cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Batalo de Vieno
Prakomenco
Turkoj tamen ne sukcesis venki Habsburgojn kaj ekregi ceteran parton de Hungario. En 1682 eksplodis, en apartenanta al Aŭstrio parto de Hungario (nun Slovakio), kontraŭhabsburga ribelo. Fronte de ĝi ekstaris Emeriko Thököly. Turkoj, okupantaj la ceteran parton de Hungario, strebis profiti la situacion, kaj post akcepto de Thököly vasalecon, la Otomana Imperio entreprenis prepariĝi al nova granda militiro.
Minacita de invado imperiestro Leopoldo la 1-a turnis sin al Pollando kun propono fiksi atak-defendan aliancon kontraŭ Turkio. En la batalego ĉe Kahlenberg (Vieno) nomata Batalo de Vieno, komencis la pola reĝo Jan la 3-a Sobieski de Kahlenberg la batalon kontraŭ la turkoj, kiuj sieĝis Vienon 1683. La 12-an de septembro 1683 estis liberigita Vieno. Sur la monto troviĝas la malgranda pola kirko nomata St. Josef (Sankta Jozefo), ĉe la fasado de pola preĝejo estas la memortabulo omaĝe al la pola reĝo Jan la 3-a Sobieski (vidu la supran foton).
Saint-Denis-de-Villenette
Saint-Denis-de-Villenette estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Dyonisiens.
Ĝi nun formas parton de Juvigny Val d'Andaine.
Duan Qirui
Duan QIRUI (en ĉina: 段祺瑞; en pinjino: Duàn Qíruì; Wade–Giles: Tuan Ch'i-jui; IPA: [tu̯àn t͡ɕʰíɻu̯èi̯]) (6a de Marto 1865 – 2a de Novembro 1936) estis ĉina militsenjoro kaj politikisto, ĉefkomandanto de la Bejĝang Armeo kaj de la fakta Plenumestro de la Respubliko Ĉinio (en Pekino) el 1924 ĝis 1926. Li estis ankaŭ la ĉefministro de la Respubliko Ĉinio kvar foje inter 1913 kaj 1918. Li eble estis la plej pova homo en Ĉinio el 1916 ĝis 1920.
Duan enpoviĝis kiel proksima aliancano de Ĝŭan Ŝikai, sed ambaŭ pli kaj pli malkonsentis unu disde la alia laŭlonge de la tempopaso pri diversaj aferoj. Unu el la ĉefaj problemoj estis ke Duan ekamasigi influon super la Bejĝang Armeo kiel militministro, tiele subfosante la kontrolon de Ĝŭan super la soldatoj. Konstatante sian kreskantan povon, Duan pli kaj pli sendependiĝis kaj laŭgrade defiis la Prezidanton pri nomumoj kaj reformoj en la militistaro.
Ĝŭan Ŝikai mortis la 6an de Junio, 1916. Eblaj sukcedantoj estis Duan Qirui, Li Yuanhong kaj Xu Shichang were named. Neniu dekomence volis akcepti la postenon de prezidenteco. Duan kalkulis, ke la plej malforta estas Li kaj premis Lin iĝi prezidanto, eble por plej facile manipuli lin. Tiel li tute malobeis la konstitucion. Tamen nek la prezidento Li nek la vicprezidento Feng Guozhang sekvis la indikojn de Duan, kiu petis apogon el nordaj armeoj, dum sudaj parlamentanoj, pli proksimaj al la Kuomintang petis agnoskon de la konstitucio, kio praktike disdividis la landon. en tiu kunteksto Duan trudis la eniron de Ĉinio en la Unua Mondmilito kontraŭ Germanio, en la intenco ekhavi la aliron al la germanaj privilegioj en Ĉinio. La sekvoj de la Movado de la 4-a de majo rezultis en komplikigo de la politika situacio kaj la fina elpovigo de Duan.
Tobel-Affeltrangen (stacidomo)
Tobel-Affeltrangen estas fervoja stacidomo en Tobel-Tägerschen, Svislando.
Dometo de la Infanto
La Dometo de la Infanto (ankaŭ konata kiel Supra Dometo) estas unu el la rezidejoj de la Hispana Reĝa Familio. Ĝi estas novklasika konstruaĵo ekstarigita en la lasta triono de la 18-a jarcento, kiu troviĝas en la municipo San Lorenzo de El Escorial en la Madrida Regiono, (Hispanio). Ĝi ŝuldas sian nomon al la infanto Gabrielo de Burbono, filo de Karlo la 3-a, kiu uzis ĝin kiel ripozejo kaj distrejo.
ĉi tiu palaceto situas sur monteto sude de la Monaĥejo de El Escorial kaj estis elpensita por gastigi koncertojn de ĉambra muziko, unu el la grandaj ŝatoj de la Infanto Gabrielo de Burbono. Ĝi estis konstruita inter 1771 kaj 1773, ekde dizajno de Juan de Villanueva, la sama arkitekto kiu projektis la Dometon de la Princo, kiu estas proksima, en la municipo El Escorial.
Veelböken
Veelböken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Gadebusch. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
12995 Wendellmendell
12995 Wendellmendell estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝi estas proksima de la 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedsciencisto Wendell W. Mendell, kiu laboris por la NASA dum pli ol 50 jaroj, kondukinte lunajn kaj planedajn geologiajn deforajn mezurojn, kaj poste laborinte por permanenta homa bazo sur la Luno. Li helpis establi la International Space University (Internacian Kosman Universitaton).
Niederösch
Niederösch estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 241 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Niederösch situas en la Svisa Mezlando en la flotebenaĵo de la riveroj Emme kaj Oesch, ĉe la bordo de la lasta la la rojo Chänerechbach, kiu al ĝi alfluas, proksimume 7 kilometrojn norde de la urbo Burgdorf. Krom la vilaĝo mem al la malgranda komunumo apartenas nur ankoraŭ kelkaj malmultaj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Niederösch limas en nordo al Koppigen, en nordoriento kaj oriento al Alchenstorf, en sudoriento al Rumendingen, en sudo al Oberösch, kaj en okcidento al Utzenstorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oesch datiĝas el la jaro 886 kiel Osse. En la jaro 1310 unuan fojon menciiĝas Niederösch en latina lingvo kiel villa Öschge inferioris. Laŭ la dokumento de la jaro 886 la Monaĥejo Sankt-Galo posedis bienojn en Oesch. La vilaĝo tiam apartenis al la reĝo de Burgonjo, respektive al la paroĥo de Kirchberg, kun kiu ĝi en la jaro 994 fariĝis havaĵo de la alzaca Monaĥejo Selz. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la Grafoj de Kiburgo fariĝis bienposedantoj en Oesch. En la jaro 1423 la malalta jurisdikcio pri Oesch estis aĉetita de la urbo Burgdorf, kiu atribuis la vilaĝon Niederösch al sia voktejo Grasswil. La alta jurisdikcio apartenis al la berna Kamparvoktejo Wangen.
Tapiŝo de World Trade Center
La Tapiŝo de World Trade Center (: Gran Tapís del World Trade Center) estas granda tapiŝo farita de Joan Miró. Ĝi estis eksponita en la vestiblo de World Trade Center-2 (la Suda Turo) en Novjorko de 1974 ĝis ĝia detruo en 2001.
La verko havis abstraktan desegnon, kun brilaj blokoj de koloroj, ruĝa, verda, blua kaj flava, kun nigraj elementoj kaj hel-bruna fono. Farita el lano kaj juto, ĝi mezuris × kaj pezis 4 tunojn. Ĝi estis finita en 1973, kaj eksponita dum retrospektivo en Grand Palais en Parizo antaŭ ol esti instalita en Novjorko en 1974. Ĝi estis detruita la, en la kolapso de World Trade Center, sekvante la atakojn de la 11-a de septembro.
2928 Epstein
2928 Epstein estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomoj de la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan, estondevenan amatoran astronomon Isadore Epstein (1919–1995).
50-a ILEI-Kongreso 2017
La 50-a ILEI-Kongreso okazis de la 15-a ĝis la 22-a de julio 2017 en Pusano, Suda Koreio. Aliĝis 206 personoj, partoprenis 170 personoj el 21 landoj. La kongresa temo estis Edukado al respektoplena turismo.
Ĝis 2016 ILEI okazigis konferencojn. Ekde 2017 okaze de la 50-a kunveno la evento nomiĝas kongreso.
La enkonduka prelego de la prezidanto Mireille Grosjean aperas en la novaĵoj sur la retejo de ILEI www.ilei.info.
Aŭoj
La Aŭoj aŭ Banū Aws (بنو أوس, "gefiloj de Aws") aŭ simple Aws (أوس; ankaŭ latinigite kiel Aus) estis unu el la ĉefaj triboj el Arabio nome de Medino. La alia estis la Ĥazraoj, kaj ambaŭ konstituis la Ansaroj ("helpantoj [de Muhammad]") post la Heĝiro.
Aŭoj kaj Ĥazraoj estis konataj kiel Banū Qayla (بنو قيلة ) en antaŭ-islama epoko.
Etimologio
La vorto al-Aws signifas "la donaco", probable kuntiriĝo por Aws Manāt (أوس مناة ), "la donaco de Manāt"). Tiu nomo estis ŝanĝita en islama epoko al Aws Allāh (أوس الله‎).
Polidekto
Polidekto (helene Πολυδέκτης, latine Polydectes) estis en la helena mitologio reĝo sur insulo Serifo. Li ludis nefaman rolon en okazaĵo de la heroo Perseo.
Kiam la belan Danaon, filinon de argea reĝo Akrisio, tentis loge la plej alta dio Zeŭso en formo de la ora pluvo, malgraŭ ĉiuj protektaj disponoj, kaj ŝi naskis filon Perseon, ŝia patro pune ĵetigis ilin ambaŭ en kestoŝrankon kaj tiun ĵetigis en maron. La ĉefa kaŭzo de tiu ĉi krueleco estis ke orakolo antaŭdiris al la reĝo morton el mano de sia propra nepo. Feliĉe savis ilin ankoraŭ vivajn fiŝisto Dikto, frato de serifa reĝo Polidekto. La reĝo akceptis ilin karese kaj gasteme kaj donis al ili ĉiun zorgon kaj al Perseo edukon kaj klerigon. Polidekto trudiĝis al Danaa, klopodis pri edzeco, sed ŝi daŭre rifuzis lin. Li ankaŭ provis tenti ŝin perforte, sed Perseo defendis ŝin. Por ke li forigu Perseon, komencis la reĝo dubigi lian dian devenon, petis pruvojn kaj proponis malfacilan, rekte superhoman taskon: mortigi Gorgonon Meduzan kaj pruve alporti ŝian kapon. Perseo la taskon akceptis, forvojaĝis longan vojon, trovis Meduzon kaj helpe de dioj kaj miraklaĵoj sukcesis dehaki ŝian kapon. Kun ĝi li revenis Serifon. Trovis patrinon kaŝitan kontraŭ atakoj de Polidekto en Zeŭsa templo, gardata de armituloj, por ke ŝi ne povu fuĝi. La reĝon li trovis festenantan, trankvilan, en konvinko, ke Perseo jam ne vivas. Surprize rigardis lin, sed provokis plu, ke Perseo estas mensogulo, ke li ne renkontis Meduzon. Diris, ke Perseo montru al li la kapon. Tio okazis. Polidekto kaj liaj kunuloj en tiu momento inversiĝis en ŝtonojn. Perseo liberigis la patrinon, regadon super Serifo transdonis al la reĝa frato Dikto kaj revenis en sian naskiĝurbon Argon.
Sarntal
Sarntal - por kiu aldona itallingva nomo Sarentino estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Franzensfeste, Freienfeld, Hafling, Jenesien, Klausen, Mölten, Ratschings, Ritten, St. Leonhard in Passeier, Schenna, Vahrn, Villanders kaj Vöran.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (98%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 2% parolas denaske la italan.
Veilsdorf
Veilsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
(12996) 1981 EV28
(12996) 1981 EV28 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
NGC 6458
NGC 6458 (aliaj indikoj — UGC 10994, MCG 3-45-29, ZWG 112.51, KCPG 525A, NPM1G +20.0530, PGC 60911) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sept-Forges
Sept-Forges estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Villeguillo
Villeguillo [biljeGIljo] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana kaj estas survoje de la Jakoba Vojo de Madrido.
Sept-Forges
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sept-Forgiens.
Villeguillo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 103 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 35 el 1991.
Ĝi distas 60 km de Segovio, provinca ĉefurbo, 50 km de Valadolido, kaj 148 km de Madrido kaj limas kun municipoj Llano de Olmedo (Valladolid), Villaverde de Íscar, Fuente-Olmedo (Valladolid), Coca kaj Fuente de Santa Cruz.
Sept-Forges
Ĝi nun formas parton de Juvigny Val d'Andaine.
Villeguillo
Historio
Estas restaĵoj de Kalkolitiko. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Plej frua mencio estas de 1247 (kiel Vellaguiello).
Yuki Kotani
Yuki Kotani (小谷 祐喜, n. ) estas japana futbalisto.
Jenő Janitsek
JANITSEK Jenő [pro. janiĉek] estas rumania hungara lingvisto, universitata lektoro. Li naskiĝis en Kluĵo la 1-an de septembro 1920. Li estas la patro de pentristo András Janitsek.
Villeguillo
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Petro (kies simbolaj ŝlosiloj aperas en la blazono), la grenstokejo kaj la palaco de la markizoj de Herrera.
Yuki Kotani
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, SC Sagamihara kaj Roasso Kumamoto.
Jenő Janitsek
Kariero
Jenő Janitsek akiris diplomon pri juro en Universitato Bolyai (1951), poste pri rusa lingvo kaj literaturo en Instituto Gorki de Bukareŝto (1954). Li la laboris en katedro pri slavistiko en la universitato kiel lektoro. Lia ĉefa esplorkampo estis la loknomscienco (toponimio). Li doktoriĝis en 1982. pri la reciprokaj influoj de rumana-hungara-slavaj lingvoj rilate la loknomoj. Li publikis 108 studaĵojn kaj 19 librojn pri loknomoj de pluraj setlejoj de Transilvanio. Li estas ano de MTA.
Anna Sipos
[ŝipoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Sipos Anna estis hungara tablotenisisto, mondĉampiono. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Bíró Tamásné.
naskiĝis la (laŭ WikiData la ) en Szeged, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
devenis el juda familio. Inter 1926-1940 ŝi laboris en banko, poste pro la kontraŭjudaj leĝoj ŝi perdis sian statuson. Inter 1957-1968 ŝi laboris en municipa serva provizanto, pli poste - kiel pensiulo - en ŝtata vetejo ĝis 1987. Ŝi havis edzon.
Sporta kariero
inter 1925-1940 estis tablotenisisto en ĉefurbaj sportkluboj (tiutempe ŝi estis ankaŭ naĝisto), poste ŝi devis fini la aktivan sporton. Ŝi estis hungara ĉampiono 19-foje inter 1926-1940 unuoble, induope aŭ variduope, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1926-1939 40-foje. Ŝi estis la unua en mondĉampionumoj 11-foje inter 1929-1935 unuoble, induope aŭ variduope. Ŝi gvidis la hungaran nacian teamon en la jaroj 1949 kaj 1950.
Gyöngyösi utca (metrostacio)
La Gyöngyösi utca [djondjoŝi] (=strato Gyöngyösi) estas metrostacio en Budapeŝto kun malalta trafiko. La nomo venis de la strato mem, kiu krucas la avenuon. Gyöngyösi estis historia nomo en Hungario, inter ili la plej fama estis poeto István Gyöngyösi.
Historio
Jam en 1970 oni komencis konstrui la 3-an metrolinion, sed tiu etapo estis inaŭgurita nur post 2 jardekoj. Post la ekfunkcio neniam okazis renovigaj laboroj, tial en 2017 la linion minacas jam katastrofo. Ŝajnas, ekde 2017 komenciĝos renovigaj laboroj. En 2017 kelkaj vagonoj estis ŝanĝitaj al pli modernaj, la malnovaj estis faritaj en Sovetunio, la novaj en Rusio.
Stacio
La stacio kuŝas sub la tersurfaco 4,5 metrojn. La peronoj havas po du en/elirejojn, la unua al la surfaco, la alia al subirejo, kie estas kontakto al ĉiovendejo. La subirejo havas koridoron sub la trakoj.
Kontaktoj
El la stacio estas atingebla 2 aŭtobuso-linioj, krome la menciita ĉiovendejo kaj hospitalo.
Votuporanga Universitata Centro
Votuporanga Universitata Centro ( Centro Universitário de Votuporanga), mallongigo UNIFEV, estas brazila supera eduka institucio kontrolata de Votuporanga Eduka Fondaĵo.
UNIFEV havas du kampusojn, tiu situanta en la urbocentro de Votuporango (brazila subŝtato San-Paŭlo), kaj tiu alia en la nordo de la urbo. Krome la universitata centro havas la elsendejojn UNIFEV-radion kaj UNIFEV-Televidon.
Historio
UNIFEV komenciĝis la 30-an de aprilo 1966, kiam Urba Leĝo n-ro 751 kreis sian sponsoron, la Eduka Fondaĵo de Votuporango (mallongigo FEV), senprofita komunuma institucio.
Tri jaroj poste, FEV ĉesis aparteni al la urba registaro kaj fariĝis neprofitcela fondaĵo laŭ privata juro. En 1973, la ŝanĝo alportis du novajn kursojn al la institucio: Kontado kaj Administrado, kiam ankaŭ estis fondita la Fakultato pri Kontadaj kaj Administraj Sciencoj de Votuporango (mallongigo FACICA).
FACLE kaj FACICA vivis kune ĝis 1991, kiam ambaŭ estigis la Integritajn Fakultatojn de Votuporango (mallongigo FIV), kaj fronte al la pliiĝo de la oferto de Supera Edukado en multnombraj sciaj kampoj, en 1997, FIV transformiĝis al UNIFEV.
Virág Móricz
Virág Móricz [mOric], laŭ hungarlingve kutima nomordo Móricz Virág estis hungara verkisto, scenaristo. Ŝia patro estis Zsigmond Móricz, ŝia fratino estis Lili Móricz.
Virág Móricz naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Virág Móricz studis arthistorion en Vieno kaj Berlino, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932. Post siaj studoj ŝi estis sekretario de Nyugat, poste ŝi estis filma vicreĝisoro. En 1936 ŝia novelo atingis la unuan lokon de revuo Nyugat. En la sekva jaro ŝi edziniĝis, poste ŝi naskis 2 filinojn. Ŝi ricevis premion en 1995. Ŝi verkis diversajn prozojn, krome ŝi multe okupiĝis pri literatura heredaĵo de Zsigmond Móricz.
25146 Xiada
25146 Xiada estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:9 kun la Tero.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Sjamen (ĉine : 厦门大学, Xiàmén Dàxué), konata sub la mallongigo Xiada ; unu el la gvidantaj universitatoj de Ĉinio, listigita en la " Projekto 211 ", " Projeko 958 " kaj " Iniciato Duopa Unua-Klaso ", kiuj estis lanĉitaj de la registaro de Ĉinio por subteni selektitajn universitatojn.
Adolf Müller la pli maljuna
Adolf Müller senior (vere: Matthias Schmid) (naskiĝinta la 7-an de oktobro 1801 en Tolna (Hungarujo); mortinta la 29-an de julio 1886 en Vieno) estis aŭstra-hungara aktoro kaj komponisto kaj patro de Adolf Müller la pli juna.
Vivo
Müller sekvis lecionoj pri dramarto kaj ankaŭ pri muziko en Brünn. Post tio li havis dungitecojn en Prago, Lemberg kaj Brünn mem, antaŭ ol li en 1823 iris al Vieno kiel aktoro kaj kantisto.
Li laboris ekde 1825 kiel kapelmajstro kun ŝanĝiĝaj pezocentroj ĉefe ĉe la tri antaŭurbaj teatroj de Vieno. De teatro-kapelmajstroj oni atendis la komponadon de uverturoj kaj muzikinterludoj por farsoj, melodramoj, pantomimoj, baletoj, kiuj aperis en la tiama amuzmetio en rapida sinsekvo. Müller estis per pli ol 650 dokumenteblaj teatraj verkoj (kies partituroj grandparte konserviĝis en la urba kaj federaciera biblioteko de Vieno) unu el la laŭkvante plej fruktodona komponistoj de la 19-a jarcento. Multaj furorkantoj devenis de li, ekzemple la marŝkanto Wir wollen in die Stadt marschieren el la farso Lumpazivagabundus (1833) de Johann Nestroy, kiu disvastiĝis tutmonde.
Müller komponis ankaŭ multajn proprajn operojn aŭ operetojn.
Schenna
Schenna (itale Scena) estas komunumo de la pliparte germanlingva aŭtonoma provinco Sudtirolo en norda Italio. Ĝi situas proksime al Merano kaj proksimume 30 km nordoriente de la provinca ĉefurbo Bolzano-Bozen.
Historio
Ekde la 6-a jarcento la areo estis loĝata de homoj devenantaj el Frankonio kaj Bavario. Dum la mezepoko estis konstruita la kastelo Schenna, kiu nuntempe estas la plej grava vidindaĵo de la vilaĝo. La plej grava famulo, kiu estas ligita al Schenna, estas la arkiduko Johano de Aŭstrio. En 1845 li aĉetis la kastelon Schenna kaj post sia morto li estis entombigita en aparte konstruita novgotika maŭzoleo.
Ekonomio
Dum la lastaj 40 jaroj la tiama kampara vilaĝo iĝis gravega turisma centro. Ĉeestas multaj hoteloj ankaŭ de altaj kategorioj kaj la tranoktoj estas pli ol unu miliono jare.
Tamen, aparte en la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo, konserviĝis la kampara karaktero. Videblas belaj malnovaj biendomoj meze de zorgeme kultivitaj pomarbaroj.
William Morgan
La anglalingva nomo William Morgan povas interalie rilati al
Zoltán Bornemissza
Zoltán Bornemissza [bornemisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bornemissza Zoltán estis hungara migra instruisto, redaktoro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis kálnói kaj ádámföldi , lia familia nomvarianto estis Bornemisza. Zoltán Bornemissza naskiĝis la en Felsősebes (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Vyšná Šebastová en Slovakio, li mortis depost 1913.
Biografio
Zoltán Bornemissza studis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), fine li akiris bestokuracistan diplomon en Reĝa Veterinara Instituto. Li estis migra instruisto, plej ofte li donis konojn pri fruktarboj. Ekde 1874 li ofte verkis artikolojn pri agronomio kaj ĉevalobredado. Ekde 1890 li estis redaktoro de gazeto pri hortikulturo. Li ricevis militan medalon en 1878.
Vetonoj
La vetonoj (latine vettones) estis antaŭromia popolo el kelta kulturo kiu loĝis en la okcidento de la Iberia duoninsulo. Ilia ekloĝiĝo okazis inter la riveroj Douro kaj Taĵo, ĉefe en la teritorio de la nunaj provincoj Avilo, Kacerezo, Salamanko, Toledo kaj Zamoro. Oni ankaŭ trovis spurojn en la regiono de Tras os Montes en Portugalio.
El la vetonoj restas pluraj kastrumoj, fortikigitaj vilaĝoj, en diversaj provincoj, sed ĉefe en Avilo kaj Salamanko. Ili ankaŭ lasis kiel heredo plurajn elŝtonajn porkostatuojn "verraco" [beRAko] dise tra la hispana teritorio, la tradicia ludo kalvo. Nuntempe ĝi estas ludata en partoj de Kastilio kaj Leono, ĉefe en la provincoj Avilo, Salamanko kaj Zamoro. En Ekstremaduro en la komarko de Plasencio.
László Esterházy
Grafo László Esterházy [lAslO esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy László estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, abato. Lia nobela antaŭnomo estis galánthai.
László Esterházy naskiĝis la  1762 en Alsópaty. Li mortis la 1824 en Szomolnok (nuntempa Smolník (distrikto Gelnica) en Slovakio).
Biografio
László Esterházy lernis teologion en Pozsony, poste li pastriĝis en 1792. Li komence estis epikopa sekretario, poste en 1796 pastro de Abaliget, en la sekva jaro de Dunaföldvár. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: En 1816 li fondis pastran lernejon, en 1821 li aranĝis sinodon.
Partido Judicial de Santa María la Real de Nieva
La Partido Judicial de Santa María la Real de Nieva estas unu el la kvin partidos judiciales (jurisdikciaj partioj) el la provinco Segovio, Hispanio. La ĉefurbo de tiu administracia partio estas la urbo kaj municipo Santa María la Real de Nieva.
Ĝi enhavas 14 698 loĝantojn (2010) kaj estas formata de 36 municipoj, kun reprezentado de 3 provincaj deputitoj.
Ĝi okupas geografie la sudokcidentan parton de la provinco.
Ferdinand Domela Nieuwenhuis
Ferdinand DOMELA NIEUWENHUIS [fer'di'nant do'me'la niŭ'en'hojs] (naskiĝis la en Amsterdamo, mortis la  en Hilversum) estis la unua grava nederlanda socialisto kaj la unua socialisto en la nederlanda parlamento. Li estis luterana pastoro, kiu, post perdo de sia kredo, politike ekbatalis por la laboristoj. Laŭ la Sennaciulo de 1932:"'La signifo de figuro kiel Domela Nivenhuis kuŝas [unue] en lia propra evoluo; el kristano li fariĝis anarkisto, el aŭtoritata [socialisto li fariĝis] liberana socialisto, el liberalulo [li fariĝis] revoluciulo; due en lia granda voloro por la socialista movado.'"
Vivo
Ferdinand Nieuwenhuis naskiĝis en 1846. Lia familio aldonis la kromnomon "Domela" en 1859. Post teologiaj studoj li iĝis luterana pastoro, kaj deĵoris en diversaj nederlandaj urboj. Dum tiu tempo li iom post iom perdis sian kredon kaj konatiĝis kun la tiamaj sociaj problemoj. Li ĉesis prediki en 1879, kaj iĝis diversmaniere aktiva socialisto.
En 1881, Domela Nieuwenhuis iĝis la ĉefo de la Socialdemokrata Ligo (: Sociaal Democratische Bond, SDB), socialista movado konstruita ĉirkaŭ diversaj lokaj movadoj. Ĝi batalis por universala voĉdonrajto kaj subtenis laboristajn strikojn. Sub la gvido de Domela Nieuwenhuis, la movado iĝis pli kaj pli forta, kaj tial ankaŭ estis atakita. En 1887, li estis kondamnita al unujara malliberiĝo pro insulto al la reĝeco en artikolo, kvankam ne estas certe, ke li efektive skribis ĝin.
En 1888 Domela Nieuwenhuis elektiĝis en la Dua Ĉambro de la nederlanda parlamento. Li restis tie ĝis 1891, kiam li decidis ne plu kandidati, seniluziita de la parlamentaj metodoj.
Ekde tiu tempo Domela Nieuwenhuis pli kaj pli alproksimiĝis anarkiistajn konvinkojn. SDB sekvis lin, sed kun kelkaj problemetoj. Multaj ne akceptis la evoluon, ĉefe Pieter Jelles Troelstra, kiu forlasis la partion kun aliaj gravaj membroj kaj ekfondis la pli reformistan Socialdemokratan Laboristan Partion (: Sociaal Democratische Arbeiders Partij, SDAP) en 1894. La saman jaron, la partio de Domela Nieuwenhuis iĝis eksterleĝa, sed li tamen restis ekster la SDAP de Troelstra.
Domela Nieuwenhuis plu publikigis tekstojn kaj batalis por anarkiismo. Li vizitis diversajn kongresojn kaj kunorganizis pliajn movadojn.
Emma Orczy
Barono Emma Orczy [orci], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Orczy Emma Magdolna Rozália Mária Jozefa Borbála estis hungardevena-angla verkisto. Ŝia nobela antaŭnomo estis orci. Emma Orczy naskiĝis la  en Hungario en Tarnaörs, ŝi mortis la  en Londono.
Biografio
Emma Orczy aĝis 15, kiam la barona familio translokiĝis al Londono. Ŝi lernis la anglan lingvon, ankaŭ pentroarton kaj muzikon. En 1894 ŝi edziniĝis, ŝi naskis filon en 1899. Tiutempe ŝi komecis kontribui por grandigi la familian buĝeton, krome kelkaj el ŝiaj pentraĵoj estis ekspoziciitaj en la Reĝa Akademio en Londono kaj Arthalo Budapeŝto. Ŝia kariero en muziko kaj pentrado fiaskis, sed la verkista kariero bone sukcesis. Komence kelkaj detektivaj romanoj jam aperis. La sekvaj kontribuoj estis tiel sukcesaj, ke ŝi povis aĉeti biendomon en Montekarlo.
Scurelle
Scurelle estas komunumo de Italio.
Kaŝing
Jiaxing (嘉兴; Wade–Giles: Chia-hsing), alternative latinigita kiel Kashing kaj Kaŝing, estas prefektur-nivela urbo en norda Ĝeĝjango, Ĉinio. Ĉe la Granda Kanalo de Ĉinio, Jiaxing bordas kun Hangĝoŭo sudokcidente, kun Huzhou okcidente, kun Ŝanhajo nordoriente, kaj la provinco Ĝjangsuo norde. En la popolnombrado de 2010, estis 4 501 657 loĝantoj kun areo formita de 2 urbaj distriktoj hejmo de 1 201 882 loĝantoj.
Industrio estas la ĉefa ekonomia sektoro de la urbo, kontribuante al 47% de ties MEP en 2015. Jiaxing estas konata ankaŭ kiel 'hejmurbo de silko', ĉar ĝi estas fama produktanto de tekstiloj. Ĝi estas unu el la plej grandaj eksportantoj de varoj el ledo. Estas ankaŭ mekanikaj, kemiaj kaj elektronikaj industrioj tie. Estas proksime unu atomcentralo konstruita kaj alia konstruata.
NGC 6459
NGC 6459 (aliaj indikoj — ZWG 278.25, MCG 9-29-29, PGC 60817) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Masaki Sakamoto
Masaki Sakamoto (阪本 将基, n. ) estas japana futbalisto.
Teritoria kolektivumo en Francio
En Francio, teritoria kolektivumo estas publikjura persono kiu plenumas sur sia teritorio iujn kompetentecojn, kiuj estis donitaj al ĝi de la ŝtato. Oni parolas ankaŭ pri loka kolektivumo.
Masaki Sakamoto
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka kaj Kagoshima United FC.
Teritoria kolektivumo en Francio
Ekzisto de teritoriaj kolektivumoj estas antaŭvidita per la konstitucio de la kvina Franca Respubliko en ĝia ĉapitro 12.
Karakterizoj
Tiu sama artikolo antaŭvidas ke la teritoriaj kolektivumoj mem libere administros sin per elektitaj konsilioj. Ili ankaŭ disponas pri jura kaj bienara aŭtonomeco.
Segonzano
Segonzano estas komunumo de Italio.
Teritoria kolektivumo en Francio
Karakterizoj
La francaj teritoriaj kolektivumoj disponas nur pri administraj kompetentecoj kaj tiuj kompetentecoj estas atribuitaj per la leĝo. La povo de Parlamento estas tamen limigita per la principo de libera administrado de la teritoriaj kolektivumoj, agnoskita de la Konstitucia Konsilio ekde 1979. Tiu principo de libera administrado validas ankaŭ por la rilatoj inter la teritoriaj kolektivumoj, ĉar la Konstitucio diras ke
Tipoj de kolektivumo
La artikolo 72 de la Konstitucio de la Kvina Franca Respubliko antaŭvidas ekziston de diversaj tipoj de teritoriaj kolektivumoj : la komunumoj, la departementoj, la regionoj, la kolektivumoj je aparta statuto, la transmaraj kolektivumoj. Ĝi antaŭvidas ankaŭ ke leĝo povus krei aliajn tipojn de kolektivumoj, inkluzive de kolektivumoj, kiu anstataŭus iun aŭ plurajn el ili.
Plie, Nov-Kaledonio estas aparta kazo, en la ĉapitro 13 de la Konstitucio. Ĝi estas kelkfoje konsiderata kiel teritoria kolektivumo sui generis.
Ekde la estos kreita nova teritoria kolektivumo, kun aparta statuto : la metropolo de Lyon.
Vilmos Hellebronth
Vilmos Hellebronth [vilmoŝ helebront], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hellebronth Vilmos estis hungara ministro, oficiro.
Vilmos Hellebronth naskiĝis la  1895 en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1971 en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Hellebronth apartenis al la germana minoritato de la lando. Li frekventis militakademion en Budapeŝto, poste li batalis en la 1-a mondmilito. Li ricevis diplomon en la teknikuniversitato. Li ricevis altajn rangojn dum la 2-a mondmilito. En 1944 li iĝis titulara ministro, li estis kunlaboranto de la nazioj. Li tribunalo kondamnis lin, li liberiĝis en 1963. Li poste vivtenis sin el tradukaĵoj.
Kvietismo
Religio > Katolikismo > Kvietismo < Mistiko
Mistika doktrino laŭ kiu la kristana perfekteco konsistas en animostato de tuta pasivo trankvila (latine quietus) kaj plenkonfida, kaj ĉio cetera ne gravas, ĝis eĉ la demando pri ĉu oni estos savita aŭ ne. Ĝis estis lanĉita de Jeanne Marie Bouvier de la Motte Guyon, plej fama reprezentanto estis Fénelon; ĝi estis forte kritikita de la ĉefaj ekleziaj instancoj (vidu Bossuet), kaj fine kondamnitaj de la papo ĉefe pro la tezo laŭ kiu ne necesas deziri Paradizon por esti kristana.
Kontraŭ-framasona partio
La partio estis fondita post la malapero de William Morgan, iama framasonisto, kiu finfine fariĝis elstara kritikisto de la framasona organizo. Multaj kredis, ke la framasonistoj murdis Morgan pro paroli kontraŭ framasonado kaj poste multaj preĝejoj kaj aliaj grupoj kondamnis framasonadon. Ĉar multaj framasonistoj estis eminentaj komercistoj kaj politikistoj, la kontraŭreago kontraŭ la framasonistoj ankaŭ estis formo de kontraŭelitismo. La kontraŭframasonistoj opiniis, ke la kritikata grupiĝo estas profunda minaco al usona respublikanismo, kiun prezentas sekreta elita grupo, kiu klopodas regi la registaron. Krome estis forta timo, ke ĝi malamas kristanismon. Amasa opozicio al framasonado fine kunfluis en politikan partion. Antaŭ kaj dum la prezidanteco de John Quincy Adams, estis periodo de politika harmoniigo. La kontraŭframasonistoj aperis kiel grava triaparta alternativo al la demokratoj de Andrew Jackson kaj la naciaj respublikanoj de Adams. En Novjorko, la kontraŭframasonistoj anstataŭis la naciajn respublikanojn kiel la ĉefa opozicio al la demokratoj.
Post spertado de neatendita sukceso en la elektoj de 1828, la kontraŭframasonistoj komencis alpreni poziciojn pri aliaj aferoj, precipe subtenon por internaj plibonigoj kaj protektisman tarifon kontraŭ eksterlandaj varoj. Pluraj kontraŭframasonistoj, inkluzive de William A. Palmer kaj Joseph Ritner, venkis en elekto al elstaraj pozicioj. En ŝtatoj kiel Pensilvanio kaj Rod-Insulo, la partio kontrolis la potenc-ekvilibron en la ŝatleĝdonado kaj donis decidan subtenon al kandidatoj por la usona senato. En 1831, la partio okazigis la unuan prezidentan nomuman kongreson, praktiko kiu poste estis adoptita de ĉiuj ĉefaj partioj. La kongreso elektis iaman ĝeneralan prokuroron William Wirt kiel la kandidaton de la partio en la prezidanta elekto de 1832 kaj Wirt gajnis 7,8% de la populara voĉdono kaj gajnis la elekton en Vermonto.
Dum la 1830-aj jaroj progresis, multaj el la subtenantoj de la Kontraŭframasona Partio aliĝis al la ŭiga Partio, kiu celis unuigi tiujn kontraŭajn al la politikoj de prezidanto Jackson. La kontraŭframasonistoj kunportis intensan malfidon al politikistoj kaj malakcepton de senpripensa partia lojaleco, kune kun novaj kampanjaj teknikoj por eksciti eksciton inter la voĉdonantoj. La Kontraŭframasona Partio okazigis nacian kongreson en 1835, nomumante William Henry Harrison, sed dua kongreso anoncis, ke la partio ne oficiale subtenos kandidaton. Harrison kampanjis kiel ŭigo en la prezidant-elekto en 1836 kaj lia relativa sukceso en la elekto instigis al plia migrado de kontraŭmasonistoj al la ŭiga partio. Antaŭ 1840, la partio ĉesis funkcii kiel nacia organizo. En postaj jardekoj, iamaj kontraŭframasonaj kandidatoj kaj subtenantoj kiel Millard Fillmore, William H. Seward, Thurlow Weed kaj Thaddeus Stevens iĝis konataj membroj de la ŭiga partio.
Warmesberg (stacidomo)
Warmesberg estas fervoja stacidomo en Altstätten, Svislando.
Kolombia virina nacia teamo de futbalo
La kolombia virina nacia teamo de futbalo reprezentas sian landon en internaciaj turniroj de virina futbalado. La teamo interalie en la turniro pri la Virina Futbala Mondpokalo 2011 atingis la finalan fazon (la rondon de lastaj 16 teamoj), kaj en la Sudamerika Virina Futbal-Ĉampionado de 2010 la finalon.
Kenshin Yoshimaru
Kenshin Yoshimaru (吉丸 絢梓, n. ) estas japana futbalisto.
Francisco Adolfo de Varnhagen
Francisco Adolfo de VARNHAGEN (1816-1878) (* São João de Ipanema, San-Paŭlo, en la 17-a de februaro 1816 - Vieno, en la 26-a de junio 1878) estis brazila historiisto, militisto kaj diplomato.
Biografio
Filo de la portugalino Maria Flávia de Sá Magalhães kaj de la germana inĝeniero Friedrich Ludwig Wilhelm Varnhagen (1783-1842), kiu estis dungita de la Krono por konstruigi altajn fornojn en la Reĝa Ferfabriko de Ipanema, en la regiono de Sorocaba, en la tiama Kapitanio de San-Paŭlo. Francisko Adolfo studis en la "Reĝa Milita Kolegio de la Lumo", en Lisbono, kaj komencis la militkarieron dum la epoko de la Liberalaj Militoj, kiel voluntulo ĉe la trupoj de Petro la 4-a, kiuj batalis kontraŭ Don Mikaelo la 1-a el Portugalio.
Inter 1835 kaj 1838 li verkis "Notícia do Brasil", sian unuan historiaĵon. Liaj esploroj pri la temo kondukis lin al la lokalizado de la tombo de Pedro Álvares Cabral, en la Preĝejo de la Graco, en Santarém. Li estis akceptita kiel sociano-kunrespondanto en la "Akademio pri Sciencoj de Lisbono" kaj diplomiĝis kiel milita inĝeniero en 1839, en la Reĝa Akademio pri Fortikigado, Artilerio kaj Desegno.
La amo al lia naskiĝlando faris lin registri, malsupre de la verkotitolo kiu lin senmortigis (la Historio de Brazilo), la frazon - devenanto de Sorocaba. Sur la suproj de la Monto Ipanema staras monumento al Varnhagen, vizitita de la reĝa familio en la 11-a de novembro 1884. Sur tiu monumento ekzistas la surkribo: Je la memoro de Varnhagen, Vicgrafo de Porto Seguro, naskiĝinta en la fekunda tero malkovrita de Kolombo. Inicita de sia patro pri la grandaj kaj utilaj aferoj, li tremetigis sian patrion, skribante ties historion. Lia senmorta animo kunigas tie ĉi ĉiujn liajn rememoraĵojn.
Dum siaj eksterlandaj vojaĝoj li profitis la okazon por kolekti dokumentojn pri Brazilo en bibliotekoj kaj arkivoj. En 1872, li ricevis la titolon de Barono de Porto Seguro, kaj post du jaroj li fariĝis vicgrafo. Li finigis sian karieron kiel diplomatian reprezentanton en Vieno, Aŭstrio, kie li mortis, en 1878, estante 62-jara.
Edziĝinte al la ĉilanino Carmen Ovalle ekde 1864, li estis principe sepultita en Santiago de Ĉilio. Liaj mortrestaĵoj devus esti deponitaj en la regiono de Sorocaba, pli ĝuste sur la monto de Araçoiaba da Serra, loko kie li naskiĝis apud la Reĝa Ferfabriko Vilaĝo Sankta Johano de Ypanema. Liaj mortrestaĵoj kuŝas ene de iu monumento al Varnhagen, en la Avenuo Ĝeneral Osorjo, en Sorocaba. Sur la memortabulo de ĉi-monumento restas la diraĵoj: Tie ĉi estas deponitaj la mortrestaĵoj de Francisko Adolfo de Varnhagen, Vicgrafo de Porto Seguro, Paulistano el Sorokaba, kaj patro de la Historio de Brazilo *17-2-1816 † 29-6-1878. Elportitaj el Santiago de Ĉilio, en la centjareco de lia mortodato. Municipa urbestro Theodoro Mendes. Sorocaba, 29-6-1978. Parto de lia biblioteko estis akirita de la brazila bibliofilo José Mindlin (1914-2010), membro de la Brazila Beletristika Akademio, kaj donacita por la arkivoj de la Universitato de San-Paŭlo, post la morto de Mindlin.
Stacio Imajō
Stacio Imajō (japane: 今庄駅 [Imaĝo-eki], angle: Imajō Station) estas fervoja stacio en Minamieĉizen, Gubernio Fukui, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Veitsbronn
Veitsbronn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fürth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Veitsbronn, kiu krome konsistas el la samnoma najbara komunumo Seukendorf.
Internacia Socia Revuo
Internacia Socia Revuo estis la unua tutmonda laborista esperantista gazeto.
Historio
Ĝi estis iniciatita de Marcelo Verema (pseŭdonimo de Paul Berthelot), kiu dissendis en 1906 kvar numerojn de Rondiranta Folio por kreado de tutmonda Socia Revuo pri ĉio, kio interesas la homaran vivadon. La tri unuaj numeroj estis redaktitaj de Verema, kaj la kvara de Fi-Blan-Go.
Sekve al la ruĝula kongreseto kiu okazis dum la Universala Kongreso de 1906, kun partopreno de pluraj aktivaj anoj el Paco-Libereco, estis solvitaj diversaj teoriaj kaj praktikaj demandoj, kaj la unua numero de Internacia Socia Revuo eliris komence de 1907. Komence la nesufiĉa nombro de abonantoj kaŭzis kelkajn financajn problemojn. Sed Internacia Socia Revuo plu estis eldonita ĝis 1914. Ĝi tiam havis pli ol 600 abonantojn.
Ekde 1910 la administrejo de Internacia Socia Revuo ankaŭ transprenis la rolon de Paco-Libereco en la eldono de revoluciaj broŝuretoj.
San Pedro Alcántara
San Pedro Alcántara estas submunicipo de Marbella, en la provinco Malago, en la regiono Andaluzio, Hispanio. San Pedro Alcántara havas originon en la samnoma agrikultura kolonio kiun en 1860 fondis la generalo Manuel Gutiérrez de la Concha e Irigoyen, nome unua Markizo de la Doŭro. Ĝi havis 34 922 loĝantojn laŭ la informo de INE en 2013. Ĝi estas tre bona komunikita survoje inter Malago kaj Algeciras. Inter vidindaĵoj menciindas arkeologiaj restoj (eĉ de romia epoko) kaj modernaj preĝejoj kaj konstruaĵoj. Pro situo ĉe la marbordo de la Suna Marbordo ĝi ĝuas el privilegia prefero por turistoj kaj somerferioj, nome turismo de suno kaj strando.
Bernard Gilles Penot
Bernardus a Portu Sanctae Mariae Aquitanus a Portu (1519-1617) estis franca kuracisto kaj alkemiisto. Penoo studis en la Universitato de Bazelo kie li doktoriĝis kaj pere de Adam von Bodenstein (1528-1577) li konatiĝis kun la alkemiaj studoj kiuj kondukis lin sekvi la spurojn de Paracelsus.
Serĉe de la filozofa ŝtono, li perdis sian tutan riĉajon. Penoo aktivis kiel tempodaŭra kuracisto en la Palatinata Frankentalo, multe vojaĝis kaj faris kontaktojn kun multaj studemuloj, samkiel Jakobo Svingero (1569-1610) kaj Andreas Libavius (1555-1616). Li ankaŭ vojaĝis tra Anglio, Bohemio kaj Svisio. Li mortis tre malriĉa en Hospitalo de Yverdon-les-Bains kie li estis kuracisto ekde 1596.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Ramon_Llull.jpg| Ramon Lullo (1232-1315) Nuremberg_Chronicle_f_224r_2.jpg| Arnoldo de Vilanova (1235-1311) Paracelsus.jpg| Paracelsus (1493-1541) THajek.jpg| Tadeáš Hájek (1525-1600) DE-ST 15-0-91-160 Kemberg COA.png| Adam von Bodenstein (1528-1577) Lombards_Library_018.jpg| Nicolas Barnaud (1538-1604) Johannes_Heurnius_01.jpg| Johannes Heurnius (1543-1601) Joseph Heintz d. Ä. 002.jpg| Rudolfo la 2-a (1552-1612) Andreas_Libavius.jpg| Andreas Libavius (1555-1616) Oswald_Croll_1629_Basilica_Chymica_Title_Page.tif| Osvaldo Krolo (1563-1609) Jakobo Svingero (1569-1610).png| Jakobo Svingero (1569-1610) Karl Christoph Schmieder (1778-1850).png| Karl Schmieder (1778-1850) </Gallery>
Labarthe-Inard (stacidomo)
Labarthe-Inard estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Labarthe-Inard, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Toulouse - Bayonne (650000).
Yosuke Tashiro
Yosuke Tashiro (田代 容輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe kaj Thespakusatsu Gunma.
Veitshöchheim
Veitshöchheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Würzburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, tuj norde de la eksterdistrikta urbo Würzburg. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Meksika virina nacia teamo de futbalo
La meksika virina nacia teamo de futbalo reprezentas sian landon en internaciaj turniroj de virina futbalado. La teamo interalie en la turniro pri la Virina Futbala Mondpokalo de 1999 kaj 2011 atingis la finalan fazon (la rondon de lastaj 16 teamoj), kaj en la Nord- kaj Mezamerika Virina Futbal-Ĉampionado de 1998 kaj 2010 la finalon. En la Somera Olimpiko 2004 la teamo progresis ĝis la kvaronfinalo.
Labarthe-Inard
Labarthe-Inard estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Inardais.
Judit Pinczési
Judit Pinczési [pincEŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pinczési Judit estis hungara poeto.
Veitsrodt
Veitsrodt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Judit Pinczési
Judit Pinczési  naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Ituero y Lama
Ituero y Lama [iTŬEro iLAma] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Santa María la Real de Nieva.
Judit Pinczési
Biografio
Judit Pinczési frekventis gimnazion jam en Budapeŝto, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1975. Post siaj studoj ŝi estis ekstera redaktoro de Hungara Radio ĝis la frua morto. Ŝi debutis kiel poeto en 1977. Krom la poemoj ŝi verkadis ankaŭ poemojn por infanoj.
Jules Bianchi
Jules Bianchi (naskiĝis en Nico, Francio, mortis  en Nico) estis franca aŭtosportisto. Li pilotis por la teamo "Marussia F1". Li debutis en Formulo 1 en 2013, pilotante por Marussia kune kun Max Chilton. Li antaŭe kuris en Formulo Renault 3.5, en Serio GP2 kaj Formulo 3.
Dum la Granda Premio de Japanio la, la aŭto de Bianchi kraŝis kontraŭ gru-veturilo kiu helpis la aŭton de Adrian Sutil, kraŝintan dum la antaŭa rondiro. La kurado estis nuligita post la kraŝo. La FIA (Federacio Internacia Aŭtomobila) publikigis komunikon, laŭ kiu komputila tomografio montris ke Bianchi suferis "gravan kap-vundon" en la kraŝo, kaj ke li estos transigata al intensa medicino post ĥirurgia operacio. Bianchi mortis en Nico, Francio el komplikaĵoj de siaj vundoj, 25-jaraĝa.
NGC 6460
NGC 6460 (aliaj indikoj — UGC 10997, IRAS17473+2046, MCG 3-45-31, NPM1G +20.0531, ZWG 112.55, KCPG 525B, PGC 60925) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ituero y Lama
Geografio
Ĝi distas 33 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Monterrubio, Villacastín, Zarzuela del Monte kaj Navas de San Antonio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de Ciudad y Tierra de Segovia, ene de la Sexmo de San Martín.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj.
Anandamaji Ma
Anandamaji Ma, ankaŭ Anandamoji Ma (transliterumo Ānandamayī Mā, bengale: আনন্দময়ী মা, Feliĉplena Patrino) – ĝuste Nirmala Sundari Devi, barata jogano. Ŝi devenis de la varno de bramanoj. Praktikis Bhakti Jogon.
Geedzeco de sanktulino
Ŝi estis edzino de Sri Ĝagatbandhu Ĉakravarti. Edziniĝis en la aĝo de 13 jaroj. Konsumo de la geedzeco ne okazis – la edzo deklaris, ke ŝia edzino ne kapablas al tio. Se li emis alproksimiĝi, ŝia korpo rigidiĝis kaj estis kvazaŭ morta – tiomgrade, ke necesa estis revivigo pere de lia preĝo, kun uzo de mantro. Kiam li ekkomprenis kiom avancitan staton de sankteco atingis ŝia juna edzino, li trapasis internan ŝanĝiĝon. Ĵurante al Anandamaji Ma ĝismortan voton de fraŭleco kaj tutan silentado (mouna), iĝis unu el la plej sindonaj disĉiploj akceptante ŝin sia guruo. Mokŝada Sundari Devi, patrino de la sanktulino en 1914 nomis ŝian edzon per la titolo Bholanath – de tiam nur tiel oni sin turnis al li.
Aŝramoj
Ŝiaj aŝramoj, nomataj Shree Shree Ma Anandamayee Ashram, troviĝas en Barato kaj Bangladeŝo, interalie en
Benadalid
Benadalid estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio (en Hispanio), situanta oriente de la provinco, en la Valo Genal, kaj estas unu el la vilaĝoj, kiuj kunformas la regionon de Montaro de Arundo.
Laŭ ŝoseo ĝi troviĝas je 139 km de Malago (tra Arundo kaj je 672 km el Madrido. ).
Inter ties arkitekturo troviĝas kastelo de ebla romia deveno kaj poste araba, kiu estis rekonstruita en la 17a jarcento. Ĝi havas cilindrajn turojn, kie estas nun tombejo.
(7458) 1984 DE1
(7458) 1984 DE1 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas, ke ĝi trakuras tri foje sian orbiton, dum la tempo, ke Jupitero trakuras du foje la sian.
Litovio en la Somera Olimpiko 1928
Litovio konkurencis en la Somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo (Nederlando). Temis pri la dua partopreno de litovia nacia teamo en somera olimpiko - en 1912 la litoviaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio. Post la tre malsukcesa debuto de 1924, ĉi-foje la litova teamo estis pli bone preparita. En 1926 estis okazigita la unua nacia olimpiko, kiu litove titoliĝis Lietuvos sporto šventė ("sporta festo de Litovio"). La Litova Olimpika Komitato sendis 12 sportistojn en kvar sportaj disciplinoj (atletiko, boksado, biciklado kaj halterlevo). La plej bonan rezulton atingis la boksisto Juozas Vinča, kiu atingis la kvaronfinalon, do estis inter la 8 plej bonaj de sia klaso (pezo ĝis 79,4 kilogramoj). Sendependa litova nacia teamo ne plu aperis en Someraj Olimpikoj ĝis la jaro 1992, kvankam inter la jaroj 1952 kaj 1988 kadre de la sovetunia okupo de Baltio, litovaj sportistoj ja nome de Litova SSR estis parto de la sovetunia olimpika teamo.
12997 Lizjensen
12997 Lizjensen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kosman sciencistinon Elizabeth A. Jensen, kiu disvolvis metodon por studi la strukturon de la suna korono per la efiko de Faraday. Ŝi mezuras la sunan kaj studas la dinamikon de la elĵetoj de korona maso kaj la magneto-fluido-dinamikajn ondojn per analizo de radiosignaloj el interplaneda kosmoveturilo.