cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batalo de Waterloo
Dimanĉon, la 18-an de junio
Li opiniis, ke kun 67.000 homoj li kapablos rezisti ĝis la veno de Blücher. Sed la prusoj perdis tempon pro la transiro de la rivero Lasne kaj ili povis interveni nur pli malfrue.
La batalo de Waterloo
Pluvis dum la tuta nokto. La homoj ne povis dormi; ili malsekiĝis ĝishaŭte, fariĝis lacaj kaj malsataj. Ambaŭflanke la provizado estis malbona. Sekve la soldatoj devis batali kun malplena stomako.
Je mateniĝo la franca armeo estis dispartigita. La kunigo kaj la postenigo okazis malrapide ambaŭflanke de la vojo Le Caillou kaj La Belle Alliance, kie Napoleono estis lokiginta sian observejon (sud-norde).
Tiuj fortaj punktoj estis nuligitaj dum la unua parto de la batalo. Je la 11-a h. 30 matene de la 18-a, la divizio de Jérome Bonaparte atakis Hougoumont.
Neniu dokumento certigas, ĉu temis pri vera atako aŭ nur pri simpla atakeliro. Tamen ĝi okazis kun decidemo kaj kuraĝo, sed ankaŭ kun nepravigebla mallerto. Dum sinsekvaj sturmoj kontraŭ fortegaj defendoj Jérome spertis grandegajn homperdojn. Post tri horoj de senutilaj klopodoj, oni finfine decidis uzi la artilerion por bruligi la farmodomon, kvankam ĝi restis en la manoj de la defendantoj ĝis la batalfino.
La stato inter la 13-a kaj la 15-a horoj
Je ĉirkaŭ la 14-a h. la infanterio de la generalo d’Erlon (2-a korpuso) antaŭeniris eskalone sub la komando de Ney. Oni kritikis la ordon adoptitan por tiu atako, sed, ĉar nek ĝin nek la responsulon oni precize konas, malfacilas objektiva prijuĝo. Tamen ŝajnas, ke la franca plano ne taŭgis por ataki la fortojn de Wellington.
La 2-a divizio estis la unua, kiu atingis la plataĵon. Ĝi ekbatalis kontraŭ la belga-holanda brigado de Bylandt, kiu troviĝis ĝuste antaŭ la vojo de Ohain. Pro la premo tiu trupunuo retretis. Ŝajnas ke tiam la francoj hezitis. Tiun okazon kaptis Picton por bajoneta flankatako, dum tri regimentoj de dragonoj el la brigado Ponsomby vigle atakis ilin. La divizio Lonzelot estis disigita kaj ĝi devis retreti trans densaj heĝoj laŭ la vojo de Ohian.
La dua trupkolono, kiu troviĝis iomete pli oriente, spertis la samajn problemojn, kaj la granda atako de la 1-a franca korpuso fariĝis malvenkego.
Dragonoj de la brigado Ponsomby ne kapablis bridi siajn ĉevalojn kaj daŭrigis sian sturmon kontraŭ la franca «Dika Baterio»; ili okazigis gravajn damaĝojn. La franca kavalerio ege pagigis al ili tiun mankon de singardo.
La angla venko havos decidigan efikon por la rezulto de la batalo, dum kiu mortis la generaloj Picton kaj Ponsomby, krome duono de la kavaliero estis perdita.
Ĉe la francoj la 1-a korpuso estis momente eksterbatala kun multaj mortigitoj, vunditoj kaj kaptitoj. La batalo ĉesis, dum ambaŭflanke oni reiris al siaj pozicioj. Por la francoj ĉio estis rekomencenda.
Ekde tiu momento oni havas nur malprecizan scion pri kio okazis. La lasta ordono skribita de la imperiestro, kiun ni konas, estas tiu de la 11-a horo, kiu okazigis la malvenkegon pri kiu oni parolis. Estis partaj kaj lokaj agadoj laŭlonge de la angla fronto sen vera kunordigo inter la diversaj trupunuoj. La atakoj kontraŭ Hougoumont daŭris, sed, kiel oni tion vidis, tiu pozicio rezistis ĝis la fino. Siaflanke La Haie Sainte trafis en la manojn de la francoj pro manko de homoj kaj de municio, sed oni ne scias la precizan horon de la forfalo de tiu grava fort-punkto.
La Prusoj alvenas
Je tagmezo sciigis kaptita prusa kavaleriano, ke la avangardo de la korpuso Bülow troviĝas en Chapelle-Saint-Lambert, 5 km oriente de la batalkampo. Ĝia alveno estis baldaŭa. Ne estis dubo, ke Grouchy ne sukcesos atingi lin. Napoleon sendis LOBAU-n orienten kun la 7.000 homoj de la 6-a korpuso kaj kun 2.000 ĉevaloj por fronti al la danĝero.
Oni kritikis Lobau-n, ĉar li ne iris trans Le bois de Paris ("la arbaro de Parizo") por pli bone rezisti kontraŭ la prusoj. Sed estas forgesate, ke li disponis pri negravaj fortoj kaj ke li ne povis ekbatali tiom malproksime de la ĉefarmeo. Lobau defendis tre bone sian pozicion, sed kontraŭ la prusa homamaso li faris, kion li povis.
La nekredebla kavaleria sturmo
Je ĉirkaŭ la 16-a h. Ney batalis antaŭ «La Haie Sainte», kiam ŝajnis, ke la angla centro ekcedas. Li decidis, ke la momento taŭgas por lanĉi sian amasan kavalerion. Tiam komenciĝis la nekredebla sturmo, kiu daŭris dum du horoj kaj kiu elĉerpis la francan kavalerion.
Sinsekve la kavalerio sturmis kontraŭ la anglaj kvadratoj, kiuj rezistis kontraŭ tiu lavango kaj malebligis la atingon de la plataĵo. La franca kavalerio estis falĉita fare de la infanterio kaj la kelkaj kanonoj, kiuj ankoraŭ funkciis; poste ĝi estis buĉadita fare de la kavalerio de Wellington, antaŭ ol esti forpelita malsupren. Tiuj krudaj sturmoj, sen precedenco en la milita historio, estis apenaŭ helpataj fare de la infanterio. Ĉar ili ne kapablis frakasi la anglajn kvadratojn, ili ne povis fariĝi decidaj.
Ankaŭ tie, oni ne scias kiel kaj laŭ kies ordono la diversaj skadronoj estis lanĉitaj en la batalon.
Imperiestra gvardio ekiras
La prusoj, kiuj supervenkis Lobau-n, eniris en Plancenoit, kie la Juna Gvardio vigle batalis por defendi la pozicion. La imperiestro devis plifortigi ĝin per du batalionoj de la Maljuna Gvardio (sia persona gvardio) por haltigi la avancon de Bülow.
Estis la 7-a vespere. Restis ankoraŭ longaj horoj ĝis la nokto.
Restis nur 11 batalionoj de la Gvardio por sendi kontraŭ la Angloj. Kelkaj el ili estis rezervaj inter La Belle Alliance kaj La Haye. Oni opinias ke la gravegan – kaj lastegan – atakon realigis 5 batalionoj, kiuj ekmarŝis solaj kontraŭ tuta armeo. Ili iris al la plataĵo laŭ kvadrataj eskalonoj.
Je tiu momento la malpeza infanteri-divizio belga-holanda, sub la komando de Van der Smissen, eniris la batalkampon venante el la direkto de Braine-l'Alleud. Ĝia interveno haltigis la 5-an batalionon de la 3-a regimento de grenadistoj, kiu estis forpelita. La aliaj batalionoj troviĝis en situacio, kiu ne estis pli enviinda.
Tiam ne plu estis espero por la francoj.
Je ĉirkaŭ la 15h30, la prusa korpuso de Zieten alvenis el nord-oriento. Ĝi venke batis la negravajn fortojn de Durutte, kiuj ankoraŭ estis defendantaj la sektoron de La Papelotte .
Okcidente Wellington konstatis, ke la Gvardio ekcedas kaj li taksis la momenton taŭga por antaŭenirigi ĉiujn aliancajn armeojn. Li svingis sian ĉapelon por signali la ĝeneralan atakon.
Por Napoleono tio estis la fino. La batalo estis perdita.
Epilogo
La venkintaj armeoj koncentris siajn atakojn kontraŭ la francaj trupunuoj, kiuj ankoraŭ rezistis kaj kiuj estis venkitaj tre rapide. Nur kelkaj batalionoj de grenadistoj kaj de la malpeza infanterio de la gvardio ekpostenis kvadrate por fronti al la atakoj kaj ŝirmi la retreton. Ili batalis ĝis la lasta homo. Malmultaj transvivis, sed la honoro estis savita kaj el ilia sinofero estiĝis legendo.
Estas malfacile priskribi tiujn lastajn momentojn; ni nur precizigu, ke neniu franca standardo estis perdita dum la retreto. La armeo de Wellington estis tro lacega por iri trans la farmdomon Rosomme kaj estis la prusa kavaliero, kiu sola postkuris.
Tiel finiĝis la batalo de Waterloo. La aliancanoj perdis 23.000 homojn kaj ĉirkaŭ 300 kanonojn (16.000 anglojn, holandanojn kaj germanojn, krome 7.000 prusojn), la francoj pli ol 40.000 homojn kaj 250 kanonojn. El tiuj 40.000, 25.000 estis mortigitaj, 7.000 kaptitaj kaj la aliaj malaperintaj).
Grouchy eksciis pri la malvenkego nur la sekvan tagon matene. Li sukcesis lerte retreti direkte al Namuro, kaj poste reeniris en Francion kun sia armeo, sia ekipaĵo kaj siaj vunditoj. La restaĵo de la franca armeo de Waterloo retiriĝis en Francion, direkte al Paris kaj la rivero Loire. La imperiestro devis abdiki je la dua fojo kaj forlasi la francan teritorion. Restis al li neniu alia elekto ol konfidi sian destinon al la angloj. Kio sekvis estas konata. Napoléon Bonaparte estis eliminita kiel politika forto, sed baldaŭ estiĝis la napoleona legendo, kiu ankoraŭ vivas plu.
Vidu ankaŭ
Waterloo (memorejo 1815) kaj muzeo
Viena kongreso
Victor Hugo
Ĝardeno Ermitejo (Moskvo)
Ĝardeno Ermitejo (Сад Эрмитаж) estas parko situanta en la centra parto de Moskvo, Rusio.
Historio
Samtempe en la ĝardeno aperis la elektra lumigado, la akvedukto, la artefarita baseno kaj ceteraj teknikaj novaĵoj.
Destino
Situo de la Ĝardeno en bela loko de Moskvo, kiun plenigis multaj arboj, arbustoj kaj parteroj estis tre oportuna por vizitoj de publiko, kiu povis tie ĝenerale distriĝi, inkluze spektadon de modernaj teatraĵoj.
Teatra vivo
En la Ĝardeno oni konstruis la samnoman teatron "Hermitage", en kiu okazis en 1896 la premiero de la kinematografo de fratoj Lumjer (Lumière) en Rusio.
Ankaŭ surscene de la teatro estis benefico de fama rusa basulo Teodoro Ŝaljapin. Ĉiuj kantistoj, muzikistoj kaj artistoj preferis koncerti tie. En la teatro ludis kaj kantis eminentaj Sarah Bernhardt, Ernesto Rossi, Gustavo Salvini, Anastasia Vjalceva, Maria Ermolova k.a.
Kvar sezonojn en la teatro "Hermitage" funkciis ĵus aperinta Moskva Arta Teatro, kiun establis du teatraj kamaradoj Konstantin Stanislavskij kaj Vladimir Nemiroviĉ-Danĉenko. En ĝi ili prezentis premierojn de kelkaj teatraĵojn fare de Antono Ĉeĥov.
Jakobo Ŝĉukin establis en 1909 la novan someran "Spegula" (ruse "Зеркальный") teatron. Li komencis konstrui alian grandan teatron, kiun oni nun nomas "Ŝĉukin-a sceno". Tamen malfavoraj kondiĉoj de la Unua mondmilito kaj la Oktobra revolucio malhelpis konstruadon, des pli, ke la entreprenisto mem tute bankrotis.
La Ĝardeno estas lulilo de alia moskva "Mossovet" teatro, kiun ekde 1924 gvidis fama aktoro kaj reĝisoro Jurij Zavadskij.
Plua evoluado
En 1945 la Ĝardenon oni rekonstruis kaj aldonis la novan someran estradon, sur kiu koncertis Arkadij Rajkin, Klavdia Ŝulĵenko, Lidia Ruslanova kaj ĵaza orkestro sub gvido de Leonido Utjosov. Neordinara teatro "Sfera" aperis en la Ĝardeno en 1981. En ĝi troviĝas ronda amfiteatro (kiel cirko), kiu ne bezonas kromajn dekoraciojn kaj ornamaĵojn, ĉar spektantoj ĉirkaŭigas geaktorojn. Tiu ĉi medio donas permanentan plezuron al publiko.
Nuna stato
Nun en la Ĝardeno funkcias tri teatroj: "Sfera", "La Nova Opero", "Hermitage" kaj la somera estrado. En ĝi estas multaj skulptaĵoj: Dante Alighieri, Victor Hugo k.a.
La malnova fontano ne nur beligas la areon, sed estas delonge la rendevuejo de geamantoj. Por tiuj oni proksime establis skulptaĵon "La Koro", tra kiu necesas pasi por akiri feliĉon.
Ĉiujare en la Ĝardeno okazas tradiciaj floraj foiroj, ĵazaj, vinaj, bieraj festivaloj kaj ceteraj eventoj. Ekde 1997 en ĝi funkcias la klubo de Teceremonio.
Maher Arar
Maher ARAR (15-an de septembro 1970 en Sirio) estas kanada ŝtatano kun siria deveno, kiu estis transdonita fare de Usono al Sirio, pro falsaj terorismaj akuzoj. Li estis tie turmentita.
Malý Kamenec
Bazaj informoj
Malý Kamenec, hungare Kiskövesd estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. La historia slovaka nomo estis Malý Kevežd.
Maher Arar
Li estis viktimo de la t.n. eksterordinara transdono, eŭfemismo pro tio, ke oni transdonis personojn al iu tria lando, por ke oni tie turmentu lin/ŝin por informoj pri terorisma agado.
Biografio
Arara translokiĝis al Kanado en aĝo de 17 jaroj, kun siaj gepatroj. Ili ricevis la kanadan ŝtatanecon en 1991. Li studis en la Universitato McGill en Montrealo inĝenierajn sciencojn kaj finstudis kiel baĥeloro la informadikon. Li akiris majstro-gradon en la Kebeka Universitato. Li konatiĝis en la McGill-universitato sian postan edzinon, kun kiu li geedziĝis en 1994.
Malý Kamenec
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1337 apartenanta al fortikaĵo de Nagykövesd. En 1910 loĝis en Kiskövesd 601 da homoj, (592 hungaroj, 2 slovakoj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Kiskövesd apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Királyhelmec, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Kiskövesd rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Malý Kamenec 485 da homoj, (456 hungaroj, 27 slovakoj). Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senĝene trapasebla.
Maher Arar
Teror-akuzoj
Maher Arar veturis kun sia familio en julio de 2002 al Tunizio. Lia dunganto MathWorks kontaktis lin per e-letero kaj sciigis, ke ili bezonas lin en Kanado kiel konsilisto. Lin arestis FBI-agentoj sur flughaveno de Novjorko. Oni poste akuzis lin je terorismaj kontaktoj kaj transportis en Sirion (li havis ankaŭ sirian ŝtatanecon).
Li estis en prizonĉelo, kiu larĝis 90 cm, longis 1,80 m kaj altis 2m. Li restis en la ĉelo ĝis 19-an de aŭgusto 2003. Dumtempe oni turmentis lin per elektro-ŝoko. Li rajtis flugi al Kanado la 5-an de oktobro 2003. La afero de Arar kaŭzis en Kanado grandan medioeĥon kaj publikan enketadon. La rezulto estis, ke Maher Arar estas senkulpa. Li anoncis plendon kontraŭ la iama justica ministro John Ashcroft kaj aliaj usonaj oficistoj.
John Bennet Lawes
Siro John Bennet LAWES (28-an de decembro 1814, Rothamsted, Harpenden, Hertfordshire, Anglio – 31-an de aŭgusto, 1900, Rothamsted) estis angla agrikulturisto, fondinto de la kemisterka industrio kaj fondinto de la Eksperimenta Bazo de Rothamsted, la unua agrikultuta eksperimenta bieno de la mondo.
Lawes heredis en 1822 la patran bienon de sia patro en Rothamsted. Li multe eksperimentis en la mastrumejo per sterkado de agraj kaj vazaj plantoj.
Li patentigis en 1842 procedon pri produktado de superfosfato per traktado de sulfura acido de fosfat-entenaj ŝtonoj. Li samjare establis la unuan kemisterkan fabrikon de la mondo tiel li fakte fondis la kemisterkan industrion. Unu jaron poste komencis kunlabori kun kemiisto Joseph Henry Gilbert kaj tio daŭris dum duonjarcento. Ili komence analizis la efikon de diversaj kemisterkoj je la plantoj. Ili ankaŭ ekzamenis furaĝadon de la bestoj, interalie nutrovaloron de diversaj furaĝoj kaj fontojn de la besta graso.
Lawes kaj Gilbert ricevis en 1867 komune pri Reĝa Medalo de la Reĝa Societo. Lawes en 1882 iĝis barono.
NGC 7394
NGC 7394 estas grupo de steloj en konstelacio Lacerto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Monarkiismo
Monarĥismo estas ŝtatteoria pozicio favore al monarkio, heredebla aŭ elektita reĝo, imperiestro. Kontraŭe al la diktaturo, la akirita pozicio estas heredebla laŭleĝe. Tiu politika doktrino historie komencas akre batali en Eŭropo kiam la unuaj respublikoj (franca, sed ne nur) disvastigas siajn ideologiojn favore al neheredaj politikaj raktoj dum la 19a jarcento. Tiele oni reuzas jam antikvajn kialilojn (dia elekto, superklasa situo ktp.) por subteni la rajtojn de reĝaj familioj ĉu kontraŭ respublikaj proponoj ĉu kontraŭ la pliiĝanta kresko de la tendencoj malpliigi la povon de la reĝoj pere de konstitucioj, parlamentoj kaj elektitaj reprezentantoj kiuj siavice elektu la registarojn.
Ferenc Nádasdy (ĉefepiskopo)
Grafo Ferenc Nádasdy [nAdaŝdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nádasdy Ferenc estis hungara ĉefepiskopo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1836).
Monarkiismo
La ideon de la monarĥismo apogas la monarĥistoj, el kiuj plej gravaj estis:
Ferenc Nádasdy (ĉefepiskopo)
Ferenc Nádasdy naskiĝis la  1785 en Habsburga Imperio en Vieno. Li mortis la 1851 en Kalocsa.
Montkabana renkontiĝo
La Montkabana renkontiĝo (mallongigo: MKR) estas e-renkontiĝo por montmigruloj. Origine ĝi estis la renkontiĝo de aŭstraj e-junuloj /1990-1999/, sed intertempe ĝi estis transprenita de montmigremuloj el Kroatio. Dum la lastaj jaroj ĝi estis organizita en Slovenio kaj Kroatio.
Ferenc Nádasdy (ĉefepiskopo)
Biografio
Ferenc Nádasdy lernis teologion en Hungario en urbo Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). En 1807 li pastriĝis, poste li eklaboris en preĝejo de Drégelypalánk. En 1817 li iĝis abato en Szekszárd. Post du jaroj li estis nomita lernejestro en Pest (urbo). En 1823 li iĝis episkopo de Vác, en 1845 ĉefepiskopo de Kalocsa. Fine de la hungara liberecbatalo en 1849 li kunvokis koncilion, tial li poste devis kaŝiĝi. Li ricevis premion unuafoje.
Montkabana renkontiĝo
En 2005 okazis jam la 16-a renkontiĝo.
NGC 7393
NGC 7393 (aliaj indikoj — MCG -1-58-2, VV 68, ARP 15, PGC 69874) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anestezo
Anestezo estas certagrada aŭ kompleta senigo de sentokapablo. Ĝi povas esti kaŭzata de iuj malsanoj aŭ de kemiaj substancoj (drogoj).
Medicino uzas artefaritan anestezon por protekti pacientojn kontraŭ doloro dum kirurgia operacio, ekzemple dum traktado aŭ elŝiro de malsanaj dentoj. Dentkuracado longe aplikis ridgason kiel anestezilon. Aliaj anestezaj gasoj estas etero (dietiletero) kaj kloroformo.
Anestezo povas esti
Ketamino estas medikamento plejparte uzata por komenci kaj daŭrigi anestezon. Ĝi kaŭzas trancecan staton dum ĝi kontraŭas doloron, kvietigas la pacienton, kaj kaŭzas amnezion.
Balatonújlak
Balatonújlak (balatonUjlak) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en distrikto de Marcali. La loknomo signifas: Balatono-nova-loĝej'.
Situo
Balatonújlak situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo Budapeŝto-Nagykanizsa preteriras. Ĝi troviĝas 3 km-ojn for de Balatono. Ĝis la 19-a jarcento la vilaĝo havis ankaŭ lagobordon, sed la lago malpliiĝis kaj forlasis la vilaĝon.
Historio
La unua mencio devenis el 1403 laŭ la tiama ortografio "Vylek". La vilaĝo senhomiĝis dum la turkoj.
NGC 7396
NGC 7396 (aliaj indikoj — UGC 12220, MCG 0-58-7, ZWG 379.10, IRAS22498+0049, PGC 69889) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
NGC 7395
NGC 7395 (aliaj indikoj — UGC 12216, MCG 6-50-6, ZWG 515.8, NPM1G +36.0497, PGC 69861) estas galaksio en konstelacio Lacerto.
NGC 7396
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7395
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Odd Tangerud
Odd TANGERUD (1919 — 8-an de majo 2010, Vestby), estis norvega esperantisto, verkisto de pluraj libroj.
NGC 7397
NGC 7397 (aliaj indikoj — MCG 0-58-8, ZWG 379.11, PGC 69904) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Terrell (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Terrell situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Sanderson.
Friedrich Gustav Piffl
Friedrich Gustav Kardinal PIFFL (naskiĝis la 15-an de oktobro 1864 en Landskron, mortis la 21-an de aprilo 1932 en Vieno) estis altranga aŭstria ekleziulo kaj favoranto de la Internacia Lingvo.
Piffl estis Viena ĉefepiskopo de 1913 ĝis sia morto en 1932 kaj estis nomumita kardinalo en 1914. Dum 1907-1913 li estis preposto de la konvento Klosterneuburg (Malsupra Aŭstrio), ĉe kies interna teologia altlernejo li oficis kiel profesoro. Li fondigis en 1910 la Akademion por Eklezia Muziko ("Akademie für kirchliche Musik") kaj dediĉis sin post 1918 intense al la agadoj de la karitata organizo "Caritas". Li zorgegis, ke 42 provizoraj diservejoj kiel ankaŭ 18 novaj kirkoj konstruiĝis en la Viena ĉefepiskopejo kaj 5 preĝejoj en antaŭ mallonge ankoraŭ al Hungario aparteninta Burgenlando.
Piffl fariĝis apostola administranto de Burgenlando, enkondukis la Katolikan Akcionon en Aŭstrion kaj populariĝis kiel ŝatata animzorga kaj populareca episkopo. Li estis membro de la kolorportanta katolika studenta klubo Norica (Österreichischer Cartellverband/CV).
Arko de Reunuiĝo
La Arko de Reunuiĝo (koree 조국통일3대헌장기념탑) estas plastika arko lokita en Pjongjango, ĉefurbo de Nord-Koreio. Ĝi estis konstruita en 2001 por memorfesti koreiajn reunuigajn proponojn prezentitajn de Kim Il-sung.
La konkreta arko staras sur la re-unuiga Ŝoseo, kiu kondukas de Pjongjango al la lando-limo de Nord-Koreio kaj Sud-Koreio. Ĝi konsistas el du koreaj virinoj en tradicia vesto (choson-ot) - simbolante Nord-Koreion kaj Sud-Koreion - kune kliniĝantaj antaŭen por subteni sferon de reunuiĝinta Koreio.
La plinto de la strukturo estas gravurita kun mesaĝoj de paca kaj reunuiĝa apogoj el diversaj individuoj, organizoj kaj nacioj
Kancero (botaniko)
Kancero estas plantmalsano kaŭzata de fungo aŭ bakterio kaj karakterizita per vundoj, kiuj post batalo inter la parazito kaj la mastro ofte fariĝas pli-malpli tuberformaj.
Kancero (zoologio)
Kancero estas genro (cancer) de grandaj kraboj ĉe la okcidentaj bordoj de Eŭropo. Ili estas ruĝbrunaj kun nigraj pintoj de la pinĉiloj.
NGC 7398
NGC 7398 (aliaj indikoj — UGC 12225, MCG 0-58-9, ZWG 379.12, NPM1G +00.0612, PGC 69905) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ladmovce
Bazaj informoj
Ladmovce, hungare Ladamóc estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. La historia hungara nomo estis Ladmóc.
Situo
Ladmovce situas sur ebenaĵo kaj rande sur deklivoj, laŭ dekstra bordo de Bodrog, laŭ traira flankovojo. Kráľovský Chlmec troviĝas 25 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1298 en formo "Ladamach". La loĝantoj okupiĝis longe precipe pri kalkofornado, vinkulturo kaj ŝtonominado. En 1910 loĝis en Ladamóc 718 da homoj, (711 hungaroj, 4 slovakoj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Ladamóc apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Királyhelmec, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Ladamóc rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Ladmovce 348 da homoj, (302 hungaroj, 33 slovakoj).
NGC 7399
NGC 7399 (aliaj indikoj — MCG -2-58-6, PGC 69902) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Respubliko de Rio Grande
Brazilo > Historio de Brazilo
La Respubliko de Rio Grande estis ŝtato proklamita de la generalo Antônio de Souza Neto je la 11-a de septembro de 1836 en la kamparoj de Seival, urbo Bagé post batalo kontraŭ la brazila armeo. La unua prezidanto estis la generalo Bento Gonçalves. La lando ĉesis ekzisti je la 28-a februaro de 1845 pro malvenko en la milito kontraŭ Brazilo.
La moderna flago de brazila federaciero Rio Grande do Sul estas bazita en la respublika flago.
Kolumbia Montaro
La Kolumbia Montaro (Columbia Mountains; 50° 45' N; 118° 41' W) estas montaro en Brita Kolumbio (Kanado) kaj parte en Montano, Idaho, kaj Vaŝingtonio (Usono). La montaro etendiĝas sur 135.952 km². Oriente de la montaro estas la Rok-montara Tranĉeo, sude estas la rivero Kootenai, kaj okcidente estas la rando de la Enlanda Altebenaĵo. Sepdek kvin procentoj de la montaro lokiĝas en Kanado kaj la restantaj dudek kvin procentoj estas en Usono. La plej alta monto en la montaro estas Monto Sir Sanford kiu havas altecon de 3519 m.
Montaroj
La Kolumbia Montaro konsistas el la sekvaj kvar grandaj montaroj:
Montoj
La sekvaj estas dek plej altaj montoj en la Kolumbia Montaro :
Montopasejoj
La sekvaj montopasejoj troviĝas ene aŭ rande de la Kolumbia Montaro.
Distrikto Limburg-Weilburg
La distrikto Limburg-Weilburg [Limburk-Vajlburk] situas en la distrikto Gießen de la germana federacia lando Hesio. Ĝia sidejo estas la urbo Limburg. La distrikto apartenas al la ekonomia regiono Rejno-Majno.
La regiono situas inter la mezmontaroj Taunus sudoriente kaj Westerwald [Vestavalt] nordokcidente. Inter ili en vasta valo fluas la rivero Lahn de nordoriento al sudokcidento tra la distrikto. En la valo la grundo tre fekundas, kaj agrikulturo prosperas. Sian nomon donas al la distrikto la urboj Limburg kaj 'Weilburg, aliaj pli grandaj urboj estas Bad Camberg kaj Hadamar.
Urboj kaj neurbaj komunumoj
Nombroj de loĝantoj fine de inter krampoj
Partneraj rilatoj
La distrikto havas partnerajn rilatojn interalie kun
Yasukuni-Sanktejo
Yasukuni-Sanktejo(Hepburn) (靖国神社 aŭ 靖國神社; [jasukuni ĵinĵa]) estas Ŝintoa Sanktejo en Ĉijoda-kvartalo de Tokia Metropolo.
La sanktejo adoras mortintajn militistojn kaj civitajn servistojn apartenantajn al japana registaro en militoj. Ĝi estas sendependa al Jinjahoncho.
La areo estas konata turismejo de sakuro.
Post la dua mondmilito, partigo de la religio el la ŝtato starigis la sanktejon kiel religian grupon. La sanktejo eĉ nun ekspozicias en sia tereno "glorajn" armilojn, uzitajn de la imperiestra armeo, kun klarigo, kiu laŭdas pasintajn militojn. La oficiala paĝo de la sanktejo defendas A-klasajn militkrimulojn kiel martirojn.
Ĝi estis konstruita en 1869 por memoro de la mortintaj soldatoj dum la militoj. La hodiaŭan nomon ricevis la sanktejo en 1879.
En 1978, sanktejo ekadoris A-klasajn militkrimulojn. Hodiaŭ ĝi memorigas pri 2,5 milionoj da japanaj soldatoj kaj inter ili militaj krimuloj. La sanktejon vizitas ĉiujare 8 milionoj da japanoj kaj turistoj. Ĉiujare en aprilo kaj oktobro okazas memorigaj ceremonioj, kaj en 15-a de aŭgusto ĝin vizitas multaj adorantoj kaj turistoj, kion partoprenas konservativaj politikistoj kaj ofte la ĉefministro. Tiuj vizitoj de la ĉefministro ekas akrajn protestojn en Ĉinio kaj Koreio. Tamen la imperiestro ne partoprenas de post 1975, kial laŭ forta opinio pro ekadoris A-klasajn militkrimulojn. Ankaŭ japana popolopinio pri Yasukuni estas ĉiam skisma.
NGC 7400
NGC 7400 (aliaj indikoj — ESO 290-22, AM 2251-453, IRAS22514-4536, PGC 69967) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7401
NGC 7401 (alia indiko — PGC 69911) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Stacio Nishi-Kyōgoku
Stacio Nishi-Kyōgoku (japane: 西京極駅 [Niŝi-Kjōgoku-eki], angle: Nishi-Kyōgoku Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ukjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Tro Breizh
La Tro Breizh (bretone, rondiro de Bretonujo) estas katolika pilgrimado, kiu kunligas la urbojn de la sep sanktuloj fondintaj Bretonujon.
Tiuj sep sanktuloj estis monaĥoj venintaj el la britaj Kimrujo kaj Kornvalo ĉirkaŭ la 5-a kaj 6-a jarcentoj. Ili venigis kristanismon al Armoriko kaj fondis tie la unuajn episkopejojn.
NGC 7402
NGC 7402 (aliaj indikoj — MCG 0-58-10, ZWG 379.13, NPM1G +00.0613, PGC 69914) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Arkadij kaj Boris Strugackij
Arkadij Natanoviĉ STRUGACKIJ (naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1925, mortis la 25-an de oktobro 1991) kaj Boris Natanoviĉ STRUGACKIJ (naskiĝis la 15-an de aprilo, 1933, mortis la ) estis du fratoj el Rusio, kiuj ekde 1958 kune verkis sciencfikciajn romanojn kaj rakontojn, ofte kun satiraj elementoj kaj socia/etika temaro.
En 1992 eldonejo Impeto lanĉis libroserion kun verkoj de Arkadij kaj Boris Strugackij en Esperanto, kadre de kiu ĝis nun aperis 10 titoloj.
177 Irma
177 Irma estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la francaj astronomoj kaj fratoj Paul kaj Prosper Henry de la observatorio de Parizo (Francio). Ili dispartigis ĉiun malkovron jen al unu jen al la alia frato. La malkovro de 177 Irma estas atribuita al Paul-Pierre Henry, la.
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Irma" por neprecizita kialo...
11710 Nataliehale
11710 Nataliehale estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Natalie Adele Hale, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto en scienco pri la medio. Ŝi estas lernantino ĉe la Juneau Douglas High School en Juneau (Alasko, Usono).
Urba municipo Nov-Gorico
Urba municipo Nov-Gorico (Mestna občina Nova Gorica) estas unu el la 212 slovenaj municipoj. Ĝi situas en la Regiono Goriška. La administra centro estas la urbo Nov-Gorico. La municipo konsistas el 45 setlejoj kaj totala kampara regiono estas 279 km². Komence de 2014 ĝi havis 31 773 loĝantojn.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvantaj komunumoj:
Loko, priskribo
En Slovenujo, ĝi estas apud ĉi tiuj municipoj: en la nordo de Kanal, en la nordoriento de Tolmin, oriente de Idrija, en la sudoriento de Ajdovščina, en la sudo de Komen, en la sudokcidento de Renče-Vogrsko kaj Šempeter-Vrtojba, en la okcidento de Brda.
Dolgen am See
Dolgen am See estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Dolgen, Friedrichshof, Groß Lantow, Kankel, Sabel kaj Striesdorf.
Waldstatt
Geografio
Waldstatt situas okcidente de la rivero Urnäsch sude de Herisau en la iama distrikto Hinterland. Waldstatt estas la ununura komunumo de la Kantono Apencelo Ekstera, kiu ne limas al alia kantono, do kiu estas komplete ĉirkaŭigita de kantona tereno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Waldstatt limas en nordo al la kantonĉefkomunumo Herisau, en oriento al Hundwil, en sudo al Urnäsch, kaj en okcidento al Schwellbrunn.
Trafiko
Waldstatt situas ĉe la mallarĝŝpura trajnlinio de la Apencelaj Fervojoj de Herisau al Apencelo. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 8 de Herisau tra la pasejo Schwägalp al Wattwil kaj komenciĝas la ĉefvojo n-ro 463 al Apencelo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Waldstatt datiĝas el la jaro 1374 kiel Ober Walstatt.
Ĝis la jaro 1720 la paroĥo Waldstatt apartenis al la paroĥo de Herisau.Tamen jam unu jaron antaŭ la konstruo de la propra (protestanta) preĝejo en la jaro 1719 Waldstatt estis disigita de Herisau, kies historion la komunumo ĝis tiam dividis. Post la disiĝo la setlejo Waldstatt evoluis kaj fariĝis vilaĝo kun propra kerno.
En la jaro 1792 en Unter-Waldstatt estis malfermita kuracbanejo kaj la komunumo tiel fariĝis en la 19-a jarcento kuracloko. Post la dua mondmilito la kuracturismo malpliiĝis.
La katolika preĝejo estis konstruita en la jaro 1973.
NGC 7403
NGC 7403 estas stelo en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Olešná
Olešná povas esti pluraj lokoj en Slovakio aŭ Ĉeĥio:
En Ĉeĥio:
En Slovakio:
Dolgesheim
Dolgesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Militkrimo
Historio
La priskribo de la nocio militkrimo kristaliĝis nur post la dua mondmilito, kiam oni diferencigis tri kategoriojn.
Post la unua mondmilito oni volis starigi antaŭ tribunalon la germaman imperiestron Vilhelmo la 2-a, sed Nederlando ne eldonis lin, la juĝproceso ne okazis. Germanio ne eldonis la germanajn akuzitojn kaj ĝi mem juĝis super ili en supera kortumo de Leipzig. Ili ĉiuj estis - spite al la pruvaĵoj - liberparolitaj.
Post la fino de la dua mondmilito, la venkantoj interkonsentis pri punado de militkrimuloj, sendepende de ties ofico. Tiel komenciĝis proceso en Berlino, la 18-an de aŭgusto 1945, kiam 24 naziaj gvidantoj staris antaŭ la Kortumo. La pluaj aŭskultoj okazis en Nurenbergo kaj daŭris ĝis 1-a de oktobro 1946. (legu pli detale en la Nurenberga proceso).
En Orient-Azio agadis simila militista tribunalo pri Japanaj militkrimoj sub gvido de Douglas MacArthur, usona generalo. Ĝi komenciĝis la 3-an de majo 1946 kaj el la 25 japanaj akuzitoj 7 estis ŝnurpendigitaj, 16 je longa prizono, 2 je mallonga prizono. La lastaj poste ricevis amnestion (1956).
Post la dua mondmilito, ĉefe la judoj serĉis la iamajn militkrimulojn por prijuĝi ilin. Plej fama estas el inter ili la kapto kaj sekreta forrabo de Adolf Eichmann en 1961.
Kelkaj landoj taksas ĉiam valida la punadon de krimuloj, tiel Francio enprizonigis en 1987 la germanan militkrimulon Klaus Barbie.
Vidu ankaŭ
Ligo de Nacioj – Hirohito – Internacia Krima Kortumo – Sanktejo Jasukuni – Konvencio de Ĝenevo
NGC 7404
NGC 7404 (aliaj indikoj — IC 5260, ESO 346-10, MCG -7-47-1, PGC 69964) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Raková
Raková povas esti pluraj lokoj en Slovakio aŭ Ĉeĥio:
Nordenau
Nordenau estas parto de la urbo Schmallenberg en Hochsauerlandkreis en Nordrejn-Vestfalio..
Sep sanktuloj fondintaj Bretonujon
La sep sanktuloj fondintaj Bretonujon estis sep bretonaj sanktuloj, kiuj vivis en la 5-a kaj 6-a jarcentoj en la epoko de la britona elmigrado al Armoriko.
Enkonduko
La historio de la sep sanktuloj estas tiu de la transiro de gaŭla Armoriko al Bretonujo. Escepte de la regionoj de Rennes kaj Nantes, kiuj restis ligitaj al la latina civilizacio, kaj kiuj aldoniĝis al Bretonujo nur sub Nevenoeo (800-851), Bretonujo organiziĝis sub la influo de la enmigrado de insulaj britonoj en sep diocezoj, ĉiu fondita de klerulo, kiun la popolo poste proklamis "sanktulo".
Estas hipotezo ke tiuj kleruloj apartenis al la nobelaro britona-romia, ĉar ili havis latinajn nomojn, kiel ekzemple Paulus Aurelianus, Paŭlo Aŭreliano. La sep diocezoj formis poste kun tiuj de Rennes kaj Nantes la naŭ episkopujojn de Bretonujo, kiuj plu ekzistis senŝanĝe ĝis la estiĝo de la francaj departementoj dum la franca revolucio.
La sep sanktuloj
La sep sanktuloj fondis sep episkopejajn urbojn:
Oxelösund
Oxelösund estas urbo kaj sidejo de la Municipo Oxelösund en la provinco Södermanlands län, Svedio, kun 10,870 loĝantoj en 2010. Ĝi situantas malpli ol 15 kilometojn sude el la urbocentro de ties plej granda najbarejo Nyköping, kun la du urbaj areoj formantaj pli ampleksan aglomeraĵon de preskaŭ 50,000 personoj.
Sep sanktuloj fondintaj Bretonujon
Simbolo de la nombro 7
La nombro sep havas apartan, tre fortan simbolan valoron en la juda-kristana tradicio:
Oxelösund
Oni konstruis ferfabrikon en 1913, kaj tiam la komunumo Oxelösund etendiĝis, kun la haveno, fervojo kaj ferfabriko kiel ĉefaj anguloj.
NGC 7406
NGC 7406 (aliaj indikoj — MCG -1-58-3, PGC 69947) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Sep sanktuloj fondintaj Bretonujon
Vidu ankaŭ
Brittany
Omai
Mai (ĉ. 1751-1780), miskonata kiel Omai en Britio, estis juna ano el Raiatea kiu iĝis la dua indiĝeno el Pacifiko kiu vizitis Eŭropon, post Ahu-toru kiu estis alportita al Parizo fare de Louis Antoine de Bougainville en 1768.
Karolo Piĉ
Karel PÍČ (naskiĝis la 6-an de decembro 1920 en Litomyšl, mortis la 15-an de aŭgusto 1995), kromnome Karolo PIĈ, estis ĉeĥa esperantisto, oficisto, estis membro de Akademio de Esperanto, rekonata poeto, verkisto kaj tradukisto. Esperantistiĝis en 1926. Li verkis multajn originalajn poemojn. Lia lingvaĵo estas eksperimentece nekutima, eĉ propra (nefundamenta) varianto de Esperanto, ia Piĉido.
Komteo
Komteo (comté​ [kɔ̃.te]) estas franca fromaĝo farita de nepasteŭrizita bovina lakto en Franĉkonteo. Komte havas la plej altan produktadon de ĉiuj francaj AOC fromaĝoj, proksimume ĉiujare.
Karolo Piĉ
Post sia morto, Karolo Piĉ estis entombigita en la litomiŝla tombejo, kiun li antaŭe mem famigis inter esperantistoj per sia romano "La Litomiŝla Tombejo". Lia tombo tie portas la numeron 137/IV.
Komteo
La fromaĝo estas farita en plataj cirklaj diskoj, ĉiu inter 40 cm kaj 70 cm en diametro, kaj proksimume 10 cm en alteco. Ĉiu disko pezas ĝis 50 kg. La krusto estas kutime polvokovrit-bruna koloro, kaj la interna pasto estas pala kreme flavo. La teksturo estas relative malmola kaj fleksebla, kaj la gusto estas forta kaj iomete dolĉa.
Karolo Piĉ
Du jarojn post lia morto, t.e. en 1997, estis eldonita lia romano Ordeno de verkistoj.
Verkoj
Laŭ informoj el la 1950-aj jaroj, la poeto posedis manuskriptajn poemarojn
3542 Tanjiazhen
3542 Tanjiazhen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Béla Nagy (bestokuracisto)
Béla NAGY [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo NAGY Béla estas hungara bestokuracisto, biologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).
Litova Stelo
Litova Stelo (LS) estas esperantlingva revuo de Litova Esperanto-Asocio, eldonata kun paŭzoj de la jaro 1914.
Béla Nagy (bestokuracisto)
Béla Nagy naskiĝis la  1941 en Debrecen.
Litova Stelo
La unua periodo (1914)
La unua numero de Litova Stelo (LS) estis eldonita en urbo Liepaja en Latvio. La enhavo estis litovlingva, plene dediĉita al informado pri Esperanto. La numeron eldonis esperantistoj de Liepaja S. Joffe, J. Kaplan kaj G. Davidov. La ruslingvan materialon tradukis litoven Stasys Tijūnaitis. Komenciĝis la unua mondmilito kaj ne estas sciate, ĉu aperis la dua kaj aliaj numeroj.
NGC 7407
NGC 7407 (aliaj indikoj — UGC 12230, MCG 5-54-2, ZWG 496.5, ZWG 495.42, IRAS22510+3151, PGC 69922) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Litova Stelo
La dua periodo (1922-1926)
En januaro 1922 en Kaunas (tiama provizora ĉefurbo) aperis ree unua numero de LS. La dua periodo de la revuo daŭris ĝis novembro 1926. Dum tiu periodo aperis 43 numeroj. Oni supozas, ke la revuo ĉesis aperadi, ĉar:
NGC 7407
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Litova Stelo
La dua periodo (1922-1926)
LS dum la 2a periodo estis 8-paĝa gazetforma (32x24 cm) kun relative multaj fotoj pri urboj, pejzaĝoj kaj eminentaj personoj de Litovio. La enhavo konsistis plejparte el informoj pri politiko, ekonomio, kulturo de Litovio, tradukoj el litova prozo kaj poezio, kroniko de Esperanto-agado, anoncoj. Originala prozo tute mankis. LS estis presata en 1500 ekz. Abonantoj en Litovio en 1926 estis 208, al 41 aliaj landoj en ĉiuj kontinentoj estis ekspedataj ĉ. 1200 ekz.
La tria periodo (1935-1940)
Dum 1935-1939 LS aperadis ĉiujare po 6 numeroj 16-paĝaj en formato de revuo (23x15 cm). La lasta numero 1-2 de la jaro 1940 restis sen kovrilo. De 1935 ĝis n-ro 1 de 1937 kiel redaktoro estis Vladas Butkus (Butkevičius). De la 2a numero 1937 ĝis la lasta – redaktoro estis Petras Lapienė. La enhavo dum la 3a periodo ĝenerale estis simila al tiu de la 2a. Originalan poezion preskaŭ en ĉiu numero prezentadis Ludmila Jevsejeva el Latvio, tre raraj estis originalaj versaĵoj de Balys Giedra, A. Dombrovski, Kazimieras Vidikauskas, Nikolaj Nekrasov, E. Erhards. Aperis nenia originala prozaĵo. Depost komenco de 1937 ĝis la fino la revuo estis nur esperantlingva. En 1937 estis eldonita unu numero de litovlingva propagandilo Lietuvos žvaigždė (Litova stelo). Post okupacio de Litovio per Soveta armeo en 1940 LS, same kiel ĉiuj aliaj gazetoj kaj revuoj de la sendependa respubliko estis malpermesitaj.
La kvara periodo (1991-2010)
La 4a periodo komenciĝis post rekreo de sendependeco de Litovio la 11an de marto 1990. La unua numero de LS aperis en 1991. En la kolofono estas skribite: ''IV periodo I jaro 1991. N-ro 1 (77)''. Ekde n-ro 1 (167), 2006 la periodo ne estas indikata. La revuo estas dumonata, 32-paĝa, en formato 23x16 cm, kun multkolora kovrilo. La redaktoroj: Adomas Vaitilavičius (1991-1994), Petras Čeliauskas (1995-2005), Vytautas Šilas (2006-2010). Pro manko de monrimedo en 2010 estis eldonita la lasta n-ro 6(196).
Béla Nagy (bestokuracisto)
Biografio
Béla Nagy studis en Veterinara Universitato de Budapeŝto inter 1960-1965, poste li eklaboris en ŝtata laborejo en Monor, post jaro en instituto en Miskolc. En 1971 li estis nomita direktoro en instituto de Szombathely. Post 8 jaroj li ricevis postenon en Budapeŝto. Li profesoriĝis en 1996. Li dufoje estis en Usono. En 1993 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li partoprenas en redaktado de fakrevuo Acta Veterinaria Hungarica. Li okupiĝas precipe pri infektaj malsanoj de novnaskitaj bestoj.
3542 Tanjiazhen
Nomo
Ĝia nomo estas omaĝo al la ĉina genetikisto Tan Jiazhen (ĉine: 谈家桢, pinjine Tán Jiāzhēn, 1909–2008).
Schwarzwasser (Sense)
Schwarzwasser estas rivero en la Bernaj Antaŭalpoj en Kantono Berno en Svislando. Ĝi estas la ĉefa alfluanto de la rivero Sense.
Priskribo de la akvofluo
La fonto de Schwarzwasser situas en la Antaŭalpoj norde de la Gurnigelpasejo je ties nordokcidenta flanko sur alteco de proksimume 1500 m s.m. La rivero formas la limon de la distriktoj Schwarzenburg kaj Seftigen. La rivero havas longecon de 23 km. Dum la unuaj 5 km ĝis la vilaĝo Heubach ĝi pasas altecdiferencon de proksimume 700 m. Tial la deklivo malpliiĝis al 3% kaj poste 1%. Post pliaj 18 km kun malpli da deklivo la rivero je alteco de 577 m s.m. alfluas al la rivero Sense, kiu siavice alfluas Sarino. En la suba parto la rivero fluas tra kanjono kun profundeco de proksimume 200 m, kiun la rivero dum la jarmiloj fosis en la relative molan molason de la Svisa Mezlando.
Komunumoj laŭlonge de Schwarzwasser
La fonto situas sur la teritorio de la komunumo Rüschegg en Distrikto Schwarzenburg. La rivero tiam unue fluas orienten kaj poste norden kaj formas la limon inter la komunumoj Rüschegg kaj Rüti ĉe Riggisberg kaj poste inter Wahlern kaj Rüeggisberg. La rivero tiam turniĝas okcidenten kaj nun formas la limon inter Wahlern en sudo kaj Oberbalm kaj poste Köniz en Nordo. Ĉe la trilima punkto inter Ueberstorf, Wahlern kaj Köniz la rivero alfluas al Sense.
Jacek Pałkiewicz
Jacek Edward PAŁKIEWICZ (naskiĝis la 2-an de junio 1942 en Immensen, Germanio) – pola raportisto, esploristo, reala membro de la brita Reĝa Geografia Societo. Aŭtoro de dekkelkaj libroj kaj dokumentaj filmoj kaj de raportoj publikigitaj en pluraj revuoj de la mondo. En 1998 li ricevis ĉefan premion "Sukcena Papilio" pro la plej bona pola vojaĝlibro (Terra incognita – Eldonejo Bellona) kaj verkis antaŭparolon por la plej nova eldono de Dersu Uzala.
Premioj kaj distingoj
Pro malkovro de la riverfontoj de Amazono estis honorigita de la distingo Kavaliro de Ordeno de Merito de la Itala Respubliko en 1996.
Pro eminenta kontribuo al promocio de la homo, en 2010 papo Benedikto la 6-a honorigis lin per ora kruco "Pro Ecclesia et Pontifice" (Por Eklezio kaj Papo). Honora ambasadoro de Mazurio kadre de la monda kokurso pri 7 Novaj Mirakloj de Naturo.
En 2007 ricevis Oran Merit-Krucon pro atingoj en ĵurnalisma laboro, pro socia kaj karitata agado. En 2015 distingita per Kavalira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta pro eminentaj meritoj en esplora agado, pro famigo de Pollando en la mondo. Distingita per Honora Distingilo "Bene Merito" okaze de la Tago de Eksterlanda Servo en 2014.
Proleto
La nocio ofte estas ligita al marksismo. En la klasika marksismo Diktatoreco de la proletaro signifas hegemonion de la laboristaro en la politika evoluo, ne diktatorecon en la hodiaŭ kutima kompreno.
Laŭ Karl Marx, la proletaro estas la klaso oponita al la kapitalo-posedantoj. Tiu klaso ne posedas la produkt-rimedojn (maŝinojn, ktp), apartenantajn al la Kapitalo, do devas vendi sian laborforton por supervivi. Ĝi konsistas el salajruloj (dungitoj kaj senlaboruloj).
Origine, la vorto proleto indikas roman civitanon posedanta nur siajn infanojn kiel havaĵon. Tiu klaso estis la plej malalta el la civitas (civitanaro), kaj rajtis voĉdoni nur teorie.
La proletoj klopodas gajni la plej altan salajron por sia laboro, dum proprietuloj klopodas minimumigi la kostojn. Tiamaniere, la celoj de la proleto estas la inverso de la celo de la burĝo. Tiu konflikto estas la klasbatalo.
La sociologiisto Pierre Bourdieu aldonis al tiu nocio la ideon pri kultura kapitalo (plejparte tiuj, kiuj havas konatojn, amikojn kaj diplomojn). Al la klasbatalo oni povas aldoni novajn diskriminaciojn inter la diplom-havantoj kaj -nehavantoj.
Tofo
Tofo estas ŝtonaĵa tavolo ne penetrebla de la vegetaĵaj radikoj, kiu etendiĝas en kelkaj grundoj sub la tavolo de humo. Ekzemple: tofa grifelo.
La vorto tofo devenas de it. tufo el lat. tofus.
Tofo (aŭ tofŝtono) estiĝas kiel produkto de vulkana erupcio, kiam la komence malkompaktaj elĵetitaĵoj ("cindroj", fakvorto: piroklastaĵoj) sedimentiĝas kaj kunpremiĝas pli kaj pli ĝis solida kompakta amaso (fakvorto por tiu proceso de solidiĝo: diagenezo). La tof-eroj estas tre malpezaj kaj vento povas disflugigi ilin en tre forajn regionojn, do oni trovas tofojn ankaŭ en tute ne vulkanaj regionoj. La mineralogia klasifikado estas pridisputata. Plej ofte oni grupigas tofon kun la magmaj petroj. Kiel alternativo estas ankaŭ pravigeble, grupigi ilin kun la sedimentaj petroj, ĉar la piroklastaĵoj nur malrapide kaj kvazaŭ-sedimente fariĝas ŝtonaĵo.
Utiligado
Tofo estas mola petro kaj pli facile prilaborebla ol aliaj petroj. Ĝi estas malpeza kaj pro abunde enfermita gaso bone izolas kontraŭ ekstremaj temperaturoj, tial ĝi estis ŝatata konstrumaterialo. Ĉefe en Romo kaj Napolo ĝi estis multe uzata en antikvaj domoj.
NGC 7408
NGC 7408 (aliaj indikoj — ESO 109-26, IRAS22527-6357, PGC 70037) estas galaksio en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sursum Corda (Elgar)
Sursum Corda estas muzika verko de la angla komponisto Edward Elgar por kordaj kaj latunaj instrumentoj, timbalo kaj orgeno, verkita en 1894. La komponisto dediĉis ĝin al sia amiko H. Dyke Acland, amatora violonĉelisto kiu estis lia golfluda kunulo kaj bankestro en Malvern.
Ĝi estis premierita en 1894.
Kantono Terry (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Terry situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Brownfield.
Ottmar Mergenthaler
Ottmar MERGENTHALER (naskiĝis la en Hachtel, nun kvartalo de Bad Mergentheim (Germanio);  mortis la  en Baltimore) estis horloĝisto, germana enmigrinto en Usono kaj oni konsideras lin kiel inventinton de la kompostmaŝino Linotype, kiun li evoluigis en la jaroj 1877-1884 en Baltimore. En Eŭropo la maŝino aperis ĉirkaŭ 1894.
Li konatiĝis kun modelo de tajpilo, kiu anstataŭ per tiparo presis per la procedo de litografio kaj inspiris lin. La genia ideo de lia invento estis ke la linotipo jam dekomence havis la eblon de plua evoluo, ĉar sur unu matrico eblis meti ĝis 3 diversajn presliterojn. La maŝino estis koncipita por ricevi ĝis 6 matricomagazenojn. Mergenthaler konscie evitis la erarojn de la ĝistiamaj konstruantoj de kompostmaŝinoj. La linotipo estis la unua maŝino funkciigita per unu sola homo. La matricoj sekvas cirkviton: eblas rapida kompostado, ideala alĝustigo de la liniofinoj kaj senĝena distribuado. La produktiveco estas signife pli alta ol tiu de mankompostisto.