cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jürgen Stroop
La agado en Grekio
En la pola Varsovio Stroop estas anstataŭita de SS-Brigadeführer Franz Kutschera kaj poste li estas en duono de septembro de la jaro 1943 forkomandita en la grekan Atenon, kie li estas nomumita pli supera ĉefulo de SS kaj Polico en Grekio.
Stroop vidas sian forkomandon kiel bonŝancon por gloro kaj tiel li ignoras burokratajn cirkonstancojn en hasto veni al suna flanko de la vivo. Lia unua faro alveturiginte en Atenon estas telefonaĵo al greka prezidanto de registaro Ioannis Rallis kaj lia ministro de enlando kun tio, ke ili respondecos eksplicite al li kaj komuniki kun la komandanto de grupo de armeoj E generalkolonelo Alexander Löhr ili povos nur kun permeso de Stroop.
Poste Stroop faris tion, kion lia sekvanto nomis "Sangosoifa". Li lasis elsendi en radio Atheny longajn kaj malbonajn vortatakojn kontraŭ judoj. Kaj plie li ordonis al tio la 3-an de oktobro 1943 al ĉiuj judoj ekregistri sin en lokaj oficejoj, alie ke ili estos pafmortigitaj. Kiam multaj judoj rifuzis registri sin, tiel la germana flanko uzis terminon registrado ĝis la 17-a de oktobro. Sed el taksataj 8000 judoj ekregistris sin sole 1200.
Sedekoj
La sedekoj, alilingve foje Seediqs, Sediq, or Seejiq [pr. səədʑɪq] ; ĉine: 賽德克族) estas unu el la dek kvar indiĝenaj grupoj de Tajvano, oficiale rekonitaj de la Respubliko de Ĉinio . Ili parolas lingvojn de la subgrupo formoza, ĉefe la sedekan.
Jürgen Stroop
La agado en Grekio
Plu en Grekio li gvidis deportadojn de judoj ĝis Pollando, kio kunpuŝiĝis kun vasta rezisto de la greka socio kaj iliaj ĉefaj reprezentantoj, precipe poste de kapo de la greka ortodoksa eklezio, ĉefepiskopo Damaskinos. La monfama fariĝis kunpuŝiĝo de Stroop kun Damaskinos, kiam li proklamis, ekfurioziĝinta pro la protestoj kaj obstrukcoj de la ĉefepiskopo, ke li lasos pafmortigi lin, post kio li ricevis sarkasman rediron: "La grekajn religiajn reprezentantojn oni ne pafas, sed pendumas. Mi petas, respektu tiun ĉi nian tradicion." Mirinde li ne lasis ekzekuti la ĉefepiskopon, sed evidente li ne rimarkis la kaŝitan ofendon.
Sedekoj
Noto kaj referenco
Tiu ĉi estas traduko de la franclingva artikolo pri la sama temo en la franclingva vikipedio je la 17a de aŭgusto 2019.
Jürgen Stroop
La agado en Grekio
Post unu monato en sia nova oficejo Stroop havis pli da malamikoj ol amikoj. Li senĉese atakis al generalkolonelo Alexander Löhr kaj lia rajto gvidi kontraŭpartizanajn operacojn. Plu senvuale li kritikis la gvidadon de la greka politiko fare de la germana ambasadoro Hermann Neubacher.
Azoyú
Azoyú estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Azoyu. Azoyú apartenas al la regiono Costa Chica, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sudokcidento de Guerrero kun limo al la pacifika oceano. Al ĝi krome apartenas dek-kvar aliaj komunumoj. Al Azoyú apartenas entute 113 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12013.
Jürgen Stroop
La agado en Grekio
Sed Neubacher eĉ ne gvidanto de RSHA SS-Obergruppenführer Ernst Kaltenbrunner ne volis, por ke la mallerta ekstremisto kiel estas Stroop traktis kun la grekoj kiel kun la poloj. Tial Neubacher komencis signi al sia malnova amiko al Kaltenbrunner, ke Stroop havas nesufiĉon da sento por la politiko.
Azoyú
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13448 loĝantojn. El tiuj estis 6604 viroj kaj 6844 virinoj. La komunumo havas surfacon de 784,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 360 metroj super la marnivelo.
Jürgen Stroop
Fino de la milito, militkapto kaj juĝa proceso
Post sia forkomando el Grekio li estas la 9-an de novembro 1943 nomumita pli supera ĉefulo de SS kaj Polico por rejnlanda regiono kaj regiono de Westmark kun sidejo en Wiesbaden. Li anstataŭas ĉi tie SS-Obergruppenführer-on Theodor Berkelmann. En tiu ĉi pozicio li restas ĝis fino de la milito.
Oranjestado (Sint Eustatius)
Priskribo
La urbo konsistas el du partoj: La Suba Urbo, situanta ĉe la borda linio (historia urboparto), kaj La Supra Urbo, la ĉefa komerca kaj loĝa centro de Oranjestado. La ĉefa vidindaĵo de Oranjestado estas Fort Oranje, konserviĝinta de la 17-a jarcento en la urbocentro kun panoramo al la borda linio. En la urbo estas malnova reformista kristana preĝejo (parte detruita).
Eszter György
Eszter GYÖRGY [djoerdj] rumania hungara fasonistino, kostumistino kaj scenejdekoraciistino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 6-an de marto 1986.
Jürgen Stroop
Fino de la milito, militkapto kaj juĝa proceso
Komence de majo de 1945 li estas militkaptita fare de usona armeo en urbo Rottau en Bavario. Dum arestigo li estas vestita en uniformo de armea oficiro de infanterio kaj li kunhavas eliminitajn dokumentojn de rezervista kapitano de Wehrmacht je nomo Josef Straub. Okazintaĵon pri tio, ke li estas Straub, li asertas ĝis la 2-a de julio de la sama jaro.
Eszter György
Kariero
Eszter György akiris diplomon pri fasondizajno en Nacia Arta Universitato de Bukareŝto en 2008. Ŝi loĝas en sia naskiĝurbo.
Jürgen Stroop
Fino de la milito, militkapto kaj juĝa proceso
Post tio, kiam estas senvualigita lia ĝusta identeco, li estas starigita antaŭ usona milita tribunalo en Dachau, kie li estas akuzita el ekzekutoj de aliancanaj pilotoj, kiuj estis depafitaj super teritorio de lia agadkampo. La 21-an de marto 1947 li estas kondamnita fare de la tribunalo al mortpuno. Sed la verdikto ne estis plenumita, ĉar Stroop estis eldonita en Pollandon, kie li estis denove juĝita.
Eldoninte Pollandon Stroop estis denove rekonita kiel kulpa pro farado de militaj krimoj kaj kondamnita al mortpuno. En malliberejo Motokow en Varsovio, kie li estis malliberigita kaj atendis la proceson, li estis lokigita en ĉelo kun Kazimierz Moczarski, la politika arestito kaj la eksa rezistmovadano, kiu estis malliberigita fare de komunista sekreta polico. Post sia tralaso en la jaro 1956 Moczarski verkis libron pri la tempo, kiun li pasigis kun Stroop. Li nomis la libron Rozmowy z katem (Interparoloj kun ekzekutisto).
Oranjestado (Sint Eustatius)
Priskribo
En la urbo funkcias medicina universitato kun pli ol cent studantoj. Proksime al la urbo situas Botanika ĝardeno Miriam Ŝmidt.
Jürgen Stroop
Fino de la milito, militkapto kaj juĝa proceso
Laŭ Moczarski Stroop tiel rememoris destrukcion de la varsovia sinagogo: "Kia belega vido! Mi ekvokis Heil Hitler! kaj premis la detonigilon. La grandega eksplodo elportis flamojn ĝis nuboj. La koloroj estis nekredeblaj. La neforgesebla alegorio super la judoj."
La 8-an de septembro 1951 Stroop estas de la polaj organoj kondamnita al mortpuno kaj la 6-a de marto 1952 li estas en Varsovio en aĝo de neĝisvivitaj 57 jaroj ekzekutita per pendumo.
Jürgen Stroop en kulturo
En la jaro 2001 Stroop estas korpigita en filmo Ribelo de usona aktoro Jon Voight.
En 2006 en pola televida filmo Rozmowy z katem, fondita surbaze de la rememoroj de Kazimierz Moczarski Stroop estas korpigita de aktoro Piotr Fronczewski.
Azoyú
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1200 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 28113 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1825 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 6,49 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
18593 de la loĝantoj de Azoyú en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 5291 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 28,46 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 31,08 % (2990 el 9619 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 25,64 (2301 el 8974 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 28113 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 26189 apartenis al la katolika religio. 1924 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Guardalavaca
Guardalavaca estas urbo en la Provinco Holgina de Kubo. Ĝi estas turisma allogaĵo pro siaj blankaj sablaj plaĝoj kaj varmaj akvoj.
Ĝi situas en la nordorienta parto de Kubo, borde ĉe Bahia Naranjo (Oranĝa Golfeto), ĉe Kabo Lukrecia, kaj estas parto de la municipo de Banes. Strandoj en Guardalavaca inkludas tiujn de Plaĝo Guardalavaca, Playa Esmeralda, Don Lino kaj Bahia de Naranjo.
"Guardalavaca" laŭvorte signifas "gardisto de la bovino" en hispana. Estas pluraj rakontoj pri kiel ĉi tiu nomo eble devenis; unu versio asertas ke Guardalavaca estus mislingvaĵo por ĝia originala nomo Guardalabarca, signifanta "gardisto de la ŝipo". La areo estis unufoje multe celita de maraj piratoj kaj Bahia Naranjo proksime al kio estas nun la urbo de Guardalavaca estas celita malprofunda golfeto konektita al la malferma maro de mallarĝa markoleto, kiu faris ĝin konvena sekura rifuĝejo al gardistaj ŝipoj kontraŭ piratoj. Aliflanke, la nomo eble devenis de piratoj irantaj post la brutaro paŝtanta en la areo. Kiel piratoj estis ekviditaj, la lokaj kultivistoj farus tiel kriegon "Guardalavaca" - "gardu la bovinon".
La kuba registaro klopodis ofte ŝanĝi la nomon de la areo ĉar ili opinias ĝin ne esti tre pledanta por turismo; ili tamen ĉiam sensukcesis.
3185 Clintford
3185 Clintford estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao), en Usono.
128593 Balfourwhitney
128593 Balfourwhitney estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
(17332) 2120 T-2
(17332) 2120 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Casto
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bione, Lodrino, Lumezzane, Marcheno, Mura, Pertica Alta kaj Vestone.
Občina Ankaran
Občina Ankaran estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Marborda-Karsta.La municipo konsistas el ununura sidloko kaj ĝia areo estas 8,0 km². Komence de 2018 tie loĝis 3209 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Ankaran.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: En la nordo tra la ŝtata limo kun Italio. En la nordokcidento, la marbordoj de Ankaran estas lavitaj de la akvoj de la Adriatiko. Aliloke apud la Urba municipo Koper.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-obalnokraska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T13_F410:10101310_x401880_y49110_s13_b4
Arondismento Rethel
La arondismento Rethel (france arrondissement de Rethel) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Ardennes, en la administra regiono Grand Est. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Rethel. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio situas relative norde en Francio: de la limo de Valonio, la franclingva parto de Belgio, dividas ĝin nur la arondismento Charleville-Mézières.
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de tri kantonoj.
Aleksandros Papagos
Aleksandros PAPAGOS (en greka: Αλέξανδρος Παπάγος; 9a de Decembro 1883 – 4a de Oktobro 1955) estis greka marŝalo kiu estris la Helenan Armeon en la Dua Mondmilito kaj en la postaj stadioj de la Greka Enlanda Milito kaj iĝis Ĉefministro de la lando post sia venko en la balotado de 1952. Lia regado estis difinita de la Malvarma Milito; militbazoj de Usono estis akceptitaj sur la grekia teritorio, oni kreis povegan kaj ardan kontraŭ-komunisman aparaton, kaj la komunista estro Nikos Plumpidis estis ekzekutita per pafekzekutado.
Kiel Lu Ban majstriĝis
Kiel Lu Ban majstriĝis - porinfana abunde ilustrita libro. Traduko de Tikos, bildoj de Hju Ĝengping kaj Ĝen Guangji
Felikso de Komo
Sankta Felikso de Komo (mortis ĉ. la jaro 390 de nia erao) estas honorita kiel la unua episkopo de la urbo Komo (Como) en la tiama Romia Imperio kaj nuna Italio. Li deklariĝis sanktulo. Li mortis la 8-an de oktobro 391.
Li estis amiko de Sankta Ambrozio, kiu laŭdis lin pro lia misia aktiveco kaj pastrigis lin en 379. Kiam Sankta Basiano konstruigis preĝejon dediĉitan al la Apostoloj en la urbo Lodi de Lombardio, li konsekris ĝin en la ĉeesto de Ambrozio kaj Felikso. Lia nuna kristana festotago estas la 1-a de julio (kvankam foje, vidu la eksteran ligilon sube, indikiĝas ankaŭ la 14-a de julio aŭ la 8-a de oktobro).
Sebranice (distrikto Svitavy)
Municipo Sebranice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en nordorienta submontaro de Žďárské vrchy, 7 km norde de urbo Polička. Vivas ĉi tie.
Partoj de municipo
Al la komunumo apartenas vilaĝoj:
Historio
Nomo de la vilaĝo Sebranice devenas el ĉeĥaj vortoj "sebrat, sebranka" (kolekti, kolektita ularo), do homoj kolektitaj el tuta ĉirkaŭaĵo. La unua mencio pri Sebranice troviĝas en impostaj dokumentoj el la jaro 1347. En nuna areaĵo ĝi ekestis nur en la jaro 1951, kiam ĝi estis kunigita kun proksimaj, ĝis tiam memstaraj vilaĝoj Pohora, Kaliště kaj domaro Třemošná.
Lernejo en Sebranice estis establita jam en la jaro 1664. En la lernejon venadis infanoj el vasta ĉirkaŭaĵo, entute pli ol 200 infanoj. En la jaro 1876 estis solene malfermita nove konstruita lernejo kun tri klasĉambroj.
Memorindaĵoj
Meze de la vilaĝo troviĝas ĝia historia centro, kiun kreas la preĝejo, paroĥestrejo kaj kelkaj bienoj tipaj por tiu ĉi regiono en ĉirkaŭaĵo de la urbo Polička.
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Nikolao, origine frugotika ununava el la dua duono de 13-a jarcento estis rekonstruata en la jaroj 1684, 1709 kaj 1768. Sur norda flanko de la presbiterejo estis alkonstruita oblonga sakristio kun oratorio en la dua etaĝo, en la okcidenta fronto turo kaj norde kaj sude du flankaj navoj. Simplaj fasadoj estas membrigitaj per lizenoj, en okcidenta fronto estas triangula pinjono, la ĉefportalo en la turo estas ortangula kun profilita embrazuro. La fenestroj estas oblongaj duoncirkle finitaj, en dua etaĝo de la navo segmentaj. En la presbiterejo estas kruca volbo, triumfa arko duoncirkla neprofilita, en la ĉefa navo kaj en oratorioj estas plataj plafonoj, sakristio estas volbita barele.
La ĉefaltaro estas pseŭdogotika, la flankaj altaroj pseŭdorenesancaj el la dua duono de 19-a jarcento. La predikejo devenas el la fino de 17-a jarcento, ornamita per reliefo de Kristo sur Olivarba monto. Bildo de Sankta Familio en riĉe skulptita akanta kadro estas el la unua kvarono de 18-a jarcento, baptujo el la 18-a jarcento, orgeno el la jaro 1709.
Tombeja pordego
Baroka tombeja pordego havas arkan pinjonon kun niĉo. La pinjono estas ornamita per pilastroj.
Paroĥestrejo
La paroĥestrejo estis konstruita en tempo ĉirkaŭ la jaro 1800. Ĝi estas oblonga, duetaĝa en la ĉefa fronto estas niĉo kun statuo de Madono, sur flanka vando estas niĉo kun statuo de Sankta Petro el la unua duono de 18-a jarcento. Interne estas barelaj volboj kun angulecaj segmentoj.
Turismo kaj ripozado
Por sportado de la loĝantoj kaj turistoj servas en la vilaĝo banejo, subĉiela baseno kun antaŭuza akvopurigado, kun kelkaj ludejoj, situantaj en bela natura medio. Trans la vilaĝo gvidas cikloturisma traceo nomata "Trans la regiono de Smetana kaj Martinů" kaj vintre oni povas ĉi tie skikuri. Manĝi oni povas somere en restoracio senpere en la banejo, dum tuta jaro en restoracio en la kulturdomo.
De la jaro 1991 ĉiujare en Sebranice okazas Katolika Esperanto-Tendaro.
Erongo-regiono
Erongo estas unu el la 13 administraj regionoj de Namibio. Ĝi konsistigas la plej loĝatan parton de namibia marbordo kun Swakopmund kiel regiona administra centro kaj Walvis Bay kiel plej granda marhaveno de la lando. La marbordo norde kaj sude de tiuj urboj precipe estas dezerto. Enlande troviĝas gravaj minejoj. La nomo Erongo devenas de la Erongo-montaro.
Geografio
→ Vidu ankaŭ: Geografio de Namibio La marbordo de Erongo famiĝis kiel Skeletbordo, ĉar pro la multaj malprofundaĵoj antaŭ la bordo okazis multaj ŝipakcidentoj. La tuta marbordo estas dezerta, apenaŭ iuj riveroj fluas en la maron, kaj nur malofte havas akvon. Eĉ transvivintoj de vrako havas preskaŭ neniun ŝancon pluvivi.
Administrado
La regiono havas kun 63,719 loĝantoj en jenaj distriktoj (2001):
Ekonomio kaj ekologio
La malvarmega Benguela-marfluo venante el la antarkta oceano fluas norden laŭ la afrika bordo. Ĝi alportas multajn nutraĵojn, kiu abunde kreskigas algojn. Regule observeblas tiom abundega algokreskego, kiu poste kaŭzas gravan perturbon de la ekologia sistemo: la algoj kreskadas ĝis la nutraĵo elĉerpiĝas, poste multege da algoj mortas, iliaj kadavroj subeniĝas al la grundo de la oceano, kie ili estas digestataj de aerobaj bakterioj ĝis la lasta oksigeno en la akvo estas forkonsumata, poste anaerobaj bakterioj transprenas la digestadon, ili ellasas hidrogensulfidan gason (H2S), kiu akumuliĝas kaj subite eruptas al la surfaco. Dumvoje supren la gaso interagas kun oksigeno lasante elementan sulfuron (flava pulvoro kun la malagrabla odoro de putriĝintaj ovoj), pro kio multaj fiŝoj mortas. La NASA-bildo de aŭgusto 2005 vidigas algokreskegon en la verda „nubo“ supre kaj sulfurerupton en la strio proksime de la namibia marbordo.
Sándor Mocsáry
MOCSÁRY Sándor (pro. moĉa:ri) estis hungara zoologo, ano korespondanta de MTA (1884) naskita en Nadjvarado la 27-an de septembro 1841 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de decembro 1915.
Biografio
Sándor Mocsáry pristudis juron en Nagyvárad, poste biologion en Vieno. En 1870 oni nomumis lin al bestkolektarejo de la Hungara Nacia Muzeo. En 1901 li iĝis sekcidirektoro ĝis sia pensiuliĝo en 1914. En departemento Bihar li kolektis dum 17 jaroj. Li estis unuavice entomologo.
Johann Heinrich Möller
Johann Heinrich MÖLLER (naskiĝinta la en Fröttstädt, mortinta la  en Gotao) estis germana orientalisto, historiisto kaj geografo.
Vivo
En Fröttstädt la patro estis provizora instruisto (li poste estis kantoro en Sundhausen); samloke Möller science fare de la paroĥestro edukitis. Ende 1804 li frekventis en Gotao la Ernestinum-gimnazion estantan sub la estrado de Friedrich Wilhelm Döring. Tiam instruistis tie multaj elstaraj instruistoj, ekz. Friedrich Jacobs aŭ Friedrich August Ukert. Krome la malriĉeco gepatra igis lin aliĝi al la koruso lerneja por gajni monon per la kantado antaŭ la pordoj en riĉuloj. Ekde 1813 li studis teologion en Jena i.a. ĉe Gabler kaj Schott ĉeestante ankaŭ la prelegojn de Eichstädt kaj Luden. Ĉefa interesiĝo tamen estis ĉe li por Georg Wilhelm Lorsbach ĉe kiu li sekvis privatajn prelegojn pri la lingvoj siria kaj araba. Lin li sekvis dum la someraj ferioj de 1815 al Gotao kie Lorsbach devis taksi kaj ordigi diversajn de la vojaĝanto U.J. Seetzen senditajn manuskriptojn orientajn.
Post helpdono al Lorsbach li iĝis je la komenco de la vintra semestro al Göttingen por kontinuigi la akademiajn studojn ĉe Planck, Pott, Stäudlin, Tychsen kaj Bouterweck. Kiam Lorsbach ege malsaniĝis en 1816 li haste iris al Jena por vidi ankoraŭfoje la instruinton. Post morto lia (29./30.3.1816) Möller ankoraŭ redonis la mankantajn manuskriptojn al la gotaanoj laŭ permeso de la duka moŝto. La supera tiea bibliotekisto Fr. Jacobs, raportante pri tio ĉi, atentigis la dukon pri la kapabloj de Möller. La duko petis ties sinprezenton kaj volis ke li ekdediĉu sin ekskluzive al orientalistaj studoj. Moller konsentis kaj, apogite per duka stipendio, li revenis al Göttingen por ĝui privatan pluklerigon en la araba ĉe Tychsen kaj pliprofundigi la konojn legi arabaĵojn. Post la voko de la bibliotekisto August Arnold al la gimnazio en Bydgoszcz Möller ekdungitis ĉe la duka biblioteko en Gotao en la 30.5.1817. En 1818 li nomumitis sekretario biblioteka kaj helpisto ĉe la kabineto monera. En 1820 li vojaĝis studcele Parizon por trafi gravulojn kiel Antoine-Isaac Silvestre de Sacy, Langlès kaj Chezy; Moller tie studis la lingvojn araba kaj persa kaj sanksrita trafolumiante multajn librojn el la reĝa biblioteko en la franca ĉefurbo. Krome li plukleriĝis en numismatiko danke al Oberlin, filo de konata filologo el Strasburgo.
Je la fino de 1821 li reiris Gotaon kie baldaŭ poste mortis lia granda mecenato duko Aŭgusto (Saksio-Gotao-Altenburg). Tamen tio neniel influis la karieron. En 1830 Moller iĝis estro de la kabineto arta-natura ĉe Kastelo Friedenstein kaj ege meritis pri la novordigo de la kolektoj kiu plenumis ĉiajn ajn postulojn sciencajn. En 1838 li iĝis sekretario de la Sekreta arkivo, dume lia instruadposteno pri germana lingvo kaj geografio ĉe la ekonomia lenrejo post 16 jaroj prirezignitis. En 1842 li lasis ĉiujn devojn krom bibliotekajn.
Du fojojn li vokitis je universitatoj (Göttingen kaj Ĥarkivo), kion li refuzis. Li estis koresponda membro de la Cara akademio pri sciencoj en Sankt-Peterburgo, de la Azia societo de Parizo, de la Historia-teologia societo en Lepsiko kaj honora membro de la Societo pri germanaj antikvaĵoj je Halle kaj de la Naturhistoria societo de Osterlando.
Verkaro
Lia verkista kariero komenciĝis orientalistike per la eldono de De numis orientalibus in numophylacio Gothano asservatis Commentatio I., numos Chalifarum et Sassanidarum cuficos exhibens (Gotao 1818), traktaĵo kiujn li poste finis per Commentatio II., numos dynastiarum recentiores exhibens (1831). Sekvis samfake ''Catalogus librorum tam manuscriptorum quam impressorum qui jussu divi Augusti Ducis Saxo-Gothani a beato Seetzenio in Oriente emti in bibliotheca Gothana asservantur. Partic. I. et II. (1821 kaj 1826), eldono de Liber climatum auctore Scheicho Abu-Ishako el-Faresi vulgo el-Isstachri (1839) laŭ la gotaa manuksripto kaj kun la antaŭigita verko Dissertatio de libri climatum indole, auctore et aetate, krome verko al la Engelhard-Reyher-eldonejo dediĉita Über den Syrischen Nomenclator des Thomas a Novaria (1840) kaj Paläographischen Beiträge aus den Herzoglichen Sammlungen in Gotha. Orientalische Paläographie. Heft I (1842); menciotas ankaŭ diversaj artikoloj ĉe Allgemeine Encyklopädie (1. Sect. Bd. V–VIII, 2. Sect. Bd. IV–IX, XI, XV und XIX) de Ersch/Gruber.
Graveco
Krom faklaboraĵfarado Möller tre ŝatis geografion kaj historion. La de li pri Parizo faritaj rimarkoj troveblas ĉe Paris und seine Bewohner, eine Nachweisung für diejenigen, welche die Hauptstadt Frankreichs kennen lernen wollen, wie sie ist (1823); krome li kompletigis la pro la subita morto de Fr. H. Th. Bischoff en 1827 interrompitan leksikonon Vergleichendes Wörterbuch der alten, mittleren und neuen Geographie (1829) disde la litero N (p. 772–1016); Moller liveris komentojn por la atlaseldonoj 12a ĝis 23a de ''Orbis terrarum antiquus. Schul-Atlas der alten Welt, nach d’Anville, Mannert, Ukert u. A. bearbeitet'' (1838–53) kaj verkis ĉ. 30.000 artikolojn enhavantan manlibron geografian-statistikan Geographisch-statistisches Handwörterbuch über alle Theile der Erde mit besonderer Berücksichtigung des Stieler’schen Hand-Atlasses (1840–46) kaj ''Ethnographische Uebersicht des chinesischen Reichs. Als Wegweiser durch das chinesische Cabinet auf dem Friedenstein zu Gotha“ (1850).
Historie li, kune kun J. C. Hahn, provis eldoni la fare de Galletti komenciĝintan serion Cabinets-Bib1iothek der Geschichte, oder Geschichte der merkwürdigsten Staaten und Völker der Erde ekz. per historio de Franclando Geschichte von Frankreich (1829) kaj de Grekkujo Geschichte von Griechenland (1829); ties geografia sekcio represitis separite kiel Schilderung Griechenlands und seiner jetzigen Bewohner, nebst einer geographisch-statistischen Übersicht des türkischen Reichs (1830, kun mapo). Sekvis ''Leben der Kurfürsten von Brandenburg und Könige von Preußen aus dem Hause Hohenzollern. Mit 13 Bildnissen dieser Fürsten (1836); Urkundliche Geschichte des Klosters Reinhardsbrunn (1843); Historisch-biographisches Handwörterbuch nach den neuesten und besten Hülfsmitteln'', 1. Bd. (1848); ''Gotha Herzogthum und Stadt in den Jahren 1756–1763. Ein Beitrag zur Geschichte des siebenjährigen Krieges'' (1854), la historio de la Kruco-klostro, de la Aŭgustenana klostro, de la Konvento gotao kaj de la Monakejo en Volkenroda (Zeitschrift des Vereins für thüringische Geschichte und Alterthumskunde. Bd. IV–VI, Jena 1860–65). Ne estu forgesitaj kelkaj registraj volumoj por la kolekto de Heeren kaj Ukert rilate al la historio de eŭropaj ŝtatoj.
Krome menciindas Übersicht des Herzoglichen Kunst- und Naturaliencabinets (1834) kaj la parta traduko de verko de Walter Scott pri Napoleono Bonaparte Leben Napoleon Bonapartes en la volumoj 11-19 kaj 34-43 de fare de Joseph Meyer eldonita verkaro scott-a (57 vol., Gotha 1826–34).
Fonto
Artikolo "Möller, Johann Heinrich" fare de Albert Schumann, en: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, vol 22 (1885), p. 147–149, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Jequitaí
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Pirapora. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Blogger
Cook book
}} Blogger estas servo kreita de Pyra Labs, kaj aĉetita de Google en 2003, kiu permesas la kreadon kaj publikigadon de retaj blogoj. Por afiŝi enhavon, la uzanto ne devas skribi kodon aŭ instali programon. la gastigitaj blogoj ĉe Blogger ĝenerale estas gastigataj en la serviloj de Google ene de la domajno blogspot.com. Ĝis la 30-a de aprilo 2010, Blogger permesis publikigadon de blogoj pere de FTP.
Blogger estis lanĉita en aŭgusto 1999, kaj estas unu el la unuaj retaj blogo-publikigiloj.
Vidu ankaŭ
Blogosfero
Eksteraj ligiloj
Blogger, Oficiala retejo de Blogger
Ferenc Hajósy
Ferenc Hajósy [hajOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajósy Ferenc estis hungara meteologo, instruisto.
Ferenc Hajósy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Hajósy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1928. Post siaj studoj li estis instruisto en familio, en 1931 li lernis en Vieno, en la sekva jaro li senpage laboris en la meteologia servo. Inter 1933 kaj 1935 li instruis en gimnazio de Nagykálló, poste en pluraj ĉefurbaj gimnazioj. Ekde 1935 li laboris ankaŭ en la meteologia servo. Ekde 1953 ĝis la emeritiĝo en 1966 li laboris en la meteologia instituto. Li ricevis memormedalon en 1955, en la sama jaro li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio.
John Bachman
John Bachman (4an de februaro 1790 – 24an de februaro 1874) estis usona luterana pastro, socia aktivulo kaj naturalisto kiu kunlaboris kun J.J. Audubon por produkti Viviparous Quadrapeds of North America kaj aliaj verkoj, ĉefe Unity of the Human Race, kiuj ege influis sur la disvolviĝo de la teorio de evoluado. Li helpis fondi Newberry College. Kelkaj specioj de animaloj estis nomitaj je lia honoro, kiel la Baĉmana leporo, la Baĉmana Pasero kaj la Baĉmana vermivoro.
Tiu lasta, nune preskaŭ certe formortinta, estis malkovrita en 1832 de Bachman, kiu prezentis kiu prezentis studohaŭtojn kaj priskribojn al sia amiko kaj kunlaboranto, John James Audubon. Audubon neniam vidis la vivantan birdon sed nomis ĝin honore de Bachman. En 1816, Bachman malkovris specion de rizmarĉa rato.
Li servis en la sama preĝejo de Charleston (Suda Karolino) kiel pastro dum 56 jaroj sed li eĉ tiel trovis tempon por sekvi studojn de natura historio kiuj kaptis la atenton de la fama birdartisto John James Audubon kaj aliaj elstaraj sciencistoj de Anglio, Eŭropo, kaj alie. Krome li havis elstaran vivon en la luterana komunumo.
Paul-Schneider-komunumcentro
Historio
La setlejo Weimar-West estis origine planita sen preĝejo. En tiu komunisma tempo, la influo de la eklezioj en la prefabrikitaj loĝejaj kvartaloj estis konservota al minimumo.
Tamen la kirkokonstruprogramo Preĝejoj por novaj urboj tiam estigis la eblecon konstrui kirkon ankaŭ tie. En ls 21.6.1986, ok jarojn post la komenco de la disvolviĝo de la distrikto, venis la momento kaj metitis la fundamenta ŝtono. La areo de iama kazerno apud la arbaro Rabenwäldchen kaj la traknivela pasejo ĉe la haltejo Weimar-West de la fervojlinio inter Vajmaro kaj Kranichfeld estis elektita kiel loko. Nur du jarojn poste, en 1988 la tuto ekfunkciis: en la 22.10. okazis la solena konsekro. Arĥitekto estis Rainer Pagel.
La tuto estis konstruita inter 1986 kaj 1988 en la plej granda nov-evoluiga areo en Vajmaro. Ĝi estas universala konstruaĵo, en kiu la preĝejo kaj komunumĉambroj estas sub unu tegmento kaj povas esti uzataj varie danke al glitmuroj.
En 1998, apud la komunuma domo estis konstruita kampanilo, kiu jam estis planita sed ne aprobita en GDR-tempoj. En la komunuma domo okazas aranĝoj de la paroĥo, la infana kaj junulara laboroj kaj diversaj diakoniaj agadoj.
Agadoj
En tiu ĉi centro okazis en la 18.4.1990 la unua ronda tablo inter politikistoj kaj aliaj publikuloj laŭ invitiĝo fare de la evangelia landa episkopo Werner Leich.
En 2006 la uestvajmara komunumo kunfandiĝis kun la fidelularoj de la sekvaj vilaĝoj de ĉe la piedo de Ettersberg-monto - Gaberndorf, Tröbsdorf kaj Daasdorf.
Ekde 2011 ekzistas tie Escola popular por junuloj i.a. kun kapoejro-grupo.
Comloșu Mare
Comloșu Mare [komloŝu mare] (hungare: Nagykomlós [NADJkomlo:ŝ], germane Großkomlosch) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio okcident-nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 4 694 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj); en 1992 estis 3 230 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1453. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al departementoj Csanád, poste Torontál. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Comloșu Mic kaj Lunga. La komunumo situas ĉe la limo al Vojvodino, kiu estas aŭtonoma regiono de Serbio.
Fonto
Ĝemelkomunumo estas Magyarcsanád, Hungario.
Nová Ves (distrikto Mělník)
Nová Ves estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. En ĉi tie vivis.
Al-tá
Al-tá estas projekto de apriora lingvo kreita de la brazila mistikulo Magnus Sondhal kaj prezentita, iom mokeme, de brazila verkisto kaj ĵurnalisto João do Rio (1881-1921), sub influo de pozitivismo. La projekto eble estas sankta lingvo de sekto fondita de Sondhal, kiu daŭre uzis Esperanton praktikacele.
Morfologio
Estas tri bazaj vokaloj U (grave fundamenta) A (domina kaj baza) kaj I (sense supera), kiuj igas rilatojn per sinestezio:
Laŭ la signifo:
Ekzemploj
K estas radiko de korpo, konkrekto, etc.
A signifas la nunon kaj la agadon,
De tiu:
Aktive: K A - La korpo aperanta kaj mov(iĝ)anta
Kaj
Pasive: A K - La korpo movata aŭ pasiva.
M estas simbolo do senco kaj ago, sekve:
Passive: A M = mi amata estas
kaj
Aktive: M A = Mu = movo; virino, patrino, varti
Eksteraj ligiloj
"As religiões no Rio" (La religioj en Rio, en la portugala), Eld. Nova Aguilar (1976). Reeldono de libro kompilita per la esploraj artikoloj de João do Rio, aperintaj en la ĵurnalo Gazeta de Notícias inter Januaro kaj Marto 1904.
NGC 2700
NGC 2700 estas stelo en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hershey
Hershey [HERŝi] estas urbeto apud Harrisburg en la ŝtato Pensilvanio en Usono. Ĝi estas fama pro sia ĉokolado ĉe Hershey Foods Corporation (la korporacio de manĝaĵoj "Hershey").
Makijivko
Makijivko  (Макіївка, Макеевка) estas industria grandurbo en la donecka provinco de Ukrainio. La historia loknomo estis Dmitrivsk. La municipo administras ankaŭ la proksimajn lokojn.
Geografio
Makijivka etendiĝas en la orienta flanko de la lando. Donecko troviĝas en distanco de 25 km.
Historio
Makijivka menciiĝis unuafoje en 1696. En 1899 metalurgia fabriko ekfunkciis en la proksimeco. Baldaŭe tiuj du lokoj unuiĝis, la karbominado evoluis. Makijivka urbiĝis en 1925. Dum la 2-a mondmilito la nazioj deportis parton de la judoj. En 2006 sinagogo ekfunkciis.
Trafiko
Makiivka havas fervojajn liniojn. En la urbo tramoj liveras la pasaĝerojn ekde 1925 kaj troleoj ekde 1969.
Nova Módica
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Governador Valadares. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Matematika terminaro (Deneva 1985)
Matematika Terminaro, subtitolita : Esperanta-bulgara-rusa, estas libro de la bulgara-usona esperantistino Daniela Deneva (bulgare Даниела Денева Пауър; naskita Daniela DENEVA en Trjavna, provinco Gabrovo, Bulgario). Ĝin publikigis la Bulgara Esperanto-Asocio en Sofio en 1985.
Boussac (Creuse)
Ĝi estas trafluata de la rivero Petite Creuse.
Geografio
Boussac etendiĝas sur 1,48 km², kaj havis 1 436 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 970 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Boussac situas je alteco de 395 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Boussac apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Franck Foulon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La kastelo de Boussac estis konstruita en la 15-a jarcento.
Administrado
Boussac estas la ĉefurbo de la kantono de Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Edit Kunovits-Schranz
Edit KUNOVITS-SCHRANZ [kunoviĉ-ŝranc] estis rumania hungara scenejdekoraciistino kaj kostumistino. Ŝi naskiĝis en Craiova la 30-an de oktobro 1922 kaj mortis en Kluĵo la 1-an de junio 1984.
Kariero
Edit Kunovits-Schranz akiris diplomon en Ĉeflerenejo Arta Ion Andrescu de Kluĵo en 1955. Komence ŝi laboris ĉe la Rumana Nacia Teatro, poste inter 1966–69, resp. de 1974 ĝis sia morto ĉe la Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo.
Santa María Alotepec
Santa María Alotepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Maria Alotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 394.
Geografio
Santa María Alotepec apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2526 loĝantojn. El tiuj estis 1228 viroj kaj 1298 virinoj. La komunumo havas surfacon de 149,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1460 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2322 indiĝenoj. El tiuj 2036 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2036 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Duĥovŝĉina
Duĥovŝĉina (Духовщина) estas urbo en Smolenska provinco en Rusio.
5792 Unstrut
5792 Unstrut estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana rivero Unstrut (prononcu [unŝtrut]), alfluanto de la rivero Saale.
Duĥovŝĉina
La urbo estis fondita en la 16-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La interurba telefona kodo estas 08166, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°12' norde, longitudo 32°25' oriente.
La urbo estas на западе ĉe rivero Vostica (Востица) (baseno de rivero Dnepr (Днепр)).
En jaro 1959 la urbo havis 3.3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 4.7 mil loĝantojn.
Stacio Keikyū-Ōtsu
Stacio Keikyū-Ōtsu (japane: 京急大津駅 [Kejkjuu-Oocu-eki], angle: Keikyū Ōtsu Station) estas fervoja stacio en Jokosuka, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 liniojn de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Hoka-siua lingvaro
Hoka-siua lingvaro estas lingvofamilio de Amerikaj indianoj. Reprezentantoj: Siuoj (117 mil), Irokezoj (90 mil), Muskogoj, Tlapanekoj. Totala kvanto: 320 mln.
ĈEROKOJ
DAKOTANOJ
HURONOJ
ĤOKOJ
IROKEZOJ
KRIKOJ
MUSKOGOJ
SEMINOLOJ
SIUOJ
Forumo de San Paŭlo
Laŭ la organizaĵo, partoprenas en ĝi 100 partioj kaj politikaj organizaĵoj.
Provinco Gvadalaĥaro
La provinco Gvadalaĥaro estas unu el la provincoj de Hispanio situanta en la nordoriento de la Aŭtonoma Komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝia ĉefurbo estas Gvadalaĥaro. La plej grava loĝloko post la provinca ĉefurbo estas Azuqueca de Henares kun pli ol loĝantoj.
Burgo Dabo
La burgo Dabo - historie - estas la ruino de altaĵburgo sur alteco de 664 m en la komunumo Dabo.
Provinco Gvadalaĥaro
Gvadalaĥaro limas kun la provincoj Kvenko, Madrido, Segovio, Sorio, Zaragozo kaj Teruelo.
Ĝi havis loĝantojn en 2011 el kiuj ĉirkaŭ  loĝas en la ĉefurbo. La provinco havas 288 municipojn el kiuj tri kvaronoj havas malpli ol 200 loĝantoj.
La provinco naskiĝis pere de la Provinca Deputitaro de Gvadalaĥaro kun Molino, la unua provinca deputitaro kreita laŭ la Hispana konstitucio de 1812, kreita en 1813 en Anguita, ene de la palaceto kio nun estas la Urbodomo. Poste ĝi estis konfirmita per la Teritoria divido de Hispanio de 1833.
Demografio
La ruraj areoj de la provinco suferis teruran elmigradon kaj senloĝigon ekde post la Hispana Enlanda Milito pro socipolitikaj problemoj (milito, politika persekutado, ĝenerala malriĉeco kaj sendungado ktp.) kaj ĉefe en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj koincide kun la ĝenerala tajdo de elmigrado el ruraj al industriigitaj areoj unue de la lando (Madrido, Katalunio, Eŭskio) kaj poste de Okcidenta Eŭropo (Francio, Germanio, Svisio, Belgio). Tiele multaj vilaĝoj kiuj havis inter 200 kaj 300 loĝantoj (se ne diri preskaŭ ĉiuj) malaltiĝis al malpli ol 50 loĝantoj, do perdis la plej parton de sia loĝantaro. Estis foje escepto al tiu tendenco la akso laŭ la ŝosea komunikvojo el Madrido tra la provinca ĉefurbo Gvadalaĥaro al Zaragozo kaj Barcelono, kie servodisponeblo ebligis restadon de loĝantoj.
Carnoules (stacidomo)
Carnoules estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Carnoules, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
2501 Lohja
2501 Lohja estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finna urbo Lohja en la provinco Uusimaa.
Ŝutmonto en Přívoz
Ŝutmonto en Přívoz, Přívoza ŝutmonto aŭ ankaŭ ŝutmonto de Minejo Odra estas artefarita monto estiĝinta pro minado de nigra karbo troviĝanta proksime de Minejo Odra en Přívoz. Ĝi estas borderita per Ostravice, fervoja linio ĝis Bohumín kaj stratoj Muglinovská kaj Teslova. Temas pri la tria plej granda ŝutmonto en Ostrava (la unua estas ŝutmonto Ema, la dua ŝutmonto de minejo Heřmanice). Ĝi estas alta preskaŭ 100 metroj. Diference de la du pli supre menciitaj ŝutmontoj ĝi ne trabrulas en la interno. Dum dekoj da jaroj ekde ĝia ekzistado kovris ĝin alflugaj lignoplantoj, precipe betuloj. Kvankam el la ŝutmonto estas bela vido al ostrava kaj la ĉirkaŭaĵo, troviĝas tie nenia turisma pado. La supreniro sur la ŝutmonton estas iom malfacila.
Máté Bella
Biografio
Máté Bella eklernis muzikon en la aĝo de ses jaroj jam en muzika bazlernejo, poste li studis en muzika mezlernejo (2001–2002) kaj konservatorio (2002–2006). Lia ĉefinstruisto estis Miklós Kocsár. Li daŭrigis siajn studojn en la Muzikarta Universitato Ferenc Liszt kiel lernanto de Gyula Fekete. Li akiris diplomon en 2011, sed en 2013 li denove estis studento duonjaron helpe de stipendio en muzikakademio de Krakovo. En 2018 li akiris sciencan gradon DLA kaj en la sekva jaro li ekinstruis en la Muzikarta Universitato. Ĝis tiam li ricevis plurajn premiojn.
4669 Høder
4669 Høder estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Kardeloj
Sistematiko
La interrilataro de tiuj specioj estas komplika kaj polemikiga. Preskaŭ certas ke la krucbekuloj devenis fakte el prauloj de flamkardeloj tre ĵuse, kaj oni sugestis, ke ili estu lokitaj en la saman genron, por kiuj la nomo Loxia havu prioritaton. Aliflanke la verdaj kardeloj (kiuj estas ŝajne la plej distinga grupo) kaj la flamkardeloj estis metataj en apartajn genrojn, kio povus esti la plej taŭga sistemo esprimi kaj la faktan evoluan rilataron kaj la evolue signifan distingon de la krucbekuloj. La molekulaj datumoj indikas, ke la plej grandaj stirpoj disiĝis fine de la Mioceno (Tortoniano, antaŭ ĉirkaŭ 9-7 milionoj da jaroj), sed tio ne povas sugesti iun ajn fortikan taksonomian aranĝon, ĉu de la grandaj grupoj, ĉu inter la stirpoj de Carduelis sensu stricto (kardeloj en la malvasta senco), aŭ eĉ inter du apartaj stirpoj de Serinus (Ryan et al., 2004).
Ĉi tie, la specioj de Carduelis sensu lato estas listataj laŭ la nuna kono. La genro Carduelis sensu stricto povus esti poste disigata kaj tiam nur la Eŭropa kardelo kaj la Citronkardelo kaj la Korsika kardelo (denove lokataj en tiu genro) restus en Carduelis.
Verdaj kardeloj
(Sub)Genro Chloris
Flamkardeloj
(Sub)Genro Acanthis
Krucbekuloj
(Sub)Genro Loxia
La taksonomio de Loxia estas komplika, kaj la (sub)genro povus konsisti ĉu el tri specioj aŭ eble dekduoj. La subaj specioj estas nur tiuj almenaŭ provizore akceptataj de plej parto de fakuloj.
Carduelis sensu stricto
grupo Carduelis
grupo Linaria – Kanaba kardelo kaj Flavbeka kardelo
grupo Spinus – Amerikaj kardeloj kaj siskinoj
Amerikaj kardeloj
Nordaj siskinoj
Novtropikaj kardeloj
Eblaj specioj de Carduelis
Tiuj specioj povus esti rilataj al diversaj grupoj aŭ subgenroj nune klasitaj kiel membroj de Carduelis sed ili ne estis ankoraŭ studataj biokemie:
Jequitibá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Sete Lagoas. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Calling Time
Calling Time estas la studioalbumo de Basshunter, eldonita en 13 majo 2013 ĉe Gallo Record Company. Ĝi estas atingebla en du formoj, per KD kaj ankaŭ per cifereca elŝuto.
Listo de kantoj
Kromaĵoj
Albrechtice nad Vltavou
Albrechtice nad Vltavou estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek, inter la rivero Vultavo kaj protektita naturparko Písecké hory. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio devenas el ja jaro 1360. Dominanto de la vilaĝo estas romanika preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo el la 2-a duono de la 12-a jarcento. Ĝi estas ĉirkaŭita de tombejo ornamita per unikaj freskaj bildoj.
En proksima vilaĝeto Chřešťovice, en romantika pejzaĝo super la valbaraĵo de Orlík troviĝas plua valora preĝejo de Sankta Johano la Baptisto kun en Ĉeĥio nekutima ligna turo.
Castrezzato
- prononco aŭ  - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castelcovati, Chiari, Coccaglio, Comezzano-Cizzago, Rovato kaj Trenzano.
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Petro kaj Paŭlo de Tarso, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 2701
NGC 2701 (aliaj indikoj — UGC 4695, MCG 9-15-63, ZWG 264.43, IRAS08554+5357, PGC 25237) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Heinkel He 162
Heinkel He 162 estis Germania jetmotora ĉasaviadilo, evoluigita dum la fino de la dua mondmilito.
Jan Jindřich Loewe
Jan Jindřich LOEWE (ankaŭ: Johann Heinrich Löwe; naskiĝinta la en Prago, mortinta samloke la ) estis bohema juristo, filozofo kaj profesoro universitata.
Heinkel He 162
La 8-an de septembro 1944, okazis konuranonco en Germanio por ĉasaviadilo, kiu estas facile flugebla kaj malmultekoste produktebla (ĉasaviadila mankoprogramo). La aviadilo devis havi bonajn flugrezultojn, pezi ne pli ol unu tuno, resti minimume duonhoron en la aero kaj bezoni ne pli ol 500 m por ekflugi.
Jan Jindřich Loewe
Vivo
Post gimnazia studado kaj trapaso de filozofiaj kursoj en Prago li studis jursciencojn ĉe la Universitato de Vieno. Post jurista deĵoro ĉe la krima tribunalo de Vieno lin allogis Johann Emanuel Veith kaj Anton Günther studi filozofion kaj fakte li dokotoriĝis filozofie finfine.