cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Demokratia Respubliko Kongo
Politiko
Prezidanto de Demokratia Respubliko Kongo (antaŭe prezidanto de Respubliko Kongo kaj prezidanto de Zaire) estas ŝtatestro de Demokratia Respubliko Kongo. Ĉar Demokratia Respubliko Kongo estas duonprezidanta ŝtato, la ĉefo de ĝia registraro estas ĉefministro sed la prezidanto havas politikan forton pli ol ĉefministro. La prezidanto elektas la ĉefministron. La prezidanto estas elektata por kvinjara periodo. Oni povas elekti saman prezidanton por du periodoj. La oficloĝejo de la prezidanto estas Palais de la Nation en Kinŝaso.
Religio
Kristanismo estas la majoritata religio en la Demokratia Respubliko Kongo, sekvita de proksimume 95% de la populacio laŭ Pew Research Center, kaj 80% laŭ Monda faktolibro de CIA. Indiĝenaj kredoj kalkuliĝas por proksimume 1.8-10%, kaj Islamo por 1.5-10%.
El 75 milionoj de loĝantoj, ekzistas proksimume 35 milionoj da katolikoj en la lando, reprezentante preskaŭ duonon de la totala loĝantaro. Ekzistas ses arkidiocezoj kaj 41 diocezoj. La efiko de la Romkatolika Eklezio en la Demokrata Respubliko de Kongo malfacile supertakseblas. Schatzberg nomis ĝin la nur vere nacia institucio de la lando "krom la ŝtato." Ĝiaj lernejoj edukis pli ol 60% de la bazlernejaj studentoj kaj pli ol 40% de la nacio de ĝiaj sekundaraj studentoj. La eklezio posedas kaj administras ampleksan reton de hospitaloj, lernejoj, kaj malsanulejoj, same kiel multajn diocezajn ekonomiajn entreprenojn, inkluzive de bienoj, ranĉoj, vendejoj, kaj la butikojn de metiistoj.
Kimbangismo estis vidita kiel minaco al la kolonia registaro kaj estis malpermesita fare de la belgoj. Kimbangismo, oficiale "la eklezio de Kristo sur la Tero de la profeto Simon Kimbangu", nun havas proksimume tri milionojn da membroj, ĉefe inter la Bakongoj de Malsupra Kongo kaj Kinŝaso.
Sesdek du el la protestantaj konfesioj en la lando estas asociitaj sub la ombrelo de la Eklezio de Kristo en Kongo aŭ EKK (en la franca, Église du Christ au Kongo, aŭ EC). Ĝi ofte estas simple referita kiel "La Protestanta Eklezio", ĉar ĝi kovras la plej multajn el la 35% de la loĝantaro kiuj estas protestantaj.
Laŭ la Pew Research Center, Islamo estas la kredo de 1.5% de la loĝantaro. Laŭ la Monda faktolibro de CIA, islamanoj konsistigas 10% de la loĝantaro. Islamo estis enkonsukita kaj plejparte disvastigita de vendistoj/komercistoj. Kongolanaj islamanoj estas dividitaj en sunaistoj (50%), ŝiistoj (10%), ahmadistoj (6%), sufioj kaj senkonfesiaj islamanoj (14%).
La unuaj membroj de la Bahaa Kredo kiuj loĝis en la lando venis de Ugando en 1953. Kvar jarojn poste la unua loka administra konsilio estis elektita. En 1970 la Nacia Spirita Asembleo (nacia administra konsilio) unue estis elektita. Kvankam la religio estis malpermesita en la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj, pro misprezentoj de eksterlandaj registaroj, la malpermeso estis ĉesigita antaŭ la fino de la 1980-aj jaroj. En 2012 planoj estis sciigitaj konstrui ŝtatan Bahaan Domon de kultado en la lando.
Tradiciaj religioj enkarnigas tiajn konceptojn kiaj monoteismo, animismo, vitalismo, spirito kaj mortintadorado, sorĉado, kaj similaj kaj varias vaste inter etnoj. La sinkretaj sektoj ofte kunfandas elementojn de kristanismo kun tradiciaj kredoj kaj ritoj kaj ne estas agnoskitaj fare de ĉefaj eklezioj kiel parto de kristanismo. Novaj variaĵoj de malnovegaj kredoj fariĝis ĝeneraligitaj, kondukitaj de Usono inspiritaj Pentekostalaj Eklezioj kiuj estis en la avangardo de sorĉadakuzoj precipe kontraŭ infanoj kaj maljunuloj. Infanoj akuzitaj je sorĉado estas senditaj foren el hejmoj kaj el familio, ofte por vivi sur la strato. La kutima esprimo por tiuj infanoj estas infanosorĉistoj aŭ infanoj akuzitaj je sorĉado, kaj oni povas kaŭzi fizikan perforton kontraŭ tiuj infanoj. Sennomaj ekleziaj organizoj estis formitaj por kapitaligi en tiu kredo farante troajn pagojn (respektive enspezojn) por ekzorcismoj. Kvankam lastatempe malpermesite, infanoj estis submetitaj ofte al perforta fitraktado ĉe la manoj de mem-deklaritaj profetoj kaj pastroj.
Kulturo
La kulturo de la Demokratia Respubliko Kongo respegulas la diversecon de ties centoj da etnaj grupoj kaj iliajn diferencajn vivmanierojn tra la tuta lando — el la elfluejo de la Rivero Kongo en la marbordo, supren laŭ la rivero tra la pluvarbaro kaj la savano en ties centron, ĝis la plej dense loĝataj montoj en la malproksima oriento. Ekde la fino de la 19a jarcento, tradiciaj vivmanieroj suferis ŝanĝojn alportitaj de la koloniismo, de la lukto por la sendependeco, la stagnado de la epoko de Mobutu, kaj plej ĵuse de la Unua Konga Milito kaj de la Dua Konga Milito. Spite tiujn premojn, la kutimoj kaj kulturoj de Kongo retenis multon de ilia individueco. La 81 milionoj da loĝantoj de la lando (je 2016) estas ĉefe ruraj. La 30% kiu loĝas en urbaj areoj estis pli malfermaj al la influoj de Okcidento.
Grava trajto de la konga kulturo estas muziko. La DRK miksis siajn etnajn muzikajn fontojn kun kubaj rumbo kaj merengo por naski soukous.
Lingvoj
La asocio Tradukistoj Sen Landlimoj disponigas mapon, kiu montras kie estas parolataj la lingvoj de la lando.
Eduksistemo
En 2014, la proporcio de legoscipovo por la populacio inter aĝoj de 15 kaj 49 estis ĉirkaŭkalkulita je 75.9% (88.1% ĉe maskloj kaj 63.8% ĉe inoj) laŭ tutlanda esploro fare de DHS. LA eduksistemo en la Demokratia Respubliko Kongo estas regata de tri registaraj ministerioj: nome la Ministerio de la Baza Meza kaj Profesia Edukadoj (MEPSP), la Ministerio de la Supera kaj Universitata Edukado (MESU) kaj la Ministero de la Socialaj Aferoj (MAS). La baza edukado en la Demokratia Respubliko Kongo estas fakte nek libera nek deviga, kvankam la Konga konstitucio diras, ke ĝi estu tia (Artikolo 43a de la Konga Konstitucio de 2005).
Administra divido
La Demokratia Respubliko Kongo estas dividita en 25 regionoj aŭ provincoj krom la ĉefurbo. Tiuj provincoj estas subdividitaj en 145 teritorioj kaj 32 urboj. Antaŭ 2015, la lando havis 11 provincojn.
Sportoj
Oni praktikas multajn sportojn en la Demokratia Respubliko Kongo, kiel futbalo, korbopilko, kaj rugbeo. Tiuj sportoj estas luditaj en nombraj stadionoj tra la tuta lando, kiel la Stadiono Frederic Kibassa Maliba. Kiel Zaire la lando partoprenis en la Futbala Mondpokalo (Finala stadio) en 1974.
Internacie, la lando estas speciale fama pro siaj profesiaj ludistoj de korbopilko NBA kaj de futbalo. Dikembe Mutombo estas unu el la plej bonkvalitaj afrikaj ludistoj de korbopilko. Mutombo estas bone konata pro siaj humanitaraj projektoj en sia hejmlando. Serge Ibaka, Bismack Biyombo, Christian Eyenga kaj Emmanuel Mudiay estas aliaj kiuj akiris gravan internacian atenton en korbopilko. Kelkaj kongaj kaj kongodevenaj ludistoj kiel Romelu Lukaku, Yannick Bolasie kaj Dieumerci Mbokani akiris elstarecon en monda futbalo. DR Kongo venkis dufoje en la Afrika Pokalo de Nacioj.
Ekde 1968, la DR Kongo partoprenis en la Olimpiaj ludoj.
Transporto
Surgunda transporto en la Demokratia Respubliko Kongo estis ĉiam malfacila. La tereno kaj klimato de la Konga Baseno montras seriozajn barierojn por konstruado de ŝoseoj kaj fervojoj, kaj la distancoj estas enormaj tra tiu ampleksega lando. La DRK havas pli da navigeblaj riveroj kaj movas pli da pasaĝeroj kaj varoj per ŝipo kaj pramo ol ajna lando en Afriko, sed aera transporto restas la nura efika rimedo por movi varojn kaj personojn inter multaj lokoj ene de la lando, speciale en ruraj areoj. Kronika ekonomia misadministracio, politika korupto kaj internaj konfliktoj kondukis al longdaŭra sub-investado por infrastrukturoj.
Ekstera politiko
La Demokratia Respubliko Kongo apartenas al Unuiĝintaj Nacioj ekde 1960. Kongo Kinŝasa apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de 79 landoj el la regionoj Afriko, Karibio kaj Pacifiko. Kongo RDC membras en Afrika Unio.
Nacia Parko Los Nevados
La Nacia Parko Los Nevados (en hispana Parque Nacional Natural de Los Nevados), estas nacia parko en la Centra Montaro de la Andoj de Kolombio. Ĝi fondiĝis en jam ekzistinta nacia parko fare de la kolombia registaro en 1985. Tiu Parko kovras areon de 58,000 hektaroj (580 km2) totale, inklude la nordorientan parton de Kindio.
Ĝi estas la ĉefa loko de la nacia arbo kaj simbolo de Kolombio, nome la kindia vaksopalmo (Ceroxylon quindiuense), same kiel de ampleksa vario de alia flaŭro kaj faŭno (kelka endanĝerita), ĉiu el kiu estas protektita laŭ la statuso de la nacia parko. La parko kaj la najbara urbo Salento estas inter plej popularaj turismaj allogoj en Kolombio.
Sylvester Stallone
Sylvester STALLONE, plennome: Michael Sylvester Enzio STALLONE (naskiĝis la 6-an de julio, 1946) estas usona aktoro, scenaristo kaj reĝisoro.
Nacia Parko Los Nevados
El 55 protektitaj areoj en Kolombio, Los Nevados estas la tria plej vizitata en 2009, kun 50,045 vizitantoj. Plej vizitata estis la Nacia Parko Koraloj Rosario kaj San Bernardo sekve de la Nacia Parko Tajrona.
Sylvester Stallone
Vivo
Naskiĝinte en Novjorko, li studis aktoradon en la Universitato de Miami, Florido. Poste li aperis en teatraĵoj kaj – ne tre sukcese – laboris kiel figuranto kaj en malgrandaj filmroloj kaj unufoje ankaŭ en pornografiaĵo.
Saal an der Donau
Saal an der Donau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kelheim kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Saal an der Donau, kiu krom la centra komunumo kovras nur unu plian komunumon: Teugn oriente.
Sylvester Stallone
Vivo
Famon li akiris en 1976, per la ĉefrolo en la boksista filmo Rocky, por kiu li ankaŭ verkis la scenaron. Ĝis 1990 aperis kvar pliaj sekvoj de Rocky, sed neniu el ili kvalite atingis la originalon. Trifoje Stallone ankaŭ agis kiel reĝisoro: en Rocky II, III kaj IV.
Saal an der Donau
Kiel la aliaj distriktaj komunumoj sude de la rivero Danubo, Saal estas parto de la geografia kaj kultura regiono Hallertau.
Sylvester Stallone
Vivo
Similan sorton havis la filmserio pri Rambo. Dum komence ankaŭ kritikaj elementoj riĉigis la filmon, poste la agado pli kaj pli koncentriĝis al bataloscenoj. Fine Sylvester Stallone ricevis interalie la premion kiel plej malbona aktoro de la 1980-aj jaroj kaj poste oni eĉ honoris lin plej malbona aktoro de la 20-a jarcento. Liaj aktoraj kapabloj fakte estis limigitaj, ĉar lia vizaĝo denaske estis parte paralizita.
Sylvester Stallone tri-foje edziĝis: al Brigitte Nielsen, Sasha Czack kaj Jennifer Flavin. Li havas kvin idojn, du kun S-ino Czack kaj tri kun S-ino Flavin.
Yuki Fujimoto
Yuki Fujimoto (藤本 雄基, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
Komerca fiŝkaptado
Komerca fiŝkaptado estas la agado de kaptado de fiŝoj kaj alia marmanĝaĵo por komerca profito, plejparte farita ĉe naturaj fiŝejoj. Ĝi disponigas grandan kvanton de manĝaĵo al multaj landoj ĉirkaŭ la mondo, sed tiuj kiuj praktikas ĝin kiel industrio ofte devas persekuti fiŝojn longe en la oceanon sub malfacilaj kondiĉoj. Grandskala komerca fiŝkaptado ankaŭ estas konata kiel industria fiŝkaptado. Tiu profesio akiris popularecon kun la prezentado de televidaj programoj kiaj Deadliest Catch, Swords, kaj Wicked Tuna. La plej gravaj fiŝaj industrioj ne estas posedataj nur de gravaj entreprenoj sed ankaŭ de malgrandaj familioj. La industrio devis adaptiĝi tra la jaroj por daŭre gajni profiton. Studo fare ĉe kelkaj komercaj fiŝkaptadaj firmaoj posedataj de malgrandaj familioj montris, ke ili adaptiĝis por daŭre gajni porvivaĵon sed ne nepre faris grandan profiton. Estas la adaptiĝa kapableco de la fiŝkaptistoj kaj iliaj metodoj kio kaŭzas iun konzernon por fiŝkaptadaj manaĝeroj kaj esploristoj; ili diras ke pro tiuj kialoj, la daŭripovo de la maraj ekosistemoj povas esti en danĝero esti detruita.
Maria Marten, or Murder in the Red Barn
Maria Marten, or The Murder in the Red Barn (esperante Maria Marten, aŭ La Murdo en la Ruĝa Garbejo) estas brita melodrama filmo aperinta en 1935. Ĝi prezentas la aktorojn Tod Slaughter kaj Eric Portman kaj estis reĝisorita de Milton Rosmer, kies plej fama verko estis la samjara anglalingva adapto Emil and the Detectives.
Komerca fiŝkaptado
Priskribo
Ekzistas grandaj kaj gravaj fiŝkaptejoj tutmonde por diversaj specioj de fiŝoj, moluskoj, krustacoj, kaj ekinodermoj. Tamen, tre malmultaj specioj subtenas la plimulton de la fiŝkaptejoj de la mondo. Kelkaj el tiuj specioj estas haringoj, moruoj, anĉovoj, tinusoj, flesoj, mugiledoj, kalmaroj, salikokoj, salmoj, kraboj, omaroj, ostroj kaj pektenoj. Ĉio krom tiuj lastaj kvar disponigis tutmondan kaptaĵon de pli ol miliono da tunoj en 1999, kun haringoj kaj sardinoj kune disponigante kaptaĵon de pli ol 22 milionoj da tunoj en 1999. Multaj aliaj specioj estas fiŝkaptitaj en pli malgrandaj nombroj.
Maria Marten, or Murder in the Red Barn
Maria Marten estis inspirita de la famaĉa murdo de la ruĝa garbejo en 1827 en Polstead.
Komerca fiŝkaptado
Priskribo
La industrio, en 2006, ankaŭ sukcesis generi pli ol 185 miliardojn da dolaroj en vendo kaj ankaŭ disponigi pli ol du milionojn da laborlokoj en Usono, laŭ ekonomia raporto publikigita fare de Fisheries Service de NOAA. Komerca fiŝkaptado povas oferti abundon de laborlokoj, sed la salajro varias de boato al boato, de sezono al sezono. Krabfiŝkaptisto Cade Smith estis citita en artikolo fare de Business Week dirante, "There was always a top boat where the crew members raked in $50,000 during the three- to five-day king crab season--or $100,000 for the longer snow crab season" tio estas "Estas ĉiam pinto-boato kie la skipo-membroj ricevas 50,000 USD dum la tri- ĝis kvintaga reĝkraba sezono - aŭ 100,000 USD por la pli longa neĝokraba sezono". Tio povas esti vera, sed ekzistas ankaŭ la boatoj kie oni ne faras bone; Smith poste diris en la sama artikolo ke lia plej malbona sezono forlasis al li kun perdo de 500 dolaroj.
Artikolo de 2009 en gazeto Science taksis, por la unua fojo, la totalan mondan fiŝan biomason ie inter 0,8 kaj 2,0 miliardoj da tunoj.
David J. Peterson
David Joshua Peterson (naskiĝis la 20-an de januaro 1981) estas usona verkisto, artisto, lingvisto kaj lingvokreisto por televido kaj filmoj. Li iĝis la plej fama nomo en la mondo de artefaritaj lingvoj (angle: Conlangs), kiu siavice krom reliefigi la kvaliton de ĉi tiuj lingvoj ankaŭ kontribuis al la altiĝo de la nivelo de publika konscio pri la rolo de artefaritaj lingvoj.
Biografio
Studinte en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley (1999-2003), li ricevis BA-n pri la Angla kaj lingvistiko kaj poste MA-n pri lingvistiko en la Universitato de Kalifornio ĉe San-Diego (2003-2006).
Li unue renkontis konstruitajn lingvojn kiam li studis en Berkeley kaj sekvis en 2000 kurson de Esperanto, laŭ intervjuo kiun li donis al la revuo Conlang Monthly. Sekve de tio, li kreis sian unuan konstruitan lingvon kombinante la simplecon de Esperanto kun la strukturo de la araba lingvo.
En 2007 li kunfondis la Asocion pri lingvo-kreado (angle: Language Creation Society) kune kun 9 aliaj lingvokreistoj, asocio kiun li prezidis inter 2012 kaj 2014.
En 2009 li komencis labori en la lingva industrio kreantaj lingvoj por Game of Thrones. Kiam la usona televida firmao HBO samjare bezonis fikcilingvon por nova televidserio ĝi turniĝis al la Language Creation Society (Asocio pri lingvo-kreado), kiu organizis konkurson, kiun D.J. Peterson gajnis.
En 2010 li iĝis konsultisto pri fremdaj lingvoj en la serio "Defiance" kaj en 2013 li aliĝis al la teamo de "Star Crossed" kaj "Dominion".
Lingvoj lernitaj
Peterson studis 20 lingvojn interalie la svahilan, hispanan, mez-egiptan, usonan signolingvon kaj Esperanton.
Fikcilingvoj (Conlangs)
Peterson kreis lingvojn ekde 2000 sed iĝis tre konata pro la kreo de la lingvoj Dothraki kaj Valyrian por Game of Thrones kaj aliaj lingvoj por Defiance (televidserio de la firmao SyFy) (ekde 2011), por Thor:The Dark World (2013) kaj Doctor Strange (2016). Li ankaŭ finpretigis pli detalan version de The Witcher 's Hen Llinge (Elder Speech), la lingvon Elder Speech por la serio The Witcher de Netflix.
David J. Peterson faris plurajn aliajn elfajn konlangojn, inkluzive de:
Lastatempaj projektoj de Peterson inkluzivas la lingvojn inha kaj munja'kin por la NBC-serio Emerald City.
En 2013, David J. Peterson evoluigis por la serio Defiance de Syfy kvar lingvojn parolitajn de eksterteranoj (i.a. castithan, irathient kaj indojisnen), same kiel nombrosistemon. La saman jaron, li kreis shiväisith, la lingvon parolitan fare de la malhelaj elfoj en la usona filmo Thor: The Dark World .
En 2014, li evoluigis sondiv por la serio Star-Crossed kaj lishepus por Dominion kaj trigedasleng por la serio 100.
Vidu ankaŭ
Federico Gobbo
Interlingvistiko
Interlingvistikaj instancoj
János Derzsi
János Derzsi [jAnoŝ derĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Derzsi János estas hungara aktoro, stuntisto.
János Derzsi naskiĝis la  en Nyírábrány.
Biografio
János Derzsi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1982. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Hevesi Sándor. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: En 1987 li edziĝis, baldaŭ li havis 2 gefilojn. Li ricevis 3 premiojn inter 1991-1998. Li ofte partoprenas en filmoj.
Paranormal Activity
Paranormal Activity estas filmo de 2007, kies stilo estas tiu de dokumentiga raportaĵo, ĉi-kaze malvera. La reĝisoro estas la israela Oran Peli.
Intrigo
La historio komenciĝas en San Diego (Kalifornio) la 18-an de septembro 2006, kun Micah kaj Katie, du fianĉoj, kiuj kunloĝas en vilaĝeto. Dum ilia kunvivado, strangaj eventoj okazas, kiel nekompreneblaj kaj malkvietigaj bruoj aŭ objektoj lasitaj sur meblo kaj retrovitaj sur pavimo. Tiam Katie rivelas ke paranormala estaĵo sekvas ŝin ekde ŝi estis okjara. Ĉiam je la aĝo de 8 jaroj, ŝia domo brulis, perdigante al ŝia familio ajn objekton. Do Micah decidas aĉeti videokameron por filmi tion, kio okazas nokte kiam ili dormas.
Komence okazas strangaj eventoj, kiel la movo de la pordo de ilia dormĉambro. Dum la sekvaj noktoj, la okazaĵoj fariĝas ankoraŭ pli strangaj. La juna paro decidas konfidi sin al mediumo, kiu konkludas ke la estaĵo ne estu simple fantomo, sed ja dajmono, konsilante al ili voki demonologiisto, kiun li konas. Kiam ili provas voki ĉi tiun, ili malkovras ke li forveturis kaj ke ili devas atendi multajn tagojn antaŭ ol lia reveno. Iun tagon Micah portas hejmen tableton uzeblan kiel ouija (spite ke Katie malpermisis ĉi tiun al li), kaj kiam la paro eliras de la domo, la tableto ekmoviĝas ĝis ĝi ekbrulas. Poste Micah havas la ideon surŝuti kelkajn partojn de la dompavimo per talko, tiel ke la junaj povas kompreni se nokte tia dajmona estaĵo paŝas tra la koridoroj; evento, kiu fakte okazas. Je la fino de tiu okazaĵo, serĉante la dajmonon, ili trovas en la subtegmento maljunan foton de Katie (okazo vere stranga, konsiderinte ke neniu forportis ĝin de la maljuna domo).
Dum la dudeka nokto, Katie estas trenita for de la lito kaj tra la tuta koridoro de io nevidebla, lasante al ŝi malbonan ekskoriacion sur la dorso. Tiam la paro decidas forlasi la domon, sed lastminute Katie, hipnotigita, diras al Micah ke ŝi volas resti en la domo, ĉar ĉio estos bone. Precize dum tiu nokte, tamen, la dajmono duafoje ekregas la korpon de Katie, kiu vekiĝas kaj fiksas la rigardon al Micah, kiu dormas dum diversaj horoj. Poste ŝi malsupreniĝas al teretaĝo kaj ekkrias. Micah vekiĝas kaj atingas ŝin. La videokamero ĉiam estas direktita al lito kaj oni aŭdas bruojn, kiuj devenas de sube. La krioj, je certa momento, ĉesas. Post malmulte oni aŭdas iun, kiu supreniras la ŝtuparon. La korpo de Micah estas ĵetita brutale al videokamero. Oni vidas Katie, kun la vesto sangmakulita. Ŝi kliniĝas sur la korpon de la knabo, ridetas al videokamero, ĵetiĝas sur ĝin, kaj post la ekrano nigriĝas.
Aperas finaj skribaĵoj: la korpo de Micah estas trovita post kelkaj tagoj, sed oni ne scias kie estas Katie.
Aliaj versioj de la filmo
Ekzistas malsimilaj versioj de la filmo. Ekzemple, la fina sceno, kiu estas montrita en la kinejoj de la tuta mondo, ne estas la sama, kiu estas projekciita ĉe Screamfest kaj Burbank.
Originala versio
La originala versio, kiu estis forsendita al filmodistribuantoj, enhavis pliajn sep minutojn. Diversaj scenoj ĉeestantaj en la filmo estis neestantaj, kiel ekzemple la momento, kiam Katie malkovras ke siaj ŝlosiloj estis sur pavimo aŭ kiam la ĉefroluloj trovas la vitron damaĝita de la kadro kun la foto. Ĉi versio, tamen, enhavas ankaŭ scenojn nepre neeldonitaj por la publiko, kiel videomuntado de knabino obsedita (kies historio estis legita, en la filmo, de Micah per interreto) kiu maĉis siajn korpopartojn, aŭ scenoj kie Katie vomis sangon. Ĉi finalo estis ŝanĝita per konsilio de Steven Spielberg. En la finalo, kiu estis konsilita de Spielberg, ne estas tuj malkovrita la mortigo de Micah fronte al kamerao, sed oni vidas Katie reiri al dormĉambro, je 3:15 de la subetaĝo, kun tranĉilo enmane kaj sangmakuloj sur la vesto. Ŝi poste sidiĝas sur lito kaj falas tuj en katatonia stato. Je ĉirkaŭ la 6:15 matene, sonas la vekhorloĝo de Micah. Je la tagmanĝo, ĉirkaŭ la 13:55, la amikino de Katie, Amber, alvenas al ilia hejmo je ĉirkaŭ la 21:00 vespere, malkovrante la korpon nun jam forpasintan de Micah. Post ĉirkaŭ 30 minutoj, alvenas la polico kaj ili vidas Katie, kiu balanciĝas sur lito, kun tranĉilo enmane. Unu el policisto persvadas ŝin lasi la tranĉilon, sed Katie, konfuzstate post ke la dajmono forlasis ŝian korpon demandante pri Micah, proksimiĝas pli kaj pli al ili, ĝis unu el policistoj pafas. La filmo finiĝas kun la polico, kiu malkovras la kasedon de la kamerao.
Dua versio
Estas la versio vidita en la kinejoj, kie Katie supreniras la ŝtuparon, ĵetas Micah al kamerao kaj sin metas piedmane kiel araneo, proksimiĝanta al korpo de sia fianĉo kaj sekve al kamerao kun demona vizaĝo.
Tria versio
Ekzistas ankaŭ tria versio de la filmo, kiu ne estis montrita ĉe neniu kinejo, ĉar enhavita en DVD kaj en Blua-Radio de la filmo. Katie reiras en la dormĉambron post la angorigantaj krioj de ŝi kaj Micah, kiujn oni povas aŭdi de la suba etaĝo. Ŝi tenas enmane tranĉilon kaj ŝi estas makulinta de sango. Sekve ŝi ŝlosas la pordon de la dormĉambro, proksimiĝas ĉe la kamerao kun rideto preskaŭ memkontenta kaj tranĉas sian gorĝon.
Esperantaj Subtekstoj
La subtekstoj de tiu ĉi filmo estas tradukitaj en Esperanton. Oni povas trovi ilin ĉi tie.
Gauriaguet (stacidomo)
Gauriaguet estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Gauriaguet, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Pipilotti Rist
Pipilotti Rist, civitane Elisabeth Charlotte Rist, naskiĝinta la 21an de <time class="nowrap date-lien bday" datetime="1962-06-21">junio <time class="nowrap date-lien bday" datetime="1962-06-21">1962, en Grabs en kantono de Sankt-Galo en Svislando, estas svisa artisto.
Biografio
Ek de 1982 ŝi studis ilustradon kaj fotografion en la altlernejo pri aplikitaj artoj de Vieno. Sekve ŝi frekventis la klason pri aŭdvida kreado en la "Schule für Gestaltung" de Bazelo. De 1988 al 1994, ŝi estis membro de la muzikgrupo  «Les reines prochaines» («La venontaj reĝinoj»).
Je la fino de la 80-aj jaroj ŝi komencis produkti precipe videoartaĵojn. Ŝi enkondukis en siaj videofilmoj kinajn efektojn. Ŝi uzis la malperfektaĵojn de la bildoj kiel la perturbon, la malklarecon, la renversojn (la bildo povas esti inversigita aŭ flankenturnita kiel en unu el ŝiaj videofilmoj, kie la spektantoj estas invititaj kuŝiĝi por rigardi la filmon), la ritmon, la kolorojn, la sonojn kaj la muzikon. En 1997 ŝi partoprenis al la bienalo de Venecio, kie ŝi gajnis la premion Premio 2000 por ŝia video Ever is over all.
Ŝi estis la unua arta direktorino de la Svisa nacia ekspozicio de 2002 (Expo.02).
De 2003 ĝis 2003 ŝi estis gastprofesoro en la universitato de Kalifornio UCLA. En 2004 ŝi gajnis la premion 01 Award, per kiu ŝi fariĝis honora profesoro de la artuniversitato de Berlino. En 2009 aperis en kinejoj ŝia filmo "Pepperminta"
Malnovurba Urbodomo
Malnovurba Urbodomo (Staroměstská radnice) estas konstruaĵo ĉe la Malnovurba Placo en Prago, kies starigon garantiis al la malnovurbanoj la 18-an de septembro 1338 la reĝo Johano de Luksemburgio. Kerno de tiu ĉi nehomogena komplekso estas frugotika Domo de Wölflin, adaptita post 1338 por servi kiel urbodomo. En 1364 oni konstruis sur romanika fundamento la turon kaj en 1381 finkonstruis la balkonkapelon (la turo ebligas ĉarman ĉirkaŭrigardon): La novgotika parto de la Urbodomo, konstruita laŭ projekto de la vienaj arkitektoj P. Nobile kaj P. Sprengler (1838-1848), estis detruita dum la maja revolucio en 1945. Unu el la plej rimarkindaj aĵoj de la Urbodomo estas astronomia horloĝo de Prago.
La urbestra domo kaj la Malnovurba placo ofte estis scenejo de gravaj eventoj de la historio. En 1458 ĝia salonego vidis la elekton de Georgo de Poděbrady por reĝo de Bohemio. La plej tragedia dato en la historio de la urbodomo estas sendube la 21-a de junio 1621, kiam sur ekzekutejo, starigita en ĝia fronto, oni senkapigis 27 bohemajn nobelojn kaj urbanojn, kiuj estis gvidintaj la ribelon kontraŭ la katolika Habsburgo, imperiestro Ferdinando II.
Orly-Ouest (Orlyval)
Orly-Ouest (1-2-3) estas franca stacio sur aŭtomata metrolinio Orlyval situanta en komunumo Paray-Vieille-Poste sur la teritorio de Flughaveno Parizo-Orly, en departemento Essonne. Ĝi priservas la Okcidentan terminalon de la flughaveno.
Chénens
Chénens (malnova germanlingva nomo: Geiningen) estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 658 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Chénens situas en la Friburga Mezlando meze inter la kantonĉefurbo Friburgo kaj Romont. La rivero Glano formas la sudokcidentan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Chénens (sur alteco de 696 m s.m. sur deklivo supre de Glano) kaj la vilaĝeto Les Essinges (sur alteco de 725 m s.m. sur la altebenaĵo supre de la vilaĝo), la setlejo Moulin de Chénens (sur alteco de 654 m s.m. ĉe la bordo de Glano) kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,95 km², de kiuj 22,4% estas kovritaj de arbaro, 67,5% servas por agrikulturo kaj 10,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chénens limas en nordo al La Brillaz, en oriento al Autigny, en sudo al Villorsonnens, kaj en okcidento al La Folliaz.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 155 de Friburgo al Romont. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas 8 kilometrojn oriente de la komunumo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Friburgo tra Romont al Laŭzano.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chénens datiĝas el la jaro 1138 kiel Cheineis. En la 12-a jarcento estis menciita nobela familio de Chénens, kiuj estis posedanto de la vilaĝo. En la jaro 1248 Raynald de Vaumarcus kaj lia bofrato Jordan de Cottens rezignis pri siaj rajtoj pri Chénents favore al Conon kaj Pierre de Chénens. La abatejo La Fille de Dieu estis posedanto de diversaj bienoj en Chénens. En la 14-a jarcento Chénens estis menciita en diversaj kontraktoj por solvi disputojn inter subjektoj vaŭdaj kaj friburgaj kiel media via (= mezvojo, kies signifo estis renkontiĝejo). Ek de 1442 Chénens apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Novurba Flago de la Malnova kamparo de Friburgo kaj al la paroĥo Autigny. Post la malvenko de la malnova reĝimo ĝi estis integrita al la distrikto Romont. Post ties malfondo en la jaro 1848 Chénens estis integrita al la distrikto Sarino.
Endemiaj birdoj de Novzelando
Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de la insularoj de Novzelando.
Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.
Endemiaj taksonaroj
Novzelando havas tre altan procenton de endemiaj birdoj. Almenaŭ 87 % de ĉiuj taksonoj estas endemiaj.
Endemibirdaj areoj
Birdlife International difinis la jenajn Endemibirdajn areojn (EBA) en Novzelando:
Krome la jenaj estas klasitaj kiel duarangaj Endemibirdaj areoj:
Duarangaj Endemibirdaj areoj havas almenaŭ unu limigitan birdospecion, sed ne havas sufiĉajn kriterion por EBA.
Listo de kelkaj specioj
La jenaj marbirdaj specioj estas endemiaj kial reproduktuloj:
Silanus
Silanus - jen itale  - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bolotana, Bortigali, Dualchi, Lei kaj Noragugume.
NGC 5266
NGC 5266 (aliaj indikoj — ESO 220-33, AM 1339-475, IRAS13399-4755, PGC 48593) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Klemens von Metternich
Klemens Wenzel Lothar von METTERNICH [KLEmens VENcel LOtar fon MEtaniĥ], naskita je la 15-a de majo 1773 en Koblenz, mortinta je la 11-a de junio 1859 en Vieno, estis aŭstria politikisto. Li havis la rangojn de grafo, ek de 1813 princo de Metternich-Winneburg kaj de 1818 de duko de Portella.
Politike li estis la ĉefa reprezentanto de la restaŭrado (de la Sankta Romia Imperio). Li servis kiel ministro kaj kanceliero al la aŭstriaj imperiestroj Francisko la 2-a, Ferdinando la 1-a kaj Francisko Jozefo la 1-a.
La Marta Revolucio en 1848 devigis lin demisii kiel kanceliero.
Militsenjoro
Militsinjoro, pli precize Militsenjoro (aŭ aŭtonoma militestro) estas plej supera, aŭtonoma (militiste kaj politike sendependa) gvidanto de militistaj trupoj en certa regiono, areo, kie la ŝtato perdis sian monopolon pri perforto. La angla formo de la esprimo (warlord) aperis unuafoje lige al la Ĉina Respubliko, kie inter 1911 kaj 1949, partojn de Ĉinio regis militsinjoroj, kiuj ne rekonis la superecon de la registaro en Nanjing.
Ekzemploj el la 21-a jarcento estas la militsinjoroj de Somalio, Afganistano, kie la ŝtato preskaŭ malaperis en certaj regionoj.
Pusztaszemes
Pusztaszemes [pustasemeŝ] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Balatonföldvár. Pusztaszem signifas: pusto-okulo aŭ pusto-greno.
Saint-Martin-de-la-Mer
Saint-Martin-de-la-Mer estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
La komunumo enhavas la vilaĝon Saint-Martin-de-la-Mer kaj la vilaĝetojn Le Bouchot, Le lac de Chamboux, Champrun, Le Châtelot, Conforgien, Island, La Justice, Lavault, Mâcon, Le château de Mâcon, La Mer, Le moulin de Conforgien, Le Murger, Les Plaines, La Planche kajLes Petites Valottes.
Najbaraj komunumoj
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Tapiŝo de Sjerpinski
La tapiŝo de Sjerpinski estas fraktala matematika objekto dudimensia, kiu ekestas per teoria konstruado analoga al tiu de la aro de Kantor. Ĝi estis nomita laŭ la pola matematikisto Wacław Sierpiński.
Ĝi ekestas per rikura divido de kvadrato al 3×3 subkvadratoj kaj forpreno de la meza subkvadratoj kaj sama traktado de la restantaj 8 subkvadratoj. Same kiel la aro de Kantor ĝi havas mezuron (ĉi-okaze areon) nulan.
Ĝia fraktala dimensio estas.
Bignoniacoj
La bignoniacoj (Bignoniaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lamialoj (Lamiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 80 genrojn kaj pli ol 850 speciojn,. Ĝia tipa genro estas bignonio.
Preskaŭ ĉiu el la bignoniacoj estas lignoplantoj, sed kelkaj estas preskaŭlignaj, ĉu reboj aŭ arbustoj. Kelkaj pliaj estas herboj de habitatoj de alta montano, en tri nuraj herbaj genroj: Tourrettia, Argylia, kaj Incarvillea. Tiu familio inkludas multajn lianojn. La plej granda tribo en la familio, nome Bignonieae, konsistas ĉefe el lianoj kaj elstaras pro sia unika anatomio.
Tiu familio havas preskaŭ kosmopolitan distribuon, sed estas ĉefe tropika, kun kelkaj specioj indiĝenaj de moderklimataj areoj. Ties plej granda diverseco estas en norda Sudameriko.
Medicina uzo
La enhavaĵo bajkaleino estas fitokemiaĵo kun sennombraj aktivecoj, ekzemple antiinflamaj, antivirusaj, antitumoraj, kaj krome estas potenca antioksidigaĵo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (24 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Elektro
Elektro estas nomo por ĉiuj fizikaj fenomenoj, kiuj baziĝas sur elektraj ŝargoj kaj ties moviĝo (fulmo, elektra kurento, elektra tensio, elektra kampo, elektromagneta indukto kaj ankaŭ fakaj atmosfera elektro, biologia elektro ktp). Krome elektro ebligas la kreadon kaj ricevon de elektromagneta radiado kiel ĉe radioondoj. Elektra ŝargo estas eco de kelkaj partikloj, ekzemple protonoj kaj elektronoj. La forto inter tiuj partikloj estas unu el la kvar konataj fundamentaj fortoj de naturo. Ankaŭ energio en la potencialo de elektraj ŝargoj estas nomata elektro.
Laŭ Francisko Azorín Elektro estas Unu el la formoj de la fizika energio, montriĝas per lumaj, mekanikaj, varmaj fenomenoj. Kaj li indikas etimologion el greka elektron (sukceno), kaj de tie la latina electrum. Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj elektrotipio, por apliko de la galvanoplastiko al la metalizo de preskliŝoj; kaj elektrotipo, por kupraĵo sur kiu oni reproduktas elektrolize gravurojn; krom elektrotekniko, elektrolito, elektrolizo, elektrografio, elektroforo, elektrometro, elektroscienco, elektrostatiko, elektrodinamiko, elektroĥemio kaj elektromovilo.
Rilataj konceptoj
En elektro, ŝarĝoj produktas elektromagnetajn kampojn kiuj agadas sur aliaj ŝarĝoj. Elektro okazas pro kelkaj tipoj de fizikaj fenomenoj:
En elektrotekniko, elektro estas uzata por:
Elektraj fenomenoj estis studitaj ekde antikveco, kvankam la progreso en teoria kompreno pluestis malrapida ĝis la 17a kaj 18a jarcentoj. Eĉ tiam, la praktika aplikado de elektro estis malgranda, kaj nur finde de la 19a jarcento elektro-inĝenieroj kapablis uzi ĝin por industria kaj hejma uzadoj. La rapida etendo de elektra teknologio tiame transformis kaj industrion kaj socion ĝenerale. La eksterordinaraj kapabloj de elektro signifas ke ĝi povas esti uzata por preskaŭ senlima serio de aplikaĵoj kio inkludas transporton, klimatizadon, lumigadon, komunikadon, kaj komputikon. Elektra energio estas nune ŝlosilo de moderna industria societo.
Necesa infrastrukturo
La elektrodukto estas inĝeniera reta infrastrukturo destinita por transportado de alt-tensia elektro, inkluzivanta kaj la suprajn kurantajn liniojn kaj la subterajn kablajn liniojn en specialaj strukturoj aŭ ene de kablaj tuboj. La aro de elektraj kurentkonduktiloj konsistigas la primaran elektran reton, sur kiu la transdono de elektro (transporto de alt-tensia elektro je longaj distancoj) kaj la distribuado de elektro (transporto de mez-malalta tensia energio per kapilara reto) sur la teritorio ĝis la finaj uzantoj. Subtenaj turoj de la elektroduktoj estas kutime faritaj el ligno (natura aŭ laminita) aŭ lastatempe, pli ofte, el ŝtalo (aŭ krado-strukturoj aŭ tubaj stangoj).
Historio
Longe antaŭ ajna kompreno pri elektro, homoj jam konis ion pri batofrapo fare de elektraj fiŝoj. Antikvegiptaj tekstoj datitaj el 2750 a.K. referencis al tiuj fiŝoj kiel "Fulmoj de la Nilo", kaj priskribis ilin kiel "protektantoj" de ĉiuj aliaj fiŝoj. Elektraj fiŝoj estis denove referencataj jarmilojn poste fare de antikvaj grekoj, romianoj kaj arabaj naturalistoj kaj kuracistoj. Kelkaj antikvaj verkistoj, kiaj Plinio la Maljuna kaj Skribonio Largo, atestis pri la endormiga efiko de elektraj ŝokoj okazigintaj de elektraj katfiŝoj kaj rajoj, kaj sciis ke tiuj frapoj povas veturi laŭlonge de konduktaj objektoj. Pacientoj suferantaj el malsanoj kiaj podagro aŭ kapdoloro estis direktitaj al tuŝado de elektraj fiŝoj esperante ke la povega frapo kuracu ilin. Eble la plej frua kaj plej proksima alproksimiĝo al la malkovro de la identeco de fulmo, kaj de elektro el ajna alia fonto, estas atributebla al araboj, kiuj antaŭ la 15a jarcento havis arablingvan vorton por fulmo (raad) aplikebla ankaŭ al la elektra rajo.
En la antikveco greka, la filozofo Taleso eltrovis, ke sukceno polurata per tuko altiras malgrandaĵojn.
Leon Ptasznik
Leon Ptasznik (naskiĝis la 29-an de februaro 1896, mortis en 1940) – pola kapitano de infanterio, viktimo de la masakro de Katin.
Elektro
Historio
En ĉirkaŭ 1600 William Gilbert ankaŭ eksperimentis pri sukceno, kaj nomis la fenomenon electricity, de la greka vorto ἤλεκτρον elektron, «sukceno». En 1720 la fizikisto Pieter van Musschenbroek inventis la lejdenan botelon, specon de kondensatoro. En 1770 la kuracisto Luigi Galvani observis, ke detranĉitaj gamboj de ranoj ektremas sub la influo de du malsamaj metaloj (kio konsistigis pilon); tio pruvis ke elektro estas la rimedo per kiu neŭronoj pasigas signalojn al la muskoloj. En 1775/76 Alessandro Volta inventis ŝargodisigilon kaj baterion. En ĉirkaŭ 1800 André Marie Ampère inventis la ampermetron, elektran telegrafon kaj elektran magneton kaj fondas la teorion de elektromagnetismo. Pri la invento de elektra telegrafo oni disputas inter pluraj inventintoj.
Filoj de Libereco
La Filoj de Libereco (angle Sons of Liberty) estis politika grupo kiu naskiĝis inter usonaj patriotoj de la Usona milito por la sendependiĝo disde la Brita Imperio. La grupo estis formita por protekti la rajtojn de la kolonianoj pro la uzurpoj de la brita registaro post 1766. Ili estas plej konataj pro entreprenado de la Bostona tea festo en 1773, kiu kondukis al la Neelteneblaj Leĝoj (intensa pulicpurigo de la brita registaro), kaj mobilizado de la patriotoj rekte kondukante la Usonan Revolucion en 1775.
Sinzheim
Sinzheim – prononco – estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rastatt kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Leon Ptasznik
Vivo
Filo de Franciszek. Post reakiro de sendependeco aniĝis al Pola Soldataro. Avancita ĝis grado de leŭtenanto de infanterio en 1927. Fine de la 20-aj jaroj estis profesia oficiro de la 23-a Regimento de Infanterio en garnizono en Volomimir-Volinskij (Volina provinco).
Sándor Dénes
Biografio
Sándor Dénes debutis en Debrecen, poste li estis kunlaboranto de radikalaj burĝaj gazetoj en Budapest. En 1907 li ekigis kun advokato Mihály Nagy la semajngazeton Halmi, de 1908 li estis redaktoro, ĉefredaktoro de gazeto Szamos de Satmaro. Li estis respondecredaktoro de porinfana gazeto Cimbora de 30-aj jaroj li estis kunlaboranto de Brassói Lapok.
Elektro
Historio
En 1821 Georg Ohm malkovris la leĝon de Omo, ke la elektra kurento tra donita rezistilo estas proporcia al la tensio. Varmigiloj enkondukas elektran energion en varmon aplikante la ĵulan efikon. En 1832 Michael Faraday formulis la leĝojn de magneta indukdenso kaj komencis la ellaboron de la elektrodinamiko. Motoroj enkondukas elektran energion en mekanikan energion aplikante tiun teorion. Dum la jaroj 1860–1870 James Clerk Maxwell formulis la teorion de elektro kaj magnetismo surbaze de senmovaj kaj moviĝantaj elektraj ŝargoj. Tiu teorio estas ĝis nun valida. Surbaze de siaj teorioj Maxwell postulis la ekziston de elektromagnetaj ondoj kaj deklaris, ke lumo konsistas el tiaj ondoj.
Leon Ptasznik
Vivo
Poste avancita ĝis grado de kapitano de infanterio. Konsiliisto de la urbo Buĉaĉ. En 1939 plenumis funkcion de komandanto de la 2-a Kompanio „Włodzimierz” de Bataliono „Kowel” de Nacia Defendo.
Elektro
Statika elektro
Statika elektro estas amasiĝo de elektraj ŝargoj en aŭ sur la surfaco de korpo. Ĉi tiuj elektraj ŝargoj restas tie ĝis ili aŭ fluas al la tero aŭ okazas malŝargo al alia korpo. La amasiĝo de ŝargoj povas okazi kiam du korpoj el malsamaj materialoj, el kiuj almanaŭ unu estas dielektriko, estas frotitaj unu sur la alia kaj poste apartigitaj. Tiam, depende de la materialo unu de la du korpoj povas forpreni negativajn ŝargojn (elektronojn) de la alia kaj ŝargiĝi negative, dum la alia restas pozitive ŝargita pro la manko de la forprenitaj elektronoj. La ŝargoj restas amasitaj nur se la korpo estas izolita de la tero kaj de aliaj korpoj.
Triboelektro
La triboelektro aŭ frotelektro estas tipo de kontakta elektro, pro kiu certaj materialoj fariĝas elektre ŝargitaj post frotado kun alia malsama materialo. Ĝi estis priskribita jam en 550 a.K. de Taleso de Mileto, kiu spertis ĝin frotante sukcenon. La kaŭzo de tiu efiko estas la energie favora transiro de elektronoj de unu el la tuŝiĝantaj korpo al la alia pro la diferenco de la forpuŝa laboro. La elektronoj transiras, ĝis la pro tio kreiĝinta diferenco de potencialo egalas al gajno de energio.
Miguel Espinosa
Miguel ESPINOSA Gironés, hispana romanisto kaj eseisto, naskiĝis en Caravaca de la Cruz (Murcio, Hispanujo) la 4-an de oktobro 1926, kaj mortis en Murcio la 1-an de aprilo 1982.
Leon Ptasznik
Vivo
Post germana invado en Pollandon kaj agreso de Sovetunio kontraŭ Pollando la 17-an de sepembro 1939 estis arestita de bolŝevikoj. En 1940 murdita de funkciuloj de NKVD. Lia nomo ektroviĝis sur t.n. Ukraina Listo de Katin publikigita en 1994. Viktimoj de tiu parto de la Katina krimo estis entombigitaj en malfermita en 2012 Pola Milita Tombejo en Kievo-Bykivnja.
12870 Rolandmeier
12870 Rolandmeier estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Roland C. Meier, de Gretag Imaging, Zuriko, bone konatan pro lia esploro pri la kemio de kometoj, kiu iras de studoj de la kemio observita ĉeloke en la Haleja kometo per Giotto, al multnombraj optikaj kaj radioaj studoj per grundaj teleskopoj.
3497 Innanen
3497 Innanen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finland-kanadan astronomon Kimmo Innanen (1937–2011).
Farmacevtiĉna (stacidomo)
Farmacevtiĉna (Фармацевтична) estas fervoja stacio en Kievo (Kieva provinco), ĉefurbo de Ukrainio.
Reduto
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Manhuaçu (prononco Manjuasu). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1995.
Crespin (Nordo)
Crespin - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes respektive okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Kosei Shibasaki
Kosei Shibasaki (柴﨑 晃誠, n. ) estas japana futbalisto.
Crespin (Nordo)
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas crespinois.
Kosei Shibasaki
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Kawasaki Frontale, Tokushima Vortis kaj Sanfrecce Hiroshima.
Dijon-Ville (stacidomo)
Dijon, plennome Dijon-Ville estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Dijon, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Lyria, TGV InOui, Intercités kaj.
Attila Gigor
Attila Gigor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gigor Attila estas hungara reĝisoro, scenaristo. Lia origina familia nomo estis Galambos.
(14377) 1989 TX2
(14377) 1989 TX2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Maria Gulegina
Ŝia internacia ekkariero okazis en 1987 kiel Amelia (ĉe Luciano Pavarotti kiel Riccardo) en prezento de Un ballo in maschera en La Scala.
Taira Inoue
Taira Inoue (井上 平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, FC Gifu kaj SC Sagamihara.
NGC 5266A
NGC 5266A (aliaj indikoj — ESO 220-30, AM 1337-480, IRAS13375-4805, PGC 48390) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sedlešovice
Sedlešovice (Edelspitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, la norda parto de municipo Nový Šaldorf-Sedlešovice. Estas ĉi tie registritaj 137 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Sedlešovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,2 km².
Historio
La unua skribmencio pri Nový Šaldorf devenas el la jaro 1190.
Post estiĝo de municipa establo en la jaro 1850 Nový Šaldorf estis konsisto de Starý Šaldorf, en la jaro 1874 ĝi memstariĝis. En la jaroj 1938–1945 kaj 1976–1991 ĝi estis parto de Znojmo. Ekde la 1-a de januaro 1992 ĝi estas parto de municipo Nový Šaldorf-Sedlešovice.
Ĝis la jaro 1920 konsisto de Sedlešovice estis ankauŭ domaro Louka sur la maldekstra bordo de Dijo kun Louka monaĥejo, kiu estas ekde tiu tempo konsisto de urbo Znojmo.
Tupanci do Sul
Tupanci do Sul estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Sananduva. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 1 573 loĝantoj.
Plano de komisaroj de 1811
La plano de la komisaroj de 1811 estis la origina dizajnprojekto por la stratoj de Manhatano, kiu difinis Manhatanon ĝis la nuntempo. Ĝi estiĝis kiel propono de la Novjorkia Leĝdona Komitato, adoptita en 1811 por la bonorda evoluo kaj vendo de la terenoj de Manhatano inter la Strato 14 kaj Washington Heights. La plano estas verŝajne la plej fama uzo de la kradoplano kaj estas konsiderita de la plejmulto el la historiistoj esti kiel sekvoriĉa kaj vizia. Ekde ĝiaj plej fruaj tagoj, la plano estis kritikita pro la monotoneco kaj rigideco, en komparo kun neregulaj stratoj de pli aĝaj urboj, sed en lastaj jaroj estis konsiderita pli favore de la kritiskistoj de urboplanado.