cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GIF
Patentoj
Pro tio kaj pro teĥnikaj limoj de GIF, en la jaroj 1995 kaj 1996 uzantoj de Usenet kreis la datenaranĝon «PNG», kiu ne nur estas libera, sed ankaŭ uzas pli efikan algoritmon—«»—kaj subtenas pli da koloroj inter aliaj ebloj. La ununura eblo de GIF, kiun PNG ne havas, estas enkodigi movbildojn, por kiuj kelkaj PNG-aj aŭtoroj kreis alian datenaranĝon «MNG», kiu estis finita 2001-jare.
Abazio
Fiziologiaj abazioj
La abazioj pro fiziologia kaŭzo devenas de lezo (pro vundo, infekto, cerbovaskula akcidento, tumoro ...) de la cerbaj aŭ cerbetaj zonoj, kiuj regas la senson de ekvilibro aŭ la movan kunordigon. Ekzemploj: alkoholismo, veneniĝo, multloka sklerozo.
Radziejów
Radziejów estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Radziejów en distrikto Radziejowski.
Aksiomiko
En 1882 Moritz Pasch (1843-1930) komencis la aksiomigon de la geometrio. En tiu sama tasko daŭre laboris Peano, Russell, Frege kaj Hilbert. Okazis ankaŭ aksiomigo de fiziko. Tiel same aliaj sciencoj klopodas por sia aksiomiga rigoreco. Foje tiu aksiomigo konsistis nur en plibonigo de la simboligaj teknikoj.
Abazio
Psikologiaj abazioj
Deprimo, histerio estigas abazion.
9480 Intio
9480 Intio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Abazio
Psikologiaj abazioj
Oni ankaŭ trovas tiu simptomon ĉe la maljunuloj, dirata "Malsano de Blocq", asociita kun fobio pri la faloj.
Vaitupu
Vaitupu estas la plej granda insulo en la pacifika ŝtato Tuvalo.
San Pietro in Cerro
San Pietro in Cerro estas komunumo de Italio.
Vaitupu
Historio kaj loĝantaro
Vaitupu saltis sur la internacian scenejon en 2001, kiam brulego en lernantloĝejo de la mezlernejo Motufoua mortigis 18 knabinojn kaj ties prizorganton. Poste sciiĝis, ke la incendio estis provokita de lernanto, kiu uzadis kandelon por povi legi nokte. La tiama ĉefministro Ionatana Ionatana deklaris funebron kaj sekve vizitis la insulon por ĉeesti la funeralon.
Geografio
La insulo, kies areo estas 5,6 kv.km., enhavas marĉojn, manglo-lagunojn, periferian koralan rifon kaj grandan lagunon. Vaitupu konsistas el almenaŭ 9 insuloj, kiuj estas::
Transporto
Hodiaŭ Vaitupu estas alirebla je neregulaj periodoj ekde Funafutio per privata ŝipo aŭ per tiu kontrolita de la registaro, la MV Nivaga II.
Moult
Moult estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
(66358) 1999 JW87
(66358) 1999 JW87 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ewald Christian von Kleist
Ewald Christian von KLEIST (naskiĝinta la sur bieno en Cybulino (Bobolice)/Distrikto Koszalin, mortinte la  en Frankfurto ĉe Odro) estis germana verkisto kaj oficiro. En la urbo starigitis ankaŭ Kleist-turo. Lerni aferojn el la vivo de tiu ĉi poeto oni povas ankaŭ en la frankfurta Kleist-muzeo.
Vivo
Frekventinte gimnazion en Gdansko kaj la Universitaton kenigsbergan li iĝis en 1736 dana oficiro. Sed en 1740 venigis lin Frederiko la 2-a kaj faris lin leŭtenanto ĉe la taĉmento de la prusa princo Henriko. Gleim, vivante tiutempe en Potsdam, unue vekis la poetan talenton kaj Karl Wilhelm Ramler, kun kiu Kleist konatiĝis en 1749, lernigis al li fajli la skribitaĵojn. Malfeliĉa amo tre frue plimalheligis la naturan gajecon de Kleist. Post partopreno en 1744/45 ĉe la Dua Silezia Milito, li plialtrangiĝis je staba kapitano kaj du jarojn poste li estrigis al kompanio. Dum vojaĝo al Svislando, kie li troviĝis inter junio 1752 kaj 1753, li amike vivis kun Johann Jakob Bodmer kaj Salomon Gessner. Post postvivo de grava malsano li komencis kuracon en majo en Freienwalde, kiam tuj revokitis armeen kaj kampanjen. En 1757 li iĝis majoro kaj baldaŭ poste estro de militmalsanulejo en Lepsiko. Tie li komencis la etan epopeon »Cissides und Paches« kaj fariĝis amiko de Gotthold Ephraim Lessing kiu persvadis lin verki tragedion. Rezulto estis la unua skizo de »Seneca«, fiskaĵo kiel Kleist mem sentis. En majo 1758 li sekvis la taĉmenton de Princo Henriko, kiu pelis la imperiestran armeon ĝis malantaŭ Hof. Malgraŭ malkariero li ne povis decidi forlasi la armeon. En la Batalo de Kunowice (kvartalo de Słubice) en la 12.8.1759 lia maldekstra mano vunditis kaj ankaŭ la gambo dekstra. Sveninte li pasigis la nokton batalkampe; priŝtelis lin kosakoj kaj nur en la 13a de aŭgusto li venis al Frankfurto. Tie li mortis pro la vundoj kaj honore entombitigits fare de la rusa garnizono.
Gravego
La gajanima aŭtentikeco de Kleist bone senteblas en liaj poemoj kaj ĉefe en la rakontoj »Die Freundschaft« kaj »Arist« kiel ankaŭ en la idiliaĵo »Irin«. Korekteco esprima, feliĉe elektitaj bildoj (kun naturo freŝe priskribita), pleno kaj belsono karaterizas la poeziaĵojn, el kiuj la rakonta poemo »Der Frühling« tre bonvenis. Ĝi iam estis parto de pli granda poemo, nome de »Die Landluft«, eldonite unuafoje en 1749 nur por amikoj. Poste ĝi plurfoje eldonitis. Krom en la maniero de rakonta poemado Kleist ankaŭ provis skribi fablojn, idiliaĵojn kaj himnojn.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 11. Leipzig 1907, p. 125-128, kio relegeblas tie ĉi interrete.
Ĉampanjo-Ardenoj
Ĉampanjo-Ardenoj (Champagne-Ardenne ) estas eksa administra regiono de orienta Francio, inter Pariza Regiono kaj Loreno. Ĝi konsistas el kvar departementoj Ardennes, Aube, Marne, Haute-Marne. La regiono entenas la malnovan provincon Ĉampanjo, kies limojn ĝi ne precize sekvas.
Ĉefurbo de la regiono estas Châlons-en-Champagne. Inter pliaj aparte gravaj urboj menciindas Reims, Charleville-Mézières, Chaumont kaj Troyes. ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-G</tt>.
Ekde la 1-a de januaro 2016 Ĉampanjo-Ardenoj estas kunligita al Alzaco kaj Loreno por formi la nunan regionon Grand Est.
Laŭ la malnova provinco Ĉampanjo nomatas la fama ŝaŭmvino ĉampano.
Čeladná
Čeladná (Tscheladna) estas montara municipo en Ĉeĥio en valo de rivero Čeladénka situanta ĉe montopiedoj de kelkaj beskidaj montoj - Smrk (1276 m), Malý Smrček (711 m), Smrček (858 m), Malá Stolová (1009 m) kaj Skalka (964 m). La teritorio de la vilaĝo estas plejparte montoriĉa, kovrita per arbaroj kaj herbejoj. Vivas ĉi tie.
Historio
Unuafoje estas la vilaĝo menciata en urbolibro de sinjorujo el Hukvaldy en 1600. Ĝi situas sur malnova vojo el Moravio ĝis Hungarujo, al kies defendo estis konstruita eble iam en la 13-a jarcento malgranda burgo sur montopinto Kozinec. Ne eblas do elimini, ke la komencoj de Čeladná tuŝas ĝis la 15-a jarcento. Signas tion ankaŭ granda nombro de bienaj loĝejoj.
En la 17-a kaj komence de la 18-a jarcento ĉi tie estis stacio de ŝirmantoj de landaj pordegoj, la t.n. portaŝoj. La portaŝoj estiĝis sur orienta Moravio jam en la tridekjara milito. Definitive ili estis malvalidigitaj en la jaro 1828.
Ferercon oni ĉi tie prilaboris en la jaroj 1678 - 1690. Renovigo de la metalurgia uzino okazis en 1796 kaj ĝi estis plu disvastigita je dratfabriko kaj pli malfrue je gisejo. En 1913 transprenis la uzinojn en Frýdlant kaj en Čeladná akcia kompanio Ferrum kaj en 1922 okazis definitiva pereo de metalurgioj en Čeladná. En 1880 estis en la vilaĝo teksfabriko kaj produktejo de alumetoj.
Kiel la unuan aŭtobusan linion en Ĉeĥaj landoj estas konsiderata transporto, kiun en la jaro 1907 trafikis privatulo el Frýdlant nad Ostravicí ĝis Horní Čeladná.
En finaj jaroj de la dua mondmilito la vilaĝo estis unu el centrejoj de partizana rezistmovado. Sur la teritorio de la vilaĝo agadis kiel sovetaj, tiel ankaŭ anglaj partizanoj. Ilian agadon ĝis hodiaŭ rememorigas monumentetoj, da kiuj estas en la vilaĝo tuj kelke.
Juan Manuel Fangio
Juan Manuel FANGIO (naskiĝis la 24-an de junio, 1911 en Balcarce, mortis la 17-an de julio, 1995 en Bonaero) estis unu el la plej grandaj F1-aj pilotoj.
Ĉampiono de F1 en 1951, 1954, 1955, 1956 kaj 1957.
Hitzhusen
Hitzhusen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bad Bramstedt-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Bramstedt, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
NGC 123
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Radom
Radom estas urbo en la suda parto de Mazovio kaj en la mez-orienta Pollando. Radomo kun la 226 mil loĝantoj estas la 14a urbo en Pollando, kaj en ĝi estas la sidejo de la katolika diocezo.
Historio
Dum la dua duono de la 10-a jarcento oni konstruas la defendan burgon.
En 1155 aperas la unua skriba informo pri Radomo en la buleo de la papo Hadriano la 4-a, kaj en 1233 la unua skriba mencio pri la radoma kastelestro Marko.
Dum la dua duono de la 13-a jarcento la Malnova Radomo ricevis la urborajton laŭ "Środa juro".
En 1340 Kazimiro la 3-a, nomata la Granda, fondas la Novan Radomon, kaj en 1364 Radomo ricevas la urborajton laŭ "Magdeburga juro".
Dum la germana okupado fare de Tria Regno establiĝis Radoma geto. La 14-an de oktobro germana polico pendumis publike 15 polojn pro partopreno en la rezista movado.
21.11.1940: Okupacia administracio organizis en Radom du ekspoziciojn: "Germanaj atingoj Oriente" kaj "Kvarjara plano"
7.12.1942: En Świesielice apud Radom ĝendarmoj murdis 14 loĝantojn, suspektitajn pri helpo al judoj kaj partizanoj
14.02.1944: En la regiono de Radom Pola Enlanda Armeo havis 50 flegistinojn
Esperanto-movado en Radom
Ĉiusemajne okazas Esperanto-renkontiĝoj en la Civitana Resurso (Resursa Obywatelska) (ĵaŭde, je la 16 horo) kaj ĉiulunde en la Centro de NRO (Ne-registara organizaĵo) - konversacioj. Anoj de la Radoma Esperanto-klubo estas tre aktivaj en la urbo kaj partoprenas en la landaj kaj eksterlandaj Esperanto-aranĝoj.
La plej eminenta loka esperantisto estis Władyław Misiewicz, budhano, orientalisto kaj esploristo de paliaj tekstoj. Valoras aldoni, ke en la urbo aktivas unu el skoloj de tibeta budhismo Karma Kagyü.
La Krabo kun oraj pinĉiloj
La Krabo kun oraj pinĉiloj (Le Crabe aux pinces d'or) estas la naŭa el la Aventuroj de Tinĉjo, klasika bildrakontaro fare de la belga desegnisto Hergé. En tiu ĉi bildrakonto aperas por la unua fojo Kapitano Arĥibaldo Hadoko.
Ĝi estis tradukita en Esperanton en 1981 fare de Hervé Gonin.
1,2-Butanoduolo
1,2,-butanoduolo estas dualkoholo industrie produktia kiel krommaterialo en la produktado de la 1,4-butanoduolo ekde la butadueno kaj ankaŭ kiel kromprodukto en la kataliza hidrokrakado de ameloj kaj sukeroj tiaj kiaj sorbitolo, etileno-glikolo kaj propileno-glikolo. Ĝi uzatas en la produktado de poliesteraj rezinoj kaj plastigantoj, kaj estas potenca krudmaterialo por la industria produktado de α-ketobutirata acido, antaŭanto al multaj aminoacidoj.
Sekundo de Asti
Sekundo de Asti (itale: Secondo di Asti) estas legenda persono, honorata de la katolika eklezio kiel sanktulo. Laŭ la kristana tradicio li estis romia soldato el Egiptio, kiu kristaniĝis kaj martiriĝis en 199.
Li estas kutime prezentata surĉevale, en la vestaĵoj de romia legiano, kun standardo. Interalie li estas la kristana patrono de la urbo Asti, en kiu li mortis, sed ankaŭ multaj aliaj kristanaj preĝejoj de la provinco Asti uzas lian patronecon.
Martinová
Bazaj informoj
Martinová, hungare Nemesmartonfala estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Martonfalva. En la vilaĝnomoj oni rekonas la nomon Marteno.
Situo
Martinová situas laŭ maldekstra bordo de Rimava, laŭ vojo Tornaľa-Rimavská Sobota, laŭ fervojo Košice-Rimavská Sobota. La lasta troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1427 en formo "Martonfalua". Post la mezepoko la turkoj kaj armeo de Emeriko Thököly detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Nemesmartonfala 278 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Nemesmartonfala apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Nemesmartonfala rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Martinová 199 da homoj, (135 hungaroj, 31 ciganoj, 26 slovakoj).
Zoltán Páger
Zoltán Páger, laŭ hungarlingve kutima nomordo Páger Zoltán estas hungara kajakisto, mondĉampiono.
Blusa gamo
La terminon blusa gamo oni uzas en muziko por priskribi kelkajn gamojn kun malsamaj numero da tonoj kaj rilataj ecoj.
Zoltán Páger
naskiĝis la en Dunaújváros.
Biografio
inter 1977-1986 estis kajakisto en sia naskiĝurbo sur Danubo, pli poste en Szeged sur Tiso. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 1988-1995 ĉiam kvarope. Tio ne sufiĉis esti olimpiano, sed en mondĉampionumo li estis la unua en 1995 kvarope en distanco 200 m, kaj en eŭropa ĉampionumo li denove estis la unua post du jaroj kvarope en la sama distanco. Liaj plej konataj trejnistoj estis László Kovács (kajakisto) kaj Géza Csapó.
Blusa gamo
La sestona blusa gamo konsistas en la minora kvintona gamo plus la tono #4 aŭ b5. Ĉefa trajto de la blusa gamo estas la uzo de blusaj tonoj.
Refleksologio
Refleksologio estas alternativa kuracmetodo kiu rilatas al akupunkturo kaj kiu baziĝas sur la ideo ke ĉiuj organoj kaj korpopartoj estas ligitaj kun lokoj sur la piedoj, manoj aŭ oreloj, foje uzante ilojn, oleojn kaj lociojn. Praktikantoj asertas ke la plando — kelkaj homoj aldonas ankaŭ la manojn kaj orelojn — povas esti dividita en zonoj kiuj korespondas kun partoj de la korpo kiel la koro, la hepato ktp.
Per masaĝtekniko de la tiel nomataj refleksaj punktoj de la piedoj kaj manoj refleksologoj provas ripari la energiobalancon kaj senti je kiu koresponda organo io malbonas. Laŭ la refleksologio, malsano estas la sekvo de energiblokadoj kaj ĝuste la energitrafluo estas la bazo de nia sano. Tiu ĉi ideo ne kongruas kun la tradicia moderna medicino, kiu ligas malsanoj al indikeblaj malsanigantoj kiel bakteriaj inflamoj aŭ al generaj faktoroj.
La refleksologia mapo montras refleksozonoj je la piedo aŭ la mano:
Kritiko
Ekzistas neniu konsento inter refleksologoj pri la agomekanismo de refleksologio. Refleksologoj dividas la homan korpon en dek "zonojn", kvin dekstre kaj kvin maldekstre. Multaj el ili aliĝas al la norma klarigo pri la korespondado de la areoj sur la piedoj, manoj kaj oreloj al la "zonoj" de la homa korpo, kaj ke influi ĉi tiujn areojn plibonigas sanon per la harmoniigo kaj restarigo de la ĝusta movado de la " esenca energio". ” Qi (ĉina por Ĉjio) aŭ Ki (japane).
Praktikistoj opinias, ke helpe de refleksologio eblas diagnozi kaj trakti multajn malsanojn, malpezigi streĉon kaj doloron en diversaj korpopartoj. Sistema revizio en la jaro 2009 pri randomigitaj kontrolitaj klinikaj provoj venis al la konkludo, ke tiutempe ne estis eĉ unu objektiva indico favora al la fakto, ke refleksologio estas efika maniero trakti ajnan malsanon.
Literaturo
(Esperanto) Radka Dvořáková: Perrefleksa terapio kiel memhelpo. El la ĉeĥa tradukis Zdeněk Pluhař, 2020. 67 paĝoj, kudre bindita. ISBN 978-80-88326-05-2.
Zeŭsa templo en Olimpio
Zeŭsa templo en Olimpio estis ĉefa kaj plej granda templo en antikva Olimpio. En la templo estis lokigita kulta statuo de Zeŭso de skulptisto Fidio - unu el Sep mirindaĵoj de la antikva mondo, (Statuo de Zeŭso en Olimpio). Nun estas la konstruaĵo en ruinoj. La statuo ne konserviĝis.
Historiaj kontinuecoj
Teritorio de Olimpio estis ĉiam pli-malpli neŭtra kaj neniam havis konsiderindan ekonomian aŭ politikan potencon. Estis pli kunvenejo por efektivigado de konataj ludoj. Same estis en la 5-a jarcento a.K., kiam okazis konstruo de la templo. Ĝi estis sufiĉe malproksima kaj de Grek-persaj militoj, kaj de intergrekaj kvereloj de urboŝtatoj. Dum male Ateno estis dezertigita kaj sen mono, Delfo aliĝis al Persoj, Olympio restis ne tuŝita. Pro tio povis ĉi tie realigi sin artista generacio de komenco de la 5-a jarcento.
Zeŭso kiel reganto de firmamento kaj universo estis longe adorata sub libera ĉielo kaj en Olimpio ne estis Zeŭsa templo, nur altaro konstruita el cindro de antaŭaj oferejoj. Sed eblas, ke arĥaika templo el la 6-a jarcento a.K. estis origine konsekrita al Zeŭso, kaj nur post konstruo de la nova templo komence de la 5-a jarcento a.K. estis konsekrita al Hero. Klasika Zeŭsa templo estis konstruita en la jaroj 468 - 456 a.K. sur restoj de aliaj konstruaĵoj. Ĝi estas dokumento de arĥitekturo kaj skulptarto el komenco de klasika epoko de antikva Grekio. Arĥitekto estis Libono el Eliso. Aŭtoroj de ornamo sur pinjonoj estis Alkameno kaj Paionio. Statuon de Zeŭso, kiel jam estis dirite, kreis Fidio ĉirkaŭ la jaro 430 a.K. Ĝis konstruo de Partenono la templo en Olimpio estis la plej granda greka templo. Kaŭzo de la konstruo plej verŝajne koheras kun venka milito de la komunumo Eliso kontraŭ la urbo Skiluso.
2281 Biela
2281 Biela estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la baronon Wilhelm von Biela, aŭstria oficiro kaj amatora astronomo.
Zeŭsa templo en Olimpio
Historiaj kontinuecoj
En la jaro 373 a.K. estis la templo grave damaĝita per forta tertremo, aparte la fronta flanko, kiu devis esti nove konstruita. Olimpia kulto kaj festoj konserviĝis en helenisma epoko kaj ankaŭ dum romiaj tempoj. Pri tuta komplekso oni ĉiam bone zorgis. En la jaro 290 p.K. la templo estis denove damaĝita per tertremo kaj ree rekonstruita. En tempoj de Bizanca imperio estis la statuo veturigita en Konstantinopolon kaj en pli malfrua tempo la templo falegis. Ĝiaj ruinoj estis kovritaj per sedimentoj de la rivero Alfeio kaj en ili konserviĝis parto de la templa ornamo, kiun ni nun povas admiri. Partoj de la konstruaĵo ankaŭ estis uzitaj por konstruo de urbaj muregoj.
Arĥitektura formo kaj skulptista ornamo
Zeŭsa templo en Olimpio estis konstruita en rigora dorika ordo. Ĝi havis 34 dorikajn kolonojn en ĉirkaŭo, el tio ses en la fronto. Interna spaco estis dividita en tri ejoj: propran sanktejon, antaŭan antaŭĉambron kaj malantaŭan antaŭĉambron. Konstrumaterialo estis loka malfajngrajna kalkŝtono kun stuka tegaĵo. Tega kovraĵo kaj skulptista ornamo estis el marmoro devenanta el la insulo Paroso.
Skulptista ornamo estis lokita en ambaŭ pinjonoj kaj super ambaŭ internaj portaloj.
En pinjono super la ĉefa enirejo estis bildigita momento antaŭ fatala konkuro de Pelopo kaj Enomao. En la kontraŭa pinjono estas bildigita gajo sur edziĝa festeno de Lapitoj kaj kentaŭroj, kiu iom post iom ŝanĝiĝis en batalon de kentaŭromaĥio.
Super portaloj estis bildigitaj heroaj agoj de Heraklo de mortigo de nemea leono ĝis trarompo de muroj de Aŭgia stalo.
Stacio Nishiachi
Stacio Nishiachi (japane: 西阿知駅 [Niŝiaĉi-eki], angle: Nishiachi Station) estas fervoja stacio en Kuraŝiki, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Niutao
Niutao estas insulo en la pacifika ŝtato Tuvalo. Ĝi estas unu el la naŭ distriktoj (atoloj) de Tuvalo, kaj unu el la tri, kiuj konsistas nur el unu insulo.
Estas du lagetoj, el kiuj la plej granda havas tri insulojn kaj digon. Plie, estas tri putoj. En la sudo estas la sola vilaĝo sur Niutao: Tuapa, kies najbaraĵo nomiĝas Angafoulua. Estas komuna insuldomo (maneapa), kirko, poŝtoficejo kaj puto. Sur la insulo ankaŭ ekzistas tombejo, kaj la hospitalo estas en la nordo.
Monto Sas
Monto Sas [ŝaŝ] estas dolomita monto 266 metrojn alta en Budapeŝto ĉe Monto Gellért. Parto de la monto estas protektata natura teritorio ekde 1958 - vizitebla nur kun fakulo. Sas signifas hungare: aglo.
Geografio kaj priskribo
Monto Sas situas en distriktoj Hegyvidék kaj Újbuda. Ĝenerale herbejo kovras la monton. Inter la herboj troviĝas tre maloftaj herboj kaj bestetoj (ekzemple lacertuloj, araneuloj), tial funkcias la protektata teritorio. Krom la dolomito aperas ankaŭ marno. La subaj partoj estas loĝataj, resume kun 9000 homoj.
Jambuo
Ĵambuo (Acmella oleracea) estas plantspecio el la familio de la Asteracoj (Asteraceae). Pro la doloranestezia efiko la planto nomiĝas en la angla toothache plant („dentdolora planto“), pro la formo de la florkapitulo ĝi ankaŭ nomiĝas eyeball plant („okulgloba planto“). Ankaŭ pro la formo de la florkapitulo ĝi nomiĝas en la germana „Husarenknopf“ (huzara butono).
Priskribo
Acmella oleracea estas unujara, herba planto. La folioj estas simplaj kaj havas noĉitan folirandon. La planto formas kapitulon. La fruktoj estas akenoj. La specio ne toleras froston.
Uzado
Kuiritaj folioj de ĵambuo estas uzataj por diversaj tradiciaj pladoj en la nordo de Brazilo, ekzemple Pato no Tucupí (anasaĵo stufita en la likvaĵo ekstraktita el maniokaj radikoj kaj spicita kun ĵambufolioj kaj aliaĵoj) .Tio estas kulinara specialaĵo en la regiono Belém ĉefurbo de la ŝtato Parao.
Bildoj
Ĵambuo (jen la specio Acmella ciliata (KUNTH) CASS.) de foiro en Bragança, norda Brazilo:
Olešnice
Olešnice estas nomo por pluraj municipoj kaj urbo en Ĉeĥio.
Nomo por partoj de municipo:
Kratochvíle
Kratochvíle estas ŝtata kastelo en Ĉeĥio, konsiderata kiel renesanca perlo de la itala konstruarto en Sudbohemia regiono. Pro sia kulturhistoria valoro ĝi estis proklamita kiel Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
La pompan ĉaskasteleton 2 km nordokcidente de Netolice konstruigis fama ĉeĥa nobelo Vilém z Rožmberka en la jaro 1583. Itala konstruisto Baltazar de Maggi el Arogno proponis regulan ortangulon kun bara muro, interrompita de tri dometoj. La duetaĝan vilaon li situigis en la antaŭan parton de la ampleksa ĝardeno kaj ĉirkaŭigis ĝin per la ortangulo de memstare barita akvofosaĵo. La eniran trakton finas de la okcidenta flanko la ĝardendomo, de la orienta angulo de la bara muro la preĝejeto dediĉita al Maria la Virgulino. La internaj pentraĵoj estas verkoj de Georg Widmann el Braunschweig, kiu prilaboris ankaŭ la ornamojn en la kastelo Telč. La riĉa stukornamo de la 2-a etaĝo de la vilao kaj de la preĝejo devenas de italo Antonio Melana. Al teknikaj interesaĵoj apartenas, ke la konstruo efektiviĝis sur alnaj kaj kverkaj pilotoj. La ĉirkaŭa ampleksa ĉasparko apartenis al la plej grandaj en Bohemio.
Komence de la 80-aj jaroj estis ĉi tie instalita nova ekspozicio de Krátký film (Kurta filmo) Praha. En la ĉambroj de la kastelo prezentiĝis en unika tuto la mondfama ĉeĥa desegnita, plateta kaj marioneta filmo.
Dum la lastaj dudek jaroj daŭras en Kratochvíle restaŭrado sub la devizo „Renesanco de renesanco“. Ekde la jaro 2005 funkcias nova ekspozicio, kies celo estas montri la aspekton de la kastelo dum la epoko de la lastaj Rožmberkoj.
Ĝerbao
Ĝerbao (جربة, Île de Djerba, Meninx) estas insulo de Tunizio en la Minora Sirto. La insulo estas 27 km longa kaj 26 km larĝa. Ĝi havas areon da 516 km². La grundo de la ebena kaj semiarida insulo konsistas el agrara lando. La administra centro estas la bazara urbo Houmt Souk (64.919). La loĝantaro estas 93.000 kaj konsistas el islamanoj kaj judoj. Loĝantoj de Ĝerbao sukcesis dum la daŭro de la insula historio subteni pacan kunvivadon de ĝiaj islama, kristana kaj juda komunumoj. Ĝerbao posedas multajn moskeojn kaj faman sinagogon.
Oni parolas la berberan kaj la araban lingvojn en la loka idiomo kiel denaska lingvo. La franca estas krome oficiala kaj tre vaste konata lingvo. La insulo estas atingebla el la afrika kontinento per la Romia ŝoseo trans la Mediteraneo apud El Kantara. En la nord-okcidenta parto troviĝas flughaveno.
Ĉefaj produktoj estas olivoj, daktiloj kaj figoj. La fiŝkaptado estas cetera grava branĉo. La insulanoj, ĉefe berberoj, kutimas ankoraŭ tradiciajn metiojn, kiel la potfarado, juvelfarado kaj olivoleo-ekstraktado. La bana turismo fariĝis grava enspezfonto.
La Batalo de Ĝerbao okazis en Majo 1560 proksime al la insulo Ĝerbao inter otomanoj estritaj de Pjale Paŝao kaj kristana ŝiparmeo. La rezulto estis favora al la otomanoj; la eŭropanoj perdis ĉirkaŭ la duonon de siaj ŝipoj kaj ĉirkaŭ 8 000 homojn. ​
Judoj de Ĝerbao
Antaŭ la establo de Israelo en 1948, Tunizio estis hejmo por pli ol 100 000 judoj, sed post la araba-israela milito en 1967 multaj foriris. Tamen la lando estas hejmo por unu el la plej grandaj judaj komunumoj en Mezoriento kaj Nordafriko, kun 2 000 judoj, el kiuj 1 200 loĝas en Ĝerbao.
Ĝis nuntempo kaj malgraŭ sia malgranda nombro, tuniziaj judoj plu ludas signifan rolon en la ĝerbaa socio kaj, same kiel siaj nejudaj najbaroj, aktivas en la insula turisma industrio.
Ĝerbao estas hejmo por juda lernejo (jeŝivo), kiu proponas sekularan kaj religian edukadojn por infanoj ĝis adoleskantoj.
La juda heredaĵo de Ĝerbao, same kiel la heredaĵo de la tunizia religia diverseco, plenforte montriĝas ĉiujare dum la pilgrimado Ghriba. Tiu ĉi ĉiujara renkontiĝo okazas ĉi-jare de la 14-a ĝis la 22-a de majo kun diversaj eventoj, inkluzive viziton al la sinagogo, disdonado de almozoj kaj bonfarado, preĝado kaj aliaj lokaj tradicioj.
(12029) 1997 AQ22
(12029) 1997 AQ22 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Ĝerbao
Judoj de Ĝerbao
Ankaŭ ne-judaj tunizianoj ofte partoprenas en iuj el la sinagogaj tradicioj. Ekzemple multaj lokaj virinoj kaj vizitantoj prenas ovojn markitajn per la nomoj de junulinoj el iliaj familioj kaj lasas ilin en speciala loko ĉe la sinagogo. Kiam la pilgrimado finiĝas, la ovoj estas redonataj al la junulinoj, kiuj manĝas ilin kun la espero plibonigi siajn edziniĝajn perspektivojn.
Bretonvillers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
(19108) 1981 EV21
(19108) 1981 EV21 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Arthur's Seat
Arthur's Seat estas malgranda monto en la urbo de Edinburgh en Skotlando.
Radzyń Chełmiński
Radzyń Chełmiński estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Radzyń Chełmiński en distrikto Grudziądzki.
ISO 3166-2:CM
ISO 3166-2:CM estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Kamerunon. La kodojn havas dek reionoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>CM</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Kameruno. La dua parto estas du literoj.
Ĉu esti, aŭ ne esti
"Ĉu esti, aŭ ne esti..." estas la unua frazo de monologo en la 'Monaĥineja Sceno' de la teatraĵo de Vilhelmo Ŝekspiro, Hamleto.
En la parolado, la korpremito, Reĝido Hamleto, kontemplas morton kaj sinmortigon, atendante por Ofelio, la amo de lia vivo. Li funebras la doloron kaj maljustecon de vivo, sed agnoskas, ke la alternativo eble estas pli malbona.
Ĝi estas unu el plej ripetitaj frazoj de la teatra verkaro, kaj estas tialo por parodioj, ludoj ktp.
Plej kompleta citaĵo estas "Ĉu esti aŭ ne esti, jen la demando".
Friedrich Schorlemmer
Friedrich Schorlemmer (naskiĝinta la 16-an de majo 1944 en Wittenberge) estas germana evangela teologo, probatalanto de homrajtoj kaj membro de la SPD. Li estis elstara ĉefrolulo de la opozicio en la GDR kaj estas plue politike aktiva.
Triangula dupiramido
En geometrio, la triangula dupiramido estas pluredro, la unua en la malfinia aro de dupiramidoj. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per kunigo de du ne nepre regulaj kvaredroj (triangulaj piramidoj) laŭ unu edro.
Se ĉiuj edroj de la dupiramido estas egalaj do ĝi estas edro-transitiva kun 6 izocelaj triangulaj edroj. Tiam gi estas la duala pluredro de la triangula prismo kun regula bazo.
Hagenburg
Hagenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ŝemurŝa
Ŝemurŝa (ĉuvaŝe Шăмăршă; Шемурша) estas grandvilaĝo en Ĉuvaŝa Respubliko, administra centro de la samnoma distrikto. Ŝemurŝa troviĝas ĉe la aŭtoŝoseo Ĉeboksari — Uljanovsk je 150 km sude de la unua kaj je 80 km norde de la dua.
Infraskturkto
La plej proksima flughaveno troviĝas en Uljanovsk. Plej proksima fervojstacio situas en Kanaŝ.
Urubamba Valo
La Sankta Valo de Inkaoj aŭ Urubamba Valo estas valo en Andoj de Peruo, ĉe la ĉefurbo de la Inkaa Imperio nome Kusko kaj la antikva urbo Maĉupikĉuo. Ĝi situantas en la nuna perua regiono Kusko. En koloniaj dokumentoj ĝi estas aludita kiel "Valo Jukaj". Laŭ ĵusaj priserxadoj ĝi enhavas la kernon de la Inkaa Imperio. La valo ĝenerale estas komprenita kiel enhavante ĉion inter Kalka kaj Lamaj, Pisak, kaj Ollantaytambo. La valo estis formita de la rivero Urubamba, konata ankaŭ kiel rivero Vilkanuta (en ajmara, "sundomo") aŭ Vilkamaju (keĉua). Tiu lasta nomo, en keĉua, ankoraŭ parolata lingua franca de la Inkaa Imperio, signifas sankta rivero. Ĝi estas nutrata de nombraj riveroj kiuj descendas tra apudaj valoj kaj gorĝoj, kaj enhavas nombrajn arkeologiajn restojn kaj vilaĝojn. La valo gravis por la Inkaoj pro ties speciala geografia kaj klimata kvalitoj. Ĝi estis unu el la ĉefaj punktoj de la imperio por elprenado de natura riĉo, kaj unu el ĉefaj areoj por kultivado de maizo en Peruo norde el Pisak. La komencaj Inkaoj povus deveni el Vimpilajo, ĉar ties momioj estis malkovritaj tie. Grandskala maizproduktado ekis ĉirkaŭ 1400 kiel Inkaa urba agrikulturo baze sur variantoj produktitaj en Morajo, ĉu en registara rikolta laboratorio aŭ per semozorgejo de Inkaoj.
PNG
PNG (Portable Network Graphics, kun elparolo [] ) estas datenaranĝo de rastruma grafiko, kiu uzas senperdan algoritmon de kompaktigo «DEFLATE». Oni kreis PNG-on por plibonigi la bildoaranĝon GIF, kaj ankaŭ ĉar GIF havis kelkajn problemojn pri patentoj. Pro tiuj plibonigoj PNG komencas fariĝi pli populara en TTT.
Dosiernomoj de dosieroj de la tipo PNG kutime finiĝas per <tt>.png</tt>. La MIME-tipo de PNG-bildoj estas <tt>image/png</tt>.
La biblioteko libpng estas referenca biblioteko (skribita per la programlingvo C) por trakti PNG-bildojn. Ĝi estas portebla inter pluraj platformoj.
Historio
La motivo por krei la formaton PNG aperis en 1995, post kiam Unisys anoncis ke ĝi devigos plenumi la patentojn pri la algoritmo de kompaktigo LZW. Ekzistis aliaj problemoj de GIF kiujn oni volis korekti, precipe la limigon de maksimume 256 koloroj samtempe.
4471 Graculus
4471 Graculus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la flavbeka montokorvo, specio de korvedo latine nomita "Pyrrhocorax graculus".
Komunumoj de Yonne
Jen listo de la 455 komunumoj de la franca departemento Yonne, laŭalfabete.
Caibarién
Caibarién estas urbo kaj samtempe municipo en la provinco Villa Clara en Kubo. Ĝi estis fondata en la jaro 1841. Ĝi municipiĝis en 1876.Caibarién famiĝis pro siaj blankaj strandoj kiel La Blanka Urbo. Famaj estas ankaŭ la paradoj dum karnavalo, kiun Caibarién okazigas kune kun la najbarurboj Remedios kaj Camajuaní.
NGC 124
NGC 124 (aliaj indikoj — PGC 1715, UGC 271, MCG 0-2-38, ZWG 383.18, IRAS00253-0205) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Caibarién
Ekonomio kaj turismo
En la pasinteco la urbo servis kiel haveno por terkulturaj produktoj kiel sukerkano, tabako same kiel fruktoj kaj legomo. Krom tio ĝi estis kaptoregiono por sponguloj. La hoteloj nun estas plejparte neuzeblaj pro manka subteno kaj kadukiĝas. La havenkajoj, kiuj servis por la transŝarĝo de terkulturaj produktoj estas kadukaj post pli ol duona jarcento de ekonomia bojkoto fare de Usono. Pro tio ankaŭ kadukiĝis la sukermuelejoj, origine bezonataj por la eksporto da sukero, nur la sukerrafinejo nuntempe servas kiel muzeo.
Ĉiujare du fojojn okazas karnavalo, unu fojon en aŭgusto kaj septembro kaj alian fojon meze de decembro, kaj ĝi daŭras ĉiun fojon du semajnojn.
Turisma centro en Caibarién estas la insuletoj („cayos“), ekzemple Cayo Santa Maria, Cayo Fragoso, Cayo las Brujas ktp.
Alajos Kálmán
Alajos Kálmán [alajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kálmán Alajos estas hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001), membro de Eŭropa Scienca Akademio (2003).
Alajos Kálmán naskiĝis la  1935 en Rákoskeresztúr (nuntempa urboparto en Budapeŝto).
Biografio
Alajos Kálmán frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1953-1958. Li eklaboris en kemia filio de MTA. En 1975 li doktoriĝis el kemio. En 1977 li komencis instrui kristalografion en Universitato de Budapeŝto, krome li estis gastoprofesoro en Italio, Anglio, Usono, Japanio. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1975-2011.
San Polo d'Enza
San Polo d'Enza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Reggio Emilia kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bibbiano, Canossa, Montecchio Emilia, Montechiarugolo (PR), Quattro Castella, Traversetolo (PR) kaj Vezzano sul Crostolo.
Secesio (stilo)
Secesi-stilo estas unu el pluraj nomoj (ekz. Art nouveau -Nova arto- en la franca) por eŭropa art-historia epoko ĉirkaŭ la ŝanĝo de la 19-a al la 20-a jarcento. Tiu nomo devenas el la vorto secesio, kiu signifas apartiĝon disde socia korpo. Ĝin karakterizas pluraj parencaj stiloj, diversnomaj, sed ofte malfacile distingeblaj. Eble la plej trafa kaj klara nomo estas Stilo de 1900; ĝi estas foje uzata laŭ la jaro de la pariza mondekspozicio (en la franca lingvo style 1900). Sed la stilo ja daŭris ekde la fruaj 1880-aj jaroj ĝis la Unua Mondmilito, kion ununura jaro ne respegulas.
Historio
La stilo viglis en Eŭropo inter 1895 – en Barcelono eĉ ekde 1883 – kaj 1914, precipe en grafikaj kaj konstruaj artoj, sed ankaŭ en muziko kaj beletro.
Ĝi estas iom miskonata stilo, parte pro malsamaj nomoj laŭ la landoj (modernismo en Katalunio kaj tuta Hispanio, liberty en Italio, Jugendstil en Germanio, Art Nouveau aŭ "Modern Style" (jes, anglavorte) en Francio, Secesio en Aŭstrio kaj aliaj, ktp.), parte pro malklara dislimo al samepokaj skoloj (angla antaŭrafaelismo, francaj nabiaj pentristoj, simbolismaj beletristoj, ktp.).
La germana esprimo Jugendstil deriviĝas de la ilustrita revuo Die Jugend (la junularo), fondita en 1896. La franca esprimo Art Nouveau, uzata en pluraj lingvoj, devenas de la nomo de tiama pariza vendejo de Siegfried (Samuel) Bing, malfermita en 1895. La kataluna kaj hispana Modernismo estas malsamsignifa kun la sama vorto en multaj aliaj lingvoj.
Berlina secesio (germane: Berliner Secession) estis asocio porartista fondita en 1898 en Berlino, por reagi al la konservema grupo unuiĝinta ĉe Asocio porartista de Berlino (VBK).
Ecaro
La stilo serĉas inspiron en detale observata naturo, prefere ol en arta tradicio. Ĝi estas parte artisma reago al la tiama raciismo kaj al la maleleganto de la unuaj produktoj de moderna industrio.
Tial secesio favoras kurbajn, elipsajn, vorticajn formojn kun simbola valoro, freŝajn, diafanajn, mildajn kolorojn. Ĝi aplikiĝas same al mebloj, etaj objektoj, kaj al vastaj konstruaĵoj.
Ĉi stilon flegis pluraj talentaj artistoj, kiuj funde regis siajn respektivajn metiojn, eĉ plurajn kiel arĥitekturo kaj meblaro kun kongruaj vestaĵoj, kaj inventis novajn teĥnikojn.
The Velvet Underground
The Velvet Underground estis usona rok-bando, aktiva inter 1964 kaj 1973, formita en Novjorko fare de Lou Reed kaj John Cale.
Kalameny
Kalameny (hungare Kelemenfalu) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Mýtiny
Mýtiny situas en katastra teritorio Harrachov kun areo 36,63 km².
Historio
Mýtiny historie apartenis al Prusia Silezio, kies teritorion akiris post la dua mondmilito Pollando. Al la 14-a de februaro 1959 Mýtiny estis alligita al Ĉeĥoslovakio per interŝanĝo je same granda teritorio ĉe Kacířská skála, tiun ĉi limigon reguligis ĉeĥoslovaka leĝo.
Transporto
Troviĝas ĉi tie fervoja stacio Harrachov (antaŭe Harrachov-Mýtiny, ĝis la jaro 1959 Tkacze, ĝis la jaro 1945 Strickerhäuser), ekde la jaro 1959 fina stacio de iama Tanvalda dentorela fervojo. Devena la fervojlinio daŭrigis plu ĝis Prusia, nun Pola Silezio, en la jaro 1945 la fervojlinio ĝis Tanvald estis mallongigita ĝis Kořenov, ekde la jaro 1959 plilongigita ĝis Mýtiny, en la jaro 2010 fine okazis renovgo de trafiko direkte en Pollandon.
The Velvet Underground
Andy Warhol dekomence administris la Velvet Underground kaj ĝia sidejo estis lia hejmo kaj studio, the Factory; famis la eventoj nomitaj Exploding Plastic Inevitable okazintaj el 1966-1967. La provoka vortumado de kelkaj el la kantoj de la bando havigis ian nihilisman rigardon al kelko el ties muziko.
Kalameny
Situo
Kalameny situas laŭ traira flankovojo preskaŭ kontaktiĝanta kun Lúčky. Ružomberok troviĝas je 13 km.
The Velvet Underground
Ties komenca albumo de 1967 nome The Velvet Underground & Nico (kiu aperigis germanan kantiston Nico, kun kiu la bando kunlaboris), estis nomita la 13a el la 500 Plej Grandaj Albumoj de ĉiuj tempoj, kaj la "plej profeta rok-albumo iam farita" fare de la gazeto Rolling Stone en 2003. In 2004, Rolling Stone ranked the band No. 19 on its list of the "100 Greatest Artists of All Time". La bando estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1996, fare de Patti Smith.
Bátya
Bátya (bAtja), kroate Baćino estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kalocsa. La nomo signifas: pli maljuna frato.
Situo
Bátya situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra bordo de Danubo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Baja. Troviĝas Kalocsa 8, Baja 38 km-ojn for.
Kalameny
Burgo
En 1262 burgo konstruiĝis sur la proksima monto, kiun post jardekoj Mateo Csák okupis. Baldaŭe la fortikaĵo estis administrejo de la departemento. La nomo estis latine "Magnum castrum Liptovience" (hungare "Nagyliptóvár". La ĉeĥa reĝo okupis ĝin en 1397, baldaŭe la husanoj en 1441. Poste la hungaroj reokupis, poste detruis ĝin.
Bátya
Historio
Antaŭ la hungaroj avaroj kaj slavoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1061 en formo Bacha. Tiam Béla la 1-a donacis la kampojn al abato de Szekszárd. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, sed alvenis kroatoj el la nuna Bosnio. La loĝantoj okupiĝas pri kapsiko. Dum la historio ĉe la Danubo 12 da akvomuelejoj funkciis por kapsiko kaj unusola por tritiko. En 1891 tie funkciis la plej granda muelilo por kapsiko.
Kalameny
Vilaĝo
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1375 laŭ hungara formo "Kelemenfolua" (=Klemento-vilaĝo). En 1715 4 familioj pagis impostojn. En 1784 232 vilaĝanoj loĝis en 44 domoj, en 1828 258 vilaĝanoj loĝis en 28 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kelemenfalu 343 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Partizánska Ľupča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kalameny 443 homoj, (439 slovakoj).
Bátya
Historio
Vilaĝservo estas aŭtonomio de kroatoj.
Famuloj
En Bátya naskiĝis ŝlagrokantisto Teri Harangozó.
Le Noirmont (stacidomo)
Le Noirmont estas fervoja stacidomo en Le Noirmont, Svislando.
Biuletyn Informacyjny
Biuletyn Informacyjny (Informa Bulteno) – konspira semajnrevuo eldonata dum la germana okupado en la jaroj 1939–1944 en Varsovio (dum la ribelo de Varsovio kiel gazeto) kaj en la jaroj 1944–1945 en Krakovo.
Historio
La revuo estis eldonata sub redakto de Aleksander Kamiński de la 5-a de novembro 1939 ĝis la 3-a de oktobro 1944 en Varsovio, kaj post falo de la ribelo de Varsovio aperis sub redakto de Kazimierz Feliks Kumaniecki en Krakovo de la 10-a de decembro 1944 ĝis la 19-a de januaro 1945. Eldonkvanto de la unua numero estis 90 ekzempleroj.
De 1941 ankaŭ aperis provincaj eldonoj, kaj dum la ribelo de Varsovio — aperis kiel taggazeto en eldonkvanto de ĉirkaŭ 20 mil ekzempleroj. Sume aperis 317 numeroj. Aleksander Kamiński estis aŭtoro de la plimulto de enkondukaj artikoloj.
Pli gravaj komunikoj
1940
1941
1942
1943
1944
Polingaysi Qöyawayma
Polingaysi QÖYAWAYMA (naskiĝis la, mortis la ), ankaŭ nomata Elizabeth Q. WHITE, estis Hopia instruisto, verkisto, kaj ceramikisto.
Biografio
En 1906, Qöyawayma aliĝis al grupo de studentoj, kiuj vojaĝis por studi ĉe la Instituto Sherman ĉe Riverside, Kalifornio. Dum ŝiaj kvar jaroj ĉe la lernejo, ŝi loĝis kun la familio de instruisto, lernis la anglan, kaj konvertiĝis al Kristanismo. Post ŝia reveno al Oraibi, ŝi malfacile readaptiĝis al la tradicia Hopia vivo. Vilaĝanoj opiniis, ke ŝi tro multe adoptis la vivmanierojn de blankuloj, kaj estis nereceptemaj al ŝiaj Kristanaj instruoj.
Ŝi foriris por loĝi kun Menonita familia en Newton, Kansaso, kaj por ricevi instruadon por misiismo ĉe Bethel College en Kansaso. En 1919 ŝi laboris kiel anstataŭanta instruisto en Tuba City, Arizono, kaj studis ĉe la Los Angeles Bible Institute (Instituto Biblia de Los-Anĝeleso). Ŝi estis dubema pri misiista vivo, tamen, kiam ŝi estis daŭre malsukcesa en la konverto de iu ajn loĝanto de Oraibi, dum ŝi provis "kombini la plej bonan de Hopia tradicio kun la plej bona de la blankula kulturo, konservante la esenco de bono, el kiu ajn fonto."
Instruista kariero
En 1924 Qöyawayma komencis labori ĉe la Indiana lernejo ĉe Hotevilla, unue kiel servistino kaj poste kiel instruisto. Nekutime dum tiu tempo, ŝi instruis dulingve, prezentante la temojn al studentoj en ilia gepatra hopia lingvo, kaj poste transirante al la angla. Ĉi tiu kaŭzis malkunsenton kun la aliaj instruistoj, kaj kun gepatroj, kiuj preferis, ke iliaj infanoj instruiĝu ekskluzive la blankulajn lingvon kaj kutimojn, por fariĝi pli sukcesaj en usona societo. Ŝi persistis, opiniante, ke Indiĝenaj Amerikaj studentoj estis pli receptemaj al konceptoj, kiuj prezentiĝis konforme kun tradiciaj rakontoj kaj legendoj. Ŝi fariĝis registarana dungito post kiam ŝi sukcese trapasis la ekzamenon de la Indiana Servo en 1925, kaj daŭre instruis en Hopiaj kaj Navahaj lernejoj ĝis 1955. Ŝi poste vortigis sian filozofion pri instruado:
"Mi diras al la junaj homoj ĉi tion: Taksu la plej bonan, kiu estas en via propra kulturo, kaj tenu ĝin, ĉar ĝi estos ĉefa afero en via vivo; sed nepre prenu la plej bonan el aliaj kultoroj por kunmiksi kun tiu, kiun vi jam havas. Ne faru limojn por vi mem.  Se vi deziras pli kaj ankoraŭ pli da edukado, klopodu atingi ĝin sen timo.  Vi havas interne la kvalitojn de persistemo kaj toleremo.  Utilu ilin."
Ŝiaj rimedoj eventuale atingis akcepton kaj famon. En 1941, la Buroo pri Indianaj Aferoj elektis Qöyawayman por montri dulingvan edukadon al lernejaj oficistoj tra la lando.
En 1974, Qöyawayma helpis fondi subvencian fonduson por Hopiaj studentoj ĉe Northern Arizona University. Ĉi tiu poste renomiĝis la Elizabeth White Hopi Scholarship por honorigi ŝin.
Verkado
En 1941, Polingaysi Qöyawayma verkis la romanon, The Sun Girl: A True Story about Dawamana (La Suna Knabino: Vera Rakonto pri Davamana), pri malfacilaj decidoj, kiuj alfrontis junan Hopian knabinon.
Ŝia aŭtobiografio No Turning Back (Sen Reiro), kiun ŝi rakontis al aŭtoro Vada F. Carlson, eldoniĝis en 1964.
Ŝi ankaŭ kunlabore verkis Broken Pattern: Sunlight & Shadows of Hopi History (Rompitan Ŝablonon: Sunlumo kaj Ombroj de Hopia Historio) kun Carlson en 1985.
Ceramikaĵoj
Post ŝia emeritiĝo de instruado, Qöyawayma sin dediĉis al muziko kaj arto, precipe ceramikaĵoj. Ŝi kreis unikan stilon, uzante ruĝetan argilon kun reliefigitaj simboloj kiel maizo kaj Kokopelli-figuroj. La Heard Museum (Muzeo Heard) en Fenikso faris ekspozicion de ŝiaj verkoj dum la malfruaj 1970-aj jaroj, kaj kelkaj el ŝiaj potoj inkluziviĝis en ĝia daŭra kolekto.
Persona vivo
Qöyawayma edziĝis kun Lloyd White, part-Ĉeroka viro, en 1931. Ili maledziĝis unu aŭ du jarojn poste.
Los Navalmorales
Los Navalmorales estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Navalmorales" estas pluralo de Navalmoral, kiu estas fonetika kunmetaĵo de Nava del Moral, kvankam tiukaze ĝi devenas de Valmoral aŭ Valle del Moral (valo de la morusarbo), nomo origina de la loko. Valmoral estas komponaĵo de la mallongigo de valle, nome val, de la latina VALLEM kaj moral (morusarbo) La nombo rilatas al unuigo en la 19a jarcento de la setlejoj Navalmoral de Pusa kaj Navalmoral de Toledo.
Situo
Los Navalmorales estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Jara en la sudokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 579 m; je 70 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 105 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°43′43″ N 4°38′41″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «sur malgranda valo ĉe la bordoj de la rojo samnoma, kiu trapasas sian centron». Ĝi apartenas al la komarko de La Jara kaj limas kun la municipaj teritorioj de Santa Ana de Pusa kaj San Martín de Pusa norde, Villarejo de Montalbán kaj Navahermosa oriente, Hontanar sude kaj Los Navalucillos sude kaj okcidente, ĉiuj de la provinco de Toledo.
La plej alta pinto troviĝas en la monto Cuervo (korvo) je 4,5 km sudoriente de la domaro kun 838 msm. Tra la teritorio fluas rojoj kiaj tiuj de Los Navalmorales, kiu trapasas la centron de la domaro, Macarro, los Álamos aŭ las Vegas.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe olivarboj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj, kaproj kaj porkoj) tradicie. Aktuale elstaras ĉefe la sektoro de servoj kaj iome da industrio pri popola ceramiko, ligno, kalkoŝtonoj kaj fabrikado de diversaj tipoj de olivoleo. Ankaŭ gravas dediĉo al ĉasado.
Historio
Aperas la unuan fojon kiel Vallmoral en dokumento de la 5a de februaro de 1209 per kiu Alfonso la 8-a donas al Alfonso Téllez la vilaĝon de Montalbán kun ties teritorioj korespondaj: «Ex parte Talauarie per ualle sicco, comodo vadit uia ad illos Mosaraues, et comodo pergit ad illa calsata, et sicut uadit ad Vallmoral, et deinde Naualuciellos, et postea usque ad illum portum, et deinde usque ad Mauros quantum potueritis»
Dum la Milito de Sendependiĝo oni enprizonigis en tiu loko kapitanon Baldomero de Torres, estro de gerilanoj.