cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romano
21-a jarcento
Grava evoluo en ĉi tiu jarcento estis romanoj publikigitaj kiel elektronikaj libroj, kaj la kresko de interreta fikcio, kiu estas havebla ĉefe aŭ sole en la Interreto. Ofta tipo estas la interreta serialo : male al la plej multaj modernaj romanoj, retfikciaj romanoj estas ofte publikigitaj en partoj dum tempo. Bitlibroj ofte estas publikigitaj samtempe kun la surpapere presaĵa versio. Aŭdlibroj (registraĵo de librolegado) ankaŭ fariĝis oftaj ĉi-jarcente.
Alia netradicia formato, populara en la 21-a jarcento, estas la grafika romano. Tamen, kvankam grafika romano povas esti "fikcia rakonto kiu estas prezentita en bildstrioformato kaj publikigita kiel libro", ĝi ankaŭ povas rilati al nefikcio kaj kolektoj de mallongaj verkoj. Dum la esprimo grafika romano estis elpensita en la 1960-aj jaroj ekzistis antaŭuloj en la 19-a jarcento. La verkinto John Updike, kiam li parolis al la Bristola Literatura Societo en 1969, pri "La morto de la romano", deklaris ke li vidis "neniun internan kialon kial talenta artisto eble ne ekestas kaj kreos bildstriromanon. ĉefverko". Populara japana versio de la grafika romano povas esti trovita en Mangao, kaj tiaj verkoj de fikcio povas esti publikigitaj en retaj versioj.
Aŭdlibroj estas haveblaj ekde la 1930-aj jaroj en lernejoj kaj publikaj bibliotekoj, kaj laŭ pli malgranda mezuro en muzikbutikoj. Ekde la 1980-aj jaroj ĉi tiu rimedo fariĝis pli vaste havebla, inkluzive de pli lastatempe rete.
Reta fikcio estas aparte populara en Ĉinio, same kiel en Sud-Koreio. Reta literaturo kiel ekzemple retfikcio ene de Ĉinio havas pli ol 500 milionojn da legantoj, tial reta literaturo en Ĉinio ludas multe pli gravan rolon ol en Usono kaj la cetero de la mondo. La plej multaj libroj estas haveblaj rete, kie la plej popularaj romanoj trovas milionojn da legantoj. Ekzemplo donita, aktuale al 2015, Joara estas la plej granda interreta romanplatformo de Sud-Koreio kun 140,000 verkistoj, kun mezumo de 2,400 serialoj plueldonitaj ĉiutage, 420,000 verkaĵoj haveblaj kaj membraro de pli ol unu miliono. Ĉar la uzantoj de Joara havas preskaŭ la saman seksproporcion, kaj fantaziaj kaj enamiĝromanoj de ĝenrofikcio estas tre popularaj.
La evoluo de elektronikaj libroj kaj retromanoj kaŭzis rapidan vastiĝon de memeldonitaj verkoj en la lastaj jaroj. Kelkaj verkistoj kiuj memeldonas povas gajni pli da mono ol helpite de tradicia eldonisto. Sed malgraŭ la noveco have havebleco de cifereca amaskomunikilaro, presaĵo restas "la plej populara libroformato inter usonaj konsumantoj, kun pli ol 60 procentoj de plenkreskuloj kiu legas presaĵlibron".
Ekde la 2000-aj jaroj, konkurantaj "ne-romanaj" formoj de rakonto, kiel ekzemple nefikcia rakonto, konfeso, intimaj tekstoj, havis kreskantan sukceson kune kun la romano.
Oni povas proponi plurajn kialojn:
Konsiderante ĉi tiu malŝato, oni ne povas ekskludi, ke la romano jam spertis, kiel la reganta formo de literatura esprimo, sian oran epokon kaj ke ĝi nun estas en malkresko.
Tamen, ĉi tiu deklaro devas esti kvalifikita, des pli se oni rigardas popularajn ĝenrojn kiel sciencfikcio aŭ fantazio, kiuj daŭre allogas legantojn kaj publikon. La entuziasmo por ĉi tiuj romantikaj verkoj, kiel Ludo de Tronoj, estas nekontestebla. Ĉi tiuj plej venditaj romanoj ofte finas esti adaptitaj por la ekrano, kiel estas la kazo de The Expanse aŭ The Witcher. Tiel, romanoj adaptitaj al kino aŭ en televidaj serioj vidas sian vendon pligrandiĝi tre signife. La detektiva rakonto ankaŭ ĝuas kreskantan sukceson.
Proprecoj de romano
La plej multajn romanojn karakterizas jenaj ecoj, tamen eblas esceptoj:
Aminoacida restaĵo
Aminoacida restaĵo estas aminoacida ero/unuo en molekulo, ekz-e iu ajn aminoacido en polipeptida ĉeno.
Romano
Kelkaj tipoj
Membiografia romano estas formo de romano kiu uzas memfikciajn teknikojn, aŭ la kunigon de membiografiaj kaj fikciaj elementoj. La literatura tekniko estas distingita el membiografio aŭ memoro pere de la postulo esti fikcio. Nomoj kaj lokoj estas ofte ŝanĝitaj kaj okazaĵoj estis rekreitaj por fari ilin pli spektaklaj sed la historio ankoraŭ portas similon al la vivo de la aŭtoro.
Historia romano estas rakonta subĝenro ekinta dum la Romantisma epoko komence de la 19-a jarcento, sed tre vigla dum la tuta 20-a jarcento. Laŭ Georg Lukács historia romano estas tiu, kiu celas proponi verecan version de historia epoko preferinde malproksima tiele ke ŝajnu reala mondospegulo kaj kutima imago de moroj kaj idearo. En tiu tipo de romanoj uzindas vera faktaro kvankam la ĉefroluloj estu fikciaj. Pro tio la historia romano petas de la aŭtoro dokumentan kaj konan sciigon, ĉar alimaniere la romano iĝus aventura romano, alia tipo kie historio estas nur preteksto por agado. Tio okazas ekzemple en la plej granda parto de la romanaro de Aleksandro Dumas. Estas du faktoroj kiuj pliigas la historiecon de la historia romano, nome la malproksimeco de la historia epoko en kiuj okazas la agado kaj la proporcio de historia enhavo. Tiel romano pri agado okazinta dum la Romia Imperio estas ĝenerale konsiderita "pli" historia ol romano pri agado okazinta en epoko nur duonjarcento reen. Simile, ĉar historia romano enhavas materialon elprenitan el la historia realo kaj el la literatura fikcio, ju pli da proporcio de tio unua des pli da historieco en la rezulto. Krome se la historia materialo temas pri batalo, milito, reĝovivo ktp., ĝenerale la romano estas konsiderata pli "historia" ol ĉe romanoj kie aperas nur la ĉiutaga vivo de epoko sen multaj aludoj al historia okazaĵoj. Kritikistoj fakte polemikas pri tiuj ĝeneralaj aferoj kaj pri la partikularaj romanoj.
Psikologia romano aŭ romano de psikologia analizo, konata ankaŭ kiel psikologia realismo, estas tipo de romano, nome fikcia verko en prozo kiu emfazas la internan roluligon de la roluloj, ties motivojn, cirkonstancojn kaj internajn agojn kiuj naskiĝas kaj disvolviĝas el la eksteraj agoj.
La leterromano estas unu de la formoj de la literatura subĝenro romano, apartenanta siavice al la ĝenrego rakonto aŭ epiko. Tamen estas nek dialogoj nek rakontoj, sed nur leteroj. Povas esti rakontisto ekstera al la leteroj. Ĉiuokaze, la protagonisto, nura aŭ opa, estas fikcia kaj esprimas sin skribe pere de leteroj al dua aŭ duaj personoj kiuj siavice direktas sin al la unua leterverkisto, per de kio foje oni rakontas aŭ aldonas dialogojn ene de la leteroj, sed ĉiam el persona kriterio aŭ vidpunkto, diferenca el tiuj de aliaj roluloj.
Famaj romanoj en Esperantujo
Vidu Listo de originalaj romanoj en Esperanto
81 (nombro)
La nombro 81 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Hove
Hove estas la nomo de pluraj lokoj, inter kiuj:
Ri
La literkombino havas plurajn signifojn:
Mararmea brigado von Loewenfeld
Laŭ ordono de regna defendoministro Gustav Noske de la 3-a de februaro 1919 korvetkapitano Wilfried von Loewenfeld formis en Kiel el soldatoj de la mararmeo la 3-an mararmean brigadon.
Komence de marto 1919 la brigado konsistis el proksimume 1.500 viroj. Ĝi estis uzata post infanteria eduko junion 1919 dum la striko de la publika trafiko en Berlino kaj poste dum la unua pola ribelo en Supra Silezio. Post fino de la bataloj ĝi estis uzata dum la vintro 1919/20 proksime de Breslau kiel ĉeborda gardistaro. Unu bataliono de la brigado tamen restis daŭre staciita en Kiel. Por eviti „infekton“ fare de „maldekstremaj“ elementoj en Kiel, la batalionoj estis regule revenante – proksimume ĉiujn du monatojn – elŝanĝitaj.
Dum la Kapp-Puĉo marton de 1920 la brigado subtenis la renversoprovon per la okupado de Breslau, malokupis tamen post la fiasko de la puĉo la urbon. Post mallonga hezito la registaro sendis la brigadon en aprilo por la pribatalado de la laboristoribelo en la Ruhr-Regionon, kie ĝi buĉis la laboristojn de la Ruĝa Ruhr-Armeo en la ĉirkaŭaĵo de Bottrop. Sur la tombejo de Bottrop-Kirchhellen oni starigis honortombon por la militmortintoj de la. La apuda Loewenfeld-Strato nomiĝas laŭ la libera korpuso.
Meze de majo eldoniĝis la malfondo-ordono, plene plenumita tamen nur post du jaroj. Loewenfeld kaj multaj aliaj povis transiri en la Regnan Mararmeon.
Ottův slovník naučný
Ottův slovník naučný (Enciklopedia vortaro de Otto) estas la plej granda ĉeĥlingva enciklopedia vortaro, kiu aperadis inter la jaroj 1888 kaj 1909 en 28 volumoj.
Jan Otto en 1871 transprenis post sia bopatro Jaroslav Pospíšil presejon kaj tuj komencis pripensi eldonadon de „nova konversacia vortaro“, inspirita de la 14-voluma enciklopedia vortaro de Rieger (1874), kies redaktoro Jakub Malý ellaboris por li en 1884 planon de nova sesvoluma Nacia Enciklopedio, sed jam venontjare li mortis.
Jan Otto planis eldonadi la vortaron en kajeroj 45/50-paĝaj kun ilustraĵoj kaj mapoj. La laboron gvidis redakcia komitato, kiun prezidis Tomáš Garrigue Masaryk (kontrakto 1885). Tiu dividis la enciklopedion laŭ fakoj, por ĉiu trovis redaktorojn, sed necesis trovi aŭtorojn por la unuopaj artikoloj, precipe inter profesoroj kaj docentoj de la ĉeĥa universitato. Tiutempe Masaryk rifuzis aŭtentikecon de la t.n. „Manuskriptoj de Dvůr Králové kaj Zelená Hora", proklamis la supozatan mezepokan nacian memoraĵon falsaĵo de Václav Hanka, sed li mem estis pro tio persekutata kiel nacia perfidulo kaj lia enciklopedio bojkotata. Sekve de tio Masaryk en 1887 rezignis, sed postlasis skeleton de la nova enciklopedio.
Otto petis profesorojn, ke ili elektu novan ĉefredaktoron, sed ili elektis redaktistaron, en kiu ĉiu fakultato havis sian reprezentanton. Tamen en la unua kunveno ili sciigis al Otto, ke ili rezignas, ĉar tiel giganta laboro ne estas realigebla. Otto deklaris, ke li eldonos la vortaron eĉ sen ili. Post nova traktado la laboroj komenciĝis, sed nur kiam ĉiuj kajeroj de la unua volumo estis eldonitaj, la profesoroj ĉesis dubi.
George Everest
George EVEREST (n. la 4-an de julio 1790, m. la 1-an de decembro 1866) estis kimra geografo laŭ kiu iuj kutime nomas Ĉomolungmon.
Ottův slovník naučný
Jan Otto mortis en 1916 kaj ne sukcesis aperigi la duan, jam kompletan eldonon de la enciklopedio. Ekde 1930 lia eldonejo, gvidata de lia bofilo K. B. Mádl, eldonadis sub redakto de profesoro Bohumil Němec kaj grafikisto Karel Svolinský suplementojn de la enciklopedio.
George Everest
En 1818 li eniris la britan armeon en Brita Hindio kiel termezuristo. Ekde 1823 li estris la termezuradon de Brita Hindio, kaj en 1830 li nomumiĝis la ĉefa termezuristo de la subkontinento.
Li emeritiĝis en 1843 kaj revenis al Britio. Li kavaliriĝis en 1861 kaj la sekvantan jaron li nomumiĝis vicprezidento de la Reĝa Geografia Societo.
Ottův slovník naučný
Tiutempe la eldonejo Jan Otto troviĝis en financaj problemoj, en 1934 ĝin aĉetis eldonejo Novina, kiu daŭrigis eldonadon de la suplementoj ĝis 1943, kiam nazioj la eldonadon ĉesigis (ĉe la lasta artikolo Užok).
George Everest
En 1865, malgraŭ liaj protestoj, laŭ li estis nomata Monto Everesto.
Ottův slovník naučný
En 1996 du eldonejoj Paseka kaj Argo entreprenis reeldonon de la vortaro per fotokopia represo, po kvin volumoj jare. La firmaoj Aion CS kaj AMD, v.o.s. prizorgis enkomputiligon de la tuta verko kaj ĝian disponigon sur kompakta disko.
George Everest
George Everest mortis en Londono en 1866, kaj entombiĝis ĉe Hove (Sussex).
Ottův slovník naučný
La enciklopedia vortaro havas 28 volumojn (+ 12 volumojn suplementajn, la lastaj 2 ne aperis) kun 28 912 paĝoj (+ 8 585 paĝoj suplementaj). En ili troviĝas 185 869 artikoloj (+ 53 315 artikoloj suplementaj) kaj 4 888 bildoj (+ 2 461 suplementaj). Kontribuis 1 086 (+ 230) aŭtoroj.
Artikolo pri Parizo havas 11 paĝojn, pri Prago eĉ 133 paĝojn, pri Aristotelo 8 paĝojn, pri Victor Hugo 6 paĝojn, pri Shakespeare 4 paĝojn.
Malkovice
Malkovice situas en katastra teritorio Kvasejovice kun areo 5,73 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1207.
Stefan Lochner
Stefan LOCHNER (ankaŭ Stephan Lochner kaj Meister Stefan; ĉirkaŭ 1410 – fin de 1451) estis germana pentristo kiu laboris en la fino de la "milda stilo" de la Internacia Gotiko. Liaj pentraĵoj kombinas la tendencon de tiu epoko al longaj flugolinioj kaj brilaj koloroj kun realismaj, virtuozaj surfacoteksturoj kaj plinovigema bildaro de pli frua Norda Renesanco. Baze en Kolonjo, tiama komerca kaj arta kerno de norda Eŭropo, Lochner estis unu el la plej gravaj germanaj pentristoj antaŭ Albrecht Dürer. Survivantaj verkoj estas unu-panelaj ole-pentraĵoj, religiaj poliptikoj kaj iluminaciitaj manuskriptoj, kiuj ofte montras prilaboritajn kaj blu-flugilajn anĝelojn. Nuntempe ĉirkaŭ 37 unuopaj paneloj estas atribuita al li certe.
Oni konas malmulte pri lia vivo. Artohistoriistoj asociante la Meister Dombild kun la historie dokumentita Stefan Lochner kredas, ke li naskiĝis en Meersburg en sudokcidenta Germanio ĉirkaŭ 1410, kaj ke li pasigis iome da sia metilernanteco en Flandrio. Postaj registroj indikis, ke lia kariero disvolvigis rapide, sed haltiĝis pro tro frua morto. Oni scias, ke li estis komisiita ĉirkaŭ 1442 fare de la konsilantaro de Kolonjo por havigi ornamaĵojn por la vizito de la imperiestro Frederiko la 3-a, kio iĝis grava okazo por la urbo. Registroj el la postaj jaroj indikis pliiĝantan riĉon kaj la aĉeton de nombraj propraĵoj ĉirkaŭ la urbo. Poste ŝajne li super-etendis siajn financojn kaj falis en ŝuldoj. Plago frapis Kolonjon en 1451 kaj tie, krom la registroj de kreditintoj, mencioj de Stephan Lochner finis; oni supozas, ke li mortis tiun jaron, estante ĉirkaŭ 40-jaraĝa.
Mukofiŝoj
Mukofiŝoj estas angilsimilaj maraj vertebruloj el ordo de rondbuŝuloj (Cyclostomata) kaj el klaso senmakzeluloj (Agnatha). Ili havas ĉ. 30 speciojn en 2 familioj: specioj de familio mukofiŝedoj (Myxinidae) vivas en la oceano, dum specioj de familio Eptatretidae mankas en norda parto de la Atlantiko. Ilian korpon kovras dika mukotavolo, la nomumo aludas je tio.
La mukofiŝoj vivas en malvarma marakvo ĝis profundo de 1300 m. Ili vivas en kavoj fositaj per la vosta naĝilo sur mola margrundo, el kiu kavo videblas nur ilia kapoantaŭo.
La mukofiŝoj nutras sin per senvertebruloj, formortintaj aŭ vunditaj fiŝoj. Ili serĉas la nutraĵon per flarado. Ili havas rasposimilan langon, la buŝkavon ĉirkaŭas mallongaj palpiloj.
Ili havas kaj inajn kaj virajn seksajn organojn (ovarion kaj testikon), sed la mukofiŝoj ne estas hermafroditoj, ĉiam funkcias nur unu organo.
La mukofiŝoj kelkfoje eĉ faras damaĝon al la fiŝistoj, ĉar ili atakas la kaptitajn fiŝojn. Ili penetras la fiŝan korpon kaj interne manĝas ĝin.
Genealogia arbo de la familio Metellus
La familio Caecilii Metellii estis unu de la plej gravaj kaj riĉaj familioj en la Romia Respubliko. Kvankam estante plebejoj, do ne estante patricianoj, la Metelli estis nobeluloj. La Caecilii Metellii restis politika povumo en la ŝtato ekde la 3-a jarcento a.K. ĝis la fino de la respubliko, plenumante ĉiun oficon en la "cursus honorum", nome la oficiala kariero.
Departementoj de Kolombio
Kolombio estas administre dividita je 32 departementoj kaj 1 ĉefurba distrikto:
Collelongo
Collelongo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
János Széki Soós
SZÉKI SOÓS János [se:ki ŝo:ŝ] estas hungara poeto, verkisto naskita en Seko en 1960, Ekde 1990 li loĝas en Budapeŝto.
Falkirk (administra areo)
Falkirk (jen angle, en la skota: The Fawkirk, en la skotgaela: An Eaglais Bhreac) estas unu el la 32 lokaj administraj regionoj ("konsiliaj areoj") de Skotlando. Antaŭ 1975 la plejparto de la regiono apartenis al la historia brita graflando (en Skotlando nomata ŝiro) Stirlingshire. Administra centro estas la samnoma urbo Falkirk. Laŭ takso meze de 2016 en la regiono vivis 159 400 loĝantoj.
La konsilia regiono bordas la regionojn Stirling, North Lanarkshire kaj West Lothian, kaj - dividite per la fjordo Firth of Forth nordoriente, la regionojn Clackmannanshire kaj Fife.
Rebun (insulo)
Rebun (礼文島 [rebuntō]) estas malgranda japana insulo en la japana maro antaŭ la nordokcidento de Hokkajdo. Rebun mezuras 29 km de la nordo al la sudo kaj 8 km de la oriento al la okcidento. Ĝi havas surfacon de 80 km². La tuta insulo apartenas al la urbeto Rebun.
La insulo estas fama pro ĝiaj alpaj plantoj kaj la 8-horan migradpadon (hachi-jikan-haiking-kurusu), kiu iras nord-suden de unu flanko de la insulo al alia. La insulo estas parto de la Nacia Parko Riŝiri-Rebun-Sarobecu.
Alvenebloj
Ekzistas ŝipkonekto al la insuloj Riŝiri, Ŭakkanai kaj Otaru tra Riŝiri. Nefunkcianta Rebun-flughaveno troviĝas sur tiu ĉi insulo, funkcianta Ŭakkanai-flughaveno troviĝas sur Ŭakkanai.
(16348) 3465 T-3
(16348) 3465 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Feucht
Feucht estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
5423 Horahořejš
5423 Horahořejš estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Petr Hora Hořejš, ĉeĥa ĵurnalisto, scenaristo kaj romanisto. Li verkis serion da dek tri libroj pri Ĉeĥa historio "Toulky českou minulostí" ("Marŝado tra la Ĉeĥa Historio").
Natolin (metrostacio)
Sekva stacio,, estas en distanco de de ĝi.
Mónika Lakatos
Mónika LAKATOS (prononco:[monika lakatoŝ]) estas hungara cigana artistino, la kantistino de la Romengo bando. En 2020, ŝi ricevis la WOMEX-Vivatingopremion por Mondmuziko kiel la unua roma-devena hungara artisto.
Biografio
Naskita en Budapeŝto de oláh-cigana familio, ŝi lernis ludi muzikon memlernade. Ŝi regule frekventis Ĉambran Teatron Moonworld kun siaj kuzoj, kie ŝi renkontis sian pli postan edzon, Mihály Mazsi Rostás, kiu akompanis la prezentojn per gitaro. La direktoro de la ĉambra teatro, István Malgot, kandidatigis ilin en 1996 sen ilia scio al la televida konkurso Kiu scias kion?, kie ili koncertis kiel Mónika Lakatos kaj la Infanoj de la Luno kaj gajnis la kategorion de popolkantoj. Poste, ilia filino, Jenny, estis naskita, kaj la kantistino abdikis la scenejon por iom da tempeto. Ŝia edzo tiam fariĝis membro de la bando Romano Drom, kun kiu Mónika foje koncertis. Tiam en 2004 ili formis la grupon Romengo, kiu ludas roma-muzikon de Nagyecsed. Ili publikigis du albumojn, ambaŭ estis ene de la furordekaj furorlistoj de la World Music Charts Europe.
Ŝi pruntedonis sian kantvoĉon en 2010, al filmo de Eran Riklis, The HR Manager. Ŝia solo-albumo Romanimo estis publikigita en 2017, kvara en la listo de World Music Charts Europe en februaro 2018, kaj n-ro 14 en ĝia jara listo, elektita de profesia ĵurio.
Diskaro
Sondiskoj:
Resumo
Resumo estas mallongigita prezento de io pli longe dirita aŭ skribita. Resumi estas koncize esprimi per malmultaj vortoj la esencon kaj precipon de tio, kio estis dirita aŭ skribita pli detale kaj longe.
En sciencoj resumo estas mallongigo de esplora artikolo, tezo, revizio, prelego aŭ ajna pli profunda analizo de partikulara stusobjekto kaj estas ofte uzata por helpi la leganton rapide certigi pri la artikola celo. Por taŭga uzado, resumo ĉiam aperas ĉe la komenco de manuskripto aŭ tajpskripto, funkciante kiel enirilo al la akademia artikolo aŭ dokumento. Ĉirkaŭ la fino de la 20a jarcento etendiĝis tra la tuta mondo la kutimo en akademiaj aŭ esploraj gazetoj meti ĉe la komenco de la artikolo aŭ en komenca enhavsekcio la resumojn de la tekstoj duoble kaj en angla kaj en la koncerna nacilingvo. Foje oni aldonas alian trian lingvon, ĉefe de internacia uzado aŭ kono, kiaj la franca aŭ la germana, depende de la mondoregiono. Malofte okazas tio per Esperanto, sed ja foje, kiel ĉe la gazeto Estudios pri liberecana esplorado.
Aglajo
Laŭ la helena mitologio Aglajo (el la greka Ἀγλαΐα «tiu, kiu brilas») estis la plej juna kaj bela el la tri Karisoj. Ŝi simbolis saĝecon, kreintan povon, intelektan intuicion, belecon, ornadon, splendon, grandiozecon kaj gloron. Oni kutime prezentis ŝin dancanta kun ŝiaj fratinoj, kaj ŝi ricevis la kromnomojn Kharis (La Gracio) kaj Kale (Beleco).
Ŝi kaj ŝiaj fratinoj Eŭfrozino kaj Talio estis filinoj de Zeŭso kaj la oceanidino Eŭrinomo, aŭ laŭ alternativa versio, de Helioso kaj Aeglo. Laŭ la orfea tradicio, ŝia patrino estis Eŭnomio kaj ŝi edziniĝis al Hefesto, kun kiu Aglajo estis patrino de la plej junaj karisoj: Eŭklejo (Bona Reputacio kaj Gloro), Eŭfemo (Ĝusta Elparolado), Eŭtenio (Prospero kaj Abundo) kaj Filofrozino (Ĝentileco kaj Gastigemo). Homero kaj posta tradicio ne identigis Aglajon al Afrodito, sed iamaniere kreis ian rilaton inter ili, pro tio ke la diino pri amo estis la edzino de Hefesto laŭ la plej divastigata versio. Ekzemple, Nono priskribas Aglajon kiel meŝaĝistino de Afrodito, kiu sendis ŝin serĉi sian filon Eroso.
Laŭ rakonto de Sostrato, Afrodito kaj la tri Karisoj pridisputis la honoron esti la plej bela. Ili elektis Tirezion kiel juĝisto, kiu, post longa pripensado, atribuis la premion al Aglajo. Kolere, Afrodito transformis lin en maljunulino, sed Aglajo kompatis la senkulpulon, do kompense translokigis lin al Kreto kaj donis al li/ŝi belan kapon kaj hararon.
Aliaj rolulinoj same nomitaj
Krom la antaŭe priskribita, Aglajo estis la nomo de diversaj mitologiaj rolulinoj:
(8562) 1995 SK53
(8562) 1995 SK53 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Horo por la Tero
Horo por la Tero estas internacia evento, kiu aranĝas ĉiu-jare WWF. Ĝi temas pri laŭvole mallumigi dum unu horo, domojn, firmaojn kaj ĉian lumigatan konstruaĵon, krom ne uzi malbezonajn elektrajn aparatojn por malpliigi energian malŝparon dum tiu horo, kaj tiel, simbole agi kontraŭ klimata ŝanĝo. La celo de la agado, estas konsciigi homojn pri la homa origino de la klimata ŝanĝo kaj la neceso ŝanĝi iajn kutimojn, rilate al energia uzado.
En 2009 Horo por la Tero okazis internacie, sabate la, je la 20:30 ĝis la 21:30 horo (lokatempe), dum en 2008 la Horo por la tero okazis internacie, , je la 20:00 ĝis la 21:00 horo (lokatempe). En 2007 okazis la unua horo por la tero nur en Sidnejo, Aŭstralio.
Post la unua evento en la jaro 2007, pli kaj pli urboj en la mondo, oficiale aliĝas al la afero.
Altarejos
Altarejos estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas altarejeño. La censita loĝantaro en 2013 estis de 188 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,06 loĝ/km².
Situo
Altarejos estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 884 m al 940 m; je 33 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 91.32 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°54′46″N 2°21′19″O.
Manuel Ballester
Manuel BALLESTER BOIX (naskiĝis en Barcelono, mortis  en Barcelono) estis hispana  ĥemiisto premiita en 1982 per la "Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica y Técnica".
Altarejos
Situo
Je 4 km estas Fresneda de Altarejos kaj je 5 km Mota de Altarejos. La rivero Altarejos estas je 9 km.
Manuel Ballester
Biografio
Naskiĝinta en Barcelono, li studis ĥemion en la Universitato de Barcelono licenciiĝinte en la jaro 1944. Inter 1949 kaj 1951 li daŭrigis siajn studojn en la usona universitato de Harvard.
Altarejos
Demografio
Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Altarejos super 1095 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Altarejos kie oni falis al la nunaj malpli ol 200. Somere la loĝantaro ege kreskas.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Manuel Ballester
Biografio
Membro de "Consejo Superior de Investigaciones Científicas" (CSIC) ekde 1944, li estis nomita ĉef-serĉisto de "Patronato Juan de la Cierva", posteno kiun li tenis inter 1971 kaj 1985. Li ankaŭ estis profesoro invitata en multnombraj universitatoj tra la mondo kaj laboris por la Departemento de Defendo de la Registaro de Usono.
Lia scienca laboro fokusiĝis en la organika kemio, speciale en la kinetiko kaj la meĥanismo de organikaj kondensadoj, en la sintezo kaj reagoj de la kloraj aromataj hidrokarbonidoj kaj la studado de la liberaj radikaloj, anjonoj kaj katjonoj de la trivalenta karbono. Lia laboro estis agnoskita en multnombraj sciencaj publikaĵoj de tutmonda disvastiĝo kaj en la diversaj hispanaj kaj eksterlandaj honorigoj kiujn oni donis al li.
Somogyhatvan
Somogyhatvan [somodjhatvan] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár. La loknomo signifas hungare: Somogysesdek.
Situo
Somogyhatvan situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Szigetvár troviĝas 11, Barcs 36, Kaposvár 42, Pécs 45 km-ojn.
Manuel Ballester
Biografio
Li mortis en Barcelono.
Somogyhatvan
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1421 laŭ tiama hungara ortografio "Hatwan". La loĝantoj longe estis nobeloj. La komunumo ne senhomiĝis dum regado de la turkoj, nur incendio okazis. En 1910 vivis en Somogyhatvan 704 homoj, (650 hungaroj, 54 ciganoj).
En Somogyhatvan migra poŝto servas.
65213 Peterhobbs
65213 Peterhobbs estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Tenagra II, de Nogales (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la anglo Peter Hobbs, majstro desegnisto por la British National Coal Board, dumviva ano de Mensa kaj pianisto kun perfekta sono, kiu instruas al multenombraj studentoj.
Ciklobutila krotonato
Ciklobutila krotonato aŭ ciklobutila 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj ciklobutanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila krotonato posedas 8 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn, kaj 1. Ciklobutila krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de ciklobutilaj derivaĵoj.
Montières (stacidomo)
Montières estas franca varstacidomo sur linio - Frévent, situanta en  Amiens, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Roch - Frévent (305000).
(120132) 2003 FY128
(120132) 2003 FY128 estas tre granda, malhela transneptuna objekto malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).
Ĝi ne estas en orbita resonanco kun Neptuno nek aliaj grandaj planedoj ; ĝi estas ano de la klaso de la : objektoj de la sunsistemo, kies perihelio estas sufiĉe granda por ne suferi la influon de Neptuno.
3623 Chaplin
3623 Chaplin estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio. Ĝi estis malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de facto en Rusio).
Satelito
Per observo de, satelito estis malkovrita kaj anoncita la
Tiu satelito orbitas je distanco de ĉirkaŭ 12 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,3483 tago (8,359 horoj) : periodo praktike egala al la rotacia periodo de la ĉefa korpo. La aliaj propraĵoj de tiu satelito estas nun nekonataj.
29638 Eeshakhare
29638 Eeshakhare estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Eesha Khare, plej bona en ŝia kategorio kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri kemio. Ŝi ricevis ankaŭ la Premion Intel Foundation Young Scientist Award. Ŝi estis lernantino ĉe la Lynbrook High School en San Jose (Kalifornio, Usono).
Tom Glinos
Tom GLINOS, naskiĝita en 1960 en Londono (Ontario), estas kanada amatora astronomo.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aŭ kunmalkovris 15 asteroidojn inter 2004 kaj 2010, iuj en kunlabro kun David H. Levy kaj Wendee Levy.
Collepietro
Collepietro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
82 (nombro)
Okdek du (82) estas la natura nombro kiu sekvas 81 kaj antaŭas 83.
La nombro 82 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
11832 Pustylnik
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la estonia astronomo Izold Pustõlnik (cirile Изольд Бенционович Пустыльник, 1938–2008), naskinĝita en Odeso (en tiama Sovetunio, nun en Ukraino). Li estis ano de la estraro de la Observatorio de Tartu, verkis multenombrajn sciencajn publikaĵojn kaj estis eldonisto de la Central European Journal of Physics.
82 (nombro)
en fiziko
82 estas la sesa magia nombro.
83 (nombro)
Okdek tri (83) estas la natura nombro kiu sekvas 82 kaj antaŭas 84.
La nombro 83 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
pri la nombro 83
La atomnumero de Bismuto.
Saint-Lormel
Saint-Lormel estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
Colonnella
Colonnella estas komunumo de Italio.
26685 Khojandi
26685 Khojandi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Aryan Iden Khojandi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology de Alexandria (Virginio Usono).
Beata Mikołajczyk
Beata Mikołajczyk (naskiĝis la 15-an de oktobro 1985 en Bydgoszcz) estas pola kanuadistino, arĝenta medalistino de Somera Olimpiko en Pekino, bronza medalistino de Somera Olimpiko en Londono, mondĉampionino, ĉampionino de Eŭropo, junulara ĉampionino de Eŭropo, plurfoja ĉampionino de Pollando. Ŝi estas vetbatalantino de Universitata Sporta Klubo Kopernik Bydgoszcz.
Prezidento de Pollando oktobre 2008 pro sportaj atingoj distingis ŝin per Ora Merit-Kruco.
Kuiristo
Kuiristo estas persono, kiu kuiras manĝaĵojn profesie.
Kuiristaj titoloj
Ĉi-sube troviĝas nekompleta listo de titoloj de profesiaj kuiristoj. Multajn titolojn dokumentis Georges Auguste Escoffier laŭ sia brigadsistemo. Ne ĉiu kuirejo uzas ĉiujn titolojn.
Kuirhelpantoj
Kuirlernantoj (commis) en pli grandaj kuirejoj laboras sub postenkuiristoj por lerni la devojn de la posteno.
La communard direktas la preparadon de manĝojn por la kuiristaro dum skipo. Ĉi tiu manĝo ofte nomiĝas la familia manĝo.
La escuelier (vazlavisto) (el la franca lingvo de la 15-a jarcento) respondecas pri la kuirvazoj kaj la purigado de la kuirejo.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri kuiristo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Grupo de galaksioj
Grupo de galaksioj estas aro de malpli ol cento da galaksioj ligataj per gravito. Tipaj galaksiaj grupoj entenas averaĝe 50 galaksiojn, havas diametron de 1 al 2 megaparsekoj kaj maso de ĉirkaŭ 1013 sunaj masoj. La relativa rapideco de la galaksioj ene de grupo estas ĉirkaŭ 150 km/s.
Zapata Marĉo
Zapata Marĉo (en hispana Ciénaga de Zapata) situas en la Zapata Duoninsulo en sudo de Matanzas en Kubo. Ĝi situas je malpli da 150 km sudoriente de Havano.
Grupo de galaksioj
Ekzemple, la Loka Grupo en kiu estas la Lakta vojo, kiu entenas pli ol 40 galaksiojn.
Zapata Marĉo
Specioj kaj konservado
Ene de la Zapata Marĉo estas ĉirkaŭ 900 indiĝenaj plantospecioj, 175 specioj de birdoj, 31 specioj de reptilioj kaj ĉirkaŭ 1000 specioj de senvertebruloj. Plej ol plej elstaraj estas lokaj endemioj de Kubo, kaj inter birdoj estas la Blukapa koturnokolombo, Zapata troglodito, la Zapata ralo, kaj la Zapata pasero. La Zapata Marĉo estas vizitata ankaŭ de 65 specioj de birdoj dum sia migrado el Nordameriko tra Karibio al Sudameriko. Zapata estas konata ankaŭ pro la loka endemio de la Kuba krokodilo (Crocodylus rhombifer) kiu estas limigita al la Zapata Marĉo kaj estas reenmetita en la apuda Marĉo Lanier de la Insulo de la Juneco (en hispana Isla de la Juventud).
Karl Otfried Müller
Karl Otfried MÜLLER (naskiĝinta la en Brieg, nun Brzeg en Pollando, mortinta la  en Ateno) estis germana klasika filologo kaj unu el la pioniroj de la altlernejaj fakoj pri klasika arkeologio kaj historio de Antikva epoko.
Vivo
Estante filo de protestantisma pastoro li studis ekde 1814 en Breslaŭo (nun Vroclavo) kaj Berlino kaj fariĝis instruisto ĉe Magdaleneum-gimnazio en Breslaŭo. En 1819 li iĝis eksterorda kaj en 1823 orda profesoro en Göttingen. En septembro 1839 li entreprenis vojaĝon Italujon kaj Grekujon; post malsaniĝo en Delfo li mortis kaj entombigitis ĉe Kolonos-monteto apud Ateno.
Graveco
Estante la plej talenta disĉiplo de August Boeckh li strebis ampleksan konon kaj konigon de ĉiuj kampoj de antikvaj studoj; aparte li interesiĝis kaj esploradis pri arto. Historirilaten li verkis la jenon: »Aegineticorum liber« (Berlino 1817), »Geschichten hellenischer Stämme und Städte« (vol. 1: »Orchomenos und die Minyer«, vol. 2: »Die Dorier«, Vroclavo 1820–24), »Über die Wohnsitze, Abstammung und ältere Geschichte des makedonischen Volkes« (Berlino 1825), »Die Etrusker« (Vroclavo 1828).
Gravegaj estis lia enkondukado »Prolegomena zu einer wissenschaftlichen Mythologie« (Göttingen 1825), kie temas pri la estiĝo de mitoj laŭloke. Arthistorie li skribis la sisteman manlibron »Handbuch der Archäologie der Kunst« (Vroclavo 1830), al kiu li sekvigis la de Carl Wilhelm Oesterley ilustritan leksikonon »Denkmäler der alten Kunst« (Göttingen 1832 ss.; daŭrigite fare de Friedrich Wieseler). Estante akra kaj diligenta kritikisto kaj gramatikisto li elstaris per la recenzo de la varona verko »De lingua latina« (Leipzig 1833) kiel ankaŭ de »De verborum significatione« de Sextus Pompeius Festus (Leipzig 1839). Müller krome eldonis la esĥilan dramon »Eumenides« (Göttingen 1833).
Lia frato Eduard Müller (1804-1875), lernejestro, eldonis la literaturhistoriaĵon »Geschichte der griechischen Literatur bis auf das Zeitalter Alexanders« (Vroclavo 1841).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 14. Leipzig 1908, p. 230 (tie ĉi interrete)
Almócita
Almócita estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria. La areo de la municipo estas 30 km2 kie loĝas 158 loĝantoj, do loĝdenso estas 5.3 loĝ./km2. Almócita situas je 54 km de la provinca ĉefurbo Almería.
La deveno de la nomo de tiu municipo almeria havas araban radikon (Al-moajcata aŭ Almavata) de la araba al-maŭsata, meza loko. Tio aludus al ties loko inter aliaj du lokoj, nome Beires norde kaj Padules oriente.
Geografio
Almócita estas je altitudo de 834 msm.
Historio
En la mezepoko estis grava la industrio de silko. En la 19a jarcento estis minado de plumbo. Tradicie, oni kultivis vitejojn por la produktado de manĝotaj vinberoj (ne por produktado de vino), migdalarboj kaj olivarboj, nome bazaj produktoj en la ekonomio de la zono de la rivero Andarax.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 158 loĝantoj de la municipo Almócita estas 72 inoj kaj 86 viroj. En la vilaĝo loĝas 158 geloĝantoj, kaj neniu loĝanto loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 3, 1 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -3 (-1.9%). La laborkapabla loĝantaro estis 68 homoj (43.0%).
Okuŝiri
Okuŝiri (奥尻町 [okuŝiri-ĉō]), (Hepburn: Okushiri, Kunrej: Okusiri) estas urbeto sur insulo Okuŝiri (奥尻島 [okuŝiri-tō]) en la gubernio Hokajdo en la nordo de Japanio.
La surfaco estas 142,98 km² kun ĉirkaŭ 3708 loĝantoj (2004) (1 loĝanto por 25,93/km²).
La 12-an de julio 1993 okazis grandega cunamo (Skalo de Richter: 7,8), kiu mortigis 202 loĝantojn.
Kostelec u Holešova
Kostelec u Holešova (Kosteletz bei Holleschau) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. Ĝi konsistas el du katastraj teritorioj, la dua parto de la municipo estas Karlovice.
Situo
La municipo situas apud nordokcidenta limo de Regiono Zlín kaj Regiono Olomouc, en distrikto Kroměříž. Ĝi najbaras kun municipoj Němčice, Roštění, Rymice kaj Stará Ves. Avantaĝo estas proksima distanco al multaj urboj, ekzemple: Holešov (6,5 km sudoriente), Hulín (7 km sudokcidente), Přerov (10 km norde), Kroměříž (12 km sudokcidente), Bystřice pod Hostýnem (12 km oriente), Zlín (20 km sudoriente), Olomouc (30 km nordokcidente). Prago estas proksimume 235 km longen.
El geomorfologia vidpunkto Kostelec enfalas en la teritorion de Subbeskida montetaro, ĝi estas ĉirkaŭita de ĝiaj montetoj el tri flankoj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
Vitorio (Hispanio)
Vitorio (Vitoria, Gasteiz, kaj oficiale Vitoria-Gasteiz) estas la ĉefurbo de Eŭska Aŭtonoma Komunumo en Hispanio.
Vitorio ne estas la plej granda de la urboj en tiu teritorio, sed en ĝi situas la oficialaj ejoj de la aŭtonoma registaro. Ĝi estas la centro de la historia teritorio de la provinco Alavo (Álava-Araba)
Ĝi situas ĉe koordinatoj 42.51 N, 2.40 U kaj ties alteco estas de 525 metroj super marnivelo. La loĝantaro estis de 222.329 homoj (2002).
Historio
Ĝi estis oficiale fondita en 1181, eĉ se la ĉirkaŭaĵoj estis jam loĝataj de pratempo. Ĝi estis agnoskita kiel urbo en 1431. Apud ĝi okazis grava batalo en 1813, dum la Milito de Hispana Sendependiĝo, kun venko de Wellington super la trupoj de Bonaparte.
En 2012 la urbo estis proklamita 'verda urbo de Eŭropo'.
Havaja petrelo
La Havaja petrelo aŭ en havaja Uau (Pterodroma sandwichensis) estas granda, malhele grizbruna supre kaj blanka sube petrelo kiu estas endemia de Havajo.
Distribuado
La Havaja petrelo estis iam troviĝanta sur ĉiuj ĉefaj el la Havajaj Insuloj escepte Niihau, sed nuntempe ĝi estas limigita ĉefe al la kratero Haleakala de Maui; pli malgrandaj populacioj estas ĉe Mauna Loa sur la insulo Havajo, en Vaimea Kanjono sur la insulo Kauai, Lanaihale ĉe Lanai, kaj eble en Molokai.
Manĝo
Ties dieto konsistas de 50–75% kalmaroj, kaj pli malgrandaj porcentoj de fiŝoj kaj krustuloj.
Reproduktado
Tiuj birdoj nestumas en nestotruoj aŭ rokfendoj. La reprodukta sezono etendas el marto al oktobro. La ino demetas ununuran blankan ovon. Kiam okazas eloviĝo, la gepatroj eliras al maro kaj manĝas dumtage, kaj revenas nesten nur nokte. Ili pasas la nutron al la ido per regurgitado. La idoj estas karbogrizaj kaj estis konsiderataj delikataĵoj el fruaj havajanoj. Sciencistoj dekomence pensis, ke tiuj petreloj restas relative proksime al la marbordo dum la reprodukta sezono. Nova priserĉado uzinta mikroondan telemetrion montris, ke la birdoj veturas tiom for kiom ĝis Alasko kaj Japanio dum dusemajnaj manĝoveturoj.
Kiam oni revenas al nestotruoj nokte, la plenkreskuloj faras distingan lamentan "uu-ah-uu." Je ties nestotruoj, la plenkreskuloj elsendas ankaŭ varion de bojoj kaj krioj. La petrela flugomaniero estas karaktera pro altaj, deklivaj arkoj kaj glitoj. Ties flugiloj estas longaj kaj mallarĝaj kun enverguro de 91 cm. La flugiloj kaj vosto estas fulgokoloraj. Ties piedoj estas dukolore rozaj kaj nigraj.
Statuso kaj konservado
La Havaja petrelo estas endanĝerita specio. Aldone al habitatoperdo pro disvolviĝo, la plej danĝeraj minacoj kontraŭ la petreloj estas sovaĝiĝintaj katoj, herpestoj, kaj ratoj, ĉiuj el kiuj manĝas la senhelpajn idojn kiam ili estas ene de la nestotruoj. En la Nacia Parko Haleakala oni entreprenas grandajn klopodojn por malpliigi la nombron de sovaĝiĝintaj animaloj, por konservi ne nur la Havajan petrelon, sed ankaŭ multajn aliajn rarajn havajajn birdospeciojn kiuj falas viktimo de predado. Dratoj vundas la rarajn petrelojn kaj la urbolampoj disorientigas ilin, kontribue al ties malpliiĝo. La Havaja petrelo estis iam konsiderata samspecifa kun la Malhelpuga petrelo de Galapagoj, sed ĝi ĵus estis disigita al sia propra specio.
Laŭ rekomendo de la federalaj naturfunkciuloj, Havajo ŝanxgis al la digitala televido la 15an de januaro 2009, nome unu monaton antaŭ la tutlanda konverto, por zorgo de la reprodukta sezono de la Havaja petrelo. Biologoj ne havas precizan kalkulon de kiom multaj individuoj de la specio restas, sed ili ĉirkaŭkalkulis malpli ol 1,000 nestumante sur la vulkano Haleakala, ties ĉefa nestareo. La pli frua konverto al digitala konverto permesis, ke la najbaraj analogaj transmitoturoj estu detruitaj sen ĝeni la reproduktan sezonon, kiu ekas en februaro.
Gresswiller
(jen france, origine germane kaj alemane Greßweiler, prononco - Weiler estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Sulfurila klorido
Sulfurila klorido aŭ SO2Cl2 estas neorganika kombinaĵo de sulfuro, kloro kaj oksigeno, senkolora aŭ flaveca, koroda, larmiga, tre toksa likvaĵo kun penetranta odoro kaj iritaj vaporoj. Klorido de sulfurilo estas multeuza reakcianto kun granda potencaĵoj en organika sintezo. Sub adekvataj kondiĉoj ĝi povas esti uzata por klorigo kaj sulfurigo kaj de alifataj kaj de aromataj derivaĵoj. Ĝi povas esti aplikata kiel aciligagento kaj kondensigagento. Klorido de sulfurilo ne estas trovata en naturo pro ĝia alta reakciemo kun la akvo.
Sulfura posedas kvaredran konfiguracion en la molekulo de sulfurila klorido kaj ĝia oksido-nombro estas +6, kiel en la sulfata acido. Klorido desulfurilo estis unue produktita en 1838 de la franca kemiisto Henri Victor Regnault (1810-1878). Klorido de sulfurila estas ofte uzata kiel fonto de kloro kaj sulfuro en kemiaj sintezoj. Ĝi estas pli konvena ol klorgaso por mezurado, stokigado kaj konservado.
En industrio, klorido de sulfurilo uzatas kiel pesticido. Ĝi estas miksebla kun benzeno, tolueno, kloroformo, karbona kvarklorido kaj glacia acetata acido. Klorido de sulfurilo estas komerce trovebla kun 97%-98% da pureco.
Merenye
Ne miskomprenu kun Mernye!
Merenye [merenje], kroate Mrnja estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.
Situo
Merenye situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el ĉefvojo Pécs-Barcs. Szigetvár troviĝas 12, Barcs 27, Pécs 46, Kaposvár 52 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1192, en 1571 skribiĝis en formo "Merene" kaj longe estis grava loko. En Merenye migra poŝto servas.
Johann Friedrich Böttger
Johann Friedrich BÖTTGER (naskiĝinta la en Schleiz, mortinta la  en Dresdeno) estis germana apotekisto kaj alkimisto.
Vivo
Böttger fuĝis pro danĝero esti retenita pro specialaj scioj al Dresdeno kie aranĝitis por li propra laborejo en la Fürstenberg-palaco, nomita laŭ princo Anton Egon (Fürstenberg-Heiligenberg). En 1704 li provis fuĝi al Vieno sed reportitis kaj fabrikis poste en fare de grafo de Tschirnhaus starigita fabriko neriproĉeblan, brunan-ruĝan porcelanaĵaron el argilo de la ĉirkaŭaĵoj de Meißen. Kontraŭ la svedoj li kondukitis kune kun tri helpantoj je Fortikaĵo Königstein kie ili devis daŭrigi la laboron. Reveninte en 1707 al Dresdeno li komisiitis en 1708 estradi la porcelanfaradon. En 1710 li nomumitis administranto de la fabriko en Meißen. Jam en 1709 li furoris ĉe la Foiro de Lepsiko danke al glazuritaj kaj neglazuritaj kaj blankaj objektoj. En 1711 aranĝitis laboratorio nur por la produkto de blankaj porcelanaĵoj.
En 1716 Böttger ekkomencis leterinterŝanĝon kun berlino berlinanoj kiujn li konsiladis kontraŭ monakcepto. Tio malkovritis en 1719 kaj provikis arestiĝon. En 1891 starigitis honore al li bronza busto.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 3. Leipzig 1905, p. 270-271, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Szatmári Hírlap
Szatmári Hírlap
Juan Crisóstomo de Arriaga
Juan Crisóstomo Jacobo Antonio de Arriaga y Balzola (27-a de januaro de 1806 - 17-a de januaro de 1826) estis hispana komponisto. Li mortiĝis kiam estis nur 19jaraĝa pro tuberkulozo.
Vivo
Naskiĝis en Bilbao kiel la oka filo, kvankam jam tri estis mortintaj antaŭ lia nasko. La patro, Juan Simón de Arriaga, orgenisto en Berriatúa, instruis lin per la fundamento de la muziko. Li iĝis disĉiplo de Faustino Sanz, renoma violonisto. 11jaraĝa li jam komponis kaj reprezentis verkojn en la muzikaj societoj de Bilbao.
Kiam li estis nur 15jaraĝa lia patro decidis, ke li sekvu instruon en la Konservatorio de Parizo, kie li studis violonon ĉe Pierre Baillot, armonion ĉe François-Joseph Fétis kaj kontrapunkto ĉe Luigi Cherubini. En tiu konservatorio li estis nomumita helpoprofesoro de Fetís en 1824. Li mortiĝis en Parizo 19jaraĝa, sekve de pulma malsano.
Sekvo
Lia verkaro, el kiu eldoniiĝis nur la kvartetoj, forgesiĝis ĝis fino de la 19a jarcento, kaze de la movado de la eŭska naciismo, kiam iĝis mito pro lia enorma ebluso pli ol pro liaj finitaj verkoj. En lia naskiĝloka Bilbao oni konstruis teatron kiu havas lian nomon (Teatro Arriaga) kaj oni starigis monumenton al li. Krome la aktuala konservatorio de Bilbao havas ankaŭ saman nomon.
Lia muziko rilatas al tiu de Haydn kaj de la frua Beethoven. Post lia morto, laŭ informoj de Fétis, la historio de la vivo de Arriaga estis mitigita kaj oni serĉis similaĵojn kun Mozart, kiaj ke li naskiĝis precize post 50 jaroj kaj havis saman nomon (Johano Krisostomo, aŭ Johannes Chrysostomus Wolfgangus), kvankam koincido ne raras, ĉar oni baptis tiam la infanojn per la nomo de la sanktulo de la naskiĝtago (Sankta Johano Krisostomo la 27-a de januaro). Krome li ludis violonon 3jaraĝa kaj komponis sian unuan operon 13jaraĝa.
Verkoj
Sendube la plej fama verko de Arriaga estas la tri kordaj kvartetoj, ununura publikita dum lia vivo.
Alia grava parto de lia produktaro estas la verko por voĉo kaj orkestro kiu enhavas ankaŭ ariojn, kantatojn kaj religian muzikon, inter kiuj elstaras Stabat Mater por du bastenoroj kaj orkestro.
Li verkis krone kelkajn malgrandajn pecojn kaj studaĵojn por piano kaj por violono.
84 (nombro)
Okdek kvar (84) estas la natura nombro kiu sekvas 83 kaj antaŭas 85.
La nombro 84 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
7636 Comba
7636 Comba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
84 (nombro)
Pri la nombro 84
La atomnumero de Polonio.
Sándor Juhos-Kiss
Studoj
Sándor Juhos-Kiss studis inter 1991-95 en la Hungara belarta Altlernejo de Budapeŝto.
Dua konjekto de Hardy-Littlewood
En nombroteorio, la dua konjekto de Hardy-Littlewood koncernas la kvanton de primoj en intervaloj. Se π(x) estas kvanto de primoj supren ĝis kaj inkluzivante x tiam la konjektaj statas ke
kie x, y ≥ 2.