cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rejn-Akvofalo
Estiĝo
Dum la lasta glaciepoko la Rejno estis en arko pli suden kaj supre de la akvofalo reatingis sian hodiaŭan riverujon sur dura ĵurasa kalkŝtono. Ĉe la transiro de la dura kalkroko al la mola ŝtonaĵo estiĝis falanta kalkroko, ĉe la nuna akvofalo. Per la erozio de la roko, la akvofalo migras al la direkto de la Bodenlago, ĝis iam post jarmiloj ĝi malaperos.
ABC de Sennaciismo
ABC de Sennaciismo estas socipolitika eseo, originale verkita en Esperanto de Viktoro Kolĉinski sub la kaŝnomo V. Elsudo. Tiu libro estas papere eldonita de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en 1924, kaj jam reeldonita en 1926. En 2004 ĝi estas rete eldonita sur la paĝoj de la sennaciisma frakcio de SAT.
Sebeș (rivero, Timiș)
Sebeș [sebeŝ] estas rivero 30 km longa en distrikto Caraș-Severin en Rumanio. Ĝi ekestas per kunfluo de la riveroj Cuntu kaj Valea Craiului. Ĉe Caransebeș ĝi fluas en la riveron Timiș.
Koordinatoj de la riverfino:
Granda fregato
La Granda fregato (Fregata minor) estas granda disiĝema marbirdo de la familio de Fregatedoj. Plej grandaj nestopopulacioj troviĝas en Pacifiko (inklude Galapagojj) kaj Hinda Oceano, same kiel populacio en Suda Atlantiko.
La Granda fregato estas svelta granda marbirdo ĝis 105 cm longa kun ĉefe nigra plumaro. La specio estas klara ekzemplo de seksa dimorfismo; la ino estas pli granda ol la maskla plenkreskulo kaj havas blankajn gorĝon kaj bruston, kaj la masklaj skapularaj plumoj havas purpurverdecan nuancon. En la reprodukta sezono, la masklo kapablas etendi sian rimarkindan ruĝan gorĝosakon. La specio manĝas fiŝojn kaptitajn dumfluge el la oceana surfaco (ĉefe flugofiŝoj), kaj turnas sin al kleptoparazitado malpli ofte ol aliaj fregatoj. Ili manĝas en oceanaj akvoj je ĝis 80 km el siaj reproduktaj kolonioj aŭ ripozareoj.
Taksonomio
Ties scienca nomo de Fregata minor venas el fakto ke kiam ĝi estis unuafoje malkovrata, ĝi estis konsiderata malgranda pelikano, kaj tiele ĝi estis nomata Pelecanus minor fare de la germana naturalisto Johann Friedrich Gmelin en 1789. Pro la regularo de taksonomio, ties specinomo minor (malgranda, malkongrue kun la nuna komuna nomo) estis retenita spite la enmeto en separatan genron. En Havajo tiu specio estas konata ankaŭ kiel Iwa (aŭ 'rabisto' en havaja).
Ĝi estas unu el kvin tre rilataj specioj de Fregatoj kiuj formas sian propran genron (Fregata) kaj familion (Fregatedoj). Ties plej proksima parenco ene de la grupo estas la Kristnaskinsula fregato (F. andrewsii).
Aspekto
La Granda fregato estas granda marbirdo kaj, spite ties latina scienca nomo, ĝi estas la dua plej granda fregato, post la Grandioza fregato. La Granda fregato estas 85 al 105 cm longa kun longaj pintecaj flugiloj de 205 al 230 cm de enverguro kaj longa forkoforma vosto. La Granda fregato pezas 640-1550 g.
La fregatoj havas plej altan proporcion de flugilareo kompare al korpomaso, kaj plej malaltan flugilŝarĝon el ĉiu ajn birdo. Tio kondukis al hipotezo ke tio permesas la birdon uzi marajn termikojn kreitajn de malgrandaj diferencoj inter tropika aero kaj akvotemperaturoj. Maskloj de Granda fregato estas pli malgrandaj ol inoj, sed la etendo de la variado varias geografie. La plumaro de masklo estas nigra kun skapularaj plumoj kiuj havas purpurverdecan irizecon kiam ili refraktas sunlumon. Ino estas nigra kun blankaj gorĝo kaj brusto kaj havas ruĝan okulringon. Junuloj estas nigraj kun rusto-nuancaj vizaĝo, kapo kaj gorĝo.
Distribuado kaj habitato
La Granda fregato havas ampleksan distribuadon tra la tropikaj maroj de la mondo. Havajo estas la plej norda pinto de ties teritorio en la Pacifika Oceano, kun ĉirkaŭ 10,000 paroj reproduktantaj ĉefe ĉe la Nordokcidentaj havajaj insuloj. En Centra kaj Suda Pacifiko, troviĝantas kolonioj en plej insularoj el Vejkinsulo al Galapagoj kaj al Nov-Kaledonio kun malmultaj paroj nestumantaj en teritorioj de Aŭstralio en la Korala Maro. Troviĝantas kolonioj ankaŭ en nombraj insuloj de la Hinda Oceano kiaj Aldabro, Kristnaskinsulo, Maldivoj kaj Maŭricio. La malgrandaj populacioj de okcidenta Atlantika Oceano povas pludaŭri sed estas tre malgrandaj.
Grandaj fregatoj entreprenas regulajn migradojn tra siaj teritorioj, kaj laŭ regulaj veturadoj kaj pli malofta etenda disiĝado. Birdoj markitaj per flugilaj markoj en la insulo Tern de la atoloj French Frigate Shoals estis trovitaj regule veturanta al Jonstonatolo (873 km), kaj unu estis registrita en Kezonurbo en Filipinoj. Spite ties foreco ringitaj birdoj montris ankaŭ filopatrion, kaj reproduktiĝas en siaj naskiĝaj kolonioj eĉ se ili veturas al aliaj kolonioj.
Manĝo
La Granda fregato manĝas en maraj akvoj je ĝis 80 km el la reprodukta kolonio aŭ ripozareoj. Flugofiŝoj el la familio Eksokoetedoj estas plej komunaj manĝeroj en la dieto de la Granda fregato; ankaŭ aliaj fiŝospecioj kaj kalmaroj povas esti manĝataj. Predo estas kaptata dumfluge, ĉu el ĝuste sub la surfaco aŭ el aero kaze de la flugofiŝoj saltantaj el akvo. Grandaj fregatoj povas profiti el fiŝaroj de predantaj tinusoj aŭ aroj de delfinoj kiuj pelas fiŝarojn al la surfaco. Kiel ĉe ĉiuj fregatoj ili ne alflugas sur la akva surfaco kaj kutime ili ne estas kapablaj ekflugi se akcidente falas al akvo.
Grandaj fregatoj ĉasas ankaŭ marbirdajn idojn el ties reproduktaj kolonioj, kaptante ĉefe idoj de Fulga ŝterno, Grizdorsa ŝterno, Bruna ŝterno kaj Malhelbruna ŝterno. Studoj montras, ke nur inoj (kaj plenkreskaj kaj nematuraj) ĉasas tiele, kaj nur kelkaj individuoj enkalkuliĝas pri plej el tiaj mortigoj.
Granda fregatoj turnas sin al kleptoparazitado, ĉasante aliajn nestumantajn marbirdojn (ĉefe suloj kaj tropikbirdoj) por devigi ilin regurgiti sian manĝon. Tiu kutimaro ŝajne ne ludas gravan rolon en la dieto de la specio, kaj estas anstataŭe suplemento al manĝo jam akirita per ĉasado. Studo pri la Granda fregato ŝtelante manĝon el la Maskosulo ĉirkaŭkalkulis ke la fregatoj povus maksimume akiri 40% el la bezonata manĝo, kaj averaĝe akiris nur 5%.
Reproduktado
Grandaj fregatoj estas dumsezone monogamaj, kun reprodukta sezono kiu povas daŭri du jarojn el pariĝado al fino de la idozorgado. La specio estas kolonia, nestumante en arbustoj kaj arboj (kaj surgrunde se forestas vegetaĵaro) en kolonioj de ĝis kelkaj miloj da paroj. Nestarbustaro estas ofte kunhavata kun aliaj specioj, ĉefe kun Ruĝkruraj naivuloj kaj aliaj specioj de fregatoj.
Ambaŭ sekssoj havas areon de ruĝa haŭto ĉe la gorĝo kio estas la gorĝa sako; ĉe masklo de Granda fregato tiu estas pufigita por allogi partneron. Grupoj de maskloj sidas en arbustaro kaj arboj kaj metas aeron en siaj sakoj, kiuj ŝvelas dum periodo de 20 minutoj kiel tre ruĝa balono. Dum inoj superflugas, la maskloj movas siajn kapon el flanko al flanko, skuas siajn flugilojn kaj alvokas. Inoj povas observi multajn grupojn de maskloj antaŭ formi parligon. Forminte la paron, la partneroj selektas la memmontradan lokon, aŭ povas serĉi alian lokon, por formi la nestolokon; kiam la nestoloko estis decidita, ambaŭ seksoj defendas sian teritorion (nome la areo ĉirkaŭ la nesto kiu povas esti atingita el la nesto) el aliaj fregatoj.
Parformado kaj nestokonstruado povas esti kompletita en du tagoj fare de kelkaj paroj kaj povas bezoni du semajnojn (ĝis kvar) ĉe aliaj paroj. Maskloj kolektas izolan nestomaterialon (bastonetoj, branĉetoj, flosanta rubaĵo) el ĉirkaŭ la kolonio kaj ĉe la oceana surfaco kaj revenas al la nestoloko kie la ino konstruas la neston. La nestomaterialo povas estis ŝtelita el aliaj marbirdaj specioj (kaze de la Malhelbruna ŝterno la tuta nesto povas esti ŝtelita) ĉu prenita el la propra nestoloko aŭ ŝtelita el la aliaj birdoj dum ties kolektado. La nestoj de Grandaj fregatoj estas grandaj platformoj el izole teksitaj bastonetoj kiuj rapide iĝas interplektitaj per guano. Estas malmulta klopodo por pluhavi la nestojn dum la reprodukta sezono kaj la nestoj povas solviĝi antaŭ la fino de la sezono.
La kovado daŭras ĉirkaŭ 55 tagojn. La ido de Granda fregato ekalvokas kelkajn tagojn antaŭ eloviĝo kaj frotas sian ovodenton kontraŭ la ovoŝelo. La malfrumatura ido estas nuda (senpluma) kaj helponecesa, kaj kuŝas dum kelkaj tagoj post eloviĝo. La ido estas kovata dum du semajnoj post eloviĝo post kiuj ĝi kovriĝas el lanugo, kaj estas zorgata de unu patro dum aliaj du semajnoj post tio. La ido ricevas kelkajn manĝojn tage post eloviĝo, post ioma kresko ĝi estas nutrata nur ĉiun tagon aŭ ĉiun duan tagon. La nutrado fariĝas per regurgitado, kaj la ido enmetas sian kapon ene de la buŝo de plenkreskulo.
Idozorgado estas longdaŭra ĉe Grandaj fregatoj. Elnestiĝo okazas post 4 al 6 monatoj, kaj tiu tempo dependas el oceanaj kondiĉoj kaj manĝodisponeblo. Post elnestiĝo la ido pluricevas patran idozorgadon dum inter 150 kaj 428 tagoj; fregatoj havas la plej londaŭran periodon de postelnestiĝa patra zorgo inter birdoj. La longdaŭro de tiu zorgo dependas el oceanaj kondiĉoj tiele ke dum malbonaj jaroj (ĉefe jaroj kun El Niño) la zorgoperiodo estas pli longdaŭra. La dieto de tiuj junaj birdoj estas havata parte el manĝo akirita de ili mem kaj parte el siaj gepatroj. Junaj elnestiĝintoj engaĝiĝas en fluga ludo, kie unu birdo prenas bastoneton kaj estas persekutata de unu aŭ pliaj junuloj; post kiam la junbirdo faligas la bastoneton, la persekutantoj klopodas kapti ĝin antaŭ tiu eniru en la akvo, post kio la ludo restartas. Oni supozas, ke tiu ludo gravas por la disvolviĝo de aeraj kapabloj por fiŝkaptado.
Duonarbusto
Duonarbusto estas multjara planto, kiu je la bazo fariĝas ligneca, kaj kies branĉoj de la aktuala vegetadperiodo ne fariĝas lignecaj. Duonarbusto staras do inter herbaj plantoj kaj arbustoj. La nelignecaj plantpartoj pereas fine de la vegetadperiodo. La nova ekburĝonado komence de nova vegetadperiodo okazas ekde la lignecaj plantpartoj. Floroj kaj fruktoj plej ofte estas ĉe la unujaraj ŝosoj.
Hana lingvo
La Häna Lingvo estas aŭtoĥtona amerika endanĝerigita lingvo parolata en nur du lokoj: Aglo, Alasko kaj Dawson-Urbo, Jukonteritorio. Restas nur kelkaj fluaj parolantoj (eble ĉirkaŭ 15), ĉiuj el ili kadukuloj.
Ĝi estas membro de la Atabaska lingva familio, kiu estas parto de la pli granda Na-Denéa familio. La nomo de la lingvo estas derivita de la nomo de la popolo, "Hän Hwëch'en", kiu en la lingvo signifas "popolo kiu loĝas laŭ la rivero", kiu rivero estas la Jukono. Estas nun klopodoj revigliĝi la lingvon loke.
Konsonantoj
La konsonantoj de la hana en la norma ortografio estas listitaj sube (per IFA-notacio en krampoj):
Vokaloj
La vokaloj de la hana en la norma ortografio estas listitaj sube (per IFA-notacio en krampoj):
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Italio
Tiu ĉi artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en Italio laŭ regionoj.
Abruco
Neniuj objektoj estas konataj.
Aosta Valo
! Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Apulio
! Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Basilikato
! Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Emilio-Romanjo
! Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Friulo-Venecio Julia
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Kalabrio
Neniuj objektoj estas konataj.
Kampanio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Latio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Ligurio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Lombardio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Markio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Moliso
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Piemonto
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Sardio
Neniuj objektoj estas konataj.
Sicilio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Toskanio
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Trentino-Supra Adiĝo/Sudtirolo
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Umbrio
Neniuj objektoj estas konataj.
Veneto
! width="10%"| Identigila kodo ! width="15%"| Urbo ! width="10%"| Kategorio ! width="20%"| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width="55%";"| Notoj
Fontoj kaj notoj
Listo laŭ libro de Hugo Röllinger "Monumente pri Esperanto - ilustrita dokumentaro pri 1044 Zamenhof/Esperanto-Objektoj en 54 landoj". Universala Esperanto Asocio, Rotterdam 1997, ISBN 92-9017-051-4.
Goms (distrikto)
La Distrikto Goms (en la franca lingvo District de Conches) estas administra unuo de Kantono Valezo. Ĝi havis 4716 loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Münster-Geschinen.
Geografio
La Distrikto Goms estas la plej supra parto de Valezo, kie de la Rodan-Glaĉero sub Furko-Pasejo fontas la rivero Rodano.
Komunumoj de la distrikto Goms
La distrikto Goms konsistas (stato en 2013) el 12 komunumoj, el kiuj Fiesch estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
En la jaro 1361 la civitanoj de Ernen kaj Münster rifuzis pagi sian parton de la militŝuldoj de Savojo. La episkopo Taven venis al Goms por enkasigi la ŝulditan monon. En Ernen li estis kaptita kaj liberigita nur, kiam li promesis mem pagi la gomsajn militŝuldojn. En la jaro 1416 Lucerno, Urio kaj Untervaldo konludis civitanan kaj landan kontrakton, al kiu la valezaj dekonoj kaj la episkopo kaj katedrala kapitolo de Siono aliĝis. Sekve al tio la bernanoj invadis Valezon, sed la gomsanoj venkis la bernanojn en la historia Batalo de Ulrichen en la jaro 1419. Goms estis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 valeza dekono. De 1798 ĝis 1802 ĝi estis distrikto de la Helveta Respubliko poste ĝis 1810 distrikto de la Respubliko Valezo. De 1810 ĝis 1814 ĝi estis kantono de la franca Departemento Sempiono kaj ej de 1815 dekono kaj ek de 1848 distrikto de Kantono Valezo.
Kantono Comal (Teksaso)
La kantono Comal situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas New Braunfels - ĝi nomatas laŭ la urbo Braunfels en Germanio kaj indikas la kreon de la loĝloko fare de germanaj setlantoj. Pri tio memorigas ĉiujara germaneca festo, germane nomata Wurstfest ("kolbasa festo") kaj ankaŭ granda libertempa akvoparko, germane nomata Schlitterbahn ("glitejo").
Andrid
Andrid ( hungare: Érendréd) estas komunumo en Rumanio sud-sudokcidente de Carei. Administre apartenas al ĝi Dindești kaj Irina.
La distrikta vojo DJ108M ligas la partojn de la komunumo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 765 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 351 (rumanoj, 39 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1332. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
En 1997 Andrid estis distingita kiel "Eŭropa Cikonia Vilaĝo", ĉar tie nestis 37 paroj da cikonioj.
El Molar
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 50,29 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Yohei Sato
Yohei Sato (佐藤 洋平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Consadole Sapporo kaj Júbilo Iwata.
Dovhe (Transkarpata provinco)
Dovhe (ukraine Довге Dovhe, ruse Долгое Dolgoje, slovake Dlhé, hungare Dolha) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en la distrikto de Irŝava. La nomo signifas slave longa, fora.
Historio
La unua mencio devenis el 1383 en formo Hosszúmező (=fora kampo). Dum la mezepoko la posedanto longe estis familio Dolhai. En 1703 la Habsburga armeeto venkis armeeton de Francisko Rákóczi la 2-a. Pri tio memorigas monumento konstruita en 1902. En la 18-a jarcento Dolha havis diversajn industriajn uzinojn.
En 1910 loĝis en Dolha 3524 da homoj, (2226 da rutenoj, 509 da germanoj, 383 da hungaroj kaj 332 da slovakoj. Ĝis 1920 Dolha apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Dolha, kies distriktejo estis, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Dolha/Dovge. Ekde 1945 Dovge apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Vidindaĵoj estas mezepoka kalvinana preĝejo kaj kastelo de Teleki el la 17-a j.c., poste trakonstruita al burgo, nuntempe parte hospitalo estas. En 2000 nova preĝejo omaĝe al Sankta Spirito ekfunkciis.
Esperanto
En la jaro 1933 naskiĝis ĉi tie esperantisto Milan Zvara.
Evritanio
Evritanio (Ευρυτανία respektive Νομός Ευρυτανίας - Nomos Evritanias) ĝis administra reformo efektivigita komence de 2011 estis unu el la 51 grekaj provincoj ("prefektujoj", kiuj greke nomiĝas Νομός, do "nomos"), en la centro de la kontinenta parto de Grekio. La provinco kovras areon de kaj dum la jaro 2001 havis proksimume  loĝantojn. Ĉefa loĝloko estas la urbo Karpenisi. La teritorio apartenas al la administra regiono ("periferio") Meza Grekio.
Felice Ruaro
Felice RUARO (naskiĝis la, mortis la en Costermano, ĉe Verono, Italio) estis itala esperantisto kaj katolika pastro.
Lia plena nomo estis Felice Natale RUARO; oni nomis lin tiel pro tio, ke li naskiĝis ĝuste la tagon antaŭ Kristnasko ("Natale", en la itala lingvo).
Li sacerdotiĝis la, kiam li ankoraŭ estis relative juna, se konsideri, ke la teologiaj studoj tiam daŭris kvar jarojn.
Li rolis dum jardekoj kiel kapelano de la tombejo de la germanaj soldatoj en Costermano, en la provinco de Verono (regiono Veneto, en la nord-orienta Italio).
Ekde 1970 ĝis 1977 li redaktoris la katolikan Esperanto-revuon Espero Katolika.
Lian mortoceremonion plenumis la episkopo de Verono, Giuseppe Zenti, la, en la urbo Costermano.
Prototipo
Prototipo (normotipo) signifas primitivan tipon, unutempan modelon aŭ unuan ekzempleron de io ekz. prototipon de softvaro, varo kiel aŭtomobilo, aviadilo.
La prototipoj servas por eksperimenti, elprovi nove evoluigitajn ekzemplerojn, malkovri ties mankojn, nesufiĉecon ks. kaj por eluzi la ricevitajn spertojn por perfektigi la prototipon kaj igi ĝin preta por seria produkto.
János Schmidt
János Schmidt [jAnoŝ ŝmit], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schmidt János estas hungara agronomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2007).
János Schmidt naskiĝis la  1935 en Feketeerdő.
Biografio
János Schmidt frekventis universitaton en Gödöllő inter 1954-1959, poste li ekinstruis en agrara akademio en Mosonmagyaróvár. Li estis elektita dekano dum jardeko, poste vicrektoro. Li profesoriĝis en 1979, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la akademio. Li okupiĝas precipe pri bredado de hejmbestoj (plej ofte pri bovoj) kaj pri ties nutradoj. Li ricevis germanan premion en 1983, precipe poste hungarajn premiojn.
Davinópolis (Gojaso)
Davinópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.056 enloĝantojn en 2010.
100 Jaroj... 100 Steluloj de AFI
Parto de la serioj 100 Jaroj de AFI, nome AFI's 100 Years...100 Stars estas listo de la pintaj 50 plej grandaj kinlegendoj de la usona kino, kiu inkludas 25 virajn kaj 25 virinajn stelulojn. La listo estis diskonigita de la American Film Institute la 15an de Junio, 1999, en programo de CBS gastigita de Shirley Temple, kun 50 tiutempaj aktoroj prezentantaj. La American Film Institute difinis "usonan kinlegendo" kiel aktoro aŭ teamo de aktoroj kun grava kinesto en la usonaj longaj (40 min) filmoj kies kineko okazis en aŭ antaŭ 1950, aŭ kies kineko okazis post 1950 sed kies morto markis komplete laboraron.
La pintaj steluloj de la respektivaj seksoj estas Humphrey Bogart kaj Katharine Hepburn. Ili kunstelis en la klasika aventura filmo The African Queen, pri kiu Bogart ricevis sian nuran Oskar-premion.
Kiam oni diskonigis la liston, el la 50 steluloj listitaj, naŭ estis ankoraŭ vivantaj, nome Shirley Temple, Katharine Hepburn, Marlon Brando, Elizabeth Taylor, Gregory Peck, Kirk Douglas, Lauren Bacall, Sophia Loren, kaj Sidney Poitier.
Oranĝecbrusta falko
La Oranĝecbrusta falko (Falco deiroleucus) estas falko, tio estas rabobirdo el la familio de Falkedoj kaj specio probable tre proksime rilata kaj tre similaspekta kiel granda versio de la Vespertofalko. Tiuj du siavice estas probable plej proksimaj al la Plumbofalko kaj konstituas malnovan amerikan stirpon de la genro Falco.
Ĝi troviĝas el suda Meksiko al norda Argentino.
Ĝi estas mezgranda falko 35-40 cm longa kaj peza 325-700 g. Ĝi estas rabobirdo, kun fortaj ungoj kiuj permesas ilin kapti predon dumfluge, kaj estas konsiderata de kelkaj fakuloj – kiel la german-brazila ornitologo Helmut Sick – kiel pleniganto de la ekologia niĉo de la Migra falko kiel reprodukta specio en tropika Ameriko. La Oranĝecbrusta falko, tamen, ŝajnas preferi pli arbarajn habitatojn ol la Migra falko, tiele ĉi specio ŝajne ne konkurencas ekologie kun la Migraj falkoj kiuj vintras aŭ reproduktiĝas en Sudameriko. La Oranĝecbrusta falko havas similan plumaron al multe pli malgranda Vespertofalko kaj estas ĝenerale konsiderata plej proksime rilata al tiu specio nune.
Benzila bromoacetato
2-Bromo-acetato de benzilo estas cikla estero konsistante je unu benzila grupo, alia acetata grupo krom unu bromatomo. Ĝi estas preparata per agado de la bromoacetata acido kaj benzila klorido kaj uzatas kiel konservaĵo por akvobazaj farboj, pakaĵoj por nutraĵoj, gluaĵoj. Krom tio ĝi estas antibakteria kaj antifunga agento, uzata en farmaciaĵo kaj kiel biocido.
Ĝi estas lumsensiva kaj higroskopa substanco. Kiel brulema materialo, ĝi povas bruligi sed ne spontanee sparkiĝas. Ĝi reakcias kun akvo (kelkfoje eksplode) liberigante brulemajn, toksajn kaj korodajn gasojn. Kiam varmigita ĝi povas formi miksaĵojn kun la aero kaŭzante eksplodojn. Plejmulto el la vaporoj estas pli pezaj ol la aero.
Ili disvastiĝas tra la grundo kaj kolektiĝas en limigitaj areoj kiel kloakoj, keloj kaj tankoj. Vaporoj povas atingi sparkigan fonton kaj kaŭzi fajron. Ujoj povas eksplodi kiam varmigitaj aŭ poluitaj kun akvo. Inhalado, ingestado aŭ haŭtokontakto kun vaporoj, polvoj povass kaŭzi seriozajn damaĝojn, brulvundojn aŭ morton.
Kontakto kun akvo povas liberigi toksajn, korodajn kaj brulemajn gasojn. Reakcio kun akvo povas generi fumojn en la aero. Fajro produktas iritajn toksajn gasojn. Benzila bromoacetato estas uzata kiel antifunga kaj antibakteria agento en paperfabrikado por inhibi formadon de ŝlimo en la sistemo.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Aniline.svg| Fenil-amino Alkohol_benzylowy.svg| Benzila alkoholo Benzylamine2DCSD.svg| Benzilamino Benzylaminopurine.png| Benzila adenino Benzyl_chloride.png| Benzila klorido Benzonitrile_structure.svg| Benzonitrilo Benzyl-cyanide.png| Benzila cianido Benzyl_acetate_200.svg| Benzila acetato Benzylpiperazine.svg| Benzila piperazino Benzofuran_200.svg| Benzo-furano Aurone.svg| Benzo-furanono Kwas_fenylooctowy.svg| Fenil-acetata-acido Benzyl-bromide-skeletal.svg| Benzila bromido </Gallery>
Ladies View
Ladies View (angle: Videjo de sinjorinoj) estas belvidejo en Graflando Kerry en Irlando. Ĝi situas ĉ. 13 km sude de Killarney ĉe nacia vojo N71, parto de la turisma itinero Ringo de Kerry, kaj apartenas al la nacia parko Killarney.
Laŭdire ĝia nomo devenas de vizito de la brita reĝino Viktorino en 1861, kiam la korteganaj sinjorinoj admiris la belan vidon. Eblas vidi la tri Lagojn de Killarney (Lough Leane, Muckross Lake, Upper Lake) kaj la montaron Mcgillycuddy's Reeks.
Saint-Simon-de-Bordes
Saint-Simon-de-Bordes [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 711 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Simon-de-Bordes situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
12481 Streuvels
12481 Streuvels estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la flandra verkisto Stijn Streuvels (1871 — 1969), nevo de la poeto Guido Gezelle. Lia verko priskribas realisme ĉiutagajn situaciojn, kiuj, pro influo de la rusa fatalismo, povas evolui katastrofe. Tamen, lia ĉefverko De Vlaschaard (1907) donas pli optimisman vidpunkton pri la vivo.
3951 Zichichi
3951 Zichichi estas malgranda, treege hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Laterito
La laterito (el la latina later: briko) estas ruĝa aŭ bruna grundo, formiĝinta per alteracio de la rokoj en tropika klimato.
3951 Zichichi
Nomo
Ĝia nomo (eble inspirata de la provizora nomo "1986 CK1"), honoras la italan fizikiston pri partikloj kaj popularigiston Antonino Zichichi.
Laterito
La termino "Laterito" estis enkondukita de la brita kirurgo kaj botanikisto Francis Buchanan-Hamilton en 1807.
3951 Zichichi
Satelito
Ĝia satelito, suspektita sur observo de de la  gxis la  estis konfirmita de P. Antonini, R. Behrend, F. Colas, J. Lecacheux, R. Goncalves, D. Starkey, F. Manzini, V. Reddy, Hiromi kaj Hiriko Hamanowa kaj R. Naves per observoj de lumaj kurboj inter la 26-a de januaro kaj la, anoncita la.
Laterito
Malutileco por la agrokulturo
La lateritaj grundoj estas malgrasaj grundoj, riĉaj je hidroksido de fero aŭ de alumino, malriĉaj je silico kaj sterkaj elementoj (kalcio, magnezio, kalio, natrio), do maltaŭgaj por la agrikulturo. Tropikaj arbaroj tamen kreskas sur tia grudo, sed ili restas delikataj.
3951 Zichichi
Satelito
Tiu satelito, de diametro taksata je 2,11 km, orbitas al ĉirkaŭ 16 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 27,6 ± 0,01 horoj, aŭ 1,15 ± 0,0004 tago. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Laterito
Malutileco por la agrokulturo
La formiĝo de laterito (aŭ lateritiĝo) estas plirapidigita de la senarbarigo. La sterkaj elementoj de neprotekta grundo estas forportitaj de akvo, kaj restas la feraj kaj aluminaj hidroksidoj. Pro tio, la senarbarigitaj areoj en la Amazona arbaro iĝas sterilaj.
Uzoj de la laterito
La riĉeco en aluminia oksido (Al2O3) de iaj lateritoj (nomata Baŭksito) faras el ili la ĉefa aluminia erco.
La laterita grundo povas esti aŭ malfirmaj kaj pulveriĝema, aŭ dura kaj solida, kaj tiam povas, distranĉita, utili por fari brikojn por la doma konstruo.
Béla Hetényi
Béla Hetényi [hetEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Hetényi József Béla estis hungara aktoro, infana aktoro.
Béla Hetényi naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Pécs.
Biografio
Béla Hetényi devenis el aktora dinastio, li frue debutis kiel infana aktoro en teatra kompanio de sia avo József Hetényi en Pécs. Jam kiel plenkreskulo li estis membro de pluraj migraj teatraj kompanioj, ekzemple Jakab Gerő (1871), Antal Bokody (1873), Károly Mosonyi (1874), Teatro de Kolozsvár (1875–1877). Inter 1878–1909 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) escepte la teatran jaron 1883 (tiam li apartenis al Teatro de Szeged). Li verkis ankaŭ teatraĵojn kaj li pensiuliĝis en 1909.
Atemajac de Brizuela
Atemajac de Brizuela estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Atemajac de Brizuela. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 010.
Geografio
Atemajac de Brizuela apartenas al la regiono Sur. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6236 loĝantojn. El tiuj estis 3025 viroj kaj 3211 virinoj. La komunumo havas surfacon de 191,57 km². La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 15,2 C. En la komunumo estas 81,5 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1549 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1243 estis alfabetoj kaj 305 analfabetoj. Do 19.69 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1707 virinoj. El tiuj estis 1321 alfabetoj kaj 386 analfabetoj. Do 22,61 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Atemajac de Brizuela vivis 4875 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. En la komunumo statistike ne vivas indiĝenoj.
Anizata acido
Anizata acido aŭ C8H8O3 estas organika aromata komponaĵo konsistanta je unu grupo karboksila (-COOH), unu grupo fenila kaj unu grupo metoksila (H3C-O-). Ĝi estas blanka, senodora pulvoro kun insekticidaj, antimikrobiaj kaj antisepsaj proprecoj, uzata kiel konservaĵo en parfumaĵoj.
Anizata acido estas nature trovata en la anizoleo kaj estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, duetila etero kaj etila acetato. Ĝi ankaŭ estas peraĵo en la preparado de sennombraj organikaj kombinaĵoj. Ĝi agas kiel antifungagento kaj kiam kombinita kun natria levulinato ili agas kiel longedaŭra konservaĵo en la produktado de kosmetikaĵoj.
En 1839, Auguste Cahours (1813-1891), preparis la anizatan acidon ekde la anizoleo. En 1841, la franca kemiisto Jean-François Persoz (1808-1868) produktis anizatan acidon ekde la stelanizo kaj de la fenkololeo kaj nomis ĝin ombelika acido kaj badianata acido p-anizata acido estas uzata kiel topika antisepsaĵo, antireŭmatagento, insekta forpelaĵo kaj ovomortigaĵo.
Offanengo
Najbaras la komunumoj Casaletto di Sopra, Crema, Izano, Ricengo kaj Romanengo.
13824 Kramlik
13824 Kramlik estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas Kramlik, mentoron de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Li estis instruisto ĉe la Penndale Middle School de Lansdale (Pensilvanio, Usono).
Sambuko
Sambuko (Sambucus el kaprifoliacoj) estas genro el la familio de falfoliaj plantoj (Adoxaceae). Ekzistas multaj specioj da sambuko, el kiuj tri kreskas en Mez-Eŭropo. La plej fama inter ili estas la nigra sambuko.
Estas plurjara arbedo (escepte arbo) kun blankaj aŭ kremkoloraj floroj, formantaj umbelecajn infloreskojn. Ĝi kreskas sur malsekaj grundoj, ofte indikante profundan akvofonton. La branĉoj kaj la tigo havas en la mezo truon kun blanka vateca substanco. En Slovakio oni el la ligno faras popolajn blovinstrumentojn – fujarojn (granda fajfilo).
Kuracaj efikoj
Sekigitaj sambukaj floroj estas grava kuraca drogo. Oni kolektas en majo-junio freŝajn florojn, fortondas la infloreskojn kaj sekigas ilin en bone ventolita ombra loko. Post la sekiĝo oni forigas la tigojn kaj kribras la mason per maldensa kribrilo.
Sambuka tizano enhavas eteroleojn, flavoniodojn, sakaridojn kaj vitaminojn B kaj C (340 mg en 100g). La teo ŝvitigas, laksigas, havas kontraŭinflamajn efikojn. Taŭga ĉe inflamoj de spirorganoj, malvarmumo, migreno, bronkito, pneŭmonio, tusado, stomakaj kaj intestaj malsanoj, inflamo de renoj kaj urinveziko, kancero kaj alta sangopremo. Gargarado helpas kontraŭ gorĝodoloro. Preparado de tizano: 1-2 supkulerojn verŝu per duonlitro da varmega akvo kaj boligu 10 minutojn. La kvanton dividu al tri tasoj (la taga kvanto). Bv. ne troigi, estas malagrablaj flankaj efikoj (vomado, lakso). Oni povas kombini sambukajn florojn kun mentaj folioj kaj tiliaj floroj. El la beroj oni faras sambukan aceton, siropojn, fortigan marme-ladon,ŝaŭm-trinkaĵojn, limonadojn kaj sanigajn vinojn. Per la tizano oni povas purigi la t.n. malpuran haŭton kun akneoj (lavado).
Mitologio
Sambuko estis sankta por multaj popoloj. Ciganoj tradicie senĉapeliĝis antaŭ sambukarbustoj. En Baltio la indiĝenoj kredis, ke loĝis sub sambukoj malgrandeguloj. Ankaŭ ĝermanoj kaj keltoj kredis, ke malgrandeguloj prefere restadis en la ombro de sambukoj.
Sistematiko
Ekzistas inter 30 kaj 40 specioj de sambuko:
Pöttsching
Pöttsching, hungare Pecsenyéd estas komunumo en Aŭstrio estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Mattersburg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. La origina nomo signifas: peĉenegoj.
Situo
Pöttsching situas sur malebenaĵo, laŭ malnova hungara landolimo, kiu nun estas landolimo de Burgenland, laŭ ĉefvojo Sopron-Wiener Neustadt. Eisenstadt troviĝas 18 km-ojn.
Historio
Ekde la 11-a jarcento peĉenegoj gardis tie la limojn. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1265 en formo Besenev. En 1242 la tataroj senhomigis la vilaĝon, poste germanoj alvenis. En 1683 la turkoj detruis la komunumon. En 1910 loĝis en Pecsenyéd 2009 da homoj, aŭstroj en majoritato. Ĝis 1920 Pecsenyéd apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Nagymarton, poste al Aŭstrio.
"Weird Al" Yankovic
Alfred Matthew Yankovic ( en Lynwood, Kalifornio), pli fama kiel sia kromnomo "Weird Al" ("Stranga Al"), estas usona akordionisto, kantverkisto, kantisto de komedia muziko kaj parodioj. Li ankaŭ estas produktisto, aktoro, kaj reĝisoro. Yankovic estas ĉefe konata pro sia humoraj kantoj kiuj moketas popkulturon kaj specifajn kantojn de modernaj muzikistoj. Pli ol 12 miliono da liaj albumoj estis venditaj, pli ol de iu komediisto en historio. Ekde sia unua albumo en 1983, li estas registrita pli ol 150 kantojn, kaj ludas pli ol 1000 koncertojn. Pro liaj verkoj li gajnis tri Premiojn Grammy inter naŭ kandidatigoj.
Plue de siaj muzikaj albumoj, Yankovic verkita kaj aperis kiel la ĉefa rolo en sia propra filmo, televidserio, kaj direktita muzikvideo por si mem kaj aliaj muzikistoj inkluzivante Ben Folds kaj Hanson. Li ankaŭ aperis en multaj aliaj usonaj televidserioj kiel The Simpsons.
Duklando Brunsvigo-Luneburgo
La Duklando Brunsvigo-Luneburgo, germane Herzogtum Braunschweig-Lüneburg aŭ pli precize Herzogtum Braunschweig und Lüneburg, estis germana ŝtato en la teritorio de la nuna Malsupra Saksio. Ĝi ekestis en 1235 el la propraĵoj de la dinastio Velfoj en la teritorio de la tiama duklando Saksio (proksimume la nuna lando Malsupra Saksio). Formale la duklando pluekzistis ĝis la fino de la Sankta Romia Imperio en 1806, sed kiel unu, nedividita ŝtato ĝi ekzistis nur ĝis 1269.
De la 13-a ĝis la 15-a jarcento pluraj dispartigoj dividis la duklandon en diversajn princlandojn (Fûrstentümer, en 1432 fine Braunschweig-Wolfenbüttel, Calenberg, Göttingen, Grubenhagen kaj Lüneburg). Iom post iom tiuj princlandoj – krom Braunschweig-Wolfenbüttel – reunuiĝis, kaj kun rang-altiĝo de la reganta princo al princo-elektisto ili dum la 18-a jarcento formis la novan elektoprinclandon Brunsvigo-Luneburgo.
Ĉe la fino de la Sankta Romia Imperio do ekzistis la jenaj du landopartoj:
Posta evoluo
Post la napoleonaj militoj, la Viena Kongreso restarigis kaj rangaltigis tiujn du ŝtatojn:
En la posta evoluo, reĝlando Hanovro en 1866 estis aneksita de Prusio kaj fariĝis prusa provinco. Duklando Brunsvigo fariĝis membro de la Germana Imperiestra Regno kaj kiel ĝi iĝis respubliko (Freistaat Braunschweig = "Libera Ŝtato Brunsvigo" = "Respubliko Brunsvigo") en 1918. En 1945 ambaŭ iamaj landopartoj estis reunuigitaj en la nove fonditan federacian landon Malsupra Saksio.
Linea Ĝardeno
La Linea Ĝardeno aŭ Upsala Botanika Ĝardeno (en sveda Linnéträdgården) estas la plej malnova el la botanikaj ĝardenoj apartenantaj al la Universitato de Upsalo en Svedio. Ĝi estis restaŭrita kaj tenita kiel 18a-jarcenta botanika ĝardeno, laŭ rekomendoj fare de Karolo Lineo.
La ĝardeno estis origine planita kaj plantita de Olaus Rudbeck, profesoro de medicino, en 1655. Rudbeck ankaŭ kostruis la domon apudan al la ĝardeno. Fine de la 17a jarcento ĝi havis ĉirkaŭ 1,800 diferencajn speciojn, sed ĝi estis damaĝita pro la urba incendio de Upsalo de 1702. Lineo iĝis responsa por la ĝardeno en 1741 kaj rearanĝis ĝin laŭ siaj propraj ideoj, dokumentitaj en sia verko Hortus Upsaliensis (1748).
Blazono de Ganao
La blazono de Ganao formale estis oficialigita la 4-an de marto 1957, du tagojn antaŭ la ŝtata sendependiĝo de la Respubliko de Ganao, fare de la brita reĝino Elizabeto la 2-a. Ekde tiam ĝi estas la oficiala blazono de Ganao.
Ĝi montras bluan blazonŝildon, kiun verda georga kruco per oro rando dividas al kvar partoj. En la centro de la kruco videblas ora kuranta leono, simbolo de la uniĝinta reĝlando de Britio. Tiu bildigo simboligu la proksiman rilaton de Ganao al la Komunumo de Nacioj kaj al la uniĝinta reĝlando. La unua blazonŝilda kampo, heraldike supre dekstre, el vidpunkto de la rigardanto fakte maldekste, sur blua fono montras oran glavon, uzatan en tradiciaj ceremonioj. Krucigite kun ora bastono, kiu en la tradicia kulturo de Ganao nomatas Okyeame kaj estas signo de saĝo kaj kompreno de lingvoj, ĝi konsistigas andrean krucon. Tiu signo estu la simbolo de la regionaj registaroj de Ganao. La heraldike maldekstra supra panelo montras marbordan kastelon, la palacon de la ŝtata prezidanto, kiu situas ĉe la Golfo de Gvineo en Akro, kaj tiel simboligas la nacian registaron. En la tria blua kampo de la ŝildo, heraldike sube dekstre, el rigarda vidpunkto maldekstre, montratas kakaoarbo kun fruktoj, kiu simboligu la agrikulturan riĉon de la lando. La kvara kaj lasta kampo - heraldike sube maldekstre - montras orminejon en verda pejzaĝo sub blua ĉielo, por simboligi la landan riĉon de mineraloj.
Sur la ŝildo estas volvaĵo el ornamaj ŝnuroj de la tutafrikaj koloroj ruĝa-verda-oro, kiuj ankaŭ estas en la flago de Ganao. Sur ĝi videblas nigra kvinpinta stelo kun ora marĝeno, simbolo de la libereco de Afriko. Ĉi tiu simbolo same estas inkluzivigita en la nacia flago.
Kiel blazonposedantoj funkcias du oraj agloj, kiuj ambaŭ ĉe la kolo portas plian nigran stelon sur rubando en la naciaj koloroj. Ili staras sur ora bendo sur kiu legeblas la nacia devizo de Ganao en ruĝaj majuskloj: FREEDOM AND JUSTICE (angle, "Libereco kaj justeco ").
Montejo de Tiermes
Montejo de Tiermes [monTEĥo deTJERmes] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo. La loknomo Montejo de Tiermes estas etimologie komprenebla kiel Monteto de Tiermes, alude al antaŭromia urbo de praloĝantoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 167,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 148 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 720 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 95 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas proksime al San Esteban de Gormaz kaj Ayllón (Segovia). La municipo enhavas la loĝlokojn Carrascosa de Arriba, Cuevas de Ayllón, Hoz de Abajo, Hoz de Arriba, Ligos, Montejo de Tiermes, Noviales, Pedro, Rebollosa, Torresuso kaj Valderromán.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento nomiĝis Montejo de Liceras kaj la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Pedro, Rebollosa de Pedro, Sotillos de Caracena kaj Torresuso. Fine de la 20-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Carrascosa de Arriba, Cuevas de Ayllón, Hoz de Abajo, Hoz de Arriba, Noviales kaj Valderromán.
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas proksima arkeologia kuŝejo de pra-urbo Tiermes, romanika preĝejo kaj ermitejo.
Firminópolis
Firminópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 11.580 loĝantojn en 2010.
Horka (Proseč pod Ještědem)
Horka (Horka) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Proseč pod Ještědem en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Proseč pod Ještědem. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Horka situas en katastra teritorio Javorník u Českého Dubu kun areo 4,6 km².
Rinolofoj
La genro Rhinolophus enhavas vespertojn ĝenerale esperante pli konataj sub la nomo rinolofo. Tiu genro estas la ununura el familio de la Rinolofedoj (Rhinolophidae). Ĝi enhavas 93 speciojn.
Komunaj karakteroj
La rinolofoj havas brunan aŭ nigretan hararon, kaj nazajn elkreskaĵojn kiuj aspektas ĉevalhufferoj aŭ lancferoj. Ili kutimas loĝi en rokokavoj, pli aŭ malpli ĉie tra la mondo.
Korpo (biologio)
Korpo (latine corpus) en biologia senco la aperanta materialo de besto (inkluziviĝas homo), planto, fungo aŭ ties partoj, nedependa de viveco. Ĉe vivanta korpo oni povas farigi ĝin kiel kontraston kun nemateriaj eroj de individuo, kiel konscio kaj konduto.
Pri la strukturo de korpoj okupiĝas la anatomio, pri metabolaj procezoj la fiziologio.
Mortintaj korpoj nomiĝas kadavroj.
Offlaga
Offlaga estas komunumo de Italio.
Isamu Fukui
Isamu Fukui (福井 勲, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Wirral
Wirral estas metropola distrikto en la angla regiono Nordokcidenta Anglio.
6913 Yukawa
6913 Yukawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana fizikisto Yukawa Hideki (japane: 湯川秀樹, 1907–1981), kiu prediktis la ekziston de la piono. Li ricevis la Nobel-premion pri fiziko en 1949.
New Braunfels
New Braunfels estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Comal, iom sudoriente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La urbo nomatas laŭ la urbo Braunfels en Germanio kaj indikas la kreon de la loĝloko fare de germanaj setlantoj. Pri tio memorigas ĉiujara germaneca festo, germane nomata Wurstfest ("kolbasa festo") kaj ankaŭ granda libertempa akvoparko, germane nomata Schlitterbahn ("glitejo").
Oberschöna
Oberschöna estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Administra subdivido
La komunumo konsistas el la partoj Oberschöna, Wegefarth, Kleinschirma, Bräunsdorf kaj Langhennersdorf.
Fresno de Torote
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 31,59 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
La lokaj vidvindaĵoj inkluzivas la kirkon de Sankta Sebastiano, konstruita fine de la 16-a jarcento laŭ mudeĥara-renesanca stilo.
Skočova Lhota
Skočova Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malá Roudka en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas proksimume 1 km oriente de Malá Roudka. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/372. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 33 adresoj.
Skočova Lhota estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,28 km². Tra la vilaĝo trafluas rivereto Jevíčka.
Usona Kininstituto
La American Film Institute (AFI, ) estas kinorganizaĵo kiu edukas filmfaristojn kaj honoras la heredon de kinartoj en Usono. AFI estas subtenita de privata fonduso kaj de publika membraro.
Membraro
La instituto estas komponita de estroj de la komunumoj de kino, distrado, negoco kaj universitatoj. Gvidas la organizon stabanaro de Board of Trustees proparolita de Sir Howard Stringer kaj de Board of Directors estrita de Robert A. Daly, kio estas regita de Prezidento kaj CEO Bob Gazzale (Oktobro 2014). Antaŭaj estroj estis fonda direktoro George Stevens, Jr. (el 1967 al 1980) kaj Jean Picker Firstenberg (el 1980 al 2007).
Funkciado
La agado de la Instituto funkcias pere de diversaj programoj kiuj disvastigas materialon kiel la 100 Jaroj... 100 Steluloj de AFI. Inter lernantoj de la Instituto troviĝas gravaj reĝisoroj kaj aktoroj de la usona kinindustrio.
Reino Eriksson
Reino ERIKSSON (nask. 1940) estas finnlanda esperantisto kaj verkisto. Li estas magistro pri sociaj sciencoj kaj direktoro de kultura centro en Iisalmi. Li ĝis nun verkis tri poemlibrojn dulingve (finna kaj Esperanto).
Apa
Apa (Apa) estas komunumo de Rumanio, situanta nordokcidente de Baia Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Lunca Apei kaj Someșeni.
Apa havas fervojan stacion kun ligoj al Satu Mare kaj Baia Mare. Ĝi limas oriente al la distrikto Maramureș; sude de ĝi preterfluas la rivero Someș.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). En 1912 disiĝis el ĝi Viile Apei (Apahegy), kiu nun apartenas al la najbara distrikto Maramureș.
Montbéliard
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo estas la centro de la samnoma arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento (do estas subprefektejo de Francio) kaj de la ankaŭ samnoma kantono .
Historio
Inter la jaroj 1397 ĝis 1793 ĝi kaj la ĉirkaŭaĵo apartenis kiel eksklavo al la germanlingva graflando kaj poste ekde 1495 duklando Virtembergo, kaj havis la germanlingvan nomon Mömpelgard.
Brunsvigo (apartigilo)
Brunsvigo, germana Braunschweig, povas esti:
Diversaj teritorioj nomitaj laŭ tiu urbo:
Manĉestro
Manĉestro (Manchester, prononco norme, loke ) estas kaj urbego kaj metropola distrikto en la angla regiono Nordokcidenta Anglio (North West England).
Ĝi estas la hejmurbo de futbalteamoj Manchester United (unu el la plej gravaj en la mondo. Ejo: Old Trafford) kaj Manchester City.