cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kronologio de la invado de Rusio en Ukrainion (2022)
28-a de junio
Dmitrij Peskov, proparolanto de Vladimir Putin asertis: "La ukraina flanko povas fini (la konflikton) ene de unu tago. Oni devas ordoni al naciismaj trupoj demeti la armilojn, al ukrainaj soldatoj oni ordonu demeti la armilojn kaj plenumi ĉiujn kondiĉojn starigitajn de Rusio. Tiam ĉio finiĝos en unu tago"
Kunvenante en Germanio, la ŝtatestroj de la Grupo de la sep kune deklaris ke "La blindaj atakoj kontraŭ civililuoj konsistigas militkrimon", "La Rusia prezidanto Vladimir Putin, kaj la aŭtoritatuloj prirespondecos", kaj ke "(Ni) daŭre provizos al Ukrainio financan, humanitaran, diplomatian kaj militan helpon, tiom longe kiom necese"
30-a de junio
Rusiaj aŭtoritatoj anoncis la retiron de siaj trupoj el la Serpento-insulo, "kiel signo de bonvolo", kadre de la prognozebla manĝkrizo, la "celoj fiksitaj" surloke estinte "realigitaj". Laŭ la proparolanto de la rusia defenda ministerio, "Rusio ne kontraŭas UN-klopodojn por krei humanitaran koridoron por eksporti grenan produktadon el Ukrainio", "Tiu ĉi decido malhelpos al Kievo la spekuladon pri baldaŭa manĝkrizo asertante, ke estas neeble eksporti grenon pro la tuta regado de Rusio super la nordokcidenta Nigra Maro." Siaflanke, la ukraina armeo rapide gratulis sin pro "devigi la fortojn de Moskvo, nekapablaj elteni la fajron de [ĝia] artilerio kaj [ĝiaj] aviadilatakoj". Laŭ la brita defenda ministerio, "Tre verŝajne Rusio retiriĝis el Serpento-Insulo pro la izoleco de la garnizono kaj ĝia kreskanta vundebleco al ukrainiaj atakoj, prefere ol kiel "bonvola gesto", kiel ĝi nomis ĝin."
1-a de julio
Rusia misilatako al loĝkonstruaĵo en Sergejevka, regiono de Odeso, mortigis minimume 21 civilulojn, kaj vundis 38 aliajn, el kiuj 6 infanoj kaj unu graveda ino, laŭ ukrainiaj aŭtoritatoj.
4-a de julio
Rusaj trupoj plifirmigas teritorian kaj administran kontrolon de Severodoneck kaj Lisiĉansk. Ili daŭrigis siajn ofensivajn operaciojn oriente de Baĥmut por pretiĝi por la progresoj al Bakhmout kaj Siversk kaj aranĝis limigitajn kaj malsukcesajn atakojn norde de la grandurbo de Ĥarkivo. Ukrainia rezista agado celas rusiajn fervojajn liniojn ĉirkaŭ Melitopolo kaj Tokmak.
7-a de julio
La rusia Ministerio pri Defendo konfirmas la funkcian paŭzon de rusiaj trupoj por ripozi kaj rekonsistiĝi. Tamen, ili daŭrigas siajn klopodojn avanci direkte al Slovjansko el la sudoriento de Izjum.
Lula
Lula havas la jenajn signifojn:
Kronologio de la invado de Rusio en Ukrainion (2022)
9-a de julio
Raketoj lanĉitaj fare de rusiaj trupoj trafis loĝkonstruaĵon en Ĉasiv Jar, apud Baĥmut, mortigante almenaŭ 48 homojn
13-a de julio
Nord-Koreio agnoskas la sendependecon de la Donecka Popola Respubliko kaj la Luhanska Popola Respubliko.
La LPR Enlanda Ministerio raportas ke siaj soldatoj kaj rusiaj soldatoj eniris Siversk-on
16-a de julio
Dum trupinspektado ĉe komandejo en Donbaso, rusia defendministro Sergej Ŝojgu ordonis al soldatoj plifortigi operaciojn "en ĉiuj operaciaj direktoj" en Ukrainio, sugestante ke la rusia armeo verŝajne ĉesigas la "operacia paŭzo" laŭ la frontlinioj.
17-a de julio
Laŭ brita stabestro Tony Radakin, la rusia armeo perdis 50 000 soldatojn mortigitajn aŭ vunditajn, same kiel preskaŭ 1 700 tankojn kaj preskaŭ 4 000 batalveturilojn, t.e. perdo de pli ol 30% de la rusiaj terarmeaj fortoj.
20-a de julio
Sirio oficiale rompas diplomatiajn rilatojn kun Ukrainio. Rusia ministro pri eksteraj aferoj Sergej Lavrov asertis, ke Rusio vastigos armeajn operaciojn en Ukrainio preter Luhanska kaj Donecka provincoj.
22-a de julio
Rusio kaj Ukrainio subskribis interkonsenton intertraktita de UN kaj Turkio por liberigi grejneksportojn blokitajn en la havenoj de Ukrainio. Litovio ĉesigis la malpermeson de transporto de sankciitaj varoj al Kaliningrado, de Rusio, per fervojo super litova grundo. Laŭ ukrainiaj fontoj, ukrainiaj trupoj ĉirkaŭis proksimume 1 000 ĝis 2 000 rusiajn soldatojn proksime de Visokopilja en la Ĥersona provinco.
23-a de julio
La 23-an de julio, malpli ol tagon post subskribo de grena eksportinterkonsento kun Ukrainio, Rusio lanĉis Kalibr-misilojn ĉe la Odesa mara komerca haveno. Laŭ Ukrainio, du el la kvar misiloj estis kaptitaj. Rusiaj oficialuloj deklaris al Turkio ke Rusio havis "neniun rilaton" kun la misilatako sed la sekvan tagon, Igor Konashenkov, proparolanto de la Rusa Defendministerio, konfirmis la atakon, asertante ke ĝi detruis ukrainian batalŝipon kaj stokejon de Harpoon-kontraŭŝipmisiloj. La tagon poste, Oleksej Vadaturskij, estro de cerealaĵa firmaego, mortis pro la bombardo de sia hejmo apud Mikolajivo.
29-a de julio
Tvitera mesaĝo de la Rusia Ambasado en Britio afiŝita la 29-an de julio deklaris ke "Azovaj aktivuloj meritas esti ekzekutitaj, ne per ekzekuttrupo, sed per pendumo, ĉar ili ne estas veraj soldatoj. Ili meritas humiligan morton.". Kelkajn horojn poste, eksplodo okazis en Olenivka malliberejo, apud Donecko, mortigante, laŭ RIA Novosti, 40 ukrainiajn militkaptitojn kaj vundante 75. La ĉefa stabo de Ukrainio deklaris ke la atako estis farita fare de Rusio por kaŝi la torturadon kaj ekzekutojn de ukrainiaj militkaptitoj. La aserto nun estas de pli ol 50 ukrainiaj militkaptitoj mortigitaj, inkluzive de kaptitaj membroj de la Azov-bataliono kaptitaj ĉe Mariupolo. Rusio asertis ke la malliberejo estis trafita per HIMARS-misiloj kaj elmontris fragmentojn de la raketo kiel pruvo. Ukrainio petas de UN kaj Ruĝa Kruco enketon. La Ruĝa Kruco petis rusajn oficialulojn pri aliro al la Olenivka kaptitejo, sed neniu respondo estis ricevita.
31-a de julio
DNR-oficialuloj asertis ke ukrainiaj soldatoj bombardis la urbocentron de Donecko per obusoj kaj per PFM-1 kontraŭpersonaj terminoj, 1 homo mortis.
1-a de aŭgusto
La unua ŝipo kun greno forlasis Odeson laŭ la interkonsento de UN kaj Turkio intertraktita inter Ukrainio kaj Rusio por eksportado de manĝaĵo el Ukrainio.
4-a de aŭgusto
Amnestio Internacia akuzis Ukrainion je malobservo de la internaciaj militleĝoj metante armilojn kaj tendarojn en civilajn areojn kun "armeaj bazoj aŭ dense arbarkovritaj areoj proksime", tiel endanĝerigante civilulojn. Zelenskij rebatis dirante, ke tiuj asertoj provas oferti "amnestion al la terorista ŝtato kaj ŝanĝi la respondecon de la agresanto al la viktimo".
5-a de aŭgusto
Rusio kaj Ukrainio akuzis unu la alian plo bombardo de la nuklea centralo de Zaporiĵo, la obusoj trafinte elektrajn kablojn kaj deviginte la teknikistojn malkonekti unu reaktoron.
Laŭ rusiaj amaskomunikiloj, nord-koreiaj respondeculoj proponis disponigi al Rusio 100 000 volontulaj soldatoj por la milito. La oferto estas esplarata de rusiaj aŭtoritatoj.
9-a de aŭgusto
Serio de grandaj eksplodoj okazis ĉe la milita flughaveno Saki en la urbo Novofedorovko, Krimeo, 220 km for de teritorio regata de Ukrainio. Rusaj aŭtoritatoj klarigis la eksplodojn kiel rezulto de akcidento, kaj deklaris ke unu persono estis mortigita, pli ol dekduo vunditaj. Altranga ukraina armea oficialulo anonime deklaris ke ukrainiaj specialaj fortoj kaj partizanoj prirespondecis. La morgaŭon estis publikigitaj sputnikaj bildoj de la sekvoj de la eksplodoj, per kiuj esploristoj de la grupo Oryx konfirmis la detruon/difekton de 10 rusaj militaviadiloj en la aerbazo.
10-a de aŭgusto
Laŭ la prezidanto de la Dnipropetrovska provinco, 13 civiluloj mortis pro noktaj rusiaj bombardoj en sia regiono.
16-a de aŭgusto
Fajro ankaŭ okazis ĉe elektra centralo en Ĝankojo.
Nigra fumo estis vidita super rusia aerbazo ĉe Gvardejsko, norde de Simferopolo en centra Krimeo. Ukraina Prezidenta konsilisto nomis tion "nur la komenco".
18-a de aŭgusto
Du rusiaj misilatakoj trafis loĝejojn en Ĥarkivo, motigante 11 homojn kaj vundinte 37.
En Lvivo okazis triflanka renkontiĝo inter ĝenerala sekretario de UN António Guterres, turkia prezidento Recep Tayyip Erdoğan kaj ukrainia prezidento Volodimir Zelenskij. Temoj diskutitaj en la renkontiĝo inkludis la sekurecon de la Zaporiĵa nuklea centralo, la grenan eksportan interkonsenton kaj la interŝanĝon de militkaptitoj.
24-a de aŭgusto
La, rusaj trupoj lanĉis misilatakon kontraŭ la stacio , rezultigante la morton de 25 homoj, inkluzive de du infanoj. La servaĵokonstruaĵoj de la stacio estis detruitaj.
Manĝuŝrio
Manĝuŝrio (sanskrite मञ्जुश्री Mañjuśrī) estas bodisatvo asociita kun saĝo en Mahajano. En Tibeta budhismo, li estas ankaŭ yidam. Lia nomo signifas „Ĝentila Gloro“ en Sanskrito. Manĝuŝrio estas ankaŭ konata per sia pli kompleta nomo, Mañjuśrīkumārabhūta, laŭvorte, Manĝuŝrio, Ankoraŭ Junulo, aŭ tradukite, Princo Manĝuŝrio''.
András Szilágyi
SZILÁGY András (sila:dji) estis rumanuja hungara verkisto kaj tradukisto naskita en Balinco la 25-an de aprilo 1904 kaj mortinta en Kluĵo la 10-an de decembro 1984.
Biografio
András Szilágyi akiris kuracistdiplomon en la germanlingva universitato de Prago, kie ekrilatiĝis kun laborista movado kaj avangardliteraturo. Liaj unuajn poemojn li aperigis en revuo Akasztott Ember en Vieno. Reveninte Transilvanujon, li laboris kiel kuracisto. Li aliĝis al revuo Korunk. Lia unua romano titolita Új pásztor aperis en 1930 eldonita de Eldonejo Monde gvidita de Henri Barbusse. Poste la romano aperis ankaŭ en germana kaj serba traduko. En la 30-aj jaroj pro sia komunista agado li estis dufoje malliberigita. En 1944 li estis alportita al Dachau. Reveninte en Kluĵo ĝis 1948 li estis kuracisto, poste interna kunlaboranto de Utunk.
Józef Paszkowski
Józef Edmund Paszkowski (naskiĝis la 3-an de januaro 1817 en Varsovio, mortis la 17-an de aprilo 1861 samloke) – pola poeto kaj tradukisto de la angla literaturo, germana literaturo, franca literaturo kaj greka literaturo, famiĝinta per tradukoj de la dramoj de William Shakespeare.
Dommartin - Lissieu (stacidomo)
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Józef Paszkowski
Praktike la tutan vivon pasigi en Varsovio.
Dommartin - Lissieu (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Józef Paszkowski
Li komence laboris kiel instruisto, en pli posta periodo de la vivo tute sin dediĉis al traduka laboro. En 1875 en Varsovio aperis, sub redakto de Józef Ignacy Kraszewski, eldono de kolektitaj dramoj de Ŝekspiro, titolita Dzieła dramatyczne Williama Shakespeare (Dramaj verkoj de William Shakespeare) en tradukoj de Paszkowski, Leon Ulrich kaj Stanisław Egbert Koźmian. La eldonaĵo kaŭzis, ke la tuta trio iĝis vaste konata. Li ankaŭ tradukis multe da aliaj ĉefverkoj de la monda literaturo, interalie Faŭston de Johann Goethe, Don Carlos de Friedrich Schiller, Kain de George Byron, Hernani de Victor Hugo kaj poeziajn rakontojn de Homero.
8957 Koujounotsuki
8957 Koujounotsuki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la kanto Koĵo no cuki (japane 荒城の月 Kōjō no Tsuki : « La Luno supre de ruina kastelo ») komponita en 1901 de Rentaro Taki (1879–1903). Tiu ruina kastelo referas al la Kastelo Oka (岡城), simbolo de la urbo Taketa en gubernio Oita.
Plato (geologio)
Plato estas granda laŭ areo parto de platformo. Ene de ĝi fundamento estas superkovrita per platforma kapoto.
Klasifiko
La platoj povas esti:
Karakterizoj
Dikeco de la kapoto varias ĉefe inter 2 kaj 4,5 km, en la plej grandaj depresioj ĝi superas 15 km. Areo de plato estas de kelkcent mil ĝis milionoj da kvadrataj kilometroj.
Nafto kaj gaso
La platoj estas la plej gravaj grandaj strukturoj de la terkrusto laŭ enhavo de tergaso. La platoj aŭ iliaj grandaj partoj kontrolas la naftogasajn provincojn. Sur la Rusa plato de la Orienteŭropa kratono situas la Timano-Peĉora naftogasa provinco, Volga-Urala naftogasa provinco kaj Dnipro-Donecka naftogasa provinco.
Čeřeniště
Čeřeniště (Tschersing) estas montara vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malečov en distrikto Ústí nad Labem situanta en montoj de Bohemia mezmontaro. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sude de Malečov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 37 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Čeřeniště estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,34 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.
Antaŭ la dua mondmilito ĉi tie vivis plejparte loĝantaro de germana nacieco. La vilaĝo estis konata pro kulturado de groso, kiu sukcesis en tiu ĉi supermara alteco. Post la dua mondmilito okazis ellandigo de tiu ĉi loĝantaro. Oni jam ne sukcesis enloĝigi la vilaĝon en la staton, kia estis antaŭ la milito.
Ferenc Boné
BONÉ Ferenc estas rumania hungara filmestetikisto, universitata instruisto. Li naskiĝis en Arad la 4-an de marto 1979.
Biografio
Ferenc Boné finis filozofion en UBB de Kluĵo en 2003 kaj majstriĝis pri hermeneŭtiko kaj kulturo en la sama universitato. Li publikis en revuoj Kellék kaj en Lk.k.t.. Li lekcias en la universitato EMTE de Kluĵo.
Metropola areo de Bogoto
La Metropola areo de Bogoto, aŭ en hispana área metropolitana de Bogotá, estas kunurbaro de Kolombio ne oficiale konstituita, pro kio ĝia preciza etendo varias depende de la interpreto.
Yutaka Tahara
Yutaka Tahara (田原 豊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Kyoto Sanga FC, Shonan Bellmare, Yokohama FC, Samutsongkhram FC kaj Kagoshima United FC.
Duklando Schweidnitz-Jauer/Świdnica-Jawor
La Duklando Schweidnitz-Jauer respektive Świdnica-Jawor ekzistis de 1346 ĝis 1368, principe kadre de la duklando Silezio ekzistinta ĝis 1355. La regno konsistis el la sileziaj duklandoj Jauer/Jawor, kreita en 1277, kaj Schweidnitz/Świdnica, kreita en 1291. Ili estis unuafoje kunligitaj inter 1291 kaj 1326 sub Bolko la 1-a, kaj poste konstante ligitaj ekde 1346 sub Bolko la 2-a Malgranda, ambaŭ de la svidnica branĉo de la sileziaj Piastoj ĝis 1368. Iliaj teritorioj origine apartenis al la duklandoj de Liegnitz (Legnica) kaj Breslau (Vroclavo). Rezidejoj estis la kasteloj de Jauer/Jawor kaj Schweidnitz/Świdnica kaj la Kastelo Fürstenstein en Waldenburg en Silezio (Wałbrzych).
Post la morto de la duko Bolko la 2-a Malgranda en 1368 kaj de lia vidvino Agnesa de Habsburgo en 1392, la Svidnica-Javora duklando falis al la Krono de Bohemio kaj per tio ankaŭ apartenis al la germanlingva Sankta Romia Imperio.
En 1742, la teritorio fariĝis parto de Prusio, nomata Prusia Silezio.
Listo de asteroidoj (137001–138000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 137001 ĝis 138000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Fokuso
La vorto havas diversajn signifojn:
Rákospalota (iama urbo)
Rákospalota estas iama urbo, nun parto de la 15-a distrikto de Budapeŝto. La loknomo signifas hungare: kankra-palaco.
Historio
La unua mencio okazis en 1243 en formo Nyír-Palota. La komunumo ne senhomiĝis dum regado de turkoj. La loko estis populara pro la fervojo inter Pest kaj Vác ekde la 1830-aj jaroj. En 1923 la tiama vilaĝo iĝis urbo kaj aliĝis al Budapeŝto en 1950. La 15-a distrikto konsistas el Rákospalota, Újpalota kaj Pestújhely.
Kontaktoj kun la ceteraj eroj de la ĉefurbo estas trame, vagonare, aŭtobuse.
Famuloj
En Rákospalota naskiĝis: En Rákospalota mortis Sándor Veres (operkantisto).
NGC 4255
NGC 4255 (aliaj indikoj — UGC 7348, MCG 1-31-47, ZWG 42.4, ARAK 355, VCC 312, PGC 39592) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Barelvismo
Barelvismo estas malgranda movado aŭ branĉo de islamo. Ĝi naskiĝis en la 1880-aj jaroj en Bareilly, (vilaĝo de Utar-Pradeŝo), norde de Barato), el la verkoj de Maŭlana Ahmad Riza Ĥan, kiu havas fortan tendecon al la raciaj sciencoj kaj jurisprudenco. Barelvanoj sin nomas la veraj reprezentantoj de la unua islama komunumo, kunuloj kaj sekvantoj de Mahomedo.
Vickers VC10
La Vickers VC10 estas pasaĝeraviadilo de Vickers. En 2006, kelkaj aviadiloj restas ankoraŭ en servo en Reĝa Aerarmeo.
La VC10 unue flugis la 29-an de junio 1962. La VC-10 estas dika kiel la Boeing 707, eblis transporti ĝis 150 pasaĝeroj kaj afiŝis unu maso maksimuma al la ekflugis de 140 tunoj. Por la epoko, la VC-10 estis komforta kaj silenta, gracieco ŝiaj reaktoroj Rolls-Royce Conway, la unuaj reaktoroj pri dua flusoj pri estis akcepti en servico regula. Malgraŭ ŝiaj kvalitoj, la aeroplano ne konis apenaŭ de sukceso komerca: sole 54 unuoj estis produkti de 1962 pri 1970, kaj ne eliri apenaŭ la merkatoj brita kaj Afriko.
Kapstano
Kapstano estas vertikala vinĉo per horizontalaj stangoj aŭ per motoro sur ŝipo
Dum horizontala vinĉo bobenas la ŝnuregon, kapstano ne bobenas ĝin kaj tial povas pasigi nelimigitan longon de ŝnurego.
Oni uzas kapstanon por levi ankron aŭ hisi velojn.
Szilveszter Somogyi
Szilveszter Somogyi [silvester somodji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Somogyi Szilveszter estis hungara kuracisto, traŭmatologo, kirurgo, profesoro. Szilveszter Somogyi naskiĝis la  1926 en Ĉeĥoslovakio en Komárno. Li mortis la 2006 en Budapeŝto.
Biografio
Szilveszter Somogyi apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1950. Post siaj studoj li laboris 2 jarojn en hospitalo de Tatabánya kiel kirurgo. Inter 1953 kaj 1968 li laboris en traŭnatologia kliniko en Budapeŝto, dum li spertiĝis en simila kliniko de Vieno. Li ankaŭ instruis. Lia lasta laborejo estis hospitalo de Csepel (distrikto).
Li edziĝis en 1953 baldaŭe havanta filinon. Li ricevis premion kaj memormedalon.
(12707) 1990 UK
(12707) 1990 UK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
N S Prasad
Sri Nanduri Sai PRASAD (1944) estas barata sciencisto, filozofo kaj verkisto. Li naskiĝis en vilaĝo Gollapalli, situanta en Krishna distriko en Andhra Pradesh (Barato). Li studis en Universitato de Mysore. Post, li kompletigis sian en Universitato de Kerala PRASAD kaj komencis labori por Barata Organizo pri Kosmo Esplorado (BOKE), kiam la BOKE ankoraŭ estis nova organizo, en 1969.
Trusnov
Malgranda vilaĝo Trusnov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, sur teraso super valo de la rivero Loučná, 20 km oriente de la urbo Pardubice kaj 16 km okcidente de la urbo Choceň. Vivas ĉi tie.
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Administran teritorion de la komunumo kreas kvar nomitaj vilaĝoj. Domaroj Franclina kaj Žíka estis al Trusnov alligitaj jam post nuligo de feŭda administrado en la jaro 1850, Opočno aliĝis nur okaze de la reformo en la jaro 1960. Sidejo de komunuma oficejo kaj pluaj ekipaĵoj de la komunumo estas Trusnov.
Historio
La plej malnova raporto pri Trusnov estas el la jaro 1407, la unua atestaĵo pri ekzisto de Franclina estas el la jaro 1683 kaj pri domaro Žika devenas nur el la jaro 1525. La unua historia raporto pri vilaĝo Opočno estas ligita kun evento de la jaro 1308, kiam inter vilaĝoj Trusnov kaj Opočno okazis batalo inter du kavaliraj grupoj.
Naturo kaj vivo
Trans teritorio de la vilaĝoj kondukas la ĉefa fervojlineo Prago - Česká Třebová kaj fluas la rivero Loučná. Norde situas fiŝlago Lodrant, kiu kun apuda arbaro estas naturscience valora loko proponita al ŝtata protektado.
El birdoj oni povas ĉi tie vidi Grizan ardeon (Ardea cinerea), Grandan botaŭron (Botaurus stellaris), Riveran grilbirdon (Locustella fluviatilis), habroptilon (Habroptila), Barbopanuron (Panurus biarmicus) kaj multajn pliajn.
El kreskaĵoj aperas ĉi tie Laktoflora violo (Viola stagnina), Longfolia stelario (Stellaria longifolia) kaj pliaj raraĵoj.
Proksime troviĝas ankaŭ natura memoraĵo "Stráň u Trusnova" (Deklivo apud Trusnov). Tuta teritorio de la vilaĝoj havas kamparan karakteron sen industriaj produktejoj. La ĉefa ekonomia aktivado estas en agrikulturo okazanta de la entrepreno Moras en Moravany, kies sekcia centro estas en Trusnov.
Ĉiuj domoj estas bele aranĝitaj kaj prizorgataj. La ĉirkaŭaĵo de la vilaĝoj prezentas al la loĝantoj kaj vizitantoj sanan vivmedion, belan pejzaĝon, trankvilon kaj ripozon.
Miyoshi Etsuo
Etsuo MIYOSHI (鋭郎 三好, ; naskiĝis la ) estas japana Esperantisto kaj honora prezidanto de la firmao Swany, kiu produktas gantojn, valizojn kaj ekde 2012 ankaŭ rulseĝojn.
Biografio
Li eklernis Esperanton en 1995 kaj tuj post tio (ĝis 2011) li decidis finance subteni la Esperanto-movadon per la kreo de Subvencio Cigno, kiu en postaj jaroj estis transformita al Fondumo Cigno.
Li estas prezidanto de la Higaŝikagaŭa Esperanto-Asocio ekde ĝia fondiĝo en 1995.
Estante aktiva en Oomoto, li estas unu el la direktoroj de Esperanto-Populariga Asocio (EPA).
Leĝo de Moore
La Leĝo de Moore [mor] observas, ke la bitokoj en unu kvadrata centimetro de integra cirkvito kreskas geometrie. Ekde 1962 ĝis la malfruaj 1970-oj, ĝi duobliĝis ĉiun jaron; ekde tiam ĝis almenaŭ 1999, ĝi duobliĝis ĉiun 18 monatojn. Alivorte, la povo de komputila teknologio duobliĝas ĉiun 18 monatojn sen plialtiĝo de kosto.
Miyoshi Etsuo
Biografio
Ekde 2009 li prezidas la Novan Turisman Asocion de Higaŝikagaŭa kaj lanĉis ene de ĝi la tre sukcesajn pupekspoziciojn okazantaj en oktobro ĉiujare, kiam estas montrataj pupoj de diversaj regionoj de la mondo kiuj portas tradiciajn vestaĵojn,.
Leĝo de Moore
La leĝo estas la observo de Gordon Moore, inĝeniero kiu poste kunfondis la firmaon Intel.
Laŭ Bill Joy, la malluma signifo de la Leĝo estas la nanoteknologia apokalipso de la 2030-aj jaroj, en kiu niaj robotoj venkos nin.
Miyoshi Etsuo
Biografio
La 15-an de decembro 2011 Miyoshi kreis la Fondumon Cigno, kiu premias Esperanto-asocion en Eŭropa Unio kiu faris la plej bonan informagadon pri Esperanto.
Aleksandra Paĥmutova
Aleksandra Nikolajevna Paĥmutova (Александра Николаевна Пахмутова; 9a de novembro 1929) estis unu el la plej konataj figuroj en soveta kaj poste rusa popola muziko ekde kiam ŝi atingis famon en sia patrolando en la 1960-aj jaroj. Ŝi komencis karieron ludante pianon kaj komponante muzikon je frua aĝo. Ŝi estis akceptita en la prestiĝa Moskva Ĉajkovskij Konservatorio kaj gradiĝis en 1953. En 1956 ŝi kompletigis post-gradan kurson kondukitan de la elstara komponisto Vissarion Ŝebalin.
Ŝia kariero elstaris pro ŝia sukceso en ampleksa gamo de diversaj ĝenroj. Ŝi komponis pecojn por la simfonia orkestro (La Rusa Suito, la koncerto por trumpeto kaj orkestro, La Juna Overturo, la koncerto por orkestro); la baleta Iluminigo; muziko por infanoj (kantatoj, serio de ĥorpecoj, kaj nombraj kantoj); kaj kantoj kaj muziko por ĉirkaŭ dekduo de diversaj filmoj el El tiu mondo en 1958 al Pro Panjo en 2001.
Miyoshi Etsuo
Biografio
Li vicprezidas la Asocion de Infana Kabuko (2020).
Aleksandra Paĥmutova
Ŝi estas konata ĉefe pro kelkaj el siaj 400 kantoj, kiaj daŭre popularaj kantoj kiaj La melodio, Rusa valso, Tenereco, Espero, La malnova acero, La kanto de la perturbita junularo, serio de Gagarina Konstelacio (pri Jurij Aleksejeviĉ Gagarin, nome unua kosmonaŭto el la mondo kiu iris en la ekstera spaco), La birdo de feliĉo (el la filmo de 1981 nome Ho Sporto, vi - la mondo!, kies kanto estis sekven tre konata kaj en Rusio kaj en Ĉinio kiam ĝi estis kantita de rusa kantisto Vitas ekde 2003) kaj Adiaŭ Moskvo kiu estis uzata kiel adiaŭa melodio por la 22a Olimpiko en Moskvo en 1980. Nezhnost (Tenereco) estis uzata kun granda efiko en la filmo de Tatjana Lioznova de 1967 nome Tri poploj en Plucĉiĥa. Ŝia edzo, la elstara sovetepoka poeto Nikolai Dobronravov, kontribuis per vortumado al ŝia muziko foje, inklude kantojn uzitajn en tri filmoj.
Miyoshi Etsuo
Honoroj
De 2007 li estas honora membro de Eŭropa Esperanto-Unio. Depost la jaro 2012 li estas honora membro de la Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando).
Aleksandra Paĥmutova
Ŝia nomo estis uzata por Asteroido # 1889, registrita de la planetaria centro en Cincinnati, Ohio, Usono.
Miyoshi Etsuo
Honoroj
En 2011 pro lia laboro por Esperanto kaj la diskonigo de la pola kulturo li ricevis en Malbork la Kavaliran Krucon de la Ordeno de Merito de la Pola Respubliko - la enmanigon faris la pomeria vojevodo Roman Zaborowski.
La 6-an de majo 2012 en la palaco de familio Sierakowski en Sopot (Pollando) per la medalo de Johano Hevelio li estis honorita fare de Membro de Eŭropa Parlamento Jan Kozłowski kaj Senatano Edmund Wittbrodt.
La 9-an de majo 2012 la vicprezidanto de la pola senato Jan Wyrowiński, honorigis lin per la prestiĝa Senata Medalo.
En 2013 li estis deklarita Glora Membro de Oomoto.
En 2013 li ricevis de la Japana Imperiestro la Ordenon de la Leviĝanta Suno pro la kreado de la bastonvalizo Walkin'Bag.
ISO 3166-2:MQ
ISO 3166-2:MQ  estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Martinikon. La subaro ISO 3166-2:MQ estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Martiniko laŭ la normo ISO 3166-1 estas MQ, kaj neniu sub-unuo de Martiniko havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.
Estante transmara departemento de Francio, la teritorio de Martiniko ankaŭ listiĝas sub la kodo <tt>FR-MQ</tt> en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.
Täschhorn
Täschhorn situas en la Valezaj Alpoj kaj havas alecon kun 4491 m s.m.
Täschhorn apartenas al Mischabelgruppe, kiu estas post Monte-Rosa-Masivo la dua plej alta montarmasivo de Svislando. Täschhorn estas tre malfacile grimpebla 4000-metra monto. Pro la malfacila normala vojo (Mischabelkresto) tiu ĉi pinto estas relative malofte grimpata.
Unua grimpo
La unua grimpo sukcesis la 30-an de julio 1862 fare de Stefan kaj Johann Zumtaugwald, J. Llewelyn Davies, J.W. Hayward kaj Peter-Josef Summermatter.
Loreta Strato
Loreta strato (Loretánská ulice) interligas la Loretan Placon kaj la placon de Hradčany. La sekvantaj konstruaĵoj estas interesaj laŭ arkitektura vidpunkto: la Hrzán—palaco (Hrzánský palác), origine gotika (apartenis al Petr Parléř), en la dua duono de la 16-a jarcento rekonstruita en renesanca stilo. La malfrubaroka fasado estiĝis je la fino de la 18-a jarcento. La estinta Dietrichstein—palaco havas sian hodiaŭan aspekton ekde la re-konstruo en la komenco de la 18-a jarcento. La iama baroka Martinic-palaco, ekde la jaro 1837 armea hos-pitalo. La iama urbodomo de la kvartalo Hradčany estas renesancstila konstruaĵo el la jaro 1598. Dekstre, malan-taŭ la urbodomo, kondukas malsupren la Urbodoma ŝtuparo (Radniční schody). Sur la fasado de la domo, tra kiu la Ŝtu-paro kondukas, estas interesaj sgrafitoj el la fino de la 16-a jarcento.
Kastelo de Prago - Belvedere - Placo de Hradčany - Preĝejo De Sta Johano De Nepomuk - Nova Mondo de Prago - Kapucena Monaĥejo - Loreta Placo - Loreta Strato - Úvoz - Pohořelec - Strahov -
Ĝejraĥa distrikto
La Ĝejraĥa distrikto aŭ distrikto Ĝejraĥ respektive Ĵaraĥa distrikto aŭ distrikto Ĵaraĥ (Жӏайраха шахьар [ĵʼajraĥa ŝaĥar], Джейрахский район [Ĝejraĥskij rajon]) estas unu el kvar administroj distriktoj aŭ rajonoj de la respubliko Inguŝio, parto de la Rusia Federacio. Kune kun kvar eksterdistriktaj urboj la kvar distriktoj konsistigas la teritorion de Inguŝio.
La distrikto situas en la sudo de la respubliko. Ĝia areo estas 628 kvadrataj kilometroj. Administra centro estas la kampara loko Ĵʼaraĥ respektive Ĝejraĥ. La nombro de loĝantoj laŭ la censo de 2010 estis 2 638. El la tuta distrikta loĝantaro, la loĝantaro de la kampara loko Ĵʼaraĥ respektive Ĝejraĥ konsistigas 57 procentaĵojn.
Loreta Placo
Loreta Placo (Loretánské náměstí) estas unu el la plej ĉarmaj en Prago. Du elstaraj barokstilaj konstruaĵoj staras tie unu kontraŭ la alia.
La tutan okcidentan flankon okupas la iama Černín-palaco (nuntempe Ministerio de eksterlandaj aferoj). Ĝi estis konstruata en la jaro 1689 laŭ projektoj de signifa itala arkitekto Fr. Caratti; la internan arkitekturon verkis F. M. Kaňka (1718-20), la rokokstila portiko estas de A. Luragho (1747). Dum la jaroj 1928-32 adaptis la palacon arkitekto P. Janák por la ministerio. Al la palaco apartenas relative malgranda, tamen tre bela ĝardeno.
Rekte kontraŭ la impona Černín-palaco, sur deklivo rigardanta al la Nova mondo, estas enmetita Loreto, perlo de la altbaroka konstruarto de Prago, pilgrimloko el la epoko post la batalo sur Blanka Monto. La kernon prezentas la t. n. Sankta Kabano (Casa Santa), laŭoriginala kopio de la kapelo en la itala urbo Loreto, kien - laŭ la legendo - anĝeloj transportis el Nazaret la kabanon de Sankta Virgulino Maria. La Loreto de Prago estis fondita la 5-an de junio 1626 kaj konstruita dum la jaroj 1626-31 en la epoko de rekatolikigo de la lando. La ekstera stukaro de la kabano devenas el la dua duono de la 17-a jarcento. La ambitoj, fermantaj la korton, estiĝis post la jaro 1661. Iliaj plafonoj estis pentritaj en la jaro 1750 de A. A. Scheffler. La originaj ambitoj estis nur teretaĝaj, la supran etaĝon oni alkonstruis nur en la jaro 1740. La fronto al la placo havas aranĝon el la jaroj 1720-22 de K. I. Dientzenhofer. La preĝejo de la Naskiĝo de Jesuo (meze de la orienta parto de la ambitoj) konservis sian originan aspekton el la jaroj 1734-35. Loreto estas mondfama pro sia trezoro - kolekto de liturgia ilaro, kies plej valora peco estas la t. n. brilianta monstranco el la fino de la 17-a jarcento. - Notinda estas ankaŭ la interesa sonorilludo el la jaro 1894, lokigita en la antaŭa turo, kiu ĉiun horon ludas melodion de konata kanto pri Virgulino Maria. Pri la sonorilludo rakontas popola legendo:
Vranov (distrikto Brno-provinco)
Vranov estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Drahana montetaro. Vivas ĉi tie.
Octavius
Octavius (esperante: Oktavio) estas dialogo de la apologetika ĝenro verkita de la kristana apologiulo kaj advokato Marko Minucio Feliĉo ĉirkaŭ 197.
Vranov (distrikto Brno-provinco)
La municipo troviĝas profunde en arbaroj, 500 metrojn okcidente de la municipo troviĝas televida elsendigilo. Ĉi tiea preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria kun gotika plastikaĵo de Virgulino Maria apartenas al marianaj pilgrimaj lokoj; troviĝas en ĝi kripto de familio Liĥtenŝtejnidoj, foje proprumantoj de la senjorujo kaj konstruintoj de la preĝejo.
Octavius
Intrigo
La dialogo de 'Octavius disvolviĝas suu la plaĝo de la antikva urbo Ostia inter tri personoj: pagana Cecilio (Natalo), kristano Oktavio (Januario) (el kio la titolo de la verko) kaj Minucio mem. Oktavio akre riproĉas Cecilion pro la ties adorakto antaŭ la statuo de la Dio Serapido kaj Cecilio proponas ekspliki la reciprokajn kialojn kaj konstitui Minucion juĝisto de la diskutado.
Tamen Minucio ne manifetos iun ajn juĝon ĉar pri tio ne okazos neceso: post du oracioj (tiuj de Cecilio kontraŭ Kristanismo kaj tiu de Oktavio al ĝi favora kaj kontraŭ Paganismo, fakte Cecilio konsciiĝas pri la eteco kaj nevereco de sia tezo, kaj konvinkite akceptas la malvenkon.
Konsideroj pri la verko
La diskutataj argumentoj estas tiuj je kiuj estas aranĝitaj ĉiuj apologetikaj verkoj, inkluzive de Tertuliano, rafine kaj precize kaj akre diskutanta: nome Monoteismo prefereblas, ankaŭ laŭracie, ol Politeismo; la kristanoj ne estas kulpaj pri la malbonaĵoj pri kiu ili estas kalumnie akuzataj inter la paganoj; se la paganoj komrenus la aspirojn al la paco kaj amo de Kristanismo ĝin ne kontraŭstarus, male ĝin ili ekkonfesus.
Sed Minucio, male ol Tertuliano, estas verkisto eleganta kaj delikata ĉar li fundas sian argumentadon sur la logiko kaj sur amebla konversacio. Li adresiĝas al la kleraj paganoj, por ilin konverti, kaj abunde citas klasikajn aŭtorojn, rezignante male al referencoj al la Biblio.
Literatura ellaborado
La diskuto, en la dialogo, aranĝiĝas serene kaj altire. Multe da atento estas rezervita al la litertura aspekto kaj al la formala ellaborado: Marko Tulio Cicerono kaj Lucio Aneo Seneko estas la modeloj imitataj en la konstruado de la periodo. Iuj scenoj de la kornico enkadriganta la dialogon estas pecoj de literatura braveco oportune admirataj, kiel la famaj priskriboj pri infanoj ludantaj sur la plaĝo farantaj gliti sur la akvo glatajn ŝtonetojn, la promenado sur la ekstrema rando de la sablo akvumita de la ondoj, la sojlo sur la klifaro kie la protagonistoj eksidas por paroli en la freŝa aŭtuna mateno, la konkludo kun la tri amikoj kiuj sin salutas reciproke kontentaj pri la diskuto, kaj feliĉaj pro la glatigo de la opinidiverĝoj (fakte Minucio kaj Okatavio sukcesas liveri al Cecilio la respondojn postulitajn tiom ke li ne povis ne fariĝi kristana).
Stilo kaj klasikaj argumentadoj rivelas provon iniciati dialogon kun la paganoj; Minucio emas, fakte, akordigi la klasikajn konceptojn kun la kristana mesaĝo. Tamen liaj trankvilaj rezonadoj kaj la lerta konduko de la konversacio ne kaŝas la decidan kondamnon pri la karneco kaj materialismo de la romianoj, akuzitaj pri substanca indiferenteco kaj skeptikismo antaŭ la grandaj problemoj de la rilato Homo-Dio.
Notoj
<References/>
Satu Mare (apartigilo)
Satu Mare havas diversajn signifojn:
Tichý Potok
Tichý Potok (hungare Csendespatak [ĉendeŝpatak], germane Stellbach rutene Тихый Потік [tihij potik]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La germana loknomo estis la origina (signifanta: mallaŭta rojo). La ceteraj loknomoj estas tradukaĵoj. Ĝis 1948 la slovaka loknomo estis Štelbach, la hungara loknomo ĝis 1899 Stelbach.
Situo
Tichý Potok situas laŭ rojo, fine de sakovojo el Brezovica. Sabinov troviĝas je 25, Prešov je 42 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1427 en germana formo "Stelbach", tiam havanta 8 impostantajn familiojn. Tiutempe rutenoj kaj rumanaj paŝtistoj loĝis en tiu loko. En 1682 pro incendio la domoj cindriĝis. En 1787 409 vilaĝanoj loĝis en 58 domoj, en 1828 600 vilaĝanoj en 81 domoj. En 1844, en 1908, en 1922 kaj en 1956 inundoj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csendespatak 612 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lipany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Tichý Potok 393 homoj, (332 slovakoj, 34 rutenoj).
-207
En la jaro 207 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Takumi Motohashi
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Shonan Bellmare, Sagan Tosu, Montedio Yamagata kaj Tochigi SC.
Ferenc Erkel
ERKEL Ferenc (7-a de novembro 1810, Gyula – 15-a de junio 1893, Budapeŝto) estis hungara komponisto, pianoartisto, dirigento kaj pedagogo. Li estas la plej granda reprezentanto de la romantika hungara nacia operoliteraturo.
Li laboris ekde 1834 en Peŝto kiel pianisto. Ekde 1835 li laboris tie ĉe la Germana Teatro (Pest), poste ĉe la Budaa Hungara Teatra Asocio. Li estis ekde 1837 dirigento de la Hungara (pli poste Nacia) Teatro, kie li establis la bazojn de la hungara operludo. Lia unua opero estis la Bátori Mária, kies tekstojn skribis Béni Egressy.
Li venkis en 1844 la anoncitan konkurson por muzikigo de la hungara Himno. Oni samjare prezentis lian operon Hunyadi László (pron. Hunjadi Laslo = Ladislao HUNJADI), kies intonacio kaj dramaturgio montris novan vojon en la hungara opera arto. Kun lia gvido fondiĝis en 1853 la hungara Filharmóniai Társaság (Filharmonio), kies ĉefa dirigento li iĝis ĝis 1874. Lian operon Bánk bán (Bánk bano) oni prezentis en 1861, en kiu li laboris kun hungaraj elementoj anstataŭ italaj. Tiu ĉi opero estis la lasta, kiun li verkis je tekstoj de Béni Egressy (kiu mortis en 1851). La postaj operoj kun tekstoj de aliaj verkistoj ne estis tiel sukcesaj.
Li kunlaboris ĉe la fondo de la hungara Muzikakademio, kie li estis direktoro kaj pianista instruisto inter 1875-1887. Li iĝis en 1884 muzika ĉefdirektoro en la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Lia lasta apero antaŭ larĝa aŭskultantaro okazis en 1890, kiam li dirigentis naskiĝtage (80.) en la koncerto de la Hungara Filharmonio.
Li ĉerpis la temojn por siaj verkoj ĉiam el la hungara historio, li ĉiam klopodis por esprimi la naciajn ideojn kaj kontraŭis la despotismon (Bánk bán) kaj la „interkonsenton” (de 1867) (Dózsa Gyögy – 1867).
Li estas en Hungario (krom Ferenc Liszt) la plej grava reprezentanto de la hungara muzika romantiko.
Diversaj
Li geedziĝis en 1839 kun ADLER Adél kaj naskiĝis 4 elstaraj filoj, kiuj iĝis poste muzikistoj (Gyula Erkel, Elek Erkel, László Erkel, Sándor Erkel).
Li estis ankaŭ grava ŝakisto, vicprezidanto (kaj post unu jaro prezidanto) de la Pesti Sakkör (Peŝta Ŝakrondo) fondiĝinta en 1864. Liaj ŝakpartioj eĉ aperis en la Berliner Schachzeitung.
Je lia memoro oni fondis en 1952 ŝtatan premion, per kiu oni distingas la elstarajn hungarajn muzikajn verkojn kaj sciencajn laborojn.
Vindaso
Vindaso estas horizontala kapstano uzata precipe por la ankra ĉeno.
-206
En la jaro 206 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Osasio
Osasio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castagnole Piemonte, Virle Piemonte, Carignano, Pancalieri kaj Lombriasco.
Študlov
Študlov estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio.
Lillo
Ĝi cetere formas pli vastan urbaron kun la belgaj urboj Muskrono, Kortrejko, Tournai kaj Menen: tial naskiĝis en 2008 la eŭropa metropolo Lille-Kortrijk-Tournai, kun pli ol 2,1 milionoj da loĝantoj.
Ĝia nomo en la malnovfranca lingvo (L’Isle), samkiel en la flandra (Rysel [ri:səl]) kaj en la nederlanda (Rijsel [reɪsəl]) verŝajne originas pro ĝia frutempa fondsituo, sur insulo ĉirkaŭata de marĉoj en la valo de la rivero Deûle. Longtempe garnizonurbo, Lille spertis tumultan historion de Mezepoko ĝis la Franca Revolucio.
Fama kiel la plej ofte sieĝita urbo de Francio, ĝi sinsekve apartenis al la graflando Flandrio, al la franca reĝlando, al Burgonjo, al la Sankta Romia Imperio kaj al Hispana Nederlando antaŭ fina franca konkero okaze de la milito de hispana sukcedo. La urbon denove sieĝis Aŭstrio en 1792. La du mondmilitoj de la 20-a jarcento kaŭzis multajn damaĝojn kaj pereojn en Lille, kiu ĉiufoje spertis okupadon.
Nomo
La urbo estis fondita kun la latina nomo Ad Insulam, kiu signifas "ĉe la Insulo". Ĝi troviĝis en la limregiono inter mezepokaj variantoj de la franca kaj nederlanda lingvoj, kaj ricevis en ambaŭ paralelajn tradukojn de la latina nomo. En la malnovfranca à l’isle kaj en la malnovnederlanda ter IJssel. El tiuj nomoj evoluis paralele la nuntempaj franca kaj nederlanda nomoj Lille kaj Rijsel. Se oni volus uzi en Esperanto nomon kiu respegulas la historian evoluon de la nomo en ambaŭ lingvoj, ĝi estus L'Insulo. Tamen la loka E-klubo de la urbo uzas la nomon Lillo. Tiu uzo estas transprenita de UEA en la varbado por la Universala Kongreso de 2015.
Loĝantaro
En Lille kaj ties ĉirkaŭaĵo loĝas pli ol 1 miliono da homoj. Tiel, Lille viciĝas inter la plej ampleksaj urboj en Francio.
La Eŭropa metropolo Lille-Kortrijk-Tournai - france Eurométropole Lille-Kortrijk-Tournai aŭ plene francigite Eurométropole Lille-Courtrai-Tournai, nederlande Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai aŭ plene nederlandigite Eurometropool Rijsel-Kortrijk-Doornik, foje ankaŭ nomata per la pli konciza, pseŭdolatina titolo Eurometropolis - estas kunlabora regiono en la nordo de Francio kaj la okcidento de Belgio. Ĝi konsistas precipe el la franca urbo Lille kaj la najbaraj belgaj urboj Mouscron, Kortrijk, Tournai kaj Menen, aldone el 142 pliaj administraj komunumoj, kun sume pli ol 2 milionoj da loĝantoj.
Historio
Laŭ legendo, Lillon fondis brava junulo, Lideriko, ĵus venkinta teruran giganton en la jaro 640 p.K.
Kvankam estis loĝantoj en la regiono ekde la prahistorio, nenia spuro sugestas veran urbon en tiu loko antaŭ la Mezepoko. En Esquermes, periferia kvartalo de Lillo, oni malkovris merovidan tombejon, kiu supozigas la ĉeeston de sufiĉe granda urbo jam inter la 5-a kaj la 8-a jarcento.
Tamen, la unua skribita mencio datiĝas de 1054. Tiam Lillo apartenis al Graflando Flandrio.
Kiam la lasta burgonja duko, Karlo la Brava, mortis en 1477, lia sola filino, Maria de Burgonjo, edzigis Maksimilianon la 1-an de Habsburgo, kiu poste iĝos imperiestro de la Sankta Roma Imperio. Maria de Burgonjo mortis tre juna, do ŝi neniam vidis sian nepon Karolon, unu el la plej potencaj imperiestroj en la tuta historio; ŝia geedziĝo kun ano de la familio Habsburgo influos la eŭropan historion dum jarcentoj.
Karolo la 5-a rezignis en 1555 kaj liaj posedaĵoj estis dispartigitaj; Lillo estis donata (1556) al Filipo la 2-a, reĝo de Hispanio.
Vilaĝa Arbaro
La Vilaĝa Arbaro, en hispana Dehesa de la Villa [deEsa de la vIja] estas parko situanta nordokcidente de la urbo Madrido (Hispanio), precize en la kvartalo Universitata Urbo de la distrikto Monkloo-Aravako.
Lillo
Historio
Dum la sama jarcento, la religiaj militoj inter katolikoj kaj protestantoj atingis ankaŭ Lillon. La nordaj provincaj de Flandroj, plejparte protestantaj, abandonis la sudajn provincajn (inkluzive de Lillo), kiuj estas plejparte katolikaj kaj restis sub la Hispanio.
Lillo iĝis definitive franca urbo en 1667 pro anekso al Francio fare de reĝo Ludoviko la 14-a, konfirmita la postan jaron per la Traktato de Aachen (1668).
Vilaĝa Arbaro
Ties ĉefa karaktero estas pluhavo de arbarkondiĉo, plejparte sen ĝardenigo. Plej komuna arbo estas pino, el kiu estas ses specioj, kun multaj aliaj specioj kiaj anzinoj, akacioj aŭ cipresoj. La plej komunaj birdospecioj estas, kiel ĉe la resto de la urbo, kolomboj, paeroj kaj pigoj, sed ankaŭ upupoj, pegoj kaj ruĝgorĝuloj.
Lillo
Universitatoj
La Lilla metropolo enhavas tri universitatojn: (1) pri sciencoj kaj teknikoj, (2) pri juro kaj san-scienco kaj (3) pri lingvoj, literaturo kaj arto.
Almazán
Almazán estas urbo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio.
Vilaĝa Arbaro
Flaŭro kaj faŭno
40.45753°N, 3.71964°W
Almazán
Situo
Ĝi situas je 32 km. sude de la provinca ĉefurbo kaj je 192 km. de Madrido. Ĝi estas la ĉefa vilaĝo de la municipo kaj tie troviĝas la nukleo de servoj por vasta kamapara komarkaro, ĉefe agrikultura.
Lillo
Tradicioj
Dum la unua semajnfino de ĉiu septembro okazas la Lilla Brokantado, kiu ĉiujare ricevas 2 milionojn da vizitantoj – kio igas ĝin la dua plej ampleksa aranĝo en Eŭropo post la Munkena bierkermeso!
Almazán
Demografio
Plie pri Almazán, ekzistas kelkaj najbaraj lokoj administritaj de la municipo kun malpli ol 30 loĝantoj. Nome : Almántiga, Balluncar, Cobertelada, Covarrubias, Fuentelcarro, Lodares del Monte kaj Tejerizas.
Lillo
Tradicioj
En 2016, la Brokantado, kiu estus okazonta la semajnfinon de la 3-a kaj 4-a de septembro, estis nuligita pro terorista minaco.
Almazán
Ekonomio
Elstaras meblindustrio. terindustria poligono estas nutempe disvolvata.
Historio
En 1375, en Almazán subskribis pacon inter Kastilio kaj Aragono La Ceremoniema, reĝo de Aragono, kaj  reĝo de Kastilio, kiu finigis la serion de konfliktoj konata kiel Milito de la du Petroj.
Lillo
Partneraj urboj
Inter aliaj la partneraj urboj de Lillo estas jenaj:
Internaciaj aranĝoj
Lille kun Ĝenovo estis dum la jaro 2004 la Eŭropa Kultura Ĉefurbo. Ĝi estis kandidato en 1995 por la Olimpikoj de 2004. Por tiaj aferoj utilas la Granda Palaco.
Almazán
Historio
Juan Hurtado de Mendoza en 1392 estis nomita urbestro de la reĝo. igis lin Senjoro de la urbo
Lillo
Esperanto-movado
Lille kandidatiĝis en 2001 por organizi la Universalan Kongreson en 2005, tiel memorfestonte la centjariĝon de la unua Kongreso de Esperanto, kiu okazis en 1905 en Bulonjo-ĉe-Maro (samregione). Tiam fine la UK okazis en Vilno, Litovio, sed en Lille okazis la 100-a UK en 2015, laŭ decido de la estraro de UEA je la.
Almazán
Notoj kaj referencoj
<!--
Lillo
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo en Lillo.
La minuto preskribita por la sturmo estas romano de la franca verkisto Jérôme Leroy, origine publikigita en franca en 2008 kiel La Minute prescrite pour l'assaut kaj tradukita en Esperanton de Armela LeQuint kaj Ĵak Le Puil, kaj eldonita de Eldona Fako Kooperativa de SAT en decembro de 2014. Temas pri apokalipsa rigardo al la moderna socio kiel historio inter du ĵus amantoj Kleber kaj Saraho, li verkisto kaj ŝi policano. La agado okazas ĉefe en Lilo, kaj ne hazarde la libro aperis dum 2015 kiam okazis tie la Universala Kongreso de Esperanto.
Esperanto-klubo
En Lillo kaj ties najbara urbo Villeneuve-d'Ascq estas aktiva Esperanto-grupo nomita Lille-Villeneuve-Esperanto.
-205
En la jaro 205 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Mrtník
Mrtník estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie. La plej proksima urbo estas Kaznějov malproksima de la municipo 7,5 kilometrojn.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1420.
NGC 4256
NGC 4256 (aliaj indikoj — UGC 7351, MCG 11-15-45, ZWG 315.32, IRAS12163+6610, PGC 39568) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dishonored (filmo)
Dishonored estas antaŭkoda amafera filmo de 1931 pri spionoj fare de Paramount Pictures. Ĝi estis kun-verkita (kun Daniel N. Rubin), reĝisorita kaj eldonita de Josef von Sternberg. La vestardesegnado estis de Travis Banton. La filmosteluloj estis Marlene Dietrich, Victor McLaglen, Gustav von Seyffertitz and Warner Oland. La agado okazas dum la Unua Mondmilito el 1915.
Santo Domingo (Ekvadoro)
Santo Domingo aŭ Santo Domingo de los Colorados (de la kolorigitoj) estas urbo ekvadora, ĉefurbo de la Provinco Santo Domingo de los Tsáchilas. Kun populacio de 270.875 loĝantoj (en 2010) estas la kvara urbo plej loĝata de Ekvadoro, post Guajakilo, Kito kaj Kuenko. Santo Domingo situantas en la Marborda Regiono de Ekvadoro. Estas komunika ligejo inter Kito, Guajakilo, Portoviejo, Chone, Esmeraldas, Manta, Ambato, Quevedo kaj aliaj gravaj urboj.
La urbo estas la politika centro de la provincio, kaj unu de la ĉefaj de la lando, estas sidejo de grandaj kulturaj, financaj, administraj kaj komercaj instancoj. Estas dividita en 7 urbaj paroĥejoj, kiuj siavice subdividiĝas en kvartaloj.