cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Memfiso (Egiptio)
Fondo
Tradicio indikas la reĝon (faraono) Menes (regis de 3032 ĝis 3000 a.K.) fondinton de la urbo. Menes translokigis la riveron Nilo orienten kaj konstruis sur la liberigitan lokon la urbon Men-en-nefer (ejo de bono), kies nomon la grekoj ŝanĝis al Memfiso.
Sakkara estas la loko kie troviĝis la ĉefa nekropolo de la urbo Memfiso, situanta je 30 kilometroj de Kairo kaj 17 de la urbo Gizo. Ĝi estis uzata ekde la unua egipta dinastio (ĉ. 3050 a. K.) ĝis la kristana periodo (ĉ. 540). En 1979, la ensemblo Memfiso kun sia nekropolo kaj piramidoj estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko.
Roskosmos
Roskosmos (Роскосмос; plena nomo: Federacia Kosma Agentejo de Rusio) estas federacia organo de plenuma potenco en Rusia Federacio, kiu zorgas pri la kosma kunlaboro, uzado de rilataj nemoveblaĵoj, establo kaj subteno de internaciaj kosmaj projektoj, livero de komercaj servoj (i. a. lanĉo de sputnikoj kaj okazigo de kosmaj turismaj vojaĝoj) ktp.
Hierarkie la agentejo estas senpere sub la registaro de Rusio.
Prien am Chiemsee
Famuloj
En Prien am Chiemsee mortis Alfréd Schaffer, hungara futbalisto.
Vidu ankaŭ
Chiemsee (lago)
Torres Vedras
Torres Vedras (portugallingva prononco: [ˈtoʁɨʒ ˈvɛðɾɐʃ]) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Lisbono, regiono Lisbono kaj subregiono okcidenta (Oeste), Portugalio, kun ĉirkaŭ 83 075 loĝantoj. La loknomo Torres Vedras deriviĝis el Turres Veteras aŭ Torres Velhas, tio estas Malnovaj Turoj.
Ĝi estas la plej granda municipo en la distrikto. Ĝi limas norde kun Lourinhã, nordoriente kun Cadaval, oriente kun Alenquer, sude kun Sobral de Monte Agraço kaj Mafra kaj okcidente kun la marbordo al Atlantiko. Torres Vedras posedas la kategorion de urbo ekde la 2a de Marto 1979.
Historio
Krom loĝado jam en prahistoriaj tempoj, Afonso la 1-a konkeris la lokon el islamanoj en 1147. Dum la regado de Sanĉo la 1-a (1185-1211), la loko ricevis la unuan municipan rajtigon. En la 15 de Aŭgusto 1250, Afonso la 3-a, kromnomita la Burgonja, havigis al la lokanoj foruon. Dum la 13-a jarcento, la urbo ĝuis gravan kreskon. Pro relativa proksimeco al la ĉefurbo, nova kresko en la 20-a jarcento pliigis la loĝantaron el 35 000 en la komenco de la jarcento ĝis nunaj 80 000.
Tradicia enspezofonto venis el kultivado de vitejoj; nuntempe gravas turismo; al tio helpas la arkeologia muzeo.
Höhne
Hoehne estas
Ardon
Ardon estas la nomo de la sekvantaj geografiaj objektoj kaj lokoj:
Katalin Szendrényi
Katalin Szendrényi [sendrEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szendrényi Katalin estas hungara operkantisto, oratorikantisto (soprano).
Katalin Szendrényi naskiĝis la  en Szeged.
Biografio
Katalin Szendrényi frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1983, post 2 jaroj ankaŭ operkantistan diplomon. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis László Polgár (operokantisto) kaj Erika Sziklay. Ŝi ricevis stipendion de studio de Teatro alla Scala inter 1986-1988. Ekde 1985 ŝi apartenas al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis kantokonkursajn premiojn inter 1982 - 1988. Ŝi kantadas ankaŭ oratoriojn.
NGC 3731
NGC 3731 (aliaj indikoj — UGC 6553, MCG 2-30-1, ZWG 68.3, NPM1G +12.0281, PGC 35731) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Alico en Mirlando (Sezonoj)
Alico en Mirlando estas klasikaĵo de la porinfana literaturo, verkita anglalingve de Lewis Carroll.
Surbaze de malnova esperantlingva eldono, nome La Aventuroj de Alicio en Mirlando, la verko estas reeldonita kiel volumo 8 en la Serio Mondliteraturo, fare de eldonejo Sezonoj, unue en Jekaterinburgo (1999, 80 paĝoj) kaj poste en Kaliningrado (2004, 79 paĝoj). Por tiuj novaj eldonoj estas uzita korektita traduko de Donald Broadribb.
Cerreto Langhe
Cerreto Langhe estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Albaretto della Torre, Arguello, Cravanzana, Feisoglio, Roddino, Serravalle Langhe kaj Sinio.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Iktero
Iktero (el la greka icterus) estas malsano-simptomo, karakterizita per flaviĝo de la haŭto kaj de la okula konjunktivo. Ĝin kaŭzas la plimultiĝo de bilirubin-enhavo en la sangosero (bilirubino estas flavkolora farbaĵo en la galo). Tiu farbaĵo kolorigas laŭpaŝe la haŭton, organojn, mukan membranon, skleroton.
Tri tipoj
Jelizaveta Glinka
Jelizaveta Petrovna Glinka (Елизавета Петровна Глинка; konata ankaŭ kiel Doktorino Liza, ;, Moskvo, Sovetunio, akvatorio de la Nigra maro apud Soĉi, Rusio) estis rusia socia aganto, homrajta aktivulo kaj filantropo. Ŝi estis kuracisto, profesiulo pri urĝeca medicino kaj paliativa helpo. Plenuma direktoro de la Fondaĵo «Justa helpo», membro de la Konsilio ĉe prezidanto de Rusio pri evoluigo de civila socio kaj pri homaj rajtoj.
Biografio
Jelizaveta naskiĝis en Moskvo kun familia nomo Sidorova (Сидорова); ŝia patro estis militisto, kaj ŝia patrino estis kuracistino-dietologo, kuirartistino kaj fama televida parolistino Galina Poskrjobiŝeva. Jelizaveta havas fraton; en la familio krome vivis du kuzoj, kiuj frue iĝis orfoj.
En 1986 ŝi finis la 2-an Moskvan ŝtatan medicinan universitaton «Nikolaj Ivanoviĉ Pirogov» pri la fako «porinfana reanimatologo-anesteziologo». Samjare ŝi elmigris al Usono kun sia edzo, rusdevena usona advokato Gleb Gleboviĉ Glinka (Глеб Глебович Глинка). En 1991 Jelizaveta ricevis duan medicinan edukon pri la fako «paliativa medicino» ĉe, parto de la.
Agado
En Usono Jelizaveta dum kvin jaroj laboris en hospicoj.
Ŝi partoprenis en la Unua Moskva hospico, poste ŝi kaj ŝia edzo por du jaroj transloĝiĝis al Ukrainio. En 1999 en Kievo ŝi fondis hospicon ĉe la Onkologia malsanulejo de Kievo. Ŝi estis estrarano de la Fondaĵo por helpo al hospicoj «Kredo» (Вера ), lanĉinto kaj prezidanto de la usona fondaĵo.
En 2007 ŝi kun financa helpo de la partio fondis en Moskvo bonfaran fondaĵon «Justa helpo» (Справедливая помощь, transliterigite Spravedlivaja Pomoŝĉj ). La fondaĵo provizas financan kaj medicinan helpon al nekuraceblaj kanceruloj, malriĉaj ne-kanceraj malsanuloj kaj senhejmuloj. Ĉiusemajne en la Paveleckij stacidomo senhejmuloj estas provizataj per manĝaĵoj, kuraciloj, senpaga jura kaj medicina helpo.
En 2010 Jelizaveta Glinka kolektadis subvenciojn por suferintoj en. En 2012 ŝi kaj ŝia fondaĵo organizis kolektadon de bezonaĵoj por suferintoj en la. Krome ŝi partoprenis kolektadon de subvencioj por suferintoj en la inundo, rezulte estis kolektitaj pli ol 16 milionoj da rubloj (laŭ la tiama kurzo 400 miloj da eŭroj).
En januaro 2012 Jelizaveta kaj dek kvin aliaj famaj rusiaj aktivuloj kunfondis la, kies celo estas kontroli observadon de la civitana balotrajto. Baldaŭ post tio en la Fondaĵo «Justa helpo» okazis imposta aŭdito; laŭ la vortoj de Glinka, la bankaj kontoj de la fondaĵo estis blokitaj, pri kio oni ne informis ilin. La 1-an de februaro la kontoj estis malblokitaj, kaj la fondaĵo daŭrigis sian funkciadon.
En oktobro 2012 Jelizaveta iĝis membro de la tutlanda konsilio de la partio  de. En novembro ŝi estis aligita al la.
Post la komenco de la milito en Donbaso Jelizaveta estis provizanta helpon al homoj, loĝantaj sur la teritorioj de la Popola Respubliko de Donecko kaj Popola Respubliko de Luhansko. En oktobro 2014 ŝi akuzis la Internacian Komitaton de la Ruĝa Kruco pri rifuzo doni garantiojn por kargo de medikamentoj sub preteksto «ni ne ŝatas la politikon de via ŝtatprezidanto». Estro de la regiona organizaĵo de Komitato en Rusio, Belorusio kaj Moldavio Pascal Cuttat refutis tiujn akuzojn.
En 2015 kaj 2016 Jelizaveta kelkfoje vizitis la ukrainan militistinon Nadija Savĉenko tiam juĝitan en Rostov-na-Donu.
Dum la siria enlanda milito Jelizaveta plurfoje vizitis la landon, liverante kaj distribuante medikamentojn, organizante medicinan helpadon al la civila loĝantaro de Sirio.
Morto
La Jelizaveta Glinka pereis en la. Ŝi estis akompananta al Sirio kargon de medikamentoj por hospitalo de la Unuversitato de Tiŝrin (جامعة تشرين) en Latakio.
Ŝia korpo estas rekonita per DNA-esploro en januaro 2017. La 16-an de januaro post adiaŭo en la Uspenskij templo de la Jelizaveta Glinka estis entombigita en la Novodeviĉje tombejo.
Persona vivo
Ŝia edzo (nun vidvo) estas rusdevena usona advokato Gleb Gleboviĉ Glinka (Глеб Глебович Глинка), filo de la rusa poeto kaj literatursciencisto Gleb Aleksandroviĉ Glinka, nepo de la ĵurnalisto Aleksandr Sergejeviĉ Glinka.
La geedzoj havas tri filojn, du el kiuj estas naskitaj kaj unu estas adoptita; ili loĝas en Usono.
Jelizaveta estis ortodoksa kristanino. Ŝi estis kontraŭ eŭtanazio.
Kino pri Jelizaveta Glinka
La filmo de Jelena Pogrebiĵskaja «Doktorino Liza» pri la agado de Jelizaveta estis montrita en la televida kanalo kaj ricevis en 2009 la premion  en la branĉo «la plej bona dokumenta filmo».
Memoro
La la nomo de Jelizaveta Glinka estas donita al la Eŭpatoria armea porinfana klinika sanatorio.
Per ŝia nomo estos titolitaj la Respublika porinfana klinika malsanulejo en Grozno kaj hospico en Jekaterinburgo.
Ruidera
Ruidera, Lagunas de Ruidera (Lagetoj de Ruidera), aŭ Parque Nacional de las Lagunas de Ruidera (Natura Parko de la Lagetoj de Ruidera) estas lagetoj kaj natura parko ĉirkaŭ ili, situanta en la regiono (Komunumo) de Kastilio-Manĉo (Hispanio) precize en la municipoj de Ruidera, Argamasilla de Alba kaj Villahermosa en la provinco de Ciudad Real kaj Ossa de Montiel en tiu de Albacete. Krome Ruidera estas ankaŭ la nomo de vilaĝo najbara, kiu nomigas la areon. Laŭ la tradicio oni supozas, ke en tiu areo naskiĝas la rivero Gvadiano, kiu poste subteriĝus por poste surfaciĝi, sed tio estas dubinda kaj ĉefe post sekiĝo de tiu areo kaj eĉ de la humidejoj de la areo nomita Tablas de Daimiel.
Jelizaveta Glinka
Memoro
Iniciate de Boris Grebenŝĉikov en februaro 2017 en Moskvo okazos bonfara rokmuzika festivalo «Diversaj homoj» (Разные люди, transliterigite Raznie ljudi ), dediĉita al Jelizaveta Glinka.
Ruidera
Ene de la limoj de la parko troviĝas ankaŭ la Kastelo de Peñarroya (Ciudad Real), la ruinoj de la Kastelo de Rokafrida, la fama kavo de Montesinos, kie Cervantes pasigis nokton al Don Quijote (Kiĥoto) kaj la Domo de la Reĝo en la vilaĝo de Ruidera (Ciudad Real).
Laŭ la ascenda fluo de akvo, la lagetoj havas la jenajn nomojn:
Malek Bennabi
Malik aŭ Malek Bennabi (1905–1973) (مالك بن نبي) estis alĝeria verkisto kaj filozofo, kiu verkis pri homa socio, partikulare pri la islama socio kun fokuso al la tialoj malantaŭ la falo de la civilizo de Islamo. Li estas ĉefe konata pro la koncepto de kolonieblo kiu estas la interna kapablo de kelkaj socioj por esti koloniigitaj (ĉefe nigr-afrikaj). La falo de la dinastio de Almohadoj kiu regis en Nordafriko kaj en islama Hispanio markis novan detruan tendencon subfosi ideojn. La manko de novaj ideoj samtempe evitis la morton de novaj civilizoj. Laŭ Malik Bennabi, pro tio, aperis tio kion li stampis kiel civiliza bankroto.
Malek Bennabi studentiĝis ĉe École spéciale de mécanique et d'électricité.
Pfeffenhausen
Pfeffenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landshut kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kornel Makuszyński
Kornel Makuszyński (naskiĝis la 8-an de januaro 1884 en Stryj (nun en Lviva provinco), mortis la 31-an de julio 1953 en Zakopane) – pola prozisto, poeto, felietonisto, teatra kritikisto kaj publicisto, membro de Pola Akademio de Literaturo. Antaŭ la dua mondmilito estis unu el la plej legataj, popularaj kaj fekundaj polaj verkistoj, aŭtoro de filmigita porinfana literaturo kiel bildliteratura fikciulo Koziołek Matołek.
Vivo
Li estis unusola filo kaj sepa laŭvice infano de Julia Ogonowska kaj Edward Makuszyński, tiutempe pensiiĝinta kolonelo de aŭstra armeo. Patro orfigis la familion kiam Kornel estis 10-jara. Ankoraŭ dum du jaroj Kornel restis en Stryj, kie finis la unuan klason de gimnazio kaj vivtenis sin per helplecionoj. Poste translokiĝis al Przemyśl, kie loĝis ĉe siaj parencoj kaj frekventis la duan klason. En la jaroj 1898-1903 lernis en la 4-a Gimnazio je la nomo al Jan Długosz en Lvovo. Li luis tie modestan ĉambron.
En la aĝo de 14 jaroj komencis skribi versojn. Ilia unua recenzisto estis Leopold Staff, venanta en sukerejon ĉe la strato Skarbkowska 11. Unuajn versojn li publikigis en lvova ĵurnalo Słowo Polskie (Pola Vorto) kiel 16-jarulo. De 1904 li estis membro de la redakcio kaj teatra recenzisto. Li studis la polan lingvon kaj romanistikon en la Universitato al Jan Kazimierz en Lvovo. Kune kun Jan Kasprowicz, Staff kaj Władysław Orkan vojaĝis al Italio. En 1908-1910 daŭrigis romanistikon en Sorbono en Parizo. En 1910 ekkonis en Lvovo studentinon de Lvova Universitato Emilia Bażeńska, kiun post unujara fianĉeca restado en ŝia familia bieno nuptis en Varsovio. Makuszyński en la jaroj 1913-1914 loĝis en la litova Burbiŝki. Ŝatanta arkitekturon de Zakopane alveturigis de Tatroj dometon kaj starigis ĝin en korta parko. Dum la unua mondmilito, kiel malamika al Rusio aŭstra civitano, estis tie arestita kaj internigita kune kun la edzino profunden en la Rusio. Septembre 1914 ili forveturis al Kostroma. Danke al helpo de bofrato kaj geaktoroj forlasis internigejon kaj povis ekloĝi en 1915 en Kievo, kie la verkisto iĝis prezidanto de Asocio de Polaj Literaturistoj kaj Ĵurnalistoj kaj literatura gvidisto de Pola Teatro.
En 1918 ili revenis al Pollando kaj ekloĝis en Varsovio, kie dinamike evoluis lia literatura kariero. Kelke da monatoj jare ili pasigis en Zakopane. En la jaroj 1922-25 vizitis Burbiŝki. Emilia mortis en 1926 pro tuberkulozo kaj estis entombigita en Tombejo Powązki en Varsovio, apud la tombo de Władysław Reymont, ŝia amiko. Post morto de la edzino Kornel Makuszyński rompis kontaktojn kun Litovio. La 30-an de aŭgusto 1927 denove edziĝis al kantistino Janina Gluzińską. De 1929 estis honora civitano de Zakopane. Dum la germana invado en Pollandon en 1939 germana bombo trafis brikdomon, kie ili loĝis detruante manuskriptojn kaj artaĵojn; Makuszyński mem mirakle saviĝis, tamen ĉion perdis. Germanan okupadon travivis en Varsovio, dum la ribelo de Varsovio kunlaboris kun ribela gazetaro, poste tra koncentrejo en Pruszków atingis Krakovon kaj novembre 1944 ekloĝis por ĉiam en Zakopane.
Post 1945 komunistaj regopovoj ĉikanis lin kaj malpermesis publikaĵojn, kio - kiel li mem opiniis - estis ligita kun lia akcepto en 1937 al PAL (Pola Akademio de Literaturo).
Gasonafta minejo
Gasonafta minejo estas la tuto de naftaj kaj gasaj kuŝejoj, kiujn kontrolas unueca struktura elemento kaj en kiu volumeno de gaso superas tiun de nafto.
Strukturo
Foje tio povas esti nura gasonafta kuŝejo. En la sekco de la gasonafta minejo plej ofte en la supra parto troviĝas gaskuŝejoj, sub ili estas gasonaftaj kuŝjeoj, kaj en la malsupra parto situas tiuj naftaj. Tiuj kuŝejoj havas gasakvajn, gasnaftajn kaj akvonaftajn kontaktojn. La kuŝejoj neegale distribuiĝas laŭ la sekco de la minejo. La ĉefaj amasiĝoj de hidrokarbonoj estas ligitaj al certaj litologio-stratigrafiaj kompleksoj. Tiuj ligoj dependas de specifaĵoj de la geologia strukturo de la minejo kaj de kondiĉoj en kiuj formiĝis naftogasa distrikto aŭ provinco, kies parto estas la minejo. Gasonaftaj minejoj kutime grupiĝas en gasonaftaj zonoj.
Ene de la sama minejo povas esti strukturaj, litologiaj kaj aliaj tipoj de kuŝejoj. La gasonaftaj tavoloj kutime estas reprezentataj de la intergranolaj, kavernaj kaj fendaj kolektujoj. Ekspluatado de la gasaj kaj naftaj kuŝejoj okazas aparte. Kuŝejoj similaj laŭ strukturo kaj gasonafta enhavo estas kunigataj en unuecaj ekspluataj objektoj por laŭeble uzi la unuecan putoreton.
Ĉevala Ponto
Historio
La ponto estas longa 21,2 metrojn kaj havas du rondarkojn. Ties larĝeco estas de 8,7 metroj. Oni supozas ke mezepoke la unua ponto konstruitis por faciligi la transportojn de inter la kortegfilio majenca Mainzer Hof (flanka sidejo de la administrado de la ĉefepiskopujo de Majenco en Erfurto; ĉe la hodiaŭa Operejo) kun la urbocentro. La nomo ŝuldiĝas al la apuda ĉevalbazaro; ĝis 1876 la Herrmann-placo tiel nomiĝis. En pli konkreta senco de la vorto, la ĉevalbazaro memorigas al oni la paŝtejojn porĉevalajn de inter la du riverbrakoj de la rivero Gera, nome la Walk- kaj la Bergstrom: ĉar tie ĉi oni komercis per ĉevaloj.
La ŝtonarkponteto unuafoje menciitis en la mezo de la 17-a jarcento, sur la urboplano de Johann Moritz Dedekind. La nuna konstruo verŝajne estas de ĉirkaŭ la jaro 1750. La restaŭrado en 1994-95 estis farita laŭ samtempaj bildoj el la 18-a jarcento. Tamen oni plilarĝigis la konstruon je 1,65 m por ebligi ĝian uzon fare de ŝarĝaŭtokondukistoj.
Gamma Ray
Gamma Ray (la angla por "gama-radio") estas germana potencmetala grupo, fondita de Kai Hansen kaj Ralf Scheepers en 1989, post kiam li forlasis Helloween. Hansen estas gitaristo kaj la nuna kantisto de la muzikgrupo. La basisto (estinte gitaristo) estas Dirk Schlächter kaj Henjo Richter estas alia gitaristo. Michael Ehré estas la nuna frapinstrumentisto kaj Frank Beck estas kantisto de 2015. Frue la kantisto estis Ralf Scheepers, kiu nun kantas por Primal Fear.
Gamma Ray ludas rapidan stilon de potenca metalo, ofte per draŝaj elementoj.
Historio
La dua albumo estis Sigh No More, eldonita en 1991. Wessel kaj Kusch forlasis Gamma Ray en 1992. Jan Rubach estis la nova basgitaristo kaj Thomas Nack estis la nova frapinstrumentisto, ili ambaŭ venis de la potencmetal-grupo Anesthesia. Gamma Ray eldonis en 1993 sian trian albumon Insanity and Genius. Scheepers forlasis Gamma Ray post tiu albumo pro sia distanco de Hamburgo, kie la aliaj anoj loĝis. De tiam Hansen estos la ĉefa kantisto.
Oni kreis Land of the Free en 1995, la kvara albumo, tre populara kaj sukcesa eldonaĵo kaj bone akceptita de kritikistoj. Michael Kiske kaj Hansi Kürsch estis gastkantistoj sur la albumo.
Malestroit
Malestroit (prononcu Maletroa) estas franca komunumo, situanta en la departemento Morbihan, kiu estas en la regiono Bretonio, kiu mem estas en Francio.
Maltrë (aŭ Maltrae) en la galoa lingvo, Malastreg en la bretona.
Ĉefurbo de kantono, ĝi estas trairata de la kanalo inter Nantes kaj Brest kaj per la rivero Oust, kiuj okupas la saman fluejon tiuloke.
Etimologio
La nomo aperis en 1131 laŭ la formo « Malestricum ». La nomo, laŭ Ernest Nègre havas dialektan originon kaj signifas malbona defilejo.
Devizo
La devizo skribita fronte de la urbodomo « Quae numerat nummos non est male stricta domus », kiu estas tradukita tiel « Domo, kiu kalkulas sian monon ne estas malstrikta » aŭ « Domo riĉa neniam knaras ».'' ("les Baguenaudes Malestroyennes" - Jean-Paul Bourban)
Historio
Oni tradicie datas la fondon de Malestroit en 987 de monaĥoj, kiuj ekloĝis ĉe la bordoj de la rivero Oust.
En 1987 festoj celebris la miljariĝon de la urbo.
Demografio
En 1999 estis en Malestroit.
Galerio
<!--
Horta (Portugalio)
Horta (portugallingva prononco: [ˈpõtɐ ˌðɛɫˈɣaðɐ]) estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Regiono Acoroj, Portugalio, kun ĉirkaŭ 68 809 loĝantoj (2011), nome en la Insulo Faial. Ĝi kunhavas ĉefurbecon kun Ponta Delgada kaj Angra do Heroísmo, estante la leĝofara ĉefurbo de Acoroj.
Malestroit
Personnalités liées à la commune
-->
Horta (Portugalio)
La municipo estas subdividitaj en 13 freguesias, nome Angústias (Horta), Capelo, Castelo Branco, Cedros, Conceição (Horta), Feteira, Flamengos, Matriz (Horta), Pedro Miguel, Praia do Almoxarife, Praia do Norte, Ribeirinha kaj Salão.
En 1467, la flandra nobelo Josse van Huerter setliĝis en la insulo. Oni atribuas la loknomon Horta al adapto de Huerter al postugallingva vorto Horta kun signifo de fruktoĝardeno. Ĉiuokaze la loĝantaro estis de laboristoj devenaj el norda Portugalio. Ĉirkaŭ 1498, Horta plialtiĝis al stato de vila (simila al urbo) per dekreto de la reĝo Manuelo la 1-a. Venis pliaj kolonoj el Flandrio kaj Portugalio; la ekonomio prosperis pere de la komercado de tritiko kaj de maizo. En 1583 okazis atako de hispanoj kaj en 1589 kaj 1597 fare de britoj.
En la 18-a kaj 19-a jarcentoj okazis nova prospero pere de la komerco de oranĝo, vino kaj de la trafiko de balenkaptistoj. Dum la 20-a jarcento venis teknikaj prosperoj kaj la urbo prosperis kiel haltejo, ripozejo kaj liverejo de veturantaj ŝipoj. Foje funkciis ankaŭ ankaŭ kiel batalejo.
Inter interesaĵoj menciindas la haveno kiel kunvenejo de maristoj, precize en la ikona kafejo de Peter, la historia centro kun la preĝejo, la botanika ĝardeno kaj la flughaveno.
Neĝmontaraj pinaroj-kverkaroj
La neĝmontaraj pinaroj-kverkaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la centramerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj de Sierra Nevada (aŭ Neĝmontaro) en centra Meksiko. Temas ankaŭ pri unu el la koniferarbaraj ekoregionoj kiuj kune konstituas kunmetitan tutmondaj 200-regionon, nome la centramerikaj pinaroj-kverkaroj. La ekoregiono estas parto de biodiverseco-riĉaĵejo "madreaj pinaroj-kverkaroj" signita de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International).
Priskribo
La neĝmontaraj pinaroj-kverkaroj okupas areon de 91 800 da kvadrataj kilometroj, etendiĝantaj ekde la subŝtatoj Ĥalisko en la okcidento ĝis Verakruco en la oriento.
La pinaroj-kverkaroj estas ĉirkauataj de tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj je pli maltaltaj altitudoj okcidente, nordokcidente, kaj sude; la ĥaliskaj sekaj arbaroj en la okcidento kaj sudokcidento; la balsasaj sekaj arbaroj en la sudo, en la akvokolekta areo de Balsaso, kaj la baĥiaj sekaj arbaroj en la nordokcidento, en la baseno de Santiago kaj pli malsupra Lermao. La centra-meksika kserofitaro troviĝas al nordo de la montaro en la altaĵaj basenoj de Meksika Altebenaĵo, inkluzive de Valo de Meksiko kaj la supra riverparto de Lermao ĉirkaŭ Toluca. La tehuakan-vala kserofitaro troviĝas en la sudoriento en la subŝtatoj Pŭeblo kaj Tlakskalo. Oriente, la humidaj verakrucaj montarbaroj kaj la oaĥakaj montarbaroj estas transiro inter la pinaroj-kverkaroj kaj la malaltaĵaj tropikaj arbaroj laŭlonge de Meksika Golfo.
Areetoj de montaraj herbejoj kaj arbustaroj estas troveblaj inter la pinaroj-kverkaroj, kaj konstituas apartan ekoregionon, la Zakatonalo.
Flaŭro
En la pinaroj, ĝenerale Pinus montezumae superregas. En pli humidaj areoj Pinus pseudostrobus estas grava specio, kaj en sekaj areoj kun malprofundaj grundoj Pinus hartwegii kaj Pinus teocote estas adaptiĝemaj.
La pinaroj-abiaroj preskaŭ tute konsistas el Pinus hartwegii kaj Abies religiosa.
Faŭno
La vulkana kuniklo (Romerolagus diazi) kaj la meksika vulkana muso (Neotomodon alstoni) estas endemiaj en la ekoregiono.
La orient-miĉoakanaj pinaroj-kverkaroj de orienta Miĉoakano kaj okcidenta Meksikŝtato (meksikaj subŝtatoj) estas la vintra vivejo de la papilio Danaus plexippus, kiu migras el la mezvarmaj regionoj de  Nordameriko al oriento de Rokmontaro.
Huajicori
Huajicori estas unu el la 20 komunumoj de la meksika subŝtato Nayarit, kiu situas en la okcidenta, centra parto de Meksiko, ĉe la pacifika oceano. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Huajicori. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 18005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10561 loĝantojn. El tiuj estis 5415 viroj kaj 5146 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2604 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1478 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 3732
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eanbald la 1-a
Li studis ĉe Jorko kune kun Alcuinus sub Ethelbert, kiu estis lia antaŭulo kiel ĉefepiskopo de Jorko. Alcuinus priskribis lin kiel "frato kaj ege fidela amiko". Ethelbert al Eanbald kaj Alcuinus konfidis la estradon de la rekonstruo de la katedralo de Jorko.
Stacio Shōji (Tojonaka)
Stacio Shōji (japane: 少路駅 [Ŝōĝi-eki], angle: Shōji Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa).
László Salamon
SALAMON László (ŝalamon) Salló Tamás estis rumanuja hungara poeto, kritikisto, ĵurnalisto naskita en Nadjvarado la 10-an de julio 1891 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de oktobro 1983. Li estis la edzo de redaktorino, instruistino Ella Salamon.
Biografio
László Salamon finis la kolegio de Nagyenyed kaj li studis latinan-hungaran lingvojn en Budapeŝto. En 1910 li aniĝis de socialdemokratia partio. En 1913 iĝis ĵurnalisto ĉe Nagyváradi Napló. Li estis iom da tempo sekretario de Mihály Károlyi. Post la konsilatara republiko li estis kondamnita por 4 jaraj malliberejo. En 1924 li translokiĝis al Kluĵo kaj laboris al ĵurnaloj. Inter 1940-1944 li estis ekstera kunlaboranto de Népszava Híd kaj Újság de Budapeŝto. En 1944 oni deportis lin al Dachau. Post 1945 li estis redaktoro de Erdély kaj Igazság. Ekde 1951 li estis gvidanto de Scienca Eldonejo. Dum sia kariero li estis kunlaboranto de 61 gazetoj.
Andor Mándi
Andor Mándi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Mándi Andor estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia familia nomovarianto estis Mándy [mAndi].
Andor Mándi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Andor Mándi akiris diplomon en Charlottenburg en 1914. Li batalis dum la 1-a mondmilito, eĉ li estis militkaptito. Inter 1920 kaj 1959 li laboris en signifaj fabrikoj en sia naskiĝurbo, en la lasta periodo li havis altan postenon. Dum erao de nazioj li kaŝiĝis. En 1950 li ankaŭ ekinstruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li doktoriĝis en 1958. Inter 1959-1966 li laboris en fabriko, poste li pensiuliĝis. Li okupiĝis pri elektraj motoroj kaj elektraj lokomotivoj, li havis eĉ patentojn. Li ricevis premion Kossuth en 1957, krome ankaŭ memormedalon.
Georgo Bánffy
Georgo Bánffy
Cezuro
En metriko, la cezuro (caesūra) estas spaco ene de verso, kiu separas ĝin en du partoj nomitaj hemistikoj, kies uzado ne necesigas la uzadon de interpunkcio.
Priskribo
Simbole, la cezuro estas markita per la duobla vertikalo ‖ (Unikode U+2016).
Povas ekzisti interna rimo inter apudaj versoj, laŭ la sama regularo de la rimo ĝenerale konsiderata.
Ekzemploj
La klasikaj metroj heksametro kaj pentametro havas cezuron inter la du hemistikoj. Ekzemple, en latino, la unua verso de Eneado far Vergilio en heksametro: (Esperanta traduko el la traduko de Henri Vallienne en 1906 ) Simile, en la antikva greka lingvo, la unua verso de la heksametra Iliado atribuita al Homero: (Esperanta traduko el la traduko de Antoni Kofman en 1895 )
Male, en la Esperanta epopeo Poemo de Utnoa, verkita en dekkvinsilaboj, cezuroj mankas, almenaŭ ĉe regula silabnumero.
1808 Belerofono
1808 Belerofono estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono, fotita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la heroo Belerofono, de la helena mitologio.
Peder
Bazaj informoj
Peder, hungare Péder estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1275 en formo "Pudur". En la 18-a jarcento pro la konstantaj militadoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1910 loĝis en Péder 388 homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Torna, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Péder rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis en Peder 382 homoj, (310 hungaroj, 43 slovakoj kaj aliaj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj senkontrole estas traireblaj.
Osec
Osec, osec, estas hodiaŭ nova arta nomo por malnova svisa organizaĵo pri eksportado kaj importado. Osec havas kvar servojn ekde 2008:
Dolní Řasnice
Dolní Řasnice (Rückersdorf) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi sitas en Fridlanta terlango proksimume 6 km nordoriente de urbo Frýdlant sur ŝoseo ĝis Jindřichovice pod Smrkem. En la municipo vivas.
Tra Dolní Řasnice kondukas fervoja linio 039 el Frýdlant ĝis Jindřichovice pod Smrkem.
Konsisto de Dolní Řasnice estas domaro V Lukách (Wiesenhäuser, eventuale Neu Amerika), kiu etendiĝas sude de la municipo inter monteto Písečník (405 m) kaj valo de Lomnice, surrande de Naturparko Peklo.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.
8889 Mockturtle
8889 Mockturtle estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Mock Turte (aŭ falsa testudo), fantazia besto kiu aperas en "La aventuroj de Alicio en Mirlando" de Lewis Carroll. Ĝi estas trista martestudo, kun kapo kaj piedoj de bovido. Iam ĝi esti vera martestudo kaj iris en maran lernejon. Tiu estaĵo aludas al recepto de brita kuirarto : la falsa testudsupo, supo farita el kapo kaj piedoj de bovidaĵo, kiu imitas la testudsupon.
Tetsu Takahashi
Tetsu Takahashi (高橋 哲, n. ) estas japana futbalisto.
Mokrá (Mokrá-Horákov)
Mokrá estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mokrá-Horákov en distrikto Brno-provinco. Ĝi troviĝas en Drahana montetaro. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 295 adresoj.
Tetsu Takahashi
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Mokrá (Mokrá-Horákov)
Mokrá situas en katastra teritorio Mokrá u Brna kun areo 4,47 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350. En la jaro 1976 Mokrá estis kunigita kun la proksima Horákov en municipon Mokrá-Horákov.
Dénes Bánffy
Dénes BÁNFFY, Losonczi [BAnfi], aŭ II. Dienes transilvania hungara magnato. Li naskiĝis ĉ, 1630 kaj mortis en Bethlen la 17-an, 18-an aŭ 19-an de decembro 1674. Li estis la patro de Georgo Bánffy.
Kariero
Dénes Bánffy de junio 1659 asesoro de reganta tribinalo. Li estis intimulo de Johano Kemény kaj Mikaelo Apafi, de 1659 departementestro de Doboka, de februaro 1667 kapitano de Koloĵvaro kaj Szamosújvár, de apriko 1667 departementestro de Kolozs, inter 1664-1674 ano de reganta konsilantaro. Li akiris plure da bieno. Pro konflikto kun Apafi en printempo 1674 oni arestis lin kaj la landkunveno kondamnis lin al morto. Li ekkonstruis la kastelon de Bonchida.
Ivory Joe Hunter
Hunter estis konata kiel „la barono de bugio“, sed ankaŭ kiel „la plej feliĉa vivanta homo“. Lia plej fama furorkanto estis en 1956 Since I Met You, Baby. Oni taksas, ke li verkis pli ol 7000 kantojn.
Ivory Joe, jen lia baptonomo, naskiĝis en muzikeman familion. Lia patro ludis gitaron, lia patrino estis gospelo-kantistino. Jam en lia junaĝo montriĝis la talento de Hunter je la piano. Alan Lomax sonregistris lin en 1933 por la Library of Congress.
Komence de la 1940-aj jaroj Hunter tenis propran radioelsendon en Beaumont (Teksaso). En 1942 li transloĝiĝis al Los-Anĝeleso, kie li muzikis kun Johnny Moore's Three Blazers. Kun ili li surdiskigis sian unuan furorkanton, Blues at Sunrise, kiun li eldonis per sia propra eldonejo Ivory Records.
Pli malfrue en la 1940-aj jaroj Hunter fondis la diskeldonejon Pacific Records. Multajn sonregistraĵojn de ĉi tiu fazo Four Star Records permesigis en Holivudo kaj noveldonis. En 1949 li lanĉis siajn tut-usonajn ritmenblusajn furoraĵojn I Quit My Pretty Mama kaj Guess Who. En 1950 I Almost Lost My Mind, publikigita je MGM Records, konkeris la pintan pozicion de la ritmensblusaj ranglistoj. Sekvis pluaj furoraĵoj, kaj en 1951 li unuafoje prezentis en la televido. En 1954 li jam estis surdiskiginta pli ol cent titolojn. En 1956 aperis lia plej granda furoraĵo, Since I Met You, Baby ĉe Atlantic Records, kiu atingis rangon dek du en la popmuzikaj rangolistoj.
Fine de la 1950-aj jaroj la sukceso komencis malkreski. En la 1970-aj jaroj Hunter resurscenejiĝis kiel kontreo-kantisto. Li prezentis i.a. je la Monterey Jazz Festival.
Ivory Joe Hunter mortis en 1974 pro pulmokancero.
Kelkajn pecojn de Hunter aliaj muzikistoj denove surdiskigis. Pat Boone lanĉis en 1956 per I Almost Lost My Mind pintan furoraĵon. Sonny James atingis en 1970 per Since I Met You, Baby rangon 1 de la kontreo-ranglistoj kaj enkondukis per tio reaperon de Hunter. Elvis Presley lanĉis du pintajn furoraĵojn per kantoj de Hunter: My Wish Came True kaj Ain't That Loving You, Baby.
11239 Marcgraf
11239 Marcgraf estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, elde de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). Tiuj platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Cerreto d'Asti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Priepert
Priepert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Priepert situas borde de la rivero Havel.
Atal Bihari Vajpayee
Atal Behari Vajpayee (अटल बिहारी वाजपेयी; prononcado: ) (naskiĝis en la en Gwalior, Madhja-Pradeŝo - mortis la  en Nov-Delhio) estis la ĉefministro de Barato, mallongdaŭre en 1996, kaj denove ekde  ĝis. Li pensiiĝis el aktiva politiko en decembro 2005, sed ankoraŭ komentas kaj partoprenas en naciaj debatoj pri aferoj de policio, bonfaro kaj defendo.
Li estas estro de sia politika partio, Bharatiya Janata Partio (BJP). Li servis kiel membro de la Parlamento de Barato por preskaŭ 50 jaroj. Li ankaŭ estas poeto, verkanta en sia denaska hindia lingvo.
Junji Sato
Junji Sato (佐藤 淳志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Baranaviĉi
Baranaviĉi (beloruse Баранавічы, ruse Бара́новичи, pole Baranowicze) estas grandurbo kaj universitata urbo en Belorusio.
Geografio
Baranaviĉi etendiĝas sur ebenaĵo laŭ fervojo Minsko-Varsovio.
Historio
Vilaĝo Baranaviĉi estis unue menciita en 1706, kiel posedaĵo de pola familio. En la 18-a jarcento apartenis jam al Rusa Imperio. En la 1870-aj jaroj la urbeto estis grava fervojokruciĝo. En 1883 Baranaviĉi ricevis la rangon urbo, kie tiutempe multe da judoj loĝis. Post la 1-a mondmilito Pollando akiris la urbon kaj en 1938 Pola Radio havis tie radiodissendon. Komence de la 2-a mondmilito Sovetunio okupis la urbon, inter 1941-1944 la germanoj havis ĝin kaj ili deportis la judojn.
Roktavolo
Geologie oni nomas roktavolo ĉiun tavolon kiuj konsistas el sedimentoj, sedimentaj rokoj kaj metamorfaj rokoj, kiuj devenas de la vice antaŭaj, kiam formiĝis pro sedimenta procezo. Alaj geologiaj fenomenoj povas origini tavolojn, kiuj ne nomiĝas roktavoloj. Tiel estas la plataĵoj kiu formiĝas dum metamorfa fenomeno, kiam grandaj fortoj kunpremas rokojn kaj faras tranĉojn perpendikularajn kun la kunprema forto.
Tessier
Tessier estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ
Teissier
Kolombia akademio de la lingvo
Historio
La kolombia akademio de la lingvo estas la plej malnova el ĉiuj la hispanaj akademioj de la hispana lingvo en Ameriko, kaj la dua plej malnova, nur superata de la Reĝa Akademio Hispana
Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems
Jakobo Hanibalo la 1-a, Grafo de Hohenems estis aŭstria kondotiero, diplomato kaj soldulo. Li estis frato de Marko Sitiko el Hohenems kaj patro de Kaspar von Hohenems kaj Markus Sitikus el Hohenems (1574-1619). Li batalis en la trupoj de Karlo la 5-a kaj Filipo la 2-a. Li estis nevo de la papo Pio la 4-a, kaj estriĝis de la vatikanaj trupoj kaj papa legato en Hispanio. En 1567, li elkoĝis en Altems, kiu dum lia regado, signifoplene ekspandis siajn bordojn, kaj kie li kolektis grandskalan artaĵaron.
Kolombia akademio de la lingvo
Historio
La unua sidejo de la akademio situis ĉe la hejmo de la fondinto kaj eks-presindanto kolombia Miguel Antonio Caro, ĝi estis konstruita inter 1916 kaj 1918 sed ĝi estis detruita por konstrui grandan avenuon.
Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems
Biografio
Li estis filo de Wolf Dietrich von Ems (1507–1538) kaj Chiara de Medici (1510–1560), fratino de la papo Pio la 4-a, filino de Bernardino de' Medici kaj Cecilia Serbelloni. Do, li estis nevo de la papo Pio la 4-a kaj frato de Marco Sittico Altemps (1533-1595). Ambaŭ vivis je la servo de la eklezio.
Kolombia akademio de la lingvo
Historio
La nuntempa sidejo situas je la "carrera 3a con Calle 17", ĝi estis konstruita fine de la 1950-a jardeko. La konstruaĵo estis dizajnita de la arkitekto hispana Alfredo Rodríguez Ordaz, ĝia stilo estas novklasika. La akademio estis gastiganto de la 3-a kongreso de akademioj je 1960.
Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems
Biografio
En Hispanio li estis pontifika legato kaj sin dediĉis al la preferata familia aktiveco, tio estas, la varbado kaj komando de solduloj, kiuj batalis nome de la Sankta Katolika Eklezio. Baldaŭ li fariĝis soldulara entreprenisto kaj kolonelo de la hispana krono en la Imperio. Serve de Hispanio, li komandis siajn kondotierojn kontraŭ la turkaj, nederlandaj kaj magrebaj malfideluloj.
Kolombia akademio de la lingvo
Historio
Ekde 1960 la akademio estas la oficiala konsilanto de la kolombia registaro je lingvaj aferoj. La nuna direktoro estas Jaime Posada Díaz.
Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems
Biografio
Liaj lertecoj kiel milita komandanto altiris la atenton de sia onklo, la papo, kiu nomumis lin Gonfaloniere de la Sankta Romia Eklezio, tio estas, ĉefkomandanto de ĉiuj armitaj fortoj de la pontifiko kaj kastelestro de ĉiuj fortikaĵoj, kasteloj, kaj fortreso de la eklezia ŝtato.
Kolombia akademio de la lingvo
Biblioteko
La biblioteko estas dividita je tri sekcioj. La unua estas nur uzebla de reserĉistoj kaj esploristoj, ĝi nomiĝas "Antonio Gómez Restrepo" kaj estis akirita je 1971, tiu ĉi sekcio havas 18.000 librajn volumon kaj eksterlandaj kaj naciaj. La dua sekcio estas referenca kaj havas 17.000 volumon librajn, ĝi estas konsultebla de la ĝenerala publiko. La tria sekcio estas la oficejo de informado, ĝi havas 2.000 librojn kaj estas konsultebla de studantoj.
Jakob Hannibal la 1-a, Grafo de Hohenems
Biografio
Post nemulte, li edziĝis al milana nobela virino, Ortensia Borromea, fratino de Karlo Borromeo, kaj dank'al la edziĝo li fariĝis Senjoro de Tossigano, en Romagna kaj Grafo de Galarato. Ĉi tiuj senjoraj teritorioj aldoniĝis al tiu antikvega kastelo el Hohenems, levita al graflando de la Imperiestro Ferdinando la 1-a. Do, li estis Grafo de Hohenems kaj Galarato.
Distrikto Lučenec
Distrikto Lučenec estas suda distrikto en Regiono Banská Bystrica. Ĉefa urbo de distrikto estas Lučenec. Distrikto najbaras kun distrikto Detva (norde), distrikto Poltár kaj distrikto Rimavská Sobota (oriente), distrikto Veľký Krtíš (okcidente) kaj sude kun Hungario.
Termezo
Termezo (Termiz), estas urbo de Uzbekujo kaj la administra ĉefurbo de la regiono Surĥandarjo
Temas pri malgranda urbo en plej suda parto de Uzbekio ĉe la limo kun Afganio. Ĝi estas la plej varma pinto de Uzbekio. Ĝi havis 140 404 loĝantojn (1a de Januaro 2005).
Etimologio
La moderna nomo de la grandurbo venis tra la sogdiana Tarmiδ devenanta de, kio signifas "lokon de transiro" (tar-krucanta, transirejo; maiθ-loka). En antikvaj tempoj ekzistis grava transirejo sur Amudarjo.
Kelkaj ligas la nomon de la grandurbo al greka termoso "varmaj", spurante ĝian nomon reen al Aleksandro la Granda. Aliaj indikas ke ĝi venis de sanskrita taramato, signifante "sur la riverbordo".
NGC 3733
NGC 3733 (aliaj indikoj — UGC 6554, MCG 9-19-123, ZWG 268.55, VV 459, PGC 35797) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Těchlovice (Stříbro)
Těchlovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Stříbro, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudokcidente de Stříbro. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/230. Estas ĉi tie registritaj 59 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Těchlovice situas en katastra teritorio Těchlovice u Stříbra kun areo 7,09 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1342.
20193 Yakushima
20193 Yakushima estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insulo Jakuŝima en la sudo de la gubernio Kagoŝimo, listigita en la Monda heredaĵo de Unesko en 1993. La unua plena suna eklipso videbla en Japanio de 47 jaroj okazis en tiu insulo la kaj altiris multenombrajn entusiasmulojn pri kosmo.
Dániel Csernátoni Gajdó
Dániel CSERNÁTONI GAJDÓ [ĉernAtoni gajdO] hungara reformita pastro, dekano. Li naskiĝis en Alsócsernáton en 1696 kaj mortis en Gyulafehérvár la 6-an de septembro 1749.
Kariero
Dániel Csernátoni Gajdó studis en Nagyenyed, poste en Frankfurto ĉe Odro kaj Leiden. Li revenis en Transilvanion en 1726, kaj de 1738 li estis pastro en Gyulafehérvár, de 1749 li estis elektita dekano.
(39474) 1978 VC7
(39474) 1978 VC7 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Velebit (Serbio)
Velebit, serbe Велебит, hungare Fogadjisten estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Norda Banato, en municipo de Kanjiĵa.
Patzak
Patzak estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Velebit (Serbio)
Situo
Velebit situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la hungara armeo reokupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Velebit 366 homoj, (302 serboj (83 %), 59 hungaroj, 3 kroatoj).
Martinsberg (Malsupra Aŭstrio)
Martinsberg estas merkata komunumo de la Distrikto Zwettl en la federacia lando Malsupra Aŭstrio en Aŭstrio. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Cerrina Monferrato
Cerrina Monferrato estas komunumo de Italio.
Martinsberg (Malsupra Aŭstrio)
Geografio
La komunumo Martinsberg situas en la sudokcidenta parto de la arbarkvartalo ĉe la orienta fino de la arbaro de Weinsberg. La teritorio de la merkata komunumo havas areon de 33,75 km². 43,1% de la komunuma teritorio estas kovritaj de arbaro. Al la komunumo apartenas la katastraj komunumoj Edlesberg, Kleingerungs, Kleinpertholz, Loitzenreith kun Poggschlag, Martinsberg kun Pitzeichen, Mitterndorf, Oed, (kie situas la observejo Orion), Reitzendorf, Thumling, Walpersdorf, Weixelberg, kaj Wiehalm.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Martinsberg limas en nordo al Bad Traustein, en nordoriento al Ottenschlag, en oriento al Kirchschlag, en sudo al Pögstall, kaj en okcicento al Gutenbrunn.
Pedro Almodóvar
Pedro ALMODÓVAR Caballero (naskiĝis je la 24-an de septembro, 1949 en Calzada de Calatrava, Ciudad Real) estas hispana reĝisoro kaj scenaristo.
Li estas la plej internacie konata reĝisoro el Hispanio post Luis Buñuel, kaj ricevis multnombrajn premiojn kaj rekonojn.
Krom sia aktiveco kiel reĝisoro, Pedro Almodóvar estas unu de la plej gravaj hispanaj kinproduktoroj: la kompanio El Deseo, fondita en 1985 kun lia frato Agustín, produktoris krom liajn proprajn filmojn, alliajn de reĝisoroj kiel Álex de la Iglesia, Guillermo del Toro kaj Isabel Coixet.
Li ricevis la Premion Princo de Asturio por la Artoj en 2006. Li estas kavaliro de la Honora legio de Francio de 1997. En 2017 li estis la prezidanto de la ĵurio de la Festivalo de Cannes.
Marcus von Weida
Marcus von Weida (* 1450 en Weida; † 1516) estis lepsika dominikano kaj eklezia verkisto.
Vivo
Marko naskiĝinte en Weida jam junuljare ekfrokuliĝis en Lepsiko. Ĉirkaŭ la jaro 1483 li troviĝis en Cheb en la tiea monakejo de la dominikanoj. Baldaŭ poste li revenis Lepsikon kiel predikisto kaj lektoro. En 1487 komisiis lin la samordenanoj pozitive respondi al priordeninstala peto de duko Frederiko. La saman jaron aperis lia ĉefverko, la traktato Spigell des ehlichen ordens. Temis pri kolekto de diversaj predikoj pri la gravaj temoj de geedziĝo kaj junulara eduko.
En 1503 presigis li la mistikan verkon Liber specialis gratiae de Mechthild von Hackeborn ĉe la lepsika eldonejo Melchior Lotter. En la antaŭparolo Marko rakontas pri antaŭinta akcepto fare de dukino Zdenka Česká en Tharandt kie ambaŭ studis germanan tradukon de la libro. Ties presiĝo klopodis la dukino tuj post tiu ĉi legadtravivaĵo.
La monakejon Nonnenhof en Weida li ekonomie florigis, kune kun la priorino Margaretha von Hutten.
Ekde 1530 Marko estis estro de la studoj ĉe la lepsika monakejo de la dominikanoj, poste li fariĝis vikario. La lasta mencio pri li estis en la 26.7.1516.
Maxi Biewer
Maxi Biewer estas la filino de aktoro Gerd Biewer kaj Brigitte Krause. Ŝi parolas germane, angle, france kaj ruse. Ŝi trapasis politeknikan mezlernejon en Berlino-Köpenick, kie ŝi ankaŭ sukcese abiturientiĝis. Post kiam ŝi diplomitiĝis je la Akademio de Dramaj Artoj "Ernst Busch" en Berlino ŝi fariĝis kvalifikita aktorino.
Inter 1987 kaj 1989 ŝi laboris je la GDR televido en gastroloj, kaj ludis en la teatro Dessau. En 1989 ŝi transloĝiĝis al okcidenta Berlino, kaj ekde 1992 ŝi estas la veterprognozistino ĉe RTL-televido.
Konateco ŝi atingis precipe per sia rideksplodo kiel vetero-anoncistino ĉe RTL-Matenenmagazino punkto 6 kaj per unu el siaj prezentoj je la sama magazino, kiu estis farita al muziko kaj prezentita de Stefan Raab kiel repo. En 2010 Biewer ludis sin mem en sia laboro kiel RTL veterspertulino en la premiita serio Doctor’s Diary (Taglibro de doktoro), kiu estis elsendita en januaro 2011.