cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idries Ŝah
En siaj verkoj, Ŝah prezentas Sufiismon kiel universala formo de saĝeco antaŭa al Islamo, metante emfazon al la dinamismon de la Sufiismo, ties nestata naturo kiu ĉiam adaptiĝas al la nuntempo, kongrue kun la koncernaj lokoj kaj homoj. Krome li enkadrigis siajn instruojn en terminoj de la okcidenta psikologio. Ŝah faris etendan uzadon de rakontoj, tradicia sciaro kaj paraboloj, tekstoj kiuj enhavas multajn tavolojn de signifoj desegnitaj por aktivigi memrigardon kaj meditadon en la leganto. Eble li estas plej konata pro siaj kolektoj de la amuzaj historioj de Nasredin.
Ŝah estis foje kritikita de orientistoj kiuj pridubis liajn konojn. Lia rolo en la polemiko kiun vekis nova traduko de la Robajĝat de Omar Ĥajam, publikigita de lia amiko Robert Graves kaj lia pli aĝa frato, Omar Ali Ŝah, estis celo de detala ekzameno. Tamen, li havis ankaŭ nombrajn defendantojn, inter kiuj elstaris la romanistino (kaj ricevinto de la Nobel-premio de literaturo) Doris Lessing. Ŝah estis agnoskita kiel proparolanto de Sufiismo en Okcidento kaj prie prelegis kiel vizitprofesoro en granda nombro de universitatoj de Okcidento. Liaj verkoj ludis gravan rolon por prezenti Sufiismon kiel formo de spirita saĝeco nerelegia kaj individua.
Kidou Senshi Gundam: Suisei no Majo
Sekvaĵo tuj estis anoncita por aprilo 2023.
Resumo
A.S. (Ad Stella) 122
Roluloj
Suletta Mercury (スレッタ・マーキュリー, ) Sejuo: Ichinose Kana
Originale nomita Ericht Samaya (エリクト・サマヤ, ), ŝi estas dua-jara studento en la pilota departemento kiu translokiĝis al la lernejo el Merkuro. Suletta estas timema fraŭlino kiu havas problemon komuniki kun ĉiuj krom ŝia patrino. Ŝi estas la piloto de la Gundam Aerial.
Miorine Rembran (ミオリネ・レンブラン) Sejuo: Lynn
Ĉarma kaj inteligenta dua-jara studento en la departemento de strategia administrado. Miorine estas la nura filino de Delling Rembran, la prezidanto de la firmao Beneritt kaj estro de la lernejo. Ŝia patrino estis botanikisto kaj Miorine tenas malgrandan forcejon por ŝia memoro. Ŝi havas fortan ribeleman senton kontraŭ ŝia patro, kiu apenaŭ agnoskas ŝin.
Nika Nanaura (ニカ・ナナウラ) Sejuo: Miyamoto Yume
Guel Jeturk (グエル・ジェターク, ) Sejuo: Azakami Youhei
Elan Ceres (エラン・ケレス, ) Sejuo: Hanae Natsuki Shaddiq Zenelli (シャディク・ゼネリ, ) Sejuo: Furukawa Makoto
Nacia Pinakoteko (Ateno)
La Nacia Pinakoteko kaj Muzeo Aleksandros Soutzos (Εθνική Πινακοθήκη, Ethniki Pinakothiki) estas arta muzeo en Ateno, Grekio, dediĉita al kaj greka kaj eŭropea arto el la 14a jarcento al la 20a jarcento. Ĝi estas direktorita de Marina Lambraki-Plaka.
Historio
Ĝi estis fondita en 1878 kiel malgranda kolekto de 117 works ekspoziciataj ĉe la Atena Universitato. En 1896, Aleksandros Soutzos, nome juristo kaj artoŝatanto, donacis sian kolekton kaj bienon al la Greka Registaro dezirante la kreadon de arta muzeo. Tiu malfermiĝis en 1900 kaj ties unua zorganto estis la fama greka pentristo Georgios Jakobides el Munĥeno. Post la Dua Mondmilito komencis konstruado por nova domo.
Zenit Sankt-Peterburgo
FK Zenit Sankt Petersburg (cirile ФК «Зенит» Санкт-Петербург, do "FK „Zenit“ Sankt-Peterburg") estas rusia futbalklubo el Sankt-Peterburgo. La unua vira teamo de la klubo konkuras en la unua ligo de futbalo en Rusio, kaj en la sezonoj 2007, 2010 kaj 2012 iĝis rusia ĉampiono. En 2008 gewann la teamo gajnis la UEFA-pokalon kaj per tio akiris la unuan internacian titolon de sia kluba historio. La hejma stadiono nomiĝas Petrovskij sur samnoma insuleto de la rivero Malgranda Neva (Малая Нева).
La klubo fondiĝis en 1925 je la nomo Stalinec (do „Stalinanoj“, ĝi ekestis en urba ŝtalfabriko nomita laŭ Josif Stalin). En 1940 la klubo ricevis la nomon Zenit Leningrad, kaj post la renomigo de la urbo Leningrado al Sankt-Peterburgo ĝi ricevis sian nunan nomon. En 1938 la unua vira teamo unuafoje konkuris en la plej alta sovetunia ligo de futbalo.
Naciaj titoloj
Dum la tempo de Sovetunio la klubo havis du grandajn sukcesojn. Une en la milita jaro 1944 la unua vira teamo gajnis la sovetunian pokalon de futbalo, kaj due la teamo „Zenit Leningrad“ gajnis la sovetunian ĉampionadon en la jaro 1984. Post la kolapso de la ŝtatego Sovetunio, sekvis venkoj de la rusia pokalo de futbalo en 1999, 2010, 2016 kaj 2020, venko de la nacia liga pokalo en 2003 kaj la sukcesaj gajnoj de la nacia ĉampionado en 2007, 2010, 2012, 2015, 2019 kaj 2020. En 2008, 2011, 2015, 2016 kaj 2020 la teamo krome gajnis la rusian superpokalon.
Konataj klubaj subtenantoj
Dum la rusia ĉefministro Vladimir Putin kaj la prezidantino de la rusia federacia konsilio Valentina Matvijenko (Валенти́на Матвие́нко) konsideriĝas neoficialaj subtenantoj de la klubo, kiu posteulo de Putin, Dmitrij Medvedev, oficiale anoncas esti subtenanto de la futbalklubo kaj en Moskvo estas prezidanto de subtena asocio de la Sankt-Peterburga klubo. La rusia komponisto Dmitrij Ŝostakoviĉ sian tutan vivon estis aktiva kluba subternanto. Ankaŭ la membroj de la muzikgrupo „Leningrad“ estas aktivaj subtenantoj de la klubo, kaj pluraj el iliaj kantoj estas omaĝoj al la teamo de Zenit.
Trejnistoj
(ekde 1991)
Ústín
Ústín estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1078.
Sfera leĝo de kosinusoj
En sfera trigonometrio, la leĝo de kosinusoj aŭ kosinusa regulo por lateroj estas teoremo rilatante al lateroj kaj anguloj de sfera triangulo, analoga al la ordinara leĝo de kosinusoj de ebena trigonometrio.
Por donita unuobla sfero, "sfera triangulo" sur la surfaco de la sfero estas difinita per la ĉefcirkloj konektantaj tri punktojn u, v, kaj w sur la sfero. La longoj de ĉi tiuj tri lateroj (anguloj en radianoj al ĉi tiuj lateroj de la centro de la sfero) estu a (de u al v), b (de u al w), kaj c (de v al w). La angulo kontraŭa al a estu A, angulo kontraŭa al b estu B, angulo kontraŭa al c estu C. Tiam la unua sfera leĝo de kosinusoj estas:
La dua sfera leĝo de kosinusoj estas:
Hirofumi Zaima
Hirofumi Zaima (財満 博文, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Sfera leĝo de kosinusoj
Ĝi povas esti ricevita de konsidero de la sfera triangulo duala al la donita unu.
Minheim
Minheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Sfera leĝo de kosinusoj
Se la leĝo de kosinusoj estas uzata por trovi valoron c, la uzo de inversigita kosinuso pligrandigas rondigan eraron se c estas malgranda. En ĉi tiu okazo, la alternativa formulaĵo de la leĝo de haversin estas preferinda.
Por malgrandaj sferaj trianguloj, kio estas por malgrandaj a, b, kaj c, la sfera leĝo de kosinusoj estas proksimume la sama kiel la ebena leĝo de kosinusoj
Se C = π/2, do cos(C)=0, kaj rezultiĝas la sfera teoremo de Pitagoro:
Pruvo
Estu u, v kaj w la unuoblaj vektoroj de la centro de la sfero al tiuj anguloj de la triangulo. Tiam, la longoj (anguloj) de la lateroj estas donataj per la skalaraj produtoj:
Por ricevi la angulon C, oni bezonas la tanĝantajn vektorojn ta kaj tb je u laŭ direktoj de lateroj a kaj b, respektive. Ekzemple, la tanĝanta vektoro ta estas la unuobla vektora perpendikulara al u en la ebeno de u kaj v, kies direkto estas donita per la komponanto de v perpendikulara al u. Tiel
kie por la denominatoro oni uzas la pitagoran identan (sin a)2 = 1 - (cos a)2. Simile,
Tiam, la angulo C estas:
de kio la leĝo de kosinusoj sekvas.
Eksteraj ligiloj
טריגונומטריה ספירית
Forcejo
Forcejo (aŭ malofte plantdomo) estas plej ofte vitra domo por frostosentemaj plantoj kaj por ekstersezonaj plantaj kulturoj. La plej multaj forcejoj hodiaŭ ne estas utiligata por forci plantojn. Eblas precizi kiajn plantojn estas aparte kultivataj tie kiel flordomo, tomatdomo kaj tiel plu. Ekzistas hejteblaj kaj nehejteblaj forcejoj.
Historio
Ĝi aperis en la 17-a jarcento, kiam la tiamaj forcejoj estis konstruitaj el briko aŭ ligno, kun kutima fenestrofasado kaj kun ioma hejtado. Post kiam la vitro iĝis pli malmultekosta kaj elformiĝis novaj hejtaj metodoj, oni komencis konstrui vitrajn konstruaĵojn kun kompreneble ligna aŭ metala skeleto. Je mezo de la 19-a jc., la forcejoj iĝis lokoj pro ekzotaj, ofte tropikaj plantoj.
La forcejon varmigas la suno mem kaj la ebla hejtado (cirkulata vaporo, varmega akvo aŭ aero). Ĉe la plej modernaj forcejoj, ĉion funkciigas komputilo.
Gilbert Wakefield
Gilbert WAKEFIELD (n. en 1756 - m. en 1801) estis brita klerulo kaj religia verkisto. Li naskiĝis en Nottingham kaj estis edukita en la universitato de Cambridge. Li unue fariĝis ekleziulo, sed poste konvertiĝis al unitarianismo kaj laboris kiel klasika kuratoro en variaj unitarianistaj akademioj.
Li estis vigla subtenanto de la franca revolucio de 1789, kaj estis enkarcerigita dum du jaroj pro la verkado de ribelema pamfleto. Li publikigis eldonojn de pluraj klasikaj aŭtoroj. Inter liaj religiaj verkoj menciendas Early Christian Writers on the Person of Christ (1784), An Examination of Paine's Age of Reason (1794), kaj Silva Critica (1789-95),
Guntero la 41-a (Schwarzburg-Arnstadt)
Grafo Guntero la 41-a de Schwarzburg-Arnstadt, ankaŭ nomite Guntero Militema (latine: bellicosus) (naskiĝinta la en Sondershausen, mortinta la  en Antverpeno) estis gravega reganto en Arnstadt. Lia patro Guntero la 40-a († 1552) unuigis ĉiujn schwarzburg-ajn posedojn krom la regado de Leutenberg kaj iĝis prapatro de la du postaj grafaj dinastioj de Schwarzburg-Rudolstadt kaj Schwarzburg-Sondershausen. Li konstruigis la akvokastelon Neideck.
Vivo
Ekde 1547 Guntero frekventis la Universitaton de Erfurto sed iris jam en 1549 al Dillenburg ĉe la korton de Karlo la 5-a, kiun li sekvis en aŭtuno 1552 por sieĝi la urbon Meco. Post la subita morto de la patro li revenis ankoraŭ antaŭ la jarfino en la patrujon por transpreni la regadon kune kun sia plenaĝa frato Johano Guntero la 1-a. Jam en decembro 1553 li denove estis sub imperiestraj servoj, en Bruselo gvidante taĉmenton de rajdantaj pistolistoj. Tie li renkontis la unuan fojon Vilhelmon de Oranje-Nassau por kiu li ekservis en junio 1554 kaj kun kiu li ankaŭ amikiĝis. Tio ankoraŭ pliiĝis post la geedzeco.
Inter 1557-59 Guntero batalis kiel kolonelo en la armeo de Filipo la 2-a de Hispanio kaj revenis post la fino de la hispana-franca milito al Arnstadt kie li - same kiel en Sondershausen - rezidis. Ekde 1558 li flegis kontaktojn al la dana reĝo Frederiko la 2-a, kiu komisiis Gunteron peri geedzecinterparolon kun Juliane von Nassau, la bofratino de Guntero. Post malsukcesoj edzperantaj la rilatoj kun Danio eklamis. Tamen Guntero batalis en milito inter Danio kaj Svedio ekde la jaro 1563, same kiel du aliaj parencoj de li.
En 1564 li forlasis la deĵoron por la Danoj, tiel pro la financaj problemoj de la dana reĝantaro kiel pro politikaj problemoj en Arnstadt. La dinastio Wettin provis en tiuj jaroj denove subigi la schwarzburganojn kaj krome la posedo pri la regiono de Leutenburg estis endanĝerata. Do ŝajnis al Guntero favore serĉi la helpon de la imperiestro kaj en 1565 li alproksimiĝis al Maksimiliano la 2-a kiu faris Gunteron imperiestra subkolonelo por la kampanjo kontraŭ la Turkoj. Samtempe la imperiestro konfirmis la dignecon de kvargrafregado kaj la titolon de Sinjoro de Leutenberg.
Kontaktoj kun Vilhelmo de Oranje tamen ne ĉesis. Guntero plurfoje estis en Nederlando okaze de pacinterparoladoj. En 1577 li denove revenis tien por subteni ĉefdukon Matiaso, prefekto de Nederlando. Guntero mortis en Antverpeno. Lia kadavro revenis patrujen per aventura maniero. Li entombigitis en la Kirko Nia kara Sinjorino en Arnstadt. Ĉar li ne havis tronheredanton liaj fratoj ekregis kiuj decidis dividi la regnon.
Graveco
La kaŭzoj por la eksterordinara varieco de militpartoprenado (ebligita ankaŭ per komuna regado de Guntero kun la fratoj) ne estis pure aventuremaj. Malantaŭ tio estis vera plano. La dinastio Schwarzburg estis la ununura kiu postvivis el la malnovaj turingiaj dinastioj kontraŭ la dinastio Wettin. Ili atakitis ege dum la 16-a jarcento. Danke al siaj ligoj kaj kontaktoj en ĉiujn direktojn Guntero povis defendi sian dinastion kaj daŭre asekuri al ĝi la dignecon de imperia rango, kvankam ili ne gajnis voĉdonrajton en al imperia princaro.
Anjeux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Óbuda)
Historio
La unua kirko konstruiĝis en tiu loko jam en la 11-a jarcento. En 1355 ĝi estis jam paroĥa kirko. Dum dominado de turkoj la preĝejo ruiniĝis, poste oni konstruis provizore kapelon en 1698. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la 1740-aj jaroj. La preĝejo renoviĝis ekstere en 1986, interne en 1990.
Leĝo de tangentoj
En trigonometrio, la leĝo de tangentoj aŭ tangenta formulo aŭ tangenta regulo aŭ tangenta teoremo estas interrilato inter longoj de lateroj kaj tangentoj de anguloj ĉe triangulo sur eŭklida ebeno.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Óbuda)
Konstruaĵo
La kirko situas sola en parko. Antaŭ la konstruaĵo estas videbla skulptaĵo pri Johano Nepomuko. En mezo de la fasado estas la ĉefenirejo kun 3 niĉoj. En la niĉoj troviĝas skulptaĵoj pri Sankta Rozalia, Sankta Sebastiano kaj Sankta Roĥo. Ĉe la tegmento estas videbla apostoloj Petro kaj Paŭlo. Pli supre la unusola kvadrata turo altiĝas. La sanktejo estas okangula. Interne la ĉefaltaro estis farita el marmoro en 1773, meze estas skulptaĵo de Jesuo. Apude situas skulptaĵoj pri Sanktaj Petro kaj Paŭlo. En la navo troviĝas ankoraŭ 3 flankaj altaroj, krome altaro portita el „Kiscell”.
Leĝo de tangentoj
Se longoj de lateroj de la triangulo estas a, b kaj c kaj la anguloj kontraŭaj al tiuj lateroj estas α, β kaj γ, la leĝo estas:
Krucŝtono
Krucplato (sagoŝtono aŭ sago-kruco, estas frukristanaj plej ofte piktaj simbolŝtonoj en la Britaj insuloj, kiuj montras surgravuritan krucon. La tiel nomataj "Pilierkrucoj" kiel la kruco de Neuadd Siarman estas kimra varianto de la skota krucplato.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Óbuda)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en 29-an de junio, krome kermeso por la altaro en la 8-an de septembro.
Leĝo de tangentoj
Pruvo
Por pruvi oni startu de la leĝo de sinusoj:
Krucŝtono
La piktoj en Skotlando preferis la geometrian platan formon de krucplato. La ronda aŭ rondigita sago, kiu similas pli al menhiro aŭ al la Oghamŝtono (cross-carved stone) estas tipe por Irlando.
Leĝo de tangentoj
Pruvo
Estu q:
Krucŝtono
Krucplato, kiu verŝajne montras Longinon, kiu pikis per lanco al la flankon de Kristo devenas de Calf of Man el la 9a jarcento. Ĝi montras bizancan influon.
Leĝo de tangentoj
Pruvo
Ĉi tiun identon, oni solvu por ambaŭ b kaj a kiel tia,
Nun eblas kalkuli valoron :
Krucŝtono
Klasifikado
En sia verko The Early Christian Monuments of Scotland (1903) (la frukistanaj monumentoj de Skotlando) J. Romilly Allen kaj Joseph Anderson dividis la ŝtonojn de la piktoj en tri grupoj.
Leĝo de tangentoj
Pruvo
Per la trigonometriaj identoj por produto kaj sumo rezultiĝas
Krucŝtono
La Brancepeth-trovaĵo
Unu el la plej grandaj mezepokaj kolektoj de krucplato estis malkovrita 1998 en la de fajro detruita paroĥa preĝejo Sankta Brandon en Brancepeth sudokcidente de Durham en Anglujo. Tie oni trovis ĉ. 100 platojn. La plej multaj estis trovitaj en la lumkorto, kie en la en la 17a jarcento la rektoro John Cosin kovris ilin por protekti ilin de la detruado fare de puritanoj. Kune kun aliaj simboloj tiaj platoj estis detruitaj de la puritanoj de Cromwell post la civila milito. Ankaŭ en preĝejo en Eston en Teesside oni trovis disbatitajn krucplatojn en la muroj.
Inter la krucplatoj de la 12a kaj 13a jarcento de Brancepeth estas du, kiuj apartenas al la normanda nobelo Geoffrey Neville, fondinto de la familio Neville, postaj grafoj de Westmorland. Multaj platoj montras glavon, kiu signas tombon de viro. Laŭ Peter Ryder la skulptitaj simboloj montras la kontinuecon de la pagana-anglosaksa kulto.
Nordirlando
La plej malnovaj ŝtonoj el la Ulstero estas el Kilnasaggart en la graflando Antrim. Laŭ ĝia longa enskribaĵo oni datumas ĝin je 700 p. K. Aliaj ŝtonoj estas i.a. en Killadeas en la grafando Fermanagh; Maghera graflando Londonderry; Turraloskin, graflando Antrim kaj Saul graflando Down. Ekzemploj el la 8a jarcento estas la kuŝantaj krucŝtonoj de Movilla kaj de la monaĥejo Nendrum, ambaŭ en la graflando Down kaj de la monaĥejo Devenish sur la insulo en Lough Erne en la graflando Fermanagh.
Irlando
Kelkaj Ogamo-ŝtonoj surhavas  tiel nomataj Ĥi-Roto-krucoj. La Ĥi-Roto-kruco estas la unuaj du signoj de la greka vorto por „Kristo“, \Chi kaj \Rho.
Manksinsulo
Multaj paganaj (Sigurd-platoj) kaj kristanaj ŝtonoj (ankaŭ krucplatoj) troviĝas sur la Manksinsulo. Inter ili la fragmento de la krucplato de Thorwald, kiu montras apud la centra kruco homon, kiu tenas alten krucon kaj libron, kaj kiu staras apud fiŝo (kristana simbolo) kaj sur (pagana) serpento. La ŝtono kun la numero Andreas 128 havas sur la rando runon. La dorsflanko montras scenon el Ragnarök. Odino kun siaj korvoj sur la ŝultroj estas avide englutitaj de Fenriswolf. Gaŭta-plektaĵo estas la insula formo de la Borre-stilo, kiu aperis ĉ. 900 p. K., kiel ringĉena motivo sur krucplatoj. La stilo ricevis sian nomon de la skulptisto Gaut, kiu estis la unua artisto de la vikingoj de la okcidento, kies nomon oni konas.
Eksteraj ligiloj
]
1671 Chaika
1671 Chaika estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo "Ĉaika" (Чайка : mevo en rusa lingvo) estis la voksigno de la sovetunia kosmonaŭtino Valentina Tereŝkova dum ŝia kosma flugo de la.
Büren zum Hof (stacidomo)
Büren zum Hof estas fervoja stacidomo en Büren zum Hof, Svislando.
28765 Katherinewu
28765 Katherinewu estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Katherine Jean Wu, finalistino de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Takoma Park Middle School de Silver Spring (Marilando).
Andrew Graham (astronomo)
Laborante por Edward Cooper en la Observatorio de Markree, li malkovris la asteroidon 9 Metison en 1848.
Li partoprenas, de la al la  al la observadoj kiuj provizis donitaĵojn por la "Katalogo de Markree", katalogo de 60 000 steloj proksimaj de la ekliptiko; eldonita inter 1851 kaj 1856 en 4 volumoj.
Dum tiu observad-kampanjo, li elpensis la "stang-kvadratan mikrometron" (angle, "square-bar micrometer" ), aparato kiu permesis pli facile determini la rektascension kaj la deklinacion de la astroj.
Inter 1864 kaj 1903, li laboris, kiel ĉef-helpanto en la observatorio de Kembriĝo, kie li partoprenis al la "Katalogo de Kembriĝo", aldonaĵo al la Katalogo de Markree, sed koncernanta stelojn videbla pli sude. Tiu katalogo estis eldonata en 1897
Evangelio laŭ Nikodemo
La Evangelio laŭ Nikodemo estas apokrifa evangelio pseŭdoepigrafie atribuita al Nikodemo
Temas pri Nikodemo, disĉiplo de Jesuo. Oni datumas la verkon al la 2-a jarcento; verkita en la greka, ĝi, kiel la aliaj evangelioj pri la Pasiono de Jesuo, nome la apokrifa koptlingva Evangelio laŭ Gamalielo kaj la apokrifa greklingva Evangelio laŭ Petro kaj aliaj apokrifaj eroj (serio da apokrifaĵoj pli malpli antikva kiuj enkadrigas, lin senkulpigante, Pilaton), priskribas la pasionon de Jesuo senkulpigante Pontion Pilaton.
La teksto estas kompilita en tri sekcioj origine sendependaj kutime kunigitaj en unika dokumento en diversaj manuskriptoj:
Tiu verko estis multe profitata de la mezepoka kulturo, en manlibro de predikoj, en kompendioj de historio kaj ĝi meritis trovi version ankaŭ en la Ora Legendo de Jakobo de Voraĝino. Troviĝas, fakte, versioj en diversaj eŭropaj lingvoj kaj, kompreneble, en la latina.
Aliaj projektoj
Wikisource entenas itallingvan Evangelion laŭ Nikodemo:
Saint-Romain-de-Popey (stacidomo)
Saint-Romain-de-Popey estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Romain-de-Popey, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Coteau - St-Germain-au-Mont-d'Or (783000).
Tonnerre (stacidomo)
Tonnerre estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Tonnerre, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Magdolna Menszátor
Magdolna Menszátor [mensAtor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Menszátor Magdolna estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Magdolna Menszátor naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Magdolna Menszátor akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1975. Ŝia ĉefinstruisto estis András Békés. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Madách, sed interrompe en la teatra jaro 1980 ŝi estis membro de Teatro Csokonai (Debrecen). Paŝo post paŝo ŝi havis pli da voĉaktorajn rolojn. Ŝi ricevis premion en 2019 pro la voĉaktoraj roloj. Ŝi naskis filon.
Muzeo de Normandio
La Muzeo de Normandio (Musée de Normandie) estas municipa muzeo de Caen en departemento Calvados en regiono Normandio. Fondita en 1946, ĝi estis malfermita ene de la muroj de la Kastelo de Caen en 1963. Unue dediĉita al etnografio, la muzeo plivastiĝis al arĥeologio, kun ĉambro malfermita en 1968, kaj kolektoj kiuj pliriĉiĝis per multnombraj eltrovoj faritaj en la departemento ĝis la 1980-aj jaroj. La Muzeo de Belartoj de Caen instaliĝis ene de la muroj de la kastelo kaj malfermis en junio 1970.
La kolektitaj posedaĵoj atingas en 2001 pli ol objektojn kaj bildigas la materian kaj kulturan evoluojn de la Normanda popolo de la Prahistorio ĝis la 20-a jarcento.
Por akompani daŭran politikon de portempaj ekspozicioj ekde la fino de la 1970-aj jaroj, la muzeo ricevis specialan atenton per la konstruado, ene de la muroj de la kastelo, de ĉambroj nomitaj de la remparo en la fruaj 2000-aj jaroj kaj la plibonigo de la preĝejo Saint-Georges kiel centra akceptejo por la muzeoj kaj la kastelo, kaj ankaŭ kiel loko de interpretado de la retejo.
Vincas Mickevičius-Kapsukas
Vincas MICKEVIČIUS-KAPSUKAS (naskiĝis la 7-an de aprilo 1880 en Būdviečiai, komunumo Vilkaviškis, mortis la 17-an de februaro 1935 en Moskvo) estis politika aktivisto en Litovio, unu el la fondintoj de la Komunisma partio de Litovio kaj de la mallongviva Litova Soveta Socialista Respubliko de 1918 kaj 1919.
La urbo Marijampolė estis renomita Kapsukas honore al li, inter la jaroj 1956 kaj 1989, samkiel la universitato de Vilno ekde la jaro 1955 ĝis mallonge antaŭ ol Litovio reatingis la ŝtatan sendependecon. Dum vizito ĉe Stalino en Moskvo dum la jaro 1935, li mortis sub misteraj cirkonstancoj, en aĝo de 55 jaroj.
Grande ceinture Ouest
Linio Grande ceinture Ouest (GCO) estas okcidenta parto de Fervojo Grande Ceinture de Parizo, situanta en departemento Yvelines kaj malfermita al publiko la, post fermo al vojaĝantoj dum 68 jaroj. Ĝi formas parton de Linio L de Transilien.
La trafiko de tiu linio liganta neniun gravan stacion estas malgranda depost ties malfermiĝo. Tamen, tiu linio per la multnombraj novaĵoj pri kiuj ĝi disponas, estas montrofenestro de SNCF. Ĝia plilongigo norden kaj suden estas antaŭplanita en 2021, sub formo de tramtrajno, en la kadro de projekto « Tram Express Ouest » (TEO).
La linio estis fermita la pro konstrulaboro de Eksprestramo 13. Depost tiu dato, buso anstataŭas ĝin.
La estis enservigita Eksprestramo 13 kiu definitive anstataŭas linion Grande ceinture Ouest.
85878 Guzik
85878 Guzik estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj astronomoj Walter R. Cooney, Jr. kaj Ethan Kandler elde la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astrofizikisto T. Gregory Guzik, profesoro ĉe la Luiziana Universitato, kiu esploras pri kosma radiado kaj promociis la engaĝiĝon de la studentoj kaj de la publiko pri la scienco de pli ol tridek jaroj. Unu el la fondintaj anoj de la Observatorio de Highland Road Park en Baton Rouge, li disvolvis programojn per balonoj por trejni novajn sciencistojn kaj inĝenierojn.
78433 Gertrudolf
78433 Gertrudolf estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Sebastian F. Hönig  elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gertrud (naskiĝinta en 1925) kaj Rudolf Hönig (1917–1993), geavoj de la malkovrinto. Ili vekis kaj subtenis lian intereson por la astronomio.
Harold Bolingbroke Mudie
Harold BOLINGBROKE MUDIE [mjudi] (naskiĝis la en Stighgate-London; mortis la  en Forges-les-Eaux  pro aŭto-akcidento) estis angla esperantisto kaj borsisto. Li estis la unua prezidanto de UEA en 1908.
Mudie esperantistiĝis en 1902, leginte pri Esperanto en The Review of Reviews. Laŭ Adresaro Serio XXIII (1903) li estis esperantisto 7491 kaj listiĝis kun adreso en Kensington.
Eldona Agado
En novembro 1903 Mudie fondis la gazeton The Esperantist, laŭ financa garantio de William Thomas Stead. La gazeto tamen liveris ne perdon, sed profiton. Kiam The Esperantist kunfandiĝis kun The British Esperantist en januaro 1906, li aliĝis al ties redakta komitato. Li multe laboris por la eldono de la Nova testamento en Esperanto.
Oficoj en la brita kaj internacia Esperanto-Movado
Mudie estis unu el la organiza teamo "Trio por la Tria" de la 3-a Universala Kongreso (UK) en Kembriĝo (1907). Li fariĝis unue vicprezidanto, poste (de 1912 ĝis 1916) prezidanto de Brita Esperanto-Asocio. En 1908 li fariĝis prezidanto de la nove fondita Universala Esperanto-Asocio (UEA). Eduard Stettler nomis lin "naskita prezidanto" pro liaj retorikaj kapabloj.
Jam en 1905 li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato ..
Li faris multajn alilandajn propagandajn vojaĝojn kaj vizitis ok Universalajn Kongresojn.
Unua mondmilito
Post la komenciĝo de la Unua mondmilito en 1914, Mudie aliĝis la armeon kaj faris rapidan karieron. En januaro 1916 kapitano Mudie mortis pro aŭtomobila akcidento en Francio. Nur en 1919 oni elektis novan UEA-prezidanton, nome la antaŭan vicprezidanton Hector Hodler.
Laŭ la oficiala mortoakto redaktita en Francio, la naskiĝdato de Mudie estas (akto konservata en la arkivo de esperantisto Jean Amouroux).
Sur lia tombo en la tombejo de Forges-les-Eaux estas jena teksto: "FILANTROPO PREZIDANTO DE BRITA KAJ UNIVERSALA ASOCIOJ DE ESPERANTO".
Nobuhiro Ueno
Li futbalis ĉe All Nippon Airways kaj Sanfrecce Hiroshima.
Nutteln (Holstinio)
Nutteln estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aŝuradeh
Aŝuradeh (perse آشوراده), aŭ Aŝur-Ada (ruse Ашур-Ада), estas la insulo de Irano ĉe la bordo de la Kaspia Maro. La surfaco de la insulo kovras 88 hektarojn.
La insulo povas esti atingata tra Bandar Torkaman. Pli ol 40 procentoj de la irana kaviaro estas produktata proksime de Aŝuradeh.
Historio
Aŝuradeh komence de la 19-a jarcento estis loĝita fare de 300 familioj, sed la vilaĝo nun estas forlasita. La insulo dum la jaro 1837 estis okupita fare de la armeo de la Rusia Imperio malgraŭ protestoj de Persio. Sekve de la okupo, la rusia armeo vivtenis soldataran postenon sur la insulo por kelkaj jardekoj.
Mihalț
Fonto
Sur la komunuma teritorio estas fontoj de sala akvo.
CSKA Moskvo
La klubo CSKA Moskvo (ruse Центральный Спортивный Клуб Армии (ЦСКА Москва), latinliterigite Centralnij Sportivnij klubo Armii (CSKA Moskva), do "centra sporta klubo armea" de Moskvo) estas rusia sporta klubo, kiu historie havis fortajn ligojn al la Ruĝa Armeo de Sovetunio. Ĝi aparte konatas kiel futbalklubo, sed havas sukcesajn, intertempe sendependajn, sekciojn interalie ankaŭ pri glacihokeo, lukto, flugpilko, korbpilko, manpilko kaj ŝako. Interalie, kiu ŝaka sekcio en 1986, 1988 kaj 1990 gajnis la eŭropan ĉampionadon de klubaj teamoj.
Historio
La klubo nuntempe nomata CSKA Moskvo fondiĝis la 26-an de junio 1911 (laŭ la internacie pli konata gregoria kalendaro) je la nomo OLLS aŭ plennome ruse Общество любителей лыжного спорта (ОЛЛС}, latinliterigo Obŝĉestbo ljubitelej lijŝnovo sporta, do "Klubo de amikoj de la skiada sporto". Antaŭe jam en 1900 grupo da skiistoj dividiĝis de la Moskva klubo de skiantoj  (ruse Московский клуб лыжников (МКЛ), latinliterigo Moskovskij klub lijŝnikov (MKL)), cele al fondo de propra skiista klubo.
Inter la jaroj 1928 ĝis 1950 la klubo OLLS ricevis la nomon CDKA (ruse Спортивный клуб Центрального дома Красной Армии, ЦДКА, latinliterigo Sportivnij klub Centralnovo doma Krasnoj Armii (CDKA), do sporta klubo de la centra domo de la Ruĝa Armeo), poste de 1950 ĝis 1956 la nomon CDSA (ruse Спортивный клуб Центрального дома Советской Армии, ЦСК МО, latinliterigo Sportivnij klub Centralnovo doma Sovetskoj Armii, ZDSA, do sporta klubo de la centra domo de la Sovetunia Armeo), poste de 1956 ĝis 1959 la nomon CSK MO (ruse Центральный спортивный клуб Министерства обороны, ЦСК МО, do centra sporta klubo de la ministerio pri defendo) kaj en la jaro 1960 en nomon CSKA Moskvo respektive centra sporta klubo armea de Moskvo, kiun ĝi havas ĝis nun.
-399
En la jaro 399 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Nomoj de Birmo/Mjanmao
Pri la nomo de Birmo en diversaj lingvoj regas iom da konfuzo kaj diverseco. Tiu konfuzo baziĝas sur variaj nomoj jam en la birma lingvo mem, kaj sur ŝanĝo de la nomo en la angla lingvo iniciatita de la birma militista reĝimo en 1989.
Nomoj en la birma lingvo
En la birma lingvo, la lando Birmo estas konata aŭ kiel Mjanma aŭ kiel Bama. Mjanma estas la skriba kaj literatura nomo de la lando, dum Bama estas la parola kaj konversacia nomo. La birma lingvo, same kiel la Java lingvo kaj aliaj lingvoj de sudorienta Azio, havas diversajn nivelojn kun akraj diferencoj inter literatura kaj konversacia lingvaĵoj.
La konversacia nomo Bama laŭdire originas el la nomo Mjanma per mallongigo de la unua silabo (perdo de naza "an", redukto al ne-naza "a", kaj perdo de la glitsono "j"), kaj poste per transformiĝo de "m" al "b". Tia sonŝanĝo de "m" al "b" estas ofta en konversacia birma lingvaĵo, kaj aperas en multaj aliaj vortoj. Kvankam Bama eble estas posta transformiĝo de la nomo Mjanma, ambaŭ nomoj estas uzataj unu apud la alia jam dum jarcentoj.
La etimologio de Mranma restas malklara. Ofte rekontata klarigo, kiu havas oficialan subtenon en Birmo, estas, ke la nomo devenas de la Sanskrita Brahma, la nomo de la veda kreado-dio Bramao. Tiun interpreton de la nomo disvastigis al Hindujo kelkaj Budhistaj monaĥoj el Cejlono. Tial historie Birmo estis en Hindujo nomata Brahma-deŝ ("Brama-lando"). Tiu nomomaniero tamen jam eluziĝis.
En la jardekoj antaŭ la sendependiĝo, partioj favorantaj sendependiĝon serĉis nomon por la naskiĝonta lando, kiu estis entenonta ne nur birme parolantajn homojn, sed ankaŭ plurajn naciajn malplimultojn. En la 1920-aj jaroj iuj favoris la nomon Mjanma, kiu estis nomo uzata por la malnova birma reĝlando detruita de la britoj en la 19-a jarcento. En la 1930-aj jaroj la maldekstremaj sendependecopartioj favoris la nomon Bama, ĉar laŭ ili tiu nomo pli bone ol Mjanma inkluzivas la malplimultojn. Efektive estis nomata Bama la birma marioneta reĝimo enpostenigita de la Japana okupacia armeo en la Dua Mondmilito. Sed tamen, je la sendependiĝo en 1948 oni elektis la nomon Mjanma por la nova lando. Tiu nomo estas la oficiala nomo de Birmo en la birma lingvo la tutan tempon ekde 1948, dum la nomo Bama estas uzata de la birma popolo en ĉiutaga parolado.
Malgraŭ la polemikado en la jaroj antaŭ la sendependiĝo, restas fakto, ke historie (antaŭ la 20-a jarcento) ambaŭ nomoj, Bama kaj Mjanma, referencis nur al regnoj establitaj de Birme parolantaj popoloj en la rivervalo Iravadio. Neniu el tiuj du nomoj iam inkluzivis la nunajn malplimultojn de Birmo. Historie ne ekzistis nomo por la tuta nuna lando Birmo, kiu parte estas kreaĵo de la britaj koloniaj aŭtoritatoj, kiuj aneksis al sia kolonio kelkajn periferiajn teritoriojn (loĝatajn de popoloj ne-birme parolantaj). Tiuj teritorioj neniam apartenis al la malnova birma reĝlando.
Nomoj en la esperanta lingvo
En Esperanto oni ordinare uzas la jam establitan (kaj de la Akademio oficialigitan kaj rekomendatan) nomon "Birmo". Por la angla lingvo la registaro aparte enkondukis la formon Myanmar kun aldona "r", ŝajne por konservi la sonon por tiuj, kiuj parolas angle laŭ brita maniero (la "r" tiam ne sonas).
Konsekvence en Esperanto, ŝajnas pli logika rekomendi kiel oficiala junta nomo la formon Mjanmao, kiu estas pli vaste uzita ol "Mjanmo" aŭ "Mjanmaro".
Nomoj en la angla lingvo
En la angla la nomo oficiale elektita por la lando je la sendependiĝo, estis Burma. Per tiu nomo la Britoj nomis sian kolonion jam antaŭ 1948. Tiu nomo plej verŝajne venas el la portugala, kaj estis alprenita de la britoj en la 18-a jarcento. La portugala nomo mem venis de la hinda nomo Barma, kiun en la 16-a aŭ 17-a jarcento la portugaloj pruntis el iu el la hindaj lingvoj. Tiu hinda nomo Barma eble devenas de la parol-birma nomo Bama, sed eventuale ĝi devenas de la hinda nomo Brahma-deŝ. Nun ne eblas pri tio certiĝi.
En 1989 la militista reĝimo de Birmo fondis komisionon, kiu ricevis la taskon revizii la birmajn loknomojn en la angla lingvo. La celo de la komisiono estis korekti la literumadon de birmaj loknomoj en la angla, forigante literumojn elektitajn de britaj koloniaj aŭtoritatoj en la 19-a jarcento, adoptante anstataŭe literumojn pli proksimajn al la efektiva birma elparolo (komparu kun tio, kio okazis en Barato pri Calcutta/Kolkata). Tiel ekzemple la nomo de la tiama ĉefurbo "Rangoon" estis ŝanĝita al Yangon por redoni la fakton, ke la "r"-sono antaŭ longe estis forlasita en la birma lingvo, kiu anstaŭigis ĝin per la glitsono "j".
Kiam ĝi alvenis al la landnomo, la komisiono decidis anstataŭigi la anglan nomon Burma per Myanmar. Por tio estis tri kialoj. Unue Mjanma estas la oficiala nomo de la lando en la birma lingvo, kaj la komisiono celis konformigi la anglajn loknomojn kun birmaj loknomoj kaj birma elparolo. Due la militistoj pensis, ke la nomo Mjanma pli bone ol la nomo Bama inkluzivas la malplimultojn, kaj ili volis, ke la anglaj nomoj respegulu tion. Fine la la militistoj delonge estis suspektemaj pri la konversacia birma lingvo, kiun ili perceptis kiel ribeleman. La reĝimo subtenas la literaturan lingvon, kaj tial ili volis seniĝi je la angla nomo Burma, kiu spegulas la ĉiutagan birman nomon Bama.
La kritikantoj emfazas ankaŭ la fakton, ke la militista reĝimo, kiu ne estas demokratie elektita, havas nenian leĝan rajton ŝanĝi la nomon de la lando. Oni tamen memoru, ke la militista reĝimo ne ŝanĝis la oficialan nomon en la birma lingvo, sed nur aliigis la nomon de la lando en la angla. Aung San Suu Kyi, gvidantino de la opozicio, kontraŭas la novan nomon Myanmar, montrante al la hipokrita pravigo pri inkluziveco, kiun prezentis la militista reĝimo. Opoziciaj partioj, kvankam ili kontraŭas la anglan nomon Myanmar, tamen ne havas ion kontraŭ la oficiala birmlingva nomo Mjanma. Neniu opozicia partio proponas ekuzon de la konversacia nomo Bama kiel oficiala nomo de la lando.
Ronago
Ronago estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Viktoro, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Drezzo kaj Uggiate-Trevano.
Nomoj de Birmo/Mjanmao
Nomoj en la angla lingvo
Fine multaj kritikantoj enfokusigas la mankon de scienca ĝusteco de la reformo. Nur kvar lingvistoj estis anoj de la komisiono de 1989, dum la plimulto de la komisionanoj estis militistaj funkciuloj kaj oficistoj sen apartaj scioj pri lingvoscienco. La nove adoptitaj nomoj ofte malhavas seriozan sciencan bazon, kaj iuj estas sufiĉe bizaraj. La fina "r" de la nomo Myanmar estas unu ekzemplo de la strangaĵoj alprenitaj de la komisiono. Tial la laboro de la komisiono ne povas esti komparata kun la serioza scienca laboro de tiu grupo de sciencistoj, kiu kreis la Pinjinan skribon en la Popola Respubliko Ĉinio. En multaj okazoj la novaj nomoj alprenitaj de la komisiono ne helpas eksterlandanojn elparoli birmajn loknomojn pli proksime al la efektiva birma elparolo, kaj ili nur alportas komplikaĵojn per kreado de nova aro de nomoj apud la malnovaj formoj.
Birmanie
28276 Filipnaiser
28276 Filipnaiser estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Filip Naiser, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Gimnazio Aloise Jiraska de Litomyšl (Ĉeĥio).
Superstiĉo
Superstiĉo estas kredo, kiu nek baziĝas sur racio aŭ klarigeblaj faktoj, nek kongruas kun oficiale akceptitaj religiaj sistemoj. La vorto ofte estas aplikata malglore al kredo, kiu ne estas la propra de la parolanto.
La superstiĉoj povas esti socialaj (t.e. akceptitaj de tuta socio) aŭ personaj, kiam temas pri moroj estigitaj de personaj spertoj. Elementoj de religioj povas eniri en superstiĉon (en ŝanĝita formo).
En la kadro de superŝtico tradicie grave rolas la ideo influi per magio bonŝancon / malbonŝancon aŭ diveni estontajn eventojn.
Superstiĉoj ordigitaj laŭ: USONO: Superstiĉoj varias laŭ landoregiono aŭ izoliteco de la koncerna komunumo.
Inter la plej interesaj (kaj ankoraŭ pervadaj) estas:
William Cowper
William COWPER (n. la 26-an de novembro 1731 - m. la 25-an de aprilo 1800) estis unu el la plej popularaj britaj poetoj de sia tempo. Li renovigis 18-a jarcentan naturpoezion per la priskribo de ĉiutaga vivo en la anglaj kamparoj.
Cowper plurfoje suferis de grava deprimo. Kvankam li trovis refuĝon en fervora, evangelista kristanismo, li ofte esprimis timon, ke li estis destinita al eterna damno. Oni ofte asocias lin kun la alia poeto John Newton, kiu verkis la himnon Amazing Grace.
El licenciado Vidriera
Enhavo
Du studentoj trafas borde de la rivero Tormes infanon de dekunu jaroj nome Tomás Rodaja, dormanta subarbe, kiu intencis trovi en Salamanko dunginton kiu kontraŭ liaj servoj ebligu liajn studojn por honorigi sian naskolokon kaj siajn gepatrojn, propono kiun la studentoj akceptas. Tuj poste, pro sia fideleco kaj servoj, iĝis kompano kaj ne jam plu servisto, atingante grandan popularecon en la Universitato pro sia elstara ingenio.
Estante 19jaraĝaj la kavaliroj finigas siajn studojn kaj decidas reveni al Malago, sia urbo; sed post estadi en tiu urbo, Tomás petas permeson al siaj dungintoj por reveni al Salamanko. Survoje li trafas la kapitanon Valdivia, kiu laŭdas la vivmanieron de la soldataro, kaj konvinkas Tomás por kunveturi tra Italio kaj Flandrio.
Kiam li revenas el sia veturo tra Italio, li gradiĝas pri juro en la urbo Salamanko. Tie vekas la amon de sinjorino kiu, kolera ĉar li ne korespondas pasie, decidas turniĝi al la magio de moriskino, kiu enmetas sorĉaĵon en cidonio por Tomás Rodaja, por ke tiu, manĝinte, ne povu vivi sen la amo de la sinjorino. La sorĉaĵo produktas en la studento grandajn atakojn kaj gravegan malsanon, kio kondukas al lia freneza kredo, ke li estas el vitro, kaj tiel permesas, ke neniu alproksimiĝu kaj petas al homoj demandojn, ne gravas ĉu malfacilajn, ĉar li povos respondi al ili malferme. El licenciado Vidriera, kiel li mem nomas sin, pasigas siajn tagojn promene surstrate kaj satirigante preskaŭ ĉion ĉirkaŭan. Dum vintraj noktoj li dormas en pajlo kaj dum someraj noktoj sub la ĉielo.
Post du jaroj religiulo sukcesas kuraci lin, kiu nun nomiĝas licenciado Rueda; tiu nun malfreneza jam ne estas atentata de la publiko, pro kio li decidis reveni al Flandrio, soldatiĝi kaj morti tia.
Roncadelle
Roncadelle estas komunumo de Italio.
Herschel Evans
Herschel EVANS (* 9-an de marto 1909 en Dentono, Teksaso; † 9-an de februaro 1939 en Novjorko) estis usona ĵaz-tenorsaksofonisto de svingo. Li famiĝis pro sia ludo en la Count Basie Orchestra ekde 1936 ĝis 1939. Li mortis jam en la aĝo de 29 jaroj pro kormalsano.
Vivo kaj verkado
Herschel Evans ja naskiĝis en Teksaso, pasigis tamen sian infanecon plejparte en la regiono de Kansasurbo, kie laboris lia kuzo, trombonisto kaj gitaristo Eddie Durham. Ĉi tiu persvadis lin, ke li ŝangiĝu de la aldo- al tenorsaksofono. Evans akiris unuan famon dum la spontankoncertoj en la ĵazdistrikto inter la Dek Dua kaj Dek Oka Stratoj de Kansasurbo. En la 1920-aj jaroj li pretere revenis Teksason kaj ludis 1928-29 en la orkestro de Troy Floyd en San Antonio. En ĉi tiu bando li restis ĝis 1932. En 1934 li ludis ĉe Coleman Hawkins; longan tempon li prezentis kun Lionel Hampton kaj Buck Clayton en Losanĝeleso.
Meze de la 1930-aj jaroj li revenis al Kansasurbo; ekde 1936 ĝis sia morto li ludis en la Count Basie Orchestra. En ĉi tiuj jaroj la famo de Herschel Evans atingis sian kulminon: Li muzike duelis kun kunbandano kaj saminstrumentisto Lester Young, surdiskigante tiamaniere ĵazklasikaĵojn. One O’Clock Jump montras la kontrastajn stilojn de Evans kaj Young. Lia impeta ludmaniero influita de Coleman Hawkins kontrastis la pli trankvilan ludon de Lester Young. Post la elformado de la stilo tipa por Hawkins kun mallongaj kaj simplaj frazoj, blovataj per granda forto kaj impeto, Herschel Evans ektenis altan gravecon por li postaj tenorsaksofonistoj kiel Don Byas, Buddy Tate (kiu anstataŭis lin ĉe Basie), Illinois Jacquet kaj Arnett Cobb.
Herschel Evans aranĝis la pecojn Texas Shuffle kaj Doggin’ Around de Count Basie (1938) kaj estas aŭdebla kiel klarnetisto en Jumpin’ at the Woodside (1938). Kelkaj el liaj plej bonaj solooj troviĝas en The Glory Of Love, One O’ Clock Jump, John’s Idea kaj Smarty (1937) Gerorgianna, Send For You Yesterday, Swinging The Blues, Doggin’ Around, Texas Shuffle kaj Blue And Sentimental de Basie (1938). Aldoniĝas de Lionel Hampton Shoe Shiner’s Drag kaj Muskret Ramble kaj de Harry James One A Clock Jump kaj Life Goes To A Party (1938). Krome ekzistas sonregistraĵoj kun Troy Floyd (1929), Mildred Bailey kaj Teddy Wilson.
Diskografio
Kiel gastmuzikisto ĉe
Sammy Price
Samuel Blythe Price, nomita Sam aŭ Sammy, (* 6-an de oktobro 1908 en Honey Grove en Teksaso; † 14-an de aprilo 1992 en Novjorko) estis usona pianisto de ĵazo (svingo), bluso kaj bugio.
Price studis pianon en Dallas kaj estis je la komenco de sia kariero ankaŭ kantisto kaj dancisto en la bando de Alphonse Trent (de 1927 ĝis 1930). Unuafoje li surdiskigis en 1929 („Sammy Price and his Four Quarters“). Li estis poste kelkajn jarojn en Kansasurbo kaj poste en Ĉikago kaj Detrojto. En 1938 li fariĝis dompianisto ĉe Decca en Novjorko, kie li akompanis i.a. la bluskantistinojn Sister Rosetta Tharpe kaj Trixie Smith. En la 1940-aj jaroj li direktis sian propran bandon „Texas Blusicians“ (i.a. kun Don Stovall kaj Emmett Berry), kiuj ankaŭ iam surdiskigis kun Lester Young. Krome li ludis regule en la klubejoj de la 52-a Strato kaj en muzikaloj. En 1948 li ludis sur la ĵazfestivalo en Nico kun Mezz Mezzrow. En 1951 li denove estis en Teksaso. En 1954 li estis en Novjorko kaj akompanis la kantistojn Mahalia Jackson kaj Jimmy Rushing. Li ludis ankaŭ kun ritmenblusaj bandoj. En 1955/6 li koncertvojaĝis kun propra bando tra Eŭropo. Post tio li estis ĝis 1967 kunmuzikisto de Red Allen. Poste li ludis en Roosevelt Hotelo en Novjorko kaj meze de la 1970-aj jaroj en restoracio kun muzika orientiĝo je novorleana ĵazo, la Crawdaddy Restaurant en Novjorko, kie li ankaŭ prezentis ekz. kun Benny Goodman kaj Buddy Rich. Price aktivis kiel muzikisto ĝis mallonge antaŭ sia morto.
Birdoĥorio
Birdoĥorio aŭ ornitoĥorio estas disvastigmeĥanismoj de planto ĉe kio birdoj transprenis la rolon de la disvastiganto de diasporoj.
Alkutimiĝoj
Simile al la zoogamio ankaŭ ĉe la zooĥorio okazis kunevoluo inter planto kaj la disvastiganto. Sed oftas poliĥorio. Ĉar birdoj havas bonan vidkapablon la generativaj) diasporoj (tio povas esti fruktoj, plurfruktoj aŭ fruktaroj) estas plej ofte ruĝaj, flavaj, aŭ brile nigraj, ili formas fortan kontraston al la ĉirkaŭo.La odoro de la diaporo ne multe gravas. Krome la diasporoj restis ankaŭ post la maturiĝo al la planto, ili estas malgrandaj kaj havas molan ŝelon.
Ekologia signifo
Birdoj tre gravas por la semdisvastigado. Nur en Mezeŭropo oni konas 186 specioj de lignoplantoj, kies diasporoj estas disvastigataj birdoĥorie. Multaj birdoj, ekzemple eŭropazia garolo kaj nuksrompulo kovras la diasporoj en depoton kaj tielmaniere disvastigante la planton. Tio okazas ekzemple ĉe kverko, fago, avelujo kaj cembro. La plej granda parto estas tamen disvastigata pere de endoĥorio.
Ankaŭ epifitoj kaj paparazito (ekzemple visko) estas birdoĥoriaj, iliaj semoj estas transporotataj de birdoj al tiu loko, kie ili povas ekburĝoni..
Ekzemploj
Ekzemploj de birdoĥoriaj specioj estas:
12496 Ekholm
12496 Ekholm estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda planedosciencisto Andreas G. Ekholm (1975–2001), kiu kontribuis en la kampoj de la procezoj de alfrapa kraterigo, la geofiziko de la glaciaj kaj la fotometrio de la  kaj centaŭroj. Li ankaŭ estis aktiva en humanitaraj kaŭzoj antaŭ sia antaŭtempa morto pro trafikakcidento en sia denaska Svedio.