cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smeralda Tabulo
La smeralda tabulo aŭ smeraldeta (latine: tabula smaragdina) estas saĝa teksto kiu, laŭlegende, estis retrovita en Egiptio antaŭ la kristana erao. Oni serĉis, senrezulte, la supozitan originan greklingvan tekston. Ĝi konsistas el 15 sentencoj tre malfacilajn pro la kompreno: oni diris ke en ili estas entenata la tuta scienco de la mondo.
La teksto estis enĉizita sur smeralda plato kaj estis tradukita el la araba lingvo al la latina 1250. Ĝi reprezentas la dokumenton plej faman inter la hermetikismaj verkoj kaj estas atribuata al Hermeso Trismegisto. Ĝi aperis unuafojon en presa versio en De Alchemia di Johannes Patricius (1541).
Onidira tradicio sugestas ke Hermeso enĉizis la tabulajn vortojn sur verda smeralda plato per diamanta pinto, kaj ke ĝin malkovris Apolonio de Tiano aŭ Aleksandro la Granda
Latina Tabula teksto
Teksto esperantigita:
La senmensoga vero, certas kaj treveras. Kio staras malalte estas kiel kio altas kaj kio altas kiel kio malaltas por fari la miraklojn de la aĵo sola. Kaj ĉar ĉiuj aĵoj estas kaj devenas el unu, per la perado de unu solo, tiel ĉiuj aĵoj naskiĝis el tiu sola aĵo pere de adaptiĝo. La suno estas ĝia patro, la luno ĝia patrino, la vento ĝin portis al lia sino, la tero estas ĝia nutristino. La patro de ĉiu, la celo de la tuta mondo estas tie ĉi. Lia forto aŭ potenco estas integra se estas konvertita al tero. Disigu la teron el la fajro, la maldikan el la dika dolĉe kaj kun granda industriemo. Supreniras el la Tero al la Ĉielo kaj denove malsupreniras al Tero Kaj ricevas la forton el la superaj kaj malsuperaj. Per tiu ilo vi havos la gloron de la tuta mondo kaj pere de tio la mallumo forfuĝoj de vi. Temas pri la forta forto de ĉiu forto: ĉar ĝi venkos ĉiu aĵo maldika kaj penetros ĉiun aĵon solidan. Tiel estis kreita la mondo. El tio estos kaj devenos miregaj adaptiĝoj, kies mondo estas tie ĉi. Okazas tial ke mi estas nomata Hermeso Trismegisto Ĉar posedanta tri erojn de la filozofio de la tuta mondo. Kompleta estas tio kion mi diris pri la agado de la Suno.
Aŭtoroj kiuj interesiĝis pri la Smeralda Tabulo
Jam epoke de Renesanco la Tabulo estis objekto de studo kaj traduko flanke de Marsilio Ficino.
Titus Burckhardt (1908-1984) ĝin citas en sia libro Alchimia, significato e visione del mondo.
La germana Thorwald Dethlefsen (1946-2010) dediĉas al la Tabulo ĉapitron de sia libro Schicksal als Chance.
Maremma ŝafhundo
La Maremma ŝafhundo, en itala Cane da pastore Maremmano-Abruzzese, kutime menciita kiel Maremmano, estas raso de ŝafhundoj indiĝenaj de centra Italio, partikulare el Abruco kaj la regiono Maremma de Toskanio kaj Latio. Ĝi estis uzita dum jarcentoj de italaj ŝafistoj por defendi siajn gregojn el la lupoj. La nomo de la raso derivas el tiu de la marĉoj Maremma, kie ĝis ĵuse ŝafistoj, hundoj kaj centoj da miloj da ssafoj travintrumis, kaj tie la raso estas nune ankoraŭ abunda kvankam ŝafado ege malpliiĝis. La raso estis amplkse uzita en Abruco, kie ŝafobredado restas grava por la rura ekonomio kaj lupo restas aktiva kaj protektita predanto. Similaj rasoj estas la Pirinea Montohundo, la Kuvaso de Hungario, la pola Tatra hundo kaj la Šarplaninac, kun ĉiuj el kiuj ĝi povas kunhavi komunan praulon;  kaj la Akbaŝa hundo de Turkio.
La ĉefa minaco por la populacioj de Blua pingveneto estis predado (inklude nestopredado) fare de katoj, vulpoj, sovaĝiĝintaj hundoj, grandaj reptilioj, furoj kaj ermenoj, kiuj povas veni al la insulo dum malalta tajdo. Pro ties malgrando kaj enmeto de novaj predantoj, kelkaj kolonioj malpliiĝis tiom multe kiom ĝis 98 % en nur kelkaj jaroj, kiaj la malgranda kolonio ĉe Mezinsulo, ĉe Warrnambool, Viktorio, kiu malpliiĝis el proksimume 600 pingvenoj en 2001 al malpli ol 10 en 2005. Pro tiu minaco de kolonia malapero, konservadistoj pioneris eksperimentan teknikon uzante la helpon de la Maremma ŝafhundo por protekti la kolonion kaj forigi la eventualajn predantojn. De tiam la pingvena populacio rekuperiĝis.
Niederwürschnitz
Niederwürschnitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
QWXY-sistemo
La QWXY-sistemo estas Esperanta skribsistemo de amerika origino kaj estis kreita kun la celo anstataŭigi la X-sistemon por rapidigi tajpadon. Ĉi tiu sistemo anstataŭigas diakritajn signojn per 4 literoj de la angla alfabeto (q, w, x, y) kaj 2 digrafoj (dy, tx):
ĥ → q
ŭ → w
ŝ → x
ĉ → tx
ĝ → dy
Tajpante la saman klavsekvencon sur la klavararanĝo "Esperanto-Internacia", teksto estas produktita en la originala Esperanta alfabeto.
Feluko
Feluko (de la araba lingvo فلوكة faluka, kiu signifas malgrandan ŝipon) estas velŝipo longa je 8 ĝis 13 metroj sur la riverego Nilo, sur la Ruĝa Maro kaj sur la mediteranea oriento.
Ĝi povas havi unu aŭ du velojn kaj unu aŭ du mastojn kliniĝantajn al la ŝipopruo. La formo de ĝiaj veloj estas trapeza, kio distingas ĝin de la triangula latina velo. La ŝipanaro ĝenerale konsistas el du aŭ tri ŝipanoj kaj la ŝipo povas akcepti dekon da pasaĝeroj.
Nuntempe, la felukoj estas uzataj por krozigi turistojn sur la riverego Nilo inter Luksoro kaj Asuano, kio estas alternativo malpli brua ol la motorŝipoj.
Aktoj de la Akademio 1963-1967
Aktoj de la Akademio 1963-1967 estas raporto de la Akademio de Esperanto pri ties agadoj de la indikita periodo. La libreto estis eldonata en Roterdamo en 1968. Krom la lingva parto, la verko enhavas mallongan historion de la Esperantaj lingvaj institucioj, la statuton de la Akademio de Esperanto kaj liston de la akademianoj.
La precipa temo de la koncernaj decidoj de la Akademio estas la ata-ita-diskuto.
Maxima Sequanorum
Maxima Sequanorum aŭ Sekvanio estis romia provinco de la Malfrua Romia Imperio, kreita per la administra reformo de Diokleciano (en 297), kiu ekzistis ĝis la komenco de la 5-a jarcento.
Ĝi enhavis la sekvantajn civitojn kaj teritoriojn : Ĝi estis ligita al la diocezo de la Gaŭlioj, mem dependanta de la prefektolando de la Gaŭlioj, kun ĉefurbo Treviro.
Notoj kaj referencoj
Fonto: vikipedia artikolo en la germana.
Nimecka Mokra
Situo
Nimecka Mokra situas en mallarĝa valo laŭ rojo.
Historio
La unua mencio okazis en 1638. En la 18-a jarcento germanoj kaj rutenoj alvenis, pli precize la germanoj en 1777 alvenis el Salzkammergut. Ili fondis 2 komunumojn: Rutena kaj Germana Mokra. En 1910 vivis en Németmokra 730 loĝantoj (654 germanoj, 47 hungaroj, 28 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Taracköz, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Németmokra. En 1945 la alveninta Ruĝa Armeo deportis la germanojn al gulago. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Gábor Keglevich
Grafo Gábor Keglevich [kegleviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keglevich Gábor estis hungara politikisto, juristo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1830). Lia filo estis Béla Keglevich.
Gábor Keglevich naskiĝis la  1784 en Pest (urbo). Li mortis la 1854 en Egreskátapuszta (nuntempa urboparto de Nagykáta).
Merganasoj
Aitienoj, komune nomataj merganasoj, estas kategorio de anasoj kiuj manĝas per mergado el la akva surfaco. Ili estas parto de la diversa kaj tre granda familio de Anasedoj kiu inkludas anasojn, anserojn, kaj cignojn.
(85807) 1998 WR10
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro » : ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
13753 Jennivirta
Nomo
Ĝia nomo honoras Jenni V. Virtanen , de la Universitato de Helsinko, fakulinon pri la determino de orbitoj. Ŝi disvolvis metodon de komenca determino de orbito, nomita statistika distanco, taŭga por objektoj malbone observitaj aŭ trakurinte mallongan arkon.
Finna signolingvo
La finna signolingvo estas la signolingvo plej kutime uzata en Finnlando. Laŭtakse estas 5000 finnaj surduloj kiuj havas la finnan signolingvon kiel patrinan lingvon. Lingvistike la finna signolingvo plej parencas al la sveda signolingvo, de kiu ĝi komencis apartiĝi kiel sendependa lingvo meze de la 19-a jarcento.
Kursoj en la signolingvo estas instruataj en Finnlando ekde la 1960-aj jaroj. Tiam, oni instruis mansignojn sed sekvis finnan vortordon (vidu Mane kodita lingvo). Poste, esplorado pri signolingvoj ĝenerale kaj la finna signolingvo aparte konstatigis, ke signolingvoj emas havi tre malsaman gramatikon al parolataj lingvoj; la instruado de la finna signolingvo diverĝis de la parola finna lingvo.
Georg Solti
Georg Solti, (n. 21-an de oktobro 1912 en Budapeŝto; m. 5-an de septembro 1997 en Antibes (suda Francio), naskonomo György Stern) estis hungara dirigento juddevena.
Vivo
Jam en la 1920-aj jaroj en Budapeŝto estis ondo de „hungarizo“, kiu sugestis al la portantoj de germanaj kaj germanjudaj nomoj, ke ili hungarizu iliajn nomojn - kaj tiel en 1926 el „Stern“ fariĝis "Solti" laŭ malgranda vilaĝo, el kiu devenis la familio. La patro de Solti tamen restis dumvive ĉe sia naskonomo.
Solti komence ricevis pianinstruon kaj studis poste ĉe Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto i.a. ĉe Béla Bartók, Ernő Dohnányi, Leó Weiner kaj Zoltán Kodály. En 1930 li estis pianakompanisto ĉe la opero en Budapeŝto, en 1935–37 asistanto de Bruno Walter kaj Arturo Toscanini en Salcburgo. Lia debuto kiel dirigento en 1938 ne estos daŭra, ĉar ankaŭ judoj en Hungario ne estis bonvenaj en publikaj postenoj.
Solti pasigis la duan mondmiliton en Svisio, dumtempe kiel asistanto de Toscanini en Lucerno, kaj gajnis en 1942 pianokonkurson en Ĝenevo. Tuj post la milito Solti ekiris al Germanio, ĉar tie multaj postenoj estis neokupitaj. La usona militregistaro dungis lin kiel ĝenerala muzikdirektoro de la Bavara Ŝtata Opero en Munkeno, kiel anstataŭanto de la degradita Clemens Krauss kaj de la mallongtempe instalita Hans Knappertsbusch, kiu ricevis prezentadan malpermeson ĝis 1947.
Jam en 1947 Maurice Rosengarten engaĝis Solti-on por la sondiska firmao Decca, kontrakto, kiu daŭris ĝis la morto de Solti 50 jarojn poste. En 1952 Solti aliposteniĝis al la Opero je Frankfurto kaj gastdirigentis pli kaj pli ĉe grandaj orkestroj kaj operejoj tutmonde. Engaĝon ĉe la Filharmonia Orkestro je Los-Anĝeleso Solti denoncis en 1961 eĉ antaŭ ekokupado de la posteno, ĉar sen lia scio estis dungita kiel plua dirigento Zubin Mehta. Anstataŭe li komencis en 1961 sian dekjaran labortempon ĉe Reĝa Operejo en Londono, ja esenca fakto, kial la brita reĝino dekoraciis lin (brita civitano ekde 1972) per la titolo kavaliro.
Dum multaj jaroj Solti estis unu el la plej gravaj dirigentoj de la Vienaj Filharmoniistoj, kiujn li direktis i.a. en Vieno aŭ Salcburgo. Ankaŭ multjara rilato ligis lin kun la Festivalo de Salcburgo, kies grava formanto li fariĝis ĉefe post la morto de Herbert von Karajan en la jaro 1989. ekzemple li anstataŭis Karajan-on, post kiam tiu ĉi mortis mallonge antaŭ la unuafoja prezentado de Un ballo in maschera de Giuseppe Verdi. La lokon de Karajan post ties morto Solti okupis ankaŭ mallongan tempon ĉe la Paskofestivaloj en Salcburgo.
En 1991 Solti dirigentis okaze de la 200-a mortotago de Wolfgang Amadeus Mozart ties rekviemon en la viena Stefana Katedralo. Kvankam malvaste ligite kun Vieno kiel artisto, li nur en 1980 stariĝis por la novproduktado de Falstaff de Verdi antaŭ la katedron de la Viena Ŝtatopero.
La granda sperto de Solti kiel orkestrodirigento ebligis ekde 1958 la unuan sonregistradon de la kompleta „Der Ring des Nibelungen“ de Richard Wagner kun la Vienaj Filharmoniistoj, kiu eĉ hodiaŭ validas kiel stelbrilo de la sondiska historio. En 1969 Solti komencis post plurjardeka kariero kiel operdirigento sian duan artistan vivetapon per la engaĝiĝo kiel ĉefdirigento de la Simfoniorkestro de Ĉikago. Solti restis tie 22 jarojn ĝis 1991. Krome li estis muzika direktoro de la Orkestro de Parizo ekde 1971 ĝis 1975 kaj arta direktisto de la Londona Filharmonia Orkestro ekde 1979 ĝis 1983. Solti mortis en 1997 sen antaŭa malsaniĝo malmultajn semajnojn antaŭ sia 85-a naskiĝtago.
Solti estis unu el la plej gravaj operdirigentoj en la dua duono de la 20-a jarcento. Liaj preskaŭ kompletaj sonregistraĵoj de la operoj de Richard Wagner, Richard Strauss kaj Giuseppe Verdi apartenas ĝis nun al la plej bonaj registraĵoj de ĉi tiuj verkoj. Malpli nedisputataj estas liaj simfoniaj registraĵoj. Multaj el liaj fruaj registraĵoj (orientitaj je la originalaj metronomindikoj de la komponistoj kaj per tio en la tradicio de Toscanini) kun tre rigidaj, havas streĉajn tempojn, tre celantajn precizecon, objektivecon, brilecon kaj streĉon, dum kiam la laŭ „romantisma“ vidpunkto natura esprimo kaj belsoneco de la verkoj malprofitas. Pli malfruaj registraĵoj de la samaj verkoj tamen montras alian alirmanieron. Pro la giganta kvanto de registraĵoj, kiun surdiskigis Solti ene de kvin jardekoj, troveblas ankaŭ multaj aŭtoritataj interpretadoj, precipe de la simfonioj de Gustav Mahler, de la verkoj de Béla Bartók kaj de Anton Bruckner, samkiel orkestraj juveloj kiel Till Eulenspiegels lustige Streiche de Richard Strauss, la Uverturo 1812 de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij, aŭ de Polovecaj dancoj de Borodin.
La lasta registrado de Solti estis de Bartók Cantata profana Sz94, de Kodály Psalmus hungaricus op. 13 kaj la Serenado op. 3 de lia instruisto Weiner, dumkoncerta registrado en Budapeŝto.
Petrus Pavius
Peter PAUW (Petrus Pavius) estis nederlanda kuracisto, botanikisto, disĉiplo de Girolamo Fabrizio, unua profesoro pri Anatomio de la Universitato de Lejdeno, kie li starigis unu el la plej antikvan malefemeran amfiteatron pri anatomio en Eŭropo. Johannes Heurnius, Gerardus Bontius kaj Rembert Dodoens estis liaj profesoroj. Li studis ankaŭ en la Kolegio de Francio, kie Ludovikus Duretus kaj Johannes Duretus estis liaj profesoroj. Li diplomiĝis kiel doktoro pri medicino en la Universitato de Rostock kie Heinrich Brucæus estis lia profesoro. En la 9-a de majo 1593 li edziĝis al Maria, filino de Jan van Hout, nederlanda poeto kaj lingvisto.
3245 Jensch
3245 Jensch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj K. Kirsch elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon kaj inĝenieron Alfred Jensch (1912–2001), kreinto de optikaj instrumentoj kaj de planetarioj por la firmao Carl Zeiss.
Zoltán Ádok
Zoltán Ádok, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ádok Zoltán estis hungara aktoro, kantisto, baletisto. Lia persona nomo eksterlande estas Zoli, kiu estas la hungara karesnomo de Zoltán.
Zoltán Ádok naskiĝis la en Szeged.
Biografio
Zoltán Ádok maturiĝis en arta mezlernejo en Pécs en 1997, dum lernado li ricevis malgrandajn rolojn en Nacia Teatro (Szeged) kaj Nacia Teatro (Pécs), same en ties baletaj grupoj. Post la abituriento li ricevis baletajn rolojn, en la sekva jaro aktorajn rolojn en Operetoteatro (Budapeŝto), post kelkaj jaroj jam ankaŭ en eksterlando (Aŭstrio, Svislando, Germanio). Inter 2002-2007 li laboris nur eksterlande. En 2008 li aliĝis al Teatro Madách, krome li estis videbla en konata televizia programo. En la sekva jaro li ricevis jam filman rolon. En 2009 Ádok reprezentis lian nacion ĉe la Eŭrovido-Kantokonkurso. Li ricevis premion en 2010.
Yuman Jo
Yuman Jo (城 祐万, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Ŝipsonorilo
En la navigado oni antaŭe sonorigis la ŝipsonorigilon por indiki la nombron da "glasoj" favore al la vaĉoj. La sonorilo pendis apud 'glaso', sablohorloĝo kiu indikis ĉiun periodon de tridek minutoj. Ĉiun tridek minutan periodon oni sonorigis la sonorilon. Post ok fojoj, la vaĉo estis anstataŭata.
Ŝipsonoriloj ankoraŭ estas uzataj sur kelkaj pramoj por indiki ke ĝi preskaŭ foriras.
Estas tradicio por ĉe la elservigo de militŝipo transdoni la ŝipsonorilon al la baptintino.
Autun (stacidomo)
Autun estas franca stacidomo sur linio Étang - Santenay, situanta en Autun, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Étang - Santenay (via Autun) (761000).
Hindeŭropa pralingvo
Oni supozas, ke la hindeŭropa lingvaro evoluis de unu lingvo, kiu nomiĝas la hindeŭropa pralingvo (HIP). Oni kredas ĝin parolata en la kvara jarmilo a.K. en Centra Azio (laŭ la Kurgana hipotezo), aŭ eble jam dum la sepa jarmilo a.K. en Anatolio (laŭ la Anatolia hipotezo). Lingvistoj ĝenerale akceptas la ekziston de tia lingvo, kvankam oni ne interkonsentas pri multaj detaloj. Laŭ kelkaj lingvistoj, la hindeŭropa pralingvo devenas el la lingvofamilio de la nostratika lingvo.
Numeraloj
Oni ĝenerale rekonstruas la numeralojn kiel sekvas : Lehmann (1993, 252-255) kredis ke la numeraloj pli grandaj ol dek estis konstruitaj aparte de la dialektgrupoj kaj ke * unue signifis "granda nombro" anstataŭ specife "cent".
Ekzemplaj tekstoj
Eldonitaj ekzemplotekstojn en HIP:
Planlingvoj
Almenaŭ unu planlingvo enradikigas sin en la hindeŭropa pralingvo, tamen kun aldono de pli modernaj terminoj: temas pri sambahsa-mundialect.
Kantono Bletterans
La kantono de Bletterans (prononcu "Blet e rãn") estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝia ĉefurbo estas Bletterans.
Komunumoj
La kantono laŭ la nuna stato havas 58 komunumojn. El ili 20 apartenas al la arondismento Dole kaj 38 al la arondismento Lons-le-Saunier:
Komunumoj antaŭ 2015
La kantono de Bletterans enhavis 13 komunumojn :
Marioneta ŝtato
Marioneta aŭ pupa ŝtato signifas, ĝenerale ŝtato regata de registaron, kiun enpotencigis fremda lando, kiu regas, direktas tra tiu marioneta registaro, samkiel marioneton per fadenoj direktas homo.
Marioneta ŝtato estis ekz. Nubio (ĝis ĉirkaŭ 1000 a. K.), la romia provinco judeo kaj la Batava Respubliko.
Plimulton de la marionetaj ŝtatoj kreis la centraj potencoj dum la dua mondmilito:
Aliaj menciindaj laŭlonge de la historio povas esti:
Guarulhos
(oficiale Município de) estas municipo, estas universitata urbo kaj antaŭurbo de la urbego San-Paŭlo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Guarulhos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La Kornokriulo (Anhima cornuta) aperas en la blazonoj de Tietê kaj de Guarulhos, Brazilo.
Situo
Guarulhos situas de San-Paŭlo (urbo) je 17 km-oj.
Historio
Guarulhos fondiĝis en 1560 fare de pastro por defendi urbon San-Paŭlo. Komence de la 20-a jarcento la komunumo ricevis fervojon, kurenton kaj telefoncentralon. En 1940 biblioteko ekfunkciis. Tiutempe Guarulhos industriiĝis.
Klimato
Guarulhos havas subtropikan klimaton. La tutjara averaĝa temperaturo estas 19 C, sed dum la loka vintro kelkfoje estas frosto. Jare pluvas po 1470 mm.
Trafiko
Guarulhos havas internacian flughavenon.
Vahagn
Vahagno (aŭ Vahagan, armene: Վահագն ) estis dio adorita de antaŭ-kristanaj armenoj. Iom da tempo dum lia ekzisto, li formis triunuon kun Aramazd kaj Anahit. Vahagno estis identigita kun la greka dio Heraklo. La pastroj de Vahevahjan-templo, kiu postulis ke Vahagno estis sia propra prapatro, starigis statuon de la greka heroo en ilia rifuĝejo. En la armena traduko de la Biblio, "Heraklo adorita en Tiro estis renomita kiel "Vahagn".Kiam zoroastrismaj ideoj penetris Armenion, ĝenerale anstataŭante la diojn de la lando, ekzistis multe da vigleco en la kultado de Vahagno kaj Mitrao.
La raporto de Moseo de Ĥoreno pri malnovega kanto donas indicon pri lia naturo kaj origino: Antikva armena origino de la naskiĝokanto de Vahagno
Aliaj partoj de la kanto, kiuj perdiĝis, diris ke Vahagno batalis kaj konkeris drakojn, tial la titolo Viŝabakagh, "drakofaliginto". Li estis alvokita kiel dio de kuraĝo, poste identigita kiel Heraklo. Li ankaŭ estis sundio, rivalo de Baal-ŝamino kaj Miro.
Libějice
Libějice (Libejitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume sep kilometrojn sude de urbo Tábor. En ĉi tie vivis.
Ovoŝelo
Ovoŝelo, aŭ ovokonko, estas la ekstera durkovro de ovo kaj de kelkaj formoj de ovoj kun mildaj eksteraj kovroj. Ĝi estas formata el karbonato kaj fosfato de kalcio kaj magnezio.
Insektovoj
Insektoj kaj aliaj artropodoj demetas (ellasas) varion de stiloj kaj formoj de ovoj. Iuj ovoj havas gelatena aŭ haŭto-simila kovraĵoj, aliaj havas malmolajn ovoŝelojn. Molaj ovoŝeloj enhavas plejparte proteinon.
Fiŝoj, amfibioj kaj reptiliaj ovoj
Fiŝoj kaj amfibioj ĝenerale demetas ovojn, kiuj estas ĉirkaŭataj de eksterembrionaj membranoj, sed disvolvigas ŝelojn, nek molajn nek durajn, ĉirkaŭ tiuj membranoj.
Birdovoj
La birdovo havas fekundigitan (aŭ, en la kazo de kelkaj birdoj [kiaj kokinoj] eble nefekundigitaj) ovoĉelon (gameton, foje nomata ĝermo) situanta ĉe la ovoflava surfaco, ĉirkaŭata de la albumeno (aŭ ovoblanko). La albumeno siavice estas ĉirkaŭata de du ŝelmembranoj (interna kaj ekstera membranoj) kaj poste la ovoŝelo.
Guévaux
Guévaux estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ovoŝelo
Ovodento
Eloviĝantaj birdoj, amfibioj kaj ovodemetaj reptilioj havas ovodenton uzatan por malfermi elirejon en la malmola ovoŝelo.
Lago Szelkó
Lago Szelkó [selko] situas ĉe Nagyrét [nadjret], en la orienta parto de Hungario 10 kilometrojn sude de la urbo Nyíregyháza [njiredjhaza]. Ĝi estas 193 hektarojn granda.
Birdofaŭno
La lago kaj ĝia ĉirkaŭo estis ĝis la 19-a jarcento marĉoplena pejzaĝo riĉa en sovaĝbestoj, ĉefe akvobirdoj. Tion demonstras ankaŭ la birdomigrado, ja en niaj tempoj, printempe kaj aŭtune, en grandaj grupoj (200-500 ekzoj) traflugas la griza ansero (Anser anser), blankfrunta ansero (Anser albifrons), Fabansero (Anser fabalis), Vanelo (Vanellus vanellus), Nigravosta limozo (Limosa limosa). Post la drenado en la 20-a jarcento restis kelke da lagoj (la lagoj Nagy-Vadas [nadjvadaŝ], Nagy-Szik [nadjsik'], Szelkó [selko'J) pluraj intermitaj akvejoj, akvozaj jungokampoj en la regiono Császárszállás (ĉasarsallaŝ') priskribita ankaŭ de la hungara verkisto Gyula Krúdy (djula krudi). Dum la jaroj 1960-aj, ĉar elĉerpiĝis la agroj estiĝintaj per la drenado, sur la teritorio oni estigis relative grandajn (100-200-hektarajn) akvorezervujojn per la plivastigo de iamaj, respektive postrestantaj lagoj (la rezervejo ĉe Oláhrét [olaret'], la lago Szelkó).
La lago Szelkó, tiam plivastigita, pere de siaj donitajoj (abundaj nutraĵoj, glata bone survidebla bordo kun malabunda flaŭro) iĝis unu el la gravaj migradocentroj printempaj-aŭtunaj en Orient-Hungario. Ce la lago, ekde la jaro 1979 okazas sistema observado, kadre de sinkronaj observadoj, kiun plenumas membroj de la Loka Grupo de Hungara Ornitologia Asocio, en Nyíregyháza. Okaze de la printempa migrado, oni sukcesis pruvi la ĉeestadon de la sekvaj birdospecioj: grizvanga grebo (Podiceps griseigena) nestis sur la marĉejo sude de la akvorezervejo Oláhrét, granda kormorano (Phala crocorax carbo), kantocigno (Cygnus cygnus), muta cigno (Cygnus olor) estas regulaj printempaj gastoj, ruĝkola ansero (Branta ruficollis), ruĝkapa anaso (2 ekz-oj) (Netta rufina) sur la proksima lago Nagy-Vadas la 27-an de marto 1982, tufanaso (Aythya fuligula) estas regula printempa traflugulo. El inter la rabobirdoj ĉiujare dum 1-2 semajnoj estas observeblaj: fiŝaglo (Pandion haliaetus), blankvosta maraglo (Haliaetus albicilla). El la bordobirdoj: arĝenta pluvio (Pluvialis squatarola), kolumpluvio (Charadrius hiaticula), malhela tringo (Tringa erythopus) kaj griza tringo (Tringa nebularia) havas interesan prezentiĝon. Tiuj ĉi specioj estas regule observeblaj en ĉiu jaro. La lago grave rolas por iliaj someraj, somerfinaj vagadoj. Ekde junio ĝis septembro prezentiĝas meznombre 5-10 ralardeoj (Ardea ralloides), 10-15 malgrandaj egretardeoj (Egretta garzetta), 3-4 purpuraj ardeoj (Ardea purpurea), 5-6 malhelaj tringoj (Tringa erythropus), 10-15 grizaj tringoj (Tringa nebularia), 100-150 nigravostaj limozoj (Limosa limosa). Okaze de vagadoj prezentiĝas antaŭ niaj okuloj la specioj: granda egretardeo (Egretta alba) estas videbla ĉiusomere, nigra cikonio (Ciconia nigra) en la jaro 1981 (3 ekz-oj), plataleo (Platalea leucorodis) en la jaro 1981 (14 ekz-oj), Rustkalidro (Calidris ferruginea) en la jaro 1981 (8 ekz-oj), larĝbeka kalidro (Limicola (jlcinellus) en la jaro 1981 (2 ekz-oj), blankvanga ŝterno (Chlidonias hibrida) regule sin prezentas ĉiusomere, rabŝterno (Hydroprogne caspia) en la jaro 1980 (4 ekz-oj) kaj en julio de 1980 oni observis blankan pelikanon (Pelecanus oncrotalus).
La somerfina-aŭtuna migrado pligravas ĉefe per siaj kvantoj. Ĝis la ĉassezono averaĝe restadas ĉe la lago 5.000-10.000 anasoj, pliparte Platbekaj anasoj (Anas plnt/rirhrnchos). En la monatoj septembro kaj oktobro la nombro de la tranoktantaj Eskimokurloj (Numenius arquata) estas 30-40. Ĉe la aŭtuna vizaĝo de la lago Szelkó ofte vidiĝas la birdoj Galinago (Gallinago gallinago), Malgranda kalidro (Calidris minuta), Arĝenta pluvio (Pluvialis squataro/a). La lago Szelkó estas signifa ne nur kiel migradocentro, sed ankaü kiel nestadejo. En la jaro 1981 oni povis pruvi la sukcesan nestadon (kun 4 idoj) de unu paro de avoceto (Recurvirostro avosetta). Multe kontribuas al ilia nestado la malalta akvonivelo de la lago kaj la plinombriĝo de salvermoj (Artemia salina). Unu km oriente de la lago Szelkó, sur Rozsrét oni sukcesis pruvi la nestadon de la dua paro avoceta. Interesajo de ilia mestado estas, ke Ia avocetidojn ankoraŭ lanugokovratajn ni trovis en teritorio embarasata, ĉe la ĉeffluo n-ro 8, 100 metrojn de la aütoŝoseo n-ro 4 (vidu la signon X). Samokaze kun la nestado de la Avoceto ni observis ankaŭ Malgrandan pluvion (Charadrius dubius), laŭ kies sintenado (atako, ŝajnigo pri vunditeco) la nestado de tiu ĉi specio estas probabligebla ĉe la lago kaj ĝia ĉirkaŭo. Ce la najbara lago Nagy-Vadas alia individuo kun idoj estis observitaj. Baze de la donitaĵoj de la teritorio estas supozeblaj pluraj nestlokoj de la malgranda pluvio (Charadrius dubius). Bedaŭrinde ĉe la lago Szelkó aŭtune daŭras intensa ĉasado, kies eventuala ĉesigo kaj ekprotekto de la lago vere farus la lagon grava migradocentro de Hungario.
16986 Archivestef
16986 Archivestef estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Stephanie McLaughlin, arkivistinon ĉe la Universitato de Marilando. Ŝi laboris ambaŭe por la Nodo pri la Malgrandaj Korpoj de la Planetary Data System kaj por la projekto Deep Impact, kontribuinte al la surteraj testadoj de la sciencaj instrumentoj kaj la preparado de kompleta scienca arkivo.
Lino (mitologio)
Lino filo de Apolono kaj Urania estas la legenda inventinto de muziko kaj liriko. Li instruis Orfeon kaj Heraklon pri la citro, kaj Heraklo mortigis lin per tiu instrumento.
Tektono (genro)
La tektono aŭ tik-arbo (Tectona) estas genro de arboj el Sudorienta Azio. Ĝi apartenas al la familio de Lamiaceae (en pli malnovaj klasifikoj al Verbenaceae). Kelkfoje ĝi estas inkludita en la subfamilio de Prostantheroideae.
La ekonomie plej grava specio estas la granda tektono, kies ligno estas malmola, neputrema kaj tre utiligata por konstruado de ŝipoj, vagonoj, pordoj, fenestroj kaj mebloj.
Péter Vasvári
Péter Vasvári [vaŝvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vasvári Péter estas hungara grafikisto, (emblemisto). Péter Vasvári naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Vasvári post lernado li laboris en filma studio, baldaŭ li akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato. Li daŭris la lernadon en koncerna instituto en Suomio helpe de stipendio. Li specialiĝis pri emblemoj, ili estas sukcesaj en la tuta mondo. Li ricevis premiojn inter 1998-2018. Li havas edzinon, kiu naskis trifoje.
Stoke-on-Trent
Stoke-on-Trent  estas kaj urbego kaj unuara instanco en la angla regiono West Midlands.
La urbego daŭre estas plurcentra, estante formita kiel federacio de ses sendependaj urboj kaj multnombraj vilaĝoj en la frua 20-a jarcento. La setlejo de kiu la federacia urbo (ĝi ne estis urbo ĝis 1925) prenis ĝian nomon de Stoke-upon-Trent, kie la administrado kaj ĉefa fervoja stacidomo estis lokitaj. Post la kuniĝo, Hanley emerĝis kiel la ĉefa komerca centro en la urbo, malgraŭ la penoj de ĝia rivalo, Burslem. La tri aliaj vilaĝoj estas Tunstall, Longton kaj Fenton.
NGC 3438
NGC 3438 (aliaj indikoj — UGC 5988, MCG 2-28-25, ZWG 66.52, PGC 32638) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Blumakula arbarkolombo
La Blumakula arbarkolombo, Turtur afer, konata ankaŭ kiel Blumakula kolombo, estas mezgranda birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas kolombojn kaj turtojn ene de la genro de arbarkolomboj nome Turtur, iom simila al genro Streptopelia, sed kun pli longa vosto.
Ĝi estas abunda tra Afriko suden de Sahelo; ĝi estas parte en Orienta Afriko kaj foresta el suda Afriko.
Priskribo
Kiel la proksima parenco Blukapa arbarkolombo, temas pri grizecbruna kolombo kun helblueca kapo kaj ruĝaj bekoj kaj kruroj. La plej rimarkinda trajto estas kelkaj brile malhelbluaj makuletoj sur flugiloj kiuj videblas ripoze kaj estas tialo por la nomo.
Taksonomio
En 1760 la franca zoologo Mathurin Jacques Brisson inkludis priskribon de la Blumakula arbarkolombo en sia sesvoluma Ornithologie baze sur specimeno kolektita en Senegalo. Li uzis la francan nomon La tourterelle de Sénégal kaj la latinlingvan Turtur senegalensis. Kvankam Brisson stampis latinlingvajn nomojn, tiuj ne kongruas kun la dunoma sistemo kaj ne estas rekonata de la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo. Kiam en 1766 la sveda natursciencisto Carl Linnaeus ĝisdatigis sian Systema Naturae por la 12a eldono, li aldonis 240 speciojn kiuj estis iam priskribitaj de Brisson. Unu el tiuj estis la Blumakula arbarkolombo kiun li metis kun ĉiuj aliaj kolomboj en la genron Columba. Linnaeus inkludis mallongan priskribon, stampitan per la dunoma sistemo Columba afra kaj citis la verkon de Brisson. La specifa nomo afer estas latinlingva vorto por "Afriko". La specio estas nune metita en la genro Turtur kiu estis enkondukita en 1783 de la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert. La specio estas monotipa: ne estas subspecio agnoskita.
Darryl F. Zanuck
Darryl Francis ZANUCK (5a de Septembro, 1902 - 22a de Decembro, 1979) estis usona kina produktoro kaj studiestro; li dekomence kontribuis al historioj por filmoj eke en la mutkina epoko. Li ludis gravan rolon en la sistemo de studioj de Holivudo kiel unu el ties plej longdaŭraj survivantoj (ta daŭro de lia kariero estis rivala nur al tiu de Adolph Zukor). Li ricevis trifoje la Oskar-premion kiel produktoro de la Plej Bonkvalita Filmo, sed li estis respondeca pri multaj pliaj.
Meitingen
Meitingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marie-Henri Andoyer
En 1903 li ricevis katedron pri astronomio en la Fakultato pri Sciencoj de Parizo kaj iĝis ano de la Buroo pri longitudoj en 1910.
Li publikigis novajn trigonometriajn tabelojn kaj logaritmajn tabelojn kun 7 decimaloj.
Tápszentmiklós
Tápszentmiklós [TAPsentmikloŝ) estas vilaĝo en Hungario, en la subregiono Pannonhalma de departemento Győr-Moson-Sopron. Ĝi situas sur malebenaĵo laŭ traira flankovojo, la plej proksima urbo estas Pannonhalma. Tatabánya-Pápa fervojo ĉesis en 2007.
La komunumo apartenis al la eklezia grandbieno. En 1683 la turkoj, en 1945 la germanoj forbruligis la vilaĝon. En 1751 katolika preĝejo, en 1835 luterana preĝejo konstruiĝis.
Guess Who's Coming to Dinner
Guess Who's Coming to Dinner (anglalingve: "Divenu tiun, kiu venas al vespermanĝo") estas 1967-jara amkomedia-drama filmo de la reĝisoro Stanley Kramer. Aktoris en la filmo Spencer Tracy, Sidney Poitier, Katharine Hepburn, Katharine Houghton, kaj aliaj. La filmo rakontas pri juna blankulino (Houghton) kaj nigrula doktoro (Poitier), kiuj enamiĝas kaj fianĉiĝas. Tiel, la blankulino devas prezenti sian novan fianĉon al siaj altklasaj gepatroj (Hepburn kaj Tracy), kaj la ĉefa temo estas la reago de familio kaj amikoj pri durasa edzigo.
La filmo estis la lasta filmapero de Spencer Tracy, kiu mortis kelkajn monatojn antaŭ la ekmontriĝo de la filmo.
Amplepuis (stacidomo)
Amplepuis estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Amplepuis, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Coteau - St-Germain-au-Mont-d'Or (783000).
Guadalupe (Hispanio)
Guadalupe estas vilaĝa loĝloko de la Provinco Cáceres, Ekstremaduro en Hispanio. Ĝi situas en la regioneto de Las Villuercas kaj juĝa teritorio de Logrosán, kaj komence de la jaro 2013 havis 2004 loĝantojn. La plej proksimaj urboj laŭ ŝoseo estas Cañamero, Alía, Castilblanco, Logrosán kaj Navalvillar de Ibor.
La loko gravas pro fama monaĥejo dediĉata al skulptaĵo bildiganta la virgulinon Sankta Maria. Pro tio la vorto taŭgas kaj por la vilaĝo kaj por la monaĥejo kaj por tiu virgulino. Tiu virgulino kaj monaĥejo estas la plej gravaj en la regiono Ekstremaduro de kie elmigris multaj anoj al Hispanameriko kaj pro tio en multaj el tiuj landoj ekzistas loĝlokoj kaj sanktejoj de la sama nomo, ĉefe en Meksiko.
Geografio
La vilaĝo troviĝas sur montara tereno. Ĝi situantas je 135 km el Cáceres, provinca ĉefurbo, el 242 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo, el 30 km el Logrosán, plej proksima urbeto en la provinco Cáceres, kaj je 40 km el Castilblanco, plej proksima urbeto en la provinco Badajoz. Ĝi estas en tre aparta montara areo tute oriente de la regiono, en montareto nome Villuercas apartenanta al plej etenda montosistemo nome Montoj de Toledo. Fakte kaj kurioze, la plej grava katolika loko en la regiono Ekstremaduro por la katolika eklezio apartenas ne al Ekstremaduro sed al la arkidiocezo de Toledo.
Loko
La municipa teritorio havas la jenajn limojn:
Klimato
(*)Provizore
Guadalupe havas mediteranean klimaton de tipo Csa laŭ la klimata klasigo de Köppen.
Historio
La legendo parolas pri trovo de virgulina skulptaĵo fine de la 13-a jarcento aŭ komence de la 14-a jarcento farita de paŝtisto nome Gil Cordero, kiu estis serĉinta perditan bovinon. Oni supozas, ke tiu skulptaĵo estis iam en Romo kaj en Sevilo, ĝis kiam en 714, dum la islama invado, la skulptaĵo estis kaŝita ĉe la rivero Guadalupe, kiu ŝajne signifas "kaŝita rivero", kie restis ĝis ties malkaŝo. Laŭ legendo, la skulptaĵo estis farita de Sankta Luko kiu alportis ĝin al Konstantinopolo, de kie la papo Gregorio la 1-a mem estus alportinta ĝin al Romo kaj poste sendinta ĝin al Sevilo. Dum tiu marveturo la figuro estus savinta la ŝipon el ŝtormo kaj tiele alvenis jam al Sevilo kun famo de miraklofara. Je la alveno de la islamanoj komence de la 8a jarcento, la pastroj estus fuĝinta norden kaj kaŝinta la bildon ĉe la montara aparta rivero.
Tie oni konstruis ermiton, ĉirkaŭ kiu setlis la unuaj loĝantoj de Guadalupe. La unuaj historiaj novaĵoj estas terdonacoj al tiuj praloĝantoj faritaj de la reĝo Alfonso la 11-a en 1340, kiam Guadalupe dependis de la urbo Talavera de la Reina. En 1347 oni mencias la pranomon de la vilaĝo kiel Puebla de Santa María de Guadalupe. En 1349, la reĝo donas al la abato la titolon de Moŝto de la vilaĝo kio ekzistis ĝis 1820, kiam stariĝis la unua municipo. En 1833 ĝi iĝis parto de la provinco Cáceres.
Kuma (Ehime)
Kuma (japane : 久万町 Kuma-ĉō, ) estis urbeto situanta en la Kamiukena-distrikto de la Gubernio Ehime, Japanio.
Guadalupe (Hispanio)
Historio
En 1389 la monaĥejo estas sub la zorgo de monaĥoj hieronimanoj, ĝis 1835. Poste oni abandonis ĝin, kaj ĝi ruiniĝis, ĝis kiam en 1908 la franciskanoj ricevis la monaĥejon. Dum la Hispana enlanda milito la monaĥejo estis batalejo. Kaj la montara ĉirkaŭaĵo estis kutima rifuĝejo aŭ almenaŭ trapasejo de kontraŭfrankismaj gerilanoj fine de la 1940-aj jaroj.
Kuma (Ehime)
La Kuma estis kunfandita kun la vilaĝoj Mikaŭa, Omogo kaj Janadani, ĉiuj de Kamiukena-distrikto, por formi la novan urbon Kumakogen kaj ne plu ekzistas kiel sendependa municipo.
En 2003, la urbo havis ĉirkaŭ 7 043 loĝantojn kun denso de 42,71 homoj/ km². Ĝia surfaco estis 164,92 km².
Guadalupe (Hispanio)
Historio
En tiu vilaĝo filmiĝis en 1956 la El pequeño ruiseñor (La najtingaleto), nome la unua filmo de Joselito, fama tiama tre populara infankantisto.
Demografio
Guadalupe havigis la jenajn informojn pri loĝantaro ekde 1900:
Kiel videblas, la loĝantaro malaltiĝis ekde la 1960-aj jaroj, kiel en la tuta regiono pro elmigrado al Madrido kaj al aliaj industriaj regionoj en la nordo de Hispanio (Katalunio, Eŭskio) aŭ eksterlanden al Francio, Germanio, Svisio ktp. Tamen en la resto de la regiono la elmigrado iom ĉesis ĉirkaŭ la 1980-aj jaroj, sed ne en tiu ĉi loko, tro aparta de la ĉefaj komunikvojoj kaj produktivaj agrikulturaj areoj, eĉ kiam fine de la 20a jarcento aŭ komenco de la 21a la helpo de regionaj instancoj en formo de subvencioj, novaj loĝejoj, konstruo de novaj ŝoseoj ktp., klopodis bremsi la elfluon.
Ekonomio
Ĉefe turismo estas la plej grava resurso ĉar la loko allogas pro diferencaj kialoj, ĉefe religiaj, sed ankaŭ historiaj, kaj kiel monumento kaj kiel natura regioneto kerne de Las Villuercas. Tamen terkulturado estas la ĉefa ekonomia resurso de la tuta regiono rilate cerealoj, vitoj, olivoj kaj fruktoĝardenoj. Ankaŭ brutobredado gravas rilate ŝafoj, kaproj kaj porko.
Eduksistemo
La vilaĝo havas mezlernejon, nome IESO Las Villuercas. Ĝi havas ankaŭ bazlernejon, nome CEIP Reyes Católicos.
Sansistemo
Guadalupe estas ĉefurbo de sanareo ene de la sanzono de Cáceres. Pro tio, la municipo havas sancentron ĉe la strato Viña Mayor. En la sanareo de Guadalupe estas inkluditaj la najbaraj lokoj Alía kaj La Calera. Pri privataj sancentroj, en 2013 estis en la municipo klinik-konsultejoj de podologio, de fizioterapio kaj po du de dentokuracado. La municipo disponas el unusola apoteko, kiu kunordigas deĵorvicojn kun tiuj de Alía, Cañamero kaj Logrosán.
Kendice
Geografio
Kendice situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Košice-Prešov. La lasta urbo troviĝas je 8 km-oj.
Guadalupe (Hispanio)
Monumentoj
La grava Reĝa Monaĥejo de Nia Sinjorino de Guadalupe kiu estis de hieronimanoj (14-a jarcento), kun murego de fortikaĵo kaj markita stilo mudeĥaro, konstruita kun aldonaĵoj de gotiko, renesanco kaj baroko. La UNESCO inskribis la Monaĥejon de Guadalupe en la listo de la Monda Heredaĵo de UNESKO en 1993.
La vilaĝo
La Puebla, aŭ vilaĝo mem, enhavas historiajn lernejon, malsanulejon, preĝejojn, portikarojn kaj arkojn, tipan arkitekturon, fontanojn ktp. Inter ties monumentoj elstaras la jenaj:
Ĉirkaŭaĵoj
En ĉirkaŭaĵoj estas arkitekturaj farmoj, akvokondukejoj kaj ermitoj. Kelkaj rimarkindaj vidindaĵoj estas la jenaj:
Kulturaj entoj
La ĉefaj muzeoj de la vilaĝo estas posedaĵoj de la Monaĥejo de Guadalupe kaj kune ili kunformas la nomitajn Muzeoj de la Reĝa Monaĥejo de Sankta Maria de Guadalupe. Inter ili elstaras al Muzeo de Brodaĵoj, kun liturgiaj vestaĵoj de la 16a al 19a jarcento; la Muzeo de Miniaturitaj Libroj, kie oni montras librojn faritajn en la monaĥejo mem inter la 14a al 19a jarcento; kaj la Muzeo de Skulptaĵoj kaj Pentraĵoj, kiu enhavas verkojn de Goya, el Greco, Zurbarán, Hanequin de Bruselo kaj Egas Cueman, inter aliaj.
Kulturaj eventoj
Ekde la jaro 1929 oni celebras ĉiujare en Guadalupe la Jornadas de Solidaridad entre los Pueblos Hispanos (renkonto de solidareco inter hispanlingvaj popoloj), neoficiale konataj kiel Jornadas de la Hispanidad (renkonto pri hispaneco), organizitaj de la Reĝa Asocio de Kavaliroj de Sankta Maria de Guadalupe. Oni celebras ilin ĉirkaŭ la 12-a de Oktobro, Tago de la Hispaneco. Parto de la programo okazas en Guadalupe kaj parto en iu alia ekstremadura urbo ĉiujare elektita. Ĉiu kunvoko temas pri difinita afero rilata kun la ligoj inter Hispanio kaj Latinameriko kaj la sociaj defioj al kiuj ambaŭ etosoj frontas en la aktualo. Oni okazigas kunsidojn, prelegojn, ekspoziciojn de pentrarto kaj skulptarto, kuirartajn montrojn, foirojn de manfarado kaj muzikajn festivalojn. Ankaŭ oni organizas la disdonadon de la Premioj Guadalupe-Hispanidad, kiu omaĝas personojn kiuj elstaris en arto kaj en naturaj kaj sociaj sciencoj kiuj estis kontribuintaj al ekonomia kaj socia disvolvigo kaj al la reciproka interkoniĝo de la hispanlingvaj popoloj kaj al la projekciado de la hispana, ekstremadura kaj hispanamerika kulturoj. Tiuj renkontoj estis deklaritaj Festo de Turisma Intereso de Ekstremaduro.
Telford and Wrekin
Telford and Wrekin estas unuara instanco en la angla regiono West Midlands. Newport estas la dua plej granda loĝloko en la komunumaro Telford and Wrekin.
Gábor Gyöngyösi
GYÖNGYÖSI Gábor [djoendjoeŝi] estis rumanuja hungara dramaturgiisto, reĝisoro naskita en Satu Mare la 20-an de septembro 1935.
Kariero
Li estis dramaturgiisto, reĝisoro de la Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare en jaroj 1965–1984. Li translokiĝis Hungarujon en 1986 kaj tie laboris ĉe gazetoj.
Csongor István Nagy
Csongor István Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Csongor István estis hungara advokato, altlerneja instruisto.
Csongor István Nagy naskiĝis la en Cluj (Rumanio).
Biografio
Csongor István Nagy apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2003. En la sekvantaj jaroj li akiris sciencajn gradojn L.L.M. kaj S.J.D en Mez-Eŭropa Universitato, li plustudis en Roterdamo, Heidelberg kaj Novjorko, fine en 2009 li akiris Ph.D. en Universitato Loránd Eötvös. Ekde 2007 li instruas en la Scienca Universitato de Szeged, kie li estis katedrestro post 4 jaroj. Intertempe en 2008 li ankaŭ advokatiĝis kaj ekde la sama jaro li estas docento de Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li instruas ankaŭ en Transilvania Hungara Universitato Sapientia ekde 2013. Lia habilitiĝo okazis en 2014 en Universitato de Szeged. Krom la hungara li parolas angle, latine, germane, rumane. Li ricevis stipendiojn en la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj, tiutempe ankaŭ premiojn.
Kalitriko
Kalitriko (Callitriche) estas genro de unu aŭ plurjaraj herboj, akvoplantoj kun linioformaj, subakvaj folioj kaj ofte plue kun rozete aranĝitaj flosfolioj kaj kun reduktitaj floroj. Antaŭe oni klasigis ĝin kiel unusolan genron de familio kaltrikacoj, sed depost la reorganizado de la plantagacoj oni lokigas ĝin en tiu familio.
Homofobio
Homofobio (aŭ kelkfoje gejfobio) povas difiniĝi kiel timego kaj senracia kontraŭeco rilate samseksemon kaj gejojn, lesbaninojn, ambaŭseksemulojn kaj transseksulojn (GLAT), bazitaj sur antaŭjuĝoj aŭ diskriminacioj kaj simila al rasismo, ksenofobio, kontraŭjudismo kaj seksismo.
Per tiu termino "homofobio", do, oni substrekas ĝeneralan kunaĵon de sentoj, pensoj kaj sintenoj kontraŭaj al samseksemo kaj al personoj diverse seksorientitaj.
Tiu ĝenerala difino, tamen, entenas kaj ekscitas, laŭ interesitoj pri tiu nocio, malsamajn reagojn foje kontraŭajn inter si.
Difinoj
La diversaj difinoj proponitaj pri homofobio povas esti sintezitaj laŭ tri precipaj perspektivoj: "antaŭjuĝa" difino, "diskriminacia" difino, "psikopatologia" difino : Malsame de la unuaj du difinoj, homofobio de specifa fobio ne estus frukto de konscia negativa juĝo kontraŭ la samseksemo kaj aliaj nekomunaj formoj de seksemo, sed rezulto de neracia dinamismo ligita al la personaj vivtravivaĵoj de la oponanto. Tiu difino, kvankam pli parenca kun la origina signifo de la vorto, ĝis nun ne estas subtenata de faka literaturo sufiĉa por ĝin enirigi en la porpsikodiagnozaj manlibroj.
Masatada Ishii
Masatada Ishii (石井 正忠, n. ) estas japana futbalisto.
Homofobio
Difinoj
Tiu difino kolizias - laŭ prisocie spertuloj - kun la nemalvasta rifuzo de samseksemo kaj ĝiaj publikaj ekzaltadoj, ekzemple. Ĉu ĉiuj psike - kaj des pli nekonscie - malsanaj tiuj kiun pro moralaj, aŭ religiaj aŭ sociaj, motivoj rifuzas kaj kondamnas samseksemon kaj engaĝiĝas defendi - respektante leĝojn - el ĝi siajn protektitojn?
Masatada Ishii
Li futbalis ĉe NTT Kanto, Kashima Antlers kaj Avispa Fukuoka.
Homofobio
Etimologio
Homofobio devenas de grekaj homos (samo) kaj fobos (timo). Litere, tio signifas "timo pri la samo", tamen la ĉi tie "homos"estas uzata rilate samseksemon. La termino estas neologismo kreita de la klinika psikologo George Weinberg.
Iam uzatis ankaŭ la termino homoerotofobio
Karakterizo
Taksita kiel "timo fobia kaj neracia", homofobio ne estas enmetita en iun ajn psikologia manlibro pritaktanta psikologian diagnozistikon, kaj do eratas pensi ke ĝi estus kuracebla fobio, same kiel male la nomo ŝajnas supozigi. Homofobio ne estas ligita al politika kredo aŭ al kultura nivelo, sed prefere al ekvilibra nivelo de unuopulo. Estis, fakte, konstatite ke inklinas al homofobio "aŭtoritatemaj uloj", rigidaj kaj malcertaj, kiuj sin sentas minacataj de la "neegalulo al ili" (kompreneble, ne nur samseksema). Gravaj niveloj de homofobio estis notitaj ankaŭ en personoj luktantaj kontraŭ latentan kaj subpremitan samseksememon.
Laŭ tiu senco homofobio povas trovi nutron kaj precipe leĝigon el ideologiaj, religiaj aŭ politikaj kondamnoj.
En homofobio eblas inkluzivi ankaŭ timon pri propra samseksemo aŭ aliaj nekomunaj seksemoj, kaj aparte timon juĝiĝi samseksema, kun konsekvencaj sintenoj celantaj eviti, ekzemple, samseksemulojn kaj la situaciojn al ili asociitajn.
Ekstreme, homofobio povas esti emo justigi aŭ ekskuzi perfortaĵon aŭ diskriminaciojn, flankenmeton kaj persekuton kontraŭ personoj pro iliaj realaj kaj supozitaj samseksemo aŭ ambaŭseksemo ktp.
Timo konsideriĝi samseksema
Eble homofobio interplektiĝas kun la timo aspekti samseksema kaj nenormoseksema. Tiu timo, diras Erich Fromm kaj aliaj psikologoj, pli oftas en viroj ol en virinoj ĉar, laŭ la preskaŭ onia kulturo pri samseksemo, masklo estus konsiderita "virineculo", kaj mem sin sentas malhonore markita kaj humiligita ene de la grupo kaj en la reganta seksisma sinteno. Oni, male, malhonorigas virineculon kaj plejestimas masklaĉon.
La timo esti konsiderita samseksema regas la mensojn de la "normalaj heteroseksuloj" (aliseksemulo) ĉar ĝuste tia teruro konstituas la menson de la "normala aliseksulo". Estas ĝuste tiu teruro por la "abomenindaj" samseksemaj pasioj, produktita kaj fortigita de la "socio", la fonto de homofobio. Sen tiu teruro homofobio ne ekzistas. Homofobio kunportas ne nur la timon antaŭ tiuj kiuj estas malestime konsideritaj, se ankaŭ la timon esti konsiderita "egala al...", kaj do pelas kaŝi sian staton rilate seksemon.
Sed tiu teorio trovas reziston ĉe nemalmultaj psikologoj kaj scienculoj pri moralo, laŭ kiu estas vere ke la timo aspekti sekse perversule povas generi homofobion, sed la lasta de tiuj timoj havas sian fonton en normoj moralaj kaj sociaj komune akceptitaj.