cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fuchs Herman
Fuchs HERMAN, plumnomo Brassói Fuchs Herman, estis rumania hungara naturscienca verkisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 18-an de februaro 1915 kaj mortis ?.
Kariero
Fuchs Herman diplomitiĝis en Universitato de Kluĵo (1942). Li laboris en la universitato. Li publikigis rumane kaj hungare pri la prarestaĵoj de Baseno de Transilvanio. De 1955 li publikigis en Földtani Közlöny de Budapeŝto, poste en la revuoj de Universitato Bolyai, resp. de UBB de Kluĵo.
Kastelo de Csákvár
Historio
Familio Esterházy konstruis domegon inter 1760 kaj 1765 laŭ projekto de Jakab Fellner. La origine baroka kastelo mem kun kapelo, teatro kaj stalo estis konstruita inter 1778 kaj 1798 laŭ modelo de Kastelo Esterházy (Fertőd). La parko estis konstruita ekde 1779. En la jaroj 1810 kaj 1814 pro sismo la kastelo signife ruiniĝis. La posta renovigo okazis jam laŭ klasikisma stilo, ĝi finiĝis en 1823. La grafa familio Esterházy vivis en la kastelo ĝis 1945. La kastelo iĝis malsanulejo ekde 1954. La teatrejo iĝis biblioteko, la stalo iĝis manĝejo.
Konstruaĵo
La etaĝa kastelo situas sola en ĝardeno en mezo de la urbo. La konstruaĵo formas proksimume U-majusklon. Interne proksimume 365 ĉambrojn.
Parko
En la parko-ĝardeno estas videblaj 400 arboj, ekzemple ducentjaraj platano, kaŝtano, metasekvojo.
Jindřichovice (distrikto Jihlava)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1354.
Andor Szakács
SZAKÁCS Andor [pr. saka:ĉ] estis hungara aktoro, reĝisoro naskiĝinta en Étfalvazoltán en 1865 kaj mortinta en Koloĵvaro la 21-an de marto 1924.
Lia kariero
Andor Szakács finis la aktorakademion en 1887 kaj li dungiĝis al Koloĵvaro. Tie li pasigis du jardekojn kaj li iĝis eterna ano de la Nacia Teatro. Lia edzino estis la operet- kaj popoldramkantistino Teréz Gárdonyi (n. 14-a de februaro 1869 – m. Kolozsvár, 21-a de septembro 1913).
29157 Higashinihon
29157 Higashinihon estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
"Higashi Nihon" (Orienta Japan) estis trafita de la plej detruiva tertremo en la historio la. La tuta nacio leviĝis al la tasko de rekonstruo kun la spirito de "Ganbarou" ("faru ple eble kiel bone kaj ne rezignu"). Koincide, tiu asteroido estis malkovrita 11-an de marto.
Okedro
Okedro estas pluredro kun 8 edroj. La regula okedro estas platona solido komponita el de 8 egallateraj trianguloj. En ĉiu vertico kuniĝas 4 edroj.
La okedra geometria simetria grupo estas Oh de ordo 48. Subgrupoj de ĉi tiu grupo estas D3d (ordo 12), la geometria simetria grupo de triangula kontraŭprismo; D4h (ordo 16), la geometria simetria grupo de kvadrata dupiramido; Td (ordo 24), la geometria simetria grupo de rektigita kvaredro. Ĉi tiuj simetrioj povas esti emfazitaj per malsamaj dekoracioj de la edroj.
Ĝi estas tri-dimensia kruca hiperpluredro. Ĝi estas ankaŭ triangula kontraŭprismo.
La regula okedro havas 6 verticojn kaj 12 randojn, ĉi tio estas la minimumo inter diversaj okedro; neregulaj okedroj povas havi 12 verticojn kaj 18 randojn.
Estas kvar grava specoj de okedroj kun duedra simetrio:
La vorto okedro estas malofte uzata en ĉi tiu ĝenerala senco ĉar ĉi tiuj pluredroj ne havas gravajn komunajn propraĵoj.
Areo kaj volumeno
La areo A kaj la volumeno V de regula okedro de randa longo a estas:
Christoph Konrad
Christoph KONRAD (n. 28-a de aŭgusto 1957 en Bochum Nordrhein-Westfalen estas membro de la eŭropa parlamento ekde 1994, do ekde la 4a periodo. Li ankaŭ estis parlamentano en la 5a kaj 6a periodo. Li estas Eŭropa Parlamentano de la CDU por Nordrejn-Vestfalio ene de la Eŭropa Popola Partio.
Okedro
Geometriaj rilatoj
La eno de la kombinaĵo de du duale lokigitaj kvaredroj estas okedro, kaj ilia kombinaĵo stelokangulopluredro, estas la sola steligo de okedro.
Christoph Konrad
Persono
Konrad naskiĝis en Bochum, Nordrejn-Vestfalio je la 28-a de aŭgusto 1957. Li fariĝis membro de la Junge Union (junulara organizo de la kristandemokrata partio de Germanio) en la jaro 1972. En 1974 li membriĝis en la kristandemokrata partio. Konrad studis politikon kaj juron en la universitato de Bochum kaj doktoriĝis en 1990. Li havas edzinon kaj du infanojn.
Okedro
Geometriaj rilatoj
Okedroj kaj kvaredroj povas esti alterne uzataj por formi vertico-unuforman, latero-unuforman kaj edro-unuforman kahelaro de spaco.Ĝi estas unu el la 28 konveksaj unuformaj ĉelaroj. Ankaŭ estas kahelaro el okedroj kaj kubokedroj.
Christoph Konrad
Laboro kiel Parlamentano
Ene de la parlamento li estas ano de la Komisino pri Ekonomia- kaj Monpolitiko. Krome li estas en la delegacio pri rilatoj al Usono. Krome li estas anstataŭanto en la jenaj komisionoj:
Okedro
Rilatantaj pluredroj
La okedro povas ankaŭ esti konsiderata kiel rektigita kvaredro.
Vico inter kvaredro kaj ĝia dualo:
Vepsoj
Vepsoj estas finn-ugra popolo, kiu loĝas en Rusio, en Leningrada kaj Vologda provincoj kaj en Respubliko Karelio. Laŭ popolnombrado en jaro 2002 en Rusio vivis 8250 vepsoj. Vepsoj parolas vepsan lingvon.
Kutime ekzistas tri etnografiaj grupoj de vepsoj:
Luterana preĝejo (Csákvár)
La luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Csákvár (Hungario).
Historio
Dum la kontraŭturkaj bataloj la protestatismo forbalais la katolikismon en Csákvár. La protestantoj uzis la katolikan kirkon ĝis 1748, poste pro la kontraŭreformacio la katolikoj fortiĝis kaj reakiris ĝin. En la 1760-aj jaroj komenciĝis la luterana vivo, komence en privataj ĉambroj, poste en aliaj komunumoj aŭ en la kalvinana diservo. En 1788 la luteranoj aliĝis al grupo de Oroszlány kaj en la sekva jaro ili aĉetis domaĉon. La kirketo estis konstruita en tiu loko en 1792. Tio estis levita al paroĥo en 1808. La turo estis konstruita en 1832. La plena preĝejo paŝo post paŝo ruiniĝis, tial en 1870 pli nova estis konstruita. Dum la 2-a mondmilito la preĝejo, paroĥo kaj luterana lernejo ruiniĝis. Ekde 1969 la luterana grupo estis kunigita al Bicske-Csabdi.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed la simetria fasado rekte atingas la trotuaron. Meze la enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas.
126749 Johnjones
126749 Johnjones estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de John Jones (1927–2006), vivanta enciklopedio de la helena kaj romia mitologioj pri la ĉielo. Li dividis sian amon por la ĉielo kun la knabaj skoltoj dum pli ol 55 jaroj. Prezidento de la Astronomia Societo de Ĉikago kaj ĝenerala direktoro de Astrofest, li ankaŭ lekciis ĉe la Centro Cernan pri Tero kaj Kosmo de la Kolegio Triton en River Grove (Ilinojso).
Tajan
Tajan (ĉinlingvo: 泰安，pinyino:Tài'ān) estas metropolo kaj universitata urbo en Ĉinio en Provinco Ŝandongo.
Granda dekduedro
Ĝi komunigas la saman situon de lateroj kun la konveksa regula dudekedro.
Tajan
Geografio
Tajan etendiĝas sur ebenaĵo sub monto en la orienta parto de la lando.
Granda dekduedro
Forigo de la konkavaj partaj rezultas je dekduedro.
Tajan
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko.
Granda dekduedro
Granda dekduedro estas la dua el tri steligoj de la dekduedro.
La granda dekduedro estis la bazo por la enigmo Aleksandra Stelo, simila al Kubo de Rubik.
Tajan
Klimato
Tajan troviĝas en la modera klimato kun influo de musono, kiu alvenas dum somero. La averaĝa jara temperaturo estas 13 °C, vintre -3 °C, somere 26 °C. Jare pluvas po 697 mm.
Trafiko
Tajan havas bonajn aŭtovojojn kaj gravajn fervojojn, sed ne havas flughavenon. En la urbo larĝaj avenuoj troviĝas.
Edukado
Tajan estas grava eduk-centro en Provinco Ŝandongo. En la urbo estas i.a. Medicina Universtato kun ĉirkaŭ 20 mil studentoj, Agrikultura Universitato kun pli ol 30 mil studentoj kaj la Ŝandonga Universitato pri Scienco kaj Teknologio en Tajan aŭ la Teknologia Universitato Tajan kun pli ol 40 mil studentoj.
Domokos Vékás
VÉKÁS Domokos [veka:ŝ] estis hungara diplomato. Li naskiĝis en Porumbenii Mici la 7-an de majo 1926 kaj mortis en Budapeŝto la 8-an de februaro 1995.
Biografio
Vékás Domokos komecis siajn studojn en Universitato Bolyai de Kluĵo kaj li daŭrigis en Budapeŝto. Li fariĝis diplomato. Post pluraj stacilokoj li estis ĉefkonsulo en Kluĵo.
Hungara Revolucio
La Hungara Revolucio signifas:
Gazetoj de la Pariza Komunumo
Dum la Pariza Komunumo de 1871 aperis tre multaj gazetoj ofte redaktataj de iuj el la elektitoj kiaj Jules Vallès aŭ Félix Pyat.
Luca Signorelli
Luca SIGNORELLI (1450–1523) pseŭdonimo de "Luca d'Egidio di Ventura", estis renesanca itala pentristo, kaj unu el la plej renomaj majstroj de Umbrio, kie li estis lernanto de Piero della Francesca. Li famiĝis pro la lerta uzado de la tekniko pri perspektivo. Li partoprenis en la notinda grupo da artistoj alvokitaj al Romo fare de la papo Siksto la 4-a por dekoracii per freskoj la Sikstan Kapelon en Vatikano. Li estis unu el la unuaj kiuj pentris la homan korpon reliefigante ties anatomion.
Kantono Bourg-de-Péage
La kantono de Bourg-de-Péage (france canton de Bourg-de-Péage) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Bourg-de-Péage.
Luca Signorelli
Biografio
En la urbo Orvieto, li finis, en 1499, la kapelon kies pentraĵo estis komencita de Fra Angelico. Li estis antaŭulo de Michelangelo danke al la energia realismo, pro la aŭdaco de siaj klopodoj kaj la forto de siaj konceptoj. En la historio de Moseo, en la Siksta Kapelo, li aplikis la stilojn de la tempo en la bibliaj figuroj, laŭ la kutimo de la florencaj majstroj. Krom la pentraĵoj de sanktuloj, profetoj, martiroj, ktp, li pentris longan serion da scenoj eltiritaj el la Iliado, Eneado, Metamorfozoj, Farsalio kaj el la Dia Komedio. Lia ĉefverko, la Lasta juĝo, pentrita en la katedralo de Orvieto, dividiĝas en kvar scenoj: La signaloj de la Mondofino, La Fajropluvo, La Infero kaj La Paradizo, kiu, servis kiel inspiro al Mikelanĝelo.
Li ankaŭ pentris sennombrajn verkojn sur stablo, kaj naciajn diojn por Laŭrenco, la Grandioza, la Adorkliniĝon de la Magoj krom plurajn Madonojn. En la fino de sia vivo, li vizitis Romon por dekoracii la salonojn de la Vatikano, kie li estis antataŭita poste de Rafaelo. Ankaŭ du el liaj filoj, Antonjo (m. 1502) kaj Polidoro, (m. 1506) estis pentristoj.
Kantono Bourg-de-Péage
Komunumoj
Ekde la 22-a de marto 2015 apartenas al la kantono Bourg-de-Péage la jenaj 2 1/2 francaj komunumoj :
Antaŭ la reformo de 2015
Ĝis la 21-a de marto 2015 ĝi konsistis el 15 komunumoj: Alixan, Barbières, La Baume-d'Hostun, Beauregard-Baret, Bésayes, Bourg-de-Péage, Charpey, Châteauneuf-sur-Isère, Chatuzange-le-Goubet, Eymeux, Hostun, Jaillans, Marches, Rochefort-Samson kaj Saint-Vincent-la-Commanderie. Tiuj 15 komunumoj ekzemple en 2006 havis 28 732 loĝantojn - do la malnova kaj nova kantonoj laŭ la loĝantaro havas kompareblajn dimensiojn.
Manga
La gloso Manga povas signifi la jenajn:
Košumberk
Nuntempa stato
En la jaro 1920 ekmastris la ruinojn "Kooperativo por savo de la burgo Košumberk", kiun konsistis la ĉirkaŭe situantaj komunumoj. La Kooperativo konservigis la restojn kaj en la burggrafejo establis muzeon kun ekspozicioj pri historio de la burgo kaj la urbo Luže. Unu peco de la ekspozicioj estas ankaŭ tre bela modelo de la burgo post renesanca rekonstruo. De la jaro 1953 estis la burgo ŝtata havaĵo kaj de la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento pri la burgo zorgas la urbo Luže.
Legendo
En Chrudim vivis urbano nomata Kacafírek, gaja klera ferino. Sinjoro Slavata invitis lin foje en Košumberk gasti kaj iom amuzigi lian societon. "Sed vi devos atenti miajn hundojn, kun ili ne estas ŝercoj", diris Slavata. "Hundojn mi ne timas, tiuj eĉ ne rimarkos min", estis respondo de Kacafírek. Do ili vetis pri tio.
Kiam Kacafírek proksimiĝis al la burgo, sinjoro Slavata ordonis liberigi hundojn kaj la societo rigardis el fenestroj, kio okazos. Kacafírek malligis sakon, kiun li portis, kaj el ĝi elsaltis granda virkato. La hundoj fakte ne rimarkis Kacafírek kaj kuregis post la kato. Sinjoro Slavata devis agnoski, ke li la veton malvenkis.
Berlanga de Duero
Berlanga de Duero [berLANga deDŬEro] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la sudo de la provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco, foje konsiderata kiel ĉefurbo de sia propra komarko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 220,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 55672 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 500 loĝantojn el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 52 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Bayubas de Abajo, Tajueco, Valderrodilla, Fuentepinilla, Bañuelos (Guadalajara), La Riba de Escalote, Rello, Centenera de Andaluz, Velamazán, Caltojar, Quintanas de Gormaz, Recuerda, Retortillo de Soria kaj Morales. Ĝi enhavas la loĝlokojn Abanco, Alaló, Andaluz, Berlanga de Duero, Brías, Cabreriza, Ciruela, Hortezuela, Lumías, Morales kaj Paones.
Tra la teritorio fluas la rivero Douro kaj ties alfluantoj Escalote kaj Talegones. En ĝia teritorio kaj inkludita en la Reto Natura 2000 estas la jenaj lokoj:
Historio
Dum la araba dominado ĝi estis grava loko ene de la jurisdikcio de Medinaceli, kaj la unua antaŭaĵo de la nuna kastelo estis plej verŝajne alkazabo kun murego kiu plej verŝajne koincidis kun la posta romanika murego. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio post la konkero fare de kristanoj. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Berlanga iĝis centro de la Comunidad de Villa y Tierra de Berlanga. La familio Tovar posedis la titolon de markizoj de Berlanga, kiuj malkonstruis sesopon de malgrandaj romanikaj preĝejoj por konstrui grandan preĝejon, nome Colegiata. Ili ankaŭ konstruigis la nunan kastelon kaj palacon kiu estis ruinigita de francoj dum la Milito de Hispana Sendependigo kiu havis gravan ĝardenon.
Fray Tomás de Berlanga, episkopo de Panamo estis enkondukinto en Amerikon de la afrika banano kaj malkovrinto de la arkipelago de Galapagoj. Li estis nomumita de Karolo la 1-a arbitro inter la konkeristoj Francisco Pizarro kaj Diego de Almagro en enlanda milito en Peruo.
Berlanga havis fervojan stacion el 1895 ĝis 1985.
Fine de la 20-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Abanco, Alaló, Andaluz, Brías, Cabreriza, Lumías, Morales kaj Paones kun Ciruela.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj), forstado (kverkoj kaj pinoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj.
Inter vidindaĵoj menciindas jenaj:
Ingoto
Ingoto estas maso da metalo, duonkonduktaĵo, aŭ alia solidaĵo, tipe en la formo de stango aŭ bloko. Pli ĝenerale, tiuj ĉi objektoj muldiĝas aŭ kreskas en specifan formon por la celo de facila traktado.
Roascio
Roascio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castellino Tanaro, Ceva, Igliano, Paroldo kaj Torresina. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patroneco estas la katolika dogmo de, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ĉiripaoj
Ĉiripaoj en Esperanto aŭ chiripás [ĉiriPA]s, avá-guaraníes, avakatuetés, avá katú etés, avá chiripás, tsiripá [ĉiriPA] aŭ apytaré memnomitaj ñandevá' (la ni) en Brazilo, estas indiĝena popolo el la grupo de la gvaranioj kiu loĝas ĉefe en Paragvajo en la zono limigita de la rivero Paranao kaj de la riveroj Acaray kaj Jejuí, dum en Brazilo ili kunvivas kun aliaj grupoj gvaraniaj en domaroj de la ŝtatoj Suda Mato-Groso (kie ili estas nomataj simple gvaranioj), Paranao kaj Sanpaŭlio. La termino ñandevá estas uzata en Paragvajo por aludi al la tapieteoj. En Argentino ili troviĝas nur en malgrandaj grupoj kiuj loĝas inter la mbjaoj en la provinco Misiones. Ili estas tre senkulturigitaj sed pluhavas siajn dialektojn kaj tradiciojn religiajn.
En Paragvajo ĉirkaŭ 2002, estis ĉirkaŭ 6.918 personoj de tiu etno (1.900 parolantoj de la lingvo). Loĝantoj en Brazilo (ĉirkaŭ 4.900) kaj en Argentino estas inkluditaj ĝenerale en la nombroj de la paí tavyterá (aŭ kaiwá), mbjaoj kaj aliaj gvaraniaj popoloj.
4121 Carlin
4121 Carlin estas malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono), en la kadro de la astronomia kampanjo International Near-Earth Asteroid Survey (INAS), tie estas: Internacia Enketo pri Terrenkontaj Asteroidoj.
Nomo
La usona astronomo Steve Singer-Brewster nomis ĝin en honoro de sia filino, Carlin Singer-Brewster, okaze de ŝia sepa naskodato.
-232
En la jaro 232 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Liberalira kompanio
Liberalira kompanio estas trajna kompanio, kiu ne funkcias kiel franĉiz-akceptanto. Anstataŭ tio la kompanio aĉetas individuajn fendetojn sur la ĉeftendenca de fervojinfrastrukturfirmao.
Gland
Gland estas la franca vorto por glano. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Rodrigo Gral
Rodrigo Gral (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Kantono Llano (Teksaso)
La kantono Llano - llano hispane signifas "ebenaĵo", la kantono kaj urbeto nomatas laŭ loka rivero - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro same nomiĝas Llano.
Schönbeck
Schönbeck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 4426
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4426, NGC 4427.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Placo Santa Croce
Piazza Santa Croce [KROĉe] aŭ Placo Sankta Kruco estas unu el la ĉefaj placoj situaj en la centra kvartalo de Florenco, regiono de Toskanio, Italio. Ĝi situas proksime de la piazza della Signoria kaj de la Nacia Centra Biblioteko, kaj prenas sian nomon el la Baziliko Santa Croce kiu hegemonias la placon. Krom tiu baziliko, estas en la placo ankaŭ la Palazzo Cocchi-Serristori, la Palazzo dell'Antella kaj la Monumento al Dante fare de Enrico Pazzi. 43.76885°N, 11.26148°W
Hausleiten
Hausleiten - prononco - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Korneuburg. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Capesterre-Belle-Eau
Capesterre-Belle-Eau (kreollingve Kapestè aŭ Kapestè Bélo) estas franca komunumo situa en Gvadelupo. Ĝi situas en la insulo de Basse-Terre.
Historio
Ĝia nomo venas de la esprimo de la Mararmeo de la 17-a jarcento: cab-est-terre, kiu signifas lando elmontrita al la vento el la oriento; la abundo de akvofaloj, riveroj kaj korpoj de akvo estas ankaŭ la aldono de komplemento Belle Eau (Bela Akvo). La, Capesterre fariĝis Capesterre Belle-Eau.
Kokia frankolino
La Kokia frankolino (Francolinus coqui aŭ Peliperdix coqui) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj.
Rikon (stacidomo)
Rikon estas fervoja stacidomo en Zell, Svislando.
Kokia frankolino
Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko nome en Angolo, Bocvano, Burundo, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Etiopio, Gabono, Kenjo, Malavio, Malio, Maŭritanio, Mozambiko, Namibio, Niĝero, Niĝerio, Ruando, Sudafriko, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo.
Temas pri birdo kun rimarkinda ruĝecbruna kapo, nigreca orelareo makulo, malhelgrizaj flugiloj, kaj blankecaj subaj partoj tre fajne kaj markate striecaj horizontale per nigreca strieco en kolo, brusto kaj flankoj; la kruroj estas flavecaj kaj la beko nigreca.
-233
En la jaro 233 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Milonga
La milonga (aŭ milongo) estas Muzika ĝenro folklora el la areo de la Rivero Plata, tipa de Argentino kaj Urugvajo, kaj malpli ankaŭ de Suda Rio-Grando en Brazilo. La ĝenro devenas el la gaŭĉa kulturo. Ĝi prezentiĝas en du manieroj, la kampa milongo, pampa aŭ suda (apartenanta al tiu nomita suda muziko), kiu estas la formo origina de la milonga; kaj la urba milongo, malfrua formo kreita en 1931 de Sebastián Piana pre sia verko nome "Milonga sentimental". La milongo havas elementojn devenajn el la afrikaj sklavoj.
103 Hera
103 Hera estas granda kaj meze hela asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la la usona astronomo James Craig Watson el la observejo de Ann Arbor (Miĉigano, Usono).
14105 Nakadai
14105 Nakadai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
103 Hera
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
14105 Nakadai
Nomo
Ĝia nomo honoras la elstaran japanan aktoron Tatsuya Nakadai, kiu ricevis premiojn de la festivaloj de filmoj de Cannes, de Venecio kaj de Berlino. Li estis prezidento de la privata lernejo Mumei-juku por trejni junajn aktorojn.
103 Hera
Ĝi ricevis nomon de Hera, fratino kaj edzino de Zeŭso en la helena mitologio.
Kantono Bourg-lès-Valence
La kantono Bourg-lès-Valence (france canton de Bourg-lès-Valence) estas eksa franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estis unu el la 16 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estis Bourg-lès-Valence.
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Bourg-lès-Valence la jenaj 2 francaj komunumoj :
Ekde la fino de marto 2015 ambaŭ komunumoj apartenas al la kantono Valence-1.
Le Père Duchêne
Le Père Duchêne ( La Patriarko Djuŝen ) estas titolo de gazeto, kiu aperis plurfoje en la franca historio, redaktite de tre diversaj homoj. La unua aperis en 1789 redaktita de pastro. La plej fama (Le Père Duchesne) estis redaktita de Jacques René Hébert de 1790 ĝis 1794 kaj ludis unuarangan rolon en la Franca Revolucio, ĉar ĝi estis disdonita al ĉiuj soldatoj de la franca armeo. Ĝi estis ade kopiita, foje moke, foje pli radikale kun variaĵoj en la titolo (La mère Duchesne, Le fils Duchesne, Les Enfants du Père Duchesne, ktp., t.e. la patrino, la filo, la gefiloj, ktp Duchesne), jam dum la revolucia periodo (1790 ĝis 1799) kaj poste en diversaj aliaj okazoj (dum la Franca revolucio de 1830, la Franca revolucio de 1848, la Pariza Komunumo (1871), inter tiuj eventoj kaj ankaŭ poste).
La originaleco de tiu gazeto estas ĝia aparta tono: la titolo ĉiam entenis humurajn vortojn kiuj ŝanĝiĝis laŭ la cirkonstancoj; ekzemple: La grande joie du Père Duchesne en apprenant que ... (La granda ĝojo de la patro Duchesne ekscianta ke ...), la grande colère du Père Duchesne lorsqu'il a su que ... (La granda kolero de la patro Duchesne, kiam li eksciis ke ...). La stilo estis aparta kun personaj rakontoj en ŝajne popola stilo (dum Hébert ekzemple fakte estis klera homo) kaj multaj sakraj esprimoj. Le Père Duchesne ludis pintan rolon en la franca revolucio per siaj plej radikalaj pozicioj.
Nicolas Cage
Nicolas CAGE, ĝuste Nicholas Kim COPPOLA (naskiĝis la 7-an de januaro 1964 en Long Beach, Kalifornio) estas usona filma aktoro, nevo de fama reĝisoro Francis Ford Coppola. Li ricevis Oskaron por plej bonkvalita aktoro pro sia filmo Leaving Las Vegas en 1995.
Le Père Duchêne
La du skribmanieroj Duchesne kaj Duchêne estas ekvivalentaj. La franca ortografio iom post iom anstataŭigis tiajn (ne plu prononcatajn) s-ojn per cirkumflekso.
Nicolas Cage
Biografio
Li naskiĝis en Long Beach (Kalifornio) la 7-an de januaro 1964, li estas la nevo de la reĝisoro kaj produktoro Francis Ford Coppola kaj kuzo de Sofia Coppola. Filo de profesoro de literaturo kaj de dancistino kaj koreografistino, eble influis sur li por dediĉi sin al kino esti la nevo de la prestiĝa reĝisoro Francis Ford Coppola. Eĉ tiele, li decidis ŝanĝi sian familinomon kontraŭ tiu de Cage por eviti, ke la famo de la onklo marku sian karieron.
La familinomon "Cage" li prenis de komikso de Marvel, de rolulo nomita Luke Cage, konata ankaŭ kiel Power Man ("Povoviro"). Nicolas Cage estas granda amanto de komiksoj; tiele li nomigis sian filon per la nomo de Kal-El (nomo kriptonia de Superman) kaj rolludis Ghost Rider ("Fantomrajdanto"), ankaŭ rolulo de komikso de Marvel. Li estis geedziĝinta kun la ankaŭ aktorino Patricia Arquette de 1995 ĝis 2000. En 2000 li geedziĝis kun Mary Hopper de kiu li divorcis en 2001 post brua amafero kun Lisa Marie Presley. En 2002 li estis edzo dum tri monatoj de Lisa Marie Presley kaj ili separiĝis poste.
Le Père Duchêne
Le Père Duchêne Illustré
De la 21-a de aprilo ĝis la 24-a de majo 1871 aperadis dek numeroj de Le Père Duchêne Illustré ilustrita suplemento de "Le Père Duchêne" per kiu oni povas bilde sekvi semajnon post semajno la precipajn eventojn de la Komunumo.
Nicolas Cage
Kariero
Li estis nomumita dufoje por Akademia Premio, kaj ricevis unu el ili, pro sia ludado kiel memmortiga alkoholulo en Leaving Las Vegas. La alia nomumo temis pri ludado de reala scenaristo Charlie Kaufman kaj ties fikcia ĝemelo Donald en Adaptation. Spite tiuj sukcesoj, plej parto de malaltkvalitaj filmoj estis ludataj ne altkvalite kompare kun aliaj majstroverkoj kaj temis pri, violentaj filmoj. Tamen Ghost Rider (2007) estis grava sukceso, kio enspezis pli ol 45 milionoj da dolaroj nur dum la premiera semajnfino kaj ĉirkaŭ 208 milionoj da dolaroj tutmonde dum tiu semajnfino de marto 2007. Li ludis en 2007 Next ("Sekva"), kiu kunhavas la koncepton de alternativa tempo kun The Family Man ("Familia viro") (2000). Tamen Next ne estis komerca sukceso.
Plej el lia financa sukceso venis el lia ludado en violentaventura ĝenro. En lia sukcesa National Treasure, li ludis ekstravagancan historiiston kiu eniras en danĝeran aventuron por trovi trezoron kaŝitan de la Patroj-fondintoj de Usono. Aliaj aktivulaj sukcesoj inkludas The Rock, kie Cage ludas junan fakulon de la FBI pri kemiaj armiloj kiu ŝteliras en Insulo Alcatraz po nuligi terorisman minacon, Face/Off, filmo de John Woo kie li ludis en duobla rolo kiel heroo kaj kiel maliculo, kaj World Trade Center, de la reĝisoro Oliver Stone pri la atencoj de la 11-a de septembro 2001. Li ludis etan sed elstaran rolon kiel la Ĉina krimulo D-ro Fu Manĉu en la segmento de Rob Zombie Werewolf Women of the S.S. el la filmo de serio B ''Grindhouse.
Lastatempe, Cage eksperimentis en aliaj kampoj krom aktorado. Li faris sian komencon kiel reĝisoro per Sonny, malmultekosta filmo kun James Franco kiel virprostituito kies patrino (Brenda Blethyn) servas kiel lia prostituanto.
La kariero de Cage kiel produktoro inkludis Shadow of the Vampire, la unua filmo de Saturn Films, entrepreno kiun li fondis kun sia partnero Jeff Levine. Ĝi estis nomumita por Akademia Premio. Li produktoris ĉe The Life of David Gale, filmo pri mortopuno kun Kevin Spacey kaj Kate Winslet.
Richiș
Richiș [rikiŝ] (hungare: Riomfalva, germane: Reichesdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Mediaș. En 1910 ĝi havis 1250 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj); en 1992 699 (rumanoj, 8 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1283. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Biertan.
Saint-Étienne-Le Clapier (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Georges-d'Aurac - St-Étienne-Châteaucreux (798000).
NGC 4428-1
NGC 4428-1 (aliaj indikoj — MCG -1-32-12, IRAS12248-0753, PGC 40860) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
-234
En la jaro 234 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Bayubas de Arriba
Bayubas de Arriba [baĜUbas deaRIba] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Sorio en la centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 61 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 150 loĝantojn el la 1970-aj jaroj.
Ĝi distas 53 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas iom norde de Bayubas de Abajo. La municipo enhavas la loĝlokojn Bayubas de Arriba kaj Valverde de los Ajos.
Historio
Meze de la 19-a jarcento la municipo malaperis ĉar ĝi aliĝis al la municipo Bayubas de Abajo. Komence de la 20-a jarcento la municipo reviviĝis ĉar ĝi disiĝis de Bayubas de Abajo. Fine de la 20-a jarcento, la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi ricevis parton de Boós, precize la iaman municipon Valverde de los Ajos.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la romanika preĝejo kaj ermitejo.
BA11
BA11 estas la dekunua numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en junio 2011.
Enhavo
Prezento (Jorge Camacho)
János Pleidell
János Pleidell [jAnoŝ plejdel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pleidell János estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.
Lisbono
Lisbono (Lisboa) estas la ĉefurbo de Portugalio. Ĝi situas en okcidenta Portugalio ĉe la enfluejo de rivero Taĵo en la Atlantikon.
János Pleidell
János Pleidell naskiĝis la en Hontfüzesgyarmat (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Hontianska Vrbica en Slovakio), li mortis la  en Dunaújváros (Hungario).
Biografio
János Pleidell studis en Universitato de Karolo (1935-1938), poste en akademio Julian en Parizo helpe de stipendio, fine en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto (1938-1940). Lia majstro estis Vilmos Aba-Novák. Dum la 2-a mondmilito li ricevis stipendiojn, kiujn li ne uzis. En 1947 li estis konsilisto de Hungara Nacia Banko, inter 1949 kaj 1959 li instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto, inter 1961-1963 li pentradis en Italio helpe de stipendio. Ekde 1998 li vivis en Dunaújváros. Li ricevis premiojn en 1940 kaj 1999.
Lisbono
En Lisbono loĝas 564.657 personoj (censo de 2001). Inter plej konataj kvartaloj estas Alfama, Baixa (Malaltaĵo), Bairro Alto (Alta Kvartalo) kaj Belemo.
Historio
La urbo estis fondita de fenicoj aŭ helenoj. La nomo devenas de greka Olissipo, el Uliso. Tiu nomo poste ŝanĝiĝis al "Lissapona" kaj fine al la moderna Lisboa.
Ĝi estis romia kolonio de la regiono Lusitania. Post diversaj konkeroj, de 1260 ĝi estas la ĉefurbo de Portugalio.
Lisbono fariĝis tre prospera dum la Portugala Imperio, kiam ĝi estis la ĉefa haveno kien alvenis la riĉaĵoj el Brazilo kaj la afrikaj kaj aziaj kolonioj.
Kelkiam estis en Lisbono grandaj tertremoj, la plej granda kaj fama je la 1-a de novembro 1755, kiu mortigis ĉirkaŭ centmil personojn. Vidu Lisbona tertremo en 1755.
Lisbono estis la centro de la respublika revolucio de la 4-a kaj 5-a de oktobro de 1910 kiu forigis reĝon Manuel la 2-a kaj de la Revolucio de la Diantoj (25-a de aprilo de 1974), kiu faligis la diktaturon de Marcello Caetano, la sekvanto de Salazaro.
EXPO'98, Monda Ekspozicio de 1998, aŭ, oficiale, Exposição Internacional de Lisboa de 1998, kies moto estis "Os oceanos: um património para o futuro" (La oceanoj: heredo por la estonteco), okazis en Lisbono de 22a de Majo ĝis 30a de Septembro 1998. Ĝi celis la datrevenon de 500 jaroj de la Portugalaj malkovroj.
Lisbono kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas Lisbonon:
Yuya Funatsu
Yuya Funatsu (船津 佑也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Shonan Bellmare, Rosso Kumamoto, Giravanz Kitakyushu kaj Hoyo Elan Oita.
Skalpelo
Skalpelo estas tre akra tranĉilo, plejofte uzata en kirurgio. Ĝi povas facile kaj precize fendi ĉian histon aŭ ĉelaron (inkluzive oston). Ĝi konsistas el du partoj: Tenilo kaj skalpeltranĉileto, kiu povas havi diversajn formojn. Por kirurgo la tranĉileto jam post kelkaj tranĉoj iĝas malakra kaj oni devas ĝin anstataŭigi. Kelkfoje, skalpeloj estas ankaŭ uzataj de alimetiaj homoj kiuj bezonas tre akran kaj tre precizan tranĉilon.
Ajub Ĥan
Muhammad Ajub Ĥan (en urdua: محمد ایوب خان‬‎; 14a de Majo 1907 – 19a de Aprilo 1974), amplekse konata kiel Ajub Ĥan, kun medaloj ekzemple de Ordeno de la Brita Imperio, estis pakistana politikisto kaj armea generalo kiu servis kiel la dua Prezidento de Pakistano el 1958 ĝis esti devigita rezigni meze de 1969 pro la ribelo de Orienta Pakistano. Li estis fama ĉar estis la unua kaj nura mem-nomumita kampomarŝalo, same kiel la unua reganto laŭ militleĝo kiu ekhavis la prezidentecon post la ekziligo de la Prezidento Iskander Mirza kiam tiu lasta deklaris la militleĝon kontraŭ la registaro de Feroz Ĥan Nun en 1958.
Trajnita en la Reĝa Militakademio Sandhurst, Ajub Ĥan luktis en la Dua Mondmilito kiel kolonelo en la Brithindia Armeo. Li decidiĝis al Pakistano kaj aliĝis al aremo post ties establado kiel sekvo de la dispartigo de Hindio en 1947. Li servis kiel stabestro de la Orientpakistana Komando en Orienta Bengalio kaj li estis plialtigita kiel unua indiĝena ĉefkomandanto de la Pakistana Armeo en 1951 fare de la tiam Ĉefministro de Pakistano Liakat Ali Ĥan en polemika promocio super kelkaj pli aĝaj oficiroj. El 1953–58, li servis en la civila registaro kiel Ministro pri Defendo kaj Internaj Aferoj kaj subtenis la decidon de Iskander Mirza deklari la militleĝon kontraŭ la registaro de la Ĉefministro Feroze Ĥan en 1958. Post du semajnoj, li elprenis la prezidentecon el Mirza post la fandiĝo de la civilaj kaj militistaj rilatoj inter la militista kaj la civila Prezidentoj.
Post la nomumo de la Generalo Musa Ĥan kiel armeestro en 1958, la politiko kliniĝis al la alianco kun Usono rezultis en permeso al usona aliro al instalaĵoj ene de Pakistano, ĉefe ĉe la aerbazo ekster Peŝavaro, el kie oni lanĉis misiojn de spionado super Sovetunio. La rilatoj kun najbara Ĉinio estis plifortigitaj sed deterioriĝis tiuj kun Sovetunio en 1962, kaj kun Barato en 1965. Dum lia prezidenteco okazis milito kontraŭ Barato en 1965 kiu finis kiam Sovetunio faciligis la Taŝkentan Deklaron inter du landoj. Enlande, la politiko de privatigo kaj industriigo estis enkondukita tiel ke tio faris la landan ekonomion unu el plej kreskantaj ekonomioj de Azio. Dum sia regotempo, oni konstruis kelkajn infrastrukturajn programojn kiuj konsistis en la finkompletigo de elektrejoj, akvobaraĵoj kaj baraĵlagoj, same kiel la prioritatigo de la spaca programo sed reduktante atombombojn.
-235
En la jaro 235 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Renningen
Renningen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Böblingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Freya Van den Bossche
Freya VAN DEN BOSSCHE (n. 26-an de marto 1975 en Gento, Belgio) estas flandra politikistino de la partio SP.a. Ŝi estis i.a. ministro en la federacia belga kaj la flandra registaroj.
Biografio
Freya Van den Bossche studis je la Reĝa Ateneo Voskenslaan en Gento. Ŝi finstudis en 1999 komunikadajn sciencojn ĉe la Genta Universitato.
Politika kariero
Dum la studado, Freya ne multe interesiĝis pri politiko. Kiel filino de fama flandra politikisto Luc Van Den Bossche, ŝi estis invitita partopreni en la televida programo Bracke en Crabbé en la jaro 2000. Ŝi gajnis premion kaj post, interalie pro sia beleco, famiĝis en Flandrio. Post la komunumaj balotoj ŝi iĝis skabeno de edukado de la urbo Gento.
En la jaro 2003 Freya Van den Bossche neatendite iĝis ministro pri medio, konsumantaj aferoj kaj daŭripova disvolviĝo. En julio 2004 ŝi kromricevis ene de la registaro la ministrajn postenojn pri laboro. Poste ŝi iĝis vicprezidantino kaj ministro pri la buĝeto.
Privata vivo
Freya Van den Bossche havas du filinojn: Ariane (naskiĝis en la jaro 1999) kaj Billie (naskiĝis la 30-an de junio 2005). Van den Bossche preferas ne malkaŝi la identecon de la patro.
Inocento la 7-a
Inocento la 7-a (latine Innocentius Septimus, naskonome Cosma Migliorati respektive Cosimo Gentile Migliorati) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1404. Li oficis ĝis sia morto la 6-a de novembro 1406, dum ekzakte 2 jaroj kaj 20 tagoj. Sume temis pri la 204-a papo.
(115052) 2003 RD6
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:8 kun Marso.
Ĝia discentra kaj tre klinata orbito proksimiĝas tiun de Marso ĉe siaj ambaŭ nodoj sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin nemaltrankviligante malproksima de la Tero: ĝi estas marsrenkonta kaj, teorie, terrenkonta asteroido.
Pinar de Chamartín (metroo de Madrido)
Pinar de Chamartín (Ĉamartin-Pinaro) estas stacio sur linioj 1 kaj 4 de la Metroo de Madrido kaj linio ML-1 de malpeza metroo, finstacio de tiuj tri linioj, situanta sub la interkruciĝejo de la Stratoj Arturo Soria kaj Dalia, en kvartalo Costillares de distrikto Ciudad Lineal.
La stacio estis malfermita la por la du metrolinioj kaj la  por la malpeza metroo.
Erasmus Stella
Erasmus STELLA, origine Johannes STÜLER (1460–1521) estis germana kuracisto, historiisto kaj urbestro, kiu estis filo de Johannes Stüler, lernanto de Giovanni Garzoni (1419–1505) en la Universitato de Bolonjo kaj, kiel influhava konsilisto, li estis dufoje elektita (1501 kaj 1513) urbestro en Zwickau, kie li ankaŭ aktivis kiel praktika kuracisto. En 1480 li fariĝis Bakalaŭro, en 1481 Majstro pri Filozofio kaj en 1488 asesoro en la fakultato pri filozofio. Laŭŝajne li unue studis homsciencojn kaj pli malfrue medicinon.
Dolní Hradiště
Dolní Hradiště estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň proksimume 7 km sude de Kralovice. Vivas ĉi tie.
Erasmus Stella
Li estis talentoplena kaj elokventa homo, kies amikaro etendiĝis ĝis la kortego en Dresdeno. Dum certa periodo li vojaĝis al Italio kiu estis favora al liaj sciencaj inklinoj. En Bolonjo li faris striktajn amikrilatojn kun Giovanni Garzoni, kies influoj lasis sur lin kelkajn flankajn efikojn. Kiam li reiris al Zwickau, ĉirkaŭ 1500, li establiĝis kiel praktika kuracisto, kie lia favora reputacio rapide ekkreskis. Oni raportas ke li klopodis por la estigo de iu prigreka lernejo dum lia regado kiel urbestro en Zwickau. Li verkis serion da historiaj kaj beletraj tekstoj kaj proze kaj verse en la latina lingvo kaj ankaŭ pri la historioj de Supra Saksio, la urbo Zwickau kaj Prusio.
Dolní Hradiště
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250 en konfirmo de posedaĵo de plasa monaĥejo fare de papo Inocento la 4-a.
Erasmus Stella
Vidu ankaŭ
<Gallery> Saxonia Museum für saechsische Vaterlandskunde II 16.jpg| Dietrich la 4-a (1260-1307) DanteFresco.jpg| Dante Alighieri (1265-1321) Universit%C3%A4t_Bologna_Deutsche_Nation.jpg| Giovanni Garzoni (1419-1505) Portret van Frederik III de Wijze, keurvorst van Saksen, RP-P-OB-1278.jpg| Frederiko la 3-a (1463-1525) Adam_Melchior_(1575-1622).jpg| Melchior Adam (1575-1622) Joh Anton v d Linden.jpg| Jan van der Linden (1609-1664) Georg Abraham Mercklin (1644-1702).png| Georg Abraham Mercklin (1644-1702) Gotthold_Ephraim_Lessing_Kunstsammlung_Uni_Leipzig.jpg| Gotthold E. Lessing (1729-1781) Allgemeine_Deutsche_Biographie_-_Titelblatt.gif| Franz Xaver von Wegele (1823-1897) Wappen Grimma.svg| Otto Clemen (1871-1946) </Gallery>
Dolní Hradiště
Ĉirkaŭaĵo
Nordokcidente ĝi najbaras kun Kočín kaj sudokcidente kun Koryta.
Monumento al Dante
La Statuo de Dante Alighieri (itale Monumento a Dante Alighieri) estas monumento al Dante Alighieri. Ĝi situas en la Piazza Santa Croce, ĉe la Baziliko Santa Croce, Florenco, Italio. Ĝi estis konstruita en 1865 fare de la itala skulptisto Enrico Pazzi. La farado de la skulptaĵo kaj ankaŭ la instalado de la monumento suferis polemikon ekde la komenco, interplektite kun la polemiko pri kiu urbo havu rajton konservi la restaĵojn de Dante ĉu tiu de nasko, nome Florenco, aŭ tiu de morto, nome Raveno.
Tomils
Pri la komunumo
Tomils (en la rumanĉa lingvo Tumegl) estas komunumo de la komunumaro Domleschg kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 723 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Tomils situas sur la orienta flanko de la Malantaŭa Rejno en nordo de la komunumaro Domleschg. La komunumo konsistas el la frakcioj kaj ĝis fine de 2008 memstaraj komunumoj Feldis/Veulden, Scheid, Trans kaj Tumegl/Tomils.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Tomils limas en sudo al Domat/Ems, en oriento al Churwalden, en sudoriento al Almens, en sudo al Paspels, en sudokcidento al Cazis, kaj en okcidento al Rothenbrunnen.
Lingvoj
Ankoraŭ en la 19-a jarcento la granda plimulto de la loĝantaro de la kvar frakcioj de la hodiaŭa komunumo Tomils parolis la rumanĉan lingvon. Dum la popolnombrado de 1980 la germana lingvo estis parolita de proksimume 80% de la logantaro dum nur ankoraŭ 15% parolis la romanĉan. Ĝis la jaro 2000 la proporcio de romanĉlingvanoj falis al 5% dum 90% parolis la germanan.
Historio
La hodiaŭa komunumo Tomils estiĝis la 1-an de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam memstaraj komunumoj Feldis/Veulden, Scheid, Trans kaj Tumegl/Tomils.
La unua dokumenta mencio de Tomils datiĝas el la jaro 1141 kiel in Tumillis. Feldis/Veulden menciiĝis en la jaro 1290 kiel Felden. La unua dokumenta mencio de Trans datiĝas el la mezo de la 12-a jarcento kiel Hof ad Tranne. Scheid estis menciita la unuan fojon kiel de Side ankaŭ en la 12-a jarcento.
-236
En la jaro 236 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Malgranda steligita dekduedro
Ĝi estas la unua el tri steligoj de la dekduedro.
Se la stelokvinlateraj edroj estas konsiderita kiel 5 triangulaj edroj, ĝi komunigas la sama surfaca topologio kiel la kvinpiramidigita dekduedro, sed kun pli altaj izocelaj triangulaj edroj.
Roasio
Roasio (jen itale, Roaso en la piemonta) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto kaj situas 80 km nordoriento de Torino kaj 35 km nordokcidenta de Vercelli. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Brusnengo (BI), Curino (BI), Gattinara, Lozzolo, Rovasenda, Sostegno (BI) kaj Villa del Bosco (BI).
Roasio inkludas la frazioni (komunumopartojn) San Maurizio, Castelletto Villo, San Giorgio, Sant' Eusebio, Corticella, Curavecchia, kaj Prucengo.
2793 Valdaj
2793 Valdaj estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Valdaja Altaĵo, regiono de montetoj en la nord-okcidenta Rusio.
NGC 4428-2
NGC 4428-2 (alia indiko — MCG -1-32-12) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Takuya Hara
Takuya Hara (原 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
NGC 4428-2
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Takuya Hara
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Shonan Bellmare kaj Shizuoka FC.
Regiono de la Burgonja vino
Burgonjaj vinoj aŭ burgundaj vinoj estas vinoj produktataj en Burgonjo (konata ankaŭ kiel Burgundujo aŭ Burgundio). Preskaŭ nur kvar vinbervarioj estas komune uzataj: Por la ruĝaj vinoj oni uzas nigran pinoton (Pinot Noir) 35 % aŭ gameon (Gamay) 10 %, por la blankaj oni uzas ĉardoneon (Chardonnay) 48 % aŭ aligoteon (Aligoté) 6 %. La tuta produktokvanto estas ĉirkaŭ 1,4 milionoj da hektolitroj jare.
Leopold Anton von Firmian
Leopold Anton Reichsfreiherr von FIRMIAN (naskiĝis en 11-an de marto 1679 en Munkeno, mortis la 22-an de oktobro 1744 en Salcburgo) estis katolika episkopo de Lavant (1718-1724), episkopo de Seckau (1724-1727), episkopo de Ljubljana (1727) kaj princĉefepiskopo de Salcburgo (1727 ĝis sia morto). Li estis nevo de la princĉefepiskopo Johann Ernst von Thun.
Reformoj
La komenco de la regado estis tre liberala. Li malpermesis la troigitajn procesiojn dum sankta vendredo kaj publikajn skurĝadojn. Kiel antaŭludo al klerismo konsideratas la t.n. "Sikofanta kverelo" dum kiu Firmian estis ĉe la flanko de la reformemuloj atakantaj la malnovajn metodojn instruajn ĉe la universitato salcburga. Tio sufiĉis riproĉi al li eble esti framasono.
Post studoj en Romo li baldaŭ ricevis kanonikecon en Trento kaj en 1694 en Salcburgo. Tie ĉi li iĝis en 1702 konsistoria konsiliano, kaj en 1713 katedrala dekano. Papo Klemento la 11-a nomumis lin episkopo de Lavant en 1718, papo Benedikto la 13-a episkopo de Seckau en 1724. La 4-an de oktobro 1727 li estis elektita Ĉefepiskopo de Salzburg. Li finigis Kastelon Kleßheim kaj Palaco Leopoldskron starigitis kiel lia privata loĝejo.
Kontraŭreformaciemo
Firmian estis furioza rekomendanto de la Kontraŭreformacio realigita en siaj salcburgaj teritorioj fare de bavaraj jezuitoj, kiu tamen ne povis triumfi kontraŭ ofta kaŝita protestantismo. Sekvis petleterojn al la Corpus Evangelicorum en Regensburg, formiĝo de la sekreta organizo Salzbund kaj la ultimato de kamparanoj el Pongau aŭ praktiki la religion libere aŭ ricevi la permeson je ekzilo. Pro imputita ribelemo venis eĉ imperiestraj trupoj. La 31-an de oktobro 1731, la 214-an datrevenon de la najlado de la 95 punktoj de Martin Luther ĉe la portalo de la kastelopreĝejo en Wittenberg Firmian subskribis edikton pri la elpelo de la luteranoj. Tio gravege kontraŭis la rezoluciojn de la Vestfalia Paco de 1648.
Per tio li deklaris ke ĉiuj protestantoj en la episkopujo de Salzburg estus ribelantoj, kiuj devis malkonfesi siajn nekatolikan kredon aŭ foriri ene de tagoj. Je la surprizo de la ĉefepiskopo, pli ol 20.000 civitanoj restis "herezuloj" kaj ekziliĝis. Multaj el tiuj kiu transvivis la fuĝon estis ricevitaj fare de la prusa reĝo Frederiko Vilhelmo la 1-a senditaj en la regionon de Gusev (Orienta Prusio) kie funkcias ĝis hodiaŭ la komunumo de Salcburga preĝejo. Aliaj, inkluzive de la muelisto Petrus Wimbisfelder, ekloĝis en la estuaro de la rivero Skeldo, proksime de la marbordo de Zeeuws Vlaanderen - parto de la provinco de Zelando en Nederlando.
La elpelo kaŭzis impetan proteston de la imperiestraj protestantaj klasoj kaj kaŭzis severan damaĝon al la ekonomio de Salzburg.
Ŝanĝoj mondpolitikaj
Dum la Aŭstria tronheredmilito (1740-48) pripensitis unuafoje la nuligo de la salcburga ĉefepiskopujo. Kvankam Firmian deklaris neŭtralecon okupis partojn de liaj teritorioj kaj aŭstriaj kaj bavaraj taĉmentoj. Post la morto de Firmian venis la orientiĝo je la habsburga politiko, kio samtempe markis la komenciĝintan finon de la episkopujo kiel princolando.
Ĉefepiskopo Firmian estas entombigita en la kripto de la Katedralo de Salcburgo.
Jukka-Pekka Palo
Lia unua filmrolo estis en 1961 en filmo Tulipunainen kyyhkynen, en kio li aktoras sur barilo apogantan malgrandan knabon. El aliaj filmoj oni memoras Palon kun aliaj el Varjoja paratiisissa. El liaj teatroroloj oni memoras kun alia Peer Gynt de Henrik Ibsen.