cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rekonstrua Epoko
Historio
La rekonstruaj politikoj de Johnson hegemoniis ĝis la kongresa balotado de 1866, kaj sekvis eksplodoj de violento kontraŭ la Nigruloj en la Sudo, kiel la tumultoj en Memfiso kaj la masakro de Nov-Orleano. La elektoj de 1866 havigis al Respublikanoj majoritaton en la Kongreso, kio permesis al ili aprobi la 14an Amendon, federaciigi egalajn rajtojn por liberigitaj, kaj dissolvi la parlamentojn de la ribelaj ŝtatoj ĝis estu aprobitaj novaj konstitucioj en la sudaj ŝtatoj. Respublikanaj koalicioj enpoviĝis en preskaŭ ĉiuj el la sudaj ŝtatoj kaj pretiĝis por transformo la sudan socion trudante liberecan laborekonomian politikon, uzante rimedojn de la Usona Armeo kaj de la Buroo de Liberigitoj. Tiu Buroo protektis la jurajn rajtojn de liberigitoj, negocadis laborkontraktojn, kaj starigis lernejojn kaj preĝejojn por ili. Miloj da Norduloj venis Suden kiel misiistoj kaj instruistoj por helpi la rekonstruadon de la Sudo, same kiel negocistoj kaj politikistoj. Oportunemaj norduloj kiuj klopodis ekspluati la okupacion de la Sudo fare de la Unio por siaj propraj politikaj, ekonomiaj aŭ sociaj akiroj estis ofte referencataj fare de la Sudanoj kiel "carpetbaggers" (tapiŝ-sakuloj) pro ties uzado de malmultekostaj tapiŝ-sakoj kiel valizoj.
Komence de 1866 la Kongreso aprobis la leĝprojektojn de la Buroo de Liberigitoj (Freedmen's Bureau) kaj de la Civilaj Rajtoj kaj sendis ilin al Johnson por ke tiu subskribu ilin. La unua leĝprojekto etendis la vivon de la Buroo, origine establita kiel provizora organizaĵo taskigita por la helpo al rifuĝintoj kaj liberigitaj eks-sklavoj, dum la dua difinis ĉiujn personojn naskiĝintaj en Usono kiel naciaj civitanoj kun egaleco antaŭ la milito. Post Johnson vetois la leĝprojektojn, la Kongreso superiris liajn vetoojn, kio faris la Leĝon de la Civilaj Rajtoj la unua grava leĝo en la historio de Usono kiu iĝis leĝo superirante prezidentan vetoon. La Radikaluloj de la Domo de Reprezentantoj, frustritaj pro la opozicio de Johnson al la kongresa Rekonstruado, proponis akuzojn por "impeachment". Tiu agado malsukcesis pro nur onu voĉdono en la Senato. La novaj tutlandaj leĝoj por Rekonstruado, partikulare leĝoj postulante voĉdonrajton por liberigitaj eks-sklavoj, kolerigis la blakulajn rasistojn de la Sudo, kio rezultis en la kreado de la krimorganizo Ku Klux Klan. En la periodo de 1867 ĝis 1869 la Klan murdis Respublikanojn kaj senkulpajn liberigitojn en la Sudo, inter kiuj arkansasa kongresano James M. Hinds.
Elektita en 1868, la Respublikana Prezidento Ulysses S. Grant apogis la kongresajn klopodojn por la Rekonstruado kaj plifortigis la protektadon al afrik-usonanoj en la Sudo pere de la uzado de Plifortigaj Leĝoj aprobitaj de la Kongreso. Grant uzis la Plifortigajn Leĝojjn por batali kontraŭ la Ku Klux Klan, kiu estis esence forbalaita en 1872. La politiko de Grant inkludis federacian integradon, egalajn rajtojn, elmigradon de nigruloj, kaj la Leĝon de Civilaj Rajtoj de 1875. Tamen, Grant malsukcesis solvi la pliiĝantajn tensiojn ene de la Respublikana Partio inter la Nordaj Respublikanoj kaj la Sudaj Respublikanoj (tiuj poste estos etikeditaj kiel "scalawags" fare de tiuj kiuj opoziciis al la Rekonstruado). Dume la memnomitaj "Redeemers" (elaĉetantoj) nome konservativuloj tre kunlaboremaj kun frakcio de la Demokrata Partio, ege opoziciis al la Rekonstruado. Ili plendis pro disvastigita korupto fare de la "carpetbaggers", troa ŝtata elspezigo, kaj ruiniga impostado.
La publika apogo al la politiko por Rekonstruado, kiu postulis kontinuan superrigardon al la Sudo, vanuis en la Nordo pro la apero de la Liberala Respublikana Partio en 1872 kaj post la Demokratoj (kiuj forte opoziciis la Rekonstruadon) reakiris kontrolon de la Domo de Reprezentantoj en 1874. En 1877, kiel parto de kongresa kompromiso por elekti la Respublikanan Rutherford B. Hayes kiel prezidento post la disputita prezidenta balotado de 1876, la Usarmeaj trupoj estis retiritaj el la tri ŝtatoj (Suda Karolino, Luiziano, kaj Florido) kie ili estis restintaj. Tio markis la finon de la Rekonstruado.
Rekonstruado estis markitaj fare de historiistoj pro multaj eraroj kaj malsukcesoj kiel la malsukceso protekti multajn liberigitajn nigrulojn el la violento fare de la Ku Klux Klan antaŭ 1871, malsatego, malsanoj kaj nortoj, brutala traktado de iamaj sklavoj fare de soldatoj de la Unia Armeo, dum oni havigis helpon al la iamaj sklavposedantoj, sed oni malhavigis ilin al la iamaj sklavoj. Tamen, la Rekonstruado atingis kvar gravajn sukcesojn kiel la restaŭrado de la federacia unio, la limigo de reprezalioj kontraŭ la Sudo tuj post la milito, la posedrajto por nigruloj, kaj la establado de nacia civitaneco kaj jura egaleco.
Luna (Negrești-Oaș)
Luna (hungare: Lunatelep) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al la urbo Negrești-Oaș.
Ĝis 1956 Luna estis parto (kvartalo) de Negrești-Oaș. Ĝi situas ĉe la distrikta vojo DJ75 ("Strada Luna"), kiu iras de Negrești-Oaș sud-orienten.
Mr. Show with Bob and David
Mr. Show with Bob and David, ankaŭ konata kiel Mr. Show, estis usona komika televidserio ĉefrolita de Bob Odenkirk kaj David Cross. Ĝi elsendiĝis de HBO ekde novembro 1995 ĝis decembro 1998.
La spektaklon partoprenis komikistoj krom ambaŭ ĉefrolantoj. Verkistoj estis Sarah Silverman, Paul F. Tompkins, Jack Black, Karen. Kilgariff, Tom Kenny, Mary Lynn Rajskub, Brian Posehn, Jill Talley, Scott Aukerman, kaj Dino Stamatopoulos.
Ĉiu epizodo de Mr.Show konsistas el serio de skeĉoj simile al Monty Python's Flying Circus.
Museum für Naturkunde
La Berlina Muzeo de Natura Historio (Museum für Naturkunde (MfN), foje nomata la Naturkundemuseum aŭ Humboldt Museum mallongige; oficiale: Museum für Naturkunde – Leibniz-Institut für Evolutions- und Biodiversitätsforschung an der Humboldt-Universität zu Berlin) estas naturhistoria muzeo en Berlino, Germanio. Tiu muzeo estas hejmo de pli ol 30 milionoj da zoologiaj, paleontologiaj, kaj mineralogiaj specimenoj, inklude pli ol dekmilo da tipaj specimenoj. Ĝi famas pro du spetaklaj montraĵoj: nome la plej granda muntita dinosaŭro en la mondo, kaj tre bone konservita specimeno de la plej frua konata birdo, nome Archaeopteryx.
T (apartigilo)
T t havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti.
2254 Requiem
2254 Requiem ( aŭ 2554 Rekviemo) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Heroldsberg
Heroldsberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Erlangen-Höchstadt kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
2254 Requiem
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al la memoro de Melanija Petrovna Ĉerniĥ, patrino de la malkovrinto ; ŝi mortis la 19-an de aŭgusto 1977, dato de malkovro de la asteroido.
Dezső Rados
Dezső Rados [deĵO radoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rados Dezső estis hungara violonisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto. Lia filo estis Ferenc Rados.
Biografio
Dezső Rados jam dum la gimnaziaj jaroj instruis private violonadon. Li akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1913. Liaj plej gravaj violoninstruistoj estis Jenő Hubay kaj Gyula Mambriny. Post siaj studoj li instruis en muziklernejoj de Szabadka (1913-1918), Szombathely, Budapeŝto (1920–1942). Inter 1943-1945 li estis lernejestro, kie la lernantoj estis precipe judoj, poste en alia prestiĝa muziklernejo. Inter 1947 kaj 1959 li instruis en Muzikarta Altlernejo, poste li pensiuliĝis. Ekde la lernojaro de 1966 li instruis ankaŭ en studio, kiu estis pedagogia filio de la altlernejo. Li evoluis lecionojn de József Bloch.
Kantono Warren (Kentukio)
La kantono Warren (Warren County) estas kantono de Usono en la subŝtato Kentukio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kari
Kari (finne, norvege ) estas nomo, kiu estas speciale en Norvegio ofta virina nomo sed en Finnlando ofta vira nomo. En Norvegio Kari estas formo de Katarina kaj en Finnlando formo de Makarios aŭ Sakarias. En Finnlando Kari estis en la 1950-aj jaroj la plej populara porknaba unua antaŭnomo. En Finnlando ekzistas malordinara virina antaŭnomo Kaari, kiu prononcas same ol Kari en la norvega.
27123 Matthewlam
27123 Matthewlam estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew Lam, finalisto en 2010 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Jericho Senior High School de Jericho (Nov-Jorkio, Usono).
ISO 3166-2:AM
ISO 3166-2:AM estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Armenion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas AM, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Armenio. La dua parto estas du literoj.
Deutsche Ornithologen-Gesellschaft
La Deutsche Ornithologen-Gesellschaft (Germana Ornitologista Societo) estis fondita en 1850, kaj estas unu el plej malnovaj ekzistantaj sciencaj societoj en la mondo. Ties celo estas elteni kaj helpi sciencan ornitologion en ĉiuj niveloj. Ĝi publikigas la gazeton Journal of Ornithology, fondita en 1853.
Discus gomerensis
Discus gomerensis estas specio de malgrandaj, pulmohavaj, surteraj helikoj, en la familio Diskedoj.
Ĝi estas endemia specio de La Gomera. La holotipo de tiu ĉi specio troviĝas en la National Natuurhistorisch Museum, Leiden.
Belejeni
Belejeni [beleĵenj] (hungare: Belezsény) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Beiuş. Administre ĝi apartenas al Drăgăneşti.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1552. Dum la turka submetiĝo ĝi senpopoliĝis. Ĝis 1919 Belezsény apartenis al Hungario (Bihar).
Kif Kroker
Leŭtenanto Kif Kroker estas la asistanto de kapitano Zapp Brannigan, kaj kvara leŭtenanto de la stelŝipo Nimbus de Demokrata Ordo de Planedoj (DOOP). Kif estas malalta kaj maldika eksterterano de verda haŭto. Li estas iome parodio de Spock, same kiel Zapp estas parodio de Kapitano Kirk.
Lia frustriĝo kun la aroganteco de Brannigan kaj ĝenerala nekompetenteco en unua sezono igas lin malkontenta, indiferenta, sardona, kvankam lia personeco evoluas tra la kurso de la serio, iĝante pli emocia, mola kaj dolĉa poste.
Zapp pensas ke Kif estas lia plej bona amiko kaj lojala konfidulo, dum Kif vidas Brannigan kiel nekompetenta bufono. Malgraŭ tio, Kif ŝajne havas iom da lojaleco al Brannigan, eĉ daŭre asocii kun li post kiam Brannigan igis lin esti kortego-batita kune kun li en "Brannigan, Begin Again".
Kif amrilatas al Amy Wong.
Arthur James Balfour
Arthur James BALFOUR, unua grafo de Balfour, OĜ, BMO (25a de julio 1848 - 19a de marto 1930) estis brita politikisto kaj ŝtatestro kiu iĝis la tridektria ĉefministro de la Unuiĝinta Reĝlando.
Balfour sukcedis sian onklon, Lord Salisbury, kiel estro de la partio tory kaj ĉefministro en julio de 1902 (estis la estro de la konservativuloj en la Ĉambro de Komunuloj ekde 1891). Dum lia posteno kiel ĉefministro, okazis aferoj kiel la Kora Entento, sed lia partio dividiĝis pro la reformo de la tarifoj kaj en decembro de 1905 li lasis la povon al la liberaluloj. Li pluis kiel estro de la opozicio dum la krizo de la Parlamenta Leĝo kaj de la Popola Buĝeto de la registaro de Lloyd George, sed kiam li malsukcesis atingi la venkon en la du balotoj okazintaj en 1910 li finfine rezignis kiel estro en novembro de 1911.
Li revenis al la registaro kiel Unua Lordo de la Admiralitato en la registara koalicio de 1915, kaj poste estis Ministro de Eksteraj Aferoj de 1916 al 1919. En tiu posteno li estis konata internacie ĉar donis sian nomon al la Balfour-deklaro pere de kiu la brita registaro apogis en 1917 la cionismasjn aspirojn por kreado de «nacia hejmlando» juda en Palestino.
Riverside (Kalifornio)
Riverside (elp. RIvasajd) estas grandurbo en, kaj administra ĉefurbo de, samnoma kantono Riverside en la suda parto de Kalifornio, 97 km oriente de Losanĝeleso. Laŭ nombro de loĝantoj, ĝi estas la 12-a plej granda urbo en Kalifornio (kaj 62-a en tuta Usono). Laŭ stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Riverside fondiĝis en la 1870-aj jaroj, kaj estis la origina centro de la kalifornia citrusokultiva industrio. Ĝi havas unu el la dek terenoj de la Universitato de Kalifornio, la arkitekture gravan hotelon Mission Inn, nacian militistan tombejon, la Kalifornian Muzeon de Fotografio, aŭtokonkursejon Riverside International Raceway, kaj ŝtatan historian parkon pri citrusokultivado.
Puebla de Zaragoza (Meksiko)
La Heroica (heroa) Puebla de Zaragoza estas milionurbo en Meksiko, kie estas la kvara plej granda urbo. Ĝi troviĝas en provinco Puebla, kie estas administrejo de municipo Puebla de Zaragoza. La kroma aldonaĵo Heroica (heroa) al la loknomo memorigas pri venko super la francoj el 1862. Malofte oni nomas la urbon ankaŭ Angelopolis. La mallonga, simpla nomo estas Puebla.
Puebla de Zaragoza estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO ekde 1987.
Geografio
Puebla de Zaragoza situas en kaldrono inter vulkanaj montoj laŭ rivero en mezo (tamen iomete pli suden) de la lando. Meksikurbo troviĝas je 110 km.
Historio
La urbo Puebla estis fondita la 16an de aprilo, 1531. La bezono de pli mallonga komerca itinero inter Meksikurbo kaj Veracruz, tiel kiel la kreskanta nombro de hispanoj, okazigis la neceson krei urbon for de indiĝenaj setlejoj kaj dediĉita al ripozo kaj komerco.
En 1530 Sebastián Fuenleal, Prezidanto de la Dua Audiencia de Meksiko, komisiis al Fray Toribio de Benavente "Motolinío" ĉar li forlasis sian diocezon en Tlakskalo, trovi taŭgan lokon por la kreo de la nova urbo por gastigi tiujn hispanojn kiuj en estonteco venos al Nova Hispanio. Polemiko pri la grandaj diskutadoj ĉirkaŭ la dato de la fondo estis difinitaj dum la kolonia periodo. La kronikistoj, kiel Motolinio, Herrera kaj Tordesillas, Torquemada, Vetancourt kaj Gil González Dávila, miksis legendojn, kontroleblajn faktojn kaj nefaktojn.
Notu la graveco de la urbo dum la franca interveno, kiam la 5a de majo, 1862, meksikaj fortoj ĉefitaj de la generalo Ignacio Zaragoza (en la montetoj de Loreto kaj Guadalupe), venkis la francan armeon en batalo. Sed la urbo falis en francaj manoj de la meksikaj imperiistoj post dua sieĝo en majo 1863. Tiam la plimulto de la oficiroj estis sendita kiel kaptitoj al Francio; post tiu ago Puebla restis sub imperia kontrolo ĝis 1867. La franca malvenko kiu venis pro la konkero de la urbo la 2an de aprilo 1867 fare de la Generalo Porfirio Díaz, estas la antaŭaĵo al la falo de la imperio de Maksimiliano. Tiam Prezidanto Benito Juárez donis la nomon de Puebla de Zaragoza, en reprezalio por la konservativa grupo kiu regis la urbon en tiu tempo.
Dum la Porfiriato, la urbo tenis sian prestiĝon kaj socian nivelon, igante loko de distro, senokupeco kaj studoj; tiel kiel grava dungista disvolviĝo centro, estante en ĉi tiu urbo kie la tekstila industrio, kiu floris en la komenco de la dudeka jarcento.
Dum la registaro de Porfirio Díaz estis promociita eŭropa enmigrado, alvenante al Puebla multnombraj enmigrintoj, ĉefe el Hispanio, Italio, Germanio, Francio kaj Libano. La hispanoj certe estas la plej granda eŭropa komunumo en tiu urbo, el kiuj arkitekturo kaj kuirarto estas evidenta. Hispanaj enmigrintoj venis ĉefe el Kastilio, Aragono kaj Galegio.
Certe latinamerika juvelo estas tiu majesta meksika urbo kiu memorisas pri la hispanaj urboj en ĉiuj anguloj. Hodiaŭ oni povas sperti ankaŭ la francan arkitekturon en multaj el ties konstruaĵoj, ankaŭ en ties monumentoj, kaj ankaŭ estis influita la manĝokutimoj, speciale pri la pano. La historio de Puebla kun Francio estas rekonebla. En la Batalo de Puebla la meksika armeo venkis la francan armeon de Napoleono kaj tenis ĝin ĝis 1863, kiam ĝi falis al la francoj kaj tiam en 1867 kiam ĝi estis denove disvenkita en la batalo de 2a de aprilo fare de meksikanoj. La italoj setlis en la proksima vilaĝo Chipilo, komence de la deknaŭa jarcento, nome pli ol 600 enmigrintoj el Veneto en norda Italio instaliĝis en ĉi tiu regiono, donante venecian arkitekturon, same kiel nutraĵojn kiel Polenta kaj la dialekto "Venecia" estas aŭskultebla en ĉi tiu regiono.
La arkitekturo de Chipilo estas el norda Italio kaj sekvas italajn kutimojn kaj tradiciojn. La germanoj setlis en la kolonio Humboldt, konstruante tipajn konstruaĵojn de Bavario, kies bona ekzemplo estas la luterana preĝejo en ĉi kolonio. Ili ankaŭ instalis la Germanan Lernejon Alexander von Humboldt, antaŭgardante la germanan lingvon kaj germanan kulturon. Dum la Dua Mondmilito ĝi estis fermita, sed nun estas malferma denove kun studentoj de germana deveno kaj aliaj meksikanoj sen germanaj devenoj. Jara Oktoberfest, kiun en 2005 ĉeestis super 4.000 okazas en Puebla, ĝuante manĝaĵon, vestaĵon kaj ĉefe germanan muzikon.
Ankaŭ lokoj en la Nueva Necaxa havas germanan influon en arkitekturo. La germana veturilfabrikanto Volkswagen instaliĝis en tiu urbo donante la ŝancon al la german-meksika laboro tiel kiel aliaj germanaj kaj ne-germanaj meksikaj novuloj. Ankaŭ libanaj komercistoj kaj judoj estas trovataj en tiu urbo; arabaj bilardbastonoj estas gastronomia plezuro de la urbo. Tio estas ĉefe la plej elstaraj komunumoj eksterlande kiuj estis multgeneraciaj en Puebla.
Tra la dua duono de la dudeka jarcento, la urbo Puebla estis atestanto al la profundaj sociaj transformoj kiuj akompanis Meksikon en 1968, aperanta kiel moderna kaj kolonia urbo. En 1987 Unesko deklaris la historian centron de la urbo Puebla Kultura Heredaĵo de la Homaro.
Trafiko
Puebla de Zaragoza havas internacian flughavenon. Meksikurbo estas alirebla per aŭtovojo.
Klimato
Puebla de Zaragoza havas subtropikan klimaton. La temperaturo estas averaĝe daŭre 29 ° C. La seka sezono daŭras inter novembro-aprilo, la pluvsezono inter majo-oktobro.
Bedřich Smetana
Bedřich SMETANA, esperantigite Bedrĵiĥ Smetana, konata eksterlande kiel Fridrich (Frederiko) SMETANA, (naskiĝis la 2-an de marto, 1824, mortis la 12-an de majo, 1884) estis ĉeĥa komponisto.
Smetana naskiĝis en Litomyšl. El liaj verkoj estas plej ofte ludataj la komika opero Vendita fianĉino kaj la simfonio Vultavo el la ciklo Mia patrujo. La opero Libuŝo estas ludata nur ĉe solenaj okazaĵoj.
El lia riĉa verkaro la plej gravaj estas operoj:
En 1874 li nerve malsaniĝis kaj surdiĝis. Smetana mortis en Prago en 1884.
Zoran Knežević
Pluraj homoj havas la nomon Zoran Knežević :
Aŭtokodoj en Aŭstrio
La aktualaj aŭtokodaj licencplatoj de Aŭstrio enkondukiĝis en 1988 kaj uzatas ekde la komenco de 1990. Malnovaj licencplatoj tamen daŭre validas. Nur kiam la aŭto ŝanĝas la posedanton aŭ la posedanto translokiĝas, la aŭto ricevas novan aŭtokodon kaj novan licencplaton.
Sistemo
La aŭtokodo komencigas per unu aŭ du literoj - de 1990 ĝis 2002 por la distrikto de Auŝtrio, kie registratas la aŭto, ekde 2002 por la federacia lando de Aŭstrio. Sekvas kombino el ciferojn kaj literoj, disdonata laŭvice. La du elementojn de la aŭtokodo dividas emblemo - kutime la blazono de la federacia lando. Nur ĉe oficaj aŭtoj de federaciaj instancoj kiel polico, armeo aŭ registaro tie videblas la blazono de Aŭstrio, kaj diplomataj aŭtoj simplan horizontalan streketon.
La licencplatoj havas nigrajn literojn sur blanka fono, kaj mallarĝajn ruĝajn-blankajn-ruĝajn randostriojn supre kaj sube. Ekde 2002 la licencplatoj maldekstre havas bluan strion, en kiu supre videblas la flago de la Eŭropa Unio kaj sube blanke la nacia kodo A.
La literaj kodoj por la federaciaj landoj estas
Aliaj aŭtokodoj
Aŭtoj de la policoj, de la armeo aŭ la dogana servo daŭre havas apartajn aŭtokodojn, transprenitajn el la malnova sistemo. Por iuj institucioj aldoniĝis novaj kodoj, ekzemple "FV" por "financa adminstrado" (germane Finanzverwaltung) ekde la komenco de 2005.
Bedřich Smetana
Ekde la 12-a de majo (dato de lia morto) ĉiujare okazas en Prago unumonata muzika festivalo Praga printempo, inaŭgurata ĉiam per Mia patrujo.
La operon Vendita fianĉino elsendis Verda Stacio inter la militoj en traduko de J. V. Šamla kaj post la milito en majstra traduko de Tomáš Pumpr (la teksto konserviĝis).
La vivon de Bedřich Smetana priskribas la filmo El mia vivo, kie lin figuris Karel Höger.
Zizifo
La zizifo (Ziziphus) estas genro de fal- aŭ daŭra-foliaj arboj kaj arbedoj el ramnacoj kun karnaj drupoj; precipe tropika kaj subtropika genro de ĉirkaŭ 40 specioj, pluraj kultivataj por sukerhava, manĝebla kaj medicine uzata drupo.
Großrückerswalde
Großrückerswalde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dainik Prantajyoti
Dainik Prantajyoti (দৈনিক প্রান্তজ্যোতি) estas  taggazeto eldonata de Silĉar, en ŝtato Asamio de Barato.
Lagenario
Ne konfuzu kun Kalabaso (trinkujo, muzikinstrumento el botelkukurbo)
Lagenario aŭ botelkukurbo (Lagenaria siceraria) estas grimpplanto, kultivata por ĝia frukto. Oni rikoltas la junajn fruktojn por manĝi kaj la maljunajn por sekigi kaj uzi kiel botelon, pipon, ktp. La freŝa frukto kutime havas helan verdan ŝelon kaj blankan karnon.
La kalabaso estas unu el la unuaj kultivataj plantoj en la mondo, unue uzata ĉefe kiel ujo.
Kuira uzo
La kalabaso oftas en la kuirarto de suda Ĉinujo, fritata aŭ en supo. La ĉina nomo estas hulu aŭ huzi.
En Italujo, ĝi estas nomata cucuzza (plurale cucuzze).
En Centra Ameriko, oni toastas la kalabasajn semojn kaj muelas ilin kun aliaj ingrediencoj (ekz rizo, cinamo, pimento, ktp) por fari trinkon horchata. Ĝi estas loke konata ankaŭ kiel morro kaj jícaro.
Oni ankaŭ povas manĝi la ŝosojn, ĉirojn, kaj foliojn.
Meksiko
En la meksika kamparo, oni sekigas kaj elĉizas la kalabasan ŝelon por krei bule, por porti akvon.
Suda Ameriko
En Argentino, Urugvajo, Paragvajo, kaj Brazilo, oni sekigas kaj elĉizas la kalabasan ŝelon por krei mate, tradicia ujo por populara teeca trinkaĵo (ankaŭ nomate mate) infuzata de la planto yerba mate. En Brazilo, ĉi tiu trinkaĵo estas nomata "ĉimarono" (el "chimarrão"), nova vorto en la Brazila-Esperanto vortaro.
Ĉinujo
La wu luo (kalabaso) estas praa sanrimedio. La kuracistoj portis medikamentojn en ĝi pro la supozeblaj potencoj por sanigi. La wu luo adsorbis malbonan terenergion qi, kiu alie malhelpus sanon. Ĝi estas tradicia sanigilo en Feng Shui.
Okcidenta Papuo, Nov-Gvineo
En la distrikto Okcidenta Papuo de Nov-Gvineo, la kalabasa ŝelo estas uzata por verki tradician viran vestaĵon kiu estas penisingo koteko. Oni uzas pezilon por longigi la frukton dum ĝi kreskas por ke ĝi havu taŭgan formon.
Alia frukto, el kiu oni faras penisingojn, estas lagenario.
Maktabo
Maktabo aŭ maktab (مكتب) aŭ Maktabeh (مكتبة: ) aŭ Maktabkhaneh (aliaj transliterumoj estas makteb, mekteb, mektep, meqteb, maqtab), nomita ankaŭ Kuttab (الكتَّاب: Kottāb), “lernejo”, estas arabdevena vorto uzata por referenci al bazlernejo. Kvankam ĝi estis uzita ĉefe por instrui al infanoj legopovon, skribadon, gramatiko kaj islamajn studojn kiel Qira'at (deklamado de Korano), ofte oni instruis ankaŭ aliajn praktikaj kaj teoriajn studfakojn. Ĝis la 20-a jarcento, la maktaboj estis la nura edukrimedo en granda parto de la islama mondo.
La palabra maktab referencas nur arablingvajn bazlernejojn. Maktab estas uzata en daria persa lingvo en Afganio kiel termino egalvalora al lernejo, inkludanta ambaŭ lernonivelojn, nome baz- kaj mez-lernejojn. Aviceno uzis la vorton maktab samsence.
En la komuna uzado de la moderna araba, maktab signifas "oficejo" aŭ "skribejo", dum maktabah signifas "biblioteko" aŭ "studejo" kaj kuttāb estas plurala vorto kiuj signifas "librojn".
Szabolcs Harangi
Szabolcs Harangi [sabolĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harangi Szabolcs estas hungara geologo, vulkanologo, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019).
Szabolcs Harangi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Szabolcs Harangi akiris geologian diplomon (M.Sc) en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1986, poste li estis stipendiulo samloke. Ekde 1989 li havis postenon en la universitato. Li doktoriĝis en la universitato en 1992, post 2 jaroj li kandidatiĝis (CSc-PhD). La habilitiĝo okazis en 2002, post 2 jaroj li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio (DSc). Li estis nomumita docento en 2002, katedrestro en 2003, profesoro en 2006. Li ricevis premiojn kaj stipendiojn ekde 1985. Li havas edzinon, kiu naskis 5 gefilojn.
Magnetofluidodinamiko
Magnetofluidodinamiko estas la fako de fiziko (kaj, precize, de fluidodinamiko) kiu studadas la dinamikon de elektrokondukaj fluidoj situantaj en elektromagneta kampo, kiel ekzemple plasmoj.
Oni konsideras la svedan fizikiston Hannes Alfvén kiel la patron de magnetofluidodinamiko; en 1970 li ricevis la Nobel-premion pri Fiziko "pro sia fundamenta laboro kaj siaj malkovroj en la fako de magnetofluidodinamiko, riĉaj je aplikeblecoj en pluraj branĉoj de plasmofiziko".
Amerika harpio
Amerika harpio, Harpia harpyja, estas aglo, ofte nomata ankaŭ Agloharpio, Harpiaglo aŭ simple Harpio. Tiu specio estis unuafoje priskribata de Linnaeus en sia verko Systema Naturae en 1758 kiel Vultur harpyja, laŭ la mitologia besto harpio. Ĝi estas la ununura membro de la genro Harpia.
Estas la novmonda plej granda kaj plej pova aglo kaj inter la plej grandaj vivantaj taksonoj inter specioj de agloj en la mondo. Ĝi kutime loĝas en tropikaj pluvarbaroj de malaltaj teroj en la supra tavolo de kanopeo.
Ties nomo aludas al harpioj de la antikva Greka mitologio. Tiuj estis ventospiritoj kiuj portas la mortintojn al Hadeso, kaj onidire havas korpon aglecan kaj vizaĝon homan.
Disvastiĝo
Troviĝas en ĝangaloj kaj malaltaj tropikaj pluvarbaroj el suda Meksiko ĝis norda Argentino, plej ofte nur ĝis 1000 m de alteco, sed foje ĝis 2000.
Aspekto
La Amerika harpio, Harpia harpyja, estas eĉ pli ol 100 cm longa -tio estas pli ol duono de meza homo- kun enverguro de 200 cm kaj pezo de 8 ĝis 9 kg; maskloj nur ĝis 5 kg. Inoj -kiel en multaj aliaj rabobirdoj- estas pli grandaj kaj pezaj ol la maskloj, ĝis unu triono.
Inoj de harpioj tipe pezas 6 al 9 kg. Unu escepte granda kaptiva ino nome "Jezebel" pezis 12.3 kg. Sed ĉar kaptiva, tiu granda harpiino povus ne esti reprezenta de la ebla pezo en naturaj harpioj pro diferencoj en manĝodisponeblo. La masklo, kompare, pezas nur ĉirkaŭ 4 al 4.8 kg. Harpiagloj estas 89 al 105 cm longaj kaj havas enverguron de 176 al 201 cm. Inter nunaj agloj, nur la Filipina aglo kaj la Stelera maraglo alproksimiĝas al similaj dimensioj, kvankam la enverguro de la Harpiaglo estas relative malgranda (adapto kiu pliigas manovreblon en arbaraj habitatoj kaj estas kunhavata de aliaj rabobirdoj en similaj vivejoj) kaj estas surpasata de kelkaj grandaj agloj de malferma kamparo kiaj la Militaglo, Kojnvosta aglo kaj la Stelera maraglo. Tamen la formortinta Haasta aglo de Novzelando estis preskaŭ 50% pli granda kaj ege pli granda ol ĉiuj nunaj agloj, inklude la Harpion.
Supraj partoj (kaj brusto, kiel rubando ĝis la kolo) estas ardeznigrecaj al malhelgrizegaj kun cindrogriza kapo kaj blankaj subaj partoj kiaj ventro, subflugiloj, vosto kaj krurplumaro (en krurplumaro estas ankaŭ malhelaj makuletoj kiel horizontalaj strioj, en vosto nigraj bandoj kaj en subflugiloj nigraj strioj proksime de la pintoj).
Ambaŭ seksoj havas tre diferencigan erekteblan duoblan kronkreston de longaj plumoj ĉirkaŭ kolo, nuko kaj la tuta kapo, kiu faras ties imagon pli teruriga. Ankaŭ la pufiĝanta blanka plumaro de la ventro bombastigas sian imagon. La plumaroj de masklo kaj ino estas identaj. La tarso estas ĝis 13 cm longa.
La okuloj estas nigraj. La kruroj estas flavaj kaj la nigraj krifoj longas ĝis 13 cm. Amerika harpio povas preni per ties krifoj laŭ forto de 42 kilogramoj por cm². Ili ankaŭ povas porti pli ol 3/4 de sia korpopezo. Per tiuj krifoj ili povas predi eĉ sufiĉe grandajn mamulojn.
La alvokaro estas kombino de ununota ascenda kaj dunotaj (dua noto pli mallongega kaj ascenda) alvokoj; temas pri akra fajfado.
Kutimoj
Tiu neotropisa specio estas tre aktivema ĉasanto karnovora kaj estas pintopredanto, kio signifas ke plenkreskuloj estas je la pinto de manĝoĉeno kaj ne havas naturajn predantojn. Ties ĉefa predo estas arboloĝantaj mamuloj kiaj simioj, koatoj, bradipoj, histrikoj, kinkajuoj, formikomanĝuloj kaj didelfedoj ; studo estrita de Aguiar-Silva inter 2003 kaj 2005 en nestoloko de Parintins, Amazonio, Brazilo, kolektis restaĵojn el predoj proponitaj de la gepatroj al idoj kaj poste identigitaj, konklude, ke laŭ terminoj de preditaj individuoj, la bazo de la harpipredo estis komponita je 79 % el bradipoj el du specioj: nome Griza bradipo, Bradypus variegatus, kvante je 39% de individua predobazo, kaj Dufingra bradipo, Choloepus didactylus, je 40%; variaj simioj kvantis je 11.6% de sama predobazo. En simila studo en Panamo, kie estis liberigita paro de kaptivbredataj subplenkreskuloj, 52% de la masklaj kaptoj kaj 54% de la inaj estis ankaŭ de du bradipaj specioj (Bradypus variegatus kaj Hofmana dufingra bradipo, Choloepus hoffmanni). En Pantanalo paro de nestagloj predis la histrikon Prenpova histriko, Coendou prehensilis, kaj la akution Azara akutio, Dasyprocta azarae.
Ĝi povas esti agresema kontraŭ homoj se oni ĝenas nestolokojn aŭ minacas ties idojn: tiele ornitologoj penas studi ilin, ĉar estas atakataj kaj vunditaj spite helpon de kuglimunaj veŝtoj kaj kaskoj. Ĝi povas ataki hejman bestaron kiaj hundoj aŭ kokoj, eĉ infanojn, sed ne estas serioza informo pri infanrabo spite onidirojn kaj pri bestaro estas rare. Ili kontrolas populaciojn de mezpredantoj kiaj kapucensimioj kiuj predas etende birdovojn kaj kiuj (se ne nature kontrolataj) povus kaŭzi lokajn formortojn de sensivaj specioj.
La fingroj de la Harpio estas ege povegaj kaj helpas je la predomortigo. La Harpiaglo povas fari premon de 42 pondoj/cm² (4.1 paskaloj aŭ 400 N/cm2) per siaj fingroj. Ĝi povas ankaŭ porti pli da tri kvaronojn de sia korpopezo. Tio permesas la birdon kroĉikapti vivantan bradipon el arbobranĉoj, same kiel aliajn grandajn predaĵojn: estas informoj de Harpioj kaptintaj kaj elflugantaj kun hurlosimioj kaj bradipoj pezaj ĝis 6.5 al 7.7 kg.
Ili el- kaj alflugas de arbo en arbo kaj ili uzas ilin por ĉasi kaj kaŝi sin. Ili flugas je 80 km/h. Ekde sia gvatejo ili kontrolas eblajn predojn, riveron kaj salejon.
Kutime ĝi estas soleca kaj pariĝas nur dum reproduktado.
Reproduktado
Paroj estas monogamaj kaj uzas la saman neston dum jaroj.
Ili povas esti agresemaj al homoj kiuj ĝenas siajn nestolokojn aŭ ŝajnas minaco al junulo kiel registrite en televida programo. La harpio ofte konstruas sian neston en kronopinto de kapok-arbo, unu el plej altaj arboj en Sudameriko. En multaj sudamerikaj kulturoj estis konsiderata malbonsortiga forhaki la kapokarbo, kiu povas helpi la konservon de la biotopo de tiu rimarkinda aglo. Tiu birdo uzas ankaŭ aliajn grandajn arbojn por konstrui sian neston, kiaj la arbo de la Brazilnukso. Nestoloko troviĝanta en la brazila Pantanalo estis konstruita en arbo Cambará (Vochysia divergens).
Ambaŭ gepatroj bone zorgas la idon. La masklo alportas manĝon dum la ino konstante kontrolas kaj zorgas la idon kaj la neston. Dekomence ŝi diserigas la predon, poste permesas la filon mem diserigi kaj poste eĉ predi. La masklo povas malproksimiĝi por ĉasi, eĉ malfrui dum tagoj, dum proksimaj populacioj de simioj povas ne esti tuŝataj: tiele, kiam la junulo ekĉasos, povos facile trovi predon. Ankaŭ aliaj bestoj povas loĝi ĉe la harpinesto por profiti timon de eventualaj predantoj, kiel ekzemple tukanoj, kiuj estas rapidaj flugantoj kaj ne predoj mem de la Harpiagloj.
Minacata specio
Amerika harpio estas minacata pro habitatoperdo provokata de incendioj, senarbarigo por lignoproduktado, brutara ranĉado, agrikulturo, mineralserĉado kaj ĉasado en sia medio. Ĉasado estas rilata al fakta minaco al brutaro kaj/aŭ supozata al homa vivo, pro ties grando. Tiaj minacoj okazas tra ties teritorioj, en grandaj partoj el kiuj la birdo iĝis nur subita vidaĵo: en Brazilo ĝi tute malaperis el la Atlantikaj arbaroj kaj troviĝas nombre nur en plej malproksimaj partoj de Amazona Baseno; brazila ĵurnalista rakonto de la mezaj 1990-aj jaroj jam plendis, ke tiam ĝi troviĝis nombre, en Brazila teritorio, nur en la norda flanko de Ekvatoro. Sciencaj registroj de 1990 tamen sugestas, ke la atlantikarbara populacio de harpioj povus esti migranta. Sekvaj studoj en Brazilo asertis, ke ĉe 2009 la Harpiaglo, for de la Brazila Amazonio, estas draste endanĝerita en Espírito Santo, San-Paŭlo kaj Paranao, endanĝerita en Rio de Ĵanejrio, kaj probable formortinta en Rio Grande do Sul kaj Minas Gerais - la fakta grando de ties totala populacio en Brazilo estas nekonata.
Jam malaperis ekzemple de Kostariko.
Tutmonde la specio Harpia harpyja estas en la ruĝa listo de endanĝerigitaj specioj, nome konsiderata kiel Preskaŭ Minacata fare de la IUCN kaj minacata je formorto ĉe CITES (apendico I). IUCN
Naciaj iniciatoj
Variaj iniciatoj por rekuperado de la specio estas nune farataj en variaj landoj: el 2002, Peregrine Fund iniciatis konservadon kaj studadan programon por la Harpiaglo en Darieno, Panamo. Simila, kaj pli granda pro la dimensioj de la lando, projekto okazas nune en Brazilo, ĉe la Nacia Instituto de Amazonia Priserĉado, laŭ kiu 45 konataj nestolokooj (nune 62, nur tri for de la Amazona Baseno kaj ĉiuj tri nune neaktivaj) estas kontrolataj de priserĉistoj kaj volontuloj el lokaj komunumoj. Ido de Harpiaglo estis kontrolata per radiotransmisiilo kio permesis sekvi ĝin dum pli da tri jaroj per satelita signalo sendita el INPE (Brazila Instituto por Spacostudoj). Krome fotara registrado de nestoloko en la Nacia Arbaro Carajás estas nune farata de la fotisto por la brazila eldono de Gazeto National Geographic João Marcos Rosa.
En Belizo, estas The Belize Harpy Eagle Restoration Project. Ĝi ekis en 2003 kun kunlaborado de Sharon Matola, Fondinto kaj Direktoro de la Beliza Zoo kaj The Peregrine Fund. La celo de tiu projekto estis la restarigo de la Harpiagloj en Belizon. La populacio de la Harpiagloj malpliiĝis kiel rezulto de arbarfragmentado, pafado kaj nestodetruado, rezulte en preskaŭ loka formorto de la specio. Kaptivbredataj Harpiagloj estis liberigitaj en la Konservareo de Rio Bravo en Belizo, elektita pro la kvalito de ties arbara habitato kaj rilatoj kun Gvatemalo kaj Meksiko. La vivejaj ligoj kun Gvatemalo kaj Meksiko estis gravaj por la konservado de la biotopokvalito kaj de la Harpiagloj je regiona nivelo. Novembre de 2009 estis liberigitaj 14 Harpiagloj kaj ekkontrolitaj fare de la Peregrine Fund, pere de satelita telemetrio.
Januare de 2009 ido de la preskaŭ formortinta populacio de la Brazila ŝtato de Paranao estis bredata en kaptiveco je la rezervejo ĉe la Itajpuo de la Brazil-paragvaja ŝtata entrepreno Itaipu Binacional. Septembre de 2009 ina plenkreskulo, post esti kaptiva dum 12 jaroj en privata rezervejo, estis ligita al radiotransmisiilo antaŭ esti liberigita en naturon ĉe la Nacia Parko Pau Brasil (iam NP Monte Pascoal), en la subŝtato de Bahio.
Valsinni
Valsinni estas komunumo de Italio. Ĝis 1873 ĝi estis nomita Favale San Cataldo. La teritorio apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Colobraro, Nocara (CS), Noepoli (PZ), Nova Siri, Rotondella kaj San Giorgio Lucano.
Amerika harpio
Naciaj iniciatoj
Decembre de 2009 la 15a Harpiaglo estis liberigita en la Konservareo de Rio Bravo en Belizo. La liberigo estis koincidita kun la Klimatŝanĝa Konferenco de 2009 okazinta en Kopenhago. Tiu 15a aglo, kromnome "Hope" (Espero), fare de la funkciuloj de la Peregrine Fund en Panamo, estis la "poster child" (simbolo) por arbarkonservado en Belizo, evolulando, kaj por la gravo de tiuj aktivaĵoj rilate al Tutmonda varmiĝo kaj Klimata ŝanĝo. La evento aperis en la ĉefaj belizaj amaskomunikiloj, kaj estis subtenita de la usona ambasadoro en Belizo, nome Vinai Thummalapally, kaj de la Britia Alta Komisiisto en Belizo, nome Pat Ashworth.
La Verduloj (Albanio)
La partio La Verduloj (albane Te Gjelberit) estas nacia ekologia-alternativa politika partio en Albanio. Ĝi fondiĝis la 1-an de septembro 2001. Sur eŭropa nivelo, la partio estas observa membro de la transnacia Eŭropa Verda Partio.
Amerika harpio
Naciaj iniciatoj
En Kolombio en 2007 paro de Harpiagloj komponita de maskla plenkreskulo kaj de ina subplenkreskulo konfiskitaj el la kontraŭleĝa trafiko estis reenportita al la naturo kaj kontrolitaj en la Nacia Parko Paramillo en Kordovo, dum alia paro estis retenita kaptivece en studada centro por bredado kaj eventuala liberigo. Kontrolaj klopodoj kun helpo de volontuloj el lokaj amerikaj indiĝenaj komunumoj okazas ankaŭ en Ekvadoro, inklude la kuna sponsorado de diversaj hispanaj universitatoj - simile al aliaj klopodoj el 1996 en Peruo, centre ĉirkaŭ la indiĝena komunumo de Tambopata Provinco, Madre de Dios. Alia kontrolada projekto, el 1992, estis funkcianta ĝis 2005 en la subŝtato de Bolívar, Venezuelo.
Leap Year
Leap Year ("Superjaro") estas usona romantika komedia filmo de 2010 reĝisorita de Anand Tucker kaj verkita de Harry Elfont kaj Deborah Kaplan kun la ĉefroloj de Amy Adams kaj Matthew Goode, ĝi estis lanĉita dum 2010 en Irlando.
La Verduloj (Albanio)
La partio kreiĝis fare de junaj intelektuloj vidalvide al la daŭre drasta ekologia krizo en la ŝtato. La ĉefa celo de la partio estas plikonsciigi la nacian socion pri la krizo kaj klopodi preventi la pliserveriĝon de la krizo. Daŭre la partianioj estas ĉefe studentoj, lernejanoj kaj aliaj junaj homoj, sed ankaŭ lokaj ekologiaj asocioj.
Leap Year
Intrigo
Sukcesa Anna Brady (Amy Adams) estas frustrita pro tio ke sia kardiologa koramiko Jeremy Sloane post kvar jaroj ankoraŭ ne proponis al ŝi geedziĝon. Ŝi decidas vojaĝi de Bostono al Dublino, por proponi geedziĝon al li la 29-an de februaro (supertago), dum li estas tie ĉe konferenco. Anna deziras profiti irlandan tradicion, en kiu virino proponas edziĝon al viro dum supertago.
Dum la flugo, ŝtormo deturnas la aviadilon al Kimrio. Anna dungas ŝipeton por konduki ŝin al Cork. La severeco de la ŝtormo devigas ŝin surteriĝi ĉe malgranda ĉemara vilaĝo nomata Dingle. Anna petas Declan O'Callaghan (Matthew Goode), irlandan gastejestron, taksie veturigi ŝin al Dublino. Unue li rifuzas, sed post kiam lia taverno estas minacita pro ŝulda nepago, li konsentas veturigi ŝin kontraŭ 500 €. Laŭ la vojo, li mokas ŝian kredon je superjara tradicio.
Grego da bovinoj baras la vojon. Anna paŝas sur bova sterko provante movi la bestojn, kaj provas purigi ŝiajn ŝuojn apogante sin sur la aŭto de Declan, kiu igas ĝin ruliĝi malsupren en rivereton. Tial ili daŭrigas piede, Anna haltas kamioneton kun tri vojaĝantoj, kiuj ofertas al ŝi kunveturadon. Ignorante la averton de Declan, Anna donas al ili sian valizon post kio Ili forveturas sen ŝi. Anna kaj Declan daŭrigas piede ĝis vojranda drinkejo, kie ili malkovras la tri ŝtelistojn, kiuj ridas pri la subvestoj de Anna. Declan batalas kontraŭ ili kaj reprenas la pakaĵojn de Anna.
Atendante trajnon, ili demandas unu la alian, kion ili prenus, se iliaj hejmoj brulus kaj ili havus nur 60 sekundojn por saviĝi. Ili decidas viziti proksiman kastelon sen rimarki pri la tempo ili maltrafas la trajnon. Ambaŭ estas devigitaj resti ĉe gastejo, kie ili ŝajnigas esti edziĝintaj tiel ke iliaj konservativaj gastigantoj permesos al ili tranokti. Dum vespermanĝo, kiam alia paro kisas sin por montri sian amon unu al la alia, Anna kaj Declan estas "devigitaj" ankaŭ kisi unu la alian. Ĉi tio incitas sentojn, kiujn neniu el ili atendis. Ili dormas en la sama lito, sed ne konfesas siajn novajn sentojn unu por la alia.
Dum petveturado, Anna kaj Declan estas kaptitaj en hajloŝtormo kaj ŝirmiĝas en proksima preĝejo, kie geedziĝo okazas. Ili estas invititaj al la akcepto, kie Anna ebriiĝas. Anna pridubas siajn proprajn intencojn kun Jeremy kaj ekkomprenas ke ŝi havas sentojn por Declan. Kiam la du estas kisontaj, Anna vomas kaj svenas. La sekvan tagon ili alvenas en Dublinon. Declan rivelas ke li iam estis enamiĝita sed lia fianĉino forkuris al Dublino kun la edziĝringo de lia patrino akompanata de lia plej bona amiko. Anna sugestas, ke dum li estas en Dublino li petu la ringon al sia eksfianĉino. Kiam ili alvenas al la hotelo kie Jeremy loĝas, Jeremy surprizas Anna per edziĝpropono rekte en la akceptejo. Vidante, ke Declan jam eliris el la hotelo, ŝi akceptas la proponon de Jeremy.
Anna revenas al la taverno en Dingle, kie Declan revivigis ĝin. Li repagis la ŝuldon al sia posedanto kun la helpo de la komunumo. Anna rakontas al li ke ŝi rompis sian gefianĉiĝon kaj proponas ke ili estu kune, kaj ne elpensu planojn. Declan foriras. Opiniante ke li ne deziras esti kun ŝi, Anna rapidas eksteren al la rando de klifo. Declan aperas, rivelante ke li iris al la urbo por preni la ringon de sia patrino. Declan diras, ke li volas fari planojn kun ŝi, kaj proponas edziĝon sur la klifo. Anna feliĉe akceptas. Ili forveturas en la aŭto de Declan, lasante sian vojaĝcelon malferma al sorto.
Călacea
Călacea estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
2255 Ĉinghajo
2255 Ĉinghajo estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉinaj astronomoj de la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la provinco Ĉinghajo, en centro-okcidento de Ĉinio.
Paul Leni
Paul LENI (n. la 8-an de julio 1885 en Stutgarto - m. la 2-an de septembro 1929 en Los-Anĝeleso), denaske Paul Josef Levi, estis germana reĝisoro kaj grava por la germana ekspresionisma filmverkado. Li filmis Hintertreppe (1921) kaj Das Wachsfigurenkabinett (1924) en Germanio. Li poste elmigris al Usono, kie li filmis interalie The Cat and the Canary (1927), The Chinese Parrot (1927), The Man Who Laughs (1928), kaj The Last Warning (1929)
Mezőtúr
Mezőtúr estas urbo en departemento Jász-Nagykun-Szolnok en orienta Hungario.
Situo
Mezőtúr situas sur ebenaĵo, laŭ grava fervojo kaj ĉefvojo inter Budapeŝto kaj Arad. Rivero Körös fluas en la proksimo.
Historio
En la agrara regiono estas tipa agrara urbo, en la mezepoko nomiĝis Túr, kiu ricevis la titolon kampurbo kune kun rajtoj de doganoprenoj kaj bazaradoj en 1378. Tie situis la unusola vojo tra la marĉo inter Buda kaj Transilvanio. Dum dominado de turkoj la urbeto gardis sian gravecon, eĉ ĝi iĝis grava centro de la protentastantismo. Mezőtúr dum la historio famiĝis ankaŭ pri potofaristoj.
Júlia Szendrey
Vivo
Lia patro havis gravan postenon en grandbienoj en Keszthely, poste en Erdőd. Júlia frekventis lernejojn en Mezőberény kaj en Pest. Ŝi renkontis Sándor Petőfi en balo de Nagykároly en 1846. La tiam jam fama poeto verkis al ŝi multe da belegaj poemoj. Post unu jaro geedziĝo okazis. Gepatroj de Júlia ne apogis la geedziĝon. La juna paro komencis la komunan vivon en Pest. La edzino iom estis ekstravaganca por la tiamaj kutimoj. Ŝi fumis cigaron kaj vestiĝis en pantalono.
La unusola komuna filo Zoltán Petőfi naskiĝis en 1848. Post malapero de la edzo ŝi vivis en Transilvanio, kie ŝi vane serĉigis sian edzon. En 1850 ŝi elektis novan edzon Árpád Horvát. Tiu ago kaŭzis tutlandan indigniĝon. Tamen ŝi naskis 4 gefilojn, dume ŝi ne edukis Zoltán-on. Abrupte en 1866 ŝi forlasis la edzon. Ŝi mortis en Pest, tie ŝi entombiĝis en komuna tombo kun gepatroj de Petőfi. Spite la duan edziĝon, en la tomboŝtono legeblas: Petőfi Sándorné (laŭ sugesto de Kálmán Kalocsay: Petőfi Sándoredza).
Creighton Hale
Creighton HALE, denaske Patrick FITZGERALD (naskita la 24-an de majo 1882 en la graflando Cork, Irlando; mortinta la 9-an de aŭgusto 1965 en South Pasadena, Kalifornio), estis usona film-aktoro, kiu aktiviĝis dum la periodo de mutaj filmoj.
Dum li estis rolanto en la Broadway-teatraĵo Indian Summer fare de Charles Frohman, Hale estis rimarkita de delegito de la firmao Pathe Film Company. Lia unua filmo estis The Exploits of Elaine. Li fariĝis filmstelo per pluraj popularaj filmoj, interalie Way Down East, Orphans of the Storm, and The Cat and the Canary. Lia kariero tamen ĉesis, kiam aperis parolaj filmoj. Li havis nur tre malgravajn rolojn en kelkaj parolaj filmoj, ekzemple Larceny, Inc., The Maltese Falcon kaj Casablanca. Lia lasta filmo estis Beyond the Forest.
Bohuslav Martinů
Bohuslav Martinů (naskiĝis la 8-an de decembro 1890 en Polička - mortis la 28-an de aŭgusto 1959 en Liestal apud Basel) estis ĉeĥa komponisto, kiu longe vivis en Parizo (1923-1940), Usono (1941-1953), fine en Italio, Francio, kaj Svislando. Influita de novoklasikismo, I. Stravinskij kaj la Pariza Seso. Aŭtoro de operoj (Ludoj pri Maria, Komedio sur ponto, Julietta, Grekaj Pasionoj, riadna), baletoj, simfonioj, kantatoj.
29983 Amyxu
29983 Amyxu estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Xu, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Jericho High School de Jericho (Nov-Jorkio, Usono).
Rami
Rami estas arta lingvo kreita de anonimulo por fikciaj estuloj. Ĝi havas tre kompleksan fonologion kaj fantazian, sed simplan morfologion. Ne estas informoj pri sintakso.
Ács
Ács [aĉ] estas urbo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Komárom. La loknomo de la urbo signifas: ĉarpentisto.
Historio
La romianoj havis 2 setlejojn ĉe la limes nomataj Ad Mures kaj AD Statuas. Verŝajne en la hungara setlejo loĝadis reĝaj ĉarpentistoj. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste germanoj kaj hungaroj refondis ĝin. En 1809 la aŭstroj-hungaroj venkis la francojn. En 1849 la hungaroj venkis la aŭstrojn. Inter 1871-2001 sukerouzino funkciis. La vilaĝo en 2007 urbiĝis.
Rachovian
Specimeno (Babela Turo Gen. 11: 1-9):
1-Vë meco njòst mely dâzha zêterëvë senere pîsë. 2-Bâztovë dorenë téroso sïcholona, fâmosy Shinarä fádosna jochëvë déchâsna. 3-mledzhenjavë djûqosna, "dzhdecerë dýnedë, tyvë mècravë dzhonedë". dzhdecerëvë nýsi sëbry flòkryvë nýsi lîcry pîsne. 4-djûqosnavë, "chetja lo kesti dzhity mljòlry tosjaja kodedë, mlosjavë zheca gávedë, têdzhë njostevo dzhit lja feljovo". 5-God-vë trësë, chetja kostjavë dzhityv dorenë kodecholona trjâdzin. 6-God-vë djûqosë, "trje! mele jesche sjona, jestevë zodo séle dzhiljaja kolona jesë, ljatevë jitjaja vŷnana klotyte jesë." 7-"Sanedë, tredzodzhe tanyvë dâzhosy brchûzdidë mledzhony lja dosjédina". 8-Vë God tav têdzë njostevo feljosë, fosnjasnavë kostja kododin. 9-Jochuvë Babel tynja mleséja, tûrju jochë God tavy dâzhosy brchâzdin, tav-vë têdzhe njostevo feljozdin.
Eksteraj ligiloj
http://www.compulink.co.uk/~morven/lang/rach.html http://www.compulink.co.uk/~morven/about.html
Rabia Kazan
Rabia KAZAN (la plena nomo estas Rabia ÖZDEN KAZAN) (naskiĝis en Malatya) estas turka ĵurnalistino, kiu ĉiam laboris por virinoj kaj por defendi iliajn rajtojn.