cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glashütten (Supra Frankonio)
Glashütten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
El Pas de la Casa
La nomo (Montopasejo de la domo) rilatas al la fakto ke komence de la 20a jarcento estis nur kabano de paŝtistoj en tiu trapasejo, kiu estis konata antikve kiel Pas del Bac aŭ Bac de la Casa.
Estas la nura parto de Andoro kiu deklivas al la atlantika deklivaro kaj tie estas kie elfluas la rivero Ariège.
La du ĉefaj enspezofontoj estas komerco, generita de landlima turismo, ĉefe el homoj devenaj el Francio, pro senimpostaj vendejoj, kaj la vintraj sportoj, pro skiejoj de Grandvalira.
Tim Berners-Lee
Li nun estras la W3C kiu superrigardas ĝian daŭran disvolviĝon. Li estas ankaŭ la fondinto de la TTT-Fondaĵo, kaj estas veterana esploristo kaj tenanto de fondinta sidloko ĉe la esplora laboratorio MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory (CSAIL). Li estas direktoro de la Web Science Research Initiative (WSRI), kaj membro de la konsilantaro de la MIT Center for Collective Intelligence. En 2011, li estis nomumita kiel membro de la stabanaro de trustoj de Ford Fondaĵo.
En 2004, Berners-Lee estis kavalirigita fare de la reĝino Elizabeto pro sia pionira laboro. En Aprilo 2009, li estis elektita eksterlanda asociano de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj. Li estis honorigita kiel "Inventanto de la ttt-ejo" dum la malferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012, en kiu li aperis persone, laborante per ekstermoda NeXT Computer ĉe la Olimpika Stadiono de Londono. Li tŭitis "This is for everyone" (tio estas por ĉiu), kio tuj estis literumita per lampetoj LKE ligitaj al la sidlokoj de la 80,000 personoj de la publiko.
Komenca vivo kaj edukado
Berners-Lee naskiĝis en Londono, Anglio, unu el la kvar filoj naskiĝintaj al Mary Lee Woods kaj Conway Berners-Lee. Liaj gepatroj laboris ĉe la unua komerce konstruita komputilo, nome la Ferranti Mark 1. Li lernis ĉe la Bazlernejo Sheen Mount, kaj poste iris al la lernejo de la sudokcidento de Londono nome Emanuel School el 1969 al 1973, tiame direct grant grammar school, kiu iĝis independent school en 1975. Li iĝis entuziasmulo pri trajnoj jam infano, kaj li lernis pri elektroniko ludante per maketa fervojo. Li studis ĉe la The Queen's College, Universitato de Oksfordo el 1973 al 1976, kie li ricevis unuaklasgradan bakalaŭron pri fiziko.
Kariero
Post gradiĝo, Berners-Lee laboris kiel inĝeniero ĉe la telekomunika kompanio Plessey en Poole, Dorset. En 1978, li aliĝis al D. G. Nash en Ferndown, Dorset, kie li helpis krei tipoformigan softvaron por presistoj.
Berners-Lee laboris kiel sendependa dungisto ĉe CERN el Junio al Decembro 1980. En Ĝenevo, li proponis projekton bazitan sur la koncepto de hiperteksto, por faciligi la kunhavon kaj ĝisdatigadon de informaro inter esploristoj. Por pruvi ĝin, li konstruis prototipan sistemon nome ENQUIRE.
Post lasi CERN fine de 1980, li ek laboris ĉe la John Poole's Image Computer Systems, Ltd, en Bournemouth, Dorset. Li estris la teknikan branĉon de la kompanio dum tri jaroj.
La TTT-ejo
La unua TTT-ejo kiun Tim konstruis (kaj sekve la unua iam konstruita) estis http://info.cern.ch. Ĝi donis klarigon pri kio la reto estas, kiel akiri propran krozilon, kiel instali propran servilon, ktp. Komence ĝi estis ankaŭ la unua serĉilo en la mondo almenaŭ en primitiva formo, ĝis Tim prizorgis liston de aliaj TTT-ejoj krom la sia.
Ĉar la elementaj ideoj de la TTT estas sufiĉe simplaj por esti komprenitaj de mezlernejano, la sagaco de Berners-Lee estas kombini ilin en maniero kiu esploru ties plenan potencialon.
En lia libro "Weaving the Web" ("Teksante la teksaĵon"), pluraj induktaj temoj aperas :
5405 Neverland
5405 Neverland estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto en Gubernio Jamanaŝi.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la fantazia insulo Neverland, ne-vera lando de Peter Pan, en la rakontoj de la skota verkisto J. M. Barrie.
Albert Schöchle
Albert SCHÖCHLE (naskita la 13-an de marto 1905 en Kempten; mortinta la 10-an de aŭgusto 1998) en Kempten estis germana ĝardenisto, aŭtoro de faklibroj kaj fondinto de la ĝardenoj ĉirkaŭ la kastelo Ludwigsburg sub la nomo Floranta Baroko kaj de la Wilhelma. Li devenis el la gento de Schöchlins kaj pro tio de Karlo la Brava.
Vivohistorio
La junecon li travivis ĉe liaj gepatroj, kiuj siatempe posedis la hotelon Poŝto en Kempten. Post metia instruo kiel ĝardenisto li vizitis la faklernejon en Weihenstephan. Poste li studis en la universitatoj de Munkeno, de Stutgarto kaj de Tübingen natursciencojn kaj arkitekturon. Post la studado li laboris unue kiel studasesoro en io Stutgarta gimnazio. En la jaro 1933 li anvancis al direktoro de Wilhelma en Stutgarto kaj restis ĝia direktoro ĝis 1970. 1936 li estis nomumita direktoro de ŝtataj parkoj kaj ĝardenoj en Stutgarto. 1947 oni metis sub lia estreco la kastelajn ĝardenojn en Ludwigsburg, kie li planis ekde 1952 la federacilandan ĝardeno-ekspozicion, kiun oni malfermis en 1954 sub lia direktado. Akurate okaze de malfermo oni nomumis la kastelajn ĝardenojn al ''Floranta Baroko. La afergvidadon de Floranta Baroko li faris ĝis 1975.
1970 Albert Schöchle emeritiĝis. Schöchle verkis plurajn librojn. Lia unua atingis intertempe la 20-an eldonon.
Saint-Armel (Ille-et-Vilaine)
Saint-Armel estas franca situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Albert Schöchle
Distingoj
Oni honoris lin i.a. pere de la granda meritkruco de Federacia Respubliko Germanujo kaj de la Carl-Hausmann-Medalo en oro kaj bronzo. Ekde 1990 li estis honora civitano de urbo Stutgarto kaj krome de urbo Ludwigsburg. Samatempe kun lia honora civitaneco li promociis al d-ro pro honoro.
Sciindaĵoj
Sian biografion li priskribis en la libro Das Schlitzohr.
En la Stutgarta zoo oni nomis laŭ li la en la jaro 2000 konstruitan Albert-Schöchle-Amazonienhaus kaj strato kaj ponto en Ludwigsburg havas lian nomon. Ankaŭ skarlatoruĝe florantan kakto-dalio-specon oni nomumis laŭ li.
Literaturo
Anonym: Persönliches. Der Zoologische Garten (Neue Folge) Bd. 68, Nr. 6 1998, Seite 404, ISSN 0044-5169
Glacirompilo
Glacirompilo estas speciale ekipita ŝipo, kiu povas veturi tra glacikovrita maro kaj dumtempe rompi vojon por si aŭ aliaj ŝipoj.
La efikan glacirompadon ebligas, tio ke la mara glacio ofte enhavas enfermaĵojn pro la marakvo pro kiuj ĝi ne estas tiel dura kaj kompakta kiel la glaĉera flosanta glacio.
Specifaĵoj
La glacirompilaj ŝipoj devas plenumi tri kondiĉojn male al la normaj ŝipoj:
La ŝipa antaŭparto, korpo estas tiufome konstruita, ke ĝi ne nur rompas, sed flankenŝovas la glacion, por protekti la helicon, eviti kolekton de glacio kaj tiel ŝpari povumon.
Novaj tipoj ne nur mekanisme (subaj ŝovkanaloj) flankenŝovas la glacion sed ankaŭ aerpreme (Thyssen-Waas-glacirompilo).
Plua glacirompa tekniko estas la ŝanceligo de la ŝipo per pumpegado de akvoj inter la antaŭa kaj posta aŭ dekstra kaj meldekstra partoj de la ŝipo.
Ĉar la glacirompilo estis akomodita al glacikovrita maro, ĝi estas okulfrape nestabila ĉe malferma, senglacia maro, inter ventaj, ondaj cirkonstancoj.
Historio
La plej malnova glacirompilo estis la finna Tarmo (1907), uzita ĝis 1970. Ĝi havis la povumon de 3.850 ĈP kaj akvoelpremon de 2.300 t.
La unua nuklee movita ŝipo ekservis en 1958 (nuklea glacirompilo Lenin (44.000 ĈP, 19.240 BRT, 3 reaktoroj kun 90 megavatto).
La plej granda glacirompilo estis la usona Manhattan.
Zoltán Mezei
MEZEI Zoltán estis rumanuja hungara pedagogo, biologo. Li naskiĝis en Siculeni la 8-an de marto 1927 kaj mortis en Kluĵo la 16-an de aprilo 2000.
Biografio
La mezlernejon Mezei finis en romkatolika gimnazio de Miercurea Ciuc (1947). Li havigis diplomon pri biologio en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1951). Inter 1950-55 li laboris en la katedro de geologio de la universitato, pli poste li estis lektoro de la Instituto de Porpedagogia Pluperfektigo de Kluĵo (1955-69), sekve en la Universitato Babeş-Bolyai ĝis sia pensiuliĝo (1987). Lia unua verko aperis en la Csíki Múzeum Közleményei (Adatok a Felcsíki-medence és környékének geológiájához (kun Treiber János, 1957). Li publikis metodikajn kaj fakajn studojn kaj artikoln en la gazetoj Tanügyi Újság, Korunk, Natura, Studia Universitatis Babeş-Bolyai.
NG
Vidu ankaŭ jenon: &
Johannes R. Becher
Johannes Robert Becher (22a de majo 1891, en Munkeno – 11a de oktobro 1958, en Orienta Berlino) estis germana politikisto, romanisto, kaj poeto. Li estis aliĝinta al la Komunista Partio de Germanio (KPD) antaŭ la Dua Mondmilito. Samtempe, li estis parto de la literatura avangardo, verkante laŭ ekspresionisma stilo.
Li revenis al senproblemo en 1942 kaj estis realvokita al Moskvo. Post la fino de la Dua Mondmilito, Becher ricevis permeson lasi Sovetunion kaj revenis en Germanion, setlante en la sovet-okupita zono kiu poste iĝis Orienta Berlino. Kiel membro de la KPD, li estis nomumita al variaj kulturaj kaj politikaj sintenoj kaj iĝis parto de la estreco de la Socialisma Unuiga Partio. En 1949, li helpis fondi la Akademie der Künste, kaj servis kiel prezidento el 1953 al 1956. En 1953 li ricevis la Stalinan Pacpremion (poste Lenina Pacpremio). li estis la prikultura ministro de la Germana Demokratia Respubliko (GDR) de 1954 ĝis 1958.
En 1949 Johannes R. Becher verkis la poemon "Auferstanden aus Ruinen" (Leviĝinta el ruinoj), kiun muzikigis Hanns Eisler, kaj kiu fariĝis la nacia himno de GDR. Becher aplikis la versmezuron de la antaŭa nacia himno de Germanujo, tiel ke la himno estas kantebla kaj laŭ la melodio de Eisler kaj laŭ tiu de Joseph Haydn. (Laŭ la respektiva artikolo en la germanlingva vikipedio)
Burgo Thurant
La ruino de la burgo Thurant (ankaŭ Thurandt) staras sur larĝa montkresto el ardezo supre de la loko Alken ĉe la Mozelo. Ĝi situas en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Nov-Delhio
Nov-Delhio (नई दिल्ली [Naī Dillī]; New Delhi) estas la ĉefurbo de Barato kun 317 797 loĝantoj (stato 1-a de januaro 2005). Ĝi situas en la Unia teritorio Delhio kaj estas administra kaj kultura centro, industria urbo, trafika krucpunkto. Ĉar Nov-Delhio kaj la urbo Delhio formas urban unuon, en Barato oni nomas ofte la du urbojn komune simple nur Delhio.
Historio
En 1911 dekretis Georgo la 5-a (1865-1936), reĝo de Britio kaj imperiestro de Brita Hindio, ke la tiaman ĉefurbon Kalkato oni anstataŭigu. Li komisiis la talentan kaj ambician britan arkitekton Edwin Lutyens (1869-1944) kaj Herbert Baker (1862-1946) pri planado de la nova registara kvartalo. Ĝis tio pretiĝis, la sidejo de la registaro estis translokita en 1912 al Delhi Cantonment. En la sama jaro komenciĝis la konstruo de la nova ĉefurbo ĉe la tiama suda rando de Malnov-Delhio.
La urbo estis preta en 1929 kaj estis feste transdonita en 1931. Ekde tiam Nov-Delhio estas la ĉefurbo de la barata registaro: La urbon karakterizas la grandaj parkoj kaj aleoj same kiel la koloniaj konstruaĵoj. La urbo, kiel planita ĉefurbo, diferencas de la aliaj barataj grandaj metropoloj.
Vidindaĵoj
En la mezo de la urbo longetendiĝas la reĝa promenado "Rajpath" de palacosimila "Rashtrapati Bhavan" en okcidento ĝis milita monumento "India Gate" en oriento. Norde de Nov-Delhio situas la ŝatata butikego "Connaught Place".
Geografio
La meza jara precipitaĵa kvanto kuŝas ĉe 715 milimetroj. La plimulto de pluvo falas de julio ĝis septembro averaĝe 123 ĝis 184 mm, plej malmulte pluvas en novembro, 2 mm.
En Nov-Delhio regas dum la varmega periodo seka varmego, la medioŝarĝo estas tre granda. Laŭ MOS, la Metropolregiono Delhio havas la 4-an plej altan aeropoluadon el inter ĉiuj urbegoj de la mondo. Tio kaŭzas ĉe la homoj spirajn kaj sangocirkulajn problemojn.
Germana naciismo
Germana naciismo estas la naciisma ideo ke Germanoj estas nacio, defendas la unuigon de Germanoj kaj de germanparolantoj en nacio-ŝtato, kaj emfazas kaj fieras pri la nacia identeco de Germanoj. La plej fruaj originoj de la Germana naciismo ekis ĉe la nasko de la romantisma naciismo dum la Napoleonaj Militoj kiam aperis Tutgermanismo. Defendo de Germana nacio-ŝtato ekiĝis grava politika forto kiel reago al la invado de Germanaj teritorioj fare de Francio sub Napoleono Bonaparte.
Nov-Delhio
Ekonomio
Nov-Delhio estas antaŭ ĉio la administra, registara centro de Barato. Ĝi entenas ankaŭ kelkajn industriajn branĉojn. Tiel oni produktas tie produktojn de malpeza industrio, presmaŝinojn kaj teksaĵojn. Oni povas aĉeti en la urbo ankaŭ altvalorajn sapojn, kaŝmirjakojn kaj ŝalojn, manteksitajn kotonaĵojn ĝis la tradiciaj ĉiutagaj kaj buntaj batikvestoj en okcidenta stilo, kaj ĉion alian.
Germana naciismo
En la 19a jarcento Germanoj polemikis pri la Demando pri Germanujo nome ĉu la Germana naci-ŝtato enhavu "Malgrandan Germanion" kiuj ekskludu Aŭstrion aŭ "Grandan Germanion" kiu inkludu Aŭstrion. La partio estrita de la Prusia kanceliero Otto von Bismarck sukcesis forĝi la Malgrandan Germanion.
Nov-Delhio
Gastronomio
En la urbo troivĝas diversaj laŭbezonaj restoracioj kaj rapidmanĝejoj, sed ankaŭ pli altnivelaj ejoj por la riĉaj turistoj. En la kostaj restoracioj oni servas por la gastoj teon el arĝenta kruĉeto, filtrilan kafon same kie malvarmetan laktoskuaĵon kaj ĝuigas ĉian komforton per klimatizilo.
Pasteĉoj, sandviĉoj, vegetaraj manĝaĵoj kaj rapidmanĝaĵoj servatas en la tuta urbo por la gastaro.
Germana naciismo
Agresema Germana naciismo estas vidita kiel ŝlosila faktoro en la okazigo de ambaŭ mondmilitoj. En la Dua Mondmilito, la Nazioj klopodis krei Grandan Ĝermanan Reĝlandon, emfazis etnan Germanan identecon kaj Germanan grandecon per la ekskludo de ĉiuj aliaj pere de ekstermado de judoj, ciganoj, kaj de aliaj popoloj en la Holokaŭsto.
Dorzeoj
La dorzeoj estas malgranda etno kun proksimume 28.000 anoj en Etiopio. La dorzea lingvo apartenas al la omotaj lingvoj. Ili vivas precipe en la sudo de la lando en vilaĝoj ĉirkaŭ Ĉenĉo (Chencha) kaj Arba-Minĉo (Arba Minch) en la distrikto Semien-Omo (Semien Omo), parto de la federacia ŝtato Southern Peoples, Nations & Nationalities (SPNN) de Etiopio. Kelkaj dorzoj formigris al Adis-Abebo aŭ al aliaj regionoj. Unu el la bazaj okupoj de multaj dorzeoj estas la teksado.
Muziko
Ilia polifona plurparta vokalmuziko distingas sin per rafinita uzo de la hoketuso kaj montras kelkajn komunecojn kun la muziko de la centrafrikaj pigmeoj.
Agilent
estas usona teknologia firmao. Ĝia ĉefsidejo estas en (Kalifornio). La ĉefsidejo kaj estas parto de la tiel nomata Silicia Valo. La firmao estas listigita en la listo de gvidaj usonaj akcioj Forbes 500.
Veľký Ďur
Veľký Ďur, hungare Nagygyőröd estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice. Veľký kaj Nagy signifas: granda.
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Vráble-Levice. La lasta troviĝas 13 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo naskiĝis en 1960, tiam la subaj 3 vilaĝoj unuiĝis. En 1910 loĝis en Suba Győröd 366, en Supra Győröd 394, en Kisgyékényes 300 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝoj apartenis al Bars, al distrikto de Verebély, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝoj rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en la unuigita vilaĝo 1305 da homoj, (1252 slovakoj, 33 hungaroj).
Suba Győröd
La unua mencio pri Győröd devenis el 1205 en formo "Geurund", pri Suba Győröd el 1274. La kampoj apartenis al fortikaĵo de Léva. La turkoj detruis la vilaĝon en 1574.
Kalvinana preĝejo (Peterd)
La Kalvinana preĝejo estas religia monumento historia en Hungario, en malgranda vilaĝo Peterd.
(18795) 1999 JT63
(18795) 1999 JT63 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kalvinana preĝejo (Peterd)
Historio
Laŭ opinio de arkeologoj la unua romanika (tiam katolika) preĝejo de Peterd estis konstruita en la 12-a jarcento, en la sekva jarcento ĝi estis pligrandigita jam kiel gotika konstruaĵo. En la 15-a jarcento la kirko plene estis trakonstruita. La unua mencio okazis nur en 1573. Dum dominado de turkoj ĝi estis moskeo. La loĝantoj iĝis kalvinanoj en la 18-a jarcento, nature ili havis jam la preĝejon, tiutempe estis farita la ligna kasona plafono. En 1768 ĝi plene renoviĝis, eĉ ankaŭ la turo. Denovaj trakonstruoj okazis en 1836 (tiam estis konstruita la ligna galerio), 1905, 1936. Diversaj renovigaj laboroj okazis en la fruaj 2000-aj jaroj.
Kantono Grundy (Tenesio)
La kantono Grundy (Grundy County) estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Veľký Ďur
Kisgyékényes
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1290 en formo "Gekenus". Dum la historio la kampoj apartenis aŭ bienuloj, aŭ al eklezio. En 1663 la turkoj bruldetruis la vilaĝon.
Kalvinana preĝejo (Peterd)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas. Meze estas ankaŭ la enirejo, sed arkeologoj trovis 2 aliajn pordojn flanke en la muroj. La absido estas duonronda. Interne la predikejo estas skulptita. La muzikilo estas harmoniumo.
Truro
Truro estas urbo en Kornvalo, Anglio kun enloĝantaro de 20.920, kaj la administrada centro de tiu graflando. Ĝi estas la ununura urbo en la graflando kaj la plej suda urbo en Britio. Truro unue kreskis kiel centro de komerco per ĝia haveno, kaj poste kiel loko por stano-produkado por la ĉirkaŭa minindustrio. Ĝi famas pro la katedralo, ŝtonsurfacaj vojoj kaj arĥitekturo. Lokiĝas tie la Reĝa Kornvalo-Muzeo, la Halo por Kornvalo, kaj la graflanda juĝejo kaj konsilantara sidejo.
Historio
Estis permanenta setlejo en la loko ekde la normana epoko. En la 12-a jarcento konstruigis Richard de Luci kastelon dum la rego de Henriko la 2-a, al kiu estis lando en Konvalo donace donita. Truro kreskis pro oficiala rolo ekzameni kaj marki stanon kaj kupron produkita en la kornvalaj minejoj. Tamen, la alveno de la Nigra Morto kaj komerca recesio rezultis en amaseliro de la popolo. Per registara helpo, komerco realvenis al Truro kaj ĝi tre prosperis dum la Tudor-epoko.
Dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj estiĝis Truro riĉa urbo, kun multe da konstruado, kaj granda kultura vivo. Oni eĉ nomis ĝin "La Londono de Kornvalo". Poste dum la 19-a jarcento pli kreskis industrio en la urbo, kaj alvenis en la jaroj 1860-aj la fervojo, donante ligon al Londono, 373km for. En 1876 konceditis al la urbo episkopon kaj katedralon.
Dum la 20-a jarcento la graveco de la industrio malgrandiĝis, kaj nun ĝia rolo estas ĉefe komerca kaj vendada.
Geografio
Truro logiĝas meze de Kornvalo proksimume 14 kilometroj for de la suda marbordo ĉe la kunfluejo de la riveroj Kenwyn kaj Allen, kiu kombinas formi la Rivero Truro, kiu siavice fluas en la Rivero Fal kaj en la natura haveno de Carrick Roads. En 1988 estis inundo kiu multe damaĝis la urbocentro; pro tio oni konstruis protektojn kontraŭ estontecaj inundoj.
Konstruaĵoj
La plej rekonebla konstruaĵo en Truro estas la novgotika katedralo, desegnita de John Loughborough Pearson kaj atingante alton de 76m pinte de la plej alta turo. Ĝi estis konstruita sur la loko de antaŭa preĝejo (Preĝejo de Sankta Maria), konstruita antaŭ la katedralo 600 jaroj. Konstruado daŭris tridek jarojn, inter 1880 kaj 1910. Truro posedas multe de arĥitekturo de georĝiana arĥitekturo.
Medișoru Mare
Medișoru Mare [mediŝoru] (hungare: Medesér [medeŝe:r]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Cristuru Secuiesc. Administre ĝi apartenas al la komunumo Șimonești.
Truro
Konstruaĵoj
Malgraŭ la malgrandnombra enloĝantaro, Truro havas multe da vendejoj, kaj ĉenaj kaj butikaj, kaj bazaroj. Lokiĝas ĉi tie la Royal Cornwall Museum (Reĝa Kornval-muzeo), kiu ekspozicias multe pri la kornvala historio kaj kulturo.
Medișoru Mare
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 915 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 075 (98 % da hungaroj).
Truro
Eventoj
La placo de Lemon Quay estas centro por multaj eventoj de Truro, inklusive kristnaskaj festenoj, duon-maratono kaj la unua geja fiero evento por Kornvalo (ekde 2008).
Transporto
Truro situas ĉe la kornvala ĉefa fervojo, kaj havas rektajn ligojn al Londono, Plymouth, Exeter en la oriento kaj urboj ĝis Penzance en la okcidento. Konektas al la ĉefa fervojo en Truro estas branĉlinio al Falmouth. La stacidomo estas facile piedirebla de la urbocentro. Truro estas konata kiel nomo de vaporlokomotivo, City of Truro, kiu tiris la unuan trajnon superi 100 mejloj pro horo (161km/h).
Medișoru Mare
Loĝantaro
En la censo de 2002 ĉiuj 147 loĝantoj deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1333 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Medesér apartenis al Hungario (Udvarhely).
Truro
Transporto
La grava vojo A30 estas 9km for de la urbo, kiu ligas ĉe Exeter al la aŭtovojo M5 (estas neniuj aŭtovojoj en Kornvalo, tamen la vojo A30 estas simile rapida). Truro estas centro por regionaj bus-servoj, kaj estas kvarfoje tage boato-servo inter Truro kaj Falmouth, kiu haltas ĉe interaj vilaĝoj.
19 km norde lokiĝas flughaveno de Newquay de kie estas flugoj kaj naciaj kaj internaciaj.
Ĝemelurboj
Truro estas ĝemelurba kun la jenaj du urboj:
Jim Gilmore
Jim GILMORE – plenanome James Stuart Gilmore III (naskita la ) estas usona politikisto. De 1998 ĝis 2002 li estris la usonan subŝtaton Virginion. Je la li anoncis sian kandidatiĝon por la respublikana nomumo en la prezidenta voĉdonado de 2016. La li ĉesigis sian kampanjon.
Otis Elevator Company
La Otis Elevator Company estas usona kompanio (posedo de United Technologies) kiu disvolvis, fabrikis kaj merkatigis liftojn, rulŝtuparojn, rultrotuarojn, kaj rilatan ekipaĵaron. Kun sidejo en Farmington, Konektikuto, Otis estas la plej granda fabrikanto de sistemoj de vertikala transportado en la mondo, ĉefe fokuse al liftoj, rulŝtuparoj kaj rultrotuaroj. La kompanio estis pionira de la disvolvigo de la "sekura lifto", inventita de Otis en 1852, kiu uzis specialan mekanismon por bloki la liftoveturilon se la tenataj kabloj paneas.
Otis estis instalinta liftojn en kelkaj el la plej famaj konstrustrukturoj de la mondo, kiel la Eiffel Turo, la Empire State Building, la origina World Trade Center, la Disney-a Terorturo "The Twilight Zone Tower of Terror", la Petronas-turoj, la Burĝ Ĥalifa, la CN Tower de Toronto, la "Winchester Mystery House" de San Jose (Kalifornio), la "Hotel del Coronado", la "Demarest Building" (unua elektra lifto), la "Singing Tower" de "Bok Tower Gardens" kaj la "Skylon Tower" de Niagara Falls (Ontario).
Unio por Eŭropo de Nacioj
La grupo Unio por Eŭropo de Nacioj (UEN) estas frakcio en la Eŭropa Parlamento. Ĝi ampleksas eŭropajn parlamentanojn el nacie konservativaj kaj eŭroposkeptikaj politikaj partioj, kiuj - kvankam ili ne batalas por la malaliĝo de siaj ŝtatoj el la Eŭropa Unio - tre defendas la nacian suverenecon de la unuopaj ŝtatoj. La anoj venas el sep eŭropaj ŝtatoj, kaj la frakcio estas rezulto de relative nova kunligo de la antaŭaj frakcioj "Unio por Eŭropo" kaj "Frakcio de Sendependuloj por Eŭropo de Nacioj". Kun la parlamenta frakcio ligiĝas la preskaŭ samnoma eŭropa partio Alianco por Eŭropo de Nacioj.
La frakcio post la eŭropa baloto 2004 ampleksas 44 parlamentanojn kaj estas la kvara plej granda frakcio en la Eŭropa Parlamento post la kristandemokratoj, socialdemokratoj kaj liberaluloj. Plia eŭroposkeptika frakcio estas la Frakcio Sendependeco kaj Demokratio, kiu momente reprezentas 23 parlamentanojn.
1290 Albertine
1290 Albertine estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
ISO 3166-2:PN
ISO 3166-2:PN estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Pitkarnan Insularon. La subaro ISO 3166-2:PN estas malplena. Pitkarna Insularo estas Brita transmara teritorio. Ĝia dulitera (alpha-2) kodo laŭ la normo ISO 3166-1 estas PN, kaj neniu ĝia sub-unuo havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.
Sylvie Vermeillet
Sylvie Vermeillet, naskiĝis la 10-an de junio 1967 en Cernans, estas franca politikistino. Ŝi estis urbestro de Cernans de 1999 ĝis 2005 kaj senatano por Jura de la 24-an de septembro 2017.
Asta Gudbrandsdatter
Asta Gudbrandsdatter (ĉ.975/980-ĉ.1020/1030) estis patrino de du norvegaj reĝoj, Olavo la 2-a kaj Harald la 3-a (Hardrada). Ŝi estis filino de Gudbrand Kula de Oppland.
Unue ŝi edziĝis al Harald Grenske, filo de Gudron Bjornsson, reĝo de Vestfold, Norvegio. Olavo la 2-a estis ilia filo.
Poste ŝi edziĝis al Sigurd Syr, eble pranepo de Harald la 1-a, reĝo de Norvegio. Laŭ la sagaoj ili havis kvin idojn:
Hilde Domin
Hilde DOMIN (naskiĝinta la en Kolonjo, mortinta  en Heidelberg) pseŭdonimo de Hilde Palm (fraŭline: Löwenstein) estis germana lirikistino kaj verkistino. Ŝi estis inter la plej gravaj germanlingvaj poetoj de sia tempo.
Vivo
Domin estis la filino de la advokato juda Eugen Löwenstein. Inter 1929 kaj 1932 ŝi studis ĉe Universitato de Hajdelbergo, Universitato de Kolonjo, Bonna universitato kaj Humboldt-Universitato en Berlino. Ŝi komence studis juron, kaj poste ŝanĝis je ekonomiko, sociosciencoj kaj filozofio. Inter ŝiaj instruistoj estis Karl Jaspers kaj Karl Mannheim.
Kiel rezulto de la ĉiam pli virulenta antisemitismo en Nazia Germanio, ŝi elmigris al Italio en 1932 kun sia amiko (kaj estonta edzo) Erwin Walter Palm kiu estis verkisto kaj studento de arkeologio. Ŝi ricevis doktorecon en politika scienco en Florenco en 1935 kaj laboris kiel lingvoinstruisto en Romo de 1935 ĝis 1939. Ŝi kaj Erwin Walter Palm estis geedzitaj en 1936. Kun la vizito de Hitler al Romo kaj la amara atmosfero de faŝisma Italio sub Mussolini la paro estis pelita denove elmigri.
En 1939 la paro iris al Britio kie ŝi laboris kiel lingvoinstruisto ĉe la Kolegio Sankta Aldyn. La timoj de Hilde de la nazia minaco ne malkreskis, kaj la paro provis furioze akiri vizon al iu amerika ŝtato. Neniu el la de ili preferataj landoj (Usono, Meksiko, Argentino kaj Brazilo) donis al ili vizon, dum kelkaj volis havi de ili troajn monsumojn kiujn ili simple ne havis. La nura lando bonveniganta ilin estis la Dominika Respubliko, kien ili elmigris en 1940.
En Sankta Domingo, kie ili vivis dum 14 jaroj, Hilde laboris kiel tradukisto kaj preleganto ĉe la ĉefurba altlernejo kaj kiel fotisto de arkitekturo. Ŝiaj fotoj zorgeme dokumentis la Ciudad Colonial (=malnova urbokerno) de Sankta Domingo ilustrante la pioniran libron de Palm pri la arto kaj arkitekturo de la plej maljuna amerika urbo fondita de eŭropanoj. Ilia laboro estis prenita fare de la dominika registaro en klopodado antaŭ Unesko havigi mondheredaĵan statuson. Ŝi ofte laboris kune kun aliaj eŭropaj ekziluloj, kiel ekzemple la aŭstra fotisto Kurt Schnitzer. En novembro 2006, al Hilde estis aljuĝita la meritmedalo de Duarte, Sanchez kaj Mella en rekono de ŝiaj klopodoj avancigi dominikan kulturon.
Metante flankenmetiten studojn de politikaj sciencoj kaj sociologio, Hilde komencis skribadi en Sankta Domingo en 1951, post la morto de sia patrino kaj akiris la pseŭdonimon Hilde Domin, en dankemo al la urbo kiu ofertis ŝirmadon. Multaj posttagmezoj estis pasigitaj fare de Hilde ĉe la hejmo de Francisco Prats Ramírez, diskutante literaturon kaj poezion inter intelektuloj en babilrondoj.
Kelkajn jarojn post la fino de Dua mondmilito, en 1954, ŝi kaj ŝia edzo (kies familio estis murdita fare de la nazioj) revenis al Germanio. Domin vivis kiel verkisto en Hajdelbergo de 1961 ĝis ŝia morto.
Kreiveco
Ŝi estis proksima amiko de Nelly Sachs, kara lirika kolegino vivanta en Stokholmo, kiu gajnis la Nobel-premion pri literaturo en 1966. De 1960 ĝis 1967 ili havis korespondadon kiu estis preskaŭ fratineca en intenseco. Ŝi ankaŭ estis amiko de Hans-Georg Gadamer.
En 1968, ŝi prezentis Das zweite Paradies, unuan volumon de prozo kaj kritikan amrakonton traktantan la travivaĵon de ekzilo kaj hejmenveno.
En intervjuo en 1986 ŝi estis demandita kiom multe da kuraĝo verkisto bezonus. "Verkisto bezonas tri specojn de kuraĝo: esti aŭtentika; nek mensogi nek misprezenti nek distordi; voki aĵojn sub korekta nomo. Krome, kredi je la honesteco de la aliaj."
Ŝia edzo mortis en 1988. La antologio de poezio Der Baum blüht trotzdem kiu estis publikigita en 1999, estas ŝia persona adiaŭo. En unu el ŝiaj malfruaj poemoj ŝi instigas nin neniam laciĝi sed sopiri je miraklojn kiel birdoj.
Ŝi daŭre laŭtlegis siajn poeziaĵojn ĝis 2006. Ŝi mortis kiel "nobelulino" de germanlingva versfarado.
Literaturo
Überarbeitete und aktualisierte Fassung: ''Hilde Domin. „Dass ich sein kann, wie ich bin“. Biografie.'' VAT, Mainz 2011, ISBN 978-3-940884-09-1. Überarbeitete Neuauflage: ''Hilde Domin – Dass ich sein kann, wie ich bin. Biografie'' zu Klampen Verlag, Springe 2015, ISBN 978-3-86674-516-2. Neuauflage: Hilde Domins Gedichte und ihre Geschichte. zu Klampen Verlag, Springe 2016, ISBN 978-3-86674-523-0.
Fiksa telefono
Fiksa telefono aŭ kabla telefono aŭ konduktila telefono konektiĝas al la tradicia kabla telefona reto. La antonimo de la fiksa telefono estas poŝtelefono, kie la reto estas senkabla.
Tai Jutsu
Lernanto de ĉi tiu sporto nomiĝas Tai-Jutsuka. Tai-Jutsu havas ankaŭ blankan zonon ("obi"), sed la nigra zono estas la 1-a kjuo, kaj ne la 1-a dano.
Fiksa telefono
La dinstingo inter kabla kaj senkabla retoj ĉefe okazas ĉe la lasta etapo de transdono de telefona signalo tra la reto, al kiu estas konektita la uzanto de la telefona numero. Kutime la kabla reto konsistas el la subtera kabla reto. Plej ofte estas uzata kupra kablo kun du fadenoj. En la lastaj jaroj oni komencas uzi optikajn kablojn. Krom analoga signalo de kutima telefona interpadolado oni ankaŭ povas transsendi aliajn signalojn, kiuj ebligas uzojn de kromaj servoj, ekzemple tiujn de ISDN-telefono kaj DSL. Tamen, oni povas uzi DSL nur kun kupraj kabloj.
Tai Jutsu
Tai-Jutsu estas tre eksplodiva kaj oni volas montri al la agresemulo ke ne estas necese, esti atakema.
Estas multaj kluboj en Belgio kaj Nederlando. Unu el la plej konata estas SAIGEN, en Belgio. Pli da informoj troviĝas sur la retejo www.saigen.be.
Fiksa telefono
Fiksa telefono povas esti:
1.malaŭtomata 2.aŭtomata
Pli detalajn informojn legu en la jena artikolo Telefono!
5473 Yamanashi
5473 Yamanashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Osamu Muramatsu elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto en Gubernio Jamanaŝi.
Fiksa telefono
La kompaktaj telefonoj draste ŝanĝis aspekton de la telefonoj. Tuto de la telefono estas unueca, do ĉiuj konsistaĵoj estas en la aŭdparolilo. Verŝajne la unua estas la sveda tabla Ericofon, ĝi havas la diskon sube, meze de la disko estas la komutilo. Post apero de la butonaj telefonoj oni faris ofte malgrandajn murajn kompaktajn telefonojn.
Subcentrala telefono (ĉe aŭtomataj centraloj): fiksa telefono kun krombutono. Se oni premas ĝin, anonciĝos la urba lineo. La modernaj subcentralaj telefonoj havas pliajn butonojn, kiuj helpas la internan trafikon.
5473 Yamanashi
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Gubernio Jamanaŝi, kie troviĝas, krom la observatorio de la Suda Jacugatake, pluraj aliaj observatorioj de amatoraj astronomoj.
Fiksa telefono
Mineja telefono: estas tre stabila por kontraŭstari la cirkonstancojn. La eksteraĵo estas dika ŝtalo. Ĝi pezas 30-50 kg-ojn.
Krom la fina reto ĉe uzanto, ekzistas ankaŭ la "kerna reto" de telefonkompanio. Kutime eĉ ĉe poŝtelefonaj kompanioj la "kerna reto" estas kabla reto, kiu kunligas plurajn lokajn staciojn (mobiltelefonaj antenoj). Foje ekzistas pluraj "subretoj", kiuj estas kunigitaj helpe de optika kablo aŭ satelitoj. En militaj taskoj ofte eĉ por "kerna reto" oni uzas mobilan reton.
Stanfajfilo
La stanfajfilo estas ligna blovinstrumento de la familio nomata flutoj fajfilaj, kiu ankaŭ inkludas la bekfluton kaj la okarinon. Ĝi bloviĝas ĉe la fino kaj havas truojn por ses fingroj, per kiuj oni produktas la diversajn tonaltojn. Stanfajfiloj ofte uziĝis en popola muziko, ĉefe en muziko skotlanda kaj muziko irlanda.
Hodiaŭe la plimulto da stanfajfiloj fariĝas el tubo latuna aŭ el nikelizita tubo latuna, kaj havas buŝaĵojn el plasto. Tamen ankaŭ ekzistas stanfajfiloj tute el metalo, tute el plasto, aŭ el ligno. Ili estas malmultekostaj kaj facile ludeblaj, do estas popularaj por komencantoj.
Virgo (konstelacio)
Por aliaj konceptoj kun la nomo Virgo, vidu apartigan artikolon
Virgo aŭ Virgulino (latine Virgo) estas konstelacio de la tera ĉielo. Ĝi situas en la zodiako inter la Leono kaj la Pesilo.
Ĝi estas unu el la plej grandaj konstelacioj de la ĉielo.
FELDA Waha
Geografio-Loko
La vilaĝo eble estas je 52 km el la historia urbeto, Kota Tinggi.
Virgo (konstelacio)
Steloj
La plej videbla stelo en Virgo estas Spiko (Spica) (α Vir), unu el la plej facile videblaj steloj en la ĉielo, daŭrigante la vojon el Granda Ursino al stelo Arkturo en la Bovisto.
Aliaj steloj estas β Vir (Zavijah), γ Vir (Porrima), δ Vir (Auva) kaj ε Vir (Vindemiatrix).
Mitologio
Laŭ la helena mitologio Demeter tenere amis sian filinon Persefono. Sed iun tagon, la junulino malaperis. Demeter serĉis ŝin tra la tuta Olimpo dum naŭ tagoj. La dekan tagon, ŝi renkontis Helioson. Li rakontis al ŝi tion, kion li vidis: Hadeso forrabis Persefonon por ke ŝi fariĝu lia edzino en la Infero.
Ŋ
Ŋ, minuskle ŋ, estas litero de la nord-samea alfabeto kun la prononco, kiel la n en danko ĉe rapida prononco. La minusklo ŋ estas uzata en IFA por montri la saman sonon.
Virgo (konstelacio)
Mitologio
Tuj, kiam Demeter revidis sian filinon, floroj kaj plantoj elkreskis el la grundo, en nova printempo. Tiel oni komprenas la ritmon de la sezonoj. Kiam Persefono reiras en la Inferojn, Demeter funebras, kaj vintro aperas.
Ŋ
La unikodaj valoroj de Ŋ/ŋ estas 330 kaj 331. En LaTeX la literoj Ŋ kaj ŋ estas haveblaj, se oni uzas la Cork-Kodaĵon. La ordonoj estas  kaj.
Virgo (konstelacio)
Mitologio
En la nokta ĉielo brilas Demeter. Kiel konstelacio, ŝi nomiĝas Virgo. Ŝi situas sub la Bovisto kaj la Berenica Hararo, proksime al la Korvo. Ŝi portas garbon de tritiko en sia brako.
Astronomio
Laŭ Okcidenta astrologio, Virgo estas zodiaka signo por naskitoj inter la 23-a de aŭgusto kaj la 22-a de septembro. Fakte, la Suno troviĝas en ĉi tiu konstelacio inter la 16-a de septembro kaj la 30-a de oktobro.
Savai Madhopur
Savai Madhopur, laŭ (सवाई माधोपुर) estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Raĝastano, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Savai Madhopur havis populacion de en 2011 kun legopovo de 80%, kiu estas signife pli alta, ol la nacia averaĝo.
Geografio
Savai Madhopur situas sur malaltaj montoj 421 metrojn super la marnivelo. Tonk (Raĝastano) troviĝas 59, Gangapur (Savai Madhopur) 63, Bundi 96, Baran (Barato) 104, Kota (Raĝastano) 105, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 115, Ŝivpuri 146, tutlanda ĉefurbo Delhio 303, Ĝodpur 334, tutlanda ĉefurbo Delhio 447, Mumbajo 864, Kolkato 1276 kilometrojn (aere).
Historio
Savai Madhopur estis konstruita ekde 1763 kiel laŭplana urbo fare de maharaĝo de Ĝajppuro. La loknomo gardas nomon de la maharaĝo.
Ekonomio
Ekonomio de Savai Madhopur konsistas precipe el agrikulturo kaj turismo, dum mankas grandaj industriaj fabrikoj. Ekde 1985 oni kultivas gujavojn, post jardekoj tio estas kvazaŭ ĉefprodukto. La ideala turista sezono estas de novembro ĝis majo.
Air Mekong
La entrepreno Air Mekong estas, sur internacia fono relative malgranda, vjetnama flugkompanio kun sidejo en Ho-Chi-Minh-urbo. Ĝi estis fondita la 2009. La informoj validas por aŭgusto de 2010. .
Savai Madhopur
Lingvoj
En Savai Madhopur la oficialaj lingvoj estas la hindia, angla kaj en:Dhundari language (dialekto de en:Rajasthani languages).
Eduko
En Savai Madhopur kelkaj altlernejoj funkcias.
Religioj
En Savai Madhopur plejparto de la populacio estas hinduoj (75%), krome islamanoj (20%), ĝajnistoj (iom pli, ol 4%), kristanoj, sikoj malpli 0,5%.
Klimato
Savai Madhopur situas en subtropiko. Jare pluvas averaĝe po 745 mm. Inter junio-oktobro ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 18-33 °C.
Miklós Schöffer
Miklós Schöffer [miklOŝ ŝofer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schöffer Miklós, en Francio Nicolas Schöffer [nikola] estis hungardevena franca skulptisto. Li estas patro de la cibernetiko skulptado, sed li agadis ankaŭ en pentraĵoj, arkitekturoj, filmoj kaj muzikoj. Miklós Schöffer naskiĝis la en Kalocsa, li mortis la  en Parizo.
Konstruligno
Konstruligno aŭ segita ligno, konata ankaŭ simple kiel ligno, estas ligno kiu estis transformita en traboj kaj lignaĵoj, kiel etapo en la procezo de produktado de ligno. La ligno estas uzita ĉefe cele al strukturoj, sed ĝi havas ankaŭ multajn aliajn uzojn.
Miklós Schöffer
Biografio
Miklós Schöffer abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Universitato Péter Pázmány. Li plulernis en Hungara Belarta Altlernejo (1932 - 1935), sed en 1936 li ŝanĝis lernejon al Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo. Pli frue li debutis en ekspozicio en Budapeŝto en 1932. Dum la nazia okupado en Francio li kaŝiĝis en Auvergne. Inter 1941 kaj 1951 li estis simpla laboristo. Li iĝis franca civitano en 1948, poste li interesiĝis pri cibernetiko. Liaj skulptaĵoj havas 3 periodojn: spaca (1949-1953), luma (1957-1960), fine sona. Ekde 1976 li revizitis Hungarion. Li ricevis premion en 1968 en Venecia Bienalo.
Konstruligno
La finproduktita ligno estas liverita en normigaj grandoj, ĉefe por la konstruindustrio, ĉefe ĉe mola ligno, de specoj de koniferoj, inklude pino, abio, cedro kaj cikuto, sed ankaŭ malmola ligno, por altkvalitaj plankoj. Plej ofta estas fabrikado el mola ligno ol el malmolaj lignoj, kaj 80% de la segita ligno devena de mola ligno.
Pro siaj uzoj, konstrulignoj kontrastas kun aliaj lignotipoj kiuj celas aliajn uzojn, kiel ĉe brulligno, lignokarbo, ĉarpentado, meblofarado ktp.
Grossdietwil
Pri la komunumo
Grossdietwil estas komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 839 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Grossdietwil situas ĉe la orienta bordo de la rivero Rot. Al la komunumo apartenas ankaŭ du eksklavoj, unu nordoriente de la ĉefteritorio kun la vilaĝoj Eppenwil kaj Erpolingen, la alia oriente de la komunumo kun la vilaĝo Kället. Tra la komunumo fluas la rojo Fischbach, kiu alfluas en nordokcidento de la komunumo al la rivero Rot.
La komunuma teritorio etendiĝas sur areo de 10,20 km², de kiuj 22,0% estas kovritaj de arbaro, 72,2% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.
Trafiko
La komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Zell al St. Urban al la publika transportreto. La du eksklavoj ne disponas pri propraj publikaj trafikokonektoj.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas nordoriente en Reiden en distanco de 12 kilometroj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Grossdietwil datiĝas el la jaro 1184 kiel Toutwillare.
Dum mezepoko Grossdietwil apartenis al la Baronoj de Wolhusen, kiuj vendis ĝin en la jaro 1300 al la Habsburgoj. Sub la Habsbrugoj la komunumo apartenis al la Grafejo Willisau. En la jaro 1407 la urbo Lucerno aĉetis la grafejon, kiu estis ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 lucerna kamparvoktejo. Per la restaŭracio en la jaro 1803 Grossdietwil fariĝis komunumo de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno.
En la jaro 1819 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Eppenwil kun Erpolingen estis aligita kiel eksklavo al la komunumo Grossdietwil.
Timaliedoj
La Timaliedoj (Timaliidae) estas formoriĉa kaj specioriĉa familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj (Passeriformes), kiu troviĝas ekskluzive en la Malnova Mondo. La plej multaj specioj de la Tomaliedoj loĝas en la tropikaj zonoj en Afriko kaj Sudazio.
Timaliedoj pro la mallongaj, rondecaj flugiloj ne estas bonaj flugantoj. Ili saltas per siaj longaj, fortaj kruroj en la malsupraj regionoj de la arboj de branĉo al branĉo aŭ vivas sur la grundo. Ilia nutraĵo konsistas el insektoj, beroj kaj fruktoj, kiujn ili je malgrandaj grupoj serĉadas sur la arbarogrundo aŭ en la densa vegetaĵo de la arboj. Dum la nutraĵserĉado la birdoj daŭre restas en kontakto per laŭtaj, varioriĉaj vokoj kaj tiamaniere garantias la kunligitecon de la grupo
La nestoj estas aŭ pelvetoformaj aŭ suprefermitaj kun flanka enirejo.
== Genroj kaj specioj (elektaĵo)
Kelkaj specioj kioj antaŭe estis klasifikaj en la genro Timaliedoj, nun estas klasifikaj en el genro Paradoksornitedoj, Paradoxornithidae:
Kelkaj alaij specioj nun estas klasifikaj en el genro Bernieridae
Aliaj reklasifikadoj: La antaŭaj genroj Lioptilus kaj Parophasma estas klasifikaj en el genro Sylvia, la antaŭa genro * Malia estas klasifika en el familio Locustellidae, la antaŭaj genroj * Micromacronus kaj Neomixis estas klasifikaj en el familio Cisticolidae, la antaŭa genro Mystacornis estas klasifika en el familio Vangidae, la antaŭa genro Pteruthius estas klasifika en el familio Vireonidae, la antaŭa genro Yuhina estas klasifika en el familio Zosteropidae.
Stacio Asakayama
Stacio Asakayama (japane: 浅香山駅 [Asakajama-eki], angle: Asakayama Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakaj, Sakaj, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Novaggio
Novaggio estas komunumo de la komunumaro Breno kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 811 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Novaggio situas en la tiĉina regiono Malcantone sur arbara monta deklivo okcidente de la Lago de Lugano. La sudorientan limon de la komunumo formas la rivereto Magliasina. La komunumo konsistas el la vilaĝo Novaggio kaj la setlejoj Bedeia, Roccolo, Rombosco, kaj Vinera.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,31 km², de kiuj 75,4% estas kovritaj de arbaro, 13,1% servas por agrikulturo kaj 10,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Novaggio limas en nordo al Miglieglia, en oriento al Arnanno, en sudo al Curio, en sudokcidento al Bedigliora, en okcidento al Astano, kaj en nordokcidento al Dumenza (Provinco Varese, Italio).
Trafiko
La komunumo Novaggio situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Novaggio pasas kurba vojo de Breno tra Miglieglia al Curio. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Sudo, kiu situas proksimume 15 kilometrojn oriente de la komunumo en Muzzano. Pere de buslinioj al Cademario kaj al Ponte Tresa la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Novaggio datiĝas el la jaro 1244 kiel Novagio. Estis trovitaj tomborestaĵoj el la ferepoko sur la komunuma teritorio. Dum mezepoko la Monaĥejo San Abbondio kaj la katedrala kapitolo de Como posedis bienojn kaj havaĵojn en Novaggio. En tiu tempo Novagĝio formis subvoktejon kune kun Curio, Banco kaj Bedigliora. En la jaro 2004 kunigox kun Curio kaj aliaj najbaraj komunumoj al la nova komunumo Medio Malcantone estis malakceptita en publika baloto.
Dojč
Dojč (hungare Dócs [dOĉ]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Senica.
Situo
Dojč situas laŭ rojo laŭ traira flankovojo. Senica troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1391. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Dojcs. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dócs 1277 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Senica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dojč 1185 homoj, (1167 slovakoj).
Fahrenkrug
Fahrenkrug estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trave-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Géza Domokos
DOMOKOS Géza (domokoŝ) rumania hungara verkisto, tradukisto, redaktoro, direktoro de libroeldonejo, politikisto. Li estis naskita en Braŝovo la 18-an de majo 1928 kaj mortinta en Târgu Mureş la 26-an de junio 2007.
Biografio
La bazernejon Géza Domokos faris en Zagon, la mezlernejon en Sfântu Gheorghe, unu jaron en filologio en Universitato Bolyai kaj poste en Moskvo ĝis 1954. Reveninte li estis raportisto de ĵurnalo Előre, ekde 1956 de Pionír, inter 1957 kaj 1961 de Ifjúmunkás, ekde 1961 ĉefredaktoro de nacimalplimulta sekcio de eldonejo Irodalmi Könyvkiadó, en 1968-69 vicĉefredaktoro de Előre kaj ekde 1970 ĝis 1990 direktoro de Kriterion Könyvkiadó. Li estis la unua prezidanto de Romániai Magyar Demokrata Szövetség (1990-1993. Dum siaj lastaj jaroj li vivis en Sfântu Gheorghe.
(9363) 1992 GR
(9363) 1992 GR estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Stacio Tezukayama-Yonchōme
Stacio Tezukayama-Yonchōme (japane: 帝塚山四丁目駅 [Tezukajama-Jonĉōme-eki], angle: Tezukayama-Yonchōme Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la trama reto Tramvojo Hankai: Linio Uemachi.
Pratânia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la mikroregiono Botucatu. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Listo de urboj de Bangladeŝo
Jen listo de urboj de Bangladeŝo:
Aliaj urbegoj:
Aliaj urboj, subdistriktoj:
TH
Skribarto > Skriboj > Alfabeto > Litero > TH
Vidu ankaŭ: þ, Ŧ
Jupitero
Jupitero povas esti:
Želeč (Malá Skála)
Želeč estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malá Skála en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Malá Skála. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/10. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Želeč situas en katastra teritorio Mukařov u Jablonce nad Nisou kun areo 2,77 km².
Svisa aŭtovojo A1
La svisa aŭtovojo A1 transiras tutan Svislandon de oriento al okcidento.
Vojo
La aŭtovojo A1 komenciĝas en Sankt-Margreto en oriento je transiro de pasas preter Rorschach, Sankt-Galo, Vinterturo, Zuriko, Araŭo, Berno, Friburgo, Yverdon-les-Bains, Laŭzano por fini en Ĝenevo. Ĝi kongruas pli malpli kun la nacia vojo N1. Ĝia kompleta longeco estas 410 km.
La obstaklo ĉe la Zurika Nordringo
La svisa aŭtovojo A1 estas la ĉefa aŭtotrafika konekto inter orienta kaj okcidenta Svislando kaj laŭ trafiknombro la plej grava vojo en la tuta lando. Per la malfermo de la Nordringo ĉirkaŭ Zuriko en la 1990-aj jaroj la aŭtovojo, kies konstruo estis komencita en la 1960-aj jaroj kompletiĝis. La Nordringo de Zuriko evidentiĝas post larĝigo de la Baregg-Tunelo al po tri veturvojoj ambaŭdirekten al la plej grava mallarĝejo, kie praktike ĉiutage estiĝas grandaj vicoj kun atendotempoj ĝis 2 horoj.