cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mírzá ʻAbbás
Forpelo el posteno
Ḥájí Mírzá Áqási, la ĉefministro, estis antagonisma al Mírzá Buzurg. Unu afero kiu instigis lin al malamikeco estis la aparta amikeco de Mírzá Buzurg al la Qá'im-Maqám, Mírzá Abu'l-Qásim de Faráhán. En Junio 1835, la Qá'im-Maqám estis mortigita de Muḥammad Sh áh. Mírzá Buzurg skribis leterojn kondamnante Ḥájí Mírzá Áqási, kiujn la ĉefministro eventuale trovis, kaj li reprezaliis forte. Li maldungigis Mírzá Buzurg el sia posteno de guberniestro de Burújird kaj Luristán. La posteno estis donita al li de lia amiko, la Qá'im-Maqám. Dokumento ekzistas en la manskribo de Muḥammad Sh áh mem, laŭdante Mírzá Buzurg pro siaj servoj en tiu rolo. Ŝajnas ke iam Mírzá Buzurg ankaŭ estis veziro de tiu ĉi provinco - la oficiulo respondeca por la kolektado de impostoj. Mírzá Buzurg ŝajne estis aparte sukcesa en organizado kaj kolektado de impostoj inter la sendisciplinaj kaj foraj luraj tribanoj - faraĵon kiun misfaris liaj antaŭuloj kaj posteuloj en tiu posteno. Vidu ankaŭ Notes on a March from Zohab to Khuzistan, de Sir Henry Rawlinson. Poste, Ḥájí Mírzá Áqási nuligis la ĉiujaran renton de Mírzá Buzurg. Tiam, li komencis maltrankviligi la rilaton inter Mírzá Buzurg kaj sia lasta edzino, Ḍíyá'u's-Salṭanih, la filino de la antaŭa reĝo. Per sia nevo, Firaydún Mírzá, li konvinkis Ḍíyá'u's-Salṭanih peti kaj havigi eksedziĝon de ŝia edzo.
Mírzá Buzurg havis grandan domanaron por subteni, kaj ne havis la rimedojn por subteni siajn bienojn. Li estis devigita vendi parton de siaj bienoj kaj hipoteki la aliajn. La eksedziĝa monkonsento estis de tiaj grandecoj ke Mírzá Buzurg ne povis tuj pagi, kaj Ḍíyá'u's-Salṭanih tiam enprizonigis Mírzá Buzurg en lia propra domo. Finfine, Mírzá Buzurg devis vendi, denove, lian tutan domaron en Tehrano (Ṭihrán), kaj la valorajn tapiŝojn kaj aliaj meblojn.
Postaj jaroj
Post kiam la ŝtormoj malleviĝis, Mírzá Buzurg strebis regajni siajn domojn, kiujn li vendis pro perforto 'por nekonsiderinda sumo'. Dokumento ekzistas en la manskribo de Bahá'u'lláh, desegnita por la celo akiri de la 'sciantoj' sian ateston pri la fakto, ke la vendo de la domoj okazis sub neleĝa perforto. Sed ĝi ne rezultis en la dezirata efiko kaj neniu kompenso estis farita. Du aliaj dokumentoj ekzistas, senditaj de du el la elstaraj teologoj de la ĉefurbo, unu la frato de la Imám-Jum'ih (vendreda preĝkondukanto), deklarante la mallegalecon de la vendo per aŭĉio de la domoj de Mírzá Buzurg-i-Núrí.  Mírzá Buzurg tiam decidis emeritiĝi al Irako, sed malgraŭ mortis en 1839. Lia kadavro estis prenita al Irako kaj enterigita ĉe Vádí-al-Islám en Naĝafo (Najaf), kie la tombo de Imamo ʻAlí estas. Postvivis lin sep filoj kaj kvin filinoj.
Manuskriptoj ekzistas en lia belega kaj vaste-admirata manskribo, en diversaj kolektoj kaj en kaj ekster Irano. Estas ankaŭ skribrulaĵo tia en la Internacia Arkivejo de la Bahaa Mondcentro.
Domo de Mírzá Buzurg en Tehrano
En junio 2004, la irana registaro detruis la historiplenan domon de Mírzá Buzurg en Teherano, kie Baháʼu'lláh naskiĝis. Ayatollah Kani, direktoro de la Lernejo de Marvi, ordonis la malkonstruadon en aprilo. La malkonstruado komencis je la 20-a de junio, kaj membroj de la Ministrejo pri Informado ĉeestis kaj je la 29-a de junio, 70% de la konstruaĵo estis detruita. Laŭ Bani Dugal, antaŭa ĉef-reprezentanto de la Bahaa Internacia Komunumo al la Unuiĝintaj Nacioj, tiu ĉi detruo estas nur la pli lasta en serio de malkonstruoj kiu ŝajne celas detrui bahaajn sanktejojn en Irano.
Laŭ anonco de la Bahaa Komunumo, metita en "The New York Times", la domo estis "historia monumento, multvalora ekzemplero de islama-irana arkitekturo, 'senkompara modelo de arto, spiriteco, kaj arkitekturo'" (angla originalo: historical monument, a precious example of Islamic-Iranian architecture, 'a matchless model of art, spirituality, and architecture.').
Horn-Bad Meinberg
Horn-Bad Meinberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lippe de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kandrat Krapiva
Kandrat Krapiva (beloruse - Кандрат Крапіва), vera nomo estas Kandrat Atraĥoviĉ (Кандрат Атраховіч) (5-an de marto 1896 - 7-an de januaro 1991) estis belorusa verkisto, poeto, dramaturgo, literatursciencisto, lingvisto.
Biografio
Naskiĝis en kamparula familio, studis en paroĥa lernejo, poste en en popola lernejo en Uzda, 4-jara lernejo en Staŭbci, en sama lernejo en Kojdanava (nuntempe Dzjarĵinsk, post fino de lernado plenumis ekstere ekzamenon je popola instruisto. Aŭtune 1914 komencis labori kiel instruisto en vilaĝo apud Minsk. Post jaro de laboro, li estis mobilizita en armeo, partoprenis en Unua mondmilito. Kiel instruisto estis malmobilizita en februaro de 1918, kaj laboris en sia profesio. Dum 1920 - 1923 - komandanto en Ruĝa armeo. De 1924 denove laboris kiel instruisto.
En la jaro alveturis en Minsko. Membriĝis en Literatura unio "Junularo" (ĝis 1926), poste en Literatura unio "Altaĵo". Finis literaturlingvista fako de pedagogia fakultato de Belorusa Ŝtata Universitato. Partoprenis en milito kontraŭ Polio (1939), en milito kontraŭ Finnlando (1939-1940). Dum Dua mondmilito li laboris kiel korespondanto. Ĉefo de sekcio de lingvistikofako de lingvo kaj literaturo de Sciencakademio de Belorusa SSR (1947-1952), direktoro de Instituto de lingvistiko de Sciencakademio de Belorusa SSR (1947-1952). En la jaro 1946 kiel membro de delegacio de Belorusa SSR partoprenis en laboro de sesio de Ĝenerala asembleo de UNO. Dum 1956 - marto 1982, vicprezidanto de Sciencakademio de Belorusa SSR, de marto de 1982 - ĉefa scienca kunlaboranto en Instituto de filologio de Sciencakademio de Belorusa SSR. Doktoro de filologio, akademiano de sciencakademio de Belorusa SSR. Multfoje estis elektita kiel deputito (1947-1990), ĉefo de Plejalta soveto de Belorusa SSR. Membro de Verkista Unio de Belorusa SSR (de 1934).
Kreado
Komencis verki en la jaro 1922. Verkis felietonojn, fablojn, teatraĵojn (ĉefe satiraj), rakontojn, romanon. Sian lastan verkon li verkis en 1982 jaro en 86-jara aĝo. Apartaj frazoj de liaj verkoj fariĝis proverboj en belorusa lingvo.
Scienca laboro
Tradukis en belorusan lingvon verkojn de Marx, Engels, Fonvizin, Puŝkin, Gogol, Ĉeĥov, Majakovskij kaj aliaj aŭtoroj.
Onans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Pepe Lienhard
Pepe LIENHARD (n. 23-an de marto 1946 en Lenzburg; kun nomo Peter Rudolf Lienhard), estas svisa bandestro, kaj muzikisto kaj aranĝisto (komponisto), kaj ludas Saksofonon kaj Fluton.
Tekit
Tekit estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tekit. La komunumo apartenas al la regiono 8 (Sur Poniente). Ĝi estas en la sudokcidenta parto de Yucatán kaj havas limojn kun Campeche kaj al la regionoj 5, 6, 7 kaj 9. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31080.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9163 loĝantojn. El tiuj estis 4678 viroj kaj 4485 virinoj. La komunumo havas surfacon de 219,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 22 metroj super la marnivelo.
Frank Cockshott Rhodes
Frank Cockshott RHODES [roŭdz] (naskiĝis lia en Oakworth; mortis la  ) estis angla esperantisto kaj agento. De 1904 li propagandis Esperanton. Li ĉeestis la 1-an Universala Kongreson kaj estis delegito de UEA en Keighley.
Tekit
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 58,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komenciĝas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5414 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4004 scipovis legi kaj skribi kaj 1408 personoj estis analfabetoj. Do 26,01% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 8464 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4828 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 57% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Johano Tzetzes
Johano Tzetzes aŭ Ioannes Tzetzes (Ιωάννης Τζέτζης, Ioannis Tzetzis, ĉirkaŭ 1110 - ĉirkaŭ 1180), bizanca verkisto kaj saĝulo, frato de la filologo Isaac Tzetzes.
Li ricevis elstaran filologian edukadon kaj estis dum ioma tempo instruisto de gramatiko; poste li dediĉis sin al la literaturo, okupo kiu certigis ĉiutagan vivtenon. En siaj verkoj li parolas pri la diversaj cirkonstancoj de sia ekzistado: temas pri homo de la 12-a jarcento kiu vivas el sia literatura agado kaj kiu plendas senĉese pri sia malriĉo, kaj, serĉe de dankemo el riĉuloj kaj nobeluloj, li dediĉas al ili siajn verkojn. Li koleretas ke oni ne agnoskas taŭge liajn kapablojn kaj falis iam en tia mizero ke el liaj libroj restis al li nur unu ekzemplero de Plutarko. Pro monmanko, li ne povis disponi el la necesaj verkoj kaj devis fidi ĉefe en sia memoro, kaj tiele li faraĉis en siaj verkoj multajn fundamentajn historiajn erarojn.
Branjina
Branjina estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Popovac.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo.
István Barabás (bestokuracisto)
István Barabás [iŝtvAn barabAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barabás István estis hungara ĉefbestokuracisto.
István Barabás naskiĝis la en Bonyhád, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Barabás maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1926, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1930, en la sekva jaro li doktoriĝis el epidemiaj sciencoj, en 1933 diplomon pri magistrata posteno. Post la unua diplomo li estis bestokuracisto en Tolna (urbo), en Sióagárd (1932–1937), en Szekszárd (1937–1951), poste li havis postenojn en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario). Li longe estis respondeculo pri ĉiuj ŝtataj bienoj en branĉo de bestoj. Intertempe li kandidatiĝis en 1964 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Pli malofte li instruis en Gödöllő kaj Mosonmagyaróvár. Plej ofte li okupiĝis pri malsanoj de porkoj. Li pensiuliĝis en 1970. Li ricevis unusolan premion. Li edziĝis dufoje pro divorco.
Iberamerika Ekspozicio de Sevilo (1929)
La ideo realigi internacian ekspozicion en Sevilo naskiĝis en 1909, proponita de la komandanto de artilerio Luis Rodríguez Caso. La ideo de Caso estis varme akceptata kaj la evento devis servi kiel pordo por malfermiĝi al novaj tendencoj eksteraj kaj instigi al la Ŝtato por necesa moderniĝo rigarde la estontecon. Inter ĝiaj celoj estis la urboplanisma reformo, akceli la turismon, revivigi la famon de la urbo, kreado de laborpostenoj kaj ekonomia plibonigo same kiel ekhavi kaj plibonigi la rilatojn kun amerikaj landoj.
La ekspozicio estis unu el la plej gravaj okazintaĵoj komence de la 20-a jarcentoen Sevilo. Ekde 1909, kiam Luis Rodríguez Caso publike diskonigis sian ideon okazigi "Internacian ekspozicion Hispanio-Transmaro", "Internacian ekspozicion Hispanio en Sevilo" aŭ "Internacia ekspozicio Hispan-Amerika", ĝis la dato kiam ĝi realiĝis, pasadis dudek jaroj, sufiĉa tempo por elpensi kaj konkretigi temajn enhavojn (agrikulturo, komerco kaj kulturo), krei la gvidorganojn kiuj mastrumis la ekspozicion kaj elekti kiujn landojn kaj regionojn partoprenu la eventon.
Partoprenantoj
La ekspozicio konsisitis el pavilonoj de landoj kaj regionoj invititaj: Argentino, Ĉilio, Gvatemalo, Urugvajo, Peruo, Kolombio, Meksiko, Kubo kaj Dominika Respubliko (kun la pavilono de Sankta Domingo). Venezuelo ekspoziciis en provizora paviono. Makao havis pavionon kiel portugala kolonio. Ene de la pavionoj koloniaj troviĝis tiuj de la Hispana Protektorato de Maroko kaj la Pavilono de la Golfo de Gvineo. Salvadoro, Panamo, Kostariko, Bolivio kaj Ekvadoro ekspoziciis en la Amerikaj Galerioj, kiuj nuntempe estas la keloj de la Haveno de Sevilo en la Avenuo de la Raso.
Naciskale paroprenis per siaj pavilonoj la ok provincoj de Andaluzio, inkluzive de Onubo kiu komence ne konsentis ke estu Sevilo la sidejo de la ekspozicio. Ankaŭ kelkaj aliaj regionoj kaj urboj hispanaj partoprenis: Barcelono, Kanariaj Insuloj, Galegio, Ekstremaduro, Asturio, Kastilio la Nova kaj Kastilio la Malnova.
Ruswil
Ruswil estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 6460 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Ruswil situas en la supra parto de la Rot-Valo 5 kilometrojn sude de la Lago de Sempach. Ruswil estas laŭ areo la plej granda komunumo de la distrikto Sursee. Sur ĝia tereno troviĝas pli ol 200 agrikulturaj entreprenoj. Ĉe la okcidenta limo de la komunumo troviĝas la lago Soppensee. La sudan limon formas la rivero Eta Emme. La komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo mem el multnombraj vilaĝoj kaj setlejoj el inter kiuj la plej gravaj estas St. Ulrich, Merzenberg, Hunkelen, Ziswil, Holz, Grofenhusen, Buholz, Rüediswil, Sigigen kaj Werthenstein-Unterdorf.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 45,25 km², de kiuj 20,9% estas kovritaj de arbaro, 72,7% servas por agrikulturo kaj 6,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Ruswil limas en nordokcidento al Buttisholz, en nordo al Nottwil, en nordoriento al Neuenkirch, en sudoriento al Malters, en sudo al Werthenstein, en sudokcidento al Wolhusen, kaj en okcidento al Menznau.
Trafiko
Komence de la 19-a jarcento ekzistis planoj konstrui fervojlinion tra la Rot-Valo. Tiuj planoj tamen neniam realiĝis. Unue la du mondmilitoj ekonomie malebligis la realigon. Post la dua mondmilito la fervojprojektoj estis forlasitaj favore al aŭtobusoj, al kiuj tiam ŝajnis aparteni la estonto. Ruswil estas hodiaŭ konektita al la publika transportreto per tri buslinioj, nome de Lucerno al Ettiswil, de Ruswil al Sursee kaj de Ruswil al Wolhusen. La setlejo Werthenstein-Unterdorf ĉe la suda limo de la komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Wolhusen al Lucerno, kiu situas sur la teritorio de Ruswil.
La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 estas norde Sursee en distanco de 14 kilometroj kaj sudokcidente Emmenbrücke en distanco de 17 kilometroj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ruswil datiĝas el la jaro 1233, temis pri protekta letero de papo Gregorio la 9-a.
Ĝis la jaro 1299 Ruswil apartenis al la Senjoroj de Wolhusen, tiam ĝin aĉetis la Habsburgoj. En la jaro 1353 la lucernanoj dezertigis la lokon. En la jaro 1353 la lucernanoj dezertigis la lokon. En la jaro 1375 la soldistoj de la Duko Enguerrand la 4-a de Coucy rabbrulis la vilaĝon. La 18-an de junio 1386 la urbo Lucerno konkeris la vilaĝon. Formale la Habsburgoj koncedis ĝin tamen nur en la jaro 1405. Ankaŭ dum la Cepa Milito de 1513 kaj la Kamparana Milito de 1653 Ruswil estis envolvita en luktoj. Kiel konsekvenco de la lasta ribelado Ruswil estis kondamnita al punpago de 10000 guldenoj. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Ruswil estis la centro de granda lucerna kamparvoktejo.
Dum la tempo de la Helveta Respubliko la komunumo Ruswil apartenis al la samnoma helveta distrikto, kies ĉefloko ĝi estis. Malgraŭ ĝis rolo kiel distriktĉefloko, Ruswil partoprenis en la ribelo kontraŭ la nova reĝimo en la tiel nomita Skaraba Milito de la jaro 1799. Per la meditacia akto de la jaro 1803 Ruswil estis atribuita al la nova distrikto Sursee de Kantono Lucerno.
SsDNA Viruso
Relativaj genaroj
Replikiĝo postulas "replikiĝiva formo" (RF) duopa-ĉena DNA intermezaĵo/peraĵo: ĉi-tiu formiĝas frue post infekto, preskaŭ certe de la gastig-ĉelaj DNA polimerazoj prizorgemaj pri "riparo" de la ssDNA.
Rilate al la cirklaj genaroj en Eŭkariotoj (cirkovirusoj, ekz-e porka cirkoviruso; ankaŭ psitakino bek-kaj-plum-malsano agento, kok-infektiv-anemio agento; Geminiviridae; BBTRV), ĉi tiuj konvertiĝas al cccds-(plasmid-tipaj)-DNA en la nukleo, kaj asociiĝas al nucleaj proteinoj kaj compleksoj kiel la nukleosomoj.
Parvovirusoj havas interesan strategion por la replikiĝo de ties genaroj, helpe de interna- aŭ mem-complementareco de genar-ekstremaĵoj por konturi la problemon pri replikiĝo de liniaj DNA-genaroj. Virus-specifa procezo necesas por ambaŭ "nick" (pecet-) RF DNA, kaj por sekvestri freŝ-formitan genaran ssDNA por konstruantaj partikloj: rilate al la Parvoviridae la unua okazas helpe de proteino NS1 (kiu sinligas al la 5'-finaĵo produktita de la "pecetigo/nick") kaj la dua de la tavol-proteino; in Geminiviridae ŝajnas kvazaŭ la unua estus farita de simile-aganta proteino Rep, kaj la dua ankaŭ de la tavol-proteino.
Mudo
Mudo estas parta aŭ kompleta ŝanĝo, apartiĝo de la (malnova) korpa surfaco, epidermo ĉe kelkaj bestoj. Tiu proceso povas ripetiĝi kelkfoje ĉe kelkaj bestoj.
Artropodoj
Ĉe la artropodoj (insektoj, krustuloj, araneoj ktp), la pli-malpi vastiĝema kitino ne povas sekvi la kreskon de la besto dum la plena evoluo ĝis plenbesto, tiel ĝin deigas la besto. La procezo estas reguligita neŭrohumorale, ĝi ekas je efiko de la hormonoj de la neŭrosekreciaj glandaj ĉeloj. La hipodermo disiĝas de la kutiklo kaj sekrecias maldikan membranon, el kiu evoluas la kitina kovraĵo. La specialaj glandoj de la hipodermo estas la t.n. mudaj glandoj (eksuvialaj glandoj), kiuj produktas sekreciaĵon (eksuviala sekreciaĵo), kiu daŭre levas la malnovan kitinkovraĵon. La malnova kitina kutiklo kreviĝas kaj la besto elkoviĝas. La malnova, mudita kovraĵo estas la mudaĵo (exuvium).
Malakostrakoj (krustuloj)
La malakostrakoj (plej grandaj krustuloj, Malacostraca) mudas eĉ post la seksa maturiĝo, dum la tuta vivo. La mudon antaŭsignas la apero de la t.n. krustul-okuloj (CaCO3-diskoj ĉe ambaŭ flanko de la antaŭintesto), kiujn uzas la besto dum estiĝo de la nova karapaco.
amfibioj
La keratiĝinta epidermo apartiĝas en pli-malpli grandaj eroj (ranoj) aŭ komplete de sur la tuta korpo (vostaj amfibioj).
reptilioj
La epidermo grandparte keratiniĝas (korniĝas) kaj la lacertoj mudas en malgrandaj partoj, la serpentoj komplete. Krokodiloj kaj testudoj ne mudas.
birdoj
La birdoj mudas ĝenerale dufoje en jaro, parte aŭ komplete. Ĝi rilatas al aĝo, seksa matureco, sezonoj. La printempa (nupta) plumaro estas pli ornama ol la vintra. Ĉe birdoj, mudo estas la regula anstataŭigo de plumoj per forigo de malnovaj plumoj dum produktado de novaj. Plumoj estas mortaj strukturoj ĉe maturaĝo kaj tiele ili iĝas laŭgrade eluzitaj kaj necesas esti anstataŭigitaj. Plenkreskaj birdoj mudas almenaŭ unufoje jare, kvankam multaj mudas dufoje kaj kelkaj trifoje. Ĝi estas kompare malrapida proceso, ĉar birdo neniam forigas ĉiujn siajn plumojn unutempe; ili necesas pluhavi sufiĉe da plumoj por reguligo de la korpa temperaturo kaj eviti humidecon. La kvanto de forigitaj plumoj varias. Ĉe kelkaj mudoperiodoj, birdo povas renovigi nur la plumojn de la kapo kaj korpo kaj poste renovigi la flugilojn kaj voston dum pli posta mudoperiodo. Kelkaj specioj de birdoj iĝas senflugaj dum la jara "flugilmudo" kaj devas serĉi protektajn habitatojn kun taŭga manĝodisponeblo dum tiu tempo. Kvankam plumaro povus aspekti maldensa aŭ malregula dum mudado, la ĝeneralan aspekton oni pluhavas spite la perdon de ŝajne multaj plumoj; veraj senplumaj partoj estas pli tipe signoj de nerilata malsano, grava vundo, parazitoj aŭ (ĉe maskotoj) plumoplukomanio. Tamen foje ĉe grandaj birdoj videblas truoj en flugiloj aŭ vostoj, kiuj ne malhelpas flugadon, ekzemple ĉe korakoj aŭ aliaj korvedoj, kie ŝajnas kvazaŭ rezulto de pafado.
La proceso de mudo ĉe birdoj estas la jena: Unue la birdo ekforigas kelkajn malnovajn plumojn, poste kreskas novaj plumoj kiuj anstataŭas la malnovajn. Dum la novaj plumoj iĝas plenaj plumoj, aliaj plumoj forfalas. Tio estas cikla proceso kiu okazas en multaj fazoj. Ĝi estas kutime simetria, ĉar falas kaj naskas plumoj same en ambaŭ flankoj de la korpo. Ĉar plumoj formas 4-12 % de la birda korpopezo, necesas granda kvanto de energio por anstataŭigi ilin. Pro tiu kialo mudoj okazas tuj post la reprodukta sezono, sed dum manĝodisponeblo ankoraŭ abundas. La plumaro produktita dum tiu tempo estas nomita postnupta plumaro.
mamuloj
La mudo de mamuloj rilatas al seksa maturiĝo, sezonoj kaj ofte okazas ankaŭ ŝanĝo de la koloro. (vidu vilo, felo, haro)
Lingva rimarko
Mudo estas neologisma vorto (aperis oficiale unuafoje en PIV2).
Albert György
GYÖRGY Albert [djoerdj] estas rumania hungara skulptisto loĝanta en Svislando. Li naskiĝis en 1949 en Lueta.
Biografio
György Albert finis siajn studojn inter 1968 kaj 1973 en la Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu de Bukareŝto, poste de 1973 li laboris en Satmaro. En 1987 li loksidiĝis en Svislando.
Rodion Malinovskij
Rodion Jakovleviĉ Malinovskij (ruse Родион Яковлевич Малиновский ; 23-an de novembro, 1898 (Odessa, Rusia Imperio) - 31-an de marto, 1967 (Moskvo, Sovetunio)) estis soveta militara komandanta defenda ministro de la Sovetunio en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Li estis soveta marŝalo kaj havis gravan rolon en la dua mondmilito.
Biografio
Li soldatservis en la unua mondmilito kiel maŝinpafilisto. Li revenis en 1919 al Rusio kaj paŝis en la Ruĝan armeon. Li partoprenis en la bataloj kontraŭ la blankuloj. Li iĝis ano de la komunista Partio en 1926, en 1930 finstudis en la Militara Akademio M. V. Frunze. Li estis konsilisto dum la Hispana Enlanda Milito (1936–39) por la respublikanoj.
Ogdoado
Ogdoado en la egipta mitologio estas kolekto de ok diaĵoj veneritaj en Hermopolis ĉe Aŝmunejn de la Alta Egiptio, dum la 15a jarcento a.K. Sed al tiu nombro, kun malsama celo kaj malsama enhavo, enamiĝis gnostikuloj de la unua kristana epoko kaj eĉ Ekleziaj Patroj
La legendo krome ellaborita en Tebo aliiĝus kaj dioj ekzistigus ovon, el kiu naskiĝis Amon, la dio-suno.
Per la surpreno de ĉiam pli granda povo flanke de la klerularo de Amon ĉe la templa komplekso de Karnak, tiu ĉi lasta diaĵo estos homigita kaj ĉirkaŭ ĝi estos formita familio (laŭ la triunua strukturo tipa de la tiamaj egiptanoj), komponita je edzino Mut kaj filo Ĥonsu.
Ogdoado kaj gnostikismo
Gnostikuloj profitas la supozitan perfektecon aŭ kompletecon de la Ogdoado por elpensi enajn rilatojn de la ok estaĵoj tra kiuj okazas la eventoj de la kreado, miskreado, pekfalo de la homo kaj elaĉeto kaj ĉio miksita kun astronomio kaj astrologio.
.
János Zambó
János ZAMBÓ [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zambó János estis hungara inĝeniero pri minejoj, profesoro, membro (korespondanta en 1961, ordinara en 1972) de Hungara Scienca Akademio.
Ogdoado
7 + 1
En tiu sistemo oni imagas sep ĉielojn kun unu pli supra regiono nomata Ogdoado, astronomia regiono de la fiksaj steloj.
János Zambó
Biografio
János Zambó frekventis gimnazion kaj universitaton en Sopron. Post la diplomo en 1942 li ekinstruis samloke en la universitato, sed post la lernojaro li eklaboris en minejo pri ercoj. En 1946 li revenis por instrui, dume li doktoriĝis. En 1947 li denove havis postenon en karbominejo en Ajka. En 1954 li denove komencis instrui jam en universitato en Miskolc, kie li estis katedrestro dum 3 jardekoj. Inter 1955-1959 li estis dekano, inter 1961-1972 rektoro. En tiuj tempoj li estis motoro de altigo de la instrua nivelo. Li okupiĝis precipe pri instalado de minejoj. Li ricevis premion Kossuth en 1953, krome ankaŭ aliajn premiojn.
Ogdoado
Ogdoado kaj Kristanismo
Sendepende de la egipta milologio kaj de la diversaj ideoj de la gnozo de la eonoj emanataj, kiujn oni konas nur el papirusaj kaj pergamenaj fragmentoj aŭ per citaĵoj de kristanaj verkistoj, ankaŭ la oficiala kristanismo estis allogita de la perfekteco kaj aludkapablo kaj simbola riĉeco de la Ogdoado. Ankaŭ pro kristanoj la Ogdoado povas esprimi la organizon de la mondo, kiel por la antikvuloj.
János Bihari
János BIHARI [jAnoŝ], hungare Bihari János, Esperante Johano Bihari estis hungara komponisto kaj violonisto.
Ogdoado
Ogdoado kaj Kristanismo
Foje la mombro ok estas estas dividita kaj sumita tiele: 15 malkomponita en 7+8 estas komentita tiele: La nombro sep estas la leĝo, nome la Malnova Testamento dum la ok estas, nome la Ogdoado, estas la Nova Testamento. Cirilo el Aleksandrio, Eklezia Patro, parolas pri la nombro 17 komponita je 7 estas la leĝo kaj la profetoj dum la 8 estas la resurekto de Kristo.
Laŭ Gregorio la Granda la 7 signifas la tagojn de la surtera vivo dum 8 signifas la eternan vivon kiun la Sinjoro donis per sia resurekto kiu estas simbolata de 15.
János Bihari
Biografio
János Bihari devenis el cigana familio, ankaŭ lia patro estis violonisto. Li fondis muzikan grupon en 1801 en Peŝto, poste ili muzikadis ankaŭ en aliaj urboj. Laŭ supozoj en Vieno li konatiĝis kun Ludwig van Beethoven. En 1818 li renkontiĝis kun mecenato en Veszprém. En 1822 Franz Liszt aŭdis kaj alte aprezis muzikludon de Bihari. En 1824 Bihari suferis akcidenton, sekve lia brako rompiĝis, poste li ne povis bele violonadi. Li mortis tute sola.
Ogdoado
Ogdoado kaj Kristanismo
La Ogdoado estas projekciita en la nombro de personuloj en absidaj konkoj de katedraloj kaj bazilikoj. Unu el la plej gravaj Ekleziaj Patroj, sankta Ambrozio el Milano, multe ŝatis la temon de la Ogdoado reflektita en siaj versoj skribe prezentitaj en la baptujo de Sankta Tekla en Milano. Spurojn, diversmaniere aranĝitajn, oni vidas en liturgiaj ornatoj, en monumentoj kaj ikonografio: temas pri simbolaro hodiaŭ malfacile percepteblaj fare de la fidelularo se ne aparte klerigitaj.
Eŭsebio de Cezareo kaj Ireneo el Liono verkis tutan libron temantan pri Ogdoado, nun perdita kaj eĉ ne rekonstruebla. Eble tiu Eklezia Patro pritraktis ogdoadon por rimarkigi la distancon inter la fizika Ogdoado de gnostikuloj kaj la simbola Ogdoado de la ekleziaj verkistoj.
Ogdoado kaj Renesanco
Kune kun Ogdoado ankaŭ Eneado (vidu egiptan mitologion) estas fonto de simbolaro kaj okazo de kompara instruado kiel aperas el kopta teksto devenanta el la gnoztika biblioteko malkovrita en Nag Hammadi. Laŭ formo de dialogo inter Hermeso kaj disĉiplo . Tiu dialogo influis kaj ekzaltis la enketan fantazion de humanistoj kaj renesanculoj.
Eksteraj ligiloj
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Pulvora teo
Matcha (japane: 抹茶, laŭvorte: "muelita teo", esperantigebla al maĉao?) aŭ malpli precize pulvora teo estas verda teo pulvorigita, kiun oni uzas dum japana teceremonio (ĉanojo). Ĝi havas verdegan koloron kaj iom amaran guston. Ĝi enhavas multe da flavonoidoj, karotenon kaj la vitaminojn A, B, C kaj E.
Oni kutime ombrigas la tefoliojn destinitajn al pulvora teo dum 4 semajnoj antaŭ la rikolto. Tiel la folioj estas ege malhelverdaj kaj riĉaj je aminoacidoj. Post la rikolto oni vaporigas kaj sekigas la foliojn, kaj fine muelas ilin en ŝtonmueliloj ĝis estiĝas maldikega pulvoro. Por produkti 30 gramojn da matcha-pulvoro la tradicia granitŝtonmuelilo bezonas ĉirkaŭ unu horon.
Gravas, ankoraŭ pli ol ĉe kutima verda foliteo, ke oni konsumu maĉĉa-n kiel eble plej rapide. Kutime oni konservas la skatoleton post malfermo en fridujo por ke la freŝeco restu dum kelkaj semajnoj.
Oni produktas pulvoran teon nur en Japanio. Famaj kreskigaj regionoj estas urboj Niŝio kaj Uĵi en gubernio Kioto. Teo matcha estas konsiderata nobela teo kaj tial relative multekosta.
Preparado
1 aŭ 2 gramoj da pulvoro estas kribritaj kaj metitaj en maĉĉa-bovlon. Oni aldonas 60 ĝis 100 ml da varma akvo kaj ŝaŭmigas la teon per bambua ŝaŭmigilo, nomata ĉa-sen.
Dum la tradicia japana teceremonio la akvo devas esti mola kaj 60 gradojn varma. Iuj konsideras tiun teon ju pli bona des pli la ŝaŭmo estas alta kaj malmola.
Oraj bronzoj de Cartoceto di Pergola
La Oraj bronzoj de Cartoceto di Pergola estas la nura romia orumita bronza grupo de rajdantoj, kiu ankoraŭ ekzistas. Origine temis pri du ĉevaloj kun du rajdantoj el kiuj nur unu ekzistas nun, kaj du starantaj virinoj.
Restaŭrado
La restaŭrado okazis inter 1949 kaj 1988 en pluraj fazoj. Entute estis kunmetitaj 318 eroj al kvar figuroj.
Akcia kompanio
Akcia kompanio (AK) (mallongigite germane AG, hungare RT, japane KK, Ltd., Corp., Inc.) estas tia entrepreno, kiu fondiĝas per difinita nombro kaj valoro de akcioj (fundamenta kapitalo/akcia kapitalo). Krom la Klr kaj Komandita societo je akcioj apartenas ĝi al la t.n. kapitalaj societoj aŭ limigitaj kompanioj. La fondintoj riskas nur siajn akciojn kaj respondecas nur ĝis ties valoro.
La akciuloj havas voĉdonrajtojn nur ĝis porporcio de siaj akcioj en la jara ĉefkunveno. La (ĝenerale jara) ĉefkunveno elektas la gvidantajn organojn de la AK (la direkcian konsilion kaj la kontrolkonsilion), decidas pri la ĉefaj demandoj rilatante al la kompanio (produktado, disdono de profito (dividendo), altigo de la gundkapitalo, formo de rezervofonduso, ŝanĝo de statuto ktp.).
La akciaj kompanioj laŭ la teorioj de marksismo disvastiĝis dum la monopolkapitalismo, kiam necesis granda koncentrigo de la kapitalo. Tiam la vendo de la akcioj helpis altiri la ŝparitajn malgrandajn sumojn. Tiu kapitalista grupo, kiu disponas pri tiel nomata "kontrolpakedo", havas influon je pli granda kapitalo ol sia akcia valoro. Ĉiu ajn rajtas aĉeti akcion tiel iĝi akciulo, sed la veran influon reprezentas la posedantoj de la kontrolpakedo.
La fondo, malfondo kaj funkcio de la Akciaj Kompanioj estas leĝe reguligita en la diversaj landoj (ekzemple en Germanio por fondi akcian kompanion necesas baza kapitalo de almenaŭ 50.000 eŭroj, en Svislando 100.000 CHF).
La kompanio povas per emisio de novaj akcioj altigi la kompanian kapitalon. Tio tamen malgrandigas la valoron de ekzistantaj akcioj.
La unua akcia kompanio de la mondo estis la "Nederlanda Kompanio de Orientaj Indioj" ("Vereenigde Oostindische Compagnie") en Amsterdamo.
En diversaj landoj
Ĝi estas ekvivalenta en laŭvorta signifo kaj funkcio al:
Ĝi estas ekvivalenta en funkcio al la koncepto de anonima societo:
27515 Gunnels
27515 Gunnels estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kim Gunnels, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Renner Middle School de Plano (Teksaso).
Sieĝo de Sirakuzo
La Sieĝo de Sirakuzo, farita de la Romia Respubliko, okazis en 214-212 a.K., fine de kiu estis venkita Sirakuzo, ĝis tiam greka polis situa en la orienta marbordo de Sicilio. La romianoj detruis la urbon kaj kiel konsekvenco, ili atingis la kontrolon de la oriento de Sicilio. Dum la sieĝo, la urbo estis defendita per la armiloj kiujn disvolvigis Arkimedo, responde al la mendo fare de Epicido, tirano de Sirakuzo. Arkimedo estis murdita fine de la sieĝo fare de romia soldato, kontraŭ la ordonoj de la romia generalo, Marko Klaŭdio Marcelo, respekti la vivon de la grava greka matematikisto.
Hammerfest
- jen norvege, en la norda samea Hámmerfeasta - estas komunumo de Norvegio. Ĝi ĝis la jaro 2019 situis en malnova departemento (norvege fylke) Finnmark kaj ekde la komenco de la jaro 2020 apartenas al tiam kreita, unuigita departemento Troms kaj Finnmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunomo estas la urbo, la plej norda urbo kun pli ol 10 000 loĝantoj en la mondo, kaj komunumestro estas .
La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj. La departamenta ĉefurbo Tromsø per aŭta vojo, pro la fjorda kaj montara pejzaĝo iom kurba kaj tial pli longa ol la linia distanco, situas en distanco de 520 kilometroj.
Buŝharmoniko
Buŝharmoniko estas malgranda blovinstrumento kiu havas multajn metalajn (latunajn aŭ bronzajn) anĉojn. Ĉiu anĉo estas fiksita en trueto, kaj permesata vibri libere. Kiam aero estas blovata tra trueto, specifa tono estas produktata. Muzikisto povas uzi langon kaj lipojn por elekti la trablovatajn truojn.
La instrumento estas fame uzata en blusa, roka, kaj popola muziko. Unu el la plej famaj harmonikoludantoj sendube estas Toots Thielemans.
Similaj instrumentoj
Blovado estas uzata ankaŭ kun tirharmonikoj, ekzemple akordionoj, koncertinoj, bandonioj, ktp. Tiuj instrumentoj funkcias per balgo (premita inter la manoj) anstataŭ buŝa blovado. Krome oni regas la aerfluon tra truojn (por krei tonojn) per uzo de butonoj kaj klavoj.
Frapharmoniko sonoriĝas per frapado kiu vibrigas la lamenetojn.
Frotharmoniko aŭ glasharmoniko konsistas el vitraj glasoj, kiujn oni frotas per malseka fingro por vibrigi.
Blovklavaro estas buŝharmoniko, kiu havas klavaron. Aŭ blovakordiono.
Esperanto Gento
Esperanto Gent estas la oficiala nomo de la Esperanto-klubo La Progreso en Gento. Oni scias pri esperantistoj en la urbo Gento ekde 1902.
Aktivecoj kaj celo de la grupo
La Progreso celas, kiel plej multaj lokaj Esperanto-kluboj, disvastigi la internacian lingvon inter la loka loĝantaro. Due, ĝi organizas aktivaĵojn por parolantoj de la lingvo.
Disvastigaj iniciatoj
Jam dum pluraj jaroj La Progreso organizas la jenajn aktivecojn por diskonigi la Esperanto-ideon en la regiono:
Historio de Esperanto en Gent
Sub la impulso de Charles Lemaire, Esperanto disvastiĝis en Belgio ekde 1902. Jam en 1903 ekzistis unua genta grupo. Ekde la starigo de Reĝa Belga Ligo Esperantista (RBLE) en 1905, la genta grupo aliĝis al tiu tutlanda organizaĵo.
En 1915 fondiĝis la Genta Esperanto-klubo, "La Progreso". Ĝi aliĝis al Reĝa Belga Ligo Esperantista kaj al la Federacio de la Esperantistaj grupoj de Orient-Flandrujo. (Multaj flandroj ne sentis sin konvenaj en la RBLE.)
En la 1930-aj jaroj ekzistis diversaj grupoj en Gent:
13349 Yarotsky
13349 Yarotsky estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rento
Rento estas perioda enspezo de proprietulo de grundo, domo aŭ maŝinaro, investita kapitalo aŭ similaj.
Ĉefaj formoj ĉe agro:
13349 Yarotsky
Ĝia nomo honoras Misty Yarotsky, kiu mentoris finaliston de la Broadcom MASTERS de 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Friendswood Junior High, Friendswood (Teksaso).
Rento
Oni nomas rento la enspezojn laŭ valorpaperoj, kio estas plej ofte interezo aŭ dividendo.
Esperanto Gento
Historio de Esperanto en Gent
En la jaro 1945 la eldono de La Juna Esperantisto ĉesis pro la fakto ke la belga sekcio de TJO Tutmonda Junulara Organizo komencis eldoni revuon por la belga esperantista junularo.
Rento
La efektivan enspezon en procentoj de investo konsiderantan la ŝanĝon de kurzo oni nomas rentumo.
Tiu, kiu vivas de rento estas rentulo.
Esperanto Gento
Historio de Esperanto en Gent
En 1946 renaskiĝis la "Gentaj Laboristaj Esperantistoj" kiel sekcio de FLE.
En 1961 la Gentaj Laboristaj Esperantistoj (GLE) organizis la 34an SAT-kongreson en Gent, kun 374 partoprenantoj. En 1966 okazis malpli sukcesa FLE-kongreso, kaj en la sekvontaj jaroj GLE spertis pli kaj pli la mankon de interesiĝo. Pro tio en 1973 la GLE transformiĝis kaj adaptiĝis al la tiama bezono atingi pli larĝan sed tamen progreseman publikon. Ekde tiam la nomo ŝanĝiĝis en: Genta Esperanto-grupo "La Progreso".
Ekde 1979 "La Progreso" iĝis sekcio de Flandra Esperanto-Ligo (FEL). La kunvenoj okazas en propra klubejo ekde 1995.
Elza
Elza estas virina nomo, origine mallonga formo de Elizabeto.
(74539) 1999 JD15
(74539) 1999 JD15 estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra klinita orbito malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,405059 AU, tie estas 60,596 milionoj da km.
Paolo Feraĝina
Paolo Feraĝina (Paolo Ferragina [feRAĝina]) estas itala universitata profesoro, esploristo, kaj informadikisto. Li estas ĉefe konata kiel unu el la aŭtoroj de la FM-indekso (kune kun Ĝovani Mandzini). Laŭ Scopus, li havas H-indekson 36. Li estas la ko-posedanto de tri usonaj patentoj kaj la aŭtoro de tri libroj pri informadiko.
En 2019 li ricevis la premion de la «Ordeno de la kerubo» (Ordine del cherubino) el la Universitato de Pizo. Li nuntempe servas kiel vic-rektoro pri informadiko de la Universitato
Edukado
Paolo Feraĝina doktoriĝis pri informadiko ĉe la Universitato de Pizo (1996), kaj post-doktoriĝis ĉe la germana Max-Planck Institut für Informatik (1998). Poste, li alvenis al la Universitato de Pizo, kie li servas kiel plena profesoro ekde 2007. Lin komence financis Yahoo! kun Faka Premio (Faculty Award) de 2006 ĝis 2010 (tiatempe, la unua en Eŭropo) pro siaj kontribuoj pri datumkompatigo kaj enigaj/eligaj rendimentaj datumstrukturoj.
Universitata agado
Ekde 2007, Paolo Feraĝina estas plena profesoro pri informadiko ĉe la Universitato de Pizo; tiun postenon financis Yahoo! kun «Faka premio» (Faculty Award) dum kvin jaroj. Nuntempe li direktas esploradan grupon nome «Acube Lab» (, ĉar prizorgas pri Altnivelaj Algoritmoj kaj Aplikaĵoj), kiu kunlaboris kun gravaj teĥnologiaj firmaoj kiel Guglo, European Brodcasting Union, Bloomberg, Yahoo!, ST Microelectronics, ENEL, CERVED, Tiscali, ktp.
Li publikigis artikolojn en 5 revuoj de ACM, 3 revuoj de SIAM, 4 ACM Transactions on Algorithms, 7 Algorithmica, 7 Theoretical Computer Science, 2 ''ACM Trans. on Information Systems'', ktp. Pri la konferencoj, li partoprenis 3-foje ACM STOC, 5-foje IEEE FOCS, 7-foje ACM-SIAM SODA, 13-foje ESA, 6-foje WWW, 3-foje ACM WSDM, ktp.
Somera Olimpiko 1992
Partoprenintaj nacioj
Klarigo: Teamoj kun klinitaj literoj havas kolektan subpaĝon por la partopreno en kelkaj jaroj kaj teamoj kun rektaj literoj eĉ havas apartan subpaĝon nur pri tiu-ĉi jaro.
NGC 448
NGC 448 (aliaj indikoj — PGC 4524, UGC 801, MCG 0-4-60, ZWG 385.51) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
József Becze
József Becze [jOĵef bece], laŭ hungarlingve kutima nomordo Becze József estis hungara biologo, altlerneja instruisto.
József Becze naskiĝis la en Putnok, li mortis la  en Cikolasziget.
Biografio
József Becze maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1941, poste li akiris militakademian diplomon en Budapeŝto (1944), pli poste bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Agrikultura Universitato de Gödöllő en 1951. Inter 1951–1958 li laboris en ĉevalobredada instituto, inter 1958–1989 li okupiĝis pri reproduktadoj, inter 1989–1996 li instruis en Scienca Universitato de Panonio. Intertempe li kandidatiĝis en 1957, doktoriĝis en 1970 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En la studjaro 1965 li esploris en Universitato de Göttingen. Li estis membroj de itala agrikultura akademio (koresponda; 1965) kaj orientgermana agrikultura akademio (honora; 1982). Li ricevis sovetunian (1970) kaj hungarajn premiojn (1984, 1991). Lia edzino naskis filon en 1959.
Fuencaliente
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas cucones. La censita populacio en 2010 estis de 1.126 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,17 loĝ/km².
Situo
Fuencaliente estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Puertollano en la suda parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 700 m; je 98 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo, ĉe la limo kun la provinco de Kordovo kaj ĉe Sierra Madrona (Sierra Morena). La areo de ties teritorio estas de 269.85 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°24′19″ N 4°18′19″ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado. Ĉasado de monto. Elproduktado de korko kaj elproduktado de ligno el pinoj. Rura turismo pro natura medio, kuracbanoj kaj prahistoriaj pentraĵoj.
Historio
La surrokaj pentraĵoj datiĝas el la Ĥalkolitiko. EStas restaĵoj de epoko de fenicoj, romianoj kaj araboj, ligite al kono de bankuracaj akvoj (kiuj nomigas la vilaĝon) kaj minado.
Post la konkero fare de kristanoj al araboj, la teritorio restis en posedo de la Ordeno de Kalatrava. En 1369 oni fondis la vilaĝon de Fuencaliente, kiam la Superulo Maestre Pedro Muñiz de Godoy permesis loĝigon de la teritorio al monaĥo de Kalatrava kiu vivis en ermitejo, nome Benito Sánchez. Fine de la 14a jarcento Fuencaliente estis jam grava loko por pilgrimado kaj tion oni diras en dokumentoj de la Katedralo de Kordovo.
Belga Antologio
Belga Antologio aperis en 1928, okaze de la 20-a Universala Kongreso en Antverpeno. Ĝi konsistas el du partoj: flandra parto, kun tradukoj el la nederlandlingva flandra literaturo kaj kun literatura resumo de Hector Vermuyten; kaj franca parto, kun tradukoj el la franclingva valona kaj flandra literaturo, kompilita kaj kun literatura resumo de Maurice Jaumotte. Tradukoj de valonlingvaj kaj germanlingvaj belgaj aŭtoroj mankas. Ĉiu parto havas 285 paĝojn. La antologio enhavas specimenojn kaj biografiajn notojn de ĉirkaŭ 100 aŭtoroj.
SsRNA retroidoviruso
ssRNA retroidovirusoj - tipo VI: diplojdaj ssRNA-aj genaroj replikiĝitaj per dsDNA intermezaĵoj kun longo pli granda ol la virusa genaro– nur virusoj de vertebruloj en la familio Retroviridae
Belga Antologio
La origina plano de la antologio estis festlibro okaze de la 100-jara ekzisto de la belga ŝtato (1930), sed kiam estis decidite kongresi en Antverpeno en 1928, la laboroj estis plirapidigitaj. La antologio estas dediĉita al Frans Schoofs, administranto-prezidanto de Belga Esperanto-Instituto.
SsRNA retroidoviruso
Viruso-genaroj
Retroviridae replikiĝas per dsDNA filamentoj kun longo pli granda ol la virusa genaro (proviruso), kiu insertiĝas kovalente en la gastig-ĉel-kromosoman DNA-on. Konverto de RNA al DNA, kaj integriĝo al gastigan DNA-on, estas fare de la virusa-kodita RNA-dependa DNA-polimerazo, kiu ankaŭ havas RNAzo-H-aktivecon, kaj DNA-dependan DNA pol aktivecon, krom kodigi la integraz-funkcion. Transskribo de virusa mRNA – kiu estas splicita por ebligi esprimon de 3'-proksimaj ORF-oj- estas fare de gastiga RNA pol II.
Ek-replikiĝo de ssRNA retroidovirusoj (mi pardonpetas pro la anglaĵoj):
http://www.uct.ac.za/microbiology/tutorial/retrep.gif
Infekt-procezo:
http://www.uct.ac.za/microbiology/tutorial/retrolif.gif
Infekt-procezo de la aidosa viruso (HIV):
http://www.uct.ac.za/microbiology/tutorial/hivinfec.gif
Grabów nad Prosną
Grabów nad Prosną estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Grabów nad Prosną en distrikto Ostrzeszowski.
556 Filiso
556 Filiso estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Filiso (greke:Φυλλίς), princino de la helena mitologio.
Suza (Kneževi Vinogradi)
Suza, serbe Суза, hungare Csúza [ĉUza] estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Kneževi Vinogradi.
Historio
La unua mencio okazis en 1252 en formo Chuza. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 vivis en Suza 2.127 da homoj, (serboj 674 (32 %), kroatoj 651 (31 %), hungaroj 382 (18 %), jugoslavianoj 244 (12 %), kaj aliaj).
Famuloj
En la iama Csúza naskiĝis hungara kalvinana pastro Jenő Sebestyén.
Vojaĝbiciklo
Vojaĵbiciklo estas biciklo dezajnita aŭ modifita por bicikloturisma feriado. La ĉefa diferenco inter vojaĝbiciklo kaj ordinara urba biciklo aŭ vetkura biciklo estas ke ĝi permesas kunporti pli da portitaĵojn. Aliaj diferencoj estas ekzemple solida framo, kromaj rapidŝanĝiloj kaj pluraj botel-kaĝoj. Kelkaj bicikloj en tiu segmento estas konataj sub la nomo ' randonneur  ', referenco al specifa biciklanto: la randonneur-biciklanto.
Historio
La vojaĝbicikklo evoluis el la ordinara vetkura biciklo sur kiu estis fiksitaj pakaĵportiloj, ebligante kunporti pli da portitaĵoj. Ĉar la vetkura biciklo montriĝis esti ne sufiĉe stabila por la transportado de portitaĵoj — la biciklo povis svingi — la framo kaj la radoj estis plifortigitaj. Kelkaj bicikloproduktantoj kiel ekzemple Koga-Miyata kaj Vittorio specialiĝis en la konstruado de vojaĝbicikloj.
Tipoj de vojaĝbicikloj
Estas multenombraj variaĵoj sur la tradicia vojaĝbiciklo, depende de la transportita pezo kaj la atendata tereno.
Ekzistas tre malpezaj vojaĝbicikloj, apenaŭ pli pezaj ol vetkura biciklo, sed ekzistas ankaŭ kelkaj modeloj kiu estas tiom pezaj kaj fortikaj kiel montbiciklo por kunporti pezan ŝarĝon super plej malglata tereno.
Ankaŭ, kuŝbicikloj povas esti uzataj kiel biciklo travojaĝanta. Avantaĝo estas la malalta aerodinamika trenado; malavantaĝo estas la reduktita videbleco por la biciklanto, tiel kiel reduktita videbleco por aliaj vojo-uzantoj.
Framo
Necesas aldonaj informoj
Radoj
Necesas aldonaj informoj
Péseux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Mevesa lamprotorno
La Mevesa lamprotorno aŭ Mevesa brilsturno (Lamprotornis mevesii) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro de Lamprotornis aŭ Brilsturnoj, kiuj estas afrikaj bluecaj birdoj kun metalecaj briloj. Ĝi formas superspecion kun la samgenrajn L. caudatus kaj L. purpuroptera.
Vojaĝbiciklo
Pakaĵportiloj
Vojaĝicikloj estas kutime ekipataj kun ambaŭ antaŭaj pakaĵportiloj kiel malantaŭaj pakaĵportiloj. Tiuj estas ofte dezajnitaj por porti specialajn biciklosakojn. Ankaŭ troviĝas sur tia biciklo biciklosako je la stirilo, per kiu mapoj, fotilo kaj monujo estas rapide en la manoj de la biciklanto.
Mevesa lamprotorno
Aspekto
Temas pri tre malhelblua birdo kun metalecaj briloj ĉefe purpuraj ĉe ŝultroj kaj bronzkoloraj en suba dorso kaj pugo. La longa vosto havas longajn horizontale striecajn plumojn. La vizaĝo kiel ĉe aliaj samgenranoj estas nigra, sed ne rimarkindas irisoj kiuj estas malhelaj. La nigreca beko estas pli fajna ol ĉe aliaj samgenranoj. Ankaŭ la kruroj estas nigrecaj.