cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Usona Filozofia Societo
Usona Filozofia Societo (American Philosophical Society) estas fondita en 1743 de Benjamin Franklin kaj aliaj usonaj sciencistoj por favori la sciencojn kaj helpi enkonduki utilajn eltrovaĵojn.
Rodion Markovits
Biografio
Rodion Markovits abiturientiĝis en Satmaro, li akiris juran doktoriĝon en Budapeŝto. En la unua mondmilito li estis militkaptito (1915-22), kaj li redaktis gazetojn (Szibériai Újság, Amur Kurír, Kommuna). Li aliĝis al Ruĝa Armeo. Hejmenveninte li estis advokato en Satmaro, ekde 1926 kunlaboranto de Keleti Újság, ekde 1927 redaktoro de Szamos. En (1927) oni elektis lin en KZSTon kaj invitis lin al kunveno de Verkista laborkomunumo Helikon (1929), el kiu li baldaŭ retiriĝis. Iom da tempo li vivis en Budapeŝto, inter 1931 kaj 1939 li estis interna kunlaboranto de Temesvári Hírlap, ekde 1945 de Szabad Szó. Lia "kolektiva raportromano Szibériai garnizon (1927) estis la plej granda sukceso de la tuta rumanuja hungara literaturo kaj en hungara lingvo kaj internacie.
Usona Filozofia Societo
Membroj
Fruaj membroj
Postaj membroj
Internacia lingvo
En 1887 la societo elektis komitaton por ekzameni la sciencan valoron de Volapük. La komitato, sciante nenion pri Esperanto, kondamnis Volapükon kaj konstatis la verajn principojn, sur kiuj la lingvo internacia devas esti bazita, tute similajn al la principoj de Esperanto. La societo dissendis al ĉiuj klerulaj societoj de la mondo proponon pri internacia kongreso por starigi lingvon internacian laŭ tiuj principoj. L. L. Zamenhof, informite pri la proponita kongreso, en sia "Aldono al la dua libro" anoncis intencon lasi la decidon pri la eventuala formo de la lingvo internacia kaj la kontrolon de ĝia sorto al tiu kongreso. Tamen pro nesufiĉa respondo al la alvoko de la Usona Filozofia Societo la kongreso ne okazis. Henry Phillips, sekretario de la societo, fariĝis varma amiko de Esperanto kaj tradukis la unuan libron de Zamenhof.
Rendalen
La teritorio havas komunan limon kun. Al la komunuma teritorio apartenas parto de la lago Storsjøen.
La komunumo apartenas al la tradicia regiono Glåmdalen, kaj situas proksime de la limo inter Norvegio kaj Svedio: Ekde la jaro 1978 la translima areo de la ĉirkaŭaĵo de Kongsvinger kaj de la najbara urbo Arvika en Svedio konsideratas eŭropa regiono.
Catingueira
Catingueira estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 4.812 loĝantojn en 2010.
Zielona Góra
Zielona Góra estas urbo en Lubuŝio en Pollando. Ĝi apartenas al distrikto Zielonogórski.
Nowa Morawa
Nowa Morawa (germane Neu Mohrau, ĉeĥe Nová Morava) estas vilaĝo kun limpasejo en sudokcidento de Pollando en Malsuprasilezia provinco en Distrikto Kłodzko proksime de ĉeĥa ŝtatlimo. Ĝi troviĝas proksimume 9 km per aerlinio de ĉeĥa urbo Staré Město pod Sněžníkem. La vilaĝo havas areon 2,97 km² kaj vivas ĉi tie 48 loĝantoj.
9516 Inasan
9516 Inasan estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Pro la granda duonakso de ĝia orbito de 3,20059719, (kalkulata je la epoko de ) ĝi orbitas ĉ. 89 339 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Institute de Astronomio de la Rusia Akademio de Sciencoj (ruse : Институт астрономии Российской академии наук), mallongigita en "INASAN".
Sagrado
Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Nikolao, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Doberdò del Lago, Farra d'Isonzo, Fogliano Redipuglia, Gradisca d'Isonzo kaj Savogna d'Isonzo.
ISO 3166-2:LC
ISO 3166-2:LC estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate la landon Sankta Lucio. La kodojn havas 10 distriktoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>LC</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Sankta Lucio. La dua parto estas du ciferoj.
Anthony Ashley-Cooper, 3-a Grafo de Shaftesbury
Anthony Ashley Cooper la 3-a grafo de SHAFTESBURY (naskiĝinta la en Londono, mortinta la  en Napolo) estis brita filozofo kaj verkisto.
Vivo
Shaftesbury estis inter 1686 kaj 1689 vojaĝanta en Franclando kaj Italujo kie lin fascinis la artoj. En Nederlando li koniĝis kun Pierre Bayle. Li dediĉis sin al sciencaj aĵoj kaj iĝis parlamentano. En 1700 li iĝis ano de Ĉambro de Lordoj kie li apogis la entreprenojn de reĝo Vilhelmo. Malkontentigite per la plitikio de la politikistoj ekde la regado de reĝino Anna li reiris Nederlandon kaj en 1711 Italujon.
Singaso-sunreaktoro
Singaso-sunreaktoro estas nova tipo de ĥemia reaktoro, (suntermika reaktoro) por produkti "singason", (angle: Syngas).
Anthony Ashley-Cooper, 3-a Grafo de Shaftesbury
Graveco
Shaftesbury kontraŭegis la empirismon de John Locke kiu dum la propra edukiĝo estis havinta influegon. Ĉar malsame al la teorio pri nurmemzorgo li volis veki la ŝaton de la bono, de la ekvilibro atingota inter egoismaj kaj malegoismaj inkliniĝoj. Tiumaniere li iĝis la kreitno de la t.n. morala sensualismo kaj de la skota moralfilozofia skolo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 18. Leipzig 1909, p. 397, (tie ĉi interrete)
Evento
Evento povas esti:
Dulcești (Constanța)
Dulcești estas vilaĝo en distrikto Constanța, Rumanio. Administre, ĝi apartenas al vilaĝo 23 August (Constanța). Ĝi situas en la sudorienta parto de Rumanio, 4-5 km sudokcidente de 23 August. Ĝi havas en 2002 ĉ. 1370 loĝantojn.
Ĝin fondis turkaj setlistoj kiel Küçük-Tatlicak.
Mosty u Jablunkova
Mosty u Jablunkova (en traduko "Pontoj ĉe Jablunkov") estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Frýdek-Místek kaj hodiaŭ tio estas la unua vilaĝo, en kiun sur ŝoseo aŭ sur fervojo oni enveturos el Slovakio ĝis Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
La nomo Mosty (Pontoj) verŝajne devenas de granda kvanto da malgrandaj pontoj kaj pontetoj kunigantaj bordojn de rojoj kaj rojetoj.
Historio
La unuaj skribinformoj pri la loĝigo devenas el la dua duono de la 16-a jarcento. En la jaro 1578 ĉi tie estis konstruita fortikaĵo Ŝanco, kiu servis kontraŭ atakoj de tataroj, pli poste kontraŭ turkoj. Hodiaŭ troviĝas nur ties restaĵoj. En 1870 ĉi tie estis konstruita grava Fervojo Košice-Bohumín. Senpere antaŭ eksplodo de la dua mondmilito ĉi tie okazis la t.n. Incidento pri Jablunkov. Ekde la 1-a de januaro 1993, post apartigo de Ĉeĥoslovakio, ĉi tie estiĝis doganejo kaj 2 ŝoseaj ŝtataj limpasejoj kaj la 1-a fervoja limpasejo.
Hásságy
Hásságy [hAŝAdj] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Bóly.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, Laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Pécs kaj Bóly troviĝas po 16, Villány 23, Mohács 29 km-ojn.
Famuloj
En Hásságy naskiĝis:
József Somssich (pentristo)
Grafo József Somssich, laŭ hungarlingve kutima nomordo Somssich József  estis hungara pentristo, ĉambelano, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis saárdi.
József Somssich naskiĝis la  1812 en Mike. Li mortis la 1894 en Kaposújlak.
Biografio
József Somssich post lernado elektis la soldatan profesion, fine li eksiĝis kiel kapitano. En la sekvaj jaroj li okupiĝis pri sia bieno, krome li pentradis. Liaj pentraĵoj parte estis videblaj en la familia kastelo, parte en Katedralo Ĉieliro de Maria (Kaposvár). Li kopiis ankaŭ faman pentraĵon de Mihály Munkácsy. Li havis la titolon imperiestra kaj reĝa ĉambelano, krome li estis membro de la senato.
Li edziĝis en 1841 baldaŭ havanta 2 gefilojn. Li denove edziĝis en 1888 pro vidviĝo.
Hoisdorf
Hoisdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, oriente de la urbego Hamburgo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Siek, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Sultanhisar
Sultanhisar estas urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Aydın kaj al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Historio
Unua sidlejo estis la urbo de Nysa, fondita dum la helenisma epoko. Tie ĉi en la romia epoko estis edukita la geografo Strabono. Nysa troviĝas 3 km norde de la nuna urbo de Sultanhisar, kiu estis kreita de la turka Selĝuk-dinastio en 1270 kaj iĝis parto de la Otomana imperio en 1425.
Oleŝnik
Oleŝnik (Олешник, Szőlősegres [sOlOŝegreŝ]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Vinohradiv.
Historio
La unua skriba mencio okazis en formo "Egres". En 1910 vivis en Szőlősegres 1738 homoj, (1595 rutenoj, 112 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Szőlősegres apartenis al Hungara reĝlando, al Ugocsa, al distrikto de Nagyszőlős, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiun ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Oleŝnik apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Crveni Barjak
Crveni Barjak, serbe Црвени Барјак, estas loĝata loko en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun, kie estas en la praktiko parto de Batajnica. La serba nomo crvenibarjak signifas: "ruĝa standardo".
Geografio
Crveni Barjak estas kvazaŭ ekstera parto de Batajnica.
Historio
Ĝis la 16-a jarcento la loko apartenis al Hungara reĝlando, poste al Osmana Imperio. Inter 1739-1873 ĝi apartenis al Limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis Traktato de Trianon aŭstria-hungara kontrolo okazis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. Pro disfalo de Jugoslavio multe da serbaj rifuĝintoj trovis tie hejmon.
Fontoj
Batajnica
NGC 341B
NGC 341B (aliaj indikoj — PGC 3627, MCG -2-3-64, MK 968, ARP 59, VV 361, NPM1G -09.0042) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Kantono Rochechouart
Komunumoj
Ĝis 2015 apartenis al la kantono la jenaj 5 francaj komunumoj :
(16533) 1991 LA1
(16533) 1991 LA1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
10685 Kharkivuniver
10685 Kharkivuniver estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Ĥarkiva Universitato, fondita en 1804 de Vasilij Nazaroviĉ Karazin (Василь Назарович Каразін); la plej malnova kaj plej granda universitato en Ukraino, bone konata pro ĝiaj lernejoj pri fiziko, matematiko, astronomio, biologio, historio kaj aliaj sciencoj, kaj pro ĝia aktiva grupo pri asteroidoj, gvidata de Dmitrij Lupiŝko.
Kvara Simfonio de Brahms
La Simfonio Numero 4 en E-minoro, Op. 98 de Johannes Brahms estas la lasta el siaj simfonioj. Brahms ekverkis ĝin en Mürzzuschlag, tiam en Aŭstrio-Hungario (nun Aŭstrio), en 1884, ĝuste unu jaron post finkompletigi sian Trian Simfonion. Ĝi estis premierita la 25an de Oktobro, 1885, en Meiningen, Germanio.
Instrumentaro
Tiu simfonio estis planita por 2 flutoj (el kiu unu fluteto), 2 hobojoj, 2 klarnetoj, 2 fagotoj, 1 kontrafagoto (3a kaj 4a movimentoj) 4 kornoj, 2 trumpetoj, 3 trombonoj (nur 4a movimento), timbaloj, triangulo (nur 3a movimento) kaj kordinstrumentoj.
Movimentoj
La kvar movimentoj estas la jenaj:
Tipa ludado daŭras ĉirkaŭ 40 minutojn.
Oldřich Lipský
Oldřich Lipský (naskita la en Pelhřimov ; mortita la  en Prago) estis ĉeĥa reĝisoro.
Biografio
Oldřich Lipský naskiĝis en Pelhřimov. Sia plejaĝa frato, Lubomír Lipský, estis aktoro. En 1945, li iris fari siajn studadojn en filozofio. Li komencis fari teatron kiel aktoro kaj enscenigisto. Lipský poste laboris en Barrandov studio. La reĝisoro faris sian unuan filmon en 1950, kun Jan Strejček.
Amuro
La rivero Amuro (黑龙江; Хара-Мурэн; Амур) estas rivero en Nordorienta Azio kun longeco de ĉirkaŭ 2900 km. Ĝi ekestas apud la Rus-Ĉina limo, kie la ambaŭ fontriveroj Ŝilka kaj Arguno kunfluas. La riversistemo Amur-Ŝilka-Onon estas ĉirkaŭ 4444 km longa kaj tiele ĝi estas unu el plej longaj en la mondo.
La Amuro fluas por la plej granda parto en sudorienta direkto kaj estas por distanco de 1610 km la limo inter Rusio kaj Ĉinio. Post tio ĝi fluas tra nordorienta Rusio kaj enfluas la Oĥotskan Maron. La plej gravaj branĉoriveroj de Amuro estas Usuri, Songhua, Zeja kaj Bureja.
La Amuro estas unu el la plej gravaj akvovojoj de Azio kaj estas ŝipveturebla sur la tuta longeco dum la senglacia sezono (majo ĝis novembro). La plej gravaj havenoj estas la rusaj urboj Ĥabarovsko, Komosolsko kaj Nikolajevsko.
Söke
Söke estas distrikto kaj urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Aydın kaj al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Batajnica
Geografio
Batajnica etendiĝas laŭ dekstra bordo de Danubo laŭ ĉefvojo kaj fervojo Beogrado-Novi Sad. Centro de Beogrado troviĝas 25 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La loknomo aludas al batalejo. Laŭ hungaraj informoj en 1165 la hungara armeo tie venkis la grekojn aŭ Bizancon. Tiu batalejo serbe estas Batajnižko polje. Ĝis la 16-a jarcento la loko apartenis al Hungara reĝlando, poste al Osmana Imperio. La unuaj mencioj okazis en 1725. Inter 1739-1873 la vilaĝo apartenis al Limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis Traktato de Trianon aŭstria-hungara kontrolo okazis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio ĝi apartenis. En 1923 milita flughaveno konstruiĝis, kiun NATO bombardis en 1999. En 2001 oni malkovris aron de albanaj kadavroj.
Noto
Spite la loĝantaronombron la loko ne havas urban statuson, komprenu ĝin, kiel suburbo aŭ loĝkvartalo de Beogrado.
László Sennyey
László Sennyey naskiĝis la  1631 en Hungara reĝlando en Nagytárkány (nuntempa Veľké Trakany en Slovakio). Li mortis la 1703 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).
Biografio
László Sennyey aliĝis al la jezuitoj en Vieno en 1648. Li lernis en diversaj jezuitaj lernejoj, li pastriĝis en 1660 en Graz, li monaĥiĝis post 6 jaroj. Li instruis teologion en la Jezuita Universitato de Nagyszombat ekde 1666, krome li refondis la universitatan presejon. Li estis rektoro en la studjaroj 1671/72–1674/75, 1686/87–1689/90, 1700/01–1701/02. Li instruis ankaŭ en Graz inter 1675 kaj 1680, en la sama urbo li estis monaĥestro inter 1695 kaj 1699, poste en Vieno.
Black Diamond (Vaŝingtonio)
Black Diamond estas urbo sudoriente de Seatlo en Kantono King, Vaŝingtonio, Usono. Laŭ la usona censo de 2010, la urbo havis loĝantojn.
Black Diamond kreiĝis kiel karbomina centro de la kalifornia firmao "Black Diamond Coal Mining Company" en la 1880-aj jaroj, ĉefe produktante karbon por la sanfranciska merkato. (La urbnomo signifas "Nigra Diamanto", kiu estas alia nomo por "karbo".) La minejo fermiĝis post la unua mondmilito, sed oni rekomencis mini en la ĉirkaŭaĵo dum la 1930-aj jaroj. Minado daŭris ĝis lastatempe, kaj ŝajnas probable ke oni rekomencos en la estonteco.
Black Diamond akiris regionan renomon pro elstara bakejo, kiu dum pluraj jaroj provizis panon al la subŝtata registaro en Olimpio.
Felsőszentiván
Bazaj informoj
Felsőszentiván (felŝOsentivAn) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Baja. La nomo signifas supra-Sankta-Ivano.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Baja-Szeged. Baja troviĝas 18 km-ojn for.
Historio
La nomo aperis unuafoje en 1198. Dum la turkoj la vilaĝo pluvivis. Poste ankaŭ tie farmoj formiĝis, sed ili nuntempe jam malaperis. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon kaj kun la regiono formiĝis respubliko.
Evangelio laŭ Maria
Kvankam perdita, ĝi estis konanta pere de citaĵoj en verkoj de Patroj de la Eklezio, nur en la moderna epoko estis elfositaj greka kaj kopta fragmentoj. Mankas ĉiam la teksto en ĝia integreco.
Manuskripta tradicio
La Evangelio laŭ Maria, estas unu el la multaj gnostikaj evangelioj, pkaj erdiĝis kun la malestiĝo de gnostikismo
La teksto, nun emerĝinta, konserviĝas en tri dokumentoj:
Neniu el la tri atestaĵoj gastigas la integran tekston. La Berolinensis, pli malfrua, entenas ion pli ol la aliaj du.
Karakterizoj
La persono al kiu referencas la titolo - Evangelio laŭ Maria – estas Maria Magdala, al kiu la teksto atribuas grandan elstaron, ĝispunkte komprenigi ke Jesuo ŝin antaŭmetis al siaj apostoloj. La koncerna fragmento dividiĝas en du partoj: en la unua la resurektinta Jesuo respondas demandojn de la apostoloj kaj konfidas al ili la taskon de la predikado de la Evangelio, dum la dua startas kun la interveno de Petro apostolo por ke Maria Magdala rivelu la vortojn diratajn al ŝi de Jesuo. Post la rakontado de Maria, Andreo kaj Petro manifestas sian nekredeblecon rilate la fakton ke la Savanto povis esti revelaciinta al virino kion li ne estis revelaciinta al liaj apostoloj. Fine Levi, mallaŭdante la du disĉiplojn, ilin instigas sekvi la instruojn kiuj Kristo estis al ili komuniitaj.
En la fragmenta teksto, la disĉiploj antaŭmetas demandojn al la resurektinta Sinjoro kaj ricevas respondojn.
Citaĵo: ”Sed ili restis tristaj kaj forte ploris; kaj diris: “”Kiel ni povu elekti iri inter la paganoj kaj prediki al ili la evangelion de la regno de la Filo de Homo? Tie ĝi neniam estis disdonita, ĉu devas ĝin disdoni (ĝuste ni?)”.
Kaj Maria Magdala aldonis: ''“Ne ploru, fratoj, ne estu melankoliaj, kaj eĉ ne sendecidaj. Lia graco estos kun vi ĉiuj kaj vin protektos. Ni laŭdu prefere lian grandon, ĉar li nin pretigis kaj sendis al la homoj”''.
Tiam ŝi rakontas – laŭ la invito de Petro – ke mem havis vizion de la Savanto en kiu estas priskribata la vojaĝo de la animo tra la ĉieloj dum kiu ŝi lernas kiel forfuĝo el la malbonaj potencoj. Ĉu Jesuo konfidia sian Eklezion al Maria Magdala? En la reteo Christianismus.it, estas reportita la parolado kun li, kiu montras gnostikajn influojn.
Ŝia vizio estis kredita: fakte Andreo replikis kaj diris al la fratoj: “Kion vi opinias pri tio de ŝi dirita? Mi, almenaŭ ne kredas ke la Savanto diris tion. Tiuj doktrinoj, fakte, estas opinioj strangaj”.
Koncerne tiujn aferojn ankaŭ Petro replikis ilin demandante rilate la Savanton: “Ĉu li eble parolis sekrete al virino antaŭ ol al ni kaj ne aperte? Ĉu ni ĉiuj devas nin rekredi kaj ŝin aŭskulti? Eble li ŝin antaŭmetis al ni?”
Karen King rimarkigis ke “la konfronto de Maria kun Petro, scenaro ĉeesta ankaŭ en La evangelio de Tomaso, kaj Pistis Sophia, kaj en laGreka evangelio de Egiptoj, reflektas iujn tensiojn inter la kristanoj de la 2-a jarcento. Andreo kaj Petro reprezentas ortodoksajn poziciojn kiuj negas valoron al la revelacioj esoteraj kaj reĵetas la rajton de la virinoj oficiale instrui en la eklezio.
Komentita traduko, al la franca, de la evangelio de Maria Magdala, bazita sur la papiruso de Berlino, estis pretigita de Jean-Yves Leloup, franca teologo kaj verkisto.
Bibliografio
Katolikaj enciklopedioj:
Sombacour
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Libro de Cefanja
Cefanja estas libro (de la Malnova Testamento) en la Biblio. Ĝi estas parto de la Libro de la 12 Profetoj, la t. n. Malgrandaj Profetoj.
Nomo
La libro nomiĝas
Ĝi nomiĝas tia, ĉar ĝi prezentas parolojn de la profeto Cefanja.
Enhavo kaj strukturo
Jen ebla dispozicio:
Supozita referenco al Esperanto
Historie, la esperantistaro multe entuziasmiĝis pri la profeto de cefanja kiu temas pri estonta komuna lingvo al ĉiuj popoloj, kiu unuigos la popoloj en komuna adorado al la eternulo.
3-9: "Tiam Mi redonos al la popoloj lingvon puran, por ke ĉiuj vokadu la nomon de la Eternulo kaj servadu al Li unuanime".
10702 Arizorcas
10702 Arizorcas estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Arizona Orchestra Association kiu reprezentas kvardek unu orkestrojn de Arizono.
12032 Ivory
12032 Ivory estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la skota matematikisto James Ivory (1765–1842), profesoro ĉe la Royal Military College. Li eldonis pli ol naŭdek artikolojn pri diversaj matematikaj-fizikaj problemoj, el kiuj la altiro fare de elipsoidoj, orbitoj de kometoj, atmosfera refrakto kaj ekvilibro de fluaj korpoj.
Afrika kanbirdo
La Afrika kanbirdo aŭ Afrika marĉokanbirdo, Acrocephalus baeticatus, estas birdo de la genro Acrocephalus aŭ kanbirdoj kiuj estas brunecaj birdoj kiuj loĝas en kareksejoj kaj apartenas al la familio de Akrocefaledoj, sed iam estis inkludataj en la grupo de Silviedoj. Tiu reproduktiĝas en multe da Afriko sude de Saharo. Ĝi estas migranta specio ene de la kontinento, kun sudaj reproduktantaj populacioj moviĝantaj al tropikoj dum la sudhemisfera vintro.
Tiu birdo estis foje konsiderata subspecio de la Kanbirdo, Acrocephalus scirpaceus.
Tiu estas komuna specio de marĉaj areoj, kun junkejoj aŭ simila vegetaĵaro. Kiam ili ne estas reproduktantaj, ili povas eniri en ĝardenoj.
Aspekto
La kanto estas malrapida babilema jit-jit-jit kun tipaj akrocefalecaj fajfoj kaj iom da imitado. Ĝi estas nedistingebla el la Kanbirdo escepte ĉar tiu specio estas imitata. La Afrika kanbirdo povas esti certe distingita el la Kanbirdo enmane. Tamen, tiu specio kutime troviĝas en multe pli humidaj habitatoj, kaj estas rara aŭ neesta el multo de suda Afriko.
En suda Afriko, la ĉefa konfuziga specio estas la migranta Grenokanbirdo Acrocephalus palustris, kaj distingi tiujn du speciojn ne estas facile. La Grenokanbirdo estas pli granda, pli tutbruna supre, pli flugillonga, kaj havas pli ebenan kapokonturon. Ĝi troviĝas ankaŭ en pli sekaj habitatoj kaj intermetas pli muzikecajn frazojn en sia kanto.
Kutimoj
La Afrika kanbirdo konstruas profundan kestoneston el bendoj de kanoj, herboj kaj junkoj, kiu estos kovrita per pli fajnaj herberoj kaj lokita malalte inter junkoj. La ino demetas 2 al 4 blankajn ovojn. Tiu specio estas monogama, kaj pariĝas porvive.
La Afrika kanbirdo estas kutime vidata sola aŭ en paroj, moviĝanta inter vegetaĵaro kaj grimpanta supren kaj suben la plantotigojn. Ili manĝas insektojn kaj aliajn malgrandajn senvertebrulojn.
Konservostatuso
Tiu komuna specio havas grandan teritorion kaj oni supozas, ke la populacio estas granda. Tiu specio ne atingas la kriterion por malpliiĝo de la IUCN Ruĝa Listo kaj pro tio ĝi estis konsiderata kiel Malplej Zorgiga.
Ajelet Cabari
Ajelet CABARI (naskiĝis la 24-an de majo 1973) estas israela-kanada eksterlingva verkisto. Ŝi vivis en Kanado dum multaj jaroj kaj en 2019 revenis al Israelo. Cabari verkas ĉefe en la angla.
Vivo
Ŝ naskiĝis en Petah Tikva al familio jud-jemena. Cabari kutimis verki rakontojn en sia kapo kaj rakonti ilin parkere eĉ antaŭ ol ŝi povis legi kaj skribi. Lernante ĉi tiuj kapabloj ŝi ekverkis siajn rakontojn skribe. Kiam ŝi estis dekjaraĝa, ŝi komencis sendi leterojn al junularaj gazetoj kaj ekde 15-jaraĝa ŝi laboris kiel ĵurnalisto.
Ŝia patro, Haim Cabari, mortis pro koratako baldaŭ antaŭ ol ŝi dekjaraĝiĝis. La patro estis dotita per literatura talento kaj verkis poemojn dum sia tuta vivo. En sia junaĝo li volis esti poeto sed elektis fariĝi advokato. Laŭ la opinio de Cabari, la akra bezono de bona kaj sekura porvivaĵo kaj la manko de rolmodelo, kondukis lin al tiu decido.
Dum la jaroj ŝia infaneco, la patro nutris siah amon por verkado kaj legado. Li elmontris ŝin al majstraĵoj, kiujn li amis, legis ĉiujn rakontojn, kiujn ŝi verkis kaj instigis ŝin verki pli. Ĝuste antaŭ li subite mortis li promesis al ŝi, ke al ŝia deka naskiĝdatreveno li publikigos ŝiajn rakontojn kaj poemojn libroforme. Promeso, kiun, kiel dirite, li ne havis tempon por plenumi.
Ŝi studis fotadon kaj kinematografion en Universitato Kapilano en Vankuvero. Cabari studis kreivan verkadon en la Universitato Simon Fraser kaj en la Universitato de Guelph.
Ŝi instruas kreivan verkadon ĉe la University of King's College MFA Programo en kreiva nefikcio.
Publikeco kaj aprezo
Ŝiaj recenzoj, eseoj kaj opiniaĵoj aperis en The New York Times , The Globe and Mail , Foreign Policy , The Forward  kaj The National Post.
La verko gajnis la Sammy Rohr premio por juda literaturo en 2015 kaj la Edward Louis Wallent premio en 2016,  kaj estis nomumita por la Frank O'Connor International Prize for Short Stories.
Dua verko de Cabari, memoraĵo en eseoj The Art of Leaving (La Arto Forlasi), estis eldonita de HarperCollins Kanado kaj de Penguin Random House en Usono en 2019. La libro gajnis kanad-judan literaturan premion por memoraĵo.
Erasmus Reinhold
Erasmus REINHOLD (22a de Oktobro 1511 - 9a de Februaro 1553) estis germana astronomo kaj matematikisto, konsiderata kiel la plej influa pedagogo pri astronomio de sia generacio. ​ Li naskiĝis kaj mortis en Saalfeld, Saksio.
Biografio
Reinhold estis edukita, ĉe Jacob Milich, en la Universitato Marteno Lutero de Halle-Wittenberg, kie li estis elektita unua dekano kaj poste rektoro. En 1536, li estis nomumita profesoro pri supera matematiko fare de Philipp Melanchthon. Kontraste kun la moderna difino, "matematiko" tiam inkludis aplikitan matematikon, speciale astronomion. Ankaŭ lia kolego, Georg Joachim Rheticus, kun kiu li studis en Vitenbergo estis elektita profesoro en 1536.
Reinhold katalogis grandan nombron de steloj. Liaj publikaĵoj pri astronomio inkludas komentariojn en Theoricae novae planetarum de Georg von Peuerbach. Reinhold konis la suncentrismajn ideojn de Nikolao Koperniko antaŭ la publikigo de De revolutionibus. Tameno, spite la fakton ke li uzis la sistemon suncentrisman kaj la metodojn matematikajn de Koperniko por la kalkulo kaj antaŭdiro de planedaj pozicioj, li malakceptis la suncentrisman kosmologion pro fiziakj kaj teologiaj tialoj. ​
La Duko Albreĥto la 1-a de Prusio apogis Reinhold kaj financis la presadon de la Prutenicae Tabulae aŭ Prusiaj Tabeloj. Tiuj astronomiaj tabeloj helpis la disvastigon de la kalkulmetodoj de Koperniko en la tuta Imperio, tamen, Gingerich indikis, ke ili montris "elstaran mankon de engaĝiĝo" de la suncentrisma teorio.
En la nepublikigitaj komentarioj de Reinhold pri De revolutionibus, li kalkulis la distancon el la Tero al la Suno.
Ringsaker
La teritorio havas komunan limon kun.
Zwierzyniec (distrikto Zamojski)
Zwierzyniec estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Zwierzyniec en distrikto Zamojski.
Zugarramurdi
Zugarramurdi estas urbeto en la nordokcidento de Navaro.
La urbeton formas kvin kvartaloj: Azkar, Etxartea, Madaria, Olasur kaj Zugarramurdi mem.
Ĝi formas la aron Xareta kune kun la urbetoj Ainhoa, Sara kaj Urdazubi.
Coremas
Coremas estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 15.149 loĝantojn en 2010.
Talas (Turkio)
Talas estas urbo en provinco Kayseri en Turkio.
San Canzian d'Isonzo
San Canzian d'Isonzo estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Carso Isonzo Adriatico, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco. Tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico" - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
Fine de en la komunumo vivis  - fine de oktobro 2022 estis 6 029: sekve daŭre temas pri la oka plej granda komunumo de la provinco aŭ regiona unuo. Kristana patroneco estas la evento pri entempligo de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Fiumicello (UD), Grado, Ronchi dei Legionari, San Pier d'Isonzo, Staranzano kaj Turriaco.
Harspelt
Harspelt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Martinček
Martinček (hungare Szentmárton [SentmArton] =Sankta Marteno) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Svätý Martin (=Sankta Marteno).
Situo
Martinček situas fine de sakovojo el Likavka. Ružomberok troviĝas je 6 km.
Sonetoido
Sonetoido estas literatura formo devena de soneto, uzata precipe en tradukoj de sonetoj, konservanta enhavojn de tradukitaj sonetoj kaj konstruon (4433), tamen sen rimoj. Ĝi povas esti ankaŭ aŭtonoma poemo, alie soneto sen rimoj.
NGC 342
NGC 342 (aliaj indikoj — PGC 3631, MCG -1-3-58, NPM1G -07.0039) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zaz (kantistino)
Zaz, naskonome: Isabelle Geffroy (naskiĝis en Tours) estas franca kantistino, kiu miksas stilojn ĵazo, franca varieteo kaj soulo. Lanĉis ŝin titolo Je veux, el sia unua albumo.
Libro de Ĥabakuk
Ĥabakuk estas libro (de la Malnova Testamento) en la Biblio. Ĝi estas parto de la Libro de la 12 Profetoj, la t. n. Malgrandaj Profetoj.
Nomo
La libro nomiĝas
Ĝi nomiĝas tia, ĉar ĝi prezentas parolojn de la profeto Ĥabakuk.
Makrobiotiko
Makrobiotiko, el la greka laŭvorte scienco de granda vivo, estas baze vivfilozofio. Ĉefe la vorto konatiĝis pro la nutradinstruo, kiun iniciatis la japanoj George Oshawa (1893–1966) kaj Michio Kushi – ne surbaze de la nutradvaloro, sed surbaze de la ekvilibro inter jino kaj jango de la nutraĵoj (precipe plenaj grenoj, legomoj, marvegetaĵoj kun modera uzo de fiŝaĵo, semoj kaj nuksoj). La makrobiotiko konas diversajn ŝtupojn. La plej alta ŝtupo estas nutri sin nur per grenoj trinkante malmulte, eĉ da pura akvo, kio estus danĝera.
En la makrobiotiko oni malakceptas komputilojn, televidojn kaj elektrajn kuirplatojn.
La komenco
La japana verkisto Nyoiti SAKURAZAWA (1893–1966) praktikis la ideojn de Sagen ISHIZUKA kaj lanĉis sian Makrobiotikon, kiu baziĝas sur la antikva ĉina filozofia principo de “jin” kaj “jang”: la du fortoj de Naturo, kiuj kompletigas kaj ekvilibrigas unu la alian. Pri makrobiotiko estas pluraj aliaj libroj verkitaj de kelkaj disĉiploj de Ohsawa (Michio Kushi, Naboru Muramoto k.a.). Li eldonis siajn librojn ĉefe en Francio, kie li vivis. En siaj verkoj Georges Ohsawa emfazas la efikecon de ekstrem-orientaj jarmilaj filozofiaj principoj kiel ankoraŭ nun efikajn kriteriojn por malkovri en ĉiuj naturaj fenomenoj la manifestadon de Sola Principo.
La principoj de la universa racio
Georges Ohsawa precizigas: la ses unuaj leĝoj (de unu ĝis ses) estas leĝoj de la relativeca mondo, kontraŭe la sepa estas leĝo de la tuta universo, tiu ĉi inkludanta nian relativan mondon estantan nur geometria punkto de Universo-Infinito-Absoluto-Eterneco.
La dek du leĝoj pri la ŝanĝiĝo de la Sola Principo
Se la realo esprimas la dialektikon de la maloj, kiujn ni sintezas per la vortoj jin kaj jang, konante valoron yin/yang de ĉiuj nutraĵoj, oni povas regi sian farton.
Sinteze, la savo-mesaĝo estas jena: la realo esprimas absolutan racion, kaj homoj, ĝin intuiciinte, povas konscie en tio aktive partopreni. Oni povas senti sin ateisto, budhano, hebreo, hinduisto, islamano, kristano, ŝintoisto, ..., ĉar ĉiuj havas kultur-radikojn ilin karakterizantajn en tia ĉi aparta ekzisto, sed intuiciante absolutan mond-raciecon oni partoprenas al la Pitagora Komunumo (el Pitagoro, legenda persono de la helena prafilozofio), tio estas oni atingas konon, kiu havas originon historie kaj geografie nedefineblan kaj, ek de ĉiam, esprimantan la plej konscian homar-nivelon.
La makrobiotika propono estas reveno al saĝeco, de kie ekestis la prareligioj: sekve ĝi estas ankaŭ konkreta propono de la ĉiutaga nutrado, ĉar makrobiotiko invitas reveni al manĝaĵoj ek de ĉiam fondintaj bazon de malriĉul-nutrado kun, plue, la aristokrata konscio de konantoj la filozofiajn kaj religiajn motivaĵojn de elekto tia, enradikiĝinta en prahistoria saĝeco-tradicio.
Makrobiotika manĝaĵo
Kutime oni parolas pri makrobiotika dieto, sed en esprimo tia kaŝas sin ebla miskompreno, ĉar en dieto estas manĝaĵoj aŭ malpermesitaj aŭ truditaj: male makrobiotiko estas teorio pri la jinjangaj valoroj de la manĝaĵoj elektendaj laŭ la ekvilibra aŭ malekvilibra energio de nuntempa stato. Oni kutimiĝu al tiuj ĉi du vortoj resumendaj, en la okcidenta kulturo, per la dirmaniero “komplementaj maloj”; tial, se oni difinas jina la malvarmon, janga estas la varmo; se oni difinas jina la centrifugan forton, janga estu la centripeta forto; se oni per la vorto jino interkonsentas pri dissolviĝo kaj morto, jango estu rekuniĝo kaj naskiĝo; bono-malbono, sano-malsano, k.t.p.: “jin” kaj “jang” mem reprezentas nepre abstraktajn principojn.
En tia ĉi signifo ”Jin” kaj “Jang” estas la pitagoraj “Unu-Du”, per kiuj ĉi doktrino intuiciigas la nesondeblan misteron, de Unu’-Triunuo de la Esto: tiele jin-janga dialektiko estas la lasta limo de nia ebleco kompreni racie la Esto-misteron.
La vortoj “jin” kaj “jang” montras saman kaj unikan energion dialektike mondkreantan: jen du principoj en si mem ne realaj, ĉar se ili estus konsiderataj kiel malsamaj realaĵoj, ili nuligus la unuecon de la estanto.
Tiuj ĉi estas temoj pliprofundigendaj en faka filozofia pritraktado.
En la konkreta realo tiuj ĉi du fortoj estas ĉiam en si mem interplektataj kaj neniam en perfekta ekvilibro: la dialektika supereco de unua forto sur alia estas, samtempe, deven-kaŭzo kai deven-efiko: tio rezultas el nia maniero koncepti la eternan kaj infinitan realon de la Esto.
Per la makrobiotika filozofio ni povas kompreni, ke la nutraĵoj de ni manĝindaj estas materiigo de energioj samtempe nin igontaj pli jinaj aŭ pli jangaj, ol kiom nune ni estas: tiel radikale modifiĝos la dinamika ekvilibro nin karakterizanta.
Do, ĉiu nutraĵo ne plu estos trudata aŭ malpermesata, sed ja taŭga aŭ ne, laŭ kondiĉoj nin karakterizantaj: se ni bonfartas, tio estas signo pri jin-janga ekvilibro konforma al niaj klimataj, laboraj, aĝaj kaj spiritnivelaj kondiĉoj; en tiu ĉi kazo ni klopodu mastrumi plejeble bone situacion ĉiam kontrolante la evoluon de la aktualaj variabloj; kontraŭe ekestos misfarto, kies simptomoj estos grandvaloraj por kompreni, ĉu malekvilibro ĝin kaŭzinta estas respektive aŭ jin- aŭ jang-eksceso. Do, se sole ni lernas bone uzi manĝaĵojn laŭ ilia jin-janga valoro, ni povas perfekte regi nian sanon.
Cerealoj kaj legomoj kiel bazo
Jen ke la plej simpla nutrado estos ankaŭ tiu ebligonta al ni saniĝi kaj sperti vivĝojon alimaniere neniam sperteblan. Bazaj nutraĵoj estu integraj cerealoj kaj laŭsezonaj legomoj: oni ilin kondimentu per la nerafinita mara salo, la aromherboj kaj kvanteto da vegetalaj oleoj nur el malvarma elpremo.
Ĉiu popolo elvolvinta grandajn pracivilizojn havas en sia historio cerealon konstituantan jarcente bazan popolnutraĵon; ĉie, kie la klimato kaj la grundkondiĉoj ne konsentis kultivadon de iu ajn cerealo, la homo estis devigita al luktado por la vivo adaptiĝinte al predanto-stato, ĉiam okupita en la pred-serĉado.
La moderna scienca progresado kaj ĝiaj teknikaj aplikadoj ebligas al homoj sin nutri plejparte per animal-originaj nutraĵoj, kaj do la homoj kondutas kvazaŭ tute aŭtentikaj preduloj ne plu devigataj alfronti riskojn kaj laciĝojn por la ĉiutaga ĉaso, sed la disvastigo de la degeneraj malsanoj kaj la malebleco kontroli agresemon determinatan de tia nutrado estas negativa karmo, pagata de la homaro pro la egoismo kaj la krueleco karakterizantaj ĝian ĉeeston en la mondo.
La lernintoj utiligi manĝaĵojn laŭ ilia jin/janga energia valoro ekregis sian vivenergion reveninte al nutrado baziĝanta sur la integraj cerealoj, nome la fortega nutrado oferata de la naturo: do ili tiel ne pligrandigas la suferon de vivantoj, kaj ekspertis esceptajn forton kaj memcertecon.
Oni atingas rezulton tian per bona-konscia nivelo de la jin/janga teorio, ĉar alie oni dependos de la kono de aliaj, kaj estos tre malfacile persisti en la unua stabiliĝ-periodo, ĉiam longa kaj peza. Do estas fundamenta zorge farita legado de aliaj tekstoj pri makrobiotiko: oni povas eĉ peti alies konsilojn, sed oni memmastrumendu ĉar ĉiu estas la kuracisto de si mem.
La makrobiotikaj principoj proponas laŭ fundamenta nutraĵo integrajn cerealojn kaj, kiel kondimenton, laŭsezonajn legomojn nature produktitajn en la regiono, kie oni vivadas: tio estas asketa elekto baziĝanta sur la certeco, ke cerealoj muelitaj aŭ kuiritaj samtempe kun sia utiligo estas la plej potenca manĝaĵo por homoj, ĉar integraj (nerafinitaj) cerealoj estas materiiĝo de energio memkonserviĝanta perfekte viva dekojn da jaroj. Do la konsilataj manĝaĵoj laŭ la fundamentaj makrobiotikaj reguloj estas la plej facile disponeblaj por la malriĉuloj.
Simila al kamparana manĝaĵo
Analizante la tipajn malriĉajn manĝaĵojn de kamparanoj el ĉiu mondregiono, tiujn per kiuj la kampuloj ĉiutage vivadis, oni konstatas, ke tiuj estis pladoj makrobiotike perfektaj, ĉar oni manĝis tion produktatan ĝustatempe de la tero: ne ekzistis fridujoj, rapidaj veturiloj, superfrostaĵoj, liofilizaĵoj,... do, la kamparanoj ne povis erari.
Malkovri la makrobiotikajn principojn signifas reiri en la naturajn ciklojn kaj korekte uzi iliajn energiojn; homo estas la sola malsaniĝebla animalo. Atentu: ni parolas, kompreneble, pri sovaĝaj bestoj, kiuj aŭ naskiĝas genetike pli malfortaj kaj, do, mortas pro natura selektado, aŭ vundiĝas pro akcidento aŭ per la transvivo-lukto: ankaŭ tigro povas havi vunditan piedon per pikilo, sed neniam ni trovos dingon, leonon, tigron malsanan je dikiĝinta hepato, kian havas nia hundeto, al kiu ni donadas biskvitojn. Ek de la dua duono de la dudeka jarcento eĉ la sovaĝaj bestoj estas trafataj de degeneraj malsanoj pro tio, ke ni poluis la tutan planedon.
Tamen, aliflanke, la progreso de scienco kaj tekniko donas al ni eblon reakiri pli altnivelan agordon kun Naturo. Jen grava karakterizo de la makrobiotika vivad-filozofio: la nunan teknologion oni neniam antaŭdiskute malakceptu kaj, precipe, oni neniam ĝin timu.
Makrobiotikulo ĉiam scias el ĝi elekti kaj ĝin uzi, ĉar li ĉiutage vivas memfarante sen-gistan panon kondimentatan per legomoj kreskintaj en legomĝardeno, kie sovaĝajn herbojn oni neniam forigas per kemiaĵoj.
Internacio de Proleta Esperantistaro
La Internacio de Proleta Esperantistaro (IPE) fondiĝis en 1932 rezulte de grava skismo en mezo de la Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT), kiu estis ĝis tiam unueca mondorganizaĵo de iuj proletaj Esperantistoj.
Historia fono de la skismo kun SAT
Pro sia speciala "sennacieca" ideologio kaj gvidado, SAT jam en la unua tempo de sia ekzistado malkontentigis multajn proletajn Esperantistojn. Ankoraŭ en 1922-1923 la ideaj kaj organizaj principoj de SAT estis forte kritikitaj el la flanko de la Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU), kiu eĉ eldonis specialan deklaracion pri tio titolitan Nia pozicio. Tamen ĉe la 3-a kongreso de SAT en Kaselo (1923) estis atingita interkonsento kaj dum la pluaj kvin jaroj SAT kaj SEU harmonie kunlaboris en plena konkordo. Tiuj ĉi jaroj estis la plej progresaj jaroj de SAT-movado.
De post la jaro 1927, kiam la direkcio de SAT en Parizo komencis pli insiste propagandi en SAT-gazeto la ideologion de sennaciismo en ties malproksimen evoluinta formo, denove komenciĝis en SAT forta kritikado kontraŭ tiu tendenco. Grandan skandalon elvokis nova broŝuro de Eŭgeno Lanti La Laborista Esperantismo, kiu estis eldonita kiel kvazaŭa programo de SAT kaj kiu enhavis diversajn asertojn ne akcepteblajn laŭ la marksisma vidpunkto. Precipe la kritikoj devenis el la flanko de SEU-anoj.
La konflikto atingis apogeon en oktobro 1930. En Berlino fondiĝis Organiza oficejo de klasbatala SAT opozicio, kiu entreprenis eldonadon la gazeto Internaciisto responde al Sennaciulo. En Leipzig komencis laboron nova sendependa eldonejo de revolucia Esperanto literaturo Ekrelo. Kontraŭ la alte leviĝinta opozicia ondo, la direkcio de SAT asekuris sin per enkonduko de nova regulo ebliganta voĉdonrajton en SAT nur al la plenjarabonantoj de Sennaciulo. Tiamaniere estis senrajtigita granda plimulto da SAT-anoj. Por ricevi aprobon al sia konduto, la direkcio aranĝis voĉdonadon, en kiu partoprenis nur ĉirkaŭ 600 personoj. Responde al tiu ĉi direkcia voĉdonado, la opozicio organizis en marto 1931 alian ĝeneralan voĉdonadon inter ĉiuj SAT-anoj senescepte: el 1256 voĉdonintoj el 30 landoj 1218 voĉdonis malfidon al la direkcio (sume, kun subskribintoj de kolektivaj rezolucioj entute 2700 SAT-anoj esprimis malfidon al la direkcio).
Ĉe la sekva SAT-kongreso en Amsterdamo (aŭgusto 1931), la opozicia anaro aranĝis propran kongreseton, kiu decidis anstataŭ la organiza oficejo fondi Internacia Unuigan Komitaton de Proleta Esperanto-Movado. Krom SEU, al la opozicio plene aliĝis Germana Laborista Esperanto-Asocio, Japana Proleta Esperanta Unio, Bulgara laborista Esperanto-asocio kaj Nord-Amerika LEA (LEANA). Aliĝis ankaŭ certaj partoj de la laboristaj Esperanto-asocioj franca, pola, brita, sveda, nederlanda, hungara, ĉeĥoslovaka, finna, norvega, aŭstra, hispana, kaj aliaj.
Kiam evidentiĝis la neebleco devigi la direkcion de SAT reakcepti la eksigitajn membrojn kaj tiamaniere restarigi la unuecon de proleta Esperanto-movado, la skismo realiĝis definitive. Granda nombro da membroj forlasis SAT: el 6 500 membroj en 1929 - post du jaroj en 1932 en SAT restis apenaŭ 1500.
En aŭgusto 1932, en Berlino okazis 1-a fondkongreso de IPE. Ĉeestis 348 delegitoj el 12 landoj. Ĉe tiu kongreso IPE konstituiĝis kiel unuecfronta klasbatala organizaĵo de ĉiutendencaj proletaj Esperantistoj dezirantaj praktike labori per Esperanto por socialismo.
Laŭ la gvidrezolucio, akceptita en ĝia fonda kongreso, IPE estas ideologie bazita sur la marksista mondkoncepto, la dialektika materialismo. Ĝi kontraŭbatalas la oportunisman sennaciismon kaj ankaŭ „la reformisman ideologion de la socialdemokratio subtenantaj la imperialismajn rabadojn kaj militojn, kiu plenumas la taskon deteni la laboristojn de la klasbatalo kaj malhelpas la efektivigon de la ruĝa unueca fronto“. La diferenco inter SAT kaj IPE estas, ke SAT volas kunigi ĉiujn laboristajn Esperantistojn klasbatalajn kaj meti Esperanton je la servo de ĉiuj klasbatalaj organizoj, ke en IPE nur estas loko por komunistaj aŭ komunistemaj Esperantistoj, kaj ke ĝia agado speciale rilatas al komunistemaj organizoj, ke SAT akcentas la kulturan, klerigan, edukan laboron kaj IPE la politikan, agitecan, ke SAT havas organizformon sennaciecan bazitan sur individua membreco kaj ke IPE estas internacia organizo, kies bazo estas la naciaj sekcioj: la LEA-oj.
En efikeco
La faŝista ekrego en Germanio detruis la junan IPE-centron Berlino. Estis ĉesigita la eldonado de Internaciisto. Internacia IPE-oficejo estis transportita el Berlino al Amsterdamo. Kiel organo de IPE de post julio 1933 komencis aperadi nova gazeto Sur Posteno en Moskvo (de post oktobro 1934 ĝi aperas en Amsterdamo).
En aŭgusto 1934 en Lillo estis kunvokita internacia konferenco de IPE, partoprenita de 73 delegitoj el 9 landoj. Ĝi decidis starigi internacian IPE-centron en Leningrado, plifortikigante samtempe la IPE-oficejon en Amsterdamo. Samtempe la konferenco alvokis ĉiujn E-istojn al IPE, SAT, ISE, k. a. partopreni la laboron de PEK (Proleta Esperanta Korespondanto), kiu prezentas la plej bonan bazon por unuecfronta agado de ĉiuj anoj de tiuj organizaĵoj. La 2-an IPE-kongreson la konferenco de Lille decidis okazigi en Antverpeno en 1935; ĝi efektive okazis je la 12-a kaj 13-a de aŭgusto 1935.
Ĉe sia fondiĝo IPE havis 7 landajn sekciojn kaj unuigajn komitatojn kun proksimume 5 500 membroj. Fine de 1934 IPE havas 10 landajn sekciojn kaj 11 unuigajn komitatojn kun proksimume 14 000 membroj en la jenaj sekcioj:
Kaj unuigaj komitatoj en:
1445 Konkolya
Nomo
Ĝia nomo honoras Miklós Konkoly-Thege fondinto de la observatorio de Hurbanovo.
Kantono Saint-Junien-Est
La kantono Saint-Junien-Est (france canton Saint-Junien-Est) estas franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 6 kantonoj de la arondismento de Rochechouart. Ĝia ĉefurbo estas Saint-Junien.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Saint-Junien-Est la jenaj 6 francaj komunumoj :
(1) parto de komunumo.
Amo estas pli forta ol morto
Amo Estas Pli Forta Ol Morto estas tragedio en kvin aktoj de Janis Rainis. El la latva lingvo tradukis ĝin Ints Ĉaĉe (1933, 111 paĝoj). El Esperanto en la ĉeĥan tradukis Tomáš Pumpr.
Saint-Julien-lès-Russey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Eŭlalio
La  eŭlalio (Eulalia) estas genro kun ĉirkaŭ 30 specioj precipe staŭdaj herboj de tropika Afriko, Azio kaj nun Aŭstralio. La nomo devenas de la botanika artisto Eulalie Delile.