cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Animals (albumo)
Surbendigo
En 1975, Pink Floyd akiris domegon (fakte, malnovan kapelon) en la strato Brittania Row en Islington, norde de Londono. La kontrakto kun EMI, garantianta al ili senliman atingon al la Studioj Abbey Road, jus estis finiĝinta, kaj la grupo preferis proviziĝi spacon kiun ili laŭvole povus uzi. En 1976 kaj 1977, la Punko iĝis ege moda kaj vera socia fenomeno. Ĝiaj aktivuloj depostulis revenon de la Roko al pli simplaj kaj spontaj muzikoj, por ke ĝi estu esprima rimedo atingebla de ĉiuj, sen studinti akademie muzikon, kaj severe kritikis la progresivrokajn grupojn kiuj kutimis verki kompleksajn komponaĵojn. La ĵurnalo Sounds tiele skribis pri Pink Floyd: "Tio ne plu estas muziko, apenaŭ rubenda faradaĵo nur utila por kontroli la laŭtilojn de via nova AF-komplekso. Kiel Fleetwood Mac aŭ Eagles...". Male, la anoj de Pink Floyd ne malagnoskis tiun novan muzikan stilon. Nick Mason pli malfrue deklaris ke li bonvenigis la Punkon, kaj ke li vidis ĝin kiel bonvena reveno al la psikedela sponteco de la subgrunda kulturo kie Pink Floyd naskiĝis. Animals estis surbendigata de aprilo al decembro 1976 en Brittania Row, kun la soninĝenerio Brian Humphries. Du komponaĵoj forigitaj de la antaŭa albumo, "You gotta be crazy" kaj "Raving and Drooling", estis relaborataj kaj iĝis "Dogs" kaj "Sheep", kaj Waters komponis tri aliajn kantojn: "Pigs" kaj la du partoj de "Pigs on the wings". Tiu ĉi surbendigo vidis la influon de Waters sur la muziko de la grupo iĝi kerna, kaj la malamikecon inter Waters kaj Wright kreski. Wright ne estis konsentanta pri la arta direkto de ĉi-tiu albumo, sed sen proponi ion ajn. Nur "Dogs" estis kunsubskribita kun Gilmour, dum Mason kaj Wright ne ricevis akrediton. Mason estis akreditata nur en la fako "Grafikoj", kaj la nomo de Wright ne eĉ aperas sur la jaketon.
Komerca sukceso
Animals estis publikigita en Britio la 23an de januaro 1977, kaj en Usono la 12an de februaro. Ĝi atingis numeron du en Britio, kaj tri en Usono. Dank'al la albumo kaj al la estinta katalogo de la grupo, notis la Guinness Book of British Hit Albums, "Pink Floyd elstaris la grupon ABBA dum la plejparto de semajnoj en muzikaĵrangolistoj (en 1977): 108 kontraŭ 106."
Kritikistara akcepto
New Musical Express kvalifikis la albumon "Animals": "Unu el la plej ekstremaj, senkompata, ŝiranta, kaj rekta ikonrompista estinti havebla sub tiu flanko de la suno", dum Karl Dallas, ĉe Melody Maker, priskribis ĝin kiel "malkomforta gusto de realeco en medio kiu lastjare iĝis pli kaj pli sopora". Frank Rose, ĉe Rolling Stone, ne estis imponata, skribante:"La Floyd de 1977 iĝis amara, malgaja. Ili plendas pri la malsincereco de la homa sinteno (kaj poste titoligas iliajn kantojn laŭ bestoj - komprenita?) Ili sonas kiel ili jus malkovris tion - ilia mesaĝo iĝis senutila kaj tedega."
Turnee
Dum la sekvanta turneo, titolita In the flesh ("En la karno"), la grupo muzikis kun la saksofonisto Dick Parry kaj la gitaristo Snowy White. Sed la malamikeco inter la anoj kreskis: Waters komencis alveni al la koncertoj sola, forirante tuj kiam la spektakloj finiĝis. En unu okazo, Wright flugis reen al Anglio, minacante forlasi la grupon. La fino de la turneo estis malfacila tempo por David Gilmour, kiu sentis ke la grupo estis atinginta la sukceson kion ĝiaj anoj deziris, kaj ke estis nenio alia, kion ili povus projekti. La koncertoj okazis en grandegaj stadioj kun multaj akcesoraĵoj, inkluzive de giganta plenbovebla porko kiu estas reuzata en turneoj de la grupo. La nordamerika publiko, brua kaj maldisciplina, nervozigis Roger Waters. En la lasta koncerto, lia frustrado estis tia, ke li finfine kraĉis al ano de la publiko. Ĉi tiu incidento inspiris al li la koncepton de la sekva albumo de Pink Floyd, The wall, rakonto de rokfamulo kiu konstruas psikilogian muron inter si kaj la cetero de la mondo. Post tiu turneo, la komponaĵoj de Animals ne plu estis koncerte muzikataj de Pink Floyd, sed ili estas aŭdeblaj dum koncertoj de Roger Waters aŭ de fojgrupoj.
Flanko B
Sur la 8-traka kasedo-eldono, "Pigs on the Wing Pt.1" kaj "Pigs on the Wing Pt.2" estas unu kanto, kaj ili estas konektitaj per soloo de gitaro.
Giez (Haute-Savoie)
Giez estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis. <!-
Eksteraj ligiloj
-->
János Hanák
János HANÁK [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hanák János estis hungara pastro, instruisto, zoologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1846).
István Teplán
István Teplán [iŝtvAn teplAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Teplán István estas hungara kemiisto, biokemiisto, membro (korespondanta en 1987, ordinara en 1995) de Hungara Scienca Akademio.
János Hanák
János Hanák naskiĝis la  1812 en Hungara reĝlando, en Abaújkér (tiutempa Kiskér). Li mortis la 1849 en Kricsova (nuntempa Criciova en Rumanio).
István Teplán
István Teplán naskiĝis la  1932 en Magyarkeszi.
János Hanák
Biografio
János Hanák frekventis lernejon en Sátoraljaújhely, poste aliĝis al piaristoj en 1832. Baldaŭe li instruis en diversaj lernejoj, dume li kolektis plantojn kaj bestojn. En 1840 li pastriĝis. Inter 1835–1836 li plulernis en Vác. En 1848 li ekhavis postenon en Pest (urbo) en la universitata biblioteko, krome li ne interrompis la instruadon. Tamen li interrompis la instruadon komence de la liberecbatalo kaj li prenis armilon. Li mortis pro ĥolero.
István Teplán
Biografio
István Teplán frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1952-1957, poste li laboris en diversaj institutoj. En la studjaro 1971 li studvojaĝis al universitato Rockefeller. En 1978 li ricevis instruan rangon titulara profesoro en la kuracista universitato en Budapeŝto, kie post jardeko li komencis esploradi. Li doktoriĝis en 1979 antaŭ la akademio. Li okupiĝis precipe pri la aktivaj peptidoj. Li ricevis premiojn inter 1983-2003.
Vlad la 3-a Drakulo
Vlad la 3-a, pli konata kiel Vlad la Palisumanto (rumane: Vlad Țepeș [cepeŝ]) aŭ Vlad Drakulo (rumane: Vlad Drăculea [drəkulea]), naskiĝis en novembro/decembro de 1431 en Sighișoara, eta urbo en Transilvanio, Hungara reĝlando. Lia infaneco finiĝis abrupte en 1441, kiam kun siaj patro kaj pli juna frato, Radu la Bela, li estis prenita ostaĝo de la turkoj. La longa mallibero (1441 – 1444 kaj 1446 – 1448) kaj la mistraktoj suferitaj sub la otomana reĝimo influis la psikon de la onta suvereno.
Ohrozim-Horka
Kialo de la protekto
La kialo de la proklamo estas biotopo de granda tritono (Triturus cristatus).
Vlad la 3-a Drakulo
Biografio
En 1447 liaj patro kaj pli aĝa frato, Mircea la 2-a, estis murditaj.
Lia unua regado – de oktobro ĝis novembro 1448 – estis mallonga; neapogite, li rezignis pri la trono. Dum la sekvaj ok jaroj li lernis la militmetion kune kun siaj kuzoj Stefano la Granda / Ștefan cel Mare kaj Matiaso la 1-a Korvino.
En aŭgusto 1456 li venkis Ladislaon la 1-an kaj kruele punis lin pro la murdo de siaj patro kaj pli aĝa frato. Li iĝis reganto de Princlando Valaĥio.
Atibaia
(oficiale Município de) estas municipo kaj urbego en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Bragança Paulista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vlad la 3-a Drakulo
Biografio
En 1459 li rifuzis plu pagi tributon al la turkoj, kiuj provis forigi lin. La pli ol 4000 janiĉarojn, kiuj formis la forig-korpuson, li surpalisigis.
Atibaia
Geografio
Atibaia situas inter montoj en sudorienta parto de la lando. Guarulhos troviĝas en distanco de 38, San-Paŭlo (urbo) 46, Campinas 59, Nova Iguaçu 321, Rio-de-Ĵanejro 342, Curitiba 373, Belo Horizonte 449, Goiânia 772, Braziljo 829, Campo Grande 883, Porto Alegre 896, Salvador de Bahio 1412, Maceió 1890, Teresina 2046, Recife 2088, São Luís 2305, Natalo (Brazilo) 2280, Belém 2420, Manaus 2656 kilometroj.
Vlad la 3-a Drakulo
Biografio
Mehmet la 2-a transpasis Danubon en majo de 1462 kun la plej nombra armeo tiutempa (150000). Drakulo komencis ĉikanmiliton, kies kulmino estis fama noktatako. La grandega otomana armeo atingis la urbeton Târgoviște, kie ĝi estis bonvenigata de la bildo de la palisarego; terurita, malsatigita, elmetita al surprizaj atakoj, ĝi retretis. Drakulo foriris al Transilvanio por akiri helpon. Sed, anstataŭ helpi lin, Matiaso la 1-a Korvino enkancerigis lin, influite de la saksaj negocistoj, kaj ankaŭ pro aliaj motivoj.
Nándor Horánszky (ministro)
Nándor Horánszky [horAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horánszky Nándor estis hungara politikisto, ministro, juristo. Nándor Horánszky naskiĝis la  1838 en Eger. Li mortis la 1902 en Budapeŝto.
Atibaia
Historio
La plej frue indiĝenoj loĝis en la hodiaŭa Atibaia. La unua aŭropa ekspedicio por trovi orojn alvenis en 1665. Ili fondis la vilaĝon, samtempe pastro konstruis kapelon kun la sklavigitaj indianoj. La loknomo estas derivita de indiĝena lingvo signifanta: "sana rivero". Ĝia nomo ŝanĝiĝis el la komenca Tybaia al Thibaia, Atubaia, Thibaya, kaj finfine Atibaia. La vilaĝo iĝis grava itinero al interno de Brazilo. La urbiĝo okazis en 1864. Estis tempo, kiam alvenis multe da japanaj enmigrintoj.
Vlad la 3-a Drakulo
Biografio
En novembro 1476 li regajnis la tronon, helpate de tiuj kiuj en 1462 turnis al li la dorson – Matiaso Korvino kaj Ștefan cel Mare. Post du monatoj li estis murdita.
Morinoideae
La Morinoideae estas subfamilio ene de la planta familio de la Kaprifoliacoj (Caprifoliaceae).
Nándor Horánszky (ministro)
Biografio
Nándor Horánszky frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Pest (urbo). En 1861 li eklaboris en juĝejo, post jaroj li estis advokato. En 1872 (poste ankaŭ plurfoje) li estis elektita parlamenta deputito. En 1891 li iĝis partiestro. En 1902 li estis ministro pri komerco nur monaton.
Atibaia
Klimato
En Atibaia jare pluvas po 1369 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter oktobro kaj marto pli ofte, ol en la ceteraj monatoj. La averaĝa jara temperaturo estas 18 °C, en januaro kaj februaro estas 21 °C, en junio kaj julio nur 15 °C.
Vlad la 3-a Drakulo
Deveno de la vorto Drakulo
La titolo "Dracula" (kiun Vlad mem literumis "Dragulya" aŭ "Drakulya" siatempe) signifis laŭvorte "(filo) de la drako". (Drac [drak] = drako, -ul estas la difina artikolo, kaj la finaĵo -a 'de'.) Ĝi estas patronomo, kiu referas al la titolo "Dracul" ("la drako") de lia patro Vlad la 2-a, kiu ricevis la titolon pro sia membreco en la Ordeno de la Drako de Hungario.
Morinoideae
Priskribo
La floroj staras en ŝajnverticiloj aŭ pli aŭ malpli kapaj floraroj kune kun (plej ofte) dorna brakteoj. La duseksaj floroj estas unusimetriaj kaj kvinnombraj. La kvin sepaloj estas kunkreskintaj kaj fenditaj ĉe la malsupra flanko aŭ dulipaj. La kvin petaloj estas kunkreskintaj al tubo, kiu estas dulipa. Ekzistas nur unu stamenocirklo kun nur du aŭ kvar stamenoj, kiuj estas fekundaj. La anteroj havas du tekojn. La plantoj de la subfamilio estas akensimilaj fruktoj.
Atibaia
Trafiko
Atibaia estas ligita voje al urbegoj San-Paŭlo, Belo Horizonte, Campinas.
Vlad la 3-a Drakulo
Deveno de la vorto Drakulo
En la moderna rumana lingvo, "drac" signifas diablo, do "Dracula" [drakula] signifas "de la diablo". Tiu signifoŝanĝo de la vorto "drac" kontribuis al la reputacio de Vlad la 3-a en nuntempa Rumanio.
Morinoideae
Sistematiko
La subfamilio Morinoideae estis unue priskribita de Gilbert Thomas Burnett. La subfamilio apartenas hodiaŭ plej ofte al la familio de la Kaprifoliacoj (Caprifoliaceae). Laŭ alia opinio, ĝi estas propra familio de la Morinacoj (Morinaceae). La du aŭ tri genroj kun ĉ. 13 specioj hejmiĝas de Sudorienteŭropo ĝis Himalajo kaj sudokcidenta Ĉinujo (du genroj kaj dek specioj).
Al la subfamilio Morinoideae apartenas nur du aŭ tri genroj kun ĉ. 10 specioj:
Bildoj
Morina longifolia:
Literaturo
Deyuan Hong, Fred R. Barrie: Morinaceae.
Filipová
Filipová (Phillippsthal) estas vilaĝo en Ĉeĥio, suda parto de municipo Loučná nad Desnou en distrikto Šumperk. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 79 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Filipová estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,36 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1773.
HTML5
HTML5 estas sur tekstoj bazanta marklingvo por la strukturigo kaj semantika etiketado de enhavoj, kiel tekstoj, bildoj kaj ligiloj en dokumentoj.
Ĝi estas la plej nova versio de la hiperteksta marklingvo HTML, kiu ankoraŭ estas evoluigata. Ĝi estu posteulo de HTML4. Kaj ĝi anstataŭigas la dokumentojn priskribajn normojn HTML 4.01, XHTML 1.0 kaj DOM HTML Level 2. HTML5 jam povis esti uzata de modernaj foliumiloj antaŭe, kvankam ĝi nur en 2014 atingis statuson de rekomendo (angle Recommendation).
Ĝi ofertas kelkajn novajn funkciojn, kiel ekzemple video, audio, loka konservejo kaj dinamikaj 2D- kaj 3D-grafikoj, kiuj de HTML4 ne rekte estas subtenataj, tiel ke ĝis nun devas esti uzataj kromprogramoj (angle plug-in).
Estiĝo kaj statuso
Konsorcio de la Tut-Tera Teksaĵo (angle W3C) planis plu evoluigi XHTML 1.0 al XHTML 2 surbaze de XML kaj jam komencis prilabori tion. Sed la produktejoj de diversaj foliumiloj proponis daŭrigi la evoluigon de HTML. Ili eĉ iniciatis apartan laborgrupon, nome Laborgrupo pri TTT-a Hiperteksta Aplikaĵa Tekniko (angle WHATWG). En 2006 W3C fondis propran laborgrupon por HTML5.
Meze de 2009 W3C sciigis, ke ekde la fino de la jaro la evoluigo de XHTML 2 ne plu estos daŭrigata.
Ekde oktobro 2014 HTML5 havas statuson de rekomendo (angle Recommendation). Tamen diversaj trajtoj jam estas uzeblaj per modernaj foliumiloj. En malnovaj foliumiloj eĉ aranĝeblas surekranigo de la novaj elementoj de HTML5 per ĝavaskriptoj aŭ aliaj trukoj.
Simpla dokumento
Simpla dokumento havas la jenan bazan strukturon:
Komparo kun HTML 4 kaj XHTML
Tre grava malsamo inter HTML 4 resp. XHTML kaj HTML5 estas la dokumento-speca deklaro. Ĝi estas pli simpla, sed ĝi devas stari je la komenco de la dokumento : Ĉiuj modernaj foliumiloj jam komprenas ĝin kaj ŝaltas al la normokongrua reĝimo. Krome la uskleco malgravas.
La malnova HTML 4.01 ja bezonas deklaracion al DTD-referenco, ĉar ĝi baziĝas sur SGML. Sed tio ne necesas en HTML5, ĉar ĝi ne baziĝas sur SGML kaj tial ne bezonas tian referencon.
XHTML baziĝas sur XML. Ĝi estas pli strikta, tiel ke ĉiuj etikedoj nur povas esti notataj minuskle kaj ĉiuj atributoj devas havi valoron. Krome ĉiuj elementoj devas esti fermataj, eĉ tiuj, kiuj en HTML ne havas fermantan parton, ekzemple anstataŭ  en XHTML notendas. En HTML5 eblas la notado laŭ la maniero de HTML aŭ XHTML, ĉar tie ambaŭ variantoj estas validaj.
Novaj elementoj
En HTML5 estas difinataj kelkaj novaj elementoj, per kiuj eblas aranĝi certajn strukturojn de la paĝo pli semantike ol per la elemento io. La jenaj elementoj estas novaj:
En 2011 ankoraŭ estis aldonita  por grupoj de titoloj. Sed en 2014 ĝi ne plu apartenas al HTML5.
Krome estas aldonitaj multrimedaj elementoj, nome  kaj , kiuj ebligas senetendilan surekranigon en la foliumiloj. Modernaj foliumiloj, kiel ekzemple Firefox, Chrome, Safari kaj Opera, sed eĉ Interreta Esplorilo 9, subtenas la elementojn. Bedaŭrinde oni ankoraŭ ne interkonsentis pri unusola formato por la koncernaj dosieroj.
Sándor Klacsmányi
Sándor KLACSMÁNYI [klaĉma:nji] estas rumania hungara redaktoro, tradukisto. Li naskiĝis en Nyárádszentmárton la 4-an de februaro 1941.
(6103) 1993 HV
(6103) 1993 HV estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
HTML5
Novaj elementoj
Per la elemento  eblas aranĝi disigon de vortoj. Tio tamen nur estas surekranigata de foliumiloj, se la bezonata spaco ne sufiĉas por la teksto.
Sándor Klacsmányi
Biografio
Sándor Klacsmányi diplomitiĝis en la Universitato Babeș-Bolyai de Kluĵo pri hungaraj lingvo kaj literaturo (1964). De 1966 li estis redaktoro de la gazeto Bányavidéki Fáklya, inter 1978–89 ĝia ĉefredaktoro. Li publikigis poemojn, raportaĵojn, artikolojn pri teatrohistorio en Ifjúmunkás, Utunk, Korunk. Li tradukis de rumanaj poetoj (Alexandru Andrițoiu, Ion Horea, Tiberiu Utan, Nichita Stănescu, Geo Dumitrescu ktp.).
HTML5
Novaj elementoj
Por bildaj galerioj, diagramoj, fotoj kaj bildoj kun priskriboj uzeblas la novaj elementoj  kaj , kiuj estas uzataj kun la jam pli longe ekzistanta  -elemento. Ĉe tio  povas enhavi eĉ pli ol unu bildon. Por kodekzemploj  kaj   estas uzataj kune kun   kaj.
(6103) 1993 HV
Nun, ĝi ankoraŭ ne ricevis nomon.
HTML5
Novaj elementoj
Por tekstaj markigoj estas uzebla la elemento. En kelkaj modernoj foliumiloj ĝi normale ricevas helflavan fonon.
En Interretaj Esploriloj ĝis la versio 8 la novaj elementoj normale ne estas rekte formatigeblaj per CSS. Oni devas fakte "krei" ilin per ĝavaskripto. Por Interreta Esplorilo 9 tia skripto ne plu estas bezonata.
Pliaj trajtoj de elementoj
Kelkaj elementoj ricevas pliajn trajtojn aŭ valorojn de atributoj.
La elemento  nun havas pliajn valorojn ĉe sia type-atributo.
La paĝaro w3schools.com mencias pliajn valorojn, kiuj ne troviĝas en la paĝoj de w3c.org. Bedaŭrinde la kongrueco de la foliumiloj ankoraŭ ne estas tre bona.
Forigitaj elementoj
Kelkaj elementoj el HTML 4.01 estas forigataj en HTML5.
Pli kompleksa ekzemplo
La sekva ekzemplo montru la uzadon de kelkaj novaj elementoj.
16101 Notskas
16101 Notskas estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo  « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Chrysi Notskas, mentorinon en 2003 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Half Hollow Hills High School West de Dix Hills (Nov-Jorkio, Usono).
Auriflama
Auriflama estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 14.205 loĝantojn en 2010.
NGC 6027E
NGC 6027E (aliaj indikoj — UGC 10116, 7ZW 631, MCG 4-38-10, VV 115, ZWG 137.10, HCG 79B, KUG 1556+208, PGC 56579) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mortal Engines (libroserio)
Mortal Engines (angle por "mortemaj/mortigaj/ĝismortaj motoroj"), ankaŭ konata kiel Mortal Engines Quartet aŭ Predator Cities (angle por "predantaj urboj") estas serio de kvar romanoj de Philip Reeve en post-apokalipsa, malutopia mondo.
Philip Reeve ankaŭ skribis romanserion Fever Crumb, kies intrigo okazas en la sama fikcia mondo sed historie antaŭ tiu de Mortal Engines, do antaŭdaŭrigo.
La unua romano, Mortal Engines, estis farita kinofilmo samnoma, kiu aperis en 2018.
Kopirajta simbolo
La signo © estas la simbolo de protekto de aŭtorrajto. Ĝi konsistas el cirklo ĉirkaŭ litero "C" kaj deriviĝas la la komenca litero de la angla vorto copyright = kopirajto.
"©" havas la numeron 169 (deksesume A9) en la kodo ISO 8859-1 kaj Unikodo, sed ne estas ekzemple en ISO 8859-3. En HTML ĝi estas reprezentebla per "<tt>&copy;</tt>". La tipografia sistemo LaTeX produktas ĝin el la enigo "<tt>\copyright </tt>". Kie la ĝusta simbolo ne estas disponebla, oni foje uzas "(C)" aŭ "COPR".
"malan" simbolon — simbolon de copyleft (kopilefto, kopilaso, rajtocedo), kiu estas spegulaĵo de la aŭtorrajta simbolo.
Shinya Yajima
Shinya Yajima (矢島 慎也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Fagiano Okayama, Gamba Osaka kaj Vegalta Sendai.
Hans Sommer
Hans Sommer (naskiĝinta la 20-an de julio 1837 en Brunsvigo; mortinta la 26-an de aprilo 1922 samurbe; vera nomo: Hans Friedrich August Zincken nomata Sommer) estis germana komponisto kaj matematikisto.
Vivo kaj verkado
Hans Sommer estis filo de Otto Gustav Zincken nomata Sommer (naskiĝinta la 28-an de marto 1809; mortinta la 9-an de januaro 1840), filo de brunsviga kortega kuracisto kaj insektosciencisto Julius Leopold Theodor Friedrich Zincken nomata Sommer, kaj ties edzino Frau Nanny denaska Langenheim. Post la frua morto de la patro (1840) li alkreskis ekde 1845 en la familio de sia duonpatro, optikisto kaj fabrikisto Peter Wilhelm Friedrich Voigtländer (1812–1878), en Vieno kaj Brunsvigo. Voigtländer frue progresigis la matematikan talenton de Sommer, ekz. per tio, ke li sendis lin kiel junstudanto ekde 1851 en Brunsvigo al la renoma Collegium Carolinum. Jam ekde siaj vienaj jaroj dum sia junaĝo (1845–1849) Sommer ricevis elementan muzikan edukadon privatan. Patrino Nanny estis denaska Langenheim, filino de la brunsviga advokato kaj notario Friedrich Wilhelm Langenheim. La deziron de Sommer, studi muzikon, decide kontraŭis kaj insistis pri matematika kaj fizika studo en Göttingen (1854–1858). Al la instruistoj de Sommer tie apartenis la profesoroj Peter Gustav Lejeune Dirichlet (matematiko) kaj Wilhelm Weber (fiziko) samkiel Bernhard Riemann, Moritz Stern kaj Richard Dedekind. Dedekind, kun kiu Sommer multe rilatis ankaŭ private kaj kiu lin jam antaŭe en Brunsvigo estis doninta privatajn lecionojn, fariĝis en Göttingen al lia plej grava protektanto. Sommer krom tio studetis historion ĉe Georg Waitz, sekvis prelegojn de filozofo Rudolf Hermann Lotze, eksekvis kompoziciajn lecionojn kaj farigis, pere de Dedekind, membro de la Studenta Korporacio Brunsviga.
Sommer kiel natursciencisto
Post sukcesa doktoriĝo (1858) Sommer komencis instrui matematikon ĉe la brnsviga Collegium Carolinum (1859). En 1862 okazis la aliigo de la instruejo en inĝenierlernejon. En 1866 Sommer estis nomumita profesoro por (elementa) matematiko. Ekde 1872 unue vicdirektoro sub la direktoreco de sia amiko Richard Dedekind, Hans Sommer direktis la inĝenierlernejon en 1875 kiel direktoro dum la fazo de la aliigo en teĥnikan altlernejon (1878) kaj akiris meritojn pro la konservado de la sciencejo Brunsvigo. En 1881 fordonis la direktoran oficon kaj en 1884 li igis sin emeriti sen pensiopagoj, por ekde tiam nure aktivi muzike.
Sub lia kompleta nomo Zin(c)ken genannt Sommer publikigis la en la faka medio respektata fakulo pri lensosistemoj en la 1860-aj kaj 1870-aj jaroj kalkulojn pri la plu- kaj novevoluigo de optikaj aparatoj kaj faris gravan evolulaboron por la fabrikoj Voigtländer de sia duonpatro. La kalkuloj de Sommer tie kondukis al la konstruado de la vaste disvastiĝinta objektivoserio Euryskop (ekde 1877) kaj de la portretobjektivoj de Serie Ia (ekde 1899); de li ankaŭ devenas la ŝanĝoj ĉe lorno-objektivoj und -okularioj, same kiel aliigo de la Petzval-Objektivo kun la algluita malantaŭa lenso.
Sommer kiel muzikisto
Jam dum sia instrua kaj esplora laboro Sommer fondis en Brunsvigo la Asocion por Koncertmuziko (1863–1870), kiu organizis koncertojn interalie kun Joseph Joachim, Clara Schumann, Ferdinand Hiller kaj Hans von Bülow, kaj li mem aperis en 1865 kiel komponisto per la unuakta opero Der Nachtwächter. Je tio li komence uzis la kaŝnomon „E. T. Neckniz“ („E. T.“ por Été = france Sommer, „Neckniz“ = ananimo por „Zincken“). Sommer jam dum la studo en Göttingen estis komencinta studojn de kompozicio ĉe Julius Otto Grimm, amiko de Schumann kaj Brahms, kaj post sia tempo en Göttingen daŭriginta tiujn en Berlino ĉe Adolf Bernhard Marx. Lia brunsviga kompozicio-instruisto Wilhelm Meves (naskiĝinta la 1-an de decembro 1808; mortinta la 24-an de decembro 1871) vekis krom tio la intereson de Sommer por muzikscienco same kiel ties pasion por malnovaj presaĵoj kaj manskribaĵoj. En 1880 Sommer aniĝis en la berlina Societo por Muzikesploro, fondita de Robert Eitner, kiel aktiva membro kaj okupiĝis ĝisfunde pri esploroj pri la brunsviga kortegokapelmajstro Georg Caspar Schürmann (1672/73–1751). En 1875 Sommer konatiĝis kun Richard kaj Cosima Wagner dum ilia restado en Brunsvigo kaj fondis en la sama jaro la lokan Richard-Wagner-Asocion. Post mallonga lernotempe ĉe Franz Liszt (1884) kaj sia geedziĝo (1885) kun Antonie Thurow (1854–1904), filino de operkantisto Karl Hill (1831–1893), Sommer vivis kiel liberprofesia komponisto en Berlino (1885–1888) resp. Vajmaro (1888–1898), kie li interamikiĝis kun Richard Strauss. Kiel intertempe respektata operkomponisto Hans Sommer revenis en 1898 al Brunsvigo. Lia edzino tie mortis en 1904. Li havis du filojn, Otto kaj Richard.
Incitite komence de la muziko de la rondo ĉirkaŭ Robert kaj Clara Schumann, ekde la 1870-aj jaroj precipe de Richard Wagner, Sommer restis ĝis la fino je malfruromantisma kompozicia stilo. En 1876 sub la ekde tiam nure uzata nomformo Hans Sommer publikiĝis presite kolekto da kvin lidoj kiel lia unua verko. Pluaj ofte ampleksaj lidkolektoj, per kiuj li baldaŭ fariĝis konata de pli vastapubliko kaj kiujn li parte post la publikigo orkestris, aperis en rapida sinsekvo ekde 1882. Aparte en la baladokolekto aperantaj en 1886 (op.8/op.11) krom la uzado de gvidmotivoj la memstara melodikonduko de la piana parto lige kun kantovoĉo deklamanta la tekston orientiĝante proksime al la natura parollinio fariĝis stampa stilrekonilo. En la pli dramiga ol lirika elformado kaj en la prefero de malfermaj formoj lin klare influis lia lasta instruisto Franz Liszt.
La kantoteatraĵo Lorelei, post du fruaj provo ekde 1886 la unua granda teatra verko de Sommers (unua prezentado en 1891), interesigis Richard Strauss tiel ege, ke tiu ĉi direktis ĉe la teatrejo je Vajmaro en 1892 unuafoje prezentis ĝin. Per sekvanta konversacia opero Saint Foix, unuafoje prezentata ĉe la kortega teatrejo en Munkeno sub Hermann Levi Sommer evoluis samtempe kun Giuseppe Verdi kaj ankoraŭ sen kono de ties Falstaff novspecan stilon rilate materialelekton, tesktodeklamadon kaj orkestrotraktadon de trakomponita parlando-opero en maniero de muzika historiismo, kiun lia persona medio (Richard Strauss, Eugen d'Albert, Max Schillings und Engelbert Humperdinck) treege atentis kaj kiu parte ankaŭ fariĝis deirpunkto de iliaj verkoj (ekz. d'Albert Die Abreise, 1898; Strauss Der Rosenkavalier, 1910). Fundamento de la formado de la unuakta muzika komedio estis propraj genrohistoriaj esploroj. Je sia lasta opero Der Waldschratt (1910) laŭ teksto de Eberhard König rekomendinta al li de Strauss Sommer finfine revenis al iaspeca programeropero kaj elprovis per ĝi miksformon inter parol- kaj muzikteatro.
Hans Sommer estis de 1898 ĝis 1903 prezidanto de la Genossenschaft Deutscher Komponisten (Kooperativo de Germanaj Komponistoj) kaj prezidis la fondokongreson de GEMA kaj AFMA la 14-an de januaro 1903. Per la polemikaĵo Die Wertschätzung der Musik (La estimo de la muziko) publikigita en 1898 Sommer estis instiginta sian amikon Strauss, energie engaĝiĝi por la protekto de ekonomiaj interesoj de la komponistoj kaj finfine kune kun Sommer kaj la amiko de Strauss el la junaĝo, Friedrich Rösch (1862–1925), realigi la fondado de kopirajta kolektivo (AFMA), kiu ĝis nun pluekzistas kiel GEMA.
De 1903 ĝis 1911 Hans Sommer estis estrarano de la Allgemeinen Deutschen Musikvereins (ADMV) kaj en 1919 li estis nomumita pro siaj meritoj por la aŭtororajtoj en Germanujo kiel unua honorkonsulanto de la Genossenschaft Deutscher Tonsetzer. En Nederlando li estis nomumata en 1895 membro de la Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst kaj en 1899 membro de la Société de l'histoire de la musique dans les Pays-Bas. Mallonge antaŭ sia morto en 1922 li estis akceptata en la Prusan Akademion de la Artoj.
Hans Sommer estis entombigita sur la brunsviga ĉefa tombejo; la GEMA-Fondaĵo tenas la kostojn de la tomboprizorgo.
Ido antaŭenirigita
Ido antaŭenirigita aŭ Ido avanced estas esperantido proponita de Robert Harding el Londono, Britio en 1925. La projekto ne estis eldonita, oni konas ĝin nur per artikolo de Cosmoglotta. Estas alia propono de reformo de Ido, ĉefe forigas la formalan distingo de la partoj de l' diskurso, eble per influo de Interlingvao.
25606 Chiangshenghao
25606 Chiangshenghao estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chiang Sheng-Hao, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Nacia Eksperimenta Mezlernejo de la Scienca kaj Industria Parko de Hsinchu (Tajvano).
Klasikaj arto kaj kulturo
Klasikaj arto kaj kulturo estas aro de kulturaj konceptoj de la okcidenta civilizacio reference al disvolvigo de la civilizacioj de la klasika mondo, tio estas kaj greka kaj romia, kiuj estas ankaŭ la ĉefa geografia limo de tiuj konceptoj. Oni inkludas en tiu kategorio la esprimojn de la materia kulturo, inkludante kaj malgrandajn artojn kaj la nomitajn belartojn. Ene de la kultura etoso oni konsideras la instituciojn, tradiciojn kaj kutimojn de la greklatina mondo. Oni povas inkludi ankaŭ ene de tiu etoso la rekuperadon kaj revalorigon realigata de tiuj dum la Renesanco, nome Klasikismo.
La tempaj limoj de la klasika Antikveco varias laŭ la diversaj teoriaj dividoj kiujn oni faris por tiu periodo, bazitaj sur diferencaj kulturaj fenomenoj kiuj povas havigi proksimuman daton de la komenco kaj fino de tiu epoko. Kelkaj el tiuj povas esti de la 8-a jarcento a.K. al la 5-a jarcento p.K.; aŭ fine de la 3-a jarcento p.K. (ĉar ekde la 4-a jarcento p.K. ekus la kultura hegemonio de la kristanismo); aŭ komence en la 3-a jarmilo a.K. (inkludante tiel la Minoan kaj la Mikenan civilizaciojn. Pri literaturo, la klasika kulturo estas limigebla el Homero ĝis Apuleo; kaj en la materia kulturo per du konataj verkoj, kiaj estas la palaco de Knoso al la Trajana Kolono.
Pri Antikva Grekio, oni rezervas la nomon de klasika periodo al tiu konata kiel Perikla Jarcento (de mezo de la 5-a jarcento a.K. al mezo de la 4-a jarcento a.K., dum pri Romio oni faras simile ekde la lastaj jarcentoj de la Romia Respubliko (2-a jarcento a.K.) al la unuaj jarcentoj de la Romia Imperio, kun la Antonina dinastio (2-a jarcento p.K.).
Ferenc Klepp
Ferenc KLEPP [klep] estas rumania hungara matematikisto, lernolibtoverkisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 23-an de oktobro 1940.
Teatro de la Princo
La Teatro de la Princo, aŭ en hispana Teatro del Príncipe aŭ Corral del Príncipe estis teatrokorto de la urbo hispana Madrido. Oni ekkonstruis ĝin la 7-a de majo de 1582 kaj estis inaŭgurita la 21-a de septembro de 1583 per teatraĵo ludita de Vázquez kaj Juan de Ávila. La posedaĵo estis origine de katolika religia entrepreno kiu proksimume en 1580, samtempe akiris la Corral de la Pacheca (Paĉeka Teatrokorto) aĉetis ankaŭ du domojn kie ĉe la strato de la Princo kaj apudaj oni starigis tiun fundamentan lokon en la historio de la teatro de la Hispana Ora Jarcento.
Yuta Saitai
Yuta Saitai (西袋 裕太, n. ) estas japana futbalisto.
(127846) 2003 FO111
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero : ĝi estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».
Yuta Saitai
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Teatro de la Princo
La korto havis ŝtonetan plankon kaj tol-tegmenton kiu protektis kontraŭ la suno, sed ne kontraŭ pluvo. Tie oni premieris gravajn teatraĵojn de la epoko.
Arkones
Arkones (mallongigo de Artaj Konfrontoj en Esperanto) estas E-renkontiĝo okazanta ĉiujare en Poznano, Pollando. Ĝi estas organizata de E-SENCO tuj post studsesio de Interlingvistikaj Studoj ĉe la Universitato Adam Mickiewicz, en septembro. En 2014 okazis la 30-a (jubilea) Arkones.
Organizado
La aranĝo dum longa tempo okazis en lernejo Łejery (Poznań, str. Brandstaettera 1), kaj ekde 2010 en la fervojista kulturdomo (Poznań, vojkruciĝo de str. Taylora kaj Al. Niepodległości).
Ĉefa organizanto ĝis 2017 estis Paweł Janowczyk, kiu mortis komence de 2018. Jam de kelkaj jaroj kunorganizas kaj nun ĉeforganizas la renkontiĝon Tobiasz Kaźmierski.
Ernst Marischka
Ernst Marischka (naskiĝinta la 2-an de januaro 1893 en Vieno; mortinta la 12-an de majo 1963 en Chur, Graubünden), frato de Hubert Marischka, estis aŭstra reĝisoro kaj scenaristo, kiu estis specialiĝinta pri vienaj, operetemaj komediaj materioj. Liaj plej famaj verkoj estis la tri Sissi-kinofilmoj, kiujn li produktis inter 1955 kaj 1958. Li verkis ankaŭ la germanlingvan tekston Vergiß mein nicht pri la itallingva kanto Non ti scordar di me de Ernesto de Curtis.
Urbodomo de Gyula
La Urbodomo de Gyula estas signifa historia monumento en Gyula, laŭ placo.
Historio
La origina baroka departementa domo estis konstruita inter 1777 kaj 1793. Ĝi estis plurfoje trakonstruita, ĉefe en la jaroj 1876 kaj 1877. Tiam la departementa domo prenis ankaŭ klasikismon kaj novrenesancon. En 1950 Békéscsaba forprenis administradon de la departemento, mem la konstruaĵo iĝis urbodomo. Ankaŭ Distrikto Gyula tie faras la administradon.
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo situas laŭ la trotuaro de placo, antaŭ la konstruaĵo estas videbla skulptaĵo pri Sándor Petőfi. En mezo de la fasado funkcias la enirejo, pli supre estas ornama timpano, kies centro estas videbla blazono de Békés (historia departemento). Interne la ĉefĉambro estas ornamriĉa, sur la plafono estas videblaj blazonoj de komunumoj de la iama departemento. En la ĉefĉambro okazas ne nur la urbaj kunsidoj, sed ankaŭ edziĝfestoj.
NGC 6029
NGC 6029 (aliaj indikoj — ZWG 79.23, KUG 1559+127, PGC 56756) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Henryk Holland
Henryk HOLLAND (esperante: Henriko Holland; naskiĝis la 8-an de aprilo 1920 en Varsovio, mortis la 21-an de decembro 1961 en Varsovio, Pollando) estis pola ĵurnalisto, verkisto, sociologo, komunista aktivulo, soldato de Ruĝa Armeo kaj kapitano de pola militistaro. Li estis patro de polaj reĝisorinoj Agnesa Holland kaj Magdalena Lazarkjeviĉ, kaj avo de komponisto Antono Lazarkjeviĉ.
(133577) 2003 UB50
(133577) 2003 UB50 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun febla orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,262019 astronomia unuo, tie estas 39,197 milionoj da km.
Darchen
Darchen, Tarchan aŭ Taqin estas eta vilaĝo en la Tibeta Aŭtonoma Regiono de Ĉinio. Estis nomita Lhara antaŭe. Êc nun pluraj veturdirektiloj montras ĝin tiel. Havis du konstruaĵoj kie la nomadaj ŝafistoj kun iliaj ŝafaroj haltis ofte. Unu el ili estas detruita pro kaj dum la Kultura Revolucio kaj la alia nun loĝigas la tibetajn piligrimantojn.
Ği estas ĉirkaŭ 330 kilometroj de la urbo Shiquanhe aŭ Ali, kiu troviĝas al sia nord-orienta flanko. Troviĝas la flughaveno Gunsa en tiu urbo.
Darchen estas la ĉefa loko kiel ekkomencas la pilgrimado ĉirkaŭ la sankta monto Kailaŝo. La pilgrimantoj devas stampigi la permesilon kaj aĉeti biletojn se ili volas ĉirkaŭiri la monton Kailaŝo.
Estas malproksime de la fama lago Mansarovaro. La loko estas fama pilgrimejo por la hinduistoj, budhistoj ktp. Oni ĉefe manĝas vegetarajan manĝojn pro religiaj kialoj.
Federacia Idiomo
Federacia Idiomo, Idiome federal, Union-Sistem aŭ Linguo internacional estas esperantido proponita de idisto Jean Barral, el Nico, Francio, en 1923, ĝi estas evoluigita formo de Nuv-Esperanto kaj Union-Sistem ankaŭ proponitaj de Barral en 1910 kaj 1914. Ĝi estas kompromiso inter Esperanto kaj Ido kun influoj de Latino sen fleksio. Ĝi uzas pluralo en -s.
Ekzempleto: "Nostra Idiome Federal adopta i naturali formes fundamentali de i linguos nacionali moderni. Admisa omni radiks internacionali segun ke oli ne konflikta reciprokem. I finales sive vokali (nomes) sive konsonanti (di plural) esa obligali nur kande necesi por el senco ; altrem esa fakultativi e nur afero di stilo individuala."
Traduko: Nia Federacia Idiomo adoptas la naturajn fundamentajn formojn de la modernaj naciaj lingvoj. Akceptas ĉiuj internaciajn radikojn laŭkondiĉe, ke ili ne konfliktu reciproke. La finaĵoj ĉu vokalaj (nomoj) ĉu konsonantaj (de pluralo) estas devigaj nur kiam necesaj por la senco; alie estas fakulta kaj nur afero de individua stilo.
Fours (Ĝirondio)
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Geografio
Fours estas vinprodukta vilaĝo ĉe la dekstra bordo de Ĝirondo, norde de Blaye.
Barbara el Žagarė
Barbara el Žagarė, Barbora Žagarietė (ĉ. 1628–1648) estas virino el Žagarė en la tiama Grandprinclando Litovio, honorata en la romkatolika eklezio kiel servisto de Dio.
Historieco de Barbara el Žagarė
Surbaze de historiaj esploroj oni povas aserti, ke Barbara el Žagarė naskiĝis en la dua duono de la 17-a jarcento, ŝi distingiĝis per heroecaj kristanaj virtoj kaj mortis konservinte la amon al Dio kaj proksimulo. Ŝia nomo estas atribuita al monteto, sur kiu staras preĝejo de Malnova Žagarė.
Laŭ rakonto, transdonata de generacio al generacio, baldaŭ post morto de Barbara unu eksterordinara evento donis komencon al ŝia kulto, kiel al perantino kaj protektantino ĉe Dio. Tio estas ligita kun sveda invado en Litovion (komence de la 17-a jc.): la invadintoj prirabis kaj forbruligis preĝejon de Malnova Žagarė, ankaŭ restaĵojn de mortintoj en la preĝeja kripto. Tamen post la incendio en la cindro trovita korpo de Barbara ne estis forbrulinta, nur nigriĝinta.
Ne dubante pri vereco de la miriga evento, episkopo Antanas Tiškevičius en la menciita raporto al la Sankta Seĝo daŭrigis: „kuŝinta en cindro, sed ne tuŝita de furiozaj flamoj, kun neniu bruligita parto inkluzive harojn, la korpo de la virgulino estis prenita el cindro kaj kun respekto metita en novan ĉerkon, kiel vera atesto pri Dia potenco kaj pri ŝiaj meritoj. Eĉ nun la korpo restas ne difektiĝinta, nur nigriĝinta.“ En la sama dokumento Samogitia episkopo, komencinte priskribi ok miraklojn, okazintajn en la jaroj 1735-1748 sub propeto de Barbara, rimarkas: „Multaj malfeliĉuloj, nekuraceblaj malsanuloj ĉe la ĉerko de la virgulino serĉas rifuĝejon kaj tuj ricevas la helpon. Mia rakonto tre plivastiĝus, se mi eĉ mallonge tuŝus ĉiujn forigitajn malsanojn...“
Malpermesoj adoradi Barbaran el Žagarė
Kiam en la jaro 1711 restaĵoj de Barbara estis translokitaj en kripton de la rekonstruita preĝejo en Malnova Žagarė, komenciĝis publika, kelkajn jarcentojn daŭrinta kaj nuntempe okazanta preĝado al Virgulino de Žagarė, kredante, ke ŝi estas sanktulino.
En la jaro 1878, kiam Litovio suferis subpremon de carisma Rusio, restaĵoj de Barbara en la preĝeja kripto estis masonfermitaj laŭ ordono de carisma regpotenco. Tamen penoj tiamaniere malfortigi fidon de kredantoj al Dio sub propeto de Barbara ne estis sukcesaj. Male, kiam post 19 jaroj dum riparado de la preĝejo la korpo de la Virgulino denove estis trovita sendifekta, – la preĝado al Barbara ankoraŭ plifortiĝis kaj pliaktivigis.
Historio de la restaĵoj de Barbara el Žagarė
La restaĵoj de Barbara el Žagarė ripozis en vitrita ĉerko en preĝeja kelo sub la ĉefa altaro. En la jaro 1940, kiam Sovetunio okupis Litovion, atako kontraŭ fenomeno de Barbara el Žagarė ne ĉesis. Precipe tio estis sentata dum la jaroj 1957-1963. En 1963 okupacia regpotenco fermis la preĝejon kaj la restaĵoj de Barbara estis forportitaj ne sciate kien. Nun la virgulinon memorigas nur en la kripto de la sama preĝejo metita simbola ĉerko kaj sur la kriptopordo pendanta memoriga tabuleto.
Strebante pli profunde ekkoni la vivon de Barbara el Žagarė, en arkivoj estas daŭrigata serĉado de dokumentoj, daŭras demandado kaj registrado de novaj indikaĵoj de la atestantoj. Lastatempaj serĉfosadoj, havantaj celon trovi eventualan lokon de la enterigo de Barbara, dume estis senrezultaj.
Kantono Grant (Viskonsino)
La kantono Grant - angle Grant County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono fondiĝis en.
Barbara el Žagarė
Registrolibro de mirakloj de Barbara el Žagarė
Ĉi tiun netakseble valoregan registrolibron de mirakloj konservis pastro Pranciškus Ščepavičius, kiu dum tiu komplika periodo por Litova Eklezio estris paroĥon de Malnova Žagarė. La libro sendube plej bone atestas famon pri sankteco de miraklistino Barbara – fama sanctitatis, kiu malgraŭ diversaj politikaj ŝanĝoj kaj okupaciaj reĝimoj neniam ĉesis.
Proceso por beatifiko kaj kanonizo
Episkopo Eugenijus Bartulis el Šiauliai la 11-an de novembro 2004 turnis sin al la Sankta Seĝo kun peto N-ro 0376/04 komenci proceson por beatifiko-kanonizo de Barbara el Žagarė. Respondante la Sankta Seĝo la 13-an de majo 2005 informis, ke laŭ normoj de la Kongregacio pri proklamo de sanktuloj, aprobitaj la 7-an de februaro 1983 kaj dediĉitaj al episkopoj, esplorantaj kandidatojn al sanktuloj, ne ekzistas obstakloj komenci ĉi tiun proceson. Surbaze de la supra permeso kaj konsidere petojn de la kredantoj de Šiauliai-diocezo, episkopo Eugenijus Bartulis la 24-an de septembro 2005 solene komencis proceson por beatifiko kaj kanonizo de Barbara el Žagarė. Por gvidi la proceson estis destinitaj jenaj membroj de la tribunalo: postulanto – pastro, teologia magistro Marius Dyglys, juĝisto – pastro, teologia licenciulo Egidijus Venckus, defendanto de justeco – pastro, teologia licenciulo Saulius Paliūnas, notario – pastro, teologia licenciulo Tomas Kedušis.
Kantono Grant (Viskonsino)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Stephen Bosustow
Stephen Reginald BOSUSTOW (6a de novembro, 1911 en Viktorio, Brita Kolumbio – 4a de julio, 1981 estis kanad-devena usona kinproduktoro el 1943 ĝis sia retiriĝo en 1979. Li estis unu el la fondintoj de United Productions of America (UPA) kaj produktoris preskaŭ 600 animaciojn kaj real-aagaj kurtoj. Li estis rememorita ĉefe ĉar produktis filmojn de Mr. Magoo kaj Gerald McBoing-Boing en la 1950-aj jaroj, tri el kiuj ricevis Oskar-premiojn. Li estis la nura kinproduktoro en la historio kiu ricevis ĉiujn nomumojn al Oskar-premio en unu kategorio (1957), kio garantiis al li la ricevon de Oskar. Magoo's Puddle Jumper estis la finfina ricevanto.
Rapida Vojo al legado kaj kanto en Esperanto
Rapida Vojo al legado kaj kanto en Esperanto estas lernileto (32-paĝa) de Sylla Chaves kun bildoj de Karlo Teodoro akompanata de kasedo aŭ CD kaj ŝlosilo en la portugallingvo. Tiu verketo estas unual de serio Facila Legaĵo eldonita de Asocio Esperantista de Rio-de-Ĵanejrio. Ĝiaj unuaj dek ĉapitroj (jes, dek!) estas uzeblaj por preparo de Esperantaj legantoj.
Ergokalciferolo
Ergokalciferolo estas formo de D-vitamino, ankaŭ nomita vitamino D2. Ĝi estas surmerkatigita sub diversaj nomoj inkluzive de Deltalin (Eli Lilly kaj Firmao), maldaŭrigita Drisdol (Sanofi-Synthelabo), kaj Calcidol (Patrin Pharma). Kreita el viosterolo kiam ultraviola lumo aktivigas Ergosterolon (trovitan en fungoj, ĝi estas nomita kiel sterolo de ergoto), kun fungoj kiel la primara plantofonto.
Ergokalciferolo povas esti utiligita kiel D-vitamina aldonaĵo, kaj klinika gvidlinio en 2011 konsideris ĝin esti same efika kiel kolecarciferolo (vitamino D3), kiu estas produktita nature per la haŭto kiam eksponite al ultraviola lumo. Konfliktanta indico ekzistas por kiom simile D2 kaj D3 kondutas en la korpo kaj ĉu ili estas same aktivaj, kun kelkaj studoj sugestantaj ke D3 estas pli potenca, dum aliaj raportas egalan efikecon. Kolecarciferolo (vitamino D3) estas sentema al UV-radiado kaj rapide, sed reigeble, formas aliajn sterolojn kiuj povas plu nemaligeble transformi al ergosterolo.[necesas citaĵo]
Fontoj
Likeno
Preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (Tjumeno)
La preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (Церковь Михаила Архангела, ankaŭ konata kiel Храм во имя Архистратига Божиего Михаила) situas ĉe strato Lenin en Tjumeno (Rusio). La unua mencio pri ĝi datiĝas je 1616. Ĝi estas posedaĵo de la Rusa Ortodoksa Eklezio kaj funkcias kiel paroĥa preĝejo. La apuda strato Urickij ĝis 1922 nomiĝis Arĥanglskaja (Ĉefanĝela) omaĝe al la preĝejo.
Puy Mary
Puy Mary [Pui Mari] estas kulmino de Kantala Masivo, restaĵoj de la plej granda stratovulkano en Eŭropo. Ĝi altas je.
La loko estis klasita Grand site de France sub nomo Puy Mary, vulkano de Cantal en decembro 2012.
Preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (Tjumeno)
Konstruado
Unue oni planis ĝin unuetaĝa kun alkonstruaĵo honore al Johano Baptisto, sed dum la konstruado decidis krei la duetaĝan templon, kies unuan etaĝon okupos la hejtata preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (konsekrita la de Treadij, la estro de la Tjumena monaĥejo de la Sankta Triunio) kaj la duan — nehejtata preĝejo de la Senkapigo de Johano Baptisto (konsekrita la  de Ambrosio, la arkimandrito de la Tjumena monaĥejo de la Sankta Triunio). Longa historio de la konstruado speguliĝas en aspekto de la templo. Ĝia unua etaĝo montras stilon de la frua baroko dum en la supra parto jam senteblas klasikismo.
Puy Mary
Toponimio
La nomo « puy Mary » venas de Mari, disĉiplo de sankta Aŭstremonio kaj unua evangelizanto de Supra Aŭvernjo. LI vivis en la 3-a aŭ 4-a jc ; liaj relikvoj estas en baziliko Notre-Dame-des-Miracles en Mauriac.
Preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (Tjumeno)
Konstruado
La preĝejo estis konstruata preskaŭ 43 jarojn, do post konsekro de la dua etaĝo komenciĝis riparado de la unua etaĝo, kiu kostis 550 rublojn al la negocisto Evgraf Ŝepetilnikov, financinta la laborojn. Post tio la paroĥestro kaj negocisto de la 1-a rango Vasilij Trusov kun paroĥanoj komencis rekonstruon de la apuda tereno. En 1836 aperis ligna gardistejo, ŝtona barilo kun du fere kraditaj pordegoj kaj brika budo por vendado de kandeloj ĉe la orienta flanko de la preĝejo. En 1840 la konstruaĵo estis stukita, la tegmento verde farbita, la kupoloj orumitaj. En 1856 sur loko de kaduka ligna domo, konstruita en 1819 por azilejo, oni ekkonstruis lignan domon por klerikaro.
Ergokalciferolo
Fontoj
Fungo, de USDA nutraĵa datumbazo
Puy Mary
Situo
Situanta en regiona natura parko de Vulkanoj de Aŭvernjo kaj markita Grand site de France ( Granda loko de Francio), ĝi allogas ĉiujare preskaŭ vizitantojn, tial ĝi estas la plej vizitata loko en Aŭvernjo.
Preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (Tjumeno)
Konstruado
La estis ricevita permeso konstrui lignan kapelon en la vilaĝo Savraskova (nun Patruŝeva), finita la. La projekton financis la tjumena negocisto de la 1-a rango Jakov Ŝetinin. La estis konsekrita kapelo en la vilaĝo Pleĥanova, al kies paroĥo apartenis ankaŭ la vilaĝoj Derbiŝi kaj Dudareva. Ambaŭ preĝejoj estis parto de la paroĥo de la preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo.
Ergokalciferolo
Fontoj
Plantae
Puy Mary
Situo
De intermonto Pas de Peyrol, pieda iro-kaj-reveno postulas unu horon. La pado, tre kruta en iuj lokoj, estis aranĝita laŭ ŝtuparo el betono. Tiu aranĝo fariĝis necesa pro la multega vizitado de la loko, kiu forte damaĝis la malnovan padon.