cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santo Calì
En la libro "Legendo de Etno", anstataŭe, li kolektis ok legendojn, lernitajn de la poeto per la voĉo de la kamparanoj kaj paŝtistoj kiuj vivis sur la deklivo de la vulkano kaj reverkis uzante lingvon kie la literatura registro kaj la populara registro kunekzistas, kreante mirindan lingvan ludon surbaze de kiu la idiliaj tonoj de la priskriboj de la Etna-pejzaĝoj alterniĝas kun la popularaj tonoj de la bunta vortaro linguagloss-a. Li instruis ĉe la mezlernejo Michele Amari en Giarre. Multaj el liaj poeziaj komponaĵoj estis eldonitaj postmorte en la kolekto La notti longa (1972).
Ridorano
La ridorano (Pelophylax ridibundus) esta la plej granda rano indiĝena de Eŭropo kaj ĝi apartenas al la familio de veraj ranoj. Ĝi estas tre simila laŭ aspekto al la tre proksimae rilata manĝebla rano kaj Pelophylax lessonae. Tiuj tri specioj, nune denove en la genron Pelophylax, estas ofte referencataj kiel "verdaj ranoj" por distingi ilin el la pli surteraj eŭropaj specioj de la genro Rana, kiuj estas konataj kiel "brunaj ranoj" (plej bone ekzempligita de la ofta rano Rana temporaria).
Karakteroj
Estas granda variado laŭ koloro kaj modelo, game el malhelverda al bruna aŭ griza, foje kun kelkaj pli helverdaj linioj; pli hela linio sur la dorso estas ĝenerale videbla. La populacioj de Okcidenta Eŭropo estas ĝenerale malhelverdaj al nigraj kun malhelaj punktoj sur dorsoj kaj flankoj kaj tri klaraj verdaj linioj surdorse.
Émile Masson
Émile MASSON (naskiĝis la 28-an de julio 1869 en Brest, mortis la 8-an de februaro 1923 en Parizo) estis franca bretona verkisto, filozofo, humanisto, pedagogo, anarkiisto, pacisto, defendanto de la bretona lingvo kaj de Esperanto.
Biografio
Kvankam Émile Masson naskiĝis en Brest, en Bretonio, la bretona ne estis lia denaska lingvo. Li lernis ĝin nur pli malfrue. La horizonto de lia penso evoluis kaj plivastiĝis dum restado en Parizo pro la frekventado de anarkiistoj, kolektivistoj, antimilitaristoj, Dreyfus-anoj, pro amikiĝo kun Petro Kropotkin, Louise Michel, Jean Grave, Romain Rolland, konatiĝo kun la sindikatistoj Pierre Monatte kaj Alfred Rosmer, Gustave Hervé, la unuaj instruistaj sindikatanoj de l'École émancipée Louis kaj Gabrielle Bouët, kun poetoj, verkistoj kaj artistoj kiel André Spire, Jean-Julien Lemordant. Kiam li loĝis en Rennes, la urbo kie kapitano Dreyfus estis juĝita, li kun Charles Péguy defendis lin, sed li rompis tiun amikecon ekde kiam Péguy subtenis naciistan vidpunkton. Diversgrade inspiris lin kaj influis lian penson ankaŭ Konfuceo, Leo Tolstoj, Gandhi, Thomas Carlyle, Henry David Thoreau, Walt Whitman, Nietzsche kaj ĉefe Élisée Reclus....
Junaĝe, Émile Masson seniluziiĝis pri la civiliza rolo de Francio kaj de ties armeo; malfermiĝis liaj okuloj pri la "socia mensogo de egaleco kaj frateco". Li partoprenis en la fondo de popolaj universitatoj (1899-1905) por eduki laboristojn kaj kamparanojn. Licenciulo pri filozofio kaj angla lingvo, li fariĝis profesoro pri angla lingvo en la liceo de  Pontivy.
Il Gattopardo
Il Gattopardo (La jaspita leopardo) estas verko verkita de Giuseppe Tomasi di Lampedusa, inter finoj de 1954 kaj 1957. Komence rifuzita de la eldonejoj Einaudi kaj Mondadori, ĝi estis postmorte eldonita de la eldonejo de Giangiacomo Feltrinelli kun antaŭvortoj de Giorgio Bassani. En 1959 ĝi akiris la Premio Strega, kaj en 1963 Luchino Visconti faris kinan adapton, en kiu stelulis Claudia Cardinale, Burt Lancaster kaj Alain Delon, kio redonis novan famon al la romano.
Émile Masson
Biografio
Tre internaciistema, li strebis akordigi tiun ideon kun la bretona identeco : "La lingvo de popolo, tio estas la haŭto de ĝia animo !". Kvankam profesoro pri la angla kaj subtenanto de la bretona lingvo, Émile Masson bone perceptis la eblan reciproke kompletigan rolon de etna lingvo kaj de la neŭtrala Internacia Lingvo Esperanto en la rolo de interetna komunikilo : "La liberecana propagando, kie ajn ĝi fariĝas, devas alpreni la landan dialekton, eĉ se nur por la sola celo disvastigi la ideon, la alprenon de internacia lingvo." … "Estas memkompreneble ke necesas internacia lingvo, ke necesas per ĉiaj rimedoj disvastigi ĝin" …. Novelo preferata de li, "Le rouge-gorge", el lia filozofia novelaro "Les Rebelles" (La Ribelantoj) aperis en Esperanto-traduko sub la titolo "La rubekolo" en 2003, la Memorjaro Émile Masson.
Neŭrastenio trafis lin ekde 1909 kaj malebligis al li daŭrigi sian agadon post la milito. Émile Masson mortis 54-jara en malsanulejo de la strato Picpus, en Parizo. Li estis entombigita en la Pariza tombejo de Ivry sen paroladoj nek floroj, sen religia ceremonio, same kiel okaze de lia edziĝo. Lia edzino Elsie mortis en 1953 en Pontivy. Unu el iliaj du filoj, Michel Masson, estis urbestro de Pontivy de 1971 ĝis 1983.
Momente forgesita
Émile Masson estus falinta en forgesejon sen la pionira esplorado kaj laboro de Jean-Yves Guiomar kies eseo "Antée : les Bretons et le socialisme" (Anteo : La bretonoj kaj la socialismo) rivelis lian multfacetan humanece engaĝitan kaj riĉan personecon kaj verkaron. Pliaj kontribuoj venis de Lucien Raoul, Faňch Broudic, Jacques Gury. Siavice, Marielle kaj J.-Didier Giraud zorgeme esploris, dum pli ol 15 jaroj, aldone al tiu materialo, amason da dokumentoj kaj korespondaĵoj, kiujn Émile Masson interŝanĝis kun eminentaj pensuloj de sia epoko. La unua frukto de tiu laŭdinda laboro estis la publikigo, en majo 1991, de 384-paĝa libro riĉa je referencoj sub la titolo "Émile Masson, professeur de liberté" (Émile Masson, profesoro pri libereco). Tiun laboron, ili kompletigis en 2003 per internacia kolokvo ariginta dudek esplorantojn pri la vivo kaj verkaro de Émile Masson, ne nur el Bretonio aŭ Francio, sed ankaŭ el Belgio (Maria Chiara Gnocchi), Britio (Sharif Gemie, Kimrio; Ronald Creagh : anglo-franco vivanta en Francio), Ĉinio (LIU Xiaojun), Germanio (Brunhilde Wehinger), Japanio (Haruo Takahashi) kaj Usono (John Clark, Lewis R. Pyenson, Francis McCollum Feeley (usonano vivanta en Francio).
Ekologiista pedagogo
Same kiel Komenio, "la patro de la moderna pedagogio", Émile Masson volis ke la edukado estu alirebla por ĉiuj infanoj sen distingo de socia klaso kaj sekso. Tiujn principojn li trovis en studado de Konfuceo. Estas esence konsciigi infanojn pri neceso de reciproka estimo inter knaboj kaj knabinoj, estontaj viroj kaj virinoj. Lia romano "L’Utopie des îles bienheureuses dans le Pacifique en l'an 1980" (La utopio de la feliĉegaj insuloj en Pacifiko en la jaro 1980) spegulas respekton al la naturo, antaŭtempajn ekologiistajn principojn. En ĝi, Émile Masson lokigis studadon de la naturo samrange kiel sciencoj, artoj, filozofio, ktp.
Feministo, ne nur en teorio
La plej granda kaj bela bonŝanco en la vivo de Émile Masson nomiĝis Elsie Wright (nask. en 1878 en Dunkerque - mort. en 1953 en Pontivy). Elsie estis neagnoskita infano de anglaj gepatroj. Pri ŝi kaj ŝia edukado zorgis Louise Wright ("Onklino Emma") en Kimrio. Elsie trovis laboron kiel tradukistino en Francio. Ŝi havis okazojn legi skribaĵojn de Émile Masson kaj konstati kongruecon de vidpunkto kun li. Ŝi admiris lin. Émile ne emis vidi por edzino la rolon de servistino. Li tuj sentis ke Elsie estos tiu virino "kies ĉeesto ne estos ĉefe malfortigo por li, plipezigo, sed, male, kiel blovo de aŭdaco kaj de vivo". "Ili ne fianĉiĝis por la feliĉo, sed por la agado". Esenca rolo de viro kaj virino troviĝas en reciproka rivelado de latentaj kvalitoj. Viro kaj virino plifortigas sin, kiam ili strebas reciproke valorigi siajn kapablojn kaj kvalitojn malprofite al siaj mankoj anstataŭ humiligi kaj vundi sin reciproke. Émile Masson ne atendis la estontecon por praktike apliki siajn ideojn kaj principojn pri la rilato inter viroj kaj virinoj. Kun Elsie, li konkrete aplikis en praktiko la principojn de feminismo, t.e. seksa egaleco, per dispartigo de la hejmaj taskoj, i.a. prizorgado de la du infanoj, hejma purigo, ktp. Ankaŭ Elsie multe verkis, tradukis kaj korespondis. Same kiel Émile, ŝi admiris la anglan pensulon kaj socialiston John Ruskin. Post la morto de Ruskin, Elsie verkis biografian artikolon pri li en la revuo "Pages libres" (Liberaj paĝoj, januaro 1902). Ambaŭ kune tradukis en la francan verkojn kaj leterojn de la skota verkisto, poeto, eseisto, antaŭvidanto Thomas Carlyle. En letero al Gabrielle Bouët, li skribis pri edukado de junaj patrinoj : "Mi konfesas ke mi estas mirigita vidi ke, ĝenerale, tiujn ideojn pli bone komprenas la virinoj ol la viroj. Ekzistas tipo de virino naskiĝinta sklavino. Ekzistas da ili pli ol ni kredas, eble pli ol ekzistas da viroj, kiuj estas intuiciaj kaj iniciemaj. La unuaj estigas la malfeliĉon de la tempoj; la aliaj faros al ni, ni tion esperu, novan vivon."
Profesoro pri libereco
"En estonta socio, sen dioj nek mastroj, kio okazos ? La absoluta libereco de la individuistoj, tio estas certigita subpremo por la plej malfortaj, ĉar, kiu kredas je spontana harmonio inter la homoj ?"… "Hierarkioj kaj anarkio ne estas por mi neakordigeblaj, male ! Sufiĉas ke la herooj estu veraj herooj, t.e. ke ili ne sentu kontraŭheroan bezonon trakti la homojn kiel aĵojn"…
Émile Masson deziras la aperon de "profesoroj pri libereco, kiuj vekas la konsciencojn". Li rifuzis baloton kaj naciismon (kiun Albert Einstein konsideris kiel "la morbilon de la homaro") : "Ĉiu nacio estas komparebla al ĉirkaŭbarita kampo sub gardado de soldatoj kie akaparistoj amasigas ĉiaspecajn riĉaĵojn, kaj eĉ la homajn estulojn, kiuj kreas tiujn riĉaĵojn. La intereso de tiuj kiuj superregas kaj akaparas estas pluteni kaj plifortigi sian potencon. La plej certa kaj malplej danĝera rimedo por ili mem estas reprezenti la homojn de najbaraj nacioj kiel menshandikapitoj kun plej perversaj intencoj aŭ kun homa esenco entute morale malsupera. Kiam la homoj de iu ajn nacio estas persvaditaj ke tiuj de la najbara nacio estas speco de sovaĝbestoj malsataj je vivantaj predoj aŭ kiel banditoj, kiuj ne havas aliajn kialojn aŭ rimedojn por vivi ol la krimo, la agresado, la ŝtelo… estas tute nature ke ili gardas sin kontraŭ tiuj rabobestoj, tiuj banditoj, kaj eĉ sentas sin devigataj peli ilin ĝis ilia hejmlando…".
Por Émile Masson, la revolucio, "Tio estas vi !", tio ne estas procezo sub ies gvidado sed persona, individua strebo. Li ne entuziasmiĝis por la rusa revolucio de 1917, kiu vekis tiom grandan tutmondan sed iluzian esperon. La faktoj kaj la historio pravigis lian sintenon. Kial tiom da suferoj, da kruelaĵoj, da detruoj por rezultato poste ŝtelita fare de nova speco de same senskrupulaj kaj kruelaj regantoj ?
Komparinda estas la penso de Émile Masson, amiko de Kropotkin, kun tiu de la ĉina esperantista anarkiisto Bakin, fervora disĉiplo de Kropotkin. Interretaj ligiloj estas aldonitaj tiucele fine de tiu ĉi artikolo.
Pacisto
En 1915, en manskribitaj "Notoj por miaj filoj", Émile Masson skribis ke "necesas pli da kuraĝo por eduki unu homon ol por buĉi dek" kaj, al sia amiko la poeto André Spire : "La milito, la murdo, la perforto solvas nenion. Nur la ekzemplo, mil kaj milfoje repetita, de individuaj energioj rifuzantaj ĉiun perfortan agon povas kaj devas solvi ĉiujn batalojn de la homo. " Ĝuste en la sama periodo, D-ro Zamenhof lanĉis sian "Alvokon al la diplomatoj". Kvankam Zamenhof kaj Masson neniam renkontiĝis, ili estis eksterordinare proksimaj laŭ penso rilate al la problemoj de naciismo, kiel atestas la respondo de Zamenhof al la Tutmonda Hebrea Ligo (1914) : "Mi estas profunde konvinkita, ke ĉiu nacionalismo prezentas por la homaro nur plej grandan malfeliĉon, kaj ke la celado de ĉiuj homoj devus esti : krei harmonian homaron. Estas vero, ke la nacionalismo de gentoj premataj — kiel nature sindefenda ago — estas multe pli pardoninda, ol la nacionalismo de gentoj premantaj ; sed, se la nacionalismo de fortuloj estas nenobla, la nacionalismo de malfortuloj estas neprudenta ; ambaŭ naskas kaj subtenas unu la alian, kaj prezentas eraran rondon de malfeliĉoj, el kiuj la homaro neniam eliros, se ĉiu el ni ne oferos sian grupan memamon kaj ne penos stariĝi sur grundo tute neŭtrala." (Zamenhof kaj la juda demando ")
La unuan tagon de 1916, Émile Masson redaktis dupaĝan artikolon sub la titolo "Alvoko al paco". La 5-an de januaro 1915, en Ĝenevo, la Esperanto-pioniro Hector Hodler lanĉis analogan alvokon sub la titolo "Super". Eliri el la venena spiralo de malamo estis por ambaŭ necesa. Émile Masson strebis senigi la spiriton de la homoj je ambaŭflanke ekzistanta ŝovinisma influo :
"''Se vi estas, en via koro, kontraŭ la milito kaj por la paco, ne timu, luktante per ĉiuj viaj fortoj por la paco kaj kontraŭ la milito, agi kvazaŭ malbonaj civitanoj. Retenu nek vian langon, nek vian koron. Kiu ajn luktas kontraŭ la milito kaj por la paco luktas por Francio kaj por la Homaro. Luktante por la paco, kontraŭ la milito, vi ne luktas, kiel oni mensoge diras tion, por ke via lando estu humiligita fare de aliaj landoj… Kiam francoj mortigas germanojn, el la sango de mortigitaj germanoj fermentas hato kaj venĝemo en la koro de la fratoj kaj de la filoj de tiuj, kiujn ili mortigis… tiel, do, kiam francoj mortigas germanojn, tio estas kvazaŭ ili irus serĉi murdistojn, aŭ aperigi rabobestojn, por veni tranĉi la gorĝon al ili kaj al ĉiuj kiujn ili amas… Kaj kiam la germanoj mortigas francojn, ili faras ekzakte la saman aferon; ili ekscitas senkompatajn murdistojn kontraŭ siajn proprajn fratojn aŭ siajn proprajn infanojn. Por ĉiam malbenata estu la milito !".
En tio, Liu Xiaojun vidis konfucean influon. Tiun fakton ilustris, jardekojn poste, la usona financisto George Soros kiam li diris pri la milito de Irako kaj la kontraŭterorista politiko de la usona prezidento George W. Bush : "Ni estas kreantaj pli da teroristoj pro la milito en Irako ol ni povos mortigi da ili."
"Mi scias ke la aliancitaj armeoj estas plenaj je bonaj animoj kiuj volas morti por ke la vivo estu vivinda. Sed mi ne estas nescianto pri tio ke samaj animoj ne mankas ankaŭ en la malamikaj vicoj. (…) Ĉu la milito, kiu devigas samajn homojn sin mortigi reciproke, ne estas la plej granda krimo ?" (1917).
Dum la rusa Revolucio de 1917 vekis grandan esperon tra la mondo, dum aliaj intelektuloj sen scio pri kio vere okazis, vokis al subteno de la revoluciaj fortoj, Émile Masson jam antaŭvidis en ĝi iluzian vojon : "Tio kio violente naskiĝas violente pereos." La revoluciuloj ne imagis ke devojiĝoj okazos post la nekalkulebla forofero de fortoj, post suferegoj, teroraĵoj, detruoj, kaj ke regantoj ne pli skrupulaj ol la antaŭaj iam akaparos al si la profiton. Li opiniis ke vera revolucio estas individua afero, ke ĝi komenciĝas en ĉiu individuo, ke ĝi konsistas en memregado por ĉiu individuo, ke la homaro povas antaŭeniri nur per la ekzemplo kaj la pedagogio.
Kalvinana preĝejo (Diósgyőr)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Miskolc, en loĝkvartalo Diósgyőr.
Historio
En 1764 kalvinana pastro ricevis permeson de Maria Tereza de Aŭstrio por konstrui preĝejon en Diósgyőr. La konstruado komenciĝis en 1769 kaj finiĝis en 1771. La turo pretiĝis en 1803. En 1819 supro de la turo bruliĝis, tial en 1863 oni kovris ĝin per metalo. La orgeno alvenis en 1908. En 1927 la preĝejo ricevis kurenton por lumado en 1927, gason por hejti en 1975.
Konstruaĵo
La preĝejo situas laŭ placo en korto. En la mezo de la fasado turo altiĝas, sube estas la enirejo (sed estas ankaŭ alia enirejo ĉe la suda parto). Apude oni metis memortabulon pri la konstruado en 1987. Post la turo la navo etendiĝas, kiu finiĝas per duonronda sanktejo. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimo. La mebloj estas originaj el la jaro 1772.
61 (nombro)
Sesdek unu (61) estas la natura nombro kiu sekvas 60 kaj antaŭas 62.
La nombro 61 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Catherine Zeta-Jones
Catherine ZETA-JONES (naskiĝinta  en Swansea, Kimrio) estas brita aktorino.
Léman Express
Léman Express (laŭvorte: "Ekspreso de Lemano") estas internacia rapidtrajno kiu priservas la svisan urbon Ĝenevo kaj ĝiajn ĉirkaŭaĵojn.
Thun-Hohenstein
Gravaj familianoj estis Friedrich von Thun und Hohenstein, Maria Wilhelmine von Thun und Hohenstein, Leopold von Thun und Hohenstein, Franz Anton von Thun und Hohenstein, Galeazzo von Thun und Hohenstein, Johann Ernst von Thun kaj Róża Maria von Thun und Hohenstein.
Catherine Zeta-Jones
Por la rolo en la filma muzikalo "Ĉikago" ŝi ricevas en 2003 la Oskar-premion kiel la plej bona flankrolulo.
En aprilo 2011 ŝi anoncis ke ŝi suferas pri dupolusa obstrukco.
Plouharnel
Plouharnel [pluaʁnɛl] estas franca situanta en departemento Morbihan, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Plouharnelais.
Fehl-Ritzhausen
Fehl-Ritzhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Germana aŭtovojo A8
Gravaj urboj laŭlonge de la vojo estas interalie Neunkirchen, Pirmasens, Karlsruhe, Ŝtutgarto, Ulm, Aŭgsburgo, Munkeno, Rosenheim, Traunstein kaj Bad Reichenhall. La aŭtovojo krucas la aŭtovojojn A620 (proksime de la urbo Saarlouis), A6 (proksime de la urbo Neunkirchen), A62 (proksime de la urbo Pirmasens), A5 (proksime de la urbo Karlsruhe), A81 (proksime de la urbo Leonberg ĉe Ŝtutgarto), A7 (proksime de la urbo Ulm), A99a, A81, A82, A99 kaj A995 (proksime de la urbo Munkeno) kaj A93 (proksime de la urbo Rosenheim).
Stacio Tezukayama
Stacio Tezukayama (japane: 帝塚山駅 [Tezukajama-eki], angle: Tezukayama Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Simpla maŝino
EN fiziko, simpla maŝino estas iu ajn aparato al kiu nur necesas aplikado de ununura forto por funkcii. Laboro estas farita kiam forto estas farata kaj rezultas kun movado trans distanco. La iomo da laboro bezonata atingi celon estas konstanta; tamen la forto bezonata povas esti malgrandigita se la pli malgranda forto estas farata trans pli granda distanco. La proporcio inter la du fortoj estas la mekanika avantaĝo.
Jen kelkaj tipoj de tradiciaj simplaj maŝinoj:
Levilo estas vergo, kies unu punkto, nomata akso, estas fiksa, kaj ĉirkaŭ kiu la vergo turniĝas. La mekanika avantaĝo de levilo estas la distanco inter la akso kaj la punkto, kie la forto estas aplikata. Dividita per la distanco inter la akso kaj la punkto, kie la forto estas generita. La momento de forto egalas al duoble la distanco de la akso, kaj egalas por ambaŭ fortoj. Ekzemple, tenajlo: Forto estas aplikata al la longa tenilo per la manoj, kiu multiĝas per multe pli forta forto en la mallonga kapo de la forcepso. Pago estas malproksime: la teniloj moviĝas pli grandan distancon de la kapo. Ĝi estas gruo de la unua speco, en kiu la akso estas inter la punktoj de apliko de la fortoj. Kontraŭe, en dua speco de gruo, la du fortoj estas uzataj ĉe la sama flanko de la akso: ekzemple nuksorompilo.
Rado kun spindelo - Simpla maŝino, kiu duobligas potencon koste de pli longa maniero: la mekanika avantaĝo estas la diametro de la rado dividita per la diametro de la spindelo. La tordmomanto estas konservita en la rado kaj akso. Ekzemploj estas dento kaj mana ŝraŭbturnilo, kiuj duobligas potencon. Ekzemple, aŭta rado estas rado kun akso kies celo estas la malo - malfortigi potencon por akiri pli rapidan movadon.
Pulio - Sistemo de pulioj kun ŝnuro atingas mekanikan avantaĝon per duobligado de la ŝnuro kiu tiras specialan pulion: unu pulio kie la ŝnuro estas ankrita de la pinto ĉe unu fino kaj tirita supren ĉe la alia fino, estos tirita supren per duoblo forto de la ŝnura streĉado, ĝis alteco egala al duono de la ŝnuro. Ĉiu aldona pulio povas aldoni unu al la me mechanicalanika avantaĝo (kiam la ŝnuroj kaj pulioj estas aranĝitaj laŭ certaj manieroj). Ŝarĝ-levaj sistemoj estas ankoraŭ uzataj hodiaŭ, ekzemple sur konstruejoj.
Dekliva ebenaĵo - En sia plej simpla formo dekliva ebenaĵo estas deklivirejo uzata por levi objektojn. La forto bezonata por puŝi objekton per horizontala forto estas la pezoforto multobligita per la angula inklino de la klavo, t.e.la mekanika avantaĝo estas unu el la partoj de la klavo. La alteco al kiu leviĝas la osto estas la horizontala distanco duobla de la angula klavo.
Kojno estas malgranda bevelita ebeno, kiu estas puŝita por krei forton perpendikularan al la puŝodirekto, kaj ĝi agas sammaniere kiel simpla bevelita ebeno, kun la sama mekanika avantaĝo egala al unu parto de la kojnangula klavo.
La kojno funkcias je la sama principo.
Ŝraŭbo estas dekliva aviadilo volvita ĉirkaŭ vergo. Denove la sama principo funkcias, sed ĉi tie la ŝraŭba rotacio estas la movado, kiu kreas mekanikan avantaĝon. Per longa rotacio de la ŝraŭbo kun certa forto kreas multe pli grandan vertikalan movadon, kiu estas uzata por penetri malmolajn surfacojn. Ŝraŭbo ankaŭ povas esti uzata por ŝanĝi direkton de movado, ekzemple pumpante akvon per puto per turnado de la ŝraŭbo.
Lurah Bilut
Lurah Bilut estas malnova vilaĝo en Pahango, Malajzio.
Geografio-Loko
Estas la plej malnova posedaĵurbeto en Malajzio. Estas en la distrikto de Bentong, Pahango. Tiu posedaĵurbo estis farita en 1960 fare de la Federal Land Development Authority (FELDA).
La urbeto havas Petronas-benzinstacion, busstacidomon, kaj butikumas inkluzive de pli ol 30-jara kafbutiko.
La kanto kaj filmo de Bilut
Filmo: Bilut (2006)
Pugmil
Pugmil estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.369 loĝantojn en 2010.
La aŭtuno de la patriarko
La aŭtuno de la patriarko (hispane El otoño del patriarca) estas romano verkita de la kolombia verkisto Gabriel García Márquez en 1975.
Ĝi estas laŭ la verkisto mem "poemo pri la soleco de potenculo". La aŭtuno de la patriarko estas difinebla kiel ampleksa rakonto de la vivo de eterna diktatoro. La libro dividiĝas en sek sekciojn, kiuj ĉiuj ree raportas la saman rakonton de senlima potenco posedita de tipa, karibia tirano.
García Márquez kreis la fikcian ĉefpersonon laŭ la modelo de veraj aŭtokratoj, inkluzive de sia samlandano Gustavo Rojas Pinilla, de la generalo Francisco Franco de Hispanio (la romano estis verkita en Barcelono) kaj de la venezuela Juan Vicente Gómez. El tio rezultas universala intrigo, pri la katastrofaj konsekvencoj kaze de tro granda potenco por unu sola homo.
Cindra lumo
Cindra lumo aŭ terlumo estas fenomeno kaŭzita de lumo reflektita el la tero sur la lunon kaj tiun lumon oni rericevas el la luno. Alivorte, kiam oni vidas la felbe brilan parton de la luna disko prilumitan de la tera lumo, tion oni nomas "cindra lumo". Ĉar la tero ĉiam reelsendas la sunlumon sur la lunon, oni neniam vidas la lunon tute malhela dum luna eklipso, ĉar, kvankam la suno ne rekte lumigas la lunon, ĝi estas ankoraŭ videbla pro cindra lumo.
Cheia (Mihai Viteazu)
Cheia (Mihai Viteazu) [keja] (hungare: Mészkő mesko) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Turda. En 1910 ĝi havis 848 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 554 (rumanoj, 25% hungaroj). Sur ĝia teritorio troviĝas Cheile Turzii. Ĝia unua mencio estas en 1333. Ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Mihai Viteazu.
Andreas Krieger
Andreas KRIEGER [kri:ger] (20-an de julio 1966 en Berlin kiel Heidi Krieger) estas iama germana globĵetistino, kiu en 1997 operaciigis sin al viro.
Vivo
Heidi Krieger komencis sporti en la malpeza atletiko en aĝo de 13 jaroj kaj iĝis dopumita ekde la aĝo de 16 jaroj - sen ŝia scio - per anabolikoj kaj viraj hormonoj.
Laŭ esploroj, Heidi Krieger ricevis de 1982 ĝis 1984 grandan dozon da oral-turinabolo. Krieger estas hodiaŭ unu el la malmultaj iamaj GDR-sportistoj, kiu publike parolas pri dopada praktiko de la GDR.
Aŭgusto de 2009
Jen listo de okazaĵoj en aŭgusto de 2009.
Andreas Krieger
Vivo
Ŝi akiris oran medalon en globĵeto en 1986 kun 21,10 m en la Eŭropa ĉampionado, sed ŝi tion poste redonis. Oni nomumis post ŝi la medalon Heidi Krieger, kiun hodiaŭ donas la Asocio Doping-Opfer-Hilfe (dopaĵ-viktim-helpo) al balatantoj kontraŭ la dopado.
La aspekto de Heidi Krieger iĝis vireca pro la donitaj testosteronaj hormonoj, tiel ŝi decidis ŝanĝi sian sekson. Tio okazis en 1997 kaj ŝi prenis la nomon Andreas. Andreas Krieger plendis, kulpigis kun aliaj dopaĵ-viktimoj la prezidanton de la germana Gimnastik- kaj Sportasocio de GDR, Manfred Ewald, pro korpodifektigo, kiu estis pro tio kondamnita je provtempo.
Lubuk Paku
Lubuk Paku estas urbeto en Pahango, Malajzio.
Andreas Krieger
Vivo
Andreas Krieger ekde 2002 estas edziĝinta.
Lubuk Paku
Historio
Tiu historia policejo estis embuskita kaj detruita fare de Dato' Bahaman, Tok Gajah kaj Mat Kilau anoj dum brita protektorato en Pahango komence de la 19-a jarcento.
Geografio-Loko
La urbeto proksimas de Maran urbeto. La ĉefaj trajtoj de tiu urbeto estas la historia Lubuk Paku policejo kaj rivero Pahango.
Haus Zum Großen Paradies und Esel (Erfurt)
Priskribo
La domo estas superkonstruaĵo parcelita kun pluraj loĝejoj kaj du internaj kortoj. La antaŭa parto en la direkto de la Fiŝbazar-placo estas trabfakaĵo de la malfrua 18-a jarcento sur gotikstilaj restoj de kelo kun trapasejo al la korta zono. La plej malnova parto en la flanka alo ĉe la urbodoma strateto estas masiva, similante al loĝturo, kun etaj fenestroj (de 1243). Pli sude troviĝas alia teretaĝe voluma konstruaĵero kun framskeletaĵo je la unua etaĝo (14-a jc.) kaj deponeja alkonstruaĵo el la 19-a jc.
Super la keloj de la 14-a jc. estas la teretaĝo de 1469 kun la blazono de la Kellner-klano. En la korta zono estas konstruaĵeroj por neprivata uzo (16-a jc.) kun pli novaj enmetitaĵoj. Menciindas la stukitaj plafonoj el la 17-a jc.en la orienta flanka alo.
Piratininga
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Levilo
Laŭ fiziko, levilo estas rigida stango uzata kun ĝusta apogpunkto por multe pliigi la mekanikan forton kontraŭ alia objekto. La multobliga koeficiento de la forto nomiĝas mekanika avantaĝo, kaj estas unu ekzemplo de la principo de momantoj.
Levilo estas unu el la ses simplaj maŝinoj.
Tibor Kovács
Tibor Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Tibor estis hungara arkeologo, muzeestro, altlerneja instruisto.
Tibor Kovács naskiĝis la en Kalocsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Hergiswil ĉe Willisau
Pri la komunumo
Hergiswil ĉe Willisau (prononcu hergisvil ĉe vilisaŭ en la germana Hergiswil bei Willisau) estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1799 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. La komunumo ankaŭ estas konata kiel Hergiswil LU kaj Hergiswil ĉe Napf (germane Hergiswil am Napf).
Geografio
La komunumo Hergiswil ĉe Willisau situas sude de la monto Napf. Ĝia tre vasta teritorio plej parte konsistas el monta kaj monteta kamparo kun valoj, kiujn fosis la diversaj fontoriveroj de Wigger. La komunumo konsistas el multnombraj malgrandaj vilaĝetoj, setlejoj, domgrupoj kaj izolitaj bienoj. Krom la ĉefvilaĝo Hergiswil ĉe la bordo de Enziwigger pli signifaj vilaĝetoj kaj setlejoj estas Hübeli sur alteco de 704 m s.m., Opfersei sur alteco de 712 m s.m., Unterskapf sur alteco de 870 m s.m., St. Joder sur alteco de 945 m s.m., kaj Mörisegg sur alteco de 708 m s.m.
Trafiko
Hergiswil ĉe Willisau situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Hübeli al Willisau. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de 17 km sudoriente en Dagmersellen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hergiswil datiĝas al la jaro 1217 kiel Hergiswile el bienlisto de la Monaĥejo Einsiedeln.
Hergiswil apartenis dum mezepoko al la Grafoj de Lencburgo kaj poste al ties heredantoj, du unue al la Grafoj de Kiburgo kaj poste al la Habsburgoj. Por ili la regionon administris unue la Baronoj de Habsburgo kaj post ties formorto la Grafoj de Arbergo-Valangin, kiuj vendis en la jaro 1407 kun permeso de la Habsburgoj la tutan Grafejon Willisau al la urbo Lucerno. Hergiswil tiam ĝis la Helveta Revolucio estis parto de la lucerna voktejo Willisau. Post la restauracio en la jaro 1803 ĝi fariĝis komunumo de la distrikto Willisau de Kantono Lucerno.
Drahoňův Újezd
Drahoňův Újezd estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume kvar kilometrojn nordokcidente de Zbiroh kaj naŭ kilometrojn oriente de Radnice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1352.
Nelson Bocaranda
Nelson BOCARANDA SARDI estas venezuela televida komentisto kaj enketĵurnalisto.
Bocaranda Sardi komencis studadi ĵurnalismon en 1962, en la katolika universitato Andrés Bello de Karakaso, kaj sekve estis dungita de la televidstacio Venevisión pere de Oscar Yanes, kiu estis lia profesoro pri ĵurnalismo. Bocaranda laboris en pluraj venezuelaj televidstacioj, sed ankaŭ por kelkaj radiostacioj.
Li cetere verkas artikolojn por pluraj gazetoj, inkluzive de El Universal. Li ricevis la premion Premio Nacional de Periodismo, kaj estas rigardata de siaj kolegoj kiel unu el la plej bonaj venezuelaj ĵurnalistoj.
(18822) 1999 NL19
(18822) 1999 NL19 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bolognano
Bolognano estas komunumo de Italio.
Hergiswil
Hergiswil estas la nomoj de du komunumo en centra Svislando:
Leonidoj
La leonidoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 15-a ĝis la 20-a de novembro, kun maksimumo atingita je la 18-a tago de tiu monato. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Leono. La zenita hora ofteco varias ĉiujare. Tiu ĉi povas esti meza (30 meteoroj ĉiuhore) aŭ eĉ tre alta (10000 meteoroj ĉiuhore) se la kometo pasas proksime de la Tero. La meteoroj devenas de la kometo 55P/Tempel–Tuttle.
Vimalakirtio
Vimalakirtio (विमल ' "senmakula" + कीर्ति ' "famo, gloro") estas la ĉefa figuro en la Vimalakirtia Sutro,  kiu prezentas lin kiel la idealan Mahajanan budhiston  kaj samtempano de la budho Gotamo (de la 6-a ĝis la 5-a jarcentoj a.K.). Li ne estas menciita en budhismaj tekstoj ĝis post Nagarĝuno (de la 1-a jarcento a.K. ĝis la 2-a jarcento p.K.) revigligis Mahajanan budhismon en Barato.
Albert Cossery
Albert COSSERY, naskiĝinta je la 3-a de novembro 1913 en Kairo, mortis la 22-an de junio 2008, estis franclingva verkisto nacie egiptano.
Albert Cossery naskigis en burĝa kopta-kristana familio kaj, kiel estis tiam kutima en la riĉaj familioj egiptaj, li studis en franclingva lernejo. Jam 10 jaraĝa li estas perfekte klera en la franca literaturo. Li ekverkas romanojn kaj poemojn. Dum vojaĝo en Usonon li renkontas kun Henry Miller kiu ebligas eldonon de lia unua romano, en jaro 1940,Les hommes oubliés de Dieu (Dioforgesitaj homoj). en 1945 li iras Parizon,kie li instaliĝas en eta gastejo de la studenta kaj intelektula kvartalo Saint-Germain-des-Prés kaj de tiam ĉiam vivis hotele en ĝi, li plu loĝas tie.
Li diras: "Mi posedas nenion, mi estas libera" La monon pri kiom li bezonis, li trovis dank'al amikoj kaj liaj maloftaj libroj. "Ne endas pli. Kiam oni havas kiom eblas vivi, oni ne laboru." Li ne volas partopreni en la "ĉirkaŭa frenezo". Ĉiuj romanoj de Cossery sceniĝas en Egipto. La aŭtoro sentas malfalsan amon je siaj roluloj, ofte pitoreskaj kaj elstare originalaj, kaj se oni ofte sentas ironio en la situacioj, kondutoj, rezonadoj, li neniam estas cinika. El unu inter liaj romanon : Mendiants et orgueilleŭ (almozuloj kaj orgojlaj) oni faris filmon.
Boys Over Flowers
Boys Over Flowers ( 꽃보다 남자, RLT Kkotboda namja, en Esperanto Knaboj sur floroj) estas sudkorea televida serio en kiu ĉefrolas Ku Hye-sun, Lee Min-ho, Kim Hyun-joong, Kim Bum, Kim Joon kaj Kim So-eun. Ĝi elsendiĝis per KBS2 de la 5-a de januaro ĝis la 31-a de marto 2019 por 25 epizodoj.
Hernusanda Esperantista Klubo
Hernusanda Esperantista Klubo (HEK) fondiĝis la 17-an de majo 2006. Ĝi estas radikala esperantoklubo en Hernusando (svede Härnösand) - la ĉefurbo de Västernorrland, Ångermanland, Svedio - kun ĉirkaŭaĵoj. Kiel unua prezidanto Robin Rönnlund estis elektita kaj la klubo dekomence sin distingis de la plejparto de la sveda movado per ne partiĝi en SEF.
Kvankam ankoraŭ malgranda HEK estas unu de la plej aktivaj esperantokluboj en Svedio. HEK aranĝas almenaŭ unu studcirklo po studsezono. Ekde 2009 HEK nuligis sian membrokotizon argumentante ke la esperantomovado bezonas homojn pli ol monon. Laŭ la vidpunkto de HEK estas grave por ĉiu esperantoorganizo pripensi kaj evolui sian rolon (aŭ malrolon!) en la reta epoko.
Ekde 2007 HEK kaj SEJU aranĝas la La Oranĝan Renkontiĝon ĉiujare aŭtune ekster Hernusando. ORo estis la unuan junularkunvenon esperantistan en Svedio dum pluraj jaroj kaj multe helpis revigligi la svedan junularan esperantistan movadon. ORo iĝis konata kiel mojosa kaj iom eksperimentema internacia renkontiĝo por junuloj en bela naturo. La programo kutime miksas seriozajn prelegojn, muziko, poezio, saŭno, homfutbalo, bretajn ludojn k.t.p. Ĝis nun krokodilado preskaŭ forestis dum Oro.
La HEK-anoj laboras diversflanke por riĉigi la esperantan kulturon, ekzemple per traduko de filmoj, kreo de muziko (ekzemple La Perdita Generacio kaj Kanajlaro de esperantistaj piratoj havas sian centron ene de HEK) kaj trovo de novaj manieroj uzi kaj evolui la internacian lingvon (ekzemple ĉe Rolludoj kaj Bakio).
Ekde 2008 aperas neregule La bulteno Aŭroro, eldonata de HEK.
Glücksburg
Glücksburg (dane: Lyksborg) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj estas la plej norda urbo de Germanio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Poľana
Poľana povas esti en Slovakio:
Kola (popolo)
La popolo Kola (hispane ankaŭ Qulla, Qolla aŭ Coya) estas indiĝena popolo de Sudameriko. Ili vivas en norda Ĉilio, nordokcidenta Arĝentino kaj suda Bolivio.
En la 10-a ĝis 12-a jarcento ili estis influitaj de la inkaoj kaj transprenis ties kulturon, ties lingvon keĉua kaj ties progresintan teknologion. En 16-a jarcento ili devis submetiĝi al la invado de hispanoj, kiuj koloniigis ilin kaj ekspluatis ilin kiel minejo-laboristojn. Tamen ili povis kontraŭstari sian pereon, kaj hodiaŭ ankoraŭ vivas laŭ sia tradicio.
Kiel multaj aliaj indiĝenaj popoloj de Ameriko la Kolaanoj ne konis privatan posedaĵon kaj kolektive prizorgis agrikulturon. Iliaj propraj ritoj parte miksiĝis kun elementoj el kristanismo. Ili ankoraŭ celebras paĉamama-kulton, kvankam tiu pli kaj pli degradiĝas al nura turist-alogaĵo.
Dum la ekonomia krizo en Arĝentino (1998-2002) anoj el la popolo (Comunidad Kolla Guaraní en Orán (Arĝentino)) kiel piketeroj baris stratojn por protesti kontraŭ la mizera situacio.
Crăiești (Adămuș)
Crăiești [krəjeŝtj] (hungare: Magyarkirályfalva [madjarkirajfalva]) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Târnăveni. En 1910 ĝi havis 1 321 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 1 291 (rumanoj, 66% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezopoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Adămuș. Crăiești situas ĉe la rivereto Târnava Mică, ĉe la limo al distrikto Alba.
Duklando Kuronio kaj Zemgalio
Inter la jaroj 1561 kaj 1795 ekzistis en parto de la hodiaŭa Latvio la duklando Kurlando aŭ Kuronio kaj Zemgalio ( Herzogtum Kurland und Semgallen, Ducatus Curlandiae et Semigalliae), kiu estis parto de Pollando-Litovio (feŭdo de Livonio, kiu mem estis feŭdo de Pollando-Litovio). La duklando tamen havis iom memstaran politikon, i.a. ĝi estis la plej malgranda eŭropa lando kiu havis kolonion en Ameriko. La kolonio ekzistis mallonge en Tobago inter 1654 kaj 1659, kaj denove de 1660 ĝis 1689. La duklandon fondis Gotthard Kettler, lasta grand-majstro de la Livonia Ordeno, kiu iĝis luterano kaj sekularigis la ordenan landon. Sigismondo la 2-a Aŭgusto kreis el ĝi la duklandon Kurlando kaj Zemgalio kaj donis ĝin al Kettler kiel feŭdo de Pollando. Kettler kaj liaj idoj regis la duklandon ĝis 1737.
En 1795 la kurlanda registaro decidis submeti la landon al la Rusia Imperio. La lasta duko, Peter von Biron, abdikis, kaj la duklando fariĝis rusia gubernio, aŭtonome regata de german-balta nobelaro.
62 (nombro)
Sesdek du (62) estas la natura nombro kiu sekvas 61 kaj antaŭas 63.
La nombro 62 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
pri la nombro 62
La atomnumero de Samario.
La nombro de la franca departemento Pas-de-Calais
Justin Bieber
Justin Drew BIEBER (naskiĝis, do nun -jara) estas kanada kantisto. Li komencis sian karieron en la filma retejo YouTube, kie lia pli posta manaĝero, Scooter Braun, malkovris lian muzikan talenton. Scooter Braun transportigis la knabon al la usona urbo Atlanto, Georgio por konsultiĝi kun la kantisto Usher, kaj rapide interkonsentiĝis kontrakto kun la muzikprodukta firmao Island Records.
La unua muzika albumo de li publikiĝis la 17-an de novembro 2009. Kvar unuopaĵoj el tiu albumo jam antaŭ la albuma publikigo estis inter la 15 plej furoraj popmuzikaj muzikaĵoj en Kanado kaj inter la 40 plej furoraj muzikaĵoj en Usono. La albumo ricevis pozitivan kritikon en la muzikaj amaskomunikiloj, kaj 137 000 ekzempleroj vendiĝis en la unua semajno post la publikigo, kiu signifis plej sukcesan ekvendon de muzika albumo en tiu jaro. Aparte multaj adoleskaj knabinoj adoras la junan kantiston, kaj en muzikaj ĵurnaloj de la jaro 2009 amase abundis afiŝoj kun portretaj fotoj de li, kiujn knabinoj pendigis ĉe siaj litoj.
Ok unuopaĵoj de Justin Bieber atingis la unuan lokon en la usona furorlisto de Billboard:
Justin Bieber naskiĝis kiel filo de anglo-franca gepatroj. La patro, Jeremy Jack Bieber, estas artisto, kaj la patrino, Patricia Pattie Mallette, estas aŭtoro kaj produktanto de kinejaj filmoj.
Karlo la 4-a (Hispanio)
Li edziĝis la 4-an de septembro 1765 kun Maria Luisa de Burbono-Parmo, kun kiu li havis 14 infanojn. Karlo la 4-a ŝajne suferis de malforta volo, kaj fakte konfidis la regadon de Hispanio al Manuel Godoy, la amanto de sia edzino. Poste okazis la franca invado de Hispanio far de la armeo de Napoleono kaj okazis stranga epizodo inter tiu ĉi reĝo. Li abdikis sekve favore al sia filo Ferdinando la 7-a kaj Napoleono. Ferdinando la 7-a finfine iĝis reĝo de Hispanio post la Milito de Sendependiĝo.
26664 Jongwon
26664 Jongwon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jong Hyuck Won, kiu gajnis la "Plej Bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Langley High School de McLean (Virginio, Usono).
Rapidmanĝejo
Rapidmanĝejo estas restoracio, kie oni rapide pretigas la manĝaĵojn post la mendo kaj kie estas malmulta servo. La manĝaĵoj haveblaj en tia restoracio nomiĝas manĝetoj, rapidmanĝaĵoj aŭ hastmanĝaĵoj.
Jam en grek-romia Antikveco ekzistis antaŭaĵoj de la hodiaŭaj rapidrestoracioj. En la pli grandaj urboj ĉiuangule estis vendejoj, kie eblis aĉeti varman manĝon – por multaj la nura eblo manĝi ion varman dum longa laborp(l)ena tago, des pli ĉar ne ĉiu posedis fornon.
Nomdeveno
En la 19-a jarcento okupaciantaj rusaj soldatoj (post malvenko de Napoleono) titolis rapidrestoraciojn bistro (ruse=rapide), nomo kiu restis al la parizaj trinkejoj.
La nocio fast food naskiĝis dum la 1950-aj jaroj en Usono. En la dua duono de la 20-a jarcento rapidmanĝado hejmiĝis ankaŭ en Eŭropo, kaj hodiaŭ ĝi disvastiĝas jam tutmonde.
La kutimo de rapida manĝo havas longan historion en la homa kulturo. Ĉie en la mondo estas troveblaj malgrandaj kuirejoj sur la stratoj aŭ en budoj, kiuj ofertas rapide konsumeblajn manĝaĵojn. Ofte la aranĝo estas tiamaniere, ke oni bezonas nek teleron, nek manĝilaron. (angle: fingerfood, fingromanĝaĵo). Ekzemple per bakita tegaĵo, kiu ĉirkaŭas viandojn aŭ legomojn (kolbasobulko, tortiljo, pasteĉo, krespo, vaflo). Ekzistas centoj da variantoj laŭ la disponeblo de lokaj produktoj (tipo de faruno, viando, fiŝo, legomoj).
Kelkfoje la manĝajoj estas preparataj ĝustatempe antaŭ la okuloj de la kliento, kutime per fritado, kiu estas la plej rapida metodo. La kliento povas elekti la antaŭpreparatan aldonaĵon kaj diversajn saŭcojn. Ofte la rapidmanĝejoj troviĝis ene de aŭ en la proksimo de la bazaroj por nutraĵoj.
La tendenco al rapidmanĝado estas rezulto de reduktita tempo de la paŭzo por la laboristoj, kiuj provas uzi la tempon plej efike kaj ne perdi tempon en restoracio. Aliflanke la superaj klasoj investas sufiĉe da tempo en ceremoniaj manĝoj kun ampleksa manĝilaro.
Dependas de la kvalito de la komponentoj kaj la preparmaniero, ĉu la manĝaĵoj estas sanigaj aŭ ne.
Rapidmanĝaj restoraciĉenoj
Estas ankaŭ nefirmaaj rapidmanĝejoj. Temas pri pli tradiciaj kaj etkomercaĵaj budoj, kiuj vendas diversajn manĝaĵojn laŭ la lando: en Francio kaj Belgio plej ofte frititajn terpomojn kaj sandviĉojn, en Germanio, Ĉeĥio kaj Aŭstrio ofte kolbasojn en bulkoj, en Britio ofte fiŝaĵon kun frititaj terpomoj, ktp.
Tamen nuntempe eĉ la malgrandaj budoj pli kaj pli similiĝas en la diversaj landoj. Ekzemple la turka viandaĵo kebabo, kiun aparte diskonatigis turk-devenaj elmigrintoj en Germanio, nun troviĝas en la tuta Eŭropo, kaj eĉ jam ekster ĝi.
Kritikoj
Rapidmanĝejojn (kaj precipe hamburgerejojn) kelkaj rigardas kiel simbolon de sovaĝa tutmondiĝo, ĉar la transnaciaj firmaoj, kiuj enradikiĝis tutmonde (kiel McDonald's, Burger King, Quick) emas servi la samajn pladojn sen zorgi pri la lokaj manĝkutimoj. Alimondismaj NROj ankaŭ aparte emfazis la emon ellabori dietistike nocajn nutraĵojn, la malaltajn salajrojn, kiujn la dungitoj enspezas, kaj emon por tejlorismaj labormetodoj. Agoj, kiujn elfaris José Bové en Francio (kiu taksis tiun manĝaĵon "mismanĝo"), aŭ movadoj kiel Slow Food (lantmanĝado) aŭ la Ĉion-aprobanto (The Yes Men, kiuj sugestis al McDonald's anstataŭigi la kutiman viandon per fekaĵo, por pli da honesteco) laŭde kritikis tiujn komercojn. Cetere, la proverbo hastmanĝo estas fastmanĝo ankaŭ respegulas la senton de anonimuloj, ke rapidmanĝaĵo ne vere kontentigas.
Kulturaj malsamaj vidpunktoj
Kvankam rapidmanĝejo estas ĝenerale rigardata, ĉefe de eŭropanoj, kiel simbolo de tutmondigita kulturo, en aliaj kulturoj oni ofte rigardas radipdmanĝejojn alimaniere. Se en Usono industria rapidmanĝado estas populara formo de manĝado, en aliaj landoj, kiel en Brazilo, manĝado en McDonald's estas rigardata eĉ luksa. En Brazilo, unu sandviĉo de McDonald's kostas ĉirkaŭ 2–3 eŭrojn; kun koka-kolao kaj iu dolĉaĵo aŭ frititaj terpomoj oni povas pagi eĉ 5–6 eŭrojn por la kompleta manĝo. Sed per tiu prezo oni povas pagi tri aŭ kvar tradiciajn kompletajn manĝojn kun minimume kvar pladoj, ankaŭ per 5-6 eŭroj en Brazilo oni povas manĝi ion luksa manĝaĵo kiel, ekzemple, ostrosupon kun koktelo. Do per la kosto de unu kompleta manĝo de McDonald's oni povas manĝi dum tuta tago je tradiciaj pladoj en neluksa restoracio. Sekve, irado al McDonald's estas, por brazilanoj, ĉefe adoleskantoj, simbolo de iom alta socia statuso.
En aliaj landoj, restoracioj de McDonald's estas rigardataj kiel speco de "ambasadejoj" de usona kulturo. Ofte oni atakas ilin por protesti kontraŭ usona politiko, kaj manĝi en ĝi estas simbolo de politika apogo al Usono. Tio okazis, ekzemple, kiam oni malfermis la unuan McDonald's en Moskvo tuj post la falo de la Berlina murego: multaj homoj rigardis tion kiel la simbolan finon de la sovetunia imperio.
Sekve, eĉ se rapidmanĝejoj ofertas la samajn sandviĉojn en ĉiuj landoj, kulture, tiuj sandviĉoj estas malsame rigardataj, kaj de filozofia aŭ antropologia vidpunkto oni povas diri, ke ili estas malsamaj sandviĉoj.
Agenoro (filo de Pleŭrono)
Agenoro aŭ helene (Ἀγήνωρ) estas en Helena mitologio filo de Pleŭrono kaj lia edzino Ksantipo.
Agenoro estis nepo de Aitolo kaj tiel posteulo de Endimiono. Lia edzino fariĝis Epikasto, filino de la onklo Kalidono, kiu al li naskis filon Portaonon kaj filinon Demonikon. Laŭ la antikva aŭtoro Paŭzanio estis filo de Agenoro ankaŭ Testio, patro de Leda, edzino de sparta reĝo Tindareo.
Miletice (Dlažov)
Miletice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dlažov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Dlažov. Estas ĉi tie registritaj 38 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Miletice situas en katastra teritorio Miletice u Dlažova kun areo 4,06 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Matipó
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Manhuaçu (prononco Manjuasu). Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1938.
Arjana
Arjana, aŭ Aryanah, (أريانة) estas marborda grandurbo en Tunizio. Ĝi estas antaŭurbo de Tunizo kaj administra centro de gubernio. Arjana situas borde de la Mediteranea Maro en la norda parto de la lando.
Oni konjektas longan historion pri Arjana. En la 13-a jarcento judoj kaj islamanoj loĝis en la urbo. En 1908 oni formis municipon.
Klimato
En la temperaturo varias inter 8 kaj 32 °C. Jare pluvas po 466 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter majo-aŭgusto la kvanto estas apenaŭ mezurebla.
Georg von Vincke
Georg von VINCKE (5a de Majo 1811 – 3a de Junio 1875) estis prusia politikisto, oficiro, terposedanto kaj aristokrato de la familio Vincke.
Li studis juron en la Universitato de Berlino kaj en la Universitato de Göttingen, servis kiel volontulo dum unu jaro en la armeo, kaj poste laboris en tribunaloj de Berlino, Minden kaj Münster. El la 1830-aj jaroj al 1850-aj jaroj li estis membro de diferencaj parlamentaj instancoj.
Dekomence li estis subtenanto de konservativaj frakcioj, sed el 1852 li iom post iom subtenis la maldekstron, kaj estis unu el la ĉefaj opoziciantoj de Otto Theodor von Manteuffel. El 1867 al 1869 Vincke estis deputito en la parlamento de la Nordgermana Konfederacio.
Li estis konsiderita kiel unu el la plej grandaj oratoroj de la tiama Prusio.
En 1852 li partoprenis en duelo kontraŭ Otto von Bismarck; tiu duelo finis sen vundo.
Plantopropagado
Plantopropagado aŭ plantomultigado estas la procezo de artefarita aŭ natura reproduktado de plantoj.