cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carles Riba
Tradukoj
Konforme al la kultura normaliga programo de la naŭcentismo, li faris multajn tradukojn de la moderna beletro, de Edgar Allan Poe li tradukis Històries extraordinàries, de Friedrich Hölderlin Esbossos de versions de Hölderlin, plurajn poemojn de Constantin Cavafy, la fabelojn de Grimm, El romanç de Tristany i Isolda de Joseph Bédier. Por la fondaĵo Bernat Metge li tradukis helenajn verkojn de Ksenofono, Plutarko, Esĥilo, Sofoklo kaj Eŭripido. En 1948 duafoje li tradukis en versoj la Odiseadon de Homero, kiu estas unu el plej grandaj beletraj monumentoj en la kataluna lingvo.
Niedernwöhren
Niedernwöhren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de komunumaro, germanlingve nomata Samtgemeinde Niedernwöhren.
Mercallo
Mercallo estas komunumo de Italio.
8021 Walter
8021 Walter estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy, elde la Observatorio de la Monto Palomar, (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Walter Anderson, delonge eldonisto de la revuo Parade, kiu atingas pli ol po 80 miliononj da legantoj ĉiusemajne. Dum multaj jaroj li enfokusigis la revuon al pozitivaj kaj edifaj fabeloj. Li estas ankaŭ konata pro sia sindonemo al multaj kaŭzoj, inklude progresigi la legoscion en Usono.
30283 Shirleysmith
30283 Shirleysmith estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shirley R. Smith, usona scienca edukistino en Norda Georgio. Kune kun sia edzo Jim kaj per sia amo por la nokta ĉielo, ŝi kuraĝigis kaj gvidis generaciojn da junuloj en astronomiaj karieroj.
Esperanta-Rusa Vortareto
Esperanta-Rusa Vortareto, oficiala radikaro de la lingvo "Esperanto", ordigita de Inĝeniero V.A. Dmitriev, instruisto de S.-Peterburgaj kursoj de lingvo "Esperanto" (: Эсперантско=Русскій Словарикъ, офиціальний корнесловъ языка "Эсперанто", Составилъ Инженеръ В. А. Дмитріевъ, преродавателъ С.- Петербургск. курсовъ языка "Эсперанто"), konsistas el entute 4334 radikoj kaj 4639 vortoj (por la dua eldono). Ĝi uzas la malnovan rusan ortografion de antaŭ la reformo de 1918.
Enhavo: Ĉiuj radikoj de la Universala Vortaro (UV) kaj de la aliaj partoj de la Fundamento de Esperanto (FdE), de la unua Oficiala Aldono (OA 1) kaj de la propono de AdE por OA 2 de 1913 kaj 1914, sume 4370 radikoj kaj 4708 vortoj. Krome: Rusa Fundamenta Gramatiko, listo de ĉiuj propraj nomoj en FdE, rusa traduko de la Bulonja Deklaracio kaj aldona listo de proponitaj "neologismoj" (p. 133-139).
(19765) 2000 NM11
(19765) 2000 NM11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Abrahão de Moraes en Valinhos (Brazilo).
NGC 3347C
NGC 3347C (aliaj indikoj — ESO 376-5, MCG -6-24-3, PGC 31797) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Fort Selkirk
Fort Selkirk aŭ Fortikaĵo Selkirk estas iama komercejo ĉe la Jukono, ĉe la enfluejo de la Pelly en kanada Jukonio.
Historio
Dum multaj jaroj ĝi estis la hejmo de la pranacio Selkirk (Nordaj Tuĉonoj).
Arkeologoj evidentigis, ke la ejo estis uzita dum almenaŭ la lastaj 8.000 jaroj.
Ĝi estis forlasita meze de la 1950-aj jaroj post konstruo de la preterpasanta Klondike Highway, kiam la rivertrafiko ĉesis.
Enz
La rivero Enz situas en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Laŭ ĝi nomatas la distrikto Enz en la federacia lando. Ĝi fontas en la komunumo Seewald en la norda parto de la montara pejzaĝo Nigra Arbaro, kaj ĉe Besigheim fluas en la riveron Neckar. Laŭ la tradicia nomigo ĝi longas 105 kilometrojn, inkluzive de fonta rojo Poppelbach. Tamen, nekutime, ĝia dekstra alflua rivero Nagold, kiu enfluas ĝin en la urbo Pforzheim ĉe ĝia elirejo el la Nigra Arbaro, antaŭ la kunfluejo preskaŭ duoble longas kiel la rivero ĝis tie nomata "Enz", kaj ankaŭ havas duoble multan akvon ol la alia rivero. Tial el hidrografia kalkulo kiel la ĉefa vojo de la rivera sistemo "Enz" devus kalkuliĝi la rivero Nagold ĝis la kunfluejo en Pforzheim, kaj la komuna rivero Enz de tiam ĝis la enfluo en la riveron Neckar. Laŭ tiu kalkulo la rivera sistemo "Enz" estus 149 kilometrojn longa, kaj el la alfluaj riveroj de la rivero Neckar estus la tria plej longa, post la riveraj sistemoj Kocher kaj Jagst.
Antipatro
Antipatro aŭ Antipater (Ἀντίπατρος Antipatros; ĉ. 397 - 319 a.K.) estis generalo de Macedonio kaj subtenanto de la reĝoj Filipo la 2-a (Macedonio) kaj Aleksandro la Granda. En 320 a.K., li iĝis regento de la tuta imperio de Aleksandro.
Post la triumfa Macedonia venko ĉe la Batalo de Keroneo en 338 a.K., Antipatro estis sendita kiel ambasadoro al Ateno (337–336 a.K.) por negoci pactraktaton kaj revenigi la ostojn de la Atenanojn kiuj estis falintaj en batalo. Li startis kiel granda amiko de kaj la juna Aleksandro kaj de la patrino de la junulo, nome Olimpia; estis eĉ onidiroj ke li estis la patro de Aleksandro. Li helpis Aleksandron en la lukto por sekurigi sian sukcedon post la morto de Filipo, en 336 a.K.
(9978) 1994 AJ1
(9978) 1994 AJ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ben Affleck
Benjamin Geza AFFLECK-BOLDT naskiĝis en Berkeley, Kalifornio estas usona aktoro, filmreĝisoro, filmverkisto kaj produktoro. Li gajnis plurajn filmpremiojn kiel du Oskar-premioj, tri Premio Ora Globo, du BAFTA-premioj kaj du Screen Actors Guild Awards. Li komencis sian karieron kiel infano kaj ĉefrolis en la PBS instrua serio The Voyage of the Mimi en 1984. Li poste prezentiĝis en la sendependa komedio Dazed and Confused (1993) kaj diversaj filmoj de Kevin Smith inkluzive de Chasing Amy (1997) kaj Dogma (1999). Affleck akiris pli larĝan rekonon kiam li kaj sia infanaĝa amiko Matt Damon gajnis la Orpalmon kaj Academy Award for Best Original Screenplay pro Good Will Hunting (1997). Li tiam establis sin kiel ĉefrolulo en studiofilmoj inkluzive de la katastrofdramo Armageddon (1998), la romantika komedio Forces of Nature (1999), la militdramo Pearl Harbor (2001) kaj la suspensfilmo Changing Lanes (2002). Poste li aperis en Daredevil kaj Gigli (ambaŭ 2003), Affleck ricevis Orpalmnomumon por sia rolo en la biograffilmo Hollywoodland (2006). Lia reĝisora debuto estis Gone Baby Gone (2007), kiun li ankaŭ kunskribis. Li tiam reĝisoris, kunskribis kaj ĉefrolis en la krimdramo The Town (2010). Por la politika suspensfilmo Argo (2012) li reĝisoris, produktoris kaj ĉefrolis, Affleck gajnis la Orpalmon kaj BAFTA premion al la plej bona reĝisoro, kaj la Orpalmon, BAFTA, kaj Akademia premio for Best Picture. Li ĉefrolis en la psikologia suspensfilmo Gone Girl en 2014. En 2016, Affleck komencis roli kiel Batman en la DC Comics filmoj, ĉefrolis en la batalsuspensa filmo The Accountant, kaj reĝisoris, verkis kaj aktoris en la gangsterdramo Live by Night. Affleck estas la kunfondinto de la Eastern Congo Initiative, stipendikreado kaj neprofitocela organizo. Li ankaŭ estas membro de la Demokrata Partio. Affleck kaj Damon estas kunposedantoj de la produktentrepreno Pearl Street Films. Lia pli juna frato estas aktoro Casey Affleck, kun kiu li laboris en pluraj filmoj kiel Good Will Hunting kaj Gone Baby Gone. Affleck geedziĝis kun aktorino Jennifer Garner en 2005, ili havas tri infanojn.
Cedreno
Cedreno estas seskviterpeno, triringa alkoholo trovata en la esencoleo de la cedroleo. Du izomeroj ĉeestantaj en la oleo estas la α-cedreno kaj la β-cedreno kiuj malsamas en la pozicio de la duoblaj ligiloj. Cedrenoj kaj derivaĵoj estas bioaktivaj seskviterpenoj kun fortaj proprecoj antisepsaj, anti-inflamaj, antispasmaj, tonikaj, adstringaj, diurezaj, sedativaj, insekticidaj, kaj antifungaj.
Tradicie ĉi-komponaĵoj estas globe uzataj en medicinaĵoj kaj kosmetikaĵoj. Cedreno kak cedrolo troviĝas en la lignoleo de la Juniperus virginiana, cipresacaj arbaroj kaj estis unue izolita de P. H. Walther en 1841 kvankam ĝia strukturo estis malkovrita nur en 1953. Zorgaj esploroj de ĉi-kombinaĵo estis plenumitaj de Friedrich Wilhelm Semmler (1860-1931) kaj Felix Hoffmann (1868-1946) en 1907 kaj pluraj esploristoj daŭrigis tiajn eksperimentojn.
La sinteza cedreno prepararita per senhidratigo de la α-cedreno estas esence pura kaj ĝi estas la materialo ordinare uzata por determinado de la hidrokarbonido. Pura cedreno prepariĝas per senhidratigo de la cedrolo kun formiata acido iĝante senkolora viskoza likvaĵo. Specimenoj de cedreno preparitaj ekde la cedrenona duonkarbazono aŭ cedreneno ĉiam havas malpli altan rotacian povon ol tiuj preparitaj per senhidratigo de la cedrolo, kaj do malpli puraj.
Verdire, la mezurado de la optika rotacia povo de la specimeno de α-cedreno eble estas la plej bona kriterio de ĝia pureco. Oni deduktas ekde la molekula refrakcio de la cedreno ke la hidrokarbonido estas triringa (du ciklopentanaj kaj unu cickloheksana ringoj) kaj posedas unu duoblan ligilon. Per agado de la acetata anhidrido oni povas prepari la cedrilan acetaton.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Menthol_neutral.svg| Mentolo Cedrol 2D.png| Cedrolo Cedryl acetate 3D.png| Cedrila acetato Cedrenol.svg| Cedrenolo </Gallery>
Zdrobite cătușe
Rompitaj katenoj (rumane Zdrobite cătușe) estis la nacia himno de Rumana Popola Respubliko en la jaroj 1948-1953. Ĝian tekston verkis Aurel Baranga, la melodion komponis Matei Socor, kiu aŭtoris ankaŭ la sekvan himnon - Te slăvim, Românie!.
Kongo-baseno
La Kongo-baseno troviĝas en Afriko, en la ekvadora regiono, en tre vasta malaltebena-baseno, kiu konsistas el la akvokolekta areo de la riverego Kongo.
La tute ujforma regionego troviĝas ĉ. Unu kvarono de la tropikaj pluvarbaroj de la mondo. Post la sudamerika amazona baseno ĝi estas la dua plej granda tropika arbaro.
Situo ka geografio
La kongobaseno situas centre de la afrika kontinento, en la suda parto de Centra Afriko, plejparte sur la regiono de la hodiaŭa Demokratia Respubliko Kongo, najbare al la Respubliko Kongo; la baseno etendiĝas la najbaraj ŝtatoj Centrafrika Respubliko, Kameruno, Ekvatora Gvineo, Gabono, Angolo kaj Zambio.
En la sudoriento la konga baseno iras ĝis la Muchinga-montaro kaj tiel al Zambio. En la sudo la baseno atingas la 1 500 m alta Lunda-montĉeno kaj eventuale ankoraŭ ĝis la altlando de Bié; la konga baseno do atingas Angolon. En la sudo la kongo-baseno atingas la mallarĝan, sed akvoriĉan zair-marbordan malaltlandon. La okcidenta parto de la konga baseno malaltiĝas direkte al la Atlantiko kaj la malsupragvinea montoĉeno kie la rivero falas en tiun malaltlandon.
Esploroj de la NASA montris, ke en la Kongo-baseno, precipe okcidente de la Centrafrika montoĉeno, troviĝas la fulmofteco la plej granda de la mondo.
Arbara kaj Rivera Pejzaĝo
La regiono estas karakterizita de densaj kaj ĉiamverdaj pluvarbaroj, en kiuj kreskas pli ol 50 m altaj arboj. Krome ekzistas centoj da malgrandaj kaj grandaj fkankriveroj, kiuj enbuŝiĝis en la rivero Kongo.
Akvomastrumado (Hidrologio)
La kompleta regionego estas senakvigata de la Kongo (enbuŝiĝo 42.000 m³/s). Nur ĉe la atlantika marbordo inter Kameruno kaj Angolo la pluvarbaroj senakviĝis trans mallgrandaj riveroj tuj en la oceanon.
Riveroj
Gravas la riveran sistemon de la rivero la Kongo (pliaj flankriveroj: vidu tie!)
Flaŭro
Mallonga listo de bestoj, kiuj vivas en la Kongo-baseno:
Ákos Sebe
Ákos SEBE [ŝebe] estas rumania hungara lokhistoriisto. Li naskiĝis en Kluĵo 3-an de julio 1937.
Kariero
Ákos Sebe estis de 1954 financa oficisto en Rupea, poste same oficisto en pluraj vilaĝoj. De 1992 li estas ano de KJNT. Li publikigis en gazetoj Előre, Vörös Zászló, Romániai Magyar Szó, Népújság.
Medelby
Medelby estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Schafflund, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Eksteraj ligiloj
{{Ĝermo|Germanio})
3940 Larion
3940 Larion estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Malkovris ĝin, la, la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomon "Larion" estis komponita en honoro de la rusa aktorino Larisa Ivanovna Golubkina (cirile : Лариса Ивановна Голубкина).
Tjaĉiv
Tjaĉiv (Тячів, (tjaĉiv), Тячeв, Técső, (tEĉO), Tačová, Teceu Mare) estas urbo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv, kies distriktejo estas.
Situo
Tjaĉiv situas en valo, laŭ dekstra bordo de Tiso, laŭ fervojo Ĥust (Ukrainio)-Máramarossziget.
Historio
En 895 la hungaraj triboj en la proksimeco trairis Karpatojn kaj okupis la basenon. La loko estis menciita unue en 1211. Tiutempe en Tjaĉiv loĝis saloministoj. La komunumo urbiĝis en 1329 kune kun privilegioj. Ĝi apartenis al kvinopaj kronaj urboj de la regiono. Post la mezepoko Hungario disfalis, tiu urbo apartenis al princlando Transilvanio. La urbo etendiĝis ankaŭ al maldekstra bordo de Tiso.
En 1910 Tjaĉiv havis 5910 da loĝantoj (4482 hungaroj, 855 rutenoj, 434 germanoj). Ĝis 1920 la urbo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Técső, kies distriktejo estis. Inter 1920-1938 la regiono apartenis al Ĉeĥoslovakio, sed la maldekstra urboparto apartenis al Rumanio laŭ la nomo Taceu Mic (= Malgranda Tjaĉiv). En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon ’’’Karpata Ukrainio’’’. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Tjaĉiv/Técső. Ekde 1945 Tjaĉiv apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Tjaĉiv 11000 da homoj, (ukrainoj kaj rutenoj 83 %, ciganoj 12 %, hungaroj 3 %, rusoj 1 %). En 1961 Tjaĉiv denove iĝis urbo.
Vidindaĵoj estas la kalvinana preĝejo el la 13-a j.c. kaj domo de hungara pentristo Simon Hollósy.
Kalvinana preĝejo (Fót)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en mezo de la urbo Fót.
Historio
La katolika kirko konstruiĝis en la 12-a jarcento, la unua kalvinana grupo formiĝis en 1554. Ili akiris kaj traformis la katolikan preĝejon. En la 18-a jarcento kelkfoje ĝi trakonstruiĝis, en 1787 pretiĝis la nun videbla formo. En 1829 fulmo trafis la turon, pli nova turo estis konstruita en 1867, iom pli frue ankaŭ aliaj partoj de la preĝejo renoviĝis. La orgeno ekfunkciis en 1887.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La konstruaĵo havas longan navon, antaŭe turo altiĝas. La turo estas kvadrata, tamen pli supre estas jam okangula. Ĉe la piedo de la turo estas enirejo, sed pli ornama enirejo estas ankaŭ flanke de la navo. Super ambaŭ enirejoj fenestrorozoj estas videblaj. Interne estas galerio precipe por la orgeno. La predikejo estis ornama, kontraste la muroj estas blankaj.
Sándor Bárdi
Sándor Bárdi [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárdi Sándor estis hungara operkantisto (tenoro), altlerneja instruisto.
Biografio
Sándor Bárdi post lernado instruis en altlernejo en Szeged ekde 1971. Li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1977. Lia plej grava instruisto estis András Mikó (reĝisoro). En 1975 li lernis kantadon en Vieno. En 1977 li estis nomumita privata kantisto de Nacia Teatro (Szeged). Li ofte partoprenis en koncertoj, kie li kantadis ankaŭ oratoriojn, krome li estis gastokantisto en Aŭstrio, Svislando, Germanio, Italio, Nederlando. Post jaroj li forlasis la kantadon pro sanaj problemoj, komence li instruis en filio de Muzikakademio en Szeged, poste en Scienca Universitato de Szeged.
Fleurville - Pont-de-Vaux (stacidomo)
Fleurville - Pont-de-Vaux estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Fleurville, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo, apud Pont-de-Vaux, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Streisand-efiko
Streisand-efiko estas fenomeno konsistanta el tio, ke streboj cenzuri dokumenton aŭ informon pli grandskale diskonigas tiun informon, ofte helpe de la Interreto.
Deveno
La nomo de tiu efiko venas de la usona kantistino Barbra Streisand: en 2003, ŝi procesis kontraŭ la fotisto Kenneth Adelman por malaperigi el la reto aeran foton de ŝia domo, kiu estis parto de fotokolekto pri kalifornia marbordo por sciencaj celoj. Rezulte de tio, la foto rapide diskoniĝis kaj pli ol 420,000 homoj vizitis la retejon en la sekva monato.
Ekzemplo
La armea radiostacio en Pierre-sur-Haute en Francio famiĝis pro okazaĵo en aprilo 2013, kiam la sekreta servo devigis volontulan vikipedian administranton forigi la artikolon pri tiu radiostacio. Alia administranto baldaŭ poste restarigis la artikolon, kaj la amaskomunikila informado pri la okazaĵo generis ondon de intereso kaj alilingvaj tradukoj.
« Tiun posttagmezon, temis pri la plej vizitita artikolo de la franca Vikipedio, antaŭ la informo pri "Jérôme Cahuzac". Tion oni nomas Streisand-efiko ».
4780 Polina
4780 Polina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Oni ne konfuzu ĝin kun 142 Polana.
Preĝejo Stefano la 1-a (Gyermely)
Historio
La gotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento. Inter 1749-1751 ĝi estis trakonstruita, sed restis origina la absido, la ceteraj partoj estas barokaj. Plena renoviĝo okazis en 2000.
Ĉilkat (rivero)
La rivero Ĉilkat aŭ Ĉilkato (angle: Chilkat river) estas ĉirkaŭ 80 km longa rivero en Alasko kaj Brita Kolumbio.
Ĝi fontas el la Ĉilkat-glaciejo kaj fluas laŭ 27 km longa kurbiĝo tra Kanado kaj poste suden denove tra Alasko.
Ĉe la fino de la Ĉilkat troviĝas la protektejo Alaska Chilkat Bald Eagle Preserve kun la plej granda loĝantaro de blankkapaj maragloj de la mondo.
Etimologio
La nomo de la rivero devenas de la indiana nomo de grupo de la Tlingitoj, la Ĉilkatoj.
Etileno
Etileno (C2H4) estas karbonhidrogeno kun duobla karbona ligo, la plej simpla alkeno.
Etileno estas grava kemiaĵo kiun oni produktas tre grandkvante por fari polimerojn.
NGC 3348
NGC 3348 (aliaj indikoj — UGC 5875, MCG 12-10-77, ZWG 333.54, PGC 32216) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝvintohuvico
Ŝvintohuvico (Świętochłowice, elparolo: [ˌɕvʲɛ̃tɔxwɔˈviʦɛ] ; germane: Schwientochlowitz) estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en suda parto de Pollando kun loĝantaro de 55 500 homoj (2005). Ĝi estas unu el la plej dense loĝataj urbo de Eŭropo. Ekde 1999, ĝi estas parto de vojevodio Silezio, antaŭe ĝi apartenis al vojevodio Katowice (1975–1998).
Historio
La fondo de la komunumo okazis plej verŝajne en la 12-a jarcento, la unua mencio de la komunumo estas datita al 1313. Świętochłowice estas urbo ekde 1947.
Oni malfermis tie en 1943 la Deviglaborejon Zgoda apartenanta al nazia koncentrejo Aŭŝvico. Ĝin uzis la komunista registaro ekde januaro de 1945 ĝis novembro (mortis 2500 arestitoj).
Fleurville
Fleurville estas franca situanta en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fleurvillois.
Maljuniĝo
Maljuniĝo aŭ Maljuniĝado estas la aro de modifoj kaj morfologiaj kaj fiziologiaj kiuj aperas kiel konsekvenco de la agado de la tempopaso sur la vivaj estaĵoj, kio okazigas malpliigon de la kapablo adaptiĝi de ĉiuj el la organoj, aparatoj kaj sistemoj, same kiel de la kapablo reagi al kontraŭaj agentoj kiuj povas veni al la individuo.
Priskribo
La maljuniĝo de organismoj kaj partikulare de la homa specio, estis motivo de priokupiĝo ekde historiaj epokoj.
La homa vivdaŭro rimarkinde plilongiĝis en la la lastaj jardekoj. La maljuniĝo de la loĝantaro povas esti konsiderata sukceso de la politikoj de sansistemoj kaj de la sociekonomia disvolvigo, sed temas ankaŭ pri grava defio por la socio, ĉar ĝi devas adaptiĝi al tiu nova realo. Pro maljuniĝo startas serio de procezoj de iompostioma deteriorado de kaj organos kaj ties funkcioj. Multaj malsanoj, kaj kelkaj tipoj de frenezo, artiklaj, koraj malsanoj kaj kelkaj tipoj de kancero estis asociaj al la procezo de maljuniĝo.
Pro tio la esplorado je nivelo de ĉeloj pri tiu procezo ricevis specialan atenton. Unu el la gravaj trovoj tiukadre estas ke la "normalaj" ĉeloj estas programitaj por determinita nombro de subdividaj vicoj. Ĉiu kromosomo posedas en siaj pintoj serion de sekvencoj tre ripetemaj kaj nekodigantaj nome telomeroj. Pro la mekanismo de duobliĝo de la DNA de la ĉeloj, la telomeroj iom post iom mallongiĝas pro la sinsekvaj dividoj. Tio mildiĝas pro la ekzisto de enzimo nome telomerazo, kiu realigas la telomeran duobliĝon. Sed la aktiveco telomeraza funkcias en embriaj ĉeloj, sed malfunciiĝas en somataj ĉeloj, kio rezultas en iompostioma mallongiĝo de la kromosomaj telomeroj; kiam la grando de la telomeroj atingas precizan minimuman nivelon, okazas mekanismoj kiuj kondukas al morto de ĉeloj. Pro tio, la telomera mallongiĝo estis asociata kun la procezo de maljuniĝo de la ĉeloj. Tial, la longo de la telomeroj estus ia spece de genetika horloĝo kiu determinus la tempon de vivo de la ĉeloj.
Internacie, en 1984 oni akceptis konvencie, ke maljunulo estas persono pli aĝa ol 65 jarojn, kio koincidas tre ofte kun la emeritiĝo en multaj landoj.
Magnesia
Magnesia estas mineralakvo de hidrokemia tipo HCO3-Mg. Ĝi estas unika de tre alta enhavo de magnezio - plie dum malalta koncentriĝo de natriaj saloj. La akvo devenas el fonto de mineralakvo Grünská kyselka kaj pluaj fontoj en ĉirkaŭaĵo de Louka ĉe Nová Ves en distrikto Sokolov.
Konsisto
La enboteligita Magnesie estas miksaĵo el kelke da mineralfonto, el kiuj la fonto de Grünská kyselka estas samtempe ununura publike alirebla kaj samtempe la plej koncentrita.
Lutiše
Lutiše (hungare Lótos [lOtoŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La municipo estiĝis per solejeca loĝigado ĉefe el Stará Bystrica.
Situo
Lutiše situas laŭ flankovojoj. Žilina troviĝas je 27 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1662 en formo "Litisse". En 1784 740 vilaĝanoj (128 familioj) loĝis en 122 domoj, en 1828 1040 vilaĝanoj loĝis en 150 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lótos 958 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1828 incendio okazis. En 2001 vivis en Lutiše 848 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Eorpwald
Li estis filo de Raedwald, kiu regis East Anglia ĝis sia morto ĉ.624.
Instigata de Edwin, reĝo de Northumbria, Eorpwald konvertiĝis al kristanismo. Tamen post nelonge li estis mortigata de pagano nomata Ricberht, kiu sekvis lin kiel reĝo. Li estis la unua anglosaksa reĝo martirigata pro sia religio kaj estis venerata kiel sanktulo. Eblas ke Ricberht estis sendata de Penda, pagana reĝo de Mercia, por murdi Eorpwald. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, post la morto de Eorpwald, East Anglia reiĝis pagana dum la sekvaj tri jaroj.
13750 Mattdawson
13750 Mattdawson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan kanzoniston kaj amatoran astronomon Matthew Dawson, de Roeser (Luksemburgo). Li aktive partoprenas je la astrometrio de rapidaj, per teleskopo de 45 cm. Li estas ankaŭ muzikisto fakuĝinta en nuntempa ĵazo kaj popola muziko. Li registris siajn kanzonojn en Germanio en 1991.
Naturamikoj
La Naturamikoj estas internacia organizo aganta en la sferoj de ekologio, kulturo kaj turismo.
La organizo estas konata i.a. pro la naturamikaj domoj, kiuj situas plej ofte en arbaro kaj ofertas malmultekostan tranoktadon, sed estas ankaŭ domoj en urbetoj. Eblas distingi inter familiaj hejmoj, libertempejoj, kabanoj kaj rifuĝejoj de kiu unu portas la Esperanto-nomon 'Frateco'.
Kvankam ekzistas naturamikaj domoj en Usono, Ĉilio kaj Senegalio, la plej multaj troviĝas en Eŭropo, ĉefe en germanlingvaj landoj. Esperanta Naturamikaro havas propran domon en Malago, Hispanio. Estis eĉ eldonita poŝtkarto pri la Naturamikaj Esperantistoj kun la titolo ‘1001 noktoj kun la Naturamlkoj en 1001 domoj en Eŭropo’. Kaj individuoj kaj grupoj povas lupreni ilin.
La Naturamika Internacio havas ĉirkaŭ 500.000 membrojn en 21 landoj. Ekzistas ankaŭ internacia junulara sekcio.
Historio
Ĝi estiĝis el la laborista movado kaj fondiĝis en 1895 en Vieno. La membroj de la iama Libera Naturamika Asocio dum la dua mondmilito intersalutis germanlingve per "Berg Frei" (Monto libera), kiu estis pli ol simpla saluto, sed konfirmo de ribelado kontraŭ la nazia reĝimo, de libero simbolita per tiuj vagadoj meze de la libera naturo.
Naturamikoj kaj Esperanto
Laŭ Enciklopedio de Esperanto de 1934 (artikolo "sporto"), "en preskaŭ ĉiuj urboj ekzistas naturamikaj grupoj kaj multaj el ili uzas Esperanton kiel helplingvo dum siaj eksterlandaj ekskursoj".
En 1949 la centra komitato de Naturamikaro Internacia decidis aldoni la Esperanto-vortojn La Naturamikoj en la internaciaj kotizvinjetoj. Dum multaj jaroj la naturamikoj uzis Esperanton sur siaj membromarkoj. Ankoraŭ hodiaŭ la membrolibro de la germanaj naturamikoj estas dulingva (germana-esperanta). Pro manko de propra revuo esperantistoj rajtis aperigi artikolojn en Esperanto en la nederlandlingva revuo De Natuurvriend kaj la germanlingva revuo Aufstieg. Fine de 1950 realiĝis propra revuo: La Migranto.
TANEF (Turisma Asocio de Naturamikoj - Esperanto-Fako) estis la antaŭula esperantista asocio de naturamikoj kiu ĉesis aktivi en 2006, transdonante sian kapitalon al Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT). Ĝi eldonis la revuon La Migranto.
ENa (Esperanta Naturamikaro) : la 15-an de junio 2010 dek sep personoj el ok landoj fondis en Malago (Hispanio) la transnacian societon "Esperanta Naturamikaro". La 6-an de oktobro 2012 la jara Konferenco de Naturamika Internacio akceptis Esperantan Naturamikaron kiel partneran societon. La postan semajnon en Malago estis inaŭgurita la unua Naturamika Esperanto-Domo: la Domo funkcias kiel oficiala sidejo de ENa, prezidata de Julio Herrero, dum la nemoveblaĵo mem apartenas al Fondumo Pro Esperanto, la "banko" de la Esperanta Civito. En 2017 la mondkongreso de NFI akceptis ENan kiel plenan membron. Laŭstatute la asocio havas du oficialajn lingvojn: esperanto kaj la kastilia.
Vidu ankaŭ
La migranto
Wandervogel
16969 Helamuda
16969 Helamuda estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la germanaj amatoraj astronomoj Reiner Stoss, Peter Geffert kaj Matthias Busch elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).
"Helamuda" estas la akronimo de Hessisches Landesmuseum Darmstadt (Hesia Landa Muzeo de Darmstadt), la muzeo de la federacia lando Hesio. Tiu unika institucio prezentas delikatajn kolektojn en ambaŭ belartoj kaj natursciencoj kaj kondukas paleontologiajn prifosadojn en la proksima situejo de Messel.
Preĝejo Sankta Nikolao (Kissomlyó)
La preĝejo Sankta Nikolao estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Kissomlyó.
Historio
La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1348. La origine romanika kirko estis pligrandigita laŭ gotiko en la 14-a jarcento. En 1588 la turkoj okupis la vilaĝon, sed la preĝejo ne estis detruita. Iam en la 17-a jarcento luteranoj uzis la kirkon, sed en 1732 la katolikoj reakiris ĝin. Ili trakonstruis ĝin jam laŭ baroko. En 1789 turo, en 1822 sakristio, en 1834 nova plafono estis konstruitaj. Arkeologoj faris esplorojn en 1974.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola inter tilioj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turo altiĝas super la meza enirejo kaj en la teretaĝa nivelo estas pli larĝa, ol la supra parto. La enirejo funkcias tra la turo. La navo estas apenaŭ pli larĝa, ol la turo. La absido estas oklatera.
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
Lina Gerő
Kariero
Ŝi debutis en trupo de sia patro, Jakab Gerő kiel infano. Post provincaj vagantjaroj li aperis unue en Koloĵvaro, poste inter 1896 kaj 1914 en la Nacia Teatro de Budapeŝto.
28688 Diannerister
28688 Diannerister estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Merlino
Merlino estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Rivolta d'Adda (CR), Settala (MI), Comazzo, Paullo (MI), Zelo Buon Persico kaj Spino d'Adda (CR). Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Stefano kaj Zenono, kiu memoriĝas en la komunuma festotago la unuan dimanĉon de oktobro.
Nikolaj Zarudnij
Nikolai Alekseiviĉ Zarudnij (en rusa Николай Алексеевич Зарудный} ) (13an de septembro, 1859 – 17an de marto, 1919 ) estis Ukraina-Rusa esploristo kaj zoologo de Ukraina deveno, kiu studis la faŭnon, ĉefe la birdojn de Centra Azio. Li estis naskiĝinta en Griakovo, Ukraino (tiam parto de la Rusia Imperio). Li verkis sian unuan libron pri ornitologio en 1896 kaj faris kvin ekspediciojn al la Kaspia regiono el 1884 al 1892. Li faris aliajn ekspediciojn al Persio subtene de la Rusia Geografia Societo kaj la Peterburga Zoologia Instituto. Li kolektis preskaŭ 3,140 specimenojn de birdoj kaj 50,000 insektojn. Post la Rusia Revolucio, lia kolekto estis ŝtatigita de la Bolŝevikoj kaj movita al la muzeo de la Universitato de Taŝkento. Pro sia laboro ĉe la Rusia Geografia Societo li ricevis la medalon Przhevalski. En Taŝkento, lia lasta verko pri la ornitologio de Turkestano ne estis kompletata ĉar li mortiĝis pro akcidenta veneniĝo. Li publikis 218 monografiojn dum sia vivo kaj nomigis multajn speciojn. Inter la specioj kaj aliaj taksonoj nomitaj laŭ Zarudnij estas la Zarudna meriono, la Zarudna soriko, la lacerto Diplometopon zarudnyi, la fiŝo Schizothorax zarudnyi, kaj la distinga azia subspecio de la Dezertopasero (Passer simplex zarudnyi).
Nordokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj
La nordokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de sudokcidenta Barato.
Flaŭro
La vegetaĵaro estas influita de la sudokcidenta musono kaj konsistas el humidaj, tektonportantaj arbaroj, sentektonaj humidaj miksaj deciduaj arbaroj, kaj sekundaraj miksaj deciduaj arbaroj. Karakterizaj arbospecioj inkludas Tectona grandis, Grewia tiliaefolia, Lagerstroemia lanceolata, Dillenia pentagyna, Kydia calycina, Bambusa arundinacea, Dalbergia latifolia, Adina cordifolia, Pterocarpus marsupium, Xylia xylocarpa, Wrighia tinctoria, kaj Schleichera oleosa. Arbareroj de ĉiamverdaj arbaroj etendas en tiujn humidajn deciduajn arbarojn, kun pluvarbaraj specioj kiaj Cinnamomum malabaricum, Syzygium gardneri, Myristica dactyloides, Kneema attenuata, kaj Diospyros sylvatica. La tektonarbaroj sur lateritaj grundoj havas tipan subarbaĵon kiu entenas Cleistanthus collinus, Holarrherna antidysenterica, Bauhinia racemosa, kaj Kydia calycina. Gravaj grimpoplantoj inkludas Ichnocarpus frutescens, Dioscorea spp., Butea superba, Bauhinia vahlii, kaj Smilax macrophylla.
Faŭno
La ekoregiono gastigas okdek sep mamulospeciojn, sed kontraste al en la montaraj pluvarbaroj, neniuj estas endemiaj en la ekoregiono. Tamen, pluraj de la mamuloj en la ekoregiono estas endanĝerigataj, inkluzive de tigro, azia elefanto, gaŭro, Loris tardigradus (lorisedoj), hinda longlipa urso, Tetracerus quadricornis, kaj giganta ratufo.
157541 Wachter
157541 Wachter estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nordokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj
Faŭno
La tigroj estis abundaj en tiuj arbaraj biotopoj, sed kaŭze de la vasta habitatoperdo kaj ĉasado, la populacioj estis severe difektitaj. La suda sekcio de la ekoregiono limtuŝas Nilgiri-Montetojn, kiuj gastigas unu el la plej gravaj elefanto-populacioj.
157541 Wachter
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca amatora astronomino Claudine Rinner elde Ottmarsheim (Haut-Rhin, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana konstruisto de teleskopoj Manfred Wachter (1938 – 2000). Li fondis sian kompanion en 1959 en Stutgarto-Uhlbach kaj poste iris en Bodelshausen. Li estas bone konata pro siaj faldataj refraktoroj kun aperturoj de 100 ĝis 230 mm, uzinte lensojn faritajn de Dieter Lichtenknecker.
Noo
Noo aŭ no-teatro (japane 能, nō) estas grava speco de klasika japana muzika dramo, farata ekde la 14-a jarcento. Ĝi, kune kun sia proksima rilataĵo kjogeno (aŭ "noa komedio", 狂言, kyōgen: speco de farso), evoluis el diversaj pli fruaj popularaj kaj aristokrataj dramartoj, inkluzive de "dengaku" (rikoltfestaj dancoj kaj muziko) kaj gagako (tradicia stilo de japana muziko). Kan'ami kaj sia filo Zeami Motokiyo evoluigis noon en ĝian nunan formon dum la epoko de Muromaĉi. Noo poste estis la fonto, el kiu evoluis aliaj japanaj dramartoj, ekz. kabuko. Dum la meiĝia epoko, kvankam ilia registara aŭspicio malaperis, noo kaj kjogeno ricevis oficialan agnoskon kiel du el la tri naciaj genroj de dramo.
Noo estas unika pro sia malrapida, simpla graco kaj sia uzado de distingaj maskoj.
Noo estas ĉanta dramo, kaj tial iuj nomas ĝin "japana opero". Sed la kantado en noo uzas mallarĝan tonan atingon kun longaj, ripetemaj sekcioj—klare melodio ne estas la motivo por noa kantado. Tamen, noaj tekstoj estas poeziaj kaj dependas de la japana sep-kvin ritmo, kiun konas iu, kiu konas ekzemple hajkon kaj ĝian ŝparon de esprimo kaj abundon de aludojn.
Roloj kaj aktoroj
Tradicie, nur viroj povas esti no-aktoroj. La vira aktoro uzas "virinan" maskon por roli kiel virino. Estas kvar gravaj kategorioj de noaj aktoroj, kaj ok kategorioj de roloj en noo:
Kutime, la no-teatraĵo roligas ĉiun kategorion de aktoro, kaj daŭras inter 30 kaj 120 minutojn.
Troviĝas ĉirkaŭ 1500 profesiaj noistoj en Japanio hodiaŭ, kaj la arto plu prosperas. Aktoroj neniam faras rolon de malpropra kategorio—ekzemple aktoroj de la "flankula" kategorio ne povas roli kiel protagonisto, kaj male. La kvin ekzistantaj skoloj de protagonistaj no-aktoroj estas Kanze (観世), Hoŝo (宝生), Komparu (金春), Kita (喜多), kaj Kongo (金剛), kaj ekzistas ankaŭ tri skoloj de flankroluloj kaj du de arlekenoj. Ĉiu skolo havas ĉefan familion ("sooke"), kaj la ĉefulo de ĉiu familio rajtas verki novajn teatraĵojn aŭ redakti jam ekzistantajn kantojn. La societo de noistoj estas iom feŭdisma, kaj forte gardas la tradiciojn de siaj prapatroj.
Béla Sebe
Béla SEBE [ŝebe] estis rumania hungara biologo. Li naskiĝis en Braŝovo 12-an de julio 1935 kaj mortis en Târgu Mureș la 27-an de junio 1996.
Kariero
Béla Sebe diplomitiĝis en la Universitato Bolyai de Kluĵo pri biologio-kemio (1957). De 1961 li instruis en OGYI de Târgu Mureș. Li publikigis preskaŭ 200 laboraĵojn en fakrevuoj Orvosi Szemle, Revista Medicală, Igiena, Dermato-Venerologia, Viaţa Medicală, Studii şi Cercetări Infra­microbiologice, Orvostudományi Értesítő.
Noo
Teatraĵoj
Estas proksimume 250 teatraĵoj farataj en la nuna repertuaro.
Fontoj kaj influoj
La Rakonto de la Hejke, mezepoka eposo pri la leviĝo kaj disfalo de la klano Taira, originale kantita de blindaj monaĥoj pere de la "biŭa" (japana liuto), estas grava fonto de materialo por noo (kaj pli malfruaj dramartoj), precipe batalistaj teatraĵoj. Aŭtoroj ankaŭ ĉerpis materialon el klasikaĵoj de antaŭaj epokoj, kaj el ĉinaj fontoj.
Famaj no-teatraĵoj
La jena kategoriado estas laŭ la skolo Kanze.
Elementoj de prezentado
Noa prezentado kunmetas diversajn elementojn en tutecon de stilo, kaj ĉiu elemento estas la produkto de jarcentoj da plibonigado laŭ la esencaj budhismaj, ŝintoismaj, kaj minimumismaj principoj pri estetiko.
La scenejo
La noa teatraĵo okazas ĉe simpla scenejo farita el ligno de la japana cipreso. La scenejo estas malplena krom la "kagamiita", pentraĵo de pino sur la malantaŭa muro de la scenejo. Ekzistas multaj eksplikaĵoj pri tiu arbo—unu el la plej oftaj rakontas, ke ĝi simbolas vojon, per kiu dioj (oni diras) malleviĝas al Tero dum ŝintoismaj ritoj. Alia apartaĵo de la scenejo estas la "haŝhigakari", la mallarĝa ponto maldekstre de la scenejo. Tiu ponto fariĝis la "hanamiĉi" (pasejo tra la rigardantaro al la scenejo) en kabuko.
Kostumoj
Malkiel la senornama scenejo, la kostumoj estas tre ellaboritaj. La kostumoj estas riĉe ornamitaj kaj ofte havas simbolajn signifojn (ekz. tondro-dioj portas heksagonojn sur la vesto; serpentoj portas triangulojn, kiujn simbolas skvamojn). Multaj, precipe tiuj, kiuj faras la ĉefan rolon ("ŝite"), portas ekstravagancajn, trembrilantajn silkajn brokaĵojn.
La muzikisto kaj la ĥorano kutime portas formalan nigran ornamitan kimonon ("moncuki"), kune kun aŭ ĉemizeca vesto "hakama" aŭ "kami-ŝimo", kiu estas kombino de hakama kaj veŝto kun grandaj ŝultroj (vidu bildon). La kulisistoj portas senornamajn nigrajn vestojn.
(9979) 1994 VT
(9979) 1994 VT estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Noo
Maskoj
Plej ofte nur la protagonisto portas maskon. Sed iafoje la kunulo ankaŭ portas maskon, precipe por virina rolo. Nomaskoj uziĝas ankaŭ por roli kiel demono, besto, junulo, maljunulo, ktp. Iu aktoro, kiu ne portas maskon, rolas kiel viro inter ĉirkaŭ 20 kaj 40 jaroj aĝa. La flankrolulo ĉiam rolas kiel iu tia, kaj neniam portas maskon do.
Kiam uzata de lerta aktoro, la masko povas esprimi diversajn mienojn, pere de lumo kaj kapo-pozicio. Senviva nomasko povas aspekti ĝoja, malĝoja, tima, ktp. Eksperimentoj fare de Michael J. LYONS, Ruth CAMPBELL, kaj aliaj, esploras ĉi tiun rimarkindan mienpovon de la lignaj maskoj.
Rekvizitoj
La plej ofte uzata rekvizito en noo estas la ventumilo, ĉar ĝin portas ĉiuj prezentistoj de ĉiuj roloj. Ĥoranoj kaj muzikbandanoj povas porti mane sian ventumilon enirante en la scenejon, aŭ porti ĝin kaŝite en la obio (tradicia japana balteo). Ambaŭkaze la ventumilon la prezentisto kutime metas malsupren, ĉe sia flanko, post kiam li estas ĉe sia propra pozicio, kaj ofte ne repretas ĝin ĝis sia eliro el la scenejo.
Kelkaj nooj havas karakterojn, kiuj svingas maleojn, glavojn, kaj aliajn ilojn. Tamen, dum dancoj la ventumilo uziĝas kiel anstataŭo por reprezenti iun man-tenatan rekviziton ajn, inkluzive de (ekzemple) glavo, kiun la aktoro havas en sia balteo.
NGC 3349-1
NGC 3349-1 (aliaj indikoj — MCG 1-28-2, ZWG 38.2, VV 514, PGC 31989) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
William Camden
William Camden (1551-1623) estis angla historiisto, antikvaĵisto kaj kronikisto plej rimarkindaj de la Elizabeta Periodo. Inter liaj ĉefaj verkoj inkludas "Britannia", la unua priskribo de Britio graflando post graflando, kaj "Annales", la unua detala historia raporto en la regno de Elizabeta la 1-a. Dum sia tuta vivo li korespondis kun Fulke Greville, 1-a Barono Brooke (1554-1628), Philip Sidney (1554-1586), Edmund Spenser (1552-1599), John Stow (1525-1605), John Dee (1527-1568), Jacques Auguste de Thou (1553-1617), Nicolas-Claude Fabri de Peiresc (1580-1637) kaj Ben Jonson (1572-1637). Camden fondis la unuan katedron pri historio en la Universitato de Oksfordo, kiu ankoraŭ ekzistas hodiaŭ kiel la Katedro Camden pri Antikva Historio.
Julien Duvivier
Julien DUVIVIER (Franclingva prononco: [dyvivje]; 8a de oktobro 1896, en Lille – 29a de oktobro 1967, en Parizo) estis franca kina reĝisoro. Li estaris en la franca kinarto en la 1930-aj al 1960-aj jaroj. Inter liaj plej originalaj filmoj, ĉefe rimarkindas La Bandera, Pépé le Moko, Le Petit Monde de don Camillo, Panique, Voici le temps des assassins kaj Marianne de ma jeunesse.
Ladislao la 3-a (Pollando)
Vladislao de Varna, Vladislao/Ladislao la 3-a de Pollando, Vladislao la 1-a de Hungario kaj Kroatio, ''Władysław III. Warneńczyk, I. Ulászló,  Vladislav I.,  Vladislovas III Varnietis,  Ladislaus'' (naskiĝis la  en Krakovo, mortis la  ĉe Varna, Otomana Imperio, hodiaŭ Bulgario) estis ekde 1434, kiel Vladislao (aŭ Ladislao) la 3-a reĝo de Pollando, kaj ekde 1440, kiel Vladislao la 1-a, reĝo de Hungario kaj Kroatio. Li havis la epiteton "la Varna" kaj li apartenis al la Jogajlidoj.
Julien Duvivier
Jean Renoir nomis lin "granda teknikisto, rigorulo, poeto".
Ladislao la 3-a (Pollando)
Biografio
Li naskiĝis en Krakovo en 1424, kiel pola reĝido. Post la nasko la pola nobelaro ricevis privilegiojn, aliflanke ili akceptis la junan reĝidon estonta reĝo. La surtroniĝo okazis en 1434 en Krakovo post morto de Ladislao la 2-a. Post 5 jaroj la hungara trono malpleniĝis. Parto de la hungaroj volis Ladislaon, aliaj la Habsburgojn. Fakte samtempe estiĝis 2 hungaraj rivalaj reĝoj, kiuj militadis unu kontraŭ la alia. János Hunyadi apogis Ladislaon, ilia plej grava malamiko estis Johano Jiskra. Ladislao venkis, sed ne tute. Fine paco okazis en 1442. Poste Ladislao unue venkis la turkojn, sed poste en Varna li malvenkis, eĉ en la batalejo li mortis en 1444 (Batalo de Varna).
Julien Duvivier
Kariero
En 1919 li reĝisoris sian unuan filmon. En la 1920-aj jaroj kelkaj el liaj filmoj havis religian enhavon: nome "Credo ou la tragédie de Lourdes", "L'abbé Constantin" kaj "La vie miraculeuse de Thérèse Martin" — filmo pri la Karmelulino sankta Tereza de Lisieux.
"David Golder" (1930), estis lia unua sukceso, same kiel lia unua 'parola filmo', kaj la unua de la aktoro Harry Baur. Ili kunlaboros multajn fojojn en la 1930aj jaroj. En 1934 Duvivier kunlaboris kun Jean Gabin por la unua fojo en la filmo "Maria Chapdelaine", kvankam por "La Bandera" (1935), li fidis al la verka talento de Charles Spaak, kiu estis kunlaborinta kun Jacques Feyder, Jean Grémillon, Marc Allégret kaj Marcel L'Herbier. Ili kunlaboros multajn fojojn el tiam antaŭen. Farinte "Le Golem" (1936), a refilmo de pli frua samnoma germana hororfilmo, Duvivier faris "La belle équipe" (ankaŭ en 1936), kun Jean Gabin, Charles Vanel kaj Raymond Aimos.
Ladislao la 3-a (Pollando)
Biografio
En Várna estas bulvardo nomumita Vladislav Varnenĉik kaj estas maŭzoleo kaj memorparko ekde 1924.
Julien Duvivier
Kariero
"L'Homme du jour" (1936), kun Maurice Chevalier en la ĉefa rolo estis minora laboro en la reĝisora kanono sed "Pépé le Moko" kaj "Un carnet de bal" (ambaŭ de 1937) estis certaj sukcesoj. "Pépé le Moko", kiu eniras en la etoso de krimuloj kaj de la Kasbaho (nome araba kvartalo) de Alĝero kiel ekzota fono, estis la filmo kiu pelis Jean Gabin en la kategorion de internacia stelulo. En 1938 Duvivier subskribis kontrakton kun MGM kaj faris sian unuan usonan filmon, nome biografia filmo de Johann Strauss, nome "The Great Waltz". La venontan jaron, reen en Francion, li faris "La fin du jour", en kiu teatraj aktoroj retiriĝintaj luktas por vidi, ke ilia retireja hejmo restas malferma. Michel Simon ludis la rolon de humora aktoro, kaj Louis Jouvet, tiun de ĉefaktoro kiu ankoraŭ kredas je siaj alloga povo. "La charrette fantôme" sekvis, hororfilmo adaptita el romano de Selma Lagerlof.
Dum la Dua Mondmilito, Duvivier iris labori en Usonon. Li faris kvin filmojn en tiuj jaroj. "Lydia" (1941); du antologiajn filmojn, "Tales of Manhattan" (1942) kun Charles Boyer kaj Rita Hayworth inter ĉefaj aktoroj, kaj "Flesh and Fantasy" (1943) kun Edward G. Robinson, Charles Boyer kaj Barbara Stanwyck; "The Impostor" (1944), denove kun Jean Gabin; kaj "Destiny" (ankaŭ de 1944), nome filmo reĝisorita de Reginald Le Borg kiu estis konstruita ĉirkaŭ 30-minuta sceno el "Flesh and Fantasy" (Duvivier restis eksterliste).
Reveninta al Francio, Duvivier suferis kelkajn malfacilojn por pluini sian karieron. "Panique" (1946), estis resumo de la plej malaltaj homaj instinktoj, estis la plej persona, malhela kaj nihilisma el liaj verkoj. Ĝi estis malsukcesa kaj por kritikistoj kaj por la publiko. Duvivier pluis tamen laborante en Francio ĝis la fino de sia vivo, krom mallonga periodo en Granda Britio por "Anna Karenina" (1948) kaj en Hispanio por Black Jack (1950).
Dum la aŭtuno de 1967, ĝuste kiam la produktorado de "Diaboliquement vôtre" estis atingante sian finon, filmo pri viro kiu suferis amnezion post aŭto-akcidento, Duvivier mem suferis aŭto-akcidenton, pro koratako kiu mortigis lin. Li estis 71-jaraĝa; li lasis filmaron de preskaŭ 70 filmoj. Li estis entombigita en la tombejo de Rueil-Malmaison en Hauts-de-Seine.
Ĉambreto (muzikilo)
Ĉambreto ĉe orgeno estas ujo en la ventkesto, en kiun oni depende de la konstrumaniero enlasas per premado de klavo klavo (tonĉambreto) aŭ per tirado de registro (registroĉambreto) aeron, kiu poste estas plukondukata al la orgenfajfiloj, pli detalan informon vd. ventkesto.
Ĉe harmonikaj instrumentoj ĉambreto ne nur al- aŭ forkondukas aeron al unu aŭ du voĉlamenoj, sed ankaŭ la spaco, en kiu tra fendeto la voĉlameno ensvingas. Ĉe manharmonikoj kaj blovklavaroj oni reguligas per klavoj la alkonduko resp. forkonduko de aero je la ĉambretoj de unuopaj tonoj,, ĉe la buŝharmoniko oni alludas la ĉambretojn rekte per la buŝo pere de la spirado, je kio oni ankaŭ povas kovri la ĉambretajn malfermaĵojn per la langopinto por ludi la tonojn de ne najbaraj ĉambretoj. La ĉambreto havas du malfermaĵojn, en la voĉplato muntita sur la ĉambretokorpo la fendeton, kiu je 99 % estas kovrita per la voĉlameno, kaj rektangule kontraŭ tiu poziciita la ĉambreta malfermaĵo.
Kalia bifosfato
Kalia bifosfato estas neorganika kombinaĵo de kalia katjono (K+) kaj hidrogeno-fosfata anjono (H2PO4-), blankaj kristaloj uzataj kiel sterko, bufragento, nutroaldonaĵo kaj fungicido. Kiam uzata en sterkaj miksaĵoj kun ureaj kaj amoniaj fosfatoj, ĝi minimumigas la amoniako-perdon per tenado de la acideco je relative malalta nivelo.
Guido Pizarro
Pluraj homoj havas la nomon Guido Pizarro, inter kiuj :
(19767) 2000 ON5
(19767) 2000 ON5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tavurvur
Tavurvur estas vulkano en Papuo-Nov-Gvineo proksime de la urbo Rabaul. Ĝi situas sur insulo de la Bismarka Insularo aŭ Bismarkoj.
Niederöfflingen
Niederöfflingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Tavurvur
Lastfoje ĝi erupciis la 13-an de februaro 2009 (vidu la foton dekstre), antaŭe la 7-an de oktobro 2006 kaj antaŭ tio en 1994. En 2006 cindra kolono estis suprenŝutita ĝis 18 kilometrojn en la stratosferon, kaj en 1994 eĉ la tuta urbo Rabaul estis kovrita sub cindro kaj en alia loko devis esti novkonstruita. Multaj administraj centroj estis translokigitaj al la urbo Kokopo, kiu situas iom pli ol 30 kilometrojn pli sudoriente.