cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colin Ross
Graveco
Li verkis pli ol 20 vojaĝlibroj, kiuj ofte havis plurajn eldonojn. Li dokumentade akompanis la senteblan malekfloro de koloniismo. En Suda Ameriko li reklamis por la Vajmara Respubliko, de post 1933 bedaŭrinde ankaŭ por la nazioj. Same kiel Karl Haushofer prezentanta sian "geopolitikon" ankaŭ Ross intencis konatigi la mondon al la germanoj. Kontraŭe al aliaj vojaĝverkistoj li ĉiam vojaĝis kun sia familio. La germana esprimo "Mit Kind und Kegel" (kun sia tuta domo kaj havo) aldonite al diversaj librotitoloj baldaŭ iĝis lia karakterizaĵo. Li ankaŭ antaŭvidis la estontan gravecon de Orienta Azio, dume Eŭropo klasifikatis malsana kontintento.
Grisino
La grisino aŭ torina panbastoneto (grissino en itala lingvo) estas fama panbastoneto ne nur en Italio sed ankaŭ internacie.
Etimologio
La nomo "grissino" (ghërsin en piemonta lingvo) venas de la vorto el piemonta lingvo ghërsa, kiu signifas longan panon.
Historio
Ĝi estis kreita en la jaro 1679, kiam la kortega panisto Antonio Brunero, laŭ indikoj de la kuracisto Teobaldo Peccio de Lanzo Torinese, inventis tiun manĝaĵon por nutri la estontan reĝon Viktoro Amadeo la 2-a de Savojo, kiu malbone digestis la molaĵon de pano.
La sukceso de tiu panbastoneto iĝis rapida ĉar ĝi estis pli digestebla kaj pli longe konservebla. Eĉ Napoleono Bonaparto tre ŝatis ĝin, tiel ke li kreis regulan linion de transporto de Torino al Parizo, ĉefe por importi tiujn grisinojn, nomita de li en franca lingvo les petits bâtons de Turin.
Ingrediencoj
Estas kiel normala pano, nur ke pro la longa kaj maldika formo la pano dum kuirado iĝas komplete kiel krusto, do fine sen molaĵo de pano, kaj pli komforte digestebla. La ingrediencoj estas faruno, akvo, gisto kaj salo. Nuntempe oni aldonas aliajn ingrediencojn, ekzemple lakto anstataŭ akvo, olivoleo, aromoj, ktp.
Tipologio
La formo de antikvaj grisinoj estas nomita robatà, kiu signifas en piemonta lingvo "faligita" aŭ "ruliĝita" de longeco inter 40 kaj 80 cm. La alia formo pli aktuala estas la "grissino stirato". Ĝi estas farita laŭ etendado de la ekstremaĵoj. Tiu metodo faciligis la industrian fabrikadon. Nun ekzistas grisinoj kun origano, sezamo, kumino, ktp.).
13425 Waynebrown
13425 Waynebrown estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Wayne Brown, kiu disvolvis kaj igis vaste haveblaj la sistemojn de bildigo per por la astronomia kaj biomedicina komunumoj. Li ankaŭ planis kaj konstruis ŝargkuplitajn fotilojn usitajn por bildigo elde kosmo.
Jesús María (Meksiko)
Jesús María estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Jesús María. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 048.
Geografio
Jesús María apartenas al la regiono Altos Sur kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco. Al tiu regiono apartenas 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17884 loĝantojn. El tiuj estis 8115 viroj kaj 9769 virinoj. La komunumo havas surfacon de 569,88 km². La meza alteco estas 2100 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 16,9 C. En la komunumo estas 937.00 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5257 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4234 scipovis legi kaj skribi kaj 1013 viroj estis analfabetoj. Do 19.27 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 6523 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5160 sciis legi kaj skribi kaj 1351 virinoj estis analfabetoj. Do 20,71 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Jesús María vivis 17701 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 3 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,017 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
András M. Novák
András M. Novák [andrAŝ em novAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo M. Novák András estas hungara pentristo, membro de Societo Szinyei Merse Pál.
András M. Novák naskiĝis la  en Kaposvár.
Biografio
András M. Novák frekventis artan gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1968. Liaj plej gravaj instruistoj estis Jenő Barcsay, János Kmetty kaj Lajos Szentiványi (pentristo). Li havis ŝtatan stipendion inter 1970 kaj 1973, usonan stipendion en 1993. Ekde 1974 li estas profesia pentristo. Li ne nur pentras, sed ankaŭ kreas kolaĝojn. Li ricevis 3 premiojn en 1984, 1987 kaj 1999.
Sanry-sur-Nied (stacidomo)
Sanry-sur-Nied estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Sanry-sur-Nied, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Réding - Metz-Ville (140000).
NGC 946
NGC 946 (aliaj indikoj — PGC 9556, UGC 1979, MCG 7-6-26, ZWG 539.34, NPM1G +42.0091) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Natria jodato
Natria jodato, jodato de natrio aŭ NaIO3 estas natria neorganika kombinaĵo el jodata acido. Jodato de natrio estas oksidagento, kaj kiel tia ĝi povas kaŭzi brulon kiam en kontakto kun organikaj substancoj aŭ reduktagentoj. Ĝi uzatas kiel antisepsia, malinfektilo, nutro-aldonaĵo, ktp.
Dániel Bánffy
BÁNFFY Dániel (ba:nfi), barono, estis transilvania hungara grandbienulo, ministro. Li naskiĝis en Nagyenyed la 18-an de septembro 1893 kaj mortis en Budapeŝto la 7-an de aprilo 1955.
Biografio
Inter 1917 kaj 1940 Dániel Bánffy mastrumadis en siaj bienoj de Transilvanio. Post la viena arbitracio li estis unu el gvidantoj de la partio hungara en Transilvanio kaj invitita deputito en la parlemento de Hungario. Inter 30-a de decembro 1940 kaj 22-a de marto 1944 li estis ministro pri agrikulturaj aferoj en registaroj de Pál Teleki, László Bárdossy, Miklós Kállay.
Žilina (apartigilo)
Žilina (legu: Ĵilina) estas nomo por vilaĝo situanta en Ĉeĥio kaj por urbo situanta en Slovakio.
4558 Janesick
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James R. Janesick de la Jet Propulsion Laboratory. Li malvolvis sistemojn de lumkaptiloj por la astronomio kaj instruis la astronomojn pri la uzo de tiaj aparatoj.
Kantono Nicholas (Okcidenta Virginio)
La kantono Nicholas - angle Nicholas County - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. La kantono estas nomita laŭ Wilson Cary Nicholas, eksa membro de la Usona Senato kaj guberniestro de Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Summersville.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Andrea Jánosi
JÁNOSI Andrea (ja:noŝi) estas rumania hungara grafikistino naskita en Reghin la 14-an de marto 1979.
Kariero
Andrea Jánosi studis inter 1993 kaj 1997 en Arta Liceo de Târgu Mureș, de 1998 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo artpedagogion. Andrea Jánosi diplomiĝis en Arta Altlernejo Ioan Andreescu de Kluĵo en 2003, poste ŝi akiris diplomon de filmreĝisoro en 2008 en la Universitato Hyperion de Bukareŝto. Ŝi ilustracias librojn. Ŝi estis la desegnistino de Mátyás, Mátyás en 2010 de Cecília Felméri, kiu gajnis plurajn enlandajn kaj internaciajn premiojn.
Five Came Back
Five Came Back [Kvin revenas] estas usona nigra-blanka kinfilmo (1939) de RKO Radio Pictures, produktorita de Robert Sisk, reĝisorita de John Farrow, en kiu ĉefaktoras Chester Morris kaj Lucille Ball. La filmo estis fotita fare de kinartisto Nicholas Musuraca, kaj la scenarigita de Jerome Cady, Dalton Trumbo kaj Nathanael West. Kvankam konsiderita B-filmo, la pozitivaj kritikoj ricevitaj de Ball helpis ŝin en aktora kariero.
Intrigo
Ĝi estas konsiderata antaŭulo de la prikatastrofaj filmoj.
Naŭ pasaĝeroj ĉeestas komercan flugon de Los-Anĝeleso al Panam-Urbo: riĉa Judson Ellis (Patric Knowles) kaj Alice Melhorne (Wendy Barrie), forkurante ĉar iliaj gepatroj malaprobas ilian amon; maljuna paro, profesoro Henry Spengler (C. Aubrey Smith) kaj lia edzino Martha (Elisabeth Risdon); Tommy Mulvaney (Casey Johnson), infana filo de gangstero, kaj lia eskorto, la bandito Pete (Allen Jenkins); Peggy Nolan (Lucille Ball), virino kun ombra estinteco; kaj Vasquez (Joseph Calleia), anarkiisto ekstradiciita, kiu alfrontas mortkondamnon pro mortigo de altranga politikisto, kaj lia deportada gardisto Crimp (John Carradine), kiu atendas grandan rekompencon pro sia liverado. La aviada skipo konsistas el piloto Bill (Chester Morris), helpopiloto Joe Brooks (Kent Taylor), kaj stevardo Larry (Dick Hogan).
Survoje al Panamo, furioza nokta ŝtormo atingas aviadilon The Silver Queen. Pordon malfermiĝas kaj la malgranda Tommy falas kontraŭ ĝi; stevardo Larry provas fermi ĝin savas Tommy'on, tuj antaŭ ol li falos tra la malfermita pordo ĝis sia morto. Motoro malfunkcias kaj la pilotoj devas kraŝe surteriĝi en ĝangala tereno. Matene la profesoro rekonas plantojn de Amazonio: la aviadilo estis blovita tre sude de kie la savmisioj serĉos; la plej proksima civilizita areo estas trans la montoj. Sed estas akvo, kaj sufiĉaj fruktoj kaj iloj por ĉiuj vivi.
Semajnoj pasas dum Bill kaj Joe penas ripari la damaĝitan aviadilon, dum la aliaj faras ekflugan vojon kaj malpezigas la aviadilon per forigo de nenecesa pezo. La sperto ŝanĝas ĉiun. La Spengler-oj retrovas sian amon unu por la alia. Bill varmiĝas al bonkora Peggy, kvankam ŝi rakontas al li pri sia malnobla pasinteco. Judson disfalas, restante ebria multa de la tempo, dum Alice fortikigas sin kaj komencas senti sin allogita de Joe. La plej granda ŝanĝo estas por Vásquez. Vidante bonaj la plej multajn el la grupo, li rekonsideras siajn radikalajn kredojn.
21361 Carsonmark
21361 Carsonmark estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanaddevena usona matematikisto Jordan Carson Mark (1913–1997), kiu laboris kiel fizikisto kaj administranto ĉe la Usona Nacia Laboratorio Los Alamos kaj kiel konsilisto pri la sekureco de la.
Bambecque
- jen france, origine nederlande respektive flandre Bambeke - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Five Came Back
Detaloj
Kvankam ĉefe filmita kontraŭ malalta kosto, la reĝisoro insistis pri realisma ĝangala medio kaj havis freŝajn arbojn importitajn por la ĝangala pejzaĝo.
La aerŝipo uzata en "Five Came Back" estas la Capelis XC-12, konstruita en 1933 fare de Capelis Safety Airplane Corporation de Kalifornio, kvankam tute malsama aviadilo, Lockheed Electra, estas vidata en unu ekfluga sceno. La aviadilo estis 12-sidloka monoplano kun du 525 ĉevalaj motoroj Wright Cyclone. Flugantaj scenoj en Five Came Back uzis miniaturon de XC-12, la aviadilo mem estis konstante bazita.
La filmo kostis 225 mil kaj enspezis 262 mil usonajn dolarojn.
Influoj
Ĝi influis postajn survivajn kaj katastrofajn filmojn.
En 1948, Five Came Back estis refarita (diferencante nur en plej malgrandaj detaloj) de meksikanoj kiel Los que volvieron kaj denove en 1956 fare de produktanto-reĝisoro Farrow kiel "Back from Eternity [Reen el Eterneco]", ĉefrolita de Robert Ryan kaj Anita Ekberg.
Ĝi estas tre libere adaptita al epizodo The Galileo Seven de Star Trek.
Ecce Homo
Ecce Homo: Kiel oni fariĝas, kio oni estas (Ecce homo: Wie man wird, was man ist) estas la titolo de la lasta originala libro skribita de la filozofo Friedrich Nietzsche antaŭ liaj lastaj jaraj jaroj de frenezo, okazinta ĝis lia morto en 1900. Ĝi estis skribita en 1888 kaj estis publikigita en 1908. La verko statas kiel provo de biografio. Ĝia titolo ("Jen homo") aludas al frazo de Poncio Pilato pri Jesuo de Nazareto.
Laŭ unu el niĉeaj plej eminentaj anglen-tradukistoj, Walter Kaufmann, la libro oferas "propran interpreton de Nietzsche pri lia disvolvo." La libro enhavas plurajn ĉapitrojn kun mem-laŭdaj titoloj, kiel ekzemple "Kial mi estas tiel saĝa", "Kial mi estas tiel lerta", "Kial mi skribas tiel bonajn librojn" kaj "Kial mi estas destino".
Titolo
Per la titolo, li ekskludas aliulojn. Ĝi aludas al du klasikaj frazoj: "Ecce Homo" (rigardu, jen la homo!), laŭ la Biblio, diraĵo de Pontio Pilato pri Jesuo Kristo. La subtitolo "Kiel oni fariĝas kio oni estas" temas pri la frazo de Pindaro "Fariĝu tiu, kiu vi estas" (el la "Pitianaj odoj"), de Nietzsche jam citita en antaŭaj verkoj. La titolo Ecce homo li jam uzis en poemeto en La gaja scienco:
Superrigardo kaj kunteksto
Estas multeco en Ecce Homo: pri li, pri lia familio.
En la verko estas elvokita martelo kiel simbolo por mezuri muzikon. Filozofi per martelo signifas detrui. Tamen Nietzsche volas, ke ĉi tiu forto estu kreiva.
Li anstaŭigas sin mem. Li montras sin kiel esprimo de espero, kiel retorika forto. Estas flanko maska. Li rigardas sin mem kiel dinamito.
Ironio en Ecce Homo
Estas malfacile trovi ion neironian en Ecce Homo. Li montras la malsamecon pri tio, kio estas dirita kaj farita, ĉar oni bezonas aŭdiencon. Ironio estas do situacia. Ĝi aludas al neegaleco. Estas alia formo de ironio, kiel en teatro aŭ opero, kie oni scias, ke la heroo mortos, sed li mem ne konscias pri tio, kio okazos al li. La sokrata ironio estas malsama, nemoderna. Male, en romantiko, ironio (kiel ĉe Friedrich Schlegel) fariĝas la lingvaĵo kaj kontraŭlingvaĵo de filozofio: senfina procezo de movado — senfina kreaĵo kiu estas pli granda projekto kaj ne tiu, je kiu oni devas montri klare, ke oni ironiumas. Hegel ankaŭ montras ironion pri homa deziro kaj tio, kio vere okazas aŭ kion li atingas.
Dum ĉi tiu tempo, li ekfariĝis freneza. Tiam li alnomis Cosima Wagner "sia edzino". Tamen se oni rigardas Ecce Homo-n en la tradicio de ironio kaj kiel parodio, oni vidas ke ĝi ne estas "freneza" niĉea verko.
Moralo
En la lasta ĉapitro, Kial mi estas destino, Nietzsche priskribas sin kiel senmoralulo ("Immoralisten") kies kompreno kondukus al grandaj ŝanĝoj:
Montedio Jamagata
Montedio Jamagata - モンテディオ山形 - estas profesia futbalteamo de Japanio, kiu nune ludas en la 2-a divido de la Japana Profesia Futbala Ligo. La oficiala hejmurbo de la futbalklubo estas Tendo en la Gubernio Jamagata. La kluba nomo kompreneble estas referenco al la italaj vortoj "monte" (monto) kaj "dio" (dio).
47086 Shinseiko
47086 Shinseiko estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Atsuo Asami elde la observatorio de Hadano en gubernio Kanagaŭa, Japanio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Lago Ŝinsej (japane: 震生湖, Shinsei-ko), plej juna lago de Japanio, kiu troviĝas proksime de Hadano. Rezulte de la granda tertremo de Kantō en 1923, la rivero, kiu fluis en valo estis barita kaj lago formiĝis. Hodiaŭ la lago estas fama kiel areo de granda natura beleco.
Bernina Montaro
La Bernina Montaro estas montaro en la Alpoj de orienta Svislando kaj norda Italio. Ĝi estas konsiderata parto de la Retiaj Alpoj ene de Centrorientaj Alpoj. Ĝi estas unu el la plej altaj montaroj de Alpoj, kovritaj de multaj glaĉeroj. Piz Bernina (4 049 m), ties plej alta montopinto, estas la plej orienta kvarmilulo en la Alpoj. La pinto en la montaro kie plej multaj ascendas estas Piz Palü.
NGC 947
NGC 947 (aliaj indikoj — PGC 9420, ESO 545-21, MCG -3-7-22, IRAS02262-1915) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Endre Magyari
MAGYARI Endre (pro. madĵari) estis hungara inĝeniero pri mekaniko naskita en Arado la 10-an de januaro 1900 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de januaro 1968.
Biografio
Endre Magyari akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József, poste li komencis labori en poŝto, kiu tiutempe havis taskojn ankaŭ pri radioj, telegrafoj. Li havis pionirrolon en la realigado de la hungara radioretaro. En 1957 li priokupiĝis en Hungario komence en la instituto eksperimenta pri poŝto la observadon de satelitoj helpe de radio. Li estis fondintano de la centra astronaŭtika faksekcio de la Hungara Unuiĝo de Asocioj Teknikaj kaj Natursciencaj (MTESZ).
Amerika kotino
Etimologio
Cotinus, estas greka nomo por "arbedo". Obovatus, latine indikas la formon de la folio : ovoforma kun la plej mallarĝa finaĵo ligita al petiolo.
NGC 947
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sud-Georgioj
La insuloj Sud-Georgioj konstituas arkipelagon de la aro nomita Sudantiloj en la Suda Atlantiko, integrita en la brita teritorio Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj. Ili estas postulitaj de Argentino kiel parto integra de sia teritorio, kunmetitaj en la departemento Insuloj de Suda Atlantiko de la provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko. La plej granda insulo estas Sud-Georgio (ankaŭ nomita Sankta Petro) 160 km longa kaj 30 km larĝa proksimume kaj averaĝe. Aliaj insuloj estas la jenaj:
Amerika kotino
Etimologio
Sinonimoj:
Priskribo
Ĝi estas arbedo aŭ eta arbo, kiu kulture povas atingi altecon de 4 al 6 m. La arboŝelo estas griza kaj ĝi senŝeliĝas kiam la aĝo pligrandiĝas. La branĉetoj estas iome oranĝkoloraj. La folioj estas falfoliaj, alternaj, inverse ovoformaj; ili longas 7,5 ĝis 15 cm, kun kojnoforma bazo kaj ronda apekso. Ilia koloro estas malhele verda aŭ bronz-kolora, sube iomete lanugaj kiam ili estas junaj. La petiolo larĝas 1,5 al 3,5 cm. Aŭtune la folioj koloriĝas ruĝecaj kaj flavaj.
La floroj estas aranĝitaj kiel grandajn konus-formajn terminalajn paniklojn de 15 al 30 centimetroj kun etaj verdecaj floroj, kiuj abortiĝinte konstituas grizan fumo-similan amason. De tio derivas la angla nomo american smoke-bush.
Disvastiĝo
La amerika kotino estas hejma en la sudoriento de Usono, sude ekde Tenesio tra la sudo al Alabamo kaj okcidente ĝis la oriento de  Teksaso.
Kultivo kaj uzo
Estas eble haki la kotinojn fru-printempe, por produkti kopsarbojn, kiuj la unuan jaron havas ŝosojn kun alteco ĝis 2 m kun grandaj kaj belaj folioj, sed sen fruktoformado.
Kelkaj el ĝiaj varioj plej konataj :
Caivano
Najbaras la komunumoj Acerra, Afragola, Cardito, Crispano, Marcianise (CE) kaj Orta di Atella (CE).
Sanry-sur-Nied
Sanry-sur-Nied estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
13424 Margalida
13424 Margalida estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la hispanaj astronomoj Ángel López Jiménez kaj Rafael Pacheco elde la Observatorio de Majorko en Costitx.
Nomo
Ĝia nomo honoras Margalida Rechac, edzinon de Ángel López Jiménez.
Moiry-Glaĉero
Priskribo
Moiry-Glaĉero havas sian originon je la nordflanko de Grand Cornier je alteco de proksimume 3800 m s.m.. De tie ĉi fluas norden. Je ĝia okcidenta flanko situas Pointe de Bricola (3658 m s.m.) kaj Tsa de l'Ano (3368 m s.m.) kaj je ĝia orienta flanko la montoj Bouquetins (kun alteco de ĝis 3627 m s.m.) kaj Pigne de la Lé (3396 m s.m.). Je la okcidenta piedo de Pigne de la Lé la glaĉero transfluas krutan rokbordon, krom tio ĝi havas relative konstantan deklivon de inter 15 ĝis 20 %. La frunto de la glaĉerlango nuntempe situas je alteco de 2400 m s.m. La degelakvo de Moiry-Glaĉero nutras la riveron Gougra, kiu estas baraĵita en la Lago de Moiry kaj poste alfluas al Navisence. Navisence trafluas la Valon de Anniviers kaj alfluas al Rodano apud Sierre.
Historio
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko je la mezo de la 19-a jarcento Moiry-Glaĉero etendiĝis ankoraŭ 1 km pli profunden al la valo.
Altmontara tursimo
Je roka deklivo supre de la glaĉero situas la Moiry-Kabano de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC) je alteco de 2825 m s.m.. La kabano ofertas belan vidon al la glaĉero kaj estas elirpunkto de grimpado al Grand Cornier kaj glaĉerturoj.
Bělá (Děčín)
Bělá estas X-a parto de statuta urbo Děčín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas nordokcidente de Děčín. Estas ĉi tie registritaj 269 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Děčín X-Bělá situas en katastra teritorio Bělá u Děčína kun areo 5,64 km². En la katastra teritorio Bělá u Děčína situas ankaŭ Děčín XIX-Čechy.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1545.
Julio de 2014
Jen listo de okazaĵoj en julio 2014.
Hiromi Kojima
Hiromi Kojima (japane 小島 宏美, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2000 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Comines (Nordo)
Comines, prononco [], jen france, Komen, okcidentflandre Koomn-Frans, estas franca situanta en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas cominois(es).
Buciumi (Bacău)
Buciumi [buĉumj] estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en la distrikto Bacău (Rumanio), 5 km sude de Onești. La komunumo ekestis en 2005 per disiĝo de la vilaĝoj Buciumi kaj Răcăuți disde la komunumo Ștefan cel Mare, laŭ la leĝo n-ro 67 de 2005-03-23. Ĝi konsistas el la sidejo Buciumi kaj Răcăuți.
La orientan limon, kiu disigas ĝin de Ștefan cel Mare, formas la riveroj Trotuș kaj Bogdana.
Jilotlán de los Dolores
Jilotlán de los Dolores estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Jilotlán de los Dolores. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 049.
Geografio
Jilotlán de los Dolores apartenas al la regiono Sureste kiu situas en la sudoriento de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8579 loĝantojn. El tiuj estis 4265 viroj kaj 4314 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1532,78 km². La meza alteco estas 740 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 27 C. En la komunumo estas 790.00 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3341 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2575 scipovis legi kaj skribi kaj 763 viroj estis analfabetoj. Do 22.84 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 3141 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2373 sciis legi kaj skribi kaj 764 virinoj estis analfabetoj. Do 24,32 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Jilotlán de los Dolores vivis 9500 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 2 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,021 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Johann Georg Schmidt
Johann Georg SCHMIDT (naskiĝinta en 1660 en Reinsfeld, mortinta en 1722 en Zwickau) estis germana apotekisto, naturscienculo kaj verkisto de raciismo.
Vivo
Estante filo de la surloka paroĥestro li frekventis la gimnazion en Arnstadt antaŭ trejniĝi apotekisto en Thüringen-Mühlhausen. Poste li aktivis profesie en Dresdeno kaj ekde 1693 en Zwickau. Pri la vendejo li heredigis sian filon Johann Georg Schmidt la pli juna.
Paralele al apotekistado Schmidt kolektis skarabojn, papiliojn kaj mineralaĵojn farante herbarion ekzaktegan (Herbarium accuratissimum curiosum) kun pli ol 500 naturaj memtipografiaĵoj. Li verkis ankaŭ kelkajn natursciencaĵojn. Tamen li pli famas per kolekto de popularaj magiaj praktikoj, kiujn li unuafoje publikigis en 1705 sub la titolo Die gestriegelte Rockenphilosophie. Ĝis 1759 aperis ankoraŭ kvin aliaj eldonoj. Per tradiciaj rimedoj de distrado kaj klerigado li akrege atakis en ĝi superstiĉon. La mizogina raciisma polemikaĵo mokegis pri la hejma filozofio ĉe radŝpinilo, la tradicia laborloko de virinoj. La raciistoj en tia stilo malŝate turniĝis kontraŭ popularan superstiĉon transdonitan hejme ĉefe fare de virinoj. Eltiraĵoj el Chemnitzer Rockenphilosophie troviĝas poste en multaj aliaj verkoj, i.a. ankaŭ ĉe Deutsche Mythologie de la fratoj Grimm.
Joachim Ringelnatz
La filo de la verkisto Georg Bötticher frue (en 1901) forlasis la lernejon por fariĝi maristo. La kvar jarojn, kiujn li pasigis sur ŝipoj, li poste priskribis en sia verko Was ein Schiffsjungen-Tagebuch erzählt. Ekde 1905 li elprovis sin en diversaj profesioj.
En 1920 li eklaboris en la Berlina kabaredo Schall und Rauch. Ekde tiu tempo li uzis la pseŭdonimon Ringelnatz, germanlingva karesvorto por la hipokampo, kiu laŭ marista tradicio estas feliĉoporta. La kabaredo donis al Joachim Ringelnatz la ŝancon, prezenti siajn proprajn verkojn en tuta Germanio kaj aliaj germanlingvaj landoj. Lia vigla, humureca deklamado altiris la atenton de la publiko, kaj eĉ liaj libroj ekde tiam bone vendiĝis.
Ekde 1933 Ringelnatz ne plu rajtis surscenigi siajn verkojn en Germanio. Li mortis en la jaro 1934 de pulmomalsano.
Köhlen
Köhlen estas eksa komunumo en Germanio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 kun ls urbo Langen kaj la aliaj partoj de la eksa komunumaro Bederkesa apartenas al nove fondita urba komunumo Geestland. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Meze de 2017 la loĝloko havis 973 loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
Arecibo
Arecibo estas municipo en Porto-Riko, situanta ĉe la norda marbordo de la insulo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kvankam rekte ĉe la maro, la bordo kompreneble situas je la marnivelo, tamen mezume la tuta municipa teritorio situas metrojn super la marnivelo. Borde de rivero, kiun la indianoj nomis Abakoa, situis indiĝena vilaĝo regata de kaciko (estro) nomata Arasibo aŭ Aresibo, de kiu deriviĝas la nuna nomo; iuj negas lian ekziston, sed certeco ne estas.
Bazaj informoj
Proksime de Arecibo troviĝis radioteleskopo, observejo por esplorado de la jonosfero kaj radia/radara observejo de NAIC (Nacia Astronomia kaj Jonosfera Centro). Ĝi esploras la kosmon per analizo de ricevataj radio-signalo, sed ankaŭ aktive radias al proksimaj planedoj (radara tekniko). En 1974 ĝi elsendis la Arecibo-mesaĝon.
Kantono Ohio (Okcidenta Virginio)
La kantono Ohio - angle Ohio County - estas kantono en la usona ŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Wheeling. Inter 1777 kaj 1797 West Liberty (Black's Cabin) estis la administra centro. La kantono estis fondita la. La teritorio estas nomita laŭ rivero Ohio, kiu markas ĝian okcidentan limon. Ĝi situas en la norda patotenilo de Okcidenta Virginio.
Georgo Bánffy (la unua guberniestro de Transilvanio)
Georgo BÁNFFY, BÁNFFY György, grafo de Losoncz, (naskita en 1661; mortinta en Nagyszeben la 1-an de novembro 1708) estis de 1690 ĝis 1708 la unua guberniestro de Transilvanio.
Biografio
Georgo Bánffy estis transilvania magnato, filo de Dénes Bánffy, prefekto de departemento Kolozs kaj kapitano de Kolozsvár, de 1690 zorganto kaj konsilanto de Apafi la 2-a. Li estis de 1693 ĝis sia morto guberniestro de Transilvanio. Li fuĝis de antaŭ armeo de Ferenc Rákóczi la 2-a en Sibion. En 1696 li ricevis rangon de grafo de Leopoldo la 1-a.
Vidu ankaŭ
Samnoma Georgo Bánffy estis de 1787 ĝis 1822 guberniestro de Transilvanio.
Grand Combin
Grand Combin estas monto en okcidento de Peninaj Alpoj en Svislando. Kun 4314 m alta pinto ĝi estas unu el la plej altaj pintoj en la Alpoj kaj la dua plej elstara de sia montaro. La Grand Combin estas ankaŭ granda glacia masivo konsista el kelkaj montopintoj, inter kiuj arboj estas super 4000 metroj.
La normala vojo startas el la kabano Panossière, kiu kuŝas en la norda flanko de la valo de la Corbassière. Spite la fakto ke ne estas gravaj malfacilaĵoj, partikulare danĝera trapasejo devas esti trapasata ĉe la norda flanko: Le Corridor. Ĝi estas koridoro kie hegemonias glacieroj kontinue falante sur ĝi.
Calabritto
Calabritto estas komunumo de Italio.
Oskar Karlweis
Oskar KARLWEIS (naskiĝinta en la 10-a de junio 1894 en Hinterbrühl/Distrikto Mödling, mortinta en la 24-a de januaro 1956 en Novjorko) estis aŭstra aktoro kaj kantisto. Li estis la filo de la teatra verkisto Carl Karlweis.
Vivo
Post la abiturienta ekzameno li iĝis studento de juro sed interrompis baldaŭ la studojn. En 1912 li unuafoje aktoris en Vieno ĉe Stadttheater. Li soldatis dum la Unua mondmilito kaj dungitis en 1919 fare de Max Reinhardt ĉe la viena Theater in der Josefstadt. Poste li aktoris en Munkeno ĉe Kammerspiele, en Vieno ĉe Carltheater kaj - denove sub la direktorado de Reinhardt - en Berlino ĉe Deutsches Theater.
La roloj de Karlweis - kiu ankaŭ impresis kiel kantisto kaj dancisto - ampleksis la elegantajn kaj amoplenajn karakterojn de la aŭstra popola teatro kiel ankaŭ la ĝentlemanajn heroojn de tiutempaj salonkomedioj kaj operetoj.
Tio ankaŭ influis la elekton de liaj filmroloj: per popolara sonfilmopereto nome "Die Drei von der Tankstelle" li furoris kaj famiĝis al granda publiko flankite de Willy Fritsch kaj Heinz Rühmann. Li substrekis siajn kvalitojn kiel komediisto kaj amanto en aliaj filmoj kiel ''Zwei Herzen im ¾ Takt", "Dolly macht Karriere" kaj "Der Tanzhusar", antaŭ la nazioj finis la karieron en Germanlando. Pro la malpermeso de projekciado de filmoj kun judaj aktoroj (fakte lia patro jam konvertiĝis al protestantismo...) Karlweis - kiu en 1933 revenis Vienon - devis limigi sin je teatra aktorado.
Post la t.n. Anschluss li fuĝis unue en Ĉeĥoslovakion, poste tra Hispanio kaj Portugalio en Usonon. Ĉe Broadway li havis en 1944/45 triumfegon kiel ĉefrolulo en la teatraĵo Jakobowsky und der Oberst de Franz Werfel. Ankaŭ post la Dua mondmilito li restis aktiva aktoro kaj pendollaboris inter Novjorko, Vieno kaj Berlino. En amerikaj kinofilmoj dum la 1950-aj jaroj li havis flankajn rolojn, kiel ekz. de germana diplomato en Five Fingers (1951) de Joseph L. Mankiewicz aŭ de emigrinto en The Juggler de Edward Dmytryks "The Juggler". En 1953 li ludis en la komedio "Hollandmädel": tio estis lia ununura aktorado en la germanlingva postmilita kinoarto.
Li estis la edzo de la amerika filmproduktistino Ninon Tallon (1908-1977).
Louisenlund
La fondaĵo Louisenlund - germane Stiftung Louisenlund estas asocio funkcianta privatan internulejan lernejon kaj gimnazion de progresema eduko, same nomata Louisenlund, en ankaŭ samnoma klasikisma kastelo de la komunumo Güby en la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio en la plej norda parto de Germanio. Ĝi situas borde de la Schlei, branĉo de la Balta Maro.
La lernejon en 1949 fondis la nobelo Frederiko de Ŝlesvigo-Holstinio, Friedrich zu Schleswig-Holstein. Lin konsilis kaj subtenis la padagogo Kurt Hahn kiu antaŭe jam gvide kunstarigis la internulejojn Schule Schloss Salem kaj Birklehof.
Kastelo
La kastelo Louisenlund inter la jaroj 1772 kaj 1776 konstruiĝis sur nobela bieno tiam nomata platgermane Tegelhave (Do en norma germana lingvo Ziegelhof kaj en Esperanto "tegola bieno"), kiun en 1563 la duko Adolfo el la dinastio de Ŝlesvigo-Holstinio-Gottorf aĉetis de la nobela familio von Sehestedt. La klasikisma konstruaĵo interalie estis la somera rezidejo de la reĝa reprezentanto de la Reĝlando Danio, grafo Carl von Hessen, kaj de lia edzino Louise, filino de la dana reĝo Frederiko la 5-a. Laŭ ŝi la kastelo ricevis sian nomon. La kastelan parkon planis Johann Caspar Bechstedt.
En la dua mondmilito la mararmeo de Nazia Germanio aneksis la kastelon, en majo 1945 la armeo de Britio kaj en 1947 la armeo de Norvegio.
Esperantaj vortaroj en la reto
Listo de Esperantaj vortaroj kaj terminaroj, kiuj estas libere konsulteblaj aŭ elŝuteblaj per interreto.
Sinjoro de la Bonfino
La Sinjoro de la Bonfino, laŭ la katolika kredo, estas reprezento de Jesuo en la kruco dum lia mortmomento.
Historio
La kulto de la Sinjoro de la Bonfino estas malnova tradicio el Portugalio, importita al Brazilo dum la koloniaj tempoj. En 1740, plenumante promeson, portugala ŝipestro Teodósio Rodrigues de Faria alportis statuon de la Sinjoro de la Bonfino de Setúbal (Portugalio) al Salvador de Bahio, en Brazilo. Kelkaj jaroj poste, frataro dediĉita al Sinjoro de la Bonfino fondiĝis kaj oni ekkonstruis preĝejon por loĝigi la statuon - la hodiaŭa Preĝejo de la Sinjoro de la Bonfino - en la malalta urboparto de Salvador. La preĝejo inaŭguriĝis en 1754, kaj siaj turoj estis finitaj ĉirkaŭe 1772.
NGC 948
NGC 948 (aliaj indikoj — PGC 9431, MCG -2-7-15) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Jean Anouilh
Jean Anouilh (naskiĝis la en Bordozo, Francio, mortis la  en Laŭzano, Svislando) estis franca verkisto, aŭtoro de multaj teatraĵoj, el kiuj plej famas Antigono. En 1980 li estis la unua ricevinto de la Granda premio de teatro de la Franca Akademio, kiu estas donata por agnoski la karieron de aŭtoroj.
Stilo
Lia teatraĵo "Antigono", en kiu lia edzino ludis la ĉefan rolon, estis prezentita unue la 4-an de februaro 1944 ĉe la Atelera Teatro en Parizo. Kvankam li ne esprimis sian publikan opinion pri kunlaboro kun la nazioj, aŭ pri la franca rezista movado, Jean Anouilh uzis simbolajn terminojn en ĉi tiu teatraĵo por esprimi la tragedion, en kiu Francio spertis dum la nazia okupo. La premiero malsukcesis, sed kun la paso de la tempo ĉi tiu teatraĵo fariĝis lia ĉefverko.
Kun la liberigo de Francio Jean Anouilh ligis sian subskribon al la peticio de multaj francaj intelektuloj, kiuj petis la pardonon de Robert Brasillach, kiu estis mortkondamnita pro akuzo pri kunlaboro kun la nazioj. Generalo de Gaulle decidis ignori ĉi tiun peticion kaj Berziak estis ekzekutita.
Maxwell Anderson
James Maxwell Anderson (Atlantic, Pensilvanio, n. la 5-an de decembro 1888 - m. en Stanford, la 28-an de februaro 1959) estis usona dramaturgo. Li verkis poeziajn teatraĵojn, rekreitaĵojn de historiaj dramoj kaj muzikajn komediojn. Tamen, li estas memorata pro la adaptaĵoj al kinarto. Lia kariero ekiĝis per skribado ĉe pluraj naciaj ĵurnaloj.
Jean Anouilh
Stilo
Dum kvindek jaroj (1932 - 1981) Jean Anouilh verkis 36 teatraĵojn. Lia literatura verko inkluzivas ankaŭ komplementan kolekton, kelkajn rakontojn, libreton por kelkaj operoj kaj multajn adaptaĵojn por filmo kaj televido. Li tradukis en la anglan teatraĵojn de Shakespeare, Oscar Wilde, Eugene O'Neill kaj Graham Green kaj adaptis ilin al teatraĵo en la franca.
En Esperanto aperis
Antigona. Unu el la plej famaj dramoj de la konata franca verkisto, verkita laŭ la malnova temo de la greka tragediisto Sofoklo. El la franca originalo trad. Roger Imbert. Eldonejo Grafokom, Đurđevac, Kroatio, 2009.
Berthen
- jen france, origine nederlande Berten respektive okcidentflandre Bertn - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Jakobsweiler
Jakobsweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Yoshiharu Ueno
Yoshiharu Ueno (japane 上野 良治, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2000 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Łobez
Łobez (kaŝube: Łobéz; dum la historio estis jenaj nomoj: Lobis 1271, Lobese 1280, Lobse 1285, Labes, germane: Labes) estas urbo en la provinco Okcidenta Pomerio de Pollando.
Historio
En la frua Mezepoko aperis la defenda burgo de la gento Pomerianoj sur la dekstra bordo de la rivero Rega kaj apude oni alkonstruis la ĉeburgejon (subburgejon). La nataŭburgo fariĝis la ĝermo de la posta urbo, kaj tie grupiĝis la meti-komercista loĝantaro, kaj plenumis la centron de administra kaj milita centro. La unua mencio pri la urbo estas de la jaro 1114, en tiu dokumento estis menciita Bork el Łobez. La sekvonta mencio estas de la jaro 1247, kie la vendanta la proprieton Siemyśl nomas sin Borko el Łobez, kaj la sekvonta el la jaro 1271. En tiu oni mencias pri kavaliro Wolf Borko kiel la posedanto de Łobez, latine: „dominus de Lobis”. La familio (gento) Bork (Borkoj), la gentopatro de de Borkoj estis Borko la 1-a, certe li kaj lia filo 'rzebysław estis grandsinjoroj (nobeloj) slav-devenaj ĉe la korto de Princoj de Pomerio. Przebysław estis menciita en la dokumento en la latina lingvo el la jaro 1186 kiel Pribislaus filius Borconis. La sekvonta historio de Łobez estis ligita ankaŭ kun la familio Bork, kiuj estis la posedantoj de la urbo kaj la ĉirkaŭaĵo.
En la 18-a jarcento oficiale oni stabligis la distriktojn de la nobelaro de Pomerio: Distrikto de la familio Bork (Borkischer Kreis), kaj najbare de ĝi la distrikto de familio Osten (Ostenscher Kreis; la familio posedis la urbojn: Drezdenko kaj Santok) kaj distrikto de familio Dewitz (Daberscher Kreis / nun: Dobra) - ĉiuj ĉe la limoj de la Nova Markio en la limoj de Margraflando Brandenburgio (vidu la apudan mapon). La familioj: Bork, Osten kaj Dewitz el Dobra en la jaro 1815, post la likvido (nuligo) de servuto fare de la aŭtoritaoj de Prusio, tiuj familioj subordiĝis al la administrado de la ŝtato (Prusio). Establigita estis la distrikto Regenwalde, en kiu ankaŭ estis urbo Płoty kaj ĝia la plej proksima ĉirkaŭaĵo. Okazis la korektoj de la limoj kaj la likvido de la enklavoj. Dum la jaroj 1818-1945 la urbo administre apartenis al la distrikto Regenwalde, komence kun la sidejo en Regenwalde (nun pole Resko), kaj de la jaro 1860 la sidejo de la distriktestro estis en Łobez. Tio okazis post la konstruo de la de la unua en la distrikto la fervojo Stargard-Koszalin (en la jaro 1859), tiam oni translokigis la sidejon de la distriktestro al Łobez. Tamen la nomo de la distrikto restis Regenwalde kaj la distrikto apartenis al la Administra Distriktaro Szczecin. En la jaro 1922 la urbanoj honorigis la memorojn de la mortintoj de 208 la loĝantoj de Łobez dum la Unua Mondmilito kaj oni starigis la monumenton de Rolando sur la spaciale ŝutita monteto kaj financita pere de la kolektado de la monoj kaj konstruis tion ĉirkaŭ unu milo de la lokaj senlaboruloj (vidu du apudajn fotoj). En la jaro 1931 oni faris 12-minutan mutan (senvoĉan) filmon pri la konstruado de la monumento. En la jaro 1945 la urbo estis 60% detruita.
Łobez ekokupis la 3-an de marto 1945 la soldatoj de la Ruĝa Armeo pere de la artileria bombardado flanke de la vilaĝo Suliszewice kaj la noktaj bataloj kun la fanatikoj de Hitlera Junularo (germanlingve Hitlerjugend) - armeaspekta junulara organizaĵo de la Nazia Partio en Germanio.
En la bataloj partoprenis malgranda taĉmento de partizanoj de Łobez, konsistanta de poloj kaj kelkaj aliaj nacioj, fuĝintoj de la apudaj germanaj devigaj labor-tendaroj kaj de la germanaj milit-kaptitejoj. En Łobez germanoj establigis dum la Dua Mondmilito du devigajn labor-tendarojn. Post la fino de Dua Mondmilito Łobez eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio. Al Łobez iom post iom venadis por ekloĝi ĉi tie, unue soldatoj kaj militkaptitoj (maliberigitaj fare de germanoj), poloj kiuj dum la Dua Mondmilito laboris en tiu urbo kaj regiono kiel la devigaj laborantoj alportitaj tien fare de germanoj, kompreneble fine venis tien repatrujigantoj de la orientaj partoj de la Dua Pola Respubliko aneksitaj de Sovetunio.
Brigitte Mira
Brigitte MIRA [brigite mira] (naskiĝis la 20-an de aprilo, 1910, mortis la 8-an de marto, 2005) estis germana aktorino.
Brigitte Mira naskiĝis en Hamburgo, kiel filino de la rusland-devena pianisto Siegfried Mira. Sian infanaĝon ŝi pasigis en Duseldorfo. Ekde la aĝo de ok jaroj ŝi vizitis lecionojn de kantado kaj baleto; kiel 16-jarulino ŝi unuafoje aperis sursceneje: en la opereto Giuditta.
Ŝi laboris en aro da teatroj, ekz. 1930 en Bremerhaven, 1934 en Graz kaj de 1935 ĝis 1939 en Kijlo. En la jaro 1941 ŝi transloĝiĝis al Berlino, kie ŝi du jarojn poste komencis filmkarieron. Dum jardekoj ŝi aperis ĉefe en amuzaj muzikfilmoj kaj filmoperetoj.
La laboro kun la reĝisoro Rainer Werner Fassbinder portis al ŝi la ŝancon, prezenti karakterajn rolojn. Famon ŝi akiris en 1973, per la filmdramo Angst essen Seele auf. Pro sia rolo de 60-jara purigistino amanta multe pli junan laboriston el Maroko ŝi gajnis la renoman premion Deutscher Filmpreis.
En 2000 Brigitte Mira kun Evelyn Künneke kaj Helen Vita komencis kanzon-turneon. Jam en 2001 la turneo abrupte finiĝis, kiam ambaŭ koleginoj ene de mallonga tempo mortis. Brigitte Mira – la plej aĝa el la iama triopo – daŭrigis per sol-programo.
Brigitte Mira mortis en Berlino.
(13428) 1999 VC35
(13428) 1999 VC35 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Palazzo San Giorgio
La Palazzo San Giorgio aŭ Palaco de Sankta Georgo (konata ankaŭ kiel Palazzo delle Compere di San Giorgio) estas palaco en Ĝenovo, Italio. Ĝi estas ĉe la Piazza Caricamento.
En 1262, Guglielmo Boccanegra estis elpostenigita kaj ekzilita. La palaco estis uzita dum ioma tempo kiel prizono; ŝajne Marko Polo estis ĝia plej fama gasto kaj estis tie kie li diktis siajn memorojn al Rustichello de Pisa.
En la 15-a jarcento, la palaco iĝis hejmo de la Banko de Sankta Georgo.
Esperanto-eldonaĵoj eldonitaj en Brno
Jen listo de esperanto-eldonaĵoj eldonitaj en Brno:
LIBROJ PREPARITAJ DE LA KLUBANOJ EL BRNO, KVANKAM ELDONITAJ ALILOKE
1960: '''Panjo. ''' Jaroslav Seifert, trad. J. Kořínek. Ljubljana, 77, [3] p. 1970: Libro de apokrifoj, Karel Čapek, trad. J. Vondroušek, ĈEA, 105, [2] p. 1977: Historio kaj Biografioj. Josef Vondroušek. EK Třebíč. 29, [1] p. 1977: Historie a spisovatelé. Josef Vondroušek. EK Třebíč, 44 p. 1981: '''Rakontoj el unua poŝo kaj Rakontoj el la dua poŝo. ''' Karel Čapek, trad. J. Vondroušek, ĈEA, 285, [3] p. 1983: '''Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio. ''' Stanislav Kamarýt. Editoris Jan Werner, Jaroslav Mařík, Zdeněk Hršel, Vuk Echtner. ĈEA. 256 p. 1984: Ĝojoj de mia vivo.  Josef Vondroušek. ĈEA, 100 p. 1984: '''Historie a spisovatelé. ''' Josef Vondroušek. EK Třebíč. 44 p. 1985: '''Ondro kaj drako. ''' Viktor Dyk. Trad. J. Vondroušek, EK Třebíč. 45 p. 1985: '''El mia vivo. Kaŝludo. ''' Vítězslav Nezval. Trad. J. Vondroušek. EL Třebíč. 14 p. 1986: '''Terminologia kurso. ''' Jan Werner. Roudnice n. L. 88 p. 1986: '''Fabeloj. ''' Trad. M. Malovec. EK Třebíč. 32 p. 1987: '''Karel Čapek. ''' Trad. J. Vondroušek. ĈEA. 32 p. 1988: '''Gramatiko de Esperanto. ''' Miroslav Malovec. EK Třebíč. 100 p. 1989: '''Historio kaj literaturo de Esperanto. ''' Třebíč, 36p. 1992: '''Jarlibro de ĈEA 1992. ''' Preparis M. Malovec. ĈEA. 36 p. 1992: '''Lumo en tenebroj. ''' František Kožík. El la saĝo de Komenio. Trad. Zd. Rusím kaj M. Malovec. ĈEA. 124 p. 1992: '''Internacia seminario pri Komenio. ''' Preparois M. Malovec kaj J. Mařík. ĈEA. 32 p. 1993: '''Kongres-libro. 1a ĉeĥa-germana Esperanto-kongreso. ''' Preparis M. Malovec. ĈEA. 36 p. 1994: '''25 jaroj de ĈEA 1969-1994. Jarlibro de ĈEA 1994. ''' Preparis M. Malovec. KAVA-PECH. 64 p. 1994: '''Milito kontraŭ Salamandroj. ''' Karel Čapek. Trad. J. Vondroušek. KAVA-PECH. 197 p. 1995: '''La propra biografio. Karolo la VIa. ''' Trad. J. Vondroušek. KAVA-PECH. 88p. 1995: '''Esperanta-ĉeĥa vortaro. ''' Karel Kraft - Miroslav Malovec. KAVA-PECH. 239, [5] p. 1995: '''Gramatiko de la ĉeĥa lingvo. ''' Miroslav Malovec. KAVA-PECH. 28 p. 1996: '''Aŭdienco. ''' Václav Havel. Trad. J. Vondroušek. KAVA-PECH. 40 p. 1996: '''Baza ceĥa konversacio. ''' Stanislava Chrdlová-Miroslav Malovec. KAVA-PECH. 32 p. 1996: '''Pragaj sonoriloj. ''' Kongresa kuriero de la 81a UK en Prago. 12 n-oj. Redaktis Miroslav Malovec kaj Karel Daněk. 1996: '''Nový realismus. ''' Bruno Vogelmann. Přel. Václav Pecák a Miroslav Malovec. KAVA-PECH. 174 p. 1998: '''Ekaŭdi la animon / Uslyšet duši. ''' Věra Ludíková. Trad. Jaroslav Mráz kaj Miroslav Malovec. CHRONOS. 164 p. 1999: '''30 jaroj de ĈEA 1969-1999. 9-a kongreso de ĈEA. Tábor. ''' Preparis M. Malovec. 22 p. 1999: '''Modernaj rimedoj de komunikado. ''' KAEST '98. Redaktis M. Malovec. KAVA-PECH. 196 p. 2000. '''Gramatiko de Esperanto. ''' Miroslav Malovec. 2a eld. KAVA-PECH, 135, [9] p. 2001: '''Kantáta. ''' Věra Ludíková. Esperantan version tradukis M. Malovec. CHRONOS. 78 p. 2002: '''Vortoj de la nokto. ''' Zdenka Bergrová. Tradukis J. Mráz, enkomputiligis M. Malovec. 2002: '''Mondo afabla ne nur je vortoj. ''' Jiří Karen. Tradukis J. Mráz, enkomputiligis M. Malovec.
Fitogeografio
Fitogeografio, plantogeografio aŭ geobotaniko ( greke : phuton = planto, gê = tero kaj graphein = skribi ), estas branĉo de la biogeografio kiu rilatas al geografia distribuo de la plantospecioj. Fitogeografio koncernas ĉiujn aspektojn de planta disvastiĝo, ekde la kontroloj de la distribuo de individuaj specioj ( kaj malgrandskale kaj grandskale ) ĝis la faktoroj kiuj regas la konsiston de tutaĵoj de plantaj komunumoj kaj flaŭroj.
Superrigardo
La bazaj datumaj elementoj de fitogeografio estas trovitaĵoj ( ĉeesto aŭ malĉeesto de specio ) kun funkcipretaj geografiaj unuoj kiaj politikaj unuoj aŭ geografiaj koordinatoj. Tiuj donitaĵoj ofte estas uzataj por projekti fitogeografiajn provincojn kaj elementojn.
Historio
Fitogeografio havas longan historion. Oni konsideras Carl Ludwig Willdenow esti unu el la fondintoj de la fitogeografio. Li ankaŭ estis la mentoro de Alexander von Humboldt, prusa botanikisto ( 14-a de septembro de 1769 – 6-a de majo de 1859 ) kiu ofte estas nomata la "patro de fitogeografio". Von Humboldt pledis por kvantitativa aliro al fitogeografio samkiel estas la karakterizaĵo de la nuntempa fitogeografio.
Grandskalaj modeloj de la planta disvastiĝo klare montriĝis frutempe en la studado de fitogeografio. Ekzemple, Alfred Russel Wallace, sam-malkovranto de la principo de natura selektado pridiskutis la specian diversecon kiu pligrandiĝas ekde poluso ĝis ekvatoro. Multe da esplora agado en fitogeografio estas dediĉata al kompreno de tiu modelo kaj al ĝia pli detala priskribo.
Branĉoj de biologio kiuj koncernas fitogeografion
Fitogeografio estas parto de pli ĝenerala scienco konata kiel biogeografio. Fitogeografoj pristudas modelojn kaj procezojn rilate planta disvastiĝo. Plejparto de la ĉefaj problemoj kaj aliroj estas komunaj por fito- kaj por zoogeografoj.
Fitogeografio ofte estas subdividata en du ĉefajn branĉojn : ekologian fitogeografion kaj historian fitogeografion. Tiu ekzamenas la rolon de nuntempaj biotaj kaj abiotaj reciprokaj influoj por influi plantajn disvastiĝojn; tiu ĉi koncernas historian rekonstruadon de la origino, disvastiĝo, kaj formorto de kladoj.
Calitri
Calitri estas komunumo de Italio.
Comeat
Comeat (komeat) (hungare:Temeskomját, germane:Lichtenwald) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Timișoara. En 1910 ĝi 530 havis loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 45 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1547. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al Bogda.
Łosice
Łosice estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Łosicki.