cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listo de francaj ministroj pri junularo kaj sportoj
5-a respubliko
De la 7-a de majo 2002 ĝis la 31-a de marto 2004 la respondeco estis partigita en du apartaj ministerioj : sportoj unuflanke, junularo, nacia edukado kaj esplorado aliflanke.
De la 18-a de majo 2007 ĝis la 13-a de novembro 2010, la respondeco pri sportoj estis kunigita al tiu pri sano, kiam la respondeco pri junularo estis konfidita en januaro 2009 al la alta komisarofico pri junularo faraiĝinta en 2010 ministerio pri junularo kaj aktivaj solidarecoj. Post la 14-a de novembro 2010, la situacio refariĝis simila al tiu de 2002-2004.
En la registaro de Jean-Marc Ayrault konsistigita la, la respondecoj pri junularo, sportoj, asocia vivo kaj popola edukado estis arigitaj en nur unu ministerio kun la rango de ministerio, revenante al sia historia plej komuna formo.
La Manuel Valls en sia registaro aldonis malkutime politikon pri urbo kaj virinaj rajtoj.
de la 22-a de oktobro 2007 ĝis la 23-a de junio 2009 poste Rama Yade (UMP) ekde la 23-a de junio 2009. komisiita pri junularo kaj asocia vivo Jeannette Bougrab (UMP). pri sportoj Thierry Braillard (PRG), de la.
Elefanto de Cremona
La elefanto de Cremona (13-a jarcento) aŭ Cremona-elefanto akompanis la imperiestron Frederiko la 2-a dum liaj triumfaĵoj.
Deveno kaj vivo
En la jaro 1229 la imperiestro ricevis la elefanton kiel diplomatian donacon de la egipta sultano Al-Kamil. Ĝi ŝajne akompanis sian mastron kaj dum jardekoj ĝuis bonan sanstaton.
Okaze de la vizito de Rikardo de Kornvalo, bofrato de Frederiko, en Cremona en la jaro 1241, pri kio raportas detale Matthäus Paris (1199–1259) en sia Chronica Maiora, la kronikisto mencias ankaŭ triumfaĵon: Ĉar kiam ĝi alproksimiĝis al Cremona, alvenis la loĝantoj gaje kaj gvidis la belege ornamitan elefanton de la imperiestro, kiu portis lignan turon, en kiu troviĝis kelkaj gvidantoj de la besto, kiu blovis kornojn kaj gaje manfrapis. Ankaŭ en la analoj de Cremona, kiu tradicie fidelis al la imperiestro, oni parolas pri uzo de elefanto, tamen jam en la jaro 1237.
Tiuj raportoj rilatas al iom antaŭa urbohistorio: en la jaro 1237 Frederiko la 2-a venis al Cremona iom post sia venko super la milananoj en la batalo de Cortenuova la 27-an kaj 28-an de novembro 1237. Tiuokaze gvidis la grupon elefanto, kiu tiris la kaptitan ĉaron kun lombardaj simboloj, sur kiu estis venigita la ligita milana Podestà.
Postaj fontoj raportas pri simila triumfaĵo kun elefanto en Milano. En la jaro 1238 la imperiestro sendis leteron al Romo en kiu li anoncis la transsendon de tiu flagĉaro. Laŭ la pli disvastiĝinta interpretado de la teksto en la Chronica de Paris, la imperiestro reokazigis la elefantan paradon de Cremona (1237) okaze de la akcepto de sia bofrato en la jaro 1241.
Signifo
La Cremona-elefanto estas post Abul Abbas, la elefanto de Karolo la Granda, kaj 400 jaroj la unua plia per tiuepokaj fontoj dokumentita elefanto. Dua elefanto dokumentita en la 13-a jarcento estis la elefanto de Ludoviko la 9-a, kiu apenaŭ alveninta kiel memoraĵo de la sankta lando en Francujo, jam estis transdonita de sia posedanto al Anglujo. La elefanto de Frederiko la 2-a estis la nura, kiu tretis la grundon de la Sankta Romia Imperio en la alta mezepoko.
Fontoj
Pruvoj por individua nomo de la elefanto ne ekzistas. Ĉar la raporto de Matthäus Paris estis ree citita en la 19-a kaj 20-a jarcentoj, ĝi iĝis en la literaturo la Cremona-elefanto. La ĝisnun konataj fontoj ne respondas al la demando, ĉu la mencioj rilatas al nur unu elefanto, aŭ ĉu la imperiestro, pri kiu oni diris, ke li ofte kunvenigis menaĝerion por ornami siajn triumfaĵojn, eble posedis plurajn. La vizito de Rikardo en Cremona estas dokumentita kiel festa akcepto; ke ĉeestis la elefanto, aperas nur en la priskribo de Parizo.
Esterzili
Esterzili - jen itale, sarde Istersìli aŭ Stersìli - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la administra unuo metropola urbo Kaljaro. Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la provinco Kaljaro, kiu malfondiĝis en februaro 2016. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Escalaplano, Nurri, Orroli, Sadali, Seui (NU) kaj Ulassai (NU).
Zadní Újezd
Zadní Újezd (Storzendorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Medlov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Medlov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 36 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Zadní Újezd estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,67 km².
András Völgyesi
VÖLGYESI András [pr. voeldjeŝi] estis hungara reĝisoro, scenejdekoraciisto naskiĝinta en Oradea la 10-an de majo 1923 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe ?.
Kariero
András Völgyesi studis juron, poste iĝis ĵurnalisto. Inter 1951 kaj 1952 li reĝisoris en la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea kaj sekve en la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe li reĝisoris kaj estis scenejdekoraciisto kaj dum iom da tempo ĝia ĉefreĝisoro ekde la fino de la sepdekaj jaroj.
25035 Scalesse
25035 Scalesse estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Yuki Fuji
Yuki Fuji (冨士 祐樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokushima Vortis, Giravanz Kitakyushu kaj FC Gifu.
144 Vibilia
144 Vibilia estas granda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters la, el de la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).
Christian H. F. Peters donis al ĝi la nomon de Vibilia, romia diino de la praa romia mitologio protektantino de la vojaĝantoj, ĉar li revenis de vojaĝo tra la mondo por observi la pasadon de Venuso.
Ĝi estas la ĉefa ano de la Vibilia familio.
NGC 4969-1
NGC 4969-1 (aliaj indikoj — MCG 2-33-55, ZWG 72.4, KCPG 365A, PGC 45425) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Seeshaupt
Seeshaupt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Katedralo La Almudeno
La katedralo Santa María La Real de La Almudena estas la episkopejo de la Madrida diocezo. Ĝi estas templo je 102 metroj longe kaj 73 alte kun miksaĵoj de malsamaj stiloj: novklasikismo ekstere novgotikismo interne kaj novromaniko en la kripto. La tuta konstruado daŭris de 1883 ĝis 1993.
Estis konsekrita de la papo Johano Paŭlo la 2-a dum lia kvara vojaĝo al Hispanio, la 15-an de junio 1993. Ĝi estas la unua hispana katedralo konsekrita de iu ajn papo kaj la unua konsakrita de Johano Paŭlo ekster Romo.
Ĝi situas en la urbocentro de Madrido. La ĉefa fasado rigardas la "plaza de la Armería" (placo de la armilaro), antaŭ la Madrida Reĝa Palaco. Al la latera pordo enireblas tra la strato "Bailén" kaj al la kripto, tra la strato "Mayor". Malsame al aliaj katedraloj kies orientiĝo estas oriento-okcidento, la de la Almudeno estas nordo-sudo. Ĉar ĝi estis konstruita kiel kunaĵo de la Madrida Reĝa Palaco kiu apudas.
Horaro
La katedralo ne povas esti vizitata dum diservo.
Guilly (Indre)
Guilly estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Katedralo La Almudeno
Horaro
Katedralo malfermita de la 10:00 matene ĝis 19:30. Meshoraro labortagoj vespere: 19 h. dimanĉoj kaj feritagoj Matene: 10:30, 12 kaj 13:30 h. Vespere: 19 h. Horaro por konfesado Matene: de 11:30 ĝis 12:45. Vespere: de 17:00 ĝis 19:30.
2º Cartório de Notas (Votuporanga-SP)
La notariejo estis kreita la 22-an de junio 1945 kun la juraj funkcioj de registrado de publikaj aktoj kaj protestoj (laŭleĝa konstato de nepagiteco de kambio).
Katedralo La Almudeno
Horaro
Kripto Malfermita de 10:00 ĝis 20:00. Meshoraro Labortagoj: Matene: 11 h. Vespere: 18:30 h Sabatoj vespere: 19:00 h Dimanĉoj kaj feritagoj: Matene: 11:30 kaj 13:00 h. Vespere: 18:30 h.
Horaro de oficejo de luno ĝis vendredo. Matene: 10:00 ĝis 12:30. Vespere: 18:00 ĝis 19:00.
Malavio
Malavio ( Respubliko de Malavio ) estas lando en sudorienta Afriko. Ĝi havas limojn kun la landoj Tanzanio, Mozambiko kaj Zambio. La ĉefurbo de Malavio estas Lilongvo. Krom la oficiala lingvo de Malavio kiu estas estas la angla, la ekskolonia lingvo, ankaŭ la njanĝa lingvo (ankaŭ nomata ĉiĉeva aŭ ĉeva lingvo) kiu estas bantua lingvo estas parolata tie. La aliaj bantuaj lingvoj parolataj de la loĝantaro estas la tumbuka, la jaoa (chiyao aŭ yao) kaj la ngonia. Ĝia grandeco estas ĉirkaŭ 118480 km² kaj ĉirkaŭ 100 homoj loĝas po km². La lando ankaŭ nomiĝas "La varma koro de Afriko". Malavio estas unu el la plej malgrandaj landoj en Afriko. Lago Malavio havas superfacon ĉirkaŭ unu triono de la areo de Malavio.
Loĝantaro
La lando nombris 18 091 575 loĝantojn en 2016, de kiuj 85% loĝis en kamparaj lokoj. La loĝantaro estas malegale distribuata. La nordaj kaj centraj altebenaĵoj estas malabunde loĝataj, male al la sudaj regionoj. La loĝantara kresko estas forta (ĉirkaŭ 3% jare).
Infanaj geedziĝoj
Pro la grandaj klopodoj de de Theresa Kachindamoto por ĉesigi infangeedziĝojn, la minimuma aĝo por edziniĝo estas nun (2021) 18-jara. En januaro 2019 ŝi sukcesis nuligi pli ol 2 500 infanajn geedziĝojn.
La organizo ChanceforChange donas al knabinoj emocian, praktikan kaj profesian trejnadon, kiu ebligas al ili disvolvi memfidon kaj kapablojn necesajn por iĝi ekonomie sendependaj junaj plenkreskuloj.
Geografio
La plej alta monto de Malavio estas la 3000 m alta Mulanĝe (vidu foton), la plej longa rivero estas la 400 km longa Shire. La Shire-rivero formas la sudan defluon de la Malavia Lago (pli frue: Njasa Lago). La Malavia Lago estas kun la surfaco de ĉirkaŭ 29.600 km² la plej granda lago de Malavio kaj la tria plej granda de Afriko.
La landareo estas ĉirkaŭ 118.484 km², el kiu 31% estas arbaro kaj vepro, 25% akvosurfaco, 20% agrosurfaco, 15% paŝtejo kaj kampo.
Landlimoj: 2.881 km, al Mozambiko 1.569 km, al Tanzanio 475 km kaj al Zambio 837 km.
Historio
En 1953 Malavio, tiam nomata Njasalando, kiel protektorato de Unuiĝinta Reĝlando, fariĝis preskaŭ sendependa lando nomata Federacio de Rodezio kaj Njasalando. La Federacio finiĝis en 1963. En 1964 la protektorato de Unuiĝinta Reĝlando super Njasalando estis finita. Njasalando fariĝis sendependa lando regata de reĝino Elizabeto kaj nomata Malavio. Du jarojn poste ĝi fariĝis respubliko. Post sendependiĝo ĝi fariĝis unupartia ŝtato regata de Hastings Banda kiu estis ŝtatprezidanto ĝis 1994.
En 1994 Bakili Muluzi venkis la unuan multpartibaloton de Malavio. En 1999 li denove venkis prezidantan baloton. Bingu wa Mutharika malapogis Muluzin kaj provis forigi lin el prezidanteco.
Peter Mutharika estas la nuna prezidento.
Kulturo
Malavio estas la ĉefa lando, kie oni praktikas "Nyau", aro de praktikoj kaj sekreta societo bazitaj sur propra kosmogonio. Ĉi tiuj praktikoj inkluzivas precipe dancojn, unu el kiuj, la "Gule Wamkulu".
La ĉefa manĝaĵo de Malavio estas nsima, manĝaĵo farita el maiza faruno, kiu aspektas kiel blanka pureo. Ekde 2017 ĝi troviĝas sur la reprezenta listo de la nemateria kultura heredaĵo de la homaro.
Heredaĵo kaj UNESKO
La programo de Monda Heredaĵo (Unesko, 1971) enmetis en sian liston de Monda Heredaĵo (la 12/01/2016) la ejon kun roka arto de la Nacia Parko Chongoni kaj la Malavian Lagon, krom pluraj ejoj enskribitaj en la komplementa listo.
La programo de Nemateria Kultura Heredaĵo (Unesko, 2003) enmetis en sia reprezenta listo de la nemateria kultura heredaĵo de la homaro (ĝis 15/01/2016):
2008: Gule Wamkulu ,
2008: La 'vimbuza', resaniga danco ,
2014: La 'ĉopa', oferdanco de la lomvoj (lomwe), indiĝenoj de suda Malavio ,
2017: Nsima, kuirarta tradicio de Malavio
Edukado
La parto de edukaj elspezoj inter ŝtataj elspezoj en la periodo 1998–2007 estis 12% kaj reprezentis 5,4% de MEP por la periodo 2008-2010, kio estas pli alta ol en landoj kun komparebla disvolviĝo. Malavio havas plurajn universitatojn: la universitato de Malavio, fondita en 1964 estis la unua kaj la plej granda,. Aliaj universitatoj estas Katolika universitato de Malavio, Universitato de Mzuzu kaj la Universitato de Suda Malavio ankaŭ konata kiel la Malavia Universitato de Scienco kaj Teknologio.
Panara lingvo
La panara lingvo estas kariba lingvo, parolata de proksimume 3 000-4 000 homoj en centra Venezuelo, subŝtato Bolívar, ĝenerale sude de la urbo Caicara del Orinoko, sude de la Orinoka Rivero. Estas kelkaj subdialectoj de la lingvo. La aŭtonimo por ĉi tiu lingvo kaj popolo estas eñapa, kiu havas diversajn sensojn depende de la ĉirkaŭteksto, inkluzivanta 'popolo', 'indiĝena-popolo', kaj 'Panara lingvo-popolo'.
Malavio
Edukado
Kiel ĉiuj aliaj profesioj, la instrujprofesiuloj estis trafitaj per la cerboperdo. Multaj malaviaj kleraj profesiuloj estas laboraktivaj kaj vivantaj eksterlande pro pli alta salajro kaj pli bone laborkondiĉoj.
Interna politiko
Malawi Congress Party (MCP) de Banda estis la sola laŭleĝa partio en la lando. En 1971, Banda fariĝis dumviva prezidento. Dum preskaŭ 30 jaroj, Banda severe regis la landon, kiu tenis Malavion for de milito. Sub premo por libera politiko, Banda okazigis referendumon en 1993. Tiam la loĝantaro voĉdonis por multpartia demokrata registaro. Malfrue en 1993 prezidenta konsilio estis instalita kaj la prezidenteco por la vivo prenis finon.
Panara lingvo
La lingo estas neordinara en tio ke ĝi havas la ĉefan vortordon Objekto Verbo Aganto kiel unu el siaj ĉefaj vortordoj; la alia estas la pli ordinara Aganto Verbo Objekto.
Koano
La koano estas zena paradoksa pensa ekzerco pri nesolvebla problemo per racieco kaj per intelekto. Laŭ tiu religia tradicio, per tio, oni forigu la limon inter la konscia kaj la nekonscia en la psiko, ĉar ĝi subite iluminas la menson.
Malavio
Interna politiko
Nova konstitucio estis enkondukita kaj finis la regadon de la malavia kongresa partio MCP. En 1994 la unuaj multpartiaj elektoj okazis en Malavio kaj Banda estis venkita de Bakili Muluzi. En junio 2020 okazis denove prezidenta baloto (la unua okazis en 2019), dum kiu la opozicia kandidato Lazarus Chakwera venkis la aktualan prezidanton Peter Mutharika. Tio estis la dua kazo en la afrika historio, kiam la kortumo nuligis la prezidentan baloton (unuafoje tio okazis en Kenjo en 2017) kaj la unua fojo kiam opoziciulo kiu venkis en la dua baloto postulis tion.
La ŝtatestro estas la Prezidanto de Malavio.
Koano
Fama koano estas: «Du manoj aplaŭdas kaj ekzistas sono; kio estas la sono per unu mano?». Tio estas parola tradicio el la zenisto, Hakuin Ekaku (1686-1769).
Koano estas japane kōan, ĉine 公案 gōng-àn, koree gong'an, vjetname công án.
Malavio
Ekstera politiko
Malavio apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de 77 nacioj el Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Vidu ankaŭ
Theresa Kachindamoto
Giorgio Ronconi
Giorgio Ronconi (6a de Aŭgusto 1810 - 8a de Januaro 1890) estis itala kantisto de opero nome baritono fama pro sia brila kantarto kaj impresa estado sur scenejo. En 1842, li kreis la titoligan rolon en la opero de Giuseppe Verdi nome Nabucco ĉe La Scala, Milano.
Persona vivo
Li kantis ankaŭ en Britio kaj por la fino de sia vivo instruis en Granado (Hispanio).
Kariero en opero
Li opere debutis ĉe Pavia en 1831, kiel Valdeburgo en la opero de Bellini nome La straniera, kaj plukantis ĉe la Teatro alla Scala kaj aliloke en Italio.
En la 1830-aj kaj 1840-aj jaroj, li aperis en launuaj ludoj de sep operoj de Donizetti:
Referencoj
Notoj
Fontoj
Verda reto
Verda Reto ( 绿网) aŭ ĉina esperanta retejo (中国世界语网站) estas retejo por lerni Esperanton per la ĉina, kaj konigi Ĉinion per Esperanto, kaj pli bone interŝanĝi ideojn kaj pensojn kun ĉinoj per Esperanto. Tio estis fondita de Liu Xiaozhe (刘晓哲, esperante Solis, naskiĝinta en 1966, membro de Ĉina Esperanto-Ligo) en julio 1998. La retejo havas du sekciojn. La enhavo de la ĉina sekcio estas en la ĉina lingvo, do celas ĉinan parolantaron. En jaro 2017 la esperantlingva sekcio de la retejo jam estas preta.
Amila glikolato
Amila glikolato aŭ C7H14O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun amila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Amila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Acetata anizata anhidrido
Acetata anizata anhidrido aŭ C10H10O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la anhidridoj de la anizata acido kaj acetata acido. Acetata anizata anhidrido estas kemia reakciaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Acetata anizata anhidrido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Acetata anizata anhidrido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Eklezio de Grekio
La eklezio de Grekio estas kristana ortodoksa eklezio, kiu origine apartenis al la ekumena patriarkejo de Konstantinopolo, do la kristanoj gvidataj de la patriarko de Konstantinopolo. Tamen ĝi dum la jaro 1833 deklaris sian sendependecon, kion dum la jaro 1850 ankaŭ agnoskis la konstantinopola patriarko.
La eklezio de Grekio disdividiĝas en 77 diocezojn, kiuj ampleksas la greke ortodoksan arkiepiskopejon de Ateno kaj preskaŭ la tutan ceteran teritorion de la nuna ŝtato Grekio, kun la esceptoj de la insulo Kreto, la sankta monto Athos kaj la insularon Dodekanoj. Ĉiu el la 77 diocezoj gvidiĝas fare de metropolito. La supera teologia gvidanto de la eklezio de Grekio estas la arkiepiskopo de Ateno kaj tuta Grekio. Al la eklezio nuntempe (stato de 2009) apartenas pli-malpli naŭ milionoj da ortodoksaj kristanoj. Post la morto de la arkiepiskopo Ĥristodulos la 1-a, la 7-an de februaro 2008 Hironimo la 2-a elektiĝis nova arkiepiskopo de Ateno kaj prezidanto de la episkopara konferenco de la ortodoksa eklezio de Grekio.
Atsushi Yamaguchi
Atsushi Yamaguchi (山口 篤史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokushima Vortis kaj Banditonce Kakogawa.
Karl Augustesen
Karl A. AUGUSTESEN (naskiĝis en 1945) estas dana astronomo.
Li laboras en la Observatorio Brorfelde kie li malkovris plurajn asteroidojn, inter kiuj la duopan asteroidon 3309 Brorfelde, kunmalkovrita kun Kåre S. Jensen.
La asteroido 5171 Augustesen estis nomita en lia honoro.
Dominikus Zimmermann
Dominikus Zimmermann (naksikĝis la 30-an de junio 1685 en Gaispoint, monaĥeja vilaĝo en la nuna komunumo Wessobrunn; mortis la 16-an de novembro 1766 en Wies apud Steingaden) estis pentristo, stukisto, arkitekto kaj konstruestro en la Elektoprinclando Bavario. Lia verkaro apartenas al la stilepoko de Rokoko, la lasta fazo de Baroko. Dominikus Zimmermann konsideratas unu el la plej signifaj germaniaj konstruestroj de tiu epoko. Plurajn projektojn li realigis komune kun sia pli aĝa frato Johann Baptist Zimmermann. La ĉefa verkaĵo de Dominikus Zimmermann, la kirko Wieskirche en Supra Bavario, en 1983 estis deklarita monda heredaĵo de Unesko.
Oldřichovice (distrikto Zlín)
Oldřichovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.
32049 Jonathanma
32049 Jonathanma estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jonathan QuanXuan Ma, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri komputila biologio kaj biokomputiko. Li estis lernanto ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio, Usono).
Sebastiano Venier
Sebastiano VENIER (1496-1578) estis 86-a Doĝo de la Venecia Respubliko inter la 11-a de junio 1577 kaj la 3-a de marto 1578. Li estis filo de Mosè Venier kaj Elena Donà, nepo de Zuan Francesco Venier (m. 1518), kunsenjoro de Kitero, kaj frato de Nicolò Venier (1483–1530), Senjoro de Paros. Tre juna li diplomiĝis pri juro kaj fariĝis administranto de la gubernio de la Venecia Respubliko kaj guberniestro de Kandio, nomo de la nuna Kreto.
Kariero
En 1570 li fariĝis Prokuratoro de Sankta Marko, poste ĝenerala provizanto en Korfuo kaj en la 13-a de decembro de la sama jaro ĝenerala markapitano de la venecia floto uzata en la nova milito kontraŭ la turkoj otomanaj, anstataŭe de la antaua Girolamo Zane (m. 1574). En 1571 li rolis kiel protagonisto en la Batalo de Lepanto, kie la Sankta Ligo altrudis definitivan malvenkon al la turkoj.
Kiam li estis jam sepdekjara, Venier persone partoprenis de la batalo, kune kun la admiralo Agostino Barbarigo (1420-1501) mortigante sennombrajn turkojn per ĉe arbalesta bato, ŝarĝita de iu helpanto ĉar liaj brakoj ne plu estis sufiĉe fortaj), kaj vundiĝis mem de sago akcidente pafita. Anstataŭe de botoj, li uzis sandalojn, ĉar liaopinie ili alkroĉiĝas pli bone al la malseka ferdeko de la ŝipo, tamen, efektive li suferis pri kaloj kaj la botoj lin dolorogis pli ol la sandaloj. Liaj rilatoj kun Johano de Aŭstrio (1545-1578), majoro de la hispana floto, estis interplektita per reciprokaj ĉagrenoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Left transept of Santi Giovanni e Paolo (Venice) - Funeral monument of the Doge Sebastiano Venier by Antonio dal Zotto.jpg| Funebra monumento de Antonio dal Zotto Doge_Antonio_Venier.png| Antonio Venier (1330-1400) Basaiti_Portrait_of_Doge_Agostino_Barbarigo.jpg| Agostino Barbarigo (1420-1501) Palma il Giovane 007.jpg| Nicolò da Ponte (1491-1585) Alviseimocenigo.jpg| Alvise la 1-a Mocenigo (1507-1577) Gregory_XIII.jpg| Gregorio la 13-a (1502-1585) John_of_Austria_portrait.jpg| Johano de Aŭstrio (1545-1578) Battle_of_Lepanto_1571.jpg| Batalo de Lepanto </Gallery>
Alfred Cortot
Alfred CORTOT (26-a de Septembro 1877 – 15-a de Junio 1962) estis franc-svisa pianisto kaj dirigento.
Slatina Nera
Slatina Nera (hungare:Néraszlatina) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oraviţa. En 1910 ĝi havis 1393 loĝantojn (rumanoj), en 1992 380 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1806. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Sasca Montană.
József Szendrő
József Szendrő [jOĵef sendrO], hungare Szendrő József, Esperante Jozefo Szendrő estis hungara aktoro, reĝisoro, tradukisto kaj teatrestro.
József Szendrő naskiĝis la 1914 en Budapeŝto - mortis la  1971 en Budapeŝto.
Regulaj klerikoj
La regulaj klerikoj estas membroj de institutoj de konsekrita vivo kiuj akceptas katolikajn pastrojn sekvantajn specifan religian regulon vivante en komunumoj kaj ligiĝante iuj solenvote, aliaj simplvote.
Nek monaĥoj, nek regulaj kanonikoj, nek almozantoj, ili naskigis en la 16-a jarcento, en la katolika eklezio novan tipon de engaĝiĝo per la asociigo de la religia vivo al vivo apostolece forta kaj tre aktiva: paŝtista agado, edukado de la junularo, intelektula kaj misiista laboro, faroj diritaj de spirita kaj korpa mizerikordo. Kvankam tiuj institutoj estas vaste formitaj de katolikaj pastroj, la ĉeesto de laikaj membroj ne estas malpermesita.
Tiuj ordenoj montras la historian apartecon de ilia origino okazinta en Italio dum la 16-a jarcento – kaj la plej grandparto en Romo – ankaŭ se iliaj iniciatintoj ne necese estas italaj.
Listo, ne elĉerpa, de ordenoj de regulaj klerikoj
La ordenoj de regulaj klerikoj laŭkanone rekonataj:
NGC 4969-2
NGC 4969-2 (aliaj indikoj — MCG 2-33-55, ZWG 72.4) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Fehraltorf
Pri la komunumo
Fehraltorf estas komunumo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 5227 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 5670 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Fehraltorf estas konstruita laŭlonge de kantona ĉefvojo en la Kemptvalo inter Pfäffikon ZH kaj Illnau-Effretikon. La komunumo situas ĉe la bordo de la rivero Kempt, kiu estas alfluanto de Töss. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,54 km², de kiuj 27,1% estas kovritaj de arbaro, 56,1% servas por agrikulturo, 5.6% por trafiko, kaj 10,3% por setlado; 0,7% de la areo estas akvejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fehraltorf limas en nordokcidento al Illnau-Effretikon, en nordoriento al Russikon, en sudoriento al Pfäffikon, en sudokcidento al Uster, kaj en okcidento al Volketswil.
Champ de courses d'Enghien (stacidomo)
Champ de courses d'Enghien (Ĉevalkurejo de Enghien) estas franca stacidomo sur linio H de Transilien, situanta en komunumo Soisy-sous-Montmorency (departemento Val-d'Oise).
Fehraltorf
Trafiko
Fehraltorf troviĝas ĉe la trajnlinio de Pfäffikon ZH tra Illnau-Effretikon al Zuriko. La trajnumado de al la Ĉefstacidomo Zuriko daŭras 26 minutojn, al la distriktĉefurbo Pfäffikon ZH 3 minutojn. La komunumo krome disponas pri la propra aerodromo Speck-Fehraltorf (ICAO-Kodo: LSZK).
Champ de courses d'Enghien (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
Fehraltorf
Trafiko
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A53 situas 2 kilometrojn sudokcidente de la komunumo en Uster kaj al la svisa aŭtovojo A1 norde en distanco de proksimume 3 kilometroj en Illnau-Effretikon.
Historio
Arkeologaj malkovroj ĉe la fundamento de la nuna reformita preĝejo montris, ke jam en karolinga erao en la 9-a jarcento en Fehraltorf estis konstruita unua preĝejo. El la historio konata estas la impoststriko, kiam la kamparanoj de Fehraltorf volis rifuzi pagi la altajn impostojn al la vokto en Kiburgo, kiu reprezentis la sinjorojn de Zuriko. La ribelo tamen malsukcesis, kaj la gvidantoj de la kamparanoj estis forte punitaj. En la jaro 1740 la virinoj ribelis kontraŭ pastro, kiu rifuzis elekti la de la virinoj porponita akuŝistino, kaj proteste forlasis la preĝejon, kie okazis la komunuma asembleo.
In Time
In Time estas usona scienfikcia agfilmo de 2011 verkita, reĝisorita kaj produktita de Andrew Niccol. Amanda Seyfried kaj Justin Timberlake rolas kiel loĝantoj en socio, kie homoj ĉesas maljuniĝi je 25 jaroj. Anstataŭ uzi monbiletojn, nova ekonomia sistemo uzas tempon kiel mono kaj ĉiu persono havas horloĝon sur sia brako, kiu kalkulas, kiom longe ili devas vivi. En ĝi aktoras Cillian Murphy, Vincent Kartheiser, Olivia Wilde, Matt Bomer, Johnny Galecki, Collins Pennie kaj Alex Pettyferankaŭ. La filmo estis publikigita la 28-an de oktobro 2011.
Intrigo
En 2169 homoj estas genetike preparitaj por ĉesi maljuniĝi dum sia 25a naskiĝtago, kiam komenciĝas unujara retrokalkulado sur iliaj antaŭbrakoj. Kiam ĝi atingas nulon, la persono "eksvalidiĝas" kaj tuj mortas. La tempo tiel fariĝis la universala valuto, transdonita rekte inter homoj aŭ konservita en "tempaj kapsuloj". Pluraj gravaj areoj nomataj Horzonoj ekzistas; Dayton estas la plej malriĉa, fabrikeja "geto", kie homoj malofte havas pli ol 24 horojn en siaj horloĝoj, dum en Nova Greenwich homoj havas sufiĉe da tempo por esti esence senmortaj.
Will Salas (Justin Timberlake) 28-jaraĝa fabriklaboristo el Dayton loĝas kun sia 50-jara patrino Rachel (Olivia Wilde). Unun nokton, li savas ebrian 105-jaraĝan viron nomita Henry Hamilton (Matt Bomer) de 75-jaraĝa Fortis (Alex Pettyfer) kaj lia grupo de temprabantoj. En sekreta loko, Hamilton, kiu havas 116 jarojn en sia horloĝo, sed laca je la vivo, malkaŝas al Will, ke la homoj de Nova Greenwich amasiĝas plej ofte, dum ili konstante kreskigas prezojn por mortigi pli malriĉajn homojn. La venontan matenon, li transdonas ĉiujn krom 5 minutojn de sia tempo al dormanta Will, tiam sentempe li falas de ponto antaŭ ol Will povas savi lin. Raymond Leon (Cillian Murphy) la 75-jaraĝa ĉefo de policsimilaj kronometristoj, erare supozas ke Will rabis kaj mortigis Hamilton.
Will vizitas sian amikon Borel (Johnny Galecki), kiu avertas lin kontraŭ tiel multe da tempo en Dayton, kaj donas al li 10 jarojn, po unu por ĉiu jaro de ilia amikeco, antaŭ ol renkonti sian patrinon por foriri al Nova Greenwich kune. Tamen la urbobusa biletprezo kreskis de 1 ĝis 2 horoj, kaj Rachel uzinte ĉiujn krom 90 minutojn de sia tempo por pagi 2-tagan prunton, ne havas tempon por pagi la busan bileton por reveni al Dayton. La senzorga ŝoforo devigas ŝin kuri reen al Dayton, sed ŝi alvenas kelkajn sekundojn tro malfrue por ke Will savu ŝin kaj mortas en liaj brakoj. Malespera kaj kolera, Will ĵuras venĝi la morton de sia patrino ĉe la homoj de Nova Greenwich pro ĉio, kion ili havas.
En Nova Greenwich, Will renkontas 110-jaraĝan pruntedonan komerciston Philippe Weis (Vincent Kartheiser) kaj lian 27-jaran filinon Sylvia (Amanda Seyfried) en kazino. Ludante pokeron, Will preskaŭ mortas sed fine venkas kaj gajnas jarmilon en vetludo. Sylvia invitas lin al festo kaj Will aĉetas novan sportan aŭton kaj veturas tien. Raymond alvenas kaj arestas Will, kiu insistas pri sia senkulpeco en la morto de Hamilton. Prefere ol provi pruvi la kulpon de Will, li simple konfiskas ĉiujn jarojn krom 2 horoj da la tempo de Will, klarigante ke li ne apartenas al Dayton.
Will eskapas, prenante Sylvia kiel ŝildo, sed la bando de Fortis embuskas ilin, prenante la plej grandan parton de ilia tempo kaj forlasante ilin kun 30 minutoj. Will provas iri ĉe Borel sed lia edzino Greta larmoplene klarigas, ke li trinkis ĝis morto pro la donacita tempo. Ili sukcesas ricevi plian tagon ĉiu vendante la orelringojn de Sylvia. Will telefonas al Weis por postuli 1 000 jarojn por savi sian filinon. Kiam Weis rifuzas, Will liberigas Sylvia ĉiuokaze. Raymond trovas Will, sed Sylvia pafas lin en la brako. Will donas al Raymond sufiĉe da tempo por pluvivi ĝis kiam lia taĉmento povu trovi lin kaj ŝtelas lian aŭton.
Televidaj raportoj montras fabrikojn en Dayton fermantaj, ĉar ĉiuj havas sufiĉe da tempo kaj forlasas siajn laborojn. Vidinte la konsekvencojn de sia obsedo pri la paro, la kolego de Raymond Jaeger ordonas al la kronometristoj reveni hejmen. Will kaj Sylvia ŝtelprogresas al pli grandaj bankoj, ankoraŭ provante renversi la sistemon.
25036 Elizabethof
25036 Elizabethof estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Elizabeth Olson Ferreira , kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Fort Richmond Collegiate de Vinipego (Manitobo, Kanado).
Hereford (bovoraso)
Hereford estas raso de bovoj origina de Anglio, nome el la kantono Herefordshire komence de la 18a jarcento, kutime produktanta de viando. La bovoj tiurasaj identiĝas pro la koloro ruĝecbruna kun blankaj makuloj en la kapo, malantaŭa parto de la oreloj, brusto, ventro, malsupra parto de la membroj kaj vostopinto.
Varianto Polled Hereford malhavas kornojn pro mutacioj faritaj en Nordameriko.
Estas monda konsilantaro de la raso Hereford kun sidejo en Granda Britio. Aktuale ĝi havas 19 membrajn landojn. En Argentinon la raso venis meze de la 19a jarcento kaj instaliĝis kiel aliaj bovorasoj ĝenerale en la malseka pampo, sed poste male al aliaj bovorasoj ili disvastiĝis rapide al pli malfacilaj zonoj. Nuntempe ili setlis en ĉiu provinco de la teritorio argentina, ekde la nordo de Jujuy kaj Formosa, ĝis la ĉemontaro de Andoj kaj plej suda kontinento en Fajrolando.
Győző Határ
Győző HATÁR [djOzO hatAr], hungare Határ Győző estis hungara poeto, verkisto kaj tradukisto.
Biografio
Li abiturientis en Budapeŝto en 1933, dume li lernis muzikon. En 1938 li akiris diplomon pri inĝeniero. En 1943 li estis kondamnita je prizono, sed poste li sukcese rifuĝis. La komunistoj ne plaĉis al li, tial li sensukcese rifuĝis en 1950, tial li denove trovis sin en malliberejo. Li partoprenis la revolucion en 1956, poste li rifuĝis al Londono. Inter 1957-1976 li havis postenon en hungara dissendo de BBC. En 1991 li ricevis premion Kossuth kaj li havis ankaŭ aliajn premiojn.
Garsenda de Forcalquier
{| class="infobox vcard"
Garsenda de Provenco (Garsende de Forcalquier: Garsende; ĉ. 1180 – ĉ. 1242) estis la suvereno de Provenco kiel la edzino de Alfonso la 2-a ekde 1193 kaj la grafino de Forcalquier en sia propra rajto ekde 1209.
Vivo
Ŝi alportis Forcalquier al la Domo de Barcelono kaj unuigis ĝin al Provenco. Ŝi estis ankaŭ poetino kaj komponistino, trobairitz de la 13-a jarcento, kaj grava protektanta patrono de Okcitanlingva literaturo, precipe de la trobadoroj kaj ŝi mem skribis iun lirikan poezion kaj estas kalkulita inter la trobairitz kiel Garsenda de Proensa. Ŝi estis, en la vortoj de siaj plej lastatempaj redaktoroj, "unu el la plej potencaj virinoj en la okcitana historio".
Ŝi estis nur dektrijara kiam, en 1193, ŝia avo Vilhelmo 4-a de Forcalquier kaj Alfonso la 2-a de Aragono subskribis la Traktaton de Aikso (Aix). Per tiu traktato Garsenda heredos de sia avo la distrikton de Forcalquier por edziniĝi al la filo de Alfonso, kiu samtempe heredos la graflandon de Provenco. La geedzeco okazis en julio de tiu sama jaro en la urbo Aikso, en Provenco.
Garsenda estis kataluna laŭ naskiĝo, kaj ŝia geedziĝo kun la grafo Alfonso kaŭzis la kuniĝon de ambaŭ Domoj. Ŝi alportis Forcalquier al la Domoj Aragono-Barcelono kaj ligis ĝin al Provenco. De tiu geedzeco naskiĝis almenaŭ du infanoj: Raimondo kaj Garsenda. Kiam en 1209 ŝia avo Vilhelmo la 4-a kaj ankaŭ ŝia edzo Alfonso la 2-a mortis, Garsenda fariĝis la natura reganto de sia dekkvinjara filo, kiu estis la sola heredanto, la grafo Raimondo Berenger la 4-a.
Garsenda kiel kuratoro de sia filo regis ĉi tiun gravan graflandon inter 1213 kaj 1220. Laŭ la vortoj de Bruckner kaj White, ŝi estis "unu el la plej potencaj virinoj en la okcitana historio." Estis dum sia ofico kiel reganto kiam Garsenda starigis unu el la plej brilaj kulturaj centroj de literaturaj rondoj de poetoj kaj kunveno de trobadoroj de tiu tempo. En siaj literaturaj rondoj la grafino kantis kaj verkis lirikajn poemojn.
De tiu epoko estas ‘tenso’, trobadora debato, inter ‘bona sinjorino’ (bona donna), identigita kiel la kantverkistino grafino de Provenco (comtessa de Proessa), kaj anonima trobadoro. Estas konservitaj du ekzempleroj el tia strofo de interŝanĝo; ili troviĝas en malsamaj ordoj, tial ne eblas scii, kiu unue parolis. En la poemo verkita de la grafino, ŝi deklaras sian amon al sia kunparolanto:
Vi, kiu ŝajnas al mi sincera amanto,
kiel doloras ke vi tiom hezitas!
Tio plaĉas al mi! ĉar pro vi mi malfeliĉas.
Se por esprimi sin, la kuraĝo ne sufiĉas
vi faros al ambaŭ malĝojan damaĝon,
ĉar timante mispaŝon, ne aŭdacas
la damo malkaŝi sian amon.
Sekve venis lia vico, kiu tiam ĝentile, sed zorge respondas kun la plej ortodoksaj vortoj de la trobadora amkodo: “Mi preferas servi vin kun ĝentileco ol ofendi vin”. Laŭ iuj interpretoj, la trobadoro estas Gui de Cavaillon, kies ‘vivo’, biografio de trobadoroj, ripetas la probable senbazan onidiron, ke li estis la amanto de la grafino. Aliaj trobadoroj ankaŭ menciis kaj dediĉis al ŝi siajn kanzonojn. Kantis al Garsenda Elias de Barjols, kiu ŝajne enamiĝis al la grafino kiam ŝi estis vidvino kaj verkis kantojn pri ŝi "dum la tuta vivo". Raymon Vidal de Besalú, trobadoro kaj verkisto, aŭtoro de la unua poezia traktato en okcitana lingvo, ankaŭ laŭdis la faman patronecon de trobadoroj plenumita de Garsenda.
Ŝajnas ke ĉirkaŭ 1220 Garsenda fine donis Forcalquier al sia filo kaj ŝi retiriĝis al la monaĥejo La Celle. Garsenda eble vivis en 1257, kiam iu virino kun tiu nomo faris donacon al preĝejo en St-Jean kondiĉe ke tri pastroj preĝu por ŝia animo kaj tiu de ŝia edzo.
Hittnau
Pri la komunumo
Hittnau estas komunumo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 3302 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 3425 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Hittnau situas supre de la Lago de Pfäffikon ĉe la vojo, kiu konektas la Glattvalon kun la Tössvalo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Oberhittnau, Unterhittnau, Dürstelen, Isikon, Hasel, Schönau kaj Hofhalden. La plej alta punkto de la komunumo estas la monto Stoffel je 928 m super la marnivelo, ĝia plej malalta punkto la Tobellageto (germane Tobelweiher). je 604 m super la marnivelo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,92 km², de kiuj 37,2% estas kovritaj de arbaro, 50,3% servas por agrikulturo, 7,6% por setlado. 4,2% estas trafikareo kaj 0,4% akvejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Hittnau limas en nordo kaj okcidento al Pfäffikon, en oriento al Bauma, kaj en sudo al Wetzikon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A53 estas Uster-Nord, kiu situas oriente en distanco de proksimume 5 kilometroj.
Trafiko
Hittnau estas per la aŭtbuslinio de Bauma al Pfäffikon ZH konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio. La busveturado al Pfäffikon ZH daŭras proksimume 7 minutojn.
Historio
Unua dokumenta mencio de Hittnau datiĝas el la jaro 905 sub la nomo Hittenouva. Pro la surmonta situo la loko estis ekloĝita nur en la frua mezepoko proksimume inter 640 kaj 770. La regado pri Hittnau apartenis dum mezepoko al la Grafoj de Kiburgo. En la jaroj 1424 respektive 1452 la Supera Jurisdikcio pri Hittnau estis akirita de la urbo Zuriko. Ĝis 1790 Hittnau restis parto de la zurika kamparvoktejo Kiburgo.
Utrera
Utrera estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 679 km2 kie loĝas 49135 geloĝantoj, do loĝdenso estas 72.4 loĝ./km2. Utrera situas je 30 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Angoustrine-Villeneuve-des-Escaldes
Angoustrine-Villeneuve-des-Escaldes (Angostrina i Vilanova de les Escaldes) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Utrera
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 49135 geloĝantoj de la municipo Utrera estas 24600 inoj kaj 24535 viroj. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 589, 272 inoj kaj 317 viroj, kaj mortis 349, 178 inoj kaj 171 viroj. Tiel la natura kresko estis 240 (0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 20090 homoj (40.9%).
En la 679-kvadratkilometra teritorio estas 33 setlejoj, kie loĝas 48517 geloĝantoj, kaj aliaj 618 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Krom la urbo Utrera, aliaj 32 vilaĝetoj situas en la municipo: Guadalema de los Quinteros, El Palmar de Troya, Pantano del Águila, La Cañada, Trajano, Pinzón, kaj aliaj vilaĝetoj origine novaj koloni-vilaĝoj de la Instituto Nacional de Colonización, kaj la fervojaj stacidomoj Don Rodrigo kaj Las Alcantarillas en la fervojo Sevilo-Kadizo.
Angoustrine-Villeneuve-des-Escaldes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Angoustrinois.
János Bobula
János Bobula [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bobula János estis hungara arkitekto. Lia nobelaj antaŭnomoj estis kispiaskai, nagypiaskai kaj zagajowi, lia patro estis Ján Nepomuk Bobula (slovakia hungaro).
János Bobula naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Budapeŝto.
Jan Kiepura
Jan Wiktor Kiepura (naskiĝis la 16-an de majo 1902 en Sosnowiec, mortis la 15-an de aŭgusto 1966 en Harrison apud Novjorko) – pola kantisto (tenoro) kaj aktoro juddevena. Lia edzino estis Martha Eggerth.
Rosendorf (Turingio)
Rosendorf ("vilaĝo de rozoj") estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Triptis. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Diktaturo de Centra Kaspio
La Diktaturo de Centra Kaspio (ruse: Диктатура Центрокаспия, Diktatura Tsentrokaspiya) estis kontraŭ-bolŝevika registaro konstituita en Bakuo de la menŝevikaj rusoj kaj la daŝnakaj armenoj la 1-a de aŭgusto 1918, per brita apogo.
Ĉi tiu reĝimo estis la anstataŭo de la Bakua Komunumo kiu kolapsis la 26-a de julio 1918, kiam la bolŝevikoj estis forpelitaj de la urbo Bakuo. La nova registaro estis formita de la Social-Revolucia Partio, la menŝevikoj kaj la Daŝnakoj.
Cele al la batalo kontraŭ la musavataj azeroj kaj la osmanidoj kiuj avancis en Azerbajĝano, norde al (Dagestano) la registaro petis la helpon al Britio. La 17-a de aŭgusto britaj trupoj gvidataj de Lionel Dunsterville, eniris en Bakuon kaj estis akceptataj de la unua ministro Iaĉovski, menŝeviko, kaj la estro de la Daŝnako, Ĥaĉaturov, kvankam malgranda kontingento jam alvenis la 4-a de aŭgusto. La bolŝevikoj, arestitaj ekde la 1-a de aŭgusto, estis deportitaj al Astraĥano sed fusilitaj survoje en Krasnovodsk (Turkmenio).
La Osmanida Imperio subskribis en la Armistico de Mudros la 30-a de novembro 1918, permesante la revenon de la trupoj de la brita okupado.
Boldog (departemento Heves)
Boldog estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Hatvan.
Situo
Boldog situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, fervojo Szolnok-Hatvan preteriras. Hatvan troviĝas 10, Budapeŝto 60, Eger 81 km.
Historio
Tiu loko estis longe loĝata. Tie situas remparo de Ĉorso. La unua mencio devenis el 1395. La loĝantaro kulturas precipe melonojn kaj vinberojn.
Famuloj
En Boldog naskiĝis instruisto Antal Berecz, la loka lernejo prenis la nomon "Berecz Antal".
Ru
La literkombino havas plurajn signifojn:
Language Problems and Language Planning
Language Problems and Language Planning, mallonge LPLP ( Lingvoproblemoj kaj lingvoplanado) estas plurlingva scienca revuo en la kampo de lingvoplanado, kiu publikigas artikolojn pri politikaj, sociologiaj kaj ekonomiaj aspektoj de lingvo kaj lingvouzo. Ĝi havis ĉefrolon en la disvolviĝo de la teorio pri lingvoplanado. La revuo estas reprezentema por la ŝanĝoj en la kampo de lingvoplanado.
Historio
La revuo estis fondita en 1969 kun la titolo La Monda Lingvo-Problemo, tiam eldonis ĝin la eldonejo Mouton en Hago. En 1977 la revuo ŝanĝis la titolon al Language Problems and Language Planning, samtempe kiam la germana scienca eldonejo Walter de Gruyter transprenis la eldonejon Mouton. Nun LPLP estas eldonata de la eldonejo John Benjamins Publishing Company en Amsterdamo. Ĝian redaktadon prizorgas CED. Unuaj ĉefredaktoroj estis Victor Sadler (1969–1972) kaj Richard E. Wood (1973–1976), post la nomŝanĝo ekde 1977 pli ol du jardekojn estis Humphrey Tonkin, komence de la 21-a jarcento Timothy G. Reagan, kiu ekde ties fondo en 2010 aktivas en universitato Nazarbajev nomata laŭ la tiutepma prezidanto de Kazaĥio, en Astano, kaj nun en 2023 estas François Grin (Universitato de Ĝenevo). La revuon kunredaktas Probal Dasgupta kaj Mark Fettes. Pri la recenzoj de libroj respondecas Frank Nuessel kaj Federico Gobbo.
Plurlingva aliro
La revuo estas vere plurlingve eldonata ĉar ĝi akceptas artikolojn verkitaj en iu ajn lingvo. La redakcio precipe bonvenigas artikolojn en aliaj lingvoj ol la angla ĉar ĝi celas malfermi la revuon al internacia kaj plurlingva legantaro.
Bukovec (distrikto Myjava)
Bukovec (hungare Berencsbukóc [berenĉbukOc], germane Bukowetz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Taiji Furuta
Taiji Furuta (古田 泰士, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokushima Vortis kaj Banditonce Kobe.
Valencina de la Concepción
Valencina de la Concepción estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 25 km2 kie loĝas 7796 geloĝantoj, do loĝdenso estas 311.8 loĝ./km2. Valencina de la Concepción situas je 8 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, kaj je la nordo de la komarko Aljarafe.
Lemberg (Nahe)
La monto Lemberg estas monto ĉe la rivero Nahe inter la lokoj Niederhausen (Nahe), Oberhausen an der Nahe kaj Feilbingert. Kun super marnivelo ĝi estas la plej alta monto ĉe Nahe.
Minejo
Ĉe la monto ekzistis pluraj minejoj, kiu precipe fosas hidrargon. hidrargominejoj ekzistas tie jam meze de la 15a jarcento. La skarlata hidraga sulfido (cinabro) de la monto estis multe uzata de tiutempaj pentristoj. La karbominado en la minejo  In der Eisenhecke okcidente de  Feil ĉe Lemberg nur estis duaranga. La multnombaraj ŝtonfosejoj ĉe la suda deklivo de la monto kaŭzis la ekeston de la lago „Lembergsee“, ankaŭ konata kiel „arĝenta lago“ (Silbersee).
33270 Katiecrysup
33270 Katiecrysup estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Neĝa blindeco
La neĝa blindeco, aŭ fotokretatito estas dolora stato de okulo. Ĝin kaŭzas forta ultraviola radiado en sendefendita okulo. Ĝi similas al la solbruo de korneo aŭ konjunktivo. Ĝi komencas post iu horoj post la radiado.
Troviĝebleco
Ĝi povas ekigi eĉ post malforta ultraviola radiado. Ĝi oftas ĉe veldistoj, kiuj ne surhavas veldmaskon aŭ veldokulvitron, kiam ili laboras. Ankaŭ la sendefendita aŭ malforte defendita okuloj dum solariado aŭ kuŝado en sunbrilado povas malsanigi. Ankaŭ la natura radiado reflektita de neĝo aŭ glacio, rare ankaŭ de marakvo aŭ sando povas esti dangera. La freŝa neĝo reflektas la 80% de ultraviola radiado, la sando la 15% kaj la ŝaŭmo de maro la 25%. La neĝa blindeco estas problemo precipe ĉe la polusoj aŭ en grandaj altoj, ĉar ĉe la polusoj la suno brilas malsupren, kaj la ultraviola radiado fortigas per 4% je 300 metroj.
Simptomoj
Al ĝiaj simptomoj apartenas doloro, larmado, konvulso de palpebroj, malbona komforto, kaj tre mallarĝaj pupiloj. Ili komencas post iuj de horo post radiado, kaj post 36-120 horoj ĉesas. Ĝi estas trovebla per fluorescenco en blua lumo.
Lemberg (apartigilo)
Lemberg estas la nomo de jenaj geografiaj objektoj:
Neĝa blindeco
Kuracado
Oni povas komence malgrandigi la doloron per okulgutoj, sed poste oni uzi nur fomenton, ĉar la okulgutoj malhelpas la regenereadon de korneo. Tiu povas kaŭzi ulceron, kaj malgajnon de okulo. Oni uzas aliajn sanigilojn nur en severaj kazoj. Post kiam la radiado ĉesis, la regenerado estas rapida en malhela ĉambro. Ĝius resanigado oni ne surhavu kontaktlensojn, kaj ne frotu la okulojn.
NGC 4970
NGC 4970 (aliaj indikoj — IC 4196, ESO 508-9, MCG -4-31-33, PGC 45466) estas galaksio en konstelacio Hidro.