cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Disleksio
Helpo
Plej bone oni komencas la koretadon, kiam la infano estas 5 aŭ 6 jara, sed la logopediistoj povas helpi ankaŭ al la plenkreskuloj. Ili instruas la legadon kune kun la evolvigado de la parolado; tiu helpas la kunigadon de la sonoj kun la literoj. La leginstruado lernas la facile intersanĝeblajn literojn dise en la tempo. Se estas durangaj simptomoj, oni komencas la ekzercojn per pliigo de la memfido.
Calonge
Calonge estas komunumo en la hispana provinco Girona en la regiono Katalunio.
Ĝi havas areon de 34 km².
En 2006 Calonge havis 9 458 loĝantojn.
Paciento
Paciento estas persono kiu bezonas medicinan, paramedicinan kaj/aŭ flegistan helpon. Paciento estas helpobezona kaj ĝuas la zorgojn aŭ la atenton de medicina prizorgisto. Paciento estas iu kiu ne povas zorgi pri si mem pro certa malsano.
Kiam iu bezonas helpon post akcidento, oni parolas pri viktimo. Se persono bezonas psikan helpon aŭ helpon de socia helpanto, oni parolas pri kliento.
Edgita
Edgita, ankaŭ skribite Edgita, Eadgyth, Editha, Edgith aŭ Edith (naskiĝis en 910 en Anglujo; mortis la 29-an de januaro 946 en Magdeburgo) estis reĝino de la orientfranka imperio kaj la unua edzino de Oto la Granda. Edgita estis la filino de Eduardo la pli aĝa de Wessex kaj Ælflaedas, krome duonfratino de reĝo Adelstano. Kiel nepino de Alfredo la Granda kaj ido de Sankta Osvaldo ŝi devenis de la plej renoma anglosaksa gento.
Esperantinópolis
Esperantinópolis estas urbo kaj municipo en subŝtato Maranjo de Brazilo. Kvankam kelkaj Esperantistoj inkluzivas ĝin je la ZEOj, ĝia nomo NE RILATAS AL ESPERANTO. Nomita Centro do Boi ("centro de bovo"), ŝanĝis ĝia nomo al Boa Esperança (Bona Espero) en 1920 kaj al Esperantinópolis (urbo de homoj kiuj havas esperon) en 1954.
PV (apartigilo)
La literkombino havas plurajn signifojn:
Libana Socialdemokrata Partio
La Libana Socialdemokrata Partio - LSDP (Araba: Hezb al-Kata’eb al-Ishtiraki al-Dimuqrati), pli konata kiel la Kataeb, estas dekstrula Libana politika partio. Kvankam estas oficiale nereligia, estas plejparte subtenitaj de Maronitoj. La partio ludis ĉefan rolon en la Libana enlanda milito (1975-1990). Malpliiĝanta en la fino de la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj, la partio malrapide reaperis ekde komenco de la 2000-aj. Estas nun parto de la parlamenta plimulto, la ligo 14 Alianco, kontraŭ la ligo 8 Alianco gvidita de Hizbulaho kaj la Libera Patriota Movado.
4356 Maratono
4356 Maratono estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la antikva greka urbo Maratono, kiu donis sian nomon ankaŭ al sporta elprovo de kuro.
Claes-Ingvar Lagerkvist
Claes-Ingvar LANGERKVIST (naskiĝinta en 1944) estas sveda astronomo.
Li laboras en la Observatorio de Upsalo kaj estas konata por siaj studoj pri la formo kaj la rotaciaj ecoj de la planedetoj.
Li estis direktoro de la Observatorio Kvistaberg de 1999 ĝis 2007.
Peenehagen
Peenehagen estas komunumo en Germanio, kreita la 1-an de januaro 2012 el la antaŭe sendependaj administraj komunumoj Groß Gievitz, Hinrichshagen kaj Lansen-Schönau. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Seenlandschaft Waren. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Claes-Ingvar Lagerkvist
La asteroido 2875 Lagerkvist estas tiel nomita en lia honoro.
Inuitoj
Inuitoj (inuite, Inuk (sg.) "[unu] homo", Inuuk (dl.) "[du] homoj", Inuit (pl.) "[tri aŭ pliaj] homoj"), indiĝena popolo de Siberio, Alasko, nordaj partoj de Kanado (Jukonio, N.O.T., Nunavuto, kaj norda Kebekio), kaj Gronlando.
La inuitoj (kun la jupikoj) estas la idoj de la lasta grupo (la Sivullirmiut, "unuaj homoj") kiu venis trans la Beringa Markolo de Azio al Nordameriko, antaŭ proksimume 10 000 jaroj. Ilia parenceco kun indianoj estas malproksimega, kaj ili ne estas konsiderataj indiana etno. Ili parolas la inuitan lingvon.
Martigné-Ferchaud (stacidomo)
Martigné-Ferchaud estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Martigné-Ferchaud, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Inuitoj
Priskribo
La inuitoj konsistas el la Inupiat de norda Alasko kaj orienta Siberio kun la Inuit de Kanado kaj de Gronlando (~152 000, el kiuj 2 000 en Siberio, 50 000 en Alasko, 45 000 en Kanado kaj 55 000 en Gronlando).
Inuitoj plejparte vivgajnis je markulturo, de fiŝoj, balenoj, kaj aliaj marmamuloj. Tradiciaj metioj inkluzivas peltojn kaj bidarton.
Aktualo
Depost la eŭropana kontakto, rasismaj kaj misgviditaj politikoj de eŭropanaj registaroj emis damaĝi la inuitan vivmanieron kaj ofte rezultis je amasmortoj kaj alia suferado. Tamen, ĉirkaŭ la jaroj 1970, fortaj inuitaj gvidantoj aperis kaj kreis politikajn ondojn por la respekto de la inuita popolo kaj inuitaj teritorioj. Unu el la rezultaj landpretendaj konsentoj rezultis je la kreo de la kanada teritorio Nunavuto, la plej granda landpretenda konsento en kanada historio. En la lastaj jaroj, inuitaj instancoj kaj politikaj grupoj ĉirkaŭpolusaj ekkomunikis kaj solidarecis por promocii la inuitan popolon kulture kaj politike kaj por kontraŭlukti ekologiajn problemojn, kiel la forcejefiko kaj rezulta tera varmiĝado, kiu pezege efikas inuitojn pro la fandado kaj magrado de la arkta glacio kaj la formorto de arktaj mamuloj.
En Esperanto
La revuo "Kuriero" de Unesko dediĉis sian numeron n-ro 1 de januaro-marto 2019 al la temo de indiĝenaj lingvoj okaze de la proklamo de 2019 kiel Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj. Tiukadre la artikolo SIKU: Miksi nuntempan teknologion kun antikvaj scipovoj, de Joel Heath kun Lucassie Arragutainaq, temas pri novteknologiaj klopodoj fare de inuitoj por pristudi la efikon de la klimata ŝanĝo sur la molanasoj, kiuj estas grava parto de la vivtenado de la popolo.
Martigné-Ferchaud (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Châteaubriant - Rennes (466000).
Bradley Smith
Bradley SMITH (naskiĝis la 28-an de novembro 1990 en Oxford) estas brita motorciklisto.
Komencis en Klaso 125 en 2006 per Honda. En 2008 ekkuris al la Aprilia. En 2011 ekkuris en Moto2, kondukante Tech 3. En 2013 ekkuris en MotoGP, kondukante Yamaha de la teamo Tech 3. En 2017 ekkuris al la KTM.
Ĉarto 77
Ĉarto 77  (ĉeĥlingve Charta 77) estis neformala civitana iniciato kaj grupiĝo de politika opozicio en Ĉeĥoslovakio ekde 1977 ĝis 1992, nomita laŭ la dokumento Ĉarto 77 el januaro 1977. Ĝi grupigis sciencistojn, artistojn, filozofojn kaj iamajn komunismajn politikulojn el 1968, ĝiaj fondmembroj kaj ĉefaj aktivuloj estis Václav Havel, Jan Patočka, Zdeněk Mlynář, Jiří Hájek kaj Pavel Kohout. La dokumento, aperigita en eksterlanda gazetaro (Le Monde, Frankfurter Allgemeine Zeitung, The Times, New York Times) kaj en Ĉeĥoslovakio en samizdato, atentigis pri malrespektado de civitanaj kaj politikaj rajtoj en Ĉeĥoslovakio kaj apelaciis al Fina akto de Konferenco pri sekureco kaj kunlaboro en Eŭropo (en Helsinki 1975), kiun subskribis ankaŭ tiamaj oficialaj ĉeĥloslovakaj registaraj reprezentantoj. Spite al granda kontraŭpropagando, perzekutado kaj malliberigado flanke de la ŝtato, Ĉarto 77 baldaŭ fariĝis centro de ĉeĥloslovaka disento kaj vigle okupiĝis pri eldonado kaj distribuado de samizdataj kaj en ekzilo eldonitaj libroj kaj aliaj presaĵoj, organizado de prelegoj, diskutoj, seminarioj, teatraĵoj kaj protestaranĝoj. Ĝis fino de 1989 Ĉarto 77 eldonis entute 572 dokumentojn.
La originan dokumenton subskribis 242 personoj, ĝis 1989 ĝi altiĝis je 1883. Ĉarto 77 oficiale finis sian agadon en 1992. Tamen 154 subskribintoj nekontentaj kun politika evoluo de Ĉeĥoslovakio decidis plu daŭrigi en ĝiaj aktivecoj.
Literaturo
germane:
Eksteraj ligiloj
Teksto de dokumento de Ĉarto 77 ĉeĥe kaj angle
Listo de subskribintoj de Ĉarto 77
Jeseninskaja (stacio)
42 km (42 км) estos haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Ramenskoje.
La la haltejo estis alinomita de 42 km (42 км) al Jeseninskaja (Есенинская) honore al la poeto Sergej Jesenin.
Stacio Tamade (Osaka)
Stacio Tamade (japane: 玉出駅 [Tamade-eki], angle: Tamade Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Suminoe, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Yotsubashi.
Luteraj mesoj de Bach
Luteraj mesoj aŭ Malgrandaj mesoj nomiĝas la kvar Missae breves (mallongaj mesoj) en F-maĵoro, A-maĵoro, g-minoro kaj G-maĵoro (BWV 233 bis 236) de Johann Sebastian Bach, kiuj male al la b-minora meso verŝajne estis destinitaj por liturgia uzo. Ili supozeble ekestis kelkajn jarojn post ĉi tiu kaj nun estas datigataj proksimume 1738/39. Eble ili estis komponitaj por grafo Franz Anton von Sporck aŭ de ĉi tiu prezentita en Bohemio.
La Malgrandaj aŭ Luteraj mesoj enhavas de la meso nur Kyrie kaj Gloria, dum kiam mankas Credo, Sanctus, Benedictus kaj Agnus Dei. La nomo „lutera“ do estas ne tute celtrafa, ĉar ankaŭ aliaj partoj de la ordinariumo (kiajn entenas la b-minora meso) estas uzata en lutera diservo.
La Kyrie en ĉi tiuj mesoj estas pokaze unumovimenta, triparta ĥorkomponaĵo, la teksto de Gloria tamen estas subdividita en kvin movimentojn, kun ĥormovimentoj je la komenco kaj la fino kaj interŝovita soloarioj. La totala daŭro laŭas proksimume al tiu de averaĝa kantato – tio deduktiĝas je praktika uzado en la diservo.
Simile al la b-minora meso la Malgrandaj mesoj konsistas nure el parodioj, do aliverkadoj de jam ekzistasj ĥoraĵoj kaj arioj. Ĉiam por tio novversioj de la kantvoĉoj estis necesaj – ĉar la origine versigita germana kantatoteksto ja estis anstataŭata per latina prozo. Ĉi tiuj laboroj estas interpreteblaj kiel pruvo por la strebado de Bach dum liaj pli malfruaj jaroj, starigi okazajn verkojn, kiuj por li estis aparte valoraj, en pli altan, eltempigitan interrilaton.
Martigné-Ferchaud
Martigné-Ferchaud estas franca situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Martignolais.
Erizipelo
Erizipelo (greke ερυσίπελας, erisipelas, "ruĝa haŭto") estas kontaĝa infekta malsano, kaŭzita de iu streptokoko kaj karakterizita per speciala inflamo de la haŭto kaj per ĝeneralaj simptomoj pli-malpli gravaj (febro, vomo, kapdoloro k.a). Plej ofte tiu inflamo situas sur la vizaĝo kaj komenciĝas ĉe iu natura aperturo (okulo, buŝo). Nuntempe jam kuracebla per penicilino, amoksicilino aŭ larĝefikaj antibiotikoj.
Ĝi daŭras ordinare 8-10 tagojn kaj la prognozo estas benigna. La kontaĝo okazas, ne tra la aero kiel ĉe la erupciaj malsanoj, sed per la manoj, tolaĵoj aŭ instrumentoj. Skrupulaj higienaj antaŭzorgoj estas do necesaj por eviti ĝin.
Etiologio
Erizipelon kaŭzas streptokoko (Streptococcus pyogenes). La infekto okazas pere de la vundo aŭ pro la malbone funkcianta sangocirkulado aŭ bakterioj aperas en la haŭto el la internaj centroj de infekt-malsanoj.
La faktoroj de la risko
La malsano aperas ĉefe ĉe la maljunuloj, novnaskitoj kaj infanoj. Pli granda risko de malsano aperas ĉe la personoj kun difektoj en la imuna sistemo, diabeto, haŭto-ulceroj, dermatomikozo, aŭ ĉe personoj kun difekta limfo-sistemo (ekzemple post la mastektomio, post la operacioj de pelvo kaj post la bajpaso) ankaŭ ĉe la alkoholuloj.
Passiflora alata
La tigoj estas kvareĝaj flugilhavaj (alata = flugilhavaj). la planto grimpas per la helpo de nebranĉitaj ĉiroj, kiuj kreskas el la foliakseloj. La ĉiroj havas en la foliakseloj subtenfolietojn. La folitigoj estas ĝis 5 cm longaj. La alternsidaj folioj estas nelobaj, ovalaj kaj ĝis 22 cm x 13 cm grandaj. La unuope starantaj flortigoj estas ĝis 6 cm longaj. La pendantaj floroj estas ruĝaj, violkoloraj kaj blankaj kaj larĝas 7-12 cm. La sepaloj estas ruĝaj, ovalaj kaj ĝis 5 x 2 cm granfaj. La petaloj estas ruĝaj kaj iomete malpli grandaj ol la sepaloj. La krono konsistas el 4 ĝis 6 vicoj viol-blanke zonitaj. La du plej eksteraj vicoj estas ĝis 4 cm longaj kaj en la supra triono parte ondaj. Meze de la krono elstaras la androginoforo.
La fruktoj estas ovalaj aŭ ovoformaj, 8-15 x 5-10 cm grandaj, 90-300 g pezaj kaj flavaj ĝis oranĝaj. La heloranĝa fruktkarno estas manĝebla kaj gustas acidete kaj arome.
En Eŭropo Passiflora alata kreskas plej bone en vitrodomo, sed ĝi ankaŭ povas stari en ĉambro. La juna planto komencas flori post du jaroj.
Konata kultivaro estas Passiflora alata 'Shannon' kun grandaj palrozeaj floroj. Hibridoj de Passiflora alata estas Passiflora ×decaisneana (Passiflora alata × Passiflora quadrangularis) kaj Passiflora ×belotii (Passiflora alata × Passiflora caerulea).
Fels am Wagram
Fels am Wagram estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas la administra centro de la samnoma distrikto Tulln. La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom nordokcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, troveblas norde de la rivero Danubo kaj apartenas al la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Valverdejo
Valverdejo [balberDEĥo] (Verda Valeto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valverdejeños. La censita loĝantaro en 2016 estis de 97 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,99 loĝ/km².
Situo
Valverdejo estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉeto en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 32,47 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°36′58″N 2°01′26″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 97, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valverdejo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Valverdejo kie oni falis al la nunaj 97.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
18699 Quigley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Carolyn Ann Quigley, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Salpointe Catholic en Tucson (Arizono, Usono).
Eŭklida algoritmo
En matematiko, eŭklida algoritmo estas algoritmo por kalkuli la plej grandan komunan divizoron (PGKD) de du entjeroj aŭ pli ĝenerale de du eroj de eŭklida domajno. Ĝia avantaĝo estas tio ke ĝi ne postulas faktorigon de la entjeroj.
Ĝi estas unu el la plej malnovaj sciataj algoritmoj, datata al la antikvaj grekoj.
Priskribo de la algoritmo
Estu donita du nenegativaj entjeroj a kaj b, ne ambaŭ egalaj al nulo.
Kontrolu ĉu b estas nulo; se jes, do a estas la PGKD. Se ne, ripetu la procezon uzante nombrojn b kaj a mod b, la reston post dividado de a per b.
Rikura varianto
funkcio PGKD (a, b)    se b = 0 redoni a    alie redoni PGKD (b, a mod b)
Ripeta varianto
funkcio PGKD (a, b)    dum b ≠ 0 t := b        b := a mod b         a := t     redoni a
Originala algoritmo
La originala algoritmo priskribita de Eŭklido traktis la problemon geometrie, uzante ripetitan subtrahon anstataŭ divido kun resto.
funkcio PGKD (a, b)    se a = 0 redoni b     dum b ≠ 0 se a > b            a := a − b         alie b := b − a    redoni a
Ekzemploj
Jen estas du ekzemploj de la ripeta varianto:
Tiel PGKD (3555, 675) = 45
Tiel PGKD (457, 938) = 1
En ĉiu ripeto krom eble la unua a>b en ĉiu voko. Se komence b>a do la unua ripeto interŝanĝas la valorojn.
Pruvo
Supozu ke a kaj b estas pozitivaj entjeroj kies plej grandan komunan divizoron oni volas ekscii. La resto de divido de a per b estu r. Tiam a = qb+r kie q estas la kvociento de la divido.
Ĉiu komuna dividanto de a kaj b estas ankaŭ dividanto de r. Por vidi kial ĉi tio estas vera, konsideru ke r povas esti skribita kiel r = a-qb. Nun, se estas komuna dividanto d de a kaj b tia ke a = sd kaj b = td, tiam r = (s-qt)d. Pro tio ke ĉi ĉiuj nombroj, kaj ankaŭ s-qt, estas entjeroj, r estas dividebla per d.
Simile, se d estas dividanto de b kaj r do d estas dividanto de a.
La pli supraj rezonadoj veras por ĉiu dividanto d. Tial, la plej granda komuna divizoro de a kaj b estas ankaŭ la plej granda komuna divizoro de b kaj r. Pro tio sufiĉas daŭrigi serĉadon por la plej granda komuna divizoro kun la nombroj b kaj r.
Pro tio ke r estas pli malgranda je absoluta valoro ol b, estos atingita r=0 post ne pli ol b ŝtupoj.
Rultempo
Por eŭklida algoritmo, la enigoj postulantaj la plej multajn dividojn estas du sinsekvaj fibonaĉi-nombroj, ĉar iliaj kvocientoj estas la plej malrapida konverĝa ĉenfrakcio de la ora proporcio. Ĉi tiu la plej malbona okazo postulas O(n) dividojn, kie n estas kvanto de ciferoj en la enigo. Tamen, la divido mem ne estas operacio de konstanta tempo, tiel la tuta tempa komplikeco de la algoritmo estas O(n2) (kvadrata tempo).
La kaŭzo estas ke divido de du n-bitaj nombroj prenas tempon O(n(m+1)), kie m estas la longo de la kvociento. Konsideru la kalkuladon de PGKD (a, b) kie a kaj b havi maksimume n bitojn, estu la vico de nombroj produktitaj per la algoritmo, kaj estu  iliaj longoj. Tiam k=O(n), kaj la rultempo estas barita per
Ĉi tiu estas konsiderinde pli bona ol la originala eŭklida algoritmo, en kiu la modula operacio estas plenumata per ripetita subtraho en O(2n) paŝoj (eksponenta tempo). Tiel ĉi tiu versio de la algoritmo postulas tempon O(n 2n) tempo por n-ciferaj nombroj (ankaŭ eksponenta tempo).
Eŭklida algoritmo estas larĝe uzata en praktiko, aparte por malgrandaj nombroj, pro ĝia simpleco. Alternativa algoritmo, la duuma PGKD algoritmo, uzas la duuma prezenton uzatan de komputiloj por eviti dividojn, kiuj estas kutime malrapidaj ĉe komputiloj, kvankam ankaŭ ĝia rultempo estas O(n2); ĝia avantaĝo estas je la pli malgranda valoro de konstanto latenta en la granda O.
Estas pli malsimplaj algoritmoj kiuj havas asimptote malpli grandan rultempon. Vidu en komputa komplikeco de matematikaj operacioj por pliaj detaloj.
Rilato al ĉenfrakcioj
La kvocientoj kiuj aperas kiam la eŭklida algoritmo estas aplikita al la enigoj a kaj b estas precize la nombroj okazantaj en la ĉenfrakcia prezento de a/b.
Por a=3555, b=675 la rilatoj kun la kvocientoj montritaj per grasa tiparo estas
Ĉi tiu maniero povas esti aplikita al ajnaj reelaj enigoj a kaj b kun nenula b. Se a/b estas neracionala tiam la eŭklida algoritmo ne finiĝas, generante malfinian vicon de kvocientoj de ĉenfrakcia prezento de a/b.
Ĝeneraligo al eŭklidaj domajnoj
La eŭklida algoritmo povas esti aplikita al ringoj, ne nur al entjeroj. La plej ĝenerala ĉirkaŭteksto en kiu la algoritmo finiĝas kun la plej granda komuna divizoro estas en eŭklida domajno. Ekzemple, la gaŭsaj entjeroj kaj polinomringoj super kampo estas ambaŭ eŭklidaj domajnoj.
Estu ringo de polinomoj kun racionalaj koeficientoj. En ĉi tiu ringo, divido kun resto estas farata per la polinoma divido. Ĉe la rezultantaj polinomoj la konduka koeficiento estas tiam farata egala al 1 per divido je ĝi.
kaj
estas
Ĉi tio kongruas kun la eksplicita faktorigo. Por ĝeneralaj eŭklidaj domajnoj, la pruvo de praveco estas per indukto sur iu ampleksa funkcio. Por la entjeroj, ĉi tiu ampleksa funkcio redonas la nombron mem. Por polinomoj, ĝi redonas gradon de la polinomo (en ĉiu paŝo de la algoritmo la grado malpligrandiĝas je minimume 1).
Teherana universitato
Teherana universitato (prononco: daneŝgaĥ-e teĥran) estas la plej malnova kaj granda universitato en Irano. Ĝia rektoro estas doktoro Farhad Rahbar, ekonomikisto, vic-prezidanto de la lando ĝis 2007.
Ĝi estis fondita en 1934 laŭ ordono de la ŝaho Reza Pahlavi surbaze de kelkaj altlernejoj. En 1937 virinoj ricevis rajton studi en la Teherana universitato. En 1945 sur la loko, kie pli frue troviĝis kazernoj de la Aliancanaj fortoj, estis konstruita studentara loĝejo. En 1986 surbaze de la medicina fakultato estis fonita la Teherana universitato pri medicinaj sciencoj.
La universitaton konsistigas 40 fakultatoj, institutoj kaj sciencaj centroj.
Studentoj de la universitato ĉiam aktive partoprenis la politikan vivon. En 1979 ili subtenis la iranan revolucion. En 1999 la studentaro protestis kontraŭ fermo de la opozicia gazeto «Salam». De 2005 ĝis 2008 la rektoro de la universitato estis ajatolo Abas-Ali Amid Zanĝani, profesoro pri teologio, proksima kunbatalanto de Ruhollah Ĥomejni.
Engelschoff
Engelschoff estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi konsideriĝas parto de la metropola regiono Hamburgo. La okcidentan limon de la komunuma teritorio konsistigas la rivero Oste.
Miháld
Miháld estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Zalakaros. Mihály signifas: Mikaelo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Nagykanizsa troviĝas 13, Zalakaros 15, Csurgó 27 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj keltoj kaj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1211. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. La apudaĵo estas bona ĉasejo. Miháld apartenas al vinregiono Zala. Vilaĝservoj estas lernejo, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, apoteko, 3 vendejoj, poŝto, banko.
Joseph Pujol
Le Pétomane (/ləˈpɛtəmeɪn/, en franclingva prononco: ​[ləpetɔˈman]) estis la aktora nomo de la franca profesia furzisto) kaj distristo Joseph Pujol (1a de Junio, 1857 – 1945). Li estis fama pro sia rimarkinda kontrolo de la abdomenaj muskoloj, kio ebligis lin furzi laŭvole. Lia aktora nomo kombinas la franclingvan verbon péter, "furzi" kun la finaĵo -mane, "-mania", kio tradukeblas al "furzomania". La profesio estas ankaŭ aludita kiel "fulist", "farteur", or "fartiste".
Kelkaj el la ĉefaĵoj de liaj spektakloj estis sonefektoj de kanonpafado kaj de ŝtormo, same kiel la ludado de "'O Sole Mio" kaj de "La Marseillaise" per okarino tra guma tubo en sia anuso. Li povis ankaŭ blovi al kandelo el kelkaj jardoj for. Inter lia publiko estis Eduardo, Princo de Kimrio; la reĝo Leopoldo la 2-a de la Belgoj; kaj Sigmund Freud.
Paroĥo La Salle
La paroĥo La Salle - angle La Salle Parish, france Paroisse de La Salle - estas civila paroĥo de Usono en la subŝtato Luiziano, komparebla al usona kantono. La administra centro estas la urbo . La paroĥo estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
La pli posta paroĥa ĉefurbo estis fondita en 1906, nur du jarojn antaŭ la paroĥo, kaj ricevis la nomon de la turingia universitata urbo Jena, kie ekzakte 100 jarojn pli frue, en 1806, Napoleonaj trupoj venkis en triumfa venko super la armeo de Prusio (batalo de Jena kaj Auerstedt).
La paroĥo mem estis formita en 1908 el la okcidenta parto de la tiama paroĥo Catahoula. La nomo revenas al Robert Cavelier de La Salle, franca esploristo de la 17-a jarcento.
Gerniko (pentraĵo)
Gerniko (hispane: Guernica) estas fama ekspresionista pentraĵo de Pablo Picasso. Li pentris ĝin dungita de la hispana respublika registaro en 1937 por montri ĝin dum Pariza Internacia Ekspozicio. La motivo estis protesto kontraŭ malhumanaj bombardadoj, kiel tiu de Gerniko, okazintaj dum la Hispana Enlanda Milito fare de la insurekcia armeo.
La pentraĵo
"Gerniko" estas grandega nigra-blanka pentraĵo olee pentrita de Pablo Picasso. Picasso vidis nigra-blankajn fotojn de la tragedia okazaĵo de la Bombardado de Gerniko en la ĵurnalo, kaj decidis respondi al ĝi per verko, kiu ne nur reprezentus la kazon mem, sed elvokus la sentojn de doloro kaj sufero komunaj al ĉiuj militoj. Li eĉ sopiris montri per ĝi la hororojn de milito kaj la minacon de detruo.
La verko estis influita de la pentraĵo "Venko de Morto" (ang) kiu tiutempe estis sur la muro de la hospitalo en Palermo, kaj nun estas en la muzeo ĉe la Palaco Abatellis en la urbo.
Kadre de la prepara laboro por sia verko "Gerniko", Picasso preparis ĉirkaŭ sesdek desegnaĵojn kaj preparajn pentraĵojn. Nur tiam li plu preparis la verkon mem. Li decidis, ke la koloroj de la pentraĵo estos nigraj, blankaj kaj grizaj kiel la koloroj de la ĵurnalaj fotoj, kiuj dokumentis la eventon ĉe Gerniko, kaj krei la impreson, ke la verko transdonas la faktojn, la spegulojn tiaj - kiel gazeto transdonas faktojn. Ankaŭ videblas teksturon de malgrandaj punktoj plenigantaj iujn el la roluloj en la verko, teksturo kiu simbolas la malgrandan apudskribon en la ĵurnalo. La pentra stilo kombinas plurajn el la pentrostiloj de Picasso: Kubismo kun kolaĝo, fragmentiĝo kaj metamorfozo.
La pentraĵo ne prezentas ĉasaviadilojn aŭ kanonojn; sed nur ordinaraj civitanoj estas priskribitaj. Ĉiu figuro en la pentraĵo kunportas tradician simbolan signifon. Patrino tenanta sian mortintan filon en la manoj memorigas la pentraĵojn Fiata; Virino tenanta torĉon memorigas pri la Liberecstatuo en Novjorko; Mortinta soldato tenanta sian rompitan glavon estas simbolo de heroeco; La ĉevalo mortanta kun krio rememorigas la ĉevalon de la pentraĵo de Goya la 2-a majo 1808, kaj la virbovo estas simbolo asociita kun Hispanio donita al malsamaj interpretoj pri la fortoj de malbono. En ĉiuj bildoj elstaras la komuna doloro de homoj kaj bestoj. La buŝoj de la roluloj kaj bestoj estas malfermitaj, kiel nehomaj faŭkoj alimondaj. Ĉiuj estas minacataj kaj timigitaj, iuj mortas kaj iuj mortis. La virinaj roluloj estas distorditaj, iliaj korpoj rompitaj kaj perforte malmuntitaj emfazante la teruron, la virino leviĝanta en flamoj, la patrino kaj ŝia mortinta bebo, kaj la virino fuĝanta kun la tuta forto de sia animo.
La lanterno kaj la ampolo, du lumfontoj, esprimas en Gerniko du kontraŭajn mondojn: la lanterno implicas simplan kamparan vivon, kompare kun la ampolo, kiu simbolas teknologian progreson, sed estas ĉirkaŭita de pikiloj, kiuj simbolas detruon kaj ne nepre progreson. La ĉevalo simbolas la fieran sed vunditan hispanan nacion. La sento de hororo kreiĝas ĉefe per la formoj mem. La esenco de la formoj nur aldonas ĉi tiun senton. La formoj estas tranĉitaj kiel glumozaiko. Ili distordiĝas kaj fragmentiĝas, kaj la homa korpo diseriĝas en la intestojn.
"Gerniko" priskribas ĝeneralan scenon ene de ĉambro:
Kiam la pentraĵo unue montriĝis, Picasso estis demandita de la nazioj "Ĉu vi faris tion?" Kaj li respondis: "Mi ne faris ĝin, vi faris ĝin!"
Ekspozicio
Dum la diktatoreco de Franco en Hispanio, la originala pentraĵo estis eksponita en la Muzeo de Moderna Arto en Novjorko. Ĝi alvenis en Hispanion en 1981, t.e. : 6 jaroj post la morto de la diktatoro Franco, kaj la reveno de la demokratio en Hispanion. Ĝi estis ekspoziciata en la Domego de la Bona Ripozo. Nun ĝi estas montrata en Muzeo Reina Sofía, en Madrido.
Mozaika kopio de la pentraĵo ankaŭ estas videbla sur muro en Gerniko mem.
300 Geraldina
300 Geraldina estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon de "Geraldina", por kialo nekonata.
21496 Lijianyang
21496 Lijianyang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jianyang Li de la Universitato de Marilando, kiu studis la propraĵoj de luma difuzo de la surfaco de steroidoj kaj kometoj. Li malkovris korelacion de fotometriaj propraĵoj kun gasa ellasado ĉe la kometo Tempel 1; kaj, ĉe Cereso, space variantan fortan ultraviolan sorbon fare de nekonataj specioj.
Regulo pri la 1%
La regulo pri la 1%, aŭ la principo 90-9-1, kadre de la Interreta kulturo estas hipotezo laŭ kiu ekzistas partoprenanta malegaleco, kiu signifas ke el la personoj kiuj iamaniere partoprenas en retkomunumon (tio signifas ke almenaŭ registriĝas, ensalutas kaj laŭ la administra kontrolo de tempo al tempo revenas al la grupo), la plimulto efektive ne aktive partoprenas, sed nur konsumas kaj observas kion ĝi produktas. Nur tre malgranda nombro (1%) produktas, kelkaj (9%) kontribuas iomete kaj malofte, kaj la plejmulto nur ĉeestas, observas kaj "konsumas", se ili estas interesitaj por reveni al la grupo kaj kontroli la diskutojn.
Partoprena malegaleco
Ĉi tio estas termino kreita de Jakob Nielsen, kiu asertas, ke en socia reto ne ekzistas partoprena egaleco ĉar tre malgranda procento kreas la enhavon. Laŭ li, ĝis 2006, el 1,5 miliardoj da retuzantoj nur 55 milionoj (5%) havas blogon. La cifero estas eĉ pli malbona kiam li asertas, ke el blogaj uzantoj nur 1,6 milionoj (0,1%) ĝisdatigas ĝin ĉiutage. Farante tion, Jacob pruvas, ke la procento de spektantoj en la retoj estas multege pli granda kaj certe pli signifa ol la procento de retumantoj, kiuj kreas la enhavon. Jakob rekomendas fari kelkajn retajn agojn por inviti la "embuskantojn" por pli aktiva uzo, kio kondukos al pliigo de la nombro de "kreintoj" kaj "redaktistoj":
Jacob argumentas, ke post kiam ĉi tiuj faciligoj estos efektivigitaj, la socia reto estos pli produktiva loko por diskutoj kaj enhavo, kiuj plifortigos la socian reton, surbaze de pli da uzantoj, kiuj plifortigas la saĝon de la amasoj.
Kritiko
Hodiaŭ estas diversaj reagoj kontraŭ la regulo. Unu el ili asertas, ke la esploroj de Jakob ne plu estas ĝustaj nuntempe, ĉar sociaj retoj jam pasis fundamentan ŝanĝon en la lastaj jaroj, kaj ilia loko en la socio ŝanĝiĝis. Kontraŭuloj argumentas, ke la rilato inter kreintoj, redaktistoj kaj embuskoj ŝanĝiĝis al: 70-20-10. Tio estas, 70% estas "kaŝantaj", 20% estas "redaktistoj" kaj 10% estas "kreantoj". Laŭ ili, estas grava pliiĝo en la nombro da tre aktivaj partoprenantoj en sociaj retoj, kun la ĉefa kialo, ke ili akiras impeton en la lastaj jaroj. Inter la kialoj de la pliiĝo de uzo estas la multeco de aparatoj el kiuj enhavo povas esti kreita - saĝtelefonoj, tekkomputiloj kaj tabulkomputiloj, la multeco de retejoj kaj diversaj kompanioj kiuj ofertas ligilojn al sociaj retoj, kaj la ekzisto de larĝa socia diskuto, kiu influas retumantojn por esti aktivaj partneroj en kreado de enhavo.
Pluŝaĵo
Pluŝaĵo estas bestforma pupo farita el kudritaj tolaĵoj kaj remburita de mola materialo. Populara ludilo de tiu tipo estas pluŝa urso.
Nóra Salvi
Nóra Salvi [ŝalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Salvi Nóra estas hungara hobojisto, altlerneja instruisto.
Nóra Salvi naskiĝis en 1977 en Budapeŝto.
Biografio
Nóra Salvi maturiĝis en muzikarta mezlernejon en 1995 en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1999. Ŝia ĉefinstruisto estis Péter Pongrácz. Intertempe kaj poste ŝi studis en majstrokursoj: Siena (1996, 1997), Budapeŝto (1998), Madrido (2000-2002), Madrido, Durham, Prago (2003). Inter 1999 kaj 2000 ŝi estis la primara hobojisto en simfonia orkestro de Hungaraj Ŝtatfervojoj, same ekde 2002 en orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 2008 ŝi ofte muzikadas kun la festivala orkestro, en 2014 ŝi estas membro de ĉambra orkestro. En 2012 ŝi akiris sciencan gradon DLA en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt. En 2015 ŝi ekinstruis en muzika instituto de Universitato István Széchenyi. Ŝi atingis la unuajn lokojn en muzikkonkursoj (1995-1998) kaj ricevis ŝtatajn premiojn inter 1998-2015. Ŝi parolas angle, japane, hispane, germane.
1233 Kobresia
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la genro de planto Kobresia, (el la familio de la Ciperacoj).
Aŭtonoma Respubliko Krimeo
Aŭtonoma Respubliko Krimeo, ARK estas aŭtonoma respubliko, unu el la primaraj administraj unuoj de Ukrainio. Geografie ĝi okupas la pli grandan parton de la Krimea duoninsulo {en la norda parto de la Nigra maro) escepte de ĝia sudokcidenta parto, kiun okupas la Sebastopola municipo. La areo de la respubliko estas preskaŭ 26,2 mil kv. km. La loĝantaro estas 1.977.300 homoj (laŭ la infomoj de la jaro 2005). La ĉefurbo de Krimeo estas la urbo Simferopolo. Foje oni nomas la respublikon simple Krimeo, tamen tio ne estas tute ĝusta; krome, oni ofte mallongigas la plenan nomon kiel ARK (ruse kaj ukraine — АРК).
Politika strukturo
Krimeo estas parlamenta respubliko. La leĝodona povo apartenas al la 100-kapa parlamento, la Supera Konsilio de Krimeo (ukraine - Верховна Рада Криму, Verĥovna Rada Krimu; ne konfuzu kun la Supera Konsilio de Ukrainio). La ekzekutivo apartenas al kabineto de ministroj, estrata de la premiero. La premiero estas elektata fare de la parlamento laŭ interkonsento kun la prezidento de Ukrainio. La ministroj estas enpostenigataj fare de la Konsilio laŭ la proponoj de la premiero.
Administracia divido
Administre Krimeo estas dividita je 25 partoj: 14 distriktoj (ruse-ukraine: район, rajon; loĝataj plejparte de kamparanoj) kaj 11 urbaj municipoj (teritorioj, regataj de la urbaj konsilantaroj). La estroj de la distriktoj estas enpostenigataj fare de la prezidento de Ukrainio laŭ la proponoj de la krimea premiero. La urbestroj (kiuj samtempe estas estroj de la urbaj municipoj) estas elektataj de la komuna voĉdonado de la loĝantoj. En ĉiu regiono kaj urba municipo krom la regiona ekzistas ankaŭ urbaj kaj vilaĝaj konsilantaroj.
La Sebastopola municipo (montrita grize sur la mapo) malgraŭ la situo en Krimeo administre ne estas parto de Krimea Aŭtonoma Respubliko, sed havas apartan statuson kiel urbo de centra (tutukrainia) subordigiteco (ĝi estas memstara primara administra unuo de Ukrainio).
Geografio
La Krimea Aŭtonoma Respubliko situas sude de Ukrainio kaj okupas la Krimean Duoninsulon (krom la teritorio de Sebastopolo). Norde ĝi limas la Ĥersonan Provincon de Ukrainio, okcidente kaj sude - la Nigran Maron, nord-oriente - la Azovan Maron. La areo de la respubliko estas preskaŭ 27 mil km².
Ekonomio
La ĉefaj branĉoj de la Krimea ekonomio estas turismo kaj agrikulturo. La industriaj entreprenoj situas ĉefe en la norda parto de la respubliko.
La ĉefaj industriaj branĉoj estas kemia, maŝin-konstrua, nutra, malpeza kaj konstru-materiala industrio. Ĉe la urbo Kerĉo ekzistas gravaj kuŝejoj de fer-erco, kiujn prilaboras aro de metalurgiaj uzinoj. Nutra industrio formas ĉ. 50 elcentojn de la tuta ekonomio. Ĝiaj ĉefaj branĉoj estas vinfarado (ĉe Jalto situas la mondfama vinfarejo Masandro), fiŝ-prilaborado, tabaka kaj eter-olea industrioj. Krimeo estas la regiono, kiu produktis ĉ. duonon de roz- kaj lavend-oleo en tuta eksa Sovetio.
Schloen-Dratow
Schloen-Dratow estas komunumo en Germanio, kreita la 1-an de januaro 2012 el la antaŭe sendependaj administraj komunumoj Groß Dratow kaj Schloen. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Seenlandschaft Waren. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Aŭtonoma Respubliko Krimeo
Transporto
Ĉiuj urboj de Krimeo estas interkonektitaj de busaj itineroj. Per du fervoj-linioj (Melitopolo-Simferopolo-Sebastopolo) kun la kromvojo al Eŭpatorio) kaj Armjansko-Kerĉo (kun la kromvojo al Teodozio) Krimeo estas ligita al la kontinento. En Simferopolo funkcias granda flug-haveno (kiu akceptas ankaŭ aviadilojn de internaciaj itineroj). La ĉemaraj urboj somere estas interligitaj ankaŭ de ŝipaj itineroj; kelkaj havenoj (ekz. Jalto) ofte akceptas internaciajn vojaĝ-ŝipojn. En Krimeo ekzistas la plej longa en la mondo trolebusa interurba linio Simferopolo-Aluŝto-Jalto (96 km longa).
Demografio
Laŭ la donitaĵoj de la jaro 2005 la loĝantaro de Krimeo estas 1.994.300. La nacia konsisto estas la jena:
Multas ankaŭ la reprezentantoj de la aliaj nacioj (poloj, bulgaroj, grekoj, germanoj ka). Oni supozas, ke en Krimeo nuntempe loĝas la reprezentantoj de pli ol 100 nacioj.
La plej ofte uzata lingvo estas la rusa (la sola oficiala lingvo de Ukrainio estas la ukraina). Laŭ la donitaĵoj de la tutukrainia censo (2001) 77% de la krimeaj loĝantoj opinias la rusan lingvon kiel sian gepatran lingvon; ĝin sekvas la krime-tatara lingvo (gepatra por 11,4%) kaj la ukraina (10,1%).
La plejparto de la slava loĝantaro konfesas ortodoksan kristanismon. La krime-tataroj estas plejparte islamanoj-sunaistoj. Troveblas ankaŭ adeptoj de judismo, katolikismo kaj protestantismo.
Mathieu Orfila
Mathieu Joseph Bonaventure Orfila i Rotger (1787-1853) estis franca hispandevena kemiisto, kuracisto, kriminalisto kaj toksologo, kaj fondinto de la scienco pri toksologio. Liaepoke, la veneno plej uzata estis la arseno, tamen, ne ekzistis konfidaj manieroj konstati ties ĉeeston. Orfila kreis novajn teknikojn, kiujn li publikigis en sia verko "Traktaĵo de la venenoj", kiu tre reliefiĝis dank'al ties ĝusteco.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Pierre_Joseph_Macquer.jpg| Pierre-Joseph Macquer (1718-1784) dosiero:Joseph_Louis_Proust.jpeg| Joseph Louis Proust (1754-1826) dosiero:Antoine_Fran%C3%A7ois,_comte_de_Fourcroy.jpg| Antoine de Fourcroy (1755-1809) dosiero:Louis-Nicolas_Vauquelin_(1763-1829).jpg| Louis-Nicolas Vauquelin (1763-1829) dosiero:Dalton_John_desk.jpg| John Dalton (1766-1844) dosiero:005_Reial_Acad%C3%A8mia_de_les_Ci%C3%A8ncies_i_les_Arts.JPG| Francisco Carbonell (1768-1837) dosiero:Louis_Jacques_Th%C3%A9nard.jpg| Louis Jacques Thénard (1777-1857) dosiero:Bourgery Portrait.jpg| Jean Marc Bourgery (1797-1849) dosiero:Jean-Pierre_Dantan_dessin%C3%A9_par_Nadar.jpg| Jean-Pierre Dantan (1800-1869) dosiero:Narie_Lafarge_Litho.JPG| Marie Lafarge (1816-1852) dosiero:Hippolyte Visart de Bocarmé.JPG| Hippolyte de Bocarmé (1818-1851) </Gallery>
Ŝtono
Ŝtono estas kompakta objekto el mineralo aŭ rokaĵo. Laŭ geologio, ŝtono estas solida minerala maso, kiu ekestis dum la historia evoluo de planedo. Ĝi estas ofte uzata en materialo por konstruado, skulptado, kaj aliaj uzoj.
Laŭ Francisko Azorín ŝtono estas ''Rokopeco. Malmola, minerala maso uzata por konstrui. Li indikas etimologion el la greka stia'' (silik-ŝtono). Kaj li aldonas la terminojn ŝtonisto, por homo, kiu prilaboras ŝtonojn; Ero de la Ŝtono, por ero, kiam la homaro komencis prilabori ŝtonojn (eolita, paleolita, neolita periodo), natura ŝtono, artefarita ŝtono, kalkoŝtono, pumikŝtono, akriga ŝtono, postakriga ŝtono.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri ŝtono en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Iperó
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Distrikto Steinfurt
Najbaras ene de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio la distriktoj Warendorf kaj Coesfeld plus la eksterdistrikta urbo Münster sude, kaj la distrikto Borken okcidente. Krome de la najbara federacia lando Malsupra Saksio norde limas la distriktoj Graflando Bentheim kaj Emsland plus oriente la eksterdistrikta urbo Osnabrück kaj la distrikto Osnabrück.
2113 Ehrdni
Nomo
Ĝia nomo honoras Ehrdni Teleĝieviĉ Delikov (cirile Эрдни Теледжиевич Деликов), batalinton mortigita dum la dua mondmilito kaj heroon de Sovetunio.
Distrikto Steinfurt
Administra disdivido
La distrikto konsistas el 24 komunumoj, el kiuj 10 estas urboj (inter krampoj la nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de ). Iuj el la sudaj komunumoj (ekzemple Greven) konsidereblas rektaj antaŭurboj de Münster, iuj el la nordaj komunumoj (ekzemple Lotte kaj Westerkappeln) rektaj antaŭurboj de Osnabrück. Pluraj el la distriktaj loĝlokoj havas mezepokajn historiajn urbocentrojn - inter ili elstaras ekzemple Tecklenburg.
Pavel Kohout
Pavel Kohout (naskiĝis la 20-an de julio 1928 en Prago) estas ĉeĥa novelisto, dramatikisto, poeto kaj tradukisto. En la 50-aj jaroj aktiva membro de komunisma partio, ŝanĝis sian politikan sintenon en 1968 kaj en la 70-aj jaroj fariĝis kontraŭlo de oficiala reĝimo en Ĉeĥoslovakio, ĝis li estis elmigrigita al Aŭstrio. Fondmembro kaj grava aktivulo de Ĉarto 77. Patro de verkistino Tereza Boučková.
Notindas ankaŭ rememorromano Kde je zakopán pes (Kie enfosigitas la hundo) eld. en 1987, en kiu li priskribas cirkonstancojn de estiĝo de Ĉarto 77 kaj praktikojn de ĉeĥoslovaka sekreta polico en la 70-aj jaroj.
Zăbala
Zăbala [zəbala] (hungare: Zabola) estas komunumo en Rumanio laŭ la rivereto de Zăbala sude de Târgu Secuiesc. Apartenas al la komunumo la vilaĝoj: Pava, Peteni, Surcea, Tamaşfalău.
Loĝantaro
En 1910 Zabola havis 3 166 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 3 555 (hungaroj, rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1466. Ĝi estis sikula vilaĝo en Orbai-seĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Zabola apartenis al Hungario, (Háromszék). En ĝia kalvinana preĝejo troviĝas pentrita ligna baldakeno kun 98 kasonoj faritaj de nekonata artisto. La kasonoj en la navo kaj super la sanktejo estis faritaj en 1772.
Prokariotoj
Prokariotoj estas grupo de mikroorganismoj kiu ne havas ĉelkernon (kutime unuĉela). Ili estas la plej simplaj kaj la plej malnovaj teraj organismoj, kiuj antikve vivis en akvo. Laŭ la klasifiko de Carl Woese ĉi tiu grupo konsistas el la bakterioj kaj la arĥeoj.
Pankreato
La pankreato estas ventra glando, kiu troviĝas malantaŭ la stomako, kaj kies funkcio estas sekrecii senkoloran sukon, bonefikan al digesto. Ĝi ankaŭ produktas kelkajn hormonojn.
En homoj, la pankreato estas malgranda longa organo konektita al la duodeno. Ĝi estas kovrita de hista kapsulo, kiu partigas la glandon en lobetojn. La plejparto de la pankreato konsistas el pankreataj ekzokrino-ĉeloj kaj iliaj duktoj aranĝitaj en amasoj nomataj acinoj. La ĉeloj estas plenaj je sekreciaj granuloj enhavantaj la digestajn enzimojn (ĉefe tripsinon, ĉimotripsinon, pankreatan lipazon, kaj amelazon), kiuj estas eligataj per ekzocitozo en la lumenon de la acino. De tie, la sekrecioj amasiĝas en enlobetajn duktojn, kaj poste en la ĉefan pankreatan dukton, kiu drenas rekte al la duodeno.
Enfiksitaj tra la ekzokrina histo estas malgrandaj amasoj da ĉeloj nomataj insuletoj de Langerhans, kiuj estas la endokrino-ĉeloj de la pankreato, kaj kiuj sekrecias insulinon, glukagonon, kaj kelkajn aliajn hormonojn. La insuletoj enhavas kvar malsamajn tipojn de ĉeloj -- alfa-ĉelojn (produktantajn glukagonon), beta-ĉelojn (la plej nombrajn, produktantajn insulinon), delta-ĉelojn (produktantajn somatostatinon), kaj gama-ĉelojn (produktantajn polipeptidon kun nekonata funkcio). vd. Diabeto
Afekcioj
Inflamoj montriĝas antaŭ ĉio en la formo de digestaj problemoj (malbona sorbado de nutraĵoj, diareo) kaj manko de insulino (sukera diabeto). Nur kiam proksimume 90 % de la pankreato estas detruita sin anoncas gravaj malhelpoj de funkcioj. Pankreatito estas nebakteria inflamo pro aktiviĝo de liberiĝintaj digestaj enzimoj en la pankreato kaŭzante memdigestiĝon. Pankreata karcinomo (pankreata kancero) estas grava malsano de la pankreato.
Ipeúna
Ipeúna estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 6.016 loĝantojn en 2010.
Monteta blua muŝkaptulo
La Monteta blua muŝkaptulo (Cyornis banyumas) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro Cyornis aŭ de Bluaj muŝkaptuloj kiu laŭnome enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj.
Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Brunejo, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Nepalo, Tajlando kaj Vjetnamio.
La masklo de tiu specio estas tre blua supre, kun pli brilaj helbluaj frunto kaj ŝultroj; la vizaĝo ĉirkaŭ la okuloj ĝis la beko estas iom nigreca, la flugiloj iom malhelbrunaj kaj la vosto blua ekstere kaj iom pli bruneca interne. La gorĝo estas flavoranĝa kaj la brusto tre oranĝa, dum la ventro estas blankeca. La ino estas bruna supre, sed havas ankaŭ la oranĝan brustareon; ĉe inoj estas videbla hela okulringo. Temas pri klara kazo de seksa duformismo.
26468 Ianchan
26468 Ianchan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ian Chan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estas lernanto ĉe la Plano East Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
Maués (Amazonas)
Maués estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 52.236 loĝantojn en 2010.
Bílá Lhota
Bílá Lhota (Weissöhlhütten) estas municipo en la distrikto Olomouc kaj la samnoma, pli granda regiono Olomouc de Ĉeĥio. En la jaro en la municipo vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.
6245 Ikufumi
6245 Ikufumi estas malgranda meze hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en la kvartalo Ŝimizu de Ŝizuoka.
Nomo
Ĝia nomo honoras Ikufumi Makino, inĝenieron pri telekomunikado kaj aktivan. Lia kono pri komputiloj permesis lin verki en astronomiaj gazetoj artikolojn pri sistemoj por fari observadojn. Li enkondukis en Japanion ilojn por malgrandigi la datumojn kaj kunlaboras kun la Observatorio de Nihondaira.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, D. Pray, P. Pravec, K. Hornoch, H. Kucakova, V. G. Chiorny kaj R. Durkee uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 1,89 ± 0,17 km, orbitan taksata je 13 km kaj orbita periodo de 0,6433 ± 0,0002 tago (15,439 horoj), La rotacia periodo de la satelito estas ankoraŭ nekonataj.
Episkopujo de Dol
La episkopujo de Dol (latinlingve : dioecesis Dolensis) estis malnova diocezo de la Romkatolika Eklezio en Francio.
Ágoston Ambrózy (poeto)
Ágoston Ambrózy [Agoŝton ambrOzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ambrózy Ágoston estis hungara verkisto, poeto, tekstopoeto. Lia nobela antaŭnomo estis sédeni [ŝEdeni], lia patro estis Ágoston Ambrózy (juĝisto).
Episkopujo de Dol
Ĝi estis unu el la naŭ historiaj diocezoj aŭ episkopujoj de Bretonio. La teritorio de la diocezo respondis al la Lando de Dol kaj la episkopejo estis en Dol-de-Bretagne.
Ágoston Ambrózy (poeto)
Ágoston Ambrózy naskiĝis la en Sátoraljaújhely, li mortis la  en Budapeŝto.