cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeghegnadzor
Kulturo
Jeghegnadzor estas la plej granda urbo kaj la kultura centro de la provinco Vajoco-Dzoro. Ĝi havas kulturan palacon, publikan bibliotekon kaj regionan muzeon. La urbo ankaŭ gastigas artan lernejon, sportan lernejon kaj muzikan akademion. Estas amfiteatro en la publika parko Momik en la centro de la urbo. La parko ankaŭ estas hejmo de viŝapakar (draka ŝtono) devenanta de la dua jarmilo a.K.
Amaskomunikiloj
Ĉiumonata "Vardadzor" estas la regiona gazeto de Vajoco-Dzoro. Ĝi estas publikigita en Jeghegnadzor ekde la 15-a de novembro 2002. Ĝi traktas politikajn, ekonomiajn kaj regionajn novaĵojn. Ĝi ankaŭ havas literaturan suplementon.
Transportado
La Aŭtovojo M-2, kiu konektas Armenion de nordo al sudo, trapasas la urbon.
Aliflanke Jeghegnadzor estas loke enlanda kun aliaj partoj de Vajoco-Dzoro tra la vojoj H-40 kaj H-47.
Ekonomio
La ekonomio de la urbo baziĝas sur la konstrua sektoro kaj nutraĵa prilaborado. Inter la plej grandaj nutraĵ-prilaboraj fabrikoj de la urbo estas la Maran-Vinfarejo malfermita en 1992, Old Bridge Winery malfermita en 1998, Getnatoun Winery malfermita en 1999, Ora kapra fromaĝfabriko malfermita en 2000, Selim LLC por laktaĵoj fonditaj en 2002, kaj Jeghegndazora Konservejo malfermiĝis en 2015.
La urbo ankaŭ estas hejmo de multaj aliaj industriaj firmaoj inkluzive de la "Rafelgrig" por elektraj produktoj fondita en 1968 kaj la "Izoton" firmao por kverk-lignaj bareloj por vino kaj branda maljuniĝo fondita en 2003. Malpezaj produktadoj de konstrumaterialoj, teksaĵoj, manfaritaj tapiŝoj kaj juvelaĵoj ankaŭ troviĝas en la urbo.
Dum la sovetia periodo, Jeghegnadzor estis unu el la industriaj centroj de la Armena SSR. La stafetada fabriko de Jeghegnadzor gastigis 1100 laboristojn, la trikfabriko kutimis gastigi pli ol 500 laboristojn, dum la ŝufabriko havis ĉirkaŭ 200 laboristojn.
Agrikulturo, inkluzive terkultivadon, brutbredadon kaj abelbredadon troviĝas en la antaŭurboj de Jeghegnadzor.
Edukado
En 2004, la Universitato Gitelik Jeghegnadzor estis malfermita en la urbo.
Sporto
Arpa FK de Jeghegnadzor, fondita kiel Momik FC en 1992, kutimis reprezenti la urbon en la armena superliga futbala konkurso. Kiel multaj aliaj armenaj futbalaj kluboj, Arpa FK estis dissolvita komence de 2003 kaj nuntempe estas neaktiva pro profesia futbalo.
La Urba Stadiono Jeghegnadzor malfermita en 1985, povas gastigi ĉirkaŭ 500 spektantojn.
Stupini (Sânmihaiu de Câmpie)
Stupini (Sânmihaiu de Câmpie) (stupinj) (hungare:Mezősolymos) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 775 loĝantojn (rumanoj); en 1992 338 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1318. Ankaŭ en mezepoko ĝi estis rumana vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmihaiu de Câmpie.
Sânpetru Almașului
Sânpetru Almașului [sınpetru almaŝuluj] (hungare: Füzesszentpéter) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău. Administre ĝi apartenas al Hida.
Historio
En 1910 Füzesszentpéter havis 1 221 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 705 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1312. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Szolnok-Doboka.
Komunumoj pri Sankta Petro en la Hungara reĝlando
La tabelo prezentas nur la komunumojn el Transilvanio, la ceterajn vidu ĉe: Detrekőszentpéter!
Viktor Karády
Viktor Karády [karAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Karády Viktor, france Victor Karady estas hungara-franca sociologo, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1993).
Viktor Karády naskiĝis la  1936 en Budapeŝto.
Biografio
Viktor Karády frekventis universitaton en Budapeŝto en 1955, sed en la sekva jaro li forlasis la landon. Poste li plulernis en Vieno kaj Parizo. Li laboris ekde 1965 ĝis sia emeritiĝo en Parizo en Centre national de la recherche scientifique. Li ankaŭ instruis sociologion en Sorbonne, baldaŭe ankaŭ en Oxford, fine eĉ en Budapeŝto. Inter 1971-1985 li partoprenis en redaktado de Revue française de sociologie. Li emeritiĝis en 2003. Li okupiĝis precipe pri la franca edukado kaj pri la judoj en Hungarlando. Li ricevis hungaran premion en 2002.
(22055) 2000 AS25
(22055) 2000 AS25 estas troja asteroido de Jupitero. Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj
La Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj estis kultura kontraŭsistema fenomeno, kiu unue disvolviĝis en Britio kaj poste Usono antaŭ disvastiĝo en multaj lokoj de la okcidenta mondo, ekde la 1960-aj ĝis la mezo de 1970-aj jaroj, kun Londono, Novjorko, kaj San-Francisko kiel unuaj centroj de frua kontraŭkultura aktivado. La movado naskiĝis kaj kreskis samtempe kun la movado por civitanaj rajtoj, kaj poste transformiĝis je revolucio kun la aktiviĝo de la milita interveno de la Usona registaro en Vjetnamio. Dum la 1960-aj jaroj okazis grandaj sociaj streĉiĝoj kaj konfrontiĝoj ankaŭ rilate aliajn kampojn, kaj tendencis flui laŭ generaciaj linioj rilate al homa sekseco, virinaj rajtoj, tradiciaj aŭtoritataj reĝimoj, eksperimentado kun psikoaktivaj drogoj, kaj malsamaj interpretoj de la usona revo. Multaj rilataj movadoj estiĝis aŭ progresis ene de la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj.
Dum la epoko aperis novaj kulturaj formoj kaj dinamika subkulturo, kiu aprezis eksperimentadon, modernajn enkorpigojn de bohemiismo, kaj la kreskadon de hipia movado kaj de aliaj alternativaj vivstiloj, kiuj tiam aperis. Ĉi tiu amplekso de kreemo estas precipe rimarkinda ĉe la verkoj de britaj invadaj grupoj kiel The Beatles, kaj reĝisoroj, kies verkoj estis malpli strikte cenzurataj. Aldone al la popularaj The Beatles, multaj aliaj kreivaj artistoj, aŭtoroj, kaj pensuloj, el multaj fakoj, helpis difini la kontraŭkulturan movadon.
Pluraj faktoroj elstarigis la kontraŭkulturon de la 1960-aj jaroj disde la kontraŭ-aŭtoritataj movadoj de la antaŭaj epokoj. La post-mondmilita "naskiĝ-eksplodo" generis senprecedencan nombron da malkontentaj gejunuloj kiel potencialaj partoprenantoj en repensado de la evoludirekto de Usono kaj aliaj demokratiaj socioj. Postmilita fortostreĉo permesis al multaj el la kontraŭkultura generacio preterpasi fokuson al la provizo de la materialaj vivnecesaĵoj, pri kio ĉiam zorgis iliaj gepatroj kiel generacio de la Granda Depresio. Granda parto de la vivstilo kaj kulturo de la movado estis rapide asimilita de la ĉefa socio, precipe en Usono, malgraŭ la fakton, ke la movadanoj ĉiam estis minoritato en siaj socioj.
La kontraŭkultura epoko komenciĝis per la sekvoj de la murdo de John F. Kennedy en novembro 1963. Post la fino de la usona milita implikiĝo en Sudorienta Azio kaj la fino de la deviga militservo en Usono en 1973, sekvitaj de la eksiĝo de prezidento Richard Nixon en aŭgusto 1974, ĝi estis absorbita de la populara kulturo.
Postmilita geopolitiko
La Malvarma milito inter komunismaj kaj kapitalismaj ŝtatoj implikis spionadon kaj preparadon por milito inter potencaj nacioj, kune kun milita kaj politika enmiksiĝo de potencaj ŝtatoj en la internaj aferoj de malpli potencaj nacioj. Malbonaj sekvoj de tiu agado kaŭzis seniluziiĝon kaj malfidon al postmilitaj registaroj. Ekzemploj inkluzivis severajn respondojn de Sovetunio al popolaj kontraŭkomunismaj ribeloj, kiel ekzemple la Hungara Revolucio en 1956 kaj Praga Printempo en Ĉeĥoslovakio en 1968, kaj la invado de la Porkogolfeto (Kubo) en 1961. En Usono, la komenca trompo de la prezidento Dwight D. pri la naturo de incidento de U-2 en la 1960-aj jaroj montris ke la usona registaro je la plej alta nivelo mensogas al sia popolo, kaj kontribuis al kreskanta malkonfido je aŭtoritato inter juna generacio. La Traktato por parta malpermeso de nukleaj testoj dividis la sistemon ene de Usono laŭ politikaj kaj militaj gvidlinioj. Internaj politikaj malkonsentoj koncerne laborajn devontigojn en Sudorienta Azio, precipe en Vjetnamio, kaj debato pri kiel aliaj komunistaj ribeloj devas esti defiitaj, ankaŭ kreis fendon de malkonsento ene de la sistemo. En Britio, la Afero Profumo ankaŭ implikis estrarajn gvidantojn kaptitajn en trompado, kondukante al seniluziiĝo kaj servante kiel katalizilo por liberala aktivismo. La Kuba Misila Krizo, kiu alportis la mondon al la rando de nuklea milito en oktobro 1962, estis plejparte instigita per duoblaj paroladoj kaj agoj fare de Sovetunio. La atenco kontraŭ la usona prezidento John F. Kennedy en novembro de 1963, kaj la teorioj pri la okazaĵo kaŭzis pluan malpliiĝon de fido al la registaro, inkluzive inter pli junaj homoj.
Sociaj problemoj kaj alvokoj al agado
Multaj sociaj problemoj instigis la kreskadon de la pli granda kontraŭkultura movado. Unu estis neperforta movado en Usono serĉanta solvi konstituciajn civilajn rajtojn kontraŭ la neleĝaĵojn, precipe koncerne ĝeneralan rasan segregacion, delongan segregacion en rekonstruo de nigruloj en la sudo de Usono fare de blanka reganta ŝtata registaro, kaj daŭranta rasa diskriminacio en postenoj, loĝado kaj alireblo al publikaj lokoj en la nordo kaj la sudo.
En kolegioj kaj universitataj kampusoj, studentaj aktivuloj batalis por la rajto ekzerci siajn bazajn konstituciajn rajtojn, precipe liberecon de parolo kaj kunvenlibereco.
Multaj kontraŭkulturaj aktivuloj konsciis pri la malfacilaĵoj de la malriĉuloj, kaj komunumaj organizantoj batalis por la financado de kontraŭ-malriĉecaj programoj, precipe en la Usona Sudo kaj ene de internaj areoj en Usono.
Naturprotektismo kreskis pro pli granda kompreno de la daŭranta difekto kaŭzita de industriiĝo, rezulta poluado, kaj la malprudenta uzo de kemiaĵoj kiel ekzemple insekticidoj en bonintencaj klopodoj plibonigi la vivkvaliton por la rapide kreskanta loĝantaro. Aŭtoroj kiel Rachel Carson ludis ŝlosilajn rolojn en evoluigo de nova konscio inter la monda loĝantaro pri la malfortikeco de nia planedo, malgraŭ rezistado de elementoj de la sistemo en multaj landoj.
La bezono pritrakti minoritatajn rajtojn de virinoj, GLAT-anoj, handikapitoj, kaj multaj aliaj neglektitaj komunumoj en la pli granda loĝantaro venis al la avangardo kiam kreskanta nombro de unuavice pli junaj homoj liberiĝis de la limoj de la 1950-a ortodokseco kaj luktis por krei pli inkluzivan kaj tolereman socian pejzaĝon.
La havebleco de novaj kaj pli efikaj formoj de naskiĝkontrolo estis ŝlosila subteno de la seksa revolucio. La nocio pri "distra seksumado" sen la minaco de nedezirata gravedeco radikale ŝanĝis la socian dinamikon kaj permesis kaj al virinoj kaj al viroj multe pli libere elekti seksajn vivstilojn ekster la limoj de tradicia geedzeco. Kun tiu ŝanĝo de sinteno, en la 1990-aj jaroj la proporcio de infanoj naskitaj ekster geedziĝo kreskis de 5% al ​​25% por blankuloj kaj de 25% al ​​66% por afrik-usonanoj.
Emerĝaj amaskomunikiloj
Por tiuj naskitoj post la Dua Mondmilito, la apero de televido kiel fonto de distro kaj informo, same kiel la rilata amasa ekspansio de konsumismo havigita de postmilita riĉeco kaj kuraĝigita de televida reklamado, estis esencaj kombinaĵoj por krei seniluziiĝon por iuj pli junaj homoj kaj en la vortumado de novaj sociaj kondutoj, eĉ kiam reklamaj agentejoj multe kuraĝigis la "modernan" junularan merkaton. En Usono preskaŭ ĉiuj realtempaj novaĵoj televidaj pri la Kampanjo Birmingham de la erao pri civilaj rajtoj, la okazaĵo "Sanga dimanĉo" de la marŝado el Selma al Montgomery, kaj grafikaj novaĵaj raportoj el Vjetnamio alportis teruran bildon de la sanga realaĵo de armita konflikto en la ĉambrojn por la unua fojo.
Nova kinarto
La detaligo de la observigo de la usona Hays Code koncerne cenzuradon en filmoproduktado, la uzo de novaj formoj de arta esprimo en eŭropa kaj azia kinartoj, kaj la alveno de modernaj produktadvaloroj anoncis novan epokon de arta libereco, la pornografio, kaj ĉefa filma produktado, disdonado kaj ekspoziciado. La fino de cenzuro rezultigis kompletan reformadon de la okcidenta kinindustrio. Kun nova trovita arta libereco, generacio de escepte talentaj filmoroduktistoj de Nova Holivudo tra ĉiuj ĝenroj unue alportis realismajn bildojn de antaŭe malpermesitaj temoj al kvartalaj kinejoj, eĉ kiam filmaj studioj daŭre estis konsideritaj parto de la sistemo de kelkaj elementoj de la kontraŭkulturo.
Nova radio
En la malfruaj 1960-aj jaroj, antaŭe neantaŭvidita FM-radio anstataŭis AM-radio kiel la fokusa punkto por la daŭra eksplodo de rokmuziko, kaj iĝis la ligilo de junularaj novaĵoj kaj reklamado por la kontraŭkultura generacio.
Ŝanĝi vivstilojn
La apero de intereso pri vastigita spirita konscio, jogo, okultismaj praktikoj kaj kreskanta homa potencialo helpis movi vidpunktojn pri organizita religio dum la epoko. En 1957, 69% el usonaj loĝantoj laŭ enketo Gallup diris, ke religio kreskas laŭ influo. Ekde la malfruaj 1960-aj jaroj, balotenketoj indikis, ke malpli ol 20% daŭre havis iun kredon.
La "Generacia breĉo", aŭ la nepra perceptebla diferenco en mondkoncepto inter maljunuloj kaj junuloj, eble neniam estis pli granda ol dum la kontraŭkultura epoko. Granda mezuro de la generacia fokuso de la 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj naskiĝis pro rapide evoluantaj tendencoj pri modo kaj kombinaĵoj, kiuj estis facile adoptitaj de la junuloj, sed ofte miskomprenitaj kaj ridindigitaj de la maljunuloj. Tiuj inkludis la ekuzadon de tre longaj haroj fare de viroj, la ekuzadon de naturaj aŭ "afrikaj" hararanĝoj de nigruloj, la mallongajn vestaĵojn de virinoj publike, kaj la enigon de la psikodela vestaĵo kaj timon al la hipia kulturo. Finfine, praktika kaj komforta indiferenta vesto, nome ĝisdatigitaj formoj de T-ĉemizoj (ofte krisitaj, aŭ kovritaj per politikaj aŭ reklamaj asertoj), kaj la marko Levi Strauss & Co. iĝis la daŭra uniformo de la generacio. La moda superregado de la kontraŭkulturo efike finiĝis per la pliiĝo de la eraoj de Diskoo kaj Punko en la malfruaj 1970-aj jaroj, eĉ kiam la tutmonda populareco de T-ĉemizoj, ĝinzoj, kaj neformalaj vestoj ĝenerale plukreskadis.
Emerĝa drogkulturo ĉe la meza klaso
En la okcidenta mondo, la daŭra krima laŭleĝa statuso de la distra drogo-industrio estis ŝlosila en la formado de kontraŭsistema socia dinamiko inter kelkaj el tiuj plenkreskuloj dum la kontraŭkultura epoko. La eksplodo de la uzado de mariĥuano dum la epoko, plejparte fare de studentoj en rapide-vastiĝantaj universitataj kampusoj, kreis bezonatan kreskantan nombron de homoj por konduki siajn personajn aferojn sekrete en la akiro kaj uzo de malpermesitaj substancoj. La klasifiko de mariĥuano kiel narkotaĵo, kaj la alligitaĵo de severaj krimaj punoj pro ĝia uzo, donis deziron fumi mariĥuanon, kaj eksperimentadon kun substancoj ĝenerale profunde subgrundaj. Multaj komencis vivi plejparte sekretajn vivojn pro la elekto uzi tiajn drogojn kaj substancojn, timante venĝon de iliaj registaroj.
Obeo al la leĝoj
La konfliktoj inter universitataj studentoj (kaj aliaj aktivuloj) kaj policistoj fariĝis unu el la karakterizaj signoj de la epoko. Multaj pli junaj homoj montris profundan malfidon al la polico, kaj terminoj kiel "fuzz" kaj "porko" kiel malestimataj epitetoj por polico reaperis kaj fariĝis ŝlosilaj vortoj en la kontraŭkultura leksiko. La malfido al polico estis bazita ne nur sur timo al polica brutaleco dum politikaj protestoj, sed ankaŭ al ĝeneraligita polica korupto, precipe polica fabrikado de falsaj atestoj, kaj rekta kaptado en drogo-uzantoj. En Usono, la socia streĉiĝo inter elementoj de kontraŭkulturo kaj polico atingis la krizo-pinton en multaj rimarkindaj kazoj, inkluzive: la protestoj de la Universitato Kolumbio en 1968 en Novjorko, la protestoj dum la nacia kunveno de la Demokratia Partio en 1968, en Ĉikago, la aresto kaj malliberigo de John Sinclair en Ann Arbor, Miĉigano, kaj la pafadoj en Kenta Ŝtata Universitato en Kento, Ohio, kie Nacia Gvardio agis kiel surogatoj por polico. Polica misfarado estis daŭranta problemo ankaŭ en la tiuepoka Britio.
Vjetnama milito
La Vjetnama milito, kaj la longedaŭra nacia fendo inter subtenantoj kaj kontraŭuloj de la milito, estis verŝajne la plej gravaj faktoroj kontribuantaj al la pliiĝo de la pli granda kontraŭkultura movado.
La vaste akceptita aserto ke kontraŭ-milita opinio estis okazigita nur inter la junuloj estas mito, sed enormaj militprotestoj konsistantaj el miloj da plejparte pli junaj homoj en ĉiu grava usona urbo, kaj aliloke tra la okcidenta mondo, efike kunigis milionojn da homoj kontraŭ la milito, kaj kontraŭ la milita politiko reganta sub kvin usonaj subŝtataj kongresoj kaj dum du prezidantaj administracioj.
En okcidenta Eŭropo
La kontraŭkultura movado ekregis en okcidenta Eŭropo, kun Londono, Amsterdamo, Parizo, Romo kaj Milano, Kopenhago kaj Okcidenta Berlino konkurencante kun San-Francisko kaj Novjorko kiel kontraŭkulturaj centroj.
La Brita subgrunda movado estis movado ligita al la kreskanta subkulturo en Usono kaj asociita kun la hipia fenomeno, generante siajn proprajn revuojn kaj gazetojn, modojn, muzikgrupojn kaj klubojn. Subgrunda reprezentanto, Barry Miles, diris, "La subgrundaĵo estis kaptilo por komunumo de samaspektaj kontraŭsistemaj, kontraŭ-militaj, rok-individuoj, multaj el kiuj havis komunan intereson pri distraj drogoj. Ili vidis pacon, esplorante larĝan areon de konscio, amon kaj seksan eksperimentadon kiel pli indaj je ilia atento ol enirado de ratoj. La rekta, konsumisma vivmaniero ne plaĉis al ili, sed ili ne kontraŭis aliajn, kiuj vivas ĝin. Tiam la mezaj klasoj ankoraŭ sentis, ke ili rajtas trudi siajn valorojn al ĉiuj aliaj, kio rezultis en konflikto."
En Nederlando, Provo estis kontraŭkultura movado, kiu temis pri "provokado de perfortaj respondoj de aŭtoritatoj uzante neperfortan reziston." En Francio, la ĝenerala striko centrita en Parizo en majo 1968 kunigis francajn studentojn, kaj preskaŭ faligis la registaron.
Kommune 1 aŭ K1 estis komunumo en Okcidenta Germanio, kaj estis konata pro ĝiaj strangaj okazaĵoj, kiuj ŝanĝis inter satiro kaj provoko. Ĉi tiuj eventoj estis inspiro por la movado "Sponti" kaj aliaj maldekstraj grupoj. En la malfrua somero de 1968, la komunumo moviĝis al senhoma fabriko sur Stephanstraße por reorientiĝi. Ĉi tiu dua fazo de Kommune 1 estis karakterizita de seksumado, muziko kaj drogoj. Baldaŭ, la komunumo ricevis vizitantojn el la tuta mondo, inkluzive de Jimi Hendrix.
En orienta Eŭropo
Mánička estas ĉeĥa esprimo uzata de junuloj kun longaj haroj, kutime viroj, en Ĉeĥoslovakio tra la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Longa hararo por viroj dum tiu tempo estis konsiderata esprimo de sociaj kaj politikaj sintenoj en komunisma Ĉeĥoslovakio. Ekde la mezo de la 1960-aj jaroj, la longharaj kaj malordigitaj homoj (tiel nomataj máničky aŭ vlasatci estis malpermesitaj eniri en drinkejojn, kinejojn, teatrojn kaj uzi publikan transporton en pluraj ĉeĥaj urboj kaj urbetoj. En 1964, la reguloj pri publika transporto en Most kaj Litvínov ekskludis longharulojn kiel homoj kun malbela stilo. Du jarojn poste, la urba konsilantaro en Poděbrady malpermesis eniri tiujn en kulturajn instituciojn en la urbo. En aŭgusto 1966, Rudé právo informis, ke máničky en Prago estis malpermesitaj viziti unuarangajn restoraciojn.
En 1966, dum granda kampanjo kunordigita de la Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio, ĉirkaŭ 4000 junaj viroj estis devigitaj fortondi siajn harojn, ofte en la ĉeloj kun la helpo de la ŝtatpolico. La 19-an de aŭgusto 1966, dum "interveno pri sekureco" organizita de la ŝtatpolico, 140 longhararaj homoj estis arestitaj. Kiel respondo, la "longharula komunumo" organizis proteston en Prago. Pli ol 100 homoj vigligis sloganojn kiel "Redonu al ni niajn harojn!" aŭ "For la frizistojn!". La ŝtatpolico arestis la organizantojn kaj plurajn partoprenantojn de la kunveno. Kelkaj el ili ricevis punojn en malliberejo. Laŭ la ĵurnalo Mladá fronta DNES, la Ĉeĥoslovaka Ministerio pri Interno en 1966 eĉ kompilis detalan mapon pri la ofteco de aperado de longharuloj en Ĉeĥoslovakio. En aŭgusto 1969, dum la unua datreveno de la sovetia okupado de Ĉeloslovakio, la longharuloj estis unu el la plej aktivaj voĉoj en la ŝtato protestantaj kontraŭ la okupado. Junaj protestantoj estis nomumitaj "vagabondoj" kaj "pigruloj" fare de la oficiala normaligita gazetaro.
En Aŭstralio
La revuo Oz estis unue eldonita kiel satira humura revuo inter 1963 kaj 1969 en Sidnejo, Aŭstralio, kaj, en ĝia dua kaj pli bone konata apero, ĝi fariĝis revuo "psikedele hipia" de 1967 ĝis 1973 en Londono. Forte identigita kiel parto de la subgrunda gazetaro, ĝi estis temo de du famaj obscenecaj provoj, unu en Aŭstralio en 1964 kaj la alia en Britio en 1971.
Civilrajta movado
La Movado pri Civilaj Rajtoj, ŝlosila elemento de la pli granda kontraŭkultura movado, implikis la uzon de aplikata neperforto por certigi, ke egalaj rajtoj garantiitaj de la usona konstitucio validas por ĉiuj civitanoj. Multaj ŝtatoj kontraŭleĝe rifuzis multajn el tiuj rajtoj al afrik-usonanoj, kaj ĉi tio estis sukcese traktita en la fruaj kaj mezaj 1960-aj jaroj en kelkaj gravaj neperfortaj movadoj.
Birmingham estis nur unu el pli ol cent urboj skuitaj de la ĥaosa protesto dum printempo kaj somero, kelkaj el ili en la nordo sed ĉefe en la sudo. Dum marto en Vaŝingtono, Martin Luther King nomis tiajn protestojn kiel "la kirlaj ribeloj". En Ĉikago, nigruloj tumultis tra la suda flanko fine de majo post kiam blanka policisto pafis al 14-jara nigra knabo kiu fuĝis el scenejo de rabado. Perfortaj kolizioj inter nigraj aktivuloj kaj blankaj laboristoj okazis en Filadelfio kaj Harlem en sukcesaj klopodoj integri ŝtatajn konstruajn projektojn. La 6-an de junio, pli ol mil blankuloj atakis sidlokon en Lexington, Norda Karolino; nigruloj batalis kaj unu blankulo estis mortigita. Edwin C. Berry de la Nacia Urba Ligo avertis pri kompleta kolapso ĉe rasrilatoj: "Mia mesaĝo el la bieraj ĝardenoj kaj la barbirejoj, ĉiuj indikas la fakton, ke la negro estas preta por milito."
Liberparola movado
Granda parto de la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj originis ĉe universitataj kampusoj. La Liberparola Movado de 1964 en la Universitato de Kalifornio, Berkeley, kiu havis siajn radikojn en la Movado pri Civilaj Rajtoj de la suda Usono, estis unu frua ekzemplo. En Berkeley grupo de studentoj komencis identigi sin kiel interesajn kiel klaso, kiuj kontraŭas la interesojn kaj praktikojn de la universitato kaj ĝiaj kompaniaj sponsoroj. Aliaj ribelemaj junuloj, kiuj ne estis studentoj, ankaŭ kontribuis al la Libera Parolado-Movado.
Kun la partopreno de miloj da studentoj, la Liberaparola Movado estis la unua amasa evento de civitana malobeo en usona universitata kampuso en la 1960-aj jaroj. Studentoj insistis ke la universitata administracio subtenas la malpermeson pri ĉe-kampusaj politikaj agadoj kaj agnoskas la rajton de la studentoj al libera parolado kaj akademia libereco. La Movado pri Libera Parolado estis influita de la Nova Maldekstro, kaj ankaŭ rilate al la Movado pri Civilaj Rajtoj kaj la Movado kontraŭ Vjetnamia Milito. Ĝis hodiaŭ, la heredaĵo de la Movado plu formas la usonan politikan dialogon en universitataj kampusoj kaj en pli ampleksa socio, efikante sur la politikaj opinioj kaj valoroj de universitataj studentoj kaj la ĝenerala publiko.
Nova maldekstro
La Nova maldekstro estas termino uzata en diversaj landoj por priskribi maldekstrismajn movadojn okazintajn en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj en la okcidenta mondo. Ili diferencis de pli fruaj maldekstremaj movadoj, kiuj pli orientiĝis al laborista aktivismo, kaj anstataŭe adoptis socian aktivismon. La usona "Nova Maldekstro" asociiĝas kun universitataj amasaj protestoj kaj radikalaj maldekstremaj movadoj. La brita "Nova Maldekstro" estis intelekte impulsita movado, kiu provis korekti la perceptitajn erarojn de "malnovaj maldekstraj" partioj en la post-mondmilita periodo. La movadoj komencis malfortiĝi en la 1970-aj jaroj, kiam aktivuloj devigis sin al partiaj projektoj, disvolvis sociajn justemajn organizojn, moviĝis al identecpolitiko aŭ alternativaj vivostiloj, aŭ fariĝis politike senagaj.
La ekapero de la Nova Maldekstro en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj kondukis al renaskiĝo de intereso pri liberecisma socialismo. La kritiko de la Nova Maldekstro pri la aŭtoritatismo de la Malnova Maldekstro estis ligita kun forta intereso pri persona libereco, aŭtonomeco kaj kondukis al remalkovro de pli malnovaj socialismaj tradicioj, kiel ekzemple maldekstra komunismo, konsilia komunismo, kaj la Industriaj Laboristoj de la Mondo. La Nova Maldekstro ankaŭ kaŭzis renaskiĝon de la anarkiismo. Revuoj kiel Radikala Usono kaj Nigra Masko en Usono, Solidareco, Granda Flamo kaj Demokratio kaj Naturo, The International Journal of Inclusive Democracy, en Britio, enkondukis gamon de maldekstrismaj libertarianismaj ideoj al nova generacio. Socia ekologio, aŭtonomismo kaj pli lastatempe partoprenaj ekonomioj kaj inkluziva demokratio fontas el tio.
Pliiĝo de populara intereso pri anarkiismo okazis en okcidentaj landoj dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Anarkiismo influis la kontraŭkulturon de la 1960-aj jaroj kaj anarkiistoj aktive partoprenis en la sociaj protestoj de 1968. Dum la 9-a Kongreso de la Itala Anarkiisma Federacio en Kararo en 1965, grupo decidis forlasi ĉi tiun organizon kaj kreis la Gruppi di Iniziativa Anarchica. En la 1070-aj jaroj, ĝi estis plejparte kunmetita de "veteranoj individuisme anarkiistoj kun pacisma orientiĝo, naturismo, ktp, ...". En 1968, en Kararo, Italio, Internacio de Anarkiistaj Federacioj estis fondita dum internacia anarkiisma kongreso okazinta tie en 1968 fare de la tri ekzistantaj eŭropaj federacioj, nome de Francio, la itala kaj la Iberia Anarkiisma Federacio kaj ankaŭ la bulgara federacio en franca ekzilo. Dum la okazaĵoj de majo de 1968 la anarkiismaj grupoj aktivaj en Francio estis Fédération anarchiste, Mouvement communiste libertaire, Union fédérale des anarchistes, Alliance ouvriere anarchiste, Union des groupes anarchistes, Noir et Rouge, Confédération Nationale du Travail, Union anarcho-syndicaliste, Organization revolutionnaire anarchiste, Cahiers socialistes libertaires, À contre-courant, La Révolution prolétarienne, kaj la publikaĵoj proksime al Émile Armand.
Boróka Piros
Kariero
Boróka Piros post fino arta secio de liceo Nagy István de sia naskiĝurbo pristudis arton en Poznan, Kluĵo, Edinburgo, Budapeŝto kaj Pécs (artterapion).
Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj
Nova maldekstro
La Nova Maldekstro en Usono ankaŭ inkludis anarkiistajn, kontraŭkulturajn kaj hipiajn radikalajn grupojn kiel ekzemple la Yippies kiuj estis gviditaj de Abbie Hoffman, The Diggers kaj Up Against the Wall Motherfuckers. Fine de 1966, The Diggers malfermis senpagajn magazenojn, kiuj simple fordonis siajn akciojn, provizis senpagan manĝon, distribuis senpagajn drogojn, donacis monon, organizis senpagajn muzikajn koncertojn, kaj realigis verkojn pri politika arto. The Diggers prenis sian nomon el la originalaj anglaj Elfosantoj gviditaj de Gerrard Winstanley kaj serĉis krei et-socion libera de mono kaj kapitalismo. Aliflanke, la Yippies ekuzis teatrajn gestojn, kiel antaŭenigi porkon ("Pigasus la Senmorta") kiel kandidato por prezidento en 1968, por moki la sistemon. Ili estis priskribitaj kiel tre teatremaj, kontraŭ-aŭtoritataj kaj anarkiismaj junularaj movadoj el "simbola politiko". Ĉar ili estis konataj pro surstrata teatro kaj politike temaj ŝercoj, multaj el la "maljuna skolo" de politika maldekstro aŭ ignoris aŭ kondamnis ilin. Laŭ ABC News, "la grupo estis konata pro surstrataj teatraĵoj kaj iam estis aluditaj kiel la "Groucho-marksistoj "..
Kontraŭmilita movado
En Placo Trafalgar, Londono, en 1958, en okazaĵo de civitana malobeo, 60,000-100,000 protestantoj kiuj plejparte konsistis el studentoj kaj pacistoj konverĝis en la "malpermeso de la bombo".
Opozicio al la Vjetnama milito komenciĝis en 1964 ĉe usonaj universitataj kaj kolegiaj kampusoj. Studenta aktivismo fariĝis reganta temo inter la naskiĝeksplodistoj, kreskante por inkludi multajn aliajn demografiajn grupojn. Sendevigoj kaj prokrastoj por la mezaj kaj superaj klasoj rezultigis la indukton de misproporcia nombro de malriĉuloj, laboristaj klasoj kaj malplimultoj. Kontraŭkulturaj libroj kiel MacBird de Barbara Garson kaj granda parto de la kontraŭkultura muziko kuraĝigis spiriton de nekonformismo kaj kontraŭ-sistema agado. Antaŭ 1968, la jaro post granda marŝo al Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko kaj granda protesto ĉe la Pentagono estis entreprenitaj, plimulto de homoj en la lando kontraŭis la militon.
Kontraŭnuklea movado
Sciencistoj kaj diplomatoj pridiskutis la politikon pri nukleaj armiloj ekde la atombombo de Hiroŝimo en 1945. La publiko maltrankviliĝis pro la testadoj pri nukleaj armiloj ekde ĉirkaŭ 1954, post ampleksaj nukleaj testoj en Pacifiko. En 1961, ĉe la pinto de la Malvarma Milito, ĉirkaŭ 50 000 virinoj kunigitaj de Women Strike for Peace marŝadis en 60 urboj de Usono por protesti kontraŭ nukleaj armiloj. En 1963, multaj landoj ratifis la Traktaton por parta malpermeso de nukleaj testoj, kiu malpermesis atoman testadon.
Kelkaj lokaj opozicioj al nuklea energio aperis komence de la 1960-aj jaroj, kaj en la malfruaj 1960-aj jaroj kelkaj membroj de la scienca komunumo esprimis siajn memzorgojn. En la fruaj 1970-aj jaroj, okazis grandaj protestoj pri proponita nuklea centralo en Wyhl, Germanio. La projekto estis nuligita en 1975 kaj kontraŭ-nuklea sukceso ĉe Wyhl inspiris opozicion al nuklea energio en aliaj partoj de Eŭropo kaj Nordameriko. Atomenergio iĝis afero de gravaj publikaj protestoj en la 1970-aj jaroj.
Movado por liberaj lernejoj
Ĉar elreviĝo pri la establitaj sociaj institucioj disvastiĝis kun la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj, alternativaj lernejoj ŝprucis ekster la loka publiklerneja sistemo. Financitaj per instruado kaj filantropiaj stipendioj, ili estis kreitaj de gepatroj, instruistoj kaj studentoj kontraŭaj al samtempaj instruaj praktikoj tra Usono kaj organizitaj sen centra organizo, kutime malgranda kaj popola kun alternativaj instruplanoj. Ilia filozofia influo rekte fontis el la kontraŭkulturo, A. S. Neill kaj Summerhill, centrita edukado por infanoj, el la Progresisma Erao, la Modernaj Lernejoj, kaj Liberecanaj Lernejoj. Influaj voĉoj en la movado estis Paul Goodman, Edgar Z. Friedenberg, Herb Kohl, Jonathan Kozol, kaj James Herndon, kun titoloj kiel Summerhill de 1960, A. S. Neill, The Lives of Children de George Dennison kaj la Lernejoj de Jonathan Kozol en 1972. La translokigo de la movado estis spurita tra la Novaj Lernejaj Ŝanĝoj kaj Usona Summerhill Societo.
La difino kaj amplekso de lernejoj memklasifikitaj kiel "liberaj lernejoj" kaj ties asociita movado neniam estis klare priskribitaj, kaj tiele estis ampleksa vario inter lernejoj. La movado ne subskribis ununuran ideologion, sed ĝiaj "liberaj lernejoj" inklinis sin al la duumo aŭ utopia kultura retiro de eksteraj zorgoj, aŭ konstruitaj sur la heredaĵo de liberecanaj lernejoj kun rekta politika direkto kontraŭ sociaj maljustaĵoj. Ĉi tiu dikotomio ankaŭ vidis en la tipo de studentoj kiujn la lernejo allogis per la jam menciita estado de blankaj, mez-klasaj studentoj kaj la dua de kutime malriĉaj, nigraj kaj vilaĝaj. Kelkaj lernejoj praktikas partoprenan demokration por memregado. La movado "senpagaj lernejoj" estis ankaŭ konata kiel la "novaj lernejoj" aŭ "movado de alternativaj lernejoj". Aŭtoro Ron Miller difinis la principojn de la liberaj lernejaj movadoj kiel lasi al familioj elekti por siaj infanoj, kaj lasi infanojn lerni laŭ sia propra rapideco.
Mediprotektismo
La kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj ampleksis etikan sintenon al la tero, kaj komunumoj de la epoko ofte translokiĝis al la kamparo el la urboj. Influaj libroj de la 1960-aj jaroj inkludis Silentan Printempon de Rachel Carson kaj The Population Bomb de Paul Ehrlich. Kontraŭkulturaj ekologiistoj rapide ekkomprenis la konsekvencojn el la skribaĵoj de Ehrlich pri troloĝiĝo, la antaŭdiro de "Pinta nafto" de Hubbert kaj pli ĝeneralaj zorgoj pri poluado, rubo, mediaj efikoj de la Vjetnama milito, aŭtomobilaj vivstiloj kaj nuklea energio. Pli larĝe ili vidis, ke la dilemoj pri fiksado de energio kaj rimedoj havos implicojn por geopolitiko, vivstilo, medio kaj aliaj dimensioj de moderna vivo. La temo "reen al la naturo" jam superregis en la kontraŭkulturo ĝis la tempo de la Woodstock-festivalo en 1969, dum la unua Tera Tago en 1970 estis signifa en alportado de mediaj zorgoj al la avangardo de junulara kulturo. Komence de la 1970-aj jaroj, popularaj kontraŭkulturaj eldonaĵoj kiel "Whole Earth Catalog" kaj "The Mother Earth News" estis popularaj, el kiuj aperis denove la reveno al la naturo. La kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj estis fruaj adoptantoj de praktikoj kiel reciklado kaj organika agrikulturo longe antaŭ ol ili fariĝis ĉefa. La kontraŭkultura intereso pri ekologio progresis ĝis la 1970-aj jaroj: aparte influa estis la Nov-maldekstra ekologia anarkiisto Murray Bookchin, la kritiko de Jerry Mander pri la efikoj de televido en la socio, la romano de Ernest Callenbach Ecotopia, la fikciaj kaj nefikciaj verkoj de Edward Abbey, kaj ekonomika libro de Ernst Friedrich Schumacher Small Is Beautiful.
Produktistoj
La Nacia Organizaĵo de Farmistoj estas movado de produktistoj kiu estis fondita en 1955. Ĝi iĝis speciala famkonata pro nemoveblaĵa perforto kaj minacoj faritaj, atribuitaj al ĝi, sed sen oficiala aprobo de la organizo, de incidento de 1964 kiam du membroj estis premitaj sub la radoj de bovin-transporta kamiono, por aranĝi retenadon de varoj, kaj opozicio al kooperativoj kiuj ne volis reteni. Dum retenado de protestoj, farmistoj intence detruis manĝaĵojn aŭ buĉis siajn bestojn kun la celo altigi prezojn kaj gajni amaskomunikilajn elmontradojn. La organizaĵo de produktistoj malsukcesis persvadi la usonan registaron establi kvoto-sistemon kiel nuntempe havas ĝin por lakto, fromaĝo, ovoj kaj birdokortaj provizprogramoj pri administrado en Kanado.
Geja liberiĝo
La geja liberiga movado estas socia kaj politika movado de la malfruaj 1960-aj jaroj ĝis meze de la 1980-aj jaroj kiu instigis lesbojn kaj gejajn virojn okupiĝi pri radikala rekta ago, kaj kontraŭi socian honton kun geja fiero. En la feminisma spirito de la politika estulo, la plej baza formo de aktivismo estis emfazo elŝrankiĝi antaŭ la familio, amikoj kaj kolegoj, kaj vivi la vivon kiel malkaŝa lesbo aŭ gejo. En ĉi tiu periodo, ĉiujaraj politikaj marŝoj tra gravaj urboj, kutime okazigitaj en junio (por memorfesti la ribelon de Stonewall), ankoraŭ estis konataj kiel marŝoj de "Geja Liberigo". . Ĝis la 1970-aj jaroj (en urbaj gejaj centroj) kaj en la 1980-aj jaroj en pli malgrandaj komunumoj, la marŝoj nomiĝis "paradoj de gejaj fiero". La movado implikis la lesban kaj gejan komunumojn en Nordameriko, Sudameriko, Okcidenta Eŭropo, kaj Aŭstralio kaj Nov-Zelando.
La tumultoj de Stonewall estis serio de spontanaj, perfortaj manifestacioj kontraŭ polica razio, kiu okazis en la matenaj horoj de la 28-a de junio 1969 en la Stonewall Inn, geja drinkejo en la kvartalo Greenwich Village en Novjorko. Ĉi tio ofte estas citita kiel la unua kazo en usona historio, kiam homoj de la geja komunumo batalis kontraŭ registara subtenata sistemo, kiu persekutis seksajn malplimultojn, kaj fariĝis la difina evento kiu markis la komencon de la movado de gejaj rajtoj en Usono kaj ĉirkaŭ la mondo.
Hipioj
La flor-infanoj de San-Francisko, ankaŭ nomataj "hipioj" fare de loka gazetara publicisto Herb Caen, adoptis novajn stilajn vestaĵojn, eksperimentis kun psikodelaj drogoj, vivis komunume kaj disvolvis vibrigan muzikan scenon. Kiam homoj revenis de "Amsomero" ĉi tiuj stiloj kaj kondutoj rapide disvastiĝis el San-Francisco kaj Berkeley al multaj usonaj kaj kanadaj urboj kaj eŭropaj ĉefurboj. Kelkaj hipioj formis komunumojn por vivi tiel malproksime kiel plej eble. Ĉi tiu aspekto de la kontraŭkulturo malakceptis aktivan politikan engaĝiĝon kun la ĉeftendenco kaj, post la opinio de Timothy Leary "Enŝalti, agordi, forlasi", esperis ŝanĝi socion forlasante ĝin. Rigardante malantaŭen sian vivon (kiel profesoro de Harvardo) antaŭ 1960, Leary interpretis ĝin kiel "anonima institucia dungito, kiu veturis por labori ĉiun matenon en longa vico da vojaĝantaj aŭtoj kaj veturis hejmen ĉiun nokton kaj trinkis martiniojn ... kiel pluraj milionoj da mezklasaj, liberalaj, intelektaj robotoj. "
Ĉar membroj de la hipia movado maljuniĝis kaj moderigis siajn vivojn kaj opiniojn, kaj precipe post kiam usona implikiĝo en la Vjetnama milito finiĝis meze de la 1970-aj jaroj, la kontraŭkulturo estis plejparte absorbita de la ĉeftemo, lasante daŭran trafon al filozofio, moraleco, muziko, arto, alternativa sano kaj dieto, vivstilo kaj modo.
Aldone al nova stilo de vestaĵo, filozofio, arto, muziko kaj diversaj vidpunktoj pri kontraŭmilito, kaj kontraŭrasismo, kelkaj hipioj decidis forĵeti modernan socion kaj restarigi bienojn aŭ komunumojn. La plej unua el la komunumoj en Usono estis 7-akrea tero en Suda Koloradio, nomita Drop City. Laŭ Timothy Miller,
Drop City kolektis la plej multajn el la temoj, kiuj evoluis al aliaj lastatempaj komunumoj pri anarkio, pacismo, seksa libereco, kampara izoleco, intereso pri drogoj, arto, kaj engaĝigis ilin en ekstravaganca komunumo senkompara kun la antaŭe ekzistantaj.
Multaj el la loĝantoj praktikis agojn kiel reuzado de rubo kaj reciklitaj materialoj por konstrui geodeziajn kupolojn por rifuĝo kaj aliaj diversaj celoj; uzante diversajn drogojn kiel mariĥuano kaj LSD, kaj kreante diversajn pecojn de Drop Art. Post la komenca sukceso de Drop City, vizitantoj prenis la ideon pri komunumoj kaj disvastigis ilin. Alia komunumo nomata "La Ranĉo" estis tre simila al tiu de la kulturo de Drop City, kaj ankaŭ novaj konceptoj kiel donado al infanoj de la komunumo de vastaj liberecoj konataj kiel "infanaj rajtoj".
Mariĥuano, LSD kaj aliaj distraj drogoj
La popularigo de LSD ekster la medicina mondo rapidis kiam individuoj kiel Ken Kesey partoprenis drogtestilojn kaj ŝatis tion, kion ili vidis. Tom Wolfe verkis vaste legitan raporton pri ĉi tiuj fruaj tagoj de la eniro de LSD en la ne-akademian mondon en sia libro The Electric Kool Aid Acid Test, kiu dokumentis la transterenan acidan vojaĝon de Ken Kesey kaj la Merry Pranksters, psikedela buso "Furthur" kaj la pli postaj lokaj LSD-festoj de la Merry Pranksters. En 1965, Sandoz-laboratorioj ĉesis siajn ankoraŭ laŭleĝajn sendojn de LSD al Usono por esplorado kaj psikiatria uzo, post peto de la usona registaro, maltrankvila pro ĝia uzo. Antaŭ aprilo de 1966, LSD-uzado fariĝis tiel ĝeneraligita ke Time Magazine avertis pri ĝiaj danĝeroj. En decembro de 1966, la ekspluatofilmo Hallucination Generation estis publikigita. Ĉi tio estis sekvita de The Trip en 1967 kaj Psych-Out en 1968.
Psikedela esplorado kaj eksperimentado
Ĉar plej multaj esploroj pri Psikedelo komenciĝis en la 1940-aj kaj 50-aj jaroj, peza eksperimentado efikis en la 1960-aj jaroj dum ĉi tiu epoko de ŝanĝiĝo kaj movado. Esploristoj akiris agnoskon kaj popularecon pro la antaŭenigo de psikedelo. Ĉi tio vere ankrigis la ŝanĝon, kiun komencis kontraŭkulturistoj kaj sekvantoj. La plej multaj esploroj estis faritaj ĉe ĉefaj kolegiaj institutoj, kiel la Universitato Harvardo.
Timothy Leary kaj lia Harvard-esplora teamo esperis eblajn ŝanĝojn en la socio. Ilia esplorado komenciĝis per fungoj kun psilocibino kaj nomiĝis la Projekto Psilocibino de Harvardo. En unu studo konata kiel la Eksperimento Malliberejo Konkordo, li esploris la eblajn potencialojn de psilocibino redukti la recidivon ĉe krimuloj, kiuj estas liberigitaj de la malliberejo. Post la esploraj kunsidoj, Leary faris sekvaĵon. Li trovis, ke "75% el la enkarcerigitaj kaptitoj liberigitaj restis ekster la malliberejo." Li kredis ke li solvis la kriman problemon de la nacio. Sed kun multaj skeptikaj oficistoj, ĉi tiu sukceso ne estis antaŭenigita.
Leary faris provojn alporti pli organizitan konscion al homoj interesitaj pri la studo de psikedelo. Li alfrontis la Senatan komitaton en Vaŝingtono kaj rekomendis ke kolegioj rajtigu la karierojn de laboratoriaj kursoj pri psikedelo.
Leary kaj la esplorado de lia teamo fermiĝis ĉe Harvardo kaj ĉien ili translokiĝis ĉirkaŭ la terglobo. Ilia kontraŭleĝa konduto kaj agresema aliro kun tiuj drogoj ne bone fiksis la leĝon. Oficialuloj ne konsentis.
Ken Kesey kaj la Merry Pranksters
Ken Kesey kaj la Merry Pranksters helpis formi la evoluantan karakteron de la kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj kiam ili komencis vojaĝon tra la lando en la somero de 1964 en psikedela lerneja buso nomita "Furthur". Komence de 1959, Kesey volontulis kiel esploradotemo por kuracaj testoj financitaj de la CIA, Project MKUltra. Ĉi tiuj provoj testis la efikojn de LSD, psilocibino, meskalino kaj aliaj psikedelaj drogoj. Post la kuracaj provoj, Kesey daŭre eksperimentis, kaj implikis multajn amikojn; kolektive ili fariĝis konataj kiel "Merry Pranksters". La Pranksters vizitis Harvardan LSD-defendanton Timothy Leary ĉe sia retiriĝloko en Millbrook, Novjorko, kaj eksperimentado kun LSD kaj aliaj psikedelaj drogoj, ĉefe kiel rimedo por interna reflekto kaj persona kresko, iĝis konstanta dum la vojaĝo de Pranksters.
Marry Pranksters kreis rektan ligon inter la Beat-generacio, de la 1950-aj jaroj, kaj la psikedela sceno de la 1960-aj jaroj; la buso estis stirita de Beat-ikono Neal Cassady, Beat-poeto Allen Ginsberg estis enbuse dum kelka tempo, kaj ili renkontis la amikon de Cassady, Beat-aŭtoro Jack Kerouac, kvankam Kerouac rifuzis partopreni en la Prankster-sceno. Post la reveno de Pranksters al Kalifornio, ili popularigis la uzon de LSD ĉe la tielnomitaj "Acid-Testoj", kiuj komence okazis en la hejmo de Kesey en La Honda, Kalifornio, kaj poste en multaj aliaj okcidentaj marbordaj lokoj. La eksperimentoj pri vojaĝoj kaj Prankster estis dokumentitaj en The Electric Kool Aid Acid Test de Tom Wolfe, elstara reprezentanto de nova ĵurnalismo.
Seksa revolucio
La seksa revolucio (ankaŭ konata kiel tempo de "seksa liberigo") estis socia movado kiu defiis tradiciajn kodojn de konduto ligitajn al sekseco kaj interhomaj rilatoj tra la okcidenta mondo de la 1960-aj jaroj ĝis la 1980-aj jaroj. Seksa liberigo inkludis pli grandan akcepton de seksumado ekster tradiciaj aliseksamaj, monogamaj rilatoj (ĉefe geedzeco). La kontraŭkoncipado kaj la pilolo, la publika nudeco, la normaligo de la antaŭgeedziĝa seksrilato, la samseksemo kaj la alternativaj seksaj formoj, kaj la laŭleĝigo de la abortigo, estis ĉiuj sekvitaj.
Alternativaj amaskomunikiloj
Subgrundaj gazetoj ekaperis en plej multaj urboj kaj universitataj urboj, por difini kaj komuniki la gamon de fenomenoj, kiuj difinis la kontraŭkulturon: radikalan politikan opozicion al "La Sistemo", koloraj eksperimentaj (kaj ofte eksplicite drog-influitaj) aliroj al arto, muziko kaj kino, kaj senbrilaj indulgoj en seksumado kaj drogoj kiel simbolo de libereco. La artikoloj ankaŭ ofte inkludis bildstriojn, el kiuj la subgrunda komikso estis elkreskaĵo.
Alternativaj sportoj
Dum la nombro de junuloj kiuj apartiĝis de sociaj normoj kreskis, ili rezistis kaj serĉis alternativojn. La formoj de eskapo kaj rezisto montras multajn manierojn inkluzive de socia agado, alternativaj vivstiloj, vestoj, muziko kaj alternativaj distraj agadoj, inkluzive de la ludo flugdisko. El la hipioj ĵetantaj la flugdiskon ĉe festivaloj kaj koncertoj venis hodiaŭaj popularaj sportoj pri diskoj. Disko-sportoj kiel liberstila flugdisko, golfdisko, diskaj intestoj, Ultimate kaj aliaj, iĝis la unuaj eventoj de ĉi tiu sporto.
Avangarda arto kaj kontraŭ-arto
Fluxus (nomo prenita el latina vorto signifanta "flui") estas internacia reto de artistoj, komponistoj kaj dizajnistoj konataj pro miksado de diversaj artaj komunikiloj kaj disciplinoj en la 1960-aj jaroj. Ili aktivis pri novdadaisma muziko, vida arto, literaturo, urba planado, arkitekturo kaj dizajno. Fluxus ofte estas priskribita kiel intermedia, esprimo kreita de Fluxus-artisto Dick Higgins en fama 1966 eseo. Fluxus kuraĝigis "faru vi mem"-an estetikon, kaj taksis simplecon super komplekseco. Kiel Dadaismo antaŭ ĝi, Fluxus inkludis fortan fluon de kontraŭ-komercismo kaj kontraŭ-arta sentemo, malestimante la konvencian merkatan impulsitan artan mondon favore al art-centrita kreiva praktiko. Dum Fluxus-artisto Robert Filliou skribis, tamen, Fluxus diferencis de Dadaismo en sia pli riĉa aro de aspiroj, kaj la pozitivaj sociaj kaj komunumaj aspiroj de Fluxus multe superis la kontraŭ-artan tendencon, kiu ankaŭ markis la grupon.
En la 1960-aj jaroj, la Dada-influata arta grupo Black Mask deklaris, ke revolucia arto devus esti "integra parto de vivo, kiel en primitiva socio, kaj ne apendico de riĉeco." Black Mask interrompis kulturajn eventojn en Novjorko donado de konsistigataj flugfolioj de artaj okazaĵoj al senhejmuloj kun la allogo pri senpagaj trinkaĵoj. Poste, la Motherfuckers kreskis el kombinaĵo de Black Mask kaj alia grupo nomata Angry Arts, Up Against the Wall Motherfuckers estis anarkiisma afinecgrupo en Novjorko. .
Muziko
Dum la fruaj 1960-aj jaroj, la nova ondo de britaj muzikistoj gajnis popularecon kaj famon en Usono. Artistoj kiel The Beatles malfermis la vojon al iliaj samlandanoj eniri la usonan merkaton. The Beatles mem estis influita de multaj artistoj, inter ili usona kantaŭtoro Bob Dylan, kiu estis lirika inspiro same kiel ilia enkonduko al mariĥuano. La frua kariero de Dylan kiel protesta kantisto estis inspirita de artistoj kiel Pete Seeger kaj lia heroo Woody Guthrie. Aliaj homoj, kiel Joan Baez kaj Peter, Paul and Mary, kondukis la kantojn de la epoko al novaj publiko kaj publikaj agnoskoj.