cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
József Faragó
Biografio
Sian gimnazian studojn József Faragó faris en sia naskiĝurbo kaj en Sfântu Gheorghe, doktoriĝis pri etnografio kiel disĉiplo de Béla Gunda en 1945 en Bolyai Tudományegyetem. Li estis ano de Móricz Zsigmond Kollégium, redaktoro de eldonaĵoj de kolegio kaj de libroeldonejo Méhkas Diákszövetkezet. Ĝis 1953 ĝi estis universitata instruisto; dume ekde 1950 scienca esploristo, ĉefesploristo ĉe folklorinstituto de akademio en Kluĵo.
Kutzenhausen (Alzaco)
Kutzenhausen (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Gurgen Sevak
Gurgen SEVAK (familia nomo: Grigorjan) estis soveta esperantisto, armeno, lingvisto. Li naskiĝis la 15-an de aprilo 1904 en Tbiliso, Kaŭkazo kaj mortis la 30-an de novembro 1980. En la Universitato de Erevano li kiel docento gvidis la katedrojn de armena lingvo kaj metodologio de lingvoscienco. Esperantisto de 1921, li faris multajn prelegojn, kursojn, publikigis artikolojn en Tbiliso ĝis 1924, poste en Erevano. En 1925 li organizis Armenujan Esperantistan Union kaj iĝis ĝia prezidanto. Poste li estis la sekretario de Armenuja komitato de Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU). Li estis membro de la Lingva Komitato kaj de la Lingva Komisiono de SEU, verkis lernolibron por armenoj, 1930, tradukis por Heroldo de Esperanto kaj Sennacieca Revuo. Krome li verkis romanojn, dramojn kaj versojn, el kiuj plej multaj nur publikiĝis en manuskripto. En 1958 li provis iniciati ĉiumonatan bultenon de la titolo Armena Esperantisto, sed pro la politikaj kondiĉoj en tiama Sovetio ĝi povis aperi nur unufoje en 1948 kaj poste estis ne plu eldonita.
NGC 2070
NGC 2070 (alia indiko — ESO 57-EN6; nomata ankaŭ Tarantula Nebulozo aŭ 30 Doradus) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Tramtransporto en Minsk
Tramoj en Minsk — sistemo de tramoj elektraj en ĉefurbo al Belorusio, malfermita la 13an de oktobro 1929. Tramoj en Minsk ekspluatas vagonojn de firmaoj Tatra, PTMZ, RVZ, interalie germanajn vagonojn GT8D kaj vagonojn de belorusa produktado: AKSM-743, AKSM-843 kaj AKSM-60102.
NGC 2070
Kun vida magnitudo de 8 la nebulozo estas eksterordinare hela objekto, se konsideri ĝian distancon de 170.000 lumjaroj. Ĝia lumeco estas tia, ke se ĝi troviĝus samdistance de Tero kiel la Oriona Nebulozo, ĝi ĵetus videblajn ombrojn. Ĝi estas la plej aktiva konata regiono produktanta novajn stelojn en la galaksioj de la Loka Grupo. En ĝia centro troviĝas la eksterordinare kompakta stelamaso R136a, kiu produktas la pliparton de la radia energio de la nebulozo. Alia notinda stelamaso, Hodge 301, situas ĉirkaŭ 150 lumjarojn de la centro de la nebulozo.
Turčianske Jaseno
Turčianske Jaseno (hungare Turócjeszen [turOcjesen]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Turčianske Jaseno situas sub montaro Granda Fatro (monto Lysec 1381 m alta), laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 8 km.
Historio
La vilaĝo naskiĝis en tiu formo en 1974, tiam 2 apudaj vilaĝoj menciitaj malsupre unuiĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turčianske Jaseno 354 homoj, (349 slovakoj).
Dolné Jaseno
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1249, poste en 1374 en latina formo "Parva Jezen". La hungara loknomo "Kysjesen" aperis en 1443. La loĝantoj estis nur nobeloj. En 1785 230 vilaĝanoj loĝis en 53 domoj, en 1828 322 vilaĝanoj loĝis en 60 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisjeszen 304 homoj, (plejparte slovakoj).
Citronkanario
Ĝi troviĝas en Orienta Afriko nome el Sudano kaj Eritreo suden al Zambio kaj Mozambiko. Per la menciata scienca nomo ĝi inkludas la grizkapajn subspeciojn brittoni kaj hypostictus, foje separatajn kiel Suda Citronkanario, Serinus hypostictus.
Temas pri kanario olivverdeca supre kun nigreca strieco en dorso kaj ĉefe en flugiloj kaj verdecflava sube ankaŭ strieca en brusto kaj pli tutflava ventre. La kapo estas olivecgriza kun pli nigreca masko (frunto, vizaĝo kaj mentono) kontrasta kun hela rozkoloreca al kornokolora beko.
15262 Abderhalden
15262 Abderhalden estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa fiziologiisto kaj biokemiisto Emil Abderhalden (1877–1950), lektoro ĉe la Universitato de Halle dum 1911 - 1945. Li kontribuis al pli ol 1000 artikoloj pri la fiziologia kemio de la metabolo, kreis la bazon de moderna dietiko, malkovris la defendajn enzimojn kontraŭ fremdaj proteinoj kaj promociis la socian bonfarton.
Etele Baráth
Etele Baráth [barAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baráth Etele Béla estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, arkitekto.
Etele Baráth naskiĝis la  1942 en Budapeŝto.
Biografio
Etele Baráth abiturientis en sia naskiĝurbo en 1960, poste li laboris jaron, fine li frekventis Teknikan Universitato en Budapeŝto kaj li ankaŭ studis en Parizo. Li akiris diplomon en 1967, poste li laboris en arkitekta firmao, post jaroj li estis ĉefarkitekto de Zalaegerszeg. Inter 1974 és 1988 li denove laboris en Budapeŝto, krome li instruis en la supre menciita universitato kaj ankaŭ en Scienca Universitato pri Eötvös Loránd (foje ankaŭ en Montpellier). Tiutempe li lernis filozofion, en 1985 li doktoriĝis. Inter 1980-1987 li estis membro de Hungara Socialista Laborista Partio, en 1989 li aliĝis al la nove fondita Hungara Socialista Partio. Li estis parlamenta deputito inter 1994-2010. En 2002 li estis nomumita subministro, poste senpostena ministro pri Eŭropo en Unua Kabineto Gyurcsány ĝis 2006. Li havas edzinon, kiu naskis 3 filojn.
Astraĥano
Astraĥano  (Астрахань elparolata kiel [Astraĥanj]) estas ĉefurbo de Astraĥana provinco en Rusio. Ĝi estas tutmonde konata kiel ĉefurbo de la kaviaro kaj ĝia regiono profitas de multnombraj gasrimedoj ekspluatataj de Gazprom, la ĉefa regiona dunganto. En la urbo situas ankaŭ la ĉefsidejo de la kaspia floto de la rusa mararmeo. En Astrajĥano troviĝas unu el la plej malnovaj teatrejoj de Ruslando. Ĝi ankaŭ havas ses moskeoj inter kiuj la nigra moskeo kiu estis la moskeo de la silkvojaj komercistoj el Buĥaro.
La urbo situas ĉe la volga delto, je ĉirkaŭ 100 km de la kaspian (maron, lagon). Pro ĉi tiu loko Astraĥano havas gravan riveran kaj maran havenon. Astrakhan estas plej konata pro ĝia kaviaro. En la urbo estas flughaveno (Narimanovo) kaj fervoja stacio.
Kiel komerca centro inter Eŭropo, Oriento kaj Kaŭkazo, Astraĥano ĉiam estis relative prospera. Ĝia nuna ekonomia signifo ĝi dankas al la granda ĉeesto de fiŝoj en la rivero, precipe sturgo (acipensiredoj) bona por produktado de kaviaro, kaj aliro al la kaspia maro lige kun nafto-produktado. La haveno estas la due plej granda en Rusio, mezurita per la volumo de vartrafiko.
La urbo havis mil loĝantojn en jaro 1959,  mil en 2002 kaj  loĝantoj en 2014
Historio
Astraĥan estis grava transirejo de la Silka Vojo (parte direkte al Tbiliso kaj Erzurum). Astraĥano estis de 1466 ĝis 1556 la ĉefurbo de mongola kanato (regno).
Dum 17 monatoj inter la jaroj 1670 - 1671 Astraĥan estis sub la influo de Stepan Razin kaj liaj kozakoj. Komence de la sekva jarcento, Petro la Granda ebligis ŝipkonstruejon kaj fris de Astraĥano la bazon por siaj malamikecoj kontraŭ Persio. Poste en la jarcento, Katarina la 2-a aljuĝis gravajn industriajn rajtojn al la urbo.
Esperanto en Astraĥano
Esperantistoj en Astraĥano aktivis dum 1910-aj jaroj. Astraĥana societo de esperantistoj eldonis ruslingvajn varbilojn en 1913 kaj 1914 jaroj.
Pesonecoj
Ilya Ulyanov (1831-1886), instruisto pri matematiko kaj fiziko, patro de Lenin
Waldemar Feifer | de (* 1983), germana-rusa filmregisoro
Eksteraj ligiloj
Vetero en Astraĥano (en Esperanto, angle)
Russland von Oben (Ruslando de supre), dokumentfilmo, ZDF
Karmelana Baziliko de Keszthely
Karmelana baziliko Tereza de Lisieux estas Malgranda baziliko (apude monaĥejo) en Hungario, en urbo Keszthely.
Perinaldo
Perinaldo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Apricale, Bajardo, Dolceacqua, San Biagio della Cima, Sanremo, Seborga, Soldano kaj Vallebona.
NGC 2071
NGC 2071 (alia indiko — LBN 938) estas reflekta nebulozo en konstelacio Oriono.
24890 Amaliafinzi
24890 Amaliafinzi estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio de Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan kosmonaŭtikan inĝenierinon Amalia Ercoli-finzi, profesorino pri Aerospaca Mekaniko kaj Honora Profesorino ĉe la Politekniko de Milano, esploristino kaj edukistino pri Dinamiko de la Kosmoflugo kaj Planado de Kosmaj Misioj. Ŝi estis Ĉefa Inĝenierino por la instrumento " SD2 ", en la alterigilo Philae, por bori kaj preni specimenon el la kometo 67P/Ĉurjumov-Gerasimenko.
Gyula Gózon
Gyula Gózon [djula gOzon], hungare Gózon Gyula, Esperante Julio Gózon estis hungara aktoro. Gyula Gózon naskiĝis la 19-an de aprilo 1885 en tiam hungara urbo Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la 8-an de oktobro 1972 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Gózon devenis el juda familio. Li frekventis aktoran lernejon, poste li debutis en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio). En 1917 li edziĝis kaj kun sia edzino Lili Berky ofte ili aktoradis kune. Ekde 1935 ĝismorte li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto). Lia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio kaj li famis pri fajfado. Li ricevis premion Kossuth en 1954 kaj aliajn premiojn en 1951 kaj 1955.
Ludányhalászi
Situo
Ludányhalászi situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Ipeľ (kiu samtempe estas ankaŭ la slovaka landlimo), laŭ traira flankovojo kaj fervojo Balassagyarmat-Ipolytarnóc. Budapeŝto troviĝas en distanco de 90 km. Szécsény de 5 km. Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas trairebla principe senkontrole.
Historio
La loko estis unuafoje menciita en 1250 en formo "Halászi", sed apude estis ankaŭ vilaĝo "Ludány". Ekde 1552 ili apartenis al la Osmana Imperio. Iam Ludány estis disigita al Felső- kaj Alsó-Ludány (=Supra kaj malsupra Ludány). Post Traktato de Trianon ambaŭ vilaĝoj trovis sin apud al la nova landlimo. En 1948 unuigita vilaĝo naskiĝis, kies nomo iĝis Ludányhalászi.
Andalus-araba lingvo
Ĝi ankaŭ faris ioman influon sur la Mozaraban, la Kastilian (Hispana), la Katalunan, kaj la Portugalan lingvojn kaj la Morokan dialekton de la araba.
La andalusa araba verŝajne disvastiĝis rapide kaj estas la ĝenerala buŝa uzaĵo en plej partoj de Al-Andalus inter la 9-a kaj 15-a jarcentoj. Ĝi atingis sian plej altan kulminon de uzantoj, krude takseblaj je 5-7 milionoj, dum la 11-a kaj 12-a jarcentoj. Ĝi tiam malabundiĝis sekve de la laŭgrada sed senĉesa potencpreno fare de la kristanoj, kvankam ĝi restis en uzo en certaj areoj jam sub kristana politika rego ĝis la fina forpelo de la islamanoj en la komenco de la 17-a jarcento.
Kiel en ĉiu alia arabe parolanta lando, la Andalusa popolo estis diglosa, tio estas, parolis sian lokan dialekton en ĉiuj malalta-registraj (malalt-ĝenraj) situacioj, sed nur la klasika araba estis uzata por alt-registraj postuloj, kaj aldone por skribaj celoj.
La andalusa araba apartenas al la Frua Okcidenta Nov-Araba, kiu ne havis iun ajn apartigon inter beduena, urbaj, aŭ ruraj (malurbaj) dialektoj, nek montras iun ajn percepteblajn diferencojn inter komunumaj dialektoj, kiaj la islamana, kristana kaj hebrea.
La plej malnova indikaĵo de andalus-arabaj parolaĵoj povas esti datitaj de la 10-a kaj 11-a jarcentoj, en izolitaj citaĵoj, kaj en prozo kaj en strofaj klasikaj andalusaj poemoj (muwaŝahat), kaj tiam, de la 11-a jarcento plue, en strofaj dialektaj poemoj (zajal) kaj dialektaj proverbaj kolektoj, dum ĝiaj lastaj dokumentoj estas kelkaj negocaj skribaĵoj kaj unu letero skribita en la komenco de la 17-a jarcento en Valencio.
ISO 639-3
La lingvo nuntempe ne havas kodon en la ISO 639-3, sed peton oni faris por <tt>xaa</tt>. Linguist List uzas la kodon <tt>qaa</tt>, sed tiu malĝustas, ĉar <tt>qaa–qtz</tt> estas rezervita por privata uzo.
Éva Kemény
Éva Kemény [kemEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kemény Éva estis hungara grafikisto, afiŝisto. Ŝia edzo estis László Sós, same grafikisto, ili laboris kune sub nomo So-Ky.
Éva Kemény naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Éva Kemény studis en Industriarta Altlernejo inter 1945-1949. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Béla Molnár (tekstilartisto) kaj Pál Miháltz. Ŝi kreis plej ofte plurajn afiŝojn, reklamajn grafikaĵojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1967-2010.
Kigoma
Kigoma estas urbo en Tanzanio, ĉefurbo de regiono Kigoma. Ĝi situas borde de lago Tanganjiko kaj estas la plej okcidenta urbo de la lando.
Jan Willem Sevenhuijsen
Jan Willem SEVENHUIJSEN (naskiĝis la  en Brouwershaven, mortis la  en Harlemo, Nederlando) estis nederlanda lernejestro kaj konata persono en esperantista, vegetarana kaj instruista rondoj.
Kigoma
La indikoj pri ĝia loĝantaro tre varias, laŭ la difino de la urbaj limoj; laŭ la censo de 2002 la distrikto "Urba Kigoma" havis 144.852 loĝantojn, sed kelkaj el ĝiaj 13 subdistriktoj estas klasitaj kiel "mikse urbaj-kamparaj". La nombro 3.600, foje trovata, kredeble devenas de retejo fallingrain, kiu indikas ĝin kiel "loĝantaron en cirklo de 7 kilometroj".
Jan Willem Sevenhuijsen
Sevenhuijsen estis prezidanto de la Vegetara Ligo Esperantista, la Tutmonda Asocio de Geinstruistoj Esperantistaj kaj estrarano de loka grupo, verŝajne en Harlemo. Sevenhuijsen reprezentis la nederlandan Ministron de Instruado, Artoj kaj Sciencoj (OKW) en la 12-a kaj 13-a Universala Kongreso (1920 kaj 1921). Kiel esperantista instruisto li interalie verkis lernolibron por infanoj kaj bildkartojn, kiuj klarigas gramatikon. Lia tombomonumento en Harlemo havas kvar piedojn, sur kiuj po unu idealisma vorto. La vortoj estas:
Kigoma
Ĝia alto super maro estas 775 metroj (surfaca nivelo de lago Tanganjiko). Ĝiaj koordinatoj estas.
Kigomo estas finstacio de la centra tanzania fervojo de Daresalamo tra Dodomao. Ĝi havas pramajn ligojn al Bujumburo en Burundo, Mpulungu en Zambio kaj Uĝiĝi. Ankoraŭ deĵoras la pramŝipo Liemba, kiu estis konstruita en 1913 en Germanio, surfundigita dum la unua mondmilito en 1916 kaj poste relevita.
Štvrtok na Ostrove
Štvrtok na Ostrove (hungare Csütörtök, germane Loipersdorf) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda. Pli malnovaj historiaj nomoj estis hungare Csallóközcsütörtök, germane Donnersmarkt. La vilaĝonomo devenis el ĵaŭdo, tiam estis foirotago.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Šamorín troviĝas 8, la ĉefurbo 14 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1217 havanta preĝejon. En la 13-a jarcento germanoj alvenis. La vilaĝo iĝis kampurbo kun foirorajto ekde la 15-a jarcento ĝis fine de la 19-a jarcento. En 1910 loĝis en la urbeto 1359 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Šamorín, poste al Ĉeĥoslovakio. Post 1920 slovakoj fondis setlejojn apud la komunumo. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. Nun hungaroj en majoritato, slovakoj kaj ciganoj en minoritato vivas. En la vilaĝo hungara kaj slovaka lernejoj funkcias.
Distrikto Odenwald
La distrikto Odenwald (Odenwaldkreis) situas en la federacia lando Hesio de Germanio. La distrikto havas areon de 623 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La distrikto apartenas al la ekonomia regiono Rejno-Majno.
Najbaras norde la distrikto Darmstadt-Dieburg, oriente la bavara distrikto Miltenberg sudoriente la baden-virtemberga distrikto Neckar-Odenwald, sude la same baden-virtemberga distrikto Rhein-Neckar kaj sudokcidente kaj okcidente la distrikto Bergstraße. Nur iom pli ol 100 000 loĝantoj vivas sur ĝia tereno: laŭ tiu kriterio ĝi estas la plej eta distrikto de Hesio.
Trafiko
La distrikto Odenwald estas la sola parto de Hesio sen rekta aliro al aŭtoŝoseo. Tial aparte gravas la federaciaj stratoj, precipe la stratoj B 38 al Darmstadt nordokcidente kaj Weinheim sudokcidente, la B 45 al Hanau, Darmstadt kaj Aschaffenburg norde kaj Eberbach sude, la B 47 al Worms okcidente kaj Amorbach oriente, kaj la B 426 al Darmstadt-Eberstadt okcidente kaj Obernburg oriente.
Fervoja linio, kiu norde-sude pasas la komunumojn Höchst, Bad König, Michelstadt kaj Erbach, ligas la distrikton sude al Eberbach, nordokcidente al Darmstadt (kaj Frankfurto-ĉe-Majno), norde al Groß-Umstadt, Babenhausen kaj Hanau.
Historio
Ĝis 1806 la distrikto Odenwald, en similaj limoj kiel nun, estis suverena dukejo, regata de la grafoj de Erbach. Ekde 1874 la distrikto nomiĝis "Kreis Erbach", ekde 1972 "Odenwaldkreis".
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(inter krampoj loĝantoj laŭ stato fine de )
Rilatoj al Esperanto
La distrikto havas aktivan Esperanto-klubon, kiu disponas pri kunvenejo en Michelstadt. La esperantisto Andreas Emmerich, kiu de 2001 ĝis 2007 estis la prezidanto de Germana Esperanto-Asocio, kun sia familio loĝas en Brombachtal. Interalie iniciate de li, en 2005 la Germana Esperanto-Kongreso okazis en la kuracurbo Bad König. Cetere inter la jaroj 2002 kaj 2007 ankaŭ la eksa movada motoro Thomas Pusch kun sia familio loĝis en la distrikto, en Höchst, kaj kiel kuracisto gvidis tagan klinikon por infanoj tie.
Erhard Busek
Erhard BUSEK (naskiĝinta la en Vieno, mortinta la  ) estis aŭstra politikisto.
Vivo
Estante filo de ĉefkonstruisto li trapasis la abiturientan ekzamenon en 1959 antaŭ studoj de jursciencoj. Doktoriĝo fariĝis en 1963. Jam dum siaj lernejaj kaj universitataj tagoj li okupiĝis pri la Katolika Mezlerneja Junularo (KMJ), kies centra sekretario (1959-1961) kaj centra gvidanto (1962-1966) li estis. De 1966 ĝis 1969 li estis prezidanto de la Aŭstra Federacia Junulara Konsilio (ÖBJR).
Post parta kompletigado de la kortumjaro Erhard Busek dediĉis al la profesia vivo kaj laboris de 1964 kiel la dua klubsekretario de Aŭstria Popola Partio (ÖVP) enparlamente. En 1968 li translokiĝis al la federacia administrado de Wirtschaftsbund (ekonomia klubo), kie li komence laboris kiel organiza oficiro, ekde 1969 kiel vicĝenerala sekretario kaj ekde 1972 kiel ĝenerala sekretario.
En 1975 li iĝis membro de la Nacia Konsilio kaj estis nomumita ĝenerala sekretario de ÖVP. En 1976 li transiris al la viena partifilio, al kiu donis verdan bildon komence de la mediprotekta movado. Ĝis 1989 li estis landsekcia prezidanto de ÖVP, de 1978 ĝis 1987 ankaŭ vicurbestro kaj vicgubernatoro de Vieno.
En 1989 Erhard Busek estis nomumita federacia ministro pri scienco kaj esplorado en kabineto de Franz Vranitzky. En 1991 li estis elektita partiprezidanto de la ÖVP kiel la posteulo de Josef Riegler. De 1991 ĝis 1995 li estis vicrektoro kaj samtempe ministro pri scienco kaj esploro (ĝis 1994) kaj ministro pri edukado kaj kulturaj aferoj (1994 ĝis 1995). Speciala zorgo de la fanatika mezeŭropano estis la profundigo de kulturaj kaj sciencaj rilatoj al multaj el la iamaj komunistaj orientbloko-landoj (Pollando, Ĉeĥio, Slovakio, Hungario, Slovenio kaj Kroatio).
Post lia anstataŭaĵo kiel federacia partiprezidanto (de Wolfgang Bowl) en 1995, li dediĉis sin pli al siaj centreŭropaj kaj kulturaj interesoj: li transprenis la estradon de la Instituto por la Danuba Regiono kaj Mezeŭropo (IDM) kaj en 1996 iĝis kunordiganto de la Sudorienta Eŭropa Koopera Iniciato (SECI).
Interalie, li estis estro de la Instituto por la Danuba Regiono kaj Mezeŭropo, kunordiganto de la Sudorient-Eŭropa Koopera Iniciato, Prezidanto de la Viena Ekonomia Forumo, Prezidanto de la Universitata Konsilio de la Medicina Universitato de Vieno kaj Jean-Monnet-profesoro. Ekde marto 2012, tiu profesoreco estis sub la ŝirmo de la Universitato de Graz.
Amazonio
Amazonio (Amazônia portugallingve, Amazonía hispanlingve) estas Esperanta nomo por multaj lokoj de la baseno de sudamerika rivero Amazono, al pluvarbaro kaj al baseno mem. Sekve, oni ne konfuzu multajn urbojn, vilaĝojn, ŝtatojn ktp. kun simila nomo en la regiono, kiu estas parto de 4 malsamaj landoj. En la regiono estas la plej granda arbaro el mondo, situanta en la norda parto de Brazilo, sed ankaŭ parte en Venezuelo, Kolombio, Ekvadoro, Bolivio kaj Peruo.
Geografio
Tiu rivero sendas al la maro la kvinonon de la rivera akvo el la tuta mondo, tio estas 160 milionoj da litroj ĉiun sekundon. La baseno ampleksas 6 milionojn da km², en 6 landoj.
Administraj unuoj
Amazonio estas la nomo de diversaj administraj unuoj:
Vallière
Vallière estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 752 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Vallière etendiĝas sur 48,42 km², kaj havis 752 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 16 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Vallière situas je alteco de 708 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Vallière apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Valérie Bertin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Vallière apartenas al la kantono de Felletin, kies ĉefurbo estas Felletin. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Templo de Panamurbo
La Templo de Panamurbo estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 127 konstruita de la Eklezio, la tria en Centr-Ameriko kaj la unua de Panamo, lokita al bordoj de la Kanalo de Panamo en antaŭurbo de la Panamurbo.
Néhou
Néhou estas urbeto de la departemento Manche, en la franca regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Néhouais.
17233 Stanshapiro
17233 Stanshapiro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stan Shapiro, kiu mentoris unu finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Intel Science Talent Search de 2002. Li estas instruisto ĉe la Midwood High School ĉe Brooklyn College de Broklino (Nov-Jorkio, Usono).
Brunni
Brunni estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Pareja (Guadalajara)
Pareja [paREĥa] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas formata de la setlejoj Casasana, Cereceda, Pareja, Tabladillo kaj la senhoma Hontanillas [ontaNIĝas].
Etimologio
Oni ne konas precize la devenon de la nomo de Pareja: unuflanke, Juan Catalina García indikas ke ĝi povus derivi el la latina Parelia, kiu signifus muron, reference al ia antikva milita strukturo konsiderinta ties situon; aliflanke, José Antonio Ranz Yubero trovas similon al la asociiĝo PAL, kiu referencas al la hidronoma baseno; kaj aliflanke, Pancracio Celdrán, konicide kun Juan Catalina García, indikas Pareja kiel diminutivo de la substantivo latina Paries, kiu signifis muron.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas parejano [pareĤAno]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 422 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,61 loĝ/km².
Situo
Pareja situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je 44 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 91,60 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.
Historio
En 1156, la reĝo de Kastilio Alfonso la 7-a donis Pareja kaj la proksimaj domaroj (Chillarón del Rey, Parejuela, Alique, Hontanillas, Casasana kaj Tabladillo) al la episkopo de Sigüenza, nome Pedro de Leucate. Ĝi estis mallonge sub tiu dominio, ĉar en 1177 Alfonso la 8-a konkeri la urbon Kvenko al la alandalusaj araboj kaj donis porĉiame en 1198 la enklavon de Pareja kaj ties domarojn al la episkopo de Kvenko. La urbo Pareja estis elektita de la kvenkaj episkopoj por tie loĝi dum longaj sezonoj. Tiele, invitita de la episkopoj en 1214, gastiĝis en Pareja la reĝo Alfonso la 8-a.
Tiu villa ĝuis nombrajn privilegiojn fare de la kastiliaj reĝoj, inter aliaj tiu laŭ kiu la lokanoj povis veturi sen devo pagi impostojn tra tuta Kastilio, kaj tiu kaŭ kiu ili povis okazigi ĉiujare granda komercan foiron en printempo. La protekto de reĝoj kaj episkopoj prosperigis Pareja, kaj foje okazis tie episkopaj kunsidoj de Kvenko.
Menciindas ankaŭ en la historio de Pareja ke en 1816 oni fondis la reĝan societon de agrikulturo, kies celo esti helpi la studadon kaj praktikajn aplikojn ĉirkaŭ la vivo kaj socio kaj povi ampleksigi la popolan kulturon.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Batalo ĉe Domašov
Batalo ĉe Domašov estis batalo inter aŭstraj kaj prusaj taĉmentoj ĉe moravia vilaĝo Domašov nad Bystřicí, kiu okazis enkadre de sepjara milito la 30-an de junio 1758 kaj al kiu antaŭiris malpli granda kunpuŝiĝo ĉe Guntramovice la 28-an de junio de la sama jaro. La aŭstroj, al kies taĉmentoj komandis generalmajoro Ernst Gideon von Laudon kaj generalmajoro Josef von Žiškovič, atakis kaj neniigis grandegan konvojon kun provizoj por la prusia armeo sieĝanta Olomouc. La aŭstra venko savis la urbon kaj la prusia reĝo Frederika la 2-a Granda estis devigita forlasi Moravion.
Cisterno
Cisterno (de latina "cisterna < cista", korbo) estas (ofte) subtera baseno por kolekti akvon.
Laŭ Francisko Azorín Cisterno estas Ujo, ofte masonita subtere, por rezervi akvon, aŭ nafton, petroleon, k.c. Kaj li indikas etimologion el greka kiste (ujo) kaj de tie la latina cisterna el ciste (kesto, ujo).
Keo
Pri la aliaj signifoj de KEO rigardu en KEO.
Cisterno
Priskribo
Cisternoj estas tutmonde uzataj, precipe ĉe lokoj, kie ne ekzistas regula provizo de akvo aŭ la alfluo de akvo estas malregula. Se ne estas natura akvofluo (fonto, rivero, lago) oni kolektas pluvakvon aŭ alportas la akvon per tuboj aŭ veturiloj.
Modernaj cisternoj por unuopaj domoj kutime konsistas el plasto. Por pli grandaj cisternoj por fabrikoj, vilaĝoj aŭ eĉ urboj oni preferas betonon kaj maldikan kovrilon el alia materialo.
Keo
La mesaĝoj
Ĝis la 31-a de decembro 2006, ĉiu povas sendi mesaĝojn (vidu : Se vi volas sendi mesaĝon en Esperanto, sciu ke la franca versio ne proponas en sia listo de lingvoj la Lingvon Internacian) eventuale perpoŝte. La celo estas ke ĉiu kultura aŭ socia grupo de la planedo Tero estu reprezentata; tial estas rekomendita, sendi ankaŭ mesaĝojn de infanoj aŭ de analfabetoj. La kolekt-ebleco estas tiom granda, ke ĉiu el la pli ol ses miliardoj da homoj povas sendi mesaĝon ĝis kvar paĝoj (6000 signoj). Post kiam la satelito troviĝos sur sia orbito, la mesaĝoj - anonimitaj - estos konsulteblaj tra la interreto sur la koncerna oficiala paĝaro.
Cisterno
Priskribo
La posta apliko de la kolektita akvo difinas la konstrumetodon kaj la operadon de la cisterno.
Keo
Ceteraj sendaĵoj
Interne de la satelito KEO troviĝos diamanto, kiu enhavos guto da homa sango, aero, mar-akvo kaj tero. Ankaŭ la homa genotipo estos forsendata. ... Aliaj sendaĵoj konsistos el fotografaĵoj de homoj el ĉiuj kulturoj kaj biblioteko de la nuntempa erudicio de la homaro.
Teknikaĵoj
La informoj estos enmagazenitaj sur DVD-oj kiuj ne timas la radiadon; instrukcioj per simboloj en diversaj formoj estos aldonitaj por ebligi konstruadon de aparato por legi la DVD-ojn.
Cisterno
Fortikaĵoj
Fortikaĵoj, ekzemple dum la eŭropa mezepoko, multe dependis de trinkebla akvo, kiu estis pli grava problemo ol nutraĵo. Se la fortikaĵo, kiu foje troviĝis sur alta monto, ne havis fonton, oni dependis de kolektita pluvakvo. Pro la grava rolo da la akvo por la defendokapablo oni trovas grandajn cisternojn en fortikaĵoj.
Cisterno kiel ujo por aliaj substancoj
Cisterno povas ankaŭ esti rezervujo por la transporto aŭ la konservado de likvoj (vino, oleo, benzino ktp.). Pro tio oni parolas pri cisternovagono, cisternoŝipo aŭ cisternokamiono.
Keo
Teknikaĵoj
La satelito konsistas el kava kuglo el titano kun 80-centimetra diametro. Sur la kuglo estos gravurita mapo de la Tero; pluraj tavoloj troviĝos supre por protekti la enhavon de la kosmaj radioj, mikrometeoritoj kaj de la varmego okaze de la reenigo en la atmosfero. Unu el tiuj tavoloj produktos artefaritan polusan lumon. Keo disponas pri neniu sistemo por komuniki aŭ por moviĝi. Dank'al unu Ariane 5, ĝi retroviĝos sur orbito je alteco de 1 800 kilometroj. Pro la aera rezisto en la ekstera atmosfero, la satelito devas refali sur la teron post ĉirkaŭ 50 000 jaroj.
Historio de la projekto
La projekto estis iniciatata en la jaro 1994 de la franca artisto Jean-Marc Philippe, pioniro de la tiel nomata Space Art. Origine, la forlanĉo estis planata dum la jaro 2001. Sed ĝi devis esti prokrastata ĝis 2007/2008, por demonstri ke la projekto ja estas teknike realigebla kaj pro aliaj kialoj.
Emil Fenyvesi
Emil Fenyvesi [fenjveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fenyvesi Emil estis hungara aktoro, bonvivanto. Lia origina familia nomo estis Teidelbaum, lia prenita familia nomo laŭ historieca skribmaniero estis Fenyvessy (la prononco ne ŝanĝiĝis). Emil Fenyvesi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Ternye (nuntempa Terňa en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto (laŭ aliaj informoj la mortotago estas la 31-a).
Biografio
Emil Fenyvesi devenis el juda familio. Ekde 1876 li estis korusano en diversaj trupoj, post 2 jaroj li ricevis prozan rolon en Sopron. En la sekvaj jaroj li estis videblaj en pluraj, ĉefe provincaj teatroj (ekzemple en 1884 en Miskolc, en 1892 en Debrecen). Inter 1896 kaj 1924 li apartenis al la ĵus fondita Gaja Teatro. En 1912 li debutis ankaŭ en muta filmo, sed li mem estis ankaŭ la scenaristo. En 1923 li estis jam filmorolanto en Berlino, li estis en fokuso de la eŭropa filma industrio.
Cuire (stacio en Liono)
Cuire estas fina stacio de la Metroo de Liono sur Linio C de la metroo de Liono, ĝi situas najbare de la stacio  en Caluire-et-Cuire. Ĝi estis malfermita la.
Probulov
Probulov estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Menuo (komputilo)
Menuo estas ordona elemento en uzant-interfacoj, ekzemple de komputilo. Ĝi konsistas el listo de elekteblaj sub-elementoj. Oni elektas ilin per musklako, ekrantuŝo, tajpado de numero aŭ litero, elparolado de numero (ĉe telefono) aŭ io simila.
Kontraste al elektaj elementoj, ekzemple listoj, la elekto de menuero kutime tuj ekigas certan operacion. Escepto estas menueroj, kiuj baskuligas inter du valoroj de certa agordo.
Menuo povas esti hierarkia; tio signifas, ke la elementoj de menuo povas esti aliaj menuoj. En grafikaj uzantinterfacoj tiaj sub-menuoj ofte disfaldiĝas apud la super-menuo; alikaze ili ofte anstataŭas ĝin.
Komputilaj programoj ofte proponas al uzanto kuntekstajn menuojn; tio signifas, ke la operacioj de menuo rilatas speciale al elektita objekto. En grafikaj uzantinterfacoj tiajn menuojn ofte aktivigas certa klavo de muso, puŝata sur la koncerna objekto. Ne-kunteksta menuo ofte troviĝas ĉe la supra rando de fenestro aŭ ekrano.
Telefonaj menuoj
Ĉar telefona uzantinterfaco estas aŭda, aŭtomataj respondiloj de telefonaj servoj ofte voĉe listigas la eblajn komandojn, ligante ilin al numero (ekz.: "Se vi deziras scii la staton de via konto, elektu 4"). La kliento povas tiam diri la numeron aŭ, se li havas klavan telefonon, puŝi la respondan klavon. Ankaŭ tie eblas hierarkiaj sub-menuoj; kutime estas eblo por reiri al la super ŝtupo.
Etimologio
Tiu ĉi signifo de la vorto menuo aldoniĝis el la angla lingvo, kie la vorto menu signifas ne nur "menuo", sed ankaŭ "menukarto". Ĉar en interfaca menuo oni elektas simile kiel en menukarto, la angla vorto povis akiri la aldonan signifon. Aliaj lingvoj, ankaŭ Esperanto, transprenis ĝin, kvankam en ili "menuo" ne signifas "menukarto"; la esperanta radiko "menu-" do fariĝis homonima.
Piana Crixia
Piana Crixia estas komunumo de Italio.
NGC 2072
NGC 2072 (alia indiko — ESO 57-SC4) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kirchheim (Alzaco)
Kirchheim (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Walter Severn
EdE-S
Walter SEVERN, anglo, instruisto. Nask. 26 apr. 1883 en Worcester. Dum multaj jaroj laika predikanto en la anglikana eklezio. Predikis ĉe tri BE Kongresoj. Oficiale instruas E-n en ŝtata lernejo. La reĝa inspektoro raportis en 1921 por celoj de la Ligo de la Nacioj pri lia lernejo: „La infanoj en Worcester korespondas kun 27 landoj. . . La instruistoj diras, ke la infanoj parolas pli bone, skribas pli bonajn verkaĵojn kaj pli kapablas sekvi la komplikan analizon de la angla gramatiko. La inspektoroj, kiuj vizitis la. . . lernejojn, konfirmas tiun konstaton.“ Verkis multajn artikolojn kaj poemojn.
Mouchin
Mouchin - prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Peter Hasse
Peter (I) (ankaŭ: Petrus) Hasse (* ĉ. 1585 en Frankonio; entombigite je la 16-a de junio 1640 en Lübeck) estis orgenisto kaj komponisto de la Nordgermana Orgenskolo.
Vivo kaj verkaro
Pri la fruaj jaroj de Hasse nur malmulte estas konata. Eble li estas disĉiplo de Jan Pieterszoon Sweelinck. En la jaro 1616 li transprenis de sia antaŭulo Hermann Ebel la orgenistan postenon ĉe la preĝejo Marienkirche en Lübeck. Kune kun siaj posteuloj Franz Tunder kaj Dietrich Buxtehude Hasse responsas pri tio, ke Lübeck iĝis unu el la muzikaj centroj de norda Germanio. Lian renomon dokumentas pluraj salajraltigoj.
Ankaŭ per liaj lernantoj kaj filoj lia orgenarto ricevis vaste elradian efikon. Kun escepto de sia plej aĝa filo Johannes, kies filino Anna Dorothea geedziĝis kun Nicolaus Bruhns, disĉiplo de Buxtehude, ĉiuj filoj de Hasse iĝis muzikistoj, inter ili ankaŭ Nicolaus Hasse.
Peter Hasse estis praavo de la fama Rokoko-komponisto Johann Adolf Hasse.
La verkaro de Hasse estas nur fragmente postlasita. Konserviĝis du orgenĥoraloj, unu preamblo por orgeno, unu sepvoĉa meso samkiel okvoĉa moteto.
Zoltán Greguss
Zoltán Greguss [djula gOzon], hungare Greguss Zoltán estis hungara aktoro.
Zoltán Greguss naskiĝis la 5-an de majo 1904 en Budapeŝto. Li mortis la 20-an de decembro 1986 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Greguss frue debutis en Szeged en 1921. Li havis akcidenton kaj denove li povis aktoradi post 4 jaroj. En 1948 li estris teatron. Li emeritiĝis en 1972, sed ankaŭ poste foje li aktoradis. Lia voĉo ofte estis aŭdebla en Hungara Radio. Li ricevis premiojn en 1956 kaj en 1972.
Joachim Heinrich Campe
Joachim Heinrich CAMPE (naskiĝis la 29-an de junio 1746 en Deensen apud Holzminden, mortis la 22-an de oktobro 1818 en Braunschweig) estis germana pedagogo kaj verkisto.
Li laboris interalie kiel Philanthropinum, privata instruisto de la fratoj Alexander kaj Wilhelm von Humboldt.
El lia beletra verkaro plej famas la prilaborita traduko de la romano Robinson Crusoe, originale verkita de Daniel Defoe: Robinson d.J., 2 partoj, 1779/1780.
Charles Durand
Charles X. DURAND estas ekonomikisto. Li naskiĝis en 1949 en Francio. Lia denaska lingvo estas la franca. Durand estas civitano de Francio, Usono kaj Kanado.
Li kompetentas pri tekniko, ekonomio, informadiko, estrado de entrepreno kaj universitatnivela instruado. Li laboris 7 jarojn en Kanado, 13 jarojn en Usono, 3 jarojn en Japanio kaj 3 jarojn en Vjetnamio.
En siaj verkoj li forte atakas la influon de Usono pere de la angla lingvo. Li subtenas Esperanton.
Li estis honora gasto en la Universala Kongreso de Esperanto en Vilno, Litovio, en 2005.
Verkoj
Li verkis plurajn librojn. Inter aliaj menciindas:
Bogø
Trafiko
Okcidente de Bogø situas la pli eta insulo Farø ("ŝafa insulo"), kiu konektatas kun Bogø per ŝosea digo. Pere de tiu digo, la du insuletoj konektiĝas al la eŭropa aŭtoŝoseo A 47 kaj pere de ĝi al la multe pli granda insulo Sjælland kun la dania ĉefurbo Kopenhago unuflanko kaj la insuloj Lolland kaj Falster aliflanke. En la orienta parto, Bogø ekde la jaro 1943 konektatas per digo al la najbara insulo Møn. En la insula sudo situas haveno kun aŭta pramo, kiu dum la someraj monatoj regule alternas inter tiu haveno kaj la loko Stubbekøbing sur la insulo Falster.
Vidindaĵoj
Centre de la insulo en la plej alta punkto staras Bogø Mølle, historia ventomuelejo rekonstruita kiel muzeo. En la nordoriento de la insulo, en la arbaro  Østerskov, situas la prahistoria dolmena tombo Hulehøj, kiu same restaŭriĝis.
Minejurbo
Minejurbo estas ĝenerala historia markigo de urboj estiĝintaj en lokoj de minado de multekostaj metaloj.
La minejurboj subiĝis rekte al reganto, ĉar rentoj el la minado de multekostaj metaloj estis lia ĉefa enspezo. Temis do pri specifa varianto de reĝaj urboj.
La minejurboj havis, kaj iuj el ili ĝis nun havas, specifan urbanismon. Ofte ili nome ne estis konstruataj sur regula rastro de stratoj kun kvarangula aŭ rektangula placo, sed laŭlonge laŭ vojoj al unuopaj galerioj, do ili efikas per impreso de kreskaj sidejoj. Ilia bazplano estas tial hodiaŭ erare komprenata kiel iom ĥaose kreata. Ekzemplo estas bazplano de Kutná Hora. En la eksaj minejurboj estas ofte konservitaj tre pretendeme solvitaj urbanaj domoj, ekzemple Ŝtondomo en Kutná Hora, tre multekoste ekipitaj urbodomoj, preĝejoj ktp.
En Ĉeĥio la plej multe signifa minejurbo estis Kutná Hora. Onidire la plej malnova minejurbo estis Jihlava.
La eksajn minejurbojn eblas ofte ĝis hodiaŭ identigi laŭ ilia nomo. Kutime aperas en ĝi vorto "hora" ("monto") (Kutná Hora, Hora Svatého Šebestiána, Hora Svaté Kateřiny) aŭ "hory" ("montoj") (Zlaté Hory, Stříbrné Hory, Kašperské Hory, Hory Matky Boží), eventuale "horní" ("monta") (Horní Slavkov, Horní Blatná, Horní Město). Sed ĉi-okaze necesas diferencigi la urbojn kaj la municipojn, kiuj estas "horní" nur pro sia geografia situo (en Esperanto "supra"), ekz. Horní Planá, Horní Stropnice. La minadon de multekostaj metaloj povas la nomo esprimi ankaŭ alie: (Stříbro, Zlaté Hory, Stříbrné Hory).
Tre ofte identigas la eksajn minejurbojn krucigitaj marteletoj en urbaj blazonoj. Male modelo de la eksa minejurbo, kiu ne identigas la nomon eĉ ne la blazonon estas ekz. Jílové u Prahy aŭ Jihlava.
Ekzemplo de minejurbo en Pollando estas Złoty Stok.
En Hungara reĝlando la plej gravaj minejurboj faris aliancon dum la mezepoko en la regiono. Ili estis:
Dum la socialismo pro la peza industrio la minado gravis, tial la minejurboj havis avantaĝojn, ekzemple Tatabánya, Salgótarján, Komló.
22740 Rayleigh
22740 Rayleigh estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla fizikisto John William Rayleigh (1842–1919), kiu malkovri la elementon argonon kaj pro tio ricevis la Nobel-premion pri fiziko en 1904. Prezidento de la Reĝa Societo de Londono de 1905 ĝis 1908, li estis ankaŭ konata pro sia laboro pri la fenomeno de disĵeto de Rayleigh, kiu kialigas la bluan koloron de la taga ĉielo.
Brezovec (Lendava)
Brezovec estas malgranda vilaĝeto en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Lendava.
Geografio
Brezovec situas en vasta valo de Muro (rivero), fine de sakovojo.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Zoltán Szilassy
Zoltán Szilassy [silaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilassy Zoltán estis hungara agronomo, redaktoro, altlerneja instruisto, parlamenta deputito. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis szentiváni, pilisi kaj szilasi [sentivAni, piliŝi, silaŝi].
Zoltán Szilassy naskiĝis la en Léva (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Levice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Szilassy akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Magyaróvár) en 1884. Post la diplomo li laboris en magnata bieno, inter 1885 – 1892 li estis asistanto en la akademio apud Sándor Cserháti. En 1892 li translokiĝis al Budapeŝto kaj li havis altan postenon en agronomia organizaĵo kaj li redaktis agrarajn gazetojn. Li ankaŭ studvojaĝis eksterlande. Inter 1905–1918 li estis parlamentano. Li ricevis hungaran premion en 1896, serban en 1899. Lia edzino naskis 4 filinojn inter 1896-1900.
Vilhelmina (persona nomo)
Vilhelmina virina persona nomo ĝermana – ekvivalento de vira Vilhelmo.
Paradise (Nevado)
Paradise (Edeno aŭ Elizeo) estas grandurbo, tamen nur censa loko en Usono, en subŝtato Nevado, en Kantono Clark (Nevado). Ĝi apartenas al urbaro de Lasvegaso.
Geografio
Paradise situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en suda parto de la subŝtato, en meza parto de la kantono. Spring Valley (Nevado) kaj Sunrise Manor troviĝas po 12, Henderson (Nevado) 11, Enterprise (Nevado) 9 km.
Historio
Paradise estis fondita en 1950 fare de urbestraro de Lasvegaso. En la sekva jaro en tiu loko formiĝis Paradise "A", kiu iĝis Winchester (Nevado), en 1952 formiĝis Paradise "B" poste havanta la nomon Paradise (Nevado). Ĝi neniam ricevis statuson pri municipo. En la urbego universitato kaj multe da hoteloj funkcias.
Trafiko
Paradise havas flughavenon McCarran Airport.
Vidindaĵoj
En Paradise funkcias interalie 4 muzeoj.
Luxor Hotel estas hotelo kaj kazino situanta en Las Vegas Strip en Paradise.
Aŝa Bhosle
Fama por sia voĉa gamo kaj ofte kreditita por sia diverstalenteco, la laboro de Bhosle inkluzivas filman muzikon, popmuzikon, ghazals, bhajans, tradicia indiana klasika muziko, folkloraj kantoj, qawwalis kaj Rabindra Sangeets. Krom en la hinda, ŝi kantis en pli ol 20 hindaj kaj fremdaj lingvoj. En 2006, Asha Bhosle deklaris ke ŝi kantis pli ol 12000 kantoj, cifero ripetita de pluraj aliaj fontoj. En 2011, ŝi estis oficiale agnoskita de la Guinness Libro de Mondaj Rekordoj kiel la plej registrita artisto en la muzika historio. La Registaro de Barato honoris ŝin kun la Dadasaheb Phalke Premio en 2000 kaj la Padma Vibhushan en 2008. En 2013, ŝi faris sian debuton kiel aktorino en la filmo Mai.
Ne-Bollywood muziko
Asha kantis ghazals por multaj albumoj kiel Meraj-E-Ghazal, Aabshar-E-Ghazal kaj Kashish. En 2005, Asha eldonis memtitolitan albumon kiel tributo al la kvar ghazal majstroj – Mehdi Hassan, Ghulam Ali, Farida Khanum kaj Jagjit Singh. La albumaj prezentas ok el ŝiaj preferataj 'ghazals' kiel Aaj Jaane Ki Zid Na Karo, Ghulam Ali’s Chupke Chupke, Aawargi and Dil Mein Ek Lahar, Jagjit Singh’s Ahista Ahista and Mehdi Hassan’s Ranjish Hi Sahi, Rafta Rafta and Mujhe Tum Nazar Se. Ĉi tiuj klasika ghazals estis rekreitaj kun modernaj sonoj de muzikisto Pandit Somesh Mathur. La albumo estis celita ĉe la pli juna generacio, kiu, laŭ Asha, estas "elŝaltita" de la tradiciaj sonoj de tabla kaj sarangi.
Multenombraj kompiloj de la kantoj de Asha estis eldonitaj ankaŭ, por memorfesti ŝian 60an naskotagan datrevenon, EMI India eldonis tri kasedojn: Bala Main Bairagan Hoongi (piaj, devotaj kantoj), The Golden Collection (la ora kolekto), Memorable Ghazals (memorindaj ne-filmaj ghazals de komponistoj kiel Ghulam Ali, R.D. Burman kaj Nazar Hussain) kaj The Golden Collection (la ora kolekto): The Ever Versatile Asha Bhosie (la iam ajn diverstalenta Asha Bhosle (44 popularaj filmaj kantoj).
Koncertoj kaj kunlaboroj kun fremdaj artistoj
En 2007 ŝi travojaĝis Usonon, Kanadon kaj Okcidenta Indies en turneo nomata "La Incredibles". En ĉi tiu turneo, ŝi estis akompanata de jenaj kantistoj: Sonu Nigam, Kunal Ganjawala kaj Kailash Kher.
En la mezo de la 1980aj jaroj, Asha kantis kun Boy George (Knabo Georgo - "Bow down mister") kaj Stephen Lauscombe. En 1997, ŝi kantis aman kanton kun la knaba kantgrupo Code Red (Koda Ruĝeco), ĉe la aĝo de 64. Ŝi ankaŭ registris la kanton "The Way you Dream (la maniero kiel vi revas) kun Michael Stipe (Mikaelo Stipe) kiu estis uzita en la angla filmo Butterproof Monk (Kugloimuna Monaĥo). La kanto estis ankaŭ liberigita sur la albumo 1 Giant Leap (1 Giganta Saltego) por 2002.
En 1997, la brita bando Cornershop pagis tributon al Asha kun ilia kanto "Brimful of Asha," internacia furorfilmo kiu estis poste remiksita fare de Fatboy Slim.
En 2003, brita opera popmuzika kantisto Sarah Brightman 'sampled' ŝian kanton "Dil Cheez Kya Hai" sur ŝia albuma Haremo. Ĝi estis uzita kiel la intro por ŝia kanto "You Take My Breath Away" (vi forprenas mian spiron)..
En populara kulturo
Brita alternativa roko bando Cornershop liberigis "Brimful de Asha" en 1997. La kanto dediĉita al Asha Bhosle fariĝis internacia frapo ununura por la bando kaj ĉapelanta Brition Singles Mapo en februaro 1998. Nombro de remixes estis liberigita ankaŭ precipe de Norman Cook ankaŭ sciita kiel Fatboy Svelta.
Inocento la 4-a
Inocento la 4-a (naskiĝis ĉirkaŭ 1195 en Ĝenovo kiel Sinibaldo de Fieschi; mortis la 7-an de decembro 1254 en Napolo) estis papo de 1243 ĝis 1254.