cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elek Boér (n. 1899)
BOÉR Elek [pr. boe:r] estis hungara juristo, universitata profesoro, membro korespondanta de MTA (1941-49) naskiĝinta en Koloĵvaro la 13-an de septembro 1899 kaj mortinta en Újfehértó la 28-an de junio 1954.
Kariero
Boér studis en universitato de Szeged kaj en 1929 li iĝis privatprofesoro, profesoro en Kecskemét. Ekde 1940 li prelegis en Koloĵvaro, ekde 1945 ĝis 1949 en Szeged. Li memmortigis.
Literumado
Literumado estas elparolado de unuopaj literoj de vorto por pli klare indiki la skribmanieron (ekz. dum interparolo per telefono).
En Esperanto la literoj havas nomojn: a bo co ĉo do e fo go ĝo ho ĥo i jo ĵo ko lo mo no o po ro so ŝo to u ŭo vo zo. En la matematiko estas uzataj ankaŭ la literoj q (kuo), w (duobla vo), x (ikso), y (ipsilono) kaj la grekaj literoj (alfa, beta, gama, delta, epsilon, dzeta, eta, teta, jota, kapa, lambda, mu, nu, ksi, omikron, pi, ro, sigma, taŭ, upsilon, fi, ĥi, psi, omega). Aperis ankaŭ aliaj provoj pri la nomoj de literoj - vidu la artikolon Esperanta alfabeto.
Vidu ankaŭ: Literuma alfabeto.
Belluton
Belluton estas vilaĝo en Somerset, Anglio. Ĝi estas en la distrikto Bath and North East Somerset kaj estas lokigita sude de la urbo Bristol kaj okcidente de la urbo Bath. La orienta pinto de la vilaĝo estas difinita per la ŝoseo A37.
En kelkaj dokumentoj ĝi estis alternative nomata "Belton", kio signifas, laŭ kelkaj fakuloj, "Baal town" (urbo Baal) aŭ "the Town of the Sun" (la urbo de la suno). Laŭ Robinson ĝi estis nomata Belgetona en la Domesday Book de 1086, kaj la nomo venas el Malnova angla belgae kaj tun, el kio Belgoj estus violenta popolo kiu setlis en kio estas nune Wiltshire.
Pál Salamin
Pál Salamin [ŝalamin], laŭ hungarlingve kutima nomordo Salamin Pál estis hungara hidrologo, profesoro. Pál Salamin naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
7602 Yidaeam
7602 Yidaeam estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sud-korea amatora astronomo Dae-am Yi, vicprezidanto de la Kolegio Saekung en Koreia Respubliko kaj profesoro pri arkitektura fasonado. Li ludis gravan rolon por la fondo de la Observatorio Bulmaro en Yongwol kaj iĝis ties direktoro. Li ankaŭ estas amatora entomologo kaj malfermis sian propran muzeon pri insektoj.
Nacia Parko Auyuittuq
Nacia Parko Auyuittuq estas nacia parko sur la Duoninsulo Cumberland de Bafina Insulo en Nunavuto (Kanado). Ĝi prezentas multajn trajtojn de la arkta sovaĝejo kiel fjordoj, glaĉeroj kaj glacikampoj. En la inuka lingvo auyuittuq signifas "la lando kiu neniam degelas". Kvankam Auyuittuq estis fondita en 1976 kiel nacia park-rezervejo, ĝi ricevis la plenan statuson de nacia parko en la jaro 2000.
Șoimeni (Vultureni)
Șoimeni [ŝojmenj] (hungare Sólyomkő) estas vilaĝo en Rumanio nordnordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Vultureni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 872 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 450 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1320. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
Administraj unuoj de la Centr-Afrika Respubliko
La Centr-Afrika Respubliko estas dividita
Palacký-ponto
Palacký-ponto (Palackého most) estas historia loko de la centra kvartalo Nova Urbo de Prago. La ponto sur la rivero Vultavo ligas la Novan Urbon oriente kun la pli malcentraj urbopartoj okcidente. Ĝi konstruiĝis laŭ projekto de arkitekto Bedřich Münzberger kaj inĝeniero Josef Reiter (1878). Oriente la ponto konektiĝas kun la Palacký-placo (Palackého náměstí), sur kiu staras ministeriejoj, konstruitaj en la jaroj 1924-29 de arkitekto B. Hübschmann; la placo sub la antikva Emaus-monaĥejo apartenas al la plej bonaj urbanismaj solvoj el la epoko post la unua mondmilito. Antaŭ la ministeriejoj staras monumento de ĉeĥa historiisto František Palacký, verko de skulptisto Stanislav Sucharda (1905-1907) - ĝi donis sian nomon ankaŭ al la ponto.
Bukit Bunga
Bukit Bunga estas limvilaĝo de la Malajzio-Tajlanda limo en Kelantan, Malajzio.
Historio
Ĝi estas la plej malfrua limtransirejo inter Malajzio kaj Tajlando pro la malfermo de la Ponto Bukit Bunga-Ban Buketa la 21-an de decembro 2007.
Bukit Bunga fariĝis en la ĵusaj malmultaj jardekoj unu el ĉefenirejaj punktoj al Tajlando de Malajzio. Ĝi havis sian propran policejon en 1981, kaj ĝi ankaŭ havas lernejon, doganosekcion kaj enmigradosekcion. Lastatempe, ĝi fariĝis nabo por lokaj turistoj en serĉo de tajlandaj varoj.
Trans la limo estas la tajlanda urbeto de Ban Buketa en Amphoe Waeng, provinco Narathiwat.
Partio de la Komunisma Refondiĝo
La Partio de la komunisma refondiĝo (itale Partito della Rifondazione Comunista) estas itala komunisma politika partio. Ĝi estis kreita en 1991, kaj ĝia nuna estro estas Paolo Ferrero. La plej konata politikisto de la partio estis Fausto Bertinotti, kiu gvidis ĝin ĝis 2006, kiam li iĝis prezidanto de la itala malalta parlamentĉambro.
Bukit Bunga
Geografio-Loko
Bukit Bunga estas je 30 km el Tanah Merah laŭ Orienta-Okcidenta Aŭtovojo. Ĝi konsistas de pluraj pli malgrandaj vilaĝoj, inter ili estas Bukit Nangka, Cedok, Tokpe, Kampung Bukit, Renab, Jenub. La aktualaĵoj okazas ĉirkaŭ la Bukit Bunga moskeo.
Partio de la Komunisma Refondiĝo
Dum la registara periodo 2006-2008 la partio estis parto de La Unio, koalicio de centraj kaj maldekstraj partioj kiuj tiam regis Italio. Ĝi ankaŭ estas parto de la Partio de la Eŭropa Maldekstro, tutkontinenta koalicio de radikalaj maldekstraj partioj.
Bukit Bunga
Referencoj
Koordinatoj: 5.837647°N 101.902914°E
Partio de la Komunisma Refondiĝo
La Partio de la Komunisma Refondiĝo estis kreita en 1991, kiam la Itala Komunisma Partio ŝanĝis sian nomon al Demokrata Partio de la Maldekstro kaj rezignis pri komunismo. Kelkaj el ĝiaj membroj kiuj kontraŭis la ŝanĝon forlasis la partion kaj kreis Rifondazione Comunista, kiu restu fidela al la komunisma idealo.
La partio longe ricevis inter 5 kaj 8% de la voĉdonoj en la naciaj elektoj. Dum la lastaj jaroj, la partio fariĝis tre proksima al la movadoj kontraŭ tutmondiĝo kaj al la pacifismaj movadoj.
Ekde la nacia balotado en 2008, kiun neprigis la disfalo de la ĝistiama registara koalicio de partioj, populara subteno por la partio falegis, kaj ĝiaj anoj ne plu sukcesis akiri postenojn en la itala nek en la eŭropunia parlamento.
Sankt Martin
Sankt Martin estas germanlingva formo de Sankta Marteno.
Sankt Martin estas la nomo de la sekvaj lokoj:
1269 Rollandia
1269 Rollandia estas granda, malhela asteroido de la ekstera asteroida ĉefzono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Béla Bánfalvi
Béla Bánfalvi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bánfalvi Béla estas hungara violonisto, koncertmajstro, altlerneja instruisto.
Béla Bánfalvi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Béla Bánfalvi frekventis muzikan mezlernejon (nuntempa konservatorio) en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1977. Jam dum la studentaj jaroj kaj iom poste li estis violonisto de orkestro de la Hungara Radio. Post la diplomo li restis en la altlernejo, nur ŝanĝis rolon, li estis instruisto inter 1977-2007. En tiu periodo li estis ankaŭ koncertmajstro de la hungara ŝtata koncertorkestro inter 1979-1982, violonisto en kvarteto inter 1982-1985, poste li fondis orkestron kaj li estis ties koncertmajstro kaj solisto. En 2001 li estis nomumita katedrestro de Universitato de Pécs. Li koncertis sola aŭ kun orkestro ne nur enlande, sed ankaŭ en Eŭropo, Ameriko, Japanio, krome li partoprenis en festivaloj en Norwich, Canterbury, Prago, Lancut kaj Budapeŝto. Li ricevis premiojn inter 1986 - 2006.
Tonino Benacquista
Tonino BENACQUISTA (naskiĝis la 1-an de septembro 1961 en Choisy-le-Roi, departemento de Val-de-Marne, Francio) estas franca-itala verkisto kaj scenaristo.
Biografio
Devenanta el familio de italaj elmigrintoj de la urbo Brocostella, loĝanta en Vitry-sur-Seine, la juna Tonino Benacquista malmulte legas, kaj okupas la pli grandan parton de sia libera tempo rigardanta televidojn seriojn, same kiel Les Incorruptibles [La Nekoruptebluloj]. Li multe referencos ilin en Malavita.
Sed danke al La Commedia des ratés [La komedio de la fuŝuloj], publikigita en 1991, kaj kiuj ricevas tri literaturajn premiojn en la sama jaro, Benacquista pli vaste diskoniĝas de ampleksa publiko. Tiam opcioj pri la rajtoj de siaj romanoj estas prenitaj. La unua adapto de unu el liaj libroj estis La Maldone des sleepings [La misdisdono/madono de la litvagonoj], adaptita en 1994, por televido kaj renomigita Couchettes express [Ekspresaj vagonlitetoj], kun Jacques Gamblin en la ĉefarolo.
Dabong
Dabong estas urbeto en Kelantan, Malajzio. La fama Gua Ikan (Fiŝa Kaverno) estas situanta proksima ĉe la rivero Galas.
Tonino Benacquista
Biografio
Li forlasas portempe la nigran ĝenron en 1997 kiam li publikigis Saga [Sagao], romanon, kio enscenigas 4 scenaristoj, kiuj devas skribi serion da historiaĉoj por kompletigi la kvoton pri la franca kreaĵo de televida ĉeno. Danke al tiu libro, Benacquista eniĝas en la fermitan klubon de la sukcesaj aŭtoroj.
Dabong
Geografio-Loko
Dabong estas situanta en la Municipo Jeli. Ekzistas stacidomo ĉi tie kaj nomita laŭ la urbeto Dabong, Kelantan.
Tonino Benacquista
Biografio
Profitante de sia nova famo, Benacquista diversigas siajn produktaĵojn kaj multobligas projekton: bildstrio kun Jacques Ferrandez (L'Outremangeur [la tromanĝulo], adpatitan al kino en 2002), televidaj scenaroj (peco de Puissance 4 [Potenco 4] ĉe la televida kanalo Francio 3), teatraĵo (Le Contrat [La kontrakto]) kaj aliaj.
Pengkalan Pasir
Pengkalan Pasir estas urbeto en Kelantan, Malajzio.
Tonino Benacquista
Biografio
Samtempe, Benacquista eniras la kinan mundon. Nicole Garcia helpvokas lin dum la produktado de Place Vendôme [Vendoma Placo] en 1998, por kio li estos konsuldonisto; poste Claude Berri siavice helpvokas lin por kunverki La Débandade [La disfuĝon] en 1999. Por Le coeur à l'ouvrage [Koro por la laboro] de Laurent Dussaŭ, aperinta en 2000, Benacquista sole ekigas al la scenaro, kio rakontas la historion de aktoroj, de produktoroj, kaj de teknikistoj de iksaj-filmoj, kiuj decidas asociiĝi por fari grandan publikan filmon. Li kunaŭtoras samjare la scenaron de la telefilmo Les faux fuyants [La pretekstoj], adpatita de la romano de Françoise Sagan, kaj eĉ ludas roleton.
La konsekraĵo okazas en 2001 pro adapto al kino de Les morsures de l'aube [La mordoj de la tagiĝo], samjare enscenigita de Antoine de Caunes. La saman jaron, li verkas kun Jacques Audiard la scenaron de Sur mes lèvres [Sur miaj lipoj], kiu ricevos Cezar-premio de la plej bona scenaro kelkajn monatojn poste.
En 2001, Benacquista publikigas Quelqu'un d'autre [Iu alia], la historion de du perdaĉitaj tridekjaruloj, kiuj sekvede veto sin devontigas ŝanĝi sian vivanmanieron post tri jaroj kaj ĉiu iĝi, tiu kiun ili ĉiam revis esti. Nova sukceso recenze kaj publike. Samjare publikiĝas Tout à l'ego [Ĉio al egoo / Ĉio al kloako] (ludvorto en la franca lingvo inter ego kaj kloako), novelaro kiu estos samsukcesa. La unua novelo de la libro, La boîte noire [La nigra skatolo] estas kine adaptita en 2004 fare de Richard Berry.
La antaŭlasta libro Malavita [Fivivo], publikigita en 2004, estas okazo reveni al nigra ĝenro, ne senhumore. La romano rakontas la aventurojn de mafia familio en Novĵerzejo devigita instaliĝi en Normandion sekve de la pento de la patro, kies kapo prezanonciĝis. Malavita estas unu el la nomoj de la mafio en Italio. Tiu libro ricevas sekvon en 2008, Malavita encore [Fivivo denove].
Samjare, li kunautoras la scenaron de De battre mon coeur s'est arrêté [Bati mia koro haltis] fare de sia amiko Jacques Audiard. Inspirita de Mélodie pour un tueur (Fingers) [Melodio por mortigisto (Fingroj)] fare de James Toback (kiu estas pli ol nova versio], la filmo ricevas multajn Cezar-premiojn en 2006, el kiuj tiu de la plej bona filmo kaj tiu de la plej bona adapto.
Kantono Benton (Indianio)
La kantono Benton - angle Benton County - estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Alma Reville
Alma Lucy REVILLE, Lady Hitchcock (14a de aŭgusto 1899 – 6a de julio 1982), estis angla scenaristo kaj filmomontisto, kaj edzino de la reĝisoro Alfred Hitchcock. Ŝi verkis multajn scenarojn por la filmoj de sia edzo, kiel Shadow of a Doubt, Suspicion, Number Seventeen kaj The Lady Vanishes, same kiel scenarojn por aliaj reĝisoroj, kiel Henrik Galeen, Maurice Elvey, kaj Berthold Viertel. La filmaro de Reville estas ege etenda estante listigita en multaj filmoj inter kiuj la plej famaj kaj bonkvalitaj de ŝia tempo.
Vivo kun Hitchcock
La 2an de decembro 1926, Hitchcock edziĝis al Alma Reville en la Bromptona Oratorio en Suda Kensington. La paro iris por la mielmonato al Parizo, la Lago de Como kaj St. Moritz, antaŭ reveni al Londono kaj loĝis en luita etaĝo super la du etaĝoj de 153 Cromwell Road, Kensington. Reville, kiu estis naskita nur kelkajn horojn post Hitchcock, konvertiĝis el Protestantismo al Katolikismo, ŝajne pro insisto de la patrino de Hitchcock; ŝi estis baptita la 31an de majo 1927 kaj konfirmita en la Katedralo de Westminster fare de la kardinalo Francis Bourne la 5an de junio.
En 1928, kiam ili eksciis, ke ŝi estas graveda, la familio Hitchcock aĉetis "Winter's Grace", nome Tudora biendomo de 11 akreoj en Stroud Lane, Shamley Green, Surrey, kontraŭ 2,500 pundoj. Ili filino (kaj nura filo), Patricia Alma Hitchcock, naskiĝis la 7an de julio tiun jaron.
Reville iĝis la plej proksima kunlaboranto de sia edzo; Charles Champlin verkis en 1982: "La produktado Hitchcock havis kvar manojn, kaj du el ili estis de Alma." Kiam Hitchcock akceptis la Premion "AFI Life Achievement" (Vivatingoj) en 1979, li diris, ke li estis dezirinta mencii "kvar personojn kiuj havigis al mi plej amon, aprezon kaj kuraĝigon kaj konstantan kunlaboradon. La unua el kvar estas filmeldonisto, la dua estas scenaristo, la tria estas la patrino de mia filino, Pat, kaj la kvara estas tiom fajna kuiristo kiom plenumis miraklojn en hejma kuirejo. Kaj iliaj nomoj estas Alma Reville."
Gersten
Gersten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bezděkov
Bezděkov povas situi en:
La nomo Bezděkov aperas ankaŭ en jenaj setlejoj:
Guijo de Galisteo
Guijo de Galisteo [GIĥo de galisTEo] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Peter Brook
Peter Stephen Paul Brook (naskiĝis la en Londono, mortis la  en Parizo) estis angla teatra, filma kaj opera reĝisoro juddevena, verkisto kaj produktoro, kiu influis vaste pri la ligo kreita inter la aktoroj kaj la publiko kaj ĝia efiko al la aktoroj kaj la prezento de la spektaklo, por atingi tion, kion li nomis la "Universala Teatro", kiu ne dependas de kulturo aŭ lingvo.
Guijo de Galisteo
La loĝantoj nomiĝas guijiteños. La censita populacio en 2008 estis de 1.614 loĝantoj. En la municipo troviĝas kelkaj domaroj, nome la propra kerno de Guijo de Galisteo, kun ĉirkaŭ 500 loĝantoj, El Batán, kun ĉirkaŭ 900 kio igas ĝin la plej loĝata kerno, kaj Valrío, kun ĉirkaŭ 400.
Peter Brook
Skizo pri biografio
Edukita en Lernejo Gresham kaj Universitato de Oksfordo. En 1941 komencis kunlaboron kun Shakespeare Memorial Theatre, kiu poste transformiĝis al Royal Shakespeare Theatre. Tie surscenigis interalie verkojn de William Shakespeare kiel La Tragedio de Reĝo Lear aŭ Somermeznokta sonĝo.
Guijo de Galisteo
Situo
Guijo de Galisteo estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 427 m; je 90 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 150 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 62,28 km².
Peter Brook
Skizo pri biografio
En 1970 kreis kune kun Micheline Rozan Internacian Centron de Teatra Kreado kaj en 1974 transprenis parizan Théâtre des Bouffes du Nord, surscenigante la baratan eposon Mahabarato.
Guijo de Galisteo
Limoj de la municipa teritorio
Guijo de Galisteo limas kun:
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Vidindaĵoj
En Guijo de Galisteo troviĝas la jenaj vidindaĵoj:
Sant'Angelo
Sant'Angelo havas diversajn signifojn:
Arthur Conan Doyle
Sir Arthur Conan DOYLE [ˈɑːr.θər ˈkoʊ.nən ˈdɔɪl], esperantigite Arturo Konano Dojlo, (naskiĝis la 22-an de majo 1859, mortis la 7-an de julio 1930) estis brita kuracisto kaj verkisto.
Doyle naskiĝis en Edinburgh. Post sia studo pri medicino en la universitato de sia hejmurbo, Doyle en 1880 komencis labori kiel ŝipkuracisto. Ekde 1882 li praktikis en Southsea (proksime al Portsmouth). Por gajni pli da mono, li komencis verki kaj publikigis en 1887 sian unuan krimrakonton A Study in Scarlet, kun Sherlock Holmes kiel detektiva protagonisto. Post pluraj literaturaj sukcesoj, li en 1891 finis la laboron kiel kuracisto kaj dediĉis sin plene al la verkado.
La legantaro ŝategis liajn Holmes-seriojn en Strand Magazine. Sed Arthur Conan Doyle verkis ne nur krimliteraturon, fakte li fieris pli pri siaj historiaj romanoj. Plurfoje, li klopodis liberigi sin de Holmes, sed devis cedi al la volo de la legantoj kaj daŭrigi ĝin. En 1912, li en sia aventura verko La perdita mondo priskribis la malkovron de vivantaj dinosaŭroj kaj antaŭhistoriaj estaĵoj en Sudameriko. Lia protagonisto, la kolerema "Profesoro Challenger", aperos ankoraŭ en pluraj sekvaj verkoj, sed neniam gajnis tiom da famo kiel "Sherlock Holmes kaj D-ro Watson". La historiaj romanoj de Doyle (ekz. Rodney Stone, Sir Nigel, The White Company) apenaŭ estas konataj.
Ekde 1887 li okupiĝis ankaŭ pri spiritismo. Li intencis konvinki Harry Houdini pri ties realeco. Doyle mortis en Crowborough/East Sussex.
Doyle en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 46an ĉapitron "Faktoj iĝas fantazioj, fantazioj iĝas faktoj" al komentoj pri la fakto ke la verkisto metis verajn faktojn en la intrigon de la ŝerlokaj intrigoj, dum la sekvantoj de la detektivo metis en sia reala vivo la fantazion de la detektivaj rakontoj.
Thun (distrikto)
La distrikto Thun estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 92248 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefurbo estis la samnoma urbo Thun. Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 ĝi estis integrita al la nova administra distrikto Thun.
Virusa imunodeficito de katoj
Virusa imunodeficito de katoj (ankaŭ Sindromo de akirita perdo de la imuneco, popole Kata aidoso, enkutimiĝinta siglo FIV, angle Feline Acquired Immune Deficiency Syndrome - FAIDS) estas infekta malsano trafanta katojn.
Viruso
Viruso FIP estas retroviruso kaŭzanta disigon de la imuneco de katoj. Ĝi apartenas en grupon de lentovirusoj simile kiel viruso de HIV, kiu kaŭzas aidoson ĉe homo. Tial oni kutimas nomigi ĝin ankaŭ kiel katan aidoson.
Thun (distrikto)
Trafiko
Tra la distrikto Thun pasas la ĉeflinio de Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Berno, tra Thun, la nova Lötschberg-Bazotunelo, Brigo, Domodossola al Milano.
Virusa imunodeficito de katoj
Viruso
La vituso FIV troviĝas en la sango, salivoj kaj lakto. En ekstera medio ĝi estas nestabila. Tial transporto de la infekto okazas per rekta kontakto inter katoj. Seksa transporto de la viruso ĝis nun ne estis pruvita. Katidoj jam povas kontaĝi jam en la utero, dum nasko, per salivoj aŭ per lakto. Relative pli ofte la kontaĝo okazas ĉe virkatoj dum bataloj je teritorio.
Thun (distrikto)
Historio
Ĝis la jaro 1384 Thun estis senjorujo de la Grafoj de Kiburgo, poste ĝi transiris al berna posedaĵo kaj fariĝis berna kamparvoktejo. Per la Helveta Revolucio la kamparvoktejo Thun estis pro la daŭro de kvin jaroj integrita al la Kantono Oberlando, kies ĉefurbo Thun estis. Post la fino de la Helveta Respubliko Thun fariĝis en la jaro 103 ĉefdistrikto kaj ek de 1831 distrikto de Kantono Berno.
Virusa imunodeficito de katoj
Simptomoj
La viruso kaŭzas malaltigitan defendkapablon de la kato, sekve de kio povas ataki la organismon ordinaraj bakterioj aŭ tiniaj infektoj. Tio montriĝas ĉe katoj per pligrandiĝintaj limfaj ganglioj, inflamaj malsaniĝoj de gingivoj, konjunktivito, inflamoj de haŭto, nazkataro, kronikaj diareoj, febroj, malviglado, dum pli longa paso aperas glaŭkomoj kaj diversaj specoj de tumoroj. Ĉe kelkaj unuopuloj aperas diversaj neŭrologiaj abnormalaĵoj kondukantaj al devigaj movoj, timo aŭ nepriregebla agresiemo.
Thun (distrikto)
Komunumoj de la distrikto Thun
La distrikto Thun konsistas (stato en 2009) el 26 komunumoj, el kiuj la ĉefurbo Thun estas la plej granda, la dua plej granda komunumo kaj urbo en la distrikto estas Steffisburg, kiu praktike kunkreskis kun la ĉefurbo Thun. Jen la listo de la komunumoj:
Virusa imunodeficito de katoj
Terapio
Dum ne ekzistas fidinda kuracmetodo kondukanta al resaniĝo de la kata aidoso. Estas necese izoli de la ceteraj la trafitajn bestojn pro risko de transporto de la malsano. Ne estas bezone mortigi la katon tuj diagnozinte la malsanon, ĉar la kato kapablas kun bona zorgemo supervivi eĉ kun la viruso ankoraŭ kelke da plenvaloraj jaroj. Tuj kiam komenciĝos montriĝi longdaŭraj sekundaraj infektoj kaj la besto suferas, poste estas konsiderinda eŭtanazio. La terapio konsistas precipe en:
Profilaktiko
En Eŭropo ne ekzistas vakcinaĵo kontraŭ FIV, sed en Usono estis en la jaro 2002 aprobita vakcina preparaĵo.
(154661) 2004 FL32
(154661) 2004 FL32 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Kantono de Clary
La kantono de Clary (france canton de Clary) estas franca kantono lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas unu el la 7 kantonoj de la arondismento de Cambrai.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Clary la jenaj 15 francaj komunumoj :
Zoltán Boros
BOROS Zoltán [pro. boroŝ] estas rumania hungara filmreĝisoro, komponisto, televidredaktoro. Li naskiĝis en Ginta la 29-a de julio 1939.
Biografio
Zoltán Boros komencis siajn studojn en la fako pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo, sed li estis eksigita pro 'politika huliganismo' en 1958. Pri tiu evento li faris filmon kune kun György Koczka en 2003 kun titolo A 7ek (La sep gestudentoj). Li akiris diplomon en Muzika Altlernejo de Kluĵo (1967). De 1971 li dungis sin al redakcio hungara de la rumana televido de Bukareŝto kaj laboris tie ĝis ties ĉesigo en 1985. Post la falo de la diktaturo rekomenciĝis la hungaraj elsendoj kaj inter 1990 kaj 2002 li estis ĉefredaktoro de la sama redakcio.
Deutsche Gesellschaft für Systemische Therapie, Beratung und Familientherapie
La asocio Deutsche Gesellschaft für Systemische Therapie, Beratung und Familientherapie (en Esperanto Germana Societo por Sistema Terapio, Konsilado kaj Familia Terapio, mallonge DGSF) estas transprofesia asocio por sistema terapio, konsilado, superrigardo, mediacio, trejnado kaj organiza disvolviĝo. La asocio estis registrita ĉe la distrikta juĝejo de Kolonjo kaj estas agnoskita kiel senprofita organizaĵo. Ĝi nuntempe reprezentas ĉirkaŭ 8.000 membrojn, kio faras ĝin la plej granda asocio por sistema terapio en Germanio. Laŭ sia propra difino, la DGSF konektas "homojn kaj instituciojn, kiuj funkcias sisteme". Ĝi celas antaŭenigi sisteman pensadon kaj labori en ĉiuj profesiaj kampoj. Aparte, la DGSF - same kiel ĝiaj antaŭaj institucioj ekde iliaj fondiĝoj - rekomendas la agnoskon de sistema terapio kiel formo de psikoterapio financita de sanasekuraj fondusoj en Germanio. La DGSF estis kreita en septembro 2000 per la kuniĝo de la jenaj asocioj:
La DGSF (antaŭe DAF) eldonas la ĵurnalon Context, forumo por scienca pripensado pri sistema kaj familia terapiaj laboroj. DGSF ankaŭ eldonas flugfoliojn, broŝurojn kaj aliajn informilojn, administras dissendoliston por membroj, ellaboris etikajn gvidliniojn kaj strebas al interkonektado, altnivela trejnado kaj kvalito-certigo de la aliĝintaj trejnaj institucioj. La asocio ankaŭ kunlaboras kun landaj kaj internaciaj asocioj. La DGSF kaj plia asocio Systemische Gesellschaft (Sistema Societo) ĉiujare donas la Premion pri Sistema Esplorado. Kontraste al la Sistema Societo (SG), la alia granda, germana, sistema profesia asocio, al la DGSF apartenas ne nur privataj, sendependaj pluinstruaj institutoj, sed ankaŭ pluinstruaj centroj, seminarioj en universitatoj kaj teknikaj altlernejoj kaj individuaj membroj. La oficejo de la asocio situas en Kolonjo, la prezidantoj por la periodo 2019-2022 estas Anke Lingnau-Carduck, Haan, kaj Filip Caby, Papenburg - antaŭe en 2013-2019 temis pri Björn Enno Hermans, Essen kaj antaŭ tio Jochen Schweitzer, Hajdelbergo kaj Wilhelm Rotthaus, Bergheim.
La asocio membras en la Eŭropa Familia Terapia Asocio (EFTA).
László Deme
László DEME [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Deme László estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto, esperantisto. Lia pseŭdonimo estis (hungarsisteme) Kurdi Péter.
László Deme naskiĝis la  en Pécel, li mortis la.
Biografio
László Deme akiris diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1943. En fino de la 2-a mondmilito li estis asistanto kaj li iomete partoprenis en la bataladoj. Post la milito li same estis asistanto. Inter 1949 kaj 1970 li laboris en la akademia lingva instituto. Li kandidatiĝis en 1956, poste li doktoriĝis en 1970. Inter 1964-1969 li instruis ankaŭ en Universitato Komenského en Bratislavo, inter 1970-1981 li estis katedrestro de Universitato József Attila en Szeged. En tiu periodo li strebis ankaŭ por Esperanto. Ekde 1976 li estis aŭdebla kune kun Blanka Péchy en la Hungara Radio en lingva programo. Inter 1977-1981 li estis honora prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio. Li pensiuliĝis en 1981.
Éva Igó
Éva IGÓ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Igó Éva estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia dua edzo estis László Földes (muzikisto), la tria Péter Sziámi Müller.
Éva Igó naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Éva Igó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi laboris en diversaj laborejoj. Ekde 1976 ŝi estis amatora aktoro. Ŝi akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1980. Ŝia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Miskolc). Inter 1984 kaj 1987 ŝi estis membro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste de Gaja Teatro en Budapeŝto. En 2006 ŝi akiris sciencan gradon DLA. Ŝi ricevis 13 premiojn inter 1981-2013. Ŝi edziniĝis trifoje, dum la unua geedziĝo ŝi naskis filinon.
Mongaguá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Litoral Sul Paulista kaj en la mikroregiono Itanhaém. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Anikó Ungár (iluziisto)
Anikó Ungár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ungár Anikó estas hungara iluziisto. Ŝia una edzo estis András Szebeni kaj dua edzo estis Zsolt Baronits.
Sellapan Ramanathan
Sellapan Ramanathan (S R Nathan) (செல்லப்பன் ராமநாதன்; naskiĝinta la 3an de Julio 1924) estas la sesa Prezidento de la Respubliko de Singapuro, ofte nomita S. R. Nathan. kaj li ĵuris la 1an de septembro 1999. En 1999 kaj 2005 li venkis la Prezidentan Balotadon sen kontraŭantoj.
Anikó Ungár (iluziisto)
Anikó Ungár naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Anikó Ungár devenis el juda familio, kie ŝi jam frue lernis la iluziaĵojn. Ŝi iĝis tutlande konata en televizia konkurso en 1965. Ŝi frekventis altlernejon pri vestoj, ankaŭ lernejon por cirkistoj. Ŝi estis videbla ekzemple en Parizo, Londono, Lasvegaso, Montekarlo, Novjorko, Bostono, Milano, Vieno. Ŝi ricevis premion en 2003. Ŝi edziniĝis dufoje, naskis unufoje.
Sellapan Ramanathan
Vivo
S R Nathan estas tamula singapurano, kiu komencis sian laborpostenon, iĝis labori kiel kuraca socia laboranto en la civila servo. Poste, li iĝis Maristo kaj Bonfara Oficisto. Li ankaŭ estis en la Sekureco kaj Strategiaj Informoj Estraro de Singapuro (en angla: Security and Intelligence Directorate, SID).
Prezidenteco
Kvankam enketo de la Straits Times (ĵurnalo de Singapuro) vidigas, ke singapurano volis konkurson en la Prezidenta Balotado, Nathan iĝis la Prezidento de Singapuro tra "supra-piedas". En 2005, 3 aliajn kontraŭantojn la Prezidenta Balotado Komitato malakceptis (kun aliojn, S-ro Andrew Kuan, la Ĉefa Financa Oficisto de la Jurong Urbo Korporacio).
Edzino
Lia edzino estas Urmila (Umi) Nandey, bengalia singapurano, kaj li havas 1 filinon, 1 filon, kaj genepojn.
Administraj unuoj de Moldavio
La ŝtato Moldavio laŭ kompreno de ties registaro konsistas el la sekvaj klasoj:
Petropaŭla fortikaĵo
Petropaŭla fortikaĵo (Петропавловская крепость) estas la origina citadelo de Sankt-Peterburgo, Rusio. Ĝi estis dizajnita de Domenico Trezzini kaj starigita en 1703. La fortikaĵo enhavas diversajn rimarkindajn konstruaĵojn, inter ili la Katedralo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo, kie estas entombigitaj la caroj ekde Petro la Granda ĝis Nikolao la 2-a kaj sia familio.
Historio de la fortikaĵo
La fortikaĵo estis konstruigita de Petro la Granda la 27-an de majo 1703 (laŭ la gregoria kalendaro, kaj la 16-an de majo laŭ la juliana), sur la malgranda insulo Zajaĉij, en la rivero Neva. Ĝi estis konstruita dum la Granda Nordia Milito, la fortikaĵo neniam estis en la batalo. Ĝi havas seksflankan formon kun ses bastionoj en ĉiu angulo. Unue konstruita el ligno kaj tero, sed poste estis rekonstruita el ŝtono ekde 1706 ĝis 1740.
Ekde 1720 ĝi gastigis la garnizonon de la urbo kaj funkciis kiel malliberejo por politikaj prizonuloj, inter aliaj. La bastiono Trubesckojo, konstruita en la 1870-aj jaroj, iĝis la ĉefa bloko de la prizono.
La katedralo konstruiĝis inter 1712 kaj 1733. Ĝi havas sonorilturon el 123,2 m alte kun kupolo sur la pinto.
Dum 1917, ĝi estis atakita de la soldatoj tumultiĝintaj en la regimento Pavlovskij kaj ĉiuj ĝiaj prizonuloj estis liberigitaj. Kiam la bolŝevikoj eniris en la fortikaĵon la 4-an de julio (juliana kalendaro) intencis preni la fortikaĵon, la 8.000 homoj de la garnizono sin deklaris prorevoluciaj, kvankam poste ĝi revenis al la registaro.
La 25-an de oktobro la fortikaĵo revenis al la bolŝevikaj manoj. En tiu tago okazis la batalo kontraŭ la Vintra Palaco, kiu estis bombita ekde la fortikaĵo.
En 1924, la plejparto de la fortikaĵo estis konvertita en muzeo. Ĝi suferis gravajn demaĝojn dum la Dua Mondmilito pro la naxiaj bombadoj. Post la milito ĝi estis restaŭrigita.
13151 Polino
13151 Polino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala amatora astronomo Giampiero Iatteri.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la itala vilaĝo Polino en provinco de Terno Umbrio, elde kiu ĝi estis malkovrita. Kun ĉ. 250 loĝantoj, Polino estas la plej malgranda komunumo de Italio ; je altitudo de 836 m, ĝi estas superita de antikva plurelatera turo en areo da arbaroj kaj paŝtejoj. En 1248 la papo Inocento la 4-a donacis ĝin al la Duklando de Spoleto.
Pirjatino
Pirjatino (Пирятин) estas urbo en Poltava provinco, Ukrainio, kiu estas la centro de Pirjatina teritoria komunumo. Loĝantaro de la urbo (aktuale en 2001) enkalkulas homojn. La areo de Pirjatino estas.
Ŝoseoj de Argentino
La naciaj ŝoseoj de Argentino estas vojoj de ŝtata jurisdikcio kiuj kunformas la trunkan reton de ŝoseoj. Ĉe 2006 la kvanto de enlandaj ŝoseoj estis de 118, al kio sumendas kelkaj komplementaj vojoj. Je la 30-a de decembro de 2005 la reto estis komponita de 33.235 km de pavimitaj ŝoseoj, 3.577 km el gruzo kaj 1.500 el tero.
Lajcsi Lagzi
Lajcsi Lagzi [lajĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo (tio estas pseŭdonimo) Lagzi Lajcsi estas hungara ŝlagromuzikisto, kantisto, trumpetisto. Lia vera nomo estas (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Galambos Lajos. La pseŭdonimo signifas: Lajcsi estas karesnomo de Lajos, Lagzi estus karesnomo de nupto. Lajcsi Lagzi estas la plej konata figuro de muzika branĉo "nupta ŝlagromuziko" Lajos Galambos naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Galambos devenis el ŝvaba familio, kies patro semajnfine muzikadis dum nuptoj. La juna Lajos jam frue travivis la nuptan muzikan etoson. Li frekventis muziklernejon, poste muzikartan mezlernejon, fine li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Samtempe kun la diplomo li akiris stipendion en distra orkestro de Hungara Radio, kie li lernis de Imre Zsoldos kaj Rudolf Tomsits. Li ne vidis perspektivon, tial li muzikadis surstrate ekde 1984, samtempe li mem eldonis kasedojn pri nuptaj melodioj, kiuj furoris. Resume li vendis preskaŭ 4 milionoj da kasedoj. La diversaj hungaraj televizioj (ĉefe la komercaj) kaptis la okazon, kaj Lajcsi ofte estas rolanto en televiziaj programoj. Lajcsi furoris. Li ricevis premiojn en la 2000-aj jaroj. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Krimo
En 2015 li estis arestita pro trompo pri loĝkvartalaj fakturoj, iom poste li liberiĝis sed la proceduro daŭriĝas.
Preĝejo Sankta Ignaco (Prago)
La Preĝejo Sankta Ignaco (kostel sv. Ignáce, Karlovo náměstí) kaj la iama jezuita kolegio estas historiaj konstruaĵoj en la Nova Urbo de Prago. La preĝejo estas impona frubaroka konstruaĵo el la dua duono de la 17-a jarcento. La jezuitoj konstruis ĝin samtempe kun la vasta kolegio, kie hodiaŭ estas hospitalo.
Pasterno
Pasterno estas parto de la ĉevalkruro inter la tibio kaj hufo, responde al la 2 unuaj falangoj. La pasternartiko estas la artiko de la ĉevalruro super la pasterno.
(55578) 2002 GK105
(55578) 2002 GK105 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, pro tio estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Kuklov
Situo
Kuklov situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kúty (vilaĝo)-Senica. La lasta urbo troviĝas je 25 km-oj.
Historio
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1388. En 1828 vivis tie 1704 vilaĝanoj en 238 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Kukló 1285 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kuklov 762 homoj, (735 slovakoj).
Santa Ana
Santa Ana estas la hispanlingva nomo de la kristana sanktulino Anna. La nomo uzatas por diversaj geografiaj objektoj de la hispanlingva mondoparto.
Interalie temas pri:
kaj kun iuj nomaj aldonoj
Atentu ke tiu ĉi listo neniel estas kompleta - nur temas pri komenco de listigo!
Transporto en Argentino
La transporto en Argentino estas bazata en kompleksa reto de ŝoseoj, uzata ofte de busoj kaj ŝrĝokamionoj. La lando posedas nombrajn kaj internaciajn kaj enlandajn flughavenojn. La gravo de trajno por mallongdistanca veturado estas malplia nuntempe, kvankam iam estis prioritata. La transmara transporto estas tre uzata por vartransporto.
En la urboj la ĉefa transportrimedo estas la buso (aŭtobuso, kun linioj kiuj transportas milionojn da personoj ĉiutage. Bonaero krome havigas al siaj loĝantoj unikan servon de metroo, nome la ununura en Argentino.
Bonaero, ĉiuj la provincaj ĉefurboj escepte Ushuaia kaj mezgrandaj municipoj troviĝas interkonektitaj de la 37 740 km de asfaltitaj vojoj. Argentino havas ankaŭ 600 000 km de municipaj stratoj.
Al la historiaj Aŭtovojo Bonaero - La Plata kaj Aŭtovojo 2 aliĝis la Aŭtovojoj Kordobo - Carlos Paz, Rosario - Kordobo, Villa Mercedes - Mendoza, Mezopotamia Aŭtovojo, inter aliaj. Krome kelkaj urboj havas ĉirkaŭajn ŝoseojn kvarrelajn.
Oni ĉirkaŭkalkulas, ke estas 8 527 256 aŭtoj en Argentino, distribuitaj en 5 325 231 aŭtomobiloj, 1 370 312 pli malpezaj veturiloj, 417 042 de ŝarĝo kaj 62 785 por transporto de pejzaĝoj, sen enkalkuli 517 449 unuojn nedefinitaj.
La argentina fervoja sistemo estis privatigita komence de la 1990-aj jaroj, enhave kaj la transporton de ŝarĝo kaj la translokigon urban de pasaĝeroj. Je 2006 Argentino havas ĉirkaŭ 31 902 funkciigeblajn kilometrojn de fervojoj. Totale ekzistas ĉirkaŭ 40 245 km de fervojoj, sed multaj eroj restis abandonitaj en la epokoj de 1963, 1977, kaj de la 1990-aj jaroj.
Argentino havas ĉirkaŭ 11 000 km da navigeblaj riveroj. La reto de rivervojoj estas komponita de la riveroj La Plata, Paranao, Paragvajo kaj Urugvajo. La ĉefaj riveraj havenoj estas tiuj de Zárate kaj Kampana.
La majoritato de la produktoj importitaj de Argentino alvenas al la lando tramare. La ĉefaj havenoj estas la jenaj: Bonaero, La Plata-Ensenada, Bahía Blanca, la havenoj de Up-River, Mar del Plata, Quequén-Necochea, Comodoro Rivadavia, Puerto Deseado, Puerto Madryn kaj Ushuaia. La haveno de Bonaero estas historie la unua laŭ unuopa gravo, sed la zono konata kiel Up-River, kiu etendiĝas laŭlonge de 67 km de la areo de la provinco santafea de la rivero Paranao, kunigas 17 havenojn kiuj koncentras la 50 % de la totalo de la eksportado de la lando.
La Internacia Flughaveno de Ezeiza, je ĉirkaŭ 35 km de la centro de Bonaero, estas la plej granda de la lando kaj disponas de instalaĵoj por movigado kaj stokado de ŝarĝo. La entrepreno Aerolíneas Argentinas, kiu estis privatigita en 1990 kaj poste reŝtatigita, faras enlandajn kaj internaciajn flugojn. Ekzistas krome diversaj aerlinioj enlandaj. La ĉefaj internaciaj aerentreprenoj uzas Bonaeron kiel celo aŭ haltejo por siaj aervojoj
Károly Sajó
Károly SAJÓ [kAroj ŝajO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sajó Károly estis hungara entomologo, zoologo, instruisto. Lia origina nomo estis Schemiz Károly. Lia filo estis Elemér Sajó. Károly Sajó naskiĝis la  en Győr. Li mortis la en Őrszentmiklós.
Biografio
Károly Sajó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li aĝis 22, kiam li edziĝis, baldaŭ li havis 3 filojn. Inter 1877 kaj 1880 li instruis en gimnazio en Ungvár, poste li esploris 15 jarojn en entomologia instituto. En 1895 li pensiuliĝis kaj en sia bieno en Őrszentmiklós li okupiĝis pri entomologio kaj ĝardenkulturo.
107223 Ripero
107223 Ripero estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana amatora astronomo Rafael Ferrando elde la Observatorio Pla d'Arguines en Algimia de Alfara (Valencio, Hispanio). Ĝi estas en orbita resonanco 5:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de José Ripero, aktiva observanto dum 35 jaroj, kiu faris pli ol 60 000 lumajn taksojn de kaj supernovaoj. Kunfondinto de la grupo de observantoj M 1 kaj prezidento de la Centro Astronomico de Avilo, Ripero instruis pri astronomio dum 20 jaroj kaj verkis la libron El Vigia del Cosmos.
Rosières (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Amiens - Laon (261000).
Diego Torres
Diego Antonio Caccia Torres (naskiĝis la en Bonaero) artiste Diego Torres, estas kantaŭtoro kaj aktoro argentina.
TTT-ejoj
Color Esperanza
Altnaza antilopo
La altnaza antilopo aŭ sajgao (Saiga tatarica) el la ordo de parhufuloj kaj familio de bovedoj loĝas en Ŝinĝango kaj la Interna Mongolio de Ĉinio, iama Sovetunio kaj Mongolio. Somere ĝi surhavas dorse flavbrunajn harojn, sed ĝiaj gropaj makuloj, abdomeno kaj vosto prezentiĝas blankaj. Vintre ĝi sin vestas per densa, longa kaj tute blanka hararo. Ĝi distingiĝas ĉefe per sia ŝvela nazo kun naztruoj malsupren direktitaj. Ĝi longas 1,2-1,7 m., altas 75–80 cm. kaj pezas 36–69 kg. La kornoj de la maskla besto estas rektaj kaj eĝhavaj kun longeco de 20–26 cm. La femala besto ne portas kornojn.
La antilopoj vivas sur vastaj dezertaj aŭ duondezertaj ebenaĵoj, kie la temperaturo draste ŝanĝiĝas en tagnokto. Ili agas ofte en eta grupo el kelkaj ĝis dekkelkaj. Aŭtune ili amase migras suden, al valoj kie abundas herboj kaj regas varmeta klimato. La sekvantan aprilon ili revenas norden, en malgranda grupo, 2-6-ope. Tiam la masklaj bestoj iras en la fronto kaj la femalaj poste. En la somera restadejo ili kolektive agas. Malaltaj arbustoj kaj herboj estas iliaj manĝaĵoj. Manĝinte sukoplenan manxgaĵon, ili ne soifas dum longa tempo. Hardite de la medio, ili ne timas froston, sed humidecon. Ili estas akraflaraj kaj kuras rapide, la rapideco de ilia kurado atingas 60 km. hore. Ili pariĝas en decembro. Post gravedeco de ĉ. kvin monatoj, la femala besto naskas en la sekvanta majo, ĉiufoje 1-3 idojn. Ĝenerale, ĝi naskas unu idon en la unua nasko kaj du aŭ hazarde tri idojn en la postaj naskoj. Post 30 minutoj la novnaskito povas stariĝi, post ses horoj ĝi povas sekvi sian patrinon, kaj post ok monatoj ĝi fariĝas same granda kiel ĝiaj gepatroj. En la pasinteco ekzistis multaj altnazaj antilopoj, sed pro troa ĉasado ili preskaŭ neniiĝis en la mondo. Nun ili estas rigore protektataj. La bredataj altnazaj antilopoj ne povas vivi longan tempon. La korno de la besto estas valora drogo.
Svedaj usonanoj
Svedaj usonanoj (anglalingve Swedish Americans) estas ĉiuj usonanoj, kies prapatraro devenas de Svedio. Iliaj familioj plejparte alvenis al Ameriko okaze de la amasa sveda elmigrado al Usono, fine de la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento. Oni taksas, ke proksimume 8 milionoj da usonanoj verŝajne havas svedan devenon, el kiuj nur 4,5 milionoj estas identigitaj. Plejmultaj svedaj usonanoj estas luteranoj aŭ metodistoj.
Kelkaj urbetoj de Usono konservis karakterize svedajn proprecojn. Oni povas mencii interalie Silverhill (Alabamo), Cambridge (Minesoto), Lindstrom (Minesoto), Karlstad (Minesoto), Lindsborg (Kansaso), Gothenburg (Nebrasko), Andover (Ilinojo), Kingsburg (Kalifornio) kaj Bishop Hill (Ilinojo).
Stacio Nōkendai
Stacio Nōkendai (japane: 能見台駅 [Nookendaj-eki], angle: Nōkendai Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kanazaŭa, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Gligorești
Gligorești [gligoreŝtj] (Sósszentmárton [ŝossentmarton]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Luna.
Gligorești havas haltejon ĉe la fervoja linio inter Războieni kaj Târgu Mureș; la haltejo tamen situas en la apuda distrikto Mureș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 552 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 532 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Santo Stefano
Santo Stefano havas diversajn signifojn:
Kaj ankaŭ:
Space Jam
Space Jam estas usona realviva animacia prisporta komedia filmo de 1996 en kiu stelulas la ludisto de korbopilko nome Michael Jordan kaj kiu prezentas la kartunajn rolulojn de Looney Tunes. Tiu filmo estis produktorita de Ivan Reitman, kaj reĝisorita de Joe Pytka, kun Tony Cervone kaj Bruce W. Smith kiel direktoroj de animacio. Nigel Miguel estis teknika konsilisto pri korbopilko.
Akvopiro
La akvopiro (aŭ Syzygium guineense) estas arbospecio el la familio de la Mirtacoj (Myrtacae), kiu troviĝas en multaj partoj de Afriko sovaĝe aŭ kultivate. Kaj la fruktoj kaj la folioj estas manĝeblaj; la fruktkarno kaj la frukthaŭto estas suĉata kaj la semoj elsuĉitaj. La arbo kelkfoje estas nomita kiel akvobero, kio ankaŭ povas esti la trivialnomo de aliaj Syzygium-specioj. Lokaj nomoj estas ekzemple bambare kokisa aŭ orome baddessa kaj aliaj.
Karakterizaĵoj
La alteco de la ĉiamverda akvopiro estas inter 10 kaj 15 metroj. La trunko estas grize bruna, skvamoza ĝis glata kaj 200 cm larĝa. Povas ekzisti ne tre altaj apogilradikoj. La arboŝelo estas ĉe junaj arboj glata, kaj fariĝas ĉe maljunaj malglata kaj nigra. La branĉoj estas dikaj kaj eĝaj, la branĉetoj povas forfali dum la jaroj.
La junaj folioj estas purpur-ruĝaj, kaj iĝas malhelverdaj dum la maturiĝo. La kontraŭstarantaj ledaj, brilaj kaj glataj folioj havas tigon. La foliplatoj estas elipsaj ĝis ovoformaj. La meza vejno kaj la randoj estas flavecaj.
La planto havas multflorajn kaj terminalajn zimojn. La odorantaj, kvarnombraj kaj duseksaj floroj estas sidantaj kaj havas pseŭdotigojn. La petaloj estas tre malgrandaj kaj defalas kiel tuto (pseŭdo-kaliptra) kiam la floroj malfermiĝas. La floroj havas multajn rimarkeblajn stamenojn, kiuj fariĝas ĝis 10 mm longaj. Ili odoras je mielo, kaj allogas multajn insektojn. La dukamera ovario havas longan stiluson.
La beroj aŭ drupoj estas plej ofte unusemaj, brilante ruĝaj ĝis malhelpurpuraj.
Taksonomio
La unua priskribo faris Augustin-Pyrame de Candolle en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 3: 259, 1828.
Sistematiko
Syzygium guineense estas tre varia specio, kiu kondukis al diskutoj rilate al ĝiaj specioj kaj subspecioj. Frank White listigis kvar subspeciojn: subsp. afromontanum, subsp. barotsense, subsp. guineense kaj subsp. huillense, kies lasta estas duonarbusto. Oni havas ankaŭ subsp. urophyllum kaj Syzygium guineense var. littorale.
Kantono Benton (Minesoto)
La kantono Benton - angle Benton County - estas kantono de Usono en la subŝtato Minesoto. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Arnay-le-Duc
Arnay-le-Duc estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ekde la 1-a de januaro 2017, ĝi estas la sidejo de la komunumaro "Pays d'Arnay-le-Duc" (Lando de Arnay-le-Duc).
Unua sektoro
La urbo estas fama por la brutbredado de bovo (charolais).
Dua sektoro
La ĉefaj industrioj estas presejo, materialo por fervojo, materialo por aŭtovojo.
Tria sektoro
Estas lernejoj por knaboj kaj malsanulejo por maljunuloj.
Enrico Forlanini
Enrico Forlanini (13-an de decembro 1848 en Milano - 9-an de oktobro 1930 samloke) estis itala inĝeniero, inventisto kaj aviada pioniro.
Biografio
Lia patro (Federico) estis ĉefkuracisto de Milana hospitalo. Pli aĝa frato de Enrico estis Carlo Forlanini (1847-1918) kiu laboris same kiel kuracisto kaj estis dufoje nomumita al Nobel-premio pro siaj laboroj pri spirvojaj kaj pulmaj malsaniĝoj.
Enrico Forlanini ĉeestis la militistan akademion en Torino kaj iĝis en 1868 pionira oficiro. Li komencis en 1870 eksperimentojn en kazerno en Casale Monferrato, pri helicoj. Li ricevis libertempon de la itala armeo en 1874 kaj ekstudis en la la Milana Politekniko, kie li faris inĝenieran studadon. Li devis reiri al la armeo en 1876, sed li pludaŭrigis siajn eksperimentojn.