cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fera Pordo
La energicentralo, historio
En la kanjono de la rivero troviĝas ankaŭ Natura parko Đerdap. Ĝi estis fondita el la jaro 1974. La natura parko kovras proksimume 100 kvadrajn kilometrojn en 2-8 km vasta areo en la dekstra flanko de Danubo. La supermara alteco en la Natura parko estas inter 50 kaj 800 m. Tie troviĝas unika rezervejo en Europo, kie kreskas kelkaj ekzemploj de terciara vegetaĵaro. Entute tie kreskas pli ol 1 100 plantaj specioj, multaj inter ili relikvaj. Pro la aparta mikroklimato ankaŭ inter la tie vivantaj bestoj oni povas trovi kelkajn relikvajn.
Curtiss P-1 Hawk
La Curtiss P-1 Hawk estis la unua ĉasaviadilo de la Usonaj Armeaj Aerkorpusoj, kiu uzis signon P (Pursuit, peraera malvarmigita), anstataŭ la PW (Pursuit, unusideja, perakva malvarmigita).
Fera Pordo
Romiaj ruinoj
Konata romia trovitaĵo estas Tabula Traiana ĉizita en la roko de la Fera Pordo. Temas pri tabulo, kiun la romia imperiestro Trajano alportigis en 100 pro finiĝo de la vojkonstruo en la malsupra ravino de Danubo. Ambaŭflanke de la tabulo estas ŝvebantaj delfenoj, supre la romia aglo kun malfermitaj flugiloj, dekstre kaj maldekstre estas skulptitaj tri sesfoliaj rozoj kiel reliefoj en la ŝtono. Dum la konstrulaboroj la tabulo estis alilokita.
Curtiss P-1 Hawk
La Curtiss P-1 evoluis el Curtiss XPW-8B, kiu venkis en konkurso kontraŭ Boeing XPW-9 en julio 1924. La unua P-1 serio estis donita en servon la 17-an de aŭgusto 1925. P-1 estis uzita ankaŭ en aliaj landoj kiel Japanio. La fabrikado finis en 1929. Curtiss P-6 Hawk anstataŭis P-1 en 1930.
Fera Pordo
Romiaj ruinoj
Unu de la plej gravaj romia arkitekto Apolodoro el Damasko konstruis inter la jaroj 102 kaj 105 en la vala krutaĵo ponton ĉe Drobeta-Turnu Severin kaj plilongigis la strategie gravan romian vojon. Ĝis 106, Danubo estis la limo inter la Romia imperio kaj Dakio. La ponto estis konstruita por ebligi la okupon de transdanubaj areoj. La romianoj uzis la ponton en la dua daka milito en 105/106.
Curtiss P-1 Hawk
La aviadilo havis duoblan aviadilon, aermalvarmigitan motoron kaj grandan malvarmigilon, fiksan rad-instalaĵon.
Pouxeux (stacidomo)
Pouxeux estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Pouxeux, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Épinal - Bussang (060000).
Rombies-et-Marchipont
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 2293
NGC 2293 (aliaj indikoj — ESO 490-49, MCG -4-16-23, VV 178, AM 0645-264, CGMW 2-42, PGC 19619) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Numero Unu (Star Trek)
Polemiko
Laŭ Roddenberry kaj Stephen Whitfield, la elstaraĵo de virino inter la anaro de stratŝipo estis unu el la tialoj kial la originala provepizodo de Star Trek estis malakceptita de NBC, kiu, pensis ke virina altrangulo estos malakceptita de aŭdiencoj. kvankam Roddenberry sugestis ke tiamaj virinoj malfacile akceptos ŝin.
Plenuma produktanto Herbert Franklin Solow provis konviki NBC-estrojn pri la ideo ke freŝa vizaĝo alportus kredindecon, sed ili konsciis, ke ŝi estas la amatino de Roddenberry. Malgraŭ tio, ili konsentis pri ŝia dispozicio, ne dezirante renversi Roddenberry'n ĉe ĉi tiu punkto en la produktado.
Röder-kasteleto
La Röder-kasteleto (Röderschlößchen) troviĝas en Liebenstein en Distrikto Ilm en Turingio/Germanujo.
Historio
Tiu ĉi kastelo konstruitis ĉ. 1750 kiel loĝejo de certa grafo von Röder. Sed li uzis ĝin nur dum unusola jaro. En 1850 la tuto venis en la posedaĵaron de la Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao. Ĝi uzitis ankaŭ kiel ĉefa komandejo duka. Poste troviĝis ene diversaj oficejoj (ekz. pri justeco!) kaj eĉ prizono. La malliberejo funkciis nur ĝis 1920.
Post la Dua mondmilito la komunumo transprenis la bienon por instali la komunan buron ene, regionhistorian muzeon, la bibliotekon kaj publikan rekontiĝejon.
Arkitekturaj specialaĵoj
Havas la kasteleto rokoko-stilan blazono-kartuŝon. La gablotriangulo apudkonstruaĵa ankaŭ rimarkindas. La festsalonego havas ornamitan stukan plafono kun belformitaj rozetoj. En la jaro 1997a la interseptoj el malpli frua konstruperiodo forigitis kaj la stuka plafono remalkovritis.
22847 Utley
22847 Utley estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Meredith Utley, mentorinon de unu finalist(in)o de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Powhatan Junior High School de Powhatan (Virginio).
Åbo Akademi
Åbo Akademi estas svedlingva universitato en Finnlando. Ĝi estas la sola svedlingva universitato ekster Svedio. Ĝi estas fondita en 1918. Åbo Akademi havas sep fakultatojn, el kiuj kvin funkcias en Turku kaj du en Vaasa. La nomo signifas akademio de Åbo (Åbo estas svedlingva nomo de Turku). La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.
Róbert König
Róbert König naskiĝis la en Székesfehérvár, li mortis la  supozeble en Budapeŝto.
Biografio
Róbert König frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li laboris jaron en presejo, fine li akiris grafikistan diplomon en Belarta Altlernejo en 1975. Liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Raszler kaj Tibor Rozanits. Post siaj studoj li ekinstruis en la altlernejo. Inter 1976 kaj 1979 (poste en 1984) li havis stipendiojn, intertempe en 1978 li edziĝis. Helpe de la stipendio li studvojaĝis al Italio, baldaŭ al Sovetunio, Orienta Germanio, Ĉeĥoslovakio, Norvegio. En la studjaro 1993 li instruis en reĝa akademio de Hago. En 2003 li akiris sciencan gradon DLA, en la sekva jaro habilitiĝo okazis. Li ricevis premiojn inter 1989-2013. Libertempe li okupiĝis multe pri la germana minoritato en Hungario, ankaŭ pri bredado de ĉevaloj.
Thomas Cromwell
Thomas CROMWELL (n. ĉirkaŭ 1485, m. la 28-an de julio 1540) estis ĉefministro de Henriko la 8-a (Anglio) de 1532 al 1540.
Frua vivo
Li naskiĝis en Putney (nun distrikto de Londono), kaj estis de tre modesta deveno. Lia patro estis Walter Cromwell, al kiu atribuiĝis diversaj metioj. Tamen Thomas Cromwell estis bone edukita kaj scipovis la latinan, la italan kaj la francan. Kiel junulo li estis dungito de italaj komercistoj kaj loĝis en Nederlando, kie li laboris en la tol-komerco. Poste li iris al Romo kie li pritraktis anglajn ekleziajn aferojn, kaj ankaŭ pruntedonis monon kontraŭ alta interezo (poste en Anglio dum la resto de sia vivo li tre profite pruntedonis monon al nobeloj, kaj tiel altiris malamikojn).
Helpanto de Wolsey
En 1514 li revenis al Anglio kaj helpis Thomas Wolsey, la ĉefministro de Henriko la 8-a, rilate ekleziajn aferojn. Iom post iom li iĝis inter la ĉefaj konsilantoj de Wolsey. Li akiris multe da riĉaĵoj.
Nepost 1519 li edziĝis al Elizabeth Wyckes, filino de tol-komercisto: ili havis filon, Gregory, kiu edziĝis al Elizabeth Seymour, fratino de Jane Seymour, la tria edzino de Henriko.
Post studi juron li eniris la anglan parlamenton, kie li antaŭenigis la politikon de Wolsey kaj la reĝo. Li helpis Wolsey fermi tridek monaĥejojn kaj forpreni ties riĉaĵojn por fondi lernejon en Ipswich kaj la Kardinalan Kolegion de la Universitato de Oksfordo, kiu poste iĝis Christ Church College.
Thomas Cromwell altiris la favoron de la reĝo. Li klopodis plifaciligi la nuligon de la geedziĝo de Henriko kaj Katerino de Aragono. Cromwell diskrete iom apartigis sin de Wolsey nelonge antaŭ ties falo, kaj, malgraŭ la petegoj de Wolsey (kiu kredis lin sia amiko), li faris nenion por subteni lin.
Plua antaŭeniĝo
Ĉirkaŭ 1530 li iĝis konsilisto de Henriko rilate parlamentajn aferojn, kaj helpis persvadi parlamentanojn aprobi diversajn reĝajn proponojn.
En 1532 li kontribuis al la falo de Thomas More, kiu sekvis Wolsey kiel ĉefministro. La reĝo nomumis Cromwell ĉefministro.
Ĉefministro
Thomas Cromwell subtenis la sendependon de la angla eklezio kaj ludis kernan rolon rilate la estiĝo de anglikanismo. Li estis inter tiuj kiuj urĝis Henrikon la 8-an forĵeti la aŭtoritaton de la papo. Kiam la geedziĝo de la reĝo kaj Katerino de Aragono fine nuliĝis, Henriko konsciis ke tio okazis grandparte pro subteno de Cromwell.
En 1535 Henriko nomumis Cromwell sia "vicregento" pri religiaj aferoj. Post tio la influo de Cromwell etendis al preskaŭ ĉiuj ŝtataj aferoj. Preskaŭ nekredeblas kiom Crowmell priatentis etajn detalojn, kaj li ja laboregis.
Multaj nobeloj jaluzis kaj deziris senpostenigi lin: ilia malamiko pliis pro lia humila deveno, pro la pruntoj kiujn ili faris de Cromwell kontraŭ alta interezo, kaj pro la deziro de iuj nobeloj konservi romkatolikismon. Cromwell persvadis la reĝon konsento al la ekzekuto de pluraj gravuloj kiuj kontraŭis lin. Aldone, li persvadis la parlamenton aprobi akton kiu ebligis Henrikon fari gravajn decidojn kaj estigi leĝojn per reĝa dekreto, sen parlamenta debato aŭ nova statuto: eĉ nun oni aludas en Anglio al "rimedoj laŭ la maniero de Henriko la 8-a", tio estas, statutoj kiu donas al la registaro la povon fari leĝojn sen parlamenta aprobo.
Estis Cromwell kiu unue elpensis la leĝojn (1535-1542) kiuj unuigis Kimrion kaj Anglion.
Anne de Kleve
Post la morto de Jane Seymour, la 3-a edzino de Henriko, la reĝo komisiis Cromwell eltrovi novan edzinon. Post rifuzoj fare de la romkatolikaj reĝaj familioj de Eŭropo (parte pro la religia politiko de Henriko), estiĝis minaco de romkatolika alianco kontraŭ Anglio. Tial Cromwell esploris la eblecon de edziĝo al ano de unu el la protestantaj regantaj familioj de Germanio. Fine li decidis favori filinon de Johano la 3-a (Duko de Kleve). Li komisiis al Hans Holbein la malpliaĝa pentri portreton de ties du filinoj, Amelia kaj Anna de Kleve, kaj Henriko elektis Anna. Tamen la afero fiaskis. La senpacienca Henriko maskveste renkontis Anna ĉe Rochester (Kent) preskaŭ tuj post ŝia alteriĝo. Reveninte al Londono, li plendis al Cromwell ke ŝi ne sufiĉe belis. Krome Henriko alte taksis edzinan klerecon kaj Anna ne estis bone edukita. Laŭ iuj onidiroj, Anna iom malbonodoris. La reĝo urĝis Cromwell eltrovi pretekston nuligi la fianĉiĝon, sed tio ne eblis sen granda risko ke la alianco al germanaj protestantoj rompiĝus. Onidire Henriko kolere batis la orelojn de Cromwell, kies influo malpliiĝis pro la afero. La geedziĝo okazis en januaro 1540.
Tamen Henriko neniam ĝuis amorajn rilatojn kun Anna: plurajn monatojn ili dormis samlite sed senamorade. Sekvis la 9-an de julio 1540 nuligo de la geedziĝo.
Morto
Malgraŭ tiu fiasko, la 18-an de aprilo 1540 Henriko donis al Cromwell la rangon grafo de Essex. Sed Cromwell mem ektimis ke post nelonge li spertos la faton de Wolsey kaj Thomas More. Liaj nobelaj malamikoj plifortiĝis. Li fordonis plurajn bienojn kaj aliajn posedaĵojn al proksimaj parencoj.
La 10-an de junio 1540 Cromwell arestiĝis kiel ŝtatperfidisto komence de kunveno de la reĝa konsilio kaj enkarceriĝis en la Turo de Londono. Ironie, li estis mortkondamnita per povoj kiujn la reĝo posedis pro la akto kiun Cromwell mem elpensis por ke Henriko rajtu fari gravajn decidojn sen parlamenta aprobo. La reĝo bezonis lian helpon koncerne la nuligon de sia edziĝo al Anna de Kleve – Cromwell havis informojn necesajn por la nuliga proceso. La 28-an de julio, kiam Henriko edziĝis al Catherine Howard, Thomas Cromwell ekzekutiĝis en la Turo de Londono.
Plejparte la parencoj de Cromwell eskapis punon kaj retenis siajn posedaĵojn. Ok monatojn post tio Henriko plendis al siaj konsilistoj ke ili certigis la falon de Crowmwell per malpravaj akuzoj kaj ke li nun konscias, ke Cromwell estis la plej fidela servisto, kiun li iam ajn havis.
Miklós Wesselényi (ĵurnalisto)
WESSELÉNYI Miklós (veŝele:nji), ĝis 1945 barono, estis hungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Koloĵvaro la 17-an de marto 1911 kaj moryinta en Budapeŝto la 14-an de majo 1980. Li estis pranepo de Miklós Wesselényi
Biografio
Miklós Wesselényi havigis en 1936 diplomon pri ŝtat- kaj jursciencoen Universitato Pázmány Péter, en 1937 en Parizo en École des Sciences Politiques diplomon pri politikaj sciencoj. Li estis kunlaboranto de gazetoj en 1938-1939 de Pesti Napló, inter 1939-1944 de Magyar Nemzet, poste de tiu de lasta li estis eksterpolitika rubrikestro. Dum la germana okupiĝo (ekde 19-a de marto 1944) pro sia antaŭfaŝista konduto li devis kaŝadi sin. Post 1945 li denove estis kunlaboranto de Magyar Nemzet, kaj kunulredaktoro kun Béla Zsolt de semajngazeto Haladás. En 1946-1947 li laboris en la hungara ambasadejo de Parizo. Je lia inicio estiĝis la Hungara Eksterafera Instituto, kies li estis direktoro. Li estis sekretario ankaŭ de la Hungara Eksterafera Asocio. En 1949 lige de proceso László Rajk oni eksigis lin. Li estis kunlaboranto en 1951-1953 Országos Széchényi Könyvtár, inter 1953-1957 de Historiscienca Instituto de MTA, en 1957-1959 ĉefkunlaboranto de la gazeto Esti Hírlap. Ekde 1959 ĝis sia pensiuiĝo li estis ekstera kunlaboranto de Budapester Rundschau, poste ĝia viĉefredaktoro. Li estis post sia pensiuliĝo ekstera kunlaboranto de gazeto Magyarország. Li havis rolon je tio, ke la Sankta Krono revenis Hungarujon.
Amila adipato
Amila adipato aŭ C16H30O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj amila alkoholo. Amila adipato estas analiza reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Tervola
Tervola estas komunumo en la Laponia provinco de Finnlando, mallonge en finna Laponio. Tervola situas inter urboj Kemi kaj Rovaniemi, 45 km de Kemi kaj 70 km de Rovaniemi. Tra la komunumo fluas Kemi-rivero.
Literaturpremio de la Konrad-Adenauer-fondaĵo
La Literaturpremio de la Konrad-Adenauer-fondaĵo (Literaturpreis der Konrad-Adenauer-Stiftung) estas germana premio pri literaturo, kies instalon instigis la tiama fondaĵa estro kaj ministroprezidento Bernhard Vogel.
Celo
Tiu premio ĉiujara aljuĝindas al verkistoj, kies verkoj atestas kaj gravecon politikan-socian kaj kvaliton estetikan-literaturan. Ili estu en tempoj de valoraj ŝanĝoj orientigaj instancoj. Verkistoj honoratas kiu donas la parolon al la libereco.
La premion akompanas monsumo de 15.000 eŭroj. Loko de transdono ĉiam estas Vajmaro. Estrino de la ĵurio estas nuntempe la literaturscienculino Birgit Lermen.
Péter Gárdos
Péter Gárdos [gArdoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gárdos Péter estas hungara reĝisoro, universitata instruisto.
Péter Gárdos naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Péter Gárdos devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971. Post siaj studoj li eklaboris en la firmao pri hungaraj filmoproduktoj, kie li faris dokumentajn filmojn. Li estis longe arta gvidanto de malgranda teatro Pinceszínház. Ekde 2015 li instruas en Universitato Metropolitan. En 2016 li ricevis la premion "La plej bona reĝisoro" en festivalo en Varna, pli frue liaj filmoj ricevis plurajn premiojn.
Azzone
Azzone [ acone] estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Angolo Terme (BS), Borno (BS), Colere, Schilpario kaj Vilminore di Scalve. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo apostolo Filipo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Montaro Changbai
Changbai-Monto, ankaŭ 长白山, 백두산, 白頭山, signife: ĉiam "blanka monto", kun la larĝasenca kaj mallarĝasenca koncepto.
En larĝa senco ĝi estas la seria montaro de la sudokcidento al la nordoriento longa pli ol mil km, kiu kruce kuŝas en la limoj inter Jilin-provinco, Heilongjiang-provinco kaj Liaoning-provinco de Ĉinio kaj la oriento de la Norda Koreio. En mallarĝa senco ĝi estas nur la ĉefa pinto de Changbai-Monto.
Geografio
La ĉefa pinto de Changbai-Monto estas dormanta aktiva vulkano. Ĝi kelkfoje elsputis en Qing-dinastio de Ĉinio. Reale ĝi estas vasta rondforma kratero, en kies centro estas Ĉiela lago. Ĝi estas la lima monto inter Ĉinio kaj Norda Koreio. 16 pintoj ĉirkaŭas la Ĉielan Lagon, 7 montpintoj estas en la landlimoj de Norda Koreio, 9 montpintoj estas en la landlimoj de Ĉinio. La Pektusan-pinto estas la plej alta pinto de la monto, inter 2 744 kaj 2500 m super la marnivelo laŭ la fontoj, en la flanko de la Norda Koreio. Baiyun-Pinto, 2691 m super la marnivelo, estas la plej alta pinto en la ĉina flanko, ankaŭ la plej alta pinto en la nordoriento de Ĉinio.
Ĉiela Lago
Ĉiela Lago situas en la pinto de Changbai-monto en la sudoriento de Jilin-provinco en Ĉinio, estas la landlima lago inter Ĉinio kaj Norda Koreio. La akva surfaco altas 2150 m super la marnivelo, tiel nomita Ĉiela Lageto. La laga areo estas 9165 km², perimetro: 14,4 km, akva averaĝa profundeco: 213,43 m, pleja profundo: 384 m. Ĝi estas la plej profunda lago en Ĉinio. Tie ĉi ne estas fiŝoj kaj altrangaj estaĵoj, sed ankaŭ ia onidiro pri Ĉiel-lageta Monstro kiel en lago Ness (Loch Ness).
Historio kaj legendo
Kiel plej alta pinto en la nordorienta Azio, Changbai-Monto estas opiniata kiel originejo de sia nacio aŭ di-monto pro la multaj mitoj kaj legendoj.
El la mito de Manĉuroj de Ĉinio, Changbai-Monto estas originejo de Manĉuroj. Reganto de Qing-dinastio deklaris,ke praulo de Aisin Giorro ja estis naskita de feino de Changbai-Monto.
Korea nacio ankaŭ opinias, ke Changbai-Monto estas la originejo de tiu nacio.
Nun la ekzistanta unua noto pri la monto estas en Shan Hai Jing, nomite: 不咸山 (bùxiánshān, fea monto), "大荒之中，有山名曰不咸，有肅慎氏之國. "Alinome: 單單大嶺 (blanka montego) en Histori-libro De Posta Han, 太白山 en Histori-libro De Nova Tang. Changbai-Monto (長白山) ekestis en Liao-dinastio (907–1125) kaj Jin-dinastio (1115–1234)[. ‘长白山在冷山东南千余里......禽兽皆白. ’ Reganto de Qing-dinastio deklaris la monton malpermesita loko.
Pro la aparta geografia situo, Changbai-Monto estas rara, integra kaj norma monta ekzemplo laŭ geografio: de la montpiedo ĝis la pinto, transire troviĝas vice de alta larĝfolia arbaro de mezvarma zono al konifera pinaro, malalta arbedo, montega herbejo, musko, nekovrita roko, vulkanaĵo, neĝo kaj glacifluo. Alie, en Changbai-Monto estas apartaĵo: vulkana roko, nigra bazalto kaj blanka vulkana pumiko.
Pouxeux
Pouxeux estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Péxéens.
Blagoveŝĉensk (urbo en Baŝkirio)
Blagoveŝĉensk (Благовещенск) estas urbo en Baŝkirio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 80417.
La urbo estis fondita en jaro 1756.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1941.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Belaja (Белая).
En jaro 1959 la urbo havis 12.9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 33 mil loĝantojn.
Badia Pavese
Badia Pavese estas komunumo de Italio.
(13631) 1995 WL5
(13631) 1995 WL5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nyírmeggyes
Nyírmeggyes [njIrmedjeŝ] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Mátészalka. La loknomo signifas: betulo-griota.
Geografio
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo, kaj fervojo Debrecen-Mátészalka. La lasta urbo troviĝas 7, Nyírbátor 14, Nyíregyháza 50, Debrecen 68, Budapeŝto 272 km.
Historio
La unua mencio okazis en 1272. Ŝtormoj de la historio ĝenerale ne tuŝis la vilaĝon. En 1911 la fervojo ekfunkciis. La judoj estis forpuŝitaj en 1944. La loĝantoj okupiĝas pri agrikulturo.
Famuloj
En Nyírmeggyes naskiĝis:
Kastelo Belvedere (Weimar)
Historio
Komence estis surloke eta ĉasdomaro. La plezurkastelo estis konstruita por festoj inter 1724 kaj 1732 laŭ planoj de Johann August Richter kaj Gottfried Heinrich Krohne por duko Ernst August la 1-a de Saksio-Vajmaro-Eisenach. La loĝa komplekso estas flankita per simetriaj pavilonoj. Hodiaŭ ĝi enhavas parton de la artaĵkolektoj de Weimar, pri porcelanaĵoj kaj fajenco, meblaro kaj pentraĵoj el la 18-a jarcento.
Kiel la somerloĝejo, tiel ĝiaj ĝardenoj, aranĝitaj en franca stilo en 1728-1748, estis de granda agrableco. Alo de la oranĝerio en la kastela parko enhavas nuntempe kolekton de historiaj ĉaroj.
La korteganoj ĉiam ŝatis retiriĝi kastelen. Tamen, financaj problemoj devigis mallarĝigon de la planitaj areoj ĝis reekfloro en 1804. Post 1811, multo de la eksteraj ĝardenoj estis ŝanĝita por harmonii kun la angla pejzaĝa ĝardenostilo fare de grandduko Carl Friedrich, kiu mortis ĉe Belvedere en 1853. La riĉigita kolekto de ekzotikaj plantoj estis malfermita al la publiko sub la nomo de Hortus Belvedereanus en 1820. La lasta ĝismorte enkastele loĝanta dinastiano estis la hereda granddukino Paŭlino (Saksio-Vajmaro-Eisenach).
Muzeo
Ekde 1923 la plezurkastelo estas ankaŭ muzeo pri arta metiado de la 18-a jarcento. Je la komenco de la 20-a jarcento grandkvante objektoj artmetiadaj (porcelanaĵoj, altvaloraj glasoj ktp.) transdonitis al la Muzeo pri arto kaj artmetiado. Post nuligo de ties sidejo okaze la restrukturigo de la muzeoj post la t.n. rekompenco de la grafoj (Fürstenabfindung) la objektoj alvenis al Kastelo Belvedere. Tie ĉi, post la nova remalfermo en 1992, ili staras en la centro de la ekspozicio pri kortega kulturo de antaŭ 1800 en la ĉefa konstruaĵo nomita Corps de logis. Ties profunde restaŭrita interno kun originala parkedo kaj stukaĵaro per la elmontrado de tiaj objektoj ankoraŭ pli brilas. Post la Unua mondmilito, en la kuro de la menciita rekompenco de la grafoj la urbo ricevis ja la kastelojn, sed sen meblaro. La nun videblaj mebloj apartenis origine al diversaj vajmaraj domoj.
Fokuso kolekta estas metita pri porcelanaĵoj, kiuj bone montras la produktadon de germanaj manufakturoj el al 18-a jarcento (i.a. de Meißen, sed ankaŭ el Rusio pro la intimaj konektoj inter Vajmaro kaj la duka kortego de Peterburgo). Kelkaj porcelanaĵoj videblis antaŭe en Kastelo Tiefurt.
La rondgivdado komenciĝas en la teretaĝo kie videblas ankaŭ portretoj de la konstruintoj kaj de la princa dinastio kaj porcelanaĵoj el Orienta Azio kiuj estis ĉiam modeldonaj, ankaŭ por la turingiaj porcenalistoj. La germanaj fajencaĵoj plejparte originas el Dorotheenthal en Oberndorf (Arnstadt). En la supra etaĝo oni montras la plian evoluon de germana porcenlanprilaborada tekniko per la prezento de la agado de la pentristo kaj kemiisto Johann Gregorius Höroldt kaj de la modlisto Johann Joachim Kändler. Sekvas informoj pri la atelieroj de Vieno kiuj jam ekde 1719 oni estis sukcesinta fari porcelanaĵojn altkvalitajn. Meze de la 18-a jarcento estiĝis ankaŭ en Höchst, Frankenthal kaj Ludwigsburg manufakturoj. En Berlino la kortego transprenis la fabrikojn de privatuloj en 1763. Turingiaj produktoj aperas muzee el la fruaj laborejoj en Gotha kaj Veilsdorf, poste (ekde la 1770-aj jaroj) el Volkstedt, Wallendorf, Limbach, Ilmenau kaj Gera.
Enrigardojn en eŭropan arton pri vitro-arto permesas la kolekto pri kavaj vitraĵoj en la kupola salono de la orienta pavilono, ĉefe per la verkoj el Bohemujo, Silezio, Saksio kaj Turingio aŭ de majstroj el Nürnberg. En la kupola salono okcidente troviĝas la daŭren pruntita kolekto de Friederike kaj Werner Jahn kun la titolo Sächsisches Serpentin. Teretaĝe en la eosta pavilono troviĝas daŭra ekspozicio pri ĉaso en la regiono de Vajmaro kun objektoj el la armilejo de Kastelo Ettersburg, dume okcidente en la teretaĝo prezentas sin elmontrado pri la historio de hortikulturo.
Muziko
La kastelo gastigas la muzikgimnazion de la urbo kun belega aŭlo, kie okazas regule gravaj aranĝoj. Ekzemplo por tiaĵoj estus la ĉiujara aljuĝo de Literaturpremio de la Konrad-Adenauer-fondaĵo.
(68346) 2001 KZ66
(68346) 2001 KZ66 estas malgranda, tre hela terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
San Pablo Tijaltepec
Geografio
San Pablo Tijaltepec apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2529 loĝantojn. El tiuj estis 1179 viroj kaj 1350 virinoj. La komunumo havas surfacon de 63,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2240 metroj super la marnivelo.
(68346) 2001 KZ66
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso; ĝia orbita periodo (675,921 tagoj) estas tre proksima de tiu de Marso kaj do ĝi estas en orbita resonanco 1:1 kun Marso; tamen, ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de ĉi tiu planedo.
San Pablo Tijaltepec
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1975 indiĝenoj. El tiuj 1642 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1642 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Arini (Măieruș)
Arini [arinj] (hungare: Lüget) estas vilaĝo en Rumanio norde de Braŝovo enhavanta 901 loĝantojn kaj administre apartenanta al Măieruș (2 km okcidente). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Brassó vármegye)
Marvan Barguti
Li estas ĉefo de Fatah-Tanzim en Okcidenta Jordanlando, apartenas al gvidantoj de al-Aksa-Intifada. Li postulas ĉesigon de israela okupado de palestinaj teritorioj (okupitaj en 1967).
Li estis juĝita la 6-an de junio 2004 je kvinfoja ĝismorta kaj 40-jara prizono pro murdo de kvin israelaj civiloj. Li asertas, ke persone ne partoprenis la atencojn. Barguti estas karisma kaj ŝatata poliitkisto inter la palestinoj, li kandidatiĝis eĉ por prezidenteco, sed la Fatah-movado elektis la pli moderan Maĥmud Abbas.
Yehezkel Ben-Ari
De la infanaĝo ĝis la doktora diplomo (1943-1971)
Yehezkel Ben-Ari naskiĝis en Kairo je 1943 : lia patro havis iran-liban-siriajn originojn kaj lia patrino estis egiptino kun italaj originoj. La familio de Yehezkel modere edukis lin en la judismon kaj li ricevis plie la kateĥismon en la franca katolika mezlernejo Saint-Jean-Batiste-De-La-Salle. Dum lia infanaĝo, Yehezkel Ben-Ari multe vojaĝis kaj estis kulturita de diversaj popoloj, kiuj ebligis al li flue paroli plurajn lingvojn: francan, araban, anglan kaj hebrean.
Marvan Barguti
En aŭgusto de 2009, li estis eelktita al Centra Komitato de Fatah.
Yehezkel Ben-Ari
De la infanaĝo ĝis la doktora diplomo (1943-1971)
En 1956, la milito en Sinajo komenciĝis: Israelo kun la apogo de Francujo kaj Britujo batalis kontraŭ Egiptujo, kies prezidanto Naser deziris naciigi la Suezan Kanalon. Tiam ĉiuj judoj, francoj kaj britoj estis forpelataj el Egiptujo: Yehezkel kaj lia familio ekzilis sin en Israelo. Tie, la patro de Yehezkel kreis nutraĵvendejon en tre malriĉa kvartalo, kie la vendado de ovoj kaj olivoj ne sufiĉis por pagi la fakturojn. Li mortis en 1963 de korinfarkto, sed la origino de lia morto estis pli profunda laŭ Yehezkel : "Mia patro simple mortis de tristeco".
En 1966, Yehezkel translokiĝis en Parizon por daŭrigi sian studadon pri biologio, kiun li komencis en la universitato de Jerusalemo. En Francujo, li malkovris la gravecon de esencaj principoj, kiel la libereco kaj la laikeco, sed ankaŭ la artoj. Je la 6-a de junio 1967, la Sestaga milito komenciĝis. Por helpi la israelan armeon, Yehezkel Ben-Ari partoprenis en policaj misioj en la urbo Hebrono. Tiuj kontrolmisioj estis supozitaj evitigi grandan ribelon. En sia verko "Les 1000 premiers jours" (esperante "La 1000 unuaj tagoj"), Yehezkel Ben-Ari skribis : "Post kelkaj jaroj mi komprenis, ke estis fakte la unua etapo de longa okupacio, pro kiu ni nuntempe vidas la malbonajn konsekvencojn".
En 1967 en la instituto Marey en Parizo, Yehezkel Ben-Ari komencis doktoran disertaĵon por studi du strukturojn de la cerbo, kiuj konsistas respektive en la kontrolado de la emocioj kaj de la memoro: la migdalo kaj la hipokampo. Li konstatis, ke la neŭronoj kaj la sinapsoj ĉiam movas sin: neŭronaj ligaĵoj aperas, malaperas, reorganizas sin. Do la cerbo neniam ĉesas adapti sin al ĉiaj petoj: estas tio, kion Yehezkel nomas neŭroplasteco. Dum la periodo Majo de 1968, Yehezkel Ben-Ari proksimiĝis al la maldekstraj politikaj partioj kaj poste al la komunismo, antaŭ ol li komprenis, ke kelkaj tentaj ideologioj povas fakte kaŝi pli kompleksan realecon. Dum liaj doktorigaj studoj, por ke la neŭroplasteco iĝu pli efika, Yehezkel Ben-Ari studis ĝin asociante diversajn sensajn stimulojn je la sama tempo. Tiel, en 1971, li publikigis sian doktoran disertaĵon pri la "unuopa nerva plasteco".
De la CNRS ĝis la INSERM (1972-1998)
En 1980 Yehezkel Ben-Ari relaboris en la CNRS, en fiziologia laborejo, kiu situas en la franca urbo Gif-Sur-Yvette. Por daŭrigi siajn esplorojn pri la epilepsio, li studis la efikadon de ekscitataj drogoj, kiuj agis sur la cerbo. Tiel Yehezkel uzis la kainatan acidon, kiun ronĝuloj ricevis en ilia cerbo. Li konstatis, ke la epilepsia krizo komenciĝis en la hipokampo, antaŭ ol la epilepsio disiris al aliaj strukturoj. Kiam la kainata acidoj atingis neŭronon, tiam tiu estis ekscitata ĝis la morto : la troo da elektra aktiveco kreis lezojn, kiuj mortigis la neŭronon. Ĝenerale kiam la nerva celo mortas, la destinitaj neŭronoj longigas siajn ligaĵojn. Kontraŭe montris Yehezkel, ke la epilepsio tre malbonigis la situacion, ripetante krizojn.
En 1985, Yehezkel Ben-Ari vizitis la naskejon Port-Royal, kiu estis situata en la malsanulejo Cochin en Parizo. Tie, la kuraca instituto INSERM havas esploran laborejon, kiu nomiĝis la "Esplora unuo 29", kaj kiu temis pri la disvolviĝo de la antaŭnaskitaj kaj postnaskitaj infanoj. La Esplora unuo 29 serĉis tiam novan direktiston kaj Yehezkel Ben-Ari kandidatiĝis. Lia rolo estis precizigi la diversajn fazojn de la cerbo, dum la disvolviĝo de la bebo, por ke la kuracoj dum la nasko estu pli bonefikaj. Tiel Yehezkel malkovris, ke la neŭromesaĝo GABA, kiu normale estas respondeca pri la nerva inhibo en la adolta cerbo, agis kontraŭe kiel ekscitaĵo en la beba cerbo. Pri tio, Yehezkel kun siaj kunlaborantoj publikigis artikolon en 1989.
La INMED kaj la koncepto "checkpoint" (1999-2008)
En 1999, post tridek jaroj en la laborejo Esplora unuo 29, Yehehezkel Ben-Ari translokiĝis en Marsejlon por fondi la Neŭrobiologi-instituton de la mediteraneo (INMED), kiu rapide iĝis unu el la plej gravaj institutoj pri la neŭrobiologio. De 1999 ĝis 2007, Yehezkel estis direktisto de la INMED kaj li profundigis siajn esplorojn pri la elektra aktiveco de la cerbo, kio ebligis al li pli bone kompreni la cerban disvolviĝon kaj la epilspsian patologion.
En la sama jaro, kun sia koncepto "chekpoint", Yehezkel Ben-Ari deziris studi tiun momenton, kiam nerva ĉelo ĉesas normale funkcii: kiam la ĉelo devus normale disvolviĝi, ĝi fakte konservas sian nematurecon kaj malregule emisias elektran aktivecon. Yehezkel kaj siaj kunlaborantoj uzis grandigajn bildojn por serĉi la domaĝitajn ĉelojn ĉe epilepsia muso, kies cerbo malbone formiĝis: la formado de du korteksoj. Efektive, Yehezkel kaj siaj kunlaborantoj konstatis, ke la malsana kortekso (la dua kortekso) havis ĉelojn, kiuj ne ĝuste migris kaj do malbone lokiĝis. Tiuj ĉeloj malregule daŭrigis la emision de elektra aktiveco, kiu signifas la nematuran fazon de la disvolviĝo: la nematuraj ĉeloj, kies procento da kloro estis alta, favoris la aperon de neŭra krizo, kiel la epilepsio. Demetante la malsanan kortekson de la muso per kirurgia ago kaj iam antaŭ la malsano evoluis, Yehezkel kaj siaj kunlaborantoj sukcesis daŭrigi la normalan disvolviĝon de la mus-cerbo.
Neŭrokloro, B&A Therapeutics kaj la IBEN (2009 - hodiaŭ)
En 2009, la Asocio por la esplorado pri la aŭtismo organizis konferecon en la urbo Le Croisic kaj invitis Yehezkeln, kiu prelegis pri la cerbo. Tie li renkontis la kuraciston Eric Lemonnier, kun kiu Yehezkel eklaboris esplorojn pri la aŭtismo. Rapide ili konstatis, ke la molekulo GABA ekscitis la aŭtism-infanojn, tamen ĝi devis normale agi kiel inhibanton. Per siaj pasintaj eksperimentoj pri la epilepsio, Yehezkel sciis, ke alta procento da kloro en la malsanaj ĉeloj sajnis kaŭzi la superaktivecon de la cerbo ĉe la junaj aŭtismuloj. Por malaltigi la procenton da kloro, Eric Lemonnier kaj Yehezkel Ben-Ari interesiĝis al la molekulo "bumetanido". Tiel Yehezkel Ben-Ari kreis la firmaon Neŭrokloro kaj registrigis molekulan patenton. Por eksperimenti la efikon de la kuracilo en 2009, Eric Lemonnier realigis sur 5 pacientoj la unuan provon de la fazo unua (ekzistas entute tri fazoj por validigi kuracilojn antaŭ ĝia vendado). En 2012, li realigis la unuan provon de la fazo dua sur 54 aŭtism-infanoj, kies aĝo estis inter 3 kaj 11 jaroj: la rezulto estis, ke aŭtism-signoj malaperis.
Katedralo de Luksemburgo
La Katedralo Sankta Maria aŭ Katedralo de Nia Damo (germane Kathedrale unserer lieben Frau, france Cathédrale Notre-Dame kaj luksemburge Kathedral Notre-Dame) estas katolika katedralo de Luksemburgio, kiu estas la katedralo de la ĉefdiocezo de Luksemburgio. Pro tio ĝi estas la ĉefa katolika kirko de tiu ĉi lando. La unua ŝtono estis metita en 1613, kaj origine ĝi apartenis al la jezuitoj.
Petrilaca de Mureș
Petrilaca de Mureș [petrilaka de mureŝ] (hungare: Magyarpéterlaka [madjarpeterlaka]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Gornești.
Katedralo de Luksemburgo
Proksimume, 50 jarojn poste, ĝi estis konsakrita kaj en 1870 ĝi estis rangigita al katedralo de la papo Pio la 9-a.Ĝi poste estis ampleksigata de 1935 ĝis 1938.
Deklaracio de la rajtoj de infanoj
La Deklaracio de la rajtoj de infanoj estis aprobita la 20-an de Novembro 1959 unuanime fare de la 78 ŝtatoj membroj kiuj tiam komponis la Organizaĵon de Unuiĝintaj Nacioj. ​
Ĝi estas bazata siavice sur la Deklaracio de Ĝenevo pri la rajtoj de infanoj, de 1924, kaj rikoltas 10 principojn. Post tiu deklaracio, en 1989 oni subskribis la Konvencion pri la rajtoj de infanoj, kun 54 artikoloj. Krom la etendon, la ĉefaj diferencoj inter ambaŭ estas ke la plenumo de konvencio estas deviga kaj, aliflanke, tiu de 1989 ŝanĝas la fokuson konsiderante geinfanojn kiel subjektoj de protekto kaj ne nur kiel objektoj de protekto.
Petrilaca de Mureș
Tra Petrilaca de Mureș fluas la rivereto Petrilaca, kiu fontas en Teleac.
Deklaracio de la rajtoj de infanoj
La teksto de la dokumento, publikigita de Save the Children en Ĝenevo la 23an de Februaro 1923, estas la jena:
Petrilaca de Mureș
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 816 loĝantojn (hungaroj, rumanoj) kaj en 1992 679 (rumanoj, 84 % da hungaroj).
Deklaracio de la rajtoj de infanoj
1. La infano devas ricevi la necesajn rimedojn por sia normala disvolvigo, kaj materia kaj spirita.
2. La infano malsata devas esti nutrata, la infano malsana devas esti mamnutrita, la infano malprogresa devas esti helpita, la infano deliktema devas esti rekuperata kaj la orfo kaj la abandonita infano devas esti protektita kaj helpita.
3. La infano devas esti la unua kiu ricevi konsolon en momentoj de angoro.
4. La infano devas esti en kondiĉoj vivteni sin kaj decas esti protektita kontraŭ ĉiu maniero ekspluati.
5. La infano devas esti edukita en la scio ke ties talento devas esti dediĉita al servo de ties proksimuloj.
Yehezkel Ben-Ari
Neŭrokloro, B&A Therapeutics kaj la IBEN (2009 - hodiaŭ)
En 2014, Yehezkel Ben-Ari kun la kuracisto Philippe Damier kaj la biologo Constance Hammon kreis la firmaon B&A Therapeutics, kiu dediĉis la eksperimenton de la molekulo "bumetanido" al la Parkinsona malsano. Ĉe Parkinsona malsanulo, la striato generas tro da elektra aktiveco: la plimulto de tiuj neŭronoj estas sentemaj al la kloraj emisioj en la cerbo. Kiel la kuracado de la aŭtismo, la celo de Yehezkel estis malaltigi la procenton da kloro en la ĉeloj. En 2016, la rezultoj de la unua provo de la fazo unua estis publikigataj: unu el la Parkinsona malsanulo, kiu aĝis 58 jarojn, devis moviĝi per sia rulseĝo, antaŭ ol li marŝis pro la efikadon de la kuracilo. Dum la printempo 2019, provo de la fazo dua komenciĝis kaj la pacientoj estis sekvataj dum 18 monatoj.
En 2017, Yehezkel Ben-Ari kreis la fonduson Ben-Ari instituto de neŭroarkeologio (IBEN), kiu celis determini kiel aperas la neŭraj malsanoj dum la gravedeco. Plie, tiu fonduso hodiaŭ kuraĝas la sciencajn esplorojn, kiuj novigas la fakojn de la publika sano, kiel la efikado de la medio al la frunaskitoj aŭ al la gravedulinoj.
Scienca popularigo
Yehezkel Ben-Ari famis pro klarigi al la publiko la kialojn, kiuj aperigis la neŭrajn malsanojn, kiel la epilepsion, la aŭtismon kaj la Parkinsonan malsanon. Tiel li priskribis tiujn per sia koncepto "neŭroarkeologio" : dum la disvolviĝo de la embria cerbo, la ĉeloj sin multiplikas, sin movas al la malbona loko, ĉesas sian disvolviĝon kaj fine generas elektran aktivecon, kiu konsekvence aperigos la nekuraceblajn neŭromalsanojn.
Yehezkel Ben-Ari edziĝis kun Constance Hamond, kiu estis direktisto de laborejo en la INSERM kaj ŝi poste interesiĝis pri la scienca edukado: en 2004, ŝi kun aliaj sciencistoj kreis la edukan projekton "Tous Chercheurs" (esperante Ĉiuj esploristoj), kiu celis eduki la lernantojn al la scienca rezono, per la eksperimentoj.
Pri la publika sano, Yehezkel Ben-Ari multe zorgis pri la protektado de la gravedeco. Li deziris, ke tiu iĝu pli grava celo, kiel samopiniis Alexandre Minkowski, kiu estis la antaŭa direktisto de la laborejo Esplora unuo 29 ĉe la INSERM.
En la fino de sia verko, Yehezkel Ben-Ari skribis :
Ouidah
Ouidah [elp. ŭida], alternativaj nomoj Hweda kaj precipe en la anglalingvaj landoj Whydah [elp. ŭaɪ̯də], antaŭe Ajudá) estas urbo en Benino, situanta en la suda parto de la lando, 42 km okcidente de Kotonuo, ĉe la marbordo de la Gvinea Golfo . Dum la kolonia periodo la urbo estis unu el la centroj por la sklavkomerco per kies haveno la sklavoj estis eksportitaj trans la oceano al nord- kaj sudameriko, interalie al Brazilo. Videbla restaĵo de tio estas la fortikaĵoj kiujn la portugaloj, la angloj, la nederlandanoj kaj la francoj konstruis por defendi siajn interesojn.
Quidah estas anakŭ la monda ĉefurbo de voduo, kiu estas oficiala religio de Benino. Ĝi tie kunekzistas pace apud aliaj lokaj religioj: islama, katolika kaj protestanta.
En januaro ĉiujare okazas la kinfestivalo Quintessence, kiu kune kun la kinfestivalo en Uagaduguo (Burkina Faso), estas unu el la plej gravaj en Okcidentafriko.
La urbo havis en 2002 ĉirkaŭ 75 000 loĝantojn.
Centro de lertigado por forigi landminojn
En Ouidah situas la CPADD (Centre de Perfectionnement aux Actions post-conflictuelles de Déminage et Dépollution (Centro de lertigado cele al postmilitaj agadoj por forigi minojn kaj iajn poluciojn). Tien venas homoj el tuta Afriko por lertiĝi en tiaj agadoj. La kursoj kaj ekzercoj okazas en la franca kaj en la angla. Svisa aŭtomata kirasveturilo DIGGER estas uzata en Ouidah kaj afrikanoj povas lerni kiel uzi ĝin por eksplodigi la minojn.
28536 Hunaiwen
28536 Hunaiwen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hu Nai-Wen, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Ŝi lernis ĉe la Unua Dugrada Lernejo por Knabinoj de Tajpeo (Tajvano)
NGC 2294
NGC 2294 (aliaj indikoj — MCG 6-15-14, ZWG 175.21, IRAS06478+3335, PGC 19729) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Okhora labortago
La batalo por la okhoraj labortagoj estis slogano de komunistoj, maldekstraj politikaj partioj. Fakte, laboristoj ofte devas surpreni plushorojn - post la 8 horoj - por vivteni sian familion, certigi bonan vivnivelon. Tio okazis eĉ en la t.n. socialismaj landoj.
Historio
La unua interkonsento pri okhora labortago okazis en 1856 en Aŭstralio (Kolonio Viktoria) por ŝtonhakistoj. La interkonsento okazis pro manko de laboristoj, kiuj formigris al orminejoj.
Simo
Simo estas komunumo en la Laponia provinco de Finnlando, mallonge en finna Laponio. Simo situas ĉe la Botnia golfo de Balta maro. Tra la komunumo fluas Simo-rivero.
Iara de Mureș
Iara de Mureș [jara de mureŝ] (hungare: Marosjára [maroŝjara]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al la komunumo Gornești.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 388 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 362 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Nagykónyi
Nagykónyi [nadjkOnji] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Tamási. En la loknomo Nagy signifas: granda.
Situo
Nagykónyi situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Kaposvár, laŭ fervojo (nuntempe nur aŭtobusoj trafikas) Lepsény-Dombóvár. La lasta troviĝas 29, Tamási 10 km-ojn for.
Historio
Vilaĝservoj estas aŭtonomio por ciganoj, lernejo, infanĝardeno, kuracejo, dentokuracejo, poŝto.
Eisenberg an der Pinka
Eisenberg an der Pinka, kroate Čjeka, hungare Csejke [ĉejke] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Deutsch Schützen-Eisenberg.
Situo
Eisenberg an der Pinka situas antaŭ monto, laŭ la hungara landlimo. Oberwart troviĝas je 25, Szombathely je 20 km-oj.
Historio
Pli frue la romianoj kulturis tie vitojn. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1157 laŭ tiama hungara ortografio "Chegge". La loĝantoj longe okupiĝis kun ferofandado. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon. Poste kroatoj refondis ĝin. En 1910 vivis en Csejke 514 homoj (plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 Eisenberg an der Pinka unuiĝis kun Deutsch-Schützen.
Kaba siskino
La Kaba siskino aŭ Kaba serino, Serinus totta, estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn. Ĝi estas endemia specio de loĝantaj birdoj en sudo de la Kabprovinco de Sudafriko. Ĝi estis foje atribuita al la genro Pseudochloroptila kiel Pseudochloroptila totta.
Tiu afrotropisa specio estis foje konsiderata samspecifa kun la Drakensberga siskino, Serinus symonsi de orienta Kabprovinco, okcidenta Natalo kaj Lesoto kiukaze la nomiga okcidenta formo estas S. t totta, kaj la orienta formo estas S. t. symonsi.
Tiu surloke komuna sed timida kaj diskreta siskino troviĝas en sudokcidentaj kaj sudaj rokaj deklivoj de Kablando, marbordaj klifoj kaj montoj kovritaj de makiso. Ĝi loĝas ankaŭ ĉe urboj kaj ĉe antaŭurboj de Kaburbo.
Aspekto
La Kaba siskino averaĝe estas 13 cm longa. La flugilplumoj kaj vosto estas nigrecaj kun blankaj punktoj en pintoj kiuj estas diferencigaj por ambaŭ seksoj, kaj videblaj ĉefe dumfluge. Maskla plenkreskulo havas helbrunajn dorson, flugilkovrilojn, pugon kaj supran voston kaj flavajn subajn partojn, ĉege gorĝareon kaj ankaŭ flavajn superokulajn striojn. La kapo, nuko kaj kolflankoj estas flavecgrizaj kaj olivecaj. Elstaras malhelbrunaj strioj en kapo kaj gorĝoflankoj.
La ino estas simila sed pli senkolora; ŝi ne havas grizon en kapo kaj havas pli da strieco en vizaĝo kaj brusto. Junula plumaro estas multe kiel tiu de la ino, sed pli senkolora kaj kun pli malhelaj aŭ pli brunaj subaj partoj.
Ne estas teritoria koincido kun la iom pli granda Drakensberga siskino, kiu ne havas blankajn punktojn en flugilplumoj kaj vosto kaj havas malpli uniformajn suprajn partojn.
La alvoko de la Kaba siskino estas vojp-viijar, ofte dumfluge, kaj la kanto estas milda agrabla trileco simila al tiu de la Mozambika kanario.
Reproduktado
Unu kialo malcertigas la taksonomion de tiu specio, ĉar se ĝi estas vera siskino, ĝi estas la ununura kiu reproduktiĝas en kavaĵoj. Ili konstruas neprofundan tasforman neston en fendo aŭ truo en roko, sur kornicoj aŭ inter vegetaĵaro, ĉefe filikoj. Natura arbotruoj rare estas uzataj. Estas ĵusa konstato de nesto en artefarita strukturo, nome la malnova lumturo ĉe Cape Point.
La nesto estas konstruata de la ino el fajna plantomaterialo, kovrita el planta lanugo kaj animalaj haroj. La ovaroj estas de 3 aŭ 4, foje 5, ovoj, kiuj estas kovataj de la ino. Ŝi estas manĝigata de la masklo en la nesto per elglutado.
Manĝo
La Kaba siskino estas vidata en paroj aŭ malgrandaj aroj, moviĝanta diskrete inter arbustoj dum ĝi manĝas semojn, burĝonojn kaj insektojn.
Broye-Aubigney-Montseugny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lumbreras de Cameros
Lumbreras de Cameros [lumBREras dekaMEros] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la suda komarko Nova Kamero. La loknomo Lumbreras estas etimologie komprenebla kiel Fajrejoj aŭ Fajrujoj.