cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ági Mészáros
Ági MÉSZÁROS (mEsAroŝ], hungare Mészáros Ági estis hungara aktorino. Ági Mészáros naskiĝis, kiel Éberli Ágnes la 1914 en Budapeŝto - mortis la  1989 en Budapeŝto.
Biografio
Ági Mészáros komencis sian aktoran karieron frue en 1934 en Szeged, kie ŝi ricevis rolojn ĝis 1939. Poste ŝi aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto), kie ŝi restis ĝis la emeritiĝo en 1983. Ŝi konsentis kun la revolucio en 1956, tial post falo de la revolucio ŝi estis ignorita. Ŝi ricevis premiojn Kossuth en 1949 kaj 1954, tiutempe ankaŭ aliajn premiojn (post la revolucio ŝi ricevis nenion).
NGC 3859
NGC 3859 (aliaj indikoj — UGC 6721, MCG 3-30-91, ZWG 97.122, IRAS11423+1943, PGC 36582) estas galaksio en konstelacio Leono.
Kantokomponisto
Kantokomponisto estas muzikisto kiu profesie kunmetas muzikajn kunmetaĵojn kaj skribas kantotekston por kantoj. Kantokomponisto ankaŭ povas esti nomata komponisto, kvankam la lasta termino tendencas esti uzita plejparte fare de individuoj el klasika muzika, kio povas rezulti en varo kaj filmo, sed estas ankaŭ asociita kun skribo kaj kunmetanta la originalan muzikan kunmetaĵon aŭ muzikon. Kantokomponisto plejparte kiu skribas la kantotekston por kanto estas konsiderita kiel kantoteksisto. La premo de la muzika industrio por produkti popularajn frapsukcesojn signifas ke kanta skribo estas ofte aktiveco por kiu la taskoj estas distribuitaj inter nombro de homoj. Ekzemple, kantokomponisto, kiu elstaras ĉe skribado de kantoteksto, povus esti parigita kun kantokomponisto kun la tasko krei originalajn melodiojn. Popmuzikaj kantoj povas esti kunmetitaj de grupaj membroj de bando aŭ de personaraj verkistoj – kantokomponistoj rekte utiligitaj de muzikaj eldonejoj. Kelkaj kantokomponistoj servas per siaj propraj muzikaj eldonejoj, dum aliaj havas eksterajn eldonejojn.
NGC 3859
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantokomponisto
Alinome, kantoverkisto aŭ vortumisto estas muzikisto, kiu verkas kantojn. Multaj kantverkistoj ankaŭ komponas siajn verkojn. La vorto "vortumisto" kutime rilatas al homo, kiu ne komponas kantomuzikojn, sed verkas tekstojn por ke ili estu komponitaj aŭ por ricevi melodion.
La alproksimiĝo de malnov-stila metilernado al lernado kiel skribi kantojn estas kompletigita de universitataj gradoj kaj altlernejaj diplomoj kaj "rokaj lernejoj". Scio de moderna muzika teknologio (sekvenciloj, sinteziloj, komputila sonredakto), kantoverkaj elementoj kaj komercaj kapabloj estas nun ofte postuloj por kantokomponisto. Pluraj muzikaj altlernejoj proponas kantoverkajn diplomojn kaj gradojn kun muzik-komercaj enhavoj. Pro tio ke kantoverkaj kaj eldonaj tantiemoj povas esti grandaj fontoj de enspezo, precipe se kanto fariĝas frapa rekordo, laŭleĝe, en Usono (kaj diverse en aliaj landoj), kantoj skribitaj post 1934 povas esti kopiitaj nur de la aŭtoroj. La laŭleĝa potenco doni ĉi tiujn permesojn povas esti aĉetita, vendita aŭ translokigita. Tio ĉi estas regita de internacia kopirajta juro.
Universitato de Kioto
La universitato de Kioto (japane 京都大学, Kyōto Daigaku) estas inter la plej grandaj kaj plej prestiĝaj universitatoj de Japanio. La universitato havas tri kampusojn: Kampuso Joŝida en la kvartalo Sakjo de Kioto, Kampuso Uĝi en Uĝi kaj kampuso Katsura en la kvartalo Niŝikjo de Kioto.
Historio
La universitato estis establita en 18-a de junio 1897 kiel Imperia Universitato de Kioto. Estis la dua universitato en Japanio, kies leĝa bazo estis la Imperia dekreto #209. En 1899 fakultatoj pri juro kaj pri medicino estis fonditaj. En decembro de la sama jaro, la universitata biblioteko kaj la universitata hospitalo malfermis siajn pordojn. En 1926 aldoniĝis instituto de kemiaj esploroj. En 1947 la universitato estis renomita Universitato de Kioto. Ekde 1949, preskaŭ ĉiujare novaj fakultatoj, esploraj stacioj kaj laboratorioj estis malfermitaj. En 1997, la universitata muzeo malfermiĝis.
Strukturo
En 2021 la universitato estis dividita en 10 fakultatoj:
Ekzistis 17 postdiplomaj altlernejoj, 13 esplorinstitutoj kaj 28 esplorcentroj.
Dunajskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Dunajskaja (Дунайская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Frunzensko-Primorskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo. Ĝi estis malfermita la.
Saulo Estevao da Costa Pimenta
Saulo Estevao da Costa Pimenta (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
8156 Tsukada
8156 Tsukada estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shinsuke Tsukada, direktoro de la Planetario de Jonago (gubernio Tottori) kaj ano de la Societo San-in de Astronomio. Li estas ankaŭ serĉanto de kometoj.
Port-Royal (stacidomo)
Port-Royal estas stacidomo sur linio B de RER, en la 5-a arondismento de Parizo.
Stacidomo
Tiu stacidomo estis konstruita en 1895 de "Compagnie du Paris-Orléans". Ĝi nun estas stacidomo de RATP priservata de trajnoj de linio B de RER.
La la stacidomo estis trafita de atenco per bombo, el kio rezultis 4 mortintoj kaj 170 vunditoj.
En 2011, vojaĝantoj eniris en tiun stacidomon.
Druento
Druento estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Fiano, Robassomero, La Cassa, Venaria Reale, San Gillio, Pianezza kaj Collegno.
Mandrolisai
La Mandrolisay estas historia parto de la montaro Barbagia de centra Sardinio en Italio kaj estas nomita ankaŭ Barbagia d'Olisay, aŭ Mandr-e-Olisay.
Ĝi inkluzivas la komunumojn Atzara, Sorgono, Ortueri, Samugheo. En la 1338 estis popolitaj la vilaghojn Azzàra, Leonissa, Ortuèri, Sòlgone, Spasulè, Samughèo.
San Sebastián (apartigilo)
San Sebastián estas la hispana formo por Sankta Sebastiano. Ĝi povas ankaŭ aludi al:
Milflorismo
Milflorismo (laŭ la franca mille fleurs = mil floroj) estas la nomo por karakteriza ornamaĵo ornama dekoracio, kiu estis konceptata por bildotapiŝo de malfrugotiko, do ĉe la turniĝo de la 15-a al la 16-a jarcento. La ĉefa manufakturo por milflorismaj tapiŝoj estis supozeble Tournai, kiu apartenis al la tiam kulture pinta duklando Burgonjo kaj estis grava centro de drapokomerco same kiel la produktado de altvaloraj teksaĵoj. Ankaŭ oni atribuas al la luara regiono gravan milflorisman produktadon. En milflorismaj dekoracioj profana aŭ alegorie religia scenaro estas plenita per multeco da plantoj, plejparte floroj. Elstara ekzemplo por tio estas la sesparta murtapiŝaro La sinjorino kun la unukorno en la Nacia Muzeo pri la Mezepoko je Parizo. Ankaŭ je aliaj bildigaĵoj kiel en la tabulpentrado aŭ ilustrado de manskribaĵoj (libropentraĵoj) dum la gotiko ornamaĵoj por la strukturado de la ne jam perspektive evoluinta fono estis kutimaj. Oni surmetis krom stiligitaj plantoj kaj ĉiro ankaŭ rozetojn aŭ stelojn, orkolorajn sur ruĝa aŭ blua faco kaj inverse (komparu ekzemple la francan iridostandardon). Ofte la scenaro prezentas Marian motivon kaj ĝardenon (ekzemple Maria en la rozĝardeno). La surpentrado per floroj do simbolas Marian lige kun motivo de la ĉirkaŭbarita ĝardeno, deduktita el la interpretaĵo el la Alta Kanto de Salomono, 4.12 („Vi estas ĝardeno ŝlosita, ho mia fratino, mia fianĉino; Vi estas fonto ŝlosita, puto sigelita.“).
La milflorismo kiel skema surpentrado per multaj malgrandaj, egale aŭ malegale disdonitaj floroj ankaŭ estis aplikata ankaŭ por aliaj ŝtofoj kaj objektoj. Aparte en la dua duono de la 18-a jarcento la dekoracio denove estis vaste disvastiĝinta. Ankoraŭ nuntempe la komerco ofertas reproduktaĵojn de historiaj milflorismaj murtapiŝoj.
Turbo
La turbo estas ludilo uzata de la antikvo. Ĝi balancas staranta en punkto post kiam ĝi iĝis turni rapide. Turboj ankaŭ uziĝis por aŭguroj. En la fiziko la turbo estas speciala kazo de la rotacia fiksa korpo, firmtenita en konkreta punkto.
En judismo estas kutime ke infanoj ludas la turbon dum la festo de Ĥanukao, ĝi estas nomita hebree 'Sevivon' (סביבון) kaj jide Drejdel (דריידל).
Reppisch
Reppisch estas rivero en Kantono Zuriko. Ĝi fontas je alteco de 643 kiel elfluanto de la Lago de Türlen kaj fluas en Dietikon en la riveron Limato.
Leclerc
La AMX Leclerc estas noveta franca tanko, kiu nune estas verŝajne la plej forta tanko en la mondo. Ekzemple, ĝi povas verturi malgraŭ siaj 56 tunoj ĝis 72 kilometrojn/horo, kaj eĉ pafante.
Reppisch
La rivereto estas malgranda kaj ne kondukas multe da akvo. Okaze de fulmotondroj ĝi tamen povas kreski al rimarkinda akvofluo. Antaŭ la urbolimo de Dietikon ponto de la strato trans la Mutschellen-Montpasejo kaj de Bremgarten-Dietikon-Fervojo transiras la riveron. Je alta akvo la rivero ekzemple en 1999 jam inundis relojn kaj straton, blokante tiel la trafikon por pluraj tagoj.
Leclerc
Ĝia kanono estas 120 milonmetrojn larĝa, tri tankistoj funkciigas la tankon: unu ĉefpafisto, unu pafisto, kaj unu ŝoforo. Por pafi estas du fusiladiloj: unu de 12,7 mm samdirekta kun la kanono, kaj unu de 7,62 mm sur la tureto por la memdefendo. Ĝia brulaĵujo povas enhavi 1300 litrojn da dizelpetrolo, kun kiuj ĝi povas funkcii dum 500 kilometroj. La tanko AMX Leclerc estas nomita honore al Philippe Leclerc, kiu estis unu el la franca liberigintoj de la dua monda milito. Ĝi estas: – Longa 6,88 metrojn (9,87 konsiderante la kanonon) – Larĝa 3,60 m – Alta 3,09 m
Reppisch
Alfluantoj
Wüeribach, Lunnerenbach, Rummelbach, Dönnibach, Stierenholzbach, Tobelbach kaj Stoffelbach
24218 Linfrederick
24218 Linfrederick, malbone konata asteroido de la ĉefa asteroida zono, estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Reppisch
Komunumoj ĉe la bordo de Reppisch
Ĉe la bordo de la rivero situas la komunumoj Aeugst ĉe Albis, Stallikon, Bonstetten kaj Wettswil ĉe Albis en la distrikto Affoltern kaj Birmensdorf ZH, Urdorf kaj Dietikon en la distrikto Dietikon, krome en Kantono Argovio la komunumo Rudolfstetten-Friedlisberg.
Leclerc
kaj estas produktata de GIAT Industrie, ekde 1990.
Mojave-Dezerto
La Mojave aŭ Mojave-Dezerto, estas dezerto en Okcidenta Nordameriko. Al ties ĉirkaŭ 35 -.000 km 2 dezertosurfaco apartenas partoj de Kalifornio, Utah, Nevada kaj Colorado kaj formas tipan amerikan dezertan basenon. La dezerto estas limata de Tehaĉapi-montaro kaj faŭlto de San Bernardino. La limoj de la dezerto estas tre bone ekkoneblaj, ĉar ilin formas la du plej grandaj kontinentaj faŭltoj, la Sankta Andreo-fendego kaj la Gorlock.
La Mojave havas la jaran precipitaĵon de maks. 150 milimetroj/jaro. En la dezerto troviĝas la plej varmega loko de la Tero, la t. n. Morta Valo (Death Valley). Tie la temperaturo atingas en julio, aŭgusto la averaĝan varmegon super 45 °C.
En la Mojave-Dezerto ekzistas amaso de forlasitaj urboj, la t.n. fantomurboj. La plej konataj el tiuj estas la kalifornia urbo Calico, en kiu oni minis pli frue arĝenton. Pliaj urboj estiĝis dum la konstruado de Vojo 66, ŝoseo 91, kiuj kondukas tra la Mojave-Dezerto. Pliaj vojoj estas ŝoseo 395, interŝtata vojo 15 kaj 40. La plej gravaj urboj de la Mojave-dezerto estas Las Vegas (Nevada) kaj la kalifornaj urboj Victorville, Barstow kaj Needles.
24218 Linfrederick
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Linda Frederick, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Freedom High School de Bethlehem (Pensilvanio).
Druogno
Druogno estas komunumo de Italio.
Balancán
Balancán estas unu el la 17 komunumoj de la meksika subŝtato Tabasco, kiu situas en sudorienta parto de Meksiko (survoje al la duoninsulo Jukatano, ĉe la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Balancán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 27001.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 53038 loĝantojn. El tiuj estis 26190 viroj kaj 26848 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3237,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 30 metroj super la marnivelo.
En la komunumo ekzistas 451 tiel nomataj loĝlokoj (laŭ INEGI statistike por urboj, vilaĝoj, domaroj).
Estas ankaŭ la arkeologia kuŝejo de Moral Reforma, malkovrita en 1907 de Teoberto Maler.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1865,8 mm/m² de precipitaĵo. Kiel en la tuta substato en la komunumo relative ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 32 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 47159 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 437 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,93 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vojvoda Stepa
Vojvoda Stepa, serbe Војвода Степа, hungare Endremajor aŭ Leónamajor estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Nova Crnja.
Situo
Vojvoda Stepa situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, ĉefvojo Zrenjanin-Jimbolia preteriras. La rumana landlimo troviĝas 12 km-ojn.
Historio
Precipe ekssoldatoj fondis tie vilaĝon en 1923, kiu loko post Traktato de Trianon apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj. La unua loknomo estis Leonovac honore al filino de bienulo, baldaŭe la nuna nomo estiĝis honore al generalo Stepa Stepanovicj. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Vojvoda Stepa 1720 homoj, (1584 serboj (92 %) kaj aliaj).
Burt Rutan
Elbert L. Burt Rutan estas aer- kaj spacvetura inĝeniero, meĥanika arkitekto, naskiĝis en Dinuba, Kalifornio en Usono. 1965 finstudis en la Kalifornia Politeĥnika Universitato. De 1965 ĝis 1972 li estis flugtest-inĝenirero de la usona aerarmeo (US Air Force) en la Edwards Aerarmea Bazo (Kalifornieo). En marto 1972 posteniĝis li kiel dierektoro de Bede Test Centrer. En 1974 li translokiĝis kun sia familio al la Mohave-dezerto, Kalifornio kaj fondis tie 'Rutan Aircraft Factory' (Rutan Aviadila Fabriko). Lia firmao produktas eksperimentajn flugmaŝin-tipojn. Lia ĝis nun plej fama konstruaĵo estas Vojaĝisto flugmaŝino (laŭ angle Voyager), kiu dum 9 tagoj sen potplenigo ĉirkaŭflugis la Teron (1986. 12. 14-23). Lia firmao Scaled Composites prilaboras jare la novajn flugmaŝin-tipojn kun 130 kunlaborantoj.
Li planis la asimetriajn aviadilojn Proteus kaj Boomerang. Li partoprenis en la planado kaj konstruado de SpaceShipOne, kaj ĝiaj posteuloj.
Barbagia di Belvì
La Barbagia di Belvì (sardinie Barbàgia 'e Belvì) estas historia parto de centra Sardinio en Italio. Ghi najbaras al Mandrolisai (norde), al Sarcidano kaj al Barbagia di Seulo (sude).
Garabonciás
Garabonciás estis hungarlingva ilustrita spritaĵrevuo duonmonata, poste post longa malapero (15-a de februaro 1932 – 1-a de marto 1936) ĉiumonata inter 12-a de januaro 1929 kaj 1-a de februaro 1940 en Kluĵo, Rumanio. Ĝia titolvarianto estis: Erdélyi Garabonciás. Ĝia respondecredaktoro komence estis Gara Ákos, sed jam de 1-a de marto 1930 Lajos Boronkai direktis ĝin. Li donis pli gravan lokon al elstaraj verkistoj (Ion Luca Caragiale, Ion Creangă, Frigyes Karinthy, Tristan Bernard). Estis grava paŝo por la revuo la aliĝo al redaktoraro de grafikisto Gyula Reschner. Je lia inicio aperas en 1937 ĝia humura aldonaĵo por naturirantoj Turipajtás.
Dobrin
Dobrin (hungare: Debren) estas komunumo en Rumanio norde de Zalău. En 1910 ĝi havis 598 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 368 (rumanoj, 5 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1378. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Deleni, Doba, Naimon, Sâncraiu Silvaniei kaj Verveghiu.
Orsinval
Orsinval estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 457 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Orsinval estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
La vilaĝo Orsinval troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Orsinval etendiĝas sur 3,34 km².
Administrado
Orsinval apartenas al la kantono Quesnoy-Ouest, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Pleidelsheim
Pleidelsheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rilatoj al Esperanto
En Pleidelsheim kun sia familio vivas la esperantisto kaj juristo Rainer Heckhausen, kiu aparte en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj aktivis kiel estrarano de Germana Esperanto-Junularo kaj (inter alie kiel vicprezidanto) de Germana Espranto-Asocio.
Gubernia universitato de Kioto
La gubernia universitato de Kioto (japane 京都府立大学, Kyōto-furitsu daigaku) estas publika universitato en la urbo Kioto de Japanio, unu el pluraj universitatoj de la urbo. La universitato havas sian kampuson en la kvartalo Sakjo-ku de Kioto.
Historio
La universitato en sia nuna formo kreiĝis en 1949 kiel Saikjo-Universitato (西京 大学, Saikyo Daigaku, en Esperanto "la Universitato de la okcidenta ĉefurbo", do Kioto). Ĝiaj antaŭuloj estis la gubernia agrikultura kaj forstada kolegio de Kioto (京都 府 立 農林 専 門 学校; Kyōto-Furitsu Nōrin Semmon Gakkō), fondita en 1895, kaj la gubernia virina kolegio de Kioto (京都 府 立 女子 専 門 学校; Kyōto-Furitsu Joshi Semmon Gakkō), fondita en 1927.
Pál Wittmann
Kariero
Pál Wittmann akiris diplomon de kantoro-instruisto en Nagyvárad. Li estis kantoro de 1920 ĝis 1975 en Temeŝvaro. Kiel orgenisto, dirigento li havis plurajn sukcesajn koncertojn.
7114 Weinek
7114 Weinek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice (tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstro-hungara astronomo László Weinek (1848–1913), 9-a direktoro de la observatorio de la Clementinum de Prago.
NGC 3860A
NGC 3860A (aliaj indikoj — UGC 6718, MCG 3-30-88, ZWG 97.120, IRAS11422+2003, PGC 36573) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Imre Kovács
Imre Kovács
Turo Vanga
La Turo Vanga estas defenda turo en Trento, nomita laŭ la Trenta princo-episkopo Frederiko Vanga.
Pozicio
La turo situas proksime al la stacidomo en la samnoma strato Torre Vanga. Ĝi iam estis parto de la urbomuroj kaj situis ĉe la nordokcidenta angulo de la fortikaĵoj de la urbo. Ĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la Adiĝo estis rektigita, la rivero pasis rekte sub la norda flanko de la turo. Ĉe ĉi tiu punkto estis ankaŭ unu el la malmultaj ponto j super la rivero, kiuj povis esti regataj de la turo kaj kiuj donis al ĝi la strategian gravecon. Nuntempe la turo situas rande de la malnova urbo inter la Brenera Fervojo, la fervoja stacidomo kaj la trafikataj stratoj.
Historio
La Turo Vanga estas unu el la plej interesaj mezepokaj fortikaj konstruaĵoj en Trento. Ĝi estas parto de konstruaĵaro kies originoj devenas de la 12-a jarcento kaj kiu estis plivastigita kaj rekonstruita plurfoje tra la jaroj.
La kerno de la strukturo estas la tiel nomata Domus murata, fortikaĵa konstruaĵo kies ekzakta dato de konstruado estas nekonata kaj estis menciita unue en dokumento en 1210, kiam ĝi estis vendita al episkopo Federiko Vanga kune kun aliaj asociitaj servaj konstruaĵoj.
De la komenco de la 19-a jarcento ĝi estis utiligata kiel malliberejo kaj tiam estis aldonitaj la kvadrataj fenestroj.
Giuseppe Sardi
Giuseppe Sardi (1624–1699) (naskiĝis en Venecio, en la 24-a de aprilo 1624 - mortis en Venecio, en la 21-a de septembro 1699) estis itala svisdevena arkitekto, plej granda eksponento de la venecia baroko.
Li estis filo de Antonio Sardi, masonisto kaj arkitekto, kaj inter siaj verkoj menciiĝas la fasadoj de la Preĝejoj de Sankta Maria de la Karminoj, Sankta Maria del Giljo kaj Sankta Maria el Nazareto, en Venecio.
Naoki Naruo
Naoki Naruo (鳴尾 直軌, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Sony Sendai, Albirex Niigata, Júbilo Iwata, Sanfrecce Hiroshima kaj Sagan Tosu.
György Skardelli
György Skardelli [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Skardelli György estas hungara arkitekto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2013). György Skardelli naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
György Skardelli maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1980. Liaj plej gravaj instruistoj estis Antal Reischl kaj Károly Kaszás. Post siaj studoj li eklaboris en ŝtata arkitekta firmao, kie kelkfoje li havis laborojn ankaŭ eksterlande. Inter 1986–1988 li studis laŭ majstra kurso. En 1990 li ricevis arkitektan atelieron. Li ricevis premiojn ekde 1997, inter ili la plej valora estas premio Kossuth en 2020.
Paul Allen
Paul G. Allen (naskiĝis la 21-an de januaro 1953 — mortis la 15-an de oktobro 2018) fondis 1975 kun sia junamiko Bill Gates la entreprenon Microsoft. Hodiaŭ ili ambaŭ estas miliarduloj.
Paul Allen estas kunfondinto de firmao Transmeta. Ili apogas per mono projektojn kiel ekz. SETI-projekto, SpaceShipOne.
Unaí (mikroregiono)
La mikroregiono Unaí (esperante: Unaji) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 9 municipojn.
Irij
Irij, Irijo aŭ Iriej, laŭ novpaganismaj gvidiloj, estis paradizo en malnova Slava religio kaj parto de Svarga. Tiu termino eble devenas el la vorto por paradizo en nuntempaj slavaj lingvoj.
(13999) 1993 FH43
(13999) 1993 FH43 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
10124 Hemse
10124 Hemse estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Hemse, dua plej granda urbo de la insulo Gotlando, centro de ties suda regiono. Proksime de tiu urbo estas du paŝtejoj tipaj de la insulo.
Ruya Lazarova
Ŝi studis en la malnova lycée français de Sofio kaj ŝi gradigis poste en filozofio en la Universitato de Sofio.
Barbagia di Seulo
La Barbagia di Seùlo (sardinie Barbàgia 'e Seùlo) estas historia parto de Centra Sardinio, en Italio.
Heinrich-Hertz-gimnazio
La nuna Heinrich-Hertz-gimnazio en Erfurto, Germanio (germane: Heinrich-Hertz-Gymnasium; mallongigo HHGS) ekzistas ekde la jaro 1978. Ĝi troviĝas en la nordo de la urbo en la kvartalo Erfurt-Roter Berg, proksime de la Zoologia ĝardeno de Erfurto en la strato Alfred-Delp-Ring 41. Lernejestrino estas s-ino Bettina Pfeil. Ĝia moto devenas el la lerneja mallongiĝo HHGS: Her(t)zlich-Hilfsbereit-Gemeinsam-Stark. Aktuale ĉ. 750 gelernantoj instruatas de ĉ. 60 geinstruistoj.
Historio
Eko de la lernejo, kiu nomiĝis tiam Polytechnische Oberschule 51/52 Willy Albrecht, estis en 1978. Tie oni lernigas aferojn al gelernantoj frekventantaj la klasŝtupojn 1-10. Ekde la komenco la lernejo havis belan gimnastikhalon.
Post la Turniĝo iĝas nomoŝanĝo en Ŝtatan gimnazion 4 por la iama 51-lernejo, dume la 52-lernejo iĝis malgimnazia mezlernejo. Baldaŭ la kapacito ne plu sufiĉis kaj deciditis alilokigo de la malgimnazia branĉo.
Ekipaĵo, ofertoj, eventoj
Bonegaj rilatoj estas al malgimnazia mezlernejo en Nassau kaj al la Sportgimnazio de Erfurto. La lastpasintajn jarojn multo ŝanĝiĝis ekipaĵe: instalitis ne malpli ol tri komputilĉambregoj, arto-/teatrokelo, modernaj fakĉambroj por biologio kaj fiziko kaj modernega komunikillaboratorio ĉar la lernejo estis partoprenanta la TSCN-projekton pri komunikilutilig-edukado en Turingio. Komputilumo pliprofundiĝas dum la informadikaj kursoj ofertataj ĉiujare sur alta nivelo por la klasoŝtupoj 11 kaj 12. Sed jam en la 9-a klasŝtupo oni povas sin enskribi por informadikokurson (alternative al kvar aliaj branĉoj, ekz. al aktorado).
Ĉe religia instruado (ekzistas ĉi-tempe nur protestantisma branĉo) la gelernantoj rajtas anstataŭigi ĝin per frekvento de etiko-horoj. Inter decembro 1999 kaj februaro 2000 iĝis gravaj restaŭradlaboroj sen ĝenado de la paralela instruado. Ankaŭ verdaj zonoj ĉirkaŭ la lernejo plimultiĝis. Kelkaj aliaj restaŭradlaboretoj sekvis kaj daŭre sekvos. En la lernejo troviĝas moderna kantino kun kafejo.
En 2012 honoritis la intertempa enkonduko de muzika-arta branĉo kaj hispankultura sekcio per inaŭguro de belega arta ateliero. En junio 2017 lernantoj sukcese partoprenis la Turingiajn lernejteatrotagojn en Vajmaro post sinprezento ĉe Die Schotte. Korusojn havas la lernejo tri: porinfanan, porjunulan, ĉambran. La lasta furoris per la kanto Unsichtbare Grenzen kantita okaze de Unu-mondo-kantkonkurso en Berlino (2017) Muziko flegatas ankaŭ en ĵazbandego-klasoj. Regule partoprenatas memkompreneble la erfurtaj lernejkorusaj tagoj kaj la retorikĉampionado erfurta La junulo debatas. Kunlaboro ia ekzistas ankaŭ kun la proksimega zooparko, aparte por la pli junaj gelernantoj. En 2015 du anoj de la lernejoj vokitis ĉe la germanan eldonon de la kviza televidelsendo Kiu volas fariĝi milionulo?.
Queienfeld
Queienfeld estas vilaĝo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. La 31-an de decembro 2004 la loĝloko havis 545 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2007 la antaŭe sendependa administra komunumo estas parto de la komunumo Grabfeld.
Heinrich-Hertz-gimnazio
La gimnazio kaj Esperanto
En junio 2018 estis prezentata reklame fare de tri gimnazianinoj la Lingvo internacia en la kadro de projekttagoj; ili ankaŭ science okupiĝis pri la rolo kiun Esperanto povus ludi en la hodiaŭa socio kaj en modernaj lernejoj. Fremdlingvoj lerneblaj ĉi-lerneje estas la angla, la franca, la hispana, la latina kaj la rusa. ILo mankas.
Hrušovany u Brna
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1252.
Post akcepto de Munkena interkonsento en la jaro 1938 estis la okcidentaj partoj de municipo limigitaj de la orienta rando de parcelo de ŝoseo kuniganta Brnon kaj Pohořelice, ensumigitaj en la nazian Germanion, en kies kadro ĝi estis unue konsisto de Sudetgermanaj teritorioj, pli poste konsisto de Regna govio Malsupra Danubio. Sed la saman sorton renkontis ankaŭ la nordan parton de la moderna katastro de municipo oriente de fiŝlago Šejba el Vojkovice, apartenanta tiam en la katastron de la najbara municipo Vojkovice, kies katastro estis en la nazian Germanion enmembriita senreste.
Toshiba
Toŝiba Korporacio (株式会社東芝) estas japana multnacia konglomeraĵa korporacio de fabrikado. La ĉefstabejo kaj ĝia administrado situas en Tokio, Japanio.
Tiu ĉi firmao temigas la produktadon de elektraj kaj elektronikaj konsumvaroj (distra elektroniko, komputiloj) same kiel komponentoj por la elektronika industrio. Ĝia vico da produktoj kaj servoj inkluzivas informan teknologion, komunikajn ekipaĵojn kaj sistemojn, elektronikajn komponentojn kaj materialojn, elektrajn sistemojn, industriajn kaj sociajn sistemajn infrastrukturojn, elektrajn produktojn, hejmajn aparatojn, medicinajn ekipaĵojn, oficejan ekipaĵojn, same kiel lumigadon kaj loĝistikon.
La firmao estis fondita en 1939 sub la nomo Tokyo Shibaura Danki KK tra kombinaĵo de la kompanioj Shibaura Sisako-shu (fondita en 1875) kaj Tokyo Danki (fondita en 1890). La firmaonomo estis oficiale ŝanĝita al "Toshiba" en 1978.
Toshiba estas la sepa plej granda produktanto en vendo de elektraj produktoj en la mondo. Aktuale en 2005, proksimume 35 procentoj de ĝia vendo estis en la kampo de komputiko (plejparte tekokomputiloj) kaj distra elektroniko (televidoj, DVD- ludiloj, ktp.), kaj proksimume 20 procentoj estis en la kampo de semikonduktaĵoj, kampo en kiu Toshiba estas en la listo de la 20 plej grandaj produktantoj en la mondo. Totalaj vendoj en la fiska jaro 2007/8 sumiĝis al proksimume 77 miliardoj da dolaroj.En la ranking Global 500 de la revuo Fortune por 2011, Toshiba estas metita 89-a.
Novigoj kaj inventoj
La firmao inventis la vertikalan skribteknologion en malmola disko de 1,8 coloj. Danke al ĉi tiu invento, eblas kunpremi pli da volumo por konservi informojn pri ĉiu kvadrata colo..
Malplej zorgiga
Malplej Zorgiga aŭ en la angla Least Concern (LC) estas kategorio de la IUKN atribuita al specio aŭ pli malalta taksono kiu estis pritaksata, sed ne taŭgas por iu ajn alia kategorio. Tiele tiu estas taksata nek kiel minacata, Preskaŭ Minacata, nek kiel (antaŭ 2001) Konservodependa. Multaj komunaj specioj kiaj ekzemple la Rokkolombo, la Ordinara junipero, la Homo, la Ruĝa milvo, la Alciono aŭ la Eŭropa leporo estas konsiderataj kiel membroj de la kategorio de Malplej Zorgiga.
Specio ne povas esti asignita kiel Malplej Zorgiga krom se ĝi havis ilian loĝantaran statuson taksita. Tio estas, necesas adekvata informo, takso de ĝia risko de malapero bazita sur ĝia distribuado kaj/aŭ loĝantara statuso.
Ji Xianlin
Ji Xianlin (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1911 en Linqing (Ŝandongo), mortis la 11-an de julio 2009 en Pekino) – ĉina historiisto, paleografo kaj verkisto.
Li finis fundamentan lernejon, la mezan kaj universitaton en Jinan, poste en 1930 komencis studi en Pekino ĉe Universitato Tsinghua, kie magistriĝis pri okcidenta literaturo. En 1935, kadre de studenta interŝanĝo, foriris al Germanio, kie en Universitato de Göttingen studis palian lingvon, sanskriton kaj lingvojn de Ĉina Turkestano kaj de Centra Azio. Tie ankaŭ en 1941 doktoriĝis.
Dum la Kultura Revolucio sekrete tradukis al la ĉina Ramajanon. Siajn rememorojn de tiu ĉi periodo li priskribis en eldonita en 1998 aŭtobiografio "Vivo en stalo".
En 1978 iĝis vicrektoro de Pekina Universitato kaj direktoro de esplora instituto de Suda Azio de la Ĉina Akademio de Sociaj Sciencoj. Li ankaŭ prezidis al pluraj organizaĵoj, interalie al Ĉina Societo de Suda Azio kaj Ĉina Lingva Societo. En 1986 publikigis artikolon pri filozofo, poeto, socia aganto Hu Shi, kontribuante al ties rehonorigo de liaj sciencaj atingoj, kiu pli frue pro politikaj kaŭzoj en Ĉina Popola Respubliko estis malĉeesta. En 1998 publikigis tradukon de verkita en toĥara lingvo A de la teksto Maitreyasamiti-Nataka, malkovritan en 1974 en Yanqi (Ŝinĝango).
Li okupiĝis pri esploro de historiaj ligoj inter Ĉinio kaj Barato, interalie pri historio de trairo de budhismo al Ĉinio kaj de ĉinaj inventoj al Barato. Pri la historio de Barato verkis 7 librojn, tradukis ankaŭ plurajn verkojn de sanskrito al la ĉina lingvo. La 26-an de januaro 2008, en la Tago de Respubliko, kiel la unua ĉino estis distingita de barata registaro per la ordeno Padma Bhuŝan.
Li opiniis, ke proceso de interkultura ŝanĝo estas baza movigoforto de la homa progreso, kaj konado de fremdaj kulturoj estas vojo al atingo de universala harmonio. Li dividis la homaron al kvar grandaj kulturaj zonoj: la ĉina, barata, araba-islama kaj eŭropa-amerika. La tri unuaj estas kulturoj de Oriento kaj la lasta kulturo de Okcidento. Li kontraŭstaris al eŭropocentismo alvokante al plifirmigo de kultura interŝanĝo inter Oriento kaj Okcidento, kio, laŭ lia konvinko, estis rejuniĝonta la ambaŭ kulturejojn. Li opiniis, ke persisto de la ĉina kulturo dum 5000 jaroj estas rezulto de ĉiamaj prunteprenoj de ekstere, kion komparis al "vakcinigo de freŝa sango".
Islay
Islay [] estas la plej suda kaj plej kultivebla insulo de la Internaj Hebridaj Insuloj en Britio.
Geografio
La insulo havas la grandon de, longas ĉ. kaj havas la maksimuman larĝon de. La plej granda altaĵo estas 491 metrojn alta.
La sudo de la insulo nomiĝas The Oa kaj estas roka regiono. Okcidente de tio etendiĝas marbranĉo (Loch Indaal), profunden en la internon de la insulo. La terlango, kiu etendiĝas sudokcidente en la maron, estas nomata Rhinns of Islay.
La klimato - danke al la golfa fluo - estas milda.
Historio
La insulo estis jam ekloĝata en la mezolitiko. La insulo estis en la 5-a jarcento parto de la Reĝlando Dalriada.
De la 14-a ĝis la 16-a jarcento regis la Insulaj Lordoj, ili subskribis en 1408 la gael-lingvan Islay Charter. En 1726, Islay iĝis posedaĵo de Daniel Campbell, en 1853 akiris ĝin James Morrison.
Britio konstruis dum la dua mondmilito sur la insulo militistan flughavenon, kiu estis uzata pli poste por civilaj celoj.
Komence de la 2000-aj jaroj, tie malfermiĝis branĉo de la gaelparola College Sabhal Mòr Ostaig.
Agrikulturo
Sur Islay estas bredataj ĉ. 30.000 ŝafoj.
Passwang-Pasejo
Passwang-Pasejo (prononcu: pasvang) estas montpasejo en Soloturna Ĵuraso, kiu konektas la komunumon Breitenbach en la distrikto Thierstein en nordo kun la komunumo Balsthal en la distrikto Thal en sudo.
La pasejvojo
Tra la pasejo kondukas la kantona ĉefvojo nr-0 253. La norda rampo al la pasejo komenciĝas en Breitenbach sur alteco de 392 m s.m. La vojo kondukas tra la komunumoj Büsserach kaj Erschwil unue per modesta grimpo por poste en Beinwil pli deklive altiĝi ĝis la pasejkulmino sur alteco de 943 m s.m. Sur la pasejkulmino tunelo konektas la nordan kun la suda flanko. Norde de la pasejkulmino fontas la rivero Lüssel. La suda rampo komenciĝas en Balsthal kaj ĝis okcidente de Ramiswil kongruas kun la suda rampo de Schelten-Pasejo. La vojo grimpas tra Mümliswil kaj Ramiswil ĝis al la suda portalo de la kulmina tunelo. La maksimuma grimpo ambaŭflanke de la pasejkulmino estas 11%. La vojo trans Passwang-Pasejo estas la plej rekta kaj mallonga konekto inter la suda kaj norda parto de Kantono Soloturno.
Historio
Passwang estis en la jaro 1252 unuan fojon menciita kiel pasejvojo. Trafikpolitikan signifon Passwang ricevis relative malfrue. Por eviti bazelajn doganpagojn Soloturno konstrius en la 18-a jarcento la vetureblan vojon trans Passwang-Pasejo. En la jaroj 1729 ĝis 1732 estis konstruita la longa ponto apud Erschwil kaj la digo apud Dürrenast. En la jaroj 1931 ĝis 1933 estis konstruita la pasejkulmina tunelo.
Péter Komjáth
Péter Komjáth naskiĝis la  1953 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Komjáth frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1971-1976, poste li eklaboris samloke en la universitato. Li estis gastoprofesoro en universitatoj de Usono kaj Kanado. En 1984 li akiris la sciencan gradon PhD. Inter 1994-2004 (kaj post 2009) li estis katedrestro. En 1989 li doktoriĝis antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri aroteorio. Li ricevis ĝis 2013 4 premiojn.
Dusino San Michele
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Dragu
Dragu (hungare: Drág) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1 298 loĝantojn, en 1992 723. Ĝia unua mencio estas el 1320. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Adalin, Fântânele, Ugruțiu kaj Voivodeni.
Slava mitologio
Slava mitologio estas la mitologia aspekto de la politeisma religio kiu estis praktikata de slavoj antaŭ ties kristianigo. Tiu religio enhavas multajn komunajn trajtojn kun aliaj religioj devenaj el pra-hindeŭropa religio.
Informofontoj
Male al greka aŭ egipta mitologio, ekzistas neniuj unuarangaj registroj por la studo de slava mitologio. Malgraŭ kelkaj defendeblaj teorioj (ekzemple, la Libro de Veles), ne povas esti pruvate ke la slavoj havis ajnan specon de skribsistemo antaŭ kristanismo, kaj pli precize antaŭ la alveno de la sanktuloj Cirilo kaj Metodo en la jaro 862; tial, ĉiuj iliaj originaj religiaj kredoj kaj tradicioj estis verŝajne heredigitaj buŝe dum la generacioj, kaj baze forgesitaj dum la jarcentoj sekvante enmarŝon de kristanismo (kiu ekis per la konverto de Bulgario en 864 kaj estis ege kompleta fine de la 11-a jarcento). Antaŭ tio, malabundaj notoj pri slava religio estis plejparte skribitaj de ne-slavaj kristanaj misiistoj kiuj estis neinteresitaj en precize portreti paganajn kredojn. Arkeologiaj restaĵoj de malnovaj slavaj idoloj kaj sanktejoj estis trovitaj, kvankam malgrande oni povas lerni el ili sen preciza scio pri iliaj kuntekstoj, krom konfirmado de ekzistantaj historiaj registroj. Fragmentoj de malnovaj mitologiaj kredoj kaj paganaj festivaloj pluvivas ĝis nune en popolaj kutimaro, kantoj, kaj rakontoj de ĉiuj slavaj nacioj.
Verkitaj fontoj
Ekzistas nuntempe neniuj konataj skribaj klarigoj de slava mitologio datante de antaŭ la fragmentiĝo de la praslavaj homoj en okcidentaj, orientaj, kaj sudaj slavoj, kun la ebla escepto de mallonga noto en la Historioj de Herodoto, menciante tribon de Neuri en la malproksima nordo, kies viroj, laŭ Herodotaj asertoj, transformas sin en lupoj dum pluraj tagoj ĉiun jaron. Kelkaj esploristoj interpretis tion tra la slava kredo je homlupoj, dum aliaj kredas ke Herodoto fakte plusendis al antikvaj slavaj karnavalaj festivaloj, kiam grupoj de junaj viroj travagis la vilaĝojn sub maskoj, foje referite kiel vucari (lupo-homoj). La identigo de "neuri" kun praslavoj restas kontestata, aliflanke.
Trummy Young
James Orborne „Trummy” YOUNG 12-an de januaro 1912 en Savannah, Georgio; 10-an de septembro 1984 en San-Joseo, Kalifornio) estis usona ĵaztrombonisto, kantisto kaj komponisto de svingo.
Vivo kaj aktiveco
Lia teknike brila ludado, je kiu li ofte utiligis la plej altajn registrojn de sia instrumento, estas aŭdebla interalie en Copenhagen 1934 und Rhythm Sunday 1937 de Earl Hines, en Annie Laurie 1937 de Jimmy Lunceford, en sia ununura furorkanto „Margie“ (je kiu li ankaŭ kantis) kaj en „Down by the Old Mill Stream“ 1938, „Blue Bazes“, „Easter Parade“, „Belgium Stomp“, „Think Of Me Little Daddy“ kaj „Lunceford Special“ de 1939 same kiel en „Bugs Parade“ de 1940. Kune kun Sy Oliver, tiam trumpetisto kaj aranĝisto ĉe Lunceford, li verkis la furorkanton „'Tain’t What You Do (It's the Way That You Do It“), kiu februaron de 1939 atingis la 11-an rangon de la Billboard-ranglisto. Krome li estas aŭdebla kiel kantsoloisto en sonregistraĵoj kun Louis Armstrong kaj en „’Tain’t What You Do“, „Cheatin’ On Me“, „The Lonesome Road Easter Parade“, „Ain’t She Sweet“, „Think Of Me Little Daddy„ und „I’m In An Awful Mood“ de Lunceford el la jaro 1939.
Krome Young surdiskigis kun Buck Clayton kaj Illinois Jacquet.
NGC 3860B
NGC 3860B (aliaj indikoj — MCG 3-30-87, ZWG 97.114, PGC 36565) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Adolfo (San-Paŭlio)
Adolfo estas urbo de la brazila subŝtato San-Paŭlo. Emancipita en 1959, la municipo taksas 3.577 loĝantojn en 2010.
Lajos Valentin
Lajos Valentin naskiĝis la  en Kecskemét (Hungario), li mortis la  en Vieno (Aŭstrio).
Biografio
Lajos Valentin studis en komerca akademio en Pest (urbo), kiam Gyula Káldy allogis lin al Reĝa Teatra Lernejo. Li ne finis la Lernejon, sed li aliĝis al trupo de Andor Sztupa en Temesvár. Li debutis en 1878 en Győr. Post 2 jaroj li aliĝis al trupo de Ignác Krecsányi. En jarfino de 1882 li vojaĝis al Berlino, kie li iom lernis, sed lia germana lingvoscio ne estis perfekta, tial li hejmenvenis kaj li kantadis en Nacia Teatro (Budapeŝto). La sekvaj stacioj estis Lejpcigo, Kenigsbergo, enlande Szeged kaj Debrecen. En la lasta urbo li estis ankaŭ teatrestro. En la jaro 1894 li apartenis al la Reĝa Operejo de Budapeŝto, inter 1895-1897 al Népszínház. Li forlasis la scenejon kaj li establis teatran agentejon. Li edziĝis en 1906, li translokiĝis al Vieno en 1912.
Heptanolo
Heptanolo aŭ C6H14O estas primara alkoholo kun sep karbonatomoj kaj unu el la izomeroj konataj kiel heptanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, malmulte solvebla en akvo sed tre solvebla en eteroj, acetono kaj etanolo. Ĝi estas rektoĉena, ne aromata, uzata kiel solvaĵo kaj en la produktado de farmaciaĵoj kaj kosmetikaĵoj.
John Malachi
John MALACHI (naskiĝis la 6-an de septembro 1919 en Red Springs, Norda Karolino; mortis la 11-an de februaro 1987) estis usona ĵazpianisto kaj muzikaranĝisto.
1021 Flammario
1021 Flammario estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Camille Flammarion.
Introgresio
Introgresio, ankaŭ konata kiel introgresiva hibridiĝo, en genetiko (ĉefe ĉe planta genetiko), estas la movado de geno (genofluo) de unu specio en la genprovizo de alia pro ripeta malantaŭena transirado de interspecifa hibridado kun unu el ĝiaj gepatraj specioj. Celkonscia introgresio estas longdaŭra procezo; ĝi povas bezoni multajn hibridadajn generaciojn antaŭ ol la malantaŭena transirado okazas.
Introgresio estas grava fonto de genetika vario en naturaj populacioj kaj grava kialo de speciigo en la simpatria maniero. Ĝi povas havi gravajn efikojn sur la dinamiko de hibridozonoj, speciiĝo kaj adapta radiado. Ekzistas indico ke Introgresio estas ĉiea fenomeno en plantoj, en bestoj, kaj eĉ en homoj, kie ĝi eble lanĉis la mikrocefalian D alelon.
Introgresio devias de la simpla hibridigo. Introgresiaj rezultas en kompleksa miksaĵo de gepatroj genoj, dum simplaj hibridigaj rezultoj en pli unuforma miksaĵo, kiu en la unua generacio estos ebena miksaĵo de du gepatraj specioj. Natura Introgresio ne havas la homan rektan interferon dum la ekzota Introgresio estas induktita intencite (kiel por la kazo de genetike modifitaj organismoj) aŭ ne (homaj agadoj influante lokajn variantojn de kultivaĵo, homaj agado en lanĉado de fiherboj).
Popůvky (distrikto Třebíč)
Popůvky (ĉeĥe ĝis la jaro 1918 Popůvka; germane Popuwka, Popuwek) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Nennius
Nennius estis kimra historiisto.
Popůvky (distrikto Třebíč)
Historio
La unua skribmencio pri la vilagĝo devenas el la 12-a jarcento.
Nennius
Li vivis en la frua 9-a jarcento, kaj al li estas ofte atribuata la historio Historia Brittonum, verkita ne longe post 833. Tiu verko traktas la historion de la keltaj loĝantoj de Britio, kaj gravas aparte ĉar ĝi enhavas la plej fruajn menciojn de Reĝo Arturo. Estas priskriboj de dek du bataloj kiam Arturo venkis la Anglosaksojn.
Kimra manuskripto de la 9-a jarcento mencias viron nomatan Nennius kiu, aŭdinte insulton de anglosaksa klerulo pri la manko de kimra alfabeto, surloke tuj inventis alfabeton, eble varion de la anglosaksa runa alfabeto. Laŭ iuj spertuloj, tiu Nennius kaj la aŭtoro de Historia Brittonum estas la samaj.
1-a de majo
La 1-a de majo estas la 121-a tago de la jaro (la 122-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 244 tagoj restas.
Je la 1-a de majo okazis, interalie:
Banatska Dubica
Banatska Dubica, serbe Банатска Дубица, germane Klein Margit, hungare Kismargita [kiŝmargita] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Seĉanj.
1-a de majo
Tagoj de semajno
La 1-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Banatska Dubica
Situo
Banatska Dubica situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj.
Historio
Post Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Banatska Dubica 428 homoj, (365 serboj (85 %) 16 jugoslavianoj, 15 slovakoj, 14 hungaroj, 6 ciganoj, 2 kroatoj kaj aliaj).
Nicolas Soulabail
Nicolas SOULABAİL estas franca artisto alinome InkOj. Li kreas freskojn, grafismojn. Li estas ankaŭ scenografisto.
Tiel li kovris murojn en kafejoj, restoracioj, entreprenoj. Li kutimas ankaŭ desegni sur trotuaroj.
Rilato al esperanto
De 2003 li uzas artistonomon InkOj, do vorton en Esperanto. Li klarigas ke li elektis tiun artistonomon por permesi al si imagi ĉion eblan. Li diras: "Esperanto estas la universala lingvo, kiel arto estas universala."
Studenta periodo
Li lernis pri belartoj en Lorient inter 1996 kaj 1999.
De 1999 ĝis 2001 li estis studento pri interna arkitekturo en liceo Laplace en Caen.
Poste (2001-2003) li diplomiĝis ĉe ENSAAMA (france : École Nationale Supérieure des Arts Appliqués et des Métiers d’Art) en Parizo.
Gasto-artisto
En 2010 li estis gasto-artisto pri daŭripova disvolviĝo ĉe altnivela lernejo (vidu en la franca lingvo Collège des Hautes Etudes de Développement durable).
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
Izoamila fluoroacetato
Izoamila fluoroacetato aŭ C7H13FO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la fluoroacetata acido kun izoamila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izoamila fluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la fluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Membrano
Organika teksaĵo formanta maldikan flekseblan folion: ekz. la muka membrano de la stomako.
Biologia membrano
Vidu: Biologia membrano
Celuloida membrano
Maldika fleksebla folio: celuloida membrano por fotografado de filmo; intertavolo.
plasta membrano
Maldika plasta folio el divesaj plastaj materialoj ofte transparenta.
Vidu plasta membrano
metala membrano
Ŝtala aŭ aluminia maldika folio
vidu aluminifolio
Elektrotekniko
En la elektrotekniko la membrano estas maldika fleksebla metala (ofte ŝtala aŭ aluminia) folio. Bell, kiam provis la telefonon, sur ledon gluis ŝtalfolion. Poste sufiĉis la ŝtalo.
Nano
Nano estas malgrandegulo aŭ etulo. La vorto havas plurajn signifojn:
Vidu ankaŭ la jenon:
Sidarto (romano)
Sidarto (1922) estas romano de Hermann Hesse (1877–1962). Subtitolita “Hinda poezia rakonto” ĝi temas pri juna bramano kaj samtempulo de la fondinto de budhismo Gotamo Budho.
Vinila formiato
Vinila formiato aŭ C3H4O2 estas organika komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata en fabrikado de polimeroj kaj kiel kemia reakciaĵo. Ĝi estas rezulto el reakcio inter acetileno kaj formiata acido, kvankam ekzistas aliaj manieroj produkti ĝin.
Falsa interrilato
En statistiko, Falsa interrilato (aŭ, foje Falsa kunrilato aŭ Falsa regresio) estas duargumenta rilato en kiu du okazoj aŭ variantoj ne havas rektan kaŭzan konekton, kvankam oni povus erare antaŭsupozi tion, pro ĉu koincido aŭ ekzisto de ia tria, nevidata faktoro (aludata kiel "konfuza faktoro"). Supozite estas interrilato inter A kaj B. Krom koincido, estas tri eblaj rilatoj:
En tiu lasta kazo estas falsa interrilato inter A kaj B. En regresia modelo kie A estas regresia sur B sed C estas fakte la vera kaŭza faktoro por A, tiu miselekto de sendependa varianto (B anstataŭ C) estas nomata specifa earo.
Biŝarenoj
La biŝarenoj estas sunaa muslima tribo de la etno beĝaoj en la orienta parto de la Nubia dezerto en Sudano. Ili vivas en Atbai inter la rivero Nilo kaj la Ruĝa Maro, norde de la amararoj kaj sude de la ababdoj. La biŝarenoj estas proksimume 42.000 homoj.