cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Egalpaŝa tiparo
Antaŭfiksita, ĉiam egala paŝo malebligas aplikon de kunŝovo. Oni jes uzas la grafemajn ligaturojn (kiaj  aŭ  ), sed la ornamaj tipografiaĵoj (kiaj   aŭ  ) en tia tiparo estas malkonvenaj kaj evitindaj (krom se temas pri speciala uzo).
Egalpaŝa kaj egallarĝa
Iam samcele oni uzas la terminon «egallarĝa tiparo», kaj difinas ĝin kiel tiparon kies signobildoj havas egalan larĝon. Tio estus alia nocio. En latinalfabeta tiparo la signobildoj  kaj   havas malsamajn netajn larĝojn; por egaligi la larĝojn necesas aldoni konvenajn (kaj malsamajn) flankaĵojn — kaj la rezulta «malneta larĝo» estas ĝuste la paŝo.
Aliflanke, ĉe multaj tiparoj proporciaj la literoj de (ekz-e) la vorto VASTA havas egalan netan larĝon; tiuj signobildoj do estas egallarĝaj. Sed pro la kunŝovo (de VA kaj TA) ili ne estas egalpaŝaj (kaj tial ne taŭgas por la celoj kiujn priservas la veraj tiparoj egalpaŝaj). Cetere, en iuj tiparoj oni uzas serifojn por egaligi la netajn larĝojn kaj tiel malgrangigi la variadon de la flankaĵoj (vd la signobildojn, serifajn en la ĝenerale senserifa tiparo de la apuda Askio-bildo).
Historio
En la moderna mondo la egalpaŝaj tiparoj firme asociiĝas kun tajpiloj, tamen la fenomeno ekzistis jam en la antikveco, en la greka skriba stilo stojĥedono (στοιχηδόν, «vice»).
La egalpaŝaj ciferoj
Normale la ciferoj (kaj ankaŭ +, –, la cifera spaceto  ktp) estas egalpaŝaj (sampaŝaj kiel la ciferoj) eĉ en la tiparoj proporciaj. Tio estas oportuna en tabeloj kaj similaj aranĝoj. Tamen iuj tiparoj (ekz-e Arial) malatentas tion.
Loculi
Loculi estas urbeto kaj komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Simono Petro, kaj la memortago la 18-an de januaro sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Galtellì, Irgoli kaj Lula.
József Fekete
József Fekete
Selchenbach
Selchenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ĥristos Paputsis
Ĥristos PAPUTSIS (Χρήστος Παπουτσής, laŭ franca latinliterigo Christos Papoutsis; naskiĝis la 11-an de aprilo 1953 en Larisa) estas greka ekonomikisto kaj politikisto. Li interalie estis membro en la Eŭropa Komisiono Santer, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 23-a de januaro 1995 ĝis la 15-a de marto 1999. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn energio kaj turismo. Ĥristos Paputsis estas membro de la socialisma partio PASOK de Grekio.
Dario Dabac
Dario Dabac (n. ) estas kroata futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima en Japanio, NK Zagreb, HNK Rijeka kaj NK Nehaj de Kroatio, Dinamo Dresde, FC Union Berlin kaj Greuther Fürth de Germanio, Ried de Aŭstrio, Al-Arabi de Kuvajto, Chongqing Dangdai Lifan kaj Shenyang Zhongze de Ĉinio.
William Forsythe (koregrafo)
William Forsythe (30a de decembro, 1949, Novjorko) estas usona koregrafo, dancisto kaj direktoro de danco. Li studis en la Universitato de Jacksonville (Florido) kaj, poste, en la Joffrey Ballet kaj en la School of American Ballet. Inter 1983 kaj 2004 li estis direktoro de la Baleto de Frankfurto ĉe Majno, kaj en 2005 kreis sian propran kompanion, The Forsythe Company.
En 1973 li veturis al Eŭropo invitita de John Cranko, kaj instaliĝis en Frankfurto ĉe Majno, Germanio, kie li disvovligos la plej parton de sia kariero. En 1976 li realigis sian unuan verkon, nome "Urlicht", kun muziko de Gustav Mahler, al kiu sekvis "Love Songs", kiu markos la ĉefan tendencon de sia stilo, karakterizita pro violenta uzado de la klasika tekniko, kiu rezultos en verkoj kiel "Artifact" (1984).
En 1983 li estis nomumita direktoro de la Baleto de Frankfurto, kaj kreis propran klasikan stilon, kun manko de teatraj elementoj, donante al siaj verkoj malvarman aspekton senharmonian. Tio videblas en sia plej simbola verko, nome In the Middle, Somewhat Elevated (1987), kun klasikaj paŝoj sed neartiklitaj, kun movoj de dorso kaj brakoj distorditaj. Li ankaŭ rompas aliajn spektaklajn konvenciojn: en Artifact (1984), la publiko alvenas dum la dancistoj estas jam sur scenejo, kaj tiu ne certas ĉu oni provludas aŭ temas jam pri la ludo mem.
Friðjón Þórðarson
Friðjón Þórðarson (naskiĝinta la 5-an de februaro 1923) estas islanda politikisto kaj eks-ministro pri justicaj aferoj.
Petrůvka
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1449.
Al la 1-a de januaro 1980 okazis alligo de municipo Petrůvka al Slavičín, kun kiu la municipo estis kunigita ĝis la jaro 1998. Al la 1-a de januaro 1999 ĝi denove memstariĝis.
József Ürményi
József Ürményi [jOĵef urmenji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ürményi József estis hungara reĝa juĝisto.
József Ürményi naskiĝis la 1741 en Hungara reĝlando, en Ürmény (nuntempa Mojmírovce en Slovakio). Li mortis la 1825 en Vál.
Biografio
József Ürményi frekventis diversajn lernejojn en Nagyszombat, Vieno, Eger. Li komencis sian karieron en 1766 kiel prokuroro, poste juĝisto post 3 jaroj. Poste li havis diversajn rangojn kaj postenojn precipe ĉe la kortego de Habsburgoj. En 1801 li estris Galicion, pli frue kaj poste diversajn departementojn. En 1806 li iĝis reĝa juĝisto. Li havis edzinon, kiu naskis multe da gefiloj. En 1825 li emeritiĝis.
Stacidomo de Dieringhausen
La Stacidomo de Dieringhausen estas fervoja stacidomo en la germana loĝloko Dieringhausen. Dieringhausen apartenas al la komunumo Gummersbach. La stacidomo estis inaŭgurita en 1887.
UTC+04:00
UTC+4 estas horzono en kelkaj landoj kiu havas tempodiferencon de kvar horoj al la Universala Tempo Kunordigita.
Tiu tempo uzatas en:
Tridek minutojn pli
Apartan horzonon UTC+4:30, do tempon de kvar horoj kaj duono antaŭ la Universala Tempo Kunordigita, uzas la tuta teritorio de Afganio, kaj ĝin uzas Irano kiel somera tempo.
Erika skarabo
La erika skarabo (Lochmaea suturalis), estas skarabo el la genro Lochmaea, hejme en nordokcidenta Eŭropo. Ĝi nutras sin per la erikaco kaluno. Ĝi estas malfacile rekonebla pro la bruneska kamufla koloro, kaj longas ĉ. 6 mm. Ĝi havas la inklinon sin kaŝi, kaj falas sur la grundon kiam ĝenata. Ĝi pli bone videblas kiam ĝi kun multaj samspecianoj estas sur la sama planto.
La plenkreska skarabo restas dum la vintro en dorma stato (diapaŭzo) en musko aŭ fatraso en la subkreskaĵo de la erikaj plantoj, kaj ĝi faras tiel ĝis la printempo alportas altiĝon de la temperaturo, kiu stimulas ĝin por emerĝi, manĝi, kaj reprodukti. Ĝi kapablas flugi dum kelkaj kilometroj post la printempa emerĝo.
Eksteraj ligiloj
Priskribo (angle)
Sonny Stitt
Sonny Stitt (* 2-an de februaro 1924 en Bostono; † 22-an de julio 1982 en Vaŝingtono; fakte Edward Boatner jr. ) estis saksofonisto (aldo, tenoro) de bibopo kaj malmolbopo.
Kariero
La gepatroj de Stitt ambaŭ estis muzikinstruistoj en la eturbo Saginaw ĉe Detrojto, por li kaj liaj tri gefratoj muzikaj karieroj estis destinitaj. Unuaj dungitecoj kondukis lin en la bandegon de Tiny Bradshaw, en kiu muzikis ankaŭ pluaj postaj bibop-muzikistoj kiel Fats Navarro, Dexter Gordon, Gene Ammons kaj Art Blakey. Lia ludostilo sur la aldosaksofono orientiĝis treege je Charlie Parker.
Stitt, kiu en 1942 alstrebis renkontiĝon kun Parker en Kansasurbo, rakontis, ke Parker riproĉis al li post improvizad-kunsido: „vi sonas tro multe kiel mi“. Alikaze li tamen insistis, ke li jam ĉiam ludis tiel. Verŝajne li turniĝis ekde proksimume 1949 al tenorsaksofono, por eviti la bildon de nura imitanto de Parker, kio ja sukcesis al li je ĉi tiu instrumento.
Verkado
Sonny Stitt estis en 1945 membro de la bando de Billy Eckstine kaj ludis en 1946 en la bando de Dizzy Gillespie, kie ankaŭ laboris Gene Ammons. En 1948/49 li estis en malliberejo pro sia heroinmanio. Ekde 1949 ĝis 1952 li tenis propran sepopon kun Ammons, kiu famiĝis pro iliaj konkuradludoj (kiel en Blues up and down 1950).
En la 1950-aj jaroj li estris ĉiam denove bandetojn, ludis ekde 1957 ĝis 1959 ĉe „Jazz at the Philharmonic“, prezentis en 1958 je Newport Jazz Festival kaj revenis fine de la jardeko en la bandon de Dizzy Gillespie. En 1960 li anstataŭis Johanon Coltrane en la kvinopo de Miles Davis, baldaŭ lin anstataŭis Hank Mobley pro liaj alokoholproblemoj. Kun sia amiko Ammons li surdiskigis ankaŭ en la fruaj 1960-aj jaroj kaj estis poste membro de variaj ĉiustelularoj, ekzemple de Giants of Jazz en la 1970-aj jaroj kun Art Blakey, Thelonious Monk kaj Gillespie, ekz. 1971 en Berlino.
Liaj albumoj Tune up! kaj Constellation el 1972 ankaŭ fariĝis sukcesaĵoj. Ĝis la fino li daŭre aktivis kiel muzikisto, ekestis sonregistraĵoj ankoraŭ malmultajn tagojn antaŭ lia morto en Japanujo. Jam malsaniĝinte pro kancero, li mortis malmultajn tagojn post sia reveno de la koncertvojaĝo pro koratako.
Diskoj
Kiel gastmuzikisto:
NGC 5040-2
NGC 5040-2 (aliaj indikoj — NPM1G +51.0230, PGC 3087263) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Kantono Roberts (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Roberts situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Miami.
Censodistrikto 6 (Alberto)
Censodistrikto 6 estas censodistrikto en centra Alberto. Administra centro estas la urbo Kalgario. La censodistrikto plejparte havas en si la komunumojn kiuj kune estas la Kalgaria Regiona Partnereco (la Kalgaria Regiono), kaj ĝi esence reprezentas la kalgarian metropolon. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Chalais (Charente)
Chalais estas franca situanta en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chalaisiens.
2-Kloroetila kloroformiato
2-Kloroetila kloroformiato aŭ C3H4Cl2O2 estas organika komponaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta en interagado de la kloroformiata acido kaj "2-kloroetanolo". Kloroetila kloroformiato estas senkolora aŭ flava larmiga likvaĵo kun penetranta odoro uzata kiel kemia armilo dum la 1-a Mondmilito. Ĝi estas larmigagento produktata por kaŭzi tempodaŭran blindecon. Kloroetila kloroformiato estas toksa substanco kaŭzanta irito en la okuloj, haŭto kaj spirsistemo.
Mercedes de Acosta
Mercedes DE ACOSTA (1a de marto, 1892 aŭ 1893 – 9a de majo, 1968) estis usona (de hispanfamilia deveno) poeto, dramaturgo kaj romanisto. De Acosta verkis preskaŭ dekduon da teatraĵoj, el kiuj nur kvar estis produktoritaj, kaj ŝi publikigis unu romanon kaj tri poemarojn. Ŝi estis profesie sensukcesa sed ŝi famiĝis pro siaj multaj samseksaj rilatoj kun famulinoj de Brodvejo kaj de Holivudo kaj nombraj amikecoj kun elstaraj artistoj de tiu epoko.
Inter ŝiaj amaferoj enkalkuleblas tiuj kun Isadora Duncan, Greta Garbo, Marlene Dietrich, Tamara Karsavina, Pola Negri kaj multaj aliaj.
Nūn
La nūn (arabe ﻧﻮﻥ, nūn ) estas la dudekkvina litero de la araba alfabeto. Reprezentas la fonemon,. En la abjad-numeraloj havas la valoron de 50.
Mercedes de Acosta
En la komenco de la 1930-aj jaroj de Acosta disvolvigis intereson en Hinduismon kaj estis kuraĝa sekvi la baratan mistikulon Meher Baba kiam li alvenis en Holivudon.
Rimavská Seč
Rimavská Seč, hungare Rimaszécs estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Fiľakovo-Putnok, laŭ la slovaka-hungara landolimo. Putnok estas la plej proksima urbo.
Historio
La vilaĝo dum la historio apartenis al grafa familio Széchy (sEĉi). Ili konstruis fortikaĵon en la 15-a j.c., kiun la husanoj okupis en 1451. En 1910 loĝis tie 1653 da homoj (pleje hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Gömör kaj Kis-Hont, al la distrikto de Rimaszécs, kies distriktejo estis. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Oni konstatis la limojn tiel, ke fervojo el Transilvanio apartenu al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj, krome estis ankaŭ loĝantarŝanĝo. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. Ekde 2008 Slovakio kaj Hungario apartenas al interna zono de Schengen. Estas vojo kaj fervojo al Putnok.
Miĥail Piotrovskij
Miĥail Piotrovskij (ruse Михаил Борисович Пиотровский; naskiĝis la en Erevano) estas rusia artologo kaj historiisto, ekde 1992 estro de la Ŝtata Ermitejo en Sankt-Peterburgo.
Yuya Hashiuchi
Yuya Hashiuchi (橋内 優也, n. ) estas japana futbalisto.
Paroĥopedagogio
Paroĥopedagogio estas la pedagogia agado ene de kristana paroĥo. Paroĥopedagogio kiel laborkampo de religio-pedagogio celas peri kristanajn respektive teologiajn enhavojn kaj valorojn en la ĉiutagon. La laborkampoj de paroĥopedagogio estas laboro pro infanoj kaj junuloj, edukado de plenkreskuloj kaj laboro kun familioj kaj maljunuloj sed ankaŭ animzorgo, kompataj agadoj, konsilejoj same kiel ripozo kaj lernejoproksimaj ofertoj.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Héhalom)
Kirko Naskiĝo de Maria estas romkatolika preĝejo en Hungario, en Héhalom, en mezo de la vilaĝo.
Historio
Dum la mezepoko jam paroĥa preĝejo funkciis en la vilaĝo, en ties rando apud la tombejo. Dum la jarcentoj ĝi ruiniĝis, tial oni malkonstruis ĝin en la 19-a jarcento. La nun videbla kirko konstruiĝis en la frua 19-a jarcento tre longe pro financaj problemoj. La orgeno alvenis en 1850, ĝi estis trakonstruita en 1936. En 1944 oni pentris malfreskojn sur la murojn. En 1960 la konstruaĵo estis trakonstruita, la navo iĝis pli longa, interne nova galerio, ekstere nova turo konstruiĝis. En 2008 renovigaj konstruadoj komenciĝis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola, antaŭe kruco kaj statuo pri Johano Nepomuko estas videblaj. La fasado komenciĝas per kvadrata turo, kie malsupre estas la enirejo. Malantaŭ la turo la pli larĝa navo etendiĝas, kiu finiĝas en rektangula absido, apude la sakristio funkcias.
Kermeso okazas en la 8-an de septembro aŭ en la plej prosima dimanĉo.
Yves-Thibault de Silguy
Yves-Thibault de SILGUY (naskiĝis la 22-an de junio 1948 en Rennes) estas franca politikisto. Li interalie estis membro de la Eŭropa Komisiono Santer, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 23-a de januaro 1995 ĝis la 15-a de marto 1999. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn ekonomiaj kaj monaj aferoj.
Allô la planète
Allô la planète estas radio-elsendo dissendita de la franca radiostacio France Inter, inter 23h15 kaj 1h00 matene, inter lundo kaj ĵaŭdo (inter lundo kaj vendredo ĝis junio de 2009). La elsendo, prezentita de Éric Lange, ekis en septembro de 2006.
La ĉeftemo de la elsendo estas ricevi alvokojn de aŭskultantoj el la tuta monto, kiuj rakontas iliajn vojaĝojn, laborojn, spertojn kiujn ili travivas ĉiutage aŭ ankaŭ aktualaĵojn de la lando kie ili loĝas aŭ vojaĝas. Oni povas reagi libere bonhumore pere de retpoŝto, telefon-alvoko, komento ĉe la retejo. Tiel la retejo ĝisdatiĝas kun tekstoj kaj fotoj senditaj de la aŭskultantoj.
Ĉiutage okazas alvokoj kiel "Mesaĝo en botelo", alivorte aŭskultanto kiu bezonas helpon. Ekzemple, iu kiu baldaŭ foriros alilande kaj petas helpon al aliaj aŭskultantoj kiuj loĝas aŭ loĝis en tiu lando por trovi loĝejon aŭ informojn por adaptiĝi.
Lodine
Lodine estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komunumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Fonni kaj Gavoi.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Turda)
Preĝejo de Naskiĝo de Maria estas romkatolika preĝejo en Rumanio, en urbo Turda.
Historio
La unua mencio pri la pastro okazis en 1274. Posteulo de tiu preĝejo konstruiĝis en la 15-a jarcento, kiel gotika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno kune kun defenda muro. Dum la konstruado oni profitis ŝtonojn el dominado de romianoj. Tiu muro malaperis en la 18-a jarcento. Parlamento okazis en la preĝejo en 1568, kie oni manifestis la liberecon de ĉiuj religioj. Tiu manifesto estas la unua en Eŭropo. Tiam oni deklaris la unitaran eklezion. Baldaŭe ankaŭ kalvinanoj kaj luteranoj uzis la preĝejon. Post 1721 la preĝejo parte barokiĝis. Pro fulmo la turo malkonstruiĝis kaj en la 19-a jarcento ankaŭ incendio okazis.
Konstruaĵo
La murpentraĵoj en 1830 pretiĝis. La fenestrobildoj detruiĝis dum la 2-a mondmilito.
Kermeso okazas en la 8-an de septembro.
Regiono Ĝaŭfo
Ĝaŭfo (الجوف, laŭ anglalingva latinliterigo āl-Jawf, estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe manatik idarija, singulare mintaka idarija) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la nordo de la lando lime al Jordanio. La regiono havas areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de 2010 en ĝi loĝis iom pli ol  homoj. Ĝia ĉefurbo estas Sakaka. Alia grava urbo estas Kurejet.
29.5°N, 39.5°W
Kuracistoj por socia respondeco
Kuracistoj por socia respondeco - angle Physicians for Social Responsibility (PSR) - estas kuraciste gvidata organizaĵo en Usono laboranta por protekti publikon de la minacoj de nuklea proliferado, klimata ŝanĝo, kaj mediaj toksinoj. Ĝi produktas kaj disvastigas publikaĵojn, disponigas specialecan trejnadon, ofertas skriban kaj parolan atestaĵon al la usona kongreso, faras amaskomunikilajn intervjuojn kaj liveras profesian kaj publikan edukadon. La membroj kaj aktivuloj de PSR, ŝtataj kaj lokaj subasocioj, studentaj subasocioj kaj nacia kunlaborantaro formas tutlandan reton kiuj celas kion ili konsideras minacoj al tutmonda supervivo, specife atommilitado, atomdisvastigo, mondvarmiĝo, kaj toksa degenero de la medio.
Organiza historio
PSR estis fondita en Bostono en 1961 fare de grupo de kuracistoj maltrankvilaj ĉirkaŭ la popolsandanĝeroj asociitaj kun la testado, stokado kaj uzo de nukleaj armiloj. Bernard Lown, Victor W. Sidel, Sidney Alexander, Jack Geiger, Alexander Leaf, Charles Magraw, George Saxton, Robert Goldwyn kaj Bernard Leon Winter estis inter la fonda grupo de kuracistoj. La komencaj raportoj de PSR priskribis la realajn homajn, fizikajn, sociajn kaj mediajn sekvojn de atommilito. La organizaĵo origine kontraŭbatalis atmosferan atomtestadon dokumentante la ĉeeston de testado de kromprodukto stroncio-90 en la dentoj de infanoj.
Fondo de la Internacia Asocio de Kuracistoj por la Evitado de Nuklea Milito
La laboro de la usona kuracista movado por eduki publikon pri la danĝeroj de atommilito kreskis en internacian movadon kun la fondo de Internacia Asocio de Kuracistoj por la Evitado de Nuklea Milito en 1980 fondita unuavice per usonaj kaj sovetuniaj kuracistaj kolegoj. La "Kuracistoj por socia respondeco" iĝis ĝia usona filio, kunlaboranta kun branĉoj en multaj aliaj nacioj, por daŭrigi ĉi tiun edukan penadon sur tutmonda skalo. Kiel la usona filio de tiu tutmonda profesia reto, la organizaĵo kunhonoriĝis per la Nobel-premio pri paco de 1985 aljuĝita al la internacia movado "por disvastigo de aŭtoritataj informoj kaj kreado de konscio pri la katastrofaj sekvoj de atommilitado."
Urbodomo de Ráckeve
La Urbodomo de Ráckeve estas impona historia monumento en mezo de Ráckeve.
Historio
En la sama loko estis jam urbodomo en la mezepoko. En la jaroj 1900 kaj 1901 oni konstruis modernan konstruaĵon kun turo por la fajrobrigado. En la konstruaĵo funkcias ankaŭ la urba juĝejo kaj la porinfana biblioteko. Nun la turo funkcias kiel elvidejo de turistoj.
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo situas laŭ la trotuaro. Ornamaj kolonoj por lampoj borderas la trotuaron. La fasado estas simetria, la meza parto estas malgranda rizalito. Meze funkcias la enirejo, pli supre en la etaĝo balkono estas videbla, la plej supre la turo kun impona rondbalkono troviĝas. El la balkono estas videblaj ne nur la plena urbo, sed ankaŭ la proksimaj kampoj, tial pli frue la fajrobrigado uzis la balkonon por trovi tuj la eblajn fajrojn.
India (III) karbonato
India (III) karbonato aŭ karbonato de indio (III) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la india (III) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. India (III) karbonato posedas 2 indiatomojn, 3 karbonatomojn, kaj 9 oksigenatomojn. India (III) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj.
Ernest Rogers
Ernest Andrew ROGERS (naskiĝis la 31-an de julio 1881 en St. Peter, Minesoto; mortis la 16-an de oktobro 1957 en Kantono Santa Clara, Kalifornio) estis usona instruisto kaj Esperantisto.
Li naskiĝis kaj edukiĝis en St. Peter, Minesoto. En 1910, post pieda kaj fervoja vojaĝo al Kalifornio, li fondis privatan lernejon por knaboj Montezuma Mountain School en Los Gatos, kie en la sepa kaj la oka klaso estis instruita Esperanto. Li volis engaĝigi la lernantojn en vivon de la lernejo por pli bone pretigi ilin al la plenkreska vivo. Tial li kreis “lernantan registaron”, kiu estris la lernejon.
La Granda Depresio skuis usonan demokration, vidante tion, la 9-an de novembro 1934 li kreis Junior Statesmen of America - ĝis nun funkcianta junulara organizo, kiu helpas junulojn ekposedi estrajn kapablojn kaj scion por bone debati. En 1955 lia lernejo fermiĝis kaj du jarojn poste li mortis. Lia tombo troviĝas en Los Gatos Memorial Park.
Motorcikla akrobataĵo
La motorcikla akrobataĵo (aŭ motorcikla stuntado) estas motorsporto, en kiu oni plenumas akrobataĵon sur motorciklo.
Plej ofta figuro estas la "radado" : rulo en ekvilibro sur la malantaŭa rado.
Blanka Domo (Roterdamo)
La Blanka Domo (het Witte Huis) estas konstruaĵo en Roterdamo, kiu iutempe estis la plej alta oficeja konstruaĵo en Eŭropo. Ĝi estis la unua nubskrapulo de Roterdamo kaj postvivis la bombadon de Roterdamo dum la dua mondmilito, en 1940. Ĝi situas ĉe Wijnhaven
Poste oni iom modifis ĝin, sed dum la 1990-aj jaroj laŭeble remetis la originan formon, precipe pri gabloj kaj tegmento.
Konstruado
Fine de la 19-a jarcento la arkitekto Molenbroek desegnis konstruaĵon 10-etaĝan, kun estis tiutempe en Eŭropo nekutima alto. Dubemuloj timis, ke la mola grundo de Roterdamo ne kapablos subteni tian konstruaĵon. Ja la turoj de la kirko de Sankta Laŭrenco iam preskaŭ falis pro ventego.
La konstru-entreprenisto J. H. Stelwagen en 1897/98 konstruis la Blankan Domon por 127.900 guldenoj, pli ol laŭ originaj planoj. Dum la konstruado la grundo moviĝis, kaj proksima domo minacis disfali. Oni malkonstruis ĝin kaj utiligis la liberigitan terenon por la Blanka Domo, pligrandigante ĝian planon al 20 oble 20 metroj (anstataŭ la planitaj 15 × 20 metroj).
Por la fundamento oni ramis 1000 pilierojn en la grundon, kiu tiel iĝis je unu metro pli alta ol la ĉirkaŭaĵo. La konstruantoj devis pagi kompenson por la kajaj muroj de la proksima haveno kaj por la ponto Jan-Kuiten, kiun necesis dumtempe fermi por la trafiko.
La konstruaĵo
Tri el la dek etaĝoj troviĝas ene de la oblikva tegmento. La ekstero de la muroj, kiuj dikas inter 40 kaj 140 centimetroj, estas tegita per blanke glazuritaj kaheloj. Pro timo de incendio oni ne permesis (nek permesas) daŭran loĝadon en la domo; ĝi estas oficeja domo. Ĝiaj konstrumaterialoj estis fero kaj cemento (ne betono); ligno ne estis permesita, same pro timo de fajro.
La timo pro disfalo estis senbaza: Post la bombado de Roterdamo en majo 1940 fare de la germanoj la Blanka Domo kaj la – iam pro danĝero de disfalo refundamentita kaj fortigita – kirko de Sankta Laŭrenco restis starantaj, dum la ĉirkaŭaj konstruaĵoj estis komplete detruitaj.
Kuriozaĵo
Kutima diraĵo de roterdamanoj estas "he, iru stari sur la Blanka Domo" (= tie vi staros pli alte). Tio estas dirita de iu, sur kies piedfingrojn oni tretis.
Maine
Maine havas plurajn signifojn :
NGC 5041
NGC 5041 (aliaj indikoj — UGC 8319, MCG 5-31-162, ZWG 160.168, KUG 1312+309, IRAS13122+3058, PGC 46046) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Janka Szentpály
Janka SZENTPÁLY [sentpa:li] edzino de József Szabó, estis hungara verkistino. Ŝi naskiĝis en Halmi en 1831 kaj mortis en Budapest la 5-an de majo 1908.
Biografio
Janka Szentpály publikigis feiletonojn en gazetoj Pesti Napló, Fővárosi Lapok, politikaj artikolojn, romantradukaĵojn en gazeto Egyetértés
153 Hilda
153 Hilda estas granda sed malhela asteroido de la ekstera asteroida zono. Malkovris ĝin, la, la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario, nun en Kroatio). Ĝi ricevis la ĝermanan inan antaŭnomon "Hilda".
Orbito
153 Hilda estas ĉefa ano de la Hilda grupo. Tiu grupo ne estas kolizia asteroida familio ĉar ties anoj ne estas fizike ligataj ; ili estas en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero : Jupitero trakuras dufoje sian orbiton dum la tempo kiam ano de la Hilda grupo trakuras trifoje sian orbiton.
Novzelanda falko
Ĝi vivas nur en Novzelando, kaj estas la ununura falko kaj la ununura restanta rabobirdo endemia de Novzelando.
La Novzelanda falko troviĝas ĉefe en densa arbustaro kaj deklivoj de alta kamparo en la Suda Insulo kaj estas rare vidata norde de linio tra la centra areo de la Norda Insulo. Ankaŭ malgranda populacio reproduktiĝas en la Aŭklandoj; tiu specio estas konata el la Chatham-insularo nur el restaĵoj de fosilioj. Kvankam protektata el 1970, ĝi estas konsiderata kiel vundebla specio.
Ornitologoj varie priskribis la Novzelandan falkon kiel aberacia membro de la apusfalkoj aŭ kiel rilata al la tri sudamerikaj specioj (nome la F. deiroleucus, F. rufigularis kaj la F. femoralis); kvankam studoj de plumoproteinoj sugestas proksiman rilaton al la aŭstralia Bruna falko.
Aspekto
Malhela falko kun blanka mentono, enverguro de ĉirkaŭ 45 cm kaj pezo rare super 450 g, la Novzelanda falko estas iome 50 % pli granda ol la Aŭstralazia marĉa cirkuo, kiun ĝi kutime atakas. La masklo estas ĉirkaŭ du trionojn la grando de la ino. Tiu specio estas malhelbruna supre kaj tre strieca, pli malhelbruna en flugiloj kaj vosto kaj pli ruĝecbruna en nuko, supra dorso kaj pugo. La kapo estas tre grizbruna kaj kontrasta kun la hela gorĝareo ĉefe per larĝa kaj svaga skizo de mustaĉo. La subaj partoj estas sablokoloraj kun tre markata nigra vertikala strieco, dum en suba ventro estas ruĝeca areo. La beko estas griza kaj pli nigreca pinte, dum la piedoj, bekobazo kun vaksaĵo kaj okulringo estas flavaj.
Kutimaro
Ĝi ĉasas ĉefe flugantajn birdojn. Ĝi, foje, atakas ankaŭ malgrandajn mamulojn. Kiam Novzelanda falko ĉasas ĝi ne timas iun, nek aliajn rabobirdojn, nek homojn. Oni eĉ vidis ĝin postflugi predon enirante domon aŭ preni raton tre proksime al homo. Ĝi diferencas el multe pli granda Aŭstralazia marĉa cirkuo, (aŭ Kāhu), kiu estas komuna tra Novzelando, ĉar ĝi ĉasas aliajn birdojn dumfluge, kaj rare manĝas kadavraĵon. Ĝi estas agresema birdo kiu montras granda violenton por defendi sian teritorion, kaj oni scias ke povas ataki hundojn kaj homojn.
Ĝi nestas en novembro kaj vartas du ĝis kvar idojn. Ĝi nestas en skrapaĵo en herba grundo en variaj lokotipoj: sub roko en deklivo aŭ rokfendo, inter epifitaj plantoj en arbobranĉo, aŭ sub trunko aŭ branĉo surgrunde, pro kio idoj kaj ovoj estas vundeblaj fare de predantoj.
Falkoj por Vitoprogramo
En 2005 la Ministerio de Agrikulturo de Novzelando fondis programon kiu uzas falkojn por kontroli birdoplagojn en vitejoj same kiel kontrolas la birdojn por setligi reproduktan populacion en la najbarejoj de la vitoregiono de Marlborough. Dekomence oni uzis kvar falkojn ĉe la vitejoj el najbaraj montetoj. Post la liberigo de pliaj 15 birdoj komencis reproduktado – unuafoje ŝajne post terklarigado okazinta antaŭ 150 jaroj. Ĉefa minaco kontraŭ falkoj estas elektrokutado ĉe elektraj distributransformejoj ĉar kvinono de birdoj mortis tiele.
novzelanda dolaro|novzelandaj dolaroj]] bildigas la novzelandan aŭ maorian falkon kaj vive ilustras la grandan publikan atenton pri tiu birdospecio en Nov-Zelando]]
Yuji Rokutan
Yuji Rokutan (六反 勇治, n. ) estas japana futbalisto.
Franz Xaver Süßmayr
Franz Xaver Süßmayr (* 1766 en Schwanenstadt, Supra Aŭstrio; † 17-an de septembro 1803 en Vieno) estis aŭstra komponisto.
Vivo
Franz Xaver verŝajne ricevis de sia patro unuan muzikinstruon, ĉar en 1779, ĉe sia eniro en la gimnazion de la Abatejo Kremsmünster, li jam estis registrata kiel organista et altista, poste ankaŭ kiel tenor et violinista. Per la ceteraj fakoj, en kiuj li sekvis lecionojn, li akiris kleradon, kiun muzikisto de tiu tempo nur malofte atingis.
En la pli malfruaj jaroj de sia tempo en Kremsmünster li pli ofte estis konsultita por komponado de eklezia muziko kaj ekde 1785 ankaŭ por muziko al teatraĵoj, kiujn oni prezentis en Kremsmünster.
Hermann Berghaus
Hermann BERGHAUS (naskiĝinta en la 16-a de novembro 1828 en Herford, mortinta en la 3-a de decembro 1890 en Gotha) estis germana kartografo.
Franz Xaver Süßmayr
Vivo
En la jaro 1787 lia lerneja tempo finiĝis, sed nur en 1788 troviĝas postsigno, ke li vivis en Vieno. Samjare li verŝajne konatiĝis kun Mozart, ĉar en perdiĝinta letero li menciis, ke sia opereto Der rauschige Hans, kiun li datigis per 6-a de marto 1788, ekestis „sub la gvidado de la beata, senmorta Mozart".
Süßmayr estis lernanto de Antonio Salieri kaj laŭ eldiro de Constanze Mozart ekde 1790/91 ankaŭ lernanto de Wolfgang Amadeus Mozart. Kun Süßmayr Mozart laŭdire diskutis dum ties lastaj tagoj pri ties rekviemon, tiel ke Süßmayr pro tiuj buŝaj indikoj kaj kelkaj postlasitaj notaĵoj („slipetoj") sentis sin kapabla, kompletigi la pecon post la morto de Mozart. Kvankam ofte kritikita, la kompletigoj de Süßmayr (li komponis/instrumentis la lastajn kvin partojn) ĉe prezentadoj estas normo.
Ekde 1792 Süßmayr estis dirigento ĉe Nacia Teatro kaj ekde 1794 kapelestroadjunkto de Joseph Weigl ĉe Kärntnertortheater. Li validas kiel sukcesa komponisto de la viena kantoteatraĵo kaj komponis ĉ. 30 teatrajn verkojn. Al liaj ĉefaj verkoj apartenas la operoj Moses oder Der Auszug aus Aegypten (1792), Der Spiegel von Arkadien (1794), Idris und Zenaide (1795) kaj Soliman II. (1799). Krome li komponis instrumentan muzikon, kantatojn kaj mesojn.
Li estas entombigita sur la tombejo Sankt Marx.
Hermann Berghaus
Vivo kaj agado
La ĉefa tasko de Berghaus estis modernigi jam ekzistantajn maparojn. Ekde la fondo de la gazeto de August Petermann Petermanns Geographische Mitteilungen Berghaus responsis pri la aneksitaj mapoj kiuj elstaris per detalemo (ekz. por reprezenti al terenreliefojn). Ankaŭ al Berghaus la eldonejo Perthes do ŝuldis dankegon. El multaj landoj venis mendoj pri lernejaj atlasoj kaj pendigmapoj. Sekve en multaj klasĉambroj de la mondo tiam troviĝis produktoj el Gotha respektive de Berghaus.
Michel-Antoine Burnier
Michel-Antoine Burnier estis franca ĵurnalisto kaj verkisto, naskiĝinta la 2-an de majo 1942 en Chambéry kaj mortinta la 27-an de majo 2013 en Parizo.
Laguna-Montaro
Laguna-Montaro (Sierra de la Laguna) estas montaro en Duoninsula Kalifornio de Meksiko. Ĝi troviĝas apud la suda ekstremaĵo de la duoninsulo en la subŝtato de Suda Malsupra Kalifornio, kaj estas la plej suda montaro en la duoninsulo.La suda pinto de la duoninsulo, inkluzive de Laguna-Montaro, antaŭe estis insulo, kaj ĝi havas diferencan flaŭron kaj faŭnon, kun multaj parencecoj kun suda Meksiko. La montaro gastigas multajn endemiajn speciojn kaj subspeciojn. La sankt-lukaj kserofitaroj etendiĝas ekde la marbordo ĝis altitudo de 250 metroj. La laguna-montaraj sekaj arbaroj okupas la pli malaltan parton de la montaro, ekde altitudo de 250 ĝis 800 metroj. Super altitudo de 800 metroj, la sekaj arbaroj transiras al laguna-montaraj pinaroj-kverkaroj. La konsisto de la pinaroj-kverkaroj varias kune kun la altitudo; kverkaj duonarbaroj superregas ekde altitudo de 800 ĝis 1 200 metroj, kun kverkaj-pinaj duonarbaroj inter 1200 kaj 1600 metroj, transirantaj al pinaj-kverkaj arbaroj super 1600 metroj. La superreganta loka pino estas subspecio de Cembroida pino, Pinus cembroides subsp. lagunae. La arbaroj estas komerce ekspluataj por konstruligno, kaj bovbredado estas komuna en la zonoj de kverka duonarbaro kaj seka arbaro.
UNESKO estas signinta Laguna-Montaro kiel Tutmondan Biosferan Rezervejon : "Tiu duon-arida ĝis mezvarma subhumida klimata areo reprezentas tre gravajn kaj kontrastantajn ekosistemojn, inkluzive de aridaj zonoj, arbustaroj, malaltaj foliarbaraj tipoj, duonarbaroj de ĉiamverdaj Quercus devia, miksaj duonarbaroj de pinoj kaj ĉiamverdaj kverkoj, kaj oazoj kun palmoj kaj “guerivos” kiuj situas laŭlonge de la galeriaj arbaroj de la riveraj basenoj." La Biosfera Rezervejo estis starigita laŭ Meksika prezidenta dekreto de 6 junio 1994, kiu signis kernan areon kaj bufrozonojn. La kerna areo estas enfokusiginta la kverkarojn-pinarojn de pli altaj altitudoj, dum la transira areo inkluzivas la komunumojn de Todos Santos, El Pescadero, El Triunfo, San Antonio, San Bartolo, Buena Vista, Los Barriles, Las Cuevas, Santiago, kaj Miraflores.
Montmoreau (stacidomo)
Montmoreau estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Saint-Amant-de-Montmoreau, en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Bouffémont - Moisselles (stacidomo)
Bouffémont - Moisselles estas franca stacidomo sur linio - Le Tréport-Mers, situanta en  Bouffémont, apud Moisselles, departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Épinay-Villetaneuse - Le Tréport-Mers (325000).
Szűr
Szűr [sUr], germane Siehr, kroate Sur estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Mohács.
Situo
Szűr situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de longa sakovojo, aŭtovojo M6 Budapeŝto-Bóly preteriras.
Historio
La unua skriba mencio pri Szűr devenis el 1542. Baldaŭ pro la turkoj la komunumo senhomiĝis, germanoj refondis ĝin en la 18-a jarcento. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szűr 657 homoj (640 germanoj, 17 hungaroj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis ambaŭ vilaĝojn. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio, samtempe alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. En 2001 la germanoj estis 36 %. En 2008 en telefonlibro de Budapeŝto troviĝis 10 personoj havantaj familiajn nomojn Szűr.
En Szűr migra poŝto servas.
Marilando
Francis Scott Key komponis la usonan nacian himnon "The Star Spangled Banner" post kiam la britoj malsukcesis kapti Fortikaĵon McHenry en 1814.
Loĝantaro: 6,006,401 (2015) Ĉefurbo: Annapolis Urboj: Baltimore
Kantonoj
Marilando konsistas el 24 kantonoj:
Krome historie estis tri pliaj prakantonoj:
Selent
Selent estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 1338 loĝantojn.
Faubourg de l'Arche (Tramtransporto en Parizo)
Faubourg de l'Arche estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Courbevoie, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Faubourg de l'Arche estas la nomo de kvartalo de Courbevoie, apud Granda Arko de La Défense.
NGC 5042
NGC 5042 (aliaj indikoj — ESO 508-31, MCG -4-31-43, UGCA 340, IRAS13127-2343, PGC 46126) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Amant-de-Montmoreau
Saint-Amant-de-Montmoreau, antaŭe Saint-Amant, estas malaperinta franca situanta en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Granda barbulo
La Granda barbulo, Megalaima virens, estas birdospecio de la familio de Aziaj barbuloj aŭ Megalaimedoj. La barbuloj estas grupo de preskaŭpaserinaj birdoj kun tutmonda tropika distribuado. Ili ricevas tiun familian nomon pro la bridoj aŭ harecplumoj kiuj ĉirkaŭas siajn fortikajn bekojn.
Eugenia brasiliensis
Eugenia brasiliensis estas mezgranda arbo kun maksimuma alteco de 20 metroj. La specio estas endemia en Brazilo. Ĝi produktas malgrandajn purpurajn fruktojn, la grumiŝamojn kies gusto estas dolĉa kaj ĉerizsimila. La arbo taŭgas ankaŭ por verdigi ĉestratajn areojn.
Granda barbulo
Distribuado
La Granda barbulo estas loĝanta nemigranta reproduktanta specio en la montetoj el Pakistano orienten al suda Ĉinio kaj Laoso. Temas pri specio de ĉiamverdaj humidaj arbaroj de 600-2,565 m de altitudo. Ili nestumas en arbotruo.
Rotenburg an der Fulda
Esperanto en Rotenburg
Inter la 27-a de decembro 1977 kaj la 3-a de januaro 1978 la 21-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo en Rotenburg pritraktis la temon "Edukado - kun kiuj celoj". La internaciaj partoprenantoj memoris la eventon interalie pro tio, ke malgraŭ la ripetaj avertoj de la organizantoj pluraj seminarianoj origine alvenis ne en la ĝusta urbo "Rotenburg", sed en alia samnoma loĝloko, aparte en la pli suda Rothenburg ob der Tauber inter Hajdelbergo kaj Nurenbergo (en distanco de 230 kilometroj) kaj en la pli norda Rotenburg an der Wümme inter Bremeno kaj Hamburgo (en distanco de 320 kilometroj).
Nacia parko Vadmaro
La Vadmaro ĉe la marbordoj de Danio, Ŝlesvig-Holstinio, Malsupra Saksio kaj Nederlando estas unika en la mondo. Nenie aliloke ekzistas vadpejzaĝo tiel vasta kaj kun tia kombino el sabloj, dunoj, salherbejoj kaj insuloj.
Shingo Honda
Shingo Honda (本田 真吾, n. ) estas japana futbalisto.
Granda barbulo
Distribuado
Precize estas tiu specio en Pakistano, Barato, Nepalo, Butano, Bangladeŝo, Birmo, Tajlando, Laoso, Kamboĝo, Vjetnamo kaj suda Ĉinio.
Eugenia brasiliensis
Priskribo
Eugenia brasiliensis estas gracia kaj ĉiamverda arbo, kiu atingas altojn de ĉirkaŭ 7,5 ĝis 10,5 m.
Saint-Légier-La Chiésaz
La komunumo komponiĝas el du urbetoj: Saint-Légier (564 m de alteco) kaj (ĉ. 600 metroj orienten) La Chiésaz (594 m de alteco).
Ždaňa
Ždaňa, hungare Hernádzsadány [hernAdĵadAnj] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Situo
La vilaĝo situas sur dekstra bordo de Hornád, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 15 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1222 en formo Sudan pri la komunumo. La bienoj apartenis al historia familio Aba. Post formorto de la familio en 1335 la reĝo donacis ilin al familio Drugeth. La loko iĝis doganejo en 1415. En 1910 loĝis tie 970 da homoj (793 hungaroj, 112 slovakoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Abaúj-Torna, al la distrikto de Füzéri, kies distriktejo estis. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj, krome estis ankaŭ loĝantarŝanĝo. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 1910 loĝis tie 1335 da homoj (1298 slovakoj, 4 hungaroj).
Eugenia brasiliensis
Priskribo
La kontraŭaj folioj estas simplaj kaj peciolaj. La ledeca, brile verda kaj pinta ovala folia klingo longas 9 ĝis 16 cm kaj larĝas 5 ĝis 6 cm. La pluma nervo kun malklaraj flankaj vejnoj havas videble enprofundiĝintan mezripon. La folia surfaco estas ambaŭflanke iomete grajneca. La nova ŝoso estas ruĝeta. La folioj restas sur la arbo ĉirkaŭ 2 jarojn.
Saint-Légier-La Chiésaz
Aliaj urbetoj: Clies, Gilamont kaj Hauteville, kie estas kastelo konstruita en 1734 sur loko de mezepoka fortikaĵo.
La najbaraj komunumoj estas okcidente: Corsier-sur-Vevey; norde: Châtel-Saint-Denis, sud-oriente: Blonay; kaj sude: La Tour-de-Peilz kaj Vevey.
Petrůvka (Městečko Trnávka)
Petrůvka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Městečko Trnávka en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km oriente de Městečko Trnávka. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/644. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 26 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Shingo Honda
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka, Japan Soccer College, Matsumoto Yamaga FC, Zweigen Kanazawa kaj Honda.
Nacia parko Vadmaro
La ŝlesvig-holstinia vadmaro cetere enhavas eksterordinaran pejzaĝelementon: la haligoj. Tiuj etaj sendigaj ‘insuloj’ subakviĝas dum tajdo kaj ŝtormo. Tiam restas videblaj nur la termontoj, sur kiuj staras la domoj.
Eugenia brasiliensis
Priskribo
La floroj staras individue sur longaj floraj tigoj en la foliaj aksoj. La kvaroblaj, hermafroditaj floroj havas diametron de ĉirkaŭ 2,5 cm. La kvar petaloj estas blankaj. Estas ĉirkaŭ 100 stamenoj kun blankaj stamenoj kaj palflavaj anteroj.
Estiĝas sfereca, platigita kaj brila bero kun diametro de 1,2 ĝis 2 cm kaj - kiam maturiĝas ĝi fariĝas malhele purpura ĝis preskaŭ nigra koloro. La sepaloj restas sur la pinto de la frukto.
Blaye
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Blaia - estas komunumo de Francio, ĉe la dekstra bordo de Ĝirondo, norde de Bordozo. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al kaj estas la centro de samnoma arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Eugenia brasiliensis
Distribuado
La natura teritorio de Eugenia brasiliensis estas la suda Brazilo, precipe la subŝtatoj Paranao kaj Sankta Katarino. Eugenia brasiliensis preferas malaltajn lokojn kun nutraĵaj, acidaj sablaj argilaj grundoj kaj subtropika klimato, eltenante malpezajn frostojn ĝis −3 ° C.
Eugenia brasiliensis estis interalie. ankaŭ enkondukita en La Reunio, kie ĝi nun estas klasifikita kiel enpenetra neofito.
Petrůvka (Městečko Trnávka)
Petrůvka situas en katastra teritorio Petrůvka u Městečka Trnávky kun areo de 3,46 km². Oriente de la vilaĝo troviĝas kunfluejo de Třebůvka kaj Jevíčka.
Henrik Szimonisz
Henrik SZIMONISZ (Simonis) [simonis] estis rumania hungara ĵurnalisto, poeto, rekontisto, redaktoro. Li naskiĝis en Detta en 1898 kaj mortis en Bukareŝto en 1972.
Eugenia brasiliensis
Uzado
Eugenia brasiliensis kreskas kiel frukto en la regiono Rio-de-Ĵanejro kaj Paragvajo.
Henrik Szimonisz
Biografio
Henrik Szimonisz en 1910 translokiĝis kun siaj gepatroj en Temeŝvaron. Li laboris kiel murfarbisto. En 1914 li enpaŝis en ligon de junaj socialistoj. Li komencis de 1916 verki hungare kaj germane. De 1931 li estis interna kunlaboranto de 6 Órai Újság, en 1934 li eldonis satiran politikan kaj socian gazeton kun titolo Mondd már!. En 1945–46 li eldonis la semajngazeton Die Woche, de 1945 ĝis 1949 li laboris en la redakcio de Temeswarer Zeitung. En 1949 li translokiĝis en Bukareŝton, kie liestis ĉefresdaktoro de Kultureller Wegweiser (de 1956 Volk und Kultur. De 1970-aj jaroj li estis ekstera kunlabotanto de ĵurnalo Neuer Weg.
Eugenia brasiliensis
Uzado
La interna karno de la frukto estas blanke flaveca laŭ aspekto, ĝi estas plejparte uzata por freŝa manĝado sed ankaŭ uzebla por fari marmeladojn, ĵeleojn kaj tortojn.
Blaye
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Blaye havas citadelon de la 17-a jarcento verkitan de Vauban. Ekde 2008 ĝi apartenas al la Monda heredaĵo de Unesko kune kun 11 aliaj fortikaĵoj, kadre de la fortikaĵoj de Vauban.
Blaye estas ankaŭ la ĉefurbo de la tradicia regiono Blayais kaj estas fama pro sia vinberejo.
Granda barbulo
Aspekto
La teritoria alvoko de la masklo estas tre laŭta kej-oh. La alarmo estas akra kiab, kaj alia alvoko kiel ripeta piu-piu-piu-piu.
Blaye
Transporto
Tra Blaye pasas la departementa ŝoseo D137, kiu ligas ĝin al Saintes kaj Bordozo.
Pramo ebligas iri al Lamarque trans Ĝirondo.
Gunnar Thoroddsen
Gunnar Thoroddsen (naskiĝis la 29-an de decembro 1910, mortis la 25-an de septembro 1983) estis islanda politikisto, longtempa urbestro de Rejkjaviko kaj ĉefministro de Islando. Dum registara krizo en 1980 Gunnar, kiu tiam estis vicpartiestro de la Sendependecpartio, koaliciis kun aliaj parlamentaj partioj kaj kelkaj parlamentanoj en sia partio, kontraŭ la volo de partiestro Geir Hallgrímsson kaj la partio.
Familio
Liaj gepatroj estis Sigurður Thoroddsen (1863—1955) kaj María Kristín Thoroddsen (1880—1964).
Nacia parko Vadmaro
La vadmaro antaŭ la insulo Trischen ĉiujare je somermezo fariĝas scenejo de mondvaste unika evento: la plumŝanĝiĝo amasa de tadornoj. Tiam kolektiĝas tie ĉirkaŭ 200.000 da ili, do preskaŭ la tuta eŭropa populacio.
Gunnar Thoroddsen
Familio
Gunnar estis bofilo de ĉefministro kaj prezidanto Ásgeir Ásgeirsson.
Nacia parko Vadmaro
Bestaro
Krom nenombreblaj konkoj, moluskoj, helikoj, kankroj kaj vermoj, ankaŭ kelkaj pli grandaj mamuloj vivas en la vadmaro. La grizaj fokoj havas en la ŝlesvig-holstinia vadmaro sian solan germanan ripozlokon, kie ankaŭ naskiĝas la idoj. Antaŭ la nordfrisaj insuloj Sylt kaj Amrum troviĝas la plej grava bredado-regiono de la foceno en la Norda Maro.
Kiam en 1985 ekvalidis la ŝlesvig-holstinia leĝo pri naciaj parkoj, kreiĝis la plej granda nacia parko en Mezeŭropo por protekti eksterordinaran natur- kaj kulturpejzaĝon. La aktualigita leĝo pri naciaj parkoj el la jaro 1999 harmoniigcele distingas inter naturprotektado, tradiciaj ekonomiaj interesoj kaj turismaj evoluigeblecoj.
La celoj de la nacia parko
Naciparka oficejo
El la naciparka leĝo de Germanio: § 2. Protektocelo kaj aliaj celoj
(1) La nacia parko servas al protektado kaj natura evoluado de la ŝlesvig-holstinia vadmaro kaj ties konservo en sia aparta specialeco, beleco kaj origineco. Plej eble neĝenata irado de la naturaj procedoj estu garantiata. La nacia parko estu konservata kiel vivmedio de la tie nature ekzistantaj besto- kaj plantospecioj kaj de ties interrilatoj. La tuteco de la naturo en sia natura evoluo kun ĉiuj plantoj, bestoj kaj ekologiaj sistemoj posedas protektendan valoron en si mem.
(2) La aranĝoj por la bordoprotektado inkluzive de la protektado kaj de la pligrandigo de la antaŭlando kaj ankaŭ por la drenado de la enlando ne estas restriktitaj. Kiom la bordprotektado tion postulas, tiom la paŝtado de ŝafoj kaj la elprenado de tero kaj sablo restas permesataj.
(3) Netolereblaj ĝenoj de la interesoj kaj kutimaj uzoj de la loka loĝantaro estas evitendaj. Ĉiaj uzinteresoj devas esti juste prijuĝataj kompare kun la protektocelo, ĝenerale kaj en ĉiu unuopa kazo. La konservado de la naturo pere de la naciparko servu per pozitivaj efikoj sur la turismon kaj la reputacion de la regiono, ankaŭ al la konstanta evoluo por la plibonigo de la viv- kaj laborkondicoj de la homoj vivantaj en la ĉirkaŭo.
De Danio al Nederlando
La vadmaro etendiĝas de la dana okcidentborda Ho Bugt norde de Esbjerg ĝis la nederlanda insulo Texel. Ĝi kovras entute ĉirkaŭ 8.000 km². La dana kaj la nederlanda vadmaroj estas sub naturprotektado; en Malsupra Saksio, Hamburgo kaj Ŝlesvig-Holstinio estis fonditaj naciaj parkoj.