cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tempobanko
Funkciado
La tempomono estas la nova monero, kiu solvas malpligrandigon de publika elspezo, sed sen ŝtata ekonomia agado. Tute male, ek al la ekonomia libero.
Tiu ĉi rimedo estas sufiĉe fleksebla en malgrandaj komunumoj (religiaj, vilaĝaj, urbaj aŭ rasaj, ekzemple). Ankaŭ la tribunalo por neplenaĝuloj sukcesis uzi ĝin.
La esperanta tempobanko
Per propra leĝo la Esperanta Civito iniciatis en 2011 la esperantan tempobankon. Ĝin administras retejo, funkcianta ekde la 8a de marto 2013, honore al la virinoj, ĉar senatanino Perla Martinelli proponis la koncernan leĝon. La oficiala nomo de la esperanta tempobanko estas Pasvorta Reto.
Vidu ankaŭ
Kunlaboreca ekonomio
Hayedeh
Masoumeh Dadebala (n. la 10-an de aprilo 1942 en Teherano - m. la 20-an de januaro 1990 en San Francisco), konata ĉefe per ŝia plumnomo Hayedeh (ankaŭ Haydeh kaj Haideh, perse سخن از هایده / Sokhan az Hayedeh) estis ikona persa kantistino de klasikaj kantoj kaj pop-kantoj.
Ŝi komencis sian profesian karieron en 1968. Ŝiaj plej famaj kantoj estas: Azadeh (Senpaga), Gole Sang (Ŝtona Floro), Zendegi (Vivo), Shanehayat (Viaj ŝultroj) kaj Rouzaye Roshan (Brilaj tagoj) (Padeshahe Khooban) (bonaj reĝoj).
Elmigrado
Hayedeh donis du koncertojn en la Royal Albert Hall de Londono en 1986 kaj 1987.
Dokumenta filmo
Dudek jarojn post ŝia morto en ekzilo, la persa muzikisto kaj ĵurnalisto Pejman Akbarzadeh, kiu loĝas en Nederlando, faris kontestitan dokumentan filmon Hayedeh: Legendary Persian Diva, memore al ŝi. La dokumenta filmo estis montrita unuafoje en 2009 en Amsterdamo i.a. dum la irana filmfestivalo, en Svedio dum la internacia ekzila festivalo kaj ankaŭ en Germanio kaj Usono dum la filmfestivalo Noor en Los-Anĝeles. The Holland Times nomis la filmon "bonega scio pri la muzika konsisto de Persio". La filmo estas en la persa kun subtekstoj en la angla.
Ankaŭ vidu
Persa muziko
Olga Elena Mattei
Olga Elena Mattei Echavarría estas grava kolombia poetino.
Biografio
Ŝi naskiĝis en 1933 en Arecibo (Puerto-Riko), kiel senfrata filino de puerto-rika sinjoro Edwin Mattei Casals, agronomo, kaj kolombia (antjokia) sinjorino Olga Echavarría Upegui, kiuj geedziĝis la 5an de januaro de 1930. Infanaĝe ŝi loĝis en Karakaso (Venezuelo) kaj en Medellín. Ekde tiu aĝo ŝi montris sian emon al arto, des pli ĉar en la hejmo ŝi estis ĉirkaŭita de la emo al arto kion havis siaj parencoj. Ŝi studis iom da teatro, baleto kaj skulptarto.
Ŝi ricevis titolojn el la fakultato de Filozofio kaj Beletristiko kaj el la fakultato de Dekoraciarton de la Pontifika Universitato Bolivarana de Medellín.
Ŝi partoprenis en beleckonkurson, kaj laboris kiel manekeno, artkritikistino, reklamistino, kaj dezajnistino
En Majo de 1956 ŝi edziniĝis al pentristo kaj skulptisto Justo Arosemena Lacayo (1929-2000), naskita en Panamo kaj loĝinta plejparte en Medellín. El tiu geedziĝo naskiĝis kvin gefiloj: Tri viroj nomitaj Justo Fabio, Juan Fernando kaj Jorge Federico, kaj du virinoj nomitaj Bibiana kaj Ximena (foje skribita "Jimena").
Inter la jaroj 1960 kaj 1964 ŝi estis membro de literatura rondo en Medellín nomata La Tertulia, kiu kunsidis ĉiumerkrede en la rektorejo de la Universitato de Antjokio. La rondo, sub la gvido de la grava rakontisto kaj romanisto Manuel Mejía Vallejo (1923-1998) estis fekunda medio por pluraj novaj verkistoj. La rondo sukcesis publikigi dek librojn dum ĝia ekzistado, inter ili Sílabas de arena de Olga Elena Mattei.
Olga Elena Mattei loĝis pli ol 20 jarojn ekster Kolombio, precipe en Usono (Nov-Ĵerzejo), kaj multe vojaĝis (Ĉinio, Egiptio, Francio, Germanio, Hispanio, Irako, Puerto-Riko, Usono, Venezuelo ...).
En 1979 ŝi partoprenis en la Internacia Verkista Programo ("International Writers Program") en la Universitato de Iowa (Usono).
Krom sia ampleksa poezia verkado, ŝi ankaŭ foje skribas kritikojn pri arto kaj muziko en ĵurnaloj, eklemple en la tagĵurnalo El Mundo .
Distingoj kaj premioj
Ŝi estis honorita per pluraj distingoj kaj premioj, inter ili:
Pri ŝia verko
Ĝenerale, poezikritikistoj ŝin estimas kiel unu el plej bonaj poetinoj de Kolombio en la 20a jarcento, karakterizita de granda originaleco, kaj de senartifika stilo.
Pluraj el ŝiaj verkoj estis tradukitaj al diversaj lingvoj kaj prezentataj antaŭ eksterlandaj aŭskultantaroj. Informoj pri ŝi kaj ŝia verko estas inkluzivitaj en multaj antologioj, enciklopedioj kaj pribeletraj vortaroj.
La interesiĝoj de Olga Elena Mattei ampleksas multe pli ol poezio: historio, arto, muziko, dancado, muzeoj, kaj scienco speciale astronomio kio inspiras parton el ŝia verko. Ŝian amplekson de interesiĝoj estas rimarkebla per simpla rigardo al ŝia same ampleksa kaj varia privata biblioteko.
Kiel esprimis Manuel Mejía Vallejo, granda kolombia verkisto kaj gvidanto ŝia en la beletro: "Urĝas al ŝi vortigi tion kio estas sento"; dum ŝi mem deklaris: "Mi skribas por konvarsacii kun mi mem kaj kun la aĵoj".
Ŝi skribas kiel tiu kiu parolas, kiu rakontas siajn aferojn al iu ajn amiko. La temo de "amo" estas en ŝia tuta poezio, sed ne kiel ekskluziva: amo al filo, al suferanto, al kriplulo, al adoleskeco, al neĉeestanta edzo, al naturo, al la aĵoj, al la kosmo. La sociaj problemoj kaj la senjusteco ankaŭ estas temoj de ŝiaj verkoj.
La katolika monaĥo kaj verkisto Thomas Merton (1915-1968) alte aprezis la verkojn de Olga Elena Mattei ekde ŝia unua publikigita libro, Sílabas de arena, de 1962, kaj li poste korespondadis kun ŝi.
La verko de Olga Elena Mattei inspiras novajn generaciojn de poetoj, kiel Sergio Esteban Vélez Peláez kiu iel estas ŝia disĉiplo, 50 jarojn pli juna, kaj kiu verkas ekde 12-jaraĝa.
Ĉefaj verkoj
Rimarko : Ŝi verkis kaj konservas multegajn manuskriptojn kiuj, bedaŭrinde, ankoraŭ ne estas publikigitaj libroforme. En la enkonduko al libro "Regiones del más acá" ŝi skribis ke ŝi havas (tiam, jaro 1994) 23 librojn neeldonitajn.
Libroj publikigitaj :
Kelkaj el la libroj ankoraŭ ne publikigitaj :
10133 Gerdahorneck
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astrobiologiistinon Gerda Horneck, pionirinon en eksperimentoj pri kosma biologio depost la komenco de la spacepoko. Ŝi enketis pri la efiko de ekspono al kosma medio sur larĝa gamo da biotoj. Horneck estis Ĉefa Enketistino por astrobiologiaj eksperimentoj de Spacelab 1 ĝis la Internacia Kosmostacio.
Pojnduelo
Pojnduelo estas ludo, en kiu oni metas sian kubuton sur tablon ĉe kubuto de kontraŭlo kaj kuntenante la manojn puŝas ĉe manradiko (pojno) por altabligi la kontraŭulan mandorson: li petis, je sia konto, muzikon kaj brandon por ĉiuj, kaj vete pojnduelis.
El Reta Vortaro.
Pojnduelo estas ankaŭ praktikata kiel turnir-sporto, tiam la duelantoj staras ĉe tablo, dum la ludantoj kutime sidas.
Ĝenerala Asembleo de Kentukio
La Ĝenerala Asembleo de Kentukio (Kentucky General Assembly aŭ Kentucky Legislature) estas la leĝofara institucio de la usona ŝtato Kentukio. Ĝi konsistas el du apartaj ĉambroj, nome la Kentukia Domo de Reprezentantoj kaj la Senato de Kentukio.
La Ĝenerala Asembleo ekkunveniĝas ĉiujare en la ŝtata Kapitolo en Frankfort, komence de januaro. Ĉiu sesio ne daŭru pli ol 60 tagoj, kaj ĉiukaze finiĝu antaŭ la 15-a de aprilo.
Hideki Sahara
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Grêmio kaj FC Tokyo.
NGC 3767
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Orizoideoj
Orizoideoj (Oryzoideae; sinonomo Ehrhartoideae) estas subfamilio de poacoj, nomita laŭ la tipa genro Orizo. Iliaj glumoj estas malgrandoj, ili havas (ĝenerale) ses stamenojn.
24-a de aprilo
La 24-a de aprilo estas la 114-a tago de la jaro (la 115-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 251 tagoj restas.
Ewa Pohoska
Ewa Pohoska pseŭdonomoj Iza, Nina Zawadzka, Halina Sosnowska (naskiĝis la 19-an de julio 1918 en Varsovio, pafmortigita la 11-an de februaro 1944 samloke) – pola dramistino, publicistino, poetino, soldato de Pola Enlanda Armeo.
Filino de Jan Pohoski, murdita de germanoj en Palmiry en 1940 kaj Hanna el domo Rzepecka.
Ŝi finis en 1935 privatan liceon en Varsovio. Poste studis etnografion en Varsovia Universitato. Pro eksplodo de la dua mondmilito ne sukcesis redoni magistran laboraĵon kaj pasigi ekzamenon. Dum la germana okupado apartenis al la Enlanda Armeo, en la jaroj 1942–1944 aktivis en grupo de junularo ligita kun la revuo kaj socialista grupo „Płomienie” (Flamoj). En 1943 kunfondis literatursocian monatrevuon "Droga" (La vojo).
24-a de aprilo
Tagoj de semajno
La 24-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Ewa Pohoska
La 5-an de januaro 1944, post aresto de Hanna Czaki, fare de patrolo de germana ĝendarmaro, kurierino de BIP (Buroo de Informo kaj Propagando), gestapo veturis al ŝia loĝejo en Żoliborz, kie okazis sekretaj lekcioj pri sociologio de la Universitato de Okcidentaj Teritorioj arestante ĉiujn ĉeestantajn. Ewa Pohoska alvenis al la loĝejo volante averti ilin pri la danĝero, estis arestita kaj transportita al Pawiak. Provoj savi ŝin montriĝis senrezultaj. Nokte de la 10-a/11-a de februaro 1944 kune kun grupo de 36 virinoj (en tio Hanna Czaki) estis pafmorigita sur ruinoj de la Varsovia geto.
En la revuo "Droga" oni publikigis ŝian dramon „Schyłek amonitów” (Malkresko de amonitoj), kiu estis reaperigita en monatrevuo „Dialog” en 1968. Ankaŭ aŭtorino de versoj.
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso
Kontraŭe al la Eŭrovido-Kantokonkurso la JEKK ne okazis ĉiam en la landoj kiu gajnis antaŭe. Por ke neniu revenas al domo kun zero punktoj, ekde 2005 ĉiu lando ricevas 12 punktojn jam antaŭ la atribuaĵo de punktoj.
Picher
Picher estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Hagenow-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Katif
Katif, arabe االقطيف estas apudmara metropolo (urba areo kaj municipo, pli frue oazo) en Sauda Arabio, en Regiono Ŝarkija. La esprimo Katif estas derivita de "rikolto" aŭ "greno", signifante la pasintan agrikulturan historion de la areo.
Geografio
Katif situas en orienta parto de la lando sur la marborda ebenaĵo laŭ Persa Golfo. Rijado troviĝas 393 km.
Historio
Historio de Katif komenciĝis en 3500 antaŭ Kristo. Komence fiŝkaptistoj, kamparanoj kaj komercistoj loĝis en la oazo. En la 13-a jarcento Katif estis ĉefhaveno de la regiono. Ĝis apero de la Otomana regno (18-a jarcento) la oazo apartenis plej ofte al la historia regiono de Barejno. Tamen en 1515 portugaloj konkeris ne nur Katif, sed ankaŭ Barejnon. Ili restis 80 jarojn. En 1549 la otomanoj transprenis la potencon kaj ili konstruis fortikaĵon. Ili restis ĝis 1913. Ekde disvolviĝo de la oleo-industrio en la malfruaj 1940-aj jaroj Kaṭif perdis sian gravan havenan statuson kontraŭ la proksima Dammam. Post malkovro de petrolo oni konstatis, ke Katif kuŝas super petrolo-kampo. La urbego evoluas pro tio.
Klimato
Katif havas dezertan klimaton. La temperaturo estas somere foje 50, vintre varias inter 2 kaj 18 °C. Tre malofte pluvas.
Ixtlán del Río
Ixtlán del Río estas unu el la 20 komunumoj de la meksika subŝtato Nayarit, kiu situas en la okcidenta, centra parto de Meksiko, ĉe la pacifika oceano. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Ixtlán del Río. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 18006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25713 loĝantojn. El tiuj estis 12321 viroj kaj 13392 virinoj. La komunumo havas surfacon de 581 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1040 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 22883 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 206 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,9 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dek du seĝoj
Du sovetaj samnomaj filmoj estis faritaj baze de la romano en 1971 (reĝisoro Leonid Gajdaj) kaj en 1976 (reĝisoro Mark Zaĥarov). Krome oni kreis kvin filmojn eksterlande.
Tembazon de la romano proponis Valentin Katajev (frato de Petrov), al kiu la kunaŭtoroj dediĉis la verkon. Fakte la libro estas enciklopedio de la soveta vivo de tiama epoko. Aventuristo Ostap Bender estas ĝis nun tre populara en Rusio. Pluraj liaj frazoj iĝis ofte uzataj aforismoj kaj belsonajn kanzonojn el filmoj oni povas kun plezuro aŭskulti tre ofte.
Oni tradukis la romanon en plurajn naciajn lingvojn. Ekzistas ankaŭ Esperanta traduko.
Daŭrigo de la libro estas “La ora bovido”.
Kentukia Domo de Reprezentantoj
La Kentukia Domo de Reprezentantoj (Kentucky House of Representatives) estas la malalta ĉambro de la Ĝenerala Asembleo de Kentukio. Ĝi konsistas el 100 deputitoj, voĉbalotitaj en distriktoj tra la tuta Kentukio. Ili estas balotitaj por dujaraj mandatoj, kaj kunveniĝas en la ŝtata Kapitolo de Frankfort.
Laŭ la 32-a sekcio de la konstitucio de Kentukio, ŝtata deputito nepre estu kentukia civitano, almenaŭ 24-jara, loĝinta en la ŝtato almenaŭ de du jaroj kaj en la distrikto almenaŭ de unu jaro.
Sándor Plugor
PLUGOR Sándor rumanuja hungara grafikisto naskiĝinta en Chichiș la 4-an de marto 1940 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 20-an de februaro 1999. Li estis la edzo de pentristino Mária Miklóssy kaj la patro de poeto Magor Plugor.
20207 Dyckovsky
20207 Dyckovsky estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ari Misha Dyckovsky, finalisto en 2012 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko kaj scienco de la kosmo. Li estis lernanto ĉe la Loudoun County Academy of Science en Sterling (Virginio, Usono).
Sándor Plugor
Biografio
Sándor Plugor post la fino de artliceo de Târgu Mureș (1954–58) inter 1958–1964 studis en Belarta Altlernejo de Ion Andreescu en Kluĵo, kie lia majstro estis Gábor Miklóssy. Inter 1964–1970 li instruis desegnon en Braŝovo, li estis grafika redaktoro de la rumana kultura revuo Astra. En 1970 li translokiĝis al Sfântu Gheorghe kaj li iĝis kunlaboranto de la Székely Nemzeti Múzeum. Kiel ĉefmuzeologo li direktis la laboron de la Memordomo de Jenő Gyárfás.
Stratovulkano
Stratovulkanoj (unuaj du silaboj de la latina vorto „stratum“ = „tavolo“) aŭ pli esperantlingve tavolovulkanoj estas vulkanoj konsistantoj el alternaj tavoloj de lafo kaj nesolida sedimento. Ili rekoneblas per sia relative pinta formo de krutaj deklivoj. Pro tio ke en erupcioj ili elsputas grizan, ne ardantan materion, foje ili ankaŭ nomatas "grizaj vulkanoj".
Kalvinana preĝejo (Alsógöd)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Göd, iam en Alsógöd.
Stratovulkano
Ekesto
Kaŭzo por la ekesto de stratovulkano precipe estas la kvanto de silicio en la vulkana magmo – ĉe stratovulkanoj plejparte inter 55 kaj 60 procentaĵoj. Pro tio la magmo relative densas kaj malfacile fluas, sekve konsistigas dikajn laforiverojn kaj ne fluas tre longan vojon. Plej ofte temas pri lafo el bazalta materio aŭ pri magmo el la malsupra parto de la terkrusto. Tiu magmo "nur" varmegas ca. 700 °C ĝis 900 °C kaj do "relative malvarmas". La alta kvanto de gasoj kaŭzas, ke la vulkanaj erupcioj estas eksplodaj kaj alterne elsputas sedimenton, cindron kaj lafon. Tiu alterno dum la erupcio poste kaŭzas la karakterizajn tavolojn, laŭ kiuj nomatas tiu tipo de vulkanoj.
Kalvinana preĝejo (Alsógöd)
Historio
En Alsógöd de la komenco ĉiam vivis kalvinistoj sporade. Ili havis eklezian grupon kune kun Felsőgöd kaj Sződliget ekde la 1920-aj jaroj. La grupo apartenis al Vác. Diservoj okazis en loĝejo. En 1928 la grupo ricevis parcelon, kie estis konstruita preĝdomo kun simpla sonorilostablo. Dum la komenciĝinta socialismo la preĝdomo estis pligrandigita. La vera preĝejo de Alsógöd estis konstruita en la jaroj 1998 kaj 1999.
Stratovulkano
Ekesto
La perforto de la vulkanaj erupcioj ĉe tiu vipo de vulkanoj tiom grandas ke la vulkanaj sedimentoj povas esti sputataj ĝis alteco de 40 km en la teran atmosferon.
Kalvinana preĝejo (Alsógöd)
Konstruaĵo
La kirko situas en korto inter arboj. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvadrata turo altiĝas en la dekstra flanko. Meze ligna arkada pluvŝirmilo reliefas, malantaŭe funkcias la enirejo. Kelkaj ŝtupoj kuras al la arkado. La turpinto estas plurlatera svelta piramido. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Stratovulkano
Ekesto
Se la magma pinto de la vulkano fine kolapsas, ĝi anstataŭiĝas per supra vulkanoparto nomata kaldero ("kaldrono"), en kiu povas ekesti nova vulkana pinto. Klasika ekzemplo por tio estas la vulkano Vezuvio en Italio, kiu konsistas el la pli malnova vulkano Monte Somma kaj la pli juna fakta Vezuvio. Pliaj ekzemploj por tiaj vulkanoj estas la Pico de Fogo sur la insularo Kabo-Verdo kaj la Avaĉinskaja sopka (Авачинская сопка) en Kamĉatko.
Inter la plej konataj stratovulkanoj estas la Fuĵi-Monto en Japanio, Damavando en Irano, la Monto Saint Helens en Usono, la montoj Pinatubo kaj Majono sur la Filipinoj, la montoj Vesuvio kaj Etna en Italio, la Lanín en Argentino, la Usuzan en Shikotsu-Toya Nacia Parko, en Hokkaidō, Japanio, kaj la Snæfellsjökull en Islando.
La plej alta stratovulkano de la tero estas la monto Ojos del Salado en Ĉilio, kiu altas 6887 metrojn super la marnivelo.
Leĝo de Lenz-Faraday
En fiziko, la leĝo de Lenz-Faraday, aŭ leĝo de Faraday pri magneta fluo, permesas konsideri grandskalajn fenomenojn pri elektromagneta indukto. Ĝi rezultas de laboroj de Michael Faraday en 1831, kaj de la esprimaĵo de Heinrich Lenz en 1834, ĝi hodiaŭ estas deduktebla de la lokala ekvacio de Maxwell, kiu nomiĝas ekvacio de Maxwell-Faraday.
Esprimaĵo
Bona ekzemplo de tiu leĝo estas la kaŭzo de kirlokurentoj.
Lokala formo
Oni povas skribi la lokalan formon de ekvacio pri elektromagnetismo originita de James Clerk Maxwell tiel : kun E la elektra kampo, B la magneta indukdenso kaj \nabla la formala nabla operatoro, kiu kalkulas ĉi tie la kirlon de la kampo E. Tiu rilato nomiĝas ekvacio de Maxwell-Faraday.
La lokala formo, kiu estas unu el la kvar ekvacioj de Maxwell, estas konsiderata kiel la fundamento de elektromagnetismo. Tamen, eblas kontroli ke la du formoj, integrala kaj lokala, estas ekvivalentaj. ĉar eblas demonstri ke le lokala formo devenas de la integrala formo, kaj reciproke.
Demonstro
Ĉi sube, ekde la leĝo de Lenz-Faraday (kiu priskribas grandskalajn fenomenojn) estas demonstro de la lokala ekvacio de Maxwell-Faraday.
Konsideru Σ iu ajn senmova surfaco en la spaco, kies normalo estas \vec n. Tra tiu surfaco ekzistas magneta kampo kreita de ekstera kaŭzo. La magneta flukso de \vec B tra Σ estas :
Laŭ sia difino, la indukta tensio (emf), U_{ind}, egalas al la kontura integralo de elektra kampo laŭ la kurbo \Gamma de Σ :
Laŭ la teoremo de Green, oni povas skribi :
Alunișul (Mehedinți)
Alunișul [aluniŝul] estas vilaĝo en Rumanio oriente de Drobeta-Turnu Severin. En 2002 ĝi havis 63 loĝantojn, inter kiuj 60 rumanoj. Administre ĝi apartenas al Husnicioara, kiu situas 6 km norde de ĝi.
Leĝo de Lenz-Faraday
Demonstro
do :
Plie, laŭ la leĝo de Lenz-Faraday:
Ni nun havas du duopajn integralojn formulantaj valoron de Uind, ili validas pri iu ajn surfaco Σ; sciante ke diferencialoj kaj integraloj estas linearaj operatoroj, oni povas egaligi la sekvantajn termojn sub la integralaj signoj:
oni rekonas tie la lokalan ekvacion de Maxwell-Faraday.
Inversa kalkulado demonstrus ke de tiu lasta lokala formo oni truvus la integralan formon.
Vidu ankaŭ
Elektromagnetische Induktion
Eva Mendes
Eva MENDES (naskiĝis en Miamio, Florido) estas usona aktorino kaj modelo.
Biografio
Mendes estas la plej juna filino de kubaj gepatroj, ŝi havas tri gefratojn. Ŝi naskiĝis en Miami, plenkreskis en Los Angeles (Silver Lake-Echo Park), kie ŝi ankoraŭ loĝas. Ŝi vizitis Hoover High School en Glendale, Kalifornio kaj pli poste la Kalifornian Ŝtatan Universitaton en Northridge. La studadon de entreprena ekonomio, Mendes forlasis favore al aktorado.
Post kelkaj reklamfilmoj (ekz. por Revlon kaj DKNY), kaj gastaj roletoj en televidaj serioj kaj muzikvideoj (ekz. Miami de Will Smith), ŝi iĝis pli konata en 2001 per ludo en filmo Training Day. Ŝi ludis en tiu filmo kun Denzel Washington kaj Ethan Hawke. Samjare, Eva Mendes ludis en la agfilmo Exit Wounds kun Steven Seagal kaj Earl Simmons (DMX).
Ekde somero de 2008, ŝi estas modelo por la moda kaj parfuma marko Calvin Klein.
Personaĵoj
Ŝi praktikas vegetarismon.
NGC 3768
NGC 3768 (aliaj indikoj — UGC 6589, MCG 3-30-24, ZWG 97.30, PGC 35968) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ignác Ödön Udvardy
Ignác Ödön Udvardy [udvardi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Udvardy Ignác Ödön estis hungara pentristo, instruisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis Udvardi kaj básthi [bAŝti], lia patro estis Ignác Udvardy (instruisto).
Ignác Ödön Udvardy naskiĝis la en Zalaegerszeg, li mortis la  en Zalaegerszeg.
Biografio
Ignác Ödön Udvardy frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste li abiturientis en piarista gimnazio en Nagykanizsa. Li akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1901. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, Róbert Nádler kaj Ede Balló. Post siaj studoj li ekinstruis en gimnazio en Nagyvárad. Dum la Hungara Sovetrespubliko li aliĝis al la komunistoj kaj li estis muzeestro. Post monatoj la urbo rumaniĝis kaj la rumanaj instancoj emeritigis lin. En 1922 li studvojaĝis al Germanio, en la sekva jaro al Italio. En 1924 li aliĝis al Artistkolonio de Baia Mare. En 1941 li translokiĝis al Budapeŝto, post 3 jaroj al sia naskiĝurbo.
XIII (komikso)
XIII (Dektri) estas belga libroserio de grafikaj noveloj pri amneziulo kiu klopodas malkovri sian pasinton. Ĝi estis kreita de la verkisto Jean Van Hamme kaj de la artisto William Vance. Ĝi estas nune verkita de Yves Sente kaj Youri Jigounov. La intriga historio de la unuaj kvin albumoj estis adaptita en videoludo en 2003, same titolita XIII, kiu estis elsendita en variaj platformoj. Kanada televida filmo bazita sur la serio, nome XIII: The Conspiracy, estis elsendita en 2008. Ĝi estis sekvita en 2011 de du sezonoj de TV serio, de po 13 epizodoj por ĉiu, nome XIII: The Series.
La serio ekas kun homo kiu vekiĝas surstrande en orienta Usono kaj suferas pro amnezio. La nuraj ligiloj al lia pasinto estas tatuo de Romaj ciferoj "XIII" (13) super sia klaviklo kaj foto de si mem kun virino, kiu estas identigita kiel Kim Rowland, vidvino de kapitano de Usona Terarmeo nome Steve Rowland. Volumoj 1a al 5a temas pri "XIII" serĉante sian identecon kaj pasinton. Li troviĝas ĉasata de dungita murdisto, nome "Mongoose", kiu laboras por mistera organizo konata kiel XX, kiu celas okazigi puĉon kontraŭ la Registaro de Usono. XIII estas savita el la murdistoj de XX fare de la kolonelo Amos de FBI, kiu metas XIII antaŭ filmita pruvaro kiu montras XIII murdanta la Prezidanton.
24153 Davidalex
24153 Davidalex estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Alex Rosengarten, finalisto de la scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search (STS) de 2008, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la John L. Miller - Great Neck North High School, de Great Neck (Novjorkio).
28894 Ryanchung
28894 Ryanchung estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ryan Kyong-Doc Chung, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Terre Haute South Vigo High School de Terre Haute (Indianao, Usono).
Rana Mansour
Rana Mansour n. la 16-an de novembro 1981 en Alexandria, Usono) estas  irandevena usona muzikistino kaj kantistino. Ŝi kantas plurlingve (angla, araba, armena, franca, hebrea, hispana, itala, persa, turka kaj signolingvo).
Vivkuro
Ŝi naskiĝis en artista familio. Ŝia patrino estis produktisto kaj reĝisoro en la irana Nacia Televido kaj la patro estis unu el la ĉefaj filmistoj en la sama televido, antaŭ la revolucio.
Ŝi ĉeestis la muzikan altlernejon Berklee en Boston, Massachusetts kie ŝi ricevis ŝian magistron en muziko kun honoroj. Ŝi eldonis sian debutan albumon titolitan ‘Suite 16 ' en 1997 kaj ŝia unua perslingva albumo en septembro 2015.
Televida ĉeesto
Rana ankaŭvideblis en Usono ĉe la programoj Bravo kaj The Real Housewives of Beverly Hills, en kiu ŝi kantis la originalan kanton, "Neniu loko kiel hejmo", sed ankaŭ ĉe la la perslingvaj kanaloj de BBC, Voĉo de Usono (VOA) kaj Manoto.
Ekstera ligilo
- kantolisto
Prödel
Prödel ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Gommern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2005 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 292 loĝantojn.
Tamotsu Komatsuzaki
Tamotsu Komatsuzaki (小松崎 保, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Consadole Sapporo kaj Yokohama FC.
Cirié
Cirié estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Nole, San Carlo Canavese, San Maurizio Canavese kaj Robassomero.
10135 Wimhermsen
10135 Wimhermsen estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan fizikiston (kaj iaman akvopilkiston) Wim Hermsen, kiu servis la COSPAR de 1988. Li partoprenis al preskaŭ ĉiuj aktivoj de la COSPAR, inklude la Komitaton de Eldono, la Financan Komitaton kaj la Sciencan Komisionon E. Wim Hermsen iniciatis kaj subtenis la Laborejon de Plifortigo de Kapabloj.
Nia Damo de Gvadalupo
Tiu artikolo temas pri Virgulino en Meksiko; pri samnoma virgulino en Guadalupe (Hispanio) vidu artikolon Virgulino de Guadalupe (Hispanio).
Saint-Denis-sur-Ouanne
Saint-Denis-sur-Ouanne estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Nia Damo de Gvadalupo
Nia Damo de Gvadalupo (hispane Guadalupe) estas maria alvoktitolo de la Maria (patrino de Jesuo), kies bildo estas kultata en la Baziliko de Gvadalupo, norde de Meksikurbo, Meksiko. Samnoma estas alia virgulino kultata en monaĥejo de Guadalupe, Ekstremaduro, Hispanio, de kiu devenas la adorado al la meksika samnomulino, ĉar multaj el la konkeristoj de Meksikio devenis el tiu hispania regiono.
Saint-Denis-sur-Ouanne
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (2,44%).
Nia Damo de Gvadalupo
La mariaj aperoj okazis en 1531, la lasta la 12-an de decembro samjare, kvankam la libro pri la aperoj sur Tepejako —la Nican mopohua— estis publikigita en 1649 kadre de renaskiĝo de la kultado al tiu bildo kiu retroiris komence de la 14-a jarcento.
Saint-Denis-sur-Ouanne
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Martine Moreau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Nia Damo de Gvadalupo
Ekde la jaro 2000 ĝi ricevis la titolojn Patronino de Meksiko kaj Imperiestrino de Ameriko fare de la papo Johano Paŭlo la 2-a.
Saint-Denis-sur-Ouanne
Lokaj famuloj
La franca verkisto kaj ĵurnalisto Bernard Lecomte naskiĝita en 1949 vivas ekde 1997 en Saint-Denis-sur-Ouanne.
Administrado
Saint-Denis-sur-Ouanne apartenas al la kantono de Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Tepejako
Tepejako (hispane Tepeyac) estas monteto kiu troviĝas norde de Meksikurbo, apartenanta al la montarĉeno Gvadalupo.
Dum la antaŭkolumba epoko, en "Tepeyacac", troviĝis malgranda adorejo al Tonantzin, kaj malgranda vilaĝo kiu estis komunikita al la Tenochtitlán, pere de vojo kiu transiris la Lagon Teksokoko (nuna Vojo de la Misteroj).
Tepejako estas fama, laŭ la katolika tradicio, ĉar estis la loko kie aperis la Virgulino de Gvadalupo al la indiĝeno Juan Diego Cuauhtlatoatzin. Nuntempe ĉe la piedoj de la monteto troviĝas la Baziliko Gvadalupo, kaj la monumenta komplekso de la sanktejo kiu ĉiujare ricevas milionojn da vizitantoj, speciale la 12-an de decembro.
Mimino (filmo)
Mimino (prononciĝas [MiminO], Мимино́, kartvele: მიმინო) estas ruslingva sovetia komedia filmo, verkita de reĝisoro Georgij Danelija en 1977. La filmo prezentas vivon de kartvelia aviadisto ĉe eta helikoptero, kiu decidis reokupiĝi pri internacia aviado, sed jam sukcese realiginte sian revon sopiras pri sia eta patrujo kaj revenas al sia vilaĝo. Laŭ aserto de la ĉefa aktoro Vaĥtang Kikabidze, en ĉi tiu filmo Danelija "sukcesis esprimi la ideon pri netuŝebla allogo de la homo al terparto, kie tiu maturiĝis, pri radikoj, sen kiuj tiu ne povas vivi"
Enhavo
Valiko Mizandari (kun kromnomo Mimino, el la kartvela "falko" ) estas kartvela aviadisto ĉe helikoptero Mi-2 de lokaj fluglinioj en montara Kartvelio (ĉirkaŭaĵoj de Telavi). En flughaveno li renkontas sian estintan kunstudanton, kiu gvidas supersonan aviadilon Tupolev 144 je internaciaj fluglinioj. Inter la aviadilanoj de Tu-144 estas stevardino Larisa Ivanovna, tuj ĉarminta lin. Mimino decidas reveni al la internacia aviado kaj por tio venas al Moskvo. Danke al helpo de la "konatoj de siaj konatoj", li ekloĝas en hotelo "Rossija" centre de Moskvo kiel partoprenanto de la simpozio de endokrinologistoj. Lia najbaro en la hotelĉambro estas armeno Ruben Ĥaĉikjan, kun kiu li (malgraŭ kverelo dum la unua tago) rapide amikiĝas. Ruben estas ŝoforo kaj venis el armenia urbo Diliĝano por ricevi novan baskulkamionon, kiun li baldaŭ ricevas. Valiko provas pli konatiĝi kun Larisa Ivanovna, alvokas ŝin al restoracio kaj teatro, sed ŝi malkonsentas.
Dum kelkaj tagoj la kamaradoj malŝparis ĉiun monon; krome, ili estas forpelitaj el la hotelo: evidentiĝas, ke Ruben Ĥaĉikjan okupis lokon, restigitan por samfamilinoma profesoro pri endokrinologio Ĥaĉikjan, malfruinta al la konferenco, kaj ke Valiko tute ne rilatas al la simpozio.
En Moskvo Valiko renkontiĝas kun sia delonga malamiko — viro, kiu antaŭe tentis lian fratinon kaj forlasis ŝin kun ŝia ido; li okazigas malgrandan pogromon en lia loĝejo, pro kio estas arestita. Fiere Mimino nenion diris por memdefendo. Ĥaĉikjan penas helpi al li. Danke al sia advokato — junulino, por kiu ĉi tiu proceso estas la unua, sed kiu kontrolis ĉiujn cirkonstancojn — Mimino estis liberigita, kondamnita nur al 50-rubla monpuno. Dum la proceso Valiko estiĝis 35-jara, kio formale malebligis por li studadon por fariĝi internacia aviadisto.
Jam decidinte pri reveno hejmen, en flughaveno Mimino hazarde konatiĝas kun veterano de la Dua mondmilito Voloĥov, kiu erare rekonas lin kiel filon de sia mortinta kunbatalanto; malgraŭ malkaŝo de la eraro, Voloĥov per kontribuo de grava KPSU-aganto helpas al li realigi sian revon.
Mimino fariĝas aviadisto de internacia fluglinio kaj flugas per Tu-144. Tamen al li ne plaĉas lia nova okupo, li sopiras pri sia Kartvelio; finfine li revenas al Telavi kaj al sia familio.
Preparo de la scenaro
La filma enhavo de la historio pri aviadisto, kiu alligadis sian helikopteron al arbo; ĝin rakontis al Danelija lia amiko, scenaristo Rezo Gabriadze. Dekomence la reĝisoro intencis filmi ne tion, sed pri junulino el vilaĝo, ekaminta aviadiston-trumpetiston; kunaŭtore kun Viktorija Tokareva li kreis la scenaron. Tamen unu monaton antaŭ filmado Danelija rakontis siajn planojn al sia amiko, verkisto Maksud Ibragimbekov, kaj laŭ lia konsilo ŝanĝis sian decidon. Sekvan tagon li telefonis el Moskvo en Tbilison al Gabriadze, kaj li tuj forflugis al Moskvo. Danelija, Gabriadze kaj Tokareva triope forveturis al la domo de verkistoj "Bolŝevo" kaj komencis rapide verki novan scenaron. Do, unu monaton antaŭ la filmado oni sciis nur ke en la nova filmo estos helikoptero, ĉeno, seruro kaj Vaĥtang Kikabidze kiel ĉefa aktoro. Danelija okupiĝis pri la unua parto de la scenaro (scenoj en Kartvelio), la alian skribis Tokareva kaj Gabriadze. La dua reĝisoro, Jurij Kuŝnarjov, forveturis la pretan scenaron al Moskvo, kie laboris filmadgrupo; poste la scenaron oni ankaraŭ iome precizigis.
La ĉefa heroo estis nomita honore al skulptisto Valerian Mizandari, instruisto de Rezo Gabriadze. Sceno pri juĝado devenas de reala situacio: filino de Danelija ankaŭ estis nomata Svetlana Georgijevna kaj estis advokato; kiam oni restigis ŝin duope kun matura krimulo, li memstare komencis pridemandi ŝin kaj klarigi al ŝi kion ŝi devas fari.
Elektado de aktoroj
Laŭ konfeso de Danelija, Vaĥtang Kikabidze estas lia plej favorata aktoro (same kiel Jevgenij Leonov), kaj la rolo de Mimino estis dekomence skribata por li.
Pri tio, kiu estos ĉambronajbaro de Mimino en hotelo - Frunzik Mkrtĉan aŭ Jevgenij Leonov (ambaŭ variantoj ŝajnis bonaj), estis decidite per simpla loto.
Muziko
Krome, en hotelo Mimino kaj Ĥaĉikjan dancas popularan kaŭkazian dancon "Lezginka".
Fortranĉitaj epizodoj
Krome, en la filmo estas epizodo, en kiu Mimino volas telefoni al Diliĵano (al Ĥaĉikjan) el Okcidenta Berlino. Oni respondis, ke la urbo mankas en la listo. Tiam li demandis pri ebleco telefoni al sia urbo Telavi; miskompreninte, oni konektis lin kun Tel-Avivo kaj li interparolis kun sovetia elmigrinto, ili kune kantis kartvelan kanton. Ĉi tiun epizodon oni igis fortranĉi por prezentado de la filmo dum la Moskva kinofestivalo; tamen, ĝi restis en aliaj kopioj.
Svisa nacia teamo de futbalo
La svisa nacia teamo de futbalo, germanlingve mallongigite «Nati» (prononco «Natci»), estas la landa vira teamo de la Svisa Futbala Asocio. Ekde junio 2001 trejnisto de la temo estas Jakob «Köbi» Kuhn
Sian unuan internacian matĉon la teamo havis dum la jaro 1905 kontraŭ la franca nacia teamo de futbalo. La ĝis nun plej granda sukceso estas la arĝenta medalo, do la dua loko, en la Somera Olimpiko 1924.
La ora azeno
La protagonisto de la romano estas nomata Lucius. Fine de la romano, oni scias ke li estas el Madaŭro, en antikva Alĝerio, nome hejmurbo de Apuleo mem. La intrigo temas pri la scivolemo de la protagonisto (curiositas) kaj nesatigebla deziro vidi kaj praktiki magion. Dum klopodo plenumi sorĉon por transformiĝi en birdo, li estis hazarde transformita en azeno. Tio kondukas al longa veturado, laŭvorte kaj metafore, plenigita el internaj rakontoj. Li finfine trovas savon tra la interveno de la diino Iziso, al kies kulto li aliĝas.
John J. Crittenden
John Jordan CRITTENDEN (n. la 10-an de septembro 1786 - m. la 26-an de julio 1863) estis usona politikisto el Kentukio. Li havis precipe brilan politikan karieron, servante dufoje kiel la usona ministro pri justico. Li ankaŭ reprezentis Kentukion en ambaŭ ĉambroj de la Usona Kongreso.
John J. Crittenden cetere fariĝis la 17-a guberniestro de Kentukio.
Northumbria
Northumbria (foje esperantigata kiel Norda Umbrio, kiel Northumbrio aŭ Nortumbrio) estis sendependa regno en Anglio dum la frua anglosaksa epoko, kaj poste graflando. Kiam la regno plejgrandiĝis, ĝi enhavis la plejparton de norda Anglio kaj sudorientan Skotlandon.
Historio
Northumbria estis oficiale parto de Anglio sed fakte plejparte sendependis. Post ribeloj, Vilhelmo la 2-a decidis ke la reganto de Northumbria tro potencis kaj dividis ĝin en du partojn: la palatinata graflando Durham (regata de la episkopo de Durham), kaj la graflando Northumberland (regata de grafo).
Moderna signifo
Hodiaŭ Northumbria estas ankaŭ neoficiala nomo de Northumberland aŭ la plej granda regiono de Nordorienta Anglio.
Subregoj de la vikinga regno de Jorko
En 878 Northumbria iĝis parto de la regno de Jorko.
Genilson da Rocha Santos
Genilson da Rocha Santos (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
Allersdorf im Burgenland
Situo
Allersdorf im Burgenland situas laŭ traira flankovojo sur suda deklivo de monto. Rechnitz troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1438 en formo "Alaph". En 1532 la turkoj faris senhoma la vilaĝon, poste kroatoj refondis ĝin. En la 1560-aj jaroj incendio okazis. En 1605 hajdukoj de Stefano Bocskai detruis la vilaĝon. En 1910 vivis en la komunumo 130 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Kulcsárfalu apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. Nuntempe vivas en Allersdorf im Burgenland cent homoj, precipe germanoj.
Alternita hiperkuba kahelaro
En geometrio, alternitaj hiperkubaj kahelaroj aŭ duonverticohiperkubaj kahelaroj estas diversdimensia familio de unuformaj kahelaroj. Alternita n-hiperkuba kahelaro estas kahelaro de la eŭklida n-dimensia spaco.
Facetoj de la kahelaro estas n-duonverticaj hiperkuboj kaj n-kruco-hiperpluredroj. Vertica figuro de la kahelaro estas rektigita hiperkubo. Noto ke la nomo duonverticohiperkuba kahelaro ne estas tute bona, ĉar la kahelaro konsistas ne nur el duonverticaj hiperkuboj.
Dum konstruado, la fontaj hiperkubaj facetoj iĝas duonverticajn hiperkubojn, kaj en lokoj de la forigataj verticoj kreiĝas novaj kruco-hiperpluredroj.
Simbolo de Schläfli de alternita n-hiperkuba kahelaro estas h{4,3...3,4} (entute n nombroj) kaj ĝia geometria simetria grupo (grupo de Coxeter) estas Sn (aŭ C~n-1) por n≥4. Pli sube simetria formo Qn (aŭ B~n-1) povas kreiĝi per forpreno de la spegulo sur ordo-4 akraĵo.
La n-dimensia kahelaro estas nomata ankaŭ kiel hδn+1.
Jala
Jala estas unu el la 20 komunumoj de la meksika subŝtato Nayarit, kiu situas en la okcidenta, centra parto de Meksiko, ĉe la pacifika oceano. La ĉefurbo de la komunumo estas Jala. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 18007.
Ciklododekila tribromoacetato
Ciklododekila tribromoacetato aŭ C14H23Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun ciklododekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Ciklododekila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Jala
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 15008 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 85 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,57 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Waasmunster
Waasmunster (nederlande, proksimuma prononco [VA:Sm'nster]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn.
La nomo verŝajne devenas de "waas-monasterium" signifanta "monaĥejo en la regiono Waasland". Tiu ĉi monaĥinejo "Roosenberg", apartenanta al ordeno "Victorinnen" estis fondita de la episkopo Walter de Marvis en la 13-a jarcento.
György Szigetvári
György Szigetvári [djordj sigetvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szigetvári György estis hungara arkitekto.
Kantono Hood (Teksaso)
La kantono Hood situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Granbury.
György Szigetvári
György Szigetvári naskiĝis la  en Istvándi (laŭ alia informo en Szigetvár), li mortis la  en Kaposvár.
Biografio
György Szigetvári maturiĝis en gimnazio en Kaposvár en 1944, poste li akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1950. Depost eŭropa studvojaĝo li eklaboris en ŝtata konstrua entrepreno en Kaposvár. Li partoprenis en la Hungara revolucio de 1956, tial poste li estis forigita kaj li povis labori plu en Pécs. Inter 1961–1986 li estis estro de ŝtata plana entrepreno en Kaposvár, poste li pensiuliĝis. Li estis aktiva dum renovigaj laboroj de historiaj monumentoj. Tamen dum la emeritaj jaroj li faris planojn de preĝejoj en la regiono. Li ricevis premiojn inter 1950-2008.
Imunigo
Ekzistas aktiva kaj pasiva imunigo.
Aktiva imunigo
Ĉe aktiva imunigo (protektiga vakcino) la patogeno, kontraŭ kiu la paciento estas vakcinata, estas inokulita en malforta versio, por ke la korpo kreu la antikorpetojn por lukti kontraŭ la patogenon. Kreiĝas memorĉeloj, kiu imunigas la korpon, ĉar ili memoros pri la viruso. Kiam iu ne estas protektige vakcinata kaj ricevas la viruson, tiam resaniga vakcino povas helpi.
Pasiva imunigo
Ĉe pasiva imunigo la korpo ricevas specifajn antikorpetojn (resaniga vakcino). La korpo ne devas mem krei ilin. La avantaĝo estas pli rapida efiko. Malavantaĝo estas, ke la protekto ekzistas nur tiom longe kiom ekzistas la antikorpetoj. Oni uzas pasivan imunigon, kiam ne estas sufiĉe da tempo por aktiva imunigo.
Preĝejo de la Prato
La Preĝejo de la Prato (Wieskirche) estas pilgrima preĝejo en la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝi apartenas al la komunumo Steingaden en la distrikto Weilheim-Schongau kaj la distriktaro Supra Bavario en la pleja sudo de la federacia lando, proksime de la Alpoj. La simpla ovala konstruaĵo, kun ekstravaganca interno el la stilo rokoko, estis farita de la fratoj Dominikus Zimmermann kaj Johann Baptist Zimmermann. En 1983 la preĝejo estis deklarita monda heredaĵo de Unesko.
La 14-an de junio 1738, la kamparanino Maria Lory vidis, kion ŝi kredis esti larmoj elirantaj el la ligna statuo de Kristo skurĝita. Tiu miraklo okazigis lavangon da pilgrimantoj kiuj volis vidi la statuon. En 1740, konstruiĝis malgranda kapelo por ĝin gastigi, sed baldaŭ tiu konstruaĵo iĝis malgranda pro la kvando da pilgrimantoj. La proksima monaĥejo de Steingaden komisiis la konstruadon de la nuna preĝejo. Tiu konstruado kaj ornamado okazis inter la jaroj 1745 kaj 1754 de la fratoj Dominikus kaj Johann Baptist Zimmermann, sub la gvido de la abato de la monaĥejo de Steingaden, Marinus Mayer.
Nerva gaso
La nerva gaso aŭ nervogaso, nerva batalgaso klaso de fosfor-enhavaj organikaj kemiaĵoj, kiuj detruas la meĥanismon per kiu la nervoj kondukas mesaĝojn al la organoj. La detruo okazas per bloko de funkcio de acetilkolina esterazo, tiel la malkonstruo de acetilkolino ĉe la ricevantoj kaj nervoj. Tio kondukas unuflanke al fortaj muskolaj spasmoj kaj malhelpas aliflanke la plukondukon de la signaloj.
Nervaj gasoj entenas neŭrotoksinon, kiu povas penetri la korpon tra la haŭtaj, spiraj aŭ korpaj aperturoj.
La kvar plej konataj nervaj gasoj estas tabuno, sarino, somano (kiu estas do likva) kaj VX.
Koncilio de Troyes
La koncilio de Troyes estis koncilio de la romkatolika Eklezio, kiu malfermiĝis en Troyes la 13-an de januaro 1129, por agnoski oficiale la ordenon de la templo.
La ordeno estis kreita kaj ricevis la regularon de la monaĥo-soldato: simplecon, malriĉecon, ĉastecon kaj preĝojn. Tiu regularo baziĝis je la regularo de sankta Benedikto kaj havis kelkajn aldonaĵojn el la regularo de sankta Aŭgustino, kiun sekvis la kanonikoj de la ordeno de la sankta tombo kun kiuj vivis la unuaj templanoj. La ordeno havis plurajn nomojn:  milico de la povraj kavaliroj de Kristo, kavaliroj de la sankta urbo, kavaliroj de la templo de Salomono de Jerusalemo, sankta milico hierosolimitana de la templo de Salomono. Fine, la plej konata nomo iĝis templanoj.
Partoprenantoj al la koncilio
Tiu listo certe ne enhavas ĉiujn partoprenantojn, kvankam ĝi ja estas sufiĉe kompleta.
Senjoroj:
Gipsoplato
Tiu tekniko kondukis al la kreado de nova konstruprofesio : « la platmasonistoj ».
Historio
Se la uzo de gipso en la konstruado ne estas nova, la koncepto de la gipsoplato (plasterboard) estis inventita en Usono en 1894.
Tiu tekniko alvenis en Francio post la dua mondmilito, kiam necesis rekonstrui la landon.
Fabrikado
En fabriko, la gipso miksita kun adjuvantoj estas enfermita inter du folioj el kartono, konsistigante tiel maldikajn konstruelementojn, kiuj tamen havas interesajn mekanikajn proprecojn.
Kvalito
Kvanteto da radono povas ellasiĝi el la gipso kaj iuj malbonkvalitaj platoj (entenantaj sulfuron) povas ellasi toksan H2S.
Mediaj aspektoj
La gipsoplatoj havas multajn mediajn avantaĝojn, sed ankaŭ kelkajn malavantaĝojn :
Otto Bauer
Otto BAUER (naskiĝis la en Vieno, mortis la  en Parizo) estis aŭstra politikisto.
Vivo
La filo de juda tekstila fabrikanto studis jursciencon ĉe la Universitato de Vieno kaj doktoriĝis en 1906. Dum sia studado li aliĝis al la maldekstra flanko de la aŭstriaj socialdemokratoj (SDAP, Sozialdemokratische Arbeiterpartei). Samtempe li laboris en la Libera asocio de socialistaj studantoj, la scienca skolo de la t.n. Aŭstromarksismo, kune kun aliaj marksistoj kiel Viktor Adler, Karl Renner, Rudolf Hilferding kaj Friedrich Adler. Ili ĉiuj strebis plievoluigi la historian materiismon.
Okupiĝante pri la problemoj de Aŭstrio-Hungario kun kvereletoj inter ĝiaj nacioj li kreis per sia furora verko Die Nationalitätenfrage und die Sozialdemokratie (1907) la tezon, ke nacia revolucio estus antaŭkondiĉo por sociala kaj tiamaniere opoziciis la ideojn de Vladimir Lenin. En 1907 li fondis kune kun Karl Renner la teorian gazeton Der Kampf kaj iĝis redaktoro de la viena socialdemokratia organo Arbeiterzeitung.
Kariero postmilita
Post la liberiĝo el rusia militkaptado (1914-1918) kaj la proklamado de respublika sistemo en sia patrujo li batalis, kiel multaj socialdemokratoj, por la aliĝo de la germanlingva parto de Aŭstrujo al Germanio. Kiel ŝtata sekretario en la ministerio pri eksteraj aferoj li eĉ subsignis kaŝprotokolon pri tia politika aliĝo kaj nuligo de ŝtata memstareco. Post la nerealigo de tiu ĉi plano li demisiis.
Homestar Runner
Homestar Runner estas usona animacia serio kreita per Adobe Flash kaj disdonita interrete, fare de Mike Chapman kaj Matt Chapman. Ĝi miksas superrealisman humuron kun referencoj al la popola kulturo de la 70-aj, 80-aj kaj 90-aj jaroj, precipe al tiamaj videoludoj, televidaĵoj kaj muziko.