cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sojla punkto (matematiko)
Funkcioj de kelkaj variabloj
Se la matrico de Hesse je sojla punkto estas nesingulara matrico, do la sojla punkto estas nomata kiel nedegenera, kaj la signoj de la ajgenoj de la matrico de Hesse difinas la loka konduton de la funkcio. Por skalara funkcio de unu variablo, la matrico de Hesse estas 1×1 kaj tiel estas simple la dua derivaĵo, kaj nesingulareco estas ekvivalento al estado nenula. Nedegenera sojla punkto de unu-variabla funkcio estas maksimumo se la dua derivaĵo estas negativa, kaj minimumo se ĝi estas pozitiva. Por funkcio de n>1 variabloj, la kvanto de negativaj ajgenoj de sojla punkto estas nomata kiel ĝia indekso, kaj maksimumo okazas se ĉiuj ajgenoj estas negativaj (la indekso egalas al n, la matrico de Hesse estas negative difinita) kaj minimumo okazas kiam ĉiuj ajgenoj estas pozitivaj (la indekso egalas al 0, la matrico de Hesse estas pozitive difinita); en ĉiuj la aliaj okazoj la sojla punkto estas sela punkto (la indekso estas severe inter 0 kaj n, la matrico de Hesse estas nesingulara kaj nedifinita). Morsa teorio aplikas ĉi tiuj ideoj por konstato de topologio de sternaĵoj, en ambaŭ okazoj de finia kaj de malfinia dimensio.
Difino por mapoj
Por diferencialebla bildigo f inter  Rm kaj  Rn, kiel sojlaj punktoj ofte estas nomataj la punktoj kie la diferencialo de f estas degenera lineara bildigo inter la tanĝantaj spacoj je punktoj x0 kaj f(x0). Ĉi tio estas ke la jakobia matrico konsistanta el ĉiuj apartaj partaj derivaĵoj, i=1, ..., m, j=1, ..., n estas de rango malpli granda ol min(m, n), kio estas ke ĝi estas ne de maksimuma rango.
Ĉi tiu difino senpere etendatas al bildigoj inter glataj sternaĵoj. La bildo de sojla punkto sub f estas nomata kiel la sojla valoro. Punkto en la komplemento de la aro de sojlaj valoroj estas nomata kiel regula valoro. Teoremo de Sard statas ke la aro de sojlaj valoroj de diferencialebla mapo havas mezuron mezuron nulo, kvankam en originala formulaĵo de Sard, sojla punkto estas punkto kie la rango de la diferencialo estas malpli granda ol n.
Pampa lupovulpo
La Pampa lupovulpo Pseudalopex gymnocercus estas sudamerika kanisedo kies teritorio limiĝas al malfermaj regionoj de kampoj kaj pampoj de Argentino, Paragvajo, Urugvajo kaj suda Brazilo.
Maturaj Pampaj lupovulpoj pezas proksimume 5Kg kaj altiĝas de 80 al 100 cm. La felo de Pampa lupovulpo estas griza kaj flava. La kapa regiono estas pli malhela ol la aliaj partoj de la korpo. Ĝiaj kruroj estas helflava kaj la oreloj kaj muzelo pintiĝitaj.
Pampaj lupovulpoj estas ĉiomanĝantaj. Ili manĝas etajn mamulojn, lacertojn, birdojn, ranojn kaj fruktojn.
Tende (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura kaj Trenitalia.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Coni - Vintimille (946000).
Prakrito
(परकृित = naturo, do prakritoj estas la naturaj lingvoj kompare kun sanskrito: la kultura lingvo) La prakritoj estas al sanskrito kiel la vulgara latino al la klasika latina.
Kronologie, la hindarjaj lingvoj estas dividitaj en tri grupojn:
1. La prahindaj (veda kaj sanskrito).
2. La mezhindaj (prakritoj).
3. La novhindaj (hindia, bengala lingvo, sinhala kaj multaj, multaj aliaj).
Prakrito ne estas unueca lingvo, sed lingvoj - aŭ dialektgrupo. La plej konataj variaĵoj estas tiuj uzitaj en la skribaĵoj de la budhismo (vidu palio) kaj ĝajnismo.
Kiam la budhisma imperiestro Aŝoko, kelkajn jarcentojn post la Budho, disvastigis moralajn konsilojn tra sia regno per siaj rok- kaj kolonediktoj, li skribis ĉiun el tiuj en la loka lingvo, plejofte iu prakrito. Ĉar la sama teksto ofte estas ripetata plurloke, oni do povas ankoraŭ nun interkompari la tiamajn dialektojn.
Philipp Meyer
Philipp Meyer estas la nomo de jenaj peronoj:
Prakrito
(Ne ĉiuj ediktoj estis prakritlingvaj, tamen. En la plej nord-okcidenta angulo de lia tiama imperio troveblas du ediktoj en la greka kaj unu en la aramea.)
Lugojel
Lugojel [lugoĵel] (hungare:Lugoshely) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 1 416 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 719 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1631. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Gavojdia.
Butila p-aminobenzoato
Butila p-aminobenzoato aŭ ‎C11H15NO2 estas kemia topika anestezaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la p-Aminobenzoata acido kaj butanolo. Ĝi estas flava solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj produktata per esterigo de la nitrobenzoata acido kun butanolo, sekvata per reduktigo de la nitrogena grupo al amino grupo. Alia uzo de la butila p-aminobenzoato estas kiel sunprotektaĵo.
Kanaba apocino
Apocynum cannabinum (Hundmorto, Kanaba Hundmorto aŭ Indiĝena Kanabo) estas multjara herba vegetalo trovita ĉe Nordameriko, precipe en usono kaj la suda duono de Kanado. Ĝi kreskas ĝis 2 metroj alta. Ĝi preferas humidaj lokoj. Ĝi estas venena herbo, konata kiel mortiga por hundoj. Ĉiuj partoj de la planto estas venenaj.
La tigoj estas ruĝaj kaj enhavas laktosukon. La florojn aperas mezosomere.
Ĝi kreskas je arbaj areoj, sulkoj, kaj deklivoj. En ĝardenoj ĝi povas esti invadema, kreskanta el etendantaj radikoj. Ĝi povas esti regita per mekanikaj rimedoj, sed regado per kontraŭherbaĉaj kemiaj malfacilas.
Murdatenco en Yıldız
La murdintenco en Yıldız (turke: Yıldız suikast girişimi; armene: Եըլտըզի Մահափորձը Eëltëzi Mahap'ordzë) estis murdintenco kontraŭ la sultano Abd-ul-Hamid la 2-a fare de la Armena Revolucia Federacio en la moskeo de Yıldız la 21-an de julio 1905 en la otomana ĉefurbo Konstantinopolo (hodiaŭ Istanbulo, Turkio).
Blua rokturdo
La Blua rokturdo aŭ Solema rokturdo (Monticola solitarius) estas specio de birdo. Tiu turdeca membro de la Muŝkaptuledoj estis iam lokita en la familio de Turdedoj.
Kanaba apocino
Uzoj
Indiĝena kanabo estis uzita kiel fonto de fibro por la Nordamerikaj indiĝenoj. El ĝi ili faris retoj, vestaĵoj, kaj ŝnuro. Ĝi estis ankaŭ uzita kiel herba medikamento por pluraj malsanoj. Ĝi efikas por malrapidigi la koron.
Blua rokturdo
Aspekto
Tiu estas sturnogranda birdo, 21–23 cm longa kaj 37 al 54 g peza kun enverguro de 32 al 37 cm, kun longa maldika beko. La masklo en somero estas nekonfuzebla, kun tute grizblua plumaro krom la pli malhelaj flugiloj kaj vosto. Inoj kaj nematuruloj estas multe malpli rimarkindaj, kun malhelbrunaj supraj partoj, kaj pli helbrunaj skvamecaj subaj partoj pli hele en gorĝo. Ambaŭ seksoj malhavas la ruĝecajn eksterajn vostoplumojn de la Ruĝvosta rokturdo. La beko estas longa kaj maldika.
La masklo de Blua rokturdo kantas klaran, melodian alvokon per fluteca kanto altatona, kiu estas simila, sed pli laŭta ol tiu de la Ruĝvosta rokturdo.
Disvastiĝo
Tiu specio reproduktiĝas en suda Eŭropo, nome Iberio, suda Francio, Italio kaj Balkanio, kaj nordokcidenta Afriko, kaj el centra Azio al norda Ĉinio norde, Japanio kaj al Malajzio kaj Sumatro sude. Tiu specio preferas la subsunaj rokejaj areoj, la ruinoj kaj la rokecaj marbordoj de la Mediteraneo en Eŭropo, sed estas tre rara en okcidenta kaj norda Eŭropo. La eŭropa populacio enhavas el 240.000 al 530.000 individuoj.
La eŭropaj, nordafrikaj kaj sudorientaj aziaj birdoj estas ĉefe loĝantaj birdoj, krom altitudaj movetoj. Aliaj aziaj populacioj estas pli migrantaj, kaj vintras en sub-Sahara Afriko, Barato kaj sudorienta Azio. Tiu birdo estas tre nekomuna vizitanto en norda kaj okcidenta Eŭropoj.
La Blua rokturdo reproduktiĝas en malfermaj montaraj areoj, kutime pli altaj ol la reprodukta zono de la rilata Ruĝvosta rokturdo. Ili konstruas neston en rokkavaĵoj, fendoj kaj muroj el folioj, muskoj kaj radiketoj, kaj la ino kutime demetas 3-5 ovojn. Nur ŝi kovas dum 2 semajnoj. Foje okazas dua ovodemetado.
Kutimaro
Temas pri ĉiomanĝanta specio, la Blua rokturdo manĝas ampleksan varion de insektoj, araneojn kaj etajn reptiliojn krom berojn kaj semojn. Ili vizitas nerveceme la rokaroj serĉe de insektoj kaj flugas de angulo de ravino al mala. Ili foje elstaras sur montokrestoj kaj pintoj de ruinoj.
Tiu specio ofte kantas dumfluge. La flugmaniero estas rapida kaj rekta. Foje ili kaptas insektojn dumfluge.
Aliaj
La Blua rokturdo estas la nacia birdo de Malto kaj aperas en la monero de 1 malta liro kiu estis parto de la antaŭa ŝtata valuto.
Filipe Luís
Filipe Luís Kasmirski, plej ofte nur nomata Filipe Luís (prononco laŭ sistemo IFA ), estas brazila futbalisto, kies patro havis patron polan kaj patrinon italan kaj la patrino patron aŭstran kaj patrinon same italan. Li naskiĝis en Jaraguá do Sul, do nun estas -jara, kaj krom la brazila ankaŭ havas italan ŝtatanecon.
Ekde la jaro 2015 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Atlético Madrid. Krome Filipe Luís ekde la jaro 2009 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "6".
Ferrières-les-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kadima
Kadima (hebree: קדימה, Qādīmāh, esperante: "Antaŭen") estas politika partio en Israelo, kiu situas politike inter Likud kaj Laborista partio kaj vidas sin mem en mezo de la israela politika skalo kiel liberala. Elstara ano de la partio estis la fondinto Ariel Ŝaron, kiu en aŭtuno de 2005 kun kelkaj registaraj ministroj ĝin fondis, post la efektivigo de la plano de unuflanka malengaĝigo (malkonstruo de la setlejoj el Gazo kaj parto de Cisjordanio).
La plej multo de la unuaj anoj de la partio devenis el la dekstra partio Likud, sed ilin akompanis membroj de la Laborista Partio, kun Ŝimon Peres ĉekape.
Ekde la 16a de januaro 2006, Ehud Olmert fariĝis la dua prezidanto de la partio, post Ŝaron, kiu la 4an de januaro 2006 suferis apopleksion kaj de post tiu momento kuŝis en komato ĝis sia morto en 2014. En la elektoj de 2006, Kadima gajnis 29 seĝojn en la Parlamento (Kneset), kaj Olmert fariĝis la ĉefministro.
Post diversaj skandaloj de koruptado, Olmert devis antaŭkunvoki novajn balotojn por la jaro 2009. En septembro 2008 estis elektita nova gvidanto de la partio la ministro de eksteraj rilatoj de la tiama registaro, Cipi Livni.
En la balotoj de februaro 2009, Kadima gajnis 28 parlamentajn seĝojn, kaj estis la partio kiu atingis pli da voĉdonoj, sed sen absoluta plimulto.
La partio volas Israelon kun juda plimulto kaj mem desegnitaj limoj, favoraj al la israelaj setlintoj en la palestinaj teritorioj. La partio estas ofte priskribita kiel centrisma, kvankam aliaj kontestas tiun priskribon.
En 2012 Ŝaul Mofaz venkis en la interna voĉdonado de la partio kaj Cipi Livni, kun aliaj membroj, forlasis la organizon por krei novan partion (Hatnuah).
En la israela nacia voĉdonado de 2013, la 22an de januaro, Kadima perdis la plejparton de siaj seĝoj, konservanta nur 2.
Nierop
Nierop estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
René Balleux
René BALLEUX (naskiĝis 1903 - mortis la 2-an de marto 1980 en Deurne, Belgio) estis belga esperantisto.
Etaj nekrologoj aperis en la revuoj Esperanto-Panorama (majo-junio 1980, p. 2), Esperanto en Belgio (marto 1980, p. 1) kaj Esperanto (julio-aŭgusto 1980, p. 137).
Vidu ankaŭ la historion de la antverpena Esperanto-grupo, kie li havis eminentan rolon.
Gøtudanskt
La feroa termino Gøtudanskt (aŭ: Surstrata dana) estas nomo de dialektsimila versio de la dana lingvo sur la Ferooj. Ĝi interesas pro sia klarega prononco kaj komprenebleco, kontraŭe al la endania versio oficiala.
Fono kaj realigo
La dana lingvo instruatas sur la Ferooj devige ekde la tria klasŝtupo. Kiam feroanoj parolas la danan lingvon, krom la gepatran feroan memkompreneble, ili ofte uzas la Gøtudanskt-version; fakte temas pri prononco tre proksima al la skribmaniero. Simila influo de domina lingvo estas ĉe Sydslesvigdansk/Südschleswigdänisch en Suda Ŝlesvigo en la germana federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio kie influadas la germana lingvo prononce kaj sintakse-vortforme. Ambaŭ realigaj versioj de la dana lingvo krome rifuzas la relative komplikan glotan halton (stød) devigan en multaj unusilabaj vortoj. La lingvo uzitis ankaŭ en la famaj Kingo-psalmoj verkitaj fare de la dana misiisto Thomas Kingo (1634-1703) kaj uzatas ĝis hodiaŭ kiam feroanoj kantas danajn popolajn kantojn. La (normale anglalingva) metalroka bando Týr kantis almenaŭ du kantojn - Ramund hin unge (La knabo Ramund) kaj Sinklars Visa (La kanto de Sinclair) en la menciita dialekto.
La feroa lingvisto Jógvan í Lon Jacobsen mencias multajn avantaĝojn de la Surstrata dana. Por li ĝi povus eĉ iĝi iamaniere skandinavia lingvafrankao. Krome tiamaniere la feroaj lernantoj multe pli facile lernas la korektan danan ortografion. Ĉiuokaze multe plifaciliĝus la aliro al la dana. Li subtenus enkondukon kaj subtenon de la Stratdana versio en instruado de la dana lingvo sur la Ferooj. ''Gøtudanskt minder om udtalen i norsk og er derfor let forståeligt for både danskere, nordmænd og svenskere. Det er en accent af dansk, der følger skriften mere bogstavnært, end det er tilfældet i indfødt dansk, og har en færøsk sprogmelodi. F.eks. har gøtudanskt ikke stød, og det er hårdere end de danske dialekter. Gøtudanskt er dog ikke en dialekt i egentlig forstand, eftersom det ikke er nogens modersmål, men altid et tillært fremmedsprog. [...] Den skandinaviske udtale har også den pædagogiske fordel, at man lærer meget bedre dansk retskrivning, og det er en kendsgerning, at mange færinger er meget dygtige til at skrive dansk. Moderne dansk udtale ligger unægtelig meget langt fra skrevet dansk. Jeg mener dog ikke, at man skal 'gå tilbage' til den skandinaviske udtale af dansk, men lærerne bør gøre eleverne opmærksomme på den og understrege den store praktiske betydning den kan have i kommunikationen med skandinaver inklusive danskere.'' (Traduko: Gøtudanskt similas la norvegan prononcmanieron kaj estus facile komprenebla kaj por danoj, norvegoj kaj svedoj. Temas pri akĉento de la dana kiu multe pli orientiĝas je la skribita versio kun feroa lingva melodio. Mankas stød-igo kaj la literoj estas pli malmolaj. Tamen ne temas pri dialekto en la mallarĝa senco, ĉar ne temas pri gepatra lingvo sed ĉiam pri fremda lingvo. [...] La skandinavia pronoco havas la avantaĝon ke oni lernas la ortografion danan multe pli facile. Estas fakto ke multaj feroanoj bonege scias skribi la danan. La nuna dana prononco estas malkontesteble tre malproksimiĝinta de la skribita dana. Mi ne pledas por revizi la prononcmanieron de la dana sed por atentigo kaj substreko de la granda praktika graveco kiun la Surstrata dana povus havi en komunikado kun skandinavianoj - inkluzive de la danoj.)
(15081) 1999 CU25
(15081) 1999 CU25 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gjesvær
Gjesvær (en Nord-samea lingvo Geaissvearra) estas malnova vilaĝo de fiŝkaptistoj en municipo Nordkapp en kantono Finnmark, Norvegio. Ĝi estas la ununura loko en Finnmark konata el la Vikinga erao kaj estas menciita en la Heimskringla sagao kiel Geirsver. La nomo derivas el la vira nomo Geir, kiu signifas "ponardo".
Kiel plej aliaj lokoj en Finnmark, ĉiuj konstruaĵoj en la vilaĝo estis forbruligitaj en 1944 fare de la germanaj okupotrupoj. Kapelo konstruita en 1960 estas konsiderata kultura monumento.
Gjesvær havas proksimume 130 loĝantojn, sed komence de la 1970-aj jaroj, ĝi havis ĉirkaŭ 350 homojn. Ĝi havas fiŝejon, lokan vendejon, poŝtoficejon, kaj bazlernejon. La ĉefa industrio estas fiŝkaptado, sed lastajn jarojn estas pliiĝanta kresko de turismo, kun agadoj kiaj fiŝkaptado kaj birdumado kaj veturado al la naturrexervejo Gjesværstappan.
Ŝapuro la 1-a
Vivo
Ŝapuro estis filo de Ardaŝiro la 1-a, la unua reĝo de la sasanida dinastio, kiu regis Persion kaj apudajn landojn de la 3-a ĝis la 7-a jarcento. Lia patrino estas konata nur sub la nomo de "damo Myrôd". Loko kaj jaro de lia naskiĝo ne estas certaj; verŝajne li naskiĝis ĉirkaŭ 215 en Ardaŝer-Khwarrah (nuntempe Firuzabado, Fīrūzābād, en suda Irano), kiu estis la ĉefurbo de la malgranda reĝlando de Ardaŝiro antaŭ la fondo de la Sasanida Imperio.
Li iĝis imperiestro (pli precize: reĝo de reĝoj, ŝāhan ŝāh) je la morto de sia patro en 241; tamen ŝajne Ardaŝiro donis al sia filo partan reĝpovon jam antaŭ sia morto.
Militoj kontraŭ la Romianoj
Multaj el la militoj de Ŝapuro la 1-a estis kontraŭ la Romianoj, ĉar la Sasadina Imperio kaj la Romia Imperio havis komunan landlimon.
Jam lia patro Ardaŝiro batalis kontraŭ Aleksandro Severo, romia imperiestro mortinta en 235. Ŝapuro helpis sian patron kontraŭ la nova romia imperiestro, Gordiano la 3-a, kaj daŭrigis la militon post la morto de Ardaŝiro. Ŝapuro venkis plurfoje, ĝis 244, kiam - laŭ persaj fontoj - dum grava batalo apud Faluĝa en Mezopotamio (nuntempe en Irako) Ŝapuro mortigis Gordianon mem. Romiaj fontoj ne mencias la batalon, sed konsentas pri la subita morto de Gordiano, mortigita laŭ tiaj fontoj de romiaj generaloj, lacaj pro la longa milito.
La nova romia imperiestro, Filipo la araba, estis naskiĝinta en Sirio kaj estis kun la armeo de Gordiano en Mezopotamio; verŝajne li partoprenis aŭ favoris la mortigon de Gordiano. Filipo tuj akceptis la pacon proponitan de Ŝapuro, tre favoran al la Persoj kaj ne al la Romianoj; poste, dum kelkaj jaroj, ne plu estis milito inter la du imperioj.
Post la morto de Filipo en batalo (249), estis en la Romia imperio sinsekvo de imperiestroj kiuj daŭris po mallonge. Ŝapuro profitis la situacion kaj kaptis novajn landojn el Romio, ĝis la mezo de Anatolio.
En 253 la romia senato validigis la imperiestriĝon de Valeriano, kune kun lia filo Galieno kiel helpanto ("cezaro") pri la okcidenta parto de la imperio. Ĉar laŭ tiu aranĝo Valeriano devis precipe zorgi pri la orienta parto de la imperio, li tuj atentis Ŝapuron, celante repreni la landojn ĵus perditajn. Sed li ne havis bonŝancon: en 260 Valeriano provis helpi Edeson, kiun Ŝapuro sieĝis, kaj Ŝapuro ne nur venkis, sed ankaŭ kaptis Valerianon mem, kiu mortis post iom da tempo kiel kaptito, verŝajne en Biŝapuro.
Sed la granda venko de Ŝapuro estis ankaŭ la lasta. La romia guberniestro de Palmiro, Septimo Odenato, atakis la Persojn, klare venkis kaj atingis eĉ Ktesifonon, la ĉefurbon de la Sasanida Imperio sur la Tigriso. Ŝapuro perdis multajn el la konkeritaj landoj - Sirion, Armenion kaj aliajn. Palmiro provis iĝi sendependa reĝlando sub Zenobia, vidvino de Septimo Odenato, sed ŝi estis kaptita de la Romianoj.
Aliaj agoj de Ŝapuro
Ŝapuro la 1-a estas ankaŭ fama kiel konstruisto kaj urbofondinto.
Inter aliaj urbo, li fondis Biŝapuron, kie li mem mortis inter 270 kaj 272.
Li ankaŭ fondis Gundiŝapuron.
Priskribon de la ĉefaj eventoj de lia vivo entenas ŝtona skribaĵo apud lia tombo, en tri lingvoj: la persa, la parta kaj la greka. Tiu skribaĵo estis nomita de la rusa historiisto Miĥail Rostovcev per la latina nomo Res gestae divi Saporis (Agoj de la dia Ŝapuro).
James Elmes
James ELMES (15a de oktobro 1782, Londono – 2a de aprilo 1862, Greenwich) estis angla arkitekto, civila inĝeniero kaj verkisto pri artoj.
Li desegnis grandan nombron de konstruaĵoj en Londono, kaj estis inspektisto kaj civila inĝeniero de la Haveno de Londono, sed estas plej bone konata kiel verkisto pri artoj. Li ekspoziciis en la Reĝa Akademio inter 1801 kaj 1842. Li estis vic-prezidanto de la Londona Arkitektura Societo el ties fondo en 1806.
Berlaimont (stacidomo)
Berlaimont estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Berlaimont, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Hirson (267000).
Maria Vladimirovna Romanova
Maria Vladimirovna, Grandprincino de Rusio (Marija Vladimirovna Romanova, en cirila alfabeto: Мари́я Влади́мировна Рома́нова; n. 23-an de decembro 1953 en Madrido), reklamis dumlonge estis la heredonto kaj natura Estro de la Imperia Familio de Rusio kaj sekve Imperiestrino de la Granda Rusio (historie enhavanta la modernajn ŝtatojn de Rusio, Belarusio, Ukrainio, Kazaĥio, Finnlando, Estonio, Latvio, Litovio kaj Pollando) ekde 1992. Ŝi uzis la titolon de Grandprincino de Rusio, kun la aldono de Imperia Moŝto dum sia vivo, kvanam ŝia rajto je ĝi estis dume disputata.
Laŭ siaj pretendoj ŝi estas pranepino de Vladimiro Aleksandroviĉ, malpliaĝa frato de Nikolao la 2-a kaj sekve filino de Leonida Georgijevna Bagration-Muĥranskaja. Laŭ la geedziĝa kontrakto kun Franz Wilhelm von Prusio ŝi mem kaj ties filo Georgo (naskiĝis en 1981) apartenas al Rusa Ortodoksa Eklezio kaj rajtus surtroniĝi en Rusio. Kiel ŝi, ankaŭ multaj aliaj pretendantoj klopodas esti agnoskataj kiel rekta heredanto de la Romanovoj, ĉar krom politikaj rajtoj, ankoraŭ restas grandaj monkvantoj en eksterlandaj bankoj kiuj oficiale apartenas al neniu dum ne aperas historie agnoskataj heredantoj.
Wayback Machine
Wayback Machine (way back signifas antaŭ longa tempo kaj machine estas simple maŝino) estas cifereca arkivo de la Tutmonda Interreto, fondita de la Interreta Arkivo, neprofitcela organizaĵo bazita en San-Francisko. Ĝi permesas al la uzanto iri "en la tempo" kaj vidi kiel aspektis retejoj en la pasinteco. Ĝiaj fondintoj, Brewster Kahle kaj Bruce Gilliat, disvolvis la servon Wayback Machine kun la intenco provizi "universalan aliron al ĉiuj scioj" konservante arkivajn kopiojn de retpaĝoj (ankaŭ malfunkciaj, malaperintaj) kiel ekzemple la Deklaracio de Manilo (1980) de la Monda Organizaĵo pri Turismo en kiu estas referenco al Esperanto. Ekde ĝia lanĉo en 2001, pli ol 452 miliardoj da paĝoj estis aldonitaj al la arkivejo.
Wayback Machine uzas faktotaksadojn ('factchecks ') de FactCheck.org, Check Your Fact, Lead Stories, Politifact, Washington Post Fact-Checker, AP News Fact Check, USA Today Fact Check, Graphika, Stanford Internet Observatory kaj Our.news.
Historio
La fondintoj de Interreta Arkivo Brewster Kahle kaj Bruce Gilliat lanĉis Wayback Machine en 2001 por trakti la problemon de la enhavo de retejo malaperante kiam ajn ĝi ŝanĝiĝos aŭ malŝaltos. La servo ebligas al uzantoj vidi arkivitajn versiojn de retpaĝoj tra la tempo, kiujn la ar archiveivo nomas "tridimensia indekso". Kahle kaj Gilliat kreis la servon kun la espero arkivi la tutan Interreton kaj provizi "universalan aliron al ĉiuj scioj."
Kritiko
La servo ankaŭ estigis polemikon pri tio, ĉu krei aŭ ne arkivitajn paĝojn sen la permeso de la posedanto konsistigas malobservon de kopirajto en iuj jurisdikcioj.
Kontraŭstaro al Google Books Search
La Interreta Arkivo estis membro de la Open Content Alliance (Alianco por malferma enhavo) dum ties aktiva tempo ekde 2005. Tiu Alianco estis inter la plej akraj kritikantoj de la Google Books Search Settelment Agreement. La Interreta Arkivo rekomendas alternativan ciferecan bibliotekan projekton.
Ĉathama tufkormorano
La Ĉathama tufkormorano (Phalacrocorax onslowi), konata ankaŭ kiel Ĉathama kormorano, estas birdospecio de la familio de Falakrokorakedoj aŭ kormoranoj. Ĝi estas endemia de Novzelando. Temas pri malpliiĝanta birdospecio. La populacio estas ĉirkaŭkalkulata je malpli de la limo de 1,000 paroj kiuj reproduktiĝas sur la Ĉathama insularo oriente de Nov-Zelando kun fakte ĉirkaŭ nur 540 individuoj.
Ties natura habitato estas malferma maro kaj rokaj bordoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo, kaj konsiderata draste endanĝerita specio fare de la IUCN.
Temas pri kormorano 63 cm longa kun pezo de 1,790 al 2,525 g. Estas iomete da seksa dimorfismo, ĉar maskloj estas pli grandaj kaj pli nigraj ol inoj.
La nesto estas konstruita el bastonetoj, algoj kaj herboj kunigitaj per fekaĵoj. La ino demetas 3 ovojn. Junuloj iomete disiĝas.
Bastonpreĝejo de Fantoft
La Bastonpreĝejo de Fantoft (norvege: Fantoft stavkirke) estas rekonstruita bastonpreĝejo en la distrikto Fana en Bergen, Norvegio.
La kirko estis origine konstruita en Sogn, vilaĝo apud intera aŭ orienta limito de Sognefjord ĉirkaŭ la 1150-a jaro. En la 19-a jarcento ĝin minacis detruo, samkiel ĉe centoj da bastonpreĝejoj en Norvegio. La kirkon aĉetis konsulo Fredrik Georg Gade kaj konservis ĝin, movinte laŭparte al Fantoft apud Bergen en 1883.
La la kirko cindriĝis pro bruligo, la unua en serio da kirkobruligoj, rilata al frua Norvega nigrametala sceno. Oni ekde supozis, ke la fajro komenciĝis pro ĉielfajro aŭ elektrakcidento. Kurta videoregistraĵo de brulanta kirko estas montrata en dokumentario "Ĝis la lumo prenos nin" (Until the Light Takes Us). Karbiĝintaj restaĵoj de la kirko aperas sur kovrilo de la albumo de Burzum, titole Aske (1993). Laŭ Varg Vikernes, la sola membro de Burzum, bruligo de la kirko estis farita kiel kontraŭago al kristanismo pro loki kirkon sur sanktan paganan teron.
Rekonstruo de ekzakta kopio de la kirko tuje komenciĝis, kaj sukcesis en 1997.
(19238) 1994 AV1
(19238) 1994 AV1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hitoshi Shiozawa kaj Takeŝi Urata elde Fuĵieda (gubernio Ŝizuoka, Japanio).
István Laczó
István Laczó [iŝtvAn lacO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Laczó István estis hungara operkantisto (tenoro), arkitekto. Lia edzino estis Lenke Zsögön, same operkantisto.
István Laczó naskiĝis la  en Szombathely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Laczó akiris arkitektan diplomon, poste li laboris ankaŭ en Italio. Li studis en Akademio Santa Cecilia en Romo pro instigo de Pietro Mascagni, krome li lernis private ĉe Benjamino Gigli. Hejmenveninta li plulernis en la Muzikakademio, kie li lernis ĉefe de Ferenc Székelyhidy. Jam dum lernado en 1934 li debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1935 kaj 1963 li apartenis al la menciita Operejo. En 1949 lia partnero estis Maria Callas, krome li kantadis en pluraj landoj. En 1963 pro malsano li retiriĝis. Li ricevis premion en 1963, postmorte en 2015 li estis nomumita eterna membro de la Operejo.
Slovenské Kľačany
Slovenské Kľačany, hungare Tótkelecsény [tOtkeleĉEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Slovenské Kľačany situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojoj Lučenec-Veľký Krtíš. La lasta urbo troviĝas je 14 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1379 en formo "Kelechen". En 1715 oni komputis tie 9 hungarajn kaj 4 slovakajn familiojn, post 5 jaroj 4 germanajn, 3 hungarajn kaj 2 slovakajn familiojn. En 1828 loĝis tie 223 vilaĝanoj en 32 domoj. En 1873 pro ĥolero multe da vilaĝanoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tótkelecsény 261 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Slovenské Kľačany 154 homoj, (145 slovakoj).
(47957) 2000 QN116
(47957) 2000 QN116 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Regionoj de Belorusio
Je plej supra administra nivelo, la orienteŭropa ŝtato estas dividita en ses administraj regionoj de la lando, nomataj voblasći (komparu la artikolon oblasto) kaj aldone la sendependa areo de la ĉefurbo Minsko. . La urbo Minsko havas specialan statuson esti ekster administra regiono pro la ĉefurba funkcio, sed aldone ankaŭ estas la administra centro de la Minska regiono, al kies teritorio la urbo mem do ne apartenas.
Je dua administra nivelo, la regionoj estas dividitaj en distriktoj (beloruse nomataj раён "rajon").
La limoj de la regionoj estis fiksitaj en 1960 kiam Belorusio - tiam Belorusa SSR - estis parto de Sovetunio.
Akto (teatro)
Akto en la lingvaĵo de teatro estas parto de teatraĵo, aparte de dramo, sed ankaŭ en opero aŭ aliaj genroj de muzika teatro, enhavanta kelkajn scenojn strikte kunligitaj, kaj dividita de la aliaj aktoj de la teatraĵo per paŭzoj. La finon de akto en dramo sceneje klare montras la falo de la teatra kurteno.
En Francio dum la epoko de klasicismo ekzistis tre ekzaktaj, preskaŭ pedantaj konceptoj pri specoj kaj nombroj de la aktoj de dramo, kiujn oni pravigis per kutimoj de la antikva epoko.
Foje miksiĝas la divido de dramo en aktojn (kiu korespondas al la enhava logiko) kaj la divido en scenejajn dekorojn aŭ "bildojn" (laŭ la lokoj de la enhavo, do laŭ diversaj kulisoj kaj dekoroj de la scenejo), ĉar ankaŭ por redekoro de la scenejo kutime mallonge fermiĝas la teatra kurteno - por ke oni ne vidu la kulisajn laboristojn. Laŭ la reguloj de la franca klasicisma epoko ĉiu akto nur enhavu unu lokon kaj tempon, do ne necesigu scenejan redekoron ene de la akto. Dum la baroko kaj en pli novaj kaj pli grandaj teatraj verkoj tamen iĝis kutime havi plurajn scenejajn dekorojn aŭ "bildojn" en unu akto, kaj plurajn scenojn ene de unu sceneja dekoro aŭ "bildo". Modernaj teatraĵoj ekde la 20-a jarcento plejparte ne plu dividatas en aktojn, sed la verkisto de la teatraĵo - en iuj kazoj ankaŭ la reĝisoro - sobre pripensas, ĉu kaj kiam paŭzo utilas kaj por la publiko kaj la aktoroj.
Kálmán Mikszáth
MIKSZÁTH Kálmán (aŭ esperantigite Kolomano; naskiĝis la en Szklabonya; mortis la  en Budapeŝto) estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.
Akto (teatro)
Nombro de la aktoj
La unuaktaĵoj estas senpaŭzaj teatraĵoj, kiuj ekestis el la interaktoj de pli grandaj dramoj en la 17-a kaj 18-a jarcentoj. Dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj oni ankaŭ surscenigis plurajn unuaktajn dramojn la saman vesperon, aŭ prezentis kombinaĵon de unuakta dramo kaj unuakta baleto aŭ simile.
Simplajn, malmulte torditajn enhavojn eblas sceneje prezenti en unu aŭ du aktoj. La plej multaj dramoj ekde la 18-a jarcento tamen tradicie havas aŭ tri aŭ kvin aktojn. Triaktaj dramoj plej ofte konsistas el unua akto de prezento de la drama problemo, el dua akto, en kiu evoluas la rakonto, kaj tria akto, kiu prezentas la kulminon de la tensio – la solvo de la rakonta problemo en komedio respektive la katastrofo en tragedio. Kvinaktaj dramoj kutime havas saman unuan kaj lastan aktojn, sed pli detale kaj plurfacete dividas la mezan parton, la evoluon de la rakonto, al tri apartaj mezaj aktoj.
La divido de dramo en kvin aktojn baziĝas sur la drama poezio de Horaco kaj validas por multaj, kvankam ne por ĉiuj antikvaj verkoj de la helenisma teatro. La antikvaj komedioj de la romiaj poetoj Plaŭto kaj Terentio ĉiuj havas kvin aktojn.
Epilogo
Epilogo laŭ PIV estas la aldonaĵo - ĉu parolo, poemo aŭ sceno – metita post la fino de poemo, romano, teatraĵo, filmo kaj simile, por resumi la intencojn aŭ prezenti la postpensojn de la aŭtoro.
En la esperantlingva literaturo aparte konatiĝis la "Fragmentoj de epilogo" post la romano Sinjoro Tadeo, la pola nacia eposo de Adam Mickiewicz, en traduko de Antoni Grabowski (1918), kaj "La Nefinita epilogo" de la verko Floroj de l'Malbono de Charles Baudelaire.
Dramoj kaj ankaŭ aliaj specoj de treatraj prezentaĵoj kiel ekzemple operoj ekde la antikva epoko tradicie dividatas en aktojn, dividatajn per falo de la teatra kurteno kaj de paŭzoj. Ekzistas teatraĵoj de unu, du, ofte tri, ege malofte kvar kaj tradicie plej ofte kvin aktoj. Pli ol kvin aktoj tamen maloftas. Se la materialo por drama prezento tiom ampleksas, ke teatra verkisto pensas ne sukcesi trakti ĝin ene de kvin aktoj, ankoraŭ ekzistas la ebleco antaŭ la unua akto aldoni antaŭludaĵon aŭ prologon, kaj post la lasta akto postludaĵon aŭ epilogon.
Midori Honda
Midori Honda (本田 美登里 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1981 ĝis 1991 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Tanko-kaptilo en la Malnova Urbo
Eksplodo de tanko-kaptilo en la Malnova Urbo – eksplodo de akirita de la varsoviaj insurekcianoj germana speciala veturilo Borgward IV, kio okazis la 13-an de aŭgusto 1944 ĉe la strato Jan Kiliński en la varsovia Malnova Urbo.
Eksplodo
Witold Pilecki asertis, ke germanoj intence ŝanĝis la veturilon en kaptilon, pri kio atestas la fakto, ke ne detruis ĝin tuj per fajro de siaj kanonoj, post kiam estis akirita de la ribelantoj, sed permesis forkonduki ĝin, kie post rompo de la germana pripafo kolektiĝis multe da personoj.
Memoro
Tuj post la tragedio poeto de la dua mondmilito Tadeusz Gajcy dediĉis al ĝi pintum-verson.
Post la dua mondmilito ĉe la strato Jan Kiliński 3 oni fiksis memortabulon kun la jena enhavo: La loko sanktigita de la sango de 500 insurekcianoj kaj loĝantoj de la Malnova Urbo mortfalintaj la 13-an de aŭgusto 1944 pro eksplodo de tanko kun perfide lokigita eksplodmaterialo.
La eksplodo ĉe la str. Kiliński estas kulmina punkto de la libro de Jarosław Marek Rymkiewicz — "Kinderszenen".
La 13-an de aŭgusto 2010 okazis sur la Kastela Placo en Varsovio premiero de mallongdaŭra filmo La 13-an de aŭgusto '44, (scenaro kaj reĝisorado Małgorzata Brama) dediĉita al la tragedio.
La eksplodon priskribis ankaŭ usona ĵurnalistino Rita Cosby en la libro titolita Quiet Hero: Secrets From My Father's Past pri travivaĵoj de ŝia patro Ryszard Kossobudzki, en 1944 soldato de Pola Enlanda Armeo, kiu travivis la eksplodon.
De 1992 la datreveno de la eksplodo estas celebrata kiel Memor-Tago de la Malnova Urbo kaj integra parto de ĉiujaraj solenaĵoj de la ribelo de Varsovio.
Miklós Ajtai (matematikisto)
Miklós Ajtai [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ajtai Miklós estis hungara-usona matematikisto, profesoro, membro (ekstera en 1995) de Hungara Scienca Akademio. Lia samnoma patro Miklós Ajtai (kemiisto) apartenis al la plej gravaj politikistoj de la socialisma erao en Hungario.
Miklós Ajtai naskiĝis la  1946 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Ajtai doktoriĝis el matematiko en 1976 en Universitato Eötvös Loránd kaj tiutempe li instruis samloke en la universitato. Baldaŭe li forlasis la landon kaj li iĝis scienculo ĉe firmao IBM en San Jose (Kalifornio). Li ofte kunlaboris kun János Komlós (matematikisto) kaj Endre Szemerédi por solvi diversajn matematikajn problemojn. Li okupiĝas precipe pri matematika logiko, kombinatoriko, komputilaj sciencoj. Li ricevis usonan premion en 2003.
Flago de Venezuelo
La nacia flago de Venezuelo originas de 1811, la komenco de la batalo de la nacio por atingi la sendependecon. La baza dizajno inkludas horizontalan trikoloron de flava, blua, kaj ruĝa koloroj. Pliaj modifoj implikis inkluzive aron da steloj, multaj ŝanĝoj al la lokigo kaj nombro de steloj kaj inkludo de blazono ĉe la supra forlasita angulo.
La flago estas esence dizajnita de Francisco de Miranda por lia malsukcesa ekspedicio de 1806 por liberigi Venezuelon kaj poste adoptita de la Nacia kongreso de 1811. Ĝi konsistis el tri egalaj horizontaj strioj de flava, blua kaj ruĝa. La flago de Miranda ankaŭ estas la inspiro por la flagoj de Kolombio kaj Ekvadoro. Tiu origina dizajno unue estis hisita la 12-an de marto 1806 ĉe Jacmel, Haitio kiel la ekspedicio de Miranda.
Verbandsgemeinde Kaisersesch
La komunumaro Kaisersesch - germane Verbandsgemeinde Kaisersesch - estas adminstra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la urbo Kaisersesch. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. La areo de la komunumaro apartenas al la geografia regiono Eifel (Ejfelo).
Fine de la jaro la komunumaro havis 0 loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
{|
17065 Shrilashah
17065 Shrilashah estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gubernio Hasaka
Hasaka respektive Al-Hasaka (الحسكة, latinliterigo laŭ DMG Muḥafaẓat al-Ḥasaka, sirie ܓܨܪܛܐ, Hesiça) estas unu el la 14 gubernioj de Sirio kaj situas en la nordoriento de la lando, lime de Turkio kaj Irako. La areo ampleksas kvadratajn kilometrojn. Laŭ la stato de 2008, en la gubernio vivis proksimume 1,400,000 loĝantoj. Administra centro estas la samnoma urbo al-Hasaka, sed la laŭ nombro de loĝantoj plej granda urbo estas Kamiŝli.
La loĝantaro konsistas plejparte el kurdoj kaj el siriaj kristanoj, nomataj asirianoj. Krom ili ankaŭ ekzistas komunumoj de arabaj islamanoj kaj de armenaj kristanoj.
17065 Shrilashah
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Shrila Tushar Shah, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri biomedicina kaj sana sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Yorktown High School de Yorktown Heights, (Nov-Jorkio, Usono).
Calanda
Calanda [kaLANda] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko Bajo Aragón, kies administracia ĉefurbo estas Alcañiz.
Toponimio
Ties aktuala nomo derivas el la keltibera setlejo kiu jam estis tie kun la nomo de "Kolenda".
Geografio
La urbo, situa ĉe la deklivoj de la Iberia Sistemo, estas irigaciata de la riveroj Guadalope kaj Guadalopillo. Ĝia etendo estas de 112.070 m². Elstaras la pejzaĝo de la Akvorezervejo de Calanda, situa inter la montoj Clocha kaj Tolocha, same kiel la pinaro de la Dezerto de Calanda. La urba kerno estas sudokcidente de Alcañiz laŭ la nacia ŝoseo N-211 kaj sudoriente de Andorra laŭ la regiona ŝoseo A-1407.
Historio
Estis gravaj restaĵoj de prahistorio kaj de romia epoko (mozaikoj).
En la epoko de Al Andalus formiĝis loĝloko ĉirkaŭ kastelo nuntempe malaperinta, kaj estis separataj la kristana kaj la islama kvartaloj. La konkero de Calanda fare de kristanoj okazis en 1119 fare de Alfonso la 1-a; sed la definitiva konkero okazis en 1169-1170, dum la regado de Alfonso la 2-a. Kaj oficiale la fondo de la nuntempa Calanda okazis en 1360 per ricevo de rajtigilo Carta de Puebla, kaj restis sub la regado de la Ordeno de Kalatravo. La lastaj moriskoj de Calanda estis forpelitaj ĉirkaŭ 1610, kio rezultis en soci-ekonomia krizo.
Dum la Karlismaj militoj la loko estis celo de bataloj ĉefe la 6an de Decembro 1833.
Ekonomio
Famaj produktoj de Calanda estas persikoj, olivoleo, olivoj ktp. Turismo estas allogata de la Sankta Semajno, el kiu oni konas la faman ludadon de tamburoj kaj tamburegoj, kaj ĉefe de la Sankta Vendredo. Aliaj altiraĵoj estas la Templo de Pilar, la preĝejo de Nuestra Señora de la Esperanza, la Konvento de la Dezerto, la Arko de Sankta Roĥo, ermitejoj, urbodomo kun rokokaj murpentraĵoj, iama Konvento de Dominikanoj (nune Kulturdomo), restaĵoj de la kastelo, domegoj, neĝujo, lavejo, muzeoj, pontoj, arkeologiaj kuŝejoj, natural lokoj ktp.
Kulturo
Plej fama filo de la urbo estis la kinarta reĝisoro Luis Buñuel.
Vvedenskoje (distrikto Klin)
Vvedenskoje (Введенское) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 1 loĝanton (laŭ tutrusia popolnombrado).
Nova Roma (urbo)
Nova Roma (Nova Romo) estas municipo kaj urbo en subregiono Chapada dos Veadeiros subŝtato Goiás, Brazilo. Ĝi havas 2979 loĝantojn (2006) en 2,135.945 km² (1,4 hab./km²). Ĝi estas sur altebenaĵo Veadeiros. La urbo malkreskis dum lastaj jaroj.
Menyhért Lengyel
Menyhért LENGYEL [menjhært lendjel] (laŭ hungarlingve kutima nomordo: Lengyel Menyhért, en Esperanto: Melkioro Lengyel) (naskiĝis la 12-an de januaro 1880 en Balmazújváros, Hungario; mortis la 23-an de oktobro 1974 en Budapeŝto, Hungario) estis hungara verkisto, publicisto, dramisto, scenaristo, bone konata sub la nomo Melchior Lengyel ankaŭ en eksterlando. Lia origina familia nomo estis Lebovits [leboviĉ].
Vivo kaj verkaro
Lengyel komencis lian literaturan karieron kiel ĵurnalisto en Kosice, poste en Budapeŝto. Lia unua teatraĵo, „La granda princo“ estis prezentita en 1907 per la Thalia Societo. Lian duan verkon, „La dankeman posteularon“ prezentis la Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1908 kaj ĉi tiu dramo estis honorita de la Hungara Scienca Akademio. „Tajfuno“, lia sekva dramo, verkita en 1909, iĝis tutmonda sukceso.
Lengyel publicis ankaŭ en la plej rekonita hungara literatura revuo Nyugat (Okcidento). Dum la unua mondmilito li restis en Svislando komisie de la ĵurnalo Az Est (La Vespero), li sendis raportojn, artikolojn, kontraŭmilitajn publikaĵojn, kiuj estis transprenitaj ankaŭ de germanaj kaj francaj ĵurnaloj. Ĉi tiuj skribaĵoj aperis ankaŭ en la libro „Simplaj pensoj“ en 1918.
Li verkis la rakonton „La mirakla mandareno“ en 1916 al kiu Béla Bartók komponis muzikon kaj kreis la mondfaman baleton de la sama tilolo.
Post la unua mondmilito Lengyel faris pli longan vojaĝadon en la Usono. Liaj tieaj travivaĵoj inspiris lin resumi la spertojn en la libro „Amerika taglibro“ kiu aperis en 1922.
En 1931 li haltadis en Londono kaj sendis regule raportaĵojn al la ĵurnalo Pesti Napló (Peŝta Raporto).
1937 estis la jaro kiam Lengyel translokiĝis en la Usonon, en la centron de la filmindustrio Hollywood. Li verkis scenarojn. Multaj da liaj filmoj havis mondsukceson, kelkaj estas sur la bildekrano ankaŭ nuntempe, ekzemple „Ninoĉka“ kaj „Esti aŭ neesti“. La ĉefrolulo de Ninoĉka estis Greta Garbo kaj ĉi tiu filmo estis nomumita al Oskar-premio en 1942. La muzikalo kaj filmo „Silka ŝtrumpo“ (Silk Stockings) de Cole Porter baziĝis sur la rakonto de ĉi tiu filmo.
En la fino de la 1960-aj jaroj Lengyel relokiĝis en Eŭropon, li loksidiĝis en Romo, Italio. Li ĉiutempe sentis sin hungaro kaj redeziris en lian naskolandon. Sekve 1956 li kelkafoje vizitis Budapeŝton kaj parolis kun hungaraj verkistoj, teatraj fakuloj. Li povis senrevene reveni en 1974 sed nelonge, en la sama jaro li mortis en Budapeŝto. Li vivis 94 jarojn.
La taglibro de Lengyel, kiun li regule skribis dum lia plena vivo, estis transdonita al la budapeŝta Petőfi Literatura Muzeo. La urba biblioteko de lia naskiĝurbo, Balmazújváros adoptis la nomon „Lengyel Menyhért Urba Biblioteko“ en 2004. Apud la Biblioteko staras la busto de Lengyel.
Ernst Karl Friedrich Wunderlich
Ernst Karl Friedrich WUNDERLCH (naskiĝinta en 1783 en Greußen-Westerengel mortinta la en Göttingen) estis germana klasika filologo.
Vivo
Dum frekvento de la Ernestinum (Gotha) li estis lernanto ĉe Friedrich Jacobs. Sekve li perfekte taŭgis je sudo (inter 1801 kaj 1803) ĉe la Universitato de Göttingen; lia profesoro estis Christian Gottlob Heyne. En 1803 Wunderlich iĝis helpinstruisto ĉe la gimnazio de Göttingen kio ebligis financi pluajn akademiajn studojn por li. Doktoriĝo sukcesis en 1806 kaj en 1808 li vokitis asesoro universitata. La saman jaron nomumis oni lin eksterorda profesoro pri klasika filologio. Unu lia disĉiplo estis Karl Lachmann, kiu poste iĝis fondinto de la moderna tekstkritiko. Wunderlich mortis neatendite kaj tre frue pro akuta difterio.
Liaj filoj estis la juristo Agathon Wunderlich kaj la posta prusia konsistoriestro Oskar Wunderlich († 1882), patro de la oficiro Oskar Wunderlich (1846–1914).
Gillué
La loĝloko Gillué estas en la suda valo Guarguera iom norde de la rivero Guarga. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj. Proksime estas senhomejoj Villacampa kaj Cañardo.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Dum la Hispana Enlanda Milito, Gillué suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). En la fino de la 1970-aj jaroj la loko senhomiĝis, sed poste venis novaj loĝantoj. Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Gillué oni malaltiĝis ĝis nunaj 7 loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo. Ĉefaj altiraĵoj estas naturaj lokoj, la preĝejo de Sankta Mikaelo de la 17-a jarcento (en la foto de la tabelo), kaj nobeldomo de familio Villacampa kun defendoturo.
Granger
Granger estas rezervujo de inĝeniera korpuso de usona armeo sur rivero San Gabriel en centra Teksaso en Usono.<!-- La lago estas situita proksima la urboj de _Granger_, Teksaso kaj Taylor, Teksaso en _Williamson_ Departemento. La akvobaraĵo, lago, kaj ĉiu najbara propraĵo estas (administrita, regita) per la (Kastelo, Fortikaĵo) Valori Distrikto de la U.S. Armea Korpuso de (Inĝenieroj, Inĝenieras). La rezervujo estis oficiale _impounded_ en 1980, kaj servas al provizi (inundo, inundi) regi por la komunaĵoj malantaŭen laŭ la fluo. Granger estas populara (aliformiga, ripoza) valorizato.
La alia rezervujo sur la _San_ _Gabriel_ Rivero estas Lago _Georgetown_, situita _upstream_ de Granger, sur la Norda Forko de la _San_ _Gabriel_ Rivero, proksima _Georgetown_, Teksaso.
Fiŝaj loĝantaroj
Granger havas estas (stokita, kolbita, levkojita, akciita) kun specoj de fiŝo intencis al plibonigi la utileco de la rezervujo por (aliformiga, ripoza) fiŝkaptado. Fiŝo (prezenti, aktuala) en Granger inkluzivi barbfiŝo, blanka baso, kaj _crappie_.
Eksteraj ligiloj
-->
NGC 1213
NGC 1213 (aliaj indikoj — IC 1881, PGC 11789, UGC 2557, MCG 6-7-45, ZWG 524.58) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lajos Kövér
Lajos Kövér [lajosx kovEr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kövér Lajos estis hungara juristo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis rétháti, lia edzino estis Ida Komlóssy Kövérné.
Lajos Kövér naskiĝis la en Wiesenhaid (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Tisa Nouă en Rumanio, li mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).
Velmogovo (distrikto Klin)
Velmogovo (Вельмогово) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 155 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).