cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Front Populaire (pariza metrostacio)
Alirejoj
Kvar alirejoj kunligas la Placon du Front Populaire al la stacio, el kiuj alirejo per lifto.
La stacio estas ekipita de sep rulŝtuparoj kaj tri liftoj. La kajoj de la stacio estas alireblaj al handikapitoj.
35391 Uzan
35391 Uzan estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca teoria fizikisto Jean-Philippe Uzan, famkonata pri liaj esploroj pri la gravito kaj la relativeca kosmologio. Li ricevis plurajn premiojn, el kiuj la Premion Georges-Lemaître, kaj li estas profunde engaĝita en scienca popularigo, ambaŭe publikigante popularajn librojn kaj miksante arton kaj sciencon.
Ventozo
Ventozo (Ventôse) estas la nomo de la sesa monato de la franca respublika kalendaro, la tria de la vintra sezono, kiu daŭras ekde la 19-a, 20-a aŭ 21-a de februaro ĝis la 19-a aŭ 20-a de marto, laŭ la jaro. Ĝi koincidas proksimume kun la ŝajna preterpaso de la Suno ĉirkaŭ la zodiaka konstelacio Fiŝoj.
La nomo devenas el la latina radiko por vento, kio kutime oftas en tiu jarepoko en la Norda Hemisfero.
Franska revolutionskalendern
Saint-Ouen-la-Thène
Geografio
Saint-Ouen-la-Thène situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
Róbert Meszlényi
MESZLÉNYI Róbert (pro. mesle:nji) estis hungara komponisto, muzikverkisto naskita en Arado la 23-an de marto 1883 kaj mortinta en Nógrádverőce la 28-an de februaro 1946.
Fruktidoro
Fruktidoro (Fructidor) estas la nomo de la dek dua kaj lasta monato de la franca respublika kalendaro, la tria de la somera sezono, kiu daŭras ekde la 18-a aŭ 19-a de aŭgusto ĝis la 21-a, 22-a aŭ 23-a de septembro, laŭ la jaro. Ĝi koincidas proksimume kun la ŝajna preterpaso de la Suno ĉirkaŭ la  zodiaka konstelacio Virgo.
Róbert Meszlényi
Biografio
Róbert Meszlényi estis dum pluraj jaroj muzikkritikisto de la ĵurnalo Neues Pester Journal, instruisto de Nemzeti Zenede, poste de 1923 de la muzikaltlernejo de Budapeŝto, inter 1926 – 34 sekretario de la instituto.
Fruktidoro
La nomo devenas el la latina radiko por frukto, ĉar kutime fruktiĝo de fruktarboj okazas en tiu jarepoko en la Norda Hemisfero.
Franska revolutionskalendern
Lavagna
Lavagna estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Chiavari, Cogorno, Ne, Sestri Levante.
(19427) 1998 FJ66
(19427) 1998 FJ66 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Placo Bastille
La placo Bastille (franclingve Place de la Bastille) estas vasta placo de Parizo lokita en la 4-a, 11-a kaj 12-a arondismentoj de la franca ĉefurbo. Tie malnovtempe stariĝis la prizono Bastille, ĝis la invado kaj la detruo de tiu ĉi okaze de la franca revolucio de 1789. El tiu konstruaĵo, nenio restas.
Lavagna
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago, la 16-a de julio, sekve estas la komunuma festotago.
Placo Bastille
La placon kaj la ĉirkaŭan kvartalon oni kutime kaj simple nomas Bastille. Ĝi estas interalie alirebla per la metrostacio .
Chamartín (apartigilo)
Chamartín [ĉamarTIN] estas hispanlingva nomo kiu povas aludi al:
Placo Bastille
Vidindaĵoj
La kolono de Julio (Colonne de Juillet), kiu honoras la revolucion de julio 1830, stariĝas centre de la placo. Aliaj vidindaĵoj estas la moderna operejo Bastille kaj parto de la kanalo Saint-Martin. Antaŭ 1984, la eksa stacidomo "Gare de la Bastille" lokiĝis tie, kie nun situas la operejo.
György Apponyi (1898 - 1970)
Grafo György Apponyi [djordj aponji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Apponyi György (aŭ por fari diferencon de la samnomulo Apponyi II. György Alexander) estis hungara aristokrato, politikisto, parlamentano, ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis nagyapponyi, lia avo estis la samnoma György Apponyi, lia patro estis Albert Apponyi. György Apponyi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Éberhárd (nuntempa Malinovo en Slovakio), li mortis la  en Okcidenta Germanio en Saarbrücken.
Biografio
György Apponyi studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár). Li batalis dum la 1-a mondmilito inter 1916–1918, poste li aliĝis al armeeto de Miklós Horthy, do li ne partoprenis en ambaŭ revolucioj. En 1920 li longe vojaĝis eksterlande, poste li okupiĝis pri siaj bienoj. Inter 1931 kaj 1944 li estis elektita parlamenta deputito, tiutempe li konstante kontribuis en diversaj gazetoj. Li politikadis kontraŭ la diktaturoj. Komence de la nazia erao Gestapo tuj liveris lin al Koncentrejo Mauthausen-Gusen. Post la liberiĝo li ne hejmenvenis. Li edziĝis en 1923, Li eksedziĝis en 1934, intertempe 2 gefiloj naskiĝis.
Stratinfano
Stratinfano aŭ senhejma infano estas infano kiu ne havas ordinaran hejmon, kaj vivas ĉefe sur stratoj en urbo, kaj kutime ekstere de familio, instrusistemo ktp. Stratinfanoj travivas pere de almozpetado, (malbona kaj ofte danĝera) laboro, kolektado de rubo aŭ krima agado.
Ĝi estas termino uzata de profesiuloj kaj politikistoj, kiuj uzas la difinon de Internacia Fonduso de Unuiĝintaj Nacioj por Infanoj (UNICEF): "Ĉiu knabo aŭ knabino, kiu ankoraŭ ne atingis plenkreskulon, por kiu la strato (en la plej vasta senco de la vorto, inkluzive forlasitajn konstruaĵojn kaj areojn) fariĝis ilia normala loĝloko aŭ vivrimedo, kaj ili ne ricevas taŭgan protekton, kontrolon kaj gvidon de respondecaj plenkreskuloj."
Iuj strataj infanoj, precipe en evoluintaj landoj, estas difinitaj kiel subkategorio ene de la kategorio nomata "forlasitaj infanoj", kiuj estas infanoj devigitaj forlasi siajn hejmojn. Laŭ statistikoj, forlasitaj infanoj kutime venas de unu-gepatraj familioj. Strataj infanoj estas plej ofte submetataj al misuzo, neglekto, ekspluatado aŭ en ekstremaj kazoj, murdoj fare de "purigaj taĉmentoj" dungitaj de lokaj entreprenoj aŭ de la polico. En okcidentaj socioj la traktado de tiaj infanoj estas tiel senhejma kaj ne kiel krimuloj aŭ almozuloj.
La esprimo stratinfanoj estas vaste uzita por priskribi larĝan gamon de cirkonstancoj kaj karakterizaĵoj en kiuj infanoj troviĝas. Politikistoj kaj servaj provizantoj luktas por priskribi kaj helpi ĉi tiun loĝantaron. Knaboj kaj knabinoj de ĉiuj aĝoj ĉeestas kaj loĝas en publikaj spacoj kaj videblas en la vasta plimulto de la urbaj centroj tra la tuta mondo.
Ora Sekcio
La Ora Sekcio (Section d'or) estas grupo de artistoj fondita en 1910-1911 de Jacques Villon, Raymond Duchamp-Villon kaj Marcel Duchamp, kun Robert Delaunay, Albert Gleizes, František Kupka, Henri Le Fauconnier, Fernand Léger kaj Jean Metzinger, por konsistigi apartan fluon disde la pioniroj.
Ĉiudimanĉe de 1911 ĝis 1914, Villon kunigas en sia ateliero, straton Lemaître en Puteaux, André Salmon, Guillaume Apollinaire, Maurice Princet kaj diversajn artistojn, kiuj proklamas la singularecon de sia alpaŝo: «kie Kubismo senradikigas, la Ora Sekcio enradikigas» (Villon). Kvankam devenintaj de ortodoksa kubismo, ili ellaboras, sub la influo de sia gastiganto, defendan sistemon postulantan priserĉon de harmonio kaj idealaj formoj regataj de la principo de Ora proporcio de Renesanco, de kie devenas la nomo Ora Sekcio (Villon). Praktike, la plimulto el la pentristoj nenion sciante pri geometrio, tiu principo estas aplikata pli instinkte ol matematike. Artistoj zorgantaj enskribiĝi en modernecon, ili interparolas pri afrika arto, ne-Eŭklida geometrio, Futurismo kaj kronofotografiaj priserĉoj de Étienne-Jules Marey kaj Eadweard Muybridge.
La intelekta karaktero de ilia alpaŝo plaĉas al la ortodoksulo Juan Gris en 1912. Li eble estis por tiuj «kubistoj», kun Metzinger kaj Apollinaire, valora inform-agento pri la faroj de Montmartre-anoj. Post la ekspozicio de futuristoj ĉe Berheim Jeune (en februaro 1912), ili ekspozicias en galerio de Boétie (en oktobro 1912) por riveligi la novajn direktivojn de sia movado. Krom la fondintoj, la ekspozicio kunigas Alexander Archipenko, André Lhote, Roger de la Fresnaye, Louis Marcoussis kaj Francis Picabia. Robert Delaunay, zorgante eviti etikedojn, ne ekspozicias. Kvankam malkaŝante la influon de Montmartre, la prezentitaj verkoj distingiĝas per intregrado de koloro, de dinamismo kaj simultaneco ĉe kies fonto troviĝas Sonia Delaunay kiu disvolvos ĝin kun Robert Delaunay en pentrado, modo, dekoracia arto. Post tiu ekspozicio, Appolinaire signalas la «distiriĝon» de kubismo kaj la naskiĝon de Orfeismo. Iom poste, referencoj al Renesanco kaj rifuzo aparteni al grupo provokas la rezignon de Léger, Delaunay kaj Duchamp.
Kandelfesto (Gubbio)
La Kandelfesto (en itala Festa dei Ceri aŭ Corsa dei Ceri) okazas en Gubbio ĉiujare la 15-an de majo (antaŭtago de la sanktula festotago) konsistanta en la transporto kure de tri statuoj de sanktuloj muntitaj sur longaj lignaj piedestaloj: nome sankta Ubaldo (patrono de Gubbio), Sankta Georgo kaj Sankta Antonio. Temas pri unu el la plej antikvaj manifestacioj folkloraj de Italio kaj indas ne konfuzu ĝin kun historia rekonstruado, kvankam temas pri evento kiu ripetiĝas ĉiujare seninterrompe el 1160 ĝis 2019. La festo ludas nun fundamentan rolon, el la socia vidpunkto kaj el kultura vidpunkto. Ĝi estas alte konsiderata de la komunumo kaj okazigas fortajn pasiojn kaj sentimentalaĵojn per valoroj kaj kontraŭdiroj. Tiu festo estas tiom grava eĉ je regiona nivelo ke ekde 1973 la "Tre Ceri" (tri kandeloj) reprezentas la simbolon de la Regiono Umbrio kaj estis stiligitaj en la oficialaj blazono kaj en la flago.
Are You Experienced
Are You Experienced  estas la debuta studialbumo de uson-angla rokmuzika grupo Jimi Hendrix Experience. Lanĉita en 1967, la disko estis tuja kritika kaj komerca sukceso, kaj ĝi estas vaste rigardita kiel unu el la plej grandaj debutoj en la historio de rokmuziko. La albumo prezentas la novigan metodon de Jimi Hendrix pri kantverkado kaj elektra gitaro, kiu baldaŭ kreis novan direkton en psikedela rokmuziko kaj ŝtonroko.
Are You Experienced kaj ĝiaj antaŭaj unuopaĵoj estis registritaj dum kvin-monata periodo de fino de oktobro 1966 ĝis frua aprilo 1967. La albumo estis kompletigita en 16 registradaj sesioj ĉe tri londonaj lokoj, inkluzive De Lane Lea Studios, CBS Studios kaj Olympic Studios. Eldonita en Britio la 12-an de majo, 1967, "Are You Experienced" pasigis 33 semajnojn en la furorlistoj. La albumo estis eldonita en Usono la 23-an de aŭgusto de Reprise Records, kie ĝi atingis la kvinan lokon en la usona Billboard, restante sur la tabelo dum 106 semajnoj, 27 el tiuj inter la pintaj 40.
Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj
Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj aŭ  Unuiĝinta Reĝlando de la Nederlandoj (ned: Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, fr: Royaume uni des Pays-Bas, luksemburge: Vereenegt Kinnekräich vun den Nidderlanden) ekzistis de 1815 ĝis 1831 (1839) kiel kunigo de teritorioj kiuj nun estas en la aktualaj Nederlando, Belgio kaj Luksemburgo.
Historio
La nomo estis elektita, por signifi novan, unuiĝintan eŭropan ŝtaton, kiu estis fondata dum la Viena Kongreso de 1815. Tiu ĉi ŝtato, ofte ankaŭ simple nomata „Reĝlando de la Nederlandoj“, konsistis el la iamaj Aŭstraj Nederlandoj en la sudo kaj la antaŭa Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj (1795–1806: Batava Respubliko, 1806–1810: Reĝlando Holando) en la nordo.
Luksemburgo ekzistis ekde 1815 kiel memstara grandduklando kaj estis per tio ne ero de la Reĝlando de la Unuiĝintaj Nederlandoj. Ĝi estis tamen regata de 1815 ĝis 1890 fare de la nederlanda reĝo, kiu en persona unio estis ankaŭ grandduko de suverena Luksemburgo. Per tio li estis ankaŭ princo de la Germana Ligo, same kiel la tiama brita reĝo por la ligoŝtato Hanovro (ĝis 1837).
La persona unio inter Nederlando kaj Luksemburgo estingiĝis en 1890: Post la morto de reĝo Vilhelmo la 3-a lin sekvis Vilhelmina sub la reganteco de sia patrino sur la nederlandan tronon. En Luksemburgo tamen pro la tie valida salfranka leĝo je apliko de la heredoreguloj de la dinastio Nassau la eksa duko de Nassau Adolfo la 1-a fariĝis nova grandduko.
Ekde 1839 ankaŭ la la nederlanda provinco Limburgo apartenis al la Germana Ligo kaj estis ligita per persona unio kun Luksemburgo.
Provincoj
La 24-an de aŭgusto 1815 la reglando de la Unuiĝintaj Nederlandoj estis subdividata en 17 provincojn. La provincolimoj estis grandparte identaj kun la limoj de la iamaj departementoj de la napoleona Francujo:
738 Alagasta
738 Alagasta estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Franz Kaiser, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo estas derivaĵo de "Alagastesheim", malnova nomo de Gau-Algesheim, urbo de kie venis la familio de Franz Kaiser.
Walter Borgius
Walter Borgius (naskiĝis la en Frankfurto ĉe Odro; mortis la  en Berlin-Lichterfelde) estis germana ekonomikistoj kaj reprezentanto de la individuisma anarkiismo.
Li estis vicprezidanto de la berlina grupo de la Deutsche Esperanto-Gesellschaft en 1907/08.
Fine de la jaro 1908 la plej multaj estraranoj forlasis la asocion pro la diskuto pri reformoj de Esperanto. Borgius verkis broŝuron kun la titolo: ''Warum ich Esperanto verließ. Eine Studie über die gegenwärtige Krisis und die Zukunft der Weltsprachen-Bewegung''.
En la historio de Esperanto li estas rigardata kiel idisto.
Borgius estis tre aktiva en diversaj sociaj movadoj antaŭ la Unua Mondmilito kaj havis personajn kontaktojn al gravaj personoj, kiel Helene Stöcker, Adolf Damaschke.
Li ricevis respondon al demando de Friedrich Engels.
Li estis kunlaboranto de revuoj.
En 1924 li havis akcidenton kaj perdis gambon.
Famkonata estas lia verko "Die Schule – ein Frevel an der Jugend", en kiu li kompilis kritikon al la strukturo kaj organizo de la lernejo.
Maripá
Maripá estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.889 loĝantojn en 2010.
Surrealistic Pillow
Surrealistic Pillow (surrealisma kuseno) estas la dua studialbumo de usona rokbando Jefferson Airplane, publikigita la 1-an de februaro 1967 fare de RCA Victor. Ĝi estas la unua albumo de la grupo kun la kantisto Grace Slick kaj drumisto Spencer Dryden. La albumo pintis je numero tri en la Billboard-albuma diagramo kaj estis atestita kiel Plateno de la RIAA. La albumo estas konsiderata kiel unu el la plej gravaj verkoj de la fruaj psikedela roko kaj kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj.
Miedwie
Miedwie (Madüsee) estas lago en laga tereno Pomorskie en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi estas je 35 km² granda, je 16,2 km longa kaj je 3,2 km larĝa. Ĝia maksimuma profundo estas 43,8 metroj.
Ĝia fundo estas pli malsupra ol la marnivelo je ĉirkaŭ 30 metroj.
Milimetra ondo
Milimetraj ondoj estas mikroondoj, do elektromagnetaj ondoj kies ondolongo estas inter 1 kaj 10 milimetroj (mm), kio korespondas al frekvencoj inter 30 GHz kaj 300 GHz.
Milimetraj ondoj uziĝas ekzemple en armeoj - por la esploro per radaro, en la observo de konstruaĵoj - por iloj kiuj aŭtomate registras ĉiun movon.
Zelenij Jar (Ivano-Frankivska provinco)
Zelenij Jar (Зелений Яр) estas vilaĝo en Ivano-Frankivska provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Iklanberény
Iklanberény [iklanberenj] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Kőszeg. La loknomo estas turkdevena, verŝajne ekde 896 tie vivis turkoj aliĝintaj al la hungaroj.
Ĝerminalo
Ĝerminalo (Germinal) estas la nomo de la sepa monato de la franca respublika kalendaro, la unua de la printempa sezono, kiu daŭras ekde la 20-a aŭ 21-a de marto ĝis la 19-a aŭ 20-a de aprilo, laŭ la jaro. Ĝi koincidas proksimume kun la ŝajna preterpaso de la Suno ĉirkaŭ la zodiaka konstelacio Ŝafo. La nomo venas de la latina germen kaj signifas semo.
Franska revolutionskalendern
Iklanberény
Historio
La unua mencio devenis el 1234 en formo "Beren". Post la mezepoko la vilaĝo situis en fronto inter Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio.
En Iklanberény migra poŝto servas.
La komunumo havas katolikan preĝejon omaĝe al Dipatrino (Virgulina Maria).
1867
1867 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1867 post Kristo okazis, interalie:
Ulrich Matthias
Ulrich MATTHIAS (naskiĝis la en Bad Pyrmont) estas germana esperantisto.
Li lernis Esperanton en Heidelberg en 1986 kaj estas aŭtoro de Esperanta beletro, inkluzive de la originala romano Fajron sentas mi interne (1990), kaj de kursoj kaj informiloj pri Esperanto en la germana. Li doktoriĝis pri matematiko en 1994 ĉe la Universitato de Heidelberg per disertacio pri grafoteorio (ekspertizistoj: Albrecht Brandis kaj Béla Bollobás). De 1996 li laboras kiel asekura matematikisto en Wiesbaden. Li konatiĝis kun sia ĉina edzino Nan Matthias-Wang en la IJK 2000 en Honkongo kaj havas kun ŝi du infanojn.
En 1999 aperis lia germanlingva libro "Esperanto – das neue Latein der Kirche", kiu celas disvastigi Esperanton kiel komunikilon en la kristana(j) eklezio(j). Ĝi intertempe aperis en 7 alilingvaj versioj:
En 2008 li gvidis la redaktadon de la vortaro Kleines Wörterbuch Deutsch - Esperanto Esperanto - Deutsch surbaze de la Weltsprachenwörterbuch de Dietrich M. Weidmann. La dudirekta vortaro kun entute ĉ. 30,000 kapvortoj aperis ĉe Marix Verlag en 4 000 ekzempleroj kaj elĉerpiĝis ĉe la eldonejo en 2017.
Matthias estas dumviva ano de la Internacia Sciencista Kolegio de AIS San-Marino.
Li estis vicprezidanto de Europa - Demokratie - Esperanto (EDE-Germanio) de 2008 ĝis 2010 kaj kandidatis en la Eŭropaj balotoj 2009 sur la tria loko de ties tutlanda listo. Post tiuj ĉi balotoj, li iniciatis la fondon de la tutmonda esperantista partio UNU MONDO. La 5-an de septembro 2010, li elektiĝis trezoristo de la germana sekcio de UNU MONDO (Eine-Welt-Partei e.V.). La 23-an de junio 2013, li elektiĝis pinta kandidato de UNU MONDO en la Eŭropaj balotoj 2014 en Germanio. Lige kun la malaktiviĝo de UNU MONDO kaj ties germana sekcio, li ĉesigis sian politikan agadon ĉirkaŭ la jaro 2019.
Li estas estrarano de la FAME-fondaĵo (de 2015) kaj de la germana sekcio de Kristana Esperantista Ligo Internacia (KELI, de 2020).
Frans Schoofs
Frans SCHOOFS [sĥofs] (naskiĝis la 22-an de majo 1888 en Antverpeno, mortis post grava kvartaga malsano la 12-an de marto 1934 en Antverpeno) estis la sekretario de la Antverpena Asocio de l' Malkaraj Loĝejoj. Li estis esperantisto de la junulaj jaroj, kaj kunfondinto kaj unua prezidanto de la Esperanto-grupo La Verda Stelo en Antverpeno, kio li restis ĝis 1927. Post la fino de la unua mondmilito li fariĝis direktoro de la periodaĵo Belga Esperantisto, de 1927 prezidanto de Belga Ligo Esperantista. Li fondis kun kelkaj aliaj la eldonan societon Belga Esperanto-Instituto kaj prezidis ĝian administrantaron. Schoofs estis ĉefdelegito de UEA kaj sekretario kaj fakte gvidanto de l' Konstanta Reprezentantaro de la Naciaj Societoj. Li ĉeestis ĉiujn UK-jn post la milito kaj kunlaboris multe en la organizado de la 7-a kaj 20-a Universala Kongreso de Esperanto en Antverpeno en 1911 kaj 1928.
13954 Born
13954 Born estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana fizikisto Max Born (1882–1970), pioniro de la moderna teoria fiziko. Li formulis teorion pri la kristala strukturo kaj kreis kun siaj helpantoj la bazon de la kvantuma mekaniko. Li ricevis la Nobel-premion pri fiziko 1945 kun Walther Bothe.
NGC 2010
NGC 2010 (alia indiko — ESO 56-SC139) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Termidoro
Termidoro (Thermidor) estas la nomo de la dek unua monato de la franca respublika kalendaro, la dua de la somera sezono, kiu daŭras ekde la 19-a aŭ 20-a de julio ĝis la 17-a aŭ 18-a de aŭgusto, laŭ la jaro. Ĝi koincidas proksimume kun la ŝajna preterpaso de la Suno ĉirkaŭ la zodiaka konstelacio Leono.
Franska revolutionskalendern
17224 Randoross
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Randolph Ross, kiu mentoris unu finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Intel Science Talent Search de 2002. Li instruas ĉe la  Great Neck South High School de Great Neck (Nov-Jorkio, Usono).
San Martín Peras
San Martín Peras estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Martín Peras. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 242.
Geografio
San Martín Peras apartenas al la distrikto Juxtlahuaca al kiuj apartenas entute 7 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12406 loĝantojn. El tiuj estis 6072 viroj kaj 6334 virinoj. La komunumo havas surfacon de 237,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7018 indiĝenoj. El tiuj 5380 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 5380 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Fontaine Michalon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Régie autonome des transports parisiens (RATP) priservata de trajnoj de linio B (branĉo B4) de RER.
La stacidomo estis malfermita en la 1930-aj jaroj de CMP sur Linio de Sceaux. Ĝi estis inaŭgurita de CMP la.
La nomo « Fontaine Michalon » devenas de tiu de proprietulo, S-ro Michalon, kiu konstruigis fontanon en 1859. Ĝi estis malkonstruita en 1929.
Pozitiva psikoterapio
Pozitiva psikoterapio (ekde 1968) estas nomata psikoterapia metodaro, kiun evoluigis la germana irandevena neŭrologo, psikiatro kaj psikoterapiisto Nossrat Peseschkian kaj liaj gekolegoj. La metodaro sukcese establiĝis kiel memstara psikoterapia skolo.
La pozitiva psikoterapio apartenas al la metodaroj de humanisma profunda psikologio. Bazo estas tiel nomata "pozitiva prihoma koncepto", kiu korespondas al psikoterapia filozofio humanisme koncentrita pri la sanaj kaj sanigaj kapabloj de homoj (anstataŭ pri la malsanigaj ecoj) kaj entute pri la kapabloj kaj fortofontoj de la individuoj (anstataŭ pri ties deficitoj).
La terapian metodaron rekonas pluraj psikoterapiaj organizaĵoj en Germanio kaj internacie, interalie la Eŭropa Asocio pri Psikoterapio (EAP), la Monda Konsilio pri Psikoterapio kaj la Internacia Federacio de Psikoterapio (IFP).
La metodaro integrigas elementojn kaj teknikojn el diversaj psikoterapiaj skoloj kaj aparte la uzon de fabelaj historioj kaj vivosaĝaĵoj el diversaj kulturoj en la psikoterapio, por stimuli la imago- kaj kreopovon de la konsilato. Inter la apartaj fokusoj ĉiam estis transkultura psikoterapio kaj familia sistema terapio.
En 1977 fondiĝis "Germana Societo pri Pozitiva Psikoterapio" (Deutsche Gesellschaft für Positive Psychotherapie e. V.). Kadre de la "Akademio pri Psikoterapio Wiesbaden" (Wiesbadener Akademie für Psychotherapie, mallonge WIAP), fondita de Nossrat Peseschkian en 1971, ekde la jaro 2000 ŝtate rekonita kiel postuniversitata plueduka instituto por psikoterapio ĝenerale kaj specife de infanoj kaj adoleskuloj), ĝis la fino de la jaro 2006 en Germanio, Aŭstrio, Svislando kaj Luksemburgio pluedukiĝis en pozitiva psikoterapio proksimume 38000 kuracistoj, psikologoj kaj pedagogoj. Ekde la 1980-aj jaroj aldoniĝis naciaj centroj en pliaj ŝtatoj, sume laŭ la stato de 2010 pli-malpli 100 centroj pri pozitiva psikoterapio en 33 ŝtatoj precipe de orienta Eŭropo kaj Azio, kiuj ĉiuj havas proprajn seminariajn kaj kursajn programojn.
Tutmonde la profesiaj aplikantoj de la psikoterapia skolo organiziĝas en Monda Asocio pri Pozitiva Psikoterapio, angle World Association of Positive Psychotherapy (WAPP), germane Weltverband für Positive Psychotherapie. Ĝis nun okazis kvin mondaj kongresoj de la psikoterapia skolo, en Sankt-Peterburgo (Rusio), Wiesbaden (Germanio), Varna (Bulgario), Nikozio (Kipro) kaj (oktobre 2010) en Istanbulo (Turkio).
Standardaj edukaj programoj por profesiaj psikoterapiistoj ekzistas en multaj ŝtatoj, interalie en Aŭstrio, Bolivio, Bulgario, Ĉinio, Etiopio, Kipro, Kosovo, Rumanio, Rusio, Svislando, Turkio kaj Ukrainio.
En 1997 scienca esploro pri la rezultoj de pozitiva psikoterapio en Germanio pruvis la altan efikecon de tiu formo de mallongtempa terapio. La studaĵo ricevis la premion "Richard Merten". En 2006 la iniciatinto de la pozitiva psikoterapio, prof-o d-ro Nossrat Peseschkian, estis honorigita per la Federacia Meritkruco de Germanio.
Distrikto Mark
La distrikto Mark (germane Märkischer Kreis) situas en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, kaj apartenas al la distriktaro Arnsberg. Administra centro estas la urbo Lüdenscheid. La teritorio kovras la kernon de la historia Graflando Mark ("Grafschaft Mark"), kiu situis norde de la samepoka Duklando Berg.
La distrikto havas areon de 1 058 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Geografio
La distrikto ampleksas la okcidentan parton de la monteta kaj historie malurba regiono Sauerland [prononco Zaŭalant] plena je densaj arbaroj. Norde limas la vala ebenaĵo de la rivero Ruhr, kaj ene de ĝi la intense industriigita Ruhr-regiono, dum la sudo kaj oriento estas monta. Sudokcidente najbaras plia monteta kaj arbara regiono, la Bergisches Land (regiono Berg), kaj pli sudokcidente la urba kaj industriigita ĉirkaŭaĵo de la urbego Kolonjo borde de la rivero Rejno. La industriigo de la 19-a jarcento, kiu forte ŝanĝis la strukturon de la norda Ruhr-regiono kaj la sudokcidenta ĉirkaŭaĵo de Kolonjo, ankaŭ en la pli trankvila distrikto Mark kreskigis plurajn grandajn urbojn.
Administra disdivido
(inter krampoj la nombroj de loĝantoj fine de )
Urboj
Pliaj komunumoj
Alvorada do Norte
Alvorada do Norte estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havis en 2004 ĉirkaŭ 7.647 loĝantojn.
Geografio
La distanco al la ĉefurbo Goiânia estas 456km. La najbaraj municipoj estas Iaciara, Posse, Simolândia, Buritinópolis, Sítio d'Abadia, Damianópolis kaj Flores de Goiás.
Historio
Alvorada do Norte aperis en 1958, kreita de aŭtoritatoj de la urbo Sítio d'Abadia. Ili sciis, ke en la valo de la rivero Paranã estus la estonta vojo de la nova federacia aŭtovojo BR-020 kaj, ke ĝi ligus la Brazilan Nordorienton al la nova landa ĉefurbo Brasília, do ili fondis tiun ĉi urbon ĉe la bordo de la estonta vojo.
Centimetra ondo
Centimetraj ondoj estas mikroondoj, do elektromagnetaj ondoj kies ondolongo estas inter 1 kaj 10 centimetroj (cm), kio korespondas al frekvencoj inter 3 GHz kaj 30 GHz.
Tiu frekvencaro nomiĝas SHF - anglalingva mallongigo por Super High Frequency, do "treege alta frekvenco".
Centimetraj ondoj interalie uziĝas en radaro kaj satelita dissendo de televidaj programoj.
Nattavaara
Nattavaara (Lule-samee Nahtavárre) estas loko (svede "småort") en la norda sveda provinco Norrbotten kaj la historia provinco (landskap) Laponio, norde de la Polusa cirklo.
La loko en la komunumo Gällivare situas ĉe la erca fervojo inter Boden kaj Gällivare. Ĝi estis konstruita kvar kilometrojn okcidente de la efektiva loko Nattavaara ĉirkaŭ stacidomo. La sekcio estis konstruita ĉi tie en 1887.
Heinrich Böll
Heinrich Theodor BÖLL (naskiĝis la 21-an de decembro 1917, mortis la 16-an de julio 1985) estis germana verkisto de ruino-literaturo. Li gajnis la Premion Georg Büchner en 1967 kaj la Nobel-premion pri literaturo en 1972.
Amaralina
Geografio
La distanco al la ĉefurbo Goiânia estas 389km. Alteco: 485m. La najbaraj municipoj estas Mutunópolis, Bonópolis, Porangatu, Mara Rosa, Uirapuru kaj Mundo Novo.
Vidu ankaŭ
Municipoj de Goiás
1566 Ikaro
1566 Ikaro estas tre malgranda kaj tre hela apolona asteroido, malkovrita la de la germana astronomo Walter Baade elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Ikaro, kiu, en la helena mitologio, flugis tro proksime de Suno.
Orbito
La perihelio de Ikaro estas pli proksima al Suno ol tiu de Merkuro, kaj ĝia afelio kondukas ĝin trans la orbiton de Marso; ĝi do estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta asteroido. En aliaj vortoj, ĝia orbito krucas la marsan, teran, venusan kaj merkuran orbitojn.
Ikarus proksimiĝas Teron ĉiuj 9, 19 aŭ 38 jaroj. La ĝi pasis je 6,35 milionoj da kilometroj de Tero. La ĝi pasos je 8,05 milionoj da kilometroj, kaj estas antaŭkalkulata paso je 5,9 milionoj da kilometroj por la.
(12271) 1990 RC2
(12271) 1990 RC2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Kožlí
Nomon Kožlí portas pluraj lokoj:
Vorto Kožlí aperas ankaŭ en la nomoj de partoj de municipoj:
Instagram
Instagram estas komerca poŝtelefona programo por registro de fotoj kaj filmetoj, kaj komerca retejo por publikigo de fotoj kaj filmetoj. Krom en la retejo mem, la publikigitaj fotoj ankaŭ facile prezenteblas en gamo da pliaj sociumaj retejoj, kiel Facebook, Tvitero, Tumblr kaj Flickr. Tipa eco de la instagram-aj dosieroj, kaj fotoj kaj filmetoj, estas filtriloj kiuj en tipa maniero ŝanĝas la bildan aspekton, ekzemple filtrilo kiu kreas kvadratan bildon, metas ombron al la flankaj bildopartoj kaj pli lumigas la centron, tiel ke la rezulto aspektas simile al la klasikaj tujfotiloj de la dua duono de la 20-a jarcento, ekzemple de la usona firmao Polaroid.
Nun la plej popularaj profiloj de Instagramo estas la steloj de popola kulturo kaj sporto: Selena Gomez, Ariana Grande, Taylor Swift, Beyoncé Knowles, Cristiano Ronaldo kaj Kim Kardashian.
Leivi
Leivi estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Carasco, Chiavari, San Colombano Certénoli kaj Zoagli.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago, la 24-a de junio, sekve estas la komunuma festotago.
Agidel
Agidel (Агидель) estas urbo en Baŝkirio, Rusio. Ĝi situas ĉe kuniĝo de riveroj Belaja (Белая) kaj Kama (Кама).
La urbo estis fondita en jaro 1980 kiel loĝloko ĉe tiam konstruata Baŝkiria Atomcentralo.
Mariópolis
Mariópolis estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.269 loĝantojn en 2010.
Bărăbanț
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 255 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 2 145.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1299. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye).
Graĵdanskaja Oborona
Graĵdanskaja Oborona (Civila defendo) estas soveta kaj rusa rokmuzika grupo. Laŭstile tiu grupo ofte estas taksata kiel punka, tamen la lasta periodo de ĝia ekzistado pruvis ke tiam aperis multegaj psikedelaj sonkoloroj en la sonado. Fondinto de la grupo, senŝanĝa frontulo kaj sola konstata grupano estas Igor Letov, pli fama sub la nomo Jegor. La grupo estis fondita de Jegor Letov kaj Konstantin Rjabinov en Omsko je la 8-a de novembro de la jaro 1984.
Tiu grupo estas taksata kiel grupo, kiu fortege influis formiĝadon de tiel nomata ‘siberia subgrundo’ (ĝenro de la punkmuziko kun iuj psikedelaj elementoj, kiu aperis en Omsko, Novosibirsko kaj Tjumeno). Fameco de la grupo kaŭzis aperon de multegaj imitantoj kaj adeptoj ekstere de Siberio. Tiuj grupoj havis kotan garaĝan sonadon kaj agreseman depriman lirikon ĉefe de la socia kaj politika temaro.
La plej fama adepto de la stilo de Graĵdanskaja Oborona en ekssoveta spaco estas la kazaĥa grupo Adaptacija (Adaptacio). Tiu influo fare de Jegor Letov al la rusa punksceno estis tiel granda ke lia partianiĝo al Nacia Bolŝevika Partio kaŭzis la saman agon ĉe anoj de aliaj similstilaj grupoj (inkluzive tiun grupon Adaptacija).
Fanto
En la kartludoj, la fanto (aŭ bubo aŭ paĝio) estas la figuro malsupera al la damo. Ofte bildiĝas signifa historia kavaliro aŭ soldato. La karto en la maldekstra supra angulo havas literon en la lingvo de la ludo: En germanlingvaj kartoj temas pri la litero „B“ (por Bube), en franclingvaj kartoj „V“ (por Valet), kaj en anglalingvaj „J“ (por jack, laboristo).
Graĵdanskaja Oborona
Je fino de la 1990-aj jaroj Jegor Letov iom post iom entute disreviĝis pri politiko kaj post morto de iu grupadmiranto fare de naciismemaj razkapuloj asertis ke la totalistoj (ĉu maldekstruloj, ĉu dekstruloj de ĉiuj specoj) ne devas asocii sian propran ‘fetoregon’ al agado de la grupo. La politiko komencis esti ne plu valora por li.
Fanto
En la franca tradicia kartludo laŭ emblemspeco (trefo, piko, kero kaj karoo) temas pri malsamaj historiaj kavaliroj:
Graĵdanskaja Oborona
Studiaj albumoj
1985 – Поганая молодёжь (Aĉega junularo)
Fanto
La anglalingva nomo „jack" cetere nur uziĝas ekde la mezo de la 19-a jarcento. Antaŭe la karto angle nomiĝis „knave" (kiu etimologie parencas al la esperanta vorto knabo kaj signis la knaban helpanton de nobela kavaliro). Kiam tamen enkondukiĝis la rekonigaj literoj en la maldekstra supra angulo de la kartoj, oni timis konfuziĝojn de la kartoj markitaj per „Kn" kun tiuj markitaj „K" por „king", do "reĝo". Sekve oni ŝanĝis la nomumon al „jack" (laboristo) kaj markis la karton per la nemiskomprenebla litero „J“.
Siecq
Siecq [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 218 loĝantojn en la jaro 2012.
Malmberget
Malmberget (Málmmavárre; Malmivaara) estas loko en la sveda provinco Norrbotten kaj la historia provinco Sameio, proksimume 70 km norde de la Arkta Cirklo.
Geografio kaj historio
La loko en la komunumo Gällivare estas ĉefe konata pro siaj ferercaj minoj. Fera erco estis elrompita ĉi tie por la unua fojo en 1741. Post kiam la ercfervojo de la balta mara haveno Luleå ĝis la minejoj finiĝis en 1888 (1902/1903 ankaŭ al la tutjara senglacia Narvik ĉe Atlantiko), komenciĝis tiel nomata "erca pelado", komparebla al la orfebro en Nordameriko. En la unuaj jaroj la ministoj loĝis en kabanoj, kiujn ili konstruis el malplenaj dinamitaj skatoloj.
250 metrojn profunda kavo trairas Malmberget, dividante la lokon en du partojn. Konstruaĵoj kaj vojoj senĉese malkonstruiĝas, ĉar ili alvenas en la areo kun risko de kolapso. Ekzemple en 1974 preĝejo translokiĝis de la rando de la kavo al la interno de la kavo, kiu estis liberigita de erco. En la lastaj jardekoj la loĝantaro signife malpliiĝis. La ekspansio de la danĝera zono ankaŭ estas unu el la ĉefaj kialoj por ĉi tio. Do homoj komencis translokiĝi al Gällivare, tri kilometrojn pli sude, kiu nun estas pli granda ol la origina ĉefa urbo Malmberget.
La nun neevoluinta strio inter la du distriktoj larĝas ĉirkaŭ 500 metrojn, tiel ke la Statistiska centralbyrån en 2015 unuafoje identigis du apartajn tätorter. La iomete pli loĝantarriĉa okcidenta parto, en kiu troviĝas plej multaj publikaj instalaĵoj, ankoraŭ nomiĝas Malmberget, la orienta parto kun la tradiciaj distriktaj nomoj Malmsta kaj Kilen nomiĝas Malmberget östra ("Malmberget Orienta"). La loĝantaro de ambaŭ distriktoj kune estas nun malpli ol triono de la maksimuma valoro de la 1970-aj jaroj.
Estas minmuzeo en Malmberget, kiu rakontas pri loka ercminado de la malkovro de la kuŝejoj ĝis la nuntempo. Eksterordinara minerala kolekto kaj fotoekspozicio ankaŭ videblas ĉi tie.
Io plia
Malmberget estas la loko de la 44-a ĉapitro de la romano La mirinda vojaĝo de la malgranda Nils Holgersson kun la sovaĝaj anseroj de Selma Lagerlöf.
Graĵdanskaja Oborona
Studiaj albumoj
1985 – Оптимизм (Optimismo)
1987 – Мышеловка (Muskaptilo)
1987 – Хорошо!! (Bone!!)
1987 – Тоталитаризм (Totalismo)
1987 – Некрофилия (Kadavremo)
1987 – Красный альбом (La ruĝa albumo)
1988 – Всё идёт по плану (Ĉio okazas laŭ plano)
1988 – Так закалялась сталь (Tiel oni hardis la ŝtalon)
1988 – Боевой стимул (Batala stimulo)
1989 – Тошнота (Naŭzo)
1989 – Песни радости и счастья (Ĝojaj kaj feliĉaj kantoj)
1989 – Война (Milito)
1989 – Армагеддон-Попс (Armagedono-Fipopmuziko)
1989 – Русское поле экспериментов (La rusa eksperimenta agokampo)
1990 – Инструкция по выживанию (Instrukcio kiel travivi)
1997 – Солнцеворот (Solstico)
1997 – Невыносимая лёгкость бытия (Neelportebla facileco de la estado)
2002 – Звездопад (Meteorfluo)
2004 – Долгая счастливая жизнь (Longa feliĉa vivo)
2005 – Реанимация (Reanimado)
2005 – Лунный переворот (Luna reverso)
2005 – Сносная тяжесть небытия (Elportebla malfacileco de la malestado)
2007 – Зачем снятся сны? (Por kio la sonĝoj iĝas sonĝeblaj?)
Bocska
Bocska [boĉka] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa.
Situo
Bocska situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Zalaegerszeg-Nagykanizsa. La lasta urbo troviĝas en distanco de 16 km-oj; Zalakaros estas 20, Letenye 24, Pacsa 25, Nova 28 km-ojn for.
Historio
La unua mencio skribe okazis pri la vilaĝo en 1459 en formo "Bocsita". Inter 1600-1687 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. La komunumo uzas la nunan loknomon ekde 1720. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, kuracejo, migra poŝto.
Burgo Kerpen (Eifel)
La burgo Kerpen estas ruino de spronburgo sur la „Dolomitsporn” en alteco de 500 m super marnivelo en la ejfela komunumo Kerpen en la distrikto Vulkaneifel, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Maringá
Maringá, prononco: /ma.ɾĩˈga/, en Esperanto: Maringao, estas municipo, universitata urbo kaj diocezo de la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Paranao. La urbo ricevis sian loknomon de kanto de Joubert de Carvalho en honoro de sia granda amo, Maria do Ingá, lasta mallongigis al Maringá, kiu dum establado estis tre populara, tial la grandurbo konatiĝis kiel la Kanto-Urbo.
Geografio
Maringá situas sur altebenaĵo en suda parto de la lando. Curitiba troviĝas 350, Campo Grande 432, Campinas 498, San-Paŭlo (urbo) 541, Guarulhos 549, Porto Alegre 739, Goiânia 800, Nova Iguaçu 869, Rio-de-Ĵanejro 890, Belo Horizonte kaj São Gonçalo po 912, Braziljo 947, Salvador de Bahio 1828, Teresina 2261, Maceió 2303, Manaus 2421, São Luís 2466, Belém 2471, Recife 2493, Natalo (Brazilo) 2654 km.
Historio
Maringa kreskis rapide post sia fondo en 1947. Multaj el ĝiaj loĝantoj estis japanoj, krome kultivistoj pri kafo. Maringá ricevis urban statuson en 1951.
Ekonomio
Antaŭ la urbiĝo oni okupiĝis pri kafoj, tritikoj, maizoj, faboj, rizoj, sukerkanoj. En la 21-a jarcento jam la komerca kaj serva sektoroj dominas. Menciindas la industrio: nutraĵprilaboradoj, kemiaĵoj, teksaĵoj.
Klimato
Maringá situas en humida subtropika klimato. La averaĝa temperaturo estas 22 °C, sed malofte la temperaturo falas en aŭgusto ĝis frostopunkto. Averaĝe pluvas jare po 1246 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed en julio kaj aŭgusto iomete pli malofte pluvas.
Trafiko
Maringá havas flughavenon kun enlandaj flugoj. Estas rela kaj voja ligiloj al la regiono.
Anatol Vjarcinski
Anatol Vjarcinski (Анатоль Вярцінскі, naskiĝis la, mortis la ), estis belorusa poeto, dramisto, publicisto, literatura kritiko, tradukisto.
Verkoj
Debutis kiel poeto en la jardeko 1950. Aŭtoro de versaj kaj poemaj verkaroj "Kanto pri pano" (1962), "Tri silentoj" (1966), "Homa signo" (1968), "Elektita" (1973),"Apero" (1975), "Tempo de unuaj steloj" (1976), "Ventece" (1979), "Lumo tera" (1981), "Amo malfermas trezorojn" (Versoj, fragmentoj el poemoj) (2000), "Viro, virino, amo" (2003). Al apartaj verso estis verkita muziko. Verkis literaturkritikan artikolaron "Alta ĉielo de idealon" (1980), kaj libro de de publicistaj eseoj "Novjorka sireno" (1987). Verkis porinfanaj teatraĵoj "Mi dankas, kore dankas" (1978), "Nomu sin, soldato" (1975), "Gefesto - amiko de Prometeo" (1983). Tradukis el rusa, ukraina, litova, latva, hispana lingvoj.
Americano do Brasil
Americano do Brasil estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Ĝi havis en 2004 ĉirkaŭ 4.970 loĝantojn.
Keléd
Keléd estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. Keléd estas nomo de germana kavaliro.
Situo
La vilaĝo situasas flankovoje 6 km-ojn de ĉefvojoj Veszprém (urbo)-Szombathely kaj Sopron-Balatono. Zalaszentgrót troviĝas 19, Sümeg 20, Celldömölk 25, Sárvár 29, Devecser 30, Szombathely 54, Budapeŝto 174 km-ojn.
Americano do Brasil
Historio
Unue estis vilaĝo nomata Olhos D'Água (laŭvorte "Okuloj de Akvo) kie diversaj personoj konstruis siajn domojn. Post tio, la vilaĝo en 10 de Aprilo 1961 fariĝis Dr. Antônio Americano do Brasil, distrikto de la municipo Anicuns. En novembro de la jaro 1979, ĝi emancipiĝis. Kaj en 1982 oni elektis Urbestron kaj Konsilantaron.
Keléd
Historio
Apud la komunumo oni trovis ŝpurojn de mezepoka terfortikaĵo. La unua mencio devenis el 1468 en formo "Kylyd". La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 2001 vivis en Keléd 93 homoj (escepte unusolan slovenon ĉiuj hungaroj. Vilaĝservo estas la migra poŝto.
Armena ĉanto
Armena ĉanto (armene: շարական, ŝarakan) estas la melisma unusona ĉanto uzata en la liturgio de la Armena Apostola Eklezio.
Armena ĉanto, kiel bizanca ĉanto, konsistas ĉefe el himnoj. La ĉantoj grupiĝas en sistemo de ok reĝimoj nomataj oktoiĥoj. La plej malnovaj himnoj estis en prozo, sed poste versiĝis himnoj, kiel tiuj de Nerses Ŝnorhali, fariĝis pli elstaraj. La oficiala libro de himnoj, la Ŝarakan, enhavas 1.166 himnojn.
La plej fruaj pluvivantaj manuskriptoj kun muzika notacio originas de la 14-a jarcento, kaj uzas sistemon de neŭmoj konataj kiel armenaj neŭmoj aŭ ĥazoj, kiu estis uzita ekde la 8-a jarcento. En la 19-a jarcento nova sistemo de skribmaniero, ankoraŭ uzata, estis enkondukita de teoriulo Hamparsum Limoncijan.
Armena ĉanto nun estas kantata laŭ preciza ritmo, inkluzive de specifaj ritmaj ŝablonoj, kiuj estas netipaj de simpla kanto. Iuj fakuloj (kiel P. Aubry) konsideras tion kiel rezulto de turka influo, kvankam aliaj (kiel RP Decevrens) konsideras ĝin tre antikva kaj uzas ĝin kiel pruvon favore al pli ritma interpreto de gregoria ĉanto.
La ĉantoj uzataj de komunumoj en la armena diasporo kutime harmonias kaj diferencas de la originalaj formoj. La fonto de la plej tradicia muziko estas la liturgioj ĉe Eĉmiadzin, la religia centro de Armenio.
Orșova (Mureș)
Orșova [orŝova] (hungare: Görgényorsova [gorgenjorŝova]) estas vilaĝo en la distrikto Mureș en Rumanio, orient-sudoriente de Reghin. Administre ĝi apartenas al Gurghiu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 943 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 980 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1453. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Fannia (gens)
La gens Fannia estis plebeja familio ĉe Antikva Romo. Neniu membro de ĉi tiu gento romia estis menciita en la historio de Romio antaŭ la 2a jarcento a.K. La unua ano kiu akiris la oficon de konsulo estis Gaius Fannius Strabo, je 161 a.K.
Praenomina
La nura praenomina asociita kun la Fannii estas Gaius, Marcus kaj Lucius.
Filioj kaj cognomina
La nura nomo familia kiu okazas en ĉi tiu gens je la Respubliko estas Strabo. Aliaj Fannii dum ĉi tiu fojo estas menciitaj sen cognomen.
Lerici
Lerici estas komunumo de Italio.
NGC 2011
NGC 2011 (alia indiko — ESO 56-SC144) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĵuro de la Pilkoludejo
La 20an de junio 1789, la membroj de la franca Tria Stato faris la Ĵuron de la Pilkoludejo (en franca: Serment du Jeu de Paume), promesante "ne separiĝi kaj rekunveni se la cirkonstancoj tion postulas, ĝis oni establu la konstitucion de la regno". Ĝi estis mejloŝtona okazaĵo en la Franca Revolucio. La Ĝeneralaj Statoj estis alvokitaj por solvi la impostan kaj agrikulturan krizon de la lando, sed ili enkotiĝis en la aferoj pri reprezentado tuj post ekkunsidi maje 1789, partikulare ĉu ili devas voĉdoni laŭ stato aŭ laŭ persono (kio pliigus la povon de la Tria Stato, ĉar ili ege multnombris la aliajn du statojn).
Hieronima Martirologio
Hieronima Martirologio (latine: Martyrologium Hieronymianum konstituas la plej antikva Martirologio de la Latina Eklezio (praktike la Katolika Eklezio), nome la plej antikva katalogo de Martiroj de la latina Eklezio, alveninta ĝis nia epoko: ĝi ŝuldas sian nomon al la fakto ke oni, erare, ĝin atribuis longatempe al Sankta Hieronimo, kiu, male, aldonis nur kelkaĵon kiel la Vita Malchi (392 AD) (ĉi-kontekste li sciigis ke mem intencis verki informojn pri ĉiuj sanktuloj kaj martiroj vivintaj ekde la apostola epoko.)La aŭtoro, male, estis anonimulo de la 5-a jarcento, vivinta en Milano kaj Aquileia: li utiligis kiel precipan fonton sirian Martirologion de la dua duono de la 4-a jarcento (eble temas pri la Martirologio de Nikomedia, redaktita inter la jaroj 360-aj kaj 411-aj), sed li ankaŭ profitis de Kronikverkisto de 354, nome de la verko de Furio Dionizo Filokalo (354) kaj de Martirologio afrika.
Pri ĝi oni konas du redaktaĵojn: tiu itala porliturgie kaj poredife uzata kaj alia nomata gaŭla, pretigita ĉe la fino de la 4-a jarcento: tiu ĉi havis grandan disvatigon kaj diversajn aldonaĵojn en diversaj provincoj de Francio ĉerpante ankaŭ de aliaj martirologioj kiel el tiu de Hrabano Maŭro.
La hieronima martirologo estis, modereepoke, publikigita de Hippolyte Delehaye kaj Henri Quentin, jezuitoj membroj de redaktistoj diritaj Bolandistoj, en Bruselo en Acta Sanctorum en 1931. Kvankam trafite en multajn kritikajn problemojn, la Hireonima Martirologio restas grandvalora dokumento por la Historio de la Eklezio.
Ĝi estis laŭlonge de tuta mezepoko la precipa, se ne la unika, fonto por liturgiaj kalendaroj.
Praktike, la Hieronima Martirologio grandparte identiĝas kun la hodiaŭ Roma Martirologio
Eduard Majsch
Eduard Majsch aŭ Maisch [majŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Majsch Ede estis hungaria slovaka pentristo, instruisto. Eduard Majsch  naskiĝis la  en Pressburg (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Eduard Majsch studis en Akademio de Belartoj de Vieno inter 1864-1869 de Carl Wurzinger, inter 1870-1874 de Eduard von Engerth. Post siaj studoj li studvojaĝis al Italio kaj Francio. Ekde 1880 li hejmenvenis al sia naskiĝurbo, kie estis aktiva en arta vivo. Krom la pentradoj li malfermis pentristan lernejon kaj establis urban artan societon. Li tre bone aplikiĝis al la grandaj eŭropaj aŭkcioj.