cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zaratuŝtrismo
Parsioj
La Parsia komunumo estas religia kaj etna minoritato de Barato. La Parsioj devenas de Iranaj sekvantoj de Zaratuŝtrismo kiuj eskapis al Hinda subkontinento antaŭ pli ol mil jaroj por fuĝi de religiaj persekutoj post la islama invado. La Parsioj ne estas tre granda komunumo, kaj oni kredas ke estas ne pli ol 100.000 Parsioj en la tuta mondo, kaj ne pli ol 70,000 en Barato. Preskaŭ ĉiuj Parsioj de Barato vivas en Mumbajo. Kvankvam ili reprezentas malpli ol 0,01% de la barata loĝantaro, ili estas sufiĉe konataj ĉar la komunumo estas sufiĉe riĉa kaj influa, kaj multaj Parsioj fariĝis gravaj en politiko aŭ en aliaj kampoj.
Aneityum
Aneityum (aŭ Anatom) estas la plej suda insulo de Vanuatuo. Ĝi havas surfacon je kaj en 2009 ĝi havis 915 loĝantojn.
Apostateco
Apostateco (greke ἀπόστασις (apostasis), 'transfuĝo', el ἀπό, apo, 'for, dise', στάσις, stasis, 'ejo', 'staranto') estas formale disiĝi el religia sekto aŭ eklezio, forlasinta aŭ rezigninta antaŭan kredon.
Multaj sektoj kaj kelkaj landoj punas defalintojn. La sektanoj evitus defalintojn el la grupo aŭ submetas ilin al formala aŭ neformala puno, agoj kiuj povus esti la oficiala sektpolitiko aŭ kiuj povas esti faroj de ĝiaj individuaj anoj.
En certaj cirkonstancoj, iuj kristanaj eklezioj ekskomunikas defalintojn, dum kelkaj Abrahamaj skriboj (judismo: Readmono 13:6–10, kaj islamo: al-Bukhari, Diyat, bab 6) ŝajnas postuli la mortpunon por defalintoj. Tamen, iuj islamaj kleruloj, kiel la Sudana, Hassan al-Turabi, kredas ke ĉi tiu puno historie ne preskribis por forlasi la islamokredon, sed por forlasi la islamarmeon aŭ perfidi la tiaman naskiĝantan politikan islamo-movadon. Ironie, la Sudana Islamklerula Komitato imputis apostatecon al Turabi pro lia milde liberalaj opinioj. Kvankam la plejmulto da kristanaj kaj judaj eklezioj ne plu proponas la mortpunon por venĝi apostatecon, kelkaj islamaj landoj (kiel ekzemple Irano daŭre perfortas la mortpunon en tiel okazoj.
Frakcia kristaligo (kemio)
En kemio, frakcia kristaligo estas metodo rafini substancojn bazita sur diferencoj en solvebleco. Se kristaliĝas miksaĵo de du aŭ pli da substancoj en solvaĵo, ekzemple per malaltiĝo de la temperaturo de la solvaĵo, la precipitaĵo enhavos pli el la malpli solvebla substanco. La proporcio de komponantoj en la precipitaĵo dependos de iliaj solveblecaj produtoj.
Ĉi tiu tekniko estas ofte uzata en kemia inĝenierarto por produkti tre purajn substancojn aŭ por apartigi vendindajn produktojn el rubaj solvaĵoj. Ekzemple, oni produktas salon (natrian kloridon) el marakvo kaj purigas ĝin per frakcia kristaligo.
Petrušov
Petrušov (Petersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Město en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km nordoriente de Staré Město. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 35 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Petrušov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,47 km².
En la vilaĝo troviĝas eksa kapelo de sanktaj Petro kaj Paŭlo alikonstruita en unufamilian loĝejon.
Stjepan Jukić
Stjepan Jukić (n. ) estas kroata futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Saint-Georges-de-Luzençon (stacidomo)
Saint-Georges-de-Luzençon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Georges-de-Luzençon, en departemento Aveyron, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Béziers - Neussargues (722000).
Minor Threat
Minor Threat estis influa usona hardkora bando formiĝinta en Vaŝingtono en 1980. Ĝi estis relative mallonge ekzistanta, sed havis grandan influon je la hardkora punkosceno. Kune kun alia vaŝingtona hardkora bando Bad Brains kaj kalifornia Black Flag, Minor Threat helpis estigi la stilon de hardkoraj bandoj en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj. Ĉiuj albumoj de Minor Threat eldoniĝis de la eldoninto de Ian MacKaye kaj Jeff Nelson, nome Dischord Records.
Sea Organization
La Sea Organization aŭ Sea Org (esperante "Maro-Organizaĵo") estas asocio de scientologanoj fondita en 1968 de L. Ron Hubbard, verkisto de scienc-fikcio kaj fondinto de scientologio. Ĝi reprezentas la hierarkie plej altan organizaĵon en la scientologia komunumo. Ĝia nuna estro estas David Miscavige, la posteulo de L. Ron Hubbard post ties morto en 1986.
Sassen-Trantow
Sassen-Trantow estas komunumo en Germanio, kiu ekestis en 2005 per fuzio de la antaŭe memstaraj komunumoj Sassen kaj Trantow. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Peenetal/Loitz de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĉernihiv-Pivniĉnij (stacidomo)
Ĉernihiv-Pivniĉnij (Чернігів-Північний, "Ĉernihiv-Norda") estas la ĉefa fervoja stacidomo en Ĉernihivo, la 18-a plej granda urbo en Ukrainio.
NGC 5476
NGC 5476 (aliaj indikoj — MCG -1-36-9, IRAS14055-0551, PGC 50429) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Runcșor
Runcșor [runkŝor] (hungare: Runksor) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 292 loĝantojn (rumanoj); en 1992 97 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1750. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Gurasada.
Tsubasa Yokotake
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima kaj Gainare Tottori.
Cannonball Adderley
Vivo
Post kiam li estis estro de gimnazia bando en Florido, li iris en 1955 al Novjorko. Li intencis plu studi en Manhatano, sed post kiam li kun la bando de Oscar Pettiford gastmuzikis en Cafe Bohemia, la aldosaksofonisto furore famiĝis. Multaj lin rigardis kiel nova Charlie Parker. Sed Adderley havis klare propran stilon influitan same de Benny Carter kiel de Parker. Li eluzis sian fruan famon kaj formis sian unuan kvinopon, en kiu ankaŭ kunmuzikis lia pli juna frato Nat Adderley per korneto. Dum kiam la grupo havis monproblemojn, Cannonball altiris sur sin la atenton de Miles Davis, kiu enigis la saksofoniston fine de 1957 por du jaroj en sian sesopon. En ĝi li muzikis interalie apud John Coltrane (tenorsaksofono). Plej fama muzikalbumo el ĉi tiu tempo estas Kind of Blue, sonregistrita en 1959 kaj unu el la plejofte vendata albumoj de la ĵazhistorio. El ĉi tiu tempo ekzistas tamen ankaŭ sonregistraĵoj de la Miles Davis Sesopo sen Miles Davis. La bandeto reduktita je kvin muzikistoj publikigis ekzemple la albumon Cannonball Adderley Quintet in Chicago. Aparte indikinda estas ankaŭ la albumo "Somethin' Else", registrita por Blue Note, kiu elstarigas Miles Davis en la tre malofta rolo de gastmuzikisto, kio lin tamen ne malhelpis kontribui kelkajn ne-forgeseblajn soloojn.
Septembron de 1959 Cannonball Adderley forlasis Majlson Davis kaj muzikis denove kun frato Nat en kvinopo. Nur monaton poste la bando faris sonregistraĵon dum koncerto en la ĵazklubejo The Jazz Workshop je San-Francisko. Ĉi-foje la komerca sukceso ne restis for de la ensemblo. Ĉefe ĝia versio de la peco This Here de pianisto Bobby Timmons sukcesis, kaj la kvinopo fariĝis gvida ensemblo de stilo, kiun oni baldaŭ estis nomonta soŭlĵazo. Ekde 1959 ĝis 1963 la kvinopo havis kontrakton kun diskeldonejo Riverside de Orrin Keepnews kaj surdiskigis ĉefe soŭlecajn interpretaĵojn de malmolbopaj pecoj. Per la aliĝo de Yusef Lateef la grupo ekde 1962 ĝis 1963 sesopiĝis. Post la bankroto de Riverside 1963 Cannonball kontraktis kun eldonejo Capito, kaj liaj registraĵoj fariĝis iomete pli komercemaj. Charles Lloyd anstataŭis dum unu jaro Latifon – tamen malpli sukcese.
Kromaj membroj de la kvinopo estis krom lia frato Nat Adderley la pianistoj Bobby Timmons, Victor Feldman, Joe Zawinul kaj George Duke, la basistoj Sam Jones (1957, 1959-65), Walter Booker resp. Vic Gaskin same kiel Louis Hayes (1959-1965) kaj Roy McCurdy ĉe frapinstrumentaro. Cannonball lanĉis furoraĵojn kiel This Here de Timmons, Work Song de Nat Adderley kaj Mercy, Mercy, Mercy de Zawinul.
Dum la malfruaj 1960-aj kaj 1970-aj jaroj Adderley sin turnis al kunfando-ĵazo. En 1968 li unuafoje muzikis per sopransaksofono por la albumo „Accent on Africa“, li ludis ĝin tamen pli malofte. Li ja havis unikan kaj karakterizan sonon, sed ĉi tiu ne estas komparebla kun lia volumena kaj penetra aldosaksofona sono.
Je la fino de sia vivo li retrorigardis sur sian karieron: lia antaŭlasta albumo Phenix enhavis la plej grandajn sukcesojn de la fratoj Adderley, kiel Country Preacher, This Here aŭ Work Song kiel kunfandmuzika versio, kaj por sia lasta albumo Lovers li unuigis malnovajn kaj novajn amikojn al bando. Li mortis antaŭ ol fini la verkadon pri Lovers. La restantaj bandanoj finfaris la verkon kune kun kantistino Flora Purim per la titolkanto Lovers, verkita de la nevo de Adderley, Nat Jr., kiel lasta riverenco antaŭ Julian Adderley.
Kromaĵoj
Sur Here Comes Louis Smith (Blue Note, 1958), unua muzikalbumo de trumpetisto Louis Smith, li muzikis sub la kaŝnomo Buckshot La Funke.
Witta de Büraburg
Witta von Büraburg (anglosakse: Hwita = la blankulo; aliaj nomoj: Wizo, Vito, Wittanus, Wintanus - latinigite Vitus Albuinus; naskiĝinta ĉirkaŭ 700 en la Reĝolando Wessex, mortinta post 760 sur la burgo Büraburg apud Fritzlar) estis inter 741 kaj 755 episkopo de la Episkopujo Büraburg kaj grava misiisto kristanisma en Hesio kaj Turingio. Lia festotago estas la 26-a de oktobro.
Vivo
La anglosakso estis disĉiplo kaj helpisto de Sankta Bonifaco kiel ankaŭ amiko de Lullus. Post la starigo de la misia episkoplando Büraburg en la jaro 741-a li iĝis tie la unua episkopo. Paralele nomumitis estroj por Würzburg kaj Erfurto, nome Burkard kaj Adalar.
En 742 Witta kaj Burkard troviĝas en Sülzenbrücken asistonte Bonifacon dum la konsekro de Sankta Willibald, kiu baldaŭ poste fondis la episkopujon de Eichstätt kaj ekepiskopis tie. En aprilo 742 Witta partoprenis germanan koncilion (ĝi nomiĝas latine Concilium Germanicum) en hodiaŭ ne plu konata loko; kunvokis la ĉeestantajn Sankta Bonifaco kaj temis pri reforma sinodo inter eostfrankaj episkopoj. Witta ĉeestis en marto 743 ankaŭ al la Sinodo de Estinnes aranĝita de Karlomano la 1-a mem.
Papa konfirmo de episkopa konsekro lia venis en la 1.4.743 fare de Zakario, kiu metis la diocezon, la personon kaj la nove kreitan oficon de Witta sub specialan papan ŝirmon.
En 755 Lullus aranĝis la enkorpigon ne nur de Büraburg sed ankaŭ de Erfurto al la Episkopujo Majenco por helpi pligrandiĝambiciojn en la orienton fare de la majencanoj. Tamen restis Witta ĝismorte sur Büraburg kaj entombigitis en la kapelo de Sturmio en Hersfeld, kiu fariĝis en 769 bazo de la gravega Abatejo Hersfeld.
Malkorektaĵo pri sukcedo
En pli malnova fakliteraturo nomiĝas de tempo al tempo certa Megingaud (Megingotus) posteulo de Witta, ofte kune kun la titolo episcopus missus, tio signifas episkopon ĉefe misian sen firma sidejo. Tiu ĉi malkorektaĵo ŝuldiĝas al malbone interpretita loko en la biografia verko Vita S. Wigberti skribita fare de Lupus Servatus, kie tekstas ke amiko de Wigbert, la diakono Megingoz, pli malfrue ekepiskopus. Megingaud ja en 754 ekestris - tamen ne en Büraburg sed en Würzburg.
5162 Piemonto
5162 Piemonto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la regiono Piemonto, nordokcidente de Italio.
Saint-Georges-de-Luzençon
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Georgiens.
Saint-Laurent-de-Céris
jen france, en limoĝia okcitana lingvo Sent Laurenç - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Montjoie
La nomo Montjoie povas interalie rilati al
Sponholz
Sponholz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj estas parto de la komunumaro Amt Neverin. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Haŭlado
Haŭlado signifas la trenadon de ŝipoj sur kanaloj aŭ riveroj per homoj, tirbestoj aŭ poste sur mallongaj distancoj (antaŭ kluzoj) ankaŭ per lokomotivoj (haŭlolokomotivoj) – ekz. ĉe la Panama kanalo. Oni haŭlis la ŝipojn kutime nur kontraŭflue; laŭflue la ŝipoj drivis pro la fluo aŭ la vento.
Haŭlisto estas nomataj esperante ankaŭ burlako de la ruslingva vorto "burlak" (бурла́к). Haŭlvojo aŭ Tirpado estas vojo aŭ migrovojo sur kiu oni haŭlas.
La metodo ludis grandan rolon antaŭ la enkonduko de vaporŝipoj.
Estis necesa preparita vojo sur minimume unu flanko de la akvovojo. Hodiaŭ ĉi tiuj vojoj estas komfortaj biciklovojoj.
Haŭlado ĉe la Rejno
La haŭlado laŭlonge de la Rejno estas dokumentita ekde la 8-a jarcento. La konstruado kaj tenado de la haŭlvojoj kaj la haŭlservo estis transloke organizataj. Servistoj tiris la ŝipojn kontraŭflue per longa ŝnurego fiksita ĉe masto sur la antaŭa ŝipo. Parte oni ankaŭ ŝovis la ŝipojn per longaj stangoj. Pro la inerteco de la larĝa rieverego ofte sufiĉis 7 ĝis 10 viroj aŭ 1 ĉevalo por kargo de 10 ĝis 15 tunoj. Por 100 tunoj da kargo oni bezonis dek ĝis dek du ĉevalojn. Ĉe lokoj kun forta fluo oni bezonis pli ol ducent virojn por la haŭlado de kargoŝipo. Antaŭ tiu ĉi tempo ankaŭ la romianoj haŭlis.
Kelkloke, ekz ĉe Schröck (hodiaŭ Leopoldshafen/Baden), haŭlvojoj tute mankis kaj oni devis stange peli aŭ vadi tra malprofunda akvo.
La tenado de la haŭlvojoj, kiuj ofte nur konsistis el mallarĝaj bastondigoj, ofte kaŭzis plendojn. Je la norda Suprarejno la haŭlado estas dokumentita ĉe Nieder-Ingelheim ekde 1385.
Je lokoj kun vere forta fluo (ekz. sub pontoj) oni foje utiligis lokfiksitajn vinĉojn, kiel la ŝiptrenilo ĉe la Ŝtona Ponto en Regensburg.
La ekesto de la ĉeno- kaj vaporŝipiro samkiel la fervojo meze de la 19-a jarcento superfluigis la haŭlistan profesion.
Haŭlado ĉe la Volgo
Ankaŭ ĉe la Volgo oni haŭlis. La haŭlistoj nomiĝas en la rusa lingvo burlak (бурла́к). La haŭlistoj kutime estis pruntlaboristoj, kiuj pro certa haŭlkomisio libervole kuniĝis al kooperativo. La rusa pentristo Ilja Repin kreis per sia pentraĵo La Volgohaŭlistoj memoraĵon por la ŝiptrenistoj. Krome ekzistas internacie konata kanto pri la volgohaŭlistoj (Ej, uchnjem).
Specifa haŭlado, laboro
Se la ŝipo haltis ekz. sur sablorifo, oni transportis parton de la ŝarĝo al la riverbordo. Se la ŝipo liberiĝis kaj oni povis ĝin plu haŭli, oni poste reen-ŝarĝis la ŝipon aliloke.
Krystian Legierski
Li estas la unua elŝrankiĝinta samseksemulo voĉdone elektita dum balotoj en Pollando.
Haŭlado
Specifa haŭlado, laboro
Se la ŝipo ne estis tirebla pro neuzebleco aŭ manko de haŭlvojo oni boatis riversupren kun ankro kaj longega ŝnurego kaj tie fiksis la ankron kun la ŝnurego. Oni kunligis ĉiun ŝnuregon kaj tiel atingis eĉ longon de 1 km. La finon de la ŝnurego tiris la matrosoj sur la ŝipo, tiel fakte ŝovante la ŝipon sub ili. Tion oni ripetis kiel necese.
Kiel supre skribita, se haŭlvojoj tute mankis, oni devis ankaŭ per stango ŝovi la ŝipon aŭ vad-haŭli en malprofunda akvo.
Fontoj
Günter Stein: Stadt am Strom, Speyer und der Rhein, Kapitel Treideln, S. 25-28, Verlag der Zechnerschen Buchdruckerei, 1989, ISBN 3-87928-892-5
8295 Toshifukushima
8295 Toshifukushima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Toshio Fukushima, kiu laboras ĉefe pri la ĝenerala relativeco, la pozicia astronomio kaj la ĉiela mekaniko. Li kreis la nuna versio de la japanaj efemeridoj eldonitaj de la Japana Hidrografia Departemento, kaj kontribuis al la enkonduko de la ĝenerala relativeco en la nunan sistemon de la Internacia Astronomia Unio pri tempo, referencaj kadroj kaj astronomiaj konstantoj.
Cianamido
Cianamido estas organika kombinaĵo kaj plej simpla kondensiĝagento en polimerizaj reakcioj. Ĝi povas konsideriĝi kiel la nitrilo de la karbamata acido aŭ amido de la cianida acido. Ĝi estas blanka higroskopa solidaĵo, vaste uzata en agrikulturo kaj produktado de farmaciaĵoj kaj aliaj organikaj kombinaĵoj. La molekulo enjavas nitrilan grupon ligitan al amina grupo. La strukturo similas al tiu de la hidrogena sulfido, sed estas malpli toksa. La plej ordinara cianamido estas la kalcia cianamido el kie ĝi devenas per hidrolizo.
Neantaŭtempaj malkovraĵoj de molekulaj astronomoj aldonis cianamidon al la nombro da etaj molekuloj ĉeestaj en la interstela spaco. Probable estas ke ĉi-molekulo ekzistis ankaŭ sur la tera surfaco okaze de la formado de nia planedo. Analizoj de karbonatohavaj kondritoj indikas la ĉeeston de hidrolizaj kaj kondensiĝaj produktoj je cianamido, tia kia ureo, guanil-ureo, cianurata acido kaj melamino en la makromolekula materialo ĉeestanta en tiuj meteoritoj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Cimetidine_Structural_Formula_V.1.svg| Cimetidino Aminotriazole.png| Amino-triazolo Hexazinone_200.svg| Heksazinono Albendazole_Structural_Formulae_V.1.svg| Albendazolo Tirapazamine.png| Tirapazamino Etravirine_Structural_Formulae_V.1.svg| Etravirino Revaprazan.svg| Revaprazano Flubendazole_200.svg| Flubendazolo Mebendazol.svg| Mebendazolo Cyanuric acid.svg| Cianurata acido </Gallery>
Détente
Détente estas diplomatia celanta mildigi kaj finfine ĉesigi streĉon inter la superpotencoj.
La detentperiodo karakterizas, interalie, per kreskanta komerco inter la komunista bloko gvidata de Sovetunio kaj Usono kaj Okcidenta Eŭropo, per toleremo kaj provoj eviti nuklean militon. Tamen, detento fakte havis tre malmultajn esprimojn sur la tereno. La vetarmado daŭris malgraŭ la SALT-interkonsentoj subskribitaj, kaj Sovet-Unio kaj Usono daŭre daŭrigis vastiĝtendencadon de siaj armilaron.
Inter la arkitektoj de la Detente estis Leonid Breĵnev, la gvidanto de Sovet-Unio, kaj Richard Nixon, la prezidanto de Usono.
Les Contamines-Montjoie
Les Contamines-Montjoie estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Politika ekologio
Dum ekologio estas scienco, aparta fako de naturaj sciencoj esploranta la rilatojn de la vivantaj estuloj kaj specioj kun ties ĉirkaŭaĵo, kaj ilian tutecan funkciadon, politika ekologio venas de la maltrankviloj, defioj, "instruoj", kiujn la medio estigas pro la efikoj de la homa (precipe la moderna) agado:
La informoj ricevitaj el tiuj studoj kaj esploroj estas utiligitaj de tiuj ekologiistoj (nomitaj per la sama vorto kiel la sciencistoj, ja foje ili estas ambaŭ, foje ne; alia ofta nomo por tiaj aktivuloj estas "verduloj") cele al pripensi kaj decidi (aŭ admoni la decidulojn) enkalkulante la ekologiajn implicaĵojn de tiuj decidoj.
Nun, do en multaj landoj ekzistas POLITIKAJ PARTIOJ fundamentitaj sur politika ekologio. Vidu: Verdaj Partioj
Jam rezumite de Ĉefo Seattle la ekologia konscienco: "Daŭrigu polui vian liton, kaj iun nokton vi sufokiĝos en via propra rubaĵo."
Manzini
Manzini estas la unusola grandurbo de Svazilando, ankaŭ estas centro de diocezo.
Geografio
Manzini situas en centro de la lando.
Historio
La urbo, tiam nomata Bremersdorp estis brita kolonia ĉefsidejo kaj grava komercejo de 1890. Ĝi ricevis urban statuson en 1898. Ĝi estis detruita en 1902 dum la brita-bura milito. Poste la administra centro estis translokigita al Mbabano. Bremersdorp restis agrikultura, industria kaj komerca urbo de Svazilando, gajnante la moknomon "La Nabo". Ekde 1960 la urbo portas la nunan formon. Manzini estis deklarita grandurbo en 1994.
Trafiko
En la proksimeco flughaveno funkcias. Manzini havas al la aliaj regionoj bonajn ĉefvojojn.
Matěj Mydlář
Matěj MYDLÁŘ (legu Matjej MydlArĵ) loĝis en urbo Chrudim en la 16-a jarcento kaj li estis riĉa urbodomano administranta komunuman monon. Li estis viro riĉa je havaĵo kaj domoj kaj ĉiel ajna posedaĵo tiel multe, ke li estis en Chrudim eĉ aliloke ĝenerale nomata nur „riĉa“. Li estis onklo de Jan Mydlář.
Fructuosus
Fructuosus (mortis la 21-an de januaro 259) estis la unua laŭnome konata episkopo de la romia urbo Tarraco (nuntempe Taragono in Katalunio).
Dum la persekutado de kristanoj sub la romiaj imperiestroj Valeriano kaj Galieno Fructuosus kune kun siaj diakonoj Augurius kaj Eulogius enkarceriĝis kaj martire mortis per bruliĝo.
Kohei Shimizu
Kohei Shimizu (清水 航平, n. ) estas japana futbalisto.
Canicattì
Canicattì estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Caltanissetta (CL), Castrofilippo, Delia (CL), Montedoro (CL), Naro, Racalmuto kaj Serradifalco (CL).
NGC 5477
NGC 5477 (aliaj indikoj — UGC 9018, MCG 9-23-34, DDO 186, KUG 1403+546, ZWG 272.25, VV 561, PGC 50262) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Uruoj
La Uruoj estas popolo kiu vivas sur la - per pajlo faritaj - insuloj sur la Titikaka lago, en la regiono Puno en Peruo. La Uruoj origine konstruis la artefaritajn insulojn por eskapi de la Inkaoj. La Inkaoj superregis en tiu tempo la firmteron. Hodiaŭ la Uruoj fakte fariĝis turisma allogaĵo.
La insuloj, hispane ankaŭ nomiĝas islas flotantes (flosantaj insuloj), estas farataj de la abunde kreskantaj junkoj. Ĉiufoje oni aldonas novajn junkojn sur la malnovaj, tiel la insuloj pluekzistas kaj ne forputros.
La insuloj konsistas el akvoplanto nomata totoro (Schoenoplectus californicus ssp. Tatora, kano-simila planto), kies kanoj estas sekigitaj kaj aspektas kiel pajlo. Krom la daŭra konstruado de la insuloj, ĉi tiu planto estas uzata de la insulanoj por manĝo, por trakti kapdolorojn, por konstrui siajn domojn (situantajn sur la insuloj) kaj iliajn boatojn kaj por fari diversajn artefaktojn.
Ili komercas kun la Ajmaroj sur la firmtero kaj intermiksiĝis kun ili pro kio ekestis kruciĝoj de ambaŭ etnoj. Kelkaj 'forlasis' la lingvon de la Uruoj por la Ajmara.
Sur la pli grandaj insuloj loĝas proksimume 10 familiojn, dum sur la pli malgrandaj, ĉirkaŭ 30 metrojn larĝaj, nur estas loko por 2 aŭ 3 familioj.
La lokaj loĝantoj fiŝkaptas, ĉasas birdojn kaj paŝtas brutaron sur la insuletoj. Oni kuiras sur fajroj metitaj sur amaseto da ŝtonoj.
Tipaj ankaŭ estas la boatoj faritaj el sekigitaj junkoj, ofte en belegaj formoj finlaboritaj.
Melozonoj
Melozonoj aŭ Melozone estas genro de birdoj de la familio de Emberizedoj. Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Temas pri malgranda genro kiu enhavas nur tri surgrundemajn speciojn kun blankanigraj kapoj, el kiuj du krome havas ruĝajn areojn kaj unu flavajn markojn. La supraj partoj estas pli grizbrunaj ol la subaj partoj pli helaj. Tiuj specioj estas nomataj ankaŭ kiel Grundopaseroj.
Ŝtonepoka Parko Dithmarschen
La Ŝtonepoka Parko Dithmarschen (germane: Steinzeitpark Dithmarschen) estas parte liberaera muzeo pri ŝtonepoko kaj situas en la komunumo Albersdorf en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio.
Arkeologio kaj naturo
La ŝtonepoka parko estas pura historio revivigita kaj rekonstruita laŭ natura grando.Sur ĉ. 40 hektarojn granda teritorio oni vidas kulturpejzaĝon, al kiu frontiĝis la unuaj kamparanoj kaj bestobredistoj de Norda Germanujo de antaŭ 5000 jaroj.
Tie ĉi paŝtiĝas prabestoj sur la herbejoj kaj la sur la kampoj kultivatas maljunaj grenospecoj. Ekster tio oni admiras longajn domojn konstruitajn laŭ modeloj arkeologiaj aŭ grandŝtontomboj en la arbaro. Oni ĝuas ludadon ĉe naturludejo, en la ŝtonepoka arbaro kaj en originale savgardita aventurspaco Gieselautal.
Aktiva enprofundiĝo
Je dimanĉoj, festoj kaj agadotagoj ĉiuj vizitantoj estas invitataj al partopreno aktiva. Tiam ili lernas kunbatadon de fajroŝtonoj, arkopafi, fari ŝtonepokajn juvelartaĵojn, pentri per naturkoloroj, baki flanpanon. Fine rekomendiĝas ekscita promeno sur la ŝtonepoka pado. Post la plilarĝigo de la vilaĝo je novaj domoj kaj enireblaj tumuloj dum 2010-13, la travivaĵoj ankoraŭ multobliĝis.
Anglaj kampardancoj
Stilo de dancoj, kiuj estis dancitaj fakte ĝis en la kortego de la angla reĝo. La populareco de tiu danco-stilo daŭris proksimume de la fino de 16-a jarcento ĝis fino de 18-a. Tiuj dancoj estis figur-dancoj. Oni povas distingi pluraj specojn: ktp
Ŝtonepoka Parko Dithmarschen
Muzeo
En 2011 estis aljuĝita al la muzea ensemblo la Germana Turisma Premio.
Anglaj kampardancoj
Ili konatas pere de serio de lernolibroj, kiujn eldonis John Playford de 1651, kaj poste. La stilode tiuj dancoj estas aparta, samtempe figurdancoj, sed ne tro komplikaj, graciaj, sed nature kaj simple, milde gajaj, viglaj sed "trankvile" kaj sen impeteco. Kaj ties muzikoj, kiuj estas tiuj de tiutempaj anglaj kanzonoj havas propran ĉarmon.
El ili devenis en la 19-a jarcento la "quadrilles", kaj en Usono la "square dance". Tiuj dancoj mem iom post iom malfuroriĝis kaj malaperis. Sed komence de la dudeka jarcento Cecil Sharp kolektis kaj revivigis ilin. De tiam en Anglio kaj egale alilande asocioj aranĝas staĝojn por lerni, kaj balojn por danci ilin, kaj malampleksa sed fervora ŝatantaro plu flegas tiun genron de danco, kies ĉarmon ili aprezas.
Terminaro de ties paŝoj kaj figuroj
Unue gravas scii, ke la muzikoj de anglaj kampardancoj estas kvarpusaj (la tempo fari duoblaĵon aŭ du simplaĵon, ktp)
dismetoj de la dancantoj, antaŭeniĝo
estas ankaŭ cirkloj por kvar paroj.
pluigota
Novbritia akcipitro
La Novbritia akcipitro (Accipiter princeps) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de la insulo de Nova Britio en Papuo-Novgvineo, nome la plej granda insulo krom la ĉefa tero oriente de la lando.
Rezervejo Blanka Kverko
Rezervejo Blanka Kverko, en angla White Oak Conservation, estas rezervejo de 600 akreoj el la 7,400 akreoj de la Plantejo Blanka Kverko (White Oak Plantation), kiu estas ĉefe arbaro, humidejoj, instalaĵoj por arto kaj naturo, kaj golfejo ĉe Yulee (Florido) ĝuste ĉe a bordo de la subŝtato Georgio laŭlonge de la rivero St. Marys. La loko estas hejmo al pli ol 200 animaloj el pli ol 20 specioj kaj estas internacie konata por ties naturkonservado. Ĝi sukcesis bredadi kelkajn tipojn de endanĝeritaj, minacataj kaj vundeblaj specioj, kiaj dama gazelo, gepardo, gerenuko, la kanada gruo de Misisipio, okapio, kaj tri el la kvin specioj de rinocero. La loko ankaŭ gastigas kongresojn kaj akceptis famajn vizitantojn, kiaj la iama usona prezidento Bill Clinton. Krome White Oak estas hejmo de la Dancejo Miĥail Bariŝnikov Dance Studio, kiu estas vizitata de koreografistoj, danctrupoj kaj aliaj el la distra artaro el la tuta mondo.
Novbritia akcipitro
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Ĝi estas konata el kvar specimenoj kaj kelkaj ĵusaj vidaĵoj. Kvankam la statuso de tiu specio estas malfacile kontrolebla, ĝi estas sendube malabunda kaj probable malpliiĝanta.
Bílá Studně
Bílá Studně (Lichtenbrunn) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Město en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Staré Město. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 13 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bílá Studně situas en katastra teritorio Staré Město u Moravské Třebové kun areo 16,88 km².
Historio
En la dua duono de la 18-a jarcento ĉi tie estis establita sulfura banloko. La fontoj de la sulfura akvo estis kaptataj per putoj, el kiuj estas hodiaŭ videbla, sed ne funkcia, nur unu sur okcidenta rando de la vilaĝo. La banloko pereis pase de la dua mondmilito.
Kalibano (luno)
Kalibano estas neregula ekstera satelito de Urano. Ĝi estis la unua neregula urana satelito malkovrita.
Malkovro
La, Brett J. Gladman, Philip D. Nicholson, Joseph A. Burns kaj John J. Kavelaars malkovris du novajn satelitojn de Urano per la teleskopo "Hale" de la Observatorio de la Monto Palomar. La malplej brila el ili ricevis la maldaŭran nomon S/1997 U 1.
Nomo
Respektante tradicion, ĝiaj malkovrintoj proponis por ĝi nomon inspirata el verko de William Shakespeare: Kalibano (angle:Caliban) estas misformita sovaĝulo, sklavo de la magiisto Prospero, en "La Ventego".
Ecoj
Neregula satelito, Kalibano estas verŝajne kaptita asteroido aŭ fragmento de asteroido. Ĝiaj orbitaj parametroj sugestas, ke ĝi povus esti ano de grupo, kun Stefano kaj Fransisko, havante komunan devenon. Ĝia luma kurbo (vario de lumeco dum la tempo) pensigas, ke ĝi havus rotacian periodon de 2,7 horoj.
Ĝiaj grando, maso kaj falacelo estas ĉirkaŭkalkulataj laŭ ĝia videbla magnitudo, hipotezinte ĝian denson al 1,3 × 103 kg/m3 kaj ĝian albedon al 0,07.
Kluzo Lehnitz
La kluzo Lehnitz - germane Schleuse Lehnitz, prononco pli-malpli - estas kluzo de la akvovojo Havel-Odro en la federacia lando Brandenburgio de Germanio. Ĝi havas sian nomon laŭ la parto Lehnitz de la urbo Oranienburg.
Historio
La kluzo, la dua sur ĉi tio loko, estis konstruita en la jaro 1940 kaj estis 134 m longa. La utiligebla longeco de la baseno estis reduktita pro la apliko de rimedo kontraŭ kolisioj.
La transiro de kargoŝipo daŭras 15 minutojn. Se estas sportaj boatoj kune kun kargoŝipoj la transiro daŭras 40 ĝis 45 minutojn ĉar la boatoj bezonas tempon por trovi konvenan lokon kaj fiksi la ŝnurojn. Sportaj boatoj estas inter aprilo kaj oktobro kun pinto en julio kaj aŭgusto.
Ĉiu transiro signifas perdon de akvo por la vertotenejo de la Oder-Havel-Kanal, kiu dependas de la alfluo per la Obere-Havel-Wasserstraße (OHW) kaj de la Müritz-Havel-Wasserstraße (MHW). Dum sekaj someroj la akvo estas malabunda kaj la nombro de transiroj estas reduktita.
Akebono Taro
AKEBONO Taro naskiĝis la 8-an de majo 1969 en la usona Havajo kaj lia nomo tiam estis Chad George ROWAN. Li iris en Japanion por iĝi sumoa luktisto en la teamo (japane heya) Azumazeki de la ekssumoisto Takamiyama, kiu mem estis de havaja deveno. AKEBONO estas la unua fremdlandano kiu iĝis jokozuno, kaj li gajnis dekunu konkursojn (japane basho). Li edziĝis kun japanino kaj prenis la japanan civitanecon kun nova nomo de AKEBONO Taro. Li emeritiĝis kiel sumoisto en januaro 2001.
Preskaŭ minacata
Preskaŭ Minacata, en angla Near Threatened (NT) estas konservostatuso atribuata al specio aŭ pli malaltar taksono kiu povus esti konsiderata minacata je formorto en tuj venonta futuro, kvankam ĝi ankoraŭ ne meritas la statuson de minacata. Tiele la IUCN notas la gravon retaksi la taksonojn Preskaŭ Minacataj ofte je taŭgaj temperoj.
Saint-Martin-du-Clocher
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Ealhswith
Ealhswith (n. ĉirkaŭ 852 en Mercia, m. la 5-an de decembro 905) estis la edzino de Alfredo la Granda.
Ŝi estis filino de anglosaksa nobelo. Inter la geidoj de Ealhswith kaj Alfredo estis:
Post la morto de Alfredo en 899, Ealhswith iĝis monaĥino en Winchester, kie ŝi entombiĝis.
Ruși (Bretea Română)
Ruși [ruŝj] (hungare: Russ, germane: Rusch) estas vilaĝo en Rumanio norde de Hațeg. En 1910 ĝi havis 347 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 252 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1453. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Bretea Română.
Takuya Marutani
Takuya Marutani (丸谷 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima kaj Oita Trinita.
7358 Oze
7358 Oze estas tre malgranda amora asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estas terrenkonta asteroido, kies orbito pasas je 18,249 milionoj da km de tiu de Tero:
Ĝi ankaŭ estas marsrenkonta kaj povas proksimiĝi al 0,09582 AU (14,335 milionoj da km) de Marso.
Printempo de Morto
Printempo de Morto (hungare : Halálos tavasz) estas tragika romano verkita de la hungaro Lajos Zilahy. 120-paĝa tradukaĵo, fare de László Somlai, aperis en Stokholmo ĉe Eldona Societo Esperanto en 1947 kiel volumo 5 en la serio "Literatura Klubo".
Neopentila acetato
Neopentila acetato aŭ C7H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj neopentila alkoholo. Neopentila acetato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Neopentila acetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Neopentila acetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Contamine-Sarzin
Contamine-Sarzin estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Kalia pantotenato
Kalia pantotenato aŭ C9H16KNO5 estas organika kalia salo de la pantotenata acido, blanka solidaĵo uzata kiel nutro-aldonaĵo kun antimikrobiaj kaj fungicidaj proprecoj. En akva solvaĵo pantotenato de kalio estigas iomete alkalan karakteron. Ĝi estas kalia derivaĵo de la Vitamino B kaj esenca nutraĵo. Mamuloj bezonas pantotenatan acidon por sintezi Acetil-Koenzimo A, samkiel produkti kaj metaboligi proteinojn, karbohidratojn kaj grasojn. Pantotenata acido estis malkovrita en 1933 de la usona biokemiisto Roger John Williams (1893-1988).
Canal Saint-Denis (Tramtransporto en Parizo)
Canal Saint-Denis estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 19-a arondismento de Parizo.
La nomo Canal Saint-Denis devenas de apuda samnoma kanalo.
Svisa popoliniciativo kontraŭ misuzaj bonifikoj
La Svisa popoliniciativo kontraŭ misuzaj bonifikoj (en la germana lingvo Volksinitiative gegen die Abzockerei, en la franca lingvo Initiative populaire contre les rémunerations abusives, en la itala lingvo Iniziativa popolare contro le retribuzioni abusive) estas popoliniciativo, kiun lanĉis en la jaro 2005 la intertempe kiel reprezentanto de Kantono Ŝafhaŭzo al la Konsilio de la Kantonoj elektita svisa entreprenisto Thomas Minder. La iniciativo estis reago al la gigantaj bonifikoj kiujn enkasigis manaĝeroj de grandaj entreprenoj kaj bankoj, kiuj samtempe kaŭzis la financan krizon kaj endanĝerigis la tutan mondan financan sistemon. La 3-an de marto 2013 la svisa popolo en historia baloto per pli ol du trionoj de la voĉoj jesis al la iniciativo.
Enhavo
La Svisa popoliniciativo kontraŭ misuzaj bonifikoj postulas, ke la misuzaj bonifikoj de manaĝeroj de bursregistritaj akcisocietoj estu malpermesitaj. Krome la iniciativo postulas ke la voĉoj de deponitaj akcioj ne plu povas esti uzataj de la administra konsilio kaj ke la publikaj institucioj, kiel pensiaj kasoj kaj la maljunul- kaj invalidecrentokasoj devas partopreni ĉe la ĝeneralaj asembleoj de la akcisocietoj, kies akciojn ili posedas.
Iniciativteksto
La iniciativo tekstas jene:
I
La Federacia Konstitucio de la 18-a de aprilo 1991 estu modifita sekve:
Artikolo 95 alineo 3 (nova)
3   Por protekto de la popola ekonomio, de la privata posedaĵo kaj de la geakciuloj kaj en la senco de daŭreca entreprenmastrumado reguligas la leĝaro la svisajn akcisocietojn registritajn en- kaj eksterlande laŭ la sekvantaj principoj:
a. La ĝenerala asembleo jare voĉdonas pri la kompleta sumo de ĉiuj bonifikoj (mono kaj valoro de la objektpagoj) de la administra konsilio, la direkcio kaj la konsilanta komitato. Ĝi elektas jare la prezidantinon aŭ la prezidanton kaj unuope la membrojn de la administra konsilio kaj de la bonifika komisiono kaj la sendependan reprezentantinon aŭ reprezentanton voĉdonrajtan. La pensiaj kasoj voĉdonas laŭ la interesoj de iliaj aksekuratoj kaj malkaŝas, kiel ili voĉdonis. La geakciuloj povas elektronike distancvoĉdoni; la reprezentado organ- kaj deponejovoĉdonrajta estas malpermesita.
b. La organmembroj ne ricevas forir- aŭ alian kompenson, neniun kompenson anticipe, neniun premion por aĉetoj kaj vendoj de entreprenoj kaj neniun aldonan konsilistan aŭ laboran kontrakton de alia societo de la grupo. La gvidado de la societo ne povas esti delegita al jura persono.
c. La statutoj reguligas la altecon de kreditoj, pruntoj kaj rentoj al la organmembroj, ties sukceso- kaj partoprenplanojn kaj ties nombron da mandatoj ekstere de la entreprengrupo kaj la daŭron de la laborkontraktoj de la membroj de la direkcio.
d. Kontraŭago kontraŭ la ordonoj laŭ la literoj a-c estas punataj kun liberecopuno ĝis tri jaroj kaj kun monpuno ĝis la alteco de ses jaraj kompensoj.
II
La transiraj reguloj de la Federacia Konstitucio estas kompletigitaj sekve:
Artikolo 197 cifero 8 (nova)
8. Transira regulo al artikolo 95 alineo 3
Ĝis la ekvalidigo de la leĝaj reguloj la Federacia Konsilio dekretas dum periodo de unu jaro post akcepto de la artikolo 95 alineo 3 pere de popolo kaj ŝtatoj la necesajn plenumigregulojn.
Historio
En la 2000-aj jaroj okazis en la monda ekonomio grandaj ekscesoj. Kaj nome en svisaj grandentreprenoj kiel UBS, Novartis kaj aliaj la ĉefoj pagis al si mem bonifikojn en altecoj de pluraj milionoj da svisaj frankoj, dum tiuj entreprenoj samtempe je monda tavolo kaŭzis gigantajn skandalojn. La ekscesoj de la bankoj fakte kaŭzis la financan krizon. Tiuj eventoj vekis la koleron de la simplaj homoj, kiuj samtempe pro la krizo perdis sian monon kaj havaĵon. Kiel reago la ŝafhaŭza entreprenisto Thomas Minder lanĉis sian popoliniciativon kontraŭ misuzaj bonifikoj. La 26-an de feburaro 2008 Thomas Minder prezentis la popoliniciativon kun 118 583 validaj subskriboj al la Federacia Kancelario. Nun sekvis plurjara diskutado en la du ĉambroj de la svisa parlamento. Fine la parlamento ne faris rekomendon pri la popoliniciativo sed akceptis en marto 2012 malrektan kontraŭproponon en formo de leĝo, kiu ekvalidos en kazo de malakcepto de la popoliniciativo. La kontraŭpropono tamen ne enhavas esencajn postulojn de la iniciativo, kiel la malpermeson de la reprezentado organ- kaj deponejvoĉdona, kaj al ĝi ankaŭ mankas punreguloj. Kaj ĝi koncedas al la publikaj akcisocietoj dujaran transirperiodon ĝis ili devos adapti siajn regularojn al la nova leĝo, dum la iniciativo postulas, ke la Federacia Konsilio ene de unu jaro devos decidi pri transira regularo. Konsiderante ke rilate la kontraŭproponon ankoraŭ ekzistas referenduma periodo kaj en kazo de referendumo eĉ devos okazi publika baloto, daŭros ĝis la jaro 2017 antaŭ la leĝo validos, dum la iniciativo ekefikos plej malfrue la 3-an de marto 2014. Tial Thomas Minder ne rezignis pri sia iniciativo kaj la svisa popolo la 3-an de marto 2013 voĉdonis. La kontraŭuloj de la iniciativo, nome la organizaĵo Economiesuisse, kiu reprezentas la ĉefojn de la plej grandaj svisaj entreprenoj, dum la lastaj semajnoj investis multajn milionojn da frankoj por la propagando kontraŭ la iniciativo, dum la iniciata komitato havis je dispono nur proksimume 200 000 frankojn.
Capaci
Eksteraj ligiloj
Sur aŭtovojo ĉe Capaci estis murdita juĝisto Giovanni Falcone en 1992.
Saterland
Saterland estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cloppenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie ĝi apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saterland estas la centro de la plej malgranda minoritata lingvo de Germanio, nome de la saterfrisa lingvo. Pro la historio de la setlado Saterland estas lingvoinsulo komplete ĉirkaŭata de ne-frisa (platdiĉa) setlita arealo.
Jan Mydlář
Li vivis en tempo de imperiestro Rudolfo la 2-a.
NGC 5478
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Apollo 3
Apollo 3 estas germanlingva popmuzika grupo, kiu konsistas el la tri junuloj Henry Horn (naskiĝis, do nun -jara), Marvin Schlatter (naskiĝis , do nun -jara) kaj Dario Flick (naskiĝis , do nun -jara). La tri junuloj kune fondis la grupon en 2006.
Grupa historio
La muzikgrupanoj venas el Kolonjo kaj kunmuzikis jam en aĝo de naŭ jaroj. Kiam ili dekjariĝis, ilia klasa instruistino atentiĝis pri ilia muzika talento kaj kontaktigis la triopon kun la muzikproduktisto Niko Floss. Ilian unuan kompaktdiskan muzikan albumon en 2009 produktis la renoma firmao Sony Music Entertainment. Ĝi interalie enhavas la kanton Superhelden ("heroegoj"), kiu iĝis la titola melodio de la kineja filmo Vorstadtkrokodile de 2009. En la momento de publikigo de la albumo la grupa kantisto estis 11-jara, kaj la du aliaj grupanoj 12-jaraj.
Siajn unuajn grandajn rolojn kiel aktoroj la triopanoj havis en la jaro 2010 kadre de la futbala filmo Die Teufelskicker flanke de de aliaj infanoj, sed ankaŭ flanke de la plenkreskaj aktoroj Diana Amft, Benno Fürmann, Reiner Schöne kaj Armin Rohde. Ankaŭ en la daŭriga filmo, produktata en 2012, ili havas la samajn filmajn ĉefrolojn.
Woodbine Parish
Woodbine PARISH (Londono 14-a de septembro de 1796 – St. Leonards Sussex, 16-a de aŭgusto de 1882) estis komercisto, diplomato kaj veturisto britia.
Li funkciis kiel brita diplomato en Bonaero de 1825 al 1832. Li subskribis la Traktaton de Amikeco, Komerco kaj Navigado kun Argentino en la 2-a de februaro de 1825, akompanante ankaŭ la oficialan agnoskon fare de Granda Britio de la Sendependeco de Argentino.
Klaus Eidam
Klaus Eidam (n. 23-an de majo 1926 en Chemnitz; m. en januaro 2006 en Oberaudorf) estis germana dramaturgo.
Woodbine Parish
Kun Joseph Barclay Pentland, li inspektis grandan parton de la Boliviaj Andoj inter 1826 kaj 1827. Li publikigis "Buenos Ayres y las Provincias del Río del Plata" en (Londono, 1839). Li servis kiel Ĉefa Komisiito en Napolo de 1840 al 1845. Li havis leteran korespondadon kun Charles Darwin.
5166 Olson
5166 Olson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Rigardokesto
Funkciado
Je rigardokesto temas pri aparato por generado de optikaj iluzioj. Rigardokestoj ebligis optikan projekciadon de pejzaĝoj, urboj aŭ scenaroj kiel temoj el la klasika mitologio aŭ temoj el la Biblio.
Klaus Eidam
Vivo
Post la vizito de la gimnazio de sia hejmurbo li partoprenis en la dua mondmilito kaj ricevis forpermeson pro militvundo.
5166 Olson
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Irvin Edward ("Ole") Olson (1910–1993), fabrikanto de kupoloj por teleskopoj de amatoraj astronomoj
Rigardokesto
La rigardokestaj bildoj
Decidige por la sukceso de la amaskomunikilo rigardokesto estis la rigardokestaj bildoj, bildserioj aparte destinitaj por rigardokestoj, realigitaj kiel kuprogravuraĵo, ŝtalgravuraĵo aŭ akvaforto kaj kolorigitaj per guaŝofarboj.
Ĉi tiuj rigardokesto-bildoj estis plejofte siluetoj, kiujn oni glusis sur travideblan paperon kaj enkadrigis. Tiamaniero oni povis aŭ teni ĝin kontraŭ lumon aŭ ankaŭ rigardi per artefaritaj lumfontoj, ekz. kandeloj aŭ sebolumoj.
La temoj estis plejofte, kiel jam menciite, vidaĵoj de fremdaj urboj kaj pejzaĝoj el proksimaj kiel ankaŭ malproksimaj landoj, kaj ankaŭ okazintaĵoj kiel bataloj, naturkatastrofoj, urbobrulegoj, tertremoj aŭ vulkanerupcio.
Taŭga kaj ankaŭ plej ofte uzata formato estis proks. 26 x 41 cm. Grave je tia rigardokesto-bildo estis la larĝeco, ĉar la bildo devis konveni en ĉiuj modeloj de rigardokestoj kaj ankaŭ devis persisti sur la tutmonda merkato.
Por aperi en la spegulo en la ĝusta formo, la motivoj estis bildigataj flankŝanĝite. Ĉar oni volis kaŭzi tridimensian iluzion, oni aparte akcentis kaj troigis la perspektivojn, por eĉ plifortigi ĉi tiun tridimensian efekton. La folioj estis unuope priskribitaj, per kio je la supra rando ofte troviĝis spegula teksto kaj malsupre ekzakta klarigo por la prezentanto.
Post enkonduko de la travidebla bildo la rigardokestoj travivis sian florepokon. Travidebla bildo estas “dufazo-bildo”, do maldika papero, kiu estas ambaŭflanke surpresita kaj estas tiel tralumata, ke ĝi vidigas surtavolaĵojn.
Klaus Eidam
Vivo
Ekde 1946 ĝis 1958 Eidam laboris kiel aktoro, dramaturgo kaj finfine kiel ĉefdramaturgo en Bernburg, Greiz, Dresdeno kaj Berlino. En 1959 li kontaktis pro revuo en Greiz eldonejon Meisel. Ekde 1960 ĝis 1980 Eidam laboris kiel estro de la teatrosekcio de la muzikeldonejo VEB „Lied der Zeit“ en Orient-Berlino (opereto, muzikalo, muzika komedio). Ekde 1987 ĝis 2001 li estis liberprofesia kunlaboranto de la Meisel-eldonejoj por la teatra kampo.
Rigardokesto
Historia evoluo kaj la vera ĉarmo de rigardokesto
La komencaĵoj de la rigardokestoj reiras en la renesancon, do tiu tempo, kiam oni ekkonis la leĝojn de centroperspektivo. Pli ekzakta priskribo de ĉi tiu aparato troviĝas je matematikisto Johann Christoph Kohlhaus (1604-1677) el Coburg.
La rigardokesto sukcesis venki tamen nur komence de la 18-a jarcento. Ekde ĉi tiu tempo la prezentistoj, ankaŭ nomata rigardokestistoj - plejofte militkriplitoj, iamaj maristoj kaj tiaj plu - vagadis tra la tuta lando kaj prezentis sur kermesoj. Je pago oni povis rigardi en la kestojn, kaj por akcenti la vidatan la prezentisto ofte komentis la bildojn.
La vere alloga je rigardokesto certe estis la fakto, ke la popolo tiutempo povis rigardi bildojn nur en la loka preĝejo. La rigardokestistoj donis nun al ĝi la eblecon vidi aliajn bildojn kaj mallongtempe trempiĝi en alian mondon kaj rigardi fremdajn urbojn, pri kies ekzisto oni antaŭe ne konsciis. La rava konsistis ja el miksaĵo inter magia kaj reala.
Ankaŭ nuntempe estas ŝatantoj, kiuj kolektas aŭ eĉ mem konstruas rigardokestojn. Rigardokesto-bildoj estas demandata kolektindaĵoj por kolektantoj de popularaj grafikaĵoj kaj – pro sia ofte interesaj kaj aliamaniere maloftaj urbovidaĵoj – por kolektantoj de surlokaj historiaĵoj.
Bufono
Bufono estas kortega klaŭno, ofte nanuloj aŭ aliaj misformuloj, sed ne nepre, kiuj ridigis la reĝojn aŭ grandsinjorojn.
Ili iĝis famaj pro la libereco en iliaj paroloj, kiun ili ĝuis; ja ĉar ili estis teorie frenezuloj aŭ teorie diris nenion krom sensencaĵojn, kio donis al ili liberon diri kion ajn, inkluzive la veron al la reĝo, kion neniu ajn aliulo aŭdacus sen riski sian vivon! En la teatraĵoj de Michel de Ghelderoode kaj Ŝekspiro troviĝas famaj roloj de bufonoj.