cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Garnier
Hodiaŭ estas kiel tragedia dramisto ke li plej famas. Li estis inspirata de la dramoj de Seneko la pli juna: ĝenerale la verkoj konsistas el serio de paroladoj kaj lirikaj ĥoraj versoj. Pli gravas la vortoj ol la agoj. Plejparte li elektis temojn el la historioj de antikvaj Romo kaj Grekio.
Nová Ves (Litovel)
Historio
En fruaj matenaj horoj la 16-an de marto 2020, en la tempo, kiam Ĉeĥa respubliko baraktis sin en pandemio de kronviruso COVID-19, higienistoj decidis rilate al abrupta kresko de pacientoj kun tiu ĉi malsano fermi urbojn Uničov kaj Litovel komune kun ties ĉirkaŭaĵoj. Polico gardis la regionojn kaj malebligis al neniu enpaŝi en la regionon nek forlasi ĝin. Unu el tiel ĉi trafitaj municipoj estis ankaŭ Nová Ves.
Sanxingdui
Sanxingdui (ĉine 三星堆 pinjine Sānxīngduī –laŭlitere tristela holmo) estas la nomo de arkeologia loko kaj pli frue nekonata bronzepoka kulturo, por kiu estas ties tipa loko. Sanxingdui estas nun supozata loko de granda antikva ĉina urbo en la nuna Siĉuano, Ĉinio. Tiu bronzepoka kulturo estis malkovrita unuafoje en 1929 kaj re-malkovrita en 1986, kiam arkeologoj elfosis rimarkindajn artefaktojn, kies radiokarbonaj analizoj datigis ilin je la 12-11-a jarcentoj a.K. La kulturo, kiu produktis tiujn artefaktojn nun estas konata kiel la Sanxingdui-kulturo kaj arkeologoj identigis ĝin kun antikva regno de Ŝu. La artefaktoj estas montrataj en la Sanxingdui-Muzeo, kiu situas proksime al la urbo de Guanghan.
Robert Garnier
Li forte influis la anglan dramon de la malfrua deksesa jarcento. Thomas Kyd tradukis Cornélie kaj la Grafino de Pembroke verkis version de Antigone. En la Francio mem li estis eble la plej grava antaŭulo de Pierre Corneille kaj Jean Racine.
Sanxingdui
La malkovro ĉe Sanxingdui, tiel kiel aliaj malkovroj kiel la Xingan-tomboj en Jiangxi, defias la tradician penson pri disvastiĝo de la ĉina civilizacio disde la centra ebenaĵo de la Flava rivero kaj ĉinaj arkeologoj komencis verki pri "multnombraj centroj de novigo kune praa al la ĉina civilizo.”
Fono
Multaj ĉinaj arkeologoj identigis la Sanxingdui-kulturon kiel parton de la praa regno de Ŝu, ligante la artefaktojn trovitajn en la loko al ties fruaj legendaj reĝoj. Referencoj al Ŝu-regno, kiuj povas fidinde esti dateblaj al ties frua periodo en ĉinaj historiaj registroj estas malabundaj (mencias ĝin en Ŝiĝi kaj Ŝuĝing kiel aliancanon de Ĵu, kiu venkis Ŝang), sed raportoj pri legendaj reĝoj de Ŝu eble troviĝas en lokaj jarlibroj.
Laŭ la Kronikoj de Huajang kompilitaj en la Dinastio Jin (265-420), la Ŝu-regnon fondis Cancong (蠶 叢). Cancong estis priskribita kiel havanta elstarantajn okulojn, trajto, kiu estas trovita ĉe la figuroj de Sanxingdui. Aliaj okul-formaj objektoj estis ankaŭ trovitaj, kio povas sugesti adoradon de okuloj.
La plej freŝaj malkovroj ĉe Jinsha 40 km for de Sanxingdui havas proksiman ligon al la Sanxingdui-kulturo kaj ĝi estas supozeble la translokigita ĉefurbo de la Ŝu-regno. Oni ankaŭ supozas, ke la Jinsha-ejo estis centro kaj ĉefurbo de la Duyu-klano.
La arĥeologiejo
La Sanxingdui-a arkeologia ejo situas proksimume 4 km nordoriente de Nanxing-urbo, Guanghan, Deyang, Siĉuano. La ejo estas mur-ĉirkaŭita urbo, apartenanta al la Sanxingdui-kulturo fondita ĉ. 1.600 a.K. La trapezoida urbo havas orientan muron de 2.000 m, sudan muron de 2.000 m, okcidentan muron de 1.600 m enhavante 3,6 km², simila en grando al la interna urbo de la Urbo Zhengzhou Shang.
La urbo estis konstruita sur la bordoj de la Yazi Rivero (ĉine: 涧河; pinjine: Jian Hé) kaj enfermis parton de ĝia alfluanto, Mamu-rivero, enen de la urbomuroj. La urbomuroj estis 40 m larĝaj ĉe la bazo kaj 20 m ĉe la pinto kaj variis en alto de 8-10 m. Ekzistis malgrandaj aroj de internaj muroj.
La muroj estis ĉirkaŭitaj de kanaloj 25-20 m larĝaj kaj 2-3 m profundaj. Tiuj kanaloj estis uzitaj por irigacio, enlanda navigado, defendo, kaj inundokontrolo. La urbo estis dividita en loĝdoma, industria kaj religia distriktoj organizitaj ĉirkaŭ la ĉefa centra akso. Apud tiu akso estis trovita plimulto de la kava entombigo, sur kvar terasoj. La strukturoj estis ligno-enkadrigitaj adobaj rektangulaj haloj. La plej granda estis kunvena halo de ĉirkaŭ 200 m².
Malkovro
En 1929, kamparano elterigis grandan kaŝitan stokon de jado-relikvoj dum fosis puton, multaj el kiuj trovis sian vojon tra la jaroj en la manojn de privataj kolektantoj. Generacioj de ĉinaj arkeologoj esploris la areon sen sukceso ĝis 1986, kiam laboristoj hazarde trovis oferajn kavojn enhavantaj milojn da oraj, bronzaj, jadaj kaj ceramikaj artefaktoj, kiuj estis rompitaj (eble rituale malfigurigitaj), bruligitaj kaj singarde entombigitaj. La unua ofera kavo estis trovita sur loko de la Lanxing Dua Brik-fabriko, la 18-an de julio, 1986. La dua ofera kavo estis malkovrita iom malpli ol monaton poste la 14-an de aŭgusto 1986 nur 20-30 metrojn disde la unua.
Bronzaj objektoj, trovitaj en la dua ofera kavo entenis virajn skulptaĵojn, besto-vizaĝajn skulptaĵojn, sonorilojn, ornamajn animalojn kiel drakojn, serpentojn, kokidojn, kaj birdojn kaj hakilojn. Tabloj, maskoj kaj zonoj estis kelkaj el la trovitaj objektoj faritaj el oro, dum objektoj faritaj el jado inkludas hakilojn, tabelojn, ringojn, tranĉilojn kaj tubojn. Ekzistis ankaŭ granda kvanto de eburo kaj konkoj. Esploristoj miregis trovante artan stilon, kiu estis tute nekonata en la historio de ĉina arto, kies bazo estis la historio kaj artefaktoj de civilizo(j) de la Flava Rivero.
Ĉiuj Sanxingdui-malkovroj vekis sciencan intereson, sed la bronzoj estis kiuj ekscitis la mondon. Task Rosen de la Brita Muzeo konsideris ilin pli elstaraj ol la terakota armeo en Xi'an. La unuaj ekspozicioj de Sanxingdui-bronzoj estis okazigitaj en Pekino (1987, 1990) kaj la Olimpika Muzeo en Laŭzano (1993). Sanxingdui-ekspoziciaĵoj vojaĝis tutmonde kaj biletoj estis elvenditaj ĉie; de la Hybary Arts Museum en Munkeno (1995), la svisa Nacia Muzeo en Zuriko (1996), la Brita Muzeo en Londono (1996), la Nacia Muzeo de Danio en Kopenhago (1997), la Solomon R. Guggenheim Museum en Novjorko (1998), pluraj muzeoj en Japanio (1998), la Nacia Palac-muzeo en Tajpeo (1999), al la Muzeo de Aziaj Civilizacioj en Singapuro (2007).
Tamen, malgraŭ la intereso pri la fositaj trovaĵoj, la ejo mem suferis pro inundado kaj poluo, kaj estis tial inkludita en la „1996 World Monuments Watch” fare de la „World Monuments Fund”. Por konservado de la ejo, financadon ofertis American Express por konstrui protektan digon. En 1997, la Sanxingdui-Muzeo malfermiĝis proksime de la origina arkeologiejo.
Sanxingdui-kulturo
La ejo de la Sanxingdui-kulturo estas dividebla historie je pluraj fazoj. La Sanxingdui-kulturo, kiu respondas al periodoj II - III de la ejo, estis mistera civilizacio en suda Ĉinio. Tiu kulturo estas samtempa kun la Dinastio Shang, tamen ili evoluigis malsaman metodon de bronzo-farado disde tiu de la Shang. La unua fazo kiu respondas al periodo I de la ejo apartenas al la Baodun-kulturo, kaj la fin-faza (periodo IV) kulturo kunfandis kun kulturoj de Ba kaj Ĉu. La Sanxingdui-kulturo finiĝis aŭ kiel rezulto de naturaj katastrofoj (indico de amasa inundo estis trovitaj) aŭ invado de malsama kulturo.
La kulturo estis forta centra teokratio kun komercaj ligoj al bronzo de Yin kaj eburo de Sudorienta Azio. Tiaj indicoj de sendependaj kulturoj en malsamaj regionoj de Ĉinio defias la tradician teorion, ke la Flava Rivero estis la sola "lulilo de la ĉina civilizo."
Metalurgio
Tiu antikva kulturo havis bone evoluintan bronzan gisadan kulturon, kiu permesis la pretigon de multaj imponaj objektoj, ekzemple, la plej malnovan vivo-grandan starantan homan statuon (260 & nbsp; cm alta, 180 & nbsp; kg), kaj bronzan arbon kun birdoj, floroj kaj ornamaĵoj (396 & nbsp; cm), kiujn kelkaj identigis kiel reprezentoj de la fusang-arbo de la ĉina mitologio.
La plej elokventaj trovaĵoj estis dekoj da grandaj bronzaj maskoj kaj kapoj (almenaŭ ses per orfoliaj maskoj originale alkroĉitaj) reprezentitaj kun angulaj homaj trajtoj, troigitaj migdalformaj okuloj, iuj kun elstarantaj pupiloj, kaj grandaj supraj oreloj. Multaj Sanxingdui-aj bronzaj vizaĝoj havis postsignojn de farbigaĵo: nigro sur misproporcie grandaj okuloj kaj brovoj, kaj cinabrio sur la lipoj, nazo kaj orel-truoj. Bazita sur la dezajno de ĉi tiuj kapoj, arkeologoj supozas, ke ili estis muntitaj sur lignaj apogoj aŭ totemoj, eble vestitaj en vestaĵoj.
Aliaj bronzaj artefaktoj inkludas birdojn kun aglo-similaj bekoj, tigrojn, grandna serpenton, zoomorfajn maskojn, sonorilojn, kaj kio ŝajnas esti bronza spoka rado, sed estas pli verŝajna nur dekoracio el antikva ŝildo. Krom bronzo, Sanxingdui-trovitaĵoj inkludas jadajn artefaktojn koherajn kun antaŭaj ĉinaj neolitikaj kulturoj, kiel ekzemple Cong kaj Ĵang.
Iacri
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la mikroregiono Tupã. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Ledaña
Ledaña [LeDAnja] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Ledañeses. La censita loĝantaro en 2016 estis de 1 664 loĝantoj kaj la denseco estas de 27,87 loĝ/km².
Situo
Ledaña estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉeto en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 725 m; je 110 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 59,70 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°21′21″N 1°42′58″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito kaj ties postmilito la loĝantaro falis el pinto de 3,299 loĝantoj en 1950 al nuna malpli ol 2,000, tio estis oni perdis pli ol 1,000 loĝantoj pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj same ĉe Ledaña, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Ledaña kie oni falis al la nunaj 3,299.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis alterne inter la dekstra partio PP kaj la maldekstra PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo, ĉefe vitaro, cerealoj, kaj malpli migdalarboj, kaj brutobredado tradicie de ŝafoj, kaj lastatempe ankaŭ de kokoj kaj porkoj. Servoj kaj loĝejoj. Ioma industrio de safrano kaj olivoleo, kaj lastatempe de fungoj en klimatizitaj instalaĵoj.
Cabañas Raras
Cabañas Raras [kaBAnjas RAras] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Cabañas Raras estas etimologie rilatebla al Disaj Kabanoj (tiukadre kabano aperas en la blazono), kaj iam nomiĝis Cabañas del Portiel de Don Fernando kie Portiel estis aludo al pontopagejo. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cabañas Raras kaj Cortiguera [kortiGEra], okupas totalan areon de 19,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 331 loĝantojn. Ĝi ne perdis multajn loĝantojn laŭlonge de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 122 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En 1467 okazis la ribelo irmandiña, kaj rezulte la posedanto de Cabañas, nome Álvaro Sánchez, estis malliberigita kaj poste ekzekutita. Dum la cetero de la jarcento okazis konfliktoj inter la diversaj nobeloj kiuj klopodis ekposedi la areon; la Katolikaj Gereĝoj devis interveni por solvi tiun konflikton. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Kaj servoj kaj industrio.
9411 Hitomiyamoto
9411 Hitomiyamoto (aŭ 9411 Hitomijamoto) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Kun granda duonakso de 3,1981096, ĝia orbito metas ĝin je 282 804 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la meteologiisto Hitomi Miyamoto, de la Japana Meteologia Agentejo. Li estis partopreninto de 1988 ĝis 1990 kaj de 1995 ĝis 1997 de vintraj restadoj de la Japana Antarkta Esplora Ekspedicio (japane 南極地域観測隊), kaj estas la estro de la vintra restado 2011 - 2012. Li estis amatora astronomo ekde sia infanaĝo.
Meksika makisgarolo
La meksika makisgarolo, Aphelocoma ultramarina, ) iam konata kiel grizbrusta makisgarolo, estas garolo de Ameriko indiĝena de Orienta Patrinmontaro, Okcidenta Patrinmontaro kaj Vulkana Kordilero de Meksiko. Ili atingas norde al orienta Arizono, okcidenta Nov-Meksiko kaj plej okcidenta Teksaso en Usono. Ties preferata biotopo estas montetaj arbaroj de pinoj kaj kverkoj.
Aspekto
Ĝi estas mezgranda (~120 g) paserino simila laŭ grando al plej parto de aliaj garoloj, kun blua kapo, blugriza dorso, bluajn flugiloj kaj vosto kaj palgrizaj brusto kaj subaj partoj. Ambaŭ seksoj estas morfologie similaj, kaj junuloj diferenciĝas nur pro malpli blua koloro kaj, en kelkaj populacioj, flava (anstataŭ nigra) beko kiu iom post iom iĝas pli nigra laŭlonge de aĝo. La iriso estas bruna kaj la gamboj estas nigraj. Ĝi estas pli facile distingebla el la simila Okcidenta makisgarolo pro la unukoloraj (nestriitaj) gorĝo kaj brusto, kaj la dorso malpli kontrasta kun kapo kaj flugiloj. Ties teritorio iom koincidas kun tiu de la Okcidenta makisgarolo, sed, kie ili koincidas la du specioj ŝajne montras ekologiajn kaj morfologiajn karakterojn (Curry ''et al. 2002).
Kutimoj
Vintre la dieto de la Meksika makisgarolo konsistas ĉefe el glanoj kaj pinsemoj, kiuj estas stokitaj aŭtune. Tamen ili estas ĉiomanĝantaj en ĉiu sezono kaj ties dieto inkludas ampleksan varion de planta kaj animala materialo, inklude senvertebrulojn, etajn amfibiojn kaj reptiliojn, ovojn kaj birdidojn.
Ili havas sistemon de kooperativa reproduktado simila al tiu de la rilata Florida makisgarolo per kiu kelkaj birdoj helpas ĉeneste; tiuj 'helpantoj ĉe nesto' estas kutime nematuraj idoj de la hegemonia paro el la antaŭaj 1-2 jaroj, sed inkludas ŝajne ankaŭ nerilatajn armembrojn.
Sistematiko
Suda grupo
Vulkana Kordilero de centra Meksiko. Junuloj havas flavan bazon ĉe beko ĝis la dua jaro. Plenkreskuloj estas pli grandaj kaj longvostaj sed ankaŭ pli mallongbekaj ol tiuj de la nordaj grupoj. Geografie izolitaj kaj morfologie kaj genetike distingaj el nordaj grupoj. Diferencoj inter orienta (A. u. colimae) kaj okcidenta subspecioj (A. u. ultramarina) postulas pliajn studojn.
Okcidenta grupo
Okcidenta Sierra Madre al Arizono kaj Nov-Meksiko. Limoj en Ĥalisko postulas pliajn studojn. Junuloj havas flavan bazon ĉe beko ĝis la dua jaro.
Orienta grupo
Orienta Sierra Madre norde al Teksaso. Junuloj havas nigran bekon post elnestiĝo, sed supra interno de la supra makzelo povas resti parte blanka ĝis la dua jaro. Oni supozas malpli socian kutimaron kompare kun aliaj grupoj kaj kooperativan reproduktadon (Ligon kaj Husar 1974) kaj grandaj aroj (Bhagabati kaj Horvath 2006).
Pelz
Pelz estas la familio de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Naturrezervejo Carlos Anwandter
Naturrezervejo Carlos Anwandter (Santuario de la naturaleza Carlos Anwandter) estas protektata humidejo ĉe Rivero Cruces ĉirkaŭ 15 km norde de Valdivia, Ĉilio. La Naturrezervejo nomiĝas tiele laŭ la germana politikisto Carlos Anwandter kiu loĝis en Valdivia dum la 1850-aj jaroj. La humidejoj de la Naturrezervejo estas loĝataj de multaj birdospecioj kiaj la Nigrakolaj cignoj.
Jean Rochefort
Jean ROCHEFORT [ʒɑ̃ ʁɔʃfɔʁ] (naskiĝis la 29-an de aprilo 1930, mortis la 9-an de oktobro 2017) estis franca aktoro.
Rekompenco
Por sia laboro en la kino, li gajnis du Césarojn:
21474 Pamelatsai
21474 Pamelatsai estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pamela Tsai, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2005, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Monta Vista High School de Kupertino (Kalifornio).
Lajos Illés
Lajos Illés [lajoŝ ilEŝ], hungare Illés Lajos estis hungara komponisto, kantisto kaj pianisto. Lajos Illés naskiĝis la 1942 en Budapeŝto. Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Illés kun lia frato Károly (Karolo) fondis rokgrupon en 1957, kies nomo estis Illés (rokgrupo). En la 1960-aj jaroj li havis furorajn sukcesojn. Tiutempe aliĝis al la rokgrupo kantistino Zsuzsa Koncz kaj gitaristoj Levente Szörényi kun sia frato. Dum komponado li ĉerpis parte el la hungara popolkanto, parte el la kristanismo. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn. Li ricevis premion Kossuth en 2000.
Áron Antal
ANTAL Áron estis rumanuja hungara verkisto naskita en Csíkdánfalva la 20-an de oktobro 1881 kaj mortinta en Miercurea Ciuc la 28-a de aprilo 1966.
Biografio
La mezlernejon Áron Antal finis en Csíksomlyó, la universitaton en Kolozsvár kaj Budapest. Li havigis al si diplomon en 1908 kaj instruis en Kézdivásárhely, Csíkszereda, Brassó. Dum la unua mondmilito li estis soldato. Liaj noveloj, artikoloj aperis en la gazetoj Székely Hírlap, Székely Újság, Csíki Hírlap, Ellenzék kaj Hírnök. Li priskribis la biografion de Fülöp Jákó Imets (A csíkszeredai r. k. főgimnázium értesítője, 1913). Li estis kunlaboranto de la 1-a volumo de Székelyföld és székely nagyjaink (Kézdivásárhely, 1914), en kiu li skribis pri la historio de departemento Csík.
Bridget Fonda
Bridget FONDA (naskiĝis la 27-an de januaro, 1964) estas usona aktorino.
Ŝi estas la nepino de Henry Fonda, la filino de Peter Fonda kaj la nevino de Jane Fonda.
La roloj de Bridget Fonda estas ege diversaj: ŝi agas kaj en komedioj kaj en agadoriĉaj krimfilmoj.
Brodské
Brodské (germane Brodsko hungare Gázlós [gAzlOŝ]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.
Situo
Brodské situas laŭ flankovojoj, (aŭtovojo preteriras), laŭ maldekstra bordo de Morava, kiu estas ankaŭ la ĉeĥa limo. La vilaĝo havas fervojan limpasejon al Ĉeĥio, kontraŭe estas Lanžhot. Skalica troviĝas je 24 km.
Historio
En tiu loko (tiam nomata Veleš) slavoj vivis en la 9-a jarcento. La unua skriba mencio okazis en 1163. Dum regado de Mateo Csák ankaŭ tiu komunumo apartenis al Ĉak. En 1663 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1831 kaj 1866 pro ĥolero multaj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Brockó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis tie 2043 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Gázlós apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Brodské 2379 homoj, (2262 slovakoj).
Hundsbach
Hundsbach havas diversajn signifojn:
{{Apartigilo}
Frigyes Hack
Frigyes Hack [fridjeŝ hak], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Hack Frigyes Mihály estis hungara matematikisto, informatikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, vikipediisto. Lia filo estis Péter Hack.
Frigyes Hack naskiĝis la en Újpest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Hack maturiĝis en gimnazio en 1951, poste li akiris matematikan-fizikan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955, geometrian diplomon en 1960. Post la unua diplomo li laboris en Szombathely, inter 1956-1965 li instruis en gimnazio en Budapeŝto. Li instruis inter 1963-1996 en la menciita universitato, poste li pensiuliĝis. En 1975 li doktoriĝis, en 1996 li akiris sciencan gradon Ph.D.. Ekde 2006 ĝis sia morto li verkis artikolojn en la hungara Vikipedio. Lia edzino naskis 2 filojn.
Čierny Balog
Historio
La unua mencio devenis el 1545. Tiutempe precipe arbohakistoj loĝis tie. Ili longe ne devis pagi imposton. En 1910 loĝis en Feketebalog 4863 homoj, (4653 slovakoj, 131 hungaroj, 32 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Brezno, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čierny Balog 5067 homoj (4780 slovakoj, 252 ciganoj, 4 ĉeĥoj).
Vilaĝservoj estas restoracioj, 6 skiejoj, skilifto.
Universitato Reĝo Johano Karlo
La Universitato Reĝo Johano Karlo (Universidad Rey Juan Carlos, URJC) estas publika universitato situanta en Madrido (Hispanio), kies nomo honorigas la reĝon Johano Karlo la 1-a. Ĝi estis kreita en 1996 kaj havas la latinan moton «Non nova, sed nove» ("Ne novaj aĵoj, sed laŭ nova maniero"). Ĝia ĉefsidejo troviĝas en Mostolo, kvankam la institucio estas dividita en kvar kampusoj.
La Universitato Reĝo Johano Karlo organizas siajn somerokursojn en Aranjuez.
Wilhelm Flammer
Wilhelm FLAMMER (1909-1977) estis svisa instruisto, katolika pastro kaj Esperanto-aktivulo, ĉefe ene de la katolika movado.
Vivo
Flammer frekventis la gimnazion en Stans kaj studis filozofion kaj teologion ĉe la Universitato de Friburgo kaj ĉe la Universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo. Poste deĵoris li en Schwyz inter 1935 kaj 1941 lerneje antaŭ iĝi estro en kleriga centro Thurhof en Oberbüren (ĝis 1948).
Sekvis kariero pastra: en Sankt-Galo, Montlingen kaj Urnäsch.
Gravis Flammer ankaŭ ĉe Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE) en la rolo de sekretario kaj reprezentanto por la svisaj esperantistaj katolikoj (en la rolo de la prezidanto de SKUE, la svisa filio de IKUE).
Svisa Esperanto-Societo suldiĝis al li kaj kunorganizadon de kunveno en 1967 en Wil SG kaj du jarojn da redaktado de sia organo Svisa Espero, de 1967 ĝis 1969. Kiam kolektiĝis esperantistoj el Germanujo, Svislando kaj Aŭstrujo dum trilanda kunveno en Bregenz en 1977 Flammer aktivis kiel predikanto.
Gärtringen
Gärtringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Böblingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
Ipeľské Predmostie
Ipeľské Predmostie, hungare Ipolyhídvég, estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Banská Bystrica, en distrikto Veľký Krtíš.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ, laŭ traira flankovojo. Šahy troviĝas 10, Veľký Krtíš 32 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1252 en formo Hydveg. Iom poste fortikaĵo kun akva remparo konstruiĝis. La vilaĝo graviĝis, ofte oni tie aranĝis departementajn kunsidojn. La komunumo iĝis doganprena loko ekde 1412, poste ankaŭ foirejo. La turkoj detruis la vilaĝon en 1552. En 1910 loĝis tie 911 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Ipolyság, poste al Ĉeĥoslovakio. Poste funkciis tie doganejo kaj kazerno. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Dum la 2-a mondmilito la ponto detruiĝis kaj neniam rekonstruiĝis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis parte deportitaj, la restintaj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 650 da homoj, (499 hungaroj, 138 slovakoj).
Bernt
Bernt estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Temoh
Temoh (ĉine: 地摩) estas urbeto en la Batang Padang distrikto de Perak, Malajzio. La urbeto situas duonvoje inter Kampar kaj Tapah.
Historio
Tiu urbeto estas nomita laŭ la rivero Temu kiu pli poste iĝis krucvojo inter la du riveroj. Kiam la britoj venis al la loko al lokonomado, ili hazarde vokis ĝin kiel "Temoh". (Temu signifas renkonti malaje.)
László Hunyadi
László Hunyadi
Lansac (Ĝirondio)
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Charles T. Kowal
.
Li malkovris ankaŭ plurajn kometojn, supernovaojn kaj, en 1978, galaksion de la Loka Grupo, kiu ricevis la nomon « nana galaksio de la Fiŝoj » kiam ĝia aneco al la Loka grupo estis pruvita.
Li ricevis en 1979 la James Craig Watson Medalon.
Amt Friesack
Amt Friesack estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland en la federacia lando Brandenburgio kaj ekestis en 1992. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La administra centro de la komunumaro situas en la samnoma urbo Friesack.
Membraj komunumoj
(inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de )
Listo de landaj Esperanto-asocioj en Azio
Jen estas la listo de landaj Esperanto-asocioj en Azio.
Dolní Roblín
Dolní Roblín estas vilaĝo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Beroun kaj ĝi estas parto de municipo Mořina. Ĝi troviĝas proksimume 1,8 km de Mořina en PPR Bohemia karsto. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. Vivas ĉi tie.
Paroĥo okcidenta Baton Rouge
Paroĥo okcidenta Baton Rouge (West Baton Rouge Parish, Paroisse de Bâton-Rouge Ouest) estas kantono en la usona subŝtato Luiziano. Ĝia sidejo estas en Port Allen, ne en la najbara urbo Baton Rouge (kiu estas la sidejo la najbara paroĥo orienta Baton Rouge). La paroĥo estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kiel ĉiuj luizianaj kantonoj ĝi nomiĝas en la angla lingvo parish (= paroĥo).
Okcidenta Baton Rouge statistike estas kalkulata al la metropola statistika areo Baton Rouge kaj al la kombinita statistika areo Baton Rouge / Pierre Part.
László Szatmári
SZATMÁRI László [satma:ri] estas rumania hungara arthistoriisto. Li naskiĝis en Deĵo la 9-an de aŭgusto 1967.
Biografio
László Szatmári estis ĵurnalisto de ĵurnalo Hargita Népe, poste porkultura programadministranto de urbo Miercurea Ciuc. Li publikas regule pri arto de Transilvanio en gazetaro hungara de Rumanio. De 1998 li estas kunlaboranto de libroeldonejo Pallas-Akadémia Könyvkiadó. Li verkis tekstojn pri artistoj László Botár, László Hunyadi, Endre Kusztos, Árpád Márton kaj Lajos Páll por albumserio Műterem.
Uĥtomskaja (stacio)
Uĥtomskaja (Ухтомская) estas haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Luberci.
16246 Cantor
16246 Cantor estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Georg Cantor (1845–1918), profesoro en Halle. En serio da artikoloj ekde 1870, li disvolvis teorion pri la kaj estis la unua, kiu agnoskis kaj pruvis, ke estas pluraj gradoj en la senfineco.
Karĉak
Karĉak, persalingve قرچک‎ estas urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Teherano, en norda Irano. Loknomo de Karĉak originis el la 2-a mondmilito, kiam ekzistis sovetia kontrolpunkto por varoj forirantaj al Sovetunio.
Geografio
Karĉak situas sur altebenaĵo. Teherano troviĝas 35 km, alia proksima urbego iom sude estas Varamin.
Historio
En Karĉak oni produktis brikojn por konstruadoj. Ili estis bezonitaj al Teherano, tial estis allogitaj laboristoj el la plena Irano, kiuj multobligis la brikokvantojn. La loĝantaro de la urbo iĝis etne ege bunta, 98 % estas enmigrantoj, tial oni diras, ke Ĥarĉak estas "malgranda Irano". Karĉak estis deklarita urbo kun municipo en 1977. Dum tempoj de nestabileco en Afganio kaj Irako la urbo ricevis ankaŭ afganojn kaj irakanojn.
Ekonomio
Pro la bonkvalita grundo Karĉak estas ĉiam konsiderata pri brika kaj ceramika industrioj, estas grandegaj truoj en nordo de la urbo pro elfosaĵoj. Karĉak pro proksimeco al Teherano sorbas la superfluon de la ĉefurbo, kies ĉefa kialo estas la pli malmultekostaj loĝejoj en Kharĉak ol en Teherano.
Trafiko
Karĉak havas stacidomon kaj kuras kvarstria aŭtoŝoseo al Teherano. Alia grava vojo kuras al Varamin.
Buceava-Șoimuș
Buceava-Șoimuș [buĉava ŝojmuŝ] (hungare: Solymosbucsa) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebiș administracie apartenanta al la komunumo Brazii. En 1910 ĝi havis 487 loĝantojn (rumanoj), en 1992 256. Ĝia unua skriba mencio estas el 1439. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Metila fenilbenzoato
Metila fenilbenzoato aŭ metila fenilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la fenilbenzoata acido kaj metanolo. Metila fenilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila fenilbenzoato prezentas fenilbenzoatan grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
William Henry Flower
Siro William Henry FLOWER RS (naskiĝis la en Stratford-upon-Avon, mortis la  en Londono) estis angla kuracisto, muzekuratoro kaj fakulo pri kompara anatomio, kiu iĝis grava aŭtoritato pri mamuloj kaj ĉefe pri cerbo de primatoj. Li subtenis Thomas Henry Huxley en grava polemiko kontraŭ Richard Owen pri la homa cerbo kaj finfine li sukcedis Owen kiel Direktoro de la Muzeo pri Natura Historio de Londono.
Kontribuoj
Krom sia kontinua intereso en primatoj, Li iĝis fakulo ankaŭ pri Cetacoj, tio estas balenoj kaj ties parencoj. Li faris dissekcojn, iris sur balenkaptistaj ŝipoj, studis malkovroj de balenfosilioj, kaj establis balenĉambron en la Muzeo pri Natura Historio kun skeletoj kaj gipsaj modeloj. Li publikigis la diraĵon pri "absoluta kaj kompleta detruo de du specioj de veraj balenoj pro la senripoza avaremo de la balenĉasistoj".
Li faris valorajn kontribuojn al la struktura antropologio, ekzemple publikigante kompletajn kaj akuratajn mezurojn de 1,300 homaj kranioj, kaj kiel kompara anatomiisto en la fako de Mammalia li rangis alte. Li estis la unua persono kiu montris, ke lemuroj estas primatoj.
Li estis grava aŭtoritato pri la aranĝo de muzeoj. Li insistis en la gravo distingi inter kolektoj intencitaj por la uzado de fakuloj kaj tiuj dezajnitaj por la instruado de la ĝenerala publiko, indikante malutilecon prezenti al la unuaj nombrajn simple tipajn formojn kiel havigi al tiuj lastaj longan serion de specimenoj kiuj diferencus nur en plej minoraj detaloj. Liaj ideoj, kiuj estis tre multe kaj sukcese aplikitaj al la muzeoj kiujn li zorgis, atingis ampleksan aprobon kaj igis lin esti konsiderita reformisto kiu multe plibonigis la metodojn de muzeaj aranĝoj kaj administrado.
Li laboris ankaŭ por pli ampleksa aliro al muzeoj, fare kaj de edukitaj personoj kiuj bezonas scii pli pri la rapida disvolviĝinta mondo de la scienco kaj de ordinaraj personoj kies mensaj horizontoj povus esti etenditaj. Li persone gvidis vizitojn de grupoj tra la tuta socia gamo, el la reĝaj personoj al laboristoj.
Publikaĵoj
Liaj publikaĵoj temas ĉefe pri mamuloj; li ne estis kampa biologo nek studanto de aliaj vertebrulaj grupoj. Li verkis kvardek artikolojn por la 9a eldono de Encyclopædia Britannica, ĉiu po unu el la grupoj de mamuloj.
Ciklopropeno
Ciklopropeno estas cikla organika kombinaĵo kun la kemia formulo C3H4. Ĝi estas la plej simpla cikloalkeno kaj konsistas el trimembra ringo, kiu entanas unu duoblan ligon. Ciklopropeno estas unu el la plej forte streĉitaj ringaj kombinaĵoj, kiujn oni ĝis nun izolis. Ĝi estas pli fotre streĉita ol la ciklopropano, ĉar du ligaj anguloj devas malgrandiĝo de 120° je 60° – tiel je 60° – (ciklopropano: 109,5° – 60° = 49,5°). En la naturo aperas pli komplikaj grasacidoj, kiuj entenas ciklopropenan ringon, ekz. la sterculina acido en grajna oleo de Sterculia foetida.
Sintezo
Ciklopropilamina estas metil-izita per metil-jodido. La tiel estiĝanta jodid-salo transformiĝas kun humida arĝenta hidroksido. La sekvanta seka distilado de ciklopropiltrimetila amoniumhidroksido donas per Hofmann-eliminado ciklopropenojn.
Reagemo
Pro sia granda ringa streĉo, ciklopropeno estas tre malkonstanta kaj emas forte al polimeriĝo. Se oni aldonas bromon, estiĝas 1,2-dibrom-ciklopropano, kiam la reago okazas tre forte.
Höchstädt
Höchstädt havas diversajn signifojn:
Temoh Station
Temoh Station （ĉine: 地摩火车站） estas urbeto en Tapah, Perak, Malajzio. Antaŭe ekzistis grava stacidomo situanta ĉi tie, de kiu Temoh Station ricevis sian nomon. La stacidomo estis fermita en 1980.
Geografio-Loko
Vizitantoj povas iri ĉi tien per la Jalan Temoh (Perak ŝtatitinero) de Temoh, 3 km de ĉi tie.
Emsetal
Emsetal estas loĝloka teritorio en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko estas parto de la urba komunumo Waltershausen. Fine de la jaro 2012 la komunumo havis 2821 loĝantojn. Ĝi konsistis el la ĉefa loĝloko Fischbach kaj aldonaj komunumopartoj Schmerbach, Schwarzhausen kaj Winterstein.
Persa kato
Nuntempe, persa kato apartenas al la plej konataj kaj plej popularaj katoj. Preskaŭ ĉiu kapablas imagi, kiel ĝi aspektas. Tamen malgraŭ sia disvastigo en tuta mondo, por multaj homoj persa kato daŭre estas simbolo de riĉeco kaj lukso, ĉefe dank'al siaj longaj silkecaj haroj kaj kapo pli ronda ol tiu de aliaj rasoj. Bedaŭrinde tiuj fajnegaj haroj postulas grandan zorgon kaj almenaū ĉiutagan unuhoran kombadon. Eble pro tio, oni nuntempe ne povas vidi en kat-ekspozicioj tiom multe da persaj katoj kiel antaŭe foje.
Deveno, historio
Persa kato estas unu el la plej malnovaj rasoj. La unuaj persaj katoj estis enkondukitaj en Eŭropo antaŭ pli ol 300 jaroj de vojaĝantoj el oriento kaj ili estis donacitaj al tiama aristokrataro. Verŝajne la unua homo, kiu konatigis Eŭropon (precipe Brition) kun persaj katoj estis itala vojaĝanto Pietro della Valle (1586-1652), kiu pasigis 4 jarojn en Persio, kie li interesiĝis pri tiuj ĉi katoj. Samtempe aperis en Britio kaj en Francio longharaj angoraj katoj, kiun alprenis vojaĝanto Nicolas Claude Fabri de Peiresac. Ili aspektis simile kiel persaj katoj kaj tiu ĉi du rasoj rapide iĝis tre popularaj en la tuta lando. Oni povas diri, ke malgraŭ sia nomo, la persa kato estis ekbredita en Britio, ĉar ĉirkaŭ la jaro 1870 komenciĝis serioza bredado kun la celo konservi rondan vizaĝon kaj fajnegajn harojn de la persa kato. En la 19-a jarcento, oni uzis por bredado de persaj katoj ankaŭ angorajn katojn, sed baldaŭ la nombro da persaj katoj estis sufiĉe granda kaj angoraj katoj jam ne plu estis bezonataj. Hodiaŭ temas pri du diversaj rasoj.
La unu nacia ekspozicio de katoj en "Crystal Palace" (1871), kiu okazis en Londono jam bonvenigis multe da persaj katoj. Tiamaj popularaj koloroj de haroj estis nigrablanka kaj precipe blua. Tamen la katoj ne aspektis kiel la nunaj. Ili nur havis la samajn longajn harojn kaj grandan korpon, sed ne ekzistis iuj mondaj normoj. La nuna aspekto estas la rezulto de faka longtempa bredado, sed ankaŭ tie oni povas vidi diferencojn inter katoj el Usono kaj el Eŭropo. La katoj alvenis en Usonon baldaŭ post tiu ekspozicio kaj ankaŭ tie iĝis tre popularaj. En la jaro 1903, amerikaj bredistoj kreis siajn proprajn normojn kaj tiam aperis naciaj deziroj. En Anglio bredistoj preferis malpli grandan korpon kaj la aspekton similan al la unuaj persaj katoj, sed en Usono la celo estis fortika korpo, abundaj haroj kaj ekstreme mallonga nazo. Tiu ĉi tipo de katoj nomiĝas "moderna tipo" kaj nuntempe ĝi estas plej ofta.
Oficiala normo kaj aspekto
Persaj katoj havas malmulte da katidoj, kutime nur 2 aŭ 3. Fajna longa hararo ekaperas je la aĝo inter 6 semajnoj kaj 2 monatoj, sed ĝi havas sian finan aspekton post 2 jaroj ekde naskiĝo. Unukoloraj katidoj povas havi harojn iomete striitan, sed tiuj ĉi signoj malaperas dum kreskado. Persaj katoj havas diversajn kolorojn, nuntempe oni konas pli ol 60. Se ili havas unu koloron, ĝi estas blanka, nigra, ruĝa, blua, ĉokoladbruna; alie ili povas prezenti miksaĵon el tiuj ĉi koloroj, estante katoj du- aŭ tri-koloraj (notinde, nur la femaloj povas esti trikoloraj). Tiuj de tipo ĉinĉila estas arĝente blankaj aŭ orecaj. Notinde, la unukoloraj persaj katoj normale havas bronzo-kolorajn okulojn, sed ekzistas variantoj, precipe blankfelaj, kun bluaj aŭ verdaj okuloj.
Ĝenerale persa kato devas plenumi tiun ĉi normojn:
Koloroj
Persaj katoj povas havi diversajn kolorojn. Nuntempe estas agnoskita pli ol 60.
Unukoloraj katoj
Persa blanka kato: La ĉefa postulo estas neĝblanka kaj radia koloro sen aliaj nuancoj. Tamen tiu ĉi hararo postulas grandan zorgon pri pureco kaj bontenado. La koloron kaŭzas geno W, kiu plene blokas aliajn genojn de koloroj. FIFe nuntempe agnoskas 3 blankajn variantojn kun kodoj:
Persa blua kato: La blua koloro estas agnoskita ekde la jaro 1898 kaj nuntempe temas pri la plej populara koloro. Bluaj katidoj kutime havas helan bluan hararon, kiu poste malheliĝas. La kodo de la tipo laŭ FIFe estas PER a.
Persa nigra kato: Persaj pure nigraj katoj estas nun ege dizarataj, ĉar multe da katoj havas blankajn makulojn. Iam malgrandaj makuloj povas malaperi post la aĝo de 18 monatoj, kiam aperas la fina koloro. La kodo de la tipo laŭ FIFe estas PER n.
Persa kremkolora kato: La unuaj kremkoloraj katoj aperis hazarde post bredado de ruĝaj kaj bluaj katoj. En Britio, la koloro ne havis sukceson dum multaj jaroj kaj ĝi estis indikita kiel "nesufiĉa ruĝa". Eĉ nun kremkoloraj katoj devenas ĉefe el Usono. La kodo de la tipo laŭ FIFe estas PER e.
Persa ĉokoladbruna kaj lila kato: Tiuj ĉi du koloroj ne estas ĉie agnoskitaj kaj ekzemple en Usono temas pri du diversaj rasoj kun nomoj himalaj kato kaj kaŝmira kato. Iliaj kodoj laŭ FIFe estas PER b (ĉokoladbruna) kaj PER c (lila).
Dukoloraj katoj
Alia kategorio estas dukoloraj katoj, kiam unu koloro estas blanka. La blanka estu sur ĉiuj gamboj, sur ventro, nazo kaj sur brusto. Ambaŭ koloroj - blanka kaj la alia - devas esti en harmonio. En Usono estas agnoskita nur bluablanka, nigrablanka, ruĝablanka kaj kremblanka. FIFe agnoskas en varianto kun blanka ĉiujn kolorojn. La kodo de la tipo laŭ FIFe estas PER litero de baza koloro 03.
Speciala tipo de tiuj ĉi dukoloraj katoj estas persa arlekeno. La blanka koloro superas, ĝi deva estis sur kvin sesonoj da korpo. FIFe agnoskas ses variantojn de arlekeno kun kodoj:
Kastelo de Kétpó
La Kastelo de Kétpó (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Almásy [almAŝi]) estas hotelo en Hungario, en malgranda vilaĝo Kétpó.
Persa kato
Katoj kun harpinta kolorŝanĝo
La tria kategorio estas katoj kun harpinta kolorŝanĝo (tipping). Tio signifas, ke sur unu vilo estas diversaj koloroj.
Persa fumkolora kato: Tiu ĉi koloro aperis en kat-ekspozicioj en Britio dum la 70-a jaroj de la 19-a jarcento, sed tiam ĝi estas sufiĉe rara. La nombro de fumkoloraj katoj grandiĝis ekde la fino de la Dua mondmilito. La vilo havas bone videblan harpintan kolorŝanĝon: du trionoj havas bazan koloron kaj ĉe la radiko estas arĝente blanka koloro. FIFe agnoskas ses variantojn de tiu ĉi varianto kun kodoj:
Kastelo de Kétpó
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardo situas sola en rando de la vilaĝo. La fasado estas malsimetria, ĉar en la dekstra flanko turo altiĝas. Mezo de la fasado reliefas, tie estas 3 grandaj arkadoj, ankaŭ flanke po 1. Malantaŭ tio funkcias la enirejo. La 3 arkadoj kun la flankaj arkadoj ripetiĝas ankaŭ en la etaĝo, tie estas teraso. Pli malgranda enirejo funkcias en mezo de la malantaŭa fasado.
Persa kato
Katoj kun harpinta kolorŝanĝo
Persa kato arĝente ombrita: La koloro estas malnova, sed dum multe da jaroj ĝi ne estis agnoskita de grandaj organizoj. FIFe agnoskis ĝin en la jaro 1976. La vilo havas unu kvaronon en baza koloro kaj la arĝenta harpinta kolorŝanĝo estas nur sur kapo, oreloj, vosto kaj sur dorso. FIFe agnoskas 4 variantojn de ombritaj katoj:
Kastelo de Kétpó
Parko
Mapo farita en 1833 prezentas parkon de la kastelo, nuntempe nur kelkaj arboj estas restaĵo de la parko.
Persa kato
Katoj kun harpinta kolorŝanĝo
Persa kato ruĝe ombrita: Persaj katoj kun ruĝa harpinta kolorŝanĝo (ĝi nomiĝas kameo) unuafoje aperis en Usono en la jaro 1934 kaj la koloro estis agnoskita de FIFe en la jaro 1975. Same kiel persaj fumkoloraj katoj temas pri malofta tipo kaj oni ne povas vidi ilin dum kat-ekspozicioj tre ofte. FIFe agnoskas 12 variantojn.
Persa ĉinĉilo: Nuntempe tiu ĉi varianto estas tre populara dank'al tre fajnegaj haroj, eĉ pli ol estas kutima ĉe persaj katoj. Oni distingas du variantojn de ĉinĉilo laŭ la koloro de la harpinta kolorŝanĝo: persa arĝenta kaj ora. Ambaŭ variantoj havas grandajn verdajn okulojn kaj povas esti ombritaj de blua, nigra, ĉokoladbruna kaj lila koloro.
Karaktero, sinteno
Ilia karaktero estas milda, kvieta, facile adaptiĝanta al cirkonstancoj, male al ties bildo ili estas tiom eksteramaj kaj "sport"amaj kiom la aliaj rasoj. Nur la emo ofta de iliaj posedantoj fari el ili luksajn aĵojn kredigas, ke ili estas pli fornosidaj.
DNA (apartigilo)
DNA povas rilati al:
Persa kato
Karaktero, sinteno
Persaj katoj pli ol aliaj havas problemojn pri la spira aparato, inklude de la sinuso.
Bestoĝardeno de Bronkso
Eksteraj ligiloj
Oficiala retpaĝo
Athis-Mons
Athis-Mons estas mezgranda franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Essonne kaj en la Pariza Regiono.
Geografio
Athis-Mons situas norde de la departemento, je la kunfluejo de la riveroj Orge kaj Sejno. Ĝi cetere troviĝas ĉe la suda bordero de la flughaveno Parizo-Orly.
Historio
Athis-Mons naskiĝis en 1817 el la kunigo de du vilaĝoj : Athis (ĉe la Sejno) kaj Mons (sur la najbara plataĵo). Ĝis hodiaŭ, la plej malalta kvartalo de la urbo nomiĝas "Athis-Val".
Vidindaĵoj
Athis-Mons gastigas muzeon pri variaj aviadiloj, viziteblan ĉiumerkrede aŭ ĉiusabate.
Laborista kaj soldata konsilantaro
Laboristaj kaj soldataj konsilantaroj estis dum la germana Novembra Revolucio en 1918 organoj de la memadministrado en la urboj, en kiuj laboristoj kaj soldatoj leviĝis, por subteni la ĵus ekestintan parlamentan registaron kaj fini la Unuan Mondmiliton. Ilia modelo estis la sovetoj (eo: konsilantaroj) de la rusa Oktobra Revolucio, konsistis tamen plimulte el anoj de la SPD kaj USPD. La institucio de la konsilantaroj formas la plej gravan elementon de la delegito-respubliko kaj lige kun tio de la politika tendenco de la konsilantarismo.
Ekesto
La unua laborista kaj soldata konsilantaro formiĝis la 4-an de novembro 1918 sekve de la marsoldato-ribelo en Kiel. Dum la venontaj tagoj multaj aliaj pluaj urboj sekvis ĉi tiun ekzemplon, ĝis la revolucio la 9-an de novembro atingis Berlinon. Dum kiam je la komenco temis pri sociaj kaj kontraŭmilitaj protestoj kun la devizo „paco kaj pano“, la konsilantaroj postulis la abdikon de imperiestro Vilhelmo la 2-a kaj la socialisman respublikon. Sur la regna kongreso de la konsilantaroj kunveninta la 16-an de decembro en Berlino oni postulis krom tio la nuligon de la ĝistiama armea konstitucio kaj la enkondukon de popolarmeo kun elektitaj oficiroj. La propono de la USPD, teniĝi je la konsilantara sistemo kiel bazo de la konstitucio de la respubliko kaj koncedi al la konsilantaroj la leĝdonan kaj plenuman povon, estis malakceptata.
La SPD-politikisto Gustav Noske sin starigis en Kiel ĉe la pinton de la laborista kaj soldata konsilantaro celante moderigi kaj finfine neŭtraligi la revolucian movadon. Rezulte fondiĝis la Vajmara Respubliko kiel kompromiso inter revoluciaj postuloj kaj la interesoj de la burĝaro en Germanujo.
El la spertoj de la laboristaj kaj soldataj konsilantaroj kaj ilia (parta) malvenko formiĝis la KPD sub Karl Liebknecht kaj Rosa Luxemburg. leĝdonan kaj plenuman povon, estis malakceptata.
Gyöngyi Császár
Gyöngyi Császár [djondji ĉAsAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Császár Gyöngyi estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Gyöngyi Császár naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Szolnok.
21475 Jasonclain
21475 Jasonclain estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jason Bernard Clain, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Greenwich High School en Greenwich (Konektikuto, Usono).
Tool
Tool estas usona rokgrupo de progresiva metalroko devenanta de Los Anĝeleso, Kalifornio, kunfondita en 1990 de la kantisto Maynard James Keenan, la gitaristo Adam Jones, la drumisto Danny Carey kaj la basgitaristo Paul D'Amour, ĉi-lasta anstataŭita de Justin Chancellor el la brita rokgrupo Peach jus antaŭ ilia dua albumo Ænima. Ĉi-tiu grupo alpruntas al ŝtonroko ĝian potencon, al progresiva roko ĝian afekcion, kaj al psikedela rokmuziko ĝian povon krei plenan kaj envultan etoson. Ili publikigis sian unuan albumon Undertow en 1993, poste duan Ænima en 1996, kui famigos la grupon ĉe la alternanta-ŝtonroka medio. Ili plue famiĝis per la sekvantaj albumoj Lateralus (2001) kaj 10,000 days (2006).
Pau d'Arco (Tokantinso)
Pau d'Arco estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 4.588 loĝantojn en 2010.
Hundo Kavelino
Hundo Kavelino estas skulptaĵo de hundo en Parko Planty en Bjalistoko, ligita kun historio de urbo kaj legendo. Aŭtoro de nuna monumento estas Małgorzata Niedzielko.
Priskribo de monumento
"Hundo Kavelino; Kopiskulptaĵo de Piotr Sawicki - maljuna farita de Małgorzata Niedzielko; Donaco de Podlaĥia Asocio por la Instigo de Belartoj (pole: Podlaskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych) por Loĝantoj de Bjalistoko; mecenato: "Contractus" kompanio kun limigita respondeco; Bjalistoko, 24-a de junio 2006."
9414 Masamimurakami
9414 Masamimurakami estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Hundo Kavelino
Priskribo de monumento
Hodiaŭ la skulptaĵo troviĝas en la Parko Planty ĉe la avenueto en la direkto de la strato Legionowa proksime Esperanto Hotelo.
9414 Masamimurakami
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masami Murakami, unu el la ĉefaj observantoj en la Sekcio pri Marso de la Orienta Astronomia Asocio ekde 1988. Ekde 1996 li servis la OAA kiel TTT-ejestro de la Sekcio pri Marso, kaj, ekde 2010, kiel direktoro de ĉi-tui sekcio. En 2006 li ricevis la Premion  Issei Yamamoto de la OAA.
Hundo Kavelino
Historio
Nuna skulptaĵo estas kopio de antaŭamilita monumento. Unua Hundo Kavelino troviĝis tiam ĉe la barilo de la Palaco de Branicki antaŭ la Preĝejo al la Plej Sankta Virgulino Maria. Gi estas kreita en 1936 de bjalistokaj artistoj Piotr Sawicki kaj Józef Sławicki. En 1944 skulptaĵo de hundo malaperis.