cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gradiento (matematiko)
Interpretado de la gradiento
Konsideri monteton, kies alto je punkto (x,y) estas \phi(x,y,z). La gradiento de \phi je punkto estas direkte al la plej kruta inklino je la punkto. La grandeco de la gradiento montras kiom kruta la inklino estas.
Formala difino
La gradiento de skalara funkcio f(x) estas skribata kiel kie \nabla (nabla operatoro) estas la vektora diferenciala operatoro. La gradiento de f(x) estas iam ankaŭ skribita kiel (aŭ grad f).
En karteziaj koordinatoj en 2 dimensioj la esprimo estas
en 3 dimensioj la esprimo estas
kaj tiel plu en pli multaj dimensioj.
La rezulto estas invarianta sub ĉiuj turnoj de la koordinatosistemo, do sub transformoj per ĉiuj perpendikularaj matricoj. Ĉi tiel devas esti ĉar laŭ la senco gradiento ne dependas de koordinatosistemo uzata.
Lineara proksimumigo de funkcio
Gradiento de funkcio f kun argumento en eŭklida spaco kaj la rezulto en \mathbb{R} en iu punkto x0 in  donas la plej bonan linearan proksimumigon de f ĉirkaŭ x0: kie estas gradiento de f en x_0, kaj la punkto signifas skalaran produton en. Ĉi tio estas du la unuaj eroj de vico de Taylor de f je x0.
En polusaj koordinatosistemoj
En cilindraj koordinatoj:
kie θ estas la angulo de la abscisa akso kaj
En sferaj koordinatoj:
Ekzemplo
La gradiento de la funkcio \Phi estas:
Ernő Sztraka
Ernő Sztraka [ernO straka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sztraka Ernő estis hungara arkitekto. Ernő Sztraka naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Békéscsaba.
Biografio
Ernő Sztraka frekventis mezlernejojn en Szarvas kaj Eperjes. Dum la Hungara revolucio de 1848 li aliĝis al la hungara armeo. En 1855 li akiris inĝenieran diplomon en Vieno. Post siaj studoj li faris hidrologiajn laborojn apud Körös. En 1861 li estis elektita arkitekto de Békéscsaba. Li tuj faris kompletan planon pri la urbeto, li zorgis eĉ pri plantadoj de arboj surstrate. Li projektis la plej gravajn konstruaĵojn de la urbo. En 1863 li edziĝis, baldaŭ li havis 6 gefilojn. En 1888 li gvidis la protektadon kontraŭ inundo. Post longa laboro en 1892 li retiriĝis.
Administra divido de Maranjo
La subŝtato de Brazilo dividiĝas je
La mezoregionoj estas (numeroj laŭ la skema mapo dekstre)
En la centra mezoregiono situas la mikroregionoj
En la orienta mezoregiono situas la mikroregionoj
En la norda mezoregiono situas la mikroregionoj
Peterslahr
Peterslahr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Administra divido de Maranjo
En la suda mezoregiono situas la mikroregionoj
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Pri la unuopaj municipoj de Maranjo vidu ankaŭ koncernan vikipedian kategorion.
FIDE Monda Ŝaka Ĉampionumo 2005
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 2005 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo turniro organizita de la FIDE en Argentino. Ĝi okazis inter la 27an de septembro 2007 ĝis la 16an de oktobro 2005 en provinco San Luis, Argentino. Ĝin gajnis Veselin Topalov per poentaro de 10 poentoj (+6-0=8).
Kramnik rifuzis partopreni, same la ĵus emerita Kasparov. Iliaj lokoj estis prenitaj de la venontaj du ludantoj sur la FIDE ragolisto: Peter Svidler kaj Judit Polgár. La partopreno de Polgar estis la unua mondĉampionumo en kiu partoprenis virina ŝakludanto.
Rezultoj
! !! !! Elo !! Performance !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! Totalo
Shin Asahina
Shin Asahina (朝比奈 伸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Sagan Tosu, Rosso Kumamoto, Banditonce Kobe kaj TDK.
Iza Nagy
NAGY Iza [pr. nadj], Izabella estis rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Oradea la 23-an de decembro 1930 kaj mortinta en Satu Mare la 5-an de aŭgusto 1988.
1st International School of Ostrava
1st International School of Ostrava (1stISO) estas dulingva lernejo kun instruado en la angla kaj la ĉeĥa lingvoj, kiuj troviĝas en Ostrava. La projekto de plurkultura edukado de la ĉeĥaj infanoj kaj fremduloj ensumigas publikan infanĝardenon kaj bazan lernejon kaj privatan mezlernejon (kvarjara kaj okjara gimnazio). La lernejo estis malfermita en la jaro 2005. En 2006 la lernejo translokiĝis en rekonstruitan konstruaĵon en straton Ostrčilova en urboparto Moravia Ostrava kaj Přívoz. La celo de la lernejo estas proponi studadon en la angla lingvo kaj al ĉeĥaj kaj al eksterlandaj studentoj kaj samtempe prepari ilin por plua studado en universitatoj en Ĉeĥio kaj eksterlando.
Iza Nagy
Ŝia kariero
Iza Nagy ekde 1953 ludis en la teatro Baia Mare kaj ekde 1956 en la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare.
1st International School of Ostrava
1st International School of Ostrava, s. r. o.
En aprilo de 2008 gepatroj de lernantoj de tiu ĉi lernejo alparolis kelkajn institutojn, krom alia oficejo de urboparto Moravia Ostrava kaj Přívoz, magistraton de la statuta urbo Ostrava, regionan oficejon de Moraviasilezia regiono kaj Ĉeĥan lernejan inspekton. La posedantoj de la privata gimnazio, kiu en la projekto 1stISO kunlaboras, nome komencis konvinkigi la gepatrojn, por ke ili alianoncis siajn infanojn en ilian nove estiĝantan bazan lernejon. Sed tiu ne estas publika, sed privata, plie en la tempo, kiam ĝi estis loganta la gepatrojn, ĝi eĉ ne havis akreditiĝon de MŠMT. La ostrava primatoro Petr Kajnar, kiu helpis realigi la projekton 1stISO, estas konvinkita, ke ĉio estas en ordo kaj ke temas pri miskompreno. Brett Gray, reprezentanta la privatan lernejon, rifuzis esprimi sin. En preskonferenco okazinta la 14-an de majo 2008 la reprezentantoj de la privata organizaĵo tegmentanta la nova lernejon indikis, ke la lernejo jam akiris bezonatan akreditiĝon de la ministrio de lernejo por dulingva instruado. Sed Iva Konevalová, traktistino de la kompanio, ne indikis nombron de nove malfermantaj klasoj, kiel alta estos lernejpago aŭ pluajn detalojn. Ŝi ja anoncis, ke la instruado okazos en Baza lernejo en strato Ostrčilova, sed tie lokon por pluaj klasoj ne havas. Kvankam la kompanio klopodas pri akiro de la internacia akreditiĝo por la baza lernejo kaj gimnazio, tiu ĉi proceso povas daŭri eĉ kelke da jaroj. Ĝis tiu tempo la nova baza lernejo fakte kopios jam kelke da jaroj funkciantan dulingvan instruadon en Baza lernejo Ostrčilova.
La 31-an de majo 2008 eliris en Moravskoslezký deník (ĉeĥa ĵurnalo) artikolo kun Brett Gray, la traktisto de la kompanio. Li proklamis en ĝi, ke ekde septembro de 2008 estos komencita agado de 1st International School of Ostrava, s. r. o. Tiu havos statuson de ekterlanda lernejo sur teritorio de Ĉeĥio. Tiu ĉi lernejo, kiun li fakte nomiĝas internacia lernejo, ne estos konkurenco por la ekzistanta dulingva Baza lernejo Ostrčilova. La lernantoj devis esti instruotaj laŭ brita kleriga sistemo kaj finvizitinte ili devus akiri maturan ateston valida en la internacia mezurunuo. La lernejo estos financata el sponsoraj donacoj kaj lernejpagoj, kiu devus esti 100-250 mil pojare. Sed en konflikto kun la antaŭa esprimo ne estas klare, kie la lernejo havos la sidejon.
Hedda Hopper
Hedda HOPPER (denaske Elda Furry; 2a de Majo, 1885 – 1a de Februaro, 1966) estis usona klaĉema ĵurnalistino, fama pro konkurenco kun sia rivalego Louella Parsons. ŝi estis antaǔe mezsukcesa aktorino de teatro kaj kino dum jaroj antaǔ atingi oportunon verki la kolumnon Hedda Hopper's Hollywood (Holivudo de HH) por Los Angeles Times en 1938. Je la pinto de sia kariero en la 1940.aj jaroj ŝi atingis pinton de 35 milionoj da regulaj legantoj. Ŝi estis konata pro sia politika konservatismo, kaj dum la epoko de Makartiismo ŝi denoncis supozitajn komunistojn. Hopper pluverkis pri klaĉado ĝis la fino, kaj ŝia verko aperis en multaj gazetoj kaj poste per radio.
Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols
Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols estas la unua muzikalbumo de The Sex Pistols. Ĝi aperis en 1977. Ĝi estas frua ekzemplo de punko.
234
En la jaro 234 post Kristo okazis, interalie:
George du Maurier
George Louis Palmella Busson du MAURIER (naskiĝinta la en Parizo, mortinta la  en Londono) estis brita verkisto kaj desegnisto.
Vivo
George du Maurier pasigis la junulajn jarojn en la tiam ankoraŭ memstara antaŭpariza vilaĝo Passy. Siajn tiamajn impresojn li surpaperigis en la unua verko Peter Ibbetson. Dume la samnoma ĉefrolulo kreskas ĉe De-la-Pompe-strato la aŭtoro mem vivis inter 1842 kaj 1847 en angula domo kun enirejo ĉe De-Passy-strato kaj pluraj fenestroj samdirekten spektantaj.
Spinaker-velo
La spinako aŭ Spinaker-velo (aŭ nacilinge tradicie kun duobla "n" nomata Spinnaker) estas specifa speco de velo kun bovla aŭ "duonbalona" formo, farita el aparte malpeza tuko simila al tiu de paraŝuto aŭ varmaerbalono. La velo uzatas kiam velŝipo havas la venton de preskaŭ malantaŭe: ĝi pleniĝas per vento, etendiĝas ambaŭflanke antaŭ la masto, kaj forte antaŭenpuŝas la ŝipon.
George du Maurier
Vivo
Pro plia malboniĝo de la vidkapablo li devis ĉesigi la kunlaboradon en 1891 kaj verkis tri romanojn el kiuj la lasta nur malantaŭmorte aperis. La dua romano Trilby traktas la historion de la juna manekeno Trilby O’Ferrall, kiu per la sakro de la malica muzikgeniulo Svengali iĝis divao. Sekve por ŝi nomiĝis sapoj, kantoj, dancoj, dentopastoj kaj eĉ urbo en Usono. Tiu ĉi verko inspiris Gaston Leroux skribi La Fantomo de la Operejo.
Estis lia filo Gerald du Maurier kaj lia nepino Daphne du Maurier. Krome li estis la avo de la infanoj de Sylvia Llewelyn Davies kiu donis inspiron por Peter Pan.
József Nagy (aktoro)
NAGY József [pr. nadj] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Mădăraş (Mureş) la 19-an de aŭgusto 1931.
Lia kariero
József Nagy ekde 1953 ludis en la teatro Baia Mare kaj en 1956-1957 en la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare kaj poste en la teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat de Târgu Mureş.
NGC 3689
NGC 3689 (aliaj indikoj — UGC 6467, MCG 4-27-37, ZWG 126.57, PGC 35294) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ministry
Ministry estas usona muzikgrupo de industria muziko (pli precize industria metalo kiun fondis Al Jourgensen en 1981 en Ĉikago. Jaro post jaro, la rokbando fariĝis unu el la plej fama en sia muzika fako, kaj influis pli junajn bandojn kiel Nine Inch Nails (NIN), White Zombie, Marilyn Manson aŭ Rammstein. Kelkaj gazetoj eĉ taksis Al Jourgensen kiel avo de la industria metalroko.
Stan Keable
Stan KEABLE estas brita esperantisto kaj komunisto.
En la jaro 2007 en urbo Dobrichovice apud Prago Stan Keable el Britio estis reelektita prezidanto de Internacia Komunista Esperantista Kolektivo (IKEK). Vicprezidantoj fariĝis Maria Prilepskaja el Rusio kaj Janoŝ Petik el Hungario. Sekretario restis Dieter Rooke el Svislando, redaktoro de la organo "Internaciisto" plu estos Luis Serrano Perez el Hispanio-Kataluniio. La kasistan laboron faros Alcino Ramos el Portugalio. Venontjare la estraro estos elektota fare de membraro anstataŭ de konferenco.
Antero de Quental
Antero de QUENTAL (1842-1891) (Ponta Delgada, Acoroj, en la 18-a de aprilo 1842 - Ponta Delgada, Acoroj, en la 11-a de septembro 1891) li estis verkisto, politikisko kaj poeto de Portugalio.
Antero de Quental heredis en 1873 grandan sumon, kio permesis al li vivi senlabore dum granda parto de sia vivo ĝis sia morto.
En 1865 li partoprenis en literatura kverelo nomata Questão Coimbrã, en kiu li humiligis sian eks-profesoron António Feliciano de Castilho, tiam rigardata kiel la plej grava portugala verkisto viva de Portugalio. Castilho kritikis la verkon Odes Modernas de Quental, kritiko kiun li respondis per libreto Bom senso e bom gosto, per kiu li kontraŭbatalis Romantismon kaj defendis Realismon en literaturo.
Quental ankaŭ estis kunfondinto de iama Partido Socialista Português (Portugala Socialisma Partio), kaj defendis poezion kiel "voĉon de revolucio". En 1866 ĝi translokiĝis al Lisbono, kie li laboris kiel tipografo, profesio kiun li ankaŭ praktikis en Parizo dum januaro kaj februaro 1867, ne por monbezono, sed por ideologio. En 1868 li revenis al Lisbono, kie li kreis la litaraturan asocion Cenáculo kune kun Eça de Queirós kaj Ramalho Ortigão. En 1874 li malsaniĝis pro deprimiĝo kaj sinmortigis.
Kulno
Kulno (bengale: খুলনা estas la tria plej granda urbo (kiel metropolo) kaj grava universitata urbo de Bangladeŝo.
Geografio
Kulno troviĝas sur ebenaĵo en la sud-okcidenta parto de la lando. Dako troviĝas 333 km-ojn.
Klimato
Kulno havas tropikan klimaton kun musono. La jara averaĝtemperaturo estas 35 °C.
Historio
La municipo en 1984 formiĝis.
Sathonay-Village
Sathonay-Village estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Kulno
Ekonomio
Kulno profitas tion, ke la haveno troviĝas 45 km-ojn. Eksporto de de salikokoj kaj kokosoj tre gravas. Kiel industria urbo, ŝipkonstruejo funkcias.
Sathonay-Village
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sathonards.
Kulno
Trafiko
Kulno havas fervojan kaj vojan kontaktojn. En la urbo rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.
Vidindaĵoj
En la proksimeco troviĝas "Sundarban", kiu estas marĉa arbaro kaj la Nacia Parko Sundarbans, kies sidejo estas en Kulno.
Fekaŭo
Fekaŭo estas esperantigo de maoria vorto Whēkau. Tio estas specio de formorinta endemia birdo de Aotearoo (Nov-Zelando) de familio strigedoj (gufoj) tre parenca al ruruo. Latinlingve ĝi nomiĝas Sceloglaux albifacies, sed angloparolantoj nomis ĝin Laughing Owl (ridanta gufo) pro ĝia birdkanto.
(52760) 1998 ML14
(52760) 1998 ML14 estas malgranda terrenkonta, marsrenkonta kaj potence danĝera apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso.
5023 Agapenoro
5023 Agapenoro estas troja asteroido, ano de la grupo orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Agapenoro (greke Αγαπήνωρ), greka batalinto de la troja milito. En la Iliado, li estas citita nur kiel estro de la arkadia ŝiparo. Laŭ Kvinto de Smirno, li estis unu el la batalintoj kaŝitaj en la troja ĉevalo.
György Vukán
György VUKÁN [djordj], hungare Vukán György estis hungara ĵazpianisto kaj komponisto.
György Vukán naskiĝis la 1941 en Budapeŝto, li mortis la  2013 en Gárdony.
Biografio
György Vukán frekventis gimnazion en Szombathely, muzikartan altlernejon en Budapeŝto, sed li akiris diplomon pri dentokuracado en 1964. Li eklaboris, kiel dentokuracisto, dume ofte li koncertadis, kie li prezentas ĵazon. Li roladis en tuta Eŭropo, Usono kaj Japanio. Li kune ludis ekzemple kun Philly Joe Jones, Clifford Jordan, Linda Hopkins, Aladár Pege. Kiel dentokuracisto, li havis gravan licenson kaj li verkis ankaŭ libron pri muziko. Li ankaŭ instruis inter 1965-1980 en muzika mezlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 2012, pli frue ekde 1957 ankaŭ aliajn premiojn.
Katalin Nagy
NAGY Katalin [pr. nadj] estis rumanuja hungara kantistino (mezosoprano) naskiĝinta en Miercurea Ciuc la 22-an de majo 1937 - mortis la 22-a de majo 2016. Ŝi estis la filino de verkistino Borbála Nagy.
Ŝia kariero
Katalin Nagy finis en la muzikakademio de Kluĵo en 1963, ekde 1962 ŝi estis solistino de la operejo Ŝtata Hungara Operejo de Kluĵo ĝis 1988. De 1989 ŝi vivas en Germanio. Ŝi aperis ankaŭ en operetoj.
233
En la jaro 233 post Kristo okazis, interalie:
John McClelland
Sir John McClelland (1805–1875) estis britia kuracisto kun interesoj en geologio kaj biologio, kiu laboris por la Brita Orienthinda Kompanio.
Li laboris pri aferoj rilate al teo, karbo kaj botanikaj ĝardenoj.
Li studis speciojn de fiŝoj kaj birdoj, ekzemple la Monta bulbulo (Ixos mcclellandii) portas lian nomon.
Romoos
Romoos estas komunumo en la distrikto Entlebuch en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 713 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Petersroda
Petersroda ĝis fino de junio 2009 estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de julio de tiu jaro estas parto de la tiam fondita urba komunumo Sandersdorf-Brehna en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2007 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 607 loĝantojn.
Romoos
Geografio
Romoos situas inter la riveroj Granda Fontanne en sudo kaj Eta Fontanne en nordo en la nordo de la distrikto Entlebuch. La tuta komunumo estas tre monteca kaj granda parto de la teritorio, nome 61,8 % estas kovritaj de arbaro. Al Romoos apartenas ankaŭ la setlejo Bramboden, kiu siutas 4,6 km okcidente de la ĉefvilaĝo.
Najbaraj komunumoj
Romoos limas en nordo al Menznau, on nordoriento al Wolhusen, en oriento al Doppleschwand, en sudoriento al Entlebuch (eksklavo Dieplischwand) kaj Hasle, en sudo al Schüpfheim, en sudokcidento al Escholzmatt-Marbach, en okcidento al Trub (Kantono Berno), kaj en nordokcidento al Hergiswil.
Trafiko
Romoos situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La unua vetrurebla vojo al Romoos estis konstruita nur en la 19-a jarcento. En la valo ĉe la bordo de Eta Emme, iam ekzistis fervojhaltejo Romoos-Doppelschwand, kiu tamen situis for de la centroj de la du vilaĝoj. La stacidomo tamen situis tiom for de la vilaĝocentro de Romoos, ke ĝi neniam havis signifon por ĝi. En 1999 la haltejo estis fermita. Nuntempe Romoos atingeblas per la poŝtaŭtolinio de Wolhusen. La setlejo Bramboden atingeblas per poŝtaŭto ek de Hasle.
Józef Hauke-Bosak
Józef Hauke-Bosak blazono Bosak (naskiĝis la 19-an de marto 1834 Peterburgo, mortis la 21-an de januaro 1871 apud Dijon) – grafo, armea generalo, komandanto de militfortoj el vojevodioj Krakovo kaj Sandomierz en la januara ribelo kontraŭ Rusia Imperio, partoprenanto de la Francia-Prusia milito (1870-1871).
Romoos
Historio
La unua dokumenta mencio de Romoos datiĝas el la jaro 1184 kiel Rormoos.
Józef Hauke-Bosak
Familio
Li estis kuzo de Aleksandro la 2-a. La familio indikis sian flandran devenon. Al Pollando alvenis en 1782 tra Majenco kaj Dresdeno. Lia patro Józef Hauke (1790–1837), naskita jam en Pollando, estis kapitano en la pola armeo de Varsovia Duklando kaj poste generalo de la rusa armeo, kaj onklo Maurycy Hauke estis generalo de Napoleono, famiĝinta pro la defendo de Zamość en 1813, pereis la unuan tagon de la novembra ribelo. La dua onko, Ludwik August (1779–1851) estis direktoro de minado en Kongresa Pollando. Maurycy, Ludwik August kaj Józef ricevis en 1826 en la Kongresa Pollando konfirmon de la nobeleco, kaj poste en diversaj jaroj konfirmon de la titolo grafo.
Romoos
Historio
En mezepoko Romoos unue apartenis al la Senjoroj de Wolhusen kaj ek de la fino de la 13-a jarcento al la Habsburgoj. Ĉar la habsburga vokto provokis la malamon de la popolo, la voktejo Entlebuch en la jaro 1385 kontraktis eternan ligon kun la urbo Lucerno. La lucernanoj tamen fariĝis nur la novaj mastroj en Entlebuch, kio kaŭzis diversajn ribeladon kontraŭ Lucerno. La komunumo aktive partoprenis en la lukto kontraŭ Lucerno kadre de la Kampara Milito en la jaro 1653. La ribelo tamen estis sange ĉesigita fare de la urbo Lucerno. Ĝis la jaro 1798 la komunumo apartenis al la kamparvoktejo Entlebuch. Dum la Helveta Respubliko ĝi estis parto de la tiama distrikto Schüpfheim kaj ek de 1803 ĝi apartenas al la nuna distrikto Entlebuch de Kantono Lucerno.
Józef Hauke-Bosak
Vivo
Józef Hauke komencis edukadon en la cara Korpuso de kadetoj, kaj kronis ĝin finante Superan Militaran Akademion. En 1855 servosoldata oficiro de la imperiestro Aleksandro la 2-a. En 1859 translokiĝis por aktiva soldatservo. Partoprenis batalojn en Kaŭkazio kun postrestaĵoj de la armeo de Imamo Ŝamil, kie akiris du krucojn kaj oran sabron pro sia batalemo. En 1862 avancita ĝis kolonelo. Patriotaj manifestacioj en 1861 kaj 1862 estis por li ŝoko. Petis demision, sed anstataŭ ĝi ricevis nur unujaran ferion de la cara armeo. Januare 1863, kiam eksplodis la januara ribelo denove demisiis, ĉi-foje kun akcepto.
Proksima kunlaboranto de Romuald Traugutt kaj komandanto de la dua korpuso, ĉefkomandanto de ribelaj taĉmentoj el vojevodioj Krakovo, Sandomierz kaj Kalisz.
Li enkondukis en la vivon proprietigajn dekretojn, pro kio gajnis kamparanojn. Liaj taĉmentoj venkis en kelkaj bataletoj kun rusoj, sed estis frakasitaj en la batalo de Opatów (la 21-an de februaro 1864).
Post la ribelo formigris. Batalis flanke de Francio en la Franca-Prusia milito, en la rango de kolonelo, kaj poste de la generalo de brigado, komandante brigadon, konsistigantan Armeon de Vogezoj, komandatan de Giuseppe Garibaldi. Pereis apud Dijon.
Lia unusola filo el geedzeco kun Maria Elżbieta Kaczanowska (naskita en 1834, mortis en Cannes) Maurycy Józef (1870-1950), direktoro de la gasejo en Cannes, pasigis la tutan vivon en Francio, edzigita al Margaret Tscharner, ne lasis posteularon kaj ĉe li estingiĝis la grafa branĉo de Haukoj devenanta de la generalo Jozefo la pliaĝa.
Koichi Ae
Koichi Ae (阿江 孝一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka, Avispa Fukuoka, Kashima Antlers kaj Montedio Yamagata.
Gabriel Lenkiewicz
, SJ estis pola katolika monaĥo kaj pastro, naskiĝinta en la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Ekde 1785 kaj 1798 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Historio de Bildliteraturo
Bildliteraturo estas arto kiu disvolviĝis laŭlonge de la 19-a jarcento, populariĝis dum la 20-a jarcento kaj iel transformiĝis kaj eĉ dekadencis (almenaŭ ekde komerca kaj ekonomia vidpunkto kaj laŭ la malpli forta influo en la popola kulturo) dum la 21-a jarcento pro la konkurenco de multegaj ebloj en la informadika erao: videoj, fotoj, grafikaj komputilprogramoj, komputilludoj ktp. Lastatempe junuloj kaj infanoj estas pli allogataj de multaj aliaj prorpaj allogaĵoj kiuj iel anstataŭas la iaman universalecon de bildstrioj: muziko, murpentraĵoj, surstrataj sportoj ktp.
Historio
La eŭropaj, usonaj kaj japanaj bildliteraturaj tradicioj sekvis diferencajn vojojn. Eŭropanoj komencis sian tradicion ĉe la svisa Rodolphe Töpffer kaj liaj bildostrioj de la 1830-aj jaroj, dum usonanoj vidis la originon de sia tradicio en la bildostrioj de Richard F. Outcault de la 1890-aj jaroj nome The Yellow Kid (flavulo), kvankam multaj usonanoj agnoskas la antaŭaĵon de Töpffer. Japana bildliteraturo havis longan prahistorion de satiraj bildostrioj konduke al la epoko de la Dua Mondmilito. Mangao, la japana termino por bildliteraturo kaj bildostrio, estis la unua popularigita de la artisto Hokusai komence de la 19-a jarcento. Postmilite la moderna japana bildliteraturo ekfloris, kiam Osamu Tezuka produktis fekundan laboron. Ĉirkaŭ la fino de la 20-a jarcento, tiuj tri tradicioj konverĝis en tendenco al librolongaj bildostrioj: nome comics en Eŭropo, tankōbon en japana tradukebla kiel "sendepende aperinta libro" en Japanio, kaj graphic novel (grafika novelo) en la angla-parolantaj landoj.
For el tiuj rektaj genealogioj, teoriistoj kaj historiistoj de bildliteraturaj artoj vidis antaŭaĵojn de bildliteraturo ĉe la murpentraĵoj de la Groto Lascaux en Francio (kelkaj el kiuj aperas kiel kronologiaj sekvencoj de bildoj), ĉe egiptaj hieroglifoj, ĉe la Trajana Kolono en Romo, ĉe la Normana Tapiŝo de Bayeux de la 11-a jarcento, ĉe la lignaĵo de la jaro 1370 nome bois Protat, la latina de la 15-a jarcento Ars moriendi kaj la blokolibroj, la verko de Mikelanĝelo nome La Fina Juĝo ĉe la Siksta Kapelo, kaj la sekvencaj gravuraĵoj de William Hogarth en la 17-a jarcento, inter aliaj.
En la unua duono de la 20-a jarcento jam la ĉefe porknaba literaturo atingis popularan disvastigon en Usono kaj la junulaj herooj havis fortan influon en la popola kulturo. Iom poste aperis en kelkaj landoj diversaj tipoj de bildliteraturo specife por junulinoj. Same diversameniere iam kaj ie aperis bildliteraturo por plenkreskuloj, tre ofte kun enhavo neakceptebla por geknaboj. En la fino de la 20-a jarcento tre specifa tipo de bildliteraturo, nome Mangao, etendiĝis el Japanio al ĉiuj landoj en la mondo.
Bildliteraturo en Esperanto
Jam delonge oni eldonis tradukojn de famaj komiksaj libroj en Esperanto. Plej ofte temas pri libroj de famaj roluloj aŭ desegnistoj kiuj estis tradukitaj al la internacia lingvo kiel pruvo de utileco de Esperanto, por plezuro de la ŝatantoj de bildliteraturo kaj foje kadre de la propra klododo internaciigi la verkojn kiel en la okazo de Tinĉjo kaj Asteriks, kiuj same estis tradukitaj al multegaj lingvoj tutmondaj.
17794 Kowalinski
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Blair Elisabeth Kowalinski, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri scienco de la medio. Ŝi ricevis ankaŭ la Internacian Premion Expo-Sciences de MILSET. Ŝi estis lernantino ĉe la Hamilton High School en Chandler (Arizono, Usono).
Los Angeles Times
Los Angeles Times estas ĉiutaga ĵurnalo kiu estis publikigita en Los Angeles, Kalifornio, Usono, ekde 1881. Ĝi estas la kvara plej cirkulanta inter la ĵurnaloj de Usono, kaj estas la plej granda gazeto el Usono kiu ne havas sian sidejon sur la orienta marbordo. Tiu gazeto estas konata pro sia traktado de temoj kiuj estas partikulare interesaj sur la usona okcidenta marbordo, kiel enmigraj tendencoj kaj naturaj katastrofoj. Ĝi ricevis pli ol 40 premiojn Pulitzer pro ties traktado de tiuj kaj aliaj temoj. Je la 18a de Junio, 2018, posedo de la ĵurnalo estis kontrolita de Patrick Soon-Shiong, kaj la ĉefredaktoro estis Norman Pearlstine.
En la 19-a jarcento, la gazeto estis konata pro sia civitana lokismo kaj opozicio al sindikatoj, kio kondukis al fakto ke oni bombis ties sidejon en 1910. La gazeta profilo ege kreskis en la 1960-aj jaroj sub la eldonisto Otis Chandler, kiu adoptis pli nacian fokuson. Pli ĵuse, la legantaro de la ĵurnalo malpliiĝis kaj ĝi suferis serion de ŝanĝoj de posedantoj, reduktojn de laboristaro, kaj aliajn polemikojn. En Januaro 2018, la laboristaro voĉdonis por sindikatiĝi, kaj en Julio 2018 la gazeto translokiĝis el sia historia urbocentra sidejo al instalaĵo proksima al la Losanĝelesa Internacia Flughaveno.
232
En la jaro 232 post Kristo okazis, interalie:
Castelnuovo Calcea
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Döbrönte
Döbrönte [dobronte] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Pápa.
Situo
Döbrönte situas en valo apud montaro Bakony, fine de sakovojo. Pápa troviĝas 15, Veszprém (urbo) 50 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1330 en formo Devrente. La apuda fortikaĵo nomata Szarvaskő [sarvaŝkO] konstruiĝis en 1374. En la 16-a jarcento la vilaĝo kaj la fortikaĵo forlasiĝis. En la 1760-aj jaroj hungaroj kaj germanoj refondis la vilaĝon. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj al Germanio. En 1955 kolĥozo formiĝis.
En Döbrönte migra poŝto servas.
Tadeusz Brzozowski
, SJ estis pola katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1805 kaj 1820 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Rose
Lokoj en Eŭropo:
Riveroj:
Vidu ankaŭ:
Michael Collins (kosmonaŭto)
Michael COLLINS (naskiĝis la 31-an de oktobro 1930 en Romo, Italio, mortis la 28-an de aprilo 2021) estis usona kosmonaŭto kaj testopiloto Li havas irlandajn devenojn.
Li partoprenis en la kosmaj usonaj programoj Mercury kaj Apollo. En 1969 li estis la tria viro de la misio Apollo 11, la unua kiu permesis al homoj iri sur Lunon.
Kariero
Li aniĝis en NASA en 1963 kaj faris sian unuan kosman flugon sur Gemini 10, en 1966. Li faris du eksterveturilajn agadojn dum ĉi tiu misio.
Li estis antaŭvidata por partopreni la mision Apollo 8, sed devis rezigni, ĉar li ĵus estis suferinta kirurgian operacion ĉe la vertebraro. James Lovell anstataŭigis lin.
La, li estis piloto de la regokupeo de la misio Apollo 11. Li restis en orbito ĉirkaŭ Luno, dum Neil Armstrong kaj Buzz Aldrin atingis la lunan surfacon. Tiam oni diris lin «la plej soleca persono en kaj ekster la planedo» : kiam la regokupeo superflugis la malantaŭan flankon de la Luno, li estis je 3 200 kilometroj for de siaj akompanantoj, kaj je 350 000 kilometroj de la cetera homaro.
Li emeritiĝis el NASA en januaro 1970 kaj fariĝis direktoro de la National Air and Space Museum de la Smithsonian Institution, en 1978 sub-sekretario de la Smithsonian Institution kaj, en 1980, vicprezidanto de Vought-Aviadila-Kompanio. Li forlasis tiun postenon en 1985 por lanĉi sian propran entreprenon.
Monaĥejo de Aŭgustenanoj (Prago)
La monaĥejo en la Preĝejo Sankta Tomaso en Prago estas la plej malnova aŭgustenana monaĥejo en la Ĉeĥa Respubliko. Ĝi estas protektata kiel Nacia Monumento de Ĉeĥio.
Historio
La monaĥejo estis fondita en la jaro 1285 de reĝo Venceslao la 2-a (Venceslao la 2-a, reĝo de Bohemio, kiu estis ankaŭ Venceslao la 1-a, reĝo de Pollando). „Por la savo de la animo de lia patro“ (lia patro estis reĝo Přemysl Otakar la 2-a), kaj invitis al la nova monaĥejo la Ordenon de Aŭgustenanoj (OSA). La konvento estis fondita en malnova preĝejo, kiu origine apartenis al la Ordeno de Sankta Benedikto. Konsekrado de la nova tri-nava preĝejo okazis nur post preskaŭ cent jaroj poste, en 1379.
En 1420, la monaĥejo iĝis la celo de atakoj de Praganoj, kiuj simpatiis kun husismo (la husana revolucio, vidu Jan Hus), kiuj forpelis la monaĥojn kaj la monaĥejo estis plene prirabita kaj bruligita. Aŭgustenanoj revenis al Prago en la mezo de la 15-a jarcento, renovigis la monaĥejon. Tamen la renovigo okazis tre malrapide. En 1551 okazis riparoj en la stilo de Renesanco. En 1603 estis en la monaĥejo konstruita biblioteko. Dum la Ribelo en Bohemio en 1618 la Direktoroj de la Ribelo devigis la monaĥejon doni al ili la provizon de mono por la pago de la salajro de la armeo kaj la Direktoroj prenis la tutan monaĥejan proprieton. Tiu estis redonita al la monaĥoj en 1620. En 1623 iujn parcelojn de la monaĥejo aĉetis Albrecht von Wallenstein, kiu konstruis tie en la Malgranda Kvartalo de Prago la Palacon Wallenstein. Abato de la monaĥejo estis tiam Paulus Konopeus, la amiko de Wallenstein, kiu poste servis en la monaĥejo en la urbo Česká Lípa, fondita ankaŭ de la nobelo Wallenstein.
Dum La Tridekjara Milito, kiam tiu parto de Prago estis okupaciita, la svedaj trupoj de Generalo Koenigsmark plene priŝtelis la monaĥejan bibliotekon kaj ĉiuj libroj estis forportitaj al Svedujo.
En 1637, oni por la monaĥeja preĝejo ordigis pentraĵojn de P. P. Rubens. Aliaj konstru-agadoj okazis ĝis la 1650-aj jaroj. Ekde 1728 okazis vasta barokigo de la tuta monaĥej-komplekso, desegnita fare de Kilian Ignaz Dientzenhofer. Tiu rekonstruo esence donis al la monaĥejo la hodiaŭan aspekton.
La monaĥejo funkciis ĝis la printempo de 1950, kiam li estis dum la Ago K perforte nuligita fare de la tiama komunisma ĉeĥoslovaka registaro.
Nuntempo de la monaĥejo
La monaĥoj povis reveni nur post la jaro 1990. La monaĥejo fariĝis centro de la ĉeĥa provinco de la Agustenana ordo. Preĝejo Sankta Tomaso (Prago) estas la paroĥejo por Malgranda Kvartalo de Prago, kaj funkcias tie angla-hispana spirita administrado. La monaĥejo estas hejmo por malgranda aŭgustenana komunumo, kaj okazas tie multaj agadoj por la publiko (ekz. lingvokursoj). Ĉiujare en aprilo estas organizata tiel nomata Semajno de Aŭgustenanoj (prelegoj pri temoj rilataj al la persono de la sankta Aŭgusteno kaj la Aŭgustenana Ordo kun akompana programo).
Distrikto Gotha
La distrikto Gotha situas en la centro de la germana federacia lando Turingio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Gotha. La distrikto kovras areon de 935 km², kaj fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn.
Najbaras la distriktoj Unstrut-Hainich norde, Sömmerda nordoriente, la eksterdistrikta urbo Erfurt oriente, la distriktoj Ilm sudoriente, Schmalkalden-Meiningen sudokcidente kaj Wartburg okcidente.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj sen aparteno al komunumaro:
Komunumaroj
* administra centro
NGC 3690A
NGC 3690A (aliaj indikoj — UGC 6472, IRAS11257+5850, MCG 10-17-2, ZWG 291.73, MK 171, VV 118, KCPG 288A, ARP 299, PGC 35326) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Saint-Aubin-Sauges
Saint-Aubin-Sauges estas kaj komunumo en la distrikto Boudry en Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 2428 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Saint-Aubin-Sauges situas 16 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Neŭŝatelo en sudokcidento de la kantono. La komunumo etendiĝas de la kresto de la Neŭŝatela Ĵuraso en nordokcidento ĝis al la bordo de la Lago de Neŭŝatelo en sudoriento. La komunumo Saint-Aubin-Sauges konsistas el la du vilaĝoj Saint-Aubin kaj Sauges, kaj multnombraj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sura alteco de 1460 m s.m. proksime de la kulmino de la monto Soliat.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,71 km², de kiuj 38,3% estas kovritaj de arbaro, 47,7% servas por agrikulturo kaj 13,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Saint-Aubing-Sauges limas en nordo kaj oriento al Gorgier, en sudo al la Lago de Neŭŝatelo, en sudsudokcidento al Vaumarcus, en sudokcidento al Fresens, kaj en nordokcidento al Montalchez.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Neŭŝatelo al Yverdon-les-Bains kaj la svisa aŭtovojo A5, kiu pasas sub la du vilaĝoj en tuneloj, kaj al kiu sur la komunuma teritorio troviĝas alveturejo. La komunumo disponas pri komuna stacidomo kun la najbara komunumo Gorgier ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Neŭŝatelo al Yverdon. La stacidomo situas ekzakte sur la limo de la du komunumoj. Krome tra la komunumo pasas buslinioj al Provence, Yverdon kaj Boudry.
Historio
La unua dokumenta mencio de Saint-Aubin-Sauges datiĝas el la jaro 1176 kiel Sancti Albini. en Saint-Aubin-Sauges estis malkovritaj restaĵoj de kvin setlejoj de la Cortaillod-kulturo el la neolitiko. Dum mezepoko Saint-Aubin kaj Sauges apartenis al la havaĵo de la Senjorujo Gorgier. La senjorujon akiris en la jaro 1344 la Grafoj de Neŭŝatelo. En la jaro 1874 Saint-Aubin kaj Sauges konstituiĝis kiel komunumoj. En la jaro 1888 ili kuniĝis al la aktuala komunumo Saint-Aubin-Sauges.
Richard F. Outcault
Richard Felton OUTCAULT (/ˈaʊtkɔːlt/; 14a de Januaro, 1863 – 25a de Septembro, 1928) estis usona aŭtoro de Bildliteraturo. Li estis la kreanto de la serioj The Yellow Kid kaj Buster Brown, kaj estas konsiderita ŝlosila pioniro de la moderna komikso.
Benátky nad Jizerou
Dominanto kaj la ĉefa vidindaĵo de la urbo estas renesanca, baroke rekonstruita kastelo, en kiu vivis i.a. dana astronomo Tycho Brahe kaj ĉeĥa komponisto Bedřich Smetana. La kastelo kun buntaj kaj valoraj kolektoj publike alireblas.
Richard F. Outcault
Bildoj de Outcault de la 2a de Junio, 1894, montris grand-orelan, senharan stratoknabon en kitelo. Tiu knabo aperis kolore la unuan fojon la 5an de Majo en strio titolita "At the Circus in Hogan's Alley". De tiam ĝi estis kolora kaj nomiĝis Mickey Dugan. La 5an de Januaro la kitelo de Mickey aperis brilflava. Li iĝis tuj la stelulo de la strio kaj iĝis konta kiel The Yellow Kid (flavulo), kaj la teksto de la dialogo aperis sur lia flava kitelo. La stripo tuj akiris popularecon kaj komercan sukceson (por la gazeto sed ne por la aŭtoro mem). Tio kondukis al alia gazetoj same publikigi similajn striojn, kaj tiele the Yellow Kid estas konsiderata pioniran mejloŝtonon en la disvolvigo de la bildliteraturo kiel amaskomunikilo.
13975 Beatrixpotter
13975 Beatrixpotter estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Marseille-Blancarde (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
1803 Zwicky
Nomo
Ĝia nomo honoras la svisan-usonan astrofizikiston Fritz Zwicky.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la  uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 2,50 ± 0,19 km, orbitan de ĉirkaŭ 24 km kaj orbitan periodon de 28,46 ± 0,02 horoj (1,1858 ± 0,0008 tago), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Cezaro Baronio
Cezaro Baronio (1538-1607) (naskiĝis en Sora, en la 30-a de oktobro 1538 - mortis en Romo, en la 30-a de junio 1607) estis itala historiisto, bibliotekisto, religiulo kaj kardinalo. Membro de la Oratorianoj de Sankta Filipo Neri, en 1596, la papo Klemento la 8-a lin promociis al la kardinala digno. Lia nomo ligiĝas al la unuaj redaktoj de la Ekleziaj Analoj kaj al la revizio de la Roma Martirologio (1586-1589). Inter siaj kunlaborantoj troviĝas la estonta kardinalo Francesco Paolucci (1581-1661). En la 12-a de januaro 1745 la papo Benedikto la 14-a lin proklamis Respekteginda.
Verko
Post la fina aprobo de lia eklezia ordeno, en la 15-a de julio 1575, li elektiĝis por la Preĝejo de Sankta Maria en Vallicella, kie li sin dediĉis al la skribado de siaj verkoj: la revizio de la Roma Martirologio, tasko komisiita de la papo Gregorio la 13-a al li kaj ankaŭ al Vilhelmo Sirleto (1514-1585) , kiu finis ĝin en 1589, kiu estis publikigita sub la titolo "Martyrologium Romanum, cum Notationibus Caesaris Baronii" krom la Annales ecclesiastici. Li kontrolis la ĝidatigon de tiu verko ĝis sia morto, kaj eĉ publikigis la volumon 12-an. Tiu verko reprezentas unu el la unuaj realaj manuskriptoj pri la historio de la Katolika Eklezio, surbaze de profunda kaj zorgema kritikanalizo de la dokumentaj fontoj.
Kardinaleco
En 1593, li sukcedis al Filipo Neri, retiriĝinta dank'al al sanproblemoj, kiel Ĝenerala Superulo en la Kongregacio de la Oratorio. Li ankaŭ elektiĝis de la papo Klemento la 8-a kiel lia persona konfesanto kaj nomumiĝis apostola protonotario en 1595.
Dum la Konsistorio de la 5-a de junio 1596, Klemento la 8-a lin kreis kardinalon sub la titolo de la Sanktuloj Nereŭ kaj Aĥilo. Li prizorgis la repacigon de Henriko la 4-a, kiu abĵuris la kalvinismon kun la eklezio, kontraŭ la orientiĝo de la Kongregacio de la Sankta Ofico, kaj kontrolis la redonon de la Duklando de Ferrara al la Pontificaj Ŝtatoj, kaj ankaŭ li estis nomumita kardianala bibliotekisto de la Vatikana Biblioteko.
En 1605, li partoprenis en la konklavojn kiuj elektis la papojn Leono la 11-a kaj Paŭlo la 5-a. Lia nomo ankaŭ estis indikita kiel papebla, sed lia elekto malhelpiĝis de Hispanio, ĉar Baroniuso estis francofavora kaj estis publikiginta la "Tractatus de Monarchia Siciliae" kontraŭ la hispana regado en la sudo de Italio. Li mortis en 1607 en sia ĉelo en la Preĝejo de Sankta Maria en Vallicella, kie li sepultiĝis.
Suinin
Imperiestro Suinin, japane 垂仁天皇, en latinliterigo laŭ la Hepburn-sistemo Suinin-tennō; ankaŭ konata kiel Ikumeiribikoisachi no Mikoto; estis la 3-a filo de Imperiestro Sujin kaj la 11-a imperiestro de Japanio, laŭ la tradicia ordo de regantoj. Neniuj firmaj datoj povas esti atribuitaj al la imperiestra vivo aŭ regado, sed li estas konvencie konsiderata esti reĝinta de la jaro 29 antaŭ nia erao ĝis 70 de nia erao. Kaj filino Suinin Yamatohime-no-mikoto konstruktis Ise-Sanktejo la jaro -4.
Laŭ Koĝiki, imperiestro Suinin postulis de la nobela subulo Tajima-mori venigi tokijiku-no-kagu-no-konomi (登岐士玖能迦玖能木實, speco de oranĝo) el la eterna lando. Ĉirkaŭ 10 jarojn poste, kiam la subulo portis ilin al Japanio, Suinin jam mortis. Tajima-mori plendadis, ĉar li ne povis realigi sian mision kaj memmortigis sin. Tradicie, Tajima-mori estas konsiderata kami (spirito aŭ sankta patrono) de la faristoj de japanaj dolĉaĵoj kaj estas apoteozata ĉe.
Catia La Mar
Catia La Mar estas urbego, universitata urbo kaj havenurbo en subŝtato Vargas en norda Venezuelo.
Supragermanaj dialektoj
La supragermanaj dialektoj - germane Oberdeutsche Dialekte - estas grupo de dialektoj de la germana lingvo en la sudo de la teritorio de Germanlingvio. Al la grupo apartenas la dialektoj de la frankona lingvo, parolata ne nur en la nordo de la federacia lando Bavario, krome tiuj de la bavara lingvo parolataj en la plejparto de Bavario, la plejparto de Aŭstrio kaj la regiono Sudtirolo kaj iuj pliaj regionetoj en norda Italio, kaj la variaĵoj de la alemana lingvo, parolataj en la germana federacia lando Baden-Virtembergo kaj la pleja oriento de Bavario, la aŭstra plej okcidenta federacia lando Vorarlberg, la germanlingva parto de Svislando (vidu la apartan artikolon pri la svisgermana lingvo kaj en la regiono Alzaco de okcidenta Francio. Krome al la grupo de supragermanaj dialektoj teorie apartenas la formortinta langobarda lingvo.
Catia La Mar
Geografio
Catia La Mar situas laŭ Kariba Maro. Karakaso troviĝas 17, Baruta 25, Petare 27, Los Teques 28, Guarenas 48, Cúa 51, Guatire 57, Santa Teresa del Tuy 58, Ocumare del Tuy 60, Turmero 64, Marakajo 73, Valencio (Venezuelo) 116, Barquisimeto 257, Barcelono (Venezuelo) 261, Coro (Venezuelo) 301, Maturín 433, Bolívar (urbo) 471, Marakajbo 504, Guayana (urbo) 542, San Cristóbal (Venezuelo) 651 km.
Historio
Nomdonanto de Catia La Mar estis Catia vivanta en la 16-a jarcento. La komunumo mem estis fondita en 1558 havanta la loknomon "La Villa de Catia". Baldaŭ la nomo ŝanĝiĝis ĝis 1965 "Olivares". En 1999 la loĝantaro suferis pro granda inundo.
Ekonomio
La ĉefaj fontoj de la enspezoj estas la komerco, turismo (marbordaj strandoj), transporto kaj mara fiŝkaptado. En la industria zono (apartenanta al subŝtato Vargas) fabrikoj produktas pastojn, farunojn, cementojn kaj vestojn.
Klimato
En Catia La Mar la averaĝa temperaturo varias inter 20-33 °C. Jare pluvas ĉirkaŭ 510 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, inter junio-decembro pli ofte pluvas.
Trafiko
Bona ŝoseo kuras al la ĉefurbo Karakaso. Internacia flughaveno troviĝas proksimume 10 minutojn. Gravas ankaŭ la haveno.
Malfrostilo
Malfrostilo estas kemia kombinaĵo kiu, miksita kun akvo, malaltigas ties frostopunkton, tiel la etilenglikolo, glicerino, metanolo aŭ izopropanolo.
La ĉefa celo estas malhelpi al glaciiĝanta akvo krevigi (per dilato) la ujon kiu entenas ĝin, aŭ ŝtopi la tubojn en kiuj ĝi fluas.
Veneneco
La etilenglikolo uzata en la radiatoroj de motoroj estas venena. Ĝi kuntrenas ebrion, vomemon kaj komaton. Pro substancoj plej nocivaj produktoj en la hepato, sekvoj nefraj kaj koraj malordoj, tio, kio povas neprigi dializon.
Natura malfrostilo
La Nototheniidae, fiŝoj vivantaj en la Antarkta Oceano, sekrecias malfrostilajn proteinojn, kiuj adheras al la glaciaj mikrokristaloj kiuj povas aperi en la sango, kaj malhelpas ilin kreski.
8127 Beuf
8127 Beuf estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Carlos Ulrrico Cesco elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Nissewaard
Nissewaard estas municipo sur la insulo Voorne-Putten en la sudo de la provinco Zuid-Holland. La municipo ekestis la 1-an da januaro 2015 per kunfandiĝo de la antaŭaj municipoj Spijkenisse kaj Bernisse - ĝi inkludas la tutan iaman insulon Putten kaj la orientan parton de la iama insulo Voorne. La 31-an de marto 2015 Nissewaard havis loĝantojn. La municipo kovras areon de 98,82 km², el kiuj 16,49 km² estas akvo.
Fibula praenestina
Fibula Praenestina (Broĉo de Praeneste) estas ora broĉo sur kiu estas gravurita skribaĵo Manios med fhefhaked Numasioi (Manio min faris por Numerio). La skribaĵo aperas dekstre-maldekstre. Dum multaj jaroj, oni kredas ke ĝi estas la plej malnova teksto konservita de latina lingvo, datita de ĉirkaŭ -600. La fibula estis trovita apud Palestrina (tiame Praenestre) kaj estas en la Museo Preistorico Etnografico Luigi Pigorini en Romo.
Nissewaard
Topografio
Topografia mapo de la municipo Nissewaard el junio 2015
Fibula praenestina
Oni notu ke pri la aŭtenteco de la surskribaĵo de la fibula ĉiam estis suspektoj, kaŭzataj ĉefe pri la cirkunstancoj de ĝia trovo. Margherita Guarducci, diras ke la fibula estas falsa, produkto de la kunlaboro de klerulo Wolfgang Helbig kaj la antikvaĵisto Francesco Martinetti en la 19-a jarcento.
Analizo pri la teksto kaj argumentoj poraj al la aŭtentikeco
La fibula longas 10,7 cm, sin prezentas profile kiel ronda bosnajlo. Ĝia arkaika latino estas kuranta de dekstra flanko al la maldekstra, jen la teksto:
kies traskribo estas: MANIOS MED FHE FHAKED NUMASIOI. En klasika latino estus: MANIUS ME FECIT NUMERIO, aŭ « Manio min faris por Numerio».
La lingvaj argumentoj favoraj al la antikveco de la enskribo jenas:
• Redakto de la dekstro al la maldekstro
• arkaika skribo de la latina f per fh
• la teksto estas certe antaŭa al la "rotacismo", tio estas la transformiĝo al –R de la –S kiel en (numaSioi).
La teksto antaŭas ankaŭ la “febliĝojn” kiuj trafos la vokalojn de la silaboj sinsekvaj al la unua (per kiu A fariĝos E en silabo fermita
Aŭtonomaj Regionoj de Ekvadoro
En Ekvadoro post la proklamo de la konstitucio de 2008 oni kreis novan teritorian unuon nome regionoj.
Salat
Ṣalāt, aŭ salah (araba: صلاة; pluralo: ṣalawāt, koranaraba: صلوة), signifas preĝi aŭ beni, kaj ĝenerale aludas al la preĝoj kiun faras la islamanoj al Dio aŭ Alaho; kaj plej komune al la kvin ĉiutagaj preĝoj de Islamo. Ĝi estas unu el la kvin pilieroj de Islamo laŭ la sunaismo, kaj unu el la dek duarangaj principoj aŭ praktikaj aspektoj de la religio (forūʿ ad-dīn) laŭ la ŝijaismo. Tiele la rita preĝado estas deviga (fard) por ĉiu islamano. Realigi la salat estas la plej grava devigo, post la fidodeklaro nome (ŝahado).
Aŭtonomaj Regionoj de Ekvadoro
Oni organizis sistemon por adaptiĝi al la nova sistemo. Nome la Prezidanto de la Respubliko, Rafael Correa, pere de la Nacia Sekretariaro por Planado kaj Disvolviĝo (SENPLADES) kreis la "Zonas de Planificación" (planzonoj) por ekigi la transiron al la sistemo de Regionoj kaj Aŭtonomaj Distriktoj. La planzonoj havas la modelon de la estontaj regionoj.