cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dubenzila dusulfido
Dubenzila dusulfido aŭ C14H14S2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la dusulfidoj de la dusulfida acido kaj tiobenzila alkoholo. Dubenzila dusulfido estas senkolora aŭ likvaĵo kun penetranta sulfura odoro, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Dubenzila dusulfido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Dubenzila dusulfido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Dusulfidaj esteroj malkomponiĝas per varmigo aŭ kun la tempopaso en sulfuro aŭ sulfuraj derivaĵoj.
Pietro Ballo
Pietro BALLO (naskiĝis la 2-an de oktobro 1952 en Palermo, Sicilio), estas itala opereca kantisto. Li venis de familio de laboristoj, laborante tiam mem en ŝtonminejo en Sicilio antaŭ ŝanĝado de sia profesia orientiĝo al muziko. Li enskribiĝis en la lernejo de kantado ĉe la Teatro Massimo en Palermo, tiam lia opereca kariero komenciĝis proksime de la fino de la 1980-aj jaroj, plejparte en Italio, ankaŭ ĉe diversaj operfadenoj ankaŭ en koncertaj haloj.
Dum la 1970-aj jaroj li moviĝis al Milano, kie li debutis en tia rolo kiel Fenton en Falstaff de Verdi. Li kantis tiam rolojn de Rodolfo en La Bohème, estis itala kantisto en Der Rosenkavalier, kaj Roland en Esclarmonde (Teatro Massimo, januaro 1993).
334 Ĉikago
334 Ĉikago estas granda, malhela asteroido de la ekstera ĉefa asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la usona urbo Ĉikago.
Kastelo de Bánhorváti
La Kastelo de Bánhorváti (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Platthy [plati] estas baroka historia monumento (interne hotelo) en Hungario, en proksimeco de Bükk, en vilaĝo Bánhorváti.
Historio
En tiu loko estis jam nobela domo konstruita en la 16-a jarcento. Familio konstruis la kastelon nun videblan en 1752. En la fruaj tempoj ankaŭ impona parko estis kreita, ĝi nun estas protektata. Posedantoj de la kastelo ofte ŝanĝiĝis, tamen la origina nomo ne ŝanĝiĝis. En la 19-a jarcento tiu loko estis literatura centro, kie babiladis ekzemple Mór Jókai, Mihály Tompa, János Arany, Ferenc Kazinczy, Lajos Kazinczy, Gábor Kazinczy (politikisto). Dum la socialismo la kastelo konstante estis feriejo de laboristoj, komence la konstruaĵo apartenis al trusto pri minado, poste al la arbaristoj, ekde 1975 al municipo de Mezőtúr. Depost la socialismo la domego estas privata posedaĵo kaj la kastelo funkcias kiel hotelo.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas en la parko. Ĝi formas proksimume kvadraton, sed en la anguloj kvadrataj turoj altiĝas, kiuj disfrakas la geometrion. En mezo de la fasado funkcias la enirejo, pli supre granda nobela blazono estas videbla, la plej supre timpano kun blazono situas. Malantaŭ la timpano mansardo troviĝas. Interne la meza ĉefmuro estas preskaŭ 2 metrojn larĝa, ĉar interne troviĝas kaŝita ŝtuparejo. Dum la historio estis alkonstruitaj flankaj teretaĝaj loĝejoj kun koridoro.
En la ekstera muro oni metis memortabulon en 1994 pri Gábor Kazinczy, kiu vivis tie longe. En la parko troviĝas akacio pli ol centaĝa kaj kaŝtano ligita al Mór Jókai.
Horw (stacidomo)
Horw estas fervoja stacidomo en Horw, Svislando.
21553 Monchicourt
21553 Monchicourt estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca scienca jurnalistino Marie-Odile Monchicourt, produktistino ĉe Radio France kaj France Télévisions. Depost sia programo Poussières d'Étoiles (1984 - 1987, ŝi regule partoprenis al mutenombraj programoj ĉe la francaj radio kaj televido.
Kalvinana preĝejo (Ibrány)
La Kalvinana kirko estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Ibrány.
Historio
Origine en la 1200-aj jaroj oni konstruis en tiu ĉi loko romanikan katolikan preĝejon omaĝe al Sankta Georgo. En la 1510-aj jaroj ĝi estis trakonstruita laŭ gotika stilo. La kalvinanoj transprenis la kirkon en la 17-a jarcento. En 1847 ĝi estis trakonstruita al la nuna formo, la turo tiam konstruiĝis.
Liptovské Beharovce
Liptovské Beharovce (hungare Behárfalu) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Liptovské Beharovce situas en valo, laŭ traira flankovojo. Liptovský Mikuláš troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1231, poste en 1295 en formo "Behar". La latina loknomo villa Beharfalw aperis en 1358. En 1784 190 vilaĝanoj loĝis en 33 domoj, en 1828 249 vilaĝanoj loĝis en 27 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Behárfalu 140 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptovský Mikuláš, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la vilaĝanoj apogis la partizanojn, tial la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. En 2001 vivis en Liptovské Beharovce 53 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Čilá
Čilá (Tschila) estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio kaj situanta en deklivo super la dekstra bordo de rivero Berounka proksimume 12 km norde de Zbiroh kaj 16 km sude de Rakovník. Vivas ĉi tie. Per tio Čilá, simile kiel la najbara Hradiště, enviciĝas inter municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1379.
El Capricho (metroo de Madrido)
El Capricho (La Kaprico) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta antaŭ la interkruciĝo de Verda Vojo de la Gasolina kun Strato Pinos de Osuna, en kvartalo Alameda de Osuna, distrikto Barajas. La nomo de la stacio ŝuldiĝas al ĝia proksimeco kun Parko de El Capricho.
La stacio estis malfermita la.
Muzeo de Škoda Auto
La Muzeo de Škoda Auto estas muzeo pri historio de la firmao Škoda Auto. Ĝi situas en la ĉeĥa urbo Mladá Boleslav.
En la jaro 1995, la firmao Škoda festis la centjaran jubileon de sia fondo. Ĉe tiu okazaĵo la estraro decidis krei dignan komplekson por memorhistorio de la firmao. En la konstruaĵo de iama malnova metiejo estis enkomponita nova muzeo en loko de vigla civitana vivo, proksime de fervoja kaj aǔtobusa stacidomoj. Vere tio estas modela adaptaĵo de historia objekto kaj interkomuniko de nova kaj malnova arkitekturoj. Same estis ankaŭ emfazita tradicio kaj moderna stilo ĉe konstruaĵo de nova Klienta centro proksime de la muzeo mem.
En la muzeo oni trovas la plej malnovan motorciklon, el la jaro 1899, kaj la unuan aŭtomobilon, fama Voituretta, kun marko Laurin & Klement el la jaro 1905. Unu granda kaj du aliaj salonoj utilas por prestiĝaj kulturaj okazaĵoj.
Simpang Tiga
Simpang Tiga estas malgranda urbeto situanta 5 km sude de Bagan Datoh, en Perak, Malajzio.
Edukado
Lernejoj
Altiroj
Fiŝkaptado de Ikan Haruan estas unu el la altiroj en tiu urbeto.
Ĝi ankaŭ estas fama por sia Mee Rebus Sin Lok Hooi, plado kun nudeloj, fritujo-fritita salikokopasto, ovo, tohuo, kaj speciala saŭco.
CEN
CEN, la Eŭropa Komitato por Normigo (Comité Européen de Normalisation), estas ne-profita organizaĵo kiu celas evoluon, administradon kaj distribuon de koheraj aroj de normoj kaj specifigoj. Ĝiaj normoj estas la EN-normoj.
La nuntempaj membroj de CEN estas : Aŭstrio, Belgio, Britio, Cipro, Ĉeĥio, Danio, Estonio, Finnlando, Francio, Germanio, Grekio, Hispanio, Hungario, Islando, Irlando, Italio, Latvio, Litovio, Luksemburgio, Malto, Nederlando, Norvegio, Pollando, Portugalio, Rumanio, Slovakio, Slovenio, Svedio, Svisio.
Hom-biosfera programo (Unesko)
Avantaĝoj de statuso
La vantaĝo de statuso de biosfera rezervejo estas ke homoj de la regiono okupiĝas pri aferoj kiel daŭripova turismo kaj daŭripova edukado. Vizitantoj povas veni al la areo specife pro la stato de la biosfera rezervejo. La partopreno kun lokaj komunumoj ankaŭ kreas ian fieron, ke la areo, kie ili loĝas, havas internacian signifon.
Gábor Bethlen (reganto)
Gabrielo BETHLEN, BETHLEN Gábor, iktara,  estis princo de Transilvanio inter 1613 kaj 1629. Li naskiĝis ĉirkaŭ 1580 en Marosillye kaj mortis la 15-an de novembro 1629 en Gyulafehérvár.
Kariero
La patrino de Bethlen edukigis lin kelkajn jarojn en Szárhegy. Li fondis altlernejon en Alba Iulia, kiu de 1662 plufunkciis en Aiud. Oni opinias ke Bethlen estis la plej grava reganto de Transilvanio. Li regis sian landon sukcese inter du imperioj: tiu de habsburga kaj tiu de turka kaj tial oni nomas tiun periodon ora epoko de Transilvanio, kiu daŭris ankaŭ dum la regado de Georgo Rákóczi la 1-a.
Fish and chips
Fish and chips [fiŝanĈIPS] (laŭvorte fiŝaĵo kaj frititaj terpomoj) estas malvarma plado konsistanta el fritita fiŝaĵo panumita proponita kun frititaj terpomoj. Tiu plado estis originita en Anglio kaj estas ekzemplo de miksita kuirarto, ĉar ties du ĉefaj ingrediencoj estis enkondukitaj fare de enmigrantoj. Fish and chips estas ofta kunportebla manĝajo en Britio kaj nombraj aliaj landoj, partikularle en angl-parolantaj landoj de la Komunumo de Nacioj.
Fish and chips aperis por la unua fojo en Britio en la 1860-aj jaroj, kaj ĉirkaŭ 1910, jam estis ĉirkaŭ 25 000 "fish-and-chip-vendejoj en Britio. Ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj estis ĉirkaŭ 35 000 vendejoj, sed la tendenco ŝanĝis kaj ĉirkaŭ 2009 estis nur proksimume 10 000.
La Brita Registaro garantiis la liveradon de "fish and chips" dum la Unua Mondmilito kaj dum la Dua Mondmilito kaj estis unu el malmultaj manĝajoj kiuj restis for de la brita porciumado dum la militoj.
Serba ortodoksa preĝejo (Dunaújváros)
La serba ortodoksa preĝejo oficiale preĝejo Transporto de relikvoj de Sankta Nikolao estas signifa eklezia historia monumento en urbo Dunaújváros (Hungario).
Historio
En la 17-a jarcento rifuĝintoj serbaj alvenis ankaŭ en la iama Dunapentele. La unua mencio okazis pri ilia kirko en 1665. Paroĥo estis fondita en 1696. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1786. La ikonostazo kaj altaro estis faritaj en la 18-a jarcento, la pentritaj mebloj en la sekva jarcento. Dum la socialismo ĝi ne estis uzata, tial oni liveris la valoraĵojn al la serba ortodoksa muzeo en Szentendre. Baldaŭ la kirko denove funkciis kaj ekstre ĝi estis renovigita.
Ikonostazo
La centra ikono prezentas Sanktan Triunuon. En la dua vico la apostoloj troviĝas.
László Bolgár
BOLGÁR László [pr. bolga:r] estis hungara ĵurnalisto, tradukisto naskiĝinta en Temeŝvaro la 11-an de septembro 1911 kaj mortinta en Rion Les Montagnes la 16-an de junio 1990.
Kariero
Bolgár finis juron en Budapeŝto kaj en 1935 li iĝis diplomato kiel presataŝeo en Beogrado, Zagrebo, Sofio. En jaroj 1945-47 li estis radioraportisto. En 1948 li translokiĝis Francujon kaj ĝis 1958 li estis gvidanto de la hungarlingva elsendo de franca radio, poste ĝis 1969 li estis vicestro, poste estro de sekcio orienteŭropa de la radio ĝis 1975. Li publikis en pluraj gazetoj (Irodalmi Újság, Ahogy lehet, Látóhatár) kaj li estis kunlaboranto de la revuo Valóság aperinta en 1953 en Parizo. Li tradukis el hungara literaturo al franca lingvo.
33560 D'Alessandro
33560 D'Alessandro estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Alexis Maria D´Alessandro, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri media inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Half Hollow Hills High School West en Dix Hills (Novjorkio, Usono).
Moskva provinco
Moskva provinco estas federacia subjekto de Rusio, la plej dense loĝata provinco de Rusio, situas en Centra federacia regiono. Kelkaj ĝiaj partoj estas fakte apudurboj de Moskvo.
Urbego Moskvo situas ene de Moskva provinco, sed estas aparta federacia regiono. Sidejoj de la provincaj institucioj (estraro, ministerioj ka.) estas ĉefe en Moskvo.
Laŭ volumeno de industria produktado la Moskva provinco okupas la duan lokon inter la regionoj de Rusio (post Moskvo mem).
Historio
Fondita en la 14 de januaro 1929.
Geografio
La klimato de Moskva provinco estas modera kontinenta, sezoneco estas eksplicita. Someroj estas varmaj, vintroj estas modere malvarmaj. Averaĝaj januaraj temperaturoj estas -10 °C, juliaj 19 °C, jaraj 5 °C.
Ĉiuj riveroj en Moskva provinco apartenas al la baseno de la Volgo. La plej gravaj riveroj de Moskva provinco estas Okao, Moskva, Klazjma.
Administra divido
Moskva provinco konsistaj el 36 administraj distriktoj kaj 36 urboteritorioj. Lasta teritoria aliorganizado okazis en 2015.
Bikal
Bikal, germane Wickerl, kroate Bikala estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Sásd.
Situo
Bikal situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1325 laŭ latina ortografio "Villa Bykol". Dum la turka erao la vilaĝo ne senhomiĝis. En la 1720-aj jaroj kroatoj, baldaŭ germanoj pligrandigis la loĝantaron. En 1830 vivis en Bikal 521 kroatoj, 540 germanoj. La lastaj estis 6 % en 2001. En telefonlibro de Budapeŝto 8 familiaj nomoj Bikali troviĝas.
Ordinara senecio
La ordinara senecio (Senecio vulgaris) estas unu el la plej oftaj specioj de vegetaloj de la genro senecio el la familio asteracoj. Tiu orgine palearktisa planto perhome akiris kvazaŭ kosmopolitan distribuon.
Priskribo
La planto iomete similas al la manĝebla rukolo, kiun oni uzas en salato (Diplotaxis tenuifolia, iom malpli al alia salat-planto Eruca sativa).
Vivlokoj
La ordinara senecio kreskas sur ne tro sekaj lokoj plej eble riĉaj je azoto (nitrogeno) sur agroj, en ĝardenoj, sur konstruejoj kaj tiel plu. Preskaŭ ĉie ĝi estas ofta.
Disvastiĝo
Origine ĝi hejmas en la moderaj zonoj de Eŭropo, sed intertempe ĝi estis transportita en la tutan mondon kaj aperas en ĉiuj zonoj de modera ĝis subtropika klimato.
Eksteraj ligiloj
Bildoj: Veneneco:
George S. Patton
George Smith PATTON, juna (naskiĝis la 11-an de novembro 1885 en San Gabriel, Kalifornio; mortis la 21-an de decembro 1945 en Heidelberg) estis usona generalo dum la dua mondmilito. Li multe okupiĝis pri tankoj kaj modernigo de la tankaj fortoj de la Usona Terarmeo. Kontraŭkomunisto.
Vivo
Li estis ĉefkomandanto de la usonaj fortoj dum la nord-afrika surbordiĝo (novembro de 1942), kiel anstataŭiganto de Eisenhower. Oni nomumis lin en marto de 1943 al 2-a usona korpuso, batalanta en Tunizio. Tiu korpuso batalis kun 8-a armeo de Montgomery kontraŭ Tunis.
Li estis komandanto de la 7-a armeo dum la surbordiĝo en Sicilio. Li gvidis la 3-an armeon en bataloj de Normandio (1944). Li havis gravan signifon en kontraŭpuŝo de la ardennek-a ofensivo. Li trapasas en marto de 1945 la Rejnon kaj atingas fine de aprilo la linion de la Danubo.
Li estis kolerema, kuraĝparola, kelkfoje brutala generalo kaj elstara organizanto, komandanto de la taĉmentoj. Li mortis decembre 1945 en aŭtomobila akcidento, post 12 tagoj.
Kontraŭkomunisto
Malestimis li komunismon. Konsiderinta redonon de Pollando kaj de Mez-Orienta Eŭropo sub protektorato de Stalin kiel perfidon. Dum konferenco el la 8-a de majo 1945 diris: ''Tiu ĉi milito finiĝis precize tie, kie komenciĝis. Sur la korto de hunoj'' (...)
Politikistoj en Vaŝingtono kaj en Parizo, similaj al stansoldatoj, permesis al ni piedbati unu fiulon, kaj samtempe devigis nin helpi al la sekva, ankoraŭ pli malbona ol tia (...)
''Ni gajnis nur vicon da bataloj, sed ne la militon pri paco. Ni bezonos helpon de Ĉionpovulo, se ni devos vivi en la sama mondo kun Stalin kaj liaj sbiroj'' (...)
Ni venkis unu malamikon de la homaro, kaj plifortigis la duan, en kiu estas pli multe da malbono kaj furiozo ol en la unua (...)
''Kelkiuj en niaj gvidantoj estas simple stultuloj kaj ne havas imagon pri la historio de Rusio. Mi havas dubojn, ĉu ili sciis, ke Rusio ankoraŭ nelongtempe okupis Finnlandon kaj elsuĉis sangon el Pollando. Mi imagas kiel pri ili mokis Stalin, kiam li ĉion akiris dum la konferencoj''...
Distrikto Makó
La Distrikto Makó (hungare  Makói járás) estas distrikto en Hungario en departemento Csongrád. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Maros en la sudorienta parto de la departemento (same en la sudorienta parto de la lando). La distrikta ĉefurbo estas Makó, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 12 estas vilaĝoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam en la historio, tiun nomon ĝi prenis nur en 1950. La distrikta sistemo ne funkciis inter 1983-2013.
Zujūnai
- proksimuma prononco - estas loĝloko kaj administra areo (seniūnija) en la oriento de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Vilno, kaj daŭre estas parto de la subdistrikta komunumo Vilno. Laŭ la censo de en la loĝloko vivis.
Torre Arias (metroo de Madrido)
Torre Arias estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Alcalá apud la samnoma parko, en distrikto San Blas-Canillejas.
La stacio estis malfermita la.
9293 Kamogata
9293 Kamogata estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
BrewDog
BrewDog estas transnacia ĉeno de bierfarejoj kaj trinkejoj kun sidejo en Ellon, Skotlando.BrewDog produktas enboteligitajn kaj enskatoligitajn bierojn en vario de stiloj kiel ale, stout, India pale ale (IPA) kaj lager (kelkaj ankaŭ en bareloj). La enboteligitaj bieroj estas distribuataj en britaj supermerkatoj kaj eksportis tutmonde; bareloj estas disponeblaj en Unuiĝinta Reĝlando kaj Irlando, kaj en elekto de aliaj landoj tra la tuta mondo. BrewDog produktas ĉirkaŭ 2.2 milionojn da boteloj kaj 400,000 ladskatolojn monate en Oktobro 2015.
BrewDog estis fondita en Fraserburgh en 2007 de James Watt kaj Martin Dickie.
Ilia
Ilia (hungare: Marosillye [maroŝije], Illye) estas komunumo en Rumanio ĉe la dekstra bordo de Mureș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Bacea, Brâznic, Bretea Mureșană, Cuieș, Dumbrăvița, Sârbi kaj Valea Lungă.
Ilia havas stacion ĉe la fervoja linio Simeria – Săvârșin; tie debranĉiĝas linio al Lugoj. Tra la vilaĝo pasas la nacia vojo DN7, kiu apude transpontas riveron Mureș.
Historio
La unua skriba mencio de la vilaĝo estas en 1266. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
Eschborn
Rilatoj al Esperanto
En la urbo ĝis la 1990-aj jaroj vivis la esperantisto Manfred Führer kaj ties filipina edzino Consuelo, kiuj disvastigis Esperanto-literaturon per propra libroservo, kiu dum pluraj jardekoj funkciis kiel oficiala libroservo de Germana Esperanto-Asocio kaj Libera Esperanto-Asocio, la germanlingva sekcio de Sennacieca Asocio Tutmonda.
Borek
...kaj multaj aliaj
Muta kinarto
Muta filmo (ankaŭ "sensona", "senvoĉa" aŭ "silenta filmo") estas filmo, ne havanta sonon kaj konsistanta nur el rolado.
La ideo kombini bildojn kun registrita sono estas preskaŭ tiom malnova kiom kino mem, sed ĝis fine de la 1920-aj jaroj, la plejparto de la filmoj estis ankoraŭ mutaj. Tiu periodo antaŭa al la enmeto de sono estas konata kiel la "muta erao" aŭ la "silenta periodo".
La arto de kino atingis plenan maturaĝon antaŭ la apero de filmoj kun sono. Ĉar la muta kino ne povis uzi sinkronan sonon kun la bildo por prezenti la dialogojn, oni aldonis titolojn por klarigi la situacion al la spektantaro aŭ por montri gravajn konversaciojn.
Projekcio
La projekcioj de mutaj filmoj kutime ne okazis en kompleta silento: kutime ili estis akompanataj de viva muziko, ofte ludata de pianisto aŭ orgenisto. Jam en la komencoj de la kina industrio oni rekonis la muzikon kiel esencan parton de ĉiu ajn filmo, por etosigi la agadon kiu okazis sur la ekrano. La kinoj de malgrandaj urboj kutime havis pianiston por akompani la projekciadon; tiuj de grandaj urboj povis havi orgenistojn aŭ eĉ kompletajn orkestrojn, kiuj povis aldoni sonajn efektojn. En kelkaj okazoj estis rakontisto kiu, per fora voĉo, rakontis la intertitolojn aŭ priskribis kio estis okazanta.
Ludotekniko
La muta kino postulis pli grandan emfazon en la korpa komunikado kaj ĉefe en la vizaĝa esprimado, por ke la spektantaro povu kompreni pli bone kion aktoro estis ludanta sur la ekrano. Ekde la nuna vidpunkto, kelkaj filmoj de la muta erao povus aperi strangaj, ĉar ili povis impresi kvazaŭ la aktoroj superludus troige. Parte pro tio, la mutaj komedioj estas nuntempe pli popularaj ol la dramoj, ĉar la superludado aperas pli nature en komedio. Tamen, en kelkaj mutaj filmoj la ludado estas pli milda, depende de la reĝisoro kaj de la lerteco de la geaktoroj. La superludado estis kutimo kiun la geaktoroj ofte estis heredintaj el la teatra scenejo, kaj la reĝisoroj pli alkutimiĝintaj al la nova kino malhelpis.
Historio
La plejparto de la mutaj filmoj estis faritaj en Francio je rapidecoj pli malrapidaj ol tiuj de la sonaj filmoj (normale de 16 al 20 bildoj por sekundo anstataŭ 24), pro tio se oni ne aplikas specialajn teknikojn por montri ilin je la originala rapideco ili povos aperi artefarite tro rapidaj, kio troigas ties malmulte naturan aspekton. Tamen, kelkaj mutaj filmoj estis filmitaj je malpli da rapideco intence por tiele akceli la agadon; tiun formon de stiligo oni uzis prefere ĉe komedioj.
En la jaroj antaŭaj al la enmeto de la sono oni filmis milojn da mutaj filmoj, sed konsiderinde granda nombro da ili (kelkaj historiistoj kalkulas inter 80 kaj 90 %) perdiĝis porĉiame. La filmoj de la unua duono de la 20-a jarcento estis gravuritaj en kartoĉoj de Nitrata acido, kiu estas malstabila, alte brulebla, kaj postulis zorgan konservadon por eviti disiĝon laŭonge de la tempo. La plejparto de tiuj filmoj ne estis konservitaj; post jaroj, la gravuraĵoj polviĝis. Multaj el ili estis reciklitaj, kaj granda nombro estis detruitaj en incendioj. Pro tio la konservado de filmoj estis ĉefa celo de la historiistoj de filmoj. Al tio helpis foje la kreado de publikaj filmotekoj. Aktuala artisto mutfilmkomponada kaj -akompanada estas ekz. la germano Richard Siedhoff.
La plej konataj aktoroj
Multaj aktoroj famiĝis jam en la muta erao ĉefe en komedioj kaj humuraj filmoj, kiel Charlie Chaplin, alinome Charlot, la duopo de Stan Laurel kaj Oliver Hardy, Buster Keaton kaj Harold Lloyd. En plej stilaj kaj nekomediaj filmoj elstaris Lon Chaney, Douglas Fairbanks, la famega svedino kiu poste iĝis stelulino ankaŭ en sona filmo Greta Garbo, Mary Pickford, Gloria Swanson kaj tiu kiu famigis tutmonde la miton de la latina amanto Rudolph Valentino.
Solena veturo de aŭtomobilaj veteranoj (Mladá Boleslav)
La solena veturo de aǔtomobilaj veteranoj okaze de la festo de sankta Venceslavo okazas ĉiujare la 28-an de septembro en Mladá Boleslav.
Mladá Boleslav estas ĝenerale akceptata kiel „urbo de aǔtomobiloj“. La tradicio estas pli ol centjara – la unua aǔtomobilo forlasis la fabrikan metiejon Laurin&Klement – antaǔulon de nuna „Škoda“ – en la jaro 1905. De la jaro 2003 furoras ĉi tie tiu ĉi aranĝo kaj allogas milojn da spektantoj kaj kameraoj. Ĉiam je la 28-a de septembro, kiam oni festas ŝtatan festotagon de la patrono de nia lando – sankta Venceslao - traveturas urbon kelkaj dekoj da malnovaj aǔtomobiloj. Ĉeno de diversmarkaj aǔtomobiloj finiĝas per malnovaj motorcikloj – ja fabrikado de motorcikloj kaj bicikloj estis komenco de la aǔtomobila tradicio en la urbo.
Post parada veturado la aǔtomobiloj haltas en la Parko „Výstaviště“, kie oni povas la veteranojn detale rigardi. Ĉi tie estas ankaŭ riĉa programo. Se oni venos je la 28-a septembro, oni certe ĝuos la etoson.
Imre Bokor (verkisto)
BOKOR Imre estis hungara verkisto, ĵurnalisto naskiĝinta en Arado la 2-an de septembro 1881 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de aprilo 1961.
Kariero
Bokor vivis en Pozsony, Munkeno kaj Budapeŝto, redaktis la gazeton Pozsonyi Hírlap. Li estis unu el fondintoj de la Asocio literatura La Fontaine (1920-1951).
Rodolfo Tito de Moraes
Rodolfo Tito de Moraes (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Ingrid Gogolin
Ingrid Gogolin (* 25-a de majo 1950 en Ratingen) estas germana pedagogia esploristo kaj profesoro ĉe la Universitato de Hamburgo en la laborkampo "Interkultura kaj internacia kompara pedagogio".
De 1998 ĝis 2002 Gogolin estas prezidanto de la germana socio por edukaj sciencoj (DGfE), de 2004 ĝis 2009, prezidanto de la European Educational Research Association (EERA) kaj de 2009 ĝis 2010, fonda prezidanto de la World Education Research Association (WERA).
Societo Gardoturo
La Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania (pli mallonge Watch Tower Society, en Esperanto Societo Gardoturo) estas sen profitcela korporacio kun sidejo en la urbo Nov-Jorko, Usono. Ĝi estas la ĉefa jura organismo uzata de la Atestantoj de Jehovo. Ĉi tiu korporacio eldonas literaturon kaj organizas konvenciojn kaj lernejojn por la agado de la atestantoj de Jehovo. La atestantoj de Jehovo havas aliajn korporaciojn ekvivalentajn en pluraj landoj, kiel la International Bible Students Association de Londono, Britio inter multaj aliaj, sed ĉar tiuj estas landaj filioj, ili ĉiuj laboras en plena kunlaborado kun la Societo Gardoturo de Pensilvanio. Ĉi tiuj societoj distribuas pli ol 2.000 milionoj da bibliaj publikigaĵoj jare. . Inter ili la plej oftaj kaj konataj tutmonde estas La Gardoturo kaj Vekiĝu!.
Ingrid Gogolin
Ŝi estas membro de la Rat für Migration (germana konsilio por migrado).
Charlie (Károly Horváth)
Charlie [ĉarli], laŭ hungarlingve kutima nomordo (vera nomo) Horváth Károly (uzanta la pseŭdonimon Charlie) estas hungara ŝlagromuzikisto (kantisto (kun raŭka kantovoĉo), trumpetisto). Lia unua edzino estis Györgyi Tarján.
Ingrid Gogolin
Starpunktoj pri du- kaj multlingvismo
La polemika temo "ĉu dulingvismo aŭ multlingvismo estas bona aŭ malbona por la Individuo kaj la socio", havas longan tradicion. Gogolin montris en diversaj studoj, ke ĉi tiu polemiko estas intime ligita al la historia nocio ke ŝtato kaj la homoj kiuj vivas en ĝi estas "normale" unulingvaj. Ĉi tiu ideo datas el la epoko de la kreado kaj pravigo de la naciŝtato en la 19-a jarcento. Ke nacio tutece, aŭ almenaŭ en difinitaj teritorioj, estu unulingvaj, estas unu el la kernaj  karakterizaĵoj de la nacioj, laŭ tiu koncepto. La lingvouzo de la individuo en la nacio depost tiam estis ankaŭ komprenita sub la aspekto ke solidareco tiel esprimiĝas kun ĉiuj homoj kiuj komune vivas en la ŝtato. En diversaj empiriaj kaj internacie komparaj  studoj Gogolin montris ke tiuj ideoj eĉ nuntempe validas en multaj sociaj kuntekstoj, ne malplej en la eduksistemo.
Charlie (Károly Horváth)
Károly Horváth naskiĝis la en Ondód.
Biografio
Károly Horváth frekventis gimnazion en Székesfehérvár, kie li jam fondis ŝlagrorkestron. Ili muzikadis eĉ en Beogrado. Post jaroj li muzikadis en Afriko, Hejmenveninta en 1975 li muzikadis kun Tibor Tátrai en konata muzikgrupo. Post 4 jaroj li turneis en Svislando kaj Skandinavio. Inter 1982 kaj 1990 li muzikadis eksterlande en Eŭropo, Japanio, Usono, poste li denove aliĝis al Tibor Tátrai, fine li estis sukcesa solisto. En 1998 li partoprenis en Eŭrovido-Kantokonkurso. Li ricevis premiojn inter 1991-2018. Li edziĝis dufoje, la dua edzino naskis filon, Charlie vidviĝis en 2014.
Ingrid Gogolin
Starpunktoj pri du- kaj multlingvismo
En la polemiko pri la valoro kaj signifo de du- aŭ multlingvismo Gogolin klare poziciiĝis. Ŝi montras ke plurlingvismo estas fakte la "historia normala kazo": la plimulto de la nacioj kaj regionoj en la mondo estas aŭ eksplicite laŭ ilia Konstitucio multlingvaj aŭ ili estas tiaj en la praktiko pro la homoj, kiuj vivas en plurlingve. La lasta ankaŭ rilatas al nacioj. En Germanio ekzemple, vivas membroj de malplimultoj (kiel la danoj kaj sorboj) kiuj flegas siajn lingvojn, kaj migrantoj el ĉirkaŭ 190 devenlandoj, kiuj estas plejparte mem plurlingvaj. Por migrantoj iliaj propraj lingvoj estas de alta graveco. Pro la neinversigebla fakto ke plurlingvismo estas kutima en la plej multaj nacioj de la mondo, Gogolin starigas du eminentajn demandojn :
Robert Ley
Robert LEY (naskiĝis la 15-an de februaro 1890, Niederbreidenbach, Germanio – mortis la 25-an de oktobro 1945, Nürnberg) estis nazia politikisto, direktisto de la germana trudlabora servo. Li inspektis la provizon per trudlaboristoj dum la dua mondmilito.
Ley venis el etbiena familio kaj studis en la Universitatoj de Jena kaj Bonn, doktoriĝis pri kemio kaj eklaboris ĉe IG Farbenindustrie ĝis oni maldungis lin pro politika agado. Oni elektis lin en 1929 al la prusa regiona parlamento kiel reprezentanton dela nazia partio, en 1932 eĉ al la Reichstag. Post enpotenciĝo de Hitler, Ley estis gvidanto de la Laborista fronto. Ley malpermesis agadon de la sindikatoj, estis gvidanto de Bund der Auslanddeutsche (Asocio de Eksterlandaj Germanoj).
Plutarko
En Paralelaj Vivoj Plutarko komparas la vivojn de famaj grekoj al famaj romianoj. Interalie, li skribis pri la vivoj de Aleksandro la Granda, Cezaro, Cicerono, Demosteno, Kraso, Pompejo, Antonio, Katono la Maljuna, Katono la Juna, Tezeo, Romulo, Solono, Perikleo, Kimono, Likurgo, Nikiaso kaj Alkibiado.
La vivoj de regnestroj kaj militestroj interesas lin. Precipe la virtoj kaj malvirtoj de ĉiu vivo, kaj la rolo de volo, favoro de la dioj, ŝanco kaj sorto. Per la Vivoj, Plutarko montras la gravecon de kuraĝo, sinregado kaj virto en la vivo kaj la relative malgravecon de riĉeco kaj rango. Kiel Cicerono, li sekvis Platonon kaj estis kontraŭ-makiavelisma -- spite de la sango kaj perfido, kiujn li ofte priskribis en la Vivoj.
Kvankam Plutarko iafoje vojaĝis al Romo, "la urbo de multaj libroj", li loĝis en (tiame malriĉa) Grekio, en la malgranda urbo de siaj prapatroj, Keroneo (Chaeronea), kie okazis antaŭ jarcentoj la fama batalo de Aleksandro la Granda kontraŭ la grekoj. El sia avo, Plutarko sciiĝis pri la mizerigo de Grekio per Antonio.
Plutarko verkis en la greka lingvo kaj fakte ne regis la latinan.
Postaj influoj
La verkaĵoj de Plutarko havis enorman influon al angla kaj franca literaturo. Shakespeare en siaj teatraĵoj plurfoje citis el la angla traduko de Thomas North de la biografioj de Paralelaj Vivoj, kaj eĉ kunmetis parafrazojn de tutaj scenoj de tie.
La influo de Plutarko malkreskis en la 19-a kaj 20-a jarcentoj, sed ĝi restis enradikiĝinta en popularaj ideoj pri greka kaj romia historio. Unu el liaj plej famaj citaĵoj estas inkludita en unu el liaj plej fruaj verkoj: "La mondo de la homo estas plej bone perceptita tra la vivoj de la homoj kiuj faris historion."
Marcell Jankovics
Marcell JANKOVICS [marcel jankoviĉ], hungare Jankovics Marcell estis hungara verkisto, grafikisto, politikisto, reĝisoro, profesoro kaj instruisto.
Marcell Jankovics naskiĝis la 21-an de oktobro 1941 en Budapeŝto kaj mortis la 29-an de majo 2021.
Biografio
Marcell Jankovics kun la tuta familio estis deportita al gulago inter 1951-1953. Li frekventis gimnazion en Pannonhalma. En 1960 li laboris, kiel desegnisto de filmoj. Post 5 jaroj li atingis la postenon reĝisoro. Baldaŭe li instruis en mezlernejo filman grafikon, ekde 1981 li instruis la samon jam en Arta Universitato Moholy-Nagy, kie li atingis la rangon profesoro kun la scienca grado DLA. En la 21-a jarcento li ankaŭ politikadis. Li ricevis premion Kossuth en 1978 kaj pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Lazar Kaganoviĉ
Lazar Mojsejeviĉ KAGANOVIĈ (1893–1991) estis juddevena komunista gvidanto, fidela al Stalin, popolkomisaro. Respondeca pri kolektivigo en Sovetunio, deportadoj, holodomoro, masakro de Katin, detruo de la Katedralo de Kristo Savinto.
Vivo
Li laboris ekde la aĝo 14 en ledofabriko. Li estis membro de la bolŝevika frakcio de la Rusa Socialdemokrata Partio ekde 1911, oni plurfoje arestis lin pro kontraŭleĝa agado.
Oni nomumis lin en 1920 el prezidento de la taŝkenta sovetia registaro. Pro lia tiea agado atentis pri li Stalin, kiu komisiis lin pri inspektado de lokaj partiorganizoj, ekde 1924 pri personaferoj de la partio. Ĉar li helpis tiuterene efike politikon de Stalin, li iĝis en 1930 membro de la Politburoo (Politika Komitato) ĝis 1957. Li apartenis al fidelaj konsilantoj de Stalin. Li apogis forte la perfortan agrikulturan kolektivigon kaj konstruon de la metroo en Moskvo.
Kaganoviĉ kaj Vjaĉeslav M. Molotov kontraŭstaris politikon de Sergej M. Kirov, kiu volis doni avantaĝojn al la kamparanoj kaj volis malfortigi la stalinan socian kontrolon. Kaganoviĉ kaj Molotov formis la kernon de la Politburoo. Ekde tiam ĝis morto de Stalin, Kaganoviĉ respondecis pri malpeza industrio de la Sovetunio. Li estis en 1935 trafika poste malpezindustria ministro (1937), poste oni nomumis lin al ministro pri fuelo (1939) kaj naftoindustrio. Kaganoviĉ kune kun aliaj membroj de la Politburoo kiel Josif Stalin, Vjaĉeslav Molotov, Voroŝilov, Mikojan kaj Miĥail Kalinin rutine subskribis listojn de ekzekutoj, kaj ekzemple permesis la Masakron de Katin (vidu la apudan foton de la dokumento).
Li estis en 1956–57 unu vic-ĉefministro kaj samtempe ministro pri konstrumaterialoj. Li patroprenis en puĉo kontraŭ Nikita Ĥruŝĉov (junio 1957), pro tio oni eksigis el la komunista partio, kaj li plu agadis kiel direktoro de kemia fabriko.
Ortodoksa sinagogo de Makó
La Ortodoksa sinagogo en urbo Makó estas pompa eklezia konstruaĵo.
Historio
En Makó la ortodoksaj judoj memstariĝis en 1872 kaj ili konstruis propran sinagogon en 1895. Tiuj judoj havis ankaŭ la apudan domon, kiun ili profitis al diversaj celoj, sed ĝi estis ankaŭ preĝdomo vintre pro la hejta ebleco. Dum la 2-a mondmilito la judoj estis deportitaj, baldaŭe la sinagogo komencis kadukiĝi. La renovigo komenciĝis en 2000 kaj post 2 jaroj ĝi pretiĝis.
Kapelo Sankta Anna (Székesfehérvár)
Kapelo de Sankta Anna estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Székesfehérvár. Ĝi estas la unusola restinta konstruaĵo de la urbo.
Ortodoksa sinagogo de Makó
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas unu navon. La fasado estas ŝtupara kaj havas 3 partojn. La eksteraj dimensioj estas 9,30×20 m. Estas ŝtuparo al la galerio por koruso. La sinagogo havas ankaŭ korton, kie estas videblaj memorparko kun memortabuloj de la martiroj. Interne sur la plafonon oraj steloj estis pentritaj, kiuj simbolizas la ĉielon. Sur la muro leonoj estas videblaj, kiuj tenas ŝtonajn tabulojn de Moseo.
Kapelo Sankta Anna (Székesfehérvár)
Historio
La kapelo konstruiĝis ĉ. 1470 fare de persono Hentel, tial la ĝusta nomo estus Kapelo Hentel. Restaĵoj sur la interna muro pruvas tion, ke ankaŭ la turkoj profitis ĝin preĝdomo. Inter 1711-1729 la kapelo reniviĝis, eĉ ĝi ricevis tureton. En la 19-a jarcento oni alkonstruis novan ĉambron, kiun lalkonstruis en 1934, tial la kapelo aspektas denove origina.
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas unusolan navon kaj tureton. Estas okulfrapaj la gotikaj fenestroj (la rondofenestro ne estas origina) kaj la pordo. La sanktejo estas okangula kaj 3 anguloj aliĝas al la navo. Interne la baroka altaro estas farita inter 1713-1725 kaj la bildo prezentas Sanktan Annan.
Antaŭ la kapelo skulptaĵo pri iama preposto de la kapelo situas.
Kermeso estas en la 26-an de julio.
Ortodoksa Sinagogo (Eger)
La Ortodoksa Sinagogo en Eger estas unu el la historiaj monumentoj, samtempe unu el la sinagogoj de la urbo.
Historio
Laŭ leĝo de Hungara reĝlando en 1840 la judoj jam rajtis vivi en la tuta lando (pli frue nur en difinitaj lokoj). En la sama jaro alvenis judoj en Eger, en la sekva jaro li aranĝis religian grupon, poste ili konstruis sinagogon, baldaŭ plurajn. Ĝis 1944 ĝi daŭre funkciis, poste la judoj estis deportitaj al Aŭŝvico. Depost la 2-a mondmilito revenis nur kvindeko. Ĝis 1950 la sinagogo denove estis uzata, poste ĝi malpleniĝis. La nova posedanto estis la municipo. Ekde 1987 la konstruaĵo estis vendejo, inter 2007-2014 moderna bildgalerio. Okazis ekspozicioj ekzemple pri Mihály Munkácsy, Bertalan Székely, Picasso. En la sekvaj jaroj okazis regule judaj festoj, alvenis ankaŭ famo, ke la sinagogo prenos la nomon pri Sándor Ziffer. [[Dosiero:Synagogue Gallery,Eger2.jpg|eta
Konstruaĵo
La unuetaĝa sinagogo situas inter domoj laŭ strato, tamen antaŭ la sinagogo etendiĝas malgranda korto. La fasado estas malsimetria, parto de la fasodo estas rizalito. Interne galerio por virinoj etendiĝas, ĉar la viroj estis aparte en la teretaĝo. La enirejoj funkcias el la malantaŭa korto.
Rossemaison
Rossemaison (la malnova, ne plu uzata germanlingva nomo de la komunumo estas Rottmund) estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 561 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Trafiko
La vilaĝo mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝi estas bone atingebla. Ĉe la norda flanko de la komunumo preterpasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto kaj la svisa aŭtovojo A16, al kiu la plej proksima alveturejo situas en distanco de nur unu kilometro oriente de la vilaĝo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la buslinio de Châtillon al Delemonto.
Historio
La unua dokumenta mencio Rossemasion datiĝas el la jaro 1194 kiel Rondemunt. El la jaro 1462 datiĝas mencio kiel Rosemason. Rossemaison apartenis ĝis la Franca Revolucio de 1792 al la Paroĥaro Moutier-Grandval, kiu estis parto de la Pricepiskopejo Bazelo. Tiam dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Rossemaison apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.
Kota Setia
Kota Setia estas urbeto en Hilir Perak distrikto en Perak, Malajzio.
Parenkimo
Parenkimo aŭ parenĥimo estas planta baza histo el maldikseptaj, rondecaj vivaj ĉeloj, el kiu konsistas grandparte la karno de la molaj fruktoj, la medolo de la tigoj k.s. Laŭ funkcio ekzistas i.a. asimila, depona, sekrecia, apoga histo.
Parenkimo, kiu entenas kloroplastojn nomiĝas ĥlorenkimo kaj troviĝas en la folioj.
Sub parenkimo oni komprenas formon de la planta parenkimo, ĉe kiu la interĉelaj spacoj estas tiel larĝaj kiel estiĝas vera aerumadhisto. Oni precipe trovas ĝin ĉe mangrovarboj, marĉoplantoj kaj akvoplantoj kie ĝi servas al gasinterŝanĝo de la subakvaj plantorganoj.
Parenchyme
Muzika Esperanto-Ligo
Muzika Esperanto-Ligo (MEL) estas faka asocio de UEA kiu celas arigi la muzikistojn kaj muzik-amantojn de la Esperanto-komunumo kaj en vasta senco subtenas la aplikon de Esperanto en muziko.
Ĝi estis fondita en 1963 de Giovanni Battista Briano. De tiam ĝis la jaro 1975 kiel komisiona sekretario gvidis la ligan Muzikan Terminaran Komisionon la muzikinstruisto Georg Chr. Sack en Hajdelbergo.
La Ligo
La estraro elektita en la 91-a UK de 2006 en Vieno konsistis el: La bulteno MUZIKO de julio 2009 konfirmas tiun konsiston, nur ke post la UK 2008 la titolo de vicprezidanto transiris al Jennifer Bishop, tiel ke la aŭstralia geedza paro Bishop fakte "motoras" la grupiĝon.
Antonina Makarova
Antonina Makarova, ekde edziniĝo Ginzburg (Антонина Макаровна Макарова; naskiĝis en 1920 aŭ 1921 en vilaĝo Malaja Volkovka en Smolenska gubernio — ekzekutita la 11-an de aŭgusto 1979) estis soveta kuracistino kaj pafistino de maŝinpafilo, volontulino de la Rusa Liberiga Popol-Armeo, kaj poste de Sturma Brigado de SS "RONA", fifamiĝinta pro amasa ekzekuto de malamikoj.
Ŝi finis mezlernejon en Moskvo. Post germana invado en Sovetunion la 22-an de junio 1941 ŝi estis mobilizita al la Ruĝa Armeo kiel flegistino. Ŝi finis kurson pri maŝinpafiloj. Dum bataloj en Belorusa SSR oktobre ŝi estis kaptita de germanoj. En militkaptitejo ŝi komencis kunlaboron kun nazioj. Fine de 1941 ŝi estis veturigita al Brjanska provinco, kie ŝi aliĝis al popola milico, formigita de Konstantin Voskobojnik kaj Bronisław Kaminski. Ŝi priservis pezan mitralon Maxim, pro kio ŝi ricevis moknomon "Tonjka-Pulemjotĉica" (Tonjka-mitralestino).
Ŝi plenumis mortpunojn kontraŭ komunistoj kaj kaptitaj sovetaj partizanoj kaj ruĝarmeanoj. Laŭ postmilitaj sovetaj donitaĵoj ŝi murdis propramane ĉirkau 1500 personojn. Post alveno de la Ruĝa Armeo ŝi estis evakuita por kuraci sin en Brjansk, kaj fine de 1943 al Lepel (Vicebska regiono). Post transformiĝo de RONA al Sturma Brigado fine de julio 1944 ŝi aliĝis al ĝi, sed baldaŭ estis arestita de germanoj kaj sendita al koncentrejo. Fine de la Dua mondmilito kune kun aliaj enprizonigitoj ŝi estis sendita al Ĉeĥoslovakio, kie ŝin liberigis sovetaj soldatoj.
Post la fino de la milito ŝi sukcesis kaŝi sian veran identecon akirinte dokumentojn kun la nomo Parfjonova, atestantajn ŝian partoprenon en la milito kiel kuracistino de la 422-a Medicin-Sanitara Bataliono. Oni ŝin eĉ distingis per kelkaj ordenoj. Ŝi loĝis en Lepel en Belorusa SSR. En 1977 ŝia frato, provante akiri permeson forveturi eksterlanden, malkaŝis verajn donitaĵojn de la fratino. Antonina Makarova estis tuj arestita. Ŝi ne konfirmis sian partoprenon en amasa pafmortigado. La 20-an de novembro 1978 ŝi estis kondamnita al mortpuno.
Riku Handa
Riku Handa (半田 陸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Lojto
La lojto vivas en la tuta norda hemisfero ĝis Nord-Italio kiel suda disvastiĝa limo. Ĝi estas dolĉakva fiŝo, vivanta ĉefe en profundaj, rapidaj riveroj (sed ankaŭ en lagoj kiel Balatono).
Ĝi similas iomete al siluro.
Jenő Egerváry
Jenő Egerváry [egervAri], hungare Egerváry Jenő estis hungara matematikisto, instruisto kaj profesoro.
Jenő Egerváry naskiĝis la 1891 en Debrecen. Li mortis la 1958 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Egerváry frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en observatorio pri tertremoj. Ekde 1918 li instruis en Budapeŝto. Inter 1922-1927 li instruis en universitato de Szeged, poste denove en Budapeŝto. Li fondis Esploran Instituton pri matematiko en 1947. Li estis ankaŭ fama montgrimpanto. Li ricevis premiojn Kossuth en 1949 kaj 1953, en 1932 ankaŭ alian premion.
Rickenbach
Rickenbach estas la nomo de la sekvantaj komunumoj:
Arĥito el Tarento
Arĥito (greke Ἀρχύτας -Arĥitas) (428–347 a.K.) estis antikva greka matematikisto, filozofo, politikisto, astronomo. Li onidire savis vivon de Platono, kiam la filozofon mort-juĝis la tirano de Sirakuzo, Dionizo.
Li naskiĝis en la greka kolonio, Taranto (hodiaŭ en Italio). Li sistemigis unuafoje la matematikon, fondis la matematikan meĥanikon kaj logikon. La voĉalton li konektis al moviĝo de la vibranta aero.
Suanzes (metroo de Madrido)
Suanzes estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Alcalá, apud la Parko Quinta de los Molinos, en distrikto San Blas-Canillejas.
Liptovské Kľačany
Liptovské Kľačany (hungare Kelecsén [keleĉEn] (foje Liptókelecsén), germane Windisch-Liptau [vindiŝ-liptaŭ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Liptovské Kľačany situas en valo, fine de sakovojo el Ľubela. Liptovský Mikuláš troviĝas je 15 km. Rande estas monto 1955 m alta jam apartenanta al Nacia parko Malaltaj Tatroj.
Svätá Alžbeta
Dum la mezepoko ankaŭ alia najbara vilaĝo fondiĝis, kies preĝejo menciiĝis en 1339 en latina formo "Ecclesia S. Elisabeth". La hungara loknomo "Zentherzebet" (Sankta Elizabeto) aperis en 1415. En 1828 34 vilaĝanoj loĝis en 7 domoj.
Kantono Ŝvico
Historio
Ŝvico estas, kune kun Urio kaj Untervaldo, unu el la tri prakantonoj, kiuj unuiĝis la 1-an de aŭgusto 1291 en la Svisa Ĵurkomunumo, kiu konstante kreskis per aliĝo de novaj kantonoj kaj en la jaro post fazo de napoleona Helveta Respubliko kaj restaŭriĝo de la ĵurkomunuma federacio en la jaro 1848 transformiĝis en la nuntempan Svisan Konfederacion). La nomo Svislando mem (germane: Schweiz, alemane: Schwyz) devenas de Ŝvic kaj la svisa flago de la flago de Ŝvic.
Geografio
La Kantono Ŝvico estas montara kantono. Ĝi situas inter la Kvarkantona Lago en okcidento kaj la Lago de Zuriko en oriento. Rimarkindaj estas la montoj Mythen, kies du ĝemelaj pintoj estas kvazaŭ simbolo por la Kantono. Sed la pli alta pinto estas la Bös Fulen ( 2 802 metron alta). En la mezo de la kantono troviĝas la artefarita Lago de Sihl, kies baraĵo utiligas la akvon de la rivero Sihl por produkti elektron por la Svisaj Federaciaj Fervojoj.
Administra divido
La kantono estas subdividita en 6 distriktojn, nome:
Vidindaĵoj
Vizitinda estas la ĉefurbo Ŝvico, kie troviĝas la Svisa Federacia Arkivejo, en kiu estas konservita la Federacia Letero, per kiu la germana imperiestro koncedis al la Svisa Ĵurkomunumo la ŝtatan sendependecon ene de la Germana imperio. En la Kantono Ŝvico troviĝas la fama benediktana monaĥejo Einsiedeln, kiu estas la plej grava katolika pilgrimejo en Svislando pro la Nigra Dipatrino, kies statuo mirakle postdaŭris la kompletan bruliĝon de la monaĥejo en mezepoko.
Trafiko
Tra Kantono Ŝvico pasas la svisa aŭtovojo A4, kiu konektas Zurikon kun la gotarda aŭtovojo A2, kaj ĉe ĝia nordorienta flanko ankaŭ la svisa aŭtovojo A3 de Zuriko al Koiro. Same tra la kantono pasas la du gravaj linioj de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra la Gotardo-Fervojotunelo al Tiĉino kaj de Zuriko al Koiro respektive Buchs kaj Aŭstrio. Krome de oriento al okcidento la linio se la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Sankt-Galo al Lucerno.
Paul Nizan
Paul-Yves NIZAN ([nizɑ̃]; 7a de Februaro 1905 – 23a de Majo 1940) estis franca filozofo kaj verkisto.
Li naskiĝis en Tours, Indre-et-Loire kaj studis en Parizo kie li amikiĝis kun kolego studento Jean-Paul Sartre en la Liceo Henri-IV. Li iĝis membro de la Franca Komunista Partio, kaj multo de lia verkaro montras siajn politikajn kredojn, kvankam li foriris el la partio tuj post la Pakto Molotov–Ribbentrop en 1939. Li mortis en la Batalo de Dunkirko, luktante kontraŭ la germana armeo en la Dua Mondmilito.
Inter liaj verkoj menciindas romanoj Antoine Bloye (1933), Le Cheval de Troie [La Troja ĉevalo] kaj La Conspiration [La konspiro] (1938), same kiel la eseoj "Les Chiens de garde" ["La gardohundoj"] (1932) kaj "Aden Arabie" (1931), kiu enkondukis lin al nova publiko kiam ĝi estis republikigita en 1960 kun prefaco de Sartre. Precize, la malferma frazo "Mi estis dudekjarulo, mi ne permesos iun diri, ke tiuj estas la plej bonaj jaroj de la vivo" (J’avais vingt ans. Je ne laisserai personne dire que c’est le plus bel âge de la vie.) iĝis unu el la plej influaj motoj de la studenta protesto dum Majo de 68.
Amr Musa
Amr Musa (en araba: عمرو موسى‎, IPA: [ˈʕɑmɾe mæˈħæmmæd ˈmuːsæ], Amr Muhammad Musa; 3a de Oktobro 1936) estas egipta politikisto kaj diplomato kiu estis la Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj, 22-membra forumo reprezentanta arabajn ŝtatojn, el la 1a de Junio 2001 ĝis la 1a de Junio 2011. Antaŭe li estis servinta en la registaro de Egipto kiel Ministro pri Eksterlandaj Aferoj el 1991 ĝis 2001. La 8an de Septembro 2013, li estis elektita prezidanto de la komitato de 50 kiuj amendos la egiptan konstitucion.
Roma skolo (Esperanto-muziko)
Ĝi konsistis el junaj esperantistoj, ĉiuj politike maldekstraj kaj ĉiuj ŝatantoj de la tiama progresema muziko kaj kantoarto en Italujo.