cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
George West (Teksaso)
George West estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Live Oak, en la nordokcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Bière VD
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 25,01 km², de kiuj 42,5% estas kovritaj de arbaro, 46,8% servas por agrikulturo respektive por la armebazo kaj 6,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bière limas en nordokcidento al Le Chenit, en nordoriento al Berolle, en oriento al Ballens, en okcidentsudoriento al Yens, en sudoriento al Saint-Livres, en sudo al Montherod, en sudokcidento al Saubraz, kaj en okcidento al Gimel.
Trafiko
En Bière komenciĝas la kantona ĉefvojo n-ro 128 al Morges. Apud Morges en distanco de proksimume 18 kilometroj de la komunumo situas la plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1. La stacidomo de estas la kapostacio de la Fervojo Bière-Apples-Morges, kiu ligiĝis kun la reto de Svisaj Federaciaj Fervojoj en Morges en 1895.
Vidindaĵoj
En loko nomata "Chatelard" eble estis kastelo. Hodiaŭ oni nomas "Kastelo" domon, kiu situas norde de la preĝejo.
La armebazo
La Federacia Svisa Armeo utiligas terenojn sude de la urbo de 1822; la artilerio instaliĝis en 1864; kazernoj estis konstruitaj en 1864. La armebazo tiel nomata "Place d'Armes de Bière" entenas lernejojn por rekrutoj pri infanterio kaj artilerio kaj la Centron Okcidentan de Instruo pri Artilerio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Berolle datiĝas el la jaro 1177 kiel Beria. Sur la komunuma teritorio oni trovis restaĵojn de fortikita romia restadejo. Pluraj familioj el inter ili la nobela familio de Bière posedis feŭdajn havaĵojn en Bière dum mezepoko. Al la evoluo de la vilaĝo kontribuis en la 12-a jarcento la Priorejo de Granda Sankt-Bernardo kaj la Frataro de la Sankta Spirito, kiuj posedis arbarojn kaj bienojn en Bière. Post la konkere de la priorejo fare de Berno en la jaro 1536 Bière fariĝis senjorujo kun propra tribunalo sub la administrado de la berna Voktejo Morges. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝis la fino de 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Aubonne, kiu tiam estis integrita surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la Distrikto Morges.
NGC 4570
NGC 4570 (aliaj indikoj — UGC 7785, MCG 1-32-114, ZWG 42.178, VCC 1692, PGC 42096) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sansa
Sansa (Censà) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sansanencs.
Aleksandro Galkin
Li estas edziĝinta (edzino Irina Benke) kaj havas du filojn, Kyrill (-jaraĝa) kaj Anton (-jaraĝa).
Biografio
Aleksandro Galkin naskiĝis la en la urbo Kazano (Tatarstano, tiutempe TASSR - Tatara Aŭtonoma Sovetia Socialistika Respubliko). Dum la jaroj 1986-1994 li studis en la Kazana mezlernejo 133, kiu dum lastaj 4 jaroj (ekde 1990) adoptis la sistemon de eduko, similan al valdorfaj lernejoj, konata sub la nomo Ozarenije (Iluminiĝo). Dum lernejaj jaroj li ludis en la amatora lerneja blov-orkestro kaj okupiĝis pri ŝakludo.
Dum la jaroj 1994-1996 li studas en la prestiĝa urba gimnazio #102 en la klaso kun profundo lerno de kemio kaj biologio. Dum tiuj jaroj li sukcese partoprenas en multaj diversaj konkursoj por lernejanoj, inter gajnitaj premioj estas menciindaj la unua loko en la urba olimpiko pri ekologio (1995), la unuaj lokoj en la respublika olimpiko pri ekologio kaj en respublika olimpiko pri biologio (1996), kaj la venko en la internacia olimpiko pri biologio, organizita de George Soros.
Krome li aktive intresiĝis pri matematiko kaj informatiko kaj partoprenis en interlernejaj matematikoj bataloj (матбои, vidu la artikolon en rusa vikipedio).
En la jaro 1996 post fino de la gimnazio kun ora medalo li eniris la Kazanan Medicinan Universitaton, la fakultaton pri infanaj malsanoj. Dum studio en universitato li aktive partoprenis en scienca laboro, estis membro de studenta scienca socio kaj gvidis la studentan sciencan klubon ĉe la katedro de normala homa fiziologio. Li krome aktivis en la kvizludo "Kio? Kie? Kiam?" kiel membro de la universitata teamo "Lanugo".
Dum studo en la medicina universitato Aleksandro Galkin dum 5 jaroj ricevis la porstudentan premion de George Soros (kaj portis la titolon de Soros-studento) kaj dum unu jaro la premion de la prezidento de Rusia Federacio.
Post fino de la universitato en 2002 kun ruĝa diplomo parte pro konflikto kun universitata oficistaro li elmigris al Germanio, Berlino, kie li dum 2002 - 2006 laboris kiel sciencisto en la Libera Universitato Berlino, ĉe la instituto pri neŭrobiologio kaj okupiĝis pri scienca esploro de memoro kaj konscio kaj paralele studis en Humboldt-Universitato en Berlino tradukadon kaj interpretadon de germana lingvo.
En 2006 li edziĝis al Irina Benke kaj translokiĝis al Hamburgo, kie li komencis studi komputilajn kaj inĝenierajn sciencojn en la Teknologia Universitato Hamburgo. Dum studjaroj li aktive engaĝiĝis en porstudenta programo de Microsoft, en kies kadroj li organizis prelegojn kaj metiejojn en universitatoj de Berlino, Bremeno, Kiel, Rostock, Kolonjo kaj Hamburgo.
Personaĵoj
Krom serioza interesiĝo pri Esperanto Aleksandro Galkin ŝatas muzikon, bardajn kantojn (ĉefe de la rusa bardo Timur Ŝaov), fremdajn lingvojn, ŝakludon kaj ĉion, rilatan al komputiloj.
Li starigis kaj gvidis la klubon de intelektaj ludoj en Hamburgo kaj dum 2007-2013 estis membro de la germana teamo "Kontraŭ la vento", kiu multfoje estis ĉampiono de Germanio pri intelektaj ludoj kaj sukcese partoprenis en monda ĉampionado pri intelektaj ludoj en Kaliningrad (Rusio), Odesa (Ukrainio) kaj Eilat (Israelo). La teamo ankaŭ gajnis la duan lokon en Pokalo de Nacioj, la internacia konkurso pri intelektaj ludoj, kiu okazis en Baku, Azerbajĝano, en 2008. Liaj gepatraj lingvoj estas la rusa kaj la tatara. Krom ili li tre flue parolas la anglan, germanan kaj Esperanton kaj iom malpli flue ankaŭ la francan. Lastatempe li okupiĝas pri la hispana kaj itala lingvoj.
Esperanto-aktivado
Lia patro, Vladimir Galkin, tre interesiĝis pri Esperanto kaj lernis ĝin dank al la 16-leciona kurso, kiu estis preparita de Boris Kolker kaj publikigita en la rusa populara kemia revuo "Kemio kaj Vivo" dum lia frua infanaĝo. La intereso kaj engaĝiĝo de la patro ankaŭ transiris al Aleksandro kaj li sukcesis ellerni la bazojn de la lingvo ankoraŭ estante infano. Tamen, pro divorco la kontakto kun la patro ĉesis por multaj jaroj kaj la lingvo estis preskaŭ plene forgesita.
Aleksandro Galkin relernis la lingvon ĉirkaŭ 2000 en la reta dissendolisto rus-esper-instru (poste alinomita al esperanto-kurso) laŭ la fama 20-leciona kurso de Boris Kolker kun la helpo de Nikolao Grishin, Aleksandro Osokin kaj Slavik Ivanov.
Dum la jaroj 2001 - 2002 li estis la prezidento de la Esperanto-klubo "Rideto" en Kazano, kie li gvidis lingvajn kursojn.
Post elmigriĝo al Germanio estis ĉiamulo de la Berlina renkontiĝo Ĵaŭda Rondo ĝis ties malapero, krome regule partoprenis renkontiĝojn de Berlinaj studentaj Esperantistoj en Esperantista domo en Lichtenberg (BerO, la Berlina Oficejo).
Dum multaj jaroj li engaĝiĝas en la tiulingva branĉo de vikipedio, kie li sub la nomo Alaŭdo aktivas kiel administranto kaj burokrato.
Enkadre de la projekto Flugiloj de Malfacila Vento li gvidis gramatikajn kursojn por junaj Esperanto-instruistoj kiel en 2005 dum IJK en Zakopane kaj IS en Xanthen.
Dum la jaroj 2004 - 2007 li estis la ĉefkorektisto de la revuo "/·kune·/", la oficiala revuo de Germana Esperanto-Junularo.
Libera Metodisma Eklezio
La Libera Metodisma Eklezio estas protestanta konfesia organizaĵo en la veslejana, arminianisma tradicio en Metodismo. Ĝi formiĝis en 1860 kiam frakcio oponanta sidlokan luigadon en la metodismaj preĝejoj de Usono apartiĝis disde la nordusona Metodisma Episkopa Eklezio. La eklezio havas ĉirkaŭ 800 mil membrojn, el kiuj ĉirkaŭ 77 mil apartenas al preskaŭ mil lokaj preĝejoj en Usono.
Fonto
Bazita sur la angla Vikipedio
Tetčice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1104.
Llano (Teksaso)
Llano estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la samnoma kantono Llano, en la nordokcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Dollard-Des Ormeaux
Dollard-Des Ormeaux (D.D.O.) estas kanada urbo situanta sur Insulo Montrealo en la aglomeraĵo de Montrealo.
Anny Hartwig
Anny HARTWIG (naskiĝis la 1937 en Waldkirch, mortis la  2005 en Nürnberg) estis germana esperantistino.
Ŝi membriĝis en Nurenberga Esperanto-Grupo en 1962 kaj estis ties prezidantino de 1989 ĝis sia morto.
Ŝi heredigis 50.000 € al la Esperanto-movado. Tiu ĉi sumo fariĝis baza kapitalo de la Fondaĵo Anny Hartwig, kiu estas subfondaĵo de la Fondaĵo Mondo.
Jussiê Ferreira Vieira
Jussiê Ferreira Vieira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Montbrison (stacidomo)
Montbrison estas franca stacidomo sur linio - Saint-Just-sur-Loire, situanta en  Montbrison, apud Savigneux, en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Clermont-Ferrand - St-Just-sur-Loire (784000).
Preĝejo Sankta Severo (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Severo en Erfurto (Severikirche) troviĝas flanke de la Katedralo de Erfurto. Dum la regado de la Svedoj (1633-35) la preĝejo estis protestanta. Hodiaŭ ĝi estas katolika preĝejo.
Sonoriloj
Famas la preĝejo pro sia varieco sonorila. Kvar sonorilojn muldis Claus von Mühlhausen, inter ili Osanna (1474) ornamita per reliefoj kaj  Martha (de 1475). La kreinto de la enkatedrala sonorilo Maria Gloriosa, Gerhard Wou, muldis la sonorilon Vincentia. En la ĥorejo estas pormesa sonorilo el arĝento de 1442. La kvin restantaj estas de 1952 respektive 1962, do sume ne malpli ol dek sonoriloj troviĝas en la kampaniloj. La sonorilaro estas la plej granda el la Mezepoko en tuta Turingio.
Monarkio de Hispanio
La Monarkio de Hispanio (Monarquía de España), konstitucie referencata kiel la Krono (la Corona), estas konstitucia institucio kaj historia ofico de Hispanio. Ĝi estis ankaŭ nomita la Hispana Monarkio (Monarquía Hispánica).
Preĝejo Sankta Severo (Erfurto)
Interno
La interna aspekto de la kvinala gotika hala preĝejo kun maldikaj kolonoj estas rava. Ĉi tie troviĝas multaj vidindaj objektoj, nome:
Johana
Johana estas virina formo de Johano.
Preĝejo Sankta Severo (Erfurto)
Interno
La tra la norda portalo enirintojn bonvenigas la t.n. Erfurta madono, S-forma laŭ franca stilo (de 1360/70). La Klais-orgeno, sur galerio de 1714, estas de 1930. Samtempe faritis la variece ornamita orgenfasado kun skulptitaj anĝeloj, puttoj kaj la figuroj de Davido kaj Sankta Cecilio, la patronino de muzikistoj.
Monarkio de Hispanio
La monarkio enhavas la regantan monarkon, lian aŭ ŝian familion, kaj la organizaĵon de la Reĝa Domo (Casa Real) kiu eltenas kaj faciligas la agadon de la monarko en la plenumo de siaj reĝaj devoj kaj rajtoj. La Hispana Monarkio estas reprezentata de la reĝo Filipo la 6-a, lia edzino la reĝino Letizia, kaj ties filinoj la Princino de Asturio Leonor, kaj la Infantino Sofía.
Preĝejo Sankta Severo (Erfurto)
Kapelo de Sankta Bonifaco
Norde de la preĝejo estas romanikstila turo, jam en la 14-a jc. alikonstruita al kapelo. Iam ĝi estis pluretaĝa. Ene troviĝas altara bloko kun la Kristo, la viro de doloroj, kaj enskribo de 1624. Stukfriso ĉirkaŭanta de la sama tempo montras ĉirojn, florojn, birdojn kaj puttojn. La turo estas parto de burgo planita post la transloko de la monaĥinejo al Citadelo Cyriaksburg. Alvale ĉe la orienta deklivo, sub Bonifaco-kapelo kaj paroĥaj domoj, konserviĝis muroj kaj remparoj.
Monarkio de Hispanio
Leĝa bazo
La Hispana Konstitucio de 1978 reestablis konstitucian monarkion kiel formo de regado de Hispanio. La konstitucio de 1978 konfirmis la rolon de La Reĝo de Hispanio kiel personeco kaj enkorpigo de la Hispana Ŝtato kaj simbolo de la daŭra unueco kaj restado de Hispanio. Konstitucie la reĝo estas la ŝtatestro kaj ĉefkomandanto de la Hispanaj Armitaj Fortoj. La konstitucio kodigas la uzadon de reĝaj stiloj kaj titolaro, privilegiojn, heredan sukcedrajton al la krono, kompenson, kaj regentecon okaze de neplenaĝeco aŭ leĝa senrajtigeco de la monarko. Laŭ la konstitucio, la monarko estas ankaŭ ŝlosila por helpi la rilatojn kun la "ŝtatoj de sia historia komunumo". La Reĝo de Hispanio servas kiel la prezidento de la Organizaĵo de Iberamerikaj Ŝtatoj por la Edukado, Scienco kaj Kulturo, supozeble reprezentanta ĉirkaŭ 700,000,000 personojn en 24 ŝtatoj membroj tutmonde. En 2008, Juan Carlos la 1-a estis konsiderata la plej populara estro en la tuta Iberameriko.
Preĝejo Sankta Severo (Erfurto)
Vidu ankaŭ
Tomaso de Erfurto
Monarkio de Hispanio
Historio
La Hispana Monarkio havas iel siajn radikojn en la Visigota Regno fondita en Hispanio kaj Akvitanio (la Visigota Regno havis sian ĉefurbon en Tuluzo, en nuntempa Langvedoko, tiam parto de Akvitanio) en la 5a jarcento, kaj poste en la kristanaj sukcedaj ŝtatoj kiuj luktis en la t.n. Reconquista post la Islama invado de Iberio en la 8a jarcento. Interdinastia geedziĝo inter Izabela la 1-a (Kastilio) kaj Fernando la 2-a (Aragono) unuigis Hispanion en la 15a jarcento. La lasta pretendanto al la Krono de la Bizanca imperio, nome Andreas Paleologos, vendis sian imperian titolon al Fernando la 2-a de Aragono kaj Izabela la 1-a de Kastilio antaŭ sia morto en 1502. Tamen, ne estas pruvaro ke iu hispana monarko estis uzanta la bizancajn imperiajn titolojn, kio konvertus la reĝon de Hispanio en legitima Imperiestro de Romo.
La Hispana Imperio iĝis unu el la unuaj mondaj potencoj post Izabela kaj Fernando financis la esplorajn vojaĝojn de Kristoforo Kolumbo tra la Atlantika Oceano. Tio kondukis al la malkovro de Ameriko, kio iĝis la fokuso de la hispana koloniado.
Post du jarcentoj de monarkoj el la Habsburgoj (16a kaj 17a) kaj aliaj du de monarkoj el la Burbonoj okazis kelkaj interrompoj. Jam komence de la 19a jarcento la franca invado napoleona interrompis dum kelkaj jaroj la rajtojn de la hispanaj reĝoj, kaj dum parto de la tempo anstataŭis ilin per Jozefo Bonaparte. Poste la Unua Respubliko (1873-1874) kaj poste la Dua Respubliko (1931-1939) estis respublikaj interreĝadoj. Ankaŭ la reĝimo de Francisco Franco el 1939 malhelpis la ŝtatestrecon de monarkoj. Kvankam teorie en 1947 Hispanio konstituiĝis en Reĝlando post la aprobo de la frankisma leĝo pri la Sukcedo en la Ŝtatestreco, praktike nur post la morto de Franco Johano Karlo la 1-a iĝis vera reĝo.
Nuntempa situacio
En 2010, la buĝeto por la hispana monarkio estis milionoj da eŭroj, unu el la plej malalta publika elspezo por la institucio de monarkio en Eŭropo. Logike, konsiderinte ke ĉiuj eŭropaj monarkioj apartenas al landoj multe pli riĉaj ol Hispanio.
Scalenghe
Scalenghe estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas None, Pinerolo, Airasca, Piscina, Castagnole Piemonte, Buriasco kaj Cercenasco.
Pervomajsk-na-Buzi (stacidomo)
Pervomajsk-na-Buzi (Первомайськ-на-Бузі) estas fervoja stacio en (Mikolajeva provinco), urbo en Ukrainio.
Brigitte Bierlein
Brigitte BIERLEIN (naskiĝinta la en Vieno) estas aŭstra juristino, konstitucikortumanino kaj politikistino. En al 3.6.2019 ŝi nomumitis kancelierino de Aŭstrio kiun postenon ŝi havis ĝis la 7-a de januaro 2020 kiam ŝin posteulis Sebastian Kurz.
Inter 1990 kaj 2003 ŝi estis generaladvokatino ĉe la generalprokuratorejo ĉe la Supera kortumo kaj inter 2003 kaj 2018 vicprezidantino de la Konstitucikortumo. Inter la 23.2.2018 kaj la 2.6.2019 ŝi prezidentis la Konstitucian kortumon de la Respubliko Aŭstrio.
Trejniĝo kaj kariero
Post la devigaj lernejjaroj Bierlein frekventis la gimnazion ĉe Kundmann-strateto en la 3-a viena urbodistrikto Landstraße kie ŝi trapasis la abiturientan ekzamenon en la jaro 1967-a. Poste ŝi studis jursciencojn ĉe la Universitato de Vieno kaj doktoriĝis en 1971 samloke. Post juĝista prepardeĵoro kaj la ekzameniĝo juĝista en 1975 Bierlein laboris unue ĉe la distrikta tribunalo en Innere Stadt (Vieno). 1977 ŝi nomumitis en Vieno ŝtatadvokatistino pri ĝeneralaj kaj politikaj krimoj. En la 1986-a jaro ŝi ekdeĵoris ĉe Supera prokurorejo viena.
Ekde 1987 Bierlein laboris en la punleĝsekcio de la justicministerio antaŭ ŝia reiro al la prokurorejo. En 1990 Bierlien iĝis la unua ina generaladvokatino ĉe Generalprokuristejo. Sed ŝi ja engaĝiĝis ankaŭ eksterprofesie en juristaj organizaĵoj kaj iĝis en 1995 membrino de la estrarano de aŭstraj ŝtatprokuroroj. Inter 2001 kaj 2003 ŝi tie prezidantis. Inter 2001 kaj 2003 ŝi krome estraranis ĉe International Association of Prosecutors (IAP).
Konstitucia supera kortumo
En 2002 Bierlein nomumitis fare de la aŭstria federacia registaro membro de la Supera konstitucikortumo kaj proponitis (denove ŝi estis la unua virina kandidatino!) kiel vicestrantulo. Fakte nomumis ŝin en la 28.11.2002 prezidanto federacia Thomas Klestil vicprezidantino komence de 2003.
Post demisio de prezidanto Gerhart Holzinger pro saneckialoj en la 31.12.2017 Bierlein provizore unue estradis tie. . En la 22.2.2018 ŝi ekestris.
En aprilo 2019 ŝi iĝis specialkomisiestrino pri la esploro de riproĉoj koncerne la baletsekcion de Viena Ŝtata Operejo responsonte pri viktimprotekto kaj viktimrajtcedo.
Pro ke membroj de konstitucikortumoj ne rajtas membri en registaroj federaciaj, Bierlein eksdeĵoris kortume en la 2.6.2019 jhus antaŭ ŝia nomumo kanceliera fare de Alexander Van der Bellen. En la 3.6.2019 ŝi transprenis la laboron de Hartwig Löger.
Kancelierino
Bierlein estas la unua malvira kanceliero de Aŭstrio. Ĝis novaj balotoj en septembro 2019 ŝi registarestrinos en Aŭstrio.
Privataĵoj kaj honoroj
Brigitte Bierlein vivas kune kun la retiriĝinta juĝisto Ernest Maurer. En 2005 ŝi honoritis pro siaj meritoj publkaj per Großes Silbernes Ehrenzeichen am Bande für Verdienste um die Republik Österreich
Zsigmond Gálffy
Zsigmond GÁLFFY [ga:lfi] estis rumania hungara tradukisto. Li naskiĝis en Mészkő la 13-an de januaro 1886 kaj mortis en Kluĵo la 26-an de decembro 1958.
1076 Violo
1076 Violo estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Kiel multe da asteroidoj malkovritaj de Karl Wilhelm Reinmuth, ĝi ricevis nomon de floro, la Violo (latine, Viola).
Vato (pastro)
Vato (latine vatis, malnovgreke ουατεις) estas membro de la sacerdota klaso en kelta civilizacio. La termino devenus de la gaŭla lingvo kaj signas aŭguriston, profeton aŭ orakolon. En modernaj keltaj lingvoj, ĝi estas kimre gwawd kaj irlande fàith. La radiko *uat- eble estus la origino de la ĝermana Wotan (Odino por la skandinavoj).
Rouvres-les-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Vato (pastro)
La vatoj fakte estas «druidoj», t.e. «grandaj kleruloj», samrange kiel bardoj kaj «teologiaj» druidoj, komune mallongigita hodiaŭ druidoj. La vato komencas sian trejnadon en naturmedio kiel li lernas pri arboj, spicoj, arom- kaj drogherboj, kiujn ili uzas por kuraci. Ili estas fakuloj en geomancio. Ili konscias la povojn de suno, luno kaj steloj sur la tero kaj la homa organismo. Ili eĉ organizas homajn oferadojn sub la direkto de druidoj. Ilia rolo do samvaloras kiel Adhvaryu en veda religio.
7228 MacGillivray
7228 MacGillivray estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
31886 Verlisak
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Verlisa Kennedy, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2015: konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Glasgow Middle School de Baton Rouge (Luiziano).
Márcio Nobre
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
7228 MacGillivray
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sally M. MacGillivray, de " Sky Publishing Corporation ", eldonistino de la Millennium Star Atlas en 1997.
Speŭsipo
Speŭsipo (eble 407 a.K. Ateno –339 a.K. samloke) estis Greka filozofo, nevo de Platono kaj post lia morto la dua sĥolarĥo (institutestro) en Akademio de Platono.
Lia unua instruisto estis Izokrato (436 a.K. - 338 a.K.), sed kiam Platono en la jaro 387 a.K. revenis en Atenon, fariĝis Speŭsipo akademiano kaj en la jaro 361 a.K. akompanis Platonon en lia tria vojaĝo Sicilion. Sur la mortlito Platono proponis lin sia sekvanto kaj la skolo aprobis tion. Li gvidis Akademion dum ok jaroj, ĝis sia morto en la jaro 339 a.K. Lia posteulo fariĝis Ksenokrato.
El Speŭsipo, verŝajne vasta verkaro konserviĝis nur frakcio de verko Pri pitagorecaj numeroj. El disaj notoj de aliaj aŭtoroj ŝajnas, ke Speŭsipo diferencigis Individuaĵon, kiel komencon de la aferoj, dum Bono venas pli malfrue, ke li havis pli grandan komprenon por studado de la naturo, precipe kreskaĵoj kaj animaloj, ke en perdita verko Quota proponis klasifikadon de vivanta naturo kaj ke ĝuaĵon ne konsideris bono. Aristotelo kelkaj liaj opinioj evidente kritikas, ekzemple en la 7-a kaj 12-a libro de Metafiziko kaj en Nikomaĥa etiko. Do eble oni povas juĝi, ke jam Speŭsipo turniĝis al empiria esplorado kaj observado de individuaĵo kaj do faris paŝon de filosofio al scienco.
Schönbach (Malsupra Aŭstrio)
Schönbach ("bela rojo") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Escaro
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Escaronats.
(18008) 1999 JV99
(18008) 1999 JV99 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rickenbach (Hotzenwald)
Rickenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ministerio pri supera instruado kaj esplorado (Francio)
La ministerio pri supera instruado kaj esplorado ( "Ministère de l'Enseignement supérieur et de la Recherche" aŭ MESR) estas unu el la du francaj minsierioj komisiitaj pri instruado kaj la ĉefa ministerio komisiita pri esplorado. Ĝi situas je la numero 21 de strato Descartes, en la 5-a arondismento de Parizo, en la malnovaj lokoj de École polytechnique.
Historio
Le ministerio arigas du atribuojn, kiuj historie estis partoj de la ministerio pri edukado. La registaro de la Popola Fronto enhavis, en 1936, subsubministron pri scienca esplorado ĉe la ministro pri edukado, sed ĝi malaperis ekde junio 1937. En la registaro de Pierre Mendès France, ekde 1954, ekzistis en iuj registaroj subministerio ĉe la prezidanto de la Konsilio pri scienca esplorado kaj teknika progreso.
Memstara ministerio pri scienca esplorado aperis en la registaro de Michel Debré. Ekde tiam, esplorado aperis en pluraj registaroj en la titolo de ministerio aŭ de delegita ministerio, akompanata de la « atomaj kaj spacaj temoj » aŭ arigita kun industrio aŭ supera instruado.
La aŭtonoma subministerio pri universitatoj aperis en la 1-a registaro de Jacques Chirac en 1974 antaŭ ol fariĝi memstara ministerio en 1978 en la 1-a registaro de Raymond Barre. Ekde 1981, supera instruado estas denove ligita al edukado, tamen kun iu aŭtonomeco en delegita ministerio aŭ subministerio. Ministerio pri supera instruado kaj esplorado estas kreita por la unua fojo en 1993, en la registaro de Édouard Balladur. Ĝi estis rekreita en 2007.
Organizado
La nuna organizado de la ministerioj pri edukado kaj de tiu pri supera instruado kaj esplorado estis decidita en 2006, kaj ĝi estis modifita en marto 2009.
La ministro pri supera instruado kaj esplorado disponas pri du grandaj direkcioj : la ĝenerala direkcio pri supera instruado kaj profesia integriĝo kaj la ĝenerala direkcio pri inovado.
Komunaj servoj
Tri servoj estas komunaj al la du ĝenralaj direkcioj :
Malcentrigitaj servoj
En ĉiu el la tridek edukaj distriktoj, la ministerio estas reprezentata de edukdistrikta estro ( "recteur d'académie"), kanceliero de la universitatoj, kies servoj estas komunaj kun tiuj de la ministerio pri edukado.
En ĉiu regiono, la ministerio estas reprezentata, pro siaj atribuoj pri esplorado, inovado kaj rilatoj inter scienco kaj socio, per regiona delegito pri esplorado kaj teknologio. Konsilanto de la edukdistrikta estro, li zorgas pri la antaŭiro de la esplorado en la regiono kaj favorigas teknologiajn transiĝojn.
Atribuoj de la ministro
La ministro pri supera instruado kaj esplorado preparas kaj plenumas la politikon de la registaro por la kresko de la supera instruado.
(60924) 2000 JF44
(60924) 2000 JF44 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,210492 AU, tie estas 31,489 milionoj da km.
3442 Yashin
3442 Yashin estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de facto en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan sovetan futbalan golulon Lev Ivanoviĉ Jaŝin (cirile Лев Иванович Яшин, 1929 - 1990).
Erzsébet Gáll
Erzsébet GÁLL [ga:l], Gállné Keresztes Erzsébet, estis rumania hungara tradukistino, lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Alba Iulia la 28-an de septembro 1928 kaj mortis la 14-a de julio 2019. Ŝi estis la edzino de János Gáll.
Kariero
Erzsébet Gáll diplomitiĝis pri rusa lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo (1952), kaj ŝi laboris en la katedro de slava filologio de la sama universitato.
(11381) 1998 SZ115
(11381) 1998 SZ115 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kun ĝia orbita granda duonakso de 3,201364 (kalkulata por la epoko de la ), ĝi orbitas ĉ. 204 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Blu-blanka kribro-sistemo
Ĉe la plasmido troviĝas geno ebliganta rezisti konstraŭ antibiotiko. Ĉiuj disvolviĝantaj bakteri-kolonioj en antibiotik-enhavanta medio estas tiuj kiuj almenaŭ posedas la plasmidon kiu povas esti sen-insertaĵa aŭ kun-insertaĵa plasmido. Kiel fari por specife selekti la bakteriojn kiuj enhavas kaj la plasmidon kaj la insertaĵon? Dank al la blu-blanka kribrosistemo!!
Kio estas operono?
Unue kelkaj kromaj sciindaj nocioj: Operono estas grupo de apudaj genoj kies esprimiĝo dependas de samaj promorotaj sinsekvoj kaj de samaj reguligaj sinsekvoj por ties transskribado.
La operono kiu nin koncernas estas la laktozo-operono.
Normala situacio
β-galaktozidazo povas ankaŭ transformi laktozon en alolaktozon. La esprimiĝo de la laktozo-operono estas induktebla.
Se oni kreskigas bakterion SEN laktozo, la laktozo-operono esprimiĝas baznivele. (≈ po 5 molekuloj de β-galaktozidazo en ĉiu bakterio).
Se oni kreskigas bakterion KUN laktozo: la laktozo-operono esprimiĝas maksimume. La esprimiĝo-nivelo obliĝas je 1000 (de 5 molekuloj oni nun havas 5000 molekulojn). La vera induktaĵo de la laktozo-operono estas alolaktozo sed ĉar tiu molekulo ankaŭ estas substrato de la β-galaktozidazo, ties kvanto malkreskas laŭ la difekt-ago de la β-galaktozidazo.
Kribra situacio
Alia esprimo-induktaĵo estas IPTG (IzoPropil TioGalaktozido). Male al alolaktozo, ĝi pluigas induktadon pro sia ne-difekteblo. Ne-natura substrato de β-galaktozidazo estas X-galaktozido kies difekto rezultas el galaktozido kaj el X kiu kolorigas bakteriojn bluen.
La plasmida tranĉejaro troviĝas en la operono de la β-galaktozidazo. La tranĉejaro-sinsekvo estas 3-multoblo tiel ke sen insertaĵo-enplasmidiĝo, transskribazo laŭlegkadre povas preterlegi sen deŝovo la β-galaktozidazo-sinsekvon.
β-galaktozidaza geno tuta
Se la β-galaktozidazo-operono ne estas disrompita, β-galaktozidazo esprimiĝas kaj X-galaktozido estas difektita en X kaj galaktozidon, X estas blua produktaĵo do la bakterioj koloriĝas bluen.
β-galaktozidaza geno disrompita
Se la β-galaktozidazo-operono estas disrompita de insertaĵo, β-galaktozidazo ne plu estos produktita kaj ne povos difekti X-galaktozidon aldonitan al kulturmedio. Pro tio, X kiu estas bluaĵo ne produktiĝas kaj la bakterioj gastigantaj tiun disrompitan konstruaĵon restos normalkoloraj (blankaj).
Kompreneble, la bakteri-kolonioj kiuj interesas nin estas la blankaj (kiuj enhavas la insertaĵon). Per antiobiotiko-rezisteco kaj koloriĝo oni povas do selekti la mikroorganismajn koloniojn kiuj enhavas la celitan DNA-konstruaĵon. La bakterioj de tiuj kolonioj povas esti krome kultivataj kaj ties plasmidoj elĉeligitaj per apartaj eksperimentaj protokoloj (vidu Transformo).
Alia DNA-amplifa tekniko kiu envitre ebligas DNA-obligadon estas PĈR (polimeraza ĉen-reakcio).
Ecseny
Ecseny [eĉenj], germane Etschi estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Ecseny situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 8, Kaposvár 27, Tab 30, Balatonlelle 39 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1193. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe ŝvaboj refondis la komunumon. Post la 2-a mondmilito parto de la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Schönengrund
Pri la komunumo
Schönengrund  estas komunumo en Kantono Apencelo Ekstera, Svislando. Ĝi havis 478 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Schönengrund situas en la regiono kaj iama distrikto Hinterland (Malantaŭa Lando) proksimume en la mezo inter Herisau kaj Wattwil. La vilaĝo Schönengrund praktike kunkreskis kun la najbara vilaĝo Wald, kiu apartenas la la sanktgala komunumo Neckertal. La plej alta punkto de la komunumo estas la pinto de la monto Hochhamm sur alteco de 1275 m s.m. Laŭ la monto la komunumo estas ankaŭ nomita Hamm.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Schönengrund limas en nordoriento al Schwellbrunn, en sudoriento al Urnäsch, en sudokcidento al Hemberg (SG), kaj en nordokcidento al Neckertal (SG).
Trafiko
Tra la komunumo Schönengrund pasas la kantona ĉefvojo n-ro 8 de Herisaŭ al Wattwil. La komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Herisau al Brunnadern al la publika transportreto. Ĝis 1992 ekzistis seĝotelfero de Schönengrund al la monto Hochhamm.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schönengrund datiĝas el la jaro 1268. La hodiaŭa komunumo fondiĝis per la disiĝo de la komunumo Urnäsch kaj konstruo de la preĝejo en la jaro 1720. Ek de la findo de la 18-a jarcento ĝis komenco de la 20-a jarcento en Schönengrund prosperis tekstilindustrio. En la jaro 1931 tamen fermiĝis la lasta brodadofabriko en la vilaĝo.
Esata
Esata estas skeleta versio de la angla, internaciigita altnivele kreita de Pafu en 2004. Esata signifas "scii (kiel) paroli" en la cellingvo. En Esata oni serĉas kompromison inter la dominana angla kaj la aliaj gravaj naciaj lingvoj. Kvankam bazita sur la angla, Esata multe malsimilas kun ĝi. Vortoj formiĝas el silaboj de konsonantoj plus vokaloj. La angla alfabeto estas uzata, sed la vokaloj havs nur unu sonon kaj iuj konsonantoj havas diferajn sonojn (c kiel ĉ, x kiel ŝ).
Specimenoj
Ekzemploj de frazoj en Esata: hubiyu = kiel vi estas? wobixi = kie ŝi estas? wayuti = kion vi pensas? bidara = estas tiu prava? hobihiko = kiel li alvenas? weyovisa = kiam mi scios? bihenute = ĉu tempas nun?
Babela turo (Genezo 11:1-9):
5 Na de LOR goda dawi, si de cit nade tor, dade calz fo man hade budad. 6 Na de LOR seda: hirbi wan pipl, zelaha wan lang, na hirbi wade zeha ebegduh, na zeye nabi hinda hin wade zeha ecuzduh. 7 So lewi go doni, na lewi fuza zede lang dar, soda zeno kapa hicode spic. 8 Na de LOR sketdad ze desda hovr de fac fode holi worl, na ze stopda buda de cit. 9 Dabi peke pipl kalda he babelu, peke dar de LOR fuzda de lang fode holi worl, en desdar de LOR sketdad ze hovr de fac fode holi worl.
Scarmagno
Scarmagno estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Romano Canavese, Perosa Canavese, San Martino Canavese, Vialfrè, Cuceglio, Mercenasco kaj Montalenghe.
Barata nacia kalendaro
La Barata nacia kalendaro - angle Indian national calendar, hindie भारतीय राष्ट्रीय कैलेंडर - estas la oficiale uzata kalendaro en Barato. Ĝi uziĝas, kune kun la gregoria kalendaro, ekzemple fare de la registara komunikilo The Gazette of India, fare de novaĵelsendoj de la ŝtata radiofonia stacio All India Radio, kaj fare de kalendaroj kaj komunikaĵoj eldonataj de la Barato-registaro.
Kalendara strukturo
<!-- In leap years, Chaitra has 31 days and starts on March 21 instead. The months in the first half of the year all have 31 days, to take into account the slower movement of the sun across the ecliptic at this time.
The names of the months are derived from older, Hindu lunisolar calendars, so variations in spelling exist, and there is a possible source of confusion as to what calendar a date belongs to.
Years are counted in the Saka Era, which starts its year 0 in the year 78 of the Common Era. To determine leap years, add 78 to the Saka year - if the result is a leap year in the Gregorian calendar, then the Saka year is a leap year as well. Its structure is like the Persian calendar.
Adoption
The calendar was introduced by the Calendar Reform Committee in 1957, as part of the Indian Ephemeris and Nautical Almanac, which also contained other astronomical data, as well as timings and formulae for preparing Hindu religious calendars, in an attempt to harmonise this practice. Despite this effort, local variations based on older sources such as the Surya Siddhanta may still exist.
Usage officially started at Chaitra 1, 1879 Saka Era, or March 22, 1957. However, government officials seem to largely ignore the New Year's Day of this calendar in favour of the religious calendar.
External links
-->
Gábor Székely (reĝisoro)
Gábor Székely [sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely Gábor estas hungara reĝisoro, altlerneja instruisto, teatrestro.
Savigneux
Savigneux estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Savignolais.
Gábor Székely (reĝisoro)
Biografio
Gábor Székely akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1968, poste li reĝisoriĝis en Teatro Szigligeti (Szolnok). Li estis en la teatro ĉefreĝisoro inter 1971–1978, teatrestro inter 1972-1978. Depost multe da sukcesoj li ricevis la ĉefreĝisoran postenon en Nacia Teatro (Budapeŝto), sed li ne estis kontenta pri la provizora loko de la teatro, tial li establis novan teatron. Li estis tie teatrestro inter 1982–1989, li donis novan vizaĝon kaj strategion al la teatro. Inter 1994 kaj 1998 li faris similan: li estis teatrestro de Nova Teatro (Budapeŝto). Jam pli frue li ekinstruis en 1973 en la menciita altlernejo. Post longaj jaroj li estis ties rektoro inter 2001–2006. Li ricevis reĝisorajn taskojn ankaŭ eksterlande (Prago, Novi Sad, Helsinko, Stuttgart). Li ricevis diversajn premiojn ekde 1974, premion Kossuth en 1988. Lia edzino naskis 3 gefilojn.
NGC 4571
NGC 4571 (aliaj indikoj — IC 3588, IRAS12344+1429, UGC 7788, ZWG 70.194, MCG 2-32-156, VCC 1696, PGC 42100) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Benedykt Polak
Benedykt Polak (latine: Benedictus Polonus, esperante: Benedikto Polo, naskiĝis ĉirkaŭ 1200 - mortis ĉirkaŭ 1280) – la unua pola vojaĝisto, franciskano, aŭtoro de la raporto De Itinere Fratrum Minorum ad Tartaros pri la unua vizito de eŭropanoj en Mongola Imperio, realigita en la jaroj de la 16-a de aprilo 1245 ĝis la 18-a de novembro 1247.
Privata vivo
Oni ne scias kiam kaj kie precize naskiĝis Benedykt Polak. Verŝajne ĉirkaŭ 1200. Same oni ne scias ĉu la nomo Benedykt estas lia vera antaŭnomo ĉu alproprigita ordena nomo. Li estis franciskano. Aniĝis al la ordeno ĉirkaŭ 1236 sed certe plimulton de sia vivo pasigis ekster la monaĥejo. Estis sperta vojaĝisto, bone orientiĝis pri geografio de Rusio kaj lerte parolis kelkajn lingvojn: latine, rutene kaj povas esti mongole.
Ekspedicio
La ekspedicio estis diplomatia vojaĝo de la papo Inocento la 4-a al la kortego de ĥano Gujuk, proksime al Karakorumo. La celo de la misio estis alianco kun mongoloj kontraŭ islamanoj, kiuj okupaciis la Sanktan Landon. Apenaŭ 4 jarojn pli frue tataroj invadis Eŭropon postalasante cindrojn en Pollando (vidu la apudan bildon pri la batalo inter Mongoloj kaj poloj ĉe pola urbo Legnica / en la jaro 1241), Hungario, Aŭstrio kaj Dalmatio. Ilian pluan marŝon ĉesigis morto de la granda Ugedai ĥano, ĉar pro tio Batu ĥano retirigis sian armeon por ĉeesti disdividon de la imperio.
La papa legato estis Johano de Plano Carpini, unu el la unuaj disĉiploj kaj kamaradoj de Sankta Francisko el Asizo. (...)
Uĝato
En la antikva Egiptio, la Uĝato aŭ Uĝata Okulo (irt wḏȝ: savita okulo aŭ protektata okulo) estas protektiva simbolo, kiu bildigas la okulon de la dio Horuso:
La egiptologoj rigardas ĝin kiel miksaĵo de homa okulo kun okulo de falko: ĝi kombinas detalojn de homa okulo kun la makuloj videblaj sub la falka okulo.
La mito
Horuso ekbatalis kontraŭ Seto por venĝi la murdon de sia patro Oziriso. Dum la lukto, li perdis sian maldekstran okulon, elŝirinte de Seto, kiu distranĉis ĝin en ses erojn, antaŭ ĵetis ilin en la Nilon. Per fiŝreto, Toto reprenis la erojn, krom unu, kiun li rekreis magie.
La Uĝato havis magian funkcion ligita al la resaniĝo, profilaktiko, kompleteco kaj vido de la "nevidebla". Ĝi estas bildita sur la sarkofagoj, sur amuletoj kaj brustojuveloj. La mumiigistoj metis Uĝaton sur la tranĉojn, kiujn ili faris ĉe la korpo de la mortinto, por simbole fermi ilin.
La Uĝato estis desegnita sur la pruon de ŝipoj, por, oni opiniis, fari ke la ŝipo vidu kaj evitu la marajn danĝerojn. Tiu tradicio estas ankoraŭ viva en Mediteraneo, kaj ĉefe en Malto.
Ŝipoj kun okulo ĉe la pruo (alklaku por grandigi).
Matematiko
Laŭ notacioj trovataj en la papiruso de Rhind, ĉiu el la partoj de la horusa okulo simbolis frakcion, (kiel indikata sur la ĉi-apuda bildo)
La tutaĵo de la okulo valoris 1/2 + 1/4 + 1/8 + 1/16 + 1/32 + 1/64 = 63/64 (la mankanta frakcio estis eble magie aldonita far de Toto).
Tiu frakcioj utilis por noti la mezurojn de heqat (ĉ. 4,785 litroj), mezurunuo por grenoj.
Tamen tiu hipotezo estas kontraŭdiskutata.
Aliaj okulaj simboloj
Iuj vidas la Okulo de Horuso kiel origino de diversaj simboloj, kiel la Providenca okulo, framasonaj simboloj, la okulo de la granda Sigelo de Usono aŭ budhismaj simboloj.
Okulo estas sufiĉe grava aĵo, por esti ofte multloke uzata kiel simbolo.
Papeeto
Papeeto (tahitie: Pape’ete) estas franca komunumo kaj la ĉefurbo de la transmara teritorio Franca Polinezio. Ĝi estas la plej granda urbo de la insulo Tahitio. La havenurbeto Papeeto kun 26,017 loĝantoj kaj 105,128 loĝantoj en la kunurbaĵo, situas ĉe la nordokcidenta bordo de la insulo. La urbo havas areo de kaj popoldenson de.
Třebívlice
Třebívlice (Trĵebivlice) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem troviĝanta 13 km sudokcidente de Lovosice. En la municipo loĝas.
Papeeto
La haveno situas en aperturo en la rifo. Ne multe rememorigas pri la kolonia urbo; la ĉinaj lignaj domoj, la francaj vilaoj kaj aliaj koloniaj konstruaĵoj ofte estas anstataŭigitaj per betonaj apartementaroj. Ekde la 1960-aj jaroj precipe landinternen aperis novkonstruaĵoj. Oni parolas tahitie; ofte estas protestanta (54%) aŭ romkatolika (30%). Oni ankoraŭ pagas per la CFP-franko sed baldaŭ per la eŭro. La flughaveno Faaa situas kvin kilometrojn de Papeeto. La nomo Pape’ete signifas Akvo el la korbo. La biero kiu estas farata en Papeeto nomiĝas Hinano.
Historio
Antaŭ 1820 Papeeto estis ne pli ol marĉo kun kelke da kabanoj de loĝantoj. Sed en 1820 Londonaj misiistoj (London Missionary Society) decidis ekloĝi tie. Reĝino Pomaré decidis de tempo al tempo ankaŭ loĝi tie. Ŝi faris ĉefurbon el ĝi kaj jam baldaŭ pli hompleniĝis en la havenurbo. En 1830 La haveno fariĝis dumvoja haltejo por balenĉasistoj, vaporŝipoj kaj kargoŝipoj. Kaj ankaŭ kompanioj establis sin ĉe la haveno.
En 1842 Tahitio fariĝis franca protektorato kaj du jarojn pliposte la duono de la urbo estis detruita de granda incendio. En 1904 parto de la urbo estis forviŝita pro ŝtormfluso. En 1914, la komenco de la Unua Mondmilito, Papeeto estis bombardita de du germanaj krozoŝipoj. Ekonomia krizo furiozis ĝis en 1964 ĝi fariĝis mararmea kaj aerarmea bazo kaj oni establis centron por nuklea esplorado. La lastaj dekadoj Papeeto havis rapidan kreskon de la popolo, interalie pro 35 000 novuloj el Francio.
Felsőmocsolád
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 en formo "Muchula". La vilaĝo foje apartenis al biemulo, foje al la eklezio. En 1563 la turkoj komputis tie 10 domojn, post jardeko 15 domojn. En 1910 laŭ la popolnomrado vivis tie 1079 loĝantoj (escepte 6 germanojn ĉiuj hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, migra poŝto, hoteleto.
Georg Schentke
Germana ĉasa piloto dum la dua mondmilito. Naskiĝis li ĉe la 23a de novembro de la 1919a jaro. Li estis vera flug-aso, havante dum la milito 71 venkojn.
Dum Stalingrada batalo li defendis germanajn aviadilojn, kiuj malfacile portis helpon al la senespera 6a armeo. Ĉe 25a de decembro de 1942 jaro lia aviadilo Me 109 sukcese pafis sovetan Il-2 okcidente de la urbo, sed la trafitan avidilon damaĝis pafinto kaj Georg Schentke paraŝutis al teritorio de la soveta armeo. Poste pri li nenio estas sciata. Ekzistas hipotezo, ke sovetaj soldatoj mortigis lin.
Nador
(berbere: ⴻⵏⵏⴰⴹⵓⵔ, arabe: الناظور) estas grandurbo kaj havenurbo en Maroko, kie estas provinca ĉefurbo.
Geografio
situas inter Rif-montaro kaj Mediteraneo, en la nordorienta sekcio de la lando. Melilo situas 13, Taza 210 km.
Historio
Malgraŭ tion, ke estis loĝata ekde la antikvaj tempoj, hispanoj fondis la urbon en 1908 por minadi en la proksimeco. En 1934 ĝi iĝis administra centro. Precipe berberoj loĝas en la urbo.
Ekonomio
En oni okupiĝas pri industrio, komercadoj kaj agrikulturo (fruktoj, fiŝoj kaj brutoj). La industrio precipe kreskis fine de la 20-a jarcento. Oni minadas feroercojn kaj karbon en la montaro, kiu ebligas la pezan industrion, sed gravas ankaŭ la teksaĵoj, kemiaĵoj elektronikaĵoj. La urbo estis longe centro de kontrabando.
Trafiko
havas internacian flughavenon, branĉan fervojan linion ekde 2011 kaj trairan ĉefvojon, kiu kuras laŭ la maro. Pluraj rektaj aŭtobusoligiloj estas inter Nador kaj la gravaj marokaj grandurboj. En la haveno pramoj trafikas precipe al Hispanio.
Haus zum Goldenen Einhorn (Erfurt)
La Domo de la ora unukornulo troviĝas sur Katedralplaco de Erfurto (Germanujo).
La dum 1908 laŭ la planoj de la erfurta arkitekto Max Deutschmann finkonstruita domo frapas la atenton per sia impona voluta gablo. La konstruaĵo estis diversmaniere uzita: kiel teatro, gastejo (de la bierfarejo Treitzschke kun koncerta ĝardeno por pli ol 1000 gastoj), loĝejo, vendejo kaj ekde 1966 kiel urba biblioteko kun diversaj filioj en aliaj urbokvartaloj.
Biblioteko
En la 3-a de oktobro 1897 inaŭguritis en la Michaelis-strato nr. 14 la Popola biblioteko de Erfurto, kiu tiam havis 3000 volumojn. Escepte de la Unua mondmilito daŭre kreskinta nombro da legantoj permesis kontinuan plilarĝigon de la biblioteko kaj la malfermon de diversaj filioj ene de Erfurto. Nova turnopunkto estis la potencakiro de la nazioj ligita kun kulturpolitika ŝanĝo. Maljam en septembro 1946 nova regula pruntedonservo ekfunkciis. En 1956 oni fondis bindistan kaj libroriparistan atelierojn. Nova muzikaĵbiblioteko de 1957 permesis la prunteprenadon de gramofondiskoj. En 1969 kunfandiĝis la tuto kun sciencaj bibliotekoj de Erfurto al "Scienca Ĝenerala Biblioteko de Erfurto". Prunteprenado de bildoj ekzistas ekde 1976, tiu de kompaktdiskoj ekde 1990, tiu de videoj ekde 1993. En 1997, nelonge antaŭ sia centjara fondiĝdatreveno, ĝi alinomitis "Urba kaj Regiona Biblioteko de Erfurto". Pliriĉigis la ofertojn de la biblioteko elektraj komunikiloj, telepruntado, interretlaborejoj por vizitantoj, kafejo ene de la biblioteko, teraso por legado. En la 10-a de aŭgusto 2000 dekmiloj da libroj detruitis fajrege, kiam ili estis - pro restaŭradlaboroj - provizore en la Neuerbe-lernejo.
Schwarzenau (Malsupra Aŭstrio)
Schwarzenau ("nigra herbejo") estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Wollongong
Wollongong estas grandurbo, havenurbo, fiŝista centro kaj universitata urbo (ekde 1961) en Aŭstralio, en Novsudkimrio.
Geografio
Wollongong situas laŭ la oceano 84 km de Sidnejo.
Historio
La plej frue aborigenoj vivis en tiu loko. La unuaj ŝipistoj alvenis en 1796. En 1812 eŭropanoj komencis bredadi bovojn, post 4 jaroj ankaŭ terkultivistoj alvenis. En 1858 la loko havis urbetodomon. En 1861 ĉevaltiraj tramoj, en 1880 vaporlokomotivoj ekfunkciis. En la najbareco oni minadis karbon kaj en 1928 en la urbo oni produktis ŝtalojn. En 1942 Wollongong estis proklamita grandurbo. En 1947 Grandurbo de Granda Wollongong estis formita.
Trafiko
Wollongong havas flughavenon, aŭtovojon kaj stacidomon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.