cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nagold
Nagold - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Calw kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Sian nomon ĝi havas de samnoma rivero Nagold, kiu trafluas la urbon.
Marĉanaso
Kutimaro
Ĝi vivas proksime al akvo. Tiuj birdoj manĝas ĉefe per horizontala plukado surface pli ol per vertikala plukoplonĝado. Ili manĝas ĉefe substancojn kaj animalajn kaj vegetalajn (fiŝetoj, etaj amfibioj, krustuloj, moluskoj, insektoj, vermoj, burĝonoj, folioj, radiketoj, greno).
Reproduktado
Ili nestumas surgrunde meze de la vegetaĵaro. La ino demetas 8 al 11 ovojn kiujn ŝi kovas dum 21 al 23 tagoj. La idoj, frumaturaj (elnestiĝuloj), estas zorgataj de la ino kaj ekflugas post 5 al 6 semajnoj.
Distribuado
Ili reproduktiĝas en multe de Eŭropo kaj okcidenta Azio, sed ĝi estas strikte migranta, kaj la tuta populacio moviĝas al suda Afriko, Barato (ĉefe ĉe Santragaĉi) kaj Aŭstralazio vintre, kie povas vidiĝi grandaj anasaroj.
Marĉanasoj estas raraj reproduktantaj birdoj en la Brita Insularo, kaj plej parto reproduktiĝas en trankvilaj marĉoj en Norfolk kaj Suffolk. En Irlando kelkaj paroj nuntempe reproduktiĝas ĉiujare en Wexford. En Kamargo, Francio, tiu specio estas konata laŭ la nomo de cacharel [kaŝarEl], termino kiu la nimano Jean Bousquet adoptis en 1962 por nomigi sian markon de prêt-à-porter Cacharel.
Strizona serpentaglo
La Strizona serpentaglo (Circaetus fasciolatus) estas granda rabobirdo de Afriko de la familio de Akcipitredoj.
Ĝi troviĝas el suda Somalio tra Kenjo, Mozambiko, Tanzanio kaj sudorienta Zimbabvo al nordorienta Sudafriko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj marbordaj kaj ĉeriveraj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas sekretema rabobirdo, ĉefe nekomuna kaj eble komuna nur surloke ĉe la montoj Usambara en Tanzanio. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo ĉefe ĉar marbordaj arbaroj estas minacataj pro degradado kaj fragmentado kiel rezulto de lignoproduktado por konstruado, karbo, fostoj kaj fajroj. El Mozambiko ĝi malaperis probable el marbordo inter riveroj Limpopo kaj Save pro la premo de homa populacio kaj senarbarigo. La totala populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 1,000-3,000 individuoj.
Tamás Turgyán
Tamás Turgyán [tamAŝ turdjAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Turgyán Tamás estis hungara bestokuracisto, ĵurnalisto, redaktoro. Li apartenas al la armena minoritato de la lando.
Tamás Turgyán naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Turgyán maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1970, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1975. Post la diplomo li estis bestokuracisto en ŝtataj bienoj laŭvice en Öreglak, Somogyszob kaj Magyaratád. En 1987 li akiris pli valoran veterinaran diplomon. Tamen post 2 jaroj li forlasis la profesion kaj li havis postenon en firmao, poste inter 1990-2000 li laboris en pluraj radioj kiel prezentisto aŭ redaktoro, ankaŭ en Hungara Televizio. Ekde 2000 li estis proparolanto en diversaj lokoj. Inter 2014 kaj 2018 li estis armena minoritata deputito de la hungara parlamento. Lia edzino naskis trifoje.
Titipunamo
La Titipunamo laŭ maoria nomo, Acanthisitta chloris, (alternativa komuna nomo: Riflobirdo) estas malgranda insektovora paserina birdo kiu estas endemia de Novzelando. Ĝi apartenas al la familio de Akantisitedoj el kiuj ĝi estas unu el la unikaj nur du survivantaj specioj. La Titipunamo similas al trogloditoj laŭ formo sed ĝi ne estas rilata al la familio de la veraj trogloditoj aŭ Trogloditedoj, nek al la maluroj (ankaŭ nomataj trogloditoj) de Aŭstralio.
(8846) 1990 RK7
(8846) 1990 RK7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Äijälänsalmi
Äijälänsalmi estas markolo en Jyväskylä inter lagoj Jyväsjärvi kaj Päijänne. Antaŭe ĝi estis rivero Äijälänjoki, sed en 19-a jarcento la rivero estis pliprofundigita, kaj tial ĝi iĝis markolo. Do ebliĝis movi per ŝipoj el Päijänne al Jyväsjärvi kaj el Jyväsjärvi al Päijänne. Super Äijälänsalmi estas du pontoj, malnova kaj nova. Antaŭe la markolo apartenis al Kampara komunumo de Jyväskylä. Parto de Äijälänsalmi estis sur limo de urbo Jyväskylä kaj Kampara komunumo de Jyväskylä ekde area ligo en 1965 ĝis en 2009 farita ligo, en kio tuta Kampara komunumo de Jyväskylä estis ligita al urbo Jyväskylä. Äijälänsalmi estas proksimume 700 m longa. Ĝi situas apud areoj Kuokkala kaj Väinölä.
900
En la jaro 900 post Kristo okazis, interalie:
San Miguel de Allende
San Miguel de Allende estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas San Miguel de Allende.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 139297 loĝantojn. El tiuj estas 65487 viroj kaj 73810 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1537,19 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1910 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas ND milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 55′ norda latitudo kaj 100° 45′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 114950 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 520 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,45 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
79241 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 65334 alfabetoj kaj 13798 analfabetoj. Do 17,41% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11003a.htm
Zserbó
Zserbó, Gerbeaud-kukoaŭ Marmelade juglanda tavolkuko estas populara kuko de hungara origino kaj plej ŝatata festa dolĉaĵo (precipe je Pasko kaj Kristnasko).
La nomo de la kuko devenas de la familia nomo Gerbeaud.
Preparado
La pastofolio estas farita el faruno, butero, sukero, ovoj kaj gisto. Ĉi tio estas tranĉita en egalajn partojn; abrikota marmelado kaj sukeritaj muelitaj nuksoj estas plenigitaj inter la foliojn. La surfaco de la kuko estas kovrita per fandita ĉokolado kaj tiam tranĉita en malgrandajn tranĉaĵojn. Krom la klasika estas konata ankaŭ la miela zserbó, al kiu anstataŭ gisto oni uzas bakpulvoron kaj mielon, kaj la folioj estas plenigitaj je vanila kremo.
József Szurcsik
József Szurcsik [jOĵef surĉik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szurcsik József estas hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto. Lia patro estis János Szurcsik.
Biografio
József Szurcsik akiris grafikistan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1985, poste li plulernis en majstrokurso samloke. Li havis stipendion inter 1988-1990, poste en 1993 kaj 2003. Li studvojaĝis al Italio kaj Germanio. Krom la grafikaĵoj foje li kreas pentraĵojn, ilustraĵojn kaj skulptaĵojn. En 2006 li ekinstruis en Universitato Károly Eszterházy, post 2 jaroj en Hungara Belarta Universitato. Li ricevis premiojn inter 1985-2007.
Lerneja korpa puno en Usono
200px|eta|Laŭleĝeco de la korpa puno en la lernejoj de [[Usono (2023).
]] La lerneja korpa puno ankoraŭ ekzistas hodiaŭ en iuj lernejoj de Usono. La korpa puno, ankaŭ konata kiel fizika puno aŭ fizika disciplino, estas difinita kiel la uzo de fizika perforto por kaŭzi konscian korpan doloron aŭ malkomforton en respondo al nedezirata konduto de la studento.
Apliko de la puno
En la lernejoj de Usono, la korpa puno prenas la formon de instruisto, profesoro aŭ lernejestro, batante la postaĵon de studenta kun ligna padelo, aranĝante praktikon populare konatan kiel spanking.
Laŭleĝeco de tiu praktiko
La praktiko estis konsiderata konstitucia per la Supera Kortumo de Usono, en la kazo Ingraham vs Wright de 1977, ĉar la kortumo diris, ke la klaŭzo pri kruelaj kaj nehomaj punoj, ĉeestanta en la 8a amendo, ne validis al la disciplina korpa puno en la publikaj lernejoj, sed limiĝis al la traktado de la kaptitoj kiuj antaŭe estis kondamnitaj pro krimo.
De tiam, pluraj ŝtatoj en Usono malpermesis la korpan punon en publikaj lernejoj. La lasta ŝtato, kiu malpermesis ĝin, estis la ŝtato de Nov-Meksiko en 2011, kaj la lasta fakta ŝtato kiu malpermesis ĝin estis Norda Karolino, en 2018, kiam la lasta lerneja distrikto, kiu ankoraŭ uzis fizikan punon en tiu ŝtato, malpermesis la praktikon.
Aktuale en 2018, la korpa puno daŭre estas laŭleĝa en la privataj lernejoj de ĉiuj ŝtatoj de Usono, krom en Nov-Ĵerzejo kaj Iovao. La fizika puno kiel formo de lerneja disciplino, estas laŭleĝa en la publikaj lernejoj de Usono, ĝi estas laŭleĝa en dek naŭ ŝtatoj, ĝi estas permesata en dek ok el ili, kaj ĝi estas praktikata en dek kvin ŝtatoj.
Korpa puno en lernejo estas kontraŭleĝa en Kanado, Eŭropo, Aŭstralio kaj Nov-Zelando, kio faras de Usono la sola lando en la okcidenta mondo kie la korpa puno ankoraŭ estas permesata en la lernejo; nuntempe la praktiko estas malpermesita en 128 landoj de la Mondo.
Jenő Sziklai
Jenő Sziklai [siklai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sziklai Jenő estis hungara aktoro, operetokantisto, reĝisoro, teatrestro. Lia origina nomo estis Schwartz [ŝvarc], lia edzino estis Irma Patkós.
Biografio
Jenő Sziklai devenis el juda familio. Li debutis kiel aktoro en 1904. En la sekvaj jaroj li estis membro de pluraj teatroj. Li estis reĝisoro en Kassa inter 1915-1917, poste li revenis al la aktora profesio en Teatro Városi kaj en aliaj teatroj. En 1923 li edziĝis. Inter 1925 kaj 1932 li estis ĉefreĝisoro en pluraj provincaj teatroj, poste li fondis propran trupon. Lia trupo prezentis spektaklojn en pluraj urboj, sed en 1939 pro la kontraŭjudaj leĝoj komence li laboris en Operetoteatro (Budapeŝto), poste li estis senlaborulo, fine trudlaboristo kie li mortis.
Callicarpa
Kalikarpo, Callicarpa, estas genro de plantoj de la familio Lamiacoj, Lamiaceae.
Vegetativaj karakterizaĵoj
Callicarpa-specioj estas lignigitaj specioj, kiuj plej ofte estas arboj kaj arbustoj, kiuj vertikale kreskas kaj nur malofte grimpas, la supergrundaj plantpartoj estas kovrataj de haroj. La triĥomoj povas esti diversmaniere konstruitaj. La branĉoj estas ronda aŭ kvareĝaj.
La kontraŭstarantaj aŭ verticile starantaj folioj estas simplaj. La folirando plej ofte estas kun ‘‘denteto‘‘ aŭ malofte glataj.
Generativaj karakterizaĵoj
La flanke starantaj, cumaj floraroj estas pli mallongaj ol la folioj kaj enhavas multajn florojn. La brakteoj estas liniformaj.
La duseksaj floroj estas malgrandaj kaj havas duoblan involukron (perianto). La ovario staras epigine. Ĉiun ovarian kameron havas du ovolojn.
Sistematiko kaj disvastigo
La enlistigado de la genro kun la genra nomo Callicarpa aperis en la jaro 1753 unuafoje en la verko Species Plantarum de Carl von Linné sur paĝo 111. La tipospecio estis Callicarpa americana L. sinonimoj por Callicarpa L. estas: Aganon RAF. , Amictonis RAF. , Burchardia DUHAMEL, Geunsia BLUME , Illa ADANS. , Johnsonia Mill. NOM. REJ., Porphyra LOUR. , Sphondylococcum SCHAUER, Spondylococcos MITCH. , TOMEX.
Kelkfoje la genro Callicarpa estis enordigita en la familio Verbenacoj aŭ en la familio Lamiacoj. La enordigo ne estas certa.
La ĉirkaŭ 165 Callicarpa-specioj
'Callicarpa lancifolia'' MILLSP. : Tiu ĉi endomito hejmiĝas nur en ka orienta regiono de Kubo.
Manabu Tomita
Manabu Tomita (冨田 学, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos.
KWB
La vorto havas plurajn signifojn:
Hiperoperatoro
En matematiko, hiperoperatoro estas funkcio de tri argumentoj, aŭ familio de la hiper-n funkcioj de du argumentoj:
(Vidu supren-sagan notacion de Knuth kaj ĉenitan sagan notacion de Conway.)
Disvolvo de la notacio
La notacio povas vidiĝi kiel konforma al la demando "kio estas venonta en ĉi tiu vico?":
Notu, ke ekzustas la rikuraj rilatoj:
Okazo de n=0 estas konforma laŭ la postanta funkcio (adicio de 1).
La rikura difino de la hiperoperatoro estas:
Ĉi tio donas jenon:
Por n=4 estas hyper4 aŭ supereksponento, superpotencigo aŭ potenca turo:
La alia notacio por supereksponento estas
Ekzemplo de uzo de la rikura difino:
La familio ne estas etendita de naturaj nombroj al reelaj nombroj ĝenerale por n>3, pro neasocieco en la "evidentaj" vojoj por fari ĝin.
Pritakso de maldekstro dekstren
kun
Pro tio ke rezultiĝas ke por n≤3.
Sed ĉi tiu formo ne donas la potencan turon tradicie atendatan de hyper4:
Kial povas a^{(n)}b esti la sama kiel a_{(n)}b por n≤3, sed malsama por n>3? Ĉi tio estas pro simetrio (asocieco) de adicio kaj multipliko, sed kiu potencigo ne estas simetria.
Róbert Fröhlich
Róbert Fröhlich [froliĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fröhlich Róbert estis hungara kalvinana pastro, arkeologo, bibliotekisto, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1892). Lia frato estis Izidor Fröhlich.
Róbert Fröhlich naskiĝis la  1844 en Pest (urbo). Li mortis la 1894 en Budapeŝto.
Biografio
Róbert Fröhlich frekventis mezlernejon en Pest, poste universitaton en Basel. Li ricevis pastran diplomon en 1868. Inter 1866-1869 li estis pastro en Pest kaj Kisharsány, poste ekinstruis en diversaj gimnazioj. Ekde 1892 ĝismorte li gvidis bibliotekon de MTA. Li ofte gvidis arkeologiajn esplorojn en Transdanubio pri restaĵoj de Romia Imperio.
Yzeures-sur-Creuse (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Zakato Bahaa
Zakát ( arabe : زكاة, "Purigado") estas deviga almozo religia kaj unu el la "Kvin Pilieroj" de Islamo. Bahá'u'lláh validis tiun koncepton en sia "Plej Sankta Libro" (Kitáb-i-Aqdas) verkita en 1873, kiu estas ĉarta dokumento de la Bahaa Kredo.
KWD
La vorto havas plurajn signifojn:
4033 Yatsugatake
4033 Yatsugatake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Inoue kaj Osamu Muramatsu elde Kobuĉisava (tiama urbo nun fandita en Hokuto), en Gubernio Jamanaŝi, Japanio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Jacugatake-Montaro, grupo da vulkanoj en la insulo Honŝu.
7077 Shermanschultz
7077 Shermanschultz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona instruisto kaj optikisto Sherman W. Schultz. En la Kolegio Macalester de Saint Paul (Minesoto), li instruis pri astronomio kaj farado de teleskopoj. Li faris spegulojn kaj konstruis grupon da teleskopoj por la observatorio de la kolegio. Li gvidis pli ol 250 lernantojn kaj instruistojn por fari siajn proprajn teleskopojn. La asteroido estas nomita por la okazo de la dediĉo de la Observatorio Sherman W. Schultz de la Kolegio Macalester en majo 1998.
Osimo
Osimo estas komunumo de Italio.
Juda tombejo de Bleicherode
La Juda tombejo Bleicheroda (germane: Jüdischer Friedhof Bleicherode) situas ĉe Vogelberg-monto en Bleicherode, Germanujo.
Euclides da Cunha
Euclides (arkaika ortografio Euclydes) da Cunha (prononco laŭ sistemo IFA, naskiĝis la 20-an de januaro 1866, mortis la 5-an de aŭgusto 1909) estis brazila ĵurnalisto, verkisto, sociologo kaj inĝeniero. Lia plej grava verko estas Os Sertões ne-fikcia rakonto pri la militaj ekspedicioj de la brazila armeo kontraŭ la ribelema vilaĝo Canudos, konata kiel la Milito de Canudos. La libro akiris grandan internacian konatecon, kaj interalie la argentina verkisto Jorge Luis Borges komentis ĝin en sia novelo Tres versiones de Judas ("Tri Versioj de Judaso").
Juda tombejo de Bleicherode
Priskribo
La 1800 m² granda, terasforma aranĝita juda tombejo troviĝas supre de la sudurba Schustergasse-strateto. Ĝi atingeblas tra arbara vojo elvenanta el Vogelberg-strato. Sur la tombejo, kiu datumas de ĉ. 1660. Tie estas ĉ. 220 tomboŝtonoj, duma la suda ero tombeja malabrupte iĝas mem arbarero. En la jaro 2012 lernantoj de la loka Friedrich-Schiller-gimnazio esploris la historion de la juda tombejo kaj nove katalogis la restintajn tombojn. La terenfaligitaj tomboŝtonoj restarigitis post 1945.
Euclides da Cunha
Euclides da Cunha estis la bazo por la karaktero de "la ĵurnalisto" en la novelo La guerra del fin del mundo ("la milito pri la fino de la mondo") de Mario Vargas Llosa.
Juda tombejo de Bleicherode
Historiaj detaletoj
Por la tombejo devis la komunumo pagi (ĉ. la jaro 1728) po 12 groŝojn por jaro. Sur la kvar malsupraj terasoj entombigitis la pli bonstataj anoj de la juda komunumo. Juda vivo en Bleicherode ekis je la fino de la 13a jarcento per enmigrintoj el Italujo kaj Francujo; post forpelo ĉ. la jaro 1590 resetlo estis en la 1720aj jaroj kio ekflorigis la tekstilindustrion surlokan. En 1942 la juda vivo en Bleicherode ĉesis denove.
(15685) 1981 EU33
(15685) 1981 EU33 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĉefa ŝtatarĥivo (Vajmaro)
Ĉefa ŝtatarĥivo (germane: Hauptstaatsarchiv Weimar) en Vajmaro, Germanujo, estas la ministeria matrikuldeponejo de la Liberŝtato Turingio kaj la arĥivo de la centraj oficejoj de la Duklando Saksio-Vajmaro kiel ankaŭ de la ernestidaj antaŭulaj teritorioj. Ekde la 13.7.2016 ĝi estas sekcio de la Landa arĥivo de Turingio, kiu estas rekte submetata je la Turingia ŝtata kancelerio.
Enhavoj kaj situoj
Estante la plej grandaj inter ses turingiaj ŝtatarĥivoj ĝi konservis ne tute 30 km da bretar-kilometroj da dokumentoj, oficejlibroj, aktoj, desegnaĵoj, tracaĵoj kaj elektronikaj kaj aliaj memorigiloj kaj datenbankoj el undek jarcentoj da germana historio.
La arĥivejo dividiĝas je du lokoj vajmaraj:
Historio
Origino arĥiva estis en Vajmaro en 1547 kiam la ernestidoj de la Dinastio Wettin starigis sian rezidejon ĉi tie. Antaŭulaj estis la Komuna ĉefarĥivo de la saksia-ernestida dinastiaro kaj la Centra arĥivo de la ernestida dukujo Saksio-Vajmaro kiel ankaŭ la Grandduka doma arĥivo. Por la en 1920 fondita lando Turingio estis la vajmara ŝtatarĥivo la ĉefa landa arĥivo, kiu responsis surbaze de arĥiva ordigo de 1932 por ĉiuj centraj landaj oficejoj kaj la submetitaj institucioj en la urboj Jena kaj Vajmaro kaj krome en la landaj distriktoj de Stadtroda kaj Vajmaro. Post la abolicio de la lando en 1952 ĝi estis ĝis 1990 responsa nur por la distriktaj administraĵoj kaj ŝtataj entreprenoj de la GDR-distrikto Erfurto. Fundamento leĝa de la hodiaŭa arĥivo estas Archivgesetz des Freistaates Thüringen de 1992.
Estroj, sekciestroj kaj arĥivistoj (elekto)
Sekcistroj de la sekcio en la Landa arĥivo turingia:
Siikasaari
Siikasaari estas insulo de Päijänne en Jyväskylä. Inter Siikasaari kaj pli granda insulo Vuoritsalo situas markolo Ruokosalmi. Inter Siikasaari kaj kontinenta strando situas markolo Siikasalmi. Areo de Siikasaari estas proksimume 80 hektaroj. Siikasaari estas proksimume 1,8 km longa. En Siikasaari estis farmo Siikasaari. El la bieno estas distingitaj bienoj. En la bienoj estas konstruitaj preskaŭ 20 libertempaj loĝejoj, sed en Siikasaari estas ankaŭ medikonservaj areoj. Norda parto de Siikasaari estas alta kaj suda parto malalta. La plej granda supermara alteco estas proksimume 135 m.
Otok
Otok estas urbo en orienta Kroatio en la regiono de Slavonio. Ankoraŭ unusola komunumo apartenas al la municipo.
Ekzistas ankaŭ vilaĝo Otok proksime al Sinj en interna Dalmatio.
Usona aŭtoro Jeremy C. Schwendiman verkis novelon kun titolo The Battle of Otok
Situo
Otok situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo Osijek-Bosnio kaj Hercegovino, 20 km je Vinkovci.
Apaseo el Grande
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 73863 enloĝantojn. El tiuj estas 34953 viroj kaj 38910 virinoj. La komunumo havas surfacon de 415,26 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1770 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 642.8 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 32′ norda latitudo kaj 100° 41′ okcidenta longitudo.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11005a.htm
James Bauer (astronomo)
James "Gerbs" BAUER (naskiĝis en 1968 en Miĉigano) estas usona astronomo.
Li studas la kometojn kaj rilatajn korpojn. Li estis la unua, kiu kvantigis la sezonajn surfacajn ŝanĝojn sur la neptuna luno Tritono. Li ankaŭ observis la efikon de la alfrapilo de Deep Impact ĉe la kometo Tempel 1.
Nuntempe, li estas helpanta ĉefa sciencisto de la misio Wide-Field Infrared Survey Explorer (WISE). Lia analizo de la bildoj de la kometo 103P/Hartley prenitaj per la kosmosondilo WISE montris, ke tiu objekto disperdas mason.
La asteroido 19494 Gerbs estis nomita en lia honoro ; la asteroido 16232 Chijagerbs estas nomita en la honoro de li kaj de lia edzino Chija Bauer. Ili havas unu filinon kaj unu filon.
''Tiu paĝo estas la traduko de la angla paĝo "James Bauer (astronomer)".
2665 Schrutka
2665 Schrutka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Alfred Bohrmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstrian astronomon Guntram Schrutka-Rechtenstamm.
4812 Hakuho
4812 Hakuho estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa (aŭ Kiichiro Hurukawa) elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
La mandarenoj
La mandarenoj (Les mandarins) estas romano verkita en 1954 de Simone de Beauvoir, kiu por ĝi ricevis la Premion Goncourt.
La agado de la romano okazas en la epoko de la postmilito en Francio, tuj post la Dua Mondmilito. Ĝi referencas en intelekta kadro tre influita de la politiko kaj de la ideologiaj tiamaj partioj. Temas ankaŭ pri feminismo kaj ekzistadismo.
Oni konsideras ke tiuj roluloj estas inspirataj en realaj personoj de la ĉirkaŭaĵo de la aŭtorino. Nome Perron estus Albert Camus, Robert estus Jean-Paul Sartre, Anne estus Simone de Beauvoir mem kaj L'Espoir estus reale la gazeto Combat. Krome, dum la agado aperas rilato de Anne kun Lewis Brogan, usona verkisto kiu reprezentus Nelson Algren, unu el la amaferoj de Simone de Beauvoir, en Usono, al kiu ŝi dediĉis la libron post ties publikigo. ​
Paŭlo la 3-a
Paŭlo la 3-a, naskiĝinta Alessandro Farnese la en Canino, mortinta en Romo la, estis la 220-a papo de la romkatolika eklezio. Li regis de la 1-a de novembro 1534 ĝis sia morto.
En 1545 li kunvokis la koncilion de Trento.
Lia familio (Farnese) estis tre influa kaj regis la duklandon de Parma kaj Piacenza.
Gallagher
Leo Anthony Gallagher, Jr. ankaŭ Gallagher (naskiĝis la - mortis la 11-an de novembro 2022) estis populara usona komikulo kaj aktoro.
Yoshitaka Kishikawa
Yoshitaka Kishikawa (岸川 義隆, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels, Omiya Ardija kaj Nagoya Grampus Eight.
(12569) 1998 VC29
(12569) 1998 VC29 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Por la epoko de la, la granda duonakso de ĝia orbito estis 3,196054 : ĝi tiam orbitis ĉ. 590 300 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Olbersleben
Olbersleben - prononco - estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urbo kaj „landa“ komunumo Buttstädt. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Dobříň
Dobříň (Dobrĵin) estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem. La vilaĝo troviĝas ĉe maldekstra bordo de rivero Elbo, proksimume 3 km oriente de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas.
Ostra
Ostra estas komunumo de Italio.
8059 Deliyannis
8059 Deliyannis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Constantine Deliyannis de la Universitato de Indianao, kiu studis la evoluon de sun-tipaj steloj per esploro pri la abundo da litio kaj berilio en stelamasoj. Li ankaŭ faris observojn por konfirmi la rolon de la miksado kaj de la difuzo en la evoluado de steloj.
Nacia Parko de Päijänne
Nacia Parko de Päijänne estas nacia parko en Finnlando en komunumoj Padasjoki kaj Asikkala plejparte en insuloj de lago Päijänne. Ĝia areo estas proksimume 14 km². La parko estis fondita en 1993. Ĉar plejparto de la nacia parko situas sur insuloj, al ĝia plejparto oni moveblas nur per boato aŭ ŝipo. Insuloj, kiuj tute estas en la nacia parko, estas proksimume 50. En Nacia Parko de Päijänne estas nature valoraj speciale insulo Kelvenne kaj terspino Pulkkilanharju, kiu inkludas insulojn kaj fermas pli sudan parton de la lago preskaŭ aparta el alia Päijänne. Al insuloj de Pulkkilanharju oni povas iri ankaŭ alie ol per ŝipo aŭ boato. Ankaŭ el Virmailansaari, la plej granda insulo de Päijänne, estas partoj de la parko kaj ankaŭ en Virmailansaari oni povas iri ankaŭ alie ol per ŝipo aŭ boato.
Solovjovko (Simferopola distrikto)
Solovjovko estas vilaĝo en la Mazanka komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 74 homoj.
Geografio
La vilaĝo situas en la orienta parto de la Simferopola distrikto en la valo de la rivero Beŝtereko ĉirkaŭ 11 kilometrojn oriente de Simferopolo proksime al la limo kun la Belogorska distrikto. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Opuŝko (situanta tuj proksime, ĉirkaŭ 300 metrojn okcidente) kaj Lesnoselo (situanta ĉirkaŭ 2 kilometrojn nordokcidente).
Historio
La unuaj fidindaj historiaj informoj pri la vilaĝo aperis en la jaro 1784 (sub la nomo Atalik Eli). Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo konsistis el 16 kortoj kaj estis loĝata de 115 homoj (ĉiuj el ili estis krime-tataroj).
Meze de la 19a jarcento la vilaĝo preskaŭ plene senhomiĝis (pro la amasa elmigro de krime-tatara loĝantaro en Turkion), tamen rekreskis fine de la jarcento (verŝajne pro la transloĝigo de kamparanoj el aliaj regionoj de Rusia Imperio). Laŭ la statistikaj dokumentoj de la jaro 1887 la vilaĝo konsistis el 14 kortoj kaj estis loĝata de 95 rusoj; proksimume samtempe estis ekuzita la nuna nomo de la vilaĝo (kiu venas de la rusa vorto solovej, kiu signifas «najtingalo»).
Dum la 20a jarcento la vilaĝo tute ne kreskis. Ekde la jaro 1965 ĝi apartenas al la Mazanka komunumo de la Simferopola distrikto.
Listo de dukoj de Normandio
Rollo estis nomita per la normana titolo jarlo de Normandio, nur Rikardo la 2-a ekportis la titolon duko de Normandio.
Urișor
Urișor [uriŝor] (hungare Alőr) estas vilaĝo en Rumanio norde de Dej. Ĝia unua skriba mencio estis en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Kolozs. Administre ĝi apartenas al la komunumo Cășeiu.
Loĝantaro
En 1910 Alőr nombris 675 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1956 850.
En la censo de 2002 la 998 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Solovjovko (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 74 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 64 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 36,7 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 44.
La ĉefa ekonomia branĉo de la vilaĝo estas agrikulturo. Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la apudaj vilaĝoj.
Listo de dukoj de Normandio
Anĵuo-Plantaĝenetoj
En 1204 Francio rekonkeris la kontinentan parton de Normandio. La kvar normandaj insuloj tamen restis ĝis hodiaŭ sub la rego de la britaj reĝoj. Sub la Valois la duklando estis donita plurfoje al tronsukcedonto aŭ al iu filo de reĝo.
Kapetidoj
Inter 1418 kaj 1450 Normandio estis sub la rego de la anglaj reĝoj Henriko la 5-a kaj Henriko la 6-a.
La dua sekso
Ĝi estas unu el la fondaj verkoj de feminismo kaj uzas la konceptojn de ekzistadismo por pridemandi pri la vivo de la duono de la homaro. Ĝi estas konsiderata ankaŭ enciklopedia verko, ĉar ĝi aliras la identecon de virinoj kaj la seksan diferencon ekde la vidpunktoj de la psikologio, la historio, la antropologio, la biologio, la reproduktado kaj la rilato am-seksa.
La ĉefa teorio kiun defendas Beauvoir estas ke "virino", aŭ pli precize dirite tio kion oni subkomprenas kiel virino (koket(em)a, amema ktp.) estas kultura produkto konstruita socie. La virino estis difinita laŭlonge de la historio ĉiam rilate al io: kiel patrino, kiel edzino, kiel filino, kiel fratino... Nu, la ĉefa tasko de la virino estas rekonkeri sian propran specifan identecon kaj el siaj propraj kriterioj. Multaj el la karakteroj kiujn prezentas virinoj ne venas pro la genetiko, sed el kiel ili estis edukitaj kaj sociigitaj. La frazo kiu resumas tiun teorion estas tre fama kaj estis ofte ripetita: "Oni ne naskiĝas virino: oni iĝas virino". La verkaĵo enpreniĝis en la liston de la 100 (plej signifaj) libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde.
Kongresejo Esperanto (Fulda)
La kongresa halo estas uzata kiel foirejo, kongresejo kaj koncertejo (i.a. jam por unu el la plej popularaj muzikaj elsendoj en la germana televido). Ĉe muro de la halo la vorto "ESPERANTO" estas skribita per verdaj, pli ol 10 m altaj literoj.
La kongresejo troviĝas en la Esperanto-Strato (Esperantostraße) de Fulda, nur 300 m for de la stacidomo. La giganta vorto "Esperanto" videblas ankaŭ el ĉiu trajno trairanta la urbon Fulda (ekzemple sur la trajnlinioj de Munkeno al Hamburgo kaj de Frankfurto al Berlino), krom kiam alia trajno baras la vidon.
Tiu ĉi ZEO kaŭzas ekde 2005 ĉirkaŭ 50 % de la mencioj de la vorto "Esperanto" en la germana gazetaro.
Tuj apude situas la subtegmenta urba naĝejo "Esperanto" – ĝiaj uzantoj povas kune kun la hotelaj gastoj uzi komunan luksan saŭnon kaj varmbanejan areon.
Občina Benedikt
Loko, priskribo
Občina estas situanta en la montoj Slovenske Gorice. La alteco de la areo estas proksimume 250 m.
La apudaj municipoj estas :
Občina Gornja Radgona en la nordo kaj oriento, Občina Sveta Trojica v Slovenskih goricah en la sudo, Občina Lenart en la okcidento kaj Občina Sveta Ana en la nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj: Benedikt, Drvanja, Ihova, Ločki Vrh, Negovski Vrh, Obrat, Spodnja Bačkova, Spodnja Ročica, Stara Gora, Sveti Trije Kralji v Slovenskih Goricah, Trotkova, Trstenik, Štajngrova.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:148_x570638.0625_y163829.1015_s13_b4
Zigopteroj
Subordo de la Odonatoj konsistanta el sveltaj libeloj, tio estas insektoj artropodoj.
Familioj :
Frans Swagers
Post baza instruado en Antverpeno li akiris instruistan diplomon en Gento. Ja la 1-a de oktobro 1887 li iĝis instruisto ĉe la Urbaj Lernejoj de Antverpeno.
Li verkis lernolibrojn por la franca, angla kaj germana lingvoj laŭ la tiam populara Gouïn-metodo, bazita sur idearo de Nicolas Gouïn Dufief, ĉ. 1776–1834, franco kiu dum restado en Usono verkis eseon The Philosophy of Language (La Filozofio de Lingvo). La unua konata eldono estas el 1904; la libroj reeldoniĝis ĝis en la 1940-aj jaroj.
Swagers ankaŭ aktivis en la antverpena Esperanto-movado. Kun Adolf Finet li aperigis en 1907 Esperanto-kurson Esperanto. La Ĉiutaga Vivo por nederland- kaj franc-lingvanoj laŭ la sama metodo. Sekvis simila kurso por german- kaj angla-lingvanoj.
(39235) 2000 YH55
(39235) 2000 YH55 estas marsrenkonta asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ne trairas ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,23614 AU, tie estas 35,326 milionoj da km.
Placo Marjah
La Placo Marjah (ساحة المرجة / literumite: sāḥat al-Marjah), konata ankaŭ kiel "Placo de la Martiroj" (ساحة الشهداء sāḥat ash-Shuhadā’), estas placo en centra Damasko, Sirio, ĝuste ekster la muregoj de la malnova urbo. La Siria Ministerio de Interno havas siajn sidejojn ĉe tiu placo.
Historio
La Placo estis konstruita de Otomanoj fine de la 19-a jarcento. Oni konstruis novajn poŝtoficejon kaj urbodomon tie uzante ŝtalon kaj cementon, novajn konstrumaterialojn en Damasko tiam. La Otomanoj publike ekzekutis sep siriajn naciismajn aktivulojn sur la placo en la de tiam nomata Martira Tago, nome la 6an de majo 1916, kaj pro tio ĝi estas konata kiel "Placo de la Martiroj". Post Francio ekkontrolis Sirion, ili plue uzis la placon por la sama celo. Faĥri Hassan al-Ĥarrat, filo de la estro de la Granda Siria Ribelo nome Hasan al-Ĥarrat, estis pendumita tie en 1925–26.
Brukampilorinko
La Brukampilorinko aŭ Bruema troglodito (Campylorhynchus jocosus) estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Ameriko. Ĝi estas endemia de Meksiko. La nomo devenas el la kutimo brueme kanti (ne malkutima en tiu genro), iom simile okazas en la latina scienca nomo kie jocosus signifas pli malpli “brukontenta” aŭ “kontentbrua”, dum en la hispana ili nomiĝas “matraca”, tio estas knarilo.
3334 Somov
3334 Somov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Brukampilorinko
Aspekto
Temas pri nekonfuzebla troglodito en sia teritorio ĉar koincidas nur kun la Punktita kampilorinko, kies teritorio koincidas kun tiu centre de Meksikio, sed tiu estas pli malgranda, havas pli mallongan bekon kaj ne montras makulojn en subaj partoj.
3334 Somov
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan oceanografon kaj polusan esploriston Miĥail Mikhajloviĉ Somov (cirile: Михаил Михайлович Сомов, 1908 — 1973).
Baseno de Meksiko
La Baseno de Meksiko estas la nomo por la arigo de kvar valoj en la centra parto de la teritorio de Meksiko, situa ene de la 26a hidrologia regiono nome Pánuco kaj la 13a regiono nome “Valo de Meksiko kaj Sistemo Kutzamala”, kun altaĵoj minimumaj inter 2,150 m super marnivelo al 2,390 m.s.m. en sia valoj kaj de 5,800 m.s.m. en la vulkanoj ĉirkaŭaj, kvankam kun averaĝa alto de 2,900 m.s.m. de la montoj ĉirkauaj. Ene de ĝi troviĝas la urboj Pachuca, Tizayuca, Amecameca, Texcoco, Apan, inter aliaj kaj preskaŭ la tuta Metropola Zono de la Valo de Meksiko]], kun escepto de la zono apartenanta al la municipo de Huixquilucan. Tiu baseno estas dividita administracie inter kvar federaciaj entoj kaj tiuj estas el pli granda areo al pli malgranda, Subŝtato Meksiko, Meksikurbo, Hidalgo kaj Tlaxcala kun malgranda zono en la ŝtato Puebla.
Brukampilorinko
Aspekto
Male tiu ĉi havas longan fortikan bekon iom subenkurbeca kaj nigreca pli hele ĉebaze. La kapo montras kiel ĉe aliaj kampilorinkoj kutiman bildon kun malhelbrunaj krono kaj traokula strio dum estas blankecaj la longa kaj larĝa (ĉefe malantaŭ la okulo) superokula strio, la gorĝo kaj la vizaĝo kie videblas malhelbrunaj po unu pli etaj strioj ambaŭflanke de la gorĝo kvazaŭ lipharoj. La supraj partoj estas brunaj kun blanka granda punktado kiu formas striojn sur la ŝultroj kaj la subaj partoj estas blankaj kun granda nigra punktomakulado ĉefe ĉe la masklo. La irisoj estas rufbrunaj kaj la gamboj grizecaj.
Habitato
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montetoj kaj ĉefe subtropikaj aŭ tropikaj arbustejoj de alta altitudo. La arbaroj elektitaj estas diversaj laŭ la regionoj. En la provinco de Oaxaca ili estas komunaj en aridaj makisoj kaj ne tiom en arbaroj de kverkoj aŭ miksitaj de kverkoj kaj pinoj. En aliaj regionoj la habitato estas komponita el disaj gigantaj kaktoj. Ili povas loĝi ankaŭ ĉe tre degraditaj habitatoj. La altitudoj varias el 800 al 2500 m. Eventuale ĝis 600 m. Ankaŭ la denseco varias laŭ la regionoj. La specio estas endemia de la centro-sudo de Meksikio, ĉefe en la provincoj de Guerrero kaj de Oaxaca. Tamen ankaŭ iom en la provincoj de Suda Meksikio, Puebla kaj Morelos.
Kutimaro
Ili serĉas sian manĝaĵon el surgrundo al la pinto de arboj kaj kaktoj, sed kutime ili estas malpli grundema ol la Kaktotroglodito. Surgrunde ili saltetas levante iom la voston. Ripoze la vosto ne estas levata. Ili estas ŝajne pli timidaj ol plejparto de la aliaj membroj de la genro Campylorhynchus. Tiuj estas tute loĝantaj birdoj. Ili manĝas ĉefe senvertebrulojn, ĉefe insektojn, sed ankaŭ vegetalajn materialojn, kiel ekzemple kaktosemojn maje.
Reproduktado
En aprilo la ino demetas 3 aŭ 4 blankajn ovojn kun multaj brunaj aŭ grizaj makuletoj. Oni ne scias multe pri la daŭro de la kovado aŭ dumnestado. Ŝajne ĉio finas je la fino de julio kaj probable estas nur ununura ovodemetado. Foje la paro profitas kunlaboradon de helpantoj.
Silezia Esperanto-Ligo
Silezia Esperanto-Ligo - germane Schlesischer Esperanto-Verband, mallonge SILEO - estis regiona asocio de Germana Esperanto-Asocio en la provinco Silezio de la Germana Regno, kiu post la Dua Mondmilito plejgrandparte fariĝis "teritorio administrata de Pollando" kaj nun konsistigas la sudokcidenton de la pola ŝtato (nur eta parto ĉirkaŭ la urbo Hoyerswerda iĝis parto de GDR).
La asocio ekfunkciis en 1921 kaj havis sian sidejon en la silezia ĉefurbo Vroclavo (tiam germane nomata Breslau kaj esperantlingve Breslaŭo), universitata urbo kie jam pli frue ekzistis vigla Esperanto-grupo. Unu el la kunfondintoj estis Karl Kliem. Pri la fondo raportis interalie la numero januaro 1922 de la bulteno "Germana Esperantisto". Jam en junio 1922, la urbo kaj asocio gastigis la 11-an Germanan Esperanto-Kongreson kaj tial konatiĝis al multaj mezeŭropaj Esperanto-parolantoj.
Ekde la jaro 1936, kiam malpermesiĝis ĉiuj Esperanto-organizaĵoj en Nazia Germanio, ĝiaj anoj povis aktivi nur kaŝe, kaj praktike la lastaj aktivaĵoj ĉesis funkcii en 1945/1946, kiam pli-malpli ĉiuj germanlingvanoj de la regiono devis fuĝi al pli okcidentaj regionoj de Germanio, do al la teritorio de la postaj ŝtatoj FRG kaj GDR.
Vidu ankaŭ
Silezia Esperanto-Asocio
Mozaika mapo de Madaba
La Mozaika mapo de Madaba (ankaŭ Madaba-mozaiko, Madaba mapo aŭ Palestina mozaiko) estas parto de mozaiko en la frubizanca preĝejo Sankta Georgo en Madaba (Jordanio). La Madaba-mozaiko estas la plej malnova originale restanta kartografia prezento de la tielnomata Sankta Lando kaj precipe Jerusalemo. Ĝi venas el la meza 6-a jarcento p.K..
Historio
La mozaika mapo de Madaba prezentas la Nea-preĝejon, kiu estis konsekrita la 20-an de novembro 542 p.K. La jerusalemaj konstruaĵoj, kiuj estis establitaj post 570 n., mankas sur la mozaiko. Tiel la mozaika mapo estiĝis en la tempo de 542 p.K. ĝis 570 p.K. La mozaikon pretigis nekonataj artistoj, verŝajne je mendo de la loka kristana komunumo. La muslimaj regantoj de la 8-a jarcento (Umajadoj) forigigis figurajn elementojn el la mozaiko. Madaba estis forte detruita fare de tertremo en 746, la loĝantoj forlasis la urbon kaj konstruaĵoj neniiĝis dum la tempopaso. La mozaiko estis elfosita en 1894, kiam oni volis konstrui novan grek-ortodoksan kirkon sur loko de la malnova bizanca kirko. Grandaj partoj de la mozaiko damaĝiĝis en la sekvaj jarcentoj pro bruloj, fajroj, akvo kaj humido. En decembro de 1964, la fondaĵo VolkswagenStiftung donis 90.000 germanajn markojn por savo de la mozaiko. La urĝajn restaŭrajn laborojn efektivigis Heinz Cüppers kaj Herbert Donner.
Priskribo
La planka mozaiko troviĝas antaŭ la absido de la Kirko de Sankta Georgo en Madaba kaj direktas ne norden, sed al la altaro tiel al oriento. La mozaiko havis originale la longon de 21 m kaj larĝon de 7 m kaj konsistis el pli ol du milionoj da tesserae. La hodiaŭa grando estas 16mx5m.
Topografia figurigo
Sur la mozaika mapo de Madaba oni skizis areon de norda Libano ĝis la Nila delto en Egiptujo kaj de Mediteraneo ĝis la Araba dezerto. La mapo montras interalie la Ruĝan Maron kun du fiŝistaj boatoj, pontojn, kiuj interligas bordojn de la Jordano, fiŝojn naĝantajn en la Jordano kaj renaĝas antaŭ la sala Morta Maro. Oni povas vidi ankaŭ la preskaŭ nerekoneble detruitajn mozaikajn leonojn (ikonoklasmo), kiuj ĉasas en la dezerto Moab gazelojn; Jeriĥon ĉirkaŭitan per palmoj, Betlehemon kaj aliajn bibliajn kaj aliajn bibliajn-kristanajn lokojn. La mapo servis la direktiĝon de pilgrimantoj en la Sankta Lando kaj oni notis sur la mozaiko nomojn de la naturaĵoj, lokoj en la greka lingvo. Sur la mapo, oni povas identigi ĉ. 150 urbojn kaj vilaĝojn.
La plej granda kaj detala parto de la topografia prezento estas Jerusalemo en centro de la mapo. La mozaiko prezentas konateble kelkajn gravajn strukturojn de la Malnova urbo de Jerusalemo: la Damaska pordo, la Leona pordo, Ora pordo, Ciona pordo, Tomba preĝejo, Davida citadelo kaj la Cardo Maximus (kolona strato). La plene travidebla prezento de la topografio de la urbo igas la Madaban mapon al plej grava pruvaĵo de la bizanca Jerusalemo. Unikaj estas la detalaj prezentoj de la urboj Neapolis, Askalon, Gaza, Pelusium kaj Charachmoba sur la Madaba mapo, kiuj egalas preskaŭ kvaliton de urbomapo.
Scienca signifo
La mozaika mapo de Madaba estas la unua geografia planka mozaiko de la artohistorio. Ĝi havas gravan signifon por lokidentigo kaj validigo de bibliaj lokoj. La analizo de la mapo helpis solvi la problemon pri topografia situo de Askalon (sur la mapo 'Asqalan). Oni malkovris en 1967 dum elfosadoj el la juda kvartalo de Jerusalemo la Nea-kirkon kaj la Cardo Maximus, kie oni suspektis ties lokojn laŭ la mozaika mapo.
Kopioj de la mozaika mapo
Kipio de mozaika mapo de Madaba troviĝas en la kolektaĵo de arĥeologia Instituto de Universitato Göttingen. Ĝi estis pretigita en 1965 fare de la arĥeologoj de la Rejna Landa Muzeo Trier dum la restaŭraj laboroj en Madaba. Plua kopio de la mapo estas videbla en promenejo de Akademia Arta Muzeo en Bonn.
957 Kamelio
957 Kamelio estas meze granda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝia rotacia periodo, malbone konata, ŝajnas esti pli longa ol 6 tagoj.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĝardenplanto kamelio (genro de teacoj).
Sámuel Jósika
Tiu estas hungara nomo kiu kongruas ekzemple kun:
28411 Xiuqicao
28411 Xiuqicao estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Xiuqi Cao, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Li estis lernanto ĉe la Century High School de Rochester (Minesoto, Usono).
KWT
La vorto havas plurajn signifojn:
Stanisław Komornicki
Stanisław Komornicki, pseŭdonomo "Nałęcz" (naskiĝis la 26-an de julio 1924 en Varsovio, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – brigada generalo de Pola Militistaro, soldato de Pola Enlanda Armeo, historiisto pri militistaro kaj aŭtoro de memoraĵoj.
Vivo
Stanisław Komornicki naskiĝis en nobla familio kun blazono Nałęcz. La filo de Franciszek kaj Jadwiga Rakowiecka. Li lernis en gimnazio je la nomo de princo Józef Poniatowski. En la jaroj 1939-40 lernanto de sekreta dummilita instruado. Skolto en la Grizaj Taĉmentoj. De 1940 agis en ZWZ (Asocio de Armita Batalado), poste en AK (Enlanda Armeo) (en la rango de substandardisto, sub pseudonomo Nałęcz). Partoprenanto de la Ribelo de Varsovio, batalis en la 104-a Kompanio de Sindikatistoj, en Grupiĝo Róg ene de la Malnova Urbo kaj aliaj kvartaloj. Ekde aŭtuno 1944 oficiro de la 1-a Armeo de Pola Militistaro - atingante la rangon de la komandanto de bataliono; batalis i.a. en la batalo de Kołobrzeg. Post la dua mondmilito studis en la Historia Fakultato de la Varsovia Universitato, kaj ankaŭ en la Akademio de Ĝenerala Stabo. Persekutata postmilite. En la jaroj 1979-1990 membro de la Ĉefa Konsilio de ZBoWiD (Asocio de Batalantoj pri Libereco kaj Demokratio).
Ekde 1993 kanceliero de la Militista Ordeno Virtuti Militari. En 1995 nomumita brigada generalo en rezervo. Li loĝis en Varsovio.
Stanisław Komornicki pereis en la katastrofo de la pola aviadilo TU 154M en 2010 en Smolensk.
La 15-an de aprilo 2010 marŝalo de Sejmo plenumanta devojn de prezidento nomumis lin postmorte generalo de divizio.
Bogata de Jos
Bogata de Jos [bogata de ĵos] (Alsóbogáta also:boga:ta) estas vilaĝo en Rumanio okcident-nordokcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al Vad.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 633 loĝantojn (rumanoj), en 1956 739.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Alsóbogáta apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Crémazie (metroo de Montrealo)
Crémazie estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta inter arondismentoj Ahuntsic-Cartierville kaj Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Antarkta glacitavolo
La Antarkta Glacitavolo estas unu el la du polusaj glacitavoloj de la Tero. Ĝi kovras ĉirkaŭ 98% el la Antarkta kontinento kaj estas la plej granda amaso de glacio sur Tero. Ĝi kovras areon de preskaŭ 14 milionoj da km² kaj enhavas 26.5 milionojn da km³ el glacio. Tio estas, proksimume 61 % el ĉiu nesala akvo sur la Tero estas en la Antarkta glacitavolo, kvanto ekvivalenta al 70 m el akvo de la mondaj oceanoj. En orienta Antarkto, la glacitavolo kuŝas sur ĉefa teramaso, sed ĉe Okcidenta Antarkto la tavolo povas etendi al pli ol 2,500 m sub marnivelo. Multo el la tero en tiu areo estus maro se la glacitavolo ne estus tie.
La nuraj nunaj glacitavoloj estas en Antarkto kaj la Arkta oceano; dum la lasta glaciperiodo nome Lasta glacimaksimumo (LGM) la Laurentida glacitavolo kovris multe el Nordameriko, la Veiĥselia glacitavolo kovris nordan Eŭropon kaj la Patagonia glacitavolo kovris sudan Sudamerikon.
La nuntempaj polusaj glacitavoloj estas relative junaj laŭ geologiaj terminoj. La antarkta glacitavolo unue formiĝis kiel malgranda glaciejo (eble kelkaj) komence de Oligoceno, kaj retiriĝis kaj antaŭeniris multajn fojojn ĝis la Plioceno, kiam ĝi finfine okupis preskaŭ ĉion el Antarkto. La Gronlanda glacitavolo ne disvolviĝis entute ĝis la fina Plioceno, sed ŝajne disvolviĝis tre rapide kun la unua kontinenta glacialo. Tio havis la nekutiman efikon permesi fosiliojn de plantoj kiuj iam kreskis sur la nuntempa Gronlando esti multe pli bone konservitaj ol tiuj de la malrapide formanta antarkta glacitavolo.
Ostra Vetere
Ostra Vetere estas komunumo de Italio.