cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jan Rambousek (esperantisto)
Jan Rambousek (naskiĝis la 12-an de majo 1867 en Třeboň, tiam nomata Treven, Aŭstrio - mortis la 3-an de novembro 1945 en České Budějovice) estis ĉeĥa esperantisto kaj artileria generalo.
Li studis en gimnazio kaj poste en la milita akademio en Vieno (Wiener-Neustadt). Lia agadkampo kiel artileria oficiro estis urboj Vieno, Linz, Sarajevo kaj Petrovaradin. Li fariĝis komandanto en la garnizono de Krakovo.
La Aŭstria ĉeĥo Jan Rambousek lernis Esperanton jam en 1887, estante dudekjara (L. Courtinat, Historio de Esperanto, 1966, p. 1034), partoprenis kongresojn kaj konatiĝis kun d-ro Zamenhof vizitinte lin en Varsovio. Krom Esperanto li scipovis ankoraŭ ok lingvojn.
Tuj post la formiĝo de Ĉeĥoslovakio la 28-an de oktobro 1918 li estis nomita generalo de la ĉeĥoslovaka armeo. Lia agadkampo estis Brno.
Emerita li loĝis en České Budějovice, kie dum multaj jaroj li estis fidela membro de Esperantista Klubo, kiun li tre ofereme gvidis kiel prezidanto. Por Esperanto li laboris ĝis la morto.
Multajn jarojn li estis membro de la Internacia Scienca Asocio Esperanta. Li apartenis ankaŭ al la unuaj donacintoj de libroj al la biblioteko de la Unua Esperanto-Unuiĝo en Vieno.
Rimarkigo: laŭ la ĉeĥoslovaka revuo Esperantista 2/1946, p. 22, li mortis la 3-an de novembro 1945. Laŭ Esperanto septembro-oktobro 1946, p. 6, kaj laŭ Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio de Stanislav Kamarýt (Praha 1983, p. 247, li forpasis la 1-an de decembro 1945.
Kaonabo
Kaonabo ( ?- 1496) estis kaciko de kariboj de la insulo Hispaniolo, en la regiono Cibao (aktuala Dominga Respubliko), je la alveno de Kristoforo Kolumbo. Kaonabo estis la ĉefo de la kacikeco de tainoj de Maguana, kaj laŭ Hernando Colón, Kaonabo estis devena de triboj de kariboj, ​ kio kontribuis al la fakto, ke li estis speciale timigita de la aliaj kacikoj. Li estis tre bone konata pro siaj kapabloj de luktado kaj pro sia feroceco. Li estis edzo de Anakaona, kiu siavice estis fratino de alia kaciko nome Boheĉio. ​
Caraguatatuba (mikroregiono)
La mikroregiono de Caraguatatuba estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas kvar municipojn.
Antemio de Traleso
Antemio de Tralles (Greke: Ἀνθέμιος ὁ Τραλλιανός, Anthémios o Trallianós; ĉ. 474 – 533 x 558) estis unu el la du ĉefaj bizancgrekaj arkitektoj (Isidoro de Mileto estis la alia) al kiuj la imperiestro Justiniano la 1-a komisiis desegni la preĝejon de Hagia Sofia en Konstantinopolo en 532-537. Li estis el familio el kvin fratoj kiuj estis fakuloj en doversaj fakoj: madicino, juro, gramatiko ktp. Li estis ĉefe matematikisto kiu studis la elipson kaj la reflekto de lumo fare de vitroj por produkti fajron en kruc-sekcio de Hagia Sofia.
Terry Kinney
Terry KINNEY (29-an de januaro 1954 en Lincoln, Illinois) estas usona aktoro.
Biografio
Kinney studis en la Illinois State University. En tiu tempo, li fondis kun amiko Gary Sinise en 1973 en Chicago la Steppenwolf Theater.
La unua fila rolo de Kinney estis kun Jennifer Connelly en komedio Seven Minutes in Heaven en 1985. En la trilero No Mercy (1986) ludis li kun Richard Gere kaj Kim Basinger, en la filma dramo Miles from Home (1988) ludis li denove kun Richard Gere. En 1997 ĝis 2003, aktorludis li en la televida serio Oz la rolon Tim McManus.
Kinney geedziĝis kun aktorinoj Kathryn Erbe kaj Elizabeth Perkins. Li havas tri infanojn.
4029 Bridges
4029 Bridges estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas en 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedan kartografinon Patricia M. Bridges de la United States Geological Survey. Bazitaj sur longaj observoj elde la Observatorio Lowell kaj bildoj ricevitaj per kosmoveturiloj, ŝiaj reliefaj mapoj de la Luno, de aliaj satelitoj kaj de estas rigarditaj kiel sen-egalaj.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita per observoj de ĝia luma kurbo fare de D. Higgins, P. Pravec, P. Kušnirák, W. Cooney, J. Gross, D. Terrell kaj R. D. Stephens inter la 11-a de aprilo kaj la, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 1,87 ± 0,16 km ; ĝi orbitas je distanco taksita je 13 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,6796 ± 0,0004 tagoj (16,31 ± 0,01 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Valchov
Valchov estas municipo troviĝanta en distrikto Blansko, Sudmoravia regiono, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.
Interesaĵo
Per la nomo de municipo estis nomita ankaŭ netravidebla varianto de sukceno – valĥovito.
Säynätsalo
Säynätsalo estas eksa komunumo en Meza Finnlando kaj nuna urboparto de Jyväskylä. Ĝi estas konata kiel "insulara urboparto de Jyväskylä." En 1924 Säynätsalo estis apartigita el la komunumo Muurame. En 1993 ĝi estis ligita al urbo Jyväskylä. Post ĝi al fino de la jaro 2008 ĝi estis eksklavo de Jyväskylä, ĉar ĝi ne havis komunan limiton kun aliaj urbopartoj de Jyväskylä. En komuna ligito 2009 fariĝis la komuna limito sed ne terlimito sed nur akvolimito sur Päijänne. La nombro de loĝantoj estas ĉ. 3000. Pli granda parto de areo de Säynätsalo estas akvo ol lando. Ĉefa parto de landareoj de Säynätsalo estas sur insuloj de Päijänne. Loĝo de Säynätsalo situas en insuloj Säynätsalo, Lehtissaari (malsama ol Lehtissaari en pli norda Päijänne) kaj Iso-Mäntysaari, kioj apartenas al Säynätsalo tute, en insulo Muuratsalo, kies norda parto apartenas al Säynätsalo kaj suda parto al Muurame kaj en Kinkovuori, en malgranda sur okcidenta kontinenta strando de Päijänne situanta loĝareo, kio estas konstruita post abolicio de komunumo Säynätsalo.
Eksa komunumdomo de Säynätsalo, planita je Alvar Aalto, estas vere konata vidindaĵo. Tri plej grandaj insuloj estas Muuratsalo, Säynätsalo (ĉefinsulo) kaj Lehtisaari. Säynätsalo estis la plej destenca kaj industria kampara komunumo de Finnlando. Ĝi estis ankaŭ la plej laga komunumo de Finnlando. Pli ol 50 % da areo de Säynätsalo estis laga areo. Ĉiuj loĝantoj de komunumo Säynätsalo loĝis sur insuloj de Päijänne, sed post la komunuma ligito oni konstruis loĝa domoj en malinsula areo de Säynätsalo.
KOR
La vorto havas plurajn signifojn:
Montefano
Montefano estas komunumo de Italio.
Nabburg
Nabburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Nabburg.
Gustav Adolph Michaelis
Gustav Adolph MICHAELIS (9-an de julio 1798 en Harburg - 8-an de aŭgusto 1848 en Lehrte) estis germana kuracisto kaj obstetrikisto. Li estis la patro de la arkeologo Adolf Michaelis (1835–1910).
Vivo kaj laboro
Michaelis devenis de familio de erudiciuloj kaj kuracistoj. Lia avo, Johann David Michaelis (1717–1791), estis Profesoro pri Teologio kaj Orientalistiko ĉe la Universitato de Göttingen. La patro, Gottfried Philipp Michaelis, estis ĝenerala kuracisto kaj obstetrikisto en Harburg kaj komencis en 1809 kun la ideo de profilaksa forigo de la utero altiris atenton en cezara sekco efektivigitaj en 1876 de Edouardo Porro (1842-1902) en Padovo. Lia onklino Caroline Schelling, naskonomo Michaelis (1763–1809) estis verkistino.
17657 Himawari
17657 Himawari estas malgranda malhela asteroido de la Hungaria familio (interna asteroida zono) malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Himawari, kio signifas "sunfloro", estas la nomo de serio da japanaj meteologiaj satelitoj. Himawari-1 estis lanĉita en 1977, kaj la lasta, Himawari-7, estis lanĉita en 2006.
Kamusoj
La Kamusoj (Camus, kelkfoje prononcata Chamus aŭ Tiamus, ankaŭ konata kiel Njemps), apartenas al la maoj, kiuj vivas sude kaj sudoriente de la lago Baringo en Kenjo. Ili estas proksimume 19.000 homoj kaj estas proksime parencaj al la samburuoj, kiuj vivas pli nordoriente en la provinco Rifta Valo. La kamusa lingvo apartenas al la maa branĉo de la orientaj nilotaj lingvoj kaj estas strete parenca kun la samburua lingvo (inter 89% kaj 94& da leksika simileco), tiel ke kelkaj prijuĝas, ke la kamusa lingvo estas dialekto de la samburua. Kune, la samburua kaj la kamusa lingvoj konsistgias la nordan subgrupon de la maaj lingvoj.
Heinz Erhardt
Heinz EHRHARDT (naskiĝinta en la 20-a de februaro 1909 en Rigo, mortinta en la 5-a de junio 1979 en Hamburgo) estis germana komikulo, muzikisto, distristo, aktoro, kaj poeto.
Vivo
Estante la filo de balta germano kapelmajstro Gustl Erhardt vivis la plej grandan parton de sia infanaĝo ĉe siaj geavoj en Rigo, kie lia avo, Paul Nelder, posedis muzikejon. Lia avo ankaŭ instruis al li la pianludadon.
Post la Unua mondmilito, la patro elmigris al Germanio. Erhardt vivis kun sia duonpatrino en Wennigsen proksime de Hanovro, kie li frekventis lernejon, ĝis li revenis al Rigo en 1924. De 1926 li studis ĉe la konservatorio de Leipzig; tamen, la deziro de Erhardt iĝi profesia pianisto ne estis apogita de liaj geavoj kiuj volis ke li laboru kiel komercisto. En 1935, Erhardt geedziĝis kun Gilda Zanetti, filino de la itala konsulo en Sankt-Peterburgo. Ili havis kvar infanojn: Gruzo, Verena, Gero, kaj Marita. Gero Erhardt iĝis kinoreĝisoro kaj kinoartisto, kaj lia nepo, Marek Erhardt, iĝis aktoro.
Laborante por la entrepreno ava Erhardt paralele estis sur la scenejoj kiel kabaredartisto en pluraj rigaj kafejoj, kaj en 1937 li aperis en la germana radio RRG. La venontan jaron, Erhardt venis al Berlino, kie li troviĝis sur la kabareta scenejo sur Kurfürstendammm. La nenaĝpova Erhardt estis rekrutita en la germana mararmeo dum la Dua mondmilito, sed nur ĉe la tria konskripcio; li funkciis kiel pianisto en la marsoldatorkestro kaj nur uzis armilojn dum sia baza eduko.
Post la milito li transloĝiĝis al Hamburgo-Wellingsbüttel deĵoris de 1948 kiel radia moderigisto ĉe la stacio NWDR. De tiam li famiĝis pro siaj sennombraj vortludpoemoj. Ankaŭ, li iĝis populara filmaktoro kaj mimo. En siaj filmoj li ĉiam aperas kiel karaktero al kiu konvenas lia kapablo distri kaj esti komikulo. Liaj roloj estis pri ĝentilaj kaj iomete strangaj personoj karakterizaj por la epoko de la okcidentgermana postmilita ekonomia miraklo de la 1950/60-aj jaroj.
Al li estis premiita la meritkruco de Germanio (Bundesverdienstkreuz) kvar tagojn antaŭ lia morto en 1979.
Jazak
Jazak (ankaŭ hungare), serbe Јазак, estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Irig.
Situo
Dobrodol situas sur deklivoj de Fruŝka Gora.
Historio
La unua mencio pri la abatejo devenis el la 16-a jarcento. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Dobrodol 1100 homoj, (1045 serboj (95 %), 27 ciganoj, 6 hungaroj, 5 jugoslavianoj, 4 kroatoj kaj aliaj).
Saint-Jean-sur-Mayenne
Saint-Jean-sur-Mayenne estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Jeannais.
Stanlejo
Stanlejo (Stanley [stenli] (iam Port Stanley,) hispane (pli precize "argentine") Puerto Argentino) estas ĉefurbo kaj havenurbo de Insuloj Falklandoj-Malvinoj.
Situo
Stanlejo situas laŭ bordo de Atlantika Oceano.
Historio
La origina ĉefurbo estis Port Louis, sed oni trovis pli bonan lokon por haveno Port Jackson en 1843, kie fondis komunumon. Ĝi iĝis ĉefurbo post 2 jaroj kaj ricevis pli novan loknomon Stanley Harbour. La haveno estis grava bazo de britaj ŝipoj. En 1914 la britaj militŝipoj venkis la germanojn. En 1982 Argentino okupis la urbon, sed la angloj reokupis ĝin.
Nacia Muzeo de Antropologio (Meksikurbo)
La Nacia Muzeo de Antropologio (Museo Nacional de Antropología) estas unu el la plej gravaj muzeoj en Meksikurbo kaj eĉ de Ameriko. Ĝi estis planita por hejmo kaj ekspoziciejo de la arkeologia heredaĵo de la popoloj de Mezameriko, same kiel por montri la etnan aktualan diversecon de la lando. La nuntempa konstruaĵo de la MNA estis konstruita inter 1963 kaj 1964 en la Arbaro Ĉapultepek laŭ ordonoj de la prezidento Adolfo López Mateos, kiu inaŭguris ĝin la 17an de septembro 1964. Aktuale, la konstruaĵo de la MNA havas 23 salonojn de konstanta ekspozicio, 1 salonon de provizoraj ekspozicioj kaj du aŭditoriojn. Krome ĝi estas hejmo de la enhavo de la Nacia Biblioteko de Antropologio kaj Historio.
La kolekto de la Nacia Muzeo de Antropologio estas kunformita de nombraj arkeologiaj kaj etnografiaj pecoj devenaj el la tuta Meksiko. Inter kelkaj el la plej simbolaj pecoj de la kolekto troviĝas la Sunŝtono —kiu estas la kerno mem de la muzeo—, la monumentaj skulptaĵoj teotihuakanaj dediĉitaj al la diinoj de akvo, la trezoro de la tombo de la reĝo Pakal, same kiel atlanto tolteka alportita el Tollan-Xicocotitlan kaj la Monolito de Tláloc kiu gardas la enirejon al la muzeo.
János Balásházy
János Balásházy [jAnoŝ balAŝhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balásházy János estis hungara juristo, agronomo, membro (ordinara (1830)) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis balásházi, lia nepo estis Margit Hunyady.
Stacio Ōyamazaki
Stacio Ōyamazaki (japane: 大山崎駅 [Ōjamazaki-eki], angle: Ōyamazaki Station) estas fervoja stacio en Oojamazaki, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Manipulo (katolika ornato)
La manipulo estas liturgia ornato. uzata eb la roma rito de la Katolika Eklezio. Dum la Eŭkaristia celebrado la presbitero, diakono kaj subdiakono ĝin surmetas sur maldekstra antaŭbrako.
Historio
La manipolo estas liverita dum la subdiakona ordina ceremonio. Ĝi devenas el naztuko (latine: mappula), kutime portita de la romaj civitanoj, nudita sur la maldekstra brako. Ĉar oni supozas ke la mappula, origine estus ilo por detergi la la vizaĝon el larmoj kaj ŝvito, la alegoriistoj volis vidi en ĝi la simbolon de la penoj de la sacerdoteco kaj tiu interpretado estis ricevita en la preĝoj de la perĝia vestado, kiu, Ad Manipulum, recitas:
Ke mi estu digna, oh Sinjoro, porti la manipulon de la ploro kaj sufero: tiel kun kontentigo mi ricevos la kompenson pro mia laboro.
Post la subdiakona ordinado, la ordinito ĝin konservas kiel ornato denove liverita en la postaj ordinadoj.
Ĝia uzo estis fakte proponita nedeviga en 1967, per la dua instrukcio, por la laŭleĝa aplikado de la Koncilia Konstitucio, Novus Ordo Missæ (Nova dispozicioj por la Mescelebro) en kiu pri ĝi nenia estas mencio, tiel ke iuj supozas ke ĝia uzo estas permesata, pro tio ke temas pri kutimo ab immemorabili (de ne memorita tempo). Estu informite, tamen, ke tiu la manipulo estis la insigno de la subdiakoneco kaj ke tio ceremonio estis fostrekita en 1972, per la motu proprio Ministeria quaedam.
Priskribo kaj uzo
La manipulo estas similas al la stolo. sed ĝia longo estas malpli granda, estante longa nur unumetra ĉirkaŭ. Ĝi surmetiĝas duoble faldita kaj blokita per agrafo. La manipolo brode ornamita per tro krucoj, kies du ĉe la ekstremoj kaj unu ĉe la centro.
La episkopo, ceremonie enirante preĝejon, vestas per manipulo, kiu estas portata de la cerenomiestro. La mescelebranto vestas per manipulo nur post la unuaj preĝoj ĉe la piedoj de la altaro. Tiu lasta uzo estas restaĵo de la fakto ke manipulo, antikvatempe, ceremoniestro funkciis kiel startigisto kaj diriganto de la enira procesio al la altaro, kaj pro tio li insigniĝis per tiu ornato.
Acadie (metroo de Montrealo)
Acadie estas stacio de la Metroo de Montrealo sur blua linio, situanta en kaj arondismento Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Student Agency
Student Agency, klr. estas ĉeĥa kompanio kun sidejo en Brno. Ĝi estis fondita en jaro 1996 de Radim Jančura. Inter agado de kompanio estas vendado de flugbiletoj, ofertado de kursoj de aliaj lingvoj en aliaj landoj de la mondo, ofertado de staĝoj por gastvartisto kaj ankaŭ busa transporto. En jaro 2004 Student Agency estis kreita unua buslinio, inter Brno kaj Prago kaj baldaŭ (en jaro 2005) sekvis linioj en Nederlandon, Slovakion, Svision. En jaro 2006 iĝis denove novaj linioj: en Vienon, Germanion, Hungarion kaj Italion. En jaro 2007 estis aldonitaj linioj en Finnlandon kaj Francion.
Busaj linioj en Ĉeĥio
Ĉefa busa linio de Student Agency estas de Brno al Prago. Aliaj linioj estas jenaj:
Servoj en busoj
Ĉiu vojaĝanto rajtas ricevi senpagan gazeton (kutime eblas elekti de taggazeto aŭ de iu gazeto celita al iu grupo), senpagan kafon aŭ teon aŭ ĉokoladon. Aliaj trinkaĵoj kaj manĝaĵoj estas pagendaj. Pri la disdonado de gazetoj kaj manĝoj zorgas stevardo aŭ stevardino. Krom tio eblas spekti filmojn (en pli malnovaj aŭtobusoj estas ĉiam nun unu filmo, kiujn ĉiuj rajtas spekti, en novaj, pli modernaj busoj eblas elekti mem filmon el oferto kaj spekti de eta monitoro sur seĝo). Eblas ankaŭ aŭskulti muzikon - en malnovaj busoj oni povas elekti de ses stacioj, en novaj busoj oni povas elekti pli da muziko pere de la monitoreto. Por la auxskultado stevardo disdonas kapaŭskultilojn. En busoj eblas ankaŭ uzi sendratan reton, sed ne ĉiam estas la reto tre stabila kaj rapida. En pli novaj busoj eblas eĉ uzi kontaktingojn por komputiloj.
Fervoja transporto
Post sukceso en busa transporto, kie Student Agency ofertis ĝis tiu tempo ne konatajn servojn por vojaĝantoj (kiel senpaga interreto, senpagaj gazetoj kaj ankaŭ senpaga teo aŭ kafo), volis Student Agency ankaŭ oferti tiujn similajn servojn en trajna transporto. Aperis kritikoj, ke Student Agency volas nur plej interesan vojon inter Prago kaj Ostrava. Student Agency ofertis ankaŭ al regionestroj de regionoj de Ĉeĥio, sed sen sukceso. Je la 24-a de aprilo 2010 tamen ekvojaĝis unua propagacia trajno de Student Agency dum aranĝo Flava printempo je fervojo. Por tio oni uzis trajnojn Siemens Desiro. Unue estis propagaciaj trajnoj en regiono Ústí nad Labem, poste en regiono Olomouc , poste sekvis prezentadoj en sudmoravia regiono. De la 5-a de junio 2010 ĝis la 31-a de julio 2010 estis regulaj konektoj inter Plzeň kaj Domažlice En duono de jaro 2011 Student Agency planis oferti trajnan konekton inter Prago kaj Ostrava. La projekto ja iomete malfruiĝis kaj laŭ plej novaj informoj firmao komencos oferti konekton de septembro. Tamen jam ne temos pri Student Agency, sed pri kompanio RegioJet. De jaro 2012 RegioJet ofertos trajnan konekton inter Bratislava kaj Komárno.
Flugsaŭroj
Flugsaŭroj aŭ Pterosaŭroj (de la malnovgrekaj vortoj signifantaj flugilhavaj lacertoj), foje nomataj pterodaktiloj, estis flugkapablaj reptilioj de la klaso de reptilioj. Ili vivis de la malfrua triaso ĝis la fino de la kretaceo (antaŭ 228 ĝis 65 milionoj da jaroj). Flugsaŭroj estis la unuaj vertebruloj kiuj lernis flugi. Iliajn flugilojn formis alt-kapabla haŭtmembrano kiu etendiĝis de la torso ĝis ege plilongigita kvara fingro. La pli frue aperintaj specioj havis longajn, dentoplenajn makzelojn kaj longajn vostojn, dum malpli frue aperintaj specioj havis multe reduktitan voston kaj al iuj mankis dentoj.
Anatomio
La postuloj de flugpovo kaŭzis ke flugsaŭroj multe modifiĝis evoluante de siaj reptiliaj prauloj.
La flugsaŭrajn flugilojn konsistigis membranoj de haŭto kaj aliaj histoj, fortigitaj de divers-specaj dense pakitaj fibroj. La membranoj alligiĝis al la ege longa kvara fingro de ĉiu brako kaj ili etendiĝis laŭ la korpoflankoj. La pteroido, osto trovebla nur ĉe flugsaŭroj, konektiĝis al la manradiko kaj helpis subteni membranon, la propatagion, inter la manradiko kaj la ŝultro. Povas esti ke la flugsaŭroj povis antaŭenmovi la pteroidon por etendi ĉi tiun membranon, sed paleontologoj ne plene konsentas inter si ĉu tio eblis. En la malfruaj flugsaŭroj la parto de la spino inter la ŝultroj kunfandiĝis por formi la notarion, kiu rigidigis la korpon dumfluge kaj provizis stabilan subtenon al la skapoloj.
La flugsaŭraj koksoingoj orientiĝis iom supren, kaj la supro de la femuro havis iom interan orientiĝon, kio sugestas ke la flugsaŭroj staris duon-vertikale. De ĉi tiu pozicio la flugsaŭroj povis facile levi la femuron al horizontala pozicio dumfluge.
Paleontologoj multe disputis inter si pri tio, ĉu la flugiloj estis ligitaj al la (malantaŭaj) kruroj. Fosilioj de la ramforinkodoidea Sordes, la anurognateda Jeholopterus, kaj unu pterodaktiloideo de la fomacio Santana montras ke la flugil-membrano ja ligiĝis al la kruroj, almenaŭ ĉe iuj specioj. Ĉe modernaj kiropteroj kaj flugsciuroj tamen estas multa variado en la etendiĝo de la flugil-membroj kaj eblas ke, kiel ĉe ĉi tiuj grupoj, ĉe la diversaj flugsaŭraj specioj estis diversaj flugil-specoj. Multaj, se ne ĉiuj, flugsaŭroj ankaŭ havis palmopiedojn: iuj vidis tion esti atestaĵo de naĝkapablo, sed oni trovas palmopiedecon ĉe iuj glitflugantaj bestoj (ekzemple, la galeopitekoj) kaj ĝi do eble iel faciligis flugadon.
La flugsaŭraj ostoj estis kavaj kaj aerplenaj, kiel la ostoj de birdoj. Malkiel tipaj reptilioj, la flugsaŭroj havis kilan sternumon kiu evoluis por la aligado de flugomuskoloj kaj cerbo pli evoluinta ol ĉe similgrandaj dinosaŭroj.
Haroj
Mankas fosiliaj atestaĵoj pri la ĉeesto de plumoj ĉe la flugsaŭroj, sed flugsaŭroj estis unikaj inter reptilioj en tio ke almenaŭ iujn el ili kovris haroj, haroj similaj sed ne samspecaj kiel la haroj de mamuloj. Flugsaŭraj haroj ne estas "veraj" haroj (kiel ĉe mamuloj) sed unika strukturo evoluinta esti similaspekta al veraj haroj. Kvankam iukaze oni erare kredis fibroj de la flugil-membroj esti haroj, fosilioj kiel tiuj de Sordes pilosus (la "haroza demono") klare montras surpremaĵojn de kapo- kaj korpoharoj, kiel ĉe moderaj kiropteroj. La ĉeesto de haroj (kaj la postuloj de flugado) implicas varmosangecon ĉe la flugsaŭroj.
Surtera moviĝo
Pasintece oni multe debatis pri tio, ĉu flugsaŭroj moviĝis surtere kiel dupieduloj aŭ ĉu kiel kvarpiedoj. Oni nun estas trovintaj plurajn flugsaŭrajn ŝpurvojojn kun klaraj ŝpuroj de kvar-piedfingraj malantaj kruroj kaj tri-piedfingraj antaŭaj kruroj; ĉi tiuj klare atestas ke flugsaŭroj iris kvarpiede. Oni sugestis ke malgrandaj flugsaŭroj kun longaj malantaŭaj kruroj kiel Dimorphodon eble iris aŭ eĉ kuris dupiedoj, iom kiel modernaj birdoj de genro Geococcyx. Aliaj malgrandaj flugsaŭroj kiel ramforinko eble kuradis kvarpiede. Oni ĝenerale pensas ke grandaj flugsaŭroj kun malgrandaj malantaŭaj kruroj kaj grandaj antaŭkorpoj moviĝis kvarpiede sur la tero.
Oni scias ke flugsaŭrojn atakis spinosaŭroj. En la numero de la revuo Nature aperinta la 1-an de julio 2004 la paleontologo Eric Buffetaut diskutas fru-kretacean fosilion de tri flugsaŭraj vertebroj kun la rompita dento de spinosaŭro en ili; oni scias ke la vertebroj ne estis manĝitaj, ĉar la artikoj estas ankoraŭ ligitaj, kio ne eblas se ili estintus digestitaj.
Parenceco al dinosaŭroj
En la popularaj amaskomunikiloj oni ofte parolas pri flugsaŭroj kvazaŭ ili estus dinosaŭroj, sed tion farante ili malpravas. La termino "dinosaŭro" plej bone uziĝas nur por difinita grupo de surtere vivintaj reptilioj, de la superordo Dinosaŭria, kio sekve eksterlasad la flugsaŭrojn kaj diversajn grupojn de formortintaj akvoreptilioj kiel la fiŝosaŭroj, pleziosaŭruloj, kaj mozasaŭredoj.
Taksonomio
Tradicie oni organizas ilin en du subordoj:
Filogenezo
Kladogramo simpligita laŭ Unwin (2003).
Flugsaŭroj Pterosauria |--Preondactylus `--Macronychoptera |--Dimorfodontedoj Dimorphodontidae `--Caelidracones |--Anurognatedoj Anurognathidae `--Lonchognatha |--Kampilognatoidedoj Campylognathoididae `--Breviquartossa |--Ramforinkedoj Rhamphorhynchidae `--Pterodaktiloideoj Pterodactyloidea |--Ornithocheiroidea | |--Istiodactylidae | `--Euornithocheira |    |--Ornithocheiridae |    `--Pteranodontia |       `--Pteranodontedoj Pteranodontidae `--Lophocrania |--Ctenochasmatoidea | |--Gallodactylidae | `--Euctenochasmia |    |--Pterodaktilo Pterodactylus |    |--Lonchodectes |    `--Ctenochasmatidae |--Dsungaripteroidea | |--Germanodactylidae | `--Dsungaripteridae `--Azhdarchoidea `--Neoazhdarchia |--Tapejaridae `--Azhdarchidae
Benken SG
Najbaraj komunumoj
En nordo la komunumo Benken limas al Uznach, en nordoriento al Kaltbrunn, en sudoriento al Schänis, en sudo al Bilten (GL), kiu ek de la 1-a de januaro 2010 estos parto de la nova komunumo Glaruso Nordo, en sudokcidento al Reichenburg (SZ), en okcidento al Schübelbach (SZ), kaj en nordokcidento al Tuggen (SZ).
Trafiko
Benken situas ĉe la trajnlinio de Rapperswil-Jona tra Uznach kaj Schänis al Ziegelbrücke kaj proksime de la komunumo en Reichenburg ankaŭ troviĝas aliro al la svisa aŭtovojo A3 de Zuriko al Koiro kaj la svisa aŭtovojo A53 de Reichenburg al la Flughaveno Zuriko.
Historio
La unuaj skribaj mencioj de Benken estis dokumentoj verkitaj en la tiama Monaĥejo Babinchova en la jaroj 741 kaj 744. La spuroj de la monaĥejo perdiĝis en la malhelo de la historio. Ĉiuj serĉadoj de ĝiaj ruinoj ĝis hodiaŭ restis sen rezulto. En la 10-a jarcento post Kristo la bienoj en Benken falis al la Monaĥinejo Schänis, kaj restis ties posedaĵo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Dum la periodo de la Helveta Respubliko Benken apartenis al la Kantono Linth kaj ek de 1803 ĝi estas parto de la tiam fondita Kantono Sankt-Galo.
Takashi Sambonsuge
Takashi Sambonsuge (三本菅 崇, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Mito HollyHock kaj Ventforet Kofu.
András Jósa
JÓSA András estis hungara arkeologo, kuracisto, antropologo naskita en Nadjvarado la 30-an de novembro 1834 kaj mortinta en Nyíregyháza la 6-an de septembro 1918.
Biografio
András Jósa post fino de la ekonomia akademio de Magyaróvár estis praktikanto en Nagycenk, en bieno de István Széchenyi. En 1864 li havigis medicindoktoradon en la universitato de Vieno. Li iĝis ĉefkuracisto en la malsanulejo de Nagykálló kaj en 1884 en Nyíregyháza de departemento de Szabolcs.
Coronie
La distrikto Coronie estas unu el 10 distriktoj de Surinamo. Sur areo de 3 902 kvadrataj kilometroj laŭ la stato de la censo de 2012 vivis 3 391 loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 0,9 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estas la urbo Totness.
Alma (Miĉigano)
Alma estas urbo en la subŝtato Miĉigano de Usono. Ĝi estas la plej larĝa urbo de la kantono Gratiot. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
János Horváth (instruisto)
János Horváth [jAnoŝ horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth János estis hungara instruisto, gimnaziestro.
János Horváth  naskiĝis la  en Bezi, li mortis la  en Békéscsaba.
Biografio
János Horváth frekventis gimnazion en Sopron, poste li akiris diplomon en Jura Akademio (Győr). Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis batalanta oficiro en la hungara armeo. Post falo de la liberecbatalo li estis trudsoldato en armeo de Habsburgoj 6 jarojn, kiel simpla soldato eksterlande. Hejmenveninta li establis privatan lernejon en Orosháza. En 1864 li estis nomumita instruisto en gimnazio de Békéscsaba, kie li estis gimnaziestro inter 1865 kaj 1895. Lian postan karieron signifa malsano haltis. Li neniam havis pedagogian diplomon, spite tion li apartenis al la talentaj instruistoj.
Socia reto
Socia reto havas diversajn signifojn:
Gregory Itzin
Gregory ITZIN (20-an de aprilo 1948 en Vaŝingtono - 8-an de julio 2022) estis usona aktoro. Li komencis sian karieron kiel teatra aktoro ĉe American Conservatory Theater en San Francisco. Unu el unuaj aperoj estis en Dallas (televidserio). Lia ĉefa rolo estis en la televida serio 24 kiel prezidento Charles Logan.
Itzin vivis en Los Angeles kun la edzino (ekde 1979) Judie, artisto, kaj liaj du infanoj: filo Wilke (n. 1985) kaj filino Julia (n. 1982).
Filmaro (elekto)
Filmoj
Serioj
Soulgé-sur-Ouette
Soulgé-sur-Ouette estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Soulgéens.
Karl-August Fagerholm
Karl-August FAGERHOLM (naskiĝis la 31-an de decembro 1901, mortis la 22-an de majo 1984) estis finna politikisto. Li trifoje estis ĉefministro de Finnlando: unuafoje de la 29-a de julio 1948 ĝis la 17-a de majo 1950, duafoje de la 17-a de februaro 1956 ĝis la 27-a de majo 1957 kaj triafoje de la 29-a de aŭgusto 1958 ĝis la 13-a de januaro 1959.
En marto 1937 li iĝis ministro pri sociaj aferoj en la registaro de Aimo Cajander. En la sekvaj jaroj li aparte akcentis la kunlaboron kun la aliaj skandinaviaj ŝtatoj, aparte kun Svedio. Celo de li interalie estis armea alianco de reciproka helpo inter Finnlando kaj Svedio. Tamen la rilatoj inter ambaŭ ŝtatoj malgraŭ liaj penoj restis rezervitaj kaj la armea alianco ne realiĝis. La Vintra Milito de novembro 1939 kaj marto 1940 por multaj finnoj estis la pruvo ke la ekstera politiko direktita al Skandinavio estis fiaskinta. Post la komenco de daŭriga milito de Finnlando kontraŭ Sovetunio ekde junio 1941 Karl-August Fagerholm provizore perdis sian politikan influon. Tamen li restis ministro pri sociaj aferoj ĝis marto 1943.
Post la interkonsento pri armistico kun Sovetunio kaj la kreo de registaro fare de ĉefministro Juho Kusti Paasikivi en novembro 1944, Karl-August Fagerholm inter la jaroj 1945 kaj 1948 unuafoje estis prezidanto de la finna parlamento. Pro sia kritika sinteno rilate al Sovetunio li ne vokiĝis en la en marto 1946 fare de la komunisto Mauno Pekkala kreitan registaron. Sed post malpopulariĝo de la finnaj komunistoj en parlamenta baloto de somero 1948, li la 29-an de julio de tiu jaro unuafoje elektiĝis ĉefministro. En tiu kaj la du sekvaj oficperiodo li reintensivigis siajn penojn politike ligi Finnlandon al Skandinavio kaj al la Okcidenta Bloko. La sovetuniaj gvidantoj kritike observis kaj komentis lian politikon, kaj en 1958/1959 ankaŭ reagis per ekonomia bojkoto al Finnlando. Tamen la partiaj koalicioj rezultintaj post parlamentaj balotoj dufoje kaŭzis lian reelektiĝon kiel ĉefministro, kaj estis signo de civitana subteno pri lia politiko. Post la dua kaj tria oficperiodo li transdonis la ĉefministrecon al Vieno Sukselainen, kaj post 1959 reage al la ekonomia bojkoto fare de Sovetunio ne rekandidatis kiel finna ĉefministro. Tamen li restis prezidanto de la finna parlamento kaj en 1962 ankaŭ estis prezidanto de la Nordia Konsilantaro.
Borčany
Borčany, hungare Borcsány [borĉAnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Borčany situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 9 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 en formo "Borscan". En 1784 loĝis tie 103 vilaĝanoj (10 familioj) en 11 domoj, en 1828 102 vilaĝanoj en 10 domoj. En 1892 la 2 vilaĝpartoj (Granda kaj Malgranda Borcsány-oj) unuiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Borcsány 205 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Borčany 247 homoj, (escepte de unu, ĉiuj slovakoj).
Famuloj
En la iama Borcsány naskiĝis hungara geologo Kálmán Adda.
Miklós Apáti (poeto)
Miklós Apáti [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Apáti Miklós estis hungara kemiisto, poeto, redaktoro, ĵurnalisto. Lia origina familia nomo estis Latyák [latjAk]. Lia plej konata filo estis Bence Apáti.
Miklós Latyák naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Marborda patrolo
La marborda patrolo aŭ marborda polico estas plej ofte nacia ŝtata instanco de la ministerio pri internaj aferoj por observi kaj kontroli la marbordo kaj la mara navigado (polico por la ŝipveturado), por savado en kazo de danĝero kaj katastrofo kaj por preventi kaj postsekvo de krimoj en la marborda marzono. Ĝi ankaŭ havas ofte la taskon kontroli la fiŝkaptokvotojn inklude de kontolado de la fiŝkaptoretoj. La marborda petrolo ankaŭ povas esti parto de la mararmeo, ekzemple en Usono, la Usona marborda patrolo.
Nikolao de Oresme
Nikolao de ORESME (Nicolas Oresme) (naskiĝis en 1320 en Allemagnes, nune Fleury-sur-Orne, mortis la en  Lisieux) estis franca filozofo, ekonomikisto, matematikisto kaj fizikisto kaj unu el la ĉefaj fondintoj de la moderna scienco.
Biografio
Katolika episkopo de Lisieux kaj konsilanto de reĝo Karolo la 5-a la saĝa. Rekonita tradukisto kaj komentisto de la verkoj de Aristotelo (i.a. kiel la unua latinigis Etikon de Nikomaĥo). Li esploris la jenajn sciencojn: matematikon, ekonomikon, fizikon kaj astronomion.
Liaj sukcesoj estis:
Kálmán Jósika
JÓSIKA Kálmán barono (pr. jo:ŝika ka:lma:n) estis hungara grandbienulo, ĵurnalisto naskita en Kluĵo 1837 kaj mortinta en Budapest la 6-an de aŭgusto 1910.
Biografio
Barono Kálmán Jósika estis redaktoro de la konservativaj gazetoj Budai Lapok (1863), Magyar Állam (1868–75) kaj Magyar Korona (1877–85). Li verkis francecajn socitemajn teatraĵojn kaj romanojn. La gazetaro samtempa fortege atakis pro ĝia naturalismo lian teatraĵon titolitan A pesti demimonde.
Ray Noble
Raymond „Ray“ Stanley Noble (naskiĝis la 17-an de decembro 1903 en Brighton; mortis la 2-an de aprilo 1978 en Londono ) estis brita bandegestro, muzikaranĝisto, komponisto kaj aktoro.
Kariero
Noble alkreskis en Londono kaj lernis ĉe Kolegio Dulwich. Li studis pianludon kaj aranĝadon kaj gajnis konkurson por muzikaranĝistoj, post kio lin dungis muzikeldonisto Lawrence Wright. En 1928 li estis daŭre dungita por la dancorkestro de BBC direktate de Jack Payne. En 1929 li fargis estro de la studiobando ĉe diskeldonejo „His Master’s Voice“, kiu sub la nomo „The New Mayfair Dance Orchester“ fariĝis tre populara kun la kantisto Al Bowlly (ekde 1930). Ĝi ricevis eĉ inviton muziki en Novjorko en Rainbow Room (konata restoracia klubejo en la 65-a etaĝo de turdomo). Bowly revenis al Anglujo, Noble restis, direktis bandojn kaj personigis kiel aktoro la superaklasan nobelulon – en radiospektakloj ankaŭ li faris ambaŭan samtempe. Kun kantisto Buddy Clark li denove estis sukcese fine de la 1940-aj jaroj. Kiel kantotekstisto kaj komponisto li verkis la pecojn „The very thought of you“ (1934), „Love is the sweetest thing“, „The touch of your lips“, „I hadn´t anyone till you“, „Guilty“, „Midnight, the Stars and You“ (fama el la filmo „The Shining“ de Stanley Kubrick) kaj la originan version de la ĵaza normkanto „Cherokee (Indian Love Song)“ famiĝinta per la furoraĵo de Charlie Barnet kaj per la interpretaĵoj de la normkanto fare de Charlie Parker.
(17658) 1996 VS4
(17658) 1996 VS4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Béla Kovács (ministo)
Béla Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Béla estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ministo, juĝisto, oficiro.
Béla Kovács naskiĝis la  1910 en Mátranovák. Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Kovács frekventis bazlernejon, poste metilernejon. En 1929 li eklaboris en minejo en Salgótarján. Inter 1929 kaj 1932 li estis membro de socialdemokratoj. En 1945 li aliĝis al komunistoj, poste li ricevis ankaŭ partiajn postenojn. En 1950 li frekventis unujaran akademian kurson, poste li iĝis juĝisto. En la jaro 1953 li estis ministro pri justico duonjaron, poste li havis postenon en ministerio pri defendo en rango kolonelo. En 1953 li estis elektita ankaŭ parlamenta deputito.
KPA
La vorto havas plurajn signifojn:
Auriflama (mikroregiono)
La mikroregiono de Auriflama estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas naŭ municipojn.
Ilona Horváth (pedagogo)
HORVÁTH Ilona (horva:t), edzino de Endre Székely, estis hungara instruistino, kandidato de pedagogiaj sciencoj (1954) naskiĝinta en Nagyvárad la 18-an de aŭgusto 1912 kaj mortinta en Budapeŝto la 18-an de majo 1979.
Vilao Sebastian
Dar Sebastian aŭ Vilao Sebastian, Hamameto, Tunizio, estas bieno, kiu inkludas loĝadejojn, ĝardenojn kaj arbarigitan parkon apud la maro. Estis konstruigita dum la 1920-aj jaroj de Georges Sébastian, hungara-franca mecenato kaj celis akcepti multajn gastojn.
Priskribo kaj historio
Dar Sebastian rapide fariĝis kosmopolita loko pro renkontoj de artistoj, intelektuloj kaj gravuloj el ĉiuj kampoj. De 1932 ĝis 1962, Giacometti Schiaparelli, Paul Klee, André Gide, inter aliaj, sekvis unu la alian en tio, kio estis fariĝinta ĉefverko de la hamameta arkitektura arto.
Dum la Dua Mondmilito la bieno ŝirmis la Marŝalon Rommel, kiu rekviziciis ĝin por vivi tie la "krepuskon de sia afrika revo" kaj kiu, laŭ ironio de la historio, estis anstataŭata de Winston Churchill, kiu tie redaktis parton de siaj memoraĵoj. La laboroj por la konstruo de la domo, kiuj estis de Vincenze Decara, daŭris dum tri jaroj kaj pluraj rekonstruoj okazis, tiel ke la diraĵo "konstrui kaj malkonstrui kiel Sebastian" cirkulis en Hamameto. Estas Jean-Michel Franck, kiu subskribis la dezajnon de la meblaro de la vilao. Ses jaroj post la sendependeco, nome en 1962, la bieno estis vendata al la tuniza ŝtato, kiu kreis tie kulturan centron. Estas la Gulbenkian Fondaĵo, kiu financis, en 1964, la eksteran teatron, kiun konstruis la arkitekto Paul Chemetoy, la verkomastro Armand Meppiel kaj sia tuniza skipo. Ekde 1999, la vilao kaj la parko estas registrigita en la listo de la Listigitaj Heredaĵoj. La Internacia Kultura Centro de Hamameto estas membro de la Internacia Reto de Kulturaj Centroj por renkontoj, kiu enhavas preskaŭ 40 aktivajn centrojn en la mondo.
Sebastian estis atentema pri la sistemo de fruktoĝardenoj kaj enkondukis ĝin en siajn ĝardenojn kiel plene vera spaco. Oni parolas pri ĝardenoj en la pluralo, ĉar estas la multeco de etosoj, kiu frapas la vizitanton, kiu vagadas de unu ĝardeno al alia, trairante malvideblajn limojn indikitaj de sinua vojo, blanka desegno de unu mureto aŭ netipa arbo, kiu altiras la rigardon kaj kondukas al uzo de alia vojeto. Alia elemento de la ĝardenoj de Dar Sebastian restas strangeta, estas tiuj ŝtuparoj, kiuj kondukas nenien en la ĝardenoj, kvazaŭ oni invitus la vizitanton perdi sin kaj libere vagadi tra la ĝardenoj. Finfine Sebastian inicas la vizitanton al la pejzaĝo de la maro, tipo de pejzaĝo, kiu en lia epoko estis neordinara. Sebastian kontribuis al la invento de alia rilato kun la maro, de nun spaco de feria restado.
Sebastian uzis ĉiujn kapablojn de sia arto por farigi la maron elemento, kiun oni devas diveni kaj serĉi malantaŭ la vegetacio, kvazaŭ oni devus meriti la strandon. La tuto de tiuj sentoj estas intence emfazita per la neesto de indikoj de vojoj kaj senkonscie vokas la intuicion de la vizitanto, por orienti sin tra la diversaj spacoj. Tiu ludo de intuicio : diveni kie estas la maro, el kie venas la akvo por la irigacio, kio estas malantaŭ tiu vojeto, kien kondukas tiu ŝtuparo en la vegetacio, kie troviĝas la domo... Tiom da elementoj enscenigitaj de Sebastian kaj kiuj estas integra parto de la spirito de la loko.
Esperantio
Tie okazis la 8a Mezorientaj Renkontiĝoj marte 2015.
La programo estis : matene aŭ postagmeze, pri iu temo kiun li elektis, antaŭviditaj prelegantoj parolis: A. Melnikov « Eĉ esperantistoj kapablas ŝerci», S. MacGill « AMO kaj UEA », MT Lloancy « Esperanto kaj mia Tunizio », E. Sĉwarzer « A. Memmmi (Tunizio) rasismo kaj ni », Javier Alcalde « La rilato inter lingva justeco kaj armaj konfliktoj », D. Parzyszek « prelego pri oliv-arboj », B. Aro «prezentado de Kubo :fakte SANTIAGO de Kubo », T. Encarna « Nova metodo por la traktado de psikaj traŭmatoj », debato kun S. MacGill pri agado de UEA.
Tiuj tuniziaj komencantoj, kiuj ĵus komencis antaŭ unu semajno lerni Esperanton de francino Annie Grente dum Socia Monda Forumo, ĝoje akompanis onin kaj malkovrigis onin pri tuniziaj kutimoj aŭ tipaj fremdaĵoj. Paralele al la programo ĉi-supra, ĉiutage okazis kurso de Esperanto, gvidata de Rafael Mateos aŭ/ kaj Anie Grente, en la tempo en kiu ne estis vizitoj aŭ ekskursoj.
Eksperimenta ekologio
Eksperimenta ekologio provas per sciencaj metodoj eltrovi, kio estas ekosistemoj kaj kiel ili funkcias. Ĝi observas kaŭzojn kaj efikojn, por kompreni unuopajn procesojn kaj poste ties ĉeniĝojn kaj retiĝojn. Ĝi uzas instrumentojn de la analizo, de la modeligo kaj simulacio kaj de la limigo, por krei modelojn.
Gáspár Bódis
Gáspár BÓDIS [bo:diŝ] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Mezőtelegd la 1-an de januaro 1910 kaj mortis en Zaslav en (Sovetunio) en junio 1944.
Kariero
Gáspár Bódis studis en Bukareŝto kaj Kluĵo, lia doktordisertaĵo pri tuberkulozo aperis en 1934 en rumana lingvo. Li estis kunlaboranto de Erdélyi Fiatalok.
Plaĝa abrikoto
Plaĝa abrikoto estas manĝebla frukto, el plaĝa abrikotarbo, Mimusops commersonii (sin. Mimusops coriacea (A. DC.) Miq.). Ĝi apartenas al familio sapotacoj kaj devenas el tropika Afriko. Aliaj popularaj nomoj de la frukto en Brazilo: abiu-da-praia, balata, maracujá de árvore, abricó, abricó amarelo, abricó-do-brasil Ĝi produktas naturajn manĝeblajn fruktojn, kun kuracaj propraĵoj. La arbo ligno estas uzata en civila kaj ŝipa konstruado, en lignaĵejo ktp.
Uzoj
La fruktoj povas esti manĝitaj freŝaj, aŭ pli bone, kirlita kun lakto, tiam akirante kreman konsistencon de avokado. La arbo estas vaste uzata en pejzaĝaj skemoj, precipe en ĉemaraj urboj, ĉar ĝi estas tre tolerema al ventoj.
Habitato
Natura - Sur la plaĝoj kaj mangrovoj de la insulo Madagaskaro.
Kiel plantaĵo - En Brazilo oni plantas  plaĝan abrikotarbojn je malmultaj lokoj  sur  grundo de  malaltaj  marbordaj ebenaĵoj  ĉar ĝi rezistas la maran aeron kaj ne postulas bonan fekundan grundon.
Costești
Costedti estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Antti Hackzell
Antti Hackzell (naskiĝis la 20-an de septembro 1881, mortis la 14-an de januaro 1946) estis finna politikisto. Li estis ĉefministro de Finnlando de la 8-a de aŭgusto 1944 ĝis la 21-a de septembro 1944.
Li studis juron kaj poste de 1911 ĝis 1917 laboris kiel advokato en Sankt-Peterburgo. De aŭgusto 1918 ĝis aprilo 1920 li estis guberniestro en la provinco Kymi en Suda Finnlando, kaj de 1922 ĝis 1927 estis finna ambasadoro en Moskvo. Sekve, li de decembro 1932 ĝis 1936 estis ministro pri eksteraj aferoj en la registaro de Toivo Kivimäki. Krome li de 1930 ĝis 1936 estis ĝenerala direktoro, kaj poste ĝis 1945 estis prezidanto de la komerca unuiĝo de Finnlando.
De la 8-a de aŭgusto 1944 ĝis la 21-a de septembro 1944 li oficis kiel ĉefministro de Finnlando kaj gvidis la traktadon kun funkciuloj de Sovetunio por fino de la milito inter Finnlando kaj Sovetunio. La traktadoj la 19-an de septembro 1944 rezultigis armisticon inter la du landoj, kun la rezulto ke la en vintro 1939/1940 en armea agreso okupitaj teritorioj de Finnlando en Karelio restis posedaĵo de Sovetunio.
KPC
La triliteraĵo KPC povas signifi:
Underberg
Underberg staras por:
Underberg estas familia nomo de jenaj personoj:
Ara Ŝiraz
Ara Ŝiraz (armene: Արա Շիրազ, n. la 8-an de junio 1941 - m. la 18-an de marto 2014) estis armena skulptisto. Lia patrino kaj patro estis la poetoj Silva Kaputikjan kaj Hovhannes Ŝiraz.
Biografio
En 2017, liaj verkoj estis montritaj ĉe la Nacia Galerio de Armenio en la ekspozicio "Ara Ŝiraz: Retrospektivo".
Verkoj
La plej famaj verkoj de Ŝiraz inkluzivas la bustojn de Pablo Picasso, Jervand Koĉar, Hovhannes Ŝiraz kaj Vruir Galstjan. Multaj el liaj skulptaj komponaĵoj estas konstante ekspoziciitaj en la Muzeo de Moderna Arto de Armenio, la Ŝtata Galerio de Armenio, la Tretjakova Galerio kaj la Muzeo de Arto de Orientaj Nacioj en Moskvo.
La pentraĵoj kaj skulptaĵoj de Ŝiraz troviĝas en multaj privataj kolektoj tra la mondo: Moskvo, Sankt-Peterburgo, Tbiliso, Erevano, Bejruto, Parizo, Londono, Novjorko, Los-Anĝeleso, Ĉikago, Detrojto kaj Montrealo.
Liaj verkoj inkluzivas:
Öhningen
Öhningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Konstanz, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Buzica
Bazaj informoj
Buzica, hungare Buzita estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
Buzica situas laŭ la hungara landlimo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 26 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1262 en formo "villa Bozita". En 1910 loĝis en Buzita 894 homoj, (891 hungaroj, po 1 slovako, germano kaj ruano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Szepsi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Buzita rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1944 la judoj deportiĝis. Post la 2-a mondmilito alvenis slovakoj, dume la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Buzica 1142 homoj, (725 hungaroj, 367 slovakoj, 17 ciganoj, 2 ĉeĥoj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj senkontrole estas traireblaj.
Oiejdea
Oiejdea [ojeĵdja] (hungare: Vajasd, germane: Buttendorf) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 871 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 886 (rumanoj, 59 % hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1238. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Sântimbru.
Unua Juda-Romia Milito
La Unua Juda-Romia Milito, ankaŭ nomata kiel Granda Juda Ribelo (hebree המרד הגדול, ha-Mered Ha-Gadol), estis la unua el tri ĉefaj ribeliĝoj de la judoj de la provinco Judea kontraŭ la Romia Imperio kaj okazis inter la jaroj 66 kaj 73 p.K. (la dua estis la milito de Kitos (115-117) kaj la tria la Ribeliĝo de Bar Kojba (132-135). Ĝi komenciĝis en la jaro 66, pro la religiaj streĉitaĵoj inter grekoj kaj judoj. Ĝi finiĝis kiam la romiaj legioj, estrataj de Tito, sieĝis kaj detruis Jerusalemon, disrabis kaj bruligis la Templon de Jerusalemo (en la jaro 70), malkonstruis la ĉefajn judajn fortikaĵojn (speciale Masada, en 73), kaj sklavigis aŭ masakris la plejparton de la juda loĝantaro. Post la ribeliĝo, tuta Judeo konvertiĝis en provinco ĉe ruinoj, kun Jerusalemo sub ruinaĵoj kaj la templo detruita. Proksimume 1 100 000 judoj mortis kaj 97 000 estis kaptitaj kaj sklavigitaj. Ekde la historia vidpunkto, la malvenko de la judoj estis unu el la kaŭzoj de la juda diasporo — multaj judoj disiĝis post malapero de la ŝtato kaj kelkaj aliaj estis venditaj kiel sklavoj en diversaj regionoj de la Romia Imperio —, kaj unu el la plej grandaj katastrofoj de la juda historio. Ekde religia vidpunkto, la detruado de la Templo de Jerusalemo supozigis la spiritualan perdon plej gravan por la judoj kiun ili hodiaŭ ankoraŭ memoras en la tago Tiŝa b'Av.
Verdaj kolomboj
Treron aŭ verdaj kolomboj estas genro de birdoj de la familio de Kolombedoj. Tamen oni ne certas pri la subfamilio, kie ĝi devus esti inkludata. Tiu ĉi genro estas disvastigata tra Azio kaj Afriko.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Montefiore dell'Aso
Montefiore dell'Aso estas komunumo de Italio.
Clube 92 FM
Clube 92 FM (Klubo 92 FM) estas radiostacio en la brazila urbo Votuporango apartenanta al Sistema Vanguarda de Comunicação.
La radio estis fondita kun la nomo Rádio Clube (AM) la 5-an de aŭgusto 1956, fare de Nelson Camargo (1924-2007), kiu ankaŭ fondis en 1954 la tiaman gazeton A Vanguarda (La Avangardo), nuntempe Diário de Votuporanga.