cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toluenosulfinata acido
Ĝi ankaŭ povas esti uzata kiel senhidratiga agento, sekiga akcelilo por tegaĵo, traktanta agento por fibro, solvanto, katalizilo kaj esterigo same kiel en polimerigaj reakcioj. Ĝi povas esti uzata por alkilado, katalizilo de esteriĝo kaj polimerigo, ankaŭ uzata en medicino krom galvanoplastika industrio. Ĝi ankaŭ povas esti aplikita al oksigenado.
Ĉindvara
Ĉindvara, laŭ (छिंदवाड़ा) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La loknomo originis de arbo simila al daktilopalmo.
Demografio
Ĉindvara havis populacion de en 2011. La legopovo estis 89%, kiu estas tre signife pli alta, ol la landa mezumo.
ESC Clermont Business School
ESC Clermont Business School estas eŭropa komerca universitato kun terenoj en Clermont-Ferrand. Ĝi estis fondita en la jaro 1919.
Ĉindvara
Geografio
Ĉindvara situas en montaro Satpura 675 metrojn super la marnivelo ĉirkaŭita de densa arbaro per varia flaŭro kaj faŭno. Seoni troviĝas 96, Nagpur 101, Betul 107, Itarsi 134, Narmadapuram 145, Ĝabalpur 160, subŝtata ĉefurbo Bopalo 204, Indaur 325, Mumbajo 723, tutlanda ĉefurbo Delhio 752, Kolkato 972 kilometrojn (aere).
ESC Clermont Business School
ESC Clermont okupis la 95-an rangon en listo pri Eŭropaj Komercaj Lernejoj publikigita en 2019 fare de la ĵurnalo Financial Times.
Ĉindvara
Historio
Estas legendo pri fondo de Ĉindvara. Dum dominado de la britoj militforto estis postenigita en tiu areo. Granda ribelo okazis en la jaroj 1857 kaj 1858. La municipo estis formita en 1867.
ESC Clermont Business School
La studprogramojn de ESC Clermont Business School akreditas la internaciaj organizaĵoj AMBA, EPAS kaj AACSB. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Jean-Pierre Caillard (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Groupe Centre-France La Montagne) kaj Claude Wolff (Urbestro de Chamalières).
Ĉindvara
Ekonomio
Ĉindvara estas komerca urbo kun signifaj merkatoj, sed oni ofte ligiĝas ankaŭ al la karbominada industrio. La historiaj okupiĝoj ankaŭ nun vivas: prilaboroj de ceramikoj, ledoj, latunoj. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas legomojn (ĉefe terpomojn), tritikojn, kotonojn, sorgojn.
Lingvoj
En Ĉindvara la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo.
Religioj
81% de la populacio estas hinduoj, krome muslimoj 13%, ĝajnistoj pli ol 3%, kristanoj 1,6%.
Eduko
En Ĉindvara la universitato estis fondita en 2018, kelkaj institutoj jam longe funkcias en la urbego.
Trafiko
Ĉindvara havas trairan fervojan linion kaj kuras al la urbego 4 ĉefvojoj, respektive 2 flankovojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Nagpur.
Klimato
Jare pluvas po 1183 mm en Ĉindvara. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pro la musonoj inter junio kaj septembro pli ofte.
Barking and Dagenham
Barking and Dagenham estas urbodistrikto (borough) de Granda Londono. Ĝi situas proksimume 18 kilometrojn nordoriente de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Sude la urbodistrikton limigas la Tamizo.
Ciklopentila 4-jodobenzoato
Ciklopentila 4-jodobenzoato aŭ ciklopentila 4-jodofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila 4-jodobenzoato estas blanka lumsensiva solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj ciklopentilmetanatan grupon ligitan al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Chlumany
Chlumany estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1383.
Situo
La municipo etendiĝas en pentrinda valo de Šumava cismontaro, 2 km de Vlachovo Březí en direkto al Vimperk.
85564 Emilia
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Emilia Colombini, unua filino de Federico Colombini kaj Claudia Guarnieri.
Preĝejo Sankta Antonio (Szigetvár)
La franciskana preĝejo Sankta Antonio de Padovo estas sakrala historia monumento en urbo Szigetvár (Hungario).
Historio
Post dominado de turkoj franciskanoj alvenis kaj ili konstruis kirkon kune kun la apuda monaĥejo en la 1730-aj jaroj en loko de turka moskeo. La orgeno origine estis kreita en 1897 en Szentegát, poste trakonstruita en 1901, fine portita al Szigetvár en 1976. La franciskanoj estis forigitaj en 1950, poste la diocezo transprenis la taskojn. La kirko estis renovigita en 2018.
Preĝejo
La preĝejo situas laŭ la trotuaro inter profana teretaĝa domo kaj la monaĥejo. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvadrata turo altiĝas inter la navo kaj la monaĥejo. La enirejo situas en mezo de la nava fasado. Apude estas videblaj po unu malgrandaj fenestroj, pli supre estas jam pli grandaj fenestroj, la plej supre sola malgranda rondfenestro. La turpinto estas piramida. La turo havas 2 sonorilojn, kiuj venis el Turbék. Interne la triobla baroka ĉefaltaro (1736) estas altvalora, same la mebloj de la sakristio, kiuj estis kreitaj ĉirkaŭ 1770. Sub la preĝejo jam neuzitaj kriptoj estas.
Gigaspermacoj
La gigaspermacoj (Gigaspermaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo gigaspermaloj (Gigaspermales). Ĝi enhavas 6 genrojn kaj 14 speciojn,. Ĝia tipa genro estas (gigaspermo).
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (18 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (18 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Cikloheksila 4-jodobenzoato
Cikloheksila 4-jodobenzoato aŭ cikloheksila 4-jodofenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila 4-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj cikloheksilmetanatan grupon ligitan al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Preĝejo Sankta Antonio (Szigetvár)
Monaĥejo
La origine duetaĝa monaĥejo estis konstruita en 1740. La dua etaĝo estis malkonstruita en 1830. La konstruaĵo ĉirkaŭas ĝardenon, kie iam la franciskanoj kultivis legomojn. Nuntempe la domo estas muziklernejo kaj en la ĝardeno oni aranĝas koncertojn.
Kermeso okazas en la 13-an de junio.
Ruslingvaj personaj nomoj
Ruslingvaj personaj nomoj estas havigataj je nasko aŭ elektataj dum jura procezo de nomŝanĝo. Ortodoks-kristanaj nomoj konstituas grandan proporcion de personaj nomoj en Rusio, sed estas multaj esceptoj kiel antaŭ-kristanaj slavaj nomoj, komunismecaj nomoj, kaj nomoj prenitaj el la etnaj minoritatoj en Rusio. En la Rusa lingvo personaj nomoj formas apartan vortogrupon kun kelkaj unikaj trajtoj.
La evoluo de rusaj personaj nomoj datas el antaŭ-kristana epoko, kvankam la listo de komunaj oftaj nomoj draste ŝanĝis post la adopto de kristanismo. En mezepoka Rusio du tipoj de nomoj estis uzataj: kanonaj nomoj donitaj je la bapto (kalendaraj aŭ kristanaj nomoj, kutime modifitaj) kaj ne-kanonaj. La 14-a jarcento estis markita pere de la nuligo de ne-kanonaj nomoj, kio finis en la 18-a jarcento. En la 20-a jarcento post la Oktobra Revolucio la tuta ideo de nomo ŝanĝiĝis. Estis tute nova epoko en la historio de rusaj personaj nomoj, markite per gravaj ŝanĝoj en personaj nomoj.
La nomoj de popularaj sanktuloj estas konataj kiel "kalendaraj nomoj" pro sia apero en la liturgia kalendaro de la Rusa Ortodoksa Eklezio. Ofta kutimo estas nomi la bebon laŭ la sanktulo kiu estas la patrono de la naskotago. Tiaj nomoj estas ekzemple Ivan (Иван, "Johano"), Andrej (Андрей, "Andreo"), Jakov (Яков, "Jakobo"), Juri (Юрий, "Georgo"), Tatjana (Татьяна, "Tatiana"), Maria (Мария, "Maria"), Aŭdotia (Авдотья, "Eŭdoksia"), Elizaveta (Елизавета, "Elizabeta"). La grupo de kalendaraj nomoj inkludas tradiciajn nomojn uzitaj kaj listigitaj en la ortodoksaj menologioj antaŭ la Oktobra Revolucio (kaj en popularaj kalendaroj de la soveta epoko), kiuj estis presitaj ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Ĉirkaŭ 95% de la rus-parolanta populacio de Sovetunio en la 1980-aj jaroj havis kalendarajn nomojn.
Antikvaj slavaj nomoj estas Stanislav (Станислав), Rada (Рада), Radomir (Радомир), kaj Dobromila. Malnovrusaj nomoj estas Ĵdan (Ждан), Peresvet (Пересвет), Lada (Лада), kaj Ljubava (Любава). Sovet-epokaj nomoj estas Vilen (Вилен), Avangard Авангард), Ninel (Нинель), kaj Era (Эра). Nomoj prunteprenitaj el aliaj lingvoj estas Alberto (Альберт), Ruslan (Руслан), Ĵanna (Жанна), kiel Johanino, kaj Lejla (Лейла).
84342 Rubensdeazevedo
84342 Rubensdeazevedo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Archway
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
84342 Rubensdeazevedo
Ĝi estas en orbita resonanco 3:10 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brazila astronomo kaj scienca promociinto Rubens de Azevedo (1921–2008). Li fondis observatoriojn kaj asociojn, inklude la Brazilan Astronomian Societon, la unuan asocion de amatoraj astronomoj en Brazilo. Li estis luna kartografo kaj aktiva partoprenanto al la Internacia Reto de Lunaj Observantoj de la NASA.
Rafz (stacidomo)
Rafz estas fervoja stacidomo en Rafz, Svislando.
Nusantaro (urbo)
Nusantaro (loke: Nusantara, oficiala nomo en la indonezia: Ibu Kota Negara Nusantara) estas la planita nova ĉefurbo de Indonezio, ankaŭ konata kiel la projekto IKN. La urbo estos konstruita en la nuna Orienta provinco Kalimantano Timur, ĉe la orienta marbordo de la insulo Borneo, la tria plej granda insulo en la indonezia arkipelago. Ĝi situas proksime de la urbo Balikpapan. La tuta projekto estu kompletigota en 2045.
Usclas-du-Bosc
(jen france, Usclats del Bòsc) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Nusantaro (urbo)
La unuaj oficialuloj estas atenditaj transloĝiĝi tien en 2024, post kio ĝi fariĝos la nova ĉefurbo de Indonezio, anstataŭ Ĝakarto. Per tiu decido la registaro celas mildigi demografiajn premojn sur la ĉefurbo Ĝakarto, urbo kiu estis turmentita de problemoj de trafikŝtopiĝo, tro densa loĝantaro kaj problemoj de poluado. Ĝakarto ankaŭ alfrontas grandegajn klimatajn premojn pro altiĝanta marnivelo, ĉar 40 procentoj de Ĵakarto situas sub marnivelo. Ĵakarto ankaŭ sinkas en kelkaj lokoj pro la troa uzo de subteraj grundakvoj. La indonezia prezidento Joko Widodo esperas, ke la nova ĉefurbo estos ia verda utopio, inkluziva, daŭrebla kaj saĝa urbo ( 'smart city'), uzante avangardajn teknologiojn. La nova urbo celas ke 80% de la moviĝeblo okazu per publika transporto, biciklado aŭ piedirado. Ĉirkaŭita de la arbaroj de Kalimantano, ĝi ĉerpos sian tutan energion el renovigeblaj fontoj, asignante 10% de sia areo al la produktado de nutraĵoj.
Kritiko
Laŭ la vic-ĝenerala sekretario de la Alianco de Indiĝenaj Popoloj de la Arkipelago (AMAN) la IKN-terenoj jam estis temo de terŝtelaj problemoj en la pasinteco, ĉar la registaro donacis teron posedatan de indiĝenaj homoj kaj farmistoj al mininejaj industrioj kaj plantejaj firmaoj sen konsento de la loka komunumo. AMAN taksas ke almenaŭ 20,000 indiĝenaj homoj estos delokitaj pro la IKN-projekto.
Vidu ankaŭ
Ĝakarto
Emilio Gutiérrez Caba
Emilio GUTIÉRREZ CABA (Valladolid; 26a de septembro 1942) estas hispana aktoro de kino, teatro kaj televido, ricevinto de multaj premioj, inter kiuj kelkaj Goja-premioj.
Biografio
Li estas el familio de famaj aktoroj, inter kiuj naŭ sufiĉe konataj.
En 1968 li kreis sian propra trupon kun María José Goyanes kaj en 1970 premieris verkon de Ana Diosdado, nome Olvida los tambores (Forgesu la tamburojn), kun la trupo de sia fratino Julia, kun kiu li kunlaboris ekzemple por Olivia (Love in Idleness) de Terence Rattigan, kaj La profesión de la señora Warren (Mrs. Warren's Profession), de Bernard Shaw.
Desde 1979 li premieris verkojn de klasikaj aŭtoroj kiel de Gil Vicente, Calderón, Shakespeare, Joyce kaj Juan Ruiz de Alarcón, kaj ludis ankaŭ en teatraĵoj de nuntempaj verkistoj kiel Álvaro del Amo, Jorge Díaz, Fermín Cabal kaj Juan García Larrondo. En 1996 li ludis la rolulonj de don Diego en El sí de las niñas, de Moratín, kaj li premieris en 1998 verkon kiu sukcesis dum preskaŭ kvar sezonoj: nome La mujer de negro (La virino nigre vestita).
En 2003 li premieris la verkon El príncipe y la corista, en kiu li estis akompanita de María Adánez, kaj en 2008 la verkon La muerte y la doncella, kun Luisa Martín.
En kino, medio en kiu li debutis en 1963, li akumulis jam pli ol okdek filmojn. Lia unua grava rolo estis en Nueve cartas a Berta (1966), de Basilio Martín Patino, kaj poste en aliaj filmoj kiel la sukcesa La caza (La ĉaso, 1965), de Carlos Saura, en kiu li ludis junulon dum ĉasado en kiu tri viroj pafis sin unuj la aliajn.
En 2001 li ricevis Goja-premion pro La comunidad (La komunumo), de Álex de la Iglesia, en la sama cremonio en kiu lia fratino Julia ricevis samkategorian premion, kaj li ripetis en 2002 en la sama kategorio pro El cielo abierto, de Miguel Albaladejo. Li estis nomumita denove en 2007 pro La torre de Suso, de Tom Fernández.
Fairport Convention
En 1969 Fairport Convention pro influo de Sandy Denny abandonis sian miksaĵon de usonaj reludversioj kaj Dylan-influitaj kantoj por ludadi tradician anglan popol-muzikon per elektraj instrumentoj. Tio aŭdeblis en iliaj sekvaj du albumoj, nome What We Did on Our Holidays kaj Unhalfbricking (ambaŭ de 1969); en tiu lasta partoprenis violonisto Dave "Swarb" Swarbrick, ĉefe en la kanto "A Sailor's Life" (Marista vivo), kiu pavis la vojon por la brita popolroko estante la unua fojo en kiu tradicia brita kanto estis kombinita kun rokstilo. Tuj antaŭ la albumpublikigo en trafikakcidento mortis Lamble kaj Jeannie Franklyn, la fianĉino de Thompson; tio rezultis en la retirigo de plej granda parto el la iama materialo de la grupo kaj turnigo tute al brita popolmuziko por ilia ŝlosila albumo Liege & Lief, publikigita samjare. Tiu stilo estis jam la fokuso de la bando ekde tiam. Por tiu albumo Swarbrick aliĝis plentempe kun la drumisto Dave Mattacks. Kaj Denny kaj Hutchings foriris antaŭ la jarfino; tiun lastan anstataŭis Dave Pegg, kiu restis la nura permanenta membro ĝis nuntempe; Thompson foriris post la registrado en 1970 de la albumo Full House.
En la 1970-aj jaroj okazis nombraj ŝanĝoj en la membraro ĉirkaŭ la kerno de Swarbrick kaj Pegg – Nicol forestis dum la mezo de la jardeko – kaj la popolmuziko lasis vojon al ĉeftendenco. Denny, kies partnero Trevor Lucas estis gitaristo en la grupo ekde 1972, revenis al la pop-orientita albumo Rising for the Moon en 1975; tiu klopodo malsukcesis, kaj post tri pliaj albumoj sen Denny kaj Lucas, la grupo disbandiĝis en 1979. Ili ludis adiaŭan koncerton en la vilaĝo Cropredy, Oxfordshire, kie ili faris malgrandajn koncertojn ekde 1976, kaj tio markis la komencon de la Cropredy Festival (ekde 2005 konata kiel Fairport's Cropredy Convention) kiu iĝis la plej granda folk-festivalo en Britio, kun ĉiujaraj ĉeestantaroj de 20 000 personoj.
Prezidenta Administro de Rusio
La Kremla Kunlaborantaro estas la neoficiala nomo por la Administracio de la Prezidanto de Rusio (Администрация представитель России). Ĉi tiu estas la ŝtata organizo respondeca por certigi liajn agojn kaj difini la tagordon de la Prezidanto de Rusio. Ĝi konsistas el la kunlaborantaro de la Prezidanto de Rusio, prezidentaj asistantoj, konsilistoj, kaj viclaborestroj de la Kremlo.
Ilia sidejo estas en la konstruaĵo de la Centra Komitato de la eksa sovetia Komunista Partio, ĉe Stariya Ploshchad 4, Moskvo.
Historio
En 1991, dum la periodo de Boris Jelcin, la fundamentoj estis metitaj por la Kremlo-kunlaborantaro, kiu raportis rekte al la prezidanto (de la tempo de Lenin ĝis Gorbaĉov, la Kremlo-kunlaborantaro konsistis el Komunista Partio-kunlaborantaro). La nova oficejo alportis sub ĝi la prezidentan stabon kiu komencis funkcii en la somero de 1991 kiel la laborteamo de la Prezidanto de Rusio.
Organiza Strukturo
La plej gravaj unuoj funkciigantaj sub la prezidenta stabo estas la Nacia Sekureckonsilio, la Ŝtata Konsilio, la Prezidenta Sekurecservo, la Ĉefa Administracio por Specialaj Programoj (kiu respondecas pri la konstruado kaj prizorgado de la prezidentaj bunkroj), la Protokolo-Administracio, la Financo kaj Budget Administration, la Oficejo de la Prezidenta Gazetara sekretario (Kremla proparolanto).
Sub la permanenta ofico de Vladimir Putin, la fakultatstrukturo estis reorganizita kaj pluraj sekcioj estis eliminitaj.
Usclas-d'Hérault
(jen france, Usclats d'Erau) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Villeveyrac
(jen france, Vilamanda) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Villetelle
(jen france, Vilatèla) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Nag's Head (Londono)
Nag's Head estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Viols-en-Laval
(jen france, Viòus en la Val) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Pěčnov
Pěčnov (Pietschnau) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume 6,5 km nordokcidente de Prachatice. Vivas ĉi tie.
Mildmay
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Islington de la regiono Granda Londono, tre proksime al la najbara distrikto Hackney. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Newington_Green
Monda tago por kulturaj diverseco, dialogo kaj disvolvigo
Monda tago por kulturaj diverseco, dialogo kaj disvolvigo estis deklarita de Unuiĝintaj Nacioj por antaŭenigi aspektojn de kultura diverseco. Tiu Internacia tago estas celebrata la 21an de majo. Deklaro de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj proklamis tiun tagon kiel parto de la Universala Deklaracio de Unesko pri la temo de kultura diverseco en novembro 2001. Rezulte tiu tago estis deklarita per UN-Rezolucio 57/249.
Tago de Diverseco, oficiale konata kiel "Monda Tago por Kultura Diverseco, por Dialogo kaj Disvolviĝo", estas okazo por helpi komunumojn kompreni la valoron de kultura diverseco kaj lerni kiel vivi kune en harmonio. Ĉi tiu tago estis kreita rezulte de la detruo de la Budhaj statuoj de Bamjano en Afganujo en 2001.
Pri manĝado de viando (Plutarko)
Pri manĝado de viando (greke: Περὶ σαρκοφαγίας; latine: De esu carnium) estas eseo de la 1-a-jarcenta grek-romia verkisto kaj filozofo Plutarko, kiu troviĝas en lia verko-kolekto Moralia. Tri eseoj en Moralia estas dediĉitaj al la traktado de bestoj. La aliaj du traktas la saĝon de bestoj, kaj Plutarko serĉas demonstri per ili, ke bestoj konscias kaj sentas kaj do rajtas justan kaj egalan traktadon fare de homoj. En "Pri manĝado de viando", li argumentas kontraŭ la malracieco kaj malmoraleco, laŭ li, de mortigado kaj manĝado de bestoj. La eseo ŝajne konsistas el eltiraĵoj de serio de paroladoj donitaj fare de Plutarko, kaj ĝi disponigas sciojn pri la sinteno de la antikvaj grekoj al manĝado de viando kaj la konfliktoj implikitaj.
Pri la eseo
Plutarko priskribas la kruelecon al kaj mortigon de bestoj uzante fortan bildan retorikon, kaj atakas la argumentojn en favoro de manĝado de viando kiuj dominis siatempan socion. Li neas la pravigojn de la stoikismo por manĝado de viando, laŭ kiu bestoj estas senkonsciaj estaĵoj, kies valoro estas nur kiel objektoj por homa uzo.
La kopilaboro de la eseo estas nekompleta, la teksto estis detranĉita je multaj punktoj, kaj kelkloke estis enmetitaj fragmentoj, kiuj ne apartenis kaj ŝajnis prenitaj el alia fonto La eseo estas dividita en du partojn. Iuj argumentas, ke la du partoj de la eseo estis erare disigitaj kaj ĝi estas origine unu parolado, tamen aliaj diras, ke tio ne estas la kazo, ĉar ene de la teksto Plutarko referencas al paroladoj, kiujn li faris hieraŭ kaj antaŭhieraŭ. Tri eseoj en Moralia estas specife dediĉitaj al bestoj, kaj bestoj estas diskutitaj en kromaj eseoj, kiel ekzemple en "Pri la amo por idoj", kaj en la eseo "Konsilo pri bonstato" kiu mencias multajn el la longe diskutitaj temoj en ĉi tiu eseo. Bestoj aperas en kromnotoj en aliaj skribaĵoj de Plutarko, foje kiel ekzemploj de estaĵoj kiuj elmontras superan (aŭ malsuperan) konduton relative al homoj. Tamen, laŭ plutarko-akademiulo Francesco Beki, la speciala intereso de Plutarko pri bestoj plej ofte estis ignorita fare de akademiuloj de antikveco. Ekzemple, Donald Russell, esploristo de Plutarko, referencas nur al la eseo "Pri la Saĝo de Bestoj", ĉefe ĉar li opinias ke ĝi instruas pri la manieroj de instruado de Plutarko kaj lia amikaro. Giankaris kiu skribis koncerne la literaturan heredaĵon de Plutarko notas la humanan aliron en liaj skribaĵoj direkte al homoj, kaj ignoras la humanan aliron al bestoj. La brita filozofo Richard Sorabji verkis ampleksan studon pri la traktado de bestoj en antikva Grekio, sed li preskaŭ ignoras Plutarko-n kaj citas Porfirion la pli posta filozofo (de la dua duono de la 3-a jarcento), kiu ŝajne signife pruntis de ĉi tiu verko. Tamen en la lastaj jaroj la verkojn de Plutarko pri bestoj estas studitaj de italaj esploristoj kiuj multe faris por elliberigi ilin el mallumo en kiu ili difektiĝis.
Akademiuloj malkonsentas pri la pensuloj kaj filozofiaj skoloj de kiuj la eseo estas influita. Iuj atribuas la intereson de Plutarko pri bestokrueleco al la influo de la pitagora skolo kiu okupiĝis pri matematiko kaj ankaŭ sindetenis de manĝado de viando, ĉar Plutarko en sia junaĝo interesiĝis pri matematiko Iuj supozas laŭ la severa retoriko, ke Plutarko faris la paroladojn en relative juna aĝo. William Helmbold, tradukisto de la skribaĵoj de Plutarko, eĉ skribis en la enkonduko al la traduko, ke la eseo fidele prezentas "la malsaĝecon de la juneco de Plutarko - la pitagoran evitadon de manĝado de viando". Aliaj akademiuloj malkonsentas kun tiu supozo, Francesco Becky provanta izoli de la tekstoj la fontojn de kiuj Plutarko estis influita, notante ke en multaj lokoj Plutarko ne sekvas en la paŝoj de tradiciaj bestaj komprenoj kiuj povas esti spuritaj de Aristotelo ĝis Porfirio. Ankaŭ, li diras ke kiam struktura simileco estas trovita inter antikvaj tekstoj, Plutarko estas nekutima kaj estas malfacile trovi en li tiun strukturan similecon al aliaj skribaĵoj.
La abomeno manĝi viandon
Plutarko malfermas la eseon scivolante pri la abomeno manĝi bestojn. Li mencias Pitagoron kiu vivis proksimume 500 jarojn antaŭ li kaj sindetenis de manĝado de viando, kaj diras:
La antikvuloj manĝis pro neceso
En la dua ĉapitro Plutarko respondas al la aserto ke la antikvuloj manĝis viandon, dirante, ke ili faris tion pro honto kaj malsato, kaj ne pro elekto kiel liaj samtempuloj. Li metas alparolon en la buŝon de imagita antikva homo, kiu venas al la nuntempo kaj priskribas la mondon en kiu li vivis en la pasinteco. La homo estas ĵaluza de la samtempuloj de Plutarko; li diras, ke dum sia tempo la suno brilis kaj subiris en neregulaj tempoj, la sezonoj ne estis ciklaj, kaj la aero estis densa kaj saturita de toksaj fumoj kiuj malklarigis la okulon de la ĉielo. La malsatego estis tiel granda, ke homoj manĝis koton kaj ŝelon, kaj kiam ili iam trovis glanon, ili dancis ĉirkaŭ la kverko kaj nomis ĝin "viviga" kaj "patrino". Li rakontas al la samtempuloj de Plutarko:
Manĝi viandon ne estas nature
Plutarko kverelas kun la aserto de siaj karnovoraj samtempuloj ke manĝi viandon estas natura por homo. Li diras, ke estas absurde aserti, ke la homo estas esence konstruita por predo, kaj tio evidentiĝas antaŭ ĉio el sia korpoformo. La homo neniel similas al tiuj naskitaj por predi, lia buŝo estas malgranda kaj lia lango estas mola, li ne havas kurban bekon aŭ akrajn ungegojn aŭ korpŝirantaj dentojn, nek la varmegon de la stomako necesa por digesti pezajn manĝaĵojn kiel viandon:
Li diras, ke manĝi viandon ne nur estas fizike nenatura por homo, ĝi ankaŭ estas psikologie nenatura, kaj ŝajne homoj nature malemas mortigi bestojn. li daŭrigas:
Eĉ la mortinta besto ne estas manĝata tia, kia ĝi estas, sed estas kuirita kaj rostita, ŝanĝita de fajro kaj spicoj, kaj miloj da saŭcoj estas verŝataj sur ĝin por trompi la palaton, por ke ĝi ricevu tion, kio estas al ĝi fremda. Tenu la beston for, eĉ en parola lingvo, kaj ne nomu la manĝaĵon "viando":
Plutarko mem ne uzas eŭfemismon por viando ὄψων, kaj nomas la eseon Περί Σαρκοφαγίας, kun la signifo "pri sarkofagio" - "sarkofagio" estas nerafinita esprimo en la kunteksto de homa nutrado, kaj signifas manĝi bestan viandon aŭ predon.
Indiferenco al la manĝataj bestoj
Ni ne mortigas predantojn, diras Plutarko, al tiu ni lasas:
Sed nenio tuŝas nin:
Malgraŭ tiu ŝajna sensentemo al la bestoj, Plutarko implicas ke la indiferenteco estas devigita, ĉar unuflanke homoj manĝas bestojn, kaj aliflanke estas ni malatiritaj de pecoj rememorigantaj pri la besto. Li skribas, ke estas terure vidi la tablon ŝarĝita de kadavroj ĉe la manĝoj de la riĉuloj, kaj eĉ pli terure vidi tion kio estas forigita de la tablo, ĉar estas pli "ne allogaj" restaĵoj sur la teleroj ol ni manĝos. Do ĉi tiuj bestoj ĵus estis mortigitaj sen bezono. Kaj estas manĝantoj, por tiuj la aspekto estas tiel malagrabla, ke ili tute ne manĝas, ili indulgas la mortintan beston, kiun ili ne indulgis pri ĝi dum ĝi vivis. Li ankaŭ parolas pri la indiferento al la aflikto de la besto, sed prezentas ĝin en maniero interpretata kiel alivestiĝo de indiferenteco, aŭ kiel ekskuzoj, kiujn homoj diras al si por konvinkiĝi, ke la besto ne suferas:
Aliĝo al konvencioj kaj kutimoj
En ĉapitro 7 Plutarko mencias disputon kiun li havis antaŭ tri tagoj, koncerne la rakonton de Ksenokrato pri la atenanoj kiuj punis homon kiu nudigis ŝafon de haŭto dum ĝi estis vivanta. Li diras, ke por li tiu kiu torturas beston ne estas pli malbona ol tiu, kiu simple buĉas lin. Lia opinio estigis opozicion, ĉar li respondas: "Ni ŝajnas juĝi agojn kiujn estas kontraŭajn al niaj konvencioj, pli severe ol agojn kontraŭ naturo."
La duan parton li malfermas per konfeso pri la malfacileco de tiuj ĉi disputoj pri kutimoj, kaj diras, ke li devas ataki kun nova fervoro kaj freŝaj argumentoj tion, kio restis hieraŭ pendanta en la aero. La kutimo malfaciligas disputi pri manĝado de viando, li diras, citante maljunan Katono'n kaj Homeron: "Estas malfacile paroli al stomakoj, kiuj ne havas orelojn", ĉar la plimulto jam "trinkis la pocion de kutimo, kiel tiu de Kirko.
Reenkarniĝo
Plutarko deklaras, ke li timas eniri "ĉi tiun grandan kaj misteran temon", kiel kapitano kiu timas deturni la ŝipon dum ŝtormo, aŭ dramisto kiu timas preni turnon en la intrigo kaj alporti Deus ex machina meze de la teatraĵo. Li rilatas al la ideoj de Empedoklo pri reenkarniĝo, sed sindetenas bazi siajn argumentojn sur tiuj ideoj, kaj ŝajnas uzi ilin pli por timigi la aŭskultantojn kaj tiel persvadi ilin ne manĝi viandon. Empedoklo estis antikva greka filozofo multe antaŭ Plutarko, de la 5-a jarcento a.K., kiu konceptis la naturon kaj la kreadon de estaĵoj, kaj laŭ sia tezo homaj animoj enkarniĝas en bestoj. Plutarko citas lin pri ŝanĝiĝanta naturo kaj la ĉiam ŝanĝanta formo kaj "vestis ĉion en malsamaj karnaj kovroj". Li diras, ke li ne iras ĝis Empedoklo, kaj iuj ankaŭ dirus, ke reenkarniĝo ne estas sufiĉa kialo por konvinki, sed tamen la dubo mem devus semi en ni timon kaj tremon, ĉar se ni eraras la rezultoj estas teruraj. Laŭ la traduko de Helmbold, li diras cinike:
Moko al la stoika lernejo
En ĉapitro 6 en la dua parto Plutarko mokas la stoikan skolon kiu predikas la evitadon de plezuroj, sed kiam temas pri la viando "ili subite iĝas devotaj rekomendantoj de plezuroj." Li diras, ke ili malaprobas asocii kun virinoj, kaj malpermesas la uzadon de spicoj kaj kukoj en siaj manĝoj en honoro de la dioj. Se jes, por esti konsekvencaj ili supozeble rezistas sangon kaj karnon, sed se temas pri viando ili reduktas sian filozofion al la rango de kontlibro, ŝparas manĝojn pri bagatelaj aferoj kiel parfumo kaj kukoj, kaj savas la murdan kaj senbridan parton de iliaj elspezoj:
Ĉu estas vere, ke homoj laŭ naturo ne kompatas bestojn
La lasta ĉapitro komenciĝas per la demando ĉu homoj vere ne havas senton de natura justeco al bestoj, kiel la stoikistoj asertas. Plutarko serĉas diskuti la demandon sen filozofiaj kvereloj, sed ekzameni la naturan emocion elirantan el la koro de homoj. Oni povus lerni el la ĉapitro kiom liaj samtempuloj kompatis bestojn, ĉu ili havis konflikton en manĝado de viando, kaj ĉu la emocioj estis malsamaj ol hodiaŭ. La ĉapitro komenciĝas per frazo:
, sed ĉi tie la eseo estas interrompita kaj ĝia daŭrigo estas nekonata.
La eseo en la spegulo de la tempo
La eseo disponigas sciojn pri la sinteno de la antikvaj grekoj al manĝado de viando. Manĝi viandon estis same domina en grek-romia kulturo kiel ĝi estas hodiaŭ. Laŭ Plutarko, la sento de kompato por la manĝitaj bestoj ankaŭ ekzistis kaj siaj samtempuloj abomenis la mortigon de bestoj - la "elemento de justeco" al bestoj kiu devenas "de la brusto" laŭ la formuliĝo de Plutarko.
La argumentoj por manĝi viandon, pri kiuj Plutarko kverelas, ne multe ŝanĝiĝis ĝis hodiaŭ, kiel ekzemple la argumentoj, ke manĝi viandon estas natura por homo. Kiel ili, la kontraŭargumentoj de Plutarko ne ŝanĝiĝis konsiderinde, kaj ili ekzistas en la filozofio de vegetarismo kaj veganismo. Iuj vidas la eseon kiel fruan eĥon de la moderna diskurso por kaj kontraŭ manĝado de viando. Estas ankaŭ tiuj, kiuj vidas, ke Plutarko antaŭas la koncepton de viandismo, ĉar la eseo enhavas ĝiajn elementojn: viando ne estas necesa, kaj homoj manĝas nur por plezuro prefere ol por supervivo, homoj estas esence kompatemaj pri bestoj kaj evitas mortigi ilin, kaj ili havas kredan sistemon, kiu pravigas manĝi viandon malgraŭ la krueleco.
Villespassans
(jen france, Vilespassens) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Pri manĝado de viando (Plutarko)
Fonto
Tiu ĉi artikolo estis tradukita laŭvorte de sia hebrea versio en novembro 2021.
Mentona tioacetato
3-Mentona 8-tioacetato aŭ 3-mentona 8-tioetanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido kaj 3-mentona 8-hidroksido en acida medio. Ĝi estas palflava likvaĵo, nesolvebla en akvo. Mentona tioacetato posedas 12 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 2 oksigenatomojn. Mentona tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj mentonaj derivaĵoj. .
Aleksander Świętochowski
Aleksander Świętochowski (18 januaro 1849 – 25 Aprilo 1938) estis pola verkisto, edukisto, kaj filozofo de la pozitivisma periodo kiu sekvis la Ribelon de januaro 1863.
Lia infano estis Ryszard Świętochowski.
Viols-le-Fort
(jen france, Lo Fòrt de Viòus) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
147693 Piccioni
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la de la itala astronomo Andrea Boattini kaj de la germana astronomo Hans Scholl elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la itala planedsciencisto Giuseppe Piccioni, konata pro lia laboro pri infraruĝaj bildigiloj, konsilanto por pluraj institucioj, kiel IKI en Moskvo, DLR en Berlino, SRC en Varsovio, CSIC en Granado kaj DESPA en Parizo. De 2001, li estis esploristo ĉe la Instituto de Spaca Astrofiziko kaj Kosma Fiziko en Romo.
Nová Ves nad Popelkou
Nová Ves nad Popelkou (Neudorf an der Popelka) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1369.
Wawasan Nusantara
Wawasan Nusantara aŭ Indonezia Insulara Vizio estas la nacia vizio de Indonezio rilte al iliaj homoj, nacio kaj teritorio de la Respubliko de Indonezio. Ĝi inkluzivas ties landon, maron, sed ankaŭ la aeron kaj spacon super ĝi, kiel unueco de la politika, ekonomia, socia, kultura, defenda kaj sekureca entoj. Ekde la mezo de la 1980-aj jaroj la koncepto de wawasan nusantara estis inkluzivita en la indonezia instruplano pri geografio en indoneziaj mezlernejoj. La temo wawasan nusantara ankaŭ estas instruata en universitatoj kiel kurso en kewiraan por eduki pri civitaneco, naciismaj kaj indoneziaj geopolitikaj starpunktoj.
La koncepto wawasan nusantara kun emfazo je katastrofomildigo, administrado kaj respondprocezoj kiel parto de la nacia rezistemo estas konforme al la indonezia geografio kaj geologio de la insulara nacio, situanta ĝuste sur la pinto de la Fajroringo, kiu estas sentema por naturaj katastrofoj. La valoroj de la nacia ideologio Pancasila estas je la bazo de la evoluigo de la koncepto de wawasan nusantara. Ĉi tiuj valoroj estas :
Le Temple (Loir-et-Cher)
Le Temple estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj la kantono Le Perche.
Tufnell Park
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistriktoj (boroughs) Islington kaj Camden de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Valencisse
estas komunumo de Francio, kreita la 1-an de januaro 2016 el la antaŭe sendependaj komunumoj Molineuf kaj Orchaise - la 1-an de januaro 2017, Chambon-sur-Cisse ankaŭ estis asimilita. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ), kaj apartenas al la arondismento Blois kaj la kantono Onzain. Fine de en la komunumo vivis.
Taussac-la-Billière
(jen france, Tauçac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Barnsbury
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (anglalingve borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
128611 Paulnowak
128611 Paulnowak estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Paul Nowak, Negoca Direktoro pri la Fluga Sistemo de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Krome, Paul estis la negoca direktoro signife kontribuinta al aliaj misioj de la NASA, superrigardinte la disvolvon de la misioj MAVEN, JUNO, GRAIL kaj Phoenix.
Pozitivismo en Pollando
Pola Pozitivismo estis socia, literatura kaj filozofia movado post la Ribelo de januaro 1863 kontraŭ la Rusa Imperio kaj antaŭe la movado : Juna Pollando
128610 Stasiahabenicht
128610 Stasiahabenicht estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 3:1 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anastasia Habenicht, (1971–2017) responsulino pri programaro por la Fluga Sistemo de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Stasia ankaŭ sempere kontribuis al sukcesoj de mmultenombraj misioj de la NASA, inklude MAVEN, Phoenix, la Orbita Kosma Aviadilo kaj la streboj de la NASA pri novigantaj kosmoveturiloj.
Eksteraj ligiloj
Asteroido de la ĉefa asteroida zono
Teyran
(jen france, Teiran) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Josep Maria Pou
Josep Maria (aŭ José María) Pou Serra (Mollet del Vallès, Provinco Barcelono, Katalunio, Hispanio, 1944) estas hispana aktoro kaj reĝisoro.
Kariero
En 1967 li translokiĝis al Madrido por studi en la aktorlernejo Real Escuela Superior de Arte Dramático. En 1968 li debutis per la historia Marat Sade reĝisorita de Adolfo Marsillach. En 1970 li premieris kun Romance de lobos de Ramón-María del Valle-Inclán. Li protagonistis en kvindeko da teatraj spektakloj, kun prestiĝaj reĝisoroj kiel Calixto Bieito en El rey Lear (Reĝo Lear), Josep Maria Flotats (en La gavina kaj en Àngels a Amèrica), Mario Gas (en Golfus de Roma), Pilar Miró (en La verdad sospechosa de Juan Ruiz de Alarcón) aŭ la menciita Marsillach.
En la aktualo li estas arta direktoro de la Teatro La Latina, en Madrido kaj de la Teatro Romea, en Barcelono.
Paralele al la teatro, li laboris regule en kino kaj televido. Li debutis por kino en 1963 per La mujer prohibida de José Luis Ruiz Marcos. Ekde tiam li laboris kun reĝisoroj kiel José Luis Garci, Carlos Saura, Ventura Pons, Fernando Colomo, Pilar Miró, Montxo Armendáriz, Francesc Bellmunt, Pere Portabella, José María Forqué kaj Alejandro Amenábar, kiu reĝisoris lin en la Oskar-premiita filmo Mar adentro.
En 1964 li debutis por televido en la programo Estudio 1 de TVE, per la rolulo de Filipo la 4-a en la ludo de Las Meninas de Antonio Buero Vallejo. Poste li laboris ĉefe por serioj, inter kiuj elstaras liaj roloj protagonistaj en Estació d'enllaç de TV3 (1994), Policías, en el corazón de la calle de Antena 3 (1999) kaj Ángels i Sants de TV3 (2005).
Teatro
(A) - Aktoro; (R) - Reĝisoro
Clerkenwell
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (anglalingve borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Thézan-lès-Béziers
(jen france, Tesan de Besièrs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Canonbury
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Angel (Londono)
Angel estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (anglalingve borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Lucca Comics & Games
Lucca Comics & Games estas ĉiujara komiksa kaj videoluda kongreso okazanta en Lucca, Italio, tradicie okazigita fine de oktobro, lige kun la festoj de Ĉiuj Sanktuloj. Ĝi estas la plej granda bildstria festivalo en Eŭropo, kaj la dua plej granda en la mondo post la Comiket de Tokio, Japanio. Ĝi funkcias ekde 1966.
Angel (Londono)
La areo situas 3,2 kilometrojn nord-nordoriente de la centra vojkruciĝo Charing Cross sur la Interna Ringa Vojo ĉe okupata transporta vojo. La areo estas identigita en la Londono-Plano kiel unu el 35 gravaj centroj en Londono. Ĝi estas signifa komerca kaj podetala centro,. Ĝi estas nomita laŭ la antaŭa Angel Inn kiu ekde la jaro 1614 staris sur la angulo de Islington High Street kaj Pentonville Road. En 1903 hotelo nomata "Angel Hotel" estis konstruita en la loko (ĝi videblas en la informkesto), kiu en 1959 estis aĉetita fare de la londona administracio kun la plano malkonstrui ĝin, sed la plano fine ne efektiviĝis, la historia komplekso renoviĝis ek ekde la jaro 1982 funkcias kiel oficejaro "Angel Corner House". Daŭre la historia konstruaĵo konsideratas esti la kerno de la kvartalo.
Tourbes
(jen france, Torbes) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Feodora de Saksio-Meiningen
Granddukino Feodora Karola Charlotte Marie Adelheid (naskiĝinta la en Hanovro, mortinta la  en Freiburg im Breisgau) estis la unua infano de princo Frederiko, la plej juna filo de duko Georgo la 2-a de Saksio-Meiningen.
Vivo
Kiam ŝi vizitis somere la Wilhelmshöhe-palacon en Kaselo, imperiestro Vilhelmo la 2-a trudis ŝin al geedziĝo kun la vidvo kaj brava soldato Vilhelmo Ernesto de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Kelkaj interpretis tiun ĉi nefeliĉan geedzecon interkonsento inter imperiestro Vilhelmo kaj la duko Georgo kies edzinigo morganata malplaĉis al multaj.
La geedziĝo inter Feodora kaj Vilhelmo Ernesto okazis la ; lia unua edzino Karolino de Saksio-Vajmaro-Eisenach mortis post nur 18 monatoj de geedzeco.
En la aĝo de 23 jaroj Feodora estis en sanatorio pro ekmalsaniĝo post vizito de hejmo fondita de ŝi. La loĝantoj de Vajmaro tre ŝatis ŝin ankaŭ pro ŝia zorgado kaj engaĝiĝo pri malriĉuloj kaj suferintoj.
Ŝi fondis Feodora-hejmon en Vajmaro. Por ŝi nomiĝis promenejo ĉe Kartuzia ĝardeno (Eisenach).
Finsbury
estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
José Antonio Alves Torrano
José Antonio Alves Torrano (Olímpia, San-Paŭlo, 12-an de novembro 1946) estas unu el la plej produktivaj tradukistoj de grekaj tekstoj al la portugala. Torrano ankaŭ estas profesoro pri la greka lingvo kaj greka literaturo ĉe la Universitato de San-Paŭlo, krom havi diplomon pri Klasika Beletrismo ( latina, portugala kaj greka ). Por Torrano, la mito estas "lingvoformo." Torrano kredas ke grekaj mitoj estas profunde rilataj al la reprezentadoj de la muzoj, same kiel ke sinteno determinas la konceptojn de mita penso.
André Jolles
Johannes Andreas JOLLES (Den Helder, 7a de aŭgusto 1874 - Leipzig, 22a de februaro 1946), plej konata per la franca versio de sia nomo André Jolles, estis nederlanda lingvisto kaj arthistoriisto.
Vivo
Jolles estis proksima amiko de la nederlanda historiisto Johan Huizinga ekde 1896 ĝis 1933, kiam Jolles aliĝis al la NSDAP en Germanio. En 1925, Jolles interŝanĝis malferman korespondadon kun Huizinga pri la limoj kaj proksimaĵoj inter historio kaj literaturo, publikigita en la ĵurnalo De Gids. En la kampo de lingvistiko, Jolles estas konsiderata unu el la plej gravaj reprezentantoj de morfologio en la frua 20-a jarcento, havante ne nur Huizinga kiel sia interparolanto en tiu ĉi afero, sed ankaŭ Aby Warburg. Lia plej konata libro, Einfache Formen (Simplaj Formoj), apartenas al la areo de literatura ĝenroteorio, traktante la antaŭ-literaturajn intencojn kiuj formas literaturon mem.
Feodora-hejmo
Historio
Ĝi nomiĝis por granddukino Feodora de Saksio-Meiningen sub kies ŝirmo ĝi starigitis kiel suĉinfanejo. La de ŝi subtenata organizaĵo nomiĝis  Patriotisches Institut für Frauenvereine. Inaŭguro ĝia estis en la 11.4.1912 surloke de jam pere de Maria Pavlovna Romanova en 1857 konstruita infanvartejo.
Alikonstruo fariĝis en 1913 kaj poste la tuto iĝis porinfana kliniko. La konstruplanon faris la arĥitekto August Lehrmann. Porsuĉfinanvartejo aliloke en Vajmaro situanta baldaŭ ankaŭ tien-ĉi lokigitis funkcionte ĝis 1926. Ekde la 1920-aj jaroj pli kaj pli malsanaj infanoj akceptitis pro ke la funkcio de la hejmo aliorientiĝis pli kaj pli. Tio necesis ankaŭ pligrandigo. Eoste alvenis refektorio, poste supre teraso kaj poste okcidenta alo kun aliaj ĉambroj por la porflegista trejnado.
Dum nazia tempo la vajmara hejmo laboris, laŭ komisio de la eŭgenika debilulekstermejo de Stadtroda, kiel intertempa hejmigstacio antaŭ plutransporto al Stadtroda. De tie multaj neniam plu revenis. En 1977 malfermitis moderna pediatria centro. Post Turniĝo instalitis ene ankau neporinfanaj medicinaj laborejoj.
Arĥitekturo
La domo bombade trafitis en la 9.2.1945. En 1949 rekomenciĝis profesia infanzorgado. La tegmento havas lukarnojn kun meza, elsaltanta kolonego kun vertikala akso je la portalo de la pluretaĝa domo. Ekde 2005 ĝi gastigas esploradstacion nome Senckenberg-Institut (Quartärpaläontologie), kiu apartenas ekde 2000 al la Senckenberg-instituto frankfurta. Sur la portalo el travertino estas timpano kun reliefo pri virinoj kaj infanoj atestante la iaman uzon doman. Malsupre legeblas sur valorŝtala plakedo la nuna oficiala nomo Wolfgang-Soergel-Haus. Tio honoras la vajmaranon kaj paleontologon Wolfgang Soergel.
La Tour-sur-Orb
(jen france, La Torre d'Òrb) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Highbury
Highbury estas kvartalo de Londono. Ĝi apartenas al la urbodistrikto (anglalingve borough) Islington de la regiono Granda Londono. La loĝloko situas iom norde de la pleja urbokerno de Londono kaj ties plej malnova kvartalo, simple nomata City.
Sporto
De 1913 ĝis 2006 la unua vira teamo de la konata futbala klubo Arsenal F.C. faris siajn matĉojn en Highbury. Ekde tiam ili moviĝis al nova stadiono en la najbara kvartalo Holloway.
Tressan
(jen france, Treçan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Harold Boulton
Li unue ekinteresiĝis pri skotaj kantoj en Oxford.
Lia portreto estas en la Nacia Portretgalerio.