cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listo de francaj ministroj pri transmaro kaj kolonioj
Libera Francio, poste Provizora Registaro
Gaston Defferre estis subministro pri transmara Francio en la 3-a registaro de Blum.
Paulo Autuori
Paulo Autuori (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Kashima Antlers kaj Cerezo Osaka.
Erdőbénye
Situo
Erdőbénye situas sur deklivoj, laŭ flankovojoj. Abaújszántó troviĝas 16, Sárospatak 21, Encs kaj Tokaj po 23, Szerencs 26, Miskolc 58 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1404. Ekde 1604 la vilaĝo apartenis al familio Rákóczi. Ili konstruis labirinton de vinkeloj. En 1739 pesto, en 1831 ĥolero okazis.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, apoteko, benzinejo, 3 vendejoj, hotelo, restoracio.
Barnaby Rudge
Barnaby Rudge: A Tale of the Riots of Eighty (ofte konata kiel Barnaby Rudge) estas historia romano de la fama brita romanisto Charles Dickens. Barnaby Rudge estis unu el la du romanoj (el kiuj la alia estas The Old Curiosity Shop) kiujn Dickens publikigis en sia mallongdaŭra (1840–1841) ĉiusemajna seria Master Humphrey's Clock. La agado de Barnaby Rudge okazas dum la Gordon-tumultoj de 1780.
Barnaby Rudge estis la kvina el la romanoj de Dickens kiuj estis publikigitaj. Ĝi estis dekomence planita por aperi kiel unua, sed ŝanĝoj de publikigisto kondukis al multaj prokrastoj, kaj ĝi aperis por la unua fojo en seria formo en la "Clock" el februaro al novembro 1841.
Ĝi estis la unua historia romano de Dickens. Lia nura alia estas la multe pli posta A Tale of Two Cities, kies agado okazas ankaŭ en revolucia epoko. Ĝi estas unu el la malplej popularaj romanoj de Dickens kaj ĝi rare estis adaptita al kino aŭ televido. La lasta produkto estis produkto de 1960 de BBC; antaŭ tio, oni faris mutajn filmojn en 1911 kaj 1915.
Tusa (Mesino)
Tusa estas komunumo de Italio. Vidu ankaŭ: Terno.
Fenila benzoato
Fenila benzoato aŭ C13H10O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoata acido kaj fenolo, fajna senkolora kristalsolidaĵo uzata kiel gustigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila benzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila benzoato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Palaco
Palaco estas granda luksa domego de reĝo, regnestro, nobelo, riĉulo aŭ grava administracio.
La palaco estis en la mezepoko loĝa parto kaj reprezantejo de fortikaĵo.
Palaceto estas konsiderinde granda kaj impona urba domo de nobelo aŭ riĉulo.
En Francio (17a-19a jc) tia urba, vasta kaj luksa domo, posedata de riĉa burĝo aŭ nobelo nomiĝas (privata) "hotelo".
En Italio populariĝis el urboj de fina mezepoko la tipaj palacoj nomita palazzo kiu vorto poste populariĝis ankaŭ internacie.
Terminoj
La uzo de la vorto "palaco" por priskribi la reĝan loĝejon venas de unu el la sep montetoj en Romo, Palatine monteto, kie la primara reganta potencocentro de la Romia Imperio sidis en siaj fruaj tagoj.
PIV ne faras grandan diferencon inter kastelo kaj palaco. En moderna senco kastelo estas luksa konstruaĵo en kamparo aŭ en parko. En tiu okazo la kastelo aspektas iomete historieca.
La simila konstruaĵo palaco dum la historio estis luksa domego (konstruaĵo) ĉefe por la reĝo. Laŭ pli moderna senco ĝi estas ornama impona konstruaĵo en urbo.
Laŭ Francisko Azorín palaco estas Granda, luksa edifico; loĝloko de altrangulo, de riĉulo. Li indikas etimologion el Palateno, propra nomo de unu el la 7 romaj montoj, kie Aŭgusto starigis sian loĝejon kaj de tie la latina palatium.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri palaco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Furka DFB (stacidomo)
Furka DFB estas fervoja stacidomo en Realp, Svislando.
20961 Arkesilao
20961 Arkesilao estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata Greka Tendaro.
Malkovro
Ĝi estis fotita la de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj malkovrita fare de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten sur unu el la  senditaj en la Observatorion de Leiden (Nederlando).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Arkesilao de Beotio, unu el la unuaj herooj kiu aliĝis al la greka armeo por la troja milito.
32609 Jamesfagan
32609 Jamesfagan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras James Dana Fagan, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2016, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Alcott Elementary School en Riverside (Kalifornio).
Nový Kramolín
Nový Kramolín (Neugramatin) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie. La municipo ne membriĝas en partojn, sed ĝi havas du katastrajn teritoriojn: Nový Kramolín kaj Valtířov u Nového Kramolína.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Gábor Gergely
Gábor Gergely, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Gergely Gábor, estis hungara tablotenisisto, mondĉampiono, ĵurnalisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris diplomon en 1977. Li edziĝis dufoje, dum 4 idoj naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1974-2021.
Sporta kariero
komence estis futbalisto sub nomo Pölöskei, tamen poste li aliĝis al centra sporta lernejo por lerni tablotenison. Baldaŭ li ludis en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono dufoje duope en 1975 kaj 1981 kun István Jónyer, dum li apartenis al la hungara nacia teamo almenaŭ 300-foje. Li estis mondĉampiono dufoje duope kun Jónyer en 1975, teame en olimpiano en 1979. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1990, poste li estis ĵurnalisto.
NGC 5855
NGC 5855 (aliaj indikoj — ZWG 49.10, NPM1G +04.0455, PGC 54014) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Narses
Narses (greke: Ναρσής, armene: Նարսես; naskiĝinta ĉirkaŭ 490, mortinta en 574 en Romo) estis strategiisto de imperiestro Justiniano la 1-a. Li estis Armeno, eŭnuko de malgranda kresko, estante malforta sed ruza kaj agadema.
Vivo
Li venis kiel militkaptito en la palacon imperiestran kaj iĝis paŝon post paŝo inspektisto de la arkivoj, ĉefa ĉambristo, trezorgvardiano. Post kiam li tre utilis por la imperiestro dum la Nika-ribelo (532) kaj la milito kontraŭ la Persoj li senditis en 538 al Italujon kun 7000 soldatoj por helpi Belizaron kontraŭ la Ostrogotoj - sed ankaŭ por kontroli lin. Pro troa memstareco de ambaŭ batalestroj perdiĝis Milano. Narses revoktis en 539 al Konstantinoplo. Sed en 551 li resenditis al Italujo por haltigi la sukcesojn de la gota reĝo Totila. Narses venkis lin en 552 ĉe Taginae/Busta Gallorum (apud Gualdo Tadino) kaj konkeris la urbojn Spoleto, Narni, Perugia kaj Romon.
En 553 li venkis la Gotojn estantajn sub la komando de Teja denove dum tri tagojn daŭranta batalo ĉe Mons Lactarius inter Napolo kaj Salerno. En 554 venkitis Alemanoj kaj Frankoj apud Volturno, kiuj invadis Italujon en 554 sub la soldatarestroj Butilin kaj Leutharis. Je la fino la tuta duoninsulo fariĝis bizanca. Tiam li nomumitis prefekto de Italujo fare de Justinano. En 567 posteulis lin Justino la 2-a. Laŭlegende li vokus pro venĝo la Lombardojn (kiujn gvidis Alboin) al Italujo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 427, kio legeblas tie ĉi interrete.
Monografio
Monografio estas klera libro aŭ traktaĵo pri unu temo, klaso da temoj, aŭ persono. Ĝi estas unufoja eldonaĵo kiu estas kompleta en si mem. Pli specifa difino estas longa verko pri difinita temo aŭ persono, detala en trakto, kaj ofte enhavas bibliografiojn.
En bibliotekscienco, monografio estas neseria eldonaĵo kompleta en unu volumo aŭ limigita kvanto de volumoj. Tiel ĝi diferencias de seria eldonaĵo kiel revuo, ĵurnalo aŭ gazeto. Ĝi estas kio kutime kontatas kiel libro.
Referencoj
Boise State University, Albertsons Library
3-Undekanolo
3-Undekanolo aŭ C11H24O estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la  3-undekeno, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 3-Undekanolo estas unu el la 205 komerceblaj izomeroj kun la kemia formulo C11H24O. 3-Undekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Werfel
Werfel estas germandevena familinomo kiu povas kongrui al:
Talalajivka
La urbo Talalajivka (Талалаївка) situas en la Ĉernihiva provinco (Чернігівська область) en la nordo de Ukrainio. Laŭ la stato de ĝi havis.
Mozaikisto
La mozaikisto estas artmetiisto, kies arto konsistas en la realigo de mozaiko, nome verko konsistanta el kunmetitaj diverskoloraj pecetoj el ŝtono, vitro, emajlo aŭ terakoto, kiujn ĝi elektas, preparas, tajlas, harmoniigas, arigas, kunmetas sur materialo kaj kunigas ilin plenigante la interspacetojn per cemento el kalko aŭ olea mastiko por krei specon de pentraĵo ĉu realisma aŭ ne, kie ofte prezentiĝas homoj, bestoj, plantoj sed ankaŭ geometriaj formoj.
Alexandre Gallo
Alexandre Gallo (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe FC Tokyo.
Stacio Katsuragawa (Kioto)
Stacio Katsuragawa (japane: 桂川駅 [Kacuragaŭa-eki], angle: Katsuragawa Station) estas fervoja stacio en Minami-ku, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Ucria
Ucria estas komunumo de Italio.
10262 Samoilov
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia aktoro Jevgenj Valerianoviĉ Samojlov (cirile: Евгений Валерианович Самойлов, 1912 — 2006), Artisto de la Popolo de Sovetio en 1974. Li ludis ĉe la Ŝtata Akademia Malij Teatro en Moskvo.
Hanovro (apartigilo)
Hanovro povas esti:
NGC 5856
NGC 5856 (alia indiko — SAO 101379) estas stelo en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tiefenbach DFB (stacidomo)
Tiefenbach DFB estas fervoja stacidomo en Realp, Svislando.
Arakaŭa (rivero)
Rivero komenciĝas sur flankoj de la monto Kobuŝi en la gubernio Sajtama, ĝi fluas suden tra la oriento de Tokio kaj alflugas al Golfo de Tokio.
Ĉe la ponto Onari en la gubernio Sajtama la rivero larĝiĝas ĝis 2537 metroj. Ĝi estas konsiderata la plej larĝa rivero en Japanio.
2032 Ethel
2032 Ethel estas malgranda, tre malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Ĝia virina nomo, "Ethel", estis elektita en honoro al la irlanda verkistino Ethel Lilian Voynich.
Joel Santana
Joel Santana (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Vegalta Sendai.
Krugersdorp
, aŭ Kruger's town (nomvariantoj estas Kagiso (=paco) kaj Mogale) estas grandurbo (antaŭurbo de Johannesburg) en Sud-Afriko, en provinco Ĥaŭtengo. La municipo funkcias en Mogale.
Geografio
situas sur montaro Witwatersrand en la norda parto de la lando en proksimeco de Johannesburg. Soweto troviĝas 21, Johannesburg 34, Pretorio 64, Durbano 525, Port Elizabeth 900, Kaburbo 1251 km.
Historio
En tiu loko en 1880 6 000 viroj kolektiĝis por la sendependeco de Transvalo. En 1887 Marthinus Pretorius fondis la urbon, ĉar oni trovis orojn ĉi tie. La loko ricevis la nomon de Paulus Kruger. La britoj konstruis koncentrejon ĉi tie dum la 2-a Brita-bura milito por loĝigi virinojn kaj infanojn. La supre menciita Kagiso oficiale fondiĝis en 1920. Nuntempe estas kampanjo por la nova urbodomo Mogaleurbo.
4182 Mount Locke
4182 Mount Locke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la observatorio McDonald de Fort Davis (Teksaso, Usono).
Krugersdorp
Ekonomio
Ĉe oni minadas orojn, manganojn, ferojn, uraniojn, asbestojn kaj kalkojn.
La Ferrière-au-Doyen (Orne)
La Ferrière-au-Doyen estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Alno
Priskribo
La folioj estas simplaj, alternaj, kaj falas vintre (krom A.jorullensis).
La Ferrière-au-Doyen (Orne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ferriérois.
Alno
Priskribo
Alnoj estas plantoj monoikaj: la sama arbo portas florojn de ambaŭ genroj, sed ĉiu floro (kaj ĉiu floraro) estas nur ina aŭ vira. La floroj estas tre simplaj; la floraroj pendas de la branĉoj kaj estas longaj se viraj kaj pli mallongaj se inaj.
4182 Mount Locke
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Locke (Mount Locke), kie situiĝas la unua konstruaĵo de la observatorio McDonald.
Alno
Priskribo
La fruktoj similas al etaj pinkonusoj; fakte kio aspektas kiel unu frukto estas fruktaro.
Eŭropo
En Mezeŭropo hejmas tri specioj:
En Korsiko kaj partoj de suda Italio troviĝas la endemia korfolia alno (Alnus cordata). Aliloke ĝi estas enkondukita kiel ornama arbo.
Azio
En Orienta Azio estas pluraj endemiaj alnoj, ekzemple:
Daniel Steibelt
Daniel Gottlieb STEIBELT (Berlino, 22a de oktobro 1765 - Sankt-Peterburgo, 2a de oktobro 1823) estis germana pianisto kaj komponisto.
Alno
Azio
En Himalajo kaj proksimaj regionoj estas aliaj specioj de alno, inter kiuj la Nepala alno (Alnus nepalensis).
En okcidenta Azio (Irano, Turkio ktp) vivas la Orienta alno (Alnus orientalis) kaj la preskaŭkorfolia alno (Alnus subcordata).
Daniel Steibelt
Vivo kaj verkaro
Daniel Steibelt studis muzikon kun Johann Kirnberger antaŭ esti devigita de sia patro militservi en la prusia armeo. Post dizerti el la armeo, li ekkarieris iom nomade kiel pianisto antaŭ setliĝi en Parizo, en 1790, do en epoko de la Franca Revolucio. Tie, lia drama opero, Romeo kaj Julieta, estis ludita sukcese en la teatro Feydeau en 1793.
Steibelt ekalternis vivon inter Parizo kaj Londono, kie lia majstra uzado de piano altiris atenton de la publiko. En 1797 li partoprenis en koncerto de J. P. Salamon. En 1798 li komponis koncerton numero 3a en E bemolo, kiu enhavis ŝtorman rondelon karakterizitan per intensaj tremsonoj, kiuj estis tre popularaj. Venontjare, Steibelt ekturneis profesie en Germanio kaj, post ludi sukcese en Hamburgo, Dresdeno, Prago kaj Berlino, alvenis en majo 1800 al Vieno, kie li defiis Beethoven-on konkurenci en renkonto en la domo de la grafo von Fries.
Alno
Afriko
Alnoj mankas en Afriko, krom pri la norda parto de Maroko, kie vivas la nigra alno (A.glutinosa).
Daniel Steibelt
Vivo kaj verkaro
Krom sian draman muzikon, Steibelt lasis ankaŭ enorman kvanton de komponaĵoj, ĉefe por piano.
Alno
Ameriko
Nordameriko estas riĉa je specioj de alnoj; multaj kreskas nur en la orienta aŭ en la okcidenta parto. Inter ili, oni povas mencii:
Anda alno (Alnus acuminata) estas ekologie kaj forste grava en Andoj. Ĝi kaj la Meksikana alno (Alnus jorullensis) estas la solaj alnoj kreskantaj nature sude de la Ekvatoro.
Freddie Freeloader
Freddie Freeloader (eo: Freddie, la parazitulo) estas ĵazkomponaĵo de Miles Davis, kiu unuafoje publikiĝis per ties albumo Kind of Blue en la jaro 1959.
Nigra alno
La nigra alno aŭ glueca alno (Alnus glutinosa) estas plantospecio, arbo el la familio betulacoj (Betulaceae), genro alno (Alnus). Ĝi kreskas dise en Eŭropo, apud riveretoj kaj sur akvoriĉaj terenoj.
Freddie Freeloader
La komponaĵo
La peco havas la formon de dekdu-takta bluso en B♭-maĵoro. Davis preferis kiel pianiston Wynton Kelly anstataŭ Bill Evans, ĉar Kelly, kiu jam estis muzikinta kun Hank Mobley kaj Billie Holiday, validis kiel blusfakulo. La soloojn ludis Miles Davis, John Coltrane, Cannonball Adderley kaj Wynton Kelly.
Alno
Ekologio
Alnoj aparte ŝatas humidan grundon kaj preferas kreski ĉe la bordoj de rojoj, riveroj aŭ lagoj.
Nigra alno
Priskribo
La burĝonoj estas mallongaj, ovoformaj, pedunklitaj, nigreviolaj kaj gluecaj. La folioj longas 5–10 cm, kun duobla denta rando; ili havas formon de renversita ovo kun konkava fino; komence ili estas gluecaj - kio pravigas la latinan epiteton. Ili falas malfrue kaj restas verdaj ĝis la fino.
Freddie Freeloader
Akcepto
Thomas Ward skribis: Freddie Freeloader estas, kiel multa de Kind of Blue, studo pri ritma kaj melodia simpleco … Estas vera ĝojo, aŭdi pianiston Wynton Kelly ludi per ĉi tiu ŝparemo, kaj certe la coltrejna saksofonsoloo en la mezo estas revelacio.
Nigra alno
Priskribo
La frukto longas 1–1,5 cm kaj pendas sur samlonga pedunklo. Ĝi maturiĝas al malhelbruna ŝajn-strobilo. La semoj estas etaj, kvinangulaj, senflugilaj, brile brunaj.
Freddie Freeloader
Kromaj registraĵoj
Stanley Jordan enprenis la pecon Freddie Freeloader en sian unuan albumon Magic Touch. Jon Hendricks enprenis version kantitan de Bobby McFerrin en sian albumon nome Freddie Freeloader. Kromaj versioj devenas de Mark Whitfield kaj de Wes Montgomery. Donald Harrison surbendigis krom Freddie Freeloader ankaŭ aliajn komponaĵojn de Kind of Blue kiel Flamenco Sketches por sia albumo Kind of New.
Nigra alno
Priskribo
Tiu palearktisa specio kreskas relative rapide, vivas longtempe kaj emas al vegetativa reproduktiĝo. Ĝi bezonas akvon, lumon, ŝatas la varmon, toleras la poluitan aeron. Ĝi kreskas rapide apud riveroj, riveretoj, sur ebenaĵaj marĉoj, oksigenriĉaj terenoj.
Ĝi floras en februaro-aprilo. Sur la radikoj vivas nitrogen-fiksaj aktinobakterioj (Frankia alni).
Uzo
La oranĝe flava ligno estas tro mola por industria uzo. Ĝi rezistas al malsekeco kaj estas precipe subakve longdaŭra (oni uzis ĝin por konstruo de pontoj). Ĝi estas facile skulptebla. En la ŝelo abundas tanacido.
Tegernsee (urbo)
Tegernsee estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miesbach kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, borde de la samnoma lago Tegernsee. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Les Genettes
Les Genettes estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Miĥail Fokin
Miĥail Fokin (angle Mikhail Fokine kaj france Michel Fokine; en rusa Михаи́л Миха́йлович Фо́кин, Miĥaíl Miĥájloviĉ Fokín) (23a de aprilo; laŭ julia kalendaro 11a de aprilo 1880 – 22a de aŭgusto 1942) estis revolucia rusa koreografo kaj dancisto.
Kelkaj el liaj fruaj verkoj estis la baleto Acis kaj Galatea (1905) kaj La mortanta cigno (1907), kiu estis soloa danco por Anna Pavlova, koreografiita por la muziko de Le Cygne de Camille Saint-Saëns. Acis kaj Galetea inkludis akrobatan dancon kun junuloj ludante rolojn de faŭnoj; unu el tiuj junuloj estis Vaslav Nijinski. Fokin poste roluligis Nijinski-n en nombraj baletoj, kiaj Chopiniana (1907), poste renomita Les Sylphides en 1909.
En 1909, Sergej Djagilev invitis Fokin por iĝis ĉefa koreografo de siaj Rusaj Baletoj en Parizo. La jaroj de Fokin kun la Rusaj Baletoj estis sukcesaj, kunlaborante kun aliaj artistoj por krei la baleton de Nikolaj Rimskij-Korsakov nome Ŝeĥerazada kiu premieriĝis en 1910. Tiu baleto estis inspirita de simfoniaj poemoj komponitaj de Rimskij-Korsakov kaj de antikvaj rakontoj de la Mil kaj unu noktoj konataj ankaŭ kiel Arabaj noktoj. La spektaklaj scenoj desegnitaj de Leon Bakst kongruis kun la sekse ŝarĝita koreografio. Spite manko de historia akurateco, la baleto estis tre sukcesa pro siaj brilaj koloroj, ekzoteco kaj seksaj nuancoj.
Filippo Maria Pandolfi
Filippo Maria Pandolfi, naskiĝinta dum 1927 en Bergamo, estas itala politikisto. Li interalie estis komisaro en la dua periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1989 kaj 1993. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn scienco, esploro kaj evoluo. Filippo Maria Pandolfi estas membro de la konservativa partio Kristandemokratoj (DC) de Italio.
Blue in Green
Blue in Green estas ĵazkomponaĵo de Miles Davis el la jaro 1959. Ĝi aperis komence sur la albumo Kind of Blue kaj evoluis al ĵaza normkanto.
La komponaĵo
Oni konjektis, ke pianisto Bill Evans verkis la pecon Blue in Green, kvankam sur la albumo Kind of Blue, je la publikiginta eldonejo Musical Frontiers kaj en la plej multaj ĵazaj normkantaroj nur Davis estas nomata kiel komponisto. En sia membiografio Davis asertas, ke li sole komponis la pecojn de Kind of Blue. La akompanteksto de la albumo Portrait in Jazz, kiun Bill Evans faris en 1959, atribuas la melodion al Davis kaj Evans. Earl Zindars asertas en intervjuo kun Win Hinkle, ke nure Bill Evans verkis la kanton Blue in Green. En radio-intervjuo en la jaro 1978 kun Marian Mc Partland Evans asertis, ke li verkis la kanton.
Jam antaŭ la sonregistradoj por Kind of Blue Evans surbendigis decembron de 1958 aŭ januaron de 1959 por la albumo Chet de Chet Baker enkondukon al la ĵaza normkanto Alone Together, kiu estas komparebla kun lia ludo de Blue in Green je Kind of Blue.
Akcepto
Thomas Ward tekstis ĉe allmusic: ''"Blue in Green" estas verŝajne la plej bela peco de Kind of Blue. La ludo de la ensemblo atingas novan dimension de subtileco kaj transeco, kaj la peco profittas de la enkonduko de pianisto Bill Evans, unu el la plej grandaj kunmuzikantoj de Miles Davis.
Oswaldo de Oliveira
Oswaldo de Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Kashima Antlers kaj Urawa Reds.
Abraham Sutzkever
Abraham SUTZKEVER (אברהם סוצקבר; en jida: אַבֿרהם סוצקעווער — Avrom Sutzkever; 15-an de julio, 1913 - 20-an de januaro, 2010) estis aklamita jidlingva poeto. Estis unu el la plej gravaj jidaj poetoj de la dua duono de la 20-a jarcento. La Nov-Jorka Times skribis, ke Sutzkever estis "la plej granda poeto de la Holokaŭsto."
Vivo
Sutzkever ĉeestis la polan judan mezlernejon Herzliah, ricevis universitatajn klasojn pri la pola literaturo kaj estis enkondukita de amiko al rusa poezio. Liaj plej fruaj poemoj estis skribita en la hebrea.
En 1930 Sutzkever aliĝis la Judan skoltan organizon, Bin ("Abelo"), en kies revuo li eldonis sian unuan verkon. Tie li ankaŭ renkontis kun edzino Freydke. En 1933, li fariĝis parto de la verkista grupo de artistoj nomata Jung-Vilne, kune kun kolegaj poetoj Shmerke Kaczerginski, Chaim Grado kaj Leyzer Volf.
De 1942 Sutzkever gvidis la "Paperbrigadon", savante grandan deponejon de eroj de juda kulturo de nazia ekstermado aŭ ŝtelo, kaj lia grupo kontrabandis librojn, pentraĵojn kaj skulptaĵojn de la Vilna Juda Arkivo, inter ili la taglibron de Theodor Herzl, dezegnaĵojn de Marc Chagall kaj Aleksander Bogen kaj aliajn altvalorajn verkojn malantaŭ plastro kaj brikaj muroj en la geto, kaŝante ilin en diversaj lokoj en kaj ĉirkaŭ la geto. Granda parto de tiu trezoro estis konservita post la milito kaj formis la kernon de la originala kulturheredo de instituto YIVO en Novjorko.
Sekvante la kapitulacon de la juda rezisto de la geto al armita ribelo, li fuĝis kun sia edzino kaj aliaj kamaradoj, inter ili la kolega poeto Shmerke Kaczerginski, en septembro 1943, antaŭ la likvido de la geto, al la arbaroj ĉirkaŭ la grandurbo, kie ili aliĝis al partizanoj funkciantaj en la Ruĝa Armeo. Li estis sendita al malproksima partia unuo, en la Naraĉ-arbaroj, nuntempe en Belorusio.
Du famaj malhelepopeaj poemoj de Sutzkever de 1943, nome Das Kever Kind (La infano de la tombejo) kaj Kol Nidre, atingis la Judan Kontraŭfaŝisman Komitaton en Moskvo, kies membroj estis Ilja Ehrenburg kaj Solomon Mikhoels, tiel kiel la ekzilita estonta prezidanto de sovetia Litovio, Justas Paleckis. Ili imploris la Kremlon savi lin. Do post kelkaj provoj infiltriĝi malantaŭ la militlinioj, finfine Sutzkever kaj Freydke estis trovitaj en marto 1944 kaj aviadilo flugigis ilin al Moskvo, kie ilia filino, Rina, naskiĝis.
Li skribis sian konatan kanton "אונטער דײַנע ווײַסע שטערן" (Unter dajne vajse ŝtern, sub viaj blankaj steloj), kiu iĝis la himno de la judoj en la Vilna geto kaj poste la kanto plej asociita kun holokaŭsta memoro en Israelo. Kaŝite en la arbaro, Sutzkober uzis kokan plumon kaj la sukon de elpremitaj ĉerizoj, tiel skribante en foresto de inko kaj plumo.
En februaro 1946, li estis vokita supre kiel atestanto, la nura juda atestanto nome de Sovetrusio, ĉe la Nurembergaj procesoj, atestante kontraŭ Franz Murer, la murdinto de lia patrino kaj filo. Post nelonga vojaĝo en Pollando kaj Parizo, li elmigris al Mandata Palestino, kaj alvenis en Tel Aviv en 1947.
En Israelo, li estis traktita ĉefe kiel holokaŭsta pluvivanta poeto, kaj liaj priskriboj de tio kio li travivis dum la holokaŭsto-jaroj lasis profundan impreson sur la koroj de verkistoj, ĵurnalistoj kaj la ĝenerala publiko. Malmultaj jidaj poetoj postvivis la militon kaj decidis veni al Israelo. Ene de du jaroj Sutzkever fondis gazeton nomata Di Goldene Keyt (La Ora Ĉeno)
Inter 1948 kaj 1996, ĉirkaŭ tridek libroj de la poezio kaj poezia prozo de Sutzkever estis publikigitaj en Israelo. Por liaj datrevenoj - 50 jaroj en 1963, 70 en 1983 - estis publikigitaj specialaj volumoj kun kritikaj eseoj pri li.
Literatura kariero
Sutzkever estis inter la Modernismaj verkistoj kaj artistoj de la Yung Vilne ("Juna Vilna") artista grupo en la frua 1930aj jaroj. En 1937, lia unua volumo de jida poezio, Lider (Kantoj), estis eldonita de la jida PEN-Klubo Internacia; dua, Valdiks (De la Arbaro; 1940), aperis post kiam li movis el Varsovio, dum la intertempo de litova memstareco.
En Moskvo, li skribis kronikon de siaj spertoj en la Vilna geto (Fun vilner geto, 1946), poezia kolekto Lider fun geto (1946, “Kantoj de la Geto”) kaj komencis Geheymshtot ("Sekreta Urbo", 1948), eksterordinara poemo pri Judoj kaŝantaj en la kloakoj de Vilna.
Poezio
En 1949, Sutzkever fondis la jidan literaturan kvaronjaran gazeton Di goldene keyt (La Ora Ĉeno), nome israela nura jida literatura-beletra gazeto, kiun li redaktis ĝis ties fermiĝo en 1995. Krome, Sutzkever helpis en la revivigo de la karieroj de jidaj verkistoj en Eŭropo, Amerikoj, Sovetio kaj Israelo. Oficiale cionisto, tamen li malakceptis, ke la jida estas malsukcesa, venkita, diaspora ĵargono. "Ili ne elradikigos mian lingvon," li rebatis. "Mi vekos ĉiujn generaciojn per mia muĝado."
La poezio de Sutzkever estis tradukita en hebrean fare de Natan Alterman, Abraham Ŝlonski kaj Leah Goldberg. Lia verko estis tradukita en la rusan fare de Boris Pasternak.
Pixinguinha
Pixinguinha, realnome Alfredo da Rocha Viana (naskiĝis la en Rio de Janeiro, mortis la  en Rio de Janeiro, Brazilo), estis brazila flutisto, saksofonisto, komponisto, kantisto, aranĝisto kaj orkestrestro.
Biografio
Alfredo da Rocha Viana naskiĝis la en Rio de Janeiro kaj komencis ludi fluton kaj saksofonon ĉirkaŭ la jaro 1920. Li fondis la grupon Oito Batutas kun João Pernambuco kaj Donga. En 1916, li komponis Carinhoso, kaj en 1928 Lamentos. Li ricevis multajn kritikojn, kiuj estis taksitaj nejustaj, por influi kaj konduki lin al ĵazo.
Li ankaŭ kantis duope kun Vinicius de Moraes kaj Carmen Miranda. Kun Heitor Villa-Lobos, li estis unu el la plej grandaj komponistoj de brazila popola muziko, ĉefe de Choro.
Li forpasis la, en preĝejo Nossa Senhora da Paz, en Ipanema, kie li devis esti baptopatro dum bapto-ceremonio.
Papero
Papero estas maldika, plata materialo produktita per kunpremo de malsekigitaj plantaj fibroj. La fibroj uzataj estas kutime naturaj kaj celulozriĉaj. La plej kutima materialo estas ligno-pasto el pastolignaj (plejparte mollignaj) arboj kiaj pinoj, sed ankaŭ eblas uzi aliajn vegetaĵajn fibrojn, ekzemple kotonon, linon, kaj herbojn kiaj kanabo, aŭ tekstilajn fibrojn, kiaj el tolaĵoj ktp. Poste oni sekigas ĝin kiel flekseblaj folioj. Papero estas varia materialo kun multaj uzoj. Dum plej komuna estas por skribi kaj presi sur ĝi, ĝi estas ankaŭ amplekse uzata por envolvi materialon, en multaj purigaj produktoj, en nombraj industriaj kaj konstruaj procezoj, kaj eĉ kiel manĝingredienco – ĉefe ĉe aziaj kulturoj. Dum la lastaj jardekoj ĝi anstataŭis tradiciajn tolajn naztukojn.
Papero, kaj la pasta paperfara procezo, ŝajne estis disvolvigita en Ĉinio dum la komenco de la 2a jarcento, eble tiom frue kiom ĝis la jaro 105, fare de la Han-kortega eŭnuko Cai Lun, kvankam la plej fruaj arkeologiaj fragmentoj de papero devenas el la 2a jarcento a.K. en Ĉinio.
La moderna papera industrio estas tutmonda, kaj Ĉinio unuarangas en produktado dum Usono poste duarangas. Moderna paperindustrio okazigas fortan poluadon al la medio, kaj okazigas problemojn en la komencaj etapoj de la produktado. Dum lastaj jaroj okazis tiaj problemoj inter Argentino kaj Urugvajo pro lokigo de fabriko de celulozo sur landlima teritorio.
Historio de la paperproduktado
La unuan priskribon de paperfarado verkis Cai Lun, oficisto de la ĉina imperia kortego en ĉ. 105 p.K. el arboŝeloj, (ĉefe el ŝelo de papermorusujo), restaĵoj de fiŝistaj retoj, malnovaj ĉifonoj, kanaba defalaĵo. La kono pri paperproduktado malrapide disvastiĝis al okcidento. Oni produktis paperon en centrazia Samarkando en 751, kaj en Bagdado en 793 (dum regado de Harun ar-Raŝid).
En la 14-a jarcento funkciis multaj papermuelejoj en Eŭropo, ĉefe en Hispanio, Italio, Francio kaj Germanio. Oni malkovris la libropresadon en la 1450-aj jaroj, kio grandigis bezonon je papero. Ĝis komence de la 19-a jarcento, oni produktis paperon el linaj kaj kotonaj teksaĵ-defalaĵoj. La papermuelejoj suferis mankon je krudmaterialo; oni devis serĉi novan bazmaterialon. Ekde komenco de la 1980-aj jaroj oni produktas la paperon el ligno kaj plantaj fibroj.
La papero, kiu konsistas nure el celulozaj fibroj estas tre akvosorbema; inko disfluas sur ĝi. Por eviti tion, oni traktas la paperon per diversaj materialoj. Komence oni gluis la paperon per bestodevena gluaĵo, poste per planta mucilago, sed tio estis multekosta kaj longdaŭra procedo. Moritz Friedrich Illing malkovris en komenco de la 1800-aj jaroj, ke la papero estas gluebla per rezino kaj aluno en kuvoj.
Oni uzis kloron – post ties malkovro en 1774 – por blankigi la paperon. Ĝi komence malbonigis la kvaliton de la papero.
Oni faris paperon antaŭ malkovro de la paperprodukta maŝino nur po paĝo. Oni tenis kaĉsimilan miksaĵon (por papero) en kuvon kaj mergis kribrilan kadron en la kuvon kaj elprenis ĝin. La akvo gutis de la kribrilo, la postrestinta paĝo estis demetita, premita kaj sekigita.
La unuan paperproduktan maŝinon planis Nicolas-Louis Robert en 1798. Ĝi havis senfinan kribrilan kadron, sur kiun alvenis daŭre la kaĉo, el kiu cilindroj elpremis la akvon. La inventaĵon perfektigis la Fourdrinier-fratoj. La unuan cilindro-kribrilan maŝinon konstruis John Dickinson en 1809. La modernaj paperproduktaj maŝinoj evoluis el tiuj meĥanismoj, sed la laborprocedoj restis la samaj: disigo de la bazmaterialoj al kaĉo, filtrado de la kaĉo per kribrilo, elpremo de akvo (restas 32-40% akvo-enhavo), sekigo, postlaboro.
Oni povas produkti la kaĉon per meĥanikaj aŭ kemiaj metodoj. La meĥanika metodo (per ŝlifado, muelado) rezultigas kaĉon kun ĉiu komponanto de la ligno; ĝi ne uzeblas por blanka, longdaŭra papero. En la kemia metodo (kuirado en granda premo, temperaturo) oni solvas kaj forigas la ligninon per kemiaj kombinaĵoj (sulfitaj saloj, natria hidroksido aŭ natria sulfido), la tiel produktita celulozo uzeblas por longdaŭraj, blankaj, fortaj paperoj. La blankigo okazas per klorgaso kaj hipoklorita solvaĵo (pli frue kalcia hipoklorito).
Oni faris paperkaĉon komence per sulfitaj metodoj el pinacaj lignoj. Por la natronceluluzo estas aplikebla preskaŭ ĉiu ligno, eĉ lignopolvo, pajlo, presita papero, bambuo.
Oni miksas kelkfoje sintezajn fibrojn al la papero, tiel ĝi iĝas tre forta kaj ne ondumema.
Paperfabrikado
Paperfabrikado estas la procezo fari paperon, nome materialo kiu estas uzata universale nuntempe por skribado kaj pakado. En paperfabrikado, solvita suspensio de fibroj en akvo estas drenita tra ekrano, por ke mato de hazarde interplektitaj fibroj estu fiksita. Akvo estas forigita el tiu mato de fibroj per premado kaj sekigado por fari paperon. Ekde la invento de la papermaŝino en la 19a jarcento, plej da papero estis farita el lignopasto pro la kosto.
Papermuelejo estas fabriko dediĉita al farado de paperaj vegetalaj fibroj kiel paperpasto, kaj aliaj ingrediencoj. Antaŭ la invento kaj adapto de la maŝino Fourdrinier kaj de aliaj tipoj de papermaŝino kiuj uzas senfinan zonon, ĉiu papero en papermuelejo estis farita permane, po unu folion samtempe, fare de specializitaj laboristoj.
Sekve oni priskribas diversajn procezojn uzatajn en la aktualo por la fabrikado de papero:
Kvalito de la papero
La kvaliton de la papero influas tipo de fibro aŭ paperkaĉo, aldonaĵoj, produktaj metodoj, mekanika, kemia traktado de la materialoj.
La fortaj, longdaŭraj paperoj estas produktitaj kun aldono de teksaĵoj, ĉifonoj (papermono, cigareta papero, bibliopapero ktp.), kiuj entenas pli longajn, fortajn fibrojn.
Plej ofte oni karakterizas la paperon per maso je surfaco. La plej malpezaj paperoj pezas 10 g/m2, dum la paperlamenoj superas eĉ 500 g. La papero ĝenerale havas la denson de 0,5–0,7 g/cm³.
La plej gravaj optikaj proprecoj estas la blankeco, koloro, lumo kaj diafaneco.
Proprecoj
Papero ne dissolviĝas en akvo, sed multfoje malpligrandigas sian firmecon kiam estas malseka. Post malsekigo kaj sekigo papera folio perdas ankaŭ formon, diverse malpligrandiĝante.
Listo de ĉefaj landoj laŭ paperprodukta kvanto
Laŭ statistika informo de RISI, ĉefaj produktaj landoj de papero, sen inkludi paston, en la mondo estas la jenaj:
Proverbo
Ekzistas proverboj pri papero en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
16079 Imada
16079 Imada estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Keith Imada, mentoron en 2003 de unu finalisto de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe la Maui High School en Kahului (Havajo, Usono).
Volga-Urala naftogasa provinco
La Volga-Urala naftogasa provinco estas naftogasa provinco, kiu situas en la orienta parto de la Orienteŭropa ebenaĵo, ene de la limoj de Permja regiono, Sverdlovska, Kirova, Uljanovska, Saratova kaj Volgograda provincoj, Tatario, Baŝkirio, Udmurtio, Mario, Mordvio kaj Ĉuvaŝio (Rusio). Ĝia areo estas 670 mil km². Post malkovro ĝi estis nomita la «Dua Bakuo» kaj ludis grandegan rolon, kiu malkreskis nur post malkovro en la 1950-aj jaroj de la Okcidentsiberia naftogasa provinco kaj formiĝo de la Okcidentsiberia naftogasa komplekso.
Situo
La provinco okupas la orientan parton de la Orienteŭropa ebenaĵo, inkluzive de la Volga-Urala anteklizo, Rjazana-Saratova enpremaĵo. Sude la provinco limas al la Ĉekaspia sineklizo, okcidente — al la Voroneĵa anteklizo.
En la provinco estas kelkaj grandaj volboj: (la Kama, Tatara, Permja, Baŝkira kaj aliaj) kaj depresioj (la Suprakama, Buzuluka, Melekesa kaj aliaj).
La provinco enhavas 13 naftogasajn distriktojn, el kiuj 7 havas ĉefe aŭ sole nafton: la Suprakama, Ĉekama, Nord-Tatara, Melekesa, Sud-Tatara, Ufa, Mezvolga. En la Permja-Baŝkira, Buzuluka kaj Malsuprevolga naftogasaj distriktoj dominas nafto. En la Orenburga, Sud-Antaŭurala kaj Mez-Antaŭurala naftogasaj distriktoj dominas libera gaso.
Sedimenta kapoto konsistas el la kontinentaj, ĉemarbordaj kaj maraj formiĝoj de la rifea, ediakara kaj paleozoika periodoj kun iomaj rokaĵoj de la mezozoika periodo), en la orienta parto dikaj ĝis 9-12 km.
Raila Odinga
Raila Amollo Odinga n. 7-an januaro 1945 en Maseno) el popolo de Luo estas kenja politikisto kaj ekde aprilo 2008 ĉefa ministro de granda registaro de pluraj partioj.Li estis kandidato de opozicio ĉe la presidenta elekto en jaro 2007.
Volga-Urala naftogasa provinco
Naftogasaj minejoj
Naftogasaj minejoj troveblas en diapazono de la ediakaraj ĝis ĵurasaj sedimentaĵoj. Karbondioksidoj ĉefe koncentriĝas en rokaĵoj de la devonia, karbonia kaj (malpli grande) permia epokoj. En iuj areoj de la Suprakama depresio estas trovitaj signoj de nafto kaj gaso en la rifeaj sedimentaĵoj de la transira komplekso.
István Ferencz
István Ferencz [iŝtvAn ferenc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ferencz István estis hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, altlerneja instruisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2011).
Volga-Urala naftogasa provinco
Naftogasaj minejoj
Oni trovis 9 naftogasohavajn kompleksojn kun industriskalaj kuŝejoj de nafto kaj gaso: la antaŭkambria (ediakara terrigena), devonia (ejfela-frufrana, ĉefe terrigena), devonia-karbonia (malfrufrana-turnea karbona), karboniaj fru-mezvizea terrigena, mezvizea-baŝkiria karbona, suprebaŝkiria-malsupremoskva terrigena), permja (kaŝira-kungura terrigena-karbona-sulfata kaj ufa-kazana karbona-terrigena), mez-malfruĵurasia terrigena.
Raila Odinga
Railas estas filo de politikisto Jaramogi Oginga Odinga (m. 1994) kaj de edzino Mary Emma Juma. La patro estis vicprezidento de la lando sub Jomo Kenyatta.
István Ferencz
István Ferencz naskiĝis la en Edelény.
Volga-Urala naftogasa provinco
Naftogasaj minejoj
Kuŝejoj de libera gaso troveblas en ĉiuj naftogasohavaj kompleksoj krom la ediakara. Nur en la kaŝira-kungura komplekso dominas gasaj kaj gasokondensataj kuŝejoj. Ili formas la unikan gaskuŝejon de la Orenburga gasminejo.
Raila Odinga
Raila estis jam en parlamento kun la patro, hodiaŭ ankaŭ la frato Oburu Odinga de Raila sidas en parlamento.
Volga-Urala naftogasa provinco
Naftogasaj minejoj
Ĝis komenco de la 2000-aj jaroj en la provinco estis malkovritaj pli ol 1100 minejoj, inkluzive de proksimume 220 kun kuŝejoj de libera gaso.
István Ferencz
Biografio
István Ferencz maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1962, poste li studis konstruadon de konkursaj ŝipoj (1963-1965). Inter 1964-1968 li laboris en tiu profesio, poste inter 1968-1973 li studis arkitekturon en Arta Altlernejo Moholy-Nagy. Post la diplomo li ekinstruis samloke, samtempe inter 1973-1990 li laboris en arkitektura ŝtata firmao en Miskolc, eĉ inter 1974 kaj 1976 li studis en arkitektura majstrokurso en Miskolc. Inter 1987-2003 li okupiĝis ĉefe pri arkitekturo pri internaj spacoj en aparta laborgrupo en Óbuda. Li estis katedrestro inter 1993 kaj 2002. Intertempe en 1995 li establis propran firmaon, post du jaroj li akiris sciencan gradon DLA, en 1998 la habilitiĝo okazis. Li vivas en Solymár (aglomeraĵo de Budapeŝto). Li ricevis premiojn inter 1985-2015, el kio elstaras premio Kossuth en 2006.
Raila Odinga
Ĝis 23-an novembro 2005 Raila estis konstruminstro en la registaro de Mwai Kibaki en ministerio pri stratoj, publikaj konstruoj kaj domkonstruoj.
Volga-Urala naftogasa provinco
La plej grandaj minejoj
Naftominejoj:
Gasaj kaj gasokondensataj minejoj:
Mourir d'aimer (2009)
Mourir d'aimer estas franca telefilmo de Josée Dayan, kies elsendo en France 2 okazis la.
Volga-Urala naftogasa provinco
La plej grandaj minejoj
La unuaj malgrandaj gasminejoj en la provinco estis malkovritaj en la 1930-aj jaroj kaj estis uzataj por loka industrio. Post malkovro de la Elĥana-Kurdjuma minejo en 1941 ekevoluis elminigado de gaso. Tiu ĉi minejo iĝis bazo por la gasodukto Saratovo — Moskvo, unua magistrala gasodukto en la lando. La kulmina jaro okazis en 1981, kiam en la provinco estis elminigitaj 51 miliardoj m³ da gaso. En 1994 oni elminigis nur 34 miliardoj m³, en 1999 — 26,4 miliardoj m³. Plejparte oni ŝuldas tion al la Orenburga minejo, kiu kontribuis 79 % de la tuta elminigado. Ĝis komenco de la 2000-aj jaroj oni elminigis pli ol 50 % konataj gaskuŝejoj. Plejparte temas pri hidrogensulfida gaso, kio malfaciligas elminigadon kaj transportadon. La elminigado ĉiam pli malkreskas.
Oni prognozas eventualan kreskon de la elminigado nur kaze de malkovro ĉirkaŭ la Orenburga minejo de novaj kuŝejoj en terrigenaj devoniaj kaj terrigena-karboniaj karbonaj sedimentaĵoj de la Sol-Ilecka volbo kaj de la Orient-Orenburga levaĵo kaj de la Buzuluka enpremaĵo.
Mourir d'aimer (2009)
Temo
Gabrielle Delorme, 42-jara instruistino pri franca lingvo, eksedziniĝinta, patrino de du infanoj, enamiĝas al liceano, Lucas Malzieu 15-jara kaj duono, kiun ŝi renkontas dum komenco de lerneja jaro en Angoulême, en 1980. Ili komencas amrilaton, kiu estas malkovrata de la gepatroj de la junulo. Jura proceso estas farata kontraŭ Gabrielle. Tiu afero, kiu indignigas publikan opinion, haltigas ŝian karieron kaj ĉesigas ŝian vivon.
Skanilo
Skanilo (de la angla to scan = pripalpi, ekzameni) estas datumprilabora flankaparato, ĉe kiu la objekto estas pripalpita laŭ sistemo, reguloj.
En la skanilo, la analogaj datumoj de fizika objekto estas akceptitaj per sensilo kaj transformitaj al cifereca formo, kiu estas bone prilaborebla en komputilo.
Progresio (muziko)
Progresio estas en muziko ajna sinsekvo de akordoj. Dum kiam kadenco per formula moviĝo kondukas al certa celo, por progresioj ne estas apartaj reguloj aŭ stilaj antaŭkondiĉoj. Progresioj ne estas ligitaj je certa formo. La terminon "progresio" ofte uzas ĵazmuzikistoj, sed pli kaj pli ankaŭ popmuzikistoj, ĉefe tiam, kiam kantverkistoj, komponistoj kaj muzikistoj interkompreniĝas pri sia laboro.
Akompano de melodioj
Komponaĵoj en ĵazo kaj popmuziko ofte baziĝas sur progresioj, kiuj akompanas melodion harmonie. En popmuziko ofte unue ekestas la melodio, kaj oni aldonas la akompanajn akordojn nur poste. En ĵazo ofte estas male: la akordoj staras sur-papere, kaj la muzikistoj poste improvizas pri ili.
Skanilo
Palpa metodo
Ĉe la palpado per surfacosensilo, la sensilo povas moviĝi aŭ fikse stari.
Progresio (muziko)
Akompano de melodioj
Oni povas akompani unusaman melodion per malsamaj progresioj, kiuj elvokas ĉiukaze tute alian senton. Kantverkistoj kaj komponistoj ofte utiligas tion, por formi siajn verkojn varioplenaj kaj interesaj.
Skanilo
Palpa metodo
Oni povas ankaŭ diferencigi, kiel la tri kolorofiltriloj (RGB) stras: unu apud la alia (paralele) aŭ unu post la alia (serie).
Progresio (muziko)
Akompano de melodioj
Se relative mallonga progresio de muzikaĵo daŭre ripetiĝas, temas pri harmonia ostinato.
Skanilo
Palpa metodo
Por la cifereca kamerao oni uzas ekz. surfacosensilon kun tri paralelaj filtriloj. Oni povus uzi punktosensilon aŭ vicosensilon, se la kamerao starus absolute senmove.
Skanilaj ecoj
La kvalito de skanilo dependas laŭ uzo de:
NGC 5857
NGC 5857 (aliaj indikoj — UGC 9724, MCG 3-39-4, ZWG 106.5, KCPG 455A, PGC 53995) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Distrikto Parchim
La distrikto Parchim ekzistis ĝis la 4-a de septembro 2011. Ekde tiam ĝi estas parto de nova distrikto Ludwigslust-Parchim. La sekva teksto ankoraŭ priskribas la historian teritorion:
La Distrikto Parchim (germane: Landkreis Landkreis Parchim) situis en la okcidento de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio de Germanio. La urbo Parchim estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 2.233 km² loĝis 104.814 homoj; do meznombre 47 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Meklenburgo-Antaŭpomerio la koncerna nombro estis 87, en Germanio 231. En la sekvanta skema mapo Distrikto Parchim estas signita per 10. Najbaraj distriktoj estas okcidente Ludwigslust (4), norde Nordokcidenta Meklenburgo (8) kaj Güstrow (3), oriente Müritz (6) kaj en la sudo la brandenburgia distrikto Prignitz. En la okcidento limas ankaŭ la urbo Schwerin.
Geografio
Plejparto da distrikto havas nune agrikulturan uzon. Sed ĉe la orienta flanko, estas kelkaj lagoj; el ili la plej granda estas Plauer See (39 km²), kiu limigas la lago-landan distrikton Müritz je ties oriento.
Oberalppass (stacidomo)
Oberalppass estas fervoja stacidomo en Andermatt, Svislando.
Károly Taubner
Károly Taubner [kAroj taŭbner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Taubner Károly estis hungara matematikisto, luterana pastro, instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1840).
Károly Taubner naskiĝis la  1809 en Velegh. Li mortis en 1860? en Verono.
Júlio César Leal
Júlio César Leal (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Yokohama FC.
Tegkwitz
Tegkwitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 327 loĝantojn.
32610 Siennafink
32610 Siennafink estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sienna Nicole Fink, finalistinon de la Broadcom MASTERS de 2016, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la St. Joseph School Fullerton en Baltimore (Marilando).
Stacio Mukōmachi
Stacio Mukōmachi (japane: 向日町駅 [Mukōmaĉi-eki], angle: Mukōmachi Station) estas fervoja stacio en Muko, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
José Carlos Serrão
José Carlos Serrão (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Gamba Osaka.
Strikoj de Lublin
Strikoj de Lublin (pole: Strajki lubelskie 1980 (Lublinaj strikoj 1980), Lubelski Lipiec (Lublina Julio), Świdnicki Lipiec (Julio de Świdnik)) – la unuaj strikoj en Lublin kaj Świdnik komencantaj la eraon de Solidareco.
Historio
La strikoj komenciĝis en la Aviada Fabriko (Państwowe Zakłady Lotnicze en Świdnik) ĉe la Fako de Mekanika Prilaboro la 8-an de julio 1980 kaj ilia senpera kaŭzo estis prezaltigo de nutraĵo. La laboristoj estis malkontentaj ankaŭ pri labor-kondiĉoj kaj ekzisto de privilegiitaj grupoj. Partoprenantoj de tiuj eventoj rememoras, ke la turnopunkto estis tio, ke la homoj ĉesis timi. Inter la postuloj estis likvido de privilegioj por regantoj. La striko daŭris ĝis la 11-a de julio, kiam "haltiga komitato" subskribis interkonsentojn.
Tiutempe ondo de strikoj atingis aliajn entreprenejojn:
Dume en la loka gazetaro estis neniu vorto pri la strikoj, kvankam de la 9-a de julio Radio Libera Eŭropo disaŭdigis informojn pri la strikoj kaj la 18-an de julio protestis jam pli ol 70 produktejoj. Precipe la fervoja striko estis tre damaĝa por la regopovoj kaj la urbo ege sentis la strikon de trafikistoj de la 18-a de julio. Ĝis la 20-a de julio oni subskribis interkonsentojn inter unuopaj produktejoj kaj la registara flanko, en kiuj oni promesis salajran altigon. Pro la strikoj praktike ne okazis la plej granda komunista festo de la 22-a de julio en Pola Popola Respubliko – datreveno de Julia Manifesto – Manifesto de PKWN (Pola Komitato de Nacia Liberigo) La strikoj de Lublin estis signalo por la Strikoj en la Pola Marbordo. La urbo montris forton de la protesto kaj iniciatemon de strikantoj.
Ŝjinjango
Ŝjinjango (信阳市) estas milionurbo en Ĉinio.
Geografio
Ŝjinjango situas en baseno laŭ riverobordo.
Klimato
Ŝjinjango havas subtropikan klimaton, jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa jara temperaturo inter junio-aŭgusto atingas la 30 ° C-ojn, inter decembro-februaro falas ĝis frostopunkto.
Trafiko
La fervoja kaj aŭtovoja kontaktoj estas bonaj.
San Clemente (Kvenko)
San Clemente [sanklemEnte] (Sankta Klemento) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
En ties municipa teritorio estas granda etendo (unu el plej etendaj en Eŭropo) de Pinio.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Sanclementino. La censita populacio en 2013 estis de 7463 loĝantoj kaj la denseco estas de 26,89 loĝ/km².