cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colquitt (Georgio)
Colquitt estas urbo en la Kantono Miller, en sudokcidenta parto de la usona subŝtato de Georgio. La populacio estis 1,939 ĉe la censo de 2000. Colquitt estas la kantona sidejo de la Kantono Miller, ekde ties kreo fare de la Georgia Registaro de 1856. La urbo rucevas sian nomonlaŭ la politikisto Walter Terry Colquitt.
Colquitt estas situanta je (31.173090, -84.728512).
Kiam la Usona Transportoservo (DOT) estis planante konstruon de Aŭtovojo 27, ili intencis preterpasi tiun malgrandan komunumon. La planoj inkludis novan ponton super Spring Creek (printempa rojo) kaj la marĉajn areojn ĉirkaŭ Colquitt. Tamen la rezidado de la Amerika mikterio en la marĉecaj arbaroj de Sudokcidenta Georgio postulis ke la DOT uzu la ekzistintan ponton en Colquitt. Se la nova ponto estus estinta konstruita kaj la urbo preterpasata, la urba ekonomio estus malmulte el kio estas nuntempe. Colquitt estas hejmo de Georgia Popola Ludo, nome Swamp Gravy, teatra produktaĵo kiu ĝuas kunlaboron de membroj el la tuta areo. Malnova kinejo ĉe la ĉefa placo estas nun renovigita por konferencejo kaj koncertejo, nome The Woodstork Center (Centro Amerika Mikterio).
Stootshorn
En 2008 loĝis 100 homoj en Stootshorn.
Stratvido
Antal Tárczy-Hornoch
Antal Tárczy-Hornoch [tArci-hornoĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tárczy-Hornoch Antal estis hungara geodeto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1946), membro de franca, aŭstra, bulgara, pola akademioj.
Antal Tárczy-Hornoch naskiĝis la  1900 en Hungario en vilaĝo Oroszvég [orosvEg] (nuntempa apartenaĵo de Mukaĉeve en Ukrainio). Li mortis la 1986 en Sopron.
Biografio
Antal Tárczy-Hornoch akiris diplomon en Leoben en 1923, en la sekva jaro li doktoriĝis kaj li akiris ankaŭ alian diplomon. Inter 1926-1959 li instruis en altlernejo de Sopron. En 1955 li fondis terfizikan instituton en Sopron. Li okupiĝis precipe pri minada mezurado. Li ricevis premion Kossuth en 1949, krome diversajn memormedalojn.
Naota Yamaguchi
Naota Yamaguchi (山口 直大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Sándor Apácai Bölöni
APÁCAI BÖLÖNI Sándor [apa:cai boeloeni] estis rumania hungara lokhistoriisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 16-an de oktobro 1931 kaj mortis en Arado la 9-an de majo 1998.
Biografio
Sándor Apácai Bölöni akiris diplomon de bazlerneja instruisto en 1950, poste diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1956. Li instruis en Pecica ĝis sia pensiuliĝo en 1991.
(18227) 1222 T-1
(18227) 1222 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Stacio Mikage (Hankyū)
Stacio Mikage (japane: 御影駅 [Mikage-eki], angle: Mikage Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa).
Ruĝecvosta muŝkaptulo
La Ruĝecvosta muŝkaptulo (Muscicapa ruficauda) estas malgranda specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj.
Tiu specio estas kiel ĉe aliaj samgenranoj helbruna supre tre hele griza sube, kun tre markata ruĝeca nuanco en pugo (videbla ĉefe je malfermo de flugiloj) kaj iom pli malhelbrune en vosto. Tiu distingilo nomigas la specion kaj tiu karaktero aperas ankaŭ en la latina scienca nomo kie ruficauda sinnifas precize “kun ruĝa vosto”. La okulo estas nigra kaj tre rimarkinda kun hela okulringo. La beko estas mallonga, hela kaj akrapinta.
Flava kalateo
Flava kalateo (Calathea lutea), estas specio de planto apartenanta al la familio Marantacoj (Marantaceae), kiu estis unuafoje priskribita science en 1775 de la franca botanikisto Jean Baptiste Fusee -Aublet. Ĝi estas planto, kiu kreskas en la amerikaj tropikoj, kies folioj estas uzataj en iuj landoj por envolvi tamalojn, la Venezuelan tamalon kaj aliajn molajn manĝaĵojn. En Kolombio ĝi ankaŭ estas konata per la nomo de bijao aŭ "hojas de Congo".
Priskribo
Flava kalateo estas herbeca planto, atinganta grandecon de 1,6 ĝis 4 m altaj. Folioj pluraj, bazaj kaj 1 (2) ligitaj al tigo, longaj 30 ĝis 150 cm kaj larĝaj 20 ĝis 60 cm, apekso larĝe rondigita al detranĉita, dense kotonharaj, verda sur la supra surfaco, blanka-vakseca pruina sur la malsupra flanko. Infloreskoj pluraj per ŝoso, cilindraj, 9 ĝis 30 cm longaj kaj 2,5 ĝis 6 cm larĝaj, brakteoj 7 ĝis 18, spiraloj sed ŝajnantaj esti iom distingaj en la seka materialo, ledecaj, persistaj, vertikalaj, subglabraj kun la randoj harplenaj en la supra surfaco, glata interne, sunbrunaj ĝis ruĝbrunaj, malfermaj floroj; Sepaloj longaj 6 ĝis 9 mm, nuancigitaj de rozkolora; korolo helflava, tubo 25 ĝis 29 mm longa, purpurbrunaj loboj; flava staminodia. Kapsuloj ovovoidaj, rondoformaj, oranĝaj, harplenaj en la bazo, persistaj sepaloj; verdetaj semoj.
Disvastigado
Ĝi estas ofta specio, trovebla en neŝirmitaj modifitaj lokoj aŭ en marĉaj areoj kaj laŭ riveroj en la atlantikaj kaj nord-centraj zonoj; en alteco de 0 ĝis 300m (ĝis 900m en Boaco, Nikaragvo); floras kaj fruktiĝas tutjare sed ĉefe de februaro ĝis majo; de Meksiko al Brazilo kaj Peruo, kiel en Antiloj. Kvankam ili ankaŭ rezistas 2 000 metrojn, kiel en oriento de Antiokio.
Félix Chappottín
Li komenciĝis en 1918 kiel muzikisto en la infanbando de Guanajay, kie li ludis la tambureton, la tubjon, la eŭfonion, la korneton kaj la trumpeton. En 1927 li membriĝis en la ensembloj Sexteto/Septeto Habanero kaj poste en la grupo Munamar. Poste li eniĝis en la Conjunto de Arsenio Rodríguez, grupo, kiu en 1949 transiris al lia kuratoreco, post kiam 'la grandioza blindulo' Arsenio estis irinta al Novjorko. En 1950 li kompletigis la ĉiustelulan ensemblon Conjunto Todos Estrellas per Luis Martínez Griñan “Lilí” ĉe piano; Pepín Vaillant, Aquilino Valdés kaj Cecilio Serviz ĉe la trumpetoj, Sabino Peñalver ĉe la kontrabaso, Félix Alfonso “Chocolate” ĉe kongaoj; Antolín Suárez “Papa – kila”, ĉe bongoj kaj Ramón Cisneros “Liviano” ĉe la tres cubano.
Flava kalateo
Uzoj
La folioj kutimas envolvi manĝaĵojn, kiujn oni kutime nomas malvarmajn manĝaĵojn, ĝi ankaŭ servas kiel pakumaĵo por tamaloj en Antiokio kaj Santander, kaj pasteĉoj kaj hayacas en la kariba regiono (Kolombio kaj / aŭ Venezuelo), ĝis la Ĵuanoj en Tarapoto kaj Moyobamba (Peruo), same kiel en la preparado de ayampaco kaj maito en Ekvadoro kaj foje por tegmento. Krome la suko de ĝia rizomo kaj tigoj havas grandan diurezan valoron. En (Panamo) ĝi estas uzata por envolvi tamalo, ĉu ĝi estas el malnova, ĉu nova maizo; envolvi la Monon - kompletan manĝaĵon en la regiono Chiriquí kaj foje kringoj.
Félix Chappottín
Lia trairo tra la kuba medio plibonigis la kuban sonon. Jen kelkaj liaj komponaĵoj: “El que no tiene no vale”, “Nicolás corrió”, “Oye como dice”, “Mentiras criollas”,”Nunca intentes volver”, “La chica tiene imán”, “Mariquita y Chicharrones” kaj “Yo sí como candela”.
Flava kalateo
Taksonomio
Calathea lutea estis prikribita de (Aubl.) E.Mey. ex Schult. y publicado en Mantissa 1: 8. 1822.
Jidismo
Jidismo (jide: ײִדישיזם jidiŝizm) estas kultura kaj lingva movado, kiu komenciĝis inter aŝkenazaj judoj en Orienta Eŭropo dum la fina parto de la 19-a jarcento. Kelkaj eminentaj fondintoj de tiu movado estis Mendele Mojĥer-Sforim (1836–1917), Iĉĥok Lejbuŝ Perec (1852–1915) kaj Ŝolom Alejĥem (1859–1916).
Taldikorgano
Taldikorgano (Талдықорған, ruse tradukata Талдыкорган, transliterigata Taldikorgan, historie ankaŭ Талды-Курган, en iuj okcidenteŭropaj lingvoj transliterigata Taldykorgan) estas urbo en Kazaĥio. Ĝi estas la administra centro de la regiono aŭ provinco Almato. Taldikorgano estis fondita en la 19-a jarcento. Komence de la jaro 2014 ĝi havis loĝantojn.
Jidismo
Origino
En 1861, Jehoŝua Mordeĥaj Lifŝic (1828–1878), kiu estas konsiderata kiel la patro de jidismo kaj de jida leksikografio, cirkulis eseon nome "La Kvar Klasoj" (jide: di fir klasn די פיר קלאסן), en kiu li diris, ke la jida estas tute aparta lingvo de la germana kaj la hebrea, kaj, en la orienta eŭropa kunteksto de sia legantaro, la "gepatra lingvo" de la juda popolo. En tiu eseo, kiu poste eldoniĝis en 1863 en frua numero de la influa jida periodaĵo Kol Mevasser, li asertis, ke la rafinado kaj evoluigado de la jida estis nemalhavebla por la homecigo kaj edukado de judoj. En posta eseo eldonita en la sama periodaĵo, li ankaŭ proponis la jidan kiel ponton inter la judaj kaj eŭropaj kulturoj. La akademiulo Mordĥe Ŝajĥter karakterizas Lifŝicon kiel "la unua konscia, cela lingva reformisto" en la jida kampo, emfazante lian pivotan rolon en la rebato de la negativaj sintenoj al la lingvo, disvastigitaj dum la Haskala aŭ Juda Klerisma movado:"Kvankam adepto de la Klerismo, [Lifŝic] rompis kun ties sterila kontraŭjida filozofio, fariĝante frua ideologo de jidismo kaj de jidalingva planado. Li kuraĝe staris por la malestimita popola lingvo, petante ties altigon kaj kultivon. Li faris tion forme de artikoloj en la ĉiusemajna Kol-mevaser (en la 1860-aj jaroj) kaj en siaj elstaraj rusa-jida kaj jida-rusa vortaroj [...]."
Ĉernivca Konferenco
De la 30-a de aŭgusto ĝis la 3-a de septembro 1908, "La Konferenco por la Jida Lingvo", ankaŭ konata kiel "La Ĉernivca Konferenco" (jide קאָנפֿערענץ פֿאָר דער יודישער שפּראַך Konferenc for der jidiŝer ŝpraĥ aŭ טשערנאָוויצער קאָנפֿערענץ Ĉernovicer Konferenc) okazis en la aŭstro-hungara urbo Ĉernivco, Bukovino (hodiaŭ en la sudokcidenta Ukrainio). La konferenco proklamis la jidan moderna lingvo kun evoluanta altkulturo. La organizantoj de tiu renkontiĝo (Benno Straŭĉer, Natan Birnbaŭm, Ĥaim Ĵitlovski, Dovid Pinski kaj Jankev Gordin) esprimis urĝecon al la delegitoj, ke la jida, kiel lingvo kaj kiel liga gluo inter judoj tra Orienta Eŭropo, bezonas helpon. Ili proklamis, ke la statuso de la jida spegulas la statuson de la juda popolo. Kaj tial nur savante la lingvon povas la judoj, kiel homoj, esti savitaj de la impeto de asimiliĝo. La konferenco, unuafoje en la historio, deklaris, ke la jida estas "unu nacia lingvo de la juda popolo."
Pluaj evoluoj
La Bund (La ĝenerala juda sindikato en Litovio, Pollando kaj Rusio; אַלגעמײנער ייִדישער אַרבעטער בונד אין ליטע פּוילין און רוסלאַנד Algemeyner Yidisher Arbeter Bund en Lite, Poyln un Rusland), sekulara juda socialisma partio en la Rusa Imperio, fondita en Vilno, Pollando en 1897 kaj aktiva ĝis 1920, antaŭenigis la uzadon de la jida kiel (aŝkenaz-)juda nacia lingvo, kaj ĝis iu punkto kontraŭis la cionisman projekton kaj ties revivigadon de la hebrea.
En 1925 YIVO (Yiddish Scienca Instituto; ייִוואָ: ייִדישער װיסנשאַפֿטלעכער אינסטיטוט Yidisher Visnshaftlekher Institut) establiĝis en Vilno, Pollando (Vilnius, nuntempe en Litovio). YIVO estis komence proponita de la jida lingvisto kaj verkisto Noĥum Ŝtif (1879–1933). Li karakterizis sian aktivadon pri la jida kiel "realisma" juda naciismo, kontrastita al la "utopiaj" hebraistoj kaj la "sin-malamaj" asimilistoj, kiuj adoptis la rusan aŭ polan.
En Orienta Eŭropo dum la 1920-aj jaroj, maldekstrulaj judoj porparolis la jidan kiel lingvon de la juda proletaro. Ĝi fariĝis unu el la oficialaj lingvoj de la Ukraina Popola Respubliko kaj en kelkaj sovetaj respublikoj, kiaj la Belorusa Soveta Socialisma Respubliko kaj la Galicia Soveta Socialisma Respubliko. Publika eduka sistemo tuje en la jida establiĝis kaj konsistis el infanĝardenoj, lernejoj kaj universitatoj. Samtempe, la juda maldekstro konsideris la hebrean burĝa lingvo, kaj ties uzado estis ĝenerale malinstigita. En 1928, Sovetio kreis la Hebrean Aŭtonomion (ייִדישע אווטאָנאָמע געגנט, Yidishe avtonome gegnt). Lokita en la Rusa Fora Oriento kaj havanta landlimojn kun Ĉinio, ties administra centro estis la urbo Birobiĝano. Tie, la sovetianoj antaŭvidis starigi novan "sovetan Cionon", kie la proleta juda kulturo povus esti evoluigita. La jida, prefere ol la hebrea, estus la nacia lingvo. Kvankam la vasta plimulto el la jidaj kulturaj institucioj en Sovetio fermiĝis fine de la 1930-aj jaroj, la jida daŭre konservis viglan kulturon en kelkaj areoj. Dum multaj orient-eŭropaj judoj komencis elmigri al Usono, la movado fariĝis tre aktiva tie, precipe en Nov-Jorko. Iu flanko de tio konatiĝis kiel la jida teatro kaj elstarigis verkistojn kiel Ben Hecht kaj Clifford Odets. Alia flanko estis la grandega jidalingva gazetaro, ekzemplita en Usono per jidaj eldonaĵoj kiel la ĵurnalo Forverc.
Modiko
Modiko (itale modica) estas komunumo de Italio en la suda pinto de la insulo Sicilio. Ĝi apartenas al la samnoma regiono Sicilio kaj al la provinco Ragusa, ekde 2015 formale nomata Libera Urba Konsorcio de Raguzo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Buscemi (SR), Giarratana, Ispica, Noto (SR), Palazzolo Acreide (SR), Pozzallo, Ragusa, Rosolini (SR) kaj Scicli.
La Katedralo de Sankta Georgo estas la patrina preĝejo de Modiko, en la Libera Urba Konsorcio de Raguzo, kaj estas inkluzivita en la listo de Monda heredaĵo de Unesko.
Proksime estas la vizitinda natura rivervalo Ispiko.
Brühl (Lepsiko)
Brühl estas unu el la plej malnovaj stratoj en Lepsiko. Ĝi famis ĝis la Dua Mondmilito kiel mondstrato de peltoj, estis la plej grava strato de la urbo kaj kontribuis esence al la mondfamo de Lepsiko kiel komerca metropolo. Kelkan tempon la tie surlokaj felkomercaj entreprenoj kontribuis la plej grandan parton de la impostenspezoj de Lepsiko. En la domo de la gastejo Zum roten und weißen Löwen naskiĝis Richard Wagner. Brühl estis plejparte detruita dum la Dua Mondmilito. En la Germana Demokratia Respubliko ĝi estis plejparte stampita de loĝdomegoj laŭ moderna arkitekturo kaj de parte resanigitaj malnovaj domoj. Post la paca anekso de la GDR fare de Federacia Respubliko Germanujo kelkaj domoj rericevis sian secesiofasadon, ekestis novaj domoj laŭ nuntempa postmodernisma stilo. La malkonstruado de la loĝdomegoj ĉe Brühl kaŭzis konsiderindan konstruejdezerton en la urbocentro. Ĉeaj vendejoj plendis pri egaj reduktiĝoj de la vendosumoj, posedantoj de nemoveblaĵoj la kreskan senluantigon. Ĝis aŭtuno de 2012 oni volis fermi la sendoman breĉon per la vendejaro Höfe am Brühl, por reakiri la rangon de la ĉefa aĉetunstrato, kiun ĝi iam havis inter la du mondmilitoj.
Naskiĝdomo de Richard Wagner
La 22-an de majo 1813 Richard Wagner naskiĝis en Brühl n-ro 3, en la Gasthof Roter und Weißer Löwe (gastejo ruĝa kaj blanka leono). La gastejo, unuafoje menciita en 1656, nomiĝis laŭ la ruĝe super blanko horizontastriita blazonleono de la landgrafo de Turingujo kaj estis tranoktejo de la veturigistoj el Turingujo. En la jaro 1882 la domo ricevis la nomon Geburtshaus Richard Wagners (Naskiĝdomo de Richard Wagner). Kvar jarojn poste ĝi estis malkonstruita, la sekva konstruaĵo tamen plue nomiĝis Wagnerhaus (Wagner-Domo). En 1913 la iama Platz am Ranstädter Tor, poste Theaterplatz, ricevis la nomon Richard-Wagner-Platz. En 1914 oni konstruis la magazenegon Brühl sur la fundamentaj muroj de Brühl n-roj 1 kaj 3 kaj amplekigis ĝin en 1928. La domo havis komence kurban liniokondukon kaj naturŝtonan fasadon. Denovaj alikonstruaĵoj al Konsumanto-Vardomo ĉe Brühl okazis en 1964–66. Ekde 1937/1970 bronzotabulo de la lepsika skulptisto Fritz Zalisz ĉe la magazenego Brühl memoris pri la naskiĝdomo de Richard Wagner.
NGC 5668
NGC 5668 (aliaj indikoj — UGC 9363, MCG 1-37-28, ZWG 47.90, IRAS14309+0440, PGC 52018) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
14244 Labnow
14244 Labnow estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Troy Labnow, mentoron de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2001. Li estis instruisto ĉe la Medea Creek Middle School de Agoura (Kalifornio, Usono).
Puy de Dôme
Puy de Dôme [pui de dom] (sed Puy-de-Dôme unuvorte por la nomo de la departemento) estas dorma vulkano de Ĉeno de Puys, en Centra Masivo. Ĝi situas je kvindeko da kilometroj de Clermont-Ferrand kaj donis sian nomon al departemento Puy-de-Dôme. Ĉeno de Puys fariĝis klasita natura loko en 2000. Puy de Dôme fariĝis ano de reto de grandaj lokoj de Francio kaj ricevis, komence de 2008, la markon Grand site de France.
Situo
Puy de Dôme situas je deko da kilometroj okcidente de Clermont-Ferrand, sur teritorioj de komunumoj Ceyssat (okcidente) kaj Orcines (oriente kaj supre).
De supro de Puy de Dôme, per klara vetero, estas ĝenerala vido al regiona natura parko de vulkanoj de Aŭvernjo, al la tuta Ĉeno de Puys, montoj Dore, montoj de Cantal. Eblas ekvidi oriente la tutan aglomeraĵon de Clermont-Ferrand kaj pli fore montoj de Forez, kaj, per klarega vetero, la kulmino de Blanka Monto, plej alta kulmino en Alpoj, kiu superas iomete malantaŭ Forez. Estas ankaŭ panoramo okcidente al Limoĝio, Combrailles, altebenaĵo de Millevaches. Norde kaj nordoriente, estas vido al Berio, montetoj de Sancerio, ĝis Morvano.
Topografio
Puy de Dôme, kiel ĉiuj vulkanoj de Ĉeno de Puys, staras sur altebenaĵo el granito (kristala soklo) je preskaŭ milmetra alteco. Temas pri malnova lafkupolo krude konustrunka. Alta je kaj larĝa je du kilometroj ĉebaze, ĝi kulminas je 1465-metra alteco.
Oni taksis la volumenon de tiu vulkano je unu miliono da kubaj metroj.
Faŭno kaj flaŭro
Tie vivas vipuro "berus" (Vipera berus), protektita kaj absolute ne agresema, kaj Apolono-papilio (Parnassius apollo), protektita kaj kies popolo estas konservata de homoj sur la loko Puy de Dôme.
Klimato
ĉe la supro, la klimato estas maldolĉa kaj kelkfoje ekstremaj. La malnova estro de la restoracio atestas : « Kiel sur alta montaro, vetero ŝanĝiĝas rapidege. » Plie, la loko estas aparte favora por tondraj fenomenoj : ĝi estas submetita al « forta denseco de tondrado ».
Petrografio
Tiu vulkano konsistas plej multe el domito, sub-alkala trakito.
Petrologio
Sudokcidente, apud Intermonto de Ceyssat, la erupcio de kratero de Puy Kilian, kies kupolo estis senkapigita okaze de eksplodoj antaŭ jaroj, kovris Puy de Dôme per elĵetaĵoj kaj ruinigis la arbaron sur.
Antikva epoko
Gaŭloj-romianoj instalis, en la 1-a aŭ 2-a jc, sur la supro templon dediĉitan al Merkuro Dumias, kies influo multe transpasis la limojn de arverna teritorio. Ĝi estsis forlasita en ĉ. la 3-a aŭ 4-a jc kaj estis remalkovrita en 1872 okaze de konstruo de atmosfera observejo. Laŭ Plinio la Maljuna, arvernoj estis konstruigintaj monumentan statuon de dio Merkuro, verko de greka skulptisto Zenodoro en ĉ. 60 a.K. ; se oni emas pensi ke ĝi troviĝis en tiu sanktejo, sed nun ne ekzistas arkeologia pruvo pri ĝia loko kaj eĉ pri ĝia ekzisto.
Moderna periodo
Le 19-an de septembro 1648, Blaise Pascal realigis de sia bofrato Perier eksperimenton diratan de Puy de Dôme, por demonstri ke la fenomeno konata tiutempe per la nomo « suspensio de likvoroj » ne ŝuldiĝis al la aristotela principo nomita « abomeno de vakuo » sed male al ekzisto de aerpezo (atmosfera premo). Malkresko de premo mezurata per hidrarga barometro inter Clermont-Ferrand kaj supro de Puy ebligis konfirmi tiun hipotezon.
Nuntempa periodo
En 1862, artefarita erupcio devis saluti la alvenon de Napoleono la 3-a kaj de imperiestrino : 600 lignofaskoj, 20 ĉaroj da ligno, unu tuno de rezino kaj oleo. sed la rezulto estis nur dika fumo.
La unua konstanta observejo pri montara meteologio
La, Émile Alluard fondis, supre de Puy de Dôme, la unuan konstantan observejon pri montara meteologio. Ankoraŭ ekzistas stacio pri meteologia esploro dependanta de universitato Blaise Pascal de Clermont-Ferrand.
Fell-sistema fervojo (kun centra relo)
En 1906, komenciĝis konstruo de Fell-sistema fervojo, kiu ligis placon Lamartine de Clermont-Ferrand (alta je ) al artefarita platformo proksima al la supro je metroj. Tiu linio longis kaj trajnoj cirkulis de 1907 à 1926 kun funkciadkosto ĉiam malprofita.
Premio Michelin
Kreita de la fratoj Eduardo Michelin (1859-1940) kaj Andreo Michelin, la la premio Michelin celis rekompenci per  oraj frankoj la unuan piloton, kiu deirante de Parizo surgrundiĝos per avio supre de Puy de Dôme. La, Eugène Renaux akompanata de Albert Senoucque ganis tiun premion. Steleo starigita en 1923 memorigas tiun heroaĵon. Tiutempe, tiom longa distanco neniam estis trairita per avio. Tiu sukcesa provo sekvis tiun de Charles Weymann, kiu surgrundiĝis en Volvic la kaj al tiuj de fratoj Morane, kiuj frakasiĝis en Boissy-Saint-Léger la.
Aŭtovojo
Pagvojo, kiu supreniras al la supro estis inaŭgurita la, por anstataŭi la fervojon de 1906.
Tiu vojo estas nun definitive fermita al trafiko. De 2012, nur restas kriza vojo.
Televidpilono
En 1956, televidpilono (de TDF), alta je, estis instalita. Destiniat al porto de televidaj dissendaj antenoj, ĝi fariĝis nun simbolo de tiu vulkano kaj ebligas identigi ĝin de tre malproksime.
Aktivigo
Erupcio kun laffluo estis rekonsistigita en 2002 okaze de spektaklo por inaŭguro de Vulcania farita de regiono Auvergne. La spektaklo estis videbla ekde ebenaĵo de Laschamps.
Dentrela fervojo
En 2006, studo estis lanĉita por esplori la eblecon restarigi kablotramon por supreniri al supro de Puy de Dôme. La, departementa konsilio de Puy-de-Dôme voĉdonis la rekonstruon de dentrela fervojo.
Biciklado
La unua supreniro al Puy de Dôme per biciklo estis farita en 1892 de Fernand Ladoŭ, de "Véloce Club Auvergnat", de Clermont-Ferrand ĝis Intermonto de Ceyssat poste ĝis supro per mulpado.
De la ekfunkcio de la dentrela fervojo la, ne plu eblas aliri al la supro de Puy de Dôme per biciklo laŭ la vojo, ekster manifestacio aŭ konkurso. La aliro restas ebla per la mulpado.
Ryo Tadokoro
Ryo Tadokoro (田所 諒, n. ) estas japana futbalisto.
Puy de Dôme
Profilo
De Chamalières per D 68, estas je 8 % da meza deklivo.
Ryo Tadokoro
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama kaj Yokohama FC.
Puy de Dôme
Profilo
De Clermont-Ferrand per D 941 kaj 942, estas proksimume je 7,2 % da meza deklivo.
De Intermonto de Ceyssat estas  sed kun komenca malsupreniro de.
Turismo
Puy de Dôme estas unu el la plej vizitataj lokoj de Aŭvernjo kun preskaŭ duonmiliono da vizitantoj ĉiujare. Ĝi estas ekglisa punkto por multaj adeptoj de glisparaŝutado. Male, praktiko de deltaplano, asociita al bildo de Puy de Dôme ekde 1973, reduktiĝis ekde ekfunkciado de la dentrela fervojo.
Eblas grimpi piede ĝis Puy de Dôme per marŝadpadoj : unuflanke per larĝa piedira pado, kromnomita mulpado, de Intermonto de Ceyssat kaj kondukanta per sinsekvo de zigzagoj ĝis templo de Merkuro. Altodiferenco por tiu 2-kilometra pado estas, t.e. meza deklivo je 19,35 %. Ĝi do estas mallonga sed malfacila; aliflanke, per norda piedira vojo GR4, kiu komenciĝas je la vojpagejo per pado dekstre. Post iom da tempo, necesas iri laŭ pado maldekstre, kiu supreniras ĝis fontano de Traversin alta je, kiu estas vojkruciĝo por iri kaj al Puy de Dôme, al puy de Pariou kaj al puy de Côme. Irante laŭ la pado al Puy de Dôme, longa je 2 kilometroj, rapide estas ŝtupoj kaj lignaj pontoj por atingi la vojon sekvendan laŭ ĝis la supro.
Ĝis en 2010, pagvojo longa je 4 km dekliva je 12 % ebligis supreniri per aŭto (aŭ per buso somere por limigi trafikon kaj ŝirmi la medion) ĝis la supro. La dentrela fervojo ebligas, ekde 2012, aliron al la supro.
Reĝlando Sevilo
La Reĝlando Sevilo estis teritoria jurisdikcio aŭ provinco de la Kastilia reĝlando ekde ĝia rekonkero ĝis la teritoria disdivido de Hispanio en 1833. Ĝi estis unu el la kvar andaluziaj reĝlandoj. Ĝi etendiĝis tra la teritorio de la nunaj provincoj Onubo, Sevilo kaj Kadizo kaj la depresio de Antekero, enhavante ankaŭ kelkajn municipojn de la nuna ekstremadura provinco Badaĥozo. La Sevila reĝlando dividiĝis en dek trezorejojn kiuj havis siajn respektivajn sidejojn en Sevilo, Kadizo, Jerez de la Frontera, Sanlúcar de Barrameda, Écija, Carmona, Osuna, Estepa, Marchena, kaj Antequera.
El jurisdikcia vidpunkto, la Sevila reĝlando estis kaj reĝapartenaĵo kaj senjorio, en kiu ekzistis senjorioj kaj laikaj kaj ekleziaj. Inter la unuaj sin trovis la teritorioj de la Domo de Medina Sidonia, la Domo de Arcos, la Domo de Alcalá, la Domo de Osuna, la Domo de Olivares, la Domo de Sanlúcar la Mayor, la Markizlando Estepa, la Markizlando Gibraleón kaj la Markizlando Ayamonte, kom multaj aliaj malpli gravaj. Inter la duaj troviĝis propraĵoj de la Ĉefepiskoplando de Sevilo, la Ordeno de Sankta Johano kaj la Monaĥejo de Sankta Isidoro de la Kamparo.
En 1833, post 585 jaroj, la Reĝa Dekreto de la 30a de novembro nuligis la reĝlandon kaj kreis la nunan enton de la Provinco Sevilo, kiu formiĝis per la kuniĝo de la loĝlokoj de la samnoma reĝlando, krom tiuj kiuj iĝis parto de la provincoj Kadizo kaj Onubo. Ankaŭ en Sevilo eniris Gvadalkanalon, kiu ĝis tiu momento apartenis al Ekstremaduro, kaj perdis la loĝlokojn El Bodonal, Fregenal de la Sierra kaj Higuera la Real, kiuj iĝis parto de la provinco Badaĥozo, en Ekstremaduro.
Anger-fontano nova (Erfurto)
La Nova Anger-fontano (germane: Neuer Angerbrunnen) estas unu el la multnombraj akvaj konstruaĵoj en la urbocentro de Erfurto (Anger-placo nr. 1)
Pri la artisto
La ĉefverko de Waldo Dörsch (1928-2012) estis inaŭgurita en 1982 antaŭ la Galerioj Anger 1. Ĝi estu orienta kontraŭo al la okcidente situanta Malnova Anger-fontano. Tio fariĝis en la kadro de la grandstila alikonstruo de Anger-placo kaj Anger-strato al piedira zono. Multaj verkoj de la artisto, filo de lignoskulptisto, estis fontanoj (ekz. la Diana-fontano antaŭ la iama Centrum-grandmagazeno en Suhl).
Funkcio
La unuan dezajnon li faris inter 1975-1980 komisie de la urba magistrato. Celo estis fari lokon por ripozumado sen bloki la promenadon de aliaj piedirantoj; fari artaĵon ĉiusezone imponan de longe kaj de mallonge; fari markilon identigadan por la placo. Malfacilege estis trovi formon kaj grandon kiu povus konkurenci kun la aliaj, 600 jarcentojn stile evoluintaj konstruitaĵoj sur la placo.
Rezulto estis verko kiu aspektis tre abstrakta por multaj kaj ne trovis nur admirantojn! Laŭ la artisto la konstruaĵo peras "socialisman vivoĝojon", "dinamikajn vivofortojn", "patoson de vitala moviĝo kaj senĉese renoviĝanta naturo" per la abstrakta bildigo de tri dancantaj knabinoj.
La artaĵo kaj nova urba planado
Du jardekojn poste la aspekto de Anger-placo denove ŝanĝiĝu. Kiam oni malkonstruis la samtempe novkonstruitan Anger-angulon (hodiaŭ tie troviĝas librovendejo en - ankaŭ - pridiskutita modernega konstruaĵo), la estonteco de la fontano same estis en danĝero. Kelkaj intencis forigi ĝin, kelkaj proponis forigon nur de la tro kolosaj randaj partoj. La dua solvo realiĝis. En konsento kun Dörsch oni malkonstruis la grandajn sidbenkojn kaj orientigis la fontanajn pelvojn en la direkto de la placo. Verŝajne nur tiam oni sukcesis feliĉe integrigi la puton en la ensemblo arkitektura de la placo.
Pantin
Pantin [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo. Ĝi situas en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis 54,136 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Pantin troviĝas nordoriente de Parizo kaj najbaras ĝian 19-an arondismenton. La aliaj najbaraj komunumoj estas Aubervilliers, Bobigny, Romainville, Noisy-le-Sec, Les Lilas, Le Pré-Saint-Gervais kaj La Courneuve.
La Tombejo de Pantin estas unu el la ĉefaj tombejoj por la pariza ĉefurbo kaj estas sur la areoj de la komunumoj Pantin kaj Bobigny.
Transporto
En Pantin estas kvin metrostacioj:
Krome estas pluraj tramhaltejoj en la linio T3b, kaj la stacidomo de estas haltejo en la trajnlinio RER E.
Odesa-Tovarna (stacidomo)
Odesa-Tovarna (Одеса-Товарна, Одесса-Товарная) estas varstacidomo en Odeso, la kvara plej granda urbo en Ukrainio.
Mojo Alcantara
Mojo Alcantara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castiglione di Sicilia (CT), Malvagna kaj Roccella Valdemone.
Lăcusteni (komunumo, Vâlcea)
Lăcusteni [lǝkustenj'] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el 5 vilaĝoj: Contea, Gănești, Lăcusteni (la sidejo), Lăcustenii de Jos kaj Lăcustenii de Sus.
Je la censo de 2002 la kvin vilaĝoj estis kompareble grandaj (inter 250 kaj 361 loĝantoj); ĝis 2011 Contea, Gănești kaj Lăcusteni kreskis signife, je la kosto de la aliaj du.
Lăcusteni situas je la okcidenta flanko de la valo de la rivero Olteț. La distrikta vojo DJ643 sud-norde trairas la komunumon kaj sude atingas la urbon Bălcești (10 km), norde Făurești kun la nacia vojo DN67B (6 km).
5989 Sorin
5989 Sorin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa astronomo kaj instruisto Sergej Ivanovich Sorin (1916–1995).
Leila
Laila, Layla, Leila, Leïla, Lejla aŭ Leyla (arabe: ليلى; hebree: לילה) estas internacie uzata virina antaŭnomo devenanta de la ŝemida lingvaro. La nomo devenas de la ŝemida tri-konsonanta radiko: Lamed L- Jod J - Lamed L (radiko komuna al la hebrea nomo: Lilith) kaj signifas "Nokto" kaj poste signifos "Naskita dumnokte", "Malhel-hara beleco" aŭ "Malhela beleco".
Kvankam origine populara nomo en Islamo (origine en Arabio, Persio kaj Turkio, poste ankaŭ inter la Islamanoj de Balkanio - kiel la Bosniakoj kaj la Albanoj - kaj en Barato) ĝi faris adeptojn en anglolingvio, Nordio kaj inter Judoj. La nordia Laila aŭ Lajla estas devenanta de la samea nomo Láilá, eble varianto de la Finna Aila.
Universitet Druĵbi Narodov (Troickaja linio)
Universitet Druĵbi Narodov (Университет Дружбы Народов) estos stacio de la Metroo de Moskvo sur, ĝi situos inter la stacioj ' kaj '. Ĝi estos malfermita en 2023.
Linda Amantova
Linda Amantova (naskiĝis, do nun -jara), pli konata je sia sceneja nomo Anmary, estas latva kantistino. Ŝi reprezentis Latvion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, sed ne pasis tra la duonfinalo.
Linda Amantova sukcese finis studon en la Latvia Muzika Akademio Jāzeps Vītols. Ŝi partoprenis en la televida programo "Talantu Fabrika 2" (do "fabriko de talentoj"), kiun ŝi finis per dua pozicio. Post tio ŝi partoprenis en variaj muzikaj projektoj, publike kantis en la muzikalo West Side Story laŭ la samnoma filmo kun muziko de Leonard Bernstein, kaj estis gvida kantistino por la grupoj Sunny Sense kaj Mash Mash. D-ro Christoph Schönherr, komponisto kaj profesoro en la Hamburga Altlernejo de Muziko kaj Teatro, elektis ŝin por sola voĉo en lia verkaĵo Magnificat, kiu kun la Hamburga Simfonia Orkestro prezentiĝis en Germanio, Hispanio, Francio kaj Belgio. Ŝi plu studas kaj perfektigas sian kantan voĉon, kaj nun laboras kiel instruisto pri kantado.
Laloșu (komunumo, Vâlcea)
Laloșu [laloŝu] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el 6 vilaĝoj: CGhindari, Laloșu (la sidejo), Portărești, Mologești, Berbești kaj Oltețani.
Laloșu estas la plej suda komunumo en la distrikto, kaj Berbești la plej suda vilaĝo. La komunumo situas je la orienta flanko de la valo de la rivero Olteț, kiu tie konsistigas la limon al la distrikto Olt. La distrikta vojo DJ644A trairas la komunumon; la vojo DJ643 pluiras norden ĝis Otetelișu, kie ĝi atingas la nacian vojon DN65C kaj per ĝi la urbon Bălcești (15 km for).
Komence de 2014 estis iniciato transirigi la komunumon al la distrikto Olt.
Laŭ la censo de 2011 en Laloșu vivas proksimume 16 % da romaoj, kio estas nekutima por la distrikto Vâlcea.
(32480) 2000 SG348
(32480) 2000 SG348 estas granda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 20-an de septembro 2000 far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Yuki Kotera
Yuki Kotera (小寺 優輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama kaj FC Ganju Iwate.
Gia Long
Gia Long (Nguyễn Phúc Ánh, pli bone konata kiel Nguyễn Ánh, naskiĝis en 1762, mortis en 1820) - imperiestro de Vjetnamio.
En 1777, kiel la plej aĝa savita el la gento, iĝis titola reganto de la suda Vjetnamio interne militanta. En 1802 post venko de ĉiuj kontraŭuloj kaj unuigo de la tuta lando proklamis sin unusola reganto de Vjetnamio akceptante la nomon Gia Long.
Kiel imperiestro gvidis politikon de modera izolismo, direktante sin prefere al Ĉinio kaj Azio, ol al eŭropaj mondpotencoj.
Fondita de li dinastio Nguyễn regis ĝis 1955.
Rosa (Kalabrio)
Rosa estas rivero de la regiono Kalabrio en Italio.
Ĝi fontas de ŝtona montoflanko en Capi di Rosa inter la komunumoj de San Sosti kaj Buonvicino kaj fluas orienten tra mallarĝa gorĝo (gorĝo de Rosa aŭ gorĝo de Pettoruto) ĝis apud la vilaĝo San Sosti. Tie ĝi turnas suden kaj fluas tra fruktodona ebenaĵo ĝis ĝi ĵetas sin en la riveron Esaro.
Sam Peckinpah
David Samuel PECKINPAH (21a de Februaro, 1925 – 28a de Decembro, 1984) estis usona filmo-reĝisoro kaj scenaristo kiu atingis elstarecon post la publikigo de la vakera eposo The Wild Bunch (1969). Li estis konata pro la bilda plinovigeco kaj evidenta priskribon de agado kaj violento same kiel pro sia revizisma alproksimiĝo al la vakera ĝenro. Li aprotprenis ankaŭ kiel aktoro en kelkaj filmoj, ĉefa dum sia ekkariero. Li reĝisoris dek kvar filmojn kaj estis reĝisoro en ok. Entute partoprenis en 29 filmoj. Li partoprenis ankaŭ en televido kaj muzik-filmetoj.
La filmoj de Peckinpah ĝenerale temas pri la konflikto inter valoroj kaj idealoj, same kiel pro la korupto kaj la violento en la homa socio. Liaj roluloj estas ofte soluloj aŭ malvenkuloj kiuj deziras esti honoreblaj, sed estas devigitaj kompromisi por survivi en mondo de nihilismo kaj bruteco. Li ricevis kromnomon "Bloody Sam" (Sangelverŝa Sam) pro la violentemo de liaj filmoj.
La batalema personeco de Peckinpah, markita de jaroj de alkoholado kaj droguzado, tuŝis lian profesian heredon. Multaj el liaj filmoj estis famaj pro eksterfilmaj bataloj kun produktoroj kaj teknikistoj, kio damaĝis sian reputacion kaj karieron dum sia vivodaŭro. Kelkj el liaj filmoj, kiel Major Dundee (1965), Straw Dogs (Pajlhundoj, 1971), The Getaway (1972), Pat Garrett and Billy the Kid (1973), Bring Me the Head of Alfredo Garcia (1974) kaj Cross of Iron (1977), restas polemikaj.
The Wild Bunch rakontas pri rondo de krimuloj ĉe la landlimo de Teksaso kaj Meksiko en 1913, dum la Meksika Revolucio. La krimuloj provas adapti al la moderniganta mondo. La filmo estas notinda pro ties ega perforto dum malferma bankrabado-sceno, kaj fina batalo inter la krimuloj kaj la Meksika Armeo. Ĝi ankaŭ estas pionira en la kompleksa redaktado de malrapida movado kaj normala movado de multaj kamera-anguloj. The Wild Bunch inspiris reĝisorojn post multaj jaroj kiam montrantaj film-agadon kaj perforton.
Polistj (alfluanto de Lovatj)
Polistj (Полисть) estas mezgranda rivero en la Eŭropa parto de Rusio, en la Pskova kaj Novgoroda provincoj. La rivera longo estas 176 km. Polistj apartenas al la baseno de Balta Maro.
Steffenshagen
Steffenshagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Bad Doberan-Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
11542 Solikamsk
11542 Solikamsk estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Solikamsk (Cirila alfabeto|cirile]] : Соликамск) en la Permja regiono, sur la rivero Kama, bone konata pro la tieaj salminejoj. En 1761, la astronomo Jean Chappe d’Auteroche pasis tra Solikamsk en sia iro al Tobolsko por observi la pasadon de Venuso.
Príncipe de Vergara (metroo de Madrido)
Príncipe de Vergara (Princo de Vergaro) estas stacio sur linioj 2 kaj 9 de la Metroo de Madrido, situanta sub la interkruciĝejo de Strato de Alcalá kaj Strato del Príncipe de Vergara (de kie devenas ĝia nomo), en kvartalo Goya (distrikto Salamanca).
La stacio estis malfermita la sur linio 2 kaj la  sur linio 9.
NGC 5669
NGC 5669 (aliaj indikoj — UGC 9353, MCG 2-37-21, ZWG 75.64, KUG 1430+101, IRAS14302+1006, PGC 51973) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Alianco Biblia Universala
Alianco Biblia Universala (ABU) estas organizaĵo kiu koordinas la laboron de la naciaj Societoj Bibliaj jam de longe konstituiĝintaj en 150 landoj en la mondo. Ĝia celo precipas en la liverado al ĉiu persono Biblion (aŭ parton de ĝi) en tiu lingvo kiun uzas aŭ komprenas la leganto kaj je prezo facile alirebla. Pro tio ABU plenumas senhaltan laboron, tradukan, presan kaj disvastigan, de la biblia teksto. La Biblio aŭ parto de ĝi estas, hodiaŭ, tradukita en 2006 lingvoj (datenoj de 2008), ABU distribuas 500 milionojn da bibliaj tekstoj ĉiujare.
La fora komenciĝo de tiu universala movado havis ekon en 1804 en Londono subnome de «Societo Biblia Brita kaj Fremda (SBBF)», kiu post kelke da hezitoj kaj polemikoj pro celoj ne tute simpatiantaj al la diversaj kristanaj eklezioj, estis imitita de diversaj landoj kiuj fine kunkolektiĝis por formi ABU/n. En Italio simila societo naskiĝis kaj internacie asociiĝis en 1986.
Krom la disvastigo de la biblia teksto, karakterizas ABU/on la principo de sendependeco kaj respekto por la kredo de ĉiu eklezio.
Ĉirkaŭ ĝi kolektiĝas la ĉitema scienculara nukleo de sennombraj universitatoj aŭ pribibliaj kaj afinaj esplorcentroj. La ĝisdatigitaj sciencaj kaj disvastigaj publikaĵoj jam estas nekalkuleblaj, inter kiuj notindas la Biblio ABU science kaj editore pretigita, la sciencula teamo de protestantoj kaj katolikoj kaj kunlaborantoj de aliaj kristanaj konfesioj. En esperanto, krom la Biblio tradukita ( jam ekaperas interesaj porbibliaj didaktikaj instrumentoj kiel la Biblia Vortaro eldonita de I.A.B.O, Romo 1984 prizoge de profesoro Angelo Duranti.
Scheuerfeld
Scheuerfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Stacio Rokkō
Stacio Rokkō (japane: 六甲駅 [Rokkō-eki], angle: Rokkō Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Nada, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa).
Tjulenevskaja (Troickaja linio)
Tjulenevskaja (Тюленевская) estos stacio de la Metroo de Moskvo sur, ĝi situos inter la stacioj ' kaj '. Ĝi estos malfermita en 2023.
Andrea Szulák
Andrea Szulák [sulAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szulák Andrea estas hungara aktoro, ŝlagrokantisto, televizia prezentisto.
Andrea Szulák naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Andrea Szulák en la 1980-aj jaroj estis ŝlagrokantisto en Nederlando, Britio kaj Okcidenta Germanio. Hejmenveninta ŝi daŭrigis tiun laboron. Baldaŭ ŝia kariero estis varia, ŝi havis teatrajn kaj filmajn rolojn, ankaŭ grava figuro en pluraj televizioj, kantas muzikalojn, ktp. En 2007 ŝi naskis filinon. Ekde 2009 ŝi vivis en Solymár. Ŝi ricevis premiojn inter 1991-2013.
Yutaka Baba
Yutaka Baba (馬場 悠, n. ) estas japana futbalisto.
Johannes Cochläus
Johannes COCHLAEUS aŭ KOCHLÄUS, denaske Johannes Dobeneck, (1479-1552) estis germana teologo, humanisto, muzikteoriisto, kaj unu el la plej akraj kontraŭuloj de Marteno Lutero kaj fekunda aŭtoro pri teologiaj verkoj. Lia ĉefa verko "Komentoj pri la agoj kaj skribaĵoj de Lutero", profunde makulis la bildon de Lutero dum pli ol du jarcentoj.
Vivo
Li naskiĝis el malriĉa familio kiu vivis najbare de Nurenbergo. Lia kultura eduko komencis en sia naskiĝurbo sub la gvidado de Hans Grüninger (1455-1532) kaj kontinuis siajn studojn en la Universitato de Kolonjo, en 1504. En 1510 li iĝis rektoro en la Lernejo de Sankta Laŭrenco, en Nurenbergo, posteno kiun li okupis ĝis 1515. Post diplomiĝo pri kanona juro en Bolonjo li translokiĝis al Romo kie li ordeniĝis sacerdoto.
Post reveno al Germanio, li iĝis rektoro en la fakultato pri teologio de la Kolegia Preĝejo de Nia Sinjorino, en Frankfurto-ĉe-Majno kaj kanonikulo en la Kolegia Preĝejo de Sankta Viktoro de Majenco. En 1526, Cochläus partoprenis kiel teologia konsultisto de la kardinalo Alberto de Brandenburgo (1490-1545) en la Dieto de Spiro. Cochläus partoprenis en la humanisma cirklo de Albrecht Dürer kaj Willibald Pirckheimer.
En 1520, li envolviĝis en la polemiko kontraŭ la normo pri luterana penso kiu tiam komencis disvastiĝi. En sia traktaĵo "Colloqium Cochlaei cum Luthero", Cochlaeus raportis la diskuton kun Lutero okazinta en la 24-a de aprilo 1521 pri la luterana teorio rilate al la antaŭdestinismo, la eŭkaristio kaj la aŭtoritatoj de la Biblio.
La peza kaj malfacila atmosfero igis lin forlasi Frankfurton kie li ĝuis pli grandan trankvilecon, en Majenco, kaj en 1529 li iĝis kapelano en la kortego de la duko de Saksio, Georgo la Barbulo, antaŭ ol plenumi la rolon kiel kanonikulo en Dresdeno, Meißen kaj finfine, en septembro 1539, en Vroclavo kie li mortis.
Monforte San Giorgio
Monforte San Giorgio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Najbaraj komunumoj estas Fiumedinisi, Messina, Roccavaldina, Rometta, San Pier Niceto kaj Torregrotta.
25434 Westonia
25434 Westonia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla-ĉeĥa poetino Elizabeth Jane Weston (1581–1612), konata kiel Westonia, ĉefe fama pro ŝia humanista latina poezio. Ŝia Parthenicon estis publikigita en 1606; ŝi estas rigardita kiel la unuan virinan ĉeĥan poetinon.
Éva Tardos
Éva Tardos [tardoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tardos Éva estas hungara-usona matematikisto, profesoro, ekstera membro de Hungara Scienca Akademio (2013), membro de Usona Scienca Akademio. Ŝia frato estas Gábor Tardos.
Éva Tardos naskiĝis en 1957 en Budapeŝto.
Horváth
La familia nomo Horváth apartenas al la plej oftaj nomoj en Hungario. Ĝi signifas: kroato. Pro la ofteco kelkaj uzas ankaŭ aldonnomon, duan antaŭnomon aŭ nur distingan majusklon.
Jom Haŝoa
Jom hazikaron laŝoa velagvura (memoriga tago de la holokaŭsto kaj heroeco), okazigas en Israelo en la 27-a de nisano (Aprilo/Majo). Ĝi estas dediĉita al la memorigo de la holokaŭsto farita de la Nazioj kaj iliaj helpantoj, kaj la memorigo de la heroaj kaj ribelaj faroj faritaj tiam.
5182 Bray
5182 Bray estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kuraciston Olin D. Bray, okaze de ties 85-a naskotago la.
1142 Etolio
1142 Etolio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la antikva greka regiono de Etolio (greke Αιτωλία), nune parto de la provinco de Etolio-Akarnanio.
Opisthoproctus soleatus
La Opisthoproctus soleatus ankaŭ nomata ĉielrigardulo estas aktinopteriga fiŝospecio el la familio de la Opisthoproctidae. La scienca nomo de la specio estas, por la unua fojo valide, publikigita en 1888 fare de Léon Louis Vaillant.
Karakterizoj
Tiuj fiŝoj havas korpolongon ĝis 10,5 cm, malhelan dorson kaj arĝenteblankan ventron. Ĉe la rektumo troviĝas lumdona organo. Ili havas tubformajn suprendirektantajn okulojn kaj fore malantaŭen starantan dorso- kaj anusnaĝilon. La lumo estas produktata de bakterioj kaj estas projektata per lenso sur la ventro, pro kio ĝi forigas la ombroformiĝon, tiel ke la fiŝo de malsupre estas preskaŭ nevidebla. Ĝi ĉasas predojn, kiuj naĝas super ĝi.
Disvastiĝo kaj vivareo
La specio troviĝas mondvaste en tropikaj kaj subtropikaj maroj ĝis profundo de ĉ. 800 metroj.
Károly Török
TÖRÖK Károly [pr. toeroek] estis hungara aktoro naskiĝinta en Koloĵvaro la 6-an de marto 1843 kaj mortinta?.
Kariero
Török debutis en 1860 en sia naskiĝurbo kaj li restis dum duonjarcento aktoro de tiu urbo. Lia edzino estis aktorino Amália Trojánovics.
Kochavec
Kochavec estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rokytnice en distrikto Zlín. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Rokytnice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 27 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kochavec estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,65 km².
(12901) 1998 RF50
(12901) 1998 RF50 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 5670
NGC 5670 (aliaj indikoj — ESO 272-19, PGC 52161) estas galaksio en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maubeuge
Geografio
La aglomeraĵo de Maubeuge havas proksimume 120 000 loĝantojn kaj inkludas interalie la urbetojn Aulnoye-Aymeries, Haumont, Jeumont, Feignies, Rousies kaj Ferrière-la-Grande.
Maubeuge troviĝas proksime al la landlimo kun Belgio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur 18,85 km².
Administrado
Maubeuge estas la ĉefurbo de du kantonoj, nome Maubeuge-Nord kaj Maubeuge-Sud. Tiuj kantonoj mem apartenas al la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
8318 Averoeso
8318 Averoeso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, sur fotografiaj platoj eksponitaj de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Usono) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la islama teologo, filozofo kaj matematikisto Abu al-Walid Muhammad ibn Ruŝd (~1126–1198), kies la latinigita nomo estas "Averroes". Li studis leĝon kaj medicinon en Kordovo. Li kunigis la filozofion de Aristotelo, la Islamon kaj la Kristanismo. Ambaŭ la Islamo kaj la kristana Eklezio, precipe Tomaso de Akvino, kondamnis lin. La plimulto de lia verko estis tradukitaj al la latina.
Aubenas
Aubenas [] estas franca komunumo en la departemento Ardèche, en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 11,586 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Aubenas situas ĉe la rivero Ardèche, sudokcidente de Valence.
Hôpital Delafontaine (Tramtransporto en Parizo)
Hôpital Delafontaine estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo, departemento Seine-Saint-Denis.
Majsuro
Majsuro (ಮೈಸೂರು) estas milionurbo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Karnatako.
Geografio
Majsuro situas en suda parto de la lando sur malebenaĵo. Bengaluro troviĝas je 146 km-oj.
Klimato
En Majsuro la estas 3 sezonoj: somero inter marto-junio, musono inter julio-novembro kaj vintro. Jare pluvas po 800 mm (en ĉiuj monatoj pluvas). temperaturo varias tage inter 27-30 °C, nokte 16-22 °C.
Trafiko
La kontaktoj voje, trajne kaj aere estas bonaj.