cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usonjuda Komitato
La Usonjuda Komitato (American Jewish Committee (AJC)) estas juda organizo en Usono, fondita en 1906 fare de german-devenaj judoj je efiko de la rusaj pogromoj. Ĝi estas unu el la plej gravaj judaj organizoj, kiuj lobias por protekto de la judoj dise en la mondo, sed ĉefe en Usono kaj Israelo. En la 100-jara memorkunveno en 2006, partoprenis eĉ la germana kancelierino Angela Merkel. La angla akronimo de la organizo estas AJC kaj ne estas konfuzebla kun tiu de la American Jewish Congress. La AJC publikigas je Commentary Magazine.
Androgeno
Androgeno, nomata ankaŭ androgena hormono aŭ testoido, estas ĝenerala termino por ĉiu ajn natura aŭ sinteza komponaĵo, kutime steroida hormono, kiu stimulas aŭ kontrolas la disvolviĝon kaj retenon de masklaj karakteroj ĉe vertebruloj per ligado al androgena ricevanto. Tio inkludas la aktivecon de la koncernaj seksorganoj de viraj animaloj kaj la disvolviĝon de masklaj duarangaj sekskarakteroj. Androgenoj estis unuafoje malkovrataj en 1936. Androgenoj estas ankaŭ la originaj anabolaj steroidoj kaj la prao de ĉiuj estrogenoj, kiuj estas streshormonoj. La unuaranga kaj plej bone konata androgeno estas la testosterono, dum aliaj malpli gravaj androgenoj estas la dihidrotestosterono kaj la androstenediono.
Porte Maillot (pariza metrostacio)
Porte Maillot [pɔʁt majo] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo. Ĝi situas inter la 16-a kaj 17-a arondismentoj de Parizo, proksime al "Porte Maillot". La okcidentaj elirejoj de la metrostacio ankaŭ priservas komunumon Neuilly-sur-Seine.
Stacio
La stacio troviĝas inter Avenuo Charles-de-Gaulle en Neuilly-sur-Seine kaj Avenuo de la Grande-Armée en Parizo, sub Placo de la Porte-Maillot.
Porte Maillot estis unu el la ok pordoj, kaj la ĉefa, el la remparo de Bosko de Boulogne konstruita sub la regno de Henriko la 2-a, kies vera nomo estis Porte Mahiaulx, poste Mahiot, eble pro la malnova ludo de maleo (kroketo) situanta transe en la bosko.
885 Ulrike
885 Ulrike estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Mellingen (Turingio)
Mellingen estas komunumo en Germanio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la samnoma komunumaro Mellingen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj. Kiel jam indikas la distrikta nomo, la historia urbo Vajmaro proksimas.
885 Ulrike
Malkovro
Sendepende, la germana astronomo Max Wolf remalkovris ĝin la, sed anoncis pli frue ties malkovron.
Mellingen (Turingio)
Geografio
La vilaĝo Mellingen separiĝis en kvartalo dekstre de la rivero Ilm kaj unu maldekstre (ekde plietendiĝo mezepoka). En Mellingen Magdel alfluas al Ilm-rivero. Mellingen limas la komunumojn (disde nordo en la horloĝdirekto) Umpferstedt, Lehnstedt, Magdala, Mechelroda, Oettern, Vollersroda kaj Vajmaro. Ĝi situas ĉe fervojlinio inter Vajmaro kaj Jena.
885 Ulrike
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon Ulrike, alude al Ulrike von Levetzow, amatino de Johann Wolfgang von Goethe.
Mellingen (Turingio)
Historio
Unua mencio ĝia estis en 1137 (Meldingen). Estis eĉ du burgoj en Mellingen, unu sur Kapellenberg-monteto detruite en 1175. La situo de la dua (Heinrichsburg) estis norde de Ilm kaj oriente de la vilaĝocentro, tre proksime al la federacia ŝoseo. Ĝi servis verŝajne la sekurigon de Ilm-rivertranspasigo. Apartenis ĝi al la posedaĵaro de la influaj senjoroj de Mellingen el la dinastioj de Schenken kaj Vitzthum (Apolda) kiuj nomis sin en 1137, 1149 kaj 1193 rekte laŭ la loko Mellingen. Ili servis por la ĉefepiskopoj de Majenco. Beringer el Meldingen estis unu el multaj nobeloj mortintaj okaze de la t.n. Erfurta latrinumo (Erfurter Latrinenfall)(en 1184. En 1250 dividiĝis tiu ĉi linio je la dinastio de Blankenhain, kiu transprenis ankaŭ la grafujon Berka ekde 1272. La aliaj branĉoj transiris paŝon post paŝo en la malaltan nobelaron. Heinrichsburg-kastelo abandonitis en 1451 post detruiĝo ĝia dum la t.n. Saksia gefrata milito. Ties situo hodiaŭ apenaŭ plu videblas.
Bazarokazig-rajtoj donitis al Mellingen jam en la jaro 1609-a. La nuna paroĥuja kirko protestantisma konstruitis en 1669 el mezepoka altarej-turokirko. Mellingen apartenis ekde la komenco de la 19-a jarcento al la Grandduklando Saksio-Vajmaro-Eisenach. Turingia ĝi estis ekde 1920.
Vidindaĵoj
Ĉe la sudeosta rando vilaĝa konstruiĝis en 1999 en la kadro de projekto, kiam Vajmaro estis eŭropa kulturĉefurbo, fare de la svisa artisto kaj arkitekto Marcel Kalberer la t.n. Feininger-turo (Feiningerturm). Ĝi teme nomiĝas duobla motivo surbaze de certa bildo de 1920 kun la titolo Die Kirche von Mellingen de la famekonata pentristo Lyonel Feininger. La originala artistaĵo admireblas ĉe Von der Heydt-Muzeo en Wuppertal. La biciklovojo Feininger-Radweg tie preterkondukas (en la direkto de Bad Berka. Aliaj gravaj ciklovojoj kondukantaj tra Mellingen estas Ilmtal-Radweg (de Frauenwald al Kaatschen-Weichau/Großheringen) kaj Radweg "Thüringer Städtekette" (de Eisenach al Altenburg). La mezepoka kaj monumentprotektita burgo kuŝas apud la federacia ŝoseo B 87 unuiganta Vajmaron kun Jena.
Infrastrukturo kaj ekonomio
Infanĝardeno de Blankenhainer-strato rekonstruitis en 2009. Ĉevande la erfurta grafikisto Dieter Henning faris bildon memorantan la revivigon de bonaj Feiniger-tradicioj en la vilaĝo, ekz. per ĉiujara okazigo de porinfana artospektaklo Feininger-Pleinair. En la vilaĝo estas du lernejoj, nome bazlernejo kaj gimnazio. La laste menciita ejo konstruitis en 1968 kaj portu la nomon de la kosmonaŭtino soveta Valentina Tereŝkova; fine ĝi nomiĝis laŭ la komunisto Albert Kuntz, viktimo de la nazioj en la koncentrejo Buchenwald.
Societoj
En Mellingen aktivas la sportklubo SSV Blau-Gelb Mellingen-Taubach 1872 kun ne malpli ol ses sekcioj (pri futbalo, kegloludo, volebalo, rajdado, gimnastiko)
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Hosztót)
La Preĝejo Ĉieliro de Maria estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Hosztót.
Historio
La gotika kirko estis konstruita en la 13-a aŭ 14-a jarcentoj tiam dediĉita al Johano Baptisto. En 1333 la vilaĝa pastro estis menciita. Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis, sed poste germanoj alvenis, kiuj pligrandigigis la preĝejon en 1728 laŭ baroko (la sanktejo restis origine gotiko). La nova dediĉo estis Ĉielenpreno de Maria. En 1770 interne familia kripto estis konstruita. La preĝejo estis pentrita en 1972.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur monteto en la tombejo. Antaŭ la preĝejo krucifikso estas videbla. En la fasado la turo plene reliefas, ĉe la turpiedo funkcias la enirejo. Tamen en la fasado dekstre estas alia enirejo. La navo kaj la absido estas apogita per pilieroj. La absido estas seslatera kaj pli mallarĝa, ol la navo. La turo estas kvarlatera. Interne la predikejo estas gotika.
La kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
Alfred Edward Housman
Alfred Edward HOUSMAN (plej ofte konata kiel A. E. Housman, n. la 26-an de marto 1859, m. la 30-an de aprilo 1936) estis angla poeto kaj priklasika fakulo.
Vivo
Housman naskiĝis en Fockbury, vilaĝo tuj proksime al Bromsgrove, Worcestershire, kaj estis la plej aĝa filo de solicitoro. En 1877 li eniris en St John's College (Oksfordo) kie li faris klasikajn studojn, sed li ne diplomiĝis ĉar multe de la oksforda kurso ne interesis lin. Kiel studento li enamiĝis al Moses Jackson, kiu estis la amegato de Housman sed kiu ne reciprokis lian amon ĉar Jackson estis aliseksema.
Jackson gajnis postenon ĉe la patenta oficejo en Londono, kaj aranĝis postenon tie por Housman. En 1887 Jackson translokiĝis al Hindio; en 1889 li revenis al Anglio por edziĝi sed Housman ne informiĝis pri tio antaŭ kiam Jackson kaj lia edzino eliris de Anglio.
Poemoj
Ĉar pluraj eldonistoj rifuzis la verkon, Housman memeldonis ĝin. Ĝi tuj furoris, kaj ankoraŭ popularas. Pluraj komponistoj verkis muzikajn versiojn de poemoj el A Shropshire Lad, inter kiuj estis:
Lipoproteino
ApoA, ApoB, ApoC, ApoE (apolipoproteinoj); T (triacilgliceroli); C (kolesterolo); verde (fosfolipidoj)]] Lipoproteino estas biokemia komplekso kiu enhavas kaj proteinojn kaj lipidojn, ligatajn al la proteinoj, kio permesas al la graso moviĝi tra la akvo ene kaj for de ĉeloj. La proteinoj tuilas por emulsii la lipidajn (alimaniere nomata graso) molekulojn. Multaj enzimoj, transportaj proteinoj, strukturaj proteinoj, antigenoj, adhesinoj, kaj toksinoj estas lipoproteinoj. Ekzemploj estas la altdensaj (ADL) kaj malaltdensaj (MDL) lipoproteinoj, kiuj permesas al la grasoj esti portataj per la sangofluo, la transmembranaj proteinoj de la mitokondrio kaj de la kloroplasto, kaj bakteriaj lipoproteinoj.
Alfred Edward Housman
Poemoj
Tradukoj de sep poemoj aperas en Angla Antologio.
Literaturo
Citaĵoj el A Shropshire Lad oftas en postaj anglalingvaj literaturaj verkoj. Housman estas la ĉefa protagonisto en The Invention of Love, teatraĵo de Tom Stoppard.
Regis Felisberto Masarim
Regis Felisberto Masarim (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Rozsíčka
Rozsíčka estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.
Frankonio
Frankonio estas nomo de pluraj historiaj kaj hodiaŭaj geografiaj estaĵoj inter la tria jarcento p.K. kaj hodiaŭ.
Franka Regno
La Franka Regno aŭ Franka Imperio estiĝis inter la kvara kaj la sepa jarcento p.K. kiel regno de ĝermana tribaro el regiono, kiu hodiaŭ situas en Nederlando. La aliancitaj triboj donis al si la nomon "frankoj", t.e. "la aŭdacaj". La hodiaŭa interpretado kiel "la liberaj" estas moderna novaĵo. Ili dum malpli ol 300 jaroj konkeris teritorion, kiu ampleksis tiun de la hodiaŭaj ŝtatoj Nederlando, Belgio, Luksemburgio, Francio, Germanio, Svisio, Aŭstrio, Slovenio, malgrandan parton de la hispania nordo kaj la nordan duonon de la hodiaŭa Italio.
La Merovido Klodvigo la 1-a fine de la 5-a kaj komence de la 6-a jarcento unuigis la unuan fojon tiujn subtribojn, kreante unu popolon kaj fondante la Frankan Imperion, kies ĉefurbo iĝis Parizo.
En la oka jarcento la Franka Regno atingis sian plej vastan areon kaj politikan forton sub la gvido de la reĝo Karolo la Granda, kiu batalis kontraŭ la araboj kaj maŭroj sude de la Pireneoj, finvenkis la saksojn en norda Germanio kaj plene enkorpigis Bavarion. Post lia mortiĝo la regno dispartiĝis en tri, poste du grandaj regnoj, el kiuj poste establiĝis la ŝtatoj Francujo kaj la Orientfranka Regno. La frankaj reĝoj multe vojaĝis kaj la Franka Regno ne havis ĉefurbon, tamen, la plej grava urbo estis Aĥeno kie la reĝo posedis sian plej grandan palacon kaj kie li estis kronata. Karolo la Granda kiel unua de la frankaj reĝoj ricevis de la papo en Romo la titolon Romia Imperiestro (Cezaro) kaj establis kontrakton kun la papo pri la rajto de siaj postreĝoj, ke ili ricevos la saman titolon de la papo.
En tiu tempo, la termino Frankonio estis uzata de ekstereŭropanj, precipe la araboj, por tuta Eŭropo. La esprimo Frank(oni)a Lingvo (lingua franca) ricevis la sencon de interlingvo, ĉar per la komercado inter la loĝantoj de la Franka Regno, kiuj parolis la inter si similaj novlatina, okcitana kaj norditala lingvoj, miksita kun vortoj el la nordfrancia (okcidentĝermana) lingvo, kaj la arabaj kaj nordafrikaj komercistoj, kiuj lernis bazan vortaron surbaze de tiu miksaĵo, formiĝis komerca heplplingvo aŭ piĝino, kiun la araboj nomis laŭ Frankonio, ĉar ili opiniis, ke temas pri ilia propra lingvo. La Frankonianoj aŭdis tiun nomon de la araboj, uzata por tiu komerce uzata mikslingvaĵo.
<Gallery perrow="7" caption="Trovitaĵoj el la Frankoniregna epoko"> Fränkischer Rüsselbecher (6. Jh.) Museum Burg Linn.jpg|Franka trinkujo (Krefeld-Gellep) (6a jarcento.) Fränkischer Rheinkahn (9. Jh.) Museum Burg Linn 01.jpg|Franka rejnboato (Krefeld-Gellep) (komenco de la 9a j.) FrankFürstGrab.JPG|Enhavo de franka lord-tombejo (6a/7a j.) F%C3%BCrstHelm.jpg|Ora helmo el la lord-tombejo de Krefeld-Gellep (6a/7a j.) Fibule_mérovingienne_01.JPG|Fibolo el la aus der Merovinga tempo (5a/6a j.) Frankish arms.JPG|Tipa armilaro de franka lordo de la Merovinga tempo (Ĝermana Muzeo en Nurnbergo) </Gallery>
Okcidentfranka kaj Orientfranka Regnoj
Okcidentfranka Regno aŭ Okcidentfranka Imperio iĝis la nomo de la granda okcidenta peco de la antaŭa Franka Regno. Post la 11-a jarcento ĝia nomo simple iĝis Francio (t.e. "Frankonio").
Franka Duklando
Dum la komenco de la naŭa jarcento estiĝis en la centro de la Orientfranka Imperio duklando sen duko, nomita Franka Duklando, kiu estis rekte imperia, do en la rekta posedo de la reĝo kaj imperiestro de la Orientfranka Imperio, kiu aŭtomate samtempe estis duko de Frankonio. Tiu ligo perdiĝis post kiam la reĝoj de la Sankta Romia Imperio ne plu venis el la linio de la frankoj. La duklando poste politike dispeciĝis en orienta kaj okcidenta partoj.
Okcidentfrankonio kaj Orientfrankonio
Kaj la okcidentan kaj la orientan parton sekve dume gajnis diversaj nobeloj de la Imperiestro. Dum la okcidenta duklando komence regule havis tian dukon, la orienta parto inter la 11-a kaj la 13-a jarcento nur de fojo al fojo estis donata al iu nobelo, plej ofte restis rekte imperia, t.e. la reĝo aŭ imperiestro estis ankaŭ la duko. Per kreskanta dispeciĝo la okcidenta parto iam perdis la rilaton al la nomo Frankonio, kaj ricevis la nomon de la novaj nobeloj, i.a. de la episkopoj de Majenco kaj de Treviro. Orienta Frankonio nun restis la lasta teritoria peco de iu "Frankonio" kaj de la frankonia dukeco. Post la 13-a jarcento, la princepiskopo de la episkopa urbo Vircburgo (latine Herbipolis, germane Würzburg) surbaze de falsitaj dokumentoj pretendis kaj ricevis la rajton iĝi franka duko. La princepiskopujo de Vircburgo tiel iĝis samtempe jura tenanto de la franka dukeco. La oficiala nomo de la teritorio tamen estis princepiskopujo Vircburgo (germane Fürstbistum Würzburg). Tiu - kun la jura franka dukeco - pereis en la jaro 1806 kiam Napoleono Bonaparto malestablis la teritorion kaj disdonis la partojn al siaj aliancanoj, la Grandduklando Badeno, la Reĝlando Virtembergo kaj la Reĝlando Bavario. La franca imperiestro tiam bone konsciis, ke Vircburgo jure reprezentis "la Frankonion" kaj tiel konkuradis dum la jarcentoj kun la kredo de la francaj reĝoj, ke ili estas la veraj Frankoj.
Moderna Frankonio kaj frankaj regionoj en Germanio
Ekde la jaro 1950 la nomo Frankonio vivas en la jenaj geografiaĵoj de Germanio:
Se oni hodiaŭ parolas pri Frankonio en moderna Germanio, la signifo de tiu termino ne estas tute klara. Por loĝantoj de Bavario, la signifo limiĝas al la tri plej nordaj bavariaj distriktoj, kiuj nomiĝas laŭ Frankonio. Turista vojaĝliteraturo ofte inkluzivas la plej nordan distrikton de Baden-Virtembergo, nome Majn-Taŭber-Kreis, en la nomado de la lokanoj "Tauberfranken". La nordaj loĝantoj de Baden-Virtembergo ankaŭ sude de tiu distrikto nomas sin Frankoj. La lingvistoj nomas ĉiujn dialektojn de la norda triono de Baden-Virtembergo "sudfranka" escepte tiun de la distrikto Majn-Taŭber, kiu apartenas al la orientfranka dialekto. La dialektoj de la Bavariaj loĝantoj okcidente de la Spesart-montaro hodiaŭ grupiĝas al la hesiaj dialektoj, kune kun tiuj de la federacia lando Hesio, kvankam tiuj areoj situas en la centro de la iama historia mezepoka Franka Duklando. Ankaŭ en suda Turingio oni parolas orientfrankajn dialektojn. La adjektivo malnovfrankonia ("altfränkisch") estas uzata de maljunaj germanoj en la senco "eksmoda", "malnoviĝinta", ĉar la teritorioj de la iama orienta Frankonio estis prijuĝataj en la moderna epoko kiel pli tradiciaj kaj malevoluiĝintaj ol la najbaraj regionoj kaj ŝtatoj. Fakte la industriiĝo en Germanujo okazis en aliaj regionoj pli frue.
Blazonoj
La "frankonia rastilo" origine estis emblemo de la episkopoj de Würzburg resp. la princepiskopujo Vircburgo (Fürstbistum Würzburg), kiuj ja estis regantoj nur de parto de Frankonio, kvankam laŭjure Dukoj de Frankonio. Multaj frankoniaj urboj, kiujn iam regis tiuj episkopoj, portas la rastilon en sia blazono. La bavara reĝo Ludoviko la 1-a en 1835 aldonis la rastilon al la reĝa blazono kaj per tio igis ĝin simbolo de tuta (Orienta) Frankonio, ĉar ĝi simbolis lian regadon super tuta (Orienta) Frankonio.
La signifo de la blazono estas klarigita en du malsamaj manieroj: Unue, la tri akraj pintoj reprezentas la Sanktan Triunuon. Due, la zigzaga linio simbolas la riveron Majno, kiu trafluas la tutan mezepokan Frankonion de oriento al okcidento. La koloroj ruĝa kaj blanka aludas al la nomoj de la du fontaj riveroj, kiuj nomiĝas ruĝa Majno kaj blanka Majno. La koloroj ruĝa kaj blanka iĝis tiel la frankoniaj koloroj. Post la normigo de la frankonia rastilo per la germana imperiestro, pluraj urboj kaj vilaĝoj ekuzis la rastilon kiel bazon por sia blazono. Aliaj komunumoj aplikis la frankonian rastilon kiel elemento en sian blazonon.
La princepiskopoj de Vircburgo ankaŭ kreis sekve aparte frankoniecan blazontipon por sia princo-dioceza regurbo, kiu montras flagon sur maldekstren klinitan maston aŭ lancon, kaj la flago havas kvar kvadratajn fakojn en du koloroj, el kiuj unu estas ruĝa kaj la alia flava aŭ blanka. Tiu blazono iĝis modelo por multaj aliaj komunumoj en Frankonio. Videblas, kiel similaj la blazonoj de tiu Vircburga tipo estas. Ekster la teritorio de la mezepoka frankonia duklando tiu blazonotipo nenie aperas. La diferencoj inter la montritaj blazonaj ekzemploj (ekz-e interŝanĝo de la koloroj aŭ ilia sinsekvo, variaĵoj en la formo de la masto aŭ lanco, aldono de la komencliteroj de la urbonomoj) estas sekvo de la heraldika devo, ke ĉiu blazono devas esti unikaĵo, do malsami al la plej simila alia blazono en almenaŭ unu klare videbla aspekto. Tamen, estas ankaŭ pli kreivaj aplikoj de tiu frankonia blazonflago en blazono de frankoniaj lokoj, kiel la sekva ekzemplo montras.
Komparu kun: Frankoj
Preĝejo Koro de Jesuo (Nagykanizsa)
La paroĥa preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Nagykanizsa, en la supra urboparto.
Ferenc Gyulai (aktoro)
GYULAI Ferenc [djulai] estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro naskita en ? en 1817 kaj mortinta en Koloĵvaro la 6-an de decembro 1866. Li estis pli aĝa frato de kritikisto, verkisto Pál Gyulai.
Kariero
Komence li estis oficisto en Kolozsvár kaj Marosvásárhely. Li debutis en 1843 en Pozsony. Li ludis plej volonte en Transsilvanujo. Li havis sukcesojn precipe en Koloĵvaro, sed oni solenis lin ankaŭ en Győr, Székesfehérvár kaj Debrecen.
Preĝejo Koro de Jesuo (Nagykanizsa)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en malgranda parko. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La plej supre la turo altiĝas kun bulboforma pinto. La ĉefnavo havas krucnavon. La absido estas duonronda.
Wigan
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > North West England > Wigan
Wigan estas kaj urbo kaj metropola distrikto en la angla regiono North West England.
Loĝantaro - 310 000 (1997)
Areo - 119 km²
Vilmos Bálint
Vilmos BÁLINT estis rumania hungara pastro, popolkultivinto. Li naskiĝis en Braŝovo la 11-an de septembro 1877 kaj mortis en Cozmeni la 30-an de januaro 1949.
Wigan
Historio
Antaŭ pli ol 2.000 jaroj Keltoj setlis en la regiono. Poste la Romianoj konstruis tie kastelon kaj nomis la lokon Coccion.
Vilmos Bálint
Kariero
Vilmos Bálint finis teologion en Alba Iulia. Li estis pastro en Acățari, Tomeşti (Harghita), poste en Cozmeni. Li konstruigis lernejon, kulturdomon, establis orkestron, teatran grupon.
Wigan
Historio
Vidinda estas la "All Saints Church", preĝejo de ĉiuj sanktuloj, kun bela normana turo.
La urbo futbalteamo estas Wigan Athletic FC.
Joachim Lelewel
Joachim LELEWEL (naskiĝis la 22-an de marto 1786 en Varsovio, mortis la 29-an de majo 1861 en Parizo) estis pola historiisto, numismatikisto, poligloto (konis 12 lingvojn), heraldikisto kaj politika aganto. Li devenis de poligita prusa nobelaro. Lia avo estis Heinrich Lölhöffel von Löwensprung, profesoro de Universitato Vilno kaj Varsovia Universitato.
8738 Saji
8738 Saji estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Saĵi.
la Observatorio de Saĵi staras sur monteto super la vilaĝo Saĵi (japane, Saji-son) en distrikto Jazu, gubernio Tottori. En 1994, 3200 loĝantoj de Saĵi konstruis sian observatorion kaj la vilaĝa asembleo adoptis leĝon kontraŭ la luma poluo. La Saĵi, kune kun pluraj aliaj urboj kaj vilaĝoj, estis kunfandita en la pligrandigita urbo Tottori.
Nándor Fettich
D-ro Nándor FETTICH [fetiĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fettich Nándor estis hungara arkeologo, juvelisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1938).
Mutunópolis
Mutunópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.849 loĝantojn en 2010.
Nándor Fettich
Nándor Fettich naskiĝis la  1900 en Acsád. Li mortis la 1971 en Budapeŝto.
Biografio
Nándor Fettich frekventis universitaton en Budapeŝto, krome li lernis muzikon en muzikakademio. En 1926 li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo. Li lernis ruse, poste li studvojaĝis en Sovetunio en 1929 kaj 1935. Ekde 1941 li okupiĝis pri juveloj. En 1945 li emeritiĝis, tamen li faris juvelojn. Li ricevis finnan premion en 1969.
Doĝino
Doĝino, Doĝin (同人 [dōĝin]) estas amatoroj kun sama hobio aŭ amatora rondo pri hobio en Japanio.
Oggiono
Oggiono estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la infanaĝe mortigita sanktulino Eŭfemia de Kalcedono, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Doĝino
La termino originale signifas "literatura grupo","koterio".
Oggiono
Najbaras la komunumoj Annone di Brianza, Dolzago, Ello, Galbiate, Molteno kaj Sirone.
Alila dukloroacetato
Alila dukloroacetato aŭ C5H6Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun alila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Alila dukloroacetato estas solvebla en akvo kaj ankaŭ solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Alila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.
Recuerda
Recuerda [reKŬERda] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo. La loknomo Recuerda estas ne-etimologie kaj strange komprenebla kiel Memoru, ĉar ĝenerale oni ne uzas imperativojn po loknomoj en hispana lingvo.
Geografio
Ĝi estas inter Brazacorta kaj Quintanilla de Nuño Pedro. La municipo enhavas la loĝlokojn Galapagares, La Perera, Mosarejos, Nograles kaj Recuerda.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la Alfoz de Gormaz, kaj tial ĝia historio estis ligita al Gormaz ĝis la nuligo de la senjorlandoj en la 19-a jarcento. Gormaz tiene un interesante puente sobre el Duero, que estuvo fortificado. En su término se han encontrado varias necrópolis celtibéricas. Tuvo hospital. En la Censo de 1879, ordonita de la grafo de Floridablanca,​ ĝi apartenis al la Partio de Gormaz en la Intendencia de Soria, kun jurisdikcio de senjorlando sub la aŭtoritato de la vicurbestro, nomumita de la Grafo de Ribadavia.
Fine de la 20-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aliĝis Galapagares kaj Mosarejos. Poste denove same okazis pro la aligo de Nograles kaj La Perera.
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kaj ĉirkaŭ 200 vinkeloj.
Medefajdrino
De sia uzantaro, Medefajdrino estis konsiderata ”spirita lingvo”. Ĝi estis kreita de du spiritaj gvidantoj de la religia grupo, Michael Ukpong kaj Akpan Akpan Udofia kaj havas radikojn en la fenomeno de glosolalio. Estas raportita, ke la sankta spirito aŭ ”semanto” revelaciis la vortojn de la lingvo al Michael Ukpong, kaj Akpan Akpan Udofia notis ilin skribe. Ambaŭ estis denaskaj parolantoj de la ibibia lingvo, kiu tiutempe, fine de la 1920-aj kaj komence de la 1930-aj jaroj, ankoraŭ estis senskriba. Norma ortografio por la ibibia enkondukiĝis nur en 1983.
En la literaturo, la alfabeto uzata por Medefajdrino estas pli vaste konata ol la lingvo mem kaj nomata oberi-okaime-skribo. Ĝi apartenas al la eŭroptipaj skriboj, kun majuskla kaj minuskla formo de la literoj, sed la formoj estas apriore kreitaj kaj ne evidentigas multe da sistemeco.
Post perfektigo de la lingvo, en 1936, la membroj de la religia grupo fondis lernejon, en kiu la infanoj estis instruataj en Medefajdrino. Tiu aktivado tamen ne estis tolerata de la kolonia registaro, kiu malpermesis ĝin ankoraŭ en la sama jaro. Post malsukcesaj provoj remalfermi la lernejon, la lingvo tamen estis daŭre uzata por la aktivecoj de la religia grupo, do por liturgio, himnaro, leteroj, kontraktoj kaj aliaj dokumentoj, skribitaj permane. La lingvo pli poste perdis sian funkcion, sed la 7an de februaro 1986 tamen komenciĝis instruado de Medefajdrino en dimanĉa lernejo en Ididep fare de la unua instriusto, nun maljuna Akpan Akpan Udofia mem. Tio estis provo revitaligi la lingvon.
Tipologie kaj funkcie, Medefajdrino similas al la eskaja lingvo, kiu daŭre vitalas en kelkaj komunumoj de la Filipinoj, kaj la Lingua ignota de Hildegard de Bingen ŝajnas esti embrio kiu ne evoluis al lingvo el la sama klaso.
Lipinka
Lipinka (Lepinke) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1450.
12-a de novembro
La 12-a de novembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 12-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Orientfrislanda platgermana lingvo
La orientfrislanda platgermana estas okcidenta platgermana lingva dialekto parolata en la regiono Orientfrislando de nordokcidenta Malsupra Saksio, kaj uzata tie sufiĉe ofte en ĉiutaga konversacio. Ĉirkaŭ duono de la orientfrislanda loĝantaro en la marborda regiono uzas la platgermanan (Platdüütsk). Granda procentaĵo de la loĝantoj, malgraŭ tio, ke ili ne estas aktivaj parolantoj de la platgermana, povas kompreni ĝin iagrade. Sed, kaj aktivaj, kaj pasivaj, lingvaj scipovoj tendence malgrandiĝadas.
Ĝis la fino de la mezepoko, la orientfrisa lingvo, variaĵo de la frisa lingvo, estis parolita en la tuta regiono. Tiam ĝi forpremiĝis de la platgermana lingvo, kaj restis nur eta lingvoinsulo, la komunumo Saterland, kie ĉirkaŭ 2000 homoj en tri vilaĝoj parolas la saterfrisan, variaĵon de la orientfrisa lingvo. La parolantoj de la orientfrislanda platgermana do ne parolas frisan, sed malaltgermanan lingvon.
Estas kelkaj subdialektoj en la orientfrislanda platgermana:
Ni trovas oftan uzon de diminutivoj kiel en la Nederlanda lingvo, ekz. Footjes = piedetoj, Kluntje = peceto da sukero. En multaj kazoj diminutivoj de nomoj, aparte femalaj nomoj, estas iĝintaj mem nomoj. Ekzemple: Antje (Anjo de Anna), Trientje (Katinjo de Trina = Katharina) ktp.
Bazitaj sur la speciala historio de Orientfrislando, estas influoj kaj pruntoj de la franca kaj la nederlanda lingvoj kiuj en partoj de Orientfrislando delonge estis la lingvo de la preĝejo.
La dialektoj parolataj en orienta Frislando estas proksime parencaj al tiuj parolataj en la nederlanda provinco Groningen (Gronings aŭ Grünnigs) kaj en norda Drenthe (Noordenvelds). La plej granda diferenco ŝajnas esti tiu de pruntvortoj (de la nederlanda aŭ la germana, resp.) kaj la vokala ŝovo en Gronings: kaj tiel plu.
La norma saluta esprimo estas Moin (moi en la groningena dialekto), uzata dum ĉiu parto de la tago. La vorto estas mallongigo de "mojen (daach)", bonan (tagon), kaj ne - kiel mispensas multaj germaningvanoj - de la germana saluto "(Guten) Morgen", (bonan) matenon, kio kompreneble ne taŭgus kiel vespera saluto. La saluto Moin dum la lastaj jardekoj slange iĝis ĉie uzata en norda Germanio, tute ne plu ligita al Orientfrislando, kaj pli kaj pli ĝi disvastiĝas al la oriento, okcidento kaj sudo de Germanlingvio.
Kantono Chaussin
La kantono de Chaussin (prononcu " ŝosin") (france canton de Chaussin) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Dole. Ĝia ĉefurbo estas Chaussin.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Chaussin la jenaj 17 francaj komunumoj :
Erstfeld (stacidomo)
Erstfeld estas fervoja stacidomo en Erstfeld, Svislando.
Ornitologio
Ornitologio aŭ birdoscienco estas la fako de zoologio kiu temas pri birdoj. Persono kiu studas ornitologion estas ornitologo aŭ birdisto.
Historio kaj teknikoj
La historio de la leterkolomba poŝto retroetendiĝas tra pluraj miloj da jaroj. Tiu elteneme fluganta birdeto, havanta mirindan orientad-kapablon, facile retrovas sian lokon eĉ el grandaj distancoj. Laŭ pruvaĵoj de arkeologiaj malkovroj la kolombo estis sukcese uzita por heroldaj servoj jam en la jaroj 3000-4000 antaŭ nia epoko, en Ĉinio, Egiptio, Mezopotamio. Eĉ en la 19-a jarcento kaj ĝis la unua duono de la 20-a jarcento estis signifa tiu rapideco, kiun havis la leterkolomba sistemo al la tradicia poŝto. Ekzemple, la londona borso povis - danke al la kolombopoŝto - ĝustatempe informiĝi pri la malvenko de Napoleono ĉe Waterloo, tiel ĝi povis komenci granddimensian financan manipuladon. Bedaŭrinde, tiun ĉi paceman birdon oni priuzis en militoj por perado de sciigoj ekde la pratempoj preskaŭ ĝis niaj tagoj. En la Unua Mondmilito la germana militgvidantaro provis utiligi la leterkolombojn krom por heroldado ankaŭ por rekognoskaj celoj. Sur la bruston de speciale trejnitaj kolomboj oni muntis malpez-metalajn fotokameraojn kun konvena fokusdistanco kaj garnitajn per aŭtomata funkciigilo. En alto de 200-300 m ili enflugis 30-40 km-ojn malantaŭ la malamikajn frontojn, kie la aŭtomate funkciigitaj fotoaparatoj faris registraĵojn en vera "birdoperspektivo" pri la malamikaj tranĉeoj, operacoj, k.a. Leterkolombojn cetere uzis la batalantaj armeoj ankaŭ en la Dua Mondmilito kaj la Korea Milito.
Kiel sin orientas en aero la leterkolomboj kaj la migrantaj birdoj? Kia interna "kompaso" direktas ilin dum ilia plurmil-kilometra migrovojo? El kio ili gajnas kaj kiel ili racie eluzas la energion? Ankaŭ homoj de la antikva tempo kaj la mezepoko rimarkis la propraĵojn eltenema flugado kaj bonega orientiĝo de iuj birdoj, sed manke de konvenaj teknikaj instrumentoj kaj ornitologia sciaro oni ne povis respondi la demandojn rilatantajn al la ornitofaŭno opiniita mistera. (Ornitologio = parto de zoologio, resumanta la konojn pri la birdoj.) La moderna ornitologio pli bone proksimiĝis al la malkovro de la ornitofaŭnaj sekretoj, parte per la modernaj teknikaj instalaĵoj.
La migrobirdoj traflugas distancojn de plurmil kilometroj jare. Signifa etapo de ilia vojo situas super la senlimaj oceanoj, tiel ili ne povas sin orienti pere de surteraj objektoj, montoj, riveroj. Laŭ taksado de ornitologoj en jaro 600 milionoj da birdoj transflugas el Eŭropo en Afrikon, por tie travintri. En tago ili flugadas meznombre 6-8 horojn. Ilia flugrapido varias ankaŭ laŭ iliaj speci-rilatoj. Fluge la fringo atingas la rapidon 35 km/h, la arĝentmevo la 48 km/h, la fuliko la 60 km/h, la anasedoj la 90-120 km/h. La flugrapido de la leterkolombo varias inter 60 kaj 140 km/h depende de la veterkondiĉoj kaj la distanco. La apuso kalkuliĝas kiel rekordulo, ĉar ĝi kapablas traflugi tage 560-1000 km-ojn kun la mezrapido 240 km/h. Tiu ĉi birdo flugas en la alto 1900 m, la cikonioj en la alto 2500 m, kaj iuj anseroj flugas en la alto 6000 m.
Robert Fico
Robert FICO (naskiĝis la 15-an de septembro 1964 en Topoľčany) estas slovaka juristo kaj politikisto. Li estas membro de la socialdemokratia politika partio "SMER - sociálna demokracia" (en Esperanto "direkto socialdemokratio") kaj estas ties prezidanto. Ekde julio 2006 ĝis julio 2010 li estis la ĉefministro de Slovakio. Li iĝis ĉefministro poste denove en aprilo 2012.
Ornitologio
Radaro kiel ornitologia esplorilo
Jam en la Dua Mondmilito oni spertis, ke la radarondoj reagas pri la migrantaj birdogrupoj kaj eĉ pri solaj flugantaj birdoj kun plipeza korpo. La "birdobildoj" sur la radarekranoj erarigis kaj bedaŭrinde eĉ nun erarigas manipulistojn de la instalaĵoj. La flugadon de la birdoj oni povas akompani per radaro, tiel helpe de ĝi tutaj populacioj estas mezureblaj. Kelke da radaroj kun granda povumo kapablas sensi solan grandkorpan birdon el distanco de 100 km. La radaro multe helpis dum la pasintaj 30 jaroj al la ornitologoj konstati ne nur la lokiĝon sed ankaŭ la rapidon de la birdoj. La angla elektroinĝeniero O. Dunning konstruis tian radaron, kiu funkcias per elektromagnetaj ondoj de frekvenco 9,6 GHz. Per la reflektiĝo de la radarondoj oni povas konstati la pasrapidon de la fluganta birdo. Por la rapidmezurado oni aplikis ankaŭ la Doppler-efekton konstatantan la ir-rapidon de motorveturiloj. La radarekrano multe malkovras por la ornitologoj, la migrantajn birdogrupojn, kaj eĉ tion, se ili devas direktoŝanĝi pro tempesto. La sekvado de migrantaj birdoj povas okazi tiel, ke oni alfiksas miniaturan radioaparaton sur birdokorpon. La aparato dumfluge elsendas radiosignalojn. Tiujn signalojn kolektas riceviloj lokitaj sur kontinento aŭ ŝipoj, aŭ satelitoj. Tiel oni povas spursekvi la migrantajn birdojn kaj konstati la vojlongon traflugitan en tago.
Robert Fico
Fico gvidas registaran koalicion de sia partio kun la partioj "Popola Partio – Movado por demokratia Slovakio" (slovake Ľudová strana - Hnutie za demokratické Slovensko, mallonge ĽS-HZDS) kaj la naciisma "Slovakia Nacia Partio" (slovake Slovenská národná strana, SNS). Pro la kunlaboro kun la partio SNS la membreco de la socialdemokratia partio SMER en la Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj estis dumtempe frostigita en 2006. Post asembleaj balotoj en marto 2012, Robert Fico denove estiĝis registarestro de registaro kreata de unu nura politika partio "SMER - sociálna demokracia". Robert Fico konsideriĝas maldekstra liberalulo. Ekde lia ekofico kiel ĉefministro li inter 2006 kaj 2009 regule pintis en la enketoj pri populareco de slovakaj politikistoj
Ornitologio
La kompaso de la birdoj
Iuj el la plej ekscitaj esplorkampoj de la ornitologio estas, kiel sin orientas la birdo dum mallongaj, kaj speciale dum longaj migrovojoj? Dum la ĵusaj jardekoj oni plenumis eksperimentojn ne nur per leterkolomboj. La germana ornitologo Kramer sukcesis pruvi, ke la sturno sin orientas laŭ la pozicioj de la Suno. En la flug-eksperimentejon li metis sturnon. En la interno de la flugejo li lokis spegulojn. Kramer spertis, ke la sturno ĉiam flugas direkte al la Suno, pliĝuste ĝi tenas sian flugdirekton laŭ la sunirado. Vane klopodis Kramer erarigi la sturnon per speguloj, la birdo ĉiufoje kapablis konstati la ĝustan, do la veran sunpozicion. Laŭ Kramer, la sturno scias korekti la direkton laŭ la sunirado konvene al la sezonoj. Multaj sciencistoj eksperimentis rilate al la nokta orientiĝo de la birdoj. Oni metis hortulanon en planetarion. Sur la plafonon de la planetario oni projekciis la aŭtunajn konstelaciojn, kaj oni spertis, ke la hortulanoj bonege sin orientas laŭ la steloj. Sed tiuj du eksperimento-specoj ne klarigas al ni, kiel la birdo sin orientas en nuboplena vetero?
Magnetaj devioj
La termagneto: la magneta kampo elformiĝinta ĉirkaŭ la Tero. La kampo kaj intenso de la termagneto varias en tempo. La termagnetecon influas la ŝtonformacioj, kies magnetigebleco interdiferencas. La lokajn malnormalaĵojn de la magneta kampo oni nomas magneta devio. Danke al la intensaj mezurado de satelitoj, oni povas nun jam sin apogi sur sufiĉe precizaj mapoj pri termagnetaj devioj. La indikojn kaj deviojn de la termagneteco en la kosmo mezuris unuafoje la satelito Sputnik-3, en la jaro 1958. Inter la jaroj 1965 kaj 1971 vastan mezurserion plenumis la usona POGO (Polar Orbiting Geophysical Observatories- Polusorbitaj Geofizikaj Observatorioj) - poste ĝin sekvis la MAGSAT. Tiun ĉi sateliton oni enorbitigis la 31-an de oktobro 1979, helpe de la raketo Scout. La satelito plenumis mezuri ĝis la 11-a de junio 1980, tiam ĝi forbruliĝis en la malaltaj aertavoloj. La rezultojn de la mezurado jam plejparte prilaboris la geofizikistoj. Baze de la satelita mezurado pli ol dujardeka ni scias, ke la magneta kampo ĉirkaŭ la Tero elmontras signifajn deviojn. La intenso de la magneta kampo ĉe la polusoj estas 50.000 nT, dum en la linio de la ekvatoro 30.000 nT (T = teslo, unito de la magneta indukto). Ĉe altnombraj punktoj de la Tero montriĝas tre gravaj devioj, tiel estis mezurataj eĉ 5-10-onoj de la supre diritaj du valoroj. Signifajn magneto-deviojn registris la satelitaj magnetometroj ĉe iuj regionoj de Usono kaj Meksiko, ĉe landpartoj de Hindujo kaj Aŭstralio, ĉe la ĉefurbo de Centrafriko, ĉirkaŭ Bangvio. La malnormalaĵojn oni geografie precize elmontris, sed iliajn kaŭzojn oni ne sukcesis ĝis nun klarigi. La magnetaj ŝtormoj kaj anomalioj perturbas la homojn egale en la trafikoj aera kaj surmara, kaj en la radiofonio. Kio koncernas la navigadon de la birdoj, estas konsterne, ke la leterkolombo kapablas korekti longdistance la lokajn anomaliojn. Verŝajne ankaŭ al la migrobirdoj la naturo donacis internan kompason. Sed tiuj biologiaj kompasoj estas pli perfektaj ol la navigaj aparatoj konstruitaj de la homo.
Gala
Gala estas:
Gala estas la nomo de jenaj lokoj:
Gala estas familia nomo de jenaj personoj:
Gala estas la antaŭnomo de jenaj personoj:
GALA kiel pseŭdonimo
Pedrezuela
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 28,35 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Zsigmond Bazsó
Zsigmond BAZSÓ [baĵo:] estis rumania hungara ĵurnalisto, novelisto. Li naskiĝis en Vlaha la 15-an de septembro 1938 kaj mortis en Cozmeni la 24-an de januaro 1997.
Kariero
Zsigmond Bazsó akiris diplomon pri historio en UBB de Kluĵo. De 1963 li estis interna kunlaboranto de gazeto Igazság de Kluĵo.
Mellrichstadt
Mellrichstadt estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhön-Grabfeld kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Mellrichstadt, kiu prizorgas administrajn servojn ankaŭ por la ĉirkaŭaj komunumoj Hendungen, Oberstreu kaj Stockheim.
Tameside
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > North West England > Tameside
Koji Takeda
Koji Takeda (竹田 宏治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
AMD
Pri la aliaj signifoj de AMD rigardu en AMD (apartigilo).
AMD, aŭ per plena nomo Advanced Micro Devices, prononco laŭ sistemo IFA [], estas produkta firmao en Sunnyvale, Kalifornio. La firmao produktas procesoron kaj fulmmemorojn. Ĝi estis komence alliveranto de la Usona Departmento de Defendo. (La tenderon akiris la firmao Intel, sed la regularo de la armeo antaŭskribis 3 akirfontojn, tiel la armeo devigis Intel-on, licenci az x86-on por Cyrix kaj AMD. Intel emis pro la profito transdoni la teknologion. Poste AMD kaj pli poste Cyrix aperis sur la merkato kun procesoroj, kion sekvis juĝprocesoj. En 2004 la plej granda rivalo de Intel estas AMD sur la merkato de la PC-procesoroj.
Pri la temo ekzistas vikipedia Portalo Komputiko.
Historio
La 24-an de julio 2006, AMD oficiale anoncis pri kunigo kun firmao ATI, famega produktanto de videoprocesoroj kaj ĉefĉiparoj. Sumo de negoco estas 5,4 miliardoj $.
Rezigno pri la ofico de papo de la Katolika Eklezio
La Rezigno pri la ofico de papo de la Katolika Eklezio aŭ dimisiiĝo el la Petra Ministerio aŭ papa demisiiĝo (latinlingve renuntiatio pontificalis) estas jura institucio antaŭvidita de la kanona juro kiu regulas la manierojn de rezigno de papo el sia ofico pro volaj demisioj, kaj konstituas la unika kaŭzo krom la morto de la papo. Por tiu evento la kodo de la kanona juro evitas uzi la esprimon “abdiko aŭ demisio” kiuj impresus ke iu ajn devas akcepti, kaj utiligas la verbon “rezigni”.
Temas pri evento tre malofta: krom tiu ĵusa de Papo Benedikto la 16-a (28-a de februaro 2013) , en la historio de la Eklezio realiĝis iuj malmultaj kazoj de ĉeso per rezigno: por papo Pontiano, papo Silvestro, papo Benedikto la 9-a (1-a de majo 1045), papo Gregorio la 6-a (20-a de decembro 1046), papo Celesteno la 5-a (13-a de decembro 1294) kaj papo Gregorio la 12-a (4-a de julio 1415) ekzistas fontoj certaj, dum rilate la rezignojn de Klemento la 1-a kaj Johano la 18-a la katolika kronologio apogiĝas sur tradicioj.
Jura Doktrino pri rezigno aŭ demisiiĝo
En la 12-a jarcento juristoj komencis sin demandi pri la pravigeblo aŭ nepravigeblo de demisiiĝo el papado, provante distingi la eventualajn kaŭzojn legitimajn el tiuj netiaj, kaj atentigante ankaŭ pri la problemo de la neekzisto de hierarkia superulo en kies manoj, la papo demisianta povu presenti sian demisiojn. Juristo Baziano subtenis ke la rezigno estas jure/morale permesita nur en du kazoj: en la kazo de la papo demisianta volus sin dediĉi ekskluzive al la kontempla vivo kaj en la kazo de fizikaj malhelpoj ŝuldebla al malsano aŭ maljuneco: «Posset papa ad religionem migrare aut egritudine vel senectute gravatus honori suo cedere».
Kanonisto Uguccione el Pizo subskribis la doktrinaĵojn de Baziano precizigante ke la rezigno, ĉiukase, ne devas damaĝi la Eklezion kaj ke ĝi devas esti anoncita antaŭ la kardinaloj aŭ koncilio de episkopoj.
La dekretaro de Gregorio la 9-a, publikigita en la Liber Extra de 1234, aldonis aliajn kaŭzojn legitimigantajn la rezignon: krom la fizika debilitiĝo, estis elnestigita la maladekvateco pro defectus scientiae (manko de scienco), pro plenumo de krimoj, skandaligo («quem mala plebs odit, dans scandala cedere possit») kaj pro procedura malreguleco en la elektado, sed ekskludis kiel legitiman motivon de rezigno la aspiron pasi al la kontempla vivo, nome la tieldirita zelum melioris vitae (celo de pli perfetigita vivo), jam juĝata sufiĉa ĉe kanonistoj.
En la kazo de la rezigno de Celesteno la 5-a, pluraj sentencoj de kanonistoj, inter kiuj franciskano Petro Olivi, teologoj de Sorbono Godefroid de Fontaines kaj Pierre d'Auvergne , aprobis la rezignon de la papo, dum la kardinaloj kontraŭaj al Bonifaco la 8-a Jakobo Colonna kaj Petro Colonna prezentis en 1297 tri memorlibrojn celantajn pruvi la nelegitimecon de la rezigno de Celesteno la 5-a. Kontraŭ la rezigno de Celesteno reagis ankaŭ Jakopono el Todi kaj Ubertino el Casale, kiu en 1305 juĝos tion «horrenda novitas» (hororiga novaĵo), ĉar ĝi estis favorinta la sekvulecon de «antikristoj», nome Bonifaco la 8-a kaj Benedikto la 11-a.
La papa rezigno laŭ la nuna kanona juro
Tiu normo, en la kanono 187, estas etendita al ĉiuj oficoj de la Katolika Eklezio
La kanonoj ne specifas, rilate la papan rezignon, kiu estas la aŭtoritato “kiu devas provizi” antaŭ kiu manifesti sian volon rezigni; sed kanonistoj interpretas ke tia estas la Kardinala Kolegio.
Olevano di Lomellina
Olevano di Lomellina estas komunumo de Italio.
Atenguillo
Atenguillo estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Atenguillo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 012.
Geografio
Atenguillo apartenas al la regiono Sierra Occidental. Al la regiono Sierra Occidental apartenas entute ok komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4107 loĝantojn. El tiuj estis 1994 viroj kaj 2113 virinoj. La komunumo havas surfacon de 662,55 km². La meza alteco estas 1300 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,8 C. En la komunumo estas 1039,2 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1350 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1118 estis alfabetoj kaj 232 analfabetoj. Do 17.19 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1562 virinoj. El tiuj estis 1375 alfabetoj kaj 185 analfabetoj. Do 11,84 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Atenguillo vivis 3998 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 4 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,1 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
13840 Wayneanderson
13840 Wayneanderson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Wayne E. Anderson, mentoron de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Li estis instruisto ĉe la House Junior High School de House (Nov-Meksiko, Usono).
Konstrua inĝenierarto
La koncerna profesio nomiĝas inĝeniero respektive konstruinĝeniero.
Palminópolis
Palminópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.557 loĝantojn en 2010.
Stockport
Stockport estas urbo kaj metropola distrikto en la angla regiono North West England.
Loĝantaro - (1997)
Areo - 126 km²
Kenichi Serada
Kenichi Serada (世良田 顕一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers kaj Cerezo Osaka.
Ramón López Soler
Ramón LÓPEZ Soler, konata ankaŭ per la pseŭdonimoj Lopecio kaj Gregorio Pérez de Miranda (Manresa, 1806 - Barcelono, 1836), estis hispana ĵurnalisto kaj verkisto romantika, ne konfuzenda kun preskaŭ samnoma kaj samtempulo, la ĝenrisma verkisto Ramón Soler.
Biografio
Li mortiĝis june, kiel multaj romantikuloj, kaj lia verko ne povis esti bone studita ĉar li ofte uzis pseŭdonimojn. Kiam li estis ankoraŭ 14-jaraĝa jam kunlaboris kun Buenaventura Carlos Aribau kaj aliaj aŭtoroj en la publikigo de la teatraĵo La libertad restaurada (1820) kaj poste li partoprenis kun Aribau en la fondo de la revuo barcelona El Europeo (1823-1824), per kiu la Romantismo enkondukiĝis en Hispanio kaj en kiu kunlaboris ekde la komenco la angla Ernest Kook kaj la italaj Luigi Monteggia kaj Florencio Galli; en tiu revuo oni disvastigis la literaturan eŭropan etoson kaj oni klarigis la novajn tendencojn romantikajn ne nur kiel propre hispanaj, sed en la pli ampleksa senco kiel en Germanio, Italio kaj Anglio. Ĝi aperis la 1an de oktobro de 1823 kaj en ĝi aperis la unuan fojon en kastilia la poemo de Byron El Giaour; same kiel la nomoj de la grandaj poetoj eŭropaj de la romantismo.