cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maarten 't Hart
Maarten 't Hart (* 25-an de novembro 1944 en Maassluis) estas nederlanda verkisto.
Vivo
't Hart naskiĝis kiel plej aĝa filo de tombofosisto, Paulus 't Hart, kaj Magdalena van den Giessen. Li alkreskis en ĉirkaŭaĵo pregita de rigida kalvinismo kaj jam kiel infano interesiĝis pri libroj. Li studis ekde 1962 ĝis 1968 ĉe Universitato je Leiden biologion kun la pezocentro kondutologio kaj laboris ekde 1970 ĝis 1987 ĉe la sama universitato kiel docento pri kondutobiologio. Li verkis sian tezon pri la konduto de ratoj.
En 1971 li debutis kiel verkisto – komence ankoraŭ sub la nomo Martin Hart – per la romano Stenen voor een ransuil. En 1975 li ricevis la Multatuli-Literaturpremion por sia unua rakontokolekto kaj atingis sian unuan grandan sukceson en 1978 per la libro Een vlucht regenwulpen pri siaj memoroj el sia junaĝo, kiu estis filmigita en 1981.
La aŭtoro staras en la tradicio de la realisma literaturo de la 19-a jarcento. Li malpli interesiĝas pri la strukturaj fajnaĵoj de moderna romano ol la ekzakta kaj laŭhumore densa priskribo de la pejzaĝo kutima al li kaj de la homoj el sia hejmlando. Multa el sia verkaro entenas membiografiajn elementojn, liaj libroj estas plejparte verkitaj el la mio-perspektivo. Preferaj kaj ofte revenaj temoj estas la kalvinismo (kvankam aŭ ĉar 't Hart estas konvinkita ateisto), la klasika muziko (antaŭ ĉio Johann Sebastian Bach), malfeliĉa amo kaj la naturo.
Maarten 't Hart apartenas al la plej ŝatataj verkistoj de Nederlando. Liaj libroj estis tradukitaj en multajn lingvojn, i.a. en la germanan, anglan kaj svedan. La ŝatanto de Johann Sebastian Bach geedziĝis en 1967 kun Anneke van den Muyzenberg kaj loĝas kiel aŭtoro kaj kolumnisto sur bieno „Teylingerhof“ en sudnederlanda Warmond ĉe Leiden.
László Dankó
László DANKÓ [lAslO dankO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dankó László estis hungara pastro, ĉefepiskopo, profesoro.
László Dankó naskiĝis la  1939 en Szarvas. Li mortis la 1999 en Baja.
Biografio
László Dankó frekventis piaristan gimnazion en Kecskemét, poste li lernis teologion en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1963. En la sekva jaro li doktoriĝis el teologio. Li komencis sian pastran karieron en Újkígyós. En 1965 li ekinstruis en seminario en Szeged. Inter 1966-1968]] li plulernis en Romo. Hejmenveninta li estis episkopa sekretario kaj profesoro pri teologio. En 1977 li estis rektoro, ekde 1983 papa prelato, fine en 1987 li estis elektita ĉefepiskopo de Kalocsa.
Akio Fukami
Akio Fukami (深水 章生, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC.
Copenhagen (filmo de 2014)
Copenhagen (Kopenhago) estas sendependa Uson-kanada aventura filmo. Ĝi havis sian mondan premieron kiel la komenca rakonta filmo ĉe la 20-a datrevena eldono de Slamdance Film Festival en 2014. La filmo gajnis la Grandan Ĵurian Premion ĉe la Florida Filma Festivalo.
Resumo
Post semajnoj de veturado tra Eŭropo la nematura William troviĝas ĉe vojkruciĝo en Kopenhago. Kopenhago por li ne estas nur alia eŭropa urbo, ĝi estas ankaŭ naskiĝurbo de lia patro. Kiam 14-jaraĝa Effy, laboranta en la hotelo kie William loĝas kadre de sia staĝo por lernejo, amikiĝas kun la 28-jaraĝa William, komenciĝas ilia aventuro: malkovri pasintecon de familio de William. La mikso de junuleca vigleco kaj saĝeco de Effy defias na William alie ol ajna alia ino, kiun li iam konis. Kiel la allogo estiĝas kaj William vere konektiĝas kun iu unuafoje en sia vivo, li devas trakti la surprizan sciigon ke la amo de lia vivo kaj la nura persono kiu komprenas lin estas, bedaŭrinde, duone pli juna ol li.
5919 Patrickmartin
5919 Patrickmartin estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca sciencisto Patrick Martin, kiu, inter 1998 kaj 2000 en la Universitato Cornell, estis asociita al esploroj pri la analizo de la spektrometraj datumoj de la misio NEAR Shoemaker al 433 Eroso.
Sauvagnac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Erikejo Bodmin
Erikejo Bodmin estas arbustetaro en nordorienta Kornvalo, Anglio. Ĝi grandas 208 kvadratan kilometrojn.
La subgrunda roko estas granito, kaj sur la erikejo staras imponaj granitaj pintmontetoj. Al multe da la erikejo mankas natura drenado, kaj tial estas grandaj areoj da marĉoj kiuj sekiĝas nur dum tre varmaj kaj senpluvaj someroj. La resto de la erikejo aŭ kovriĝas per eriko kaj aliaj malaltaj vegetaĵoj aŭ servis kiel paŝtejoj.
Sur la sudaj deklivoj de la erikejo troveblas Dozmary Pool, la sola natura enlanda lago de Kornvalo: tie, laŭ iuj versioj de la legendoj pri Reĝo Arturo, Arturo ricevis la glavon Excalibur, kaj tien Bedivere reĵetis ĝin post la morto de Arturo.
Erikejo Bodmin estas la fonto de pluraj gravaj riveroj de Kornvalo, inter kiuj Rivero Fowey kaj Rivero Camel.
Sur la erikejo situas akvotenejoj kiuj provizas per akvo multe da la kornvalaj loĝantoj.
Prahistoriaj restaĵoj videblas sur la erikejo, inter kiuj megalito monumento la "halo de Reĝo Arturo".
Villanueva de la Fuente
Villanueva de la Fuente [bijanuEba] (Vilaĝo nova de la Fonto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Villanueva troviĝas en la komarko Campo de Montiel, kies ĉefurbo estas Villanueva de los Infantes
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Villanoveros. La censita populacio en 2010 estis de 2.490 loĝantoj kaj la denseco estas de 19,29 loĝ/km².
Situo
Villanueva de la Fuente estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la orienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 998 m. La areo de ties teritorio estas de 129.10 km².
Geografio
Villanueva de la Fuente troviĝas ĉe deklivaro de la montetaro de Alcaraz, ĉe la valo de la rivero Villanueva. Tiu situo faras ke ĝi estas unu el la plej altaj municipoj en La Mancha. Ties ebenaĵoj limas al Campo de Montiel, ĉe la montetaroj antaŭ Sierra Morena. Ene de la kerna domaro estas la elfuejo de la rivero Villanueva, natura elfluejo de la akvejo 24, kiu post malgranda fluado laŭlonge de sia valo alfluas en la riveron Guadalmena, kiu alportas sian akvon al Guadalquivir.
Ekonomio
Agrikulturo (olivarboj kaj fruktoĝardenoj) kaj brutobredado. Subvencioj por stratriparado. Tekstila industrio.
Historio
Dum la lastaj jaroj (el 1985 antaŭen) okazis la "akvomilito" kiam la loĝantaro protestis kaj detruis elektrajn fostojn kiuj portis elektron al irigacia sistemo de grandaj bienegoj (ĝis 2000 hektaroj) kiuj prenis akvon necesan por malgrandaj agrikulturistoj. Tio malbonigas la situacion de kvar najbaraj vilaĝoj.
(89841) 2002 CM41
(89841) 2002 CM41 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Aphelodoris brunnea
Aphelodoris brunnea estas specio de nudbrankulo, mara gastropoda molusko en la familio Dorididae. Ĝi loĝas en la sala akvo de Sud-Afriko, inter Orient-Londono kaj Buffelsbaai. La nudbrankulo estas tre malrara en Port Elizabeth.
La limako estas malhela, parte pala kaj parte bruna. Ĝi havas ok brankojn ĉirkaŭ la anuso. Ĝia maksimuma longeco estas 45 mm.
La ĉefa manĝo de la Aphelodoris brunnea varŝajne estas spongoj. Ĝi eskapas per ondolinia transfleksiĝado de sia korpo, fornaĝante.
Končiny (Sloupnice)
Končiny estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas konsisto de municipo Sloupnice en distrikto Svitavy. Ĝi situas en valo de rojo Končinský potok inter Němčice kaj Netřeby, netutaj 2 km sude de Sloupnice, iomete pli ol 1 km norde de Kornice, parto de Litomyšl, kaj de Sedliště. Končiny perregistre dividiĝas en du partojn: pli malsupre situanta domaro Končiny 1.díl, kiu falas en katastran teritorion Dolní Sloupnice, kaj pli supre laŭ fluo solejo Končiny 2.díl en katastra teritorio Horní Sloupnice, distanco inter ili estas proksimume 1 kilometro. Ĉe la supra parto de Končiny kondukas transverse tra la valo ŝoseo kaj troviĝas ĉi tie aŭtobusa haltejo "Sloupnice, Končiny", ĝis Sloupnice kondukas el Končiny ankoraŭ du paralelaj vojoj. Laŭlonge laŭ longeco de la valo kondukas loka vojo, laŭ kiu estas verde markita piediranta vojo.
Ĉe la supra Končiny, sed sur teritorio de Kornice troviĝas fontejo, super kiu estas konstruita pilgrima kapelo de Virgulino Maria. En la jaro 1725 ĉi tie estis konstruita muelejo,komence de la 19-a jarcento en konekso kun kuracigaj efikoj de la fonto ankoraŭ gastejo. Hodiaŭ ĉi tie situas du domoj, ambaŭ daŭre loĝigitaj.
Casalvecchio Siculo
Casalvecchio Siculo estas komunumo en la sudo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Antillo, Castroreale, Forza d'Agrò, Furci Siculo, Limina, Sant'Alessio Siculo, Santa Lucia del Mela, Santa Teresa di Riva kaj Savoca.
Mihály Dálnoki Nagy
DÁLNOKI NAGY Mihály [da:lnoki nadj] estis hungara instruisto, unitariisma teologo. Li naskiĝis en 1612 en Dálnok kaj mortis la 25-an de aprilo 1648 en Koloĵvaro.
Biografio
Dálnoki Nagyi studis en la unitariisma kolegio de Koloĵvaro kaj en la Universitato Padua. Ekde 1636 li estis instruisto de sia iama kolegio kaj ekde 1638 lernejestro ĝi sia morto. En 1645 rigardinte la eklipson li preskaŭ tute blindiĝis. Liaj verkoj ne estas eldonitaj.
Hartinkov
Municipo Hartinkov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en subregiono Malá Haná, sub vertoj de Drahanská vrchovina en Natura parko Bohdalov-Hartinkov, 9 km nordoriente de urbo Jevíčko. En ĉirkaŭaĵo nordoriente leviĝas monteto Sušice (549 m s.m.) kaj okcidente monteto Ousov (587 m s.m.). Vivas ĉi tie.
Historio
Ĝis la 13-a jarcento estis areo de la vilaĝo kovrita per faga praarbaro. En la dua duono de 13-a jarcento estis vastaj forstoj ĉi tie koloniigitaj. Aktivis ĉi tie lokigisto Hartung, kies nomo konserviĝis en germana nomo de la vilaĝo "Hartungsdorf" kaj ankaŭ en malnova ĉeĥa nomo "Hartunkov". La germana nomo estas unue skribe menciita en la jaro 1291 en aprobo de urbaj rajtoj de Jevíčko sub kies jurisdikcio Hartinkov apartenis.
Posedantoj de la vilaĝo ŝanĝiĝis, ĝis en tridekaj jaroj de la 17-a jarcento aĉetis ĝin havulo de najbara kastelo Biskupice Jaroslav Drahanovský. El estinta fortikaĵeto en Hartinkov li aranĝis superularan korton en kiu lokaj kamparanoj faris servutajn laborojn. En la 17-a jarcento estis en Moravio kaj ankaŭ en Hartinkov tre vastigita paŝta bredado de ŝafoj por lano.
En la 18-a jarcento disvolviĝis en Hartinkov metiista produktado kaj en la 19-a jarcento ankaŭ lignofaligado kaj lignokarbigado, ĉefe por nova ferfandejo en Vranová Lhota. Sed fine de la jarcento tie la ferproduktado ree malkreskis pro situo de la ferfandejo fore de forvojo, kiu al konkurencaj fandejoj alveturigadis pli hejtvaloran kaj malmultekostan nigran karbon. Nombro de la loĝantoj en Hartinkov poste malkreskis. La unua ondo de amasa foriro de la loĝantaro estis dum ekonomia krizo en tridekaj jaroj kaj la dua ondo ekestis post la dua mondmilito, kiam multaj homoj foriris al proksimaj pli riĉaj vilaĝoj, kie akiris bienojn aŭ domojn post ellandigo de germana loĝantaro. Ankaŭ poste ĉefe junaj homoj foriradis en urbojn al nove konstruata industrio. La forlasitajn domojn ekposedadis homoj el urboj, plej multe el Brno kaj Prostějov, por semajnfina ripozado. Tiuj kun daŭra loĝantaro bone kunvivas.
Theo Jörgensmann
Theodor Franz Jörgensmann (n. 29-a de septembro 1948) en Bottrop Alemania estis ĵaza klarnetisto, komponisto kaj bandestro.
Derflice
Derflice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,37 km².
Historio
En la pasinteco situis en la vilaĝplaco granda mesa kapelo de Nemakulita Koncipo de Virgulino Maria el komenco de la 19-a jarcento (konstruita en 1804, disvastigita en 1839). En la jaroj 1908 kaj 1930 ĝi estis renovigita, sed jam en duono de la 1950-aj jaroj ĝi troviĝis en malbona stato kaj en la jaro 1960 ĝi estis detruita. Nove estis en la vilaĝplaco konstruita malpli granda kapeleto de Virgulino Maria - ligna tegmentaĵo kun artistaj forĝistaj elementoj, sonorilo en la tureto kaj parte prilaborita ŝtono kiel altaro. La skribaĵo datigas ĝin la 28-an de septembro 2008.
Dalolo
Dalolo estas vulkana eksplodkratero (aŭ maaro) en la Danakil-dezerto nordoriente de vulkano Erta Ale en Etiopio.
Dalolo formiĝis dum freata erupcio en 1926, kaj multaj similaj krateroj kovras la ĉirkaŭan sal-ebenon. Tiuj krateroj estas la plej malaltaj: ili havas altecon (pli prave: malaltecon) de minus 45 m aŭ pli (do sub marnivelo).
En la loka afara lingvo Dallol signifas dissolvo, malintegriĝo kaj priskribas la pejzaĝon de acidegaj lagoj (pH-valoro de ĉirkaŭ 2), de kaŭstikaj varmegaj fontoj, de fera oksido, sulfuro kaj salo-dezertoj. La regiono similas al la varmegaj fontoj de Nacia Parko Yellowstone.
Dositej Obradović
Dositej OBRADOVIĆ (origine: Dimitrije Obradović; naskiĝinta ĉ. 1739 je Ciacova, mortinta la en Belgrado) estis aŭstria-serba verkisto, filozofo, pedagogo, popolklerigisto kaj fondinto de la Belgrada universitato. Li nombriĝis inter la plej rimarkindaj kaj influaj personoj serbaj siatempe.
Vivo
Kiel juna viro, Dimitrije Obradović iris al la ortodoksa monaĥejo de Novo Hopovo (proksime de Irig) por frokuliĝi kaj prenis la nomon Dositej. Tie, kiel li poste skribis, li ekkomprenis ke monaĥa vivo ne estas la vera voko por li. Li foriris post tri jaroj kaj komencis vojaĝi tra la mondo kaj studi ĉe germanaj universitatoj. Kiel instruisto li vojaĝis tra Eŭropo kaj Malgranda Azio. Dum tri jaroj li studis filozofion kaj la grekan lingvon en la lernejo de Hierotheos Dendrinos en Izmiro. Li restis en Vieno dum ses jaroj kaj studis la germanan. Poste li laboris kiel lingvoinstruisto en Vojvodino kaj Moldavio. Li poste enskribiĝis ĉe la Universitato de Halle por daŭrigi siajn filozofiajn studojn ĉe Franckesche Stiftungen. Nur tie li por ĉiam demetis sian monaĥan kutimon.
Verkistece
Li daŭrigis siajn studojn ĉe la Universitato de Lepsiko. Ĝuste ĉi tie li komencis sian literaturan laboron. En 1783 li publikigis sian unuan libron Život i priključenija. Liaj vojaĝoj tiam prenis lin al Anglio kaj Francio, pri kiuj li raportis en epistola romano kiun li almetis al siaj Fabeloj en 1788. En 1804 li kreis kio poste iĝis la serban nacian himnon Vostani Serbije. En 1811 li iĝis kvazaŭ la unua ministro pri edukado en Serbujo.
Graveco
Dositej Obradović alportis scion kaj ideojn al la homoj kaj volis pliinteligentigi ilin. Li pledis por la uzo de la popollingvo en literaturo kaj por la emancipiĝo de virinoj. Tamen li mem nur uzis varion adaptitan al la serba burĝa parollingvo de Banato en sia unua romano revenonte poste pli klare al pli suda-komuna versio. En Belgrado monumento por li senvualigitis en la jaro 1914-a. La parlamento de Serbujo deklaris 2007 jaro de Dositej Obradović por memori ties "revenon" patrujen du jarcentojn antaŭe.
Kvara mondo
La terminon Kvara mondo kelkaj homoj konstruis analogie al Unua, Dua kaj Tria mondoj. Laŭ unuj, ĝi signifu la malriĉularon loĝantan en Unuamondaj landoj. Laŭ aliaj, ĝi estu termino por la diversaj indiĝenaj popoloj de la mondo, kiuj parte ankoraŭ vivas ekster la moderna socio kaj do ekster la kompar-skalo (industrio, ekonomio, edukado ks.) uzata por disdistingi la Mondojn Unuan kaj Trian.
3510 Veeder
3510 Veeder estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Glenn John Veeder.
(5920) 1992 SX17
(5920) 1992 SX17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi ne ricevis nomon.
NGC 5487
NGC 5487 (aliaj indikoj — MCG 1-36-21, ZWG 46.61, IRAS14072+0818, PGC 50537) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Armeo de Ĉilio
La Armeo de Ĉilio (Ejército de Chile) estas la terarmeo de Armitaj Fortoj de Ĉilio. Tiu 50,000-homa armeo (el kiuj 9,200 estas devigaj rekrutoj) estas organizita en ses divizioj, brigado por specialaj operacioj kaj aerbrigado.
En ĵusaj jaroj, kaj post kelkaj ĉefaj reekipadaj programoj, la Ĉilia Armeo iĝis unu el la teknologie plej antaŭeniraj kaj profesiaj armeoj en Ameriko.
La Ĉilia Armeo ricevas ĉefe ekipadon el Germanio, Nederlando, Svisio, Usono, Israelo, Francio, kaj Hispanio.
Mark Rudan
Mark Rudan (n. ) estas aŭstralia futbalisto.
Zell ZH
Pri la komunumo
Zell ZH estas komunumo en la distrikto Vinterturo, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 4938 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. La komunumo konsistas el la municipoj Zell, Rikon, Kollbrunn kaj Rämismühle, kaj la setlejoj Oberlangenhard, Unterlangenhard, Lettenberg, Schoren kaj Garten.
Mark Rudan
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Zell ZH
Geografio
Zell situas en la Tössvalo en la Zurika Oberlando inter Turbenthal kaj Vinterturo.
Trafiko
Zell situas ĉe la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Vinterturo tra la Tössvalo al Rüti ZH, kiu estas servita per la regiona trajnlino S26 de la Zurika Trafik-Unio. Zell ZH disponas pri tri stacidomoj ĉe tiu-ĉi linio, nome ', ' kaj .
Historio
La unua skriba mencio de la municipo Zell datiĝas el la jaro 741 kiel Celle en donacdokumento al la Monaĥejo Sankt-Galo. En la 12-a jarcento la posedrajtoj de Zell transiris de la Monaĥejo Sankt-Galo al la Grafoj de Kiburgo. Post la formorto de la familio Kiburgo la novaj posedantoj fariĝis ties heredantoj, la Habsburgoj. Post la Malnova Zurika Milito la tuta Grafejo Kiburgo, al kiu apartenis ankaŭ la municipoj de la hodiaŭa komunumo Zell ZH, estis vendita al la urbo Zuriko.
Tibeta Instituto en Rikon
En la vilaĝo Rikon troviĝas la plej granda tibet-budhisma monaĥejo ekster Azio. Ĝi estis fondita en 1968. Ĝi enhavas gravan bibliotekon, temas pri la plej granda post tiu de Dharamsala norde de Barato.
Fontenay-le-Fleury (stacidomo)
Fontenay-le-Fleury estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Fontenay-le-Fleury, apud , en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Akishige Kaneda
Akishige Kaneda (兼田 亜季重, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC, Montedio Yamagata, Avispa Fukuoka kaj Oita Trinita.
Fontenay-le-Fleury (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Cyr - Surdon (395000).
Dario Flick
Dario Flick, aŭ plennome Dario Alessandro Barbanti Flick - naskiĝis en Kolonjo, do nun -jara - estas germana popmuzika kantisto kaj infana aktoro. Li komence de la bazlernejaj jaroj komencis ludi gitaron, kaj konatiĝis kiel gitaristo de la germana infana muzikgrupo Apollo 3, kiun li fondis en 2006, en aĝo de naŭ jaroj, kune kun la samaĝuloj Henry Horn kaj Marvin Schlatter. Interalie li ludas je elektraj gitaroj de la tipoj Gibson Flying V, Gibson Les Paul, Fender Stratocaster kaj Fender Telecaster.
Sian unuan grandan rolon kiel aktoro lihavis en la jaro 2010 kadre de la futbala filmo Die Teufelskicker flanke de la du samgrupanoj kaj de aliaj infanoj, sed ankaŭ flanke de la plenkreskaj aktoroj Diana Amft, Benno Fürmann, Reiner Schöne kaj Armin Rohde. En la filmo li havis la ĉefolon de la akrobanta strata knabo Alex, gvidanto de strata bando, kaj ankaŭ en la daŭriga filmo, produktata en 2012, li havas tiun rolon.
Spreenhagen
Spreenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oder-Spree de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Amt Spreenhagen, el pluraj najbaraj komunumoj, kiuj komune plenumas iujn civitanajn servojn.
Himenio
Himenio (latine hymenium) estas la sporoportanta (produktanta) tavolo de la fruktokorpo de fungoj. Oni ofte nomas ĝin produkta tavolo.
Absolvo
Absolvo havas, inter la multaj signifoj, ankaŭ unu religia-teologian, precipe se referenciata al kristanismo. Tiukaze ĝi enirigas en la agon per kiu la sacerdoto, en la sakramento de la konfeso, liberigas la konfesan pentinton el la pekoj. Tiu koncepto de absolvo realiĝas nur se:
2)	la administranto estis valide sacerdotigita kaj kanone ŝarĝita por absolvi la personojn jure dependantajn de la religia aŭtoritato koncedinta.
La kristanaj eklezioj praktikantaj la absolvan sakramenton konscias ke ĝi mem havas la povon liberigi el la pekoj plenumitaj post la bapto pro tio ke Kristo starigis la sakramenton de la pardono de pekoj kiam li, resurektinte, elspiris sur la apostolojn dirante:
« Ricevu la Sanktan Spiriton: Kies pekojn vi pardonos, al tiuj ili estas pardonitaj; kies vi retenos, ili estas retenitaj » (Joh 20,22-23)
Ĉe tiu eksplicita konfido troviĝas en la Nova Testamento diversaj aludoj kaj invitoj de Jesuo ke la apostoloj faru kion li faras. Kaj oni aldonu la konstantan eklezian pratikadon pri tiu sakramento (vidu Ignacon, Tertulianon, Ireneon, Kiprianon ktp). Tiu lasta, ekzemple, opiniis ke tiu povo por pardoni la pekojn povas etendiĝi, kelkkaze, ankaŭ al la diakonoj, sed la diversaj komunumoj ne akceptis tion.
Profundigoj
Pro tiuj kialoj, la povo por absolvi aŭ neabsolvi el la pekoj estis transdonita al la apostoloj kaj iliaj posteuloj. Al Sankta Petro, estis aparte donitaj la “Ŝlosiloj de la Ĉiela Regno” (laŭ Mateo): tial ĉar la pekoj estas grava obstaklo por eniri la ĉielan regnon, eĉ sur la peko Petro havas povon. Tio kuntrenas, laŭ katolikismo, la povon leĝfaran kaj juĝan: pardoni kaj liberigi el la peko kaj el la peno devenanta el la peko. Tamen,laŭ iuj kristanaj konfesioj, per tiuj vortoj, kaj precipe per tiuj Johanaj (Joh 20,21-23), Jesuo ne intencis transdoni ĝeneralan povon sur la pekoj sed nur konfirmi tian povon okaze de la bapto. Se la absolvaj vortoj sur la pekulo pardonpetanta estas nur deklarativa (nerealiga) ĝenerale por la protestantoj kaj por la eklezioj kopta kaj armena, male, la absolva formulo estas laŭlitere kaj do laŭfakte interpretata kaj praktikata de ortodoksuloj kaj anglikanoj kaj aliaj minoraj konfesioj: en tio ili koincidas kun katolikismo.
Historio de la aplikado de la pardona absolvo
Se nuntempe la absolva formulo estas, en katolikismo, kaj iomsimila en aliaj eklezioj, “Mi vin absolvas el viaj pekoj en la nomo de Patro kaj de la Filo kaj de la Sankta Spirito”, ĝi laŭ jarcentoj ŝanĝiĝis. Ŝanĝiĝis ankaŭ la amplekso de la pekoj pardonindaj kaj la burokrataĵvicoj de la pentinto por plenumi la altruditan pentofaron. Ekzemplu la tarifa pentofaro. Ke en la praa eklezio nur malhaste formiĝis la konscio ke povas ĝui la absovan pardonon ankaŭ la postbaptaj pekantoj, montras inter aliaj verkoj La Paŝtisto de Hermaso kaj la kontrastoj rilataj al la reakceptado, en la komunumo, de Lapsi (= falintoj en la paganismon pro la sanga persekutoj de la romia leĝo).
Kiel oni praktikadis la altruditan pentofaron
Oni vidu artikolojn Ex opere operato kaj penitenco, kaj "pubblicazioni" en http://www.ueci.it.
BN. Evangelikaj eklezioj ne praktikas la absolvon ĉar ili ne akceptas la sakramenton de la konfeso kaj pro tio ke por unuopa konscienco eblas rekte rilati kun la pardonanta Dio, kaj do neniu rajtas intermitiĝi inter Dio kaj la pentinta pekulo. Male, por katolikismo, kaj ne nur, la absolvo estas signo/signifo de la pardonanta Dio.
Eksteraj ligiloj
Vidu: La fundamentoj de la kristanismo ĉe la Unione Esperantista Cattolica Italiana
Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure
Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure (La araneaĵo de Charlotte 2: La granda aventuro de Wilbur) estas animacia filmo lanĉita rekte por vídeo en Usono la 18-an de marto de 2003. Ĝi estas la daŭrigo de la konata historio Charlotte's Web.
La filmo estis produktita de Paramount Pictures, Universal Pictures (kies logoo videblas en la tutmondaj versioj), Universal Cartoon Studios (kies logoo videblas en la internaciaj versioj) kaj Nickelodeon, kaj distribuita de Paramount Home Entertainment en Usono kaj Universal Studios Home Entertainment ekstere.
Intrigo
La filmo temas pri la porko Wilbur, kiu vivas en bieno kaj devas prizorgi tri junajn araneojn, kiuj estis la filinoj de la araneo Charlotte, kiu mortis en la unua filmo, kaj devus eviti ke la nova amiko, ŝafo nomita nigra Cardigan, estu manĝita de malbona vulpo nomita Farley.
Akceptejo
La filmo estis vaste kritikita. En TV Guide oni diris ke en la filmo oni kaptis nek la koron nek la spiriton de la originalo kaj ankaŭ kritikis la animacion (kiu estis referita kiel "malriĉa"). Mike Long de DVD Talk ankaŭ diris ke la animacio estas malbonkvalita kaj similis karikaturon de sabato matene.
NGC 5488
NGC 5488 (aliaj indikoj — IC 4375, ESO 384-58, MCG -5-33-48, AM 1405-330, IRAS14051-3305, PGC 50423) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Brehov
Bazaj informoj
Brehov, hungare Imreg estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Brehov situas laŭ traira flankovojo. Trebišov troviĝas 20 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1309 en formo "Imbregh". En 1769 abatejo formiĝis, kiu iĝis kermesejo. En 1910 loĝis en Imreg 566 da homoj, (523 hungaroj, 23 germanoj, 17 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Imreg apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sátoraljaújhely, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Imreg rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1960 kulturdomo, en 1976 ponto konstruiĝis. En 2001 loĝis en Brehov 637 da homoj, (350 slovakoj, 277 hungaroj, 5 ciganoj).
Skalice
Nocio Skalice estas neunusignifa kaj ĝi povas havi la jenajn signifojn:
Nomo de rivero:
Nomo de senjora sidejo:
5170 Sissons
5170 Sissons estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Anthony Sissons, amikon de la malkovrinto.
Skalice
Nomo de municipo:
Nomo de parto de municipo:
Povas temi ankaŭ pri konsisto de la nomo de municipo:
aŭ partoj de municipo:
Sauensiek
Sauensiek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi konsideriĝas parto de la metropola regiono Hamburgo.
Édouard Levé
Édouard Levé (1-a de januaro, 1965 – 15-a de oktobro, 2007, Parizo) estis franca verkisto, artisto kaj fotisto.
Frua kariero
Levé estis mem-instruita kiel artisto kaj studis komercon ĉe la elita École supérieure des sciencoj économiques et commerciales. Li komencis pentri en 1991. Levé faris abstraktajn pentraĵojn sed forlasis la kampon (asertante bruli plejparton de siaj pentraĵoj) kaj prenis koloran fotografion je sia reveno de influa du-monata vizito al Barato en 1995.
Libroj kaj fotoj
Unua libro de Levé, Oeuvres (Verkoj, 2002), estas imaga listo de pli ol 500 malestantaj koncipaj artaĵoj de la aŭtoro, kvankam kelkaj de la ideoj estis prenitaj supre kiel la sidejoj de pli lastaj projektoj efektive kompletigitaj de Levé (ekzemple la fotografiaj libroj Amérique kaj Pornographie).
Levé veturis en Usonon en 2002 laŭ antaŭaranĝita itinero, per kiu li dokumentis arbitrajn, sed sistemajn pilgrimadojn al foraj urbetoj kaj malsignifaj vilaĝoj kun gloraj aŭ plensignifaj nomoj kiel Delhio, Romo kaj Parizo, sed en aliaj landoj. Samtempe li estis skribanta Autoportrait unu frazon ĉiutage kaj prenante la fotojn por la fotoserio Amérique, kiu bildigas malgrandajn amerikajn urbojn.
Autoportrait konsistas tute de apartiĝinta, senalineaj propozicioj de la asertoj de la aŭtorita parolanto kaj mem-priskribo, "kolekto de fragmentoj" de "literatura kubismo."
Lia fina libro, Suicido, kvankam fikcia, elvokas la suicidon de lia infanaĝa amiko 20 jarojn antaŭe, kion li menciis ankaŭ kiel "ŝoka malgranda afero, refaldita nonchalante..." en Autoportrait." Li liveris la manuskripton al sia redaktoro dek tagojn antaŭ ol li mem suicidis estante 42-jaraĝa.
Analizo de stilo
"En mia junaĝo, mi kredis, ke vivinstrukcioj helpos min vivi, kaj memmortigaj instrukcioj morti. Precize priskribi mian vivon prenos min pli longe ol vivi ilin. Mi pensas, ke ekzistas vivo post vivo, sed ne ekzistas morto post morto. La plej bela tago de mia vivo eble finiĝis."En la unua persono, laŭ hazarda ordo, en elmontrita prozo, radikala laŭ sia simpleco, la artisto akompanas nin dum sia tuta vivo: fakto post fakto, detalo post detalo, frazo post frazo.
Liaj dramaj fotaj serioj zorge rekreas detalajn kaj enigmajn scenojn kiel sonĝojn, formalajn ceremoniojn aŭ pornajn filmojn kaj rugbeoludojn (kiujn li kutimis reĝisori kun tute vestitaj aktoroj),
Molekula maŝino
Molekula maŝino, aŭ neologisme nanomaŝino, estas preciza nombro de molekulaj komponantoj kiuj produktas preskaŭ-mekanikajn movojn (elira produkto) kiel reago al specifa stimulo (enira produkto). La esprimo estas ofte pli ĝenerale aplikita al molekuloj kiuj simple imitas funkciojn kiuj okazas je makroskopa nivelo. La termino estas ankaŭ ofta en nanoteknologio kie nombro de tre kompleksaj molekulaj maŝinoj estis proponitaj por la celo konstrui molekulajn kunigilojn. Molekulaj maŝinoj povas esti dividata en du ampleksaj kategorioj; sinteza kaj biologia.
Molekulaj sistemoj kapablaj ŝanĝi kemian aŭ mekanikan procezojn for el ekvilibro reprezentas eblan gravan branĉon de kemio kaj nanoteknologio. Ĉar la gradado generata el tiu procezo ebligas plenumi utilan laboron, tiuj tipoj de sistemoj, laŭ difino, estas ekzemploj de molekula maŝinaro.
Reims (stacidomo)
Reims [ʁɛ̃s] estas franca stacidomo sur linioj -,  - Reims, Reims -  kaj  - Reims-Cérès, situanta en  Reims, apud Bétheny, en departemento Marne, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Grand Est.
Bratřejov
Bratřejov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Hormono foliklostimulina
Hormono Stimulina de Foliklo konata kiel Hormono Foliklostimulina (FSH el la angla) estas hormono de la tipo gonadotropina, kiu situiĝas en homoj kaj aliaj inoj primataj. Estas sintezita kaj sekreciita de ĉeloj gonadotropinaj de la antaŭa parto de hipofizo.
FSH kaj la hormono luteiga LH agas kunlabore en reproduktado.
FSH stimulas produktadon de oocitoj kaj de hormono nomita estradiolo dum la unua duono de ciklo menstrua. En viroj, FSH stimulas produktadon de spermatozooj.
FSH stimulas sekrecion de o estrogeno kaj, en pli malgranda mezuro, de inhibiciigo kaj aliaj produktoj poteinaj produktitaj de ĉeloj de foliklo ovola kaj de ĉeloj de Sertoli. Ankaŭ, ĝi pliigas la kvanton da riceviloj de LH, pliigante sentivecon de tiuj ĉeloj al LH.
Sekrecio de FSH estas reguligita de retroefiko, danke al ago de esteroidoj seksaj kaj aliaj hormonoj, kiuj atingas hipofizon.
Inhibina
Inhibiciigo estas hormono produktita de ĉeloj de Sertoli de testikloj, kiu haltigas sekrecion de aliaj hormonoj el distanco. Estas la kazo de:
Norda kazuaro
La Norda kazuaro (Casuarius unappendiculatus) konata ankaŭ kiel Unubrida kazuaro aŭ Orkola kazuaro, estas granda, fortika nefluga birdo.
Taksonomio
Edward Blyth unufoje identigis la Nordan kazuaron el specimeno el birdarejo situanta en Kolkato, Barato, en 1860. La genronomo Casuarius derivas el la malaja vorto kesuari "kazuaro", dum la specinomo unappendiculatus referencas al la ununura brido de la specio kontraŭ la du pendantaj bridoj el la Suda kazuaro. Oficiale, ne estas subspecioj, kvankam kelkaj fakuloj listigas kelkajn subspeciojn.
Aspekto
Ĝi havas aspran kaj rigidan nigran plumaron, bluan vizaĝan haŭtaĵon kaj kaskon pinte de la kapo. Ĝi havas brile ruĝajn al flavajn kolon kaj bridon. La piedoj estas grandaj kaj fortaj kun longaj, ponardecaj ungegoj en ties interna fingro. Ambaŭ seksoj estas similaj. La masklo, 30 al 37 kg, estas pli malgranda ol la ino, averaĝe 58 kg, kio faras ĝin la tria plej fortika vivanta birdospecio el la mondo post la Struto kaj la similgranda Suda kazuaro. Tiuj birdoj estas 149 cm longaj kaj staras 1.5 al 1.8 m alte. Kompare al la Suda kazuaro, la Norda kazuaro havas iomete pli mallongan bekon, 12 al 13.7 cm, sed iomete pli longan tarsan longon, nome 28 al 33.2 cm.
Filogenio
Kazuaredoj estas la familio de la Norda kazuaro. Estas nur kvar membroj de tiu familio, tri el ili estas kazuaroj, kaj la alia membro estas la ununura restanta specio de Emuo. La kvar specioj de birdoj estas similaj. Emuoj estis iame klasitaj en diferenca familio, ĝis oni decidis, ke ili estas tiom similaj al la Kazuaredoj ke ili povus esti klasitaj en la sama familio. Ĉiuj kvar membroj de la familio de Kazuaredoj estas grandaj kaj ankaŭ neflugaj birdoj.
La Norda kazuaro kaj la Emuo kunhavas similajn karakterojn. Ekzemple, kaj la Norda kazuaro kaj la Emuo havas bluan makulon ĉe vizaĝo kaj kolo, sed la funkcioj de tiuj diferencas. La makulo de la Emuo estas de pli pala koloro kaj estas uzata kiel sistemo por kamuflado kie ĝi loĝas. La blua makulo de la Norda kazuaro estas pli brila, kaj estas uzata por allogi partnerojn.
Teritorio kaj habitato
La Norda kazuaro estas distribuata kaj endemia al marbordaj marĉoj kaj pluvarbaroj de malaltaj teroj de norda Nov-Gvineo kaj de la insuloj Japen, Batanta kaj Salavati. Ili preferas altojn sub 490 m super marnivelo.
Kutimaro
Dum la reprodukta sezono, la poligama ino demetas tro al kvin verdajn ovojn sur bone kamuflita nesto preparita de la masklo, ŝi lasas la neston kaj la ovojn por trovi alian partneron. La masklo idozorgadas sola dum ĉirkaŭ naŭ monatoj.
Konservado
Pro pliiĝanta habitatoperdo kaj troĉasado en kelkaj areoj, la Norda kazuaro estis pritaksita kiel Vundebla ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj, kun ĉasado kiel la plej granda minaco. Indiĝenoj uzas la ostojn kaj ovojn, kaj kaptas la idojn por esti bredataj por viando. Dum la lignoproduktado malfermas pliajn areojn de la arbaroj, ĉasado iĝas pli drasta problemo. Ties loĝa teritorio estas de 186,000 km² kaj studo de 2000 metas ties nombrojn ĉe 9300.
Dolce
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Dolce (apartigilo)
Vorto Dolce havas plurajn signifojn:
Desiro de Siemens
Siemens Desiro estas serio de malaltplankaj dizeloleaj kaj elektraj trajnkompletoj produktita de kompanio Siemens Mobility, parto de la konzerno Siemens AG. Ili estas plej ofte uzataj en regiona kaj apudurba transportoj. Ekzistas pliaj versioj laŭ bezonoj de transportistoj: Planataj estas Desiro RUS (por rusaj fervojoj) kaj Desiro City por Britio. Tiuj ĉi menciitaj versioj ja ekzistas en pliaj versioj laŭ bezonoj de transportistoj, ekzemple Desiro Classic ekzistas en mallonga versio kun du pordoj kaj en longa versio kun tri pordoj.
En januaro 2013 ÖBB anoncis, ke ili mendis 100 pecojn de Desiro ML, kiuj uzatas ekde decembro 2015 sub nomo ÖBB cityjet .
Cassaro
Cassaro situas 40 kilometrojn okcidente de Siracusa. La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo kaj gruzofosejoj.
NGC 5489
NGC 5489 (aliaj indikoj — ESO 271-21, PGC 50701) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
25340 Segoveso
25340 Segoveso estas asteroido de la interna asteroida zono, aŭ Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kelta princo Segoveso aŭ Segovesus aŭ Sigoves (? – -400), la unua Kelto konata en la areo de la Centra Eŭropa baseno. Kune kun sia frato Beloveso, li estis menciita de Tito Livio kaj de la Kimra kroniko.
Vidu ankaŭ: 48844 Beloveso.
10224 Hisashi
10224 Hisashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Skitio
Skitio (kaj en Antikva greka: Σκυθική, Skythikē) estis regiono de Centra Eŭrazio en klasika antikveco, okupita de la orientaj iranaj Skitoj, enhavanta partojn de Orienta Eŭropo oriente de la rivero Vistulo kaj de Centra Azio, kun la orientaj bordoj de la regiono svage difinitaj de Grekoj. La Antikvaj Grekoj donis la nomon Skitio (aŭ Granda Skitio) al ĉiuj teroj nordoriente de Eŭropo kaj de la norda marbordo de la Nigra Maro.
Ĝenerala priskribo
La Skitoj – nome greka nomo por tiu dekomence nomada popolo – loĝis en Skitio el almenaŭ la 11a jarcento a.K. al la 2a jarcento p.K. Ties loko kaj etendo variis laŭlonge de la tempo sed kutime etendis malproksime okcidente pli ol estas indikita en la mapo apude.
Skitio estis izola ŝtato kiu originiĝis tiom frue kiom ĉe la 8a jarcento a.K. Malmulte oni konas el ili kaj el ties regantoj. La plej detala okcidenta priskribo estis de Herodoto, kvankam ne certas ke li iam estis en Skitio. Li diras ke la propraj nomoj de Skitoj estis "Skoloti". La Skitoj iĝis pli kaj pli setliĝintaj kaj riĉaj en sia okcidenta limo kun la Grek-Romia civilizo.
Lützow (1939)
La peza krozilo Lützow estis la kvina kaj lasta krozilo de la Admiral Hipper-klaso (la klaso estis nomumita post la dua ŝipo Admiral Hipper, ĉar tiu elstakiĝis) kaj estis mendita sub nomo Kreuzer L kaj ricevis la nomon Lützow post la prusa generalo Adolf Freiherr von Lützow.
Historio
En oktobro 1939, Sovetunio postulis - kompense al ekonomiaj helpo kaj liveroj - la du lastajn (ankoraŭ nepretajn) malpezajn krozilojn de la Admiral Hipper-klaso. Ĝi estis la lasta ŝipo, vendita al Sovetunio (la 15-an de aprilo 1940). Oni komencis finpretigi la ŝipon en Leningrado kaj ĝi ricevis la nomon Petropavlovsk.
Ĉe komenco de la kontraŭsovetia atako de Nazia Germanio, la ŝipo estis preta je du trionoj. En septembro 1941 ĝi estis forte trafita per nazigermaniaj kanonoj kaj sinkis al la grundo de la leningrada haveno. Oni demuntis la kanonojn, armilojn kaj ekuzis ilin en defendo de la urbo. En septembro 1942 sukcesis levi la ŝipon kaj ĝis februaro 1943 ĝi provizore ripariĝis. Oni renomis ĝin Tallinn en 1944 kaj ĝi partoprenis en la liberigo de Leningrado. la ŝipo estis neniam tutpreta, ĝi servis poste kiel dormoŝipo Dnepro, ĝis en 1960 oni plene malmuntis ĝin.
Ufuk Talay
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Elektodistriktoj de Kantono Sankt-Galo
Ekde la 1-a de januaro 2003, la Kantono Sankt-Galo (Svislando) estas subdividita en 8 elektodistriktojn, kiuj ne konas ĉefurbon aŭ ĉefkomunumon. Antaŭe la kantono havis 14 distriktojn.
Kiel la nomoj diras, la elektodistrikoj havas pure politikan rolon dum la elektoj, sed neniajn administrajn taskojn. La antaŭaj distriktoj en Sankt-Galo ne plu ekzistas. Tio estis rezulto de administra reformo, kies ĉefa celo estis ŝparo de kostoj. Aliflanke ekzemple Werdenberg, Rejnvalo kaj Togenburgo estas historiaj regionoj, kies unueco ankaŭ per geografiaj trajtoj estas substrekita. Pro tio la reformon anticipis vigla politika diskuto kaj kontraŭstaro de parto de la loĝantaro.
Eksterteritoriaj zonoj de la Apostola Seĝo
La Eksterteritoriaj Zonoj de la Sankta Seĝo, ĉeestaj ene de la limoj de la Itala Respubliko estas ĉi-sube listigitaj. La teritoria suvereneco estis paktita kaj konfirmita okaze de la subskribo de la Lateranaj Traktatoj de 11-a de februaro 1929.
Elektodistriktoj de Kantono Sankt-Galo
Malnovaj distriktoj de la Kantono Sankt-Galo
Ĝis la jaro 2002 la Kantono Sankt-Galo estis subdividita en la sekvantajn distriktojn: Malnov-Togenburgo, Gaster, Gosaŭo, Nov-Togenburgo, Supra Rejnvalo, Supra Togenburgo, Rohrschach, Sankt-Galo, Sarganso, Lago-Distrikto, Malsupra Rejnvalo, Malsupra Togenburgo, Werdenberg kaj Wil.
Bezirk (Schweiz)
Aŭstralazia sagobirdo
La Aŭstralazia sagobirdo, Aŭstralia anhingo aŭ Aŭstralia sagobirdo (Anhinga novaehollandiae) estas specio de birdoj de la sagobirda familio, nome Anhingedoj. Ĝi troviĝas en Aŭstralio, en Molukoj kaj Malgrandaj Sundaj Insuloj de Indonezio, Novzelando, kaj Novgvineo.
Eksterteritoriaj zonoj de la Apostola Seĝo
Tiuj zonoj troviĝas ne nur en Romo, sed ankaŭ en aliaj lokoj de la Provinco de Romo. Ĉiuj tiuj lokoj kun iliaj establoj, escepte de la Minora Roma Seminario, estis deklaritaj de la organo por la Edukado, scienco kaj kulturo de Unuiĝintaj Nacioj “Mondaj Heredaĵoj".
Aŭstralazia sagobirdo
Ĝi estas tre proksime rilata al la Amerika (Anhinga anhinga), Afrika (Anhinga rufa), kaj Orienta (Anhinga melanogster) sagobirdoj.
Eksterteritoriaj zonoj de la Apostola Seĝo
La ekstrateritoriaj zonoj troviĝas ene de la itala teritorio. Kun la solvo de la Roma problemo, tiuj teritorioj estis similigitaj, internacijure kaj konvencie, al ambasadorejoj de la fremdaj landoj. De ĉiam tiuj palacoj kaj teritorioj estis uzitaj por la taskoj de la eklezia administrado.
Meksika Golfo
La Golfo de Meksiko aŭ Meksika Golfo (Golfo de México, Gulf of Mexico) estas golfo de Atlantiko plejparte ĉirkaŭata de Usono, Meksiko kaj Kubo. Ĝi longas preskaŭ orient-okcidente kaj larĝas  sud-norde. Ĝia areo estas proksimume.
La buŝon de la golfo formas la duoninsuloj Florido (nord-oriente) kaj Jukatano (sude). Meze en tiu buŝo situas Kubo kaj dividas la buŝon al la Florida Markolo kaj la Jukatana Markolo.
La suda triono de la golfo situas en la tropika zono (la Tropiko de Kankro preterpasas norde de Kubo). La varma Golfofluo iras de tiu zono trans Atlantikon kaj mildigas la klimaton de Eŭropo.
En la golfon fluas kelkaj riveroj, kies plej signifaj estas Misisipo kaj Rio Grande del Norte.
Aŭstralazia sagobirdo
Aspekto
Ĝi pezas ĉirkaŭ 2.6 kg, kaj estas 85–90 cm longa, kaj havas vivodaŭron de ĝis 15 jaroj.
La Aŭstralazia anhingo havas, kiel la parencoj, longan rektan bekon kaj longan serpentecan kolon. Ĝi kutime naĝas montrante nur la serpentecan kolon, pro kio ĝi estas foje nomata "serpentobirdo". Ĝi diferencas klare el la parencoj pro pli ampleksa blanka areo en subaj partoj ĉe inoj.
Temas pri specio kun klara seksa duformismo. Masklaj plenkreskuloj havas malhelan brunecnigran plumaron ĝenerale, sed la brusto estas malhelbruna. Supro de flugiloj estas tre brile nigraj, kun blankecaj, arĝentogrizaj aŭ helbrunecaj strioj kaj punktoj. La vosto estas longa, rondoforma kaj brile griznigra. La kapo kaj la longa, fajna kolo estas nigraj. Estas blankeca strieco en vizaĝo, el la bazo de la beko, tra la vizaĝoj al supro de kolflankoj. La longa, pinteca beko estas flava. La okuloj estas flavecaj. La kruroj kaj membranecaj piedoj estas karnokoloraj.
Ino havas griz-brunajn suprajn partojn. Subaj partoj estas pli palaj ol ĉe la masklo, palgrixzaj al blankecaj. La blanka strio en vizaĝo kaj kolo estas malpli distinga kaj kun nigra bordo. La okuloj estas flavecaj.
La nematuruloj similas al inoj sed kun blanka kolstrio tre nedistinga.
Kutimaro
Tipa habitato estas nesalakvaj aŭ saletaj humidejoj pli ol 0.5 m profundaj kun falitaj arboj aŭ branĉoj (por ripozado kaj flugilsekigado) kaj vegetalaj bordoj; malpli komune, sagobirdoj troviĝas en ŝirmitaj saletaj aŭ estuaraj medioj. Preferata habitato estas mangrovoj. Ili videblas kutime havante malfermitajn flugilojn por sekigi ilin, kiel faras kormoranoj, kun kiuj ili ofte kunloĝas, sed diferencigo estas facila pro la svelteco kaj longa kolo de la anhingoj.
Ili flugas gracie kaj ofte ŝvebas super termikoj.
Manĝado
Ili fiŝkaptas subakve, portas la predon al la surfaco kaj tie englutas ĝin; plej malgrandaj manĝeroj povas esti englutataj subakve. Ili manĝas ĉefe fiŝojn, sed ankaŭ aliajn akvobestetojn kiaj insektoj, testudoj ktp.
Reproduktado
La masklo elektas la nestolokon kaj preparas ĝin; faras iom da memmontrado per flugilmontrado kaj skuado de bastonetoj. La nesto kutime estas ĉirkaŭ 3,5 m alta. La ino demetas 2 al 6 ovojn. La kovado daŭras ĉirkaŭ 28 tagojn fare de ambaŭ gepatroj. La idoj eknaĝas post 4 semajnoj, kaj ekflugas post 50 tagoj.
Dezső Pécsi-Pilch
Dezső Pécsi-Pilch [deĵO pEĉi-pilĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pécsi-Pilch Dezső estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia frato estis Jenő Pilch.
Dezső Pécsi-Pilch naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Budapeŝto.
Vaporaŭto
Vaporaŭto estas aŭto (aŭtomobilo) kiu uzas energion el vaporaparato. Tiu vapormaŝino estas ekstera brul-motoro en kiu la brulaĵo estas bruligita ekster la motoro, male al interna eksplodmotoro, en kiu la brulaĵo estas bruligita ene de la motoro. La eksterbrulaj motoroj havas pli malaltan varmigan efikon, sed ili pli facile regulas la elsendon de karbona monooksido.
La unua vaporaŭto estis supozite konstruita en 1672 fare de Ferdinand Verbiest, nome flandra Jezuito en Ĉinio. Tiu vehiklo estis fakte ludilo por ĉina imperiestro. Ĉar ĝi ne intencis porti pasaĝerojn, kaj tiel ĝi ne estis prezice "aŭto", la aparto de Verbiest ŝajne estis la unua motora vehiklo. La unuaj realaj eksperimentaj vaporaŭtoj estis konstruitaj fine de la 18a kaj komence de la 19a jarcentoj, sed nur post Richard Trevithick disvovlvigis la uzadon de alt-prema vaporo, ĉirkaŭ 1800, vapormotoraj aŭtoj iĝis praktika propono. Ĉirkaŭ la 1850-aj jaroj eblis produkti ilin komerce: survojaj vaporvehikloj estis uzataj por multaj aplikoj.
La disvolvigo de vaporaŭtoj estis bremsita pere de kontraŭa leĝaro el la 1830-aj jaroj kaj poste la rapida disvolvigo de la teknologio de internaj eksplodmotoroj en la 1900-aj jaroj, kondukis al ties komerca rezigno. Relative malmultaj vaporaŭtaj vehikloj restis uzataj post la Dua Mondmilito. Multaj el tiuj vehikloj estis akiritaj de entuziasmuloj por konservadaj celoj.
La esplorado por plinovigeblaj energifontoj kondukis al porokaza reapero de la intereso por la uzado de vaporenergio por survojaj vehikloj.
7353 Kazuya
7353  Kazuya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana inĝeniero Kazuya Yoshida, fakulo pri robotiko en la Universitato Tohoku. Li disvolvis robotajn sistemojn por esplori la asteroidojn. Li estas lerta astrofotisto kaj ano de la stacio de la monto Njukasa, elde kiu la asteroido estis malkovrita.
Colette Besson
Colette Besson (naskiĝis en Saint-Georges-de-Didonne (Charente-Maritime), mortis  en Angoulins (Charente-Maritime), estas franca atleto. En 1968, ŝi gajnis oran medalon de 400-metra kurado dum Olimpiaj Ludoj de Meksiko.
Omaĝo
En Parizo, haltejo  de tramvojo T3b, inaŭgurita la, portas ŝian nomon.