cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrzej Wróblewski
Vivo
Filo de rektoro de Universitato Vilno, Bronisław Wróblewski kaj artistino-grafikistino Krystyna el domo Hirschberg, konata tutmonde de ekslibrisoj. De la plej fruaj jaroj montris artisman talenton. Frekventis al Liceo je la nomo al Sigismondo la 2-a en Vilno, dum la dua mondmilito partoprenis sekretan edukadon. La 26-an de aŭgusto 1941 dum hejma kontrolo farita de germanoj lia patro mortis pro korinfarkto. La 14-jara tiutempe Wróblewski estis de tio atestanto. La patrino iĝis lia unua instruisto de la arto. Ŝi instruis lin teknikon de ligna gravurado – sub ŝia gvido faris siajn unuajn grafikaĵojn: laboraĵojn "Memento mori – Kranio". Komence de 1945 Krystyna Wróblewska kune kun infanoj (li havis pli aĝan fraton Jerzy) forlasis Vilnon translokiĝante al Krakovo. Tie Wróblewski ricevis abituron komencante studi dudirekte: historion de arto ĉe Jagelona Universitato kaj pentradon ĉe Akademio de Belartoj.
Kreado
De 1947 lia ĉefa temo de pentrado estis la homo, sed ankaŭ plenumis eksperimentajn laborojn, inspirataj de socialisma realismo, kaj abstraktajn. En lia kreado oni vidas pripenson pri la homo kaj lia sorto, ankaŭ dramismon estanta rememoro de liaj militaj travivaĵoj - la ciklo "Pafmortigoj" 1948-1949.
La lastaj jaroj de Wróblewski karakterizas profeta obsedo ligita kun la morto ("Enseĝiĝo II", "Tomboŝtonoj", "Ombro de Hiroŝimo I" 1957).
Murs (Indre)
Murs estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Spineto Scrivia
Spineto Scrivia estas komunumo de Italio.
113 Amaltejo
113 Amaltejo estas ne tre granda, meze hela asteroido de la asteroida zono.
La germana astronomo Karl Theodor Robert Luther malkovris ĝin la, elde Duseldorfo (Germanio).
Laŭ ĝia spektra klaso "S", ĝi estas "ŝtona" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio. 113 Amaltejo aspektas esti fragmento de la mantelo de plu granda korpo, frakasita miliardo da jaroj antaŭe. Alia granda restaĵo de tia korpo estus 9 Metiso.
Nomo
Tiun nomon ankaŭ ricevis la jupitera luno Amalteo malkovrita en 1892.
Satelito ?
La, P. Maley, R. Campbell, D. Eisfeldt, S. Insana, T. Blank, W. Thomas, S. Deaneti kredis esti malkovrintaj sateliton per observoj de stelaj kaŝadoj elde Fenikso (Arizono) ; Waco (Teksaso) ; Clifton (Teksaso), malkovro anoncita la.
Tiu satelito, maldefinitive nomita S/2017 (113) 1, havus diametron de ĉirkaŭ 5 km.
Tamen, la, tiu malkovro estis malkonfirmita : ĝi rezultis de eraro de kodo en programaro de redukto.
Tequixquiac
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 31,080 loĝantojn. El tiuj estis 11065 viroj kaj 24513 virinoj. La komunumo havas surfacon de 98,34 km² kaj sur tiu teritorio ekzistas 34 loĝlokoj. La meza ahumada (de la ĉefurbo) estas 2400 metroj super la marnivelo.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 55′ norda latitudo kaj 99° 9′ okcidenta longitudo.
Demografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 31.08 loĝantojn. El tiuj 15.277 viroj kaj 15.803 virinoj. La komunumo havas surfacon de 96.37 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2200 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 861.0 milimetroj.
Preĝejo Sankta Paŭlo (Erfurto)
Preĝejo Sankta Paŭlo (Paulskirche) estis unu el la multnombraj preĝejoj en la urbocentro de Erfurto, Germanujo (Paulstraße nr. 11). Hodiaŭ de tio nur restis turo.
Historio
La preĝejo estis unuafoje menciita en 1216 kiel paroĥa preĝejo. En 1465 oni konstruis la turon, tri jarojn poste rekonstruitis la preĝejo. La navo troviĝis norde de la turo kaj estis renovigita en 1648. Post fajro en 1736 oni malkonstruis la navojn sed lasis la turon, kiun oni restaŭradis, plialtigis je unu etaĝo kaj ekuzis kiel kampanilon por la Dominikana preĝejo. La lastaj restoj de la navo forigitis en 1759.
Kafejoj
Ĝis 2015 ĉi tie troviĝis la Kafejo Paul, kies luprenanto prizorgas ankaŭ la turon. La kelneroj (sub gvido de s-ro Vetter) responsis dum la 91-a Germana Esperanto-Kongreso pri la manĝaĵoj de la kongresanoj. Post 2015 la kafejo de tempo al tempo uzitis far la anoj de la Konsilantargimnazio evangelia. De tempo al tempo okazis ene malgrandaj ekspozicioj kaj kultureventoj.
En decembro 2018 malfermis Julius Tantoh kaj lia teamo afrikan kafejon samloke kaj samnome.
Kurzgesagt – In a Nutshell
Kurzgesagt – In a Nutshell (antaŭe Kurzgesagt) estas YouTube-kanalo kaj desegnostudio bazita en Munĥeno. La YouTube-kanalo fokusiĝas al kreado de animaciaj edukadaj filmetoj. Ĝi estis fondita de Philipp Dettmer en 2013, la kanalo nunteme havas pli ol 5 miliono da abonantoj. YouTube-videoj de Kurzgesagt ofte pridiskutas sciencajn temojn, kiel la praeksplodo, sed ankaŭ kelkfoje temas pri politikaj kaj filozofiaj temoj, kiel la eŭropa migra krizo kaj optimisma neniismo. Iliaj videoj kutime ilustras preskaŭ ĉiujn estaĵojn kiel birdojn kaj enhavas multajn referencojn al popularaj kulturaĵoj, inkluzive Doctor Who, Star Wars, StarCraft, Pokémon, Rick and Morty, Mickey Mouse, Sonic the Hedgehog kaj Don't Hug Me I'm Scared.
Germana kanalo
Ekzistas ankaŭ germana kanalo "Dinge Erklärt – Kurzgesagt" kiu estas financata de la germana publika rettelevido Funk ekde la 28a de septembro 2017.
Subtitoloj en Esperanto
Komunumo de adorantoj kreis subtitolojn en Esperanto por multaj videoj de Kurzgesagt, ekzemple la video pri optimisma humanismo.
Longbeka pipio
La Longbeka pipio (Anthus similis) estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en ampleksa distribuado. Oni kreis kelkajn subspeciojn por la populacioj de Afriko, Araba Duoninsulo kaj Suda Azio. La sistematiko de tiu komplekso ne estas ankoraŭ klarigata. Plej parto estas loĝantaj birdoj aŭ mallongdistancaj migrantoj.
Taksonomio kaj sistematiko
Tiu estas kompleksa grupo kun kelkaj similaspektaj birdoj kun tre disaj distribuadoj kaj ankoraŭ oni ne precizigis la modelojn de filogenio. Kelkaj subspecioj kiuj estis iam lokataj en tiu specio poste ricevis specistatuson.
La Arbara pipio (Anthus nyassae), loĝanta de arbaroj de mjombo en sudcentra Afriko, estis iam traktata kiel subspecio de tiu birdo sed nuntempe plej ofte estas konsiderata kiel separata specio. Kelkaj fakuloj ankaŭ disigis la subspecion de la Banermana pipio (Anthus (similis) bannermani), birdo de montara herbejo en Okcidenta Afriko.
La nomiga raso estis priskribita de Thomas C. Jerdon en 1840 el duoninsula Barato. Tiu formo loĝas en Okcidentaj Ghatoj kaj en montetoj de Nilgirio kaj Palani. Pli malhela raso travancoriensis estis priskribita de Sidney Dillon Ripley en 1953 por formo eble limigita el sudo de Palghat Gap. La subspecio decaptus priskribita de Richard Meinertzhagen troviĝas en Afganio, Pakistano kaj partoj de nordokcidenta Barato, dum jerdoni troviĝas ĉe la deklivoj de Himalajo orienten al Nepalo. La populacio yamethini estas iom disa kaj troviĝas en Birmo. Kelkaj aliaj rasoj estas priskribitaj en Okcidenta Azio kaj el Afriko.
Aspekto
La Longbeka pipio estas mezgranda pipio, 16-17.5 cm longa, sed ĝi estas nedistingeblaspekta specio surgrunde, ĉefe sablogriza supre kaj blankeca aŭ palsablokolora sube. Ĝi estas tre simila al la Sablopipio, sed ĝi estas iom pli granda, havas pli longan voston kaj pli longan malhelan bekon.
La flugo de la Longbeka pipio estas forta kaj rekta, kaj dume elsendas karakteran alvokon chupp, similan al tiu de la Dezertalaŭdo. Ties kanto estas kiel tiu de la Sablopipio, sed pli malrapida kaj pli varia, sri...churr...sri...churr…sri..churr. Kiel siaj parencoj, ankaŭ la Longbeka pipio manĝas semojn kaj insektojn.
La reprodukta biotopo de la Longbeka pipio estas sekaj malfermaj montetoj kun rokoj kaj malalta vegetaĵaro. La nesto estas surgrunda, la ino demetas 2-4 ovojn.
NGC 4613
NGC 4613 (aliaj indikoj — MCG 4-30-11, MK 780, ZWG 129.16, KUG 1239+263A, PGC 42570) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Igor Pavljuk
Igor Pavljuk (І́гор Зино́війович Павлю́к, Igor Zynoviyovych Pavljuk) (nask. en Volinio) estas ukraina poeto, prozisto, tradukisto. Li havas PhD en socia komunikado. Gajninto de 2013 anglaj PEN Award.
Vivo
Dek tagojn post lia naskiĝo patrino mortis. Li estis edukita de sia avo kaj patrina avino, kiuj estis enmigrintoj el Chełm,.
Li studis en Leningrado (nun Sankt-Peterburgo) Milita Lernejo.
Li laboris en la konstruado de la ŝoseo en la tajgo (Transbajkalo).
De 1986 ĝis 1987 li estis korespondanto de loka ĵurnalo en Volinio.
En 1987 li aliĝis al la fakultato de ĵurnalismo Lviva Universitato kaj diplomiĝis kun honoroj en 1992.
Post gradeco li estis ĵurnalisto en la religia gazetaro, korespondanto de la literatura fako de la radio. En 1999 kaj 2000 li estis en krea vojaĝo al Usono. Li estis partoprenanto de internaciaj literaturaj festivaloj, renkontoj en Kartvelio, Rusio, Estonio, Belorusio, Pollando, Turkio, Irlando. Nuntempe, Igor Pavljuk estas altranga esploristo ĉe la Instituto de Literaturo Taroj Ŝevĉenko Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio en Kievo.
Kreemo
Igor Pavljuk estas aŭtoro de pli ol 500 eldonaĵoj en populara gazetoj, sciencaj kolektoj, 29 apartaj libroj eldonitaj de prestiĝaj eldonejoj en Ukrainio kaj eksterlande, kun tuta trafiko de ĉirkaŭ 100.000 ekzempleroj. Ekde 1987 li vivas en Lviv. Krome li havas ekde 2003 laborejon en Kievo.
La lirika libro "Ukrainio en la fumo" de Igor Pavljuk estis en 2009 libro de la jaro.
Kelkaj kantoj estas poemoj de Igor Pavljuk. Individuaj verkoj estis tradukitaj al la rusa, bulgara, pola, latva, belorusa, angla, japana. Traduko de la rusa.
En 2011 en la usona eldonejo CreateSpace (filio de Amazon.com) estis libro de literoj de Igor Pavljuk kaj Juri Lazirka «Catching Gossamers» («Catching gossamer") en tri lingvoj: angla, ukraina kaj rusa.
Ĝi estas prezentita en la libro «Eŭropa verkisto Enkonduko».
Kelkaj poemoj de Igor Pavljuk estis presitaj en la angla lingvo, nome «Envoi», «Acumen» , «La Apple Valley Review» , «Barnwood International Poetry Mag» , «Le zaporogue» , en la rusa, "Literatura Gazeto».
Luterana Teologia Universitato
La Luterana Teologia Universitato origine hungare Evangélikus Hittudományi Egyetem estas malgranda eklezia universitato en Budapeŝto, en distrikto Zugló. En Hungario ĝi estas la sola tia universitato. En la universitato instruas 15 pedagogoj 150 studentojn.
Historio
Historio de la universitato komenciĝis en 1557 en Sopron, tiam oni fondis latinan lernejon. En 1892 ĝi prenis novan nomon Luterana Teologia Altlernejo, baldaŭ ĝi aliĝis al Universitato de Pécs, sed la kampuso restis en Sopron. En 1951 la kampuso translokiĝis al Budapeŝto havanta novan nomon Luterena Teologia Akademio. En 1998 la akademio estis levita al universitato.
Situo
La kampuso situas sola en placo en proksimeco de Preĝejo Sankta Antonio (Zugló). En la ĉefdomego troviĝas ankaŭ la biblioteko. Apartenaĵo de la kampuso estas kolegio iomete for.
Katedroj
La universitato donas diplomojn MA, BA, Ph.D
Hamaroj
La hamaroj estas etna grupo vivanta en la sudokcidento de Etiopio. La hamara lingvo (nomata: Hamer-Banna) apartenas al la sudomotaj lingvoj. Ĝi estas parolata ankaŭ de la banaoj, kvankam tiuj du grupoj estas etne diversaj.
La religio de la hamaroj ne estas enordigebla en iu monda religio. Ili kredas je barĝo, kiu estas movanta forto. Per grupaj kantoj kaj grupaj interparoladoj oni provas voki la barĝon. Kristanaj misioj en la iom grandaj setlejoj provas instrui la kristanan kredon. Sed tio havas malgrandan sukceson, ĉar la kristanismo ne kongruas kun la socia kaj kultura konstelacio.
Famaj estas la hamaroj precipe pro sia inicoritualo "la salto super la bovoj" kaj la "skurĝado de la knabinoj".
La hamaroj vivtenas sin kiel la plej multaj paŝtistaj grupoj de la regiono precipe per siaj gregoj (lakto, viando, sango) kaj per kultivata milio kaj aliaj agrikulturaj produktoj.
Proksimaj najbaroj de la hamaroj estas la baŝadoj kaj la banaoj, kies kulturo estas proksime ligita kun la hamaroj, kaj la njangatomoj, dasaneĉoj. camajoj kaj la arboreoj.
Schraplau
Schraplau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto, sude de la eksterdistrikta urbo Halle. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Făgețel (Frumoasa, Harghita)
Făgețel [fəĝecel] estas vilaĝo en la rumana distrikto Harghita. Administre ĝi apartenas al la komunumo Frumoasa.
En la censo de 2002, 66 el la 130 loĝantoj deklaris sin etnaj hungaroj, 64 etnaj rumanoj, kio estas rimarkinde alta parto (49,2 %) por distrikto Harghita; precipaj lingvoj estis la hungara (67) kaj la rumana (63). En Făgețel do vivis pli da rumanoj ol en ĝia komunuma sidejo Frumoasa, kiu havas pli ol la dekoblan grandon.
Linfen
Linfen estas ĉina prefektuja urbo en provinco Shanxi, kiu apartenas al pli malriĉaj provincoj de la Ĉina Popola Respubliko. Linfen havas la areon de 20.589 km² kaj ĉ. 4,13 milionojn da loĝantoj (fine de 2003). La urbon nomis Blacksmith Institute la 18-an de oktobro 2006 al unu el la dek plej poluataj urboj de la mondo.
Linfen konsistas el du urboj kaj 14 distriktoj.
Oni trovis en la proksimo antikvan obeservatorion, aĝan de 4100 jaroj.
Parko Retiro
Parko Retiro en la hispana Parque del Retiro de Madrid, sed pli famkonata nur kiel El Retiro, estas 118-hektara parko de Madrido. Ĝi estas unu el la plej konataj kaj simbolaj lokoj de la ĉefurbo de Hispanio.
Historio
Plej antikvaj mencioj pri la parko devenas el epoko de Katolikaj Gereĝoj, fondintoj de la Monaĥejo de la Hieronimanoj, ĉe kiu estis reĝaj lokoj konataj kiel "el Cuarto" nome la ĉambro aŭ kvarono. Dum la regado de Filipo la 2-a (16a jc) oni konkretigis la uzadon de tiu zono kiel retiriĝejo aŭ por religia apartiĝo, de tie la nomo Retiro. La ĝardeno estis konstruata por la ĝuado de la nobelaro okaze de donaco de la terenoj de la Grafo-Duko de Olivares al la reĝo Filipo la 4-a (Hispanio). En tiu epoko oni decidis, ke la iama cuarto iĝu Palaco por festoj, teatraj ludoj, taŭrludado ktp. Kun la paso de la tempo la parko suferis plurajn modifojn, ne ĉiam planitaj, kiuj ŝanĝis la aspekton de la ĝardeno. Venontaj monarkoj ŝanĝis la palacon el kiu konserviĝas nur la nomata Casón del Buen Retiro (Bonretira Domego), nune apartenanta al la Muzeo Prado, kiu tiam estis dancejo. Kiam Alkazaro bruliĝis, Filipo la 5-a fiksis en tiu palaco la oficialan sidejon de la Kortego ĝis la konstruo de la Reĝa Palaco. Ekde ĝia konstruado ĝi estis nur por la nobelaro sed dum regado de Karlo la 3-a (Hispanio), unuafoje estis permesata la enirado de la civitanoj kondiĉe ke ili estu puraj kaj bone vestitaj. Dum la franca invado, en 1808, la ĝardenoj estis parte detruitaj pro ĝia uzado kiel fortikaĵo de armeo de Napoleono Bonaparto. La palaco estis tute detruita. Post la fino de la milito kaj sendependiĝo, Fernando la 7-a (1814–1833) rekonstruigis ĝin kaj malfermigis parton de la ĝardeno al la popolo kiel antaŭe faris la reĝo Karlo la 3-a. Post la revolucio de 1868, la ĝardenoj iĝas municipa proprietaĵo kaj ĝiaj pordoj estas malfermitaj al ciuj civitanoj.
Priskribo
La centro de la nuna parko estas monumento al Alfonso la 12-a, kie iam estis boatejo de epoko de Filipo la 4-a. Ĝi estis konstruigita de la reĝino vidvino kaj la filo venonta reĝo Alfonso la 13-a. Estas granda kolonaro ĉirkaŭ la statuo de la rajdanta monarko. Estas ankaŭ alegorioj al patrio, libereco, paco, armeoj ktp. Estis neporĉiamaj konstruoj ĉefe por distraj celoj, kiaj la Casa de Vacas (Bovinejo), konstruita en 1874 kiel bovinejo kaj laktovendejo por preterpasantoj. Incendio detruis la konstruon, kiu, rekonstruita, utilas aktuale kiel ekspoziciejo. Estas kulturejoj ankaŭ la Palaco Velazkez kaj la Vitra Palaco de fino de la 19a jc., plej bonaj montroj de fera arkitekturo. La Vitra Palaco estis pensita por ekspozicio pri Filipinoj, tiam hispana kolonio, kiel varma loko por la tiea faŭno, plej eleganta kaj lumenhava de la parko, tute konstruita preskaŭ nur el fero kaj vitro. Inter ĉefaj tre artaj fontanoj elstaras la ŝajne unika monumento dediĉita al diablo en la tuta mondo, nome la Falinta Anĝelo. Ankaŭ estas populara la fontano de la emidoj, konstruita por memorigi la naskon de Isabel la 2-a, plenplena je simboloj kiel deziroj al la futura reĝino.
Takashi Kuramoto
Li futbalis ĉe Oita Trinita kaj Mito HollyHock.
Rouffiac (Charente-Maritime)
Rouffiac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 483 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Rouffiac situas ĉe la maldekstra bordo de Charente, sudoriente de Saintes.
Alerono
Alerono estas diversmaniermovabla klapo, metita ĉe apud la alopinto kaj uzata por doni ruliĝan movon al aviadilo.
Pałuki
Pałuki [paŭuki] estas la historia kaj etnografia regiono en centra Pollando, parto de Grandpolio, Pomerio kaj Kujavio. En la regiono estas multe da lagoj kaj la turismaj vidindaĵoj.
La Pałuki-Tero estas nomata "regiono de 130 lagoj" kaj "Malgranda Mazurio". La "Itinero de Piastoj", kiu ligas la urbojn kie fakte havis la historian komencon la ŝtateco de Pollando t.e. (Gniezno, Kruszwica), kiuj estas sude de Pałuki-Tero. Żnin, Szubin, Kcynia kaj Barcin t.e. ĉefaj urgoj de la regiono. Biskupin, Wenecja kaj Gąsawa estas la vizitindaj turismaj lokoj. La Pałuki-Tero jam estis menciita kiel terra Palucacensis en dokumentoj de Jan de Czarnków kaj, leteroj de Jan Długosz.
Sur la Pałuki-Tero estas dek urboj: Barcin, Gołańcz, Janowiec Wielkopolski, Kcynia, Łabiszyn, Margonin, Szamocin, Szubin, Wągrowiec, Żnin kaj du komunumaj vilaĝoj: Damasławek kaj Wapno kaj krome ĉirkaŭ 300 vilaĝoj. La plej granda urbo de la Pałuki-Tero estas Wągrowiec kun la 25 060 loĝantoj, la dua estas Żnin kun 14 121 loĝantoj kaj la tria Szubin kun 9328 loĝantoj. Sume loĝas ĉi tie 154 000 loĝantoj.
Lajos Fehér
Lajos Fehér naskiĝis la  1917 en Szeghalom. Li mortis la 1981 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Fehér frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Debrecen, kie li akiris diplomon en 1941. Li kontribuis en diversaj gazetoj. En 1942 li aliĝis al la subteraj komunistoj, en la sekva jaro li jam kaŝiĝis, tiel li partoprenis en la rezista movado. Post la 2-a mondmilito li tuj ricevis taskon en establo de sekreta polico. Ekde 1947 li redaktis signifajn gazetojn. En 1953 li apogis novan politikon de Imre Nagy (politikisto). En 1955 la stalinistaj komunistoj forigis lin kaj nue en provinco li ricevis postenon. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li aliĝis al stabo de János Kádár, li redaktis signifan ĵurnalon, krome li ricevis partiajn taskojn. Post jaroj li okupiĝis pri la agrikulturo, post kolĥoziĝo de la lando li enkondukis la apuddomajn produktojn, kio estis bieneto ekster la kolĥozo, kie la kamparanoj laboris ankaŭ tie kiel propra havaĵo. Inter 1962 kaj 1974 li estis vicĉefministro, li estis grava motoro de Nova ekonomia mekanismo. En 1974 li pensiuliĝis.
Tomohon
Tomohon estas senmara urbego en insulo Sulaveso, en provinco Norda Sulaveso en Indonezio. Tomohon konsistas el 5 distriktoj.
Geografio
Tomohon situas en norda parto de la insulo (en ties norda duoninsulo) sur altebenaĵo ĉe 2 aktivaj vulkanoj. Provinca ĉefurbo Manado troviĝas nur 16, Bitung 39, Kotamobagu 87, Gorontalo 246, Paluo 604, Kendari 639, Palopo 706, Balikpapan 936, Denpasar 1538, Surabajo 1645, Semarang 1847, Jogjakarto 1898, Bandungo 2118, ĉefurbo Ĝakarto 2166, Palembang 2282, Bandar Lampung 2299, Batam 2311, Pekanbaru 2601, Medano 2916, Banda Aceh 3308 kilometrojn (aere).
Historio
Tomohon estis centro de reĝlando en mezo de la 19-a jarcento. Tomohon oficiale urbiĝis en 2003.
Ekonomio
Tomohon estas agrikultura urbego, krome oni produktas lignajn domojn. La pli nova branĉo estas la ekoturismo.
Eduko
Tomohon estas konata ankaŭ "urbo de studentoj". En 2017 Tomohon havis 327 infanĝardenojn, 68 bazlernejojn, 24 mezlernejojn, 2 universitatojn, 3 akademiojn kaj instituton.
Trafiko
Tomohon havas plurajn vojojn al la proksimaj urboj, vilaĝoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Manado. Enurbe krom la kutimaj trafikiloj ankaŭ ĉevaltirataj ĉaroj trafikas.
Klimato
Tomohon havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2324 mm. La averaĝa jara temperaturo estas nur 22 °C (pro la alteco) kaj varias inter 18-27 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Lovran
Lovran estas urbo en Istrio (Kroatio). Ĝi situas en la okcidenta marbordo de la golfo Kvarner kun loĝantaro de 3.241 (censo de 2001). Ĝia nomo devenas el laŭro (Laurus nobilis), kiel montrate en la blazono.
Priskribo
Lovran estas unu el plej malnovaj marbordaj setlejoj de la orienta marbordo de Istria duoninsulo. Komence de la Mezepoko ĝi jam estis grava urba kaj ŝipkonstrua centro de norda Adriatiko. Sekve de rapida disvolviĝo de havenurboj najbaraj (Trieste, Pula kaj Rijeko), kiuj iĝis la novaj kaj hegemoniaj urbaj centroj en la regiono, Lovran perdis sian gravan signifon.
Tamen meze de la 19-a jarcento la areo gajnis hegemonion kiel moda ripozejo de la nobelaro de Aŭstrio-Hungario. Longa tradicio de turismo pludaŭras en Lovran, kaj ĝi formas kernon de ties ekonomio.
Stazzano
Stazzano estas komunumo de Italio.
7223 Dolgorukij
7223 Dolgorukij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukrainaj astronominoj Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova kaj Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (ekde 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jurij Vladimiroviĉ Dolgorukij (cirile :  Юрий Владимирович Долгорукий, ĉ. 1090–1157), princo de Suzdal kaj de Kievo. La unua mencio pri Moskvo estas en monaha kroniko de 1147, kiam Jurij Dolgorukij vizitis tiun urbon ; poste li fortikigis ĝin en 1156. Pro tio li estas rigardita kiel fondinto de Moskvo en 1147.
Lovran
Priskribo
En la jaro 2001 okazis en Lovran la Konferenco de Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj ILEI.
Somere de 2005 sidejis en Lovran la partoprenantoj de postkongreso de SAT ĵus okazinta en Zagrebo.
Poissy ZAC (Tramtrajno en Francilio)
Poissy ZAC estas estonta haltejo de Eksprestramo 13, situanta en Poissy, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Kitino
Kitino aŭ ĥitino estas polimero de glukozamino, tre kontraŭstara al acidoj kaj alkaloj, konsistiganta grandparte la malmolan korpotegaĵon de artikuloj kaj aliaj animaloj. Ĝi estas ankaŭ la ĉefa komponento de ĉelmuro de fungoj kaj la ekzoskeleto de insektoj.
Iom da historio
Kitino estis malkovrita, en 1811, en fungoj, de la franca profesoro Henri Braconnot (1780-1855), ricevante la komencan alnomon fungino. La nomo kitino ricevis fare de Antoine Odier (1766-1853) en 1823, kiam ĝi estis izolita ekde insektoj. Nur en 1843 Anselme Payen (1795-1871) malkovris ke kitino enhavis nitrogenon en sia strukturo, kiu estas simila al la plantfibro nomita celulozo. La struktura diferenco inter la du fibroj ŝuldiĝas al la hidroksilgrupoj situantaj ĉe pozicio 2, kiuj en kitino estis anstataŭigitaj per acetaminogrupoj. Ĝi estas la plej abunda nature okazanta fibro post celulozo.
Amonia heksaciano-ferato
Amonia heksaciano-ferato (II), heksaciano-ferato (II) de amonio aŭ C6N10H16Fe estas neorganika kombinaĵo de amoniako, fero kaj cianidanjono (C≡N)−, flava substanco kiu perdas akvon sub ekspozicio en aero aŭ lumo, estas tre solvebla en akvo kaj malkomponiĝas kiam hejtata. Ĝi estas uzatas en kemiaj sintezoj, tre damaĝa al sano, venena kiam inhalita, englutita aŭ per haŭtokontakto.
Kune kun jonoj de pezaj metaloj, heksacianoferatoj estigas karakterizajn kolorigitajn kunordigitaj polimeroj kiuj precipitiĝas en akvosolvaĵo. La plej konataj estas fera (III) heksacianoferato (II), pli konata kiel prusa bluo; fera (III) heksacianoferato (III) aŭ Fe4[Fe(CN)6]3, pli konata kiel prusa ruĝo, kaj kuprika heksacianoferato (II) aŭ Cu2[Fe(CN)6.n H2O. La industria uzo de kalia heksacianoferato (II) estas grava vojo por produktado de bluaj, flavaj kaj ruĝaj pigmentoj.
Reakcio
3 NH4[Fe(CN)6] (Flavo de Prusio) + 4 FeCl3 → Fe4[Fe(CN)6]3 (Bluo de Prusio) + 12 NH_4Cl}
4 (NH4)3+Fe3+(C6H5O73−)2 + 3 (NH4)4[Fe(CN)6] → Fe4[Fe(CN)6]3 (Prusa ruĝo) + 8 (NH4)3(C6H5O73−)
Congénies
(jen france, okcitane Congènhas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Gábor Gyáni
Gábor GYÁNI [djAni], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyáni Gábor estas hungara historiisto, profesoro, membro korespondanta (2010), ordinara (2016) de Hungara Scienca Akademio.
Gábor Gyáni naskiĝis la  1950 en Hódmezővásárhely.
Biografio
Gábor Gyáni frekventis universitaton en Debrecen, kie li ricevis diplomon en 1974. li eklaboris en Budapeŝto, en la ĉefurba arĥivejo. Ekde 1982 li laboras en historia filio de MTA, krome li instruas ankaŭ en Debrecen kaj Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1999 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio.
Monda Faktolibro
La Monda Faktolibro (MFL) estas reta faktolibro en Esperanto. Ĝi konsistas el du partoj: (1) Landoj de la mondo; (2) Etnoj de la mondo. Avtandil Abuladze, la aŭtoro, rajtas aldoni la tutan enhavon de la MFL al la Vikipedio.
1. Landoj de la mondo
La ĉisubaj paĝoj eble devenas de la Monda Faktolibro:
2. Etnoj de la mondo
URL: https://web.archive.org/web/20091027091552/http://www.geocities.com/abuladze_2000/etno/index.htm
Antropologia Klasifiko - Etno - Etnografio - Etnolingva Klasifiko - Etnolisto - Etnonimo - Klasifiko de etnoj - Raso
(53477) 2000 AA54
(53477) 2000 AA54 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Narcisisma defendo
Originoj
Narcisismaj defendoj estas inter la plej fruaj defendmekanismoj, kiuj elmerĝiĝis el la psikologia fako, kaj inkludas negadon, misformadon, kaj psikologian projekcion. Duonigado estas alia defendmekanismo ofte trovita en individuoj kun narcisisma personeca obstrukco—vidado de homoj kaj situacioj laŭ terminoj de nigro kaj blanko, aŭ tute bonaj aŭ tute malbonaj.
Narcisisma defendo, kun la trovalorigo de la egoo tipa por la obstrukco, povas aperi en iu ajn etapo de evoluado.
Defendaj sekvencoj
La narcisisto tipe provas ĉiun en sekvenco de defendoj por eligi dolorajn sentojn ĝis li aŭ ŝi trovas defendon, kiu funkcias:
Stigmata sinteno pri psikiatriaj malsanoj
Arikan (2005) trovis, ke stigmata sinteno pri psikiatriaj pacientoj asociiĝas kun narcisismaj defendoj.
(14076) 1996 OO1
(14076) 1996 OO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Moseo
Historieco
La ekzisto de Moseo same kiel la vereco de la rakonto de la Eliro estas pridisputata inter arkeologoj kaj egiptologoj, kun ekspertoj en la kampo de biblia kritiko citanta logikajn faktajn konfliktojn, novajn arkeologiajn indicojn, historiajn indicojn, kaj rilatajn mitojn pri origino en kanaana kulturo. Aliaj historiistoj asertas ke la biografiaj detaloj kaj egipta fono atribuitaj al Moseo implicas la ekziston de historia politiko kaj religia gvidado kiu estis implikita en la firmiĝo de la hebreaj triboj en Kanaano direkte al la fino de la Bronzepoko.
Neniu scias la daton de lia naskiĝo, aŭ eĉ ĉu li vere ekzistis. Laŭ unu konservativa teorio, Moseo naskiĝis en la jaro 1513 a.K. dum la rego de Tutmozis la 2-a. Konsekvence, la Eliro okazis 80 jarojn poste, dum la nokto de la 14-a de la monato Nisan en 1433 a.K. dum la regado de la kruela faraono Amenhotep la 2-a, tio estis la nokto de la Pesaĥo, kiam la Eternulo batis ĉiujn unuenaskitojn en la lando de Egipto krom tiuj de la Izraelidoj, kiuj estis preterpasitaj laŭ la signo de la sangon de ŝafido verŝitan sur iliaj pordoj. Tamen sekve tio, kion diras la antikvaj fontoj, plejmulte da historiistoj pensas, ke tiuj eventoj estas iel ligitaj kun la tempo de la hiksosa regado de Egipto. Do, antaŭ la 17-a dinastio.
Laŭ novaj teorioj la Eliro okazis ĉirkaŭ 1220 a.K. dum la regado de la plej glora faraono Ramseso la 2-a, nomata Ramseso la Granda.
Vivo
Laŭ la Eliro, Moseo estis naskita en levida familio, en tempo kiam liaj popoloj, la Infanoj de Izraelo, pliiĝis en nombroj kaj la Egipta Faraono estis maltrankviligita ke ili eble aliancos kun la malamikoj de Egiptujo. La hebrea patrino de Moseo, Joĥebed, sekrete kaŝis lin kiam la Faraono ordonis al ĉiuj novnaskitaj hebreaj knaboj esti mortigitaj pro la cirkula profetaĵo inter egiptaj pastroj de mesiana liberiganto inter la hebreaj sklavoj. Helpe de la fratino reĝino de la Faraono nome Bithia, la infano estis adoptita kiel orfo el la Nilo-rivero kaj kreskis kun la egipta reĝa familio. Post mortigado de egipta sklavmajstro, Moseo fuĝis trans Ruĝan Maron al Madiano, kie li renkontis la Dion de Israelo parolantan al li de ene de "bruliĝanta arbusto".
Dio sendis Moseo'n reen al Egiptujo por postuli la liberigon de la hebreoj for de sklaveco. Moseo diris ke pro lia balbutado li ne povos paroli kun asekuro aŭ elokventeco, tiel ke dio permesis Aaron, lia frato, por iĝi lia apuda reprezentanto. Post la Dek Plagoj, Moseo gvidis la Eliron de la Hebreoj for el Egiptujo kaj trans la Ruĝa Maro, kaj post ili instaliĝis ĉe piedoj de Monto Sinajo, kie Moseo ricevis La Dekalogon. Post 40 jaroj da vagado en la dezerto, Moseo mortis sur la monto Nebo en la aĝo de 120, ene de la vido de la Promesita Lando.
Revelacio de Dio
Laŭ la libro de la Eliro, anĝelo de Dio aperis al Moseo en flama fajro en la mezo de arbetaĵo ĉe la monto Ĥoreb, sed la arbeto ne forbrulis. Kaj Dio mem parolis al Moseo tie kaj diris al li, "Mi estas, Kiu mi estas."
NGC 4614
NGC 4614 (aliaj indikoj — UGC 7851, MCG 4-30-12, ZWG 129.15, WAS 60, KCPG 348A, PGC 42573) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Moseo
Revelacio de Dio
Iom da jaroj poste, en la regiono de Sinajo, post la eliro el Egiptio, Moseo ricevis la Dek Ordonojn de Dio, eble la plej gravan moralan kodekson por la homaro; Dio diris, "Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu elkondukis vin el la lando Egipta, el la domo de sklaveco. - Ĉapitro 20 de Eliro
Tamen Moseo mem komprenis Dekalogon iom diference ol kiel ni komprenas nun. Tion atestas liaj propraj vortoj:
Personeco kaj estreco
La Midraŝo pri Moseo la Paŝtisto kaj la Kaprikorno emfazas la empation kaj kompaton, kiujn Moseo montris al sia grego kiel kvalitojn por kiuj li estis elektita por gvidi la popolon de Izraelo. Elstara karakterizaĵo de Moseo estas lia kuraĝo kaj mensa heroeco. Li savas la Hebreon de la mano de la egipta sklavmajstro, kaj savas la filinojn de Jetro de la paŝtistoj, kaj poste li staras preskaŭ sole antaŭ Faraono sen timo, kaj igas lin liberigi la popolon de Izraelo. Alia elstara trajto estas la atributo de humileco "Sed Moseo estis homo tre modesta, pli ol ĉiuj homoj sur la tero" (Nombroj 12:3). Komence Moseo rifuzis akcepti la mision de Dio, sed eĉ kiam li estas fakta gvidanto de la popolo dum ilia multjardeka vagado tra la dezero, kiam ajn disputo ekestas en la popolo pri lia gvidado, kiel la ribelo de Koraĥ kaj lia anaro, Moseo falas en preĝo antaŭ Dio aŭ retiriĝas al sia tendejo kaj ne provas devigi aliaj laŭ sia propra vidpunkto (laŭ Nombroj 16).
Moseo daŭre gvidis la popolon dum la kvardek jaroj de vagado en la dezerto, antaŭ ol eniri la Landon de Izraelo. Dum ĉi tiu tempo, li estis defiita multfoje fare de la ribelema popolo, kaj eĉ faris multajn miraklojn. Iamfoje, Moseo petas Dion liberigi lin de la gvidado de la popolo kaj diras al Dio "Ne povas mi sola porti tiun tutan popolon, ĉar ĝi estas tro peza por mi." (Nombroj 11:14). Finfine de la longega vogado, je la lasta testo al Moseo, li estis punita ne gvidi la popolon estonte eniri en la Landon de Izraelo, kaj fakte ke li mem ne eniru la Landon de Izraelo entute. "Tiam la Eternulo diris al Moseo kaj al Aaron: Pro tio, ke vi ne kredis je Mi, por montri Min sankta en la okuloj de la Izraelidoj, tial vi ne venigos ĉi tiun komunumon en la landon, kiun Mi donas al ili. " (Nombroj 20:12). Ŝajne ĉi tio temas pri la afero de la akvo de malpaco: Moseo kaj Aaron devis paroli al la roko kaj tiam la roko devintus doni akvon. Anstataŭe Moseo estis malgranda lia en fido, trafante la rokon anstataŭ paroli al li fronte al la rigardanta popolo, kaj tiu misago ŝajnis kiel manko de fido al Dio.
Militestro
En la Biblio estas rakontita, ke la Izraelidoj elmigris el Egiptujo armitaj per armiloj (Eliro 13:18). Indico de la lerteco de la Izraelidoj en militarto povas esti lernita de la fakto ke post la peko de la ora bovido ĉe Sinajo, Moseo estis ordonita batali la pekulojn per glavo; kaj de la fifaro de Pinĥas kiu ponardis Zimri-on. La fuĝo de la Izraelidoj el Egiptujo kaj ilia vojdevio el la Vojo de la Reĝo al la dezerto antaŭ la Ruĝa Maro povas esti komprenitaj kiel taktika movo de malsimetria gerila milito, en kiu la Israelanoj starantaj sur iliaj piedoj havas avantaĝon super la trafantaj egiptianoj sur siaj sescent armeaj ĉaroj.
Post mirakla venko de la potenca egipta armeo, la Izraelidoj konstruas sian militan kaj mensan forton por la militoj de la Kanaana lando. Moseo ne kondukas la Izraelidojn sur mallongan vojon al la lando Kanaana "tra la lando de la Filiŝtoj", pro la timo, ke la Izraelidoj kun la sklava pensmaniero, kiuj ankoraŭ ne estas sufiĉe trejnitaj kaj lertaj en aferoj de milito, revenos al Egiptujo timanta militon (Eliro 13:17).
Moseo sendas dudek spionojn, po unu por ĉiu izraelida tribo, por esplorrigardi la landon de Kanaano antaŭ invado (Nombroj, 13), kaj instrukciis al la Izraelidoj ne batali kiam la tempo ne taŭgas por ili; kaj kiam, male al lia instrukcio, ili batalas kontraŭe al la Amoridoj kaj Amalekidoj, ili estas ĉiujfoje venkitaj. (Nombroj, 14:40-45).
Aliflanke, sub la dia providenca gvidado de Moshe la Izraelidoj batalas kaj venkas Amalek-on (Eliro, 17:8), kaj kaptas la landon de Siĥon, reĝo de la Amoridoj (Readmono, 21), kies pozicio servas poste al la izraelidoj kiel bazo por la konkero de la Promesita lando de Kanaano; la Jazero kaj ĝia ĉirkaŭaĵo (Nombroj, 21:32), kaj Og, la Reĝo de Baŝan, kiu militstaras kontraŭ ili (Nombroj, 21:33-35) kaj la Midjanidoj, kiuj intervenis en afero ne de ili kaj kulppekigis la Izraelidojn (Nombroj, 31).
Josuo, filo de Nun, disĉiplo de Moseo, lernas de Moseo la manierojn de batalo (Readmono, 3:21), kaj iĝas la komandanto kiu konkeras la landon Kanaanan, kaj dividas ties terojn inter la izraelidaj triboj.
Adonaj
Adonaj, hebree אֲדֹנָי, signifas "mia Sinjoro" aŭ "la Sinjoro", kaj estas unu el la plej disvastigitaj inter la prononcataj nomoj en la Biblio de la Dio de la Abrahamaj religioj: en la juda tradicio oni per ĝi anstataŭas dum la voĉlegado la Biblian Tetragramon, kiun oni pro respektego ne prononcas.
Moseo
Tradicioj
Laŭ Readmono 34:7 li mortis 120 jaraĝa kaj ke "lia okulo ne malfortiĝis, kaj lia vigleco ne malpliiĝis", la esprimo "Vivu ĝis centdudek" fariĝis ofta beno inter judoj (120 estas jam deklarita kiel la maksimuma aĝo por ĉiuj la posteuloj de Noa en Genezo 6:3).
Adonaj
Pro longtempa uzado tiakonteksta, la judoj evitas priparoli Dion ekster la legado de la Sankta Skribo uzante eĉ la vorton (Adonaj), kaj preferas uzi aliaj frazojn, kia HaŜem (השם = "La-Nomo").
Kiam en la Biblio la masoretoj de la 8-a jarcento de nia erao ekuzis vokalajn diakritilojn, tiam al la konsonanta teksto, per kiu la ŝemidaj kulturoj skribis siajn lingvojn, ili aldonis al la Biblia Tetragramo יהוה (JHVH) la vokalojn de la vorto Adonaj’, por indiki ke oni ne prononcu la sanktegan nomon kaj diru anstataŭe "Adonaj". Rezultis la kombinaĵo יְהֹוָה (t.e., יהוה kun la vokalaj signoj de אֲדֹנָי). Pro miskompreno, oni pensis mezepoke ke oni devas elparoli la Biblian Tetragramon kiel "Jehova" (vidu Javeo).
Moseo
Moseo en arto
Moseo fariĝis temo de gravaj artistoj. La plej konata estas statuo de Michelangelo.
Adonaj
En la Tanaĥo, la vorto אֲדֹנָי troviĝas 434 fojojn, dum la kombinaĵo יְהֹוָה aperas 6519 fojojn.
Al la vorto hebrea אֲדֹנָי (Adonaj) korespondas la greka Κύριος (Kyrios), termino kiu ĝenerale aperas en la manuskriptoj de la traduko greka de la hebrea Biblio (la Septuaginto) reprezentante la Biblian Tetragramon de la teksto originala hebrea. Ankaŭ la Nova Testamento uzas la saman terminon por traduki citaĵojn el la Tanaĥo, kiuj entenas la Tetragramon.
Kiel אֲדֹנָי (Adonaj), tiel ankaŭ Κύριος (Kyrios) havas sencon, kiu ne nepre rigardas al la Dio de la Abrahamaj religioj. Indikas ĝenerale iun ajn, kiu havas potencon aŭ aŭtoritaton, kaj oni utiligas ĝin, kiel "Sinjoro" en Esperanto, kiel respektema maniero alparoli iun. La Nova Testamento aplikas ĝin al Dio, Jesuo, kaj al multaj aliaj personoj kaj aferoj.
Referencoj
Names of God in Judaism
Moseo
Moseo en arto
Romanoj pri Moseo:
Historiaj verkoj:
Tomohisa Yoshida
Tomohisa Yoshida (吉田 智尚, n. ) estas japana futbalisto.
Bismarckturm (Kallstadt)
La Bismarck-turo estas 36 m alta elrigardoturo sur la 493,5 m alta monto Peterskopf en la montara ĉeno Haardt je la orienta rando de la Palatinata Arbaro. Ĝi staras sur eksklavo de la komunumo Kallstadt (Rejnlando-Palatinato) kaj ricevis la nomon Bismarckturm Bad Dürkheim pro la proksimeco al la distrikturbo Bad Dürkheim.
Konstrukto
La bosaĵo de la turo konsistas el bunta sabloŝtono, kiu estis kolektita en la proksimeco de la starejo de la turo. Ĝi havas la bazan areon de 16,7 m² kaj estas vertikale dividita en kvar partoj
Bernissart
Bernissart (france:[BERnisa:r]) estas municipo en la provinco de Henegovio en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ath.
Ekde 1977 la municipoj Blaton, Harchies, Pommeroeul kaj Ville-Pommeroeul apartenas al Bernissart, la ĉefa municipo.
En 1878 oni trovis en la karbominejoj de Bernissart skeletojn de dinosaŭroj de la specio igvanodono. Naŭ el la dudek-naŭ skeletojn oni povas nun vidi en la Reĝa instituto de Natursciencoj en Bruselo. La specio ricevis la latinan nomon Iguanodon bernissartensis.
The Gamesters of Triskelion
"The Gamesters of Triskelion" [La Ludistoj de Triskelion] estas la deksesa epizodo de la dua sezono de Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Margaret Armen kaj reĝisorita de Gene Nelson, ĝi estis unue elsendiĝis la 5-an de januaro 1968.
En tio epizodo aperas unue la fama frazo "Scotty, beam us up" [Scotty levigu nin] ofte miscitita kiel "Beam me up, Scotty" [Levigu min, Scotty] kaj tiel registrita en anglalingva The Oxford Dictionary of Quotations.
Intrigo
La USS Enterprise (NCC-1701) estas en rutina inspektado de senmova kosmastacio ĉe Gamma II. Kapitano James T. Kirk, Oficisto de Komunikadoj Lt. Uhura kaj piloto Pavel Chekov provas transporton, sed malaperas antaŭ la sistemo estas aktivigita. Observante neniujn signojn de vivo el la stacidomo, Komandanto Spock ordigas sistemon serĉon pri siaj mankantaj membroj. Neniu rimedo troviĝas, sed Spock malkaŝas malfortan ionan vojon, kaj ordigas la kosmoŝipon sekvi ĝin malgraŭ la protestoj de Ĉefkuracisto Leonard McCoy, kaj Ĝenerala Inĝeniero Montgomery Scott.
Dume, Kirk, Uhura, kaj Chekov troviĝas kiel gladiatoroj en stranga planedo. Ili estas atakitaj de kvar humanoidoj kaj defendas sin dum kelka tempo, sed fine estas submetitaj. Humanoido nomiĝas sin Galt (Joseph Ruskin), Majstro Supera de Triskelion, informas ke la tri ili devas esti trejnitaj por partopreni ludojn por amuzi siajn mastrojn, la Provizantojn. Ĉiu havas "kolumon de obeemo", kiu agas kiam ili malobeas la ordonojn de la Majstro Supera. Uhura, Chekov, kaj Kirk estas atribuitaj al individuaj "superuloj de trupoj": Lars (Steve Sandor), Tamoon (Jane Ross), kaj Shahna (Angelique Pettyjohn), respektive; Uhura kaj Chekov ne akompanas komforte kun siaj instruistoj, sed Kirk evoluigas rilaton kun Shahna. Post periodo de trejnado, la Provizantoj aŭkcias la kosmonaŭtojn.
Dum kurado inter malnovaj ruinoj ekster la arena komplekso, Kirk provas akiri informon pri la Provizantoj de Shahna, sed ŝia kolumo estas aktivigita kiam ŝi komencas paroli tro libere. Kirk protestas, ke li devus esti punita, kaj kiam ili revenas al siaj ĉeloj, Shahna esprimas sian estimon pri tio. Kiam ŝi movas sin por brakumi lin, Kirk frapas kaj senkonsciigas ŝin, kaj uzas ŝian ŝlosilon liberigi sin, Uhura'n, kaj Chekov'on, sed ili estas haltigitaj de Galt.
La Enterprise sekvas la ionan vojon, ĝis la planedo. Dum Spock kaj McCoy pretas savi siajn kunulojn, la voĉo de Provizanto Unu avertas ilin ne fari la provon. La voĉo de Kirk ankaŭ estas aŭdata, kaj li klarigas. Kirk tiam defias ke la Provizantoj montru sin, la Provizantoj malkaŝas esti tri senkorpaj cerboj. Kirk proponas al ili veton: li kaj siaj du oficiroj batalos egalan nombron da gladiatoroj. Se Kirk kaj lia partio venkos, la Provizantoj liberigos ilin, rezignos siajn ludojn, kaj instruos al la batalistoj regi sin mem. Se ili perdos, la tuta anaro de Enterprise fariĝos sklavoj. La Provizantoj konsentas, sed stipulas, ke Kirk devas batali tri gladiatorojn sola.
La matĉo rapide estas aranĝita kaj Kirk povas venki du kontraŭulojn. Galt sendas Shahna'n. Kirk sukcesas submeti ŝin, kaj ŝi kapitulaciĝas. La Provizantoj deklaras, ke Kirk gajnis la veton kaj malŝlosas la kolumojn. Shahna esprimas la deziron sekvi Kirk al la steloj, sed li respondas, ke ŝi kaj la aliaj devas unue lerni vivi en libereco.
Influo
La duelo estis parodita en la epizodo de the Simpsons "Deep Space Homer", en kiu spertaj sciencistoj de NASA vetas kiel Homer Simpson luktas en areno.
La parolado de Kirk al Shahna pri amo estis referencita en la televidserio South Park en epizodo "Hooked on Monkey Fonics".
La fikcia mono Quatloos, kiu aperas en la epizodo, Estas tre referencita en la fandomoj rilataj kun Star Trek kaj en aliaj kuntekstoj.
Kritikoj
En libro Batman Unmasked: Analyzing a Cultural Icon (2013) estas komparata al "Green Ice/Deep Freeze" epizodo de Batman. "The Gamesters of Triskelion" ankaŭ estas citita de libro Modern Amazons: Warrior Women on Screen (2006) pro la rolulo Shahna vestita per "tradicia Amazona vestaro" kaj la epizodo donita kiel ekzemplo de ina dominado. La aŭtoroj ankaŭ rimarkas, ke la epizodo estis unu el la malmultaj epizodoj de Star Trek klasikaj verkitaj de virino (17 el ĝiaj 79 epizodoj estis verkitaj aŭ scenaritaj fare de virinoj) kaj ke Margaret Armen estis " veterano" de spetakloj kun fortaj virinoj kiel 'Wonder Woman kaj The Big Valley''"
Temoj pri religio kaj filozofio en ĉi tiu epizodo estas diskutitaj en la detala kritiko de Robert Asa. Asa notas, ke preskaŭdiaj figuroj en epizodoj de Star Trek, kiel "The Gamesters of Triskelion", estas "konstante seniluziigaj, dekadencaj kaj/aŭ danĝeraj" kaj ke specife la Provizantoj de Triskelion uzas "humanojn kiel ludojn por persona amuzo".
La epizodo "The Gamesters of Triskelion" estas citita de usona literatura kritikisto Paul A. Cantor kiel ekzemplo de 'la fino de la historio'. En piednoto al lia laboro de 2001, Cantor desegnas paralelajn inter ĉi tiu epizodo kaj Hegelian-filozofio, aludante al la antaŭdiro de Alexandre Kojève pri ludado kaj finante ke Kirk remetas Triskelion'on "en la historion".
Riegel am Kaiserstuhl
Riegel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Kiel la nomo indikas, ĝi situas en pejzaĝo dominita de la vulkandevena montareto Kaiserstuhl, konata pro altnivela vinkultivado ĉe la montaj deklivoj.
31905 Likinpong
31905 Likinpong estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝia nomo honoras Li Kin Pong Michael, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Memoriala Duagrada Lernejo Tam Lee Lai Fun de la Preĝejo de Kristo en Ĉinio en Tuen Mun (Honkongo, Ĉinio).
11484 Daudet
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto Alphonse Daudet (1840–1897), ĉefe konata kiel aŭtoro de sentimentalaj rakontoj. Li kredis, ke la mondo estis malbone priskribita fare de romanistoj, kiuj koncentriĝis nur pri ĝiaj plej turpaj aspektoj. Liaj Lettres de mon Moulin (1869) povas tial esti konsiderata kiel pli ĝoja interpreto de la mistero de la aĵoj kaj de la individuoj.
Enamiĝinteco
Enamiĝinteco estas intensa sento de altiro al alia homo. Laŭ la perspektivo de la psikologio enamiĝintecon akompanas mallarĝiĝo de la konscio, kiu favoras misjuĝojn pri la objekto de tiu sento. Oni emas pretervidi mankojn de la alia homo aŭ percepti tiun speciale pozitiva. Enamiĝinteco ne estas longadaŭra stato. Ĝi iom post iom malaperas aŭ sin transformas je amo. La emocio de enamiĝinteco povas esti unudirekta, do ne respondita.
La procezo de la enamiĝo kaj ties sekvoj en la menso kaj vivo de la homoj ludis ĉiam gravan rolon en literaturo, teatro kaj aliaj artoj. Foje tiu temo estas kerna en specifaj tipoj de verkoj, epokoj aŭ skoloj, ekzemple en Romantikismo.
Skalo de la pasia amo
En psikologia esplorado, estas akcepteble uzi la skalon de la pasia amo por mezuri la intensecon de emocioj dum enamiĝo. Ĉi tiu skalo ankaŭ estas bona por mezuri sentojn en pli postaj stadioj de romantika amo, tamen respondantoj kutime taksas sin precipe alte sur ĉi tiu skalo kiam ili estas enamiĝantaj. Ĉiu ŝtupo sur la skalo povas ricevi takson de 1 ĝis 9, laŭ kiom ĝusta ĝi estas laŭ la respondanto.
Laŭ ĉi tiu skalo, la komponantoj de enamiĝo estas obsedo, kiu estas sufiĉe simila al patologia situacio de obseda-kompulsia malsano, idealigo, deziro koni la alian kaj esti konata de li, seksallogo, negativaj sentoj kiam aferoj iras ne glate aŭ eĉ malbone, fizika ekscitiĝo, deziro al reciprokeco, deziro al kuniĝo kaj kompleteco, provoj diagnozi la sentojn de la alia, provizante helpon al la alia kaj provante konservi fizikan proksimecon.
La skalaj ŝtupoj estas:
Hakim Bey
Hakim BEY estas pseŭdonomo de Peter Lamborn Wilson (naskiĝis en Novjorko en 1945, mortis la ), estis usona verkisto, eseisto kaj poeto, kiu komprenas sin mem kiel «ontologan anarkiiston» kaj sufion. En la turka lingvo Hakim estas "Senjoro Juĝisto" kaj Bey "kavaliro". Li famiĝis en 1990 per sia verko "Momente Sendependa Kampo" (Temporary Autonomous Zone - TAZ). Kelkaj aŭtoroj vidas lin kiel la ideologia iniciatinto de la hakeroj.