cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Letero de Barnabaso
Enhavo
Oni ĝin dividas laŭ du sekcioj; la unua estas teoria kaj pritraktas la interpreton pri la mosea leĝo kaj la Malnova Testamento, kaj pri dogmaj problemoj, kaj polemikas kontraŭ la laŭliteran interpreton de “judiĝantaj kristanoj”, pri la Malnova Testamento avantaĝe de la alegoria interpreto. Estas opiniate ke judismo eraras interpretante laŭlitere: ekzemple, ne la rezigno al la nepuraj bestaj karnoj estas ordonata, sed la pura koro estas volita de Dio; la malpuraj bestoj simbolas la malvirtojn (9-10). La geneza prikomenca rakonto entenas simbolaĵojn: la sep tagoj estas epokoj. La Difilo venos “juĝi la malvirtulojn kaj modifi la sunon kaj lunon kaj stelojn...”
Estas asertataj la antaŭekzisto de la Filo de Dio kiu naskiĝis en Jesuo Kristo kaj la graveco de la bapto kiel signo ke la nova adepto estas adoptita kiel filo de Dio kaj kiel templo de la Sankta Spirito.
La dua sekcio (9-21), nomata “modelo de praktika vivo” ĉar referencas al la kristana vivo kaj etiko kaj moralo, evidentigas la vojojn de lumo kaj de mallumo same kiel en la Didakeo.
Estas citaĵoj el Ezra libro (12,1) kaj el 1 Ĥanoĥo kvazaŭ ĝi estus kanona (kiu tamen tia estas laŭ la etiopa eklezio).
Atestaĵoj
La Barnadasa letero estas konservita:
En iuj ekleziaj medioj ĝi estis respektata kiel kanona verko. Klemento de Aleksandrio ĝin citas kaj konsideras eron de la “Sanktaj Skriboj”, kaj Origeno ĝin taksas kiel unu el la Katolikaj Leteroj; eĉ la Codex Sinaiticus, gravega manuskripto de la 4-a jarcento, ĝin inkluzivas en la Nova Testamento
(11562) 1993 FU33
(11562) 1993 FU33 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Kolibo
Kolibo estas konstruaĵo koneksanta kun "karpata salaŝado". En Beskidoj kurloko estas la nomo de konstruaĵo troviĝanta en salaŝo, kiu servas kiel sezona loĝejo de paŝtistoj kaj kiel spaco, en kiu estas de ili prilaborataj laktaj produktoj kaj konservataj objektoj de portaga bezono. Temas pri domo sen fumtubo, kun malfermita fajrejo, el kiu la fumo eliris rekte tra interspacoj inter trabo de fostodomo kaj tra breĉoj en tegmento. Sur teritorio de iama Ĉeĥoslovakio la koliboj estis disvastigitaj en la karpata parto (Beskidoj, Javorníky, Vsetínské vrchy, Hostýnské vrchy, Vizovica montetaro, Blankaj Karpatoj). La koliboj en la teritorio de Ĉeĥio en la plej devena aspekto ne konserviĝis, hodiaŭ estas malĝuste per tiu ĉi nomo nomataj stilaj restoracioj.
Bercloux
Bercloux [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 457 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Bercloux situas nordoriente de Saintes.
János Dorosmai
János DOROSMAI (ankaŭ DOROSMAY) (nask. la 26an de Aprilo 1886 en Adásztevel; mortis la 29an de Novembro 1966 en Sopron) estis hungara verkisto precipe de fabloj, okaze kromnomita la hungara Ezopo aŭ Lafonteno, kaj esperantisto.
Vivo
Dorosmai naskiĝis en la Transdanubia vilaĝo Adásztevel (departemento Veszprém, Hungarujo) kiel infano de forĝisto. Por trovi pli bonajn vivkondiĉojn, la familio transloĝiĝis en Transilvanion (nun Rumanujo), kie li finis studojn en komerca liceo kaj fervojista oficista lernejo kaj poste laboris kiel fervojisto. En 1927 li transloĝiĝis el la tiutempe jam rumana Transilvanio al la nordokcident-hungara urbo Sopron. Li estis kunfondinto de la unua Esperanto-grupo en Arad (nun Oradea) kaj gvidanto de pluraj Esperanto-kursoj en Sopron en la dummilitaj jaroj.
Verkado
Jam dum la studotempo Dorosmai verkis poemojn, ĉefe por la infana gazeto Cimbora (Kamarado) kaj la tagĵurnalo Aradi Közlöny (Bulteno de Arad). En la 1920aj jaroj aperis liaj poemkolektoj kun la titoloj: Tücsökdalok (Grilkantoj, 1922), Hegyoldalon (Montoflanke, 1927), Mert szent a lant! (Ĉar sanktas la liuto!, 1927). Pro instigoj de i.a. la redaktoro de Cimbora, la fabelkolektanto Elek Benedek, Dorosmai pli kaj pli direktiĝis al fablado kaj aforismado. Sekvis en la 1930aj kaj 1940aj jaroj: Kis mesék nagyoknak (Malgrandaj fabeloj por granduloj, 1936), Ferde magyar tornyok között (Inter kliniĝintaj hungaraj turoj, 1940), Akinek nem inge, ne vegye magára (Kiu ne sentas sin nazmuka, ne viŝu la nazon, 1942), kaj apogee de lia verkista kariero la preskaŭ 500-paĝa kolekto: Mesék, aforizmák (Fabloj, aforismoj, 1943). En la postmilita socia atmosfero stalinisma povis aperi de li nur la volumo Fabeltjes voor grote mensen (Fabeletoj por grandaj homoj, 1953) en la nederlanda kaj kelkaj fabloj kaj priliteraturaj artikoloj en diversaj gazetoj, ĉefe en la ĵurnalo Kisalföld kaj en okcidentaj periodaĵoj, ekz. en Nica Literatura Revuo (el Francio) kaj en la nederlandaj kaj flandraj De Echo, Vrije Vokjsblad, De Band, Soorboeks Weekblad, De Bode, Studio Catolika. Fabloj de Dorosmai ankaŭ estis legita en Belgisch-Nederlandsche Radio kaj en De Vlaamse Linie, Bruselo.
Muzeo pri Aplikita arto (Gera)
La Muzeo pri Aplikita arto (germane: Museum für Angewandte Kunst) troviĝas en Gera (Germanujo), Greizer Straße nr 37.
Priskribo
La muzeo gastas en monumentprotektita duobla domo nomita Ferbersches Haus. Konstruite ĉ. la jaro 1760 ĝi nombriĝas hodiaŭ inter la plej belaj burĝaj domoj de la urbo. Ĝin posedas ekde 1842 la familio Ferber. Post ampleksa restaŭradlaboro oni malfermis ĝin en 1984 al la publiko kiel Muzeo pri arta metiado. En la jaro 1991-a ĝi ricevis novan nomon pro plua etendigo de la kolektara profilo.
Kolektoj
Ekde oktobro 2004 prezentas sin tute nova, daŭra ekspozicio en la unua etaĝo en historiismaj salonoj. Sub la titolo 1925-stilo kaj funkciaddevigismo - Aplikita arto inter la du mondmilitoj oni estas invitata travivi la - koncerne la kulturon - eble plej interesan epokon de la 20-a jarcento, kies graveco senteblas ĝis nun. Franclando estas juste rigardata kiel lulilo por la luksa kaj diboĉa 1925-stilo kaj en ekskluzive aranĝitaj internoj de loĝejoj kaj ĉe objektoj de ĉiutaga vivo. Sed la Bauhaus de Vajmaro kaj Dessau krome estas simboloj de tiu interesa epoko de funkciaddevigismo kaj ambaŭ lokoj eminente ĉeestas en tiu ĉi elmontrejo.
Menciindas ekzemple ŝranko de la papo inter la tiutempaj francaj dezajnistoj Jacques-Émile Ruhlmann kaj granda kolekto da vazoj el la ateliero pri ceramikaĵoj de Dornburg (Saale).
En la dua supra etaĝo de la muzeo montratas nedaŭraj specialaj ekspozicioj kun bunta gamo da fokusoj (ceramiko, porcelano, vitro, tekstila arto, fotografio, reklamado, grafikoj, dezajno ktp.). La baza koncepto konsistas el viva kaj intima unuigo de nuntempa arto kun la gravaj paŝoj de la frua 20-a jarcento.
Saint-Germain-d'Aunay
Saint-Germain-d'Aunay estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Muzeo pri Aplikita arto (Gera)
Kolektoj
Ekde la fondiĝo la muzeo sukcesis furoi ĉe fakuloj el la tuta mondo, ankaŭ danke al multaj naciaj kaj internaciaj ekspozicioj kiujn ĉiam akompanas fakkatalogoj de elstara kvalito.
Saint-Germain-d'Aunay
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Germinois.
Muzeo pri Aplikita arto (Gera)
Premio Biermann
Ekde 1992 ĉiun duan jaron altribuatas la premio Aenne-Biermann-Preis für deutsche Gegenwartsfotografie pro la konektoj de la muzeo kun la loka fotistino Aenne Biermann. Ŝin oni tiel honoras kiel reprezentanton de la Nova fotografio.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 73
Eksteraj ligiloj
Pri la muzeo sur la urba retpaĝaro.
Kazimierz Flatau
Kazimierz Flatau (naskiĝis la 11-an de julio 1910 en Varsovio, mortis la 25-an de julio 2000 en Poznań) – pola klavicenisto, instruisto en Ŝtata Supera Lernejo Muzika, muzika kritikisto, lekciisto de fiziko en Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań, tradukisto kaj astrologo.
Edukado
Lia patro Julian Flatau estis profesoro pri kemio. Li finis en Poznań Liceon je la nomo de Karol Marcinkowski kaj poste Matematikan-Natursciencan Fakultaton kun kemia specialiĝo. Paralele al lerneja edukado frekventis Muzikan Konservatorion en Poznań. En 1931 veturis al Francio, kie studis en L'Ecole de Musique Ancienne en Saint-Leu-la-Forêt ĉe Wanda Landowska.
Muziko
Li estis perfekta klavicenisto kaj muzikologo, fakulo pri la baroka muziko. En 1948 establis klason de klaviceno en Ŝtata Supera Lernejo Muzika en Poznań (PWSM). Poste ĝin transprenis Zofia Brenczówna. En la jaroj 1946-1950 partoprenis en kelkdeko da disaŭdigoj tutpollandaj vive dissendataj de Pola Radio. Muzikludis kun profesoro Jan Rakowski (aldviolono), kaj kiel solisto plenumis per klaviceno verkojn de Johann Sebastian Bach kaj de aliaj komponistoj de tiu epoko. Reprezentis la poznanan PWSM en ĵurio de la 1-a kaj 2-a Internaciaj Konkursoj de la Antikva Muziko en Lodzo en 1961 kaj 1964.
Tradukisto
Li laboris por polaj sciencaj revuoj (por Acta Physica Polonica tradukis pli ol mil laboraĵojn ekde 1965) kaj eksterlandaj. Estis tradukisto dum prelegoj kaj diskutoj, tradukis monografiojn, kantojn, lernolibrojn pri muziko. Partoprenis dum kunsidoj de ĵurioj de la konkursoj je la nomo de Henryk Wieniawski (1952 kaj 1957) kaj en Internacia Piana Konkurso Fryderyk Chopin (1955), tradukis dum la monda kongreso de intelektularo en Wrocław aŭguste 1948.
Literaturo
Kazimierz Flatau apartenis al establita en la 60-aj jaroj literatura grupo "Złota Mozaika" (Ora Mozaiko). En la jaroj 1946-1947 estis muzika kritikisto kaj raportanto en la muzika semajnrevuo "Zryw" (Eko). En la jaroj 1948-1949 verkis al revuo "Echo Teatralne i Muzyczne" (Teatra kaj muzika eĥo).
Astrologo
En la 30-aj jaroj ekinteresiĝis pri astrologio. Estis unu el fondintoj de la Asocio de Astrologoj en Poznań, kiu fondiĝis en 1978 kun la sidejo en Baranów apud Poznań. En la 80-aj jaroj apartenis al redakta komitato de la eldonejo Problemy Astrologii (Problemoj de Astrologio), kien verkis plurajn artikolojn, i.a.: Provo de figuriga teorio de horoskopo, Recenzo pri la libro de André Barbault: De psikoanalizo ĝis astrologio, Komentario al astrologia notaĵo de Koperniko, verkita surbaze de Ptolemeo.
Postmorta ekzekuto
La postmorta ekzekuto estas rita puna ekzekuto efektigita sur la korpo de persono jam mortinta.
Izeure
Izeure estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Izeure kal la vilaĝeton Tarzul. Ĝi situas ĉe la arbaro de Cistercio.
Ekonomio
La firmao Arplay medical fabrikas kuracajn aparatojn.
Historio
La preĝejo datiĝas el la 19-a jarcento.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,61 % de voĉoj) en 2004.
Kuriozaĵoj
La koko de la sonorilturo estas bildigata kun ĝiaj ergotoj.
Neuf-Mesnil
Neuf-Mesnil estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 381 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Neuf-Mesnil estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Hautmont, kiu situas inter Aulnoye-Aymeries kaj Maubeuge, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.
La vilaĝo Neuf-Mesnil troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Neuf-Mesnil etendiĝas sur 1,21 km².
Historio
La 3-an de aŭgusto 2008, grava tornado trafis la urbetojn Hautmont, Neuf-Mesnil, Maubeuge kaj Boussières-sur-Sambre. Ĝi kaŭzis la mortojn de tri homoj (alia mortigis sin pro la katastrofo). Ĝi difektis entute 1 584 domojn kaj apartamentojn, el kiuj 291 estis tute detruitaj.
Administrado
Neuf-Mesnil apartenas al la kantono de Hautmont, kies ĉefurbo estas Hautmont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Eŭropa lingvo (Jago)
Eŭropa lingvo estas internacia planlingvo proponita de Renat JAGO el Reunio en 1955.
La projekto pretendas esti la pli naturalisma el la planlingvoj. Ĝi proponas "kompletan naturalismon" kaj "sintaksa vortprovizo inter-latinida". La projekto klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj.
Ekzempo : L'aucel blu. Este, un volta, nel ancian Roerg, un filia, plus bella quel nocta e le stellas, plu bella quel dier e quel soleo. E ces filia garde le berbis nun pacai corne venes le mes de May. El s'assede retre del hay sun brassad de genestes in flors. El estraia de su corbel lana fin, plu fin quel herbs le plu fin, lana verd quel arbor le plus verd.
Traduko: La blua birdo. Estis, foje, en la malnova Roerg (?), knabino, pli bela ol nokto kaj la steloj, pli bela ol la tago kaj ol la suno. Kaj tiu ĉi knabino gardis la gregon en herbejo kiam alvenis la monato majo. Ŝi sidadis post fago (?) antaŭ aro de arbetoj (?) plenaj de floroj. Ŝi elprenis de sia kesto maldikan lanon, pli maldika ol la herboj plej maldikaj, verdan lanon pli verda ol la arbo plej verda.
La projekto ricevis la bibliotekan klasifikon 418 “1956” de Biblioteko Butler.
Péter Sárik
Péter Sárik naskiĝis la en Cegléd.
San Giovanni Gemini
San Giovanni Gemini estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Sola najbara komunumo estas Cammarata, kiu plene ĉirkaŭas la enklavon San Giovanni Gemini.
NGC 5747
NGC 5747 (aliaj indikoj — IC 4493, IRAS14419+1220, UGC 9496, ZWG 76.13, MCG 2-38-2, KCPG 435B, PGC 52638) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
20856 Hamzabari
20856 Hamzabari estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hamza Bari, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Wagar High School de Côte-Saint-Luc (Kebekio, Kanado).
Karl Martin Reinthaler
Karl Martin REINTHALER (naskiĝinta la en Erfurto, mortinta la  en Bremeno) estis germana komponisto.
Vivo
Estante filo de la lernejestro Carl Christian Reinthaler, fondinto de Marteno-konvento en la eksa Aŭgustenana monaĥejo de Erfurto, li frekventis la Reĝan gimnazion. Poste li studis teologion en Berlino antaŭ ekokupiĝo pri muziko. En Berlino li ĝuis la instruadon de Adolph Bernhard Marx kaj dediĉis sin pleje je kantado. Reĝa stipendio ebligis al li fari studvojaĝojn inter 1850 kaj 1852 al Parizo, Romo kaj Napolo post kio li iĝis (en 1853) instruisto pri kantado ĉe la Konservatorio de Kolonjo. Samtempe li transprenis la estradon de la tiea urba Kantadsocieto.
Lia tiutempe estiĝinta oratorio »Jephtha« kialigis por la voko en 1858 je katedralorgenisteco kaj dirigenteco de Singakademie je Bremeno. Retiriĝo estis en 1893.
De liaj aliaj verkoj komponaĵoj menciindas - krom kantoj kaj etaj porkorusaĵoj: »In der Wüste«, por ĥoro kaj orkestro; »Das Mädchen von Kola«; la operoj »Edda« (1875; furorfaro en Bremeno kaj Hanovro) kaj »Das Käthchen von Heilbronn« (1881; sukceso ekz. en Frankfurto kaj Lepsiko); sinfonio kaj la premiita Bismarck-himno por soloj, ĥoro kaj orkestro.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 16. Leipzig 1908, p. 762-763 (tie ĉi interrete)
Aumont-Aubrac (stacidomo)
Aumont-Aubrac estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Aumont-Aubrac, en departemento Lozère, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Béziers - Neussargues (722000).
Antonypole (pariza metrostacio)
Antonypole (aŭ Antonypôle) estas estonta stacio sur linio 18 de Grand Paris Express, situanta en komunumo Antony en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Tamás Sulyok
Tamás Sulyok [tamAŝ ŝujok], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sulyok Tamás estas hungara advokato, konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.
Biografio
Tamás Sulyok akiris juran diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1980, post 2 jaroj juran fakdiplomon. Post la unua diplomo li laboris 2 jarojn en juĝejo de Csongrád, poste li estis jura konsilisto en kooperativo de Kiskunfélegyháza ĝis 1986, pli poste en Szeged. Inter 1991 kaj 2014 li estis advokato, sed ekde 2005 li ankaŭ instruis en la menciita universitato. Li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2013. En la sekvanta jaro li estis elektita konstitucia juĝisto.
18238 Frankshu
18238 Frankshu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉindevena usona astronomo Frank Shu, prezidento de la Nacia Universitato Tsing Hua (ĉine 國立清華大學) en Tajvano kaj iama profesoro ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li estas bone konata pro sia fundamentaj kontribuoj al la teorio de la stela formiĝo.
Komunumoj de Corse-du-Sud
Jen listo de la 124 komunumoj de la franca departemento Corse-du-Sud, en Korsiko, laŭalfabete. (CAA) Kunurba komunumo de Ajaccio, kreita en 2002.
Dzierżążno (distrikto Tczew)
Dzierżążno [elp. d​͡ʑerˈʐɔ̃ʐnɔ] (germane Seeresen; kaŝube Dzérżãżno) estas vilaĝo en subdistrikto kaj distrikto Tczewski, Pomeria Provinco, en norda Pollando. Ĝi situas ĉ. 59 km sude de Gdansko. La loĝantaro de la vilaĝo nombras 384.
Ekzistas alia pola vilaĝo samnoma, en distrikto Kartuski, en la sama provinco.
György Springer
György Springer [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Springer György estis hungardevena-usonana inĝeniero, profesoro, membro (ekstera (1995)) de Hungara Scienca Akademio.
György Springer naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Springer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Post la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Aŭstralio, kie li akiris diplomon en Universitato de Sidnejo en 1959. Li translokiĝis al Usono, kie li doktoriĝis en 1962 en Universitato Yale. Li instruis en Masaĉuseca Instituto de Teknologio inter 1962–1967, poste en teknikuniversitato de Miĉigano. Tiutempe li havis ankaŭ esploran taskon por Usona Aerarmeo, li malkovris diversajn kompozitajn materialojn. Baldaŭ li estis katedrestro kaj institutestro. Li ricevis 7 usonajn premiojn inter 1978 - 2000.
Kontribuoj
Li verkis 12 librojn kaj 200 artikolojn.
Abdelmajid Lakhal
Abdelmajid LAKHAL (arabe عبد المجيد لكحل naskiĝis la en Bizerto, Tunizio, mortis la  en Tunizo) estis tunizia aktoro kaj reĝisoro de teatro.
Jen aktoro, kiu neniam emeritiĝos
Biografio
Naskiĝinta en Bizerto, li trapasis sian tutan junecon en Hammam Lif. 9-jaraĝa en 1948, li ekhavis sian unuan rolon en Khatimatou Ennafaf. 16-jaraĝa, li lanĉis sin en teatran karieron: li tiam partoprenis en teatra grupo de junaj komediistoj de Hammam Lif.
Post militservo en 1964, li partoprenis kiel help-reĝisoro en la teatraĵo Hamleto reĝisorita de Aly Ben Ayed kaj prezentita en Hammamet en 1968. En 1971, li faris sian unuan profesian reĝisoradon en Huit Femmes de Robert Thomas antaŭ ol reĝisori teatraĵon La Venecia Komercisto de William Shakespeare en 1974.
En 1982, li ludis la rolon de Magid en La Noce de Luce Berthommé, reludita en la sceneja reapero de Théâtre du Lucernaire en Parizo; Li ankaŭ partoprenis en la reludado de Jafabule de Christian Le Guillochet.
Li ankaŭ fariĝis organizanto de turneoj kaj ĝenerala inspektoro de la Teatra trupo de la urbo Tunizo. Tiu ĉi iris trifoje al Parizo (Théâtre de la Ville), ankaŭ al Alĝerio, al Maroko, al Libio, al Vieno, al Egiptio, al Libano, al Irako, al Kuvajto kaj al Kataro.
Lia gepatra lingvo estas la araba kaj li ankaŭ flue parolas la francan, la italan kaj la anglan.
Televido
Elsendoj en Tunizio komenciĝis en 1966
Olearia phlogopappa
Olearia phlogopappa estas specio de florplanto en la familio Asteracoj. Ĝi kreskas en maldensa arbaro, erikejo kaj marborda arbustaro en Novsudkimrio, Viktorio, kaj Tasmanio.
Priskribo
Olearia phlogopappa kreskas ĝis inter 0.3 kaj 3 metrojn de alteco. La folioj estas tre variaj, sed estas kutime grizverdaj kun etaj haroj sur la malsupra flanko kiuj aldonas blankecan aŭ flavecan aspekton. La foliomarĝenoj ofte estas malakre dentitaj. Blankaj, rozkoloraj aŭ malvaj "lekanteto-" florokapoj proksimume 20–25 mm en diametro estas plejparte produktitaj en printempo kaj somerkomenco.
Taksonomio
La specio unue estis formale priskribita fare de Jacques Labillardière en 1806 en Novae Hollandiae Plantarum Specimen kaj nomita Aster phlogopappus. En 1836 la specio estis transigita al la genro Olearia fare de Augustin-Pyrame de Candolle en Prodomus.
Ekzistas 6 specoj kiuj estas nuntempe rekonataj:
Kultivado
La specio eltenas moderan froston kaj aridajn periodojn, sed preferas humidajn kondiĉojn kaj bone drenitan grundon en suna aŭ parte ombrita pozicio. Pritondado estas postulata por malhelpi plantojn iĝi spindelecaj. Fortranĉaĵoj estas la kutima metodo de disvastigo, ĉar semado povas esti nefidinda.
Ticheville
Ticheville estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Tichevillais.
Eŭropanto
Eŭropanto (Europanto) estas "internacia planlingvo" proponita en 1996 fare de Diego Marani. Ĝi estas kompromisplanlingvo aŭ pli bone hibrida eŭropa lingvo bazita sur la franca lingvo kun elementoj de la angla, germana, itala kaj hispana por aspektigi ĝin fleksebla inkludema lingvo.
La nomo de la lingvo venas el Europa (Eŭro-) kaj la greka πάντ- ('pant' = tuta), la vorto ankaŭ estas kreita por simili al Esperanto. Gramatike, la lingvo estas kvazaŭ piĝino. Ne ekzistas fiksitaj reguloj, nur ĝeneralaj proponoj. Kvankam li ne volis esti planlingvisto kiu 'kreas artefaritan lingvon kiun ni ne bezonas' ne malhelpas esti laŭokaza kreanto de vorto kiel en la kazo de ekzemple la vorto "unhabitual" kie li uzas la anglan prefikson "un" por krei vorton kiu ne estas angla, sed pure Europanto.
Legante la hejmpaĝon de Eŭropanto, oni ne scias jun certeco ĉu la propono estas serioza, ĉu estas nur parodio. La longaj ekzemploj de la lingvo preskaŭ estas ironiaj komentoj pri politiko de Eŭropa Unio.
Marani uzis sian influon por publikigi pri kaj en Eŭropanto en multaj gazetoj de Eŭropo, kaj eĉ publikigis libron en Europanto : Las adventures des inspector Cabillot (éditions Mazarine, Fayard 1999).
Provoko kaj ŝerco
Kritiko (komentoj pri Esperanto sub referenco 3-6)
Europanto estas (propravoĉe) "ŝerca rimedo por atentigi la homojn pri la estonto de multlingva Eŭropo, ne por konkurenci Esperanton  kiu naskiĝis el nobla kaj malnova ideo, kiu ĉiam ekzistis ĉe la plej kleraj eŭropaj intelektuloj" . En intervjuo kun la nederlandlingva urbogazeto BRUZZ li deklaris ke Europanto intence celis :
Patro Nia
Vader nostro nel sky volante teine name sancto esse teine will noman discusse Up el sky und in der mundonostro bread give nos allesdag nostros debts forgive nos tambien comme nos forgivons nostros debitors Ne pushe nos in tentazion aber libera nos des mal Amen
Vidu ankaŭ
Diego Marani (verkisto)
25514 Lisawu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lisa Wu, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology de Alexandria (Virginio).
Stacio Nihombaŝi
Ekspresoj
La flughavena rapida super-ekspreso, kuranta laŭ la linio Asakusa, haltas ĉe la stacio Nihombaŝi (A-13). Ĝiaj sekvaj stacioj estas:
Dzierżążno
Dzierżążno estas nomo por du vilaĝoj en Pollando:
Steinheim an der Murr
Steinheim an der Murr - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas trafluata per la rivereto Murr kiu konsistigas parton de la komunuma nomo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
20857 Richardromeo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard Romeo, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Douglas MacArthur High School de San Antonio (Teksaso, Usono).
Recea (Ungheni)
Recea [reĉa] ( Recsa) estas vilaĝo en la rumana distrikto Mureș. Ĝi apartenas administre al la urbo Ungheni.
Recea situas en la valo de rivero Mureș ĉe la nacia vojo DN15, samtempe la eŭropa vojo E60. Norde de Recea situas la flughaveno Transilvania (de Târgu Mureș).
2018 Schuster
2018 Schuster estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Hans-Emil Schuster.
NGC 5748
NGC 5748 (aliaj indikoj — ZWG 134.29, NPM1G +22.0469, PGC 52672) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Paul Whiteman
Vivo
Whiteman komence muzikis kiel violonisto en simfoniaj orkestroj. En 1918 li fariĝis direktisto de la orkestro de Hotelo Fairmont en San Francisco. Kun ĉi tiu orkestro li akceptis en 1920 dungitecojn en Atlantic City kaj Novjorko kaj koncertvojaĝis kun ĝi en 1923 en Eŭropo. La orkestro havis preskaŭ simfonian grandon kaj estis komerce tre sukcesa. Tio ebligis al Whiteman, dungi esencan nombron da junaj, blankulaj ĵazmuzikistojn, el kiuj multaj dum la sekvaj jaroj mem karieris kiel bandestroj aŭ soloistoj dum la svingepoko. Al tiuj apartenis aparte Jack Teagarden, Frank Trumbauer, Bunny Berigan, Joe Venuti, Eddie Lang, gefratoj Tommy Dorsey kaj Jimmy Dorsey samkiel Bix Beiderbecke kaj Bing Crosby. En 1924 la orkestro transprenis en Novjorko la unuan prezentadon de Rhapsody in Blue de George Gershwin, kiun instrumentigis la aranĝisto de Whiteman, Ferde Grofé. Whiteman direktis la orkestron ĝis meze de la 1940-aj jaroj ka fariĝis poste muzikestro ĉe radiostacio „ABC“.
La sono de la orkestro de Whiteman ne estas komparebla kun tiu de la ĉefaj nigrulaj bandoj tiutempaj, precipe pro ĝiaj parte komplikaj kaj pompaj aranĝaĵoj; tamen kelkaj sondiskaj registraĵoj estas interesaj pro tio, ke ĝi multloke dokumentas la komencojn de la supre nomitaj muzikistoj kun aŭskultindaj solooj. La muzikan stilon de Whiteman oni ankaŭ nomas simfonia ĵazo. Ĉi tiu sono baldaŭ evidentiĝis kiel tre sukcesa, ĉar la unua surdiskigo de Whiteman, Whispering el septembro de 1920 vendiĝis preskaŭ dumilionoble kaj fariĝis per tio la unua milionvendaĵo de la populara muziko. Per 3,4 milionoj da venditaj diskoj lia titolo Three O'Clock In The Morning, publikigita septembron de 1922, estis eĉ pli enspeza. Krom ĉi tiuj pecoj li sukcesis entute pluajn 29 unuajn rangojn en la furorkanta ranglisto. En 1923 "Felix Kept On Walking" temis pri la jam populara rolulo de bildstrioj kaj filmoj Kato Felikso kaj sekvis ankaŭ aliaj kantoj samtemaj.
La kvara edzino de Paul Whiteman estis filmaktorino Margaret Livingston (1900-1984).
Provinco Santa Elena
Santa Elena estas provinco de Ekvadoro, kreita la 7-an de novembro 2007 el la tri kantonoj Santa Elena, Salinas kaj La Libertad, antaŭe apartenintaj al la najbara provinco Guayas. Ĝi havas sian nomon de la ĉefurbo Santa Elena - la provinca, kantona kaj urba nomoj kompreneble aludas al la katolika sanktulino Helena de Konstantinopolo. En 2007 la provinco havis proksimume 235 000 loĝantojn.
5997 Dirac
5997 Dirac (aŭ 5997 Dirako) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita fizikisto kaj kvantuma mekanikisto Paul Dirac (1902–1984), kun-ricevinto en 1933 de la Nobel-premio pri fiziko.
Inhalo
Inhalo signifas la enspiradon de gaso, vaporo aŭ aerosoloj ofte per inhalilo por kuraci sin. Tio helpas pri pulma astmo kaj spiraj problemoj. Okaze de laringa kataro oni uzas por inhalo ekzemple akvovaporon, kamomilan teon, terpentinoleon, pulvorigitan penicilinon aŭ aliajn kontraŭastmajn medikamentojn.
La plej praa metodo estas kliniĝo super varmega kuraca likvaĵo kaj enspiro de la vaporo. Oni ofte kovras la kapon per granda, longa tuko kaj tiel direktas la vaporon. Oni povas hodiaŭ uzi por tio elektrajn aparatojn, inhalilojn, kiuj vaporigas per elektro la kuracaĵojn.
Magiistoj bruligis halucinogenajn materialojn kaj enspiris ilin, tiel kontaktinte spiritojn.
Všeruby (distrikto Domažlice)
Všeruby (Neumark) estas kampurbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Domažlice en Regiono Plzeň. Ĝi troviĝas en montpasejo inter monto Jezvinec kaj cismontaro de Bohemia arbaro situanta inter Kdyně kaj urbo Furth im Wald. Vivas ĉi tie.
Historio
En Montpasejon Všeruby estas metata fama batalo ĉe Brůdek farita en la jaro 1040 inter la venkinta ĉeĥa princo Břetislav la 1-a kaj la germana imperiestro Henriko la 3-a.
Al la municipo estis la 11-an de marto 2008 renovigita statuso de kampurbo.
Naskiĝintoj
Naskiĝis ĉi tie militkrimulo Siegfried Zoglmann.
Situo
La montpasejo en Všeruby estas ankaŭ geografia dividiĝo inter Šumava kaj Bohemia arbaro. Ekde la 1-a de julio 1990 estas denove malfermita limpasejo Všeruby–Neuaign por piedirantoj kaj aŭtomobila transporto.
Stacio Mito (Osaka)
Stacio Mito (japane: 弥刀駅 [Mito-eki], angle: Mito Station) estas fervoja stacio en Higaŝiosaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
Cyprian Jaisge
Cyprian Jaisge (? - ?, 16-an de aprilo 1775) estis kuracisto, kiun edukis la monaĥoj de Ruĝa Klostro de Nitra kiel orfon. Li studis ĉe kirurgo de Lőcse, poste eksterlande. Li revenis al la klostro kaj iĝis kuracisto, razisto, ĉefkuiristo de la monaĥoj.
Li konstruis en 1768 glisil-similan konstruaĵon kaj sukcese glisis de sur la proksima Krono-monto. Oni scias preskaŭ nenion pri la maŝino, ĉar la episkopo de Nyitra forbruligis la "ilon de la diablo" kaj ekis eĉ juĝproceson kontraŭ Jaisge pro la diablaj traktadoj.
ROMO
ROMO estas arta nomo por elektra RObotMObil.
ROMO - la robota elektromovebla aŭteto
La ROMO aŭteto estas prova aŭteto kun unu sidloko. La ROMO havas centran stiradon de kvar radrobotoj. La stirado enhavas dek aŭtonomajn - veturajn - dinamikajn - robotajn - agantojn.
Radroboto
La radroboto enhavas impulson ( elektran motoron), bremson, stiradon kaj amortizilon. La radroboto povas stiri 90 gradojn, la aŭteto povas veturi flanken.
Veturado
Oni donas ordonon per la stangeto kaj donas la celon en sistemo. La diversaj videokameraoj helpas pri la parte aŭtomata kaj plene aŭtomata veturado.
Modula konstruado
La aŭteto enhavas la
La germana centro pri aera kaj spaca irado - (Kosmoesplorado) - kun la instituto pri robotiko kaj mekatroniko D - 82234 Weissling (Profesoroj Gerhard Hirzinger kaj Jonathan Brembeck) konstruas la ROMO-aŭteton.
Naturhistoria muzeo de Gera
La Naturhistoria muzeo de Gera (Museum für Naturkunde) troviĝas en Gera, Germanujo, Nicolaiberg nr 3.
Katedralo de Sankta Vigilio
La katedralo de Sankta Vigilio (itala prononco ) estas la ĉefpreĝejo de Trento, situas en la placo de la Ĉefpreĝejo, estis konstruita tie, kie estis malnova templo titolita laŭ Vigilio, kiu estas la trenta patrono kaj estis episkopo de Trento.
Naturhistoria muzeo de Gera
Priskribo
La muzeo troviĝas en la plej malnova konserviĝinta burĝa domo de la urbo, la domo Schreibersches Haus. La monumentprotektida konstruaĵo havas interesan historion: en 1686/88 ĝi konstruis sur la grundo de forbrulita mezepoka burgeto. De 1716-1847 ĝin posedis la komercista Schreiber-dinastio; ĝi estis la unusola konstruaĵo kiu postvivis la incendiegon de 1780. En 1847 ekposedis ĝin la urbo. Ĝis 1855 ĝi gastigas la urban tribunalon. Ekde 1947 ĝi estas de muzea uzo.
Katedralo de Sankta Vigilio
Post la morto de Vigilio, iĝis necesa la konstruado de baziliko super lia tombo. Freŝaj fosadoj malkovris malnovan konstruaĵon, faritan per nur unu sola navo, je 14 x 45 metroj. Tamen oni memoris, ke preĝejo estis ankaŭ antaŭ la morto de la sanktulo, konstruita laŭ la padova modelo, tio estas per sola aŭlo, kun duon-cirkla apsido direktita al okcidento.
Kun la princepiskopo Uldariko la dua (1022-1149) ekis la konstruado de la episkopa palaco kaj la re-starigo de la katedralo. Tiu lasta havis tri navojn, kun siaj pilastroj bazitaj sur bazo el romana restaĵo, krome ekis ankaŭ la konstruado de kripto.
Altermanno (1124-1149) daŭrigis la kriptokonstruadon (kiu ekzistas ankaŭ nun), kiu estis konsekrita en la jaro 1145. Dum kun Uldariko la dua la konstruado progresis adaptante kaj utiligante romanajn restaĵojn, kun Altermanno oni malfermis novajn minejojn, ĉesigis la dependadon de la klasikaj restaĵoj.
La episkopo Federico Vanga (1207-1218) decidis tute rekonstrui la katedralon de la fondaĵoj, konfidante la taskon al la laboristaro el Campione (Kampione), estrita de Adamo d'Arogno. La konstruado ekis en 1212, sed ĉe la morto de Vanga en la Sankta Lando la laboroj preskaŭ ĉesis.
La Vanga projekto estis konservita de liaj posteuloj, kiuj daŭrigis la konstruadon, plutenante la ĉefajn karakterizaĵojn de la projekto.
En la jaro 1236 mortis la majstro Adamo d'Arogno, al kiu postsekvis la filo Enrico de Fono d'Arogno, dume la monoj ekmankis, tiel ke la konstruado nur malrapide progresis.
Je la fino de la 12-a jarcento la norda transepto estis ornamita per rozono, nomata bonŝanca rado.
Inter 1305 kaj 1307, Egidio el Campione estris la laboron por starigi la sudan flankon kaj la malsupran parto de la kampaniloj. En 1321 la filo Egidio, Bonino el Campione, faris la rozonon sur la fasado kaj aldonis jam gotikajn erojn.
En la jaro 1628 pro la laboro de Giuseppe Alberti oni efektivigis la kapelon de Kristo Krucita, baroka strukturo, enmetita en preskaŭ tute romanika formo.
Saint-Remy-du-Nord
Saint-Remy-du-Nord estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 265 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Remy-du-Nord estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Hautmont, kiu situas inter Aulnoye-Aymeries kaj Maubeuge, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.
La vilaĝo Saint-Remy-du-Nord troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Saint-Remy-du-Nord etendiĝas sur 5,91 km².
Administrado
Saint-Remy-du-Nord apartenas al la kantono de Hautmont, kies ĉefurbo estas Hautmont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Naturhistoria muzeo de Gera
Kolektoj
La muzeo prezentas sin ĉefe kiel pejzaĝekologie orientitan elmontrejon pri la regiono de Orienta Turingio. La fundamento de la muzeo estas jam en 1878, kiam la tinkturisto Johann Christian Seydel donacis al la patra urbo ampleksan geologian kolekton.
Nuntempe videblas aĵoj pri la sekvontaj temoj: En la teretaĝo estas pejzaĝa reliefo pri la pejzaĝformoj de Turingio (Turingia Skista Montaro, Orla-mallevaĵo, Saale-tavolo sabloŝtona, Ilm-Saale-tavolo). Krome atrakcia kabineto mineralogia helpas alproksimigi al la vizitanto la mineralojn de la regiono.
Unuaetaĝe regas la principo de pejzaĝekologia rigardomaniero: intencas prezenti la pejzaĝon de Orienta Turingio geologie botanike zoologie. Tiel facile montreblas la evoluo de la naturaj medioj laŭ la respektiva utiligo en la kuro de jarmiloj. La hodiaŭa Orienta Turingio estas ja varia mozaiko de arbaroj, forstoj, lagetoj, apudriveraj herbejoj, agroj kaj setlejoj.
En la dua supra etaĝo, elmontra ensemblo prezentas la evoluon de la muzeo de eta kabineto al grava esploradejo. Impresas ankaŭ laboratorio de fakulo el la 18-a jarcento. Fortimpresa aŭdienca salonego en baroka stilo invitas al diversaj aranĝoj kulturaj. Kompletige al la daŭraj ekspozicio montras inter tri kaj kvin nedaŭraj ekspozicio en la kuro de unu jaro. Por bazlernejanoj ekzistas speciala aranĝo en la t.n. Hirunda nesto kie eblas lerni natursciencaĵon per ludoj.
Kunlaboro rekta estas kun du aliaj institucioj en Gera, la Muzeo Höhler nr. 188 kaj la Botanika ĝardeno de Gera.
Griza muŝkaptulo
La Griza muŝkaptulo aŭ Striata muŝkaptulo, Muscicapa striata, estas malgranda specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de ties plej tipa genro nome Muscicapa. Ili reproduktiĝas en plej parto de Eŭropo kaj okcidenta Azio, kaj estas migranta, kiu vintrumas en Afriko kaj sudokcidenta Azio. Ĝi malpliiĝas en partoj de sia teritorio, sed tutmonde ne estas minacata.
Boissei-la-Lande
Boissei-la-Lande estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Griza muŝkaptulo
Priskribo
Temas pri nerimarkinda birdo kun longaj flugiloj kaj vosto. Plenkreskulo havas brunecajn suprajn partojn kaj blankecajn subajn partojn, kun kelka striado en brusto kaj flankoj, kio nomigas la specion en la latina scienca nomo. La kruroj estas mallongaj kaj nigraj, kaj la beko estas nigra kaj havas la larĝan sed akrapintan formon tipan de la insektomanĝantaj dumfluge. Junuloj estas pli brunaj ol plenkreskuloj kaj montras punktojn en supraj partoj.
John Bardeen
John BARDEEN (naskiĝis la 23-an de majo 1908 en Madison,Viskonsino, mortis la 30-an de januaro 1991 en Bostono) estis usona fizikisto, diplomito de la Universitato Princeton. Li estas la sola persono, kiu dufoje ricevis la Nobel-premion pri fiziko.
Griza muŝkaptulo
Priskribo
Grizaj muŝkaptuloj ĉasas el rimarkindaj ripozejoj, saltante super preterpasantaj flugantaj insektoj, kaj ofte revenante al la sama ripozejo. La stara sinteno estas karaktera.
John Bardeen
En la jaro 1956 li estis unuafoje honorata per la Premio Nobel kun Walter Houser Brattain kaj William Shockley pro laboro pri duonkonduktaĵo kaj pro invento de transistoro.
Griza muŝkaptulo
Priskribo
Ili estas birdoj de deciduaj arbaroj, parkoj kaj ĝardenoj, kun prefero por malfermaj areoj inter arboj. Ili konstruas malferman neston en taŭga truo, ofte ĉe muro, kaj pretas adaptiĝi al malferma nestoskatolo. La ino demetas 4-6 ovojn.
John Bardeen
Li estis honora membro de Hungara Scienca Akademio.
Griza muŝkaptulo
Priskribo
Kurioze plej parto de eŭropaj birdoj ne povas distingi siajn proprajn ovojn disde tiuj de aliaj specioj. La escepto estas la gastigantoj de la Komuna kukolo, kiuj devis evoluigi tiun kapablon kiel protekto kontraŭ la nestoparazitoj. La Griza muŝkaptulo montras efikegan ovorekonon, kaj tre verŝajne ĝi estis iam gastiganto de la kukolo, sed iĝis tiom efika je tio ke la kukolo serĉis aliajn viktimojn. Malo estas la Pronelo, kiu ŝajne estas ĵusa kukolgastiganto, ĉar ĝi ne montras ian ajn ovorekonon.
CEA Saint-Aubin (pariza metrostacio)
CEA Saint-Aubin estas estonta stacio sur linio 18 de Grand Paris Express, situanta en komunumo en departemento Essonne en regiono Francilio.
Griza muŝkaptulo
Priskribo
La kanto de tiu specio estas fajna, prilaborita milda kaj altatona cssssiiiipp, iom descenda laŭ tono.
Móric Miklós Pásztory
Biografio
Móric Miklós Pásztory fondis en 1898 florĝardenon en Budapeŝto kaj riĉiginte, li malfermis kinejon, poste en 1914 li establis la Nacian Filmentrepenon. En 1917 li kunuliĝis kun Sándor Korda kaj li estis ĝis sia morto direktoro-reĝisoro de filmentrepreno Corvin.
Tann (Rhön)
Tann estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fulda de la federacia lando Hesio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Naĝilo
Naĝilo estas la puŝa, stabiliga, direkta organo de fiŝoj kaj cetacoj. Ĉe la fiŝoj ekzistas naĝiloj kun molaj kaj malmolaj naĝilaj aristoj (fiŝostetoj) (nomataj en naciaj lingvoj radio) (lepidotricha). Malmolajn naĝilajn aristojn havas la perkoformaj. Tiuj aristoj ne disbranĉiĝas, ne montras artikiĝon.
Evoluto (planlingvo)
Evoluto estas internacia planlingvo proponita de Sidni Bond. La aŭtoro ankaŭ proponis preskaŭ dekon da aliaj projektoj, kiel Domnio kaj Optoez.
Naĝilo
La molaj naĝilaj aristoj estas fleksemaj, montras artikiĝon, disbranĉiĝon ĉefine kaj staras el du flankaj partoj (karpoformaj). Okazas, ke la malmola aristo modifiĝas al pinta, dura aristo, kiel la unuaj aristoj ĉe dorsa kaj anusa naĝilo de karpo. Ĉikaze la plej forte modifiĝinta nomiĝas dornego.
La formo, longo, situo de la naĝilo estas grava speciokarakteriza propreco.
Ĝi dividiĝas jene (numeroj montras la bildajn numerojn)
La brustaj kaj ventraj naĝiloj de la prafiŝoj antaŭ ĉ. 400 milionojn da jaroj helpis la unuajn paŝojn sur la tero. El ili evoluis la prareptilioj kun kruroj.
La dorsaj naĝiloj kun duraj aristoj ĉe kelkaj fiŝoj estas ekipitaj kun venenglando (ekz. ruĝa fajrofiŝo, drakokapo, ŝtonfiŝo).
Vosta naĝilo
La vosta naĝilo (pinna caudalis) kun la vosta muskolaro estas la plej grava mov- kaj direkto- kaj stabiliga organo de fiŝoj kaj cetacoj. Ĝi havas tri tipojn ĉe fiŝoj:
Ĝi estas vertikala ĉe fiŝoj, horizontala ĉe cetacoj. La naĝilo de cetacoj ne entenas ostetojn, ĝi estas muskola organo, kiu helpas la antaŭen-naĝon kaj ĉe kelkaj specioj la baton de kaptaĵo. La vosta naĝilo de delfenoj servas por amuzigi publikon en delfinarioj per diversaj ludoj, naĝoj.
32562 Caseywarner
32562 Caseywarner estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Naĝilo
Naĝila formulo
La naĝila formulo montras la aristonombron de fiŝoj en formulo. En la formulo aperas la mallongigoj de la du gravaj naĝiloj kiel post ili oni signas la nombron de la malmolaj aristoj kaj post frakcia streko sekvas la nombro de la molaj aristoj.
32562 Caseywarner
Nomo
Ĝia nomo honoras Casey Warner, kiu mentoris en 2016 unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Skyline High School de Ann Arbor (Miĉigano).
Naĝilo
Naĝila formulo
Naĝila formulo de sandro (Lucioperca lucioperca) D I 13-15/0, D II 1/20-22: laŭ la formulo la sandro havas du (I kaj II) dorsajn naĝilojn kaj la malmolaj aristoj en la unua naĝilo nombras 13-15 dume tiu ne entenas molajn aristojn. La dua naĝilo enhvas 1 malmolan kaj 20-22 molajn aristojn.
Solomon Perel
Solomon PEREL, aliaj liaj nomoj: Salomon Perel, Shlomo Perel kaj Sally Perel (esperante: Solomono Perelo; naskiĝis la 21-an de aprilo 1925 en Peine, Germanio, mortis la 2-an de februaro 2023) estis juda germano, kiu dum dua mondmilito evitis naziajn persekutadojn pozante arjanon. En 1989 li publikigis sian aŭtobiografion Ich war Hitlerjunge Salomon (germane: Mi estis Hitlera Junulo Salomono), kiu iĝis bazo por filmo de Agnieszka Holland (li ludis en ĝi sin mem).
Zoltán Endre Ajtay
AJTAY Zoltán Endre [ajtai] estis hungara inĝeniero pri minejoj, inventisto, laŭreato de Kossuth-premio (1951) naskiĝinta en Zilah la 11-an de februaro 1900 kaj mortinta en Budapest la 3-an de decembro 1983.
Krizostato
En iuj landoj, la krizostato kaj siaj efikoj sur la civitanaj liberecoj kaj registara procedo estas reguligita de la konstitucio aŭ leĝo. Tiuj limigas la potencojn kiuj povas esti alvokitaj dum krizo aŭ interrompo de rajtoj. Estas ankaŭ ofte kontraŭleĝe modifi la krizan leĝon aŭ Konstitucion dum la krizo.
Tamen ĝuste en diktatoraj reĝimoj ofte deklaro de krizostato estas longedaŭra, kondiĉe, ke la reĝimo daŭras. En iuj situacioj, militleĝo ankaŭ estas deklarita, permesante al la militistaro pli grandan aŭtoritaton al ago.
Didier Ratsiraka
Didier Ignace Ratsiraka (naskiĝis la 4-an de novembro 1936 en Vatomandry, regiono de la etna grupo betsimisaraka en Madagaskaro, mortis la 28-an de marto 2021) estis prezidento de la Madagaskara Respubliko ekde 1975 ĝis 1993 kaj poste ekde 1997 ĝis 2002.
En 1993 post pluraj jaroj de regado li cedis sian postenon al Albert Zafy dum la naciaj balotoj, sed denove revenis gajninte la balotojn de 1997.
En aprilo 2013, li anoncis sian volon kandidatiĝi en la prezidenta baloto de 2013. La madagaskara balotkortumo tamen nuligis la kandidatecon la 17-an de aŭgusto 2013 pro malrespektoj de la balotkodekso, konforme al peto de UN-observantoj.
Chongzhen
Li estis filo de imperiestro Taichang. Surtroniĝis post morto de sia frato en 1627. Li provis plifortigi regopovon de la dinastio, tamen la planojn malhelpis kamparana ribelo gvidata de Li Zicheng. Kiam soldataro de Li eniris Pekinon, Chongzhen forkuris de la Imperiestra Palaco al Ĝingŝan-parko, kie mortigis sin per pendumo.
Andor Pünkösti
Andor Pünkösti [punkoŝti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pünkösti Andor estis hungara kritikisto, verkisto, ĵurnalisto, reĝisoro, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis uzonyi.
Andor Pünkösti naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Andor Pünkösti frekventis mezlernejon en Debrecen, sed li finis en Budapeŝto, poste li studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj iomete en Munkeno. Li batalis dum la 1-a mondmilito, li vundiĝis en 1915. Inter 1918–1941 li estis ĵurnalisto kaj teatra kritikisto, komence li ŝanĝis sian familian nomon el Pünkösty al Pünkösti. Inter 1929–1941 li ankaŭ instruis en Teatra Akademio, krome li estis reĝisoro ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj teatrestro. Dum la nazia erao li ne povis labori, li sinmortis.
Morris De Ketelaere
Morris Guillaume Johan DE KETELAERE (naskiĝis la 13-an de majo 1899 en Torhout, mortis la 15-an de aprilo 1959 en Antverpeno) esperantistiĝis en 1917 kaj tre aktivis en la loka Esperanto-movado, i.a. en la antverpena Esperanto-grupo La Verda Stelo, kies honora vic-prezidanto li estis, kaj kiel administranto de Belga Esperanto-Instituto.
Li estas la prapatro de granda antverpena esperantista familio, kun i.a. Henny Jacques-De Ketelaere (filino), Gerd Jacques (nepino), Karlijn Van Damme (pranepino) kaj membroj de la familioj Peeters kaj Tytgat.
NGC 5749
NGC 5749 (aliaj indikoj — OCL 930, ESO 176-SC4) estas malfermita stelamaso en konstelacio Lupo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Amilcar Barca Martins da Cruz
Amilcar Barca MARTINS DA CRUZ (mortis en 1959) estis faka delegito de Universala Esperanto-Asocio en Benguela, Angolo.
Doktoro Martins da Gruz estis eminenta advokato kaj fervora esperantisto. Pro sia bonkoreco kaj sindonemo li estis "la advokato de la malriĉuloj".