cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petro Diakono
Verkoj
La famo de Petro Diakono, post lia morto, ne disvastiĝis ekstere de Monto Kasino spite de lia engaĝiĝo en elstara literatura aktiveco kvankam ofte senvalorigita pro troa kaj superabunda fantazio. Multaj el liaj literaturaj kaj agiografiaj verkoj estas konservitaj en aŭtografaj Kodeksoj Kasinaj 361 kaj 257 (Montokasino, Arkivo de la abatejo) kaj en la Kasina 518, la tieldirita Registrum S. Placidi. Lia konata falsiganta emo emerĝas el diversaj verkoj, aparte en la verko Chronica monasterii Casinensis de Leono de Ostia. Petro estis ankaŭ aŭtoro de ekzegezaj eseoj pri la Sanktaj Skriboj kaj pri la Regulo de Sankta Benedikto: Scolia in diversis sententiis, Scolia in Quaestionibus Veteris Testamenti, Exortatorium ad monachos, Expositio in Regulam S. Benedicti. Se en tiu lasta verko li monstras dependi de Smaragdo, en la ’Exortatorium prefere atingas el Hugo de Sankta Viktoro kaj de Ildeberto de Lavardin. Petro Diakono transkribis ankaŭ diversajn verkojn kiuj transdoniĝas al ni danke al la aŭtografa Kasina kodekso kiel (la traktato De aquaeductu urbis Romae de Frontinus, la latinlingva topografia sekcio pri Romo de Varono, la ’Epitome rei militaris de Vegecio) aŭ en ĝia ekzemplero plej malfrua, ktp. Li krome aranĝis kompendion de la De architectura de Vitruvio, lapidariajn eseojn pri la magiaj kvalitoj de la ŝtonoj.
Entute lia persono estas reprezenta pri la ankoraŭ viva, kvankam iom dekadenca, kultura fervoro en Monto Kasino de la 12-a jarcento: vora leganto, erudiciulo kaj elstarega skriblaboristo, li ĉiam estis konsiderata sammaniere fidinda laŭ esploristoj pri la historio de la Kasian Abatejo.
Montazzoli
Montazzoli estas komunumo de Italio.
Novohradka
Novohradka, nomata ankaŭ Olšinka, estas rivereto en Ĉeĥio, en Regiono Pardubice. Ĝi fontas 3 km sudoriente de vilaĝo Proseč en arbaro Posekanec. Komence ĝi direktas al sudo, post du kilometroj fluas trans natura rezervejo Maštale kaj apud vilaĝo Nové Hrady turniĝas sian ĉefdirekton al okcidento, sub urbo Luže denove al sudo kaj de Chroustovice ĝis enfluejo al okcidento. En Dvakačovice el ĝi dekstren deflankiĝas malnova kanalo Zmínka, kiu gvidas proksimume 200 l/s al rivero Loučná en distanco ĉirkaŭ 12 km. Novohradka enfluas de dekstra flanko en riveron Chrudimka apud Úhřetická Lhota.
En fonta regiono la akvo devenas plejparte el porfundaj mezozoikaj tavoloj kaj pro tio ĝis Jenišovice ĝi estas dum tuta jaro relative malvarma. Ĝis urbo Luže la rivero fluas en bela trankvila pejzaĝo, en mallarĝa ebena herbeja valo kun krutaj deklivoj. La fluejo estas 2 – 5 m larĝa en natura stato. En parto ĝis Chroustovice larĝeco estas 4 – 7 m kaj de tie proksimume 10 m. La rivero estas navigebla dum plejparto de jaro, aparte de enfluejo de Žejbro. Super ĝi por navigado necesas plialtiĝinta akvonivelo. Tuta navigebla longeco estas 31 km.
Novohradka fluas trans vilaĝoj Jarošov, Nové Hrady, Hluboká, Rabouň, urbo Luže, vilaĝoj Lozice, Jenišovice, Chroustovice, Lhota u Chroustovic, Chroustovice, Holešovice, Blížňovice, Skalice, Hrochův Týnec, Dvakačovice, Vejvanovice, Úhřetice kaj Úhřetická Lhota.
Placo Baross
La Placo Baross estas grava trafika nodo de Budapeŝto, en distrikto Józsefváros.
Historio
En la 1800-aj jaroj la placo Baross ne havis nomon. En la ĉirkaŭaĵo estis vilaĝecaj domoj kun ĝardenoj, kie oni kultivis legomojn. Inter 1827-1828 tie estis finhaltejo de la unua ĉevaltira tramo de Pest (urbo). En 1868 ĉi tie ekfunkciis la dua ĉevaltira tramo (jam en kutima sistemo). Inter 1881-1884 estis konstruita la ankaŭ nun videbla Stacidomo Keleti. Tiutempe estis konstruitaj jam kvaretaĝaj domoj, eĉ granda hotelo, fervojista asekura domego. En 1898 oni inaŭguris skulptaĵon pri Gábor Baross, kiu estis la plej grava trafika ministro, en 1902 la placo jam prenis la nomon Baross. Inter 1910-1912 estis konstruita domego por poŝtejo. Ekde 1888 tute apud la stacidomo ekfunkciis interurba tramo. En 1918 ankaŭ pli nova hotelo konstruiĝis.
Dum la Hungara revolucio de 1956 la placo estis grava centro de la revoluciuloj. En 1968 sub la placo ekfunkciis la dua metrolinio, tial oni konstruis en mezo de la placo grandan subirejon, kiu plejparte estis malferma (subĉiela). En la sekva jaro ekfunkciis viadukto inter 2 gravaj vojoj super rando de la la placo (ducent metrojn longa). En 2006 la subirejo estis trakonstruita.
Trafikiloj
La plej grava trafikilo estas la trajno mem, la enurbaj trafikiloj estas 2 metrolinioj, tramoj, aŭtobusoj, troleoj.
(82158) 2001 FP185
(82158) 2001 FP185 estas granda malhela transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas objekto de la disa disko, la perihelio de ĝia tre discentra orbito esta ekstere de tiu de Neptuno kaj ĝia neptuna MOID estas 3,96886 (593,733 milionoj da km) ; ĝi pasis ĉe sia perihelio la. Ĝi bezonas 3351,160 jarojn por trakuri sian orbiton, kies aphelio kondukas ĝin al 34,304 miliardoj da km en la malvarmegajn profondaĵojn de la interstela spaco.
Diametro kaj albedo
Laŭ Michael E. Brown, per radiometraj observoj, (82158) 2001 FP185 havas diametron de 336 kilometroj kaj albedon de 0,05. Observoj elde la kosmoteleskopo Herschel donis similan diametron de 336 km kaj albedon de 0,046. La Collaborative Asteroid Lightcurve Link supozas pli grandan albedon, do pli malgrandan diametron de 222 km.
Hipoteza kunorbitanto
Se ekzistus mashava transneptuna objekto, kiel la hipoteza Planedo Naŭ, (82158) 2001 FP185 povus esti ties kunorbitanto.
33633 Strickland
33633 Strickland estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Edmond Bruce Strickland, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la South Montgomery County Academy de Grady (Alabamo, Usono).
Beša
Beša povas esti:
Que sais-je?
'''"Que sais-je?" (QSJ)''' (france: [kə sɛʒ]; laŭvorte: "Kion mi scias?", ) estas redakcia kolekto eldonita de la Presses universitaires de France (PUF) en la franca lingvo. La celo de la serio estas provizi la laikan leganton kun alirebla enkonduko al kampo de studo verkita de fakulo en la kampo. Kiel tia, ili estas bona ekzemplo de haute vulgarisation (alta popularigo).
La devizo "Que sais-je?" estas prenata de la verkoj de franca eseisto Michel de Montaigne, konforme al renesanca humanisma pripenso, kiu siavice ŝuldis multon al la pripenso de Sextus Empiricus. La emblemo reprezentas kompason kaj stelon figurantan la Nordan Stelon.
Superrigardo
Iniciatita en 1941 fare de Paul Angoulvent (1899–1976), kiu estis fondinto de la Presses Universitaires de France, la kolekto fariĝis granda sukceso, kaj je 2022 nombras super 4 200 titoloj fare de pli da ol 2 500 aŭtoroj. Diversaj titoloj estis tradukitaj al pli da ol 43 lingvoj. Kelkaj titoloj vendis pli da ol 300 000 ekzempleroj (nome tiuj aŭtoritaj de Jean Piaget; Marksismo de Henri Lefebvre (1948) kaj Psikoanalizo de Daniel Lagache (1950)). La kolekto fakte konsistas el kelkaj malsamajn seriojn kaj ĉiujare inter 50 ĝis 60 novaj titoloj estas aldonitaj. Kiel tia, la kolekto facile konsistas la plej grandan kurantan enciklopedio n en broŝura formato. Ĉiu aŭtoro entreprenas prilumi, en ĉiu verkaĵo, kaj la sciencan kaj la filozofian aspekton de la temo. Oni faras tiun koncize sen troa erudicio.
La gamo de temoj estas vere enciklopedieca, kovranta ĉiujn imageblaj sujetoj (por mencii kelkaj: epika kanto (chanson de geste), gastronomio kaj libera volo). Ne ĉiuj temoj estas akademiaj — ili povas inkluzivi nunajn aktualajn temojn, kiel perforto en sporto aŭ persona fiziktrejnado. La prezentado de informo estas varia kaj povas konsisti de enkonduko, detala eseo pri studfako kaj skolo, aŭ analizo de aktualaj eventoj. Ĝis 2004, pli da ol 160 milionoj da kopioj estis vendita tutmonde.
La serio estas nekutima en pluraj manieroj: unue, la prezo por ĉiu volumo estas la sama kaj estas tenita ĉe la minimuma (€9 aktuale de 2011) kaj ĉiu libro havas 128 paĝojn. La seriaj numeroj restas senŝanĝaj sed la titolo kaj verkinto(j) de seriano ofte ŝanĝiĝas tra la jaroj kiam la libro estas ĝisdatigita. Kiam titolo fariĝis malmoderna, ĝi povas esti retirita de la serio aŭ ĝi povas esti ĝisdatigita. Foje tio ĉi ĝisdatigo signifas kompletan re-verkadon, ekzemplo koncerne la Parfumerie (n° 1888). Ĝi estis origine verkita de Edmond Roudnitska en 1980 kaj re-verkita de Jean-Klaŭdo Ellena en 2006, sed tenanta la saman nombron ene de la serio.
Serioj en la kolekto
La identa formato kaŝas diversajn seriojn en de la kolekto. Precipe eblas distingi plurajn seriojn:
Esperanto
Tre konata estas franclingva libro L'Espéranto, kiu aperis en la serio Que sais-je? verkita de franca universitata filologo kaj esperantisto Pierre JANTON (n° 1511, unue eldonita en 1973). Ĝi havis kvar eldonojn kaj estis tradukita al la hispana, germana, nederlanda, angla kaj persa lingvoj kaj – en 1988 – en Esperanton.
Aliaj kolektoj kaj serioj pri scio
La serio estas simila al aliaj serioj, nome Kolekto 128 eldonita de Armand Colin en Francio, Découvertes Gallimard eldonita de la eldonisto Éditions Gallimard, la Tre Mallongaj Enkondukoj (Very Short Introductions) eldonita de Oxford Universitata Gazetaro kaj Wissen fare de C.H. Beck eldonita de Verlag C.H. Beck.
Ankaŭ For Dummies (por nululoj) estas ampleksa serio de instruaj/referencaj libroj en la angla, kiuj celas prezenti netimigantajn gvidojn por legantoj novaj pri la diversaj temoj traktitaj.
Abel Goumba
Abel Nguéndé GOUMBA (naskiĝis la ) estas centrafrika politikisto.
Týček
Týček estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1336.
Abel Goumba
Li poste estis nomumita ombudsmano de la Respubliko.
Vrchotice
Vrchotice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram apud limoj inter Mezbohemia regiono kaj Sudbohemia regiono. Estas ĉi tie registritaj 45 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Vrchotice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,3 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.
Provinco Guanacaste
Guanacaste estas provinco de Kostariko situanta en plej nordokcidenta parto de la lando, laŭlonge de la marbordo de la Pacifika Oceano. Ĝi limas kun Nikaragvo norde. Oriente estas la provinco Alajuela, kaj sudoriente Puntarenas. Ĝi estas la plej disa loĝata el ĉiuj provincoj de Kostariko. Laŭ la stato de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2010, ĝi havis populacion de 326 953.
La ĉefurbo de Guanacaste estas Liberia.
Etimologio
La provinco ricevas sian nomon el guanacaste aŭ orelarbo, kiu estas la nacia arbo de Kostariko.
Politika divido
Guanacaste estas subdividata en dekunu kantonoj. La kantonoj (kun ĉefurbo interparenteze) estas la jenaj:
Parque de los Estados (metroo de Madrido)
Parque de los Estados (Parko de la Ŝtatoj) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de los Estados, en Fuenlabrada.
La stacio estis malfermita la.
7-Zip
7-Zip estas libera programo por (mal)densigado de dosieroj, subtenanta 7z kaj plurajn aliajn pakaĵajn datenaranĝojn.
Menueroj
Eblas alĝustigi la menuerojn al esperanta lingvaĵo per la menuero "Tools" (dua de dekstre) > "Options" (unua tiea submenuero) ĉe la rajdanto (langeto) "Language".
Formatoj
La programo subtenas la jenajn aranĝojn (laŭ sia helpa dosiero):
Dosieradministrilo
7-Zip por Windows ankaŭ havas facilan dosieradministrilon. Oni povas aktivigi eblon "2 paneloj" kaj 7-Zip fariĝos "Ortodoksa dosieradministrilo".
p7zip
p7zip estas variaĵo de 7z.exe kaj 7za.exe (partoj de 7-Zip krom la dosieradministrilo), kiu estas kunmetebla por uzo ĉe diversaj kaj ne-Vindozaj kaj Vindozaj operaciumoj kaj komputiloj.
Rilataj projektoj
7z, la datumaranĝo uzata de 7-Zip kaj p7zip, ne taŭgas por konservi informojn pri la “posedantoj” de la dosieroj; se oni volas ilin konservi, oni devas uzi ekzemple tar por unue kunmeti la dosierojn kaj tiujn informojn.
Tamen 7-Zip kaj p7zip ne estas destinitaj por tia uzo, kiel estas la densigiloj gzip kaj bzip2 (tiuj ĉi lastaj povas densigadi datumon dum la kunmetado farata de tar-programo, kaj ne konservas la nomon de la tar-dosiero mem; temas ankaŭ pri kongrueco), kaj tial oni ofte uzas aliajn programojn surbaze de la sama algoritmo LZMA. Tiaj programoj inkluzivas iom popularajn jam LZMA Utils’n, kaj ankoraŭ tre novajn lzip’n kaj XZ Utils’n.
AdvanceCOMP
Temas pri programaro por redensigado de dosieroj, kiuj jam estas densigitaj per iu realigo de la algoritmo DEFLATE, pere de la 7-Zip’a realigo de tiu algoritmo. Tiel oni povas akiri pli malgrandajn, sed samsignifajn, versiojn de oniaj PNG’aj, MNG’aj, gzip’aj, ZIP’aj kaj similaj dosieroj.
Ĉar PNG estas pli malsimpla aranĝo ol, ekzemple, gzip, ekzistas pluraj aliaj cirkonstancoj senutile pligrandigantaj la dosieron, kiuj estas mildigindaj antaŭ ol tia redensigado. Ekzemple, por komputila desegno simple nigreblanka povas necesi nur 1 duuma bito por ĉiu punkto, malkiel por fotografaĵo multkolora, kiu povas postuli kelkajn bitokojn. Tial ofte utilas unue prilabori la dosieron per programo kiel OptiPNG, kaj nur poste per advpng. Se temas pri simpla komputila desegno, tio povas fari konsiderindan bonefikon, sed se temas pri granda altkvalita fotografaĵo, la rezulto povas ne indi la atendadon.
Flago de Vaŝingtono
La flago de Vaŝingtono (speciala distrikto kaj ĉefurbo de Usono) estas blanka, kun tri kvinpintaj ruĝaj steloj sur du ruĝaj stangoj. Ĝi baziĝas sur la blazono de la familio de George Washington.
Dum preskaŭ unu jarcento, Vaŝingtono ne havis oficialan flagon, ĝis 1938, kiam la Kongreso establis komisionon por elekti la flagon. La komisiono fine elektis per malferma konkurso la dizajnon de Charles A.R. Dunn, grafika dizajnisto. Lia propono estis fine adoptita la 15-an de oktobro 1938.
Gomaringen
Gomaringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tübingen kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hawker Hurricane
La Hawker Hurricane (Hurricane, uragano) estis unusideja, subflugila brita ĉasaviadilo, produkto de Hawker Aircraft Ltd. Oni uzis ĝin bonrezulte dum la dua mondmilito.
La aviadilo estis evoluigita kaj ekflugita en 1935. Tiu estis la unua ĉasaviadilo de Royal Air Force (Reĝa Aerarmeo), ĝi kapablis flugi ĝis 480 km/h. Oni serie produktis ĝin ekde 1937.
Hurricane havis 20 tipojn kaj oni produktis el ĝi ĉirkaŭ 14 000. La originala Hurricane havis altiĝan kapablon ĝis 10.980 m, maksimuman rapidon de 530 km/h, armilaron de ok maŝinpafiloj.
Tiu tipo sukcese venkis aviadilojn de Luftwaffe dum la komencaj jaroj de la dua mondmilito. Tiuj aviadiloj subenpafis ĉirkaŭ 1500 aviadilojn. La pli postaj tipoj estis konstruitaj per pli malpezaj armiloj (per 40 mm-a maŝinkanono), kun bomboportaj, raketolanĉaj instalaĵoj.
Hindeloopen
Hindeloopen (frise: Hylpen) estas urbeto kun 874 loĝantoj (2002) en Frislando (Nederlando), ĉe la IJsselmeer. Hindeloopen estas konata kiel trairurbo de la Elfstedentocht. Por tiel eta urbo ĝi havas multajn monumentojn.
Attila Korodi
KORODI Attila estas rumanihungara politikisto naskita en 23-an de junio 1977 en Miercurea Ciuc.
Kariero
Attila Korodi estis en jaroj 2007–2008 ministro pri medidefendo en registaro Tăriceanu, poste en 2012 en registaro Ungureanu.
Rousseau
Jean-Jacques Rousseau, tre ofte la citaĵo Rousseau rilatas al li.
Aliaj portantoj:
Kolombedoj
Kolombedoj estas familio de birdoj enhavanta kvin subfamiliojn kaj 309 speciojn.
La subfamilioj estas:
La Columbinae aŭ Kolumbenoj, aŭ tipaj kolomboj, 181 specioj, subdividebla en kvin aliaj subfamilioj,
La Otidiphabinae aŭ Otidifabenoj, enhavanta ununuran specion: Fazankolombo Otidiphaps nobilis
La Gourinae, Gourenoj aŭ kronokolomboj, tri specioj
La Didunculinae aŭ Didunkulenoj, ununura specio: Dentobeka kolombo Didunculus strigirostris
Striknino
Striknino (kemia formulo: C21H22N2O2) estas tre venena maldolĉa alkaloido uzata kiel mortigilo de variaj damaĝbestoj ĉefe ronĝuloj. Striknino kaŭzas muskolan konvulsion, kaj finfine asfiksion kaj tutan lacigon. La plej ofta fonto de strikninio estas la semoj de la strikno (striknina arbo). Striknino estas unu el la plej amaraj aĵoj en la mondo.
Kolombedoj
Kolomboj kunformas la familion de Kolombedoj en la ordo Kolomboformaj, kiu inkludas iom pli ol 300 speciojn de birdoj. Tiu familio ekzistas tutmonde, sed la plej granda varieco estas en la orientalisa kaj en la aŭstralazia ekozonoj.
Grandavosta kviskalo
Ties teritorio etendas el Kansaso en nordoriento al suda Kalifornio nordokcidente suden al nordokcidenta Peruo kaj nordokcidenta Venezuelo sude; la kviskala teritorio etendiĝis norden kaj okcidenten en ĵusaj jaroj. Ĝi estas komuna en Teksaso kaj Arizono en ties sudaj regionoj. Ĝi komune troviĝas en agrikulturaj regionoj kaj ĉeurbaj setlejoj, kie manĝas fruktojn, semojn kaj senvertebrulojn.
Kolombedoj
Kolomboj havas fortikajn korpojn, mallongajn kolojn kaj mallongajn maldikajn bekojn kun karneca vaksaĵo. La specio pli komune nomita kiel "kolombo" estas la Rokkolombo, komuna en multaj urboj.
Grandavosta kviskalo
Estas konsiderinda granda seksa dimorfismo en tiu specio. Maskloj atingas ĝis 43 cm, inklude voston kiu estas preskaŭ tiom longa kiom la korpo, pezas 230 g, kaj estas nigraj kun violblua irizeca brilo en plumoj. Inoj estas multe pli malgrandaj nome 33 cm, pezas ĉirkaŭ 125 g, kaj estas ĉefe brunecnigraj, kun palbrunaj gorĝo kaj ventro.
Kolombedoj
Ties kutime malfortaj nestoj estas konstruitaj el bastonetoj kaj la du blankaj ovoj estas kovataj de ambaŭ gepatroj. Kolomboj manĝas semojn, fruktojn kaj plantojn. Malkiel plej parto de aliaj birdoj (sed vidu artikolon flamengo), kolomboj produktas "kropolakton," ĉe ĉelaro kiu funkcias kiel likvidujo. Ambaŭ seksoj produktas tiun tre nutrivan substancon por manĝigi la idaron. La kolomboj nutras siajn idojn per tiu laktosimila kaĉo, kiun ili produktas en sia kropo.
Grandavosta kviskalo
Tiu birdo havas grandan varion de raŭkaj kaj kakofonaj alvokoj, kaj estas amplekse konsiderata bruema plagospecio, kvankam ties etendo ne estis helpata de homa enmeto (kompare kun la Eŭropa sturno).
La Grandavosta kviskalo kaj la Marmarĉa kviskalo estis iam konsiderataj kiel la sama specio.
Kolombedoj
Konduto
Temas pri birdoj kiuj havas grandan inteligenton (kompare kun aliaj birdospecoj), kvanjam jam inter aliaj birdoj malpli inteligentaj oni malkovris gravan inteligenton kiu eĉ ebligis interagadon inter Homo sapiens kaj birdoj, spite la fakton ke tia inteligenta interagado (kiel okazas ĉe la birdospecio Granda mielindikanto, Indicator indicator) ne atingas la superan gradon ekzistantan inter kolomboj kaj korvedoj kaj monogamaj; tiu karaktero ebligas al ili plenumi grandan zorgon de siaj idoj kaj eĉ eble gravan emocian rilaton (etologian) inter gepatroj kaj idaro. La monogamio inter kolomboj, aliflanke, ŝajne faciligas grandmezure altan reproduktan efikecon (spite la fakton ke ankaŭ kolomboj, same kiel aliaj naturaj animaloj, suferas pro grandan mortindicon de idaro). La kolombidoj, tuj post esti pretaj por memvivtenado kaj sufiĉe disvolvigitaj por flugadi, estas elpelitaj de la teritorio en kiu nestumas la gepatroj, ĉar ĝenerale tiuj ripetas la reproduktadon en periodo de tempo tre mallonga; temas pri du aliaj kolombidoj en kiuj la gepatroj investas grandam kvantond de tempo kaj energio en zorgoj (la patrino kutime restas grandan parton de sia tempo en la ne tro laborita nesto kovante la ovojn kaj poste zorge de la kolombidoj dum la patro serĉas nutraĵon por nutri la familion).
Grandavosta kviskalo
Kelkaj specioj de kviskaloj, kutime la Grandavosta kviskalo, estas konfuzataj kun Larĝbeka korvo kiam homoj nespertaj pri birdidentigo identigas mortintan nigran birdon. Tio kutime okazas kiam oni bezonas identigi birdojn kiel kandidatoj al infekto de Okcidentnila viruso.
Kolombedoj
Konduto
La nestoj, normale malfortaj, estas faritaj el malgrandaj bastonetoj, kaj la ovoj, plej ofte du, estas kovataj de ambaŭ gepatroj. Nature la kolomboj manĝas semojn kaj fruktojn. Ambaŭ seksoj nutras la idojn el sekrecio tre nutriva nomita kropolakto, kiu estas sekreciita per specialaj ĉeloj.
Krom havi grandan senton por orientigo, la kolombo estas unu de la birdoj kiuj plej rapide flugas: atingas 56 km/h. Estas grava trajto de kolomboj ankaŭ ties tre akuta senso de la vidkapablo: inter fino de la 1970-aj jaroj kaj komenco de la 1980-aj la Usona Marborda Gardistaro disvolvigis eksperimentan sistemon de homsavado pere de kolomboj instruitaj por rekono de brilaj koloroj. La projekto konsistis en la ekipado al helikoptero per tri ekzempleroj de kolomboj en malgranda kaĝo kun fenestretoj en la suba parto de la vehiklo kio permesis rigardon al la 360° de la vidarko. La kolomboj sukcesis montri efektivecon en la lokigo de flosantaj celoj de 93 %, kontraŭ 38 % fare de homoj en la samaj kondiĉoj. La projekto Project Sea Hunt estis difinita de la Marborda Gardistaro kiel la "plej bona serĉosistemo dum taga lumo". Tiu sistemo neniam trapasis la eksperimentan fazon kaj estis nuligita en 1983 pro malaltigo de buĝeto kaj la kolomboj povis savi neniun vivon.
La kolomboj aŭ kolombedoj superus la eksperimenton de la spegulo, per kiu ĉiu individuo povas rekoni sin mem aŭ montru konscion de sia "personeco", se la vorto "personeco" estas aplikebla al alia animalo krom la "homo", ĉar personeco signifus etimologie maskigon, do ĉiuokaze "individueco". Estas evidenta ke la kolomboj povas rekoni individuajn estaĵojn kaj havas memkonscion, ĉar ili povas rekoni eĉ la individuajn diferencojn de estaĵoj de aliaj specioj, same kiel aliaj inteligentaj birdoj, kaj rekonas tre facile aliajn individuojn samspeciajn; same ili kapablas diferencigi la diversajn homajn estaĵojn kiuj helpas ilin disde tiujn kiuj agresas ilin. Aliflanke, laŭ plej ĵusaj malkovroj (2017), la kolomboj estas kapablaj "legi" aŭ alivorte distingi diferencajn grafeojn kaj atingi ioman komprenon en la diferenco de tiaj grafeoj.
Pro premo el cirkonstancoj (por ekzemplo la perdo de nutrofontoj aŭ de nestolokoj), la streso povas okazigi interspeciajn violenton, per kiu ili povas mortigi unu la alian aŭ la kolombidojn de aliaj paroj kiel barakto al survivado.
Grando kaj aspekto
Kolomboj kaj turtoj montras konsiderindan variadon laŭ grando, game en longo el 15 ĝis 75 cm, kaj en pezo el 30 g ĝis super 2000 g. La plej grandaj specioj estas la Kronokolomboj de Nov-Gvineo, kiu estas tiom granda preskaŭ kiom meleagro, kun pezo de 2 ĝis 4 kg. La plej malgranda estas la amerika Paserkolombo de la genro Columbina, kiu estas samgranda kiel la dompasero, pezanta tiom malmulte kiom ĝis 22 g. La Nana fruktokolombo, kiu povas esti tiom malgranda kiom ĝis 13 cm longe, havas pli malgrandan totalan longon ol ajna alia specio el tiu familio. Unu el la plej grandaj arbemaj specioj, nome Nukuhiva imperia kolombo, nuntempe frontas formorton.
Anatomio kaj fiziologio
Ĝenerale, la anatomio de Kolombedoj estas karakterizita per mallongaj kruroj, mallongaj bekoj kun karneca vaksaĵo, kaj malgrandaj kapoj por grandaj, fortikaj korpoj. Kiel ĉe aliaj birdoj, ankaŭ Kolombedoj ne havas galajn vezikojn. Kelkaj mezepokaj natursciencistoj konkludos, ke la kolomboj ne havas galon, kio en la mezepoka teorio de la kvar humoroj klarigus la konatan mildan disponon de turtoj. Fakte, tamen, ili havas galon (kiel Aristotelo jam estis konstantinta iam), kiu estas sekreciata rekte en la digestan sistemon.
La flugiloj estas grandaj kaj havas dek unu flugoplumojn; kolomboj havas fortajn flugilmuskolojn (flugilmuskoloj estas 31–44% el ties korpopezo ) kaj ili estas inter plej fortaj flugantoj el ĉiuj birdoj.
En serio de eksperimentoj en 1975 fare de la Dro. Mark B. Friedman, uzante turtojn, ties karaktera kapinklino (kapbalancigo) estis montrita kiel klopodo teni naturan deziron reteni konstantan vidkapablon. Tio estis montrata denove en eksperimento de 1978 fare de la Dro. Barrie J. Frost, en kiu kolomboj estis metitaj en kurtapiŝojn; oni observis, ke ili ne klinis siajn kapojn, ĉar ilia ĉirkaŭo estis konstanta.
Plumoj
Kolombedoj havas unikajn korpo-plumojn, kun la tigo ĝenerale mallarĝa, forta kaj ebeneca, fine en fajna pinto, subite. Ĝenerale, la tigopinto forestas; tamen, malgrandaj tigopintoj en kelkaj vosto- kaj flugil-plumoj estas foje. Korpoplumoj havas tre densajn, lanugecajn bazojn, kaj estas ligitaj izole en la haŭton, kaj falas facile. Tio eble utilas kiel mekanismo por eviti predantojn, ĉar grandaj nombroj de plumoj forfalas en la buŝon de la atakanto se la birdo estas kaptata, kio faciligas la eskapon de la birdo. La plumaro de la familio estas varia. Semomanĝantaj specioj tendencas havi senkoloran plumaron, kun malmultaj esceptoj, dum la fruktomanĝantaj specioj havas brilkoloran plumaron. La genro Ptilinopus (fruktokolomboj) estas kelkaj el la plej brilkoloraj kolomboj, kaj la tri endemiaj specioj de Fiĝioj kaj de la Hinda Oceano nome Alectroenas estas la plej brilaj. Kolmboj kaj turtoj povas esti sekse samkoloraj aŭ diverskoloraj. Aldone al la brilaj koloroj, kolomboj povas svingi krestojn aŭ aliajn ornamaĵojn.
Flugo
Kolombedoj estas elstaraj flugantoj pro la granda elano havigita de siaj grandaj flugiloj, kio rezultas en malalta flugilŝarĝo; Ili estas tre lertaj manovrantaj fumfluge kaj havas malaltan aspektan proporcion pro la granda larĝo de siaj flugiloj, kiuj ebligas rapidajn flugolanĉojn kaj kapablon ofte eskapi el predantoj, sed je alta energikosto.
Delonge oni konas la kapablon de la kolomboj por orientiĝi al la loĝejo. Kiel por aliaj birdoj, oni studis la kapablon de kolomboj por kompreni la elektromagnetismon de la Tero. Sed lastatempe ĵusa studo montris, ke kolomboj povas ankaŭ konstrui sian flugmapon per flarado. Precize ili povas distingi dimetilsulfuron, komponaĵon elsendita el fitoplanktono en la maro, la monoterpenojn, elsenditajn el vegetaĵaro, por ekzemplo de pinoj, kaj trian kompontipon kiel ksilenojn, toluenojn kaj bencenojn, de homa deveno okazigitajn ĝenerale el uzado de brulaĵoj. Kombinante tiujn tru tipojn de odorojn, ili povas lokigi la marbordon, la arbarojn, kultivojn kaj parkojn kaj urbajn areojn, pere de kio ili konstruas sian mapon.
Taksonomio kaj evoluo
Tiu familio estas tre kohera grupo sen membroj kiuj montrus evidentajn ligojn kun aliaj familioj de birdoj aŭ inverse. La dido kaj la ermitkolomboj estas tre rilataj, sed ankaŭ ili malhavas ligojn kun aliaj familioj de birdoj. Ankaŭ la malmultaj fosilioj konsistas nur je senkonfuzaj specioj de la familio de Kolombedoj. Oni sugestis ligojn kun pterokloj aŭ papagoformaj, sed similaĵoj kun la unua grupo kialas pro konverĝa evoluo kaj kun la dua dependas nur je la papagecaj ecoj de la Dentobeka kolombo. Tamen, la diferencaj ecoj de tiu ĉi birdo ŝajnas konsekvenco de ties dieto pli ol de ties rilato kun papagoj.
Tiu familio estas kutime dividita en kvin subfamilioj, sed tio eble estas maltaŭga. Ekzemple la amerikaj grundokolomboj kaj koturnokolomboj kiuj estas kutime lokitaj en la kolumbena subfamilio Columbinae ŝajne estas du diferencaj subfamilioj. Ĝenerale la kutima klasigo konsideras du grandajn subfamiliojn, unu por la fruktokolomboj kaj la imperiaj kolomboj kaj alia por preskaŭ ĉiu la restantaj specioj. Krome estis 3 unutipaj subfamilioj, po unu por la genroj Goura, Otidiphaps kaj Didunculus. La malnova subfamilio Columbinae konsistas el 5 diferencaj stirpoj, dum la aliaj 4 grupoj estas pli malpli akurataj ekzemploj de la evoluaj rilatoj.
La ordo ĉi tie prezentata sekvas Baptista et al. (1997) kun aldonoj (Johnson & Clayton 2000, Johnson et al. 2001, Shapiro et al. 2002).
La lokigo de genroj kaj nomigo de subfamilioj estas ĉiuokaze provizora ĉar analizoj de diferencaj sekvencoj de DNA indikas, ke diversas, ofte tre radikale, en la lokigo de kelkaj (ĉefe hindoaŭstraliaj) genroj. Tiu ambigueco, probable kaŭzita de la sistematika eraro nomita "allogo inter longaj branĉoj", nome proksimigo de ne tiom proksimaj stirpoj, ŝajnas konfirmi, ke la unuaj kolomboj kiuj evoluis en la Aŭstralazia regiono, kaj la "Treronidae" (Treronedoj) kaj similaj formoj (kronaj kaj fazankolomboj, ekzemple) reprezentas la plej fruan radiadon de la grupo.
Ĉar la Dido kaj la Rodrigesa ermitkolombo estas tutcerte parto de la Hindoaŭstralia radiado kiu produktas la tri etajn subfamiliojn menciitaj sube kun la fruktokolomboj (inkludante la Nikobara kolombo), ili estas ĉi tie inkluditaj kiel subfamilio Rafedoj, ĝis kiam oni havos pli certigan materialon pri iliaj interrilatoj.
Kolombedoj ne estas bone reprezentitaj de fosilioj. Oni ne trovis praformojn kiujn oni povus datigi. La genro Gerandia kiu tre verŝajne apartenas al Columbinae estis priskribita kiel de frua Mioceno en Francio. Krome ĉiu alia fosilio apartenas al nunaj genroj. Por tiuj kaj por konsiderinda nombro de pli ĵuse formortintaj praspecioj, vidu la respektivan informon de genro.
Subfamilio Columbinae – tipaj kolomboj
Genro Columba inkludante Aplopelia – Malnovmondaj kolomboj (33-34 vivantaj specioj, 2-3 ĵuse formortintaj)
Genro Streptopelia inkludante Stigmatopelia kaj Nesoenas - Malnovmondaj turtoj, sed tre sukcesaj kaj enmetitaj aliloken (14-18 vivantaj specioj)
Genro Patagioenas – amerikaj kolomboj; iam inkluditaj en Columba (17 specioj)
Genro Macropygia - kukolkolomboj (10 specioj)
Genro Reinwardtoena (3 specioj) ankaŭ kukolkolomboj
Genus Turacoena (2 specioj) ankaŭ kukolkolomboj
Subfamilio N.N. - Bronzflugiluloj kaj parencoj
Genro Oena - Namakva kolombo (provizore lokita ĉi tie)
Genro Chalcophaps (2 specioj)
Genro Phaps (3 specioj) Bronzflugiluloj
Genro Ocyphaps – Kresta kolombo
Genro Geophaps (3 specioj)
Genro Petrophassa - rokarkolomboj (2 specioj)
Genro Geopelia - strikolomboj (3-5 specioj)
Subfamilio Leptotilinae - Zenaidine kaj koturnokolomboj
Genro Zenaida (7 specioj) Genro Ectopistes – Migrokolombo (formortinta ekde 1914 spite iaman enorman populacion)
Genro Leptotila (11 specioj)
Genro Leptotrygon - unusola specio Olivecdorsa koturnokolombo, Leptotrygon veraguensis
Genro Geotrygon - koturnokolomboj (9 specioj)
Flago de Eŭskio
La Flago de Eŭskio aŭ Ikurrina (ankaŭ: Ikurriña) estas forta simbolo de Eŭskio.
Kolombedoj
Subfamilio Leptotilinae - Zenaidine kaj koturnokolomboj
Genro Zentrygon - koturnokolomboj (8 specioj)
Genro Starnoenas - Subfamilio Starnoenadinae (Starnoenadenoj)
Flago de Eŭskio
La vorton ikurrin kreis la Eŭska naciisto Sabino Arana por nomi "flagon" ĝenerale, kaj kun difina artikolo -a ĝi iĝis la nomo por flago desegnita de lia frato Luis Arana Goiri en 1894 por ilia hejmlando Biskajo, simile al la Union Jack de Britio.
La krucoj verda (kruco de Sankta Andreo) kaj blanka (kruco de Sankta Georgo) memorigas pri legendaj bataloj de Biskajanoj kontraŭ eksterlandanoj. Ili ankaŭ simbolas Biskajajn foruojn kaj katolikismon, respektive. Iompostiome la flago disvastiĝis al ĉiuj Eŭskaj regionoj, kaj estas hodiaŭ videbla de Bajono ĝis Bilbao.
Kolombedoj
Subfamilio Columbininae - amerikaj grundokolomboj
Genro Columbina (7 specioj) Genro Claravis
Flago de Eŭskio
Dum la diktaturo de Francisco Franco, tiu flago iĝis grava simbolo por eŭska rezistemo. Ĝi estis la oficiala flago de Eŭska Aŭtonoma Komunumo.
Freŝa navara leĝo malpermesas, ke oficialaj ejoj, ekzemple urbodomoj, hisu flagon de Eŭskio kun la Navara flago. Tio ĝenas navarajn eŭskajn naciistojn.
Kolombedoj
Subfamilio Columbininae - amerikaj grundokolomboj
Genro Metriopelia (4 specioj) Genro Scardafella – eble apartenas al Columbina
Genro Uropelia
Subfamilio N.N. - Hindopacifika grundokolombo
Genro Gallicolumba aŭ Korkolomboj (16-17 vivantaj specioj, 3-4 ĵuse formortintaj)
Genro Trugon
Subfamilio Otidiphabinae - Fazankolombo
Genro Otidiphaps - Fazankolombo
Subfamilio Didunculinae - Dentobekaj kolomboj
Genro Didunculus
Subfamilio Gourinae - kronokolombo
Genro Goura
Subfamilio N.N. (Treroninae) – verdaj, fruktokolomboj kaj imperiaj kolomboj
Genro Ducula - imperia kolombo (37 specioj)
Genro Hemiphaga
Genro Cryptophaps
Genro Gymnophaps - montokolomboj
Genro Ptilinopus - fruktokolomboj (ĉ. 50 vivantaj specioj, 1-2 ĵuse formortintaj)
Genro Natunaornis - Vitilevua kolombo (prabirdo)
Genro Drepanoptila
Genro Alectroenas - blukolomboj
Subfamilio Raphinae - Rafenoj aŭ Rafedoj
Genro Raphus - Dido (formortinta; malfrua 17-a jarcento)
Genro Pezophaps – Rodrigesa ermitkolombo (formortinta; ĉ.1730)
Nesolvita lokigo
Genro Caloenas
Genro Treron – verdaj kolomboj
Genro Phapitreron - brunkolomboj
Genro Leucosarcia - Ŭongakolombo
Genro Microgoura - Ŝuasela krestokolombo (formortinta; frua 20-a jarcento)
Genro Dysmoropelia
Kolomboj kaj homoj
Kelkaj specioj de kolomboj estas uzataj por esti manĝataj kaj probable ĉiu povus esti manĝata; la povaj brustomuskoloj karakteraj de tiu ĉi birdofamilio estas bongusta manĝaĵo. En Eŭropo la Palumbo estas komune ĉasata, dum la Rokkolombo estis origine enhejmigita kiel manĝospecio, kaj multe estis bredata pro siaj bongustaj kvalitoj. La malapero de la Migrokolombo estis almenaŭ parte okazigita de troa ĉasado por manĝo.
Kolombo estas koŝera, kaj ili kaj turtoj estas la ununuraj birdoj kiuj povas esti uzataj por buĉofero. Aliaj koŝeraj birdoj povas esti manĝataj, sed ne alportataj kiel korban (buĉofero).
La kolombo estas fakte animalo kun tre forta simbola signifaro, kun konotacioj kaj denotacioj pozitivaj kaj bonaŭguraj en multaj kulturoj. En la Malnova Testamento de la Biblio estas rakonto pri la tutmonda diluvo kiam kolombo revenas al la Arkeo de Noa portanta olivbranĉon en la beko por pruvi, ke jam ne la tuta tero estis akvokovrita. Krome, en la Nova Testamento, la Sankta Spirito descendis el la ĉielo laŭ aspekto de kolombo super Jesuo en la momento kiam tiu estis baptita.
Aliflanke, la profeto nomita Jona, en sia nomo hebrea estas nomata יוֹנָה (Yonah), tio estas, ‘kolombo’.
La kolombo estas la simbolo de naivo, simpleco, kaj senkulpeco, kaj speciale estas la pacosimbolo en la tuta mondo kaj signalo de harmonio. En la greklatina antikveco tiu birdo estis konsakrita al Venuso, kiu portis ĝin en la mano kaj ligis ĝin al sia ĉaro, laŭ Apuleo. Aeliano asertis, ke foje Venuso transformis sin mem en kolombo, kaj pro tio manĝi kolomboj estis rezervita al ŝiaj pastroj. Homero rakontas, ke kolomboj nutris Zeŭson, fablo fondita sur la cirkonstanco ke la sama vorto signifas en fenica lingvo kaj ‘pastron’ kaj ‘kolombon’.
La loĝantoj de Askalono sentis grandan respekton por tiuj birdoj, en kiuj laŭ siaj kredoj ili transformis sin postmorte, kaj pro tio ili kuraĝis nek manĝi nek mortigi kolombon pro timo manĝi aŭ mortigi siajn gepatrojn, kaj nutris kaj zorgis partikulare la kolombojn naskiĝintajn en la urbo. Tiuj birdoj estis multe respektataj ankaŭ de asirianoj, ĉar ili kredis, ke la animo de Semiramiso, ilia reĝino, ascendis al la ĉielo en formo de kolombo. Sofoklo diris, ke kelkaj kolomboj de la arbaro kie estis la oraklo de Dodone anoncis al Heraklo la finon de lia vivo.
Aktuale, la reprezentaĵo de blanka kolombo kun branĉo de olivarbo en beko estas la plej fama simbolo de paco kaj pureco en la socioj de Okcidento, bildo senmortigita de Pablo Picasso en sia Packolombo. La kolombo estis diino de iberoj, adorata ĉefe fare de la turdetanoj; ties epiteto estis "la blanka kolombo". En Sudokcidenta Hispanio, la plej populara figuro de la Dipatrino estas la Virgulino de la Roso, kies populara epiteto estas "la blanka kolombo".
En marto 2016 en Novjorko en la zono de la iama World Trade Center estis inaŭgurita la transporta stacio World Trade Center, dezajnita de Santiago Calatrava, tiam la plej granda metrostacio de la mondo nomita The Oculus (La Okulo) reprezentata skulptarte pere de granda kolombo.
Pro amasmortigado fare de homoj estis kondukitaj al formorto gravaj specioj kiel la Migrokolombo (Ectopistes migratorius) kiu estis ege ofta en Orienta Nordameriko kaj du gigantaj specioj kies giganteco estis okazigita granmezure pro la jarmila izolado en insulo: nome la dodo (Raphus cucullatus) de la insulo Maŭricio kaj la Rodrigesa ermitkolombo (Pezophaps solitaria) de la insulo Rodriges.
Pavo
Pavo (Pavo de Linnaeus, 1758) estas genro de birdo apartenanta al la familio de fazanoj.
XML-skemo
XML-skemo (XML Schema) estas XML-dokumento kiu priskribas la strukturajn regulojn de XML-a marklingvo. Ĝi priskribas, kiel oni povas uzi la elementojn kaj atributojn de la koncerna XML-a "dialekto" en dokumentoj. XML-skemoj estas mem skribitaj en XML-a lingvo aparte konstruita por tiu tasko.
XML-skemo plenumas plejparte la samajn taskojn kiel la pli malnova Dokumento-Speco-Difino kiu tamen ne uzas XML-on por la priskribo.
Mihály Lakatos
LAKATOS Mihály [lakatoŝ] estas rumanuja hungara verkisto, ano de E-MIL, naskita la 11-a de februaro 1964 en Odorheiu Secuiesc.
Pavo
La virpavo havas okulfrapajn kolorojn, la pavino havas brunan koloron per kiu ĝi facile kaŝiĝas.
Pavo estas la nacia birdo de Barato.
En greka mitologio ĝi estas la favorita besto de la diino Hera.
La pavo estas genro kiu, konsistas el du specioj de spektakle rimarkinda plumaro, nome birdoj de la familio de Fazanoj, nome la plej grandaj de la Fazanedoj. Ties tre longaj kaj prilaboritaj vostoplumoj estas dekorataj per metalecaj ocelli; komune nomataj "vostoj", kvankam ili estas fakte la supraj vostokovriloj, dum la pava vosto estas multe pli mallonga kaj rekta kaj helpas subteni la voston dum la ceremonia memmontrado.
En kaptiteco la du specioj de Pavo povas hibridiĝi libere.
Björn Þórðarson
Björn Þórðarson (naskiĝis la, mortis la ) estis islanda juristo kaj ĉefministro de la eksterparlamenta registaro 1942-1944 (la eksterparlamenta registara fondiĝis pro registara krizo). Li do estis ĉefministro dum la fondo de la respubliko Islando 17-a de junio 1944.
Lancerf (stacidomo)
Lancerf estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Plourivo, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Guingamp - Paimpol (486000).
18857 Lalchandani
18857 Lalchandani estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Zoltán Kása
KÁSA Zoltán [pr. ka:ŝa] rumanuja hungara informatikisto, universitata profesoro naskiĝinta en Bozieş la 12-an de majo 1948.
Novi Banovci
Novi Banovci, serbe Нови Бановци estas granda setlejo aŭ vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Stara Pazova. Novi kaj Нови signifas: nova.
Zoltán Kása
Kariero
Zoltán Kása studentiĝis ĉe UBB en 1971, kie li instruis ĝis 2008. Post tio, li estis la scienca direktoro de Sapientia EMTE kaj poste la prezidanto de la senato. Li retiriĝis en 2018.
Novi Banovci
Geografio
Novi Banovci situas laŭ dekstra bordo de Danubo, laŭ flankovojoj kontaktiĝanta kun Stari Banovci.
Historio
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En la 1980-aj jaroj nova kvartalo konstruiĝis. En 2002 loĝis en Novi Banovci 8116 serboj (87 %), 331 kroatoj, 176 jugoslavianoj kaj aliaj.
(14738) 2000 DW106
(14738) 2000 DW106 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Graja de Campalbo
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 93 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,17 loĝ/km².
Situo
Graja de Campalbo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,099 m super marnivelo, sur monteto ĉe ebenaĵo, tre proksime de la provinco Valencio. La areo de ties teritorio estas de 22,3 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°53′57″N 1°16′17″Ok. Ĝi limas norde kun Manzaneruela, oriente kun Santa Cruz de Moya, sude kun Talayuelas kaj kun Landete okcidente.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Graja de Campalbo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Graja de Campalbo kie oni alvenis al la nunaj 93.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis ofte de maldekstra partio PSOE sed lastatempe el dekstra PP.
Ekonomio
Agrikulturo (tritiko, hordeo, aveno) kaj brutobredado tradicie (abelbredado). Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Saint-André-le-Gaz (stacidomo)
Saint-André-le-Gaz estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Saint-André-le-Gaz - Chambéry, situanta en  Saint-André-le-Gaz, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Nicolești (Ulieș, Harghita)
Nicolești (hungare: Miklósfalva ) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudokcidente de Odorheiu Secuiesc. Administre apartenas ĝi al Ulieș; antaŭe ĝi apartenis al Feliceni.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 285 loĝantojn kaj en 1992 199 (hungaroj). En la censo de 2002 ĉiuj 173 loĝantoj deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo :
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1334. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely).
Montebello di Bertona
Montebello di Bertona estas komunumo de Italio.
Flago de Vajomingo
La flago de Vajomingo konsistas el blanka silueto de usona bizono ĉe blua fono, kun blua kaj ruĝa bordo, kun la ŝtata blazono en la interno de la bizono. La flago estis adoptita en 1917 post dizajn-konkurso.
La ruĝo estas simbolo de la indianoj kaj la sango de la pioniroj kiuj perdis sian vivon. La blanko estas simbolo de la pureco kaj honesteco.
La bluo estas la koloro de la ĉielo kaj malproksimaj montaroj. Ankaŭ ĝi reprezentas la fidelecon, justecon kaj virecon. La bizono estas simbolo por la loka faŭno, dum la blazono de Vajomingo ene de ĝi reprezentas la kutimon brulmarki la brutaron.
István Örkényi Strasser
István Örkényi Strasser naskiĝis la en Szentes, li mortis la  en Kiskunhalas.
Biografio
István Örkényi Strasser devenis el juda familio. Li komence estis komercisto, sed kun financa apogo de la naskiĝurbo li lernis skulptadon en Hungara Belarta Altlernejo en la jaroj 1932–1933. Lia ĉefinstruisto estis Ferenc Sidló. Li debutis en ekspozicio en 1935. Inter 1939 kaj 1943 li instruis en propra arta lernejo kun Aurél Bernáth. Ekde 1941 li ofte estis trudlaboristo. En 1944 la nazioj mortpafis lin. Li ricevis kelkajn premiojn ekde 1935.
Mac Miller
Malcolm James McCormick (la — la ), konata profesie kiel Mac Miller, estis usona repkantisto kaj diskproduktisto.
En 2010, li subskribis kontrakton kun Rostrum Records. Li sekve komencis surdiskigi sian unuan albumon Blue Slide Park, kaj eldonis ĝin la.
Frue en 2013, Miller lanĉis REMember Music, nomite en memoro de amiko kiu mortis. La dua albumo de Miller, Watching Movies with the sound off, estis eldonita la 18an de Junio, 2013.
Fischbeck (Elbo)
Fischbeck ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al tiutage kreita nova komunumo Wust-Fischbeck. La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 ĝi havis 659 loĝantojn.
Makurdi
estas grandurbo, diocezo, universitata urbo kaj ĉefurbo de subŝtato en Niĝerio. Ĝi estas aviadila bazo de la armeo.
Geografio
situas sur ebenaĵo laŭ rivero Benue en la meza sekcio de la lando. Abuĝo troviĝas 100, Port Harcourt 449 km. Pluraj ĉirkaŭaj loĝlokoj konsidereblas antaŭurboj de ĝi, ekzemple la loko Agbadi.
Historio
Makurdi estis fondita en 1920 kaj en 1927 ĝi estis administra centro. Ekde 1976 Makurdi iĝis ĉefurbo de nove kreita subŝtato.
Ekonomio
estas grava trafika nodo, sekve komercopunkto por la regiono.
Trafiko
havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras el la urbo al Beninurbo, Abuĝo kaj Jalingo. Estas etŝpurajfervojaj kontaktoj al Enugu kaj Maiduguri, kiu nuntempe ne funkcias. Aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn al la aliaj urboj. La rivero estas navigebla precipe dum la pluva sezono. Ponto estis konstruita en 1932, la dua en 1978.
Klimato
havas tropikan klimaton. La averaĝa temperaturo estas 24-28 °C. Jare pluvas 1247 mm. La pluvo kulminas en septembro, en decembro ne pluvas.
Litovlingva Vikipedio
La litovlingva Vikipedio (litove Lietuviškoji Vikipedija) estas litovlingva aŭtonomeca eldono de Vikipedio. Temas pri la plej larĝa senkosta reta enciklopedio en la litova lingvo, kaj laŭ grandeco laŭ la stato de februaro 2012 pri la dua plej granda vikimedia projekto en la litova lingvo: la plej granda estas la litovlingva vikivortaro.