cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albert Simon
Albert Simon [ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simon Albert estis hungara dirigento, muzikhistoriisto, altlerneja instruisto. Albert Simon naskiĝis la en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Albert Simon akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1952. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Viski, János Ferencsik kaj László Somogyi (dirigento). Jam dum la studentaj jaroj li estis dirigento de pluraj simfoniaj orkestroj. Post la diplomo li plustudis en Bukareŝto, poste li estis dirigento de Hungara Ŝtata Koncertorkestro. Inter 1953–1955 li dirigentis en Nacia Teatro (Szeged), inter 1955-1959 en Budapeŝta Ŝtata Operejo, inter 1959 kaj 1969 en Filharmonia Orkestro. En 1962 li ricevis instruojn en Londono de Otto Klemperer. Ekde 1969 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, ekde 1980 ankaŭ 3 jarojn en konservatorio de Parizo. Li multe okupiĝis pri verkoj de Béla Bartók, li estis aŭdebla en la Hungara Radio. Li ricevis premiojn inter 1986-1996.
Slapy (apartigilo)
Nomo Slapy povas marki:
Starovičky
Starovičky (Klein Steurowitz) estas municipo troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav proksimume 5 km sudoriente de Hustopeče. Vivas ĉi tie.
Historio
Starovičky verŝajne fondis loĝantoj el proksima Starovice, pri kio eblas juĝi el ĝia nomo. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.
Dum liberigado de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1945 la 16-an de aprilo okazis proksime de la municipo batalo de rusa tanko kontraŭ kvarobla superforto. La rusa T-34 neniigis tri malamikajn tankojn kaj unu kanonon. En la batalon poste aktiviĝis alfortoj el ambaŭ flankoj. Post eble 30-minuta batalo germanoj retiriĝis al Hustopeče.
Shinichi Morishita
Shinichi Morishita (japane 森下 申一, n. 28-an de decembro 1960) estas japana futbalisto. Li de 1985 ĝis 1991 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Márok
Márok estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Pécs-Mohács. Villány troviĝas 6, Bóly 13, Beremend 14, Siklós 20, Mohács 23, Harkány 26, Pécs 40 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungaroj keltoj kaj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1328 laŭ tiama ortografio "Morouth". Post la mezepoko la loĝantaro rifuĝis pro la turkoj. Baldaŭe laŭvice serboj kaj germanoj alvenis. En 1857 la fervojo atingis la komunumon. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj de Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.
Jean-Pierre Rosnay
Jean-Pierre Rosnay, naskiĝis la en Liono kaj mortis la  en Parizo, estis franca dudekjarcenta poeto kaj verkisto. Persiste luktanta por "fari poezion kontaĝa kaj neevitebla", lia nomo fariĝis nedisigebla de la "Klubo de poetoj" (Club des poètes) en Parizo. Liajn franclingvajn programojn en la nacia radio kaj televido li ĉiam ceremonie komencis per la vortoj "bonan vesperon, amikoj, bonan vesperon!", kio iĝis lia tipa rekonilo.
Falck
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Falckois.
Birkenes
Birkenes estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Aust-Agder. Fine de en la komunumo vivis.
13389 Stacey
13389 Stacey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo John V. McClusky elde Fair Oaks Ranch (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stacey Ward McClusky, edzino de la malkovrinto.
Rogoźno
Rogoźno estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Rogoźno en distrikto Obornicki.
Allentown
Allentown estas la nomo de pluraj lokoj en Usono :
Chaucenne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
NGC 774
NGC 774 (aliaj indikoj — PGC 7536, UGC 1469, MCG 2-6-8, ZWG 438.10) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Interkontinenta balistika misilo
Aktuale, nur tri landoj havas sistemojn de interkontinentaj balistikaj misiloj: nome Usono, Rusio kaj Ĉinio. Francio disponas de IRBM de tre longa atingopovo kaj estas finigante la disvolvigon de ICBM de submara lanĉo. Barato siaflanke ankaŭ troviĝas inter la ŝtatoj kiuj disponas el finaj statoj de disvolvigo de propra ICBM. Laŭ la misilaj pruvoj faritaj ĝis nun, oni supozas ke ankaŭ Nord-Koreio havas programon de disvolvigo kaj esplorado de tiuj armoj relative antaŭenira, kaj oni spekulativs ke ĝi povus realigi tuj trejnadon per prototipo de longa atingopovo kaj atomenhava kapablo. Ĝenerale, ĉiu ajn lando kapabla meti aparaton en la spaco povus disvolvigi ICBM post mallonga tempoperiodo.
National Industrial Recovery Act
La National Industrial Recovery Act (NIRA) (Reaktivigo de la Nacia Industrio) estis leĝo, akceptita la 16-an de junio 1933, kiel parto de la New Deal-programo de la prezidento Franklin Delano Roosevelt. Ĝi celis reguligi la negocajn agadojn en intereso de la ŝtato, publiko (apogo de prezoj, instigo por krei novajn laborlokojn ktp.). La partorpenantaj firmaoj rajtis uzis simbolon de Blua Aglo sur siaj produktoj.
La ŝtato apogis laborojn por la publiko (vojoj, kanaloj ktp.). La supera kortumo de Usono malvalidigis la leĝon 27-an de majo, 1935.
Allentown (Pensilvanio)
Alentaŭno estas usona urbo lokita ĉe la rivero Lehigh en la orienta parto de la ŝtato Pensilvanio. Ĝi situas norde de Filadelfio.
La tria plej granda urbo en Pensilvanio, Allentown havas loĝantojn laŭ la oficiala censo de 2000.
4553 Doncampbell
4553 Doncampbell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 15-an de septembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan profesoron pri astronomio Donald B. Campbell.
CeBIT
La CeBIT - akronimo de la germana formala nomo Centrum für Büroautomation, Informationstechnologie und Telekommunikation ("centro de oficeja aŭtomatigo, informa teknologio kaj telekomunikado"), origine Centrum der Büro- und Informationstechnik ("centro de oficeja kaj informa teknologio") - estas la tutmonde plej granda foiro pri informa teknologio. Ĝi okazas ĉiujare kadre de la unuaj tri monatoj en la urbo Hanovro de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. La foirejo, origine konstruita por la hanovra foiro, industria foiro same tutmonde signifa, estas laŭ areo la tutmonde plej granda ekspoziciejo. En ĝi ankaŭ okazis la Internacia ekspozicio de 2000, kiu penis prezenti laŭeble multajn mondajn kulturojn komence de la tria jarmilo.
Giacomo Bianchini
Giacomo (Jakobo) BIANCHINI (n. la 12-an de marto 1875 en Carbona, parto de la komunumo San Vito al Tagliamento PN, m. en 1954 en Cimpello di Pordenone) estis pastro, frua itala esperantisto kaj membro de la Lingva Komitato kaj de la Akademio de Esperanto.
Vivo
La unua el 12 gefiloj de malriĉa familio, Bianchini povis viziti lernejon en Galleriano, parto de la komunumo Lestizza, ĉe emerita profesoro de la seminario de Udine danke al pastro de apuda vilaĝo, Gabriele Fioritto, kiu disponigis al lia familio ioman monsumon ĉiujare. Li daŭrigis sian studadon en tiu seminario kaj poste en tiu de Portogruaro, en kiu li estis ordinita pastro la 3-an de aŭgusto 1903.
Li pasigis sian tutan vivon en la itala regiono Friulo, praktikante la pastran servadon dum 50 jaroj en diversaj urboj, inter kiuj Visinale, parto de Pasiano di Pordenone, San Quirino, Fontanafredda, Meduno, Navarons, parto de Meduno, Pradis di Sotto, parto de Clauzetto kaj fine, ekde 1927 ĝis sia morto, en Cimpello.
Granda studulo, li tre bone regis la latinan sed ankaŭ aliajn lingvojn: la hispana, la germana, la franca.
San Mango d'Aquino
San Mango d'Aquino estas komunumo de Italio.
Giacomo Bianchini
Vivo
Pastro Bianchini interesiĝis ankaŭ pri scienco, specife pri speleologio. Dum sia restado en Pradis di Sotto li esploris la apudajn grotojn, komprenante ilian gravecon. Unu el ili fariĝis elvokiva kapelo en kiu, je Kristnasko, oni celebras la noktomezan Meson. En proksima abismo oni starigis grandan bronzan krucon: multajn jarojn poste oni dediĉis tiun lokon al li. Unu groto nomiĝas "Orride di Don Bianchini"
Lia tombo estas en la centro de la tombejo de Cimpello.
Stacio Ōtani
Stacio Ōtani (japane: 大谷駅 [Ootani-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:
Giacomo Bianchini
Esperanta agado
Bianchini esperantiĝis en 1904 kaj redaktis sian unuan artikolon en friula ĵurnalo "Il Crociato" la 5-an de aŭgusto 1905. Li renkontis Zamenhof en 1908 en Vieno.
Li reprezentis italajn esperantistojn en la Universalaj Esperanto-kongresoj (UK). Li aranĝis prelegojn, kursojn de Esperanto por laborantoj, gejunuloj kaj ankaŭ por la migrontoj, opiniante, ke ĉi tiu lingvo povis utili al ili eksterlande. Li verkis artikolojn pri Esperanto por la dioceza semajnaĵo kaj kreis Esperanto-grupon. Novembre de 1910 li estis en Bolonjo kie, kun la konsento de ĉefepiskopo Giacomo Della Chiesa, estonta papo Benedikto la 15-a, li okazigis prelegojn kaj kursojn kun sufiĉe da sukceso. En 1910 li estis elektita membro de la tiama Internacia Lingva Komitato kaj en 1951 membro de la Akademio de Esperanto. En 1912 li kunfondis la Italan Katedron de Esperanto kaj sukcesis varbi alian friulanon, Antonio Paolet de San Vito al Tagliamento, kiu ne multe poste fariĝis la unua itala eldonisto de libroj kaj revuoj en Esperanto. Kune kun li Bianchini fondis en 1913 la italan revuon "L’Esperanto", daŭre eldonata. En oktobro 1913 li partoprenis en Romo en la kongreso de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE), kies ĝenerala sekretario li fariĝis.
Verkoj
Bianchini verkis en aŭ pri Esperanto
En Encicklopedio de Esperanto (reordigita)
Giacomo Bianchini (Jakobo), italo, pastro en Friuli, naskiĝis la 12-an de marto 1875 en San Vito al Tagliamento. Pastriĝis la 2/08/1903 en Portogruaro. Esperantiĝis en 1905. Li estis pastro de Pradis di Sotto de 1921 ĝis 1927. Tie groto havas lian nomon.
Verkoj: Hebrea kalendaro, 1906; du E-lernolibroj italaj, 1913; lernolibro de itala lingvo 1913; tiu de latina lingvo, 1914-15; (ambaŭ por E-istoj); prop. broŝuro. Kunlaboris je Espero Katolika. L.K.
Kleinlangheim
Kleinlangheim estas merkata komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ouderkerk
Ouderkerk estas municipo en la nederlanda provinco Sud-Holando (Zuid-Holland). Ĝi ekestis la 1-an de januaro 1985 per kunligo de pluraj antaŭe memstaraj municipoj. La municipo konsistas el la loĝlokoj Gouderak, Lageweg, Ouderkerk aan den IJssel kaj IJssellaan, kiuj ĉiuj situas laŭ la rivero Hollandse IJssel, parto de la delto de la riverego Rejno antaŭ enfluo en la Nordan Maron. La 1-an de januaro 2015 laŭ administra reformo al la municipo aldoniĝu la najbaraj loĝlokoj Nederlek, Vlist, Bergambacht kaj Schoonhoven, kiuj ĝis tiam estas memstaraj municipoj. En Ouderkerk naskiĝis interalie la futbalisto Stefan de Vrij.
Ilvesheim
Ilvesheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj situas tuj nordoriente de la urbo Mannheim. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rudnik nad Sanem
Rudnik nad Sanem estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Rudnik nad Sanem en distrikto Niżański.
Arrasate
Mondragón (eŭske Arrasate) estas urbo en la provinco Gipusko en la hispana Eŭskio. Mondragón havis en 2001 23.151 loĝantojn.
Dubové (distrikto Turčianske Teplice)
Dubové (hungare Turóctölgyes [turOctoldjeŝ], germane Daun) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Dubové situas laŭ traira flankovojo. Turčianske Teplice troviĝas je 5, Martin je 30 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1262 en formo "Doba". En 1715 oni komputis tie 33 familiojn. En 1739 bierofarejo ekfunkciis. En 1785 547 vilaĝanoj loĝis en 79 domoj, en 1828 498 vilaĝanoj loĝis en 96 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Dubovó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turóctölgyes 943 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 1-a mondmilito multaj migris al Ameriko. En 1923 pro incendio 86 domoj cindriĝis. En 2001 vivis en Dubové 762 homoj, (754 slovakoj).
Lirika tragedio
La lirika tragedio aŭ muzika tragedio estas specife franca operoĝenro de la malfrua 17-a kaj 18-a jarcentoj.
Kiel inventinto de la lirika tragedio oni povas rigardi Jean-Baptiste Lully, kiu evoluigis ĉi tiun formon en la 1670-aj jaroj kune kun sia libretisto Philippe Quinault tiel, ke ĝi sin konservis esence ĝis malfrue en la 18-a jarcento. Ĝi fontis el eroj de la ballet-de-cour, de la pastoralo kaj de la maŝinteatro. La prezentado de lirika tragedio estis spektaklo, al kiu partoprenis multaj artoj: krom la muziko kaj la poezio tiuj estis la baleto, la kostumoj, la scenaranĝoj.
La verko estas strukturita en muzika uverturo, prologo kaj kvin aktoj. Kiel uverturo Lully establis la formon nomitan franca, kiu konsistas el rapida mezparto enkadrigita per gravaj-solenaj partoj kun punktitaj ritmoj. La prologo laŭdas la regantan reĝon, kaj okazas ofte aludoj pri la aktuala politiko.
Fine de la 18-a jarcento la lirika tragedio cedis al la pli graviĝanta franca komika opero; ĝin sukcedis la serioza opero den la granda opero. Jules Massenet denove uzis la ĝenronomon dum la jarccentoŝanĝo al la 20-a jarcento por siaj trakomponitaj operoj.
Blankavanga pirolo
La Blankavanga pirolo aŭ Filipina pirolo (Pyrrhula leucogenis) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de piroloj kiuj estas fortikaj paserinaj birdoj kun diketaj bekoj kaj maskloj kun oranĝaj aŭ ruĝaj brustoj.
Aspekto
Temas pri ĝenerale malhelbruna specio pli hela en subaj partoj, kun pli nigrecaj flugiloj (sen flugilstrio) kaj forkoforma vosto. La pugo estas blanka kaj same blanka estas la vango sub nigra kapareo de mentono, masko, krono kaj nuko. Tiu rimarkinda karaktero nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie leucogenis estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive “blanka” kaj “vango”.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas kiel endemio nur en Filipinoj pli precize ĉe la insuloj de Luzono kaj de Mindanao. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.
Subspecioj
Laŭ Alan P. Peterson ekzistas du subspecioj :
George Carlin
George Denis Patrick Carlin (Novjorko, — Santa Monica, ) estis humuristo, elstara komediisto, aktoro kaj verkisto de Usono, kiu kvinfoje gajnis la premion Grammy. Influema, kun Lenny Bruce, je societa kritiko-humuro, lia plej polemika verko nomiĝis "Sep vortoj kiujn oni ne povas diri en Televido", kiu kaŭzis al li, dum la 1970-aj jaroj, multajn jurajn problemojn.
Zátaví
Zátaví estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kestřany, kiu troviĝis en distrikto Písek. Ĝi troviĝas sur maldekstra bordo de rivero Otava proksime de ties kunfluejo kun rivero Blanice. Estas ĉi tie registritaj 311 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zátaví estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,18 km².
Historio
La unua skribbmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1332.
Germana aŭtovojo A37
La germana aŭtovojo A37 (germane Autobahn 37, mallonge A37, aŭ formale Bundesautobahn 37, mallonge BAB 37) estas aŭtovojo en la federacia lando Malsupra Saksio de nordokcidenta Germanio, el kiu la suda parto formale havas la statuson de federacia vojo (B3). La vojo lonĝas nur 14 kilometrojn, inter la komunumo Burgdorf (Hanovro) kaj Sehnde, kaj fakte estas urba aŭtovojo en Hanovro. Ĝi tamen interregione gravas precipe dufoje en ĉiu jaro, kiam en Hanovro okazas la hanovra foiro, la tutmonde plej granda industria forio, kaj la foiro CeBIT pri informa teknologio. La trafiko rilate al tiuj du foiroj tiom fortas, ke matene tiam la kompleta aŭtovojo funkcias nur unudirekte al la foirejo kaj vespere nur unudirekte de ĝi. Per du aŭtovojaj kruciĝoj la vojo estas konektita al la nord-suda germana aŭtovojo A7, kaj per plia aŭtovojaj kruciĝo al la okcident-orienta germana aŭtovojo A2.
Stacio Ōtani (Ŭakajama)
Stacio Ōtani (japane: 大谷駅 [Ootani-eki], angle: Ōtani Station) estas fervoja stacio en Kacuragi, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
Kiraso
Kirasoj estis la partoj de armaĵoj kiuj kovris bruston kaj dorson.
Kiraso devenas de la franca cuirasse, litere ledaĵo, kiu nur poste signifis ankaŭ metalajn ŝirmilojn. Laŭ Francisko Azorín kiraso estas ''Metala, foje leda armaĵo ŝirmanta la bruston k. la dorson, ofte arte prilaborita. Armaĵo, protektilo de io. Li indikas etimologion el la latina coratia, el corium'' (ledo).
Kirasisto, estis membro de peza kavalerio, ekipita per pafarmiloj kaj malvarmaj armiloj kaj armilaro, de kies ĉefa parto, ambaŭflanka kiraso, derivigis la kirasistoj sian nomon.
Ĝoser
Neĉerĥet - Ĝeser, aŭ la plej komuna Ĝoser estis la dua faraono de la 3a dinastio kaj de la Malnova imperio de Egiptio. Li regis ekde la jaro 2665 ĝis 2645 a. K.En la enskriboj de lia epoko, la nomo aperas kiel Neĉerĥet (nṯr ẖt), tio es "dia korpo". En postaj dokumentoj, dum la Nova Imperio, oni nomis lin Ĝeser (ḏsr) «Sublima», rakontanta okazintaĵojn de lia regado kaj la konstruadon de la piramido kiu portas lian nomon (piramido de Ĝoser). Konfirmante tiel ke Neĉerĥet kaj Ĝeser aŭ Ĝoser etas la sama persono. Kiel la reĝino Nemaathapi, edzino de Ĥaseĥemuj, lasta reĝo de la dua dinastio, aperas kun la titolo "Patrino de la Reĝo", kelkaj aŭtoroj asertas ke ŝi estis la patrino e Ĝeser kaj ke Ĥaseĥemuj estus lia patro. Eble li estis la plej juna frato de Sanaĥt, aŭ sia filo (laŭ von Beckerath kaj Nicolas Grimal). Laŭ W. Helck, Ĝoser estis bofilo de Ĥaseĥemuj per la geedziĝo kun Hetephernebti.
Tri damoj estas konataj dum lia regado: Hetephernebti, Inetkaues kaj alia tria, kies nomo perdiĝis, kiu eble estis Nimaethap. La unua povis esti lia edzino. Luax W. Helck, Ĝosr estis bofilo de Ĥaseĥemuj per geedziĝo kun Hetephernebti. La rilatoj inter Ĝoser kaj lia sukcedinto, Seĥemĥet Ĝeser Teti, estas nekonata.
Politikaj aktivecoj
Komence de lia regado, li loĝis en Abidozo, kie li ekstarigis sian tombon, en Bet Ĥalaf. Tamen, io poste li translokigis sian loĝejon al la proksima Memfiso, la landa ĉefurbo.
Tiu ĉi faraono ordonis realigi plurajn ekspediciojn al Sinajo, pro kiuj la nomadaj triboj estis subpremitaj, por ekspluati la valorajn mineralojn de la regiono, kiaj turkiso kaj kupro. Ankaŭ estis strategie grava kiel konekto inter Azio kaj la valo de Nilo. Eble li fiksis la sudan landlimon de la reĝlando en Elefantina, kune al la unua akvofalo de Nilo.
La unua monumenta piramido
Fama pro la mendo al sia veziro, Imhotepo, konstruigi la komplekson de piramidoj de Sakkara, konsiderata la unua granda monumenta komplekso surŝtona de Egiptio kaj ankaŭ de la mondo.
3757 Anagolajo
3757 Anagolajo estas tre malgranda, meze hela terrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝoser
La unua monumenta piramido
Pro la majesteco kaj grandeco de la konstruaĵoj dum lia regado, precipe la piramido de Sakkara, kelkaj erudiciuloj defendas la teorion ke Ĝoser minimume regis 29 jarojn.
3757 Anagolajo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Anagolay, diino pri la perditaj aĵoj en la antikva tagaloga mitologio.
Ĝia orbito tanĝas tiun de Tero kaj krucas tiun de Marso: ĝi estas terrenkontra kaj marsrenkonta asteroido. Pro ĝia perihelio de 1.017 astronomia unuo, ĝi estas ĉu amora ĉu apolona asteroido.
Malgraŭ ĝia malgrandeco (0,4 km) ĝi estas potence danĝera asteroido:
Centra provinco de Kenjo
La centra provinco (svahile Mkoa wa Kati, angle Central Province) estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 13 236 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2007 ĝi havis 4 145 000 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de 313 homoj po kvadrata kilometro. Administra centro estis la urbo Nyeri. La provinco plu dividiĝis je sep distriktoj.
Kiel la nomo indikas, la areo de la eksa provinco situis en la centro de la lando, norde de la nacia ĉefurbo Najrobio. La averaĝaj temperaturoj pro la pli alta situo iom pli malvarmas ol en aliaj partoj de la lando. La teritorio de la antaŭa centra provinco estis kaj plu estas signifa kafokultiva regiono.
Anna Löhn-Siegel
Maria Anna LÖHN-SIEGEL (naskiĝinta la en Naundorf, mortinta la  en Dresdeno) estis germana aktorino, feminisma aktivistino kaj verkistino.
Vivo
Estante filino de protestantisma pastoro ŝi profitis de profunda edukado. La 15 jaraĝa jam verkis dramon el eroj de la Agamemno-dramo de Esĥilo kun la titolo Odysseus auf Ogygia. Ŝia inkliniĝo je drama poezio igis ŝin iĝi aktorino. Sur diversaj scenejoj ŝi aktoris kaj deĵoris dum pli ol 21 jaroj en Dresdeno ĉe Dresdener Hofbühne. En 1872 ŝi edziniĝis al la longjara literatura amiko kaj ĉefredaktisto de "Dresdener Konstitutionelle Zeitung" Franz Siegel, kies gazeton ŝi estis subteninta jam antaŭe dum jardeko. Tiam ŝi ekmalaktoris. Pro frua morto de li en 1877 tre feliĉa geedzeco finiĝis. Poste ŝi engaĝiĝis poezie kaj intelektuale kaj ĉe porvirina klerigsocieto "Erster Dresdener Frauenbildungsverein" kiun ŝi kunfondis en 1870 kaj reklamis ĝismorte. Ŝin konis ankaŭ Emil Palleske.
Fonto
Pataky, Sophie: Lexikon deutscher Frauen der Feder Bd. 1. Berlin, 1898., p. 517-518, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Villemus
(jen france, okcitane Vilamurs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Rafah
La urbo mondkonatiĝis pro militistaraj agadoj de la israela armeo en majo de 2004. La loko estis/estas uzata por kontrabando de armiloj kaj aliaj produktoj. Sub la demarkacia linio estas elkonstruitaj sekretaj tuneloj, kiujn dum la militistara operacio ĉielarko, la israela armeo malkovris kaj detruis.
La limtrapasejon kontrolas ankaŭ israela armeo, eŭropaj fortoj, soldatoj de prezidento Maĥmud Abbas (FATAH) kaj tiel oni ne permesis en decembro de 2006 enveturon de Ismail Hanije kun kolektita 35 milionoj da usonaj dolaroj. Tiam okazis eĉ atenco kontraŭ Hanije, kio kaŭzis batalojn inter la konkurantaj politikaj fortoj.
Kosma roko
Kosma roko estas ĝenro de rokenrolo, unue difinanta la muzikon ludatan de grupoj, plejparte anglaj, de progresiva roko kaj psikedela roko ekde la 60-aj jaroj (ekz. Hawkwind, Gong, Pink Floyd ), kaj karakterizata de longaj instrumentaj muzikaĵoj, dominataj de elektronika orgeno, de sinteziloj kaj de psikidelaj elektraj gitaroj, kun tekstoj inspiriĝantaj de sciencfikcio kaj kosmo, ofte flustrataj sur la muziko.
Deveno
Ekde la 50-aj jaroj, la kosmo iĝas ofta temo en rokenrolo kaj inspiras la uzadon de novaj sonoj kaj sonefektoj. La unua ekzemplo de kosma roko estas la konceptalbumo eldonita en 1959 de la angla muzikproduktisto kaj verkisto Joe Meek titolata I hear a new world (eo: "Mi aŭdas novan mondon"). Ĉi-tiu albumo inspiriĝas pri la kosmokonkuro kaj temas pri renkontiĝo inter homo kaj eksterterano. La kosma roko emerĝas fine de la 60-aj jaroj en Anglio, kunigita kun la tiamaj progresiva roko kaj psikedela roko, kun artistoj kiel Pink Floyd (ĉefe iliaj tri unuaj albumoj: The Piper at the Gates of Dawn, A Saucerful of Secrets, More), Hawkwind, kiu publikigis en 1972 signifan ĉi-ĝenran koncertan albumon: Space Ritual, kaj Gong. Ankaŭ Jimi Hendrix entuziamiĝis pri ĉi-tiu muziko, ĉefe en siaj kantoj Third Stone from the Sun, 1983... (A Merman I Should Turn to Be) kaj The Stars That Play with Laughing Sam's Dice. Notindas la kanto Flying de la Beatles, instrumenta kanto pri la sento flugi, kaj Space Oditty de David Bowie.
Ekde la 90-aj jaroj
Ekde la 90-aj jaroj, la esprimo Kosma roko estas uzata por indiki artistojn de alternativa rokmuziko, kiuj interesiĝas al sona eksperimentado kaj al sonaj teksturoj, kiel Ozric Tentacles, Kyuss, Slowdive, The Verve, My Bloody Valentine, Flying Saucer Attack, Loop, Ride, Shiner, The Flaming Lips, Failure, Year of the Rabbit, Cave In, Sun Dial, Hum, Orange Goblin, Spacemen 3, Spiritualized, kaj Mercury Rev. La kosma roko ankaŭ influas artistojn de aliaj ĝenroj (ĉefe popmuziko aŭ ŝtonroko), ekz. Radiohead, Muse, Amplifier, Oceansize, Porcupine Tree, The Mars Volta, Tool.
Bygland
Bygland estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Aust-Agder. Fine de en la komunumo vivis.
International Baby Food Action Network
La International Baby Food Action Network (IBFAN) (Internacia Beba Nutraĵa Agada Reto) estas grupo proparola organizo agante en promocio de la mamsuĉado de la beboj kaj por limigo de la neetika merkatadaj praktikoj de pulvoraj bebonutraĵoj. La asocio organizis la bojkoton de Nestlé. En 1998, la organizo ricevis la premion Right Livelihood Award.
Lajos Latkóczy
Lajos Latkóczy [lajoŝ latkOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Latkóczy Lajos estis hungara bidermajra pentristo (portretisto). Li estis pranepo de Élisabeth Vigée Le Brun. Lajos Latkóczy naskiĝis la  en Rozsnyó (Hungara reĝlando, nuntempa Rožňava en Slovakio), li mortis en marto de 1875 en Miskolc.
Biografio
Lajos Latkóczy lernis juron komence en Sárospatak, poste en Reĝa Universitato de Pest, fine li estis disĉiplo de Carl Rahl en Vieno. Li studvojaĝis al Munkeno. Parizo kaj Italio. Hejmenveninta komence li vivis en Pest (urbo), poste en Kolozsvár kaj Kassa, ekde 1865 en Miskolc. Li edziĝis dufoje, lia unua edzino estis Anikó Hivatal. La dua edzino naskis 3 filinojn, sed du filinoj kaj la edzino mortis pro la inundo en 1878. Li preskaŭ senescepte pentradis portretojn.
Immekath
Immekath ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 620 loĝantojn.
13390 Bouška
13390 Bouška estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Petr Pravec kaj Marek Wolf elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝia nomo honoras Jiří Bouška emeritan profesoron pri astronomio ĉe la Universitato de Karolo en Prago. Li studis interplanedan materion kaj dum 30 jaroj estis redaktoro de la revuo Říše hvězd (La Reĝlando de la Steloj)
NGC 775
NGC 775 (aliaj indikoj — PGC 7451, ESO 477-18, MCG -5-5-24, IRAS01562-2632) estas galaksio en konstelacio Forno.
Tomislavci
Bazaj informoj
Tomislavci, serbe Томиславци, estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Bačka, en municipo de Bačka Topola. Iam la nomo estis Orešković, (oreŝkovitj) cirile Орешковић.
Situo
Tomislavci situas sur ebenaĵo. Bačka Topola troviĝas 8, Novi Sad 77 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Tomislavci 696 da homoj, (serboj 657 (94 %), hungaroj 15 (2 %), kroatoj 6 (1 %) kaj aliaj).
Renminbio
Renminbio (人民币) estas la unika leĝa mono en Ĉinio (juano). Ekde 1948, en kiu estis emisiita la unua serio de renminbio, oni jam emisiis 4 seriojn da monbiletoj. La nunaj monbiletoj estas de la 3-a kaj 4-a serioj emisiitaj en 1962 kaj 1987. Unu el la portretoj sur la monbileto en valoro de 100 juanoj estas de Mao Zedong (dekstre). Kaj la aliaj tri estas de Zhou Enlai, Liu Shaoqi kaj Zhu De (la dua, tria kaj kvara de dekstre). Dum la Nov-demokratia Revolucio de Ĉinio, por renversi la regadon de la feŭda sistemo kaj la registaron de militaristoj kaj forpeli la japanajn invadantojn el Ĉinio, ili gvidis la ĉinan popolon en malfacila batalo.Zhu De estis ne nur fondinto, sed ankaŭ komandanto de la ĉina popola armeo. Tial oni kutime nomis lin ĉefkomandanto Zhu. Liu Shaoqi estis gvidanto de la ĉina laborista movado. Krom milita laboro, Zhou Enlai gvidis ankaŭ laboron de la Komunista partio de Ĉinio en la regiono okupita de Kuomintango. Post la fondiĝo de la nova ĈinioMao Zedong laboris kiel prezidanto de la Komunista partio de Ĉinio,Zhou Enlai - kiel ĉefministro de la Ŝtata Konsilantaro de Ĉinio, Zhu De — kiel prezidanto de la Konstanta Komitato de la Tutlanda Popola Kongreso de Ĉinio kaj Liu Shaoqi — kiel prezidanto de la Ĉina Popola Respubliko. Ili gvidis la ĉinan popolon en la socialisma konstruado.
Blies
La rivero Blies estas apenaŭ 100 km longa flankrivero de la Saro en la germana federacia lando Sarlando kaj en franca regiono Loreno. Ĝi trafluas en la nordorienton de Sarlando la distrikton Sankt Wendel ĝis la sudan punkton de Sarlando kaj enfluas la Saron en la franca urbo Sarreguemines.
Renminbio
Laŭdire,Mao Zedong oponis, ke oni presos lian portreton sur monbileto. Kial do la portreto aperis sur ĝi? Kiel s-ro Sun Yishan, belartisto de la Ĉina Monfara Kompanio, diris, kiam oni desegnis la 4-an serion, oni ne desegnis la monbiletojn en valoro de 50 kaj 100 juanoj. Kiam oni petis proponojn, iuj esperis, ke estos emisiitaj monbiletoj en granda valoro, ĉar kun la disvolviĝo de ekonomio kaj plialtiĝo de la popola vivnivelo, oni bezonis grandan kvanton da kontanta mono por fari aĉeton. Tial, por oportuni cirkuladon kaj negocon, redukti koston por preso kaj emisio, la ŝtato akceptis la proponon. La 4-a serio konsistas el 9 specoj, t.e., 6 specoj de monbiletoj en valoro de 1, 2, 5, 10, 50 kaj 100 juanoj kaj 3 specoj en valoro de 10, 20 kaj 50 fen-oj. La desegnado de la monbiletoj en valoro de 1 ĝis 10 juanoj estis finita en la unueca kombinado kaj sur ĉiu monbileto estas portretoj de 2 nacimalplimultanoj de Ĉinio, kio markas, ke Ĉinio estas multnacia. Poste, la desegnado de la monbiletoj en valoro de 50 kaj 100 juanoj estis relative sendependa. Sur la monbileto en valoro de 50 juanoj estas portretoj de laboristo, kamparano kaj intelektulo. Sur la monbileto en valoro de 100 juanoj estas portretoj de 4 forpasintaj gvidantoj de Ĉinio. Por esprimi estimon kaj sopiron al ili la desegnantoj decidis uzi iliajn profilojn.
Sur la dorsflankoj de la 6 specoj de monbiletoj estas pejzaĝoj de Ĉinio. Ili estas la ĉefa montpinto de Jinggang-monto, Granda Akvofalo ĉe Hukou de la Flava Rivero, montpinto Qomolangma, Wŭia-gorĝo de Yangzi-rivero, surmara ŝtona kolono Nantian Yizhu kaj Granda Muro. Ĉiuj desegnoj sur tiuj monbiletoj, ekz. fenikso, peonio, gruo, pino, hirundo kaj persik-floro distingiĝas per naciaj karakterizaĵoj. Sur la monbiletoj de la 4-a serio legiĝas la vortoj han-aj, mongolaj, tibetaj, ujguraj, ĝŭang-aj kaj ankaŭ la nomo de la banko kaj la vorto pri valoro de monbileto en la han-lingva fonetika transskribo. Sur la fronto de monbiletoj estas ankaŭ koncernaj brajlaj vortoj. La arabaj literoj fakte estas ujguraj, kiujn uzas la ujguroj en la Xinjiang-a Ujgura Aŭtonoma Regiono. Antaŭe la ujguroj ne havis sian propran skriblingvon. Post la 10-a jc. islamo eniris en Xinjiang kaj la ujguroj prenis la arabajn literojn kiel sian propran skriblingvon.
Kompare kun la 3-a serio, la 4-a posedas grandan falsimunecon. La filigrano estas ene de papero por monbileto. La monbiletoj en valoro de 1, 2 kaj 5 juanoj estas plene filigranitaj; la monbiletoj en valoro de 10, 50 kaj 100 juanoj estas fikse filigranitaj, en la maldekstraj flankoj de la fronto estas portretaj filigranoj de kamparano, laboristo kaj Mao Zedong respektive.
La 4-a serio estas presita el kontraŭfalsa fluoreska inko, kiu riveliĝas sub purpura lumo kun specifa ondolongo. Se oni metas la monbiletojn en valoro de 50 kaj 100 juanoj emisiitajn en 1990 sub la purpuran lumon, oni trovos, ke malsupre de la maldekstra flanko de la fronto de la monbileto en valoro de 50 juanoj aperas oraj literoj "WUSHI" kaj cifero "50" meze de la dekstra; kaj en la responda loko de la monbileto en valoro de 100 juanoj oraj literoj "YIBAI" kaj cifero "100". La 4-a serio havas ankaŭ metalan sekuran linion kaj estas presita per modernaj teknikoj.
En Ĉinio oni emisiis 3 seriojn da cirkulaj moneroj. La 1-a serio emisiiĝis en 1957. Ĝi estis farita el alojo de aluminio kaj magnezio, en valoro de 1, 2 kaj 5 fen-oj. Ĝis 1993 oni emisiis 19 specojn de monero kaj monbileto en valoro de 5 fen-oj, 25 specojn — en valoro de 2 fen-oj, 26 specojn — en valoro de 1 fen-o. La 2-a serio, farita el nikela alojo kaj kupra alojo, estis emisiita de 1980 ĝis 1986, en valoro de 1 juano, 50, 20 kaj 10 fen-oj. La 3-a serio, en valoro de 1 juano, 50 fen-oj kaj 10 fen-oj, estis emisiita en 1992. Kaj cetere en Ĉinio oni emisiis 19 seriojn da cirkulaj memormoneroj kaj 91 seriojn da memormoneroj. La diversaj memormoneroj el oro, arĝento kaj kupro plejparte temas pri gravaj historiaj eventoj de Ĉinio, historiaj eminentuloj de la mondo, raraj animaloj ktp.
Rilato inter la ĉina valuto kaj ĝia subunuo: 1 juano = 10 ĝiao.
Internacia uzo
Renminbion en internacia komerco ĉiam pli vaste uzas Ĉinio, kiu ĝis 2023 establis jam 25 kliringajn centrojn en diversaj landoj por ebligi rektajn pagojn kaj kreditojn en naciaj valutoj, sen uzo de valutoj-perantoj kiel usona dolaro aŭ eŭro. En marto 2023 plia kunlabora kliringa organizo estis kreita de Ĉinio kaj Brazilo.
Blies
La rivero estas kunakvokvanto de 20,7 m³/s ĉe la enfluejo ne nur la plej granda flankrivero de la Saro, sed hidrologie eĉ la ĉefa fontobranĉo de ĝi. ĉar tie la Saro estas kun 19,0 m³ iom pli malgranda ol la Blies.
Striktasence la rivero Blies estas flankrivero de la Schwarzbach, kiu jam antaŭ la enfluo en la Saro tranportas pli ol la duonon de la akvo de la rivero. La Schwarzbach siaflanke preskaŭ duobligas sian akvokvanton tuj antaŭ la enfluon de la rivero Hornbach. Fakte la riversistemo Blies estas neregula sistemo kun tri ĉefaj branĉoj. La rivero Saro plimultigas sian akvokvanton post la kunfluo de la du fontriveretojn Roter kaj Weißer Saar kontinue.
Naturregionoj de la akvokolekta areo de la Blies
La fontareo de la Blies situas inter Selbach kaj Gronig ĉe la monto Momberg en la regiono Nohfelden-Hirsteiner Bergland kun submontaraj ĝis montaraj altecozonoj (tipaj plantoj: Polygonatum verticillatum Poligonato verticilfolia'').
Pli sude la rivero fluas tra naturregiono Prims-Blies-Hügelland la pasante Bliesen, St. Wendel kaj Ottweiler, regiono arbaroriĉa (precipe fagaroj). La grundoj nur estas mezfekundaj. La valaj herbejoj estas ofte protektataj. je la suda rando de la naturregionola rivero forlasas la Naturparkon Saar-Hunsrück.
Apud Neunkirchen (Saar) la valo de la Blies estas parto de la naturregiono Saarkohlenwald kaj St. Ingberter Senke kun alta procentaĵo de arbaroj (60 %). Sude de Blieskastel la rivero atingas la naturregionon Zweibrücker Westrich – parto de Pfälzisch-Saarländisches Muschelkalkgebiet. La malsupra riverparto en la distrikto Saarpfalz apartenas al la naturregiono Saar-Bliesgau. Ĝi havas altan procentaĵon de protektindaj ekologiaj areoj (ekz. Kalk-sekrazeno, herbejaj fruktarbarejoj) kaj protektindaj specioj (ekzemple orkideoj) De Bliesbruck la Blies fluas okcidenten, unue por 3,5 km tra franca teritorio kaj pote por 16 km kiel limrivero inter Francio kaj Germanio. En la limurbo Sarreguemines ĝi enfluas la riveron Saro.
Hidrologio
La akvokvanto de la rivero Blies varias forte. Ĉe la akvonivela indikilo Reinheim la diferenco inter alta kaj malalta akvo estas kelkaj metroj. La akvokvanto varias inter 2,9 m³/s (24an de julio 1959) kaj 373 m³/s (21an de decembro 1993). Ĉe alta akvo en la jaroj 1970 kaj 1993 la malnova urbokerno de Blieskastel komplete inundiĝis. La kialo por la inundado estas la konstruado de domoj kaj fabrikoj en la apudriveraj areoj. Ne plu estas sufiĉe granda natura akvoretardejo. Artefaritaj akvoretardaj basenoj apenaŭ anstataŭas la naturaj.
Ĉe la rivero ekzistas sur germana teritorio 6 akvonivelaj indikiloj en: Oberthal, Alsfassen (St. Wendel), Ottweiler, Neunkirchen, Blieskastel, Reinheim. Per kromaj indikiloj la flankriveroj Todbach, Oster, Schwarzbach, Würzbach kaj Hetschenbach estas observataj.
La akvokolekta areo de la rivero Blies ĉirkaŭas 1.889 km² kaj superas la preskaŭ samgranda rivero Saro; kiu havs 1.784 km².
Protekto kaj evoluado de ekologiaj areoj
.
Dutranĉita 4-hiperkubo
En geometrio, la dutranĉita 4-hiperkubo aŭ dutranĉita 16-ĉelo estas uniforma plurĉelo. Kiel la nomoj sugestas, ĝi povas esti farita per dutranĉo de la 4-hiperkubo aŭ per dutranĉo de la regula 16-ĉelo.
Eksteraj ligiloj
Truncated tesseract
Toshinobu Katsuya
Toshinobu Katsuya (en Esperanto Toŝinobu Kacuĝa kaj japane 勝矢 寿延, n. 2-an de septembro 1961) estas japana futbalisto. Li de 1985 ĝis 1993 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Montville (stacidomo)
Montville estas franca stacidomo sur linio -, situanta inter j Montville kaj Eslettes, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio (Nomad).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Malaunay-Le Houlme - Dieppe (350000).
Kristina M. Barkume
Kristina M. BARKUME estas usona astronomino.
Ŝi subtenis en 2003 disertaĵon titolatan Small scale structures in the interstellar medium.
Minor Planet Center atribuas al ŝi la malkovron de la transneptuna objekto 120347 Salacia la en kunlaboro kun Henry G. Roe kaj Michael E. Brown.
Joseph Ferdinand Berger
Joseph Ferdinand BERGER [JOsef FERdinant BERger] (naskiĝis la 7-an de oktobro 1894 en Edersdorf, tiam Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ en Ĉeĥio; mortis la 28-an de marto 1976 en Kolonjo) estis unu el la plej konataj agantoj de la germana Esperanto-movado.
Post la dua mondmilito Berger estis redaktoro de Esperanto-Post, Germana Esperanto-Revuo kaj Okcidentgermana Revuo. Li verkis multajn recenzojn, ofte sub la pseŭdonomo Josebo.
Verkoj
El la germana li tradukis du romanojn de Erich Maria Remarque, En Okcidento Nenio Nova (1929, kun aliaj) kaj La Vojo Returne (1931); el la hispana, la romanon La Amo en la Jaro Dekmil de Elola (1932) kaj la rakonton La ĵusnaskito de Becerro (1937). Li verkis la originalaĵon Niko kaj Nina (1952). Li esperantigis ankaŭ la kanton Lili-Marlen de Hans Leip.
Xu Lizhi
XU Lizhi (许立志), 1990 - 30 septembro 2014) estis ĉina poeto kaj fabrikolaboristo. Xu laboris ĉe Foxconn kaj allogis amaskomunikilan atenton post sia memmortigo, kiam liaj amikoj eldonis lian poemaron.
Solana del Pino
Solana del Pino (Sunejo de la Pino) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Ĝi situas ĉe Sierra de la Humbría de Alkudjo, ĉe Sierra Madrona kaj la rivero Robledillo apartenantaj al Mariana Sistemo. Ĝi inkludas la domaron de Tiñosas, kaj ĝis 1891 dependis de Mestanza.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas solaneros. La censita populacio en 2010 estis de 414 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,3 loĝ/km². La populacio varias vintre ĉar multaj maljunuloj pasas sezonon ĉe la gefiloj loĝantaj en Madrido aŭ en Barcelono. Dume ĝi ascendas somre kaj ferie jene: 70 % somere kaj dum la patronaj festoj; 50 % en Sankta Semajno kaj Kristnasko kaj 10 % semajnfine.
Situo
Solana del Pino estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Puertollano kaj ties norda parto en la Valo de Alkudjo en la suda parto de la provinco de Ciudad Real, lime kun la provinco de Kordovo, je altitudo de 743 m; je 78 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo, kaj je 284 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 180.08 km².
La geografiaj koordinatoj estas 38°28′00″ N 4°04′22″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado (ŝafoj, kaproj, mielo, vakso) tradicie. Ĉasado vintre (25 % de la laboristaro inklude komercadon de tia viando) kaj rura turismo kaj rurturisma gastejo. Granda arbaro de Tiñosas kun banloko kiu havis eĉ 88 konstruaĵojn kaj 419 loĝantojn.
Estas helpaj projektoj por apartaj areoj, kiuj profitas ekzemple de dungado por kontrolo de montincendioj. Eventuala dungado en konstruado por reformo de loĝejoj. Familiaj fruktoĝardenoj.
Estas vendejoj kaj trinkejoj, naĝejo en natura loko kun trinkejo. Estas apoteko kaj sanigejo por la populacio kaj por tiu de pli malgrandaj ĉirkaŭaj domaroj.
Historio
Ĝi aperas menciata nu el la 18a jarcento, kiel grupigo de diversaj domaroj kiuj prenas kiel nomigotialon la ekzisto de pino (plej probable granda pino malkutime en la areo) kiu utilis kiel referenco, same kiel en aliaj samareaj lokoj kiaj Cabeza del Pinar, situa en la najbara teritorio de Fuencaliente.
En ĉirkaŭaĵo estas surrokaj prahistoriaj pentraĵoj en tri lokoj el kiuj unu ege proksime al la vilaĝo. Plej verŝajne en la mezepoko (kaj araba kaj kristana) dependis de Mestanza kiu havis kastelon.
Dum la 16a jarcento tiu teritorio suferis la konfliktoj inter la municipoj de Puertollano kaj Mestanza pro ties posedo.
El 1873 sendependiĝis.
Dum la 19a jarcento la populacio kreskis ĝis meze de la 20a jarcento; de tiam pro elmigrado ne nur eksteren sed ankaŭ al komarka centro de Puertollano la loĝantaro ege descendis al kvinono.
Istanbulo
Istanbulo estas urbo en Turkio, plejparte en ties eŭropa parto. En sia historio ĝi estis nomata ankaŭ Stambulo, Konstantinopolo kaj Bizanco. Ĝi situas ambaŭflanke de la Bosporo. Ekde la falo de la Bizanca Imperio per la falo de la urbo en 1453 ĝi estis la ĉefurbo de Turkio ĝis 1923 (t.e. de la Osmana imperio kaj je la unua periodo de la Respubliko de Turkio).
Áta
Áta, kroate Ata estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de longa sakovojo, laŭ fervojo Pécs-Mohács. Siklós troviĝas 11, Harkány kaj Kozármisleny po 13, Villány 17, Pécs kaj Bóly po 21, Beremend 25 km-ojn.
Istanbulo
Ĝi estas la plej loĝata urbo en Turkio kaj la ekonomia, kultura kaj historia centro de la lando. Istanbulo estas transkontinenta urbo en Eŭrazio, super la Markolo Bosporo (kiu separas Eŭropon kaj Azion) inter la Marmora Maro kaj la Nigra Maro. Ties komerca kaj historia centro kuŝas sur la eŭropa flanko kaj ĉirkaŭ unu triono de ties loĝantaro loĝas en ĉefurboj de la azia flanko de la Bosporo. Kun totala loĝantaro de ĉirkaŭ dek kvin milionoj da loĝantoj en ties metropola areo, Istanbulo estas unu el la plej grandaj urboj de la mondo laŭ loĝantaro, range kiel la dekkvina plej granda urbo de la mondo kaj la plej granda urbo en Eŭropo. La urbo estas la administracia centro de la Istanbula Metropola Municipo (samtermina kun la Istanbula Provinco).
Ĉirkaŭ 12 milionoj da eksterlandaj vizitantoj venis al Istanbulo en 2015, kvin jarojn post ĝi estis nomumita Eŭropa Kultura Ĉefurbo, kio faras ĝin la kvina plej populara turisma destinejo. Ĝia historia centro estas la plej grava altiraĵo, kaj parto el tio estis listigita kiel Monda Kulturheredaĵo de UNESKO. La distra kaj kultura kerno estas ĉirkaŭ la natura haveno de la urbo, la Ora Korno, en la distrikto Beyoğlu. Konsiderita Alfa-Mondurbo fare de la Globalization and World Cities Research Network, ĝi estas hejmo de sidejoj de multaj turkaj kompanioj kaj amaskomunikiloj kiuj respondecas pri pli ol unu kvarono de la Malneta enlanda produkto de la lando.
Etimologio
La urbo Istanbulo havis multajn nomojn laŭlonge de la historio, laŭ la kulturo kaj religio de siaj loĝantoj. La nuna turklingva nomo, İstanbul, devenas de la helenaj vortoj eis ten Poli (εις τήν Πόλι(ν)), kiuj signifas en la urbon aŭ al la urbo, ĉar ĝi estis la ĉefa urbo por grekoj.
Istanbulo estis fondita kiel Bizanco laŭ la nomo de sia fondinto, la reĝo Byzas.
Post la disiĝo de la Romia Imperio, la urbo daŭre estis la ĉefurbo de la Bizanca Imperio. Ĝi estis nomata Nova Romo, sed la nomo Konstantinopolo restis la plej populara. En 1453 la otomanoj konkeris la urbon, kies nomo iĝis Stambulo, kaj poste Istanbulo pro fonetika evoluo.
Geografio
Istanbulo situas en la okcidento de Turkujo kaj ĉirkaŭas la Bosporon. La Ora Korno, golfo de la Bosporo direkte al okcidento, disigas la eŭropan parton en sudan kaj nordan parton. La suda parto estas duoninsulo kuŝanta inter la Marmora Maro kaj la Ora Korno kun la historia centro de la urbo.
Sokotra sturno
La Sokotra sturno (Onychognathus frater) estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro Onychognathus de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo. Tiu ĉi estas birdo indiĝena endemio de la insulo Sokotro de Jemeno de kio devenas la nomo de la specio, sed tie loĝas ankaŭ la tre proksima kaj simila Somalia sturno.
Istanbulo
Geografio
La urba areo ampleksas ĉirkaŭ 50 kilometrojn de nordo al sudo kaj ĉirkaŭ 100 kilometrojn de oriento al okcidento. La administracia regiono de la metropolo estas tiu de la provinco Istanbulo kaj havas areon de 5.343,02 kvadrataj kilometroj, el kiuj tamen nur 1.830,92 (aŭ 34,2 procentoj) estas parto de la urbo mem, la cetero de 3.512,1 kvadrataj kilometroj (tio estas 65,8 procentoj) konsistas el antaŭurboj kaj regionoj kun kampara strukturo.
Sokotra sturno
Tiu specio estas tre simila al la parenca Somalia sturno, tio estas, la masklo de tiu sturno havas precipe irizecan nigrecan plumaron (briloj estas verdecaj nuke kaj dorse), kun brikruĝaj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge. La ino havas cindrogrizajn kapon (kie rimarkindas la malhelaj okuloj) kaj supran bruston. Ĉiuj havas fortikajn ĉebaze fajnan bekojn nigrajn iom subenkurbecan pinte. Ankaŭ la kruroj estas nigraj. La vosto estas longa. Eblaj diferencoj el la parenca Somalia sturno estus pli larĝaj flugiloj kaj malplilonga vosto.
Istanbulo
Tertremoj
Istanbulo situas norde de la Nordanatolia Fendego, kiu streĉiĝas de norda Anatolio ĝis la Marmara Maro. La anatolia plato tie sin puŝas okcidenten preter la norda eŭrazia plato. Laŭ la rezultanta transformiĝanta fendego okazis 66 grandaj tertremoj inter la jaroj 1711 kaj 1894.
Konataj estas la tertremoj el la jaro 447, dum kiu detruiĝis 57 turoj de la Teodozia Murego, kaj el la jaro 559, dum kiu partoj de la kupolo de la Hagia Sofia terenfalis, nur kelkajn jarojn post la finkonstruo de la preĝejo.
Terfizikistoj antaŭvidas novan fortan tertremon ekde la forto 7,6 antaŭ la jaro 2030 kun verŝajneco de 60%. En la proksima pasinteco okazis malpli fortaj, sed tamen katastrofaj tertremoj, dum aŭgusto 1999 en la provinco Kocaeli kun pli ol 17 000 mortintoj kaj dum la vintro 2002 en la provinco Afyonkarahisar.
Klimato
Pro sia situo inter Marmora Maro kaj Nigra Maro, la klimato estas oceana, influita de la tipoj kontinenta kaj mediteranea.