cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto en perspektivo
Taskodivido
Redaktoro (la kunordiganto de la plej multaj kunlaboradoj) estis Ulrich Lins, kaj verkanto pri multaj historiaj temoj. Lia historio de la movada organizado ĝis la dua mondomilito plenigis longtempan mankon. Cetere li prezentis siajn studojn pri la persekutoj kontraŭ esperantistoj. Preskaŭ samtempe Lins publikigis La Danĝera Lingvo, sed - male ol en EeP - kun precizaj referencoj (unua eldono 1973, la plej aktuala esperanta estas de 2016).
Tazio Carlevaro okupiĝis pri literaturo kaj bibliografio. Victor Sadler, la direktoro de la Centra Oficejo kaj redaktoro de la revuo Esperanto de UEA, estis la teknika redaktoro, kio signifis akcepti la manuskriptojn de la verkintoj kaj rilati kun la presejo. Simo Milojeviĉ, redaktoro de Esperanto ekde 1973, serĉis bildojn kaj aranĝis ilin en la verko; per la elekto de la prezentitaj personoj li provis iomete krei ekvilibron al Lapenna, kiu foje malmulte aŭ tute ne menciis neŝatatojn. Krome multaj pliaj personoj kontribuis al la verko.
Eldono kaj valoro
Pro deziroj de Lapenna, pliampleksigi ion, aldoni pliajn ĉapitrojn, reverki ion, la verko ne fariĝis preta en 1972, sed nur en 1974. Ankaŭ pro Lapenna mankas precizaj referencoj, aperas nur bibliografioj fine de ĉapitroj. EeP estis vendosukceso malgraŭ iom alta prezo (sepdek guldenoj), kaj estis elvendita proksimume fine de 1987.
Kritiko
Kvankam EeP ankoraŭ ne estas anstataŭigita de pli aktuala verko, kaj kvankam ĝi estas bezonata de preskaŭ ĉiu esploranto pri la movado, ĝi estas problema kelkrilate, precipe pro tio, ke ofte iu temo estis pritraktita de homo kiu persone rilatis al ĝi aŭ kiu pro alia kialo havis problemojn objektive rilati al la temo. Simile statis jam en Enciklopedio de Esperanto.
La fakto, ke la verko estis ankaŭ personece influita de Ivo Lapenna, la precipa aŭtoro kaj redaktoro, estas konstatebla jam sur la ekstera dorsflanko de la libro: Tie la titolo estas aranĝita kiel "espe ranto en pers pekt ivo", per kio elstariĝas la antaŭnomo de la ĉefa aŭtoro, kies plena nomo tie ne troviĝas; ludeto nekutima por verko kun serioza pretendo.
La ĉapitron 18, kiun verkis Ivo Lapenna, li nomis "Konstruado de Moderna UEA (1948-1973)" (p. 548 - 634). En ĝi, sur paĝo 625, aperas tutpaĝa bildo de Lapenna kun la subskribo "Prof. D-ro Ivo Lapenna, la konstruinto de la moderna UEA. (Foto Kehlet)"; okazas ne tre ofte, ke aŭtoro de faka libro tiel prezentas sin mem kun mencio de veraj aŭ asertataj meritoj. Lapenna krome prezentas la unuopajn jarojn de la postmilita periodo kun regula menciado de la membronombroj - sed ne aldonas la devenon de la kreskoj. Ekzemple por 1954 li indikas 17.001 kiel membronombron, por 1956 25.171 - sed mankas informo, ke en 1955 kaj 1956 aliĝis interalie la multmembraj germana, pola, japana kaj bulgara landaj asocioj. Ankaŭ la resuma tabelo sur p. 632 montras la membronombrojn (sumo de individuaj kaj asociaj membroj) por 1948 (17.707), 1955, 1964 kaj 1971 (32.070) sen aparta klarigo; el la aldonita kvanto de aliĝintaj landaj asocioj (ekz. 19 en 1948 kaj 34 en 1971) klariĝas, ke la kresko estis plejparte ekstera per aliĝo de novaj asocioj. Mankas informo pri la nombro de individuaj membroj, kiu fakte estis 6.120 en 1948 kaj 6.999 en 1971, kio signifas mezuman jaran kreskon de 0,6 % - malpli impona ol la aŭtoro supozeble ŝatus; Lapenna estis UEA-estrarano inter 1955 kaj 1974 (en 1955 estis 6.201 IM-oj, kio ne ŝanĝas la impreson de stagnado dum jardekoj).
Dum la librotitolo enhavas la vorton "perspektivo", la estontecon traktas nur la sesa parto "Perspektivoj por la Estonteco" - kun ok paĝoj tute mallonga kompare kun la aliaj partoj. Ĝi prezentas en sia ununura ĉapitro 23 "Esencaj antaŭkondiĉoj por rapidigi la progreson" iom ellaboritan version de la "Madridaj Tezoj" de Lapenna, kiujn li prezentis dum la 53-UK en 1968; ili traktas grandparte la agadon de UEA kaj ne mencias aliajn Esperanto-organizaĵojn aŭ sendependajn iniciatojn.
Willem Vliegen
Wilhelmus Hubertus (Willem) Vliegen (naskiĝis la en Gulpen, mortis  en Bloemendaal) estis nederlanda ĵurnalisto kaj politikisto de la Socialdemokrata Laborista Partio (SDAP). Li redaktis interalie Het Volk. Vliegen estis ano de la Socialdemokrata Ligo (1883-1894), SDAP (1894-1946), kaj la Partio de la Laboro (1946-1947).
František Ladislav Čelakovský
František Ladislav ČELAKOVSKÝ (naskiĝis la 7-an de marto 1799 en Strakonice - mortis la 5-an de aŭgusto 1852 en Praha) estis ĉeĥa poeto.
9203 Myrtus
9203 Myrtus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
František Ladislav Čelakovský
Post nefinita studado de filozofio li fariĝis ĵurnalisto kaj bibliotekisto, en 1842 profesoro de la slava filologio en universitato de Wrocław kaj ekde 1849 en Praha.
9203 Myrtus
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la planta familio de la Mirtacoj (aŭ Myrtaceae), aromaj arboj kaj arbustoj kun pli ol 100 genroj kaj preskaŭ 4000 specioj.
František Ladislav Čelakovský
Eminenta estas ankaŭ lia slava proverbaro.
Tomĉjo kaj la driado
Somermeza sun' subiras,
La fratin' el Tomĉjo diras:
"Ĉu vi sur ĉeval' selita
Nun, en antaŭnokta hor',
Kara frato, rajdos for?“
"Pelas min sopir' insista
Al la domo arbarista,
Ĉe l' tagiĝ' atendu min.
Vestu min laŭ bona vol'
Per ĉemiz' el mola tol',
Per la roza kamizol'.“
Hufo jam fajferon ĵetas,
La fratin' postvoke petas:
"Tomĉjo, vin averti lasu:
La kverkejon preterpasu,
Turnu vin al Svatá Hora,
Savu nin de plor' dolora,
Rajdu laŭ la kampa voj',
Por min ŝirmi de malĝoj'!“
La kverkejon li preteris,
Ĝustan vojon li preferis:
La dometo sub-arbara,
Gastoj svarmas en la hal'
Kaj babilas ĉe pokal'.
Kaŝe Tomĉjo enrigardas
Kaj angoro lin ponardas:
Svatiĝanton kun inklin'
Alridetas la knabin'
Patro traktas dot-aferojn,
Panjo garnas la telerojn.
Oni trinkis, oni manĝis,
Oni tostojn interŝanĝis,
Kaj neniun ĉe l' festen'
Skuis la ĉevala hen'
Nek de l' juna vir' ĉagren'.
Nur al la knabin' svatita
Vangon kovris ruĝ' subita;
Preman sentas ŝi konscion,
Al fratin' ŝi flustras ion.
Kuras de la manĝ' vespera
La fratin' el pord' ekstera:
"Vane, Tomĉjo, vi alvenas,
Ne al vi ŝi apartenas,
Ŝi alian edzon prenas.
Nun do, ĉar en domo nia
Gastas vir' pli simpatia,
Zorgu pri plezur' alia.“
La ĉevalon li instigis,
Ĝin al kampo direktigis.
Premis dentojn mismiene,
Ĉion vidis malserene.
Noktomezo: lun' ne brilis:
Vojon trovi malfacilis;
La kverkejon celas li do.
"Ĉiuj steloj la ĉielaj
El mallumo traŝutiĝis:
En mallumo vi perdiĝis?“
Rajdas Tomĉjo, rajdas, ej,
Murmuretas la kverkej',
Vent' malvarma vangojn lekas,
Super valo strigoj blekas,
Flam-okule, streĉ-orele
Kuras la ĉeval' akcele.
Trap, trap, trap! la saman fojon
Cerv' galopas trans la vojon.
Sidas sur la svelta best'
Nimfo en zonita vest';
Dronas ties verda fundo
En la nigra har-abundo,
Kaj lampiroj, kiuj lumas,
La ĉapelon rubandumas.
La ĉevelon fojojn tri
Fulme ĉirkaŭrajdis ŝi,
Kaj al Tomĉjo tuj intime
"Hej, belul', ne malesperu,
Zorgojn al la vent' liveru;
Se vin trompis in' malnobla,
Jen kompenso eĉ centobla!
Kial do la korturment'?
Ĝin fordonu al la vent'!“
Cervorajda la driado,
Kaj lin ravas la kantado.
Rajdas ili nun duope,
Kun Tomaso ŝi intime
Egal-iras tuŝproksime:
Klinu vin al mia sin'!
Se mi plaĉas, povas ja vi
Mil de mi plezurojn havi.
Bela knabo, sekvu min,
Klinu vin al mia sin'!“
Kaj ekprenas ĉe l' kantado
Manon lian la driado;
Dolĉan tuŝon Tomĉjo ĝuas,
Kaj volupto lin trafluas.
Rajdas, rajdas nia par'
Laŭ rivero, laŭ rokar',
Kaj al Tomĉjo ŝi intime
Sin altrudas pli proksime:
"Bela knabo mia, hej,
Sekvu min ĝis la loĝej'!
Redeziros plu neniam.
Bela knabo mia, hej,
Sekvu min ĝis la loĝej'!“
Tiel kantas la driado,
Per brakado kaj kisado.
Ĝoj-ebria, senkonscia
Li deglitas de l' ĉeval'
Bono (Italio)
Bono estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Anela, Benetutti, Bonorva, Bottidda, Bultei, Nughedu San Nicolò, Oniferi (NU) kaj Orotelli (NU).
František Ladislav Čelakovský
Tomĉjo kaj la driado
En arbara kruta val'.
Super montoj ekmatenas,
Kure la ĉeval' revenas,
Hufogratas en la kort',
Ha, nebona jen raport'!
Ĉe l' fenestro saltaperas
La fratin' kaj malesperas:
"Frato mia, ve ho ve!
Kie trafis vin pere'?!“
Vaughan
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de estas:
Ingólfur Jónsson
Ingólfur Jónsson  (15-a de majo 1909 - 18-a de julio 1984) estis islanda politikisto kaj parlamentano de la Sendependecpartio dum 36 jaroj, inter 1942 kaj 1978. Li estis ministro 1953 - 1956 kaj 1959 – 1971.
Jean Asquéri
Jean Asquéri (naskiĝis en 1911, mortis la 14-an de januaro 1971) estis esperantisto en la urbo Romans-sur-Isère, departemento Drôme. Oficisto en granda ŝufabriko de Romans kaj fraŭlo, li dediĉis sian tutan vivon al la Esperanto-Movado. En 1937 li trapasis la Ateston pri Lernado, kaj sekve partoprenis la organizadon de la Nacia Kongreso en Romans, kiu okazis en junio 1938. De 1943 ĝis sia morto en 1971 li unue kiel sekretario, poste kiel prezidanto, estris la Esperanto-klubon "Bona Stelo" de Romans. Sukcese li gvidis kursojn, organizis "Internaciajn semajnojn" en Romans, kaj ofte partoprenis en la Universalaj Kongresoj de UEA. Ekde 1945 li estis delegito de UEA. En 1970 la Kultura Ministerio de Francio rekonis lian altvaloran kulturan agadon per Esperanto-instruado, nomante lin "Kavaliro...", poste "Oficiro de la akademiaj palmoj".
Ř
En la ĉeĥa ř prononciĝas kiel alveola vibranto, en la suprasoraba kiel malvoĉa postalveola frikativo // kaj en la silezia kiel voĉa postalveola frikativo //, aŭ //.
Al ĉeĥa ř korespondas pola digrafo rz, kvankam en pola lingvo ĝi prononciĝas tute same kiel la litero "ż" // kaj estas skribata nur pro etimologiaj kialoj.
Elparolo de Ř kaj diferencoj inter elparolo inter la pola rz  kontraŭ la ĉeĥa. La ĉeĥa vorto řeka kaj la pola vorto rzeka signifas en Esperanto rivero.
1210 Morosovia
1210 Morosovia estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan revoluciiston kaj scienciston Nikolaj Aleksandroviĉ Morozov (cirile : Николай Александрович Морозов, 1854–1946).
Aktivaj Servilaj Paĝoj
ASP estas mallongigo por Aktivaj Servilaj Paĝoj kaj estas programlingva kadro de Mikrosofto kiu estas uzata por fari retpaĝojn dependajn de ŝanĝiĝantaj informoj. Ĝia celo kaj funkciado similas al tiu de PHP. ASP funkcias precipe per Visual Basic aŭ Javaskripto.
Hessigkofen
Hessigkofen estas iama komunumo kaj ek de la 1-a de januaro 2014 parto de la nova komunumo Buchegg en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 265 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Hessigkofen situas sur la dorso de Bucheggberg, proksimume 8 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Soloturno. La iama komunumo konsistas el la vilaĝo Hessigkofen kaj la setlejoj Schmärleiben, Neumatt, Rigi, Buchi kaj Hinterfeld. La plej alta punkto de la iama komunumo situas sur la monteto Ämit sur alteco de 626 m s.m. en sudo de la komunumo. Oriente situas la arbara monteto Wallisberg kun alteco de 613 m s.m.. La teritorio de la iama komunumo etendiĝis sur areo de 2,25 km², de kiuj 33% estas kovritaj de arbaro, 56% servas por agrikulturo kaj 11% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La iama komunumo Hessigkofen limis en nordo al Bibern, en oriento al Tscheppach, en sudo al Mühledorf, en sudokcidento al Lüterswil-Gächliwil, kaj en okcidento al Gossliwil.
Trafiko
Hessigkofen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas de oriento al okcidento vojo de Lüterkofen al Gächliwil, kaj de nordo al sudo la vojo n-ro 1308 de Bibern al Mühledorf. Per la poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Lohn-Lüterkofen al Schnottwil kaj per la taksibuso Bucheggberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hessigkofen datiĝas el la jaro 1034 kiel Esikouen. En la jaro 1961 estis trovita en Hessigkofen ujoŝtono kun 27 bone konservitaj ujoj. Apud la iama interezdomo estis trovitaj restaĵoj de iama romia setlejo. Dum mezepoko Hessigkofen apartenis al la Senjorujo Buchegg, kiu estis parto de la kampargrafejo Etburgonjo kaj fariĝis en la jaro 1391 havaĵo de la urbo Soloturno.
J. Arch Getty
J. Arch GETTY (n. 1950 en Luiziano) estas profesoro kaj historiisto, kiu estas konata pro siaj verkoj pri la moderna rusa historio, ĉefe stalinismo, Sovetunio.
Ŝi studis en Universitato de Pensilvanio, specifiĝis je la Stalin-a periodo kaj historio de la Soveta Komunista Partio.
Barum
Barum havas diversajn signifojn:
Departemento Sankta Roza
Sankta Roza (Santa Rosa) estas departemento de la sudorienta regiono de Gvatemalo, ĝia departemeenta ĉefurbo estas Kuilapo (konata kiel la umbiliko de Ameriko ĉar ĝi situas en la centro de la kontinento). Ĝi havas limojn norde kun la departementoj Gvatemalo kaj Halapo; sude kun Pacifiko; oriente kun Hutiapo; kaj okcidente kun Eskvintlo.
Sankta Roza etendiĝas sur areo de, administre dividata en 14 municipoj kun ĉ. 301,370 loĝantoj.
-546
En la jaro 546 antaŭ Kristo okazis, interalie:
16198 Búzios
16198 Búzios estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la brazila komunumo Armação dos Búzios (Rio-de-Ĵanejrio), kiu gastigis la kunvenon "Asteroidoj, Kometoj, Meteoroj" en 2005. Búzios estas konata pro siaj belegaj plaĝoj kaj akvoj tiel klara kiel kristalo, kiu kontrastas kun la abundege skulptata pejzaĝo kaj la ekzota vegetaĵaro.
Eimsheim
Eimsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Betmidraŝo
"Bejs medraŝ" estas ankaŭ la nomo de programo super la gimnazia nivelo por junaj viroj en usonaj ortodoksaj jeŝivoj.
La araba termino madraso derivas el la sama ŝemida radiko kaj referencas al ia tipo de eduka institucio.
En Israelo ĉiu malliberejo havas specialan sekcion por la ortodoksaj judoj inkluzivantan betmidraŝon kaj sen aliro al amaskomunikiloj.
Kimria drako
La kimria drako aperas ĉe la nacia flago de Kimrio (kimroj uzas "Y ddraig goch", aŭ "la ruĝa drako", por kaj la kimria drako kaj la kimria flago). Ĝi estas la plej fama drako en Britio.
Laŭ kimra mito, la kimria drako, kune kun invadanta blanka drako, estis malliberigita de la reĝo Lludd. Lludd kovris fosaĵon plenan de medo en la centro de Anglio kaj la du drakoj falis enen.
Ernő Bródy
BRÓDY Ernő [pr. bro:di] estis hungara ĵurnalisto kaj redaktoro naskita en 1882 en Nagyvárad kaj mortinta mortinta la
Kariero
Bródy iĝis tre juna parlamenta raportisto de Pester Lloyd, poste helpredaktisto. Dum la Hungara Sovetrespubliko li fariĝis ĉefredaktoro, poste li rifuĝis en Aŭstrion kaj transprenis la redaktoradon de la Viena hungarlingva gazeto Bécsi Magyar Újság. En oktobro 1921 li elpaŝis el la redakcio kaj iĝis la redaktoro de la Ausländer-Korrespondenz, germanlingva gazeto de Dua Internacio, antaŭaĵo de Inprekorr. Poste li estis dum jaroj helpredaktoro de Die Stunde. En 1936 li revenis al Hungario kaj reenpaŝis la redakcion de la Pester Lloyd.
Katedralo de Skara
Konstruhistorio
La episkopujo Skara estas la plej aĝa episkopujo de Svedujo. Ĝin fondis en 1014 Olof Skötkonung, unua kristanisma reĝo de Svedujo. La katedralo, konstruita en la 12-a jarcento el tajlita sabloŝtono laŭ gotika stilo, ankoraŭ multan konservis de sia mezepoka plano kaj masonaĵo. Ekzemple dum la riparado de la katedralo en la jaroj 1947 ĝis 1949 oni liberigis kripton bone konserviĝintan el la 12-a jarcento, kaj dum la renovigo de 1999 oni trovis ŝtonrestaĵojn, datigotajn je eĉ pli granda aĝo. Tamen ĝia nuna aspekto estas la rezulto de la energia renovigo fare de arĥitekto Helgo Zettervall kaj ties kompreno de gotiko en la jaroj 1886 ĝis 1894. Post brulego oni denove renovigis la katedralon en la 1940-aj jaroj kaj ekipis ĝin per novaj vitraloj en la ĥorejo, kiujn artisme kreis Bo Beskow.
Orgenoj
La katedralo de Skara disponas pri ĉeforgeno kaj ĥororgeno. La ĉeforgenon konstruis en 1964 la dana orgenkonstruisto Poul-Gerhard Andersens el Kopenhago. La instrumento havas 46 registrojn sur tri manualaj kaj unu pedalara suborgenoj. La ludotraktilaroj estas meĥanikaj, la registrotraktilaroj estas elektraj. La nomoj de la registroj restas netradukitaj, kaj ankaŭ la romiaj ciferoj por la suborgenaj klavaroj restas, por eviti konfuzojn je leginto de ĉi tiu artikolo, kiu volas rigardi aŭ ludi la orgenon --Longharulo (diskuto) 11:51, 15 Dec. 2014 (UTC)
Miĥajlo Kocjubinskij
Kocjubinskij Miĥajlo ukraine Михайло Коцюбинський (17-a de septembro 1864 - 25-a de aprilo 1913) estis renoma ukraina verkisto kaj socia aganto. Naskiĝis en Vinico. Laboris kiel ŝtatoficisto en Moldavio kaj Krimeo, redaktis gazeton en Ĵitomiro, de 1898 loĝis en Ĉernihivo.
Literaturan agadon komencis en 1890, kiam en lviva porinfana revuo "Dzvinoĉok" (Sonorileto) aperis lia unua poemo. En la sama jaro vizitis Lvivon, kio ekis lian kunlaboron kun eldonejoj de Galicio. Eksterordinara prozisto, "Fata morgana" estas unu el la plej famaj liaj noveloj, ĝia E-traduko de A. Sissler aperis per aparta libro en Ĥarkivo, 1933, eld. "Plugilano".
Vizitis ankaŭ Italion kaj Karpatojn, kio influis lian verkadon.
Miriam Makeba
Miriam MAKEBA (naskiĝis la 4-an de marto 1932 en Prospect Township, proksime de Johannesburg, Sudafriko; mortis la 10-an de novembro 2008 en Castel Volturno, Italio; kompleta nomo Zenzile Makeba Qgwashu Nguvama Yiketheli Nxgowa Bantana Balomzi Xa Ufun Ubajabulisa Ubaphekeli Mbiza Yotshwala Sithi Xa Saku Qgiba Ukutja Sithathe Izitsha Sizi Khabe Singama Lawu Singama Qgwashu Singama Nqamla Nqgithi, ankaŭ konata kiel Mama Afrika) estis sudafrika kantistino. Ŝi fervore engaĝiĝis kontraŭ la siatempa politiko de Apartheid (apartismo) kaj ĝis sia morto agadis politike por humanecaj celoj; fakte ŝi mortis en suditala urbo kie ŝi koncertis ĉe kontraŭmafia agado, post duonhoro de koncerto ŝi ekmalsaniĝis kaj en la hospitalo oni ne povis savi ŝin.
Unu el la plej konataj sukcesaj kantoj estis Pata pata, kiu furoris en la dua duono de la 1960-aj jaroj en Eŭropo.
Onanismo
Emo al sinmasturbado.
li onanas = li masturbas sin
Johann Georg Abicht
Johann Georg ABICHT (naskiĝinta la en Königsee, mortinta la  en Wittenberg) estis germana teologo kaj orientalisto.
Vivo
Post studoj en Jena kaj Lepsiko Abicht iĝis ĉe la Universitato de Lepsiko docento pri orientalaj lingvoj en 1702; en 1707 Abicht fariĝis estro gimnazia kaj pastoro ĉe la Preĝejo Sankta Triunuo (Gdansko). En 1729 li iĝis generalsuperintendanto kaj unua profesoro pri teologio kaj pastoro ĉe la Mario-kirko en Wittenberg.
Li estis brila fakulo pri orientaj lingvoj kaj kono de hebreaj antikvaĵoj. Inter la multo de liaj skribaĵoj estas la plej konata verko Methodos linguae sanctae (Lepsiko 1718).
Ŝosse Entuziastov (Centra ringo de Moskvo)
Ŝosse Entuziastov (Шоссе Энтузиастов) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Centra ringo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en orienta parto de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Johann Georg Abicht
Fonto
Artikolo "Abicht, Johann Georg" far Bernhard Anemüller ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 1 (1875), p. 20–21 (tie ĉi interrete)
Nessun altro. Antologia di Segreti di Pulcinella
Nessun altro (Neniu alia) estas antologio redaktita de Massimo Acciai, por la 15a datreveno de la interreta revuo Segreti di Pulcinella kaj eldonita en la itala en 2018. Ĝi enhavas la komedion de Massimo Acciai, Krob, kies protagonisto estas junulo nomata Krob, gastita de itala familio. Li parolas Esperanton sed neniu komprenas lin, tamen li sukcesas solvi la problemojn de liaj gastoj.
Departemento Sankta Marko
Sankta Marko (San Marcos) estas departemento en la sudokcidenta regiono de Gvatemalo. Ĝi etendiĝas sur kvadrataj kilometroj administre dividataj en 29 municipoj. Ĝi limas norde kun Huehuetenango, sude kun Pacifiko kaj Retalhuleu, oriente kun Ketzaltenango; kaj okcidente kun la meksika subŝtato Ĉiapo. Ĝi havas 794,951 loĝantojn.
Michel Audibert
Michel AUDIBERT (naskiĝis en oktobro 1930, forpasis la, 78-jara) estis esperanto-aktoro. Li rolis en la filmo Angoroj, en La reto de Bukar. Li partoprenis en la kabaredo Tri koboldoj, en Teatro Esperanto de Parizo kun kiu li ekzemple prezentis "La vinberejoj de l'Eternulo". En 1995 kun Vincent Charlot kaj kun konsento kun Jean Thierry, li  malfermis  Esperanto-kabaredon en  Parizo ĉe la restoracieto "Au Rendez-vous des Amis" ("Rendevuo de amikoj"). Kun Yves Peyraut li respondecis pri esperanto-elsendoj ĉe Radio Libertaire (Liberecana radio).
Li edziĝis al japana esperantistino Kazue kun kiu li havis filinon Flavie Audibert, artistino kiu prezentas mimon, teatron en la franca kaj en Esperanto kaj kantokoncertojn.
Muritiba
Muritiba [muritiba] estas municipo kaj urbo de Brazilo, en Bahio, kie naskiĝis Castro Alves. Ĝi havis 28.899 loĝantojn (2010).
Esperanto en Muritiba
Delonge la fervora samideano Manoel Borges dos Santos disvastigas Esperanton en tiu urbo kaj, en 1954, li gvidis plurajn kursojn de la lingvo ne nur en Muritiba sed ankaŭ en multaj aliaj urboj de la subŝtato. Kelkaj Esperanto-kunvenoj okazis ĉi tie.
Zeo en Muritiba
Muritiba havas straton nomatan Dr. Zamenhof.
Dosiero-Transiga Protokolo
Dosiero-Transiga Protokolo (File Transfer Protocol, FTP) estas protokolo por interŝanĝi dosierojn inter diversaj komputiloj operaciumo-sendepende. Ĝi uzas TCP/IP-pordon 21 por regi la faktan dosiero-interŝanĝon, kiu okazas de pordo 20 ĉe la servilo al pordo pli granda ol 1024 ĉe la kliento. Ĉi tiu metodo kaŭzas problemojn pri fajroŝirmiloj.
Katalin Gönczöl
Katalin Gönczöl [goncol], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gönczöl Katalin estas hungara kriminologo, ombudsmano, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea (2017).
Dosiero-Transiga Protokolo
Kvankam FTP postulas nomon kaj pasvorton, estas multe da serviloj, kiu akceptas 'ftp' aŭ 'anonymous' kiel nomon kaj ĉian pasvorton (ordinare nur por lego). Se sekureco gravas, oni nuntempe ofte uzas sftp (sekura FTP), kiu uzas kriptografion kaj estas parto de SSH.
Katalin Gönczöl
Katalin Gönczöl naskiĝis la en Nagykőrös.
Biografio
Katalin Gönczöl maturiĝis en kalvinana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo ŝi estis asistanto, post jaroj lektoro, inter 1979-1990 docento, fine universitata instruisto en la menciita universitato. Baldaŭ ŝi studis ankaŭ sociologion. Ŝi kandidatiĝis en 1989 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1985-1988 ŝi estis ankaŭ vicdekano. Inter 1995-2001 ŝi estis ombudsmano. En 2014 ŝi ricevis emeritan statuson. Ŝi ricevis premiojn inter 1998-2019. Ŝi havas edzon.
Klatovy V
Klatovy V, Plánické Předměstí (antaŭe Korálkov) estas parto de urbo Klatovy en distrikto Klatovy en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas oriente de Klatovy. Estas ĉi tie registritaj 150 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Klatovy V situas en katastra teritorio Klatovy kun areo 27,21 km².
Nestoskatolo
Nestoskatolo aŭ nestokesto estas homfarata skatolo havigita al animaloj por nestumi ene. Nestoskatoloj estas plej ofte uzataj por kaj naturaj kaj alhejmaj birdoj, en kiu kazo ili nomiĝas ankaŭ birdodomoj, sed ankaŭ kelkaj mamulaj specioj povas uzi ilin.
Modifoj
Nestoskatolo estas kutime farataj el ligno, sed por birdoj lastatempe estas farataj el miksaĵo de ligno kaj betono, nomita lignobetono aŭ lignocemento. Oni uzas ankaŭ nestoskatolojn el metalo, sed tiu estas ĝenerale netaŭgaj por eksterdoma uzado, ĉar povas trovarmiĝi facile pro sunfrapado.
Por ebligi nestadon por birdoj, kies piedoj ne estas alkroĉigemaj oni povas fiksi antaŭ la eniro "teraseton".
Loĝantoj
Tipaj loĝantoj estas malgrandaj birdoj kiel sturnoj. Por tio oni nomigas ofte nestoskatolojn sturnujoj.
Danĝeroj por birdoj
Oni devas fiksi nestoskatolojn en lokoj ne atingeblaj por katoj kaj aliaj rabobestoj (putoroj, musteloj ktp.) kaj roduloj (ratoj). Rememoru, ke kelkaj rabobestoj grimpas pli lerte ol katoj.
La pegoj povas detrui nestoskatolojn el ligno por kapti birdidojn dum somero aŭ loĝi dum vintro. Por defendi la loĝantojn de pegoj oni povas fiksi ronde eniro metalajn ringojn (ekzemple el skatoloj de konservaĵo k.s.). Estas efektivaj surmetoj de ligno kun horizontalaj fibroj, kun truo por eniro. La pegoj ne povas detrui lignon kun horizontalaj fibroj. Tiaj surmetoj havas ankaŭ alian avantaĝon: ili faras la eniron pli longa kaj tial la katoj ofte ne povas atingi birdojn.
Ekologia kaj ekonomia rolo
La birdoj ekstermas amason de noculoj - insektojn, raŭpojn, larvojn. Eĉ paseroj, kiuj nutriĝas precipe per semoj, nutras idojn per raŭpoj (precipe verdaj raŭpoj). Tial nestoskatoloj, kiuj alhelpas ĉeeston de birdoj, apartenas al plej malmultekostaj rimedoj kontraŭ noculoj.
(18595) 1998 BR1
(18595) 1998 BR1 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ptolemeo
''Tiu ĉi artikolo temas pri la sciencisto Ptolemeo. Por aliaj Ptolemeoj vidu la apartigilon.''
Ptolemeo (87-150, floris 130-150), (Κλαύδιος Πτολεμαῖος greke, Klaudios Ptolemaios) greka sciencisto kaj frua astronomo de Aleksandrio, kies verkoj pri la Tero kaj la Universo informis la mondbildon de Eŭropo dum la sekvantaj 1500 jaroj. La plej fama el liaj verkoj estas la Almagesto, verko belega sed difekta, en kiu li tezis ke la Suno kaj la planedoj iras ĉirkaŭ la Tero - geocentrismo. Ĉi tiu teorio daŭris ĝis la 17-a jarcento kiam Galileo kaj Keplero pruvis la kontraŭan teorion de Koperniko (kun ŝanĝoj). Ptolemeo ankaŭ verkis tre influan libron pri geografio.
La radika eraro de Ptolemeo ne estas la loko por la Tero: malgraŭ ĉio, se movo estas relativa, sekve oni povus konstrui precizan teorion kiu metas la Teron en la centron. Kontraŭe, lia radika eraro estis, ke li uzis cirklojn kaj ne elipsojn. Eraro kiun ne ĝustigis Koperniko sed Keplero.
Kvankam Ptolemeo ŝajnas eksmoda kaj ridinda al modernuloj, li staras kiel timinda averto: teorio scienca povas esti tute preciza en siaj antaŭdiroj sed esti tute malprava. Pri Ptolemeo esploris ekz. la germano Friedrich Lammert.
Kalifornia Golfo
Kalifornia Golfo situas inter la meksika ĉeftero kaj Kalifornia Duoninsulo.
Mar de Cortés (Maro de Korteso), laŭ la hispana konkeristo Hernán Cortés. Ankaŭ aliaj lingvoj nomas ĝin tiel. Ĝi etendiĝas proksimume de sud-oriento al nord-okcidento kaj estas ĉirkaŭ 1.100 km longa; ĝia pleja larĝeco estas ne ĉe la elfluejo, sed proksimume ĉe la 26-a latituda grado kaj mezuras ĉirkaŭ 210 km. Entute ĝi etendiĝas inter 23,1° kaj 31,8° de norda latitudo kaj 24,3° kaj 114,8° de okcidenta longitudo.
Ĝia tuta bordaro apartenas al Meksiko. Oriente ĝin konsistigas la subŝtatoj Sonoro kaj Sinaloo, okcidente Malsupra Kalifornio kaj Suda Malsupra Kalifornio. Ĉe ĝia norda ekstremo iam enfluis rivero Kolorado, sed ĝi sekiĝis pro troa homa uzado de sia akvo.
En la golfo troviĝas kelkaj insuloj, la plej grandaj estas Ángel de la Guarda (garda anĝelo) kaj Tiburón.
Laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF) kaj de la Nacia Geografia Societo, Kalifornia Golfo estas unu el la 43 maraj ekoregionoj, listigitaj en la tutmondaj 200.
Halldór E. Sigurðsson
Halldór E. Sigurðsson (Halldór Eggert Sigurðsson; —) estis islanda farmisto kaj politikisto. Li estis parlamentano de la Progrespartio 1956-1979 kaj ministro 1971-1978. Eldoniĝis du aŭtobiografiaj libroj de Halldór.
Familio
Liaj gepatroj estis Sigurður Eggertsson (1876—1922) kaj Ingibjörg Pétursdóttir (1887—1959).
Bárcena de Pie de Concha
Bárcena de Pie de Concha [BARzena dePJE deKONĉa] estas municipo en centra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Besaya.
Neĝobrova muŝkaptulo
La Neĝobrova muŝkaptulo (Ficedula hyperythra) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj, indiĝena de sudorienta Azio.
Bárcena de Pie de Concha
Geografio
Ĝi limas sude kun Pesquera, Santiurde de Reinosa kaj San Miguel de Aguayo, norde kaj oriente kun Molledo kaj okcidente kun Arenas de Iguña, Hermandad de Campoo de Suso kaj Los Tojos.
La municipa ĉefurbo estas loĝloko Bárcena de Pie de Concha, je 42 km de la regiona ĉefurbo.
Neĝobrova muŝkaptulo
La masklo de tiu specio havas kiel tiu de la Kaŝmira muŝkaptulo grizbrunan aŭ grizbluan dorson kun oranĝecaj gorĝo, supra brusto kaj flankoj, helan ventron helbrune makulitan, pli brunajn flugilojn kaj, kiel ĉefa distingilo de la specio, tre kontraste blankajn superokulajn striojn (“brovojn”) similajn ekzemple al tiuj de la neproksime parenca Blankabrova muŝkaptulo (Fraseria cinerascens) kaj kiuj nomigas la specion.
Ĝi troviĝas en Sudorienta Azio nome Bangladeŝo, Butano, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Nepalo, Filipinoj, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj.
Kappelen BE
Pri la komunumo
Kappelen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarberg kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1257 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Bárcena de Pie de Concha
Demografio
Por areo de 30,53 km² estas 671 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 600 loĝantojn el la 1920-aj jaroj.
Kappelen BE
Geografio
Kappelen situas en la Berna Lagolando proksimume 10 kilometrojn sudsudoriente de la urbo Bielo, okcidente de la malnova fluejo de la rivero Aro, kiu estis kadre de la ĵurasa akvejokorekto fine de la 19-a jarcento sude de la komunumo alidirekto tra la Hagneck-Kanalo al la Lago de Bielo. La komunumo konsistas el la frakcioj Kappelen, konsistanta el Kappelen kaj Aarmatt, Bannmatt kaj Güetli, en sudo, kaj Werdthof en nordo, konsistanta el Werdthof, Unterer Werdthof kaj Oberer Werdthof.
Bárcena de Pie de Concha
Demografio
La 671 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj:
Kappelen BE
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,96 km², de kiuj 14,2% estas kovritaj de arbaro, 73,4% servas por agrikulturo kaj 10,6% por setlado.
Bárcena de Pie de Concha
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed nun ĉefe industrio kaj elektrogenerado.
Kappelen BE
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kappelen limas en nordo al Worben, en okcidento al Lyss, en sudsudoriento al Aarberg, en sudo al Bargen, en sudsudokcidento al Walperswil, en sudokcidento al Bühl, en okcidentsudokcidento al Hermrigen, en okcidento al Merzligen, kaj en nordokcidento al Jens.
Bárcena de Pie de Concha
Ekonomio
Ĉefaj vidindaĵoj estas jenaj:
Kappelen BE
Trafiko
En nordo pasas tra la komunumo la kantona ĉefvojo n-ro 22 de Lyss al Soloturno kaj en sudo la kantona ĉefvojo nr-o 235 de Nidau al Aarberg. En nordo sur la komunuma teritorio ekzistas ankaŭ alveturejo al la svisa aŭtovojo A6. Per la buslinio de Bielo al Aarberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Sur la terititorio de la komunumo situas la aerodromo Bielo-Kappelen kun la ICAO-kodo LSZP.
Historio
La unua dokumenta mencio de Kappelen datiĝas el la jaro 1228 kiel Capella. Dum mezepoko Kappelen apartenis al la Grafoj de Neŭsatelo-Nidau. En la jaroj 1377 kaj 1379 ĝi estis akirita de la urba ŝtato Berno. Ĝis la konstruo de la Hagneck-Kanalo inter la jaro 1868 ĝis 1878 la teritorio de la komunumo estis regule inundita de la rivero Aro. En la jaro 1876 Werdthof estis atribuita al la komunumo Kappelen.
Ruĝecbrova muŝkaptulo
La Ruĝecbrova muŝkaptulo (Ficedula solitaris) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj, indiĝena de sudorienta Azio.
Tiu birdo estas ĝenerale grizbruna sed pli ruĝecbruna en kapo, ŝultroj kaj flugiloj kaj havas blankan areon ĉe la mentono kaj gorĝo bordita sube de nigra kaj mallarĝa limo, sed ne tiom markata kiel tiu de la proksime parenca la Blankagorĝa muŝkaptulo (Ficedula monileger). Sed la plej klara distingilo estas la superokula strio kiu male al aliaj specioj de la genro estas ne mallarĝa sed ampleksa kiel areo pli ruĝeca inter beko kaj super okulo kaj pli amplekse ruĝecbruna en la tuta vizaĝo; tiu ruĝeca superokula strio nomigas la specion.
Ĝi troviĝas en Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropika aŭ tropika humida montararbaro.
Basedow
Basedow havas diversajn signifojn:
Curt Bräuer
Curt BRÄUER (n. en 1889 - m. en 1969) estis germana diplomato. Li estis la germana ambasadoro en Norvegio de la 14-a de novembro 1939 ĝis la 16-a de aprilo 1940, post la germana invado de tiu lando. Li tiam estis anstataŭigita de la Reichskomissar Josef Terboven.
Akra ranunkolo
Akra ranunkolo (Ranunculus acris L., 1753) estas herba planto, specio de ranunkolo el familio Ranunkolacoj.
Priskribo
Tigo: ĝi estas haroza (kun kuŝantaj haroj) aŭ ne, kun sulkoj. Folioj: baze ili havas po 3 aŭ 5 lobojn lancformajn, profunde fenditajn. Infloresko: Unuflanka cumo, helicforma; sensulka pedunklo. Floroj: 2 ĝis 3 cm larĝaj; sepaloj sterniĝantaj, petaloj flavaj; floras de majo ĝis oktobro. Frukto: akeno, kun mallonga beko; toksa, povas kaŭzi morton. Reproduktado: hermafrodita, polenado per insektoj.
Kresklokoj
Ofta en Eŭropo kaj Rusio (Siberio). Herbejoj, erikejoj kaj vojbordoj. Planto plej bone "naturigita" en Ameriko.
Institutiones calculi differentialis
Institutiones calculi differentialis (Esperante: Fundamento de diferenciala kalkulo) estas matematika verko verkita en 1748 de Leonhard Euler kaj publikigita en 1755 kiu enhavas la grundan bazon por la diferenciala kalkulo. Ĝi konsistas el unusola volumo enhavanta du internajn librojn; troviĝas 9 ĉapitroj en la 1a libro, kaj 18 en la 2a, totale 917 paĝoj. La tuta originala enhavo disponeblas perrete, esperanta traduko ne disponeblas.
W. W. Rouse Ball diris ke "tio estas la unua lernolibro pri diferenciala kalkulo kiu havas postulon por esti kompleta kaj akurata, kaj oni povus diri ke ĉiuj modernaj traktaĵoj pri la temo estas bazitaj sur ĝi."
Miklós Erdély
Miklós Erdély [miklOŝ erdEj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Erdély Miklós estis hungara arkitekto, pentristo, verkisto, reĝisoro. Lia edzino estis Zsuzsa Szenes.
Miklós Erdély naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Erdély frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste en la lernojaro 1946 studis en Hungara Belarta Altlernejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zsigmond Kisfaludi Strobl kaj Dezső Bokros Birman. Li akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1951, poste li partoprenis en arkitektaj laboroj. Li estis aktiva dum la Hungara revolucio de 1956. Ekde 1962 li estis entreprenisto pri specialaj mozaikoj. En la sekva jaro li vivis duonjaron en Parizo helpe de stipendio. Post kelkaj jaroj li estis konata kiel avangarda artisto pri pentrado. En 1977 li gvidis kurson, kie oni ekzercadis evoluon de la fantazio. Tiutempe li estis ankaŭ filmoreĝisoro. Li ricevis premion en 1974 (por poemoj).
William R. Timken
William Robert TIMKEN, naskiĝinta en 1938 en Canton en Ohio, fojfoje nomata "la pli juna" (angle "jr."), estas usona entreprenisto pri ŝtalaj duonproduktoj kaj grava subtenanto de la Usona Respublikana Partio. Li estas ambasadoro de Usono en Germanio, ekde.
En 2000 Timken donacis 260 000 dolarojn por la elekta kampanjo de George W. Bush. Tiu sekve proponis lin kiel estron de Security Investor Protection Cooperation, asekura korporacio de industriaj entreprenoj, kaj nun kiel ambasadoron. Timken havas germanan praavon Henry, kiu en 1838 elmigris de Bremeno, sed mem ne havas rilatojn al Germanio kaj ne parolas la germanan. Pri tio li egalas al sia antaŭulo, eksa senatano Daniel Coats.
En 2003 Timken ricevis la medalon Henry Laurence Gantt pro elstaraj sukcesoj en direktorado kaj servoj al la komunumo. Li estas kavaliro de la Honora Legio de Francio.
Ronkado
Ronkado estas daŭra eligo de bruo dum dormo, plejofte pro vibrado de la palata velo, aŭ eligo, ekster la dormo, de bruo simila al la dumdorma ronkado. Dumdorma ronkado verŝajne estas rezulto de malstreĉiĝo de uvulo kaj mola palato.
La ronkanta homo kutime ne aŭdas sian ronkadon. Pro ronkanta bruo plej suferas najbaraj, apude dormantaj homoj.
Ĝardeno de la Plantoj
Ĝardeno de la Plantoj (: Jardin des Plantes) estas la nomo de pluraj botanikaj ĝardenoj en Francio:
URL
URL (angle Uniform Resource Locator, esperante "Unuforma Rimeda Lokindiko ") estas adreso, kutime de reta paĝo, sed povas esti ankaŭ de iu ajn aĵo atingebla per la reto, ekzemple dosiero en ftp-ejo, aŭ "mailto"-URL por retadreso.
Ekzistas ankaŭ la koncepto URI, kiu estas kiel URL sed ĝi klarigas nur kio estas iu dokumento ktp, ne kie ĝi troviĝas en la reto.
Eged
Eged (אגד) estas kooperativo de publika transporto en Israelo, plejparte busoj. Eged estas la plej granda firmao de publika transporto en Israelo kaj unu de la plej grandaj firmaoj de publika transporto en la mondo. En Israelo ĝi provizas proksimume 55% de ĉiuj servoj de publika transporto.
Götz Kubitschek
Götz KUBITSCHEK (naskiĝinta la en Ravensburg) estas germana publicisto, eldonisto kaj politika aktivisto.
Kariero
Kutischek trapasis la abiturientan ekzamenon en 1990 kaj studis post la armeservo inter 1992 kaj 1999 en Hanovro kaj Heidelberg germanistikon, geografion kaj filozofion por instruado en gimnazio. La magistriĝlaboron li verkis pri la eseisto kultura Friedrich Georg Jünger. Poste li apartenis al la ĵurnalistaro de la semajngazeto Junge Freiheit kaj kunfondis la pensfabrikon novdekstrisman Institut für Staatspolitik (IfS).
Ekde 2002 li estas afergivdanto de la eldonejo Antaios (antaŭa nomo ĝis 2012: Edition Antaios) kies sidejo estas en Steigra-Schnellroda. Ekde 2003 li krome responsas pri la eldonado de la gazeto Sezession kaj prizorgas la poste estiĝintan samnoman blogon. Li ankaŭ estigis diversajn politikajn kampanjojn kiel ekz. Konservativ-subversive Aktion (KSA) aŭ Ein Prozent für unser Land. Ŝajne li ankaŭ akompanis la evoluon de la idearo de la Identiteca movado (Identitarian Movement) en Germanlando. En la jaro 2015 li ofte prelegis ĉe la manifestaciemuloj de PEGIDA en Saksio. Ekster tio li ankaŭ estas en bonaj rilatoj kun anoj de la partio Alternativo por Germanio.
Badiv
Badiv estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove, en municipo de Svoboda.
Situo
Badiv situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo. Berehove troviĝas je 28 km-oj.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1927. La komunumo apartenis al Hungario inter 1938-1945 laŭ la unua Arbitracio de Vieno. Ekde 1945 la vilaĝo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Amplonius Rating de Berka
Amplonius Rating de Berka (foje ankaŭ: Ratink; naskiĝinta ĉirkaŭ 1365 en Rheinberg, mortinta je pasko de 1435 en Kolonjo) estis germana medicinisto kaj kolektanto de manuskriptoj.
Vivo
Post la lernejofrekvento en Osnabrück kaj Soest Amplonius studis en Prago, kie li iĝis en 1387 Magister Artium. Kiel instruisto li revenis al Soest. Medicinon li studis de 1391-93 en Kolonjo kaj Erfurto. Tie li doktoriĝis kaj iĝis en la 1394-a jaro vicrektoro de la Universitato de Erfurto. Vokite al Kolonjo li elektitis en 1399 rektoro kaj apartenis al la tiea medicina fakultato ĝismorte. Ekde 1401 li estis pluse persona kaj kortega kuracisto de la princo-elektisto. En 1415 li estis katedralkapitulano en Kolonjo, de 1417-23 dekano de la Fondaĵo Sankta Viktoro en Majenco. Lia sacerdoteco unuafoje menciitis en 1425.
Memoro
En Erfurto ĝis hodiaŭ la nomo Amplonius ne estas forgesita ĉar li provizis la de li fonditan kolegion Collegium Amplonianum per altvalora biblioteko. La de li mem skribita katalogo enhavas 635 volumojn aŭ, se kalkuli laŭenhave, ĉ. 4000 verkojn el ĉiuj branĉoj de sciencoj kaj el la latinlingva poeziarto (⅓ teologiaĵoj, ⅙ medicinaĵoj). La biblioteko Amploniana, malgraŭ kelkaj perdoj dum la jarcentoj, reprezentas la multvaloran bazon de la erfurta urba biblioteko. Ĝi estas la plej granda manuskriptojkolekto el la malfrua Mezepoko en Germanio kaj ĉ. trioble pli ampleksa ol la biblioteko de la kardinalo Nikolao el Kuzo. La biblioteko troviĝis komence en la Domo ĉe la Granda Arkeo de Noa kaj Kastelo de Sankta Anĝelo.
(105901) 2000 SG192
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro», : ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Palmogipo
La Gipohierakso, Palmogipo aŭ Palmovulturo (Gypohierax angolensis) estas tre granda rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kiu inkludas multajn aliajn tagulajn rabobirdojn kiaj la milvoj, buteoj kaj cirkuoj, vulturoj kaj agloj. Ĝi estas la ununura membro de la genro Gypohierax. Tiu birdo estas vulturo, nur malproksime rilata al la Novmondaj vulturoj, kiuj estas en separata familio, nome Katartedoj.
Malkutime inter rabobirdoj, ĝi manĝas la frukton de la Olepalmo, kvankam ĝi manĝas ankaŭ krabojn, moluskojn, lokustojn, fiŝojn kaj foje eĉ atakas hejmajn kortobirdaron.
Ili reproduktiĝas en arbaroj kaj savanoj tra subsahara Afriko, kutime ĉe akvo, kaj ties teritorio koincidas kun tiu de la Olepalmo. Ĝi estas tre alproksimigebla, kiel multaj afrikaj vulturoj, kaj povas esti vidata ĉe homa loĝejo, eĉ en grandaj hotelherbejoj de turistaj areoj de landoj kiaj Gambio.