cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sablotabulado
Peruo estas konata pro ĝiaj grandaj sablodunoj en la provinco Iko (Ica). Kelkaj montoj estas pli altaj ol 2 km. Bona ekzemplo de tia duno estas apud la oaza vilaĝeto Huacachina. En Florenco estas profesia centro por sablotabulado.
Sedriano
Sedriano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Vanzago, Pregnana Milanese, Arluno, Bareggio, Vittuone kaj Cisliano.
Dariana kalendaro
La Dariana kalendaro estas proponita sistemo de tempomezurado dizajnita por servi la bezonojn de iuj eblaj estontaj homaj setlantoj sur la planedo Marso. Gi estis kreita fare de aerspaca inĝeniero kaj politika sciencisto Thomas Gangale en 1985 kaj nomita fare de li laŭ lia filo Dario.
Jarlongo kaj kalkulo
Pli posta ripeto de la Dariana kalendaro igis jarojn disigeblaj de 100 oftaj jaroj, sed jaroj divideblaj per 500 restadaj superjaroj. Tio rezultigas eraron de nur proksimume unu sunon je 12,000 marsjaroj.
Kalendara enpagigo
La jaro estas dividita en 24 monatojn. La unuaj 5 monatoj en ĉiu kvarono havas 28 sunojn. La fina monato havas nur 27 sunojn se ĝi ne estas la fina monato de superjaro kiam ĝi enhavas la saltsunon kiel sia fina suno.
La kalendaro konservas sep-sunan semajnon, sed la semajno estas rekomencita de sia unua suno ĉe la komenco de ĉiu monato. Se monato havas 27 sunojn, tio igas la finan sunon de la semajno esti preterlasita. Tio estas duonflanka por bonordeco. Ĝi ankaŭ povas esti raciigita kiel farante la mezan longon de la marsa semajno proksima al la meza longo de la surtera semajno, kvankam devas esti memorite ke 28 teraj tagoj estas proksimume egalaj al 27 1/4 marssunoj kaj ne 27 5/6 marssunoj.
En la tabelo, la semajnotagoj estas Sol Solis, Sol Lunae, Sol Martius, Sol Mercurii, Sol Jovis, Sol Veneris, Sol Saturni.
Komenco de jaro
La marsa jaro estas traktita kiel komenco proksime de la ekvinokso markanta fonton en la norda hemisfero de la planedo. Marso nuntempe havas aksan inklinon similan al tiu de la Tero, do la marsaj sezonoj estas percepteblaj, kvankam la pli granda ekscentreco de la okulkavo de Marso ĉirkaŭ la suno komparite kun tiu de la Tero signifas ke ilia signifo estas forte plifortigita en la suda hemisfero kaj kufovestita en la norda hemisfero. La plej sofistikaj kalkuloj de la Dariana kalendaro etendiĝas al la punkto de farado de ricevaĵo por la burĝonanta pliigo en la longo de la marsa printempekvinoksa jaro super plur mil jaroj. Tiuj preskribas pli da komplika kalkulformulon (por detaloj vidu la ligo citita malsupre).
Nomenklaturo
Proponitaj varioj de la Dariana kalendaro abundas sur la Tutmonda Reto kiuj utiligas malsamajn nomenklaturskemojn dum la semajnotagoj kaj la monatoj de la jaro. La nomoj de la 24 monatoj estis provizore elektitaj fare de Gangale kiel la latinaj nomoj de konstelacioj de la zodiako kaj siaj Sanskritaj ekvivalentoj en alterno. La 7 sunoj de la semajno, simile, estis provizore nomitaj lau la suno, Moon kaj la 5 plej brilaj planedoj vide de Marso - inkluzive de la Tero. La Darian Degeli Kalendaro, ekzemple, kreas novajn nomojn dum la marsmonatoj el padronoj rilatigantaj leterelekton kaj nomlongon al monatordo kaj sezono. La Utopia Kalendaro, elpensita fare de la Marsa Tempo-Grupo en 2001, havas kromajn sugestojn por nomenklaturmodifo.
Martiana kalendaro
En 2002 Gangale elpensis variajon de la Dariana kalendaro kiu unuigas la monatojn kaj la sunoj de la semajno en ripetanta padrono kaj forigas la bezonon preterlasi semajnotagojn. En la Martiana variajo, ciuj monatoj en antaufiksita kvartalo komencigas sur la sama suno de la semajno, sed la suno kiu komencas ciun monaton sangojn de unu'kvarono gis la venonta.
La sekva tablo montras la sunon de la semajno sur kiu ciu monato en la kvartalo komencigas. La unua kvarono egalrilatas al printempo en la marsnorda hemisfero kaj autuno en la marssuda hemisfero.
Aliaj Darianaj kalendaroj
En 1998 Gangale adaptis la Darianan kalendaron por uzo sur la kvar galileaj lunoj de Jupitero malkovritaj fare de Galileo en 1610: Ioo, Europo, Ganimedo, kaj Kalisto. En 2003 li kreis variajon de la kalendaro por Titano.
Marŝado el Selma al Montgomery
La Marŝado el Selma ĝis Montgomery, ankaŭ konata kiel Sanga dimanĉo kaj la du marŝoj kiuj tion sekvis, estis marŝoj kaj protestoj okazintaj en 7-an de marto 1965 kiuj markis la politikan kaj emocian kulminon de la usona civitanrajta movado. Ĉiuj tri estis provoj marŝi dum 45 mejloj de Selma ĝis Montgomery kie la Alabama kapitolo situas. La marŝoj kreskis el la porvoĉdonrajta movado en Selma, lanĉita fare de lokaj afrik-usonanoj kiuj formis la Dallas County Voters League (DCVL). En 1963, la DCVL kaj aranĝantoj de la Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) komencis balotantregistran laboron. Kiam blanka rezisto al nigra balotantregistrado pruvis nesubordiĝema, la DCVL petis la asistadon de Martin Luther King kaj la Southern Christian Leadership Conference (Sudkristana Gvidkonferenco), kiuj alportis multajn elstarajn civitanrajtojn kaj civitajn gvidantojn por apogi voĉdonrajtojn.
Kolgujev
Ekzistas nur unu loĝita loko sur la insulo, Bugrino, ĉe la sudorienta bordo.
8006 Tacchini
8006 Tacchini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo Pietro Tacchini (1838–1905), pioniro de la astrofiziko en Italio kaj kun-fondito en 1871 de la Società degli Spettroscopisti Italiani, kiu iĝis la Itala Astronomia Societo. Direktoro de la Observatorio de Modeno de 1859 ĝis 1863, li transloĝiĝis al la Palermo Observatorio de Palermo en 1879. En 1902, li estis malvokita en Romo por iĝi direktoro de la Centra Oficejo de Meteologio kaj de la Observatorio de la Roma Kolegio. Li ankaŭ studis meteologion kaj tertremosciencon kaj fondis la Italan Societon de Tertremoscienco en 1895.
Adam T. Smith
Adam T. SMITH estas profesoro pri antropologio en la Fako de Antropologio, Universitato Cornell. Li ankaŭ estas kunfondinto (kun Ruben Badaljan) de la uson-armena Projekto por la Arkeologio kaj Geografio de Antikvaj Transkaŭkazaj Socioj (Projekto ArAGATS) kaj kundirektoro (kun Lori Ĥaĉaturjan) de La Aragats-Fondaĵo.
La esplorado de Smith estas dediĉita al la arkeologio kaj antropologio de la suda Kaŭkazo, precipe la areo de moderna Armenio, kie la plej granda parto de lia laboro estis koncentrita. Lia laboro esploras "la rolon kiun la materia mondo - ĉiutagaj objektoj, reprezentaj amaskomunikiloj, naturaj kaj konstruitaj pejzaĝoj - ludas en niaj politikaj vivoj".
NAN
La vorto havas plurajn signifojn:
Varborso de la Silko
La Varborso de la Silko (Lonja de la Seda de Valencia) estas majstra verkaĵo de la civila valencia gotika arkitekturo kiu troviĝas en la historia urboparto de Valencio (Hispanio), deklarita kiel Monda heredaĵo de UNESKO, situanta ĉe la Placo de la Merkato, numero 31, antaŭ la Preĝejo de la Sanktaj Johanoj kaj de la Valencia Centra Merkato.
Ĝi estis konstruita inter 1482 kaj 1548, kaj la unua konstruinto estis Pere Compte inter la jaroj 1483 kaj 1498 sur modelo de la Varborso de Majorko, kiu fariĝis simbolo de la riĉeco de la t.n. Valencia Ora Jarcento (15-a jarcento) kaj montraĵo de la komerca revolucio dum la Malalta Mezepoko, de la socia disvolviĝo kaj la atingita prestiĝo de la valencia burĝaro.
Monumento
En Hispanio ĝi estis deklarita kiel Nacia Monumento ekde 1931 kaj kiel Monda heredaĵo de Unesko ekde 1996.
Historia monumento RI-51-0000968
János Szabó (urbomastruma ministro)
János Szabó [jAnoŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó János estis hungara politikisto, ministro, laboristo.
János Szabó naskiĝis la  1897 en Hungara reĝlando en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio). Li mortis la 1986 en Budapeŝto.
Biografio
János Szabó frekventis bazlernejon, poste metilernejon, li iĝis ferlaboristo en la loka uzino de MÁV. Li batalis dum la 1-a mondmilito. En 1917 li aliĝis al socialdemokratoj. Li denove batalis por Hungara Sovetrespubliko, fine li estis militkaptito de la rumanoj. Ekde 1920 li laboris en sia naskiĝurbo kaj li aliĝis al komunista partio de Ĉeĥoslovakio. Inter 1923 kaj 1950 li vivis en Sovetunio en Kirgizio, kie li estis partiestro en 1928, fine li ricevis postenon en la industrio. En 1950 li translokiĝis al Hungario, kie li same ricevis postenon en la industrio. Li estis nomumita subministro en 1951, poste (kun interrompoj) ministro (pri lokindustrio, poste pri urbomastrumo) ĝis 1956.
Oberharmersbach
Oberharmersbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saŭropodomorfoj
La Saŭropodomorfoj (Sauropodomorpha) estis subordo de longkolaj, herbovoraj dinosaŭroj kiuj post komenca du-pieda irado reprenis kvarpiedan iradon kaj fariĝis la plej grandaj bestoj iam promenintaj surtere.
Priskribo
Saŭropodomorfoj adaptiĝis al la (kaptado kaj) manĝado de verdaĵoj kreskantaj pli alte ol povis ilin atingi aliaj tiutempaj herbovoroj, kio permesis al la saŭropodomorfoj libere rikolti la alte kreskantaj arboverdaĵoj. Ĉi tiun manĝostrategion subtenas multaj el ili difinaj trajtoj kiel malpeza kranieto sur la finaĵo de la longa kolo (kun dek aŭ pli da plilongiĝintaj kolovertebroj) kaj longa kontraŭbilancanta vosto (kun unu ĝis tri aldonaj vertebroj).
La dentoj de la saŭropodomorfoj estis malfortaj kaj ili havis la formon de folioj aŭ kuleroj. Anstataŭ dentoj por muelado ili havis stomak-ŝtonojn (gastrolitojn), similaj al la ŝtonoj de la maĉostomakoj de modernaj birdoj kaj krokodiluloj, por helpi digesti plantofibrojn. La antaŭa parto de la supra buŝo kurbiĝis malsupren por formi tion kio eble estis beko.
La unua saŭropodomorfo pri kiu ni scias, saturnalio (Saturnalia), estis malgranda kaj svelta, sed ĝis la fino de la triaso ili estis la plej grandaj tiutempaj dinosaŭroj, kaj dum la ĵurasio/kretaceo ili plue kreskadis. Fine la plej grandaj saŭropodomorfoj kiel supersaŭro (Supersaurus), diplodoko (Diplodocus), kaj argentinosaŭro (Argentinosaurus) atingis longecon de 30-40 metroj kaj pezon de 50,000–100,000 kg.
Komence dupiedaj, kiam ilia pezo pligrandiĝis ili evoluis esti kvarpiedaj por porti la pezon pli efike (kiel elefantoj). La fruaj saŭropodomorfoj verŝajne estis ĉion-manĝuloj, ĉar ilia praulo komuna kun la aliaj saŭriskioj (la teropodoj) estis karnomanĝulo. Sekve ilia evoluo al herbovoreco akompanis la pligrandiĝantan grandecon kaj kololongecon.
La saŭropodomorfoj ankaŭ havis grandajn nazotruojn kaj retenis polekson kun granda ungo, kiun ili eble uzis por sin defendi, kvankam ilia ĉefa defendadaptiĝo estis ilia ega grandeco.
Disvastiĝo
La saŭropodomorfoj estis inter la unuaj dinosaŭroj evoluintaj en la malfrua triaso, antaŭ 230 milionoj da jaroj. Ĝis la mezo de la triaso, la norio, ili estis la ĉefaj herbovoruloj. Ilia ŝajna iom-post-ioma malfortiĝo en la frua kretaceo verŝajne respegulas taksdevion en la troveblo de fosilioj, ĉar la plej multaj fosilioj estis trovitaj (ĝis nun) en Eŭropo kaj Nordameriko. Saŭropodoj tamen restis la ĉefaj herbovoruloj sur la gondvana superkontinento. La disvastiĝo de angiospermoj kaj la "progresintaj" ornitiskioj, alia granda grupo de herbovoraj dinosaŭroj (kun alte evoluintaj maĉostrukturoj) verŝajne ne multe kontribuis al la malfortiĝo de la saŭropodoj sur la nordaj kontinentoj. Kiel ĉiuj ne-birdaj dinosaŭroj, la saŭropodomorfoj formortis antaŭ 65 milionoj da jaroj, dum la kretacea-tercia formorta evento.
Oni trovis la plej bazan saŭropodomorfon, Saturnalia, en 1999; ĝiaj restaĵoj datiĝas de la karnia epoko de la malfrua triaso. Tamen povas esti ke partaj restaĵoj de Madagaskaro reprezentas eĉ pli fruan saŭropodomorfon de la meza triaso.
Henckovce
Bazaj informoj
Henckovce, hungare Henckó, germane Hentzendorf estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Saŭropodomorfoj
Klasado
Saŭropodomorfoj estas unu el du ĉefaj kladoj en la ordo de saŭriskioj. En la alia, la teropodoj, estas dupiedaj karnovoruloj kiel velociraptoro kaj tiranosaŭro. La saŭropodomorfoj tamen dividas kelkajn trajtojn kun la ornitiskioj tiel ke malgranda malplimulto de paleontologoj kiel Bakker metas la du grupojn en ordo Phytodinosauria (aŭ Ornithischiformes).
Henckovce
Situo
Henckovce situas sub monto 609 m-ojn alta en valo, laŭ Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Dobšiná-Rožňava. La lasta troviĝas 12 km-ojn.
Saŭropodomorfoj
Klasado
En Linea taksonomio, la saŭropodomorfoj (= "lacerto-piedaj formoj") estas aŭsubordo aŭ senranga. La grupon unue proponis en 1932 Friedrich von Huene, kiu dividis ĝin je du grupoj: la bazaj formoj de prosaŭropodoj, kaj iliaj posteuloj, la grandegaj saŭropodoj.
Henckovce
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1470 en formo "Henczko". La fondintoj estis paŝtistoj. En la 18-a jarcento ferofandejo ekfunkciis. En 1828 oni komputis tie 53 domojn kaj 409 homojn. En 1900 incendio okazis. En 1910 loĝis en Henckó 401 da homoj, (354 slovakoj, 45 hungaroj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Henckovce 432 da homoj, (328 slovakoj, 88 ciganoj, 3 hungaroj).
Saŭropodomorfoj
Klasado
Lastatempaj filogenetikaj esploroj de Adam Yates (2004, 2006) klare lokigas la saŭropodojn en parafiletika grupo de prosaŭropodoj. Lastatempe trovitaj triasaj saŭropodoj montras ke plene mankas "truo" inter la prosaŭropodoj kaj la saŭropodoj.
Bf
La vorto havas plurajn signifojn:
Saŭropodomorfoj
Klasado
Atestaĵoj kontraŭ la supozo ke saŭropodoj evoluis de prosaŭropodoj venas de la fakto ke prosaŭropodoj havis malpli grandan eksteran piedfingron sur malantaŭaj piedoj ol tion havis saŭropodoj. Multaj asertas ke piedfingroj pli facile reduktiĝas aŭ perdiĝas dum evoluo ol inverse, kvankam mankas atestaĵoj pri ĉi tio. La plilongiĝo aŭ ekhavado de pliaj piedfingroj oftas ĉe marreptilioj, kaj ĉe la teropodoj la plilongiĝo de piedfingroj okazis dufoje. Sekve dubindas ĉu eblas ke ĉi tiu malpligrandecon de piedfingro estas uzebla por argumenti kontraŭ la prauleco de la prosaŭropodoj.
Dum oni ankoraŭ dividas saŭropodomorfojn je prosaŭropodoj kaj saŭropodoj por konveneco de prezentado, la plimulto de la modernaj klasadaj proponoj dividas la prosaŭropodoj je seso da grupoj evoluintaj aparte de unu aŭ pliaj komunaj prauloj. Kvankam la prosaŭropodoj certe havis plurajn trajtojn komune la evolu-postuloj de ĝirafeca paŝtado alte en la arboj eble kaŭzis konverĝan evoluon, kie similaj trajtoj aparte sed samdirekte evoluis sub la premo de similaj mediocirkonstancoj.
Pro tio ke oni nuntempe preferas grupojn konsistantaj el ĉiuj posteuloj de komuna praulo (kladoj) anstataŭ grupoj ellasantaj iujn posteuloj de tiu praulo (parafiletikaj taksonoj) la prosaŭropodoj estas nepopulara grupiĝo krom kiel neformala ariĝo de primitivaj (bazaj) saŭropodomorfoj. Iuj, kiel Michael Benton, tamen konsideras la prosaŭropodoj kaj saŭropodoj esti apartaj evolulinioj kun deveno de komunua saŭriskia praulo. Kvankam ĉi tiu estas minoritata vidpunkto, malforte subtenata de atestaĵoj, ja estas konsiderinda subteno por la ekzisto de malgranda, monofiletika klado de prosaŭropodoj en kiu estas nur malgranda nombro de membroj.
Saturnalia havis la dentojn, spinon, pelvon, kaj krurojn de tradiciaj prosaŭropodoj sed al ĝi tamen mankis ĉiuj trajtoj unikaj de la saŭropodoj. Ĉi tio iom subtenas la teorion pri saŭropoda parafilio, ĉar saturnalio estas la baza de ĉiuj saŭropodomorfoj. Al saturnalio tamen mankas iuj el la trajtoj tradicie ligitaj kun la saŭropodomorfoj, kio ne surprizas ĉar ĝi ja estas la plej baza specio.
Taksonomio
La sekva klasado baziĝas je pluraj fontoj, inter aliaj Wilson 2002
Filogenezo
Saŭropodomorfoj |-? |--Saturnalia - |--urnalio (dinosaŭro)|Saturnalio]] |--Thecodontosaurus - |-- |--"Prosauropoda" - | `--ropodoj]] | `--Plateosauridae - Plateosaŭredoj `--Sauropoda - Saŭropodoj |--Cetiosauridae - `--aŭredoj]] `--Neosauropoda |--Diplodocomorpha - | |--foj]] | |--Rebbachisauridae | `--Flagellicaudata |    |--Dicraeosauridae |    `--Diplodocidae - Diplodokedoj `--Macronaria |----         `--Titanosauriformes - [[Titanosaŭroformaj             |--Brachiosauridae -              `--]              `--Somphospondylii                |--                `--Titanosauria - Titanosaŭruloj
Moisburg
Moisburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
34689 Flewelling
34689 Flewelling estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heather Flewelling, esploristino por ATLAS ĉe la Universitato de Havajo (Manoa, Honolulu). Ŝia laboro inkludas disvolvon de robotaj teleskopoj kaj datumaj duktoj, studo pri maldaŭraj objektoj kaj scienca popularigo.
17543 Sosva
17543 Sosva estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Sosva (aŭ Sosjva; Сосьва) en orienta Siberio, unu el la multenombraj alfuantoj de Obo.
E. E. Cummings
Edward Estlin "E. E." CUMMINGS (naskiĝis la 14-an de oktobro 1894, mortis la 3-an de septembro 1962), ofte stiligita kiel e e cummings, kiel li fojfoje subskribis sian nomon, estis usona verkisto kaj pentristo. Li verkis ĉirkaŭ 2900 poemojn, du aŭtobiografiajn romanojn, kvar teatraĵojn, kaj plurajn eseojn. Konsiderita unu el la plej elstaraj verkistoj de la 20a jarcento, kaj kiel unu el la plej elstaraj parolantoj de la literaturo de ĉi tiu periodo.
Malgraŭ la evidenta familiareco de Cummings kun avangardaj stiloj (lin sendube influis la verko Calligrammes de Guillaume Apollinaire, laŭ rimarkoj de samtempanoj ), la plimulto el lia verkaro estas multemaniere tradicia. Multaj liaj poemoj estas sonetoj, kvankam ofte kun modernaj ŝanĝetoj, kaj li fojfoje uzis la blusan formon kaj akrostikojn, kaj eĉ hajkon. La poezio de Cummings ofte traktas amajn kaj naturajn temojn, kune kun la rilato de la individuo al la homamaso kaj la mondo. Liaj poemoj estas ankaŭ ofte plenaj de satiro.
Kvankam liaj poeziaj formoj kaj temoj kunhavas elementojn kun la romantikisma tradicio, la verkaro de Cummings senescepte montras ian idiosinkrazion sintaksan. La plimulto da liaj plej imponaj poemoj ne havas iujn ajn tipografiajn aŭ interpunkciajn iniciatojn, sed pure sintaksajn.
Aldone al la influo de konataj modernistoj, inkludante Gertrude Stein kaj Ezra Pound, Cummings en sia frua verkaro tiris el la imagismaj eksperimentoj de Amy Lowell. Poste, liaj vojaĝoj al Parizo elmontris al li dadaismon kaj superrealismon, kion li montris en siaj verkoj. Li komencis dependi de simbolismo kaj alegorio kie li antaŭe uzis similecon kaj metaforon. En siaj pli malfruaj verkoj, li rare uzis komparojn, kiuj bezonis objektojn, kiuj ne estis antaŭe menciitaj en la poemo, elektante simbolon anstataŭe. Cummings ankaŭ ŝatis inkludi bildojn de naturo kaj la morto en multe el sia poezio.
Sirinkso
Sirinksa, (Σῦριγξ) en la helena mitologio, estis nimfo amata de Pajno.
Ŝi lasis sian nomon al :
21189 Robertonesci
21189 Robertonesci estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia de Stroncone (Italio).
Orbito
Ĝi estas proksima de 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝia nomo honoras Roberto Nesci, iaman italan profesoron pri astrofiziko ĉe la Universitato 'Sapienza' de Romo. Li poste estis asociata esploristo ĉe la Nacia Instituto pri Astrofiziko/Instituto de Kosma Astrofiziko kaj Planedoscienco kaj prezidento de la Observatorio de Foligno (kodo K56). Li disvolvis sciencajn programojn kaj edukajn aktivojn en Umbrio.
Ceinos de Campos
Ceinos de Campos [zeInos deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 36,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 209 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 61 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Internacia respondkupono
Internacia respondkupono (mallongigite "irk" aŭ "IRC" en la aliaj lingvoj) estas kupono, kiu donas al ricevanto de internacia papera letero la eblon senpage sendi respondon al la sendinto.
Ceinos de Campos
Geografio
Ĝi limas kun Becilla de Valderaduey, Villacid de Campos, Cuenca de Campos, Villavicencio de los Caballeros, Villalán de Campos, Cuenca de Campos, Aguilar de Campos kaj Moral de la Reina.
Internacia respondkupono
Fizike internacia respondkupono estas papera slipeto kun priskribo en kelkaj lingvoj, diranta, ke ĉiu poŝtejo en ĉiu lando de Internacia Poŝta Unio devas anstataŭigi la kuponon per poŝtmarkoj, sufiĉaj por sendi internacian leteron (ne pli pezan ol 20 g) en ĉiun landon de Internacia Poŝta Unio.
Ceinos de Campos
Historio
En la municipa teritorio de Ceinos de Campos ĉe Fuente de Santiago kaj Carrecastro esta romia vilao el la 2-a al 4-a jarcentoj.
Internacia respondkupono
En okazo de enlanda korespondado estas pli facile sendi en la letero koverton kun jam algluitaj poŝtmarkoj. Tamen en okazo de internacia korespondado ĉi tio ne taŭgas, ĉar diversaj landoj uzas diversajn poŝtmarkojn kaj aĉeti alilandajn poŝtmarkojn ĝenerale malfacilas.
Ceinos de Campos
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Ceinos disvolviĝis pere de la Templanoj. De la preĝejo de Sankta Maria oni konservas arkaron en la Nacia Muzeo de Skulptaĵo de Valadolido. Aktuale ĉiujare, inter la 10a kaj la 12a de Aŭgusto okazas la Encomienda Templaria, nome mezepokecoa kampadejo de templana temaro; oni organizas atelierojn, rekreadon de la vivo templana kaj prelegojn.
Internacia respondkupono
Internaciaj respondkuponoj reale estas sufiĉe malofte uzataj. Aĉeti ilin kutime eblas nur en grandaj poŝtejoj (ekzemple centraj poŝtejoj de grandaj urboj). Iu poŝtejo povas rifuzi preni la kuponon kaj doni poŝtmarkojn simple pro tio, ke la poŝtistoj neniam antaŭe vidis ĉi tian kuponon kaj ne scias kion fari.
Ceinos de Campos
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Internacia respondkupono
Internacia respondkupono kostas kutime pli multe ol internacia letero.
Ceinos de Campos
Historio
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Internacia respondkupono
Internaciaj respondkuponoj reale estadas uzataj en amatora radio por peti QSL-karteton kaj por pagi malgrandajn sumojn internacie.
Internaciaj respondkuponoj kaj UEA
Dum multaj jardekoj UEA akceptis pagojn per internaciaj respondkuponoj. Ili estis simpla pagmaniero, kiam internaciaj monĝiroj per banko aŭ poŝtmandato estis malfacile fareblaj kaj subigitaj al diversaj limigoj aŭ eĉ ne permesitaj al privatuloj. Lastatempe ilia uzado maloftiĝis, ĉar internaciaj pagoj fariĝis pli facilaj danke al la forigo aŭ mildigo de limigoj kaj pro disvastiĝo de kreditkartoj kaj de retaj pagmanieroj kiel ekz. PayPal. En 1997 UEA ankoraŭ ricevis 1652 respondkuponojn sed en 2007 nur 43, t.e. 2,6% de la nombro dek jarojn pli frue.
Antaŭe la Centra Oficejo de UEA povis facile ŝanĝi la kuponojn en poŝtmarkojn en sia kutima poŝtejo, preskaŭ vid-al-vide al la CO trans la strato. Nuntempe la poŝtejo ne plu akceptas ilin, kaj en 2008 nur per escepta aranĝo la poŝta entrepreno TNT konsentis akcepti de UEA, por la lasta fojo, kvanton da kuponoj. Ankaŭ en multaj aliaj landoj internaciaj respondkuponoj ne plu estas vendataj nek akceptataj de la poŝto. Antaŭe ili ankaŭ havis senliman validecon, sed jam de kelkaj jaroj ili validas nur ĝis la dato presita sur ili. Parto de la kuponoj, kiujn UEA lastatempe ricevis de siaj membroj kaj klientoj, estis jam senvaloraj. Evidente ili cirkulis inter pluraj homoj, kaj neniu rimarkis, ke ilia valideco estis tempe limigita.
Pro la priskribita evoluo UEA ne plu akceptas internaciajn respondkuponojn kiel pagilojn por kotizoj aŭ servoj nek por aldoni bonhavon al UEA-kontoj.
1175
En la jaro 1175 post Kristo okazis, interalie:
15604 Fruits
15604 Fruits estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Benjamin R. Fruits, finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC) de 2001. Li estis lernanto ĉe la Seven Springs Middle School de New Port Richey (Florido, Usono).
Bi
La vorto havas plurajn signifojn:
Aŭtovojoj en Germanio
Jen tabelo de 219 germanaj aŭtovojoj grupigitaj laŭ la unua cifero de iliaj numeroj.
Tendence eblas diri, ke la unuciferaj aŭtovojoj estas la plej gravaj kaj internacie signifaj, la duciferaj havas mezan gravecon kaj la triciferaj estas kompare malpli longaj, foje nur "urbaj aŭtovojoj". Krome aŭtovojoj kun para nombro tendence estas okcident-orientaj, kaj aŭtovojoj kun malpara nombro nord-sudaj (pli-malpli, ekzemple la ĉefa vojo A3 iras inter Nederlando kaj Aŭstrio de nordokcidento al sudoriento). La du- kaj triciferaj aŭtovojoj kun komenca cifero 1 tendence grupiĝas ĉirkaŭ la urbo Berlino, kaj tiuj kun cifero 9 tendence ĉirkaŭ la urbo Munkeno.
Fumitake Miura
Fumitake Miura (三浦 文丈, n. ) estas japana futbalisto.
Palaŭa lingvo
La palaŭa lingvo estas aŭstronezia lingvo parolata de proksimume 15,000 homoj en Palaŭo, kie ĝi estas oficiala lingvo.
Fumitake Miura
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Kyoto Purple Sanga, Júbilo Iwata kaj FC Tokyo.
Sirinksa
Sirinksa, laŭ la greka mitologio estas nimfo, filino de la rivero Ladono, amatino de la dio Pajno. Sub persekutado de la amorema dio, la nimfo estis transformita de sia patro en kanarbedo kies ŝalmoj estis kunigitaj de la dio kiu elfaris blovmuzikilon ankaŭ nomatan pajnoŝalmo aŭ sirinkso omaĝe al la nimfo.
Hakob Manandjan
Hakob MANANDJAN (armene: Հակոբ Մանանդյան; 10-an de novembro 1873 - februaro 1952) estis armena historiisto, filologo, kaj membro de la Akademio de Sciencoj de Armenio (1943) kaj la Akademio de Sciencoj de Sovetunio (1939).
Unu el la plej gravaj verkoj de Manandjan estis "Kritika Esploro de la Historio de la Armena Popolo" (vol. 1-3, 1945-57). Li estis premiita per la Ordeno de la Ruĝa Standardo de Laboro.
Au revoir monsieur Grock
Au revoir monsieur Grock ("Ĝis revido sinjoro Grock") estas franca komedia filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Pierre Billon. Au revoir monsieur Grock estis originale filmita en la franca lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Grock, Suzy Prim, Héléna Manson kaj Louis de Funès.
La filmo entute daŭras 107 minutojn.
Oberhausen (apud Bad Bergzabern)
Oberhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Kastelo Ahrenthal
Kastelo Ahrenthal, germane Schloss Ahrenthal, pli frue nomita Ahrendahl, etas akvokastelo en la valo de la rivero Harbach, alfluanto de la rivero Ahr inter Sinzig kaj ties urboparto Franken en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia nomo venas de la malnova germana vorto Aar, „aglo“, la blazonbesto de ĝia konstruiganto, la regna ministeriano Rolman la 1a vom Sinzig zu Ahrendahl (ankaŭ nomita Roilman vom Turne zu Sinzig). En prusa tempo ĝi estis kavalira bieno kun la rajto sendi deputiton en la klasa parlamento. Hodiaŭ la kastelo estas seminariejo. Ĝi ne estas vizitebla de interne.
Markušovce
Situo
Markušovce situas en ambaŭ bordoj de Hornád, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Krompachy-Spišská Nová Ves. La lasta urbo troviĝas je 6 km.
Kastelo Ahrenthal
Historio
En 1330/31 akvoburgo estis konstruita sur propra tero kaj estis menciita unuafoje en majo 1331 sub la nomo „Bovendorf“. Tiam kavaliro Rolman la 1a von Sinzig donis sian alodon al la kolonja ĉefepiskopo Heinrich II. von Virneburg kiel feŭdon. La filo de Rollmann, Heinrich, ricevis en 1336 de la imperiestro Ludwig la 4a la permeson alkonstrui al sia kolonja feŭdo antaŭburgon kaj fortikigi la konstruaĵon per tirponto kaj ĉirkaŭmuron. En decembro 1353, plia vastiĝo estis imperie aprobita. Dum tiu tempo ŝanĝiĝis iom post iom la nomo de Bovendorf al Ahrendahl. La sinjoroj de la familio von Sinzig nomas sin ekde tiam nur Ahrendahl. Ekde la jaro 1356 la konstruaĵoj de la antaŭburgo estis regnaj feŭdoj. Heinrich la 2a von Ahrenthal (1380–1428) kaj lia frato Salentin dividas la posedon inter si. Heinrich la 2a mortis sen viraj idoj kaj tiel tiu parto de la akvoburgo fariĝis posedo de sia filino Margarete, kiu estis edzino de Otto Heinrich von Wiltberg. La kunaj posedantoj faris kontrakton pri la kunvivado sur la burgo en 1427. Tiu kontrakto iomete ankaŭ donas informojn kiel la burgo aspektis tiam. Laŭ tio la mezepoka ĉefa konstruaĵo estis loĝturo kun kvin etaĝoj ka unu kela etaĝo. Kaj la antaŭ- kaj la centra burgo estas sekurigita per akvofosaĵo. Kaj en 1436 kaj de 1474 ĝis 1481 okazis konstrulaboroj ĉe la konstruaĵoj.
En 1512 la sinjoroj von Sinzig zu Ahrendahl pereis en la vira linio. La tuta burgo fariĝis posedo de la familio von Wiltberg. En la 16a jarcento ili anstataŭigis la malfrumezepokan loĝturo per triala burgsimila konstruaĵo laŭ la renesanca stilo kun kvar angulturoj. Post la morto de Friedrich Wilhelms en la jaro 1639 la kastelo la novaj posedantoj estis la baronoj von Hillesheim, kiuj devenas el la Berga lando. La unua posedanto de Ahrenthal el tiu familio estis Wilhelm von Hillesheim, kiu ricevis la burgon la 28an de januaro 1641kiel feŭdo En 1651 disfalis parton de la renesanca ĉefkonstruaĵo kaj la turon de la bierfarejo. Por la rekonstruo mankis la mono kaj la burgaj sinjoroj transloĝigis al Niederbach. Plaj laste ekde 1668 la burgo ne plu estas laoĝata. La turo de la renesanca burgo staris ĝis la 19a jarcento.
1428 la feŭdaj rajtoj pri Ahrenthal transiris al Trevira princelektisto. Lia ekvanto fariĝis dum la 16a jarcento la dukoj de Jülich. En la jaro 1702 finiĝis la feŭda dependeco de la dukejo Jülich super Ahrenthal, la teritorio fariĝis senpera regna feŭdo. 1728 Franz Wilhelm Caspar von Hillesheim komencis rekonstrui la konstruaĵoj. La planojn faris la lektistpalatinata korta konstrumajstro Johann Adam Breunig. Li ankaŭ liveris la planon por la kastelo Schwetzingen. La planado komencis ĉirkaŭ la jaro 1720, sed la konstruo ne okazis, ĉar la la filo de la posedanto haltigis la projekton.
En la jaro 1785 la kastelo fariĝis posedaĵo de la familio de la grafoj von Spee kaj retis ĝis hodiaŭ ties posedo. Ambrosius Franz loĝas sur kastelo Heltorf, la origina sidejo de la familio. Wilhelm Reichsgraf von Spee malkonstruigis la enesancan konstruaĵon kaj konstruigis sur ties loko la hidiaŭan kastelan konstruaĵon laŭ la planoj de la arĥitektoj Bernhard Tüshaus kaj Leo von Abbema el Düsseldorf.
(86039) 1999 NC43
(86039) 1999 NC43 estas malgranda, ne tre hela, nerapide rotacianta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la per reflekta teleskopo de 1 m en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ecoj
(86039) 1999 NC43 estas unu elde la raraj korpoj de spektra klaso "Q" (subklaso de la klaso"S") indikas "ŝtonan" asteroidon, kun ĉeesto de olivino kaj pirokseno.
Ĝia rotacio ŝajnas esti kaosa.
Orbito
Ĝi estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto, proksima de la 3:7 kun la Tero kaj 4:5 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito tanĝas tiun de Venuso kaj krucas tiujn de la Tero kaj de Marso:
Internacia Paralimpika Komitato
La Internacia Paralimpika Komitato estas internacia senprofitdona organizaĵo, kiu celas kunordigi kaj organizi la Paralimpikan Movadon. La komitato preparas la Paralimpikojn (aŭ Paralimpiajn Ludojn) kaj funkcias kiel la internacia federacio de naŭ sportoj. Ĝi estis fondita la 22-an de septembro 1989 en Düsseldorf (Germanio), kaj nun havas sian centran oficejon en Bonno (Germanio). Laŭ la stato de februaro 2010, en la internacia komitato membras 162 Naciaj Paralimpikaj Komitatoj, kaj aldone kvar internaciaj paralimpikaj organizaĵoj.
Prezidanto de la komitato ĝis la jaro 2001 estis la kanadano d-ro Robert Steadward. Lian postenon transprenis Sir Phil Craven, eksa partoprenanto de la Paralimpikoj kaj prezidanto de la internacia federacio de rulseĝa korbopilko. Inter la IPK kaj la Internacia Olimpia Komitato (IOK) estas intensaj kontaktoj.
Kazuto Saiki
Kazuto Saiki (斉木 和人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos kaj Ventforet Kofu.
Bh
La vorto havas plurajn signifojn:
Lodza provinco
Lodza Provinco (Województwo łódzkie) aŭ mallonge Lodzio estas provinco (historie vojevodio) de Pollando. Ĝi situas en centra parto de la lando. Ĉefurbo de la provinco estas Łódź (Lodzo).
KLM (apartigilo)
La tri-litera kombinaĵo KLM havas plurajn signifojn, inter aliaj:
ASX
La vorto havas plurajn signifojn:
Bm
La vorto havas plurajn signifojn:
Listo de famuloj naskiĝintaj en Balassagyarmat
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Balassagyarmat:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Krabomanĝa foko
La krabomanĝa foko (Lobodon carcinophagus) estas antarkta mara mamulo, rabobesto, apartenanta al familio de veraj fokedoj (Phocidae). ĝi estas sola reprezentanto de sia genro Lobodon.
Ĝi vivas en akvo kaj sur glacitabuloj ĉirkaŭ la Antarkto. Ĝi estas svelta foko, longas ĉirkaŭ 2–2,5 m, pezas ĝis ĉirkaŭ 220–230 kg. ĝi nutzras sin per planktonikaj kraboj laj larvoj. Ĝiaj trafiltras la akvon inter la dentoj por la nutraĵo (krilo).
Ĝia felo estas grizbruna, makula, kiu ŝanĝiĝas je somerfino al blanketa (mudo). La idoj estas helbrunaj.
Ĝi pariĝas inter septembro kaj oktobro, printempe naskas la idon, kiu pezas 25 kg.
(19892) 4128 T-2
(19892) 4128 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
José Sanjurjo
José SANJURJO Sacanell [sanĥUrĥo sakanEl] (Pamplona, 28-a de marto de 1872 - Estoril, Portugalio, 20-a de julio de 1936), estis hispana militisto, unu el la insurekciantoj en la puĉo de la 17a kaj 18 de julio de 1936 kontraŭ la Respubliko.
Biografio
Li estis militisto en la militoj de Kubo fine de la 19a jarcento kaj de Maroko komence de la 20a jarcento. Li iĝis generalo en tiu lasta post la rekonkero de la teritorio perdita dum la katastrofo de Annual en 1921. Poste li posteniĝis en Larache.
Kiam en septembro de 1923 okazas la puĉo de Primo de Rivera, Sanjurjo estis militista guberniestro de Zaragozo kaj apogis la insurekcion kaj la postan Diktaturon.
En 1925 partoprenis en la elŝipiĝo de Alhucemo, kaj en 1927, post la fino de la Milito de Rif, la reĝo Alfonso la 13-a donis al li la titolon de markiso de Rif. Fine de la 1920-aj jaroj kaj komence de la 1930-aj plu akiras altajn postenojn kaj honorojn.
Dua Respubliko
Spite la antaŭaj montroj de fido je la reĝo, post la eko aprile de 1931 de la 2a Respubliko, Sanjurjo senkondiĉe aliĝis al respublikanoj, kaj tiele pluhavis siajn postenojn. Tiu ŝanĝo ŝajne havis tialon en la abandono de Primo de Rivera fare de la reĝo post la falo de la Diktaturo en 1929. Ankaŭ militaj reformoj fare de Manuel Azaña malkontentigis lin.
Fine de 1931 kaj komence de 1932 okazis en diversaj hispaniaj lokoj tumultoj kaj mortoj inter policanoj kaj laboristoj. Ankaŭ la maniero per kiu oni traktis tiujn eventojn malkontentigis lin. Pro tio li preparis kun kelkaj karlistoj de Manuel Fal Conde kaj la grafo de Rodezno, kaj aliaj militoficiroj, ribelon en Sevilo la 10a de aŭgusto de 1932. Ĝi sukcesis nur dekomence en Sevilo, sed malsukcesis absolute en Madrido kaj poste ankaŭ en la andaluza ĉefurbo post ĝenerala striko, pro kio li rezignis kaj fuĝis al Portugalio, sed li estis arestita en Onubo kun sia filo. Li estis juĝita kaj kondamnita je morto, sed la respublika registaro ŝnaĝis ĝin al dumviva mallibero, sed finfine li estis amnestiita novembre de 1933 fare de la nova dekstra registaro. Ĉiukaze Sanjurjo ne povis reveni al la armeo kaj iris al ekzilo al Portugalio.
Tria puĉo
Kiam oni organizis la puĉon de julio de 1936, ŝajne Sanjurjo estis iĝonta la ŝtatestro, sed mortis la 20a de julio en estoril an akcidento de la aviadilo kiu estis ekfluganta. Tiam Emilio Mola nomunis Franco kiel ŝtatestro. Ĉar la propra Francisco Franco estis respondeca pri la alporto de Sanjurjo al la insurekcia teritorio, aperis onidiroj ke tiu akcidento estis intenca, ĉar okazis la morto pro manko de sekuriga ligo de Sanjurjo, dum la piloto survivis.
15608 Owens
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander C. Owens, finalisto en 2001 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC). Li estis lernanto ĉe la Tanque Verde Elementary School de Tucson (Arizono, Usono).
Dedinky
Dedinky (dedinki), (hungare Imrikfalva) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava. La historiaj nomoj estis hungare Imrichfalu, slovake Imrichovce.
Situo
Dedinky situas flanke de monto 1121 m alta, laŭ akvorezervujo, fervojo Brezno-Gelnica preteriras. Rožňava troviĝas 32 km.
Shinya Nishikawa
Shinya Nishikawa (西川 慎也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos.
Chalamera
Chalamera [ĉalaMEra] estas municipo de la distrikto de la Malsupra Cinca en la provinco de Huesca, Aragono, Hispanio. Ĝi havas areon de 11,50 km².
Ĝi estas konata kiel la naskoloko de la verkisto Ramón J. Sender.
Geografio
Ĝia malgranda municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Bajo Cinca, norde de la teritorio de Ballobar. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas preskaŭ ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko estas ĉe la dekstra bordo de la rivero Cinca kaj en la maldekstro de la rivero Alcanadre, ĉirkaŭ kvin kilometrojn antaŭ ol ili kunfluas. Ĝi distancas de Huesca 80 km. Ĝi estas komunikata laŭ la ŝoseo A-131 kun Ontiñena nordokcidente kaj Ballobar sudoriente. Krome loka ŝoseo paralela al la rivero Alcanadre kondukas al Alcolea de Cinca nordnordokcidente.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
Dum la 12-a jarcento kaj ĉefe dum la 13-a jarcento diversaj aragonaj reĝoj donis (kaj rericevis) la lokon kaj la kastelon al diversaj senjoroj ĉu ekleziaj ĉu civilaj:
La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Chalamera: oni malaltiĝis el 457 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 117 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (kortobirdoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco de la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de maizo, sunfloroj, luzerno, plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Henri Rabaud
Henri Benjamin RABAUD (10a de Novembro 1873 – 11a de Septembro 1949) estis franca dirigento, komponisto kaj pedagogo, kiu plenumis gravajn postenojn en la franca muzika medio kaj subtenis ĉefajn konservativajn tendencojn en la franca muziko en la unua duono de la 20-a jarcento.
Vivo kaj kariero
El familio de muzikistoj, li studis en la Konservatorio kun André Gedalge kaj Jules Massenet. En 1908, li iĝis dirigento en la Pariza Opéra-Comique kie li poste dirigentis la 100an ludadon de sia opero Mârouf, savetier du Caire, kaj el 1914 ĝis 1918 li dirigentis la Parizan Operejon. En 1918 li iĝis muzika dirigento de la Bostona Simfonia Orkestro dum nur unu sezono antaŭ reveni al Parizo. Estante en Bostono, li estis elektita kiel membro en la grupo Alpha de la frataro Phi Mu Alpha Sinfonia, nome nacia frataro de muzikistoj.
Post la rezigno de Gabriel Fauré en 1922, Rabaud estis lia sukcedanto kiel direktoro de la Konservatorio, kie li restis ĝis sia retiro en 1941. Elstaraj studentoj dum tiuj jaroj estis Olivier Messiaen, Jean Langlais, kaj Jehan Alain. Kolegoj estis Paul Dukas kaj Jean Roger-Ducasse por kompono, Marcel Dupré por orgeno, Marcel Moyse por fluto, kaj Claire Croiza por kanto.
Afgana milito (1979-1989)
La Afgana milito (1979-1989), foje malĝuste nomata la Sovetia-afgana milito ( جنگ شوروی در افغانستان; Афганская война) estis milita interveno de Sovetunio en Afganujo inter 1979 kaj 1989 kaj la reagoj de kontraŭstaraj tendencoj ĉefe islamistaj.
Afgana interna milito ĝis 1979
Post la enpotenciĝo de la komunisma Demokrata Popola Partio de Afganistano (DPPA) sub gvido de Nur Mohammad Taraki la 27-an de aprilo 1978 oni daŭrigis proksimiĝan politikon al la Orienta bloko, por antaŭhelpi la sociajn reformojn pri instruado, agrodivido.
La sekularigo kaj la forpelo de la iam privilegiaj grupoj kaŭzis grandan kontraŭstaron, kiun apogis eĉ la usona CIA. Tiutempe fondiĝis ĉirkaŭ 30 muĝahidaj grupoj. Pro diferencaj politikkaj celoj okazis eĉ diskutoj en DPPA kaj oni eĉ murdis Taraki. Enpotenciĝis Hafizullah Amin en septembro de 1979 kaj provis subpremi la kontraŭstaron. Tio kaŭzis akriĝon de la interna milito.
Taraki petis plurfoje kaj urĝe sovetian militan helpon, por venki la internajn batalojn. Kvankam Sovetunio komence rifuzis tion por eksterpolitikaj riskoj.
Sovetia invado
La intervenon kondamnis tuj la okcidentaj kaj la islamaj landoj, multaj landoj bojkotis eĉ la somerajn olimpiajn ludojn de 1980. Granda parto de la afgana armeo aliĝis al la kontraŭstaro kaj la muĝahidoj ricevis internacian apogon. La 21-an de marto de 1980 fondiĝis la Islama alianco por libereco de Afganujo kiel alianco de islamaj kaj monarĥiaj grupoj. Tiuj grupoj estis ideologie tre dividitaj kaj la kunlaboro limiĝis je kontraŭbatalo de la komunista regado.
La batalo kontraŭ la sovetiaj invadintoj kaj la komunista regado estis gvidita fare de alianco el sep islamaj partioj, kies ĝenerala stabo rezidis en Pakistano kaj estis tre dividita inter si. La gvidantoj de la partioj estis nomumitaj en la okcidentaj ĵurnaloj Warlords (militestroj).
La sovetiaj kaj la afganaj registaraj grupoj ne sukcesis – spite al la militista kaj aera supereco – rompi la kontraŭstaron de la muĝahidoj. Kvankam ili povis rapide okupi gravajn urbojn kaj vojojn, ili ne havis kontrolon ekster la grandaj urboj. En 1982, la situo iĝis milita pato, dum ambaŭ flankoj gvidis pli kaj pli brutalan batalon. Ŝanĝo en la daxura konflikto okazis nur post 1986 danke al elekto de Miĥail Gorbaĉov al ĝenerala sekretaro de la KPdSU, kiu promesis fini la militon en Afganujo. Krom tio, la sovetaj trupoj perdis la aeran superecon pro la transporto de tremodernaj Stinger-raketoj al la nuĝahedoj, fare de CIA. La soveta gvidantaro konkludis al tio, ke la milito ne estas venkebla kaj provis trovi elirvojon, eltiri la trupojn el la lando.
En majo 1986, Mohammed Naĝibullah sekvis Karmal kiel ĉefministro kaj provis mildigi la militon per interparolo. Babrak Karmal restis ĝis 20-a novembro 1986 prezidanto de la revolucia soveto kaj tiel ŝtatgvidanto.
Deiro de la sovetiaj trupoj kaj vojo en la novan internan militon
La rekta interparolo okazis jam ekde 1982 en Ĝenevo per perado de la Unuiĝintaj Nacioj inter Afganujo kaj Pakistano kaj rezultis la 14-an de aprilo 1988 al subskribo de kontrakto, por normaligi la rilatojn inter la landoj kaj ne intermiksiĝi en la internajn aferojn. Aldone ili interkonsentis pri realveno de la afganaj rifuĝintoj tiam vivantaj en Pakistano. Sovetunio kaj Usono garantiis ne-intermiksiĝon en la afganajn internajn aferojn. La retiriĝo de la sovetaj trupoj devis okazi ĝis mezo de februaro 1989. La muĝahidoj rifuzis la traktaton – ekvalidan la 15-an de majo 1988 – kaj ne volis koalician registaron sub gvido de Naxgibulaĥ. Ekde majo de 1988, Sovetunio komencis eltiri siajn trupojn (oficiale 100.300 soldatojn) el Afganujo, sed la muĝahidoj plu atakis ilin dum tio, tiel la sovetaj soldatoj devis batali en julio de 1988. La sovetaj fortoj tute forlasis la landon je la 15-a de februaro 1989, sed postrestis „konsilistoj” kaj eĉ materiala apogo de la favorata registaro.
En Afganujo mortis dum la bataloj ĉirkaŭ 1,5 milionoj da afganoj, 5 milionoj fuĝis. Ĉ. 15.000 sovetiaj soldatoj mortis, dekmiloj vundiĝis fizike aŭ psiĥe.
La kontraŭkomunistaj fortoj formis kontraŭregistaron jam en februaro de 1989 en la pakistana Peŝavaro. Ĝis somero de tiu jaro daŭris batalo por Ĝalalabad, sed la muĝahidoj ne sukcesis konkeri ĝin. Ĝis printempo de 1992, la muĝahidoj daŭre fortiĝis kaj ekregis en plimulto de la lando. La 16-an de aprilo 1992, Naĝibulaĥ abdikis, post kiam Sovetunio deklaris akcepti la islamisman ŝtaton kaj ĉesigi la militistan helpon. La 25-an de aprilo, la muĝahidoj senbatale enmarŝis kaj okupis Kabulon. En la plua interna batalo venkis la fundamentalisma Talibano kaj ekkonstruis islamisman religian ŝtaton.
Bn
La vorto havas plurajn signifojn:
Nawal El Moutawakel
Nawal EL MOUTAWAKEL (n. la 15-an de aprilo 1962) estas maroka atletistino. Ŝi gajnis la 400-metran virinan hurdokuradon de la Somera Olimpiko 1984. Ŝi tiel fariĝis la unua olimpika islama ĉampionino naskiĝinta en Afriko. El Moutawakel estis nomumita en 2007 kiel ministro pri sportoj en la nova registarkabineto de Maroko.
Ŝi en 1998 fariĝis membro de la Internacia Olimpika Komitato.