cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kombinaĵo de 5 unuformaj grandaj rombokub-okedroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin uniformaj grandaj rombokub-okedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de 5 uniformaj grandaj rombokub-okedroj.
Ĝi havas la saman situon de verticoj kiel la kombinaĵo de 5 senpintigitaj kuboj.
Hasekura Cunenaga
Hasekura Rokuemon Tsunenaga [cunenaga] (支倉六右衛門常長; la 2-a jaro de Genki (1571) – 1-a de julio la 8-a jaro de Genna(7-a de aŭgusto 1622) estis japana samurajo. Li gvidis ambasadon al Meksiko kaj poste al Eŭropo inter 1613 kaj 1620, post kio li revenis al sia lando. Tiel li iĝis la unua oficiala ambasadoro de Japanio en Ameriko kaj la unua registrita okazo de japan-francaj rilatoj.
Li naskiĝis kiel Yoichi Rokuemon Nagatsune (与市・六右衛門長経) en Sendai-provinco (nun Mijagi-prefektujo).
En 1609, Hispana Galeono San Francisco renkontis malbonan veteron sur vojo de Manilo al Akapulko grundis marbordo proksima al Onĵuku(Ĉiba-prefektujo). La ŝipanoj estis savataj kaj bonvenigitaj kaj Rodrigo de Vivero y Velasco, eksa gubernatoro de Filipinoj renkontiĝis kun Tokugawa Ieyasu. Pro tio, rilato inter Japanio kaj Hispanio komenciĝis. Sub ordono de Daimio de Sendai-provinco, Date Masamune, Hasekura decidis iri al Romo kiel vica ĉefsendito por trakti komercon.
Je 15-a de septembro 1613, ili eknavigis per San Juan Bautista, atingis Akapulko, kaj tervoje atingis Veracruz, trairis Atlantikon kaj atingis Romon. Je 30-a de januaro 1615, li renkontiĝis kun Filipo la 3-a, je 3-a de novembro Paŭlo la 5-a, tamen trakto pri komerco malsukcesis. Ili revenis al Japanio en 1620.
Listo de universitatoj en Finnlando
Nacia Altlernejo de Defendo ne estas konsiderata universitato en Finnlando, kvankam ĝi havas rajton doni gradojn de magistro kaj doktoro kaj okupiĝi pri esplorado. La ĉefa diferenco estas ke ĝia administarado estas militara.
Dasà
Dasà estas komunumo de Italio.
Recey-sur-Ource
Recey-sur-Ource estas franca komunumo situanta en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
(15055) 1998 YS9
(15055) 1998 YS9 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la kroataj astronomoj Korado Korlević kaj Mario Jurić elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Brusto
Brusto (latine pectus [PEKtus] aŭ thorax) ĉe homoj kaj aliaj vertebraj bestoj la supra aŭ antaŭa parto de la trunko. Brusto estas la korpoparto, kie sidas la mamoj kaj en kiu sidas la pulmoj kaj la koro.
NGC 590
NGC 590 (aliaj indikoj — PGC 5808, UGC 1109, MCG 7-4-3, ZWG 537.13, KCPG 37B) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Flohwalzer
Flohwalzer ("pula valso" en la germana; IFA: [] ) estas simpla muzikaĵo por piano, en kiu oni uzas preskaŭ nur nigrajn klavojn. En multaj landoj ĝi estas unu el la unuaj muzikaĵoj, ofte eĉ la ununura muzikaĵo, kiun oni lernas ludi per piano. La komponisto estas nekonata. Fojfoje oni ŝerce atribuas la muzikaĵon al la fikcia komponisto Ferdinand Loh (F. Loh = Floh, la germana vorto por pulo).
En multaj lingvoj la titolo de Flohwalzer enhavas la vorton "valso" aŭ "marŝo", sed ritme ĝi fakte plej similas al polka muzikaĵo.
Tutmonde
Flohwalzer estas bone konata en multaj landoj en la mondo, kaj ĝi havas diversajn nomojn depende de la lingvo kaj regiono. Tiuj nomoj inkludas:
Adaptaĵoj
Angla pianisto Russ Conway eldonis komplikan variaĵon de Flohwalzer nomata "Lesson One" (unua leciono) en 1962. Ĝi atingis la 21-an lokon en la muzikaĵrangolistoj de Britio.
Dana pianisto Bent Fabric eldonis ĵazversion nomata "Chicken Feed" (nutraĵo por kokoj) en 1963.
Flohwalzer estis la bazo de la sveda kanto Kalle Johansson, eldonita en 1962 de sveda kantoverkisto Thore Skogman. Pro tiu kanto, nuntempe ankaŭ la originala piana muzikaĵo estas nomata Kalle Johansson en Svedio. La kantoteksto temas pri adolta amrakonto pri viro nomata Kalle Johansson, lia fratino, kaj iliaj du najbaroj.
Muzeoj Grassi
Muzeoj Grassi (germane: Museen im Grassi) estas konstruaĵkomplekso en Lepsiko (Johannisplatz nr 5-11) kaj hejmo de tri gravaj muzeoj: pri etnografio, historiaj muzikinstrumentoj kaj aplikitaj artoj. Ĝi ne devas esti konfuzita kun la Malnova Muzeo Grassi kie nuntempe estas biblioteko (Wilhelm-Leuschner-placo).
Originoj
La muzeo estas nomita por Franz Dominic Grassi komercisto lepsika de itala deveno, kiu testamentis pli ol du milionojn da markoj al la grandurbo post sia morto en 1880. Tio ebligis pagi novajn konstruojn, inkluzive de la Gewandhaus kaj la Mende-fontano, same kiel de la malnova muzeo (1892-95).
Nova konstruaĵo
La malnova muzeo iĝis tro malgranda por la kolektoj, kaj tiu ĉi cirkonstanco igis ĝian direktoron proponi ke arkitekturkonkurado dizajnu novan konstruaĵon. La tuto estu pagita per fondusoj el la Grassi-testamentaĵo. La venka firmao dizajnis konstruaĵon kun elementoj de Nova objektivismo kaj de Artdekora stilo, kun situo ĉirkaŭ pluraj kortoj. Ĝi estis konstruita de 1925-29 (unu el la malmultaj novaj muzeoj de la Vajmara Respubliko), en la loko de la malnova Johano-hospitalo. La restoj de la apuda Johano-tombejo ekde 1995 denove alireblas.
La urba planisto Hubert Ritter intencis ke ĝi estus la deirpunkto de alorienta vastiĝo de la grandurbo. Ĝi origine enhavis la Kirkon Sankta Johano kiu dummilite detruitis. La restinta turo barbare eksplodigitis en 1963.
La muzeo estis grave bombita en 1943, kun la perdo de dekoj da miloj da objektoj. Rekonstruado komenciĝis en 1947, kaj la unuaj ekspozicioj okazis en 1954. Ĝi estis fermita de 1981-85 pro problemo kun la hejtadsistemo. Ĝi estis tute renovigita de 2001-05, inkluzive de la forigo de kelkaj el la antaŭaj fenestroj. Ĝi parte remalfermiĝis en 2005, kvankam la arta sekcio ne remalfermis ĝis 2007. Ĝi estas historie konservita konstruaĵo, kaj estas unu el proksimume 20 tiel nomitaj Kulturaj lumturoj en la germana registara Blua libro pri kulture signifaj ejoj en la eksa GDR. Sekve ĝi estas ankaŭ membro de Konferenz Nationaler Kultureinrichtungen. Ekde 1991 la muzeo estis prizorgita fare de la Saksia ŝtata ministerio de Sciencoj kaj Arto. En 1994 la germana poŝtadministracio emisiis memorstampon por festi la 125-an datrevenon de la muzeofondo.
Komercfoiro
La Grassi Muzeo aranĝas ĉiujaran komercfoiron en oktobro Grassimesse kies originoj iras reen al 1920.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo
Il Timone
Il Timone estas monata apologetika Katolika revuo redaktita de Giampaolo Barra.
Tiofosforila fluorido
Tiofosforila fluorido aŭ PSF3 estas neorganika fluora komponaĵo de sulfuro kaj fosforo, senkolora, brulema, eksplodema gaso kun irita odoro, uzata en kemiaj sintezoj kie fluoriga, fosforiga kaj sulfurigagento. Ĝi spontanee brulas en aero per malvarma flamo. En akva medio ĝi hidroliziĝas en fluoridan acidon, sulfidan acidon kaj fosfatan acidon. Per varmo ĝi malkomponiĝas en fosforan trifluoridon kaj sulfuron.
Il Timone
Historio
Naskiĝinta kiel dumonata en 1999, tiuepoke Il Timone havis nur 20 paĝojn kun eldonkvanto de 3000 ekzempleroj.
Tiofosforila fluorido
Fluorido de tiofosforila estis unue sintezita en 1888 de la britaj kemiistoj James Wyllie Rodger (1867-1896) kaj Thomas Edward Thorpe (1845-1925). Samkiel Henri Moissan (1852-1907) kiu malkovris aliajn fosforilojn, ili preparis tiofosforilan fluoridon reakciigante tiofosforilan kloridon kun arsena trifluorido (reakcio 10).
Il Timone
Historio
Nune ĝi konsistas el 68 paĝoj kun eldonkvanto de pli ol 15.000 ekzempleroj, kies 10.000 perabone.
Alex D. Linz
Alexander David LINZ (naskiĝinta en la 3-a de januaro 1989 en Santa Barbara (Kalifornio) estas usona aktoro.
Il Timone
Historio
La revuo sin proponas instrumento utiligenda por la Nova Evangelizado (Papa Konsilio por la nova Evangelizado) kaj koordinas retejon de kulturaj centroj]]. .
Alex D. Linz
Biografio
Li frekventis la lernejon Alexander Hamilton High School en Los-Anĝeleso kaj studas ĉe University of California en Berkeley. Li famiĝas per la aktorado en Home Alone 3 kaj Max Keeble's Big Move.
Il Timone
Kunlaborantoj
La apologetika revuo gastigas kontribuaĵojn de multaj elstaraj aŭtoroj de la katolika medio, inter kiuj Rosa Alberoni, Giacomo Biffi, Maurizio Blondet, Roberto Beretta, Carlo Caffarra, Rino Cammilleri, Riccardo Caniato, Franco Cardini, Carlo Climati, Eugenio Corti, Roberto De Mattei, Livio Fanzaga, Saverio Gaeta, Piero Gheddo, Ettore Gotti Tedeschi, Girolamo Grillo, Massimo Introvigne, Antonio Livi, Vittorio Messori, Luigi Negri, Angela Pellicciari, Vincenzo Sansonetti, Andrea Sciffo, Angelo Scola, Antonio Sicari, Andrea Tornielli, Alberto Torresani, Massimo Viglione e Antonino Zichichi. Sed, nemalofte, en ĝi aperas ankaŭ nomij de nekatolikoj de la protestanta aŭ ortodoksa medioj aŭ ankaŭ nekristanaj kompetentaj pri apartaj problemoj.
Alex D. Linz
Biografio
Lia unua rolo estis en 1994 en episodo de la usona serioCybill. En 1997 li ricevis la premion YoungStar Awards por rolo en la filmo One Fine Day. Samjare oni aljuĝis al li la premion ShoWest Award dum ShoWest Convention en la kategorio Young Star of the Year.
Il Timone
La “Kajeroj de Il Timone” (Quaderni del Timone)
Por pliprofundigi la temojn pritraktitajn, estis elpensita kolekto de monotemaj publikigaĵoj, po 68-paĝa, nomataj "Quaderni del Timone (Kajeroj de Il Timone)".
Centoj de tiaj estis en fazo de preparo. Ĉio esplorata kaj subtenata devas fondiĝi sur la scienca kompleta respekto de la historio, de la dokumentoj, ĉar ini devas eviti la la ekscesojn ofte uzitajn en apologetika ĝenro. Tiu principo senescepte devas regi ankaŭ inter la kunlaborantoj de Il Timone.
(74779) 1999 RF241
(74779) 1999 RF241 estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra klinita orbito ekstere proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia suprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,176011 AU, tie estas 26,331 milionoj da km.
Francisko Sforza (apartigilo)
Francisko Sforza povas esti:
Gunzgen
Gunzgen estas komunumo en la distrikto Olten en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,637 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Gunzgen situas sur la ebenaĵo de Dünnern, sude de la rivero. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Gunzgen mem ankaŭ la setlejoj Längenbuech, Chällermatten, Niederhof, Stierenban kaj sude de la svisa aŭtovojo A1 Gunzger Allmend.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gunzgen limas en nordo al Hägendorf, en oriento al Kappel, en sudoriento al Boningen, en sudokcidento al Härkingen, kaj en nordokcidento al Egerkingen.
Trafiko
Tra Gunzgen pasas la kantona vojo n-ro 268.1 de Wangen ĉe Aro al Kestenholz. Per la buslinio de Dulliken tra Olten kaj Gunzgen al Oensingen la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Tra la komunumo pasas la svisa aŭtovojo A1, ĉe kiu sur la teritorio de Gunzgen situas aŭtovoja stacio. Okicdente de Gunzgen sur la teritorio de Härkingen troviĝas la grava aŭtovojtriangulo de la svisaj aŭtovojoj A2 kaj A1. En Egerkingen 2 kilometrojn norde de la komunumo situas la plej proksima aŭtovojalveturejo al A2.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gunzgen datiĝas el la jaro 1226 kiel Gunzichon. Dum mezepoko Gunzgen apartenis al la froburga senjorujo Fridau. En la jaro 1415 ĝi estis konkerita de Berno kaj Soloturno kaj en la jaro 1463 atribuita al Soloturno.
Kirchseelte
La komunumo estas parto de la komunumaro Harpstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
4538 Vishyanand
4538 Vishyanand estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Kenzo Suzuki elde la observatorio de Tojota.
Nomo
Ĝia nomo honoras Viswanathan (Vishy) Anand, unuan baratan Grandmajstron de ŝako. Li fariĝis la dekkvina nediskutebla monda ĉampiono de ŝako. Krom sia pasio por ŝako, li ankaŭ estas avida kaj entusiasma astrofotografiisto.
575 Renate
575 Renate estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Maria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1905 de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon "Renate", eble inspirita de la provizora nomo: 1905 RE.
Dürrbach (Mozelo)
La rivero Dürrbach aŭ Dörrenbachsgraben estas 4,031 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo en germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La rivero havas sian fonton norde de Igel-Liersberg. Ĝia akvokolekta bazeno havas surfacon de 2,5 km². La rivero enfluas la Mozelon ĉe Wasserbilligerbrück.
2334 Cuffey
2334 Cuffey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon James Cuffey (1911 - 1999).
Saint-Julien-le-Vendômois
Saint-Julien-le-Vendômois estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 274 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Saint-Julien-le-Vendômois etendiĝas sur 23,29 km², kaj havis 274 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Julien-le-Vendômois antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Pierre Nexon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Julien-le-Vendômois apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
János Bókay (kuracisto, 1822)
János Bókay [jAnoŝ bOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bókay János estis hungara kuracisto, kirurgo, oftalmologo, profesoro. Liaj nomformoj estis Bock (ĝis 1849) kaj ’’Bókai’’. Lia filo estis samnoma kuracisto János Bókay (kuracisto, 1858), lia nepo estis János Bókay.
János Bókay naskiĝis la  1822 en Hungara reĝlando en Igló (nuntempa Spišská Nová Ves en Slovakio). Li mortis la 1884 en Budapeŝto.
Biografio
János Bókay apartenis al la saksa (germana) minoritato en Hungario. Li aĝis 16, kiam li lernis la hungaran lingvon. Li frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj Vieno inter 1841 kaj 1846. Li eklaboris apud Ágost Schöpf-Merei en hospitalo. En 1852 li iĝis direktoro de hospitalo pri malriĉaj infanoj, li estis fondinto de la serioza hungara infankuracado. En 1861 li ekinstruis en Universitato de Pest, kie li atingis la instruan rangon eksterordinara profesoro en 1867, publika ordoinara profesoro en 1874. En 1872 li ricevis la titolon reĝa konsilisto. En 1884 li ricevis premion.
Huisnes-sur-Mer
Huisnes-sur-Mer estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Huisnais.
Hundeluft
Hundeluft ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Coswig (Anhalto) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2005 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 274 loĝantojn.
Lomme (stacidomo)
Lomme estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Lillo, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Haubourdin - Saint-André (292000).
Zsuzsa Szőcs
Zsuzsa Szőcs [soeĉ] hungara industriartistino, pentristino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 11-an de septembro 1980.
Kariero
Zsuzsa Szőcs akiris diplomon en Temeŝvaro en 2005. Nuntempe ŝi vivas en Veszprém (Hungarujo).
San Antonino Monte Verde
San Antonino Monte Verde estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio Monte Verde. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 105.
Geografio
San Antonino Monte Verde apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6482 loĝantojn. El tiuj estis 3011 viroj kaj 3471 virinoj. La komunumo havas surfacon de 178.62 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2240 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5155 indiĝenoj, do granda plimulto de la loĝantaro. El tiuj 4214 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Al-Muktafi
Al-Muktafi estas transskribo, en esperantaj literoj, de du malsamaj arabaj nomoj, kiujn portis diversaj islamaj regantoj.
"Al-Muktafī"
Longe المكتفي بالله, al-muktafī bi-llāh, "kontenta pri sole Dio", "al kiu Dio sufiĉas", estas la nomo de:
"Al-Muqtafī"
Longe المقتفي لأمر الله, al-muqtafī li-ʾamr allāh, "survoje pro bonvolo de Dio", estas la nomo de:
Burgo Burgschnabel
La burgo Burgschnabel, ankaŭ nomata burgo Schnabel, estas ne plu ekzistanta deklivburgo apud la vilaaĝo Hilst en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
La iama fuĝburgo troviĝis en arbaro je la fino de la vilaĝo Hilst direkte al „Schweixer Mühle“ en alteco de 330 m s. m..
Sur la 120 m oble 45 m granda areo de la remparburgo ankoraŭ troviĝas restaĵoj de remparoj.
Saasenheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Also sprach Zarathustra (Strauss)
Also sprach Zarathustra (eo: Tiele parolis Zaratuŝtra laŭ la traduko de Willem Verloren van Themaat), Op. 30, estas simfonia poemo de Richard Strauss, libere laŭ Tiele parolis Zaratuŝtra de Friedrich Nietzsche.
Ĝi estis unuafoje prezentata la 27-an de novembro 1896 sub direktado de la komponisto Frankfurto ĉe Majno.
Historio
Richard Strauss trovis en 1895 plaĉon en la kulturkritikaj atakoj de Nietzsche kontraŭ la germana „filistrado“. Ankaŭ li estis klare malinklina al la kristanismo. Eble la lingvaĵo de Nietzsche sempere defiis Ŝtraŭson muziko. Sencoplene Nietzsche mem opiniis: ''„Sub kiun rubrikon apartenas do ĉi tiu ‚Zarathustra‘? Mi preskaŭ kredas, sub la ‚simfoniojn‘.“'' Ĉu Strauss je la verkado tamen de komence pensis je Nietzsche, ne certas; indikoj en la skizoj ekkonigas, ke je la komponado ankaŭ Faŭsto de Goethe, precipe la monologo de Faŭsto je la komenco same kiel la alvoko de la terspirito, li havis antaŭ siaj okuloj.
Estas rimarkinde, ke la kvar partoj de Zarathustra de Nietzsche analogas al la movimentoj de simfonio. Nietzsche konceptis la traktaĵon kiel dionizan ditirambon, himnon, kiun enloĝas granda muzikeco. Kaj tial ne estas mirige, ke samtempe kun Strauss ankaŭ Gustav Mahler interesiĝis pri la teksto.
Instrumentado
Also sprach Zarathustra havas jenan instrumentadon:
Strukturo
Kutime prezentado daŭras proksimume duonhoron. La peco estas subdividita en naŭ partojn, kiuj tamen nur je tri lokoj estas separataj de paŭzoj. Strauss nomis la partojn laŭ ĉapitroj el la libro:
Muzika interpretado
Je la komenco staras la „antaŭparolo“ de Zaratuŝtro kun la fama intensigo (kresĉendo) deire de la „natur“-motivo (c’-g’-c’’) - je kio la tonala genro komence ŝanĝosonas inter maĵoro kaj minoro. Ĉi tiu motivo trairas la tutan unuan parton, kiu finiĝas, post laŭte forta reveno de ĝuste ĉi tiu „natur“-motivo en „La resaniĝanto“, en ĝeneralpaŭzo. La muzika strukturo mallonge antaŭ la ĝeneralpaŭzo konformas kun la kolapso de Zaratuŝtro pro tediĝo je la homo. La resaniĝo de Zaratuŝtro en la dua parto de la komponaĵo estas tute karakterizata de la „danckanto“, kiu, longe alterna inter B-maĵoro kaj C-maĵoro, finfine enbuŝiĝas en gloran B-maĵoron. Sed je la fino eksonas en la malaltaj arĉinstrumentoj kontraŭ B-maĵoro en plej alta registro denove la naturmotivo C-G-c: la eterna reveno de la sama?
La simfonia poemo komenciĝas per la decido de Zaratuŝtro antaŭ la sunleviĝo, desupriĝi al la homoj. La tremsono de la malaltaj arĉinstrumentoj formas la fonon al la sunleviĝo prezentata per la naturmotivo c’-g’-c’’. Pelate de la timbalofrapoj post kelkaj sforzatoj kaj kadencoj estas atingata la kulmino en C-maĵoro, al kiu Strauss aldonas la orgenon, kiu spicas la tutan per religia sono.
La kontrastprogramo al tio sekvas en „Pri la provinculoj“, kiuj kredas je neperfekta dio kaj estas malliberaj en sia mondo inter bono kaj malbono. Strauss kreas per kantebla temo en A♭-maĵoro prezentata „piece“ de multoble dividitaj arĉinstrumentaj voĉoj religian etoson. „Credo in unum deum“, ludas la kornoj kaj la orgeno, nepre kun ironio. En „Pri la sopirego“ la sopirmotivo leviĝanta per rompitaj trisonoj batalas kontraŭ la piaj motivoj de la antaŭa parto. La sopiro venkas kaj estas bridata nur de la denove aperanta naturmotivo. En „Pri la ĝojoj kaj pasioj“, granda temo en c-minoro, Strauss lasas la tiajn sentojn libere evolui. La „ĝoj“-motivo estas rekonebla je la dektosalto, al kiu sekvas kromate falanta melodio. Je la fino sin anoncas tamen en la naŭzomotivo de la trombono duboj. Tio ĉi transkondukas al la „tombokanto“, en kiu la hobojo eksonigas plendan melodion. Motivoj el la antaŭaj partoj eksonas, precipe en la soloviolono, kvazaŭ rememore pli bonan tempon. Pedaltono transkondukas al „Pri la scienco“. En ĉi tiu parto Strauss mokcelas pedantan akademiismon per seka kaj troiga fugo.
„La resaniĝanto“ estas la centro de la verko. En la unua parto la muziko direktiĝas rekte sur la kolapson de Zaratuŝtro: Je la fino de drama intensigo la trumpetoj sonegas la naturmotivon super C-G-akordo de la tuta orkestro en triobla forte. Ĝeneralpaŭzo. Malrapide Zaratuŝtro releviĝas, komenciĝas la dua parto de la verko. Kompare kun la unua parto ĝi estas pli unuece strukturita. La resaniĝo de Zaratuŝtro plenumiĝas: Verva valso en C-maĵoro, en kies ditiramban ĝojkrion enmiksiĝas la temoj de la 1-a parto, enbuŝiĝas en la danckanton: Elirpunkto por iom longa malvolviĝo kaj reekpreno. Post du grandaj intensigaj ondoj la vervo finsonas en la „Kanto de la noktomigranto“, kiu komenciĝas per la unua sonorilbato de entute dek du meznoktobatoj. La muziko ŝajnas plenumiĝi en B-maĵoro, tonalo de la sopirego. Sed la verko finsonas en malakordo inter C-maĵoro kaj B-maĵoro, inter naturo kaj spirito. Dum kiam la violonoj kaj la altaj lignoblovistoj provas fini la verkon per B-maĵoraj akordoj, ilin malhelpas je tio la naturmotivo en C-maĵoro, kiun ludas violonĉeloj kaj kontrabasoj pluksone.
Ne plu ekzistas bono aŭ malbono. La ligo al la komenco de la peco estas kreata. Ĉu tio ĉi aŭguras la venontan matenon, la „eternan revenon de la sama?“ Ĉiukaze la forma enfermiteco efikas kiel narkotaĵo kontraŭ la nekonsekvencoj de la mondo, pro kiuj Nietzsche malesperis.
Kino
Famiĝis kaj populariĝis la enkondukaj taktoj de la peco pro la filmo 2001: Kosma odiseado de Stanley Kubrick. La filmo uzis sonregistraĵon kun la Wiener Philharmoniker sub Herbert von Karajan. Sur la sondisko publikigita kiel filmmuziko la registraĵo de Karajan tamen estis anstataŭata per tiu de Karl Böhm kun Berliner Philharmoniker.
Ĉi tiun filmon kaj per tio ankaŭ ĉi tiun muzikpecon – plejofte en komedia maniero – aludas ankaŭ multaj aliaj filmoj.
Muziko
Muzikistoj ĉiupecaj uzas la komencon de Also sprach Zarathustra en siaj verkoj: La brazila pianisto Eumir Deodato aranĝis funecan version de la enkonduko en sia muzikalbumo Prelude. En 2001 la Mardi Gras Brass Band publikigis aranĝokopion kun Deodato kiel gastmuzikisto.
Aliaj muzikistoj kaj muzikbandoj, kiuj uzis la enkondukon, estas Isao Tomita, Deep Purple Salsoul Orchestra, Perplexer, Dream Theater, Mudvayne, Blechschaden kaj multaj aliaj.
Uzado kiel rekonmelodio
Elvis Presley uzis la enkondukon de la simfonia poemo kiel triumfa enkonduko de ĉiuj liaj pli malfruaj koncertoj. La teknomuzika projekto Members of Mayday uzis la komencmotivon en la himno Made in Germany por la en 2012 okazanta teknomuzika aranĝo Mayday. Diversaj planetarioj akompanas la suprenstiradon de la stelprojekciilo per la komencotemo el „Zarathustra“. Eĉ la komenciĝon de piedpilkaj ludoj pompe anoncis la temo, ekzemple en la 1970-aj jaroj en Mönchengladbach. Kaj ne forgesinde, ankaŭ komputilludoj ne povas rezistis la misuzon de la temo. Kaj ke ankaŭ la bieretiketo Warsteiner uzis ĝin por televid- kaj kinoreklamo, ne ĝenus la kreinton, kiu ja devenas el bierfara familio.
(15059) 1998 YL27
(15059) 1998 YL27 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Ĉiela mekaniko
Ĉiela mekaniko estas unu el la studobjektoj kiuj esploras la movon de la ĉielaj korpoj, aparte de la planedoj, naturaj satelitoj, artefaritaj satelitoj kaj kometoj laŭvidpunkte de fiziko-matematiko. La precipa problemo de la ĉiela mekaniko koncernas la stabilecon de la Sunsistemo. Tiun problemon oni povas alfronti pere de de matematikaj teknikoj, konataj per la nomo de "teorio pri perturboj", aŭ pere de integrigo de la ekvacioj de la moto efektivigitaj per komputilo.
Aliaj problemoj koncernantaj la ĉielan mekanikon estas la, la interagoj inter la rivoluo kaj rotacio (resonanco spin-orbita), la dinamiko de la asteroidoj kaj de la Kujper-zono kaj la kalkolado de la orbitoj de ekstersunaj planedoj.
Precipa problemaro
La korpoj de la sunsistemo estas observataj jam de kvar jarcentoj kun granda akurateco fare de la astronomoj. La reciprokaj interagoj, precipe gravitaj, estigas movojn eĉ multe kompleksajn kaj malfacile antaŭvideblajn kaj forajn el la observa grado postulita. La pozicio de la luno, ekzemple, estas kalkulata kun eraro de deko da centimetroj danke al la teksniko de la laser ranging''.
Necesas, tial, teknikoj tre rafinitaj por solvi la komplikaĵojn de la problemo de n korpoj se oni konsideras la eblajn fontojn de perturboj ankaŭ negravitaj, kiaj la premo de radiado kaj la eventuala ĉeesto de atmosferoj (kiel en la kazo de satelitoj orbitantaj ĉirkaŭ la tero malaltkvote, ĉar ne estas utiligebla helpe de matematiko la solvo per la cifereca kvadraturo se ne en la kazo de du korpoj.
Teknikoj de la ĉiela mekaniko
Unu el la aliroj al tiu problemo konsistas en la laŭkvalita studo pri la diferencialaj ekvacioj cele determini iujn globalajn karakterizojn de la movo sen tamen profiti de la detala kalkulo de la orbito.
Tia studo povas havigi grandvalorajn informojn: en iuj kazoj eblas kompreni ĉu la movo de iu korpo estas vinklita ene de la surfaco, aŭ limiĝi informiĝi pri la longdaŭra stabileco de iu orbito.
Alia komplementa aliro konsistas en la solvo pri problemo aproksima (ĝenerale la problemo de la du korpoj.
Krome, la moderna teknologio informadika helpas solvi problemojn pere de oportunaj algoritmoj de integrala cifereca analitiko. Tia solvo de la problemo tamen ne komplete anstataŭas la ceterajn, pro la sentiva dependeco de la komencaj kondiĉoj, tipe la teorio de kaosaj sistemoj.
Tri Kronoj (ludo)
Tri Kronoj (aŭ originale anglalingve: Three Crowns) estas abstrakta ludo fare de Larry Back, ludebla sur 8x8-ludtabelo. Ĝia unua eldono: artikolo verkita de Kerry Handscomb en numero 8 de la kanada revuo 'Abstract Games', kadre de '8x8 Game Design Competition. http://www.abstractgamesmagazine.com. Eblas uzi kromajn ludpecojn por 'kronadoj'.
Erarserĉilo
Erarserĉilo aŭ sencimigilo estas komputila programo kiun oni uzas por sencimigi aliajn komputilajn programojn, do malkovri la kaŭzon de eraro kaj korekti tiujn erarojn. La maŝina kodo, kiun oni sencimigas, povas esti plenumata en tiel nomata "simulilo de ordonaro"", kio ebligas haltigi programon preskaŭ en ĉiu loko kaj sub ajnaj antaŭdifinitaj kondiĉoj, sed la plenumo de la kodo povas estis multoble pli malrapida, ol se oni rekte plenumas la kodon ĉe procesoro.
Davoli
Davoli estas komunumo de Italio.
Tri Kronoj (ludo)
Ludpecoj estas je 2 klasoj: kronitaj kaj nekronitaj. Komence ĉiu peco estas nekronita.
Erarserĉilo
Se iu programo ĉesas funkcie neatendite kaj produktas iun erarmesaĝon aŭ iun escepton, tiam la erarserĉilo povas indiki la pozicion en la fontkodo, kiu estis plenumita la plej lasta. Tiujn sencimigilojn oni nomas fontnivelajn sencimigiloj, aŭ simbolaj sencimigiloj ("simbola" signifas ĉi tie, ke ĝi kapablis trovi la originan "simbolon" en la fontokodo, kiu kondukas al la problemo en la kompilita kodo. Kutime fontonivelaj sencimigiloj estas parto de integra evuiga medio. Kutime tiuj sencimigiloj ofertas pliajn opciojn por efektive kaj rapide trovi kaj korekti programajn erarojn, ekzemple oni povas plenumi programon linion post linio, oni povas difini specialajn haltopunktojn, kie la kuro de programo devas esti haltigita. Tiu sencimigilo estas nedisŝirebla parto de integra evoluiga medio (IDE), kaj pro tio donas eblecon montri sisteman informon dum kurtempo kaj momentajn valorojn de programaj variabloj. Ĉe kelkaj (ĉefe interpretaj komputillingvoj sencimigiloj ankaŭ ebligas tujan ŝanĝon de la kodo kaj plenumas post la halto jam korektitan fontokodon.
Plia tipo de sencimigilo estas malaltnivela sencimigilo aŭ sencimigilo de maŝina kodo, kiu malkompilas ĉiun ordonon de maŝina kodo.
Tri Kronoj (ludo)
Movoj
Blankulo unue ludu kaj de tiam ambaŭ ludantoj alternu siajn vicojn. Se oni ne saltas, vico konsistas movi ludpecon propran, kronita aŭ ne, ĝis apuda fako laŭ iu ajn direkto. Devige estas movi dum vico. Ĉe la dua vico, Blankulo ne rajtas ludi la saman ludpecon movitan dum la unua vico. Ĉe la ceteraj estontaj vicoj ĉiu ludanto povos movi iun ajn el siaj ludpecoj. (Per tiu ĉi regulo oni provas kompensi la avantaĝon de Blankulo kiu ludis unue).
Timucuy
Timucuy estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Timucuy. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31090.
Erarserĉilo
Sencimigilo faciligas la serĉadon de eraroj en programo, pro tio la disponebleco de bona erarserĉilo por specifa programlingvo kaj platformo povas esti grava argumento por uzi tiun lingvon. La uzado de erarserĉilo ja havas konsekvencojn se temas pri kiel la sencimigata programo sin kondutas. Konkrete la temposkemo de specifaj paŝoj povas devii de normala plenumado. Tio malfaciligas trovi problemkaŭzojn en komplikaj programoj.
Timucuy
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6351 loĝantojn. El tiuj estis 3290 viroj kaj 3061 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 14 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 70,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,5 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Tri Kronoj (ludo)
Movoj
Se nekronita ludpeco iĝas parto de Glitveturilego post movo ĝis apuda fako, tiam tiu ludpeco estu kronita.
Erarserĉilo
Sencimigiloj, kiuj estas integritaj en IDE havas specialan aspekton (front-end), kiu ebligas uzon de sencimigaj funkcioj kaj krome aldonas funkciojn por grafike bildigi la proceson.
Timucuy
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3830 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2690 scipovis legi kaj skribi kaj 1135 personoj estis analfabetoj. Do 29,63% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Erarserĉilo
Alternativo por uzado de erarserĉilo estas la metado de protokolaj instrukcioj en programo, por ke dum la plenumado de programo estu komprenebla kio estas la valoroj de specifaj variabloj. Tiu ĉi metodo estas malkonciza kaj havas la ĉefan malavantaĝon ke por ĉiu sekvenda variablo estas bezonata aparta protokola instrukcio.
Timucuy
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5883 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 5027 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 85,4% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Tri Kronoj (ludo)
Movoj
Kronadon eblas plenumi jen anstataŭante la nekronitan ludpecon per alia aliforma, jen renversante la ludpecon por ke ĝi montru sian malsaman flankon, jen metante alian kroman ludpecon sur tiun nekronitan, estigante tiel dupecan kolonon. Movinte, neniam ludanto rajtas havi glitveturilegon sur la ludtabulo.
Kombinaĵo de 2 riproĉaj kuboj
La situo de verticoj de ĉi tiu kombinaĵo estas la sama kiel de konveksa neunuforma senpintigita kubokedro, havanta nekvadratajn ortangulajn edrojn kaj malregulajn seslaterajn kaj oklaterajn edrojn kun alterne du malsamaj lateraj longoj.
Tri Kronoj (ludo)
Duobla Salto
Anstataŭ movi kronitan aŭ nekronitan ludpecon, eblas fari Duoblan Salton super 2 malamikaj ludpecoj. Kronitaj ludpecoj povas salti nur super nekronitaj ludpecoj. Nekronitaj ludpecoj povas salti nur super kronitaj ludpecoj. Saltanta ludpeco moviĝas rekte, laŭ diagonala aŭ orta linio, super apuda malamika ludpeco, finante sian iron sur malplena fako situanta tuj malantaŭ la saltita ludpeco. Saltinte, ludpeco DEVAS salti denove, jen laŭ la sama direkto, jen laŭ alia. Estas malpermesate salti sinsekve pli ol dufojojn. Se unua salto maleblus, duan salton oni malpermesus.
Timucuy
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Tri Kronoj (ludo)
Duobla Salto
Salti ne estas devige: ludanto kapablanta salti rajtas fari alian movon.
Kiam oni saltas 2 nekronitajn ludpecojn, la dua ludpeco saltita estas kaptita kaj forigita el la ludtabulo.
Kiam oni saltas 2 kronitajn ludpecojn, la dua ludpeco saltita perdos sian kronon.
Se, pro malkronado, iĝos Glitveturilego, anstataŭ perdi ties kronon, ludpeco estu kaptita.
Se nekronita ludpeco saltinte duoble iĝas parto de Glitveturilego, estu kronita. Samtempe, la dua saltita ludpeco kronita, aŭ estu malkronita aŭ estu kaptita, laŭkaze.
Kronita Glitveturilego estas formacio konsistanta el 3 aŭ pli da kronitaj ludpecoj apartenantaj al la sama ludanto, sur la sama linio diagonala aŭ orta.
Kiel venki?
Venkos tiu, kiu unue kaptos 3 ludpecojn aŭ unue estigos Kronitan Glitveturilegon. (Eblas estigi tion movante, aŭ saltante per kronita ludpeco ĝis fako kie tiu ĉi ludpeco iĝos parto de tia formacio, aŭ movante aŭ saltante per nekronita ludpeco ĝis fako kie tiu ludpeco estu kronita kaj samtempe iĝos parto de Kronita Glitveturilego.
Se pozicio aperas trifoje dum la sama partio, oni deklaras vana la partion.
Yoshinobu Ishii
Yoshinobu Ishii (japane 石井 義信, n. 13-an de marto 1939, m. 26-an de aprilo 2018) estis japana futbalisto. Li en 1962 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Meritneith
Meritneit estis reĝino de la unua egipta dinastio, ĉ. 2927 a. K.Meritneit estis la patrino de la reĝo Den. Ŝi havas sian propran tombon en la tombejo en la reĝa tombejo de Abidozo kaj estas menciata en la listo de sigeloj de la nekropolo, inter la reĝoj Narmer kaj Den. Tio ĉi supozigas ke ŝi regis kiel reĝino regento dum kelkaj jaroj.
Plejverŝajne ŝi estis la edzino de la faraono Ĝer kaj la patrino Ĝet kaj Den, iĝante la unua reĝino reganta de la Antikva Egiptio, kiel regento, dum ŝia filo Ĝet estis infano. Ŝia nomo Meritneit, signifas "Amata de Neit" diino de Suba Egiptio.
Ŝi estis enterigita en granda mastabo, situanta en la nekropolo de Sakkara, en la epoko de la regado de ŝia filo Den.
Ciperacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (10 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kelkaj gravaj genroj kaj specioj:
Gotthard Handrick
Gotthard Handrick - naskiĝis en, mortis la 30-an de majo 1978 - estas germana eksa internacie konkuranta sportisto kaj germana ĉasaviadisto dum la Hispana Enlanda Milito kaj dum la Dua Mondmilito. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1936 en Berlino individue akiris ormedalon.
Tony Bardon
BARDON Tony estas rumania hungara operkantisto (tenorulo) naskita en Baia Mare la 15-an de aprilo 1985.
Kirchseeon
Kirchseeon - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ebersberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vår Frelsers gravlund
Vår Frelsers gravlund ("Tombejo de Nia Savanto") estas tombejo en Oslo, Norvegio, en la distrikto Aker.
Kreita en 1808, ĝia instaliĝo ŝuldiĝas al la granda malsato kaj ĥolerepidemio dum la Napoleonaj Militoj. La tombejo estis plivastigita en 1911 kaj tute okupita ekde 1952. Inter siaj kvin partoj, troviĝas Æreslunden, ĉefloko por honoraj entombigoj en la lando.
Bjørn Bjørnson
Bjørn Bjørnson (Kristiania, - nuna Oslo -, la - la ) estis norvega aktoro, dramverkisto kaj reĝisoro.
Filo de Bjørnstjerne Bjørnson, aŭtoro de la norvega nacia himno, kaj de Karoline Bjørnson, li en 1876 eniris la Konservatorion de Julius Stern (Berlino) kaj diplomiĝis ankaŭ ĉe Universitato por Muziko kaj Dramarto de Vieno.
Teatro
En Vieno en 1880 li debutis kiel aktoro. Dungita por la teatro de Duko Georgo la 2-a de Saksio-Meiningen, li laboris ankaŭ en Hamburgo sub la reĝisorado de Bernhardt Pollini. Artodirektoro de Christiania Theater inter 1885 kaj 1893, li havis en verko (de sia patro), Geografi og Kærlighed, la rolon de Profesoro Tygesen.
Li laboris en la Teatro Dagmar, en Kopenhago, kaj estis la unua direktoro de la Nacia Teatro (Oslo) ekde la inaŭguro en 1899 ĝis la jaro 1907 kaj poste de 1923 ĝis 1927.
Persona vivo
Inter 1886 kaj 1890 Bjørnson estis edzo de Jenny Sandberg Bjørnson (1846–1914), kaj en 1893 li edziĝis al la norvega operkantistino Gina Oselio, ĝis eksedziĝo en 1909. En 1909 li reedziĝis, kun Eileen Bendix (1883-1944).
Bjørn Bjørnson mortis en 1942 kaj estas entombigita kun Eileen en la tombejo Vår Frelsers, en Oslo.
Etnografia muzeo de Lepsiko
La Etnografia muzeo de Lepsiko (germane: Museum für Völkerkunde) gastas en la komplekso de la Muzeoj Grassi en Lepsiko.
Historio
La muzeo ŝuldiĝas siajn originojn al la historiisto, bibliotekisto kaj kortega konsilisto Gustav Klemm, kies kultura historia kolekto trovis permanentan hejmon en moderna muzeo en 1869, baldaŭ post lia morto. Komence ĝi estis provizore konservita en iamaj kemiaj laboratorioj en Leipzig. La kolekto estis vastigita en la sekvaj jardekoj, kaj ekspozicioj estis okazigitaj en diversaj konstruaĵoj ene de la grandurbo, organizita fare de la societo Unuiĝo de la Muzeo de Etnografio. En 1895 la kolekto translokitis en la Malnovan Grassi-muzeon. En 2004 la muzeo havas partnerecon kun la etnologiaj muzeoj de Dresdeno kaj Herrnhut.
Kolekto (elekto)
Kun pli ol 200,000 objektoj ĝi nombriĝas inter la plej grandaj etnografiaj kolektoj en Germanio. La sekcioj jenas:
Orientazio
Pli ol 30,000 objektoj, kiel ekzemple:
Aliaj
Unu kulminaĵo de Norda Azio estas kostumo de kompleta Evenk-ŝamano. Ekzistas ankaŭ grandaj afrika, usona, proksimorientaj kaj eŭropaj kolektoj.
Eksteraj ligiloj
Paĝoj de la etnografia muzeo
Spreo
Spreo estis malgranda genro de afrikaj sturnoj de la familio de Sturnedoj. Nun ĝi konfuziĝas kun Lamprotornis. Ĝi enhavis la jenajn speciojn:
66846 Franklederer
66846 Franklederer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Robert Linderholm elde la Observatorio Lime Creek en Cambridge (Nebrasko, Usono).
Spreo
El ili la du unuaj montras rimarkindajn blankajn partojn ĉefe ĉekape dum la dua estas pli nigreca kaj montras blankan parton nur en subpugo.
66846 Franklederer
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Louis Franklin Lederer (1935–2009), iama direktoro de Instrumentation Specialties Co. en Lincoln (Nebrasko) kaj inventisto, kies aparatoj por mezuri la fluon kaj la kvaliton de aero kaj akvo ricevis patentojn. Tiuj aparatoj estas komune uzataj en Usono, Kanado kaj Eŭropo.
The Old Dark House
The Old Dark House estas usona, horora filmo aperinta en 1932 kaj reĝisorita de James Whale. Ĝi prezentas la aktoron Boris Karloff, kaj estis produktita nur unu jaron post la sukceso de Frankenŝtejno. La filmo baziĝas sur romano titolita Benighted, verkita en 1927 de J. B. Priestley. La scenaro estis verkita de R.C. Sherriff kaj Benn Wolf Levy. La filmo plenas je humuraj, subtilaj dialogoj.
Inter aliaj famaj aperantaj aktoroj estas Charles Laughton, Ernest Thesiger, Raymond Massey kaj Gloria Stuart. Malgraŭ la apero de Karloff, The Old Dark House spertis grandan malsukceson en Usono. Ĝi tamen estis sukcesa en la denaska Anglio de Whale, kie la spektantaro pli bone perceptis la ironian, apartan humuron de la reĝisoro.
Punktoflugila sturno
La Punktoflugila sturno (Saroglossa spiloptera) estas specio de sturno de la familio de Sturnedoj kaj genro Saroglossa kiu enhavas nur tiun monotipan azian specion kaj alian afrikan. Tiu ĉi troviĝas ankaŭ en Pakistano, nordorienta kaj centra Bangladeŝo, Birmo, okcidenta Tajlando kaj eble Butano, sed reproduktiĝas nur en himalajaj deklivoj de norda Barato (Himaĉal-Pradeŝo suden al norda Utar-Pradeŝo) kaj Nepalo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montararbaroj.
Tiu specio estas kazo de seksa duformismo ĉar la ino multe pli senkoloras kaj brunecas dum la masklo havas grizbrunajn kapon kaj supran dorson iom makulecajn, helbrunajn flugilojn kun nigracaj flugilplumoj, malhelbrunan suban dorson kaj pugon kaj pli malhelbrunan voston. En subaj partoj rimarkindas brikruĝeca gorĝareo, blankeca supra brusto (iom makuleca) kaj oranĝecaj suba brusto kaj ventro. La beko kaj kruroj estas nigrecaj.
NGC 591
NGC 591 (aliaj indikoj — PGC 5800, UGC 1111, MCG 6-4-38, MK 1157, ZWG 521.46, IRAS01306+3524) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Akompana kultivado
Akompana kultivado estas uzata de agrikulturistoj kaj ĝardenistoj kaj en industriigitaj kaj en disvolviĝantaj landoj pro multaj tialoj. Multaj el la modernaj principoj de akompana plantado evidentiĝis jam antaŭ multaj jarcentoj en kamparanaj ĝardenoj en Anglio kaj en arbarĝardenoj en Azio, kaj antaŭ miloj da jaroj en Mezameriko.
576 Emanuela
576 Emanuela estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1905 de la germana astronomo Paul Götz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
"Emanuela", al kiu ĝi ŝuldas sian nomon, estis unu amikino de Paul Götz.
Oktana indico
Oktana indico aŭ oktana nombro estas norma mezurado en la rendimento de motora aŭ aviadila bruliĝaĵo. Ju pli alta estas la oktana indico des pli la bruligaĵo povas elteni kunpremon antaŭ ol eksparkigo aŭ eksplodo. Laŭ ĝenerala koncepto, bruligaĵoj kun pli altaj oktanaj indicoj uzatas en motoroj kun altplenumaj benzinoj kiuj postulas pli altaj procentaĵoj da kunpremo.
Kontraste, bruligaĵoj kun malpli altaj oktanaj indicoj (sed kun pli altaj cetanaj indicoj ) estas idealaj por dizelaj motoroj, ĉar la dizelaj motoroj (ankaŭ konataj kiel kunprema-eksparkaj motoroj) ne kunpremas la bruligaĵon, sed anstataŭ kunpremas la aeron kaj poste injektas la brulaĵon en la aero kiu estis varmigita per kunpremo.
Mănăstireni
Mănăstireni [mənəstirenj] (hungare: Magyargyerőmonostor madjardjereo:monoŝtor) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. Administre al ĝi apartenas Bedeciu, Dretea, Ardeova, Mănăşturu Românesc, Bica.
Oktana indico
Izooktano kiel referenca normo
Oktanoj estas familio da hidrokarbonidoj kiuj estas tipaj komponantoj de la benzino. Ili estas senkoloraj likvaĵoj kiuj bolas je 125 °C. Unu membro el la oktana familio, t. e. la izooktano, estas uzatas kiel referenca normo por taksi la tendencon de la benzino aŭ de la likvigitaj petrolgasaj bruligaĵoj rilate al rezistado de memsparkigado.
Saveh
Saveh estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la provinco Markazio de Irano.
Oktana indico
Izooktano kiel referenca normo
La oktana indico de la benzino mezuratas laŭ motortesto kaj kompare difiniĝas kun miksaĵo de 2,2,4-trimetil-pentano, aŭ izooktano, kaj heptano kiu havas la saman antifrapan kapablecon tiel kiel la testata bruligaĵo: la procentaĵo, laŭ volumeno, de la izooktano en tiu miksaĵo estas la oktana nombro de la bruligaĵo. Ekzemple, benzino kun la samaj frapadaj karakterizaĵoj je 90% izooktano kaj 10% heptano havus oktanan nombron je 90. La valoro de 90% ne signifas ke la benzino enhavas nur izooktanon kaj heptanon en tiuj proporcioj, sed ĝi havas la samajn proprecojn de rezisto al eksplodo. Ĝenerale, la ordinaraj benzinoj neniam konsistas je izooktano kaj heptano, sed ĝi estas miksaĵo da multaj hidrokarbonidoj kaj ofte aliaj aldonaĵoj. Ĉar kelkaj bruligaĵoj estas pli fraprezistaj ol la pura izooktano, la difino estis etendita por permesi oktanajn nombrojn pli altajn ol 100.
Saveh
Geografio
Saveh situas sur altebenaĵo de Zagros-montaro. La urbego situas 63 kilometrojn de Ĥomo, 120 kilometrojn de la provinca ĉefurbo Arako (Irano), 123 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano, 170 kilometrojn de Hamadano (urbo), 325 kilometrojn de Esfahano.
Mănăstireni
Historio
En la mezepoko ĝi estis servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). En la kalvinana preĝejo la orienta pentrita ĥorejo estas farita en 1758 de Lorenco Umling pli maljuna.
Saveh
Historio
En la 7-a jarcento antaŭ nia erao Saveh estis fortikaĵo de la medoj. Dum la Partia Imperio ĝi estis unu el centroj de la imperio. Dum la mezepoko la mongoloj kaj timuridoj faris detruojn. Ĝi poste perdis multon da sia graveco, kiam Teherano iĝis la oficiala ĉefurbo. Saveh estis deklarita urbo en 1931. En 2004 en Saveh oni nomumis inan urbestron, kiu estis la dua urbestrino en historio de Irano.
Mănăstireni
Komunumoj pri monostor en Hungara reĝlando
(Monostor signifas: abatejo.)