cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Templo de Bonaero
La Templo de Bonaero, Argentino estas unu el la konstruitaj kaj funkciantaj temploj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 39 konstruita de la mormona eklezio, la kvara en Sud-Ameriko kaj la unua de Argentino, lokita ĉe la randoj de la Aŭtovojo Ricchieri en Urbo Evitas, en Granda Bonaero.
Abnegacio
Abnegacio estas la emo de iu agi laŭ interesoj de aliaj aŭ de socio kun neglektado de siaj interesoj, iam eĉ de sia sano kaj vivo; la volonta forlaso de propraj komfortaĵoj aŭ plezuroj, por la bono de aliuloj aŭ pro religiaj motivoj (PIV) sed ankaŭ por sociaj, politikaj, ideologiaj kialoj ktp.
Rezigno kaj sindonemo estas similaj konceptoj.
Ĝi povas havi ankaŭ pli precizan signifon kiel konduta agadmaniero en psikologio.
János Balogh
BALOGH János estis hungara ŝakisto, advokato. Li naskiĝis en Kézdivásárhely la 10-an de septembro 1892 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de aŭgusto 1980.
Biografio
János Balogh havigis jurdoktortitolon en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li faris advokatan ekzamenon. Ekde 1926 ĝis 1934 li estis advokato en sia naskiĝurbo. Ekde 1934 li vivis en Budapeŝto. Li estis juĝisto, poste notario. En jaroj 1935–39 li estis ano de la gajninta hungara teamo en la korespondanta ŝakolimpio. Kiel ŝakisto li estis hungara selektitulo inter 1936 kaj 1938, kiel korespondanta ŝakisto ekde 1940 ĝis 1962. Li estis la unua hungara ŝakisto, kiu de la IFSB ricevis el inter la korespondantaj ŝakistoj la titolon de ŝakmajstro.
Bánd
Hungario > Veszprém >
Bánd estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Veszprém.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Graz. Veszprém troviĝas 10, Ajka kaj Zirc po 21, Balatonalmádi 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1309 pri la fortikaĵo. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. Iliaj posteuloj parte deportiĝis post la 2-a mondmilito. Vilaĝservoj estas germana infanĝardeno, poŝto.
Famuloj
En Bánd naskiĝis:
Béla Tettamanti (pedagogo)
Béla Tettamanti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tettamanti Béla estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, membro de Societo Dugonics. Béla Tettamanti naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Szeged.
Biografio
Béla Tettamanti maturiĝis en industria lernejo en sia naskiĝurbo en 1902, poste li laboris en uzino pri ĉampanoj. Post 2 jaroj li maturiĝis jam en gimnazio, pli poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1910. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bernát Alexander (filozofio), Imre Rudolf Pauer (psikologio) kaj Ernő Fináczy (pedagogio). Inter 1912 kaj 1927 li instruis en gimnazio de Makó sed dum la 1-a mondmilito li estis soldato. Li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József en 1928, post 4 jaroj samloke li habilitiĝis. En 1942 li iris al Budapeŝto, kie li instruis en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, krome li havis ŝtatan postenon. Dum la nazia erao li kaŝiĝis, ĉar li estis demokrato. En 1945 li aliĝis al la komunistoj. Inter 1947-1949 li instruis en Universitato de Kluĵo, poste li hejmenvenis kaj li estis katedrestro en Szeged, inter 1950–1952 dekano. Li kandidatiĝis en 1952. Li ricevis premiojn en 1953 kaj 1955.
Country Joe and the Fish
Country Joe and the Fish (Kampara Joĉjo kaj la fiŝo) estis usona psikedela rokmuzika grupo formita en Berkeley, Kalifornio, en 1965. La grupo estis inter la influaj grupoj en la muzika sceno de San-Francisko meze de kaj malfruaj 1960-aj jaroj. Granda parto de la muziko de la grupo estis verkita de fondaj membroj Country Joe McDonald kaj Barry "The Fish" Melton, kun kantotekstoj klare traktantaj aferojn gravajn por la kontraŭkulturo, kiel ekzemple kontraŭ-militaj protestoj, libera amo, kaj distra droguzo. Tra kombinaĵo de psikodelo kaj elektronika muziko, la sono de la bando estis markita de novigaj gitaraj melodioj kaj distorditaj organoj, kiuj estis signifaj por la evoluo de acida roko.
(15251) 1990 EF2
(15251) 1990 EF2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Delenii
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 306 loĝantojn (hungaroj, rumanoj) kaj en 1992 1 244 (rumanoj, 66% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezepopko ĝi estis saksa-hungara vilaĝo. En 1451 jam enloĝis ankaŭ rumanoj. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Poseidonios
Poseidonios, esperantigita Posidonioso (greke Ποσειδώνιος; latine Posidonius; -135 ĝis -51 estis grava helena filozofo, historiisto kaj universal-sciencisto de la klasika antikva epoko.
Vivo
Li naskiĝis en Sirio, en Apameia ĉe la rivero Orontes. Li estis de greka deveno. Post studoj en Ateno li loĝis sur la insulo Rodiso kaj tie aktivis en politiko. Li reprezentis Rodison ripete kiel diplomato. Speciale en Romo li estis respektita, i.a. ĉar li plene akceptis la ordigan rolon de la romia regno en la tiama monda politiko.
Etnografio
Ĉirkaŭ ekde -105 Poseidonios faris longajn vojaĝojn, i.a. ĝis hispanio. Ankaŭ estas raportoj pri ripetitaj vojaĝoj al Romo.
Liaj verkoj ĉiuj nur estas postlasitaj per citaĵoj de aliaj aŭtoroj. En sia verko pri la oceano kaj siaj problemoj li desegnis teorion pri klimataj zonoj, laŭ kiu la popoloj de la nordo kaj de la sudo diferas: pro influo de la klimato la popoloj de la nordo havas pli masan korpon, pli helan haŭton, rektajn ruĝetajn harojn, bluajn okulojn kaj multan sangon. Ja ili havas nespritan spiriton, sed elstaras per granda batal-kuraĝo kauze de ilia senzorgemo.
Kontraŭe la homojn vivantaj en la sudo li karakterizis kiel de malgranda staturo, kun bruna haŭto, krispaj haroj, malhelaj okuloj, maldikaj gamboj kaj malmulta sango. Ili elstaras per lerta spirito, sed ankaŭ per pli granda malkuraĝeco.
Poseidonios estis probable la unua, kiu uzis la vorton germanoj en la literaturo. En sia 30a libro (perdita), verkita ĉ. -80 li raportas mallonge pri iliaj kutimoj manĝi. Athenaios citis Pseidonioson ĉ. 190 en sia 4a libro:
Geografio
El la plumo de Poseidonios laŭdire venas la ciferoj pri la ĉirkaŭmezuro de la tero, kiujn Ptolemeo kopiis kaj kondukis al lia longdaŭre malĝusta doktrino. Interalie Kolumbo laŭdire instigita nur per tiuj datumoj pripensis sian vojaĝon okcidenten al hindio, dum kiu li malkovris la insulojn oriente de la amerika kontinento. La ĝusteco de tiu ĉeno tamen nur povas estu pruvita necerte. Ankaŭ necerte devas resti, kiom tiu laŭdirita verko bazas sur la eltrovoj de Eratosteno, trovitaj jam jarcentojn antaŭe, ĉar al tio nur nedirektaj indikoj ekzistas.
Mária Hertay
Mária Hertay [hertai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj laŭ plena nomo Hertay Mária Anna estis hungara grafikisto, litografo, akvafortisto, emajlisto. Mária Hertay naskiĝis la en Sopron, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Poseidonios
Kritiko de la antaŭa ĉapitro
La antaŭa ĉapitro estas traduko el la germana versio de vikipedio. Tio ne kongruas kun la kapvortoj: Ni evidente devas studi kaj kompari pli. Eble la studado de alilingvaj versioj de la vikipedio povas pli klarigi. Mi planas ŝovi tiun ĉi ĉapitron al "diskuto", ĉar tie ni povus pli bone klarigi kune. Sed nun mankas la tempo. Li tre detale kaj klare priskribas la metodon de Eratosteno. Tiu metodo estis perfekta, kaj jam Eratosteno atingis per ĝi tre precizan rezulton, pli precize ol +- 10%. Ĉiu sciencisto dum la tempo de kolumbo, kaj eĉ homo kiel Kolumbo, malpli science edukita, estus povintaj mem mezuri kaj pli precizigi.
Mária Hertay
Biografio
Mária Hertay frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, ŝi lernis pentradon de József Soproni Horváth. Ŝi akiris pentristan diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1959, poste samloke grafikistan diplomon en 1963. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Sándor Ék, Géza Fónyi, Gyula Pap kaj János Kmetty. Post siaj studoj ŝi kreis ofte al la katolika eklezio litografiaĵojn, akvafortojn, emajlojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1971-2011.
Poseidonios
Kritiko de la antaŭa ĉapitro
Por klarigi la grandegan eraron de Kolumbo pri la larĝeco de la atlantiko plus pacifiko (li nur taksis malpli ol la duonon de la vera mezuro) aliaj argumentoj ol nur miskalkuloj necesas.
Ni hodiaŭ konas ekzakte la distancon inter Syene/Asuan kaj Aleksandrio.
Ni povas mem eksperimenti pri la tiama metodo mezuri la angulon kaj "rekonstrui" ties precizecon. Uzante 30 metrojn altan obeliskon, la ombro estus 1/50 de 2 R pi = 3.76 metrojn longa. Iom pensante pri la duonombro kaŭzita de la dimensio de la suno, precizeco de ĉ. 2% de tiu mezurado ŝajnas ebla. Mi rekomendus ne uzi obeliskon, sed altan domon au lumturon, i.a. ĉar la mezurado de ties alteco ne problemas.
Literaturo
ĝis ĉ. -79 )
Kolekto de konataj fragmentoj en:
Manihi
Geografio
Manihi estas relative larĝa ovalforma atolo kaj estas 27 km longa kaj 8 km larĝa, ĝi konsistas el multaj insuletoj. La laguno estas bone konata inter spirtubantoj pro ĝia belega kaj diversa mara faŭno inter aliaj la manto. Estas nur unu pasejo al la laguno kiu situas je la suda parto de la insulo. Ĝi estas konata kiel Passe de Tairapa. -14.4585°N, -146.061°W
La ĉefvilaĝo estas Paeua. Alia grava vilaĝo, Turipaoa, situas en la suda parto de la atolo kaj havas proksimume 400 loĝantojn. Pluraj insuletoj estas loĝataj de populacioj de unuopuloj ĝis 400 personoj.
Demografio
Populacio de Manihi atolo.
Rostov-na-Donu
Rostovo ĉe Dono (Ростов-на-Дону) estas milionurbo, la deka plej granda urbo en Rusio, ĉefurbo de la Rostova provinco kaj Suda federacia regiono. Ĝi estas historia urbo, ankaŭ kultura, eduka, politika, financa, komerca kaj ekonomia centro.
Geografio
La urbo situas en la sud-okcidenta parto de la lando sur la dekstra bordo de la rivero Don (Дон).
Historio
Jam en 1696 Petro la 1-a (Rusio) trovis la lokon tre favora, sed pro la militado li ne fondis urbon. En ĉi tiu loko de la urbo oni establis en 1749-1750 havenon kaj doganejon. Oni konstruis en 1761 fortikaĵon, ĉirkaŭ kiu formiĝis urbo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 1797. En 1816 en Varsovio fondiĝis universitato, kiu en 1915 translokiĝis al Rostov.
Ekde la 19-a jarcento ĝi estas grava centro de la rusia komercado kaj trafiko.
En 1902 en la urbo estis laborista striko.
En 1959 la urbo havis 600 mil loĝantojn, en 2002 la urbo havis 1068,3 mil loĝantojn.
Trafiko
Rostov havas internacian flughavenon kaj gravan stacidomon. Ŝipoj trafikas al Volgo, Kaspia maro kaj Azova Maro. La 19-an de marto 2016 almenaŭ 62 personoj mortis pro akcidento de aviadilo Boeing 737 de la entrepreno FlyDubai surteriĝonta sur la flughaveno de la urbo.
Vidindaĵoj
En Rostovo haveblas multaj arkitekturaj kaj historiaj monumentoj, parkoj, preĝejoj, fontanoj. Funkcias kelkaj teatroj. La Rostova Akademia drama teatro de Gorkij estas konsiderata arkitektura ĉefverko de Rusia imperio. La Londona Muzeo pri la historio de arkitekturo de Rusio havas nur du modelojn: la Katedralo Sankta Bazilio kaj la Rostova dramo teatro.
La ŝtataj teatroj:
Privataj teatroj:
Muzeoj
La Rostova zoo havas kolekton de grandaj simioj. La Rostova cirko funkcias ekde 1957.
Ĝemelurboj
Ĝemelurboj de Rostovo.
22725 Drabble
22725 Drabble estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita verkistino Margaret Drabble, kiu, inter aliaj verkojn, publikigis deksep romanojn, eldonis The Oxford Companion to English literature kaj estis biografiistino de Arnold Bennett kaj Angus Wilson. Ŝi fariĝis Damo Komandorino de la Ordeno de la Brita Imperio en 2008.
Horný Lieskov
Situo
Horný Lieskov situas fine de aĉa sakovojo el Dolný Lieskov. Považská Bystrica troviĝas je 12 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1330 en formo "Leszkouecz". En 1784 loĝis tie 257 vilaĝanoj (51 familioj) en 51 domoj, en 1828 299 vilaĝanoj en 22 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Felső-Lieszkó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőmogyoród 364 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Illava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horný Lieskov 367 homoj, (ĉiuj slovakoj).
7802 Takiguchi
7802 Takiguchi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Setsuo Takiguchi  (1924–1998), kiu ludis la ĉefan rolon en la fondo de la Muzeo de la Infanoj de Hiroŝimo en 1980 kaj estis ties direktoro ĝis 1982. Kiel dramisto, li ankaŭ grave kontribuis al la produkto de spektakloj por la planetario de tiu muzeo ĝis 1996.
Gradienta teoremo
En matematiko, la gradienta teoremo aŭ la fundamenta teoremo de kalkulo por kurbaj integraloj statas ke kurba integralo tra gradiento de iu skalara kampo egalas al diferenco inter valoroj de la originala skalara kampo je la finaj punktoj de la kurbo:
Ĉiu senkirla vektora kampo povas esti esprimita kiel gradiento de iu skalara kampo, kaj tiel al ĝi la teoremo povas esti aplikita.
Ĝi estas ĝeneraligo de la fundamenta teoremo de kalkulo al ĉiu kurbo anstataŭ de nur parto de la reela linio.
La gradienta teoremo implicas ke kurba integralo tra senkirla vektora kampo estas sendependa de la vojo de la integralado.
En fiziko ĉi tiu teoremo estas unu el la manieroj de difinado de la konservativa forto. Se preni ke φ estas potencialo, do ĝia negativa gradiento - grad φ (la alia skribmaniero ) estas konservativa forta kampo. Laboro farita per konservativaj fortoj ne dependas de la vojo je kiu moviĝas la objekto, sed nur de la finaj punktoj, kiel montras la pli supre donita ekvacio.
Pruvo
Estu L kurbo de punkto p al punkto q. Estu φ skalara kampo.
Laŭ teoremo de Stokes:
Pro tio ke :
Hillar Sakaria
Hillar SAKARIA, estono, dipl. orgenisto kaj komponisto, oficisto. Nask. je la 29-a de novembro 1899 en Talino kaj mortis samloke je la 12-a de novembro 1981. Fondinto de E Inst., fondinto kaj red. de „Informoj de EAE“ (1922-31). Posedis la superan diplomon. Aŭtoro de multaj artikoloj en kaj pri E, gvidis kursojn, paroladis publike. La unua ŝtate pagita E instruisto estona (en 1925). Aŭtoro de „Enkonduko en la pedagogion“, 1932. Verkis ĥorkantojn, ktp. Li estis unu el la precipaj kunlaborantoj de Enciklopedio de Esperanto. Partoprenis redaktadon de Estona-esperanta vortaron (1923j) de J.Rosenberg.
Sakai Tosihiko
SAKAI Tosihiko [sakai toŝihiko] (japane: 堺 利彦; naskiĝis la 25-an de novembro de la 3-a jaro de Meiji (t. e. la ) en Buzen-provinco (nune Fukuoka-prefektujo); mortis la en Tokio) estis japana socialisto kaj verkisto.
Li unue verkis romanon por iĝi verkisto dum labori kiel ĵurnalisto aŭ instruisto. Poste, li laboris en ĵurnalo Yorozu Choho kun Uchimura Kanzo kaj Kotoku Shusui.
Li fariĝis socialisto kaj aprobis senmilitismon. Kiam en Rusa-Japana Milito Yorozu Choho ŝanĝis sian ismon al militismo, li kaj Kotoku Shusui eksiĝis. Ili malfermis kompanion Heiminsha kaj eldonis ĵurnalon Heimin-Shinbun. Ili tradukis Komunistan Manifeston; ilia traduko estis la unua en Japanio.
En 1905 li aperigis parolon de Kroita Kacumi pri Esperanto en „Tyokugen“, semajna socialisma gazeto de li redaktita, kaj donis instigon al socialistoj por Esperanto. En 1906 li fariĝis unu el la konsilianoj de la nove fondita Japana Esperantista Asocio (JEA).
1906 li fondis Japanan Socialistan Partion. Je 22-a de junio 1908, li estis arestita pro partopreno en komunisma manifestacio.
Abomeno
Abomeno estas forta antipatio kaŭzata de tre malagrablaj aŭ malnoblaj ecoj de objekto, persono aŭ ago (PIV). La termino devenas el la Biblio kie ĝi havas fortajn konotaciojn. El ĝi devenas nomojn de roluloj aŭ verkoj en diversaj kulturoj, ekzemple:
Sakai Tosihiko
En 1922, li subtenis fondon de Japana Komunista Partio, sed poste li estis ekskomunikita, kaj li fondis Tokian Proletaran Partion. En 1929, li estis elektata konsiliano de Tokia Urbo.
Lia filino Kondo Magara estis socialisto kaj feministo.
Brian Wilson
Brian Douglas WILSON (naskita la 20-an de junio 1942) estas usona muzikisto, kantisto, kantaŭtoro kaj produktisto, kiu kunfondis la Beach Boys. Post subskribado kun Capitol Records en 1962, Wilson verkis aŭ kunaŭtoris pli ol du dekoj da sukcesaĵoj por la grupo. Aldone al liaj neortodoksaj aliroj al popmuziko kaj mastrumado de registradaj teknikoj, Wilson estas konata pro siaj dumvivaj luktoj kun mensa malsano. Li ofte nomiĝas geniulo kaj estas vaste agnoskita kiel unu el la plej novigaj kaj signifaj kantverkistoj de la malfrua 20-a jarcento.
Duko de Lankastro
Ekzistis pluraj dukoj de Lankastro dum la 14-a kaj 15-a jarcentoj. La duklando de Lankastro estis kreita trifoje.
La unua kreado okazis la 6-an de marto 1351, por Henriko de Grosmont, pranepo de Henriko la 3-a. Li estis ankaŭ 4-a grafo de Leicester, 1-a grafo de Derby kaj 1-a grafo de Lincoln. Kiam la duko mortis en 1361, tiu kreaĵo ekstingiĝis.
La dua kreado okazis la 13-an de novembro 1362, por Johano de Gaunt, kiu estis kaj la bofilo de la unua duko kaj la kvara filo de Eduardo la 3-a. Johano edziĝis al Blanka de Lankastro, filino de la 1-a duko de la unua kreado. Kiam la unua duko de tiu ĉi kreado mortis la 4-an de februaro 1399, la duklando transiris al la filo de Johano, Henriko de Bolingbroke, 1-a duko de Hereford.
La tria kreado okazis la 10-an de novembro 1399 por Henriko de Monmouth, princo de Kimrio, plej aĝa filo de la nova reĝo, kiu mem estis antaŭe duko de Lankastro. Kiam la 1-a duko iĝis reĝo Henriko la 5-a en 1413 la duklando iĝis parto de la krono denove.
Notu ke, laŭ angla tradicio, en ĉiu kreado oni rekomencas la numeradon per nova "1-a duko" de Lankastro.
Ferenc Kenéz (poeto)
KENÉZ Ferenc estas rumanuja hungara poeto kaj ĵurnalisto naskiĝinta la en Nagyszalonta.
Biografio
La mezlernejon Ferenc Kenéz finis en sia naskiĝurbo kaj en Oradea (1962). En Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo li pristudis inter [[1964 kaj 1967 la fakon de rumana-hungara lingvoj, sed forlasis tion por verki. Ekde 1968 ĝis septembro 1983 li estis redaktoro en Kluĵo de gazeto Munkásélet, poste de Utunk en 1983–84. Ekde marto 1989 li vivas en Budapeŝto. Por duonjaro li estis kunlaboranto de Magyar Nemzet, ekde julio 1990 estas redaktoro de kulturrubriko de Esti Hírlap.
(17218) 2000 BV16
(17218) 2000 BV16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Moralismo
Moralismo estas vorto kaj koncepto kunigitaj kun moralo: pli precize estas moralo senmotiva kaj eĉ altrudigta senracie aŭ profitcele. El tio ofte la malŝatanta konotacio de la vorsto “moralisto”. Moralo kaj moralismo, do, malsamas eĉ konfliktas carx ili marŝas paralele sen iel renkontiĝi. Kutime ĉiuj religiaj moraloj ĝin refuzas kaj kondamnas. Impresaj kondamnoj troviĝas en la tĉiuj evangelioj.
Foje tamen okazas, kiel en diversaj kunlaborantoj en wikipedioj, ke la du konceptoj surmetiĝas kun grava damaĝo por la moralo. La diversaj enhavoj de la vorto moralismo tiel priskriblas: 1) Filozofia sistemo kiu konsideras la moralan leĝon kiel la eksplikon principon de la tuta reaòo; 2) Tendenco taksi la moralajn valorojn pli elstaraj ol la aliaj ĉiuspecaj; 3) la signifo per kiu estas supre difinita. Laŭ tiuj malsamaj konceptoj kaptiĝas ankaŭ la vortoj "moralisto" kaj “moralisteca, moralisma”  kaj "moraleco". Rilate moralecon, tiu vorto sugestas la manieron taksi koncepti la moralon. Do, moralismo kaj moraleco konflitige malsamas.
Psikaj kaj moralaj kaŭzoj de moralismo
Antrolopogoj de la homa animo, kaj psikologoj kaj moralistoj kaj verkistoj (ekzemple La fratoj Karamazov) situigas la kaŭzojn de tiu grava kaj trompa malvirto en la la intendita volo akiri nemeritan estimon ĉe aliaj aŭ per ĝi impresi kaj konvinki kaj subordigi homojn kaj popolojn kaj, do por akiri potencon: tielkaze ĝi randas hipokritecon. Ne mankas kiuj vidas ĝian fonton en erara interpreto de la moralo mem obentaj pli al tabuoj ol al vera moralo.
Ne mankas, eĉ ili havas grandan socian kaj kulturan influon, teoriuloj kiu apertas taksas ĉion moralan moralismo, do io evitenda por esti laŭpaŝe del moderneco. Laŭ oponantoj de tiu teorio trovas en ĝi konscie aŭ ne konscie subkuŝanta la sekvan rezonadon: la moderna homo fondas sian dignecon en la ĉiunivela aŭtomonio kiu devas esti absoluta; la morala leĝo sin prezentas obeenda al la konscienco. do kompromitanta la absolutan aŭtonomion en la aelektoj. el tio la konfuzo inter la du konceptoj. Foje, estas alvokata la laikan moralon, kiu kvankam kun sia enhavo ĉiam precizebla, estas mem ekstera altrudo kiu limigas, eĉ detruas la absolutan aŭtonomion en la liberaj elektoj. Foje la redukto de moralo al moralismo trovas pravigon en la konstato ke en la mondo la moraloj estas malsamaj; sed samvaloras la konstato ke la unuaj moralaj principoj egalas por ĉiuj moraloj.
Ĉiukaze akuzo pri moralismo funkcios kiel gilotino por la akuzito
Bonaj kaj malbonaj efikoj de la denunco pri moralismo
Ĝia senvualiĝo utilas por sin defendi de falsaj amikoj kaj por evitigi individuajn kaj sosciajn damaĝojn, kaj kontribuas al la plipenetro en la homan prikon kie kuŝas ankaŭ tiu tendenco; samtempe ĝi povas, aparte se konfuzigita kun la moralo, malfortigi la moralan tendencon kiu certe kuŝas en la homa konscienco, ĉar se la naŭzo provokita de “moralistoj” tiuspecaj estas reago sana kaj laŭdinda, ĝi povas konkursi krei naŭzon ankaŭ por la moralo pejorative komparata al moralismo.
NGC 1972
NGC 1972 (alia indiko — ESO 56-SC129) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hugo William Salokannel
Hugo William SALOKANNEL (pseŭdonimo Bontemplano; naskiĝis la en Lahti; mortis la  en Laihia) estis finna esperantisto kaj staciestro.
Li fervore agadis en idealismaj movadoj: popolklerigado, pacifismo, vegetarismo. Li estis esperantisto de 1904. Li estis prezidanto de EAF ktp. Li redaktis Kristanan Esperon kaj publikigis du novajn eldonojn de la unua finna Esperanto-lernilo.
Ten'on-kjoo
Ten'on-kjoo estas templo aŭ sanktejo de Oomoto. Ten'on-kjoo en Kameoka estas sur tereno kiu intime koncernas la Kunfondinton Deguĉi Onisaburo, en la mezo de Urbo Kameoka, 20 kilometrojn okcidente de Urbo Kioto; ĝi estas sanktejo de Oomoto en verda fono. Kontraste al Bajŝoo-en en Ajabe, kiu estas sanktejo kun ĉefa funkcio de kulta adorejo, tiu ĉi Ten'on-kjoo, Kameoka, funkcias kiel sanktejo por misiado de Dia instruado. Por tio estas instalitaj tie diversaj organoj por disvastigi la instruojn de Oomoto kiel Fako por Diinstrua Misiado, Granda Kursejo, Internacia Fako, Junulara Fako, ktp.
Ten'on-kjoo sin trovas sur la ruinoj de la iama Kastelo Kamejama (Kameoka) de lia daimia moŝto Akeĉi Micuhide, brava generalo en la militanta tempo (en la 16-a jarcento).
Post la "Forigo de Feŭdujoj kaj starigo de Prefektujoj" en Mejĵi, Deguĉi Onisaburo, en la tagoj de sia knabeco, ofte ludis sur la kasteltereno, prilamentis la ĉiam ruiniĝantan kastellokon, kaj kovis en sia sino esperon iam per siaj manoj relevi la kastelon.
En la 8-a jaro de Tajŝoo (1919), Onisaburo aĉetis la teron de la iama kastelo, kiu estis tiam en ruine sovaĝa stato, priatentata de neniu. Li prilaboris kune kun kredantoj la terenon, rekonstruis la ŝtonmuron kaj konstruis la sanktejon de Oomoto.
La 10-an jaron de Ŝooŭa (1935), pro la Dua Oomoto-afero, ĝiaj temploj kaj institucioj estis ĉiuj detruitaj per la manoj de la oficiala instanco; la Afero tamen solviĝis senkulpa en la dudeka jaro de Ŝooŭa (1945). Oni denove eklaboris por refondi ĉion, kaj poste ĝis hodiaŭ daŭras la konstruado de multaj temploj kaj diversaj domoj.
En Ten'on-kjoo okazas Monata Festo (la unuan dimanĉon de ĉiu monato), Granda Festo Zuisei en somero; krome ŝintoaj nuptoj antaŭ la altaro, preĝoj por resaniĝo el malsanoj, Diservoj kaj festoj, kurskunvenoj, Oomoto-kursoj (en la japana lingvo) ĉe la Granda Kursejo seninterrompe tra la jaro.
István Telenszky
TELENSZKY István, Jajtelesz (telenski) estis hungara juristo naskita en Satmaro la 4-an de aprilo 1836 kaj mortinta en Koritnica la 5-an de aŭgusto 1899. Li estis la patro de advokato János Telenszky.
Kariero
Teleszky de 1861 estis advokato en Nadjvarado, poste en Budapeŝto, inter 1874 kaj 1897 landkunvena deputito. Li preparigis komisie de financministerio la parton de la leĝlibro pri heredjuro. Inter 1887 kaj 1893 li estis ŝtatsekretario por justicafero, post sia pensiiĝo prezidanto de la Kisbirtokosok Országos Földhitelintézete (Landa Terkreditinstituto de Etbienuloj). Kiel leĝfaranto li konservis ankaŭ en heredjuro la duonfeŭdismajn instituciojn.
Blankevestitaj Damoj
La Blankevestitaj Damoj hispane Damas de Blanco estas kuba civila movado kiu kunigas edzinojn, fratinojn kaj aliajn parencojn de kubaj malliberigitoj, ĝenerale konsiderataj kiel politikaj malliberigitoj, eĉ se la kuba registaro kaj siaj simpatiantoj konsideras ilin nur komunaj malliberigitoj. Laŭ movadoj kaj organizoj kiuj apogas ilin, la Blankevestitaj Damoj denuncas la ekzistadon de demokratiaj aktivistoj en malliberejo pro la sola afero esti disidentoj de la diktaturo de Fidel Castro; male, la kritikantoj asertas ke ili estas nur "politika ilo de la usona imperiismo" kaj ke la malliberigitoj troviĝas en mallibero pro "spionado kaj pruvitaj konektoj al la CIA post jurprocezo".
La Blankevestitaj Damoj koncentriĝas defende de la rajtoj de la politikaj malliberigitoj en la insulo, blanke vestitaj kaj portante portretojn de siaj familianoj malliberigitaj, simile al la Patrinoj de Placo de Majo en Argentino. Ili ĉeestas meson antaŭ la marŝado. Inter la membroj troviĝas Laura Pollán Toledo, Berta Soler, Dolia Leal Francisco, Julia Núñez, Alejandrina García de la Riva, Gloria Amaya González, Milka María Peña, Melba Santana Ariz, Clara Lourdes Prieto, Yolanda Vera Nerey kaj Gisela Sánchez Verdecia.
La movado naskiĝis en 2003, post la tiel nomata Nigra printempo en Kubo. Ĝi arigas la patrinojn kaj edzinojn (i.a.) de 75 personoj, inter ili kelkaj konataj figuroj en la kuba diasporo, kiu en marto tiujare estis kondamnitaj je 28 jaroj en karcero pro "atenco kontraŭ la ŝtato" kaj "subfosado de la principoj de la Revolucio", inter aliaj juraj akuzaĵoj. La grupo ricevis kaj apogon kaj kritikon internaciskale. La 29-an de marto 2010 celebriĝis manifestacioj apoge al la Blankevestitaj Damoj en la urboj Los-Anĝeleso, Nov-Jorko, Miamio kaj Madrido, ĉefgvidataj de kubanoj kiaj Andy García, Gloria Estefan kaj Luis Posada Carriles.
Distingaĵoj kaj agnoskaĵoj
En aprilo 2004, la Eŭropa Parlamento aprobis rezolucion apoge al la politikaj malliberigitoj, petante ilian liberigon kaj deklarante ke ilia malliberigo "vundas la plej elementajn homajn rajtojn, speciale la liberesprimon kaj la politikan asociiĝon". La teksto postulas al la kuba registaro "konsideridajn signojn en la ŝanĝo por la plena respekto al la fundamentaj liberecoj". La Konsilio de Ministroj de la Eŭropa Unio ankaŭ realigis publikan deklaron difinante la kubajn agojn kiel "bedaŭrinda".
La movado ricevis la premion Saĥarov donita de la Eŭropa Parlamento en 2005 distingante la laboron en la areo pri la Homaj Rajtoj, kvankam ili ne povis ĉeesti la ceremonion pro la malpermeso de la kuba registaro ke iu reprezentanto povu ricevi ĝin. En februaro 2006 la Eŭropa Parlamento aprobis rezolucion apoge al la Blankevestitaj Damoj. Ili ankaŭ ricevis la premion Libereco Pedro Luis Boitel 2005. En oktobro 2006 ili ricevis la premion de Human Rights First, NRO sideje en Nov-Jorko.
Kritikoj
La Blankevestitaj Damoj estas la ofta fokuso de kritikoj flanke de la kuba registaro, kiuj konsideras ilin salajritoj de la Oficejo de Usonaj Interesoj en Havano. Ili ricevis plurajn atakojn dum iliaj marŝadoj de la porregistaraj asocioj, kie la Federacio de Kubaj Virinoj.
Durrington
Durrington estas vilaĝo en Britio, graflando Wiltshire, distrikto de Salisbury, en valo de rivero Avon. Ĝi estas riĉa je antaŭhistoriaj memoraĵoj, el kiuj plej gravas la plej granda megalito de Anglio, la Stonehenge, 2,5 km sudokcidente.
La vilaĝo havas 7.182 loĝantojn.
Azara
Azara estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro, inter la riveroj Alcanadre kaj Vero.
Ĝi limas norde kun Azlor, oriente kun Pozán de Vero, sude kun Peraltilla kaj okcidente kun Lascellas-Ponzano.
La loĝloko Azara mem (429 msm) estas je 44 km oriente de Huesca, komunikata laŭ la ŝoseo A-1231 kun Azlor norde, kaj kun Peraltilla sude kaj tie kun la aŭtoŝoseo A-22.
Historio
La areo estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia reton de irigacio kaj la loknomon mem "Azara", devena de la araba الصخرة, AȘ-ȘAXRA, "la roko", sendube reference al la roko kiu hegemonias la loĝlokon. La ekzistado de fortikaĵo sur tiu roko atestas pri la defenda gravo de la loko. Tiukadre la municipa blazono montras bildon de la roko. Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj.
Ĝis 1104 la loko estis de reĝlando (ne senjorlando), kiam ekhavis tenantojn. En 1566 la loko estis de la Ordeno de la Hospitalo. Kaj en 1610 same.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Azara kie oni malaltiĝis el 491 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 160 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdalarboj, olivarboj, vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Trith-Saint-Léger
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes respektive okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas trithois(es).
(28116) 1998 SP56
(28116) 1998 SP56 estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis komence nomita 28116 Drewbarringer en honoro de Drew Barringer, sed tiu ĉi jam estis honorita per la asteroido 23452 Drew ; la nomo do estis nuligita.
Cabezas del Villar
Cabezas del Villar [kaBEzas delbiLJAR] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. Cabezas del Villar estas komprenebla kiel "Montetoj de la Vilaĝo" aŭ "Urbeto de la Montetoj".
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 110,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 257 loĝantojn. Ĝi perdis 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 51 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Alaraz (Salamanko), Malpartida (Salamanko), Salmoral (Salamanko), Mancera de Arriba, San Miguel de Serrezuela, Gallegos de Sobrinos, San García de Ingelmos, Pascualcobo, Bonilla de la Sierra, Villanueva del Campillo, Hurtumpascual kaj Vadillo de la Sierra. Tra la teritorio fluas la rivero Margañán.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Hiperbolo (apartigilo)
La vorto hiperbolo havas plurajn signifojn:
19410 Guisard
19410 Guisard estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stéphane Guisard, optikisto ĉe la Observatorio de Cerro Paranal, kie li laboras por la Very Large Telescope, inklude la tre kompleksa interferometro. Antaŭ tio, li laboris ĉe la Observatorio La Silla, precipe por la teleskopo de 3,6 metroj.
Domaniža
Domaniža [domaniĵa], hungare Demény [demEnj] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ apuda vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Domaniža situas sub monto 836 m-ojn alta, laŭ flankovojoj. Považská Bystrica troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1268 en formo "Domanysa". Fine de la mezepoko ĝi iĝis kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Demény 770 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Vágbeszterce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Domaniža 1492 homoj, (1481 slovakoj).
Voltao (lago)
Voltao-Lago (situanta je ) estas la plej granda rezervujo en la mondo (pli granda ol Naserlago), situanta en Ganao kaj kovranta areon de preskaŭ 8.502 km² (3.275 kvadratmejloj). Ĝia plej norda punkto estas je urbo Yapei, kaj plej suda je la Akosombo Akvobaraĵo, 520 kilometroj malantaŭen laŭ la fluo.
La akvobaraĵo tenas dorse la akvojn de la Blanka Voltaa Rivero kaj de la Nigra Voltaa Rivero. Ĉi tiuj du riveroj antaŭe konverĝis kaj formis la ĉefan fluon de la Voltaa Rivero; ĉi tiu rivero nun fluas de la akvobaraĵo al la Atlantika Oceano.
La lago estis formita en 1965 kiam la Akosombo Akvobaraĵo estis konstruita. Pro la formado de lago Voltao, 78,000 personoj estis translokigitaj al novaj vilaĝetoj, kun ducent mil bredobestoj apartenantaj al ili; 120 konstruaĵoj estis detruitaj.
La akvobaraĵo produktas elektron por multo de la lando. Ĝi estas ankaŭ grava por transporto, pere kaj de pramoj kaj pere de kargaj boatoj.
La Nacia Parko Digya kuŝas sur parto de la laga okcidenta bordo.
La 9-an de aprilo, 2006, pasaĝera boato vrakis en la lago dronanta ĉirkaŭ 120 personojn.
Templo de Bogoto
La Templo de Bogoto, Kolombio estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 57 de la mormona eklezio, la unua de Kolombio, en Bogoto. Anoncita en 1984 kune kun aliaj kvar temploj, ĝi alportis la nombron de mormonaj temploj en la mondo al 47, establante rekordon de konstruoj de temploj en tiu epoko. Estis konstruita en tri jaroj la sama kvanto de temploj kiel en la antaŭaj jaroj de ĝia fondo en 1830.
Brahina distrikto
Brahina distrikto — (beloruse - Брагінскі раён, - Брагинский район). Administrada subdivido en Homela regiono de Belarusio. Situas en sudorienta parto de regiono. Areo estas 1900 da km2. Estis fondita la 1-a de decembro 1926 jaro en konsisto de Reĉica provinco, de la 9-a de junio 1927 jaro eniris en konsisto de Homela provinco, de la 15-a de januaro 1938 jaro — en konsisto de Palesjea regiono, la 8-a de januaro 1954 jaro eniris en konsisto de Homela regiono. Estas eldonata gazeto "Lumturo de Palesje".
Loĝlokoj kaj administrada subdivido
La distrikto estas subdividita je 12 vilaĝaj sovetoj. La distrikto havas nuntempe ĉirkaŭ 80 da loĝlokoj. Pli grandaj estas Brahin - administrada centro de la distrikto, kaj Kamarin. Parto de tiatempaj loĝlokoj estis elmigrigitaj post Ĉernobila katastrofo pro forta malpurigado per radioaktivaĵoj.
Naturo
Areo estas ebena kun mezaj altaĵoj inter 110 kaj 120 da metrojn. Averaĵaj temperaturoj estas: en januaro: -6,60 laŭ Celsio, en julio: +180 laŭ Celsio. Kvanto precipitaĵoj estas 533 da mm jare. Vegetacia periodo estas 194 da tagoj. Pli grandaj riveroj estas Dnepro (ĉe landlimo inter Belarusio kaj Ukrainio) kaj Brahinka, estas multe da lagoj. Arbaroj okupas ĉirkaŭ 30 % de areo.
Elfosaĵoj
Torfo, argilo.
Agrokulturo
Antaŭ 1986 jaro estis disvastiĝitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, terpomkulturado, cerealkulturado, furaĵkulturado, linkulturado. Poste, ĉi tio ŝrumpis pro radioaktiva malpurigo. Nuntempe realigas eksperimentoj pri agrokulturo en ĉi tiaj kondiĉoj.
22729 Anthennig
22729 Anthennig estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Osmar Donizete Cândido
Osmar Donizete Cândido (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1995 ĝis 1998 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Saint-Mandrier-sur-Mer
(jen france, okcitane Sant Mandrier de Mar) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur), sur duoninsulo en la Mediteranea Maro, kaj administre apartenas al la kunurba komunumo de Tulono, kreita en 2002. Fine de en la komunumo vivis.
Rilatoj al Esperanto
En 2000 la kongreso de la Franca Fervojista Esperanto-Asocio okazis en la urbo.
Jiří Wolker
Jiří WOLKER (naskiĝis la 29-an de marto 1900 en Prostějov – mortis la 3-an de januaro 1924 en Prostějov) estis ĉeĥa poeto kaj verkisto.
Li estis filo de bankoficisto en Prostějov, kie li studis en gimnazio (1911-1919). Ekde 1919 li studis juron en Prago, kie li vizitadis prelegojn de František Xaver Šalda. En 1921 li fariĝis membro de moravia literatura grupo kaj en 1923 de Artisma asocio Devětsil.
Lajos Boray
Lajos Boray [lajoŝ borai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Boray Lajos estis hungara aktoro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Borai Lajos Nándor Imre.
Jiří Wolker
En aprilo 1923 oni trovis ĉe li tuberkulozon, la 15-an de junio li forveturis al sanatorio en Tatranská Polianka, de kie li revenis tri tagojn antaŭ la morto.
Lajos Boray
Lajos Boray naskiĝis la  en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Jiří Wolker
Kvankam li mortis kiel 24-jara junulo, li fariĝis klasikulo de la ĉeĥa literaturo. Jam kiel infano li vidigis talenton por desegnado kaj muziko, poste por poezio kaj tradukado (el la slovena poezio). Tre lin interesis la vivo de laboristoj, la proleta poezio formas grandan parton de lia verkaro.
Lajos Boray
Biografio
Lajos Boray frekventis mezlernejon en Sárospatak, poste li akiris diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1915. Li batalis dum la 1-a mondmilito (1915-1918), poste li estis militkaptito. Hejmenveninta en 1922 li estis membro de Teatro Belvárosi, poste li vivis en Parizo kiel pentristo. Inter 1929 kaj 1932 li apartenis al Nova Teatro (Budapeŝto), poste denove al Teatro Belvárosi, fine al Gaja Teatro (1942–1944). Inter 1937 kaj 1945 li instruis en la Aktora Lernejo. Depost la 2-a mondmilito la aktora-politika komisiono malpermesis lin aktoradi, nur inter 1951-1953 li havis rolojn en Teatro Szigligeti (Szolnok), inter 1954–1960 en Teatro Petőfi.
Jiří Wolker
Li verkis du poemarojn (Gasto en la domon, Peza horo), el kiuj famigis lin pej sukcesaj poemoj Sankta monteto, Balado pri la okuloj de l‘ hejtisto, Balado pri nenaskita infano, Maro, Objektoj, Leterkesto, Humileco. El liaj modernaj fabeloj estas konataj Pri kamentubisto, Fabelo pri leterportisto, Pri milionulo ŝtelinta la sunon, Fabelo pri Jony el cirko, Pri poeto kaj librobindisto. El liaj tri dramoj (Malsanulejo, Tombo, La plej alta sinofero) nur la lasta estis enscenigita dum lia vivo. Ankaŭ kelkaj rakontoj estis trovitaj en lia postlasaĵo (Pri Francisto muzikisto, Knabo, Ilda, Servistino k.a.).
Lajos Boray
Biografio
Li edziĝis en 1938.
Jiří Wolker
La leterkesto
(esperantigis Miloš Lukáš)
Ĉimaĉimo
Ĉimaĉimo aŭ Flavkapa karakaro, Milvago chimachima, estas rabobirdo de la familio de Falkedoj kaj de la grupo de karakaroj. Ĝi troviĝas en tropika kaj subtropika Sudameriko kaj en la suda parto de Centrameriko. Malkiel la falkoj de la genro Falco de la sama familio, la karakaroj ne estas rapide flugantaj ĉasistoj, sed estas lantaj kaj ofte kadavromanĝantoj.
La Ĉimaĉimo estas 41–46 cm cm longa kaj pezas 325 g averaĝe. La ino estas pli granda ol la masklo, kaj pezas 310-360 g, kompare kun liaj 280-330 g. Ĝi havas larĝajn flugilojn kaj longan voston, iome simila al malgranda Buteo. Plenkreskulo havas sablokoloran kapon, kun nigra superokula strio al la nukoflanko kaj sablokoloraj subaj partoj ĉio kun tre markata helflava nuanco kio estas tialo por alternativa komuna nomo. La supraj partoj estas brunaj kun distingaj helaj makuloj en flugilplumoj ("fenestroj"), kaj la vosto estas striece kremokolora kaj bruna.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed kapo kaj subaj partoj de nematuruloj havas densan brunan makuletecon. La voĉo de tiu specio estas karaktera kria sĉriii.
Tiu estas birdo de savanoj, marĉoj kaj arbarbordoj. La Ĉimaĉimo estas specio de loĝantaj birdoj el Kostariko suden tra Trinidado kaj Tobago al norda Argentino (provincoj de Misiones, Chaco, Formosa, Corrientes kaj Santa Fe). Ĝi tipe troviĝas el marnivelo al 1800 m, foje al 2600 m super marnivelo.
En suda Sudameriko ĝi estas anstataŭata de la plej proksima parenco nome la Ĉimango (Milvago chimango), kies teritorio koincidas kun tiu de la Ĉimaĉimo en suda Brazilo, norda Argentino, Paragvajo kaj Urugvajo. Pli granda kaj fortika paleosubspecio, Milvago chimachima readei, loĝis en Florido kaj eble ie pli dum la fina Pleistoceno, antaŭ kelkaj dekoj da miloj da jaroj. Laŭ la informaro de Peregrine Fund, la Ĉimaĉimo etendas siajn teritoriojn en Nikaragvon.
La Ĉimaĉimo estas ĉiomanĝanta, kaj manĝas reptiliojn, amfibiojn kaj aliajn malgrandajn animalojn same kiel kadavraĵojn. Ili apenaŭ aŭ neniam manĝas birdojn kaj tiu specio ne provokas avertalvokojn el miksitaj kunmanĝantaroj kiuj preterpasas ĝian vojon eĉ en malferma habitato de cerado. Ili povas ankaŭ manĝi iksodojn el brutaro, kaj estas surloke nomata "iksodobirdo" (carrapateiro en la portugala). Aldone almenaŭ pli junaj birdoj emas iajn fruktojn, kiaj tiuj de la Oleopalmo (Elaeis guineensis) kaj de Peki (Caryocar brasiliense). La ino demetas el 5 al 7 brunmarkatajn sablokolorajn ovojn en nesto konstruita el bastonetoj en arbo.
La Ĉimaĉimo profitis el arbarklarigado farita por brutobredado. Ties statuso en Trinidado ŝanĝis el rara al iom komuna, kaj ĝi estis unuafoje vidata en Tobago en 1987. Ĝi adaptiĝas facile al urbaj areoj kaj, kune kun specioj kiaj la Nigra katarto (Coragyps atratus), ĝi estas inter la plej komune vidataj rabobirdoj en urboj de Latinameriko. Sekve tiu specio de ampleksa etendo ne estas konsiderata minacata fare de la IUCN. En Panamurbo ekzemple, kiel rezulto de pliiĝanta urba rubaro, la paroj de Ĉimaĉimo estas ofte vidataj sur tegmentoj en ĉeurbaj setlejoj.
NGC 1973
NGC 1973 (alia indiko — CED 55B) estas emisia nebulozo en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Masaharu Taniguĉi
Masaharu TANIGUĈI estis kreanto de ŝintoisma organizo Seiĉo-No-Je.
Vivo
Li naskiĝis en Kobeo, en la 22-an de novembro 1893 kaj mortis en Nagasaki en la 17-a de junio 1985. Li iĝis oomotano en 1918 kaj translokiĝis al Ajabe en la printempo de la sekva jaro; jarojn poste, en 1930 li fondis sian novan grupon, Sejĉo-No-Je. Li estis imprese allogata de Ĉinkon-kiŝin kaj de la ideo pri rekonstruo de la mondo. Tiutempe li decidis vivi kiel mizerulo; alnomante sin la Francisko el Oomoto, li elmontris mirindan talenton en la reklamagado de ŝintoismo. Li studis multe la okcidentan filozofion, kio permesis al li verki librojn kompreneblajn al okcidentuloj.
Ekde 1962 li vojaĝis tra Eŭropo kaj Ameriko, divastigante siajn ideojn, kie oni fondis nukleojn de Sejĉo-No-Je. En sia dua vojaĝo al Brazilo li deklaris, ke intencis reenkarniĝi en tiu lando.
Crocefieschi
Crocefieschi estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Busalla, Savignone, Valbrevenna kaj Vobbia.
Kristanisma patroneco de la komunumo estas la doktrino de, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Tünde Kókai
Tünde Kókai [tunde kOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kókai Tünde estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Tünde Kókai naskiĝis la  en Kerepestarcsa.
Biografio
Tünde Kókai estis edukita en Sülysáp. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2016. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Réka Pelsőczy, Roland Rába, László Bagossy. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro István Örkény.
Vida (lago)
Vida estas lago situanta en valo Viktoria, unu el la Sekaj Valoj de McMurdo sur la kontinento Antarkto. Ĝin kovras tutjara glacio, ĝia akvo estas konsiderinde pli sala ol marakvo. Ĝi venis al publika atento en 2002, kiam mikroboj frostigitaj en ĝia glacia kovraĵo dum pli ol 2.800 jaroj estis sukcese malfrostigitaj kaj revivigitaj. <!--
Enkonduko
Vida (lago) estas unu el la plej grandaj lagoj en klaso de (fermita, fermis)-basenaj senelfluaj lagoj en la _McMurdo_ Seka Vala regiono. La supraj akvoj de Vida (lago) estas frostigita jaro-rondigi al profundo de almenaŭ 19 (mezuriloj, metroj) (formante, formanta) glacio-sigelo super _briny_ akvoj (tiu, ke, kiu) estas sep (tempoj, fojoj) kiel sala kiel marakvo<_ref_>_Doren_, P. T. et al. (2003) Formacio kaj signo de antikva 19-m glacio kovri kaj suba kariolis _brine_ en “glacio-sigelis” orienta Antarkta lago. ''_Proc_. _Natl_. _Acad_. _Sci_. Usono'', 100, 26–31 (_doi_: 10.1073/_pnas_.222680999)</_ref_><_ref_>Pilko, P. (2002) Enfosis lago povis provaj vivaj limigoj. Naturo enkonduko de _Doren_ et al. (2003)</_ref_>. La alta saleco enkalkuli la lagaj fundaj akvoj al resti fluido je averaĝa ĉiujara akva temperaturo de -10C. La bankizo havas sigelita la sala laga akvo de ekstera aero kaj akvo por miloj de jara kreanta tempa kapsulo por antikva DNA. Ĉi tiu kombinaĵo de lago (esprimiloj, esprimas) fari Vida (lago) unika _lacustrine_ ekosistemo sur Tero<_ref_>Dezerto Esplori Instituto de la hejmpaĝo de _Annika_ _Mosier_</_ref_>.