cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019
Je la 8-a de decembro 2021, 8,32 miliardo da vakcinoj kontraŭ la kronvirusa malsano estis donita la homoj tutmonde laŭ oficialaj raportoj de naciaj agentejoj pri publika sano. Je decembro 2020, landoj estis antaŭmendintaj pli ol 10 miliardoj da vakcinoj, proksimume duono por altenspezaj landoj kun 14% de la monda loĝantaro.
Barabanki
Klimato
Barabanki situas en tropika savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen Aw. La someroj estas ekstreme varmaj pro proksimeco al tropika zono. La temperaturo varias inter 18-32 °C. En la plena jaro pluvas averaĝe 857 mm, plej ofte pro la musonoj inter junio-septembro.
Vakcino kontraŭ la kronvirusa malsano de 2019
Historio
Antaŭ la kronvirusa malsano de 2019, vakcino por infekta malsano neniam estis produktita en malpli ol pluraj jaroj, kaj neniu vakcino ekzistis por malhelpi kronvirusan infekton en homoj. Tamen, oni estis produktinta vakcinojn kontraŭ kelkaj malsanoj en nehomaj bestoj kaŭzitaj de kronvirusoj, inkluzive (je 2003) infekta bronkito en birdoj, hunda kronviruso, kaj kata kronviruso. Antaŭaj projektoj por krei vakcinojn kontraŭ virusoj en la kronvirusa familio kiuj efikas homojn celis severan akutan spiran sindromon (SARS) kaj mezorienta spira sindromo (MERS). Vakcinoj kontraŭ SARS kaj MERS estis testitaj en nehomaj bestoj.
Vakcinoj kiuj uzas neaktivan aŭ malfortigitan viruson kreskigitan en ovoj ĝenerale bezonas pli ol jardeko de kreadtempo. Kompare, mRNA estas molekulo kiun oni povas krei rapide, kaj esplorado pri mRNA por batali malsanojn komenciĝis jardekojn antaŭ la kronvirusa pandemio de sciencistoj kiel Drew Weissman kaj Katalin Karikó, kiuj eksperimentis en musoj. Moderna komencis elprovadi en homoj vakcinon de mRNA en 2015. Oni ankaŭ kredis virusvektoraj vakcinoj por la kronvirusa pandemio post kiam la teknologio akceptiĝis por Ebola.
(94396) 2001 SN213
(94396) 2001 SN213 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,172689 astronomia unuo, tie estas 25,834 milionoj da km.
Härryda
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Vestrogotio  de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Dazipogonacoj
La dazipogonacoj (Dasypogonaceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo komelinaloj (Commelinales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 16 speciojn,. Ĝia tipa genro estas dazipogono.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Italio en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Italio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Kenjo en la Somera Olimpiko 1960
La teamo reprezentanta la Kenjan Kolonion en la Somera Olimpiko 1960 en Romo havis 27 sportistojn. Ili partoprenis en 4 fakoj. La sportistoj atingis neniun medalon. Estis la dua partopreno de kenjaj atletoj en olimpiko. Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de Kenjo. En la somera olimpiko 1964 en Tokio la teamo jam reprezentos sendependan ŝtaton.
Orust
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Bohuslando de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lidköping
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Vestrogotio  de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Italio en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Italio en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Kungälv
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Bohuslando de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Marbiskvito
Marbiskvito estas speco de malgranda pano aŭ biskvito, malmoligita per plurobla bakado. Ĉi tiu konservometodo estis kreita por longaj maraj vojaĝoj. Ĝin karakterizas mallonga fermentado, pro tio ke ne konvenas multe da panmolo (foje la pano havas neniom da gisto, simile al maco).
Foje ĝi estis bakita eĉ kvarfoje. La plurobla bakado senhidratigis la biskvitojn kaj ili povis esti tiel duraj, ke oni nur povis manĝi ilin post martelado, aŭ post trempado en akvo, biero, kafo aŭ peklakvo. La ingrediencoj estis akvo kaj cereala faruno (fagopira, tritika, sekala).
Ĝi estis baza parto de la ŝipana kaj vojaĝista dieto dum la Epoko de Malkovroj. Nuntempe ĝi perdis multe da populareco, pro la ekzisto de senhidratigitaj manĝaĵoj kaj mallongigo kaj modernigo de maraj vojaĝoj.
Historio
Al la romiaj legianoj estis donita annona civica (civitana porcio), t.e. iom da pano kaj vino. Por militaj komisioj, la provizo estis el marbiskvito (buccellatum) kaj vinagro. Ĉi tio nomiĝis expeditionis annona (porcio por ekspedicioj).
Plinio la Maljuna (proksimume je la jaro 70 a.K.) parolis pri la biskvito sub la nomo panis nauticus (naŭtika pano).
151835 Christinarichey
151835 Christinarichey estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la barata astronomo Vishnu Reddy elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Christina Rae Richey, disciplinan sciencistinon en la dividaĵo de Planeda Scienco ĉe la stabejo de la NASA. Ŝi defendas la malplimultojn en scienco kaj enketis pri la ecoj de glacioj, silikatoj kaj karbonecaj materialoj.
Kenjo en la Somera Olimpiko 1956
La teamo reprezentanta la Kenjan Kolonion en la Somera Olimpiko 1956 en Melburno kaj Stokholmo havis 25 sportistojn. Ili partoprenis en 4 fakoj. La sportistoj atingis neniun medalon.
Estis la unua partopreno de kenjaj atletoj en olimpiko. Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de Kenjo. En la somera olimpiko 1964 en Tokio la teamo jam reprezentos sendependan ŝtaton.
Filidracoj
La filidracoj (Philydraceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo komelinaloj (Commelinales). Ĝi enhavas 6 speciojn,. Ĝia tipa genro estas filidro.
Öckerö
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Bohuslando de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Filidracoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Hemodoracoj
La hemodoracoj (Haemodoraceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo komelinaloj (Commelinales). Ĝi enhavas 14 genrojn kaj ĉirkaŭ 100 speciojn,. Ĝia tipa genro estas hemodoro.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kiokuŝinkaj
Kiokuŝinkaj, ankaŭ kiel Kyokushinkai (japane: 真 会館; Kyokushin-karateo) estas japanstila karateo, fondita en 1964 inventita de majstro Masutatsu Oyama, koreo vivanta en Japanio. Kun la tempo, ĉi tiu stilo kreskis kaj nun havas ĉirkaŭ 12 milionojn da praktikantoj tutmonde. La unua Eŭropa Ĉampioneco okazis en Belgio.
Stilo
Kyokushinkai estas konata kiel la plej malfacila kaj praktike la nura oficiala formo de "plena kontakto-" karateo, kio signifas ke plenaj fortopiedbatoj estas permesitaj kaj batalantoj ne portas ajnan protekton. Ĝi estas plentaŭga karateostilo en kiu la karateo-elementoj kihon (bazo), kumite, katao kaj tameshiwari (rompiga testo) estas ĉiuj devigaj partoj en ekzamenoj, kvankam tameshiwari estas malproksima de esti praktikita en ĉiuj kyokushinkai-lernejoj.
Italio en la Somera Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Staré Sedlo (distrikto Sokolov)
Staré Sedlo (Altsattl) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Ĝi etendiĝas proksimume 4 kilometrojn oriente de Sokolov super la dekstra bordo de rivero Ohře direkte al montarpiedo de Slavkova arbaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1249.
Italio en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Triizopropila tiofosfato
Triizopropila tiofosfato aŭ o,o,o-triizopropila merkaptofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiofosfata acido kaj izopropanolo. Ĝi estas blanka aŭ flava likvaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Triizopropila tiofosfato posedas 9 karbonatomojn, 21 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, 1 fosforatomon kaj 3 oksigenatomojn. Triizopropila tiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiofosfataĵoj kaj izopropilaj derivaĵoj.
Pontederiacoj
La pontederiacoj (Pontederiaceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo komelinaloj (Commelinales). Ĝi enhavas 6 genrojn kaj ĉirkaŭ 30 speciojn,. Ĝia tipa genro estas pontederio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Sergio Cabrera
Sergio Fausto CABRERA Cárdenas (Medeĝino, 20a de aprilo 1950) estas kolombia filozofo, politikisto, kina reĝisoro, scenaristo kaj produktoro. La 18an de aŭgusto 2022, la kolombia prezidanto Gustavo Petro nomumis lin ambasadoro de Kolombio en Ĉinio.
Biografio
Estante 10-jaraĝa li translokiĝis kun sia familio al Ĉinio en 1960, kie li finstudis en Pekino. Li revenis al Kolombio influita de la ĉina Kultura Revolucio, kaj tial li aliĝis al gerilo de la Ejército Popular de Liberación (EPL, Popola Liberigarmeo) estante 19-jaraĝa, kaj retiriĝis estante 23-jaraĝa. Poste li revenis al Ĉinio, kie li studis filozofio dum tri jaroj en la Universitato de Pekino kaj faris kinon en libertempo. Li deziris studi kinarton, sed la Kultura Revolucio malebligis lian aliĝon al la kinlernejo. En Ĉinio li konis Joris Ivens, kiun li helpis kiel interpretisto pro sia flua regado de la ĉina kaj de la franca. Tiam li faris siajn unuajn kurtojn. ​ En 1975, pere de demarŝoj fare de Joris Ivens kaj de sia patrino, Elena Cárdenas, li translokiĝis en Londonon por studi kinon en la Kinlernejo de Londono.
Lia filmo La estrategia del caracol (Helika strategio) estis unu de la plej premiitaj, ekzemple ĉe la Berlinale kaj la Festivalo de Biarritz. En 2002, li devis haltigi sian laboron por la filmo Ciudadano Escobar ricevinte minacojn de kolombiaj drogotrafikistoj. ​ Finfine, li premieris la filmon en 2004. ​
(151883) 2003 WQ25
(151883) 2003 WQ25 estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Troja Tendaro » : ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Sotenäs
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Bohuslando de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
(151883) 2003 WQ25
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 21-an de novembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marisol
Josefa FLORES GONZÁLEZ (Malago, 4-a de februaro 1948), plej konata kiel Marisol aŭ Pepa Flores, estas hispana aktorino kaj kantistino. Kiel mirinfanino, Marisol ege sukcesis en Hispanio en la 1960-aj jaroj, pere de muzikfilmoj kun infana temo kaj popolmuziko. Jam plenkreska faris aliajn pli seriozajn laborojn kun reĝisoroj kiel Carlos Saura, sed en 1985 ŝi kliniĝis al aparta vivmaniero kaj ekde tiam ŝi restis for de amaskomunikiloj.
Biografio
En la 1970-aj kaj pli markite en la 1980-aj jaroj, koincide kun la soci-politikaj ŝanĝoj en la hispana socio, ankaŭ la kariero kaj propra biografio de Marisol tute ŝanĝiĝis. En 1972, ŝi reprezentis Hispanion en la unua Festivalo de la OTI per la kanto «Niña», de Manuel Alejandro: ŝi ricevis la trian premion. Kun Jean Seberg ŝi partoprenis en terorfilmo, La corrupción de Chris Miller (1972), reĝisorita de Juan Antonio Bardem, kaj venontjare ŝi partoprenis en lasta muzikfilmo, La chica del Molino Rojo, kun Mel Ferrer kiel kunprotagonisto, Bárbara Rey, Mirta Miller kaj Silvia Tortosa, hispanaj aktorinoj. En 1973 ŝi kuniĝis kun la dancisto Antonio Gades (nome Antonio Esteve Ródenas), kun kiu ŝi edziniĝis en Kubo la 5an de Oktobro 1982, kun nuptogepatroj Fidel Castro kaj Alicia Alonso; divorco okazis en 1986.​
En 1975, ŝi partoprenis en la unua striko de hispanaj aktoroj postulantaj reduktado de siaj laborhoroj. Unu jaron poste ŝi pozis nuda por la gazeto Interviú, kio estis tutlanda kortuŝo kaj definitiva rompo disde ŝia pasinteco de infana stelulo. Ŝi ricevis premion al la plej bonkvalita aktorino en la Internacia Filmfestivalo de Karlovy Vary pro sia ludado en Los días del pasado (1978), de Mario Camus, kun Antonio Gades kiel partnero, en sia lasta laboro listigita kiel Marisol. Baldaŭ ŝi decidis ŝanĝi sian artan nomon al reala karesnomo, Pepa Flores, kiun ŝi uzos por la cetero de sia kariero. Ŝiaj lastaj filmoj estis Bodas de sangre (1981) kaj Carmen (1983), ambaŭ de la aragona reĝisoro Carlos Saura, kaj Caso cerrado (1985), de Juan Caño. En 1984 ŝi ludis la rolon de Mariana Pineda en la televidserio de TVE nome Proceso a Mariana Pineda, reĝisorita de Rafael Moreno Alba.
Pepa Flores estis aktivulino de la Komunista Partio de Hispanio kaj poste de la Partido Comunista de los Pueblos de España, pli proksima al la idearo de marksismo, partoprenis en la movado kontraŭ la eniro de Hispanio en NATO kaj por solidareco kun la Kuba Revolucio. Je la divorco disde sia dua edzo, nome la dancisto Antonio Gades, komunisto li mem, en 1986, ŝi apartiĝis disde politikaj partioj.
Banon (Alpoj de Alta Provenco)
Banon (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la samnoma kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas banonais.
Tacito (imperiestro)
Marko Klaŭdio Tacito Aŭgusto (en latino, Marcus Claudius Tacitus Augustus) (c. 200 - junio de 276), pli konata en la roma historiografio kiel Tacito estis roma imperiestro inter la 275 kaj la 276.
Devenanta de senata familio de umbra origino, Tacito deĵoris kiel ordinara konsulo antaŭ sia surtroniĝo. Post mallonga interregno pro la murdo de Aŭreliano, li estis elektita imperiestro. En la provincoj de Malgrand-Azio, Tacito venkis la gotojn, kiuj konkeris kaj disrabis grandajn teritoriajn etendojn de Nigra Maro al Kilikio. Ses monatojn post lia akiro de la imperia potenco, li mortis en la urbo Tiana en Kapadocio.
Biografio
La informoj pri la vivo de Tacito antaŭ ol supreniri al imperiestreco estas tre malprecizaj kaj malabundaj. Laŭ la informoj de la bizanca historiisto Zonaras kaj la Historia Augusta, en la momento kiam li estis proklamita imperiestro estis sepdek kvin aŭ sepdek ses jarojn aĝa, tial ni povas supozis ke li naskiĝis ĉirkaŭ la 200. Sed ankaŭ estas sufiĉe probable ke la rakontoj de la malnovaj historiistoj baziĝas nur sur la deziro montri respektindan aĝon al la senatano, kaj sekve, teorie, povus esti estinta multe pli juna. La Historia Augusta raportas ke Tacito naskiĝis en septembro kaj ke, dum sia regperiodo, li ordonis ŝanĝi la nomon de koncerna monato al «tacitus».
Malmulte oni konas pri la kariero de Tácito. Nur oni scias kun certeco ke li okupis la postenon de ordinara konsulo apud la oficiro Julio Placidiano. Oni ankaŭ kredas ke antaŭ la konsulejo, li praktikis aliajn civilajn postenojn dum sia vivo.
Post la murdo de Aŭreliano estis interreĝado relative longa de 6 monatoj. Dum ĉi tiu tempo la legioj kaj la senato konsultis pri la ebla nova imperiestro pro tio ke Aŭreliano estis lasinta neniun posteulon. Fine oni decidis proklami Taciton, unu el la malnovaj generaloj kiuj poste estis pasinta al la senata kariero. Kiel unua militista imperiestro de multa tempo, Tacito havis esperojn fondi novan dinastion. Pro ĉi tio li nomumis sian fraton Floriano kiel prefekto de la pretora gvardio.
Iom post lia supreniro al la trono denove reaperis la militoj en la limoj kiam ĝermanaj triboj pasis Rejnon kaj ruinigis la zonojn tra kiuj ili pasis. Samtempe la gotoj eniris en Malgrand-Azion el la Nigra Maro, pasante tra Kaŭkazo.
Konsekvence la fratoj disiĝis. Tacito okupiĝis pri la gotoj dum Floriano luktis kontraŭ la invado de la ĝermanoj. Ambaŭ sukcesis. Tacito atingis venkon fronte al la alanoj proksime de Palus Maeotis.
Post nur 6 monatoj en la povo kaj post ol esti atinginta venkon fronte al la gotoj Tacito mortis subite kaj neatendite en Tiana (Kapadocio) en junio 276.
Alvenis al ni du versioj de lia morto. Eŭtropio kaj Aŭrelio Viktor rakontas ke la morto ŝuldiĝis al infekto kun febro. Zosimo raportas ke Tacito estis murdita kaj kiel respondeculoj li nomas la samajn kiuj estis murdintaj Maksimino, reganton de Sirio kaj probable familianon de Tacito.
UN-Konferencoj pri Klimata Ŝanĝiĝo
La rekono de klimata ŝanĝo datiĝas de antaŭ pli ol 30 jaroj. En 1985, la unua raporto de la Interregistara Spertularo pri Klimata Ŝanĝiĝo (IPCC) jam konfirmis ĝian seriozecon. Ĝi forĵetis la Kadran Konvencion de Unuiĝintaj Nacioj pri Klimata Ŝanĝiĝo adoptitan de 154 landoj dum la Rio-Konvencio de 1992 kaj alvokis landojn trakti siajn respondecojn kaj kapablojn stabiligi la elĵeton de forcej-efikaj gaskoncentriĝoj en la atmosfero. Ĝi estis poste ratifita de 189 landoj en 2004.
Tacito (imperiestro)
Biografio
Li estis sukcedita de sia frato Floriano, kiu regis nelonge.
UN-Konferencoj pri Klimata Ŝanĝiĝo
2001: KDP 6, Bonn, Germanujo
Intertraktoj rekomenciĝis en KDP 6 la 17-an ĝis 27-a de julio de 2001 en Bonn, Germanujo, post malmulta progreso al solvo de la malkonsentoj, kiuj senrezultigis la konferencon de 2000. La kunsido okazis post kiam George W. Bush ekprezidis Usonon kaj en marto de 2001 malakceptis la Protokolon de Kioto, kial la usona delegitaro rifuzis partopreni en la intertraktoj rilataj al la Protokolo kaj elektis roli kiel observanto en la kunsido. La ceteraj partioj tamen atingis konsenton pri la plejparto de la grandaj politikaj problemoj. La interkonsentoj inkludis:
Pluraj efektivigaj detaloj pri tiuj decidoj restis intertraktotaj kaj interkonsentotaj, kaj estis la ĉefaj aferoj konsiderataj en la sekva KDP 7.
2009: KDP 15/KKP 5, Kopenhago, Danujo
KDP 15 okazis en Kopenhago, Danujo, de la 7-a ĝis 18-a de decembro, 2009. Ĝia ĉefcelo estis starigi ambician tutmondan klimatan interkonsenton por la periodo post la eksvalidiĝo de la unua promesperiodo sub la Protokolo de Kioto en 2012. Tamen, antaŭ la konferenco "Prezidanto Obama [de Usono] kaj aliaj regantoj de la mondo decidis prokrasti la malfacilan taskon atingi interkonsenton pri klimata ŝanĝiĝo... konsentante anstataŭe, ke la misio de la Kopenhaga konferenco estu atingi malpli specifan 'politike devigan' interkonsento, kiu antaŭenbatus la plej malfacilajn problemojn en la estontecon". Ministroj kaj oficialuloj el 192 landoj partoprenis en la Kopenhaga kunsido kaj krome reprezentantoj de multaj civilsociaj organizoj. Ĉar multaj industriiĝintaj landoj en Aldonaĵo 1 malvolis plenumi siajn promesojn laŭ la Protokolo de Kioto, granda parto de la diplomata laboro por fundamenti post-Kiotan interkonsenton estis farita antaŭ KDP15.
La konferenco atingis nenian devigan interkonsenton por longadaŭra agado. 13-alinea 'politika akordo' estis konsentita de proksimume 25 partioj, inklude Usonon kaj Ĉinujon, sed ĝin nur 'prinotis' la KDP, ĉar ĝi estas konsiderata kiel ekstera dokumento, ne konsentata ene de la proceso de la KKUNKŜ. La intertraktoj pri plilongigo de la Protokolo de Kioto ankoraŭ havis nesolvitajn malkonsentojn, kiel ankaŭ la intertraktoj pri kadro por longadaŭra kunlabora agado.
2021: KDP 26/KKP 16/KKI 3
KDP estis okazigota de la 9-a ĝis la 19-a de novembro de 2020, sed oni prokrastis ĝin al la 31-a de oktobro ĝis la 12-a de novembro de 2021 pro la pandemio de KOVIM-19.
2022: KDP 27/KKP 17/KKI 4
KDP okazis de la ĝis la  en Ŝarm el Ŝejĥ, Egiptio.
Dioskorealoj
La dioskorealoj (Dioscoreales) estas planta ordo el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu ordo enhavas 3 familiojn, preskaŭ 30 genrojn kaj ĉirkaŭ 850 speciojn,. Ĝia tipa genro estas dioskoreo.
Csatár Tar
Biografio
Csatár Tar lernis en sia naskiĝurbo kaj Debrecen. Inter 1857–1862 li estis aktoro, poste pro gorĝa malsano li devis forlasi la scenejon. En 1871 li translokiĝis al Kaposvár kaj establis modelan infanĝardenon. Li verkis kaj tradukis teatraĵojn. Lia edzino estis kunulo ne nur en la aktorado, sed ankaŭ en zorgado de la infanĝardeno.
Dioskorealoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Mellerud
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Dalio de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
22480 Maedatoshihisa
22480 Maedatoshihisa estas malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Toshihisa Maeda, altlernejan instruiston kaj prezidenton de la Kagoshimaken Tenmon Kyoukai (Astronomia Societo de Kagoŝimo). Li interesiĝas pri la radioobservo de.
Italio en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Skövde
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Vestrogotio  de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Italio en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Italio en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Skara
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj en la historia provinco Vestrogotio  de mezokcidenta Svedio, kaj apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Italio en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Baria duhidrogena tiofosfato
Baria tiofosfato aŭ baria duhidrogena tiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiofosfata acido kaj baria hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Baria tiofosfato posedas 1 bariatomon, 2 fosforatomojn, 2 sulfuratomon, kaj 6 oksigenatomojn. Baria tiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiofosfataĵoj kaj bariaj derivaĵoj.
Italio en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon kaj gastigis la tutan eventon la Itala Olimpika Komitato.
Jim Hanks
James Mathew "Jim" HANKS (naskiĝis la en Shasta Kantono, Kalifornio) estas usona komikisto kaj aktoro. Li estas nuntempe anstataŭanto por sia pli aĝa frato Tom Hanks kiel Woody en la franĉizo Toy Story kaj estas la voĉo de Geoffrey la Ĝirafo en la reklamoj Toys "R" Us.
Don Rickles
Donald Jay "Don" RICKLES (naskiĝis la en Kvinzo, Nov-Jorkio, mortis la  en Beverly Hills, Kalifornio) estis usona komikisto kaj aktoro. Nuntempe li ankaŭ estas konata kiel la voĉo de Mr. Potato Head en Toy Story.
(151884) 2003 WO40
(151884) 2003 WO40 estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Troja Tendaro » : ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de novembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Italio en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Kokonumado
La kokunumado estas neologismo por la pli klasika vortumo de konduto "hejmema aŭ malsociema". La termino estis inventita en 1987 de Faith Popcorn, memproklamita konsilistino en merkatiko por antaŭdiri la tendencojn de la alvenonta jardeko, por indiki la sintenon ke oni sentas sin tiel bone hejme ke oni ne plu multe emas eliri la domon, escepte por la vivogravaj bezonoj. La ideo estas sufiĉe proksima al tio kiun oni antaŭe pli klasike esprimis kiel "hejmema konduto", foje komparata al la fenomeno Hikikomori aŭ la konduto de minacata erinaco ("erinacumado").
Etimologio
Deveninta de kokono kies anglalingva termino estas cocoon kaj ĝia derivaĵo cocooning. Iom rilataj terminoj estas en la germana: Gemütlichkeit, nederlanda: gezellighied, dana: hygge)
Antaŭsigno
La unua aŭtoro kiu antaŭvidis sintenon ĝeneraligitan de kokunumado ŝajnas esti la brita verkisto Edward Morgan Forster (A Passage to India), Two cheers for democracy) en sia sciencfikcia novelo "The Machine Stops" (La maŝino haltiĝas). Li imagas tie homaron de kiu ĉiu individuo vivas en sia loĝejo, malmulte dezirema fari rektajn homajn kontaktojn aŭ vojaĝojn, kaj kiu komunikas nur pere de elektronikaj aparatoj. Forster priskribas homaron kiu iras al sakvojo, ĉar la sistemoj funkcias pli kaj pli malbone kaj tiuj kiuj perdas la emon agadi, alrigardas tiun ĉi difektadon kun fatalismo, inkluzive de indiferenteco.
Moderna epoko
La 20-a jarcento ŝajnis malpravigi Forster, ĉar la vojaĝoj ne ĉesis. Inverse ili multobliĝis. Aliflanke, komence de la 21-a jarcento, la elektronikaj aparatoj kiujn li priskribas (reta kunsido, Interreto, diversaj plurmediaj aparatoj). Paralele al tiu fenomeno oni vidas malkreski la emon vojaĝi pro la kreskanta timo pri terorismaj atakoj aŭ pro financaj malfacilaĵoj sekve de la altiĝo de la kostoj por energio aŭ pro antaŭzorga konsilo al memizolado fare de oficialaj instancoj pro la kronvirusa malsano de 2019.
Tial ekestis ankaŭ ioma tendenco al kokonumado (cocooning).
Konsumanta identeco
Ankaŭ estas analogio kun konsumanta identeco, tiel ke persono kiu aĉetas materialojn por beligi la dominternon praktikas la kokonumadon.
Kokonumado pro memisolado post virusa malsano
Kokonumado estas nun ankaŭ rilatigita al la kronvirusa malsano pro la antaŭzorga memizolado por vundeblaj grupoj en la socio.
Reta kokonumado
La fenomeno rilatas ankaŭ al homoj kiuj preskaŭ ne plu forlasas la domon pro uzado de interreto.
Vidu ankaŭ
Hikikomorio
Agorafobio
Feliĉo
Klano
Burmaniacoj
La burmaniacoj (Burmanniaceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo dioskorealoj (Dioscoreales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 160 speciojn,. Ĝia tipa genro estas burmanio.
Du-plus-Kvar-Kontrakto
La Du-plus-Kvar-kontrakto (germane Zwei-plus-Vier-Vertrag, angle Two Plus Four Agreement, ruse Договор 2+4, france traité deux plus quatre), germanlingva plena oficiala titolo: Vertrag über die abschließende Regelung in bezug auf Deutschland; mallonge Regelungsvertrag, do "Kontrakto pri la fina regularo koncerne Germanion"; mallonge "Reguliga kontrakto", estas interŝtata traktato inter la registaroj de la Federacia Respubliko de Germanio kaj la Germana Demokratia Respubliko ("du") unuflanke kaj de Francio, Sovetunio, Britio kaj Usono ("kvar") aliflanke. Ĝi liberigis la vojon por la reunuiĝo de Germanio, estis subskribita en Moskvo la 12-an de septembro 1990, kaj trapasis la 15-an de marto 1991, la dato en kiu la lasta ratifika dokumento estis deponita.
Burmaniacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Galleria Nazionale d'Arte Moderna
Oficiale la Galleria Nazionale d'Arte Moderna e Contemporanea ("Nacia galerio de moderna kaj nuntempa arto", kaj mallonge GNAM), ankaŭ konata kiel La Galleria Nazionale, estas arta galerio en Romo, Italio. Ĝi estis fondita en 1883 sur la iniciato de la tiama Ministro Guido Baccelli kaj estas dediĉita al moderna kaj nuntempa arto.
Historio de la konstruaĵo
La nuna konstruaĵo, la Palazzo delle Belle Arti (Palaco de bonaj artoj) ĉe Via delle Belle Arti, 113 (proksime al la Etruska Muzeo) estis desegnita de eminenta itala arkitekto Cesare Bazzani. Ĝi estis kompletigita inter 1911 kaj 1915. La fasado prezentas eksterajn arkitekturajn frisojn de skulptistoj Ermenegildo Luppi, Adolfo Laurenti kaj Giovanni Prini, kun kvar figuroj de Famo tenanta bronzajn florkrononj, skulptita de Adolfo Pantaresi kaj Albino Candoni.
En 1934 la muzeo estis vastigita kaj duobligita en grandeco fare de Bazzani. Nova konstruaĵo de Luigi Cosenza estis inaŭgurita en 1988 sed fermis dek jarojn poste pro sekurecaj zorgoj. Projekto evoluigita de arkitektoj Diener kaj Diener[3] inter 1999 kaj 2000 estis prokrastita en 2003. Laboroj estas nuntempe en progreso fari la Cosenza konstruaĵon uzeblan denove.
La muzeo
La muzeo havas 75 ekspoziciejojn, kiuj montriĝas ĉirkaŭ 1100 pentraĵoj kaj skulptaĵoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj, de kiuj ĝi havas la plej grandan kolekton en Italio. Inter la italaj artistoj reprezentita estas Giacomo Balla, Umberto Boccioni, Alberto Burri, Antonio Canova, Giorgio de Chirico, Giovanni Duprè, Giovanni Fattori, Lucio Fontana, Giacomo Manzù, Amedeo Modigliani, Giorgio Morandi kaj Vittorio Matteo Corcos.
La muzeo ankaŭ tenas kelkajn verkaĵojn de fremdlandaj kaj alinaciaj artistoj, inter ili Braque, Calder, Cézanne, Degas, Duchamp, Giacometti, Kandinsky, Mondrian, Monet, Jackson Pollock, Rodin, van Gogh, John Sergeant Singer kaj Yves Klein.
Dasnice
Dasnice (Daßnitz) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio en Regiono Karlovy Vary en distrikto Sokolov. Vivas ĉi tie. Estas ĉi tie fervoja stacio sur fervojlinio Chomutov – Cheb.
Galleria Nazionale d'Arte Moderna
La muzeo
Ĉiuj de ĝiaj partoj, nome la Museo Boncompagni Ludovisi por le arti decorative, la Museo Hendrik C. Andersen, la Raccoltà Manzù kaj la Museo Mario Praz formas la Galleria Nazionale.
Dasnice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1370.
Galleria Nazionale d'Arte Moderna
La muzeo
Ĝi estas foje kromnomita "la dento" kaŭze de ties koloneca aspekto.
Historio
La muzeo establiĝis en 1883 post la unuigo de Italio kiam la itala registaro decidis establi naciajn instituciojn por unuiĝinta Italio, inkluzive de kulturaj kaj artaj institucioj.
Dum la tridek jaroj post ĝia establado, la muzeo estis situata en palaco de de ekspozicioj dezajnita fare de Pio Piacentini en 1883. La muzeo translokiĝis al sia nuna loko en 1915. Tiu ĉi konstruaĵo estis desegnita de Cesare Bazzani por la ekspozicio markinta 15 jarojn de la unuiĝo de Italio en 1911.
La ekspoziciaĵoj de la muzeo estis aranĝitaj laŭ la diversaj regionoj de Italio, kaj ekspoziciaj areoj estis asignitaj al eksterlandaj artistoj. Inter la du mondmilitoj, plejparte verkoj de italaj artistoj de la periodo estis aĉetitaj. Inter 1933 kaj 1934, la arkitekto Bazzani establis novan alon por la muzeo, kaj tiu alo prezentis ĝis 1945 ekspozicion dediĉitan al la jardeko de la ascendo de la faŝistoj al potenco en Italio.
En la jaroj post Dua Mondmilito, sub la direkto de Palma Bucarelli, la muzeo aĉetis multajn verkojn de eksterlandaj artistoj kiel ekzemple Mondrian, Modigliani, Moore kaj Pollock, kune kun verkoj de artistoj de la periodo. La muzeo ankaŭ aranĝis pruntekspoziciojn de Picasso, Mondrian kaj Pollock.
Nova aspekto por la Nacia Galerio de Moderna Arto en Romo
En 2015, la nova direktoro, Cristiana Collu, prezentis sian vizion ekde sia alveno al la ĉefurbo. Collu priskribis la ŝanĝojn en la muzeo kiel "arkeologiajn", rilatigante al la "remalkovro de ĝia arkitekturo tra lumo kaj spaco." La renovigaj laboroj, kiuj estis finitaj fine de 2016, reliefigas la gastamon, kaj havas la subtenon de la Ministro de Kulturo Dario Franchini. La spegula vitra planko de Alfredo Fireri en la centro de Sala della Colon, estis anstataŭigita per dika tapiŝo, kun sofoj kaj tabloj. La areo estas malferma al la publiko kaj ĉiuj povas ĝui kafon tie eĉ se ili ne vizitas la muzeon mem. Renovigadoj de hispana dezajnisto Marti Guixé inkludas ŝanĝojn al la librovendejo kaj la malfermon de la ĝardenoj.
Italio en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Italio en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Lilla Edet
estas komunumo (svede kommun) kaj urbo de Svedio. Ĝi situas en la moderna provinco Västra Götalands län kaj dividiĝas inter la historiaj provincoj Vestrogotio kaj Bohuslando de mezokcidenta Svedio. Krome ĝi apartenas al la regiono Götaland (proksima elparolado Jetaland), la suda landotriono de Svedio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Loni
Loni  estas metropolo en distrikto de Gaziabad en subŝtato Utar-Pradeŝo en norda-centra Barato. Ĝi apartenas al urbaro de Gaziabad.
Geografio
Loni situas sur averaĝa alteco de 283 m. La tutlanda ĉefurbo Delhio troviĝas 15, Merath 47, Agra 190, Ĝajpuro 251, Kanpur 386, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 417, Mumbajo 1178 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 Loni havis 516,082 da loĝantoj.
Historio
Loni estas historia urbo havanta brikan fortikaĵon tiutempe. Timur faris grandan masakron en la 14-a jarcento.
Trafiko
Loni estas atingebla voje, rele kaj aere. Loni voje estas bone ligita al Delhio kaj aliaj proksimaj urboj. Loni ankaŭ estas ligita al la tutlanda fervoja reto. Ekzistas ankaŭ kvar interurbaj trajnoj, se ne paroli pri la Delhia Metroo. La plej proksima flughaveno funkcias en Gaziabad (11 km), internacia flughaveno en Delhio (35 km).
Religio
La loĝantoj de Loni estas plejparte hinduoj, poste islamanoj kaj aliaj.
Klimato
Temperaturo kaj pluvokvanto similas al Delhio. La musono alvenas fine de junio kaj normale pluvas ĝis oktobro.
Ádám Somlai-Fischer
Ádám Somlai-Fischer [ŝomlai-fiŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Somlai-Fischer Ádám estas hungara artisto, komputikisto, arkitekto, entreprenisto. Ádám Somlai-Fischer naskiĝis en 1976 en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Somlai-Fischer komencis siajn studojn en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, sed fine akiris arkitekturan diplomon en en:KTH Royal Institute of Technology en Stokholmo. Li interesiĝas pri la kulturaj kvalitoj de novaj teknologioj kaj li kreis artajn instalaĵojn, programajn produktojn. Subtenanto de pejoproduktado. Li kunlaboris kun artistaj kaj inĝenieraj projektoj. Li prelegas en diversaj lokoj de Eŭropo, tamen ĉefe en Stokhomo. En 2008 li fondis firmaon en:Prezi, kiu kreas komputilajn programojn.
Tomás Gutiérrez Alea
Tomás GUTIÉRREZ ALEA, kromnome Titón (Havano, 11a de decembro 1928 - samloke, 16a de aprilo 1996), estis grava kinisto kuba. Li verkis kaj reĝisoris pli ol 20 filmojn, dokumentalojn kaj kurtojn, influajn en Kubo postrevolucia, kaj famajn pro malfacila ekvilibro inter apogo al la Kuba Revolucio kaj tendenco al la kritiko pri la socia, ekonomia kaj politika situacio de la lando.
La laboro de Gutiérrez Alea estas reprezenta de movado okazinta en la 1960-aj ĝis 1970-aj jaroj konata kolektive kiel Nuevo Cine Latinoamericano (Nova Latinamerika Kinarto). Tiu kolektiva movado, nomita ankaŭ Cine Libre (Libera Kino) aŭ Cine Imperfecto (Neperfekta Kino), profunde priokupiĝis pri la problemoj derivitaj de la novkoloniismo kaj la kultura identeco. La movado malakceptis la komercan perfektecon de la stiloj holivuda, kaj de la eŭropa aŭtorkino, proponante kinarton kreotan kiel ilo por la socia kaj politika ŝanĝo.
Kariero
Li studis juron en la Universitato de Havano kaj gradiĝis en 1951, studis kinon en la Centro Sperimentale di Cinematographia en Romo, kaj gradiĝis en 1953. Tie li ricevis fortan influon de la itala novrealismo, kaj filmis sian unuan filmon en Roma kun sia estonta kuba kolego Julio García Espinosa, kun kiu li kunreĝisoris la dokumentan filmon El Mégano.
Post la venko de la Kuba Revolucio estrita de Fidel Castro en 1959, Gutiérrez Alea, Espinosa, kaj aliaj junaj kinistoj fondis la Kuban Instituton de Kinaj Arto kaj Industrio (ICAIC, laŭ hispanlingvaj sigloj). Kiel partianoj de la Revolucio, la ICAIC estis kolektivo de kinistoj kiuj kredis, ke filmoj estu la formo de moderna arto plej grava kaj la plej taŭga rimedo por disvastigi la revolucian pensaron. La filmo Esta tierra nuestra estis la unua dokumenta filmo realigita post la revolucia venko. La ICAIC centriĝis ĉefe al dokumentaloj kaj novaĵfilmoj dekomence, sed finfine dediĉis sin al produktado de fikciaj filmoj, kiel Historias de la revolución (1960) unua de la ICAIC, kaj Doce sillas (1962).
Titón estis krome elstara pianisto, lerninto de César Pérez Sentenat, li kutime brile ludis romantisman muzikon, precipe de Chopin kaj Claude Debussy.
Verkaro
La unua grava filmo de Gutiérrez Alea, Muerte de un burócrata (Morto de burokrato, 1966) estas speco de omaĝo al la historio de la kinkomedio, per rektaj aludoj al Buster Keaton, Laurel kaj Hardy, Luis Buñuel, kaj multaj aliaj. La historio rakontas intrigon bazitan sur la konfuzo de junulo vaganta tra burokrataj oficejoj cele al elterigo de la kadavro de sia onklo kiu estis enterigita portante sian laboridentigilon, sen kiu lia vidvino ne rajtas pension. La filmo iĝas klara satiro kontraŭ la ŝtata burokrataro.
Lia sekva filmo, Memorias del Subdesarrollo (Memoroj de subdisvolviĝo, 1968), estas sendude lia majstroverko kaj la unua kuba filmo montrita en Usono post la kuba revolucio. Laŭ romano de Edmundo Desnoes, la filmo montras la ambiguan vivon de intelektula burĝo en Havano inter la Invado de la Porkogolfeto kaj la Misilkrizo. Tiu filmo uzas riĉan varion de stiloj, kun rakontaj scenoj dokumentaj, agitscenoj influitaj de la fruaj sovetaj filmoj de Sergej Eisenstein, senmovaj fotoj, arkivaj bildoj kaj granda kvanto de novaĵoj, momentoj de holivuaj filmoj, kaj eĉ registroj de diskursoj de Fidel Castro kaj John F. Kennedy, miksaĵo tute kontrasta kontraŭ la stilo de Holivudo.
En 1972 kaj 1976, respektive, Gutiérrez faris du historiajn filmojn, nome Una pelea cubana contra los demonios (Kuba kverelo kontraŭdemona) kaj La última cena (La lasta vespermanĝo). Ambaŭ kun agado okazanta en la hispankolonia Kubo, estas filmoj kontraŭ imperiismo, religio kaj sklaveco. Hasta cierto punto (Ĝis ioma punkto, 1984) estis iom simila al Memorias del subdesarrollo, nome duonmembiografia hisotrio pri amo inter dokumenta filmisto kaj laboristino (ludita de la edzino de Gutiérrez Alea, nome aktorino kaj reĝisorino Mirtha Ibarra). Jam malsana, li devis kunreĝisori kun sia amiko Juan Carlos Tabío. La tiama filmo, Fresa y chocolate (Frago kaj ĉokolado, 1993) iĝis la unua kuba filmo nomumita por la Oskar-premioj por la plej bona eksterlanda filmo. Ĝi temas pri la konflikta rilato inter revolucia studento kaj samseksema artisto. La lasta filmo, Guantanamera, (1995) uzas jam tradiciajn elementojn, kiel personaj interrilatoj kaj amafera komedio por alproksimiĝis al subdisvolviĝo kaj burokrataro.
Italio en la Somera Olimpiko 1980
La itala teamo en la Somera Olimpiko 1956 en Moskvo, tiam la ĉefurbo de la socialisma ŝtato Sovetunio, havis 159 sportistojn. Ili partoprenis en 19 fakoj. La italaj sportistoj atingis ok orajn, tri arĝentajn kaj kvar bronzajn medalojn. Flagotenanto estis loka juna volontulo.
La olimpiko estis ombrigita pro tio, ke multaj okcidentaj ŝtatoj - ankaŭ pluraj membroŝtatoj de la Eŭropa Komunumo - bojkotis ĝin pro la invado de la sovetunia armeo al Afganio en decembro 1979 - la italoj ne sekvis tiun bojkoton, nur sendis malpli da sportistoj ol kutime kaj ne uzis la flagon de Italio kiel simbolo, sed la olimpikan flagon, kiu aparte forte simboligu pacon precipe inter ŝtatoj. Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato.
Espinosa de Cerrato
Espinosa de Cerrato [espiNOsa dezeRAto] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio apud la provinco Burgoso. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Espinosa de Cerrato estas etimologie komprenebla kiel Dornejo de Cerrato, alude respektiva al la komarkonomo kaj al la plantospecoj eringio aŭ kratago.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 134 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 730 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 54 km de Palencio, provinca ĉefurbo, survoje el Burgoso al Roa. Trapasas la teritorion la rivero Franco. Ĝi estas inter Royuela de Río Franco kaj Villafruela.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo ktp.
Carl Peter Lepsius
Carl Peter LEPSIUS (naskiĝinta la Naumburg, mortinta samloke la ) estis germana historiisto, verkisto kaj politikisto.
Lepsius anis inter 1789 kaj 1810 magistrate estonte ekde 1816 direktoro de la Landa konsilantaro kaj inter 1817 kaj 1841 landa konsilisto. Li retiriĝis kiel sekreta registarkonsilisto ekdediĉonte sin tute al la sciencoj.
Li verkis: Über die Sage von den Hussiten vor Naumburg, 1811; Über das Altertum und die Stifter des Doms zu Naumburg, 1822; Beschreibung der Schlösser Rudelsburg und Saaleck, 1824; Das Moritzkloster in Naumburg, 1835; Die Stadtkirche und Schloßkapelle zu Freiburg, 1839; Über den Dom zu Naumburg, 1841; Geschichte der Bischöfe des Hochstifts Naumburg, 1846.
Unu lia filo estis la fama egiptologo Karl Richard Lepsius.
Fonto
Pierers Universal-Lexikon, volumo 10. Altenburg 1860, p. 291 (tie ĉi interrete)
Anton Mauve
Anthonij (Anton) Rudolf MAUVE (18a de septembro 1838 - 5a de februaro 1888) estis nederlanda realisma pentristo kiu estis grava membro de la Haga Skolo. Li subskribis siajn pentraĵoj kiel 'A. Mauve' aŭ per monograma 'A.M.'. Majstra koloristo, li faris tre gravan fruan influon sur sia bokuzo Vincent van Gogh.
Liaj plej bone konataj pentraĵoj priskribas kamparanoj laborantaj en kampoj. Liaj pentraĵoj de ŝafaroj estis speciale popularaj por usonaj patronoj, tiom popularaj ke eĉ ekestis prezdiferenco inter scenoj de "ŝafoj venantaj" kaj "ŝafoj irantaj".
Vivo kaj verkaro
Anton Mauve naskiĝis la 18an de septembro 1838 en Zaandam, urbo en la nederlanda provinco Norda Holando. Unu jaron post lia nasko, lia patro Willem Carel Mauve, kapelano de Menonitoj, estis sendita al Haarlem, nome ĉefurbo de la provinco kie kreskiĝis Mauve.
Li estis metilernanto kun la pentristo Pieter Frederik van Os sekvite de Wouter Verschuur. En sia plua disvolvigo li laboris kun Paul Gabriël, pentrante el la naturo, kaj ili regule restis kaj laboris kune en Oosterbeek, nome la 'nederlanda Barbizon'. Li estis amiko de Jozef Israëls kaj Willem Maris kaj, kuraĝigita per ilia ekzemplo, li forlasis siajn fruajn alte finigitajn manierojn por pli libera, pli izola pentrometodo, kaj la brilan kolormetodon de sia juna laboro por pli tenera lirika harmonio kiu estas ĝenerale limigita al delikataj grizoj, verdoj kaj helbluoj.
Plej el la verkoj de Mauve priskribas personojn kaj animalojn en subĉielaj scenejoj. En sia Matena rajdo en la Rijksmuseum, por ekzemplo, elegantaj ĉevalrajdantoj sur la strando estas vidataj forirantaj el la vidanto. Nekonvencia detalo, ĉevalfekaĵoj surgrunde, atestas sian emon al realismo.
En 1872, Mauve setliĝis en Hago kie li iĝis grava membro de la Haga Skolo de pentristoj kaj unu el la fondintoj de la pentristaro "Hollandsche Teekenmaatschappij" en 1876, same kiel li iĝis grava membro de la disvolvigo de la pentristaro "Pulchri Studio", nome plej influa artista societo de Hago en la epoko.
En la lastaj du jaroj de sia vivo, Mauve setliĝis en la vilaĝo Laren en la regiono ĉirkaŭ Hilversum nome het Gooi. La grupo de pentristoj kiu setliĝis tie, kiel Jozef Israëls kaj Albert Neuhuys, estis konata kolektive kiel la Laren-a Skolo kaj la regiono ĉirkaŭ het Gooi estis kromnomita 'Mauve-lando' tiom for kiel ĝis Usono. Mauve influis multajn aliajn pentristojn kiel la skota pentristo, Robert McGregor (1847-1922).
Mauve mortis subite en Arnhem la 5an de februaro 1888.
Rilato kun Vincent van Gogh
Mauve estis edzo de la kuzino de van Gogh nome Ariëtte (Jet) Sophia Jeannette Carbentus, kaj li estis grava influo sur van Gogh, kiu adoris lin. Li ests menciita, ĉu rekte ĉu nerekte, en 152 el la survivantaj leteroj de van.
Van Gogh pasigis tri semajnojn en la studio de Mauve fine de 1881 kaj dum tiu epoko li faris siajn unuajn eksperimentojn en pentrarto sub la tutorado de Mauve, unue per olepentrarto kaj komence de la venonta jaro per akvarelo (jam antaŭe li estis koncentrinta al desegnarto). Mauve plue kuraĝigis lin kaj pruntis al li monon por lui kaj aranĝi studion, sed poste li malvarmiĝis al li kaj ne respondis nombrajn leterojn.
En letero al sia amiko Theo van Gogh datita en la 7a de majo 1882, van Gogh priskribas "tre bedaŭrindan konversacion" en kiu Mauve diris, ke ilia asocio estis "finfinita" aldonante klarigon ke van Gogh havas malvirtan karakteron. Van Gogh pluigis sian leteron esprimante sian doloron, kaj poste lanĉiĝas defie al pasia defendo de sia rilato kun Clasina "Sien" Maria Hornik, graveda prostituitino kun kiu li estis amikiĝinta kaj al kiu li dediĉis serion de artaĵoj.