cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Satelita televido
DiSEqC-a komutilo (Disekilo)
Tipa "diseka" komutilo — do disekilo — havas kvar enirojn por konekti kvar konvertilojn aŭ kompletajn antenojn al unu eliro. Helpe de la DiSEqC-komandoj la ricevilo konektita al la eliro de la komutilo povas komuti inter kvar satelitoj.
Por atingi komuteblon inter pli ol 4 satelitoj, oni fakte devas du-tavole kaskadi plurajn komutilojn. Por komuti, ekzemple, inter 16 konvertiloj oni bezonas sume 5 kvaroblajn komutilojn. Al ĉiu el la kvar eniroj de la unua kvarobla komutilo oni konektu po plian komutilon kun kvar eniroj. Tiel oni atingas sume 4×4 enirojn. Atentu, ke ĉe tio la komutilo ĉe la ricevilo estu iomete alispeca ol la kvar aliaj komutiloj.
Plurobla komutilo kun kvarvoja konvertilo
Por pli komplikaj necesoj — ekzemple 60 klientoj en granda ĉielskrapulo eble volantaj spekti programojn sur kvar malsamaj satelitoj — ekzistas du pliaj iloj. Por komuti inter tiom da eliroj necesas uzi apartan pluroblan komutilon (Multi-switch). Krom la eliroj por la konektotaj riceviloj de la klientoj, ĝi disponas pri po kvar eniroj por ĉiu provizita satelita konekto. Por tiuj eniroj taŭgas kvarvojan konvertilo (Quattro-LNB). La unuobla kvarvoja konvertilo fakte funkciigas siajn reĝimojn, ĉiujn samtempe. Pro tio ĝi havas apartan eliron por ĉiu reĝimo. Tio estas ĝuste tio, kion oni bezonas por la po-satelitaj po-konvertil-reĝimaj eniroj de la plurobla komutilo.
Pluroblaj komutiloj nomiĝas laŭ la nombro da eniroj kaj la nombro da eliroj. Ekz komutilo je 8-16 havas ok enirojn — do jen por ok konvertilaj reĝimoj, alivorte por du satelitoj, do por du konvertiloj kun po kvar reĝimoj — kaj 16 elirojn, do por 16-opo de plene sendepende funkciantaj riceviloj.
Pedro Rodríguez Ledesma
Pedro Eliezer RODRÍGUEZ LEDESMA (prononco [], naskiĝis, do nun -aĝa), kutime nur nomata Pedro aŭ Pedrito, estas hispana futbalisto. Li kiel membro de la hispana nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 kaj la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, kiujn la hispana teamo venkis, pri la Futbala Mondpokalo 2014 kaj la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016. Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 2004, unue en junula teamo, ekde 2007 en la dua kaj 2008 la unua profesia vira teamo, estas futbalisto de la klubo FC Barcelona.
Satelita televido
Plurobla komutilo kun kvarvoja konvertilo
Iam oni legas ion kiel 9-16-an komutilon. La mistera 9a eniro estas por enplekti signalojn de ne-satelitaj teraj dissendiloj — do dissendiloj ciferecaj televidaj aŭ radiofoniaj sur frekvencoj malpli altaj ol 950 MHz, la plej malalta uzata interfrekvenco. Tiun aldonan signalon oni vojigas paralele al ĉiuj eliroj.
Estas notinde, ke ĉiu speco de plurobla komutilo fakte estas "disekilo". Do enireje ĝi ne pli multe kapablas ol DiSEqC ebligas.
Turnebla spegula anteno
Eblo ricevi plurajn satelitojn estas laŭnecese turni la antenon de satelito al satelito. Evidente tiumetode oni bezonas nur unu etbruan konvertilon. Tamen tiu solvo taŭgas nur por plenumi la postulojn de sola kliento. Por tio oni muntu la antenon turnebla en la ŝajna ebeno de la tersinkrona orbito. La elektenda elevacio dependas de la latitudo de la installoko. Tiel necesas poste turni laŭ unu sola akso por biri al ĉiuj videblaj tersinkronaj satelitoj. La turnado okazu per elektra motoro.
Unukableco
Ĝenas ĉe la kablado de satelitriceva sistemo la fakto, ke la kabloj devas esti instalataj stelfigure — do ĉiam po unu aparta kablovojo inter ricevilo kaj la anteno. Oni ne povas uzi unu kablon kaj kvazaŭ de ricevilo al ricevilo ĉiam pli etendi ĝin — alivorte la tiel nomata lekantoĉeno. Ekzistas diversaj sistemoj por ĉirkaŭveli la problemon de la stelforma kablado. Ĉiuj havas malavantaĝojn kaj kelkaj postulas eĉ specialan unukablan kapablon de la ricevilo.
Unukabla konvertilo laŭ SCR/CSS
Unukabla konvertilo estas la plej moderna solvo. Ĝi funkcias laŭ la Eŭropaj unukablaj normoj SCR (satellite channel router) kaj CSS (channel stacking system) de CENELEC (Comité Européen de Normalisation Électrotechnique), kiuj difinas tiun reĝimon. Ofte oni misnomas la normon Unicable, fakte varmarko de la entrepreno FTA Comunications SARL.
Unukabla konvertilo estas fakte tradicia etbrua konvertilo kun preskaŭ ĉio necesa por unukabla funkciado laŭ SCR/CSS integrigita en la kesto de la konvertilo. Ĝi kapablas kaskadi plurajn ricevilojn. Anstataŭ simple konverti tutan bendon de ricevaj frekvencoj plenbloke al la interfrekvenca bendo sur la kablo, ĝi elektas nur po unu transponilon por ĉiu ricevilo kaj konvertas nur tiun al loko en la interfrekvenca bendo. Por tio la unukablilo en la konvertilo komprenas specialajn DiSEqC-komandojn por elekti la specifan transponilon, kiun specifa ricevilo postulas.
Jen unuavide preskaŭ perfekta solvo, almenaŭ por nur kelkaj klientoj. Tamen, la konektataj riceviloj devas kapabli pri la specialaj komandoj necesaj por elekti transponilon, do oni bezonas specialajn unukablo-kapablajn ricevilojn.
La restanta malavantaĝo tamen estas, ke la sistemo laŭ la normo SCR/CSS taŭgas nur por maksimume du konvertiloj — do nur por la programoj devene de maksimume du satelitoj. (2012)
Lumdukta konvertilo
Same moderna solvo estas la lumdukta etbrua konvertilo. Ĝi estas por la lumdukta distribuado kaj funkcias rilate ricevadon simile al konvencia elektra konvertilo. Tamen alie ol simpla konvertilo, lumdukta konvertilo ricevas per ĉiuj siaj reĝimoj samtempe, do same kiel tion faras kvarvoja konvertilo por liveri kvarvoje al plurobla komutilo. Tamen la eliraĵoj estas konvertataj al unuvoja sed kvaroble granda interfrekvenca bendo. Tiel ambaŭ polarizoj de la tuta Ku-bendo de 11.7 — 12.75 GHz estas konvertitaj kaj enstakigitaj al interfrekvenca bendo de 0.95 — 5.45 GHz. La estiĝantaj elektraj signaloj modulas duonkonduktan laseron, kiu dissendas nun lume la signalon tra la lumdukto.
Ĉe la riceviloj oni rekonvertas al elektraj signaloj, eĉ tiel ruze, ke la ricevilo kredas esti konektita al simpla konvencia konvertilo.
La malavantaĝo estas, ke tiu ĉi solvo taŭgas — almenaŭ en la ĝisnuna (2012) versio — nur por unu konvertilo, do nur por la programoj de unu satelito.
Multklienta kvazaŭ unureĝima solvo
La ĝenerala ideo de tiu solvo estas de la vidpunkto de la riceviloj uzi nur unusolan reĝimon. Se ĉiuj dezirataj programoj estus sur specifa transponilo kaj ĉiuj estus riceveblaj per uzo de la sama konvertada reĝimo — do aŭ horizontale aŭ vertikala, aŭ altbende aŭ malaltbende — la problemo tute ne ekestus. Ne plu estus necese iel ajn komuti la konvertilon, ĉar ĉiuj programoj estus haveblaj laŭ unusola reĝimo. La aliaj tri reĝimoj ne plu interesus. Alivorte de la multaj programoj, kiujn satelito — fakte samloka satelita grupo — ofertas, iu elektu nur tiujn, kiuj vere interesas, kaj teknike remeti ilin — de la vidpunkto de la riceviloj — ĉiun frekvence kaj reĝime precize tie, kie oni volas havi ilin. Mallonge dirate — tio eblas.
La malavantaĝo estas, ke oni tiel ne plu povas liveri pli ol kvarono de la programoj, kiujn satelito ofertas. En la praktiko pro kelkaj teknikaj limigoj eĉ konsiderinde pli malmulte ol kvarono. Aldone, se programprovizanto decidas subite uzi alian transponilon kun alia frekvenco kaj polarizo, oni devas tuj modifi la elekton. Tamen, ĝuste tion plej ofte povas ne la uzanto, sed nur la fabrikanto de la unukabla aparato, kiu praelektis kaj prakombinis la deziratajn kanalojn. "Dezirataj" ĉi-kuntekste signifas plej ofte ĉiujn programojn uzantajn specifan lingvon.
Duklienta aŭ kelk-klienta solvo
Alia eblo estas almenaŭ ebligi, ke kelkaj malmultaj riceviloj komuniku al pluraj, aŭ al iuj pluroblaj konvertiloj, memkompreneble ĉiu por si, sed malgraŭ tio, uzante nur unu kablon. Mallonge dirate — ankaŭ tio eblas. Ekzistas sufiĉe simplaj aparatetoj por ebligi al du klientoj regi duoblan konvertilon tra nur unu samaksa kablo. Tiel oni solvas la tipan duklientan situacion, kie unu uzanto volas konekti kaj ĉefan televidilon, kaj iuspecan aldiskan registrilon, al sia satelitantena sistemo. Ekzistas tamen ankaŭ pli komplikaj sistemoj, kiuj kapablas unukable permesi la uzon de 8 klientoj.
Multeg-klienta kelk-programa solvo
La plej radikala metodo alveni al unukabla instalado estas elekti nur kelkajn satelitajn programojn kaj konverti tiujn al bukedo de analogaj aŭ eĉ ciferecaj kanaloj en facile transportebla — kaj sekve malmultekoste transportebla — frekvencbendo sube de 1 GHz. Ĝuste tion faras la kablo-televidaj entreprenoj, kiuj distribuas sian bukedon al siaj abonantoj pere de naciaj kabloretoj. Simila solvo eblas iomete pli malgrandskale. Al tia reto, se ankoraŭ analoga, oni povas konekti eĉ tradician malnovan analogan televidilon kaj ne plu bezonas satelitan ricevilon.
Sed malgraŭ tio, la ĉefa malavantaĝo de tiu ĉi solvo estas la kosto. Oni devas ricevi kaj konverti ĉiun programon aparte. Do oni bezonas po unu modjulon por ĉiu dezirata televida programo. Aldone, en la bendoj sube de 1 GHz estas nur limigita spaco, do la nombro da proponataj programoj estas laŭe limigita.
Satelita ricevilo
Ricevilo povas esti memstara aparato — tiel nomata surtelevidila kesto — aŭ satelita agordilo integrigita en alia aparato — ekz. televidilo, persona komputilo aŭ diskbaza registrilo. Ekzistas du principaj specoj de riceviloj — analoga ricevilo kaj cifereca ricevilo. La baza kapablo de ambaŭ specoj estas ricevi ne-ĉifritajn kanalojn.
Analoga ricevilo
Oni bezonas analogan ricevilon por ricevi signalon de transponilo, kiu sendas analogan signalon — ekzemple laŭ la satelitaj versioj de la televidaj normoj PAL (phase alternation line), SECAM (séquentiel couleur à mémoire) aŭ NTSC (National Television Systems Committee) frekvencmodulade sur la portanto de satelita transponilo. Analoga ricevilo liveras sian signalon aŭ kiel konvencian altfrekvencan analogan televidan signalon en la bendo UHF, aŭ kiel videan signalon per analogvidea konektilo. La elira videa signalo povas esti tipe laŭ RGB, laŭ YUV, laŭ S-Video (alinome Y/C), aŭ laŭ CVBS (composite). En Eŭropo oni plej ofte uzas konektile SCART (alinome Péritel ).
Cifereca ricevilo
En Eŭropo oni ĉesas dissendi analoge. Okaze de Germanaj satelitaj programoj oni malŝaltis en 2012. Ekde tiam ĉiuj transponiloj liveras nur ciferecajn signalojn, por kiuj necesas uzi ciferecan ricevilon. Tiuj kapablas en Eŭropo pri la normo DVB-S kaj por altdetaliga televido pri DVB-S2.
Ĉifritaj kanaloj
Kun cifereco venas bedaŭrinde la plifaciligo ĉifri la elsendojn. Analoge tio ankaŭ eblis, sed same eblis pirate malĉifri la protektatan programon. Okaze de cifereca ĉifrado la ricevilo devas havi fendon por enmeti malĉifrilon kun karteto kun la datumoj por la malĉifrilo. Tia karto evidente kostas monon kaj necesigas abonadon de specifa programo aŭ programgrupo.
La CI-fendo (common interface slot) uziĝas por la CA-modjulo (common access module), kiu estas necesa por la malĉifrado. La CI-fendo estas kongrua kun la PCMCIA -interfaco por komputiloj.
Altdetaliga televido
Moderna ricevilo kapablas ricevi ankaŭ alt-detaligajn signalojn (HDTV), en Eŭropo laŭ la normo DVB-S2. Tiujn oni plu donas al alt-detaliga cifereca vidigilo ne plu per la analoga SCART-interfaco (Syndicat des Constructeurs d'Appareils Radiorécepteurs et Téléviseurs) aŭ simile, sed per HDMI -interfaco (High Definition Media Interface), kiu ebligas kopiprotektatan konektadon.
Hodiaŭa ricevilo devus kapabli pri la sekvaj detaligecaj formatoj:
Aldoniĝu baldaŭ la kapablo pri 3D. Tiu povas efektiviĝi — interalie — baze de la formatoj 1080i60 aŭ 1080i50.
Plurkanala sono
Fakte tio signifas, ke la ricevilo havas eliron por cifereca sono — aŭ kupre per sola samaksa ingo, aŭ lume per lumdukta ingo. Pli malofte, per pluraj apartaj simplaj samaksaj ingoj — alivorte la ricevilo mem entenas Dolby-malkodilon por konekti — se ne la laŭtparolilojn mem — almenaŭ simplan plurkanalan ĉirkaŭsonan finamplifilon.
Normalokaze, oni konektas apartan Dolby-ricevilon al la satelita ricevilo. La Dolby-ricevilo malkodas kaj povume sufiĉe amplifas la signalojn por peli ekzemple 5 tiel nomatajn "satelitajn" — fakte ĉi-signife distancajn — laŭtparolilojn (satellite boxes) kaj unu grandan basegilon (sub-woofer).
Iam satelita ricevilo kapablas malsuprenmiksi sonan datumstrion laŭ Dolby Digital AC-3 al simpla sterea signalo. Sed tio plej ofte ne estas necesa, ĉar la televidaj kanaloj proponantaj AC-3-an sondatumstrion, plej ofte proponas paralele simplan sterean sondatumstrion. Alivorte, oni povas elekti inter du teknike malsamaj sonkanaloj.
Teleteksto
En la jaro 2012 praktike ĉiu por-Eŭropa satelita ricevilo kapablis pri Teleteksto.
EPG
En la jaro 2012 praktike ĉiu por-Eŭropa satelita ricevilo kapablis pri la elektronika programgvidilo — EPG.
HbbTV
En la jaro 2012 nur la plej novaj satelitaj riceviloj kaj satelitaj agordiloj integrigitaj en televidiloj kapablis pri HbbTV. Aldone por plene eluzi la HbbTV-sistemon necesas, ke la aparato — ajne speca — havu Interretan aliron. Per tiu kapablo la ricevilo fakte iĝas komputilo kaj devas same kiel komputilo provizi krozilon por navigi ene de Interreto.
Registrado de elsendoj
Iuj riceviloj kapablas ne nur ricevi elsendon, ili povas ankaŭ registri elsendon. Ĉi-cele ili plej ofte aplikas diskon. Se la disko ne estas jam interna, almenaŭ estas eblo konekti diskon per ingo aŭ laŭ USB aŭ laŭ eSATA. Por regi la registradon la uzanto povas simple elekti kaj alklaki specifan programon en la programgvidilo (EPG).
La kulmino estas proponi du enirojn al du agordiloj por ricevi du programojn samtempe. Tiel la uzanto povas spekti unu programon, dum li registras alian disken.
Ricevilo kun disko ebligas ankaŭ prokrastatan spektadon (time shifted viewing). Oni povas mallonge kvazaŭ haltigi ludantan elsendon por iom poste daŭrigi ĝin — nun tempe prokrastate.
DiSEqC (baza)
Kiel jam priparolite, por komuti inter pluraj etbruaj konvertiloj aŭ antenoj necesas kapablo pri DiSEqC — almenaŭ versio 1.0 por komuti inter 4 satelitoj.
DiSEqC 1.2 kaj USALS
Kiel jam priparolite, por turni motorigitan antenon por ricevi plurajn satelitojn, necesas kapablo kalkuli la poziciojn laŭ la instalada loko. Por tio necesas la programmodjulo USALS kaj kapablo pri DiSEqC — almenaŭ versio 1.2.
Unukableco laŭ SCR/CSS
Kiel jam priparolite, ekzistas specialaj DiSEqC-komandoj por komuniki kun unukabla konvertilo laŭ la normo SCR/CSS.
Blinda skanado
Ekzistas tamen riceviloj, kiuj povas per skanado mem analizi ĉiujn signalojn, kiuj venas de satelito kaj tiel kapablas malkovri ĉiujn transponilojn kaj ties frekvencojn kaj pliajn datumojn aŭtomate. Tion oni nomas blinda skanado.
Integigrita spektro-analizado
Kelkaj tre malmultaj riceviloj disponas pri kompleta interna spektro-analizilo por mezuri la signalojn kaj alĝustigi antenojn. Ekzemplo pri tio estas la Dr. HD F-16, kiu kapablas pri blindskanado kaj spektro-analizado kaj ĉio alia jam menciita tie ĉi.
Kelkaj proponas iujn pli simplajn mezurilojn. Praktike ĉiu ricevilo kapablas almenaŭ iele montri la signalforton kaj la signalkvaliton.
Malvidebleco
Satelita ricevado postulas, ke nenio ajn — krom kelkaj ĉi-frekvence tralasantaj materialoj — staru inter la ricevanteno kaj la satelito. Oni bezonas preskaŭ optikan vidpovon. El tio sekvas, ke ne ĉiu povas jam principe vidi ĉiun sateliton. Ekzemple kliento en Aŭstralio ne povas vidi satelitojn en pozicioj taŭgaj por Eŭropo. La terglobo troviĝas inter la du.
Ju pli la kliento troviĝas for de la ekvatoro — do norde aŭ sude — des pli malalte la satelito aperos en la ĉielo. Same statas, kiam la kliento troviĝas okcidente aŭ oriente de la pozicio de la satelito. Ambaŭokaze, iam la satelito malaperos sub la horizonto. Evidente la topografio de la ĉirkaŭaĵo rolas ĉe tio. En valo ĉirkaŭata de altaj montegoj aŭ en urbo inter altaj konstruaĵoj la problemo laŭe akriĝas.
Ekde latitudoj pli grandaj ol 81° norde aŭ sude oni jam principe ne plu povas vidi iun ajn sateliton sur tersikrona orbito de Tero. Ĝi estas sub la horizonto.
Direktata fasko
Konate, la riceva anteno biras al la satelito. Aliflanke, la transponiloj de satelito estas same konektitaj al antenoj ferdeke de la satelito kaj tute ĝenerale biras suben, teren. Depende de la pozicio de la satelito kaj la pozicio de la lando, al kiu la satelito servu, ankaŭ la sur-satelitaj antenoj povas pli aŭ malpli mallarĝfaske direkti sian signalon. Tere oni parolas pri piedspuro (foot-print) aŭ lumiga zono de specifa satelita anteno.
Do eblas lumigi tutan kontinenton, eblas tamen ankaŭ lumigi nur malgrandan areon. Ankaŭ povas esti, ke specifaj transponiloj estas dissende malpli fortaj ol aliaj.
Aero
Inter la satelito kaj la ricevloko estas aero. Aero dampas jam iomete, eĉ pli, se la aero ne estas plene seka aŭ plena de polveroj. Evidente, se satelito estas videbla nur je tre malalta elevacio, la longo de la vojo tra la aero inter la kliento kaj la satelito estos pli granda. Pli granda ol en la situacio, kiam ĉe la ekvatoro la satelito troviĝas rekte zenite de la kliento — do ortangule rekte super tiu.
Fakte estas tiel, ke nur kelkaj radiobendoj entute kapablas penetri tra la Tera atmosfero de satelito en spaco ĝis la Tera sufaco. Ondolongoj ĝis ĉirkaŭ 10 m, do frekvencoj ĝis ĉirkaŭ 30 MHz, estas reflektataj de la jonosfero. Sur ĝuste tiu reflektopovo baziĝas la longdistanca komunikado per mallongonda radiofonio. Aliflanke ondolongoj pli mallongaj ol ĉirkaŭ 1 cm, do frekvencoj pli altaj ol 30 GHz, estas absorbataj de la akvovaporo ĉeesta en la atmosfero.
Kiel oni povas vidi sur la supra diagramo, la frekvencoj uzataj por la televidaj satelitoj en la Ku-bendo — kun ondolongo ĝis iom malpli ol 2½ cm — estas jam rekte plejaltrande de tiu tiel nomata radiofenestro. La pli malaltfrekvenca C-bendo kun ondolongoj ĉirkaŭe de 7 - 9 cm estas fenestre malpli krita.
Pluvo
Konsiderinde pli forte dampas pluvo la signalon. Oni parolas pri pluvfado (rain fade). Tamen ĉe tio pli kritaj estas iam pluvnuboj, ol la ĉeloka pluvo mem. El la eblaj nuboj plej kritaj estas nigraj fulmotondraj nuboj. Nuboj entenas ankaŭ glacikristalojn kaj ĝuste tiuj povas ege fadigi frekvencojn inter 10 kaj 12 MHz, do en la Ku-bendo, per disreflektado. La C-bendo estas malpli trafata. Interese estas, ke signaloj kun horizontala polarizo suferas pli ol vertikalaĵoj. Pro ĉio ĉi oni kutime iomete supergrandigas la spegulon por havi "malbonveteran rezervon".
Se la kliento troviĝas tre norde aŭ sude aŭ tre flanke de la uzata satelita pozicio, ĉiuj veteraj problemoj konsiderinde akriĝas, ĉar la vojo tra la atmosfero estas pli longa, ol ekzemple por kliento ĉe la ekvatoro kaj rekte sub la satelito. El tio sekvas, ke oni en norda Skandinavio bezonas pli grandajn spegulojn ol ekzemple en Francio.
Neĝo
Ankaŭ neĝo estas problemo, se ĝi restas kuŝanta sur la konvertilo aŭ, glaciiĝinte, ie bazrande de la spegulo, do en la pelvo. Pelvo kun tavolo de neĝo aŭ glacio pro la aldona materialo ne plu havas la postulatan akuratan parabolan formon. Pro tio estas bona ideo loki la antenon, kie ĝi estas facile alirebla, ekzemple en la ĝardeno aŭ sur balkono — do ne sur la tegmento. Tiel oni povas laŭnecese vintre tre facile forbalai neĝon.
Peist
Pri la komunumo
Peist estas komunumo de la komunumaro Schanfigg kaj la distrikto Plessur en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 206 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Peist situas en la supra parto de la valo Schanfigg. La komunuma teritorio etendiĝas ambaŭflanke de la rivero Plessur. La setlejoj loĝataj kun escepto de la alpopaŝtejo Prätsch tamen ĉiuj situas norde de la rivero. Krom la kerna vilaĝo Peist al la komunumo apartenas la setlejoj Barguns, Chegelboden kaj Tarnatel.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Peist limas en nordo al Jenaz, en nordnordoriento al Fideris, en oriento al Langwies, en sudo al Arosa, en sudokcidento al Molinis, en nordokcidento al Sankt Peter-Pagig, kaj en nordnordokcidento al Furna.
Trafiko
Tra Peist pasas la kantona vojo de Koiro al Arosa, kiu ankaŭ nomiĝas Schanfigg-Vojo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Koiro al Arosa. Peist estas ankaŭ la finhaltejo de poŝtaŭtolinio al Koiro, kiu servas la vilaĝojn sur la sunaj terasoj de Schanfigg, ne servataj de la trajnlinio en la valfundo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Peist datiĝas el la jaro 1084 kiel de Paiste. En la jaro 1149 estis menciita bieno de la Monaĥejo Sankt Luzi en Koiro. La katedrala kapitulo de Koiro ricevis en la 12-a jarcento el Peist interezon en formo de ŝafoj, vino, kaj hordeo. (Ke eblis en la 12-a jarcento kultivi vinon en la malantaŭa valo de Schanfigg estas indiko, ke la klimato tiutempe estis konsidereble pli varma ol nuntempe.) La Senjoroj de Peist, kiuj estis menciitaj en dokumento el la jaro 1262 residencis supozeble en la samnoma burgo. Ĝis 1338 la Senjoroj de Vaz estis la mastroj de la regiono. Poste la Grafoj de Werdenberg kaj ek de 1363 la Grafoj de Togenburgo. En la jaro 1436 Peist aliĝis kune kun la tribunalkomunumo Sankt Peter al la Dektribunala Federacio. Ek de 1479 la landa suvereneco apartenis al Aŭstrio. En la jaro 1530 la komunumo aliĝis al la reformacio. En la jaro 1652 la civitanoj de Peist sin liberaĉetis de Austrio kaj en la jaro 1657 ankaŭ de la episkopejo de Koiro.
20044 Vitoux
20044 Vitoux estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Satelita televido
Dufoja sunpaso
Jen ekzemplo de la problemo rilate la sateliton Astra 19.2ºE ricevata en Frankfurto ĉe Majno, Germanio:
Predicted Outage | Start   | End      | Duration | Start    | End Date            | UTC      | UTC      |          | PC Local | PC Local mm/dd/yyyy      | hh:mm:ss | hh:mm:ss | mm:ss    | hh:mm:ss | hh:mm:ss -|--|--|--|--| 02/27/2012      | 10:47:38 | 10:55:28 | 07:50    | 11:47:38 | 11:55:28 02/28/2012       | 10:46:06 | 10:56:36 | 10:30    | 11:46:06 | 11:56:36 02/29/2012       | 10:45:18 | 10:57:03 | 11:45    | 11:45:18 | 11:57:03 03/01/2012       | 10:44:51 | 10:57:06 | 12:15    | 11:44:51 | 11:57:06 03/02/2012       | 10:44:48 | 10:56:43 | 11:55    | 11:44:48 | 11:56:43 03/03/2012       | 10:45:13 | 10:55:53 | 10:40    | 11:45:13 | 11:55:53 03/04/2012       | 10:46:13 | 10:54:28 | 08:15    | 11:46:13 | 11:54:28 03/05/2012       | 10:49:05 | 10:51:05 | 02:00    | 11:49:05 | 11:51:05
20044 Vitoux
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca verkisto, ĵurnalisto kaj akademiano Frédéric Vitoux, konata pro lia romano Bébert, Le chat de Louis-Ferdinand Céline (1976).
Satelita televido
Dufoja sunpaso
Temas pri prognozo.
Endomaj sendrataj telefonoj
Kelkaj specoj de endomaj laŭ la sistemo DECT uzas frekvencojn, kiuj kolizias kun kelkaj frekvencoj estiĝantaj malantaŭ la konvertilo en la interfrekvenca bendo survoje tra la kablo al la ricevilo. Pro tio oni uzu nur tre bone ŝirmatan samaksan kablon — la tiel nomatan satelitan kablon — inter la eliro de la etbrua konvertilo kaj la eniro de la ricevilo. Fakte la DECT-telefoncentrejo, kiu senĉese kontaktas siajn telefonojn, povas regule ĵami la interfrekvencan signalon devene de specifa transponilo.
Longa kablo
Se la kablo estas tre longa oni muntu amplifilon — tiel nomatan deklivgajnan amplifilon, kiu pli forte amplifas la plej altajn frekvencojn, kiujn kabloj ĝenerale pli malplifortigas ol la malaltajn frekvencojn. Ĝi same kiel la etbrua konvertilo mem nutriĝas de la ricevilo. Samtempe la amplifilo tralasas ĉiujn komandojn elmetitaj de la ricevilo al iuj konvertiloj aŭ komutiloj.
602
En la jaro 602 post Kristo okazis, interalie:
Satelita televido
Longa kablo
Oni muntu tian amplifilon proksime al la eliro de la etbrua konvertilo aŭ plurobla komutilo, ne rekte ĉe la eniro de la ricevilo.
602
Eventoj
Fokas iĝis orient-romia imperiestro
Satelita televido
Mezuriloj
La granda problemo rilate al instalaĵo por ricevi satelitan televidon estas la simpla fakto, ke oni instalade ne povas per la propraj okuloj vidi la sateliton. Ĝi estas simple tro fora por povi vidi ĝin. Do la problemo estas per la antenspegulo biri en la ĝusta direkto.
Simpla satelitotrovilo
Plej simpla helpilo estas satelitotrovilo (satellite finder). Temas pri analoga mezurilo, kiun oni metis en la kablovojon inter la konvertilo kaj la ricevilo. Se estas disekiloj, oni povas meti ĝin rekte antaŭ la disekiloj aŭ malantaŭ la disekiloj laŭnecese. La simpla satelita trovilo fakte estas pli trovigilo ol trovilo. La trovadon devas efektivigi la uzanto. La trovilo kapablas montri la signalforton en la kablovojo. Plej ofte troviĝas analoga mezurilo por montri tion. Ene, estas amplifilo kaj ofte speco de fajfilo, kiu ŝanĝas sian tonalton laŭ la signalforto. Alivorte, se oni iam per sia direktumado iel fakte sukcesas kapti iun ajn sateliton, egale kiun, oni almenaŭ rimarkas tion — unue per la montrilo de la mezurilo, due per la plialtiĝo de la fajftono.
Aplikaĵo por inteligentaj poŝtelefonoj
Novdate (2012) estas eble per inteligentaj poŝtelefonoj kaj speciala programeto fakte "vidi" sateliton. Temas pri aplikado de la principo pliigita realo.
Por tiu la poŝtelefono uzas
Eklanĉinte la programeton — en la plej nova versio (2012) — ĉiuj videblaj satelitoj vidiĝas ĝustapozicie sur la ekrano de la fotilo. En ties realtempa bildo de la horizonto kaj ĉielo oni aldonas virtualajn markojn por montri la satelitajn poziciojn. Tiel oni povas tuj ekkoni, ĉu oni havas liberan rigardon al la satelito, aŭ ĉu konstruaĵo aŭ arbo baras la vojon. Jen ideala solvo por trovi konvenan lokon por instali la antenon. Aldone oni povas tre malnete jam birigi la antenon en la ĝusta direkto.
Satelittelevida spektro-analizilo
Por vere profesie birigi antenon, kaj ene de anteno birigi la konvertilon kaj alĝustigi ties ortodevion (skew) por plejbone disigi la polarizajn ebenojn, estas necese apliki specialan satelittelevidan spektro-analizilon. Tiu analizas la frekvencspektron trans la tuta interfrekvencbendo rekte malantaŭ la konvertilo kaj montras tiun ekrane.
Grave estas por munti kaj alĝustigi satelitajn antenojn, ke la spektro-analizilo estu facile portebla — prefere kun rimeno por pendigi ĝin de la kolo — kaj nutriĝu pere de akumulatoro. Lastvice, la ekrano devas esti legebla en hela sunlumo. Alivorte antenmuntisto devas povi uzi ĝin ankaŭ vivminace balanciĝante sur dekliva tegmento de domo.
Ekzemplo de tia portebla mezurilo estas la Smartmeter S10.
Referencoj kaj notoj
<references group=Astronautix /> <references group=Boeing /> <references group=NASA /> <references group=BBC /> <references group=Vikio />
Stacio Noe
Stacio Noe (japane: 野江駅 [Noe-eki], angle: Noe Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ĝoto, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan (ĉefa).
4051 Hatanaka
4051 Hatanaka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Kōichirō Tomita elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio), kiu nun dependas de la Observatorio de la Côte d'Azur.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Takeo Hatanaka, (japane : 畑中 武夫, Hatanaka Takeo) (1914–1963), profesoron pri astrofiziko en la Universitato de Tokio
Kaluoj
Kaluoj (Qallu) estas nomo donita al la familioj, pri kiuj oni kredas, ke ili estas idoj de Abu Bakr al-Siddiq, la unua kalifo de islamo kaj kiuj nun vivas en multaj areoj de okcidenta Etiopio. La kaluoj estas tiel nomataj de la somaloj, oromoj kaj hararioj; en po ĉiu el tiuj etnoj estas tribo nomata "kaluoj". La termino signifas "homoj de la religio", ĉar ili estis la unuaj kiuj alportis la islamon al sia respektiva areo. Aliflanke la oromoj uzas la vorton en la signifo "negocanto inter homaro kaj Dio". La kaluoj loĝas en la provincoj Hararghe, la regiona ŝtato Ogadeno kaj la urbo Dire Dawa en Etiopio, samkiel en la respublikoj Somalio kaj Ĝibutio. En Somalio oni diras, ke la kaluoj estas parencaj kun la klano ŝekhaloj aŭ ke ili estas parto de la pli ampleksa klano Fiqi Omar. Kutime troviĝas kaluoj en jenaj areoj:
Bagnasco
Bagnasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Battifollo, Calizzano (SV), Lisio, Massimino (SV), Nucetto, Perlo, Priola kaj Viola.
15724 Zille
15724 Zille estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana fotisto kaj grafikisto Heinrich Zille (1858–1929), kiu portretis la medion de la ordinara berlinanoj en la stratoj, la kvartalojn de la laborista klaso kaj la foirejoj. Liaj popularaj bildoj aperita en pluraj revuoj. Lia sociokritikaj ilustraĵoj unuigas komedion kaj tragedion en ununura vojo.
Noizay
Noizay estas franca situanta en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Noizéens.
603
En la jaro 603 post Kristo okazis, interalie:
Steloobservatorio
La Steloobservatorio povas helpi klarigi la naskiĝon de la Universo.
La 14-a Majo 2009 oni sendis la duan ESA-Satelitojn "Herŝel" (Herschel) kaj "Plank" (Planck) per una Ariane-5 raketo en spacon.
Vidu: artan bildon de spacoobservatorio Herschel de ESA en germana vikipedio.
Esteraj ligiloj
Bernhard Brauneker (Braunecker), (frue kun: Leica Heerbrugg, Svisujo) La optika sistemo de la ESA satelito "Herŝel" (Herschel) (Das optische System des ESA Satelliten Herschel), Prelego de la fizika societo Zuriĥo 22-a oktobro 2009, 19:30 horan ETH kapodomo audiejo HG F5, Rämistrato 101 CH-Zuriĥo Svisujo
Otterbach (Palatinato)
Otterbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Vidu ankaŭ
Aliaj lokoj kun la nomo Otterbach
4880 Tovstonogov
4880 Tovstonogov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa verkisto kaj direktoro de teatro Georgij Aleksandroviĉ Tovstonogov (cirile: Георгий Александрович Товстоногов, 1915–1989), dum 40 jaroj direktoro de la Teatro Gorki de Sankt-Peterburgo, nun renomita Teatro Tovstonogov.
Distrikto Malacky
Distrikto Malacky estas norda distrikto en Regiono Bratislavo. Ĉefa urbo de distrikto estas Malacky. La distrikto najbaras kun Aŭstrio (okcidente), Distrikto Bratislavo 4 kaj Distrikto Bratislavo 3 (sude), Distrikto Senec kaj Distrikto Trnava (oriente), Distrikto Senica (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Záhorie.
Vitroceramika kuirmaŝino
La vitroceramikaj kuirmaŝinoj (aŭ simple vitroceramiko) estas sistemoj de kuirado en kiuj estas vitro inter la fonto de varmo kaj la ujo varmigota. La alveno de la vitroceramiko okazigis grandan plinovigon en la kuirejo, ĉar ĝi estas pli komfote purigebla kaj havas indikilojn pri varmo kiuj avertas ke la plakoj estas ankoraŭ varmaj, kio ebligas malŝparon de energio.
La vitroceramikaj kuirmaŝinoj konstituas sistemon de kuirado efektiva kaj preciza.
Pri la sistemo de varmoproduktado, estas variaj sistemoj:
Eksteraj ligiloj
(Hispanlingvaj)
Daŝio
Daŝio (出汁, だし, romaji:dashi) estas formo de supo tradicia por Japania kuirarto. Fama japana kuiristo Shizuo Tsuji skribis, ke "ekzistas multaj anstataŭigantoj por daŝio, sed sen daŝio la kuiraĵoj estas nur a la japonaise kaj ne havas originalan guston". Daŝio formas bazon de misosupoj, nudelaj supoj, buljonoj, saŭcoj ktp.
Poluscirkla fervojo
Poluscirkla fervojo, konata kiel Morta linio estas nekompleta fervojlinio en norda Siberio inter Igarka kaj Saleĥard. Ĝi estis konstruita en jaroj 1947 - 1953 pere de prizonuloj de gulagoj. Post morto de Stalin oni decidiĝis ne plu konstriu tiun ĉi linion, sed je kelkaj lokoj restis ĝis hodiaŭ vaporlokomotivoj, vagonoj kaj ankaŭ restaĵoj de gulagoj. La 8-an de decembro 2011 estis subskribita en Prago kontrakto inter ĉeĥa kompanio OHL ŽS kaj Jamala fervoja kompanio pri konstruado de tiu ĉi linio.
Daŝio
La plej kutima formo de daŝio estas simpla buljono de bolita kombu (manĝebla algo) kaj katsuobushi (speciale preparita viando de bonito, specio de tinuso). Vera daŝio el freŝa algo kaj fiŝo estas nuntempe rara eĉ en Japanio. Nune oni plej ofte uzas konservitajn, rapidkuireblajn miksaĵojn.
Aliaj variantoj de daŝio estas tiuj faritaj per tenado de algoj, niboŝio aŭ ŝiitakeo-fungoj en akvo dum multaj horoj aŭ per varmigo de la akvo preskaŭ al bola temperaturo. Tiaj daŝioj estas:
Nagykamarás
Nagykamarás [nadjkamarAŝ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Mezőkovácsháza. La loknomo signifas: granda-ĉambelano.
Geografio
Nagykamarás situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero. Medgyesegyháza estas proksime.
Historio
Dum la historio la loko nomiĝis Kamarás. Kiam fondiĝis Almáskamarás en 1844, tiam la vilaĝo prenis la epiteton granda. La mezepoka hungara vilaĝo senhomiĝis dum la turkoj, la refondiĝo okazis en 1841. La rumanoj okupis la vilaĝon en 1919. La loĝantaro okupiĝas pri terkultivo kaj bestbredado.
Vilaĝservoj estas katolika preĝejo, kulturdomo, biblioteko, lernejo, infanĝardeno, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, poŝto.
Vidindaĵoj
La katolika preĝejo konstruiĝis en 1884. Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
Famuloj
En naskiĝis András B. Kovács (bestokuracisto).
Codru-Moma-montaro
La Codru-Moma-montaro [kodru moma] estas parto de la Apuseni-montaro en la okcidenta Rumanio. Ĝi apartenas al la Okcident-Rumaniaj Karpatoj. La plej alta loko estas la pinto Vârful Pleșu, 1 112 metrojn alta.
La montaro situas sur la limo inter la distrikto Arad kaj la distrikto Bihor. Ĝi etendiĝas de nord-okcidento al sud-oriento kaj estas ĉ. 60 km longa kaj 10–20 km larĝa.
La grandaj trafikvojoj ĉirkaŭiras la montaron. Nord-oriente, tra la valo de Crișul Negru, preterpasas la nacia vojo DN 76 (Oradea–Beiuș–Ștei–Vârfurile–Brad). Sud-okcidente, tra la valo de Crișul Alb, pasas la nacia vojo DN 79A (Ineu–Sebiș–Gurahonț–Vârfurile) kaj la fervojo de Ineu al Gurahonț.
Pasporto Nansen
La Pasporto Nansen estis dokumento eldonita de la Internacia Ofico Nansen por Rifuĝintoj de la Ligo de Nacioj, komencita en 1922, al homoj, kiuj perdis sian civitanecon, por permesi ilin transiri landlimojn. La pasportoj ricevis ĝian nomon de la ricevinto de la Nobel-pacpremio Fridtjof Nansen, la norvego kiu estis malantaŭ la ideo kaj respondecis pri efektivigo de la Alta Komisario por Rifuĝintoj ĉe la Ligo de Nacioj.
Marovarma centralo
La marovarma centralo aŭ mara termoenergia centralo produktas elektron per temperatura diferenco inter la malvarmaj kaj varmaj akvomasoj en diversaj profundoj de la maro. Oni uzas por tiu tipo de la renoviĝanta energio la anglan mallongigon OTEC (angla Ocean Thermal Energy Conversion).
La teoriajn bazojn pri la metodo skizis Jacques-Arsène d'Arsonval jam en 1881.
Ĝenerale
La surfaco de la oceano havas pli altan temperaturon ol tiu de la profundaj akvoj. Se la temperatura diferenco inter la supraj (0-50 m) kaj subaj maraj tavoloj (ekde 800-1000 m) superas la 20° C, povas eki cirkulado de la marakvo, kiu povas funkciigi eĉ generatoron.
la efektivigon de tiutipa centralo malebligis la troaj kostoj de la investado (tuboj donas 75 % de la kostoj) kaj la tiel kalkulita neprofita funkciado.
Pasporto Nansen
La bezono de ĉi tiu speciala pasporto unue aperis kiel rezulto de la Oktobra Revolucio en Rusio. Lenin ordonis nuligi la civitanecon de ĉirkaŭ 1,4 milionoj da rusoj, kiuj fuĝis de sia lando timante de la komunistoj. En la situacio ekestinta, ĉi tiuj homoj ne povis transiri internaciajn limojn, ĉar mankas al ili pasporto. La Ligo de Nacioj eldonis ĉirkaŭ 450 000 Nansen-pasportojn al senlandaj-senŝtataj homoj, kiuj bezonis ilin. La Internacia Ofico Nansen por Rifuĝintoj ricevis la Nobel-pacpremion en 1938 pro ĉi tiu agado, kiu estis unu el la malmultaj sukcesoj de la Ligo de Nacioj.
Konataj rusaj rifuĝintoj, kiuj uzis ĉi tiujn specialajn dokumentojn por elmigri al Okcidento, estas: Igor Stravinski, Sergej Rachmaninoff, Menachem Mendel Schneerson (Rebbe de Lubaviĉ), Marc Chagall kaj Anna Pavlova.
Internacia Ofico Nansen por Rifuĝintoj
Internacia Ofico Nansen por Rifuĝintoj (Nansen International Office for Refugees; Office International Nansen pour les Réfugiés) estis organizo fondita en 1930 de la Ligo de Nacioj kaj nomata laŭ Fridtjof Nansen, baldaŭ post lia morto kaj estis respondeca internacie por rifuĝintoj el militaj zonoj inter la jaroj 1930 kaj 1939. La organizo estas plej konata pro la Nansen-pasportoj, kiujn ĝi eldonis, kaj kiuj permesis al sennaciaj homoj moviĝi de lando al lando. La organizo ricevis la Nobel-premion pri paco en 1938.
Historio
La Internacia Ofico Nansen por Rifuĝintoj estis kreita en 1930 de la Ligo de Nacioj, baldaŭ post la morto de Fridtjof Nansen por daŭrigi lian sukcesan internacian laboron por helpi rifuĝintojn. Ĝi do daŭrigis la laboron de la organizo, kiun Nansen fondis en Ĝenevo, Svislando en 1921. Ligo de Nacioj ankaŭ financis la administrajn elspezojn de la Ministerio de Rifuĝintoj, ĉar ĝiaj elspezoj estis nur por la elsendo de pasportoj, krome de ĝiaj bonfaraj operacioj kiuj estis financitaj de privataj donacantoj.
La rolo de la organizo estis doni politikan kaj materialan subtenon al la rifuĝintoj. Rifuĝintoj de Nazia Germanio aŭ la Hispana Enlanda Milito ne povis ricevi helpon de la organizo, ĉar multaj landoj rifuzis akcepti ĉi tiujn rifuĝintojn.
Malgraŭ ĉi tiuj problemoj, la Nobel-pacpremio estis donita al la organizo en 1938 pro sia laboro, sed pro ĝia malfondo baldaŭ poste, la premimono estis transdonita al la nova Rifuĝinta Organizo de la Ligo de Nacioj.
Dum sia okjara permanenta ofico, Nansen reduktis la nombron de rifuĝintoj de pli ol 1 000 000 al 500 000. Rimedoj por helpi rifuĝintojn inkluzivis kaj materialan kaj administran helpon; La ministerio donis pruntojn por antaŭenigi memhelpon kaj helpis rifuĝintojn sekurigi dokumentojn kiel laborajn kaj restadajn permesojn. Alia servo de la ministerio estis protekti rifuĝintojn kontraŭ deportado kaj aliaj tiaj maljustaĵoj. Entute la Ofico Nansen intervenis en pli ol 800 000 individuaj kazoj.
Plenumoj
La Ministerio de Rifuĝintoj sukcesis atingi iujn atingojn en siaj jaroj de ekzisto. Unu ekzemplo estas, ke la ministerio respondecis pri la adopto de la Konvencio pri Rifuĝintoj de 1933 fare de 14 ŝtatoj.
Yoshihito Suzuki
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara kaj Omiya Ardija.
Internacia Ofico Nansen por Rifuĝintoj
Plenumoj
La Ministerio pri Rifuĝintoj ankaŭ respondecis pri la sukceso de la setlejo de la Saarlandaj rifuĝintoj en Paragvajo post 1935.
604
En la jaro 604 post Kristo okazis, interalie:
Juliano la Teŭrgiulo
Juliano la Teŭrgiulo (2-a jarcento – 2-a jarcento) estis antikvgreka mediplatona filozofo, fama pro lia pratikado kaj, eble, verkado pri teŭrgio.
Biografio kaj verkoj
Filo de Jiuliano la Ĥaldeo, ŝajnas ke li unua forĝis la terminon teŭrgio aŭ ke, ĉiukaze, pri ĝi establis la karakterojn en sia verko Ĥaldeaj Orakoloj, kolekto de fragmentoj de teŭrgiaj ritoj verkitaj kun lirika sugesto.
La Suda Enciklopedio subtenas ke la patro de Juliano estis ĥaldea havanta lian saman nomon kaj verkinta verkon pri la demonoj en kvar libroj, kaj ke mem (la filo) estis aŭtoro de Θεουργικά, Τελεστικά, Λόγια δι ὲπῶν (. ààà
La komcepto kuŝanta sub la termino teŭrgio celas subsignifi "agu kiel diaĵo", nome la homoj transformu sian staton al tiu dia pere de la mistika teŭrgia unuiĝo
La verko de Juliano la Teŭrgiulo havis rimarkindan influon sur platonismo kiu sojlis novplatonismon de la Juliano, antaŭ ol vesti la imperian purpuron elektis spertis inicadon al la Eleŭzisaj Misteroj en Ateno ĉe Maksimo el Efeso kaj intruiĝon pri la verkoj de Juliano la Teŭrgiulo kiu, laŭ li, estis la nekomparebla Teŭrgiulo. Lia amiko kaj kultura konsilisto estis filozofo Prisko, kiu Julianon provizis per la verko de Juliano la Teŭrgiulo.
Javi Martínez
Javi Martínez aŭ plennome Javier Martínez Aginaga  (prononco [], naskiĝis, do nun -aĝa) estas hispana futbalisto. Li kiel membro de la hispana nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, kiujn la hispana teamo venkis. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "20". Sekve li ankaŭ partoprenis en la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 kaj de la Futbala Mondpokalo 2014, kaj tie matĉe rekoneblis per la ĉemiza numero "4". Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 2006 (tiam 17-jara) estas futbalisto de la klubo Athletic Bilbao.
Antiguo Morelos
Antiguo Morelos estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Antiguo Morelos. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10004.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8561 loĝantojn. El tiuj estis 4184 viroj kaj 4377 virinoj. La komunumo havas surfacon de 712,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 200 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1500 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7920 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 28 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,354 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
5763 de la loĝantoj de Antiguo Morelos en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 714 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 12,39 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 12,03 % (376 el 2953), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 12,73 % (338 el 2810).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 7304 personoj apartenis al la katolika religio kaj 310 personoj al la protestantisma religio. 155 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 151 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
8871 Svanberg
8871 Svanberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (angle :Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda astronomo Gustaf Svanberg (1802–1882), profesoro pri astronomio en la Universitato de Upsalo de 1842 ĝis 1878. Li konstruigis la nuna konstruaĵon de la Observatorio de Upsalo kaj fondis la meteologian observatorion. Lia aŭtobiografio donas bonan vidaĵon de la akademia vivo en Upsalo en la 19-a jarcento.
Vaux-lès-Mouron
- laŭvorte Vaux apud Mouron - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Prezidenta respubliko
Prezidenta respubliko (kontraste al parlamenta respubliko) estas respublika regformo kie la registaron estras la prezidento kaj ne bezonas la fidon de la parlamento por ofici. Alimaniere ol en parlamentarismo samaj personoj ne povas esti samtempe membroj de registraro kaj membroj de parlamento. Normale ne ekzistas ofico de ĉefministro; pli malofte ankaŭ ĝi ekzistas kiel en Sud-Koreio kaj en iuj landoj de Afriko sed ankaŭ ĉefministro bezonas fidon de prezidanto kaj ne fidon de parlamento.
Ekzemploj de prezidenta respubliko estas Usono kaj preskaŭ ĉiuj ŝtatoj de latina Ameriko.
Rusio, Francio, Ukrainio kaj iuj landoj en Afriko, antaŭe ankaŭ Finnlando kaj Georgio, havas miksitan parlamentan kaj prezidentan regformon, duonprezidentan sistemon. Ekzemple Sudafriko kaj Botswana havas puran parlamentan sistemon, kion atentas prezidanto: prezidanto estas ankaŭ ĉefo de la registraro kaj ne ekzistas ĉefministro sed prezidanto kaj ministroj bezonas fidon de la parlamento.
Halmahera
Halmahera (ankaŭ konata kiel Jailolo aŭ Gilolo, foje ankaŭ esperantigata Halmahero) estas la plej granda insulo de la moluka insularo. Ĝi estas parto de la provinco Nordaj Molukoj kaj Sofifi, la ĉefurbo de la provinco, situas sur la okcidenta marbordo de la insulo.
Halmahera kovras terareon de 17 780 km ² kaj en 1995 havis 162 728 loĝantojn. Laŭ la nuna stato proksimume duono de la insulaj loĝantoj estas islamanoj kaj duono estas kristanoj. Historie la insulo loĝatas de diversaj etnoj, kiuj en la sudo de la insulo parolas malaj-polineziajn lingvojn, en la nordo okcident-papuajn lingvojn. La insulo ĉiam estis relative maldense loĝata, nun la loĝdenso estas proksimume 10 homoj po kvadrata kilometroj, kaj pli grandaj urboj ne estas. En la mezepoko la insulo estis dominata de la kulturoj de du multe pli malgrandaj insuloj okcidente de Halmahera, nome Ternate kaj Tidore, kie evoluiĝis potencaj sultanlandoj, kiuj riĉiĝis pro produktado de kaj komercado per spicoj.
Dukono estas aktiva vulkano en la norda pinto de la insulo, samregione situas la vulkano Gamkonora, 1635 metrojn alta, sekve la plej alta insula punkto, kiu lastfoje erupciis en 2007. Monto Ibu estas plia aktiva vulkano en la nordokcidenta marbordo de la insulo, kaj estas pliaj insulaj vulkanoj. La insuloj estas la nordokcidenta limo de la aŭstralia kontinento.
Halmahera maro estas regiona maro en la centr-orienta parto de la Aŭstralazia Mediteranea maro. Ĝi estas ĉe ĉirkaŭ 1°S kaj 129°E kaj estas limigita per la Pacifika Oceano norde, Halmahera okcidente, Vaigeo kaj Okcidenta Papuo oriente, kaj Serama maro sude.
OUM
La vorto havas plurajn signifojn:
Owen Chamberlain
Chamberlain laboris inter 1942 kaj 1946 pri atombomba projekto de Usono. Li laboris poste en la Argonne-a Nacia Laboratorio en Ilinojo, dumtempe akiris doktoran gradon (Ph. D.) en la Ĉikaga Universitato, Kalifornia Universitato. Liaj esploraj temoj estis alfa-disiĝo, difraktado de neŭtronoj en likvaĵoj, interago de grandenergiaj korpuskloj. Li uzis kun Segrè en 1955 grandpovuman bevatronan ciklotronon por produkti antiprotonojn, en la sekvajaro pruvis eĉ ekziston de la antineŭtrono.