cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ekspedicio La Pérouse
Tartario, Japanio
Kanotoj esploris la lokojn kie la fregatoj ne sukcesis pasi. Neniu pasejo estis trovita ; eĉ ne eblis antaŭiri ĝis la enfluejo de la rivero Amuro, kiu estis proksima.
La 15-an de aŭgusto, ĉe la markolo La Pérouse (inter Japanio kaj Saĥaleno), la loĝantoj de Hokajdo montris al li mapon, sed li ne trovis la markolon kaj direktiĝis norden al la duoninsulo Kamĉatko, kiun li atingis en septembro 1787. La Pérouse, post kontrolo de la la malkovroj de la holandanoj, trairis la kurilajn insulojn, inter la insulo de la Kompanio, tiel nomita de De Vries, kaj la insulon Murikan ; la markolo ricevis la nomon kanalo de Boussole.
Rusio
Poste li haltis en Kamtĉatko, kaj ripozis ĉe la rusoj. De la 6-a ĝis la 29-a de septembro, la ekspedicio haltis en Sankta-Petro kaj Sankta-Paŭlo (Avaĉo, Petropavlovsk) en Kamĉatko. Li ricevis instrukciojn de Parizo de la vickonsulo de Francio en Kronŝtadt, fari raporton pri la koloniado en Aŭstralio.
Apostola konstitucio
Apostola konstitucio (latine constitutio apostolica) estas dokumento rekte promulgita de la papo kiel Ĉefo de la Katolika Eklezio. Temas pri Papa Dokumento aparte grava kaj solena, koncernanta definitivan instruaĵon aŭ dispozicion obeendan.
Ekspedicio La Pérouse
Rusio
Barthélemy de Lesseps, onklo de la konstruisto de la Sueza kanalo, interpretisto de la rusa, forlasis la ekspedicion por konduki per grunda vojo, tra Siberio, la studojn, desegnaĵojn kaj jam kolektitajn specimenojn. Fine de unujara vojaĝo, li revenis en Francio kaj raportis al la reĝo.
Apostola konstitucio
La konstitucio indikiĝas per la unua aŭ unuaj vortoj ĝin komponantaj. La plej granda parto de apostolaj konstitucioj koncernas la starigon de novaj diocezoj aŭ de ekleziaj provincoj au diversnaturajn regulojn internajn de la eklezio.
Ekspedicio La Pérouse
Tongo, Norfolkinsulo
Li estis fine de decembro, sur la insulo de la amikoj, poste la 17-an de januaro sur Norfolkinsulo.
Aŭstralio
Li navigis poste al Botany Bay, kiun li atingis la 26-an de januaro 1788, ĝuste kiam la kapitano Arthur Phillip transigis la kolonion al Port Jackson (Sydney). La britoj afable akceptis lin, sed ne povis provianti lin, ĉar ili ne plu havis.
Apostola konstitucio
La titolado de la apostolaj konstitucioj estiĝas per “N. (nomo de la papo) ''Episcopus / Servus Servorum Dei /Ad perpetuam rei memoriam".
Ekspedicio La Pérouse
Aŭstralio
Li donis siajn loglibrojn kaj leterojn por livero al Eŭropo kaj akiris lignon kaj freŝan akvon. Li reiris meze de marto.
Apostola konstitucio
Tipoj de Konstitucioj
La termino Apostola Konstitucio referencas al ĝeneraleco de la kategorio de la pqpaj aktoj. Pro analogio foje ankaŭ dokumentoj de aliaj ekleziaj instancoj (en kiuj, tamen, ne povas manki la papa aŭtoreco) ricevas la nomon de konstitucio kiu difiniĝas per la specifeco de la enhavo. Ekzemplo de dogma Konstitucio estas:
Ekspedicio La Pérouse
Vanikoro
Li deankriĝis por Nov-Kaledonio (okcidenta bordo), santakruzaj insuloj, Salomonoj, Ludovik-Insularo kaj la okcidentaj kaj sudaj bordoj de Aŭstralio. Poste li malaperis kun siaj ŝipoj kaj homoj.
Kristy
Bazaj informoj
Kristy (kristi), hungare Kereszt (kerest) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance.
Apostola konstitucio
Tipoj de Konstitucioj
Pro la konsidero ke la apostola konstitucio estas letero dekretanta ion gravan, oportunas konstati la enhavan gravecon de tiuj apostolaj leteroj esprimitan jam en la titolo kiel ĉi-sube indikte laŭ malkreskanta ordo:
Kristy
Situo
Kristy situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo preteriras. Sobrance troviĝas 8 km-ojn.
Pollein
Pollein estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aosta, Brissogne, Charvensod, Quart kaj Saint-Christophe.
Kristy
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1333. En 1910 loĝis en Kereszt 396 da homoj, (354 slovakoj, 18 germanoj, 17 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Kereszt apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean zonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. Komence de 1944 la judo deportiĝis. En 2001 loĝis en Kristy 283 da homoj, (278 slovakoj, 4 ĉeĥoj, unusola ukraino).
Pollein
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Baraninci
Baraninci (Баранинці [barnjinci], Baranya [baranja]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Situo
Baraninci situas sur ebenaĵo laŭ rojo. Uĵhorodo troviĝas je 3 km-oj.
Historio
En la mezepoko Baranya estis grava doganejo. En 1599 la Habsburgoj bruldetruis la vilaĝon. Ĝis Traktato de Trianon Baranya apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, dume rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Baraninci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 1940 vivis tie 642 homoj (352 hungaroj, 285 rutenoj, 2 slovakoj), en 2001 1609 homoj (ukrainoj 93 %, hungaroj 4 %).
Famuloj
En la iama Baranya naskiĝis hungara instruisto László Gyöngyösy.
Olaszfalu
Situo
Olaszfalu situas sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Győr-Veszprém. Zirc troviĝas 5, Veszprém 20, Balatonalmádi 30, Győr 60, Budapeŝto 120 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko, antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1488. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto, kuracejo, 3 vendejoj, kafejeto, hotelo, futbalejo.
(55825) 1995 SD4
(55825) 1995 SD4 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la brita amatora astronomo Stephen P. Laurie elde Church Stretton (Shropshire, Unuiĝinta Reĝlando)
Ĝia iom discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,270678 AU, tie estas 40,493 milionoj da km.
Listo de urboj de Ĉeĥio
Listo de urboj de Ĉeĥio 18. 5. 2008
Nuevo Mundo (metroo de Madrido)
Nuevo Mundo (Nova Mondo) estas stacio sur linio ML-3 de Metro Ligero Oeste, situanta sur la samnoma avenuo en Boadilla del Monte.
La stacio estis malfermita la.
Linio D (Praga metroo)
Linio D (Linka D) estas konstruata, kronologie la kvara linio de la Metroo en Prago. Konstruado de la unua sekcio komenciĝis en junio 2019. La linio estos plene aŭtomatigita. Platformaj ŝovpordoj estos instalitaj ĉe ĉiuj stacioj de la linio.
Zoltán Veress (kemiisto)
VERESS Zoltán (vereŝ) estis hungara inĝeniero pri kemio, laŭreato de Kossuth-premio (1954). Li naskiĝis en Marosvásárhely la 19-an de julio 1901 kaj mortis en Budapeŝto la 16-an de oktobro 1965.
Biografio
Veress havigis diplomon en Budapeŝto (1925). Inter 1925–1935 li estis asisto universitata. Inter 1936–40 li estis memstara metiisto. Li fondis vitrofabrikon en Karcag (1940). Ekde 1950 li estis la teknika gvidanto de la Vitrofabriko de Karcag. Li havis plurajn inventaĵojn. Li faris centoble grandigitajn kopiaĵojn pri araneoj, kun kiuj li partoprenis la mondekspozicon en Bruselo en 1964.
Memorigilo
Bazlernejo en Berekfürdő prenis la nomon "Veress Zoltán" en 1997.
Riviera-Pays-d'Enhaut (distrikto)
La distrikto Riviera-Pays-d’Enhaut estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 80831 loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefurbo estas Vevey.
Geografio
La distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut konsistas el la regiono de la nordorienta bordo de la Lago Lemano kaj la komunumoj de la iama Distrikto Pays-d'Enhaut en la Vaŭdaj Alpoj.
Komunumoj de la distrikto Riviera-Pays-d’Enhaut
La distrikto Riviera-Pays-d’Enhaut konsistas (stato en 2013) el 13 komunumoj, el kiuj la Montreux estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
La nova Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut estis kreita kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la leĝo de la 30-a de majo 2006 pri la teritoria subdivido de Kantono Vaŭdo el la malnovaj distriktoj Vevey kaj Pays-d'Enhaut.
La iama Distrikto Pays-d'Enhaut malakceptis 2006 la aliĝon al la Distrikto Aigle, pro kio ĝi kadre de la administra reformo estis kunigita kun la malnova Distrikto Vevey. Dum la berna regado de 1475 ĝis 1798 la Pays-d'Enthaut apartenis al la berna Distrikto Sarino.
La iama Distrikto Vevey dum la berna regado de 1536 ĝis 1734 nomiĝis Voktejo Chillon. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi estis distrikto de Kantono Lemano, poste ĝi estis integrita al la nove fondita Kantono Vaŭdo.
33929 Lisaprato
33929 Lisaprato estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lisa A. Prato,, helpantino astronomino ĉe la Observatorio Lowell, kiu fokusiĝas pri la mezuro de preciza dinamika kvociento de maso en la strikta duopaj steloj.
Wenden
Wenden havas la sekvantajn signifojn:
Valoro (komputado)
En komputado (en programo) valoro estas elemento de datumtipo indikata de variablo, konstanto aŭ esprimo; oni diras, ke variablo havas valoron aŭ ke esprimo liveras valoron; simile, en la komputila memoro ĉelo enhavas valoron.
Draconian
Draconian estas sveda gotikmetala muzikgrupo de Säffle.
Historio
Johan Ericson komencis en la jaro 1994 kun Johan Ericson, Jesper Stolpe kaj Andy Hindenäs la Mortmetalan grupon «Kerberos». Post duona jaro alvenis ankaŭ Anders Jocabsson ilin; tial la muzikgrupo ŝangis la nomon en Draconian.
La unua testo, oni nomigas ĝin «Shades of the moon», venis en februaro de 1996. Tiam eldoniĝas ankaŭ «In Glorious Victory» en januaro 1997, sed tiu ĉi ne estis publikigita, ĉar la ekipaĵo por la enpreno ne estis sufiĉe bona. Draconian estis konata en la jaroj 1998 kaj 1999 kaj entreprenis ankaŭ koncertojn ekstere. La albumo «The Closed Eye of Paradise» estis la unua lumdisko de la muzikgrupo kaj publikigitis en aŭgusto 1999.
Albumoj
-
Insula malsovaĝeco
Insula malsovaĝeco estas la tendenco de multaj populacioj kaj specioj de bestoj vivantaj sur izolaj insuloj al perdo de ilia singardo kontraŭ potencialaj predantoj, precipe de grandaj bestoj. La esprimo estas parte sinonima kun ekologia naivo, kiu ankaŭ havas pli larĝan signifon plusendantan al la perdo de defendaj kondutoj kaj tiele ties adaptado devas okupiĝi pri tiuj "novaj" predantoj. Specioj retenas tian singardon kontraŭ predantoj kiuj ekzistas en ilia medio, ekzemple Havaja ansero retenas ĝian singardon kontraŭ akcipitroj, sed perdas tiajn kondutojn asociitajn kun mamuloj aŭ aliaj predantoj ne trovitajn en ilia historia teritorio.
Insula malsovaĝeco povas esti tre maltaŭga en situacioj kie homoj prezentis predantojn, intencite aŭ hazarde, kiel ekzemple porkoj, hundoj, ratoj aŭ katoj, al insuloj kie loĝas ekologie naiva faŭno. Homoj ankaŭ faris multajn insulajn speciojn, kiaj ekzemple la long-formortinta dido aŭ la Mallongvosta albatroso, minacata pro homa ĉasado. En multaj kazoj la indiĝena specio estas nekapabla lerni eviti novajn predantojn, aŭ ŝanĝi sian konduton por minimumigi ilian riskon. Tiu malsovaĝeco estas poste perdita aŭ reduktita en kelkaj specioj sed multaj insulaj populacioj estas tro malgrandaj aŭ multobliĝas tro malrapide por ke afekta specio adaptiĝu rapide sufiĉe. Se kombinite kun aliaj minacoj, kiel ekzemple habitatoperdo, tio kondukis al la formorto de pluraj specioj (kiaj ekzemple la Lajsana relo kaj la Stifensinsula troglodito) kaj daŭre minacas plurajn aliajn. La nuraj konservado-teknikoj kiuj povas helpi endanĝerigitajn speciojn minacitajn per novaj enkondukitaj specioj kreas barojn por ekskludi predantojn aŭ ekstermi tiujn speciojn. Nov-Zelando iniciatis la uzon de enmaraj insuloj liberaj de enkondukitaj specioj por funkcii kiel bestrezervejoj por ekologie naivaj specioj.
Kastelo de Blankenhain
Kastelo de Blankenhain (germane: Blankenhainer Schloß) troviĝas en Blankenhain, Germanujo, sude de Vajmaro. La urbo kun sia kastelo troviĝas bone protektikte en la valo de Schwarza-rivero ĉirkaŭite de altebenaĵoj inter Saale kaj Ilm. Iam temis pri grava komercvoja nodo en ĉiuj direktoj.
Historio
La kastelo estas samloke kiel mezepoka burgo kiu starigitis en 1150 sur altigita ebenaĵo urbokerne. Jam en 1147 menciitis en tiu ĉi kunteksto Gottfried von Blankenhain. La senjoroj de Blankenhain estis tre verŝajne flanka linio de la senjoroj de Mellingen kiuj estis ekde la 13-a jarcento vasaloj de la arkiepiskopoj majencaj suverenante surloke ekde 1256. Post kiam Henriko, la lasta de la malnovaj senjoroj de Blankenhain, mortis en 1416 ekposedis la fratoj Ernesto la 10-a kaj Ludoviko la 1-a el la dinastio de Gleichen. La burgo tre fortikigitis ĉirkaŭ la jaro 1500. Belfredo forigitis dum la Tridekjara milito.
Post kiam estis mortinta grafo Karl Friedrich venis Blankenhain en la jaro 1793-a kiel redonota feŭdaĵo al la majencanoj. En 1802 transprenis la tuton Prusio; ilian regadon interrompis por tri jaroj (1811-13) la francoj ĉar tiam Blankenhain apartenis al la Princlando Erfurto. Pro ŝtatkontratkoj de Parizo kaj la Viena kongreso ekregis en 1815 la grandduko de Saksio-Vajmaro-Eisenach.
Inter 1861 kaj 1880 konstruitis la centra konstruaĵaro kiu anstataŭas kvazaŭ la kastelan muron.
Uzoj
Dum la Dua mondmilito ene estis la lernejo Adolf-Hitler-Schule sub la lernejestreco de Herbert Reiher. Hodiaŭ okazas surloke geedziĝoj, bazaroj, festoj kaj kulturaĵoj. Eblas eĉ lupreni la salonojn por privataj konferencoj/festoj.
Trito
Trito (aŭ tercio de la latina vorto tertius = la tria) estas intervalo de iu noto al la tria de diatona gamo.
Variaĵoj
Tritoj ekzistas en kvar variaĵoj. Tre oftaj, ĉar karakterizaj por la muzikaj modaloj maĵora kaj minora, estas La granda trito en gamo estas karakteriza por la modalo maĵora, tial ĝi ankaŭ nomatas maĵora trito, kaj la eta trito karakteriza por la modalo minora, sekve la alternativa nomo minora trito.
Multe pli maloftaj estas
La lastaj du variaĵoj note skribeblas nur helpe de la antaŭsignoj bemolo kaj dieso, kaj laŭ sono "aŭgmentita trito" samas al malgranda kvarto respektive "diminuita trito" al granda duto.
Matematike
Matematike, pri naturaj gamoj la rilato inter la frekvenco de du notoj de trito estas 5/4 en maĵora gamo kaj 6/5 en minora gamo.
Ekzemple:
Borakso
Borakso (Na2B4O7•10H2O kaj varioj) estas mola, malpeza, senkolora kristalo. Ĝi estas uzata por produkto de vitroj, ceramikaj emajloj, kiel solvaĵo de metaloksidoj, aldonaĵo ĉe veldado kaj lutado, sinteza sterko, sapoj, buŝakvoj (higieniaj), desinfektaĵoj kaj akvomoligaĵoj.
Oni produktis, ekspluatis la borakson el salaj lagoj de Kaŝmiro kaj Tibeto kaj liveris tion por purigo, fajnigo al Eŭropo.
Oni produktis ĝin industrie el kolmanito, kernito, tinkalkonito kaj mem el la boraksa mineralo per solvado en akvo, filtrado kaj vaporado. Ĝis la 1930-aj jaroj, la kolmanito estis la baza krudmaterialo, poste la kernito ŝanĝis tion, pli poste la boraksa mineralo.
Duonon de la mondindustria produktado de borkombinaĵoj donas la suda parto de Kalifornio (Kantono San Bernardino), tiel Lago Searles, ĉirkaŭo de Kramer kaj Boron kaj kolmanitejoj de Valo de Morto.
Rezervaĵa organo
Rezervaĵa organo aŭ (stoka organo) de planto estas speciale modifiĝinta organo por stoki energion (ĝenerale en formo de amelo) aŭ akvo. Rezervaĵaj organoj kreskas plej ofte subtere, kie ili estas pli bone protektitaj kontraŭ damaĝo. Oni povas rigardi la fruktojn de la plantoj ofte supertera rezervaĵa organo.
Opfertshofen
Opfertshofen estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 141 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Rezervaĵa organo
La stokado okazas en la bazhistoj, kiuj povas deponi al en ĉeloj amelon, proteinon, oleon. Tiu deponado okazas plej ofte en la ĉela leŭkoplasto, sed ankaŭ en aliaj lokoj kiel vakuolo (sukero, akvo ĉe kakto) kaj la ĉelmuro (hemicelulozo, akvo). La deponaj parenkimoj troviĝas en ekstera histo de la radikoj, de la tigo, sub la formi de rizomoj, tuberoj, bulboj, pivotradikoj, fruktomuro, en la grajnoj, kotiledonoj ktp.
26921 Jensallit
26921 Jensallit estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la amatora astronomo George C. Sallit elde ties ĝardena observatorio en Bradfield (Unuiĝinta Reĝlando)
Bankroto
Bankroto estas leĝe konstatita nepovo pagi siajn ŝuldojn. En tiu senco ĝi estas preskaŭ sinonimo de nesolventeco aŭ de pagĉesigo. En kelkaj landoj bankroto signifas aldone fraŭdon kontraŭ leĝoj, kiuj protektas kreditorojn okaze de nesolventeco.
En la plej multaj landoj ekzistas leĝoj pri bankroto, kiuj havas precipe tri celojn:
Deklaro de bankroto kutime signifas, ke
26921 Jensallit
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro Jennifer Sallit, edzino de la malkovrinto.
Bankroto
Etimologio: La vorto bankroto devenas el la itala lingvo, en kiu banca rotta origine signifas "rompita (servo)tablo". Laŭtradicie la servotablon (banca) de nesolventa monŝanĝisto ("bankisto") oni rompis por indiki, ke li ne plu komercas.
Grandaj bankrotoj
Inter plej grandaj ŝokoj en la turisma merkato estis kolapso de la Thomas Cook Group, la plej malnova turisma firmao en la mondo, kiu la anoncis sian bankroton kaj tujan nuligon de ĉiuj flugoj kaj mendoj. En tiu momento la kompanio havis pli ol 100 aviadilojn, 9000 dungitojn kaj eksterlande troviĝis 150 mil ĝiaj klientoj, perdintaj siajn flugojn hejmen.
Rezervaĵa organo
Pro la granda energia enteno de la rezervaĵaj organoj, tiuj plantoj servas por la homa nutrado gravajn produktojn kaj ĉefnutraĵojn. Plej gravaj ekzemploj estas patato (tubero), dolĉa potato (tubera radiko) kaj taro (bulbotubero).
La ĉefaj grupoj de la deponaj organoj :
Opfertshofen
Geografio
Opfertshofen situas en la regiono de Reiat norde de Ŝafhaŭzo en la montaro Randen.
Najbaraj komunumoj kaj lokoj
Opfertshofen limas en nordo al Altdorf, en oriento al Hofen kaj Bibern, en sudoreinto al Lohn, en sudokcidento al Büttenhardt kaj en okcidento al Tengen (Baden-Virtembergo, Germanio).
Trafiko
Opfertshofen estas atingebla ek de Ŝafhaŭzo kaj Thayngen per la loka aŭtobuso H24 de Verkehrsbetriebe Schaffhausen.
Historio
La unua skriba mencio de Opfertshofen datiĝas el la jaro 830 el dokumento per kiu Hiltibert koncedis la bienon Otberti hoba al la Monaĥejo Sankt-Galo. En malfrua mezepoko la Grafoj de Lupfen posedis la lokon. La voktrajtoj post plurfoja posedantŝhanĝo falis en la jaro 1529 definitive al la urbo Ŝafhaŭzo, kiu en 1574 ankaŭ akiris la ekleziimpoŝtrajtojn kaj en 1723 la landan suverenecon pri Opferthofen.
Komunuma kunfandiĝo
Per la publika baloto de dimanĉo la 17-an de aŭgusto 2008 la kvin aŭtonomaj komunumoj Thayngen, Altdorf, Bibern, Hofen kaj Opfertshofen akceptis la kunfandiĝon de iliaj komunumoj kun efiko je la 1-a de januaro 2009. La nova komunumo Thayngen havas proksimume 5000 loĝantojn. Kiel konsekvenco Opfertshofen ek de la 1-a de januaro 2009 ĉesis ekzisti kiel aŭtonoma politika komunumo.
Oroszi
Oroszi [orosi] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser. Orosz signifas: ruso.
Situo
Oroszi situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Devecser troviĝas 8, Ajka 15, Pápa 24, Sümeg 27, Celldömölk 28 km-ojn.
Dimocarpus longan
Dimocarpus longan aŭ longano estas plantspecio el la familio de Sapindacoj (Sapindaceae).
Bianco d'Alcamo
Bianco d'Alcamo  estas vino produktita en la DOC de Alcamo, Sicilio. Ĝi troviĝas en la provinco de Palermo ĉirkaŭ 30 km sudokcidente de la urbo Palermo kaj ĝuste oriente de provinco Trapanio.
Dimocarpus longan
Etimologio
La nomo logano venas de la vjetnama provinco Long-An, kie ankaŭ hodiaŭ longano estas kultivataj. Longano nomiĝas en la ĉina 龍眼|龍眼 (lóngyǎn), sed ankaŭ guiyuan 桂圓, en kantona long-ngan (laŭvorta traduko: „okulo de drako“), lengkeng en la indonezia, Mata Kucing (laŭvorta traduko: „okulo de kato“)en la malaja, Lamyai (ลำไย) en Tajlando, nhãn en la vjetnama (la specio Euphoria longana Lamk. havas en la vjetnama la nomon „long nhãn“ – laŭvorta traduko: „okulo de drako“), Mora en la singala kaj en la tagaloga „longan“.
Disvastigo
La kreskoareo de la arbo etendiĝas de Sud-Orienta Azio trans suda Ĉinio, Tajvano kaj Vjetnamio ĝis Indonezio.
Priskribo
Dimocarpus longan kreskas kiel ĉiamverda 10 ĝis 40 metro-alta arbo, kiu havas trunkdiametron ĝis 1 metro. La folioj estas minimume 15 ĝis 30 cm longaj kaj estas pinataj kun kvar ĝis kvin (malofte tri ĝis ses) paroj da folietoj. La tigoj de la folietoj esta malpli longaj ol 5 mm. La iomete ledaj limboj de la folietoj estas ofte nesimetriaj, 6 ĝis 15 cm longaj kaj 2,5 ĝis 5 cm larĝaj.
La fin- kaj akselstarantaj floraroj estas multe disbranĉiĝitaja. la unuseksaj floroj estas radiosimetriaj. La kvin ujformaj, kunkreskintaj, preskaŭ ledaj sepaloj estas ĉ. 2,5 mm logaj kaj brune lanece haraj. La kvin petaloj estas laktece blankaj kaj preskaŭ samlongaj kiel la sepaloj. En la masklaj floroj estas ok stamenoj.
La flavece bruna aŭ kelkfoje grizece flava, preskaŭ globa frukto havas diametron de 1,2 ĝis 2,5 cm. La brunaj semoj havas karnecan arilon. La fruktoj estas dolĉaj, tre aromaj, kiu simias al la karno de liĉio. Simile kiel ĉe vinbero pluraj fruktoj pendas de la paniklo. La koloro de la fruktŝelo estas flavece makulita aŭ ruĝeca. Interne de la frukto estas malhelruĝa ĝis nigra semo. La grandeco de la frukto estas komparebla kun tiu de grandaj vinberoj aŭ ĉeriztomatoj.
Utiligado
La longano estas manĝebla freŝe. Ĝi ankaŭ uzeblas por supoj, dolĉ-acidaj manĝaĵoj kaj deserto. Ili estas bone konserveblaj. la fruktoj estas ankaŭ sekigita en la suno aŭ en fumo. El la sunsekigitaj fruktoj estas farata limonadon.
En Eŭropo ofte aeras kiel konservoj.
Sistematiko
La unua priskribo okazis en 1790 fare de João de Loureiro en Fl. Cochinch., 1, p. 233. Sinonimoj por Dimocarpus longan Lour. estas: Euphoria longan (Lour.) Steudel, E. longana Lam., Nephelium longana (Lam.) Cambessèdes.
Wentorf
Wentorf havas diversajn signifojn:
José Antonio Páez
José Antonio Páez Herrera (Curpa, Portugeso, Venezuelo, 13-a de junio de 1790 - Novjorko, 6-a de majo de 1873) estis militestro kaj polikitestro de la sendependigo de Venezuelo. Li atingis la rangon de ĉefgeneralo de la Armeo de Venezuelo kaj kiam konsolidiĝis la Respubliko li estis nomumita prezidento trifoje.
Biografio
Li devenis el malriĉa multnombra familio de kanarianoj. Ĉar li estis gregokomercisto, li estis bonkvalita rajdanto. El 1810 al 1813 li apartenis al kavaleria roto de Manuel Antonio Pulido, por lukti kontraŭ la hispana registaro, sed poste laboris por la monarkista guberniestro de Barinaso, nome Antonio Tíscar, kaj post malakcepti ascendon al kapitana rango, li revenis al la respublika armeo de Manuel Antonio Pulido. Avancis al la urbo Barinas, kiu estis abandonita de la hispanoj kiel rezulto de la Campaña Admirable fare de Simón Bolívar, atakis Canaguá, kiu estis okupita de la hispana komandanto Miguel Marcelino, kaj José Antonio Páez kun 400 soldatoj de kavalerio venkis la 27 de novembro ĉe Matas Guerrereñas kaj iĝis kapitano. Li revenis al Barinas kaj estis arestita de la hispanoj, sed fuĝis kaj unuiĝis al la sendependisma kolonelo Ramón García de Sena en januaro de 1814. Jam en Merido, al roto de la generalo Rafael Urdaneta. Poste al kasanaraj ebenaĵoj kaj en Poré, al reĝimento de kavalerio de la komandanto Francisco Olmedilla, helpe al la konkero de Guasdualito la 29an de januaro de 1815. José Antonio Páez, jam estre de kavaleria roto, venkis la 31an de oktobro 1815 la kolonelon Sebastián de la Calzada en la batalo de la Banko de Ĉire kaj la 16an de februaro de 1816, ln kolonelon Francisco López ĉe Mata de la Miel. Tiele la registaro de Nova Granado ascendis lin al leŭtenanta kolonelo. La 20an de januaro de 1819, li ascendis al divizia generalo en San Juan de Payara fare de Simón Bolívar.
Batalo de Las Queseras del Medio
El januaro al aprilo de 1818 li faris la kampanjon de Apure kun Bolívar kontraŭ la trupoj de Pablo Morillo. Tie Páez faris la batalojn de Caujaral, Cañafístola, Trapiche de la Gamarra kaj Las Cocuizas. La 2an de aprilo okazis la batalo de Las Queseras del Medio. La armeoj de Bolívar kaj Morillo troviĝis fronte unu al alia dividitaj de la rivero Arauca. Páez decidis ataki surprize al Morillo kaj trapasis la riveron kun 150 lancistoj kontraŭ la kampadejo de Morillo provoke al batalo. La monarkistoj kontraŭatakis estre de Narciso López, kun ĉirkaŭ 1.000 rajdantoj, por detrui Páez. Tiu retiriĝis persekutata de la hispanoj ĝis taŭga momento kiam Páez kriis revenon al sia trupo kaj tiele pro surprizo detruis la kavalerion de la reĝistoj kiu fuĝis al sia kampadejo. Las Queseras estis la ĉefa venko de la militkariero de la generalo Páez.
La dua batalo de Karabobo
La 28-a de aprilo de 1821 ekis la operaco kiu finos en la dua batalo de Karabobo. La 24-a de junio okazis la batalo decida por la Sendependigo de Venezuelo. Páez flankatakis la monarkistojn norde. Páez per la kavalerio trudiĝis kaj atakis la hispanojn ekde ties ariergardo. La sukceso norde decidis la batalon kaj la hispanoj estis detruitaj preskaŭ komplete (65% el sia trupo). Bolívar ascendigis Páez sur la batalkampo al ĉefgeneralo de la kolombia armeo.
La hispanai supervivintoj (500 soldatoj) rifuĝiĝis en la kastelo de Puerto Cabello, kiu iĝis la lasta rifuĝejo de la hispanoj en teritorio venezuela ĝis ties forpelo fare de Páez en novembro de 1823.
Konflikto kontraŭ Bogoto
En 1825 venis konflikto en Venezuelon pro la agado de kelkaj geriloj de monarkistoj kaj eblo de hispana invado fare el Kubo. Páez rekrutis eble troige kaj aperis malamikeco al la municipo de Karakaso, pro kio li estis elpostenigita el ĉefkomandanto de la Departemento Venezuelo kaj alportita al Bogoto. Páez post la puĉo al li favora fare de Valencio, per kiu oni malakceptas la novan ĉefkomandanton Juan Escalona kaj oni petas al Páez resti ĉe la estreco, ŝanĝas opinion. Tiu movado, konata kiel La Cosiata etendiĝis tra parto de la departemento kaj preskaŭ rezultis en enlanda milito, ĝis Bolívar revenis el Peruo, kunsidis kun Páez la 1-a de januaro de 1827 kaj dekretis forpardonon kaj nomumis lin Civilan kaj Militan Estron de Venezuelo.
Páez plifortiĝis el la movado, kaj iĝis konsiderata kiel la nura opozicianto al la politiko fare de Santander ekde Bogoto. Ĝis La Cosiata, Páez estis tre respektata kiel militisto, sed poste kiel politikisto. Dum ties estado en Karakaso Bolívar komunikis al li sian planon de la invadon al Kubo kiu estus estrita de Páez kun 10.000 soldatoj kaj 1.000 kavalerianoj. Tio neniam fariĝis. Fine de 1829 separatistoj kunside en la konvento de Sankta Francisko en Karakaso, malagnoskis la aŭtoritaton de Bolívar kaj de la kolombia registaro, kaj donis la povon al Páez kiu petas al Bolívar akcepti la separon de Venezuelo.
Unua prezidenteco
La generalo José Antonio Páez, kiu jam plenumis kiel suprema estro de Venezuelo kiel departemento (Karakaso, Karabobo, Barkisimeto, Barinaso kaj Apure) ekde 1822, konfirmita de la Municipo de Valencio la 30-a de decembro de 1826, kaj ratifita de Bolívar, leviĝis kontraŭ ties aŭtoritato kaj starigis la 27-a de decembro de 1829, kiam li estis 39jaraĝa, Provizoran Registaron kaj dekretis kunvokon al elektado de Deputitoj por Kongreso Konstitucifara en la urbo Valencio por la 30-a de aprilo de 1830.
La 29-a de januaro de 1830 ekis la procezo sed prokrastiĝis ĝis kiam la 6-a de majo de 1830 en Valencio la kongresanoj decidis konfirmi la generalon José Antonio Páez por la Plenuma Povo. La 22-a de septembro de 1830 akceptis la Konstitucion kiu ekvalidiĝis sammonate. La Kongreso Konstitucifara de la Respubliko Venezuelo instaliĝis en Valencio la 18-a de marto de 1831. Por la unua konstitucia periodo kvarjara elektiĝis Prezidento de la Respubliko José Antonio Páez, kiu akiris 136 votos (86,07%) de la 158 elektistoj. Tio nur konfirmis la faktan situacion ekde 1826.
Páez regis per relativa paco dum sia periodo, kaj sukcesis iomete rekuperi la ekonomion detruita de la militoj. Sub lia regado oni konstituis la Respublikon. Devis kontraŭi revoluciojn, kiaj tiu de Oriento fare de la generalo José Tadeo Monagas; tiu de Karakaso kontraŭ la krioloj en 1831, kaj tiu de Gabante en 1834, krom politikajn malfacilaĵojn, fare ĉefe de militistoj malkontentaj, sed ankaŭ de civiluloj kaj membroj de la universitato, apogantaj la kuraciston José María Vargas. La malkontentaj militistoj apogis la kandidatiĝon de la generalo Santiago Mariño.
Por la prezidenta balotado de la periodo 1835-1839, Páez apogis la generalon Carlos Soublette.
Dua prezidenteco
Páez estis elektita Prezidento la duan fojon en la elekto de 1838, per totalo de 212 voĉdonoj el totalo de 222 voĉdonantoj. Dum tiu periodo Páez okupiĝis pri defendo, transporto, kaj pri internacia ekonomia krizo de 1838 krom la opozicio de la Liberala Partio fondita en 1840. Tiu plifortiĝis danke al agado fare de politikistoj kiaj Antonio Leocadio Guzmán, Ezequiel Zamora kaj Napoleón Sebastián Arteaga. En 1846, dum regado de Carlos Soublette, konservativulo kiel Páez, ekis popola ribelo ĉe la valoj Aragua, Karabobo, Guárico, okcidentaj ebenaĵoj kaj oriento de la lando. La ribelo tuje elanis kaj Páez iris lukti kontraŭ ĝi kiel ĉefgeneralo de la konstitucia armeo. La trupoj de Páez post kelkaj monatoj sen grava venko, sukcesis kapti en 1847 la ribelestrojn nome Ezequiel Zamora kaj José Francisco Rangel.
En ekzilo el 1850 al 1859 Páez veturis tra la tuta mondo: Karibio, Usono (kie loĝis jarojn), Francio, Germanio ktp. La 18-a de decembro de 1858 revenis en Venezuelon alvokita de nova registaro, sed pluis militoj kaj finfifine li revenis en Usonon.
Havekost (Lauenburg)
Havekost estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Schwarzenbek-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
István Péter Szakács
SZAKÁCS István Péter [saka'ĉ] estas rumanuja hungara verkisto, literaturhistoriisto, publicisto, ano de E-MIL naskita la 27-an de junio 1957 en Odorheiu Secuiesc.
Studoj
István Péter Szakács finis inter 1980–84 en UBB de Kluĵo en la fako pri hungara-franca lingvoj. Li estas instruisto en sia naskiĝurbo.
Federico Chueca
Federico Chueca [federIko ĉuEka], oficiale Pío Estanislao Federico Chueca y Robres (Madrido, 5-a de majo de 1846 – 20-a de junio de 1908), estis komponisto hispana aŭtoro de La Gran Vía (1886), kun Joaquín Valverde. Chueca estas unu de la plej elstaraj reprezentantoj de la zarzuelo. Lia neregula akademia lernado pri muziko kompensiĝas pro lia granda intuicio kaj ingenio por la melodio kaj ritmo.
Pleurobranchus forskalii
Pleurobranchus forskalii estas specio de maraj gastropodoj en la familio Pleurobranchidae. Ĝi ne havas konkon.
Federico Chueca
Liaj restoj troviĝas en la tombejo de San Justo de Madrido.
Pleurobranchus forskalii
Oni trovas ergozininon en Pleurobranchus forskalii
Federico Chueca
Infanaĝo kaj komencoj
Federico Chueca naskiĝis en Madrido kiel la dua filo de riĉa familio. Oni konsideras lin memlernanta muzikisto, sed li ricevis muzikinstruadon el baza instruado de selekta lernejo. Fakte en 1855 surprizis lia facilo pianludi, komentata eĉ en la tiama gazetaro.
Nero d'Avola (vino)
Nero d'Avola estas ruĝa vino produktita en la plejparto de la teritorio de Sicilio, de la samnoma vinberarbo. Nuntempe Nero d'Avola ne plu ekzistas kiel aŭtonoma nomumo, sed povas esti inkluzivita en la etikedoj de vinoj produktitaj kun vinberoj el la vinberujo kun la sama nomo. Kaj la planto kaj la vino portas la nomon de la urbeto Avola, dum nero signifas nigran, tio estas ruĝan vinon.
Federico Chueca
Verkoj: komedietoj, revuoj kaj zarzueloj
Oni indikas titolon, aŭtorojn de la libreto kaj daton de premiero. Se oni ne indikas malon, la muziko de ĉiu verko estas frukto de kunlaborado inter Federico Chueca kaj Joaquín Valverde.
Nero d'Avola (vino)
Ĝia komercado je industria skalo devenas de la fruaj sesdekaj jaroj de la pasinta jarcento. Ĝi estas konsiderata tranĉa vino, pro ĝia alta alkohola enhavo, kiu facile atingas 15 gradojn. Malgraŭ tio, kelkaj sicilaj kompanioj decidis fari ĉetablan vinon per novaj teknikoj de vinfarado pli respondemaj al merkataj bezonoj, kiuj inkluzivis malpliigon de sukera enhavo kaj pliigo de acideco. Ekde tiam ĝi estis kultivita ekster Sicilio kaj Italio, ekzemple en Kalifornio, Aŭstralio kaj dum kelkaj jaroj ankaŭ en Turkio.
Prezidanto de Sudkoreio
La Prezidanto de la Respubliko Koreio (대한민국 대통령) estas ŝtatestro de Sud-Koreio. Laŭ Konstitucio de Respubliko Koreio, Prezidanto estas ĉefekzekutivo de la registaro, ĉefkomandiro de la armitaj fortoj. La Konstitucio kaj la amendita Prezidantelekta Leĝfaraĵo de 1987 prizorgas la elekton de la prezidanto per rekta, sekreta baloto kaj finis dekses jarojn da nerekta prezidantelekto sub la du antaŭvenantaj registaroj.
Historio
La 25-an de februaro 2013, Bak Geun-Hje iĝis la Prezidanto de Sudkoreio. Ŝi ankaŭ estis la unua virino kiu havis ĉi-tiun postenon. Tamen, pro la skandaloj de korupcio, okazis tutnaciaj popolaj protestoj por elpostenigo de Bak Geun-Hje inter oktobro 2016 kaj aprilo 2017. La 9-an de decembro 2016, Koreia parlamento aprovis haltigon de prezidantado de Bak Geun-Hje, kaj la Konstitucia Kortumo de Respubliko Koreio ( 대한민국 헌법재판소) aprovis elpostenigon de Bak Gun-Hje la 10-an de marto 2017.
La 9-an de majo 2017, kandidato de Deomkrata Partio, Mun Ĝe-In elektiĝis en balotoj de 12-a prezidanto.
Stacio Kintetsu-Yatomi
Stacio Kintetsu-Yatomi (japane: 近鉄弥富駅 [Kintecu-Jatomi-eki], angle: Kintetsu-Yatomi Station) estas fervoja stacio en Jatomi, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nagoya.
Werben
Werben havas diversajn signifojn:
Defend-preĝejo
Defend-preĝejo aŭ fortikaĵopreĝejo (aŭ fortreso-preĝejo) estas preĝejo ekipita per konstruelementoj taŭgaj por defendo kontraŭ malamiko, ekzemple kreneloj, paftruoj aŭ ĉirkaŭa muraro. Estis du solvoj: aŭ oni faris defendan etaĝon kaj pli altan turon sur la preĝejon, aŭ oni konstruis ĉirkaŭan muron kun bastionoj.
En la mezepoko multaj vilaĝoj en diversaj eŭropaj landoj ekipis siajn preĝejojn per defendiloj, ĉar defenda muro ĉirkaŭ la tuta setlejo ĝenerale estis privilegio de urboj. Kiam alproksimiĝis malamikoj aŭ rabistaj bandoj, la vilaĝanoj do devis forlasi siajn domojn, sed almenaŭ trovis personan rifuĝejon en sia preĝejo. Foje oni eĉ elektis la konstrulokon de preĝejo laŭ ĝia taŭgo por defendo, ekzemple sur monteto.
Necesas distingi inter veraj defendaj preĝejoj kaj tiaj, al kiuj oni pro diversaj kialoj aldonis defend-aspektajn elementojn, kiuj tamen ne vere servis al defendaj celoj.
Imre Gyula Csizmadia
Biografio
Imre Gyula Csizmadia ricevis diplomon en universitato en Budapeŝto en 1956, poste li plulernis en Kanado. En 1964 li iĝis profesoro en Toronto, kie li edukis kaj esploris. Baldaŭe li estis gastprofesoro en Kanado, Argentino, Japanio, Ĉinio, Anglio, Germanio, Francio, Hispanio, Italio kaj en Hungario. En 1985 li fondis kemian fakrevuon, kiun li longe redaktis. Li ricevis hungaran premion en 1999, krome ankaŭ eksterlandajn premiojn.
Hendrik Coenraad Mees
Hendrik Coenraad MEES [mes] (naskiĝis la 6-an de julio 1865 en Wildervank, mortis la 5-an de novembro 1939) estis nederlanda esperantisto kaj kuracisto.
Li estis redaktanto de Holanda Pioniro de 1913 ĝis 1922 kaj gvidis ekzercrubrikon en Holanda Esperantisto. Li verkis libreton La kaŭzo de la senlaboreco (Genève: Universala Esperantia Librejo, 1913) kaj libreton por nederlandanoj pri malfacilaĵoj ĉe la traduko (Struikelblokjes, Hago: Centrale Esperanto-Boekhandel, 1925). Li tradukis fragmentojn el la Camera Obscura de Hildebrand de Nicolaas Beets kaj reviziis la Vortaron Nederlandan-Esperantan (Woordenboek Nederlandsch-Esperanto) de la Roterdama Esperanto-klubo Merkurio.
Grillo (vitspeco)
La vinberujoj ankaŭ kreskas ĉirkaŭ la komunumo Riomaggiore en la provinco La Spezia en Ligurio, kie ĝi estas konata kiel Rossese bianco.
Akamaso
Akamaso - (helene Ἀκάμας, latine Akamant) estas en la helena mitologio nomo de kelkaj malpli signifaj viraj personoj.
Akamaso - trojano
La unua el ili estis Akamaso, filo de la troja gvidisto Antenoro. Dum la patro postvivis la Trojan militon, Akamason mortigis Meriono, armeestro el Kreto.
Akamaso - trako
Ankaŭ la dua Akamaso mortis en milito apud Trojo. Li estis filo de troja aliancano, estro de trakaj batalantoj. Tiu ĉi Akamaso falis en batalo kun Ajakso, nomata "Ajakso pli granda".
Akamaso el Ateno
Tiu ĉi Akamaso estis filo de la reĝo Tezeo. Li neniam atingis renomon de sia patro kaj ne spertis tiom da aventuroj kiel li. Pro tio en mitoj ne estas tiom menciata. Inter batalantoj kaŝitaj apud Trojo en interno de la ligna ĉevalo, estis ankaŭ batalanto nomata Akamaso, kaj tiu estis verŝajne filo de Tezeo.
Greenbird
Greenbird estas nomo de vento-pelita veturilo, kiu atingis novan mondan rekordon (kiel vento-pelita veturilo) la 26-an de marto en 2009 sur (sekiĝinta) Lago Ivanpah. Greenbird atingis rapidon de 202.9 km/h, superante la malnovan rekordon (116 mejloj/horo) de Bob Schumacher per Iron Duck, atingitan en marto de 1999, samloke.
Pont-Saint-Martin
Pont-Saint-Martin - france kaj arpitane, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo en nordokcidenta Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclingvanoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Carema (TO), Donnas kaj Perloz.
Subpremado (psikologio)
En psikologio subpremado ankaŭ nomata repuŝado estas la klopodo redirekti proprajn dezirojn kaj tendencojn al plezuraj instinktoj ekskludante ilin el la konscio kaj tenante ilin aŭ kaŝante ilin en la nekonscio. Laŭ la teorio de psikoanalizo, subpremado ludas gravan rolon en multaj mensomalsanoj, kaj eĉ en la psiko de la averaĝa persono.
Subpremado estas ŝlosila koncepto de psikoanalizo, kie ĝi estas komprenata kiel defendomekanismo kiu "sekurigas, ke tio kio estas neakceptebla por la konscia menso, kaj kio, se oni memorigas ĝin, vekas anksion, ne povu eniri en ĝi."
Estis debato ĉu (aŭ kiom ofte) la subpremado de la memoro reale okazas kaj ĉeftendenca psikologio asertas, ke la vera memorsubpremado okazas nur tre rare. Usonaj psikologoj ekklopodis studi subpremadon en eksperimenta laboratorio ĉirkaŭ 1930. Tamen, psikoanalizistoj estis dekomence neinteresataj en klopodoj studi subpremadon en laboratoria medio, kaj poste eĉ malakceptis ilin. Plej psikoanalizistoj konkludis, ke tiaj klopodoj misreprezentis la psikoanalizan koncepton de subpremado.
Örs Szörényi
Örs Szörényi [orŝ sorEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szörényi Örs estas hungara ŝlagromuzikisto (drumisto, tekstopoeto). Lia patro estis Levente Szörényi, lia patrino estis Zsuzsa Kovács.
Örs Szörényi naskiĝis la.
Biografio
Gepatroj de Örs Szörényi eksedziĝis, poste li estis edukita ĉe la patrino. Post la necesaj lernojaroj li estis drumisto en diversaj ŝlagrorkestroj. En 1990 li estis drumisto de ŝlagrorkestro Első Emelet. La debuto okazis en 2004 en adiaŭa koncerto de la patro. Tamen poste ofte muzikadis kune la patro kaj la filo.
Donneloye
Donneloye estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 744 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Donneloye situas en la Vaŭda Mezlando prokismume 5 kilometrojn sude de la Lago de Neŭŝatelo ĉe la orienta bordo de la rivero Mentue proksimume 7 kilometrojn sudoriente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Donneloye, Gossens, Mézery-près-Donneloye kaj Prahins, kaj la setlejoj Le Moulin, En Jon, kaj Moulin Isard.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Donneloye limas en nordo al Yvonand, en nordoriento al Molondin, en oriento al Démoret, en sudoriento al Montanaire, en sudo al Bioley-Magnoux, en sudokcidento al Orzens, kaj en okcidento al Croney.
Trafiko
Tra Donneloye pasas la vojo de Moudon al Yverdon-les-Bains kaj konekta vojo kondukas al Yvonand. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 5 kilometrojn nordokcidente de la komunumo apud Yverdon-les-Bains. Pere de poŝtaŭtolinio de Yverdon al Thierrens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Bertalan Andrásfalvy
Bertalan Andrásfalvy [andrAŝfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Andrásfalvy Bertalan estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, etnografo, profesoro, muzeologo.
Bertalan Andrásfalvy  naskiĝis la  1931 en Sopron.
Biografio
Bertalan Andrásfalvy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1950 kaj 1955. Post la diplomo li laboris ĉefe en diversaj muzeoj. Li akiris alian diplomon en 1965 en Kecskemét. En 1971 li kandidatiĝis, en 1990 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li aliĝis al burĝono de nekomunista partio en 1988. Li instruis etnografion en Universitato de Pécs kiel docento en la jaroj 1989 kaj 1990. Li estis ministro pri eduko en Kabineto Antall inter 1990-1993, li estis ankaŭ parlamenta deputito inter 1990 kaj 1994. Post la politikado li denove instruis en la universitato ĝis la emeritiĝo en 2001, dume li okupiĝis pri popola agrikulturo kaj popoldancoj.
Li havas edzinon, kiu naskis 3 filojn. Li ricevis 9 premiojn inter 1980-2013.
François Asselineau
François ASSELINEAU ​[fʁɑ̃swa asəlino], franco, alta ŝtatfunkciulo, kreis en 2007 la politikan partion Popola Respublika Unuiĝo (UPR), kies ĉefa programpunkto estas eliro de Francio el Eŭropa Unio kaj el Nord-Atlantika Traktat-Organizo. Li estas ankaŭ kontraŭ la ununuran valuton Eŭro. Tiu partio celas iĝi movado por apogo al Eŭroskeptikismo. Por ŝtatŝuldo, enmigrado kaj energia politiko li proponas organizi referendumojn. Por sia programo li inspiriĝas de tiu de la Nacia Konsilio de la Rezistado de 1944.
La 3-an de decembro 2012, li kanditatiĝis al la prezidanta baloto, sed ne sukcesis kolekti la necesajn 500 subskribojn de urbestroj (li sukcesis nur 17 subskribojn).
En 2013, li kandidatiĝis en la speciala pordeputita baloto de Villeneuve-sur-Lot, kaŭzita pro la eksiĝo de Jérôme Cahuzac. Li ricevis 189 voĉojn (0,58 %).
En 2014, okaze de la eŭropaj balotoj, lia listo en Francilio ricevis 17,864 voĉojn (0,58 %).
François Asselineau estas edzo kaj havas du gefilojn.
Plendoj
S-ro Asselineau, okaze de sia kandidatiĝo plendis, ke li suferis bojkotadon de la grandaj francaj amaskomunikiloj, kio malebligis lin disvastigi siajn ideojn sur same justa bazo kiel aliaj kandidatoj. Polemiko ankaŭ estiĝis pro la plurfoja forviŝado de artikolo lianoma en la franclingva Vikipedio.
Fosfora pentasulfido
Fosfora pentasulfido aŭ P4S10 estas neorganika kombinaĵo de fosforo kaj sulfuro, duonverde cindrokolora aŭ flava solidaĵo kun triklina strukturo, ekzoterme reakcias kun akvo formante tiofosfatan acidon kaj sulfidan acidon. Ĝi estas solvebla en solvaĵoj de alkalaj hidroksidoj, karbona dusulfido, reakcias kun alkoholoj kaj acidoj. Ĝi ankaŭ estas krudmaterialo en la fabrikado de pesticidoj kaj insekticidoj. Kiam varmigita ĝi eligas toksajn gasojn. Fosfora pentasulfido estas uzata en la sintezo de Gabriel, kiu konvertas primarajn alkilajn halogenidojn en primarajn aminojn. Ĉi-reakcio estis malkovrita de Siegmund Gabriel (1851-1924) en la jaro 1910.
Perricone
Perricone ankaŭ konata kiel Perricone nero aŭ Pignatello estas indiĝena ruĝa vitspeco el Sicilio, uzita por produkti DOC-vinojn kiel la Contea di Sclafani, Delia Nivolelli kaj Monreale.
Oni kultivas ĝin ĉie en la regiono, sed precipe en la provincoj de Trapanio kaj Palermo kaj, en plej malgranda centro, ankaŭ en Agriĝento, Mesino kaj Sirakuzo.
Werder
Werder (germana prononco, la germana nomo origine havas la signifon "rivera insulo") havas diversajn signifojn:
krom esti parto de diversaj komunumoj, ekzemple de Drechow same en Meklenburgo-Antaŭpomerio.
Aldone interalie temas pri
Karnavala bloko
En Brazilo bloco carnavalesco (portugale por karnavala bloko) estas ĝenerala termino uzata por difini diversajn tipojn de karnavalaj manifestacio popularaj. Ĝi signifas aron da personoj, kiu paradas en la karnavalo, laŭ duon-organizata formo, multajn fojojn vestite laŭ aparta stilo. Ĝenerale ili formas societon.
Frappato
Frappato di Vittoria aŭ Frappato estas ruĝvina vitspeco plantita precipe en Sicilio. Kiel vitspeco, Frappato produktas korpo-malpezajn vinojn kun helkolora vinbero. Ĝi estas plej ofte vidata kiel ero de la unika DOCG-vino, en Cerasuolo di Vittoria, kiu konsistas el 30-50% Frappato kaj 50-70% Nero d'Avola.
Itala studo publikigita en 2008 uzante DNA-esploron montris proksiman genetikan rilaton inter Sangiovese unuflanke kaj dek aliaj italaj vinberaj varioj aliflanke, inkluzive de Frappato. Estas do verŝajne, ke Frappato estas interkruciĝo de Sangiovese kaj alia, ĝis nun neidentigita, vario.
Karnavala bloko
En la paso de la tempo diversaj karnavalaj grupoj jam iris en tiel nomataj blokoj, ekzistas aktuale blokoj kiuj pli similas al la sambolernejoj, aliaj pli similas al pli malnovaj grupoj aŭ tute alispecaj tipoj da grupoj.
„Bloco afro“
La unua bloco afro formita en a jaro 1974 je Brazilo estis Ilê Aiyê, kiu enkondukis per tio ŝanĝon de la karnavalo de Salvador de Bahio per la enŝovo de afrika muzikado.
33994 Regidufour
33994 Regidufour estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Reginald Dufour, profesoron ĉe la Universitato Rice en Houston, kiu progresigis nian konon pri la nebulozoj kaj la galaksioj formantaj stelojn per ĉe-kosmaj kaj ĉe-grundaj studoj. Mentoro kaj amiko de la, li afable pruntedonis la ŝargkuplitan fotilon per kiu tiu iasteroido estis malkovrinta.
Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo
La Aktora Lernejo de la Tutlanda Societo Aktora (origine Országos Színészegyesület Színészképző Iskolája) estis grava aktora instituto inter 1903–1949 en Budapeŝto (Hungario).
Historio
En fino de la 19-a jarcento la teatra vivo havis tre signifan rolon en Hungario, tamen la ekzistantaj aktoraj lernejoj (Teatra Akademio, privata lernejo de Szidi Rákosi, studio de Gaja Teatro) jam ne estis sufiĉaj. En 1903 la menciita studio de la Gaja Teatro cedis ĉiujn rajtojn al fondo de Aktora Lernejo de la Tutlanda Societo Aktora. Ĝi ekfunkciis jam en la lernojaro de 1903. Komence okazis dujara lernado, ekde 1924 trijara lernado. Oni instruis dramojn, komediojn, diversajn muzikajn teatraĵojn. La aktoroj faris ekzamenojn ekzemple en Gaja Teatro, Teatro Magyar, Teatro Belvárosi, Operetoteatro (Budapeŝto). Post sukcesa diplomo la novaj aktoroj aŭtomate ricevis eblecojn aktoradi en la lando. Dum 25 jaroj resume donis 750 diplomojn. En 1949 la lernejo estis kuntirita al la Teatra Akademio.
Werther
Werther havas diversajn signifojn:
Krome:
Ferial de Boadilla (metroo de Madrido)
Ferial de Boadilla (Foirejo de Boadilla) estas stacio sur linio ML-3 de Metro Ligero Oeste, situanta apud la aŭtoŝoseo de Villaviciosa, apud la Soŭko de Boadilla del Monte kaj proksime al foirejo de la urbo.
La stacio estis malfermita la.
Ansonica
Ansonica estas itala blankkolora vitspeco, ankaŭ konata kiel Inzolia sicilie, nzoglia (en Kalabrio) aŭ Insolia.