cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klaŭda Prokula
Laŭ la evangelia rakonto
La nomo Klaŭda aperas nur el la 2-a epistolo al Timoteo 4, 21. ‘'' Klopodu veni antaŭ la vintro. Salutas vin Eŭbulo kaj Pudens kaj Lino kaj Klaŭdia kaj ĉiuj fratoj.’'' Ĉu temas pri la sama persono?
Kulto
Prokula estas kultata kiel sanktulino en la orienta eklezia tradicio. En la Ortodoksa Eklezio ŝi estas honorata sub la nomo de Sankta Prokula aŭ Prokla.
La Etiopia Ortodoksa Eklezio liturgie celebras samtage Pilaton kaj Prokulan la 25-an de junio. La Etiopia Eklezio sanktoproklamis Pilaton en la 6-a jarcento ĉar li agnoskis kaj pentis pri sia kulpo en la kondamno de Jesuo. .
Leteroj de Prokula
Ekzistas skribaj dokumentoj, taksataj apokrifaj, kiuj sin proponas kiel greklingvaj aŭtografoj de Prokula, nome leteroj informantaj pri ŝia periodo pasinta en Judujo, trovitaj en la monaĥejo de Bruĝo, nun konservataj en Vatikano. La usona esplorantino Catherine van Dyke ilin tradukis al la angla lingvo.
Literaturo kaj filmaro
Surbaze de la evangelia referenco al la sonĝo de la edzino de Pilato estis verkita dramo dum ofte la sonĝo aperas en diversaj verkoj; pri ĝi parolas ankaŭ la filmo la La tuniko de 1953.
En la rok-opero Jesus Christ Superstar de Andrew Lloyd Webber, la edzino de Pilato ne estas menciita, sed ŝia sonĝo estas atribuata al Pilato mem.
La filmo de 1961 La reĝo de la reĝoj]  (1961), Prokula (Klaŭda en la filmo) estas prezentita kiel edzino tute dediĉita al la edzo kaj inteligenta, kaj kiel filino de la romia imperiestro [[Tiberio.
En filmo de 2004 The Passion aperas Klaŭda, rolita Claudia Gerini, kiu aktivas intense kaj kompateme: asertas, iukaze, ke mem kapabla agnoski la veron kiam ĝi sentiĝas, alikaze ŝi konsolas Marian la patrinon de Jesuo kaj ameme proponas al ŝi tukaĵerojn por liberigi la jesuan korpo el la restaĵoj de la skurĝado.
Serge Venturini
Liaj libroj traktas la "batalon de la estaĵo". Aero, tero, akvo kaj ĉefe fajro havas apartan gravecon en liaj verkoj. La Rezisto de poezio kuŝas en la koro de liaj ĉiutagaj bataloj favore al ribela parolado, pli kaj pli libera, pli kaj pli malfermita. Li pliprofundigas sian Poétique du devenir ("poetiko de la sorto") en sia ĉefranga libro de eksplodoj (1976–1999) kun pridemandado de la homa destino.
ISO 3166-2:CA
ISO 3166-2:CA estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Kanadon. La kodojn havas dek provincoj kaj tri teritorioj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>CA</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Kanado. La dua parto estas du literoj. Tiuj kodoj estas vaste uzataj en Kanado, interalie en poŝtaj adresoj.
Ĥorasano
Ĥorasano estis granda regiono kiu etendiĝis sur nuntempaj Afganio, Taĝikio, Irano, Uzbekio kaj Turkmenio. Nuntempe la vorto aparte uziĝas por la tri provincoj kiuj kovras la iranan parton de la historia regiono: norda, centra kaj suda Ĥorasano.
Historio
La Tahirida dinastio estis dinastio, de persa dihkana deveno, kiu regadis en la Abasida provinco de Ĥorasano el 821 al 873.
15346 Bonifaco
15346 Bonifaco estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la anglosaksa benedikta monaĥo Sankta Bonifaco (realnome Wynfrieth, ~674 – 754), sendita en misio ĉe la Teŭtonojn. Li kristanigis la Frisojn, la Turingojn kaj la Ĥatojn, establis multenombrajn episkopujojn kaj iĝis "Apostolo de Germanio". Mortigita fare de paganaj frisoj, li estis entombigita en Fulda kaj poste kanonizita.
Michel Bœuf
Michel BŒUF estas franca amatora astronomo, li estas ano de la franca astronomia asocio "AUDE" ("Association des Utilisateurs de Détecteurs Électroniques") aŭ "Asocio de la Uzantoj de Elektronikaj Detektiloj", kiu promocias la uzon de en astronomio.
Pasiva fumado
Pasiva fumado estas nevola enspiro de cigared- aŭ tabakfumo el la aero de la ĉirkaŭaĵo, aparte se enspirita de persono, kiu ne mem fumas.
Michel Bœuf
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 12 asteroidojn elde sia observatorio Les Tardieux, proksime de Martigues (Francio). inter 1998 kaj 2000.
Pasiva fumado
Tabakfumo enhavas 4.000 diversajn kemiajn substancojn, el kiuj 60 estas kancerigaj. Ĝi estas danĝera kaj por la fumanto kaj por la homoj en la ĉirkaŭo.
Kaj bestoeskperimentoj kaj epidemiologiaj studoj montras, ke pasiva fumado estas riska por la sano, kvankam ĝi estas malpli danĝera ol aktiva fumado.
Pasiva fumado pligrandigas jam ekzistajn malsanojn kaj kreas kancerojn.
Diferencoj inter rekta fumo kaj nerekta fumo
La fumo enspirita rekte de la fumanto ("rekta fumo") okulfrape distingiĝas de tiu, kiu eliras flanken de la cigaredo inter du enspiroj ("nerekta fumo").
Por la kemia diferenco inter la rekta kaj nerekta fumoj plej gravas la temperaturo, je kiu ĝi estiĝas: dum enspirado la brul-temperaturo altiĝas al 950 °C, la nerekta fumo kontraŭe estiĝas el la subbrulanta cigaredo je nur 500 °C.
Je la pli alta temperaturo multaj el la damaĝaj substancoj komplete bruliĝas al karbondioksido kaj akvo, konsekvence la nerekta fumo havas pli altan koncentriĝon de tiuj venenaj kaj kancerigaj substancoj.
Ju malpli forte kaj malpli ofte la fumanto enspiras sian fumon, des pli da damaĝaj substancoj estiĝas. Ekzemple nitrozaminoj estas 400-foje pli koncentritaj en nerekta fumo ol en la rekta. Cigareda fumo estiĝas je 80% kiel nerekta fumo kaj nur je 20% kiel rekta fumo.
Davido Soslan
Davido Soslan (kartvele: დავით სოსლანი) (m. en 1207) estis alana princo kaj kunreganta reĝo de Kartvelio kiel la dua edzo de reĝino Tamara de Kartvelio kiu geedziĝis kun li ĉ. 1189. Li estas ĉefe konata pro lia gvidado de la militoj de Kartvelio kontraŭ ĝiaj islamaj najbaroj.
Tamara geedziĝis kun Davido Soslan ĉe la Diduba Palaco proksime de Tbiliso inter 1187 kaj 1189 post kiam ŝi disiĝis de sia unua edzo, la princo Jurij Bogoljubskij. Kiel la armena kronikisto Mĥitar Goŝ raportas en sia Iŝatarakan ("Memorindaĵoj"), Tamara "geedziĝis kun viro de la Alana regno, kun ŝia parenco flanke de la patrino, kies nomo estis Soslan, nomita Davido je lia kartvela entroniĝo".
Bondy (Tramtransporto en Parizo)
Bondy estas haltejo de tramvojo T4, situanta en komunumo Bondy, en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Davido Soslan
Davido energie apogis la ekspansiisman politikon de Tamara kaj estis ĉefrespondeca por la armeaj sukcesoj de Kartvelio. Ĉiuj mezepokaj kartvelaj fontoj laŭdas lian belaspektecon, armean inteligenton, bravecon, kaj devotecon al Tamara. En la 1190-aj jaroj, Davido Soslan gvidis la kartvelajn atakojn kontraŭ Barda, Erzurum, Gegharkunik, Bejlaqan kaj Ganĝa. Liaj venkoj sur la ildegizidoj de Azerbajĝano ĉe Ŝamkor (1195) kaj selĝukoj de Rum ĉe Basian (1202) sekurigis la kartvelajn poziciojn en la orientaj kaj okcidentaj kaŭkazaj teritorioj, respektive. Li mortis baldaŭ poste, ĉ. 1207.
Tamara kaj Davido estis la gepatroj de la du sinsekvaj regantoj de Kartvelio, reĝo Georgo la 4-a kaj reĝino Rusudan.
Bondy (Tramtransporto en Parizo)
En 2006 ĝi fariĝis fina haltejo de la unua tramtrajno enservigita en Francio kiu alprenis la komercan nomon de tramlinio T4.
NGC 2149
NGC 2149 (alia indiko — VDB 66) estas reflekta nebulozo en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1781
1781 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1781 post Kristo okazis, interalie:
Banjo-Kazooie
Banjo-Kazooie [banĝo-kazui] estas platforma videoludo elpensita kaj kreita de Rare por Nintendo 64.
Ĝi unue estis lanĉita en la 29-a de junio 1998 en Usono kaj en la 17-a de julio 1998 en Eŭropo, kaj poste relanĉita kiel ludo de Xbox Live Arcade por Xbox 360 en la 3-a de decembro 2008.
Banjo-Kazooie estas la unua ludo de la serio "Banjo-Kazooie".
La ludo enhavas naŭ mondojn en kiuj la ludanto devas sukcesi plurajn defiojn kiel solvi puzlojn, salti super obstaklojn, kolekti objektojn, kaj venki malamikojn.
Mautern (Stirio)
Mautern - germana prononco pli-malpli - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leoben. Fine de en la komunumo vivis.
Stria melanerpo
La Stria melanerpo Melanerpes striatus estas mezgranda melanerpo, tio estas birdo de la familio de Pegedoj, kiu loĝas nur en la insulo de Hispaniolo kaj pro tio estas endemismo de tiu Kariba insulo.
La plej karaktera eco estas, ke ties dorso estas kovrita de flavaj kaj nigraj strioj, kio nomigas la specion. La maskloj havas ruĝan larĝan strion el la frunto al la kolo, dum ĉe inoj la ruĝa strio etendiĝas nur el la nuko al la kolo, do estas simila kazo al tiu de la Glanpego. La suba vostobazo estas brilruĝa dum la vosto mem estas nigra. La pugo kaj la vizaĝo estas olivgriza kaj la beko malhelgriza. La okulirizo estas oranĝa.
Malkiel plej parto de pegedoj la Stria melanerpo estas sociema specio kiu profitas avantaĝon havi grandan nombron de individuaj plenkreskuloj en la kolonio por protekti nestaron aŭ nestarbon. Kaj ankaŭ tiu kutimaro estas simila al tiu de la Glanpego.
Ties habitato, kiu estas limigita al la ŝtatoj kiuj kovras la insulon, nome Haitio kaj la Domingo, etendiĝas el la marbordoj, al la dezertoj kaj la montaroj de la insulo.
Argillières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Noirmoutier-en-l'Île
Noirmoutier-en-l’Île estas franca komunumo en la departemento Vendée, en la regiono Luarlandoj. Ĝi havis 4,547 loĝantojn en la jaro 2012. Ĝi situas en la insulo Noirmoutier.
Geografio
Noirmoutier-en-l’Île okupas la nordan parton de la insulo Noirmoutier. Atlantika Oceano ĉirkaŭas ĝin de ĉiu flanko, krom sude, kie ĝi limas kun L’Épine.
Romandio
Romandio aŭ Romandujo (Suisse romande aŭ Romandie, Welsche Schweiz, Romandia) estas nomo per kiu estas konata la regionoj de Svislando kie plimulte estas parolata la franca lingvo. Ĝi troviĝas en la okcidenta parto de Svislando proksime al la landlimoj de Francio. Krom la franca tie ankaŭ estas parolataj kelkaj frankoprovencaj dialektoj. Ĝi entenas la tutajn kantonojn Ĝenevo, Vaŭdo, Ĵuraso kaj Neŭŝatelo, kaj partojn de Valezo, Friburgo kaj Berno. Ĉirkaŭ 1,5 milionoj da homoj (20% la svisoj) loĝas en Romandio.
La svisfranca lingvo kaj la franca de Francio estas la sama lingvo sed kun kelkaj diferencoj. Ekzemple, kiel en aliaj franclingvaj regionoj, la svisaj franclingvanoj (kaj ankaŭ en Belgio) estas uzata septante (sepdek) anstataŭ soixante-dix kaj nonante anstataŭ quatre-vingt-dix ("kvar-dudek-dek"). En kelkaj partoj de Romandio, la parolantoj uzas octante aŭ huitante (okdek) anstataŭ quatre-vingt ("kvar-dudek") en Francio.
La frankoprovenca regis la plejparton de la kamparaj regionoj ĝis komence de la 20-a jarcento. La svisgermana lingvo retroiris kelkajn kilometrojn orienten antaŭ la franca en la 19-a jarcento, tio videblas en la kantono Valais/Wallis Valezo, sed ankoraŭ restas kelkaj etaj izolitaj enkalvoj ĉefe en la kantono Jura Ĵuraso.
La termino "Romandio" formale ne ekzistas en la politika sistemo, sed ĝi estas uzata en Alemanio por la distingado kaj arigado de la franclingva regiono de Svislando. La televidkanalo Télévision Suisse Romande uzas la francan kiel nuran lingvon kaj ĝi ne nomiĝas Télévision Romandie.
Ernő Galló
GALLÓ Ernő [galo'] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Kluĵo la 13-an de julio 1980.
Pola landvojo n-ro 57
La pola landvojo n-ro 57 (DK57) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 192 km. Ĝi kunigas la urbojn Bartoszyce (tra ) kaj Pułtusk (tra )
Dumbrava de Sus
Dumbrava de Sus estas vilaĝo en la rumana distrikto Hunedoara 15 km nord-oriente de Brad. Ĝi apartenas al la komunumo Ribița. Ĝis 1956 ĝi estis parto de la najbara vilaĝo Dumbrava de Jos, kies centro situas 150 metrojn malpli alte.
La distrikta vojo DJ760 ligas Dumbrava de Sus al Dumbrava de Jos kaj al Ribița.
Tri kilometrojn norde de Dumbrava de Sus situas la monto Strimbu, 1.154 metrojn alta.
Sainghin-en-Mélantois
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, origine nederlande respektive okcidentflandre Singem, prononco aŭ plene Singem in Medeland - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Songenerado
Songenerado aŭ tongenerado estas la nomo por la proceso, per kiu en la aero aŭ alia medio sonondoj estas aktive generataj. Tiu ĉi sonoj nomiĝas tonoj, sonoj aŭ bruetoj. Al ĉiuj fizikaj procesoj por la songenerado estas komune, ke temas pri periodaj procesoj, kiuj per sia oscilado ene de la ĉirkaŭa medio generas sonon.
Teknike por la songenerado ofte servas laŭtparolilo.
Friedrich Karl Stengel
EdE-S Friedrich Karl STENGEL (ŝtengel), aŭstriano, germano, fakinstruisto, lerneja inspektoro, „registara konsilanto“. Nask. 15 okt. 1871 en Wien. Estrarano de AEA. Gvidis preparkursojn por la ŝtata E ekzameno. Verkis lernolibron „Parolekzercaro laŭ bildoj“, 1928 trad. aron da poemoj.
Nicholas Rescher
Nicholas RESCHER (15-a de julio 1928) estas usona filozofo de la Universitato de Picburgo. Li estas la kunprezidanto de la Centro por la Filozofio de la Sciencio kaj antaŭe plenumis la postenon de Prezidanto de la Departemento de Filozofio siauniversitate.
Rescher estis ankaŭ prezidanto de la American Catholic Philosophical Association, American G.W. Sociedad Leibniz, American Metaphysical Society, American Philosophical Association, kaj la C.S. Peirce Society. Li estis la fondinto de la gazetoj American Philosophical Quarterly, History of Philosophy Quarterly, kaj Public Affairs Quarterly.
Kantono Sergines
La kantono de Sergines (france canton de Sergines) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Sens. Ĝia ĉefurbo estas Sergines.
Nicholas Rescher
Meze kaj fine de la 1960-aj jaroj, liaj studoj centriĝis en la mezepoka araba logiko, sed tuj li ampleksigis siajn esplorojn al metafiziko kaj epistemologio, antaŭenirante al metodolgia pragmatismo kiun li mem difinos. En la 1970-aj jaroj, li eklaboris pli serioze en la usona pragmatismo per fokuso al la verkoj de C. S. Peirce, kiu estis unu el liaj ĉefaj influoj. ​
Aït Abdelmoumène
Aït Abdelmoumène estas loko de la komunumo Tizi N'Tléta kiu troviĝas en Alĝerio regiono Kabilio kaj en la provinco Tizi Uzu. Ĝi situas 8 km sude de Tizi n'Tléta. Ĝi enhavas anekson de urbodomo kaj poŝtejon.
William Parsons
William PARSONS, 3-a grafo de Rosse (naskiĝis la en Jorko, mortis la  en Birr-Castle), estis irlanda astronomo.
Vivo
Lord Rosse okupiĝis ankaŭ pri sociaj taskoj kaj provis helpi la malriĉulojn en Irlando.
Kun Mary Wilmer-Field, kiun li edzinigis en la jaro 1836, li havis kvar filojn. William Parsons mortis je la 31-a de oktobro 1867 en sia kastelo Birr-Castle.
Sciencaj laboroj
En la jaro 1826 William Parsons konstruis sur la tereno de Birr-Castle observatorion. La instrumentoj estis faritaj laŭ lia persona instrukcio.
Parsons ĉefe interesiĝis pri ekstergalaksiaj nebulozoj, flanke pri la temperaturo de la lunsurfaco. Per siaj grandaj teleskopoj li eltrovis, ke multaj nebulozoj estas malproksimaj stelamasoj.
Elektronika cirkvito
Elektronika cirkvito estas kunmetaĵo de individuaj elektronikaj komponantoj, kiel ekzemple rezistiloj, transistoroj, kondensiloj, induktoroj kaj diodoj, ligitaj per estraj dratoj aŭ spuroj tra kiuj elektra kurento povas flui. La kombinaĵo de komponantoj kaj dratoj permesas al diversaj simplaj kaj kompleksaj operacioj esti farita: signaloj povas esti plifortigataj, komputadoj povas esti prezentataj, kaj datenoj povas esti movataj de unu loko ĝis alia. Cirkvitoj povas esti konstruataj el diskretaj konsisteroj ligitaj per individuaj pecoj de drato, sed hodiaŭ ĝi estas multe pli kutima por krei interligojn de fotolitografiaj teknikoj sur lamenigita substrato (elektronika blato aŭ PCB) kaj luti la komponantojn al tiuj interligoj por krei pretan cirkviton. En integra cirkvito aŭ IC, la komponantoj kaj interligoj estas formitaj sur la sama substrato, tipe duonkonduktaĵo kiel ekzemple silicio aŭ (malpli ofte) galiumarsenido.
Natria sarkozinato
Natria sarkozinato, sarkozinato de natrio aŭ C3H6NNaO2 estas organika kombinaĵo el natrio kaj sarkozino aŭ metil-glicino, aminoacida peranto en la metabolo de kolino kaj flanka produkto en la sintezo de glicino. Sarkozino estas natura aminoacido trovata en muskoloj kaj aliaj histoj.
22794 Lindsayleona
22794 Lindsayleona estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lindsey Leona Precht, finalistino en 2006 de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Miami Lakes Middle School de Miamo (Florido).
Noflen
Noflen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Canillas de Río Tuerto
Canillas de Río Tuerto [kaNIljas derioTŬERto] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la nordokcidento de la regiono. La loknomo Canillas de Río Tuerto estas etimologie komprenebla kiel Kanaletoj de la Rivero Tuerto aŭ alude al la najbara Cañas.
Geografio
Tiu municipo estas ĉe la meza fluejo de la rivero Tuerto en la Supra Rioĥo. Tiu valo havas ebenan terenon kaj estas bordita de diversaj niveloj de teraso kiuj staras ekde la valo ĝis la montetoj.
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la regiona ŝoseo LR-206 inter Azofra, Alesanco kaj Torrecilla sobre Alesanco norde kaj la ceteraj lokoj de la valo sude, nome Cañas kaj Villar de Torre sude. Ĝi estas je 624 metroj super marnivelo.
Historio
La plej fruaj dokumentaj mencioj datas de la fino de la 12-a jarcento. En tiu epoko la areo apartenis al la Regno Navaro. En buleo de 1199 per kiu oni donis privilegiojn al la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla aperis nomumita kiel Canellas.
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1960-aj jaroj oni malaltiĝis el 299 loĝantoj ĝis la nunaj 40.
Aktualo
La bazo de la ekonomio estas agrikulturo. La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj palaco ktp.
Horné Mýto
Horné Mýto, hungare Felsővámos estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda. Ĝis 1899 la hungara nomo estis Vámosfalu.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Malgranda Danubo, laŭ traira flankovojo. Dunajská Streda troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1268 en formo Wamus. En 1683 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en la vilaĝo 567 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Pozsony, al distrikto de Dunaszerdahely. Ekde 1920 ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. Inter 1960-1990 la vilaĝo aliĝis al Trhová Hradská formantaj vilaĝon Trhové Mýto. En 2001 loĝis en la vilaĝo 969 da homoj, (942 hungaroj, 24 slovakoj).
Dlouhá Stráň
Dlouhá Stráň estas municipo situanta en montaro Nízký Jeseník, en distrikto Bruntál, en Moraviasilezia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Osek (distrikto Strakonice)
Osek (Ossek) estas municipo (obec) en distrikto Strakonice de Sudbohemia regiono de Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Situo
Osek kuŝas proksimume je 8 km nordoriente de Strakonice, je 53 km nordokcidente de České Budějovice, kaj je 93 km sude de Prago.
La municipo kovras areon de 13.91 km². Ĝi inkludas la domarojn Jemnice, Malá Turná, Petrovice, kaj Rohozná.
Viktória Herencsár
Viktória Herencsár [herenĉAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herencsár Viktória estas hungara zimbalonisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
Viktória Herencsár naskiĝis la en Budapeŝto.
Sori
Sori estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Avegno, Bargagli, Bogliasco, Genova, Lumarzo, Pieve Ligure, Recco kaj Uscio.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ĝi estas bela urbeto ĉe la mara enfluejo de la samnoma rivero; ĝin komponas diversaj variaj partoj: ĝi havas strandon sed ankaŭ klifaron ĉe la maro, belan marpromenadon kaj tradiciajn pastelkolorajn domojn.
Vitelsbaĥoj
La Vitelsbaĥoj (Wittelsbacher) estas unu el la plej aĝaj nobelaj dinastioj de Germanio. Jam en la jaro 1000 dokumento mencias la grafon Otto la 1-a de Scheyern, Otto comes de Skyrum, kiun oni konsideras pra-patron de la Vitelsbaĥoj. El la vitelsbaĥa dinastio venis dum pluraj jarcentoj la regantoj de Bavario kaj de Palatinato. Ilia familia sidejo, mezepoka fortikaĵo, situis en Oberwittelsbach, parto de la urbo Aichach, en la nuna distrikto Aichach-Friedberg de Bavario.
Al la Vitelsbaĥoj apartenis, interalie:
Regantoj de la Sankta Romia Imperio
Reĝoj kaj/aŭ Imperiestroj:
Princoj-elektistoj de Kolonjo
1583 - 1761
Grafoj de Palatinato
1294 - 1356
Princoj-elektistoj de Palatinato
ĝis 1623, kaj denove ekde 1648.
Dukoj de Duklando Bavario
ĝis 1623
Princoj-elektistoj de Bavario
1623 - 1777
La duko Maksimiliano la 1-a de Bavario ricevis la princo-elektistecon de Palatinato. (Komence nur persone, ekde 1628 eĉ herede.)
Princoj-elektistoj de Palatinato-Bavario
1777 - 1806
1777 La bavaria linio de la Vitelsbaĥoj formortas kaj la bavaria elektisteco nuliĝas. La palatinata princo-elektisto heredas la bavarian tronon kaj eknomas sin "princo-elektisto de Palatinato kaj Bavario". (vidu ankaŭ: Milito de bavara sukcedo)
Reĝo de Grekio
1832 - 1862
Bournezeau (stacidomo)
Bournezeau estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bournezeau, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
Cubas de la Sagra
Cubas de la Sagra estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝi situas en la natura komarko La Sagra kiu etendiĝas norde de la provinco Toledo kaj sudo de Madrido. Ĝi havas areon de 12,82 km² kun 4.109 loĝantoj.
Kravera urieto
Kravera urieto (Synthliboramphus craveri) estas eta marbirdo kiu troviĝas ĉe la Kalifornia marfluo. Pro tio ankaŭ la nomo Kalifornia urieto taŭgus por la specio, se ne estus uzata por tiu alia specio. La nomo Kravera urieto rememoras la italan meteorologon Federico Craveri (1815-1890), kiu rekoltis la unuan specimenon.
Disvastiĝo
Tiu eta nearktisa aŭkedo reproduktiĝas en insuloj ĉe Kalifornio en la Pacifiko kaj Meksiko ankaŭ en la Golfo de Kalifornio de duoninsulo Baja California. Ĝi ĉeestas ankaŭ centran Kalifornion en Usono, ĉefe dum la postreprodukta disiĝo kaj eĉ ĝis suda Kanado kiel malofta vaganto. La specion minacas enmetitaj predantoj en ties kolonio de marbirdoj kaj pro oleoverŝado kaj oelotrafiko. Estas minacoj ankaŭ turisma disvolviĝo kaj komercia fiŝkaptado. La supozata loĝanatro estas de ĉirkaŭ 10,000 reproduktaj paroj, kaj la specio estas konsiderata kiel minacebla.
Aspekto
La Kravera urieto estas tre eta birdo 25 cm longa, blankonigra (pli precize kun nigraj supraj partoj -krono el la subbeko tra iomete sub la okulo ĝis la nuko kaj malantaŭa kolo, je komenco de dorso pli larĝa formante preskaŭ kompleta kolumo kiun malhavas la Kalifornia urieto, dorso kaj mallonga kaj fortika vosto kaj kruroj- kaj blankaj subaj partoj -larĝa areo ĉirkaŭ la gorĝo kaj ventro-) kun tre eta kapo kaj maldika, eta kaj pintakra beko. La nigra okulo havas mallarĝan nekompletan blankan okulringon ene de la nigra kapomezo. Ĝi similaspektas kun la rilata Kalifornia urieto, kun kiu la Kravera urieto kunestas la plej suda el la vivantaj specioj de aŭkoj, sed tiu ĉi havas malhelajn malantaŭajn subflugilojn anstataŭ blankajn kaj ne havas tiom blankan vizaĝon. Ambaŭ ties voĉoj estas diferencaj. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj ne okazas plumarŝanĝoj laŭ sezonoj.
Kutimaro
La Kravera urieto nutras sin en interna maro, ofte per asocio kun grandaj pelagiaj predantaj fiŝoj kiel tinuso, kaj manĝas idojn de fiŝoj kiel haringoj, miktofidoj kaj rokfiŝoj. Kiel ĉiu aŭko ankaŭ tiu ĉi specio subnaĝas per flugila propulsado kaj pova flugilfrapado. Oni supozas, ke ili manĝas kooperative laŭ paroj, almenaŭ ili estas ĉiam vidataj laŭ paroj, eĉ dum la reprodukta sezono. Tiuj birdoj lerte flugas kaj povas ekflugi sen antaŭa piedkuro.
La Kravera urieto nestumas en etaj fendoj, kavernetoj kaj sub densa arbustaro en sekaj insuloj laŭ izolitaj kolonioj. Ili revenas en la kolonion nur dumnokte por eviti eventualajn predantojn. La ino demetas du ovojn kiu estos kovata dum unu monato. Kiel aliaj urietoj de la genro Synthliboramphus (kiel la Antikva urieto) la idoj estas tre frumaturaj, kaj elnestiĝas du tagojn post eloviĝo kaj elturniĝas aktive al la maro, ekde kie la gepatroj alvokas ilin. Alveninte enmaren la tuta familio elnaĝas al interna maro. Pri tiu epoko en la vivo de la specio ne multe oni scias pro evidentaj malfacilaĵoj studi ilin.
Minacoj
La Kravera urieto estas konsiderata unu el la plej minacataj specioj de aŭkoj. Ili estas minacataj de oleoverŝado, ĉar granda parto de la loĝantaro vivas proksime de la aktivaj ŝipvojoj de Los Angeles, ĝenado pro turismo kaj memmortiĝo en grandaj retoj de fiŝkaptado. Pro la fakto, ke granda parto de la eta loĝantaro nestumas en tiom malgranda areo ununura katastrofo pri oleoverŝado aŭ simile kaŭzus gravegajn malfacilaĵojn. La tuta loĝantaro estas ĉirkaŭ 10,000 aŭ ĝis 15,000 reproduktaj paroj kaj ĉiuj inter suda Kalifornio en Usono kaj Baja Kalifornio en Meksiko. Alia minaco venas el enmetitaj specioj kiel musoj, ratoj kaj katoj (kiuj povas mortigi eĉ plenkreskulojn); tiun minacon oni klopodas malpliigi per rearanĝado de insuloj kaj ties medio per forigado de enmetitaj predantoj.
Grizbrusta hilofilo
La Grizbrusta hilofilo (Hylophilus semicinereus) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj.
Ĝi troviĝas en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Franca Gujano, Peruo kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Estas specio kun olivverdecaj supraj partoj kaj blankecaj al sablokoloraj subaj partoj kun flavaj partoj en ŝultroflankoj. La iriso estas tre helaj al blankaj.
Béla Hatvani
Kariero
Hatvani Béla studis en Mintarajziskola de Budapeŝto. Li pentris sub influo de Mihály Munkácsy ĝenrojn kaj pejzaĝojn.
NGC 2150
NGC 2150 (aliaj indikoj — ESO 57-55, IRAS05562-6933, PGC 18097) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Hulagu
Hulagu, Hulegu aŭ Chülegü (mongole: Хүлэгү; naskiĝis ĉirkaŭ 1217; mortis la 8an de februaro 1265) estis mongola ĥano kaj militisto, nepo de Ĝingis-Ĥano.
La 10an de februaro 1258, Bagdado estis kaptita de Mongoloj estritaj de Hulegu, dum la sieĝo de Bagdado. Multaj kvartaloj estis ruinigitaj per incendioj, la sieĝo mem aŭ rabado. La Mongoloj masakris plej el la urba loĝantaro, inklude la kalifon Al-Musta'sim, kaj detruis grandajn partojn de la urbo. Ankaŭ la kanaloj kaj digoj kiuj estis forminta la urban sistemon de irigacio estis same detruitaj. Dum tiu tempo, en Bagdado, kristanoj kaj ŝijaistoj estis tolerataj, dum sunaistoj estis traktataj kiel malamikoj. La rabado de Bagdado metis fino al la Abasida Kaliflando, frapego el kiu la Islama civilizo neniam rekuperiĝis.
Spotorno
Spotorno estas komunumo de Italio.
Helpieda hilofilo
La Helpieda hilofilo aŭ Arbusta hilofilo, Hylophilus flavipes, estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Hylophilus, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Sudameriko, pli verdecaj birdoj ol la tipa en la familio genro de Vireoj, el kiu ĝenerala koloro devenas la nomo, esperantigita kiel Hilofiloj aŭ pli kompreneble verduloj. Ĝi reproduktiĝas en Kostariko, Panamo, Kolombio, Venezuelo kaj Tobago.
Ĝi estas birdo de arbarbordoj kaj savano kiu konstruas profundan tasforman neston penditan el arbobranĉo. La ino demetas kutime 3 blankajn ovojn, kiu estas markataj brune.
Plenkreskulo de Helpieda hilofilo estas 11.5 cm longa kaj pezas 13 g. Ĝi estas ĉefe olivverdeca al olivbruneca en supraj partoj, kun pli brilaj flugiloj kaj pugo, kaj olivecbruna kapo kun tre svaga superokula strio kaj flaveca okulringo. La subaj partoj estas helflavecaj, la beko estas ĉefe malhela kaj la kruroj estas helaj kompare kun proksimaj parencoj, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie flavipes signifas precize “de flavaj piedoj”. La alvoko estas longa serio de notoj ŭiri-ŭiri-ŭiri-ŭiri, interrompitaj per trilado kaj fajfoj.
La raso H. f. insularis estas granda kun fortika beko formo kun bruna iriso endemia de Tobago. Aliaj rasoj diferencas pro la nuanckoloro de subaj partoj.
Helpiedaj hilofiloj manĝas insektojn kaj araneojn kaptitajn el supra kaj meza tavoloj de la kanopeo. Ili manĝas ankaŭ berojn, ĉefe antaŭ migrado.
1754
En la jaro 1754 post Kristo okazis, interalie:
Stenografa Instituto Tutmonda
Stenografa Instituto Tutmonda estis faka Esperanto-organizaĵo, fondita en 1933. Ĝi celo estis disvastigo de la uzado de la esperantlingva Stenografio laŭ sistemo Duployé-Flageul, kaj de la adapto de la sama sistemo al la naciaj lingvoj. En la 1930-aj jaroj la asocio havis delegitojn en pli ol 20 landoj. Organo de la Stenografa Instituto Tutmonda estis la periodaĵo „Fluganta Skribilo“, kiu jam aperis ekde 1913.
Flavkrura tringo
La Flavkrura tringo, Tringa flavipes, estas mezgranda vadbirdo de la granda familio de Skolopedoj, la tipaj vadbirdoj, kaj la ordo de Ĥaradrioformaj. Ĝi estas tre simila al pli granda Granda flavkrura tringo, Tringa melanoleuca. Tamen ĝi ne estas proksima parenco de tiu specio, sed de la pli granda kaj nesimila Striflugila tringo, Tringa semipalmata -eksa Catoptrophorus semipalmatus-, (Pereira & Baker, 2005); nur la fajna bildo de la kolo dum breda plumaro pruvas la veran rilaton inter tiuj du specioj.
Aspekto
Plenkreskuloj -25 ĝis 28 cm longaj kaj ĉirkaŭ 75 aŭ 85 g pezaj- havas longajn flavegajn krurojn kaj longan maldikan nigran bekon, ĉirkaŭ samlonga kiel la kapo aŭ iomete plie. La korpo estas grizbruna supre kaj blanka sube. La kolo kaj brusto estas fajne striita brune. La vosto kaj pugo - ne vertikala- estas blankaj. Blanka strio superokula aŭ ĉirkaŭokula ringo. La flugiloj aperas malhelaj. Breda plumaro estas simila, sed pli kontrasta.
Disvastiĝo
Ili migras al marbordo de Meksika Golfo ĉe Usono kaj pli suden al Suda Ameriko tra la Karibo ĝis Fuegio.
Tiu specio estas vagulo al Pacifiko -Novzelando kaj Havajo-, Afriko kaj okcidenta Eŭropo ĉefe al Britio, sed ankaŭ en Nederlando, Danio kaj Hispanio.
Estas loĝantaro de ĉirkaŭ duonmiliono.
Kutimoj
Maskloj ludas ceremoniojn antaŭ pariĝado. Ili nestumas surplanke, en truo kovrita de folioj aŭ herberoj, kutime ĉe malfermaj sekaj lokoj, inter branĉoj aŭ sekaj radikoj. La ino demetas 2 ĝis 5 brunmakulitajn grizflavecajn ovojn. Ambaŭ gepatroj kovas dum ĉirkaŭ 3 semajnoj kaj zorgas la idojn dum sama tempokvanto, sed la ino foriras antaŭ la masklo. Ili defendas agreseme sian teritorion. Ili estas monogamaj.
Tiuj birdoj manĝas en neprofundaj akvoj, foje uzante siajn bekojn por kirli akvon. Ili manĝas ĉefe insektojn, fiŝetojn kaj krustulojn. Ili povas esti ĉu solaj -ĉefe dum bredado- ĉu laŭ grupoj de pli ol 50 birdoj for de bredsezono.
La voĉalvoko de tiu birdo estas fajfado pli milda ol tiu de Granda flavkrura tringo, Tringa melanoleuca, kaj konsistas el unufoja aŭ du -pli ofte- trifoje ripetata “ti-ti”.
1575 Winifred
1575 Winifred estas malgranda, hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Robert Curry Cameron, en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Winifred", honore al la usona planedosciencistino Winifred Sawtell Cameron.
Bournezeau
Bournezeau estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bournevaiziens aŭ Bournezéliens.
Aerosonilo
Aerosonilo estas ĉiu muzikilo en kiu rekta vibrostimulado produktas la sonon. Ĝi estas kategorio en la Hornbostel-Sachs-sistematiko (tie sub la grek-devena nomo Aerophon [aerofon] de ἀήρ „aero“ kaj φωνή „sono“). Aerosoniloj estas plue subdividitaj je
Por la praktika uzo la diferencado laŭ la tonproduktado estas plejofte pli senchava, dum tiu en la skemo de Hornbostel kaj Sachs sekvas nur sur la dua nivelo.
Deflankigo-Aerosoniloj
Ĉe ili la preterfluanta aero estas dividata kaj tiel modifita, ke ekestas sono.
Interromp-aerosoniloj
Je tio la preterfluanta aero estas periode interrompata, kio generas sonon.
Eksplodem-aerosoniloj
La aero je tiu estas unufoje plidensigita. Ekzemploj: Udu kaj Ghatam.
Georgo la 1-a (Kartvelio)
Georgo la 1-a (kartvele: გიორგი I) (998 aŭ 1002 - m. la 16-an de aŭgusto 1027), de la bagratida dinastioj, estis la reĝo de Kartvelio de 1014 ĝis sia morto en 1027. Li foruzis la plej grandan parton el lia sep-jar-longa regado kondukante sangan kaj vanan teritorian militon kontraŭ la Bizancia Imperio.
Frua regado
Georgo estis naskita en 998 aŭ, laŭ pli posta versio de la kartvelaj kronikoj, en 1002, de la reĝo Bagrat la 3-a. Post la morto de lia patro la 7-an de majo 1014, li heredis la regnojn de Abĥazio, kaj Kartli kaj Kaĥeti unuiĝis en ununura ŝtato, Kartvelio. Kiel lia antaŭulo, Georgo daŭre estis titolita kiel Reĝo de la abĥazoj kaj kartveloj. Tamen, kelkaj fontoj ofte preterlasis unu el la du komponentoj de tiu titolo por mallongigi ĝin.
La nova reganto pro juna aĝo estis tuj ekspluatita de la grandaj nobeloj, kiuj estis subpremitaj sub peza mano de Bagrat. Ĉirkaŭ la sama jaro, la plej orientaj provincoj de Kaĥeti kaj Hereti, ne facile akiritaj de Bagrat, enscenigis ribelon kaj restarigis tie propran registaron sub Kvirike la 3-a, kiuj ankaŭ asimilis parton de la najbara Arano (Kuris), permesante al li postuli la titolon de Reĝo de la kaĥetoj kaj ranianoj. Georgo estis nekapabla malhelpi la movon kaj serĉis aliancon kun tiu regno, prefere ol provado reaneksi ĝin en la kartvela ŝtato, tiel lasante multjaran postulon je Kaĥeti kaj Hereti al liaj posteuloj.
Milito kaj paco kun Bizanco
La pleja politika kaj milita okazaĵo dum la regado de Georgo, estis milito kontraŭ la Bizanca Imperio, kiu havis radikojn en la 990-aj jaroj, kiam la kartvela princo Davido la 3-a Kuropalates, sekvante sian malsukcesan ribelon kontraŭ imperiestro Basileio la 2-a Bulgaroktonos, cedis siajn ampleksajn havaĵojn en Tao kaj la najbaraj teroj al la imperiestro post sia morto. Ĉiuj klopodoj de la duonfilo de Davido kaj la patro de Georgo, Bagrat la 3-a, malhelpi tiujn teritoriojn estis aneksitaj al la imperio iĝis vanaj. Juna kaj ambicia, Georgo lanĉis kampanjon por reestigi la sukcedon de Kuropalates al Kartvelio kaj okupata Tao en 1015-1016. Li ankaŭ eniris en alianco kun la fatimida kalifo de Egiptujo, Al-Hakimo (996-1021), kiuj metis Bazilion en malfacila situacio, devigante lin sindeteni de akuta respondo ĝis la ofensivo de Georgo.
La konstruado de la katedralo Sveticĥoveli en Mcĥeta estis iniciatita, en la 1020-aj jaroj, de Georgo la 1-a. Multaj legendoj ĉirkaŭas la historion de tiu grandioza katedralo, kaj la ejo ĝenerale. Ĝi nun estas, kune kun aliaj historiaj monumentoj en la urbo, Monda heredaĵo de Unesko.
Kronada insulo
La insulo longas ĉ. 40 km, larĝas 5-13 km kaj tiel la plej granda de la Sudaj Orkadoj. Ĝi estas glacikovrita en 85 %, altas la Monto Nivea ĝis 1.265 m.
Georgo la 1-a (Kartvelio)
Milito kaj paco kun Bizanco
Preter tio, la bizancanoj estis en tiu tempo implikitaj en senĉesa milito kun la prabulgaroj, limigante iliajn agojn al Okcidento. Sed tuj kiam Bulgario estis konkerita, kaj Al-Hakimo estis ne plu vivanta, Bazilio gvidis sian armeon kontraŭ Kartvelio (1021). Streĉa milito daŭris dum du jaroj, kaj finiĝis en decida Bizanca venko, devigante Georgon konsenti pri packontrakto, en kiu li devis ne nur prirezigni liajn postulojn sur Tao, sed kapitulaci al pluraj de liaj sudokcidentaj havaĵoj al Bazilio, kaj doni sian trijaran filon, Bagrat, kiel ostaĝo. Sekvante la packontrakton, Konstantinopolo estis vizitita de la katolikoso-patriarko Melkisedek la 1-a de Kartvelio, kiu akiris Bizancan financan helpon por la konstruado de grava ortodoksa katedralo en orienta kartvela urbo Mcĥeta.
Susan Haack
Susan HAACK (naskiĝinta en 1945, Anglio) estas profesoro de filozofio kaj juro en la Universitato de Miami en Usono. Ŝi verkis verkojn por diversaj filozofiaj fakoj, inter kiuj logiko, filozofio de lingvo, epistemologio kaj metafiziko. Ŝia pragmatismo derivas el tiu de Charles Sanders Peirce.
Kronada insulo
Sur la insulo troviĝas nun argentina meteologia stacio kaj rezervejo en la Sandefjordbucht, en plej okcidenta parto de la insulo. La klimato de la insulo estas bone konata pro la tie funkcianta vetera stacio.
Georgo la 1-a (Kartvelio)
Milito kaj paco kun Bizanco
Poste, Bazilio konservis la pacon kun Kartvelio, permesis al la princo Bagrat reveni hejmen du jarojn poste (1025): sed la nova imperiestro, Konstantino la 8-a, kiu sukcedis post la morto de Bazilio, decidita por alporti Bagraton reen al Konstantinopolo. Tamen, la imperia kuriero ne povis preterpasi la princon, li jam estis en la kartvelaj teritorioj. La bizanc-kartvelaj rilatoj poste plimalboniĝis, precipe post komploto, organizita de Nikiforo Komneno, arkonto de Vaspurakano, kaj supoze implikanta Georgon la 1-a.
Georgo evidente prepariĝis por preni venĝon por sia malvenko, sed li mortis subite en Trialeti la 16-an de aŭgusto 1027. Li estis entombigita en la Bagratida Katedralo en lia ĉefurbo Kutaisi. Ĵus malkovrita tombo, supozeble prirabita en la 19-a jarcento, estas proponita aparteninta al Georgo la 1-a.
Bernino
Bernino (itale kaj germane Bernina) havas la sekvantajn signifojn:
Géza Berczy
Géza Berczy [berci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berczy Géza estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo eble estis Ostermann.
Géza Berczy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Géza Berczy (kiel infana aktoro) ricevis gravan rolon en muta filmo en 1917. Post 3 jaroj li akiris diplomon en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. Li komencis sian plenkreskan aktoran karieron en 1920 en Teatro de Újpest. Inter 1921 kaj 1924, 1925–1926, 1937-1940, 1944–1946 li apartenis al Gaja Teatro, en 1924 al Teatro Renaissance, inter 1927–1928 al Operetoteatro (Budapeŝto), poste al Nova Teatro (Budapeŝto), en 1930 kaj 1938 al Teatro Magyar, ekde 1931 al Teatro Belvárosi, ktp. Li finis sian karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) (1953-1956). Li pensiuliĝis en 1959. Li mortis en la Hungara Televizio. Li estis kolektanto de teatraj, cirkaj, kabaredaj memoraĵoj. Li edziĝis plurfoje.
Wilhelm Tell
Wilhelm TELL (en Esperanto Vilhelmo Telo) estas nacia heroo de Svisio, kiu onidire vivis en la 14-a jarcento. Pri la demando, ĉu Tell vere vivas aŭ ne, la historiistoj disputas ĝis hodiaŭ. Fakto estas, ke la familia nomo de Tell ne ekzistis en la regiono de Urio, sed nur en Zuriko. Oni scias, ke Schiller evoluis siajn dramojn parte sur la bazo de historiaj faktoj. Aliaflanke estas evidente, ke li pro dramaturgiaj konsideroj libere modifis tiujn faktojn. La ideon pri la pomopafo li ĉerpis el skandinavaj legendoj (legu Toko). Eble la nomo Tell devenas de la reĝo Orentel, la filo de la skandinva heroo Egil. Oni do verŝajne neniam povos definitive respondi la demandon pri la reale ekzistinta persono Wilhelm Tell. Se tiu Tell entute vivis, li verŝajne estis zurikdevena nobelo. La bildo de Wilhelm Tell ornamas la 5-frankan moneron de Svislando.
La historia Wilhelm Tell
En kompreno de la Svisoj, Svislando dankas sian ekziston al Tell. Libere laŭ Schiller la plej multaj svisoj deklaras, ke la demokratio en Svislando datiĝas de la jaro 1291, sed tio estas same mita kiel la figuro de Tell. En realeco la Svisa Ĵurkomunumo al kiu poste aliĝis la urbaj kantonoj Lucerno, Zugo, Zuriko kaj Berno estis pli feŭdisma ol demokrata sistemo. La svisa demokratio fakte naskiĝis jarcentojn poste en 1830 je la Tago de Uster kaj en iu senco estis produkto de la franca regado sub Napoleono post la Helveta Revolucio de la jaro 1798 ĝis 1803.
Willhelm Tell laŭ Schiller
Friedrich Schiller verkis kvinaktan dramon pri Willhelm Tell. Ĝi estis tradukita al Esperanto de Ludwig Emil Meier en 1906. Laŭ la Enciklopedio de Esperanto temas pri "lerta traduko".
La dramo de Wilhelm Tell ludas en epoko kiam Svislando estis sub habsburgra regado. La libera kamparano kaj ĉasisto Wilhelm Tell helpas al la persekutita partisano, kiu frapmortigis la kastelvokton de Untervaldo fuĝi tra la fenŝtormo per ŝipeto tans la Lago de Urio. La persekutintoj por venĝi sin detruis la domon kaj havaĵon de la fiŝkaptisto, al kiu apartenis la fuĝboato. La Habsburgoj konstruas nun fortikaĵon en Altdorf, la ĉefkonumumo de Urio. Sur ŝtango en la vilaĝcentro la vokto Gessler metis sian ĉapelon kaj postulis de ĉiu preterpasanto, saluti ĝin. Tell rifuzas la saluton. La soldatoj kaptas lin, kaj la vokto Gessler devigas lin pafi per la arbalesto pomon de sur la kapo de lia filo. Tell sukcese trafis la pomon, sed al la demando de Gessler pri la dua projektilo respondis, ke la dua projektilo estintus por la koro de Gessler, se la unua trafintus la filon de Tell. Pro tiuj vortoj la vokto ordonis enkatenigi Tell-on kaj per boato transporti al Ŝvico. Sur la lago ekblovas forta ŝtormo, kaj ĉar Tell estis la ununura, kiu kapablis navigi ŝipon en tia vetero, la soldatoj senkatenigis lin. Tell navigis la ŝipon al granda roko apud la ŝvica bordo, kaptinte sian arbaleston saltis sur ĝin kaj repuŝis la boaton al la akvo. En la arbaro sur konkava vojeto li kaŝis sin, sciante, ke Gessler devis pasi tra tiu-ĉi vojo, kaj mortpafis la tiranon. La kamparanoj de Urio, Ŝvico kaj Untervaldo kreinte la ĵurkomunumon (ĵurinte: "Ni volas esti unuigita popolo de fratoj!") detruis la kastelon de Gessler.
Tell kiel nacia simbolo
Malgraŭ la malcerto pri lia reala ekzisto, Tell fariĝis la simbolo de la svisa libereco kaj sendependeco. La vizaĝo de Tell ornamas ek de pli ol cent jaroj la kvinfrankan moneron kaj la arbalesto estas la protektita simbolo por "farita en Svislando".
Sándor Balassa (komponisto)
Sándor Balassa [ŝAndor balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balassa Sándor estis hungara komponisto kaj altlerneja instruisto.
Sándor Balassa naskiĝis la 20-an de januaro 1935 en Budapeŝto kaj mortis la 14-an de majo 2021 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Balassa frekventis muziklernejon, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto. En 1964 li eklaboris en la Hungara Radio, kie li reĝisoradis muzikajn programojn. Ekde 1981 li instruis en la Altlernejo. Li emeritiĝis en 1996. Li ricevis premion Kossuth en 1983, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Bernino (distrikto)
Geografio
La distrikto Bernino konsistas el la du itallingvaj komunumaroj kaj komunumoj Brusio kaj Poschiavo, kiuj situas sude de Berninopasejo. La valon, kiun formas tiuj du komunumoj senakvigas la rivereto Poschiavino, alfluanto de Adda. En la centro de la valo sur la limo de la du komunumaroj situas la Lago de Poschiavo.
Trafiko
Tra la distrikto kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 29 de Berninopasejo al Poschiavo. Al la publika transportreto la distrikto estas konektita per la berninolinio de Retia Fervojo, kiu ek de la 7-a de julio 2008 estas monda kulturheredaĵo de UNESKO.
Komunumoj de la distrikto Bernino
La distrikto Bernino konsistas (stato en 2011) el 2 komunumaroj, kiuj ambaŭ konsistas el po unu sola komunumo:
Historio
La distrikto Bernino estis kreita surbaze de la nova administracia ordo de Kantono Grizono de la jaro 1851.
Tago de Pola Scienco
Tago de Pola Scienco – pola ŝtata festo celebrata la 19-an de februaro, dediĉita al memorigo de la atingoj de polaj sciencistoj kaj iliaj streboj al ekkono de la scienca vero. Ĝia dato ligiĝas kun ĉi taga datreveno de la naskiĝo de Nikolao Koperniko, eminenta pola astronomo el Toruń. La festo ne estas libertago.
Moda ĉefurbo
Moda ĉefurbo estas urbo kiu havas gravan influon sur tendencoj de internacia modo, kaj en kiu la dezajno, produktado kaj vendado de modaj produktoj - plus okazaĵoj kiel modaj semajnoj, premioj kaj komercaj foiroj - ekonomie aparte signifas.
La tutmondaj urboj konsideritaj la "kvar grandaj" modaj ĉefurboj de la 20-a jarcento estis Milano, Parizo, Londono kaj Novjorko; tamen la moda scenejo iĝis pli multpolusa en la 21-a jarcento kun aliaj gravaj centroj kiaj Berlino, Barcelono, Tokio, Sao-Paŭlo kaj Los-Anĝeleso.
Difino de moda ĉefurbo
Modaj ĉefurboj kutime havas larĝan miksaĵon de komerco, financo, distro, kulturaj kaj libertempaj aktivecoj kaj estas internacie rekonataj havi fortan kaj solan identecon. Oni ankaŭ notu ke la statuso de moda ĉefurbo fariĝis pli kaj pli ligata al la enlanda kaj internacia "profilo", renomo, de la koncerna urbo. Modaj ĉefurboj estas ankaŭ aparte forta parto de pli larĝa dezajna scenejo, kun dezajnaj lernejoj, primodaj revuoj kaj loka merkato de konsumantoj.
Ofte la termino moda ĉefurbo estas uzata por priskribi la urbojn kiuj tenas la internacie plej renomajn modajn semajnojn, plej elstare Parizo, Milano, Londono kaj Novjorko. Diversaj aliaj urboj tamen ankaŭ gastigas rimarkindajn modajn eventojn kaj signife influas la tendencojn de tutmonda modo.