cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramón del Valle-Inclán
Novelaro
Pro la kvanto de teksto de dialogoj, kelkaj noveloj de Valle, kiel ĉe la serio de la Comedias bárbaras (Barbaraj komedioj), povus esti konsiderataj teatraj. Pro malfacilo esti ludataj oni inkludas inter sia novelaro. Alia tipo de verkoj estas la "Relatos de la Guerra Carlista" (Rakontoj de la Karlisma Milito) (1909), kie li traktas tiun temaron sen la epika nuanco hegemonia en antaŭaj verkoj kaj adoptas vivstilon pli naturan kaj emocian. La novelaro "Ruedo Ibérico" primokas la kortegon de Izabela la 2-a kaj prezentas jam la kritikan kaj groteskan orientigon kiuj hegemonias en siaj lastaj kreaĵoj. Tirano Banderas (1926) rakontas la falon de la sudamerika diktatoro Santos Banderas, despota kaj krudela ĉefrolulo kiu pluhavas la povon danke al teroro kaj al la subpremado. Ĝi estas elstara priskribo de la sudamerika socio kaj la unua fojo kiam oni pritraktas malferme kaj literature diktatorecon. Tiuj romanoj markas ŝanĝon en la estetika sinteno de Valle-Inclán, alproksimiĝante iome al la priokupoj kaj kritikoj propraj de la generacio de la 98.
Tamen, gravas mencii la formalan sintenon kiun adaptis Ramón del Valle-Inclán en tiuj ŝanĝoj. Ne finatingis la karakteron de membro de la generacio de la 98a, sed li akceptis la kritikajn kaj la priokupajn spiritojn de tiu grupo kaj personaligis ĝin per propra kaj neimitebla stilo.
Poezio
La poezio de Valle-Inclán estas enhavata de la trilogio Claves líricas (Lirikaj ŝlosiloj) (1930), formita de Aromas de leyenda, El pasajero kaj La pipa de Kif.
Aromas de leyenda (Legendaromoj) (1907), ricevas la influon de la Modernismo. Konsistigas el 14 poemoj de varia metriko. En ili rekreas diversajn aspektojn de sia naskiĝloka Galegio: priskriboj de la pejzaĝo, ĉiutagaj laboroj, mirakleco, superstiĉoj, ktp. Inskribita ankaŭ en la modernisma estetiko, El pasajero (La pasaĝero) (1920) disvolvigas en 33 komponaĵoj temoj de granda elstareco: morto, doloro, vivo, pasio, eterneco, ktp. Per La pipa de Kif (La pipo de haŝiŝo) (1919), Valle-Inclán malfermiĝas en siaj poemoj al grotesko, al esperpento. Tiu verko estis difinita kiel kolekto de tragika-humoraj bildoj.
Teatro
La teatro de Valle-lnclán kutime estas dividita en 5 periodoj:
Valle-Inclán, same kiel Miguel de Unamuno kaj Azorín, kontraŭas rekte la komercecan hegemonian tiaman teatron. Tiuj tri teatroverkistoj montras klaran kontraŭstaron al realisma, primora kaj burĝeca teatro kiu tiam sukcesis, sed ĉiu per persona tekniko. Kaze de la aliaj du preskaŭ samgrupanoj, ties teatro neniam sukcesis; tiu de Valle almenaŭ ja en la dua duono de la 20-a jarcento.
Trebaseleghe
Trebaseleghe estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Trecenta
Trecenta estas komunumo de Italio.
136197 Johnandrews
136197 Johnandrews estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras John P. Andrews, direktoron pri esploro kaj disvolvo por la Southwest Research Institute en Boulder (Koloradio). Li servis kiel Adminstranto de Projekto por la misio New Horizons al Plutono.
Hayate Hachikubo
Hayate Hachikubo (八久保 颯, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Roasso Kumamoto.
Černíč
Černíč (Tschernitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
NGC 7147
NGC 7147 (aliaj indikoj — MCG 0-55-25, ZWG 376.45, NPM1G +02.0511, PGC 67518) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Černíč
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.
Partoj de municipo
La municipo estas dividita en tri lokajn partojn - Černíč, Myslůvka kaj Slaviboř. Ĉiu el la partoj havas sian memstaran katastran teritorion nomita Černíč, Myslůvka kaj Slaviboř.
NGC 7147
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lathus-Saint-Rémy
Lathus-Saint-Rémy estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lathusiens.
Pri la socia kontrakto
Du Contrat Social ou Principes du droit politique (Pri la socia kontrakto aŭ Principoj de politika juro) estas eseo de politika filozofio pensita kaj verkita de Jean-Jacques Rousseau, publikigita en 1762. La verko konstituis gravan mejloŝtonon por la moderneco kaj stariĝis kiel unu de la ĉefaj tekstoj de la politika filozofio, konfirmante la principojn de popola suvereneco apogitaj sur la konceptoj de libereco, egaleco, kaj ĝenerala dezito.
La verko estas dividita en kvar libroj. La unua temas pri ĝeneralaj teorioj, la dua pri suvereneco kaj konstituo de la popolo en ŝtato, la tria pri registaroj, kaj la kvara pri demokratiaj praktikoj, ĉefe elektadoj (balotadoj) kaj ankaŭ reduktoj de la libera konduto.
NGC 7148
NGC 7148 estas duopa stelo en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Petrkov (Bojanov)
Petrkov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Bojanov, troviĝanta en distrikto Chrudim, en Fera montaro. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Bojanov. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Petrkov situas en katastra teritorio Bojanov kun areo 6,09 km².
Koitere
Koitere [koitere] estas lago en Finnlando en la provinco Norda Karelio en la komunumo Ilomantsi. La areo de la lago estas 167,02 km² kaj la plej granda profundo 46,46 m. Koitere elfluas tra rivero Haapajoki en Koitajoki. Fiŝoj, kiuj vivas en Koitere, estas almenaŭ sandro, eŭropa perko, ezoko, lojto, bramo kaj laga salmo.
Bismarck-fontano (Arnstadt)
La Bismarck-fontano en Arnstadt faritis de Georg Wrba en 1909. La plej granda puto de la urbo arte estis tre altvalora, sed malkonstruitis dum la Dua mondmilito. Ĝis 2006 ĝi restaŭritis kaj estas ankoraŭ formetita en deponejo. Nuntempe (stato: somere 2013) planoj por restarigo konkretiĝas; disputatas tamen pri la loko, ĉu originloke ĉu alie.
1901 ĝis 1943
En 1901 donacis anonimulo 5000 markojn por starigenda giganta fontano omaĝe al la kanceliero Otto von Bismarck, kiu deklaritis honora civitano de Arnstadt en 1895.
Takuya Wakasugi
Takuya Wakasugi (若杉 拓哉, n. ) estas japana futbalisto.
Bismarck-fontano (Arnstadt)
1901 ĝis 1943
La priskribo de la monumenta fontano tekstis: "Bazo de la verko estu Regna arbo. El akvopelvo el turingia konkokalko estos ŝafto kun 24 branĉoj, kiu dividiĝas en po 8 vicoj kaj 3 subvicoj. Ĉiu branĉo portas antaŭe la blazonon de germana federacia lando (tiam estis 24 landoj en Germanio). Sur la pinto de la fontano troviĝas kvar grandaj blazonoj de: Germana Imperiestra Regno, Schwarzburg-Sondershausen, Alzaco-Loreno kaj Arnstadt. Branĉoj flankiĝantaj meze tenas reliefon de Bismarck koronanta la tutan fontanon. El ĉiu de la 16 supraj branĉoj elfluas akvostrietoj en la centran pelvon, dum kvar akvoŝprucaĵoj el la malsupraj branĉoj verŝiĝas en la antaŭan pelvon. Tion portas kun la blazonoj ok senvestaj knaboj, figuroj simbolaj por la germana junularo".
Takuya Wakasugi
Li futbalis ĉe LB-BRB Tokyo kaj Roasso Kumamoto.
Bismarck-fontano (Arnstadt)
1901 ĝis 1943
Sume estis do 132 akvostrioj el la Regna arbo. Laŭ malnova legendo pri "kantanta arbo" la tube supreniranta akvo estigu kantosonon. La puto estis alta je 4,80 m kaj larĝa je 4,35 m. Ĝi estis muntita en kelkaj tagoj post la fino de la meto de fundamentoj ŝtonaj. Faris la imponan bronzan plastikon artgisejo de Dresdeno, kie ĝi elmontriĝis publike antaŭ la transporto al Arnstadt. La kostoj je 15.000 markoj tute estis kovritaj per mondonacoj.
La 2-an de septembro 1909 okazis inaŭguro de la fontano en la ĉeesto de profesoro Wrba, ĉe la nordorienta angulo de la centra bazarplaco.
De 1943 ĝis nun
La fontano postvivis, malgraŭ la metala manko, ambaŭ mondmilitojn. Tamen ĝi estis malmuntita en 1942 (aŭ 1943) pro la bombardoj kaj formetita en garbejon. La restinta putopelvo estis forigita dum la 1950-aj jaroj. La unuopaj pecoj migradis de unu deponejo al la alia; la knabaj figuroj troviĝis parte en muzeoj. Okulfrapa estis la bronza genealogia arbo por komercisto de malnova feraĵo, kiu publikigis sian trovon. En 1991 la urba konsilantaro decidis refari la monumenton. Por tio oni ankaŭ petis ekspertizojn al fakuloj. Günter Kloss, la biografisto de Wrba, tiel opiniis en 1998: "El ĉiuj Bismarck-putoj en Germanio la arnstadt-a estas la plej neordinara." S-ino Ruth Menzel (Erfurto) substrekis la apartan artistan efekton, kiu pozitive kontribuis al la urbaniza atmosfero de la urbokerno "ne laste per sia populareco kaj proksimeco ĉe la homoj, sia ludemeco kaj distreco." La societo Kultur- und Heimatverein Arnstadt e.V. ankaŭ subtenis la restarigon de tioma kulturhistoria atestilo.
Decido konsilia de 2001 ripetis la restarigajn planojn kaj proponis la okcidentan flankon de la bazarplaco kiel novan lokon. Tiel oni evitus ĝenon de la Bach-monumento, kio okazus se la fontano estus starigita sur la origina loko. En 2001 grupiĝis la societo Arnstädter Brunnenverein e.V., kiu ekresponsis por la kolektado de mondonacoj. La forĝisto Ulf Gerlach faris la rekunmeton de la fontano en sia ateliero en Luisenthal kun la erfurta metalaĵrestaŭristo Bernhard Mai. En 2006 la renaskita fontano por la unua fojo prezentiĝis al la homoj en halo de elektra centralo en Arnstadt okaze de la Tago de la malfermitaj monumentoj. Tamen ĝi ĝis hodiaŭ ne estas starigita ie.
Kvereloj akriĝis pro la kritiko de Bernd Göbel, kreinto de la Bach-monumento sur la bazarplaco. Interalie li diris ke restus ankaŭ jure por sia en 1984 starigita monumento la rajto resti sole: la monumento efikus nur sur certa loko. Pri tio li kaj la mendintoj tiam interkonsentus.
Faverney
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas Favernéens.
La preĝejo Nia-Damo, baziliko ekde 1912, devenas de la 11-a jarcento. La navo kaj la fasado estas de romanika inspiro dum la koruso estas gotika. Ĝuste ĉi tie en 1608 okazis "miraklo": en la nokto de Pentekosto, fajro ekbrulas en la preĝejo, ĝi detruas ĉion, sed ŝparas la monstrancon, kiu ŝirmas hostiojn. Ĝi estas kvazaŭ suspendita super cindro dum tuta tago kaj nokto ! Multaj atestantoj atestas, mirigitaj, la "fenomenon" agnoskitan de la Papo en 1863. La loko estas ankoraŭ hodiaŭ tre populara pilgrimloko.
Lathus (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
E.Leclerc
E.Leclerc estas komerca firmao de francia origino, kiu vivtenas vendejarojn en pluraj eŭropaj landoj. Ĝi estas membro de la Eŭropa aĉeta kooperativo Coopernic. En 2008, E.Leclerc estas la komerce gvida vendejaro sur la franca teritorio kun 16,4% de la merkato kaj 34,7 miliardoj eŭroj da spezoj. La ĉefa konkura firmao en la nacia merkato estas la entrepreno Carrefour, kun 13,2% de la merkato.
Porpono
E.Leclerc provizas en ne-deviga aĉetoj de centra dividita de geografiaj areoj, kiuj estas 16 (la geografia divido ne estas strikta, kaj du sama magazenoj povas dependi de du malsamaj centraj aĉetado):
Scacentre: Centra Propono Kompanio estas bazita en la Centro Yzeure (03an proksime Moulins), ĝi provizas tendencas Auvergne, Cher kaj Saône-et-Loire aŭ 20 vendejoj. Scanormande: Centra Propono Kompanio Normande, bazita je Lisieŭ (14), ĝi provizas tendencas Normandio. Scachap: Centra Propono Kompanio Charentes Poitou-bazitaj Ruffec (16). Ĝi provizas tendencas la Poitou-Charentes kaj Limousin. Scarmor: Centra Propono Kompanio de Bretonio bazita Landerneau (29, naskiĝloko de la grupo), ĝi estas nuntempe estrita de Philippe Cousyn. Ĝi havas 34.000 m2 de keloj kaj Landerneau La Relecq-Kerhuon (proksime Brest, apodado ScaKer) kaj provizas 38 membro fakoj de Finistère, Morbihan kaj Côtes-d'Armor, plejparte tendencas en Okcidento St-Brieuc/Lorient linio. Socamil: Société Kooperativo oferton kaj Midi Languedoc bazita en Tuluzo (31, proksime Toulouse) provizas la 26 membroj de la Midi-Pireneoj kaj Langvedoko-Rusiljono aŭ 32 vendejoj. Scaso: Centra Propono Kompanio Sud-Okcidenta bazita Cestas (33), ĝi provizas la magazenoj de la Ĝirondo, Lot-et-Garonne, Dordogne kaj Corrèze estas kvaranteno. Socara: Société Kooperativo Propono Rhône-Alpes estas bazita en St-Quentin-Fallavier (38) provizas pli ol 45 tendencas kaj diskoj en Rhône-Alpes regiono, kaj oni tendencas en Italio kaj du en Slovenio. SCALANDES: Société Centrale des Landes Abasto bazita en Mont-de-Marsan (40), ĝi provizas la membroj de la Landes, Pireneoj-Atlantiques, Hautes-Pyrénées, Gers kaj Lot-et-Garonne kaj en la hispana kaj portugala tendencas kun freŝaj produktoj. [14] Scaouest: Kunlabora Propono Okcidento, bazita en Saint-Etienne-de-Montluc (44), propono tendencas parto de la Pays de la Loire (Loire-Atlantique, Vendée kaj Maine-et-Loire ĉefe ) kaj iuj tendencas Bretonio. Scapest: Kunlabora Propono bazita en Saint-Martin-sur-le-Pre (51), ĝi provizas tendencas Ĉampanjo-Ardenoj kaj Lorena. Lia prezidanto estas Jean-Paul Pageau (2010 fortuno taksata je € 80 milionoj) [15], kiu ankaŭ estras la hypermarkets de Saint-Brice-Courcelles kaj Champfleury kaj havas pli interesoj en tiuj Virtoj kaj Romilly sur Seine [ 16]. Scapartois: Société Centrale Artois Supply, bazita en Tilloy-lès-Mofflaines (proksime Arras) (62), ĝi provizas tendencas en la Nord-Pas-de-Calais, Somme kaj Seine -Maritime. Scapalsace: Société Centrale d'Alsace Supply, bazita en Colmar (68), ĝi provizas tendencas Alzaco, Franche-Comte, Côte d'Or, kaj parto de Lorena. Socamaine: Société Maine Kooperativo Propono bazita Champagne (72, proksime Le Mans), ĝi provizas 27 membroj de la fakoj de Ille-et-Vilaine Indre-et-Loire, Loiret kaj la Ornamas (35 tendencas). Ĉampano magazenoj okupi 90.000 m2. Scadif: Kunlabora Manĝo Île-de-France, bazita en Savigny-le-Templo (77), ĝi provizas 22 hypermarkets en la sudo de Ile-de-France. -->
Mez-Eŭropa Universitato
En 2017 la kabineto faris paŝojn por ĉesigi la universitaton, rezulte oni fondis filian universitaton en Vieno. En Budapeŝto la universitato funkciigis la plej multajn el ĝiaj operacioj en Budapeŝto ĝis septembro 2019.
Eksteraj ligiloj
Central European University
Stacio Uzumasa-Kōryūji
Stacio Uzumasa-Kōryūji (japane: 太秦広隆寺駅 [Uzumasa-Kōrjūĝi-eki], angle: Uzumasa Kōryūji Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ukjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keifuku: Linio Keifuku-Arashiyama (ĉefa).
Béna-Fanès (stacidomo)
Béna-Fanès estas franca laŭmenda haltejo sur linio de Cerdanjo (metra ŝpuro), situanta en Enveitg en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de Flava trajno (Train Jaune), trajno  specifa al linio de Cerdanjo.
NGC 7149
NGC 7149 (aliaj indikoj — UGC 11835, MCG 0-55-26, ZWG 376.47, NPM1G +03.0571, PGC 67524) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Christian Gottfried Daniel Stein
Christian Gottfried Daniel STEIN (naskiĝinta la en Lepsiko, mortinta la  en Berlino) estis germana geografo.
Vivo kaj agadoj
De 1795 ĝismorte Stein instruistis ĉe Griza klostro. El la multo de liaj verkoj aparte menciindas lia kun Ferdinand Hörschelmann komencita fakhandlibro »Handbuch der Geographie und Statistik« (Leipzig 1809, tri volumoj; en la 7-a eldono novprilaboro fare de Johann Eduard Wappäus, Otto Delitsch, Carl Eduard Meinicke; Leipzig 1853–71, kvar volumoj); »Geographie für Schule und Haus« (27-a eldono far Wagner kaj Delitsch, Leipzig 1877); »Geographisch-statistisches Zeitungs-, Post- und Komptoirlexikon« (2-a eldono Leipzig 1818–24, kvar volumoj kun du alkroĉitaĵoj); »Handbuch der Geographie und Statistik des preußischen Staates« (Leipzig 1819); »Reisen nach den vorzüglichsten Hauptstädten von Mitteleuropa« (Leipzig 1827–1829, sep volumoj).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 18. Leipzig 1909, S. 892 (tie ĉi interrete)
Slaviboř
Slaviboř (Sleiborsch) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Černíč, en distrikto Jihlava. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Slaviboř estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,37 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.
NGC 7150
NGC 7150 estas grupo de steloj en konstelacio Cigno.
Axel Olsson
Axel Olsson (n. la 19-an de novembro 1919 en Skåne, m. la 4-an de septembro 2001 en Arkelstorp, Skåne ) estis sveda pentristo, ilustristo kaj skulptisto. Li ekspoziciis artaĵojn tra tuta Eŭropo.
Trevenzuolo
Trevenzuolo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
6765 Fibonacci
6765 Fibonacci estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Leonardo Pisano, konata sub la nomo de Fibonacci (ĉ.1175 – ĉ.1250).
La 20-a fibonaĉi-nombro estas precize 6765, numero de la asteroido.
Universitato Yale
Yale University [jejl] estas universitato en Nov-Haveno, Konektikuto, Usono. Ĝi fondiĝis en 1701, la tria altlernejo en la usoniĝontaj kolonioj. Temas pri la unua usona universitato, kiu doktorigis studentojn per la akademia grado Philosophiae Doctor (Ph.D., aŭ Doktoro de Filozofio). La universitato estas membro de la Hedera Ligo. Ĝi estas inter la plej eminentaj altlernejoj en la mondo.
Unu el la naŭ Koloniaj Altlernejoj luitaj antaŭ la Usona Revolucio, la Collegiate School renomiĝis kiel Yale College en 1718 por honori la plej grandan privatan financanton de la lernejo dum la unua jarcento de ĝia ekzisto, Elihu Yale. Luita de Konektikuta Kolonio, la Collegiate School estis establita en 1701 de pastroj por eduki ministrojn antaŭ ol ĝi translokiĝis la Nov-Haveno en 1716. Originale limigita al teologio kaj sanktaj lingvoj, la instruplano komencis inkluzivi artojn kaj sciencojn je la tempo de la Usona Revolucio. En la 1800aj jaroj, la altlernejo etendiĝis en diplomiĝinta kaj profesia instruo, donante la unuan doktoriĝon PhD (Doktoro de filozofio) en Usono en 1861 kaj organiziĝanta kiel universitato en 1887. La fakultato kaj studentaro de Yale kreskis post 1890 kun rapida grandiĝo de la fizika universitatejo kaj scienca esplorado.
Yale estas organizita en dek kvar konsistigaj lernejoj: la originala bakalaŭra altlernejo, la Postbakalaŭra Lernejo de Artoj kaj Sciencoj de Yale, kaj dek du profesiaj lernejoj. La Firmao Yale regas la universitaton, sed la fakultato de ĉiu lernejo kontrolas ĝian instruplanon kaj diplomajn programojn. Krom centra universitatejo en la urbocentro de New Haven, la universitato posedas atletajn servojn en okcidenta New Haven, universitatejon en West Haven, Konektikuto, kaj arbarojn kaj naturprotektejoj tra Nov-Anglio. Je junio 2020, la fonduso de la Universitato havis valoron de $31.1 miliardo, la dua plej granda de iu ajn eduka institucio. Cetere, la fonduso de la Universitato po studento estas la dua plej granda de iu ajn eduka institucio, malantaŭ Universitato Princeton kaj antaŭ Universitato Stanford, Universitato Harvard, kaj Massachusetts Instituto de Teknologio. La Biblioteko de Universitato Yale, servante ĉiujn konsistigajn lernejojn, tenas pli ol 15 miliono da libroj kaj estas la tria plej granda akademia biblioteko en Usono. Studentoj konkurencas en interuniversitataj sportoj kiel la Yale-aj Buldogoj en la NCAA Divido I – Hedera Ligo.
Je oktobro 2020, 65 ricevintoj de la Nobela premio, kvin ricevintoj de la Medalo Fields, kvar ricevintoj de la Premio Abel, kaj tri ricevintoj de la Premio Turing laboras en konekto kun Universitato Yale. Krome, Yale diplomigis multajn rimarkindajn eksstudentojn, inkluzive kvin prezidantojn de Usono, 19 juĝistoj de la Supera Kortumo de Usono, 31 vivantaj homoj kun pli ol miliardo da dolaroj, kaj multaj landestroj. Centoj da membroj de la Usona Kongreso kaj multaj usonaj diplomatoj, 78 MacArthur Fellow-oj, 252 Stipendiuloj Rhodes, 123 Stipendiuloj Marshall kaj naŭ Stipendiuloj Mitchell estis konektitaj kun la universitato. Yale estas membro de la Grandaj Tri (altlernejoj).
Yale estas esplora universitato, kun la plimulto da studentoj en la diplomiĝinta kaj profesiaj lernejoj. Bakalaŭraj studentoj, aŭ studentoj de Altlernejo Yale, venintaj de variaj etnaj, naciaj, sociekonomikaj kaj personaj fonoj. De la envenanta klaso de 2010–2011, 10% estas ne‑usonanoj, kaj 54% ĉeetis publikajn mezlernejojn. La mediana familia enspezo de studentoj de Yale estas US$, kun 57% el studentoj venantaj el la supra 10% plej alt-enspezaj familioj kaj 16% el la malsupra 60%.
Akceptoj
Bakalaŭra akcepto al Altlernejo Yale estas konsiderita "plej malfacila" de U.S. News. En 2021, Yale akceptis studentojn al la Klaso de 2021 el  kandidatoj, tio estas, akcepta indico de 4.62%. 98% de studentoj diplomiĝas ene de ses jaroj.
Per sia programo de bezono-bazita financa helpo, Yale promesas plenumi la tutan montritan financan bezonon de ĉiuj kandidatoj. La plejmulto da financa helpo estas en la formo de donacoj kaj stipendioj kiujn oni ne devas repagi al la universitato, kaj la averaĝa bezono-bazita helpa donaco por la Klaso de 2017 estis US$. Oni atendas, ke 15% de studentoj de Altlernejo Yale havos neniun gepatran kontribuaĵon, kaj proksimume 50% ricevas iun formon de financa helpo. Proksimume 16% de la Klaso de 2013 havis iun formon de studenta prunta ŝuldo je diplomiĝo, kun averaĝa ŝuldo de US$ inter pruntintoj.
Universitatejo
La centra universitatejo de Yale en la urbocentro de New Haven havas terenon de 1.1 km2 kaj inkluzivas ĝian ĉefan, historian universitatejon kaj medicinan universitatejon apude de la Hospitalo Yale-New Haven. En okcidenta New Haven, la universitato posedas terenon de 2 km2 de atletaj servoj, inkluzive la Golfejo de Yale. En 2008, Yale aĉetis la kontruaĵaron de Bayer en West Haven, Konektikuto, inkluzive 17 konstruaĵojn, kaj terenon de 0.55 km2, nun uzatan por laboratorioj kaj esplorado. Yale ankaŭ posedas sep arbarojn en Konektikuto, Vermonto, kaj Nov-Hampŝiro—la plej granda estas la Arbaro Yale-Myers de 31.7 km2 en la Kvieta Angulo de Konektikuto—kaj naturprotektejojn inkluzive Horse Island. Yale estas fama pro ĝia universitatejo plejparte en la universitateca gotika stilo, kaj kelkaj famaj modernaj konstruaĵoj ofte diskutitaj en kursoj pri arĥitekturaj historio: Muzeo de Arto de Yale de Louis Kahn, la Centro por Brita Arto, Glacipilkejo Ingalls kaj Kolegiejoj Ezra Stiles kaj Morse de Eero Saarinen, kaj la Konstruaĵo de Arto kaj Arĥitekturo de Paul Rudoph. Yale ankaŭ posedas kaj renovigis multajn rimarkindan domegoj de la 1800aj jaroj en Avenuo Hillhouse, kiun Charles Dickens konsideris la plej bela strato en Usono de kiam li vizitis Usonon en la 1840aj jaroj. En 2011, Travel+Leisure enlistigis la universitatejo de Yale en listo de la plej belaj en Usono. La plej malnova konstruaĵo de la universitatejo, Connecticut Hall (konstruita en 1750), estas de la Georga stilo. Aliaj tiustilaj konstruaĵoj starigitaj de 1929 ĝis 1933 inkluzivas Timothy Dwight College, Pierson College, kaj Davenport College, krom la orienta fasado de Davenport, kiu estis konstruita en la gotika stilo por taŭgi kun apudaj konstruaĵoj.
Tradicioj
Diplomiĝantoj de Yale detruas argilajn pipojn sub la piedo por simboli trairon de siaj "brilaj altlernejaj jaroj," tamen en lastatempaj jaroj oni uzas anstataŭe "vezikajn pipojn". ("Brilaj Altlernejaj Jaroj", la himno de la universitato, estis verkita en 1881 de Henry Durand, klaso de 1881, al la melodio de la germana kanto Morti Wacht estas Rhein.) La gvidantoj de studentaj vizitoj de Yale diras, ke froti la piedfingron de la statuo de Theodore Dwight Woolsey sur Malnova Universitatejo donos bonan fortunon; tamen, reale studentoj maloftege faras tion. En la dua duono de la 1900aj jaroj, Bladderball, tutuniversitata ludo ludita kun granda plenblovebla pilko, fariĝis populara tradicio, sed estis malpermesita de la administrantoj pro sekurecaj zorgoj. Malgraŭ administra kontraŭstaro, studentoj revivigis la ludon en 2009, 2011 kaj 2014.
Simbolo
La simbolo de la universitato estas "Handsome Dan" ("Bonaspekta Daĉjo"), la buldogo de Yale, kaj la batalkanto de Yale enhavas la refrenon, "Bulldog, bulldog, bow wow wow" (Buldogo, buldogo, boj' boj' boj'). La universitata koloro, ekde 1894, estas Yale-a Bluo. Oni taksas, ke Handsome Dan estas la unua altlerneja maskoto en Usono, establita en 1889.
Kantoj
Rimarkinda inter la kantoj ofte kantataj ĉe okazaĵoj estas la universitata himno, "Brilaj Altlernejaj Jaroj". Malgraŭ sia populareco, "Boola Boola" ne estas la oficiala batalkanto, sed ĝi estas la deveno de la neoficiala devizo de la universitato. La oficiala batalkanto de Yale, "Bulldog" ("Buldogo"), estis verkita de Cole Porter dum liaj studentaj tagoj kaj estas kantata post poentoj dum usona futbala ludo. Cetere, du aliaj kantoj, "Down the Field" ("Trans la Kampon") de C.W. O'Conner kaj "Bingo Eli Yale", ankaŭ de Cole Porter, estas ankoraŭ kantataj ĉe usonaj futbalaj maĉoj. Laŭ Altlernejaj Batalkantoj: Prinotita Antologio eldonita en 1998, "Down the Field" havas rangon de la kvara plej bona batalkanto de ĉiam.
Sportoj
Yale subtenas 35 sportajn teamojn kiuj konkurencas en la Konferenco Hedera Ligo, la Orienta Altlerneja Atleta Konferenco, la Nov-Anglia Interaltlernaja Velada Asocio. Atletaj teamoj de Yale konkurencas interaltlerneje ĉe la nivelo NCAA-Divido I. Kiel aliaj membroj de la Hedera Ligo, Yale ne donas stipendiojn por sportistoj.
Yale havas multajn sportajn servojn, inkluzive la Yale Bowl (Bovlo de Yale, la unua natura "bovlo"-tipa stadiono en Usono, kaj prototipo por tiaj stadionoj kiaj la Monumenta Koloseo de Los Angeles kaj la Rose Bowl), situante ĉe la sportaĵaro Kampo Walter Tendaro, kaj la Gimnastikejo Payne Whitney, la dua plej granda endoma sporta konstruaĵo en la mondo.
Kolektoj
La Biblioteko de Universitato Yale, kiu havas pli ol 15 miliono da libroj, estas la tria plej granda universitata kolekto en Usono. La ĉefa biblioteko, Memora Biblioteko Sterling, enhavas proksimume 4 milionon da libroj, kaj aliaj havaĵoj estas ĉe temaj bibliotekoj.
Raraj libroj troviĝas en pluraj kolektoj de Yale. La Biblioteko Beinecke de Raraj Libroj havas grandan kolekton de raraj libroj kaj manuskriptoj. La Medicina Biblioteko Harvey Cushing/John Hay Whitney inkluzivas gravajn historiajn medicinajn tekstojn, inkluzive imponan kolekton de raraj libroj, kaj historiaj medicinaj iloj. La Biblioteko Lewis Walpole enhavas la plej grandan kolekton de britaj literaturaj verkoj de la 1700aj jaroj. La Elizabeta Klubo, teknike privata organizaĵo, havebligas siajn Elizabetajn foliojn kaj unuajn eldonojn al kvalifikaj esploristoj per Yale. La muzeaj kolektoj de Yale ankaŭ havas internacian eminentecon. La Galerio de Arto de Universitato Yale, la unua universitata muzeo de arto en Usono, enhavas pli ol verkaĵojn, inkluzive Malnovajn Majstrojn kaj gravajn kolektojn de moderna arto, en la konstruaĵoj Swartwout kaj Kahn. Ĉi tiu, la unua grandskala usona verkaĵo de Louis Kahn (1953), estis renovigita kaj remalfermita en decembro 2006. La Centro de Yale por Brita Arto, la plej granda kolekto de brita arto ekster Britio, kreskis de donaco de Paul Mellon kaj situas en alia Kahn-dezajnita konstruaĵo.
La Muzeo Peabody de Naturhistorio en New Haven estas uzita de lernejaj infanoj kaj enhavas esplorajn kolektojn de antropologio, arkeologio, kaj la natura medio. La Kolekto de Muzikaj Instrumentoj de Universitato Yale, parto de la Lernejo de Muziko de Yale, estas eble la plej nekonata de la kolektoj de Yale ĉar ĝiaj horoj de malfermo estas limigitaj.
Ekzemplaj eksstudentoj
Eksaj prezidantoj, kiu ĉeestis Altlernejon Yale dum bakalaŭrado estas William Howard Taft, George H. W. Bush kaj George W. Bush, kaj eksaj prezidantoj Gerald Ford kaj Bill Clinton ĉeestis la Juran Lernejon Yale. Eksa vicprezidanto kaj influa politikisto John C. Calhoun ankaŭ diplomiĝis ĉe Yale. Eksaj mondaj gvidantoj inkluzivas italan ĉefministron Mario Monti, turka ĉefministro Tansu Çiller, meksika prezidanto Ernesto Zedillo, germana prezidanto Karl Carstens, Filipina prezidanto José Paciano Laurel, latva prezidanto Valdis Zatlers, Tajvana ĉefministro Jiang Yi-huah, kaj Malavia prezidanto Peter Mutharika, inter aliaj. Eminentaj reĝfamilianoj kiuj diplomiĝis estas Kronprincino Viktoria de Svedio kaj Olympia Bonaparte, Princino Napoléon. Eksstudentoj havis konsiderindan ĉeeston en la usona registaro en ĉiuj tri branĉoj. En la Usona Supera Kortumo, 19 juĝoj estis eksstudentoj de Yale, inkluzive nunan Asocian Juĝojn Sonia Sotomayor, Samuel Alito, Clarence Thomas, kaj Brett Kavanaugh. Multaj eksstudentoj estis Usonaj Senatanoj, inkluzive nunajn senatanojn Michael Bennet, Richard Blumenthal, Cory Booker, Sherrod Brown, Chris Coons, Amy Klobuchar, Ben Sasse, kaj Sheldon Whitehouse. Nunaj kaj eksaj ministroj inkluzivas Sekretariojn de Ŝtato John Kerry, Hillary Clinton, Cyrus Vance, kaj Dean Acheson; Usonaj Sekretarioj de la Fisko Oliver Wolcott, Robert Rubin, Nikolao F. Brady, Steven Mnuchin, kaj Janet Yellen; Usonaj Ĝeneralaj Advokatoj Nikolao Katzenbach, John Ashcroft, kaj Edward H. Levi; kaj multaj aliaj. Fondinto de la Peace Corps (Korpuso de Paco) kaj usona diplomato Sargent Shriver kaj publika oficialulo kaj urba planisto Robert Moses estas eksstudentoj de Yale.
Yale produktis multajn premigajnintajn aŭtorojn kaj influajn verkistojn, kiel ricevinto de la Nobela Premio pri Literaturo Sinclair Lewis kaj ricevintoj de la Premio Pulitzer Stephen Vincent Benét, Thornton Wilder, Doug Wright, kaj David McCullough. Aktoro kaj reĝisoroj kiuj ricevis Oskar-Premion inkluzivas Jodie Foster, Paul Newman, Meryl Streep, Elia Kazan, Georgo Roy Hill, Lupita Nyong'o, Oliver Stone, kaj Frances McDormand. Eksstudentoj de Yale ankaŭ faris rimarkindajn kontribuaĵojn al kaj muziko kaj la artoj. Eminenta usona komponisto de la 20a jarcento Charles Ives, Broadway-komponisto Cole Porter, gajninto de Grammy premio David Lang, kaj premio-gajninta ĵazpianisto kaj komponisto Vijay Iyer ĉiuj venas de Yale. Ricevinto de la Premio Hugo Boss, Matthew Barney, fama usona skulptisto Richard Serra, prezidanta pentristo de Barack Obama Kehinde Wiley, MacArthur Fellow kaj nuntempa artisto Sarah Sze, karikaturisto kiu ricevis Premion Pulitzer Garry Trudeau, kaj fotorealisma pentristo kiu ricevis Nacian Medalon de Artoj Chuck Close ĉiuj diplomiĝis de Yale. Aliaj eksstudentoj inkluzivas arkitekton kaj ricevinton de la Prezidenta Medalo de Libereco Maya Lin, ricevinto de la Premio Pritzker Norman Foster, kaj dezajnisto de la Gateway Arch Eero Saarinen. Ĵurnalistoj inkluzivas Dick Cavett, Chris Cuomo, Anderson Cooper, William F. Buckley, Jr. jaj Fareed Zakaria.
Ulieș (Harghita)
Ulieș (hungare: Kányád ) estas komunumo en Rumanio laŭ la unu flankrivereto de Târnava Mare sude de Odorheiu Secuiesc. Administre apartenas al ĝi Ighiu, Iașu, Obrănești, Petecu, Daia, Vasileni kaj Nicolești.
Universitato Yale
Ekzemplaj eksstudentoj
Eksstudentoj eminentaj en akademio estas multaj, inkluzive literatura kritikanto kaj historiisto Henry Louis Gates, ekonomikistoj Irving Fischer, Mahbub ul Haq, kaj ricevinto de la Nobela Premio Paul Krugman; ricevintoj de la Nobela Premio pri Fiziko Ernest Lawrence kaj Murray Gell-Mann; ricevinto de la Medalo Fields John G. Thompson; gvidanto de la Homa Genara Projekto kaj direktoro de la Naciaj Institutoj pri Sano Francis S. Collins; pioniro pri cerbaj operacioj Harvey Cushing; pionira komputikisto Grace Hopper; influa matematikisto kaj ĥemiisto Josiah Willard Gibbs; bioĥemiisto Florenco B. Seibert; ricevinto de la Premio Turing Ron Rivest; inventistoj Samuel F.B. Morse kaj Eli Whitney; ricevinto de la Nobela Premio pri Ĥemio laŭreato John B. Goodenough; vortaristo Noah Webster; kaj teologoj Jonathan Edwards kaj Reinhold Niebuhr.
Ulieș (Harghita)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 433 kaj en 1992 337 loĝantojn (99 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kányád apartenis al Hungario (Udvarhely).
Aathal (stacidomo)
Aathal estas fervoja stacidomo en Seegräben, Svislando.
Kongregacio por la katolika edukado
La Kongregacio por la katolika Edukado de la Seminario kaj Porstudaj Institutoj) - latinlingve: Congregatio de Institutione Catholica (de Seminariis atque Studiorum Institutis) estas unu el la naŭ kongregacioj de la Roma Kurio
Historiaj mallongaj sciigoj
Antikvajn epokojn, la zorgo pri seminarioj estis konfidita al la ''Kongregacio por la Episkopoj. Siksto la 5-a per la Apostola Konstitucio Immensa Aeterni Dei de la 15-an de januaro 1588 starigis juran organismon kun la nomo Congregatio pro Universitate Studii Romani (Kongregacio por la universitato de la Roma Studo), por ke ĝi prezidu la studojn de ciuj studinstitutoj de la katolika mondo kaj aparte sur tiuj je eklezia fondado (Bolonjo, Parizo, Salamanko). Sed tiu kongregacio iom post iom malaperis. sed tiu kongregacio iom post iom malaperis.
En 1824, papo Leono la 12-a starigis la Congregatio Studiorum (Kongregacion por la studoj), antaŭe kun la celo ke ĝi pezidu en ĉiuj lernejoj de la Papa Ŝtato, poste, ekde 1870 (kiam la eklezia ŝtato ĉesis ekzisti), en ĉiuj papaj universitato: papo Benedikto la 15-a, en 1915, elkorpigis el “Koncistora Kongregacio” la sekcion rilatan la seminarioj kaj ĝin kunfandis kun la “Kogregacio por la Studoj” kreante tiel la “Kongregacion por la Seminarioj kaj Universitatoj de la Studoj”. Per la apostola konsitucio Regimini Ecclesiae Universae de 15-a de aŭgusto 1967 papo Paŭlo la 6-a al ĝi asignis la nomon de “Kongregacio por Katolika Instruo”.
Funkcioj de tiu Kongregacio
La kompenteteco de tiu Kongregacio etendiĝas: sur seminarioj kaj sur la Domoj de Formigo de la institutoj religiulaj kaj sekularaj (escepte de tiuj destinitaj al la preparo de misiista kleriklaro kaj de kleriklaro de la Orientaj Eklezioj, kiuj falas sub la jurisdikcio respektive de la Kongregacio por la evangelizado de la popoloj kaj la Kongregacio por la Orientaj Eklezioj; sur la Pontifikaj Universitatoj, sur la fakultatoj kaj institutoj de supera edukado dependantaj de ekleziaj aŭtoritatoj.
Christine Bergmann
Christine Bergmann (naskiĝis en Dresdeno) estas germana politikistino. La -jarulino studis farmacion en la universitato de Lepsiko, poste laboris kiel apotekistino en GDR kaj en 1990 estis la lasta prezidantino de la urba parlamento de Orienta Berlino, samtempe la unusola demokratie elektita. En la ministraro unua de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 22-a de oktobro 2002 kaj la 22-a de oktobro 2005, ŝi estis federacia ministrino pri familioj, maljunularo, virinaro kaj junularo.
Kongregacio por la katolika edukado
Funkcioj de tiu Kongregacio
Tiu dikastero en sia dokumento de la 4-a de novembro 2005 asertis ke la Eklezio «ne povas akceptitaj en semonarioj kaj aliri al la Sanktaj Ordinoj tiujn kiuj praktikas samseksemo, prezentas samseksemajn tendencojn profunde radikitajn aŭ konfesas la tieldiritan “kulturon gejan”».
La estraro de tiu Kongregacio estas nune (2012) konstituita el 31 membroj inter kiuj [Kardinalo]]j, Ĉefepiskopoj kaj Episkopoj: la prefekto estas pola kardinalo Zenon Grocholewski, nomumita la 15-an de novembro 1999 de Johano Paŭlo la 2-a
Christine Bergmann
Christine Bergmann reprezentas la Socialdemokratan Partion de Germanio (SPD).
Renate Schmidt
Renate Schmidt (naskiĝis en Hanau) estas germana politikistino. La nun -jarulino en 1961 devis forlasi la gimnazion en Fürth antaŭ la abituro, ĉar ŝia gravedeco en aĝo de 17 jaroj estis konsiderata hontinda por la lernejo. Post edziniĝo kaj naskiĝo de la infano samjare, ŝi edukiĝis kiel programistino en la perpoŝta komercejo Quelle. Ŝi iĝis reprezantino de la firma konsilio de laborprenantoj, kaj sindikata aktivulino. Ekde la jaro 1972 ŝi membras en kaj reprezentas la Socialdemokratan Partion de Germanio (SPD).
En la ministraro dua de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 22-a de oktobro 2002 kaj formale la 22-a de oktobro 2005 (komisie ĝis la 22-a de novembro), ŝi estis federacia ministrino pri familioj, maljunularo, virinaro kaj junularo.
Trevignano
Trevignano estas komunumo de Italio.
Lajos Papp (sportpafisto)
Lajos Papp [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Papp Lajos estis hungara sportpafisto, trifoja olimpiano, mondĉampiono.
Lajos Papp naskiĝis la en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Papp akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1978.
Sporta kariero
Lajos Papp estis sportpafisto en sia naskiĝurbo, ekde 1965 en ĉefurba sportklubo. Li estis membro de la hungara nacia teamo inter 1965-1979. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968, Hungario en la Somera Olimpiko 1972, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kun bronza medalo (1972), krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1970. Ekde 1978 li estis inspektoro en la hungara sportpafista asocio.
Arc-lès-Gray
Arc-lès-Gray [aʁk lɛ ɡʁɛ] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas Arcois.
Ulieș (Gurasada)
Ulieș (hungare: Ullyes) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Ilia. En 1910 ĝi havis 377 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 103 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1346. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Gurasada.
Berchtold Haller
Berchtold HALLER (naskiĝinta en 1492 en Aldingen, mortinta la en Berno) estis germana-svisa reformanto.
La amiko de Filipo Melanktono estis studinta teologion en Kolonjo antaŭ deĵoro instruista en Rottweil. Ĉ. la jaro 1513 li estis en Bern kaj iĝis en 1520 aŭgustenano kaj ankaŭ ordensendependa paroĥujestro. Ekde 1522 li konstante varbis homojn por la ideoj de Reformacio sub malfacilaj cirkonstancoj. En 1526 li patroprenis la unuan disputon je Baden kaj same al la teologiaj interparoladoj en Berno. En la 7.2.1528 li prezentis reformacian edikton. Vivon lian rakontis Melchior Kirchhofer (Zuriko 1828) kaj Johann Heinrich Pestalozzi (Elberfeld 1861).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 8. Leipzig 1907, p. 659 (tie ĉi interrete)
NGC 7151
NGC 7151 (aliaj indikoj — ESO 237-15, PGC 67634) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tregnago
Tregnago estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Badia Calavena, Cazzano di Tramigna, Illasi, Mezzane di Sotto, San Giovanni Ilarione, San Mauro di Saline, Verona kaj Vestenanova. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Le Bouchet (stacidomo)
Le Bouchet estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  La Roche-Rigault, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Antanas Sniečkus
Antanas Sniečkus (naskiĝis la 7-an de januaro 1903 kaj mortis la 22-an de januaro 1974) estis la unua sekretario de la Komunisma partio de Litovio. Li oficis de la 15-a de aŭgusto 1940, post armea okupo de la sendependa Litovio pere de la Ruĝa Armeo de Sovetunio, ĝis sia mortotago, la 22-a de januaro 1974.
Le Bouchet (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Antanas Sniečkus
Biografio
Sniečkus naskiĝis en 1903, en la vilaĝo Būbleliai, proksime al Šakiai. Dum la unua mondmilito, lia familio fuĝis al Rusio, kie li observis la rusan revolucion de 1917. En 1919, lia familio revenis al Litovio; antaŭ 1920 li jam estis membro de la bolŝevika partio. Samjare li estis arestita pro kontraŭregistaraj agadoj. Li estis liberigita el malliberejo sub kaŭcio, sed fuĝis al Moskvo, kaj fariĝis agento de la Tria Internacio. En Moskvo, li gajnis la fidon de Zigmas Angarietis kaj Vincas Mickevičius-Kapsukas, kaj fariĝis membro de la Centra Komitato de la Komunisma partio de Litovio. En 1926, la Tria Internacio sendis Sniečkus al Litovio por anstataŭigi la ĵus ekzekutitan Karolis Požėla kiel estro de la malpermesita kaj subtera Komunistma partio de Litovio.
Le Bouchet (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Loudun - Châtellerault (573000).
Antanas Sniečkus
Biografio
Sniečkus estis la iniciatinto de la unuaj amasaj deportadoj de litovoj al Siberio la 14–an ĝis 19-an de junio 1941. Li eĉ ordonis deportigi sian propran fraton, kun sia familio, al Siberio, kie mortis lia frato.
La 26-an de novembro 1942 kreiĝis en Moskvo stabo de Litova Partizana Movado (Lietuvos partizaninio judėjimo štabas) sub la komando de Sniečkus, kiu retiriĝis kun la Ruĝa Armeo al Moskvo, en 1941. La ekzisto de la Komando de Litova Partizana Movado celis montri la litovan naturon de sovetiaj partizanoj agoj en Litovio, sed fakte grupoj de sabotistoj senditaj de Moskvo ne raportis al la Komando de Litova Partizana Movado kaj anstataŭe raportis rekte al la Centra Komando de la Partia Movado. Oni kalkulas, ke en Litovio 5 mil ĝis 10 mil homoj okupiĝis pri sovetiaj subteraj agadoj dum la milito.
En 1944, pro la antaŭeniĝo de la Ruĝa Armeo, lia patrino fuĝis de Litovio al la Okcidento, kaj malakceptis sian filon. Du fratoj kaj tri fratinoj de Antanas Sniečkus ankaŭ fuĝis al Okcidento. Sniečkus revenis de Rusio en 1944 kun la komunistaj oficialuloj, kiuj retiriĝis dum la nazia invado al Litovio 22-an junio 1941.
Sniečkus denove organizis amasajn deportadojn de litovoj post la milito. En 1948, Sniečkus komencis la kolektivigon de agrikulturo. Plej multaj kamparanoj estis kolektivigitaj antaŭ 1952 per teruro, mortigoj kaj deportadoj. Agrikultura produktado falis draste al la nivelo de sovetia agrikulturo en la aliaj sovetaj respublikoj. Kiam la sovetia partiestro Nikita Ĥruŝĉov eldonis programon pri amnestio, multaj politikaj kaptitoj kaj deportitoj estis liberigitaj de malliberejoj kaj laborpunejoj, sed Sniečkus ne permesis al ili reveni al Litovio.
Dum la postaj jardekoj de la regado de Sniečkus nacia orientiĝo estis rimarkinda en liaj agadoj. Unua alfronto kun Moskvo okazis en 1949-1950, kiam li devis defendi siajn malnovajn komunistajn amikojn de persekutado, kun kiu li kune laboris en subtera tero. Litovio estis la sola respubliko de Sovetunio, kie ne okazis amasa persekutado de malnovaj komunistoj kaj eĉ ne unu komunisto de antaŭsovetiaj tempoj estis akuzita kaj arestita. Ĉirkaŭ tiu tempo liaj politikoj ekhavis nacian karakteron. Ĉi tiu politiko interalie havis la formon saboti iujn ordojn de Moskvo, postulante iujn privilegiojn por Litova Soveta Socialisma Respubliko.
Ulm (Cerbăl)
Ulm (Cerbăl) (ĉerbal) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 116 loĝantojn (rumanoj); en 1992 54 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1499. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Cerbăl.
Moëze
Moëze [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 553 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Moëze troviĝas en marĉoj, en okcidento de la departemento Charente-Maritime, sudokcidente de Rochefort. Ĝi najbaras la komunumojn Saint-Froult, Saint-Nazaire-sur-Charente, Soubise, Beaugeay kaj Hiers-Brouage. La komunuman teritorion bordas Atlantiko sudokcidente, kvankam la vilaĝo ne estas ĉemara.
Bäretswil (stacidomo)
Bäretswil estas fervoja stacidomo en Bäretswil, Svislando.
NGC 7152
NGC 7152 (aliaj indikoj — ESO 466-13, MCG -5-51-20, PGC 67601) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bernburg
Bernburg estas urbo en la centro de la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio. Ĝi estas la administra sidejo de la distrikto Salzland (ĝis la jaro 2007 de nun malfondata "distrikto Bernburg"). Fine de 2006 en Bernburg vivis loĝantoj.
La urbo situas borde de la rivero Saale, 45 kilometrojn sude de Magdeburgo kaj 50 kilometrojn norde de Halle (Saale). Historie Bernburg apartenas al la landoparto Anhalto kaj estis rezidejo de la nobela dinastio Anhalt-Bernburg.
Uric
Uric [urik] (hungare: Urik, germane: Gross-Thierdorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Haţeg. En 1910 ĝi havis 382 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 307 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1473. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Pui.
Clive Owen
Clive OWEN naskiĝis en Warwickshire estas angla aktoro, kiu unue akiris rekonon en Britio pro ludado de la gvidrolo en la ITV-serio Chancer de 1990 ĝis 1991. Li tiam ricevis kritikistajn aplaŭdon por sia laboro en la filmo Close My Eyes (1991) antaŭ gajno de internacia atento por sia laboro kiel verkisto en Croupier (1998). En 2005 li gajnis Ora Palmo kaj BAFTA Premiojn kaj estis nomumita por la Akademia premio pro lia laboro en la dramo Closer (2004). Owen havis ĉefrolojn en filmoj kiel ekzemple Sin City (2005), Derailed (2005), Inside Man (2006), Children of Men (2006) kaj The International (2009). En 2012 li gajnis sian unuan nomumon al la Premio Emmy pro sia rolo en Hemingway & Gellhorn. Li ankaŭ rolis kiel Dr. John W. Thackery ĉe la Cinemax medicina dramserio The Knick, por kiu li ricevis nomumon al Premio Ora globo.
Kovářov (Bojanov)
Kovářov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Bojanov, troviĝanta en distrikto Chrudim, en Fera montaro. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Bojanov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/340. Estas ĉi tie registritaj 60 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Kovářov situas en katastra teritorio Kovářov u Seče kun areo 3,81 km². En la katastra teritorio Kovářov u Seče situas ankaŭ Holín.
Viktor Janka
Viktor Janka, laŭ hungarlingve kutima nomordo Janka Viktor estis aŭstrohungara oficiro, botanikisto, muzeologo. Lia nobela antaŭnomo estis bulcsi [bulĉi], lia botanika nomo estis Janka. Viktor Janka naskiĝis la en Vieno (Aŭstra Imperio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Kovářov (Bojanov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1329.
Viktor Janka
Biografio
Viktor Janka jam interesiĝis pri la kreskaĵoj dum la lernejaj jaroj en Vieno, ekde 1853 en Kolozsvár (konata ankaŭ Klausenburg). En 1859 li estis kadeto, en 1861 leŭtenanto. Li batalis en la milito aŭstra-prusa en 1866. Li eksiĝis kiel ĉefleŭtenanto en 1867. Dum la pacaj tempoj li malkovris kaj priskribis plurajn plantospeciojn, eĉ iam li laboris en de:Naturhistorisches Museum Wien. En 1870 Lajos Haynald invitis lin labori en la Hungara Nacia Muzeo, kie tiutempe oni okupiĝis ankaŭ pri botanikaĵoj. Iom poste li esploris la Balkanon, Italion, Malton, Transilvanion kun Hungarlando. Li emeritiĝis en 1889 pro kormalsano.
NGC 7153
NGC 7153 (aliaj indikoj — ESO 466-16, MCG -5-51-22, PGC 67624) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Oresteo
Oresteo (el la greka Ὀρεσθεύς, «dediĉita al la montara diino») estas la nomo de du roluloj de la helena mitologio, kaj de loko kie loĝis la princo Oresto, laŭlegende: