cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chemins de fer de la Corse
Posedanto
La reto estas posedata de la registaro de Francio kaj ne de "Réseau Ferré de France". CTC ("Collectivité Territoriale de Corse") estas la koncesioposedanto de la reto, laŭ la akto de parlamento pri regionigo de fervojoj en Francio, kaj estas la transportinstanco kaj reguligisto de fervojaj servoj. CTC konfidis al SNCF la operacion de fervojaj servoj ekde la. Naŭjara interkonsento inter tiuj partioj sub la Loi Sapin ekvalidis la.
Plano de modernigo interkonsentita de la nacia registaro, CTC kaj SNCF antaŭvidas la investon de 110 milionoj da eŭroj. Tiuj financoj estas asignotaj al la modernigo de veturanta materialo kaj infrastrukturo, tiel reduktante daŭron de vojaĝo. Pligrandigo de la reto direkte al la flughavenoj de Bastia kaj Ajaccio ankaŭ estas antaŭvidita.
Trafiko
Trafiko esence konsistas el pasaĝeraj trajnoj. Ĝi dispartiĝas jene:
Vartrafiko sumiĝas al malpli ol tunoj jare.
Rudolf Neumayer
Estrinte ekde 1924 la sekcion pri financoj de la urbo Vieno, li fariĝis ministro pri financoj en 1936 en la registaroj de Schuschnigg kaj Seyß-Inquart. La jaron 1938 li estiĝis direktoro de la Viena urba asekura kompanio (Wiener Städtische Versicherung'), en 1943 li ekestris la ĉefsidejon de la impostaj konsilistoj kaj bilancrevizoroj (Wirtschaftstreuhänder). Post la Dua mondmilito li estis en 1946 kondamnita al dumviva malliberigo kiel membro de la nacisocialisma registaro: jam du jarojn poste oni donis al li la liberecon pro kaŭzoj prisanecaj.
Sankta Marta (Nurenbergo)
Marthakirche (Sankta Marta) estas preĝejo en Königstraße en la sudoriento de la malnova parto de Nurenbergo, diagonale transe de la preĝejo Klarakirche inter Königstor kaj la preĝejo Sankta Laŭrenco. Rimarkinda estas ĝia situo malantaŭ breĉo inter du domoj. Konrad kaj Johann von Waldstromer fondis la preĝejon kaj la pilgrimulhospitalon de Sankta Marta en la jaro 1363. Ili tiel plenumis promeson el la jaro 1356 faritan de iliaj gepatroj Agnes Pfinzing kaj Konrad von Waldstromer. La 24-an de marto 1385 la preĝejo estis konsekrita al Sankta Marta, ĝiajn tri altarojn oni konsekris al la Sankta Triunuo, la Dipatrino Maria kaj la dek du apostoloj.
Zoltán Kiss-Székely
Zoltán KISS-SZÉKELY [kiŝ-sEkej] rumania hungara/hungara biologo, geografo. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 3-an de januaro 1951.
Sankta Marta (Nurenbergo)
Ĉirkaŭ 1390 la ĥorejo de la preĝejo ricevis ciklon de gotikaj vitrofenestroj, kiuj po unu estis donacitaj de Nurenbergaj patriciaj familioj. Pliaj fenestroj estiĝis ĉ. 1410–1430.
Preĝejo kaj pilgrimulhospitalo estis fermitaj en la jaro 1526 sekve de la Reformacio. La iama preĝejo estis uzata por teatraj spektakloj kaj kiel ekzercejo de la Nurenbergaj Majstroj-Kantistoj, kiuj tie havis propran scenejon. En 1614 oni malpermesis la teatraĵojn en la kirko. Ekde 1615 la konstruaĵo estis renovigita kaj ekde 1627 ree uzata kiel preĝejo. En la jaro 1800 oni transdonis ĝin al la evangelia-reformita komunumo. Sekve oni eligis la statuojn kaj la altaron el la preĝejo kaj transdonis ilin al la preĝejo de Sankta Laŭrenco.
Zoltán Kiss-Székely
Kariero
Zoltán Kiss-Székely akiris diplomon pri biologio-geografio en UBB de Kluĵo, poste en 1992-93 en Teknika Altlernejo Kandó Kálmán pri informatiko. Li instruis en Gănești, Târgu Mureș, Gyermely, Budapeŝto. De 2000 li instruas biologion, informatikon en Reformita Gimnazio de Szentendre. Li publikigas de 1974 fakartikolojn, scienpopularigajn artikolojn.
Sankta Marta (Nurenbergo)
La 21-an de februaro 1945 bombo difektis la tegmenton kaj la ĥorejan volbon. Kontraŭe al la damaĝoj ĉe aliaj nurenbergaj preĝejoj, la difektiĝoj ĉe Marthakirche estis tiel malgravaj, ke jam en 1946 la konstruaĵo estis riparita.
Tr
La literkombino havas plurajn signifojn:
Sankta Marta (Nurenbergo)
La preĝejo estas stacio de la Historia Mejlo Nurenbergo.
Urbodomo de Budapeŝto
La Urbodomo de Budapeŝto estas pli simpla historia monumento en Budapeŝto, tial ĝi ne apartenas al la ĉefaj vidindaĵoj de la ĉefurbo, ol ekzemple Parlamentejo (Budapeŝto) kaj Budapeŝta Ŝtata Operejo.
La malnova urbodomo
Post dominado de turkoj inter 1702-1710 oni kreis orbodomon de Pest (urbo) profitanta diversajn domojn. En 1842 József Hild trakonstruis ĝin al duetaĝa domo, en 1863 al trietaĝa domego.
Konstruaĵo
La trietaĝa baroka urbodomo situas laŭ trotuaroj de stratoj kaj malgrandaj placoj en interna parto de Budapeŝto. Kelkaj partoj de la domego estas tamen nur duetaĝa. Ene de la konstruaĵo 2 internaj kortoj troviĝas.
Norvega Esperantista Fervojista Asocio
Norvega Esperanta Fervojista Asocio (NEFA), landa asocio de IFEF
Du norvegaj esperantistoj fervojistaj jam estis menciitaj en 1911 (Fervoja Esperantisto) kaj en 1926 la asesoro (delegito) R. HORRISLAND el Iveland.
Tuj post 1930 grupo da esperantistoj inter la fervojistoj de Oslo Orienta Stacio komencis pli malpli regule kunveni. Aŭtune 1936 fondiĝis Esperanto-klubo por fervojistoj en Oslo kaj ĉirkaŭaĵo. Inter la iniciatantoj estis Magnus CARLSEN kaj Johan SUNDHAGEN.
Rachid Mimouni
Rachid Mimouni (en araba: رشيد ميموني) (20a de Novembro, 1945 - 12a de Februaro, 1995) estis Alĝeria verkisto, instruisto kaj aktivulo por homaj rajtoj.
Mimouni verkis romanojn kiuj priskribis la socion de Alĝerio laŭ realisma stilo. Li estis minacata de islamismaj aktivuloj pro sia elstareco kontraŭ movado kiun li priskribis kiel bazita sur arkaikaj ideoj, malkongrua kun la nuntempo.
Biografio
Rachid Mimouni naskiĝis en Boudouaou, 30 km el Alĝero en familio de malriĉaj kamparanoj.
Mimouni studis sciencon ĉe la Universitato de Alĝero antaŭ iĝi instruisto ĉe la École supérieure du commerce (negoclernejo) en Alĝero. Li estis prezidento de la Fondaĵo Kateb Yacine kaj tenis la postenon de vic-prezidento de Internacia Amnestio. Li fuĝis el Alĝerio al Francio en 1993 por eviti la enlandan militon kaj la murdojn de intelektuloj. Li mortiĝis en Parizo en 1995 pro hepatito.
Caloplaca cirrochroa
Caloplaca cirrochroa estas holarkta flave oranĝa krusteca likeno el la familio Teloschistaceae. Ĝi kreskas sur la malsuna vertikala flanko de kalkaj rokoj.
Priskribo
Apotecioj estas oranĝaj diskoj kiuj mezuras ĝis 0,8 mm. Unue ili estas tute entalaj poste ili krevas la talkortikon. Ili estas plejofte izolaj sed kelkfoje du aŭ tri–opaj. Parafizoj estas distingeble septaj. Askoj mezuras 50–60 X 16–19 μm kaj estas klaboformaj ĝenerale 8–sporaj sed iafoje malpli pro aborto de unu aŭ kelkaj sporoj. La senkoloraj askosporoj mezuras ĉirkaŭ 6 x 14 µ.
Caselette
Caselette estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Val della Torre, Almese, Alpignano, Avigliana, Rivoli, Rosta kaj Buttigliera Alta.
Barata Ŝaka Ĉampionumo
La Barata Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Barato por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. La unua turniro okazis dum 1955 en Eluru, Andra-Pradeŝo, ĝi okazis ĉiun duan jaron ĝis 1971 ekde kiam ĝi okazas ĉiujare. La virina ĉampionumo startis en 1974 ĝi estis regita de la Khadilkar fratinoj Vasanti, Jayshree kaj Rohini.
Csesznek
Csesznek (Zeßnegg, kroate Česneg, slovake Česnek) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Zirc, fama pro sia samnoma mezepoka burgo.
Historio
La mezepoka burgo de Csesznek estis konstruita en 1263 de barono Jakab Cseszneky, kiu estis la ensifero de la reĝo Béla la 4-a. Li kaj liaj posteuloj poste estis nomataj laŭ la burgo per alnomo Cseszneky. Inter 1326 kaj 1392 ĝi estis reĝa kastelo, kiam reĝo Sigismundo ofertis ĝin al la familio Garai interŝanĝe por la teritorio Macsó Banato. En 1482 la vira linio de la Garai formortis kaj reĝo Matiaso la 1-a (Hungario) donacis la kastelon al la familio Szapolyai. En 1527 ekposedis ĝin barono Bálint Török. Dum la 16-a jarcento la familioj Csábi, Szelestey kaj Wathay estis en la posedo de Csesznek. En 1561 Lőrinc Wathay sukcese repuŝis la sieĝon fare de la otomanoj. Tamen, en 1594 la kastelo estis okupita de turkaj trupoj, sed jam en 1598 la hungaroj rekaptis ĝin. En 1635 Dániel Esterházy aĉetis la burgon kaj la vilaĝon kaj ekde tiam Csesznek estis posedaĵo de la familio Esterházy ĝis 1945.
En Csesznek poŝteto kaj migra poŝto servas.
Sălsig
Sălsig [səlsig] (hungare:Szélszeg) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Baia Mare. Ĝi konsistas nur el la vilaĝo Sălsig.
Ĝis 2003 la vilaĝo Gârdani apartenis al Sălsig; tiam ĝi iĝis aparta komunumo.
Sălsig situas sur la maldekstra bordo de la rivero Someș.
Nossa Senhora do Socorro
Nossa Senhora do Socorro estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 160.827 loĝantojn en 2010.
Sălsig
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 416 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 531 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Ts
La literkombino havas plurajn signifojn:
Zornia latifolia
Zornia latifolia estas specio de herbaj plantoj, kaj reprezentanto de la genro  Zornia.La tigoj iĝas 20 ĝis 50 centimetrojn longaj kaj intense disbranĉiĝas. Laŭ pluraj botanikaj literaturaj fontoj ĝi havu psikoaktivan, milde drogan efikon.
La planto estas unu el pluraj deklaritaj herboj en la produktaĵo "Spico" origine vendita sub la pretendo esti incenso de pluraj herboj, sed fakte provizita per aldona sintetika narkotaĵo kaj uzita kiel moda drogo. La droga efiko do probable ne rilatas al la aldono de la planto al la miksaĵo, sed al la aldona sintetika narkotaĵo.
Luján (rivero)
La rivero Luján (en hispana, Río Luján [luĤAN] ) fluas el sia elfluejo ĉe Espora je ĉirkaŭ 100 km oriente de Bonaero, Argentino, al sia alfluejo en la Plata-Rivero norde de la urbo.
La unua fosilio de Megatherium estis trovita tie en 1789.
Gustav Leutelt
Gustav LEUTELT (naskiĝis la  en Josefův Důl, mortis forpelite la  en Seebergen) estis germanlingva poeto kaj verkisto de Bohemio.
Vivo
Gustav Leutelt naskiĝis en la Jizera montaro kiel filo de instruisto. Li estis pranepo de la t.n. mirakla doktoro Johann Josef Kittel. Li ricevis trejniĝon instruistan ĉe la porinstruista seminario de Litoměřice kaj deĵoris ĉe la bazlernejo kiun estris la patro. Lernejestro li em estis pli malfrue en la proksima vilaĝo (Dolní Maxov); unue elementarlerneje kaj poste en pluklerigejo. Tie li ekkontaktis vitrometiistojn kies laboron Leutelt ege ekŝatis. Krome li decidis okupiĝi prie multe pli profunde. Samloke li fondis en 1906 muzeon, por kiu li sindone kolektis dokumentojn, bildojn kaj aliajn aferojn pri la ekonomia evoluo kaj la historio de la Supra Kamenice-valo. Post 1922 Leutelt translokiĝis retiriĝinte al Jablonec nad Nisou.
Pro la nehomaj Dekretoj de Beneš li forpelitis en 1946 kiam li havis 85 jarojn el la patrujo kaj mortis en Seebergen apud Gotao unu jaron poste. Lia tombo troviĝas sur la tombejo de Seebergen.
Agado kreiva
Rekte en la tradicio de la granda Adalbert Stifter estis multaj verkoj de Leutelt. Pro ke liaj prozaĵoj estis en konekto kun la naturo de Jizera montaro Leutelt ankaŭ nomitis poeto de Jizera montaro. Kontraŭe al aliaj tiutempaj artistoj tute ne senteblis ĉe Leutelt problemoj inter la diversaj nacioj de Bohemio. Li ade rakontas pri ĝeneralaj homaj sortoj dum laboro aŭ komuna ĉiutaga vivo.
Okcidenta distrikto (Francio)
La okcidenta distrikto ( "circonscription Ouest") estis franca balota distrikto uzata en ĉiuj kvin jaroj ekde 2004 ĝis 2014 por la eŭropaj balotoj por elekti per universala rekta baloto, naŭ (dek en 2004) de la sepdek du eŭrodeputitoj atribuitaj al Francio, per la traktato de Nico, inter la 736 membroj de la eŭropa Parlamento. Kreita en 2003, kiel la sep aliaj similaj grandaj distriktoj, ĝi arigis balotantojn de regionoj Bretonio, Luarlandoj kaj Poitou-Charentes en unu sola balotantaro, kiu enhavis, en 2009, 6,177,138 enskribitojn. Ekde 2019, ĉiuj franca balotaj distriktoj estis kunigitaj.
Eŭropaj balotoj de 2009
Por la baloto de la 7-a de junio 2009, 20 listoj estis deponitaj por elekti 9 eŭropajn deputitojn.
=== Rezultoj ===
Kritikoj
En Bretonio, aparte pro la voĉoj de la Bretona Partio kaj de Bretona Demokratia Unuiĝo (UDB), tiu subdivido estis kritikita ĉar ne estis konsideritaj la homaj kaj historiaj realaĵoj.
Malhela ĉambro
Malhela ĉambro estas esprimo en la fotografio, kiu signifas ĉambron, kiu estas izolita de la ekstera lumo kaj permesas nur internan specialan nenaturan lumigon. Tiu ĉambro servas en la kemia (necifereca) fotografio kiel parto de la fotolaboratorio resp. kopiuzino.
La relativa senlumeco aŭ limigo de la lumo je difinita spektro estas bezonata ĉe laboro kun lumsensaj materialoj, ekipitaj per fotoemulsio. Oni konstruas ĉe la ĉambro t.n. lumkluzon (plej ofte du pordoj), kiu ne permasas enfiltriĝon de lumo. Necesas ankaŭ ventoliloj por traaerumi la ejon.
NGC 3646
NGC 3646 (aliaj indikoj — UGC 6376, MCG 3-29-37, ZWG 96.34, KCPG 281A, PGC 34836) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Santala lingvo
Ĝi havas propran alfabeton, nomatan Ol Chiki, sed legivo tre malmultas, po inter 10 kaj 30%.
Făurești (Maramureș)
Făurești [fəŭreŝtj] (hungare: Kováskápolnok) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 680 loĝantojn (rumanoj); en 1992 816 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Copalnic-Mănăștur.
Tt
La literkombino havas plurajn signifojn:
Gramo
Gramo estas mezurunuo de la maso, kaj ĝi estas difinita en SI-sistemo kiel unuo de unu milono de kilogramo.
La simbolo de gramo estas g. Kelkfoje estas uzata la misa gm.
La maso de unu kubik-centimetro (10−6 m3) da akvo havas la proksimuman mason de unu gramo.
La gramo ne estas SI-bazunuo, sed ĝi estas bazunuo de la C.G.S.-sistemo.
Hermipo (luno)
Hermipo estas neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Post observoj inter la kaj la, Scott S. Sheppard, David C. Jewitt de la Universitato de Havajo, kaj Jan Kleyna de la Universitato de Kembriĝo, malkovris dekunu jupiterajn lunojn.
Ili anoncis ties malkovrojn la. Inter tiuj, Hermipo, kiu tiam ricevis la maldaŭran nomon S/2001 J 3.
Nomo
La, IAU aprobis ĝin nomi Hermipo. Hermipo (greke: Ἑρμιππη), en la helena mitologio, estis amatino de Zeŭso, kaj patrino de unu heroo nomata Orkomeno.
Orbito
Laŭ ĝia orbito, ĝi estas ano de la ananka grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, kaj klinecojn inter 145,7° kaj 154,8° rilate al la Jupitera ekvatoro.
Stefano la 3-a (Moldavio)
Stefano la Granda, kiu regis de 1457 ĝis sia morto en 1504 estis la plej grava el la regnestroj de la Princlando Moldavio. Li apartenis al la malnova princa familio kaj akiris la tronon batalante kontraŭ sia onklo, kiu mortigis sian patron, la princon Bogdano la 2-a.
Fosfito
Fosfitoj aŭ fosfonatoj estas saloj kaj esteroj de la fosfita acido, blanka, delikva solidaĵo kun acida odoro kiu en akva solvaĵo produktas fosfitajn jonojn [(P(OH)3] kaj en solida fazo fosfonatan acidon.
Stefano la 3-a (Moldavio)
Religia konstruado
Tiu komerco permesis al li akiri grandajn enspezojn kaj havi senkomparan konstrulaboron en sia lando. Li konstruigis plurajn monaĥejojn, la ĉefa estis Putno, kaj rekonstruigis aliajn, kiel Voroneco, Humor', Njamco ktp. La tradicio atribuis al lia epoko ĉiujn malnovajn preĝejojn moldavajn al kiuj oni ne konis la devenon. Li helpis ankaŭ eksterlande la ortodoksan eklezion, konstruinte aŭ riparinte preĝejojn ĉe la monto Athos, en Valaĥio / (rumane: Țara Românească, Valahia) kaj Transilvanio.
Fosfito
Kelkaj fosfitoj
<Gallery> Dosiero:Diammonium phosphite 3D.png| Amonia fosfito 51503-61-8 Dosiero:Dibenzyl phosphite 3D.png| Dubenzila fosfito 17176-77-1 Dosiero:Tribenzyl phosphite 3D.png| Tribenzila fosfito 15205-57-9 Dosiero:Tributyl phosphite 3D.png| Butila fosfito 102-85-2 Dosiero:Triethyl-phosphite-3D-balls.png| Trietila fosfito 122-52-1 Dosiero:Tri(2-ethylhexyl) phosphite 3D.png| Etilheksila fosfito 301-13-3 Dosiero:Triphenyl phosphite 3D.png| Fenila fosfito 101-02-0 Dosiero:Disodium-hydrogen-phosphite-3D-balls-ionic.png| Kalia fosfito dubaza 13492-26-7 Dosiero:Monopotassium-phosphite-3D-balls-ionic.png| Kalia fosfito unubaza 13977-65-6 Dosiero:Trimenthyl phosphite 3D.png| Trimentila fosfito 586985 Dosiero:Trimethyl phosphite 3D.png| Trimetila fosfito 121-45-9 Dosiero:Trisodium phosphite 3D.png| Natria fosfito 15537-82-3 Dosiero:Tri(nonylbenzyl) phosphite 3D.png| Nonilfenila fosfito 26523-78-4 Dosiero:Tripropyl phosphite 3D.png| Propila fosfito 923-99-9 Dosiero:Triisopropyl phosphite 3D.png| Izopropila fosfito 116-17-6 </Gallery>
Stefano la 3-a (Moldavio)
Ekstera politiko
Tre agema li estis en la ekstera politiko. Li atentis ĉiam ne havi du samtempajn kontraŭulojn.
Komence de sia regado, li apogis sin sur la pola reĝo Kazimiro la 4-a kontraŭ la hungara reĝo Matiaso Korvin.
Sanktigo
Danke pro lia kristana agado, la rumana ortodoksa eklezio sanktigis Stefanon la Grandan en 1992 sub la nomo 'Stefano la Granda kaj Sankta'.
Neukirchen-Vluyn
Neukirchen-Vluyn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wesel de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Rilatoj al Esperanto
En Neukirchen-Vluyn naskiĝis kaj pasigis sian infanecon la esperantisto Martin Schäffer, kiu en la oficperiodo 2013-2016 kaj 2016-2019 estis la ĝenerala sekretario de Universala Esperanto-Asocio.
Marta el Betania
Marta estas venerata kiel sanktulino ĉe ĉiuj la kristanaj eklezioj,
Biblia fonto
Ŝi estas citita en tri okazaĵoj:
Hagiografio
Laŭ tradiciaj rakontoj, post la resurekto de Jesuo kaj la unuaj persekutoj en patrujo, Marta elmigris kun la fratino Maria (identigita kun Maria Magdalena, la frato Lazaro, Maria Saloma, Maria Jakoba kaj aliaj disĉiploj.
Geoglossum
Geoglossum estas genro de fungoj el la familio Geoglossaceae. La nomo Geoglossum signifas lango el tero.
Marta el Betania
Hagiografio
Ili albordiĝis en 48 p.K. ĉe Saintes-Maries-de-la-Mer en Provenco, kaj tie disvastigis la kristanan kredon.
Geoglossum
Priskribo
Askofrukto estas nigra langoforma kaj stipa. Himenio enhavas parafisojn. Askosporoj estas brunaj aŭ nigraj. Ili estas ŝpinilformaj kaj plurcelaj.
Marta el Betania
Hagiografio
Kroma popola legendo rakontas kiel la marĉoj de la zono, la Kamargo, estis loĝata de terura monstro, la Tarasko, kiu pasigis la tempon terurigante la popolon. Sankta Marta, nur pere de preĝo, ĝin igis dimensie tiom malpliigita ke ĝi fariĝis sendamaĝa, kaj ĝin enkondukis en la urbon Tarasko.
Geoglossum
Disvastiĝo
Oni trovas Geoglossum ĉie krom en Antarkto.
Marta el Betania
Kulto
Ŝia figuro estas konsiderata kiel simbolo de la aktiva vivo: pro tiu motivo al ŝi estas titolitaj multaj virinaj kongregacioj kiel la Fratinoj de Sankta Marta aŭ la Porhospitalaj fratinoj de Sankta Marta.
Identigoj
La nomo "Marta", "Martha" aŭ "Mara" signifas "instruistino", laŭ al antikva aramea lingvo. Laŭ la Ora Legendo de Jakobo de Voraĝino, la virino kiu havis sangofluon sanigita de Jesuo estus Marta el Betania, ankaŭ se la "Evangelio laŭ Nikodemo" identigas tiun virinon kun la Veronika (edzino de Zakĥeo ĉfimpoŝtisto de Jeriĥo. La orienta tradicio nomas la miraklitan “Bereniko” (nome de la filino de Herodo Agripo la 2-a.
Tiu identigo de Maria el Betania kun Veroniko povus esti pruvata ankaŭ el la fakto ke ambaŭ evangelizas la nunan Provencon (Ora Legendo). Tamen, laŭ la popola tradicio Veronika estintus la edzino de Zakĥeo, dum laŭ la Ora Legendo, Marta estus mortinta virga. Ĉiukaze, gravas memori ke la "virgeco" aŭ la supozita "virgeco" estis karakterizo tre ŝatata en kristana medio kaj eble ĝi povus esti nur signo de spirita pureco, anstataŭ ol pruvo pri la reala ĉasteco de Veronika/Bereniko.
Fine, la popola tradicio identigas Veronikon kun la filino de la sira-fenica-kanaana virino. Se Marta estas identigebla kun Veroniko, tiam la sira-fenica-kanaanana virino (patrino de Veronika) estus Eŭkara (patrino de Marta (laŭ la Ora Legendo).
Aliaj projektoj
en KOMUNA-
Nathan Bedford Forrest
Nathan Bedford FORREST (13-an de julio 1821, apud Chapel Hill, Tennessee, Usono – 29-an de oktobro 1877, Memphis) estis generalo de la suda Konfederacio dum la usona enlanda milito (1861–1865). Lia taktiko estis la plej ofte citita eldiro de „Alvenu tie unua, kun plejmulto da soldatoj!”. Lian karieron ombras la masakro de Fort Pillow (12-an de aprilo 1864), kiam liaj soldatoj murdis 300 nigrulojn, post kiam Fort Pillow kapitulaciis.
Pierre Blet
Pierre Blet estis jezuita historisto kaj docento ĉe la Pontifika Gregoria Universitato, fama pro la esploro pri agado de Pio la 12-a dum la Dua Monda Milito.
Juli Fábián
Juli Fábián. laŭ hungarlingve kutima nomordo Fábián Juli estis hungara ĵazomuzikisto (komponisto, kantisto, tekstopoeto, orkestrestro).
Nathan Bedford Forrest
Forrest estis aŭtodidakto. Li komercis komence kun ĉevaloj, poste bovoj kaj sklavoj. Li riĉiĝis kiel posedanto de kotona plantegejo en Misisipio. Ĉe komenco de la milito, li elstaris kavalieran trupon kaj partoprenis kiel subkolonelo en defendo de Fort Donelson (aprilo de 1862). Li ne volis submeti la armilojn kaj sukcesis eskapi. Pro meritoj en la ŝiloh-a batalo (aprilo de 1864), li iĝis brigada generalo kaj elstare batalis eĉ dum la aŭtuna militiro.
Juli Fábián
Juli Fábián naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Nathan Bedford Forrest
Forrest – sekvante politikon de la Konfederacio – ordonis dum ŝturmatako kaj okupo de fortikaĵo Fort Pillow, ke oni ne militkaptu pliajn nigrulojn. Poste kongresa esplora komisiono konfirmis, ke oni masakris pli ol 300 nigrulojn, virinojn, virojn, infanojn.
Juli Fábián
Biografio
Juli Fábián frekventis muzikan bazlernejon, ŝi maturiĝis en gimnazio en 1998, poste ŝi akiris diplomon en la Ekonomia Altlernejo. Dum la altlerneja periodo ŝi lernis ankaŭ en muziklernejo, fine ŝi akiris plian diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2007. Ŝia kantinstruisto estis Tamás Berki. Jam en 2005 ŝi ekinstruis en muziklernejo, ekde 2008 en Altlernejo János Kodolányi. Ŝi aliĝis al diversaj ĵazorkestroj, sed ŝi fondis ankaŭ propran ĵazorkestron. Ŝi tre fue mortis pro kancero. Ŝi ricevis premiojn en la 2010-aj jaroj.
Nathan Bedford Forrest
Ĉe Brice's Cross Roads, en ŝtato Misisipio, li decide venkis (en junio de 1864) plinombran nordan taĉmenton kaj tutjare gvidis sukcesajn atakojn en ŝtatoj de Misisipio, Tennessee kaj Alabama. La militiro de Nashville estis por li fina, ĉar la nordo tronombra armeo venkis lian trupon. Kvankam li retiriĝis, sed lia tuta armeo kapitulaciis en majo de 1865.
Post la milito, li agadis en la fervoja komerca branĉo. Li estis ĉefa organizanto de la Ku-Kluks-Klano kaj unua „granda magiisto”.
Pierre Blet
Formiĝo
Blet komencas novicecon en la Kompanio de Jesuo la 7-an de decembro de 1937 en Laval (Francio), sed lia spirita sperto estas interrompita pro la eksplodo de la dua monda milito. Li estos oridinita sacerdoto la 31-an de julio 1950.
En 1958 kompletigas siajn studojn magistriĝinte ĉe Sorbono prezentante tezon titolitan Les assemblées générales du clergé de 1615 ĝis 1666 (La ĝeneralaj asembleoj de la kleriklaro ekde 1615 ĝis 1666); kiel komplementan tezon, male, li prezentis la esploron «Korespondaĵaro de la Nuncio en Francio, Ranuccio Scotti: 1639-1641''.
Kariero
En 1959 pastro Blet estas alvokata al Romo por instrui Historion de la Eklezio ĉe la Pontifika Gregoria Universitato. En Romo li daŭrigas siajn studojn pri la Franca Eklezio de la 17-a jarcento. Dum tiu periodo li estas asidua vizitanto de la Sekreta vatikana arĥivo dediĉinte al esploroj pri la Diplomatio de la Apostola Seĝo
Jezuita Bet lekciis laŭlonge de 17 jaroj «Historion de la Pontifika Diplomatio» ĉe la Pontifika Eklezia Akademio
La esploroj ĉe la sekreta vatikana arĥivo
En 1964 Blet, kune kun aliaj fakistoj, estas ŝarĝita de la papo Paŭlo la 6-a ekririgi esploron inter la paperoj de la ŝtatsekretariejo por pretigi tiun kiu estos la monumenta verko Actes et Documents du Saint Siège relatifs à la Seconde Guerre Mondiale, sigle ADSS, (Agoj kaj dokumnetoj de la Sankta Seĝo dum la dua monda milito). Krom profesoro, Blet, la grupo estis formita de tri liaj fakiste kaj jezuite kolegoj: Angelo Martini, Burkhart Schneider kaj Robert A. Graham.
En tiuj jaroj komenciĝis la polemiko pri la persono de Pio la 12-a, akuzita pri komplico kun naziismo, plifaciligita de la teatra verko La Vikario (1963) de la germana dramaturgo Rolf Hochhuth; la esploro devis kolekti la dokumentojn de la Sankta Seĝo koncernantajn la jarojn de tiu periodo kaj doni lumon al la rolo de Vatikano dum la sinsekvo de la eventoj de dua monda milito.
La verko publikigita en la jaroj 1964-1981 estas komponita el dekdu volumoj; ses volumoj pritraktas, kronologiorde, la duan mondan militon, kvar koncernas la humanitarajn aktivecojn de la Sankta Seĝo dum la milito, unu la korespondaĵon de la papo Pio la 12-a kun la germanaj episkopoj duma la milito, kaj la lasta volumoj koncernas Pollandon kaj la baltajn landojn.
Kromaj meritoj de Pierre Blet
Pierre Blet estas konata ankaŭ pro liaj sciencaj esploroj pri la persono kaj agoj de Pio la 12-a, aparte pro la verko Pio XII e la Seconda Guerra Mondiale (Pio la 12-a kaj la Dua Monda Milito), 1999. En tiu volumo Blet defendas Pion la 12-an kontraŭ akuzoj pri antisemitismo kaj komplico kun nacisocialismo, subportite de la dokumentoj konservitaj ĉe la sekreta vatikana arĥivo. Lia scienca rigoro, rekonata de papo [Johano Paŭlo la 2-a]], kiu respondante al ĵurnalistaj demandoj rilatantaj papon Pacelli diris: "Legu pastron Blet". .
Pastro Blet vizitis la Vatikanajn arĥivojn ekde 1956 ĝis 2006, renovigante ĉiujare sian membrokarton.
Li korpasis je la aĝo de 91 jaroj.
Esenca bibliografio
''Le Clergé de France et la monarchie. Étude sur les assemblées générales du clergé de 1615 à 1666'', (Roma, Pontificia Università Gregoriana, 1959);
''Girolamo Ragazzoni évêque de Bergame, nonce en France. Correspondance de sa nonciature 1583-1586'', (Paris-Rome, De Boccard - Université Grégorienne, 1962);
Correspondance du nonce en France Ranuccio Scotti 1639-1641, (Paris-Rome, De Boccard - Université Grégorienne, 1965);
Les Assemblées du clergé et Louis XIV de 1670 à 1693'', (Roma, Pontificia Università Gregoriana, 1972);
Documents du Saint-Siège relatifs à la seconde guerre mondiale redatta in collaborazione con Robert Graham, Angelo Martini, Burkhart Schneider, (Città del Vaticano, Libreria editrice Vaticana, 1965-1982);
Histoire de la représentation diplomatique du Saint-Siège des origines à l'aube du XIX siècle,(Città del Vaticano, Archivio Segreto Vaticano, 1982 e 1990);
Le Clergé de France, Louis XIV et le Saint-Siège de 1695 à 1715, (Città del Vaticano, Archivio Segreto Vaticano, 1989);
Le Clergé du Grand Siècle en ses assemblées, (Paris, Cerf, 1995);
Pie XII et la Seconde guerre mondiale d'après les archives du Vatican, (Paris, Perrin, 1997).
Eksteraj ligiloj
Intervjuo de Andrea Tornielli al Pierre Blet pri Pio la 12-a
Miklós Páncsics
Miklós Páncsics [miklOŝ pAnĉiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Páncsics Miklós estis hungara futbalisto (defendisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, juristo.
Miklós Páncsics naskiĝis la en Gara, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Páncsics futbalis en junulara teamo de prestiĝa futbalklubo en Ferencváros inter 1960-1963, poste jam en la plenkreska teamo ĝis 1974 en 211 matĉoj kun sola golo. Tiutempe li estis hungara ĉampiono trifoje. Inter 1974-1977 li futbalis en Budapest Honvéd FC, fine li ludis 4 jarojn en malgranda teamo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1967-1973 37-foje. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon, post 4 jaroj arĝentan medalon. En 1976 li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste li estis juristo ankaŭ eksterlande. Pro malsano li pensiuliĝis pli frue en 2000. Li havis edzinon, kiu naskis idon.
Kneset
La Kneset (כנסת, kiu signifas "asembleo"), estas la parlamento de Israelo kaj la legislativo en la Israela demokratio. Ĝi estas unuĉambra kaj situas en la ĉefurbo Jerusalemo.
La Parlamento de Israelo havas 120 membrojn, kiuj estas elektitaj per proporcia balotado laŭ partio je periodo de kvar jaroj. Ĝi kunvenis ekde la estiĝo de la ŝtato en 1948. Tipa por la politika klimato de Israelo estas la fakto, ke la seĝoj de la parlamenta plenkunsido dividiĝas laŭ frakcioj, sed kvorumo ne necesas por plenumi siajn agadojn.Israela demokratio estas plurpartia parlamenta demokratio. En tia demokratio la leĝdona povo estas la supera aŭtoritato. Parlamento estas la suvereno. De tempo al tempo la civitanoj de la lando estas elvokitaj, laŭ reguloj de proporcia balotsistemo, elekti siajn reprezentantojn al la Knesset, kiuj enpostenigas novan  registaron, koalicio de la peljmulto de frakcioj, kiu de tempo al tempo bezonas iliajn fidon kontraŭ malfidaj proponoj de la opozicio.
En la sistemo de ekvilibroj inter la regantaj aŭtoritatoj, la ekzekutivo, la registaro, bazigas sian juran potencon de tiu de la Knesset, kiu regule kontrolas ĝin. La leĝoj eldonitaj de la Kneset nepre ne konfliktu al la baza leĝaro, kiu konsistigas la efektivan konstitucion de la lando; tamen, ĝi ankaŭ rajtas aprobi novajn bazajn leĝojn, aŭ alĵustigi ekzistantajn, per speciala plejmulto.
Ĉiuj ŝtate gravaj decidoj pasas tra la Kneset. Aldone al debata diskutado kaj konfirmo de ŝtataj leĝoj, la parlamento nomumas altajn oficialulojn, inkluzive de la ĉefministro kaj la juĝistoj de la supera kortumo, la ŝtata kontrolanto kaj la prezidenton. La parlamento ankaŭ ratifas gravajn interŝtatajn traktatojn, kiuj povus necesigi armeajn aŭ financajn devigojn, ŝanĝon de leĝoj ktp. Ĉiujare la parlamento devas aprobi la ŝtatan buĝeton prezentantan fare de la registaro, ĉar tiel ĝi supervidas la ekzekutivan potencon. Se la ŝtata buĝeto ne estas ratifita, la registaro dissolvas kaj ekas novan voĉdonadon en la lando al nova parlamento.
La ĉefaj funkcioj de la Knesset estas starigi la normojn en la lando per leĝoj kaj superrigardo de la registaro per diversaj rimedoj je ĝia dispono, inkluzive de la aprobo de duaranga leĝaro, malfidaj proponoj, demandoj, diskutoj kaj pli. La diversaj debatoj okazas en la plenejo kaj en la komitatoj de Knesset, kiuj estas dividitaj laŭ temoj.
Ĉiu knesetanoj havas ampleksan leĝan imunon pri polica enketo, malliberigo, libera movado tra la ŝtato kaj ĝiaj teritorioj, kaj leĝaj procesoj pri agoj faritaj laŭ siaj devoj kiel parlamentano. Membroj ankaŭ nepre devas eviti fiuzadon de ĉi tiu imuno, konflikto de interesoj, ktp, tiun malobeon pritraktas la Etika Komitato de la Kneset.
39336 Mariacapria
39336 Mariacapria estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Maria Teresa Capria, esploristino cxe IASF-CNR en Romo, kies ĉefa intereso estas la modeligo de, spektroskopio kun granda distingivo kaj la rolo de la glacioj en la sunsistemo. Ŝi estis precipe engaĝita pri la eksperimento VIRTIS en la misio Rosetta, laborinte pri la planado de la operacioj de la instrumento kaj la analizo de la datumoj.
Memsparka temperaturo
Memsparka temperaturo de likvaj kemiaĵoj ordinare mezuratas per uzo de 500 mililitra flakono metita sub forno kun kontrolita temperaturo laŭ la procedo priskribita en ASTM E659. Ĉi tiu procezo ankaŭ nomatas temperaturo je membrulo, spontanea aŭ autogena memsparka temperaturo.
Carmen (opero)
Carmen estas kvarakta opero de Georges Bizet, kun libreto de Henri Meilhac kaj Ludovic Halevy laŭ la samtitola novelo de Prosper Mérimée prapremierita en 3-an de marto 1875.
Memsparka temperaturo
Kemia procezo
Kiam brulema substanco eniĝas kontakte kun la aero, ĝi spontanee oksidas, kaj la temperaturo altiĝas, pro tio ke la oksidigoreakcio estas varmoeliga. Kiam la varmodisiĝo iĝas malfacile, kia ajn estas la cirkonstanco, ju pli oni altigas la temperaturon des pli rapide okazas la oksidigo, kaj la varmo fordisiĝas pli rapide, ĝis kiam, en certa momento, la varmo eliganta atingas sufiĉan temperaturon kie sparko estiĝas (aŭ perforta oksidigo) kaj ekde tiu momento la brulado mem konserviĝas. La temperaturo prezentata nomatas memsparka temperaturo.
Carmen (opero)
Temo
La rakonto okazas en Sevilo ĉirkaŭ 1820.
Memsparka temperaturo
Kemia procezo
Tute certe oni povas kaŭzi memsparkon en solidaj brulmaterialoj (karbono, biomaso, kotono, ktp) grandkvante stokitaj. Efektive, ene de la piloj aŭ stakoj stokitaj, la varmo eligita, kaŭze de oksidigo, ne facile fordisiĝas. La temperaturo altiĝas kaj same la oksidigo, ĝis kiam la temperaturo atingas la memsparkadon. Tiamaniere ke, la regularo por stokado de solidaj brulaĵoj starigas ke oni devas provizi per krano kaj hoso por akvumi la pilojn, por eviti la trovarmigecon.
Oni devas korekte ne konfuzi ekflama temperaturo kun memsparka temperaturo, ĉefe se oni ne disponas de ambaŭ valoroj determinitaj pere de eksperimentoj aŭ tabeloj. Kiam tiu estas la kazo, oni povas konstati ke ĝenerale la memsparka temperaturo estas pli alta ol la ekflama temperaturo kaj por la plejmulto el la kombinaĵoj ĝi troviĝas inter 200 °C kaj 700 °C.
Carmen (opero)
Unua akto
Karmena estas batalinta cigaristino arestita de la kaporalo Don Jose. Li estas fianĉo de Miĥaela, sed enamiĝas je Karmena kaj lasas ŝin eskapi post ŝi rendevuis lin.
Dua akto
Don José, ĵus liberigita el malliberejo kie li estis pro la eskapo de Karmen', alvenas en la trinkejo kie ŝi rendevuis lin. En la trinkejo estas la leŭtenanto Zunjiga kiu amindumas Karmen-on. La du homoj ekduelas kiam ekvenanta kontrabandaro apartigas ilin. La regimento de Don José retretante foriras kaj li fuĝas kun la kontrabandaro kaj Karmen.
Memsparka temperaturo
Ekvacio de memsparkado
La tempo t_{ig}\, necesa por ke iu materialo atingu la memsparkan temperaturon T_{ig}\, kiam submetita al varmofluo q''\, okazas laŭ la jena ekvacio:
Carmen (opero)
Tria akto
En la kontrabandara montara rifuĝejo Karmena jam laciĝas de Don Jose, kies fianĉino alvenas por informi lin pri lia mortanta patrino. La toreisto Escamiljo rendevuas Karmenon al la proksima Sevila toreado.
Kvara akto
En Sevilo, la toreado iĝas la triumfo de Escamiljo kiu aperas je la brakoj de Karmena. Alvenas Don Jose kiu petas al Karmena reveni kun li. Ŝi lin forpuŝas, kaj Don Jose ŝin mortigas.
Graveco
Karmen' situas inter la opereto kaj la tragedio, enhavanta ĉion kio estas ŝatata de la ĝenerala publiko: ĝojaj ritmoj, dancaj muzikoj, facile memoreblaj arioj, k.t.p. Sed tiu leĝereco estas subtenita de serioza temo pri pasia tragedio kiun nur morto solvos, kaj stila, pentranta bone komponita muziko. Carmen proksimiĝas al variaj ĝenroj sen inkludiĝi al neniu. Eble tio estas la fonto de ĝia sukceso.
Tv
La literkombino havas plurajn signifojn:
Philippe Couillard
Philippe Couillard (naskiĝinta Philippe Couillard de Lespinay en Montrealo la 26-an de junio 1957), kuracisto, estas Kanada politikisto kiu ekde aprilo 2014 estas ĉefministro de Kebekio. Li ankaŭ estis de la 29-a de aprilo 2003 ĝis la 25-a de junio 2008 ministro de la Sano kaj la Sociaj Servoj de la sama provinco.
Richard Maria Werner
Richard Maria WERNER (naskiĝinta la en Jihlava, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra literaturhistoriisto.
Vivo
Li studis inter 1872–1876 en Vieno ĉe Heinzel, Tomaschek kaj Zupitza germanistikon, ĉe Conze klasikan arkeologion kaj - post doktoriĝo - ankoraŭ ĉe Scherer en Strasburgo kaj en Berlino ĉe Müllenhoff. En 1878 li habilitiĝis ĉe la Universitato de Graz kiel privata docento pri germanaj literaturo kaj lingvo. En 1883 li iĝis eksterordinara, en 1886 ordinara profesoro en Lvivo.
Verkoj
Jen liaj publikigaĵoj gravaj: »Ludwig Philipp Hahn, ein Beitrag zur Geschichte der Sturm- und Drangzeit« (Strasburgo 1876); »Die Basler Bearbeitung von Lamprechts Alexander untersucht« (Wiener Sitzungsberichte, 1879); »Lessings Emilia Galotti, nebst einem Anhang: Die dreiaktige Bearbeitung« (Berlin 1882); »Der Wiener Hanswurst. Stranitzkys und seiner Nachfolger ausgewählte Schriften« (»Wiener Neudrucke«, 1883–86, 2 vol.); »Goethe und Gräfin O'Donell, ungedruckte Briefe nebst dichterischen Beilagen« (Berlin 1884); »Bürgers Ausgewählte Werke« (Stuttgart 1886); »Aus dem Josephinischen Wien. Geblers und Nicolais Briefwechsel 1771–1786« (1888); »Julius von Tarent und die dramatischen Fragmente von Johann Anton Leisewitz« (Heilbronn 1889); »Lyrik und Lyriker, eine Untersuchung« (Hamburg 1890); »Der Laufner Don Juan, ein Beitrag zur Geschichte des Volksschauspiels« (1891); »Betty Paoli« (Bratislavo 1898); »Vollendete und Ringende. Dichter und Dichtungen der Neuzeit geschildert« (Minden i. W. 1900)
Li ankaŭ tre meritis pro siaj esploroj pri Friedrich Hebbel. Li eldonis kritikan eldonon de la verkaro de Hebbel sub la titolo »Sämtliche Werke« (Berlin 1900–03, 12 vol.), krome »Tagebücher« (1903, 4 vol.) kaj »Briefen« (1904–07, 8 vol.); al tio li aldone liveris la fruktodonan biografion »Hebbel« (vol. 47 kaj 48 de »Geisteshelden«, Berlin 1905)
Politika subdivido de la Germana Regno
Dum preskaŭ sia tuta ekzisto de 1871 ĝis 1945, la Germana Regno havis federacian strukturon, konsistantan el pluraj "landoj" aŭ membro-ŝtatoj, same kiel Germanio hodiaŭ konsistas el federaciaj landoj. Nur dum la tempo de nazia Germanio (1933-1945), la tuta ŝtato estis en praktiko transformita al unueca centrisma ŝtato, kvankam surpapere la federacia strukturo pluekzistis.
Landoj de la Germana Imperiestra Regno
De 1871 ĝis la Novembra Revolucio en 1918/1919.
Aliaj teritorioj
(ĝis 1918)
Landoj de la Vajmara Respubliko
Inter 1920 kaj 1929 la Germana Regno (Vajmara Respubliko) konsistis el 18 "landoj". Ĉiuj landoj estis (kiel la tuta federacio mem) respublikoj (Republik, Freistaat, Volksstaat ktp.), devenintaj el la antaŭaj, plejparte monarĥiaj, membro-ŝtatoj de la Germana Imperiestra Regno, escepte de nova lando Turingio (1920-1952), kiu estis nove formita el pluraj, pli malgrandaj "turingiaj ŝtatoj". En 1929, Waldeck perdis sian memstarecon kaj iĝis parto de Prusio. Dum la tempo de Nazia Germanio la du landoj Meklenburgo-Schwerin kaj Meklenburgo-Strelitz estis unuigitaj al unu lando Meklenburgo; en 1937 Lubeko iĝis parto de Prusio.
Ĉi tiu listo havas statistikaĵojn el 1925:
Piednotoj
Weimarer Republik
1000 Piazzia
1000 Piazzia estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĉar ĝi estas la 1000-a numerotita asteroido, ĝi estis nomita en honoro al Giuseppe Piazzi, malkovrinto de la unua asteroido, 1 Cereso (nun rigardita kiel nanoplanedo) en 1801.
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Mari Trini
María Trinidad Pérez de Miravete-Mille y Pascual del Riquelme, pli bone konata kiel Mari Trini (Murcio, 12a de julio 1947 - Murcio, 6 de abril de 2009), estis hispana kantaŭtoro kiu estis ege populara kaj havis komercan sukceson kaj en Hispanio kaj en aliaj hispanlingvaj landoj dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. Ŝi vendis pli ol dek milionoj de diskekzempleroj, pro kio ŝi ricevis plurdiamantan diskon en 2005, kaj samjare ŝi ricevis omaĝon de la SGAE kiel rekono de sia longa muzikkariero. De markita personeco kaj defendanto de feminismo en sia vortumado, Mari Trini estas unu de la esencaj figuroj de la hispana muziko en la jaroj de la Hispana Transiro al la demokratio. Kosmopolita pro eduko kaj muzikaj gustoj, ŝi estis malkovrita en la adoleskaĝo de la kinisto Nicholas Ray, kiu kuraĝigis ŝin al muzikeduko en Londono, kaj poste ŝi loĝis dum kvin jaroj en Francio. Ŝi estis aŭtoro kaj ludisto de baladoj nuntempe fundamentaj de la hispanlingva kantaro, kaj oni memoras ŝin ankaŭ pro siaj ludadoj en franca lingvo, partikulare de la klasika Ne me quitte pas, de Jacques Brel.
En sia tria albumo, Escúchame (Aŭskultu min), ŝi inkludis kantojn kiel "Yo no soy esa" (Mi ne estas tia) aŭ "Yo confieso" (Mi konfesas), kiuj iĝis sukcesaj kaj konfirmis Mari Trini kiel unu de la plej gravaj kantaŭtorinoj hispanlingvaj. La kanto "Yo no soy esa" (Mi ne estas tia) estas eble tiu kiu plej bone difinas la personalidadecon de Mari Trini kaj la mesaĝon kiun ŝi deziris elsendi: ke virinoj devas esti liberaj por esti kaj agadi eksternorme, kaj ke ili devas ne submetiĝi al deziroj kaj esperoj de viroj. La titolo "Yo no soy esa" (Mi ne estas tia) estas tre informa ĉar citas (kaj refutas) la titolon de alia kanto: "Yo soy esa" (Mi estas tia), klasikaĵo de la konservisma ĝenro "kopla" (kantata de, inter aliaj, Isabel Pantoja) kies vortumado aludas al virino uzata de viroj.
En la dua duono de la 1890-aj jaroj Mari Trini apartiĝis le la diskeldonejo Hispavox kiu estis ŝia entrepreno dum du jardekoj. Poste la kunlaborado reiĝis. Ankaŭ ŝia lasta verko kunlabore kun la trio Los Panchos estis polemika pro la distribuo de kantoj kaj pro la distribuo de la elspezoj.
Bakoro
Bakoro, tagaloge Lungsod ng Bacoor estas universitata metropolo en Filipinoj. Ĝi estas antaŭurbo de Manilo kaj parto de urbaro Manila Metropolo.
Geografio
Bakoro situas sur plata tereno laŭ marbordo. Las Piñas troviĝas 6, Parañaque 10, Muntinlupo 11, Manilo 14, Dasmariñas 15, San Pedro (Filipinoj) kaj Taguig po 16 kilometrojn (aere).
Historio
Origine estis tie indiana vilaĝo, oni supozas, ke la loĝantoj komercadis kun la ĉinoj, japanoj kaj islamanoj jam en la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Baldaŭ alvenis hispanoj (ilia urbofondo okazis en 1671), kiuj trudis la katolikismon. Bakoro estis unu el la elirpunktoj de ribelo en 1872, Same Bakoro partoprenis en la Filipina Revolucio kontraŭ Hispanio en 1896, eĉ tie okazis batalo en la sekvanta jaro. En 1898 jam usonanoj batalis ĉi tie. Inter 1942-1945 okazis dominado de la japanoj. La oficiala urbiĝo okazis en 2011.
Ekonomio
Bakoro nuntempe spertas rapidan ŝanĝon de agrikultur-bazita ekonomio al komerca centro kaj ankaŭ turisma celloko. Restis nur la fiŝindustrio el la malnova erao. Bakoro esta hejmo de kelkaj kampusoj kaj privataj akademioj.
Trafiko
Bakoro estas dormoĉambro de Manilo, evidente gravas la bonaj trafikeblecoj.
Religio
La katolikismo estas la domina religio en Bakoro, krome estas signifa populacio de islamanoj.
Klimato
En Bakoro jare pluvas 2015 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj. La seka sezono daŭras de de malfrua decembro ĝis aprilo, la longa pluvsezono kovras la restantajn monatojn. La averaĝa jara temperaturo varias inter 26-32 °C, inter la monatoj ne estas grandaj diferencoj.
5682 Beresford
5682 Beresford estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la amatora astronomo Anthony Charles Beresford, aktiva observanto de, partoprenanto al la "Operation Moonwatch" de 1960 al 1975. Ĉiam bone informita pri aktualaĵoj, li grave rolis en la popularigo de informoj pri astronomiaj malkovroj en suda Aŭstralio.
10063 Erinleeryan
10063 Erinleeryan estas asteroido de la ekstera asteroida zono ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Erin Lee Ryan, scienca esploristo ĉe la instituto SETI, kies studoj inkludas spektrajn kaj lumkurbajn observojn de la asteroidoj Hilda.
Furiani (stacidomo)
Furiani (Gara di Furiani) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Furiani, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Fingrospuro
Fingrospuro aŭ fingropremaĵo estas spuro postlasita de la homaj fingroj sur iom glata surfaco. Tia spuro povas servi por identigi la tuŝinton, precipe en okazo de krimo.
La procedo identigi la lasinton de fingrospuro nomiĝas daktiloskopio; ĝi estas biometria metodo de identigo. La papiloj de la homaj fingroj estas malsamaj inter diversaj homoj, tiel ke ili sufiĉe klare identigas homon. Eĉ ĝemeloj havas malsamajn papilo-skemojn, ĉar la papiloj kreskas laŭ hazardo, sed ne ŝanĝiĝas ĉe plenkreskaj homoj.
Fingrolinioj servas ankaŭ por re-identigi homojn, kiuj lasis spuron identigante sin. En kelkaj landoj necesas deponi fingrospuron por ricevi legitimilon aŭ pasporton. Oni tiel esperas pli klaran re-identigon ol per foto aŭ subskribo.
Ekzistas fingrospuraj sensiloj, per kiuj komputiloj povas mezuri fingrospurojn. Tia mezurado povas anstataŭi identigon per pasvorto.
Yusuke Mori
Yusuke Mori (森 勇介, n. ) estas japana futbalisto.
Naupan
Naupan estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Naupan.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9748 loĝantojn. El tiuj estas 4715 viroj kaj 5033 virinoj. La komunumo havas surfacon de 96.96 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 14′ norda latitudo kaj 98° 6′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1540
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Faoug
Geografio
Faoug situas en la vaŭda eksklavo Avenches ĉe la suda bordo de la Lago de Morato. La komunumo konsistas el la vilaĝo Faoug kaj la kvartaloj La Mellire, Le Vuat kaj Pré de la Blancherie.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Faoug limas en nordo al la Lago de Morato, en nordoriento al Greng (FR), en oriento al Courgevaux (FR), en sudoriento al Clavaleyres (BE), en sudo al Villarepos (FR), kaj en okcidento al Avenches.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu pasas en nordo tra la komunuma teritorio, troviĝas proksimume 4 kilometrojn okcidente apud Avenches. Pere de stacidomo ĉe la trajnlinio de Morato al Avenches la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Faoug datiĝas el la jaro 1228 kiel Fol. Sur la teritorio de la komunumo estis trovita setlejo el la neolitiko ĉe la lagobordo kaj el la Hallstatt-epoko pli fore de la lagobordo, kaj vilao kaj tombejo el la romia epoko. Dum mezepoko la vilaĝo troviĝis sub la suvereneco de episkopo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis 1798 Faoug apartenis al la Voktejo Avenches. Dum la tempo de la Helveta Respubliko Faoug apartenis de 1798 ĝis 1803 al la Kantono Sarino kaj Brojo. Poste ĝi estis atribuita al la Distrikto Avenches, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.
Tw
La literkombino havas plurajn signifojn: