cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ordeno de Laborista Ruĝa Standardo
En 1928 oni establis la Ordenon de Laborista Ruĝa Standardo de Sovetunio, kiu estis plej amasa alta dekoracio dum ekzistado de USSR ĝis decembro 1991, kiun ricevis pli ol unu miliono da personoj.
Travacò Siccomario
Travacò Siccomario estas komunumo de Italio.
István Endrődi
István ENDRŐDI [endrOEdi] hungara grafikisto, karikaturisto, ilustristo. Li naskiĝis en Koloĵvaro en 1920 kaj mortis en Budapeŝto en 1988.
Kariero
István Endrődi estis memlerninto, studis en privatlernejo de Tibor Gallé kaj Álmos Jaschik. De la mezo de 1940-aj jaroj li laboris kiel karikaturisto. Li partoprenis plurajn grupajn ekpspoziciojn. En 1980 li eicevis 2 premiojn.
Kelet-Nyugat
Kelet-Nyugat (Oriento-Okcidento) estis hungarlingva literatura revuo en Oradea (Rumanio) inter februaro 1990 kaj marto 1996.
Radaktoraro
Ĉefredaktoroj: Imre Fábián ĝis aprilo 1993, Andor Horváth ekde majo 1993 ĝis la komenco de 1995. Respondecredaktoroj: Csaba Tőke, Ottó Indig ekde la komenco 1995.
Historio
Ĝia unua numero aperis la 9-an de februaro 1990. Ĝis 23-a de novembro 1991 ĝi aperis ĉiusemejne. Post ok monata paŭzo reaperis en la 6-an de aŭgusto 1992 dusemajne, sed aperis nur tri numeroj ; en majo 1993 fariĝis monata revuo.
CCA
La vorto havas plurajn signifojn:
(17586) 1995 AT2
(17586) 1995 AT2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Beĝaoj
La beĝaoj estas etno en nordorienta Afriko kun plejparte nomada (beduena) vivmaniero.
Setleja regiono
La plej multaj beĝaoj, proksimume 2,2 milionoj, vivas en orient-Sudano en la montaro Dschibal al-Bahr al-ahmar en la federacia ŝtato al-Bahr al-ahmar, kaj krome en la federaciaj ŝtatoj Kassala, al-Qadarif kaj Nahr an-Nil. Pliaj beĝaoj troviĝas en la Gebel-Elba-naciparko en Egiptio, en Etiopio kaj Eritreo.
Religio
La beĝaoj hodiaŭ estas islamanoj.
37349 Lynnaequick
37349 Lynnaequick estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 17-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lynnae C. Quick, spertulino pri vulkanaj procezoj sur planedaj korpoj, inklude la helajn makulojn kaj la kriovulkanismon de Cereso. Ŝi estas anino de la misioj Dawn, Europa Clipper kaj Dragonfly.
Makarov (Saĥalena provinco)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64224501.
Carlos Ulrrico Cesco
Carlos Ulrrico Cesco estis disĉiplo de la astronomo kaj inĝeniero Félix Aguilar. La li partoprenis, kun la aliaj astronomoj Bernhard Dawson kaj Juan Nissan, je la fondo en la provinco San Juan de la tria observatorio de Argentino, kiu estis nomita Observatorio Félix Aguilar.
Makarov (Saĥalena provinco)
La urbo estis fondita en jaro 1892.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
Carlos Ulrrico Cesco
Tio observatorio estis renomita "Estación Astronomica Carlos Ulrrico Cesco" en 1990.
Makarov (Saĥalena provinco)
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio.
En 1905 ... 1945 la urbo apartenis al Japanio.
En jaro 1959 la urbo havis 13,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 7,3 mil loĝantojn.
Morl
Morl ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la komunumo Petersberg en Germanio - ĝis tiam temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto (ĝis julio 2007 en la pli malgranda distrikto Merseburg-Querfurt). Fine de 2008 la tiam ankoraŭ sendependa komunumo havis 934 loĝantojn.
Johannes Heynlin
Johannes Lapidanus (1425-1496) (naskiĝis en Stein, proksima de Pforzheim, 1425 - mortis en Bazelo, en la 12-a de marto 1425) estis svisa germandevena katolika teologo, humanisto kaj klerulo kaj enkondukis la preslaborejon en Parizo en la fino de la 15-a jarcento. Li ankaŭ estis rektoro de la Universitato de Parizo kaj kunfondinto de la Universitato de Tubingeno.
Biografio
Jean de La Pierre eble estis ŝvabdevena. Li kompletigis siajn akademiajn studojn en Germanio, eble en Lepsiko aŭ Freiburg im Breisgau kaj foriris al Parizo por studi filozofion kaj teologion. En 1464, Lapidanus enmatrikuliĝis en la Universitato de Bazelo en la fakultato pri artoj kaj en tiu sama jaro li starigis preslaborejon. En 1465, li fariĝas dekano de la Fakultato pri Artoj. En 1466, li ree troviĝas en Parizo, kie li diplomiĝas pri teologio. En 1469 li estas nomumita rektoro de la Universitato de Parizo kaj profesoro pri teologio.
La plej rimarkinda konkero de Lapidanus en Parizo estis la preslaborejo. Jean laboris kune kun Guillaume Fichet, alia profesoro de Sorbono kiu ankaŭ estis veninta el eksterlando. La unua publikigado de tiu presejo, kaj la unua libro presita en Francio, estis kolekto da leteroj verkitaj de gramatikisto el la 15-a jarcento Gasparino da Bergamo. La Epistolae Gasparini (1470) celis provizi la studentojn per elegantaj kaj altnivelaj latinaj tekstoj. Lia dua laboro estis traduko de Salustio (1470-1471), la tria estis Orationes de Basilius Bessarion (1471) kaj kvare rangas Rhetorica (1471) de Guillaume Fichet. Lia amaso da verkoj publikigitaj inter 1470 kaj 1472 atingas pli ol tridek eldonoj. En la fio de 1472 aŭ komenciĝo de 1473, Lapidanus kaj Fichet lasis Sorbonon por stariĝi sur la strato Sankta Jakobo. Du el iliaj lernantoj, Petrus Caesaris kaj Jean Stoll, starigis presejon samepoke kaj samstrate.
La germana humanisto Johannes Reuchlin kuniĝis al Lapidanus, kaj en 1474, ili sekvis al la ĵusa Universitato de Bazelo. En 1478, li invitiĝis por profesori pri teologio en la ĵus fondita Universitato de Tubingeno, kie lia klereco, elokventeco kaj reputacio konkeris al li la rektorecon. Pro lia realisma vidpunkto, li estis kritikata de la nominalistoj Gabriel Biel (1415-1495) kaj Paul Scriptoris (1460-1515), do liaj servoj tie estis mallongdaŭraj. Li rompis sian rilaton kun la universitato, foriris al Baden-Baden, kaj el tie li forvojaĝis al Berno, kie li sin donis al predikado. Malkontenta en tiu urbo, li reiris al Bazelo, kaj laca pro tiom da vagado li eniris en iu kartuzia monaĥejo kie li mortis en la 12-a de marto 1496. Liaj libroj kaj predikoj restis en la biblioteko de la Universitato de Bazelo.
Tășad
Tășad [taŝad] (hungare Tasádfő) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 359 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1 267 (rumanoj, ciganoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1508. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Drăgești.
22-a de majo
La 22-a de majo estas la 142-a tago de la jaro (la 143-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 223 tagoj restas.
Je la 22-a de majo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 22-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Dolní Václavov
Dolní Václavov (1880 Horní Vildgrub, 1921–1948 Dolní Velkruby, Niederwildgrub) estas suda parto de municipo Václavov u Bruntálu en distrikto Bruntál. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/11. Vivas ĉi tie.
Dolní Václavov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 13,7 km².
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1405.
Loĝantaro
En Dolní Václavov estas registritaj 59 adresoj: 57 daŭraj objektoj kaj 2 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 51 domoj, el tio 38 daŭre loĝataj.
CCC
La vorto havas plurajn signifojn:
Zona da Mata
La mezoregiono Zono de la Ĝangalo (Zona da Mata) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 143 municipojn en 7 mikroregionoj.
8027 Robertrushworth
8027 Robertrushworth estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nábrád
Nábrád estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Fehérgyarmat.
8027 Robertrushworth
Kun granda duonakso de 3,1929623, ĝi orbitas je 1,053 milionoj da km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nábrád
Situo
Nábrád situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Somesul (Tur (rivero) kaj Tiso preterfluas), laŭ traira flankovojo. Fehérgyarmat troviĝas 8, Mátészalka 14, Vásárosnamény 21 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1263. Tiutempe la kampoj apartenis al la familio Nábrádi. Vilaĝservoj estas kulturdomo, lernejo, biblioteko, poŝto.
Famuloj
En Nábrád naskiĝis:
3298 Masandro
3298 Masandro estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de fakto en Rusio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la krimea loĝloko Masandro, banloko ĉe la Nigra Maro.
Otto Tief
Otto TIEF (14a de aŭgusto [malnovastile 2a de aŭgusto] 1889 – 5a de marto 1976) estis politikisto, milit-komandanto (dum la Estona Milito de Sendependeco), kaj advokato de Estonio.
Li estis ĉefministro de la lasta registaro de Estonio antaŭ la sovetaj trupoj okupis Estonion en septembro 1944. Pro engaĝiĝo en la lando, Otto Tief estis konsiderita de multaj el siaj samlandanoj kiel heroo kaj kiel simbolo de nacia rezistado.
Maud Angelica Behn
Maud Angelica BEHN (naskiĝis 29-an de aprilo 2003) estas filino de Ari Behn kaj Norvegia princino Märtha Louise.
Maud Angelica Behn havas rajton heredi la Norvegian tronon, post sia patrino. Hodiaŭ ŝi estas la kvina en la hereda listo. (Ŝi ankaŭ havas la (nuntempe) 65-an lokon en la vico por heredi la britan tronon.)
Ŝi ricevis bapton la 2-an de julio 2003 en la Kastela Kapelo de Oslo, ĝuste 100 jarojn post la naskiĝo de sia praavo, reĝo Olavo la 5-a. La bapto-gardantoj estis reĝprinco Haakon Magnus, princino Alexandra zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg, Marianne Ulrichsen, Kåre Conradi, Anja Sabrina Bjørshol kaj Trond Giske.
Maud Angelica Behn loĝis sian unuan jaron en Lommedalen, kaj poste translokiĝis al Nov-Jorko kun siaj gepatroj aŭtune 2004.
Ekde 2005 ŝi havas pli junan fratinon, Leah Isadora Behn.
Makarjev
Makarjev (ruse Макарьев) estas urbo en Kostroma provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 34218501.
La urbo estis fondita en jaro 1439.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La interurba telefona kodo estas 0944577.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur la dekstra bordo de rivero Unĵa (Унжа) (kiu enenfluas en riveron Volgo (Волга)).
En jaro 1959 la urbo havis 10,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 7,8 mil loĝantojn.
Michihisa Date
Michihisa Date (伊達 倫央, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Kashiwa Reysol.
Richárd Hoffmann
Richárd Hoffmann, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hoffmann Richárd estas hungara aktoro, kantisto pri operoj, operetoj, muzikaloj, popolkantoj.
Pri Richárd Hoffmann la bazaj datenoj nete plene mankas.
Biografio
Richárd Hoffmann maturiĝis en teatra gimnazio, poste li akiris aktoran diplomon en teatroarta instituto en Budapeŝto kaj samloke li studis ankaŭ kantoteknikon. Krome li akiris kulturistan, pedagogian kaj kritikistan diplomojn. Li partoprenis kun bonaj rezultoj en pluraj deklamaj kaj kantistaj konkursoj. Li estis liberprofesiulo kaj li havis rolojn ekzemple en Teatro Erkel, Nacia Teatro (Budapeŝto), Teatro Csokonai (Debrecen), Palaco de Artoj.
Oazo
Oazo (komparu greke: óasis loĝata loko; el ŝemida, altegiptie waset = "kaserolo") estas plantoriĉa loko en la dezerto, lokita ĉe akvofonto. La oazoj diferenciĝas je grando, ekzistas flakoj ĉirkaŭstarante de daktilpalmoj, sed ankaŭ eĉ urboj kun loka industrio kaj agrikulturo.
József Kallós
József KALLÓS [kalo:ŝ] estis rumanuja hungara kantisto, operejestro naskiĝinta en Kolozsvár en 1907 kaj mortinta en ? la 11-an de septembro 2002. Lia edzino estis Kató Wilkovits operkantistino.
Kariero
Li debutis kiel operetkantisto en la Teatro Thália de Kluĵo. Ekde 1948 li estis solisto de Kolozsvári Állami Magyar Opera, ankaŭ direktoro de la operejo (1-a de aprilo 1951 - 1-a januaro 1952). Poste li dungiĝis al la Rumana Operejo de Kluĵo.
Spálov (Semily)
Spálov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Semily. Estas ĉi tie registritaj 77 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
8793 Thomasmüller
8793 Thomasmüller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Spálov (Semily)
Spálov situas en katastra teritorio Spálov u Semil kun areo 1,8 km².
8793 Thomasmüller
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas G. Müller, pro ties kontribuo al la studo de asteroidoj en la varmeca infraruĝo. Lia laboro inkludas la mezan al malproksiman infraruĝan fotometrion, spektroskopion kaj polarizometrion per la Infraruĝa Kosma Observatorio Li disvolvis kaj aplikis diversajn thermofizikajn modelojn kaj teknikojn, por determini fizikajn ecojn de la asteroidoj. Pro la granda precizeco, kiun li atingis, estontaj projektoj de infraruĝaj teleskopoj profitis de tiuj klopodoj, ĉar asteroidoj estas taŭgaj objektoj por etalonado.
Klamorna (Bílá)
Klamorna estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bílá en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sude de Bílá, dismetita laŭlonge laŭ dekstra bordo de rivereto Mohelka. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Klamorna situas en katastra teritorio Chvalčovice kun areo 3,67 km². Statistike Klamorna estas administrata kiel 2. díl baza setlejunuo de Dehtáry.
Hertford
Hertford estas la ĉefurbo de Hertfordshire, Anglio. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis iomete malpli de loĝantojn.
Historio
La urbo estas tre antikva. En 673 kunvenis la eklezia Konsilio de Hertford, kie estiĝis akordo pri la kalkulo de la dato de pasko. Ankoraŭ restas multaj mezepokaj konstruaĵoj.
Dum la granda pesto de Londono (1665-1666) la angla parlamento mallonge kunvenis en Hertford.
Ekonomio
Inter la plej gravaj dungantoj estas la loka registaro de Hertfordshire kaj bierfarejo. Multaj loĝantoj veturetas al Londono.
Vizitindaĵoj
Inter la vizitindaĵoj estas:
CCD
La mallongigo havas plurajn signifojn:
Proleta Literaturo (gazeto)
Esperanto-kulturo > Historia Esperanto-gazeto > Proleta Literaturo
Proleta Literaturo estis literaturo pri proleto aŭ lieraturo eldonita de IAREV en 1934. Ĝin ekigis Eŭgeno Miĥalski kaj Honore Burginjono. Post du numeroj la titolo estis ŝanĝita al Internacia Literaturo.
Wessen (apartigilo)
Wessen estas
familia nomo:
loknomoj:
montoj:
Travagliato
Travagliato estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Breŝo (Brescia) de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Lernanto-infana palaco Mangyŏngdae
La lernanto-infana palaco Mangyongdae [mangjongde] (koree 만경대학생소년궁전) en Pjongjango estas publika instalaĵo en Norda Koreio kie la infanoj dediĉas al ekstra- aktivadoj, kiel lerno de muziko, fremdaj lingvoj, komputadaj kapablecoj kaj farado de sportoj. Ĝi estis establita en la 2-a de majo de 1989 kaj ĝi situas en strato Kwangbok (Liberigo) en la nordo de Mangyŏngdae.
Ĝi estas la plej granda el la multaj palacoj en Norda Koreio dediĉita al infanoj post lernejaj aktivecoj. Antaŭ la infana palaco estas granda edukad-grupo kaj du enormaj fontanoj, leviĝanta 90 kaj 100 metroj.
La infana palaco Mangyŏngdae havas 120 ĉambrojn, naĝejon, gimnazion kaj 2000-sidejan teatron. La Infana Palaco Mangyŏngdae estas ne la samo kiel la infana palaco Pjongjango, kiu situas en la nordo de la Placo Kim Il-sung kaj fondita en 1963.
Lucrécia
Lucrécia estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 3.550 enloĝantojn.
12517 Grayzeck
12517 Grayzeck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo « LONEOS »  elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Edwin J. Grayzeck, kiu, post jaroj de esploro pri la galaksiaj strukturoj, iĝis sperta en teknikoj pri arkivoj kaj dum pli ol unu jardeko estis mastrumanto de arkivoj por la Nodo pri Malgrandaj Korpoj de la Sistemo de Planedaj Datumoj de la NASA ĉe la Universitato de Maryland.
Nerolo
Nerolo estas unuterpeno trovata en multaj esencoleoj tiel kiel cimbopogono, vera lupolo, helikrizo, bursero, bigarado, petigrajno, Rozo, lavendo, bergamotujo, krom aliaj. La nerolo estis malkovrita en la nerola bigarado de Herse Reischol. Nerolo posedas fortan rozecan odoron, tamen ĝi estas pli refreŝiga ol la geraniolo. Ĝi ne produktas kristalecan kombinaĵon kun kalcia klorido.
What Are Little Girls Made Of?
"What Are Little Girls Made Of?" [El kio etaj junulinoj estas?] estas la sepa epizodo de la unua sezono de la usona televidserio de scienca fikcio, Star Trek: The Original Series. Verkita de Robert Bloch kaj reĝisorita de James Goldstone, ĝi unue elsendiĝis la 20-an de oktobro 1966. La titolo de la epizodo estas prenita de la kvara verso de la 19-jarcenta vartokanzono What Are Little Boys Made Of?.
Nerolo
Oksidado de la nerolo estigas citralon aŭ aldehidon kun simila odoro. Kiam agitita kun diluita sulfata acido rezultas en formado de terpina hidrato. Kiel la geraniolo, tiel la nerolo estas tre sensebla al agado de la formiata acido je altegaj temperaturoj.
What Are Little Girls Made Of?
En la epizodo, Christine Chapel serĉas sian longtempe perditan fianĉon, kaj malkaŝas lian sekretan planon por galaksia konkero.
Nerolo
Nerolo estas uzata kiel valordona konstituanto en sintezaj kombinaĵoj de rozo kaj oranĝofloroj. Tamen, la alta prezo de la nerolo limigas ties uzon al kosmetikaĵoj kaj sapofabrikado. La nerolo kaj la geraniolo estas dolĉecaj rozecaj aromaĵoj trovantaj uzojn kiel gustigilojn por teoj kaj aliaj trinkaĵoj. Kaj nerolo kaj geraniolo estas produkteblaj per reduktiĝo de la citralo kun gisto, ekzemple de la Saccharomyces cerevisiae.
What Are Little Girls Made Of?
Intrigo
Je steldato 2712.4, la stelŝipo USS Enterprise (NCC-1701), sub la komando de Kapitano James T. Kirk, vojaĝas al la glacia planedo Exo III por serĉi la astrobiologiston Dr. Roger Korby (rolita de Michael Strong). Korby estas fianĉo de Christine Chapel, kiu petis ke la "Enterprise" serĉu Korby'n. Oni fine trovis ke li vivas en aro de kavernoj, forlasita de formortinta raso.
Nerolo
Ĉirkaŭ kvardek terpenaj kombinaĵoj estis identigitaj en vinberoj. Kelkaj el la unuterpenaj alkoholoj troviĝas inter la plej aromplenaj, nome, linalolo, α-terpineolo, nerolo, geraniolo, kaj citronelolo, kiuj posedas tre malpezan rozesenco. La flarperceptaj limoj de ĉi tiuj komponaĵoj estas tre malaltaj, atingante kelkajn centojn da mikrogramojn en ĉiu litro.
What Are Little Girls Made Of?
Intrigo
Per la helpo de Ruk (Ted Cassidy), ankoraŭ funkcianta androido de la tempo de la originaj loĝantoj, Korby kreis pliajn androidojn, unu en formo de belega virino, kiun li nomas "Andrea" (Sherry Jackson). Chapel rekonas la helpanton de Korby, D-ro. Brown, sed surprize, ke la viro ne memoras ŝin. Fakte, Brown ankaŭ estas androido kreita kiel prototipo por la plano de Korby anstataŭigi ŝlosilan dungitaron en la Unuiĝinta Federacio de Planedoj kun androidaj duobligoj sub sia kontrolo.
Nerolo
Sintezo
Nerolo kaj geraniolo estas produkteblaj en koncentriĝoj pli altaj ol 80% pere de kemireduktiĝo aŭ kataliza hidrogenigo de la citralo, laŭ reakcio de Eduard Gildemeister (1860-1938) kaj Friedrich Hoffman (1832-1904).
Antaŭnelonge, la kontinua hidrogenigo de la citralo al nerolo kaj geraniolo estis priskribata, uzante selektivan katalizilon de Cu-Cr-Cd. Nerolo kaj geraniolo estas same prepareblaj pere de hidrogenigo de la citralo kun metalaj kataliziloj komponitaj de feraj, zinkaj, Mn aŭ kobaltaj saloj kaj ruteniaj kombinaĵoj.
What Are Little Girls Made Of?
Intrigo
Korby kreas akuratan androidan duplikaton de Kirk. Ĉar la personeco de Kirk estos presita sur la androido, la reala Kirk imagas sin insultante Spockon kiel "mestizo". Korby sendas la duobligatan Kirk en la kosmoŝipon por preni ĝian regadon. Kiam Spock demandas la ordonojn de Kirk-androido, ĝi ripetas la insulton, kiun Kirk uzis. Spock, rimarkante, ke ĉi tiu ne estas Kirk, formas sekurecan teamon kaj iras kun la Kirk-androido reen al Exo-III.
Dume, la reala Kirk, gardita de Ruk, konvinkas la androidon, ke Korby estas minaco al lia daŭra ekzisto kaj devas esti detruita. Ruk komencas memori la konflikton inter la "malnovaj uloj" kaj la androidoj, kiuj kondukis al la malaltiĝo de la civilizacio antaŭ jarcentoj, kaj finas ke konflikto denove estas neevitebla. Korby eniras kaj Ruk alfrontas lin, sed Korby detruas Ruk. Malmulte poste, en batalo kun Kirk, la haŭto de la mano de Korby estas disŝirita, malkaŝante ke ankaŭ li estas androido.
Nerolo
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> (%2B)-alpha-pinene-3D-balls.png| α-Pineno (1S)-(−)-beta-pinene-from-xtal-3D-balls.png| β-pineno Borneol-3D-balls.png| borneolo Isoborneol-3D-balls.png| izoborneolo Geranial 3D ball.png| Citralo Citronellol_3D.png| citronelolo Eugenol3Dan.gif| Eŭgenolo Farnesol-3D-balls.png| farnezolo (–)-(1S,2S,4R)-alpha-Fenchol_(CAS_512-13-0)_Structural_Formulae.png| fenĉolo Phenethyl alcohol 3D.png| Fenetila alkoholo Geraniol 3D 2.png| geraniolo Rose_Papa_Meilland.jpg| Roza parfumo Limonene-3D-balls.png| Limoneno (S)-Linalool_molecule_ball.png| Linalolo Beta-Myrcene molecule ball.png| Mirceno Nerylacetat.svg| Nerila acetato Nerol Oxide.png| Nerola oksido Nerolidol.png| Nerolidolo Histoire_et_culture_des_orangers_A._Risso_et_A._Poiteau._--_Paris_Henri_Plon,_Editeur,_1872.jpg| Oranĝoleo Alpha-terpineol-3D-balls.png| terpineolo Terpin.png| Terpina Hidrato </Gallery> </Center>
What Are Little Girls Made Of?
Intrigo
Nun estas klare, ke Korby transferis sian menson al androida korpo. Li petegas ke Chapel kredu, ke li estas ankoraŭ la sama viro, sed Chapel estas repelita de tio, kion li faris al si mem. Andrea, rimarkante, ke ŝi amas Korby'n, kisas lin kaj pro malespero, Korby fajrigas Andrea'n brakumante ŝin, detruante ilin ambaŭ.
Makuŝino
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 37220501.
La urbo estis fondita en jaro 1896 kiel loĝejo de agristoj transloĝintaj de eŭropa Rusio.
La interurba telefona kodo estas 35236, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1896).
En jaro 1959 la urbo havis 13,7 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 9,9 mil loĝantojn.
Tetsu Nagasawa
Tetsu Nagasawa (長澤 徹, n. ) estas japana futbalisto.
Mörlen
Mörlen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
CCE
La vorto havas plurajn signifojn:
Líšná (distrikto Žďár nad Sázavou)
Líšná (Lischna) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1500.
Cabra de Mora
Cabra de Mora [KAbra deMOra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos.
Geografio
Ĝi estas je 51 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj mezvoje inter Teruelo kaj La Puebla de Valverde ŝoseo komunikas oriente kun Formiche Alto, kaj poste al El Castellar, Cabra de Mora kaj Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo. Alia itinero el Teruelo estas la A-226 tra Corbalán al Cedrillas kaj poste suden al El Castellar kaj Cabra de Mora.
Historio
La loĝloko estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1200, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Cabra de Mora oni malaltiĝis ĝis nunaj 68 loĝantoj.
Vidindaĵo estas la preĝejo de Sankta Mikaelo (16-a ĝis 18-a jarcento), naturaj lokoj ktp.
13830 ARLT
13830 ARLT estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ARTL : Aŭtomata Radio-Ligita Teleskopo, neŭtona teleskopo kun spegulo de 0,44 m kaj fokusa distanco de 4,5 m, lokita 40 km de Silver City, Nov-Meksiko, kiu estis unu el la unuaj defore regataj aŭtomatigitaj ŝargkuplitaj instalaĵo de bildigo. Ĉirkaŭ 20 000 bildoj akiritaj dum 1991 - 1997 kontribuis al 22 publikaĵoj laŭ formalaj prezentoj.
Sierra Nevada (Meksiko)
La Sierra Nevada ( hispane "neĝa montaro" ) aŭ Novvulkana Montaro – estas montoĉeno en Meksiko, kiu longas pli ol 900 kilometrojn kaj larĝas ĉirkaŭ 30 kilometrojn. La regiono ankaŭ konatas kiel "regiono de vulkanoj" (hispane Región de los Volcanes) kaj estas parto de la Kordilero Vulkana (hispane Cordillera Volcánica, alternativaj nomoj estas Sierra Volcánica, Sierra Neovolcánica Transversal, Eje Volcánico Transversal kaj Eje Neovolcánico Transversal).
La montoĉeno situas sudoriente de Meksik-urbo, ene de la nacia parko Izta-Popo, Zoquiapan y Anexas.
La plej gravaj montoj estas la vulkanoj Popocatépetl (5482 m) kaj Iztaccíhuatl (5280 m).
La montaro gastigas la neĝmontarajn pinarojn-kverkarojn kiuj estas parto de la centramerikaj pinaroj-kverkaroj kaj de la madreaj pinaroj-kverkaroj. En la plej altaj pintoj troviĝas la Zakatonalo, ekoregiono el la biomo montaraj herbejoj kaj arbustaroj.
Sărsig
Sărsig [sərsig] (hungare Sárszeg) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Marghita. Administre ĝi apartenas al Chişlaz.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 501 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 332 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1490. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar).
Minejo Hlubina (Ostrava)
Minejo Hlubina - Bohumil Laušman - Hlubina - tio estas nomoj, kiujn havis la minejo Hlubina situanta en Malsupra regiono Vítkovice en Ostrava.
Historio
La Minejo Hlubina (Tiefbauschacht) estis fondita en la jaro 1852 fare de Salomon Mayer Rothschild. La 16-an de novembro 1931 estis aligita al ĝi minejo Šalomoun, kiu devene memstariĝis en la jaro 1939. La origina nomo de la minejo estis la 17-an de julio 1946 ŝanĝita je Minejo Bohumil Laušman, en februaro de 1949 ĝi revenis al la devena nomo Hlubina. La 1-an de januaro 1958 estis al la minejo Hlubina aligita minejo Generál Jeremenko. La 1-an de julio 1987 la minejoj Hlubina kaj Ostrava estis kunigitaj en unu entreprenon Minejo Ostrava kun memstaraj uzinoj.
La Minejo Hlubina ekzistas ekde la jaro 1852 ĝis hodiaŭ, ekspluatado de karbo okazis en la jaroj 1863-1991. Ekspluatitaj estis karbaj galerioj en jaklovecaj kaj hrušovaj tavoloj. La mineja kampo havis areon 382 ha, malfermita ĝi estis per tri ŝaktoj ĝis profundeco 1200 metroj al la 12-a etaĝo. La ekspluatado estis ĉesigita la 30-an de junio 1991 kaj la ŝaktoj estis superŝutitaj. Nuntempe estas en propono de Unesko proklami kiel ŝirma memorigaĵo la minejon Hlubina kun apuda koaksigejo kaj altforna trafiko de ferfabrikoj Vítkovice kaj sekve alirebligi la tutan areon en formo de industria skanzeno.
19919 Pogorelov
19919 Pogorelov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Privacy International
Ĝi celas kontroladon de privatecaj malobservoj fare de registaroj kaj entreprenoj. Ĝia ĉefsidejo troviĝas en Londono kaj ĝi agas pere de kampanjoj en pli ol 50 landoj.
Big Brother Awards
Ekde 1998, la organizaĵo ĉiujare prezentas la Big Brother Awards (premioj granda frato) al organizaĵoj por honori la plej influajn kaj persistajn malobservantojn de privateco, samkiel individuojn kaj organizaĵojn, kiuj elstaris pro la defendado de privatecaj rajtoj.
Financado
Privacy International estas financata kaj subtenata de diversaj fondusoj, akademiaj organizaĵoj kaj ne-registaraj organizaĵoj (NRO) i.a. la Open Society Institute, Open Society Justice Initiative, Eŭropa Parlamento, Eŭropa Komisiono, Joseph Rowntree Reform Trust, American Civil Liberties Union, Electronic Privacy Information Center, Fund for Constitutional Government, Stern Foundation, Privacy Foundation, German Marshall Fund, Universitato de Nov-Sud-Kimrio. Ĝi ankaŭ ricevas subvenciojn pere de donacoj.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la samtitola artikolo en la germana vikipedio, listo de aŭtoroj.
Nueroj
La nueroj estas unu el la grandaj etnoj en Sud-Sudano kaj vivas ankaŭ en la okcidento de Etiopio. Ili loĝas en la humidregionoj apud la Blanka Nilo kaj du el ties flankaj riveroj.
Travedona-Monate
Travedona-Monate estas komunumo de Italio.
Nueroj
En Sudano vivas 740.000 nueroj (1982) kaj en Etiopio 64.907 nueroj (censo 1998).
!!!
!!! (prononcu ĉk ĉk ĉk ([])) estas usona muzika grupo. !!! estiĝis en 1995, kaj ankoraŭ aktivas en 2006. Ĝi formiĝis per kunfandiĝo de la antaŭaj grupoj Black Liquorice kaj Popesmashers. Ĝi produktas muzikon en la ĝenro "Danca Punko".
Inter la plej rimarkataj aferoj pri la grupo estas ĝia nomo, "!!!", kiun oni prononcas "kiel iu ajn silabo trifoje ripetita". Ĉar Google kaj similaj serĉiloj malatentas interpunkcion, ne facilas elserĉi "!!!". La plej ofta literigo de la nomo, tamen, estas "chk chk chk", kaj serĉante tion oni povas trovi multajn retejojn pri la grupo.
Moskva armistico
La Moskva armistico estis subskribita inter Finnlando unuflanke kaj Sovetunio kaj Unuiĝinta Reĝlando aliflanke la 19an de septembro, 1944, kio metis finon al la Daŭriga milito. La Armistico restaŭris la Moskvan Pactraktaton de 1940, kun nombraj modifoj. Finnlando devis rezigni pri diversaj landlimaj teritorioj al Sovetunio.
La fina pactraktato inter Finnlando kaj multaj el la Aliancanoj estis subskribita en Parizo en 1947. Aldone Finnlando permesis sovetan bazon en Porkkala dum kvindek jaroj kaj devis pagi militkompenson. Krome Finnlando devis permesi la Finnlandan Komunisman Partion kaj malpermesi tiujn partiojn kiujn Sovetunio konsideris faŝismaj.
El Castellar
El Castellar [elkasteLJAR] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. La loknomo El Castellar kompreneblas kiel "La kastelejo", alude al mezepoka kastelo.
Geografio
Ĝi estas je 40 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj mezvoje inter Teruelo kaj La Puebla de Valverde ŝoseo komunikas oriente kun Formiche Alto, kaj poste al El Castellar, Cabra de Mora kaj Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo. Alia itinero el Teruelo estas la A-226 tra Corbalán al Cedrillas kaj poste suden al El Castellar.
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Camarena kaj ĉe la urba teritorio fluas la rivero Mijares. La loĝloko staras je 1275 m super marnivelo.
Historio
En Mezepoko estis kastelo pro strategia situacio sur monteto inter torentoj. La loĝloko estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1200, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170. Estas multa mezepoka kaj moderna dokumentaro kiu informas pri la loko kaj ties ekonomio, nome agrikulturo, forstado kaj industrio de lano (17-a kaj 18-a jarcentoj).
El Castellar formis parton de la "sesma" (municiparo) de Rubielos de Mora, poste de la Vereda de Montalbán, poste dependis de Teruelo kaj fine, en 1834 iĝis municipo sendependa. En ĝia teritorio 27 loĝataj kampardomoj. Dum la Hispana Enlanda Milito de 1936-1939 El Castellar estis en respublika zono de aŭgusto 1936 ĝis majo 1938. Inter 1950 kaj 1970 oni suferis konsiderindan procezon de elmigradon kiu pasigis el 400 loĝantoj ĝis 120. La plej parto de la lokanoj elmigris al Barcelono kaj ĉirkaŭe kaj duarange al Valencio kaj Kasteljono.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en El Castellar oni malaltiĝis ĝis nunaj 56 loĝantoj.
Vidindaĵoj estas kastelo de la 12-a jarcento rehabilitita en 1970-aj jaroj, baroka preĝejo de Sankta Mikaelo (18-a jarcento), urbodomo de fino de la 16-a jarcento, ermitejoj de la 17-a jarcento, naturaj lokoj ktp.
Malaja Viŝera
Malaja Viŝera (ruse Малая Вишера) estas urbo en Rusio.
La urbo estis fondita dum konstruado de fervojo Moskvo–Sankt-Peterburg, stacio en la urbo estis malfermita en 1851. La urbo situas ĉe rivero Malaja Viŝera, kiu kuniĝante kun rivero Bolŝaja Viŝera (Большая Вишера) faras riveron Viŝera (Вишера), kiu dedekstre fluas en riveron Volĥov (Волхов).
En la jaro 1959 la urbo havis 16,1 mil loĝantojn.
Dolarpaĉjo
Dolarpaĉjo, origine Dollárpapa estas nigra-blanka satira filmo en Hungario.
CCH
CCH povas rilati al:
Dolarpaĉjo
La historio okazas antaŭ la 1-a mondmilito, la filmo estis farita en la frua socialismo. Tiutempe estis signifa temo ironie prezenti la nobelojn.
Historio
La urba instruisto ŝuldas en pluraj lokoj, tamen li ricevas ŝuldojn, ĉar li havas riĉan parencon en Usono. Juna juristo amindumas al fraŭlino de la instruisto, ankaŭ la juristo estas malriĉa, krome ne ŝatas labori, tamen ankaŭ li esperadas, ke alvenos la milionulo. Abrupte alvenas la pseŭdomilionulo, kiu fakte estis nur surstrata piediranta reklamo, li povis ŝpari monon nur tiom, ke li povas hejmenvojaĝi. Ankaŭ li esperas pli bonajn vivkondiĉojn. La juna juristo urĝe ekscias financan staton de la usonano, li tuj scias, ke la vero devas resti en sekreto. La bankisto vidanta la usonanon tuj donacas monon, same faras la ceteraj butikistoj. La instruisto estas nomumita direktoro, la juna juristo havas karieron en la politiko...
La prezento okazis antaŭ kelkajn monatojn de Hungara revolucio de 1956. La temo estas tia, ke la filmo neniam estis melpermesata, ĝi libere estas videbla ekzemple en interreto.
Ora cetonio
Ora cetonio (Cetonia aurata) estas koleoptero de la genro Cetonio. Ĝi estas 18 mm longa. Ĝia koloro estas metala, precipe verda (sed ĝi povas esti kupra, viola, blunigra aŭ griza).
Batalo de Sardarapat
La batalo de Sardarapat (armene: Սարդարապատի ճակատամարտ Sardarapati ĝakatamart; turke: Serdarabad Savaşı) estis batalo de la militkampanjo en Kaŭkazio dum la Unua Mondmilito, kiu okazis proksime de Sardarapat en Armenio, ekde la 21-a de majo al la 24-a de majo 1918. Sardarapat situas je 40 kilometroj okcidente de la urbo Erevano. Nuntempe oni konsideras ke kiel konsekvenco de tiu batalo oni ne nur bremsis la turkan okupadon en la ceteron de Armenio, sed ke oni ankaŭ evitis la tutan detruadon de la armena nacio.
Otomana invado al Orienta Armenio
Post la Oktobra Rvolucio de 1917 en Rusio kaj la batalhalto subskribita inter la Tria Armeo de la Otomana Imperio kaj la Transkaŭkaza Komisariato en Erzincan, nove formiĝantaj armenaj taĉmentoj anstataŭis rusajn trupojn retiriĝantaj de la kaŭkaza fronto, precipe de la teritorio de Okcidenta Armenio. Profitante la tiutempan arme-politikan situacion, la otomana registaro ekintencis reakiri la teritoriojn okupitajn de la rusa armeo dum la unua mondmilito kaj invadi orientan Armenion kaj Sudan Kaŭkazion poste. La germana registaro, la aliancano de la Otomana Imperio, protestis kontraŭ tiu atako kaj rifuzis helpi la Otomanan Armeon en la operaco. La otomana armeo intencis disbati Armenion kaj kapti rusan Transkaŭkazion kaj la naftoputojn de Bakuo.
Nevolante atendi la finon de intertraktadoj kun la transkaŭkaza delegacio en Batumo, la turkaj trupoj prenis Aleksandropolon per rapida ofensivo la 15-an de majo, kreante minacon de konkero por la tuta Orienta Armenio.
Por eniri en Orientan Armenion, la Turka Milita Komando faris regrupigon de siaj trupoj. Por povi rezisti la atakon, komandanto de la Armena Korpuso, ĉefkomandanto de la Armena Armeo Tovmas Nazarbekjan decidis protekti la strategiajn vojojn al Erevano kaj Tbiliso. Parto de la armenaj trupoj, kiuj forlasis Aleksandropolon, inkluzive de iuj unuoj de la unua divizio de la armenaj korpusoj, same kiel pluraj unuoj ene de la Speciala Armena Taĉmento, retiriĝis al la ebenaĵo Ararat. Ĉi tie sub la ĝenerala komando de Movses Silikjan, la Taĉmento de Erevano de la Armenaj Armitaj Fortoj estis kreita kun tasko malhelpi la turkan atakon kontraŭ Erevano.
Erevano sojle de la batalo
Meze de vasta paniko en la distrikto de nuna Gjumri, la Ararat-ebenaĵo kaj Erevano post la atako de la turkaj trupoj, la Erevana urbestraro en kunsido la 18-an de majo aprobis la proponon de urbestro Tadevos Tosjan transdoni la urbon al la turkoj sen rezisto, evakui la loĝantaron kaj konduki ilin al la montoj. Sed la decido transdoni Erevanon donis neniujn praktikajn rezultojn, ĉar la Plenuma Korpo de la Armena Nacia Konsilio de Tbiliso,la Speciala Komitato, estrata de la prezidanto de Erevana Nacia Konsilio Aram Manukjan akre kontraŭis tian disvolviĝon kaj renversis la decidon (supera potenco en Erevano kaj la provinco Erevano estis donita al la Speciala Komitato). Laŭ la ordo de Aram Manukjan kaj kun la helpo de nekredeblaj 1500 loĝantoj, la defendoj de Erevano, precipe la areo proksime al Jerablur, estis fortikigitaj.
La 18-an de majo, Aram Manukjan akompanita de la komandanto de Erevano Arŝavir Ŝahĥatuni, vizitis Eĉmiadzin por instigi la Katolikoson Georgo la 5-a forlasi la urbon pro sekurecaj kialoj. Sed li ne nur malakceptis la proponon, sed ankaŭ instigis la militistaron rezisti la otomanan antaŭeniĝon. Pli posta legendo asertis ke preĝejaj sonoriloj sonoris dum ses tagoj vokante armenojn el ĉiuj sociaj kampoj: kamparanoj, poetoj, forĝistoj, kaj eĉ la klerikoj, por amasiĝi por formi organizitajn armeunuojn. Civiluloj, inkluzive infanojn, helpis pri la penado ankaŭ, ĉar "Ĉaroj tiritaj de bovoj, akvobubaloj kaj bovinoj blokis la vojojn alportante manĝaĵojn, provizaĵojn, municiojn kaj volontulojn de la ĉirkaŭaĵo" de Erevano.
En la sekvaj tagoj, Manukjan ludis esencan rolon en stabiligo de la situacio en Erevano kaj la apudaj regionoj kaj renversado de la skalo en la favoro de la armenoj. Matene de la 19-a de majo, li ordonis al la komandanto de la unua divizio, generalo majoro Movses Silikjan ĉesi la retiriĝon de armenaj trupoj kaj deturni la turkan atakon kontraŭ Erevano ĉiakoste. Tiucele Manukjan promesis fari organizan laboron en mallonga periodo, kolekti laborforton kaj municion. En la postaj tagoj, varbado estis organizita sur strato Astafjan, en la angla parko, antaŭ la Seminario de Instruistoj kaj aliloke por volontuloj aliĝi al la armeo ĉe la komenco de la Batalo.
Turka flanko
Formi parton de la 36-a turka divizio moviĝanta direkte al Aleksandropolo - Erevano estis la 106-a, 107-a kaj 108- a Infanteriaj regimentoj, unu fusilbataliono, du artileriaj sekcioj. La turka armeo estis plu subtenata de aparta kavaleria regimento kaj alia de 1 500 kurdaj batalantoj. La turkaj trupoj estis entute 7 500 - 10 000 soldatoj kaj oficiroj, inkluzive la kurdojn. La turkoj disponis pri 40 kanonoj.
Armena flanko
Dum la Batalo de Sardarapat, la fortoj de la armena flanko formis parton de la Erevana taĉmento, kies aliaj unuoj partoprenis en la Batalo de Aparan kontraŭ la 9-a Turka Divizio. Generalo majoro Movses Silikjan estis la komandanto de la taĉmento, dum kolonelo Aleksander Vekiljan funkciis kiel la stabestro en la konstruaĵo de la Gevorgjan Teologia Seminario de Eĉmiadzin.
Inkluditaj en la Erevana unuo de la Speciala Armena Taĉmento estis la 1-a (kolonelo Juzbaŝev) kaj 2-a (kolonelo Ĉaĥmaĥĉev) Infanteriregimentoj de Van de la tria Speciala Brigado, la dua Speciala Kavaleriregimento de Zejtun (kvar kavaleriaj batalionoj, kolonelo Salibekjan), la infanteriregimentoj de Ĥnus kaj Karakilisa (kolonelo Kazimirsi) kiuj formis parton de la armeunuoj de la dua speciala brigado, la regimento de Erzincan (6 batalionoj, Karapet Hassan-Pasŝjan) de la unua speciala brigado, same kiel la unua speciala kavaleria regimento (milita stelŝino Pavel Zolotarev).
Kvin infanterioj sub la komando de kolonelo Kristapor Araratjan estis inkluditaj en la Erevana taĉmento, kiu ankaŭ implikis plurajn taĉmentojn kunmetitajn de okcident-armenaj intelektuloj, jezida kavaleria bataliono (sub la ordonrajto pri Usub Bek kaj Jangir Agha), same kiel granda nombro da milicaj voluntuloj. La armenaj trupoj estis kunmetitaj de entute 9,000-10,000 soldatoj kaj oficiroj, kaj sumiĝis al 6,000-6,500 post kiam iu parto de ili estis ekspedita al la fronto de Aparan. La armenoj havis 28 kanonojn je sia dispono sed nur 16-20 estis uzataj dum militaj operacoj.
Manovroj antaŭ la batalo
Sojle de la okupo de Aleksandropolo, unu el la taskoj de la armenaj trupoj estis la defendo de fervojoj kaj vojoj ligantaj Aleksandropolon al Erevano kaj Tbiliso. Post la falo de Aleksandropolo, tiuj grupoj devis retiriĝi al Hamalu-Karakilisa kaj la Ararat-ebenaĵo pro progresantaj otomanaj trupoj. La 19-an de majo, la 26-a turka divizio prenis la trajnodeponejon Gharaghula (Getap) proksime al la rivero Aĥurjan kaj komencis antaŭeniri al Erevano. Kelkaj subsekcioj de la dua speciala brigado kunmetita de la infanteriregimentoj de Ĥnus kaj Karakilisa, same kiel parto de la unua speciala brigado (la infanteria regimento de Erzincan kaj aliaj unuoj) iom post iom retiriĝis de Anio kaj Aragaco sur la maldekstra bordo de la rivero Aĥurjan direkte al Sardarapat de la 16-a ĝis 19-a de majo. Dum la retiriĝo, eĉ antaŭ interbatalado kun la ĉefaj otomanaj trupoj, ilin atingis fajro de la avangarda kurda kavalerio de la 36-a divizio.
La retiriĝo de tiuj subsekcioj per la Aleksandropol-Erevana itinero ludis esencan rolon por la Erevana taĉmento laŭ ŝparado de tempo kaj regrupigado de fortoj. De la 16a ĝis la 17a de majo iuj el la taĉmentoj de la Erevana taĉmento kun sidejo en Sardarapat estis urĝe senditaj al Araks kaj Karaburun por rezisti la otomanan antaŭeniĝon al la Ararat-ebenaĵo, dum iuj aliaj estis senditaj al Erevano por pretiĝi por la batalo kaj ricevi plibonigon de volontuloj kaj armilaroj.
Sub ĉi tiuj cirkonstancoj, laŭ la ordono de armea komandanto Tovmas Nazarbekjan kaj stabestro de la trupoj Evgenij Vjŝinskij, la armenaj trupoj estis regrupigitaj kaj rearanĝitaj por ĉesigi otomanajn atakojn en apartaj lokoj, precipe en Aleksandropol-Sardarapat kaj Karakilisa. Laŭ instrukcio ricevita de la Ĉefa stabo la 19-an de majo, generalo majoro Movses Silikjan decidis koncentri la soldatojn kiujn li havis je dispono en Eĉmiadzin kaj eviti la atakon de la turkoj sur Erevano per kontraŭatako. La 20-an de majo, la avangardaj armenaj trupoj estis devigitaj forlasi Araks kaj Karaburun-staciojn, retiriĝi de la promontoroj de Mastara, Talin kaj Aŝnak, troviĝante en Sardarapat. Vespere de la 20-a de majo, la retiriĝintaj trupoj de la 1-a Speciala Brigado, la Regimento de Erzincan kaj duona bataliono de la Regimento de Ĥnus (sub la komando de Karapet Hassan-Paŝajan), moviĝis pli profunde de Sardarapat al la vilaĝo Aragaco. Kiel rezulto de la turka invado en la direkto de Aleksandropolo-Erevano, la grupoj defendantaj Surmaliu estis en danĝero esti fortranĉitaj de la ĉeftrupoj de la Erevana taĉmento kaj ĉirkaŭitaj de la otomanoj. La 18-an de majo, la malamikaj trupoj atakis la armenan unuon en Koghb, kiu, laŭ la ordono de Silikjan, retiriĝis al la ponto Karakala. La 19-an de majo, la armeunuoj de la 4-a turka trupo invadis Surmalu de Bajazet, serĉante transiri la riveron Araks kaj atingi la malantaŭon de la Erevana taĉmento. Post montrado de iom da rezisto en montpasejoj kaj altaj grundoj proksime de Iğdır, la armenaj unuoj (unua kaj dua regimentoj de Van) devis retiriĝi al Iğdır la 20-an de majo, kie ili ricevis ordonon de Erevano transiri al la maldekstra bordo de Araks trans la ponton de Margara, forbruligante la menciitajn pontojn poste. Post kaptado de Surmalu, la otomanaj trupoj estis tiel fortranĉitaj de la milita scenejo de Sardarapat. La armenaj volontuloj aranĝis la defendon de la pontoj, malhelpante ĉian provon de la turkoj transiri la riveron kaj ataki la armenojn de la malantaŭo.
Laŭ la ordo de Silikjan, iuj el la tria subsekcio de la tria speciala brigado (4-a regimento de Van, sub la komando de kolonelo Tigran Baghdasarjan) estis postenigitaj en tiuj lokoj por defendi la malantaŭon de la sudo kaj malhelpi la otomanojn transiri la riveron.
Sekvo
Kun la otomanaj trupoj en plena fiasko, generalo Silikjan deziris premi sian avantaĝon kun la espero de forpelado de la otomanoj de Aleksandropolo kaj Kars. Sed, preskaŭ tuj, li estis informita pri la daŭraj intertraktadoj inter la otomana gvidado kaj la Armena Nacia Konsilio en Tbiliso kaj la Komandanto Tovmas Nazarbekjan diris, ke ili ĉesigu militajn operacojn en la regiono. Kvankam membroj de la Nacia Konsilio estis vaste kritikitaj pro donado de tiu ordono tiutempe, tiu decido estis aranĝita ĉar la municiejoj preskaŭ estis malplenigitaj kaj otomanaj komandantoj ricevis freŝajn plifortikigojn.
La naŭ-taga Batalo de Sardarapat finiĝis kun la plena venko de Armenio, rezulte de kiu la rivalo estis forĵetita 50-65 km kaj la tuja minaco al Erevano estis forigita. La venko ludis gravan rolon en la parta fiasko de la turka invado de Orienta Armenio, kaj ankaŭ en certigado de venka kontraŭofensivo en Aparan kaj la heroa rezisto en Karakilisa. La Batalo de Sardarapat savis la lokulojn kaj okcidentajn armenajn rifuĝintojn de tuja masakro. La venko akirita multe kostis sed ankaŭ kontribuis al plibonigo de la rolo de erevanaj politikaj kaj sociaj organizoj, same kiel de lokaj aŭtoritatoj kaj ĉefaj personoj. Fakte, ĉi tiu triumfo starigis la fundamenton por la starigo de nova sendependa Armenio. .
La otomanaj malvenkoj ĉe Sardarabad, Aparan kaj Karakilisa forigis la neniigon de la armena nacio, kaj la venkoj ĉi tie estis esencaj permesi al la Armena Nacia Konsilio deklari la sendependecon de la Unua Respubliko de Armenio la 30-an de majo (retroaktive al la 28-a de majo). Kvankam la kondiĉoj pri kiuj Armenio konsentis en la Traktato de Batumo (4-a de junio 1918) estis troe severaj, la malgranda respubliko povis rezisti ĝis la otomanoj estis devigitaj retiriĝi de la regiono kun la fino de la Unua mondmilito en 1918.