cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
26412 Charlesyu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Charles Cheng Yu, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Wheatley School en Old Westbury (Nov-Jorkio Usono).
Tanganjikio
Tanganjikio estis kreita de la Ligo de Nacioj, post la unua mondmilito, el la pliparto de la kolonio Germana Orienta Afriko (sen la teritorioj de nunaj Ruando kaj Burundo). En 1922 ĝi iĝis brita mandatlando. Je la ĝi akiris sendependecon de Britio, kaj je la  ĝi iĝis respubliko.
Gammertingen
Gammertingen - prononco - estas urba komunumo en sudokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sigmaringen kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tulo (teksaĵo)
Tulo estas ŝtofo el maŝoteksaĵo; ĝi estas grava parto de punto. Tulo haveblas en diversaj fajnecoj, de juteca rubando ĝis tre fajna gazo. Tulo tre taŭgas por edziĝ- kaj vespermodo, pro la travidebleco. Antaŭe ĝi estis permane farita kaj ĉiu speco de punto havis ĝian propran tulo-patroneon.
Tulo nomiĝis laŭ la franca urbo Tulle, kiu iam estis la centro de tuloproduktado.
Girolamo Frescobaldi
Girolamo FRESCOBALDI (* 9-a de septembro 1583 en Feraro; † 1-a de marto 1643 en Romo) estis grava Itala komponisto kaj orgenisto de la baroko.
Vivo
La fama Itala muzikisto kreskis en Feraro kaj ricevis muzikan instruon de la orgenisto kaj fama madrigalisto Luzzasco Luzasschi. Alia frua influo venis de Carlo Gesualdo di Venosa, kiu ankaŭ samtempe rezidis en tiu ĉi urbo. Frescobaldi mirigis siajn samcivitanojn jam 17-jaraĝe pro sia bonega orgenludado. Lia mentoro kardinalo Enzo Bentivoglio helpis lin ricevi bonan laborlokon kiel orgenisto en la preĝejo de Sankta Maria de Trastevere en Romo en la printempo de 1607. Kun ties sekvantaro li vojaĝis al Antverpeno. Post sia reveno al Romo en 1608 li ricevis dank‘ al la propeto de Bentivoglio dungadon kiel orgenisto de la baziliko de Sankta Petro. En 1615 dum unu jaro li estis orgenisto en Mantovo kaj ekde 1628 ĝis 1633 en Florenco, kie li estis orgenisto ĉe la kortego de la Medici. En la baziliko de Sankta Petro en Romo li estus triumfanto, onidire al ĉiu el siaj koncertoj estus alvenintaj miloj de aŭskultantoj. Li tenis tiun postenon ĝis la fino de sia vivo.
Li skribis multnombrajn verkojn por orgeno kaj klaviceno inkluzive tokatojn, kapriĉojn, fantaziojn, kanzonojn, riĉerkarojn (ĝenra nomo por ĉiu speco de kontrapunktaĵoj), dancojn kaj variaciojn. Inter siaj verkoj plej konataj troviĝas la Fiori musicali (1635), kolekto de verkoj por orgeno ludendaj dum mesoj. Krome inter 1615 ĝis 1637 li publikis du librojn de tokatoj, inter kiuj troviĝas la Cento Partite [cent partitoj], unu el siaj plej virtuozaj kaj eksperimentaj. Lia kantvoĉa muziko inkluzivas mesojn, motetojn kaj madrigalojn. Sufiĉe konata estas lia verko "unua volumo de kanzonoj por ludi per iu ajn instrumento", publikata en 1628.
En liaj tokatoj, kanzonoj, riĉercaroj kaj variacioj ekestis praformoj de la suito, kiun lia disĉiplo Johann Jacob Froberger poste reformis. Multaj Germanaj orgenistoj pilgrimis al Romo, por lerni ĉe li. La komponaĵoj de Frescobaldi estis pleje admirataj pro sia afektarto.
Frescobaldi estis unu el la inventantoj de moderna koncepto de tempo kaj sia muziko havis grandan influon al postaj komponistoj kiel Johann Jacob Froberger kaj Johann Sebastian Bach.
John Williams (saksofonisto)
John Williams (naskiĝis la 13-an de aprilo 1905 en Memphis (Tenesio); mortodato ne konata) estis usona klarnetisto kaj aldosaksofonisto de ĵazo (svingostilo).
John Williams estis sininstruinto kaj komencis sian muzikistan karieron en la bando de Paul Banks, direktis ekde 1924 ĝis 1928 propran bandon kaj akompanis la vodevilo-ensemblon „Seymour and Jeanette“ en Pittsburgh. Ekde 1928 ĝis 1939 li muzikis kune kun sia edzino, pianistino Mary Lou Williams, en la bando de Andy Kirk en Kansasurbo, retiriĝis poste dumtempe el la muziknegoco kaj iris al Cootie Williams. Post tio Williams forlasis la jazmedion.
Ærø
Ærø (jen dane, laŭvorte "acera insulo", germane Arrö) estas insulo de Danio en la Balta Maro. Ĝi estas parto de la regiono Suda Danio kaj konsistigas administran komunumon. La insula teritorio de 88 kvadrataj kilometroj sume longas ĉirkaŭ 30 kaj larĝas ĉirkaŭ 6 kilometrojn. La suda bordo de la insulo konsistigas parton de la limaro de la kila golfo. La 1-an de januaro 2015 sur la insulo sume vivis 6 265 loĝantoj, tio rezultiĝas loĝdenson de 71 homoj po kvadrata kilometro. La plej granda loĝloko sur la insulo estas Marstal, sed la komunuma administrejo estas en la dua grava loĝloko Ærøskøbing.
1000-aj jaroj
Ĝeneralaĵo
Estis superigitaj la ĝistiamaj timoj kiuj trakuris la tutan Eŭropon dum la lasta jardeko ke je atingo de la jaro 1000 la mondo finiĝos. Tio kaŭzis religiajn ekstremajn movadojn kutime ricevintajn la nomon de jarmilismo.
Karako (gubernio)
La Gubernio Karako, (الكرك‎), estas unu el la gubernioj de Jordanio, situanta en la sudokcidento de Amano, la ĉefurbo de la lando. La gubernia ĉefurbo estas la samnoma Karako. Oni kalkulis ke ĝi havis loĝantojn (2006), t.e.  de la tuta loĝantaro de Jordanio. Ĝi kovras areon de.
Halle
Halle havas diversajn signifojn: Halle estas la nomo de geografiaj objektoj:
Halle estas la familia nomo de jenaj personoj:
Hallé staras por:
Pereslavl-Zalesskij
Pereslavl-Zalesskij (ruse Переславль-Залесский) estas urbo en Jaroslavla provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 78405.
Georgo la Longbraka fondis la urbo en jaro 1152.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur nord-orienta bordo de lago Pleŝĉejevo (Плещеево), ĉe enenfluo en ĝin de rivero Trubeĵ (Трубеж).
En jaro 1959 la urbo havis 23,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 43,4 mil loĝantojn.
Nova Partnereco por la Afrika Disvolviĝo
La Nova Partnereco por la Afrika Disvolviĝo (NoPAD) estas programo de ekonomia disvolviĝo de la Afrika Unio. NoPAD estis adoptita je la 37a sesio de la Asembleo de Ŝtatestroj kaj Registrarestroj de la Afrika Unio okazinta en Julio 2001 en Lusako, Zambio. NoPAD celas havigi superrigardan vidon kaj politikan enkadrigon por akceli ekonomian kunlaboradon kaj integradon inter afrikaj landoj.
Pereslavl-Zalesskij
Historio
Dum kelkaj lastaj jarcentoj la urbo ne estis sufiĉe grava en ekonomia vivo, tie neniam estis fervojo. En la urbo restis multaj antikvaj preĝejoj kaj restaĵoj de antikva remparo.
La Ferté-Saint-Aubin (stacidomo)
La Ferté-Saint-Aubin estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en La Ferté-Saint-Aubin, en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
43511 Cima Ekar
43511 Cima Ekar estas de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Asiago-DLR Asteroid Survey elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monto Cima Ekar, alta de 1366 m. sud-oriente de la urbo Asiago, kiu gastigas la plej grandajn astronomiajn instalaĵojn de Italio.
La Ferté-Saint-Aubin (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Tóth
La familia nomo Tóth [tOt] apartenas al la plej oftaj nomoj en Hungario. Ĝi signifas: slavo. Pro la ofteco kelkaj uzas ankaŭ aldonnomon, duan antaŭnomon aŭ nur distingan majusklon. Eksterlande tiu nomo ofte aperas kiel Tot.
Maigret et la Vieille Dame (1994)
Maigret et la Vieille Dame (Maigret kaj la maljuna damo) estas franca telefilmo de David Delrieux aperinta en 1994.
Temo
Iun dimanĉon vespere, la infanoj de Valentine Besson kunvenis ĉirkaŭ sia patrino por festi ŝian datrevenon. Dum la nokto, Rose Trochu, servantino, mortas venenita post ŝi trinkis glason da akvo supozeble entenanta dormigilon kaj destinitan al Valentine. Tion almenaŭ asertas la maljuna damo al Maigret kiam, pretendante ke ŝi ĵus eskapis el morto, ŝi alvokas lin por malkovri la murdinton.
Dúbravka (distrikto Michalovce)
Bazaj informoj
Dúbravka, hungare Dobróka estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Dubróka.
Situo
Dúbravka situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojo, laŭ fervojo Veľké Kapušany-Trebišov. Michalovce troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1409. En 1910 loĝis en Dobróka 722 da homoj, (644 slovakoj, po 36hungaroj kaj germanoj, 4 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon Dobróka apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Dúbravka 670 da homoj, (653 slovakoj, 3 hungaroj, 2 rutenoj, 1 ĉeĥo).
Big Pun
Christopher Rios (Novembro 10, 1971 - februaro 7, 2000), konata sub lia artista nomo Big Pun (Big Punisher) estis usona repo artisto kaj muzikisto de Bronx, Nov-Jorko. Li subskribis kun Loud Records en 1997. La vortumado de la kantoj de Pun elstaras pro sia teknika efikeco, minimumaj paŭzoj por spiri, forta uzado de aliteracio same kiel internaj kaj mult-silabaj rimaj skemoj.
Publicista verko
Pamfleto
Pamfleto estas publicista verketo pri aktuala problemo, en kiu oni akre atakas iun aŭ ion, precipe por celo de civitana, socia aŭ politika senvualigo. Ĝia publikeco ofte kongruas al arta merito de satiro. Pamfleta stilo ofte penetras en diversaj literaturaj ĝenroj, pro tio ekzistas romano-pamfleto, teatraĵo-pamfleto.
Paskvilo
Paskvilo estas ofenda aŭ kalumnia verketo en publicista aŭ beletra formo. Estas proksima al pamfleto. La termino devenas de Pasquino, itala ŝuisto de la 15-a jarcento, kalumnianta altrangulojn.
Franca signolingvo
La franca signolingvo (france langue des signes française aŭ LSF) estas la signolingvo (gestolingvo) de la surduloj en la lando Francio. Laŭ Ethnologue, ĝi havas 80 000 ĝis 300 000 aŭtoĥtonajn parolantojn.
La franca signolingvo parencas al la nederlanda signolingvo (NGT), la flandra signolingvo (VGT), la valona signolingvo (LSFB), la irlanda signolingvo (ISL), la usona signolingvo (ASL), brazila signolingvo (LIBRAS) kaj la kebekia signolingvo (LSQ).
Historio
La francan signolingvon oni ofte, kvankam erare, atribuas al la laboro de la abato Charles-Michel de l'Épée (l'abbé de l'Épée). Fakte, onidire li esploris la jam ekzistantan lingvon tute hazarde; fuĝinta en apudan domon por eskapi pluvon, li renkontis paron de ĝemelaj fratinoj, surdulinoj, kaj lin frapis la riĉeco kaj komplekseco de la lingvo kiun ili uzis por komuniki inter si kaj la surda pariza komunumo. La abato sin taskigis lerni la lingvon, nun nomata la malnova franca signolingvo, kaj eble li fondis liberan lernejon por surduloj. Ĉe tiu lernejo, lia ellaboris sistemon, kiun li nomis "metodaj signoj", por instrui siajn studentojn legi kaj skribi. La abato iamfine povis fari publikajn eksponojn (1771 al 1774) pri sia sistemo, manifestaciojn, kiuj allogis edukistojn kaj eminentulojn el la tuta kontinento kaj kiuj vulgarigis la ideon, ke la surduloj povas edukiĝi, aparte per gestado.
Regiono Urba-Okcidenta Unguĵo
Urba-Okcidenta Unguĵo aŭ Urba-Okcidenta Zanzibaro, Mkoa wa Unguja Mjini Magharibi, estas regiono de Tanzanio, kun la ĉefurbo Zanzibaro.
Franca signolingvo
Historio
La metodaj signoj kiujn li kreis estis miksaĵo de signolingvaj vortoj kiujn li lernis kun iuj gramatikaj termoj kiujn li inventis. La rezulta kombinaĵo, artefarita lingvo, estis super-komplika kaj tute neuzebla de liaj studentoj. Ekzemple, kie lia sistemo emis detale konstrui la vorton "nekomprenebla" per ĉeno de 5 gestaj vortoj ("eno-kompreni-ebla-adjektivo-ne"), la natura surda lingvo simple diris "kompreni-neebla". LSF estis ne inventita de la abato, sed liaj gravaj kontribuoj al la surda komunumo estis agnoski, ke la surdulo ne bezonas parolatan lingvon por povi pensi, kaj malrekte akceli la naturan kreskadon de la lingvo pere de tio ke li kunigis tiom da surdulaj studentoj sub unusaman tegmenton.
Regiono Urba-Okcidenta Unguĵo
Ĝi konsistas el la du distriktoj Urba Unguĵo kaj Okcidenta Unguĵo; tiu ĉi ĉirkaŭas la urbon de ĉiuj flankoj escepte de la mara. Ĝi estas laŭ areo la plej malgranda, sed laŭ loĝantaro la plej granda el la tri regionoj de Zanzibaro, kun loĝantoj (2002), el kiuj la urbo havas  kaj la okcidenta distrikto.
Franca signolingvo
Historio
La franca signolingvo prosperis de tiu momento ĝis la malfrua 19-a jarcento je kiu punkto skismo inter la manparolismaj kaj buŝparolismaj skoloj jam de longe ellaboriĝis. En 1880 la Milana Internacia Kongreso de Instruistoj por la Surduloj-Mutuloj kongresis kaj decidis, ke la buŝparolisma tradicio preferendas. Postiome, la uzo de signolingvo iĝis traktata kiel barilo al la lerno de perbuŝa konversacio, kaj tial forbariĝis de la klasĉambro.
Ĉi tiu situacio estis restonta en Francio ĝis la malfruaj 1970-aj jaroj kiam la surda komunumo komencis batali por pli granda agnosko de la signolingvo kaj por dulingva klerigada sistemo. Oni devis atendi ĝis 1991 kiam la Ĝenerala Asembleo leĝigis la leĝon Fabius, oficiale rajtiganta la uzon de la LSF por la klerigado de surdaj infanoj. Leĝo estis ankaŭ farita en 2004 plene agnoskante LSF-on kiel lingvon proprarajtan).
Latina alfabeto per gestoj
La Franca gesta alfabeto estas uzata, kaj por distingi signojn de FSL, kaj por kunigitaj Francaj vortoj dum gestado de mansignoj.
Herbejglobludo
Herbejglobludo estas speco de globludo.
En herbejglobludo (angle lawn bowls) oni celas ruli iomete radie nesimetriajn globojn sur herbotapiŝo (aŭ simila glata artefarita surfaco) kiel eble plej proksimen al malgranda simetria celglobo.
Similaj ludoj estas ludataj endome kun malpli grandaj globoj sur artefarita surfaco, ekzemple tapiŝoglobludo.
Herberjglobludo estas plej populara en Aŭstralio, Kanado, Nov-Zelando, Britujo kaj aliaj ekskolonioj de Britujo.
Andy LaVerne
Andy LaVerne (ankaŭ: Andy Laverne, naskiĝis la 4-an de decembro 1947 en Novjorko) estas usona ĵazpianisto kaj komponisto.
Vivo
LaVerne studis klasikmuzikan pianludon ĉe Konservatorio Juilliard, ĉe muzika altlernejo Berklee kaj la Konservatorio je Nov-Anglujo. Kiel ĵazmuzikisto li estis lerninto de Bill Evans.
Ekde 1973 ĝis 1975 li koncertvojaĝis kun la bandego de Woody Herman. Post koncertoj kun John Abercrombie kaj Miroslav Vitous li anis ekde 1977 ĝis 1980 en la ensemblo de Stan Getz. En la 1980-aj jaroj li prezentis kun Chris kaj Dan Brubeck kiel Brubeck-LaVerne-Triopo.
Ekde la 1980-aj jaroj LaVerne pli kaj pli koncentriĝis pri instruado. Aperis pluraj instruilaj vidbendoj, krom tio li publikigis plurajn librojn kaj verkis artikolojn por la revuoj Keyboard Magazine kaj Piano Today Magazine.
Krom multaj albumoj, por kiuj li verkis kiel gastmuzikisto (i.a. kun Frank Sinatra, Stan Getz, Woody Herman, Dizzy Gillespie, Chick Corea, Lionel Hampton, Michael Brecker kaj Elvin Jones). LaVerne verkis proksimume kvardek albumojn kiel soloisto kaj kiel bandestro.
Timur Mucurajev
Timur MUCURAJEV (ankaŭ: Timur Mutsuraev, Timur Mutsurayev, ruse: Тимур Муцураев, naskiĝis la 25-an de julio 1976 en Grozno) - la plej konata ĉeĉena bardo. Aŭtoro kaj plenumanto de kantoj, kiuj rilatas al la rusa-ĉeĉena konflikto en Kaŭkazio. Timur Mucurajev havas karakterizan sonkoloron de la voĉo kun distingebla orienta vibrado. Li kantas en la rusa lingvo.
En la aĝo de 15 jaroj Timur iĝis majstro de Ĉeĉenio kaj Inguŝio en karateo, kaj post du jaroj similan sukceson gajnis en Rusio. Pluan sportan karieron ĉesigis en 1994 la Unua Ĉeĉenia milito. Li aniĝis al gerilanoj. Dum bataloj ĉe tiel nomata centra fronto li estis grave vundita. Dum resanigado li komencis kanti.
Iuj konsideras lin islama fanatikulo. Li ofte pritraktas islamon kaj ĝihadon en sia verkado.
La Ferté-Saint-Aubin
La Ferté-Saint-Aubin estas franca situanta en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Timur Mucurajev
Al la plej konataj kantoj apartenas: Grozno konata ankaŭ kiel Urbo Grozno (Грозный, Город Грозный!) kaj Jerusalemo (Иерусалим). Ĝis nun oni eldonis kelkajn muzikalbumojn. En Pollando aperis en 2004 kompakta disko "The Best of Timur Mutsuraev" kaj la aliaj "Gelayevsky Specnaz", "Edinobozhe", "Dzhohar", "Dvenatsat Tisyach Mudzhahedinov" eldonitaj de Komitato Libera Kaŭkazo.
En Pollando liaj surbendigaĵoj estas distribuataj de aktivuloj simpatiantaj kun ĉeĉenoj kaj de anarkiistoj. Akirita mono helpas al ĉeĉenaj ekzilitoj.
Junie 2008 Mucurajev revenis al Ĉeĉenio laŭ konsento de Ramzan Kadirov.
La Ferté-Saint-Aubin
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fertésiens.
Prosperidad (metroo de Madrido)
Prosperidad (Prospereco) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la samnoma placo, en distrikto Chamartín.
La stacio estis malfermita la.
Emersacker
Emersacker estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo kaj tri najbaraj dividas iujn komunajn taskojn en komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Welden.
6248 Bardon
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 9:4 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan Zdeněk Bardon, fotiston kaj astronomian popularigiston. Li konstruis sian propran robotan observatorion kaj pli malfrue laboris pri la aŭtomatigo de grandaj profesiaj teleskopoj tra la mondo. Li estis la fondinto de la Ĉeĥia Astrofotografio de la Monato, Foto Ambasadoro de ESO kaj Honora Ano de la IAU.
Balkao
Balkao (البلقاء‎) estas unu el la 12 gubernioj de Jordanio. Ĝi situas nordokcidente de Amano, la landa ĉefurbo. La gubernia ĉefurbo estas Salt. Balkao havas areon de kvadrataj kilometroj kaj  loĝantojn.
Eŭrilajmedoj
Disvastiĝo
Eŭrilajmedoj loĝas en la praarbaroj kaj arbaraj regionoj en Afriko, Sudazio kaj Sudorientazio.
Aspekto
Ili estas 14 ĝis 28 centimetrojn altaj, sed larĝaj birdoj kun forta, larĝa beko, mallongaj kruroj kaj vostoj. La vosto de la plej multaj specioj estas rondigita, escepte tiu de Psarisomo (Psarisomus dalhousiae).
La seksoj de la plej multaj specioj estas distingeblaj laŭ la bunteco de la plumaro (seksa duformismo / dimorfismo).
Eŭrilajmedoj havas, kontraste al aliaj Paseroformaj birdoj, 15 kolajn vertebrojn (kutime estas 14) kaj specialajn piedajn tendenojn.
Nutro kaj generado
La nutraĵo konsistas el fruktoj, semoj, insektoj kaj aliaj senvertebruloj. Siajn piroformajn nestojn ili ofte pendigas super akvo al branĉoj de arboj.
Nomo
La scienca nomo venas el la helena εὐρύς = larĝa kaj λαιμός = gorĝo aŭ faringo, eĉ faŭko. Pro tio la birdo ekz. germane estas nomata larĝfaringulo (Breitrachen) dum multaj aliaj lingvoj nomas ĝin larĝbekulo (ekz. svede Brednäbb, angle Broadbill, itale Beccolargo, pole szerokodziób, estone lainokk, ĉine 阔嘴鸟).
La helena λαιμός estas dusilaba vorto (ne: λα-ι-μός, sed λαι-μός), do la ĝusta esperanta genra nomo estas ne Eŭ-ri-la-i-mo, sed Eŭrilajmo. La familio nomiĝas Eŭrilajmedoj.
Pauini
Pauini estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 18.166 loĝantojn en 2010.
Rountzenheim
Rountzenheim estas malaperinta franca situanta en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
13088 Filipportera
13088 Filipportera estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Rountzenheim
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rountzenheimois.
13088 Filipportera
Nomo
Ĝia nomo honoras, Filippo Portera sicilan komponiston de elektronika muziko. Li verkis la muzikon por la opero Empedocle de Mula-Portera (Agrigento, 2002). En decembro 2004 li elfinis Kosmophonè, suiton por fluto, saksofono kaj elektronika sono, en omaĝo al la kosmo de la malgrandaj planedoj.
Rountzenheim
Ĝi nun formas parton de Rountzenheim-Auenheim.
Revetiș
Revetiș [revetiŝ] (hungare: Rékes) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebiș administracie apartenanta al komunumo Dieci. En 1910 ĝi havis 568 loĝantojn (rumanoj), en 1992 188. Ĝia unua skriba mencio estas el 1553. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Zaránd, de 1744 Arad vármegye).
Gamstädt
Gamstädt ĝis novembro 2009 estis memstara adminstra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 749 loĝantojn. Ekde la 1-a de decembro 2009 ĝi estas parto de nova komunumo Nesse-Apfelstädt - kun la eksaj najbaraj komunumoj Apfelstädt, Ingersleben kaj Neudietendorf.
Jussieu (pariza metrostacio)
Jussieu [ʒysjø] estas stacio de la linio 7 kaj linio 10 de la Metroo de Parizo, en la 5-a arondismento de Parizo. Ĝi situas sur Placo Jussieu.
Ĝibodelfenoj
Ĝibodelfenoj estas membroj de la genro Sousa. Tiuj delfenoj estas karakterizitaj per rimarkindaj ĝiboj kaj longecaj dorsaj naĝiloj sur la dorso de plenkreskuloj de tiuj specioj. Ili troveblas proksime al marbordoj laŭlonge de tiuj de Okcidenta Afriko kaj en la Hinda Oceano el orienta Suda Afriko al Aŭstralio. Diversaj institucioj jam proponis dividi la hind-pacifikan specion en du apartajn speciojn: nome la Hind-Pacifika ĝibodelfeno kaj la Aŭstralia ĝibodelfeno.
Jussieu (pariza metrostacio)
La stacio
La stacio estis inaŭgurita la. Ĝi estis la finstacio de linio 10 ĝis 1939. Ĝi antaŭe nomiĝis Jussieu — Halle-aux-vins, sed restas hodiaŭ nur la nomo Jussieu, ĉar la "Halle aux vins de Paris" (Pariza vinkelo), kreita de Napoleono la 1-a, malaperis kaj estis anstataŭita (ekde 1957) de kampuso Jussieu.
Ĝibodelfenoj
Aspekto
La ĝibodelfenoj estas marbordemaj delfenoj kiuj troveblas laŭlonge de la marbordoj de Okcidenta Afriko kaj en la Hinda Oceano el orienta Suda Afriko al Aŭstralio, tio estas areoj kiuj povas diferencigi por apartaj specoj. La ĝibodelfenoj havas ĝibon ĉe la dorsa naĝilo, same kiel flankaĵon ĉe la ventraj flankoj. La dorsa naĝilo de ĝibodelfenoj estas iome glaveca. La brustaj naĝiloj estas konsiderinde malgrandaj kaj la vostobordoj havas tre markatan mezan noĉon. Ambaŭflanke de la makzeloj estas 30 ĝis 34 malgrandaj konus-formaj dentoj.
Jussieu (pariza metrostacio)
La stacio
Jussieu estas nomo de franca familio kiu donis plurajn botanikistojn de la 17-a ĝis la 19-a jarcento.
Ĝibodelfenoj
Aspekto
Ĵusnaskitaj ĝibodelfenoj estas krem- aŭ perl-nuance blankaj, multe kiel plenkreska beluĥo, dum plenkreskuloj havas sabloklorecan blankan koloron el la vosto al la muzelo. Iliaj flankoj estas malhelgrizaj, kaj iliaj ventroj estas pli helgrizaj.Plenkreskuloj povaa atingi 1.8 ĝis 2.6 m kaj pezas game 100 ĝis 139 kg.
Dieto
La ĉefa dieto de la ĝibodelfenoj konsistas el mugiloj kaj aliaj fiŝoj, kvankam la manĝokutimo estas tre nekonata, same kiel la animaloj mem ne estas tre konataj.
4345 Rachmaninoff
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa komponisto Sergej Vasiljeviĉ Raĥmaninov (cirile : Сергей Васильевич Рахманинов, 1873–1943).
29419 Mládková
Nomo
Ĝi estis nomata en honoro de la ĉeĥa historiistino kaj kolektantino pri arto Meda Mládková. Eksa dancistino, ŝi diplomiĝis pri ekonomiko en la Universitato de Ĝenevo. Ŝi restis en ekzilo kaj aktive helpis la ĉeĥajn rifuĝintojn kaj artistojn. Pli malfrue, ŝi kreis la Muzeon Kampa en Prago kaj fondaĵon, kiu subtenas la ĉeĥan kulturon.
Benahavís
Benahavís [benahaBIS] estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la sudokcidenta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Benahavís mem estas preskaŭ marborda.
Benahavís estas montara vilaĝo je 7 km for de la marbordo. Estas inter Marbella, Estepona kaj Arundo. Ĝi estas kromnomita "la manĝejo de la Costa del Sol" pro sia abundo de restoracioj kaj trinkejoj, kaj estas unu de la tipaj blankaj vilaĝoj de Andaluzio kun elstara araba pasinteco. El la kastelo de Montemayor, oni povas ĝui de spektakla rigardo al la Costa del Sol.
Situa sude de la Serranía de Ronda, Benahavís estas la plej montara vilaĝo de la Okcidenta Costa del Sol. La riveroj kiuj trafluas la teritorio estas Guadalmina, Guadaiza kaj Guadalmansa.
Benahavís miksas la tipecon de la tradiciaj blankaj vilaĝoj de la provinco Malago kun la moderneco de modernaj tuismaj infrastrukturoj propraj de la 21a jarcento. La municipo enhavas dekon da golfludejoj, diversajn rimedojn por la praktiko de aventuraj sportoj en belega natura medio kaj varian kuirartan proponon.
Lajos Rajter
Lajos Rajter [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rajter Lajos, Ľudovít Rajter estis hungaria-ĉeĥoslovakia-slovakia komponisto, dirigento, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (2000). La familio de Rajter parolis tri lingvojn: hungara, germana, kaj slovaka kaj Rajter konservis tiun kutimon ĝis la fino de sia vivo.
Lajos Rajter naskiĝis la en Bazin (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Pezinok en Slovakio), li mortis la  en Bratislavo (Slovakio).
Komplemento (aroteorio)
Komplemento estas aroteoria termino. Se A estas subaro de la aro B, la komplemento B - A konsistas el ĉiuj elementoj de B, kiuj ne estas elementoj de A.
Formala difino
Estu A subaro de B, do. La komplemento de A en B estas la aro
József Balogh
BALOGH József [balog] estis rumania hungara redaktoro, tradukisto. Li naskiĝis en Bukareŝto la 18-an de julio 1931 kaj mortis en Bukareŝto la 30-an de marto 2006.
Biografio
József Balogh post fino de la mezlernejo en Carei estis unu jaron studento en la fako pri hungara lingvo kaj literaturo en la Universitato Bolyai. En 1956 li diplomitiĝis pri ĵurnalismo en Universitato Ŝevĉenko de Kievo. Li laboris reveninte en la redakcioj de Ifjúmunkás, poste de Előre. Inter 1961 kaj 1969 li estis redaktoro de la Junulara Eldonejo. En 1971 li estis redaktoro de revuo Könyvtári Szemle, poste inter 1974 kaj 1977 li redaktis la rubrikon Könyvtár (Biblioteko) de revuo Művelődés. Pli poste li denove estis kunlaboranto de ĵurnalo Előre. De 1991 li redaktis la revuon Könyvesház. Li tradukis el rumana kaj rusa lingvoj.
Kalao
Kalao (Calla) estas genro de arumacoj, kiu ampleksas nur unu specion: Calla palustris, marĉa planto kun rampa rizomo, brilverdaj, korformaj folioj kaj kun floroj dense aranĝitaj en spadiko. Ĝi havas el ĝia bazo plate elvolvitan interne neĝblankan, ekstere verdan involukron.
Oni ofte nomas ankaŭ la genron zantedesĥio (Zantedeschia) kalao.
14598 Larrysmith
14598 Larrysmith estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono),
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan mekanisman inĝenieron, fajroestingiston kaj ambulanciston, kiu kunlaboris por lukti kontraŭ la incendio sekve al la eksplodo de la kemia fabriko Phillips de Pasadena (Teksaso) en 1989.
Spitaka tertremo
La Spitaka tertremo estis tertremo je 7.2, kiu skuis la urbon Leninakan, hodiaŭ nomata Gyumri, kiu okazis la, je la 11:41 loka horo (7:41 UTC) en la regiono Spitak, Armena SSR, Sovetunio.
Laŭ kalkuloj oni estimas ke ĉ. 50 mil personoj forpasis en tiu ĉi tertremo, unu el la plej mortigaj de la historio.
Malgraŭ la streĉoj de la Malvarma Milito, sovetia gvidanto Miĥail Gorbaĉov formale petis al Usono humanisman helpon post kelkaj tagoj de la tertremo, la unua tia peto ekde la fino de la 40-aj jaroj. Cent dek tri landoj sendis konsiderindajn kvantojn da humanitara helpo al Sovetunio en la rekupero, serĉteamoj kaj kuracaj provizoj. Privataj donacoj kaj helpo de neregistaraj organizaĵoj ankaŭ havis grandan parton de la internacia klopodo. Dum transportado de iuj el ĉi tiuj provizoj al la regiono, sovetia aviadilo portanta 9 ŝipanojn kaj 69 armean personaron, kaj transportan aviadilon el Jugoslavio, ambaŭ estis detruitaj en apartaj incidentoj.
Grenadino
Grenadino (el la franca vorto grenade : granato) estas sukotrinkaĵo, prae farita el pulpo de granato, ankoraŭ tiel fabrikita en mediteraneaj landoj (Hispanio, Magrebo). Ĝi plej ofte estas vendita sub formo de siropo.
En Francio kaj okcidentaj landoj, la trinkaĵo tiel nomata grenadino estas miksaĵo de sukoj de ruĝaj fruktoj, (fragoj, framboj, riboj, rubusoj, beroj de sambuko...) foje suko de citrono aromigita per vanilo (aŭ pli ofte vanilino) kaj ruĝa kolorilo.
En kokteloj, grenadino uzatas por fari nuancojn de koloro, verŝante la siropon sur la internan vandon de la glaso, turnigante ĝin. (ekzemple en la tequila sunrise).
En Francujo, (tion malmultaj homoj mem konstatas) la industrie fabrikitaj grenadin-boteloj havas sur la etikedo desegnon de orkidaco kiu montras la laŭleĝan uzon de vanilo kiu ja fontas el orkidaco. Se vi iam bonŝancis trovi grenadin-siropon plene naturan, ne miru se ĝi estis senkolora. Franca registaro foje provis malkonsili la uzadon de artefaritaj koloraĵoj, sed rapide la patrinoj plendis, ke por havi (ne eblan) koloron la grenadin-emuloj metis tro grandan parton de la siropo en la glason antaŭ ol ĝin akvoplenigi. Tio fine kostis tro multe kaj rapide industrio reenmetis artefaritajn kolorojn. Ja la parto da koncentritaj fruktoj neniam povas alporti sufiĉe da koloro (tio validas por verdaj aŭ ruĝaj fruktoj).
Citaĵo
"Vivo tristas kiel glaso da grenadin' " (el kanzono "Libertine" de Mylène Farmer)
Hamfelde
Hamfelde havas diversajn signifojn:
Lívia Vizsolyi
Lívia Vizsolyi naskiĝis la en Ózd.
Biografio
Lívia Vizsolyi frekventis muziklernejon en Eger, poste ŝi maturiĝis en muzikarta mezlernejo de Miskolc, fine ŝi akiris fagotistan diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1975. Ŝia ĉefinstruisto estis Gábor Janota. Post siaj studoj ŝi aliĝis al simfonia orkestro de Győr, krome ŝi instruis en muziklernejo en Budapeŝto. Inter 1978 kaj 1991 ŝi instruis en muzikarta mezlernejo en Győr, poste ŝi translokiĝis al Szeged. Ŝi iĝis primara fagotisto en la urba orkestro, krome ŝi instruis en Scienca Universitato de Szeged kiel docento. Kun la orkestro, pli malofte kiel solisto ŝi turneis tutmonde. En 1993 ŝi fondis fagotistan triopon. Ŝi ricevis dufoje konkursajn premiojn, baldaŭ en Szeged dufoje urbajn premiojn.
Pracetacoj
Pracetacoj, Archaeoceti ("prabalenoj"), aŭ Zeuglodontes en pli malnova bibliografio, estas parafiletika grupo de primitivaj cetacoj kiuj vivis el la Frua Eoceno al la malfrua Oligoceno (antaŭ 55 al 23 milionoj da jaroj). Reprezentante la plej fruan cetacan radiadon, ili inkludas la dekomencajn amfibiajn stadiojn en la cetaca evoluo, kaj tiele ili estas la prauloj de ambaŭ nuntempaj cetacaj subordoj, nome Mysticeti kaj Odontoceti. Tiu dekomenca diversigo okazis en neprofundaj akvoj kiuj apartiĝis Hindion el la cetero de Azio antaŭ 53 al 45 milionoj da jaroj, rezulte en ĉirkaŭ 30 specioj adaptitaj al tute oceana vivo; kvankam kaj eĥolokigo kaj filtro-manĝado evoluis dum dua radiado antaŭ 36 al 35 milionoj da jaroj.
La Groise
La Groise estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 429 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
La Groise situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
La Groise etendiĝas sur 9,38 km².
Historio
La Groise estis apartigita el Catillon-sur-Sambre la 13-an de junio 1841, kaj tiam fariĝis plene aparta komunumo. Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Marie Dumont, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Globludo
Globludo estas ludo, kiu enhavas multajn variaĵojn. Oni ludis ĝin en tre antikvaj epokoj. Oni povas klasifiki ilin laŭ la surfaco sur kiu oni ludas:
La globoj uzataj por grundoglobludo estas sferaj, simetriaj, metalaj, kun markoj sur la surfaco.
En Francio, aparte en la sudo kie, pro manko de pluvo, herbo ne bone kreskas oni ludas sur sablo. Tamen oni ĵetas (malforte) la pilkon anstataŭ ruli ĝin. La ludo nomiĝas boŭlo aŭ petanko.
En Italio kaj Ameriko kaj Aŭstralio estas boĉo, simila al petanko. Oni metas malgrandan pilkon en cirklo kaj ĵetas pli grandajn pilkon por atingi ĝin.
Por herbejglobludo kaj tapiŝoglobludo oni uzas sferoidajn plastajn globojn por ke ili ruliĝu laŭ kurba linio. Tiun ludon oni ludas sur herbo: globludo (angle bowls). Estas du tipoj - en la sudo de Britio oni ludas sur ebena surfaco sed en la nordo la kampo havas monteton - t.e. Crown bowls. Unue oni rulas la celpilkon (angle jack) kaj poste provas ruli la aliajn pilkojn tre proksimen aŭ eĉ tuŝantan al la celo. Estas interesa ludo ĉar la pilkoj ne estas simetriaj laŭ la pezo, kaj do ili ne iras en rektaj linioj sed en kurbaj. La ludanto devas pensi pri kaj la malsimetria pezo de la pilko kaj la deklivo de la monteto. La ludoj estas tiel popularaj ke oni ankaŭ havas internan ludon, kiun oni ludas sur granda verda tapiŝo.
En Skotlando oni ludas glitŝtonludon (angle curling). Por glitŝtonglobludo oni uzas pezajn rondajn ŝtonojn el granito kun tenilo unuflanke. Oni rulas la poluritan diskon (nomitan ŝtono) laŭ la glacio al celo, kiu ne estas keglo sed ringo pentrita sur la glacio. Aliaj teamanoj balaas la glacion antaŭ la ŝtono por helpi ties progreson. Por gajni oni devas meti la ŝtonon pli proksimen al la ringo ol aliaj ŝtonoj.
Por glitŝtonglobludo ludantoj celas sian ŝtonon al marko sur la glacio. Por la aliaj globludoj oni uzas unu celglobon, kiu estas sfera kaj pli malgranda ol la aliaj globoj. Ĝin la ludantoj devas celi per siaj globoj. Kompreneble la celglobo povas moviĝi dum la ludado.
La nombro da teamanoj povas varii inter unu kaj kvar. Tamen en glitŝtonludo la nombro ĝenerale estas kvar.
Akridino 9-karbaldehido
9-Akridina karbaldehido aŭ 9-akridina karboksaldehido estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de dufenilamino kaj kloroacetaldehido en ĉeesto de zinka oksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. 9-Akridina karbaldehido posedas 14 karbonatomojn, 9 hidrogenatomojn, 1 nitrogenatomon, kaj 1 oksigenatomon. 9-Akridina karbaldehido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akridinaj derivaĵoj. Akridinaj derivaĵoj posedas antiinflamajn, antimikrobajn, antivirusajn, antimalariajn, antibiotikajn, antihalucinajn, antipsikozajn, antistreĉigajn, antifrenezigajn proprecojn kaj inhibas la telomerazon.
Preĝejo Johano Baptisto (Balatonederics)
Preĝejo de Johano Baptisto estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Balatonederics.
Historio
La unua kirko funkciis en tiu loko jam en la 13-a jarcento. Post 3 jarcentoj la turkoj okupis ĝin. La sekva preĝejo estis konstruita en 1752. Ĝi bruldetruiĝis pro incendio en 1838. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1895-1898. Ĝuste post jarcento ĝi renoviĝis. La orgeno estis farita en 1900 kaj estis trakonstruigita en 1909.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unusolan kvadratforman turon super la ĉefenirejo. Antaŭ la konstruaĵo 2 ŝtonaj krucoj situas. En la fasado estas videbla ankaŭ malgranda fenestrorozo. 2 sakristioj aliĝas al la navo, la pli nova estis konstruita en 1956.
Kermeso okazas en la 29-an de aŭgusto.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Bekecs)
La preĝejo Ĉieliro de Maria estas romkatolika monumento historia en vilaĝo Bekecs (Hungario).
Historio
La gotika kirko konstruiĝis antaŭ 1500 (laŭ eklezia fonto) aŭ en la 17-a jarcento. En 1903 la turo, en 1930 la plena preĝejo estis trakonstruita. La orgeno estis farita en 1903. Somere oni aranĝas interne ankaŭ koncertojn.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur montetodeklivo en korto, sed ankaŭ fera kruco staras en la korto (1864). La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo plene reliefas kaj ankaŭ reliefas la duonronda ŝtuparejo. La navo finiĝas en plurlatera estas absido. Ankaŭ sakristio aliĝas al la absido.
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Veturilproduktado de Hungario
Ŝarĝaŭtoj
En la fabriko Wagon és Gépgyár (en Győr) oni produktis en 1946 la 3-tun(liverkapala)ajn ŝarĝaŭtojn Rába Super, pli poste oni produktis (kun MÁVAG) la 5-tunajn Buldog. Baldaŭ aperis la 6-tuna Buldog, kiu povis tiri eĉ 4-tunan postparton. Ĝi havis 105-ĈP-an motoron.
Post la komunisma puĉo en 1948, oni ĉesigis la ŝarĝautan produktadon en Győr kaj oni planis novan produktejon en Szigetszentmiklós.
Csepel Autógyár (Ĉepela Aŭtoprodukta Fabriko) estis fondita la 19-an de novembro 1949 (Csepel Autógyár Nemzeti Válalat). Ĝi akiris komence produktajn rajtojn de la benzina kaj dizela ŝarĝaŭto Stexr D380. La unuan prototipon muntis la fabrikoj Csepel, Rába kaj Ikarus per multaj originalaj eroj.
Montekarla metodo
La Montekarla metodo estas metodo ĉu nedeterminisma ĉu nombrostatistika per aro de algoritmoj, uzita por proksimigi kompleksajn matematikajn esprimojn malfacile pritakseblaj precize. Tiu metodo ricevas tiun nomon reference al la kazino de Monte-Carlo (Monako) ĉar tiu estas “la ĉefurbo de la hazarludo”, kaj la ruleto estas simpla generanto de hazardaj nombroj. La nomo kaj la sistema disvolvigo de la metodoj de Monte-Carlo datas proksimume de 1944 kaj estis enorme plibonigitaj per la disvolvigo de komputiloj.
La uzado de la metodoj de Monte-Carlo kiel esplorilo devenas de la laboro farita en la disvolvigo de la atombombo dum la Dua Mondmilito en la Nacia Laboratorio Los Alamos de Usono. Tiu laboro inkludis la ŝajnigon de problemoj pri probabloj de hidrodinamiko koncernaj al la difuzo de neŭtronoj en la materialo de fizio. Tiu difuzo montras konduton klare hazardan. En la aktualo ĝi estas fundamenta parto de la algoritmoj de radiopaŭsado por la generado de tridimensiaj bildoj.
Veturilproduktado de Hungario
Ŝarĝaŭtoj
La unua dizelmotoro pretiĝis je la 21-a de decembro 1949, la unua ŝarĝaŭto Ĉepel (Ĉepel) la 4-an de aprilo 1950. La seria produktado ekis en 1951 kaj oni produktis en 1955 jam la 20.000-an ŝarĝaŭton. La rekorda jaro estis 1968 kiam oni muntis, produktis 5.000 ŝarĝaŭtojn.
Fino de la 1960-aj jaroj signifis ankaŭ finiĝon de la hungara ŝargaŭta produktado, ĉar la soveta ZIL estis vendita je 15 % pli favore. En la 1970-aj jaroj okazis diferenciĝo, specifiĝo de la KGST-landoj kaj Hungario ricevis produktadon de la aŭtobusoj.
Je fervoro de kelkaj hungaraj inĝenieroj de la Csepel Autógyár, oni produktis en 1978-79 ĉ. 600 ekzemplerojn el D750, specifajn cisternajn, fajroestingajn ŝarĝaŭtojn. Ili havis jam Rába-motorojn.
rete: fotoj pri la diversaj tipoj
Aŭtomobiloj
La unua hungara aŭtomobilo estis produktita fare de János Csonka kaj aperis surstrate la 31-an de majo 1905. Ĝi kiel poŝto-aŭtomobilo kun 2-kubmetra ŝarĝejo estis uzata ĉe la hungara poŝto (ekde 15-an de januaro 1906). Ĝia motoro estis 14 ĈP-a kaj 2545-kubcentimetra.
La unua aŭtomobila ekspozicio okazis la 17-an de junio 1901. Laŭ ne tute precizaj faktoj, la unuan aŭtomobilon posedis Béla Hatsek, optikisto, ekde 1895.
Post la poŝtoaŭtoj, oni produktis personajn aŭtomobilojn en la 1900-aj jaroj. En 1909, Csonka produktis aŭtomobilojn kun 4 ĈP, unu cilindro. Pretiĝis nur tri ekzempleroj el tiu tipo. En 1911, Csonka evoluigis aŭtomobilon kun 8ĈP kun 4 cilindroj. Oni produktis el ĝi 14 ekzemplerojn por la Poŝto, 1 por Magyar Általános Gépgyár (MÁG), 1 por Ágoston Benárd, kuracisto. La Hungara Poŝto mendis en 1912 pliajn 50 ekzemplerojn ĉe MÁG, sed la produktadon rompis la unua mondmilito. Post ĝi, la MÁG produktis la tipojn Magomobil ka Magosix. Gravis en evoluo de la aŭtomobiloj Jenő Fejes, kiu enkondukis specifan teknikon por la motorproduktado. Kvarsideja aŭtomobilo el 1920 pezis 720 kg kaj havis la maksimuman rapidon de 80 km/h. Oni vendis tiujn Magomobil-ojn eĉ en Ĉinio, Japanio. Okazis ankaŭ aŭtomobilproduktado ĉe Uzinoj de Manfréd Weiss.
Post la dua mondmilito, János Pentelényi pretigis en 1946 prototipon de Pente 500, kies pli posta versio (600) nun videbla en la Trafika Muezo de Budapeŝto. Li tiutempe konstruis aŭtomobilon Typ-47 Endre Surányi, sed tiu restis sola provo (aperis ankaŭ pliaj tipoj kiel Úttörő de János Schadek, Balaton de József Zappel kaj Alba Regia de József Horváth). Ili havis 200-600 kubcentimetrajn motorojn, sed la tiutempa stalinismo ne preferis tiun direkton (produkton de personaj aŭtomobiloj).
John Moffat
John MOFFAT estas kanada fizikisto. Li estas instruisto de fiziko en la Universitato de Toronto kaj estas kreinta teorion de variabla lumrapido.
Veturilproduktado de Hungario
Aŭtomobiloj
La renaskiĝo de la hungara aŭtomobila produktado okazis en 1992, kiam komenciĝis produktado de Astra en Szentgotthárd (en marto) kaj de Suzuki Swift (en oktobro) en Esztergom. En Szentgotthárd, oni produktas ekde 1994 modelojn de Audi (TT Coupé, Roadster, Quattro). La firmao Suzuki produktas nune la tipojn Wagon R+ kaj Ignis.
Motorcikloj
La produktado de la motorcikloj rekomenciĝis post la dua mondmilito per produktado de Csepel 100, 125, 250. En la dua duono de la 1950-aj jaroj aperis eĉ la skoteroj (motorskutilo), la lasta produktita motorciklo estis la Pannonia P21 (oficiale, sed fakte la tipo T5), en 1975.
Motorciklaj tipoj post la dua mondmilito:
Aŭtobusoj
La unuan malgrandan aŭtobuson pretigis János Csonka por la hungara poŝto. Ĝi venis en publikan trafikon la 1-an de augusto 1910.
Muzeo de Moderna Arto de Parizo
La Muzeo de Moderna Arto de Parizo (Musée d'Art moderne de la ville de Paris [myze daʁ mɔdɛʁn də la vil də paʁi]) estas muzeo situanta en Parizo, dediĉita al arto de la 20-a jarcento. Ĝi situas ĉe n-ro 11 de Avenuo du Président Wilson en la 16-a arondismento.
Veturilproduktado de Hungario
Aŭtobusoj
La hungara aŭtobusproduktado kreskis el la forĝista metiejo de la Uhri-fratoj. Dum la unua mondmilito laboris tie ĉ. 50 laboristoj. Oni muntis la Uhri-karoseriojn sur MÁVAG-ĉasio, la motorojn liveris la Láng Gépgyár. Ili produktis stirejan karoserion por Steyr. En fabriko de la Uhri-dratoj laboris n 1939 ĉ. 600, en 1944 jam 1600 laboristoj. Post 1947 oni ŝtatigis la fabrikon kaj kunigis kun aliaj firmaoj al Ikarus. La 10.000-a Ikarus estis produktita en 1959, oni produktis en 1985 ĉ. 13.500 aŭtobusojn, dum en 1996 nur 850 busojn.
Muzeo de Moderna Arto de Parizo
Priskribo
Situanta en la orienta alo de Palaco de Tokio, konstruita por la Internacia Ekspozicio de 1937, la muzeo estis malfermita en 1961. Ĝiaj kolektoj inkluzivas pli ol verkojn, kiuj ilustras diversajn tendencojn de arto de la 20-a jarcento. Estas ekspozicioj pri ĉefaj movadoj kaj elstaraj artistoj de la eŭropa scenejo de la 20-a jarcento, kaj monografiaj kaj temaj ekspozicioj por prezenti la ĉefajn tendencojn de nuntempa arto.
Veturilproduktado de Hungario
Aŭtobusoj
Nunaj bus-produktantoj en Hungario: usona NABI  (plej granda, vendas busojn en Usono, pli ol 1000 ekz. jare), Alfa Busz Kft. (produktas sub ŝildo Volvo: 40 ekzemplerojn en 2003), Kravtex Kft. (tipo Credo, 20 ekzempleroj jare, en 2004 jam 100 ekzempleroj; kun plej multe de hungaraj munteroj), Ikarusbus  (130-200 ekz./jaro)
Muzeo de Moderna Arto de Parizo
Kolektoj
La kolektoj de la muzeo inkluzivas, inter aliaj, verkojn de Pablo Picasso, Henri Matisse, Raoul Dufy, Maurice de Vlaminck, Georges Rouault, Fernand Léger, Georges Braque, Francis Picabia, Amedeo Modigliani, Giorgio de Chirico, Kees van Dongen, Pierre Bonnard, Chaïm Soutine, André Derain, Suzanne Valadon, Maurice Utrillo, Robert kaj Sonia Delaunay, František Kupka, Juan Gris, Hans Bellmer, René Iché, Jean Fautrier, Jean Arp, Alberto Giacometti, Yves Klein kaj Pierre Soulages.
Medinaceli
Medinaceli [medinaZEli] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, sudoriente de la provinco Sorio kaj en la komarko Tierra de Medinaceli en la plej sudoriento de la provinco, foje atribuita al la subkomarko de Arcos de Jalón. La loknomo Medinaceli estas etimologie tradukebla kiel Urbo Surmonta aŭ Sekura. Ĝi devenas el miksa arab-kelta madīnat Sālim: 'la urbo Salim', kun multaj loĝlokoj en tuta Hispanio uzantaj radikon "medina".
Veturilproduktado de Hungario
Bicikloj
La unuajn biciklojn produktis en Hungario la Uzinoj de Manfréd Weiss en 1929. Li aĉetis en 1928 la licencojn kontraŭ 25.000 ŝilingoj de la uzinoj Steyr-Daimler-Puch en Graz. Li aĉetis ankaŭ 10.000 biciklojn en eroj: la unuajn 200 oni muntis en Graz - kun ŝildo Csepel (Ĉepel)- la pluajn jam en Hungario. Oni produktis 12.000 en 1929, 35.000 en 1930. Tiam ekzistis nur unu versio en vira kaj virina tipo. Post 1932 aperis diversaj tipoj kaj markoj. Ĝis la dua mondmilito oni patentigis pli ol 500 markonomojn. Plej konataj estis Csepel, Fecske (konkursbiciklo), Huszár, rakéta, Merkúr, Anker, Turán, Diadal, Vitéz, Adria, Hangya, Gazda, Galamb, Sport, Csoda, Mecsek kaj Super, Ballon (Turisma biciklo), Sárkány, Pajtika (infanbiciklo 20").
Medinaceli
Simbolo de la vilaĝo estas vizitinda romia triumfarko, videbla el la malsupre preterpasanta aŭtoŝoseo Madrido-Zaragozo. Ankaŭ ĉefa placo estas ege vizitinda. Krome ĝuindas la trankvileco de la etoso kaj rekupero de tradicia arkitekturo.
Veturilproduktado de Hungario
Bicikloj
La memstara Cseopel bicikligyár estiĝis en 1950, tiam oni produktis 30.000 ekzemplerojn jare. Aperis novaj markoj (Tára, Mátra, Robusta ĉiuj 28"), Tihany, karika, Toldi, Budapest (26") úttörő (24"). Oni eksportis la tipon Cantilever.
Medinaceli
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 205,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 664 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el 1828 kaj kromaj aliaj 1 000 loĝantojn akiritajn en la 1970-aj jaroj pro absorbo de nuligitaj municipoj.
Veturilproduktado de Hungario
Bicikloj
La bicikla fabriko kuniĝis en la 1960-aj jaroj kun produktejo de vestoindustria maŝinfabriko, kudromaŝin-fabriko. Ĝin aĉetis en 1988 la usona Schwinn.
Medinaceli
Geografio
Ĝi distas 78 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Arbujuelo, Azcamellas, Beltejar, Benamira, Blocona, Estación de Medinaceli, Esteras de Medinaceli, Fuencaliente de Medinaceli, Lodares, Medinaceli, Salinas de Medinaceli, Torralba del Moral, Corvesín kaj Yuba. Ĝi limas kun Yelo, Alcubilla de las Peñas, Almaluez, Arcos de Jalón, Miño de Medinaceli, Sigüenza, Anguita kaj Alcolea del Pinar.
Veturilproduktado de Hungario
Bicikloj
La plej populara biciklo estis la Camping, kiun oni vendis 1 milionon de mezo de la 1960-aj jaroj ĝis 2000. La biciklojn nun produktas la firmao Schwinn-Csepel.
Medinaceli
Geografio
Ĝi situas sur montetoj ĉe aŭtoŝoseo el Madrido al Zaragozo.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Páramo de Layna, okupanta 4 107 hektarojn, nome 20 % de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Páramo de Layna, okupanta 5 326 hektarojn, nome 26 % de la teritorio.
Veturilproduktado de Hungario
Ŝipoj
La unuan vaporŝipon (Carolina) konstruis Antal Bernhard en 1817 en Sellye, apud la Drava. Ĝi longis 13,37 m, larĝis 3,16 m, havis la povumon de 24 ĈP.