cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Globomutuo
Aspekto
La Globomutuo estas ĉirkaŭ 82–89 cm longa, kaj pezas ĉirkaŭ 2,500 g. Ĝi estas granda mutuo kiu ne havas la blankan vostopinton troviĝantan ĉe multaj el tiuj birdoj; la plumoj laŭlonge de la kresto estas krispaj antaŭen. Temas pri evidenta kazo de seksa duformismo, kiel ĉe aliaj samgenranoj. Maskloj havas nigran plumaron ĝenerale escepte ĉe la blanka kloakareo (areo inter kruroj kaj vosto). La irisoj estas malhelbrunaj; kruroj, piedoj kaj beko estas nigrecaj. Ĝi havas rimarkindajn karmezinajn bekornamojn—a rondoforma ruĝa karunklo kun osteca kerno ornamas la bazon de la supra maksilo (kaj estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo), dum la vaksaĵo etendas almenaŭ duonvoje sub tiu karunklo kaj sub la bazo de la mandiblo formas malgrandan karnecan bridon.
Ino havas nigran plumaron ĝuste kiel masklo, sed ties kloakareoj estas ruĝece sablokoloraj. Ĉe kelkaj, la flugoplumoj kaj foje la flugilkovriloj havas svagan brunecan marmornuancon. Ankaŭ ties beko kaj irisoj estas nigrecaj, sed ties piedoj kaj kruroj estas grizeckarnecaj. Ili ne havas la bekajn karunklon kaj bridon, kaj ties vaksaĵo estas briloranĝe-ruĝa. Junaj maskloj havas malpli disvolvigitajn vizaĝajn ornamojn, kutime kun pli flaveca nuanco kiel ĉe inoj.
La idoj estas kovritaj de bruna lanugo supre kaj blankeca sube.
Similaj specioj
Plenkreskuloj aspektas tre multe kiel tiuj de Ruĝbeka mutuo (C. blumenbachii), kies maskloj havas nur nedistingan maksilan karunklon. Ties inoj havas nigrecan vaksaĵon, palajn krurojn kaj piedojn, kaj ties flugiloj (ĉefe flugoplumoj) kutime havas distingajn kaŝtankolorajn marmornuancojn. La subspecio de Blankapuga mutuo nome C. alector erythrognatha, troviĝanta norde de Solimões, havas vaksaĵon kiel tiu de la ino de Globomutuo, sed ties beko estas pli hela kaj la kloakareo estas blanka ĉe ambaŭ seksoj. Junaj maskloj de C. globulosa estas facile konfuzataj kun tiuj de Flavbrida mutuo (C. daubentoni), sed tiu lasta havas blankan vostobordon kaj flavan (ne oranĝan) bekobridon. Ĉiuj tiuj similaj specioj estas alopatriaj tamen, kaj nur C. a. erythrognatha loĝas apude al la teritorio de C. globulosa.
Taksonomio kaj sistematiko
La Globomutuo estas unu el la specioj de la genro Crax priskribitaj en 1825 de Johann Baptist von Spix; la tipa loko estas la regiono Solimões (meza Amazona Rivero). Ties scienca nomo Crax globulosa povas esti tradukita al "karunkla mutuo". Crax estas termino por mutuoj enkondukita de Mathurin Jacques Brisson en sia verko de 1760 Ornithologia kaj adoptita de Linnaeus kiel genronomo en sia verko Systema naturae. La vorto globulosa aludas al posedo de unu aŭ pliaj elstaraj rondoformaj elstaraĵoj (el latina globus "globo"); ĉikaze ĝi aludas evidente al elstara bekokarunklo de maskla plenkreskulo. Tiu birdospecio, kun ties rimarkindaj trajtoj, estis sekve priskribita kiel nova fare de kelkaj sciencistoj kiuj ne konis la priskribon fare de Spix. Ĝi ne havas agnoskitajn subspeciojn.
Laŭ la analizo per kladistiko de la informaro de DNA, la Globomutuo estas la plej antikva stirpo de la sudaj mutuoj de la genro Crax. Ties originoj datas reen el antaŭ ĉirkaŭ 6-5.5 mj (Mesiniano, fina Mioceno) kiam ties prauloj iĝis izolataj en okcidenta Amazonio. Kvankam oni proponis, ke ĝi estas proksime rilata al la Ruĝbeka mutuo (C. blumenbachii), ŝajne la Globomutuo estas tre baza stirpo sen partikulare proksimaj parencoj. La simileco kun la Ruĝbeka mutuo ŝajne estas pro la fakto ke tiuj estas plej antikva specio de la suda stirpo, retenante pliajn pleziomorfojn. Kvankam de ekstere tre similaj, ambaŭ specioj havas tre diferencajn alvokojn kaj probable evoluis, je ĉirkaŭ la sama tempo, je malaj pintoj de la originala teritorio de la sudaj mutuoj de la genro Crax.
En kaptiveco oni scias, ke tiu specio hibridiĝis kun la Blubeka mutuo (Crax alberti). Tiu specio estas de la norda grupo de Crax. La Flavbrida mutuo (C. daubentoni) estas probable pli proksima al ĝi, sed senrilate ĝi estas tre distinga el la Globomutuo. Sed eble eblaj (kvankam ne nepre fruktodonaj) hibridoj estas supozitaj inter ĉiuj ajn du specioj el Kracedoj. La koloro kaj la formo de la bekornamoj de masklaj hibridoj de la genro Crax ne estas facile antaŭanonceblaj, sed trajta movo postulus, ke la orienta (se iu) subspecio el la Blankapuga mutuo (C. a. alector) havus ruĝan ornamon, ĉar neniu ruĝornama samgenrano loĝas en aŭ ĉe ties teritorio. La ruĝa vaksaĵo de la okcidenta blankapuga mutuo povus bone esti ŝulda al la eventuala hibridiĝa introgresio de aleloj de C. globulosa, ĉar malverŝajnas ke la areo de Solimões estas tute netrapasebla por tiuj birdoj.
Distribuado
Tiu specio troviĝantis el la okcidenta kaj sudokcidenta Amazona Baseno de Brazilio okcidenten al la deklivaro de Andoj de sudorienta Kolombio, orientaj Ekvadoro kaj Peruo, kaj norda Bolivio. Ties loĝareo estas esence limigita de la riveroj Kaketao-Japurao, Solimões, Amazono kaj Madejra rivero, kaj la 300metra izolinio al Andoj. Sed ties preciza distribuado estas tre malmulte konata; plej populacioj estis observitaj de preterveturintoj laŭlonge de la riveroj en ties teritorio.
Plej el la norda limo de ties teritorio estas laŭlonge de la mezo de la Amazona Rivero, aŭ Solimões. En norda Peruo kie la Maranjono iĝas la Amazona rivero (nome Solimões por brazilanoj), ĉe Nauta, la teritorio pluas supren al orienta Amazonia Ekvadoro laŭlonge de Kaketao-Japurao; ĝi estis registrita el rivero Javario kaj meza fluejo de la rivero Napo. Ĝi probable jam ne troviĝas plu en Ekvadoro mem, kaj krom du malgrandaj populacioj—insulo Mokaguo en la Amazona Rivero kaj ĉe Kaketao—ĝi forestas ankaŭ el Kolombio.
Ĉe la orienta limo de ties teritorio, nome la rivero Madejra, supren en Bolivio, la Globomutuo loĝas dise tra plej el norda Bolivio en regiono de 700 km ĉirkaŭ la kunfluoj de la alfluantoj de la Madejro, nome kvar ĉefaj riveroj de norda Bolivio. En Brazilo, tiu birdospecio troviĝantas en naturo nur en Amazonia subŝtato (ĝi iam loĝis ankaŭ en Rondônia), nome ĉe la Juruao, la Javario, la Japurao, kaj ĉe ties plej nordorienta limo ĉirkaŭ la regionoj de la kunfluoj laŭlonge de Solimões, Madejro, Rio Negro, kaj Purus.
Ekologio
La prefero pri habitatoj fare de la Globomutuo ne estis bone studita. Kelkaj trovis ĝin en pluvarbaro de terra firme ĉe pli alta tereno, sed ĝi probable loĝas tie nombre nur en malseka sezono kiam la malaltaj teroj estas inunditaj. Plej vidaĵoj okazis en ĉerivera arbaro laŭlonge de riveroj kaj rojoj (ĉefe de nigra akvo), sezone inunditaj, nome arbaroj de várzea, ĉe lagoj, kaj ĉe riveraj insuloj. Várzea ŝajne estas ŝlosila habitato por tiu specio, almenaŭ laŭsezone. Pariĝintaj paroj probable defendas teritorion kiel faras aliaj mutuoj, kaj multaj ŝajne estas tute sedentaj dum sia tuta vivo. Junaj birdoj tiele devas disiĝi iomete post kreskiĝo, se ties gepatroj ankoraŭ vivas. Sed eĉ tiam ili probable restas en la sama ĝenerala areo, moviĝante eble nur kelkajn km el sia naskiĝloko.
Kiel plej el la Kokoformaj faras, ĝi manĝas ĉefe plantan materialon, suplementite de kelkaj malgrandaj (tipe senvertebruloj) animaloj—inklude almenaŭ foje krustulojn kaj fiŝojn –, sed estas malmulta aktuala informo. Manĝe, ĝi estis observita vagante surgrunde malpli ofte ol la aliaj mutuoj de la genro Crax, indike, ke ĝi eble preferas diferencan manĝaĵojn (ekz. freŝa frukto anstataŭ falintaj semoj) ol siaj proksimaj parencoj.
La reprodukta sezono en naturo estas nekonata; reprodukta aktivado estis notita inter Junio kaj Aŭgusto sed ekzistas malmultaj registroj kaj kiel ĉe multaj pluvarbaraj birdospecioj eble ne estas tre bone markitaj reproduktaj kaj nereproduktaj sezonoj. Maskloj allogas inojn ĉirkaŭparadante ilin kaj elsendante zumajn alvokojn. Tiuj birdoj kopulacias surgrunde, kaj ĉe multaj aliaj Kokanseroj kaj ĉe paleognatoj la maskloj havas ian penison. Paroj eble formiĝas por jaroj, ofte esence por la tuta vivo, kiel ĉe aliaj mutuoj; foje povas okazi ŝanĝo de partnero, kaj kie maskloj estas ofte ĉasataj (ties laŭtaj alvokoj faras ilin facile troveblaj) survivantoj povas pariĝi kun pli ol unu ino.
Statuso
La Globomutuo rare troviĝas plu en naturo, pro ne eltenebla ĉasado kaj habitatodetruo. Dum ties statuso estis neniam tre bone studita, la nombro de malnovaj kaj modernaj registroj ege indikas, ke ĝi estas multe pli rara nuntempe ol ĝi estis fine de la 19a jarcento. La specio ŝajne malaperis el Ekvadoro en la 1980-aj jaroj, dum persistas populacioj en malproksimaj areoj de aliaj landoj. Nenie estas nombra, kaj la nura konata regiono kie ĝi povas esti trovita sufiĉe ofte povus esti laŭlonge de la rivero Juruao en Brazilo, partikulare ĉe la Naturrezervejo Mamiraŭao; ĝi estas ankaŭ iomete nombra ĉe San Marcos en Beni Departamento, Bolivio. Ĝi povus loĝi en neesploritaj lokoj; ties estado en Kolombio ekzemple estis konfirmita nur ĉirkaŭ 1950 kiam oni mortpafis birdon en Kaketio, ĉe Tres Troncos ĉe rivero Kaketao (el tie ekde tiam la specio jam estas malaperinta). Sed malverŝajne iu malkovrita populacio estus granda—kaj eĉ kvankam ili povus resti nekonataj al scienco tuj post kiam ĉasado per pafilo startus en la regiono la Globomutuo povus esti pafita pli ofte ol ĝi reproduktiĝu.
Eble estas iome pli ol 10,000 plenkreskuloj de C. globulosa reste en la mondo, sed se ekzistas aliaj populacioj krom tiuj konataj, ili povus nombri malpli ol 5,000 individuoj kuniginte plenkreskulojn kaj junulojn. Ekzistas kaptiva birdonombro kaj laŭ mutuaj standardoj estas eĉ sufiĉe multnombra. La specio foje reproduktiĝas en kaptiveco, sed tio estas entute nesufiĉa por kompensi la malpliiĝon en naturo—partikulare ĉar ĝi ricevas malmulte laŭleĝan protektadon kaj ĝi ne estas konata el protektita areo for de la Naturrezervejo Mamiraŭao (populacio el la rivero Apaporis ĉe la Nacia Parko Ĉiribikete ŝajne foriris).
La IUCN klasigis la Globomutuon kiel Vundebla specio laŭ kriterioj A2bcd+3bcd+4bcd; C2a(i). Tio signifas, ke ties nombroj malpliiĝis kaj plue malpliiĝantas je ĉirkaŭ unu-triono ĉiun jardekon, ĉefe pro ĉasado, kaj habitatodetruo estas alia ĉefa minaco, kaj ke plej verŝajne ekzistas inter 2,500 kaj 10,000 plenkreskuloj, sed ne pli ol 1,000 ĉe iu ajn subpopulacio. Se oni ne malkovras pliajn populaciojn, la specio ŝajne estos suprenlistita al statuso de Endanĝerita dum proksima futuro.
Al fino de la mondo
Al fino de la mondo (pole: Na koniec świata) – pola filmo reĝisorita de Magdalena Lazarkjeviĉo en 1999 baze de romano de Emilo Zolao (Thérèse Raquin). La ĉefa rolulino estas konata pola kanzonistino Justyna Steczkowska, kaj la rolulo - rusa aktoro Aleksandr Domogarow.
Gruffy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Olof von Dalin
Olof von Dalin (29-a de aŭgusto 1708 – 12-a de aŭgusto 1763) estis sveda nobelo, poeto, historiisto kaj kortegano. Li estis influa literatura figuro de la sveda Klerismo.
Olof Dalin naskiĝis en Vinberg en Halland, Svedio. Liaj gepatroj estis Jonas Dalin kaj Margareta Birgitta Auseen. Lia patro estis pastro.
Willy Vandersteen
Willy Vandersteen (naskiĝis la 15-an de februaro 1913 en Antverpeno, mortis la 28-an de aŭgusto 1990) estis belga desegnisto de bildstrioj. Li estas precipe konata de la bildstria serio Cisko kaj Vinjo.
En 1952 Vandersteen fondis propran studion, Studio Vandersteen, kie liaj ideoj por bildstrioj estis ellaboritaj. Cisko kaj Vinjo-n li ne plu mem desegnis ekde la jaro 1974. La sola bildstria serio kiun li mem desegnis ĝis ĵus antaŭ li mortis, estas De Geuzen. Tiu ĉi bildstrio post lia morto ne plu aperis.
Shuto Kojima
Shuto Kojima (小島 秀仁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Tokushima Vortis, Ehime FC kaj JEF United Chiba.
Ĉarango (muzika grupo)
Ĉarango (hispane charanga [ĉaRANga]) estas la nomo por strata muzikbando en Hispanujo kun latunaj kaj lignaj blovinstrumentoj, kiu muzikas dum popolfestoj. Ĉarango nomiĝas ankaŭ ensembloj, kiuj ludas certajn formojn de kuba dancmuziko. Tie ili en 1940-aj jaroj estis tre popularaj kaj forte influitaj de kuba sono.
Ĉarango en Hispanujo
En Hispanujo charanga aŭ fanfarria estas grupeto de muzikistoj kun blovaj kaj frapaj instrumentoj kiuj en diversaj regionoj de la lando (ĉefe en la nordo kaj la oriento, pro la granda muzika tradicio de ĉi tiuj regionoj), kiuj sin taskigas per la animado kaj distrado dum festoj, paradoj, adiaŭaj festoj kaj aliaj.
Ili interpretas popolkantojn kun friponetaj tekstoj kaj la furorkantojn de la jaro, kantojn tipajn depende de la geografia loko, kelkaj ankaŭ komponas proprajn kantojn aŭ realigas siajn proprajn kvodlibetojn.
Kutime ĉarango estas aranĝita por perkutinstrumentoj (timbalo, kesto kaj cimbaloj), la latunblova sekcio (trombono, eŭfonio, trumpetoj kaj tubjo) kaj laste la lignoblova sekcio (alda kaj tenora saksofonoj, malofte baritona).
Aktuale la termino charango estas akirinta malestiman kunsenton, ĉar oni uzas la esprimon músico charanguero por iu, kiu ludas senzorge.
Ĉarango en Kubo
En Kubo ĉarango nomiĝas ankaŭ ensembloj, kiuj ludas certajn formojn de dancmuziko. Ili estis influita de son cubano kaj tre popularaj en la 1940-aj jaroj en Kubo. La unua ĉarango formi.gis komence de la 20-a jarcento ĉirkaŭ Antonio María Romeu. Ili ludas pli facilmovajn kaj rapidajn versiojn de la danzono sen latunaj blovinstrumentoj kaj je forta akcentado de violono, transversa fluto kaj piano. En la 1930-aj jaroj flutisto Antonio Arcaño kaj lia orkestro Las Maravillas ludis gravan rolon Havano. En la 1950-aj jaroj ĉarangoj kunverkis je la malvolvo kaj disvastigo de ĉaĉao.
La Charanga a la francesa (ĉarango francmaniera) evoluis el la orquesta típica, la akompana muzikistaro de la tango. La „tipa orkestro“ konsistas el du violonoj, unu fluto kaj pligrandigita ritmosekcio, nome el piano, basinstrumento kaj perkutinstrumentoj, inter ili timbaleoj.
Universala harmonio
Universala Harmonio eble estas planlingvo proponita de franca pastro Marin Mersenne (1588-1648), fama matematikisto, astronomo kaj fizikisto, en 1636. Kvankam tio aperas en kelkaj listoj de planlingvoj, ne estas certa ke estas planlingvo de Mersenne, aŭ se estas nur sugesto pri tiu en lia verko. Certe, Kartezio esprimis sian ideon de universala lingvo en letero al Mersenne.
25602 Ucaronia
25602 Ucaronia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Alfredo Caronia elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Umberto Caronia (1908–1993), patro de la dua malkovrinto.
Caudan
(jen france, bretone Kaodan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 6027C
NGC 6027C (aliaj indikoj — UGC 10116, 7ZW 631, MCG 4-38-7, VV 115, ZWG 137.10, HCG 79D, KUG 1556+208, PGC 56578) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Listo de franciaj estroj pri poŝto
La sekvanta tabelo listigas la estrojn de la franciaj poŝtoj, unue ĝeneralaj direktoroj, poste ministroj pri poŝtoj, telegrafoj kaj telefonoj, poste ministroj pri poŝtoj, telekomunikado.
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Thießen
Thießen ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Coswig (Anhalto) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de junio 2010 la tiam loĝloko havis 669 loĝantojn.
(6096) 1991 UB2
(6096) 1991 UB2 estas ne nomita asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Leĝoj Jim Crow
La Leĝoj Jim Crow aŭ Jim-Crow-leĝoj estis ŝtataj kaj lokaj leĝoj enkondukitaj en la sudaj usonaj federaciaj ŝtatoj en la malfrua 19-a kaj frua 20-a jarcento, kiuj devigis rasan segregacion. La nomo, epiteto "Jim Crow" estas pejorativa esprimo por afrik-usonano, uzita komence por rasisma priskribo de afro-amerika fikciulo en laborkanto. Tiuj leĝoj restis validaj ĝis la 1960-aj jaroj. Formalaj kaj neformalaj segregaciaj politikoj ĉeestis en aliaj lokoj de Usono ankaŭ, eĉ se pluraj ŝtatoj ekster la sudŝtatoj malpermesis diskriminacion en publikaj ejoj kaj dum voĉdonado. La leĝoj estis leĝdonitaj fare de blankaj Sud-Demokrat-dominitaj ŝtatoj, por senrajtigi kaj forigi politikajn kaj ekonomiajn gajnojn faritajn fare de afrik-usonanoj dum la Rekonstrua Epoko.
Praktike, la Jim-Crow-leĝoj postulis rasapartigon en ĉiuj publikaj instalaĵoj en la statoj de la antaŭaj Konfederaciitaj Ŝtatoj de Ameriko kaj en kelkaj aliaj, komenciĝante en la 1870-aj jaroj. Leĝoj Jim Crow estis konfirmitaj en 1896 en la kazo (juĝ-decido) de Plessy vs. Ferguson, en kiu la Supera Kortumo de Usono deklaris leĝan doktrinon "aparta, sed egala" koncerne instalaĵojn por afrik-usonanoj. Aldone, publika eduko estis esence apartigita ekde sia establado en la plej granda parto de la sudaj ŝtatoj de Usono post la Usona civita milito en 1861-1865. Kvankam en teorio, la "egala" apartiga doktrino estis valida por publikaj instalaĵoj kaj transportado ankaŭ, sed instalaĵoj por afrik-usonanoj estis konstante malalt-nivelaj kaj subfinancitaj komparite al instalaĵoj por blankaj usonanoj; kelkfoje, ekzistis neniuj instalaĵoj por la afrik-usonana komunumo entute.
Fore al egaleco, la leĝoj Jim Crow instituciigis ekonomiajn, edukajn, politikajn kaj sociajn malavantaĝojn kaj duaklasan civitanecon por la plej multaj afrik-usonanoj vivantaj en Usono. Post kiam la National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) estis fondita en 1909, ĝi iĝis engaĝita en daŭranta publika protesto kaj kampanjoj kontraŭ la Jim-Crow-leĝoj, kaj la tielnomita "aparta, sed egala" doktrino. En 1954, apartigo de publikaj lernejoj (ŝtat-apogitaj) estis deklarita kontraŭkonstitucia fare de la Usona Supera Kortumo en la grava kazo Brown v. Board of Education. En kelkaj ŝtatoj, daŭris multajn jarojn por akceptigi tiun decidon, dum la Warren-Kortumo daŭre decidis kontraŭ leĝoj Jim Crow en aliaj kazoj, kiel ekzemple Heart of Atlanta Motel, Inc. v. United States (1964). Ĝenerale, la pliaj Jim-Crow-leĝoj estis renversitaj fare de la Civil Rights Act de 1964 kaj de Voting Rights Act de 1965.
Péter Solymos
Péter Solymos [ŝojmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Solymos Péter estis hungara pianisto, altlerneja instruisto.
Biografio
Péter Solymos studis en Parizo kaj Vieno, inter 1932-1934 en Budapeŝto. Lia kariero estis trafita de la 2-a mondmilito. Lia repertuaro konsistis precipe el la verkoj de Béla Bartók, Debussy kaj Ravel, same kiel el hungaraj komponistoj Zsolt Durkó, Ferenc Farkas (komponisto), László Lajtha, András Mihály, József Soproni, Erzsébet Szőnyi, Sándor Veress (komponisto). Lastmomente antaŭ ol krei la Feran Kurtenon li ricevis stipendiojn en Londono kaj Romo. Inter 1948 kaj 1997 li instruis en la Muzikakademio de Budapeŝto. Ekde 1973 li instruis kelkajn jarojn en Japanio. Li ricevis premion en 1957.
SWAT
SWAT (anglalingva akronimo por Special Weapons And Tactics, ) estas la nomo de specialaj policunuoj en Usono dezajnitaj por kontraŭbatali terorismon, savado de ostaĝoj, traktado de perforta ekstremismo kaj specialaj kazoj. La usonaj SWAT-unuoj estas paralelaj al paralelaj kontraŭterorismaj unuoj en la mondo kiel la franca GIGN, la germana GSG-9 kaj la israela YMM (prononcata jamam).
Ĉiu ŝtato en Usono kaj ĉiu grava grandurbo en Usono kaj ĉiu polictrupo havas sian propran SWAT-unuon.
La SWAT-personaro havas multajn rolojn kiuj ekspluatas sian unikan trejnadon, inkluzive de: savante ostaĝojn, sekurigante gravajn okazaĵojn kaj personecojn, traktante malamikajn elementojn kiuj estas peze armitaj aŭ havas taktikan avantaĝon (ekzemple, armitaj viroj fortikigitaj en konstruaĵo), malhelpante la agadon de gerilaj kaj terorismaj grupoj en la urboj de Usono, Subteni la policajn fortojn en atakoj, arestoj kaj la ekzekuto de serĉmandatoj kaj traktado de homoj, kiuj minacas memmortigon.
La SWAT-trupoj estas ekipitaj kaj armitaj longe preter la normalaj polictrupoj. Iliaj armiloj inkludas servpistolojn, fusilojn (plejparte karabenko jn), ĉaspafilojn, silentigitajn mitraletojn, kaŝpafilojn kaj diversajn grenadojn. Kroma ekipaĵo inkluzivas personan protekton, kaskojn, protektajn veŝtojn, taktikan ŝildon, noktan vidan ekipaĵon, kontaktilon kaj pli.
Marcelino Júnior Lopes Arruda
Marcelino Júnior Lopes Arruda (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Helia lingvo
Helia lingvo estas planlingvo proponita de fama historiisto abato Victor Hély el Langres, Francio en 1905. Ĝi estas pra-formo de Interpres. Ĝi estas miksa lingvo; la vortprovizo devenas ĉefe el la latina lingvo, sed la gramatiko estas apriora.
Patro Nia: "Nosan pater, qu sen in dar es celum, tuan nomen ses sanctificat, tuan regnum des advenire, tuan voluntas ses fact sicut in dar celum et in dar terra; tu dem donare da nos hodie nosan panis quotidian; et dem dimittere da nos nosan es debitum, sicut et nos den dimittere da nosan es debitor; et tu non dem inducere ac nos in ac tentatio; sed dem liberare ac nos ab dar malum".
Bibliografio
Victor Hély: Esquisse d'une grammaire de la langue Internationale. 1-a parto: Les mots et la syntaxe. Langres 1905.
80807 Jimloudon
80807 Jimloudon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono). Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de James "Jim" Loudon (1944–1988) populara lekciisto pri kosmaj sciencoj ĉe la Universitato de Miĉigano, bone konata tra la Usona Mez-Okcidento. Li lekciis tra la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj ĝis sia trofrua morto. La nomo estis sugestita de Richard "Rik" Hill.
Harta (Irako)
Harta, laŭ araba lingvo الهارثة estas antaŭurbo, ankaŭ urbego en Gubernio Basra en sudorienta Irako.
Geografio
Harta situas sur ebenaĵo laŭ orienta bordo de la rivero Eŭfrato. Basra troviĝas 27, Zubajr 37, Amara (urbo) 136, Nasirija 144, Samava 242, Kut (Irako) 267, Divanija 301, Naĝaf 353, Hilla 368, Bagdado 428, Faluĝa 473, Ramadi 514, Sulejmanijo 579, Kirkuk 612, Mosulo 756, Dahuk 811 kilometrojn.
Ekonomio
En Harta elektrejo funkcias, la plej granda en suda Irako. Dum la Golfa Milito ĝi estis primara celo de la usona armeo, post la atako 1,5 milionoj da homoj perdis elektojn dum kelkaj monatoj. Alia uzinego produktas paperojn.
Trafiko
Apud Harta situas internacia flughaveno de Basra. El la urbego kuras po unu vojoj (al Basra kaj Bagdado).
Klimato
Jare pluvas en Harta ĉ. 152 mm. Inter junio-septembro ne pluvas. La averaĝa temperaturo estas 24 °C. Inter junio-aŭgusto foje oni mezuras 50 °C, inter decembro-februaro malofte iomete frostas.
Instruado
En Harta kemia universitato funkcias.
Larrea tridentata
Lorrea tridentata, estas kuracherbo kiu nomiĝas en la angla chaparral kaj greasewood, en la itala cespuglio di creosoto, en la hispana gobernadora aŭ hediondilla. Ĝi estas plantospecio el la familio Zigofilacoj (Zygophyllaceae). La specio kreskas nature en sekaj (aridaj) regionoj de sudokcidenta Usono kaj Meksiko.
Etimologio
La genro Larrea estis nomata laŭ la hispana klerikulo Juan Antonio Pérez Hernández de Larrea (1730–1803), episkopo de  Valladolid kaj patrono de la natursciencoj. La specian epiteton ĝi ricevis de Augustin Pyrame de Candolle, dum tridentata venas el la latinaj tri kaj dens = dento, ĉar ĝiaj floroj kaj stamenoj estas tridentaj. La planto ankaŭ nomiĝas kreosota arbusto pro sia odoro al kreosoto.
Disvastigo
La divastigejo de la kreosota arbusto estas la usonaj ŝtatoj Arizono, Kalifornio, Nevado, Nov-Meksiko kaj Teksaso kaj la meksikiaj ŝtatoj Aguascalientes, Baja California Norte, Baja California Sur, Chihuahua, Coahuila, Durango, Guanajuato, Hidalgo, Nuevo León, Querétaro, San Luis Potosí, Tamaulipas kaj Zacatecas – do, ĝi kreskas ĝis Meksik-urbo.
Ekosistemoj
La plantosocio de kreosotarbustoj estas karaktera plantkomunumo en la Sonora-dezerto. Sed ankaŭ en la Mojave-dezerto  kaj la Ĉiuaŭa dezerto la  kreosota arbusto estas la dominanta plantospecio. En jenaj ekosistemoj la planto gravas: Pliaj plantosocioj de kreosotarbustoj kun aliaj plantoj ekzistas (laŭ A. W. Kuchler):
Mediaj faktoroj kaj kreskejoj
La kreosota arbusto estas planto, kiu toleras sekecon (jara precipitaĵo 100 ĝis 300 mm). Ĝi ankaŭ toleras grandan variadon de temperaturo (–5 °C vintre kaj 47 °C somere). La planto bone kreskas sur aluviaj konusoj, sur deklivoj, en valoj sur sablaj dunoj kaj en sekvaloj. Normale la planto kreskas nur ĝis alteco de 1500 m, krom en la montaro San Gabriel, kie ĝi kreskas ĝis alteco de pli ol 1700  m (maksimuma alteco  2004 m). La grundo estu bone aerumita, kalka, sabla aŭ de aluvia origino.
Priskribo
La kreosotarbusto estas ĉiamverda kaj sendorna arbusto, kiu kreskas ĝis alteco de 1 ĝis 3 metroj. . Ĝiaj trunkoj kreskas vertikale, sed ankaŭ povas kreski proksime al la grundo. Ili havas ruĝecan koloron komence kaj fariĝas poste grizaj. La nodoj estas malhelaj kaj dikaj. La folioj estas palmataj, ekzistas nur unu paro da folietoj. La dikaj folietoj estas inter 7 kaj 18 mm longaj kaj inter 4 kaj 8,5 mm larĝaj. Ili havas glatan randon kaj dentoforman folipinton. La folioj enhavas rezinon kaj forte odoras al kreosoto. Stipuloj ekzistas.
La duseksaj floroj evoluiĝas el solaj akselaj burĝonoj, ili estas radiosimetriaj, helicofore torditaj, kvinnombraj kaj povas ricevi grandecon de ĝis 25 mm. La kvin ovoformaj sepaloj estas liberaj. La kvin petaloj estas flavaj kun bruneca „najlo“. Ekzistas du cirkloj kun po kvin stameno]j. La [[ovario estas hipogina.
La kapsulfruktoj havas mallongan tigon. Ĝi havas arĝentecan hararon kiu disfalas en kvin partoj de po unu semo.
La kromosomonombro estas 2n = 26, 52 aŭ 78.
Plimultigado kaj radika sistemo
Apud la seksa plimultigado la planto povas reprodukti sin ankaŭ per burĝonantaj trunkoj, kiuj estas kovrataj de tero kaj radikoj, kiuj formas ŝosojn. La radika sistemo de la kreosotarbusto konsistas el ĝis 80 cm longa pivotradiko kaj ĝis 3 m longaj flankradikoj. La lastaj trakreskas la grundon, tiel efike, ke ili absorbas ĉiun akvoguton, kiu atingas la terenon de la planto. Neniu alia planto povas vivi proksime de la arbusto.
La kreosotarbusto atingas averaĝan aĝon de 625 ĝis 1250 jaroj. La plej maljuna konata ekzemplero estas kalkulita je 11.700 jaroj nome King Clone en la valo Lucerne en la Mojave-dezerto de Kalifornio.
Sándor Szekeres-Lukács
Sándor Szekeres-Lukács [ŝAndor sekereŝ-lukAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szekeres-Lukács Sándor estis rumania hungara oficisto. Lia origina familia nomo estis Szekeres.
Sándor Szekeres naskiĝis la en Sângeorgiu de Pădure (Rumanio).
Mondaj ludoj
La Mondaj ludoj estas divers-sporta konkuro en kiu konkuras sportistoj el la tuta mondo. La sportoj de la mondaj ludoj estas sportoj kiuj ne aperas en la olimpiaj ludoj. Tiu ĉi evento estas organizata de la Internacia asocio de la Mondaj ludoj (International World Games Association - WGA), kaj ĝin subtenas ankaŭ la Internacia Olimpika Komitato.
La sportoj konkureblaj estas tiuj, kiuj ne estas olimpiaj sportoj aŭ tiuj, kiuj iam estis olimpiaj sportoj sed jam ne plu. Ekzistas du konkuraj ebloj: La konkuraj sportoj, kie la sportisto celas konkuri kaj atingi medalon, kaj la ekspoziciaj aŭ invititaj sportoj, en kiuj ne eblas gajni medalon. La nombro da sportoj varias en ĉiuj ludoj, ĉar unu el la reguloj de la ludoj estas ke kiam iu urbo estas elektita por gastigi la eventon, tiu urbo ne povas elspezi monon por konstrui novajn sportejojn, sed la urbo devas uzi la monon por plibonigi la jam ekzistantajn sportejojn. La evento okazas unu jaro post la olimpiaj ludoj.
Historio
La origino de la Mondaj ludoj troviĝas en 1980, kiam Un Yong Kim, tiama prezidanto de la Monda Federacio de tekvondo, invitis konkuri ĉe Sud-Koreio al aliaj ĉefoj el malsamaj sportaj federacioj, kiuj tiam ne konkuris en la olimpikoj. Kim proponis krei novajn internaciajn ludojn por tiuj sportoj, kiujn ne partoprenu en la olimpikoj. Tiu jaro estis kreita la "Konsilo por la Mondaj ludoj" kiuj ŝanĝis poste sian nomon al "Internacia asocio de la Mondaj ludoj", tiu organizaĵo estas aprobita de la Internacia Olimpika Komitato.
La unua sidejo de la Mondaj ludoj estis Santa Clara en la jaro 1981. En la evento partoprenis pli ol 1200 sportistojn kaj 18 sportojn. Ekde tiam, la ludoj okazas ĉiun kvaran jaron.
Sportoj
La sportoj kiujn eblas partopreni en la Mondaj ludoj estas iu ajn kiun ne partoprenu de la olimpikoj. Kelkaj sportoj kiuj partoprenis en la unuaj ludoj, kiel tekvondo aŭ triatlono, poste iĝis olimpiaj ludoj, kaj pro tio jam ne plu partoprenas. Ankaŭ, kelkaj sportoj kiuj iam estis olimpikaj ludoj, sed poste jam ne plu partoprenis de la olimpikoj pro decido de la Internacia Olimpika Komitato, estos denove ludataj en la Mondaj ludoj, kiel la basbalo kaj softbalo.
Pilkaj sportoj Motor-sportoj
Forto-portoj Novaj sportoj Preciz-sportoj
Lukartoj Artismaj sportoj kaj dancoj
Lajos Megyeri
Lajos Megyeri [lajoŝ medjeri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Megyeri Lajos estas serbia hungara komponisto, dirigento, muziklerneja instruisto.
Lajos Megyeri naskiĝis la en Baĉko Gradiŝte (Jugoslavio, nun en Serbio).
Biografio
Lajos Megyeri apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio/Serbio. Li frekventis muzikan bazlernejon en sia naskiĝurbo, ekde 1952 en muzika mezlernejo en Subotica, fine li akiris diplomon en Muzikakademio de Beogrado en 1963. Lia plej grava instruisto estis Predrag Milošević. Post siaj studoj li instruis en pluraj muziklernejoj. Li ofte okupiĝis pri akordionoj, en 1969 li fondis klubon pri akordionoj, li longe gvidis ĝin. Inter 1974-1977 li instruis en Herceg Novi, poste inter 1977-1981 li estis muzika gvidanto kaj dirigento de teatro en Subotica. En 2007 li ricevis hungaran premion.
Li edziĝis en 1959, en 1967 filino naskiĝis.
Exodus (ŝipo)
Exodus 1947 estis ŝipo transportanta elmigrantajn Judojn, kiu forlasis Francion (el Sète, urbo apud Marsejlo (Marseille)) la 11an de julio 1947 por kunkonduki siajn pasaĝerojn en Palestinon, tiam sub brita mandato. Multaj el tiuj elmigrantoj estis rifuĝintoj postvivantaj de la Holokaŭsto, kiuj ne havis laŭleĝajn enmigrec-atestpaperojn por Palestino. La brita Reĝa Floto kaptis la ŝipon, kaj deportis ĉiujn ĝiajn pasaĝerojn en Germanion.
Exodus (apartigilo)
Heinrich Schweiger
Heinrich Schweiger (naskiĝinta la 23-an de julio 1931 en Vieno; mortinta la 14-an de julio 2009 en Salcburgo) estis aŭstra aktoro.
32810 Steinbach
32810 Steinbach estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana inĝeniero Manfred Steinbach (1937–2017), dum 27 jaroj ĉe Carl Zeiss Jena profesoro pri fasono de precizecaj instrumentoj por astronomiaj, terfizikaj kaj kosmaj aplikoj. Li gvidis organizon, kiu esploras la historion de Carl Zeiss.
5164 Mullo
5164 Mullo estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Christian Pollas elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Orbito
Ĝia discentra orbito etendiĝas trans tiun de Jupitero: tio, kiu igas ĝin jupiterrenkonta asteroido, kvankam ĝia orbita klinangulo tenas ĝin malproksime de la giganta planedo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la gaŭlo-romia dio Mullo, asimilita al Marso de la romia mitologio.
Herb Kenwith
Herbert Kenwith (1917 — 2008), foje agnoskita kiel "Herb Kenwith", estis televidverkisto, televida kaj teatra reĝisoro kaj produktoro. Li estis la plej juna produktoro ĉe Broadway.
Li reĝisoris multajn usonajn televidaĵojn ofte laborante kune kun Norman Lear. Li komencis sian karieron ĉe Broadway kaj li reĝisoris teatraĵon “I Remember Mama”, kiu estis la debuto de Marlon Brando ĉe Broadway. En kino li laboris kiel dialoga kontrolisto de muzikfilmo Senior Prom en 1958. Ĉe televido, li komencis sian karieron en 1953 je soap operas. En 1969 li reĝisoris epizodon The Lights of Zetar de Star Trek.
En 1970-aj jaroj li reĝisoris epizodojn de televidserioj kiel The Name of the Game, The Partridge Family, Mary Tyler Moore, Love, American Style, Arnold, kaj la unua epizodo de la famega The Young and the Restless. Dum 1980-a jardeko li laboris kiel reĝisoro de televidserioj Too Close for Comfort kaj 9 to 5 inter aliaj.
NGC 6027D
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Les Gets
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Predator's Gold
La oro de predanto (Predator's Gold) estas la dua el kvar romanoj en la serio de Philip Reeve por junaj plenkreskuloj, la Mortal Engines.
Scenaro
La oro de predanto okazas du jarojn post Mortal Engines. La geamantoj Tom Natsworthy kaj Hester Shaw uzas Jenny Haniver, la aerŝipon de ilia forpasinta kamarado Anna Fang, por vojaĝi trans la mondo por komerco kaj aventurado.
127810 Michaelwright
127810 Michaelwright estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michael Wright, estro de projekto de OSIRIS-REx por la operacioj de kombino, provo kaj lanĉo. Li ankaŭ estas inĝeniero pri sistemoj de esploro, disvolvante konceptojn por la homa esplorado de Marso. Li estis responsulo pri la integrigo kaj la provoj por dekduo da misioj, el kiuj FREESTAR ĉe la lasta flugo de la kosmopramo Columbia.
Sinagogo de Mühlhausen
La Sinagogo de Mühlhausen (germane: Synagoge Mühlhausen) troviĝas en la urbocentro de Mühlhausen, Germanio, Jüdenstraße nr 24.
Historio
Unua endokumenta mencio pri judoj estas en la Jurlibro de Mühlhausen (ĉ. 1220). Post la pogromo post pestepidemio (1349) menciitis en 1380 sinagogo por nova komunumo. Inter 1417-1513 ekzistis preĝejo en la strateto Jüdengasse (=hodiaŭ: Jüdenstraße). Nova pogromo de 1452 malfortigis la judan komunumon tiom, ke ĝi malfondis sin ĉ. la jaro 1510. Ĉirkaŭ 1637 vivis denove judoj en la urbo, en 1793 jam 78 uloj. Ili kunvenis en privataj domoj kaj preĝejoj - eĉ post la novfondo komunuma de 1806. Ekde 1839 oni klopodis konstrui novan sinagogon.
Jen kelkaj etapoj de la sinagogo en Jüdenstraße nr 24:
Revivigo danke al lernanta engaĝiĝo
La sinagogo estas konsekrita: gelernantoj de la Evangelia lerneja centro de Mühlhausen (Evangelisches Schulzentrum) ekde aŭtuno 2015 helpas revivigi ĝin, post kiam ĝi restis plejtempe malferma malgraŭ sia aktiva stato. Ili ĉirkaŭgvidas turistojn laŭpete tra la sinagogo kaj informas pri la historio de la juda komunumo. Lernis fari tion la lernantoj dum posttagmezaj laborrondoj, ankaŭ danke al helpo fare de la Juda landa komununaro de Turingio. Estontece estas planite - kune kun la turisma agentejo de Mühlhausen - pliperfektigi la peradon de rondgvidadoj al interesitaj fremduloj.
Honkonga lingvo
Honkonga lingvo, propralingve Hoy-Koy aŭ Hoykoy (pronuncu /hoŋkoŋ/), t. e. "Honkongo", estas internacia planlingvo proponita de svedo Gustav Ottander en 1947.
La lingvo estas kreita celante esti facila al ĉinoj. La vortoj havas unu aŭ du silabojn. Multaj literoj havas valorojn malsamaj al uzataj en eŭropaj lingvoj. La vortprovizo estas arbitre elektita.
Ekzempleto (sen traduko): vikägo mea tvoy qa slakoma slosmi blarä, se vi dvaqä julgö.
Idiom Neutral Modifita
Idiom Neutral Modifita aŭ propralingve Idiom Neutral Modifiket estas reformo de Idiom Neutral proponita de stenografo Jules Meysmans en 1909. Ne konfuzu al Idiom Neutral Reformita. Eble estis Meysmans kiu unue uzis la vorton "interlingvistiko", li ankaŭ proponis projekton Latino Internationale.
Insulo de la Junularo (Kubo)
La Insulo de la Junularo (Isla de la Juventud) estas insulo de la Kariba Maro, kiu estas parto de la ŝtato de Kubo, kune kun la insulo Kubo kaj aliaj malgrandaj insuletoj.
Ĝia areo estas 3.056 km². Ĝi formas, kune kun pli da 600 neloĝataj insuletoj la arkipelagon de la Canarreos, en la sudokcidenta parto de Kubo, en la Golfo de Batabanó, je 50 km de la insulo de Kubo (je 162 km de Havano).
La insulo estis malkovrita de Kristoforo Kolumbo je la 13-a de junio de 1494 dum lia dua vojaĝo al Ameriko, kaj nomita La Evangelista. Laŭlonge de la jaroj ĝi ŝanĝis sian nomon, interalie al Isla de las cotorras (de la psitakoj), Colonia Reina Amalia (Kolonio Reĝino Amalia), Isla de los Piratas (de l' Piratoj), kaj eĉ Isla del Tesoro (insulo de la Trezoro). Antaŭ la alveno de Kolumbo ĝi estis nomata Siguanea, Camarcó kaj Guanaja.
Dum multaj jaroj ĝi estis sidejo de piratoj, kaj oni asertas ke ĝi inspiris la novelon de Robert Louis Stevenson "La insulo de la Trezoro".
En la 19-a jarcento la hispana metropolo organizas ĝian koloniadon, kaj fondas ĝian ĉefurbon Nueva Gerona (Nova Ĝirono), je la 17-a de decembro de 1830.
En tiu epoko ĝi estis konita kiel Isla de los Deportados (de l' Deportitoj) kaj poste Isla de Pinos (Insulo de Pinoj). Per tiu ĉi nomo ĝi estis konata ĝis 1978, kiam ĝi ricevis la nomon de Insulo de la Junularo, pro la miloj de diverslandaj junuloj kiuj tie studis kaj laboris.
Komence de la 20-a jarcento, post la Milito de Sendependiĝo de Kubo, la suvereneco de la insulo estis diskutita de la okupanta registaro de Usono, ĝis 1907, kiam tiu registaro agnoskis la suverenecon de Kubo super ĝi.
Post la atako al la Kazerno Moncada, en 1953, Fidel Castro kaj aliaj partoprenantoj estis enkarcerigitaj en la Malliberejo tie situanta, ĝis majo 1955, kiam ili ricevis amnestion. Ankoraŭ ekzistas diversaj prizonoj en la insulo.
Tuvalu mo te Atua
Tuvalu mo te Atua (Tuvalo por Dio en la tuvala) estas la nacia himno de Tuvalo. La tekston verkis Afaese Manoa. Ĝi oficialiĝis en 1978. La unua linio de la himno samtempe estas la ŝtata moto de Tuvalo kaj ankaŭ videblas en la ŝtata blazono.
Insulo de la Junularo (Kubo)
Nuntempe Isla de la Juventud estas konsiderata speciala municipo. Ĝia loĝantaro estas ĉ. 79.000 homoj. La ekonomio baziĝas en la agrokulturado de citrusaj fruktoj kaj la turismo.
Fours
Fours estas nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Gyula Bittera
Gyula Bittera [djula bitera], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bittera Gyula estis hungara kemiisto.
Gyula Bittera naskiĝis la  1893 en Hungara reĝlando en Nagyszalatna (nuntempa Zvolenská Slatina en Slovakio). Li mortis la 1970 en Budapeŝto.
Masaya Nozaki
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Avispa Fukuoka, Gainare Tottori, YSCC Yokohama kaj AC Nagano Parceiro.
El Bananero
Adrián Maximiliano Nario Pérez (Nov-Ĵerzejo, Usono, la 12-an de septembro 1976), pli bone konata kiel El Bananero (La bananisto), estas produktoro kaj interreta fenomeno, konata pro alŝuto de siaj klas-B videoj kun malracia sinteno kaj obscena lingvaĵo en retejo elbananero.com ekde 2005, kaj poste en YouTube. Li estas unu el la pioniroj en la platformo kaj simbolo de jardeko de populara distro komence de la cifereca epoko, laŭ la ĵurnalo El Universo.
Biografio
Adrián Nario naskiĝis en Nov-Ĵerzejo, Usono, kaj ekde la aĝo de 8 jaroj transloĝiĝis al Montevideo, Urugvajo, kie li loĝis ĝis en 2005 li transloĝiĝis al Miamo, Usono.
En la aĝo de ses jaroj, liaj gepatroj lasis lin sole hejme kiam ili iris al laboro, do Adrian sciis la plenkreskajn kanalojn de kablo-televido. En la lernejo li estis timema kaj plaĉis al siaj samklasanoj, ĉar Adrian registris la pornografion el la televido por montri ĝin al siaj kunuloj.
Antaŭ ol migri al Usono, Adrián apartenis al la urugvaja ska-punka bando Once Tiros (Dekunu pafoj), kio estis parto de lia unua trejnado.
Komencoj en la reto
En 2005, Adrián decidis fari videojn por amuziĝi kun siaj amikoj, per satira, nefekunda, vulgara, masklisma, skatologia kaj obscena enhavo, kie li mokas tabuajn temojn kiel sekso kaj parodioj de famaj filmoj kun siaj propraj produktaĵoj, kaptante la interretan atenton en Latinameriko. Li kreis sian propran retejon nomitan elbananero.com por alŝuti siajn vidbendojn kaj kunhavi ilin kun siaj kunlaborantoj, kiuj rakontis al aliaj amikoj kaj tiel fariĝis virusa per sia pseŭdonimo El Bananero. Jaron poste, post la kreo de YouTube, li malfermis sian kanalon, kie li ankaŭ alŝutis siajn videojn, kaj li faris bazan vidbendon semajne dum la unuaj tri monatoj, post unu jaro. Ĝia enhavo havis vizitojn de 15,000 ĝis 20,000 homoj, iĝante interreta famulo, aŭ kiel li nomas sin "Klas-B famulo", estante populara inter adoleskantoj de inter 15 jaroj. Kutime lia ritmo kreinte filmeton estas de semajnoj aŭ monatoj: tio ne influis la unuajn jarojn, ĉar ili ne perdis gravecon, tamen nuntempe la tendencoj pliiĝas kaj baldaŭ perdas gravecon.
Videoj
Inter ĝia enhavo estas la "Trailerazos", kiu estas trailers en parodio de filmoj de Hollywood kun originala enhavo de la kinarto. Inter la "Trailerazos" estas "El Hombre que araña", "Harry el Sucio Potter" (parodio de Harry Potter kiu akiris pli ol cent milionojn da vizitoj tiutempe), "El Impotente Hulk" parodio de Hulk), ktp. La parodio de la vigla serio Li-Viro farita de La Bananero estas "Iván Elon Trolazo", kio estas kial ili fermis la YouTube kanalon kiam ĝi estis postulita fare de Mattel, tamen ĝi malfermis alian kanalon kiu atingis 1 milionon da abonantoj en 2016.  Inter ĝiaj elstaraj videoj estas "Muñeca System".
Pro la grafika enhavo en iliaj filmetoj, kie seksaj organoj kutime estas montrataj, iliaj filmetoj estis forigitaj de la platformo, do oni komencis meti afiŝon pri cenzuro en tiuj partoj de la video por ilia versio en YouTube, dum en ilia retpaĝo oni konservas ilin sen cenzuro.
En januaro 2015, El Bananero surprizis siajn sekvantojn en Twitter, aperigante foton kun unu el la plej popularaj aktorinoj pri pornografio de la momento, nome Mia Khalifa, kun kiu li alŝutis vidbendon por sia kanalo nomita Mia Khalifa vs La Muñeca Psicótica System.
Spektakloj en Latinameriko
Aldone al porvivaĵo en ĉiutaga laboro kiel aŭdovida produktanto kaj kiel kanajlo, li ankaŭ turneis Latinamerikon ekde 2014. Li prezentis sian spektaklon kun komedio por plenkreskuloj, en landoj kiel Peruo, Kolombio, Kostariko, Argentino, Ekvadoro, Meksiko, Urugvajo, Ĉilio, Bolivio, inter aliaj.
Kantono Forest (Viskonsino)
La kantono Forest - angle Forest County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono fondiĝis en.
El Bananero
Referencoj
<references group="" responsive="">
Kantono Forest (Viskonsino)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
László Barabási
László BARABÁSI [barabAŝi] rumania hungara verkisto, historiisto, entreprenisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 15-an de aprilo 1943 kaj mortis en Miercurea Ciuc la 15-an de julio 2013. Li estis la patro de fizikisto Albert-László Barabási.
16100 Hausknecht
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:12 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Kaylie Hausknecht, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Ŝi ankaŭ ricevis la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Lynbrook Senior High School de Lynbrook (Nov-Jorkio, Usono).
Idiom Neutral Reformita
Idiom Neutral Reformita, propralingve Idiom Neutral Reformed aŭ Interlingua, estas propono de reformo de Idiom Neutral kreita de J. B. Pinth en 1912.
Ankaŭ oni nomas Idiom Neutral reformita duan version de Idiom Neutral farita de ĝiaj kreantoj mem ankaŭ en 1912.
Bibliografio
Pinth, J. B., Deutsch-Interlingua Woerterbuch, Linz, 1912, 94 paĝoj.
Animals (albumo)
Animals(Bestoj) estas la deka albumo de la angla rokgrupo Pink Floyd, surbendigita en la studioj Britannia Row fine de 1976 kaj publikigita je la 23-a de januaro de 1977. Kiel la du antaŭaj albumoj, nome The Dark Side of the Moon kaj Wish you were here, ĝi estas konceptalbumo, tiufoje inspirata de la libro de George Orwell "La Besto-Farmo", temante pri la malgloro de la sistemo de sociaj klasoj, en Unuiĝinta Reĝlando kaj pli ĝenerale en Okcidento, laŭ tri kategorioj kromnomataj "Hundoj", "Porkoj" kaj "Ŝafoj", kiuj donis sian titolon al la komponaĵoj de la albumo. Animals estis eldonata dum la alveno de tre moda nova muziko: la punko, kiu subite malmodigis la progresivrokajn grupojn kiel Pink Floyd, Genesis, Yes aŭ Emerson, Lake & Palmer. Sed la grupo, per tiu albumo, sukcesis pruvi sian kreemon, kaj malgraǔ ke la albumo estu sekvo de tri longaj mallumaj rokaj komponaĵoj, sen ŝlagro, ĝi estis komerca sukceso.
Jaketo
Roger Waters imagis la jaketon de la albumo: fluganta porko super la elektrocentralo Battersea, apud Londono. Li trudis al Hipgnosis, la firmao de Storm Thorgerson, foton de vera granda porkoforma ŝvelebla balono super la centralo. La fotado okazis en decembro 1976: la unuan tagon, la balono ne sukcesis altiĝi, la duan tagon, ĝi alte forflugis kaj haltigis la aviadilan trafikon de la flughaveno Heathrow. Retrovita en Kent, ĝi estis relanĉata trian tagon. Finfine, la foto de la jaketo estas kombinaĵo de fotoj de la unua kaj tria tago.
Komponaĵoj
La albumo malfermiĝas per trankvila akustika mallonga kanto "Pigs on the wings, Pt 1", verkata de Waters, kaj kontinuas per longa, malluma komponaĵo: "Dogs" ("Hundoj"), kunsubskribita de Waters kaj Gilmour. Sur la dua flanko troviĝas du rokaj kantoj verkitaj de Waters: "Pigs (Three different ones)" ("Porkoj (Tri malsamaj)") kaj "Sheeps" ("Ŝafoj"), subskribitaj de nur Waters (malgraŭ la gitaraj solooj de David Gilmour en "Pigs" kaj la klavaraj solooj de Richard Wright en "Sheeps"). La albumo finiĝas per mallonga kanto "Pigs on the wings, Pt.2", samtipa de la unua.
Muziko
Animals estas eble la plej malfacile atingebla albumo de Pink Floyd. La etosoj estas "malluma, perforta kaj dissonanta", la muziko estas "plena da kolero kaj malamo" , ĝi enhavas nek saksofonon nek ĥoron, male al la du antaŭaj albumoj. En "Dogs", David Gilmour elvolvas sian stilon, bazante sian verkon sur kvar gitaraj linioj, anstataŭ la du kutimaj. La verkisto Mark Blake deklaris en sia libro "Comfartably Numb" ke "Dogs" enhavas kelkajn el la plej bonaj verkoj de gitarado de Gilmour. "Pigs" estas simila al "Have a cigar", kun sia blusa gitaro kaj sia malsimpla basgitara linio. Gilmour tie uzas parolkeston en sia soloo. "Sheep" enhavas notindan sonan efikon, kiu malrapide igas la voĉon de Waters al samnota sintezila sono.