cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Majtila lingvo
Majtila literaturo
Teatraj skribaĵoj en mezepoka epoko estas ne malpli gravaj. La jenaj meritas mencion: Umapati: (Parijat Haran), Jyotireeshwar: (Dhurt Samagam), Vidyapati: (Goraksha Vijay, Mani Manjari), Ramapati: (Rukmini Haran), Lal: (Gauri Swayambar), Manbodh: (Kriŝno Janma)
La majtila estas preferata de multaj aŭtoroj por skribi humuron kaj satiron. Skribistoj kiel d-ro Hari Mohan Jha prenis paŝojn por rezultigi fundamentajn ŝanĝojn en la jarcentojn malnova majtila kulturo. Liaj verkoj kia Khatar Kaka Ke Tarang dekoras modernan majtilan literaturon.
La majtila nun estas listita en 8-a tabelo de la barata konstitucio kaj tial nun ĝi estas unu el la 22 naciaj lingvoj de Barato. La majtila estas akceptita de la akademio Sahitya kaj ekde ĝia inkludo gajnis premiojn preskaŭ ĉiujare. Nombro da akademiaj premioj estas gajnitaj pro tradukoj de aliaj lingvoj.
La moderna majtila gajnis prestiĝon post kiam sinjoro Georgo Abraham Grierson, irlanda lingvisto kaj civila lakeo, senlace esploris la majtilan folkloron kaj skribis ĝian gramatikon.
Troarn
Troarn estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Troarnais.
Post la ĝi ne plu formas parton de.
Teleki
Ne miskomprenu kun Telki!
Teleki estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Siófok. La loknomo signifas: parcela.
Situo
Teleki situas sur ebenaĵo kaj rande sur deklivoj, fine de mallonga sakovojo. Balatono troviĝas 10, Balatonföldvár 12, Tab 20, Siófok 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1200 laŭ tiama hungara ortografio "Theluky". Dum la turka erao la loĝantaro malpliiĝis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, migra poŝto.
Hurid-urarta lingvaro
La Hurid-urarta lingvaro estas formortinta lingva familio de la Antikva Proksima Oriento, konsistante nur el du konataj lingvoj: la hurida lingvo kaj la urarta, kiuj ambaŭ estis parolitaj ĉirkaŭ la montoj Taŭruso.
Hurid-urarta estis rilata nek al la ŝemida (branĉo de afrik-azia, kiel la aramea, la amorea aŭ la akada) nek al la hindeŭropaj lingvoj (kiel hitita, persa aŭ armena) de la regiono.
Igor Diakonov, Fritz Hommel, kaj aliaj sugestis ligojn inter la hurid-urartaj lingvoj kaj la nordorientaj kaŭkazaj lingvoj, kondukante al la propono de la alarodana lingva familio. Pluraj studoj argumentas ke la ligo estas verŝajna. Aliaj akademiuloj, aliflanke, dubas ke la lingvofamilioj estas rilatitaj, aŭ kredas ke, dum ligo estas ebla, la indico estas malproksima.
La nebone atestita kasida lingvo eble estis rilata al hurida lingvo.
Uzo
Hurida estis la lingvo de la Huridoj, kaj estis parolata en la nordaj partoj de Mezopotamio kaj Sirio kaj la sudorientaj partoj de Anatolio inter almenaŭ la lasta kvarono de la 3-a jarmilo a.K kaj ĝia formorto je la fino de la 2-a jarmilo a.K. Ekzistis pluraj hurid-parolantaj ŝtatoj, el kiuj la plej elstara estis la regno Mitanni (1450-1270 aK). Oni ankaŭ proponis, ke du malgrandaj konataj grupoj, la Nairi kaj la Mannae, eble estis urartaj parolantoj, sed ĉar malmulte oni scias pri ili, estas malfacile eltiri iujn konkludojn pri kiuj lingvoj ili parolis. Krome, la Kasida lingvo eble estis rilatita al Hurid-urarta. Francfort kaj Tremblay surbaze de la akada laŭteksta kaj arkeologia indico, proponis identigi la regnon  Marhaŝi kaj Antikva Margiana. La personaj nomoj de Marhaŝidoj ŝajnas indiki orientan varianton de Urarto aŭ alian lingvon el la hurid-urarta lingva familio.
Ekzistis ankaŭ forta hurida influo sur hitita kulturo en antikvaj tempoj, tiel ke multaj huridaj tekstoj estas konservitaj de hititaj politikaj centroj. La "malnova hurida" vario estas konata de kelkaj fruaj reĝaj surskriboj kaj de religiaj kaj literaturaj tekstoj, precipe de hititaj centroj.
Urarta estas atestita de la malfrua 9-a jarcento ĝis la malfrua 7-a jarcento a.K kiel la oficiala skriba lingvo de la stato Urarto kaj probable estis parolita de la plimulto de la loĝantaro en la montaraj regionoj ĉirkaŭ Lago Van kaj la alta Zab-valo. Ĝi disiĝis de la urarta proksimume komence de la dua jarmilo a.K.
Igor Diakonov akceptas hurid-urartan etimologion kiel kredeblan por dek tri leksemoj en malnova armena lingvo.
Tauranga
Geografio
Tauranga etendiĝas laŭ la maro en la norda parto de la lando.
Historio
La loko estis loĝata jam en la 12-a jarcento, misiistoj alvenis en la 1820-aj jaroj, komercistoj en la sekva jardeko. Ĝi havas la rangon grandurbo en 1963.
Klimato
Tauranga havas subtropikan klimaton. Jare pluvas po 1198 mm.
Trafiko
Tauranga havas enlandan flughavenon kaj gravan havenon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Gitta Alpár
Gitta ALPÁR, hungare Alpár Gitta, estis hungara operokantisto kaj aktorino. Gitta Alpár naskiĝis, kiel Klopfer Regina la 1903 en Budapeŝto - mortis la  1991 en Palm Springs (en Kalifornio).
Biografio
Gitta Alpár devenis el juda familio kaj ŝi frekventis Muzikakademion ekde 1919 en Budapeŝto. Ŝi debutis en 1924, tiam ŝi kantis en la operejo. Inter 1925–1927 ŝi apartenis al operejo en Munkeno, poste ĝis 1933 al operejo de Berlino, poste al operejo de Vieno, sed dume ŝi gastrolis en diversaj eŭropaj urbo, nature ankaŭ en Budapeŝto. En 1936 ŝi edziniĝis kaj ili vivis kune en Los Angeles, kie lastfoje ŝi rolis en 1941. En 1987 ŝi ricevis premion "Golden Band" en Berlino. En 1989 en Szentendre oni prezentis spektaklon pri vivo de Gitta Alpár.
4096 Kuŝiro
4096 Kuŝiro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo, elde kiu ĝi estis malkovrita.
Claude François
Claude FRANÇOIS (naskiĝis la  en Ismailia, Egiptio; mortis la  en Parizo, Francio) estis franca kantisto.
Fine de 2005, Claude François entute vendis 61,352,000 diskojn (20 milionojn en Francio), surbendigis 277 kantojn en la franca kaj 119 aliaj alilingve, kaj aperis 1,188 fojojn sur sceno.
Li kantis disko-muzikon. Inter liaj plej sukcesaj kantoj estas Belles belles belles, Alexandrie, Alexandra kaj Comme d’habitude (ekzistas anglalingva versio, My Way).
93, rue Lauriston (filmo)
93, rue Lauriston estas franca telefilmo de Denys Granier-Deferre aperinta en 2004
Temo
Dum germana okupado en Francio, germanaj aŭtoritatoj apogis sin sur francaj gangsteroj por siaj policaj taskoj. Havantaj germanajn legitimilojn, tiuj fiuloj estis netuŝeblaj. Ŝtelado, nigra merkato, prostituado, la bando de Pierre Bonny kaj Henri Lafont helpis la tutan parizan mondumon, priserĉis judojn kaj rezistantojn. La stabo de la tiel nomata "franca Gestapo" havis sian sidejon en n-ro 93 de strato Lauriston en Parizo.
Apolon Majkov
Apolono aŭ Apolon Nikolajeviĉ Majkov (Аполлон Николаевич Майков; la [malnovstile 23a de majo] 1821, Moskvo – la  [malnovstile 8a de marto] 1897, Sankt-Peterburgo) estis rusa poeto, plej bone konata pro sia lirika poezio kiu priskribas bildojn de rusaj vilaĝoj, naturo kaj historio. En liaj verkoj senteblas lia amo al antikva Grekio kaj antikva Romo, kiujn li studis dum granda parto de sia vivo. Majkov pasigis kvar jarojn tradukante la malnovrusan eposon Kanto pri la militiro de Igor (1870) al la moderna rusa lingvo. Li tradukis folkloron de Belorusio, Grekio, Serbio kaj Hispanio, verkojn de Heine, Adam Mickiewicz kaj Goethe kaj aliaj. Kelkaj el la poemoj de Majkov estis muzikigitaj de rusaj komponistoj, inter kiuj Nikolaj Rimskij-Korsakov kaj Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij.
Verkokariero
Majkov naskiĝis en artista familio kaj edukiĝis hejme, gvidata interalie de la verkisto Ivan Gonĉarov. Estante 15-jaraĝa, li ekverkis sian unuan poemon. Post fini mezlernejan studadon en nur tri jaroj, li eniris en la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato en 1837.
Li publikigis siajn poemojn unuafoje en 1840, kaj eldonis sian unuan poemokolekton en 1842. La libro estis laŭdita de la influa kritikisto Vissarion Belinskij. Post tio, li veturis tra Eŭropo kaj revenis al Sankt-Peterburgo en 1844, kie li plue publikigis poemojn kaj fakiĝis en literatura kritiko kaj verkado de eseoj.
Li plue verkis dum sia tuta vivo, aliĝante jen al la konservativa, jen al la liberala tendaroj, kio ne influis altan kvaliton de liaj verkoj. En sia liberala periodo li estis proksima al Belinskoj, Nikolaj Nekrasov, kaj Ivan Turgenev, dum en siaj konservismaj periodoj li proksimis al Fjodor Dostojevskij. Li finis sian vivon kiel konservativulo. Majkov mortis en Sankt-Peterburgo la.
(17871) 1998 RD58
(17871) 1998 RD58 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marin Mersenne
Li estis fakulo pri matematiko, fiziko, muzikscienco kaj teologio.
Mersenne havis ampleksan latinan korespondadon kun elstaraj sciencistoj siatempaj, ekzemple Kartezio (kun kiu li frekventis la altrenoman kolegion de La Flèche), Pascal, Fermat kaj Torricelli. Per tio li servis, en epoko antaŭ presitaj revuoj, al la scienca interŝanĝo. Ekzemple Kartezio esprimis sian ideon de universala lingvo en letero al Mersenne.
1845 Helewalda
Nomo
Ĝia nomo "Helewalda" estas komponita de la virina antaŭnomo "Helen", alude al unu kamaradino de la malkovrinto en la lernejo de Wald, kaj la nomo de tiu ĉi svisa komunumo "Wald".
Hlupenov
Hlupenov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 5,5 km nordoriente de Bor. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro 2011 daŭre vivas ĉi tie neniu loĝanto.
Götz George
Götz GEORGE, prezentinto de Fred Engel el La trezoro sur Arĝenta lago, estis germana aktoro.
Hlupenov
Hlupenov situas en katastra teritorio Holostřevy kun areo 8,68 km².
Götz George
Götz naskiĝis la 23-an de julio 1938 en Berlino, kaj mortis en Hamburgo la 19-an de Junio 2016. Li estas filo de fama aktora geopo Berty Drews kaj Heinrich George. Lia patro mortis en la jaro 1946 dum operacio de apendicito. Götz elkreskis kun sia pli aĝa frato Johano kaj sia patrino en Berlino, kie li ankaŭ vizitis lernejon, pli malfrue studis en "Lyzeum Alpinum" en Zuoza.
Hlupenov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Götz George
Li havis sian debuton sur scenejo en 1950, en la jaro 1953 li ricevis pli malgrandan rolon apud Romy Schneider. En la sama jaro li rolis apud flanko de sia patrino en Rikardo la 3-a.
En la jaroj 1959 - 1969 Götz rolis sume en 26 filmoj. Por sia prezentiĝo en filmo Jacqueline li estis aprezita per kelke da prezoj kaj li fariĝis la plej ŝatata aktoro. En pluaj jaroj li dediĉis sin al ĉefe al teatro kaj televidaj roloj.
En 1981 li aperas kiel komisaro Horst Schimanski en televida serio Tatort. Götz estis en la jaroj 1966 - 1976 edziĝinta kun Loni von Friedl, kun kiu li havas filinon Tanja.
Grand-Moulin (exo)
Grand-Moulin estas fermita stacio de sur linio exo6 - Deux-Montagnes, situanta en Deux-Montagnes. Ĝi estis malfermita en 1925 kaj fermita la por ebligi konstruon de "Réseau express métropolitain" (REM).
ISO 3166-2:BY
ISO 3166-2:BY estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Belorusion. La kodojn havas la ĉefurbo Minsko kaj ses regionoj (beloruse nomataj "вобласць", voblasć, komparu la artikolon "oblasto"). Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>BY</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Belorusio. La dua parto estas du literoj.
Grand-Moulin (exo)
estas planita stacio de Réseau express métropolitain.
Rezső Faragó (ĵurnalisto)
Rezső FARAGÓ [reĵO faragO] estis rumania hungara ĵurnalisto.
NGC 4035
NGC 4035 (aliaj indikoj — MCG -3-31-10, 1SZ 122, IRAS11579-1540, PGC 37853) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rezső Faragó (ĵurnalisto)
Rezső Faragó naskiĝis en Nagylak (Hungara reĝlando, nuntempe Nădlac en Rumanio) la 23-an de oktobro 1887 kaj mortis en Bonaero la 26-an de oktobro 1953.
Kariero
Rezső Faragó travojaĝis Eŭropon helpe de stipendio kaj priskribis siajn impresojn en libro. Li batalis dum la 1-a mondmilito. Depost Traktato de Trianon li estis populara raportisto de gazetoj de Oradea. De 1924 li estis respondecredaktoro la Szalontai Lapok, de 1925 de trilingvaj tipografia fakgazeto Graphic-Union de Oradea, poste redaktoro de la Reggeli Újság (1928-29). En la fino de la 20-aj jaroj li elmigris en Argentinon.
5740 Toutoumi
5740 Toutoumi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova provinco Totomi (japane: 遠江国, Tōtōmi no kuni), kie troviĝas la "Astro-Geologia Kolegio Nakano-Gakuen". Pluraj el la diplomitoj de tiu-ĉi kolegio laboris en observatorioj de la "Internacia Fondaĵo por Kultura Harmonio"
Sento
Sento laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas:
Alberta Baletistaro
La Albertan Baletistaron (Alberta Ballet Company), en Edmontono (Alberto), fondis Ruth Carse en la malfruaj 1950-aj jaroj; ĝi fariĝis profesia grupo por la prezentado de baletoj en 1966.
En 1990 la grupo kuniĝis kun la Kalgaria Urba Baletistaro kaj enhejmiĝis en Centro Nat Christie en Kalgario. Ĝi daŭras prezentas baletajn teatraĵojn kaj en Edmontono kaj en Kalgario.
La nuna art-direktoro estas Jean Grand-Maître kaj la nuna ĝenerala direktoro estas Michele Stanners.
Dum la sezono de 2007-2008 prezentiĝos la sekvaj baletoj: Othello, La Nuksrompilo, Dangerous Liaisons, Rekviemo de Mozart kunlabore kun Edmontona Opero, kaj Giselle, kiun prezentos la Nacia Baletistaro de Kanado.
Penante instigi pli multan intereson pri baleto ĉe la junularo de Edmontono kaj Kalgario, la Alberta Baletistaro lanĉis sian programon ATTITUDE en 2005. Unue sub patronado de Big Rock Brewery kaj EPCOR, ATTITUDE ebligis al Albertanoj de 18 ĝis 35-jaraĝaj senpage ĉeesti baletajn prezentaĵojn kun pico kaj biero. Rezulte kreiĝis la Konsilio por Komunuma Engagiĝo de la Alberta Baletistaro (Community Engagement Council of the Alberta Ballet) - konsilio de junuloj - kiu nun respondecas pri daŭrigado de la programo kaj trovado de aliaj manieroj engaĝi junulojn en la laboro de la grupo.
La Lenejo de la Alberta Baletistaro (School of Alberta Ballet) estas la oficiala trejnejo de la Alberta Baletistaro. Fondita en 1991, la Lernejo fariĝis unu el la plej prestiĝaj el la kanadaj instancoj kiuj trejnas dancistojn. Celante provizi altkvalitan trejnadon en amika, stimula kaj kreiva etoso, ĝi ofertas du diviziojn kaj multajn program-elektojn por nutri kaj evoluigi junajn dancistojn, tiel ke ili realigu sian potencialon.
La kursaro de la Lernejo de la Alberta Baletistaro havas fortajn radikojn en la tradicioj de la klasika baleto, kaj prenas inspiriĝon de la Vanognova (Rusa) Sistemo kaj la (Itala) Metodo Cecchetti. En ĝi estas trejnado pri tiel diversaj dancoformoj kiel la moderna, ĵaza, kaj karaktera formoj. La Lernejo de la Alberta Baletistaro bonvenigas diversecon kaj invitas lernantojn de plej diversaj lokoj kaj fonoj. La Lernejo aparte kuraĝigas knabojn esplori la eblecojn por baleta trejnado kaj tiucele ofertas stipendiojn por tion ebligi.
Gvidante teamon de internacie konataj kaj alte kvalifikitaj instruistoj, Murray kaj Nancy Kilgour estas du el la plej respektataj danc-instruistoj de Kanado. Oni povas akceptiĝi en la Profesia Divizio nur per provo kaj nur kun aĝo de 10 jaroj. La Lernejo funkciigas tut-tagan antaŭ-profesian postdiploman programon kaj partnerecon kun la Universitato de Kalgario laŭ kiu kreditoj gajnitaj ĉe la Lernejo povas kalkuliĝi en programo kondukanta al la ricevo de bakalaŭriĝo kun specialiĝo en danco (BA Dance).
Luzein
Pri la komunumo
Luzein estas komunumo de la komunumaro Luzein kaj la distrikto Prättigau/Davos en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1156 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Luzein situas en la mezo de Pretigovio (germane Prättigau) ĉe la norda valoflanko. La sudan limon de la komunuma teritorio formas la rivero Landquart. La komunumo konsistas el la kvar vilaĝoj Buchen, Luzein, Pany, kaj Putz. Krome al ĝi apartenas la kvartalo Dalfazza diversaj somersetlejoj kaj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Luzein limas en nordoriento al Sankt Antönien, en sudoriento al Küblis, en sudo al Fideris, en sudokcidento al Jenaz, kaj en nordokcidento al Schiers.
Triloba azimeno
La triloba azimeno (Asimina triloba) estas planto de la genro azimeno, indiĝena en la oriento de Norda Ameriko, de la sudo de Ontario kaj Novjorko al Nebrasko, Florido kaj oriento de Teksaso.
Luzein
Historio
La hodiaŭa komunumo Luzein estis kreita en la jaro 1892 per kunigo de la vilaĝoj Buchen, Luzein, Pany kaj Putz, kiuj hodiaŭ formas la kvar frakciojn de la komunumo.
La unua dokumenta mencio de Luzein datiĝas el la jaro 1185 kiel Luzene.
En la 12-a jarcento en Luzein la katedrala kapitulo de Koiro posedis bienojn, kies rajtoj transiris en la 13-a jarcento al la Senjoroj de Vaz, kiuj donacis ilin al la Monaĥejo Sankta Jakobo en Klosters. La Brugo Castels apud Putz estis de la 12-a jarcento ĝis 1649 la sidejo de la regantaj nobelaj familioj. Kiel parto de la tribunalejo Castels Luzein aliĝis en la jaro 1436 al la Dektribunala Federacio. En la jaro 1662 la tribunalejo Castels estis dividita al la tribunalejoj Castels-Jenaz kaj Castels-Luzein.
Triloba azimeno
Priskribo
Ĝi estas granda arbusto aŭ eta arbo kun alto ĝis 11 metroj.
La folioj estas defalaj, spirale aranĝitaj, larĝe lancetformaj kaj 15–30 cm longaj.
La floroj estas malhelruĝaj 2–5 cm en diametro, kun tri sepaloj kaj ses petaloj; ili malbonodoras.
La frukto de tiu nearktisa planto estas flavoverda manĝebla bero kiu longas 5–15 cm.
Jenő Schwanner
Jenő Schwanner [jenO ŝvaner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schwanner Jenő estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
Jenő Schwanner naskiĝis la en Székesfehérvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Schwanner akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1911, poste li estis asistanto 3 jarojn en la sama loko. Dum la 1-a mondmilito li estis armea bestokuracisto, poste civila bestokuracisto en Sárbogárd, Adony kaj Sárosd. Inter 1923 kaj 1946 li havis postenon en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario), poste ĝis la emeritiĝo en 1963 li estis profesoro kaj katedrestro en la altlernejo. Li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li multe laboris kontraŭ la bestaj epidemioj.
Itala Anarkiisma Federacio
La Itala Anarkiisma Federacio Federazione Anarchica Italiana) estas itala anarkiisma federacio de aŭtonomaj anarkiismaj grupoj de tuta Italio. La Itala Anarkiisma Federacio estis fundita en 1945 en Carrara. Ĝi adoptis "Asocia Pakto" kaj la "Anarkiisman Programon" de Errico Malatesta. Ĝi decidis republikigi la ĉiusemajnan gazeton Umanità Nova reprenante la nomon de la ĵurnalo publikigita de Errico Malatesta.
Franklin Virgüez
Franklin José VIRGÜEZ DUN (Barquisimeto, 1-a de oktobro 1953) estas venezuela aktoro.
Liaj komikaj roloj estas tre popularaj, kaj li aktuale loĝas en Miamo.
Propila cinamato
Propila cinamato aŭ ‎C12H14O2 estas organika aromata nesaturita komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de cinamata acido kaj propanolo, senkolora likvaĵo kun persiko-gusto kaj odoro je vino, uzata kiel gustigagento, odorigagento kaj en kemiaj sintezoj. Laŭŝajne propila cinamato okazas kaj nature kaj sinteze. Ĝi estas nesolvebla en akvo kaj solvebla en alkoholo, kloroformo kaj duetila etero.
Anarkiismo en Italio
Itala anarkiismo kiel movado ekis ĉefe el la influo de Miĥail Bakunin, Giuseppe Fanelli, kaj Errico Malatesta. El tio ĝi etendis por inkludi figurojn kaj epizodojn de kontraŭleĝismo, individuisma anarkiismo, kaj anarkisindikatismo. Ĝi partoprenis en la revolucia agado de la biennio rosso kaj survivis al faŝismo. La sinteza Itala Anarkiisma Federacio aperis post la Dua Mondmilito kaj tiele malnovaj frakcioj kune kun platformismo kaj insurekcia anarkiismo pluas ĝis nune.
La Faŝisma reĝimo kaj poste
Camillo Berneri estis itala profesoro pri filozofio, anarkiisto, propagandisto kaj teoriulo. Berneri organizis la unuan kolonon de italaj volontuloj por lukti en la Hispana Enlanda Milito kontraŭ la puĉo fare de Francisco Franco. Dum la Majaj Tagoj de Barcelono, rotoj el la Komunista Partio de Hispanio (ŝajne je ordonoj el Jozefo Stalino) enpoviĝis surstrate por ĉasi ĉefe anarkiistojn, Berneri estis rabita elhejme kaj murdita la 5an de majo 1937. Lia korpo, plena je kugloj, estis trovita dumnokte ĉe la ĉefsidejo de la Generalitato de Katalunio.
(17872) 1998 SP22
(17872) 1998 SP22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
Hŭajnano
Hŭajnano aŭ Huainan (ĉine: 淮南市; pinjine: Huáinán) estas milionurbo kaj universitata urbo en la ĉina provinco Anhujo. La urbo estas grava centro por terkarbo-minado.
Geografio
Hŭajnano troviĝas en centro de la lando.
Historio
La unua mencio pri Hŭajnano okazis en 203 a.K. En 164 a.K., la tiea regno estis dividita en tri partoj. Poste la urbo apartenis al diversaj regnoj. En 1630 pro granda ŝtormo preskaŭ la tuta urbo ruiniĝis. Dum la 2-a mondmilito la japanoj okupis la urbon. En 1949 la komunista partio renomis la areon Hŭajnano Karbomino Speciala Distrikto por siaj riĉaj karboresursoj. Nun 3 universitatoj funkcias en la urbo.
Klimato
En Hŭajnano jare pluvas po 698 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-aŭgusto pli ofte. Tiam la temperaturo superas la 30 °C-ojn, dum vintro foje ĝi falas sub frostopunkto.
Lanzarote
Lanzarote estas la plej orienta insulo de la Kanariaj Insuloj. Sian nomon ĝi ricevis de la maristo Lancelotto Malocello, kiu en 14-a jarcento atingis la insulon kaj konatigis ĝin inter francaj, britaj kaj hispanaj maristoj kaj komercistoj.
Biogeografio
Laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF), la insulon kovras la mediteraneaj sekaj duonarbaroj de akacio kaj arganio. Tiu estas tersupraĵa ekoregiono el la mediteranea ekoprovinco de la palearkta ekozono. La ekoregiono ankaŭ apartenas al la biomo de la mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj.
Administracio
La insulo Lanzarote estas dividita en sep municipoj:
Kulturo
La plej grava artisto/arkitekto en Lanzarote estis César Manrique. Li multe faris por konservi la originan karakteron de la insulo. Ekzemple, li certigis, ke nur la tradiciaj koloroj de verda, blua kaj bruna estas permesitaj por pordoj kaj kadroj. La domoj eble ne estas pli altaj ol kvar etaĝoj kaj ankaŭ devas esti farbitaj blankaj. Krome, grandaj reklamŝildoj estas malpermesitaj, ĉio ĉi por konservi la insulon en sia origina stato kiel eble plej multe (male al insuloj kiel Gran Canaria kaj Tenerifo kie multe da "betono kaj neono" troviĝas pro amasturismo). Tuj okulfrapaj estas sep artaĵoj de Manrique nomitaj "Juguetes del Viento" (Ludiloj de la Vento). Ili troveblas ĉe la flughaveno kaj sur la trafikcirklo proksime de lia iama hejmo. La Fundación César Manrique troviĝas en lia iama hejmo en Tahiche.
La portugala verkisto José Saramago instaliĝis en Tías en 1993 kaj tie verkis kelkajn verkojn kiel Eseo pri blindeco (1995) kaj ĉiujn sekvajn. Li mortis en Tías la 18an de junio 2010. José Saramago estas omaĝita surloke per skulptaĵo preskaŭ kvinmetra el ŝtalo sur placeto alireja al A Casa José Saramago, sidejo de la Fondaĵo José Saramago en Lanzarote. ​
Unesko
La insulo estas Biosfera rezervejo proklamita de Unesko.
En Esperanto
Pri la insulo aperis en 2018 la DVD Lanzaroto - Insulo fortuna de Roman Dobrzyński.
Holger Pedersen
En 1893, Pedersen vojaĝis al Korfuo kun Karl Brugmann por studi la albanan lingvon en la loko. Poste, Pedersen publikigis volumenon da albanaj tekstoj kolektitaj dum ĉi tiu vojaĝo (1895). La publikigo estis pro la rekomendo de Brugmann kaj Leskien (Koerner 1983: x). Li daŭre publikigis verkojn pri albana dum multaj jaroj poste. La laboro de Pedersen pri albana ofte estas citita en la albana etimologia vortaro de Vladimir Orel (1995).
Inter studentoj de la keltaj lingvoj Pedersen estas plej konata pro sia "Vergleichende Grammatik der keltischen Sprachen", "Kompara Gramatiko de la Keltaj Lingvoj", kiu ankoraŭ estas konsiderata kiel la ĉefa referenca verko en kelta historia lingvistiko.
Ankaŭ influa estis lia Tocharisch vom Gesichtspunkt der indoeuropäischen Sprachvergleichung, "Toĥara de la Vidpunkto de Hindeŭropa Lingvo-Komparado". Ekzemple, André Martinet deklaras, ke lia diskuto pri sonŝanĝoj en la toĥara lingvo estas surbaze de la prezento de toĥara fare de Holger Pedersen.
Istmo de Panamo
La Istmo de Panamo (historie ankaŭ nomata Istmo de Darién) estas la mallarĝa strio de tero, kiu apartigas la Kariban Maron kaj la Pacifikon, ligante Nord- kaj Sud-Amerikon. Ĝi formiĝis proksimume antaŭ 3 milionoj da jaroj dum la Pliocena epoko. Ĝi situas en la lando Panamo kaj estas trairata de la Panama Kanalo. Kiel multaj istmoj, ĝi estas loko de ega strategia valoro pro sia graveco de ambaŭ tera kaj oceana transportado.
Putz
Pütz aŭ Puetz estas la familia nomo de:
Pütz estas:
do]]
Nacia Filmpremio por la plej bona longa filmo en la telugua
La Nacia Filmpremio por la plej bona longa filmo en la telugua estas unu el la Naciaj Filmpremioj donataj ĉiujare de la Administrejo pri Filmfestivaloj, organizaĵo starigita de la Ministerio pri Informo kaj Elsendado en Barato. Ĝi estas unu el pluraj premioj donataj al longaj filmoj kaj premiataj kun «Rajat Kamal» (arĝenta lotuso).
Duda (Subcetate)
Duda ( Dudád) estas vilaĝo en la rumana distrikto Harghita. Ĝi apartenas al la komunumo Subcetate.
Lozzolo
Lozzolo estas komunumo de la itala provinco Vercelli en la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Duda (Subcetate)
Duda situas sud-okcidente de Subcetate kaj estas ligita al ĝi nur per vojetoj. Ĝi ne konsistigas koheran vilaĝon, sed konsistas el disaj bienetoj.
Lozzolo
Najbaras la komunumoj Gattinara, Roasio, Serravalle Sesia, Sostegno kaj Villa del Bosco.
Duda (Subcetate)
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario.
Nacia Filmpremio por la plej bona longa filmo en la telugua
Premioj por filmoj en sep regionaj lingvoj (bengala, hindia, kanara, malajala, marata, tamila kaj telugua) estiĝis kun la 2-aj Naciaj Filmpremioj kiuj celebriĝis la 21-an de decembro 1955. Oni starigis tri premiojn, nome «Arĝenta medalo de la prezidanto por la plej bona longa filmo», «Atestilo de merito por la dua plej bona longa filmo» kaj «Atestilo de merito por la tria plej bona longa filmo». La lastlastaj du atestaj premioj ĉesiĝis ekde la 15-aj Naciaj Filmpremioj (1967).
Duda (Subcetate)
En la censo de 2002 ĉiuj 44 loĝantoj deklaris sin etnaj rumanoj kaj la rumanan sia precipa lingvo.
Nacia Filmpremio por la plej bona longa filmo en la telugua
La filmo de 1954 nome Peddamanushulu, reĝisorita de K. V. Reddy, estis la ricevinto de la unua arĝenta unua  Arĝenta medalo de la prezidanto por la plej bona longa filmo» en la telugua. la atestilojn de merito, respektive por la dua kaj la tria plej bona filmo, ricevis Thodu Dongalu kaj Vipra Narayana.
Venkintoj
La premio inkluzivas «Rajat Kamal»-on (premio arĝenta lotuso) kaj monan premion. La ricevintoj de la premio jenas, laŭ jaro:
William Bullitt
William Christian BULLITT, Jr. (nask. la 25-an de januaro, 1891 en Philadelphia; mortis la 15-an de februaro, 1967, Neuilly) estis usona diplomato, ĵurnalisto, novelisto kaj elokventa antikomunisto, unua ambasadoro de Usono en la Sovetunio.
Li laboris por Woodrow Wilson ĉe la Pariza Packonferenco de 1919. Komence de 1919, usona prezidento Woodrow Wilson sendis al Moskvo por analizi kiel forta estas la bolŝevika registaro. Bullitt partoprenis en specifa misiono - kun Lincoln Steffens - al la bolŝevika Rusio, kun la sveda komunisto Karl Kilbom. Hejmenveturante, Bullitt proponis rekonon de la soveta ŝtato. Ĉar li malsukcesis konvinki Wilson pri apogo de la rilatoj kun la bolŝevikoj, Bullitt rezignis pri sia pozicio ĉe la Wilson-a stabo.
Li poste reveturis al Usono, kie agadis kontraŭ la Traktato de Versailles en la Usona Senato.
Li estis unua ambasadoro de Usono en Sovetunio ekde 1933 ĝis 1936, poste li estis ambasadoro en Francio ekde 1936. En 1940 li reveturis al Usono.
Nyim
Nyim [njim] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Siófok.
Situo
Nyim situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo. Tab troviĝas 12, Siófok 15, Enying 21 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1193 laŭ tiama hungara ortografio "Nym". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiu denove menciiĝas nur en 1773.
Vilaĝservoj estas kulturdomo, migra poŝto.
Justin Bertuch
Justin BERTUCH (naskiĝinta en la 8-a de majo 1564 en Tennstedt, mortinta en la 27-a de aŭgusto 1626 en Schulpforta) estis germana pedagogo.
Vivo
En 1593 oni nomumis lin vicrektoro de la gimnazio en Schulpforta kiun funkcion li plenumis ĝis januaro 1601. Poste li iĝis mem lernejestro.
Tiu deĵoro faritis kvaronon da jarcento, dum kiam li ege meritis pri la lernejo. Danke al tiom longa estrado la lernejo denove havis trankvilan periodon koncerne klaran sinprezentadon. Ĝuste ĉe la komenco de la estrado de Bertuch akceptitis sub la regado de la princo-elektisto Kristiano la 2-a de Saksio nova lerneja reguligaro; ĝi validis ĝis la 1773-a jaro.
De Bertuch verkitis ankaŭ la unua kompleta historio de la lernejo kun la titolo Chronicon Portense, kiu havis ankoraŭ en la 18-a jarcento du novajn eldonojn. Kiam Bertuch mortis en 1626 li ricevis en la kirko de Schulpforta tombon kun epitafo kiu bedaŭrinde ne konserviĝis.
Grava praido de li estis la eldonisto kaj entreprenisto Friedrich Justin Bertuch en Vajmaro.
Eksteraj ligiloj
Verkoj de Bertuch surrete.
Carlos Gomes (Suda Rio-Grando)
Carlos Gomes estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 1.607 loĝantojn en 2010.
Transmara distrikto (Francio)
La transmara distrikto ( "circonscription Sud-Est") estas franca balota distrikto uzata en ĉiuj kvin jaroj ekde 2004 por la eŭropaj balotoj por elekti per universala rekta baloto, naŭ (dek en 2004) de la sepdek du eŭrodeputitoj atribuitaj al Francio, per la traktato de Nico, inter la 736 membroj de la eŭropa Parlamento. Kreita en 2003, kiel la sep aliaj similaj grandaj distriktoj, ĝi arigas balotantojn de regionoj Gvadelupo, Franca Gujano, Reunio kaj Martiniko kaj aliaj teritorioj de la transmara Francio en unu sola balotantaro, kiu enhavis, en 2004, 1,435,978 enskribitojn.
Laŭ la dispozicioj difinitaj per la leĝo n° 2007-224 de la 21-a de februaro 2007 : « La transmara distrikto konsistas el tri sekcioj. Ĉiu listo kandidato en tiu distrikto enhavas almenaŭ po unu kandidato por ĉiu sekcio. Dekreto disdonas la seĝojn de la transmara distrikto en la tri sekciojn. La sekcioj estas limigitaj tiel :
Tiu leĝo, kiu estis aplikita por la unua fojo en junio 2009, ebligis eviti la kazon, kiu okazis en 2004, kiam tri deputitoj el tri estis el Reunio, la plej loĝata kolektivumo.
Balotoj de 2009
En majo 2009, ĵus antaŭ la fino de la parlamenta periodo, jen la eŭropaj deputitoj :
Rezultoj
11 listoj estis deponitaj, jen la rezultoj :
Elektitoj
La elektitaj deputitoj sur la tri unuaj listoj ne respondas necese al la tri listestroj pro la aparta maniero disdoni la seĝojn laŭ sekcio. La ordo estas tiu de la ministerio pri enlandaj aferoj :
Deputitoj elektitaj en 2004
(en 2004, la distrikto ne estis subdividita en sekcioj)
FIDE rangolisto
La FIDE rangolisto estas listo de taksistaj ŝakistoj ordigita laŭ la Elo-nombro de la ŝakistoj. Ĉiumonate ĝi estas aktualigata, FIDE publikigas la listojn "Pintaj 100 ŝakistoj", "Pintaj 100 virinoj", "Pintaj 100 Junioroj" kaj "Pintaj 100 junioraj virinoj" ankaŭ la liston laŭ la landoj por viroj kaj virinoj.
Pintaj 100 ŝakistoj
La unuaj 20 ŝakistoj je la 1a de januaro 2020.
1030 Vitja
1030 Vitja estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Vladimir Aleksandroviĉ Albickij, la, elde la Simeiza observatorio.
FIDE rangolisto
Pintaj 100 virinoj
La unuaj 20 virinoj je la 1a de januaro 2020.
1030 Vitja
Nomo
Ĝia nomo estas karesa formo de Viktor, en honoro al Viktor Viktoroviĉ Zaslavskij, nevo de Spiridon Zaslavskij, bofrato de la malkovrinto kaj batalanto de la dua mondmilito.
FIDE rangolisto
Pintaj 100 Junioroj
La unuaj 20 junioraj ŝakistoj je la 1a de januaro 2020. La ŝakistoj estas sub la aĝo 21 dum la daŭro de la kuranta jaro.
NGC 4036
NGC 4036 (aliaj indikoj — UGC 7005, MCG 10-17-125, ZWG 292.59, IRAS11588+6210, PGC 37930) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Eric P. Hamp
Eric Pratt HAMP (la 16-an de novembro 1920 - la 17-an de februaro 2019) estis usona lingvisto vaste respektata kiel ĉefa aŭtoritato pri hindeŭropa lingvistiko, kun apartaj interesoj pri la keltaj lingvoj kaj la albana. Male al multaj hindeŭropistoj, kiuj laboras tute surbaze de skribaj materialoj, li faris ampleksan laboron pri malpli konataj hindeŭropaj lingvoj kaj dialektoj, kiaj albana, arbereŝa kaj arvanitika; bretona, kimra lingvo, irlanda kaj skotgaela.
NGC 4036
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
FIDE rangolisto
Pintaj 100 junioraj virinoj
La unuaj 20 junioraj virinaj ŝakistoj je la 1a de januaro 2020. La ŝakistoj estas sub la aĝo 21 dum la daŭro de la kuranta jaro.
Eric P. Hamp
Liaj ampleksaj interesoj ankaŭ inkludis usonajn indianajn lingvojn. Li servis multajn jarojn kiel redaktisto de la Internacia Revuo de Usona Lingvistiko.
FIDE rangolisto
Pintaj landoj
Tiu ĉi listo rangigas la landojn laŭ la Elo de siaj 10 plej bonaj ŝakistoj. Jen la listo de la plej bonaj 20 landoj, laŭ la 1a de januaro 2020.
Top landoj (virinoj)
Tiu ĉi listo rangigas la landojn laŭ la Elo de siaj 10 plej bonaj virinaj ŝakistoj. Jen la listo de la plej bonaj 20 landoj, laŭ la 1a de januaro 2020.
(14048) 1995 WS7
(14048) 1995 WS7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
(11286) 1990 RO8
(11286) 1990 RO8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
István Stanik
István STANIK [ŝtanik] estas rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Ineu (Bihor) la 17-an de decembro 1954.
Biografio
István Stanik akiris diplomon pri ĵurnalismo en Akademio Ştefan Gheorghiu de Bukareŝto (1985). De 1985 li estis interna kunlaboranto de Fáklya de Oradea, de 1990 redaktoro, eldonisto, presarentreprenisto, ĉefredaktoro de Bihari Napló (1990–1991), de Kelet-Nyugat (1990) de Erdélyi Napló (1991–1995), respondecredaktoro de Média (1992), direktoro de Fakutya (1990–1992), Aréna (1990), Majomsziget (1990), Sziget (1990–1991), 7 Nap (1996) ĉefredaktoro Erdélyi Riport (2002–2004). Li estis fondintano, vicprezidanto (1990–1996) de Magyar Újságírók Romániai Egyesülete (Unuiĝo de Hungaraj Ĵurnalistoj de Rumanio).
Esperanto-Domo Michendorf
Esperanto-Domo Michendorf situas en Michendorf, proksime de Potsdam.
La domon origine posedis esperantisto Erich Magdanz, kiu dum GDR-a tempo fuĝis al Okcidenta Berlino. Post la reunuiĝo de Germanio, komence de la 90-aj jaroj, Magdanz proponis ĝin donace al Esperanto-Ligo Berlin (ELB).
Roland Schnell, estrarano de ELB, proponis la fondon de sendependa organizo por teni la relative altajn financajn riskojn aparte de la buĝeto de la asocio. Oni decidis fondi la societon „Esperanto-Haus Michendorf e. V.“ kiel registrita asocio laŭ germana juro kun la tasko administri la domon. La inĝeniero Peter Kühnel fariĝis ĝia prezidanto, Lu Wunsch-Rolshoven kaj Ulrich Bungenstock estraranoj. Ĉi tiu societo subtenis finance multajn kulturajn agadojn de la berlinaj geesperantistoj, ekzemple la ĉiujaran prezentadon de Esperanto ĉe Expolingua el la profito de la domluado.
La vizio de Magdanz estis la transformo de la domo al kulturcentro kun tranokteblecoj por manpleno da gastoj. Li ĉefe celis al gastoj el Rusio, kiuj laŭ lia opinio pasas la domon sur la apuda aŭtoŝoseo. Tion la societo tamen ne efektivigis, ĉar oni por tio devus forpeli la tiamajn loĝantojn, kiuj estas sufiĉe aĝaj kaj vivis tie dum jardekoj. Cetere la domo situas relative for de publika trafiko, kiu gravas por Berlinanoj.
Anstataŭe, la societo subtenis per la lupagoj de la loĝantoj la Esperanto-vivon en Berlino. Unufoje jare okazis en la ĝardeno de la domo somera festo por la esperantistoj de la regiono Berlino-Brandenburgio.
En 2011, post la fino de la multjara luado, la societo vendis la domon al la asocio EsperantoLand. Tiu celis ĝin renovigi kaj denove ludoni.
Ramstein-Miesenbach
Ramstein-Miesenbach - prononco - estas urba komunumo en Germanio, konsistanta kompreneble el la du historie sendependaj loĝlokoj Ramstein kaj Miesenbach. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Laŭ la nombro de loĝantoj Landstuhl estas la dua plej granda komunumo de la distrikto, post la tuj sude najbara urbo Landstuhl, kies impresa mezepoka burbo ankaŭ bone videblas en Ramstein-Miesenbach.
Makulmotacilo
La Makulmotacilo (Motacilla aguimp) estas afrika mezgranda paseroforma birdo el la familio Motaciledoj, kiu enhavas motacilojn, pipiojn kaj longungulojn. La specio vivas en plej parto de subsahara Afriko, el Sieraleono kaj Liberio orienten al Etiopio kaj Somalio kaj suden al Namibio, Bocvan kaj Sudafriko, nome en Angolo, Benino, Bocvano, Burkino, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Egiptio, Ekvatora Gvineo, Eritreo, Etiopio, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Maŭritanio, Mozambiko, Namibio, Niĝero, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sieraleono, Somalio, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio, kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj laŭsezone humidaj aŭ inunditaj herbejoj de malaltaj teroj, riveroj kaj intermita akvofluaj marĉoj.
La latina genro nomo origine signifas "etan movanton", sed iuj verkistoj de la mezepoko pensis ke ĝi signifas "vostomovanto", kaŭzante novan latinan vorton cilla por "vosto".
La Makulmotacilo (Motacilla aguimp) estas simila al la pli komuna kaj disvastigata Kablanda motacilo, laŭ korpoformo kaj ĝenerala kutimaro sed tiu ĉi havas pli makulecan blankanigran plumaron. La subaj partoj, gorĝo kaj superokula strio estas blankaj kaj havas nigran brustozonon. En kolflankoj estas blankaj makuloj, la nigra vizaĝo evidentigas blankan okulringon, la blanka superokula strio estas tiom larĝa kaj markata ke la kapa nigro estas nur en krono kaj la nigra vosto havas blankajn bordojn. Ankaŭ la nigraj flugiloj montras blankan zonon. Beko kaj kruroj estas nigraj.
La Blanka motacilo ne konfuzeblas ĉar tiu havas blankan vizaĝon kaj la Makulmotacilo havas nigran vizaĝon. Ankaŭ ne konfuzeblas la Afrika montarmotacilo kiu havas grizan dorson kaj pli mallarĝan brustozonon kaj same la Kablanda motacilo kiu ne havas blankon en flugiloj kaj kies superokula strio estas multe pli mallarĝa.
Ĝi estas komuna asocie kun grandaj akvorezervejoj, riveroj kaj aliaj malfermaj akvujoj. Ĝi manĝas ampleksan varion de malgrandaj senvertebruloj, ĉefe plenkreskuloj kaj muŝaj larvoj, sed ankaŭ skaraboj, arakidoj, libeloj, papilioj, raŭpoj, formikoj, termitoj, malgrandaj kraboj, vermoj kaj ranidoj. Eventuale ili manĝetas ankaŭ malgrandajn fiŝojn.
Efraim Skljanskij
Efraim Markoviĉ Skljanskij (Эфраим Маркович Склянский) (12-an de aŭgusto (31-an de julio laŭ Julia Kalendaro), 1892 - 27-an de aŭgusto, 1925) estis soveta politikisto. Skljanskij laboris kun Trockij kiel deputito dum la Rusia enlanda milito (1918-1920) kaj helpis plibonigon de batalkapabloj de la Ruĝa Armeo.
Ĉar Stalino volis lin forigi el la militistaj aferoj, nomumis lin al prezidanto de Antorg, eksterkomerca organizo. Je deziro de Stalino li veturis al Usono, kie li mortis en strangaj cirkonstancoj. Li suferis akcidenton per motora ŝipo, la ŝipo renversis, li sufokis.
Orgon (stacidomo)
Orgon estas franca stacidomo sur linio Avignon -, situanta en Orgon, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Avignon - Miramas (925000).
Sainte-Dorothée (exo)
Sainte-Dorothée estas fermita stacio de sur linio exo6 - Deux-Montagnes, situanta en kvartalo Sainte-Dorothée de Laval. Ĝi estis malfermita en 1995 kaj fermita la por ebligi konstruon de "Réseau express métropolitain" (REM).
estas planita stacio de Réseau express métropolitain.
Béla Rácz (advokato)
Béla Rácz [rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rácz Béla estis hungara advokato, politikisto, ĵurnalisto. Lia origina familia nomo estis Katz ĝis 1919.
Béla Katz naskiĝis la en Berettyóújfalu, li mortis la  en Londono.
Biografio
Béla Rácz devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad), poste li malfermis advokatan atelieron en la sama urbo. Tiutempe li aliĝis al la socialdemokratoj kaj redaktis ties gazeton. Dum la kalistefa revolucio li estis estro de Bihar (historia departemento), same dum Hungara Sovetrespubliko. En aprilo la rumana armeo okupis la regionon, tial Rácz rifuĝis al Budapeŝto, kie li ricevis gvidantajn postenojn. Depost ĉeso de la sovetrespubliko komence li kaŝiĝis, en 1921 li rifuĝis al Vieno. Li estis tie ĵurnalisto de TASS ĝis Anschluss, poste li rifuĝis al Londono.
Citronmotacilo
La Citronmotacilo aŭ Flavkapa motacilo (Motacilla citreola) estas mezgranda paseroforma birdo el la familio Motaciledoj, kiu enhavas motacilojn, pipiojn kaj longungulojn.
La specio
La latina genro nomo origine signifas "etan movanton", sed iuj verkistoj de la mezepoko pensis ke ĝi signifas "vostomovanto", kaŭzante novan latinan vorton cilla por "vosto". La specifa epiteto citreola estas latina vorto por "citronkolora" tio estas la flaveca koloro de la specio.
Ties sistematiko, filogenio kaj taksonomio konsiderinde debatiĝis en la komenco de la 21a jarcento. Tio ĉar tiu birdo formas kriptan specikomplekson (superspecio) kun la Flava motacilo (M. flava). Kiu taksono en tiu grupo estu atribuata al kiu populacio ŝajne ne estos solvita tuje.
Aspekto
Ĝi estas svelta, 15.5–17 cm longa birdo, kun la tipa longa, konstante movata vosto karaktera de la genro Motacilla. Maskla plenkreskulo en reprodukta plumaro estas ĝenerale griza al nigra supre, kun blanko iome en flugiloj kaj ĉefe en eksteraj vostoplumoj, kaj brilflavaj sube kaj en la tuta kapo escepte ĉe la nigra nuko. Kruroj kaj beko estas nigraj. La suba ventro esta blankeca. Foje estas komenco de nigra brustostrio.
En vintra plumaro, la flavaj subaj partoj povus esti nuance blankaj kaj la kapo bruniĝas kun flaveca superokula strio. Vintruloj povus esti konfuzataj kun Flava motacilo, sed la Citronmotacilo havas helan bordon ĉirkaŭ la griza orelareo. Inoj aspektas ĝenerale kiel eluzitaj versioj de maskloj en vintra plumaro. Ino havas blankan ventron, ne estas tiom flava, havas iom grizecan vizaĝon kaj grizajn dorson, nukon kaj kronon sed flavan frunton.
Kutimaro
La specio vivas en nordcentra Azio en humidaj herbejoj kaj tundro. La specio migras vintre al suda Azio, ofte al areoj de altaj teroj. Ties teritorio etendiĝas okcidenten, kaj ĝi estas rara sed pliiĝanta vaganto en okcidenta Eŭropo. Ĝi estas insektovora birdo de malferma kamparo ĉe akvo, kiel humidaj herbejoj kaj marĉoj, kie ili nestumas surgrunde, kie la ino demetas 4-5 punktitajn ovojn.
Listo de riveroj en Tocantins (Brazilo)
Listo de Riveroj de Tocantins, Brazilo
4940 Polenov
4940 Polenov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de laukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo, Rusio).
Listo de riveroj en Sergipe (Brazilo)
Listo de Riveroj de Sergipe, Brazilo
Ekolingvistiko
Ekolingvistiko aperis en la 1990aj jaroj kiel fako de lingvoscienco kaj nova paradigmo de lingva esploro kiu prikonsideris ne nur la socian kuntekston de lingvo, sed ankaŭ la ekologian kuntekston en kiu socioj troviĝas. Ofte la artikolo "Novaj rimedoj de signifo: la defio por aplikata lingvistiko" de Mikael Halliday estas konsiderata frua teksto, kiu instigis lingvistojn konsideri la ekologian kuntekston kaj ĝian influon sur lingvon. La defio por Halliday estis interalie adapti la lingvistikon al la problemoj de la 21-a jarcento, specife al la amasa detruo de ekosistemoj. La ĉefa ekzemplo donita de Halliday estis "ekonomia kresko". Li priskribas kiel la konotacioj kiujn havas la vortoj "forta", "granda", "bona" kaj "kresko" en la angla donas pozitivan aspekton al kresko, malgraŭ ĝiaj ekologie detruaj konsekvencoj. La ĉefa enreta esplorforumo por ekolingvistiko, la Ecolinguistics Association, karakterizas ekolingvistikon en tiu ĉi maniero.
Elena Anaya
Elena ANAYA Gutiérrez (Palencia, 17a de julio 1975) estas hispana aktorino.
Biografio
Ŝi ne kapablis sekvi regulan oficialan studadon en la Real Escuela Superior de Arte Dramático (RESAD), ekzemple ĉar ŝi jam estis laborante en unu de siaj unuaj filmoj: nome Familia, de Fernando León de Aranoa. Kaj tial ŝi studis aktoradon ĉe kelkaj privataj aktorinstruistoj, kombine kun aktorado en teatro (A bocados, Una luz que ya no está) kaj en kino (Las huellas borradas de Enrique Gabriel, Finisterre, Lágrimas negras kaj Grandes ocasiones).
Ekolingvistiko
Historio
Post la rimarkoj de Halliday, la kampo de ekolingvistiko kreskis konsiderinde, precipe la analizo de la influo de specifaj paroladoj pri la medio, anstataŭ tiu de la influo kiun la lingvoj havas ĝenerale. Kiel 'patro' de la ekolingvistiko estas konsiderata Einar Haugen, kvankam li ne uzis tiun terminon. Li uzis - en la angla - la esprimojn "ecology of language" (ekologio de la lingvo) kaj "language ecology" (lingva ekologio), sen deferencigi inter ili, kaj li difinis la lingvan ekologion kiel "studoj pri la interagoj inter iu lingvo kaj ĝia medio" (1972).
Lingva ekologio kaj lingva diverseco
Ekde la 1980-aj jaroj, pluraj aŭtoroj dediĉis sin al tiaj studoj. Estas Alwin Fill, ĉe la Universitato de Graz, Aŭtrio, kiu elstaras en tiu kampo. Li donis la jenan difinon: "Ekolingvistiko estas la branĉo de la lingvosciencoj kiu pritraktas la interragojn, ĉu inter du unuopaj lingvoj aŭ inter parolantoj kaj grupoj de parolantoj, ĉu inter la lingvo kaj la mondo, kaj ĝi intervenas favore al la diverseco de manifestiĝoj kaj rilatoj por la konservado de la magrandaj." Rilate la "malgrandaj", Couto asertas : "La ekolingvistiko defendas la malgrandan, la pli malfortan, la malestimatan, la diskriminaciatan.
Ekolingvistiko ankaŭ esploras la rolon de lingvo en la disvolviĝo kaj ebla solvo de ekologiaj kaj mediaj problemoj (Fill,1993 in Al-Gayoni 2012: 28). Alidirite ekolingvistiko estas fako por konservado de lingva diverseco, samcele al la Esperanto-movado.