cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friedenstag (opero)
Orkestro
3 flutoj (3-a ankaŭ fluteto), 2 hobojoj, angla korno, 3 klarnetoj basklarneto, 3 fagotoj, kontrafagoto, 6 kornoj, 4 trumpetoj, 4 trombonoj, tubjo, timbaloj, tamburego, tamo, armetamburoj, cimbalo, triangulo, tamburino, 16 unuaj violonoj, 16 duaj violonoj, 12 vjoloj, 10 violonĉeloj, 8 kontrabasoj. Sur la scenejo: orgeno, sonoriloj, signaltrumpetoj
Agado
Loko kaj tempo: en la citadelo de sieĝata urbo, 24-an de oktobro 1648
Scenejo: ronda ĉambrego en la citadelo, la muroj parte provizore riparitaj, embrazuroj en la muroj.
Ununura akto
En urbo je la fino de la Tridekjara Milito: soldatoj konantaj nur la militon, disaj vokoj por paco perdiĝas. La citadelo estas ruinigita, la municio estas forkonsumita, la malsata loĝantaro komencas ribeli. Sed la estro admonata transdoni la citadelon ne volas rezigni. Li anoncas al la popolo la kapitulacon de la urbo, sed antaŭe li volas krevigi la fortikaĵon. Al la soldatoj li konsilas la fuĝon., kaj ili restas ĉe li. Ankaŭ lia edzino Maria preferas morti kune kun li anstataŭ fuĝi. Kiam ĉiuj atendas la atakon de la malamikoj, la sonoriloj sonoras: La Packontrakto de Monastero estas subskribita. La popolo malfermas la urbon al la malamikoj, nur la citadelestro kredas je miliruzaĵo kaj volas daŭrigi la batalon. Maria povas reteni lin, finfine li forĵetas la armilojn kaj brakumas je la ĝojkriado de la loĝantoj la estron de la malamikaj trupoj.
Muziko
Friedenstag similas pro la superpezo de la ĥoroscenoj pli al oratorio ol al opero. Paraleloj al Fidelio de Ludwig van Beethoven ne estas preteraŭdeblaj, Strauss transprenis ties tonaloplanon preskaŭ komplete (Schreiber). La muziko konvenas kun la plejparte reganta baza sono de la senespereco de la teksto – oni volus nomi ĝin senbrila, ĉar ankaŭ la mirinde feliĉa fino ja sonas pli laŭkutima. Ankaŭ la plej multaj figuroj restas palaj, nur tiu de Maria povis inspiri Ŝtraŭson al kelkaj grandiozaj melodiaj scenoj. Bela ideo estas ankaŭ la figuro de la juna piemonta soldato, kiu per sia itala kanteto faras la unuan scenon – por si mem griza dialogo de la gardostarantaj soldatoj – unu el la plej sukcesitaj.
Dessau
Dessau ĝis la 1-a de julio 2007 estis eksterdistrikta urbo en la germana federacia lando Saksio-Anhalto kaj ekde tiam estas urboparto de la fuziiĝinta urbo Dessau-Roßlau. Ĝi situas ĉe rivero Mulde.
Dessau iĝis konata per la konstruaĵo Bauhaus Dessau, en kiu instruis la arta skolo Bauhaus. Ĝi estis konstruita en 1925 kaj 1926 de Walter Gropius post fermo de la Bauhaus-domo en Vajmaro kaj de 1996 apartenas al la Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
Plia monda kulturheredaĵo estas la ĝardena regno Dessau-Wörlitz - germane Dessau-Wörlitzer Gartenreich, fasko da kasteloj kaj parkoj inter Dessau kaj la parko de Wörlitz - ĝardenego, kiun konstruigis princo Leopold la 3-a de Anhalt-Dessau ĉirkaŭ la jaro 1750.
Camila Vallejo
Camila Antonia Amaranta Vallejo Dowling (naskiĝis la 28-an de aprilo 1988 en Santiago) estas studentino pri geografio en la Universidad de Chile (Ĉilia Universitato) kaj gvidantino de studenta movado en Ĉilio (2011). Ŝi estas membro de Juventudes Comunistas de Chile (Komunista Junularo de Ĉilio, de Komunista Partio de Ĉilio) ekde 2007. Camila Vallejo estis de 2010 kaj 2011 prezidantino de Federación de Estudiantes de la Universidad de Chile (FECh) (studenta unuiĝo de Universitato de Ĉilio). Ŝi estis ankaŭ porparolintino de Confederación de Estudiantes de Chile (Confech) (Asocio de Studantoj de tradiciaj universitatoj de Ĉilio) dum la studentaj protestoj de 2011.
23329 Josevega
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jose Carlos Vega, kiu gajnis en 2007 la duan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto en la Mezlernejo de Scienca kaj Teknologia Studoj de Chignahuapan (Puebla, Meksiko).
Viktoro la Maŭro
Vivo kaj legendo
Ĉe la fino de la semajno, Viktoro estis alportita antaŭ la imperiestro denove. Maksimiano provis ĉiurimede malinstigi lin de kristanismo. Ĉar Victor rifuzis, la imperiestro ordonis batadi lin. Soldato daŭre kriis al Viktoro fari oferojn al la dioj. La ekzekutistoj ne devus ĉesi ĝis li ŝanĝus sian opinion. Ĉar tio ne okazis, la torturo daŭris ĝis la ekzekutistoj laciĝis. Li denove estis arestita.
Viktoro restis en malliberejo ĝis liaj vundoj resaniĝis. Tiam alia provo estis farita por ŝanĝi lian opinion kun promesoj, minacoj kaj torturo. Torturo inkludis verŝi fanditan plumbon super li. Ĉar ankaŭ tio ne funkciis, Victor estis juĝita al morto per senkapigo iom da tempo poste. La kondamno estis plenumita la 8-an de majo 303 publike ĉe la pordegoj de Lodi.
Anastatiko
La anastatiko estas genro el la brasikacoj (Brassicaceae). La genro havas nur unu specion.
Troviĝo
La jerikorozo (Anastatica hierochuntica) aŭ resurektoplanto estas la sola specio. La grizeca herbeca planto de nature troviĝas en okcidenta Azio. La specio antaŭ ĉio multe troviĝas en Sirio, sed ankaŭ la okcidenta Saharo apartenas al la regiono de disvastiĝo. La planto malofte kreskas pli alten ol 15 cm.
Karakterizaĵo
La nomo resurektoplanto indikas la econ de la planto ke ĝi tre longe povas elteni sen pluvo. Kiam tamen iufoje pluvas, ĝi ene de unu tago denove ekverdiĝas.
En la rom-katolika tradicio Maria benintus la planton survoje al Egiptio.
La planto estas ĉirkauita de mitaj sagaoj, tiel ĝi alportus feliĉon kaj benon al la posedantoj.
La portugala esploristo Gil Eannes alportintus la planton de sia marvojaĝo ĉirkaŭ Kabo Bojador en la mezo de la 15-a jarcento al Eŭropo.
Oni ne kunfuzu ĝin kun la (malvera) Jerikorozo (Skvamfolia selaginelo), kiu antaŭ ĉio ĉirkaŭ Kristnasko estas vendata en butikoj.
Prizorgo
Oni devas konservi la planton en seka kaj varma loko. Tuj kiam oni donas akvobanon al ĝi, la planto ekverdiĝas. Post maksimume unu semajno oni devas elbanigi la planton, ĉar la planto ne povas sekiĝmorti, sed tamen droni.
Nigra kardelo
La Nigra kardelo (Spinus atratus, iam Carduelis atrata) estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj. Surloke en la hispana nomiĝas negrito de Bolivia (bolivia nigruleto), chayñita aŭ ch'ayñita [ĉajnjIta] (Bolivio), negrillo (nigruleto, Argentino), jilguero negro (nigra kardelo) (Ĉilio) kaj jilguerito [ĥilgerIto] (kardeleto, Peruo).
Ĝi troviĝas sufiĉe komune en altaltitudaj herbejoj (punaoj, areoj de Andoj) de nordokcidenta Argentino, okcidenta Bolivio, norda Ĉilio kaj centra Peruo. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj kaj herbejoj kun rokaj deklivoj kaj ravinoj. Ĉefe el 3000-4000 m.
Aspekto
Ĝi estas sufiĉe granda (13 cm) nigra kardelo, kiel la komuna nomo kaj la latina scienca nomo sugestas, kun rimarkinde kontrastaj flavaj flugilzonoj (ege rimarkindaj dumfluge), subpugo kaj bordoj de vostobazo. La beko estas helgriza kaj la kruroj nigrecaj. Estas iom da seksa duformismo, ĉar la ino montras similan bildon sed ne estas tiom brilnigra kaj havas blankecan ventron. Krome maskloj povas levi iomete kapoplumojn kvazaŭ kresto.
Kutimaro
Ili kutime videblas en paroj aŭ malgrandaj aroj ofte manĝante surgrunde. For de la reprodukta sezono en pli grandaj aroj. Ili preferas sunbanajn areojn: troa pluvokvanto forpelas ilin el reproduktejoj.
Tiu birdo estas facile videblaj kaj aŭdeblaj en epoko de pariĝado ĉefe sur kabloj aŭ alia elstara ripozejo. Komuna estas la kontaktalvoko de dumfluga aro “knot”-“knot”-“knot”. Ripoze estas alarmalvoko “ĉio” kaj alia noto por flugado “suit”-“suit”.
Ili manĝas ĉefe malgrandajn kaj indiĝenajn semojn ĉefe de kinua (Chenopodium quinoa) zurrón (Thlaspi arvense), llantén (Plantago major), natura brasiko (Brassica campestris), la kanjigua (Chenopodium pallidicaule), la ĉilka (Baccharis polifolia). En Argentino la ĉilihua (Festuca dolichofila) kaj la kihuiĉa (Amaranthus caudatus). Notindas la indiĝenaj nomoj de multaj el ili.
Vivejo kaj adapto
Ties natura vivejo en Peruo kaj Bolivio estas altaj altebenaĵoj andaj ("la Punao"), el 3 500 al 4 500 msm, karaktera pro deklivoj, kun rokoj kaj herbo, kun arbustoj. En Arekipo (Peruo) videblas el 2.600 msm. En Argentino, kie ili liĝas je altecoj inter 2.000 kaj 3.000 msm, estas surloke abundaj. En Ĉilio loĝas en la alta montaro de la norda zono, punao, ĉe rojoj, en arbustaj kaj arbaj valetoj, el 3.500 al 4.800 msm.
Por adaptiĝi al relativa manko de oksigeno de la aero de tiaj altaĵoj, ties sango enhavas pli da eritrocitoj ol tiu de aliaj birdospecioj de malaltaj teroj, kio garantias oksigenigon de ties histoj.
Ajpetro
Ajpetro (,, ; la nomo tradukite el la helena signifas "Sankta Petro") estas unu el la pintoj de la Ĉefa Montoĉeno de la Krimea montaro. La montopinto apartenas al la vasta Ajpetra altebenaĵo, tamen ne estas ĝia plej alta punkto. Administre la monto apartenas al la Jalta municipo.
Nigra kardelo
Vivejo kaj adapto
Ili loĝas en tre venta medio, kun temperaturoj maksimumaj de + 20 kaj - 22 °C. Pro tio ties korpo estas adaptata al grandaj fluktuoj tago-nokte de 20 °C de temperaturo. La problemo de la temperaturo ne estas tio por ili, sed malabundo de nutrado kaj de taŭgaj nestolokoj. For de la reprodukta sezono kaj en iaj jarepokoj ili troviĝas je malpli da alto: en Peruo je 2.335 msm kaj en Argentino el 750 msm al 1.390 msm.
Ajpetro
La monto altas 1234 metrojn kaj estas formita plejparte de kalkoŝtonoj. Ĉe la supro estas 4 rokoj, forme similaj al dentegoj de giganta drako (12-15 metrojn altaj, formitaj pro la efloresko de la rifaj kalkoŝtonoj).
Nigra kardelo
Distribuado
Estas du ĉefaj faktoroj kiuj determinas ties geografian distribuadon: nome la montara orografio de la Andoj, kiu aktivas kiel natura barilo, kaj la klimatologio, kiu venas siavice determinata de la marfluo de "El Niño".
Tiu neotropisa birdospecio estas nomada, sed kun nenomadaj populacioj en iaj lokoj. El Arekipo migras vintre kiam ekmalvarmas kun grandaj diferencoj de temperaturo inter tagoj kaj noktoj kaj ankaŭ el Pujno julie (sudhemisfera vintro) kiam neĝas kaj temperaturo estas ĝis - 17 °C. Plej probable ili moviĝas al malpli malvarmaj areoj de Bolivio, aŭ inter Argentino kaj Ĉilio, ĝis kiam ekvarmiĝas la temperaturo kaj ili reaperas serĉe de abunda manĝo kaj taŭgaj nestolokoj. La klarigo estas, ke en Peruo, Ĉilio, Bolivio kaj Argentino la klimato kaj la sezonoj estas diferencaj kaj pri tio ili migras tra tiu ĉiu teritorio. Krom tio, en Bolivio, estas indiĝenaj birdoj kiuj ne migras ĉar ili tie disponas el la tri zonoj kie ili loĝas: valo, altebenaĵo kaj tropiko. En la plej suda argentina regiono kie ili loĝas nome Mendoza kaj en la provinco de San Juan ili estas migrantaj. Alvenas novembre por nestumi kaj migras norde are marte. Dum en la nordaj urboj de Salta kaj Jujuy ja estas loĝantaj birdoj.
Ajpetro
La monto situas super la urbo Alupko kaj loĝloko Koreizo. De la loĝloko Misĥoro sur la monton kondukas telfero (kun la plej longa en Eŭropo senapogmasta fragmento). Oni povas atingi la monton ankaŭ aŭte per la ŝoseo Jalto-Baĥĉisarajo aŭ perpiede tra multaj montaraj padoj. Ĉe la monto-pinto situas la vilaĝeto Oĥotniĉje. La monto estas registrita en la "Libro de rekordoj de Ukrainio" kiel la plej venta loko (dum 125 tagoj jare ĉi tie blovas ventoj, kies rapido atingas 50 m/s).
De sur la monto videblas belega panoramo de la Suda bordo de Krimeo. Ĉe la supra stacio de la telfero troviĝas kelkaj restoracioj, vendejoj kaj amuzejoj. La monto estas unu el la plej famaj kaj ofte vizitataj naturaj vidindaĵoj de Krimeo.
Nigra kardelo
Distribuado
Inter tiom da geografiaj areoj, oni supozas, ke estas diferencoj, kun peruaj birdoj pli malgrandaj, boliviaj mezaj kaj ĉiliaj pli grandaj, dum argentinaj pli longbekaj. Sed ne estas agnoskataj subspecioj.
Reproduktado kaj bredado
La reprodukta sezono komencas tuj post la pluvsezono kaj foje okazas unu ovodemetado kaj la birdoj migras norden por dua aliloke. Ili nestumas kolonie, ĉiu paro okupas malgrandan teritorion. La temperaturoj en tiu epoko povas fluktui inter 17 °C tagmeze ĝis sub nulo nokte, tiele la idoj devas esti protektitaj el malvarmo. Kiel nestoloko ili elektas arbojn (pinoj, siberiaj ulmoj) aŭ abandonitajn domojn, ankaŭ truojn kaj fendojn en ravinoj aŭ eĉ lokojn alte en tegmento de kavoj. La nesto povas situi je tre diferencaj altoj. Ties konstruado estas tre prilaborita, ĉefe interne per vegetala lanugo. La ovaro estas de tri ovoj, foje kvar. Eloviĝo okazas post du semajnoj de kovado kaj elnestiĝo post kromaj 16 kaj 18 tagoj. La idoj estas manĝigataj per nematuraj semoj. Kutime, se ne estas tre favoraj medikondiĉoj koincide kun abundo de nutrado, ne okazas dua ovodemeto en tiu jaro.
Masonisto
Masonisto estas homo kies metio estas konstrui fortike ion el ŝtonoj aŭ brikoj, kaj foje ankaŭ kun metalaj stangoj, kunigante ilin per cemento aŭ alia mortero. La aĵo konstruita povas esti nova aŭ riparo de aĵo ekzistanta sed difektita.
Ottó Cséti
Ottó Cséti [ĉEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cséti Ottó estis hungara inĝeniero pri minado, profesoro. Lia familia nomo estis Chrismár ĝis 1884.
Masonisto
Tipaj laboroj de masonisto estas starigo de muroj kaj similaj dividiloj -pretaj el fabriko aŭ formitaj brikon-post-briko-, almetado de tegmentoj, instalado de duktoj por akvo, elektro kaj gaso, instalado de fenestroj, pretigo de mortero kaj cemento, kaj ceteraj similaj taskoj por fari aŭ ripari domon aŭ pli granda konstruaĵo.
Nigra kardelo
Reproduktado kaj bredado
Ĝi estas birdospecio ŝatata de specialistaj bredistoj en Eŭropo, Sudameriko kaj Nordameriko. Tia birdobredado similas al tiu de aliaj kardeloj; ne tre facilas, sed eblas en birdejoj kaj en tiom en kaĝoj. Ili estas unu el plej komunaj kardeloj en kaptiveco. La ĉasado uzas glukaptilojn kaj kaptinton kiel reklamilo. Plej ofte oni eksportas ilin al Eŭropo, laŭleĝe el Peruo. La ĉas- kaj transporto-kondiĉoj ne bonas kaj multaj birdoj mortas. La eksportado estas tiom sukcesa ke oni multe ĉasas kaj la specio povus endanĝeriĝi. Paradokse la reproduktado en kaptiveco povus helpi pluhavi ĝin. Kvankam ankaŭ Eŭropa Unio kontrolas tiun trafikon, pro la kondiĉoj nur 0,5 % de la birdoj sukcesas survivi 12 al 16 monatojn kaptivece.
Ottó Cséti
Ottó Cséti naskiĝis en 1836 en Buda. Li mortis la 1906 en Hungara reĝlando en Lucsivna (nuntempa Lučivná en Slovakio).
Biografio
Ottó Cséti frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo. Inter 1856 kaj 1858 li lernis en teknikuniversitato en Vieno, poste li lernis minadon kaj metalurgion en Akademio de Selmec en Selmecbánya, kie li akiris diplomon en 1862. Post siaj studoj li laboris en diversaj minejoj de la lando, inter 1868 kaj 1872 li estis inspektoro de konstruado de fabriko en Diósgyőr, poste li instruis en la menciita akademio. En 1878 li atingis la instruan rangon ordinara profesoro, krome li longe estis katedrestro. En 1894 li estis nomumita ĉefkonsilisto de minoj, en 1902 li pensiuliĝis. Li kreis gravajn mezurilojn, instrumentojn, ilojn por la minado.
Gignac
Ginhac interalie estas la okcitana nomo de la jenaj komunumoj nomataj france
Masonisto
La vorto devenas el samsignifa franca vorto maçon, homo kies metio estas Maçonnerie (Masonado).
Laŭ Francisko Azorín masoni estas Konstrui per brikoj, ŝtonoj, gipso, k.c.. Li indikas etimologion el la gota meitan (ĉizi) kaj de tie la latina machio, machionis. Kaj li aldonas la terminojn masonisto, por homo kies profesio estas masoni; masonestro, masonilo.
Nigra kardelo
Reproduktado kaj bredado
Por ke la birdoj sukcesu adaptiĝi al kaptiveco ili devas venki la adapton al diferenca hemisfero kaj malekvlibro de sezonoj, diferenca altitudo draste al tre malaltaj niveloj, diferencaj kondiĉoj de temperaturo kaj humideco, diferenca nutrado per tro grandaj semoj maltaŭgaj por ties metabolismo, redukto de la viva spaco ktp. Pro tio oni devas uzi por bredado kaj tenado en kaptiveco grandajn kaĝojn unumetrajn longajn almenaŭ, humidecon sub 50 %, nutradon baze sur semoj variaj kaj malgrandaj, purigadon kaj kontroladon de fekaĵoj ktp. Oni devas ne miksi jam adaptitajn ekzemplerojn kun novaj kaj ankaŭ ne miksi ambaŭ kun aliaj birdospecioj en kaptiveco nome psitakoj, kanarioj kaj similajn por eviti kontaĝojn.
István Tóth (1861)
István Tóth [iŝtvAn tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth István estis hungara skulptisto. István Tóth naskiĝis la en Szombathely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Tóth studis en Akademio de Belartoj de Vieno inter 1882-1890 helpe de stipendio. Liaj plej gravaj instruistoj estis de:Edmund von Hellmer kaj de:Caspar von Zumbusch. Post la studentaj jaroj li luis atelieron en Budapeŝto ĝismorte. Li kreis skulptaĵojn (ankaŭ ekleziajn), monumentojn, reliefojn, bustojn kaj ornamaĵojn. Li ricevis kelkajn premiojn en la 1920-aj jaroj.
Nigra kardelo
Reproduktado kaj bredado
Ĉiukaze eĉ se la birdoj sukcesas adaptiĝi al kaptiveco tio ne signifas ke ĝi povos reproduktiĝi facile; ĉefe estas problema, ke la ino estu sufiĉe lerta reproduktanta. Foje oni uzas inojn de alia specio (kanario ekzemple). Por reproduktado oni uzas apudajn sed separitajn kaĝojn ĝis kiam la partneroj proponas unu al alia manĝon aŭ nestomaterialon, poste la tasko estas farata de la ino kaj oni devas elpreni la masklon, ke li ne ataku la idojn, kaj eĉ elpreni la inon, kiu povas plue manĝigi la idojn el apuda kaĝo.
Jenő Béla Kümmerle
Jenő Béla Kümmerle, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kümmerle Jenő Béla estis hungara botanikisto, profesoro, instruisto.
Jenő Béla Kümmerle naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Béla Kümmerle akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1898. Post siaj studoj li instruis samloke. En 1902 li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo, kie tiutempe estis ankaŭ kolektaĵo pri botanikaĵoj, en la sama jaro li ekinstruis ankaŭ en gimnazio. Paŝo post paŝo li ricevis pli signifajn postenojn en la muzeo. Li studvojaĝis en Habsburga Imperio, Germana Regno, Belgio, Britio, Nederlando, Danio, Italio, li partoprenis en ekspedicioj en Adriatiko kaj Balkano. En 1914 li kolektis kreskaĵojn en norda Afriko. Li kolektis resume dekvinmil da kreskaĵoj. Oni nomumis pri li 16 kreskaĵojn.
Charles Lyell
Sir Charles LYELL (naskiĝis la 14-an de novembro 1797, mortis la 22-an de februaro 1875) de Britio estis la plej grava geologo de la 19-a jarcento.
Li iĝis honora membro de Hungara Scienca Akademio en 1861.
Futabatei Shimei
FUTABATEI Shimei (japane 二葉亭 四迷 [futabatej ŝimej]; naskiĝis la en Edo; mortis la  sur la Bengala Golfo) estis japana novelisto, tradukisto. Lia vera nomo estas HASEGAWA Tatsunosuke (長谷川 辰之助 [hasegaŭa tacunosuke]).
En 1902 li lernis Esperanton de Fjodor Postnikov en Vladivostoko en Rusio. Reveninte Japanion en 1906 li publikigis la unuan japanlingvan Esperanto-lernolibron "世界語" Sekaigo.
Futabatei mortis pro tuberkulozo dum reveno el Rusio kiel speciala korespondisto de la ĵurnalo Asahi Shimbun. Li estis kremaciata kaj entombigata en Singapuro.
Departemento Atlantiko
Departemento Atlantiko estas departemento de Kolombio.
Futabatei Shimei
La origino de lia plumnomo estas insulto de lia patro, kiam li neaprobis, ke lia filo deziris studi literaturon: Kutabatte Ŝimee (くたばってしめぇ) "falu morte!"
Departemento Atlantiko
Komparu kun: Atlantiko (oceano)
Georgikon
La Georgikon (laŭ pli malnova ortografio Georgicon) estis la plej malnova altlernejo pri agrikulturo en Eŭropo. La fondinto estis grafo György Festetics (agronomo). La nomo unuparte aludas al agrikultura poemo de Vergilio (Georgica), aliparte al persona nomo de la fondinto (Georgo). La kampuso funkciis en Keszthely.
Historio
Festetics establis la altlernejon por eduki agronomojn aŭ similajn edukitojn, kiuj povis moderne gvidi la agrikulturon en bienoj de Festetics, sed dekomence rajtis lerni ankaŭ aliaj, kiuj baldaŭ laboros en aliaj bienoj. En 1797 komenciĝis la instruado simbole kun po unu lernanto kaj profesoro. Post 2 jaroj la altlernejo ricevis bienon por ekzercadi, en 1802 ankaŭ vitejon kaj arbaron. Palatino Jozefo Antono Johano de Habsburgo-Loreno oficiale faris la inaŭguron per plugado en 1801. Komence oni uzis la latinan kaj germanan lingvojn, ĉar estis ankaŭ eksterlandaj studentoj, krome kelkaj profesoroj ne parolis. Ekde 1846 la oficiala lingvo iĝis la hungara. La lernado okazis dum 3 jaroj, sed ĉefe eksterlandanoj rajtis lernadi malpli. Domoj de la originaj kampusoj jam malaperis, muzeo pri Georgikon funkcias en baldaŭa domo.
La studentoj partoprenis en Hungara revolucio de 1848, tial post la falo la altlernejo ne funkciis. Georgikon reestabliĝis neoficiale en 1864, oficiale en la sekva jaro kiel "tutlanda kamparana kaj arbarista supera lernejo". Ĝi ricevis la oficialan epiteton Reĝa en 1869, rangon akademio en 1906. En 1945 la oficiala statuso estis altlernejo, sed tuj poste kampuso de la Agrara Universitato. En 1953 ĝi denove iĝis memstara akademio, en 1957 laŭ leĝo ĉiuj akademioj ricevis titolon universitato, sed ankaŭ poste okazis diversaj ŝanĝoj. Ĝi integriĝis al Universitato de Panonio en 1990.
Mihály Zsofinyecz
Mihály Zsofinyecz [mihAj ĵofinjec], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsofinyecz Mihály estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo.
Mihály Zsofinyecz naskiĝis la  1906 en Kispest. Li mortis la 1986 en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Zsofinyecz frekventis bazlernejon, poste li estis komence simpla laboristo, poste faklaboristo en granda fabriko. Li aliĝis al la sindikato en 1925, al la socialdemokratoj en 1934, al la komunistoj en 1945. Li gvidis fabrikon en 1948. Ekde la sekva jaro li estis ministro, inter 1957 kaj 1962 senpostena ministro (dume kelkaj mallongaj interrompoj okazis). Tiutempe li plenumis ankaŭ signifajn partiajn postenojn. Li estis parlamenta deputito inter 1949 kaj 1958. Li pensiuliĝis en 1962.
Ede Kühne
Ede Kühne [kune], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kühne Ede estis germana-hungara entreprenisto, fabrikestro, inventisto, kreinto de hungara produktado pri agrikulturaj maŝinoj.
Ede Kühne naskiĝis la  en Hamburgo. Li mortis la en Moson.
Biografio
Ede Kühne lernis en Kolonjo, inter 1860 kaj 1862 li estis teknologia desegnisto en fabriko en Berlino. Li eklaboris en fabriketo en Moson en 1862 por studi ankaŭ en alia lando la maŝinojn. En la sekva jaro li aĉetis duonon de la fabriketo kaj poste kiel posedanto evoluis granda la laborejon. En 1866 lia maŝino jam havis grandan sukceson en ekspozicio en Vieno. Post 2 jaroj li edziĝis baldaŭ havanta 5 gefilojn, en 1869 li jam estis la sola posedanto helpe de la ricevita doto. Li havis multe da patentoj, liaj maŝinoj disvastiĝis en la tuta Habsburga Imperio, eĉ en Balkano. Li produktis ĉiuspecajn maŝinojn, kiujn la kamparanoj uzis. Inter 1869-1875 liaj produktaĵoj ricevis 39 premiojn. Lia plej menciinda maŝino estis ekde 1874 "Hungaria Drill" ĉevaltira kvazaŭaŭtomata semmaŝino (premiita en 1878 en Parizo). (En 1890]] estis farita jam la dekmila semmaŝino, samtempe jam pluevoluigita. En 1885 li prezentis en ekspozicio en Budapeŝto 90 diversajn agrarajn maŝinojn. En 1895 unu el siaj filoj iĝis oficiale lia kunulo. Li ricevis signifajn ŝtatajn premiojn en 1873, 1879, 1896.
Li ĉiam zorgis pri siaj laboristoj, en la fabriko striko neniam okazis.
Ziefen
Pri la komunumo
Ziefen estas komunumo en la distrikto Liestal en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1551 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Ziefen konsistas el du setlejkernoj kaj situas en la valo de Reigoldswil ĉe la bordo de la rivero Malantaŭa Frenke.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordokcidento al Lupsingen, en nordoriento al Bubendorf, en sudoriento al Arboldswil, en sudo al Reigoldswil, kaj en okcidento al Seewen kaj Büren (ambaŭ en Kantono Soloturno).
Trafiko
La komunumo estas jam ek de la komenco de la 20-a jarcento konektita al la publika trafikreto per buslinio de Liestal al Reigoldswil. Temas pri la unua oficiala buslinio de Svislando kun federacia koncesio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ziefen datiĝas el la jaro 1226 kiel Civenne.
En la jaro 1366 Ziefen fariĝis kune kun la voktejo Waldenburg posedaĵo de la episkopo de Bazelo, kiu vendis ĝin en la jaro 1400 al la urbo Bazelo. Dum la Helveta Revolucio la komunumo estis atribuita al la distrikto Liestal, kun kiu ĝi fariĝis post la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1833 parto de la nove fondita Kantono Bazelo Kampara, kvankam la vilaĝo dum la Kantondisiĝo luktis flanke de la urbo, kio kostis al ĝi du homajn vivojn.
1255
En la jaro 1255 post Kristo okazis, interalie:
33834 Hannahkaplan
33834 Hannahkaplan estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la 3:7 kun Marso kaj 8:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la post-doktoran esploristinon Hannah H. Kaplan, de la Instituto de Esploro de la Sudokcidento en Boulder (Koloradio), kiu laboras por la misio OSIRIS-REx. Ŝi fakiĝis en teknikoj de defora detekto kaj spektroskopio por esploroj en terscienco kaj planedoscienco.
Silica
Silica (hungare Szilice (silice)) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Situo
Silica situas sur ebenaĵo, inter montoj 559 kaj 632 m altaj, laŭ la hungara landlimo, laŭ traira flankovojo. Rožňava troviĝas 16 km.
Boqueirão
Boqueirão estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 16.888 loĝantojn en 2010.
Despeñaperros
Despeñaperros (Hundelmontigejo) estas ravino, interkrutejo kaj montopasejo elfosita de la rivero Despeñaperros situa en la municipo de Santa Elena, norde de la provinco de Jaén (Hispanio), kiu estas deklarata Natura Parko fare de la Junto de Andaluzio kun etendo de 7.649 hektaroj, ĉefe pro siaj valoroj geologiaj kaj pejzaĝaj, sed kiu posedas ankaŭ elstaraj flaŭro kaj faŭno.
Temas pri interkrutejo inter krutegaj rokomuroj, kun deklivoj pli ol 500 m altaj kaj tre uzataj de la homo laŭlonge de la historio, ĉar estis natura trapasejo de Sierra Morena kaj ĉefa kontaktejo inter Andaluzio kaj la Centra Altebenaĵo, Kastilio-Manĉo, aŭ kio samas, kun la resto de Hispanio. Tiele tra Despeñaperros ĉiam pasis gravaj komunikvojoj tiom pere de ŝoseoj, (la aŭtoŝoseo radia A-4), kiom pere de fervojo. La fervoja aliro estis la plej grava de la tuta Andaluzio (escepte de la linio Mérida–Sevilo) ĝis 1992, pro la konstruo de la linio tutrapida Puertollano–Córdoba (90 km okcidente).
Flaŭro
La hegemonia vegetaĵaro estas simila en la tuta Sierra Morena oriente, nome la mediteranea arbaro, kun hegemonio siavice de anzinoj kaj korkokverkoj, sed ankaŭ aliaj kverkoj kaj pinoj (Pinio, Halepa pino kaj Nigra pino). La makiso estas de arbutoj, erikoj, cistoj, mirtoj kaj Kirmesa kverko.
Menciindas ankaŭ la laŭriveraj arbaroj kiu aperas en la diversaj riveroj kaj rojoj, pli ombraj kaj humidaj, kun alnoj, fraksenoj kaj salikoj.
Krome en la natura parko ekzistas 30 endemioj unikaj en la mondo kaj aliaj specioj unike en la Iberia Duoninsulo.
Faŭno
Elstaras ekzisto de cervoj kaj aproj, pri kio estas laŭleĝa kaj neleĝa ĉasadoj, kaj plie elstaras ekzisto de kelkaj malmultaj ekzempleroj de iberia linko kaj de lupo, tiel kiel abundo de malgrandaj karnovoruloj kiel la vulpo, la enmetita ikneŭmono kaj la sovaĝa kato.
Inter la birdoj kiuj loĝas en Despeñaperros menciindas la imperia aglo kaj la gipo.
Cergy-Saint-Christophe (stacidomo)
Cergy-Saint-Christophe estas franca stacidomo sur linio A (branĉo A3) de RER, situanta en komunumo Cergy en departemento Val-d'Oise en regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de SNCF ankaŭ sur linio L de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio bifurcation de Neuville - Cergy-Préfecture (326000).
Rivero Deva
Deva estas rivero en la nordo de Hispanio. Ĝi fluas tra la aŭtonomaj komunumoj Kantabrio kaj Asturio. Ĝi elfluas en la vilaĝo Fuente Dé (Kantabrio) kaj enfluas en la Kantabran Maron (Atlantiko).
Ĝia plej granda alfluanto estas la rivero Cares, kiu elfluas en Asturio kaj alfluas al Deva en la vilaĝo Panes, ĉe Puente Llés. Kaj Deva kaj Cares estas popularaj por fiŝkaptistoj pro tio, ke en ili abundas salmoj.
Nomo
Oni pensas, ke la nomo devenas de diino Deva de la kantabroj. En la monto Cildá oni trovis altarŝtonon dediĉitan al tiu diino, kiu estas konata en la kelta landaro pro ties rilato al akvo. La vorto Deva estas kelta kaj ĝi eble estas rilata al radiko di- (de la hindeŭropa *deiwos, en la latina divus, diva, tio estas dio en Esperanto). Tiun ĉi nomon oni uzas ankaŭ en Galegio, en la samnomaj riveroj (Deva) en la provincoj Pontevedra kaj Oŭrenso, kiuj enfluas en la riveron Minjo; estas ankoraŭ alia rivero Deva en Gipusko.
Eburborda Popola Fronto
La Eburborda Popola Fronto - france Front Populaire Ivoirien (FPI) - estas politika partio de la afrika ŝtato Ebur-Bordo, kiu en 1982 kaŝe fondiĝis fare de Laurent Gbagbo kaj Simone Gbagbo. En 1988 ĝi malkaŝe alprenis la statuson de politika partio kaj en 1990 ofiale rekoniĝis en tiu statuso. La partio komprenas sin kiel socialisma partio kaj estas membro de la Socialista Internacio.
La partia fondinto Laurent Gbagbo en tre disputita kaj de la opozicio bojkotita prezidenta baloto la 22-an de oktobro 2000 elektiĝis prezidento de Ebur-Bordo. En la parlamenta baloto de januaro 2001 la partio atingis 96 el la entute 225 parlamentaj seĝoj.
La nuna partia prezidanto estas Pascal Affi N'Guessan, antaŭa ĉefministro de Ebur-Bordo. Li en 2001 anstataŭigis la unuan partiestron Laurent Gbagbo, kiu post sia elektiĝo de prezidento de Ebur-Bordo retiriĝis el la ofico de partia prezidanto.
Gazetoj politike proksimaj al la partio estas Notre Voie ("Nia vojo") kaj Le Courrier d'Abidjan ("La kuriero de Abiĝano").
François-Vincent Raspail
François-Vincent RASPAIL (naskiĝis la 29-an de januaro 1794 en Carpentras, Vaucluse; mortis la 7-an de januaro 1878 en Arcueil, Seine) estis franca kemiisto, kuracisto kaj politikisto.
Nußdorf (Chiemgau)
Nußdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Traunstein kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kiel la interkrampa aldonaĵo en la nomo jam indikas, la komunumo situas en la historia-kultura regiono Chiemgau (prononco "Ki:mgaŭ").
5622 Percyjulian
5622 Percyjulian estas malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono, kies spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" komponiĝon, riĉa je silikatoj de fero kaj de magnezio.
Francis Picabia
Francis-Marie Martinez PICABIA (naskiĝinta la 28-an de januaro, 1879 - mortinta la 30-an de novembro, 1953) estis bone konata pentristo kaj poeto, kiu naskiĝis de franca patrino kaj hispana patro, kiu estis ataŝeo ĉe la kuba legacio en Parizo.
5622 Percyjulian
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Francis Picabia
Naskiĝinte en Parizo, li studis ĉe la École des Beaux-Arts kaj la École des Arts Decoratifs. Komence de sia kariero, de 1903 ĝis 1908, li influiĝis per la impresionisma pentrado de Alfred Sisley. De 1909, li ekinfluiĝis per la kubistoj kaj la Ora Sekcio (Section d'Or).
5622 Percyjulian
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la afrik-usona kemiisto Percy Lavon Julian (1899–1975). Lia pionira laboro pri la sintezo de kuraciloj elde plantoj malfermis la vojon al terapioj, kiujn milionoj da homoj uzas hodiaŭ. En sia vivo, li ricevis pli ol centon da medicinaj patentoj.
Francis Picabia
Ĉirkaŭ 1911 li ekmembriĝis en la Grupo de Puteaux, kiu renkontiĝadis ĉe la ateliero de Jacques Villon en la vilaĝo Puteaux. Tie li amikiĝis kun la artisto Marcel Duchamp. Iuj el la grupa membraro estis Guillaume Apollinaire, Albert Gleizes, Roger de La Fresnaye, Fernand Léger kaj Jean Metzinger.
De 1913 ĝis 1915, Picabia vojaĝis al Novjorko plurfoje kaj aktive partoprenis la avangardajn artomovadojn, enplektante modernan arton al Usono. Tiuj jaroj povas estis karakterizataj kiel la pra-Dada epoketo de Picabia, konsistanta ĉefe el liaj portretoj mekanikoj. Poste, en 1916, dum en Barcelono li komencis sian bone konatan dadaisman revuon 391, en kiu li eldonis siajn unuajn mekanikajn desegnaĵojn. Li daŭrigis la revuon kun la helpo de Duchamp en Usono.
Picabia daŭrigis sian engaĝadon en la Dada movado tra 1919 en Zuriko kaj Parizo, antaŭ disiĝo el ĝi post evoluigo de intereso pri superrealisma arto. Denove li ŝanĝis sian stilon en 1925, kiam li reiris al figura pentrado.
Dum la 1930-aj jaroj, li fariĝis proksima amiko de Gertrude Stein. Dum la fruaj 1940-aj jaroj, li translokiĝis al la suda Francio, kie lia laboro surprize turnis sin - li produktis serion da pentraĵoj bazitaj sur nudaj kaj modaj fotoj en francaj fimagazinoj, en maleleganta stilo, kiu aperas subfosi tradician, akademian pentradon de nudoj. Antaŭ la fino de la Dua Mondmilito, li reiris al Parizo, kie li rekomencis abstraktan pentradon kaj verkadon de poezio.
Li havis amajn aferojn kun dancistinojn, kiujn pentris li.
Granda kvanto da lia verko engaĝas la mekanikan reprezentaĵon de homoj.
Broye (stacidomo)
Broye estas franca stacidomo sur linio -, situanta inter j  kaj Saint-Symphorien-de-Marmagne, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Francis Picabia
Granda retrospektivo de lia verko okazis ĉe la Galerie René Drouin en Parizo en printempo 1949.
Broye (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Francis Picabia
Picabia amis rapidajn aŭtojn, kaj oni pretendas, ke li posedis tiel multe kiel 150 da ili.
Broye (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nevers - Chagny (760000).
Francis Picabia
Francis Picabia mortis en Parizo en 1953 kaj enteriĝis ĉe la Tombejo de Montmartre.
Dum freŝdataj jaroj, pentraĵo de Picabia vendiĝis por tiel multe kiel 1,6 milionoj da usonaj dolaroj.
Szerecseny
Szerecseny (sereĉenj) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Tét. La loknomo estas hungare: negrulo en malnova formo.
Bazaj informoj
La vilaĝo situas sub montopiedo Bakony (bakonj), laŭ fervojo inter Győr kaj Pápa, laŭ flankovojoj, en proksimeco de Tét.
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko, de keltoj, de romianoj, de avaroj. La turkoj okupis la vilaĝon, la loĝantaro tributis al la turkoj. En 1798 incendio okazis.
9 Metiso
Malkovro
Metiso, naŭa malkovrita asteroido, estas la ununura malkovrita far de la irlanda astronomo Andrew Graham, la. Ĝi ricevis la nomon de la oceanidino Metiso, de la helena mitologio.
Kiel la "grandaj" planedoj, la unue-trovataj asteroidoj ricevis astronomian simbolon. Tiu de Metiso estas .
Metisa familio
Metiso estis iam rigardita kiel plej granda ano de asteroida familio tiel nomita "Metisa familio" sed ĵusaj serĉoj ne montris tian familion. Oni tamen trovis spektrajn similaĵojn inter Metiso kaj 113 Amaltejo, kiuj pensigas, ke ambaŭ asteroidoj estus restaĵoj de tre malnova (~ 1 miliardo da jaroj) dinamika familio, kies aliaj anoj pulvoriĝis pro alfrapoj aŭ disvojiĝis pro gravitaj perturboj. La origina korpo povus esti diferenciĝinta objekto de diametro inter 300 kaj 600 km kies Metiso estus la kerno, kaj Amalteo, parto de la mantelo.
Estas taksata, ke 90% el la maso de la praa korpo perdiĝis pro la alfrapo.
Ecoj
Analizo de ĝia luma kurbo sciigas ke Metiso havas longigita formo, kun pinto ĉe unu fino, sed ne permesis precize determini ĝian rotacian akson. Observoj per la kosmoteleskopo Hubble konfirmis tiun formon.
Armand Barbès
Armand BARBÈS (naskiĝis la 18-an de septembro 1809 en Pointe-à-Pitre, Gvadelupo; mortis al 26-an de junio 1870 en Hago, Nederlando) estis franca politikisto, respublikano ĝisosta, malamikego de la julia monarkio.
Li estis malliberigita en 1848, liberigita en 1854, ekziliĝis memvole kaj mortis en Hago.
Shrouk El-Attar
Shrouk El-Attar (naskiĝis la 30-an de novembro 1994 en Aleksandrio, Egiptio) estas elektronika dezajna inĝeniero, ventro-dancistino, aktivulino por la rajtoj de GLAT+ kaj iama rifuĝinto el Egiptio kiu ricevis azilon en Britio.
Vivo
Ŝi naskiĝis la 30-an de novembro 1994 en Aleksandrio, Egiptio. Ŝi fuĝis Egiption kaj petis azilon en Britio, kiun ŝi ricevis. Tie ŝi studis en la kimra Universitato de Cardiff, kiu elektis dediĉi tutan numeron de sia revuo al ŝi el pli ol 100 000 eks-studentoj
GLAT
Ŝi volas montri al la mondo la veran diversecon de la maniero kiel aspektas inĝenieroj, nome ke eblas samtempe esti ventro-dancistino kaj inĝeniero. El-Attar agis kiel ventro-dancistino nune nomata "Dancing Queer", por trovi monrimedojn por GLAT-homoj en Egiptio kiuj pagu advokaton por defendi sin en tribunalo pro sia genro aŭ seksa orientiĝo kaj por helpi ilin translokiĝi kiam ilia vivo estas en danĝero. Ŝi uzas ventran dancon por konsciigi kaj fari kampanjon por la rajtoj de la GLAT-komunumo en Egiptio, kie ili estas turmentitaj, enkarcerigitaj aŭ senditaj al malsanulejoj por mensaj malsanoj. Krom se individuo el la komunumo GLATK+ volas 'montri penton kaj bedaŭron pri sia sekseco', ili ne estos portretitaj en pozitiva lumo. Krome Egipto pripensis novan leĝon por malpermesi samseksemon, kiu verŝajne akcelos la situacion por GLAT-Egiptoj.
Dura fromaĝo
Dura fromaĝo, Granula fromaĝo, konata ankaŭ kiel premita fromaĝo kaj malmola fromaĝo, estas tipo de fromaĝo produktita per ripetita miksado kaj drenado de miksaĵo de kazeo kaj selakto. Tiu nomigo povas referenci al ampleksa vario de fromaĝoj, kiel grana kaj Parmigiano-Reggiano (dekstre) kaj variaj aliaj. Multaj tipoj estas ofte uzataj en la produktado de procezita fromaĝo, ĉefe usona fromaĝo, kiu laŭleĝe devas konsistas el Ĉedaro, Colby, kazeo aŭ granula fromaĝo.
Shrouk El-Attar
GLAT
Ĝis antaŭnelonge, la moderna araba ne havis pozitivan vortprovizon por pozitive paroli pir spertoj de homoj el la komunumo GLAT+ kaj eĉ post la naskiĝo de la nova araba vorto Methly (araba por 'kiel mi') uzi tiun vorton por paroli pozitive pri tiaj spertoj en la araba restas revolucia ago.
Scienco kaj edukado
Shrouk El-Attar ankaŭ gvidis la kampanjon "Equal Access" (egala aliro al edudado) enkadre de la Student Action for Refugees Society aŭ STAR (Societo por Studenta Agado por Rifuĝintoj). Kiam ŝi komencis la kampanjon, tre malmultaj britaj universitatoj akceptis azilpetantojn kiel ' home students ' (hejmajn studentojn), sed en 2019 jam ĉirkaŭ 60 da ili akceptis la proponon. La Universitato de Cardiff kie Shrouk El-Attar rajtis studi, estis la unua 'Equal Access '-universitato en Kimrio.
La fakto ke ŝi, kiel adoleskulo kiu estis azilpetinto, ne ricevis la rajton studi inĝenierarton en universitato, forte influis ŝian mensan sanon. Malgraŭ tio, ŝi fariĝis STEM-ambasadoro en 2011. En 2019, ŝi komencis projekton por instrui matematikon al infanoj de rifuĝintoj.
Premioj kaj agnoskoj
Post agnosko fare de la Institution of Engineering and Technology (2015), Shrouk El-Attar ricevis la Da Vinci-novigan premion pri inĝenierarto (2016). Shrouk El-Attar estas unu de la virinoj elektitaj en la jaro 2018 de la BBC kiel unu de la 100 plej inspiraj kaj influriĉaj virinoj en la mondo (100 Women BBC). Ŝi ankaŭ ricevis agnoskon de la agentejo pri rifuĝintoj de Unuiĝintaj Nacioj (UNHCR) kiel "Juna Virino de la Jaro" (2018) pro sia aktivismo kaj inspira gvidanteco. En 2019 ŝi ricevis agnoskon de la Institution of Engineering and Technology (pintaj 6 junaj inaj inĝenieroj en Unuiĝinta Reĝlando).
Eksteraj ligiloj
(angla) Re-thinking Gender and Sexuality, TEDX prelego de Shrouk El-Attar.
Palaco Güell
La Palaco Güell (katalune Palau Güell) estas konstruaĵo dizajnita de Antoni Gaudí, fama arkitekto pro liaj verkaĵoj en unika stilo ene de la tendenco konata kiel kataluna modernismo. La palaco troviĝas en mallarĝa strato de Barcelono, la Carrer Nou de la Rambla, proksime de la haveno. Ĝi estis taskita al Gaudí de Eusebi Güell, kiu admiregis la arkitekton kaj financis plurajn el liaj plej konataj verkaĵoj. La konstruado realiĝis inter la jaroj 1886 kaj 1890.
Gaudí laboregis kun persisto ĉar tiu estis la unua plej grava tasko komisiita al li. Li eĉ pensis pri 25 malsamaj solvoj por la dizajno de la fasado. Por tiu projekto li kalkulis je la helpo de Francesc Berenguer, unu el liaj plej fidelaj helpantoj.
Ĝi estis deklarita kiel Monda heredaĵo de UNESKO en 1984 kune kun la Parko Güell kaj la Casa Milà.
Ambiévillers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Patriarko
Patriarko estas laŭ PIV
1. hebrea prapatro
2. respektinda maljunulo, ĉefo de granda familio,
3. episkopo de la unuaj episkopaj katedroj (Patriarko de Antioĥio, Patriarko de Aleksandrio, Patriarko de Konstantinopolo, Patriarko de Jerusalemo kaj Patriarko de Romo),
5. ĉefo de unu el la ortodoksaj eklezioj (la Patriarko de Bulgario, de Patriarko de Moskvo). (patriarko Tiĥon de Moskvo, sanktulo).
6. ĉefo de Nacia katolika apostola eklezio de Brazilo.
Zanskar (rivero)
33.77192°N, 76.84535°W La rivero Zanskar aŭ Zanskaro estas norden fluantan alfluanto de la riverego Induso. En ties supraj atingoj, la Zanskar havas du ĉefajn branĉojn. La unua el tiuj, nome rivero Doda, havas sian fonton ĉe la montopasejo Pensi-la 4,400 m (14,400 ft) alta kaj fluas sudorienten laŭlonge de la ĉefa valo Zanskara al Padum, nome ĉefurbo de la subdistrikto Zanskar. La dua branĉo estas formata de du ĉefaj alfluantoj konatajn kiel riveroj Kargjago, kun fonto ĉe Ŝingo La 5,091 m (16,703 ft) alta, kaj Carapo, kun fonto ĉe Baralaĉa-La. Tiuj du riveroj unuiĝas ĉe la vilaĝo Purne por formi la riveron Lungnak (konata ankaŭ kiel Lingti aŭ Carapo). La rivero Lungnak poste fluas nordokcidenten laŭlonge de mallarĝa gorĝo al la centra valo de Zanskaro (konata surloke kiel gzhung ĥor), kie ĝi unuiĝas kun la rivero Doda por formi la ĉefan riveron Zanskar. Tiu rivero poste faras nordorientan fluadon tra la spektakla Zanskara Gorĝo ĝis ĝi kuniĝas kun la rivero Induso ĉe Nimmu en Ladako.
Ĝafar al-Barmaki
Ĝa'far ibn Jahja, Ĝa'far ibn Jahja Barmaki, Ĝafar al-Barmaki (, جعفر بن يحيى‎) (767–803) nomita ankaŭ Aba-Fadl, estis persa veziro de la Abasida kalifo Harun ar-Raŝid, sukcedante sian patron (Jahja ibn Ĥalid) en tiu posteno. Li estis membro de la influa familio de Barmakidoj, iam budhismaj estroj de monaĥejo Nava Vihara. Kun la cetero de la Barmakidoj, li estis ekzekutita en 803 pro ordonoj de Harun ar-Raŝid.
Li havis reputacion kiel patrono de la sciencoj, kaj faris multon por enkonduki la enhavon de la hindia scienco en Bagdadon. Oni konsideras lin kiel tiu kiu konvinkis la kalifon por malfermi paperfabrikon en Bagdado, kiam la sekreto de paperfabrikado estis akirita el ĉinaj prizonuloj de la Dinastio Tang en la Batalo de Talas (en nuntempa Kirgizio) en 751.
Freŝa fromaĝo
Freŝa fromaĝo aŭ blanka fromaĝo estas tipo de mola fromaĝo, tio estas retenas grandan parton de la selakto kaj ne suferas procezon de maturigo aŭ rafinado.
La fabrikado de tiu tipo de fromaĝo estas tre facila. La kazeiĝo estas esence lakta kaj daŭras normale 24 horojn, kvankam foje eĉ pli. La senselaktigo, kiam estas stimulata per rompo de la kazeo sekve de premado, ne estas neniam troa kaj krome la freŝaj fromaĝoj estas ĉiam malsekaj (60-80% da akvo), kio okazigas ke ili estas malmulte konserveblaj kaj ke ties transporto longdistanca estas tre malfacila.
1256
En la jaro 1256 post Kristo okazis, interalie:
Sándor Oláh (pentristo)
OLÁH Sándor (ola:) estas hungara pentristo naskita en Magyarcséke la 5-an de novembro 1886 kaj mortinta en Szabadka la 25-an de aprilo 1966.
Bois-d'Oingt - Légny (stacidomo)
Bois-d'Oingt - Légny estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Légny, apud Le Bois-d'Oingt, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Sándor Oláh (pentristo)
Biografio
Sándor Oláh kiel infano alvenis en urbon Szabadka, tie li finis siajn lernejojn. Iom da tempo li laboris kiel ferlaboristo, sekve li ricevis stipendion de la urbo kaj alvenia unue al Kassa, poste al Budapeŝto. Post la Industriarta Altlernejo li studis en la Belarta Altlernejo, kie li estis dum tri jaroj studento de Tivadar Zemplényi. En 1908 li estis post mallonga restado en Vieno en Munkenon al akademio de Angelo Jank, sed vespere li vizitis ankaŭ la desegnlernejon de Simon Hollósy. Al invito de Béla Iványi-Grünwald li alvenis al Kecskemét, de kie li ofte trairis al Nagybánya.
Bois-d'Oingt - Légny (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Monto Sankta Mikaelo
Monto Sankta Mikaelo estas la nomo de du insuloj: Le Mont-Saint-Michel estas la nomo de la franca komunumo, sur kiu staras la Monto Sankta-Mikaelo.
Scienca esplorado
Scienca esploro aŭ Scienca esplorado difiniĝas per aro da agoj faritaj por plibonigi kaj pliigi la staton de scioj en scienca fako. Scienca esploro estas ofte priskribita kiel aktiva, diligenta kaj kompleta procezo por malkovro, interpreto kaj repenso de faktoj. Tiu intelekta enketo produktas pli ampleksan komprenon de okazoj, konduktoj aŭ teorioj kaj konkretajn aplikaĵojn per leĝoj kaj teorioj.
Arilo
Arilo aŭ grajnomantelo estas ekstera kovraĵo aŭ alpendaĵo de iuj grajnoj. Ekzemple la brilruĝa, karneca kovraĵo de sur la taksuso aŭ de evonimo.
La sekiĝinta arilo de muskato nomiĝas maciso
Dumetil-benzilamino
Dumetil-benzilamino estas organika kombinaĵo enhavanta unu benzilan grupon ligitan al dumetilamina funkcia grupo. Ĝi uzatas kiel katalizilo por preparado de poliuretanaj ŝaŭmoj kaj epoksaj rezinoj. Dumetil-benzilamino povas sinteziĝi per metiligo de la benzilamino kun formiata acido kaj formaldehido laŭ reakcio de Eschweiler-Clarke. Tiaj kiaj aliaj benzilaj komponaĵoj, dumetil-benzilamino spertas rektan metaligon kun butil-litio, tiamaniere ke multaj o-derivaĵoj de tiu komponaĵo estas konataj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Cumylamine.svg| Kumilamino 2,3-Xylidin.svg| 2,3-Ksilidino 2,4-Xylidin.svg| 2,4-Ksilidino 2,5-Xylidin.svg| 2,5-Ksilidino 2,6-xylidine.png| 2,6-Ksilidino 3,4-Xylidin.svg| 3,4-Ksilidino 3,5-xylidine.png| 3,5-Ksilidino </Gallery>
1668 Hanna
1668 Hanna estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Hanna" en honoro al Hanna Reinmuth, bofilino de la malkovrinto.
Celastracoj
La celastracoj (Celastraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo celastraloj (Celastrales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 90 genrojn kaj preskaŭ 1200 speciojn,. Ĝia tipa genro estas celastro.
Tiu familio estas ĉiam lignecaj plantoj (arboj, arbedoj aŭ arbustoj), ĉefe en la tropikoj, sed kelkaj specioj aperas en la kontinenta zono. Ili havs dornegoj. La verdetaj, malgrandaj floroj estas 4 aŭ kvinpartaj kun radia simetrio. La floroj estas duseksaj. La ovario formiĝas el du aŭ kvin karpeloj.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (24 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Légny
Légny estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Elginois.