cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ftalata anhidrido
Ftalata anhidrido aŭ C8H4O3 estas estas organika kombinaĵo, senkolora aŭ blanka solidaĵo, rezultanta el senhidratigo de ftalata acido kaj grava krudmaterialo por diversaj polimeroj uzataj en fabrikado de plastaĵoj, rezinoj kaj en organikaj reakcioj. En la jaro 2000 la monda produktado estis proksimume 3 milionoj tunoj ĉiujare.
Historio
Ftalata anhidrido estis unue priskribita en la jaro 1836 far Auguste Laurent (1807-1853), franca kemiisto kiu oksidigis la naftalenon en ĉeesto de kromiata acido. Pli nuntempaj vojoj je produktado inkludiĝas kataliza oksidado de o-ksileno kaj naftaleno laŭ metodo kreita en 1917 de H. D. Gibbs kaj C. Conover.
Sintezo 1
Tiu reakcio eblas pro la proksimeco de la najbaraj karboksilataj grupoj en al molekulo.
Uĵi/Ĵoojoo-Esperanto-Rondo
Uĵi/Ĵoojoo-Esperanto-Rondo estas grupo de esperantistoj, kiuj loĝas en la urboj Uĵi kaj Ĵoojoo. La du urboj troviĝas sude de Kioto, Japanio.
21552 Richardlee
21552 Richardlee estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Uĵi/Ĵoojoo-Esperanto-Rondo
Historio
La rondo estis fondita en la 18-a de septembro, 1967, kiel Uĵi-Esperanto-Rondo.
Delonge aktivis Kioto-Rjokuseikai (京都緑星会, nuna Kioto-Esperanto-Societo). La societo intencis disvastigi la movadon ankaŭ en la najbara urbo Uĵi. Por tio kelkaj el la membroj fondis novan rondon. Ĝi lanĉis elementan kurson tuj post la fondiĝo.
Ne nur en la urbo Ŭji, sed ankaŭ en la urbo Ĵoojoo ĝi okazigis elementajn kursojn kaj ekspoziciojn. En 1996 ĝi ŝanĝis sian nomon kaj fariĝis Uĵi-Ĵoojoo-Esperanto-Rondo por pli efike agadi en ambaŭ urboj.
Organoj
"Verda Teo": kelkdek-paĝa broŝuro, eldonata 3-4 fojojn en jaro. Nun la numero atingis 108. (februaro 2014)
"Aromo de Teo": monata informilo 1-2 paĝa. Nun la numero atingis 345. (aprilo 2014)
Membroj
Ĝi havas 16 menbrojn. (majo, 2014)
Kunvenoj
Du kunvenoj regule okazas.
(1) En ĉiu mardo, 19:00-21:00, Minami-Uji Komunuma Centro
Ahmad Esmat Abd al Megid
Ahmad Esmat Abd al Megid aŭ Ahmed Asmat Abdel-Meguid (أحمد عصمت عبد المجيد‎; 22a de Marto 1923  – 21a de Decembro 2013) estis egiptia diplomato. Li servis kiel egiptia Ministro pri Eksterlandaj Aferoj inter 1984 kaj 1991, kaj kiel Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj el 1991 ĝis 2001.
Uĵi/Ĵoojoo-Esperanto-Rondo
Kunvenoj
(2) En la 2-a kaj 4-a ĵaŭdo ĉiumonate, 10:00-12:00, Uji Kouminkan
Giovanni Sollima
Giovanni SOLLIMA (n. la 24-an de oktobro 1962 en Palermo, Sicilio) estas itala violonĉelisto kaj komponisto.
Ahmad Esmat Abd al Megid
Biografio
Naskiĝintaj en Aleksandrio en Marto 1923, Abdel Megid ricevis gradon pri juro el Aleksandria Universitato en 1944 antaŭ akiri doktoriĝon pri internacia juro el la Universitato de Parizo en 1947. Li aliĝis al la egiptia ministerio pri eksterlandaj aferoj en 1950 kaj laboris en kelkaj departementoj, partikulare de la Britia kaj Francia sekcioj. En 1967 li estis nomumita Prezidanto de la Ŝtata Informservo, posteno kiun li plenumis dum unu jaro. Li iĝis ambasadoro en Francio en 1970, deputita Ministro pri Eksterlandaj Aferoj en 1970, kaj alta reprezentanto de Egiptio en Unuiĝintaj Nacioj en 1972. Li servis en tiu posteno ĝis 1983, kaj poste kiel Ministro pri Eksterlandaj Aferoj el 1984 ĝis 1991, kiam li estis elektita Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj.
Giovanni Sollima
Li venas el respektata muzika familio. Lia patro, Eliodoro Sollima (1926-2000) instruis kiel pianisto kaj komponisto ĉe la Konservatorio de Palermo. Kun li Giovanni ricevis siajn unuajn komponajn lecionojn. Post studoj pri violonĉelo en la Konservatorio de Palermo, G. Sollima studis violonĉelon (Antonio Janigro) kaj komponadon (Milko Kelemen) ĉe la muziklernejo de Stutgarto.
Ahmad Esmat Abd al Megid
Biografio
Li mortis en Kairo la 21an de Decembro 2013, estante 90-jaraĝa.
Giovanni Sollima
Kun sia fratino, la pianisto Donatella Sollima (* 1959), li formis sukcesan duopon. En 1983 fondis la ensemblon Sollima kune kun la flutisto Luigi Sollima.
Liptovská Porúbka
Liptovská Porúbka, hungare Kisporuba [kiŝporuba] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Hector Croxatto Rezzio
Héctor Croxatto Rezzio (Valparaíso, 3-a de julio 1908 - Santiago de Chile, 28-a de septembro 2010) estis ĉilia sciencisto.
Liptovská Porúbka
Situo
Liptovská Porúbka situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Poprad-Liptovský Mikuláš. La lasta urbo troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1377 en formo "Crisonporuba". En 1784 878 vilaĝanoj loĝis en 68 domoj, en 1828 1285 vilaĝanoj loĝis en 91 domoj. En 1848 la vilaĝestro estis unu el la gvidantoj de la slovaka kontraŭhungara movado. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). Post 1902 la oficiala hungara loknomo iĝis Ortovény pro la hungariga politiko, kie en 1910 laŭ la popolnombrado vivis 1333 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptóújvár, poste jam kiel Liptovská Porúbka al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 Liptovská Porúbka estis centro de la partizanoj en tiu distrikto. En 2001 vivis en Liptovská Porúbka 1140 homoj, (988 slovakoj, 134 ciganoj).
Hector Croxatto Rezzio
Li pliprofundigis siajn studojn en Bazelo kaj en la universitato de Harvard.
Li estis dum 20 jaroj profesoro pri Fiziologio en la Instituto de Educación Física y Técnica de la Casa de Bello. En 1958 li iĝis Akademia Sekretario kaj poste Dojeno de la Fakultato pri Medicino de la Katolika Universitato de Ĉilio. En 1966 li estis nomumita unua direktoro de la Centro de Perfektigo kaj Spertado de la Ministerio de Publika Edukado de Ĉilio, nuntempe CPEIP. En 1976 li estis nomumita membro de la Papa Akademio de la Sciencoj kaj, en 1985, la Papa Katolika Universitato de Ĉilio omaĝis lin per la titolo de Doctor Scientiae et Honoris Causa. Same faris la Universidad Metropolitana de Ciencias de la Educación en 2002.
Liaj esploroj inkluzivas biologion, fiziologion, bioĥemion, imunologion, per aparta studado de la arteria tropremo, la endokrinan sistemon, la renan sistemon kaj la instruado de la scienco. En 1979, li ricevis la Nacian Premion de la Sciencoj de Ĉilio pro lia vasta kontribuo al la scienca kono, per pli ol 200 eldonaĵoj.
Profunde kristana, li okupiĝis ankaŭ pri temoj kiuj apartenas al diversaj konfakoj, kiel ekzemple Arta kreado kaj Scienca kreado. Tutmondano, li instruis al miloj da gestudentoj. Li estas membro de pluraj sciencaj socioj de Ĉilio kaj eksterlande kaj eldonis nenombreblajn esplorojn.
Eschbach (Palatinato)
Eschbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kento Haneda
Kento Haneda (羽田 健人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Plénée-Jugon
(jen france, prononco, bretone Lanreunan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
La komunumo apartenas al la kantono de Jugon-les-Lacs ariganta ses komunumojn : Jugon-les-Lacs, Plénée-Jugon, Dolo, Plédéliac, Tramain kaj Plestan.
Alto Malcantone
Alto Malcantone estas komunumo de la komunumaro Breno kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1323 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Breno.
Geografio
Alto Malcantone situas en la supra parto de la maronarbara regiono Malcantone proksimume 10 kilometrojn okcidente de la distriktĉefurbo Lugano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Arosio, Breno, Fescoggia, Mugena kaj Vezio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 21,92 km², de kiuj 68,4% estas kovritaj de arbaro, 18,2% servas por agrikulturo kaj 3,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Alto Malcantone limas en nordo al Monteceneri, en nordoriento al Torricella-Taverne, en orientnordoriento al Bedano, en oriento al Gravesano, en orientsudoriento al Manno, en sudoriento al Bioggio, en sudsudoriento Cademario, en sudo al Aranno, en sudsudokcidento al Miglieglia, en okcidento al Curiglia con Monteviasco (Provinco Varese, Italio), kaj en nordnordokcidento al Gambarogno.
Trafiko
Alto Malcantone situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas pere de kurboriĉa flanka vojo, kiu komenciĝas ĉe la kantona ĉefvojo en Gravesano kaj kondukas tra la kvin vilaĝoj de Alto Malcantone al Breno, de kie unu vojo kondukas malsupren al Aranno kaj alia al Miglieglia. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas proksimume 5 kilometrojn nordoriente de Alto Malcantone en Manno. Pere de buslinio de Miglieglia al Lamone la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La komunumo Alto Malcantone estis fondita en la jaro 2005 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Arosio, Breno, Fescoggia, Mugena kaj Vezio.
Mezono
Mezono (de greka μέσος — meza) estas forte interaganta bosono (hadrono) kun entjera spino. Laŭ norma modelo mezonoj estas komponitaj (nefundamentaj) elementaj partikloj el para nombro de kvarkoj kaj kontraŭkvarkoj. Antaŭ malkovro de tetrakvarkoj oni kredis ke ĉiuj mezonoj estas paroj el kvarko kaj kontraŭkvarko de sama kolorŝargo. Tetrakavrkoj, laŭ predikto, havas du tiajn parojn. Laŭ spino mezonoj disdividiĝas je pseŭdoskalaraj mezonoj (spino=0) kaj vektoraj mezonoj (spino=1). Ĉiuj mezonoj estas nestabilaj kaj plejparto de iliaj masoj estas energio de ligo.
Historio
Unue mezonojn oni prediktis kiel partiklojn, kiuj transdonas forton, kiu ligas protonojn kaj neŭtronojn en nukleo. La unua malkovrita partiklo de taŭga maso estas muono, kiun oni tiam nomis mu-mezono. Sed vere muono ne estas mezono, ĉar ĝi ne konsistas el kvarkoj kaj ne partoprenas en fortaj interagoj - do, ĝi estas leptono. Unua vera malkovrita mezono estas piono.
Por predikto de mezonoj Jukava Hideki ricevis Nobelpremion pri fiziko.
Mezonoj sen aromoj
Mezonoj sen aromoj estas tiaj mezonoj, en kiuj ĉiuj aromaj kvantumaj nombroj) egalas al nulo. Do, ili estas variantoj de kvarkonio (paroj de kvarko kaj kontraŭkvarko de sama kolorŝargo) aŭ de iliaj linearaj kombinoj.
En tiuj okazoj nomo de mezono estas difinita far ĝia spino S kaj orbitala kvantuma nombro L. Ĉar mezonoj konsistas el paroj de kvarkoj kun spino s=1/2, suma spino povas esti aŭ S=1 (paralelaj spinoj) aŭ S=1 (kontraŭparalelaj spinoj). Orbitala nombro L aperas pro rotacio de unu kvarko ĉirkaŭ la alia. Plej ofte pli granda orbitala momanto signifas pli grandan mason de partiklo.
Tiuj du kvantumaj nombroj difinas parecon P kaj ŝargparecon C de mezono:
Krome, L kaj S difinas plenan angulmomanton J, kiu povas havi entjerajn valorojn inter |L−S| kaj L+S. Ĉiuj eblaj kombinaĵoj estas priskribeblaj per simbolo de termo - 2S+1LJ (por L anstataŭ nombron oni uzas literkodon) - kaj simbolo JPC.
Eblaj kombinaĵoj kaj respondaj markigoj de mezonoj estas en jena tabelo: Notoj:
Normalaj spin-paraj vicoj estas vicoj de mezonoj kun P=(−1)J. en normala vico S=1 kaj do PC=+1 (t.e., P= 'C''). Tio respondas al kelkaj triopaj statoj (en du lastaj kolumnoj).
Ĉar laŭ tiu ĉi sistemo kelkaj el simboloj povas signifi na pli ol unu partikloj, estas aldonaj reguloj:
Mezonoj kun aromoj
Por mezonoj kun aromoj nomenklatura skemo estas pli simpla.
1. La nomo de mezono devenas de pli peza el du kvarkoj. Kavrkoj ordiĝas de plej peza al multepeza jene: t > b > c > s > d > u. La u kaj d kvarkoj ne havas aromon kaj ne influas la nomon. La t-kvarko estas neniam trovita en mezonoj, sed la simbolo por t-mezonoj estas rezervita por okazo se oni eventuale trovos tian partiklon.
2. Se la dua kvarko ankaŭ havas aromon (t.e. estas iu krom u kaj d), ĝi estas skribita kiel suba signo (s, c aŭ b, teorie ankaŭ t).
3. Se la mezono apartenas al normala spin-para vico, t.e. JP = 0+, 1−, 2+ ktp, aldoniĝas supra indekso «*»
4. Por mezonoj, kiuj ne estas nek pseŭdoskalaroj (0−) nek vektoroj (1−), J aldoniĝas kiel suba signo/
Do, variantoj de partiklaj nomoj estas:
Iam okazas tiel, ke la partikloj miksiĝas kaj pro tio aperas novaj variantoj. Ekzemple, neŭtrala kaono kaj ĝia kontraŭpartiklo  povas krei simetrian kaj kontraŭsimetrian kombinon, kaj tiel aperas du novaj partikloj - longviva kaj kurtviva neŭtrala kaonoj.
Blazono de Nauro
La blazono de Nauro fontis el la jaro 1968, kiam la teritorio deklaris sian ŝtatan sendependecon. Oficiale la blazono ekuziĝis komence de la 1970-aj jaroj.
Priskribo
La blazonŝildo estas dividita je supro kaj subo, kaj en la suba parto ankoraŭfoje duonigita.
La ŝildo estas ĉirkaŭata de insignoj de la tribestroj, kiujn ili portis okaze de tradiciaj festoj – ŝnuroj el palmobranĉoj, plumo de fregatedo kaj ŝarkaj dentoj.
La arĝenta stelo supre centre de la ŝildo estas transprenita de la flago de Nauro. La banderolo super tio portas la insulan nomon en mikronezia naura lingvo: Naoero.
Dua banderolo sub la ŝildo portas la moton de la respubliko Nauro anglalingve:
Simboleco
La teksita fono simboligas la loĝantaron de Nauro, la fregatedo la lokan faŭnon kaj la planta branĉo la flaŭron. La kemia simbolo por fosforo la minadon pri fosfatoj.
Cikoniedoj
Cikoniedoj estas familio de birdoj. La familio havas 6 genrojn kaj 19 speciojn. Ĝi estas la ununura familio ene de la ordo Cikonioformaj, kiu iam enhavis multajn familiojn.
La cikonioj estas grandaj, longkruraj, longkolaj vadbirdoj kun longaj fortikaj bekoj. Ili okupas plej el mezvarmaj mondaj regionoj, sed ili klopodas loĝi iom pli sekajn vivmediojn ol siaj parencaj ardeoj, kulerbekuloj kaj ibisoj. Alia diferenco estas, ke cikonioj ne kapablas puriĝi per lanuga polvo el makuloj de fiŝoj, do ili ne sammaniere manĝas ilin; plej ofte cikonioj manĝas ranojn, fiŝetojn, insektojn, vermojn kaj birdidojn kaj etajn mamulojn kiel ratoj, ekzemple. Cikonioj ne havas sirinksojn, do ili estas voĉe mutaj kaj ne alvokas, sed komunikas surneste per tipa bekklakado.
Cikonioj kutime ŝvebas per glita flugo kiu konservas energion. Ŝvebado postulas termikojn nome aerfluojn. Fama cikonia fotaro de Ottomar Anschütz de 1884 inspiris la dezajnon fare de Otto Lilienthal por eksperimentaj glisiloj de fino de la 19a jarcento. Cikonioj estas fortikaj, kun larĝaj enverguroj: la Marabuo, kun envergugro de 3.2 m, kunas kun la Anda kondoro je tio ke ili havas la plej larĝajn envergurojn de ĉiuj vivantaj terbirdoj.
Ties nestoj estas ofte tre grandaj kaj povas esti uzataj dum multaj jaroj. Kelkaj nestoj kreskis ĝis super 2 m en diametro kaj ĝis ĉirkaŭ 3 m profunde. Gikonioj estis supozate monogamaj, sed tio veras nur parte. Ili povas ŝanĝi partneron post migrado, kaj povas migri sen partnero. Ili tendencas rilati al nesto same multe kiel al partnero.
La grando, seria monogamio, kaj fido al preciza nestoloko fare de cikonioj kontribuas al ties gravo en mitologio kaj kulturo.
Sistematiko
Sekve de la disvolviĝo de priserĉaj teknikoj en molekula biologio fine de la 20a jarcento, kaj pli precize sekve de metodoj por studi hibridiĝo de DNA, oni havigis grandan kvanton de informo, multe el kio sugestis, ke multaj birdoj, kvankam laŭ aspekto tre diferencaj unu disde alia, estas fakte pli proksime rilataj ol supozite. Laŭe la radikala kaj influa taksonomio Sibley-Ahlquist ege pligrandigis la ordon de Cikonioformaj, aldone multajn pliajn familiojn, el kiuj plej el ili kutime estis konsiderataj kiel apartenantaj al Sfeniskoformaj (pingvenoj), Gavioformaj (kolimboj), Podicipoformaj (grebojs), Procelarioformaj (tubnazaj marbirdoj), Ĥaradrioformaj, (vadbirdoj, mevoj, ŝternoj kaj aŭkoj), Pelikanoformaj (pelikanoj, kormoranoj, suloj kaj aliaj), kaj la Falkoformaj (dumtagaj rabobirdoj). La familio de flamengoj, nome Fenikopteredoj, estas rilata, kaj estas foje klasata kiel parto de la Cikonioformaj.
Tamen, morfologia pruvo sugestas, ke la tradiciaj Cikonioformaj estu disigitaj inter du stirpojn, pli ol etendita, kvankam kelkaj netradiciaj Cikonioformaj povus esti inkludataj en tiuj du stirpoj.
La preciza situo laŭ taksonomio de la Katartedoj restas neklara. Kvankam ambaŭ estas similaj laŭ aspekto kaj havas similajn ekologiajn rolojn, la novmondaj kaj la malnovmondaj vulturoj evoluis el diferencaj prauloj en diferencaj partoj de la mondo kaj ne estas proksime rilataj. Ĝuste kiom diferencaj estas ambaŭ familioj estas nune pridebatita, kaj kelkaj pli antaŭaj fakuloj sugestas, ke la novmondaj vulturoj (katartedoj) apartenas al la Cikonioformaj. Pli ĵusaj fakuloj retenas ties ĝeneralan pozicion en la ordo Falkoformaj kun la malnovmondaj vulturoj aŭ situas ilin en ties propra ordo, Katartoformaj. La Sudamerika Klasigo Komitato movis la movmondajn vulturojn el la Cikonioformaj kaj anstataŭe lokis ilin en Incertae sedis, sed notis, ke ankaŭ movo al la Falkoformaj aŭ al la Katartoformaj eblas.
Kelkaj fakuloj adoptis la taksonomion proponitan de Sibley-Ahlquist preskaŭ entute; tamen, pli komuna tutmonda konsidero retenas la tradician grupigon, kaj modifas pli ol anstataŭas ilin laŭ la novaj pruvoj disponeblaj. La familio listita ĉi tie sekvas tiun pli konservativan praktikon. Birda taksonomio estis ŝanĝanta dum kelkaj jaroj, kaj eble oni atendu ke la grandaj diferencoj inter diferencaj klasigaj skemoj pluos laŭgrade por solviĝi kiam venos pli da pruvoj disponeblaj.
Ĵusa studo pri DNA trovis, ke la familioj Ardeedoj, Balenocipitedoj, Skopedoj kaj Treskiornitedoj apartenas al la Pelikanoformaj. Tio farus Cikoniedojn la ununuran grupon.
Cikonioj estas tre distingaj kaj eble disvastigataj ĉirkaŭ Oligoceno. Kiel plej familioj de akvaj birdoj, cikonioj ŝajne stariĝis en Paleogeno, eble antaŭ 40-50 milionoj da jaroj (mj).
Fianarantsoa
Hodiaŭ, Fianarantsoa estas la centro de riĉa agrara regiono kaj ankaŭ estas la intelekta/spirita centro de Madagaskaro. En la urbo troviĝas la Universitato de Fianarantsoa kaj ankaŭ katedralo. Tradiciaj produktaĵoj kiel rizo, manioko kaj maizo, sed ankaŭ la malagasaj teo kaj vino estas produktataj ĉi tie. La malnova urbokvartalo (Haute Ville) estas sur la plej alta el la tri ebenaĵoj de Fianarantsoa. Supre staris la Rova, la reĝa domo de Ranavalona la 1-a. Hodiaŭ oni nenion vidas de ĝi, ĉar ĝi estis anstataŭigita per radia dissendilo kaj akvejo. La meza ebenaĵo (Nouvelle Ville) stariĝis dum la kolonia tempo. Do ĝi estas planita urbokvartalo.
Cikoniedoj
Sistematiko
Kvankam kelkaj cikonioj estas tre minacataj, oni ne konas specion nek subspecion kiu iĝis formortinta en historiaj epokoj. Osto de Ciconia troviĝinta en rokŝirmejo de la insulo Reunio estis probable de birdo kaptita tie kiel manĝo fare de fruaj praloĝantoj; ne estas konata mencio pri esto de cikonioj en la Maskarenoj.
Fianarantsoa
Ligiloj
]
Cikoniedoj
Fosiliaj cikonioj
La fosiliaj genroj Eociconia (meza Eoceno de Ĉinio) kaj Ciconiopsis (Deseado, komenca Oligoceno de Patagonio, Argentino) estas ofte provizore situaj kun tiu ĉi familio. Fosilia fragmento de "cikonioforma" el kuŝejo Touro Passo de Arroio Touro Passo (Rio Grande do Sul, Brazilo) povus esti de vivanta Amerika mikterio M. americana; ĝi estas el fina Pleistoceno, nome antaŭ 10.000aj da jaroj.
Rejnhesio
Administre, al ĝi apartenas la eksterdistriktaj urboj Mainz kaj Worms, la distrikto Alzey-Worms kaj granda parto de la distrikto Mainz-Bingen (nome ĉio okcidente de la rivero Nahe). Historie, la teritorio en la dua duono de la 20-a jarcento estis unu el kvar distriktaroj de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj nun apartenas al la metropola regiono Rejno-Majno.
La monto Kappelberg estas kun alteco de 358 m super marnivelo la plej alta monto de la regiono Rheinhessen. Ĝi situas en arbara regiono Vorholz inter Bechenheim, Orbis kaj Oberwiesen en proksimeco al la limo kun Palatinato. Jakobsberg estas la nomo de 273 m alta monto en Rheinhessen. Ĝi situas ĉirkaŭ sep kilometrojn sudoriente de Bingen am Rhein apud Ockenheim kaj estas unu el la tri „sanktaj montoj“ en la rejnhesa montetlando.
Hauerlando
Hauerlando (germane: Hauerland) estas suma germana markigo por regiono de eksaj germanaj lingvaj insuloj en la meza Slovakio, precipe de insuloj en regiono de lokoj Kremnica, Nitrianske Pravno kaj Veľké Pole. La nomo Hauerland estiĝis nur en la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento. Kreis ĝin verŝajne Josef Hanika, propagis ĝin Ambros Grosz. La nomo estas derivita de fakto, ke al ok municipoj en la regiono finas en la germana la nomo per silabo "hau", kio signifas pro forhako de arbaro estiĝintan purejon.
La loĝigon de la meza Slovakio fare de germanaj loĝigintoj iniciatis hungaraj reĝoj, por ke ili disvolvu minadon de minerala riĉaĵo. Oni fondis la vilaĝajn sidejojn ĉefe ĉirkaŭ urboj Nitrianske Pravno kaj Kremnica, nome parte de forhakado de arbaroj. Al tiu ĉi deveno signas sufikso –hau en la germana nomo de ok lokoj.
Al la regiono Hauerlando apartenis precipe 17 lokaj lingvaj insuloj:
La germanan loĝigadon de la meza Slovakio iniciatis riĉeco de ercoj de multekostaj metaloj. En la 13-a kaj la 14-a jarcentoj estiĝis "sep malsuprahungaraj minejurboj", inter ili "ora" Kremnica, "arĝenta" Banská Štiavnica kaj "kupra" Banská Bystrica. En la 14-a jarcento estis fonditaj ĉirkaŭ la urboj (precipe ĉirkaŭ Kremnica kaj Nitrianské Pravno) memstaraj municipoj, kies loĝantoj apud la laboro en minejoj dediĉis sin ankaŭ al mastrumado sur tiama malmulte fekunda grundo.
Fredrika Bremer
Fredrika Bremer (naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1801 sur la bieno Tuorla apud Piikkiö (svede Pikis), nun parto de la komunumo Kaarina; mortis la 31-an de decembro 1865 en la kastelo Årsta de la komunumo Haninge tuj sude de Stokholmo) estis sveda verkistino kaj iniciatinto de la sveda virina movado.
Vivo
Fredrika Bremer estis filino de ŝtalfabrikisto kaj venis de la alta meza klaso. Ŝi rifuzis vivon konvenan al sia statuso de edziĝinta virino limigita al la familia domo kaj iĝis verkistino. En 1849 ŝi komencis vojaĝon al Usono, kie ŝi aparte atentis la situacion de virinoj en la Nova Mondo.
Signifo
Tra ŝiaj multaj kontaktoj kaj la komprenoj kiujn ŝi akiris per siaj vojaĝoj, ŝi donis al la intelekta elito de Skandinavio aliron al la stato de la debato pri la rolo de virinoj en aliaj landoj. En Usono, ŝi renkontiĝis kun Lucretia Mott kaj aliaj feministoj. En Stokholmo ŝi amikiĝis kun la anglino Frances Eliza Lewin (1804–1888), kiu inspiris ŝin per la ideoj de Jeremy Bentham, James Mill kaj lia filo John Stuart Mill. En 1831 ŝi renkontis Per Johan Böklin, kiu konigis ŝin al greka filozofio, sed precipe al platonismo. Dum tiu ĉi tempo ŝi ankaŭ traktis la germanajn verkistojn de romantikismo. Ŝi estis en proksima kontakto kun Mary Howitt, kiu tradukis multajn el ŝiaj verkoj en la anglan. En la anglalingva romano Little Women ("etaj virinoj") de Louisa May Alcott estas voĉlegata el teksto de la svedino. La finna feministino Lucina Hagman skribis biografion pri Fredrika Bremer.
Distriktoj de Kantono Lucerno
Listo de la lucernaj distriktoj
Jen la listo de la lucernaj distriktoj je la 1-a de januaro 2009:
Miklós Gafni
Miklós Gafni [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gafni Miklós estis hungara-usona operkantisto (tenoro), entreprenisto. Lia origina familia nomo estis Weinstock, baldaŭ li prenis la nomon al Vári, fine Gafni.
Miklós Weinstock naskiĝis la en Tiszacsege, li mortis la  en Novjorko.
Biografio
Miklós Gafni devenis el juda familio. Li atingis la unuan lokon en kantokonkurso en 1942, sed pro la kontraŭjudaj leĝoj li ricevis rolojn nur en teatrejo antaŭ juda publiko. Li estis ankaŭ trudlaboristo, poste li estis deportita al Mauthausen. En 1945 li debutis en Budapeŝta Reĝa Operejo, krome en Romo li prenis lecionojn de Riccardo Stracciarina, Aureliano Pertile kaj Beniamino Gigli. Li akceptis la inviton al Usono, kie li kantis en Carnegie Hall (1949), poste li apartenis al Metropola Operejo, krome li faris koncertojn tutmonde (ankaŭ en Budapeŝto). Reveninta al Usono li forlasis la kantadon kaj li estis entreprenisto. Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis unufoje.
5456 Merman
5456 Merman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo (Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Grigorij (Hirsh) Aronovich Merman, ano de la direktoraro de la Instituto pri Teoria Astronomio. Li trovis gravajn rezultoj en ĉiela mekaniko, interalie en la problemo de tri korpoj.
Cozes
Cozes [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,005 loĝantojn en la jaro 2010.
Brloh
Brloh estas nomo por pluraj municipoj:
...nomo de parto de municipo
Phuthaditjhaba
, (antaŭe Witsieshoek) estas grandurbo en Sudafriko, kie en Provinco Liberŝtato. signifas: renkontiĝo de triboj.
Geografio
situas en montaro Drakensbergoj en la nordorienta parto de la lando apud la norda landlimo de Lesoto. Welkom troviĝas 213, Durbano 259, Bloemfontein 264, Johanesburgo 269, Pretorio 320, Port Elizabeth 678, Kaburbo 1155 km.
Historio
Witsieshoek ricevis sian nomon de bura kapitano nomata Witsie en 1830. La loko apartenis al Oranĝo Libera Ŝtato inter 1860-1870. estis la ĉefurbo de bantustano Qwa-Qwa ĝis 1992.
Ekonomio
La plej gava produktaĵo de estas mebloj.
Trafiko
El kuras pli gravaj vojo al Nacia parko, Lesoto kaj Vanderbijlpark.
Klimato
havas subtropikan klimaton.
Vidindaĵoj
Apud Nacia parko situas.
Amherst (Masaĉuseco)
Amherst [am'herst] (42.38° NO, 72.52° OK) situas en la valo de la Rivero Konetikuto kaj estas 14 km nordoriente de la urbo Northampton kaj 151 km okcidente de Bostono. Ĝi inkluzivas tri komunumojn: Norda Amherst, Amherst, kaj Suda Amherst. Originale parto de la urbo Hadley. Eŭropanoj ekokupis la regionon ekde 1730 kaj tio fariĝis la urbo de Amherst en 1775. Amherst estas la hejmo de 3 el 5 regionaj altlernejoj: Amherst College, Universitato de Masaĉuseco ĉe Amherst, kaj Hampshire College. La aliaj estas Smith College (en Northampton) kaj Mt. Holyoke College (en Suda Hadley).Emily Dickinson naskiĝis kaj loĝis en Amherst. Noah Webster loĝis en Amherst dum li laboris je lia granda usonangla vortaro kaj estis fondinto de Amherst College.
107054 Daniela
107054 Daniela estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, Prago-oriento, Ĉeĥio). Ĝi estas en orbita resonanco 5:9 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la slovakan astronominon Daniela Rapavá, popularigistinon de natursciencoj, inklude ekologion. Ŝi kreis belajn kaj nekutimajn fotografiojn pri fizikaj fenomenoj, kaj estas fondistino de La Inventema Astroparko ĉe la Observatorio de Rimavská Sobota.
József Juhász (aktoro)
József Juhász [jOĵef juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Juhász József estis hungara aktoro, klaŭno.
József Juhász naskiĝis la  en Kemecse, li mortis la  en Toronto (Ontario, Kanado)
Biografio
József Juhász akiris diplomon en Teatra Akademio en 1930. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1938 li ricevis premion. Depost la 2-a mondmilito li ne havis rolojn pro la politiko, tial li estis klaŭno en cirko. En 1949 li denove povis aliĝi al la Nacia Teatro. Dum la Hungara revolucio de 1956 li apogis la revolucion, tial post la falo li disidis al Kanado, kie jam li ne estis aktoro, eĉ simpla helplaboristo. Fine li sinmortis.
13147 Foglia
13147 Foglia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomino Maura Tombelli elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Sergio Foglia, observanto de asteroidoj, kometoj, kaj kaŝado far'de Luno kaj asteroidoj. De 1996 li estas registristo de la sekcio pri Makgrandaj planedoj de la  Unione Astrofili Italiani.
Hrkovce
Hrkovce, hungare Gyerk estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zvolen-Šahy. La lasta troviĝas 4 km-ojn for.
10-Metilakridano
Metilakridano aŭ 10-metilakridano estas organika kombinaĵo rezultanta per reduktado de la 10-Metilakridino. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metilakridano posedas 14 karbonatomojn, 13 hidrogenatomojn, 1 nitrogenatomon. Metilakridano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akridinaj  derivaĵoj. Metilakridano posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Gerlebogk
Gerlebogk ĝis la 1-a de januaro 2010 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis komunumoparto de la urbo Könnern. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 1-an de januaro 2009 la komunumo havis 320 loĝantojn.
Construção
Construção estas la kvina muzikalbumo de la brazila muzikisto Chico Buarque. Ĝi aperis en 1971, markanta tiam klaran rompon en lia verkaro, kaj ĝi validas kiel unu el la plej gravaj albumoj de brazila muziko.
Ekesto
En 1968 Chico Buarque, eniĝis pro sia unua teatraĵo, „Roda Viva“, en konflikton kun leĝo de militreĝimo sub Artur da Costa e Silva kaj devis forlasi Brazilon. Buarque iris en la ekzilon en Italujo, revenis tamen jam en 1970. Li ja ne estis arestata, eniĝis tamen sub fortan cenzuran premon. Dum ĉi tiu tempo Buarque sonregistrigis „Construção“.
Breno
Breno estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Construção
Ekesto
La albumo aperis en 1971, lumdiska versio aperis unuafoje en 1990.
Stilo
„Construção“ prezentas klaran rompon en la verkado de Buarque. Lia muziko antaŭ la ekzilo estis facilanima bosanovo sen pli granda enpensiĝemo, aŭ kiel pli malfrue skribis Chris McGowan kaj Ricardo Pessanha: „Ĉu maljuna aŭ juna, riĉa aŭ malriĉa, komunisto aŭ kapitalisto, ĉiu amis Ĉikon, la afablan verdokulan junan kantiston ... ĝis proksimume 1968. “. Kunverkisto de pluraj pecoj estis Vinícius de Moraes, je kelkaj pecoj Tom Jobim kaj Toquinho. Minha História (Gesùbambino), kutime nomata „Gesu Bambino“, estis adaptaĵo de la peco „4 Marzo 1943 de Lucio Dalla.
Kelkdetale klariĝas, ke la albumo ne estas kantokolekto, sed prezentas lige interplektitan verkon. Ekzemple je la fino de la unua paĝo la kresĉenda titolpeco turnigas surprize kaj reekprenas tekston kaj muzikon de la komenca peco „Deus Lhe Pague“, per kio por la unua paĝo ekestas iaspeca suito.
Tekstoj
Construção estas malgaja kaj dramaj, la tekstoj temas pri morto, la ĉiutagaj rutinaĵoj, separo kaj ekzilo, subtile ili ankaŭ kritikas la militreĝimon. La antaŭ 1968 en liaj tekstoj kutimaj „nostalgiaj temoj cedis al preskaŭ halucina pritraktado de seniluziiĝoj kaj tragedioj de la ĉiutaga vivo. Insiste Buarque deklamas la senhumanigon, ekigitan per laboro, geedzeco, rutino, la sistemo. “.
Muziko
La albumo baziĝis sur samba kaj bosanova muziko, kaj ĉiuj instrumentoj estis akustikaj. Per tio la albumo distanciĝis klare disde la samtempa tendenco de tropicalismo. Je kelkaj pecoj lin akompanis MPB-4, unu el la plej grava kantaj grupoj de Muziko Populara Brazila kaj Tom Jobim ĉe piano. La aranĝaĵoj estis komplikaj kaj ruzaj kaj eĉ ne timevitis disonancojn. Klare aŭdebla en la orkestro estas la influo de Rogerio Duprat.
Akcepto
Je la tempo de sia publikiĝo preskaŭ ĉiuj muzikpecoj estis furoraĵoj, la albumo nuntempe validas kiel klasikaĵo. La brazila eldono de Rolling Stone tenas „Construção“ sur la tria rango de sia „Listo de la 100 plej gravaj sondiskoj de brazila muziko“ kaj resumas: „Lingvo tiel rekta kiel ebla laŭ la cirkonstancoj, grandiozaj melodioj. Graveco kaj respondecosento en unu el la plej gravaj brazilaj diskoj. “.
Arteriosklerozo
La arteriosklerozo (de la greka ἀρτηρία 'tubo' kaj σκλήρωσις 'plidurigo patologia') estas ĝenerala termino uzita en homa kaj veterinara medicino, kiu referencas al plidurigo de arterioj de meza kaj granda kalibro. ​ La arteriosklerozo ĝenerale okazigas mallarĝigon (estenozo) de la arterioj kiu povas progresi ĝis la fermo de la tubo malhelpante la fluon de la sango tra la arterio tiele tuŝita.
La termino estis enkonduktia en 1833 de la franc-germana patologo Jean Lobstein (1777– 1835) en verko kvarvoluma nefinita titolita "Traité d'Anatomie pathologique".
Lota
Lota estas urbo kun ĉ. 50.000 loĝantoj en Ĉilio. Ĝi estas minada centro en suda Ĉilio, en regiono Bío-Bío, provincio Concepción, ĉe nordo de Golfo de Arauco. https://eo.wikipedia.org/w/index.php?title=Lota&action=edit Redaktu Oni fondis ĝin en 1662, sed grava evoluo okazis ekde 1852, kiam industriisto Matías Cousiño malfermis tie minejon. Tiun kreskon helpis konstruo de fervojlinio en 1888, kondukanta al Concepción, je 30 km norde.
István Hunyadkürti
István Hunyadkürti [iŝtvAn hunjadkurti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hunyadkürti István estas hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estas Hunyadkürthy, lia frato estis György Hunyadkürti.
Lota
En Lota laboras briko- kaj ŝamotfabriko, kuprofandejo kaj tie prenas karbon la ŝipoj, veturantaj apud la bordo. En supra Lota funkcias krom la administraj kaj entreprenaj burooj ankaŭ mineja urboparto, en Malsupra Lota funkcias kiel komerca kaj loĝa zono.
István Hunyadkürti
István Hunyadkürti naskiĝis la  en Csorvás.
Lota
Tie troviĝas ankaŭ la fama parko Isidora Cousiño.
István Hunyadkürti
Biografio
István Hunyadkürti frekventis gimnazion en Makó, poste li estis sportisto. Li komencis sian aktoran karieron kiel subaktoro en Teatro Jókai (Békéscsaba) en 1968. Li estis trupano preskaŭ en ĉiuj provincaj teatroj, en la ĉefurbo en Gaja Teatro kaj Nacia Teatro (Budapeŝto). Li havis rolojn ankaŭ en 70 kinejaj kaj en 50 televiziaj filmoj. Li ricevis premion en 2007.
Ĉinio en la Somera Olimpiko 1932
La sola sportisto, kuristo Liu Changchun (刘长春), entute la unua ĉino aktiva en olimpiko, konkuris en la 100- kaj 200-metraj kuroj: en 1924 jam estis kvar ĉinaj tenisistoj, kiuj partoprenis la malferman ceremonion, sed neniun sportan konkurson.
Küsnacht ZH (stacidomo)
Küsnacht ZH estas fervoja stacidomo en Küsnacht, Svislando.
Deira
Deira estis malgranda regno en Anglio dum la 6-a jarcento. Ĝi formis kun Bernicia la postan Northumbria.
Laŭ Simeono de Durham ĝi etendiĝis de la Humber ĝis la Tyne. Tamen ne estis loĝantoj en la regiono norde de la Tees. La regna urbo estis York.
Pri la tempo de la unuaj kolonioj nur malmute oni scias. La unua reĝo konata estas Ælla. Post lia morto ĉirkaŭ la jaro 588 Deira estis reĝita unue de Aethelric kaj poste de Æthelfrith de Bernicia, kiu unuigis la du regnojn kaj tiel metis la bazan ŝtonon por la altiĝo de Northumbria.
Tre mallonge, de la aŭtuno de 633 al 634, la du regnoj disiĝis kaj Osric regis Deira.
Historio de la regno Deira troviĝas en la Historia ecclesiastica gentis Anglorum de la anglosaksa historiisto Bede.
Listo de la reĝoj de Deira
La jaroj estas nur proksimaj valoroj.
Ergo
En la mezura sistemo de CGS, ergo estas unuo de mezurado de energio kaj laboro. Ĝi estas nun preskaŭ ne uzata. La nomo de la unuo devenas el la Greka vorto ergon, kiu signifas laboro. Unu ergo estas difinata kiel:
1 ergo = 10−7 J = 100 nJ = 624.15 GeV = 6.2415 ×1011 eV.
Calogero Giallanza
Kreskinta en Sicilio, Giallanza transloĝiĝis al Romo, kie li diplomiĝis pri fluto ĉe la Konservatorio Sankta Cecilia kaj specialiĝis ĉe la Akademio Muzika Pescarese sub la gvido de Roberto Fabbriciani.
Ekde 1999 li entreprenis artan projekton karakterizitan de renkonto inter klasika muziko (de barokmuziko al nuntempa muziko) kaj monda muziko; precipe lia muzika stilo sukcesas fuzion inter la lingvo de nuntempa klasika muziko kaj la sonoj kaj ritmoj de la Mediteraneo. Krom esti prezentisto, Giallanza petas komponadon de nova muziko (ofte dediĉita al li) kaj estas mem komponisto. Pietro Carfì en la paĝoj de World Music Magazine skribis ke Giallanza "sukcesis liberigi sin de la memkonformiga elitismo de nuntempa klera muziko"
Kiel komponisto kaj prezentisto, li faris muzikajn komentojn pri televidaj elsendoj (Geo & Geo, Raitre), filmoj, mezgrandaj filmoj kaj muzikaĵoj por la teatro kun la "Officina Teatro degli Ostinati" kaj precipe kun la verkisto kaj direktoro Francesco Randazzo.
Normigo
Normigo estas unuecigado de la produkt-elementoj, por faciligi la laboradon aŭ la komunikadon.
Karaĵaoj
La karaĵaoj (sialingve karajá aŭ iny mahãdu, portugale carajás) estas indiĝena popolo en Brazilo, kiu vias en la baseno de rivero Aragvajo, do en Amazonio. Ilia lingvo, la karaĵaa, apartenas al la makro-ĵea lingvaro.
Unu el la unuaj eŭropanoj, kiuj eniris la vivoteritorion de la Karaĵaoj, en 1946-1947 estis la esperantlingva etnologo, mondvojaĝisto kaj verkisto Tibor Sekelj, kun 30-membra esplora teamo.
FELDA Besout
'FELDA Besout estas aranĝita vilaĝo en Perak, Malajzio.
Geografio-Loko
Tiu FELDA aranĝovilaĝo estas proksimume je 28 km de Sungkai urbeto. FELDA estas federala ŝtata instanco por disvolvigo de ruraj lokoj.
Rheinfelden
Rheinfelden estis aŭstra urbo, kiu en la jaro 1796 estis konkerita de francaj revolucitrupoj. En 1797 la francoj fiksis la limon inter la Frickvalo, kiu fariĝis franca provinco kaj Germanio meze en la Rejno kaj tiel la urbo Rheinfelden dividiĝis kaj fariĝis du sendependaj urboj:
Trebbiano
La vinbero estas kultivata en: Argentino, Aŭstralio, Bulgario, Francio, Hispanio, Italio, Portugalio kaj Kalifornio en Usono.
Sinonimoj
La vinberspeco havas multajn sinonimojn.
Interalie: Albano, Biancone, Blanc Auba, Blanc De Cadillac, Blancoun, Bobiano, Bonebeou, Branquinha, Brocanico, Bubbiano, Buriano, Buzzetto, Cadillac, Cadillate, Castelli, Castelli Romani, Castillone, Chator, Clairette D'Afrique, Clairette De Vence, Clairette Ronde, Engana Rapazes, Espadeiro Branco, Falanchina, Greco, Gredelin, Hermitage White, Juni Blan, Lugana, Malvasia Fina, Muscadet Aigre, Padeiro Branco, Perugino, Procanico, Procanico Dell Isola D Elba, Procanico Portoferraio, Queue De Renard, Romani, Rossan De Nice, Rossetto, Rossola, Rossula, Roussan, Roussea, Rusciola, Saint Emilion, Saint Emilion Des Charentes, Santoro, Shiraz White, Spoletino, Talia, Trebbianello, Trebbiano, Trebbiano Della Fiamma, Trebbiano Di Cesene, Trebbiano Di Empoli, Trebbiano Di Lucca, Trebbiano Di Tortona, Trebbiano Fiorentino, Trebbiano Toscano, Trebbianone, Tribbiano, Tribbiano Forte, Turbiano, Bouan, Beau, Thalia, Trebbiano di Soave, Trebbiano Romagnolo, Trebbiano Gallo kaj Trebbiano d'Abruzzo.
Nise da Silveira
Nise da SILVEIRA (naskiĝis en Maceió, Alagoaso, mortis ) estis brazila psikiatra kuracistino, studentino de Carl Jung. Ŝi estis ankaŭ kontraŭ la agresemaj formoj de psikiatra kuracado, ekzemple elektroŝoko, insulino-terapio kaj lobotomio.
Biografio
De 1921 ĝis 1926 ŝi studis medicinon en Salvador de Bahio kaj, ricevante sian diplomon, ŝi estas la sola virino inter 157 viroj. Ŝi edziniĝis kun doktoro Mário Magalhães da Silveira, kaj ili restos kune ĝis lia morto en 1986.
En 1952, ŝi fondis la Museu de Imagens do Inconsciente en Rio-de-Ĵanejro: esplora centro por konservi la verkojn de pacientoj, samkiel dokumentojn por plibonigi kondiĉojn en la skizofrenio. Ŝi ankaŭ fondis la Casa das Palmeiras (la Palm-Domon), rehabilita kliniko por severaj psikiatraj pacientoj. Pacientoj estis traktitaj kiel vizitantoj (de ekstere), trairante etapojn por plene reintegriĝi en la societon.
Ŝi estis pioniro de la zooterapio por la reakiro de psikiatraj pacientoj, kaj verkis siajn teoriojn en la libro Gatos, A Emoção de Lidar, eldonita en 1998.
Rui Sueyoshi
Rui Sueyoshi (末吉 塁, n. ) estas japana futbalisto.
Ekranlegilo
Ekranlegilo estas programaro speciale konstruite por blinduloj. Ĝia tasko estas rekonstrui videblan enhavon de ekrano tekste, kiun ĝi povas elparoli aŭ sendi al Brajla linio. Ĝi estas utila ankaŭ por aliaj vidmalkapabluloj, aŭ por uloj, kiuj ne aŭ tre malbone povas legi. Ekranlegiloj povas uzi dediĉitan API por aliro, kaj uzi varian kapablojn de operaciumo, aŭ aliajn teĥnikojn, kiuj plivastigas kapablojn de operaciumo.
Tekstaj
Fruaj operaciumoj havis nur tekstan surfacon, kiu signifikas, ke la enhavo de ekrano estis komplete karaktera. Tiu venis direkte el memorio en bufero de ekrano. Uzantoj interagis per klavaro. Ekranlegiloj povis legi kaj tiujn signojn kaj buferon de ekrano. Teĥnikoj estis hooking por ricevi informon kaj uzi socket por eldono.
En 1980-aj jaroj Research Centre for the Education of the Visually Handicapped (RCEVH) en Birmingham Universitato evolved Screen Reader por BBC Micro kaj NEC Portable.
Estas operaciumoj, kiujn oni povas uzi en karaktera modo.
Funkcionado
Grafikaj surfacoj malsimplifikis taskon por ekranlegiloj, ĉar ili devas ankaŭ manipuli grafikan enhavon, kaj lokon de teksto. La teĥnikoj devis evolviĝi, la ekranlegilo devas eki mesaĝojn de operaciumo, fari kaj manipuli ĝian modelon pri ekrano.
Ekzemple la operaciumo sendas mesaĝojn pri butono kaj ĝia teksto. La ekranlegilo ekas tiajn mesaĝojn, kaj reprezentas ankaŭ tiun butono en ĝia modelo. Ĝi povas legi ĝin voĉe aŭ sendi ĝin al Brajla linio. La uzanto povas moviĝi per klavaro kaj elekti tiun butonon.
Ekranlegiloj komunikas informojn de menuoj, kontroloj kaj aliaj videblaj konstruoj por ebligi por blindaj uzantoj interagi kun ili. Sed tiuj ekranlegiloj estas kompleksaj programaroj, kiuj uzas variajn teĥnikojn. Fari kaj manipuli bonan modelon por tiu kaj kelkaj teĥnikoj estas malsimplaj. Skribi kaj subteni ilin estas ankaŭ malsimpla.
API por alirebleco
Programistoj pensis multe, ĉu estas modelo pri enhavo necesa. Iuj faris kelkajn API por simplifiki skribadon de ekranlegiloj, ĉar oni ne devas pensi pri metodo por eki aŭ representi informojn: tiun faras la API. Oni devas refenernci al elementoj de elektitan API. Nuntempe estas kelkaj de tiuj API, la plej gravaj:
Ekranlegiloj povas aliri ĉiun informojn, kiuj ne estas el ilia naturo nealireblaj. Oni povas uzi per ekranlegiloj retumilojn, tekstajn redaktilojn, programojn por retmesaĝoj, fenestrajn programojn kun ikonoj. Sed iuj enhavoj (ekzemple animacioj) ne estas intelegeblaj per ekranlegiloj, kaj komence povas uzi ilin ne tial intuicie kiel grafikan surfacon.
Similaj iloj
Selfsonaj programoj enhavas ilian parolatan teĥnologion, kiun oni povas uzi kun ilia funkcion. Tiuj programoj estas nomitaj Angle self-voicing, kaj apartenas al helpa teĥnologio.
Similaj estas parolamtaj portaloj, ekzemple Spoken-Web, kiuj manipulas retan enhavon kiel novaĵoj, vetera servo, scienco kaj negocoj. ReadSpeaker kaj BrowseAloud voĉas tekstojn de retpaĝoj; iliaj uzantoj estas kiuj, tiuj povas ne aŭ malbone leĝi, sed bone povas parolite inteligi lingvon de tiuj retpaĝoj. Kvankam tiuj funkcioj erstas baritaj, ilia avantaĵo estas, ke oni ne necesas instaligi ilin, do ili estas uzeblaj ankaŭ per publikaj komputiloj.
Tiuj funkcioj dependas also je struktoro de teksto. Ili povas legi bone paĵoj, kiuj uzas strukturajn elementojn laŭ iliaj signifiko. Reta paĝo povas havi bonan du dimensian posician strukturon, sed ĝia linerizado povas esti neitelegebla. Por fari bone legeblaj paĝoj, oni ekis WCAG normojn por alirebleco. WCAG 1.0 estis konceptita en 2000. Kvankam iuj partoj povas esti respektitaj ankaŭ nune, ĝi okupiĝas tre kun tiamaj teĥnologio, kaj ne povis respekti teĥnologion, kiun oni evolvis porte. Do oni havas WCAG 2.0 ekde 2008. Per novaj evolvoj oni necesis havi novajn kriterionjn, do WCAG 2.1 donas novajn al WCAG 2.0.
Agordo
Pleje ekranlegiloj estas agordebla, ĉu uzi akcenton, aŭ ne. Per skriptoj oni povas adapti ekranlegilon al aliaj programoj. Avantaĵo estas, ke uzantoj povas tiujn agordojn kaj skriptojn kopii, do havi samajn agordojn. Oni povas eki tiujn skriptojn, ekzemple JAWS havas grandan aron de tiuj skriptoj.
Verbriĉeco estas kapablo de ekranlegiloj, kiu adaptas al neceso de vidaj handikapuloj. Uzanto povas elekti, kiom da raportoj volas aŭdi. Kiuj eblas, ke ankaŭ blinduloj povas igi modelon de grafika surfaco. Ekzemple, blindaj uzantoj povas koni, kie estas framoj, tabeloj, listoj aŭ grafikaĵoj.
Dolní Červená Voda
Dolní Červená Voda, (germane: Nieder Rothwasser, Nieder-Rothwasser, Niederrothwasser, pole: Dolna Czerwona Woda) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto (baza sidej-unuuo) de municipo Stará Červená Voda kun propra katastro. Ĝi ligas al Stará Červená Voda al ties norda fino kaj kondukas tra ĝi ŝoseo tra Stachlovice al Vidnava.
Historio
Dolní Červená Voda memstare estas unuafoje menciata en la jaro 1722. Antaŭe ĝi kreis parton de vilaĝo Červená Voda, resp. Stará Červená Voda, kaj ĝia nomo estas derivita de la tn. Dolní dvůr. Dume plimulto de Stará Červená Voda apartenis al senjorujo Jánský Vrch apartenanta al ĉefdiocezo vroclava, Dolní dvůr kaj la ĉirkaŭaj grundoj - la nuna Dolní Červená Voda - kreis memstaran tutaĵon apartenanta al vokto el Stará Červená Voda.
Dolní Červená Voda jam ekde la enkonduko de municipa establo en la jaro 1850 estis kunigita kun Stará Červená Voda, unue kiel domaro, ekde la 1950-a jaroj nur kiel loka parto.
En Dolní Červená Voda jam komence de la 19-a jarcento estis minita ceramika argilo. Ĉi tiea kaolino estis uzata en ceramika fabriko en Vidnava. Restaĵo de la minado estas hodiaŭ inundigita minejo nomata "Kaolinka".
Ĉirkaŭ la jaro 1750 estis oriente de Dolní Červená Voda, rekte ĉe limo kun Prusio, fondita domaro Johanka (ger. Johannaburg), nomita laŭ Marie Johanna naskita Falkenhaynová el Glošek, edzino de Franz Urban Mikusch, tiama posedanto de la senjorujo. En la jaro 1836 ĉi tie estis 9 domoj, en la jaro 1930 estis da ili 10, post la jaro 1945 la domaro pereis.
Loĝantaro
Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 7 domoj, el tio 5 daŭre loĝigitaj.
Johanka
Stettbach
Stettbach havas plurajn signifojn:
Alfred Bohrmann
En 1927 Li prezentis sian doktorecan disertaĵon en la "Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl" (Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl) de la Universitato de Hajdelbergo.
Tiam, la observatorio de Hejdelbergo estis grava centro de esploro pri asteroidoj estrita de Max Wolf, kie li kaj aliaj astronomoj (Raymond Smith Dugan, Emil Ernst, Joseph HelffrichPaul Götz, Franz Kaiser kaj Karl Reinmuth) malkovris multenombrajn asteroidojn. Li laboris en la observatorio de 1924 ĝis 1969, kiam li maldungiĝis pro malakordo kun la estraro.
La asteroido 1635 Bohrmann ricevis lian nomon en lia honoro, kaj la asteroido 1732 Heike ricevis la antaŭnomon de lia nepino.
Tatsuhiro Sakamoto
Tatsuhiro Sakamoto (坂元 達裕, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.