cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruhr-ribelo
Subpremo de la ribelo
Jam la 23-an de marto en la ĉirkaŭaĵo de Hamm kolektiĝis la brigado 21 de la Reichswehr sub la komando de Franz Ritter von Epp en dispono-pozicioj. La 31-an de marto la Reichswehr mortpafis en Hamm-Herringen kaj ĉe la karbominejo Radbod en Bockum-Hövel la unuajn ribelantojn. Sanktan Ĵaŭdon, la 1-an de aprilo, je la tagmezo partoj de la korpuso Epp kaj de la Ruĝa Ruhr-Armeo kunpuŝiĝis en sanga batalo ĉe Pelkum. La 2-an de aprilo la registaraj trupoj antaŭeniris ekde Pelkum plue okcidenten en direkto al Bergkamen-Rünthe, mortigante dum la unuaj apriltago 150 ĝis 300 laboristojn kaj laboristo-sanitaristinoj. La antaŭenmarŝon de la trupoj de la Reichswehr akompanis domotraserĉadoj, senarmigoj, milittribunaloj kaj amasaj arestadoj. La 6-an de aprilo la Reichswehr entrudiĝis en Dortmund.
Sekvis mortjuĝoj same kiel amasaj mortpafadoj. Kiu dum la arestado estis armita, estis mortpafita – ankaŭ vunditoj. La 3-an de aprilo 1920 regna prezidanto Friedrich Ebert malpermesigis la milittribunalojn, por eviti la plej malbonan, sed nur la 12-an de aprilo generalo von Watter malpermesis al siaj soldatoj „kontraŭleĝan konduton“. Malgraŭ tio ankoraŭ tagojn poste (supozataj) soldatoj de la Ruĝa Ruhr-Armeo estis "mortpafitaj dum la fuĝo".
Nur ĉe la rivero Ruhr la Reichswehr haltis, ĉar la britaj okupotrupoj pro vundado de la Traktato de Versajlo minacis okupi la Bergisches Land.
Memoro
Multaj el la ribelintoj, kiuj perdis sian vivon dum la bataloj, estis enfosataj en amastomboj. Por ili oni starigis multajn honortombojn, ĉe kiuj oni memorigis pri la viktimoj en la 1920-aj ĝis 1933. En tiu ĉi jaro la nazioj akiris la potencon kaj komencis detruigi multajn el ĉi tiuj tomboj. Nuntempe ankoraŭ en Bochum-Werne, Herne kaj Wuppertal okazas foje memorsolenaĵoj.
Jen listo de honortomboj kaj memortabuloj en la Ruhr-Regiono kaj en la rejnlanda-vestfalia industriregiono: Honorado de liberkorpusanoj:
Filma okupiĝo pri la temo
La DEFA produktis en la jaro 1967 dupartan televidfilmon, kiu sin apogas sur la romano "Brennende Ruhr" [Brulanta Ruhr] de Karl Grünberg. Ekde 2011 ĉi tiu filmo estas noveldonita kaj surmerkatigata. La televidstacio NDR sendis en 1979 filman dokumentaĵon de 45 minutoj fare de d-ro Heiner Herde pri la Ruhr-Leviĝo kaj la Ruĝa Ruhr-Armeo. Tiu ĉi ne nur priskribas la okazintaĵojn, ankaŭ samtempaj atestantoj – burĝa raportisto kaj anarĥia-sindikatisma ministo – priskribas siajn travivaĵojn.
Vojtěchov (Hvozd)
Vojtěchov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hvozd en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Hvozd. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 68 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Wieck auf dem Darß
Wieck auf dem Darß estas komunumo en Germanio, kiu apartenas al la duoninsulo Fischland-Darß-Zingst de la Balta Maro kaj al ties centra parto Darß, kiu ĝis la 14-a jarcento estis insulo. La komunumo troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Darß/Fischland de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko Wieck auf dem Darß aŭ mallonge Wieck, la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝloko Bliesenrade.
Gérard Marot
Gérard MAROT (n. 1946) estas franca fotografiisto specialigita en infanoj kaj adoleskantoj. Lia verkaro estis publikigita inter la fino de la 1970aj jaroj kaj la mezo de la 1980aj.
La laboro de Marot estas arte kaj estetike rafinita. La artisto montriĝas fascinita per la kontrastoj de lumo kaj ombro kaj ofte pozigas siajn modelojn, knaboj inter 8 kaj 14 jaroj, sur nekongruaj scenejoj, antaŭ industriaj fonoj, kurtenoj kaj brokaĵoj kaj aliaj esoteraj fantaziaĵoj. Liaj knaboj rifuzas la higienan, atletan, familian, kamparan kaj indiferentan nudecon trovebla en la ordinara fotografio.
Kimberley
Kimberley estas grandurbo en Sud-Afriko. Ĝi estas ĉefurbo de provinco Norda Kablando, krome anglikana kaj romkatolika diocezoj.
Geografio
Kimberley situas sur altebenaĵo en mezo de la lando. Bloemfontein troviĝas 146, Welkom 210, Johanesburgo 432, Pretorio 480, Port Elizabeth 587, Durbano 619, Richards Bay 715, Kaburbo 834 km.
Historio
En 1866 iu trovis en tiu loko brilan ŝtoneton (=diamanton). En 1871 kuiristo trovis pli grandan diamanton. Evidentiĝis, ke la loko estas trovejo de diamantoj, venis multe da homoj. Estis disputo pri la regiono, fine britoj akiris ĝin, kiel nova kolonio. La minejo havis la nomon New Rush, nederlande Vooruitzigt, fine pri ministro Lord Kimberley. En 1899 la buroj ne povis okupi la urbon. La plej granda minejo funkciis ĝis 1914.
Trafiko
Kimberley havas flughavenon, kiu estas la plej malnova en la lando. La urbo estas grava fervoja nodo. Linioj kuras al Kaburbo, Bocvano, Bloemfontein kaj okcidenta landparto. La centra ĉefa trafikvojo Kaburbo-Pretorio tuŝas la urbon, krome estas ĉefvojo al Bloemfontein.
Ĝemelurboj
Arnhem, Nederlando
Provinco Imperio
La Provinco Imperio (itale Provincia di Imperia ) estas la plej okcidenta provinco en la regiono Ligurio, en nord-okcidenta Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Imperio (Imperia).
Provinco Forlì-Cesena
La Provinco Forlì-Cesena estas provinco en Italio, en regiono Emilio-Romanjo. Fine de la jaro 2018 tie vivis loĝantoj. Ĝiaj ĉefurboj estas Forlì kaj Cesena.
Ĝi limas oriente al Adriatiko kaj al provinco Rimini, sude al la markia provinco Pesaro kaj Urbino, sud-okcidente al la toskanaj provincoj de Arezzo kaj de Florenco, kaj norde al la provinco de Raveno.
Sian nunan nomon la provinco ricevis en 1992 (dekreto 252 de la 6-a de marto 1992), kiam oni forprenis de ĝi la provincon de Rimini. Antaŭe ĝi nomiĝis simple "provinco Forlì" kaj havis la aŭtokodon "FO". Tiun kodo restis ankoraŭ kelkajn jarojn kaj en 1998 estis ŝanĝita al "FC" (dekreto 355 de la 4-a de septembro 1998).
Ĉefaj municipoj
En 2006, la ĉefaj komunumoj estis la jenaj:
Provinco Gorico
La provinco Gorico (itale provincia di Gorizia, en Esperanto foje, jam en la tempo de la Habsburga Imperio ĝis 1918, simple nomita Goricio) estas provinco en la regiono Friulo-Venecio Julia, en la nord-orienta Italio. La ĉefurbo, Gorico, situas ĉe la bordo inter Italio kaj Slovenio. La teritorio ekde oktobro 2017 administre ne plu estis oficiala provinco. Ekde tiam la komunumoj apartenis al du intermunicipaj aŭ interkomunumaj teritoriaj unuoj, nomataj Carso Isonzo Adriatico kaj Collio - Alto Isonzo, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: ekde januaro 2020 ĉiuj komunumoj apartenas al tiel nomata "malcentra regiona unuo Gorico", kiu laŭ amplekso identas al la antaŭa provinco - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
Fine de 2021 en la regiona unuo vivis 138 791 loĝantoj, el ili 70 154 virinoj kaj knabinoj kaj 68 637 viroj kaj knaboj.
Andrés Bonifacio
Andrés Bonifacio y de Castro aŭ pli simple Andreo Bonifacio (30-a de novembro 1863 - 10-a de majo 1897) estis membro de filipina naciisma movado kaj revoluciaj movadoj. Li estis fondinto de Katipunan. Li estis unua prezidanto de provizora revolucia registaro de Filipinoj (1896 - 1897).
Avià
Avià estas kataluna vilaĝo kaj municipo en la komarko Berguedà, provinco Barcelono, Hispanio. La municipo konsistas el 7 vilaĝoj: nome Avià, Barri de la Creu, Cal Rosal, Graugés, Molí del Castell, Obiols kaj La Plana.
Provinco de Isernio
La Provinco Isernio (itale provincia di Isernia) estas provinco en la regiono Moliso, en Italio. Ĝia ĉefurbo estas Isernio.
Kapelo Sankta Anna (Sükösd)
Kapelo de Sankta Anna estas romkatolika Monumento historia en Hungario, Sükösd, ekster la komunumo.
Historio
Onidire ĉasisto pro akcidento mortpafis sian filinon, kies nomo estis Ana, tial konstruiĝis tiu ĉi kapelo en 1747. Baldaŭe la kapelo iĝis pilgrimloko. Ĝuste post jarcento okazis la unua renovigo, la sekva en 1997. Ankaŭ la freskoj estis pentritaj en 1997.
Konstruaĵo
Kermeso estas la dimanĉo post 26-a de julio.
Komunumaro Jevenstedt
Jevenstedt estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de decembro 2003 la komunumaro havis 11915 loĝantojn.
Péter Vasadi
Péter Vasadi naskiĝis la 1926 en Újpest.
Biografio
Péter Vasadi frekventis vesperan gimnazion en Budapeŝto, poste universitaton. Dum la lernojaroj (kaj poste) li laboris por vivteni sin. Ekde 1967 li aliĝis al stabo de katolikaj periodaĵoj. Li ricevis premion Kossuth en 2012, ĝis tiam ekde 1991 ankaŭ aliajn premiojn.
Provinco Latino
La Provinco Latino (itale provincia di Latina) estas provinco en la regiono Latio, en la centra Italio.
Ĝi situas ĉemare, kaj sude de la provinco de Romo. La provinca ĉefurbo estas Latino.
Sagesund
Sagesund estas malgranda urbo en Tvedestrand komunumo en Aust-Agder, en Norvegio. Sagesund situas meze Oksefjorden, kie loĝas 50 homoj jare. La urbo estas tre populara dum somero. Tiam pliiĝas la nombro de loĝantoj kaj foje duobliĝis. Oksefjorden Tennisklubb (La Oksefjord tenisa klubo) estas proksime; ĝi ofertas ambaŭ tenison kaj sabloflugpilkon.
Sagesund lokitas ĉe protektita fjordo, kiu faras la loko idilia, same kiel tre taŭga por akvosportoj kiel akvo skiado kaj wakeboard. La areo estas ankaŭ aparte taŭga por piediroj en la arbaro al la multaj idiliaj lagoj. Sagesund lokitas sur la populara Sørlandsruta, kiu estas markita bicikla vojo de Kragerø al Lillesand/Kristiansand.
En la proksimeco de Sagesund estas ankaŭ tre multaj belaj suproj kiujn oni povas facile trovi. Hodiaŭ estas precipe Sagesund metita sur la mapo de la galerio en Sagesund. Malgranda ĉarma galerio, kiu havas ekspozicion ĉiun someron de bildoj de la bone konataj norvegaj artistoj.
Komunumaro Karrharde
Karrharde estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de decembro 2003 la komunumaro havis 7529 loĝantojn.
Sagesund
Nomo
La nomo Sagesund devenas de la fakto ke antaŭe estis segilejo kiu estis funkciigita de la rivero kiu ŝprucas el la Sagekjenna al la Kilen.
Ignatjevo (stacio)
Ignatjevo (Игнатьево) estas fervoja stacio de la Kazana direkto de la Moskva fervojo proksime al la vilaĝo Ignatjevo kaj la vilaĝo Volodino, distrikto Ramenskoje de la Moskva provinco.
Ĝi konsistas el du altaj flankaj pasaĝerplatformoj. La transiro de pasaĝeroj inter platformoj efektiviĝas sur la planko trans la reloj. Ĝi ne estas ekipita per turnkrucoj.
Oriente de la platformo estas ponto super rivero Dorka.
Vojaĝdaŭro de estas ĉirkaŭ 1 horo 20 minutoj.
Metropola urbo Ĝenovo
La provinco Ĝenovo (provincia di Genova) estas provinco en la regiono Ligurio de Italio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 oficiale havas la nomon Metropola urbo Ĝenovo, itale Città Metropolitana di Genova. Fine de en la areo de   km² vivis.
La metropolaj oficejoj estas ĉe palaco Doria-Spinola en Ĝenovo, kie ankaŭ estas la oficejoj de la prefektejo.
Ĝi limas al la regionoj Piemonto (provinco Alesandrio) kaj Emilio-Romanjo (provincoj Piaĉenco kaj Parmo)
La provinca ĉefurbo estas Ĝenovo (Genova).
Geografio
Ligurio estas geografie dividita en tri zonoj: la maro, la monteta zono kaj la montaro. Ankaŭ la Ĝenova provinco estas tiel dividita, montrante panoramoj kiel klifaroj apike sur la maro, vilaĝoj arokitaj sur montoj aŭ Ĝenovo mem, granda mara urbo alpremita inter la maro kaj la montoj. En la provinco estas kvar regionaj parkoj kaj unu mara protektita areo (mara areo de Portofino).
La geografiaj zonoj kiuj plej estas vizitataj de turistoj, krom Ĝenovo, estas la Golfo Paradizo kaj Tigulio. Lastatempe ankaŭ la landinterno iĝas ĉiam pli vizitata de tiuj kiuj ŝatas la malgrandajn montarajn vilaĝojn de Ligurio.
Pro la morfologio de la teritorio, la altitudo de la reliefoj kiuj kunestas kun la maro la provinco de Ĝenovo havas unikajn ecojn ĉar, en malmultaj kilometroj, kunvivas nekutima enseblo de nordaj kaj sudaj plantoj kaj bestoj, de la sudaj arbustoj kiel mirto, arbuto kaj arboj kiel oranĝo, lemono, apuntio kaj bestoj kiel geko (kiuj estas tipe de suda Italio) sed, samtempe je mallonga distanco, estas tute alia scenejo, kun arbaroj de abioj, taksusoj kaj altmontaraj pinarboj, kaj bestoj kiel damaoj, cervoj, rabobirdoj kaj ronĝuloj kiuj estas kutimaj en alpaj regionoj kiel Aosta Valo, Trentino aŭ Suda Tirolo.
Provinco Lecce
La provinco Lecce aŭ plene esperante provinco Leĉo (itale Provincia di Lecce) estas provinco en la regiono Apulio, en la sud-orienta Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Lecce (Leĉo). La pejzaĝo sude estas ankaŭ nomata Salento aŭ dialekte Salentu. La plej suda punkto estas la urbeto Santa Maria di Leuca kun sia samnoma kabo. La provinco estas ĉirkaŭata de la Iona Maro sude kaj oriente, kaj la Taranta Golfo okcidente.
Lupus Servatus
Lupus Servatus (ankaŭ Servatus Lupus kaj Lupus el Ferrières; * ĉ. 805; † post 861) estis abato de la benediktana monaĥejo de Ferrières-en-Gâtinais, teologo kaj konfidulo de imperiestro Karlo la Senhara. Liaj leteroj brilas per literatura kvalito estante fonto grava historiografia por la epoko de la karolidoj.
Vivo
Lia patro Antelmus devenis el Bavario, lia patrino Frotilde estis frankino el la regiono Gâtinais en centra Francujo. La episkopoj Héribold kaj Abbo el Auxerre estis liaj fratoj. Lupus Servatus jam kiel junulo iĝis monaĥo en Ferrières venonte ĉ. 828 al la Abatejo de Fulda kie Rabano Maŭro instruis lin. Liaj amikoj estis Eginhardo kaj verŝajne ankaŭ Goteskalko de Orbais.
Ĉ. en 836 li revenis al Ferrières kie li apogitis fare de la imperiestrino Judit kaj de ties filo Karlo la Senhara. En 840 li elektitis abato de Ferrières. En la kvereloj pri la regado en la Karolida Imperio post la morto de Ludoviko la Pia li ĉiam fidelis al Karlo la Senhara kaj komisiitis de li ankaŭ en multaj diplomatiaj misioj.
Verkoj
Li skribis plurajn etajn teologiajn verkojn, en kiuj troviĝis biografioj de la sanktuloj Maksimino el Treviro kaj de Wigbert. Por la margrafo Eberhardo el Friulo li ekkolektis leĝarojn kaj ordonoj (capitularia). El la multo da leteroj liaj konserviĝis 132, kiujn tre supozeble eldonis lia disĉiplo Hejriko el Auxerre. Ili atestas ties klasikan edukadon estante influataj de la leteroj de Cicerono. Apartan intereson li havis pri filologio; li kolektis manuskriptojn de klasikaj aŭtoroj (i.a. de Cicerono, Boecio, Valerius Maximus), kiujn li komentis kaj kopiigis en sia kopilaborejo. Pri liaj klopodoj havigi al si la verkon tiam tre maloftan De vita Caesarum de Suetonio rakontas la leteroj 10, 4 kaj 91, 4. Lupus Servatus nombriĝis inter la unuaj legantoj de Vita Karoli Magni kaj estante plena de admiro li skribis en la letero 1, 5 ke tiu ĉi prikarla biografio estus vere de cicerona digneco kaj - kontraŭ al multaj aliaj samtempaj produktoj - perfekta realigo de antikvaj stilaj idealoj.
Provinco Livorno
La Provinco Livorno estas provinco en la regiono Toskanio, en la centra Italio.
Ĝia ĉefurbo estas la havenurbo Livorno.
Aluche (apartigilo)
Aluche (elparolu aluĉe) havas plurajn signifojn:
Wiedemar
Wiedemar estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Apolinario Mabini
Apolinario Mabini (23-a de julio 1864 - 13-a de majo 1903) estis filipino membro de naciisma movado kaj de revoluciaj movadoj. Li estis ĵurnalisto, verkisto. membro de Katipunan. Li iĝis unua ĉefministro de la revolucia registaro de Filipinoj 1898, ministro de Eksterlandaj Aferoj (1898), 2a Ĵugisto de la Supera Kortumo (1898 - 1899).
György Nagy (socisciencisto)
NAGY György [nadj) estis rumania hungara socisciencisto. Li naskiĝis en Gheorghe Doja (komunumo) la 1-an de januaro 1938 kaj mortis en Kluĵo la 26-an de decembro 1998.
Gábor Czakó
Gábor Czakó [cakO], hungare Czakó Gábor Csaba estas hungara verkisto kaj filozofo.
György Nagy (socisciencisto)
Biografio
György Nagy akiris diplomon en la fako pri historio en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo (1962). Inter 1962-69 li estis asistanto en la Pedagogia Altlernejo, poste adjunkto en la UBB de Kluĵo en la katedro de filozofio.
Gábor Czakó
Biografio
Gábor Czakó studis en Universitato de Pécs inter 1961-1965. Poste li eklaboris kiel juristo. Baldaŭe li verkadis kaj redaktis periodaĵojn. La publiko ekkonis lin, kiam en la televizio li aperis en esea programo. Li faris ankaŭ modernaĵojn aŭ artajn objektojn. Li havas edzinon, kiu naskis 6 filojn. Li ricevis premion Kossuth en 2011, ĝis tiam pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Salantai
Salantai (jen litove, ĵemajtie: Salontā) estas urbo en la nordokcidento de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Klaipėda, kaj daŭre estas parto de la komunumo Kretinga. En en la urbo vivis.
Tímea Kovács
KOVÁCS Tímea [kovaĉ] estas rumania hungara baletistino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 18-an de aprilo 1990.
Kariero
Tímea Kovács diplomitiĝis en en 2011 en la nacia universitato pri teatroarto kaj kinematografio I.L.Caragiale; UNATC de Bukareŝto. Kune kun siaj samklasaninoj Andreea Belu kaj Catrinel Catană ŝi estas anino de ensembleo Korpobazaro (rumane Corp Bazar), kiu aperis ĝis aprilo 2012 kvarfoje sur scenejoj de Bukareŝto.
Wied (apud Hachenburg)
Wied estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rigardu ankaŭ
Wied (rivero)
Komunumaro Kellinghusen-Land
Kellinghusen-Land estis komunumaro en Germanio, kiu ekzistis de la 1-a de aprilo 1970 ĝis la 1-a januaro 2008. Ĝi troviĝis en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de junio 2005 la komunumaro havis 9012 loĝantojn. Administra centro estis la urbo Kellinghusen, kiu tamen mem ne apartenis al la komunumaro. Por la posteula komunumaro vidu la artikolon Komunumaro Kellinghusen - ĝi ankaŭ administriĝis en la urbo Kellinghusen, kiu nun apartenis al la nova komunumaro, krome du komunumoj malaliĝis kaj du aliaj aldoniĝis.
Apartenis la la administra unuo la jenaj komunumoj:
David Voit
David VOIT, ankaŭ: David Vottus, Vogt, Voigt (naskiĝinta ĉ. januaro 1530 en Ronneburg, mortinta la en Wittenberg) estis germana teologo protestantisma.
Vivo
Estante filo de la kortega predkisto Johannes Voit (ĉe la saksia princelektisto Johano la Konstanta) ekstudentis en 1434 ĉe la Universitato de Wittenberg; tie li ankoraŭ aŭdis la prelegojn de Marteno Lutero. Post ties morto David iĝis disĉiplo de Filipo Melanktono. Post magistriĝo li transprenis en 1558 la instruadon de la helena lingvo ĉe la Universitato de Jena kiel profesoro.
Pro kvereloj kun la gnesioluteranoj li forlasis la urbon Jena reironte al Wittenberg de kie li vokitis en 1559 al la Universitato de Königsberg. Ankoraŭ antaŭ ekprofesorado li doktoriĝis en la 19.3.1560 pri teologio. Fakte temis pri la lasta oficiala akto altlerneja kiun partoprenis Melanktono mem. Kenigsberge li havis la kompetan konfidon de duko Albreĥto la 1-a kaj iĝis ties kortega predikisto; por li Voit ankaŭ faris la funebran paroladon. Kenigsberge li estis ankaŭ rektoro dum tri semestroj: vintre 1561/62, 1565/66 kaj 1569/70. Post forpelo de la gesioluteranoj Voit reiris tien en la jaro 1574-a. Post kiam Kristiano la 1-a iĝis princelektisto faritis stirado kaŝkalvinisma fare de la kanceliero saksia Nikolaus Krell. Sekve la ortodoksaj luteranoj denove ekmalŝatitis ĉe oficialaj postenoj. Estante ano de la kaŝkalvinismaj filipianoj Voit nomumitis en 1587 unua profesoro pri teologio, supera paroĥestro ĉe la wittenberg-a Mario-kirko kaj superintendanto en Wittenberg.
Voit tamen ĉiam iel tolerema estis antaŭ aliepensantoj. Dum akademia agado li ege ŝatitis kaj volontege faris ekzegzo de la profetoj malnovtestametnaj. Tamen la fruktodona agado ne daŭris longe pro malsaneco. Sur epitafo lia ene de la Kastela kirko wittenberga legeblis latingve:
Ádám Makkai
Ádám Makkai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Makkai Ádám estis hungara poeto, lingvisto kaj tradukisto. Lia patrino estis Rózsa Ignácz, lia patro estis János Makkai (ĵurnalisto, politikisto).
Ádám Makkai naskiĝis la 1935 en Budapeŝto, li mortis la  2020 en Budapeŝto.
Biografio
Ádám Makkai frekventis Sciencan Universitaton Loránd Eötvös en Budapeŝto. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li migris al Usono, kie li akiris diplomon pri lingvistiko en 1965. Li verkadis, redaktis kaj instruis en diversaj universitatoj (ne nur en Usono). Li fondis fakrevuon Forum Linguisticum. Ekde 1973 li sendis artikolojn ankaŭ al hungaraj revuoj. Li edziĝis trifoje, la meza edzino naskis 2 filinojn. Li ricevis premiojn Kossuth en 2011 kaj 2016.
Seda
Seda (jen litove kaj ĵemajtie) estas urbo en la nordokcidento de Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Telšiai, kaj daŭre estas parto de la komunumo Mažeikiai, situanta 24 kilometrojn de la administra centro Mažeikiai. En en la urbo vivis.
Viekšniai
En Viekšniai cetere naskiĝis Aleksandro Silbernik, la bopatro de L. L. Zamenhof kaj mecenato pri la eldono de la unuaj broŝuroj pri Esperanto, aparte la Unua kaj Dua Libro.
Ruĝa Ruhr-Armeo
La Ruĝa Ruhr-Armeo direktis en la Ruhr-Regiono marton de 1920 sekve de la Kapp-Puĉo internan militon kontraŭ Reichswehr kaj dekstremaj militbandoj, kiun la literaturo nomas ankaŭ Ruhr-Batalo, Ruhr-Milito, Ribelo ĉe la Ruhr aŭ Ruhr-Leviĝo. Ĝi konsistis el pli ol 50.000 armitoj, grandparte en la Unua Mondmilito spertiĝintaj laboristoj kaj estis subtenata de la Komunista Partio de Germanujo (KPD) kaj de la Sendependa Socialdemokrata Partio de Germanujo (USPD).
La unuaj laboristo-batalionoj de la Ruĝa Ruhr-Armeo formiĝis en Mengede, nuna nordokcidenta urboparto de Dortmund kaj en Ickern, nuna nordorienta parto de Castrop-Rauxel. Ĝi konsistis dum ĉi tiu momento ĉefe el simpatiantoj de la anarĥia-sindikatisma Libera Laboristo-Unuiĝo de Germanujo.
Provinco Luko
La Provinco Luko (itale provincia di Lucca) estas provinco en la regiono Toskanio, en la centra Italio. Ĝia ĉefurbo estas Luko.
Wiedenborstel
Wiedenborstel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis nur  (!) loĝantojn.
Ekde la komenco de 2008 la malgranda loĝloko apartenas al la komunuaro Amt Kellinghusen de pluraj najbaraj komunumojn kun la celo komune plenumi difinitajn taskojn.
Komunumaro Albersdorf
La komunumaro Albersdorf - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Albersdorf" - estas administra ligo de 10 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 7740 loĝantojn.
Wieden (Nigra Arbaro)
Wieden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pupteatro
Pupteatro aŭ pupodramo estas formo de teatro en kiu rolas pupoj. Marionetoj aŭ gantpupoj estas ofte uzataj por pupteatro.
La UNIMA (mallongigo pro sia franclingva nomo "Union Internationale de la Marionnette) estas la internacia neregistara organizaĵo (NRO) de pupteatristoj kaj interesatoj pri pupludado, fondita en 1929 en Prago.
Rimarkinda pro la uzo de Esperanto Pupteatra Internacia Festivalo en kaj apud Zagrebo.
Giacomo Bresadola
Biografio
Giacomo Bresadola finis la elementan lertadon en Montichiari (Breŝo, Norditalio), la teknikan en Rovereto (Trento, Italio), kaj en Trento finis la ginmazion.
Ĝuste en Trento, post lia sacerdotiĝo atingita malgraŭ kontraŭaj puŝoj de la patro kiu celis lin igi inĝeniero, en 1866 ekinteresiĝis (1874) pri Botaniko en la vilaĝeto Magràs de la komunumo de Malè en Valo de Suno (Trento) kien estis destinita post la magistriĝo pri teologio.
En Magràs li profundigis siajn sciojn pri muskoi kaj likenoj kaj komencis malkovri la vastan regnon de la fungoj stimulite de amiko kapuceno al kiu dediĉos poste novan specion, la 'Omphalia giovanellae, (Clitopilus giovanellae).
En 1885, translokigite al Trento, ĉe la Episkopa Kurio, Bresadola oficis kiel administranto de la Kapitolo de la Katedralo ĝis 1910. De tiam li, pensiulo en Trento, daŭrigis sian aktivecon de fungosciencisto.
Li formiĝis en tiu scienca kampo akirante kaj legante la verkojn de Gustavo Venturi kaj de Vittadini, tiukampe scienculoj, sed evento decida estis letero al profesoro Saccardo docento ĉe la Universita de Padovo, per kiu li petis liajn verkojn kaj komunikis sian disponeblecon daŭrigi la esploroj rilate fungoj de la Trenta teritorio, De Tiam, fakte, naskiĝis fruktodona kaj konstanta amikeco krom longa scienca kunlaborado.
Saccardo ne estis la unika, fakte Bresadola komencis kunlabori kun gravaj pribotanikaj revuoj, kie liaj kontribuaĵoj naskigis konsideron kaj estimon ĉe la plej famaj tiukampe scienculoj kiel Lucien Quélet, Narcisse Théophile Patouillard, Sydow, Henning, Jean Baptiste Barla kaj Massalongo.
Krom esti unu el la membroj de Papa Akademio de la Novaj Linkoj kaj kooptato de diversaj sciencaj akademioj, kaj elstarigita per honora doktoreco kaj honora membro de la Deutsche Gesellschaft für Pilzkunde, membro koresponda de la Botanical Society of America, kaj multmerita asociito de la Società Botanica Italiana, Bresadola en sia vivo kondutis humile.
La morto lin kaptis la 9-an de januaro 1929, en Trento, en sia modesta hejmo, dum estis ankoraŭ laboranta por sia "Iconographia Mycologica" (Ikonografio pri la fungoj”, kiu estos lia finpretigita postmorta verko danke al la zorgo de la Itala Botanika Societo kaj de la Muzeo de Natura Historio de Trento
Por konservigi pri li la memoron, najbare de la Muzeo de Natura Historio en Trento oni al li dediĉis marmoran buston.
Ekonomiaj striktecoj, lin devigis cedi Herbolibron de ĉirkaŭ 30.000 specioj, priskribitaj kaj ilustritaj, al la Muzeo de Stokholmo.
Li priskribis kaj katalogis 1017 novajn speciojn de fungoj lalonge de 50 jaroj de esplora aktiveco; kaj science ekzamenis alvenintaj de ĉiu latitudo; kaj eliminis 80 “ŝajnajn” taksatajn fungpjn.
9059 Dumas
9059 Dumas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Komunumaro Burg-Süderhastedt
La komunumaro Burg-Süderhastedt - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Burg-Süderhastedt" - estas administra ligo de 10 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 10443 loĝantojn.
9059 Dumas
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto Alexandre Dumas (1802–1870), nepo de franca markizo kaj filo de generalo de la armeo de Napoleono ; famkonata pro liaj verkoj el kiuj La grafo de Montekristo kaj Les trois Mousquetaires.
Messervanta asocio internacia
Messervanta asocio internacia (latine: Coetus Internationalis Ministrantium, mallongigo: CIM) estas ligo de diocezaj komisiitoj pri fruktodona internaciskala kunlaboro de messervantoj en la romkatolika eklezio.
Historio
Post prepara kunveno en novembro 1959 CIM fonditis dum renkontiĝo okazinta inter la 14-a kaj la 16-a de novembro 1960 en Odenthal-Altenberg. En la 27.1.1967 CIM ofiicale almenaŭ por la daŭro de tri jaroj agnoskitis "ad experimentum".
Prezidantas ekde la 3.4.2019 la jezuito kaj ĉefepiskopo de Luksemburgo Jean-Claude Hollerich.
La plej grava regula okazigo estas ĉiun kvinan jaron la pilgrimado de messervantoj al Romo kie mesgeknaboj el tuta Eŭropo renkontiĝas por gajaj interŝanĝoj kaj spiritaj travivaĵoj identecfirmigaj. Kulmino estas komuna partopreno ĉe Sankta meso kaj aŭdienco ĉepapa.
Wiedensahl
Wiedensahl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Benedikto la 6-a
Benedikto la 6-a estis papo de januaro 973 ĝis junio 974.
Li estis monaĥo kun ĝermanaj originoj kaj kiam li estis elektita papo, Oto la 1-a patronis lin.
Provinco Maĉerato
La provinco Maĉerato (provincia di Macerata) estas provinco en la regiono Markio, en la centra Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Maĉerato.
Komunumaro Büsum
La komunumaro Büsum - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Büsum" - estas administra ligo de 6 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 6961 loĝantojn.
Instituto pri aŭstria historiesplorado
Instituto pri aŭstria historiesplorado (germane: Institut für Österreichische Geschichtsforschung, mallongigo IÖG) ĉe la Universitato de Vieno estas esploradasocio renomita kiu ekde la 1.1.2016 apartenas al la altlernejo de la ĉefurbo. Ĝiaj taskoj enhavas la planadon kaj organizon de esplorprojektoj rilate al la eŭropa historio de Mezepoko kaj Moderna epoko kiel ankaŭ al la aŭstria historio kun fokuso pri historiaj helpsciencoj respektive fontaj eldonado kaj serĉado surbaze de internaciaj standardoj.
Historio
Fondo instituta estis en 1854. La instituto posedas bibliotekon kun pli ol 60.000 volumoj kiel ankaŭ dokumenta, faksimila kaj sigela kolektoj. Planite kiel simpla lernejo pri bona esploradonivelo kaj digna prezentado de historiaĵoj aŭstriaj la instituto sub la feliĉa estreco de von Sickel emancipiĝis je flegejo internacie altestimata por helpsciencoj. Inter 1920 kaj 1945 nomo ĝia estis Österreichisches Institut für Geschichtsforschung.
Ĝis la 31.12.2015 estis IÖG instalaĵo federacia submetite al la Ministerio pri sciencoj, esplorado kaj ekonomio. Sed jam antaŭe kunlaboritis intime kun la vienaj universitataj institucioj i.a. pro ke tie tradicie ofertatas kursoj pri historia helpscienca trejniĝo kaj arĥivsciencoj. Eldonatas ankaŭ la grava fakgazeto "Mitteilungen des Instituts für Österreichische Geschichtsforschung" (MIÖG). Ankaŭ post la enkorpiĝo altlerneja ekzistas leĝe garantiita kontinuigo instituta.
Provinco Massa-Kararo
La Provinco Massa-Kararo (itale provincia di Massa-Carrara) estas provinco en la regiono Toskanio, en la centra Italio. La provinca ĉefurbo estas Massa, sed oni decidis enmeti en la oficialan nomon ankaŭ Kararon (Carrara), kiu estas preskaŭ samgranda kiel Massa.
Albert Jäger
Albert JÄGER (naskiĝinta la en Schwaz, mortinta la  en Innsbruck) estis aŭstra historiografo kaj monaĥo.
Vivo
Post frekvento de la Gimnazio franciskana (Bozen) kaj finstudo jurscienca Jäger fariĝis benediktano en Marienberg apud Glurns kaj en la apuda gimnazio li ankaŭ instruistis. Ordinacio lia pastra estis en 1829. Sed en 1845 profesoro universitata pri historio en Innsbruck kaj en 1851 ĉe la Universitato de Vieno. Tie li fondis en 1854 la Instituton pri aŭstria historiesplorado.
Li verkis: »Der Engedeiner Krieg im Jahre 1499« (Innsbruck 1838); »Tirol und der bayrisch-französische Einfall im Jahre 1703« (Innsbruck 1844); »Der Streit des Kardinals Nikolaus von Cusa mit Herzog Sigmund von Österreich« (Innsbruck 1861, 2 vol.); »Kaiser Joseph II. und Leopold II. Reform und Gegenreform« (Vieno 1867); »Tirols Rückkehr unter Österreich etc.« (Vieno 1871) kaj »Geschichte der landständischen Verfassung Tirols« (ĝis 1519; Vieno 1881–85, 2 vol.); krome li verkis multajn pritaktaĵojn kaj zorgis pri la eldono de dokumentoj kaj fontoj, antaŭ ĉio ĉe "Denkschriften und Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie" (li ekaniĝis al la akademo en 1847) kaj ĉe »Archiv für die Kunde österreichischer Geschichtsquellen«. En lasta eseo ĉe »Österreichisch-Ungarische Revue« de 1890 Jäger rakontis superrigarde pri istruado sia.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 10. Leipzig 1907, p. 144 (interrete tie ĉi)
Provinco Lecco
La Provinco Lecco - itale provincia de Lecco - estas provinco en regiono Lombardio, en la norda Italio. Fine de en la teritorio vivis. Ĝi estis efektivigata en 1992, kiam iom da komunumoj estis forigita de la provincoj de Como kaj Bergamo kaj nova teritoria disdivido estis realigata. La provinco de Lodi, ankaŭ en Lombardio, estis efektivigata dum la sama jaro.
Geografio
La teritorio de la provinco Lecco estas monta (70%) kaj monteta (30%); ebenaĵoj ne ĉeestas. La ĉefaj montoj estas la monto Legnone (pli ol 2600 m), norde, la masivo Grigna (pli ol 2450 m), meze, kaj la montoj Cornizzolo, Rai kaj Regina, en la suda aŭ okcidenta parto.
La provinco entenas parto de la lago de Lecco kaj la lago de Como, kaj enhavas kelkajn aliajn lagetojn, kiel la lago Annone, la lago de Garlate kaj la lago de Olginate. La ĉefaj riveroj estas la Adda (kiu perfluas la ĉefurbo, Lecco), la Lambro, la Bevera kaj la Curone (je la samnoma valo).
Provinco Matero
La Provinco Matero (itale provincia di Matera) estas provinco en la regiono Basilikato, en la suda Italio.
Ĝia ĉefurbo estas Matero.
9071 Coudenberghe
9071 Coudenberghe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Peeter van Coudenberghe (1520–1594), fama flandra apotekisto, konata pro lia botanika ĝardeno vizitita de multaj eŭropaj sciencistoj pro ĝiaj 600 ekzotaj plantoj. Tiu ĝardeno, kun kompleta listo de ĉiuj plantoj, estis priskribita de la svisa natursciencisto Conrad Gesner en Horti Germaniae (1561).
Leteroj de Ignaco
La Leteroj de Ignaco estas sep leteroj atribuitaj al la dua episkopo kaj martiro Ignaco el Antioĥio († 107-110), difinita La iluministo, grekalingve skribitaj en la unuaj jaroj de la 2-a jarcento. En la kristana tradicio kaj ĉe nunaj studuloj tiuj leteroj estas taksataj aŭtente verkitaj en kristana medio, kaj atribueblaj al vera Ignaco, kaj inkluzivitaj inter la Apokrifoj de la Nova Testamento ĉar kelkaj provis ĝin akceptigi inter la la kanonaj libroj. Hodiaŭ oni ilin lokigas inter la literaturaĵoj de la Apostolaj Patroj.
Korpuso de la leteroj de Ignaco
Ignaco lasis korpuson de leteroj redaktitaj dum la vojaĝo kiu lin kondukis el Smirno. Ĉi-tire Ignaco verkis kvar leterojn al la Eklezioj de Efezo, de Magnesia, de Tralli kaj de Romo. Forigite el Smirno, Ignaco atingis Troadon. kie li haltis kelke da tempo. El Troado li sendis tri leterojn: du al la komunumo de Filadelfio kaj Smirno, kaj unu al la episkopo de Smirno Polikarpo.
De tiu korpuso alvenis ĝis nia epoko tri malsamaj redaktoj, difinitaj ĉe sciencaj esploristoj:
la fakto ke tiuj leteroj aperas en diversaj formatoj ekscitis multajn dubojn pri la ilia aŭtentikeco. Post diskuto daŭrinta plurdekojn da jaroj, inter la finiĝo de la 19-a jarcento kaj la komenciĝo de la 20-a oni konkludis ke la aŭtentaj estis tiuj entenataj en la meza. La longa kaj la mallonga estintus redaktitaj aposteriore kaj ne apartenus al Ignaco. Spite de tiu vasta konsento inter studuloj, la debato daŭras ankaŭ hodiaŭ.
Stilo kaj penso
Ignaco (sankta) estas unu el la plej elstara persono de la naskiĝanta Eklezio. Liaj tekstoj lasas travidi tutan friskecon de la fido de la generacio kiu estis ĵus renkontinta la Apostolojn.
Li klare skizas la hierarkian kadron de la eklezia komunumo kaj samtempe la fundamentan unuecon kiu ligas la fidelulojn al Kristo.
En tiuj leteroj de Ignaco oni trovas, unuafojojn en la kristana literaturo, la vorton “katolika” (universala) atribuata al la “Eklezio”: “Kie estas Jesuo Kristo, tie estas la katolika Eklezio." (Smirnanoj 8,2).
Al la Romanoj, por laŭdi ilian kredon, li tiele turnas sin: “Eklezio en Romo prezidas al la agapo kiu havas la leĝon de Kristo kaj portas la nomon de la Patro”.
Antikvaj fontoj
La unuaj ses leteroj estis transdonitaj, escepte de tiu al la Romanoj, de la Mediĉa Laŭrenza kodekso 57,7, datebla je la 11-a jarcento. Parto de la letero al la Smirnanoj estas gastigita en la Berlina papiruso 10581 (5-a jarcento). La letero al la Romanoj troviĝas en la Greka pariza kodekso 1451 (reiranta la la la 10-11-aj jarcentoj, kie estas enkorpigita en la skribaĵo titolita Martiriĝo de Ignacio.
Psedo-ignacaj leteroj
Al Ignaco estis atribuitaj aliaj leteroj certe ne aŭtentaj, eble aperintaj de 2-a ĝis la 4-a jarcentoj. Ili estas:
Ferdinand Marcos
Li estis akuzata kiel diktatoro (kaj fondanto de enorma riĉo danke al siaj ŝtataj postenoj) ĉefe dum la 1970-aj jaroj kaj ĝis 1986, kiam li estis elpostenigita de la nomita Revolucio de EDSA, kaj devis ekziliĝi. Totale li estis filipina prezidento dum 21 jaroj.
Faisal Saeed Al Mutar
Faisal Saeed Al Mutar (araba: فيصل سعيد المطر; n. en 1991 en Hilla, Irako ) estas iraka satiristo, homrajta aktivulo, eks-islamano, laika humanisto kaj verkisto, kiu estis akceptita en Usono kiel rifuĝinto en 2013. Krom tio li estas publika preleganto, komunuma administranto, retdezajnisto kaj socia aktivulo loĝanta nuntempe en Usono. Li estas rekomendanto de libereco de opinio, scienco, racio kaj la libera merkato de ideoj kaj ekonomio.
Li estis fondinto en 2010 de la Tutmonda Sekulara Humanisma Movado (Global Secular Humanist Movement - GSHM) kies misio estas "trakti la mankon de agnosko kaj jura protekto de laikaj humanistoj".
Ideas Beyond Borders (IBB)
En 2017, Al Mutar fondis Ideas Beyond Borders (Ideoj Trans Landlimoj), neprofitcelan organizaĵon por "antaŭenigi la liberan interŝanĝon de ideoj, la defendon de homaj rajtoj, kontraŭstari ekstremismajn rakontojn kaj aŭtoritatajn instituciojn".
Ekstremismaj ideologioj celas vundeblajn homojn, kiuj ofte ne havas aliron al tutmondaj ideoj, liberecon de opinio, aŭ la rajto paroli, rigardi, kaj agu alimaniere. IBN igas esencajn, sed ofte malpermesatajn ideojn alireblaj al arabaj, persaj kaj kurdaj parolantoj, kaj laboras diligente por traduki kaj distribui temojn, kiuj varias de kritika pensado, virinaj rajtoj, civilaj rajtoj, filozofio, sciencaj principoj, sekulareco, mensa sano, reprodukta sano kaj plurismo. Ĝiaj tradukistoj kaj legantoj rekomendas temojn kaj ideojn, kiujn ili volas vidi pli alireblaj por arabaj kaj mezorientaj gejunuloj.
IBB fokusas pri tradukado al la araba de verkoj verkitaj en la angla. La plej multaj de la tradukitaj verkoj estas libroj konsiderataj polemikaj (ofte ĝis punkto ke ili estas laŭfakte aŭ laŭjure malpermesataj) en la araba mondo, kiel ekzemple 1984 de George Orwell kaj verkoj de Thomas Paine.
Traduka projekto por Vikipedio
"Ĉar antaŭ 2017 malpli ol 1% de interreta enhavo haveblis en la araba, grandega parto de Vikipedio ne estis uzebla en la araba. En 2017 Al Mutar, tiam rifuĝinto kiu loĝis en Novjorko, volis ŝanĝi tion per la fondo de la neprofitocela fondumo Ideas Beyond Borders (IBB) por kiu li ekde tiam dungis 120 gejunulojn tra la Proksima Oriento por traduki Vikipediajn paĝojn en la araban, komencante per personoj, kiujn oni opiniis plej bezonataj: inaj sciencistoj, homrajtaj aktivistoj, homoj kapablaj logike rezonadi kaj kiuj interesiĝas pri filozofio". La projekto nomiĝis House of Wisdom 2.0 (Hejmo de Saĝeco) kaj estis organizita de la grupo I Believe in Science (mi kredas je scienco, arabe: أنا دصدق العلم, transliterate: ʾana ʾuṣaddiqu l-ʿilm) kiu estas arabalingva retejo dediĉita al la publikigo de arabaj tradukoj de sciencaj artikoloj kaj esploroj, kun la celo ke la arabparolanta mondo disponu pri ĝisdataj informoj pri la plej novaj sciencaj malkovroj kaj atingoj. La projekto arigis pli ol 2000 volontulojn, kiuj sukcesis produkti ĉirkaŭ 15000 sciencajn artikolojn. Ĝia fondinto, Ahmed al-Rayyis, nun organizas la tradukan teamon por IBB"
Vidpunktoj
Al Mutar kritikas homojn kiel Noam Chomsky, kiuj, laŭ li, atribuas la agitadon en Mezoriento nur al usona ekstera politiko.
Al Mutar konsideras islamismon la kaŭzo de la kresko de Al-Kaida, Islama Ŝtato kaj la talibanoj. Al Mutar kredas, ke Mezoriento mem respondecas pri eltrudo de paco en sia regiono. Laŭ li, la okcidenta sento de morala respondeco por la cetera mondo estas troigita. Li nomas ĉi tion "la rasismon de pli malaltaj atendoj", kio blindigas la Mezorienton por la bezono solvi siajn proprajn problemojn, kiel la siria rifuĝinta krizo.
6123 Aristotelo
6123 Aristotelo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1987 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan (Bulgario).
9079 Gesner
9079 Gesner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la Conrad Gesner, konata pro lia esploroj pri bestoj kaj plantoj. Inter 1551 kaj 1558, lia monumenta Historiae animalium, kiu diferencigis la faktojn el mitoj, estis eldonita. Simila enketo pri la vivo de la plantoj (1500 lignogravuradoj de plantoj, semoj kaj floroj) estis neniam finita.
Deklaracio de Manilo
La Deklaracio de Manilo sekve de la Tutmonda Turisma Konferenco, organizita de la Monda Organizaĵo pri Turismo, okazinta en Manilo, Filipinoj, de la 27-a de septembro ĝis la 2-a de oktobro 1980, atentigis pri tio ke:
- la enlanda turisma oferto de ĉiu lando estu ligita al la aliaj sektoroj de nacia vivo,
-  oni devas atenti pri lokaj komunumoj rilate al turismaj strategioj,
- la plibonigo de la kvalito de la nacia kaj internacia turisma oferto, la trejnado kaj informado de turismaj kompanioj, kaj la nacia turisma planado estu submetitaj al periodaj taksadoj.
Ĝi ankaŭ emfazas kunlaboron inter la publika kaj privata sektoroj kaj inter malsamaj landoj.
Ĝi memorigas, ke devas esti teknologia kunlaboro por redukti turismajn produktokostojn, plibonigi ĝian kvaliton, disvolvi turismon kaj plani ĝin.
Provinco Mantova
Provinco Mantova estas provinco en Italio.
Deklaracio de Manilo
Rilate al la homaj rimedoj, ĝi opinias, ke
Provinco Lodi
La Provinco de Lodi estas provinco en regiono Lombardio, en la norda Italio, kun ĉirkaŭ ducent mil loĝantoj. Ĝi estis efektivigata en 1992, kiam sesdek unu komunumoj estis forigita de la provinco de Milano kaj nova teritoria disdivido estis realigata. La provinco de Lecco, ankaŭ en Lombardio, estis efektivigata dum la sama jaro.
Deklaracio de Manilo
- la turisma disvolviĝo devas esti farita de kvalifikitaj homoj,
- la kvalito de la turismo estas determina faktoro por la imago de la landoj,
- la problemoj de faka edukado devas esti prioritato.
Esperanto
Konscia pri la graveco de la internacia turismo kiel faktoro de komercaj kaj amikecaj ligoj inter popoloj kaj faktoro de paco, la Deklaracio de Manila volis substreki la socian rolon de turismo. Sub la sekcio homaj resurcoj (en: Human resources) la Deklaracio tekstas "(...)       Urges that efforts be pursued to promote tourism consciousness, in order to facilitate and foster communication between visitors, the residents in the tourist reception area and tourism personnel; Underlindes in this respect the importance of knowledge of languages notably those with a universal vocation such as esperanto         Declaration of Manila - chapter "Human Resources"
- Esperas, ke la klopodoj por antaŭenigi turisman konscion daŭrigu por faciligi kaj antaŭenigi komunikadon inter la vizitantoj, la lokaj loĝantoj kaj la turisma personaro;
- Substrekis tiurilate la gravecon de la lernado de lingvoj, precipe lingvoj kun universala alvokiĝo kiel Esperanto.
Provinco Lodi
La provinco de Lodi samlimas la provincon de Milano norde, la provincon de Kremono oriente, la provincon de Piaĉenco (en Emilio-Romanjo) sude kaj la provincon de Pavio okcidente.
Deklaracio de Manilo
Bibliografio
World Tourism Organization (Januaro 2019), Compilation of UNWTO Declarations, 1980 – 2018, UNWTO, Madrid, DOI: https://doi.org/10.18111/9789284419326 (bitlibre en pdf)
Provinco Lodi
Geografio
La provincon trairas la rivero Adda, kiu ankaŭ trairas la ĉefurbon, Lodi.
Deklaracio de Manilo
Vidu ankaŭ
Monda Organizajo pri Turismo (angle WTO)
Monda Tago de Turismo
Monda Turismo
Eksteraj ligiloj
(en, es, fr) Dokumento de la Deklaro de Manila, 1980 (WTO)
(eo) Esperanto-Turismo en Kamboĝo (filmeto)
Komunumaro Eddelak-Sankt Michaelisdonn
La komunumaro Eddelak-Sankt Michaelisdonn - germane iom longe "Amt Kirchspielslandgemeinde Eddelak-Sankt Michaelisdonn" - estas administra ligo de 4 komunumoj en norda Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de septembro 2005 la komunumaro havis 6544 loĝantojn.
Procopio Bonifacio
Procopio de Castro Bonifacio (1870 - 1897) estis filipinia porsendependeca aktivisto, revoluciulo. Li estis membro de Kaputinan. Li estis frato de Andres Bonifacio, fondinto de Kaputinan. En 1897 li estis mortigita de Emilio Aguinaldo.
Wiederstedt
Wiederstedt estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Arnstein en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Mansfelder Land. Fine de la jaro 2009 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis loĝantojn.
6129 Demokrito
6129 Demokrito estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ĝi estas de spektra klaso "Ch" ; riĉa je organikaj komponaĵoj kaj je nevaporiĝemaj elementoj de la praa suna nebulozo.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo Demokrito (greke Δημόκριτος, ĉ.-460 – -371), disĉiplo de Leŭkipo.
Izabella Scorupco
Izabella SCORUPCO (denaske Izabela Dorota Skorupko; 4a de Junio 1970) estas pol-sveda aktorino, kantistino kaj manekeno. Ŝi estas plej bone konata pro la ludado de Bond-junulino Natalya Simonova en la filmo de 1995 pri James Bond nome GoldenEye. Ŝi estas memorata ankaŭ pro sia ludado de la kanto de Shirley & Company nome "Shame, Shame, Shame" (honto, honto, honto) kiu estis elsendita en 1992 kaj iĝis sukcesa en diversaj landoj de Eŭropo.
Fine de la 1980-aj jaroj, Scorupco veturis tra Eŭropo laborante kiel manekeno, kaj aperis sur la kovrilpaĝo de Vogue. En 1987, ŝi estis malkovrita de la reĝisoro Staffan Hildebrand kaj stelulis en la filmo Ingen kan älska som vi ("Neniu povas ami kiel ni"). Komence de la 1990-aj jaroj, ŝi havis mallongan, sed sukcesan, karieron kiel pop-kantistino, kaj publikigis la albumon IZA, kiu ricevis rangon oran en Svedio en 1991.
Emilio Aguinaldo
Emilio Aguinaldo y Famy (23-a de marto 1869 - 6-a de februaro 1964) estis filipina membro de la filipinaj naciisma movado kaj revoluciaj movadoj. Li estis unu el la ĉefoj de Katipunan, nome unu el la organizoj por la filipina sendependeca movado.