlabora verkado
Kunlabora verkado estas metodo de grupa laboro kiu okazas en la laborejo kaj en la klasĉambro. Esploristoj vastigas la ideon de kunlabora verkado pretere grupigoj laboranta kune kompletigi skriban taskon. Kunlaboro povas esti difinita kiel individuoj komunikantaj, ĉu en parola aŭ en skriba formo, por plani, projekti kaj revizii dokumenton. La sukceso de kunlaboro en grupa laboro dependas ofte de la konsento al plano de ago de la grupo. Foje, sukceso en kunlabora verkado estas malhelpita de la malsukceso de grupo adekvate komuniki iliajn deziritajn strategiojn.
Kialoj
Ofte, kunlabora verkado estas uzita en okazoj kie la laborkvanto estas troa por ke nur unu persono produkti ĉion. Sekve, proprieto de la teksto estas de la grupo kiu produktis ĝin kaj ne nur unu persono. La verkistoj uzis virtualajn ilojn kiel Google Hangouts voĉa aŭ videa komunikilo por grupa kontrolo, teni grupajn diskutojn kaj verki kiel grupo. Google Docs estis desegnita por permesi ĉiun teaman membron redakti kaj aldoni skribon al komuna dokumento iam ajn dum la verkada procezo.
Kiel edukilo
Kunlabora verkado estas uzita de edukistoj por instrui komencantajn aŭtorojn de ĉiuj aĝoj kaj edukaj niveloj skribi. Kunlabora verkado helpas puŝi partoprenantojn esplori, diskuti kaj helpi unu la alian kun lernanta kapabloj. En la pasintaj dek jaroj, plejparto de studoj diras, ke plejparto de studentoj estas instigita en kunlabora verkado pro ilia plibonigo en skribantaj kompetentecoj. Tiu studento kiu laboras en grupoj, ĝenerale produktas pli mallongan sed tamen pli bonan tekston mezuratan per la gramatika precizeco. Ĝi donas ideojn al studentoj kaj informas ilin.
Altmann (apartigilo)
Altmann estas la nomo de:
Altmann estas la nomo de jenaj mezepokaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Ŝtalo
Ŝtalo estas tre malmola metalo, alojo de fero kun kvanto da karbono inter 0,088% kaj 2,0%, la feraj alojoj kun pli ol 2.0% da karbono nomiĝas gisfero, tiaj alojoj estas tre fragilaj kaj ne eblas forĝi sed oni devas modligi ilin.
La ŝtalo ja estas forĝebla sen speciala traktado, kaj ĝi akireblas per traktadoj meĥanikaj aŭ varmaj diversajn ecojn. Malmola (dura) ŝtalo entenas inter 0,6 kaj 0,7 % da karbono, mola (maldura) ŝtalo entenas inter 0,15 kaj 0,25 % da karbono. La karakterizaĵoj de la ŝtalo dependas de la kvanton da alojaj elementoj kiun ĝi entenu. La ŝtaloj kiuj nure entenas karbonon nomiĝas karbonaj ŝtaloj.
La ŝtaloj kiuj entenas aliajn elementon ĥemian krom karbono estas nomataj de pluraj manieroj: Laŭ ĝia aplikado (Laborila ŝtalo), laŭ ĝia ĉefelemento/j aloja/j (Ekzemple, ŝtalo kiun entenu ĉefe mangano nomiĝas mangana ŝtalo, se ĝi entenas manganon kaj vanadon nomiĝos mangan-vanada ŝtalo, ktp), laŭ specialaj karakterizaĵoj (rustorezista ŝtalo), laŭ la eblo de apliki specialan traktadon (nitrogenadebla ŝtalo), ktp. Je tre simpla maniero, oni povas nomi ordinaran ŝtalon al tiuj ŝtaloj kiuj nur entenas karbonon kaj ne havas specialan traktadon por modifi ĝian ecojn, al ĉiuj aliaj oni povas nomi kiel specialaj ŝtaloj.
Ĉefaj elementoj
La ŝtalo estas komponita ĉefe de du malsamaj elementoj: La fero kiu estas relative dura metalo, kaj la karbono estas nemetalo tre maldura en ĉiuj ĝiaj alotropaj statoj (Krom la diamanto, ambaŭ elementoj estas abundaj kaj facile akireblaj, tio faciligas la grand-skalan produktadon de ŝtalo. Pro tio ĉi, la ŝtalo estas utilaj por pluraj uzoj kiel la kontruado de maŝinoj, laboriloj, konstruaĵoj ktp,. La ŝtalo kontribuas al teknologia disvolvado de la civilizacio.
Malgraŭ ĝia alta denseco (7.850 kg/m³ komparita ekzemple kun la denseco de la aluminio: 2.700 kg/m³) la ŝtalo estas uzata en ĉiuj la industriaj sektoroj, eĉ en la aeronaŭtiko, ĉar la plej petataj pecoj devas esti tre eltenemaj.
Historio
[[Dosiero:Lingotamento Continuo-Continuous Casting.png|eta|350px|1. "Kulero" 2. Haltilo 3."Lito" 4. Funelo 5. Moldilo 6. Ruloj 7. "Ĝira" zono 8. Funelo 9. Fandaĵo 10. Menisko 11. Eliro 12. kontinua profilo.
A. Likva metalo B. Solidigita metalo C. Skorio D. Vandoj el kupro malvarmigita per akvo E. Fajrorezista materialo.]]
Oni ne konas la ekzaktan daton en kiu estis malkovrita la maniero por produkti feron per la fandado de mineraloj. Tamen, la unuaj arkeologiaj restaĵoj de iloj el fero datiĝas de ĉirkaŭ 3000 a.K.E kaj estis malkovritaj en Egiptujo. Kelkaj el la unuaj ŝtaloj venas el orienta Afriko, ĉirkaŭ 1400 a.K.E. Dum la Dinastio Han en Ĉinio, oni produktis ŝtalon per la fandado de griza fero (gisfero) kun forĝa fero, ĉirkaŭ la 1-a jarcento a.K.E. Ankaŭ ili adoptis la metodon por produkti wootz-ŝtalon, tiu metodo estas konita de la jaro 300 a.K.E en Barato kaj Srilanko, ĝi estis importita al Ĉinio je la 5-a jarcento. La wootz-ŝtalo estis eksportata al Mezoriento kaj tie oni el ĝi produktis la damaskan ŝtalon. Novaj reserĉadoj sugestis ke en la strukturo de la damaska ŝtalos estis karbonaj nanotuboj, kio klarigus kelkajn ecojn de la ŝtaloj - kiel ĝia forteco kaj elasteco -, kvankam pro la tiama teknologio, eblas ke la nanotuboj estu prodiktikaj hazarde kaj ne pro memvolo.
Inter la 9-a kaj 10-a jarcento oni produktis en Merv krisol-ŝtalon. Oni produktis tiun ŝtalon varmigante kaj malvarmigante la feron kaj karbon per pluraj manieroj. Dum la Dinastio Song, inter la 11-a jarcento en Ĉinio, la produktado de ŝtalo estis farita per du manieroj: la unua produktis malaltkvalitan ŝtalon ĉar ĝi ne estis homogena, la dua maniero, antaŭanto de la Bessemer-metodo, forprenas la karbon per ripetataj forĝoj kaj malvarmigas rapide la pecon de ŝtalo.
Ne ekzistas registro pri la konado de la Hardadebleco almenaŭ ĝis la mezepoko. La antikvaj metodoj por produkti ŝtalon estis produkti forĝan feron en forno, kun lignokarbo kaj blovante aeron al la forno, poste oni forpelis la ŝlakon per martelado, finfine oni karburiradis la forĝan ŝtalon por cementigi ĝin. Poste oni perfektigis la cementadon per la fandado de la cementita ŝtalon en krisoloj el argilo. Ĉe Sheffield (Anglujo), en 1740 oni produktis krisol-ŝtalon. La metodo por produkti ĝin estis malkovrita de Benjamin Huntsman. En 1856, Sir Henry Bessemer, kreis metodon por produkti ŝtalon grand-skale, tamen, ĉar oni nur povis uzi feron kun etaj kvanto da fosforo kaj sulfuro, la metodo ne estis tre utila kaj ĝi ne plu estis uzata. Paul Héroult ekuzis elektr-arkajn fornojn por produkti ŝtalon grand-skale en 1902, li estis unu el la kreintoj de la nuna metodo por fandi aluminion. Per tiu metodo oni kreas elektran arkon per du karbonaj elektrodoj kiuj situas en la tegmento de la forno, la elektra arko fandas ŝtalan rubon kiu ĥemia komponado estas konata.
En 1948 oni inventis la metodon de "baza oksigeno (ankaŭ konata kiel la Linz-Donawitz-Verfahren-metodo aŭ la "oksigen-konvertada procezo"). Post la dua mondmilito pluraj landoj eksperimentiis kun pura oksigeno anstataŭ aero por plibonigi la metodon.
En 1950 oni inventis la "kontinuan fandadon", kiu estas procezo uzata kiam oni bezonas produkti grand-skale lamenigitajn profilojn el ŝtalo kies transversa sekco estas konstanta. La metodo konsistas en uzi moldilon kies formo estas tiu, kiu la ŝtalan pecon havos. La moldilo estas situanta sub krisolo, kiu kontrole permesas ke la fanda ŝtalo fluu al la moldilo. Per la gravito, la fanda materialo fluas moldilen, en la moldilo oni malvarmigas la fluaĵon per akvo-sistemo. Pro la malvarmigado la fluaĵon solidiĝas kaj adoptas la formon de la moldilo.
Nuntempe oni uzas kelkajn metalojn kaj metaloidojn, kiuj estas aldonataj al ŝtaloj por doni al ĝi durecon kaj aliajn ecojn.
Tipoj
Laŭ Francisko Azorín ŝtalo estas Purigita fero, fandita kun malgranda kvanto da karbo. Li indikas etimologion el la antikva germana stel, staklo (forta). Kaj li aldonas la jenajn tipoterminojn: Martina, Siemensa, cementita, fandŝtalo, gisita, krisola, pudla, nikela, tunstena.
Mikro-komponantoj
La pura fero havas tri alotropaj statoj kiuj aperas laŭ la plivarmigo de la temperaturo:
Se oni aldonas karbonon al la fero, ĝiaj atomoj povus situi inter la spacoj de la kristalreto de la fero; tamen en la ŝtaloj la karbono kombinas kun la fero kaj produktas ferokarbidojn (Fe3C), t.e kemia komponaĵo kiu estas nomata kiel "cementito", do la karbonaj ŝtaloj estas komponataj de ferito kaj cementito.
Aliaj mikro-komponantoj
La antaŭaj komponantoj estas haveblaj per malvarmigi la karbonajn ŝtalojn tre malrapide, tamen se oni modifas tiun kondiĉojn (varmotraktado) oni eblas produkti aliajn kristalajn strukturojn .:
La martensito estas la komponanto tipa de la harditaj ŝtaloj (Tio estas rapidega malvarmigo de ĉirkaŭ 800 °C al ĉambra temperaturo, tio kaŭzas ke la ŝtalo pliduriĝu). Ĝi estas supersaturitaj solvaĵo el karbono kaj α-fero kiu des pli kvanto da karbono emas anstataŭigi la korpocentran kuban strukturon per korpocentra kvar-angula strukturo. Post la cementito kaj aliaj metal-karbidoj, la martensito estas la plej dura komponanto el la ŝtalo.
La interaj rapidecoj de malvarmigo produktas bainiton, ĝi estas tre simila strukturo ol la perlito, ĝi estas formita de pingloj el ferito kaj cementito sed ĝiaj duktileco kaj eltenemeco estas pli granda ol tiuj de la perlito.
Ankaŭ oni eblas produkti aŭteniton per rapida malvarmigado de alojoj kun "gamemaj elementoj (Tiuj elementoj kiuj stabiligas la γ-feron), kiel la nikelo kaj mangano. Ekzemploj de tiaj ŝtaloj estas la rustorezistaj aŭtenitaj ŝtaloj.
Influo de la ĥemiaj elementoj en la ŝtalo
La klasifikoj normigaj de la ŝtaloj kiel la AISI, ASTM kaj UNS, deklaras la minimumajn kaj maksimumajn kvantojn da ĉiu elemento ĥemia en la ŝtalo. La ĥemiaj elementoj estas aldonataj al ŝtalo por plibonigi ĝiajn mekanikajn kaj ĥemiajn ecojn, kiel ekzemple hardeco, ruztorezisteco, mekanika elteno ktp,. La jena estas listo de ĥemiaj elementoj kaj ĝia influo en la ŝtalaj ecoj:
Malpuraĵoj en la ŝtalo
Oni nomas malpuraĵojn al tiuj elementoj ĥemiaj, kiuj oni devas eviti aldoni al la ŝtala komponaĵo. Eblas trovi tiajn elementojn en la ŝtaloj kaj gisferoj ĉar kutime ili estas komponantoj de la mineraloj aŭ fueloj. Oni klopodas forigi ilin aŭ malpligrandigi ilian kvanton en la ŝtalo ĉar tiaj elementoj estas malutilaj por la ecoj de la ŝtaloj kaj alojoj. Se ne eblas forigi ilin aŭ ilia forigado estas tre multe kosta, oni povas akcepti ilin ene de la ŝtalo sed en minumumaj kvantoj.
Sulfuro: Proksimuma maksimuma permesata kvanto: 0,04%. La sulfuro miksiĝas kun la fero kaj kreas sulfidon. Ĝi estas malutila ĉar la sulfido kune kun la aŭstenito formas eŭtekton, kies fandopunkto estas tre malalta.
Oni kontrolas la kvanto da sulfuro per aldonado de mangano. La mangano emas miksiĝi kun la sulfuro, kaj tiuj emo estas pli granda ol tiu de la fero, do la fero ne eblos miksiĝi kun la sulfuro kaj krei sulfidon (La mangano kaj la sulfuro kreas MnS, kies fandopunkto estas alta). Oni kalkulas ke la kvanto da mangano devas esti proksimume kvin-foje la kvanto da sulfuro.
Fosforo: Proksimuma maksimuma permesata kvanto: 0,04%. La fosforo estas malutila ĉar kiam ĝi solvas en la ferito, la duktileco malpligrandiĝas, kaj ankaŭ formas FeP (Fosforido el fero). La FeP kune kun la aŭstenito kaj cementito kreas ternaran eŭtekton, kiu estas tre fragila kaj havas fandopunkton relative malalta.
Ŝtala reciklado
La ŝtalo, kiel ajna metalo, eblas recikliĝi. Je la fina de iliaj utilaj vivo, ĉiuj la aparataĵoj konstruitaj el ŝtalo kiel, maŝinoj, ŝipoj, veturiloj, trajnoj ktp., povas esti malfaritaj, disigante iliajn malsamajn pecojn laŭ materialo kaj tiel oni akiras metal-rubon (Fakte fer-rubo) kiu estas reciklebla. Oni sendas tiun metal-rubon al fandejo por ke ĝi estu re-fandigata. Per ĉi tiu metodo oni enspezas krudan materialon kaj energio kiuj estus uzotaj en la produktado de nova ŝtalo. Oni kalkulas ke 40% de la ŝtal-bezono estas solvitaj el fer-rubo. La reciklado estas farata laŭ striktaj reguloj por eviti dumlaborajn riskojn kaj damaĝon al la natura medio. La personoj kiuj estas en kontakto kun la fer-rubo nepre devas esti vakcinigita kontraŭ la tetanoso, ĉar la ebleco vundiĝi estas alta.
Adolfo la 3-a de Mark
Adolfo de Mark (naskiĝis proksimume 1334; mortis la 7-an de septembro 1394 en Kleve) estis de 1357 ĝis 1363 episkopo en Episkopujo Monastero, de 1363 ĝis 1364 elektoepiskopo de la ĉefepiskopujo Kolonjo, ekde 1368 Grafo de Kleve kaj ekde 1391 reganto de Graflando Mark.
Laŭ nombrado en Kleve li nomiĝis Adolfo la 1-a, Grafo de Kleve, laŭ nombrado en la ĉefepiskopujo Kolonjo Ĉefepiskopo Adolfo la 2-a de Kolonjo, kaj kiel episkopo de Monastero li nomiĝis Adolfo la 1-a de Monastero.
Deveno
Adolfo estis la dua filo de Grafo Adolfo la 2-a de Mark kaj ties edzino Margareta de Jülich. Lia pli aĝa frato estis Engelberto la 3-a de Mark, kaj li havis ankoraŭ kvar pliajn gefratojn. Jam frue li estis destinata por la eklezia stato kaj alkreskis ĉe la kortego de sia onklo Engelberto, la episkopo de Lieĝo.
Eklezia kariero
Adolfo fariĝis en 1348 katedralestro ĉe la katedralo de Kolonjo kaj 1351 en Lieĝo. De 1353 ĝis 1357 li studis kanonan juron en Montpeliero. Post preskaŭ unujara neokupateco la ĉefepiskopujo je Kolonjo iris al la dinastio Mark. La 16-an de novembro 1357 Adolfo de Mark estis nomumata fare de Papo Urbano la 5-a episkopo de Monastero kaj la 21-an de junio 1363 transpostenigata al Kolonjo, post kiam li estis elektita kiel ĉefepiskopo la 13-an de junio 1363 kaj tiel povis venki la veran favoraton de la katedrala kapitulo, Johano de Virneburg. Jam en 1364 Adolfo transdonis la ĉefepiskopujon Kolonjo al sia onklo Engelberto, por prepari sin mem al la postsekvo kiel grafo de Kleve, kiun regis lia sengefila praonklo grafo Johano. Por tio ĉi li igis sin kompensi de Engelberto interalie per la ĉefepiskopeja Voktujo Rheinberg. Tiun ĉi konduton eĉ la papa kurio en Avinjono, kiu ĝis tiam ĉiam estis subtenanta Adolfon, komprenis skandala.
Grafo de Kleve
Post la morto de Grafo Johano de Kleve en 1368 Adolfo povis kontraŭ siaj konkurenculoj Ditriĥo de Horn kaj Oto de Arkel kaj ekregi kiel posteulo. Al siaj fratoj Grafo Engelberto la 3-a de Mark kaj Ditriĥo de Mark Adolfo devis transcedi por ilia subteno la dekstrarejnajn partojn de Graflando Kleve (escepte Emmerich kaj Hetter). En 1369 li geedziĝis kun Margareta de Jülich, al kiu li naskigis dek ses gefiloj, el kiuj almenaŭ kvin ne supervivis la infanaĝon. Post la morto de Duko Rajnaldo la 3-a de Geldern en 1371 Adolf vane subtenis la malnovan grafinon de Kleve, Meĥtilda de Geldern. Pri ŝia dediĉaĵo Linn ekde 1378 eksplodis aro da militoj kun la kolonja ĉefepiskopo Frederiko la 3-a de Saarwerden. En 1392 Adolfo ja devis finfine rezigni pri Linn, ricevis tamen kompense la urbon Rees; Ksanteno estis starigata sub kolonja-kleva kunregeco.
En 1381 Grafo Adolfo fondis kune kun 35 kavaliroj kaj nobeloj la Geselschap van den Gecken ("Societo de la Frenezuloj/Karnavaluloj"), kiu estas rigardebla kiel unua karnavala societo. Ĝi elektis el sia rondo reĝon kaj ses konsilantaranojn, kiuj dum la karnavala sezono transprenis la frenezulan regadon. Ĝis karnavala lundo oni kortegadis kaj je karnavala mardo oni komune vizitis diservon. La membroj devis porti dum la tuta jaro signon montrantan pajacon. Kiu tion forgesis, devis pagi monpunon, kiu estis donacota al bezonuloj. La karnavalsocieto Kölner Narren-Zunft sin asertas en sia tradicio ĝis nun laŭ Grafo Adolfo.
Grafo de Mark
Post la morto de sia frato Grafo Engelberto la 3-a de Mark en la jaro 1391, kiu ne havis virajn idojn, al Adolfo ankaŭ iris Graflando Mark. Tiun ĉi li tamen jam en 1393 transcedis al sia dua filo Ditriĥo. Adolfo mortis la 7-an de septembro 1394 kaj estis entombigata en la kolegiata preĝejo de Kleve. En Graflando Kleve lin postsekvis lia plej aĝa filo Adolfo la 2-a
NGC 6320
NGC 6320 (aliaj indikoj — UGC 10761, MCG 7-35-44, ZWG 225.67, PGC 59852) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Adolfo la 3-a de Mark
Idoj
El la geedzeco de Adolfo kun Margareta de Jülich devenis jenaj gefiloj:
NGC 6320
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Etiologio
La vorto estas plej ofte uzita en medicinaj kaj filozofiaj teorioj, kie kutimas rilati al la studo pri kial aferoj okazas, aŭ eĉ la kialojn malantaŭ la maniero kiel aferoj agas, kaj estas uzita en filozofio, fiziko, psikologio, geografio, spaca analizo, medicino, teologio, kaj biologio en referenco al la kialoj de diversaj fenomenoj. Etiologia mito estas mito intencita por klarigi nomon aŭ krei mitan historion por loko aŭ familio.
Tibor Cseh
Tibor CSEH [ĉe] hungara inĝeniero pri kemio, publicisto, kulturorganizinto. Li naskiĝis en Cernatu de Jos la 27-an de februaro 1925 kaj mortis en Wyckoff, New Jersey (Usono) la 1-an de septembro 2004. La vidvino de Tibor Cseh donacis en 20013 al la naskiĝvilaĝo 2000 librojn el la biblioteko de sia estinta edzo.
Kalvinana preĝejo (Solt)
La Kalvinana kirko estas religia preĝejo en Hungario, en urbo Solt.
Parnavazo la 2-a
Li sukcedis sian patron Artago, kiu estis venkita de la romia generalo Pompeo.
Kalvinana preĝejo (Solt)
Historio
En Solt la unua kalvinana kirko estis konstruita el ligno en 1560, tial ĝi kelkfoje bruldetruiĝis. En 1755 ĝi estis pligrandigita, sed tiam ankoraŭ ĝi ne havis turon. La turo mem estis konstruita inter 1787-1790, dum la konstruado oni profitis ankaŭ ŝtonojn de la romianoj. En 1941 pro inundo 80 cm-ojn alta akvo estis interne. Post 3 jaroj la alveninta Ruĝa Armeo profitis la kirkon kuirejo. Post la 2-a mondmilito la preĝejo plene renoviĝis. Pli nova orgeno alvenis en 1982.
Parnavazo la 2-a
En la jaro 32 a.K., li estis eltronigita kaj murdita de la Parnavaza princo Miriano forpelita de la lando 60 jaroj antaŭe.
Barbara Cvetkova
Barbara CVETKOVA (naskiĝis la en Peterburgo, mortis la  en Peterburgo) estis rusa esperantistino kaj honora Membro de UEA ekde 1995. Ŝi estis la dojeno de la ruslanda Esperanto-movado.
Kalvinana preĝejo (Solt)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko, nur apude etendiĝas monumento pri falintoj de la mondomilito. La fasado komenciĝas meze kun kvadrata turo.
Barbara Cvetkova
Esperantisto ekde 1928, ŝi korespondadis kun eksterlandanoj ĝis la Stalina malpermeso. Post jardekoj da deviga pasiveco, ŝi sukcesis partopreni la Vienan UK (1970) danke al invito de ŝia unua leteramiko el Aŭstrio, rekontaktinta ŝin post tiom da jaroj.
Dum pli ol kvar jardekoj onklino Barbara (kun la filino Valeria) gvidis ekskursojn en Leningrado/Peterburgo kaj akceptis gastojn tie.
Vladimir Siljanovski
Vladimir SILJANOVSKI (1936-1999)?, kursgvidinto, E-populariginto en Skopje (Makedonio), iama delegito pri stomatologio, mortis la 14-an de aprilo.
7441 Láska
7441 Láska estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj geastronomoj kaj geedzoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo, terfizikisto kaj matematikisto Václav Láska (1862–1943), profesoro ĉe la Universitato de Karolo de Prago kaj fondinto de la terfizika esploro en Ĉeĥoslovakio.
Riki Matsuda
Riki Matsuda (松田 力, n. ) estas japana futbalisto.
Viry
La nomo Viry povas interalie rilati al jenaj lokoj en Francio:
Krome, kun nom-aldono temas pri
117595 Jemmadavidson
117595 Jemmadavidson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon, norde de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jemma Davidson, kosmokemiistino kaj meteorsciencistino fakigita en la studo pri kaj netuŝitaj kondritoj por determini kiel malgrandaj korpoj formĝis kaj evoluis en la frua sunsistemo. Ŝi estis antaŭ Scienca Teama kunlaborantino kaj retejestrino por la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx.
(18361) 1990 VN6
(18361) 1990 VN6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Preĝejo Sankta Margareta (Kaposvár)
La preĝejo Sankta Margareta de Hungario estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Kaposvár.
Historio
La katolikoj en Kaposvár votis en fino de la 2-a mondmilito: se la urbo eskapas el la furoraĵoj de milito, ili konstruos kirkon. Tiel okazis, en 1946 komenciĝis simbole la konstruado, samtempe oni kolektis monojn. La vera konstruado okazis en la sekva jaro, sed dum la kruda socialismo paŭzo okazis. Iom poste la konstruado daŭriĝis kaj pretiĝis en 1972. La kirko estis renovigita en 2018 kaj nova orgeno estis aĉetita.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la trotuaro, sed apude estas videbla ŝtona kruco el 1791 kaj alia krucifikso. La fasado estas simetria (sen turo), meze troviĝas la enirejo kun 3 pordoj. Pli supre estas tre granda niĉo kun 4 fenestroj, meze staras statuo pri Sankta Margareta de Hungario. La ĉefnavo havas po unu flankonavojn, ankaŭ la navo havas flankoenirejon. La absido estas duonronda. Interne la fresko prezentas denove Margareta-n.
Kermeso okazas en la 18-a de januaro.
Arkoponto
Arkoponto estas ponto kun abutmentoj je ĉiu fino kaj kun formo de kurba arko. Arkoponto funkcias per transpaso de la pezo de la ponto kaj ties ŝarĝon parte al horizontala tenilo tenita de la abutmentoj ĉe la alia flanko. Viadukto (nome longa ponto) povas esti farita el serio de arkoj, kvankam nuntempe oni uzas tipe aliajn pli malmultekostajn strukturojn.
Historio
Eble la plej aĝa ekzstanta arkoponto estas la mikena Arkadiko Ponto en Grekio el ĉirkaŭ 1300 a.K.. La ŝtona ŝajnvolba ponto estas ankoraŭ uzata de lokanoj. La bone konservata Helenisma Eleŭterna Ponto havas triangulan ŝajnvolban arkon. La Rodosa Ponto de la 4-a jarcento a.K. ripozas sur antikva dovela arko.
Kvankam veraj arkoj estis jam konitaj de la Etruskoj kaj de la antikvaj Grekoj, estis la Romianoj la unuaj - per la volbo kaj la kupolo - kiuj tute realigis la potencon de arkoj por pontokonstruado. Listo de romiaj pontoj kompilitaj de la inĝeniero Colin O'Connor katalogis 330 romiajn ŝtonpontojn por trafiko, 34 romiajn lignopontojn kaj 54 akveduktojn, substanca parto el kiuj ankoraŭ staras kaj eĉ estas uzataj por transporto de veturiloj. Pli kompleta esplorado fare de la itala fakulo Vittorio Galliazzo trovis 931 romiajn pontojn, ĉefe el ŝtono, en tiom multe kiom ĝis 26 diversaj landoj (inklude iaman Jugoslavion).
Viry (Haute-Savoie)
Viry - jen france, historie latine Viriacum - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Mirvano la 2-a de Iberio
Mirvano la 2-a, ankaŭ konata kiel Miriano estis reĝo de Iberio dum la jaroj 32 kaj 20 a.K. Li apartenis al la Parnavaza dinastio. Li naskiĝis en la jaro 92 a.K. kaj mortis en 23 a.K.
Li havis nur unu jaron kiam sia patro, la reĝo Parnaĝomo estis eltronigita kaj murdita. Lia trono estis donita al la armena princo Arŝako. La eta princo estis portita al Partujo, kie restis en la parta kortego. Mirvano revenis al sia lando, kun 60 jaroj, kun parta armeo kaj eltronigis la reĝon Bartom, antaŭulo de Arŝako, kaj memproklamiĝis reĝo de Iberio en 32 a.K.
David Snow
David William Snow (30a de septembro 1924 – 4a de februaro 2009) estis fama angla ornitologo naskiĝinta en Windermere, Kumbrio.
Kariero kaj persona vivo
Li studis ĉe Eton kaj poste klasikajn studojn ĉe New College, Oksfordo sed ĝi iĝis armeano en mararmeo aprile de 1943 kaj servis ĝis fino de la Dua Mondmilito, kaj poste li pasis unu jaron navige el Fora Oriento al Aŭstralio. En 1946 li revenis al Oksfordo kaj ŝanĝis el klasika al studo de zoologio, pri kio atingis doktorgradon en 1953.
En 1958, David edziĝis al Barbara Kathleen Whitaker, kiu estis zorgisto de la insulo Lundy. Barbara Snow estis ankaŭ fama ornitologino kaj geologo. El 1957 al 1961 la ge-Snow laboris por la New York Zoological Society ĉe la societa centro en Trinidado. Tie ili faris detalajn studojn pri la Guaĉaro (Steatornis caripensis) kaj pri la fascina kaj tre kompleksa pariĝadaj dancoj de la Blankabarba manako (Manacus manacus) kaj de la Orkapa manako (Pipra erythrocephala).
El 1963 al 1964 li laboris por la Scienca Stacio Charles Darwin en Galapagoj. Li estis Direktoro pri Priserĉado por la British Trust for Ornithology el 1964 al 1968, kaj el 1968 al 1984 li laboris ĉe la Muzeo pri natura historio de Londono. El 1987 al 1990 li estis prezidento de la British Ornithologists' Union.
David Snow eldonis la ornitologiajn gazetojn The Ibis, Bird Study kaj Bulletin of the British Ornithologists' Club.
Snow estas rememorata en la nomoj de la genro de kotingoj nome Snowornis kaj de la draste endanĝerita Alagoa tamnofilo (Myrmotherula snowi). Li dediĉis kun sia edzino multan tempon kaj energion al studo de la fruktomanĝado fare de birdoj kaj ties rilato al la multkoloraj bildoj uzataj por pariĝado.
Snow mortiĝis 84jaraĝa kaj estis survivita de du filoj.
Duvereco
La Budhisma doktrino de la duvereco aŭ de la du veroj (em Transliterumado Wylie bden pa gnyis) diferencigas inter du niveloj de satya (en Sanskrito; en Palia: sacca; vorto kun signifo de vero aŭ realo) en la instruoj de la Budho: nome la "konvencia" aŭ "provizora" (saṁvṛti) vero, kaj la "lasta" (paramārtha) vero.
La preciza signifo varias inter la variaj budhismaj skoloj kaj tradicioj. La plej bone konata interpretado estas el la skolo Madhyamaka de Mahajana Budhismo, kies fondinto estis Nagarĝuno. Por Nagarĝuno, la du veroj estas epistemologiaj veroj. Al la fenomena mondo oni atribuas provizoran ekziston. La karaktero de la fenomena mondo estas deklarita nek reala nek nereala, sed logike nedeterminebla. Finfine, fenomenoj estas malplenaj (sunĝata) de esenca memo aŭ esenco mem, sed ili ekzistas dependo el aliaj fenomenoj (Pratītyasamutpāda).
En ĉina Budhismo, la sinteno de Madhyamaka estas akceptita kaj la du veroj referencas al la du ontologiaj veroj. Realo ekzistas en du niveloj, nome relativa nivelo kaj absoluta nivelo. Bazite sur sia kompreno de la Mahajana Mahaparinirvana Sutro, la ĉinoj supozis, ke la instruo de Budha-naturo estis, kiel asertita de tiu sutro, la fina Budhisma instruado, kaj ke estas esenca vero super sunĝata kaj la du veroj.
La doktrino de śūnyatā estas klopodo montri, ke estas nek propra nek strikte justigebla rigardi ajnan metafizikan sistemon kiel absolute valida. Ĝi ne kondukas al nihilismo sed markas mezan vojon inter troa naiveco kaj troa skeptikismo.
Geometroedoj
Geometroedoj (science: Geometroidae) estas superfamilio de noktopapilioj el la ordo de lepidopteroj (ĉiuj papilioj). Ĝia nomo devenas de la konduto de ĝiaj raŭpoj. Ĝi enhavas la konatajn geometredojn.
Fernando Trueba
Fernando TRUEBA, (naskiĝis la 18-an de januaro 1955 en Madrido) estas hispana kina reĝisoro, produktoro kaj scenaristo.
Karnavalo de Arlekeno
Karnavalo de Arlekeno (: Carnaval d'Arlequí) estas pentraĵo sur kanvaso de Joan Miró realigita inter 1924 kaj 1925. Ĝi estas unu el la plej gravaj pentraĵoj de la superrealisma periodo de la artisto.
Fernando Trueba
Li ekstudis en Informoscienca Fakultato, ĉar la Kina Oficiala Lernejo estis fermita en 1976. Li ekkarieris kiel kinkritikisto por ĵurnalo El País kaj gazeto La Guía del Ocio. Li ekfamiĝis pro sia unua filmo, taŭge nomita Ópera prima (Unua verko, 1980), kiu ege sukcesis.
Karnavalo de Arlekeno
Historio
Unu el la plej interesaj pentraĵoj de Miró dum lia superrealisma periodo estas sendube Karnavalo de Arlekeno (1925). Temas pri tute superrealisma pentraĵo kiu akiris grandan sukceson en la kolektiva ekspozicio « Peinture surréaliste » (Superrealisma pentrado) de "Galerio Pierre" (Parizo). Ĝi estis ekspoziciita flanke de verkoj de Giorgio de Chirico, Paul Klee, Man Ray, Pablo Picasso kaj Max Ernst.
Fernando Trueba
En 1985 denove sukcesis per la komedia filmo Sé infiel y no mires con quién (Estu perfida, ne gravas kun kiu) protagonistigita, inter aliaj, de Ana Belén, Carmen Maura kaj Antonio Resines, adaptaĵo de teatraĵo. En 1986 li faris El año de las luces (La lumjaro), kiu ricevis Arĝentan Urson en la Berlinale.
Karnavalo de Arlekeno
Historio
Tiu pentraĵo estas konsiderata kiel apogeo de la superrealisma periodo de Joan Miró. Realigita de 1924 ĝis 1925, la majstro realigis ĝin dum ekonomie malfacila epoko de sia vivo kiam li suferis, interalie, de malnutrado kaj al kiu la temo de la verko estas ligita:
La ĉefaj personoj de la pentra komponaĵo estas aŭtomato kiu ludas gitaron kaj arlekeno kun grandaj lipharoj. Oni ankaŭ notas multajn detalojn el la imago dismetitaj sur la tuta pentraĵo: birdo kun bluaj flugiloj elirinta el ovo, paro da katoj ludantaj per lan-pilko, fluganta fiŝo, insekto eliranta el ludkubo, ŝtupetaro kun granda orelo, kaj, en la supra dekstra parto, oni vidas tra fenestro konusan formon supozatan reprezenti Eiffel-Turon.
Fernando Trueba
En 1988 li estis prezidanto de la Akademio de Kinaj Artoj kaj Sciencoj de Hispanio, kiu atribuas ĉiujare la Goja-premiojn. En 1989 li filmis El sueño del mono loco (La sonĝo de la freneza simio), kun du internaciaj steluloj: nome Jeff Goldblum kaj Miranda Richardson. En 1992 lia filmo Belle époque estis premiita per naŭ Goja-premioj, al plej bona filmo, plej bona reĝisoro kaj plej bona aktorino (Ariadna Gil). En 1993 tiu filmo ricevis la Oskar-premion al la plej bona filmo neanglalingva.
En 1994 li reĝisoris Two Much kun Antonio Banderas, Melanie Griffith kaj Daryl Hannah. Tiu komedio ne multe sukcesis, sed en 1998 Trueba atingis novan sukceson pere de La niña de tus ojos, kun Penélope Cruz, kiu ricevis sep Goja-premiojn, inter kiuj Goja al la plej bona filmo.
Premioj
Li ricevis:
Slătioara (komunumo, Vâlcea)
Slătioara [Slǝtiŭara] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Coasta Cerbului, Gorunești, Milostea, Mogești, Rugetu kaj Slătioara (la sidejo).
Slătioara situas ĉe la riveroj Tărâia kaj Cerna. Okcidente ĝi limas al la distrikto Gorj. Tra la komunumo pasas la nacia vojo DN67 inter Horezu (8 km oriente) kaj Târgu Jiu. La plej proksima fervoja stacio estas 15 kilometrojn sude, en la urbo Berbești.
Sude situas la natura monumento "Piramidoj ĉe Slătioara" (piramidele de la Slătioara).
Fortezza
Franzensfeste - por kiu aldona itala nomo Fortezza  estis elpensita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto de Aŭtonoma Provinco Bozen, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Freienfeld, Natz-Schabs, Mühlbach, Sarntal kaj Vahrn.
NGC 6321
NGC 6321 (aliaj indikoj — UGC 10768, MCG 3-44-2, ZWG 111.15, IRAS17122+2022, PGC 59900) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ückeritz
Ückeritz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la insulo Usedom en la Balta Maro, kaj administre apartenas al la komunumaro Amt Usedom-Süd.
La Ronde
Geografio
La Ronde situas en la nordoriento de Charente-Maritime, en la Puatua marĉo, ĉe la limo kun Vendée kaj Deux-Sèvres.
(11633) 1996 XG9
(11633) 1996 XG9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Thierry Pauwels elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Novkantismo
En Okcidenta filozofio, Novkantismo (en germana: Neukantianismus) estis revivigo de la filozofio de la 18-a jarcento de Immanuel Kant. Pli specife, ĝi estis influita de la kritiko al la Kant-a filozofio fare de Arthur Schopenhauer per sia verko Die Welt als Wille und Vorstellung (1818-1819), same kiel de aliaj post-Kant-aj filozofoj kiel Jakob Friedrich Fries kaj Johann Friedrich Herbart.
La movado por "reveno al Kant" startis en la 1860-aj jaroj, kiel reago al la germana materiisma polemiko en la 1850-aj jaroj.
Marjatta Rautio
Marjatta RAUTIO (1926 – 28-a de septembro, 1999 en Helsinko) estis Finna esperantisto, iama delegito de Universala Esperanto-Asocio en Kuhmo (Finnlando), kaj estrarano de Esperanto-Asocio de Finnlando en la 1970-aj jaroj.
34354 Johnmadland
34354 Johnmadland estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nándor Lutter
Nándor Lutter, aŭ pli komplete Nándor Ferdinánd Lutter, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lutter Nándor estis hungara pastro, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1859).
Nándor Lutter naskiĝis la  1820 en Bér. Li mortis la 1891 en Budapeŝto.
Thermoascaceae
Thermoascaceae estas funga familio en la ordo Eurotiales.
Priskribo
Ili similas al Aspergillaceae sed havas crosier.
Vivo
Ili emas altajn temperaturojn.
Luís Paulo da Silva
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo, Fukushima United FC, Mito HollyHock, Tochigi SC kaj Albirex Niigata.
2919 Dali
2919 Dali estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
NGC 6322
NGC 6322 (aliaj indikoj — OCL 1000, ESO 278-SC6) estas malfermita stelamaso en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Udenheim
Udenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hemmo Tietti
Hemmo TIETTI (1911-1999), UEA-membro pli ol 50 jarojn, unu el la plej aktivaj e-istoj en Finnlando, forpasis la 20-an de majo en Somero. Laŭnaske germano (Helmuth Dibelius), li ĉiam sentis fortan ligon al Finnlando, kie li servis kiel armea interpretisto dum la dua mondmilito. Post la milito li transloĝiĝis al Finnlando kaj edziĝis al Veera, lernantino de la E-vortaristo Joel Vilkki, kiun siatempe ĝuste Tietti konvinkis pri la avantaĝoj de E-o kompare kun Novial. Delegito de 1951 (pri parapsikologio, stenografio kaj naturprotektado), Tietti estis ankaŭ honora membro de E-Asocio de Finnlando. Li flegis specifajn rilatojn kun diverslandaj e-istoj, i.a. kun Gbeglo Koffi, kiun li subtenis dum jardeko kvazaŭ adoptan filon. (Gbeglo fondis en Togolando, omaĝe al Hemmo Tietti, instituton kun lia nomo.)
István Hetényi
István Hetényi [iŝtvAn hetEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hetényi István estis hungara politikisto, ministro, profesoro, ekonomikisto. Lia patro estis Géza Hetényi, lia filino Zsuzsa Hetényi.
Biografio
István Hetényi doktoriĝis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1948, poste li laboris en Tutlanda Planada Oficejo ĝis 1980. Li partoprenis en preparadoj de Nova ekonomia mekanismo en 1967, en reformo de bankoj en 1987, en reformo de impostoj en 1988. Inter 1973 kaj 1980 li havis la rangon subministro, poste ministro pri financo ĝis 1986. Ekde 1987 li instruis en Universitato Corvinus de Budapeŝto. En 2002 li ricevis signifan premion.
Publikaĵoj
Li ofte kontribuis en diversaj fakrevuoj.
Distrikto Börde
La distrikto Börde (germane Landkreis Börde, aŭtokodo BK) situas en centra Germanio, en la federacia lando Saksio-Anhalto. La distrikto havas areon de 2 366 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. En sia nuna formo, la distrikto ekestis la 1-an de julio 2007 el la malnovaj distrikto Börde (Bördekreis) kaj distrikto Ohre (Ohrekreis). Administra centro estas la urba komunumo Haldensleben.
Andrej Kumov
Andrej Kumov (Андрей Николаевич Кумов; naskiĝis la ) estas rusia militisto, oficiro de la Administracio «A» («Alfa») de la Centro de Speciala Destino de la Federacia Sekurecservo de Rusio, regimentestro, honorigita pro liberigo de la ostaĝoj dum la terorisma atako en Beslano kiel Heroo de Rusio.
La batalo en Beslano
La en Beslano (Nord-Osetio) teroristoj kaptis mezlernejon, ostaĝiginte ene de ĝi pli ol 1100 homoj.
La en lerneja sporthalo, kie troviĝis plejparto de ili, okazis eksplodo. Postvivintaj ostaĝoj ekfuĝis, sed la teroristoj pafis post forkurantaj infanoj per mitraletoj kaj bombokanonoj. Oni ordonis al la specialaj taĉmentoj komenci la sturmon.
Andrej Kumov partoprenis la operacon kaj estis grave vundita.
La per la ukazo de la prezidanto de Rusio li estis honorigita kiel Heroo de Rusio.
La Rusa Ortodoksa Eklezio honorigis lin je ordeno de Dmitrij Donskoj de la 3-a rango.
Garait
Garait - germane Gereut, itale Frassilongo - estas komunumo de Italio. El la fine de la jaro 2013 nur 319 loĝantoj granda nombro denaske parolas dialekton de la germana lingvo, nome lokan variaĵon de la bavara dialektaro, kiu propralingve nomatas Bersntolerisch, bersntoler Sproch aŭ simpligite taitsch, altgermane Fersentalerisch, fersentaler Sprache aŭ "deutsch", itale mòcheno. La komunumo situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Sant'Orsola Terme, Vlarötz (Florutz/Fierozzo), Roncegno, Vignola-Falesina, Pergine Valsugana, Novaledo kaj Levico Terme.
Sidnejaj rokgravuroj
Sidnejaj rokgravuroj estas formo de roka arto de indiĝenaj aŭstralianoj konsistanta el zorge gravuritaj bildoj de homoj, bestoj, aŭ simboloj, sur grejso ĉirkaŭ Sidnejo, Novsudkimrio, Aŭstralio. Multaj miloj da tiaj gravuroj povas ekzisti en la Sidneja regiono, kvankam la lokoj de la plej granda parto ne estas reklamitaj por malhelpi difekton per vandalismo, kaj por reteni ties sanktecon, ĉar ili daŭre estas rigarditaj kiel sanktaj ejoj fare de aborigenoj.
Ili estas kompareblaj kun la petroglifoj de indianoj kaj kun la roka arto trovita aliloke en Aŭstralio, sed havas sian propran karakterizan stilon kiu estas tre diferenca al roka arto trovita ie ajn alie en Aŭstralio.