cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Komisiono pri Teroristaj Atencoj Kontraŭ Usono
Criticisms
Because the investigation was controversial and politically sensitive, many participants have been criticised during the process. Most of the complaints fit into the following categories.
Ricardo Lobo
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Kashiwa Reysol, JEF United Chiba kaj Ehime FC.
Nacia Komisiono pri Teroristaj Atencoj Kontraŭ Usono
Claims of bias within the commission
In addition, many members have ties that could be seen as conflicts of interest.
The commission's defenders claim that these do not represent significant conflicts of interest, and that the commission can be expected to maintain its neutrality.
Claims of lack of cooperation from the White House
The White House came under intense fire concerning the commission from many victims' families. White House leaders were accused of blocking the commission for nearly a year before announcing its creation. The White House insisted that they be able to appoint the commission's chair, leading some to question the commission's independence. The initial person appointed to head the commission, Henry Kissinger, has been accused by many of having been involved in past government coverups in South America (specifically, the overthrow of the Allende government in Chile).
Even after Kissinger resigned, the White House was often cited as having attempted to block the release of information to the commission and for refusing to give interviews without tight conditions attached (leading to threats to subpoena ). They have further been accused of attempting to derail the commission by giving it one of the smallest independent commission funding levels in recent history ($3 million ), and by giving the commission a very short deadline. The White House insists that they have given the commission "unprecedented cooperation".
While President Bush and Vice President Cheney did ultimately agree to testify, they did so only under several conditions:
The commission agreed to these conditions, and the President and Vice President gave their testimony on April 29.
Claims that the commission is being used for partisan purposes
Some conservatives believe that the Democratic Party is planning to use the commission for partisan advantage during the 2004 election campaign. Rather than focusing equally on all factors, critics predict that Congressional Democrats will ignore any policy errors made by Bill Clinton while emphasizing the mistakes of President Bush. Much of this suspicion comes from memos taken from the computers of Democrats in Congress. There is an ongoing investigation of this alleged computer theft (but no investigation into the memos themselves).
External links
-->
Antonie Brentano
Antonie BRENTANO (28a de Majo 1780 en Vieno – 12a de Majo 1869 en Frankfurto ĉe Majno; denaske Johanna Antonie Josefa Edle von Birkenstock, konata kiel Toni) estis filantropo, artkolektisto, kaj patrono de artoj.
Post longa negocado kun la patro de Antonie, Franz Brentano (1765–1844) kaj Antonie edziĝis la 23an de Julio 1798 en la Katedralo Sankta Stefano de Vieno. Ok tagojn post la nupto, la paro eliris el Vieno al Frankfurto ĉe Majno. Antonie kaj Franz havis ses infanojn.
Ne-registara organizaĵo
Ne-registara organizaĵo, NRO (angle non-governmental organization, NGO ; france organisation non gouvernementale, ONG) estas organizaĵo kiu estas private financita (plejparte per donacoj de la ĝenerala publiko) kaj estas sendependa de la registaro kaj ĝia politiko. Plej ofte ĝi estas neprofitcela organizaĵo. Estas ankaŭ la nocio "Internacia NRO" (angle INGO), kiu havas la saman mision kiel NRO kun internacia atingo.
Grosbois-lès-Tichey
Grosbois-lès-Tichey estas unu el la komunumoj de la kantono Seurre de departemento Kostodorio (Francio). La komunumo kovras la areon de 5,85 km². Ĝia loĝantaro laŭ la censo de la jaro 2011 estis 77 homoj. Grosbois-lès-Tichey situas en la ebenaĵo de la Saono.
Teising
Teising estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Teising situas borde de la rivero Inn, kiu konsistigas la nordan limon de la teritorio.
Breggia
Breggia estas komunumo de la Komunumaro Caneggio kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1965 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 25,48 km², de kiuj 78,3% estas kovritaj de arbaro, 16,6% servas por agrikulturo kaj 4,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Breggia limas en nordo al San Fedele Intelvi (CO), Italio), en nordnordoriento al Cerano d'Intelvi (CO), Italio), en nordoriento al Schignano (CO), en oriento al Moltrasio (CO), en sudoriento al Cernobbio (CO), en sudo al Vacallo, en sudsudokcidento al Morbio Inferiore, kaj en okcidento al Castel San Pietro.
Trafiko
Breggia situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas saka vojo, kiu komenciĝas en Morbio Inferiore kaj finiĝas en la supra Valo de Muggio. Pere de buso al Chiasso la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Muggio datiĝas el la jaro 852 kiel Mugio. La unua mencio de Cabbio okazis en la jaro 1188 kiel Cabio. Dum mezepoko la katedrala kapitolo de Como posedis bienojn en Canobbio, kiu kiel la aliaj vilaĝoj de la valo dum longa tempo dependis de la Paroĥo Balerna. En 1517 la regiono estis konkerita de la Svisa Ĵurkomunumo. La komunumo Breggia estis kreita kun efiko de la 25-a de oktobro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Bruzella, Cabbio, Caneggio, Morbio Superiore, Muggio kaj Sagno.
Nerother Kopf
La Nerother Kopf en la distrikto Vulkaneifel en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato estas 651.7 m alta konusmonto de estingita vulkano, apud la vilaĝo Neroth en la mezmontaro Ejfelo.
Geografia situo
La Nerother Kopf staras centre de la Naturparko Vulkaneifel ĉe la orienta rando de la regiono Gerolstein. Ĝi situas ĉ. 1 km orientsudoriente de Neroth, 2,5 km, okcidentsudokcidente de la vilaĝo Neunkirchen, 3,5 km okcidente de Pützborn – ambaŭ urbopartoj de Daun, kaj 2 km norde de Oberstadtfeld. Proksimume 450m norde de la pinto estas pli malalta suda pinto. Okcidente preter la monto fluas la rojo tra Neroth Kleine Kyll.
Priskribo kaj historio
Sur la norda pinto de la duobla vulkano situas la burga ruino Freudenkoppe (konstruita 1337–1340). Ĝi staras hodiaŭ sub monumentprotekto. Tie ankaŭ troviĝas muelejŝtona kaverno. En tiu kaverno, kies enirejo troviĝas ĉe alteco de 643,2m, dum la silvestra nokto 1919/1920 la junulara organizo Nerother Wandervogel estis fondata.
La naturprotektejo Nerother Kopf estas kovrata de fagoj. La je supra parto senarbara suda pinto estas uzata por rompi bazalton. La neĝokovrata rompeja eĝo dekstre en la foto estas videbla..
Japana giganta salamandro
La Japana giganta salamandro (Andrias japonicus) estas endemia de Japanio, kie ĝi estas konata kiel Ōsanshōuo (オオサンショウウオ/大山椒魚), laŭvorte signife "giganta pipro fiŝo". Kun longo de ĝis preskaŭ 1.5 m, ĝi estas la dua plej granda salamandro en la mondo, superata nur de la tre simila kaj tre proksime rilata Ĉina giganta salamandro (A. davidianus). Estas nur tri konataj membroj de la familio de Kriptobranĥedoj: nome la Japana kaj Ĉina gigantaj salamandroj unuflanke en la genro Andrias kaj la orientusona Amerika giganta salamandro en la genro Cryptobranchus.
La Japana giganta salamandro estas disvastigata tra riveroj en sudokcidenta Japanio. Tiu specio ofte hibridiĝas kun Ĉinaj gigantaj salamandroj, kiuj estis enmetitaj en la areo.
Priskribo
La Japana giganta salamandro povas kreski ĝis iĝi 160 cm longa kaj 25 kg peza. Ĝi estas la dua plej granda amfibio en la mondo, post nur sia proksima parenco, la Ĉina giganta salamandro. Ties bruna kaj nigre makula haŭto havigas kamufladon ĉe la fundo de rojoj kaj riveroj. Ili havas tre malgrandajn okulojn kaj nebonan vidkapablon. Ties buŝoj etendas tra la larĝo de ĝiaj kapoj, kaj povas malfermiĝi la tuton de la larĝo de ĝiaj korpoj.
Indekso de malpermesitaj libroj
La Indekso de malpermesataj libroj (latine index librorum prohibitorum) estas listo de publikaĵoj, kiujn anoj de roma katolikismo ne rajtis legi.
Ĝi estis kreita de la Sankta Kongregacio de la Inkvizicio en 1559 kaj estis abolicita de la 2-a Koncilio de Vatikano en 1966.
La indekso enhavis interalie la nekatolikajn versiojn de la Nova testamento.
Sankta Ciriako
Vivo
Detaloj pri lia vivo ne estas konataj, la plejparto fontas el legendoj. Tamen mencio pri li iĝis plurfoje en romaj aktoj pri martiroj kio atestas aŭtentikecon de ties ekzisto. Konate estas ke li ordiniĝis diakonecen ĉ. en 300 fare de papo Marceleno kaj estis sekve tasko lia zorgi pri olduloj, infanoj, malsanuloj kaj fari karitatajn laborojn. Ankaŭ liturgie li aktivis. Konata estas la ekzakta loko de lia entombigo kvankam la tombo mem ne plu ekzistas. Laŭ asertoj de anoj de Monaĥejo Lorsch la ostoj estis transportitaj en 847 en la Konventan kirkon Sankta Ciriako je Neuhausen apud Worms kiu plurfoje estis demolita. La ostojn oni disdonis kiel relikvojn al pluraj kirkoj; faris tion ekz. Leono la 1-a por Altdorf en Alzacon de kie ekfloris la sanktula kulto jam en la 10-a aŭ 11-a jarcento.
Legendo
Eble Ciriako estis profesie kuracisto el Aleksandrio aŭ ekzorcisto ĉar onidiro raportas pri saniĝo de la filino de imperiestro Diokleciano fare de Cirikako. Dankonte la imperiestro donacis al li domon en kiu Ciriako instalis kapelon kaj animzorge agadis kelke da jaroj. Malgraŭ persekutoj de kristanoj sub Diokleciano li ne devis timi ian malhelpon estante sub protektado imperiestra. Sed kiam Maksimiano ekregis Ciriako malliberiĝis kaj suferis kun siaj kolegoj martiran morton per superŝuto de brulanta oleo kaj senkapigo. Tiam la domo kun kirketo konfiskata estis.
Prezento
Sekvanta tiun ĉi legendon oni spektas Ciriakon arthistorie ne malofte kune kun la diablo ĉenita kaj ĉirkaŭpromenigata. Ofte, kiam temas pri bildoj pri ĉiuj 14 helpantoj en mizero, Ciriako aperas kiel diakono kun martiropalmo enmane. Finfine oni konas ankaŭ bildojn kun virina figuro fone, nome la sanigita imperiestra filino.
Patronecaj taskoj
La ĉefa tasko de Ciriako estas protektado kontraŭ malvarmo kaj malbona vetero: nemire ke baldaŭ la vinfaristoj adoptis lin (ekz. je Palatinato). Ciriako ankaŭ estis la patrono de la Markizujo de Castigliono kaj estas patrono de la urboj Bottrop kaj Gernrode. Porpetoj de li helpas kontraŭ malbonaj spiritoj, obsedoj, tentoj kaj skrupuloj. Neatentante lian mortotagon (16-a de marto) festas lin la romkatolikoj en la 8-a de aŭgusto.
Ne malmultaj kirkoj ĝuas patronecon lian. Post la batalo apud Kitzingen inter la grafoj de Hennebergio kaj la katedralkapitulo de Würzburg en la 8.8.1266 la venkintaj ekleziaj moŝtoj de Würzburg okazigis procesion kun rondportado de Ciriako-flago. Urbokvartalo de Marburg nomiĝas Cyriaxweimar kun vilaĝoranda kapelo Hainskirche estanta verŝajne sub patroneco ciriaka. . Ĝis la 18-a jarcento tie la nomo Cyriax (alternative: Ciliox, Ciliax, Ziliox'') oftis kaj famili- kaj antaunome.
Giganta kalmaro
La giganta kalmaro (Architeuthis dux) estas specio de profund-oceane loĝanta kalmaro de la familio Architeuthidae (Arĥiteŭtedoj). Giganta kalmaro povas kreskiĝi ĝis enorma grando, havigante ekzemplon de profundmara gigantismo: ĵusaj ĉirkaŭkalkuloj metas la maksimuman grandon en 12 m aŭ 13 m ĉe inoj kaj 10 m ĉe maskloj el la malantaŭaj naĝiloj ĝis la pinto de la du longaj tentakloj (pli longa ol la kolosa kalmaro ĉirkaŭkalkule 9–10 m, sed pli malpeza, unu el la plej grandaj vivantaj organismoj). La mantelo estas ĉirkaŭ 2 m longa (pli ĉe inoj, malpli ĉe maskloj), kaj la longo de la kalmaro eksklude la tentaklojn (sed inklude kapon kaj brakojn) rare superas 5 m. Postuloj de specimenoj 20 m aŭ plie ne estis science dokumentitaj.
La nombro de diferencaj specioj de giganta kalmaro estis debatita, sed ĵusa genetika esplorado sugestas ke ekzistas nur unusola specio.
En 2004, japanaj esploristoj faris la unuajn fotojn de vivanta giganta kalmaro en ĝia natura habitato, kaj en julio 2012, vivanta plenkreskulo estis por la unua fojo filmita en sia natura habitato antaŭ la insulo Ĉiĉi-ĵima en la Ogasavaroj, Japanio. En 2015, oni publikigis alian filmovidaĵon. En junio 2019, sciencistoj informis pri filmapero, por la dua fojo, kaj por la unua fojo en akvoj de Usono, de giganta kalmaro en ĝia profundakva habitato.
La kolosa kalmaro estas pli granda ol la giganta kalmaro, ĝi havas mantelan longon de 2-5 m kaj eĉ tentaklojn kun longo de 8 m.
Viagrande
Viagrande estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aci Bonaccorsi, Aci Sant'Antonio, San Giovanni la Punta, Trecastagni kaj Zafferana Etnea.
Paulo Roberto Gonzaga
Paulo Roberto Gonzaga (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC, Kawasaki Frontale, JEF United Chiba, Shonan Bellmare kaj Matsumoto Yamaga FC.
Svisa Armeo
La Svisa Armeo estas la armigitaj militfortoj de la Svisa Federacio, kies tasko estas la defendo de la svisa neŭtraleco kontraŭ eksteraj kaj internaj malamikoj, la konservo de la interna sekureco, la subteno de la civilaj fortoj okaze de katastrofoj kaj la antaŭenigo de la paco.
Oficiala tasko
Laŭ la Federacia Konstitucio de Svislando kaj la svisa armeleĝo la oficialaj taskoj de la Svisa Armeo estas la sekvantaj:
Milicsistemo
Dum la 2-a Mondmilito kaj la Malvarma Milito la svisoj difinis sian armeon per la frazo Svislando ne havas armeon - Svislando estas armeo!. Dum la kulmino de la Malvarma Milito la Svisa Armeo nombris 800 000 soldatojn kaj do estis post la soveta la dua plej granda armeo en Eŭropo. En unua reformo fine de la 1980-aj jaroj oni reduktis la nombron al 400 000. Post la fino de la Malvarma Milito la minaco de milito inter orienta kaj okcidenta Eŭropo abrupte ĉesis kaj kreskis la kritiko pro la altegaj kostoj de tiel giganta armeo. Tial okaze de la armereformo 1995 oni ankoraŭ foje duonigis la nombron de la armeanoj al la hodiaŭ stato de 200 000 soldatoj. Malaltigante la aĝlimon por la deviga armeservo de 55 al 42 jaroj.
Meir Shalev
Meir SHALEV (מאיר שלו: naskiĝis la 29-an de julio 1948, mortis la 11-an de aprilo 2023) estis israela verkisto, kaj de romanoj kaj por infanoj, kaj ĵurnala kolumnisto. Konata kiel la García Márquez de la Valo de Jizre'el. La libroj de Shalev estas tradukitaj en 26 lingvoj.
Svisa Armeo
Milicsistemo
Laŭ la svisa milicsistemo ĉiu plenkresa viro inter 20 kaj 42 jaroj devas devige armeservi. La junaj viroj pasas unue 21-semajnan rekrutlernejon antaŭ fariĝi soldato. Por virinoj la soldatservo estas libervola. Poste ĉiu viro devas pasigi entute 8 foje trisemajnan ripetkurson. La milicsoldatoj ekster la servo laboras en sia normala profesio kaj konservas siajn pafilon, uniformon kaj poŝmunicion hejme. Laŭ tiu-ĉi principo teorie eblas mobilizi kaze de atako la armeon en la daŭro demalmultaj horoj. Ĉiu svisa soldato povas en kazo de bezono esti devigita fariĝi suboficiro aŭ oficiro kaj en tiu-ĉi kazo devas plenumigi aldonajn servojn.
Meir Shalev
Vivo
Shalev naskiĝis en Nahalal, Israelo. Poste li vivis en Jerusalemo. Ankaŭ lia kuzo Zeruya Shalev estas verkisto. Lia unua romano, La Blua Monto, estis eldonita en 1988. Shalev ankaŭ verkas ne-fikcion, porinfanajn librojn kaj ĉiusemajnan kolumnon en la semajnfina eldono de la ĵurnalo Jediot Aĥronot. Li nuntempe vivas en la Jezreel Valo.
Svisa Armeo
Milicsistemo
Dum la malvarma milito praktike ĉiuj gvidantoj en la svisa ekonomio estis ankaŭ oficiroj en la armeo, kaj la oficiraj kamaradecoj ludis gravan rolon por la komercaj rilatoj. Post la fino de la malvarma milito kaj la tutmondiĝo de svisaj entreprenoj tamen la rolo de armeoficiroj en la privata ekonomio malkreskis. Ja gravaj firmaoj ne plu emis dungi oficirojn pro la fakto, ke la tasko de milicoficiro estas granda ŝarĝo, kiu kostas laborforton de la koncernaj personoj kaj tiel de la entreprenoj.
Meir Shalev
Stilo
La romanoj de Shalev estas amrakontoj kiuj traktas la israelan kaj familian vivojn, temigante plejparte la komencojn de juda setlejo en la Tero de Israelo, tirante multajn de la fontoj ligitaj al la pejzaĝo, naturo kaj historio de la tero. Multaj el liaj libroj reflektas rakontojn de la historio de lia familio, interplektante la pejzaĝojn de lia infanaĝo en Jerusalemo kaj Nahalal.
Svisa Armeo
Milicsistemo
La armeo disponas nur pri tre malgranda profesia instruteamo de proksimume 1000 personoj, kiuj subtenas la edukadon de la soldatoj kaj oficiroj. Ĉiuj aliaj membroj de la armeoj, eĉ la plej altrangaj oficiroj en la generalstabo, estas milicanoj kaj ne profesiaj soldatoj.
Magdolna Forró
Magdolna Forró, laŭ hungarlingve kutima nomordo Forró Magdolna aŭ Forró Magda estis hungara-usonana fizikisto, profesoro. Ŝia nomo estis post la edziniĝo (hungare) Barnóthyné Forró Magda, sed en Usono Madeleine Forró Barnóthy.
Magdolna Forró naskiĝis la  en Zsámbok. Ŝi mortis en 1995 en Usono en Evanston.
Biografio
Magdolna Forró akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter de Budapeŝto, poste ŝi doktoriĝis el fiziko en 1927 kiel la unua virino en Hungario. Ŝi plulernis en Universitato de Gotingeno, hejmenveninta en 1930 en Universitato de Budapeŝto ŝi establis laboratorion laŭeble el ligno, ŝi produktis la mezurilojn propramene. Ŝia kolego estis inĝeniero Jenő Barnóthy (ŝia estonta edzo). Ili mezuris la magnetan kampon kaj diversajn radiadojn. Okazis komparaj mezuradoj ankaŭ en minejo de Dorog en alteco 325 m. Ambaŭ instruis ankaŭ en la universitato. Post la 2-a mondmilito ili partoprenis en rekonstruado de la detruita katedro por daŭrigi la eksperimentojn pri la kosma radiado. En 1948 ili migris al Ĉikago, ĉar la esploraj kondiĉoj dependis de la komunisma partio. Ŝi instruis plu fizikon en la medicina universitato de Ĉikago, krome li ekzamenis biologiajn efikojn de la magneta kampo. Ŝi instruis ankaŭ en aliaj usonaj universitatoj, krome ŝi fondis instituton „Forro Science Corporation", kies teknia gvidanto estis Jenő Barnóthy.
Svisa Armeo
Kritiko
La konservado de armilo kaj municio hejme lastatempe pro krimoj kaj memmortigoj per svisaj armepafiloj estas publike forte kritikata kaj temo de federacia popoliniciativo.
Alia kritiko estas kritiko de la milicsistemo mem: Eĉ post la lasta reformo Svislando laŭ la kritikistoj daŭre posedas multe tro grandan armeon. Krome tiu armeo estas unuflanke ofte ne sufiĉe profesia kaj la milicsitemo aliflanke estas kosta por la ekonomio, ĉar la soldatoj dum la ripetkursoj mankas en siaj laborejoj.
Ĉar la milicsitemo estas esenca elemento de la svisa tradicio, ja konsiderante la lokan identitecon en la svisa federacio tamen estas tre malverŝajna, ke la militsistemo estos anstataŭigita per profesia aremo.
Interesaĵoj
Ĉefkomandanto de la svisa armeo, generalo Henri Guisan dum la dua mondmilito en sia fama raporto de Rütli ordonis kontraŭstari eblan germanan invadon, dirante ke Svislando neniam kapitulacos kaj rezistos kontraŭ la Tria Regno. Samtempe li tamen informis ĉiujn altrangajn oficirojn pri planoj malfortigi la defendon.
Meir Shalev
Stilo
La unua romano: "Rusa Romano" estis granda sukceso. La rakonto okazas en loko kiu estas speco de fikcia enkarniĝo de Nahalal. La rakontanto estas la nepo de unu el la fondintoj de la loko, kaj li rakontas la rakonton pri la setlejo de la homoj de la dua kaj tria alija en speco de "kolekto de imagivaj anekdotoj", kiuj havas miksaĵon de kaj realeco kaj fantazio.
En "Esavo", publikigita en 1991, Shalev rakontis la travivaĵojn de familio de israela bakisto dum tri generacioj, kiuj ankaŭ povas esti atribuitaj al speco de parodio de la rakontoj de la naciaj geprapatroj el Genezo. La centro de la libro priskribas la kompleksan rilaton inter la rakontanto, Esav, kaj lia frato Jakobo. Malgraŭ la tragedioj de la elementoj de la rakonto (grava malsano, funebro, malklaraj rilatoj inter la familio, filo kiu estis ekzilita de sia lando), Shalev sukcesas amuzi legantojn per la rakonto, en kiu li kombinas fikcion, citaĵojn, literaturajn aludojn kaj lingvaj amuzoj.
La intriga akso komuna al la plej multaj romanoj estas la familia rakonto kune kun la cionisma rakonto. Ĝi disvolviĝas ĉi tie "kiel speco de Eretz-Israela sagao dum jardekoj, kaj la historio de "La Lando Nia - kaj precipe la afero de la cionisma setlejo en kiu ĝi estas reflektita en kurba spegulo". En la stilo de mirinda realismo kune kun detalaj kaj tre konataj priskriboj de klara israela pejzaĝo kaj figuroj, Shalev prezentas rakonton kiu estas kombinaĵo de mitoj unuflanke kaj granda scio pri la detaloj de laboro kaj ago aliflanke. La intrigsekvenco ne estas linia, kaj ĝi moviĝas tien kaj reen alterne, ĝis ĝi estas ricevita fare de la leganto en sia tuteco. Tre elstara trajto tra ĉiuj skribaĵoj de Shalev estas la humuro, kiu spicas liajn rakontojn ne nur per graco, sed kun la kapablo elteni ĉiujn malfacilaĵojn kaj eventojn, kiuj foje estas tre malfacilaj - kiuj okazas en liaj romanoj.
Shalev estas konata pro la ĝisfunda esplorado, kiun li faras en preparo por verkado de ĉiu el siaj libroj, en kiuj li zorge ekzamenas la metiojn, en kiuj liaj protagonistoj estas engaĝitaj, kaj en siaj propraj vortoj: La priskribo de la bakado de la pano en 'Esavo' kaj la masonaĵo en 'En lia domo en la dezerto' baziĝas ankaŭ sur renkontiĝoj kun profesiuloj kaj sur mia stranga severeco ne fari tion, kion ili faras, sed nur observi kaj skribi detalajn listojn. Mi neniam forsendis kolombon, mi ne ĉizis ŝtonon, mi ne bakis panon kaj mi ne aĉetis aŭ vendis bovinojn por viando.
- En intervjuo, Yedioth Ahronoth, la 3-an de marto, 2006 Kelkaj el liaj infanlibroj estis adaptitaj por la teatro. Unu el ili: "La pluvo de avo Aharon" surbaze de rakonto rakontita de lia avo, adaptita en 2017 al porinfana spektaklo, kadre de la Ĥajfa Festivalo por Infanteatraĵoj. La teatraĵo gajnis unuan lokon ĉe la festivalo.
Lia romano "Kolombo kaj knabo" estas surscenigita en la Gesher Teatro, kaj estas reĝisorita de Jevgenij Arie. La romano "Kelkaj Tagoj" estis prezentita en diversaj adaptiĝoj en Israelo, Rusio kaj Usono.
En siaj nefikciaj libroj, li malkaŝas la fontojn de influo de sia verkado, de la verkistoj kaj libroj, kiujn li amas, la mondon de la Biblio, kaj finiĝante per sia granda amo al la naturo kaj la pejzaĝo de Eretz Israelo, kiu fakte povas esti impresita de ĉiuj liaj libroj, kaj precipe de lia libro "Ginat Bar".
Pelechy
Pelechy (Pelechen, antaŭe Bernloch) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1789.
NGC 5866B
NGC 5866B (aliaj indikoj — UGC 9769, MCG 9-25-34, ZWG 274.33, KUG 1510+559, PGC 54267) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Eduardas Mieželaitis
Eduardas Mieželaitis (naskiĝis la 3-an de oktobro 1919 en la vilaĝo Kareiviškis, municipo Pakruojis, mortis la 6-an de junio 1997 en Vilno) estis litovlingva lirikisto.
Vivo
Mieželaitis studis juron en Kaŭno kaj en la Universitato Vilno. Kiel studento li publikigis politikajn eseojn.
De 1960 ĝis 1989 li estis membro en la centra komitato de la Komunisma partio de Litovio (Lietuvos komunistų partija). De 1955 ĝis 1963 kaj de 1975 ĝis 1989 li estis deputito en la Supera Soveto de Litova SSR kaj de 1962 ĝis 1970 deputito en la Supera Soveto de Sovetunio. Dum la tiel nomata periodo de "degelo" li estis sekretario kaj prezidanto de la litova asocio de verkistoj. Li konsideriĝas noviganto de la moderna litovlingva poezio.
En 1962 li pro sia poezia verkado honoriĝis per la ordeno de Lenin de Sovetunio.
Lia tombo troveblas en la tombejo Antakalnis en la nordoriento de Vilno.
En Esperanto aperis
William Auld tiel reeĥis pri la libro:
Saint-Martin-du-Touch (stacidomo)
Saint-Martin-du-Touch estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Tuluzo, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Goya
Goya (esperantigebla kiel Gojo aŭ Gojao) estas hispanlingva familinomo prononcinda [GOĝa] kaj trovebla ekzemple en jeno:
Senhora do Porto
(prononco: senjora doporto, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Guanhães. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Sabinópolis, Guanhães, Dores de Guanhães, Carmésia kaj Dom Joaquim.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 222 kilometroj.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Kataluna kuirarto
La kataluna kuirarto komenciĝas el la baza trilogio de tritiko, olivo kaj vino riĉigita de kontribuaĵoj de la Orienta kaj la Nova Mondo, kun tradicio bazita ne nur sur ĉiutaga praktiko sed ankaŭ sur la teoria tradicio kiu reirus ĝis la mezepokaj tempoj. Efektive, la unua receptaro estas la Llibre de Sent Soví (1324), kiu kompilas pli ol du cent receptoj. Ĉi tiu kuirarta manuskripto, unu el la plej malnovaj en Eŭropo, estas pruvo ke jam en tiuj tempoj, Katalunio ĝuis kuirarton tre rafinitan kaj plena je nuancoj. Hodiaŭ, la kataluna kuirarto estas rigardata tra la tuta mondo pro la granda dozo da novigado per kiu ĝi atingis resti ĝisdatigita sen perdi la identecon de tiom multe da jaroj de tradicio.
Resume, ni povas dividi ĝin en monta kaj landinterna kuirarto –kie elstaras la viando, la laktaĵoj kaj la produktoj de la arbaro, de la ĝardeno kaj de la kralo–, la marista kuirarto –kie la fiŝo ludas la ĉefa parto kaj estas akompanata de rizo, nudeloj aŭ terpomoj– kaj la burĝa kuirarto de la urboj kiu reellaboras tradiciajn pladojn kaj adaptas el la internacia kuirarto.
Inter ĝiaj bazaj ingrediencoj, ĉefrolo estas ludita de legomoj, –cepo, ajlo kaj tomato (bazo de fritmiksaĵo), kapsiko kaj melongeno– kaj guŝoj –faboj, pizoj, fazeoloj kaj kikeroj. Fruktoj estas manĝata ne nur kiel deserto sed estas ankaŭ oni servas kun rostita viando kaj kortobirdoj. Sekigitaj fruktoj, migdaloj kaj aveloj estas almetataj ankaŭ, solaj aŭ pistitaj, al la viandaj kaj fiŝaj pladoj. Allioli (ajla majonezo) kaj romesco (spica saŭco por fiŝo) estas du aliaj apartaj saŭcoj.
Inter la spicoj, elstaras la cinamo kaj la safrano, kaj kiel kondimento la aromaj herboj: laŭro, timiano, petroselo, ktp. Cetere, pladoj faritaj el malsamaj specoj de fungoj estas tre tradiciaj. Kolbasoj estas aparta afero, kaj pro ĝia unikeco, necesas mencii la pa amb tomàquet –tranĉaĵo de kamparana panbulo frotita de tomata pulpo kaj kondimentita de olivoleo kaj salo.
Dolĉaĵoj kaj kukoj akompanas la manĝoj kaj montras variado kiu estas rilata al la ĉiujaraj liturgiaj ritoj: torrons (nugato) kaj neules (oblato) en Kristnasko, mones de Pasqua (Paskaj kukoj), crema de Sant Josep (kremo), coques de Sant Joan (plata kuko), panellets de Tots Sants (malgrandaj, rondaj kuketoj faritaj el marcipano en Ĉiuj Sanktuloj).
Rondelo
rondelo aŭ rondell estas la esprimo de:
Andrias scheuchzeri
Andrias scheuchzeri estas formortinta specio de giganta salamandro, kiu estas konata nur el fosilioj. Ĝi vivis el la Oligoceno al la Plioceno. Ĝi kaj la vivanta A. davidianus ne povas esti klare reciproke diferencataj, kaj tiu lasta, psrikribita nur en 1871, estas tiele foje konsiderata sinonimo de la fosilia.
NGC 5867
NGC 5867 (alia indiko — PGC 2512461) estas galaksio en konstelacio Drako.
Makoto Sugimoto
Makoto Sugimoto (杉本 真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi SC.
(16082) 1999 TR5
(16082) 1999 TR5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroataj astronomoj Korado Korlević kaj Mario Jurić elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Katedralo Dia providenco (Kiŝinevo)
Katedralo Dia providenco (rumane: Catedrala Providenţa Divină) estas la sidejo de la romkatolika episkopo je Kiŝinevo, Moldavio. Konstruitis ĝi inter la jaroj 1840 kaj 1843 historiisme. Kreinto de la plano estis verŝajne la peterburga arĥitekto Joseph-Jean Charlemagne. La kirko figuras sur listo de naciaj historiaj kaj kulturaj protektotaĵoj.
Historio
Dum la 1820-aj jaroj konstruigis eta fidelularo romkatolika (el kiuj estis la plejparto poloj) sur la grundo de la nuna ejo kapelon. Pro spacmalbundo sentita jam en la 1830-a jaroj oni estis devigata konstrui novan kirkon. Mondonaco de lia imperiestra moŝto Nikolao la 1-a ebligis rapidan plenumon de tiu ĉi deziro.
Barbaraj komunistoj ŝtatigis en la jaro 1964-a la kirkon antaŭ ol ŝanĝi ĝin al sona kaj filma studion. La komunumo daŭre rajtis kunveni almenaŭ en la tombeja kapelo por diservoj. En 1989, danke al perado de Ruĝa Kruco kaj de Unuiĝintaj Nacioj, redonitis la ejo al la paroĥo. En 1993 ĝi fariĝis sidejo de la apostola administranto por Moldavio kaj fine en la 2001-a katedralo por la ĵus kreita Episkopujo kiŝineva.
Arĥitekturo kaj meblaro
Orientiĝas la kirko eosten havante rektangulan horizontalan projekciaĵon kun duonronda apsido. Ekzistas navero konsitanta el kvin partoj. Apudas nordeoste gapfasado kun en grandan rondarkan fenestron enmetita portalo kaj du kvadrataj kampaniloj.
La interno estas strukturita per du vicoj da korintiaj kolonoj je larĝa meznavo kun barelvolbo kaj du pli mallarĝaj navoj kun dikaj plafonoj. La iam bildoza interno perdiĝis post fermiĝo en la 1960-aj jaroj. La nuna de la 1990-aj jaroj jam kreitis kun antaŭvido de funkcio kiel episkopa sidejo.
Operacio (matematiko)
En matematiko, operacio estas kalkulo aŭ alia manipulo plenumata super konataj kvantoj aŭ objektoj (nombroj, vektoroj, matricoj, aroj, ...) por eltrovi unu aŭ plurajn rezultojn. Ekzemple, la kvar bazaj operacioj de aritmetiko estas adicio, subtraho, multipliko kaj divido.
Per plia formaligo de la kutima nocio "aritmetika operacio", oni difinas operacion sur aro E, kiel funkcion de E×E al E.
La ĝenerala nocio operacio estas vastigebla ankaŭ al funkcioj, kies fontaro estas kartezia produto de pli aŭ malpli (t.e. unu aŭ, cele al unuformeco de difinoj, 0) ol du (kutime, sed ne nepre identaj) aroj kaj la cela aro (denove, kutime, sed ne nepre) estas aro identa al unu el ili (sed povas esti alia aro, kiel, ekzemple, la skalara cela aro de la duvalenta operacio skalara produto de vektoroj).
Oni tiam parolas pri la argumentaj lokoj, aŭ operandoj; pri nulvalenta, unuvalenta, duvalenta, trivalenta, kvarvalenta aŭ ĝenerale n-valenta operacio, kie n estas la valento de la operacio, t.e. la nombro de ĝiaj operandoj.
Se, en tia ĝenerala situacio, kaj ĉiuj aroj, kies kartezia produto formas la fontan aron, kaj la cela aro estas kopioj de la sama aro, tiam la operacio nomiĝas interna operacio; alie temas pri ekstera operacio.
La kutimaj operacioj estas plejparte duvalentaj aŭ unuvalentaj (vd valento). Por koncepta unuformeco oni povas konsideri konstanton 0-valenta operacio.
Apartaj ecoj, kiujn povas havi duvalenta operacio: (x*y)*z = x*(y*z) por ĉiuj x, y, z el E;
x*y = y*x;
x*(yTz) = (x*y)T(x*z) kaj (yTz)*x = (y*x)T(z*x).
Operacioj sur entjeraj kaj realaj nombroj
En la aro N (naturaj nombroj) ĉiam eblas la operacioj de la adicio, multipliko, potencigo, sed ne ĉiam subtraho, divido kaj radikado. Ekzemple, ne ekzistas natura nombro, kiu estas rezulto de la operacioj: 3−6 kaj 3:7. Por solvi ĉi-tiujn problemojn oni enkondukis la nociojn de negativaj nombroj kaj racionalaj nombroj.
Necesas bone distingi inter nombroj kaj numeroj, kiuj havas restriktitan aron da eblaj operacioj.
Stipshausen
Stipshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
11579 Tsujitsuka
11579 Tsujitsuka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kunihiko Tsujitsuka, japanan instruiston en elementa lernejo kaj konatan amatoran astronomon en gubernio Fukuoka. Li observas kaŝadojn de steloj elde sia privata observatorio, kie li ankaŭ praktikas sian hobion : poluri spegulojn por teleskopoj.
(14257) 2000 AR97
(14257) 2000 AR97 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Valento (matematiko)
En logiko, matematiko kaj komputado, valento estas la nombro kaj la tipoj de operandoj (aŭ argumentaj lokoj), kiujn akceptas operacio, funkcio, rilato, predikato, proceduro ktp.
Plej ofte temas pri operacioj kaj rilatoj duvalentaj kaj unuvalentaj. En la programadlingvo C la kondiĉa esprimo  estas trivalenta. En iuj formalaj teorioj estas oportune rigardi la konstantojn kiel operaciojn nulvalentajn aŭ 0-valentajn; cetere, en programado nulvalentaj funkcioj povas liveri variajn rezultojn (pro kromefikoj).
Ĝenerale oni povas paroli pri funkcioj, rilatoj ktp n-valentaj.
Terminologia noto
En matematiko oni ankaŭ povas diri «argumentonombro», «duargumenta» ktp. Tamen tio estas iom pli longa; kaj pli grave, en komputado oni ofte bezonas kontrastigi argumentojn kaj rezultojn. Nu, operacioj kaj funkcioj programlingvaj povas disponigi argumenton por rezulto; ekz-e
Krome, se akcepti la NPIV-an difinon, ke argumento estas «Elemento, por kiu funkcio estas difinita», tiam \sin x akceptas ne 1, sed malfinion da argumentoj (ĉiujn reelojn). La terminoj unuargumenta, duargumenta ktp estas do konfuzaj, kio devus ŝoki matematikan rigoremon.
Vidu ankaŭ
Operace (matematika)
Hans Grimm
Hans GRIMM (22a de Marto 1875 – 29a de Septembro 1959) estis germana verkisto. La titolo de lia romano de 1926 nome Volk ohne Raum (Popolo senspaca) iĝis politika slogano de la ekspansiisma naziisma koncepto Lebensraum.
Kelkaj verkoj
Fikcio:
publikigitaj postmorte:
Ne-fikcio:
(117200) 2004 RF176
(117200) 2004 RF176 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 10-an de septembro 2004 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Rekta movo
Rekta movo (lat.: motus rectus) estas en la kontrapunkta teorio la movorilato de du voĉoj, kiuj moviĝas en la saman direkton, tio signifas ambaŭ moviĝas samtempe aŭ supren aŭ malsupren. La kaŝitaj paraleloj, do sama movo en perfektan konsonancon, estas submetita al certaj limigoj.
Saimaannorppa
Saimaannorppa aŭ Ringita puso (Pusa hispida saimensis) estas subspecio de foko nome Ringofoko, kiu vivas nur en lago Saimaa en Finnlando. Ĝi estas nura mamula speco, kiu vivas nur en Finnlando. Kiam Saimaa kaj Ladogo iĝis lagoj kaj la kontakto kun la Balta maro estis fermita, la fokoj norppa de Balta maro, norppa de Saimaa kaj norppa de Ladogo komencis iĝi tri variaj specoj. Antaŭe en Finnlando Saimaannorppa estis multe malamikata. En 1960-aj jaroj estis eble nur proksimume 100 saimaannorppa-j. Kanto "Vanhojapoikia viiksekkäitä" ("Saimaa estas granda, sed ekzistas nur 100 fokoj. Baldaŭ eble estos nenio") de Juha Vainio igis pensojn pri saimaannorppa-j pli bonaj. Nun estas pli multe saimaannorppa-j ol en 1960-aj jaroj (eble malmulte malpli ol 400), sed plue la subspecio estas en granda danĝero.
Rekta movo
Vidu ankaŭ
Mouvement harmonique
Giordano Bruno
Giordano BRUNO (prononco laŭ IFA, per esperantaj literoj , esperantigite Ĝordano Bruno) naskita en 1548 en Nola (Italio), ekzekutita kiel herezulo la 17-an de februaro 1600 en Romo, estis itala monaĥo kaj filozofo.
Bruno, baptita je la nomo Filippo, post studado en Napolo en 1565 aniĝis en la ordeno de la dominikanoj kaj alprenas la ordenan nomon Giordano.
Li interesiĝis pri la teorio de Koperniko pri la suncentreco de la universo kaj pluevoluigis ĝin. Interalie li asertis, ke steloj estas similaj al la Suno. Liaj opinioj estis kontraŭ la dogmoj de la kristanismo, kaj ĉar li ne emis al diplomateco, li renkontis multe da rezisto kaj malamikeco.
Je la 8-a de januaro 1600 li estis ekskomunikita kaj kondamnita al morto sur ŝtiparo, precipe ĉar li ne akceptis la personan kaj triunuan dion de katolikismo kaj la plenan homecon de Jesuo Kristo. Bruno komentis la verdikton per "kun pli da timo vi proklamas la verdikton, ol mi ĝin akceptas".
Bruno estis torturata kaj je la 17-a de februaro 1600 ŝtiparumita sur placo Campo dei Fiori. Liaj verkoj eniris la indekson de malpermesitaj libroj kaj tie restis ĝis 1965 (nuligo de la indekso).
400 jarojn post lia ekzekuto la katolika eklezio, pere de papo Johano Paŭlo la 2-a, oficiale esprimis "profundan doloron" kaj konfesis, ke ĝi eraris kondamnante Brunon al morto.
Ennenda (stacidomo)
Ennenda estas fervoja stacidomo en Ennenda, Svislando.
Distinguished Service Medal (Usona Armeo)
La Medalo de Distingigita Servo (Distinguished Service Medal, mallonge DSM) estas distingo de la Usona Armeo por soldatoj kiuj distingiĝis per bonega servo sub granda respondeco. La premio ankaŭ estis aljuĝita sub specialaj cirkonstancoj al aliaj homoj, kondiĉigitaj de ilia plejboneco dum milito kontraŭ malamiko de Usono.
La premio estis deklarita per prezidenta dekreto de la Prezidanto de Usono la 2-an de januaro 1918 kaj aprobita fare de la Kongreso la 9-an de julio 1918.
Priskribo
Sur la fronto de la dekoracio estas la blazono de Usono en oro ĉirkaŭita de blua emajlo kun diametro de 1,5 coloj kaj sur ĝi estas gravurita en oro la anglalingva frazo "FOR DISTINGUISHED SERVICE MCMXVIII". Sur la dorso de la dekoracio estas loko por gravuri la nomon de la premiita persono. MCMXVIII reprezentas la jaron 1918 per romaj ciferoj.
Kontraŭmovo
Kontraŭmovo (lat.: motus contrarius) estas en la kontrapunkta teorio la movorilato de du voĉoj, el kiuj unu leviĝas kaj la alia malleviĝas. Kontraŭmovo estas sekura rimedo por eviti malpermesatajn paralelojn; tamen la kontraŭmovo ekde perfekta konsonanco en okto-identan intervalon (kvinto-dekduto, okto–unusono, ktp.), la tiel nomata kontraŭparalelo, en malmultvoĉa tonmetado estas ankaŭ malpermesita.
Vidu ankaŭ Movo (kontrapunkto)
Hercegkút
Hercegkút, germane Trautsondorf estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Sárospatak. Hercegkút signifas: duko-puto.
Historio
Duko Trautson fondis la vilaĝon en 1750. La loĝantoj okupiĝis precipe pri vinkultro. La sendependiĝo de Sárospatak okazis en 1876. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo (ambaŭ ankaŭ germanlingvaj), kulturdomo, kuracejo, klubo de maljunuloj.
Famuloj
En Hercegkút naskiĝis skulptisto János Götz.
Kulturo de kombila ceramiko
La Kulturo de kombila ceramiko estis kulturo de nordorienta Eŭropo de ĉasistoj-kolektistoj. Ĝi ekzistis je ĉ. 4200 a.K. ĝis 2000 a.K. La nomo venas de la plej ĝenerala ornamado sur ties ceramikoj, kiu aspektas kiel enpremaĵoj de kombilo.
Siegfried Krüger
Siegfried KRÜGER (naskiĝis la en Berlino) estas germana esperantisto, kaj inĝeniero pri elektrotekniko. Li estas membro de GEFA, IFEF, GEA, UEA kaj KELI. Ekde 1999 li estas kasisto de KELI.
Biografio
Laŭ propra informo li kiel junulo heredis de sia patro la libron de Albert Steche Der Kaufmann von heute ("La komercisto de hodiaŭ", 1926), kies ĉapitro pri Esperanto, verkita de Albert Steche kaj Emil Stucke, estis lia unua kontakto kun la Internacia Lingvo. Post studado de la elektrotekniko en la Beuth-lernejo en Berlino li transloĝiĝis en 1957 al Stutgarto kaj komencis deĵori kiel inĝeniero ĉe la Germana Ŝtata Fervojo DB (Deutsche Bahn). En Stutgarto li en 1967 eklernis Esperanton en la kadro de la Esperanto-kulturgrupo de la Fervoja Sociala Organizo BSW (Bundesbahn-Sozialwerk). Baldaŭ li iĝis distriktkomisiito de tiu grupo, kio li ĝis hodiaŭ estas. Sekvis la praktikado de la lingvo okaze de multaj diverslandaj kongresoj. Kadre de la popola altlernejo (VHS, Volkshochschule) en Heilbronn Krüger dum pluraj jaroj instruis Esperanton. Siegfried Krüger loĝas en Heilbronn.
32612 Ghatare
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Adishree Ghatare, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2016, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri komputado kaj programara inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Challenger School en San Jose (Kalifornio).
Izoeŭgenila valerato
Izoeŭgenila valerato aŭ C15H20O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la valerata acido kaj izoeŭgenila alkoholo. Izoeŭgenila valerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoeŭgenila valerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoeŭgenila valerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Gallieni-Cancéropôle (stacidomo)
Gallieni-Cancéropôle estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Tuluzo, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Senhora dos Remédios
Senhora dos Remédios (prononco: senjora dos hemeedjos, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono Barbacena. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Takayuki Funayama
Takayuki Funayama (船山 貴之, n. ) estas japana futbalisto.
Las Mesas
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Meseño. La censita populacio en 2013 estis de 2535 loĝantoj kaj la denseco estas de 29,07 loĝ/km².
NGC 5869
NGC 5869 (aliaj indikoj — UGC 9742, MCG 0-39-6, ZWG 21.22, KCPG 456B, PGC 54119) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Las Mesas
Historio
La origina nomo estis "Las Mesas rubias" (blondaj altebenaĵoj) pro la koloro de la kultivitaj cerealoj. Tiu vilaĝo apartenis al Markizlando de Mendoza. La unuaj mencioj estas de la 13a jarcento.
Ekonomio
Agrikulturo (vito) kaj brutobredado tradicie. Servoj (dimanĉa merkato) kaj loĝejoj.
Teisnach
Teisnach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regen kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al la geografia kaj kultura regiono Bavaria Arbaro.
Vicari
Vicari estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Caccamo, Campofelice di Fitalia, Ciminna, Lercara Friddi, Prizzi kaj Roccapalumba.
Trincheras
Trincheras estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La komunumo Trincheras mem limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Trincheras. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26064.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1670 loĝantojn. El tiuj estis 885 viroj kaj 785 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3764,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 510 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  306 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1136 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1064 scipovis legi kaj skribi kaj 70 personoj estis analfabetoj. Do 6,16 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1512 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,73 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(14259) 2000 AQ117
(14259) 2000 AQ117 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Listo de ekoregionoj en Pakistano
Jen listo de tersupraĵaj ekoregionoj, laŭ la terminologio de la Monda Natur-Fonduso ( WWF ), en Pakistano.
Sankta Ligo (1571)
La Sankta Ligo estis milita koalicio integrita de la Hispana Monarkio, la Papaj Ŝtatoj, la Respubliko Venecio, la Ordeno de Malto, la Respubliko Ĝenovo kaj la Duklando Savojo por lukti kontraŭ la Otomana Imperio en 1571. La plej grava batalo de la Sankta Ligo estis la batalo de Lepanto, en kiu la ligo venkis super la turkoj.
La Ligo estis inciato de Venecio, kiu konkurencis kontraŭ la turkoj en la Orienta Mediteraneo. Dekomence nur la Papo respondis jese; tiu konvinkis la hispanajn regantojn kaj tio kuraĝigis la ceterajn aliancanojn. La adjekto "sankta" rilatas al la fakto, ke oni klopodis montri tiun militon kiel krucmiltio de kristanoj (fakte katolikoj) kontraŭ islamanoj.
La kristana floto ariĝis ĉe Suda (Kreto). Tiu dekomence konsistis totale el pli ol 200 ŝipoj, kun totalo de 1300 kanonoj kaj 48 000 homoj el kiuj nur 16 000 estis militistoj. Poste okazis diversaj aferoj antaŭ la Batalo de Lepanto.
Josef Leitgeb
Josef LEITGEB (naskiĝinta la en Bischofshofen, mortinta la  en Insbruko) estis aŭstra juristo, pedagogo kaj verkisto.