cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Villadepera
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 30,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 189 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 45 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas kun Salto de Castro, Pino del Oro, Carbajosa, Villardiegua de la Ribera, Carbajosa, Torregamones, Moralina kaj Salto de Villalcampo.
Tramtransporto en Vitorio
Tramtransporto en Vitorio (Tranvía de Vitoria, Gasteizko tranbia), servo de Euskotren Tranbia, estas urba publika transporto en la urbo, ĉefurbo de la eŭska historia teritorio de Alavo kaj Eŭskio. La servo ligas la plej malproksimajn kvartalojn kun la urbocentro per malpezaj trajnoj, kiuj veturas sur du tramlinioj, kun komuna trunko. La sistemo ebligas al ties uzantoj atingi de la urbocentro en 15 minutoj la kvartalojn de Ibaiondo, Lakua kaj Abetxuko, en la nordo de la urbo; la areon de la universitata kampuso, en la sudo; kaj la kvartalon Salburua, en la oriento.
Villadepera
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. En la 1970-aj jaroj (kaj antaŭe) estis minoj de kasiterito. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis; banlokoj, Ponto de Requejo [reKEĥo] kiel unu de la alirejoj al la Natura Parko Arribes del Duero, kverkaroj, specifa faŭno en kiu elstaras nigra cikonio.
Tramtransporto en Vitorio
La tramvojo estis enservigita la, en la branĉo de Ibaiondo. La branĉo de Abetxuko estis enservigita la. La estis enservigita la plilongigo al la Universitato. La orienta branĉo ĝis la kvartalo de Salburua estis enservigita la.
Villadepera
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Rokytnice (distrikto Přerov)
Rokytnice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348.
Aliste
Aliste estas unu de la dek du naturaj komarkoj (comarcas naturales, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la okcidento de la provinco, angule kun la nordorienta angulo de Portugalio inter Sanabria norde kaj Sayago (sude).
La nomo "Aliste" devenas el "aliso" hispanlingva vorto por alno. Oftas arbonomoj por loknomoj en tiu areo. Tiuokaze ĝi nomas la riveron Aliste, kiu siavice nomas la komarkon. Tiu rivero kaj la Sierra de la Culebra (Montaro de la Serpento) estas la du geografiaj aksoj de la komarko.
Priskribo
Ĝi havas totalan loĝantaron de 7 541 personoj. La tradicia komarka ĉefurbo estas Alcañices. Ekde la 1970-aj jaroj okazis forta fenomeno de senloĝigo pro elmigro al urbaj areoj, kio rezultis en tra malmulte loĝataj kaj multe maljuniĝintaj vilaĝoj, kaj en kelkaj okazoj en la kompleta senloĝigo de kelkaj.
Tiu komarko, spite sian grandan senton de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparoj (mancomunidades), kiel nura jura formulo kiu ebligas al ili la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.
Temas pri areo tre ligita al tradicia agrikulturo kaj brutobredado de vivtenado, kun konservo de tre forta heredo antropologia. Lupoj aperas en la antropologia kaj etnologia heredo, kaj ankoraŭ vivas en la ĉirkaŭoj.
Historio kaj ekonomio
Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado kaj rura turismo: naturaj pejzaĝoj.
Lišany (distrikto Louny)
Lišany estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.
Mária Zakariás
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris sportpedagogian diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1977. Ekde 1982 ĝis la emeritiĝo ŝi estis instruisto en gimnazio. Ŝi naskis tri gefilojn.
Sporta kariero
ekde 1966 estis kajakisto en ĉefurba sportklubo. Ŝi estis hungara ĉampiono 16-foje duope aŭ kvarope, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo ĝis 1982. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta medalo duope en distanco 500 m, krome en mondĉampionumo ŝi estis la tria en 1973 kvarope. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 1982.
Anda Kerkhoven
Melisande Tatiana Marie (Anda) Kerkhoven) (Saint-Cloud (Francio), la 10-an de aprilo 1919 - Glimmen (Nederlando), la 19-an de marto 1945) estis virino kiu aliĝis al la rezistado dum la Dua Mondmilito. Ŝi estis grava kuriero de la 'De Groot'-grupo de Gerrit Boekhoven en Groningen. La 19-an de marto 1945, ŝi estis mortpafita en la Quintus-arbaro fare de nederlandaj komplicoj de la Sicherheitsdienst.
Frua vivo
Anda Kerkhoven naskiĝis la 10-an de aprilo 1919, kiel filino de Adriaan Rudolph Willem Kerkhoven kaj Constance Paulina Bosccha. Kerkhoven kreskis en la Nederlanda Hindio en relative riĉa familio: Ŝia patro posedis teo- kaj kaŭĉukfirmaon nomitan Panoembangan. La familio faris regulajn vojaĝojn: Kerkhoven naskiĝis dum feriado en Francio, kaj poste ŝi skribis pri vojaĝoj kiujn ŝi faris al la Lago Lemano en Svislando.
De frua aĝo, Kerkhoven estis konata pro ŝia klara opinio. Ŝiaj fortaj kredoj pri bestaj rajtoj foje kaŭzis konflikton kun ŝia patro, kiu ankaŭ ŝatis ĉasi.
Edukado
Monaton post komencado de ŝia akademia grado, Kerkhoven komencis publikigi en studenta papero Der Clercke Cronike. Ŝi skribis pecojn deklarante sian pacifismon kaj pri la germana okupo en la dua mondmilito, kiuj foje estis miskomprenitaj kaj peze diskutitaj. Kerkhoven diris, ke la juda persekuto estis rezulto de amasa frenezeco. Ŝia lasta artikolo por la Cronike finiĝis:  kiu povas riski sian vivon por armea defendo, povas ankaŭ riski ĝin por pacisma defendo.
Dum ŝia studo, Kerkhoven ankaŭ membriĝis al De Linetreckers, desegnaĵsocio aligita kun studenta socio Magna Pete. Tiu ĉi societo estis gvidita fare de Groningen pentristo Johan Dijkstra, unu el la fondintoj de la Groningen artrondo De Ploeg. Ĉi tie, Kerkhoven staris kiel modelo por diversaj pentraĵoj.
Tramtransporto en Bilbao
Tramtransporto en Bilbao (tranvía de Bilbao, Bilboko tranbia), servo de Euskotren Tranbia, estas urba publika transporto de la urbo Bilbao, ĉefurbo de la eŭska historia teritorio de Biskajo, Hispanio. Funkcianta ekde 2002, ĝi komenciĝas de la stacio kaj alvenas al la haltejo La Casilla, kovrante 16 pliajn haltejojn laŭ sia itinero, tra kiuj diversaj kvartaloj kaj areoj de la urbo estas ligitaj. Ĝi havas ununuran linion, katalogitan fare de sia funkciigisto kiel TR.
Anda Kerkhoven
Dum la 2-a Mondmilito
Post la komenco de la 2-a Mondmilito, Kerkhoven daŭre argumentis por neperforta rezisto. En 1942 ŝi aliĝis al la rezista grupo 'De Groot', gvidata de Gerrit Boekhoven. Iliaj rezistagadoj konsistis el farado de falsitaj oficialaj dokumentoj, konservado de kontaktoj inter rezistantoj kaj distribuado de porciokartoj, ne per perfortaj raboj, sed tra farado de kontaktoj. Tiu pacifisma rezista grupo baldaŭ ludis centran rolon en la distribuado de porciokartoj en la nordo de Nederlando, kaj Kerkhoven estis grava kuriero. Ŝi ankaŭ verkis kontraŭleĝajn pamfletojn pri bonfarado kaj morale ĝusta konduto, kiujn ŝi mem reproduktis kaj disdonis per leterkestoj.
Tramtransporto en Bilbao
Ĝia itinero iras tra la distriktoj de Begoña, Ibaiondo, Abando kaj Basurto-Zorrotza, priservante zonojn de granda kultura intereso kaj servoj, kiel Casco Viejo, Merkato de la Ribera, Teatro Arriaga, stacidomo Abando Indalecio Prieto, Muzeo Guggenheim Bilbao, Universitato de Deusto, Palaco Euskalduna, stadiono de San Mamés, Lernejo de Inĝenierio de Bilbao (UPV/EHU), aŭ Hospitalo de Basurto.
Anda Kerkhoven
Dum la 2-a Mondmilito
Baldaŭ post Kristnasko, la 27-an de decembro 1944, Kerkhoven estis arestita fare de kvar membroj de la Sicherheitsdienst (Sd) en ŝia hejmo en De Ranitzstraat en Groningen, post helpi al 4-jaraĝa juda knabino iri en kaŝejon. Ŝi estis submetita al severa fizika kaj mensa torturo en la Scholtenhuis (moknomita "la porĉo de la infero") en Groningen dum monatoj. Malgraŭ la doloro kaj mizero, Kerkhoven, surbaze de la disponeblaj germanaj dokumentoj, ĉiam restis silenta pri la nomoj kaj restadejo de ŝiaj kunrezistantaj batalantoj. Pro tio, membroj de la SD donis al ŝi la kromnomon "Katjang" ((indonezie) arakido), kun la signifo "malvirta knabino". Post kiam Gerrit Boekhoven kaj Dinie Aikema ankaŭ estis arestitaj en januaro 1945, preskaŭ la tuta 'De Groot'-grupo estis eliminita.
Morto
La 19-an de marto 1945, proksimume 20 tagojn antaŭ la fino de la dua mondmilito en Groningen, Anda Kerkhoven estis mortpafita fare de nederlanda SD-membro Meindert Vonk. La ekzekuto okazis ĉe la rando de la Quintus-arbaro ĉe la Oosterbroekweg, proksime de Glimmen. Dudek ĝis tridek aliaj nederlandanoj estis ekzekutitaj ĉi tie kaj iliaj korpoj estis entombigitaj en amastombo.
Post la milito, la restaĵoj de Kerkhoven unue estis transdonitaj al la Norda Tombejo en Groningen. Ŝia tomboŝtono ĉi tie tekstis: "Ŝi vivis kaj mortis pro siaj principoj de homaro kaj libereco". En 1967, ŝi alvenis al sia fina ripozejo ĉe la Nederlanda Nacia Honora Kampo en Loenen apud Apeldoorn.
Stará Ves (distrikto Přerov)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1261.
32112 Katiekumamoto
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan esploristinon Kathryn Kumamoto de la Nacia Laboratorio Lawrence Livermore, aninon de la Enketa Teamo de DART. Ŝia esplorado centriĝas sur la modeligo de kinetaj alfrapiloj por planeda defendo, kaj ŝi alportis signifan konon pri kiel la asteroidaj ecoj afektas la asteroidan devojigon.
Tamás Wichmann
Tamás Wichmann [tamAŝ viĥman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wichmann Tamás estis hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono, drinkejestro.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
ekde 1980 ricevis kelkajn malgrandajn rolojn en filmoj. Li akiris diplomon en 1976. Inter 1987-2018 li estis posedanto de drinkejo. Li edziĝis en 1988, lia edzino naskis sesfoje. Li ricevis krom la sportaj premioj ankaŭ ŝtatajn premiojn inter 2008-2019. Li mortis pro kancero.
Sporta kariero
suferis akcidenton en sia junaĝo, tial la kuracistoj sugestis aktivan sporton. Inter 1962-1983 li estis kanuisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 37-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968, Hungario en la Somera Olimpiko 1972, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun du arĝentaj kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua naŭfoje inter 1970-1982 escepte unu ĉiam individue. Lia kenua paro dum jardeko estis Gyula Petrikovics.
Grue
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la antaŭa provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
La komunumo situas en la tradicia distrikto (norvege landskap, "pejzaĝo", en la apudaj Svedio kaj Finnlando esperantlingve nomata "historia provinco", sed se oni kopius tion al Norvegio, tre miksiĝus la konceptoj kun pli grandaj historiaj kaj nuntempaj administraj unuoj nomataj fylke, en Esperanto kutime provinco) Solør. La administra centro de la municipo estas la vilaĝo Kirkenær. Aliaj vilaĝoj en la municipo inkludas la loĝlokojn Bergesida, Grinder, Namnå, Risberget, Rotberget, Skasenden kaj Svullrya.
Vorarefilio
Vorarefilio estas parafilio kiu karakterizas sin per la erota deziro esti konsumita de alia homo aŭ de besto (aŭ foje per la erota allogo al la procezo de manĝado pli ĝenerale). Ĉar vorarefiliaj fantazioj plej kutime ne povas esti realigitaj, ili ofte estas anstataŭe esprimitaj en rakontoj aŭ skizoj interrete.
La vorto vorarefilio originas el la latina vorto vorare (esperante «gluti» aŭ «vori») kaj la malnovgreka vorto φιλία («amo»).
Nesimetrio
La nesimetrio, aŭ foresto de simetrio, estas propreco de difinitaj korpoj, desegnoj, matematikaj funkcioj kaj aliaj tipoj de elementoj en kiuj, se aplikita regulo de efektiva transformo, oni observas ŝanĝojn rilate al origina elemento. En statistiko, la koncepto de nesimetrio de distribuo indikas la horizontalan disformon de la distribuo de frekvenco. En matematiko oni diras, ke funkcio ne estas para, kiam tiu estas nesimetria rilate al vertikala akso.
Estas similaj konceptoj en biologio, fiziko, kemio, arkitekturo ktp.
László Nádas
László Nádas [lAslO nAdaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nádas László estas hungara fasonisto.
László Nádas naskiĝis la en Szeged.
Biografio
László Nádas akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1961. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos kaj András Dózsa-Farkas. Inter 1973-1977 li havis postenon en artista asocio, inter 1987–1993 li estis lektoro de la menciita altlernejo. Ekde 1994 li estis studiestro. Li specialiĝis pri la infanaj objektoj. Li ŝatis krei ankaŭ grafikaĵojn. Li ricevis premiojn inter 1963-1979. Li havis edzinon.
225088 Gongono
Gongono (oficiale: 225088 Gonggong; simbolo: ), antaŭe konata sub la provizora nomo 2007 OR10, estas disdiskano kaj planedoido. Ĝi estis malkovrita en 2007 de Megan Schwamb, Mike Brown kaj David L. Rabinowitz.
Alcañices
Alcañices [alkaNJIzes] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Aliste, kies ĉefurbo ĝi estas, en la okcidento de la provinco. Alcañices estas devena etimologie el araba vorto atribuebla al kanejo aŭ preĝejoj. Ĝi estas Havaĵo de Kultura Intereso.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. La reĝo Alfonso la 9-a de Leono donis ĝin al la Templanoj en 1175 kaj tion konfirmis Alfonso la 10-a de Kastilio en 1255. De tiu epoko estis murego kun turoj kaj kastelo. Ĝi estis scenejo de diversaj historiaj okazoj kaj kiel sidejo de la Traktato de Alcañices de la 12a de Septembro 1297 kiu difinis la landlimon inter Portugalio kaj la Regno Kastilio, nome la plej antikva landlimo de Eŭropo. ​ Tiam estis grava juda kvartalo.
En postaj jarcentoj suferis pro militoj (incendiita de portugaloj en 1643) kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo ekzemple en 1813. En Alcañices estis sidejo de kontraŭfrancaj gerilanoj.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, legomoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: historiaj monumentoj, urba komplekso, kastelo, preĝejoj, piedirado laŭ vojo de muelejoj, naturaj lokoj ktp.
Klevlanda Muzeo de Arto
La Klevlanda Muzeo de Arto (Cleveland Museum of Art; mallonge CMA) estas arta muzeo en Klevlando, Ohio, Usono, lokigita en distrikto Wade Park, en la kvartalo University Circle de la orienta flanko de la urbo. Internacie fama pro sia substanca posedo de arto el Azio kaj el Antikva Egiptio, la muzeo estas hejmo de tre diversa konstanta kolekto de pli ol 61 000 artaĵoj el la tuta mondo. La muzeo havigas ĝeneralan senpagan akcepton al la publiko. Kun havaĵo de 755 milionoj da usonaj dolaroj, ĝi estas la kvara plej riĉa arta muzeo en Usono. Kun ĉirkaŭ 770 000 vizitantoj ĉiujare (2018), ĝi estas unu el la plej vizitataj artomuzeoj de la mondo.
Duonuncialo
Duonuncialo estas malfruantikva kaj frumezepoka latina manskribo kodeksa. Entute nin atingis ĉ. 160 kodeksoj duonuncialaj, kaj kelkaj el ili aspektas ne malpli impone ol la kodeksoj uncialaj.
Malgraŭ sia nomo, duonuncialo estas nek bazo, nek derivaĵo de uncialo — ĝi aperis en sendependa evoluo paralela; tamen kiel fruktoj de samepokaj evoluoj samrimedaj ili nature havas multajn komunaj trajtojn.
La duonuncialaj literoj C I N O S X V Y Z restas esence majusklaj (samkiel en uncialo); sed a b e f g k l m p q r jam estas 4-nivelaj literoj minusklaj.
Jen kelkaj karakteraj trajtoj de signobildoj duonuncialaj:
Post la falo de la Okcidenta Romio, la naciaj skribmanieroj de la kontinenta Eŭropo plejparte sin bazis sur uncialo; sed la tradicio de la irlandaj monaĥejoj sin bazis sur duonuncialo, kaj la irlandaj misiistoj ĝin disvastigis sur la tutajn Britajn Insulojn.
Vinařice
Nomon Vinařice portas pluraj municipoj:
…aŭ partoj de municipoj:
aliaj:
József Kaposy
József Kaposy naskiĝis en Zalaapáti, li mortis  en Budapeŝto.
(100475) 1996 TZ36
(100475) 1996 TZ36 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
József Kaposy
Biografio
József Kaposy maturiĝis en gimnazio en 1878 en Budapeŝto, poste li studis en seminario de Esztergom kaj Pázmáneum. Li pastriĝis en 1885, sed inter 1884-1898 li instruis en pluraj ĉefurbaj lernejoj, krome li estis ankaŭ ĉefamilia instruisto. Baldaŭ li havis postenon en la katolika eklezio. Inter 1890-1906 li estis redaktoro ĉe literatura gazeto, poste li malpastriĝis. Li vivtenis sin el literaturo, eĉ li edziĝis. Ekde 1919 li laboris en la Universitata Biblioteko (Budapeŝto) kaj li multe tradukis el la itala lingvo.
(100475) 1996 TZ36
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Kalia tereftalato
Kalia tereftalato aŭ C8H4K2O4 estas organika aromata kombinaĵo de kalio kaj tereftalata acido, senkolora aŭ blanka pulvoro, kiu en akva solvaĵo produktas kalian katjonon kaj tereftalatan anjonon. Ĝi estas uzata en kemiaj sintezoj kaj en organikaj reakcioj. Tereftalatoj kutime uzatas kiel plastigantoj, t. e., ili estas substancoj kiuj estas aldonataj al plastoj por plibonigi ilian flekseblecon, travideblecon, longdaŭrecon kaj longaviveco. Ili ankaŭ estas uzataj por moligi la polivinilan kloridon aŭ PVC.
Kerzers Papiliorama (stacidomo)
Kerzers Papiliorama estas fervoja stacidomo en Kerzers, Svislando.
Margit Nagy Gy.
Margit Nagy Gy. [nadj djE], laŭ hungarlingve kutima nomordo '''Nagy Gy. Margit''' estis hungara gobelinisto, emajlisto. Ŝia edzo estis Miklós Varga (skulptisto). Margit Gy. Nagy naskiĝis la en Mezőtúr, ŝi mortis la  en Miskolc.
Biografio
Margit Gy. Nagy frekventis lernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi maturiĝis en belarta liceo en Budapeŝto en 1950, fine ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Ŝia majstro estis Noémi Ferenczy. Intertempe en 1952 ŝi edziĝis kaj post 3 jaroj ŝi naskis filinon. Inter 1957 kaj 1960 ili vivis en Artistkolonio (Kecskemét) helpe de stipendio, poste en Artistkolonio (Miskolc). Ŝi ricevis stipendion de la urbo en 1981. Pro sanproblemo en 1985 ŝi devis forlasi la gobelinon, poste ŝi kreis emajlojn. Ŝia majstro pri emajloj estis Edit Morelli. Ŝi ricevis premiojn inter 1966-2008.
András Szőts (oficiro)
András Szőts [andrAŝ sOĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőts András estis hungara oficiro, aktoro. Lia nobela antaŭnomo estis incseli [inĉeli].
András Szőts naskiĝis la en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Szőts maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Akademio pri Teatro en 1906. Tamen li iĝis profesia rezerva oficiro, samtempe aktoro. Li batalis dum la 1-a mondmilito kaj li ricevis armean ordenon. En la pli pacaj tempoj li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Li aliĝis al la fiaska kontraŭrevolucio dum la Hungara Sovetrespubliko. Li estis kaptita kaj mortis en la Parlamentejo (Budapeŝto) (supozeble li estis murdita).
Vinařice (distrikto Louny)
Vinařice estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1238.
Arondismento Langres
La arondismento Langres (france arrondissement de Langres) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Haute-Marne (konsistanta la sudan parton de la departemento) kaj en la nuna administra regiono Grand Est (france, en Esperanto Granda Oriento) respektike en la historia kultura regiono Ĉampanjo-Ardenoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Langres. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Stende
Stende estas urbo en Latvia historia regiono Kuronio, en la nordokcidento de Latvio en Kursa maltebenaĵo. Ĝi apartenas al distrikto Talsi kaj situas en suda parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 13 km de Talsi, 48 km de Kuldīga kaj 114 km de Rigo. Stende havis 1630 loĝantoj en 2021.
Arondismento Langres
Kantonoj
La arodismentaj komunumoj ekde administra reformo de 2015 apartenas al kvin kantonoj:
Stende
Averaĝa temperaturo: -5,5 °C en januaro, +16,5 en julio. Precipitaĵo 700-750 mm jare.
Arondismento Langres
Komunumoj
ATENTU: La komunumoj de 1000 aŭ pli da loĝantoj ĉiuj ricevis artikolon. Por komunumetoj de signife malpli ol 1000 loĝantoj tio ne sencas, kaj en la departemento ekzistas multaj vilaĝetaj komunumoj kun malpli ol 100 vilaĝanoj (la komunumo Voncourt havas nur 16, dek ses!). Tial forpreniĝu la ruĝaj ligiloj de tiuj ekstreme malgrandaj adiminstraj unuoj (ofte sen foto, kutime sen reta ligilo), kiuj probable en la venontaj jaroj ankoraŭ transformiĝos al iom pli grandaj "novaj komunumoj".
<!--{|class="wikitable" -->
Stende
Historio
Historie, la vilaĝo ekzistis en ĉi tiu areo en Dižstende (5 km norde) ĉirkaŭ Stende grandbieno, kiu estis larĝa kaj riĉa delonge. La nuna Stende komencis formi en 1897 pro la konstruado de la fervojo Ventspils-Ribinsko. La stacio Stende ekfunkciis en 1900, kaj la linio estis finkonstruita en 1904. En 1925, sub la nomo Renčuciems (poste - Stendesciems), ĝi estis inkludita en listo de vilaĝoj.
Germana koncentrejo situis en Stende dum la Dua Mondmilito.
La rajtoj de la laborista vilaĝo (ekde 1961 - la urbovilaĝo) estis akiritaj en 1949. En 1978, vilaĝa evoluplano estis ellaborita, kiu ne estis efektivigita. Ĝi planis pri konstruado de laktofabriko, faklernejo kaj kinejo, pretervojo. Stende havas la statuson de urbo ekde 1991.
Historio de etŝpuraj fervojoj
Kiel ligo inter la fervoja linio Rigo-Ventspils, Norda Kuronio kaj la marbordaj havenoj de la Golfo de Rigo, la germana armeo kiu okupis Kurzeme en 1916 konstruis etŝpuran fervojreton kiu kondukis de Stende al Roja, Mērsrags kaj Dundaga-Mazirbe-Ventspils. La linioj suferis malbone en ambaŭ mondmilitoj, kiam ili estis detruitaj fare de retiriĝantaj armeoj, sed ili poste estis restarigitaj. La reto funkciigis ĝis 1963, Stende stacio estis fermita en 1968.
Skryje (distrikto Rakovník)
Skryje estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono en PPR Křivoklátsko, sur altaĵo super la dekstra bordo de rivero Berounka proksimume 16 km sude de Rakovník. Vivas ĉi tie.
Stende
Vidindaĵoj
Loka horo Sunhorloĝo, Flaga Placo en Brīvības strato, motorciklotrako, scenejo, memorŝtono al la sovetiaj deportadoj.
Skryje (distrikto Rakovník)
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1229.
Mikroba teorio pri malsanoj
La mikroba teorio pri malsanoj aŭ ĝerma teorio pri malsanoj estas scienca teorio kiu proponas, ke la mikroorganismoj estas la kaŭzo de ampleksa gamo de malsanoj. Tiuj malgrandaj organismoj, preskaŭ ĉiuj tro malgrandaj por ebligi ties vidadon per simpla rigardo, invadas homojn, aliajn animalojn kaj aliajn gastigantojn. Ties kresko kaj reproduktado ene de la gastiganto povas produkti malsanon. "Ĝermo" aŭ "mikrobo" estas terminoj kiuj povas referenci al viruso, bakterio, protisto, fungo aŭ priono. La mikroorganismoj kaŭzantaj de malsanoj estas nomataj patogenoj kaj la malsanoj kiujn ili kaŭzas estas nomataj infektaj malsanoj.
Kvankam la patogeno estas la ĉefa kaŭzo de infekta malsano, personaj faktoroj kiel la genetika heredo, la manĝokutimo, la forteco aŭ malforteco de la imuna sistemo, la medio kaj la higiena kutimo, ofte faras influojn super la graveco de la malsano kaj la probableco ke preciza individuo infektiĝu post ekspono al la patogeno.
Bazaj formoj de mikroba teorio estis proponitaj jam fine de la Mezepoko fare de kuracistoj kiel Aviceno en 1025, Girolamo Fracastoro en 1546, kaj etendita de Marcus von Plenciz en 1762. Tamen, tiuj opinioj estis neatentitaj en tiama Eŭropo, kie la miasma teorio de Galeno restis dominanta inter sciencistoj kaj kuracistoj, kio fokusis al "miasmo" (malbona aero, haladza aero, nokta aero, malsaniga haladzo, eliĝanta el nevideblaj putrantaj eroj de organikaj substancoj) kiel vera kaŭzo de malsanoj.
La mikroba teorio pri malsanoj kiel tia estis scienca malkovro realigita en la dua duono de la 19-a jarcento kaj pruvita de Louis Pasteur kaj anstataŭis definitive antaŭajn klarigklopodojn pri la deveno de malsanoj, kiel estis la miasma teorio kaj la teorio de humoroj. Kvankam ĝi estis polemika kiam proponita, ĝi estas nuntempe fundamenta en la moderna medicino kaj la klinika mikrobiologio, kaj kondukis al plinovigoj tiom gravaj kiom la disvolvigo de vakcinoj kaj de antibiotikoj, la steriligo, kaj la higieno, kiel efektivaj metodoj kontraŭ la propagado de kontaĝaj malsanoj.
Robert Koch sukcesis pruvi la mikroba teorio pri infektaj malsanoj post siaj esploroj pri tuberkulozo, kaj pro tio li estis ricevinto de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino en 1905. Li stablis tion kio nomiĝis ekde tiam la Postulatoj de Koch, pere de kiuj oni normigas serion de eksperimentaj kriterioj por pruvi ĉu organismo estas aŭ ne estas la kaŭzanto de difinita malsano. Tiuj postulatoj estas plue uzataj nuntempe.
András Kappanyos
András Kappanyos [andrAŝ kappanjoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kappanyos András estas hungara tradukisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Magdolna Jákfalvi.
naskiĝis en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1991, kie lia ĉefinstruisto estis László Lator. Intertempe inter 1991-1995 li estis ankaŭ asistanto en Scienca Universitato Janus Pannonius ĉe Ernő Kulcsár Szabó. En 1992 kun stipendio li pasigis jaron en Universitato de Oksfordo. Li akiris sciencajn gradojn Ph.D. en 1999, DSc en 2015, dum lia habilitiĝo okazis en 2006. Ekde 2005 li estis docento, poste profesoro en Universitato de Miskolc. En la studjaro 2016 li instruis en Indiania Universitato Bloomington. Lia edzino naskis du filinojn. Li ricevis stipendiojn kaj premiojn inter 1988 2015.
Nicole Diekmann
Vivo
Diekmann vizitis ĝis 1997 la Urban gimnazion en sia naskiĝurbo antaŭ studado inter 1997 kaj 2000 ĉe la Universitato de Münster. Poste ŝi studentinis ĝis 2004 en la Hamburga universitato, kie ŝi bakalaŭriĝis je sociologio. Post studadoj de politikscienco kaj historio ŝi trejniĝis ĉe la Germana ĵurnalista lernejo en Munkeno.
Hans Wagner
Vidu ankaŭ:
András Szőts (kuracisto)
András Szőts [andrAŝ sOĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőts András estis hungara kuracisto. Lia nobela antaŭnomo estis incseli [inĉeli].
András Szőts naskiĝis en 1760, li mortis la en Kolozsvár (konata ankaŭ Klausenburg, Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Cluj en Rumanio).
(100480) 1996 UK
Orbito
Ĝi estas nemalproksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
András Szőts (kuracisto)
Biografio
András Szőts maturiĝis en la kalvinana kolegio de Kolozsvár/Klausenburg, poste li akiris medicinan diplomon en Universitato de Vieno en 1785. Li revenis al Kolozsvár, kie li estis kuracisto. Lia medicina rango estis levita en 1787 kaj li nobeliĝis en 1791. Li ricevis la titolon tutlanda kuracisto en 1809, en la sekva jaro li estis ankaŭ institutestro. Li edziĝis en 1786, lia edzino naskis sesfoje.
(100480) 1996 UK
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,142452 astronomia unuo, tie estas 21,311 milionoj da km.
Louis Aliot
Louis ALIOT (naskiĝis la en Toulouse, Francio) estas franca politikisto.
En la urbaj balotoj en Perpignan en 2020, la listo kiun li gvidis gajnis per 53% de la voĉdono. Li tiel fariĝis la sola urbestro de urbo kun pli ol 100 000 loĝantoj, kiu estas membro de la RN.
Nacia Irana Naftofirmao
La Nacia Irana Naftokompanio (National Iranian Oil Company, mallongigite NIOC) estas registarposedata korporacio sub la administrado de la Ministerio de Nafto de Irano, respondeca por la produktado kaj distribuado de la nafto kaj tergaso de Irano. La ĉefsidejo de la firmao estas en Teherano. La firmao estis establita en 1948 kaj estis redifinita kiel parto de la konsorcia interkonsento de 1954. La firmao vicas kiel la dua plej granda naftokompanio en la mondo, post Aramco, kiu estas posedata fare de Saud-Arabio.
La firmao respondecas ekskluzive pri la serĉado, borado, produktado, distribuo kaj eksportado de nafto, same kiel la serĉo, eltiro kaj vendo de tergaso kaj likvigita tergaso. La Irana Naftokompanio eksportas troan produktadon laŭ komercaj konsideroj ene de la kvotoj fiksitaj de OPEL. Komence de 2015, la reakireblaj likvaj hidrokarbonaj rezervoj de la kompanio estis 156.53 miliardoj da bareloj (24.886 km3) (10% de la tutmonda provizo). La nuna produktadkapacito de irana naftokompanio inkluzivas pli ol 4 milionoj da bareloj (640 miloj da m3) de nafto kaj pli ol 750 milionoj da kubaj metroj da gaso tage.
Fono: 1901 - 1951
Vidu Anglo-Persian Oil Company
En majo 1901, William Knox d'Arcy ricevis koncesion de la ŝaho por serĉi nafton. En majo 1908, nafto estis malkovrita, kaj ĝi estis la unua signifa trovaĵo en la Proksima Oriento.
En 1935, Reza Ŝaho Pahlavi petis al la internacia komunumo nomi la landon "Irano", kaj kiel rezulto la nomo de la Anglo-Persian Oil Company (APOC) estis ŝanĝita al la Anglo-Irana Oil Company (AIOC). Post la Dua Mondmilito, la naciisma movado intensigis en Irano, precipe ĉirkaŭ la iranaj naturresursoj estantaj ekspluatata de la eksterlandaj firmaoj sen konvene kompensi la iranajn impostpagantojn. La Anglo-Iranian Oil Company kaj la okcidenta por-irana registaro gvidita fare de ĉefministro Haĵ Ali Razmara komence rezistis naciisman premon ŝanĝi la kondiĉojn de la koncesio de la naftokompanio en favoro de Irano. En marto 1951 Razmara estis murdita; kaj Mohamed Mosadek, naciista politikisto, estis elektita kiel la nova ĉefministro fare de la Majliso de Irano.
Irana Naftokompanio: 1951-1979
En April 1951, la Majliso naciigis la iranan naftoindustrion pere de unuanima voĉdono, kaj la Nacia Irana Naftokompanio estis establita. La Anglo-Irana-Naftokompanio reprenis ĝian administradon de Irano kaj organizis efikan tutmondan embargon de irana nafto. La brita registaro, kiu posedis la anglo-iranan firmaon, defiis la ŝtatigon ĉe la Internacia Kortumo en Hago, sed ĝia plendo estis malakceptita.
En la printempo de 1953, la nove enpostenigita usona prezidanto Dwight Eisenhower rajtigis la Centran Inteligentan Agentejon (CIA) organizi puĉon kontraŭ la registaro de Mosadek. En aŭgusto 1953, kiel rezulto de la puĉo enposteniĝis la por-okcidentan generalon Fazlollah Zahedi kiel la nova ĉefministro, kune kun la reveno al Irano de ŝaho Mohamed Reza Pahlavi de lia mallonga ekzilo en Italio.
En 1954, la Anglo-Irana-Naftokompanio nomiĝis la British Petroleum Company. Sub premo de Usono, la firmao decidis akcepti membrecon en konsorcio de firmaoj, fondita en oktobro 1954, por resendi iranan nafton al la internacia merkato. Ĝi korporaciiĝis en Londono kiel holdingo nomata "Iranian Oil Participants", mallongigite‏ IOP)  . La fondmembroj de IOP inkluzivis British Petroleum (40%), Gulf (pli posta Chevron, 8%), Shell (14%) kaj Compagnie Française des Pétroles (pli posta Total SA, 6%). La kvar partneroj de Aramco - Standard Oil de Kalifornio (SoCal, pli posta Chevron), Standard Oil de Nov-Ĵerzejo (pli posta Exxon, tiam ExxonMobil), Standard Oil de Nov-Jorkio (pli posta Mobil, tiam ExxonMobil), kaj Texaco (pli posta Chevron) - ĉiu posedis 8% de la holdingo.
Ĉiuj IOP-membroj rekonis la posedrajton de la National Iranian Oil Company pri la nafto kaj instalaĵojn en Irano, kaj la rolo de la IOP estis funkciigi kaj administri ilin. La IOP korporacio jesis dividi profitojn sur 50-50 bazo kun Irano, "sed nek malfermi ĝiajn kontaĵojn al la kritikistoj de Irano nek permesi al irananoj membrigi la estraron de direktoroj." En Irano IOP daŭre funkciis ĝis la islama revolucio en 1979. La nova registaro de Ajatolo Ĥomejni konfiskis ĉiujn aktivaĵojn de la firmao en Irano. Laŭ la retejo de la firmao: La venko de la Islama Revolucio nuligis la 1954-datita konsorcian interkonsenton kaj ĉiujn rilatajn regularojn. La potencpreno en Irano fare de la nova Islama Respubliko kaŭzis la retiron de eksterlandaj laboristoj de la naftoindustrio de Irano, kaj irananoj prenis plenan kontrolon de ĝiaj aferoj.
Judit Karafiáth
Judit Karafiáth [karafiAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Karafiáth Judit estas hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.
naskiĝis en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en 1970 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ekde la sekva jaro ŝi laboris en akademia scienca instituto, sed ekde 1999 en ekstra statuso. Inter 1983 kaj 1989 ŝi instruis en Scienca Universitato Attila József, poste en Universitato Loránd Eötvös, kie ŝi docentiĝis, krome ŝi faris ankaŭ redaktajn laborojn. Ŝi kandidatiĝis en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio kun la sciencaj gradoj Ph.D. kaj CSc. Ŝi ricevis du premiojn en 2008.
Arondismento Saint-Dizier
La arondismento Saint-Dizier (france arrondissement de Saint-Dizier) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Haute-Marne (konsistanta la nordan parton de la departemento) kaj en la nuna administra regiono Grand Est (france, en Esperanto Granda Oriento) respektive en la historia kultura regiono Ĉampanjo-Ardenoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Saint-Dizier. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantonoj
La arodismentaj komunumoj ekde administra reformo de 2015 apartenas al ok kantonoj:
Komunumoj
<!--{|class="wikitable" -->
Wassy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Dizier, la norda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Osek nad Bečvou
Osek nad Bečvou estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.
Jacob Kats
Biografio
Jacob Kats estis filo de eksa holanda oficiro, kiu pro duelo estis devigata forlasi sian landon. Kiel infano Kats laboris en teksejo en Lier. En 1819 la familio translokiĝis al Bruselo, kie Jacob kaj liaj fratoj ekde 1823 vizitis senpagan vesperlernejon. Post mallonga tempo li iĝis instruisto, sed ekde 1830 li denove iĝis teksisto. Li famiĝis pro sia verkado pri la malbonaĵoj de la belga socio. Por kontraŭi ilin en 1833 de li estis fondita la  Maetschappij der Verbroedering (Societo de la Fratiĝo). Inter 1836 kaj 1847 li organizis politikajn mitingojn en Bruselo kaj en flandra urboj. La ŝtata sekureco atente sekvis lin.
Ekde 1836 li komencis verki teatraĵojn surbaze de la teorioj kiujn li defendis en siaj prelegoj. La teatraĵoj estis sukcesaj; en ili aktoris laboristoj kaj li mem samtempe reĝisoris kaj aktoris. La aŭtoritatoj maltrankviliĝis kaj taskis al polica komisaro provoki tumultojn. Kats estis plurfoje arestita.
En la periodo 1836-1840 Kats ankaŭ eldonis gazeton Den Waren Volksvriend (La vera popola amiko), kaj ekde 1940 la monata Het boek des Volks (La libro de la popolo)). En Volksvriend li aperigis felietone la libron 't Wonderjaer (La mirakla jaro) de Hendrik Conscience. Por siaj eldonoj li ricevis helpon de kelkaj franclingvaj demokrataj simpatiantoj, inter ili Lucien Jottrand. En la flandra lingvo li verkis satirajn popolajn kantojn, polemikajn broŝurojn kaj popolajn almanakojn. En 1847 li laboris, kun Karl Marx kaj Friedrich Engels, por la Brüsseler Zeitung (Brusela Gazeto). Li havis intimajn kontaktojn kun pastro Charles Helsen, la fondinto de la skisma eklezio de la Johanitoj en Bruselo. Kats iĝis fidela vizitanto de la preĝejo de Helsen en la Fabrieksstraat.
Post multjara agado Kats in 1848 seniluziiĝis pro la malsukceso de la revolucia movado en Eŭropo. Li perdis fidon en la parola kaj skriba propagando. Malgraŭ tio li daŭre aktivis kaj en 1851 ĉeestis Nederlandlingvan Literaturan Kongreson en Bruselo.
La agado de Kats gravas ĉar li ĉiam ligis la socian kaj la flandran batalon. La lingvan batalon li unualoke vidis kiel socian batalon.
Verkoj
Kats verkis por aŭ estis redaktoro de jenaj gazetoj:
100483 NAOJ
100483 NAOJ estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Isao Sato, Hideo Fukushima kaj Naotaka Yamamoto elde la stacio de Mikata de la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio.
NAOJ estas la akronimo de la Nacia Astronomia Observatorio de Japanio, kiu estis estamblita en 1988 ĉe la interuniversitata instituto por la astronomio. Tiu malgranda planedo, celbrante la dudekan datrevenon de NAOJ, estis malkovrita per teleskopo de 0,5 m de la kampuso de Mikata de NAOJ.
Niozelles
(jen france, okcitane Nuasèlas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Protestanta preĝejo (Sümeg)
La protestanta preĝejo estas sakrala historia monumento ekde 2017 en urbo Sümeg (Hungario).
Historio
Depost eklezia leĝo (1681) sporade alvenis protestantoj inter la katolikojn en Sümeg. Ekde 1867 la protestantoj multobliĝis, sed ili ne havis kirkon. Fine la kalvinanoj kaj luteranoj establis unuigitan religian grupon, tiel komune ili konstruis kirkon en la jaroj 1936 kaj 1937. Por feriejo en Balatonfüred estis kreita sonorilo en 1955, sed post 4 jaroj ĝi estis portita en protestantan preĝejon de Sümeg.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de renkontiĝo de 2 stratoj, la areo formas triangulon. La fasado estas simetria kaj konsistas praktike nur el la kvadrata turo. Tamen la turo en la teretaĝa nivelo draste larĝiĝas. Tie sitas la larĝa enirejo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La turpinto estas plurlatera piramido. Ĉe la malantaŭa flanko estas alia enirejo.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Kimle)
La preĝejo Sankta Mikaelo estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Kimle (Hungario).
Historio
En la pli frue nomata Horvátkimle estis konstruita gotika kirko en la 13-a jarcento. La patrono jam tiam estis Sankta Mikaelo. La unua mencio okazis en 1332. La turkoj detruis ĝin en 1594. La katolika grupo estis refondita en 1693. La kirko estis rekonstruita en 1780 jam laŭ baroko, nur restis kelkaj partoj el la absido. La orgeno estis kreita en 1923, trakonstruita en 1965.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en malgranda parko laŭ vojo, sed proksime estas monumento pri la loka kroata pastro hr:Mate Meršić Miloradić farita en 1933. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La turopinto estas svelta piramido. La navo finiĝas en plurlatera absido kaj ankaŭ granda brikoforma sakristio aliĝas al la sakristio.
Aleo
Inter la preĝejo kaj tombejo estis plantita vico de arboj en 1932 memore al la viktimoj dum la 1-a mondmilito. En la sekva jaro oni kreis kalvariajn staciojn inter la arbojn.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
Joĥ
Joĥ estas la mezangla litero ‹ȝ›, kiu estis uzata por prezenti la parolsonon [j] kaj kelkajn velajn konsonantojn, similajn al la Esperanta ĥ (ĝiajn iamajn alofonojn).
Ekz‑e þruȝ [] (novangle through, germane durch, «tra»); niȝt [] (night, «nokto»).
La skota nomo estas sco:yoch.
Grafike joĥ devenas el duonunciala signobildo de go (G), kiun alportis en Anglion la irlandaj misiistoj ankoraŭ en la malnovangla epoko. Tiam tiu signobildo ne prezentis apartan literon, ĝi estis alografo de la latina Go.
Do komence tiu «latina» go heredis la sonvalorojn de la responda runo gebo; interalie, ĉar la praĝermana g moliĝis ĝis [j] kiam ĝin sekvis antaŭaj vokaloj, tial gebo kaj go povis reprezenti tiun sonon en tiuj pozicioj. Tion oni ĝeneraligis ankaŭ al la okazoj kiam historie [j] ne rezultis el moligo de g, sed respondis al la praĝermana [j]; ekz‑e oni skribis gear («jaro», en la moderna angla year), malgraŭ ke tiu devenis el la praa *jērą.
Poste, sekve de la vikingaj invadoj kaj la Dana konkero de Anglio, influate de la Norena lingvo, la sonkombinoj [ɡe], [ɡi] reaperas en la malnovangla (ekz‑e get, give devenas el norenaj pruntoj, anstataŭintaj la respondajn vortojn anglosaksajn: la norena gefa → malnovangla giefan → mezangla given; resp. geta → geten). De tiam la ambigueco de g iĝas ĝena, kaj en la mezangla epoko oni repruntas la kontinentajn signobildojn de ‹g› por [] kaj [], farante joĥon ‹ȝ› kaj goon ‹g› apartaj literoj. Por [] oni francmaniere ekuzis ‹y›; kaj por [], ‹gh›. Ambaŭ aperas en la novangla nomo de joĥ, yogh ← mezangla ȝoȝ.
Les Omergues
(jen france, okcitane Leis Amèrgues) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Noyers-sur-Jabron
(jen france, okcitane Noguièrs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Slavětín (distrikto Louny)
Slavětín estas kampurbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
Ekde la 10-a de oktobro 2006 al la municipo estis redonita statuso de kampurbo.
Nibles
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Eugène Flachat
Eugène FLACHAT (naskiĝis en Parizo, mortis  en Arcachon) estis franca inĝeniero.
Li faris siajn unuajn studojn ĉe Lycée Bonaparte (nun Lycée Condorcet). Li kunlaboris pri la projektoj de unu el la unuaj francaj fervojaj linioj, Parizo - Le Pecq inaŭgurita la, poste tiu de Parizo - (1840-1842). Li estis la konstruanto de la unua fervoja stacidomo en Parizo. Li ankaŭ restrukturis la parizan stacidomon de Saint-Lazare en 1851 kaj aliajn projektojn ligitajn al fervojoj. Strato en Parizo portas lian nomon. Lia nomo estas unu el la 72 nomoj gravuritaj sur la Eiffel-Turo.
Erzsébet Viski
Erzsébet Viski [erĵEbet viŝki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Viski Erzsébet estas hungara kajakisto, dufoja olimpiano, dekfoja mondĉampiono.
naskiĝis la en Vác (laŭ alia informo en Kismaros).
Sporta kariero
ekde 1989 estis kajakisto en Nagymaros sur la Danubo. Ŝi aĝis dek, kiam ŝi havis signifajn tutlandajn rezultojn. Ekde 1997 ŝia trejnisto estis Katalin Rozsnyói jam en Újpest. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun du arĝentaj medaloj, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua dekfoje inter 1998-2005 ĉiam kvarope. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2006.
32142 Tristanguillot
32142 Tristanguillot estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ministerio pri Publika Sekureco de Ĉinio
La Ministerio de Publika Sekureco de la Ĉina Popola Respubliko (ĉine : 公安部; en pinjino : gōng ān bù) estas la nacia polica aŭtoritato de la Ĉina Popola Respubliko. De ĝia establado en 1949 ĝis 1954 ĝi estis nomita la "Centra Oficejo por Publika Sekureco". La oficejo estas la primara policagentejo en la lando. Ĝi estas gvidita fare de la Ministro de Publika Sekureco, kiu havas sidlokon en la Ŝtata Konsilio. La Ministerio respondecas pri la Armita Popola Polico de Ĉinio. La Ministro de Publika Sekureco ekde 2017 estas Zhao Kezhi.
La branĉoj de la oficejo estas nomitaj la Publika Sekureco-Agentejo (ĉine : 公安局 ; pinjino : gōng ān jú) kaj estis kritikitaj por troa fortuzo.
Historio
La Ministerio de Publika Sekureco estas unu el la plej malnovaj registaraj organizoj en la Ĉina Popola Respubliko. La oficejo estas sub la superrigardo de la Centra Milita Komisiono de la Komunista Partio de Ĉinio. La oficejo estis establita en julio 1949 kiam la policaj funkcioj estis transdonitaj de la centra sekcio por sociaj aferoj al la oficejo, kiu komencis funkcii la 1-an de novembro 1949. Ekde 1950, la ĉefsidejo de la organizo estas en Pekino, la ĉefurbo.
32144 Humes
32144 Humes estas malhela, meze granda asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Ongles
(jen france, okcitane Onglas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
32144 Humes
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon Oriel Humes, kiu ricevis sian Ph. D. de la Universitato de Norda Arizono. Ŝia tezo temis pri spektraj observoj de la  de Jupitero kaj de praaj ĉefzonaj astoidoj por enketi pri ties komponiĝo kaj latentaj rilatoj kun la loĝantaro.
Oraison
(jen france, okcitane Aurason) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Oppedette
(jen france, okcitane Aupedeta) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Milita poŝto
Milita poŝto (france: franchise militaire) estas la tuto de poŝta zorgado por anoj de enkampanjaj taĉmentoj. Ĝin organizas specialaj soldatoj.
Ĝia ĉefa tasko estas la daŭrigon de kontakoj inter la hejme restintaj familianoj kaj la foraj soldatoj. La dua devo esta stabiligi la kontaktojn inter la eroj de soldataro mem. Historie estis ofte kartoj kaj leteroj la ununuraj vivosignoj de soldatoj por parencoj.