cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iberia Anarkiisma Federacio
Historio
Ekde ties fondo ĝis la alveno de la frankista diktaturo ludis gravan rolon en la hispana laborista movado, ĉefe tra la ligo kun la CNT, tio estas la aktivemo de elementoj faismaj en la organizo anarkosindikatisma. Tiu ligo devenis el aktivado de faistoj en ls "komitatoj proprizonuloj". Tiam ĉiu striko finis post nombraj vunditoj kaj arestitoj, kies defendo estis respondeco de la koncernaj sindikatoj, kiuj same apogis la familion de la arestito. Sed ĉar ofte la prizonuloj estis ankaŭ anarkiistoj, la FAI volis ke ls komitato estis duorganiza. Tio estis okazinta el 1928. Ĉiukaze la agado kaj penso de la faistoj ege influis sur la decidoj de la sindikatoj. La kontrausstaro ene de la CNT inter la faistoj kaj la sektoro pli pure reformisma estis konstanta, kaj ĉefe kiam el 1923 pro la diktaturo de Primo de Rivera, la konspiro kontraŭ tiu ĉi, komplikis kaj tiun kontraŭstaron kaj la kunvivon de ambaŭ sektoroj ene de la CNT, kvakam elementoj de ambaŭ sektoroj same partoprenis en tiu konspirado kune kun politikaj partioj, kiuj ne estis estinta strategio de la anarkosindikatismo. Tiu kompliko akceliĝis dum aslproksimiĝo al plej revoluciaj jaroj, kiaj 1930 kaj 1931.
La organizo de la FAI estis bazata sur malgrandaj grupoj de afineco de sendependaj aktivuloj. La FAI restis kiel duonsekreta kaj eksterleĝa organizaco, eĉ post la agnsoko de ties ekzisto du jarojn post ties formo. Tiele malfacilas certe koni ties nombrojn. Oni ĉirkaŭkalkulas ke la membroj de la FAI ĉirkaŭ 1933, kiam ili apogis diversajn insurekjciojn kontraŭ la Dua Hispana Respubliko estis de 10.173. Al la Plenumkomiotato de la FAI de oktobro de 1933, okazinta en Madrido, partoprenis 22 delegitoj de 569 grupoj. Tiuj enkadrigis ĉirkaŭ 4.839 membrojn. Krome ili ricevis la aliĝon de kromaj 632 grupoj kun ĉirkaŭ 5.334 pliaj delegitoj, totale 10.173 menciitaj. Ties nombroj estis simila al tiuj de la PCE, spite ke tiu partoprenis en balotado kaj la FAI estis duon eksterleĝa.
Sed post la subpremado de la insurekcioj de 1932 kaj 1933, kaj ankaŭ en 1934 pro la ĝenerala subpremado de la Ĝenerala Revolucia Striko de oktobro, la FAI malpliiĝis. Februare de 1936 okazis alia Pleno Peninsular (Duoninsula Plenumkomitato, laŭ la faisma parolmaniero, kvankam la portugala partopreno ĉiam estis minimuma), al kiu ĉeestis reprezentantoj de 496 grupoj reprezentantaj malpli da 5.000 aliĝintoj. Sed julie de 1936, kvankam ili kunvenis nur dum la Kongreso de Zaragozo de la CNT (majo de 1936), pro la disvastigo de la propraj sindikatoj kaj la formo de grupoj anarkiistoj oni ĉirkaŭkalkulas 30.000 membrojn. Dum la Hispana Enlanda Milito la nombro plie kreskos ĝis pli da 100.000 aliĝintoj.
Milite
Post la frankisma puĉo, la anarkiistaj organizoj ekkunlaboris kun la respublika registaro, ne sen interna polemiko, ĉefe kiam oni eniris en la registaro. Same apogis la klopodojn kondukante al la Hispana Socia Revolucio de 1936 kie oni vidis realigataj praktike la anarkiisman programaron (kolektivigo de teroj kaj industrioj, liberecana municipismo ktp.), eĉ se tio implicis kazojn de perforta subpremado fare de faistoj (mortpafado de supozataj dekstruloj aŭ simpatiantoj de faŝismo, posedantoj, ekleziuloj ktp.). Pro tio la membroj de la organizoj suferis unue perdojn pro ties decidega eniro en la milicoj kaj en la respublikaj trupoj kiel normalaj militagadoj, poste pro la perforta subpremado de la revoluciaj atingoj fare de la komunistoj kaj poste same fare de la frankistoj, kiam tiuj konkeris la teritoriojn.
Postmilite
Dum la frankismo la organizo pluekzistis kontraŭleĝe, agante kunlabore kun aliaj organizoj kaj grupoj de la hispana liberecana movado. Estis miloj la mortintoj kaj arestitoj de la FAI fare de la polico de la frankista ŝtato. Ĝenerale ties laboro estis ege ligata al tiu de la CNT, kaj ene de Hispanio kaj ĉefe en la ekzilo.
Post la Hispana transiro al la demokratio formiĝis grupoj en diversaj lokoj, kaj tiuj akceptis la klasikajn liberecaajn principojn. Ili malakceptis registriĝi laŭleĝe kiel asocio pluhavante sian sendependon ekonomie el ĉiu ajn institucio. Pro tio ĝi suferis novajn problemojn, pro la famo el pasinto kaj la nigra legendo kontraŭ ĝi, kiu provokis amasajn arestojn de ties membroj. Tiele en trinkejo Lafuente de la kvartalo Sagrada Familia (strato Rosellón), en Barcelono, estis arestita grupo de 55 liberecanoj alveninta el ĉiuj partoj de Hispanio kiu klopodis rekonstitui la FAI la 30an de januaro de 1977. Post unu jaro oni akuzos ilin en amaskomunikiloj respondeci pri la bombo de Scala.
Trin
Pri la komunumo
Trin estas kaj komunumo de la komunumaro Trins kaj la distrikto Imboden en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1226 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunuma teritorio etendiĝas de la Antaŭa Rejno en sudo sur alteco de 600 m s.m. ĝis al la kulmino de Ringelspitz sur alteco de 3247 m s.m. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj Trin-Dorf, Trin-Digg kaj Trin-Mulin.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Trin limas en nordo al Pfäfers (SG), en oriento al Tamins, en sudo al Bonaduz, en sudokcidento al Versam, kaj en okcidento al Flims.
Trafiko
Tra Trin pasas la kantona ĉefvojo de Bonaduz tra la Oberalppasejo. La tri vilaĝoj estas senŝarĝataj de la transirtrafiko per ĉirkaŭvetura tunelo. La vilaĝoj estas konektitaj al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Koiro al Ilanz. Sude de Trin-Digg ĉe la bordo de la Antaŭ Rejno ekzistas stacidomo ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Koiro al la Oberalppasejo.
Monda naturheredaĵo
Trin apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Lingvoj
La komunumo Trin estis origine romanĉlingva. En la jaro 1880 95,6% de la loĝantaro parolis la romanĉan. Cent jarojn poste en 1980 ankoraŭ 45,55 % parolis la romanĉan, dum la germanan parolis jam 40,96%. Ĝis la lasta popolnombrado en la jaro 2010 la proporcio de la romanĉlingvanoj falis al 19,77%, dum tiu de la germanlingvanoj kreskis al 72,74%. 2,9 % parolis en la jaro 2000 la italan, la resto aliajn lingvojn.
Historio
La unua dokumenta mencio de Trin datiĝas el la 12-a jarcento kiel Turunnio.
La fortikaĵo Crap Sogn Barcazi estis laŭ la legendo konstruita de la reĝo Pipono, la patro de Karolo la Granda en la jaro 750 post kristo. En la jaro 1535 la komunumo akceptis la reformacion.
Per la malfermo de la ĉirkaŭvetura tunelo de la kantona ĉefvojo nr-o 19 en la jaro 1995 la tri vilaĝoj de Trin estis liberigita de la transirtrafiko.
Elektroreta komunikado
La Powerline Line Communication (PLC) (elektroreta komunikado) signifas eblon pri datentransmisio tra la kutima elektra reto.
Avantaĝo de la teknologio estas la uzebleco de la ekzistantaj elektraj retoj, tio estas la sistemo ne bezonas kromajn kablojn. Malavantaĝoj de la teknologio estas la relativa malrapido de la datentrafiko kaj la elsenditaj elektromagnetaj frekvencoj. Ĉar dum funkciado de la sistemo, ĝi perturbas la mikroondan datentrafikon, amatoraj radiofoni-amikoj kaj timantoj de la radia elektrosmogo ekprotestis.
Oni uzis tiun sistemon ekz. por alterni trafikajn lampojn, inter nokta kaj taga kurento ktp. Por tio oni uzis longajn ondojn.
ISO 8601
ISO 8601 estas internacia normo por nombra dato- kaj tempo-indikado. La nuna versio estas la tria, ISO 8601:2004 datita je la 3-a de decembro 2004, skribite laŭ tiu normo 2004-12-03. La notacio estas planata por eviti miskomprenojn en internaciaj komunikoj kaŭzitajn de malsamaj naciaj notacioj. Plue, tiu notacio havas multajn avantaĝojn por informadikaj uzoj.
NGC 5335
NGC 5335 (aliaj indikoj — UGC 8791, MCG 1-35-46, ZWG 45.129, NPM1G +03.0399, PGC 49310) estas galaksio en konstelacio Virgo.
ISO 8601
Kalendaraj datoj
La plena reprezentaĵo de dato estas: JJJJ-MM-TT
Ekzemple: 1956-12-04 estas la 4-a de decembro 1956.
1995-01 egalas al la monato januaro en la jaro 1995; 1995 egalas al la jaro 1995, kaj, strange, 19 egalas al la jaroj 1900 ĝis 1999, la ne-oficiala 20-a jarcento (= la jarcento, kies 99 unuaj jaroj komenciĝas per "19").
Notu: la jaro 0001 estas 1 p-K, la jaro 0000 estas 1 a-K, la jaro -0001 estas 2 a-K, k.t.p.
Semajnaj datoj
En industrio oni kutimiĝis doni numerojn al la semajnoj de la jaro (semajno 1, 2, ... 52 eĉ 53) por organizado kaj produktadplanado. Praktike ne ĉiuj respektas saman konvencion (en Usono kaj Kanado oni konsideras ke la semajno komenciĝas je dimanĉo kaj ne je lundo, en portugallingvaj landoj semajntagoj ne havas nomon kaj tradicie oni nomas lundon "la dua tago", mardon "la tria tago", ktp., kaj kompreneble ne estas facile ŝanĝi multjarcentan tradicion per normo). La ISO-normo strikte difinis numeradregulon internacie agnoskatan kaj vaste uzatan :
Semajna dato estas plene esprimata kiel JJJJ-WSS-T, kie W estas litero W, JJJJ signifas la jaron, SS signifas la numeron de la semajno en la jaro, kaj T estas la numero de la tago en la semajno. La unua semajno en la jaro estas semajno 01, difinata kiel la unua semajno de la jaro enhavanta almenaŭ kvar tagojn en la nova jaro. La unua tago de la semajno estas difinita kiel lundo. Same kiel ĉe kalendaraj datoj, mallonga versio JJJJ-WSS eblas.
Ekzemploj:
2005-W01-1 = la unua tago de la unua semajno de 2005 = lundo, la 3-a de januaro 2005
2004-W53-1 = lundo, la 27-a de decembro 2004
2004-W53-7 = atentu! dimanĉo, la 2-a de januaro 2005
2005-W02 = lundo, la 10-a de januaro 2005 ĝis dimanĉo, la 16-a de januaro 2005.
Vicmontraj datoj
Vicmontra dato estas dato, kie la tagoj de la jaro estas numerataj de 001 ĝis 365 (366 en superjaro). Ĝi skribiĝas kiel: JJJJ-TTT.
2005-001 = la 1-a de januaro 2005
2005-032 = la 1-a de februaro 2005
2005-365 = la 31-a de decembro 2005
2004-366 = la 31-a de decembro 2004 (superjaro)
Baza formo kaj pli vasta formo
La baza formo ne enhavas streketojn, sed la pli vasta formo (kun streketoj) estas pli bone legebla.
Ekzemploj (la 31-a decembro 2004):
20041231 = 2004-12-31
2004W535 = 2004-W53-5
2004366 = 2004-366
Simpla reprezentaĵo
La simpla reprezentaĵo estas HH:MM:SS laŭ la kutima 24-hora sistemo. HH estas la horo, 00 ĝis 24; MM estas la minuto, 00 ĝis 59; SS estas la sekundo, 00 ĝis 60. Ekzemple: 04:32:07. La horo 24 egalas al la horo 00, ambaŭ signifas meznokton, sed 24:00:00 estas malpreferinda. 24:00:00 je la 1-a de aprilo egalas al 00:00:00 je la 2-a de aprilo. Normale, la plej alta sekundo estas 59, sed 60 estas uzata, kiam supersekundo estas aldonita. Kiel datoj, tempoj povas esti mallongigataj: HH, HH:MM estas uzataj.
Frakcia reprezentaĵo
Oni povas uzi frakciojn kun ĉiuj 3 tempaj elementoj. Frakcio estas indikata per decimala (dekuma) punkto aŭ komo, laŭ loka uzo. Ekzemploj: 04,5 = 04:30:00; 04:30,25 = 04:30:15 kaj 04:30:15,2 egalas al 04:30:15 plus kvinona sekundo.
Horzonoj
Se oni ne donas informon pri la horzono, la aktuala horo estas ambigua. Komunikante inter du malsamaj areoj de la mondo, ofte estas preferinde inkluzivi la horzonan informon kun la tempo.
Aliaj horzonoj
Aldonu la diferencon al UTC, uzante la aranĝon ±HH aŭ ±HH:MM.
Baza formo kaj pli vasta reprezentaĵo
Simile kiel ĉe datoj, la baza formo de tempoj ne enhavas dupunktojn. Ekzemple 05:15:23+01:00 egalas al 051523+0100.
La penco de Jozefo
La penco de Jozefo estas pensa eksperimento. Ĝi originas de la filozofo Richard Price kaj ilustras la tiel nomatan miraklon de akumuliĝantaj interezoj, angle miracle of compound interest, la kreskon de sumo investita dum tre longa tempo per akumuliĝantaj interezoj.
Richard Price, angla filozofo pri moralo, pastro kaj ekonomiisto, kalkulis en 1772 per sia pamfleto Apelacio al la publiko koncerne la naciaj ŝuldoj la enormajn monsumojn, kiuj kalkulite rezultas, se oni supozas eksponentan kreskon dum longa tempo per efiko de akumuliĝantaj interezoj. Por tiu kalkulado li supozis investon de nur unu penco dum la tempo de la naskiĝo de Jesuo Kristo.
Sekvante Price proponis al la ŝtato, uzi tiun efikon, por plibonigi la ŝtatajn financojn.
Reago de Karl Marx
Price ne konsideris neniujn randajn kondiĉojn, kiuj limigas la kreskadon. Pro tio li provokis la postan mokadon de Karl Marx, kiu traktis la ekzemplon en la tria volumo de sia verko La Kapitalo.
Uzo en Literaturo
En sia romano Eine Billion Dollar, unu biliono de dolaroj, Andreas Eschbach prilaboras la temon literature. La protagonisto, juna usonano de itala deveno heredas en 1995 monsumon, kiun unu de liaj prauloj estis investinta 500 jarojn pli frue. Prizorgis tiun kapitalon familio de advokatoj dum generacioj, kiu aplikis ŝanĝojn kaj disigon de riskoj por eviti la negativajn efikojn menciitaj de Price.
La metodo estis jam konata en Babelo
La baza metodo de kalkulado jam estis konata en Babelo. Matematike simila ekzemplo por la efikoj de eksponenciala kreskado estas la legendo de Sissa ibn Dahir pri grajnoj de tritiko sur ŝaktabulo, kio poste pasis al hispana kulturo ekzemple pri legendo pri la nasko de la graflando Kastilio disde la Regno de Leono.
Canko Murgin
Canko MURGIN (naskiĝis en 1921, mortis en junio 1995) estis bulgara geografo, historiografo de la Esperanto-movado en Bulgario kaj dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Sofio.
Murgin aŭtoris multajn eseojn kaj artikolojn historiajn, esperantologiajn aŭ literaturajn en Bulgara Esperantisto, Nuntempa Bulgario, Paco kaj aliaj peridaĵoj. Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA) indikas kvindekon da artikoloj (vd. en la sekcio "eksteraj ligiloj"). Murgin krome kompilis la ampleksan poezian antologion Rozo kaj glavo (1987).
Josue Souza Santos
Josue Souza Santos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu kaj FC Machida Zelvia.
Urzulei
Urzulei - jen itale, sarde Orthullè - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Baunei, Dorgali (NU), Orgosolo (NU), Talana kaj Triei.
Ĉe Urzulei situas abismo Gorroppu, la plej profunda de Eŭropo (450 metroj).
Furkopasejo
Ciferoj
La pasejkulmino situas sur alteco de 2436 m s.m.. La pasejo estas akvodislimo inter Norda Maro kaj Mediteraneo. La maksimuma grimpo de la paseja ŝoseo estas 11 %, kaj ĝi havas longecon de 31 km.
Historio
La unua dokumenta mencio de la Furkopasejo datiĝas el la jaro 1306 kiel Furke. Ĉu homoj jam utiligis la pasejon en antaŭromia tempo malcertas. Post la integrigo de la Valezo al la Romia Imperio an la jaro 15 antaŭ Kristo la pasejoj Furko kaj Oberalp fariĝis gravaj por la interimperia trafiko. En la jaro 1866 estis malfermita la unua veturebla vojo tra la pasejo. De 1867 ĝis 1920 poŝtkaleŝoj trafikis sur la paseja vojo. En la jaro 1908 oni komencis la konstruadon de la Furko-Oberalp-Fervojo kaj en 1915 la fevojo tra la pasejo povis estis malfermita. En 1982 pro la malfermo de la Furko-Baztunelo oni fermis la fervojlinion tra la pasejo. Ek de 1992 la kompanio Vaporfervojo Furko-montolinio funkciigas vaportrajnojn sur la malnova montarpasejlinio.
Priskribo de la pasejo de okcidento al oriento
La grimpo al la pasejo komenciĝas en la vilaĝo Ulrichen en la komunumo Obergoms en la supra parto de la Kantono Valezo. Ĝis Oberwald la vojo estas komuna kun la Grimselpaseja Vojo. Post Gletsch la vojo nun preterpasas rekte okcidente de la lango de la Rodan-Glaĉero. La Hotelo Belvédère je alteco de 2272 m s.m. donas rektan aliron al la glaĉero. Je 2431 m oni atingas la pasejkulminon. La vojo nun pluiras malsupren al la tiel nomita Ursenenvalo, kiu en mezepoko estis setlita ek de Grizono de retoromanĉoj. Post 31 km la pasejvojo finiĝas en Realp okcidente de Andermatt en Kantono Urio.
Apartaĵoj
En la jaro 1964 estis sur la Furkopasejo filmitaj kelkaj scenoj de la James-Bond-filmo Goldfinger [Orfingro] kun la aktoroj Gert Fröbe (Goldfinger), Harold Sakata (OddJob), Sean Connery (James Bond) kaj Tania Mallet (Tilly Masterson).
Dubnica nad Váhom
Dubnica nad Váhom, hungare Dubnic, germane Dubnitz an der Waag estas urbo en Slovakio, en Regiono Trenčín, en Distrikto Ilava.
Situo
Dubnica nad Váhom situas en maldekstra bordo de Váh, laŭ la ĉefvojo kaj fervojo Bratislavo-Žilina. Trenčín troviĝas 10 km.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko; keltoj alvenis en la ferepoko, en la 6-a jarcento slavoj alvenis. La unua mencio skribe okazis en 1193, estis tie preĝejo en 1276. Baldaŭe la vilaĝo apartenis al fortikaĵo de Trenčín. La luteranoj forprenis la preĝejon en la 16-a jarcento, sed redoniĝis en 1657. En 1639 kaj denove en 1730 la vilaĝo akiris rangon kampurbo kune kun foirorajto. Johano Sobieski en 1683 rabis la urbeton. Fine de la 19-a jarcento konstruiĝis granda rondirado de fervojo, kiu ligis urbojn Budapeŝto-Miskolc-Košice-Poprad-Liptovský Mikuláš-Martin-Žilina-Považská Bystrica-Dubnica nad Váhom-Trenčín-Trnava-Bratislavo-Vác-Budapeŝto. En 1910 en la urbeto loĝis 1833 da loĝantoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). En 1899 la urbo ricevis hungaran fantazian nomon Máriatölgyes (Maria-kverkoarbaro). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Hungario, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Ilava. Poste la regiono apartenis al Ĉeĥoslovaka respubliko. En 2001 loĝis tie 25 995 da homoj, preskaŭ senescepte slovakoj.
Villa
Villa signifas en latinidaj lingvoj vilaĝo aŭ vilao kaj estas ofta nomo de geografiaj lokoj:
Ruĝkola frankolino
La Ruĝkola frankolino (Francolinus afer) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj. Oni ĵus proponis reorganizadon de tiu specio de Francolinus en la genro Pternistis kun 23 aliaj specioj.
La Ruĝkola frankolino reproduktiĝas tra la centra zono de Afriko al la orienta marbordo de Tanzanio.
Ĝi estas 25–38 cm longa, kun gravaj diferencoj inter la grandoj de diversaj subspecioj, el kiuj estas sep. Ĝi estas ĝenerale malhela frankolino, bruna supre kun nigrastriecaj grizaj aŭ blankecaj kolo kaj subaj partoj. La orelareo estas bruna makulo. La beko, nuda vizaĝa haŭtaĵo, kolmakuleto kaj kruroj estas brilruĝaj.
La Ruĝkola frankolino estas timida specio, kiu kaŝemas, kvankam ĝi foje manĝas en malfermaj arbustaroj aŭ terkultivejoj se ĝenado estas limigita kaj estas arbustoj proksime. La nesto estas nuda skrapaĵo, kaj la ino demetas 3 al 9 ovojn.
Disvastigata kaj komuna en sia granda teritorio, la Ruĝkola frankolino estas taksata kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Maco (hebrea pasto)
Maco estas plata kuko el nefermentinta pasto, kiun la hebreoj manĝas dum komenco de pesaĥo (sedero). Ĝi estas pretigita el akvo kaj unu el kvin grentipoj, kiel tritiko, hordeo, aveno, sekalo, spelto.
La konsumado de la maco memorigas la judojn je Eliro (Historia Evento), kiam judoj ne havis tempon atendi dum la eliro el Egiptujo ĝis el la pasto iĝas panopasto, ili do ne uzis giston. La pretigo de maco daŭras de miksado de faruno kun akvo ĝis pret-bako de la maco, kio ne povas superi 18 minutojn, laŭ religia rito.
Valo de la oraj mumioj
La Valo de la oraj mumioj estas granda entombiga ejo, ĉe Oazo Baharija en la okcidenta dezerto de Egiptio, malkovrita fare de Dro. Zahi Havaso en 1996. Havaso kaj lia egipta teamo malkovris ĉ. 250 mumiojn, sed oni kalkulas je pli ol 10.000 mumioj tiuloke. La ejo estas datata je la greka-romia Egipto.
Hvožďany (distrikto Domažlice)
Hvožďany (Hoslau) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en Regiono Plzeň. Ĝi troviĝas prokismume 13 km nordokcidente de Domažlice kaj du kilometroj okcidente de Poběžovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1239.
Muelludo
Muelludo estas unu el la plej simplaj tabulludoj. Ĉi tiu tre malnova ludo ekzistas jam dum minimume 3500 jaroj. La plej aĝa ludtabulo estis trovita en Egiptio en Kurna kaj ekestis ĉirkaŭ 1400 jarojn a.K. Ankaŭ en antikva Ĉinio en 500 a.K. ĝi estis ludata kun la nomo 'Luk Tsut Ki'. Ankaŭ en la Atenia Akropolo kaj en la loko kie probable estis Trojo oni malkovris ludtabulon. Tre populara ĝi estis ankaŭ en Eŭropo dum la mezepoko. La nuna versio, laŭ kio oni kreas muelojn per 3 diskoj, estas tre simila al la plej aĝa tabulo trovita en Egiptio.
La nombro de ĉiuj eblaj pozicio estas estimata je 1010 kaj la nombro de eblaj ludoj je 1050. En 1993 Ralph Gasser montris ke la ludo fariĝos sendecida se ambaŭ ludantoj ludas perfekte.
Reguloj
Kutime, du personoj ludas alterne. Ĉiu ludanto havas naŭ diskojn de propra koloro, ekzemple blanka kaj nigra. Dum via vico vi devas meti unu diskon en liberan lokon sur la ludtabulo. Post kiam vi ne plu havas diskojn neuzitajn, vi anstataŭe movas unu diskon al libera najbara loko laŭ unu el la linioj de la tabulo. Kiam vi havas nur tri diskojn, vi povas movi unu diskon al ajna libera loko. Kiam oni sukcesas krei muelon (tri diskojn en rekta konektita linio), vi povas kapti ajnan diskon de via kontraŭulo (sed ne el kompletita muelo, krom se ne eblas alie). Vi malvenkas kiam vi ne plu povas movi aŭ kiam vi nur plu havas du diskojn.
Salmtal
Salmtal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rašovice (Úštěk)
Rašovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úštěk en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudoriente de Úštěk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 35 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rašovice situas en katastra teritorio Rašovice u Kalovic kun areo 5,36 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552.
25229 Karenkitt
25229 Karenkitt estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Karen Kitt, volontulino en la Arkivoj de la Observatorio Lowell ekde 2013. Ŝi organizis kaj katalogis la Kolekton pri Plutono, la Kolekton pri la Haleja kometo kaj la korespondon de la iama astronomo C. O. Lampland. Ŝi nuntempe ciferecigas la leterojn de Lampland por la ciferecaj arkivoj de la observatorio.
Lajos Bella
Lajos BELLA [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bella Lajos estis hungara arkeologo, kavernisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1926). Lajos Bella naskiĝis la  1850 en Hungara reĝlando, en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1937 en Sződliget.
Interpunkcio
Interpunkcio estas sistemo de skribaj legohelpaj signoj. Tiuj helposignoj kutime ne estas kalkulataj inter la literoj, ĉar oni ne elparolas ilin.
ReVo: interpunkcio estas skribo de la silentoj en la parolado.
La reguloj de interpunkcio estas parto de la ortografio apud aliaj formaj ecoj, kiaj uskleco (grandaj kaj etaj literoj), tipografia prezento (marĝenoj, litergraso, litergrando...) en la pli ĝenerala kadro de enpaĝigo.
Historio
Multaj skribsistemoj uzis kontinuan skribon: intervorta spaco ne estis, des malpli helposignoj. Iuj sistemoj per diversaj punktoj aŭ streketoj markis pli aŭ malpli grandajn subpartojn de tekstoj.
En manuskriptoj la limo inter interpunkcio kaj korektosignoj ne tiom klaris. Posedantoj de libroj aldonis ilin kun la sama celo pliklarigi la tekston.
Tipografio helpis al la relativa unueco de moderna interpunkcio. Tamen iuj malsamoj restas inter la helposignoj de diversaj skribsistemoj kaj lingvoj.
Signoj
La ĉi-suba klasigo iom arbitras. Ekzemple komoj aŭ streketoj ja disigas frazopartojn, sed en iuj uzoj oni povas rigardi ilin ĉirkaŭaj signoj.
Disigaj signoj
kaj la diversajn emfazajn ripetojn kaj kombinojn de krisigno kaj demandosigno: !? !! kaj aliaj.
Komputiko enkondukis aliajn signojn, kiujn oni uzas tre varie:
Interreto popularigis la mienojn.
Ĉirkaŭaj signoj
Krom la citiloj, ankaŭ la longaj streketoj estas uzataj en dialogoj teatraĵaj aŭ romanaj, ekzemple:
Uzreguloj
La frazofina punkto estas uzata ene de ĉefteksto, sed ne fine de titoloj aŭ intertitoloj.
Unu signo povas havi plurajn rolojn. Ekzemple, punkto signas frazofinon sed ankaŭ mallongigon de vorto. Helposigno povas havi alian vivon kiel vortlitero. Ekzemple komo estas elparolata vorto en nombroj: 3,4 estas ''tri komo kvar''.
Okaze de kuntuŝiĝo iuj signoj forigas aliajn, ekzemple oni skribas Li venos, mi pensas, morgaŭ. sed Li venos morgaŭ, mi pensas. (La fina punkto manĝas la komon post pensas.)
Kiam tia regulo ne aplikiĝas, signoj apudstaras. La rilataj reguloj ne tute stabiliĝis, oni povas heziti inter:
En Esperanto
Pri la temo Zamenhof skribas jene "'La reguloj pri la uzado de la interpunkcioj estas en nia lingvo pli-malpli tiaj samaj, kiel en iuj aliaj lingvoj; sekve ĉiu povas uzadi en Esperanto la interpunkcion tiel, kiel li uzas ilin en sia nacia lingvo. Estas vere, ke en diversaj detaloj la uzado de la interpunkcioj estas malegala en diversaj lingvoj; sed ĉar la objekto ne estas tre grava, tial ni pensas, ke ne venis ankoraŭ la tempo por difini en nia lingvo severajn regulojn por tiuj ĉi detaloj. (...) nur la uzo iom post iom ellaboros por tiuj ĉi negravaj detaloj difinitajn regulojn.'"Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas la poemeton de ties 19a ĉapitro al komentoj pri la uzado de signoj de interpunkcio. S-ino Marie Bartovská, ĉeĥino (1912-1999), estis premiita en la Belartaj Konkursoj de UEA, en 1980, en la branĉo Eseo ĝuste pro eseo pri komo. La verkaĵo estas publikigita en la libro "Interlingvo Inter Lingvoj" (kolekto de prilingvaj eseoj, eldonita de UEA en 2015).
Komence de la 20a jarcento s-ro P. Fruictier, franca esperantisto, publikigis broŝuron, kies titolo estas Esperanta Sintakso. Fine de la libro (kiun estas libere elŝutebla el la retejo de Projekto Gutemberg - gutemberg.org) oni trovos la mallongan ĉapitron "Interpunkcio". Komence la aŭtoro prezentas la opinion de Zamenhof kaj lian manieron uzi komon: "D-ro Zamenhof uzas komon inter ĉiu propozicio, t.e. antaŭ ĉiu vorto demanda aŭ rilata, inter du terminoj de komparo, k.t.p."
Verŝajne la kompreno de tio, kion oni nomas "propozicio" estas ŝlosila ekzemple por la uzado de komo. En la pli frue dirita eseo s-ino Bartovská asertas: "Ili [komoj] devas apartigi la unuopajn propoziciojn (...). En propozicio estas ĉefa la verbo. Verbo estas la kerno de propozicio."
Vidu ankaŭ la redaktopolitiko de E-periodaĵoj, ĵurnaloj kaj gazetoj, ekzemple inter multaj Monato.
Herodo Antipa
Herodo Antipa (Latine: (Herodes Antipatros; 20 a.K. – post 39) estis filo de Herodo la Granda, reĝo de Judujo, kaj de lia kvara edzino, la samaria Maltaĉa.
Laŭ la Evangelioj, Tiu Herodo arestigis Johanon la Baptiston kaj renkontis Jesuon dum ties pasiono en Jerusalemo.
Biografio
Asociita al la regado de la patro, al li postsekvis en 4 a.K., kiam la vasala regno estis, per decido de Romo, tripartigita por la tri filoj: Herodo Arĥelao al kiu estis allasiataj Judujo, Samario, parto de Edomo kun la titolo de Etnarko, Herodo Filipo kiu regis en Bataneo, Trakonitido, Aŭranitido kaj en iuj eroj de Paniado kun la titolo de Tetrarko, kaj HerodoAntipa al kiu estis konceditaj Galileo kaj Perea ankaŭ li kun la titolo de Tetrarko. Lia regno, do, same kiel tiu de lia patro, ne estis tute sendependa, ĉar fakte kontrolita de Romo.
Dum restado en Romo, Herodo Antipa startigis amrilaton kun Herodiado, edzino de sia frato Herodo Filipo; revenante al Galileo, li ŝin kondukis kun si kaj ŝin edzinigis. La evento naskis skandalon, ĉar Herodo Antipa estis jam edziĝinta la la filino de la reĝo Areta la 4-a kaj krome Herodiado estis ankaŭ lia bofratino kaj la Mosea leĝo malpermesis tiajn kuniĝojn.
Kiel citite, laŭ la Evangelioj, Herodo Antipa enkarcerigis Johanon la Baptiston, kiu en sia predikado al la popolo riproĉadis Herodon Antipan pro lia nelican amrilaton kun Herodiado: pro tio tiu lasta deziris lin elimini, sed Herodo oponis, timante la popolan reagon kaj havante certan respektoplenan timon rilate tiun predikanton. La virinon tamen sukcesis lin konsentigi per ruzo: dum festo, filino de Herodiado (kiu laŭ tradicio nomiĝis Saloma; la Evangelioj ne informas pri ŝia nomo) przentiĝis per danco kiu multe plaĉis al Herodo ANTIPA, kiu ĵuris ke mem pretas liveri al ŝi premie kion ŝi petus “ankaŭ duonon de mia regno". La junulino instigita de la patrino, petis ke estu portata sur arĝenta plato la kapon de Johano la Baptisto kiun Herodo jam arestigis kaj enfermigis en la fortreso de Makeronto: Herodo Antipa por ne malobei al sia ĵuro farita antaŭ al elstaraj kunmanĝantoj, konsentis kaj sendis senkapigi Johanon.
Sekve, rakontas Luko (23, 7-9), Herodo Antipa renkontis Jesuon dum ties pasiono: Poncio Pilato, por sin liberigi de la embarasa proceso kaj de la judaj premoj, elpensis transdoni la “galilean kulpulon” ĉe Herodon Antipan tiam en Jerusalemo, kaj ties tribunalon. Sed Jesuo ne respondis al la demandoj de la Tetrarko pro kio tiu ĉi lin mokis kaj resendis al Pilato.
Laŭ apokrifa fragmento de la Evangelio laŭ Petro, la kulpulo de la mortokondamno de Jesuo estus Herodo Antipa, kiu substituiĝis al Poncio Pilato, kiam tiu ĉi sin lavis la manojn.
Herodo Antipa, kiu okaze de la morto de sia patro nu 17-jaraĝis, sin montris ruza kaj lerta kiel sia patyro, sukcesantE regni laŭlonge de 44 jaroj. Ankaŭ li, tamen, finiĝis kiel Herodo Arĥelao. Pro sia edziĝo al Herodiano, li altiris sur sin la kolerojn de la unua edzino, Areta la 4-a reĝo de Nabateoj, kiu decidis milite marŝi kontraŭ li. La Tetrarko falis en malvenkon sed sukcesis konservila tronon. Dum la regno de Kaligulo, li estis kondamnita, kune kun la frato, al ekzilo en Gaŭlujo. Liaj teritorioj estis pasigitaj al la manoj de Herodo Antipa la 1-a, kiu ankaŭ estis kaŭzinta lian kondamnon, dum liaj (kaj de lia edzino) bonaĵoj estis konfiskitaj.
Aliaj projektoj
KOMUNA pri Herod Antipas:
Oskari Lehtivaara
Oskari LEHTIVAARA (naskiĝis la 4-an de februaro 1909 - mortis la 7-an de aprilo 1995 en Helsinko) estis blinda esperantisto, honora membro de UEA. Lehtivaara naskiĝis en malriĉa kampara familio. Blinda ekde sia sepa vivojaro, li kun eksterordinara persisto atingis multflankan klerecon, kaj lernis Esperanton jam je 13-jara aĝo.
De 1937 ĝis 1982 li oficis kiel vicprezidanto, poste kiel prezidanto, de Steleto, la Esperanta ligo de finnaj blinduloj. Danke al li, jam antaŭ la milito eldoniĝis brajla E-lernilo por finnoj. En 1950 li kunfondis Ligon Internacian de Blindaj E-istoj (LIBE), kies sekretario li restis ĝis 1962. En 1957 li iniciatis la plurlingvan - i.a. Esperantan - bildlibron Finnlando hieraŭ kaj hodiaŭ.
En 1969 li servis kiel LKK-ano de la Helsinka UK]. Li estis komitatano de UEA (1969–1981) kaj tutan jardekon prezidis Esperanto-Asocion de Finnlando (1975–1985). Dum tiu tempo EAF ekhavis propran sidejon kaj reeldonis Kalevala per granda ŝtata subvencio – unuavice danke al lia organiza lerto. En 1986 aperis la finnlingvaj rememoroj de Lehtivaara, Perintö ("Heredaĵo"), en kiu unu ĉapitro rakontas lian E-agadon.
Li estis fakdelegito de UEA ekde 1953, honora prezidanto de EAF, honora membro de LIBE kaj, de post 1990, de UEA.
Károly Engelbrecht (patro)
Károly Engelbrecht [kAroj engelbreĥt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Engelbrecht Károly estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto. Lia filo estis la samnoma Károly Engelbrecht.
Károly Engelbrecht naskiĝis la en 1837 en Tata (Hungario) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la en Keszthely (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Károly Engelbrecht akiris bestokuracistan diplomon en Vieno en 1861, poste li aliĝis al la armeo. Li estis bestokuracisto de armeaj ĉevalaroj en Kisbér kaj Bábolna (urbo). Li ofte vojaĝis al eksterlando (Egiptio, Arabio) por aĉeti ĉevalojn. Ekde la studjaro 1868 li instruis en Ekonomia Edukejo (Keszthely) ĝis sia frua morto.
Hungaroj en Rumanio
Inter la minoritataj etnoj en Rumanio, plej ampleksa estas la grupo de hungaroj en Rumanio. Laŭ la censo de 2002, ĝi konsistas el 1,43 milionoj da homoj; tio estas 6,6 elcentoj de la loĝantaro de Rumanio.
La plej multaj hungaroj en Rumanio loĝas en regiono, kiu estis parto de Hungario ĝis 1920, kiam la Traktato de Trianon efektiviĝis. Tiu areo hodiaŭ estas konata kiel Transilvanio, kie hungaroj konsistigas proksimume 20 elcentojn de la loĝantaro. Al Transilvanio apertenas ankaŭ la historiaj regionoj Banato, Crișana kaj Maramureŝo. Hungaroj konsistigas grandan plimulton da la loĝantaro en la distriktoj Harghita (85 elcentoj) kaj Covasna (74 elcentoj), kaj grandan elcentaĵon en la distriktoj Mureș (39 elcentoj), Satu Mare (35 elcentoj), Bihor (25 elcentoj), Sălaj (23 elcentoj), Cluj (17 elcentoj) kaj Arad (11 elcentoj).
Inter la hungaraj etnaj grupoj en Rumanio, plej granda estas la grupo de sikuloj (proksimume 600 000 homoj, do 40 elcentoj el ĉiuj hungaroj en Rumanio). La areoj loĝataj de ili nomiĝas Sikullando.
La hungaroj en Rumanio estas la plej granda komunumo de hungaroj ekster Hungario.
14163 Johnchapman
14163 Johnchapman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada sciencesploristo John Herbert Chapman (1921–1979), kiu komence esploris pri la propago de la radioondoj kaj la jonosfero. Li laboris por la projektoj de satelito Alouette, ISIS kaj Hermes. Li estis konata kiel la "Patro de la Kanada Kosma Programo".
Antal Cserna
Antal Cserna [ĉerna], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserna Antal estas hungara aktoro, reĝisoro, voĉoaktoro. Lia edzino estis Krisztina Szalay.
Antal Cserna naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Cserna maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1987. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Horvai kaj Dezső Kapás. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro kaj li restis tie jardekon. En 1990 li aliĝis al privata teatra trupo, baldaŭ li estis senstatusa, sed li havis rolojn ekzemple en Nacia Teatro (Szeged), Teatro Thália (Budapeŝto), Teatro Magyar, se ne paroli pri filmaj kaj reklamaj taskoj. Li ricevis premiojn inter 1994-2017. Lia edzino naskis 3 gefilojn en 1989, 1993 kaj 2002.
Vladimir Majakovskij
Vladimir Vladimiroviĉ MAJAKOVSKIJ (Владимир Владимирович Маяковский; ვლადიმირ მაიაკოვსკი; naskiĝis la, mortis la ) estis rusa poeto kaj pentristo.
Sendube la kontribuo de Majakovskij ne limiĝas nur al la kampoj de sovetia poezio. Tra la jaroj, li estis konsiderita la klara reprezentanto de sovetia poezio, sed pli larĝe li eĉ ŝanĝis la percepton de poezio en 20-a-jarcenta kulturo kiel tutaĵo. Li influis multajn el la dudeka-jarcentaj poetoj, kaj precipe la homojn de la politika maldekstro. Interalie li influis postan generacion de poetoj, kiuj eĉ estis nomataj de iliaj kontraŭuloj "malgrandaj majakovskoj".
Biografio
Reveninte el la malliberejo, Majakovskij denove partoprenis la revolucian movadon. En 1911 li komencis studi arton. Li aliĝis al la futurisma grupo Gileja kaj publikigis en decembro 1912 siajn unuajn poemojn en la futurisma almanako Poŝĉeĉina obŝĉestvennomu vkusu. En 1914 li pro sia politika aktivado estis devigita forlasi la altlernejon.
La liriko de Majakovskij fariĝis pli kaj pli agresema kontraŭ la politika sistemo siatempa. Liaj temoj estis amo, revolucio, religio kaj arto. Lia lingvaĵo estis la lingvaĵo de la simpla popolo, kaj per intensaj, provokaj tonoj li detruis la iluzion de la idealisma kaj romantisma poezio. Lia malfeliĉa amo al Lilja Brik, la edzino de eldonisto Osip Brik, kun kiu li kunlaboris, same kiel la revolucio kaj la milito influis lian verkadon.
De 1915 ĝis 1917 li loĝis en Petrogrado (nuntempe: Sankt-Peterburgo). Komence de la revolucio li en diversaj teatroj deklamis siajn poemojn. Reveninte al Moskvo li preparis politike agitantajn, satirajn afiŝojn por la rusa novaĵ-agentejo ROSTA. En 1919 li eldonis sian unuajn poemaron.
Lia populareco en la nova Rusio videble kreskis. Sekvis pluraj vojaĝoj ene de Sovetunio kaj eksterlanden: ekz. al Francio, Germanio kaj Usono. La influo de tiuj ĉi vojaĝoj retroviĝis en jenaj verkoj: Mojo otkritije Ameriki (= Mia malkovro de Usono, 1925). En Usono li konatiĝis kun Elly Jones. Ilia mallonga amrilato rezultigis ties filinon Patricia (nun ŝi nomiĝas d-rino Patricia J. Thompson aŭ Yelena V. Mayakovskya). Poste li enamiĝis al Tatjana Jakovleva, al kiu li dediĉis la poemon Letero al Tatjana Jakovleva (1928).
Fine de la 1920-aj jaroj Majakovskij en sia verkaro pli kaj pli kritikis la novajn evoluojn en la socio, kiel lia satira dramo Klop (= La cimo) atestas. La lastajn monatojn de lia vivo karakterizis malsano kaj seniluziiĝo politika kaj privata.
La li pafmortigis sin. La poeto estas enterigita en Novodeviĉje tombejo en Moskvo.
Nomkonateco
En 1940 la naskiĝurbo de la poeto ricevis la nomon Majakovskij, kiu ekde 1992 renomiĝas Bagdadi.
Monumento de Vladimir Majakovskij estis starigita en Moskvo en 1958 sur Placo de Majakovskij. Ĝin kreis skulptisto Aleksandr Kibalnikov kaj arkitekto Dmitrij Ĉeĉulin.
Vidu ankaŭ
Nina Berberova
Eksteraj ligiloj
Rete legeblaj verkoj
http://www.museum.ru/majakovskiy/ Majakovskij Ŝtata Muzeo en Moskvo
Reto de grandaj lokoj de Francio
Reto de Grandaj Lokoj de Francio ( Réseau des Grands Sites de France (RGSF) estas franca asocio agnoskita kiel ĝeneralinteresa, kreita la, kiu arigas lokajn organizaĵojn responsaj pri administrado kaj valorigo de klasita loko, kun forta fameco kaj tre multa vizitado.
Vladimir Majakovskij
Eksteraj ligiloj
http://www.museum.ru/majakovskiy/Expos1e.htm Majakovskij Ŝtata Muzeo en Moskvo
Reto de grandaj lokoj de Francio
Reto de Grandaj Lokoj de Francio
Reto de Grandaj Lokoj de Francio arigas unuflanke la grandajn lokojn, kiuj ricevis la markon "Grand Site de France", kaj aliflanke la lokojn, kiuj konsentas pri iliaj valoroj kaj celas iam akiri tiun markon. Ĝi arigas la organizaĵojn, kiuj administras grandajn lokojn (departementaj konsilioj, komunumoj, komunumaroj, ktp).
Kio estas "Granda Loko" ?
Grand Loko estas teritorio rimarkinda pro siaj pejzaĝaj, naturaj kaj kulturaj kvalitoj, kies nacia dimensio estas agnoskita per klasado de signifika parto de ĝia teritorio laŭ leĝo de 1930, kaj kiu akceptas multe nombran publikon.
Kio estas "Grand Site de France" ?
Grand Site de France estas franca klasita natura loko kun granda fameco kaj tre multnombra vizitado al kiu estis atribuita la marko "Grand site de France". Tiu franca oficiala marko estis kreita de la ŝtato en 2003 por helpi la agon de administrantoj de klasitaj lokoj.
Kion signifas administri grandan lokon ?
Responsuloj pri grandaj lokoj estas komisiitaj :
Tiuj agoj estas kondukataj kun du ambicioj:
Nacia politiko pri Grandaj Lokoj
Nocio de "grand site" datiĝas de 1976 kiam la ŝtato ekigis publikan politikon por restaŭri la rimarkindajn kvalitojn kaj plibonigi akceptadon de vizitantoj al iuj klasitaj naturaj lokoj la plej vizitataj kaj famaj.
Tiu politiko, nun kondukata de ministerio pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio, estas komisiita al oficejo pri protektitaj lokoj kaj areoj. Ĝi estas difinita en ministeria cirkulero de la pri politiko pri grandaj lokoj kaj en ties aneksaĵo titolita "Referenca dokumento pri politiko pri grandaj lokoj".
Unu el la rimedoj uzataj de la ministerio por akompani tiun politikon estas "Operacio grands sites" (OGS). Temas pri restaŭro de tiuj rimarkindaj lokoj kunlabore kun ĉiuj partneroj. Tio ebligas ankaŭ starigi por granda loko projekton pri regado kun daŭriva evoluigo, kiu ofertos kontentigan akceptadon de vizitantoj, daŭrivan protekton de la pejzaĝo kaj generadon de lokaj ekonomiaj profitoj en respekto al loĝantoj kaj civila socio. Reto de grandaj lokoj de Francio arigas lokojn engaĝitajn en operacio grands sites aŭ en simila agado kun samaj celoj.
Listo de membroj de reto de grandaj lokoj de Francio
En julio 2012, estis kvardek lokoj anoj de Reto de grandaj lokoj de Francio.
Kiam estas "(GSF)" antaŭ nomo, tio signifas ke tiu loko estas ankaŭ ordenita Grand site de France.
Galerio
Fotaro de oficiala TTT-ejo de reto de grandaj lokoj de Francio
Rusa militŝipo, forfikiĝu (poŝtmarko)
"Rusa militŝipo, f...!" (Російський військовий корабель, іди …!; Русский военный корабль, иди …!) estas poŝtmarko eldonita de la Ukraina Poŝtservo, Ukrpoŝta. Eldonita la 12an de aprilo 2022, ĝi festas okazaĵon dum la rusa invado de Ukrainio. Fine de februaro 2022, la batalŝipo Moskva kaj la patrolŝipo Vasili Bikov alproksimiĝis al la Serpentinsulo de Ukrainio en la Nigra Maro. Ukrainaj soldatoj sur la insulo rifuzis kapitulaci, respondante anstataŭe: "Rusa militŝipo, forfikiĝu."
La poŝtmarko prezentas desegnaĵon de ukraina soldato prezentanta la mezan fingron al batalŝipo. La speciala koverto akompananta la poŝtmarkon montras la skizon de Serpentinsulo. Tie, kaj sur la kongrua koverto, estas la komenco de la diraĵo, kiu fariĝis tre populara. La poŝtmarko haveblas en enlanda kaj eksterlanda versioj. La soldato, de kiu la mesaĝo kun la kruda respondo laŭdire venis, estas Roman Hrybov. Li kaj la estro de la Ukraina Poŝtservo, Ihor Smyljanskyj, subskribis la unuajn specialajn kovertojn kun la poŝtmarkoj ĉe la Kieva Ĉefa Poŝtoficejo.
Fritz Muliar
Fritz MULIAR (naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra aktoro, kabaretisto, komokisto, recitanto kaj verkisto.
Vivo
Muliar finfaris aktor- kaj kantostudon ĉe la Konservatorio de Vieno kaj ekkarieris en la literatura kabareto de la 1930-aj jaroj. En 1937 li aktoris ĉe Der Liebe Augustin de Stella Kadmon; en 1938 li iris al Innsbruck, aktoronte poste en la viena Kabareto Simpl. Li devigitis poste eksoldati ĉe Wehrmacht. Post la fino de la Dua mondmilito Muliar estis i.a. parolisto ĉe la brita radistaciaro "Alpenland" en Klagenfurt, de kie oni engaĝis lin rekte al Graz ĉe la kabaretejo "Der Igel - Das kleine Zeittheater".
Ekde 1948 Muliar aktivis en la aŭstria ĉefurbo denove. Li aktoris ĉe diversaj teatrejoj kaj eĉ en noktaj kabaretoj. En 1951 Karl Farkas venigis lin en la faman Kabareton Simpl, kie Muliar restis - kun interrompoj - ĝis 1965. Paralele li estis ĉe aliaj teatrejoj ankaŭ, ĉe "Volkstheater" kaj "Theater an der Josefstadt" kaj Burgteatrejo, kies membro li fariĝis en 1974.
Ne forgesendas ankaŭ liaj pli ol 200 roloj en filmoj kinejaj kaj televidaj. Lia plej konata rolo estis sendube la ĉefa figuro de la Soldato Ŝvejk de Jaroslav Hašek. Famis ankaŭ liaj recitadvestperoj el verkoj skribitaj antaŭ 1939. Ĝisfine li aktoris ĉe la Josefstadt-teatrejo en Vieno.
Fonto
Biografieto ĉe kabarettarchiv.at
Sömmerda
Sömmerda estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio kaj estas la administra sidejo de la distrikto. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Sömmerda situas borde de la rivero Unstrut.
Komerco kaj vidindaĵoj
La urbo nordoriente de Erfurto estas loko de elektronika kaj konstrumateriala industrioj.
Al la vidindaj aferoj nombriĝas la centra bazarplaco kun historiaj konstruaĵoj, la malfrugotika urbodomo kiel ankaŭ la restoj de la iamaj remparoj kaj urbaj fortikaĵoj.
Historio kaj situo
La unua certa mencio estis en 876, kvankam setliĝo tre verŝajne estis estinta - kiel en la medio - jam antaŭe. Por distingi Sömmerda de la similnomiĝantaj komunumoj Gangloffsömmern aŭ Wenigensömmern oni iam nomis ĝin Großsömmerda. En 918 la orientfranka reĝo Konrado la 1-a metis ĝin en la manojn de Abatejo de Fulda kaj kiel ties feŭdaĵo ĝi venis antaŭ 1342 al la grafoj de Schwarzburg. Ili transprenis la rajtojn de Fulda ĉ. en 1400 kaj vendis ĝin en 1418 al la urbo Erfurto. Kun aliaj havaĵoj erfurtaj la ĉefepiskopo de Majenco okupis ankaŭ la urbon Sömmerda. En 1803 ĝi prusiĝis kaj en 1952 ĝi iĝis GDR-subdistrikta ĉefurbo.
La en la 15-a jarcento evoluo urba (mencio de urba konsilio estis en 1459) plirapidiĝis en la 19-a jarcento per la industrioj. n 1840 fondis la urbano Nikolaus von Dreyse fabrikon armilan kaj munician, kies produktofokuso post la Unua mondmilito pli kaj pli koncentriĝis je buromaŝinoj kaj poste je komputiloj.
La eoste de Unstrut-rivero kaj Mühlgraben etendiĝanta mezepoka urbokerno estiĝis per unuiĝo de du setlejoj ĉirkaŭ Bonifaco- respektive Petro-kirko. La ekzakta situo kaj la graveco de la en 1562 malkonstruita Jakobo-kirko malkonatas. La strata reto de Sömmerda iom konfuza estas el kio dedukteblas ke ĉirkaŭfortikaĵoj masivaj ne ekzistis antaŭ la 16-a jarcento. Eĉ dum industriiĝo la urbo povis konservi sian kamparan karakteron kvankam aperis en la 20-a jarcento novaj kvartaloj en la oriento. La plej granda zono kun novaj domoj estiĝis inter 1957 kaj 1976 sude de Frohndorfer-strato.
Esperanto en Sömmerda
Kable aŭdeblis en Sömmerda inter januaro 2012 kaj decembro 2021 Turingio Internacia, ĉiumonata Esperanto-radielsendo de Radio FREI.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Sömmerda estas
Muzeo Sikula Nacia
Muzeo Sikula Nacia (Székely Nemzeti Múzeum) sekej nemzeti muzeum, Muzeul Naţional Secuiesc (nacional) estas muzeo en Sfântu Gheorghe, Rumanujo. Ĝi havas la plej gravan hungaran muzean kolektaĵon en Rumanujo. Ĝi enhavas ankaŭ etnografiaĵojn.
Salaŝ Nocjajski
Salaŝ Nocjajski, serbe Салаш Ноћајски, slave Salaš Noćajski estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.
Situo
Salaŝ Nocjajski situas ĉe dekstra bordo de Savo, laŭ traira flankovojo.
Historio
Post disfalo de Serbio la vilaĝo longe apartenis al la Turka Imperio. La vilaĝo rememoras pri Stojan Ĉupicj, kiu estis organizanto de la unua kontraŭturka ribelo. En 2002 loĝis en Salaŝ Nocjajski 1761 serboj (94 %), 27 ciganoj, 3 kroatoj kaj aliaj.