cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(38585) 1999 XD67
(38585) 1999 XD67 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro » : tie estas, ke ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero,
(17598) 1995 KE2
(17598) 1995 KE2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Zbigniew Romaszewski
Edziĝinta al Zofia Romaszewska kun kiu havis filinon Agnieszka Romaszewska-Guzy.
Vivo
Juneco kaj edukiteco
Post la ribelo de Varsovio estis forveturigita en Gross-Rosen. Lia patro estis murdita en 1944 en koncentrejo. En 1955 kiel mezlernejano eniris al Asocio de Pola Junularo, kiun oni malfondis en 1956. Li finis fizikon en la Varsovia Universitato (1964), doktoriĝis en Fizika Instituto de Pola Scienca Akademio oktobre 1980, kie laboris ĝis junio 1981. Pro sindikata laboro libertempiĝis.
La Pisseure
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Zbigniew Romaszewski
Vivo
Opozicia agado en Pola Popola Respubliko
Marte 1968 en lia loĝejo okazis politikaj diskutoj, al kiuj la familio invitis spertulojn kiel Maria Ossowska kaj aliaj.
Junie post laboristaj protestoj en Radom kaj Ursus organizis helpon al persekutataj personoj. De 1977 estis membro de la Komitato de Socia Memdefendo KOR. Kune kun la edzino gvidis ties Interven-Buroon registrante kazojn de la rompoj de homrajtoj kaj portante al viktimoj de maljustaĵoj la materian kaj leĝan helpon. En la jaroj 1980–1981 gvidis Komisionon pri Interveno kaj Justeco de Solidarność. Li kunredaktis libron ''Czerwiec 1976. Radom. Doniesienie o przestępstwie'' (Junio 1976. Radom. Raporto pri krimo; 1981)
Dum la milita stato en Pollando kaŝiĝis, ĉar estis serĉata de sekureca servo. En broŝuro Sierpień 1980 – Grudzień 1981 – co dalej? (Aŭgusto 1980 - Decembro 1981 kion plu?), publikigita marte 1982, li formulis planon de centrita rezisto, pledante por ekesto de gvida centro de la subtera "Solidareco". Dum tiu ĉi periodo li organizis subteran Radio Solidareco. La unua disaŭdigaĵo okazis la 12-an de aprilo 1982 en Varsovio. Fine de septembro 1982 estis arestita, juĝata kaj malliberigita de 1982 ĝis 1984. Tiam ekprotektis lin Amnestio Internacia.
Distingoj kaj memorigoj
En 2013 ricevis la titolon Honora Civitano de Varsovio.
En 1987 kune kun la edzino ricevis Premion de Homrajtoj de Fondaĵo Aurora ĉe Universitato Stanford en Kalifornio. En 2008 estis distingita per Komandora Kruco de la Ordeno Pro Meritoj por Litovio, en 2008 ricevis portugalan Grandan Krucon de Merit-Ordeno. Krome estis distingata per privataj distingoj (i.a. de la Kruco de Solidareco Batalanta).
Fizika grando
Bazaj grandoj
La ebleco «mezuri grandon startante el alia grando supozas ke inter la du troviĝas komuna elemento kiel ponto inter la du, kiun oni difinas «baza grando». Tiuj grandoj, plibone iliaj unuoj, ofte estas ligitaj en sistemoj de diversaj mezurunuoj laŭ la praktika utileco de iliaj rilatoj kaj kunaĵoj. Kiel la aktuala sistemo estas tiu SI, kiu instaliĝas sur sep bazaj unuoj.
Natália Nagy
Natália Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Natália estas hungara aktoro, humuristo. Ŝia patro estis András Nagy Bandó. Natália Nagy naskiĝis la  en Szeged.
Biografio
Natália Nagy maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, kie en la lasta lernojaro ŝi jam apartenis al humurista teatra trupo (1988–1997). Baldaŭ kiel trupano ŝi estis videbla en la Hungara Televizio, kelkfoje individue en pluraj filmoj. Ekde 1988 ŝi kelkfoje ricevis kantistajn rolojn en Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon en 2004.
Fizika grando
Bazaj grandoj
Tial la grandoj menciitaj ĉi-sube rigardas al la grandoj de tiuj sistemo. Por ĉiu grando estas indikataj la unuo de la SI por determini la dimensiojn, la bazajn grandojn, la derivitajn grandojn, simbolon kaj mezurnomon
La pli detalitaj mezuroj de kvanto de grando estas devenigeblaj el la baza mezurunuo per multoblo aŭ divido. Ekzemple, la fizika kvanto de rapido eltireblas el la baza mezurunuo de L/T, tiu lasta, siavice, laŭ la dimensio. Kelkaj derivitaj grandoj havas dimension 1 kaj onidire ili estas sendimensiaj kvantoj.
Provinco Konstantina
La provinco Konstantina (arabe:قسنطينة), estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio, kies ĉefurbo nomiĝas (Konstantino aŭ Qusantînah (arabe: قسنطينة), situanta en la nordoriento de la lando. Konstantina konsistas el 6 distriktoj kaj 12 municipoj. Ĝi havas 937 344 loĝantojn sur areo de 2 197 km².
DOP
La vorto havas plurajn signifojn:
Zsuzsa Petress
Zsuzsa Petress [ĵuĵa petreŝ], hungare Petress Zsuzsa, Esperante Suzano Petress estis hungara aktorino, kantisto kaj primadono.
Zsuzsa Petress naskiĝis la 1928, Budapeŝto - mortis la  2001, Budapeŝto.
Biografio
Zsuzsa Petress finis la aktoran akademion en 1950 en Budapeŝto, sed ŝi pli frue jam komencis sian aktoran karieron en Operetoteatro (Budapeŝto). Inter 1966–1968 ŝi ricevis rolojn ankaŭ en Nacia Teatro (Győr), Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) kaj Nacia Teatro (Miskolc). Ekde 1974 ŝi vivis en Usono, tamen kelkfoje ŝi roladis en Budapeŝto. Ŝiaj kantoj ofte estis aŭdeblaj en Hungara Radio kaj ankaŭ diskoj gardas ŝian kantadojn. Ŝi ricevis premiojn en 1954, 1974 kaj en 1986.
Gotarda Baza Tunelo
Gotarda Baza Tunelo (GBT) estas longa fervojtunelo tra la Alpoj kies norda enirejo situas en Erstfeld kaj la suda enirejo situas en Biasca (Svislando). Ĝi estas la plej longa fervojtunelo en la mondo. Ĝis 2016 la plej longa tunelo estas Sejkan (tunelo) en Japanio, inter Honshu kaj Hokkaido, kiu longas je. La inaŭguro okazis la en ĉeesto de la kompleta Federacia Konsilio, de François Hollande, prezidanto de Francio, Angela Merkel, kanceliero de Germanio, Matteo Renzi, prezidanto de Italio. La malfermo okazis la. Dum la konstruado, kiu daŭris 17 jarojn, mortis 9 laboristoj.
Péter Domokos (literaturhistoriisto)
DOMOKOS Péter originala nomo  Pál Péter Domokos (domokoŝ) hungara literaturhistoriisto. Li naskiĝis en Joseni la 15-an de januaro 1936 kaj mortis la 27-an de majo 2014. Li estas filo de Pál Péter Domokos.
Biografio
Domokos finis siajn studojn en ELTE en Budapeŝto hungaran lingvon kaj literaturon en 1959. Li estis hungara profesoro de la Universitato Leningrado, ekde 1970 kunlaboranto de MTA. Ekde 1980 li estis docento, ekde 1992 katedrogvidanta universitata profesoro en katedro pri finn-ugra lingvaro de ELTE.
Capablanca in Memoriam
Capablanca in Memoriam estas internacia ŝakturniro organizita en Kubo ekde 1962 omaĝe al José Raúl Capablanca y Graupera (1888-1942) fama kuba ŝakisto, kiu estis mondĉampiono de 1921 ĝis 1927. La turniro estas la plej malnova el la kontinento, ĝi estis organizita laŭ ideo de Che Guevara.
La unua venkinto esti la argentina poldevena ŝakisto Miguel Najdorf, li finis kun 16.5 ponetoj el 21, la dua estis la sovetunia Boris Spasskij kun 16 poentoj kaj Eldis Cobo el Kubo finis en la 20a pozicio.
La gajninto de la lastaj turniroj estis la ukrainia ŝakisto Vassily Ivanchuk, li gajnis okfoje la turniron (2005, 2006, 2007, 2010, 2011, 2012, 2016 kaj 2019).
Karel Husárek
Unue li mallongtempe agadis ĉe la 5-a pafista regimento kaj en septembro de 1917 li transiris en rango de leŭtenanto al la 2-a memstara inĝeniera roto. Li partoprenis vicon da bataloj en Siberio kaj en aŭgusto de 1918 li estis avancigita je majoro. Tiutempe li agadis en stabo de la t.n. Orienta grupo, krom alia ankaŭ kiel diplomata rajtigito. En septembro de 1918 li fariĝis stabestro de la 2-a divizio de la ĉeĥoslovakaj legioj, en 1919 li transiris en servojn de rusa armeo en Siberio, al kiu komandis generalo Radola Gajda. En la rusaj servoj li agadis krom alia kiel komandanto de apartaj battaĉmentoj en Uralo. Li forlasis Rusion en novembro de 1919 kaj en februaro de 1920 li revenis Ĉeĥoslovakion.
Santana do Matos
Santana do Matos estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1855, la municipo havas 14.544 loĝantojn.
Karel Husárek
En novembro de 1920 li estis nomita komandanto de pionirara regimento 4 en Bratislava, en decembro de 1923 li transprenis komandadon de pionirara regimento 5 en Prago kaj en septembro de 1924 li foriris je militan altlernejon en Parizo. Li studis samtempe kun ĝi lernejon de politikaj sciencoj en Parizo kaj ambaŭ lernejoj li sukcese finis en la jaro 1926. Reveninte el Francio li estis en rango de subkolonelo de la ĉefstabo destinita vicstabestro de Landa armea komandantejo en Bratislava kaj en decembro de 1927 stabestro de tiu ĉi komandantejo. En la jaro 1930 li deĵoris ĉe montara infanteria regimento 3 en Poprad, en januaro de 1931 li venis en Kurson por pli superaj komandantoj en Prago kaj post ties emineta finvizito li restis en ĝi kiel profesoro. Samtempe li formale komandis unue al pionirara soldataro de Landa armea komandantejo en Bratislava, poste al la 10-a infanteria brigado en Písek. En la jaro 1933 li estis nomita komandanto de la 16-a infanteria brigado en Místek, en februaro de la sama jaro li estis avancita je brigada generalo.
Ĉefstabo de la ĉeĥoslovakaj armeaj fortoj
Karel Husárek dum sia agado en Prago brile pruvis siajn kapablojn, li komencis studado de strategio kaj kiel ĉefredaktoro de "Vojenské rozhledy" (Armeaj vidoj) li plialtigis ties nivelon. Tial estis nenia surprizo, kiam enkadre de grandaj personaj ŝanĝoj en la komandado de la armeo li venis en Ĉefstabon, kie li transprenis la 31-an de decembro 1933 funkcion de la 1-a anstataŭanto de stabestro de Ĉefstabo de la ĉeĥoslovakaj armeaj fortoj. Li okupiĝis krom alia ankaŭ per konstruado de fortikaĵoj kaj en marto de 1935 li tial plie fariĝis direktoro de la fortikiglaboroj. Danke al siaj rezultoj li estis en oktobro de 1935 nomita vicstabestro de Ĉefstabo kaj en julio de 1936 avancita je divizia generalo. Fine de la jaro 1937 li rezignis rilate al sia troa laboro pri la posteno de la vicstabestro de Ĉefstabo kaj li restis nur la direktoro de la fortikiglaboroj. En novembro de 1937 li prilaboris detalan fortikigplanon, kiu estas konata kiel la t.n. Programo de Husárek.
En la jaro 1938 li klopodis maksimume plirapidigi la konstruadon de la fortikaĵoj, precipe sur la eksa aŭstria limo. Li partoprenis ankaŭ en pliprofundigo de armea kunlaboro kun Sovetunio. Post proklamo de mobilizo en Ĉeĥoslovakio en septembro de 1938 li restis je dispono al generalo Ludvík Krejčí, ĉefa komandanto de la mobilizita armeo, kaj li fariĝis lia plej proksima kunlaboranto. En interkonsiloj li certigis la politikan gvidantaron de la ŝtato, ke la armeo estas preparita batali, se ĝi ricevos ordonon al tio. Post akcepto de la munkena interkonsento li agadis komence de oktobro de 1938 kiel soldata eksperto en la internacia komisio en Berlino, kie li vane klopodis malhelpi la kripligon de Ĉeĥoslovakio kaj certigi al ĝi almenaŭ iom favorajn limojn. Ekde oktobro ĝis decembro de 1938 li estis ministro de publikaj laboroj en oficista registaro de generalo Syrový, fine de oktobro li partoprenis en organizado de forflugo de Edvard Beneš eksterlanden. Rilate al perdo de plimulto de la fortikaĵoj kaj planita reorganizo li decidiĝis forlasi la armeon kaj en januaro de 1939 li komencis labori en Uzinoj Škoda en Plzeň kiel armila eksperto.
Post la dua mondmilito
Baldaŭ post la liberigo li estis arestita kaj kulpigita pro agado en armila industrio dum la okupacio. Somere 1946 ili tralasis lin el malliberejo, la esplorado okazis plu en lia libereco kaj en decembro de 1948 la eksterordinara popola juĝo tute senigis lin de la kulpo. Sed li devis defendi sin ankoraŭ antaŭ la armea disciplina komitato, kiu volis ankaŭ senigi lin de la kulpo, sed post interveno de A. Čepička, nova ministro de defendo, ĝi agnoskis lin kulpa, degradis lin je ordinara soldato kaj malaltigis lian emeritecon. En la 50-aj jaroj Karel Husárek laboris en Ŝtata eldonejo de teknika literaturo kiel tradukisto. En la 60-aj jaroj li grave malsaniĝis kaj li devis esti hospitaligita. Li mortis la 26-an de julio 1972 en Prago. Liaj korprestaĵoj estis en la jaro 1974 transveturigitaj en Parizon.
En novembro de 1991 estis al Karel Husárek postmorte redonita la rango de divizia generalo. Lia nomo verŝajne fariĝus forgesita, sed feliĉe senĉese kreskanta intereso pri la ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj malebligis tion kaj generalo Husárek estas en konekso kun la fortikaĵoj ofte menciata.
31122 Brooktaylor
31122 Brooktaylor estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla matematikisto Brook Taylor (1685–1731), kies nomo estas asociata kun baza teoremo en la diferenciala kalkulo, kie la valoro de funkcio ĉe ajna punkto povas esti esprimita kiel serio da potencoj implicanta la funkcion kaj ties derivaĵojn ĉe alia punkto.
52057 Clarkhowell
52057 Clarkhowell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Michael Schwartz, kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem, per la Observatorio Tenagra I de Cottage Grove (Oregono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona antropologo Francis Clark Howell (1925–2007), ĝenerale konata kiel « F. Clark Howell ». Li aliigis sian disciplinon, aldonante larĝan spektron da modernaj sciencoj al la tradicia « ŝtonoj kaj ostoj » alpaŝo de la estinto kaj estas rigardita kiel la patron de la moderna paleoantropologio.
Lajos Terkán
Lajos TERKÁN [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Terkán Lajos estis hungara astronomo, profesoro. Lajos Terkán naskiĝis la  en Székesfehérvár. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Terkán akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li doktoriĝis. En 1900 li eklaboris en observatorio en Ógyalla. En 1902 li estis la unua, kiu kreis ekzamenadojn pri konstato de temperaturo de la steloj helpe de mezurado de koloroj kaj lumoj. Ekde 1912 li instruis ankaŭ en la universitato kiel privata profesoro. Post Traktato de Trianon la observatorio iĝis posedaĵo de Ĉeĥoslovakio, tial li partoprenis en fondo de nova observatorio en Budapeŝto. Li pensiuliĝis en tiu observatorio en 1935.
Tomo Sugawara
Tomo Sugawara (菅原 智, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Santos kaj Vissel Kobe.
Mikroskopo (konstelacio)
Mikroskopo estas konstelacio de tera ĉielo.
3307 Athabasca
3307 Athabasca estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Atabaskoj : grupo da indianaj etnoj parolantaj la Atabaskajn lingvojn.
2-a simfonio (Schumann)
La 2-a simfonio en C-maĵoro estis komponita far Robert Schumann en la jaroj 1845 kaj 1846. Laŭ kronologia vidpunkto temas pri la 3-a simfonio de Schumann, ĉar li verkis la simfonion en d-minoro pli frue, nome en 1841. Ĉi tiu tamen restis komence nepublikigita, nur en 1851 Schumann prilaboris ĝin, tiel ke ĝi publikiĝis kiel lia 4-a simfonio.
Luzern Verkehrshaus (stacidomo)
Luzern Verkehrshaus estas fervoja stacidomo en Lucerno, Svislando.
2-a simfonio (Schumann)
Ekestohistorio
La simfonio en C-maĵoro ekestis en la tempo, en kiu la sanstato de Schumann atingis unuan malaltan punkton; la kaŭzo por tio verŝajne originas en la anima kaj ankaŭ korpa depresio de la artisto. Tiurilate oni povas interpreti la simfonion helpe de liaj fantaziaj fratoj Florestan und Eusebius. Kelkaj interpretadoj asertas, ke ĉiu temo, ĉiu humoro estis "komponita" de unu el tiuj du. Krome ekkoneblas granda influo sur la simfonion per la verkoj de Johann Sebastian Bach. Schumann mem diris, ke li kuracos sin de sia depresio, studante Bach-on kaj verkante ĉi tiun simfonion.
Strukturo
La simfonio konsistas el kvar movimentoj, el kiuj la 2-a kaj 3-a movimentoj male al la principoj de klasika simfonio estas interŝanĝitaj, kiel tion faris ankaŭ jam Beethoven en sias 9-a simfonio kaj Felix Mendelssohn Bartholdy en sia reformacia simfonio. La kvar movimentoj titoliĝas:
Meurthe-et-Moselle
Meurthe-et-Moselle estas unu el la departementoj de la franca regiono Grand Est, nomata laŭ la riveroj Meŭrto kaj Mozelo. Ĝi etendiĝas sur kaj enhavas  loĝantojn. La ĉefurbo estas Nancio.
La departemento tute enhavas 594 komunumojn.
Geografio
Meurthe-et-Moselle havas landlimojn kun la departementoj Meuse (Mozo), Vosges (Vogezoj), Bas-Rhin (laŭvorte "malalta Rejno", en Esperanto "Suba Alzaco") kaj Moselle (Mozelo), sed ankaŭ kun Belgio kaj Luksemburgio.
Krom la prefektejo kaj la subprefektejoj, la departemento havas aliajn gravajn urbojn kiel Longwy, Pont-à-Mousson aŭ Villerupt.
Kampalopekuro
Alopecurus myosuroides, komune konata kiel Kampalopekuro, estas palearktisa vegetala specio de la subfamilio de Pooideae. Ĝi estas unujara. Myosuroides signifas greke musovostoforma.
Kutime ĝi kreskiĝas nature en la samaj zonoj produktantaj de tritiko kaj pro tio oni konsideras malbonigan herbon por tiu kultivado. Aroj posedas rezisteco pri plejoftaj herbicidoj.
Etimologio
La dunoma Alopecurus signifas (el la antikva greka lingvo) "vulpovosto-n". La specifa epiteto, myosuroides, signifas "formon de musovosto". Ĉi tiuj nomoj raportas al la formo de la longa, maldika, cilindra infloresko.
Priskribo
Ĝi altas 20-70 cm. Spiketo havas unu floron. La du glumoj kunfandiĝas. La ekstera glumo altas kiel la spiketo kaj kiel la ekstera paleo. La ekstera paleo havas longan fleksan ariston. Ne estas interna paleo. La floroj estas protoginaj. La haroj de la spinoj de la glumoj estas malongaj.
Parazitoj
Blumeria graminis kaj Claviceps purpurea estas parazitoj de alopekuro.
Varedo
Varedo estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaraj komunumoj estas Desio, Bovisio-Masciago, Limbiate, Nova Milanese kaj Paderno Dugnano.
DOT
La vorto havas plurajn signifojn:
Banu Hilal
La Banu Hilal (en araba: بنو هلال aŭ الهلاليين) estis konfederacio de triboj de Arabio el la regionoj Heĝazo kaj Naĝdo de la Araba Duoninsulo kiuj elmigris en Nordafrikon en la 11a jarcento. Mastroj de vastaj ebenaĵoj de Naĝdo, ili iel ĝuis iom fifaman reputacion, eble pro sia relative malfrua (inter arabaj triboj) konverto al Islamo kaj rakontoj de ties kampanjoj en la landlimaj teritorioj inter Irako kaj Sirio. Kun la revolucia movado de Karmatoj en Barejno kaj Omano, ili partoprenis en la rabadfo de la urbo Mekko en 930 en sia lukto kontraŭ la Fatimida Kaliflando. Kiam tiu lasta iĝis posedanto de Egiptio kaj fondintoj de Kairo en 969, ili tuj limigis la ribelemajn Beduinojn suden antaŭ sendi ilin en Magrebon.
Vorta mistraktado
Vorta mistraktado (ankaŭ konata kiel mallaŭdegado aŭ vorta brutalado) povas esti malplivaloriga diraĵo, dirata al kaj/aŭ pri iu viktimo, aŭ la senigado de respondoj al tiu viktimo por difini la celatan homon kiel neekzistan. Se la mistraktanto ne tuj pardonpetas kaj retiras la malplivalorigan diraĵon, la rilato eble estas vorte mistraktema.
Priskribo
En lernejoj kaj la ĉiutaga vivo, homo vorte mistraktas iun—brutalas (kio ofte havas fizikan komponaĵon)— por gajni statuson kiel supera al la celata homo kaj/aŭ amikiĝi kun aliaj kontraŭ la celato. Ĝenerale la mistraktanto ne konas alian manieron emocie kuniĝi kun aliaj homoj.
En paraj rilatoj, la vorta mistraktanto respondas al la "aparteco" de la partnero, t.e., sendependaj pensoj, vidpunktoj, deziroj, sentoj, esprimoj (eĉ de feliĉo), kiel ĉagreno aŭ eĉ atako. Mistraktema homo povus mistrakti alian simple pro tio, ke la alia havas kvalitojn, kiuj mankas al la mistraktanto, kia emocia inteligenteco, varmeco, ricevemo, kaj tiel plu.
Iu ajn povas sperti vortan mistraktadon. Tipe, en paraj aŭ familiaj rilatoj, vorta mistraktado pliintensiĝas kaj plioftiĝas kun la tempopaso. Post sperto de vorta mistraktado, viktimoj povas eksuferi klinikan deprimon kaj/aŭ la posttraŭmatan streĉan obstrukcon. La homo, celita de vorta mistraktado, kun la tempopaso povas subfali al ia streĉ-rilata malsano. Vorta mistraktado kreas emocian doloron kaj psikan angoron en sia celito.
Kvankam ĝi estas la plej ofta formo de mistraktado, oni ĝenerale ne traktas ĝin kiel tiom seriozan kiom aliaj tipoj pro tio, ke ne estas videbla pruvo, kaj la mistraktanto povas havi "perfektan" personecon ĉirkaŭ aliaj homoj. Tamen reale, vorta mistraktado povas esti tiom malutila al ies sano kiom fizika mistraktado. Homoj vorte mistraktataj ekde sia infanaĝo povas evolui psikologiajn obstrukcojn, kiuj plagas ilin ĝis kaj tra plenaĝeco.
La efiko de persista vorta misuzo sur la viktimo povas esti ampleksa kaj severa. La viktimo povas senti emocian doloron, seniluziiĝon, malĝojon aŭ senton de kulpo, li povas sperti konstantan premon kaj streson, kaj eĉ disvolvi depresion  aŭ post-traŭmatan malordon.
Specoj
Vorta mistraktado inkludas la jenajn aferojn:
Korno (aŭtomobilo)
Korno aŭ hupo estas aparato, plej ofte uzata sur aŭtoj kaj aliaj veturiloj, kio estas uzata de la veturigisto por doni sonsignalon al la ĉirkaŭaĵo.
La korno estas por averti por tuja danĝero sed ĝi ankaŭ povas estis fonto de bruo. Tial estas la uzado de ĝi en certaj lokoj, dependa de la cirkonstancoj, malpermesata aŭ regulita.
Tomohiro Katayama
Tomohiro Katayama (片山 智広, n. ) estas japana futbalisto.
DOZ
La tri-litera kombinaĵo DOZ povas signifi la jenajn:
Pulgunbyol (pjongjanga metrostacio)
Stacio Pulgunbyol (붉은별역 «ruĝa stelo») estas metroa stacio de Chollima linio en Metroo de Pjongjango. Ĝi estas fina stacio de la linio en la nordo.
Kantcentrum
La Kantcentrum (Punto-Centro) en Bruĝo, Belgio estas neprofitcela organizaĵo fondita en 1970. Ĝia ĉefa celo estas la daŭrigo de la puntfara instruado komencita en 1717 de la kongregacio de la Fratinoj Apostolinoj (oficiale: Fratinoj de la Senmakula koncipiĝo). Dum la jaroj ĝi akiris sperton kaj tutmondan famon kiel referencejon pri diversstila manfarita punto.
Historio
Komence de la 18-a jarcento bruĝaj laboristoj estis ege malriĉaj kaj ekestis pluraj inicitatoj por pligrandigi iliajn enspezojn. Unu el ili estis la kreo de puntfara lernejo en 1717. La tiama episkopo Hendrik Jozef van Susteren konfidis la taskon al la Apostolinoj. Por atingi laŭeble multe da virinoj, lecionoj estis donitaj dumtage kaj vespere.
La lernejo prosperis kaj transvivis la abolon de la monaĥejoj far imperiestro Jozefo la 2-a, ĉar ĝi havis socian celon. En 1860 estis 400 lernantinoj kiuj lernis la faradon de pluraj specoj de punto.
Dum la Unua Mondmilito la lernejo estis fermita; ĝi remalfermiĝis nur en 1922. Estis tuja sukceso kaj estis konstruita nova lernejo. Ekde 1930 estis malprogreso pro la apero de maŝinfarita punto. La dumtaga instruado reduktiĝis al unu tago semajne kaj en 1961 eĉ tute ĉesis. La vesperaj kursoj restis. La Kantcentrum fondiĝis en 1970 por transpreni la taskojn de la Apostolinoj.
La originan sidejon transprenis la Adornes-bieno.
Internacia kongreso en 2018
La Kantcentrum gastigos la dujaran punto-kongreson de OIDFA en aŭgusto 2018.
Oppens
Oppens estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 182 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Oppens situas en la molasaj montetoj de la Svisa Mezlando en la nordo de la regiono nomita Centro de Vaŭdo (en la franca lingvo Gros-de-Vaud) ĉe la okcidenta flanko de la rievero Mentue, proksimume 22 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 8 kilometrojn nordnordoriente de la distriktĉefurbo Echallens. La komunumo konsistas el la vilaĝo Oppens, la vilaĝeto Tuilière d'Oppens, kaj diversaj izolitaj bienoj. Inter la du vilaĝoj pasas en arbara ravino la rojo Ruisseau du Sauteru, okcidenta alfluanto de Mentue.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,59 km², de kiuj 26,4% estas kovritaj de arbaro, 66,1% servas por agrikulturo kaj 6,1% por setlado.
10011 Avidzba
10011 Avidzba estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Oppens
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oppens limas en nordokcidento kaj nordo al Orzens, en nordoriento al Bioley-Magnoux, en oriento al Ogens, en sudoriento al Bercher, en sudo al Rueyres, kaj en sudokcidento al Pailly.
Trafiko
Oppens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Ruyeres la Orzens kaj alia vojo de Bercher al Bioley-Magnoux. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 9 kilometrojn sude de la komunumo apud Yverdon-les-Bains. Pere de la poŝtaŭtolinio de Yverdon-les-Bains al Bercher la vilaĝo Oppens estas konektita al la publika transportreto, kaj tra la vilaĝeto Tulière d'Oppens pasas la buslinio de Bercher al Thierrens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oppens datiĝas el la jaro 1160 kiel Opens. Sur la komunuma teritorio estis trovitaj restaĵoj de romia murkonstruaĵo. Dum mezepoko Oppens apartenis al la Senjorujo Bioley-Magnoux. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la loko estis parto de la Voktejo Yverdon. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Yverdon, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Andelot (stacidomo)
Andelot, plennome Andelot-en-Montagne, estas franca stacidomo sur linioj -  (landlimo) kaj Andelot-en-Montagne -, situanta en  Andelot-en-Montagne, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Grek-latina kvadrato
Grek-latina kvadrato de ordo n estas tabelo de n vicoj kaj n kolumnoj plenigita per n2 diversaj paroj. Rigardante nur la unuan elementon de ĉiu paro, la tabelo aperas kiel latina kvadrato. Same por la dua elemento de la paroj. La du latinaj kvadratoj estas ortaj. Se ili ne estus ortaj, la n2 paroj ne estus diversaj.
La nomon "grek-latina" oni uzas ĉar la paro ofte konsistis el unu litero greka kaj unu latina.
Ortaj latinaj kvadratoj
Ni prenu du latinajn kvadratojn
Se A estas la kvadrato A_1 aŭ A_2, A[i,j] estas la elemento en la vico i kaj la kolumno j de A. La kombinon de tiuj kvadratoj, A_1 + A_2 oni difinas tiel : la elemento en la vico i kaj la kolumno j de A_1 + A_2 estas la paro.
La du latinaj kvadratoj A_1 kaj A_2 estas ortaj se ĉiu paro de la kvadrato A_1 + A_2 aperas nur unu fojon.
La kombino de du ortaj latinaj kvadratoj estas grek-latina kvadrato :
Du ne ortaj latinaj kvadratoj
Se nun ni prenu kiel duan kvadraton jenan latinan kvadraton :
La nova kombino ne faras grek-latinan kvadraton :
Ni rimarkas ke la paro A,4 aperas du fojojn, kaj ke la paro D,2 mankas. La latinaj kvadratoj A_1 et A'_2 ne estas ortaj kaj ne faras grek-latinan kvadraton.
La problemo de la oficiroj
En 1782, la svisa matematikisto Leonhard Euler formulis jenan matematikan problemon. Pensu pri ses regimentoj, kaj en ĉiu regimento ses oficiroj de ses diversaj rangoj. La problemo estas aranĝi la 36 oficirojn en kradon de 6x6, kun unu oficiro en ĉiu fako, kaj tiel ke ĉiu vico kaj ĉiu kolumno entenu po unu oficiron de ĉiu rango kaj de ĉiu regimento.
Temas pri grek-latina kvadrato de ordo 6 (unu latina kvadrato por la regimentoj, alia por la rangoj). Tiu problemo estas nesolvebla. Euler jam sentis tion, sed ne formale pruvis sian konjekton. Li diris :
En 1901, la franco Gaston Tarry konsideris ĉiujn eblajn aranĝojn, kaj tiel formale pruvis la neeblon de la solvo.
La problemo por aliaj ordoj
En 1958, Bose, Parket kaj Shrikhande pruvis ke grek-latinaj kvadratoj ekzistas de ĉiuj ordoj pli grandaj ol 2, krom la ordo 6.
Vikimedia Kovilo
Vikimedia Kovilo ( ) estas vikio de la Fondaĵo Vikimedio, kiu gastigas novajn eblajn projektojn aŭ novajn lingvojn por ekzistantaj projektoj (ekz. Vikipedio, Vikivortaro kaj Vikilibroj), antaŭ ol ili ricevas siajn proprajn vikiojn. Vikiversitato kaj Vikifontaro havas sian propran spacon por testado de novlingvaj versioj.
(17599) 1995 ON4
(17599) 1995 ON4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Vikimedia Kovilo
Esperanta Vikivojaĝo nun estas operaciata de Vikimedia Kovilo.
Muzeo en la alpafadejo (Zella-Mehlis)
La Muzeo en la alpafadejo (germane: Museum in der Beschußanstalt) estas siaspece unika muzeo en Zella-Mehlis, Anspelstraße nr. 25.
Historio
Je la komenco de la 20-a jarcento oni ekkolektadis en la tiam ankoraŭ ne unuiĝintaj vilaĝoj Zella kaj Mehlis. Unuaj lokaj muzeoj fariĝis en la 1909-a jaro en Zella kaj jam unu jaron poste en Mehlis.
La kolektoj post la kunfandiĝo politika kunmetitis, sed post la Dua mondmilito ili ege malriĉiĝis. En 1963 oni denove malfermis regionhistorian muzeon, kies loko en la 1980-aj jaroj jam ne sufiĉis. Tiel oni akiris la ejon de la eksa Alpafadejo de la duko de Sachsen-Weimar, kie ekde 1893 pli ol 15 milionoj da armiloj estis pruvitaj je bona funkcio kaj sufiĉa daŭra ŝarĝo.
15629 Sriner
15629 Sriner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Muzeo en la alpafadejo (Zella-Mehlis)
Priskribo de la nova muzeaj ejoj
Per la transloko oni intencis - en la lasta konstruaĵa atestilo pri iama surloka armilproduktado - aranĝi muzeon kun teknikhistoria fokuso.
15629 Sriner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kimberly A. Sriner, kiu atingis en 2001 la finalon de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC). Kimberly lernis ĉe la Franklin Middle School de Springfield (Ilinojo, Usono).
Muzeo en la alpafadejo (Zella-Mehlis)
Priskribo de la nova muzeaj ejoj
Post la totala malfermo en 2004 videblis ekspozicioj sur la kampo de historio urba, metia, industria kaj de regionaj tradicioj. Gravas ene de la kolektoj enhave geologio, elminado, ferproduktado, pafilproduktado (ekzp. Walther; I.G. Anschütz), pruvalpafado, farado de bicikloj kaj aŭtomobiloj (marko Ehrhardt), kontormaŝinoj (marko Mercedes: iam en Eŭropa la plej granda produktanto), etferaĵfarado, sporthistorio, tradiciaj turingiaj kostumoj, agrikulturo, forstado, brutbredado, paŝtistado. Krom informatas pri elstaraj personuloj de la urbo.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 204
Provinco Ajn Temuŝent
Ajn Temuŝent (arabe: ولاية عين تموشنت ), estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio situanta en ĝia nordoriento. Ĝia ĉefurbo estas Ajn Temuŝent. Aliaj gravaj lokoj estas Aghlal kaj Ain Kihal. La provinco havas 357,900 loĝantojn kaj 2,432 kvadrataj kilometroj.
Stacio Kawachi-Iwafune
Stacio Kawachi-Iwafune (japane: 河内磐船駅 [Kaŭaĉi-Iŭafune-eki], angle: Kawachi-Iwafune Station) estas fervoja stacio en Katano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.
DRD
La vorto havas plurajn signifojn:
8802 Negley
8802 Negley estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝermolisto de hungaraj esperantistoj
Bonvolu atenti ke en tiu ĉi listo uzatas kaj la internacie kutima metodo mencii unue la personan, poste la familian nomon, ĉiam en la ĉapitra titolo, kaj la hungarlingve kutima metodo mencii unue la familian, poste la personan nomon, ĉiam komence de la unua frazo de la noto. Ĉar laŭ la enpaĝigo de la ĝermolistoj pri esperantisto ĉiu nomo menciiĝas dufoje, eblas apliki ambaŭ sistemojn kaj gvidi laŭeble multajn serĉantojn al la ĝusta informo.
József Baksa
BAKSA József (Jozefo, naskiĝis en 1958) estas hungara esperantisto. Inter la jaroj 2006 kaj 2008 li funkciis kiel prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio. Profesie li estas inĝeniero.
Józsefné Batta
BATTA Józsefné estas hungara esperantistino, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Gyula Bénik, Jenő Cseszkó kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Gyula Bénik
BÉNIK Gyula estas hungara esperantisto, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Józsefné Batta, Jenő Cseszkó kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Miklós Berényi
BERÉNYI Miklós (prononcata [BEre:nji MIklo:ŝ], naskiĝis en 1912, mortis en majo 1989 en Budapeŝto, Hungario) estis dum 20 jaroj la ĉefdelegito de UEA en Hungario; kaj krome fakdelegito pri sporto.
Agost Benárd
BENÁRD Agost (Aŭgusto, naskiĝis la 3-an de januaro 1880 en Budapeŝto, mortis la 22-a de junio 1968 samloke) estis hungara doktoriĝinta kuracisto, kristansocialisma politikisto, ministro kaj esperantisto. Li estis direktoro de la Munkásbiztosító Pénztár (Laborist-asekura Asocio), kaj prezidanto de la Hungara Esperanta Ekzamena Komitato.
Jenő Cseszkó
CSESZKÓ Jenő (Eŭgeno) estas hungara esperantisto, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Józsefné Batta, Gyula Bénik kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Gábor Csiszár
CSISZÁR Gábor (nun -jara) estas hungara esperantisto kaj instruisto pri geografio kaj hungara literaturo, vivanta en Budapeŝto. Li estas diplomito de la Scienca Universitato Loránd Eötvös (ELTE). Csiszár interalie tradukis en la hungaran esperantlingvan prozon de Ulrich Becker.
Leó Dévay
DÉVAY Leó (prononco de la familia nomo ) estis hungara esperantisto kaj hospitalkuratoro. En 1927 aperis de li la unua parto de detala Hungara-Esperanta Vortaro.
Lajos Domokos
DOMOKOS Lajos estas hungara esperantisto, kiu la 26-an de marto 1988 kune kun tri pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
László Dubravszky
DUBRAVSZKY László, verkinto de Sugestoj por kompletigo de la jura/duplomatia terminaro (1984), forpasis 94-jara, la 30-an de oktobro 1999, en Budapeŝto.
Erzsébet Mária Eszes
ESZES Erzsébet Mária estas hungara esperantistino. Laŭ la stato de 2017 ŝi estas la prezidantino de Hungaria Esperanto-Asocio.
József Eszényi
ESZÉNYI József (naskiĝis la 15-an de julio 1968) estas hungara esperantisto. Laŭ la stato de 2017 li estas estrarano de Hungaria Esperanto-Asocio.
Józsefné Farkas
FARKAS Józsefné estas hungara esperantistino, kiu en 1993 kune kun Éva Tatár honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Jenő Fuchs
FUCHS Jenő (Eŭgeno, prononco de la familia nomo ), estis hungara doktoriĝinta advokato kaj esperantisto, naskiĝinta en 1878 en Nagydobos. Ekde la jaro 1909 li estis esperantisto kaj samjare fondis Esperanto-grupon en Mátészalka kunlabore kun Ágoston Marich. Li estis delegito de UEA en Mátészalka dum pli ol 20 jaroj, estis kunlaboranto de La Verda Standardo, kaj tradukis el la hungara la libron Elektitaj Poemoj de Sándor Petőfi, 1910, 55 paĝoj. Krome tamen li tradukis ankoraŭ centojn da pliaj poemoj, el kiuj plejmulto tamen restis en manuskripta formo, interalie la versaĵo Johano la Bravulo de Sándor Petőfi. En 1944 pro sia juda deveno li estis deportita al Aŭŝvico, kie supozeble li mortis.
István Füzesi
FÜZESI István (Stefano) estas hungara esperantisto, kiu la 19-an de aprilo 1986 kune kun Szilárd Bálint kaj ses pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Ilonka Galambos
GALAMBOS Ilonka (prononco de la familia nomo ), estis hungara Esperanto-instruistino. Ĝi la jaro 1932 ŝi loĝis en Kispest, kaj ekde tiam plurajn jarojn gvidis Esperanto-kursojn en urboj de Danlando laŭ la Cseh-metodo.
Mihály Gergely
GERGELY Mihály (Mikaelo) estas hungara esperantisto, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Józsefné Batta, Gyula Bénik kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
István Gether
GETHER István (Stefano, naskiĝis en 1948) estas hungara esperantisto. Inter la jaroj 1994 kaj 1998 li funkciis kiel prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio. Profesie li estas ekonomo.
Endre Gimes
GIMES Endre (Andreo) estas hungara esperantisto, kiu la 19-an de aprilo 1986 kune kun Szilárd Bálint kaj ses pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Ervin Gömbös
GÖMBÖS Ervin estas hungara esperantisto, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Józsefné Batta, Gyula Bénik kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Béláné Hegedüs
HEGEDÜS Béláné estas hungara esperantistino, kiu la 26-an de marto 1988 kune kun tri pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Ferenc Hogai
HOGAI Ferenc (Francisko, naskiĝis la en Vámosgyörk – mortodato nekonata) estis hungara esperantisto kaj profesoro de lingvoj. Li en la movado konatiĝis per multaj propagandaj paroladoj kaj artikoloj pri Esperanto en la hungara kaj per ampleksa instruado de Esperanto. Li gvidis la okazigon de la Hungaria Esperanto-Kongreso de 1926en Gyöngyös en 1926.
László Izsó
IZSÓ László [iĵo laslo] estis hungara esperantisto kaj presisto. Li estis prezidanto de Hungara Esperantista Societo Laborista (HESL) kaj redaktanto de Antaŭen. Li loĝis en Budapeŝto.
Sári John
JOHN Sári (jon), estis hungara oficistino kaj esperantistino. Ŝi esperantistiĝis en 1929, kaj sekve en la 1930-aj jaroj organizis la bibliotekon de Hungara Esperanto-Sociento kaj estis sekretariino de la ekzamena komitato: Multajn jarojn ŝi gvidis kursojn laŭ la Cseh-metodo.
Lajos Kapitány
KAPITÁNY Lajos estas hungara esperantisto, kiu la 19-an de aprilo 1986 kune kun Szilárd Bálint kaj ses pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Béla Kevevári
KEVEVÁRI Béla estas hungara esperantisto, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Józsefné Batta, Gyula Bénik kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Vilmosné Khek
KHEK Vilmosné estas hungara esperantistino, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun Józsefné Batta, Gyula Bénik kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Rezső Kókai
KÓKAI Rezső estis hungara posedanto de librovendejo kaj esperantisto. Li naskiĝis en 1879 en Budapeŝto. Dum multaj jaroj li estis komitatano de Hungarlanda Esperanto-Societo. Li faris multon por la disvastigo de Esperanto pere de sia firmo, kolektis la Esperanto-librojn aperintajn en Hungario kaj eldonis listojn pri ili. (Ludoviko Kókai)
Lajos Korsós
KORSÓS Lajos estas hungara esperantisto, kiu la 19-an de aprilo 1986 kune kun Szilárd Bálint kaj ses pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
János König
KÖNIG János (Johano, naskiĝis la en Szekszárd) estis hungara esperantisto kaj profesoro de komerca lernejo. Li estis la gvidanto de la movado en Miskolc, verkis gramatikon (en la gazeto „Reggeli Hírlap“) kaj gvidlibron pri Miskolc.
János Kozma
KOZMA János (Johano, naskiĝis la en Mezőzombor, naskiĝdato ankoraŭ ne konata) estis hungara esperantisto kaj grekkatolika pastro. Interalie li verkis propagandan broŝuron pri Esperanto en 1911, en 1922 estis eldonisto kaj redaktisto de Katolika Revuo, kaj en la hungara lingvo publikigis multajn artikolojn pri Esperanto.
Edit Lindwurm
LINDWURM Edit (naskiĝis la 11-an de septembro 1970) estas hungara esperantistino aktiva ekde la 1980-aj jaroj. Laŭ la stato de 2017 ŝi estas la ĝenerala vicprezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio.
János Luczenbacher
LUCZENBACHER János (Johano, prononco de la familia nomo ) estis hungara esperantisto kiu mortis dum la Unua Mondmilito. Li estis lerta tradukisto, interalie de du noveloj de Jókai. Kunlaboris al Juna Esperantisto, La Revuo. Laŭ Germana Esperantisto de Novembro 1914 li servis kiel "Einjährig-Freiwilliger" en "Husaren-Regiment, Rudolf-Kaserne" en Kecskemét. Li apartenis en Berlino al la grupo "Merkur" kaj estis foje menciita.
Árpád Máthé
MÁTHÉ Árpád (naskiĝis la 8-an de novembro 1936, mortis la 14-an septembro 2015 en Budapeŝto post plurjara malsano, vikidatuma kodo) estis hungara esperantisto kaj doktoriĝinta kemiisto. Li instruis kemion en la universitato de Budapeŝto.
Fervora esperantisto, li ankaŭ instruis en la Esperanto-fako de la Filologia Fakultato de la Scienca Universitato Loránd Eötvös (ELTE) kaj prelegis en la Internacia Kongresa Universitato interalie dum la Universalaj Kongresoj de Esperanto en Roterdamo (1988), Brajtono (1989), Vieno (1992) kaj Vilno (2005).
János Nagy
NAGY János (Johano) estas hungara esperantisto. Laŭ la stato de 2017 li estas la ekonomia vicprezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio.
István Nagy-Molnár
NAGY-MOLNÁR István (Stefano, prononco de la familia nomo )) estis hungara esperantisto kaj ŝtatoficisto (en 1930 pensiiĝinta), kiu post 1918 vivis en Győr. Antaŭ la Unua Mondmilito li estis energia laboranto por Esperanto en Pozsony (nun Bratislavo en Ĉeĥoslovakio). Plurajn jarojn li oficis kiel vicprezidento de Hungarlanda Esperanto-Societo (laŭ Heroldo de Esperanto, 1930. N-o 3. paĝo 3).
Imre Pados
PADOS Imre (Emeriko, mortis 69-jara la 13-an de februaro 1967) estis hungara esperantisto, Delegito de UEA en Budafok dum ĉ. 30 jaroj.
Sándor Palkó
PALKÓ Sándor (Aleksandro, naskiĝis en 1911, mortis en 2001) estas hungara esperantisto. Inter la jaroj 1949 kaj 1950 li funkciis kiel prezidanto de la Hungara Tutlanda Esperanto-Asocio, antaŭaĵo de la nuna Hungaria Esperanto-Asocio. Profesie li estis ĝenerala direktoro de la nacia presejo de Monbiletoj.
Samu Patai
PATAI Samu estis hungara doktoriĝinta kuracisto kaj esperantisto, naskiĝinta en 1850, kiu ricevis la honoran titoligon „registara ĉefkonsilanto“. Li partoprenis la Esperanto-movadon ekde 1912, estis vicprezidanto de Hungarlanda Esperanto-Societo kaj poste elektiĝis hononora prezidanto. Plurfoje li faris publikajn paroladojn por Esperanto (laŭ Heroldo de Esperanto, 1930, n-roj l. kaj 7., kaj [[Enciklopedio de Esperanto, 1934).
Artur Paschkes
Artur PASCHKES, mortis en 1937 dum Hispana Enlanda Milito, kies li estis volontulo en socialisma flanko.
Sándor Péter
PÉTER Sándor (Aleksandro, naskiĝis en 1942, mortis en somero 1995) estis hungara esperantisto, kiu funkciis kiel grupestro en Budapeŝto dum 20 jaroj, instruinto, dungito de Hungara Esperanto-Asocio en 1988-1990. Li multe helpis en 1987 la afrikajn aktivulojn, kiujn UEA venigis al Eŭropo por la Varsovia Universala Kongreso de Esperanto.
Irén Prassing
PRASSING Irén estas hungara esperantistino, kiu la 23-an de marto 1985 kune kun kune kun Gyula Bénik, Jenő Cseszkó kaj ok pliaj esperantistaj aktivuloj honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
Lajos Pusztai
PUSZTAI Lajos (mortis la 16-an de januaro 1988) estis radiospecialisto, kiu iniciatis la Esperanto-elsendojn de Radio Budapest en la sesdekaj jaroj.
Péter András Rados
RADOS Péter András [rådoŝ peter åndraŝ] (Esperanta persona nomo: Petro; kromnomoj: Poeto, Radozo) estas konata hungara esperantisto, ofte kontribuinta al Hungara Vivo, Hungara Antologio, kunfondinta Fiŝklubon.
Stefano Ragoncza
Stefano RAGONCZA (aŭ plene hungare RAGONCZA István, naskiĝis en 1923, mortis fine de aprilo 1977) estis hungara esperantisto. Li estis aktiva esperantisto dum pluraj jaroj kaj i.a. funkciis kiel fakdelegito de UEA en la hungara ĉefurbo.
Vilmos Ságh
SÁGH Vilmos estas hungara esperantisto, kiu en 1991 honoriĝis per dumviva honora membreco en Hungaria Esperanto-Asocio.
La Lanterne-et-les-Armonts
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝermolisto de hungaraj esperantistoj
Árpád Szegedi
SZEGEDI Árpád (naskiĝis 1924, mortis en majo 1993 en Budapeŝto) estis UEA-fakdelegito pri magio.
Imre Szenes
SZENES Imre (Emeriko), konata ĵurnalisto, mortis la 29-an de januaro 2005 en Budapeŝto. Longtempa laborinto en Hungara Esperanto-Asocio, iniciatinto kaj ĉefredaktoro de la iamaj Eszperantó magazin kaj Világ és Nyelv.
Borbála Szerémi
SZERÉMI Borbála (1896-1984) estas hungara esperantistino. Inter la jaroj 1965 kaj 1967 ŝi funkciis kiel prezidantino de Hungaria Esperanto-Asocio. Profesie ŝi estis kunlaborantino de la Laboristmovada Instituto en Budapeŝto.
Alajos Szirom
SZIROM Alajos (naskiĝis 1900 - mortis la 27-a de 27-an de oktobro 1973) estis delegito en Pécs (Hungario), prezidanto de la loka Esperanto-grupo "Sopianae". 50 jarojn s-ro Szirom agadis por la movado.