cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sándor Madách
Sándor Madách [ŝAndor madAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Madách Sándor estis hungara advokato, prokuroro, bienulo, framasono. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis sztregovai kaj kiskelecsényi [stregovai kiŝkeleĉEnji], lia plej konata filo estis Imre Madách (ĉambelano), lia plej konata nepo estis Imre Madách.
Sándor Madách naskiĝis la en Alsósztregova (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Dolná Strehová en Slovakio), li mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).
Biografio
Sándor Madách akiris juran diplomon en 1780, poste li estis konata advokato. Li defendis 16 akuzitojn en proceso de Ignác Martinovics. Inter 1787-1796 li estis ĉefprokuroro de Nógrád (historia departemento). En 1805 li iĝis plenrajta urbano de Pest kaj estis konata framasono. Li zorgis kaj rekonstruis la familian kastelon, kie li kolektis librojn kaj manuskriptojn. Li edziĝis en 1778, lia edzino naskis 9 gefilojn.
Koluma mikrasturo
La Koluma mikrasturo (Micrastur semitorquatus) estas specio de rabobirdo de la familio de Falkedoj kiu inkludas la falkojn, karakarojj kaj ties parencoj. Ĝi estas membro de la genro de Mikrasturoj kiuj estas tre similaj grizaj malgrandaj arbarfalkoj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas el Centrameriko al granda parto de Sudameriko nome en Argentino, Belizo, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Salvadoro, Gujanoj, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj aŭ humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Temas pri malfacile videbla specio pro densa habitato, sekretema kutimaro kaj kamufla plumaro.
Nutrado
Tiu specio ĉasas aliajn birdojn, kelkajn pli grandajn ol ĝi laŭ grando kaj pezo, sed ankaŭ malgrandajn mamulojn, serpentojn kaj lacertojn. La grandaj okuloj helpas ĉasadon ene de la ĝangalo kaj sen multa lumo, kaj tiele tiu specio uzas tre povan aŭdkapablon por lokigi predojn. Oni observis ege prilaboritan ĉastaktikon nekutiman ĉe birdoĉaso, nome ripoze ĉe formikejo (kio fakte allogas birdojn manĝontajn disajn insektojn) elsendis mallaŭtan alvokon ĉe 1 aŭ 2 metrojn elgrunde; tiu alvoko allogis birdojn al tiu areo kiuj estis poste predataj.
Reproduktado
La ino demetas 2 al 3 ovojn; kovado daŭras ĉirkaŭ 46 tagojn.
Kutimaro
Temas pri arbara falkedo, kiu loĝas interne de ĝangalo, rare observata en arbarbordoj. Ĝenerale estas pli aŭdata ol vidata. Kantas mateniĝe aŭ krepuske, per bastona alvoko priskribita kiel “ao”, kaj tiuj kantoj estas ege akurataj. Tiele en la portugala uzatas surloka komuna nomo “horloĝobirdo” aŭ “horloĝonizo” nome Gavião-relógio.
Bioteknologia industria parko
Bioteknologia industri parko (BIP, ankaŭ nomita Bio-industria parko, Eko-industria grapolo) estas speciala formo de industria kvartalo, kio speciale okupiĝas pri biologia teknologio. Tiela industria kvartalo kutime gastigas grapolon da kompanioj, kiuj kune funkcias kiel biorafinejo aŭ biodistilejo. Biorafinejo estas biomasa ekvivalento de petrol-rafinejo, kie la kompanioj rafinas biomaterialojn kiel teraĵon aŭ uzitajn oleojn kaj produktas aron da bioproduktoj.
19528 Delloro
19528 Delloro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Germano D'Abramo kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
La Perche (stacidomo)
La Perche estas fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.
19528 Delloro
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astrofizikisto Aldo Dell'Oro, freŝe doktoriĝinta ĉe la Universitato de Florenco, kiu laboras pri la fiziko kaj la evoluo de la asteroidoj de la asteroida zono. Li disvolvis novajn metodojn por la statistika analizo de la kolizioj kaj por la kondiĉoj de rekonstruo por la formiĝo de la
Saint-Samson-de-Bonfossé
Saint-Samson-de-Bonfossé estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
58364 Feierberg
58364 Feierberg estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Saint-Samson-de-Bonfossé
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Samsonnais.
58364 Feierberg
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michael Feierberg, kiu, kiam li estis diplomigita studento ĉe la Universitato de Arizono, partoprenis al la fruaj laboroj por kongruigi la C-tipajn asteroidojn kun la karbonecaj ĥondritaj meteorŝtonoj.
Junulargastejo de Arnstadt
La Junulargastejo de Arnstadt (germane: Jugendherberge Arnstadt) ekzistis inter 1922 kaj 1990. La lasta sidejo estis en Arnstadt je Ichtershäuser Straße 24. Hodiaŭ ekzistas nur simila institucio en la urbo, nome CJD-Jugendgästehaus (Karl-Liebknecht-Straße 27a).
Historio
En Arnstadt estis junulargastejo por knabinoj en la Malnova rektorejo kaj en la subtegmenta etaĝo de Prinzenhof por knaboj. Ĝi malfermitis en la 1.6.1922. En la 16.10.1928 la nova tranoketjo malfermitis en ĉiuj salonoj de la Rektorejo.
En 1934 aĉetis la bienon LIndenhof - kiu jam ĉiam similas al ensorĉita kasteleto - la asocio Reichsverband Deutscher Jugendherbergen / Gau Thüringen. Ekde 1935 ĝi nomiĝis la Jugendherberge Lindenhof. En 1945 ĝi ŝtatigitis, la malantaŭa parto ceditis al la kooperativo Kunstglas. Antaŭe la sovetaj okupantoj konstruigis loĝbarakojn. En la eksan loĝejon mem venis sekcio de la malsanulejo. En 1945/46 oni surloke gastigis forpelitajn germanojn el Orienta Eŭropo, ekde 1947 orfajn kaj senpatrujajn junulojn. En 1948 ekstartis nova uzo kiel junulargastejo kiu nomitis por Werner Gottfeld.
De 1952-54 troviĝis tie ĉi motorsportlernejo de la Asocio pri sporto kaj tekniko (GTS-Halle). Post ties transloko al Bautzen reinaŭguritis junulargastejo kiu baldaŭ post 1990 fermitis. Poste venis kristana grupo kiu establis en la Karl-Liebknecht-strato domon.
Literaturo
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): ''Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt'' (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 303-304
Nadja Petrova
Nadeĵda (Nadja) Petrova (Надежда Петрова) estas rusa tenisistino. Ŝi naskiĝis en Moskvo, do nun estas -jara. Ekde la jaro 1999 ŝi estas tenisa profesiulo. Interalie ŝi en 2007 kune kun la samlanda tenisisto Dmitrij Tursunov (Дмитрий Турсунов) gajnis la internacian Hopman-Pokalon en Perto, Aŭstralio - en tiu turniro interkonkurencas la po plej bona vira kaj virina tenisistoj de ok naciaj teamoj.
Woubrugge
Woubrugge estas vilaĝo en la nederlanda provinco Zuid-Holland kun ĉ. 5 000 loĝantoj. Ĝi situas proksimume 10 km oriente de la urbo Leiden, en la municipo Jacobswoude.
Woubrugge estis memstara municipo ĝis 1991, kiam ĝi fariĝis parto de Jacobswoude.
En Woubrugge naskiĝis kaj loĝas Henk Angenent gajninto de la Elfstedentocht en 1997
Piprovireoj
La Piprovireoj estas du specioj de paserinaj birdoj kiuj troviĝas en tropikaj Centra kaj Sudameriko. Ili formas la genron Cyclarhis, parto de la familio de vireoj.
Ili estas fortikaj birdoj kun hokoforma lanieca beko. Ili estas malviglaj, kaj, kvankam tre voĉemaj, ili estas malfacile videblaj dum ili manĝas insektojn kaj araneojn alte en kanopeo. La nesto estas tasforma kaj alta en arbo.
Geo
] Laŭ la helena mitologio, Geo aŭ Gajo (Greke Γαῖα Gaîa, Γαῖη Gaîê aŭ Γῆ Gễ, «planko» aŭ «Tero») estis la greka diino de la Tero, la unua diaĵo kiu aperis el la mallumo de Ĥaoso. La romianoj ŝin nomis Tellus. El la utero de la patrino Geo venis la titanoj, la ciklopoj, la hekatonkiroj, kaj multaj aliaj kreitaĵoj mitaj.
Geo en la helena mitologio
Heziodo rakontis en sia Teogonio kiel "post Ĥaoso spruĉis grandabrusta Geo, la origino de la olimpanaj dioj. Ŝi mem, sen ama interveno, naskis Uranon, la stela ĉielo kiu kovris ŝin, kaj Pontoson, la senlima oceano. Poste ŝi kuŝis kun Urano, kaj generis la titanojn (Okeano, Kojo, Hiperiono, Krejo kaj Japeto) kaj la titaninojn (la bela Tetiso, Reo, Temiso, Mnemozino, Febo kaj Tejo). La lasta naskita titano estis Krono, ŝia plej juna sed terura ido, kiu tuj ekmalamis sian lascivan patron."
Heziodo menciis ke Gea havis pliajn idojn kun Urano. Unue la ciklopoj, unuokulaj gigantoj nomiĝintaj Bronteso (tondro), Steropeso (fulmo) kaj Argeso (brilo). Ili estis sukcesaj kaj povaj konstruistoj. Poste naskiĝis la tri hekatonkiroj, teruraj monstroj kun cent manoj kaj kvindek kapoj. Ilies nomoj estis Kotoso, Briareoso kaj Gigeso.
Urano hontis ĉe siaj distorditaj idoj, kaj malliberigis la hekatonkirojn kaj la ciklopojn en Tartaro, la malluma subtera mondo. Tamen, Geo patrine amis ilin, kaj ne komprenis la kruelan decidon de sia parulo. Do, ŝi instigis la titanojn ribeliĝi kontraŭ ilia patro. Urano reagis ĝustatempe kaj ankaŭ enŝlosigis ilin en Tartaro. Geo kaj la titaninoj sukcesis liberigi ĉiujn, sed tuj poste la ciklopoj atakis la titanojn kaj la hekatonkiroj la titaninojn, ĉar ili enviis ilian belecon.
Tamen, la destino ordonis Krono suferi la saman finon ol sia patro. Por eviti esti detronigita, Krono englutis la infanojn naskitajn de sia edzino Reo, sed ŝi (helpe de venĝema Geo) pripensis strategion por savi sian lastan idon: kiam Zeŭso naskiĝis, ŝi donis al sia edzo maskitan ŝtonon anstataŭ la infanon. Poste ŝi kaŝis Zeŭson en la insulo Kreto, kaj kiam li plenkreskis li liberigis siajn gefratojn kaj la ciklopojn, hekatonkirojn kaj gigantojn el la Tartaro, kaj kune batalis kontraŭ Krono kaj la aliaj titanoj.
Post tiu batalo, nomigita titanomaĥio, Zeŭso kaj la olimpaj dioj atingis la povon sur la tuta mondo. Geo, kiu personigis fekundecon, plu havis idojn en tiu tempo: kun Tartaro ŝi generis Eĥidnon kaj Tifeon, kaj kun Ponto ŝi naskis Nereon, Taŭmason, Forkison kaj Eŭribion.
Ankaŭ ŝi naskis la monstran serpenton Pitonon, kiu gardis ŝian templon. Kiam Apolono mortigis ĝin, li ricevis punon de Geo: Apolono estis servisto de la reĝo Admeto dum naŭ jaroj. La morto de Pitono simbolas la transdonon de la kulto de Geo (la origina diino de la orakolo de Delfo) al la kulto de la olimpaj dioj (Apolono precipe). Tamen, ŝia graveco daŭriĝis en la popolo. Ekzemple, la ĵuroj faritaj per ŝi estis sakralegaj.
La antikva greka arto prezentas Geon per du manieroj: en la atikaj vazoj ŝi estas mezaĝa virino duonstarante sur la planko. Ofte oni prezentas ŝin donante la infanon Eriktonio (estonta reĝo de la urbo Ateno) al la diino Ateno por esti vartita de ŝi. Poste, sur mozaikoj oni montras ŝin klinita surtere kaj akompanata de la karpoj, dioj de la agrokulturaj produktaĵoj.
Verma transmisiilo
La verma transmisiilo estas speco de dentita transmisiilo inter du aksoj rektaj unu al la alia. La elemento muntita al moviga akso (aŭ farita kun si el unu peco) estas la vermo, kiu plej ofte estas cilindra, kaj limas ĝin unu- aŭ pli-rela helica surfaco. La elemento muntita sur la movigita akso estas la vermorado. La frontsekcaĵo de la vermo (en tranĉebeno perpendikla al la akso) estas plej ofte maŝa evolvento, en tiu kazo ĝi nomiĝas konvoluta vermo, en unua ekstrema kazo ĝi estas arkimedesa spiralo kaj nomiĝas  arkhimedesa vermo, en la alia ekstrema kazo ĝi estas pinta evolvento kaj nomiĝas involuta vermo.
Karakteriziloj
La redukto i de verma transmisiilo estas kalkulebla laŭ la nombroj de reloj z_1 kaj laŭ la dentnombro de vermrado z_2 : La vermaj transmisiiloj estas uzataj ĝenerale por granadj reduktadoj (i ≤ 150). Ofte sufiĉas unu ŝtupo, sed oni aplikas ankaŭ vermajn transmisiilojn kunmetitajn kun interaĵo kun dentradoj. La vermaj transmisiiloj ebligas relative malgrandajn mezurojn eĉ por granda ŝarĝo. La vermaj transmisiiloj multkaze estas memfermaj, kio signifas, ke post halto de moviga motoro kaj la movita akso restas ŝarĝita, la movita akso ne povas peli reen pro la rilatoj de froto. Ĉi tiu estas avantaĝa eco ĉe levmaŝinoj, ĉe levumiloj kaj ĉe aliaj aplikaĵoj
La ŝarĝeblecon de verma transmissilo ĝenerale ne barilas la rezistecaj, sed varmiĝaj rilatoj. Ĉar inter la vermo kaj vermorado estas kontinua la glito, la froto inter ambaŭ surfacoj kaŭzas signifan energioperdon, kiu aperas en formo de varmo. La efikgrado de verma transmisiilo dependas de la redukto, de geometria formo de vermo kaj la dentaro de rado, la materialkvalito kaj glateco de frotaj surfacoj, de la lubrikado kaj de ceteraj faktoroj, kaj estas inter. La produktantan varmon de vermaj transmissiloj alterne funkciantaj povas sekure forkonduki la sufiĉe granda oleokuvo kaj malvarmiga riparo, sed je kontinua funkciado malofte necesas ekstera aera aŭ akva malvarmigado.
De Havilland Comet
La De Havilland DH 106 Comet estas pasaĝeraviadilo de De Havilland, ellaborita en 1957. La Comet estas la unua jetmotora pasaĝeraviadilo en la mondo.
Post la debuto en 1952, Comet suferis plurajn akcidentojn inter 1950-aj kaj 1960-jaroj pro metala laciĝo en aerframo. Tio malpopularigis. Malgraŭ de akcidentoj, Comet estas rigardita kiel unua jetmotora pasaĝeraviadilo, kiu ebligis sukceson de aliaj jetmotoraj komercaj aviadiloj.
Historio
En 1943, La Brabazona Komitato ( Brabazon Committee) sub la Brita registaro komencis prilaboron de pasaĝeraviadilo kun jetmotoro, kiu uziĝos post la dua mondmilito. Pluraj dezajnoj estis selektitaj por novaj pasaĝeraviadiloj por Britaj aerlinioj. La Tipo IV ( Type 4) el kvin dezajnoj, kiu estis dezajinita de ĉefinĝeniero Ronald Bishop (1903-1989), estis ellaborita en Comet. Bishop dezajnis malpezan bombaviadilon Mosquito dum la milito. Por prilabori aviadilon, Bishop unue dezajnis DH 108 por testo de jetmotoraj teknikoj, tiam dezajnis novan modelon.
En 1946, La Brita ŝtata aerlinio, British Overseas Airway Corporation (BOAC) mendis pligrandiĝitan dezajnon al De Havilland. Bishop redezajnis aviadilon kun etendita flugilo. Por flugi en alta alteco, De Havilland testis kaj ellaboris premiĝan sistemon. Kiel rezulto de nova sistemo, De Havilland eblis flugi en 11,000m (36,000ft). Post la prilaboro, Comet estis prezentita en 1949 dum la Farnborougha aviadekspozicio. La unua kliento estis BOAC, kiu mendis 14 aviadilojn el De Havilland.
La Comet komencis servon en BOAC la 2-an de majo 1952. Unuaj pasaĝeroj de Comet estis Reĝedzino Elizabeth kaj Princino Magaret, Geoffrey de Havilland, la prezidanto de De Havilland. Comet estis rigardita kiel sukcesa en 1953, sed post la kelkaj jaroj, pluraj akcidentoj okazis dum la operaciado. Speciale la 10-an de januaro 1954 kaj la 8-an de aprilo 1954, du Comet de BOAC falis sen klara kialo, rezultis morton de ĉiuj pasaĝeroj. Por inspekti kialon de katastrofoj, Brita registaro formis komitaton kaj trovis ke Comet havis strukturan kulpon. Laŭ rezulto de inspekto, La unuaj serioj de Comet estis grundiĝita.
Dezajno
La Dezajno de Comet distingas el modernaj komercaj aviadiloj. Por malgrandigi aerreziston, Comet ekipis povejon inter fuzelaĝo kaj flugilo. Tio malgrandigis reziston kaj grandigis rapidon dum la flugo, sed danĝeris pro proksimeco de motoro kun kajuto, speciale kiam fajro okazas en povejo.
Comet ankaŭ uzis rektangulan fenestron en fuzelaĝo kiel tiutempaj aviadiloj. Sed la vertico de fenestro provokis premforton dum la flugo. Tiu rezultis fendon kaj malfortigis fuzelaĝon. Por eviti fendon en fuzelaĝo, komercaj aviadiloj komencis uzi cirklan fenestron kiel modernaj aviadiloj.
La malavantaĝoj de Comet influis al aliaj fabrikantoj por aldoni dezajnon por sekureco en siaj aviadiloj. Ekzemple, Boeing uzis motoran apogilon por eviti detruo de flugilo, kiam akcidento okazas en motoro dum la flugo. Aviadilaj fabrikantoj uzis dikan fuzelaĝon por fortigi strukturon kaj eviti metalan laciĝon.
Legaco
La apero de Comet estis unua provo por enkonduki jetmotoran aviadilon en civila aviado. En 1950-aj jaroj, jetmotoro estis uzata en ĉasaviadilo aŭ bombaviadilo, sed civila aviado preferis piŝtmotoran aviadilon pro dubo pri rendimento. Tiutempe piŝtmotoraj aviadiloj kiel Douglas DC-6 kaj aliaj piŝtmotoraj aviadiloj estis plimulto de operaciitaj aviadiloj.
Kimĉekurbo
Kimĉekurbo koree 김책시, ĉine 金 策 市 estas urbego kaj mara havenurbo de Nord-Koreio en provinco Nord-Hamgjong. Dum la japana periodo (1910-1945) ĝi estis konata kiel "Ŝirotsu". La origina loknomo estis Songĝin (성진시, 城津市) ĝis 1951. La nuna nomo devenas de generalo Kim Chaek.
Kimĉekurbo situas ĉe buŝo de rivero laŭ la Orienta Maro en orienta parto de la lando. Pjongjango troviĝas 345 km. Kimĉekurbo havas trairan ĉefvojon, fervojan kontakton kaj profundan havenon, kiu ne havas glaciojn vintre.
Origine «Songĝin» estis malgranda fiŝkapta vilaĝo. Ĝi komencis kreski pro malfermo de la haveno por ekstera komerco en 1899. «Ŝirotsu» urbiĝis en 1931. En la apudaĵo de Kimĉekurbo oni minadas grafitojn, magneziojn kaj marmorojn. En la urbo mem oni produktas elektrodojn kaj ŝipojn.
En Kimĉekurbo la averaĝa jara temperaturo estas 8 °C. Inter decembro-februaro plej ofte frostas. Jare pluvas po 698 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen julie kaj aŭguste pli ofte.
Konstitucio de Danio
La Konstitucio de Danio (dane: Danmarks Riges Grundlov) estas la supera ĉarto de la Reĝlando Danio, kiu difinas la politikan enlandan sistemon, kiel konstitucia monarkio kun reprezenta parlamenta sistemo, en kiu la reĝo ekzercas nur ceremonian rolon. La nuna konstitucio promulgiĝis la 5-an de junio 1953 kaj ĝia unua versio venas de 1849.
La fundamenta celo de la unua supera ĉarto estis la limigo de la povoj de la monarko (sekcio 2). La Konstitucio de 1849 establis duĉambran parlamenton, t.e, la Rigsdag, el kiuj estis parto la Landsting, por reprezenti la malnovan aristokratojn kaj la Folketing, kiu reprezentis farmistojn, komercistojn, kaj la mezan klason. Ekde la nuna aprobo de la konstitucio en 1953, nur ekzistas la Folketing. La primitiva konstitucio ankaŭ garantiis la fundamentajn rajtojn, kiuj daŭre restas en la nuna, kiaj la Habeas corpus (artikolo 71), la rajtoj sur la privataj posedaĵoj (artikolo 72) kaj la esprimlibero (artikolo 77).
János András Segner
János András SEGNER [jAnoŝ andrAŝ zegner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Segner János András estis hungara-germana kemiisto, matematikisto, kuracisto, fizikisto, astronomo, universitata instruisto, membro de Prusa Akademio de Sciencoj. János András Segner naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pressburg konata ankaŭ Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Germanio en Halle an der Saale.
Biografio
János András Segner frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Győr, poste li studis jaron en Kolegio de Debrecen, baldaŭ li lernis en farmaciejo en Pressburg, fine en 1730 li akiris medicinan diplomon en Universitato de Jena. Post siaj studoj li kuracadis en sia naskiĝurbo, post jaro en Debrecen. Ekde 1733 li instruis en Jena, inter 1735 kaj 1755 en Gotingeno, kie li establis ankaŭ observatorion kaj muelilon kun rado (komprenu: turbino (vidu la bildon!)). Depost 1755 ĝis sia morto li instruis en Universitato de Halle. Li ricevis prusajn premiojn.
Maisonnisses
Maisonnisses estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 213 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
La vilaĝo estas trafluata de la rivero Gartempe.
Geografio
Maisonnisses etendiĝas sur 11,12 km², kaj havis 213 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 19 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Maisonnisses situas je alteco de 685 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Maisonnisses apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Serge Meaume, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Maisonnisses apartenas al la kantono de Ahun, kies ĉefurbo estas Ahun. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Monumentoj
La monumento de la bosko Thouraud estis dediĉita al la 12 rezistantoj, kiuj estis pafmortigitaj de nazioj en 1943.
Béla Szilárd
Béla Szilárd [silArd], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilárd Béla estis hungara kemiisto, farmaciisto. Lia origina familia nomo estis Steiner.
Béla Steiner naskiĝis la  en Mezőberény. Li mortis la en Parizo.
Biografio
Béla Szilárd frekventis mezlernejojn en Békéscsaba kaj Debrecen, poste li akiris farmacian diplomon en Reĝa Universitato Péter Pázmány en 1904, en la sekva jaro li doktoriĝis samloke. En 1906 li estis asistanto en la universitato unu jaron, poste li plulernis en Sorbonne helpe de stipendio kaj samtempe li laboris en laboratorio de Marie Curie. En 1912 li establis memstaran laboratorion pri radiado (Laboratoire de Produits Radioactifs). Inter 1914 kaj 1920 li esploris en Londono, poste en Madrido, fine li revenis al Parizo. Li kreis diversajn mezurilojn pri radiadoj, sed li inventis ankaŭ tion, kiel fari diferencojn inter perloj naturaj kaj breditaj. En 1925 li ricevis Honoran legion.
Jamie Foxx
Jamie Foxx (naskiĝis kiel Eric Marlon Bishop; en Terrell, Teksaso, la 13-an de decembro 1967) estas usona aktoro, komikisto, kantisto kaj kantoteksta verkisto. Li ludis en 2005 en filmo Ray pri vivo de Ray Charles, pro kio li ricevis premion de Golden Globe, BAFTA-, kaj Oskar-premiojn.
Biografio
Oni prenis lin de laij gepatroj kaj iom poste prizorgis lin la patrinaj geavoj, Estelle kaj Mark Talley. Tie li estis edukita en strikta baptismo. Li pianoludis en aĝo de 5 jaroj, poste estis kiel junadoleskulo partatempa pianisto kaj ĥora gvidanto en la baptisma preĝejo de Terrel.
En la mezlernejo, li estis sukcesa sportisto, precipe en basbalo. Tiutempe estis ankaŭ kantisto en bando Leather and Lace. Post la mezlernejo, per stipendio li eklernis en universitato, kie li studis klasikan muzikon.
En 1989 li laboris en nokta klubo kiel humuristo. Tiutempe ŝanĝis li sian nomon al Jamie Foxx. La nomon Foxx li elektis je efiko de la fama usona komediisto John Elroy Sanford (pli konate kiel: Redd Foxx)
Lia unua filma ludo okazis en 1992 en la komedio Toy. Li ludis en 1999 en filma dramo de Oliver Stone, en Any Given Sunday, senkompatan, monavidan kaj venkoavidan usonan basbol-ludiston.
Li havis gravan rolon en 2001 en filmo Ali pri vivo de Muhammad Ali, en kiu li ludis apud la ĉefrolanto Will Smith trejniston de Ali, Drew Bundini Brownt.
En 2004, li havis du pli gravajn ludojn, en trilero Collateral kun Tom Cruise kaj en filmo Ray, en kiu li ludis la legendan blindan kantiston Ray Charles.
Laŭ la stato de 2023 li vivas en la protektita urbeto Hidden Hills, iom pli ol 40 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro de Los-Anĝeleso kaj de Holivudo, kun multaj same socie konataj najbaroj.
Eszter Koroknay Simon
Eszter Koroknay Simon [ester koroknai ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Koroknay Simon Eszter estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina nomo estis Simon Éva, baldaŭ ŝi uzis Simon Eszter, ŝiaj geedziĝaj nomoj estis Szamos Eszter, ekde 2014 Bakonyi Ferencné Koroknay-Simon Eszter (la nomoj estas laŭ hungarlingve kutima nomordo), ŝia karesnomo estas Foxy. Ŝia dua edzo estis Géza Koroknay.
Eszter Koroknay Simon naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Eszter Koroknay Simon frekventis la necesajn lernejojn, dum ŝi estis aktiva en la lernejaj teatraj grupoj. Ŝi akiris aktoran diplometon en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1991-1993 ŝi estis membro de Teatro József Attila, poste de malgrandaj teatroj, scenejoj. Ekde 1994 ŝi estis plejparte voĉaktoro, kelkfoje ŝi rolis en reklamoj kaj estis ankaŭ pornoaktoro. Tiu lasta poste baris sian aktoran karieron. Ŝi edziniĝis trifoje.
Hostinné
Hostinné estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta proksimume 18 km okcidente de distrikta urbo Trutnov. En ties senpera proksimeco elstaras pentrindaj montetoj de krkonoŝa cismontaro. La urbo situas sur kunfluejo de rivero Elbo kun rivereto Čistá. Nuntempe (en ) ĝi havas.
Historio
Hostinné apartenas inter la plej malnovajn urbojn troviĝantaj sur montarpiedo de la plej alta ĉeĥa montaro. La urbo estis fondita dum regado de ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 2-a dum koloniigado de la supra fluo de rivero Elbo. Tion pruvas ankaŭ ovala periferio, en kiu estis konstruita regula kvadrata urboplaco, el kiu poste elkuris en anguloj du paralelaj okcident-orientaj stratoj. Tiu ĉi maniero de konstruado estas tipa ĝuste por periodo de la regado de tiu ĉi ĉeĥa reganto. La urbo estis origine fortikigita per ligna palisado kaj pli poste per ŝtona remparo de silezia tipo kun akva fosaĵo. La remparo estis trabatita per du ĉefpordegoj kaj per du elirportaloj, kiuj konserviĝis en sia mezepoka aspekto ĝis hodiaŭ. La unua skribmencio devenas jam el la tempo ĉirkaŭ la jaro 1270. Temas pri registro en libro de konceptoj de reĝaj dokumentoj en konekso kujn disputo rilata al konsekro de ĉi tiea preĝejo. La unuaj posedantoj de la urbo estis ĉeĥaj reĝoj. En 1316 la urbo estis de reĝo Johano de Luksemburgo lombardita al Půt z Turgovy, kiu ankaŭ pli poste fariĝis ties posedanto. Dum la periodo de husanaj militoj la urbo estis tenita de Krušinidoj el Lichtenburk, kij staris sur flanko de imperiestro Sigismondo. Tial ankaŭ ĉeĥa armeestro Jan Žižka en 1424 eksieĝis la urbon kaj konkeris. Sed la urbo post multaj atakoj ne estis okupita kaj Žižka-anoj formarŝis. La urbo atingis la plej grandan prosperon dum regado de senjoroj el Valdštejn en la jaroj 1521 - 1634. Precipe poste post incendio en 1610, kiam la urbo en la praktiko plene forbrulis. Tiutempe estis en la urbon invitita eminenta itala konstruisto Carlo Valmani, kiu persone gvidis renesancajn rekonstruojn de ĉiuj signifaj konstruaĵoj de la urbo. En la historion de la urbo poste plu enskribiĝis eĉ familioj de grandaj nomoj kiel Lamboy-idoj, Kinský-idoj, Šlik-idoj kaj lasta familio proprumanta senjorujon Hostinné estis ĉeĥa familio de nomo Deym-idoj.
La historia kerno de la urbo donas spite al multaj incendioj kaj inundoj, per kiuj la urbo estis en la pasinteco trafita, la tutan vicon de interesaj vidoj. La plej valora memorigaĵo estas dekana templo La plej sankta Triunuo kun 53 m alta turo. La templo estis fondita kiel frue gotika ĉirkaŭ la jaro 1270. La centrejo de la urbo estas kreita per kvadrata placo, ĉirkaŭita de urbanaj domoj kun arkadoj el la 16-a ĝis la 18-a jarcentoj. Sur ties okcidenta flanko estas lokigita konstruaĵo de renesanca urbodomo. Temas pri konstruaĵo el la jaro 1525, renesance alikonstruita en 1591. En 1779 estis en la turo instalitaj horloĝoj. En anguloj de la turo staras du gigantoj vestitaj laŭ romia armilstilo. Meze de la placo troviĝas frue baroka Mariana kolono, kiun lasis konstrui en 1678 Sibylla Lamboy el Bemelberg kiel ŝirmon de la urbo kontraŭ pestkontaĝo. La kolono estas en la etaĝo ornamita per ses statuoj de sanktuloj kaj orizitaj signoj de familio Lamboy-idoj.
Sur la orienta periferio troviĝas areo de eksa monaĥejo de franciskanoj kun baroka preĝejo. Temas pri unika dunava konstruaĵo, kiu estas per sia maniero mezeŭroka raraĵo. Nuntempe estas en la areo de la monaĥejo lokigita Galerio de antikva arto kun unika kolektaro de kopioj de antikvaj statuoj.
Industrio
Hostinné estas konata pro sia longjara tradicio de produktado kaj prilaborado de papero. La unua paperfabriko ĉi tie estis fondita de fratoj Kiesling-oj en la jaro 1835 en konstruaĵo de eksa kastelo. Je tri jaroj pli poste akiris ĝin per aĉeto paperisto František Lorenz, kiu kuniĝis kun nove venintaj fakuloj en tereno de produktado de papero - Julius Eichmann kaj Gustav Lorenz - kaj komune ili poste kreis modernan kaj prosperantan entreprenon. Julius Eichmann pli poste memstariĝis kaj fondis propran paperfabrikon en suba parto de la urbo, kiu poste fariĝis bazo por konstruado de hodiaŭa moderna entrepreno de Krkonoŝa paperfabriko. Nuntempe en la urbo kaj ties proksima ĉirkaŭaĵo estas evoluinta precipe paperindustrio, teksindustrio kaj lignoprilaboranta industrio.
Behbahan
Behbahan, estas urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Ĥuzestano, en sudokcidenta Irano.
Geografio
Behbahan situas en montetaro 59 kilometrojn de Haveno Dejlam (ankaŭ de Persa Golfo), 128 kilometrojn de la najbara provinca ĉefurbo Jasuĝo, 168 kilometrojn de la propra provinca ĉefurbo Ahvazo, 578 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano.
Historio
Behbahan dum la Sasanida Imperio estis konata kiel Arajan, kies ruinoj situas norde de la urbo. Efektive la nuna loknomo aperis nur en la 14-a jarcento. Behbahan estis deklarita urbo en 1937. En la lastaj jardekoj modernaj kvartaloj estis konstruitaj.
Ekonomio
Behbahan estas komerca centro pri cerealoj, daktiloj, citrusoj.
Trafiko
Ŝoseo Ahvazo-Ŝirazo trapasas Behbahan, krome estas loke gravaj vojoj. Ankaŭ flughaveno funkcias (kodo:OIAE).
Klimato
En Behbahan la klimato malofte varias. Ĝi estas plejparte dezerto-simila klimato kun tre varmaj tagoj kaj malvarmaj noktoj. La averaĝa temperaturo varias inter 17-31 °C, somere eĉ estas 50 °C, vintre malofte frostopunkto. La meza jara pluvokvanto estas 325 mm. Inter junio-oktobro ne pluvas.
Svederník
Svederník (hungare Szedernye [sedernje]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ 2 apudaj vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Situo
Svederník situas laŭ dekstra bordo de Váh (kontraŭe Horný Hričov etendiĝas), laŭ flankovojoj. Žilina troviĝas je 9 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1392 en formo "Zedernek". En 1598 oni komputis tie 16 domojn. En 1784 331 vilaĝanoj (68 familioj) loĝis en 58 domoj, en 1828 443 vilaĝanoj loĝis en 57 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szedernye 494 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Svederník 955 homoj, (948 slovakoj).
16826 Daisuke
16826 Daisuke estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la areospaca inĝeniero Daisuke Miyajima (1958–2007), kiu kontribuis al la sukceso de la misio Kaguja kiel gvidanta inĝeniero de fasonado, regado kaj testado de elektromagneta akordo por malgrandigi la elektromagnetan bruon kaj provizi kvietan medion, kiun la sensiloj de la misio bezonas por aŭdi eĉ feblan voĉon el la Luno.
Viktoria (Svedio)
Victoria Ingrid Alice Désirée, kronprincino de Svedio kaj dukino de Vestrogotio, Västergötland, (naskiĝis la  en Stokholmo) estas la kronprincino (atendebla tronheredonto) de la reĝlando Svedio, la plej aĝa ido de reĝo Karolo la 16-a Gustavo kaj reĝino Silvia.
Princino Viktoria havas du gefratojn, princon Karolo Filipo (naskita la ) kaj princinon Madeleine (naskita la ).
Familio
Kronprincino Viktoria estas ekde 2001 en parrilato kun sveda gimnastikejestro Daniel Westling (naskita en 1973). La ili oficiale anoncis sian gefianĉiĝon. Ilia geedziĝo okazis la en Stokholmo. Okaze de la edziĝo li akiris la titolon "lia reĝa alteco, princo Daniel, duko de Västergötland".
La Viktoria naskis filinon, princinon Estelle (plena nomo Estelle Silvia Ewa Mary), la unuan idon de Viktoria kaj Daniel. Ilia dua ido, princo Oskaro (Oscar Carl Olof), naskiĝis la.
Distrikto Duklando Lauenburg
La distrikto Duklando Lauenburg - Kreis Herzogtum Lauenburg - situas en la pleja sudo de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Ratzeburg. La distrikto kovras areon de 1263 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Najbaras la distriktoj Stomarn - plus la eksterdistrikta urbo Lubeko - nordokcidente kaj norde, Nordokcidenta Meklenburgo kaj Ludwigslust de la najbara federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio oriente, Lüneburg kaj Harburg de la najbara federacia lando Malsupra Saksio sude (natura suda limo de la distrikto estas la rivero Elbo) kaj la federacia lando Hamburgo okcidente.
La distrikto ĝis hodiaŭ restis tre arbaroriĉa. Kun la "Saksa Arbaro" (Sachsenwald) ĝi disponas pri la plej granda arbara areo de la federacia lando. La natura parko "Lagoj de Lauenburg" (Naturpark Lauenburgische Seen) estas inter la plej aĝaj naturaj parkoj de Germanio.
Historio
La areo de la hodiaŭa distrikto ekde la 14-a jarcento estis la norda parto de la historia duklando Lauenburg respektive poste Sachsen-Lauenburg. De 1702 ĝi iĝis parto de la princlando Hanovro, de 1815 ĝis 1865 apartenis al Danio kaj ekde tiam al Prusio. Post la alligo de la areo al la nova prusia provinco "Ŝlesvigo-Holstinio" dum la jaro 1876 la distrikto ricevis de la registaro de Prusio la rajton daŭre teni la nomon "duklando" (Herzogtum). Ĝis la jaro 1937 ene de la distrikta teritorio estis multaj eksklavoj de Meklenburgo kaj Lubeko, nur dum tiu jaro ili integriĝis en la distrikton. Historia administra centro estas la urbo Ratzeburg, kvankam la urbo Geesthacht intertempe havas pli da loĝantoj.
Post la Dua Mondmilito oriente de la distrikto estis la limo inter la brita kaj sovetunia zonoj de Germanio, kaj la posta limo inter la du germanaj ŝtatoj FRG kaj GDR, kiu flanke de orienta Germanio iĝis limo fortege armee kontrolata. La distrikto devis cedi tri komunumojn al la najbara sovetunia zono de Germanio kaj posta GDR, sed kompense ricevis de tie kvar aliajn komunumojn najbarajn al la urbo Ratzeburg. Post la reunuiĝo de Germanio de la jaro 1990 oni decidis teni la distriktan limon armee interkonsentitan dum la jaro 1945.
Administra divido
La distrikto konsistas el 10 komunumaroj, en la germana lingvouzo de Ŝlesvigo-Holstinio Amt, pluralo Ämter, kaj aldone el 6 sendependaj urboj. Ĉiuj komunumaroj konsistas el pluraj neurbaj kaj parte ankaŭ urbaj komunumoj, kaj kune ofertas grandan parton de la publikaj servoj. Sume en la distrikto ekzistas 132 unuopaj (urbaj kaj neurbaj) komunumoj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de.
Menciindas, ke kompare kun la resto de la federacia lando la komunumoj kaj ankaŭ komunumaroj de la distrikto havas malmultajn loĝantojn (pluraj komunumoj eĉ malpli ol 100 loĝantoj) kaj estas aliflanke relative multnombraj. La landa registaro tre penas krei pli grandajn administrajn unuojn, sed la plej multaj loĝantoj rezistas al ĉiaj provoj ŝanĝi la historiajn limojn.
Sendependaj urboj:
Komunumaroj (Ämter) kun unuopaj membraj (urbaj kaj neurbaj) komunumoj:
Komunpraktika periodo
La komunpraktika muziko uzas du tipojn de muzikaj normoj: unue, ĝi uzas konvenciigitajn sekvencojn de akordoj, kiaj I–IV–V–I (vidu artikolon Ŝtupoteorio). Due, ĝi kongruas kun specifajn kontrapunktajn normojn, kiaj la evito de kvintparaleloj kaj oktavojn.
Turzovka
Turzovka (hungare Turzófalva) estas urbo en Slovakio en Regiono Žilina, en Distrikto Čadca. La hungara oficiala nomo estis ĝis 1899 la slovaka nomo Turzovka.
Situo
La urbo situas en valo de rojo Kysuca, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Makov-Čadca. La lasta troviĝas 14 km.
Historio
La komunumo fondiĝis en 1598, la nomo devenis de bienulo familio Thurzó. En 1866 hungara legio el Prusio atingis la tiaman vilaĝon por fari ribelon kontraŭ la Habsburgoj. Precipe la slovakoj estis flegmaj, fine sen batalo la legio retiriĝis. Pri la okazintaĵo la hungaroj faris filmon. En 1910 loĝis en la vilaĝo 8434 da homoj, (plejparte slovakoj). La urbo ĝis 1919 apartenis al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca. Poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. En 1968 la vilaĝo ricevis la rangon urbo. En 2001 loĝis en la urbo 7 854 da homoj, (7 577 slovakoj).
NGC 2469
NGC 2469 (aliaj indikoj — UGC 4111, MCG 10-12-35, ZWG 287.17, ARAK 147, IRAS07540+5648, PGC 22327) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Flower (videoludo)
Flower estas elektronika ludo kreita de thatgamecompany kaj eldonita de Sony Computer Entertainment en 2009 por la ludkonzolo PlayStation 3. Temas pri agadaventura ludo, kiu enscenigas florpetalojn portitajn de la vento. La ludanto kontrolas la venton per la movrekonsistemo de la ludilo.
Flower ricevis tre pozitivajn kritikojn. Ĝi estis nomumita por la Game Critics Awards en la jaro 2008 en la kategorio "plej bona originala ludo", kaj ricevis plurajn premiojn de amaskomunikiloj.
Zakumi
ZAKUMI (Naskiĝis la ) estas la oficiala maskoto de la Futbala Mondpokalo 2010. Temas pri leopardo kun verda hararo, kiu estis prezentita la. Ĝia nomo devenas de « ZA », internacia mallongigo por Sud-Afriko, kaj « kumi », vorto kiu signifas « dek » en pluraj afrikaj lingvoj.
Profilo
La naskiĝ-dato de Zakumi koincidas kun "Youth Day" (Tago de Junularo) en Sud-Afriko. 1994 ankaŭ estas la jaro de la unuaj ne-rasismaj balotoj en Sud-Afriko.
la verda kaj la flava estas koloroj de naturo kaj korespondas al la sportaj uniformoj en Sud-Afriko, interalie de la teamo de Sud-Afriko.
La ĉefa slogano de maskoto Zakumi estas: "Zakumi's game is Fair-Play" (la ludo de Zakumi estas lojala). Zakumi estis videbla dum la pokalo de konfederacioj 2009, kaj ankaŭ aperis dum la Mondpokalo 2010.
Brisuro
En PIV brisuro estas Distinga marko, aldonita al iu blazono, por ĝin distingi de la blazono de la ĉefa heredanto.
Laŭ Francisko Azorín brisuro estas bone klarigita ''Distingilo uzata en blazonoj por la ne ĉefaj branĉoj de nobelfamilio. La patran blazonon rajtas uzi nur la unuenaskita filo, la aliaj devas surmeti ĉu borduron, ĉu lambelon, ĉu stelon, aŭ ŝanĝi aŭ formeti ian pecon, ĉar brisuras (rompas) ili la rektan linion. Li indikas etimologion el angla respektive germana bestan, bersten (rompi), certe pli malproksima ol la franca brisure''.
Bubbiano
Bubbiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Morimondo, Rosate, Calvignasco kaj Casorate Primo (PV).
Biffontaine
Biffontaine estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Biffontenois.
15359 Dressler
15359 Dressler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada geologo Paul Dressler, kiu faris gravajn kontribuojn en la kampo de la alfrapa kreterigo per zorgaj surlokaj observoj en Granda Sudbury, Slate Islands, Manicouagan kaj Nerdlingena Rieso. Li dokumentis specimenojn elboritajn el la kratero Chicxulub, kiuj konfirmis, ke tiu strukturo havas la aĝon de la kretacea-terciara evento.
9775 Joeferguson
9775 Joeferguson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Joe Ferguson (1962–2001), direktoro de la programo de eduko pri geografio por National Geographic Society. Dum li akompanis grupon de lernantoj kaj instruistoj sur vojaĝo sponsoritade NGS al la kanalinsuloj de Kalifornio, li pereis en la aviadilo, kiun teroristoj kraŝigis sur la Pentagonon.
Saint-Sauveur-de-Pierrepont
Saint-Sauveur-de-Pierrepont estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pierrepontais.
Fiesch (stacidomo)
Fiesch estas fervoja stacidomo en Fiesch, Svislando.
Sakarja
Sakarja aŭ Sakarya (Sakarya Nehri; greke: Σαγγάριος, latine: Sangarius) estas rivero en Turkio. Ĝi estas la tria plej longa rivero de Turkio, post Kizilirmak kaj Yesilirmak.
La rivero Sakarja fontas en provinco Afyon kaj longas 824 km.
Oni nomumis laŭ la rivero la provincon Sakarya.
Georg Gottfried Rudolph
Georg Gottfried RUDOLPH (naskiĝinta la en Unterweißbach, mortinta la  en Vajmaro) estis germana servisto kaj privata sekretario de Friedrich Schiller.
Vivo
Georg Gottfried Rudolph estis la filo de Johann Nicolaus Rudolph, komercisto per oleaĵoj. Li pasigis la junulajn jarojn kun ses gefratoj en Unterweißbach kie li ĝuis privatan instruadon ĉe la loka parokestro. Poste li ekigis financadministran trejniĝon en Heringen (Helme) por la daŭro de 16 monatoj. Malgraŭ malfino studa kaj malplaĉo ĝenerala li ricevis dokumenton pri taŭgeco je oficista kariero. Alveninte en Vajmaro li dungitis de Friedrich Schiller kiel servisto kaj iĝis baldaŭ ties sekretario privata. Li ankaŭ ricevis propran ĉambron en la ŝilera domo. En la kuro de la tempo li iĝis intimulo de Schiller kaj ĉeestis en ties lastaj vivhoroj. Reste li faris la normalajn sekretariajn taskojn de novaĵportado, kopiado, perado, konsilado.
Post la morto ŝilera ricevinte atestilon prilaboran fare de Charlotte von Schiller, la vidvino de Schiller li planis trejniĝon eldonistan ĉe Cotta en Stuttgart. Pro ke li ne sentis sin bone en la tieaj kondiĉoj li jam revenis vajmaren post nur duona jaro. La en Vajmaro luitan ĉambron li aranĝis per mebloj donacitaj fare de la ŝilera vidvino (konkrete: labora tablo, tri etaj tabloj, du seĝoj, spegulo, kurtenoj, kafopleto, kafa vazaro). Poste li aŭkcie aĉetis brakseĝon de Schiller. Ĝin kune kun normala seĝo, spegulo kaj tablo akiris oste granddukino Maria Pavlovna Romanova por rekonstrui ŝileran salonon ĉe Weimarer Stadtschloss. S-ro Weißenborn poste havigis al si la laboran tablon kiun li vendis al biblioteko munkena. La enspezo transdonitis al la vidvino de Georg Gottfried Rudolph.
La edzino ŝilera kaj Caroline von Wolzogen peris al Rudoph postenon financitan el privataj monoj de Maria Pavlovna. Tie li iĝis en 1811 sekretario en la kanceliero kaj en 1828 registristo, en 1840 eĉ kortega enkasigisto. La granddukino ankaŭ zorgis pri pensio por li.
En aprilo Rudolph nuptis Helene Knabe, filino de kirurgo el la Administradujo Gehren. Ambaŭ ili havis tri infanojn.
Lia ununura filo studis medicinon en Jena; post mortigo de kunduelanto li povis fuĝi al Franclando kaj ekkuracistis en Guémar. Li vizitis unufoje de la patro kaj ekrajtis eĉ mallongan tempon viziti Vajmaron.
ClearPlay
ClearPlay estas softvara teknologio, kiu helpas trasalti nedeziratajn (ekz. perfortajn, aĉparolajn) partojn de filmoj (plej ofte sur DVD). Ĝi aŭtomate elfiltras (ellasas, trasaltas aŭ mutigas) la nedeziratajn partojn, laŭ antaŭa enprogramado.
ClearPlay kostis en 2005 aŭ 79 dolarojn por jaro aŭ 8 dolarojn po monato. Kontraŭ tiu sumo, la abonanto akiris ĉ. 1000 filtrilojn.
La filtrilojn (filtran programadon) pretigas fakuloj de ClearPlay, ili enkodigas la filmon por la filtriloj.
Johano Alberto la 1-a (Pollando)
Johano Alberto la 1-a Jagelona (en pola: Jan I Olbracht; Krakovo, 27a de Decembro 1459 - Toruno, 17a de Junio 1501), reĝo de Pollando (1492-1501) estis filo de Kazimiro la 4-a (Pollando-Litovio) kaj de Elizabeto de Habsburgo.
Li militis kontraŭ la Princlando Valaĥio kaj faris favorojn al la malgranda nobelaro. Li ankaŭ faris politikon koontraŭ la Princlando Moldavio, aliancano de la Otomana Imperio, kio finis per la malvenko de Bukovino (1497).
Chick Bullock
Chick Bullock (naskiĝis la 16-an de septembro 1908 je Butte en Montano; mortis la 15-an de septembro 1981 en Kalifornio) estis usona kantisto sur la kampoj de ĵazo kaj dancmuziko.
Kariero
Chick Bullock estis en la 1930-aj jaroj populara kantisto, kiu faris per jazaj kaj dancaj bandoj sonregistraĵojn; li surdiskigis dumpase de sia kariero proksimume 500 pecojn. Li komencis sian karieron per vodevilo kaj kantis en filmteatroj kiel akompanisto de silentfilmoj. Fine de la 1920-aj jaroj li komencis karieron kiel studiomuzikisto; en la 1930-aj jaroj li kantis i.a. ĉe Duke Ellington, Cab Calloway („Git Along“, 1932), The Rhythmmakers kun Red Allen („Shine on Your Shoes“, 1932), Bill Coleman, Jack Teagarden, Tommy Dorsey, Jimmy Dorsey kaj Eddie Lang. Kun la Orkestro Duke Ellington, kiu surdiskigis kaŝnome kiel The Georgia Footwarmers, ekestis en 1930 „I'm So in Love with You“. Por kelkaj el siaj sonrgistraĵoj Bullock mem uzis kaŝnomojn kiel Sleepy Hall.
Bullock surdiskigis ja ankaŭ je propra nomo (Chick Bullock & His Levee Loungers), prezentis tamen preskaŭ neniam publike pro okulmalsano. Decembron de 1932 li lanĉis unuan ranglistan furoraĵon per „Underneath the Harlem Moon“ (rango 18), sekvatan de „(When It's) Darkness on the Delta“ en februaro de 1933, je kiu lin akompanis registreja bando el diskonataj muzikistoj kiel Bunny Berigan, Tommy kaj Jimmy Dorsey, Artie Bernstein kaj Stan King. Plej granda ranglista furoraĵo lia fariĝis en majo de 1935 la komponaĵo de Al Dubin kaj Harry Warren „Lullaby of Broadway“ (rango 19). En la 1940-aj jaroj la sonregistrada bojkoto finis lian karieron; li transloĝiĝis al Kalifornio, kie li poste laboris kiel termakleristo.
Meksik-usona milito
La Meksika-usona milito aŭ la Usona interveno en Meksiko estis konflikto, kiu plejparte iniciatiĝis de la ekspansiismo de Usono kaj okazis en 1846-1848. La kreo de la Respubliko de Teksaso antaŭis la militon, ĉar Meksiko konsideris ĝin ribela regiono. Usona postuloj por kompenso disde la Meksika registaro por malbonfaroj al usona kolonianoj en Teksaso kaj usonaj interesoj en akiranta la teritorioj de Alta Kalifornio kaj Nov-Meksiko (plejparte ĉar la malkovro de oro en Kalifornio) ankaŭ instigis la usona invado de Meksiko. Usonaj militfortoj konkeris Nov-Meksikon, Kalifornion, nordan Meksikon, kaj Meksikurbo, kaj venkis definitive, perforta Meksiko rezigni siajn nordajn teritoriojn al Usono en la Traktato de Guadalupe Hidalgo.
Antaŭokazoj
De 1834, miloj da usonaj kolonianoj ekloĝis en Teksaso, tiutempe parto de Meksiko, kun meksika registara permeso. Usonano Moses Austin estis la avangardo de la provo alporti anglalingvanojn en Teksason, kiel metodo por loĝigi la malabunde loĝitan regionon. La meksikanoj indignis, ke la usonanoj ricevis liberan landon en Teksaso, sed la usonaj kolonianoj indignis, ke ili devis laŭ meksika registaro fariĝi katolikoj, kaj la mallaŭleĝigo de sklaveco en Meksiko. Poste, kiam Santa Anna fariĝis diktatoro de Meksiko, li provis frape senarmigi la kolonianojn kaj forigi iliajn rajtojn.
En 1836, teksasaj ribeluloj deklaris sin sendependa de Meksiko kaj post komence pezaj perdoj (vidu la Batalo de la Alamo), venkis meksikaj militfortoj ĉe la Batalo de San Jacinto. Kvankam meksikaj soldatoj retiriĝis, Meksiko rifuzis agnoski teksasan sendependecon, kaj ankoraŭ konsideris ĝin provinco en ribelo.
En 1845, usona prezidanto John Tyler donis la eks-Respubliko de Teksaso ŝtatiĝo, la 28a ŝtato. Meksiko rompis diplomatiajn rilatojn kun Usono rezulte. Apuda usona prezidanto James Polk, kun ekspansiismaj ambicioj, movis soldatojn sub Generalo Thornton apud la suda landlimo de Teksaso tenti la meksikanojn al atako unue. Je la 25a de aprilo 1846 meksikaj soldatoj atakis la batalionon minace proksima al ilia landlimo, kaj Polk demandis la Usonan Kongreson proklami militon, kion ĝi faris la 13an de majo.