cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stanisław Lubieniecki
Vivo
Lia disertaĵo el la jaroj 1666-1668 titolita Theatrum cometicum... estis presita en la jaroj 1667/1668 en Amsterdamo. Ĝi estas la plej granda 17-jarcenta verko pri kometoj, ankoraŭ ĝis nun utiligata kiel fonto de valoraj sciencaj informoj. Ĝi priskribas ĉ. 600 kometojn, ĉiujn, kiujn oni vidis en la ĉielo depost la Biblia diluvo ĝis 1665. Unu el alfrapaj krateroj estis nomita, omaĝe al la astronomo, laŭ lia nomo: Lubieniecki.
Astrofotografio
19-a jarcento
La unua kreditita astrofotografio estas dagerotipo de la Luno fare de la britdevena usona fotisto John William Draper la ; la unua fotografio de stelo estis tiu de Vego (alfo Lira) fare de William Cranch Bond kaj John Adams Whipple dum la nokton de la 16-a ĝis la per la refraktoro de la observatorio de la Universitato Harvard.
Stanisław Lubieniecki
Vivo
Poste li ekloĝis en Hamburgo, kie li senĉese estis atakita de luteranaj klerikoj. Laŭ unu versio Stanisław Lubieniecki estis venenigita kun du filinoj pro nesingardemo de servistino, kiu kuiris al ili nutraĵon en ujo, kie pli frue oni fandis hidrargon. Oni tamen ne povas ekskludi tion, ke li estis murdita laŭ rekomendo de luteranaj klerikoj, ĝenataj de lia restado en Hamburgo. Post morto lia korpo ripozis en katedrala tombejo en Altona apud Hamburgo.
Astrofotografio
19-a jarcento
La unua fotita objekto de la profunda ĉielo estis la nebulozo de Oriono (M42), la fare de Henry Draper (filo de John William Draper) per instrumento de 28 cm de diametro.
La, fotoj montranta ambaŭe la kernon kaj la voston de la Granda Kometo C/1881 K1 estis farita de Henry Draper kaj Andrew Common. Kelkaj tagoj pli malfrue, Jules Janssen fotis la saman kometon elde la situejo de Meudon de la Observatorio de Parizo per teleskopo de 51 cm kun ekspono de 30 minutoj.
En Francio, sub la influo de la fratoj Paul kaj Prosper Henry, la 56 anoj de la Internacia Kongreso de Astronomio, kiu okazis en Parizo en aprilo 1887, decidis krei la Carte du Ciel (Mapo de la Ĉielo). Al tiu tasko, komencita en 1889, partoprenis 18 observatorioj tra la mondo. La projekto kovris la preskaŭ tutan ĉielon en sesdeko da jaroj kaj oficiale finis en 1970.
Ekde la 20-a jarcento
En 1949 en la Observatorio de la Monto Palomar, estis instalitaj du revoluciaj instrumentoj : la Teleskopo Hale de 5,08 metroj kaj la Schmidt-teleskopo Samuel Oschin de 1,22 metroj, fama pro la « Palomar Observatory Sky Survey » de 1949 ĝis 1958. Ili permesis, kun eksponperiodoj de nur 30 minutoj, fotografiaĵojn de tiom granda precizo, ke tiuj-ĉi estas ankoraŭ uzitaj nuntempe.
Tamen, en la 1970-aj jaroj depost la eltrovo de la fare de la Laboratorio Bell en 1969, la  iom post iom malaperis ĉe la profesiaj observatorioj.
Fogliano Redipuglia
Fogliano Redipuglia - prononco - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Carso Isonzo Adriatico, sed jam en 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco.
Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la dogmo pri entempligo de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Doberdò del Lago, Gradisca d'Isonzo, Ronchi dei Legionari, Sagrado, San Pier d'Isonzo kaj Villesse.
Batalo de Guadalcanal
La Kampanjo de Guadalcanal [gŭadalkaNAL], konata ankaŭ kiel Batalaro aŭ Batalo de Guadalcanal kaj laŭ kodonomo Operaco Watchtower fare de usonaj fortoj, estis militista kampanjo luktita inter la 7-a de aŭgusto 1942 kaj la 9-a de februaro 1943 en kaj ĉirkaŭ la insulo Guadalcanal en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito. Ĝi estis la unua grava ofensivo de armeaj fortoj de la Aliancanoj kontraŭ la Japana Imperio.
La Aliancanoj ankaŭ intencis uzi Guadalcanal kaj Tulagi kiel bazoj por subteni kampanjon por finfine kapti aŭ neŭtraligi la ĉefan japanan bazon de Rabaul en Nova Britio. La japanaj defendantoj, kiuj estis okupintaj tiujn insulojn ekde Majo 1942, estis malpli multnombraj kaj superitaj de la Aliancanoj, kiuj kaptis Tulagi kaj Florida, same kiel la flughavenon – poste nomita Flughaveno Henderson – kiu estis sub konstruado en Guadalcanal.
Surprizitaj de la ofensivo de Aliancanoj, la japanoj faris kelkajn klopodojn inter Aŭgusto kaj Novembro por rekapti la Flughavenon Henderson. Tri ĉefaj terbataloj, sep grandaj marbataloj (kvin dumnoktaj surfacaj militagoj kaj du aviadilŝipaj bataloj), kaj preskaŭ ĉiutagaj aeraj bataloj finis en la decidiga Marbatalo de Guadalcanal komence de Novembro, kun la malvenko de la lasta japana klopodo bombardadi la Flughavenon Henderson el la maro kaj surteren kun sufiĉaj trupoj por rekapti ĝin. Decembre, la japanoj forlasis siajn klopodojn por rehavi Guadalcanal, kaj evakuis siajn restintajn fortojn ĉirkaŭ la 7-a de februaro 1943, antaŭ ofensivo fare de la usonarmea 14a Korpuso.
La Kampanjo de Guadalcanal estis grava strategia kombin-armea venko de Aliancanoj en la Pacifika Fronto. Kvankam la Batalo de Midway estis akra malvenko de la Imperia Japana Ŝiparo, ĝi ne haltigis la japanajn ofensivojn, kiuj pluis kaj mare kaj surtere. La venkoj ĉe Golfo Milne, Buna–Gona, kaj Guadalcanal markis la transiron de Aliacanoj el defendaj operacoj al la strategia iniciato en la Pacifica Fronto, konduke al la ofensivaj kampanjoj de Salomonoj, Nov-Gvineo, kaj de Centra Pacifiko, kio rezultis en la kapitulaco de Japanio, kio finigis la Duan Mondmiliton.
Einar Sigurðsson en Eydalir
Dua edzino de Einar nomiĝis Ólöf Þorsteinsdóttir. Inter iliaj infanoj estis Ólafur, pastro kaj poeto en Kirkjubær en Hróarstunga kaj Guðrún, patrino de Bjarni Gissurarson, pastro kaj poeto en Þingmúli en Skriðdalur. Dum tiuj jaroj la vivo estis malfacila por Einar kiu tiam devis severe batali kontraŭ la malriĉeco. Kiam Oddur, filo de Einar, estiĝis episkopo en Skálholt 1988 la vivrimedoj de Einar baldaŭ pliboniĝis. Iom poste li ricevis tre bonan pastrejon, Eydalir en la orientaj fjordoj de Islando, kie li loĝis ĝis sia morto la 15an de Julio 1626.
Einar estis la plej bona islanda religia poeto siatempe kaj plej multaj de liaj psalmoj aperis en la tielnomita Vísnabók Guðbrands (Libro de strofoj) kiun la episkopo Guðbrandur Þorláksson eldonis en la episkopejo de Hólar 1612. En ĝi interalie aperis lia psalmo Poemo pri staltrogo de Kristo, kiu konsistas el 28 strofoj. Nuntempe oni kantas tiun psalmon dum ĉiuj Kristnaskoj en Islando, precipe la du unuajn strofojn kiujn Baldur Ragnarsson tradukis en Esperanton. Ĝis nun tiu traduko estas la unusola traduko al fremda lingvo de tiu psalmo.
Benešov nad Ploučnicí
Benešov nad Ploučnicí (Bensen) estas urbo de Ĉeĥio, en distrikto Děčín. Vivas ĉi tie. La historia kerno de la urbo estas urba memoriga zono.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1311.
Transporto
Stacidomo en Benešov nad Ploučnicí estis malfermita en la jaro 1869 en fervojlinio 081 el Děčín direkte al Česká Kamenice kaj Jedlová. Deflankiĝas ĉi tie fervojlinio ĝis Česká Lípa. Samtempe kun la fervojlinio kaj fluo de rivero Ploučnice kondukas ŝoseo II/262.
Herghelia
Herghelia [hergelia] (hungare: Mezőménes mezoeme:neŝ) estas vilaĝo en Rumanio norde de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Ceuaşu de Câmpie.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 392 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 322 (rumanoj, 16% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Areia de Baraúnas
Areia de Baraúnas estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 1.927 loĝantojn en 2010.
Holzhau
Holzhau estas vilaĝo en Germanio, en Ercmontaro, ekde la jaro 1994 parto de municipo Rechenberg-Bienenmühle.
Geografia situo
La municipo situas en naturparko Erzgebirge/Vogtland en valo de rivero Freiberger Mulde proksime de ĉeĥa limo. Steinkuppe (806 m s. m.) sudoriente kaj Drachenkopf (805 m s. m.) nordoriente estas la tria kaj la kvara plej alta punkto en landa distrikto Mittelsachsen (Centra Saksio). Tra la municipo kondukis translima fervojlinio de Moldava montara fervojo, ekde la jaro 1972 la fervojlinio en la germana flanko finiĝas ĝuste en Holzhau, eĉ ne komunikinte al la ĉeĥa flanko.
Historio
En la municipo estis en la jaro 1438 trafikigita floskanalo por transporti lignon, kiun oni necese bezonis por evoluiĝanta minej-afero en Freiberg kaj ties ĉirkaŭaĵo.
En la jaro 1994 ĝis tiu tempo la memstara municipo Holzhau alliĝis al urbo Rechenberg-Bienenmühle.
28439 Miguelreyes
28439 Miguelreyes estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research'') elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Miguel Arnold Silverio Reyes, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto.
Li estis lernanto ĉe la Philippine Science High School en Kezonurbo, Manilo, Filipinoj.
Mandelieu-la-Napoule (stacidomo)
Mandelieu-la-Napoule estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Mandelieu-la-Napoule, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Buharkent
Buharkent estas urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Aydın kaj al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Magda Kósáné Kovács
Magda Kósáné Kovács [kOŝAnE kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kósáné Kovács Magda estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, instruisto. La origina nomo (antaŭ la geedziĝo) estis Kovács Magda. Ŝi naskiĝis la 1940 en Budapeŝto kaj mortis la  2020.
Biografio
Magda Kósáné Kovács maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1958, en la sekva jaro ŝi plulernis 2 jarojn en Universitato de Debrecen. Ŝi edziniĝis en 1961, post jaroj ŝi naskis 2 filinojn, poste ŝi revenis al Budapeŝto, kie ŝi plulernis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, fine ŝi akiris diplomon en 1964. Ŝi ankaŭ instruis en gimnazio inter 1964 kaj 1972. Ŝi aliĝis al la socialistoj en 1967. Ŝi doktoriĝis en 1969, post jaroj ŝi estis viclernejestro. Ekde 1974 ŝi instruis en vespera partia universitato, post 3 jaroj ŝi ricevis postenon en la sindikato. Ŝi estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1998, eĉ ŝi estis ministro pri laboro en la jaroj 1994 kaj 1995 en la kabineto Horn. Fine ŝi estis deputito en la Eŭropa Parlamento.
NGC 279
NGC 279 (aliaj indikoj — PGC 3055, UGC 532, MCG 0-3-19A, MK 558, ZWG 384.18, IRAS00495-0229) estas lensosimila galaksio en konstelacio Baleno.
Kaledonio
Kaledonio estas latina nomo por norda teritorio de insulo Granda Britio, uzata en historio. Tiu ĉi nomo estas devene de romianoj. Ofte oni nomas tiel teritorion de remparo de Antonino norden. Sed iam jam ekde remparo de Hadriano, kiu estas metita pli sude. Kun la nomoj, derivantaj aŭ portantaj tiun ĉi nomon eblas renkontiĝi tra la tuta Skotlando aŭ Kanado, sed ankaŭ aliloke, ĉefe danke al elmigrado de la skota loĝantaro en periodo de transmaraj malkovroj.
NGC 279
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stacio Kusatsu (Hiroŝima)
Stacio Kusatsu (japane: 草津駅 [Kusacu-eki], angle: Kusatsu Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Hiroŝimo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Lav-urso
Lav-urso, alinome prociono (Procyon lotor), estas rabobesto simila al malgranda urso kun longa vosto markita de koloraj ringoj. Ĝi havas delikatan, elastan flavnigran hararon.
Ili kutime vivas ĉe rojoj kie ili trovas siajn preferatajn manĝajojn ĉefe danke al efikega tuŝsento. Tiu nearktisa specio estas konata pro sia kutimo lavi sian nutraĵon en akvo antaŭ manĝado, kio nomigas la specion en Esperanto. Tia kutimo ne rilatas al higieno, sed la akvo plibonigas ilian tuŝsenton.
Moderntempe en Usono lav-ursoj ofte proksimiĝas al la urboj kaj eĉ aŭdacas priserĉi la rubujojn.
Voiniceni
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 905 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 924 (rumanoj).
Lav-urso
Oni ne konfuzu ĝin kun la prociona hundo aŭ procion-hundo (aliaj nomoj de niktereŭto).
Voiniceni
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1495 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Maidan Ŝahr
Maidan Ŝahr (میدان ښار, ) estas urbo en la centra oriento de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Vardak (Ŭardak). Laŭ takso en la jaro 2003 Maidan Ŝahr havis proksimume 35,000 loĝantojn, el kiuj pli-malpli 85 procentaĵoj estas paŝtooj kaj la resto hazaroj kaj taĝikoj.
Bioko
Bioko estas insulo en la okcidenta marbordo de Afriko, en la Gvinea Golfo. Ĝi estas parto de Ekvatora Gvineo.
Maidan Ŝahr
Maidan Ŝahr situas proksimume 70 kilometrojn  okcidente de la urbo Kabulo, en alteco de  metroj super la marnivelo. La urba distrikto fakte konsistas el 59 vilaĝoj kaj unu subvilaĝo, kaj la vorto "urbo" en tradicia senco de la vorto do verdire ne tre taŭgas por la provinca "ĉefloko". La plej multaj loĝantoj vivas de agrikulturo, bestobredado, ĝardenado kaj komerco -  la averaĝa ekonomia stato konsidereblas malriĉa.
Bioko
Ĝi estas 70 km longa kaj ĉirkaŭ 30 km larĝa. En ĝi situas la landa ĉefurbo Malabo.
Maidan Ŝahr
Laŭ la stato de 2008, en la urba distrikto situis 14 lernejoj kun 275 instruistoj kaj iom pli ol 9,000 lernantoj.
Bioko
Ĝia majoritata etno estas la bubioj. Bioko estis malkovrita de eŭropanoj 1472, fare de la portugala navigisto Fernão do Pó, kaj tial li portis ĝis antaŭ nelonge la nomon Fernando Poo, laŭ la hispanlingva varianto de la nomo de la malkovrinto.
La insulo kun la resto de la nuna lando apartenis en Hispanio el 1778, post la Traktato de El Pardo, interŝanĝe de teritorio en Ameriko.
Vidu ankaŭ
'''
Hohenfelde (Steinburg)
Hohenfelde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Golfe-Juan-Vallauris (stacidomo)
Golfe-Juan-Vallauris estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Vallauris, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Berta (Bretonio)
Berta de Bretonio estis duka pretendantino al Bretonio en 1148 kaj grafo de Rennes de 1148 ĝis 1156.
Biografio
Berta estis la filino de la duko Conan la 3-a kaj de Matilda de Anglio, la filino de Henriko la 3-a Beauclerc.
Ŝi edziniĝis unuafoje al Alano de Pentievro, grafo de Richmond.
Post la morto de Alano en 1146, ŝi edziniĝis al Eudon de Porhoët.
Ŝi havis fraton, Hoel, sed antaŭ sia morto, ŝia patro la duko Conan la 3-a rifuzis agnoski Hoelon kiel sian postvenonton, ĉar li opiniis Hoelon nelegitima. Li do elektis kiel heredanton sian nepon Conan, filon de Berta kaj de ties unua edzo Alano de Pentievro. Li lokis la junan estontan dukon sub la kuratorecon de la dua edzo de lia patrino Eudon de Porhoët.
Kiam la duko Conan la 3-a mortis en 1148, la frato de Breta, Hoel la Malagnoskita estis agnoskita duko kaj grafo nur de la Nantes-anoj. Berta kaj ties edzo Eudon de Porhoët regentis la duklandon ĝis la plenaĝeco de Conan, filo de Berta.
En 1156, Conan la 4-a estis proklamita duko en 1156, sed en la sama jaro, Hoel estis forpelita el sia graflando de la Nantes-anoj, kiuj akceptis Gotfredon Plantaĝeneto kiel grafon.
Oni ne konas la daton de la morto de Berta.
Edziĝo kaj idaro
Ŝi edziniĝis unuafoje al Alano de Pentievro, grafo de Richmond, dua filo de Eudon de Pentievro kaj ili havis tri infanojn:
Ŝi reedziniĝis al Eudon de Porhoët kaj ili havis tri infanojn:
Bibliografio
Listo de la suverenoj de Bretonio
Guadalcanal (Salomonoj)
Guadalcanal ([gŭadalkaNAL], indiĝena nomo: Isatabu) estas la ĉefa insulo en la Provinco Guadalcanal de Salomonoj, en la sudokcidenta Pacifiko, nordoriente de Aŭstralio. La insulo estas ĉefe kovrita de densa tropika pluvarbaro kaj havas montaran internon.
La malkovro de Guadalcanal fare de okcidentanoj dum la hispana ekspedicio de Álvaro de Mendaña en 1568. La nomo devenas el la vilaĝo Guadalcanal, en la provinco Sevilo, en Andaluzio, Hispanio, naskoloko de Pedro de Ortega Valencia, membro de la ekspedicio de Mendaña.
Dum 1942–43, ĝi estis la scenejo de la Kampanjo de Guadalcanal, kiu konsistis el akraj bataloj inter japanaj kaj usonaj trupoj. La usonanoj finfine venkis. Fine de la Dua Mondmilito, Honiara, en la norda marbordo de Guadalcanal, iĝis la nova ĉefurbo de la Brita Protektorato Salomonoj.
Prociono
La vorto prociono havas plurajn signifojn:
Aire-sur-la-Lys (stacidomo)
Aire-sur-la-Lys estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Aire-sur-la-Lys, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Armentières - Arques (294000).
Imre Schrammel
Imre Schrammel [ŝramel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schrammel Imre estas hungara ceramikisto, skulptisto, altlerneja instruisto, fondinta kaj ordinara membro de Hungara Belarta Akademio, membro de Internacia Ceramika Akademio (1981). Imre Schrammel naskiĝis la  en Szombathely.
Biografio
Imre Schrammel akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1957. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos kaj István Gádor. En 1958 li ekinstruis en la Altlernejo kiel asistanto, baldaŭ li akiris pli altajn instruajn rangojn, inter 1993-1999 li estis rektoro. En 1969 li aranĝis la unuan hungaran simpozion pri porcelanoj en Siklós. Krom la instruado li estis arta konsilisto en porcelana uzino de Hollóháza. En 1991 li akiris sciencan gradon DLA. Li instruis ankaŭ en Universitato janus Pannonius, same eksterlande (Usono (1983), Innsbruck (1987), Haifa (1989). Li ricevis premion Kossuth en 1991, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li edziĝis en 1958, post 3 jaroj filo naskiĝis.
Mondovi
Mondovi estas nomo de
Eleftherios Venizelos
Kiam pecetiĝis fine de la 19-a jarcento la registaro de la Otomana regno, ekestis ankaŭ rumoroj sur la insulo Kreto, kiu estis tiam sub la rego de tiu imperio; tiel komenciĝis la turka-greka milito de 1897. La agresmilito estis en Grekio sensukcesa, sed kun premo de la internaciaj grandpotencoj, la turka imperio devis doni al Kreto certan gradon da aŭtonomio. La 9-an de decembro 1898 venis princo Georgo de Grekio kiel guberniestro de aŭtonoma Kreto en la tiaman ĉefurbon Ĥanio. Eleftherios Venizelos estis membro de la unua registaro 1901 kiel justicministro. Li aŭtoris la kompletan aŭtonomiĝon de la insulo Kreto dum la kreta Enosis-movado de 1897. En ĝenerala kunveno de kretaj revoluciuloj la propono transformi Kreton al aŭtonoma ŝtato estis akceptata de la okcidentaj potencoj. Ĝis la alveno de la ĝenerala guberniestro, kreta komitato kun Eleftherios Venizelos transprenis la administradon. En la disputo pri la nacia demando, Venizelos estis en la pinto de la opozicio, kiu volegis la unuiĝon de Kreto kun la resto de Grekio (1905).
Dum la jaro 1910 li estis varbata de la militistaro iĝi ĉefministro kaj fondis la Liberalan Partion, kiu ricevas dum la sekva baloto la plejmulton de voĉoj. Dum novembro 1913, intertempe ĉefministro, li ĝisvivis ankoraŭ la realiĝon de sia celo, la unuiĝon de Kreto kun Grekio.
La sukcesoj en la tereno de ekstera politiko dum la balkanaj militoj de 1913 inkluzive de la unuiĝo de Kreto kun Grekio kaj la duobligo de la grekiaj teritorioj, lin instigis iĝi defendanto de la Megali Idea ("granda ideo"): Granda-Grekio eĉ kun Konstantinopolo. Kun la Triopa Entento li provis realigi tiun ĉi celon dum la Unua Mondmilito. Dum la jaro 1916 Venizelos instalis kontraŭregistaron kaj konsentis pri la forpelo de la reĝo Konstantino la 1-a (Grekio).
Kaŭze de la traktato de Sèvres (aŭ la Parizaj konferencoj) de 1919 kaj 1920, Venizelos verkis gravan ekspansion de la teritorio. Sed li komencis militon kun Turkio (1919-1922); tiam Grekio ree forludis la influon en Malgrandazio, kaj preskaŭ ĉiuj grekoj en Malgrandazio devis fuĝi de tie, perdante ĉiujn nemoveblajn posedaĵojn (malgrandazia katastrofo). Post dek jaroj kiel ĉefministro li dum la jaro forlasis Grekion kaŭze de perdita elekto kaj iris al Parizo. Post sia tempo en ekzilo li revenis al Grekio por sia lasta ofictempo de 1928 ĝis 1933 kaj ankaŭ zorgis pri la integrado de greklingvaj fuĝintoj el Turkio. Dum la jaro 1933 oni devigis lin abdiki kaŭze de malbona nacia ekonomia stato kaj la granda influo de greka nobelaro. Post pluraj atencoj li fuĝis al Francio dum la jaro 1935; tie li mortis dum 1936.
La nova flughaveno de Ateno samkiel multaj urbo kaj placoj de grekaj urboj portas lian nomon, kaj ankaŭ la plej granda greka pramo de la Mediteranea Maro honore baptiĝis lianome. Krome interalie ankaŭ la nova 50-cenda monero de la grekaj eŭro-moneroj bildigas portreton de li.
André Raison
Vivo
Sian edukadon Raison ricevis en la abatejo Sainte-Geneviève en Nanterre, kie li ankaŭ akiris la postenon de orgenisto. Li ankaŭ fariĝis orgenisto ĉe la jezuito-preĝejo en la Saint-Jacques- strato en Parizo. Ĉi tie oni nomis lin unu el la plej bonaj orgenistoj de la urbo fine de la 17-a jarcento. Unu el liaj lernantoj estis Louis-Nicolas Clérambault.
Johann Sebastian Bach transprenis muzikan temon de Raison, por sia fama „Pasakaljo kaj fugo en c-minora (BWV 582)“
Verkaro
Raison postlasis du kolektojn de orgenkomponaĵoj, la unua estis publikigita en 1688, la dua en 1714. Ili entenas kvin orgenmesojn en la diversaj modaloj, „Noëls variés“ (aranĝaĵoj kaj variacioj pri popularaj kristnaskokantoj), unu magnifikaton kaj variajn aliajn pecojn.
Bulancak
Bulancak estas urbo en provinco Giresun en Turkio. Ĝi apartenas al la Nigramara regiono de la lando, do situas ĉe la suda bordo de la Nigra Maro.
Vince Wartha
Vince Wartha [varta], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wartha Vince estis hungara kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1873, ordinara en 1891) de Hungara Scienca Akademio. Vince Wartha naskiĝis la  1844 en Fiume (tiama apartenaĵo de Hungara reĝlando, nuntempa Rijeka en Kroatio). Li mortis la 1914 en Budapeŝto.
Biografio
Vince Wartha frekventis universitatojn en Buda, Zuriko kaj Heidelberg. En 1863 li ekinstruis en universitato en Buda, kie li estis rektoro inter 1870-1897. Li pensiuliĝis en 1912. Li okupiĝis ekzemple pri ekzamenado de karbonoj, vinoj, akvoj, argiloj, sed lia plej grava invento estis la "eozin", kiun Vilmos Zsolnay profitis.
Fontanafredda
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
Kobalta (II) oksalato
Kobalta oksalato aŭ kobaltoza dukarboksilato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj kobalta (II) hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ rozkolora solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kobalta oksalato posedas 1 kobaltatomon, 2 karbonatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Kobalta oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kobaltaj derivaĵoj.
Mjakinino (stacio de Moskva metroo)
Mjakinino (Мякинино) estas stacio de la Metroo de Moskvo situanta sur teritorio de Distrikto Krasnogorsk (Moskva provinco). Ĝi estas stacio de Arbatsko-Pokrovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Béla Levente Baráth
Béla Levente Baráth [barAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baráth Béla Levente estas hungara kalvinana pastro, altlerneja instruisto.
Béla Levente Baráth naskiĝis en 1971.
Biografio
Béla Levente Baráth pastriĝis en 1997, samtempe li komencis instrui en Kalvinana Teologia Universitato de Debrecen. En 1999 li akiris pedagogian diplomon, post 2 jaroj religian diplomon. Foje li instruis ankaŭ en altlernejoj de Hajdúböszörmény, Debrecen kaj Nyíregyháza. Post jaroj li atingis la instruan rangon docento. Li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2004, la habilitiĝo okazis en 2011.
Sergej Vitte
Grafo Sergej Juljeviĉ Vitte (Сергей Юльевич Витте, origine Sergius Witte) (naskiĝis la en Tifliso, Kartvelio, tiama Rusa Imperio, mortis la  en Petrogrado) estis influhava rusia politikisto, financa ministro de 1892-1903, poste en 1905–06 unua laŭkonstitucia ĉefministro de Rusio, kiu volis efektivigi okcident-tipan modernigon de Rusio per arbitraj metodoj. Li naskiĝis en origine nederland-devena familio de baltaj germanoj, lia patro Julius Witte direktis la agrikulturan sekcion de la kaŭkaza guberniestra ofico. Vitte studis matematikon en la Universitato de Novorossijsk, poste iĝis oficisto ĉe la fervojo. Li respondecis dum la rusa-turka milito (1877–78) pri trajnoj provizantaj la fronton. Li kiel gvidanto foriĝis de la ĝistiama burokrata pensmaniero: li dungis minoritatojn kaj eĉ judojn, en la laboro uzis statistikajn metodojn por plibonigi financan staton de la fervojo.
Vitte laboris ekde 1889 en la fervoja sekcio de la financa ministerio kaj li estis nomumita en februaro de 1892 al trafika ministro, en aŭgusto jam al financa ministro. En lia unua buĝeto (1893), li celis instigon de la entreprenoj tiel ekonomian evoluon de la Rusa Imperio. Li traorganizis la Ŝtatan Bankon kaj donis kapitalfontojn al la industrio, ŝipteruraj entreprenoj, establigo de ŝipadaj kaj inĝenieradaj altlernejoj; ŝparkasoj. Li reformis la leĝojn pri la firmaoj kaj igis konvertebla la rublon. Li akiris grandsumajn kreditojn por financado de la rusa industrio.
Li instigis komencon de konstruado de la transsiberia fervojo. Tio ekis en 1891 kaj celis ne nur evoluigon de la foraj regionoj sed formi ponton inter Okcident-Eŭropo kaj orienta Azio. Tio funkciis ĝis la jarcent-turniĝo, kiam pro la internaciaj malcertaĵoj (bura, hispana-usona milito, boksera ribelo) malpliiĝis la enfluo de kreditoj kaj la kapitalo.
Kantono Burnett
Kantono Burnett - angle Burnett County - estas kantono en la usona subŝtato Viskonsino. Ĝia ĉefurbo estas la urbo Town of Meenon. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantono estis fondita la.
Sergej Vitte
Li ĉiam protestis kontraŭ la orient-azia koloniigo, sed oni nomumis lin en julio de 1905 plenpova komisiito de Rusio por la pactraktadoj kun Japanio. Li sukcese akiris avantaĝajn kondiĉojn kaj pro tio li ricevis la rangon grafo.
Kvankam li ne ŝatis la konstituciecon, li instigis Nikolaon la 2-an eldoni la tiel nomatan oktobran manifeston (aŭtuno de 1905) kaj en tio mencii enkondukon de la burĝaj liberecaj rajtoj. La caro Nikolao la 1-an de novembro nomumis lin ĉefministro. La registaro cedis en kelkaj temoj (elekta leĝo), sed samtempe perforte finigis la soldatajn ribelojn kaj agadojn de la petrograda laborsoveto. Pro la perdo de la milito kontraŭ japanio, la lando staris antaŭ financa kolapso, sed Vitte en 1906 interkonsentis pri stabiliga kredito.
Spite al ĉio, li perdis fidon de la caro kaj demisiis la 29-an de aprilo 1906. Poste li ne plu efikis je la rusa politiko.
Johann Friedrich Fischer
Johann Friedrich Fischer (1726-1799) estis renoma germana klasika filologo, filozofo kaj rektoro (1751) de la fama Sankta Tomasa Lernejo en Lepsiko. Li vivis ĉefe en Lepsiko kaj estis eldonisto ĉefe de sennombraj klasikuloj tiaj kiaj Anakreono, Justeno, Ovidio, Platono, Teofrasto, krom aliaj klasikaj grekuloj kaj verkis librojn pri bibliaj kritikoj.
Biografio
Liaj eldonoj pri la "Dialogoj de Platono" estis represaĵoj de la tekstoj publikigitaj de Robert Estienne, en 1578, tamen, li inkludis sennombrajn raportojn el diversaj legaĵoj samkiel hazardajn kritiknotojn pri filologiaj aspektoj. Li estis instruisto de la profesoro pri teologio Christian Friedrich Schmidt (1741-1748) en la Lernejo de Sankta Tomaso. En 1767, li estis indikita kiel Direktoro de la "Princa Kolegio" en Lepsiko.
Krom la granda nombro da verkoj rilate al sennombraj kontribuaĵoj de la klasika filologio, li plenumis vastan gamon da kontribuaĵoj al la Biblia literaturo. Li estis eldonisto de la plej bona versio de la "Clavis de Stochius" kaj la "Dialekto pri la Nova Testamento" farita de la rimarkinda orientalisto Johann Leusden (1624-1699) krom aliaj laboroj.
Li same kontrolis la grekajn publikaĵojn en la Biblioteko de la Preĝejo de Sankta Paŭlo, en Lepsiko, inklude de kelkaj tradukaĵoj de la Levidoj, Nombroj kaj partoj de la Eliro kaj Readmono. En sia infaneco, li frekventis la urban pedagogian lernejon en Koburgo. Inter 1744 k 1747 li studis en la "Universitato de Lepsiko" kie li estis amiko de Gotthold Ephraim Lessing (1729-1781).
Fiŝero ricevis sian bakalaŭrecon en 1747. En 1762, li iĝis asocia profesoro pri antikva literaturo, en Lepsiko. En 1751 li iĝis direktoro de la "Sankta Tomaza Lernejo" kaj inter 1767 kaj 1799 li okupis la postenon kiel rektoro. Li mortis en 1799 kaj lia sukcedinto estis Friedrich Wilhelm Ehrenfried Rost (1768-1835).
Cacimba de Areia
Cacimba de Areia estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 3.557 loĝantojn en 2010.
Lúčky (distrikto Ružomberok)
Lúčky (hungare Lucski [luĉki]) estas vilaĝo, banloko kaj municipo en Slovakio.
Situo
Lúčky situas laŭ traira flankovojo najbaranta kun Kalameny. Ružomberok troviĝas je 13 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1287 en formo "Luchk". En 1625 oni komputis tie 33 familiojn. Ekde 1761 la banloko ekfunkciis. En 1787 680 vilaĝanoj loĝis en 85 domoj, en 1828 855 vilaĝanoj loĝis en 103 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lucski 1418 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Partizánska Ľupča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lúčky 1710 homoj, (1700 slovakoj).
Magny-Châtelard
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Provinco Badaĥŝan
Badaĥŝan, ankaŭ latinliterigita Badakhshan (paŝtoe/perse بدخشان), estas provinco de Afganio en la pleja nordoriento de la lando. La provinco kovras areon de 44.059 km². La provinca ĉefurbo estas Faizabad. Badaĥŝan havas proksimume 90 000 loĝantojn. Norde la teritorio limas al Taĝikio, sudoriente al Pakistano kaj en la pleja oriento al Ĉinio. La ĉefa lingvo estas la persa (Dari). Plej oriente la provinco enhavas la longan kaj mallarĝan patotenilon nome Vaĥana Koridoro.
Geografio
Badaĥŝan situas inter la rivero Amudarjo en la nordo, la nordaj partoj de la montaro Hindukuŝo en la sudo kaj flankaj partoj dela montaro Karakorumo en la oriento. La Amudarjo kaj ties fontaj riveretoj samtempe konsistigas la limon al Taĝikio. La tiel nomata Vaĥan-koridoro, mallarĝa kaj pli-malpli 300 kilometrojn longa regiono, konsistigas la plej orientan parton de la provinco. Tie situas la plej alta monto de Afganio, la 7485 metrojn alta Noŝak.
Preskaŭ ĉiuj partoj de de Badaĥŝan havas la karakteron de alta montaro. Nur la areoj en la pleja nordokcidento, laŭ la rivero Kokŝa kaj en malvasta strio ĉe la rivero Pjanĝ, situas sub 1500 metroj da alteco.
En la sudo la limo de la provinco situas tie kie komenciĝas la alfluoj al la rivero Kabul respektive en la Vaĥan-koridoro proksime de la rivero Induso, tiel ke ĉiuj riveroj en Badaĥŝan estas alfluoj al la rivero Amudarjo.
La plej grandaj lagoj en Badaĥŝan nomiĝas Ŝiva - inter la riveroj Ŝiva kaj Pjanĝ en la nordokcidento de la provinco kaj Zorkul en la Vaĥan-koridoro, el kiu fontas la rivero Pamir.
Historio
Badaĥŝan estas historia regiono kiu enhavas partojn de tio kio estas nune nordorienta Afganio, orienta Taĝikio, kaj la kantono Taŝkurgan en Ĉinio. La nomo restis en la Provinco Badaĥŝan de Afganio.
Administra divido
La provinco Badaĥŝan disdividiĝas laŭ distriktoj. Ties nombro en 2005 pro pluaj dividoj plialtiĝis al 29.
Pejzaĝarkitekto
Pejzaĝarkitekto estas profesio de kiu planas pejzaĝojn, publikajn verdejojn, parkojn kaj ĝardenojn kaj aliaj areojn subĉielajn.
Taskoj
La pejzaĝarĥitekto okupiĝas pri la planade kaj formado de la pejzaĝo rspektive parkoj kaj ĝardenoj. LI ellaboras planojn kaj gvidas la konstrulaborojn
Koncepta planado de parkoj kaj aliaj publikaj verdejoj
Eblaj taskoj estas la ellaborado de urboplanaj konceptoj de verdejoj, planoj por parkoj kaj aliaj verdejoj. La pejzaĝarĥitekto kaj laboras por privatuloj kaj publikaj instancoj.
Waldemár Lászlóffy
LASZLÓFFY Waldemár (pro. laslo:fi), Böhm estis hungara inĝeniero pri akvo naskita en Koloĵvaro la 2-an de majo 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de januaro 1984.
Gibs-dakridio
La Gibs-dakridio (Dacrydium gibbsiae) estas koniferospecio el la familio de la podokarpacoj. Ĝi estas indiĝena en Malajzio. Ĝi vegetas en Kinabalu-Monto sur ultramafikaj grundoj kaj estas notinda por esti tolerema kontraŭ altaj niveloj de toksaj metaloj en tiu grundoj.
Waldemár Lászlóffy
Biografio
Waldemár Lászlóffy, Böhm akiris diplomon de inĝeniero, poste de ekonomikisto en Budapeŝto. Lia esplorkampo grava estis akvoproblemoj de Danubo kaj de Tiso. Li redaktis la publikaĵon Vízügyi Közlemények, li verkis universitatajn lernolibrojn. La universitato de Vieno distingis lin per medalo Prechtl (1963).
Adalbert Baumann
Adalbert BAUMANN (naskiĝis la 10-an de februaro 1870 en Karlstadt am Main, Reĝlando Bavario, mortodato en 1943) estis germana instruisto, kiu laboris kiel gimnazia profesoro en Munkeno, inter la du mondmilitoj krome aktivis kiel naciisma politikisto, kaj evoluigis plurajn projektojn de internaciaj planitaj helplingvoj. La helplingvoj estis baziĝantaj je modifita, plisimpligita germana lingvo respektive de ties bavara dialekto. Post la Unua mondmilito, li en 1918 kaj 1919 estis parlamentano de la Provizora Nacia Konsilio, Provisorischer Nationalrat, de Bavario, kiel reprezentanto de partio nomata Demokratisch-sozialistische Bürgerpartei München – "Demokratia-socialista civitana partio de Munkeno". Laŭ la germana Vikipedio, li ankaŭ membris la nacio-konservativa Deutschnationale Volkspartei kaj la socialista Unabhängige Sozialdemokratische Partei Deutschlands.
Lia unua konata planlingvaĵo estis la projekto Weltdeutsch, "Monda germana", mallongite Wede, libroforme prezentita en 1915 – meze de la Unua Mondmilito (ankaŭ ekzistas iom da aliaj projektoj kiu iom uzas la saman nomon). Ankoraŭ samjare, en prelego de la 16-a de decembro 1915, libroforme publikigita sekvajare, li prezentis plilaboritan version de la projekto. En ambaŭ libroj, post konciza prezento pri la neceso de monda interlingvo kaj akra kritiko de la ĝistiamaj solvoproponoj kiel Volapuko kaj Esperanto, Baumann proponis la evoluon de artefarita lingvo baze de moderna lingvo. Laŭ li principe taŭgus kaj la angla kaj la germana, sed post la unuaj sukcesoj de la germana armeo en la militaj jaroj 1914 kaj 1915 li firme kredas je la "venko de la germaneco": la hegemonia pozicio de la angla lingvo pro la milito en tiuj jaroj estus malfortigita kaj li vidas naturan selektadon favore al la germana etno. Citaĵo:
Tial, sola kandidato kiel bazo de kreinda monda lingvo restus la germana lingvo. Do li formis sian artefaritan lingvon surbaze de tiu lingvo, kaj aldonis iujn elementojn el la mezaltgermana lingvo (en kiu laŭ li estas malpli da konsonantoj ol en la norma germana kaj tio plifaciligus la lingvolernadon) kaj plifaciligoj el diversaj germanaj dialektoj. La lingvoprojekto Wede ne nur estis celata esti helpa lingvo en la germanaj kolonioj, sed estus internacia komunikilo "por la aliancanoj kaj amikoj [de la Germana Regno]". En 1925 li prezentis pluevoluon, kiun li nomis Welt'pitschn, "Monda piĝino", en 1928 plian pluevoluon, kiun li nomis Oiropa'pitschn , "Eŭropa piĝino".
Proponitaj lingvoj
Baumann proponis kelkajn planlingvojn bazitaj sur la germana lingvo:
Stacio Kusatsu-minami
Stacio Kusatsu-minami (japane: 草津南駅 [Kusacu-minami-eki], angle: Kusatsu-minami Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Hiroŝimo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Claude Adrien Helvétius
Claude-Adrien HELVÉTIUS (n. 26-an de januaro 1715, Parizo, Francio - m. 26-an de decembro 1771, Voré, Collines des Perches) estis franca filozofo, mecenato kaj gastiganto de la grupo Philosophes (enciklopediistoj) de la franca kleriĝo. Li fervore ellaboris sensualisman konideon kaj etikon, atakis la onidiran religian fundamenton de la moralo kaj ellaboris aŭdacan edukteorian sistemon.
Lia patro estis kuracisto de la reĝino, li mem – je peto de la reĝino – iĝis en 1738 fermier-général (ĉef-impostluanto). Li edziĝis en 1751, abdikis pri la ofico kaj retiriĝis al bieno apud Parizo, en la kastelon de Voré. Tie li verkis la poemon Le Bonheur (Feliĉo), kiu aperis nur postmorte kun la resumo, kiun skribis markizo De Saint-Lambert pri liaj vivo kaj verkoj (1772). Tie estiĝis la fama filozofia verkaĵo, la De l'esprit (Pri la spirito; 1758), kiu ekis tuj akrajn polemikojn. Ĉar li atakis ĉiun formon de moralo baziĝanta sur religio, li akiris grandpotencajn malamikojn. Kvankam la libro povis aperi per reĝa permeso, ĝin kondamnis filo de Ludoviko la 15-a, la tronheredulo Ludoviko kaj eĉ la Sorbonne, la jezuita ordeno kaj la papo. Finfine oni juĝis la libron je publika bruligo. La enciklopedistojn trafis grava situo, tiel ankaŭ Voltaire devis deklari, ke la libro estas banala, ĝena kaj eĉ falsa. Jean-Jacques Rousseau deklaris, ke bonintenco de la verkinto dementas la poprajn principojn. Helvétius estis devigata retiri la tezojn kaj li faris tion trifoje. La Enciklopedio ne povis aperi kaj oni bruligis eĉ verkojn de Voltaire.
Helvétius vojaĝis en 1764 en Anglion, en 1765 en Berlinon, je peto de la prusa reĝo Frederiko la 2-a. Li samjare reveturis en Francion, kie oni tiam jam ne persekutis la enciklopediistojn. La lastajn jarojn li pasigis en Voré.
Laŭ Helvétius, ĉiu homo estas samforme edukebla kaj ĉio per la edukado. Laŭ tio kritikis li verkon de Rousseau (Émile) kaj verkis De l'homme, de ses facultés intellectuelles et de son éducation (Pri la homo, ties spiritaj kapabloj kaj edukado, 1772), en kiu li esprimis, ke la edukado solvas ĉiun problemon de la homaro.
(74051) 1998 HP150
(74051) 1998 HP150 estas malgranda ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Hamdorf
Hamdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Hohner Harde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Hohn.
Haveno de Ventspils
Haveno de Ventspils estas senglacia, profundakva marhaveno de Latvio situanta sur marbordo de Balta maro. Ĝia tuta areo estas hektaroj. Ĝi estas unu el la plej okupataj havenoj de la Balta maro po karga enspezo.
La haveno de Ventspils fariĝis plurmaniera transporta haveno kiam la haveno estis signife profundigita en 1998, atingante maksimuman profundon de metroj en la areo de loza likva kargo. Tio ebligis la akcepton de la plej grandaj marŝipoj tiam operaciantaj en la Balta maro, inkluzive de Aframax-tipaj cisternoŝipoj kun maksimuma pezo de toneloj (DWT). La areo de solida kaj ĝenerala kargo, kun profundo de 16 metroj, ebligas al la terminalo akcepton de Panamax-tipaj ŝipoj kun iliaj kargo-kapacitoj ĝis toneloj (DWT).
NGC 280
NGC 280 (aliaj indikoj — PGC 3076, UGC 534, MCG 4-3-13, ZWG 480.17, IRAS00498+2404) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Carnolès (stacidomo)
Carnolès estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Roquebrune-Cap-Martin, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Aire-sur-la-Lys
Aire-sur-la-Lys estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Buldan
Buldan estas urbo de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Denizli kaj al la Egea regiono de Turkio.
Piancó
Piancó estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 15.465 loĝantojn en 2010.
Bicaz
Bicaz povas esti:
Bernd Schneider
Bern Schneider (naskiĝis la 17-an de novembro de 1973 en Jena) estas germana futbalisto. Li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 kun la germana nacia teamo.
Strogino (stacio de Moskva metroo)
Strogino (Строгино) estas stacio de la Metroo de Moskvo nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Arbatsko-Pokrovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Stacio Shōkō Center-iriguchi
Stacio Shōkō Center-iriguchi (japane: 商工センター入口駅 [Ŝōkō Sentā-iriguĉi-eki], angle: Shōkō Center-iriguchi Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Hiroŝimo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hiroshima: Linio Hiroden-Miyajima.
Ottó L'Auné
Biografio
Ottó L’Auné studis de 1939 en Bukareŝto matematikon kaj fizikon, poste li translokiĝis Hungarujon kune kun siaj gepatroj. Li havigis diplomon de inĝeniero en 1948. De 1949 li lekciis en la teknikuniversitato kaj aliaj universitatoj de Budapeŝto. Estas elstaraj liaj esploroj pri la geodeziaj mezurteorioj.
NGC 281
NGC 281 (aliaj indikoj — IC 11, LBN 616) estas emisia nebulozo en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hohenfelde (Stormarn)
Hohenfelde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trittau, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Jürgen Klinsmann
Jürgen Klinsmann estas germana eksfutbalisto kaj trejnisto. Li naskiĝis la 30-an de julio de 1964 en Göppingen), do nun estas -jara. Jürgen Klinsmann trejnis kaj gvidis la germana nacia teamo antaŭ kaj dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006. Asista trejnisto dum tiu turniro jam estis Joachim Löw, kiu post la Futbala Mondpokalo dum julio 2006 transprenis la postenon de Jürgen Klinsmann kaj iĝis la nacia trejnisto.
(66419) 1999 NR13
(66419) 1999 NR13 estas malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Montbéliardot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ovesná
Ovesná (ĝis la jaro 1946 Habendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Benešov nad Ploučnicí. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Benešov nad Ploučnicí. Estas ĉi tie registritaj 38 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ovesná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,46 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397.
Lingwe uniwersala
Lingwe uniwersala estas 'rekonstruo' de pra-Esperanto, t. e., ne la "vera" pra-Esperanto bruligita de Marko Zamenhof en 1878, sed hipoteza formo farita de Gaston Waringhien. Tia Lingwe Uniwersala aperis en "Lingvo kaj vivo", de Waringhien (La Laguna 1959, Stafeto). Li rekonstruis la lingvon pri kiu oni konas nur kelkajn kajerojn, bruligitajn en fajrego dum la Dua mondmilito. Tiu ĉi laboro de Waringhien ne nur havas filologiajn celojn, sed ankaŭ estetikajn. Kelkaj aŭtoroj volis doni "arĥaikan" aspekton al siaj verkoj, pro tio Kálmán Kalocsay inventis sian Pra-Esperanton, kaj Manuel Halvelik kreis Arcaicam Esperantom. Geraldo Mattos uzis Lingwe uniwersala de Waringhien en kelkaj poemoj.
Lajos Pándy
Lajos Pándy [lajoŝ pAndi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pándy Lajos estis hungara aktoro, voĉoaktoro, tradukisto. Lia familia nomvarianto estis Pándi, lia edzino estis Alice Szellay.
Lajos Pándy naskiĝis la  en Pribeta (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Pándy akiris diplomon en Teatra Akademio en 1948. Post la diplomo li aliĝis al trupo de Teatro Belvárosi. Ekde 1951 li apartenis al Teatro de Hungara Armeo. Li tradukis ekzemple teatraĵojn de Karel Čapek kaj li ofte ricevis rolojn en la Hungara Radio. Li ricevis 3 premiojn inter 1967 – 2013.
46563 Oken
46563 Oken estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana naturalisto Lorenz Oken (1779–1851) profesoro pri medicino en Jena (1807 - 1819) kaj gvidanta naturfilozofo proksime ligita kun Goethe kaj Schlegel. En 1823 li fondis la Societon de Germanaj Naturalistoj kaj Kuracistoj. Li fariĝis rektoro de la Universitato de Zuriko, fondita en 1833.
Charles Dieupart
Charles DIEUPART (François) (n. proksimume 1667; m. proksimume 1740 en Londono) estis franca violonisto, klavicenisto kaj komponisto.
Vivo
Ne estas konata, kiuj estis la instruistoj de Dieupart; lia nomo unuafoje aperis en impostoregistro el 1695, en kiu li estas listigita kiel muzikisto. Plej malfrue ekde 1704 Dieupart vivis en Londono, supozeble li vojaĝis al Anglio en la sekvantaro de grafino Elizabeto de Sandwich, kiu estis iom longe restinta pro sankaŭzoj en Francio. Al ŝi li dediĉis en 1701 siajn ses suitojn por klaviceno, kiuj estis presitaj ĉe Estienne Roger en Amsterdamo. Pro ĉi tiu kaŭzo estas verŝajne, ke ŝi estis lia lernanto.