cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brezon
Brezon (hungare: Bársonyfalva, germane: Bresendorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 386 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1956 200, kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1872. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Forotic.
Ilona Szűcs
Kariero
Szűcs studis en Bukareŝto (1951-52) kaj en Kluĵo (1952-57). En 1984 ŝi loksidiĝis kune kun sia edzo en Germana Federacia Respubliko kaj ŝi vivis en Munkeno.
Pískov
Pískov (Pissendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Troubelice. Ĝi troviĝas 2 km okcidente de Troubelice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 73 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Pískov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,63 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Osuna
Historio
Apud la nova urbeto troviĝas romia Urso.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 17698 geloĝantoj de la municipo Osuna estas 8989 inoj kaj 8709 viroj. En la 592-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 17432 geloĝantoj, kaj aliaj 266 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 240, 109 inoj kaj 131 viroj, kaj mortis 161, 72 inoj kaj 89 viroj. Tiel la natura kresko estis 79 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 7739 homoj (43.7%).
Schwepnitz
Schwepnitz (jen germane, suprasorabe Sepicy) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Bacanora
Bacanora estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Bacanora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26009.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 784 loĝantojn. El tiuj estis 417 viroj kaj 367 virinoj. La komunumo havas surfacon de 903,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 460 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 520 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 665 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 597 scipovis legi kaj skribi kaj 67 personoj estis analfabetoj. Do 10,08 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 856 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 5 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,58 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
En la jaro 1627 la jezuita misiisto Pedro Méndez fondis la vilaĝon. La nomo venas de la opata lingvo. Bacanora fariĝis komunumo en la jaro 1932.
Stacio Hibiya
Stacio Hibiya (日比谷駅 [hibija-eki]) estas metroa stacio en la kvartalo Hibiya, kiu situas en Kvartalo Chiyoda de Tokio, Japanio. Ĝi servas 2 liniojn de la metroa reto Tokyo Metro: Linion Chiyoda, Linion Hibiya kaj 1 linion de Metroo Toei: Linion Mita.
Apudaj stacioj
Por transiri al la stacio de la linio Yūrakuchō ne necesas trairi tra bilet-pordo. Tamen la linioj de JR estas malproksime de la stacio Hibiya (kaj oni bezonas aĉeti apartan bileton).
Kvanmjon
Kvanmjon (광명시, laŭ ĉinaj literoj 光 明 市) estas urbego en Sud-Koreio. Ĝi estas navedanturbo de Seulo.
Historio
La unua mencio pri Kvanmjon okazis en 757. Dum la historio estis formitaj diversaj administraj unuoj, fine Kvanmjon urbiĝis en 1981. Ekzistas nuntempe 18 administraj distriktoj en la urbego.
Ekonomio
Kvanmjon havas 630 firmaojn kun 11,636 homoj. Tamen la loĝantaro trovas laboron en la najbara ĉefurbo. La sveda firmao IKEA tie establis la plej grandan meblovendejon de la mondo.
Klimato
Kvanmjon situas en kontinenta klimato kun influo de musono. La averaĝa jara temperaturo estas 12,5 °C. Jare pluvas (aŭ neĝas) inter 1400-1500 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-septembro pli ofte.
Trafiko
En Kvanmjon la pasaĝeroj uzas aŭtobusojn, metroojn el Seulo kaj fervojojn. La internacia flughaveno ĉe Seulo funkcias.
Jacques Barrot
Jacques Barrot, (naskiĝis la 3-an de februaro 1937 en Yssingeaux, departemento Haute-Loire, mortis en Neuilly-sur-Seine, Francio) estis franca politikisto. Li interalie estis komisaro kaj vicprezidanto en la Eŭropa Komisiono Barroso, kiu gvidis la Eŭropan Union ekde la 22-a de novembro 2004. En la Eŭropa Komisiono, li unue prezidis la fakon transportado, kaj de majo 2008 ĝis februaro 2010 la fakon pri justico, libero kaj sekureco. Dum la antaŭa Eŭropa Komisiono Prodi, li jam estis komisaro pri la fako regiona politiko, sed ne de la komenco, nur dum la oficperiodo transprenante la taskon de la samlandano Michel Barnier. Ekde la jaro 2010, li estis membro de la Konstitucia Konsilio de Francio.
Jacques Barrot estis membro de la konservativaj politikaj partioj Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF) kaj UMP de Francio. Interalie li servis ankaŭ plurajn parlamentajn periodojn kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie li reprezentis la 1-an balotan distrikton de la departemento Haute-Loire.
Terpinila izobuterato
Terpinila izobuterato aŭ C14H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izobutirata acido kaj terpineolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun florodoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Terpinila izobuterato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Terpinila izobuterato ankaŭ uzatas en parfumfabrikado kaj medicinaĵoj pro ĝiaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj. Terpinila izobuterato posedas antifungajn proprecojn kaj aktivecojn kontraŭ diversaj fungoj kaj insektoj.
Jan Jakub Kolski
Jan Jakub Kolski (esperante: Johano Jakobo Kolski; naskiĝis la 29-an de januaro 1956 en Vroclavo, Pollando) estas pola filmreĝisoro, scenaristo, kameraisto kaj filmproduktisto.
Supra Mezopotamio
Supra Mezopotamio estas la nomo uzita por la supraj teroj kaj granda aluvia ebenaĵo de nordokcidenta Irako, nordorienta Sirio kaj sudorienta Turkio. Tiu regiono (kune kun nordorienta Irako) estas proksimumt koresponda kun kio estis Asirio el la 25a jarcento a.K. tra meza de la 7a jarcento. Post la araba islama konkero de la mezo de la 7a jarcento la regiono estis konata alŭ la tradicia araba nomo de al-Jazira (en araba الجزيرة "la insulo"), transliterumita ankaŭ kiel Djazirah, Djezirah, Jazirah. Tio derivas el frua siria (asiria) varianto Gazerṯo (en siria ܓܙܪܬܐ‏).
Ĝi etendas sude el la montoj de Anatolio, oriente el la montetoj ce la maldkekstra bordo de la rivero Eŭfrato, okcidente el la montoj de la dekstra bordo de la rivero Tigris kaj inkludas la ebenaĵon Sinjar. Ĝi etendas malsupre laŭ la rivero Tigris al Samaro kaj malsupre laŭ la rivero Eŭfrato al Hit. La rivero Ĥabur fluas dum ĉirkaŭ 400 km tra la ebenaĵo, el Turkio norde, alfluante al Eŭfrato.
La ĉefaj setlejoj estas Mosul, Dair az-Zaŭr, Ar-Raka, Al-Hasaka, Dijarbakiro kaj Al-Kamiŝli. La okcidenta, siria parto, estas esence apuda al la siria Gubernio Hasaka kaj estas priskribita kiel "Siria pankorbo". La orienta, Iraka parto, inkludas kaj etendas iome tra la iraka Gubernio Ninivo. En la nordo ĝi inkludas la turkajn provincojn Şanlıurfa, Mardin, kaj partojn de la Provinco Diyarbakır.
Ewa Bondar
Ewa Bondar (naskiĝis la en Bjalistoko; mortis la  en Ełk) estis fama esperantistino, tre konata pola Cseh-instruisto.
Ŝi eklernis Esperanton en sia 60-a jaraĝo kaj tre baldaŭ akiris de Pola Esperanto-Asocio ateston pri instruado. Ewa Bondar partoprenis la Cseh-seminarion, gvidatan de la fama Cseh-instruistino Audrey Childs-Mee en 1985 kaj decidis studi kaj apliki la metodon. Post sia fina ekzameniĝo pri la metodo en 1987 ŝi fariĝis kunlaborantino de Mila van der Horst-Kolinska, transprenante parte la rolon de la forpasinta Audrey. Ŝi ne nur kursojn gvidis en multaj landoj sed ankaŭ trejnis Cseh-metodajn instruistojn kaj plurfoje volontulis farante administrajn laborojn ĉe la Cseh-aranĝoj dum la kongresoj.
Ewa Bondar en 2001 fariĝis honora membro de la Internacia Esperanto-Instituto.
Levajanta frankolino
La Levajanta frankolino aŭ Ruĝflugila frankolino(Scleroptila levaillantii) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Ĝi formas superspecion kun la frankolinoj F. streptophorus, F. finschi kaj F. africanus. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro Scleroptila kun F. streptophorus, F. finschi, F. africanus, F. psilolaemus, F. shelleyi kaj F. levaillantoides.
Ĝi troviĝas en Angolo, Burundio, Demokratia Respubliko Kongo, Kenjo, Malavio, Ruando, Sudafriko, Tanzanio, Ugando kaj Zambio.
La Elgona frankolino (Francolinus elgonensis) povus esti hibrido inter la Levajanta frankolino kaj la Orientafrika frankolino.
La Levajanta frankolino estas grizbruna birdo kun rimarkinda kapobildo konsista je nigrablankaj striecaj strioj ĉe krono kaj el malantaŭokulo kun hela marko en orelareo; superokule estas pli larĝa helbruna al ruĝecbruna zonostrio el la beko al la kolflanko; similkolora estas la gorĝareo. Subokule estas blanka marko. La supraj partoj estas nigrecaj kun blankaj strioj. La beko estas nigreca sed kun helflava bazo ĉe suba malkzelo.
Jakobo la Justulo
Pluaj biografiaj informoj
Jakobo la justulo plenumis unuarangan rolon en la eklezia komunumo de Jerusalemo, al li konfidita de Jesuo mem laŭ Epifanio el Salamina. En Galatoj 1,19 tiu Jakobo estas difinita “apostolo”. Jozefo Flavio informas ke li fariĝis reganto de la Jerusalema eklezio tuj post la morto de Jesuo kaj datigas lian morton en la jaro 62 p.K. per ŝtonigo ordonita de ĉefa sacerdoto Anano (Anania).
A tempo
A tempo (ital. por "(reen) al tempo") estas ludinstrukcio en la muziko, kiu postulas, ke antaŭa tempoŝanĝo – tiu povas esti ritardando (malakcelante) oder accelerando (akcelante) – estu neniigita kaj ke oni revenu al la antaŭa tempo. Oni ne konfuzu tiun instrukcion kun Tempo I resp. Tempo primo; jen oni reekprenu la unuan bazan tempon de peco aŭ movimento.
A battuta estas pli antikva nomo por a tempo.
Jakobo la Justulo
Pluaj biografiaj informoj
Eŭsebio kaj Jeronimo (en De Viris Illustribus) lin identigas kiel aŭtoron de la novtestamenta letero dirita de “Jakobo”. En la 'incipit’ de Viribus Illustribus Jakobo estas prezentita kiel “servisto” de Jesuo Kristo kaj ne per la kutima epiteto laŭsemite “frato”.
A tempo
Ĉe skermado a tempo signifas la samtempan batatdon aŭ puŝadon de ambaŭ kontraŭuloj.
Jakobo la Justulo
Pluaj biografiaj informoj
Bibliistoj, sed ne ĉiuj, taksas la leteron atribuitan al Jakobo false de li redaktita: tio okazus nur por pliigi la gravecon de la dokumento novtestamenta.
Aliaj verkoj, sed certe apokrifaj, atribuitaj al Jakobo la Justulo estas: la unua apokalipso de Jakobo, la libro sekreta de Jakobo kaj protoevangelio de Jakobo.
Tiu Jakobo devas esti nekonfuzita kun Jakobo la malpli Juna (tieldirita pro distingo el la pli juna), ankaŭ li apostolo, frato de Johano Evangeliisto kaj filo de Zebedeo kaj Salomeo (disciplino de Jesuo), kiu estis mortkondamnita kaj ekzekutita ordone de Herodo Agripa la 1-a en la jaro 42 (Agoj 12,2).
Sankta Paŭlo al li atribuas apartan aperon de Resurektinto (1 Kor 15,7), kaj okaze de sia reveno al Jerusalemo (Agoj 15,13). lia nomo aperas antaŭ la tuj post menciita Petro, lin kvalifikante “kolono” de la Eklezio
Rilatoj kun Jesuo
Ankaŭ Paŭlo, kiel Jozefo Flavio, epitetas tiun Jakobon “frato de la Sinjoro”. Josefo Flavio klare priskribas tiun Jakobon “frato de Jesuo nomita Kristo”, sed ne malmultaj historiistoj dubas pri la originaleco de la tiu teksta pasaĵo, nome eblas ke kelka kristano tion ruze aldonis.
La frazo “frato de la Sinjoro”, kaj aliaj similaj, dividas la intepretistojn inter kiuj aliĝas al la letera senso de la vortoj kaj tiuj kiuj, supozante la ĉiamdaŭran Virgecon de Maria kiu por Katolikoj kaj Ortodoksuloj estas dogma kredendaĵo de ĉiam konfesata, en la frazo vidas semitismon laŭ kiu foje ne estas distingata frateco el kuzinecon kaj la titolo de fratoj naskiĝus el la fakto ke Jozefo generis antaŭe kun forpasinta edzino.. Hodiaŭaj, kaj do ne Lutero kaj Kalvino kun Zwingli,.protestantaj konfesoj inklinas por la litera senco.
Morto de Jakobo la Justulo
Kiel jam dirite, Jakobo la pli juna estis ŝtonumita iniciate de ĉefsacerdoto Anano, filo de Anas menciita en la evangelioj, kiu profitis de la tempointervalo inter la eloficigo de roma prokuratoro Festo kaj enoficigo de la posteulo Albino por elimini la danĝeran kristanan protagonisto
La afero de la ostejo de Jakobo
La 20an de oktokro 2002, la franca epigrafisto André Lemaire malkovris sur flanko de kalkaŝtona ostejo de la 1-a jarcento aramelingvan skribaĵon, nome en la kuranta tiama lingvo en Palestino, La ostejo estas malgranda ŝtona cindrourno utiligita de tiamaj hebreoj por konservi la ostojn de mortinto forpasinta ekde almenaŭ unu jaro kaj do ĝia korpo estas jam purigita en la tero de Israelo. Tiu kutimo komenciĝis la antaŭa jarcento kaj daŭris ĝis la dua post Kristo. Tiu ostejo estis malkovrita en la vilaĝo de Silwan, apud Jerusalemo, signita per la jena skribitaĵo: «Ya'akiv bar Yosef akhui di Yeshua» kiu signifas «Jakobo filo de Jozefo frato de Jesuo». Certe, kvankam la tri nomoj estis oftegaj en la tiama patestina popolo, ke ili troviĝu ĉiuj kune en la sama ostejo ekimpresis kaj diskutigis la kompetentan fakularon. Kaj ekscitis ankaŭ multajn suspektojn pri la aŭtetikeco. La problemo finiĝis kiam la israela juĝistaro arestigis la antikviston Oded Golan. Kial? Pro tio ke tiu ĉi sur antikva ostejo estis gravurinta la novan ĉizaĵon: fakte la konsiderita ŝtono estas ja jes tiutempa ostejo sed ĝia ĉizaĵo, plurscience ekzamenita rezultis niatempa.
Enklavo de Lado
La enklavo de Lado estis enklavo kiu apartenis al Kongo. Ĝi situis ĉe la supra Nilo sur teritorio kiu hodiaŭ apartenas al Sudano kaj Ugando. La enklavo ekzistis inter 1894 kaj 1910.
Lado estis parto de Ekvatorio ĝis 1894, kiam Britio ludonis la teritorion al reĝo Leopoldo II de Belgio. Tiel Kongo havi aliron al Rejaf, do al la ŝipe uzebla parto de Nilo. Kiel kompenso Belgio donis teritorion en la orienta parto de Kongo al Britio, kiun Britio bezonis por trajnlinio inter Kaburbo al Kairo.
La enklavo havis surfacon de ĉ. 40.000 km² kaj loĝantaron de ĉ. 250.000 personoj. La ĉefurbo estis Lado.
En 1910 la enklavo de Lado fariĝis parto de la anglo-egipta Sudano. La sudan parton oni donis en 1912 al Ugando.
Richard Lovelace
Richard LOVELACE (1618-1657) estis angla poeto en la 17a jarcento. Liaj plej bonaj verkoj inkludas To Althea, from Prison kaj To Lucasta, Going to the Warres.
Frua vivo kaj familio
Richard Lovelace naskiĝis en 1618. Lia preciza naskiĝloko estas nekonata, sed laŭ dokumentoj estis aŭ Woolwich en Kent aŭ Holando. Li estis la plej aĝa filo de Kavaliro William Lovelace kaj Anne Barne Lovelace. Li havis kvar fratojn kaj tri fratinojn. Lia patro devenis de malnova eminenta militista kaj jurista familio; la familio Lovelace havis multe da bienoj en Kent.
Lia patro, Kavaliro William Lovelace, estis membro de la Virginia Company kaj la dua Virginia Company en 1609. Estante soldato, li mortis dum la milito inter Hispanio kaj Nederlando dum la sieĝo de Groenlo, Nederlando, kelkajn tagojn antaŭ la falo de la urbo. Richard estis nur 9jaraĝa kiam lia patro mortis.
La patro de Richard estis la filo de Kavaliro William Lovelace kaj Elizabeth Aucher, filino de Mabel Wroths kaj junkro Edward Aucher, kiu heredis, laŭ la testamento de sia patro, bienojn en Bishopsbourne kaj Hautsborne. La nevo de Elizabeth estis Kavaliro Anthony Aucher (1614- 31a de majo 1692), angla politikisto kaj subtenanto de la reĝo dum la angla enlanda milito. Li estis la filo de ŝia filo, kavaliro Anthony Aucher kaj lia edzino Hester Collett. Lia patrino, Anne Barne (1587-1633), estis la filino de Kavaliro William Barne kaj la nepo de Kavaliro George Barne la tria (1532-1593), Urbestro de Londono, grava komercisto kaj publika oficiulo el Londono dum la reĝado de reĝino Elizabeto la 1-a; kaj Anne Gerrard, filino de Kavaliro William Garrard, Urbestro de Londono en 1555.
Lia patrino estis ankaŭ la filino de Anne Sandys kaj la nepino de Cicely Wildord kaj moŝto Dro. Edwin Sandys, anglikanisma preĝejestro, kiu sukcesis en la postenoj de Episkopo de Worcester (1576-1588) episkopo de Londono (1570-1576) kaj la ĉefepiskopo de York (1576-1588). Li estis tradukisto de la episkopa Biblio (frua anglalingva Biblio). Ŝi ankaŭ estis nevino de Kavaliro Francis Walsingham kaj kuzino de Frances Walsingham.
En 1629, kiam Lovelace havis 11 jarojn, li ĉeestis Suttons’ Foundation ĉe Charterhouse lernejo, kiu tiam troviĝis en Londono. Tamen, ekzistas neniu klara registro, ke Lovelace fakte ĉeestis, ĉar oni kredas, ke li ĉeestis kiel enloĝanta lernejano, ĉar li ne bezonis financan helpon kiel aliaj. Li pasigis 5 jaron ĉe Charterhouse, el kiuj tri estis kun Richard Crashaw, plia estonta poeto. La 5an de majo 1631, Lovelace fariĝis « Gentleman Wayter Extraordinary » al la reĝo. Estis honora posteno, kiun oni salajris. Li poste ĉeestis Gloucester Hall, Oksfordo, en 1634.
NGC 4835A
NGC 4835A (aliaj indikoj — ESO 269-15, FGCE 1010, IRAS12543-4606, PGC 44271) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Richard Lovelace
Universitata Kariero
Richard Lovelace studis en la Universitato de Oksfordo kaj estis laŭdata ‘la plej afabla kaj bela homo iam vidita ; homo de esenca modesteco, virto kaj kavalira konduto, kiu lin igis, tiam, sed speciala post kiam li iris al la urbo, admirata kaj amata de virinoj’ de sia samtempulo, Anthony Wood. Kiel 18jarulo, dum trisemajna festo ĉe Oksfordo, li akiris bakalaŭron de artoj.
NGC 4835A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Richard Lovelace
Universitata Kariero
Dum lernejo, li kultivis reputacion de sociulo pli ol de akademiulo por daŭri sian imagon kiel kavaliron. Kiel kavalira poeto, Lovelace skribis laŭdojn al amiko de alia poeto, por konsili pri doloro aŭ amo, por difini rilaton, por klarigi la ĝustan kvanton da atentigo, kiun viro donu al virino, por celebri la belecon kaj por konvinki ami.
Lovelace skribis komedion, ‘The Scholars’ kaj tragedion titolitan ‘The Soldiers’ dum li studis en Oksfordo. Li poste forlasis al Universitato de Kembriĝo dum kelkaj monatoj, kie li renkontis Kavaliron Goring, kiu lin kondukis en politikajn problemojn.
Politiko kaj malliberejo
La poezio de Lovelace estis ofte influata de liaj spertoj kun politiko kaj lia kono de gravaj personoj de sia epoko. Kiel 19jarulo li kontribuis verson al poemaro da elegioj por memorigi Princinon Katharine. En 1639, Lovelace aliĝis al la regimento de Kavaliro Goring, unue servante kiel pliaĝa leŭtenanto kaj poste kiel kapitano en la episkopaj militoj. Tiu sperto inspiris lian verkon ‘Sonet To Generall Goring’. Okaze de sia reveno hejmen en Kent 1640, Lovelace servis kiel landa ĝentlemano kaj distrikta juĝisto, kie li vidis la civilajn problemojn koncernantajn religion kaj politikon.
1641 Lovelace estris viraron por akiri kaj detrui petĵuron por la abolado de episkopa rego, jam subskribitan de 15000 homoj. La postan jaron li prezentis kun Dering al parlamento porreĝan petĵuron kiu estis brulata. Tiuj agoj kaŭzis la unuan enprizoniĝon de Lovelace. Tuj poste, li estis elprizonigita laŭ la postulo, ke li evitu komunikadon kun la parlamento sen permeso. Tio baris Lovelace, kiu jam faris ĉion por pruvi sin dum la Episkopaj militoj, partopreni la unuan parton de la angla enlanda milito. Tamen, lia unua sperto de enprizoniĝo inspiris lin skribi siajn plej bonkvalitajn kaj plej amatajn lirikojn, ‘To Althea, from Prison,’ en kiu li ilustras sian noblan kaj paradoksan naturon. Lovelace faris ĉion eblan por resti favorata de la reĝo malgraŭ sia neebleco partopreni la militon.
Sreten Adžić
Sreten M. ADŽIĆ [aĝiĉ] (naskita la en Mala Sugubina, municipo Trstenik; mortinta la  en Beogrado) estis serba esperantisto, pedagogo, instruisto kaj verkisto.
Richard Lovelace
Literaturo
Richard Lovelace unuafoje verkis kiel studento ĉe la Universitato de Oksfordo, kie li skribis preskaŭ 200 poemojn ĝis sia morto. Lia unua verko estis dramo nomita ‘The Scholars’ (La sciencistoj). La teatraĵo estis neniam eldonita; tamen, ĝi estis prezentita kolegie kaj poste en Londono. En 1640, li verkis tragedion titolitan ‘The Soldier’ (la soldato), kiu estis bazita sur lia propra milita sperto. Dum li servis en la Episkopaj Militoj, li skribis soneton ‘To General Goring’ (Al generalo Goring), poemon pri Bakalana celebro antataŭ glorigo de milita agado. Unu el liaj plej famaj poemoj estas ‘To Lucasta, Going to the Warres’ (Al Lukasta, irante al 'the Warres'), verkita en 1640 videbligita dum lia unua politika agado. Dum sia unua jaro de enprizoniĝo en la jaro 1642, li verkis sian plej faman poemon, ‘To Althea, From Prison’ (Al Althea, de malliberejo). Poste la saman jaron dum siaj vojaĝoj en Nederlando kun Generalo Goring, li verkis ‘The Rose’ (la rozo), sekve ‘The Scrutiny’ (la esploro) kaj la 14an de Majo 1649, ‘Lucasta’ eldoniĝis. Li ankaŭ verkis poemojn kiuj analizis la detalojn de pluraj simplaj insektoj kaj aliaj bestoj: 'The Ant,' (la formiko) 'The Grasse-hopper,' (la lokusto) 'The Snayl,' (la heliko) 'The Falcon,' (la falko) 'The Toad and Spyder.' (la bufo kaj la araneo) Inter ili, 'The Grasse-hopper' estas la plej konata. En 1660, post la morto de Lovelace, ‘Lucasta: Postume Poems’ estis eldonita. Ĝi enhavas ‘A Mock Song’ (la mokkanto), kiu estas pli malluma ol liaj antaŭaj verkoj
Willem Valk
Willem Johannes Valk (Zoeterwoude, 22-an de oktobro 1898 – Bennebroek, 6-an de novembro 1977) estis nederlanda plastik-artisto, antaŭ ĉio li konatiĝis kiel skulptisto. Li ankaŭ nomiĝis la ne-oficiala urba skulptisto de la komunumo Groningen.
Vivo kaj laboro
Willem Valk estis la kvina infano kaj plej juna filo de Hendrik Valk, formplanisto ĉe la pliposta Van Kempen en Begeer. Li ne fariĝis la nura artisto de la familio, lia frato Hendrik Valk (filo), fariĝis konata pentristo. Je konsilo de la patro li trapasis edukadon kiel arĝentaĵisto je la Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten en Hago, por kiu li en 1919 sukcesis. Post tio li sekvis kurson por modlado kaj laboris dum kelka tempo kiel ĉizisto en Amsterdamo kaj kiel lignaĵisto en Hago.
Sreten Adžić
Li studis pedagogion en Vieno (Aŭstrio) kaj Lepsiko (Germanio). Post finstudado li revenis al Serbio kaj laboris kiel instruisto kaj lernejestro interalie en Beogrado kaj Aleksinac. Poste li estis regiona inspektisto pri edukado en Subotica, instruis en Altlernejo pri Pedagogio en Belgrado kaj ekde 1898 estris ĵus fonditan instruistiĝejon en Jagodina. Li pensiiĝis en 1924.
Esperanto-societo en Jagodina portas lian nomon. En tiu urbo ekzistas ankaŭ skulptaĵo montranta lin.
Fondaĵo Latinitas
Fondumo Latinitas (Opus fundatum Latinitas, Fondazione Latinitas) kreitis en 1976 fare de Paŭlo la 6-a per la skribaĵo Romani sermonis. Ĝi ekzistis ĝis 2012.
Celoj
La fondaĵon oficale subtenis la katolika eklezio, kvankam ĝi plenumis ankaŭ ĝeneralan kulturan taskon. Ĝi estis malfondita en 2012. Ĝia heredo estas iasence la Papa Akademio de Latina Lingvo.
János Kiss (verkisto)
Biografio
La mezlernejon János Kiss finis en sia naskiĝurbo (1951) kaj li akiris samloke diplomon pri matematiko-fiziko en la Pedagogia Altlernejo (1953). Li instruis en Săvădisla (1953-66), pli poste li iĝis redaktoro de ĵurnalo Igazság (1966-74), respektive ĝia vicĉefredaktoro (1974-86), redaktoro de Korunk (1986-90); Ekde 1990 li estis ĉefsekretario de la Családi Tükör ĝis sia pensiiĝo 1991.
Kalidonia
Sur la insulo situas venecia fortreso el 1579. Ĝi havas la reputacion esti neokupebla kaj tio radikas en la realeco. Kiam la turkoj en ĉirkaŭ 1670 konkeris la teritorion de Kreto, Kalidonia ankoraŭ restis dum 45 jaroj en la posedo de la venecianoj. Tiuj transdonis la insulon nur en 1715 al la turkoj, post kiam ili interkonsentis ke la venecianoj senĝene povis retiriĝi. La turkoj ne plenumis la interkonsenton kaj murdis ĉiujn virojn de Kalidonia kaj vendis la reston kiel sklavoj. Kiam Kreto ne plu estis sub turka influo Spinalonga restis ankoraŭ dum jaroj loĝata de turkoj. Kiam la kretanoj decidis fari el ĝi leprejon la lastaj turkaj loĝantoj rapide foriris.
Sub la fortreso oni konstruis en 1903 vilaĝon kiu ekde 1904 estis loĝata de la unuaj lepruloj. En tiu tempo, por preventi ke la malsano sur Kreto kaj aliaj partoj de Grekio disvastiĝis oni ekzilis la malsanulojn al la insulo. Krom tio la lepruloj ĉie estis ekzilitaj dum sur Spinalonga ili ĉiuj sufiĉe pace kunvivis en ilia tamen ŝirmita mondo.
Dum la pintotagoj 1100 pacientoj loĝis sur la insulo. Pro la izolado tie ekestis memstara vivkomunumo kiu daŭris ĝis la mezo de la 20-a jarcento. En 1957 oni transportis la lastan leprulon al hospitalo kaj la insulo fariĝis neloĝata. Hodiau Kalidonia estas turisma allogaĵo al kiu regule iras boatoj el Agios Nikolaos, Elounda kaj Plaka.
Sankt Oswald (Malsupra Aŭstrio)
Sankt Oswald estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Fuentes de Andalucía
Fuentes de Andalucía estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². Fuentes de Andalucía situas je 61 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, en riĉa ebenaĵo inter riveroj Genil kaj Corbones, en valo Guadalquivir, en la komarko La Campiña.
Jerzy Stuhr
Jerzy Oskar Stuhr (esperante: Georgo Ŝtur ; naskiĝis la 18-an de aprilo 1947 en Krakovo, Pollando) estas pola aktoro, reĝisoro kaj profesoro de arto.
Fuentes de Andalucía
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 7365 geloĝantoj de la municipo Fuentes de Andalucía estas 3690 inoj kaj 3675 viroj. En la 150-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 7282 geloĝantoj, kaj aliaj 83 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 73, 31 inoj kaj 42 viroj, kaj mortis 75, 35 inoj kaj 40 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 3061 homoj (41.6%).
70737 Stenflo
70737 Stenflo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda-svisa astrofizikisto Jan Olof Stenflo. Post posteno kiel lekciisto ĉe la Universitato de Lund, li servis kiel direktoro de la Instituto de Astronomio de la ETH Zürich dum 1980-2006. Lia scienca laboro inkludas kontribuon al la studo pri polariza lumo kaj la sunaj. Li subtenis la establadon de la IRSOL (Instituto de Suna Esploro de Lokarno).
Ruben Stiller
Ruben Olavi STILLER (naskita la 28-an de julio 1961 Nummi) estas finna ĵurnalisto. Li estas konata pro multaj radio- kaj televid-programoj.
Stiller estas konata pro sia persona stilo. Karakterizaj trajtoj de la stilo inkludas laŭtan paroladon, ironion, rektecon kaj provokemon. En 2018, lia bunta kolumno transformis ĝin en enmatrikulan ekzamenmaterialon. Krome, du magistraj disertacioj estis verkitaj pri la lingvo kaj rakontado de la kolumnoj de Stiller.
Aidomaggiore
Aidomaggiore - jen itale, sarde Aidumajore aŭ Bidumajore - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la titoligo de sankta Maria, helpo de la kristanoj, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Borore (NU), Dualchi (NU), Ghilarza, Norbello, Sedilo kaj Soddì.
Pudo
Historio
La pudo estas unue trovebla en la dokumentoj de la 12-a jarcento. Etimologie, la vorto devenas de la anglosaksa vorto pund, kiu devenas de la latina pondus (pezo, funto).
En 1899, en la Rusia Imperio, la pudo estis norme difinita kiel 16,38 kilogramoj. Post la Rusa Revolucio, Sovetio abolis la pundon kune kun la aliaj tradiciaj mezurunuoj en 1924. En la novelo «La Hejmo de Matrjona» (Матрёнин двор), verkita en 1959, Aleksandr Solĵenicin mencias ke kamparanoj ankoraŭ uzadis la mezurunuon.
Nuntempe, en Rusio, globhalteroj ankoraŭ pezas laŭ entjeraj (aŭ entjerduonaj) obloj de pudo (16 kilogramoj), kaj oni priskribas tiujn tiel, ekz. «globhaltero de unu pudo kaj duono» (полуторапудовая гиря).
130 Elektro
130 Elektro estas granda kvaropa asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, la, en la observatorio de Clinton. Ĝi ricevis la nomon de Elektro (aŭ Elektra), filino de Agamemno kaj Klitemnestro, fratino de Oresto en la helena mitologio.
Ecoj
Laŭ ĝia G-spektro, ĝi havas verŝajne komponiĝon proksiman de tiu de Cereso. La spektro de organikaj kemiaĵoj aperas ĉe la surfaco de Elektro.
La orbito de ĝia satelito ebligis kalkuli la mason de 130 Elektro : 6,6 × 1018 kg indikante denson de 1 600 ± 130 kg/m3. Optikaj observoj montris ankaŭ la neregulan formon de la asteroido kun varioj de albedo de 5 al 15 % de ĝia surfaco.
3466 Ritina
3466 Ritina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
130 Elektro
Satelitoj
La unua satelito estis malkovrita, la, per la teleskopo Keck II de la observatorio W.M. Keck de Mauna Kea. Ĝi havas diametron de 6,0 ± 1,5 km kaj orbitas je 1298 ± 0,54 km de la centra korpo kun orbita periodo de 5,287 ± 0,001 tagoj; ĝi ricevis la provizoran nomon S/2003 (130) 1.
3466 Ritina
Nomo
Ĝia nomo "Ritina" estas mallongigo de la virina antaŭnomo Margarita, en honoro de la filino de la malkovrinto, ankaŭ laborantino en la Krimea astrofizika observatorio.
130 Elektro
Satelitoj
La dua satelito, provizore nomita  S/2014 (130) 1 estis malkovrita la per la Tre Granda Teleskopo de la Observatorio de Cerro Paranal (Eŭropa suda observatorio). Ĝi havas diametron de 2,0 ± 1,5 km kaj orbitas kun periodo de 1,256 ± 0,003 tago je distanco de 497,6 ± 0,33 km de la ĉefa korpo.
La tria satelito, la plej interna, estis malkovrita la de A. Berdeu, M. Langlois kaj F. Vachier uzante  de la Tre Granda Teleskopo de la Observatorio de Cerro Paranal, anoncita la. Ĝi havas diametron de cirkaŭ 1,6 km kaj orbitas kun periodo de 0,7 tago je distanco de 345 km de la ĉefa korpo.
La de ĉiuj tri satelitoj estas ankoraŭ nekonataj.
Comorâște
Comorâște [komoriŝte] (hungare: Komornok) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Reșița. En 1910 ĝi havis 1553 loĝantojn (rumanoj), en 1992 759 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1597. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Forotic.
Comorâște situas 2 km de la landlimo al Serbio, ĉe nacia vojo DN 57.
Roggendorf (Meklenburgo)
Roggendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Gadebusch. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kenny Dorham
Kenny Dorham, McKinley Howard Dorham (* 30-an de aŭgusto 1924 en Fairfield, Teksaso; † 5-an de decembro 1972 en Novjorko, Novjorkio) estis  usona ĵaztrumpetisto, kantisto kaj komponisto.
1089 Tama
1089 Tama estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Kenny Dorham
Dorham estis unu el la plej aktivaj bibop-trumpetistoj. Li ludis en la ensembloj de Dizzy Gillespie kaj Billy Eckstine, en la bando Be Bop Boys de Kenny Clarke, en la orkestroj de Lionel Hampton kaj Mercer Ellington, la kvinopo de Charlie Parker kaj la praaj Jazz Messengers (Horace Silver and the Jazz Messengers). Krome li akompanis pianiston Thelonious Monk kaj saksofoniston Sonny Rollins kaj anstataŭis trumpetiston Clifford Brown en la kvinopo de Max Roach. Tiutempe aparte famiĝis improvizad-kunsido en 1958 kun Cecil Taylor kaj John Coltrane, artistoj kun stilo tute malsamaj de tiu de Dorham. Ekster sia rolo kiel akompanmuzikisto li tamen ankaŭ estris proprajn grupojn kiel Jazz Prophets (nomitaj analoge al la Jazz Messengers de Art Blakey). Jazz Prophets sonregistris en 1956 la koncertalbumon ’Round About Midnight at the Cafe Bohemia por Blue Note. Por la malgranda diskeldonejo Jaro en 1960 ekestis The Arrival kun Tommy Flanagan kaj Charles Davis.
1089 Tama
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Oikawa Okurō elde la Observatorio de Tokio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rivero Tama, kiu fluas apud Tokio.
Kenny Dorham
En 1963 Dorham enprenis la 26-jaran tenorsaksofoniston Joe Henderson en sian grupon, kiu poste sonregistris la albumon Una Mas (la grupo ankaŭ muzikis kun juna Tony Williams). La amikeco inter la du muzikistoj kondukis al multaj pluaj albumoj, ekz. al la unua albumo de Henderson Page One (1963), Our Thing kaj In ’n’ Out. Dorham muzikis regule en la 1960-aj jaroj por Blue Note kaj Prestige Records, kiel bandestro kaj kiel akompanananto de Henderson, Jackie McLean, Cedar Walton, Andrew Hill, Milt Jackson kaj aliaj.
1089 Tama
Satelito
Asteroida satelito estis malkovrita per analizo de ĝia luma kurbo, inter la kaj la  far de Raoul Behrend, René Roy, Claudine Rinner, Pierre Antonini, Petr Pravec, Alan W. Harris, Stefano Sposetti, Russell I. Durkee, kaj Alain Klotz. Ĝi estis anoncita la.
Tiu satelito nomita per S/2003 (1089) 1 havas diametron de ĉirkaŭ 7,33 km kaj orbitas je 20,7 ± 1,3 km de la centra korpo en reciproke ligita rotacio (16,44 horoj).
Kenny Dorham
Dum siaj lastaj vivojaroj Dorham suferis je renomalsano, je kiu li mortis.
Li komponis la ĵazan normkanton Blue Bossa, publikigita sur la albumo Page One de Joe Henderson.
Transporter 3
Transporter 3 (esperante “La Transportisto 3”) estas agfilmo prezentita en 2008. Ĝi estas la tria epizodo de la serio “The Transporter”.
Temo
En la filmo estas la daǔrigo de la historio pri Frank Martin, profesie transportisto, kiu revenis en Francio por daǔrigi sian laboron. Ĉi-foje, li devos porti la filinon de ukraina senatano al Odesa, sed komence li pensos, ke li estas transportanta pakaĵon.
Komenconte la mision, Johnson (tiu kiu konfidis la mision al Frank) alligas brakrubandon al pojno de Frank kaj de Valentina (la filino de la senatano). Per ĉi tiu brakrubando, Frank kaj Valentina eksplodus, se ili malproksimiĝus de la aǔto pli ol 26 metroj.
Dum la vojaĝo, Frank klopodas forpreni la brakrubandon de sia amiko, sed li ne sukcesas ĉar alikaze eksplodus ĉio. Nur poste, Frank eltrovas, ke li ne devas transporti pakaĵon, sed Valentina-n.
Kiam ili alvenas al Odesa, Valentina estas kaptata de viroj de Johnson, kiuj volas ankaŭ mortigi Frank-on. Sed post longa batalado, Frank sukcesas meti la brakrubandon al Johnson, kiu eksplodas ĉar la aǔto malproksimas pli ol 26 metroj. Tiel, Frank sukcesas liberigi Valentina-n kaj li revenas en Francio kun ŝi.
Elektro (apartigilo)
Elektro venas de la antiva greka vorto ηλεκτρον = sukceno. Oni tiel nomis la naturan fenomenon de elektro ĉar ĝi ĉefe manifestiĝas ĉe frotita sukceno.
Elektro (Ἠλέκτρα) estas la nomo de pluraj virinoj aŭ nimfoj de la helena mitologio:
En astronomio, oni donis tiun nomon al
Alano la 2-a (Bretonio)
Alano de Bretonio (france Alain de Bretagne, kromnomita Barbetorte (la tordbarba) aŭ al louarn (la vulpo)) (n. en 910 - m. en 952 en Nantes), nepo tra ties patrino de Alano la Granda, lasta reĝo de Bretonio, estis grafo de Poher, poste la unua duko de Bretonio de 936 ĝis 952.
Biografio
Alano la Dua kaj ties patro, la grafo Mathuedoï de Poher ekziliĝis ĉe la reĝo de Anglio Adelstano, komence de la 10-a jc. En 936, li albordiĝis ĉe Dol, ĉe la kampadejo de Péran, iniciate de la abato Johano de Landévennec. Helpe de trupo da ekzilitaj bretonoj kaj angloj, li militis kontraŭ la vikingoj en 937 kaj rekaptis de ili la riveron Luaro kaj la plejmulton de la bretonaj fortikaj urboj. Li fariĝis « Brittonum dux » en 938.
La liberigo finiĝas en la kun la venko de Trans super la vikingoj, kun la helpo de Juhel Bérenger, grafo de Rennes kaj de Hugo la 1-a, grafo de Maine. Tiu dato fariĝis la nacia tago de la bretonoj.
Li forcedis la duoninsulon Cotentin, Avranĉion kaj la okcidenton de la nuna departemento Mayenne. La graflando de Nantes estis sub la anĝevia regado de Fulko la 1-a de Anĵuo, kiu postulis ĝian posedon en 909 ĝis 919 kaj sub la vikinga okupo (sed la posedo de la graflando de Nantes estis ĉiam oficiale postulata de Fluko de Anĵuo ĝis en 938). Per geedziĝoj kaj aliancoj, la grafoj de Anĵuo, poste la dinastio de la Plantaĝenetoj plutenos sian suverenecon super la graflando de Nantes, ĝis en 1203.
La réconciliation devant le danger commun dut intervenir très rapidement car dans une donation en faveur de l’Abbaye de Landévennec (vers 945-950) on voit le comte Iudhael signer juste après Alain dŭ Britonum entouré de Iuthouen l’archevêque de Dol, des évêques Hesdren de Nantes, Blendivet de Vannes et Salvator d’Aleth, d’un Houuel comes et d'un Vuerec (sans doute ses fils illégitimes) et enfin des vicecomes Iestin, ancêtre des sires de Retz et Diles (de Cornouaille).
Son union avec une sœur du comte de Blois montre qu’Alain Barbetorte souhaitait conforter son rôle dans la politique du royaume de Francie occidentale. Sa mort prématurée met toutefois un terme à ses projets et à son œuvre de restauration de la puissance bretonne.
Posttransira metalo
La posttransiraj metaloj estas la metalaj elementoj de la p-bloko, kiuj okazas inter la metaloidoj kaj la transiraj metaloj. Ili estas pli elektropozitivaj ol la transiraj metaloj, sed malpli ol la alkalaj metaloj kaj teralkalaj metaloj.
La posttransiraj metaloj estas: aluminio, galiumo, indio, stano, talio, plumbo, kaj bismuto. Elementoj 113 al 116, kiuj estas nune konataj kiel ununtrio, ununkvadio, ununpentio kaj ununheksio, povas ankaŭ inkluziviĝi en ĉi tiu kategorio.
Vidu ankaŭ: perioda tabelo
Listo de islandaj ministroj pri justico
Jen listo de islandaj ministroj pri justico. Ekde 1924 estas en Islando aparta ofico de justicministro. En Islando la justicministro ankaŭ estas ministro pri ekleziaj aferoj.
La sekvantaj estis ĝis hodiaŭ justicministroj en Islando:
En kun vosto
Ӊ estas derivita de la cirila litero Н.
Friedrich Christoph Perthes
Friedrich Christoph PERTHES (naskiĝinta la en Rudolstadt, mortinta la  en Gotha) estis germana eldonisto. Li estis la nevo de Justus Perthes.
Vivo
En 1787 li iĝis lernoknabo en la Böhme-librovendejo en Lepsiko kaj en 1793 helpanto ĉe la Librovendejo B. G. Hoffmannsche Buchhandlung en Hamburgo. Samloke li malfermis en 1796 specialan librovendejon, en kiu iĝis poste lia posta bofrato Johann Heinrich Besser. Dume Besser gvidis la specialan vendadon sole, Perthes pli kaj pli specialiĝis pri eldonado. Li ekkontaktis multajn fakulojn de diversaj sciencoj, ekz. la postan bopatron Matthias Claudius aŭ la fratojn von Stolberg. En 1813 li naciieme ekestris ribelulojn en Hamburgo kontraŭ la francaj okupantoj, proskribitis kaj kunkampanjis poste en nordokcidenta Germanujo. Estante membro de la hansa direktorio kaj deputito li peris en la ĉefa komandejo de la aliancanoj en Frankfurto ĉe Majno la reakiron de la liberecrajtoj de la hansaj urboj. Kiam li revenis Hamburgon, post sukcesa venko super la francoj, li trovis sian firmaon detruita; sed li povis repagi ĉiujn ŝuldojn ĝustatempe.
Krome li engaĝiĝis en la loka potlitiko. Post la morto de la unua edzino li eksetlis en Gotha dediĉonte sin al la prieldonitaĵa komercado. La vendejon en Hamburgo li lasis al la bopatro Besser kaj al ties bofrato Johann Heinrich Wilhelm Mauke.
Grava entrepreno de Perthes estis la pretigo de libro de Heeren kaj Ukerts »Geschichte der europäischen Staaten«, por kies finfarado li sukcese laborigis la plej spertajn historiistojn: laboro pri ĝi reprenitis en 1875 sub la gvidado de W. von Giesebrecht, poste fare de K. Lamprecht.
Graveco kaj firmaa sorto
Inter la germanaj eldonistoj Perthes estis vera aŭtoritato. Li laboris sur la kampoj de reeldonado, pripresa leĝdonado kaj reestablo de la Borsa societo. Lian biografion verkis la filo Clemens Theodor Perthes, poste plibonigite fare de W. Baur, (1879), O. Berdrow (Gotha 1896), O. Adler (»Friedrich und Karoline Perthes«, Leipzig 1900).
Postmorte la de li fondita eldonejo estis tenadata - sub la nom »Friedrich Perthes« fare de la filo Andreas (1813-1890)kiu en la 1.1.1840 starigis en Gotha propran firmaon »Friedrich und Andreas Perthes«. Ambaŭ eldonejoj kunfandiĝis en 1854 sub la nomo "Friedrich Andreas Perthes". En 1874 transprenis la tuton la filo Emil. Ekde 1889 ĝi estis en posedo de akcia kompanio.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, p. 626, kio legeblas tie ĉi interrete.
Henrik Böhm
Henrik Böhm, laŭ hungarlingve kutima nomordo Böhm Henrik estis hungara arkitekto. Lia familia nomvarianto estis Bőhm.
Henrik Böhm naskiĝis la (laŭ alia informo en aprilo) en Várpalota, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Henrik Böhm devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Székesfehérvár kaj Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1890. Li studvojaĝis inter 1890-1894 en Aŭstrio-Hungario, Nederlando, Svedio, Danio, Germana Regno, poste li eklaboris en Budapeŝto. En 1896 li malfermis komunan arkitekturan atelieron kun Ármin Hegedűs, ili laboris plej ofte kune, pli malofte individue. Liaj planitaj konstruaĵoj estis novbarokoj aŭ secesioj.
NGC 4836
NGC 4836 (aliaj indikoj — MCG -2-33-72, NPM1G -12.0435, IRAS12549-1228, PGC 44328) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Esperanto USA
Esperanto USA (aŭ Esperanto-USA) povas signifi aŭ
aŭ
Ad libitum (muziko)
ad libitum (mallongigite ad lib.) devenas el la latina lingvo kaj signifas „laŭplaĉe“.
Muziko
En la muziko la nomo staras por ludinstrukcio, kiu donas al la interpretanto grandan liberecon je la realigo de la verko. Tiu ĉi ludinstrukcio rilatas ofte al Instrukcioj pri la ensemblo (ekz. „Ĥoro kaj orteno ad lib.“) indikas tamen, ke oni povas ellasi la respektivan partion (en la ekzemplo tiu de la orgeno).
Ĝis en la vienklasikisma muziko la komponistoj regule ne diktis la solistan parton je la fino de la unua movimento de konĉerto, la tiel nomatan kadencon. En ĉi tiu parto la solisto estas libera je sia formado kaj povis elpruvi sian povon per propra komponaĵo aŭ per improvizado „ad libitum“.
Etalonado
Etalonado (aŭ foje Gaŭĝado, aŭ pli internacie kaj malprecize kalibrado, ) en mezurteknologio kaj metrologio estas la komparado de mezurvaloroj havigitaj pere de testata aparato kun tiuj de etalona normigo de konata ĝusteco aŭ ekzakteco. Tia normigo povas esti alia mezuraparato de konata ekzakteco, aparato, kiu generas la kvanton mezurotan kiel voltaro, tono de sono, aŭ fizika artefakto, kiel metro.
La produkto de la komparo povas rezulti en unu el la jenaj okazoj:
Strikte parolante, la termino "gaŭĝado" signifas ĝuste la fakton de la komparo kaj ne inkludas nepre postan alĝustigon.
La etalona normigo estas normale konsiderebla al landa/internacia normigo starigita de enlanda metrologia organismo.
10183 Ampère
10183 Ampère estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Melanomo
Melanomo estas maligna tumoro de melanocitoj kiuj troviĝas precipe en la haŭto, sed ankaŭ en la intesto kaj okuloj. Danĝera loko estas la plando, ĉar tie la haŭto estas malofte kontrolata. Ĝi estas malofta tipo de haŭta kancero, sed kaŭzas la plimulton de la mortoj pro haŭtmalsano. Oni distingas inter ebena kaj globforma melanomo, kiu ne reagas al radioterapio.
Melanomo okazas pro nekontrolata kresko de pigmentaj ĉeloj (melanocitoj). Ĉirkaŭ 40% - 50% estiĝas el nevusoj kaj 20% el ŝajne sana haŭto.
Precipe ĉe helaj homoj oni povas observi kreskon de ofteco de melanomo.
5041 Teoteso
5041 Teoteso estas troja asteroido, orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas "antaŭ" Jupitero laǔ ties orbita movo. La asteroidoj, kiuj troviĝa en tiu loko, formas la tiel nomatan "".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego, Kalifornio), kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando).
Opatov
Opatov estas ankaŭ
Apc
Apc estas vilaĝo en Hungario kun titolo vinvilaĝo en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Hatvan.
Weiten (Malsupra Aŭstrio)
Weiten estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Apc
Situo
Apc situas sur ebenaĵo (rande estas montetoj), laŭ maldekstra bordo de Zagyva, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Salgótarján-Hatvan. La lasta troviĝas 17, Lőrinci 9 km-ojn. La rivero havas tie mezurilon pri la akvonivelo.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1246 en formo Opucz. Apc ricevis rangon kampurbo en la 15-a jarcento. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, klubo de maljunuloj, poŝto.
18043 Laszkowska
18043 Laszkowska estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Monika Laszkowska, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Saint Francis Preparatory School de Fresh Meadows (Nov-Jorkio, Usono).
Kardaŝeva skalo
En sia baza formo la skalo havas tri kategoriojn, en kiujn civilizacioj estas klasigitaj laŭ ilia produktado aŭ uzado de energio.
Tipoj de Civilizacioj
La Tera civilizacio taksiĝis ĉirkaŭ Tipo 0,7 en la Kardaŝeva skalo, inter Tipo 0 kaj Tipo I. Verŝajne, la vera Kardaŝeva valoro estas malpli ol tiu nombro. Usona astronomo kaj astrobiologo Carl Sagan uzis la arbitran formulon en la jaro 1973 por tiu takso por K, la Kardaŝeva valoro:
Eksteraj ligiloj
Referenco: raporto de la klubo de Romo