cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
András Máté Gömöri
Biografio
András Máté Gömöri maturiĝis en teknika mezlernejo en 2011, sed li jam estis infana aktoro de Nacia Teatro (Miskolc) en 2004. Li studis en la teatra jaro 2011 en aktorakademio de Teatro Magyar. Li membriĝis en 2012 en Operetoteatro (Budapeŝto), samtempe li studis loke en la studio. Li akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2020, lia ĉefinstruisto estis Csaba Kiss. Intertempe li edziĝis, la geedza paro vivis en Dunakeszi (aglomeraĵo de Budapeŝto). Tiutempe li komencis okupiĝi ankaŭ pri korpokulturado, ekde 2019 li atingis tre bonajn rezultojn kaj enlande kaj eksterlande.
Dlouhá Třebová
Vilaĝo Dlouhá Třebová (Longa Třebová) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, senpere ligas distriktan urbon Ústí nad Orlicí norde kaj urbon Česká Třebová sude, do estas natura centro de kunurbaro Ústí nad Orlicí - Česká Třebová. Vivas ĉi tie. Longeco de la vilaĝo estas proksimume 3 km.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Dlouhá Třebová estas el la jaro 1304 en akto de la reĝo Venceslao la 2-a per kiu li vilaĝon Dlouhá Třebová kaj vicon da aliaj vilaĝoj donacis al la klostro Zbraslav, kiu ĝin posedis ĝis la jaro 1358. En tiu jaro la vilaĝo estis transigita en havaĵon de la episkopejo Litomyšl. Post likvido de la episkopejo en husanaj militoj la posedantoj ofte ŝanĝiĝis. Post batalo apud Prago akiris la sinjorejon familiaro Lichtenštejn, kiu havis ĝin ĝis nuligo de patrimonia reĝimo en la jaro 1848.
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Prokopio estis konstruita en la jaro 1906 en novgotika stilo. La konstruadon oni komencis jam en la jaro1868, sed disponebla mono baldaŭ elĉerpiĝis kaj konstruado devis esti haltigita kaj dum longa tempo estis konstruitaj nur fundamentoj. Oni ŝercis, ke en Třebová konstruis preĝejon kun fundamentoj supre. Spite al ŝerculoj estas la preĝejo konstrua juvelo, pri kiu loĝantoj de Dlouhá Třebová fieras.
Kapelo
Tombeja kapelo de Sankta Jozefo estis konstruita ankaŭ en novgotika stilo en la jaro 1898 laŭ planoj de konstruisto Josef Shüler.
Monumento de libereco
La monumento estas ŝtona tumuluso el la jaro 1924. En ĝi estas tri emblemoj - de Jan Hus, Jan Žižka kaj Tomáš Garrigue Masaryk.
Henry Gray
Henry Gray (1826-1861) estis angla anatomo, kirurgo kaj kuracisto, kiu rimarkindiĝis pro sia anatomia publikaĵo La Anatomio de Gray, en 1858, ilustrita de Henry Vandyke Carter (1831-1897). Lia patro Thomas Gray estis reĝa konsilisto serve de Georgo la 4-a (1762-1830) kaj Vilhelmo la 4-a (1765-1837).
Dlouhá Třebová
Kolegio de Ĉeĥoslovaka eklezio husana
Kolegejo de Ĉeĥoslovaka eklezio husana estas novtempa konstruaĵo el la jaro 1934 establita de volontuloj el la vilaĝo kaj ĉirkaŭaĵo. De la jaro 1986 la kolegejo ne servas al la origina celo.
Henry Gray
En la 6-a de majo 1845, estante 18-jara, Gray iĝis medicina studento de la "Hospitalo Sankta Georgo", en Londono, kaj kiel studento, li montris sin sindediĉa, klopodema kaj metoda pri sia laboro, kun aparta intereso pri anatomio, kiun li lernis ne nur en la medicinaj kompendioj sed ankaŭ per la dissekcioj kiujn li mem faradis.
Biografio
Tre frue li inkliniĝis al la anatomiaj studoj, kaj daŭre estante studento en la medicina lernejo, en 1848, li ricevis la Trijaran Premion de la Reĝa Kolegio pri Kirurgoj per la esploro titolita: "La origino, konektado kaj distribuado de la nervoj de la homokulo kaj aliaj alpendaĵoj, ilustritaj per kompara okuldissekcioj en aliaj vertebraj bestoj." Parto de tiu esploro enkorpiĝis en sia estonta dokumento pri la disvolviĝo de la retino. En 1850, Gray estis nomumita kirurgo de la Hospitalo Sankta Georgo, kaj sekve anatomia demonstranto, profesoro pri anatomio kaj medicino. En 1853, estante nur 25-jara, li elektiĝis Membro de la Reĝa Societo de Londono, kaj en la sekvanta jaro li ricevis premion "Astley Cooper" je 300 gvineoj pro la disertacio "Pri la strukturo kaj uzo de la lieno."
En 1858, Gray publikigis sian unuan eldonon pri Anatomio, enhavante 750 paĝojn kaj 363 bildojn. Li estis helpata de sia amiko Henry Vandyke Carter (1831-1897), sperta desegnisto kaj iama anatomia prezentanto en la Hospitalo Sankta Georgo de Londono. Carter respondecis pri la ilustraĵo de la eldono, kaj la sukceso de la libro estis, super ĉio, pro la ekscelenco de liaj bildoj. Ĉi-eldono estis dediĉita al lia patrono Sir Benjamin Collins Brodie (1783-1862), kiu estis baroneto, membro de la Reĝa Societo de Londono kaj doktoro pri civila juro. En 1860, Gray preparis ĝian duan eldonon kaj la libro ankoraŭ publikiĝas sub la titolo "Anatomio de Gray", kaj ĝi estas vaste aprecita kiel eksterordinara kaj serioza kompendio por medicinal studentoj.
Tragedie, dum li zorgis pri nevino kiu suferas pri variolo, li same ekmalsaniĝis pri iu pli kontaĝa formo de la infekto, kaj mortis en la 13-a de junio 1861, estante nur 34-jara. Li estis sepultita en la tombejo de Sankta Tomaso, Pankraso kaj Highgate. Lia nevino supervivis. Liaj dokumentoj pri patologio portis grandajn progresojn pri la traktado de la plejmulto el la tumoroj okaze de lia morto.
Vidu ankaŭ
<Gallery> J._J._Wepfer-Strasse_(Schaffhausen).JPG| Johann Jakob Wepfer (1620-1695) Bowl Of Hygieia by David.svg| Johann Conrad Peyer (1653-1712) George_IV_of_the_United_Kingdom.jpg| Georgo la 4-a (1762-1830) William.IV.of.Great.Britain.JPG| Vilhelmo la 4-a (1765-1837) Astley_Paston_Cooper_4.jpg| Astley Cooper (1768-1841) Sir_Benjamin_Collins_Brodie,_1st_Bt_1856.jpg| Sir Benjamin Collins Brodie (1783-1862) Henry_Vandyke_Carter_(self-portrait,_1870).jpg| Henry Vandyke Carter (1831-1897) Henry_Enfield_Roscoe.jpg| Henry Enfield Roscoe (1833-1915) Esculaap4.svg| Thomas Pickering (1841-1919) </Gallery> </Center>
Varaŝ
Varaŝ (Вараш) (inter 1977-2016 Kuznecovsk, Кузнецовськ) estas urbo en Rivna provinco, Ukraino. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Zacatecas
Zacatecas [sakaTEkas] (esperantigite Zakateko ) estas federacia subŝtato en la nordo de Meksiko. Ĝi havas tre neregulan formon kun longa landlimo, kiu tuŝas ok aliajn provincojn: Coahuila, San Luis Potosí, Aguascalientes, Jalisco, Durango, Nayarit, Nuevo León. Guanajuato. (La limo al Nayarit tamen longas nur kelkajn kilometrojn, kaj tiuj al Nuevo Leon kaj Guanajuato estas nur "kvarlandaj punktoj".)
La provinco situas en la centra altebenaĵa parto de la lando kaj havas mezan altecon de pli ol metroj super marnivelo. Iam ĝia tuta ekonomio baziĝis sur la minado de arĝento, poste ankaŭ kupro, kaj ĉiuj signifaj urboj ekestis ĉe minejoj.
La kodo de la provinco laŭ ISO 3166-2:MX estas "MX-ZAC". Ĝi havas 58 komunumojn (municipojn) (Vidu ankaŭ la liston de komunumoj en Zacatecas), areon de ĉirkaŭ kaj loĝantaron de  milionoj. Ĝia ĉefurbo same nomiĝas Zacatecas.
Svárov (distrikto Uherské Hradiště)
Svárov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Uherské Hradiště, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375. Dum tempoj de regado ĉeĥa reĝo Jiří z Poděbrad kun hungara reĝo Matiaso la 1-a estis ĉi tiea burgejo kaj la municipo forbruligitaj kaj dezertigitaj. La domaro restis plenaj 130 jaroj neenloĝigita kaj denove ĝi estis enloĝigita nur en la jaro 1597.
Blanka ipomeo
Blanka ipomeo (Ipomoea alba) estas specio de noktflora ipomeo, apartenanta al tropikaj kaj subtropikaj regionoj de Norda kaj Sudameriko, de Argentino al norda Meksiko, Florido kaj Porto-Riko. Kvankam antaŭe klasita kiel genro Calonyction, specio aculeatum, ĝi nun estas ĝuste atribuita al genro Ipomoea, subgenro Quamoclit, sekcio Calonyction.
Priskribo
Blanka ipomeo estas plurjara herbeca liano kreskanta ĝis alteco de 5–30 m alte kun tordaj tigoj. La folioj estas kompletaj aŭ tri-lobaj, 5–15 cm longaj, kun 5–20 cm longa tigo. La floroj estas bonodoraj, blankaj aŭ rozkoloraj, kaj grandaj, 8–14 cm en diametro. La floroj rapide malfermiĝas vespere kaj daŭras tra la nokto, restante malfermitaj ĝis tuŝitaj de la matena roso. En nubaj tagoj, la floroj povas resti malfermitaj pli longe. La floroj ankaŭ emas resti malfermaj pli longe dum malvarmetaj temperaturoj - kiuj ankaŭ povas kaŭzi, ke la segmentoj kaptas aŭ ŝiras kiam ili malfermiĝas. Ĝia kromnomo lunfloro devenas de ilia florado vespere kaj ilia ronda formo kiel plenluno.
La fruktoj estas konusaj bekaj kapsuloj kun longo de 2 ĝis 3 cm kaj diametro de 1 ĝis 2 cm. Ili enhavas nigrajn semojn kiuj estas senharaj aŭ preskaŭ senharaj kaj havas longon de 1 cm.
La nombro de kromosomoj estas 2n = 30.
Distribuo
La specio havas tuttropikan distribuon. Origine ĝi distribuiĝas en tropika kaj subtropika Ameriko. Ĝi kreskas ĉe vojrandoj, en arbustaroj kaj riverbordoj je malalta kaj meza alteco. Ĝi ankaŭ estas plantita kiel forte odora ornama planto en Mezeŭropo; la planto ofertata kiel la "luna vento" povas prosperi nur kiel ĉiujara ekstere pro sia sentemo al frosto.
Historia uzo
La Mezamerikaj civilizoj uzis Ipomoea alba por transformi la latekson de la arbo Castilla elastica por produkti resaltajn kaŭĉukajn bulojn. La sulfuro en ĉi tiu ipomeo gloro utilis por interligi la kaŭĉukon. Tiu procezo okazis de almenaŭ 3,000 jaroj antaŭ la malkovro de vulkanizado far Charles Goodyear.
Kultivado
La specio estas vaste kultivata kiel ornama planto por siaj floroj. En lokoj tro malvarmaj por vintra postvivado, ĝi povas esti kreskigita kiel ĉiujara planto. Ĉar ĝi estas de tropika origino, ĝi plej bone floras sub somera mallonga taga fotoperiodo. Kvankam ĝi povas sukcese flori en la nordo, ĝia florado estas malhelpita de tro longaj someraj tagoj. Tiel, ĝi ofte ne burĝonas kaj floras ĝis frua aŭtuno kiam tagluma longo denove proksimas al 12 horoj. Disvastigo kutime okazas per semo. La semo similas malgrandan brunetan nukson, kaj devas esti metita ene de fajo kaj poste akvotrempita dum la nokto antaŭ plantado. En iuj lokoj, ĝi estas invada specio, kiu povas kaŭzi problemojn en agrikulturaj medioj.
Flughaveno Erfurt-Weimar
Ĝi situas 5 km okcidente de la urbocentro kaj estas plejparte uzita por laŭsezonaj luflugoj.
Historio
La unua surteriĝo de flugmaŝino en Erfurto estis en 1911 (inter Eislebener-strato kaj Ammertal-vojeto), tiu de zepelino en 1914. Jam en 1924 ekzistis la unua flugkampo erfurta, proksime de Ruĝa Monto, kiu oficiale malfermitis en la 11-a de majo 1925. En 1935 estis malfermita flugkampeto en la erfurta urboparto Bindersleben, kiu iĝis soveta militaerodromo post la Dua mondmilito. Sed sur la eksa flugkampo ĉe Ruĝa Monto okazis de la 29-a de majo ĝis la 3-a de junio ekspozicio agrikultura (Reichsnährstandausstellung - 40. Reichsschau der Deutschen Landwirtschaftsgesellschaft).
En 1956 la flughaveno estis pretigita por publika uzo kaj la GDR-aviadilkompanio Deutsche Lufthansa, kiu kunfandiĝis kun Interflug en 1963, komencis regulajn flugojn. Celoj naciaj estis Berlin-Schönefeld, Dresden, Heringsdorf kaj Barth. La 10-an de aprilo 1980 la aertrafiko ĉesis pro petrola krizo. Poste estis ankoraŭ alteriĝoj de erfurtaj flugmaŝinoj en Budapeŝto, Varno, Burgas kaj Poprad. Intertempe oni flugis al Moskvo kaj Leningrado; post kelkaj semajnoj tio evidentiĝis esti neprofitiga kaj nerentabilitata.
En decembro 1995 oni anstataŭigis la malnovan flughavenan turon (de 1964) per nova turo. La nomo de la flughaveno estis ŝanĝita de Flughafen Erfurt al Flughafen Erfurt-Weimar en 2011, ĉar oni opinias ke tio estus pli bona surmerkatiga perspektivo, la aldono de la mencio de la goeta urbo Vajmaro.
Evoluo neklara
La flughaveno ankaŭ estis havinta servojn de la Flughaveno London Stansted danke al la irlanda avidadilkompanio Ryanair. Sed tio ĉesis la 19-an de januaro 2005 pro nova kunlaboro de la irlandanoj kun la flughaveno de Leipzig-Altenburg. En 2011 retiriĝis la kompanio Air Berlin.
Multaj kritikantoj substrekas, ke la konstruo de flughaveno estis antaŭ ĉio prestiĝa kaj multekosta projekto kaj ke ĝi ne povas uzi sian kapaciton. Lastatempe revenis espero pro la ambiciaj planoj de la kompanio Germania.
Tramvoja servo
Kun la etendaĵo de tramlinio 4 ĝis Bindersleben, nova haletjo estis malfermita antaŭ la flughaveno la 21-an de junio 2005. La tramoj forveturas ĉiun 10an-20an minuton kaj ligas la flughavenon kun la ĉefa fervoja stacidomo de Erfurt en 20 minutoj.
8978 Barbatus
8978 Barbatus estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ŝafgrifo ; rabobirdo kies scienca nomo estas Gypaetus Barbatus.
Orflugila aremono
La Orflugila aremono (Arremon schlegeli) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonoj.
Ĝi troviĝas en Kolombio kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj.
Tiu aremonospecio montras tre nigran kapobildon konsistantan el nigra ĝenerala koloro sen la inter samgenranoj kutima blanka superokula strio sed kun la blanka gorĝareo ankaŭ kutima kaj blanka nukozono nekutima. Anstataŭ la kutima nigra brustozono estas nur du brustoflankaj larĝaj nigraj makuloj, griza kolumo kaj blankecaj subaj partoj kun helgriza nuanco en flankoj. La dorso kaj flugiloj estas tre helgrizaj, sed kun olivverdeca areo el ŝultroxzono al supra dorso (kio nomigas la specion kvazaŭ per flavecaj flugiloj). La kruroj estas malhelrozkoloraj al grizecaj; estas tre helflava beko (kun nigreca supra bordo) kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo.
10220 Pigott
10220 Pigott estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde sia privata Observatorio Goodricke-Pigott, en Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla amatora astronomo Edward Pigott (1753–1825), malkovrinto de pluraj kometo kaj de la Eta Aquilae, R Scuti kaj R Coronae Borealis. Lerta uzanto de la intrumento de pasado, li determinis la de pluraj steloj. Pigott estis amiko kaj kunlaboranto de John Goodricke.
Spabrücken
Spabrücken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kodai Yasuda
Kodai Yasuda (安田 晃大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Giravanz Kitakyushu, Tokyo Verdy, Gainare Tottori kaj Ehime FC.
Libro de la Saĝo
Libro de la Saĝo, aŭ la Saĝo de Salomono aŭ simple Saĝo (greke: Σοφία Σολομώντος = Saĝo de Salamono; latine: Sapientia = Saĝo) estas teksto de la kristana Biblio (Septuaginto kaj Vulgato kaj Nova Vulgato) sed ne akceptita en la Tanaĥo (hebrea biblio) eble pro tio, ke la libro ne estis verkita en la hebrea lingvo. La protestantaj eklezioj sekvas la hebrean kanonon kaj tial por ili tiu libro estas nur apokrifaĵo, kvankam hodiaŭ multaj iliaj presitaj biblioj ĝin entenas.Tiu libro estis origine skribita en la antikva greka kaj ĝia redakto hipoteze okazis en Aleksandrio ĉirkaŭ la jaro 50 antaŭ Kristo, fare de nekonata aŭtoro. Sinsekva tradicio aldonis la Saĝo «de Salomono», eble cele ĝin nobligi kiel jam okazis por diversaj bibliaj libroj konvencie asignitaj al la fama reĝo.
Ĝi etendiĝas laŭ 19 ĉapitroj kun diversaj eldiroj tipaj de la saĝo, kun aparta ekzaltado de la Teologia Saĝo priskribita kiel personulo ĉe Dio kun Dio en Dio. Tiu penso estas aludata ankaŭ en aliaj bibliaj prisaĝaj libroj kiel en en la Alta Kanto kaj Kohelet.
Dato kaj aŭtoro
De tiu libro nin atingis neniu kopio en hebrea lingvo, eble pro tio ke ĝi neniam estis tradukita al la hebrea. Multaj studuloj opinias, ke la lingvo uzata kaj la esprimitaj ideoj pensigas al la greka lingvo kaj al aŭtoro hebrea, eble el Aleksandrio. Tiu libro prezentas grekan pli klasikan ol la aliaj libroj de la Septuaginto.
La libro sin prezentas kiel verko de Salomono, eksplicite indikata, escepte pri la nomo en 7,8 ,12; li sin prezentas kiel reĝo (7,5; 8,9-15); kaj sin adresas al reĝoj kiel al kolegoj (1,1; 6,1-11-21). Fakte tamen la teksto monstras, ke temas pri literatura artifiko.
Tiu aŭtoro estas taksata, ĉe erudiciuloj, eksperto pri filozofio, pri religio kaj etiko. Pri filozofio, tamen, pli farunumo ol posedo, sufiĉa ĉiukaze por doni klarecon al la konceptitaj ideoj. Oni aldonas ankaŭ, ke li povus esti la sama aŭtoro de Kohelet ĉar la du libroj teme similas kaj pensigas al unika pensisto; sed multfoje la priskriboj pri la estimo pri la vivo oponas unu al la alia, unu emas pesimismi, dum la alia optimismi. Aparte ŝajnas ke Saĝo 2,1 ke la aŭtoro respondas direkte al problemaro starigita de la Kohelet (vidu : «Nia vivo estas mallonga kaj dolora, kaj la morto ne estas rebonigo, kaj neniu estas liberigita el Hadeso» (2,1: Kohelet, male, diris ke plibonas la morto.
Enhavaj ideoj
Brilas la kredo monoteisma kaj pri Dio sin rivelanta kiu tamen neniam estas nomata Javeo aŭ per la tetragramo.
Kvankam sub grekaj konceptoj (de stoikuloj kaj Pitagoranoj) estas asertata la kredo pri la senmorteco de la animo: en tiu estas reflektata la pensmaniero de la bibliparalela hebrea literaturo, ekzemple en la skriboj de la Qumran.
Brilas, kiel jam dirite, la personigo de la Saĝo kiun kristanoj legis kiel ekanoncon de la Difilo, egala sed distinkta el Dio.
Por la malbonuloj estas antaŭvidigita la puno aŭ neniigo, dum por la bonuloj estas rezervata la eterna ĝojo. Ĉiuspeca malbono estas imputata al la diablo.
Balerna (komunumaro)
La komunuaro Balerna  estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Mendrisio. Ĝi havis 17714 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Balerna.
25298 Fionapaine
25298 Fionapaine estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Libro de la Saĝo
Enhavaj ideoj
La aŭtoro, fine, opcias por la kapablo de la homa racio kompreni iujn atributojn de la Dio kreinta: do, por li la ekzisto de Dio estas pruvebla per la homa racio.
25298 Fionapaine
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fiona Ann Paine, finalistino de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008 pro ŝia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Barrington Middle School en Barrington (Rod-Insulo)
Libro de la Saĝo
Enhavaj ideoj
Multaj el tiuj temoj estos reprenitaj kaj precizigitaj de la aŭtoroj de la Nova Testamento (Ekzemple en Rm 1,19-20).
Balerna (komunumaro)
Geografio
La komunumaro Balerna entendiĝas de la nordo de la Distrikto Mendriso al ties suda pinto, kiu estas la plej suda pinto de Svislando.
Trafiko
La ekonomia centro de la Komunumaro Balerna estas la limloko Chiasso, tra kiu pasa la kantona ĉefvojo n-ro 2, la svisa aŭtovojo A2 kaj la gotarda trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj. Por la loka trafiko ekzistas ankaŭ loka busreto.
Komunumoj de la komunumaro Balerna
La komunumaro Balerna konsistas (stato en 2013) el 4 komunumoj, el kiuj Chiasso estas la plej granda. Jen la listo:
Basse
Basse interalie povas aliudi al
Johannes Heesters
Johannes HEESTERS [johanes hesters], plennome: Johan Marius Nicolaas HEESTERS (naskiĝis la 5-an de decembro, 1903, mortis je la aĝo 108 je la 24-an de decembro 2011). Li estis nederlanda aktoro kaj kantisto.
Johannes Heesters naskiĝis en Amersforto. Kiel knabo li revis fariĝi pastro, sed je sia 16-a naskiĝtago li decidis fariĝi aktoro. Li lernis aktoradon kaj kantadon kaj en la jaro 1924 li ricevis sian unuan filmrolon, en la mutfilmo Cirque Hollandais.
En 1930 li edziĝis al la belga aktorino Louise H. Ghijs. Al la paro naskiĝis du filinoj: Wiesje GHIJS, kiu fariĝis pianistino kaj Nicole Heesters, kiu iĝis aktorino. Louise H. Ghijs mortis en 1985.
Ekde 1932 Johannes Heesters aperis en operetoj. Post agado en Vieno li en 1936 transloĝiĝis al Berlino, kie li transprenis aron da roloj en muzikfilmoj kaj filmigitaj operetoj.
Dum la Dua mondmilito li aperis en germanaj filmoj kaj teatroj. Pro tio li kompromitiĝis en sia naskiĝolando.
Twann-Tüscherz
Twann-Tüscherz (en la franca lingvo Douanne-Daucher) estis kreita kun efiko de la 1-a de januaro 2010 el kunigo de la malnovaj komunumoj Twann kaj Tüscherz-Alfermée de la malnova distrikto Nidau kiel nova komunumo de la nove kreita administra distrikto Bielo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1139 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Twann-Tüscherz situas sur la suda norda deklivo de la Ĵurasa Montaro ĉe la norda bordo de la Lago de Bielo, okcidente de la urbo Bielo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Alfermée, Tüscherz, Wingrais, Twann kaj Kleintwann de nordoriento al sudokcidento laŭlonge de la lago, kaj el la vilaĝeto Gaicht sur alteco de 676 m s.m. sur teraso de la Ĵurasa Montaro, la Sankt-Petro-Insulo, kaj diversaj domgrupoj kaj izolitaj bienoj. La okcidentan limon de la komunumo formas la rojo Twannbach, kiu fosis impresan ravinon sur la dekvlivo de Ĵuraso. Sur la deklivoj supre de la vilaĝoj etendiĝas belaj vitejoj.
Johannes Heesters
En la jaro 1992 li edziĝis al la germana aktorino Simone Rethel. De 1996 ĝis 2001 la paro kune rolis en la teatraĵo Ein gesegnetes Alter (= Benita aĝo), verkita de Curth Flatow. Ĝis nun li aktive agadas sursceneje, probable estante la plej aĝa aktiva aktoro.
Twann-Tüscherz
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,44 km², de kiuj 64,8% estas kovritaj de arbaro, 24,0% servas por agrikulturo kaj 8,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Twann-Tüscherz limas en nordo al Lamboing, en nordoriento al Evilardo, en oriento al Bielo, en sudo al la Lago de Bielo, en okcidento al Ligerz, kaj en okcidentonordokcidento en unu punkto al Prêles.
Lingvoj
Okaze de la popolnombrado de 2000 87,0% de la loĝantaro parolis la germanan lingvon, dum 6,9% parolis la francan.
Historio
La komunumo Twann-Tüscherz estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2010 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Twann kaj Tüscherz-Alfermée.
Dum la konstruado de la aŭtovojo en Twann estis malkovritaj restaĵoj de bone konservitaj neolitikaj vilaĝoj.
La unua dokumenta mencio de Twann datiĝas el la jaro 1185 kiel Duana. Dum mezepoko Twann estis baronejo sub la Senjoroj de Twann, kiuj formortis en la jaro 1250. La baronejon heredis la Baronoj de Diesse poste la familioj de Vaumarcus kaj de Bolligen, kiuj vendis la ĝin en la jaro 1422 al la berna urbestro Rudolf Hofmeister. Post pluraj posedantoŝanĝoj en la jaro 1487 Twann estis fine akirita de la urbo Berno kaj atribuita al la Voktejo Nidau.
La unua dokumenta mencio de Tüscherz datiĝas el la jaro 1230 kiel Tusschiers kaj de Alfermée el la jaro 1276 kiel Alphermme. Tüscherz-Alfermée estis parto de la Grafejo de Nidau kaj kun ĝi estis akirita en la jaro 1388 de la urbo Berno. Tüscherz-Alfermée estis atribuita al la urba tribunalo de Nidau en la samnoma vojktejo. Eklezie ĝi estis ligita al la paroĥo Sutz aliflanke de la lago, kie la vilaĝanoj de Tüscherz kaj Alfermée posedis paŝtejojn.
La Guardia
La Guardia estas hispana esprimo kiu devenas el gota wardja 'gvardio', kaj povas aludi al:
NGC 5414
NGC 5414 (aliaj indikoj — UGC 8942, MCG 2-36-13, MK 800, ZWG 74.50, IRAS13595+1010, PGC 49976) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Radulo
Radulo aŭ rasplango estas buŝoparto de moluskoj. Kun escepto de duvalvuloj tiu organo troviĝas ĉe ĉiuj kladoj de la bestogrupo. La nomon radulo (radula) por la unua fojo uzis la Balta germano Alexander von Middendorff en 1848.
Herbovoraj helikoj kaj skarabo-helikoj deskrapas per la radulo algojn kaj diatomeojn de la subtavolo. Kelkaj karnovoraj helikoj, kiel Neverita didyma faras per la radulo trueton en la konko de vivantaj moluskoj por tielmaniere atingi la molajn partojn de ilia predo.
Alì Terme
Alì Terme estas komunumo en la sudo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Messina. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alì, Fiumedinisi, Itala kaj Nizza di Sicilia.
La komunnumo situas ĉe la orienta marbordo de Sicilio kaj estas grava turismejo.
Pro la proksimeco de vulkano Etna ĝi estas en la plej alta (1-a) klaso pri sisma aktiveco en Italio.
Osip Bove
En 1813, post la incendio de Moskvo de 1812 kiu damaĝis preskaŭ la tutan urbon, Bove estis dungita de la Komisio de Konstruado de Moskvo kaj oni nomumis lin por estri la "Departementon de Fasadoj", respons pri la aprobo de la dezajnoj de la novaj fasadoj kaj pri la plenumado de la situo de la konstruaĵoj kongrue kun la nova plano de stratoj. Tamen la plano, ne estis finkompletigita ĝis 1817. Estis tiom da privataj konstruistoj ke Bove kaj la urbo mem ne sukcesis kontroli ilin. La imperiestro Aleksandro la 1-a, dum vizito al Moskvo, koleriĝis observante konstruaĵojn farbitajn per ĉiu tipo de koloroj, speciale de forta ruĝa kaj malhela verda, kaj aprobis dekreton per kiu li limigis la kolorarojn de la urbo al pli limigita gamo de palaj koloroj.
Dum la familio Giliardi rekonstruis la plej gravajn publikajn konstruaĵojn kiel la Moskva Ŝtata Universitato, Bove estis okupita desegnante kaj rekonstruante la novajn centrajn placojn de Moskvo kaj la Ruĝan Placon. Lia projekto plej bone konata, nome la Placo de la Teatro, estis finigita en 1825, sed kaj la teatro Bolŝoj kaj la teatro Malij estis rekonstruitaj poste, kaj tial la placo perdis sian novklasikan simetrion. Fakte, la majoritato de la konstruaĵoj kiujn li desegnis estis poste detruitaj ĉu de akcidentoj ĉu de privataj proprietuloj.
Saint-Robert
Saint-Robert estas la nomo de pluraj artikoloj.
Listo de lingvoj laŭ parolantaro
Ĉi tio estas listo de lingvoj ordigitaj laŭ nombro de parolantoj (kiel denaska lingvo) :
' La sekvanta informo kunmetiĝis en 1996, kaj oni konsiderus ĝin neaktuala. Ni penas trovi plej aktualan informon. Kelkaj alligataj paĝoj ne akordas kun la informo ĉi tie pro malsamaj informfontoj. '
Ĉi tiaj listoj povas varii iel depende de la difino de kelkaj vortoj. Speciale, la preciza malsamo inter "dialekto" kaj "lingvo" ofte tre gravas. Ekzemplo de lingvo pri kio tio gravas estas la araba, kion kelkaj personoj vidas kiel unu lingvon, dum aliaj vidas ĝin kiel grupo de parencaj lingvoj. Ethnologue, la fonto de la unua ĉi-posta tabelo, konsideras ĝin kiel multaj lingvoj, kaj tial ĝi ne troviĝas tie. Se oni preferus nomi ĝin unu lingvo, tamen, ĝi aperus inter la dek plej parolataj lingvoj.
Simila kazo estas la ĉina. Se ĉiu variaĵo de la ĉina estas konsiderata kiel unu lingvo, la ĉina situas en la unua pozicio kun pli ol 1,2 miliardoj da parolantoj. Se ne, oni trovas kvin variaĵojn de la ĉina inter la 25 plej parolataj lingvoj.
(41223) 1999 XD16
(41223) 1999 XD16 estas nerapide rotancianta marsrenkonta asteroido en orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde Observatorio de Monto Lemmon.
Orbito
Ĝia orbito ekstere kaj malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝiaj marsa MOID estas 0,269683 AU (40,344 milionoj da km).
Ek al Leg'!
Ek al Leg'!, eldonita en 1991 de la Bulgara Esperanto-Asocio en Sofio, estas dukajera "legolibro por perfektiĝo en Esperanto", kompilita de Hektor Alos kaj Kiril Velkov; redaktis : Ljubomir Trifonĉovski.
Sliko
La sliko estas areo karakterizita per vadmaroj en flusejo ; tiuj vadmaroj konsistas el du biologie tre malsamaj medioj: la ŝoro supre, la sliko malsupre de la marbordaj vadmaroj. La sliko do estas la malsupra parto de flusejo, tiu, kiu estas la plej ofte mergita; je ĉiu alta tajdo, eĉ morta tajdo.
Etimologio
Sliko devenas de la nederlanda vorto "slikke", kiu signifas « koton ».
Fizikaj karakterizaĵoj
Ĝiaj sedimentoj estas maroriginaj (mara erozio), kaj/aŭ teroriginaj (precipe materialo alportita de riveroj). Ili estas fajnaj: ŝlimo, kotsablo, mola ŝlimsablo.
La strukturo kaj dikeco de sliko povas varii laŭ sezono. Ili dependas de:
Ekologio
La sliko estas nuda aŭ tre malriĉa je vegetaloj, sed ĝi ŝirmas egan bakterian biomason, kiu ludas esencan rolon en procezoj de sinpuriĝo kaj de reciklado de nekromaso.
Ĝi ŝirmas diversan faŭnon de duvalvaj specioj (venusoj, cerastodermoj...), etaj paŝtiĝantaj gastropodoj, verdaj kraboj, paŝtiĝantaj aŭ ĉasantaj fiŝoj (mugiloj, platesoj, labrakoj). Multaj vermoj kaj moluskoj, kiuj vivas an salŝlimo estas nutraĵo tre ŝatata de multaj birdoj, kiuj tie venas por nutri sin je malata tajdo. Temas kutime pri birdoj kun longa beko nomitaj vadbirdoj.
Ekologiaj servoj
Dufoje tage, je ĉiu tajdo, parto de sedimentoj remiksiĝas kun akvo kaj denove kuŝiĝas tiel tenante la biofilmon, en sistemo, kiu funkcias iomete kiel akvopurigejo je fluigita lito. En ŝlimo, se ĝi ne estas venenita per poluantoj, multaj filtrantaj organismoj kontribuas al riĉeco de tiu ekosistemo, kiu ludas gravan rolon en la estuara manĝoreto.
La sliko produktas multajn mikroorganismojn, kiuj estas la unua nutraĵo por alvusoj ka krustuletoj. Ĝi ludas rolon en nutrado de vartejoj de iuj specioj.
Troveblas kelkfoje tre abunda biomaso (ĝis pluraj miloj da individuoj en kvadrata metro je malalta tajdo) kaj en modera klimato almenaŭ 60 specioj de fiŝoj kaj krustuloj sin nutras dum sia tuta aŭ prto de sia vivo. Je malalta tajdo, miloj da birdoj venas tien por serĉi moluskojn aŭ makro-zoa bentoso.
Premoj kaj minacoj
Tiuj medioj, kiuj aspektas malriĉaj kaj malmulte ŝatataj de turistoj malprogresas pro kresko de havenoj kaj detruo de vadmaroj por etendi urbojn, flughavenojn, ktp.
Loke ili estas viktimo de gravaj poluoj, aparte malsupre de poluitaj estuaroj. Ĉasplombo (toksa grajnaĵo) povas esti akumulita (proksimume 4 milionoj da plumbaj globetoj en ĉiu hektaro en Kamargo ) kaj minaci aŭ mortigi (pro besta plumbovenenigo) marbirdojn, kiuj tie sin nutras.
La slikoj suferas verŝajne pri ĝenerala plantoziĝo de medio.
Kie observi slikon ?
En Francio, plej vasta slikoj troviĝas en Golfo de monteto Sankta-Mikaelo, en Golfeto de Audierne (Bretonio), dans en Golfo de Morbihan, en Golfo de Somme, en Golfo de Canche, Golfo de Authie kaj en Platier d'Oye.
En Belgio, estas sliko en natura rezervejo «De IJzermonding» situanta en enfluejo de rivero Yser en Nieuport kaj en natura rezervejo deZwin.
Qeqertarsuaq
Qeqertarsuaq (dane Godhavn) estas urbo en provinco Norda Gronlando sur Disko-insulo en Grenlando. La setlejo apartenas al grenlanda administra distrikto Kitaa. En la ĉefloko vivas ĉirkaŭ 1000, en Kangerluk - apartenante al la komunumo - ĉirkaŭ 40 homoj.
La komunumo Qeqertarsuaq situas sur suda parto de Disko-insulo. La komunumon fondis en 1773 la balenĉasisto Svend Sandgreen.
18175 Jenniferchoy
18175 Jenniferchoy estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jennifer Tze-Heng Choy, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Benjamin N. Cardozo High School en Bayside (Nov-Jorkio, Usono).
Eszter Balás
Eszter Balás [ester balAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balás Eszter estas hungara skulptisto, medalisto, instruisto. Eszter Balás naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Eszter Balás frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris skulptistan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1972. Ŝia ĉefinstruisto estis József Somogyi. Post la diplomo ŝi daŭre kreas statuojn, skulptaĵojn, medalojn kaj partoprenas en ekspozicioj. Ŝi instruas ankaŭ en arta mezlernejo. Inter 1976 kaj 1979 kaj en 1991 ŝi havis stipendion. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1977 - 1994.
Ganodermo
Unu el la plej konataj ekzemploj estas brilglata ganodermo (scienca nomo Ganoderma lucidum, ĉina nomo 灵芝 língzhī), kiu kreskas en la orienta parto de Azio. En antikva Ĉinio oni opiniis, ke ĝi estas fea kreskaĵo, kiu donas longan vivon kaj senmortecon.
Medio
La brilglata ganodermo, kvankam parazita fungo, kreskas sur la grundo kaj havas trunketon. Tiuj du ecoj distingas ĝin de aliaj poliporaloj (tindrofungoj). Ĝi malofte kreskas sur arbo.
Aspekto
La trunketo aliĝas al la ĉapelo ekscentre (discentre aŭ necentre, ekster centro), kaj kiam la fungo kreskas sur arbo, la trunketo estas tre mallonga. Ĝia ĉapelo larĝas 8-30 cm-ojn, dikas 1-3 cm-ojn, kaj havas brilan (kiel vaksan aŭ lakan surfacon), ruĝbrunan, duran supran tavolon. La ĉapelo de la fungo estas komence nur meze bruna, ekstermeze ĝi estas flava kaj rande blanka. La sporoprodukta (pora) tavolo estas helbruna kaj ĝin ne kovras brila surfaco. La fungokorpo estas malmola kiel ligno.
Vivo
Ĝi parazitas la arbajn radikojn, kaj oftas sur fundo de arbaroj, somere kaj aŭtune.
Mentila karbonato
Mentila karbonato aŭ karbonato de mentilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la mentila alkoholo kaj karbonata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Mentila karbonato posedas 21 karbonatomojn, 38 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Mentila karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj mentilaj derivaĵoj.
Brigitta Kele
Kariero
Brigitta Kele diplomitiĝis en 2003 en sia naskiĝurbo kaj ŝi estas anino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Poddorskij (distrikto)
La distrikto de Poddorje aŭ Poddorskij distrikto (Поддорский район) estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la vilaĝo Poddorje. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 3695 homoj, la plej malgranda inter la distriktoj de la Novgoroda provinco.
Geografio
La distrikto de Poddorje situas sude en la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 2954,02 km².
Okcidente ĝi najbaras kun la Pskova provinco, norde – kun la distrikto de Volot kaj kun la distrikto de Staraja Russa, oriente – kun la distrikto de Marjovo kaj sude – kun la distrikto de Ĥolm.
La plej granda rivero de la distrikto estas Lovatj. Parton de la distrikto de Poddorje (kaj parton de la distrikto de Ĥolm) okupas la naturrezervejo Rdejskij, kiu kunmetiĝas kun la najbara naturrezervejo en la Pskova provinco.
Simboloj
La blazono de la distrikto de Poddorje estis oficiale aprobita la kaj en la Rusia ŝtata heraldika registro ricevis la numeron 6684. La blazono estas arĝenta ŝildo kun blua kolono centre, sur la kolono estas tri arĝentaj fontoj kaj kvar fajroj en la anguloj de la ŝildo.
La flago de la distrikto de Poddorje estis oficiale aprobita la kaj en la Rusia ŝtata heraldika registro ricevis la numeron 6685. La flago havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto kaj tre similas al la blazono. Anstataŭ la arĝenta fono de la blazono tiu de la flago estas blanka. La kolono havas laĝon 1/5 de la flaga longo.
Huntsman Corporation
Huntsman Corporation estas usona-globa firmao fabrikanta kaj disvendanta kemiajn produktojn kaj iliajn derivaĵojn. Ĝia ĉefsidejo estas en Sallagurbo, Utaho, Usono. Inter ĝiaj ĉefaj subdividoj estas fakoj pri Antaŭenigitaj Materialoj, Rendimentaj Produktoj, Pigmentoj, Poliuretanoj, kaj Teksaĵaj Efektoj.
Ĝin fondis en 1970 (sub la nomo Huntsman Container Corporation) Jon Huntsman, Sr. (la patro de Jon Huntsman, Jr.). La fondinto restas la prezidanto de la estraro, kaj la nuna kompaniestro estas Peter Huntsman. Kvankam ĝi restas esence familia firmao, en 2005 ĝi ekvendis publikajn akciojn en la Novjorka Borso, kaj en 2007 ĝi partoprenis iom akran polemikon kun pluraj aliaj firmaoj, kiuj alterne provis kaj rifuzis aĉeti ĝin. Finfine ĝi restis sendependa.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retpaĝaro (anglalingva)
Oficiala ĉinia retpaĝaro (anglalingva)
Bánovce nad Bebravou
Bánovce nad Bebravou, hungare Bán estas urbo en Slovakio, en Regiono Trenčín, en Distrikto Bánovce nad Bebravou, kies distrikta urbo ĝi estas.
Liriopo
Liriopo (greke  Λιριόπη) estis najado en la Helena mitologio. Laŭ la Metamorfozoj de Ovidio, ŝi estis seksperfortita de la oceanido Cefizo kaj estis la patrino de Narciso.
Bánovce nad Bebravou
Situo
Bánovce nad Bebravou situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Trenčín-Prievidza, laŭ fervojo Trenčín-Partizánske. Trenčín troviĝas 30 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko, poste ĝi estis grava loko de slavoj en la 9-a jarcento. La unua mencio skribe okazis en 1232 en formo villa Ben en donacdokumento de Andreo la 2-a. La loko iĝis libera reĝa urbo en 1379, foiroloko en 1406. Familio Kaszai (kasai) konstruis burgon en 1454. La turkoj rabis la urbon en 1633. Lernejo, uzino por biero, muelejo kaj brikofabriko ekfunkciis en la 17-a jarcento. Ekde 1876 la urbo iĝis distriktejo, en 1904 loka banko fondiĝis. En 1910 en la urbeto loĝis 3069 da loĝantoj, (2278 slovakoj, 406 germanoj, 379 hungaroj). Ĝis 1919 la urbo apartenis al Hungario, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, kies distriktejo estis. Poste la regiono apartenis al Ĉeĥoslovaka respubliko. En 2001 loĝis tie 20 700 da homoj.
NGC 5415
NGC 5415 (aliaj indikoj — ZWG 336.32, NPM1G +70.0124, PGC 49610) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kenji Baba
Kenji Baba (馬場 賢治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Shonan Bellmare, Mito HollyHock, Kamatamare Sanuki kaj Oita Trinita.
Studeničani
Studeničani (makedona Студеничани) estas vilaĝo situanta en la regiono Skopjo de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Studeničani. En 2002 loĝis ĉi tie 5786 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la nordo de la Opština Studeničani. Ĉe la norda rando de la vilaĝo fluas la rivero Vardar. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 14 km² kaj la alteco estas ĉirkaŭ 230 - 500 m. La regiona vojo R2131 trapasas la vilaĝon de nordokcidento al sudoriento. Ekzistas ankaŭ fervoja linio en la sama direkto, sur kiu ne estas stacidomo.
Loĝantaro, ekonomio
Ekzistis 160 makedonoj (2,77 %), 5.585 Albanoj (96,53 %), kaj aliaj.
Parto de la loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo (kultivado de tabako, tritiko, legomoj, melonoj, fragoj. Ili ankaŭ laboras en aŭtomobilaj riparejoj, restoracioj kaj butikoj. Iuj ankaŭ veturas al Skopjo por labori.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Poddorje (vilaĝo)
Poddorje estas vilaĝo en la Novgoroda provinco, Rusio; la administra centro de la distrikto Poddorskij.
Poddorje troviĝas sude en la provinco, je 64 km de Staraja Russa, kaj je 162 km sude de Novgorodo. La vilaĝo situas ĉe la rivereto Redja, kiu apartenas al la baseno de la lago Ilmenj. En la vilaĝo en 2020 loĝis 2481 homoj.
4203 Brucato
4203 Brucato estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
5959 Shaklan
5959 Shaklan estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Sankt Julian
Sankt Julian - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ekde julio 2014 apartenas al administra Lauterecken-Wolfstein kreita el du antaŭaj grupiĝoj de najbaraj komunumoj. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Duonkoluma aremono
La Duonkoluma aremono (Arremon semitorquatus) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonoj. Tiu taksono estas konsiderata subspecio de la Nigrabeka aremono fare de kelkaj fakuloj.
Ĝi estas endemia de sudorienta Brazilo (Rio de Janeiro al Rio Grande do Sul). Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.
Tiu aremonospecio montras tre nigrablankan kapobildon konsistantan el nigra ĝenerala koloro kun tre marlarĝa blanka superokula strio el la frunto al la kolflanko. Sub la blanka gorĝareo anstataŭ nigra brustozono estas du brustoflankaj grandaj nigraj makuloj (kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo), griza kolumo kaj blankecaj subaj partoj kun grizaj flankoj. La dorso estas olivverdeca. La kruroj estas rozkoloraj kaj la suba makzelo de la beko estas tre flava (kun nigra supra makzelo).
La Duonkoluma aremono estas tre simila al la Nigrabeka aremono sed neniam montras la flavan ŝultron de tiu specio nek ties kompletan brustozonon. La Duonkoluma aremono troviĝas sude kaj apude al la nomiga formo de la Nigrabeka aremono kiu diferencas en flankokoloro, makzela koloro, kaj pro la kompleta brustozono (sed La Duonkoluma aremono estas, excepte pro manko de flava ŝultro, pli simila laŭ plumaro al la nordaj formoj de la Nigrabeka aremono), krom ke ĝi okupas pli altajn habitatojn.
La voĉo komencas per fajnaj notoj “ciit” sekve de du longaj notoj de muzikeca kvalito, el kiuj la dua havas du silabojn.
Jangzia giganta testudo
La jangzia giganta testudo aŭ ruĝ-rivera giganta testudo (Rafetus swinhoei) estas testudospecio el familio de molkarapacaj testudoj (Trionychidae aŭ Trioniĥedoj). Ĝi havas nur kelkajn ekzistantajn ekzemplerojn kaj estas forte minacata je formorto.
Priskribo
Tiuj ĉi testudoj havas molkarapacon el mola, ledosimila dorsokovrilo. Ĝi atingas la longon de ĝis 109 cm kaj la pezon de 120 ĝis 140 kg. Ĉe unu ekzemplero, la kapo longis 22,5 cm kaj larĝis 11,8 cm, dum la karapaco longis 58,6 cm kaj larĝis 50,7 cm. La virbestoj estas ĝenerale pli malgrandaj ol la inbestoj, sed ili havas pli longan voston. la kapon karakterizas granda buŝo kaj la relative supre situantaj okuloj.
Minacata je formorto
Sciigoj el 2004 parolis pri kvin bestoj, kiuj vivas en Ĉinio, sub homa protekto. Tio malpliiĝis al 2 en 2007, kiam unu ĉ. 80-jara intestudo vivas en Zoo de Ĉangŝa kaj ĉ. 100-jara virtestudo en Zoo de Suzhou. La unusola en la naturo vivanta besto vivas en Lago Hoan Kiem en Hanojo. Oni havas kelkajn fotojn pri la besto ekde 1998, sed laŭ kelkaj sciencistoj, tiu besto estas aparta specio, nome Rafetus leloi.
La ĉefa kaŭzo de la malpliiĝo de la bestonombro estis detruo de la vivejo per konstruo de la baraĵoj, riveraj reguligoj kaj similaĵoj. Gravis ankaŭ ties priĉasado por ties viando, karapaco. La IUCN listigas la speciojn kiel „kritike minacata je formorto“ (critically endangered).
Christen C. Raunkiær
Christen Christensen Raunkiær ( 29-a de marto 1860 – 11-a de marto 1938) estis dana botanikisto, kiu estas pioniro de plantekologio. Li ĉefe estas rememorigita pri sia modelo de plantaj strategioj por postvivi nefavoran sezonon ("vivmanieraj specoj") kaj sia pruvado ke la relativa abundeco de strategioj grandparte konformas al la klimataj zonoj de la tero. Tiu modelo, la Raunkiær-sistemo, estas ankoraŭ vaste uzata nuntempe kaj estas konsiderenda kiel antaŭvenanto de la modernaj plant-strategiaj modeloj, ekzemple tiu pri la sistemo Konkuro-Streso-Novaleco ( angle : C-S-R Triangulo-sistemo ) de J. Philip Grime.
Vivo
Li naskiĝis en eta erikejo-bieno, nomita Raunkiær, en Lyhne-paroĥo en okcidenta Jutlando, Danujo. Poste li laŭe prenis sian kromnomon. Li postsekvis Eugen Warming kiel profesoro pri botaniko je la Universitato de Kopenhago kaj direktoro de la Botanika Ĝardeno de Kopenhago, posteno plenumita ekde 1912 ĝis 1923. Li estis edziĝinta al la aŭtoro kaj artisto Ingeborg Raunkiær (1863–1921), kiu akompanis lin dum vojaĝoj al Karibujo kaj la Mediteranea regiono kaj faris desegnaĵojn por liaj botanikaj verkoj. Ili divorcis en 1915, la sama jara en kiu ilia sola filo, Barclay Raunkiær, mortis. Pli tarde Raunkiær edziĝis al botanikistino Agnete Seidelin ( 1874–1956 ). Post sia emeritiĝo, C. Raunkiær faris laŭnombrajn studojn pri plantoj kaj flaŭro en la literaturo. ( "La flaŭro kaj la erikejo-poetoj", "La taraksako en la dana poezio", "Plantoj en la psalmoj" ). En tiuj studoj, li aplikis striktajn kvantecajn kriteriojn, kiel en siaj ekologiaj studoj. Ekzemple, li difinis poeton kiel personon kiu estas skribinta 1 000 aŭ pli da versoj.
Plantaj vivmanieroj
eta|270px|maldekstra|Plantaj vivoformoj laŭ Raunkiær : 1. [[Fanerofito.
2-3. Ĥamefitoj.
4. Hemikriptofito.
5-6. Geofito ( aŭ kriptofito aŭ terplanto ).
7. Helofito.
8-9. Hidrofitoj.
Therofito ( unujara planto, postvivana kiel semo ), aerofito kaj epifito ne montritaj.]] Raunkiær elpensis sistemon por kategoriigado plantojn laŭ vivmanieroj kiel irado por ekologie signifa komparo de specioj kaj vegetaĵaro en regionoj kun diferencaj flaŭroj.
Spektro de plantaj vivmanieroj
Raunkiær statistike komparis la lokajn plant-vivmanierajn ( relativa abundanco ) kun la monda averaĝo, kiu li nomis "la normala spektro" ( Raunkiær 1918 – vidu sube ). Kun tio, li elpensis la unuan nulo-modelon en la historio de ekologio. Raunkiær estis fervora naturalisto, kiu priskribis la flaŭron kaj la fungojn de Danujo, Virgulininsuloj, Tunizio, kaj aliaj landoj. Kontraste al multaj samtempulaj naturalistoj, tamen, li forte promociis kvantecajn kaj laŭnombrajn alirojn kaj eksperimentado. Li elpensis metodon por mezuri la abundecon de plantoj en la vegetaĵaro kiel frekvenco en samploj kaj uzas ĝin por kvantaj studoj de intervalo de plantokomunumoj.
Leĝo de Raunkiær
Kiam registrante la nombron da specioj en planta komunumo kiu troviĝas en ĉiu 20-pocentona frekvenco-klaso ekde tre frekventa, t.e. nombre dominanta, ĝis tre malfrekventa, Raunkiær malkovris ke la plimulto de la specioj estis aŭ tre komunaj aŭ tre maloftaj. Tiu konatiĝis kiel "Leĝo de Raunkiær" kaj relatas al logaritma distribuo de R.A. Fisher kaj al logaritme-normala distribuo de la nombro da individuoj de ĉiu specio en komunumo. La signifo de lia ideo estis, tamen, jam disputita de iuj de liaj samtempuloj.
La esplora aksiomo de Raunkiær estis ke ĉio kio estas nombrebla en la naturo estus submetita al laŭnombra analizo, ekzemple individuoj en monoikaj plantoj kaj la nombro de masklaj kaj femalaj individuoj en dioikaj plantoj. Raunkiær ankaŭ estis frua studinto de apomikso ĉe florantaj plantoj kaj hibridaj svarmoj. Plie, li studis la efikon de grunda pH al plantoj kaj de plantoj al grunda pH, studadon ke lia lernanto Carsten Olsen daŭrigis.
La Guardia (Toledo)
La Guardia (La Gvardio) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "La Guardia" devenas el gota wardja 'gvardio' . La toponimo devenas el tempo de la reconquista. Laŭ Madoz, estis nomata Guardia «desde que vino a serlo de los cristianos contra las algaradas sarracenas» (ekde kiam ĝi iĝid tio por kristanoj kontraŭ ekinvadoj de islamanoj).