cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Charles Hope
Thomas Charles HOPE RSE RS (21a de julio 1766 – 13a de junio 1844) estis skota kuracisto, kemiisto kaj prelegisto. Li pruvis la ekziston de la elemento stroncio, kaj havigis sian nomon al la Eksperimento de Hope, kiu montras, ke akvo atingas sian maksimuman denson je 4 °C.
En 1815 Hope estis elektito prezidanto de la Reĝa Kolegio de Kuracistoj de Edinburgo (1815–19), kaj vic-prezidanto de la Reĝa Societo de Edinburgo (1823–33) dum la prezidantecoj de Walter Scott kaj Thomas Makdougall Brisbane.
Li fondis prikemian premion en la Universitato de Edinburgo.
Charles Darwin estis unu el la disĉiploj de Hope, kaj Darwin vidis liajn prikemiajn prelegojn kiel plej memorindaj en sia (aliflanke nebrila) edukado en la Universitato.
Aella
Aella (m. verŝajne en 588) estis eble la unua reĝo de Deira, Anglio.
Laŭ la anglosaksa kroniko li altroniĝis la saman jaron kiel Ceawlin, reĝo de Wessex - t.e. 560.
En la manuskriptoj kolektitaj de Matthew Parker estas genealogio kiu donas ĉi tiujn informojn: "Aelle estis la filo de Yffe, la filo de Ŭfrea, la filo de Wilgisl, la filo de Westerfalca, la filo de Saefugi, la filo de Saebald, la filo de Segegeat, la filo de Swebdaeg, la filo de Sigegar, la filo de Waedaeg, la filo de Woden."
Li estis patro de Edwin, kiu regis Northumbria de 616 al 632, kaj lia filino Acha edziĝis al Aethelfrith, kiu regis Bernicia ekde 593, kaj poste tutan Northumbria.
Li estis sekvata de Aethelric.
43081 Stephenschwartz
43081 Stephenschwartz estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Stephen Schwartz, postdoktoran esploran asociaton ĉe la Luna kaj Planeda Laboratorio en Tucson (Arizono). Li fakiĝis en orbita dinamiko, planeda astronomio, surfacoj de planedoj, malgrandaj korpoj kaj ekkonsciigo pri la kosma situacio.
Akvofalo de Roháče
Akvofalo de Roháče (Roháčsky (legu rohaĉski) vodopád) troviĝas en la norda parto de Okcidentaj Tatroj (Alia nomo de ĉi tiu montaro estas Roháče kaj signifas kornaj montoj.), en la distrikto Tvrdošín 12 km oriente de vilaĝo Zuberec.
Priskribo
Deveno de akvofalo estas glaciera. La akvofalo falas tra sojlo (granodiorito), kiu kreiĝis post la retiriĝo de glaciero en la montaro post la fino de lasta glaciepoko.
Aliro
Sur markita turista piedvojo je la traceo ĉirkaŭ Lagoj de Roháče (Roháčske plesá).
Vidu ankaŭ
Listo de slovakaj akvofaloj
Fonto de informoj
Paĝaro de Stata protekto de naturo de Slovakio pri slovakaj akvofaloj (slovake):
San Martino in Pensilis
San Martino in Pensilis estas komunumo de Italio.
Norbert Bonczók
Norbert Bonczók [boncOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bonczók Norbert estas hungara ŝlagrokantisto.
Norbert Bonczók naskiĝis la en Nagykanizsa.
Biografio
Norbert Bonczók vivis ĝis 2001 en sia naskiĝurbo. Li aĝis 10, kiam li komencis pianludi, dum la lernojaroj li estis amatora aktoro. Li finis kurson pri voĉaktorado, same pri ŝlagromuziko. En Budapeŝto li partoprenis en la distra industrio. Ekde 2011 li estas kantisto en maraj ŝipoj, kie li ankaŭ komponas ŝlagrojn kaj verkas ties tekstojn.
La Grandioza Gatsby
La Grandioza Gatsby (en: The Great Gatsby) estas romano de usona verkisto F. Scott Fitzgerald. Ĝi estis unue eldonita la 10-an de aprilo, 1925.
La romano okazis ĉe Longinsulo en Novjorko dum la sumero de 1922, post la Unua mondmilito. La romano rakontas pri la sovaĝaj 1920-aj jaroj kiam la usona ekonomio furiozis post la milito. Samtempe, leĝoj malpermesinte vendadon kaj faradon de alkoholo per la Dekoka Amendo de la Usona Konstitucio, kontraŭlegaj faristoj de alkoholo iĝis milionarduloj.
Post ĝia reeldonado en 1945 kaj 1953, ĝi furore estis legita kaj nun estas vaste konsiderata unu el la plej bonaj usonaj romanoj, kaj literatura klasiko. Ĝi estas ofta legindaĵo en altlernejoj, kaj universitataj kursoj ĉirkaŭ la mondo, kaj estas rangita due (post Ulysses de James Joyce) kiel la plej bona romano de la 20-a jarcento laŭ Modern Library.
Papuonovgvinea kinao
La papuonovgvinea kinao - loke nomata kina, plurale same - estas la nacia valuto de Papuo-Nov-Gvineo. Unu kinao estas dividita je cent toea. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas PGK. La kinao enkondukiĝis la 19-an de aprilo 1975, anstataŭigante la aŭstralian dolaron je kurzo 1:1. Historie en Papuo-Nov-Gvineo antaŭe jam validis la novgvinea pundo kaj novgvinea marko.
La Grandioza Gatsby
La romano estis adaptita al kino en The Great Gatsby (2013).
Papuonovgvinea kinao
Etimologio
La vorto kina venas el la kuanua lingvo parolata fare de la popolo de tolajoj, kiuj vivas en la gazela duoninsulo de Nova Britio, la plej granda insulo de la Bismarkoj en Papuo-Nov-Gvineo: Ĝi aludas al perla konko pasintece vaste uzita kiel pagilo kaj en la marbordaj kaj en la montaj partoj de la lando.
Osterhofen
Osterhofen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Danubo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Aŭriklo
La aŭriklo - latine auricula - estas en la lingvaĵo de anatomio La aŭriklo estas en la lingvaĵo de Botaniko
Ĉi-page unuavice temas pri la unua signifo de la vorto, ekstera parto de la orelo:
Ĝenerale
La aŭrikloj de homoj estas formitaj tre individuece: ekzistas aŭrikloj etaj kaj grandaj, dikaj kaj maldikaj, proksimaj kaj malproksimaj de la kapo. La moveblon de la aŭrikloj direktigas la aŭriklaj muskoloj (latine musculi auriculares), kiuj tamen ĉe la homoj estas tre reduktitaj.
En la scienco pri esploro de krimoj ektistis provoj, laŭ la formo de la aŭriklo, la individuaj "valoj" kaj "montoj", rekonigi homojn. La aŭriklo fakte estas simile individueca kiel la fingroprintaĵo.
Ne subtaksindas, ke la formo kaj grandeco de la aŭrikloj ankaŭ por la estetika suma impreso de la vizaĝo al rigardanto havas grandan signifon.
Akustike la altaĵoj kaj malaltaĵoj de la aŭriklo estas filtra sistemo. Laŭ la direkto, el kiu sono trafas la orelon, malsamaj filtroj aplikiĝas: tiel ĉiu direkto ricevas sian karakterizan sonkoloron. Tiun la aŭda sistemo de la homo uzas por distingi sonojn venintajn de antaŭe, malantaŭe, supre aŭ sube (por la distingo, ĉu sono venis de maldekstre aŭ dekstre, aparte gravas la informo, ĉu ĝi pli lautas en la maldekstra aŭ dekstra orelo).
La aŭrikla lobo
La pendanta suba parto de la aŭriklo nomatas lobo (latine lobulus auriculae). Ĝi havas la funkcion de resonkorpo. La aŭrikla lobo ne estas aparte sentema kaj tial ofte uzatas por medicina elpreno de malgrandaj kvantoj de sango por sekvaj laboratoriaj esploroj.
Homaj aŭriklaj loboj povas estis libere pendantaj aŭ esti alkreskintaj al la kapo. Alkreskiĝintaj loboj estas genetike recesivaj, libere pendantaj estas genetike dominaj. La dominaj, liberaj aŭriklaj loboj en la homaro aperas duoble ofte kiom la alkreskiĝintaj.
NBA
La vorto havas plurajn signifojn:
Internacia Centra Komitato
Internacia Centra Komitato (ICK), komence ankaŭ Centra Komitato de la Esperanto-Movado, estis unu el la organoj de la Helsinki-sistemo por unuecigi la neŭtralan movadon. En 1923 oni unuafoje elektis ĝiajn ses membrojn, kun la sviso Edmond Privat kiel prezidanto. Lin sekvis la brito John Merchant en 1928. ICK-ano por administraj aferoj estis komence Gabriel Chavet, kiu rezignis jam en 1924. En 1925 Robert Kreuz fariĝis sekretario (ekde 1930: direktoro).
Generalo
Generalo, ĉe militistaroj de preskaŭ ĉiuj nacioj, nomiĝas la plej alta rango (kaj, pli vastasence, tuta grupo de la plej altaj rangoj) de oficiroj de la terarmeo kaj aerarmeo dum pactempo, kaj tiuj altrangaj oficiroj mem. Kelkaj nacioj ordenas gvidajn armeestrojn, kutime dum aŭ pro milito, pro elstaraj agoj aŭ pro eksterordinara rolo per titoloj, kiuj superas generalon: marŝalo, ĉefgeneralo, generalisimo aŭ armegeneralo.
Generalecon oni kutime indikas per oraj aŭ arĝentaj steloj sur epoletoj (aŭ aliloke sur uniformo) kaj (por por distingi generalojn en la vasta senco) per la nombro kaj per relativa grandeco de la steloj. La (plena) generalo de NATO-ŝtatoj portas kvar stelojn kaj tial estas ofte nomata kvarstela generalo. Por emfazi tian malvastan sencon de la vorto "generalo", oni kelkfoje eksplicite diras plena generalo.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri generalo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Kamut
Kamut estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Békés (urbo). La slava vorto signifas ŝtona.
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Mezőberény troviĝas 9, Békés (urbo) 12, Békéscsaba 14, Budapeŝto 193 km-ojn.
Historio
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, preĝejo, poŝto, kuracejo, bestkuracejo, familihelpa servo.
Muri AG (stacidomo)
Muri AG estas fervoja stacidomo en Muri, Svislando.
12592 Brianchen
12592 Brianchen estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
8080 Intel
8080 Intel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la CERGA : Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (Centro de Esploro pri Terdinamiko kaj Astrometrio) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la mikroprocesoron Intel 8080, praulon de la serio de icaj mikroprocesoroj ekde la 8086, 8088, 80286, 80386, 80486 ĝis la hodiaŭa procesoroj Pentium. Fundamenta por la "persona komputila revolucio", la 8080 multe helpis la antaŭeniron kaj de la amatora kaj de la profesia astronomio tutmonde.
12592 Brianchen
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Chen, finalisto de la Broadcom MASTERS 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio).
Murony
Murony (muronj) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Békés (urbo). La slava vorto signifas formikejo. La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj (la ĉefvojo preteriras), laŭ fervojo Budapeŝto-Békéscsaba. La komunumo troviĝas inter urboj Békéscsaba, Mezőberény kaj Békés.
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko, kuprepoko, de skitoj, keltoj, sarmatoj. La unua mencio devenis el 1295. Apude troviĝis terfortikaĵo. La loĝantaro rifuĝis, kiam la turkoj alvenis. La kampoj longe apartenis al urbo Békés. En 1861 kapelo omaĝe al Sankta Anna, en 1932 lernejo, en 2002 preĝejo konstruiĝis. Ĝis 1950 la loko apartenis al Békés, havanta la nomon Békésföldvár (=terfortikaĵo Békés), poste ĝi memstariĝis laŭ nomo Murony. Dum la socialismo ŝtata bieno, krome kolĥozoj pri Konstitucio kaj Rákóczi funkciis. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado.
Ne menciitaj vilaĝservoj estas lernejo, poŝto, kuracejo.
TKB-059
TKB-059 (ТКБ-059) estas sovetia eksperimenta trituba sturmofusilo, komponita bullpup kaj kapabla pafi tute aŭtomate. Ĝi uzas municion de 7,62 × 39 mm, estis kreita en la Centralo de armiloj de Tula en 1966. Estas bazita en la Pribor 3B ( Прибор 3Б), antaŭa eksperimenta fusilo kun tri tuboj. Ambaŭ armiloj estis disvolvitaj de la dezajnisto de malpezaj armiloj German Korobov.
Ambaŭ armiloj uzis trioblan ŝargilon de 7.62 × 39 mm kun kapablo de 90 kartoĉoj, kun ĉiu tubo provizata sendepende de la ŝarĝilo. La TKB-059 povas esti pafita de ambaŭdekstra formo.
Ĝi ne estis amase produktita, ĉar la fabrikado estus komplika kaj ne estis grava bezono anstataŭigi la Kalaŝnikov-mitraleton modernigitan. Ekzemplero de TKB-059 troviĝas en la Muzeo de armiloj de Tula.
Historia skvaro (Tjumeno)
Historia skvaro en la urbo Tjumeno (Rusio) situas en la historia urbocentro kaj estas limigita de stratoj Respubliko kaj Lenin, kaj de la konstruaĵo Gostinij Dvor (Gastokorto).
Priskribo
La skvaro havas triangulan formon kaj plejparte estas malplena pavimita tereno, nur rande borderita de arboj kaj arbustoj. Centre de la skvaro staras la monumento forme de fera vojranda kruco kiel simbola donaco de la siberiaj kozakoj al la kozaka atamano Jermak.
Historio
En 1952 tie estis starigita monumento al Lenin, forigita en la 1990-aj jaroj.
En junio 1994 la lokon vizitis patriarko de la Rusa Ortodoksa Eklezio Aleksio la 2-a, kiu faris antaŭ ĝi preĝon "Al la atamano Ermak kaj liaj kamaradoj" — unuafoje en la postrevolucia historio de Rusio. Por la ceremonio oni aldonis pliajn granitajn rokaĵojn al la monumento. Komence de 1993 vandaloj rompis la ŝtonojn kaj kurbigis la krucon, sed la kozakoj restaŭris ĉion. En 2001 la konstruistoj translokis la krucon je 7 metrojn for dum la rekonstruo de la skvaro kaj iom damaĝis. La ĉefpastro de Знаменский собор (Oranta katedralo) petis la aŭtoritatojn restaŭri la monumenton kaj ricevis aprobon, sed poste ŝanĝis la peton kaj postulis starigi tie la skulptaĵon de Ermak. Tiu projekto alfrontis akrajn protestojn de la tatara komunumo, kiu diris ke la starigo de la monumento al la detruinto de la Siberia ĥanujo sur loko, kiun ili konsideras malnova tatara tombejo, estus ofendo. Ankaŭ la aŭtoritatoj dubis pri la politika ĝusteco de tiu ago, proponante interalie kiel alternativon starigi tie la monumenton al la urbofondintoj. Post longaj diskutoj en la urba kaj provinca parlamentoj la peto estis rifuzita, do en la skvaro restis nur la kruco.
En marto 2010 la aŭtoritatoj planis instali tie novan monumenton, dediĉitan al la Laborantoj de la Ariergardo dum la Dua mondmilito. La kruco estis forigota aŭ almenaŭ ŝovota flanken, kaj jam malmuntita kun aprobo de kozaka organizaĵo. Post enmiksiĝo de aliaj kozakaj organizaĵoj kaj de la menciita sacerdoto, oni restarigis la krucon. La urba administracio anoncis konkurson pri dezajno de la skvaro dum la monumenton al la Laborantoj de la Ariergardo oni decidis instali en skvaro de Nikolao Maŝarov. Venis pluraj proponoj, kaj okazis la reta voĉdono, tamen finfine neniu projekto estis realigita kaj la kruco restis surloke.
La skvaro longan tempon restis sennoma. Post starigo de la menciita kruco oni nomis ĝin skvaro de Jermak eĉ en oficialaj dokumentoj, sed tiu nomo neniam estis registrita. En 2004 ĝi ricevis pli neŭtralan kaj la unuan oficialan nomon — la Historia skvaro. La la monumento el serpenteno estis renovigita kaj resanktigita.
Ĝis 2001 tie kreskis multaj arboj kaj arbustoj, plejparte forhakitaj dum la rekonstruo.
Hedvig Lenkey
Kariero
Hedvig Lenkey debutis en Gaja Teatro de Budapeŝto. Ekde 1996 ĝis 1899 ŝi ne ludis. Ekde 1903 ŝi ludis en la Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1914 ŝi pensiuliĝis kaj loksidiĝis en Aŭstralio.
Historia skvaro (Tjumeno)
Publika transporto
La skvaro facile atingeblas per du apudaj bushaltejoj: Muzej (Muzeo) en strato Lenin kaj Nabereĵnaja (Kajo) en strato Respubliko. Tra ambaŭ haltejoj sekvas pluraj busaj kaj busetaj itineroj.
Fronto de Maldekstro (Francio)
Fronto de Maldekstro ( "Front de gauche", komence « "Front de gauche pour changer d'Europe" ») estas koalicio de francaj politikaj partioj, lanĉita de la Franca Komunisma Partio (PCF), la Partio de Maldekstro (PG) kaj la Unuiga Maldekstro (GU) okaze de la eŭropaj balotoj de 2009. Deziranta arigi la fortojn de la kontraŭliberala maldekstro malamaj aparte al liberala eŭropo kaj al ratifiko de la traktato de Lisbono, tiu alianco arigas plurajn tendencojn de la komunisma, socialisma, ekologiisma, respublikisma kaj radikalisma maldekstro aŭ de ekstrema maldekstro.
En 2014, ĝiaj naciaj komponentoj estis la Franca Komunisma Partio, Partio de Maldekstro, Unuiga Maldekstro, Federacio por Sociala kaj Ekologia Alternativo (FASE), "Respubliko kaj Socialismo" , "Konverĝoj kaj Alternativo", "Komunisma Partio de Francaj Laboristoj" , "Kontraŭkapitalisma Maldekstro" kaj la politika movado "La Alternativuloj". Pluraj el ili ("La Alternativuloj", "Konverĝoj kaj Alternativo", FASE, GA, parto de GU) kaj senpartiaj aktivuloj ariĝis en la movadon Kune fine de 2013.
Politika konsisto
Fine de 2012, estas anoj de "Fronto de Maldekstro" la sekvantaj partioj kaj politikaj organizaĵoj :
En novembro 2013, La Alternativuloj, Konverĝoj kaj Alternativo, Federacio por Sociala kaj Ekologia Alternativo, Kontraŭkapitalisma Maldekstro, aktivuloj de Unuiga Maldekstro kaj elstaruloj antaŭe ne-anoj de politika organizaĵo lanĉis Kune, politika movado komuna ano de Fronto de Maldekstro.
Kelkaj kandidatoj :
Deputitaj balotoj de 2012
Fronto de Maldekstro prezentis kandidatojn en ĉiuj deputitaj distriktoj de metropola Francio. Iom malpli ol 80 % de la kandidatoj venis el la Franca Komunisma Partio (PCF) kaj cento el Partio de Maldekstro. Politika Movado por popola Edukado, kies aliĝo ankoraŭ ne estas validigita pro malkonsento pri eŭro, subtenas Fronton de Maldekstro en ĉiuj distriktoj (escepte de 3 distriktoj, kie kandidatas anoj de FN). Federacio por Sociala kaj Ekologia Alternativo aliĝis al financa asocio Solidareco, Ekologio, Alternativa Maldekstro" (SEGA) kaj subtenis la deputitojn el "Alternativa Maldekstro 2012", kontraŭ kandidatojn el Fronto de Maldekstro, en iuj distriktoj.
Municipaj balotoj de 2014
En kelkaj urboj, kiaj Rennes aŭ Parizo, parto de Fronto de Maldekstro, el kiu la Franca Komunisma Partio (PCF), decidis alianciĝon al la Socialisma partio (PS) por la unua vico, Partio de de Maldekstro tamen iranta aŭtonome de la listo de PS, kelkfoje en listoj de aliaj maldekstraj aliancoj malkonsentaj al la politiko kondukata de la 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault.
Portugalio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Portugalio partoprenas en la Eŭrovido-Kantokonkurso ekde la jaro 1964. Entute la lando partoprenis en 45 eventoj. Malgraŭ longa vojo de tiu ĉi lando en la historio de Eŭrovido, ĝi neniam atingis bonajn rezultojn. El la 42 sendataj kantoj, nur 9 atingis la grupon de la 10 unuaj pozicioj, dume la aliaj 33 restis ekster la grupo kaj multfoje sufiĉe malproksime. La debuto de Portugalio en la Eŭrovido-Kantokonkurso 1964 estis tre senkuraĝiga. La lando sendis al António Calvário kaj la kanto "Oração", kiu ne ricevis poentojn kaj restis en la lasta loko. Ĉi tiu malbona debuto estis poste sekvata por aliaj malbonaj jaroj. Ĉiujare la portugaloj nur ricevis kelkajn poentojn kaj ĉiam restis inter la lastaj lokoj. En la Eŭrovido-Kantokonkurso 1970 estis la unua fojo kiam ĝi ne partoprenis la festivalon ĉar kune kun Aŭstrio kaj la skandinavaj landoj forlasis la festivalon ĉar ne konsentis la malbonan rezulton de la antaŭa jaro, en kiu anonciĝis kvar gajnintoj. Pro tio, Sergio Bores, kiu estis elektata por la reprezentado de Portugalio, ne partoprenis.
La lando revenis al Eŭrovido-Kantokonkurso 1971 per la kantistino Tonicha kaj atingis la 9-an lokon, kun 83 poentoj, la unua sukceso de la portugaloj en tiu evento. Sed pli bona rezulto venis sekvajare kiam en la festivalo de 1972, Carlos Mendes per la kanto "A Festa Da Vida" atingis la 7-an lokon kun 90 poentoj.
En la Eŭrovido-Kantokonkurso 2007, Portugalio prezentis al la kantistino Sabrina, kiu finis en la 11-a loko de la duonfinalo per la kanto "Dança Comigo (Vem Ser Feliz)" kanto ĉefe en la portugala sed kun kelkaj alilingvaj frazoj dum la viva kantado). Sabrina ne povis eniri en la finalon. En 2008 Portugalio sukcesis klasifi por la finalo. En la Eŭrovido-Kantokonkurso 2009 en Moskvo, Rusio, ĝi estis reprezentita per la kanto en la portugala lingvo Todas as ruas do amor interpretita de la kantistino Flor-de-Lis kiu restis en la 15-a loko.
Hans Schmid-Burgk
Hans SCHMID-BURGK (naskiĝinta la en Regensburg, mortinta la  sur Lahmberg-monto apud Ruhla) estis germana forstisto.
Vivo
Li iĝis en 1896 forstasistanto en Allstedt, en 1904 ĉefforstisto en Ruhla, en 1909 ĉefforstisto en Eisenach kaj ekde 1913 registara kaj forsta konsilisto en Vajmaro. En 1922 li nomumitis landa ĉefforstisto de la juna ŝtato Turingio. Li longtempe loĝis en la malnova forstistejo je Bermbachtal-valo. Li mortis dumĉasade.
Monumentaj honoroj
En la 1.11.1925 metitis memorŝtono por li tuj ĉe Ĉasdomo Gabelbach dum ĉeesto de la turingia registaro kaj la kompleta oficistaro de la forstoficejo de Ilmenau. Gvidis tion la ĉefforstisto de Ilmenau, Carl Großkopf. La roko estas de la monto Großer Hermannstein, dume la gisferan platon faris la ilmenau-a artisto Franz Reißmann. Per tio honoritis senĉesa agado lia por la konservado de paŝtejoj kaj forstoj. La monumento krome situas ĉe Goethe-migradopado.
Alia monumento troviĝas sur herbaro inter Zollstock kaj Altes Hubertushaus kun belvido je Wachstein (apud Ruhla), kiu terenfalis dum orkano en 2007 kaj poste - renovigite fare de la firmao Morgenweck el Wünschensuhl - restarigitis.
Fonto
Informtabulo ĉe la monumento en Ilmenau.
René-Primevère Lesson
René Primevère LESSON (naskiĝis la en Rochefort (Charente-Maritime), mortis la ) estis franca kuracisto kaj naturalisto.René Primevère Lesson 16-jaraĝa eniris en la Markuraca Lernejo. Li servis en la Franca Floto dum la Napoleonaj militoj; en 1811 li iĝis tria kuracisto en la fregato Saal, kaj en 1813 dua kuracisto en Regulus.
NBC
La vorto havas plurajn signifojn:
René-Primevère Lesson
En 1816 Lesson ŝanĝis sian fakon al farmacio kaj servis kiel farmaciisto kaj botanikisto en la ĉirkaŭmonda veturado de Duperrey per La Coquille (1822-1825), kaj estis ankaŭ respondeca pri la kolektado de naturaj specimenoj kun sia kolego Prosper Garnot kaj oficiro Jules Dumont d'Urville. Lesson estis la unua naturalisto kiu vidis vivantajn Paradizeedojn en la Molukoj kaj Nov-Gvineo.
Reveninte al Parizo li pasis sep jarojn preparante la zoologian fakon de la oficiala rakonto de la ekspedicio, nome Voyage au tour du monde sur La Coquille (1826-39). Dum tiu tempo li ankaŭ verkis la librojn Manuel d'Ornithologie (Manlibro de ornitologio) (1828), Traité d'Ornithologie (Traktato de Ornitologio) (1831), Centurie Zoologique (Zoologia jarcento) (1830-32) kaj Illustrations de Zoologie (Zoologiaj bildoj) (1832-35). Li produktis ankaŭ kelkajn monografiojn pri kolibroj kaj libron pri paradizbirdoj. En 1832 li iĝis Deputito pri Farmacio kaj poste (1839) Ĉefa Farmaciisto de la Floto en Rochefort. Li ricevis la Légion d'honneur en 1847.
René-Primevère Lesson estas foje konfuzata kun sia frato Pierre-Adolphe kiu ankaŭ estis doktoro kaj ŝipveturis kun d'Urville en 1826.
Ruĝokula skardinio
La ruĝokula skardinio Scardinius erythropthalmus estas bentosa-pelaga nesalakva fiŝo de la ordo de Ciprinoformaj, ampleksa disvastigata en Eŭropo kaj meza Azio, ĉe la basenoj de la Norda, Balta, Nigra, Kaspia kaj Arala Maroj.
Artefare enmetita
Ĝi estis artefare enmetita en Irlandon, Usonon, Marokon, Madagaskaron, Norvegion, Tunizion, Novzelandon, Kanadon kaj Hispanion.
Invada specio
La Ruĝokula skardinio estis kontraŭleĝe enmetita en Novzelandon en la 1960-aj jaroj kaj disvastiĝis aktive tra la lando. Ili povas senrimede damaĝi indiĝenajn ekosistemojn.
Alejandra Guzmán
Diskaro
Ŝia oficiala diskaro konsistas el pli ol dek studiaj muzikalbumoj kaj pluraj koncertalbumoj. Eksteroficiale, ekzistas ankaŭ antologiaj kaj koncertaj muzikalbumoj.
László Borbély (pianisto)
László Borbély [lAslO borbEj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Borbély László estas hungara pianisto, altlerneja instruisto.
László Borbély naskiĝis en 1984 en Budapeŝto.
Biografio
László Borbély komencis pianludi jam en 1989. Ekde la sekva jaro li frekventis muzikan bazlernejon, poste mezlernejon, fine li akiris diplomon en Muzika Universitato Ferenc Liszt en 2007. En la studjaro li ekinstruis samloke, sed li ankaŭ lernis plu akirinta sciencan gradon DLA en 2014. En tiu periodo li ricevis kelkfoje stipendiojn, krome li finis plurajn pianistajn kursojn eksterlande. Li partoprenis en en koncertoj, festivaloj kiel solisto aŭ pianisto en ĉambromuziko. Li ricevis premiojn ekde 2001.
Hideyuki Ujiie
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels, Omiya Ardija, Thespa Kusatsu kaj Tonan Maebashi.
San Massimo
San Massimo estas komunumo de Italio.
Telekgerendás
Telekgerendás [telekgerendAŝ] estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en Distrikto Békéscsaba. La loknomo signifas: parcelo-traba.
Geografio
Telekgerendás situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Szeged-Békéscsaba. La lasta estas proksime.
Historio
Post la turkoj la kampoj apartenis al Békéscsaba, kie farmoj formiĝis, precipe fare de slovakoj. En 1952 oni fondis memstaran vilaĝon. En 1991 luterana preĝejo konstruiĝis. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, preĝejo, poŝto, kuracejo.
Famuloj
En loko, kie nun situas Telekgerendás, naskiĝis bestokuracisto Mátyás Palyusik.
Enikő Kubinyi
Enikő Kubinyi [enikO kubinji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kubinyi Enikő estas hungara etologo, altlerneja instruisto.
Enikő Kubinyi naskiĝis la en Cegléd.
Biografio
Enikő Kubinyi maturiĝis en gimnazio en 1994 en Budapeŝto, poste ŝi akiris biologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1999, diplomon pri videokreado en 2002, pedagogian diplomon en 2003, fine ŝi doktoriĝis (PhD) en 2004. Jam komence de la studjaroj ŝi aliĝis al esplorgrupo pri familia hunda programo fare de Vilmos Csányi. Ŝi laboris en filma laborejo en 2003, poste ŝi revenis al la universitato kiel scienca kolego (2004-2012), scienca ĉefkolego (2012-2016). Ŝi esploris komparajn kondutojn de hundoj kaj lupoj, ekde 2016 maljuniĝojn de hundoj. Ŝia edzo estas Attila Dávid Molnár, ŝi naskis ĝemelinojn en 2004, filon en 2011. Ŝi ricevis premiojn ekde la 1990-aj jaroj.
NBF
La vorto havas plurajn signifojn:
Iker Casillas
Iker CASILLAS (prononco [], naskiĝis, do nun -aĝa) estas hispana futbalisto. Li kiel golulo kaj teamestro de la hispana nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, kiujn la hispana teamo venkis, kaj en la sama pozicio ankaŭ partoprenis en la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, de la Futbala Mondpokalo 2014 kaj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "1". Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 1998, unue kiel 17-jarulo en la junula teamo, ekde 1999 en la unua profesia vira teamo, estas futbalisto de la klubo Real Madrid kun kies teamo tre ofte estis la ĉefa kaŭzo de la venkoj kiam la aliaj membroj de la teamo ne sukcesas ĉu fari golon ĉu bone defendi.
Dum la matĉo kontraŭ Germanio en la duonfinalo de la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko okazinta la 7an de julio 2010 li estis kun Carles Puyol, kiu faris golon, unu el la ĉefaj kaŭzoj de la venko, haltigante danĝeran pilkon senditan de germana futbalisto.
Li estas tre konata en Hispanio, la plej konata golulo de la 2000-aj jaroj kaj speciale ŝatata de junulinoj.
Kuzmin
Ne miskomprenu kun Kuzmino!
Situo
Kuzmin situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo Beogrado-Zagrebo preteriras.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Kuzmin 3391 homoj, (3272 serboj (97 %), 19 kroatoj, 17 hungaroj, 13 jugoslavianoj, 10 ciganoj, 8 germanoj kaj aliaj).
Nennslingen
Nennslingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gergő Barna
Kariero
Gergő Barna diplomitiĝis pri sociologio en 2002, pri psikologio en 2004 en UBB de Kluĵo. Li estis inter 2000 kaj 2005 kunlaboranto de Afergvidanta Prezidantaro de RMDSZ. Nuntempe li estas gvidanto de publikopinia esplorada kaj presarobservada firmao Kvantum Research kaj TransObjective Consulting de Kluĵo.
Enikő Hegedüs
Enikő HEGEDŰS [hegedyŝ] rumania hungara arthistoriistino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 28-an de septembro 1970.
Kariero
Enikő Hegedűs akiris diplomon pri arthistorio en ELTE de Budapeŝto en 1997. Ŝi laboris en Kluĵo, en Budapeŝto. De novembro 2008 ŝi estas arthistoriistino de Romkatolika Arkiepiskopejo de Alba Iulia. En tiu ĉi sia kvalito ŝi organizis kaj prezentis la espozicion okaze de Miljardatreveno de Episkopejo de Alba Julia en 2009. En la lastaj jarojn ŝi prezentis preĝejojn, malfermis ekspoziciojn, recenzis librojn. Ŝia esplorkampo estas la romkatolikaj ekleziaj relikvoj.
Brita Biblioteko
La Brita Biblioteko aŭ Libraro (British Library) estas la nacia biblioteko de la Unuiĝinta Reĝlando.
Ĝin fondis la brita biblioteka leĝo en 1972 kaj ĝi funkcias en la nuna formo ekde la 1-a de julio 1973.
Partoj de la libraro:
La referenca parto de la biblioteko entenas pli ol 10 milionojn da presitaj libroj, 120.000 manuskriptojn, 100.000 sigelojn, pli ol 3.000 papirusojn kaj aliajn datenportantojn. En la prunta parto troveblas ĉ. 4,5 milionojn da presitaj libroj, 55 000 gazetoj kaj 3,5 milionojn da mikrofilmaj dokumentoj. La libraro posedas grandan stokon de libroj en Esperanto. Kuratoro de la esperantlingva fako estas Olga Kerzjuk.
Historio
Oni estigis la libraron de la Brita Muzeo el kolektaĵo de Siro Hans Sloane en 1753. Tiam oni akiris la manuskriptajn kaj kodeksajn kolektaĵojn de oksfordaj grafoj Edward kaj Robert Harley kaj Siro Robert Cotton. En 1757, la biblioteko ricevis materialojn el la reĝa biblioteko, poste ĝi ricevis senkostajn ekzemplerojn de ĉiu libro alveninta al Stationers' Hall. Oni aĉetis la duan reĝan bibliotekon en 1823.
La brita regado en la kolonioj tre helpis la riĉigon de la Biblioteko (kaj la Brita Muzeo).
La National Central Library estis fondita en 1916 kiel Central Library for Students (Centra Studenta Biblioteko). Tiu estis la tutlanda centro de la interbiblioteka pruntado. La National Lending Library for Science and Technology estis fondita en 1861 kaj gvidis la instrua kaj scienca ministerio. Ĝi servis nur por bibliotekoj, institucioj de la Brita Reĝlando.
Siluredoj
Kvankam siluredoj loĝas tra multo de Eŭropo kaj Azio, il estas plej diversaj en Sudorienta Azio, trans kio ties diverseco malpliiĝas en moderklimata Orienta Azio, la Hindia Subkontinento, sudokcidenta Azio, kaj Eŭropo. Siluredoj estas ŝajne forestaj el multo de centra Azio. Tiu familio povas esti dividata en du grupoj, nome moderklimata eŭrazia klado kaj pli diversa subtropika/tropika sud- kaj sudorientazia klado.
Diskĵokeo
Oni nomas diskludisto aŭ diskĵokeo (aŭ DĴ [do-ĵo]) tiun, kiu elektas muzikajn diskojn kaj aŭdigas ties muzikaĵon al la publiko. La vorto devenas el la angla disc jockey [disk ĝoki], "diska ĵokeo".
Ekzistas diskĵokeoj diversaj kiuj laboras ĉe radioj aŭ en dancejoj, kiuj zorgas pri privataj festoj, fakuloj pri certaj muzikstiloj.
17696 Bombelli
17696 Bombelli estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Rafael Bombelli (1526–1572) de Bolonjo. Lia vaste legita traktato pri algebro enkondukis koheran proceduron por pritrakti, forigante iom el la mistero de la tiel nomata nereduktebla kazo de la solvo de la kuba ekvacio.
Anselme Bellegarrigue
Anselme Bellegarrigue [belgaRIG] estis franca individuisma anarkiisto, naskiĝinta inter 1820 kaj 1825 en Tuluzo kaj supozeble mortinta ĉirkaŭ la fino de la 19a jarcento en Centrameriko. Li partoprenis en la Franca Revolucio de 1848, estis aŭtoro kaj eldonisto de Anarchie, Journal de l'Ordre kaj ''Au fait! Au fait! Interprétation de l'idée démocratique''. Li partoprenis en la revolucioj de la mezo de la 19a jarcento en Francio.
Unu el liaj plej konataj verkoj estas la Manifesto de la anarkio (Manifeste de l’Anarchie), publikigita por la unua fojo en Anarchie, Journal de l'Ordre, kaj konsiderita kiel unua manifesto pri anarkiismo, kaj pro tio tre ofte tradukita kaj publikigita laŭlonge de jardekoj.
Kataluna historiisto de individuisma anarkiismo Xavier Diez informis ke dum siaj veturoj en Usonon "li almenaŭ kontaktis kun (Henry David) Thoreau kaj, probable kun (Josiah) Warren.".
László Piros
László Piros [lAslO piroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Piros László estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, buĉisto, oficiro.
László Piros naskiĝis la  1917 en Újkígyós. Li mortis la 2006 en Szeged.
Biografio
László Piros frekventis bazlernejon, poste metilernejon inter 1930 kaj 1934 en Orosháza. Kiel buĉisto li laboris ĉefe en Budapeŝto. Dum la 2-a mondmilito li estis soldato, fine militkaptito en Voroneĵ en 1943. En Kievo li frekventis kurson pri partizanoj. En la frua 1945 li hejmenvenis al Debrecen, poste li ricevis ŝtatajn, sindikatajn, defendajn kaj partiajn postenojn. Inter 1945 kaj 1957 li estis parlamenta deputito. En 1953 li estis subministro pri enlandaj aferoj, en la sekva jaro jam ministro. Post falo de Hungara revolucio de 1956 János Kádár ordonis al li, ke li foriru al Sovetunio. En 1948 li rajtis hejmenveni, kie li gvidis uzinon pri salamoj. En 1977 li pensiuliĝis. Li edziĝis en 1941, poste li havis 3 gefilojn. Li ricevis 6 premiojn inter 1947-1977.
Shigeki Tsujimoto
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels, Kyoto Purple Sanga kaj Tokushima Vortis.
Phyllopoda
Phyllopoda estas subklaso de brankiopodoj. Ili estas tre diversaj aspekte kaj kondute, vivas plejparte en malprofundaj freŝaj akvoj, kaj ofte havas malordinarajn generajn adaptojn kiel kviecon ĉe la ovoj kaj partenogenezon. Ili estas distingeblaj de la alia subklaso, Sarsostraca, pro la havo de karapaco kaj per aliaj karakteroj de morfologio kaj disvolviĝo.
Kapo
Phyllopoda havas du parojn da antenoj kaj ĝis tri okulojn. Kunmetitajn okulojn havas nur la plenkreskuloj. La origina kondiĉo estas havo de du apartaj kunmetitaj okuloj, kiuj ĉe iuj taksonoj restas tiaj, kaj ĉe aliaj kunkreskas kiel unu granda vidilo. Ili neniam lokiĝas sur tigoj aŭ sur la eksteraĵo de la kapo, sed en interna kamero sub travidebla tavolo de histo. Krome, ĉe la larvoj (naŭplioj) kreskas unu pli simpla, tiel nomata naŭplia okulo, kiu konsistas el kvar kavoj plenaj de lumsensaj ĉeloj, kaj povas plu esti ĉe la plenkreskuloj aŭ ne. La du branĉoj de ĉiu el la dua paro da antenoj estas egallongaj, kontraste al aliaj krustuloj, kiuj havas la alkorpan branĉon pli mallonga.
Disvolviĝo
Ĉiu ovolo kreskas en grupo kun tri nutroĉeloj. Cladocera kaj Cyclestherida ĝenerale trapasas la larvan stadion kiel embrioj, dum la aliaj eloviĝas kiel speco de larvoj nomataj naŭplioj.
Kutimoj
Phyllopoda vivas en diversaj akvaj habitatoj, precipe malprofundaj, dumtempaj, freŝaj akvoj. La oftaj sekiĝoj de tiuj habitatoj, netraviveblaj por la bestoj, forte influis iliajn generajn ciklojn. La plej oftaj adaptoj inkludas kapablon produkti ovojn, kiuj travivas sekajn periodojn en kvieco, kaj kapablon reprodukti partogeneze por pli efike remultiĝi post la reveno de akvo. Bestoj en la ordo Notostraca naĝas per la kruroj, sed la ceteraj Phyllopoda uzas siajn longajn, plumformajn antenojn kiel naĝilojn.
Sistematiko
La filogenezo de Phyllopoda estas temo de aktiva esplorado, kaj klasifikoj varias. La grupoj inkluditaj en la ĉi-supra aranĝo estas ĝenerale agnoskataj kiel validaj, sed ofte je malsamaj rangoj. Ekzemple, Diplostraca foje estas konsiderata kiel aro de pluraj memstaraj ordoj. Restanta necertaĵo estas tio, ĉu ankaŭ Laevicaudata devas esti subtaksono de Diplostraca. Laevicaudata kaj ĉiuj Diplostraca krom Cladocera havas similan aspekton kaj tradicie estis klasifikataj kiel unu grupo kun la nomo "'Conchostraca'", kiu ne plu uziĝas post kiam ĝi montriĝis parafiletika.
La nomo Phyllopoda signifas "folipieduloj" (de la malnovgrekaj vortoj phýllon "folio" kaj poûs "piedo") kaj priskribas platan kruron, kvankam multaj anoj de la subklaso, kiun oni nun tiel nomas, ne havas tiuformajn krurojn kaj multaj aliaj krustuloj jes. Ĝi estis uzita unue por nomi ĉiujn krustulojn, kiuj havas foliformajn krurojn, laŭ supozo, ke ili estas natura grupo. Post kiam tio montriĝis malvera, oni reuzis la nomon por la brankiopodoj krom Cladocera, kun aŭ sen la inkludo de Leptostraca. Kvankam tiuj grupigoj ankaŭ montriĝis nenaturaj, fakuloj ankoraŭ neformale traktas la brankiopodojn krom Cladocera kune kiel "grandajn brankiopodojn"; la Plena Ilustrita Vortaro registras la vorton "filopodoj" kiel sinonimon de "brankiopodoj" aŭ nomon por la "grandaj brankiopodoj". La nuna difino de Phyllopoda estis enkondukita en 1951, kaj konkuris post 1986 kun alia, laŭ kiu ĝi nomus grupon kunigantan ĉiujn Branchiopoda kaj Leptostraca.
Evoluo
Morfologiaj analizoj konfliktas kun genetikaj pri tio, ĉu Laevicaudata aŭ Calmanostraca estas pli parenca al Diplostraca. La ĉi-suba kladogramo baziĝas sur morfologio.
La impona diverseco de Phyllopoda ekestis tre frue en la historio de la subklaso. Oni supozas, ke la subklasoj Phyllopoda kaj Sarsostraca disiĝis antaŭ proksimume 500 jarmilionoj, ĉirkaŭ la fino de la Kambrio, kaj la devenlinioj de la nunaj ordoj kaj subordoj disiĝis en periodo de nur dekoj da jarmilionoj dum aŭ tuj post la Ordovicio (antaŭ proksimume 470-440 jmn). Jam en la frua Devonio, antaŭ 410 jmn, fosilioj de de Ebullitiocaris oviformis, specio de Cladocera, pruvas, ke la subordoj de Diplostraca estis disiĝintaj. En la sama rokaro kiel Ebullitiocaris oviformis oni trovis ankaŭ Castracollis wilsonae, kies karakteroj parte similas al Notostraca kaj parte al Spinicaudata, kaj Lepidocaris rhyniensis, praan reprezentanton de Sarsostraca. Ankaŭ estas trovitaj pluraj Fru-Devoniaj fosilioj de "Conchostraca"; la dato kaj maniero de la disiĝo de ties taksonoj estas malbone komprenita pro ilia morfologia simileco. . Estas klare distingebla (ekde la Meza Devonio) nur Leaiina, subordo de Diplostraca simila al Spinicaudata, kiu havis krestojn sur la karapaco. La unuaj fosilioj de veraj Notostraca estas Strudops en la Malfrua Devonio (antaŭ 365 jmn).
Dum la frua diversiĝo la tri morfologiaj grupoj Notostraca, "Conchostraca", kaj Cladocera akiris siajn karakterajn formojn de la korpo kaj karapaco. Ankaŭ la funkcio de la antenoj kaj de la kruroj ŝanĝiĝis. La plej praaj brankiopodoj uzis la krurojn kaj la duan paron da antenoj por naĝado, kaj la krurojn ankaŭ por manĝado; tiu funkciasigno daŭris ĉe la fruaj Phyllopoda, kiel Castracollis montras. Ĉe Notostraca la naĝa funkcio de la antenoj perdiĝis, dum la aliaj grupoj specialigis la krurojn nur por manĝi kaj dependas tute de la antenoj por naĝi. Diplostraca kaj Laevicaudata perdis la senkruran abdomenon de la prauloj, tiel ke ili havas krurojn sur ĉiu restanta korpa segmento.
Leaiina formortis en la Permi-triasa amasa formorto. La aliaj konataj grupoj (krom Castracollis, por kiu neniu proksima parenco estas malkovrita) atingis la nunon, plejparte sen grandaj modifoj. La sola alia evolua okazo je la orda nivelo estis la ekesto kaj formorto de Kazacharthra, grupo de pli grandaj sed similformaj parencoj de Notostraca. Oni kredas, ke la devenlinioj de la du ordoj disiĝis antaŭ la tempo de Strudops en la Devonio, sed fosilioj de Kazacharthra estas trovitaj nur en rokoj de la Malfrua Triaso kaj Frua Ĵurasio en centra Azio.
Ipernity
ipernity estas socia retejo, kiu ebligas kaj senpage kaj kontraŭ kotizo havigi retspacon por krei blogon, publikigi fotojn, filmojn kaj sonaĵojn kaj partopreni en sociaj retoj. La interfaco de la retejo estas plurlingva. Iam ĝi ankaŭ estis disponebla en Esperanto.
Historio
ipernity estis disvolvita en Sophia Antipolis kaj postulis 2 jarojn da programado kaj testado. La alfa versio de la retejo naskiĝis en majo 2006. La beta versio de Ipernity estis malfermita al la publiko ekde aprilo 2007. En aprilo 2013 aperis la fina versio.
La fondon de Ipernity iniciatis du francaj programistoj, kiuj jam pruvis sian kapablon antaŭe en la Reto 1.0: Christophe Ruelle, kiu estis ĉe la bazo de la franca retejo Voila.fr, kaj Christian Conti, kiu kunfondis la retejojn Respublica.fr, Chez.com kaj Netradio.fr.
Esperanto
Estis ankaŭ Christian Conti, kiu, aŭdinte pri artikolo en MONATO pri la Reto 2.0, iniciatis la aldonon de esperantlingva fasado. La esperanta interfaco de Ipernity estis oficiale lanĉita vendrede la 12-an de oktobro, kune kun la tradukoj en la germana, hispana kaj itala.
La ipernity-blogo estis vaste uzata de la esperantista komunumo. Fine de 2008 Ipernity havis ĉirkaŭ 50000 uzantojn, el kiuj 1500 uzis Esperanton. Fine de 2016 la uzantoj estis ĉirkaŭ 100 000, multe malpli ol la 2 mio da esperanto-uzantoj je kiuj esperis ipernity.
Planita ĉesigo de la retejo fine de januaro 2017
Post kiam monmalfacilaĵoj jam estis raportitaj komence de 2016, ipernity informis uzantojn la 1-an de decembro 2016, ke ili volas fermi la retejon la 31-an de januaro 2017.
Pro la alta nivelo de engaĝiĝo de uzantoj, la posedanto etendis la daŭran operacion de la retejo preter la anoncita ĉesdato por ebligi diversajn opciojn por ĝia daŭra ekzisto esti ekzamenitaj.
Asocio de Membroj de ipernity (IMA) daŭrigas la socian retejon
Naskiĝis la ideo ke neprofitcela organizaĵo, la Asocio de Membroj de Ipernity (IMA), povus daŭre funkcii la platformon, Tiu ĉi ideo estis komunikita al uzantoj la 26-an de januaro. Samtempe, enketo estis farita demandante uzantojn ĉu ili restos en la ŝanĝitaj kondiĉoj kaj subtenos tian modelon finance. La respondo estis superforte pozitiva kaj popolinvesta kampanjo estis lanĉita por kolekti enspezojn por ĝia funkciigo dum la unua jaro sub la IMA. Ene de 15 tagoj, 117% de la planitaj monrimedoj (25 000 USD) necesaj por plufunkciigi Ipernity estis donacitaj. La Asocio de Membroj de Ipernity (IMA) estis oficiale registrita kiel asocio la 11-an de marto 2017. Bedaŭrinde ne plu sufiĉe da esperanto-uzantoj abonis kaj tial la interfaco ne plu estas ankaŭ en Esperanto.
Ebloj
ipernity ebligas publikigon de:
Etikedoj kaj geoetikedoj
Aŭtoroj kaj vizitantoj povas etikedi ajnan enhavon:
Protekto de rajtoj
Ipernity inkluzivas permesilojn de Krea Komunaĵo.
Socia retejo
La retejo provizas interagadon inter enhavo, aŭtoroj kaj vizitantoj. Estas sugestoj/komentaj sistemoj, interkonektado, tujmesaĝilo, retpoŝta servo, kiuj faciligas socian uzon de la retejo.
Alĥfrido
Alĥfrido (Anglosakse Alhfriþ aŭ Ealhfriþ) estis filo de Oswiu, reĝo de Northumbria, Anglio de 641 al 670.
Lingewaal
Lingewaal estas eksa municipo en la nederlanda provinco Gelderland, kiu la 1-an de januaro 2019 kun la najbaraj municipoj Neerijnen kaj Geldermalsen fuziis al nova municipo West Betuwe. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj (de kiu 3,53 km² estas akvo), kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Alĥfrido
En 655 aŭ 656 lia patro nomumis lin subreĝo de Deira, kiu estis unu el la du regnoj kiuj kuniĝis por krei Northumbria. Li anstataŭis sian kuzon Aethelwald, kiu subtenis Penda, reĝon de Mercia kaj malamikon de Oswiu, kaj batalis kune kun Penda kontraŭ Oswiu kiam Penda invadis Northumbria en 655 kaj estis venkata kaj mortigata.
Lingewaal
La teritorio havis komunan limon kun. La municipo ekestis en 1986 el la antaŭaj municipoj Asperen, Heukelum, Herwijnen kaj Vuren.
Vilaĝ(et)oj
Vilaĝoj: Asperen (municipejo), Herwijnen, Heukelum, Spijk kaj Vuren.
Vilaĝetoj: Benedeneind, Boveneind, Friezenwijk, Kerkeind, Leuven kaj Vogelswerf.
Alĥfrido
Alĥfrido edziĝis al Kuneburĥ, filino de Penda.
Dum la Sinodo de Whitby, Alĥfrido forte subtenis Sanktan Wilfrid kiam tiu ĉampionis la roman kristanan tradicion.
Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, Alĥfrido militis kontraŭ sia patro, sed ne restas pluaj informoj. En sia Biografioj de la abatoj Bede raportas ke Alĥfrido petis permeson de sia patro akompani Benedikton Biscop al Romo.
Osric, kiu regis Northumbria de 718 al 729, estis filo aŭ de Alĥfrido kaj Kuneburh aŭ de Aldfrith, reĝo de Northumbria de 685 al 704.
Oni ne scias la mortjaron de Alĥfrido. Eble li ĉesis regi Deira ĉirkaŭ 664.
Alburnus belvica
Alburnus belvica estas specio de osta fiŝo de la familio de Ciprinedoj, kiu povas troviĝi en Albanio, Grekio, Kreto, Cikladoj, Dodekanezo, Nordegeaj insuloj, kaj en Nord-Makedonio (kie ĝi estas konata kiel нивичка - niviĉka). Ties naturaj habitatoj estas riveroj kaj nesalakvaj lagoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Emil Isac
Emil Isac [emil isak] (17a de majo 1886 - 25a de marto 1954) estis rumana poeto, kiu naskiĝis, mortis kaj pasigis plejparton de sia vivo en la transilvania urbo Cluj.
Gaetano Previati
Gaetano PREVIATI (Ferrara, 1852 - Lavagna, 1920) estis itala pentristo.
Emil Isac
Li naskiĝis en familio de intelektuloj kaj studis en sia naskiĝurbo kaj en la urbeto Năsăud.
Gaetano Previati
Li estis lernanto de Giuseppe Bertini en Milano, kie li ekloĝis en 1877. Ekde 1880, li sin dediĉis al histori-tema pentrado, kion li faras neevitante ŝercajn detaladojn. Poste, li provis naturajn kaj romantikajn temojn, kaj influata de la milana Scapigliatura forlasis la plej emociajn temojn.
En la lastaj 1880-aj jaroj, li influiĝas je dividismo, movado en kiu partoprenis Segantini, Grubicy kaj Pelizza da Volpedo. Previati estis artisto malferma al provado, kaj ekde 1891, per la verkoj Maternità, La Madonna dei gigli e I Funerali di una vergine, li eniĝis en la antaŭgvardian eŭropan simbolismon, neĝenate de la publika nekompreno kaj de la loka kritikado.
Emil Isac
Li debutis en 1903 en la revuo Familia, post kio li kunlaboris kun pluraj rumanaj gazetoj.
Karel Jaromír Erben
Karel Jaromír ERBEN (naskiĝis la en Miletín; mortis la  en Prago) estis ĉeĥa poeto kaj historiisto, la unua arkivisto de la urbo Prago.
Emil Isac
En Esperanto aperis de li, en la traduko de Tiberio Morariu, la kolekto de proz-poemoj Sonorilo kaj kanono, Köln: Heroldo de Esperanto, 1930.
Karel Jaromír Erben
Li multe helpis al ekkono de diverseco, beleco kaj riĉeco de ĉeĥoslovaka popola poezio. Kolektinte popolajn kantojn kaj fabelojn de slavaj nacioj (folkloraj ĉeĥaj kantoj kaj rimaĵoj, elektitaj mitoj kaj legendoj naciaj de aliaj branĉoj slavaj), li aplikis siajn spertojn en baladaro Bukedo, unu el plej bonaj kolektoj de baladoj en la mondliteraturo.
Specimeno
TAGFEINO
Staras bub' ĉe benkorando, krias kun plej verva ard'. . . »Mutu!« laŭtas la komando. »Do silentu, vi bastard'!
Jen husaro, koko, ĉaro; ludu, ludu do, karul'. . . !« Sed la tuta ludilaro krak...! krak...! flugas al angul'
kaj la krio plu refrenas. . . »Vi fripon', vi ŝokas min! - - Tagfeino por vi venas!! Aŭdu, mi jam vokas ŝin: Prenu mian aĉan filon , Tagfeino, prenu nur. . . ! « - Sed jen aŭdu: La ŝlosilon iu turnas en serur'.
Bruna, ĝiba in-staturo kun bastono en la man', kun kap-tuk', kun kurba kruro, voĉo kiel uragan'.
»Donu idon!« - »Kristo mia! Pro la pek' ne punu min!« Kvazaŭ morto-vent' glacia spirus ĵus: jen Tagfein'!
kaj lin al si firme premas kun horora rerigard'. La Feino plu iremas, plu iremas sen ekhalt'. -
La Feino jam atakas, jam la knabon prenas ŝi. . . »Kristo, helpu!« filon brakas la patrin' kaj svenas ŝi.
Jen: unu- du- tri-. . . avizas la tagmezon son-agord'; klinko klakis, pordo disas, patro staras en la pord'.