cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reinhold Schneider
Graveco
En sia tre aŭtobiografia malfrua kreiva fazo li iomete forlasis la dogman katolikismon, kiel en Der Balkon (1957) aŭ Winter in Wien (1958). Sed certe restis ankaŭ tie ĉi la adaj konfliktoj inter malsupraj potencoj kaj enĉiela regado de la spirito. Jenas aliaj verkoj de li: la poemkolekto Sonette von Leben und Zeit, dem Glauben und der Geschichte (1954), la romano Die silberne Ampel (1956), la rakontoj Taganrog (1946) kaj Das getilgte Antlitz (1953), la dramoj Der große Verzicht (1950) kaj Innozenz und Franziskus (1952) kaj la prelegokolekto Weltreich und Gottesreich (1946).
Fonto
Baecker, Veit Christoph: "Schneider, Reinhold", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation 2006 (DVD)
Kuhmoinen
Kuhmoinen estas komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. Kuhmoinen estas la plej suda komunumo en Meza Finnlando. Ĝis 1973 la komunumo apartenis al la gubernio Tavastio. Pentti Linkola loĝis en Kuhmoinen longan tempon.
La areo de Kuhmoinen estas 937,12 km², el kio 275,26 km² estas akvo. Ĝi havas 2838 loĝantojn.
Bostriko (genro)
Bostriko (Bostrichus, kelkfoje Bostrychus) estas genro de skaraboj el la familio de bostrikedoj (Bostrichidae). La specioj troveblas en Palearkta ekozono (inklude de Eŭropo), proksima Oriento kaj Nord-Afriko.
Gea de Albarracín
Gea de Albarracín [ĤEa dealbaraZIN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Sierra de Albarracín.
Padenghe sul Garda
Padenghe sul Garda estas komunumo de Italio.
Gea de Albarracín
Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Albarracín, je 24 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara. Gea de Albarracín estas unu el sudokcidentaj municipoj de la regiono. Gea de Albarracín estas sur tre montara areo je 1 031 msm, komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1512 oriente al Teruelo kaj okcidente al Albarracín.
Ĝi estas ĉe la fluejo de la rivero Guadalaviar (el araba ŭadi al-abjad, "blanka rivero" ), konata sudoriente, en Valencilando kiel rivero Turia. Parto de ĝia municipa teritorio estas okupata de la protekita loko de la Pinaroj de Rodeno (pinastroj); ĝi etendiĝas laŭlonge de 623 Ha.
Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro. Ĝis la 20a de Aŭgusto 1610 ĝi estis loĝloko de araboj tre grava en la komarko, ĉar estis 2 340 loĝantoj (452 domoj laŭ datumoj de la Markizo de Aytona, Vicreĝo de Aragono). Tiun tagon estis forpelitaj 2 260 moriskoj, el kiuj, kun 750 de Teruelo kaj Bezas, foriris al la marhaveno de Los Alfaques, en San Carlos de la Rápita (Taragono). Sekve ĝi estis reloĝata de kristanoj ĉefeel Navaro, Kastilio, Valencilando, Katalunio kaj Andaluzio.
Ekde 2010 la Kultura Asocio El Solanar de Gea en la lasta semajnfino de julio rekreas la tragedion kiun tiu forpelo okazigis al la loĝloko. La moriska pasinteco aperas simbole ankaŭ en la municipa blazono kiel kapo de maŭro.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el 1 151 loĝantoj en 1930-aj jaroj ĝis nunaj 378 loĝantoj.
Altiraĵoj estas la preĝejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, pinaroj.
Bouilly (Aube)
Bouilly estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bouillerands.
Listo de dioj
Lingva noto
La vorto Alaho ne estas nomo de dio, sed aldono de o-finaĵo al la araba vorto "al-lah" signifanta "la dio", t.e. "Dio" (en la araba ne ekzistas majuskloj). Arablingvaj kristanoj kaj islamanoj preĝas ne je "*Alaho", sed je la sama "Dio", kion arabe oni eldiras "al-lah", same kiel angloj diras "God" kaj finnoj "Jumala".
Elektromotoro
Elektromotoro estas elektra maŝino, kiu per helpo de magneta kampo transformas la elektran energion al mekanika laboro. En la elektromotoroj la forto, kiun la magneta kampo efikas je la konduktilo de bobeno, transformiĝas al moviĝo. Tiel la elektromotoro estas la malo de la generatoro. Elektromotoroj produktas plej ofte rotaciantajn moviĝojn, sed ili povas efektivigi ankaŭ aliajn moviĝojn.
Oni povas distingi inter
Maldekstra vojo kaj dekstra vojo
La terminoj Maldekstra Vojo kaj Dekstra Vojo referencas diĥotomion inter du kontraŭaj vizaĝoj de Okcidenta esoterismo, kiu kovras diversajn grupojn okupitaj de okultismo kaj ceremonia magio. Laŭ kelkaj difinoj, la Maldekstra Vojo egalas al malica Nigra magio kaj la Dekstra Vojo al homama Blanka magio.  Aliaj okultistoj kritikas ĉi tiun difinon, kredante ke la Maldekstra-Dekstra diĥotomio referencas simple al malsamaj specoj de laboro kaj ne nepre signifas bonajn aŭ malbonajn magiajn agojn.
Laŭ pli lastatempaj difinoj, kiuj bazas sin mem sur la devenoj de la terminoj inter indiana Tantra, la Dekstra Vojo aŭ DV, estas vidita kiel difino por tiuj magiaj grupoj kiuj sekvas specifajn etikajn kodojn kaj socian konvencion, dum la Maldekstra Vojo adoptas la kontraŭan sintenon, asertante la rompadon de tabuoj kaj la forlasado de fiksita moraleco. Kelkaj nuntempaj okultistoj emfazas ke ambaŭ vojoj povas esti sekvitaj de magia praktikisto, ĉar ili esence havas la samajn celojn.
Dekstra Vojo
La Dekstra Vojo estas ofte taksita kiel aludanta al magiaj aŭ religiaj grupoj kiuj aliĝas al certa aro de karakterizaĵoj: La okultistoj Dion Fortune kaj William G. Gray konsideras ne-magiajn Abrahamajn religiojn kiel de la Dekstra Vojo.
Maldekstra Vojo
La historiisto Dave Evans studis adeptojn de la Maldekstra Vojo en la frua 21a jarcento, farante plurajn rimarkojn pri iliaj praktikoj:
Kritiko
Kritiko de ambaŭ terminoj venis de diversaj okultistoj. La Magister de la Cultus Sabbati, Andrew D. Chumbley, deklaris ke ili estis simple "teoriaj konstruĵoj" kiuj estis "sen definitiva objektiveco" malgraŭ ambaŭ vojoj povas esti utiligitaj de la magiisto. Li uzis la analogion de persono havanta du manojn, dekstran kaj maldekstran, ambaŭ servantan al la sama majstro. Similaj sentoj estis esprimitaj de unu Vika Alta Pastro John Belham-Payne, kiu deklaris, "Por mi, magio estas magio."
Vamaĉara
Vāmācāra estas Sanskrita termino signifanta "atingon per la maldekstra mano" kaj estas sinonima al Maldekstra Vojo (Sanskrita: Vāmamārga). Ĝi priskribas apartan manieron de adoro aŭ spirita praktiko (Sanskrita: sadhana) kiu ne estas nur neortodoksa (Sanskrit: Nāstika) al norma Veda prohibicio, sed antipoda kompare al triumfantaj kulturaj normoj. Ĉi tiuj praktikoj estas ofte ĝenerale konsideritaj Tantraj en orientiĝo. La kontraŭa termino al Vamaĉara estas Dakshinachara (mallongite, "Dekstra Vojo") kiu estas uzita ne nur aludi al ortodoksaj (Āstika) sektoj sed al manieroj de animeco kiuj sekvas spiritajn praktikojn laŭ Veda prohibicio sed ankaŭ ĝenerale sekvas triumfantajn kulturajn normojn. Tio dirita, maldekstraj kaj dekstraj manieroj de praktiko povas esti evidentaj en ambaŭ ortodoksaj kaj neortodoksaj lernejoj de Darmaj religioj kiel Hinduismo, Ĝajnismo, Sikismo, kaj Budhismo kaj estas afero de estetiko, kulturo, prefero, iniciato, sadhana kaj darma deveno (parampara).
Tantro kaj Helena Blavatsky
La okcidenta uzado de la terminoj Maldekstra Vojo kaj Dekstra Vojo komencis Helena Blavatsky, 19-jarcenta okultisto kiu fondis la Teozofian Socion. Ŝi trairis partojn de suda Azio kaj asertis renkonti multajn mistikulojn kaj magiajn praktikistojn en Barato kaj Tibeto. Ŝi evoluigis la terminon Maldekstra Vojo kiel traduko de la termino Vama-marga, Barata Tantra praktiko kiu emfazis rompi hinduajn sociajn tabuojn per ĝui seksumadon dum rito, trinkadon de alkoholon, manĝadon de viando, kaj renkontumado en tombejoj, kiel parto de la spirita praktiko. La termino Vama-marga laŭvorte signifis "la maldekstran vojon" en la Sanskrita kaj ĝi pro tio ke Blavatsky unue ekuzis la terminon.
Revenante al Eŭropo, Blavatsky ekuzis la terminon. Estis relative facile por ŝi asocii maldekstro kun malbono en multaj eŭropaj landoj, kie ĝi jam havis asocion kun multaj negativaj aferoj; kiel la historiisto Dave Evans notis, samseksemuloj estis nomitaj "maldekstromana" dum en protestantaj nacioj, Romaj katolikoj estis nomitaj "maldekstraj piedumuloj". Ĉi tiu asocio kun negativaj flankoj de socio povas esti sekvita retroe al la Biblio, en kiu ĝi deklaras:
Adopto en la okcidentan esoteran tradicion
En Nov-Jorko, Helena Blavatsky fondis la Teozofian Societon kun pluraj aliaj homoj en 1875. Ŝi ekskribadis plurajn librojn, inkluzive Isis Malkovrita (1877) en kiu ŝi enkondukis la terminojn Maldekstra Vojo kaj Dekstra Vojo, firme deklarante ke ŝi ŝi mem sekvis la Dekstran Vojon kaj ke adeptoj de la Maldesktra Vojo estis praktikistoj de Nigra Magia kaj estis minaco al socio. La okulta komunumo baldaŭ kaptis ŝian novan duecon, kiu, laŭ historiisto Dave Evans, "ne ekzistis antaŭe" en la Okcidenta Esotera Tradicio. Por ekzemplo, Dion Fortune, la fondinto de esotera magia grupo (la Societo de la Interna Lumo) ankaŭ surprenis la flankon de la Dekstra Vojo, farante la aserton ke "nigraj magiistoj" aŭ adeptoj de la Maldekstra Vojo, estis samseksemuloj kaj ke Barataj servantoj eble uzus malicajn magiajn ritojn dediĉitajn al la diino Kalio kontraŭ siaj Eŭropaj mastroj.
Aleister Crowley plue ŝanĝis kaj popularigis la terminon en certaj okultaj rondoj, aludante al "Frato de la Maldekstra Vojo" aŭ "Nigra Frato", kiel unu kiu malsukcesis atingi la gradon de Magister Templi en la sistemo de ceremonia magio de Crowley. Crowley ankaŭ menciis la Maldekstran Vojon dum priskribi la punkton ĉe kiu la Adeptus Exemptus (kiel sia malnova Kristana mentoro, Macgregor Mathers) elektas transiri la Abismon, kiu estas la loko de Ĉoronzon kaj la iluzia dekunua Sefiroto, kiu estas Da'ath aŭ Scio. En ĉi tiu ekzemplo, la kompetentulo devas kapitulaci ĉion, inkluzive la konsilon de sia Sankta Gardanta Anĝelo kaj salti en la Abismon. Se lia amasigita Karmo estas sufiĉa kaj se li tut-plene detruas sin mem, li fariĝas "bebo de la abismo", kaj leviĝas kiel Stelo en la sistemo de Crowley. Aliflanke, se li retenas iun fragmenton de egoismo aŭ se li timas transiri, li tiam fariĝas surŝelita. La tavoloj de sia memo, kiun li ne forŝutis en la Abismo, enŝeligas lin. Li estas tiam nomita  "Frato de la Maldekstra Vojo", kiu poste estos rompita kaj disfalita kontraŭ sia volo, pro tio ke li malsukcesis elekti libervolan disfalon. Crowley ligilis ĉiom de tio al "Maria, (kiu estas) blasfemo kontraŭ BABALON" kaj ankaŭ al la senedzeco de kristanaj pastroj.
Alia de tiuj homoj kiun Fortune taksis kiel adepton de la Maldekstra Vojo estas Arthur Edward Waite, kiu ne agnoskis ĉi tiujn terminojn kaj asertis ke ili estis nove enkondukitaj kaj ke en ajna kazo li taksis la terminojn "Maldekstra Vojo" kaj "Dekstra Vojo" kiel apartaj de Nigra kaj Blanka Magio. Tamen, malgraŭ la provoj de Waite distingi la duopon, la ekvacio de la Maldekstra Vojo kaj Nigra Magio estis disvastigita pli ĝenerale en la fikcio de Dennis Wheatley; Wheatley ankaŭ kunligis la duopon al Satanismo kaj ankaŭ la politika ideologio de komunismo, kiu li vidis kiel minaco al tradicia brita socio. En unu el liaj romanoj, Stranga Konflikto (angle: Strange Conflict) (1941), li deklaris jene:
Pli postaj 20aj kaj 21aj jarcentoj
En la lasta duono de la 20a jarcento diversaj grupoj ekestiĝis kaj priskribis sin mem kiel de la Maldekstra Vojo, sed ne konsideris sin mem kiel sekvantoj de Nigra Magio. En 1975, Sektoj de la Ombro (angle: Cults of the Shadow) estis eldonita, en kiu la verkisto de la libro, Kenneth Grant, kiu ankaŭ estis studento de Aleister Crowley, eksplikis kiel si kaj sian grupon, la La Ordo de Tifonaso, praktikadis la Maldekstra Vojon. Grant revenigis la terminon al ĝiaj radikoj en orienta Tantra, deklarante ke ĝi pritemis kontraŭstari tabuojn, sed ke ĝi devus esti uzita kune kun la Dekstra Vojo por atingi ekvilibron.
Győrszemere
Győrszemere (djOrsemere) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét.
Howe (apartigilo)
Howe staras por:
Lokoj en Germanio:
Lokoj en Usono:
Győrszemere
Situo
Győrszemere situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo kaj ĉefvojo inter Győr kaj Pápa. Aŭtoŝoseo M1 inter Budapeŝto kaj Vieno estas ne tro for. Győr troviĝas 18 km-ojn.
Maldekstra vojo kaj dekstra vojo
Pli postaj 20aj kaj 21aj jarcentoj
Kiam Anton Szandor LaVey estis evoluiganta sian formon de Satanismo dum la 1960aj jaroj, li emfazis la malakcepton de tradicia kristana moraleco kaj nomis sian novan filozofion kiel formon de la Maldekstra Vojo. En lia Satana Biblio, li skribis ke "Satanismo ne estas blank-luma religio; ĝi estas religio de la karno, la ĉiutageco, besteco — ĉiu el tiuj aferoj estanta regita de Satano, la personigo de la Maldekstra Vojo".
Howe (apartigilo)
en la Unuiĝinta Reĝlando:
„Howe“ estas la familia nomo de :
Győrszemere
Famuloj
En Győrszemere naskiĝis Ágnes Dukkon, literaturhistorio.
Maldekstra vojo kaj dekstra vojo
Pli postaj 20aj kaj 21aj jarcentoj
En Rusio estas tradicio de prakitkoj de la Maldekstra Vojo en la komunumo de Slava nov-paganismo sub la influo de Volĥv Veleslav (ruse: Волхв Велеслав), kiu ĝenerale konsideriĝas la patro de slava rekonstruisma paganismo. Simila influo ekzistas en la Odinisma komunumo sub Askr Svarte kaj en Anglio sub Nikarev Leshy. Ankaŭ Veleslav verkis plurajn librojn pri Tantro kaj la Maldekstra Vojo.
Turkov
Priskribo
Temas pri izolita teritorio de ekosistemo de inundebla arbaro. En la sudokcidenta kaj orienta partoj troviĝas digoj de eksaj fiŝlagoj plantitaj de kverkoj maljunaj proksimume 200 jaroj. Post inundo en la jaro 1997 la teritorio akiris karakteron de senflueja kaldronejo. La inundo fakte likvidis la devenan malsekejajn alnejojn kreskantaj sur la lokoj de la eksaj fiŝlagoj. Nuntempe la malsekejaj alnejoj regeneras. Sed malgraŭ tio eĉ ĉi tie restis kelkaj interesaj specioj, ekz. lunario (Lunaria rediviva), taliktro (Thalictrum lucidum), flava iriso (Iris pseudacorus), glata ulmo (Ulmus minor) aŭ moska adokso (Adoxa moschatellina).
Maldekstra vojo kaj dekstra vojo
Uzado en Tantro
Tantro estas aro de esoteraj barataj tradicioj kun radikoj en hinduismo kaj poste en budhismo (elkreskaĵo de la Dharma tradicio). Tantro estas ofte dividita per siaj praktikistoj en du malsamajn vojojn: dakŝinaĉara kaj vamaĉara, tradukita kiel Dekstra Vojo kaj Maldekstra Vojo. Dakŝinaĉara konsistas el tradiciaj hinduaj praktikoj kiel asketismo kaj medito, sed vamaĉara inkluzivas ritajn praktikojn kiuj kontraŭas ĉefan hinduismon, kiel seksajn ritojn, konsumo de alkoholo kaj aliajn drogojn, best-oferojn, kaj kanibalismo. La du vojoj estas viditaj de Tantristoj kiel egale validaj alproksimiĝoj al klerismo. Vamaĉara, tamen, estas konsiderita kiel la pli rapida kaj pli danĝera de la du vojoj kaj ne estas taŭga por ĉiuj praktikistoj. La uzado de la terminoj Maldekstra Vojo kaj Dekstra Vojo estas aktiva hodiaŭ en moderna barata kaj budhisma Tantro.
Turkov
Priskribo
Krom la arboj, arbedoj kaj plantoj ĉi tie kreskas ankaŭ raraj specioj de fungoj, kiel estas ekzemple hepata fistulino (hepatfungo) (Fistulina hepatica), helomorfa ripartito (Ripartites helomorphus), armena kserokomo (Xerocomus armeniacus), nesta filotopso (Phyllotopsis nidulans), ruĝflava filoporo (Phylloporus rhodoxanthus), nudigita askobolo (Ascobolus denudatus) aŭ polisperma kamaropso (Camarops polysperma). En julio de 2009 estis en Turkov remalfermita sciiga vojo, kiun kreis civitana asociiĝo Ekoliceo kunlaboranta kun Fondaĵo Via Vitae Fond Apogo. Bildojn sur tabuletojn pentris Ludvík Kunc.
Maldekstra vojo kaj dekstra vojo
Rilato de la Maldekstra Voja al Tantro en Hinduismo
La malsamo inter la Dekstra Vojo kaj la Maldekstra Vojo estas bele klarigita de Julius Evola en la libro La Jogo de Potenco (itale: Lo Yoga Della Potenza: Saggio sui Tantra):<blockquote class="" style="min-height: 192px;">"Estas grava diferenco inter la du Tantraj vojoj, tio de la dekstra mano kaj tio de la maldekstra mano (kiuj ambaŭ estas sub la egido de Ŝivao). En la unua, la adepto ĉiam sentas "iun super li," eĉ ĉe la plej alta nivelo de konscio. En la lasta, "li fariĝas la finfina Suvereno" (ĉakravartin = mond-estranto)."
Merchweiler
Merchweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neunkirchen de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Maldekstra vojo kaj dekstra vojo
La rilato de la Maldekstra Vojo al Tantra en Budhismo
La Enciklopedio de Tibetaj Simboloj kaj Desegnoj de Robert Beér klarigas vastajn tabuojn kaj kutimojn kiuj nomas la maldekstran manon kiel malluman, virinan, malbonkvalita, kaj 'ne ĝusta': "En Budhisma tantro, la dekstra mano reprezentas la viran flankon de kompato aŭ lertan rimedon, kaj la maldekstra mano reprezentas la virinan flankon de saĝeco aŭ malplenecon. Ritaj, man-tenitaj objektoj, kiel la vaĝra kaj sonorilo, vaĝra kaj lotuso, damaru kaj sonorilo, damaru kaj khatvanga, sago kaj pafarko, kurba tranĉilo kaj ĉapeleto, glavo kaj ŝildo, hoko kaj kapto-ŝnuro, ktp., metitaj en la dekstrajn kaj maldekstrajn manojn respektive, reprezentas la unuigon de la aktiva vira flanko de lerta rimedo kun la kontemplema virina flanko de saĝeco. "En kaj hinduismo kaj budhismo la diino estas ĉiam lokita ĉe la maldekstra flanko de la vira dio, kie ŝi 'sidas sur lia maldekstra femuro, dum sia lordo metas lian maldekstran brakon super sia maldekstra ŝultro kaj amuziĝas per sia maldekstra mamo.'" En reprezentaĵoj de la Budha bildo, la dekstra mano ofte faras aktivan signon de lerta potenco—la ter-tuŝantan, protektantan, sen-timan, deziron donantan, aŭ instruantan mudron; dum la maldekstra mano ofte restas en la pasiva mudro de meditiema trankvileco, ripozanta sur la genuoj, kaj simbolanta mediton pri malpleneco aŭ saĝeco." La antaŭirantaj klarigoj de Beér respondas al Jab-Jum (patro-patrina) simboleco kaj kontemplado pri, aŭ praktiko de, seksaj ritoj asociitaj kun Vaĝrajogini kaj Anuttarajoga Tantro. Jab-jum estas ĝenerale komprenita kiel la praa (aŭ mistika) uniĝo de saĝeco kaj kompato. La metafora uniĝo de beateco kaj malpleneco estas ofte reprezentita en Thangka pentraĵoj de la Ŝakrasaṃvara Tantra prezentanta la seksan uniĝon de la dio Saṃvara kaj sia amanto Dorje Pakmo.
Turkov
Priskribo
Nuntempe la ekzistado de la natura memorigaĵo estas endanĝerigita pro planita alkondukila ŝoseo al aŭtostrado 47 (la t.n. Norda komunikilo). Kontraŭ la ŝanĝo de teritoria plano kaj konstruado de Norda komunikilo tra Turkov protestas ekologiistoj kaj ankaŭ ĉi tieaj loĝantoj. Gvidantaro de la urbo mem tial komencas alkliniĝi al varianto de alia vojdirekto
Kalvinana preĝejo (Baktalórántháza)
La kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Baktalórántháza (Hungario).
Historio
Dum la kontraŭturkaj bataloj aperis la kalvinismo en tiu areo. Inter 1597 kaj 1731 la kalvinanoj uzis la katolikan kirkon, poste ili jam havis propran barokan kirkon. La turo kaj alia navoparto estis konstruita en 1844 jam laŭ klasikismo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. Ĝi formas brikon, sed ambaŭflanke ĝi finiĝas en trapezaj formoj. Antaŭ la suda fasado la kvadrata turo plene reliefas. Enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia (malnova) enirejo ĉe la trapeza formo. Interne nur sola galerio troviĝas. La navo havas platan plafonon. La predikejo kaj aliaj gravaj instalaĵoj estis faritaj en la 19-a jarcento.
Kalvinana preĝejo (Sárbogárd)
Historio
La kalvinana grupo fondiĝis en tiu komunumo en la 17-a jarcento. Ili konstruis el lomoj preĝdomon kun sonorilostablo en 1736. Post 2 jaroj pro la kontraŭreformacio la uzado estis malpermesita. Pro nova leĝo jam pli nova kaj stabila kirko konstruiĝis en 1783 laŭ klasikismo. Tamen la turo estis preta nur en 1830. Pli frue inter 1827-1829 la navo pligrandiĝis kun krucnavo, tiel la navo formas T-majusklon. En la 20-a jarcento pluraj renovigaj laboroj okazis.
Konstruaĵo
La kalvinana preĝejo situas sola en korto, sed la fasado rekte tuŝas la trotuaron. La fasado estas simetria, malsupre meze estas la enirejo, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. En la turo 3 sonoriloj sonoras. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Anizidino
Anizidino aŭ C7H9NO estas organika aromata kombinaĵo, konsistanta je unu fenila grupo inter unu amina grupo kaj alia metoksila (H3C-O-) funkcia grupo. Ĝi estas palflava oleeca solidaĵo kun milda amoniaka odoro, malmulte solvebla en akvo kaj tre solvebla en metanolo kaj etanolo.
Anizidino estas stabila kemia komponaĵo sed kiam varmigata tiam ĝi polimerizas. Ĝi eksplode reakcias kun fortaj oksidigantoj kaj estas neakordigebla kun alkalaj materialoj, aldehidoj, ketonoj kaj nitratoj. Ĝi estas toksa substanco kiam absorbita tra la haŭto kaj estas irita al okuloj kaj spirsitemo. Ĝi estas trovata en la naturo kaj apartenas al la familio de la anizoloj.
Miklós Vitéz
Miklós VITÉZ [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vitéz Miklós estis hungara scenaristo, verkisto, ĵurnalisto.
Miklós Vitéz naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Vitéz frekventis kalvinanan kolegion en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Budapeŝto, Parizo, Berlino. Li iĝis jura doktoro. Ekde la fruaj 1910-aj jaroj li estis ĵurnalisto de gravaj gazetoj (ekzemple Népszava), dum la 1-a mondmilito soldato. Jam dum la studentaj jaroj li verkadis, lia unua dramo estis prezentita en 1914. En la teatra jaro 1919 li estis arta direktoro de Teatro Madách. Inter 1928 kaj 1931 li estis dramaturgo de Nova Teatro (Budapeŝto). Depost 1945 li laboris en eldonejo. Li edziĝis kvarfoje, lastfoje en 1955.
Vanne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Blankavosta cervo
La blankavosta cervo (Odocoileus virginianus), ankaŭ konata kiel Virginia cervo, estas mezgranda cervo trovebla en la plej granda parto de Usono (krom Alasko), suda Kanado, Meksiko, Centra Ameriko kaj Sud-Ameriko tiel sude ĝis Peruo. Ĝi estas plej ofte trovata oriente de la Kordilero. Ĝi tamen mankas en la plej granda parto de la okcidenta Usono, kvankam iuj ankoraŭ vivas en la norda Rok-Montaro de okcidenta Usono kaj Kanado kaj en la Valo Williamette kaj sur la Kolumbia delto de Oregono kaj sudokcidenta Vaŝingtonio. Iuj gregoj de blank-vostaj cervoj ankoraŭ loĝas en la montaj arbaroj de Arizono, Nov-Meksiko, kaj okcidenta Teksaso. En 1934 blankavosta cervo estis transportita ankaŭ al Finnlando, kie ĝi nun vivas en la suda parto de la lando.
La neotropisa cervolaŭsmuŝo, Lipoptena mazamae, estas komuna ektoparazito de la Blankavosta cervo en sudorienta Usono.
Subspecioj
Nord-ameriko
Sud-ameriko
Niĝeria nacia teamo de futbalo
La Niĝeria nacia teamo de futbalo oficiale naskiĝis en 1949. La unua internacia matĉo estis kontraŭ Sieraleono en tiu jaro. Enlande la teamo ricevis la kromnomon Super Eagles - "superaj agloj".
Sesfoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - unuafoje en 1994. La teamo ankaŭ aktuale partoprenas en la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Deksepfoje ĝi partoprenis en la turniro pri la Afrika Pokalo de Nacioj, unuafoje en 1963, kaj trifoje venke atingis la pokalon, en 1980, 1994, kaj 2013. Krome la teamo gajnis la oran medalon pri vira futbalo en la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta, Usono, kaj la arĝentan medalon en la Somera Olimpiko 2008 en Pekino, Ĉinio.
Vidu ankaŭ
´
William Cleary Kerr
William Cleary Kerr ( naskiĝinta la 11-an de aŭgusto 1888 en Cantagalo, mortinta la 1-an de novembro 1956 en Campinas, pli malfrue konata kiel Reverendo Guilherme Kerr, estis pastro de la Presbiteriana Eklezio de Brazilo, prezidante ties ĉefan konsilantaron en la jaroj 1937 ĝis 1942.
Li estis aŭtoro de la "Gramática Elementar da Língua Hebraica," [Baza gramatiko de la hebrea lingvo]. Tiu ĉi estis la unua verko pri la hebrea gramatiko publikigita en la portugala, kiu ankoraŭ nun estas kiel elstara verko en uzo en Brazilo.
William C. Kerr estis katedra profesoro pri hebrea lingvo kaj literaturo de la Malnova Testamento ĉe la teologia fakejo de la seminario de la Presbiteriana Eklezio de Brazio en Campinas en la ŝtato San-Paŭlo).
Johano de la Kruco
Sankta Johano de la Kruco (1542-1591) (san Juan de la Cruz [san ĥŭan' de la krus]) estas hispana sanktulo, ĉefa mistika filozofo de kristanismo kaj grava influo de katolika spiriteco. Kun Sankta Terezo el Avilo, li fondis la religian ordon de Senŝuaj Karmelanoj.
Vivo
Li naskiĝis en 1542 kiel Juan DE YEPES Y ÁLVAREZ en Fontiveros, Hispanio, filo de teksistino kaj nobelo senheredigita pro sia edziĝo. Post la morto de sia patro, la familio vivis malriĉe kaj Johano malsatis en la plej riĉa urbo de Hispanio. Kiam li havis 14 jarojn, li laboris en hospitalo, zorgante pri malsanuloj kaj frenezuloj. Per tia sperto Johano lernis trovi belecon kaj ĝojon ne en la mondo sed en Dio.
Dum li laboris en la hospitalo, Johano studis ĉe jezuita kolegio, kie li lernis, inter aliaj, la helenan kaj la latinan. Li fariĝis karmelano en 1563 kaj daŭrigis sian studon ĉe la Universitato de Salamanko, kiu estis forta pri tomasisma filozofio, influo kiu poste aperis en liaj verkoj.
Kiel karmelano, Johano renkontis sanktan Terezon el Avilo, kiu instigis lin reformi la viran parton de la ordeno. En 1568 en farmodomo Johano, kun tri aliaj monaĥoj, fondis severan formon de la ordo. Tio estis la komenco de la Senŝuaj Karmelanoj, kiuj vivis tiel malriĉe, ke ili ne portis ŝuojn.
Gábor Albert (aktoro)
Gábor Albert, laŭ hungarlingve kutima nomordo Albert Gábor estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Johano de la Kruco
Vivo
Post tempo, aliaj monaĥoj ekstaris kontraŭ la reformo. Fine en 1576, Johano estis kaptita kaj serurita en malgrandan karceron, 2m x 3m, kaj estis batita trifoje semajne. La karcero estis malluma kaj nur havis unu malgrandan fenestron apud la alta plafono. Tie li restis dum naŭ monatoj. Sed spite de ĉio, lia amo kaj fido brulis forte: li havis neniun, neniun escepte de Dio, kaj Dio donis al li grandan ĝojon.
Gábor Albert (aktoro)
Gábor Albert naskiĝis la en Budapeŝto.
Johano de la Kruco
Vivo
Post naŭ monatoj, Johano fine eskapis, nure kun la mistika poezio kiun li verkis en la karcero. Li devis sin kaŝi de siaj persekutantoj en monaĥinejo, kie li legis sian poezion. Ekde tiam, li parolis kaj skribis pri sia sperto de la amo de Dio.
Kyyjärvi
Kyyjärvi estas komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. La areo de Kyyjärvi estas 470,07 km², el kio 20,42 km² estas akvo. La komunumo havas 1 777 loĝantojn. La nomo signifas en la finna 'Vipera lago' kaj ankaŭ en blazono aperas vipero.
Gábor Albert (aktoro)
Biografio
Gábor Albert finis la lernadon en aktora studio de Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1983. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Kecskemét. Inter 1986-1988 kaj 1991-1993 li estis aktoro en Nacia Teatro (Szeged), inter 1993-1995 en Nacia Teatro (Pécs). En la sekvaj jaroj li ne apartenis al teatro, sed kiel gasto, li ricevis rolojn en pluraj teatroj province kaj ĉefurbe. Lia voĉo ofte estis aŭdebla en eksterlandaj filmoj, pli malofte li estis videbla en filmoj.
Linio 6 de la metroo de Parizo
La linio 6 de la metroo de Parizo estas unu el la 16 metrolinioj de Parizo, la ĉefurbo de Francio. La linio 6 formas la sudan parton de cirkla metrovojo ĉirkaŭ Parizo, dum la linio 2 formas la nordan parton. La linio 6 kunigas la stacion Étoile al la stacio. Ĝi do estas sufiĉe longa kaj longas proksimume 13 km.
La unua sekcio, inter Étoile kaj, aktiviĝis la 2-an de oktobro 1900 kiel plilongigo la linio 1. La linio 6 estis inaŭgurita en 1909.
Johano de la Kruco
Vivo
Li ankaŭ regis la Senŝuajn Karmelanojn. La ordeno tute sendependiĝis en 1593, kvankam la papo parte sendependigis ĝin de la ceteraj Karmelanoj en 1580.
Gábor Albert (aktoro)
Voĉoaktoraj roloj
Li estis hungara voĉo ekzemple de Francesco Scali, Allen Covert, Joe Bostick, Lo Ming.
5595 Roth
5595 Roth estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marie L. Roth, ekzekuciiva adjunktino de la organiza komitato de la kunveno "Asteroidoj, Kometoj, Meteorŝtonoj" kiu okazis en la Universitato Cornell en julio 1999. Marie Roth partoprenis al la kosma strebo de la Universitato Cornell je la pasintaj 25 jaroj, kun la misioj Viking, Voyager, Galileo, NEAR kaj CONTOUR.
Serón de Nágima
Serón de Nágima [seRON deNAĥima] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la oriento de la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 130 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 800 loĝantojn el la 1920-aj jaroj.
Ĝi distas 54 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi estas inter Gómara (norde) kaj Monteagudo de las Vicarías (lime kun Aragono).
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Quejigares de Gómara-Nájima, okupanta 2 167 hektarojn, nome 35 % de la teritorio.
Historio
En islama epoko jam estis grava strategia loko, kun murego. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 12-a jarcento, konkero okazis antaŭ kelkaj jardekoj. Estis grava juda komunumo. En 1158 oni subskribis la Interkonsenton de Serón de Nágima, konata ankaŭ kiel "Traktato de Haxama", inter la reĝo Sanĉo la 3-a kaj Ramon Berenguer la 4-a, grafo de Barcelono kaj princo de Aragono. En 1296 Alfonso de la Cerda, helpita de Henriko de Aragono, eniris al teroj de Soria, proklamante sin reĝo de Kastilio, kaptinte Serón, Soria, Osma, Almazán kaj Deza, kiuj estis poste redonitaj.
En la 1a de Aprilo 1707, kadre de la Hispana Milito de Sukcedo la trupoj de la aŭstria pretendanto rabadis la lokon, dum la trupoj partianaj de la franca pretendanto rifuĝiĝis en la kastelo. Post unu jarcento, en 1819, estis francaj trupoj kiuj detruis la kastelon kadre de la Hispana Milito de Sendependigo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, tradicia arkitekturo, ruinoj de la kastelo, placo kaj tiel plu.
Johano de la Kruco
Vivo
Johano verkis rimarkindajn librojn de mistikismo, de praktika konsilo pri spirita kreskado kaj preĝado. La du plej famaj estas Supreniro de Monto Karmelo kaj Malluma Nokto de la Animo. Lia poezio estas inter la plej belaj de la hispana.
Inter multaj aliaj, Sankta Johano de la Kruco estas ŝatata de Johano Paŭlo la 2-a kaj Tomaso Mertono.
Johano estis sanktuligita en 1726 kaj deklarita Doktoro de la Eklezio en 1926. Lia festotago estas la 14-a de decembro.
1352
En la jaro 1352 post Kristo okazis, interalie:
Sarolta Steinberger
Biografio
Sarolta Steinberger devenis el riĉa juda familio. Ŝi abiturientis en Kolozsvár, poste ŝi akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1900. Ŝi estis la unua ina kuracisto en la universitato. Post siaj studoj ŝi studvojaĝis en Eŭropo. Ŝi eklaboris en akuŝkliniko en Budapeŝto en 1902. Inter 1926 kaj 1944 ŝi estis ĉefkuracisto en la tutlanda asekura organizaĵo, poste ŝi vivis plene retirita en Pesthidegkút ĝis sia morto.
Roncenay
Roncenay estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Roncenaysiens.
Migra ŝtonego en Poruba
Migra ŝtonego en Poruba estas la dua plej granda migra ŝtonego kun absolute la plej longa akso en Ĉeĥio. Ties pezo estas 11 tunoj. Ĝi troviĝas en strato Vřesinská en ostrava urboparto Poruba. Ĝi estis levita en la jaro 1928 el rojujo de rojo en Poruba. Ĝi estas kreita de rozkolora mineralo de granita karaktero kun okulfrapaj nigraj makuloj de malhelaj mineraloj priskribata kiel vulgargrajna porfiria granito, kies strukturo estas porfiria. En la ŝtonego ni trovos elkreskaĵojn de rozaj kaliaj feldspatoj kun grandeco 1–2 cm, plu plagioklason, erigitan kvarcon, biotiton en plilongigitaj aroj, magnetiton, apatiton, titaniton kaj maldense epidoton.
Tajahuerce
Tajahuerce [taĥaŬERze] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la nordoriento provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 24 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 175 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 11 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Tajahuerce kaj la nune senhoman La Pica, kie estas araba gvatoturo. Ĝi estas okcidente de Hinojosa del Campo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
En la Censo de Pecheros de 1528 oni registris 27 pecheros, tio estas impostopagantaj familioj.​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj sunfloroj), transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj; nune porkoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kaj la ruinoj ĉe La Pica. Estas ventogeneratoroj en la municipa teritorio.
Fuad Abdurahmanov
Fuad Abdurahmanov (azerbajĝana: Fuad Həsən oğlu Əbdürəhmanov) (naskiĝis la en Ŝekio, Rusia Imperio (hodiaŭ Azerbajĝano), mortis la  en Bakuo, Azerbajĝana SSR, Sovetunio) estis azerbajĝana skulptisto kaj pentristo, unu el la plej eminentaj skulptistoj kaj pentristoj de la Sovetunio.
Nov-Zelanda nacia teamo de futbalo
La Nov-Zelanda nacia teamo de futbalo oficiale naskiĝis en 1922. La unua internacia matĉo estis kontraŭ Aŭstralio en tiu jaro. Enlande la teamo ricevis la kromnomon All Whites - "la tutblankaj" (aludante al la tute blankaj sportaj vestaĵoj de la teamanoj). Emblemo sur la teamaj vestaĵoj estas branĉo de la arĝenta filiko, la nacia planto de Nov-Zelando. Dufoje la teamo kvalifikiĝis por la Futbala Mondpokalo - unuafoje en 1982. La teamo ankaŭ partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko.
3248 Farinella
3248 Farinella estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en homaĝo al la itala astronomo kaj scienca popularigisto Paolo Farinella (1953–2000).
1353
En la jaro 1353 post Kristo okazis, interalie:
Krakau
Krakau havas diversajn signifojn:
Balancilo
La infana balancilo havas aspekton de libere pendigita sidloko, sur kiu eblas balanciĝi en flankojn aŭ meze apogita stango, sur kies finaĵoj povas balanciĝi reciproke ekvilibrigitaj homoj.
Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto)
Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno en Budapeŝto estas la plej granda kaj la plej malnova bestoĝardeno de Hungario.
Balancilo
Balancilo estadas kutime parto de infanludejo, pli grandajn versiojn eblas trovi en amuzejoj.
Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto)
János Xántus (patro) fondis ĝin, kiel Bestoĝardeno de Pest en 1866. Tiam en la mondo nur 25 bestoĝardenoj funkciis. Ĝis tiam en Hungario nur cirkoj prezentis bestojn. En tiu loko pli frue estis bosko, tial oni konstruis diversajn domojn (la arboj plej ofte restis), kiujn oni nomumis pri la bestoj: domo de elefanto, krokodilo, simio, ĝirafo k.s. La arkitektoj plej ofte estis Kálmán Gerster, Dezső Zrumeczky kaj Károly Kós (arkitekto, verkisto). Komence ne estis bonaj financaj statoj, en 1907 ĝi bankrotiĝis. Sekve ekde tiam ĝi apartenas al la ĉefurbo. Post la longa historio kelkaj domegoj restis, sed daŭre pli novaj kaj modernaj konstruaĵoj pretiĝis kaj evoluis ankaŭ la plantoj. Kelkaj konstruaĵoj estas Monumentoj historiaj. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 la bestoj, eĉ la plantoj suferis multe pro la bombardadoj kaj kanonadoj.
En la nuntempo menciindas precipe domo de elefantoj, kie loĝas ankaŭ hipopotamoj. Tiu domo estas la plej impona kaj la hipopotamoj ricevas el la proksimeco termalan kuracakvon. Eble tial, sed tiuj bestoj pli ofte naskas, ol en aliaj lokoj. Domo de palmoj prezentas precipe la tropikajn plantojn kaj konstruiĝis precipe el vitro. En la kelo fiŝoj montras sin. Apude artefarita lago etendiĝas, kie diversaj birdoj vivas. Fine menciindas 2 artefaritaj rokoj, kiuj konstruiĝis el betono. Somere la eksteraĵo prezentas bestojn, vintre la interno. Inter la domoj diversaj arboj kreskiĝas, kiuj donas ombrojn por la vizitantoj.
La bestoĝardeno okupiĝas ankaŭ pri esplorado, edukado kaj bredado.
La plej signifa gvidanto de la bestoĝardeno estis Csaba Anghi kaj bestokuracistoj estis Lajos Abonyi kaj Emil Raitsits.
Sōugǒu Pīnyīn
Sōugǒu Pīnyīn Eniga Metodo (ĉine: 搜狗输入法) estas populara eniga metodo por maŝinskribi ĉinan per komputilaj klavaroj. Laŭ raporto de Marbridge Consulting, enigan metodon de Sōugǒu uzas pli ol 300 milionoj da uzantoj. La raporton oni eldonis la 12-an de julio 2011.
Nelokdependa eniga metodo
Microsoft IME, Google Pinyin, iBus kaj aliaj ĉefaj enigaj metodoj por ĉina estas lokdependaj. La pīnyīna eniga metodo de Sōugǒu sin oferas en du variantoj. Unu varianto, kiel aliaj ĉefaj ĉinaj enigaj metodoj, estas lokdependa. Dua varianto utilas novan komputekan teĥnologion, konata kiel nelokdependa komputado. La dua varianto ebligas al oni tajpi ĉinan en sia retumilo sen instali iun programaron.
Bruck an der Großglocknerstraße
Bruck an der Großglocknerstraße estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Zell am See (germane Bezirk Zell am See, prononco, aŭ simple Pinzgau, prononco ). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Tre ŝatatas fare de la vilĝanoj kaj de turistoj la ĉiujara Luktado ĉe Hundstein. En Bruck ekas la alpa strato je Großglockner.
Listo de famaj bahaanoj
Tiu ĉi Listo de famaj bahaanoj enhavas homojn el diversaj epokoj, landoj kaj kulturaj medioj, kiuj bahaaniĝis kaj famiĝis pro religiaj, profesiaj aŭ artaj kialoj.
Babanoj
Tiu ĉi artikolo estas verkita surbaze de la anglalingvo Vikipedio-artikolo "List of Bahá'ís".
La Palud
La Palud povas interalie aludi al
Nimshuscheid
Nimshuscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Štědronín-Plazy
Štědronín-Plazy estas vilaĝo, parto de municipo Varvažov en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudoriente de Varvažov. Estas ĉi tie registritaj 75 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Štědronín-Plazy situas en katastra teritorio Zbonín kun areo 13,72 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.
Neoplasmo
En medicino, neoplasmo estas nenormala kreskaĵo de histo. Tia kresko nomiĝas neoplazio. Neoplasmo de sufiĉa amaso nomiĝas tumoro; maligna tumoro nomiĝas kancero.
Priskribo
Neoplasmo estas ajna nenormala, troa histo, kies kresko ne rilatas la ĉirkaŭan histon. Neoplasmo daŭre kreskas, eĉ se foriĝas la origina stimulo estiginta ĝin.
Klasifiko
KIM-10 klasifikas neoplasmojn en kvar tipojn:
Etimologio
La termino neoplasmo devenas de la helenaj vortoj νέος néos “juna, nova” kaj πλᾰ́σμᾰ plásma “formitaĵo”. Simile, la termino neoplazio devenas de la helenaj vortoj νέος néos “juna, nova” kaj πλᾰ́σῐς plásis “formado”.
1354
En la jaro 1354 post Kristo okazis, interalie:
Valay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bago (Filipinoj)
Bago, - Lungsod ng Bago - estas kvaraklasa urbego, ankaŭ diocezo kaj komponenta urbo en Filipinoj, en insulo Negroso, en regiono Orientaj Bisajoj, en provinco Okcidenta Negroso. Laŭ onidiro la komunumo ricevis la loknomon de arbo nomata "Bágo" (gnetum gnemon).
Geografio
Bago situas en interno de la insulo, tamen la eksteraj distriktoj atingas la golfon, aliflanke la kontraŭaj distriktoj havas areojn en monto, kiu estas natura parko. La samnoma rivero Bago preterfluas. Provinca ĉefurbo Bacolod troviĝas 19, Iloilo (urbo) 34, Kabankalan 61, Cebuurbo 121, Dumaguete 147, Puerto Princesa 457, Dabao 492, ĉefurbo Manilo 493, Kezonurbo 500 kilometrojn (aere).
Historio
La historio por hispanoj komenciĝis en 1571, kiam ili asignis la komunumon. En la sekva jaro aŭgustenanoj kristanigis la indiĝenojn. La oficiala fondo de Bago okazis en 1575 kaj Bago ricevis la statuson vilaĝo en 1800. Okazis granda ribelo aŭ revolucio en 1898 pro la tiraneco de hispanoj, ties rezultojn aboliciis armeo de Usono, tamen ili permesis al la municipo resti regata de filipinoj. La japanoj regis en Bago inter 1942-1945, tiam filipinaj partizanoj luktis por la libereco. Bago urbiĝis en 1966, atingis la internacian klasifikadon grandurbo en 1980 kaj akiris titolon komponenta urbo en 2018.
Ekonomio
Bago estas ekoturisma celloko.
Religio
Plimulto de la loĝantoj estas katolikoj (82%), eĉ Bago estas sidloko de diocezo.
Trafiko
Ĉe Bago kruciĝas gravaj vojoj el sudo-nordo kaj oriento-okcidento.
Klimato
Bago situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 1338 mm. Inter junio kaj novembro daŭras la pluva sezono, sed plupas ankaŭ en la ceteraj monatoj. La averaĝa temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Kalia hipofosfito
Kalia hipofosfito estas kalia salo de hipofosfita acido, komerce trovata sub la hidratigita formo, blanka, kristala, delikva kaj akvosolvebla substanco kiu facile malkomponiĝas kiam submetata al altaj temperaturoj. Ĝi estas forta reduktagento kaj eksplodas kiam muelita kun kloratoj aŭ aliaj oksidagentoj.
Paderno Dugnano
Paderno Dugnano - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Limbiate, Varedo, Nova Milanese, Senago, Cinisello Balsamo, Bollate, Cusano Milanino kaj Cormano.
Hans Buchner
Hans BUCHNER (* 26-a de oktobro 1483 en Ravensburg; † marto 1538 en Konstanz) estis germana orgenisto kaj komponisto.
Buchner estis lernanto de Paul Hofhaimer. Ekde 1506 li aktivis em Konstanz, kie li tenis la orgenistopostenon ĉe la katedralo. Ĉar la episkopo sekve de la reformacio estis devigita, translokigi sian rezidejon al Meersburg, Buchner sekvis lin, por ankaŭ tie transpreni la orgenistopostenon. Sian loĝejon li tamen plutenis en Konstanz.
Kiel plej grava verko li postlasis sian „Fundamentum“ (ĉ. 1520), kolekto de komponaĵoj por orgeno, kiu samtempe ankaŭ entenas instrukciojn por la ludotekniko kaj la improvizado.
Tejado
Tejado [teĤAdo] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Tejado signifas en la hispana Tegmento aŭ Tegolaro, tiele samsignife kun la usona subŝtato Teksaso, en hispana Tejas.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 77,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 92 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 460 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 44 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Alparrache, Boñices, Castil de Tierra, Nomparedes, Sauquillo de Boñices, Tejado, Villanueva kaj Zamajón. Ĝi estas inter Gómara (nordoriente) kaj Borjabad (sudokcidente).
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Quejigares de Gómara-Nájima, okupanta 748 hektarojn, nome 10 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Villanueva de Lubia, Villanueva de Zamajón kaj Zamajón. Fine de la 20-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Castill de Tierra, Nomparedes kaj Sauquillo de Boñices. Nomparedes kunportis Boñices, kaj Sauquillo de Boñices kunportis Alparrache.
Keisuke Makino
Keisuke Makino (牧野 景輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara kaj Cerezo Osaka.
Laukaa
Laukaa estas komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. Laŭ la stato de la komunumo havis  loĝantojn kaj ĝia areo estas 825,45 km², el kio 173,31 km² estas akvo - interalie parto de la lagoj Ankeriasjärvi, Pyhtäänjärvi, Peurunka kaj Iso-Kuukkanen. La ĉefaj loĝareoj en la komunumo estas la centra kirkvilaĝo kaj la vilaĝoj Lievestuore, Vihtavuori kaj Leppävesi.
La blazono de la komunumo simbolas situon en la koro de Finnlando kaj ke en la komunumo kreskas multe piceoj.
Tie naskiĝis la sovetunia komunisma funkciulo Otto Wille Kuusinen.
Naturo
La plej grandaj lagoj en Laukaa estas Leppävesi, Lievestuoreenjärvi, Kuusvesi kaj Kynsivesi.
Bar-sur-Seine (stacidomo)
Bar-sur-Seine estas franca varstacidomo sur linio Saint-Julien (Troyes) -, situanta en Bar-sur-Seine, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Julien (Troyes) - Gray (838000).
Kalvinana preĝejo (Szentendre)
Serba erao
Serbaj rifuĝintoj el Opavac konstruis unue lignan kirkon en 1692, poste en 1746 ŝtonan kirkon. En 1770 la malgranda konstruaĵo estis pligrandigita, post sep jaroj ankaŭ turo konstruiĝis. La serba eklezia grupo ĉesis en 1900. La ikonostazo estis farita en 1748. Ĝi estis metita al serba preĝejo de Hercegszántó en 1913. Inter la serbaj kirkoj en Szentendre ĉi tiu estis la plej malgranda kaj simpla.
Felpéc
Felpéc [felpEc] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét.