cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Čučma
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1339, kie oni minis ercojn. En 1910 loĝis en Csucsom 383 da homoj, (344 hungaroj, 36 slovakoj, 3 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Csucsom apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rožňava, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Inter 1960-1990 la municipo estis en Rožňava. En 2001 loĝis en Čučma 557 da homoj, (272 hungaroj, 279 slovakoj).
Castellet-en-Luberon
(jen france, okcitane Castelet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Leptosomatedoj
La Leptosomo, Leptosomus discolor, estas la ununura birdo de la familio Leptosomatidae kaj de tie Leptosomatedoj, kiuj estas kutime konsiderataj ene de la ordo de Koracioformaj, kiuj inkludas ankaŭ alcionojn, abelmanĝulojn kaj koraciojn. Tamen la pozicio de tiu familio ne estas tre klara. Morfologiaj rimarkoj povus sugesti lokigon ene aŭ ĉe Falkoformaj. En la sufiĉe kompleta studo pere de DNA fare de Hackett et al. tiu estas unu el nur du birdoj – krom la Hoacino – kies pozicio ne estas klara, kvankam ĝi ŝajne estas je la radiko de grupo kiu enhavas la Trogonoformaj, Buceredoj, Pegoformaj kaj Koracioformaj.
2600 Lumme
2600 Lumme estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnan astronomon Kari Lumme.
Stacio Ōsaka-Kyōikudai-mae
Stacio Ōsaka-Kyōikudai-mae (japane: 大阪教育大前駅 [Ōsaka-Kjōikudaj-mae-eki], angle: Ōsaka-Kyōikudai-mae Station) estas fervoja stacio en Kaŝiŭara, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
(19838) 2000 SA273
(19838) 2000 SA273 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
335-jara milito
La 335-jara milito (ang. Three Hundred and Thirty Five Years' War, ned. Driehonderdvijfendertigjarige Oorlog) - la periodo de 1651 ĝis 1986, dum kiu la Insuloj Scilly militis kontraŭ Nederlando. Milito estis deklarita la 30-an de marto 1651 per nederlanda admiralo Maarten Tromp, sed dum ĝia oficiala daŭro okazis neniuj malamikecoj. Malgraŭ iuj duboj pri tio, ĉu la milito estis laŭleĝe deklarita kaj ĉu la ŝtatoj militis 335 jarojn,
Finfine en 1986, Britio kaj Nederlando subskribis packontrakton, kiu oficiale finis 335-jaran staton de milito inter ili. Ĉi tio estas malgraŭ tio, ke la last kaj kvara Angla-Nederlanda milito finiĝis en 1784, do dum 202 jaroj ili tute ne batalis unu la alian. Male – daŭris varma diplomatia rilato inter ili, inkluzivanta interŝanĝo de turismo kaj evoluinta komerco. Krome, Britio kaj Nederlando eĉ batalis unu apud la alia, kontraŭ komunaj malamikoj, en kelkaj militoj, kiuj okazis en la tempo, kiam, oficiale, okazis la "Milito de Tricent Tridek Kvin Jaroj". La 17-an de aprilo 1986 estis subskribita la packontrakto por fini ĉi tiun strangan konflikton.
Historia fono
Ĉe la fino de la Dua Angla enlanda milito, la rojalistaj fortoj lojalaj al la Stuartoj preskaŭ estis tute forpelitaj de la Reĝlando de Anglio. La lasta refuĝo por rojalistaj ŝipoj estis Ia Insuloj Scilly, kontrolitaj de rojalisto John Grenville. Dum la civita milito, la Respubliko de la Unuiĝintaj Provincoj helpis Oliver Cromwell kaj liaj "Rondaj Kapoj" (parlamentanoj) kaj la rojalistaj ŝipoj postenigitaj sur Scilly plurfoje atakis nederlandan ŝipadon, kaŭzante gravajn perdojn al ĝi.
Milito
La 30-an de marto 1651, nederlanda admiralo Maarten Tromp alvenis al la insuloj kun dek du militŝipoj (laŭ iuj nuntempaj fontoj kun dek tri) postulante la revenon de la nederlandaj ŝipoj kaj kompenson por perdoj. La rojalistoj rifuzis plenumi la postulojn de la admiralo kaj Tromp deklaris militon al ili nome de Nederlando kaj poste velis al la kastelo Pendennis. En junio 1651, floto de 20 parlamentanoj alvenis al la insulo sub la komando de admiralo Robert Blake kun naŭ infanteriaj kompanioj. La fortoj de Blake rapide konkeris la insulojn kaj neniu plia nederlanda interveno estis necesa.
Paco
Dum la militdeklaro mem de Tromp estas sendube, iuj historiistoj esprimas dubojn pri tio, ĉu Tromp havis la rajton deklari militon nome de Nederlando, kaj eĉ se jes, ĉu la milito ne finiĝis en 1654, post la fino de la Unua Anglo-Nederlanda Milito sub la ŝia packontrakto.
En 1985, Roy Duncan, prezidanto de la konsilio de Insuloj Scilly, petis la nederlandan ambasadon en Londono oficiale fini ĉi tiun longan, sed senperfortan militon. Malgraŭ duboj ĉu la konflikto efektive daŭris, la 17-an de aprilo 1986, nederlanda ambasadoro Rein Huydecoper vojaĝis al la insuloj, kie packontrakto estis subskribita en Sankta Maria, finante 335-jaran strangan konflikton.
Max Dvořák
Max Dvořák (4a de junio 1874, Roudnice nad Labem, Bohemio – 8a de februaro 1921, Hrušovany nad Jevišovkou, Ĉeĥoslovakio) estis aŭstra Ĉeĥnaskita arthistoriisto. Li estas konsiderata membro de la Viena Skolo de Arthistorio.
En 1921, la aŭstria arkitekto Adolf Loos kompletis projekton de maŭzoleo por Dvořák.
Debora Caprioglio
Debora CAPRIOGLIO (naskiĝis ) en Mestre (Granda Venecio)) estas itala aktorino.
Biografio
18-jara, Debora Caprioglio fariĝis finalisto en la konkurso Un volto per il cinema (vizaĝo por la kino) kaj komencis labori kun Klaus Kinski, kun kiu ŝi edziniĝis en 1987: Grandi cacciatori (1988), de Augusto Caminito, kaj Kinski Paganini (1989).
Ŝi komencis fariĝi konata en 1991 per la filmo de Tinto Brass Paprika, en kiu ŝi ludas la rolon de prostituitino, kiu laboras en bordelo. La filmo ankaŭ pritraktas la faman Leĝon Merlin de 1958, kiu malpermesis tiun aktivecon kaj fermis la domojn de toleremo.
Depost Albergo Roma (1996), ŝi dediĉis sin tute al teatro kaj televido.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Fonyód)
La preĝejo Ĉieliro de Maria estas eklezia historia monumento (deklarita en 1996) en urbo Fonyód (Hungario).
Historio
En Fonyód jam dum la mezepoko funkciis kirko, sed ne en tiu loko. La turkoj detruis la kirkon, la restintaj katolikoj apartenis plej ofte al Lengyeltóti. Baldaŭ en la lernejo okazis diservo monate po unu. En 1902 novromanika kapelo kun ligna sonorilostablo estis konstruita, kiu estas ĝermo de la nuna preĝejo. En 1920 la paroĥo estis refondita, samtempe la kapelo estis trakonstruita al kirko. En 1922 ankaŭ paroĥejo estis konstruita. En 1937 pluraj konstruaĵpartoj estis alkonstruitaj, ankaŭ la sonorilostablo estis trakonstruita, fine orgeno alvenis. En 1976 pluraj renovigaj laboroj okazis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola, sed proksime estas la sonorilostablo kaj statuo pri Kristo. Proksime estas golgoto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. La enireja parto reliefas, poste ŝtupe reliefas la antaŭĉambro. La navo havas firstotureton.
Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
Pognano
Pognano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Arcene, Lurano, Spirano kaj Verdello.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Karlo Boromeo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Zsanett Németh
Zsanett Németh [ĵanet nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh Zsanett estis hungara luktisto, olimpiano.
naskiĝis la en Veszprém (urbo).
Biografio
komence estis luktisto en Berhida, poste en Veszprém (urbo), pli poste en ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono sesfoje, dum ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo. En la sekva jaro ŝi estis la dua en eŭropa ĉampionumo, pli frue en junularaj konkursoj ŝi estis kelkfoje la unua. Dum mallonga periodo ŝi estis futbalisto.
6904 McGill
6904 McGill estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Faremoutiers
Faremoutiers estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Faremontais.
Polaveno
Polaveno estas komunumo de Italio.
Afrikato
Afrikatoj (aŭ ekfrotaj konsonantoj aŭ pleonasme afrikataj konsonantoj) komenciĝas kiel plozivo (plej ofte alveolara konsonanto kiel aŭ ), sed ellasiĝas kiel frikativa konsonanto (kiel  aŭ  aŭ, en kelkaj lingvoj, en frikativa trila konsonanto) anstataŭ rekte en la sekvan vokalon aŭ vortan finon.
Ekzemploj
En Esperanto ekzistas tri ekfrotaj fonemoj: /t͡s/ (literumata kiel "c"), /t͡ʃ/ (literumata kiel "ĉ") kaj /d͡ʒ/ (literumata kiel "ĝ"). La sonkombino /dz/ povas prononciĝi ekfrote, sed la du sonoj ankaŭ povas esti prononcataj aparte, do ne temas pri ekfrota fonemo.
La anglaj sonoj literumataj "ch" kaj "j" (transskribataj kaj  en la IFA), germana kaj itala z  (Esperante c) kaj itala z  (Esperante dz) estas tipaj afrikatoj. Tiuj sonoj sufiĉe komunas en la lingvoj de la mondo, kiel ankaŭ aliaj afrikatoj kun similaj sonoj, kiaj tiuj en la pola kaj la ĉina. Tamen, krom, voĉaj afrikatoj estas relative raraj. Por kelkaj lokoj de artikulacio ili tute ne atestiĝas.
Multe malpli komunaj estas ekz. labialdentalaj afrikatoj, kia en la germana, aŭ velaraj afrikatoj, kia  en la cvana ("Tswana") (skribita kg) aŭ Alt-Alemanaj Svisaj germanaj dialektoj (depende de la dialekto ankaŭ uvulara ). Tramonde, nur malmultaj lingvoj havas afrikatojn en tiaj pozicioj, eĉ kvankam la respektivaj plozivoj estas preskaŭ universalaj. Malpli komunaj ankaŭ estas alveolaraj afrikatoj en kiuj la frikativo estas laterala, kia la sono trovata en la navatla kaj la totonaka lingvoj. Multaj atapaskaj (kia la Dene-Sulina kaj la navaha) havas seriojn de koronalaj afrikatoj kiuj povas esti neaspiraciaj, aspiraciaj, aŭ ejektivaj aldone al interdentalaj/dentalaj, alveolaraj, postalveolaraj, aŭ lateralaj, ekz. ,, , , , , , , , , , kaj. Afrikatoj ankaŭ povas esti kontrastigitaj per palataligo, kiel en la erzja, kie senvoĉaj alveolaraj, postalveolaraj kaj palatalaj afrikatoj estas kontrastaj. Afrikatoj ankaŭ povas havi foneman longon, tio estas, afektita de ĥronemo, kiel en la karela.
Dorolț
Dorolț dorolc (Pusztadaróc) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Satu Mare. Administre apartenas al ĝi Atea, Dara kaj Petea.
Afrikato
Notacio
Afrikatoj ofte prezentiĝas per la du sonoj el kiuj ili konsistas (e.g., ). Tamen, unuopaj signoj por la afrikatoj eble dezirindas, por emfazi ilian funkcion kiel individuaj parolaj segmentoj (t.e. kiel fonemoj). En tia kazo, la IFA rekomendas ligadon de la du elementoj de la afrikato per lig-arko (ekz., ). Unikodo disponas pri ligaturoj por la ses komunaj afrikatoj, , , , , kaj.
Dorolț
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 500 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 402 (rumanoj, 88 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1314. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
Afrikato
Notacio
Alia metodo estas indiki la ellason de la afrikato per superskripto:,. Tio deriviĝas de la konvencio en la IFA indiki aliajn ellasojn per superscripto.
Kvirinalo
Kvirinalo (latine: Collis Quirinalis, itale: Colle Quirinale) estas unu el la sep montetoj de Romo.
Afrikato
Notacio
En aliaj fonetikaj transscribaj sistemoj, kiel la amerikanista sistemo, la afrikatoj, , , , , kaj estas prezentitaj kiel  aŭ ; , , aŭ (malnove) ;  aŭ ; , , aŭ (malnove) ; ; kaj  aŭ  respective. Ene de la IFA, kaj  fojfoje transscribiĝas kiel palatalaj plozivoj,  kaj.
Kvirinalo
Laŭ la legendo sur la Kvirinalo ekzistis loĝejo de sabinoj, en kiu loĝis reĝo Titus Tatius post la paco inter romoj kaj sabinoj. La sabinoj konstruiĝis tie ĉi altarojn por sia dio Kvirino, kio donis al la monteto la nomon Kvirinalo.
Keijo Korhonen
Keijo KORHONEN (naskiĝinta la en Paltamo – 7-a de junio 2022 en Arizono) estis finna sciencisto de politika historio kaj politikisto. Li laboris kiel profesoro de politika historio en Universitato de Helsinko kaj vizanta profesoro en Universitato de Arizono. 29.9.1976–15.5.1977 li estis ministro pri eksteraj aferoj.
Afrikato
Afrikatoj kontraŭ plozivo-frikativaj sekvencoj
La diferenco estas ke en la plozivo-frikativa sekvenco, la plozivo havas propran ellason antaŭ la frikativo komenciĝas, sed en la afrikato, la frikativa elemento mem estas la ellaso. Plozivo-frikativaj sekvencoj povas havi silaban limon inter la du segmentoj.
Afrikatoj kaj plozivo-frikativo sekvencoj estas distingataj ankaŭ foneme. En la angla, kaj  (as en nuts kaj nods) estas konsiderataj kiel sekvencoj de ploziva fonemo kaj frikativa fonemo eĉ kvankam ili estas fonetike afrikatoj, ĉara ili povas havi enan morfeman limon (ekz. nuts ← nut + s). La vera angla afrikataj fonemoj kaj  ne povas havi enan morfeman limon, kaj por montri ke ili ne estas sekvencoj de fonemoj, iuj notaciaj sistemoj uzas <č> kaj <ǰ> por prezenti tiujn du afrikatojn (kvankam tio ne estas konsiderata norma notacio de la IFA).
Ĉar Esperanto pretendas havi unu-al-unu rilaton inter la ortografio kaj la fonemoj, tio implikas ke oni devas atente prononci kaj aŭdi la diferencon inter la afrikatoj <c>, <ĉ>, <ĝ> kaj la rilataj sekvencoj <ts>, <tŝ>, <dĵ>, ĉar almenaŭ teorie ili estas malsamaj fonemoj do du vortoj povus kontrasti nur per tiu diferenco (kvankam efektive la sekvencoj mankas en unuopaj radikoj kaj do okazas verŝajne nur en kunmetaĵoj).
Listo de afrikatoj
En la kazo de koronaloj, la simboloj estas norme uzataj por la ploziva porcio de la afrikato senkonsidere al la preciza loko. Ekzemple, ofte troviĝas por. Por faciligi legadon, la ligstangoj estas forigitaj el la tabelaj eroj ĉi-sube.
La ekzemplaj lingvoj estas tiuj pri kiuj tiaj sonoj estas raportitaj, sed kelkakaze ili eble bezonas konfirmon.
Aliaj afrikatoj
La pli komunaj el la senvoĉaj afrikatoj estas ĉiuj atestitaj aldone kiel ejektivoj:. La maja k'iche'a uzas la ejektivan alveolaron ts’. Kelkaj kojsanaj lingvoj kiel la !Xóõa estas raportitaj havi voĉajn ejektivajn afrikatojn, sed tiuj estas fakte konsonantaj aglomeroj:. Afrikatoj ankaŭ ofte estas aspiraciaj:, fojfoje murmurataj: , kaj fojfoje prenazaligitaj:. Labialigitaj, palataligitaj, velarigitaj, kaj faringaligitaj afrikatoj ankaŭ troviĝas.
Villarquemado
Villarquemado [biljarkeMAdo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo Villarquemado estas etimologie komprenebla kiel Bruligita Vilaĝo alude al iama incendio; iam ĝi nomiĝis Villahermosa (Bela Vilaĝo) aŭ Villanueva de las Tres Torres (Nova Vilaĝo de la Tri Turoj).
Geografio
La municipa teritorio estas trapasata de la valo de la rivero Jiloca okcidente, kiu faras limon kun Santa Eulalia del Campo kaj Cella, kaj per la unuaj altaĵoj de la Sierra Palomera oriente, apertenanta al la Iberia Sistemo, ekde kie descendas kelkaj torentoj. La altitudo gamas inter 1214 m oriente kaj 990 m borde de la rivero Jiloca. La urba kerno staras je 996 msm.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.
La 2an de decembro 1249 subskribis en tiu loko Jakobo la 1-a la donacon de la kasteloj de Santa Eulalia la Mayor, Castel de Cabra kaj Petrasol favore al Atho de Foces.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Villarquemado oni malaltiĝis ĝis nunaj 846 loĝantoj.
Volgia Esperanto-Renkontiĝo
Volgia Esperanto-Renkontiĝo (VER) estas Esperanto-renkontiĝo en Rusio, organizata en Volgia regiono. Ĝi okazis 18-foje.
Historio
Pasintaj VER:
23296 Brianreavis
23296 Brianreavis estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Christopher Reavis, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Cody High School en Cody (Vajomingo, Usono).
Monumento al Viktimoj de la Ribelo de Poznań
Monumento al Viktimoj de la Ribelo de Poznań (pole: Pomnik Poznańskiego Czerwca 1956 (Poznańskie Krzyże) – monumento sur la placo al Adam Mickiewicz en Imperiestra Kvartalo de Poznań, memoriganta eventojn de la Ribelo de Poznań, kaj de la postaj manifestacioj en Pola Popola Respubliko, kiu ekstaris la 19-an de junio, sed oficiale estis malkovrita la 28-an de junio 1981, en la 25-an datrevenon de la juniaj eventoj.
La monumento konsistas el du ŝtalaj krucoj: 19,5- kaj 21-metra (simboloj de morto kaj reviviĝo) kunligitaj kun si, kaj la monumento kun kapo de aglo. Sur la maldekstra kruco videblas la dato 1956, rilatanta al la Poznana Junio de 56, sur la dekstra troviĝas la datoj 1968, 1970, 1976, 1980 kaj 1981. Dekstre de la monumento troviĝas ĉefaj sloganoj de protestantaj laboristoj: "O Boga, Za wolność, prawo i chleb." (La Dion, Pro libereco, rajto kaj pano) kaj la subskribo: "Junio 1956".
Dua Juda-Romia Milito
La Dua Juda-Romia Milito, difinita ankaŭ milito de Kitos, disvolviĝis inter la jaroj 115 kaj117 p.K., kuntrenante grandan parton de la judaj judaj diasporaj urboj dum la regado de la romia imperiestro Trajano.
En70 p.K., certa nombro de ribeluloj, eskapinta el la katastrofo de la Unua Juda-Romia Milito trovis rifuĝon en Aleksandrio kaj en Cirenio. Iliaj ideoj trovis fekundan grundon en la malsuperaj popolaj klasoj, sed la superaj klasoj kun la burĝaro restis fidelaj al la romia povo, eĉ ili transdonis multajn el tiuj ribeluloj al romia justico. Post tiuj epizodoj, laŭlonge de 40 jaroj la rilatoj inter judoj kaj Romo estis trankvilaj kaj la imperiestro Nerva abolis la kompensan imposton de la judoj, sed tensio inter Judoj kaj Grekoj, en Aleksandrio, restis ĉiam alta, provokante ofte kunpusiĝojn kaj tumultojn. La plejgranda parto de rabenoj kaj d la popolo akceptis la surmetiĝon al Romo kiel provizoran sed necesan ĉar antaŭvolitan de Dio prepare de la alveno de la mesia epoko, prokrastigita senscie.
Sen en aliaj judaj medioj de Palestino kaj de la juda diasporo tiu sinteno ne plaĉix ĉar en ili elstaris konvino matrice apokalipsa aŭ ke la detruo de Jerusalemo kaj de ties Templo estis la kulmina momento de la sufera periodo antaŭa de la mesia erao kun nemankebla juda venko. Tiuj ideoj trovis esprimon en libroj aperinta en la literatura scenejo inter la jaroj 70 kaj 135 p.K., la Apokalipso de Baruk kaj la kvara libro de Esra kie estas dirate ke la leono estas la Mesio kaj ke la aglo subfalanta estis la Romia Imperio.
L milita ribelo komenciĝis en Cyrenaica en 115 por etendiĝi al Egiptio kaj Kipro, kie la ribeluloj detruis Salaminon, kaj de urboj al vilaĝoj kaj de okcidento kaj oriento, precipe en Judujo kaj Galileo. Tiu milita stato daŭris ĝis 117. Tre violentoj estis la kunpusiĝoj inter judoj kaj grekoj.
Trajano uzis pezan manon kontraŭ la ribeloj de la diversaj landoj kaj plifortigis la kontrolon de la teritorioj per la starigo de dua konstanta milita korparo.
19-a de januaro
La 19-a de januaro estas la 19-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 346 tagoj restas (347 en superjaroj).
Je la 19-a de januaro okazis, interalie:
Eventoj
germanoj likvidis filion de Aŭŝvico en Goleszów (distrikto Cieszyński); Ĉeĥoslovakio: armeoj de 4-a Ukraina Fronto liberigis Prešov kaj Košice; Okcidenta Fronto: en Luksemburgo usona 5-a Infanteria Divizio okupis Diekirch
Tagoj de semajno
La 19-a de januaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Akvokondukilo
Akvokondukilo estas tubaro, tra kiu oni irigas fluon de akvo por provizi domon, urbon ks. Tubaro estas ofte farita el polivinil-klorido (PVC/uPVC), muldebla fero, ŝtalo, gisfero, polipropileno , polieteno, kupro aŭ (antaŭe) plumbo , kiu portas premtruditan kaj traktitan freŝan akvon al konstruaĵo j (kiel parto de urba akva sistemo), tiel kiel en la konstruaĵo.
Historio
Por multaj jarcentoj, plumbo estis la preferita materialo por akvotuboj, ĉar ĝia duktileco   faris ĝin praktika por labori en formo. Tio ĉi estis fonto de plumborilataj sanproblemoj en la jaroj antaŭ la kontraŭsanaj danĝeroj enstomakigi plumbon estis plene komprenita; inter ĉi tiuj estis fetomortoj kaj altaj indicoj de infana mortado. Plumbaj akvotuboj estis ankoraŭ komune uzitaj fine de la 20a jarcento kaj restis en multaj familioj. Plumbo-stana alojo lutaĵo estis ofte uzita kiel aliĝo al kupraj tuboj, sed modernaj praktikoj uzas stan-antimonan alojan lutaĵon por aligi kupron por elimini plumbajn danĝerojn.
Pommeuse
Pommeuse estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pommeusiens.
Jouni Backman
Jouni BACKMAN (naskiĝinta la en Savonlinna) estas finna politikisto de Finnlanda socialdemokratia partio. Li estis membro de finna parlamento 21.3.1987–20.3.2007 kaj 20.4.2011–21.4.2015 kaj ministro pri medio 31.5.2002–17.4.2003.
Senlima Pekliberigo
Senlima Pekliberigo (foje nomata ĝenerala Pekliberigo aŭ universala Pekliberigo) estas doktrino en protestanta kristanismo kiu estas normale asociita kun Amyrautismo (kvar-punkta Kalvinismo), tiel kiel Arminianismo kaj alia ne-Kalvinismaj tradicioj. La doktrino deklaras ke Jesuo mortis kiel favoro por la utilo de ĉiuj homoj sen escepto.
Fu Jude
Fu Jude (en ĉina 傅友德 Fu Ju-te) (m. ) estis ĉina generalo kaj tre elstara komandanto en la ŝiparo de la Dinastio Ming. Aŭtune de 1381 Generalo Fu Jude estris armeon de 300,000 militistoj en Junano tiam ankoraŭ restanta loko de la povo de la Mongola Imperio. Kun Ting P’u-lang, Fu Jude venkis super Basalavarmi luktante por la imperiestro Ĵu Juanĵang. Estrita de la generalo Fu Jude, la Ming-a armeo atakis Junanon kaj klopodis submeti la Mongolojn. La Ming-a armeo mortigis ĉirkaŭkalkule 60,000 personojn kaj kastris la junajn filojn de prizonuloj, laŭ antikva kutimo. En 1385 li iĝis militestro de Pekino kun pli ol 131,000 subuloj.
Cornaux NE (stacidomo)
Cornaux NE estas fervoja stacidomo en Cornaux, Svislando.
Shoghi Effendi Rabbání
Sh o gh i Effendi Rabbání (شوقي أفندي رباني) naskiĝis je la 1-a de marto 1897 en Akko (Israelo). Li estis la plej maljuna nepo de 'Abdu'l-Bahá, kiu estis la plej maljuna filo de la Fondinto de la Bahaa Kredo, Bahá'u'lláh. Laŭ la bahaa ortografia sistemo lia nomo estus skribita Sh awqí Afandí, sed lia nomo jam delonge estis konata kiel Sh oghi Effendi, antaŭ ol la nuna sistemo estis akceptita.
Ekde lia plej frua infaneco li havis specialan rilaton kun sia avo. Li studis en la Usona Universitato de Bejruto kaj poste ĉe Kolegio de Balliol de Oksfordo en Anglio. Post la forpaso de  'Abdu'l-Bahá je la 28-a de novembro 1921  Sh o gh i Effendi eksciis, ke li estis nomita de lia avo kiel la "Gardanto de la Afero de Dio" (Valí 'Amr'ulláh), la plej alta nomita ofico en la nova administra ordo de la Bahaa Kredo klarigita en la Volo kaj Testamento de 'Abdu'l-Bahá. Tiun oficon li plenumis ĝis sia morto je la 4-a de novembro 1957 en Londono.
Atingoj
Dum tridek ses jaroj li disvolvis la mondvastan Bahaan komunumon kaj ĝiajn administrajn strukturojn. Ĉar la Bahaa komunumo estis relative malgranda kaj ne disvolvita, kiam li fariĝis Gardanto, li plifortigis kaj disvolvis ĝin dum multaj jaroj, ĝis ĝi kapablis subteni la administran strukturon viziitan de 'Abdu'l-Bahá. Sub la gvidado de  Sh o gh i Effendi, Naciaj Spiritaj Asembleoj estis formitaj, kaj multaj miloj da Lokaj Spiritaj Asembleoj ekestis dum la Bahaa Kredo tutmonde disvastiĝis.
Dum sia vivo  Sh o gh i Effendi tradukis multajn el la verkoj de Báb, de Bahá'u'lláh kaj de 'Abdu'l-Bahá. Dum lia gardanteco la Bahaa religio disvolviĝis en tutmondan kredon. De la tempo de lia elekto ĝis lia morto, la Bahaa Kredo kreskis de 100.000 al 400.000 anoj, kaj landoj de reprezentado de 35 ĝis 250. Li ankaŭ nomis 32 vivantajn Manojn de la Afero, kontrolis la kompletigon de la superkonstruaĵo de la Maŭzoleo de la Báb, verkis Dio Preterpasas en 1944 por celebri la centjariĝon de la Kredo, lanĉis la Dekjaran Kampanjon en 1953 kaj agis kiel oficiala reprezentanto de la Kredo al leĝaj aŭtoritataj en Palestino/Israelo dum la multaj provoj de la rompantoj de la Interligo por forpreni de li la aŭtoritaton.
Privata vivo de Sh o gh i Effendi
Sh o gh i Effendi Rabbáni estis oksforde edukita kaj bonege regis la anglan lingvon. Li estis tre inteligenta kaj energia. Je la 25-a de marto 1937 li edziĝis al kanadana fraŭlino Mary Maxwell titolita Amatu'l-Bahá Rúḥíyyih Kh ánum. Ŝi estis la ununura ido de May Maxwell, unu el la ĉefaj disĉiploj de 'Abdu'l-Bahá, kaj de William Sutherland Maxwell, notinda arkitekto kanadana. Tiam ŝi estis alta, atleta kaj alloga virino 27 jaraĝa. En 1941 ŝi fariĝis la ĉefa angla sekretario de  Sh o gh i Effendi. En 1951  Sh o gh i Effendi nomumis ŝin al la Unua Internacia Bahaa Konsilantaro, la embria Universala Domo de Justeco.
Sh o gh i Effendi kaj Rúḥíyyih Kh ánum neniam havis gefilojn.
Interlig-rompado (Ekskomunikado)
Tra la vivodaŭro de  Sh o gh i Effendi preskaŭ ĉiuj restantaj familianoj kaj idoj de  'Abdu'l-Bahá iam ribelis kontraŭ lia aŭtoritato kaj estis forpelitaj de li kiel interlig-rompantoj. Aliaj branĉoj de la familio de Bahá'u'lláh jam estis deklaritaj interlig-rompantoj en la Volo kaj Testamento de  'Abdu'l-Bahá.
Kaze de la forpelo de Rúḥí Afnán, kiu estis la kuzo de  Sh o gh i Effendi, ĝi ricevis publikan atenton, kaj kreis apartajn suferojn por la familia vivo de  Sh o gh i Effendi.
Neatendita Morto
La forpaso de  Sh o gh i Effendi venis neatendite je la 4-a de novembro 1957, kiam li estis vojaĝanta al Britio kaj infektiĝis je azia gripo.
La Volo kaj Testamento de  'Abdu'l-Bahá priskribis la sinsekvadon de la Gardantoj de la Kredo, sed  Sh o gh i Effendi ne havis gefilon, kaj ĉiuj aliaj kandidatoj estis forpelitaj el la Kredo kiel Interlig-rompantoj, (t.e. iu, kiu ne akceptis la aŭtoritaton de la posteuloj de Bahá'u'lláh : `Abdu'l-Bahá,  Sh o gh i Effendi kaj la Universala Domo de Justeco). La Volo kaj Testamento de 'Abdu'l-Bahá preskribis, ke la Gardanto devas esti vira ido de Bahá'u'lláh kaj aprobita de la Manoj de la Afero. Malgraŭ tio, unu el la Manoj de la Afero, Mason Remey, proklamis sin Gardanto kaj estis forpelita el la Kredo de la aliaj Manoj de la Afero kiel interlig-rompanto. Vidu: la Ortodoksa Bahaa Kredo
Posteuloj de Sh o gh i Effendi
La demando pri posteuloj estis lasita al la decido de la Universala Domo de Justeco, kiu estis fine elektita je la 21-a de aprilo 1963, je la fino de la Dekjara Kampanjo aŭ Plano (1953–1963) de mondekspansio iniciatita de  Sh o gh i Effendi antaŭ sia morto. Pro la neatendita forpaso de  Sh o gh i Effendi la Manoj de la Afero, nomitaj de  Sh o gh i Effendi kiel la "Ĉefintendantoj de la Mondordo de Bahá'u'lláh", ludis la necesajn administrajn rolojn kaj organizis la voĉdonadon pri la Universala Domo de Justeco. Ili ekskludis sin de la balotado. Post sia elekto la Universala Domo de Justeco konkludis, ke estas neeble nomumi alian Gardanton. Sh o gh i Effendi restas la unua kaj lasta Gardanto de la Bahaa Kredo.
Tio ĉi estas nur disputata de Remey-anoj (anoj de la diversaj sektoj, kiuj sekvas S-ron Mason Remey), kiuj estis forpelitaj de la Kredo kiel interlig-rompantoj. Pro la klare skribitaj testamentoj de Bahá'u'lláh kaj 'Abdu'l-Bahá, kiuj formas la fundamenton de la Bahaa Interligo, bahaanoj ne konsideras tiujn sektojn bahaaj. Laŭ bahaanoj, la Interligo protektas la Kredon de divido, kaj grupoj kiel la Ortodoksa Bahaa Kredo estas remey-anoj, same kiel tiuj, kiuj malagnoskis Bahá'u'lláh-on kiel la Promesiton de Báb kaj anstataŭe sekvis Lian duonfraton Mírzá Yaḥyá (kiu estis titolita Ṣubḥ-i-Azal t.e. "Mateno de Eterneco"), estas konsiderataj kiel azalanoj, ne kiel babanoj, ĉar laŭ bahaanoj ili rompis la Interligon de Báb.
Sh o gh i Effendi kaj Esperanto
Sh o gh i Effendi subtenis la ideon de internacia helplingvo kiel ilon por la establigo kaj eternigo de la mondpaco. La principo de internacia helplingvo estas unu el la ĉefaj principoj de la Bahaa Kredo. Sh o gh i Effendi forte kuraĝigis la filinon de Ludoviko Zamenhof, Lidja Zamenhof, en ŝiaj strebadoj disvastigi Esperanton. Shoghi Effendi ne nur volis, ke ŝi promociu la Bahaan Kredon, sed ankaŭ rekte instigis ŝin vojaĝi por instrui kaj disvastigi Esperanton. Sh o gh i Effendi esperis, ke post ŝia vojaĝo al Usono ŝi povus iri al Irano por instrui la persajn bahaanojn pri Esperanto, sed Lidja Zamenhof mortis post sia reveno al Pollando kiel hebreino.
Sh o gh i Effendi kuraĝigis bahaanojn ne nur kunlabori kun esperantistoj, sed ankaŭ lerni la lingvon. Malgraŭ tio, ne eblis por Shoghi Effendi elekti oficialan lingvon por la Bahaa komunumo. Laŭ la Bahaaj Skriboj, tiu lingvo estos elektita de la mondregistaro de la estonteco. Bahaanoj ne oficiale subtenas Esperanton aŭ eĉ la anglan aŭ persan kiel internaciajn helplingvojn (kvankam la angla kaj persa devas esti uzataj de la Bahaa Mondcentro pro praktikaj kialoj), sed ĉiuj bahaanoj estas kuraĝigitaj de la skriboj de 'Abdu'l-Bahá kaj  Sh o gh i Effendi lerni la lingvon aŭ/kaj kunlabori kun esperantistoj.
28196 Szeged
28196 Szeged estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungaraj astronomoj Krisztián Sárneczky kaj László Kiss elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la monto Mátra, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Szeged en suda Hungario, fondita pli ol 750 jaroj antaŭ ĉe la bordo de la rivero Tiso. Tiu asteroido estis malkovrita kiel parto de projekto kunordonita de la Scienca Universitato de Szeged.
Cruzeiro do Sul (Suda Rio-Grando)
Cruzeiro do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 12.320 loĝantojn en 2010.
Cucuron
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Bravinné
Bravinné (Brawin) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Bílovec en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3 km de Bílovec kaj 7 km de Fulnek. Ĝi troviĝas en parko Oderské vrchy. La vilaĝo mem estas en abrupta monteto. Proksimume 1,5 kaj 5 km de Bílovec troviĝas aermuelejo. Troviĝas en ĝi multe da maŝinoj por mueli grenon. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 91 adresoj.
Bravinné estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,84 km².
Historio
Bravinné estis fondita verŝajne komence de la 14-a jarcento, ĝi apartenis al Opava princlando, pli poste al krona lando silezia. En historiaj fontoj la vilaĝo Bravinné (Brafin) unufoje menciata en la jaro 1377, kiam ĝi apartenis al feŭdulo Mikuláš Stoš el Malenovice, kiu en la vilaĝo proprumis bienon kun nomo Brawe. El Bravinné aŭ Bravina devenis etaj regantoj, kiuj estis branĉo de la antaŭaj posedantoj Stošoj el Malenovice, resp. el Kounice. En la jaro 1543 ĝi fariĝis konsisto de senjorujo Bílovec.
El Royo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 126,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 260 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 800 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 23 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 89 hektarojn, nome 10% de la teritorio, la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Robledales del Berrún, okupanta 373 hektarojn, nome 3% de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Sierra de Urbión, okupanta 7 317 hektarojn, nome 58% de la teritorio.​
Historio
El Ferepoko datas la kastrumo de la kastelo de El Royo, kies murego estis 18 metrojn larĝa kaj pli ol 2 m alta.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Fine de la 20-a jarcento la teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Hinojosa de la Sierra kun Langosto kaj Vilviestre de los Nabos, iama municipo aligita al Oteruelos, nun integrita en la municipo Soria. Tiuj 5 loĝlokoj estas la Vega Cintora.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj kaj la arkeologia kuŝejo.
Nordrach
Nordrach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(17505) 1992 GO2
(17505) 1992 GO2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Sakontala
Sakontala estas nefinita operfragmento de Franz Schubert, kiun oni prezentis sursceneje en la jaro 2010.
Historio
Schubert komencis verki pri ĝi oktobron de 1820, derompis la komponadon tamen printempon de 1821 – supozeble ĉar la kortega opero jam estis unuafoje prezentonta la operon Zemire et Azor de Louis Spohr, kun kiu ĝi havis multajn enhavajn kaj etosajn interakordojn. Dek unu scenoj de la fragmento ekzistas en la partitura skizo, kiu limiĝas plejparte je la fundamentaj melodivoĉoj kaj la baslinio.
Post kiam la perdiĝinta libreto en 2002 retroviĝis en la muzikkolekto de la Viena Urba kaj Landa Biblioteko, la sinsekvo de la muzikpecoj estis klarigebla. La dana komponisto Aage Rasmussen singardeme kompletigis la skizon de Schubert ĝis la loko, kie derompiĝas muziko kaj agado. En 2006 ĉi tiun version unufoje prezentis la direktisto Frieder Bernius dum la aŭtuna muzikfestivalo en Bad Urach. Per la el tio ekestinta sonregistraĵo la Sarlanda Ŝtata Teatro atentiĝis pri la verko. Johann Philipp Neumann, libretisto de Schubert, baziĝas sur „Śākuntala“ de la antiva barata poeto Kalidaso, kiu estis furorinta ekde la finiĝanta 18-a jarcento en Eŭropo kaj en la jaro 1800  estis aperinta kiel germanlingva tradukaĵo de Georg Forster en Vieno.
Pontono
Pontono estas flosrimedo por subteni sur akvo konstruaĵojn, veturilojn aŭ simple kiel flosponto.
Polpenazze del Garda
Polpenazze del Garda estas komunumo de Italio.
Pontono
Laŭ Francisko Azorín pontono estas ''Flosponto. Ŝipo porflosponto. Simpla ligna ponto. Li indikas etimologion el la greka pontos (maro, akvaĵo) kaj de tie la latina ponto, pontonis'' (riverobarko).
Priskribo
Pontono estas nememmova flosrimedo kaj povas esti uzata kiel flosa bazo por diversaj flosaj konstruaĵoj en mara aŭ rivera industrio, ekz. flosargano, flosrestoracio, floshotelo ktp. Pontono povas servi kiel apogilo de ponto, kajo.
En la 17-19-aj jarcentoj pontono estis konsiderata nur kiel floskonstruaĵo por formi transirejojn.
Tipa varianto de plej simpla pontono estas du kunligitaj malplenaj hermetikaj bareloj.
9973 Szpilman
9973 Szpilman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la pola pianisto Władysław Szpilman (1911 — 2000). Li postvivis al la varsovia geto : en sia memoraĵoj "Robinson Warszawski", li rakontis, kiamaniere li ludis la lasta senperan muzikon sur pola libera radio (Nokturno en C dieso minora de Chopin), antaŭ la nazia artilerio detruis la radio-elsendejon.
(15541) 2000 CN63
(15541) 2000 CN63 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Horn (Malsupra Aŭstrio)
Horn estas urbo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas la administra centro de samnoma distrikto Horn. La urba komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Fine de en la urbo vivis.
3967 Shekhtelia
3967 Shekhtelia estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa arkitekturisto Fjodor Osipoviĉ Ŝeĥtel (cirile: Фёдор Осипович Шехтель, 1859–1926), unu el la iniciatinto de la rusa secesia arto.
Se (kanao)
せ (hiragana) aŭ セ (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [se]. Tiu litero estas 14-a litero de Goĵūon, 46-a litero de Iroha.
Ze
ぜ (hiragana) aŭ ゼ (katakana) estas prononcata kiel [ze~dze]. Tiu litero estas signifata Se kun Dakuten, Sekve voĉa [se].
Ĉe ajnua
セ゚ estas uzata por ajnua lingvo historie. Tiu prononco estas [ĉe, ce]. Ankaŭ tiu litero ne ekzistas en la Unikodo sed JIS X 0213.
Amerika bombicilo
La Amerika bombicilo aŭ Cedra bombicilo (Bombycilla cedrorum) estas membro de la familio de Bombiciledoj en ties ununura genro kaj en la ordo de paseroformaj birdoj. Ĝi havas silke molajn, buntajn plumojn, kaj vivas en malfermaj nordamerikaj arbaroj, precipe en suda Kanado kaj norda Usono.
Aspekto
La Amerika bombicilo estas ĉirkaŭ 15 al 18 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 30 g. Ili estas pli malgranda kaj pli bruna ol sia proksima parenco, la Eŭropa bombicilo (kiu reproduktiĝas pli norde kaj okcidente).
La plej rimarkinda karaktero de tiu birdo estas malgranda makulo de brilruĝaj plumoj en flugiloj, kion kunhavas la Eŭropa bombicilo (sed ne la Japana bombicilo). La vostofino estas tipe flava aŭ oranĝkolora depende de la dieto. Birdoj kiuj manĝis berojn de enmetitaj el Eŭrazio loniceroj dum la kresko de la vostoplumoj havas pli malhelajn oranĝapintajn vostoplumojn. Plenkreskuloj havas palflavan ventron, kion ne havas la Eŭropa bombicilo. Sub la bruna kresto tiu specio havas pli klare markatan nigran maskon traokulan, dum ili ne havas la tre nigran mentonon de la eŭropa parenco. Ja same havas la blankajn fajnajn bordojn de la masko supre kaj kiel mustaĉa strio, krom la ĝenerala bruna fono. En brusto estas helbruneca koloro kiu nuanciĝas al flava ventro, dum la subvosto estas blankeca anstataŭ brikruĝa, kiel ĉe la eŭropa samgenrano. Sub la bruna dorso estas grizaj flugiloj kiuj krom la ruĝa menciita makulo ne havas la blankajn markojn de la eŭropa parenco, sed ja havas blankajn internajn bordojn kiuj montras la helgrizan pugon kiu nuanciĝas al malhela vostofino nek tiom markata nek tiom nigreca kiel ĉe la eŭropa antaŭ la flava fino.
Nematuruloj estas striecaj en gorĝo kaj flankoj, kaj ofte ne havas la nigran maskon de plenkreskuloj.
Dum pariĝado maskloj kaj inoj sidas kune kaj pasas unu al la alia malgrandajn objektojn ien kaj reen, kiaj florpetalo aŭ insekto. Paroj foje kuniĝas siajn bekojn amece.
La flugo de bombiciloj estas forta kaj rekta, kaj movoj de flugantaj aroj similas tiun de aroj de la malgranda pala Eŭropa sturno.
Voĉo
La alvokoj de tiuj birdoj inkludas tre altatonajn fajfojn kaj zumadan triladon ofte reprezentatan kiel sii aŭ srii.
Sezonaj movoj
For de la reprodukta sezono, la Amerika bombicilo ofte manĝas en grandaj aroj de centoj de birdoj. Tiu specio subite ekaperas, per vagecaj vintraj movoj, kvankam plej parto de la populacio migras suden de Usono kaj trans ĝi al Meksiko, Kubo, okcidenta Karibio kaj foje atingante eĉ pli nordan Sudamerikon. Ili moviĝas en grandaj nombroj se berdisponeblo malaltiĝas. Raraj vagantoj atingis foje eĉ kelkajn el plej okcidentaj areoj de okcidenta Eŭropo, kaj estis almenaŭ du vidaĵoj de Amerika bombicilo en Britio. Individuaj ekzempleroj de Eŭropa bombicilo povus eventuale ariĝi la grandajn vintrajn arojn de la Amerika bombicilo.
Vintre, tiuj birdoj povas iĝi fidemaj kaj veni en ĝardenojn serĉe de berarbustoj kaj arboj kaj eĉ trinki el fontoj aŭ birdobanejoj.
Dieto
La Amerika bombicilo manĝas berojn kaj dolĉajn fruktojn la tutan jaron, kaj insektoj iĝas grava parto de ĝia dieto en la reprodukta sezono. Ekzemple estas tipa ties emo por la semoj de junipero.
Kiam ĉe fino de branĉeto estas ankoraŭ provizio de beroj kiujn nur unu birdo samtempe povus atingi, membroj de la aro povas enliniiĝi laŭlonge de la branĉeto kaj pasas berojn el beko al beko laŭ la linio por ke ĉiu birdo havu eblon manĝi.
Biotopo
Preferataj biotopoj konsistas el arboj borde de arbaraj areoj, de malfermaj arbaroj, ĉefe tiuj kiuj havigas aliron al berdisponeblo kaj al akvo. Bombicilon allogas la sono de fluanta akvo kaj emas bani kaj trinki el neprofundaj rojoj. Ĉe urbaj aŭ ĉirkaŭurbaj medioj, bombiciloj ofte favoras parkojn kun disaj arboj, golfejojn, tombejojn aŭ aliajn ejojn kun disaj arboj kaj arbustoj kiuj havigas berojn, kaj akvoresursojn, inklude fontojn aŭ birdobanejojn.
Meura
Meura estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saalfeld-Rudolstadt de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schwarzatal. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Amerika bombicilo
Reproduktado
La nesto estas izolita malferma taso konstruita el herbo kaj branĉetoj, kovrita el pli mildaj materialoj kaj subtenita de arbobranĉo averaĝe 2 al 6 m supergrunde sed, foje, konsiderinde pli alte. La ekstera diametro de la nesto estas ĉirkaŭ 12 al 16 cm.
Dum pariĝado, la paro povas pasi florpetalon aŭ insekton tien kaj reen ripete. Kutime la ino demetas 5 aŭ 6 ovojn kaj kovas ilin dum 12 al 16 tagoj. La ovoj estas ovalformaj kun milda surfaco kaj malmulte aŭ neniu brilo. La ovoŝeloj estas de variaj nuancoj de hela aŭ blueca grizo kun neregulaj, malhelbrunaj punktoj aŭ grizecbrunaj makuletoj. Ambaŭ gepatroj konstruas la neston kaj manĝigas la idojn. Tipe okazas du ovodemetadoj dum la reprodukta sezono. Elnestiĝo okazas ĉirkaŭ 14 aŭ 18 tagojn post eloviĝo.
La Amerika bombicilo en literaturo kaj juro
Laŭ fakuloj pri la verko de Vladimir Nabokov, tiu specio preskaŭ certe inspiris la bombicilon kiu estas menciata elstare en lia romano Pale Fire.
La Amerika bombicilo estas protektata de la leĝoj en Usono kaj ne povas esti havata en kaptiveco.
Corpus iuris civilis
Corpus iuris civilis estas resumo de la plej gravaj leĝolibroj de la romiaj leĝoj. Laŭ komisio de Justiniano la 1-a ili faritis. Sed la nomo estas nur de 1583.
Priskribo
Prilaboro de la tuto iĝis ekde la 12-a kaj la 13-a jarcentoj fare de italoj, kiuj ankaŭ adoptis multon al modernaj tempoj; finfine en la 14-a jarcento faritis granda revizio (i.a. far Bartolo kaj Baldo) por taŭgigi ĉion denove. Nur tia versio iĝis modeldona por ŝtatoj norde de la Alpoj.
Sézanne
Sézanne estas franca situanta en departemento Marne, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sézannais.
Bugeat
Bugeat estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 936 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Bugeat etendiĝas sur 30,99 km², kaj havis 936 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 30 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bugeat situas je alteco de 844 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Bugeat antaŭe apartenis al la reĝa provincio Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pierre Fournet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj kaj kuriozaĵoj
Estas en Bugeat fama trejnejo por francaj sportistoj de pluraj malsamaj fakoj (atletismo, bokso...). Ĝi estis fondita en 1956 de Alain Mimoun, franca kuristo kaj maratonisto.
Administrado
Bugeat estas la ĉefurbo de la kantono de Bugeat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Bijayapur
Bijayapur aŭ Biĝajapur estas vilaĝo (vilaĝ-disvolvada komitato) en la plej okcidenta provinco (ĝis 2015 en la distrikto Baitadi de la zono Mahakali) de Nepalo. Dum la nepala popolnombrado de 1991 ĝi havis loĝantaron de 3,305 kaj havis 580 domojn. En 2001 estis 3,784 loĝantoj.
Robert Estienne la 2-a
Robertus Stephanorum Secundus (1530–1571) estis franca helenisto, hebreisto, latinisto kaj reĝa presisto. Li estis la dua el naŭ infanoj kaj estis filo de Robert Estienne kaj Perrette Estienne (naskita Bade), filino de Jodokus Badius. Liaj aliaj fratoj estis Henri Estienne la Juna, François Estienne la 2-a (1536-1570). Robert la 2-a edziĝis al Denise Estienne (naskita Barbé). Robert estis libristo kaj presisto en Parizo inter 1526 kaj 1550 kaj presisto de la reĝo post 1539. En 1550 li instaliĝas en Ĝenevo, kie li aktivis ĝis 1559, lia jaromorto.
Biografio
Robert la 2-a estis la dua filo en la familio de ok aŭ naŭ infanoj de Robert Estienne la 1-a. Konvinkita katoliko, li elektis reveni Parizon tuj kiam li povis, post la eskapo de sia patro al Ĝenevo, kaj finis siajn studojn tie kun sia onklo Charles Estienne, kiu fariĝis la reĝa presisto post la ekzilo de Roberto la 1-a. La edukado kaj metilernado de Roberto la 2-a kun sia onklo Karlo ofertis al li komfortan situacion kaj mirindan komencon en presado.
Lia unua eldonaĵo (pri kiu Edward Worth (1678-1733) havas kopion), estis publikigita en 1556 en Parizo. La teksto, poemoj de la antikva greka lirika poeto Anakreono (kun observoj de lia frato Henri Estienne la Juna) estis la unua libro eldonita de Henri la 2-a, du jarojn antaŭe. Kiel la premsigno klarigas, ĉi tio estis komuna produktado de la nova presejo de Robert la 2-a kaj tiu de Guillaume Morel (1505-64), kiu sukcedis Adrien Turnèbe (1512-65) kiel Reĝpresisto. Robert la 2-a estis tre plej juna en ĉi tiu aranĝo. Tamen, kvankam lia presfirmao produktis relative malmultajn publikaĵojn, kiujn li presis, ili estis konsiderataj tre altkvalitaj.
Kvankam ne tiel aktiva redaktisto kiel lia patro aŭ frato, Robert la 2-a estis konata en la scienca komunumo. Unu el liaj plej famaj publikaĵoj estis "De recta & emendata linguæ Anglicæ scriptione", dialogo de Thomas Smith (Parizo, 1568). Ĉi tiu verko, lingva volumo pri la angla lingvo de la angla akademiulo kaj diplomato Thomas Smith (1513-77), ĝi estis tre utila en la vivo de Estienne.