cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harald Scharff
Scharff estis intima amiko (eble amanto en la komenco de la 1860-aj jaroj) de la poeto Hans Christian Andersen. La fabelo de Andersen nome "La neĝulo" ŝajne estis inspirita de tiu rilato. Scharff unuafoje renkontiĝis kun Andersen kiam tiu lasta estis kvindekjarulo. Ambaŭ estis, almenaŭ, tre proksimaj amikoj dum ioma tempo kaj Andersen klare entuziasmiĝis. Malfacile oni povas diri ĉu tiu rilato estis vere ankaŭ seksa, kvankam la taglibroj de Andersen tion sugestas. Scharff ofte vespermanĝis sole kun Andersen kaj lia donaco de arĝenta dentobroso al la poeto en lia kvindek-sep naskiĝtago markis ties rilaton kiel nekredeble proksima.
Reginald Barlow
Reginald Harry BARLOW (n. la 17-an de junio 1866 - m. la 6-an de julio 1943) estis usona teatra kaj kina aktoro. Li multfoje aperis en holivudaj filmoj de la 1930-aj jaroj. Barlow havis tre dignan aspekton, tiel ke li ofte ludis rolojn de altranguloj aŭ nobeloj. En la komenco de sia kariero, li ludis gravajn rolojn en The Silver King, Monte Cristo, The Sign of the Cross, Old Lady 31, kaj The Little Princess.
Orosztony
Orosztony estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa.
Situo
Orosztony situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Zalakaros troviĝas 11, Pacsa 14, Balatonszentgyörgy 24, Nagykanizsa 25 km-ojn.
Famuloj
Apud Orosztony mortis dum batalo György Thury.
Dolní Heřmanice (Horní Heřmanice)
Dolní Heřmanice (Unter Hermanitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Heřmanice en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Horní Heřmanice. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 96 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Heřmanice situas en katastra teritorio Dolní Heřmanice v Čechách kun areo 6,24 km².
Roza tajdo
Roza tajdo (en la angla pink tide), kelkfoje ankaŭ reveno maldekstren (Turn to the Left) aŭ socialdemokratia ondo, estas termino uzita en la politika analizo en la 21a jarcento por priskribi la percepton ke la socialdemokratia kaj progresema ideologio ĝenerale, kaj la politika maldekstro aparte, gajnas pli grandan forton en Latin-Ameriko.
Ministraroj
Ĉi tiuj ministraroj ĝenerale estas konsideritaj kiel de maldekstro kaj centro-maldekstro kaj atingis la povon demokratie en siaj landoj. La diferencoj inter unu kaj alia povas esti rimarkindaj, pro kio ili ne devas esti viditaj kiel similaj registaroj.
Noto: La prezidantoj de centro-maldekstra estas markitaj kun asterisko (*). La prezidantoj kiuj estas nomitaj "progresemaj" estas markitaj kun duobla asterisko (**)
Linio de tempo
En la grafikaĵo montriĝas la periodoj en kiuj politikistoj de maldekstro regis landon aparte, komencante en 1999 kun Hugo Chávez.
Engstingen
Engstingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Reutlingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Senato
La vorto devenas de la latina senex = "maljunulo", kio dokumentas, ke origine ĝi estis konsilio de homoj, kiuj per alta aĝo akiris iom da sperto kaj eble da objektiveco.
Baduanĝjino
Baduanĝjino aŭ Ba Duan Jin (ĉine 八段錦 Bāduànjǐn, en esperanta traduko Ok pecoj da brokaĵo) estas formo de ĉigongo konsistanta el ok ekzercoj. Pro la glataj, graciaj movoj oni komparas la ekzercojn kun silkeca brokaĵa ŝtofo.
AKE
La vorto havas plurajn signifojn:
Loreley
Loreley (nomata ankaŭ Lorelei aŭ, en Esperanto, Lorelejo) estas roko super la rivero Rejno. Ĝi troviĝas apud Sankt Goarshausen en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, inter Majenco kaj Koblenz. Ĝia alteco estas 132 m super la nivelo de la rivero.
Laŭ malnova legendo, sur la roko sidas belega niksino, kiu per sia kantado allogas la ŝipistojn kaj pereigas ilin.
La roko famiĝis pro poemo de Heinrich Heine el la jaro 1824. De tiu ĉi poemo (kiu ekde 1837 vaste konatiĝis ankaŭ kiel kanto - vidu sube maldekstre) ekzistas almenaŭ 20 diversaj tradukoj en Esperanto (i.a. de Zamenhof en Fundamenta Krestomatio).
Sed la unua poemo verkita pri la legendo estis (1802) tiu de Clemens Brentano. Poste, ankaŭ la franca poeto Guillaume APOLLINAIRE, verkis poemon pri tio.
Lorelej’ Ne scias mi, kial mi estas
Stelamaso
Stelamaso estas grupo de steloj gravite interligitaj.
Loreley
Antikva fabelo restas
Moana
estas vilaĝo en Nov-Zelando. Ĝi apartenas al la Okcidentmarborda Regiono sur la Suda Insulo de Nov-Zelando kaj estas la plej signifa loĝloko borde de la lago Brunner, ekipita per jaĥta haveno kaj per fervoja stacio. En 2013 la vilaĝo havis 270 loĝantojn, dum en 2018 restis nur 57, sed en la multe pli vasta statistika areo de la lago Brunner estas sume 1065 loĝantoj.
La lago Brunner, ĉe kies bordo estas la vilaĝo, en la maoria lingvo nomatas Moana - jen mallongigo de la nomigo Moana Kotuku, kio tradukatas per „lago de la blanka ardeedo“.
Stelamaso
La stelamasoj povas esti de du tipoj:
Loreley
Por ĉiam en mia memor’.
Vespero jam ekmalheliĝas,
Fluadas la Rejn’ en trankvil’,
La supro de l’ monto lumiĝas
En vespersuna bril’.
Belega knabino jen tronas
Kun ora juvelar’,
La belan vizaĝon kronas
Mirinde la ora harar’.
Ŝi uzas kombilon el oro
Kaj dume kantas ŝi.
Mirige tuŝas al koro
Sorĉiga la melodi’.
Kaj sopiregon eksentas
Ŝipisto dum sia vetur’;
Al monto rigardas li nur.
Mi kredas, ke dronos finfine
Ŝipisto kun sia boat’,
Kaj tion kaŭzis feine
La Loreleja kantad’.
Heinrich Heine el la jaro 1824, tradukita de Leopold Elb (mortinta en 1912), kun postaj modifoj
Arcas (Cuenca)
Arcas [ARkas], antaŭe nomita Arcas del Villar, estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi enhavas ankaŭ la vilaĝon Villar del Saz de Arcas.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas arqueño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 1 643 loĝantoj kaj la denseco estas de 20,16 loĝ/km².
Situo
Arcas estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 959 m super marnivelo; je 9 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 81,48 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°59′23″N 2°06′49″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 1 643, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Arcas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Arcas kie oni falis al la nunaj 1 643.
Vidindaĵoj
Naturaj pejzaĝoj de rivero San Martín kaj lagetoj, romanika preĝejo de la 13a jarcento.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj por laboristoj en proksima ĉefurbo.
Anna Schäffer
Anna Schäffer [Anna Ŝeffer] (naskiĝis la 18-an de februaro, 1882 en Mindelstetten, Bavario; mortis la 5-an de oktobro, 1925 en Mindelstetten) estas germana virino kiun la Romkatolika Eklezio taksas kiel sanktulinon.
Ŝi estis filino de malriĉa ĉarpentisto, kiu havis sume 8 gefilojn. Ŝi ŝatis iĝi monaĥino, sed ŝi ne sukcesis. Ŝi komencis labori tre juna, pro la malriĉo de la familio. En 1901, kiam ŝi estis 19-jara, ŝi falis en kuvon plenan je varmega akvo kun lesivo. Ŝiaj kruroj estis trafitaj de gravaj vundoj, kiuj neniam resaniĝos.
Ŝi mortis 43-jara, en la sama vilaĝo kie ŝi pasis preskaŭ la tutan vivon. Ŝi lasis 12 librojn.
La 7-an de marto, 1999, la papo Johano Paŭlo la 2-a deklaris ŝin beatulino kaj la 21-an de oktobro, 2012 la papo Benedikto la 16-a deklaris ŝin sanktulino.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝaro pri Anna Schäffer (plurlingve - bedaŭrinde ne esperante)
4360 Xuyi
4360 Xuyi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova komunumo "Xu Yi" (ĉine : 盱眙), ĉ. 100 km norde de Nankingo, kies nomo signifas "plezure rigardi foran vidaĵon per grande apertaj okuloj". La observatorio de Purpura Monto establas tie observadan stacion.
Azia-Oceania Kongreso de Esperanto
La Azia Kongreso de Esperanto (AKE, aŭ Azia Esperanto-Kongreso), laŭ decido de 2016 ekde 2019 nomata Azia-Oceania Kongreso de Esperanto (AOK, aŭ Azia-Oceania Kongreso), okazas fare de la Komisiono pri Azia Esperanto-Movado (KAEM), ekde 2016 la Komisiono pri Azia-Oceania Esperanto-Movado (KAOEM) de UEA, ĉiun 3-an jaron ĝis 2008, kaj 2-an jaron por la jaro 2010, kaj denove ĉiun 3-an jaron ekde 2010. Ekde 2016 por la preparado instaliĝis Loka Kongresa Komitato (LKK). La 10-a kongreso okazas en Koreio en novembro 2022.
La ĝisnunaj kongresoj:
Periana
Periana estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la nordorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa].
Ekde la restaŭrado de la demokratio la urbestraro estis preskaŭ ĉiam socialista.
Krom tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado kaj nuntempa turismo, oni produktis artmetie varojn. La agrikulturo de Periana estas bazita sur la produktado de olivoleo kaj persiko. Estas ankaŭ kultivoj de oranĝoj, citronoj, migdaloj kaj aliaj fruktoj. En somero estas produktado de tomatoj. Oni kultivas fundamente olivarbojn, migdalarbojn kaj fruktarbojn kiel pirarboj, persikarboj, kaj lastatempe figarboj, nopaloj, prunarboj, kaj tropikaj fruktoj. Rimarkindas la gravo de tiuj arboj, ne nur el vidpunkto ekologia kaj socia, sed ankaŭ el historia vidpunkto, ĉar multaj arboj, kiel olivarboj kaj karobarboj, ofte estas tre antikvaj, kelkaj ĝis 500-jaraĝaj. Tiuj arboj meritas katalogigon kiel senegalaj arboj kaj protektendaj kontraŭ forhakado.
En la municipo Periana estas kelkaj submunicipoj kiel la jenaj: Mondrón, Baños de Vilo-La Negra, La Muela, Río Seco, Guaro, La Laguna kaj La Vinagrera, Marchamonas, El Aguadero, Carrión, El Cañuelo, Cortijo Blanco, Los Marines, La Viña, Cerrete, Caracol, Regalón, Moya, Las Mayoralas, Pollo Pelao.
Kummerow
Kummerow havas diversajn signifojn:
Zianon Pazniak
Zianon Pazniak (beloruse Зянон Станіслававіч Пазняк[a], ruse Зенон Станиславович Позняк, pole Zienon Stanisławowicz Pozniak; naskiĝis la 24-an de aprilo 1944 en Sobotniki (Hrodna regiono, ĉe la landlimo kun Litovio) estas belorusa arkeologo, politikisto kaj socia aganto, unu el gvidantoj de la belorusa nacia movado de la komenco de demokratiaj procesoj en Belorusio en 1988; fondinto de kontraŭkomunista kaj porsendependeca partio Belorusa Popola Fronto (Беларускі Народны Фронт, Bielaruski Narodni Front, BNF); malkovrinto de amasaj tomboj de la viktimoj de la soveta NKVD en Kurapaty; en la jaroj 1990–1996 parlamentano al Supera Konsilio de Belorusa SRR/Supera Konsilio de Belorusa Respubliko de la 12-a kadenco; prezidanto de Opozicio BNF – parlamenta frakcio BFL; aŭtoro de pluraj libroj kaj artikoloj pri historia kaj politika temaro, kaj ankaŭ versaĵoj; kandidato de la scio pri arto; de 1996 en emigracio.
Unín (distrikto Skalica)
Unín (hungare Nagyúny [nadjUnj]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.
Situo
Unín situas laŭ traira flankovojo sub monto 434 m alta. Skalica troviĝas je 13 km.
Historio
La plej frue antaŭ Kristo 4 mil jaroj dum la neolitiko jam vivis tie homoj. Dum la bronzepoko terfortikaĵo defendis la lokon. La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1392 laŭ tiama hungara ortografio "Wny". En 1439 la husanoj, en 1634 Gabrielo Bethlen, en 1663 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En 1831, en 1855 kaj en 1866 pro ĥoleroj multaj mortis. En 1899 la oficiala hungara loknomo estis Unin, kiu poste ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Nagyúny 1294 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Unín 1164 homoj, (1153 slovakoj).
(14675) 1999 VS7
(14675) 1999 VS7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Raron (stacidomo)
Raron estas fervoja stacidomo en Rarono, Svislando.
16253 Griffis
16253 Griffis estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kristana fundamentismo
Kristana fundamentismo aŭ Radikala kristanismo estas aro de radikalaj tendencoj ene de la diversaj eklezioj kiuj komponas Kristanismon, ĉu inter katolikoj, protestantoj, ortodoksoj, ktp., sed plej ofte lastatempe oni uzas la terminon por aludi al diversaj radikalaj eklezioj de Usono.
Radikala kristanismo, kiu ankaŭ nomiĝas kristana integrismo, estas difinita de historiisto George M. Marsden kiel "batalanta kontraŭmodernisma protestanta evangeliismo." Marsden klarigas ke integristoj estis evangeliismaj kristanoj kiuj en la 20-a jarcento "batalas kontraŭ ambaŭ modernismoj en teologio kaj la kulturaj ŝanĝoj tio modernismo aprobita. Batalema kontraŭstaro al modernismo estis kio plej klare ekigis integrismon". La nomo estas prenita el la titolo de serio de eseoj eldonitaj de la Biblia Instituto de Losanĝeleso, La Fundamentoj: Atesto pri la Vero.
Kiel organizita movado ĝi komenciĝis kiam preĝejoj adoptis "bataladan stilon" kaj kelkaj teologiaj elementoj, kiel sendevigismo, sed estas ne organizita movado kaj ne havis nacian korpon aŭ oficialan komunikilon.
Integrismo estiĝis el brita kaj usona protestantismo en fino de 19-a jarcento kaj komenco de 20-a jarcento inter evangeliismaj kristanoj. La fondintoj reagis kontraŭ liberala teologio, aktive asertis ke la sekvaj ideoj estis fundamentoj de la kristana kredo: la nerakonteco de la Biblio, Sola Scriptura, la partenogenezo de Jesuo Kristo, la doktrino de anstataŭa pentofaro, la korpa resurekto de Jesuo, kaj la tuj okazonta reveno de Jesuo Kristo.
La termino "integristo" estas polemika en la 21-a jarcento; estas ofte uzita por ataki aŭ moki anojn, kvankam estis elpensita de gvidantoj. Iuj kiuj tenadas ĉi tiujn kredaron malakceptas la etikedon de "integrismo", vidanta ĝin kiel tro malsata dum al aliaj jam fariĝis fierrubando. Tiaj kristanoj preferas uzi la terminon fundamenta kontraste al integrismaj (e.g., Sendependaj Fundamentaj Baptistoj kaj Sendependaj Fundamentaj Eklezioj de Usono). Ĉi tiu termino estas foje konfuzita kun Kristana laŭleĝismo.
Mary Gordon (aktorino)
Mary GORDON, denaske Mary GILMOUR (n. la 16-an de majo 1882 en Glasgovo - m. la 23-an de aŭgusto 1963 en Pasadena, Kalifornio) estis skota aktorino, kiu longtempe vivis en Usono. Gordon fakuliĝis pri roloj de domservistinoj aŭ patrinoj. Ŝi plej fame ludis S-inon Hudson en la filmserio pri Sherlock Holmes en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj.
Ŝi entute aperis en 300 filmoj inter 1925 kaj 1950.
František Révay
František Révay, (naskiĝis la mortis la  ) – instruisto; ano de E-klubo Žilina; dum longaj jaroj gvidis kursojn de E-o kaj kontribuadis al diversaj E-gazetoj; kun J. Záhora tradukis en E-on la porinfanan libron Avinjo rakontas de M. Jančová; en 1983 honorigita per bronza insigno de SEA.
Fonto
Ján Vajs: 100 gravaj personoj (de slovaka E-movado), II-a eldono, por LEK eldonis Espero 2009.
Boriŝa Miliĉeviĉ
Boriŝa MILIĈEVIĈ (serbe Бориша Милићевић, latinliterigite ekster Esperanto Boriša Milićević, naskiĝinta en 1931 en Pepeljevac apud Kurŝumlija (Куршумлија) kaj mortinta la 2-an de februaro 2013, estis serba esperantisto kaj profesoro de franca lingvo.
Li esperantistiĝis en 1953, gvidis diversgradajn Esperanto-kursojn, faris multajn prelegojn pri kaj en Esperanto kaj aranĝis plurajn Esperanto-ekspoziciojn. Li estis direktoro de Esperanto-instituto en Beogrado kaj prezidanto de Esperanto-societo "Marko Neŝiĉ", Novi Sad. Li verkis dekon da artikoloj en Esperanto kaj serba lingvo kaj kelkajn librojn, inter kiuj estas lernolibro de Esperanto eldonita sesfoje. Krome li tradukis poezion kaj prozon.
Ede Neuber
Ede Neuber, laŭ hungarlingve kutima nomordo Neuber Ede estis hungara kuracisto, haŭtkuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1943).
Ede Neuber naskiĝis la  1882 en Hungara reĝlando en Munkács (nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio). Li mortis la 1946 en Aŭstrio en Mittelberg.
Biografio
Ede Neuber ricevis diplomon en universitato de Budapeŝto en 1905, poste li samloke eklaboris en la universitato. Inter 1908-1911 helpe de stipendio li vizitis hospitalojn precipe en Parizo, Londono, Berlino, Madrido. Dum la 1-a mondmilito li kuracadis en la armeo, dume en 1915 li profesoriĝis en la universitato. Inter 1921-1938 li estis katedrestro en universitato de Debrecen, krome rektoro en 1931, dekano en 1936. Inter 1936-1938 li estis senatano. Ekde 1938 li instruis en Budapeŝto. Dum la 2-a mondmilito li ne atendis alvenon de Ruĝa Armeo, sed li rifuĝis al la Germana Regno. Li ricevis premion en 1941.
Eŭropa ulekso
Eŭropa ulekso (Ulex europaeus) estas specio de florplanto en la familio Fabacoj kaj genro Ulekso, indiĝena de la Britaj Insuloj kaj Okcidenta Eŭropo.
Priskribo
Arbedo kun multe da dornoj, mallongaj branĉetoj, rigidaj, rektaj, dornaj, vilaj.
Folio : 5 / 10 mm longaj. Ili similas al dornoj, tranĉaj, alenaj.
Floroj : akselaj je dornoj, flava korolo 15 / 20 mm longa, pli longa ol Kaliko kiu estas vila.
Guŝo : 15 / 20 mm longa, kotoneca.
Rivero Cooper
Cooper Creek (antaŭe Cooper's Creek) aŭ Rivero Cooper ( 28°23′S 137°41′E ) estas unu el la plej famaj kaj tamen malplej vizititaj riveroj en Aŭstralio. Ĝi foje estas konata kiel la Rivero Barcoo pro unu el ĝiaj alfluantoj kaj estas unu el tri gravaj riversistemoj de Kvinslando kiuj fluas en la basenon de la lago Eyre. La fluo de la rivereto dependas de munsonaj pluvoj falintaj monatojn pli frue kaj multajn centojn da kilometroj for en orienta Kvinslando. Kun 1,300 kilometroj de longo ĝi estas la dua plej longa enlanda riversistemo en Aŭstralio post la sistemo de la riveroj Murray kaj Darling.
Eŭropa ulekso
Vivmedio kaj disvastiĝo
Erikejo, novala tereno, rando, sabla tereno, ne riĉa en kalko, en landoj kun mildaj vintroj. Ĝi estas disvastigita tra Okcidenta Eŭropo, Skotlando, Suda Skandinavio, meza Eŭropo nur en ŝirmataj lokoj.
Guanziling
Guanziling (關子嶺) en regiono Tainan, Tajvano, estas unu el pla plej famaj termofontoj de Tajvano. Tiu rara fonto eligas metanon, kiu donas daŭre brulantan fonton dum jam pli ol 3 jarcentoj.
Le Blanc-Mesnil (pariza metrostacio)
Le Blanc-Mesnil estas la provizora nomo de estonta metrostacio sur linio 16 de la Metroo de Parizo, situanta en komunumo Le Blanc-Mesnil, en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
Doloplazy (distrikto Olomouc)
Doloplazy estas municipo en distrikto Olomouc en Regiono Olomouc en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1233.
Gebhardshain
Gebhardshain estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Amonia glufozinato
Historio
La malkovro de la herbicidaj proprecoj de la fosfinatricino en la jardeko 1970 rezultis je ĝia apliko en multaj malsamaj komercaj herbicidoj. La ne-selektiva herbicidaj efikoj igas ĝin ideala por kontrolado de variaj fiherboj en hortikulturaj, kultivaj kaj agrikulturaj aplikoj.
Fosfinatricino kutime uzatas kiel herbicido laŭ tri situacioj:
Glufozinato ankaŭ klare elmontras iom da protektado kontraŭ pluraj planto-malsanoj, kaj same ĝi agas por mortigado de fungoj kaj bakterioj kiam aplikita.
26478 Cristianrosu
26478 Cristianrosu estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Amonia glufozinato
Historio
Glufozinato-rezistaj produktoj estis unue komercitaj en kolzoleo, en 1995, kaj ekde tiam ĝi daŭre komerciĝas por aliaj rakoltoj samkiel maizo (1997), kotono (2004) kaj sojo (2011). Uzante la horizontan gentransiĝon (HGT) el la Streptomyces hygroscopicus aŭ la PAT-geno el la "Streptomyces viridochromeogenes", rikoltoj transformiĝas por rezisti al la herbicidaj proprecoj de la kemiaĵo.
La du genoj enkodigas alte homogenaj enzimoj "fosfinotricina acetil-transiĝazo" kiuj katalizas la n-acetiligon de la glufozinato, transformante ĝin en komponaĵon kiu ne inhibas la glutaminan ligazon. Uzo de HGT aŭ PAT genoj produktas tre alta nivelo da rezisto al la herbicido dum la tuta tempodaŭro de la plantovivo.
26478 Cristianrosu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Cristian Emilian Rosu, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Nacia Kolegio Emanuil Gojdut de Oradea (Bihor, Rumanio).
Răzbuneni
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 467 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 294 (rumanoj, 8% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1507. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs v).
Kinga Bóta
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bóta Kinga estas hungara kajakisto, olimpiano, 11-foja mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
ĝis 1987 estis korbopilkisto, poste kajakisto. Ŝi estis hungara ĉampiono 17-foje. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun arĝenta medalo kvarope en distanco 500 m, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua 11-foje inter 2001-2005 duope aŭ kvarope. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói, ŝia ofta paro en kajako estis Szilvia Szabó. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2006, samtempe ŝi akiris trejnistan diplomon en sportfakultato de Universitato Semmelweis, en 2009 alian diplomon en Altlernejo Reĝo Sigismondo. Inter 2006-2013 ŝi laboris en reklama firmao, poste ŝi estis trejnisto pri naĝo, samtempe ŝi havis postenon en la hungara sporta vivo. Ŝi havis edzon, ŝi ricevis ŝtatan premion en 2004.
Arnau Torras
Arnau Torras i Tutusaus (subskribante Arnau, n. 1966) estas kataluna esperantista aŭtoro de komiksoj, kiu cetere prezentas skeĉojn kaj emas iom gajigi kaj bonetosigi la junularajn esperantorenkontiĝojn. Inter liaj komiksaj personoj menciindas Doktoro Senesperanto, kiu estas miksaĵo inter Dro Zamenhof kaj memportreto. La komiksoj estas petolemaj, humuraj, malprudegaj kaj ironiaj. Grava temo kiu aperas en diversaj albumoj estas "la Bona Etoso" (mallongigita al la "BE"), kiun la doktoro Senesperanto volas estigi ĉie, kie li ĉeestas. Arnau difinis siajn rolulojn en la paĝoj de Kata Luno kaj nun kunlaboras en la komiksa revuo kaj TTT-ejo Vola Püg'.
Prezento de la artisto
Por la programo de KEF 2005 aperis jena prezentoteksto:
''Komiksforman literaturon reprezentas en KEF nia plej konata, fola, kataluna komiksartisto kaj artisto Arnau Torras. Se jam la temo estas ”Korpo kaj kulturo”, kies nomo el ĉiuj Esperantaj artistoj fakte unue venus iamensen: Arnau! Nepre! En liaj tre korporilataj komiksoj, kiuj efike sukcesas ŝoki kelkajn deculojn eĉ ankoraŭ, temas ofte pri Esperanta kulturo: la aŭtoro agrable uzas alludojn al ĝisoste espaj fenomenoj, beletraĵoj, verkistoj ks. En 2004 aperis du novaj komiksalbumoj de Arnau: Malpli da teksto kaj pli da sekso kaj La vivo simplas, temas pri amo. Interese, ke en certa recenzo de Donald Broadribb en Monato, la komiksojn oni laŭdas pro uzado de kondomoj kaj kondamnas pro ”malalta porna kvalito”. En KEF ni certe parolos kun Arnau kaj aliaj ne nur pri sekso, porno kaj amo, sed ankaŭ pri recenzarto kaj pri komiksa literaturo.''
1237 Geneviève
Ĝi ricevis la antaŭnomon de Geneviève, pliaĝa filino de la malkovrinto.
Politiko de la malferma pordo
Politiko de malferma pordo (aŭ malfermita pordo) estas principa deklaro, interkonsento, je iniciato de Usono kaj landoj komercantaj kun Ĉinio (1899, 1900). Ĝi deklaris defendon de la egalajn privilegiojn de la partoprenantaj landoj kaj apogon de teritoria kaj administra integreco de Ĉinio. La memorandon dissendis kiel rondleteron la usona eksterafera ministro al Grand-Britio, Germanio, Francio, Italio, Japanio kaj Rusio. La politikon de la malferma pordo apogis la plejmulto de la usona loĝantaro kaj tio estis dum 40 jaroj grava kompaso de la usona ekstera politiko.
La principo jam estis formita en la anglaj-ĉinaj Traktato de Nankino kaj Traktato de Wanghia (1842–44), laŭ kiu ĉiu lando devas ricevis la samajn rajtojn por komercado kun Ĉinio tra uzado de la malfermaj havenoj.
Tiun politikon hegemonis Grand-Britio ĝis fino de la 19-a jarcento, kiam aliaj landoj volis akiri ekskluzivajn rajtojn en Ĉinio. Post la unua ĉina-japana milito (1894–95), ekkonkuris Rusio, Francio, Germanio kaj Britio kaj aperas la minaco pri monopolado de la komerco kaj tuta disfalo kaj koloniigo de Ĉinio.
La krizo en Ĉinio samtempis kun ekonomia krizo en Usono en la 1890-aj jaroj, kiam Usono ekinteresiĝis pri alilandaj merkatoj. Usono tiam akiris – post la hispana-usoan milito – la Filipinojn, Guamon kaj Havajon kaj pli kaj pli interesiĝis pri Ĉinio por trovi vendolokon pro la malmultekostaj kotonaj varoj de la teksaĵa industrio.
La memorando pri malferma pordo el 1899 deklaris, ke ĉiu lando devas malfermi siajn havenojn, ke nur la ĉina registaro havas kolekti imposton pri komercado, ke neniu lando povas akiri amnestion je pago de havenaj traktaj kostoj kaj fervojaj transportaj kostoj. La adresitaj landoj repondis malklare, sed Hay klarigis tiujn kiel akceptojn.
Por subpremi la bokseran ribelon en orienta Ĉinio, aperis okcident-eŭropaj armeoj (1900). Reage je tio, Hay eldonis duan memorandon en 1900, en kiu estis akcentita la graveco por defendi la teritorian kaj administran integriĝon de Ĉinio. Hay ne petis respondon, sed krom Japanio ĉiu grandpotenco sciigis sian interkonsenton.
Kiam Japanio prezentis la dudek unu postulojn al Ĉinio (1915), ĝi tute neglektis tiun principon. La naŭpotenca traktato, subskribita post al Vaŝingtona konferenco (1921–22) fortigis tiun principon.
La krizo en Manĉurio (1931) kaj la ĉina-japana milito en 1937 devigis Usonon klare montri sian vidpunkton por la politiko de la malferma pordo. Tio signifis ankaŭ tion, ke ĝi ĉesigas la liverojn al Japanio. Pro la japana malvenko kaj post la venko de la ĉinaj komunistoj en 1949, ĉiu privilegio de la eksterlandanoj ĉesis, tiel la politiko de la malferma politiko iĝis senbaza.
Venezuelo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1948 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj nur de 1998 ĝis 2006 kaj en 2014 estis venezuelaj partoprenantoj, sen ke jam iam atingiĝis vintra medalo.
La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte 19 medalojn:
Temas pri 3 oraj,  7 arĝentaj kaj  9 bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 75-an rangon.
Kunordigas la teamon la Venezuela Olimpika Komitato.
Charrat-Fully (stacidomo)
Charrat-Fully estas fervoja stacidomo en Charrat, Svislando.
Pribylina
Pribylina (hungare Pribilina) estas vilaĝo en Slovakio en distrikto Liptovský Mikuláš. Ĝi apartenas al nuntempa regiono Liptov kaj situas ĉe montopiedo de Okcidentaj Tatroj ĉe kunfluo de rojoj Belá kaj Račkovský potok (Raĉkova rivereto).
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo estas de la jaro 1286 sub la hungara nomo Perbenye, kiel posedaĵo de Ondrej Pongrácz, kiu estis fondito de la gento Pongrácz. La gento posedis la vilaĝon ĝis la jaro 1848 kiam estis forigita servuteco en Hungara reĝlando. En 1709 batalo okazis inter Habsburgoj kaj Francisko Rákóczi la 2-a. En 1784 968 vilaĝanoj loĝis en 103 domoj, en 1828 1622 vilaĝanoj loĝis en 132 domoj. En 1848 kelkaj batalis kontraŭ la hungaroj. En la jaro 1858 Pribylina havis 1547 loĝantojn.
Esperanto en vilaĝo
En vilaĝo troviĝas hotelo Esperanto en kiu okazis la unua kogreso de Slovakia Esperantista Asocio de la 9-a ĝis la 11-a de majo 1969. Ekde la 21-a ĝis la 27-a de julio 2007 okazis SES (Slava Esperanto-Studado).
Sankt Niklaus VS
Sankt Niklaus (france Saint-Nicolas) estas svisa komunumo en la germanparolanta parto de Kantono Valezo, distrikto de Viège; ĉirkaŭ 130 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo kaj ĉirkaŭ 92 km (birdfluge) sude de Berno.
Michael Scherm
Michael SCHERM-Markow [MIĥael ŜERM-Markov], naskiĝinta la 18-an de julio 1945 en Karlshuld, estis germana instruisto kaj estas esperantisto. Li vivas en urbeto Illerrieden en sud-orienta Baden-Virtembergo.
Sankt Niklaus VS
Ĝi kuŝas en Matervalo, valo de rivero Matervispa, kiu, en la komunumo, ricevas maldekstran alfluanton, rojon Jungbach. Ĝiaj kulminoj estas oriente monto Dürrenhorn (4'035 m) okcidente montoj Brunegghorn (3 838 m) kaj Barrhorn (3 610 m).
Michael Scherm
Li aktivas en SAT, organizis la SAT-kongreson en Ilertiseno en 1989 kaj dum 2000 kaj 2001 estis redaktisto de Sennacieca Revuo.
Sankt Niklaus VS
La urbo fariĝis sur komerca romia vojo, apud fonto Augstbordquelle, kies kuracakvo senpezigis la suferojn de malsanuloj kaj kripluloj.
Michael Scherm
Ekde 1983 li gvidas la esperanto-grupon "Germana-Internacia-Societo Ulm/Neu-Ulm".
Sankt Niklaus VS
De la 26-a de aŭgusto 1890, la Matterhorn-Gotthard-Fervojo pasas en Sankt Niklaus.
Michael Scherm
Li verkis lernejo-librojn pri filozofio kaj etiko.
Sankt Niklaus VS
La akvobaraĵo de Mattsand estas tera digo 6 metrojn alta, konstruata en 1958 kiu entenas 210 000 m3 da akvo.
La najbaraj komunumoj estas okcidente: Oberems kaj Ergisch; norde: Embd; oriente: Eisten, Saas-Balen kaj Saas-Fee; kaj sude: Randa.
Károly Hajduk
Károly Hajduk [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajduk Károly estas hungara aktoro.
Károly Hajduk naskiĝis la  en Békéscsaba.
Biografio
Károly Hajduk frekventis gimnazion en Szentes, poste li estis sendiploma aktoro en Budapeŝto. Li akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2004, poste li aliĝis al trupo de Teatro Katona József. Li ofte ricevis ĉefrolojn. Inter 2011 kaj 2014 li estis membro en malgranda teatro, poste en Gaja Teatro. Li ricevis premiojn ekde 2006.
Måns Zelmerlöw
Måns ZELMERLÖW, plennome Måns Petter Albert Sahlén ZELMERLÖW, (naskiĝis la 13-an de junio 1986 en Lund, Svedio) estas sveda kantisto. Li reprezentis la televidan koncerton Allsång på Skansen inter 2011 kaj 2013. Post du antaŭaj partoprenoj en 2007 kaj 2009 kaj prezenti la eldonon de 2010, li venkis en Melodifestivalen 2015 kun la kanto Heroes, iĝante tiel la reprezentanto de Svedio en Eŭrovido 2015. En la festivalo, post la kvalifiko por daŭrigi en la dua duonfinalo la 21-an de majo, li iĝis la 23-an de majo 2015 la venkinto kun 365 poentoj, akirante la sesan kronon por Svedio en la granda premio.
Dnepro
Dnepro aŭ Dnipro (Днепр [dⁿʲepr], Дняпро [dⁿʲapro], Дніпро [dⁿʲipro]) estas rivero, kiu fluas de Rusio tra Belorusio al Ukrainio. De la fonto en la Valdaja Altaĵo (Rusio) ĝi direktas sin al sudo kaj post 2.290 km longa vojo fine trans laguno enfluas la Nigran Maron. Borde de la rivero situas, interalie, la urboj Smolensk (en Rusio), Kievo kaj Dnipro (en Ukrainio). La antikvaj grekoj (helenoj) nomis ĝin Boristeno (Βορυσθένης).
Alfluantoj estas Berezina, Pripjato, Desna kaj aliaj.
Georgina Miklós Pataky
Georgina MIKLÓS PATAKY [miklOŝ pataki] rumania hungara instruistino, ĵurnalistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 3-an de marto 1940 en Mediaș kaj mortis en Budapeŝto en decembro 2014. Li estis la edzino de László Miklós.
Kariero
Georgina Miklós Pataky kreskiĝis en Kluĵo, studis du jarojn en Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola de Târgu Mureș, poste finis en UBB de Kluĵo la fakon pri hungara lingvo kaj literaturo. Ŝi laboris de 1968 en Miercurea Ciuc, de 1974 en Bukareŝto ĝis 1985 ĉe la Hungara Elsendo de la Rumana Televido kiel produkcigvidanto kaj redaktoro. De 1990 ŝi denove laboris ĉe la sama televido, de novembro en redakcio de hungara elsendo de Radio kaj Televido de Kluĵo ĝis 1998. De 2000 ŝi vivis en Budapeŝto.
Filozofio de scienco
La filozofio de scienco (aŭ scienca filozofio) estas fako de filozofio, kiu traktas la fundamentojn, supozojn kaj implicojn de scienco, inkluzive formalajn sciencojn kiel matematiko kaj statistiko; naturajn sciencojn kiel fiziko, kemio kaj biologio; kaj sociajn sciencojn kiel psikologio, sociologio, politika scienco kaj ekonomiko.
Sinodo de la Episkopoj
La Sinodo de la Episkopoj estas permanenta institucio de la Episkoparo de la Katolika Eklezio. Ĝin kreis la papo Paŭlo la 6-a responde al invitoj de la Konciliaj Patroj de la Dua Vatikana Koncilio, kiuj celis vivteni la spiriton formiĝintan dum la Koncilio mem. La fondanta dokumento estas Apostolica Sollicitudo publikigita kiel Motu Proprio la 15-an de septembro 1965, el kiu aperas ke tiu institucio estas tute nova. Fakte tiu asembleo de reprezentantoj de la katolika episkoparo ricevas nur la taskon helpi la papon en ties estrado de la tutmonda eklezio.
Eklezia leĝaro rilate al la sinodo de la episkopoj
Tiu sinodo estas reguligita de la eklezia kodo (Codex Iuris Canonici) en la numeroj 342-348 kaj de la kodo por la Orientaj Eklezioj en la numero 46. Ĝiajn membrojn elektas la Episkopaj asembleoj, kaj ricevas akcepton de la papa aŭtoritato; estas ankaŭ fiksaj membroj (gravaj episkopoj) kaj elektitaj religiuloj. Aliaj membroj estas deciditaj rekte de la papo; ili povas esti eĉ laikoj aparte kompetentaj pri la temo diskutota.
La sinodaj rezolucioj estas prezentataj al la Papo, kies konsento estas bezonata por la publikigo.
Okazintaj asembleoj
La lastaj ordinaraj asembleoj de la Sinodo de la Episkopoj okazis:
La asembleaj renkontiĝaroj estis kutime antaŭataj de diversaj, diversloke kaj diversmembre, pritraktadoj de la temo. Unu jaron antaŭ la dekkvara asemblo okazis eksterordinara asembleo pri la sama temo.
La lingvoj ĝis nun uzitaj aŭ akceptitaj estas: araba, angla, ĉina (tradicia aŭ simpligita), franca, germana, itala, latina, portugala, hispana. Dum la dekkvara asembleo la Circuli minores (laborgrupoj) uzis nur la anglan, la francan, la germanan, la hispanan kaj la italan.
István Győry
István Győry [iŝtvAn djOri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Győry István estis hungara farmaciisto, profesoro, hortikulturisto. István Győry naskiĝis la  en Debrecen. Li mortis la en Alsógöd.
Biografio
István Győry akiris farmacian diplomon en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1884. Inter 1887 kaj 1894 li instruis en la universitato, poste li instruis en la ĝardenista faklernejo. Ekde 1913 li havis postenon en ministerio pri agrikulturo, kie li strebis por produktado de la hungaraj ladskatoloj. Li havis ankaŭ patentojn pri tio. Dum la Hungara Sovetrespubliko li respondecis pri liverado de legomoj kaj fruktoj, tial en 1920 li iĝis trudemerito. Li okupiĝis pri hotikulturo private. En 1953 li kandidatiĝis.
Lísková
Lísková (Haselbach, ankaŭ Haselbach na Šumavě) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nemanice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Nemanice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/189. Estas ĉi tie registritaj kvin adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Lísková situas en katastra teritorio Lísková u Nemanic kun areo 5,09 km². En la katastra teritorio Lísková u Nemanic situas ankaŭ Nemaničky.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.
Kuriero
Kuriero laŭ PIV aŭ reta vortaro estas
1. homo, kies okupo estas rapide porti korespondaĵojn, piede, surĉevale aŭ alie, aŭ
2. ŝakpeco ofte markita per oblikva entranĉo en sia supro, movebla diagonale tra la tuta ŝaktabulo (pri tiu signifo vidu la kuriero (ŝako)).
Ofte la vorto en la origina, unua senco estas uzata en metafora senco.
Nicolaus Bruhns
Nicolaus (ankaŭ: Nikolaus) Bruhns (foje: Bruhn, Bruns; * advento 1665 en Schwabstedt, Duklando Ŝlesvigo; † 29-a de marto 1697 en Husum, Duklando Ŝlesvigo) estis komponisto de la Nordgermana orgenskolo kaj orgen- kaj violonvirtuozo.
Antau-Projecto
Antau-Projecto estas esperantida pazigrafio, tre verŝajne fikcia, proponita de fama franca desegnisto Jean Effel (ps. de François Lejeune) (1908-1982) en 1968. Ĝia rilato al Esperanto ne estas facile komprenebla kaj oni klasifikas ĝin kiel esperantidon nur laŭ deklaro de aŭtoro. La proponitaj simboloj estas tute ne lingvaj, sed piktografiaj. La projekto estas bazata sur numeroj, sur signoj matematikaj kaj sur aliaj simboloj konataj internacie.
Nicolaus Bruhns
La postlasita verkaro de Bruhns estas nur malmulte ampleksa. Ĝi distingiĝas per multemocia esprimforto, kaj enhavas eksterordinare unikajn pecojn.
Antau-Projecto
Kvankam la projekto aperas kun iom esperanteca nomo "Antau-Projecto" en kelkaj listoj de planlingvoj, tiu nomo ne aperas en titolo de la propona verko.
Nicolaus Bruhns
Lübeck kaj Kopenhago
Nicolaus ricevis sian unuan instruo supozeble de sia patro. Kiel poste skribis Ernst Ludwig Gerber en sia leksikono Lexikon der Tonkünstler, li jam regis junaĝe la orgenludadon kaj produktis „bonajn“ komponaĵojn por klavarinstrumento kaj kantvoĉo. Verŝajne efikis sur lin la muzikaj influoj el Husum, la eble plej riĉa urbo de la Nordfrisa marbordo. La 16-jara Nicolaus montris sufiĉe da talento, por lerni laŭ konsilo de sia patro la ludadon de violono kaj gambovjolo ĉe sia onklo Peter en Lübeck. Pri tiuj ĉi instrumentoj li akiris „tian kapablon, ke ĉiu, kiu nur aŭskultis kaj ekkonis lin, devis admiri kaj ŝati lin“ (Gerber). El ĉiuj violonistoj en Lübeck, kies virtuozecon oni admiris en- kaj eksterlando, Bruhns estis la plej juna reprezentanto. Krome li estis la plej favorata lernanto de Dietrich Buxtehude, ĉe kiu li studis kompozicion kaj pliperfektigis sian orgenludadon. Laŭ muzikleksikono de Johann Mattheson Buxtehude estis la plej grava ekzemplulo de Bruhns.
Post kiam Bruhns kelktempe vagadis en la ĉirkaŭa regiono, li atingis postenon kiel komponisto kaj violonisto ĉe la kortego en Kopenhago, dank‘ al rekomendletero de Buxtehude al la tiea orgenisto de la Nicolajpreĝejo, Johann Lorenz – tiaj vojaĝoj en la nordajn landojn inter muzikistoj el Lübeck oftis. Lia posta bofrato Johann Hermann Hesse, kiu havis rilatojn en Kopenhago, helpis lin enrepreni tiun vojaĝon. Bruhns restis kelkajn jarojn en Kopenhagen; la ekzaktaj cirkonstancoj de liaj restado estas nekonataj. Bruhns ne estis oficista, tamen certus, ke li estis vicorgenisto de Lorenz. Verŝajne li sursceniĝis kiel orgen- kaj violonvirtuozo dum ties famaj vesperkoncertoj samkiel ĉe la reĝa kortego.
Husum
Post la morto de la maljuna orgenisto Friedrich zur Linden de la – nuntempe ne plu ekuzista – urbopreĝejo en Husum januare 1689 la urbokonsilantaro volis proponi la postenon al la jam iel fama Bruhns. Ne sciante, kie tiu restas ĉitempe, oni okupis la orgenon provizore, kaj la urbestraro provis eltrovi, kie estas Bruhns. Tio ĉi okazis hastege – eĉ nokte kuriero estis survoje al Schwabstedt por ricevi ties adreso de la patro aŭ frato. Eble aliaj konkuraj urboj interesiĝis pri la talenta muzikisto. Post provludo en Husum la 29-an de marto en Husum li finfine estis akceptata unuvoce, „char antauwe Tiaspecay Komponajhoy kay Traktadoy de Instrumentoy chiaspecay en tiu chi Urbo neniam estis auwdintay“. Kun sia nomumado kiel orgenisto Bruhns edziĝis kun Anna Dorothea Hesse, la duonfratino de sia onklino.
Tri monatojn poste la urbokonsilantaro de Kiel ofertis al li postenon kiel posteulo de la tiama orgenisto de la Sankta Nikolao-Preĝejo, kio konsekvencigis akran disputon inter ambaŭ urboj. Bruhns, timigita pro intrigo incitita de Kiel „per iuj pretekstoj“, vojaĝis tien la 22-an de julio de la jaro kaj promesis, ene de tri semajnoj ekoficii. Post kiam la urbo Husum sentante sin ofendita promesis al Bruhns kiel ununura orgenisto altigon de la pagata salajro je 100 al 500 taleroj pojare, tiu ĉi plue restis en Husum.
Kun la ŝanĝiĝo de la delegitoj de Husum en la jaro 1691 oni rifuzis al Bruhns kontraŭ la volo de la urbokonsilantaro la eksterordinaran salajraltigon. Li plendis ĉe la duko de Gottorp kaj ankaŭ venkis. En sia letero la duko aludis, ke Bruhns urĝe bezonas la monon.
Krom la 1629 de Gottfried Fritsch restaŭrita orgeno Bruhns disponis ankaŭ pri la voĉĥoro de la preĝejo. Dum du jaroj li kunlaboris kun la loka kantoro Georg Ferber, konata pro sia escepta basvoĉo kaj finfine anstataŭata de Petrus Steinbrecher. La direktadon de la instrumenta ensemblo transprenis la urbomuzikisto Heinrich Pape.
Bruhns postlasis kvin gefilojn, kiujn patrece alprenis lia bofrato; lia ununura filo pli malfrue studis teologion. Nicolaus havis fraton, Georg, kiu transprenis lian oficon en Husum. tamen de tiu ĉi nek komponaĵoj nek indikoj pri historia postefiko estas konataj, tiel ke kun Nicolaus ankaŭ finiĝis la historio de la muzikistofamilio Bruhns.
Ludotekniko
Bruhns famis vaste trans la urbolimoj de Husum kiel orgen- kaj violonvirtuozo. Kiel raportas Mattheson, foje li ludis samtempe violonon kaj ĉe la orgeno kun la pedalaro la bason. Gerber raportas, ke li dum tiu ankaŭ kantis, tiel ke lia muzikado aŭdiĝis kvazaŭ ludado de pluraj personoj. Eble Bruhns prezentis tiel sian kantaton Mein Herz ist bereit laŭ tiu maniero.
Metila fluoro-sulfito
Metila fluoro-sulfito aŭ CH3FO2S estas organika estero de sulfita acido, fluoro kaj metila funkcia grupo. Ĝi estas derivaĵo el fluorosulfita acido kun metanolo en acida medio. Fluorosulfito de metilo uzatas en kiel reakcianto en kemiaj sintezoj.
Nicolaus Bruhns
Ludotekniko
La postlasita verko ne permesas deduktojn pri la ankaŭ de Gerber raportita lerteco pri gambovjola ludo, tamen troviĝas indikoj pri tio eble en la komponaĵoj de Buxtehude: Ne estas neverŝajna, ke Buxtehude skribis sian kantaton Jubilate Domino por aldo kaj deviga gambovjolo por Bruhns kaj destinis lin por gambovjolisto de la kantato Gen Himmel. Se tio ĝustas, tiam la virtuozaj gambovjolaj moviĝoj pruvas, ke la gambovjolo ne nur estis krominstrumento de Bruhns.
Verkaro
Pro lia frua morto de Bruhns nur kvar kompletaj orgenverkoj kaj 12 sakralaj kantatoj estas postlasitaj, kies aŭtoreco estas sendubaj. Li ankaŭ skribis ĉambromuzikon, kiu tamen estas malaperinta.
Geck karakterizis Bruhns kiel komponisto „kun la pasio de artisto, kiu ne staras super sia verkoj, sed kunfandiĝas en ĝi“. La komponaĵoj de Bruhns altgrade estas dominataj de ilia dezirata efiko, kiu dominas formalajn aspektojn.
Orgenverkoj
La orgenverkoj montras tipajn karakterizaĵojn de la Nordgermana orgenstilo: kontrasto inter homofoniaj kaj fugataj partoj, arpeĝoj kaj virtuozaj pedalpasaĵoj kun triloj. Frapanta estas la aŭdacaj harmonioj kaj implikitaj ritmoj. Bruhns elĉerpis ĉiujn liberojn de la Stylus phantasticus por krei afektozajn, kelfoje akrajn kaj preskaŭ „moderne“ aperajn komponaĵon. Ĉar la rapidaj pasaĵoj de la preludioj postulas klarajn kaj precizajn ritmojn – parte per duvoĉa pedalludo –, ili faras altajn postulojn al la interpretanto.
„Granda“ preludio en e-minoro ― aŭdekzemplo (Info), partituro
Sylvia Pinel
Agado en la Nacia Asembleo
Ŝi estis la plej juna virino de la Nacia Asembleo elektita en 2007.
Trojo (filmo)
Trojo (angle: Troy) estas filmo de Warner Bros. el 2004 pri la Troja Milito, bazita je la Iliado kaj la Odiseado de Homero. La Troja Milito okazis je prosimume 1200 a.K. ĉe la okcidenta bordo de la nuna Turkio. Trojo estis reĝisorita de Wolfgang Petersen. La filmo kandidatiĝis por la Oskar-premio pro la plej bonaj kostumoj.
Sylvia Pinel
En la Maldekstra Radikala Partio (PRG)
Ŝi estas la prezidanto de la departementa federacio de la Maldekstra Radikala Partio (PRG) de Tarn-et-Garonne, kaj vica ĝenerala delegito de PRG. En aprilo 2011, ŝi estis nomumita vicprezidanto pri civitanaj rajtoj, sekureco kaj justico, en la naciaj instancoj de la Maldekstra Radikala Partio.
Trojo (filmo)
En la jaro 1193 a.K. Agamemno, reĝo de Mikeno, superregis la plimulton de la greka mondo. Tiam la troja princo Pariso dum pacmisio forlogis Helenan, la plej bela virino en la mondo, de ŝia edzo, reĝo Menelao de Sparto. Menelao en lia honoro kompromitita, konvinkis lian fraton Agamemno partopreni en atako kontraŭ Trojo. Agamemno vidas sian ŝancon por plue pligrandigi sian potencon. Apogita de miloj da grekaj reĝoj kaj soldatoj, inkludante Ajakso, Odiseo kaj Aĥilo kun liaj Mirmidonoj, Agamemno kaj Menelao foriris al Trojo. La batalo inter la grekoj kaj trojanoj daŭris longan tempon, kun multaj mortintoj je ambaŭ flankoj. Nur per la konstruo de la troja ĉevalo oni faris finon al la sanga milito.
Hemiĥorduloj
Hemiĥorduloj aŭ Hemichordata estas filumo de maraj deŭterostomaj animaloj, ĝenerale konsiderata frata grupo de ekinodermoj. Ili aperis en malsupra aŭ meza Kambrio kaj inkludas du ĉefajn klasojn: nome Enteropneusta (aŭ glanaj vermoj), kaj Pterobranchia. Tria klaso, Planctosphaeroidea, estas konata nur el la larvo de unusola specio, nome Planctosphaera pelagica. La formortinta klaso Graptolithina estas tre rilata al la pterobranĥiuloj.
Sylvia Pinel
En la registaro
La 16-an de majo 2012, ŝi estis nomumita ministro delegita al manmetiaro, komerco kaj turismo en la 1-a registaro de Jean-Marc Ayrault. Ŝi estis unu el la plej junaj membroj de la registaro, estante naskiĝinta nur 6 tagojn antaŭ la plej juna Najat Vallaud-Belkacem.
La 2-an de aprilo 2014, ŝi estis nomumita Ministro pri loĝado kaj teritoria egaleco en la 1-a registaro de Manuel Valls, anstataŭante Cécile Duflot, kiu rifuzis partopreni en la nova registaro.
Kantono Morgan (Misurio)
La kantono Morgan - angle Morgan county - estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
Nicolaus Bruhns
Orgenverkoj
„Eta“ preludio en e-minoro
Preludio en G-maĵoro
Kusacu
Kusacu (草津;Hepburn-Transskribo: Kusatsu) povas signifi:
Nicolaus Bruhns
Orgenverkoj
Preludio en g-minoro
Ĥoralfantazio: Nun komm der Heiden Heiland
Voĉkanta verkaro
La voĉkanta verkaro de Bruhns estas dividebla en tri kategoriojn laŭ ĝeneralaj trajtoj. Unu parton formas la trakomponitaj koncertoj, kiuj konsistas nur el unu interligita parto kaj transprenas la tekstojn de la skriboj senŝanĝe. La alian grandan parton formas la tranumeritaj koncertoj, kiuj konsistas – kiel ankaŭ la kantato malvastsence – el pluraj movimentoj kaj parafrazas la originajn tekstojn. Ĉe tio ili aplikas ĉiujn teknikojn, kiuj ankaŭ estas uzataj en la opero, kiel ritorneloj, arioj, duoj, trioj kaj ĥoroj. Finfine estas postlasita ĥoralkantato koncipita kiel Lutera sakralkanto.
Bruhns kunligis stilelementoj de du kontraŭaj muzikĝenroj, nome de la sakrala koncerto stampita de Schütz kaj de la ĝis tiam pleje al la profana muziko rezervita madrigalo. Same kiel la komponaĵoj por orgeno la kantvoĉaj verkoj atestas grandan senton por la afektefiko.