cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Domo Batlló
Interno
La lasta etaĝo estas la subtegmentejo, de 460 m2, kie estis la lavejoj, fordeponejoj kaj aliaj komunaj zonoj por servoj. Tiu zono funkcias krome kiel izolejo por la loĝejoj, protektante ilin el la riguro de la vetero, kiel en la mansardoj de la senjordomoj katalunaj. Pro tio ĝi estas planita kun strukturo apartigita el la cetero de la konstruaĵo, kun serio de katenarkoj faritaj el briko ŝirmitaj per gipso, kiu subtenas sistemon de parabolaj volboj sur kiu kuŝas la terason, nome solvo kiun la arkitekto uzis denove tuj poste por la nomita Casa Milà. Tiu sistemo havas similecojn kun la riparo de animalo, pro kio kelkaj fakuloj interpretas, ke tio estus la interno de la drako de la teraso. En la centra parto central de la subtegmentejo, nome tiu koresponda al la lumkorto, estas la granda luko kiu protektas la internon de la konstruaĵo. La subtegmentejo estis restaŭrita en 2004, kaj tie oni instalis serion de hologramoj kaj ekspoziciaj elementoj pri la vivo kaj verko de Gaudí, kiel oftas en informaj ekspozicioj.
Teraso
La pinto de la konstruaĵo estas la teraso, de 300 m2, al kiu oni alvenas el la subtegmentejo pere de helika ŝtuparo. Gaudí planis tiun areon praktikcele, por situi la elirejoj de fumo kaj aerumado, sed ankaŭ estetike, ĉar ties elementoj estas prilaboritaj manarte pere de plastika skulptarto. Por la arkitekto de Reus, la terasoj de la konstruaĵoj estas kiel la ĉapeloj de la personoj, kiuj montras personecon, pro kio li ĉiam desegnis ilin detale, kiel aperas en la Palaco Güell kaj la Casa Milà. En la teraso estas dua subtegmentejo pli malgranda ol tiu de la malsupra etaĝo, nome sur la dorso de la drako, kiu enhavas la akvostokejon por la tuta domo. Krome, sur la kornico de la ŝirmejo estas gvatokoridoro, al kiu oni venas el la ŝtuparo de la turo de la dompinto, elemento same uzata en la Casa Milà. En la komplekso de la teraso elstaras la pintoj de la kamentuboj — nome totalo de 27, dismetitaj en kvar grupoj, de 6,10 metroj de alto —, de formoj helicecaj kaj pintigitaj pere de ĉapeletoj konusformaj; tiuj estas kovritaj per travidebla vitro en ties centra parto kaj per ceramiko en la supra, kaj pintigitaj per vitraj buloj travideblaj plenigitaj je sablo diverskolora. La pavimo estis farita el la neuzitaj mozaikoj de la antaŭa konstruaĵo, dismetitaj la ŭla sistemo trencadís, sed poste tio estis anstataŭita. La teraso, same kiel la subtegmentejo, estis restaŭrita en 2004 kaj malfermigita por la publiko.
Głogów Małopolski
Głogów Małopolski estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Głogów Małopolski en distrikto Rzeszowski.
Dua mondmilito
1.12.1942: En Przewrotne apud Głogów Małopolski germanoj pafmortigis 6 polojn kaj 5 judojn
Ritmo (poezio)
Ritmo. Zamenhof adoptis la severan german-rusan metrikon. Laŭ tio, la sinsekvo de la silaboj akcentaj (-) kaj senakcentaj (o) naskas verspiedojn duopajn (jambo: o-; trokeo: -o) aŭ triopajn (daktilo: -oo; anapesto: oo-) kaj ĉiu verso konsistas el egalaj piedoj, do estas aŭ jamba, aŭ trokea, daktila, aŭ anapesta. Krome piedoj povas kombiniĝi, sed nur jambaj kun anapestaj (leviĝa skemo), aŭ trokeaj kun daktila (malleviĝa skemo). La marŝmaniero de la verso do devas resti la sama: aŭ leviĝa, aŭ malleviĝa. Ekzemploj:
jamba verso:
Alaŭdoj kantas super mi. .. (Z)
trokea verso:
Homoj en la oriento. . . (Z)
anapesta verso:
Do levante la kapon ni iru (Baghy)
daktila-trokea verso:
Ni ĝin atingos per la potenco... (Z)
Signo de kor' dolora kaj sovaĝa...
2. Ŝvebo, t. e. paŭzo de R per tio, ke duonakcenta vorto (enklitiko) sekvanta akcenton (apostrofitan substantivon) tute perdas sian akcenton. Ekzemple:
La mond‘ ilin atakas sen kritiko. ..
Al ĉi tiuj licencoj aliĝis lastatempe la
3. Stumblo, t. e. escepta anapestigo aŭ daktiligo de jambaj aŭ trokeaj versoj kun la malpliigo de l' piednombro. Ekzemple:
Kial via mord', se murdi vi ne povas,
Iru eble hejmon pli taŭgan vi trovas. . (Kalocsay.)
Aŭ: Sub jug' vi kiel sekvas en kontento
L' ageman homon kun grav' monotona... (Kalocsay.)
4. Komenca dutrokeo en jamba verso:
mirindege por ĉiu kor' sekura... (Kalocsay.)
Per ĉi tiuj licencoj la Esperanta ritmo ŝajnas proksimiĝi al la pli libera latinida metriko, en kiu la ligiteco konsistas nur en la difinita silabnombro kaj en la cezuro, t. e. fiksita ripozo inter la du duonoj de la verso. Ankaŭ ĉi tiu Rusa-sistemo havas jam sian tradicion en Esperanto (Grabowski, Jaume Grau Casas). Provizore superregas la Zamenhofa sistemo (kun montritaj licencoj), sed ne estas maleble, ke la Esperanta metriko evoluos en la direkto de la pli liberaj skemoj. Sola licenco ne estas ebla en la Rusa ritmo, la karambolo, t. e. senpera sinsekvo de du akcentaj silaboj. Tio, pro la speciale forta akcentado Esperanta, efikas netolereble malagrabla.
Pri la metriko vastan pritrakton oni trovas en „Lingvo, Stilo, Formo“ (1931), de Kalocsay kaj en „Parnasa Gvidlibro“ (1932) de Waringhien. Kroma literaturo: Parizot: „Esperanta versfarado kaj rimaro“ (1909); Grabowski: „Nova Antologio“ (fina noto, 1909); Kalocsay: „Eterna Bukedo“ (fina noto; 1931); Dante-Kalocsay: „Infero“ (fina noto; 1933); Parizot: „Pri la versarto en Ifigenio“ (Lingvo Internacia dec. 1911); T. Jung: „Pri la Esperanta poezio“ (HDE, 1 kaj 8 apr. 1927). KALOCSAY.
RC-cirkvito
RC-cirkvito estas elektra cirkvito konsistanta el rezistilo kaj kondensilo serie (aŭ paralele, sed konsiderota poste) konektitaj. Oni devas memori ke la kondensatoro kontraŭas iu ajn ŝanĝojn de tensio.
Seria RC cirkvito
La diferenciala ekvacio kiu regas la serian cirkviton estas la sekvanta:
kie Sciante ke la tensio ĉe la klemoj de la kondensilo estas, oni povas skribi la formulon tiel: -Pri kontinua fonto, laŭ la komencaj kondiĉoj: V(t) = 0 kaj = 0 antaŭ t = 0, kaj tuj poste V(t) = V_0 (tensio-ŝtupo) Tial la solvaĵo de la ekvacio estas: kun : kie :
La valoro de la tensio kreskas; post tempo, la tensio estas ĉe 0,7% de la fina stabila tensio (asimptota valoro): kontraŭe al la tensio de la rezistilo, kiu nuliĝas. -Pri alterna fonto: Oni povas konsideri kompleksan impedancon : por kalkuli la kurenton: Post la nedaŭra kurento (ligita al la komencaj kondiĉoj), la amplitudo de la oscilada kurento stabilas al tia: plie okazas delokigo de la fazo de la kurento rilate al la tensio de la fonto, laŭ tia kvanto: la plus signo signifas ke la kurento estas frua respektive al la gvidanta tensio.
Oni difinas ankaŭ la kvalitokoeficiento Q (supertensio koeficiento) de la kondensilo: bona kondensatoro estas kiu posedas malgrandan serian rezistancon al alta frekvenco kun malgranda kapacitanco.
Paralela RC cirkvito
La paralela RC-cirkvito estas malpli interesa ol la seria, ĉar la elira tensio egalas al la enira.
Sed atentu! oni ne povus apliki rekte tensio-ŝtupo, ĉar la kurento estus teorie infinita (kurta cirkvito de la fonto). Pli sekure estas uzi kurento-fonto kiel generatoro.
Dum la tensioj de la elementoj de seria cirkvito adicias, estas la kurentoj de la elementoj de paralela cirkvito kiuj adicias.
27527 Kirkkoehler
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kirk Koehler, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Li instruas ĉe la Stoller Middle School de Portlando (Oregono).
Kiliansroda
Kiliansroda estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 229 loĝantojn.
La Mulatière
Geografio
En ĉi tiu urbo kunfluas Rodano kaj Saono.
Historio
La komunuo datiĝas el 1885.
São Sebastião do Rio Verde
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono São Lourenço. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1891.
La Petite Jérusalem (filmo)
La Petite Jérusalem ("Eta Jerusalemo") estas franca filmo de Karin Albou, aperinta en 2005.
Temo
Juda familio vivas en Sarcelles, en la Pariza regiono. Tiu familio konsistas el patrino, nun vidvino, veninta el Tunizio, pliaĝa filino Mathilde nun edziniĝinta al Ariel, kun kiu ŝi havas tri infanojn kaj plijuna filino Laura, kiu studas filozofion en fakultato. La vivo de la familio estas ritmata de judaj festoj.
Laura baraktas inter religio kaj filozofio, kaj decidas promeni ĉiutage je la 7-a vespere: ŝi anstataŭigas religian ritualon per Kant-a ritualo. Ŝi konfliktas kun sia juda familio kaj racio ne helpas ŝin en amafero kun Djamel, juna arabo, kiu ankaŭ konfliktas kun propra islama familio.
Siaflanke, nigrahara Mathilde trovas blondan haron sur la kolumo de sia edzo, kio rivelas lian malfidelecon. Mathilde petas konsilon de virino, kiu prizorgas mikveon. Tiu virino demonstras al ŝi, ke seksa plezuro ne estas fremda al juda religia leĝo. Mathilde repaciĝas kun sia edzo, viktimo de rasisma atako.
Fine Ariel decidas elmigri al Israelo kun la bopatrino, postlasante Laura-n sola. Tiu ĉi nevole konkeras sendependecon al kiu ŝi sopiris.
NGC 463
NGC 463 (aliaj indikoj — PGC 4719, UGC 840, MCG 3-4-19, ZWG 459.25) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Busa kluzo
Busa kluzo estas signalteknika (aktiva, sinkebla) aŭ laŭkonstrua (pasiva) obstaklo ĉe vojaj, strataj enirejoj, kiuj preferas la buslinian trafikon.
Ĉe aktivaj busokluzoj, sinkas la polardo aŭ alia obstaklo, ĉe pasivaj busokluzoj temas pri konstruaĵoj, kiu malbeligas por normalaj aŭtomobiloj la traveturon de la obstaklo. Tiukaze oni devas atentigi pri la trapasa danĝero, ĉar la obstaklo povas grave difekti la aŭtomobilon.
György Kovács (aktoro)
KOVÁCS György (kovaĉ) estis rumanuja hungara aktoro, reĝisoro naskiĝinta en Kolozsvár la 22-an de februaro 1910 kaj mortinta samloke la 8-an de novembro 1977.
4-Hidrokso-3,5-dumetilbenzoata anhidrido
4-Hidrokso-3,5-dumetilbenzoata anhidrido aŭ 4-hidrokso-3,5-dumetilfenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigo de la 4-Hidrokso-3,5-dumetilbenzoata acido. 4-Hidrokso-3,5-dumetilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Hidrokso-3,5-dumetilbenzoata anhidrido prezentas du metilajn grupojn, 1 hidroksilan grupon kaj 1 karboksilan grupon ligitajn al unu benzena ringo respektive en la 3-a, 5-a, 4-a kaj 1-a pozicioj. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 5 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Karl Heinrich von Lang
Karl Heinrich von LANG (naskiĝinta la en Balgheim, mortinta la  sur sia bieno ĉe Ansbach) estis germana historiisto kaj verkisto.
Fontoj
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 12. Lepsiko 1908, p. 162, (ĉi tie interrete)
Kantono Makona (Ilinojso)
Kantono Makona estas kantono en centro Ilinojo. Aliaj kantonoj nomitaj "Makona" estas trovitaj en Alabamo, Georgio, Misurio, Norda Karolino kaj Tenesio.
10715 Nagler
10715 Nagler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la optikiston Al Nagler,, bone konatan pro lia pionira larĝ-kampa okulario kaj lia vast-uzebla, kompakta refraktoro. Li ankaŭ desegnis vidajn aparatojn por la simuliloj de Gemini kaj de la lunveturilo Apollo.
Traniș
Traniș [traniŝ] (hungare: Kisgoroszló) estas vilaĝo en Rumanio norde de Jibou. En 1910 ĝi havis 605 loĝantojn (rumanoj); en 1992 409 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1475. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Năpradea.
Traniș situas sur la dekstra bordo de rivero Someș, ĉirkaŭ 6 km sude de Năpradea, al kiu ligas ĝin la distrikta vojo DJ108E.
Viktor Belogorcev
EdE Viktor Sergeeviĉ BELOGORCEV (naskiĝis en 1903 en Tomsk, Siberio kaj mortis pro "fizika konsumado" [distrofio] en koncentreja hospitalo la 25an de januaro 1940 ) estis rusa pioniro de Esperanto kaj laboristo.
Gepatroj: patro - mina inĝeniero. Dum rusa-japana milito estis oficiro kaj pereis apud la urbo Ĥarbin. Patrino - instruistino.
Fariĝinte esperantisto en 1919, li aktive propagandis Esperanton kaj organizis rondetojn en Tomsk, Barnaul, Nikolajev. En siaj 30aj jaroj li estis menciita en la "Enciklopedio de Esperanto". En 1931 li estis elektita (pli vere eble kooptita) en CK SEU. En Nikolajev li loĝis ekde 1927 ĝis 1935. En 1935 li estis arestita kaj reprezaliita laŭ art. 54a kaj malliberigita je 3 jaroj, sed poste, en 1938, oni daŭrigis la malliberigon. En 1940 li mortis pro distrofio en koncentrejo, kiu situis ie en Malproksima Oriento. Li havis edzinon Raisa kaj filinon Alina, sed iliaj spuroj ĝis nun ne estis trovitaj.
Laŭ art. 1 de Ukazo de PVS [Prezidio de Supera Konsilio] USSR de la 16a de januaro 1989, Viktor Belogorcev la 25an de majo 1989 estis rehonorigita.
Antarkta Ĉirkaŭpolusa Marfluo
Antarkta Ĉirkaŭpolusa Marfluo estas la plej granda marfluo sur Tero. Ĝi ĉirkaŭfluas Antarktidon en direkto de horloĝaj montriletoj en regiono inter 40 kaj 60 grado de suda latitudo.
Cadfael
Frato Cadfael estas fikcia monaĥo kaj detektivo kaj la ĉefrolulo de The Cadfael Chronicles, serio de historiaj detektivromanoj verkita inter 1977 kaj 1994 de la lingvisto-verkisto Edith Pargeter sub la plumnomo "Ellis Peters".
La figuro Cadfael mem estas kimra benediktana monaĥo vivanta en la Abatejo Shrewsbury en Shrewsbury, okcidenta Anglujo, en la unua duono de la 12-a jarcento. Li solvas murdo-enigmojn en la periodo de proksimume 1135 – 1145, sur la (historie ĝusta) fono de la potencobatalo inter reĝo Stefano kaj imperiestrino Matilda.
La libroserio pri Cadfael estis ankaŭ adaptita por teatro kaj por radio, kaj kiel televida serio.
László Vinczeffy
Biografio
László Vinczeffy lernis ekde 1961 en la arta liceo de Târgu Mureş. En 1970 li diplomiĝis pri desegno en Kluĵo kaj li instruis en Zagon. Inter 1979-83 li finis la kurson pri restarigado en Bukareŝto. Ekde 1979 li estas pentraĵ-restarigisto en la Székely Nemzeti Múzeum en Sfântu Gheorghe. En 2008 li estis laŭreato de Káplár Miklós-memormedalo por sia elstara arta laboro en la artistkolonio de Hajdúböszörmény (Hajdúsági Nemzetközi Művésztelep).
Horperath
Horperath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Antonio Carlos de Arruda Beltrão
Antonio Carlos de ARRUDA BELTRÃO (beltrãŭn), brazilano, d-ro, distrikta ĉefinĝeniero de telegrafafio. Mortis en 1928. Tre riĉa industriisto de Pernambuko, perdis sian riĉecon en malbona negoco en 1887. Fondinto kaj prezidanto de esperanto-klubo en Maceioo (Alagoaso, 1909), kie li faris grandan propagandon. Prezidanto de Brazila Klubo Esperantista (BKE) kaj de la 3-a Brazila Kongreso de Esperanto. Li estas avo de Hélio Beltrão, brazila politikisto.
Sør-Varanger
La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj. La departamenta ĉefurbo Tromsø per aŭta vojo, pro la fjorda kaj montara pejzaĝo iom kurba kaj tial pli longa ol la linia distanco, situas en distanco de 766 kilometroj.
Emmanuel Robert
Emmanuel ROBERT (rober), naskiĝis en la 15-a de junio 1860 en Vendeuvre, estis franca esperantisto, profesoro de muziko, stenografio kaj lingvoj.
Honora prezidanto de Universala Asocio de Blindulo-Organizaĵoj (franca sekcio). Eks-kasisto de SFPE. Li fondis grupon la „Verda Stelo“ kaj kunlaboris en diversaj revuoj.
Verkoj
kun Theophile Cart:
Sola:
Tradukoj:
Marta Cywińska
Marta Cywińska (naskiĝis la en Bjalistoko) estas poetino, prozistino, felietonistino, ĵurnalistino, literatura kritikisto kaj kritikistino de la socia vivo, tradukistino de la franca literaturo kaj de la nuntempa itala poezio, universitata lekciistino, socia aktivulino, novsurrealistino kaj kontraŭfeministino. Laborantino de SGGW (Ĉefa Lernejo de Vilaĝa Administrado) en Varsovio.
Vivo
Ŝiaj sciencaj interesiĝoj fokusiĝas pri kompara literaturscienco, kultura antropologio, nuntempa franca kaj rumana filozofioj, ligoj de literaturo kun profunda psikologio, simboloj en la eŭropa kulturo, historio pri literaturo kaj moreco de Polaj Landlim-Regionoj, retoriko, franca literaturo kaj frankofona de la 20-a jarcento, tradukscienco, historio pri edukado, tanatologio, rilatoj majstro-disĉiplo kaj mekanismoj kaj sekvoj de la ideologio de seksa identeco (traktas ĝin kiel novpaganisman kulton de vampirinoj).
Ŝi jam verkis pli ol 50 sciencajn artikolojn en polaj revuoj tutlandaj, en recenzataj konferencaj materialoj (ankaŭ en la franca) kaj pli ol 80 publikaĵojn popularsciencajn (interalie pri popola muziko kaj moreco de intermilita periodo). Aŭtorino de ĉ. 20 volumoj da poezio, prozo, sciencaj disertaĵoj kaj eseoj. Ŝi verkas antaŭ ĉio en la franca, interalie en Belgio, Francio, Italio, Kanado, Rumanio, Svislando. Ŝia franclingva verkaro estas konata en afrikaj landoj, kiuj inspiras ŝin al pliprofundigo de t.n. "spertado de dezerto". Aŭtorino de tri ekspozicioj al la propraj verŝaĵoj pri Bretonio.
La poetino simpatias al nacia ideo.
Eŭgeno Robert
Eŭgeno ROBERT (naskita la  en Gien, Loiret) estis franca fervojisto kaj esperantisto. Li estis esperantisto ekde 1915. Li kunfondis FEO-n kaj de 1921 gvidis ties korespondan kurson. Krome li estis malnova SAT-ano.
Treppo Grande
Treppo Grande - jen itale, friule Trep Grant - estas komunumo en la pleja oriento de Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Jozefo de Nazareto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Artegna, Buja, Cassacco, Colloredo di Monte Albano, Magnano in Riviera kaj Tricesimo.
Liv and Maddie
Liv and Maddie (anglalingve por Liv kaj Maddie) estas usona situacia komedio kreita de John Beck kaj Ron Hart kaj produktita de la firmao It's a Laugh Productions por la televida kanalo Disney Channel.
Kornwerderzand
Dum la komenco de la Dua Mondmilito en majo 1940 intensa batalo okazis tie; ĝi estis la ununura nederlanda pozicio kiu ne cedis. La kazematmuzeo en la vilaĝo havas informojn pri Kornwerderzand dum la Dua Mondmilito.
Listo de asteroidoj (110001–111000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 110001 ĝis 111000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Grietje Harmina Benink
Grietje Harmina BENINK (naskiĝis la 20-an de novembro 1892 en Wedde - mortis la 20-an de februaro 1982) estis esperantistino, nederlandanino, instruistino.
Ŝi fondis kaj prezidis Esperanto-Grupon en Almelo (Nederlando) de 1925, estrarano de LEEN de oktobro 1932. Kursgvida kaj propaganda laboro. Verkis lernolibrojn por nederlingvanoj. Ŝi estis delegito kaj fakdelegito de UEA en Almelo.
NGC 464
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(22180) 2000 YZ
(22180) 2000 YZ estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta (kun sufiĉe granda klinangulo) proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la asteroida grupo tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĉereponoj
La ĉereponoj (alia nomo: Okere) estas etno en Ganao. Ili vivas norde de la vilaĝo Larteh inter la etnoj gaoj kaj tvioj.
561 Ingwelde
561 Ingwelde estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio. Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Ingwelde", eponima rolulino de opero de Max von Schillings.
Regiono Mara
Regiono Mara (Mkoa wa Mara) estas unu el la regionoj de Tanzanio. Ĝia ĉefurbo estas Musoma.
Laŭ censo de 2002 la regiono havis loĝantojn. Ĝia areo estas.
La regiono situas en la nordo de la lando, ĉe la bordo de Viktoria Lago. Ĝiaj limoj estas al: Kvankam sur la situa mapo insulo Ukerevo (Ukerewe) estas markita kvazaŭ parto de la regiono, ĝi vere apartenas al regiono Mwanza.
Sude kaj oriente en la regiono situas granda parto de Nacia Parko Serengeti, Monda Naturheredaĵo de UNESKO. Ĝi pluas trans la landlimo, en Kenjo, kiel Masai Mara-Parko.
La regiono estas administre dividita en jenajn sep distriktojn:
Ludwig Pickel
Ludwig PICKEL (naskiĝis 1922 - mortis la 7-an de majo 1978 en Nürnberg, Germanio) estis germana esperantisto.
Li aktive eniris la Movadon tuj post 1960 kaj en 1963 fariĝis afergvidanto de Germana Esperanto-Asocio, kies funkciulo li restis ĝis 1971, kiam li transprenis la eldonadon (poste ankaŭ la redaktadon) de Germana Esperanto-revuo, en 1975 transformiĝinta al Eŭropa Esperanto-revuo. Pickel estis ankaŭ eldonisto de pluraj Esperantaj libroj kaj prizorgis unu el la plej grandaj movadaj librovendejoj. Specifan renomon portis al Pickel lia semajna novaĵbulteno Pilo-Press, kiu regule aperadis ekde 1971 kaj havis ankaŭ sian germanlingvan version. Forlasinte sian prokuroran postenon Pickel dum sia lasta jardeko profesie okupiĝis nur pri Esperanto.
Dunaszekcső
Dunaszekcső (dunasekĉO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Mohács.
Situo
La vilaĝo situas inter montetoj kaj dekstra bordo de Danubo (kontraŭe troviĝas Dunafalva, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Mohács. Pramo funkcias al Dunafalva. Pécs troviĝas proksimume 50 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, kuprepoko bronzepoko, poste keltoj kaj romianoj vivis tie. La lastaj havis tie urbon nomata Lugio, poste Florentia. La unua mencio devenis el 1150 en formo Secuseu. La turkoj okupis la fortikaĵon en 1529. Ŝajnas, la vilaĝo ne senhomiĝis, sed post la turkoj alvenis serboj kaj germanoj. En 1930 vivis en Dunaszekcső 4465 hungaroj, 1004 germanoj, 5 slovakoj, 8 kroatoj, 45 serboj. Post la 2-a mondmilito parto de germanoj estis deportitaj al Germanio.
Zsigmond Járai
Zsigmond JÁRAI [ĵigmond jArai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Járai Zsigmond estas hungara politikisto, ministro, bankestro, ekonomikisto.
Zsigmond Járai naskiĝis la  1951 en Biharkeresztes.
Biografio
Zsigmond Járai studis en Ekonomia Universitato pri Marx Károly inter 1971 kaj 1976. Post la diplomo li eklaboris en banko. En la jaro 1989 li estis subministro pri financo, poste li laboris en diversaj bankoj, eĉ li estis bankestro. Inter 1996 kaj 1998 li gvidis la hungaran borson, poste du jarojn ministro pri financo en Unua Kabineto Orbán, fine 6 jarojn li estis bankestro de Hungara Nacia Banko. En la 2010-aj jaroj li laboris en diversaj financaj laborejoj.
Cheud
Cheud [keud] (hungare:Kőd) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1096 loĝantojn (rumanoj); en 1992 920 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1575. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Năpradea.
Michael L. Johnson
Michael L. JOHNSON estas usona astronomo.
Li estis diplomigita pri astronomio en 2003 ĉe la Ŝtata Universitato Stephen Austin.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris 2 asteroidojn en 1999 en kunlaboro kun W. Dan Bruton.
Nemesnádudvar
Nemesnádudvar (nemeŝnAdudvar), germane Nadwar estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Baja. La loknomo signifas: nobelo-kano-korto.
Ĉamora lingvo
La ĉamora lingvo estas malajapolinezia (aŭstronezia) lingvo, parolata sur la Marianoj (speciale sur Gvamo kaj Saipano) de proks. 47 000 homoj (ĉ. 35 000 parolantoj sur Gvamo, ĉirkaŭ 12 000 sur la N. Marianoj). . Tiuj parolantoj estas la Ĉamoroj.
Nemesnádudvar
Situo
Nemesnádudvar situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Kecskemét-Baja. La lasta troviĝas 22 km-ojn for.
Ĉamora lingvo
Ĝia ISO-kodo estas  . Ekzistas Vikipedio en la ĉamora lingvo.
Nemesnádudvar
Historio
La unua mencio devenis el 1432 en formo Nádudvar. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En la 18-a jarcento alvenis serboj kaj slovakoj, baldaŭe germanoj kaj hungaroj. En 1947 la germanoj estis deportitaj, alvenis rifuĝintaj hungaroj el Jugoslavio kaj Ĉeĥoslovakio. La vilaĝo apartenas al vinregiono de Hajós-Vaskút. Krom la vinkulturo la loĝantoj okupiĝas pri produktadoj de lignaĵoj.
Ĉamora lingvo
Estas interese, ke en la ortografio de la ĉamora lingvo ekuziĝis la litero Å, minuskle å, aŭ ringa a - ĝi origine fontas el la sveda lingvo kaj de tie enportiĝis ankaŭ en la norvegan kaj danan - sed la ĉamora kompreneble tute ne rilatas al la nordĝermanaj lingvoj kaj nur arbitre pruntis la literon.
Nemesnádudvar
Famuloj
En Nemesnádudvar naskiĝis Katalin Hollósy (grafikisto).
Ĉamora lingvo
Vidu ankaŭ
Listo de lingvoj de la mondo
Burgo Altdahn
La burgo Altdahn estas la ruino de rokburgo en la suda Palatinata Arbaro en alteco de 337 m. Ĝi situas oriente de la urbeto Dahn, kiu estas en la germana parto de la Vasgovio en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Australonuphis
La aŭstralia stranda vermo estas kaptita por uzi kiel fiŝ-allogaĵo dum la fiŝkaptado. Kelkaj specioj povas longi pli ol unu metron. Ĝi estas blinda, sed havas tre bonan sensadon pri odoraj kaj putriĝantaj karnoj, fiŝoj kaj maralgoj, kiujn alportis maro sur la bordon.
Ĝi apartenas al genro Australonuphis, el familio Onuphidae, ordo Aciculata, klaso Poliketoj (Polychaeta), filumo Anelidoj (Annelida). La plej kutima specio de la genro estas Australonuphis teres, pluaj specioj estas A. casamiquelorum, A. hartmanae kaj A. parateres.
Korpuso
Multaj lingvistoj insistas, ke tekstaro devas esti morfologie markita por ebligi serĉon de gramatikaj formoj en kuntekstoj.
Celoj
Sama tekstaro povas taŭgi por pluraj celoj. En la tekstoj oni eble serĉos ekzemplojn de vortuzo por vortarfarado por stilesploro, oni eble atentos oftecon de esprimoj por lingvevolua, filologia enketo, aŭ el ne lingvistika vidpunkto, oni rigardos ĝin materialo por historio aŭ socioscienco.
Tipoj
Preparante korpuson oni laŭ la ebloj kaj celoj elektas la kvantojn kaj specojn de tekstoj. Kvantojn oni mezuras per vortnombroj. Tekstospecojn oni prefere variigas, se la tekstaro estas por ĝenerala lingvesploro: gazetaĵoj, beletraĵoj, sciencaj artikoloj, kompaniaj raportoj, leteroj... male oni striktigas la elekton se la celo specialas: leteroj kaj privataj dokumentoj se oni observas spontanean parolon, politikaj paroladoj kaj komentoj se oni havas ian sociologian celon, samspecaj tekstoj el sinsekvaj epokoj se oni esploras lingvan evoluon...
Simpla kunmeto de dokumentoj ne estas korpuso. Minimume la tekstoj ricevu unu saman komputan strukturon, iliaj lingvo, dato, aŭtoro aŭ deveno estu laŭeble klare kaj unuece indikitaj laŭ bibliografia normo, kaj bazaj esplorrimedoj estu provizitaj: nombradoj, indeksoj, serĉiloj...
Pro tio, kaj ankaŭ por faciligi la komparon de rezultoj de esploroj super pluraj tekstaroj, oni provis normigi la prezentaĵojn, ordinare surbaze de sgml aŭ xml. La tekstokoda iniciato, mallonge angle TEI, estas tia sufiĉe konata normo komencita en la jaro 1988, sed ĝi ne estas la sola.
La lingvistikaj bezonoj ne limiĝas je haveblo de vortoj. Ofte lingvistoj bezonas pliajn informojn pri vortklasoj, vortroloj aŭ aliaj gramatikaĵoj, kaj ankaŭ aliaj sciencistoj pli facile studas la temojn de tekstoj se antaŭanalizo estas provizita. Tial oni distingas inter senmarkaj tekstaroj el nudaj dokumentoj nur formate glatigitaj, kaj markhavaj tekstaroj en kiuj vortojn, frazojn aŭ aliajn erojn akompanas kritikaj informoj. La markojn oni ĵargone nomas etikedoj.
Problemoj
Perfekte tipa, kompleta tekstaro ne vere ekzistas, ĉar la kvanto de diversspecaj tekstoj en la mondo ne estas superrigardebla. Tekstaro necese entenos 0, 10 aŭ 36 elcentojn da gazetaj artikoloj, sed aserti ke en iu lingvo ekzistas tia aŭ tia elcento da gazetaj tekstoj simple sensencas.
Eĉ en tre granda tekstaro, iuj lingvaj fenomenoj maloftas kaj sekve aperas nur en hazardaj kuntekstoj. La sama esploro super diversgrandaj tekstaroj ofte rezultas malsimile. La ĝusta interpreto de tekstaraj esploroj do komence facilas, sed baldaŭ necesigas almenaŭ prudenton, kaj pli bone statistikan kompetenton.
Ju pli detala la teksta markado des pli malalta estas la precizo de la etikedoj.
Ekzemplaj korpusoj
Danke al la teĥnika progreso komputaj tekstaroj aperis fine de la 1960-aj jaroj kaj iĝis vaste uzataj en la 1990-aj kun interreta aliro.
Frua epokfara ekzemplo estis la Brown-universitata korpuso de nuntempa usonangla lingvo, el la fino de la 1960-aj, kiu estis la unua atingi unu milionon da vortoj. Ĝi estas markhava tekstaro kun propra sortimento de lingvosciencaj vortklasaj markoj.
Esperantaj korpusoj
La plej grava tekstaro de Esperanto estas la Tekstaro de Esperanto, kiu estas pure skriblingva kaj, en novembro 2018, enhavis 5.177.208 da vortoj. Nuntempe ESF financas projekton por krei parollingvan korpuson (EPAK). Pli ampleksa ol la Tekstaro de Esperanto estas la Tekstaro de Eckhard Bick kun 18 milionoj da vortoj; ĝiaj tekstoj tamen estas malpli atenteme kolektitaj, kaj ĝi havas multe malpli da serĉfunkcioj ol la Tekstaro de Esperanto.
Rubabo
La rubabo (en paŝtuna: رباب‎, en urdua: رباب‎, en azera: rübab, en turka: rübab, en persa: رُباب‎‎ rubāb, en taĝika aŭ uzbeka рубоб) estas kordinstrumento, nome speco de gitaro. Ĝi havas tri aŭ kvar kordojn. Ĝi estas origina el centra Afganio.
Brusela cikorio
Brusela cikorio (Cichorium intybus var. foliosum) estas legomo kiu estas kultivita en mallumo. En lumo la folioj verdiĝas pro la klorofilo. Nomiĝas etioligo la bredado en mallumo, por eviti verdiĝon. La detranĉita kapo povas esti manĝata kruda aŭ kuirita.
Brusela cikorio apartenas al cikoriacoj, al kiuj i.a. apartenas ankaŭ salatcikorio kaj endivio (Cichorium endivia var. latifolium).
Gustoj diferencas
Antaŭe oni opiniis, ke brusela cikorio havas tre amaran guston. Iuj, precipe infanoj, ne ŝatas ĉi tiun amaran guston. Hodiaŭ (2007) estas specioj de brusela cikorio, kiuj preskaŭ ne plu estas amaraj. Aliuloj tamen tre ŝatas la amaran guston de brusela cikorio.
Kultivado
Brusela cikorio estas dujardaŭra. En la unua jaro oni kultivas la radikon per semado en majo, post kio en aŭtuno oni rikoltas la radikojn. Antaŭe brusela cikorio estis vintrolegomo, kies kreskadon oni forcis, ŝutante sur la radikojn kovran tavolon da grundo. Oni tiam distingis inter malvarma kaj varma forcado. Ĉe varma forcado oni varmigis la fundon sub la radikoj per elektra kurento en metalretaĵo sub la radikoj. Oni uzis ankaŭ hejtajn tubojn kun varma akvo.
Hodiaŭ oni forcas bruselan cikorion dum la tuta jaro.
Historio
Brusela cikorio estis hazarde malkovrita ĉ. 1830 dum la seperatisma milito kontraŭ Nederlando. Tuj apud Bruselo terkultivisto Jan Lammers en Schaarbeek malkovris, ke la cikoriradikoj, kiujn li kaŝis sub tavolo da sablo, post kelkaj semajnoj ŝosis kaj ke la folioj de la amara radiko bongustas. Li ekhavis la ideon vendi la blankajn foliojn kiel krudan vintrolegomon. La kultivado disvastiĝis ĉirkaŭ Bruselo kaj Leuven.
Nutra valoro
La nutra valoro de 100 gramoj da freŝa brusela cikorio estas:
Vidu ankaŭ
Chicory
Küssnacht
Küssnacht estas komunumo en la distrikto Küssnacht en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 12126 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Küssnacht situas sude de la monto Rigi inter la Lago de Zugo en okcidento kaj la Kvarkantona Lago en okcidento. Kvankam la komunumo kun pli ol 12000 loĝantoj statistike estas urbo, ĝi sin ne konsideras kiel tia. La komunumo konsistas el la lokoj Küssnacht, Fänn, Haltikon, Immensee kaj Merlischachen.
Trafiko
Tra Küssnacht pasas la svisa aŭtovojo A4, al kiu la komunumo disponas pri alveturejo apud Immensee. Pasas tra la komunumo la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Ŝvico al Lucerno. La komunumo disponas pri stacidomoj en Küssnacht kaj ĉe la trajnlinio de Arth-Goldau al Lucerno, krome flanke trajnlinio kondukas de Immensee al Zugo. De Küssnacht diversaj buslinioj kondukas al la najbaraj komunumoj kaj aertelfero al Seebodenalp.
Historio
La unua dokumenta mencio de Küssnacht datiĝas el la jaro 830 kiel Cossiniacum. Dum mezepoko la Monaĥejo Sankt-Leodegar en Lucerno kaj aliaj habsburgaj monaĥejoj posedis bienojn en Küssnacht. Fine de la 12-a jarcento la Monaĥejo Engelberg posedis la partronecon pri la preĝejo de Küssnacht. Ĝis la 14-a jarcento en Küssnacht superregis la influo de Lucerno, tiam kreskis la influo de Ŝvico. En la jaro 1402 Johanna de Tottikon vendis la voktorajtojn pri Küssnacht la la civitanoj de Ŝvico kaj de Küssnacht. En la jaro 1424 la civitanoj de Küssnacht ĵuris kun la ŝvicanoj la landorajtokontrakton, kiu garantiis la Küssnacht vastan aŭtonomion kaj liberecon interne de la Lando Ŝvico. Dum la epoko de la Helveta Respubliko Küssnacht formis distrikton kune kun Arth. Dum la secesio de 1831 ĝis 1833 Küssnacht aliĝis dumtempa Kantono Ekstera Ŝvico. Ek de 1833 Küssnacht estas propra distrikto de Kantono Ŝvico.
Musoma
Musoma estas urbo en la nord-okcidento de Tanzanio, ĉefurbo de la regiono Mara. Ĝiaj koordinatoj estas. Ĝi situas ĉe la suda flanko de fjordeto de Viktoria Lago kaj havas 103.497 loĝantojn (2005-01-01).
Norde de la urbo eta duoninsulo etendiĝas en la lagon; de ĝi devenas la nomo de la urbo (svahile: duoninsulo). Apud la urbo en la lagon fluas rivero Mara.
Musoma posedas praman havenon (precipe por atingi urbeton Kinesi aliflanke de la fjordo) kaj flughavenon, sed la trafiko ne estas granda. Fervoja ligo ne ekzistas, sed regulaj busoj al Mwanza, Arusha kaj Kenjo. Kvankam proksimas Nacia Parko Serengeti, turismo ne viglas.
Oto el Northeim
Oto el Northeim (germane: Otto von Northeim; naskiĝinta ĉirkaŭ 1020, mortinta la ) estis duko de Bavario originante el malnova kaj riĉa saksia klano el Northeim proksime de Göttingen.
Vivo
Senkompate kaj militeme se temis pri propra potenckonservo li ricevis en 1061 fare de imperiestrino Agnes de Poitou la Duklandon Bavario. En 1062 li konspiris kun ĉefepiskopo Anno la 2-a el Kolonjo kaj Ekbert el Meißen por kidnapi la junan Henrikon la 4-an en Kaiserswerth. Li gvidis la kampanjon en 1063 kontraŭ la Hungaroj, helpis en 1066 en la detronigo de la hamburga ĉefepiskopo Adalberto el Bremeno en Trebur en 1066. Oto gajnis influegon sur la regnan registaron kaj iĝis unu el la plej akraj malamikoj de Henriko la 4-a.
Kiam li kulpigitis voli fari murdatencon kontraŭreĝan li rifuzis pruvigi sian senkulpon per dia juĝo. En 1070 li proskribitis kaj perdis la duklandon sian. Li provis rezisti armile sed devis finfine en 1071 submetiĝi. Poste li regajnis kelkajn posedaĵojn. En 1073 li gvidis ribelon kontraŭ la Saksoj kaj sukcesis en la redono de Bavario en la 2.2.1074 per la Packontrakto de Gerstungen. Sed en la 9.6.1075 li venkitis apud Bad Langensalza fare de Henriko. En la 26.10. de la sama jaro li la duan fojon submetis sin al la reĝo. Li gajnis gracon antaŭ ties okuloj kaj eĉ ricevis konfidon tioman ke Henriko iam donis al li la administradon de Saksio. Sed 1076 Oto denove malfidelis.
São Thomé das Letras
São Thomé das Letras (prononco: saŭntomee dasletras) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Fondita en 1770, la municipo taksas 6.655 loĝantojn en 2010.
Oto el Northeim
Vivo
Danke al Oto detroniĝis Henriko la 4-a en Trebur kaj elektitis Rudolfo de Rheinfelden (Ŝvabio) kontraŭreĝo en 1077 en Forchheim. Poste Oto gvidis la taĉmentojn saksiajn (kiam la du reĝoj batalis) apud Mellrichstadt en 1078, apud Flarchheim kaj Hohenmölsen en 1080: tie li venkis. Post la morto de Rudolfo li kontinuigis la reziston.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, S. 255, kio legeblas tie ĉi interrete.
Josep Franquesa i Solé
Josep FRANQUESA i SOLÉ (Sant Feliu de Codines, Vallès Oriental, 1937) estas kataluna entreprenisto kaj esperantisto. Li estas la patro de la esperantistino Montserrat Franquesa. Li estas C-komitatano de UEA de 1995 ĝis 2001 kaj denove ekde 2004. De 2002 li prezidas Katalunan Esperanto-Asocion. Li prezidis la lokajn kongresajn komitatojn en la hispana kaj kataluna Esperanto-kongresoj en Lleida en 1975, respektive 1986. Li membras en la Societo Zamenhof kaj en la Internacia Komerca kaj Ekonomia Fakgrupo. Li havas multjaran praktikan uzadon de Esperanto en komerco.
Głubczyce
De 1742 ĝis 1945 la urbo apartenis al Prusio, kiu en 1871 fariĝis fonda ŝtato de la Germana Regno kaj havis germanlingvan loĝantaron. Post fuĝo aŭ perforta elpelo de la germanoj la urbo estis aneksita de Pollando je la fino de la dua mondmilito. La antaŭan loĝantaron anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj.
Dua mondmilito
Rezulte de daŭranta ĝis la 24-a de marto 1945 sieĝo kaj rabo, farita de la soldatoj de Ruĝa Armeo, en la unua semajno post ĝia fino ĉ. 40% de la urbo estis detruita.
France-Albert René
France-Albert René (ofte mallongigite Albert René; naskiĝis la 16-an de novembro 1935) de 1977 ĝis 2004 estis prezidento de la Sejŝeloj.
Fruaj jaroi
René naskiĝis sur la insulo Mahé. Kiel filo de planteja administranto li kreskis sur la atolo Farquhar. La familio dum la koloniisma epoko ne apartenis al la supera socia tavolo, malgraŭ sia eŭropa deveno. Helpe de stipendioj René povis viziti la superan lernejon de Mahé kaj en Britio kaj Svislando studis juron. Poste li revenis al la Sejŝeloj, kaj de 1957 ĝis 1961 laboris kiel advokato en la landa ĉefurbo Viktorio. Politike li orientiĝis laŭ la brita Labour Party, kiun dum la londona tempo de René gvidis Clement Attlee kaj poste Hugh Gaitskell. Lia politika idealo komence estis modera socialismo kun forta ligo al la katolika eklezio. Estante knabo, li revis iĝi katolika pastro, sed kiel politikisto li poste distanciĝis de la eklezio, ĉar ties gvidaj reprezentantoj kritikis lian politikon.
Politikisto
En 1964 li fondis la politikan partion Seychelles People's United Party (SPUP, "Unuiĝinta Partio de la Sejŝela Popolo", poste rebaptita Seychelles People's Progressive Front, SPPF, "Progresema Fronto de la Sejŝela Popolo"). Tiu partio kontraŭis la samjare fonditan konservativisman partion Seychelles Democratic Party (SDP, "Sejŝela Demokratia Partio") de James Mancham. La partio SDP en 1967 gajnis plej multajn voĉojn en la unua baloto de la insularo tiam apartenanta al Britio, kaj ankaŭ gajnis en la baloto de novembro 1970, en kiu ĝi ricevis 10 mandatojn kaj la partio de René nur 5. René mem en tiu baloto ricevis unu el tiuj kvin mandatoj de lia partio. En la por la sekvaj pluraj jardekoj lasta libera baloto en aptrilo 1974 la partio SDP ricevis 13 kaj la partio SPUP 2 mandatojn. Kontraŭe al Mancham, René tre frue estis forta subtenanto de ŝtata suvereneco de la Sejŝeloj.
La 29-an de junio 1976 la Sejŝeloj iĝis sendependa, suverena ŝtato; Mancham iĝis ĝia prezidento kaj René ĉefministro. La kunlaboro de ambaŭ politikistoj finiĝis la 5-an de junio 1977, kiam Mancham estis vojaĝinta al pinta konferenco al la interŝtata ligo Komunumo de Nacioj (angle Commonwealth of Nations) en Londono, kaj dume René en puĉo deklaris la rivalon demisiinta, mem transprenante la postenon de prezidento.
Johannes Petreius
Li estas kreinto de kompilaĵoj pri alkemio, kiu reprenis tekstojn de Geber, Roger Bacon kaj Hermeso Trismegisto.
France-Albert René
Prezidento
Lia partio, en 1978 rebaptita Seychelles People's Progressive Front (SPPF, "Progresema Fronto de la Sejŝela Popolo"), sekvajare deklariĝis la sola permesata politika partio. En la prezidenta baloto de junio 1979, junio 1984 kaj junio 1989 li sen plia kandidato ĉiam estis konfirmita en lia prezidenta posteno. La parlamentaj balotoj de junio 1979, aŭgusto 1983 kaj decembro 1987 po lia partio rezultigis ĉiujn parlamentajn seĝojn.
NGC 465
NGC 465 (alia indiko — ESO 29-SC40) estas malfermita stelamaso en konstelacio Tukano.
France-Albert René
Eksterlanda politiko
La 25-an de novembro 1981 malsukcesis provo de puĉo kontraŭ li. Grupo de dungitaj soldatoj gvide de Mike Hoare, plejparte el Sudafriko kaj Zimbabvo, kamuflite kiel turistoj envojaĝis la landon. Ŝtataj kontrolistoj rimarkis la armilojn de la vojaĝantoj, komencis pafi al ili, sed plej multaj sukcesis fuĝi. Esploro de la Unuiĝintaj Nacioj kulpigis la registaron de la Respubliko Sudafriko esti kulpa pri la puĉoprovo. Suspektiĝis ankaŭ la eksa prezidento Mancham, tiutempe ekzile vivanta en Britio, kaj la registaro de Usono. La rilato de René al la usona registaro malboniĝis pro ties socialisma politika programaro kaj pro ties malkonsento plivastigi armean bazon en la proksima insulo Diego Garcia, kiu daŭre apartenis al Britio. La registaro de la Respubliko Sudafriko aĉetis liberigon de la malliberigitaj dungitaj soldatoj je proksimume 3 milionoj da usonaj dolaroj. Pliaj provoj puĉe malpostenigi prezidenton René, malsukcesis en 1986 kaj 1987. Li flegis bonajn interŝtatajn rilatojn al la registaroj de Tanzanio, Nord-Koreio kaj Sovetunio, tamen sen forta proksimiĝo al la ŝtatoj de la Orienta Bloko kaj do sen internacia poziciiĝo pri la Malvarma Milito.
Johannes Petreius
Li edziĝis en 1523 kun Barbara Neudörfer, fratino de Johann Neudörffer la Maljuna, kaj, post ŝia morto, reedziĝis en 1545 kun Anna Dürnhofer.
France-Albert René
Enlanda politiko
Aliflanke politikaj observantoj dum lia ofica epoko kritikis malatenton de la Homaj Rajtoj, aplikon de torturo, koruptecon kaj la maldemokratian strukturon de unu-partia politika sistemo. Multaj opozicianoj fuĝis al eksterlanda ekzilo. Lia registaro ankaŭ supoziĝis havi rilaton al la murdo de la konata opoziciano Gérard Horau en Londono.
Ruĝecventra lamprotorno
La Ruĝecventra lamprotorno aŭ Ruĝecventra brilsturno (Lamprotornis pulcher) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj. Ene de tiu genro formas apartan grupon la kvar specioj kiuj krom la ĝenerala brilblua koloro montras ruĝecajn subajn partojn kiuj estas la jenaj: Superba lamprotorno, Hildebranda lamprotorno, Ŝelia brilsturno kaj Ruĝecventra lamprotorno. Ene de tiu grupo tiu specio okupas la plej okcidentan kaj ampleksan teritorion en la regiono de Sahelo kaj de la Golfo de Gvineo ĝis Kameruno sude kaj ĝis Etiopio orienten.
Ĝi troviĝas en Burkino, Kameruno, Ĉado, Eburbordo, Eritreo, nordokcidenta Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, suda Malio, suda Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalio, centra Sudano kaj Togolando.
Ĝi estas specio tre simila al la Superba brilsturno, tio estas, plenkreskuloj havas nigran kapon kaj irizecajn bluecajn al verdecajn dorson, supran bruston, flugilojn kaj voston. La ventro estas ruĝoranga, separata el la blua brusto per blanka strio. La suba ventro kaj subvostaj kovriloj estas tre purblankaj kontraste inter la ruĝeca supra ventro kaj la nigreca vostofino. La beko kaj la kruroj estas nigrecaj. Diferencoj kun aliaj brilsturnoj estas krom la subaj partoj la brilo pli rimarkinda nur en flugiloj kaj iom en brusto, sed la aliaj bluaj partoj ne estas tiom brilaj. La vosto estas mallonga. En la nigra vizaĝo ege rimarkindas la blankaj irisoj. Diferencoj kun la Superba brilsturno estas ke ĉe tiu specio la limo inter la nigra kapo kaj bluaj nuko kaj gorĝareo estas tre markataj dum ĉe tiu ĉi estas pli svagaj kiel ĉe aliaj brilsturnoj; krome la brilo de flugiloj kaj brusto estas ĉe tiu ĉi pli verdeca kaj markata ol ĉe la Superba brilsturno. La bela kolorkompono havigas al la specio la nomon en la latina scienca nomo kie “pulcher” signifas simple “bela”.
Robert Robertson (esperantisto)
EdE-R
Purpurkapa lamprotorno
Ĝi estas kiel ĉe aliaj brilsturnoj nigreca al malhelblua birdo kun metalecaj bluaj briloj ĉefe en brusto kaj supraj partoj. La kapo estas nigreca kun purpuraj nuancoj kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie purpureiceps same signifas.
Robert Robertson (esperantisto)
Robert ROBERTSON, anglo, bankpensiulo. Nask. 20 nov. 1861 en Londono.
En lernejo stultulo pri lingvoj antikvaj kaj naciaj; frua studanto kaj instruado de stenografio (Pitmansistemo), propagandinto pri reformo de angla ortografio. Esperantisto de 1906 (N-o 13.422). Li instruis esperanton de 1908 kaj fondis antaŭ-urban grupon „Wood Green“ en 1911. Delegito de UEA en 1912, li havis plurajn rolojn ĉe BEA : Konsilanto en 1914; honora kasisto en 1922, honora sekretario en 1925; prezidanto en 1931.
Crimée (pariza metrostacio)
Crimée [kʁime] (Krimeo) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 7, en la 19-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1910.
La nomo de tiu stacio devenas de samnoma strato, situanta apude, kies nomo memorigas la Krimean militon (1855-1856), duon-insulo de Rusio ĉe Nigra maro, dum kiu koalicio inter Turkio, Unuiĝinta Regno, Francio kaj Piemonto alfrontis Rusion kiu estis venkita, interalie per kapto de Sebastopolo. La konflikto finiĝis per la Traktato de Parizo en 1856.
Cármenes
Cármenes [KARmenes] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montaña de Riaño, en la nordoriento de la provinco. Cármenes estas komprenebla etimologie kiel Ileksejo, kaj tial aperas branĉo de ilekso en la blazono sur flava fono. En ties montara teritorio fluas la rivero Esla kiu enfluas en la Akvorezervejo de Riaño.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Almuzara, Campo, Canseco, Cármenes, Felmín, Genicera, Gete, Getino, Lavandera, Pedrosa, Piedrafita, Piornedo, Pontedo, Rodillazo, Tabanedo, Valverdín, Villanueva de Pontedo, okupas totalan areon de 154,22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 335 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 45 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
Inter Cármenes kaj Villamanín estas arkeologia kuŝejo Minejo Profunda. Temas pri mino el kiu ĝis antaŭ nelonge oni estis elfosanta mineralon de kupro. Tiu minejo montras pruvojn de elfosado de mineralo jam en prahistoria epoko, nome montrojn de elfosado farita per ostaj aŭ ŝtonaj instrumentoj kaj per fajro, en lokoj kaj en koridoroj proksimaj al ekstero kaj en la nomita Socavón Sanz je 1410 metroj de altitudo. Tio okazis en diversaj epokoj de Neolitiko: unue en Ĥalkolitiko kaj poste en la fino de la Bronzepoko. Estis ankaŭ setlejoj de keltoj, restaĵoj de romianoj kaj visigotoj.
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Estis asocio de tri loĝlokoj dum kelkaj jarcentoj, kiuj apartiĝis en 1812. La areo suferis pro la Hispana Enlanda Milito.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj) kaj poste minado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).