cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean-Marie Lustiger
Vivo
En marto 1940 la 13-jaraĝa Lustiger decidis konvertiĝi al katolikismo. La 21-an de aŭgusto li estis baptita je la persona nomo Aaron Jean-Marie de la episkopo de Orléans, Jules Marie Courcoux. Lia fratino konvertiĝis poste. En oktobro 1940, la reĝimo de Vichy efektivigis la unuan "statuton pri judoj", kiu devigis la judojn en Francio surhavi flavan insignon samkiel en nazia Germanio. Kvankam Jean-Marie Lustiger vivis kaŝita en Orléans, liaj gepatroj devis porti la insignon.
Lustiger, lia patro kaj fratino serĉis rifuĝon en la neokupita suda Francio, dum lia patrino revenis al Parizo por prizorgi la familian entreprenon. En septembro 1942, la patrino estis deportita al la nazia koncentrejo Aŭŝvico, kie ŝi estis murdita la sekvan jaron. La resta familio revenis al Parizo ĉe la fino de la milito. La patro provis malsukcese nuligi la bapton de la filoa, kaj eĉ serĉis la helpon de la ĉefa rabeno de Parizo.
Dum sia tuta vivo li substrekis, ke li naskiĝis judo kaj ĝis la morto estos judo, sendepende de la propra decido aliĝi al la kristanismo. En la katolika eklezio li aparte simboligis la dialogon kaj interpaciĝon inter kristanismo kaj judismo, kaj la lukton de kristanoj kontraŭ malama kontraŭjudismo.
Jarmila Rýznarová
Ŝi studis en dujara komerca lernejo en Pardubice, ŝtata ekzameno pri tajpado kaj stenografio, pluraj pedagogiaj kursoj. Poste ŝi laboris kiel oficistino en pluraj entreprenoj: elektrejo, Stavoprojekt, Kovofiniš en Ledeč nad Sázavou, en direktorejo de Kniha (Libro), en presejo kiel librokontisto. Ŝiaj edzoj estis Miroslav Rybáček (patro de la filinoj Miroslava kaj Lenka), Linhart Rýznar kaj Josef Vaněček.
Multmerita aktivistino de la E-movado esperantiĝis en la jaro 1953. Esperanton ŝi lernis por trovi sian onklon en Bombajo helpe de UEA-delegito.Multajn jarojn ŝi gvidis E-kursojn por plenkreskuloj kaj infanoj, aplikante Freinet-metodon, kunlabore kun la grupoj de eksterlandaj E-infanoj, aranĝis por ili multajn ekskursojn. Zorgante pri verk-heredaĵo de D-ro Stanislav Schulhof (1864-1919) ŝi verkis kaj kompilis broŝuron pri lia vivo kaj verkoj, originalaj kaj tradukitaj en kelkaj eldonoj. Ankaŭ ŝi kunlaboris ĉe eldonoj de E-gvidlibroj de Pardubice. En funkcio de prezidantino de E-klubo Pardubice ŝi sukcese organizis 17 renkontiĝojn „Esperanto-tago“ kiujn ĉeestis multaj esperantistoj el la tuta respubliko. Kun sia edzo Josef Vaněček (1923-1998) kaj post lia forpaso ŝi mem kiel prezidantino, gvidis la Asocion de Handikapitaj Esperantistoj. Tiu laboro konsistis ĉefe el redaktado kaj eldonado de Informilo de AEH, el skribaj aŭ personaj kontaktoj kun la membroj kaj el preparado de seminarioj, okazantaj kutime en pensiono Espero de vilaĝo Skokovy en Bohemia paradizo. En tiuj ĉi aktivadoj ŝi daŭrigis ankoraŭ nuntempe en funkcioj de sekretariino de E-Klubo Stanislav Schulhof en Pardubice kaj de AEH.
Entrambasaguas
Entrambasaguas [entrambaSAĝuas] estas municipo en nordorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Trasmiera.
Geografio
Ĝi limas norde kun Marina de Cudeyo kaj Ribamontán al Monte, okcidente kun Medio Cudeyo kaj Riotuerto, sude kun Ruesga kaj oriente kun Solórzano. Ĝi estas je 21 km de Santandero.
La plej altaj pintoj estas El Moro (279 m), Alto del Portillón (445 m) kaj El Cueto (563 m). La altitudo gamas inter 563 m ĉe la suda pinto (El Cueto) kaj 15 m norde, borde de la rivero Miera. La loknomo Entrambasaguas estas etimologie komprenebla kiel Inter ambaŭ akvoj, rilate al diversaj akvofluoj, plej grave la rivero Aguanaz. La municipa blazono tion montras simbole.
Demografio
Por areo de 43,2 km² estas 5 357 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Tiuj 5 357 loĝantoj estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: El Bosque,   Entrambasaguas (ĉefurbo), Hornedo, Hoznayo, Navajeda, Puente Agüero kaj Santa Marina.
Entrambasaguas kreskiĝis en la lastaj jaroj, jam en la 21-a jarcento, ĉar la municipo estas ene de la ĉirkaŭurbaro de Santandero kaj ties loĝejoj estas pli malmultekostaj. Fakte ĝi duobligis sian loĝantaron en la du unuaj jardekoj de la jarcento. Entrambasaguas estas bone komunikita kun Santandero kaj aliloke.
Historio
Estas restaĵoj de Prahistorio kaj ĝis de Bronzepoko. La plej frua mencio de tiu municipo estas de 1210, en Cartulario de Santa María del Puerto de Santoña. Ĝi formis parton de la komunumaro Merindad de Trasmiera. Tiu teritorio restis ene de la Junta de Cudeyo, parto de la komunumaro Corregimiento de las Cuatro Villas de la Costa de la Mar. La moderna municipo konstituiĝis en 1822.
Heredo
De ĝia heredo elstaras du Havaĵoj de Kultura Intereso, nome:
Krome, estas tri katalogitaj havaĵoj nome jenaj:
Tower Records
Tower Records estas usona muzikeldonejo ekzistanta de 1964 ĝis 1970. Filio de Capitol Records, Tower ofte eldonis muzikon de artistoj, kiuj estis relative malfamaj kompare kun tiuj eldonitaj en la gepatra firmo, inkluzive de pluraj artistoj, kiel The Standells kaj The Chocolate Watchband - poste agnosktaj kiel "garaĝaj-bandoj". Tial Tower ofte estas asociata kun la garaĝroka fenomeno de la 1960-aj jaroj.
Gyula Flaché
Gyula Flaché [flaĥE]?, laŭ hungarlingve kutima nomordo Flaché Gyula, slovake Július Flache estis hungara-ĉeĥoslovakia pentristo.
Gyula Flaché naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Banská Bystrica (Ĉeĥoslovakio).
Biografio
Gyula Flaché frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto, fine en Akademio de Belartoj de Vieno. Liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Ferenczy, Gustav Klimt kaj Heinrich Rauchinger. Li studvojaĝis al Munkeno, poste li pentradis en sia naskiĝurbo. Dum la 1-a mondmilito li estis armea pentristo, poste li pentradis en la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio en Banská Bystrica. En 1920 li fondis societon pri slovakaj artistoj, li estis ties estro ĝis 1930. Li pentradis pejzaĝojn, portretojn, aĵpentraĵojn, ĝenrojn, pli malofte aliajn artaĵojn.
Gager
Gager estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio, kiu ekde 2018 estas parte de tiam nove fondita komunumo Mönchgut. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Mönchgut-Granitz de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de 2015 la loĝloko havis 388 loĝantojn.
Obermumpf
Obermumpf estas komunumo en la distrikto Rheinfelden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1014 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Obemumpf situas en la mezo de la valo de la rivero Fischingerbach, kiu havas sian originon en la Tavolĵuraso, fluas de suokcidento al nordoriento kaj alfluas inter Mumpf kaj Stein al Rejno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Obermumpf limas en nordokcidento al Mumpf, en nordoriento al Stein, en oriento al Münchwilen, en sudoriento al Schupfart, en sudokcidento al Hellikon kaj en okcidento al Zuzgen.
Trafiko
La komunumo Obermumpf estas konektita al la publikatrafikreto per poŝtaŭtolinio de Möhlin al Schupfart.
La plej proksima aliro al la nacia aŭtoŝoseo A3 situas en Eiken.
Historio
La unua dokumenta mencio de Obermumpf datiĝas el la jaro 1302 kiel Obermumphier.
Apud la preĝejo arkeologoj trovis restaĵojn de romia bieno, kiu pruvas, ke en Obermumpf jam en frua tempo setlis homoj. En mezepoko Obermumpf estis posedaĵo de la Habsburgoj. En la jaro 1797 la regiono estis konkerita de francaj trupoj. Post mallonga franca regado, ghi kun la tuta Frick-Valo fariĝis en 1802 parto de la Helveta Respubliko kaj en 1803 de la nova Kantono Argovio.
Jaromír Řebíček
Jam kiel 12-jarulo en 1920 li aktivis en la movado, en 1929 li ekzameniĝis pri Esperanto ĉe teknika universistato en Praha. Li partoprenis multajn kongresojn, preparis ekspoziciojn pri Esperanto kaj okupiĝis pri faka terminologio.
Post la 2-a mondmilito li estis regiona reprezentanto de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Asocio. Por la evoluo de Esperanto li vigle laboris eĉ en la jaroj, kiam Esperanto ne estis favorata.
Tuoj
La tuoj (memnomigo: monguor, ĉine: 土族, Tǔzú) estas unu el la 55 en la Popolrespubliko de Ĉinio oficiale agnoskitaj naciaj minoritatoj. Ili vivas precipe en la provincoj Ĉinghajo (Qinghai) kaj Gansuo. Ilia lingvo estas la tua lingvo.
Religio
La tuoj estas anoj de la lamaismo (tibeta budhismo).
6266 Letzel
6266 Letzel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
26376 Roborosa
26376 Roborosa estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio)
Avaruo
Avaruo estas ĉefurbo (ankaŭ la plej granda urbo) kaj havenurbo de Kukinsuloj.
Avaruo situas sur vulkana insulo Rarotonga, kie loĝis en 2006 5445 homoj. La urbo havas bibliotekon kaj universitaton. Iom apude flughaveno funkcias.
Telefonkodo estas +682.
En 2005 ventego (ŝtormego) okazis.
Kakucs
Kakucs (kakuĉ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Dabas.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Lajosmizse-Kecskemét. Aŭtoŝoseo M5 Budapeŝto-Szeged preteriras. Urbo Dabas estas proksime.
Historio
Dum la bronzepoko la komunumo estis loĝata. La unua skriba mencio devenas el 1456. Pro la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1889 la fervojo ekfunkciis. En 1927 novgotika katolika preĝejo konstruiĝis. En 1945 la komunumo memstariĝis, sed poste estis kunvilaĝo de Inárcs. Ekde 1990 ĝi estas memstara municipo.
Vidindaĵoj estas 2 preĝejoj. El ili estas la romkatolika omaĝe al Sankta Kruco de 1928.
Gion no shimai
Gion no shimai (japane: 祇園の姉妹, la fratinoj de Gion) estas japana filmo de Mizoguchi Kenji el la jaro 1936.
(13104) 1993 FV24
(13104) 1993 FV24 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Gion no shimai
La 69-minuta filmo estas socia studaĵo pri la vivo de du fratinoj, ambaŭ gejŝoj.
Krasnogorskaja (stacio)
Krasnogorskaja (Красногорская) estas haltejo sur la Linio MCD-2 Kursko–Riĵskij de la Moskvaj centraj diametroj en Krasnogorsk.
Habitato (ekologio)
Habitato (el la latino habitat, "ĝi loĝas" ; vivejo ) estas ekologia aŭ vivmedia areo kie vivas aparta best- aŭ plantspecio. Ĝi estas la natura medio en kiu organismo restadas, aŭ la fizika medio kiu influas populacion de specio kaj estas uzata de tiu ĉi.
La termino "populacio de specio" preferindas al tiu de "organismo", ĉar kvankam eblas priskribi la habitaton de unu sola bruna urso, oni fakte neniam trovas apartan aŭ individuan urson, sed grupigon de brunaj ursoj kiu entenas reproduktiĝantan populacion kaj okupas certan biogeografian areon. Plie, tiu ĉi habitato povus diferenci de tiu de alia grupo aŭ populacio de brunaj ursoj vivante aliloke. Do estas nek la specio nek la individuo por kioj oni tipe uzu la terminon "habitato".
Oni ne konfuzu la nociojn habitato kaj biotopo. Ekzemple : en la biotopo arbaro, la grundsurfaco estas la habitato de la onisko ; troglodito vivas en pluraj biotopoj kiel arbaro, duno, marĉo kaj urbĝardeno.
Graben
Graben signifas en la germana lingvo foso aŭ tranĉeo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Habitato (ekologio)
Mikrohabitato estas fizika situo kie vivas tre malgrandaj kreitaĵoj. Ekzemple : unu sola folio de arbo povas esti mikrohabitato de certa populacio de bestetoj. Mikrovivmedio estas la apudaj ĉirkaŭaĵoj kaj aliaj fizikaj faktoroj de individua planto aŭ besto en ĝia habitato.
Graben
Grabeno estas geomorfologia termino. Ekzemplo estas Grabeno de Republic.
Habitato (ekologio)
Homa habitato
Homa habitato estas la medio en kiu homaj estaĵoj vivas, laboras, ludas kaj moviĝas. Ĝi ne sole estas restadejo - domo - sed la sumo de ĉiuj faktoroj kiuj konstituas la tutan vivmedion, kiel urboj, landoj, kaj lernejoj.
Nolinsk
Nolinsk (ruse Нолинск) estas urbo en Rusio. Ĝi situas apud Uralo, sur dekstra bordo de rivero Voja (Воя), kiu fluas en riveron Vjatka (Вятка).
De 1940 ĝis 1957 la nomo de la urbo estis Molotovsk (Молотовск). En 1959 la urbo havis proksimume 10 300 loĝantojn.
Bonanoj
La bonanoj estas mongoletna muslima etna minoritato en la Popolrespubliko de Ĉinio kaj apartenas al la 56 oficiale agnoskitaj naciecoj de la lando.
Wrzosy Pomorskie
Wrzosy Pomorskie (germane: Mühlenbeck, antaŭ pole: Wrzosy Pomorskie Zachodnie, Śmierdnica) estas nuligata fervoja haltejo en la pola urbo Szczecin, Okcidentpomeria Provinco. Ĝi estis lokita ĉe la vojkruciĝo de la stratoj Pyrzycka (landa vojo no. 3) kaj Wędrowna. Distanco el la stacio Szczecin Lotnisko: 11,2 km. Antaŭ la Dua Mondmilito la stacio nomiĝis pro germana nomo de la nuntempa setlejo Śmierdnica. La plej proksima haltejo de la urba publika transporto estas „Śmierdnica-Pętla”.
(18652) 1998 FD15
(18652) 1998 FD15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Grabow
Grabow havas diversajn signifojn:
Marseille-en-Beauvaisis (stacidomo)
Marseille-en-Beauvaisis estas franca stacidomo sur linio - Le Tréport - Mers, situanta en  Marseille-en-Beauvaisis, en departemento, regiono Hauts-de-France.
Sándor Bortnyik
BORTNYIK Sándor [bortnjik] estis hungara pentristo, dizajngrafikisto naskita en Marosvásárhely la 3-an de julio 1893 kaj mortinta en Budapeŝto la 31-an de decembro 1976.
Biografio
Sándor Bortnyik inter 1913-1915 vizitis la liberlernejon de Károly Kernstok, János Vaszary kaj József Rippl-Rónai. Lin influis precipe la arto de Kernstok. Li dizajnis sian unuan afiŝon en 1910 kaj iĝis la domgrafisto de parfumfabriko Savoly. En 1917 li konatiĝis kun Lajos Kassák kaj aliĝis al rondo de revuo Ma. En 1920 li elmigris Vienon, sed li restis kunlaboranto de Ma. Li dizajnis librokovripaĝojn por eldonaĵoj de Bécsi Magyar Kiadó kaj Bán Verlag. En 1921 aperis lia Albumo, kies kreaĵojn Kassák altetaksis en sia antaŭparolo. En 1922 li elpaŝis de Ma kaj li translokiĝis al Weimar, kaj li ekkontaktiĝis kun Bauhaus kaj Van Doesburg. En 1922 kaj 1923 Herwarth Walden prezentis liajn kreaĵojn en Berlin, en la Sturm Galerie. En 1925 li definitive revenis Hungarujon, (Budapest). En 1925-1926 li estis la fondinto de absurda teatro Zöld Szamár (Verda Azeno), ĝia scenejdekoraciisto, verkisto. En 1927 li estis artredaktoro, aŭtoro kaj grafikdizajnisto de revuo Új Föld (Nova Tero), En 1930 li estis fondintano de la Magyar Könyv- és Reklámművészek Társasága; inter 1929-1931 kiel ano de societo li ekspoziciis en la Képzőművészek Új Társasága; en 1932 li estis elektita komitatano de Magyar Műhely Szövetség. Inter 1928-1938 li havis grafikan privatlernejon Műhely, en kiu li instruis laŭ la principoj de Bauhaus. En 1933 li aperigis propran revuon kun titolo Plakát (Afiŝo). Ekde 1945 li havis rolon aktivan en la artvivo. En 1946 li estis ano de Művészeti Tanács (Arta Konsilantaro). Inter 1947-1949 li estis ĉefredaktoro de la revuo Szabad Művészet (Libera Arto); inter 1948-1949 li estis profesoro de la Industriarta Altlernejo; inter 1949-1956 direktoro de Belarta Altlernejo.
Cuieșd (Brusturi)
Cuieșd [kujeŝd] (Kövesd) estas vilaĝo en Rumanio sudocidente de Aleşd. Administre ĝi apartenas al Brusturi.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 618 loĝantojn (rumanoj), en 1992 666.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1324. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Brusturi.
Krasnie Ĉetai
Krasnie Ĉetai (ĉuvaŝe Хӗрлӗ Чутай) — vilaĝo, administra centro de la samnoma distrikto de Ĉuvaŝio. Ĝi troviĝas je 98 km sude de Ĉeboksari. La loĝantaro de la vilaĝo estis ĉrikaŭ 3,1 mil homoj (2000).
Ekomomio
La ĉefaj enterprenoj de la vilaĝo estas konstrua enterpeno "Krasnoĉetajskij gaz", konstrua firmao "Krasnkoĉetajskoje", filio de la konstrua kompanio No 4, lakta uzino "Krasnoĉetajskij" k.a.
Bullet Journal
Bullet Journal ('BuJo ') estas metodo kreita de projektisto Ryder Carroll por organizi kaj plani personan laboron en kreiva maniero kaj resti bone organizita. Ĝi helpas memorigi en unu solan lokon ĉion, kion oni volas fari, memori aŭ doni atenton sen uzo de cifereca stokejo, nur uzante skribilon kaj paperon. La metodo unue estis prezentita al la publiko en 2013, populariĝis kaj akiris signifan atenton en Kickstarter, Instagram, Facebook, YouTube kaj Pinterest.
La ideo malantaŭ ĝi estas ke uzantoj povas pripensi siajn taskojn kaj kial ili plenumu ilin por vivi produkteman kaj signifoplenan vivon.
Praktika organizado
Bullet Journals (BuJo) kutime estas manskribitaj kaj estas konservitaj en ununura kajero. La ĉefaj iloj de la Bullet Journal estas: indekso, ekbrila enskribo, ĉiutagaj kaj monataj raportoj, kolektoj kaj translokigoj. Anstataŭ norma listo de farendaĵoj (angle 'To Do '-listo), la Bullet Journal postulas ĉiutagajn, monatajn kaj ĉiujarajn konsiderojn, kune kun propraj elektitaj simboloj.
La unua afero kiun oni faru estas konstrui sistemon post kiam oni scias kion oni volas atingi ĉiusemajne, post unu monato aŭ post ses monatoj ekzemple. Plej bone komencu per monata taglibro. Vi dividas la monaton en unuopajn tagojn, kiujn vi plenigas per malgrandaj aŭ pli grandaj taskoj. Bullet Journal povas enhavi:
Eblas uzi signojn kiel:
Taskoj per punktokuglon (•)
Eventoj per cirkla kuglo (o)
Notoj per streketo (-)
Gravaj taskoj per asterikso (*)
Stiloj
Kvankam organizaj taglibroj estas tradicie faritaj helpe de skribilo kaj papero, multaj uzantoj kreas ciferecajn kuglajn ĵurnalojn (bullet journals) per diversaj apoj aŭ programoj dezajnitaj specife por cifereca kugla ĵurnalado. Kvankam la metodo estas la sama, ekzistas kelkaj avantaĝoj, kial uzantoj preferas ciferecan ol paperan version, inkluzive de :
Ryder Carroll (aŭtoro)
Ryder Carroll estas usona cifereca produktdezajnisto kaj aŭtoro de la Bullet Journal. Bullet Journal ekestis el tio ke Ryder Carroll kiel infano estis diagnozita je Atentomanka-hiperaktiva perturbo (angle: ADHD), li volis trovi sistemon, kiu helpus lin fokusiĝi kaj "superi liajn lernhandikapojn".
Eksteraj ligiloj
(en) Oficiala retejo de Bullet Journal: www.bulletjournal.com
(fr) La uzo de Bullet Journal en 5 paŝoj
(en) Filmeto en bulletjournal: Learn (Lernu)
Huehuetla (Hidalgo)
Huehuetla estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Huehuetla. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13027.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22927 loĝantojn. El tiuj estis 11126 viroj kaj 11801 virinoj. La komunumo havas surfacon de 262,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 420 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Mănăștur
Mănăștur [mənəŝtur] (hungare: Monostor) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Arad administracie apartenanta al la komunumo Vinga.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis loĝantojn (rumanoj, hungaroj, serboj, germanoj), en 1992  (rumanoj, ciganoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1333. Ĝia hungara loĝantaro pereis dum la submetiĝo turka. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario, al Arad, poste al Temes.
Komunumoj pri monostor en Hungara reĝlando
(Monostor signifas: abatejo.)
Aĝotaŭgeco
Aĝotaŭgeco estas la progreso de prikutimaj normoj tre interkonsentitaj ene de socio aŭ inter sociologiaj kaj psikologiaj aŭtoritatoj taŭgaj por la infana disvolviĝo de sociaj kapabloj. Tiuj kutimoj estas dividataj en nombro de disvolvigaj stadioj bazitaj sur la infana aĝo.
Manko de ekspono al aĝotaŭgaj aktivaĵoj kaj spertoj estas ofte konsiderataj por eviti ke infanoj akiru la kapablojn necesajn por sia tiama kaj tiele por ties venonta stadio de disvolviĝo.
No Doubt
No Doubt estas Skao- kaj rokmuzikobando de Anaheim, Kalifornio, Usono, komencis en 1986.
Nun
rondira membroj:
Noginsk (Moskva provinco)
Noginsk (Ноги́нск) estas urbo en Moskva provinco (Rusio) kaj administra centro de distrikto Noginsk.
Kolegiato
Kolegiato estas ĉiu instituto provizita per donacoj kaj rajtoj, destinita al ekleziaj celoj kaj transdonita al klerikala korporacio kun ĉiuj al tiu apartenaj personoj, konstruaĵoj kaj nemoveblaj posedaĵoj.
Noginsk (Moskva provinco)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46451.
Kolegiato
Ekesto
La fondintoj de tiuj ĉi institucioj kutime estis reĝoj, dukoj aŭ bonstaraj nobelarfamilioj. Iliaj motivoj estis samtempe religiaj (sekurigo de la propra animsavo) kaj politikaj.
Noginsk (Moskva provinco)
La urbo estis fondita en jaro 1389.
Kolegiato
Ekesto
La plej malnovaj institutoj tiaspecaj estas la monaĥejoj, laŭ kies modelo poste formiĝis la kanonika vivo de la klerikoj ĉe katedraloj kaj kolegiataj preĝejoj. Monaĥajn regulojn similas la regularoj de la Kanonikoj Aŭgustinanaj kaj la Premonstratoj. Alie ol en monaĥejo la membroj de klerika kolegiato (kanonikoj) tamen ne estas entute parto de la komunumo, sed rajtas havi privatan posedaĵon kaj enspezojn.
Noginsk (Moskva provinco)
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1781.
Kolegiato
Tipoj
Tiuj kolegiatoj ligitaj kun katedraloj kaj kun ĉefepiskopo aŭ episkopo ĉepinte nomiĝis kolegiataj preĝejoj. La kolegiatanoj loĝis kune en unu domo kaj vivtenis sin per la enspezoj de la kolegiataj bienoj kaj dekonaĵoj. Tiel formiĝis kapituloj, kies membroj, la kanonikoj, sin nomis „kapitulanoj“, „katedralestroj“ aŭ „kolegiatanoj“. Sekve de ofta aliĝo de nobeloj tiuj ĉi evitis jam en la 11-a jarcento la devon de kunloĝado (fermiteco), konsumis siajn prebendojn unuope en apartaj oficloĝejoj, tamen daŭre formis kolegaron distingita per privilegioj kaj enspezoj, kiu ekde la 13-a jarcento devis decidi pri la alpreno de novaj kapitulanoj, estri la administrado de la diocezo je la prizorgado de episkopa sidejo (sedisvakanco) kaj elekti la novan episkopon el siaj vicoj.
Noginsk (Moskva provinco)
La interurba telefona kodo estas 09651, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005). La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Kolegiato
Virinaj kolegiatoj
Vd. ĉefartikolo Virina kolegiato
Noginsk (Moskva provinco)
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Kolegiato
Virinaj kolegiatoj
Krom la supre menciitaj kolegiatoj ankaŭ ekzistas virinaj kolegiatoj klerikaj kaj sekularaj. La unuaj ekestis per unuiĝo de regulitaj kanonikinoj kaj similis al monaĥinejoj; je la liberaj sekularaj kolegiatoj (kiel ekzemple Essen aŭ Gandersheim) tamen la kanonikinoj nur solene votis ĉastecon kaj obeemon al siaj ĉefoj, tamen rajtas edziniĝi, se ili rezignas siajn prebendojn, kaj havas la liberecon, konsumi la enspezojn alfluantajn al ili de la kolegiato, kie ili volas. Nur la prepostino kaj estrino krom malgranda nombro de kanonikinoj kutime restadis en la kolegiata domo. La kolegiativa nobelaro ankaŭ scipovis multfoje akiri la prebendojn de tiuj ĉi kolegiatoj por siaj filinoj, tamen la enpreno ofte ankaŭ dependas de aĉetsumo. Ankaŭ oni kreis kolegiatajn postenojn por filinoj de meritaj oficistoj. La Kanonikinoj de tiuj ĉi "liberaj sekularnobelaraj damokolegiatoj" oni nun kutime nomas kolegiatodamo.
Emeriko de Hungario
Emeriko de Hungario povas rilati al:
Listo de barataj Nobel-premiitoj
Ekde ĝia starigo en 1901, la Nobel-premion ricevis totalo de 904 individuoj (852 viroj kaj 52 virinoj) kaj 24 organizoj (datenoj de 2018). Inter la ricevintoj, 11 estas baratanoj (kvar barataj civitanoj kaj sep el ili kun barata deveno aŭ eksterlandanoj loĝantaj en Barato). Rabindranat Tagore estis la unua baratano kiu ricevis la premion kaj ankaŭ la unua premiita aziano (en 1913). Patrino Teresa estas la nura virino inter la listo de ricevintoj. Ŝri Aŭrobindo, la barata poeto, filozofo, naciisto kaj ellaboranto de integra jogo, estis nomumita sensukcese por la Nobel-premio pri Literaturo en 1943 kaj por la Nobel-premio pri Paco en 1950.
La 1-an de decembro 1999, la norvega Nobela Komitato konfirmis, ke Mahatma Gandi estis nomita sensukcese por la Paca Premio kvin fojojn (de 1937 al 1939, en 1947 kaj kelkajn tagojn antaŭ ol li estis murdita en januaro 1948). En 2006, Geir Lundestad, la tiama sekretario de norvega Nobel-komitato, citis ĝin kiel «la plej granda preterlaso en nia 106-jara historio».
Premiitoj
Du el la Nobel-premiitoj (Tagore kaj Raman) estis civitanoj de Brita Hindio ĉe la tempo kiam ili estis premiitaj; du aliaj havis fremdan devenon: Ross kaj Kipling. Tri el la premiitoj estis civitanoj de la Respubliko Barato (Patrino Teresa, Sen, kaj Satjarti) kaj kvar estis baratanoj ekde naskiĝo (Korana, Ĉandrasekar, Ramakriŝnan kaj Banerĝi) sed poste ne plu civitanoj de Barato.
(14607) 1998 SG132
(14607) 1998 SG132 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pont-Saint-Esprit
Pont-Saint-Esprit estas franca komunumo en la departemento Gard, de la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]), historie de Langvedoko-Rusiljono.
Geografio
En ĉi komunumo kunfluas la Rodano kaj la Ardèche.
Historio
La urbo nomiĝis iam Sankta Saturnino. Ĝia nuna nomo devenas de ĝia alta ponto kiu estis konstruita laŭ la legendo per la helpo de la Sankta Spirito.
Riĉfonto
Tie estas bienoj kun olivarboj, legomoj, vitejoj aŭ pomarboj.
La komunumo estas grave ŝulda.
Vidindaĵoj
Muzeo pri sankta arto estas tie.
Kim Bum
Kim Bum (naskiĝis en Seulo, do nun -jara) estas sudkorea aktoro, dancisto, kantisto kaj modelo. Li konatiĝis, aperante en pluraj televidserioj, inkluzive de Knaboj sur floroj (koree 꽃보다 남자, Kkotboda namja) en 2009.
Ribeirão Preto
Ribeirão Preto (nomo, kiu signifas "nigra rivereto"), prononco: /hi.bejˈɾɜ̃w̃ ˈpɾe.tʊ/, en Esperanto: Ribejran-Preto, estas municipo kaj urbo de ŝtato (aŭ federaciero) San-Paŭlo, Brazilo. En la urbo situas unu el la sep terenoj de Universitato de San-Paŭlo.
Esperanto en Ribeirão Preto
La Esperanto-movado en Ribeirão Preto komenciĝis en 1960-aj jaroj. En lernejo Ginásio Apóstolo Paulo, ekde 1963, Elisabeth Suassuna faris Esperanto-kursojn. En 1964 municipa leĝo kreis oficialan kurson de Esperanto. Dum tiu jaro, lokaj ĵurnaloj “A Cidade”, “Diário da Manhã”, “Diário de Notícias” kaj “O Diário”, publikigis 108 artikoloj pri Esperanto kaj lokaj radistacioj "PRA-7", "Cultura", "Brasiliense", "ZYR-79" kaj "Colorado" faris po unu programon pri Esperanto. En la 6-a de aŭgusto 1966 oni faris unuan urban rekontiĝon de Esperantistoj kaj en la 15-a de decembro de tiu jaro, oni fondis Esperanto-klubon de Ribejran-Preto kun 107 anoj. En 1967, José Pedro Miranda iĝis la unua delegito de UEA en la urbo. En 1968 estas fondita la Esperanta Junulara Organizo de Ribeirão Preto. En 1969, loka leĝo deklaris publikan utilecon de la Esperanto-Klubo.
Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj la movado iom malvigliĝis en la urbo. En 1990-aj jaroj oni kreis novan lokan asocion: Esperanto-Laborgrupo Verda Sukerkano. En 1991 okazis en Ribeirão Preto la 15-a San-Paŭlia Esperanto-renkontiĝo. En 1992 la "Instituto Homeopático François Lamasson" (Homeopatia Instituto François Lamasson) proponis Esperanto-kurson kaj publikigis libron kaj revuon dulingvajn, portugalan-Esperantan, en 1993. En 1996 okazas en la urbo la 32-a Brazila Kongreso de Esperanto. En 1999 kaj 2000 lokaj leĝoj enkondukis Esperanton kiel lernobjektojn en municipaj publikaj lernejoj.
En 2003 estas fondita la Associação Pró-Esperanto de Ribeirão Preto (Pro-Esperanta Asocio de Ribeirão Preto) por divastigi la lingvon en la urbo kaj najbaraj municipoj. En Ribeirão Preto okazis en 2006 la unua Brazila Renkontiĝo de Esperantistaj Spiritistoj.
ZEOj en Ribeirão Preto
En Ribeirão Preto estas du ZEOj:
Kalendaro de la Tutmonda Latinamerika Agendo
La Kalendaro
Ĉiutage la Agendo prezentas kelkajn okazintaĵojn en Latinameriko dum la lastaj jardekoj, memorigante la leganton pri la homoj kiuj laboradis por pli bona mondo kaj mortis martirece, pri landaj sendependiĝoj, ktp. Sube troviĝas la faktoj okazintaj en ĉiuj monatoj. Komence de ĉiu tago troviĝas la dediĉo de la tago laŭ la katolika eklezio.
Januaro
1 – Sankta Maria Dipatrino
Generativa lingvistiko
La ĉomskija metodo pri sintakso, ofte nomita “generativa gramatiko” aŭ “generativa lingviko” (respektive "genera lingvistiko") studas gramatikon kiel korpon de sciaĵoj posedatan de lingvouzantoj. Ekde la 1960-aj jaroj, Noam Chomsky pretendadas, ke multe da ĉi tiu sciaĵaro estas denaska, sugestante ke infanoj bezonas nur lerni iujn parolaĵojn de sia denaska lingvo. La denaska korpo de lingvaj sciaĵoj ofte nomiĝas universala gramatiko. De la perspektivo de Chomsky, la plej forta ŝajnigo por la ekzisto de universala gramatiko simple estas la fakto, ke infanoj sukcese akiras sian denaskan lingvon dum tiom malmulte da tempo. Plie, li pretendas, ke estas grandega breĉo inter la lingvaj stimulaĵoj kiujn spertas infanoj, kaj la riĉa lingvoscio, kiun ili atingas. (Ĉi tiu nomiĝas la argumento de “malriĉeco de la stimulo.”) La scio de universala gramatiko, servus kiel ponto trans tia breĉo.
La teorioj de Chomsky estas popularaj, ĉefe en Usono, sed ili neniam estis senkritikaj. Kritiko venas de pluraj direktoj. Ĉomskijistaj lingvistoj multe fidas je la intuicioj de denaskaj parolantaj por scii kiuj frazoj de lingvo estas bone formitaj. Ĉi tiu praktiko estas kritikita kaj pro ĝeneralaj metodaj kialoj, kaj ĉar laŭ iuj ĝi kaŭzis troemfazon de la angla lingvo. Nun centoj da malsamaj lingvoj ricevis almenaŭ iom da pristudado en literaturo pri generativa gramatiko   , sed iuj kritikantoj tamen vidas la troemfazon de la angla, kaj tendencon bazi pretendojn pri universala gramatiko sur tro malmulte da studitaj lingvoj. Iuj psikologoj kaj psikolingvistoj, kvankam konsentemaj pri la tuta programo de Chomsky, argumentis, ke la konsekvencoj de liaj teorioj ne estas psikologie kredeblaj. Pli radikalaj kritikantoj dubis, ĉu necesas sugesti universalan gramatikon por ekspliki la lingvoakiradon de infanoj, pretendante ke sufiĉas la ĝeneralaj lernomeĥanismoj.
Hodiaŭ ekzistas multaj malsamaj branĉoj de generativa gramatiko; ĝi dividiĝas kadre de “la gramatiko kape kondukita de frazstrukturo,” “gramatiko de leksika funkcio” kaj “gramatiko de kombinema kategorieco.” Tiuj ĉiuj estas ĝenerale ĉomskijecaj kaj generativaj, sed havas gravajn malsamojn de ekzekutado.
Preĝejo Kristo Reĝo (Dunaújváros)
La preĝejo Kristo Reĝo estas romkatolika historia monumento en urbo Dunaújváros (Hungario).
(13105) 1993 FO27
(13105) 1993 FO27 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
František Sedláček
František SEDLÁČEK (1909 - mortis la 10-an de aŭgusto 1991) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.
Inspektoro de kulturo de la distrikta nacia komitato en Třebíč (ekde 1948). Kiel tiu funkciulo li ĉiam intense subtenadis la Esperanto-klubon en Třebíč, kies membro li estis. Dum la kvindekaj jaroj li defendis la interesojn de la klubo kaj iniciatis ties enigon en la Domon de Kulturo. Pli poste li mem fariĝis direktoro de la Domo de Kulturo kaj ebligadis al la klubo ricevi subvenciojn. En la jaroj, kiam estis minacata SET en Lančov, li faris ĉion eblan, por ke la tendaro ne malestiĝu kaj ke ĝi povu plenumi siajn taskojn ĝis nun. Ekde sia pensiiĝo li aktive partoprenis en la preparoj de Somera Esperanto-Tendaro en Lančov kaj poste kiel instruisto de Esperanto. Li estis kunlaboranto de Th. Kilian kaj sugestis al li la ideon verki la tendaran lernolibron "ABC" kaj aliajn publikaĵojn. En la tempo, kiam la eldonado de Esperantaj publikaĵoj ne estis facila afero, li prizorgis, ke ĉiuj publikaĵoj de la klubo estu eldonitaj.
6281 Strnad
6281 Strnad estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1980 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Bruno Cremer
Bruno CREMER (naskiĝis la en Saint-Mandé, mortis la  en Parizo) estis franca aktoro.
Grafenau
Grafenau havas diversajn signifojn:
John Wallis
John WALLIS (/ˈwɒlɪs/; LatinE: Wallisius; 3a de Decembro [malnovstile 23a de Novembro] 1616 – 8a de Novembro [malnovstile 28a de Oktobro] 1703) estis angla pastro kaj matematikisto al kiu oni atribuis partan konsideron por la disvolvigo de infinitezima kalkulo. Inter 1643 kaj 1689 li servis kiel ĉefa kriptografo por la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando kaj, poste, por la reĝa kortego. Oni konsideris lin kiel enkondukanto de la simbolo ∞ kiel reprezentilo de la koncepto de senfineco. Li simile uzis 1/∞ por infinitezimo. John Wallis estis samtempulo de Isaac Newton kaj unu el la plej grandaj intelektuloj de la frua renesanco de matematiko.
Wallis faris gravajn kontribuojn al trigonometrio, kalkulo, geometrio, kaj al analizo de senfinaj serioj. En sia verko Opera Mathematica I (1695) li enkodukis la esprimon "ĉena frakcio". Wallis malakceptis kiel absurda la nuntempe komunan ideon de negativa nombro estante malpli ol nenio, sed akceptis la konsideron ke ĝi estas iom pli granda ol senfineco.
Pri la nombro pi John Wallis en 1655 trovis tiel nomatan Produton de Wallis:
Marseille-en-Beauvaisis
Marseille-en-Beauvaisis estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Marseillois.
Gobio (fiŝo)
La gobio (Gobio gobio) estas riverfiŝo de la specio el la familio Ciprinedoj, kiu longas maksimume ĝis 20 cm.
Ĝi estas fundoloĝanto kun du palpfadenoj ĉe la buŝo. Ĝi manĝas bestetojn kiel kankretoj.
Nelešovice
Nelešovice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Gobio (fiŝo)
La gobio vivas en aretoj kaj estas sufiĉe rezista kontraŭ poluo.
Nelešovice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1234.
Norilsko
Norilsko (ruse Норильск) estas urbo en norda Siberio, Krasnojaska regiono en Rusio, super la norda poluscirklo. La urbo situas sur multjare frostiĝinta tero apud rivero Norilskaja (Норильская) aŭ Pjasina (Пясина) aŭ Ribnaja.
Ĝi estis fondita en 1935 kaj estas unu el la plej grandaj nikelo- kaj platenoprodukta loko. Oni minas tie eĉ kupron.
La urbon priservas per elektro la akvocentraloj, instalitaj sur riveroj Hantajka kaj Kurejka. La tergaso alvenas tra duktoj el norda parto de Tumenja provinco. Norilskon interligas fervojo al la urbo Dudinka, apud rivero Jenisejo.
En jaro 1959 la urbo havis 118 mil loĝantojn, en 2002 134,8 mil.
Interesaĵoj
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 04429. La interurba telefona kodo estas 3919, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2005). Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Joe DiMaggio
Joseph Paul DiMaggio, naskita kiel Giuseppe Paolo DiMaggio (naskiĝis la kaj mortis la ), estis usona basbalisto.
DiMaggio edziĝis kun aktorino Dorothy Arnold kiun li renkontis sur la filmejo, ilia filo naskiĝis en 1941. En 1944 ili divorcis.
Li denove edziĝis en la urbodomo de Sanfrancisko je la 14-a de januaro 1954 kun Marilyn Monroe. Poste li estis ekskomunikita de la rom-katolika eklezio pro poligamio.
Huejutla de Reyes
Huejutla de Reyes estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Huejutla de Reyes. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13028.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 115786 loĝantojn. El tiuj estis 57076 viroj kaj 58710 virinoj. La komunumo havas surfacon de 377,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 140 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Marseille-en-Beauvaisis (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Épinay-Villetaneuse - Le Tréport-Mers (325000).
Aktisto
Aktuaro, aŭ pli esperante aktisto, estas publika funkciulo, kiu skribas la decidojn de juĝejo. Krome al la taskoj apartenas la konservado kaj ordigo de la tekstoj.
La vorto aktuaro estis pli frue uzata por aktuario (asekura matematikisto), ekzemple en la Enciklopedio de Esperanto (1934).
Noginsk (Moskva provinco)
En la urbo estas fervoja stacio.
En 1959 la urbo havis 93 mil loĝantojn. En 2002 la urbo havis 117,6 mil loĝantojn.
Nomo
La urbo deeke estis nomita Rogoĵi (Рогожи) laŭ samnoma rivero; aliaj nomoj: Rogoĵa (Рогожа), Starij Rogoĵskij Jam ("Malnova Rogoĵskij-Jam", Старый Рогожский Ям). En 1781 laŭ ordono de imperiestrino Katerina la urbo estis alinomita al Bogorodsk (Богородск) kaj fariĝis centro de distrikto.
Ekde 1930 ĝi estas nomata Noginsk (Ноги́нск) de revoliciisto kaj sovetia partia aganto Viktor Nogin. En Esperanto krom formo "Noginsk"   iam estas uzata ankaŭ esperantigita formo "Noginsko".
Monostor
Monostor estas la hungara nomo de
Vidu ankaŭ: Listo de hungaraj loknomoj kun "monostor"
Kolegiato
Post la reformacio
Ankaŭ en la landoj, kiuj protestantiĝis dum la reformacio, la kolegiato kaj katedralaj kapituloj plejofte transdaŭris, tamen sen episkopo kaj sen suvereneco, kaj iliajn enspezojn oni fordonis kiel sinekuroj. Esceptoj estis nur la tute protestanta princepiskopujo Lübeck kaj la kapitulo Osnabrück konsista el miksitaj kapitulanoj. Nun ĉiuj kolegiatoj estas peraj, do submetitaj la suverenecon de la respektiva suvereno. La sekularigitaj kaj protestantiĝintaj kolegiatoj ofte tenis siajn proprajn konstituciojn kaj administraciojn; plejofte tamen iliaj prebendoj estis transformitaj en pensionojn foje ligitajn kun erudiciaj postenoj. En la iama Prusio estas rimarkindaj la evangelia katedralkapitulo en Brandenburgo ĉe Havel samkiel la Vereinigten Domstifter (unuiĝintaj katedralkapituloj), kiu fondiĝis en 1930 kiel fondaĵo publikjura el la katedralkapituloj en Merseburg kaj Naumburg samkiel la kolegiato en Zeitz.
En Aŭstrio la plej multaj monaĥejoj ankoraŭ hodiaŭ nomiĝas ‚Stift‘.
Mramorno (Simferopola distrikto)
Mramorno estas vilaĝo en la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenanta al la Dobra komunumo. Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 88 homoj. Antaŭ la jaro 1945 la vilaĝo nomiĝis Bujuk-Jankoj. Mramorno famas pro tio, ke ĝi estas la plej proksima logloko al la samnoma kaverno; la sola aŭtovojo kondukanta al la kaverno pasas tra la vilaĝo.
Geografio
La vilaĝo situas en la sudorienta parto de la Simferopola distrikto sur la nordokcidentaj deklivoj de la malsupra ebenaĵo de la monto Ĉatirdago (proksimuma alto super la marnivelo estas 500 m.). La distanco ĝis Simferopolo estas ĉirkaŭ 12 kilometroj; je la distanco de ĉirkaŭ 4 kilometroj troviĝas la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto. Apud la vilaĝo situas negranda samnoma akvorezervujo, nutrata de kelkaj malgrandaj riveretoj.
La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Zareĉno (norde) kaj Krasnoleso (okcidente). La vilaĝon ĉirkaŭas sufiĉe grandaj somerdomaj terenoj.
Historio
Laŭ la rezultoj de arkeologiaj esploroj la teritorio ĉirkaŭ la vilaĝo estis loĝata jam en paleolitiko (antaŭ 40-50 mil jaroj). La vilaĝo sur la nuna loko aperis en la 17a jarcento ; la unua skriba mencio pri ĝi aperis en la jaro 1685. Verŝajnas, ke jam tiam la vilaĝo (menciita en la tiamaj dokumentoj kiel Jankuli) estis sufiĉe granda, ĉar en la jaro 1778 oni transloĝigis el la vilaĝo sur la nordajn bordojn de la Azova maro 354 grekojn (do la entuta loĝantaro estis eĉ pli granda; la transloĝigo okazis laŭ la tiama politiko de la Rusia Imperio, kiu penis per tio protekti la kristanojn en Krimeo).
La statistikaj informoj de la jaro 1784 mencias, ke sur la loko de nuna Mramorno ekzistis 2 vilaĝoj: Bjuk Jenikoj Aŝaga kaj Bjuk Jenikoj Jekari. La informoj de la jaro 1805 mencias, ke la vilaĝo Bujuk-Jenikoj konsistis el 147 kortoj kaj estis loĝata de 790 loĝantoj (ĉiuj — krime-tataroj). Meze de la 19a jarcento la loĝantaro iom malkreskis pro la amasa elmigro de la krime-tataroj en Turkion: la statistikaj informoj de la jaro 1864 mencias, ke la vilaĝo estis loĝata de 337 homoj. En la jaro 1887 la vilaĝo havis jam 127 kortojn kaj 696 loĝantojn. La moderna formo de la krime-tatara nomo de la vilaĝo (Bujuk-Jankoj) estis oficiale ekuzita ekde la jaro 1915.
Hindericus Scheepstra
Hindericus Scheepstra verkis la rakontojn pri "Ot en Sien".
Biografio
Hindericus, (voknomo Rieks), naskiĝis en Roden, Nederlando. Li estis la plej juna en familio de ses knaboj kaj du knabinoj. Hendricus kiel la plej juna rajtis plustudi post la elementa lernejo. La kvin aliaj knaboj, laŭ familia tradicio, fariĝis komercistoj.
Mramorno (Simferopola distrikto)
Historio
En la jaro 1948 la Mramorna komunumo estis abolita kaj la vilaĝo estis aligita al la Zareĉna komunumo. Ne pli poste, ol en 1968 la vilaĝo estis aligita al la novkreita Dobra komunumo.
Hindericus Scheepstra
Biografio
Rieks trapasis la lernejon por instruistoj en Groningen. Por esti akceptata li ankoraŭ devis sekvi kelkajn lecionoj en la najbara vilaĝo Peize. Li piediris de Roden al Peize kaj evoluigis dum tiuj iradoj sian amon por la naturo.
Post kiam li dum kelkaj jaroj laboris kiel instruisto li fariĝis lernejestro en Dokkum. Li edziĝis al Wilhelmina Klazina Houwen. Pliposte li fariĝis lernejestro en Arnhem.
Mramorno (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 88 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 65 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 19,4 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 29. Apud la vilaĝo ekzistas funkcianta minejo, kie oni elfosas belan rozkoloran marmoron.
Hindericus Scheepstra
Biografio
En 1894 li revenis al la lernejo por instruistoj en Groningen, nun kiel instruisto de la nederlanda lingvo kaj pedagogio. Li ankaŭ fariĝis direktoro de la Rijksnormaallessen (Regnonormallecionoj).
Je aĝo de 54 jaroj li subite mortis.
Mramorno (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Sufiĉe proksime (ĉ. 3 kilometrojn for, se mezuri rekte; kvankam la aŭtovojo estas signife pli longa) al la vilaĝo situas fama vidindaĵo de Krimeo — la Marmora kaverno. Ĝi estas amase vizitata (ĉefe dum varmaj sezonoj) de multaj ripozantoj, kiuj alvenas el ĉiuj grandaj loĝlokoj de Krimeo; la sola aŭtovojo, kondukanta al la kaverno, pasas tra Mramorno. En la jaroj 2008-2009 apud Mramorno estis organizita zoo-simila «Parko de birdoj».
Blinda rendevuo
Blinda rendevuo povas esti aranĝata fare de amikoj aŭ konatoj de la koncernaj personoj aŭ de profesia peranto. Ankaŭ ili mem povas decidi pri tio kiam ili renkontiĝis en retforumo, babilejo aŭ rendevua- aŭ interkona retejo aŭ havi reciprokan kontakton pere de retpoŝto aŭ telefono kaj persone volas renkonti unu la alian. Ili tiam aranĝas la rendevuon, per telefono, sms aŭ per interreto.
Pro la de populareco de interreto blindaj redevuoj nuntempe okazas multe pli ofte ol antaŭe.
Se la rendevuo estis aranĝita pere de nevidaj rimedoj (senfote) tradicie oni interkonsentis pri signaloj kiuj montru la koncernan partneron: porti floron, libron, specifan vestaĵon ktp. Tio sekve venis al tradiciaj konfuzecaj scenoj en romanoj, filmoj ktp.
Elstertrebnitz
Rilato al Esperanto
En Elstertrebnitz vivas la german-litova esperantista paro Eduard kaj Rasa Werner kun sia familio.
Vilibald Scheiber
Lia patro post transiro al Brno estis ĥorestro en la kvartalo Královo Pole kaj violonisto de Nacia Teatro en Brno.
Vilibald Scheiber volis fariĝi profesia muzikisto. Li studis harpo-ludadon, komponadon kaj muzikan direktadon. Dum certa tempo li estis ĉefo de la operejo de Silezia Nacia Teatro en Opava. Kiam li revenis al Brno kiel privata pedagogo, li instruis ankaŭ en konservatorio kaj kiel repetitoro ĉe Janáček-Akademio de Muzaj Artoj. En la jaroj 1926-1942 li estis membro de Landa Teatro en Brno. Li komponis dudekon da opusaj verkoj (kantojn, ĥorojn, pian- kaj violonkomponaĵojn, arĉkvarteton, du simfoniajn poemojn, scenejan muzikon). Gravaj estas liaj pianverkoj por komencantoj.
Por ni gravas lia membreco en Esperantista Klubo de Brno ekde 1945 kun la funkcio de ĉefo de artismaj muzikprogramoj. Okaze de gravaj datrevenoj de la Esperanto-movado kaj aliaj li organizis publikajn artprogramojn, pli ol 60, kiuj altigis la prestiĝon de la esperantistoj ankaŭ en la ekstermovada medio. Li muzikigis poemojn de Jaroslav Křička, Viktor Fischl kaj Julio Baghy. Multe li kunlaboris kun poeta tradukisto Jiří Kořínek - tiu esperantigis famajn ariojn de gloraj komponistoj kaj Vilibald Scheiber muzike adaptis la verkojn por modestaj kondiĉoj de kluba koncertado.
En la kluba arkivo de KE Brno restis muziknotaj adaptoj skribitaj per propra mano de V. Scheiber el la famaj verkoj de Beethoven, Bendl, Bizet, Brahms, Blodek, Borodin, Balakirev, Ĉajkovskij, Dargomyžskij, Donizetti, Dvořák, Fibich, Foerster, Friml, Glinka, Godard, Gounod, Greĉaninov, Grieg, Händel, Haydn, Held, Hurník, Chopin, Chvála, Janáček, Klika, Křička, Lehár, Leoncavallo, Loewe, Mascagny, Mendelsson-Bartholdy, Mozart, Musorgskij, Novák, Picka, Ponchielli, Puccini, Raĥmaninov, Rimskij-Korsakov, Rossini, Rubinŝtejn, Saint-Saens, Schubert, Suk, Schumann, Smetana, Strauss, Thomas, Verdi, Wagner, Weber, Wolf kaj kelkaj propraj komponaĵoj de V. Scheiber.
Angelo Neumann
Angelo Neumann (* 18-an de aŭgusto 1838 en Vieno; † 20-an de decembro 1910 en Prago) estis germana kantisto (baritono) kaj teatrointendanto.
Neumann komencis sian teatrokarieron en 1859. Ekde 1876 li estis operdirektisto en Lepsiko. Lia egido komencis per enscenigo de Lohengrin; sekvis pluaj operoj de Wagner samkiel prezentadoj de Aida de Verdi kaj Carmen de Bizet. En 1882 li okazigis verkciklon de Christoph Willibald Gluck. En Berlino li enscenigis Ring des Nibelungen kaj fariĝis poste intendanto de la Praga Gemana Teatro. En 1894 li motivigis Emil Nikolaus von Reznicek, verki por sia opero Donna Diana uverturon, kiu poste fariĝis famega.
Li estis fama precipe pro siaj enscenigoj de Wagner kaj sia turneanta Wagner-ensemblo, al kiu apartenis kompleta orkestroj sub direktado de kapelmajstro Anton Seidl, operĥoro samkiel scenejekipaĵo kaj scenejoteknikistoj samkiel renomaj soloistoj kiel Marie Wilt, Adolf Wallnöfer kaj aliaj kaj kiu ekde 1882 ĝis 1883 realigis 135 prezentadojn Ring des Nibelungen kaj pli ol 50 Wagner-koncertojn en tuta Eŭropo. Angelo Neumann organizis i.a. la unuan prezentadon de la kompleta Ring des Nibelungen en Venecio kaj entute en Italio en aprilo 1883 (du monatojn post la morto de Wagner en Palazzo Vendramin Calergi en Venecio).
Multaj leteroj de Neumann al muzikistoj kaj komponistoj konserviĝis. Salono en la nuntempa Praga Ŝtatopero portas lian nomon.
Kalendaro de la Tutmonda Latinamerika Agendo
Januaro
1804: Sendependiĝis Haitio. Nacia festo.
1959: Venko de Kuba Revolucio.
1977: Maurício López, estro de Universitato de Mendoza, Argentino, membro de la Monda Konsilo de Eklezioj, malaperinta.