cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sámuel Wass
Kariero
Grafo Wass post studoj en Koloĵvaro vojaĝis kaj verkis vojaĝnotojn. De 1833 li iĝis distrikta publikoficisto, de komenco de 1848 li estis ĉefprefekto de la departemento Doboka, ĝis februaro 1849 li estis ano de la landkunveno de Pest. En 1849 komisiite de la hungara registaro vojaĝis en Konstantinopolon, de tie tra Parizo kaj Londono en Usonon por aĉeti armilojn por la hungara armeo. Li revenis definitive en Hungarujon en 1958. De 1861 li estis ano de la supera ĉambro, inter 1866 kaj 1875 deputito de Deák-partio. Li partoprenis en la fondado de la Földhitelintézet (Terkreditbanko), sed ĉefe laboris por disvolviĝo de industrio. Li sciis multajn lingvojn, publikis kaj en gazetoj hungaraj kaj en tiuj de Kalifornio.
Valo de Pas
La Valo de Pas estas valo en Kantabrio (Hispanio), tra kiu fluas la rivero Pas kaj ties plej granda alfluanto, la rivero Pisueña, kiu kunfluas en la municipo Puente Viesgo.
Historio
De la 11-a jarcento estiĝis speciala kaj unika homa kulturo en ambaŭ valoj (Pas kaj Pisueña), kies ekonomio baziĝis je transmigra brutobredado. La homoj de tiu ĉi valoj eknomiĝis pasiegos (anoj de Pas). Ili venis ĉefe de regiono ĉirkaŭ Espinosa de los Monteros (provinco Burgoso), pro permeso de la reĝo Alfonso la 8-a donita al Monteros de Espinosa (membroj de Reĝa Gardistaro de la Hispana Armeo) por libere ekspluati paŝtejojn, laŭ dokumento de 1206. Post tio, tiuj homoj ekloĝis la flankojn de la montoj ĉe la rivero Miera kaj la rivero Pas. La loĝdenseco estis tre malalta. Ili loĝis en kabanoj el ŝtonoj, kiujn ili uzis en printempo kaj somero, tio estas, kiam herbejoj kaj paŝtejoj estis abunde fruktodonaj. En vintro, ili rikoltis fojnon por bredi bovojn kaj subiris ree en vilaĝon. Tiel ekaperis la tri vilaĝoj de Pas: Vega de Pas, San Pedro del Romeral kaj San Roque de Riomiera, kiuj ne situas unu apud la alia.
Religia arĥitekturo
En la 16-a kaj 17-a jarcentoj oni konstruis monaĥinejojn kaj la lokaj artistoj verkis en novaj barokaj kirkoj. Tiam multaj homoj migris al Ameriko (indianos) kaj reveninte ili plu donis monon por konstrui novajn kirkojn aŭ kapelojn aŭ aĉetis artajn verkaĵojn. La plej bonaj ekzemploj estas kapelo en Bárcena de Carriedo, kiun fondis la elmigrinto Manuel Rodríguez, kaj la rekonstruo de la kirko de San Miguel de Llerana, krom la pligrandiĝo de ties sakristio kaj la altara retablo. En la turo de tiu ĉi kriko estas museo pri la elmigrintoj de Ameriko devenaj de la Valo de Carriedo (tio estas, valo de Paso, en la alta parto de la Valo de Pisueña).
Giovanni Paisiello
Giovanni Paisiello (aŭ Paesiello; 9a de majo 1740 – 5a de junio 1816) estis itala komponisto de la klasika epoko.
Motetoj
(kompletigota)
Pilar (Argentino)
Pilar estas urbo en la provinco de Kordobo, en Argentino
Pilar estas malgranda kunurbo kun Río Segundo, kaj situas trans la rivero Segundo. En ĝi estas areoj por piknikoj kaj tendumadoj, sufiĉa ombro, ekipaĵo, provizejoj, ktp.
Je 1 km suden estas raporto pri Kapelo Del Pilar, konstruita je la 17ª jarcento de Jose de Sobradiel, naskita en Zaragoza, Hispanio, de tiam lia pieco je la virgulino del Pilar, kies figuraĵo estis ŝtofita ligno kun arĝenta krono, kaj prezentita al la publiko en la jaro 1714, kies nomo estas ankaŭ ties nuntempa urbeto. La kapelo kaj la tereno apartenis al multaj mastroj, ĝis la jaro 1976 kiam, la familio Lassen donacis ilin al la provinco por rekonstruigi la kapelon. En 1978 denove estas malfermita al la publiko kaj en 1979, la zaragozaj aŭtoritatoj surtronigis novan figuron de la Virgulino Del Pilar. En ĝi estas Belgrana Instituto kun biblioteko pri diversaj fakoj.
Proksime de la kapelo Del Pilar estas la Geofizika Observatorio, depende de la Nacia Meteologia Servo, kie oni studas meteologiajn observadojn, sismografiajn mezuradojn kaj magnetismon.
Preĝejo Sankta Nerses la Granda
Preĝejo Sankta Nerses la Granda, estas preĝejo situanta en la urbo Martuni en la Respubliko Montara Karabaĥo. Ĝi estas dediĉata al la fama Armena Katolikoso, Sankta Nerses la Granda.
Imre Tivai Nagy
Tivai NAGY Imre (nadj) Tivai estis hungara ekonomifakulo, publicisto, redaktoro naskita en Ĉikŝomjo ? en 1849 kaj mortinta en samloke la 27-a de junio 1931.
Biografio
Imre Tivai Nagy studis en Csíkszentkirály, Ĉikŝomjo kaj Székelyudvarhely, li finis la jurakademion en Koloĵvaro. Li estis instruisto en Csíkszereda en la Supera Agrikultura Popollernejo (1873-1904). Li fondis la unuan ĵurnalon en la Baseno de Ĉiko kun titolo Székelyföld (1882-1884). Li estis redaktoro de Gazdasági Értesítő kaj Csíki Gazda.Li estis kunlaboranto de Csíki Lapok (1888-1931). En revuo Magyar Nyelvőr en Budapeŝto ekde la fino de la 1870-aj jaroj li publikis la vortaron de la dialekto de Ĉiko, en la Figyelő li aperigis kolekton de folkloro. (1877. II. 154-157.)
Hidrogena cianido
La acido hidrogena cianido aŭ cianida acido (kemia formulo: HCN) estas gaso, tre venena. Se oni enspiras eĉ malgrandan kvanton da hidrogena cianido, ĝi atencas la kemiajn procezojn de la sango, kiu portas la oksigenon en la korpo, kaj oni ne povas spiri. Tio povas kaŭzi rapidan morton.
Se oni laboras kun cianido (=salo de cianida acido), estas tre grave ne miksi ĝin kun acido.
Aparte la substanco natriocianido en kombino de acidaj substancoj facile disiĝas al la tre venena gaso hidrogena cianido:
Tiu paŝo povas esti konscia ago kadre de kemia militado, malpermesita fare de la ĝeneva konvencio de 1925, sed ankaŭ povas okazi akcidente, kiel ekzemple kadre de la katastrofaj eksplodoj de 2015 en Tjanĝino: Tie pro eksplodoj liberiĝis granda kvanto de natriocianido, kiu simple pro la acideco de la aera humideco, kaj ankoraŭ pli forte pro kontakto kun pluvo, transformiĝis al hidrogena acido, sen ke necesus pli fortaj acidoj.
Nacia Parko de Sierra Nevada (Hispanio)
La Nacia Parko de Sierra Nevada estas natura loko en Sierra Nevada enhavata de municipoj de la provincoj Granado (65 %) kaj Almerio (35 %), ambaŭ de la regiono Andaluzio, Hispanio. Ĝi etendiĝas el La Alpujarra al la Markislando Cenete kaj la valo de Lecrín, en la provinco Granado, kaj el la Alpujarra almeria al la Komarko de la Rivero Nacimiento, en la provinco Almerio. Ĝi estas ene de pli granda protektita loko, nome la Natura Parko de Sierra Nevada. Kun 780 702 vizitantoj jare, Sierra Nevada estis en 2015 la sesa plej vizitata nacia parko en Hispanio.
Lussat (Creuse)
Lussat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 428 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Lussat etendiĝas sur 46,86 km², kaj havis 428 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Lussat situas je alteco de 453 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Lussat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Radomsko
Radomsko estas urbo en Lodzio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Radomsko en distrikto Radomszczański.
Lussat (Creuse)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Rémy Bodeau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Radomsko
Dua mondmilito
7.12.1942: En la urbo germanaj ĝendarmoj murdis 8 polojn
Mondoj
Mondoj estas antologio de 34 esperantlingvaj rakontoj, titolata "rikolto 2001". Ĝin en 2001 publikigis la eldonejo KLEKS de Georgo Handzlik en Bielsko-Biała, Pollando. Elektiĝis noveloj de Grigorij Arosev, Sten Johansson, Trevor Steele, Spomenka Štimec kaj 26 aliaj. Sume do prezentiĝas verkaĵoj de 30 aŭtoroj, elektitaj el 52 verkoj senditaj laŭ alvoko de la eldonejo. La eldono estis aŭspiciita de Esperantlingva Verkista Asocio.
Lužany pri Topli
Situo
Lužany pri Topli situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Giraltovce troviĝas je 4 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1370 laŭ tiama hungara ortografio "Longh". En 1600 oni komputis tie 10 domojn. En 1787 213 vilaĝanoj loĝis en 30 domoj, en 1828 244 vilaĝanoj en 32 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Long 159 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lužany pri Topli 253 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
14964 Robertobacci
14964 Robertobacci estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Gabriele Cattani elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan amatoran astronomon Roberto Bacci. Aktiva ekde sia adolesko, li interesiĝis pri la kaj la meteoroj.
NGC 121
NGC 121 (alia indiko — ESO 50-SC12) estas globa stelamaso en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hitzhofen
Hitzhofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichstätt kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kvinlatera piramido
En geometrio, kvinlatera piramido estas piramido kun kvinlatera bazo kaj kvin triangulaj flankaj edroj. Kiel ĉiu piramido, ĝi estas mem-duala pluredro.
La regula kvinlatera piramido havas bazon kiu estas regula kvinlatero kaj flankajn edrojn kiuj estas egallateraj trianguloj. Ĝi estas unu el la solidoj de Johnson (J2). Ĝi povas esti konsiderata kiel la "kovrilo" de dudekedro; la resta parto de la dudekedro estas turnoplilongigita kvinlatera piramido (J11).
Pli ĝenerala ordo-2 vertico-uniforma kvinlatera piramido povas esti difinita kun regula kvinlatera bazo kaj 5 izocelaj triangulaj flankoj de iu ajn alto.
Universitato Bolyai de Kluĵo
Universitato Bolyai de Kluĵo (hungare Bolyai Tudományegyetem, rumane Universitatea Bolyai) estis hungarlingva universitato en Kluĵo (Rumanujo) inter 1945 kaj 1959.
Strukturo de la universitato
Laŭ la leĝo numero 406 la nova universitato havis la jenen strukturon:
Bloko (programlingva)
En programlingvoj, bloko estas malsimpla ordono, kiu konsistas el vico da deklaroj kaj ordonoj.
Samkiel parenteza ordono, bloko ebligas trakti vicon da ordonoj kiel unu ordonon. Por fari tion oni same pakas la komponantojn en la ordonajn «krampojn»  (en la Paskala pseŭdokodo), aŭ   (en Algolo, en Pascal), aŭ   (C).
La ĉefa diferenco inter bloko kaj parenteza ordono konsistas en tio, ke bloko estas la regiono por ĉiuj siaj deklaroj, t.e. por ĉiuj nomoj en ĝi deklaritaj. Tial en Algolo-60 marko markanta ordonon ene de parenteza ordono estas videbla el la ekstero en la bloko entenanta ĉi tiun parentezan ordonon, kaj eblas salti en la parentezan ordonon el ekstere. Tio maleblas por bloko.
Radymno
Radymno estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al Radymno en distrikto Jarosławski.
Coëtmieux
(jen france, bretone Koedmaeg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
San Mauro Pascoli
Ĝis 1932 la vilaĝo nomiĝis San Mauro di Romagna. Ĝi ŝanĝis sian nomon honore al la poeto Giovanni Pascoli i sia fratino Mariù, kiu tie naskiĝis en modesta domo, heredita de sia patrino Caterina Vincenzi Allocatelli.
La komunumo apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. En 2005 ĝi havis 9436 loĝantojn.
Ferenc Kállay
Ferenc Kállay [kAlai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kállay Ferenc estis hungara historiisto, etnografo, lingvisto, juristo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1832). Ferenc Kállay naskiĝis la  1790 en Debrecen. Li mortis la 1861 en Buda.
Biografio
Ferenc Kállay lernis juron en sia naskiĝurbo, kie li konatiĝis kun Ferenc Kölcsey. Ekde 1812 li estis juristo en Pozsony. En la sekva jaro li estis advokato en Pest (urbo), dume li lernis en Vieno ankaŭ la aŭstrian juron. Inter 1814-1827 li estis soldata juristo en Transilvanio, poste li emeritiĝis, sed li okupiĝis pri historio kaj etnografio.
Kinejo Merkur (Arnstadt)
La Kinejo Merkur (germane: Merkur-Filmtheater) estis la plej grava filmoteatrejo de Arnstadt, Bahnhofstraße nr 32.
Historio
Je la komenco de la 1927-a jaro la posedanto de la kinejo Lichtspielhaus an der Weiße, s-ro Johannes Mohr, furoris per pli granda kinejoprojekto. Li komencis la starigon de nova kinejo apud la BC, en la Bahnhof-strato. La konstrulaboroj komenciĝis en majo de 1927 kaj jam en oktobro 1927 la modernega filmteatrejo finkonstruitis. Posedanto kaj direktoro Mohr, kiu jam dum 25 jaroj laboris kinematografie, nomis ĝin IMA-Lichtspiele (mallongigo por Iohannes Mohr Arnstadt). Ekestris la tuton Mohr mem.
Arkitekto de la konstruaĵo estis Ernst Flemming el Vajmaro. Ĝi havis 35 metrojn da profundeco, 15 metrojn da longeco kaj 18 metrojn da alteco. Malpost la antaŭa fasado estis, apud la granda liberaera ŝtuparo kondukanta en la internon, vendejo kaj kafejo. La konstruaĵo mem entenis ankoraŭ tri loĝejojn en siaj superaj etaĝoj.
La kinejo en la pli mallarĝa senco de la vorto estis masiva konstruaĵo kun kadro el ferobetono. La plafono ankaŭ estis kun feraĵoj kaj ligna tegaĵo (pro akustikaj kialoj). La halo por la spektantoj estis 18 memtrojn longa, 15 metrojn larĝa kaj 10 metrojn alta. Li havis ĉ. 800 sidlokojn (el kiuj 300 sur la superaj vicoj).
Inaŭguro okazis vendrede, la 28-an de oktobro 1927. La entrepreno de Johannes Mohr estis viktimo de la Granda depresio. Mohr perdis sian konstruaĵon cedante ĝin al egkapitalisma entrepreno. La transprenon per tiu ĝi grundvenda societo kaŭzis nomoŝanĝon: ekde septembro 1928 la filmteatro nomis Merkur-Lichtspiele. Direktis la novan kinejon s-ro Paul Götze el Vajmaro, spertulo, kiu direktis tie tri kinejojn.
Alia kompaniano nome Georg Stoltze mortis en la 2.11.1938 kaj lia edzino Angelika Stolze (fraŭlina nomo: Hesse, el Erfurto) ekkompanianinis.
De post 1944
En la 6.2.1945 la filmteatrejo damaĝitis dum bombardado kaj devis fermi la pordojn. Post longega, sed profunda restaŭrado ĝi remalmfermitis en la 21.1.1958. La filmekrano nun havis larĝecon de 11 metroj kaj la projekcisistemo estis la plej moderna (teknikoj "Totalvision" kaj "Cinemascope"). Tiam la kinejo nombriĝis inter la plej belaj filmteatrejoj en la tuta GDR-Distrikto Erfurt. La unuan filmon kun tutspaca sonreproduktado la Arnstadt-anoj ĝuis en la 10.4.1959. En tiu tago oni ludigis la filmon Ilja Muromez. Krom la 3 ĉescenejaj laŭtparoliloj helpis bonetosigi la projekcion 18 specialaj efektparoliloj. Je la fino de la 1960-aj jaroj venis nova, tre postula sistemo kiu plibonigis la kvalitojn imagan kaj sonan senteble: 70-mm-filmoj kun magnetsa onado sur ses kanaloj. La unuan tian fare de DEFA produktitan filmon Hauptmann Florian von der Mühle (kie aktoris i.a. Manfred Krug) oni povis spekti en la 22.8.1969.
Malfloro kaj fermo
En 1992 restis en Arnstadt el bunta gamo da kinejoj nur unu, la Merkur-filmteatrejo. Tiun vendis Treuhandanstalt al Universum Film AG en Düsseldorf. La novaj posedantoj konfirmis je la fino de majo 1992 ke ili ne volus fermi la kinejon nesciante kiu estus seminta tiajn onidirojn kalumniajn (respondo de Rudolf Reulbach, sekcio revizio kaj entreprena organizado, je la demando de la gazeto Thüringer Allgemeine). Tri jarojn poste okazis tamen la lasta filmoprojekcio, en la 18.3.1995. Montritis la filmo Cinema Paradiso. La du lastaj dungitoj Großmann kaj Gäng maldungitis fine de junio.
Bulle (Doubs)
Bulle estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Blovoŝanĝilo
Blovoŝanĝilo (ankaŭ blovsintezilo aŭ lirikono) estas elektrona muzikinstrumento, kiu laŭ ekblovmaniero similas al tiu de bekfluto, klarneto aŭ saksofono. La blovsintezilo palpas per specialaj sensiloj la blovfluon de la muzikisto kaj la uzokombinaĵon de klaposimila ŝaltkombinaĵo. Ĉi tiuj elektronaj signaloj estas transformataj en MIDI-datumojn kaj alvenas por la vera tongenerado en internan sintezilon aŭ en eksteran sonmodulilon.
Ludmaniero kaj tekniko
Blovsintezilo estas ludebla per malsamaj manieroj.
Ekz. Yamaha ofertas je sia modelo WX5 saksofon- resp. bekflut-similan plastobuŝaĵon. La prenadoj estas certagrade reguligeblaj, sed plejparte similaj al tiuj de saksofono. Je WX5 la "klapoj" estas tiel konstruitaj, ke oni devas premi ilin, dum kiam la klavojn de EWI de Akai oni devas nur tuŝi. La tonamplekso estas 6-8 oktoj elekteblaj per la dikfingro sur la dorsflanko.
Modernaj aparatoj reagas kiel tradicia instrumento je dinamiko kaj forto de la aerfluo kaj ŝanĝas per tio la sonkoloron. Nutrata estas la elekto de la ludeblaj instrumentoj per tiel nomata „sonbanko“, en kiu la variaj sonkoloroj estas eltireblaj.
Gravaj muzikistoj
Unu el la unuaj muzikistoj, kiuj ludis ĉi tiun instrumenton, estis saksofonisto Wayne Shorter kun lirikono de la firmao Computone. La kalifornia saksofonisto Tom Scott antaŭenigis la popularecon de ĉi tiu instrumento per sia bando LA Express kaj la titolmuziko por la televidserio "Starsky & Hutch". Nun li ankaŭ ludas blovsintezilon de AKAI.
Corcelles-près-Concise
Corcelles-près-Concise estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 297 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Corcelles-près-Concise situas proksimume 8 kilometrojn nordoriente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains ĉe la nordokcidenta bordo de la Lago de Neŭŝatelo ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro kaj etendiĝas ĝis al la kresto de Monto Aubert, kie sur alteco de 1290 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunuma teritorio. La komunumo konsistas el la vilaĝo Corcelles kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,09 km², de kiuj 40,8% estas kovritaj de arbaro, 46,5% servas por agrikulturo kaj 12,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Corcelles-près-Concise limas en nordo kaj oriento al Concise, en sudo al la Lago de Neŭŝatelo, en okcidento al Onnens, kaj en nordokcidento al Bonvillars.
Trafiko
Tra Corcelles-près-Concise pasas la kantona ĉefvojo n-ro 5 de Neŭŝatelo al Yverdon-les-Bains. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A5, kiu tranĉas la komunuman teritorion, siutas en distanco de proksimume 4 kilometroj oriente apud Vaumarcus kaj okcidente apud Grandson. Pere de buslinio de Yverdon-les-Bains al Gorgier la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Corcelles-près-Concise datiĝas el la jaro 885 kiel Corceles. En la vilaĝo ekzistas grupo de 4 menhiroj, de kiuj tri datiĝas el la neolitiko, dum la kvara estis aldonita en la jaro 1843. Apud la lagobordo estis trovitaj restaĵoj de du setlejoj el la neolitiko kaj unu el la bronzepoko. Estis ankaŭ trovita bieno el la fura ferepoko kaj tombejo el la frua mezepoko. La Senjorujo Corcelles estis fondita de la barono Hugues de Grandson kaj apartenis al diversaj familioj, ĝis ĝi post la Batalo de Grandson en la jaro 1476 venis sub berna regado kaj fariĝis parto de la majorejo Corcelles-Concise en la Voktejo Grandson, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso..
Listo de milionurboj
Jen listo de milionurboj, kiu enhavas ĉiujn urbojn kun pli ol 1.000.000 loĝantoj en la mondo. (Stato: 2005)
Fontoj, eksteraj ligiloj
Datumoj laŭ naciaj oficialaj statistikoj kaj jenaj fontoj en interreto
Río Cuarto
Rio Cuarto estas urbo en Sud-Ameriko, Argentino, kun 135.000 loĝantoj.
Turismaj vidindaĵoj
Por viziti la urbon Rio Cuarto estas jeno:
Je 500 metrojn nordorienten de la rivero, sur la avenuo Marcelo T. De Alvear estas la parko Sarmiento, inaŭgurita en 1923, kun admirinda arbaro, inter ili palmarboj, artifika lago kaj malfermita amfiteatro por spektakloj.
Trairante sur la riverponton, sur la sama avenuo, je la dekstra flanko estas la Municipa Publika Banejo, inter ili kampadejo kun ĉiaj servoj kaj du naĝobasenoj.
Proksime de tie, sur la avenuo Espana estas la ronda placo San martin, sen vegetaĵo, kun la rajda statuo en la mezo kaj kvar alegoriaj statuoj “El Juramento” (La ĵuro), “La acción” (La Ago), ”El renunciamiento” (La Rezigno), ”La victoria” (La Venko).
Je la maldekstra flanko de la placo estas la aŭtobusejo kun granda trafiko ĉirkaŭe.
Je 800 metroj suden, sur la avenuo Espana, estas la Katedral-preĝejo, provinca historia monumento, kontraŭ la placo Julio A. Roca. La arkitekto Rafael Palazzo, projekciis la preĝejon, konstruita en 1890 kiel parokejon, kaj poste nomita en 1934 kiel Katedralon post fondi la Episkopejon de Rio Cuarto. En ĝi oni respektegas la Virgulinon de la Concepcion. Ĉirkaŭ la placo Julio A. Roca estas nombraj kafejoj kaj magazenoj.
Sur la stratangulo Fotheringham kaj Alvear estas la Regiona Historia Muzeo, konstruita en 1860. En ĝi estas informoj pri la unuaj loĝantoj, la konkero de la dezerto, la bataleto inter blankuloj kaj indiĝenoj, la mestizado, la loĝdomo kaj la fuortoj, la vilaĝa fondado, la partopreno de la preĝejo, la fervojo, la telegrafo kaj la enmigrado. En ĝi estas arkeologiaj pecoj, iuj el la monteto Inti Huasi, kaj du domaj ĉambroj, unu pri la urba kutimo kaj alia pri kampara kuirejo. Ĉe la muzeo estas la placeto Ekspediciantoj de la Dezerto, kun la busto de Generalo Fotheringham, kiu loĝis en la sama loko ĝis sia morto en 1925. La buston faris lia filino.
Instituto por Radiuma Esplorado
La Instituto por Radiuma Esplorado, aŭ en germana Institut für Radiumforschung, estas esplorinstituto de Aŭstrio asocia kun la Aŭstria Akademio de Sciencoj, Vieno. Esploristoj de la Instituto ricevis multajn Nobel-premiojn. Pro laŭgrada ŝanĝo de interesoj, "nuklea fiziko" estis aldonita al la instituta nomo en 1956. Ekde 2004, ĝi nomiĝas Instituto Stefan Meyer por subatoma fiziko. La ĉefa celo de la Instituto estas radioaktiveco.
Río Cuarto
Turismaj vidindaĵoj
Je 400 metroj suden, sur la strato Colón, inter la strato Alvear kaj Avenuo Espana estas la Belarta Muzeo ĉe Trapalanda Kulturcentro, fondita en 1933 per la subvencio de la provincaj kaj naciaj belartaj muzeoj kaj diversaj kolektadoj, inter ili, la plej gravaj verkoj de plastikaj artistoj de la urbo kaj de la tuta lando, kiel Pedone, Nicasio, Malanca, Vidal, ktp.
Instituto por Radiuma Esplorado
Stefan Meyer estis direktoro de la Instituto el ties malfermo en 1910 ĝis 1938 pro la Anschluss. Post la Dua Mondmilito li revenis al la posteno.
Río Cuarto
Turismaj vidindaĵoj
Sur la sama strato Colon, post la avenuo Espana estas alia nomo, estas strato Rivadavia. Je 100 metroj de la avenuo estas la strato General Paz. Promenante 200 metrojn maldekstren, estas la Placo Olmos, kaj en ĝi la Urbodoma Palaco konstruita en 1932, kies loko estis la Merkato Progreso, laŭ projekto de la arkitekto Zambruno kaj la inĝeniero Cocco. La konstruaĵo estas novklasika stilo. Ĉe la teretaĝo funkcias la Turisma Oficejo.
Rio Cuarto estas vizitinda loko. Oni povas viziti per la plano de la urbo la Fervojan Stacidomon, nuntempe por ŝarĝa movado, la Kvartalon Golfluda Klubo, kun 18 kavoj de nacia graveco, la Banejon Villa Dalcar kun ampleksa artifika lago akvoprovizata de la rivereto El Banado, loko tre bone ekipita kaj ideala por pikniko, kaj multe pli. Rio Cuarto estas sidejo de institucioj kiel Hipodromo kun dimanĉa agado, la Rura Societo, la Rio Cuarto Poloa Klubo kaj la Aŭtodromo kun gravaj eventoj, kies programoj estas konsultindaj ĉe la lokaj ĵurnaloj.
Diminutivo (leksika aspekto)
Diminutivo (de : deminuere: „malpliigi“), kelkfoje ankaŭ nomata atenuativo (de attenuātum "malfortigita"), nomas la leksikan aspekton de verbo, kiu esprimas malgrandan intensecon de ago.
Ekzemploj en la germana:
En la germana diminutivaj verboj plej ofte estas derivataj per -eln aŭ -ern de la origina verbo, kiel ankaŭ la frekventativaj aŭ iterativaj verboj.
La atenuativa leksika aspekto estas limigita en la rusa lingvo al la perfektiva aspekto, ekz. пообсохнуть [poobsoxnut'] "malrapide, iom post iom sekiĝi".
Ruffec (Charente)
Ruffec - prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, en limoĝia komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Mladějov na Moravě
Municipo Mladějov na Moravě situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en montetaro Třebovské mezihoří 12 km nordokcidente de urbo Moravská Třebová. Vivas ĉi tie.
Ruffec (Charente)
Ĝiaj loĝantoj en la franca lingvo nomiĝas ruffécois respektive ruffécoises, se temas pri nur virinoj aŭ knabinoj.
Mladějov na Moravě
Historio
La origina prisetlantaro estis verŝajne slava. Antaŭ la Dua Mondmilito Mladějov, germane Blosdorf, estis germana vilaĝo kun ĉeĥa minoritato. Sur monto "Hradečné" staris vasta burgo. En la jaro 1365 vilaĝo Mladějov estis parto de la sinjorejo Moravská Třebová.
(19107) 1981 EU19
(19107) 1981 EU19 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Provinco Kunduz
Kunduz (ankaŭ Kundus aŭ Qhunduz) estas provinco en la nordoriento de Afganio. Provinca ĉefurbo estas la samnoma urbo Kunduz. La teritorio havas 978 000 loĝantojn.
La provinco ĉefe loĝiĝis fine de la 19-a jarcento, dum la regotempo de ĥano Ŝer Ĥan Naŝir. La ĥano tiutempe ankaŭ fondis grandan kotonokompanion, kiu kaŭzis ke la provinco ĝis la sovetunia invado de la lando estis la plej riĉa de Afganio. Ĉirkaŭ la urbo Kunduz nuntempe kultiviĝas kotono, rizo, maizo, tritiko kaj melonoj. Krome laŭ iuj informoj en la provinco ankaŭ kultiviĝas papavo el kiu produktatas opio.
La infrastrukturo de la regiono tre suferis pro la regado de la Talibanoj kaj daŭre suferas pro la enlanda milito, kui ardas de tridek jaroj kaj aparte replifortiĝis post la jaro 2001. Inter la plej urĝe bezonataj taskoj estas konstruado de stratoj kaj de trinkakva provizo. La urbo Kunduz ricevas elektron el Taĝikio. En grandaj partoj de la provinco tamen ne haveblas elektro. La provinco disponas pri flughaveno.
La regiona kotonokompanio - la ekonomia bazo de la provinco - intertempe denove produktas.
Notoj
<br style="clear:both" />
Susanne Wasson
Ŝi komencis sian karieron en televido per televidaĵo Alfred Hitchcock Presents en 1962. Ŝi partoprenis televidseriojn Empire kaj Star Trek. Poste, ŝi ne aktoris dum multaj jaroj, ĝis 1982, kiam ŝi aperis en Hart to Hart.
Dum la 1980-aj jaroj Wasson ŝi partoprenis televidaĵojn kiel The A-Team, Stingray kaj Crazy Like a Fox. Ŝia sola aktorado en kino estis en Rain Without Thunder.
(66294) 1999 JS27
(66294) 1999 JS27 estas marsrenkonta asteroido en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Comunità Collinare Val Rilate
Comunità Collinare Val Rilate estas komunuma kuniĝo de 13 komunumoj en valo Rilate en provinco Asti de Italio. Ĝi formiĝis la kaj konsistas el jenaj dek tri komunumoj:
(66294) 1999 JS27
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,193032 AU, tie estas 28,877 milionoj da km.
Lajos Kallós
Biografio
Lajos Kallós frekventis ĉeflernejon en Sárospatak. Li ricevis diplomon en Pest (urbo) en 1843, poste li verkis studojn pri juraj temoj. Li instruis juron en Debrecen ekde 1853 ĝismorte, dume ankaŭ en ĉeflernejo de Sárospatak inter 1861-1863.
Comunità Collinare Val Rilate
Tiuj ĉi komunumoj kune havas areon de 82,35 km².
Kialoj de la kuniĝo
Laŭ la censo de 2001 la 13 komunumoj havis sume 6.475 loĝantojn, do mezume malpli ol 500 en ĉiu komunumo. Ĉar necesis provizi en la komunumoj certan aron da servoj, ili decidis provizi tiujn komune por tiel malpliigi la koston.
La komunumaro donis al si statuton, kies dua artikolo listigas la celojn de la kuniĝo.
La oficiala sidejo de la komunumaro estas en komunumo Montechiaro d'Asti, la plej loĝata komunumo (kun ĉ. 1.400 loĝantoj).
14973 Rossirosina
14973 Rossirosina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Rosina Rossi Boattini, patrinon de la malkovrinto.
Horst Herrmann
Horst HERRMANN (naskiĝinta la 1-an de aŭgusto 1940 en Schruns, Aŭstrujo) estas iama pastro de la Romkatolika Eklezio, germana eklezia jursciencisto kaj kritikisto de la eklezio. Krome li estas sociologo kaj verkisto. Li evoluigis modelon de mandata imposto por la financado de la eklezio.
CXX
CXX povas rilati al:
San Pietro in Casale
San Pietro in Casale estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 9865 loĝantojn.
Ádám Fitter
Ádám Fitter, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fitter Ádám estis hungara pastro, monaĥo, misiisto, profesoro. Ádám Fitter naskiĝis la  1679 en Hungara reĝlando en Hrussó (nuntempa Hrušovo en Slovakio). Li mortis la 1741 en Szentgyörgy (nuntempa Svätý Jur en Slovakio).
NGC 122
NGC 122 estas stelo en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Komunista Partio de Aŭstrio
La Komunista Partio de Aŭstrio (Kommunistische Partei Österreichs, mallongigo: KPÖ) estas ekstremisma maldekstra partio de Aŭstrio. Fama estis ankaŭ ĝia eldonejo Globus.
Historio
La KPÖ fondiĝis la 3-an de novembro 1918 el la maldekstra alo de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio kaj estas sekve unu el la plej malnovaj komunismaj partioj de la mondo. Dum la Unua respubliko ĝi ne atinigs iam en iu asembleo landa (1930: 20.921 voĉdonantoj) kaj apartenis de 1919-43 al la Tria Internacio. Ĝin estris ekde 1924 (formale: 1927) Johann Koplenig.
La partio malpermesitis en la 26-a de majo 1933, tamen ne ĉesis ekzisti. Ĝi ĉiam batalis favore al la sendependeco de Aŭstrio kaj estis de 1938-45, dum la germana okupado, unu el la centraj opozicioj al nacisocialisma ideologio (kun ĉ. 2000 viktimoj). La estroj elmigris en Sovetunio kaj kelkaj batalis kiel partizanoj en Jugoslavio. En aprilo 1945 la partio relegiĝis kiel unu el 3 partioj kaj formis kun aliaj la unuan registaron de la Dua respubliko en 1945. Ĉe la elektoj en la 25-a de novembro de la sama jaro ĝi nur atingis 4 mandatojn kaj sendis ministrojn en la registarojn nur ĝis 1947. Eĉ kune kun la maldekstraj socialistoj KPÖ havis maksimume nur 5 respektive pli malfrue 3 mandatojn (plej alta kvanto da voĉdonintoj estis en 1953 kun 228.159 = 5,3 %).
Ekde 1959 ĝi jam ne sidis en la Nacia Konsilio de Aŭstrio. Krome ĝi perdis la seĝojn en la landaj asembleoj de Vieno, Malsupra Aŭstrio, Stirio, Karintio kaj Burgenland.
Programo
Sub la estrado de Koplenig (ĝis 1965) kaj Franz Muhri (ĝis 1990) la partio tute konfesis la ideologion de marksismo-leninismo. Longtempe ĝi blinde sekvis la kurson de Stalino kaj volis enkonduki en Aŭstrio la sistemon de Popola demokratio (kp. la telegvidatajn strikojn en oktobro/novembro 1950). La provoj akiri influon ene de flankaj organizoj (ekde 1950; ekzemple ĉe la Sindikataro ÖGB, Freie Österreichische Jugend, Kinderland, Bund demokratischer Frauen, KZ-Verband, Friedensrat, Demokratisĉe Union) ne tre sukcesis. Post la Praga printempo iĝis ideologia disdividiĝo (1968-71); venkis la nostalgiuloj. Post perestrojko en Sovetunio pli junaj partimembroj ekgvidis la partion kaj okaze de la 27-a partikongreso Susannte Sohn kaj Walter Silbermayer iĝis partiestroj. Ili klopodis - kontraŭ rezisto de olduloj - prezenti KPÖ-on kiel malfermitan novan partion de la maldekstruloj. Rezulto sobriganta estis la perdo de triono de la partimembroj. Ekde junio 1991 ekzistas estraro gvidanta kun 3 porparolantoj.
Specialaj aspektoj
En Austrio agadis pluraj Esperanto- komunistoj
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de KPÖ
Hungara antologio 1983
Hungara Antologio (1983) estas volumo prezentanta la disvolviĝon de la hungara literaturo ekde la 15-a jarcento ĝis multe post la mezo de la 20-a jarcento.
La volumon, surbaze de Hungara Antologio el 1933, preparis por eldonado Vilmos Benczik. La du samtitolaj volumoj diferencas laŭ elekto kaj laŭ amplekso, la volumo el 1983 ampleksas pli da tempo kaj pli da verkoj.
La volumo, kiu enhavas 241 verkojn de 73 aŭtoroj, estas aperinta 447-paĝa ĉe la eldonejo Corvina Kiadó.
(12018) 1996 XJ15
(12018) 1996 XJ15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Buka
La insulo Buka (aŭ Bukao en Esperanto) estas la dua plej granda insulo en la Aŭtonoma Regiono Bougainville, en orienta Papuo-Nov-Gvineo. Ĝi estas en la distrikto Norda Bougainville, kun la urbo Buka en la insulo kiel ĉefurbo de la Aŭtonoma Regiono Bougainville kaj de la distrikto Norda Bougainville mem.
La insulo estas apartigita pere de la mallarĝa Buka Markoleto el la nordokcidenta marbordo de la insulo Bougainville.
Buka estis okupita de japanaj trupoj dum la Dua Mondmilito, kaj ĝi estis la loko de gravaj japanaj aerodromoj kiuj devis esti atakitaj de la Aliancanoj. Kvankam la insulo estis bombita kaj de aviadiloj kaj de militŝipoj, aliancanaj armeoj neniam luktis en Buka. Post teni ĝin dum jaroj kun malbonaj liveraĵoj, la japanoj kapitulacis en 1945 kiam aliancanaj trupoj estis alproksimiĝantaj al la duoninsulo Selau en la najbara Bougainville.
6461 Adam
6461 Adam estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kiel praktike ĉiuj asteroidoj de la interna zono, ĝi estas ano de la hungaria familio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la skotan arkitekton Robert Adam (1728–1792). Plej fama ano de finfarinta familio da arkitektoj, li disvolvis stilon, kiu kondukis al renaskiĝo de la klasikismo en arkitekturo en Britio kaj influis evoluojn en Eŭropo kaj Nordameriko.
2280 Kunikov
2280 Kunikov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1971 de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Cezar Lvoviĉ Kunikov (cirile Цезарь Львович Куников, 1909–1943), sovetan batalinton de la dua mondmilito kaj heroon de Sovetunio.
Hagenbüchach
Hagenbüchach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo apartenas al komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hagenbüchach-Wilhelmsdorf - administra ligo de la najbaraj komunumoj Hagenbüchach kaj Wilhelmsdorf por komuna plenumo de pluraj centraj servoj.
Kvadrata ortodukupolo
En geometrio, la kvadrata ortodukupolo estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J28). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per kunigo de du kvadrataj kupoloj (J4) laŭ iliaj oklateraj bazoj, turnante la kupolojn tiel ke samspecaj edroj de du kupoloj estas kune. 45-grada turnado de unu kupolo relative de la alia rezultiĝas je kvadrata turnodukupolo (J29).
La kvadrata ortodukupolo estas la dua en malfinia aro de ortodukupoloj.
Bugny
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Věžnice (distrikto Havlíčkův Brod)
Věžnice (Weznitz) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Geografio
La municipo troviĝas proksimume 4 km nordokcidente de Polná en valo de rivero Šlapanka en teritorio de solejo ĉe fiŝlago Kukle ĝis ŝtona ponto proksime de muelejo Lutrián. Tra la municipo kondukas ŝoseo de la III-a klaso. La teritorio de municipo konsistas el du katastraj teritorioj, Dolní Věžnice kaj Horní Věžnice.
Historio
La vilaĝo estiĝis per kunigo de tri devenaj domaroj Horní, Prostřední kaj Dolní Věžnice (ankaŭ Věžnice za Borem), tial ĝis hodiaŭ oni iam uzas ankaŭ nomon Trojí Věžnice. En Horní kaj Prostřední Věžnice vivis plejparte ĉeĥa loĝantaro, en Dolní Věžnice ekloĝis germanaj kolonistoj el Bavario.
La unua skribmencio pri Prostřední Věžnice aperas en la jaro 1597.
Vaiaku
Vaiaku estas la sidejo de la registaro de Tuvalo, kaj estas en la atolo Funafutio. Vaiaku estas unu el la kvar najbaraĵoj de la insulo Fongafale, la plej granda en la atolo Funafutio. Ĉi tie estas la registaraj oficejoj, la sola banko, poŝtoficejo kaj la konstruaĵo de la tuvala telefonkompanio.
Vaiaku estas la plej granda domaro de Tuvalo kaj ties suma loĝantaro estas 4.492 homoj (en 2002). Vaiaku ofte estas nomita la ĉefurbo de Tuvalo, tamen la oficiala tuvala ĉefurbo estas la kompleta atolo Funafutio.
Edgár Artner
Edgár Artner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Artner Edgár estis hungara katolika pastro, altlerneja instruisto, teologo.
Biografio
Edgár Artner maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li studis teologion en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li pastriĝis en 1918, poste li ekinstruis en Budapeŝto. En 1920 li iĝis teologia doktoro en la universitato. Inter 1923-1925 li plulernis en hungara instituto en Romo helpe de stipendio. Inter 1925 kaj 1936 li estis inspektoro en la seminario, inter 1928–1936 ankaŭ privata profesoro de la menciita universitato, inter 1936–1940 publika eksterordinara profesoro, poste publika ordinara profesoro. En la jaroj 1948 kaj 1949 li estis dekano. Inter 1950–1959 li instruis en eklezia akademio (memoru: la eklezia katedro ĉesis en la universitato). En 1954 li ricevis la titolon titulara abato, post la pensiuliĝo en 1959 papa ĉambelano.
Starý Jičín
Starý Jičín estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Nový Jičín, en Moraviasilezia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudokcidente de Nový Jičín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1201.
Edmund Randolph
Biografio
En 1775, kiam erupciis la usona revolucio, lia patro restis lojala al Britio, sed Edmund Randolph fariĝis adjutanto de Georgo Vaŝingtono. Li elektiĝis al la Virginia Kunveno (1775), poste fariĝis urbestro de Williamsburg, Virginio; delegito al la Kontinenta Kongreso (1779-1782); 7-a Virginiestro (1786-1788); delegito al la Anapola Kunveno (1786); delegito al la Konstitucia Kunveno (1787), kie li proponis la Virginian Planon, pri la strukturo de la Usona registaro, argumentante kontraŭ la importado de sklavoj, kaj por forta centra regado fare de triopo prezidenta, kaj por federacia kortuma sistemo. Post la elektiĝo de Georgo Vaŝingtono kiel la unua laŭkonstitucia prezidento de Usono, li fariĝis la unua Ĝenerala Advokato de Usono, servante de la 26-an de septembro 1789 ĝis la 26-a de januaro, 1794. Fine de 1793, la unua Usona Sekretario de Ŝtato, Thomas Jefferson, demisiis, kaj Randolph servis kiel la dua sekretario de la 2-an de januaro 1794 ĝis la 20-a de septembro, 1795, kvankam li estis en tiu rolo senforta pro la forta personeco de Alexander Hamilton. Li subskribis la traktaton de Jay kvankam li mem malaprobis ĝin.
En aŭgusto 1795 ekestis skandalo pro letero de li al Sekretario de la Trezorejo, en kiu li indikis ke la usona ministraro malŝatas Francion. La brita mararmeo kaptis la leteron kaj donis ĝin al Vaŝingtono, kiu en septembro publikigis la leteron dum ministrara kunsido, kaj postulis la demision de Randolph. Poste Randolph laboris kiel advokato. Li plej fame rolis kiel la defenda advokato kiam Aaron Burr akuziĝis pri ŝtatperfido en 1807. Randolph mortis pro paralizo en 1813.
IFLC Internacia Festivalo de Lingvo kaj Kulturo
La IFLC estas la anglalingva akronimo por la Internacia Festivalo de Lingvo kaj Kulturo kiu ekde 2014 portas tiun novan nomon ĉar ĝi antaŭe estis pli konata kiel la Internacia Turka Lingva Olimpiado. IFLC estas tutmonda festivalo kiu kunigas lingvon kaj kulturon kun arto. IFLC funkcias kiel tegmenta organizo el Turkio kiu kreis tiucele platformon en formo de festivalo por la tutmonda junularo kiu permesas kunhavigi ilian lingvan kaj kulturan heredaĵon kun siaj samtempuloj ĉirkaŭ la mondo. Tial la Internacia Festivalo de Lingvo kaj Kulturo estas ĉiujara festo kaj montrofenestro por la diverseco de lingvaj talentoj de tra la mondo. Ĝia misio estas antaŭenigi pacon, amon kaj kulturajn renkontojn tra la mondo pere de arto kaj muziko fare de junaj homoj inter 10 kaj 16-jaraĝaj el 140 landoj (2019). Iliaj kantoj, muziko, poezio-deklamado aŭ modernaj dancoj kombine kun kolorriĉaj folkloraj vestaĵoj formas odon al la kultura diverseco en la mondo en formo de kultura spektaklo al kiu ĉeestas miloj da spektantoj kaj kiun povas vidi eĉ milionojn da spektantoj pere de rektaj televidaj elsendoj en diversaj landoj.
Historio
Internacia Festivalo de Lingvo kaj Kulturo celas kunligi popolojn tra la mondo kun universalaj homaj valoroj. La festivalo okazas ĉiujare en pli ol 20 landoj de la mondo (Albanio, Aŭstralio, Barato, Belgio, Brazilo, Etiopio, Filipinoj, Francio, Germanio, Indonezio, Kazaĥio, Kirgizio, Latvio, Maroko, Moldavio, Mongolio, Mozambiko, Nederlando, Nepalo, Pakistano, Rumanio, Senegalio, Sud-Afriko, Tajlando, Tanzanio, Usono ...).
Unueco en diverseco
"Neniu kulturo aŭ identeco estas supera al alia kaj ĉiu lingvo kaj kulturo estas parto de la monda heredaĵo" rimarkis Gianni Pitella, prezidanto de la Progresema Alianco de Socialistoj kaj Demokratoj, post vizito de partoprenantoj de la festivalo en Bruselo (2015) al la Eŭropa Parlamento (EP).
En letero al BELTUD, kiu organizis viziton al la Eŭropa Parlamento (EP) por la partoprenantaj infanoj, ankaŭ Martin Schulz, iama prezidanto de la EP, esprimis sian fortan aprezon por la festivalo, ĉar ĝi ne nur peras ankaŭ kernajn eŭropajn valorojn de dialogo, toleremo kaj diverseco, sed ankaŭ incitas al la reciproka respekto de ĉies lingvo kaj kulturo.
Li emfazis ankaŭ ke estas gravega prezenti la ideojn de unueco kaj interkultura dialogo inter junaj generacioj en alloga maniero. Meze de tempoj en kiuj malbonaj novaĵoj afliktas landojn per perforto, konflikto kaj milito, la Internacia Festivalo de Lingvo kaj Kulturo (IFLC) ofertas semojn de espero per celebrado de interkultura dialogo kaj de la la riĉeco de lingva kaj kultura diverseco.
Kritiko
La unuaj 11 eldonoj de la festivalo (sub la turka lingva olimpiado) okazis en Turkio sed pro enlandaj problemoj rilate al la ŝtata sinteno vidalvide de la organizanta organizo (Türkçeder, internacia asocio por la turka lingvo kaj edukado), ĝia okazigo ne plu estas bonvena en Turkio mem. Tial la organiza komitato decidis organizi ĝin ekde 2014 en aliaj landoj ekster Turkio sub la nomo Internacia Festivalo de Lingvo kaj Kulturo en kunlaboro kun pluraj lokaj organizoj kiel ekzemple Dialogu Nams (latva por Dialogo Domo) en Latvio, NRO kiu ankaŭ volas disvastigi interkulturan komunikadon kaj dialogon, socian koheron, amikecon kaj respekton por diverseco inter reprezentantoj de diversaj nacioj, kulturoj, sociaj grupoj kaj kredoj. Iuj artikoloj referencas al unu el la kantoj dum festivalo kiu nomiĝas "Universala Paco" kaj kiu estas inspirita de poemo de Fetullah Gülen, kiu revigas de nova mondo de paco kaj toleremo en kiu eblas esti geamikoj malgraŭ ĉiuj diferencoj.
Eksteraj ligiloj
(en) Oficiala retejo de la IFLC : http://www.intflc.org
(en) Filmeto pri la interkultura aspekto de la IFLC
(fr) Filmeto (gazetara konferenco en Senegalio)
(tj) Filmeto (bildoj el diversaj landoj)
Aksiomiko
Aksiomiko aŭ Aksiomologio estas parto de filozofio, pli precize de logiko kaj gnoseologio, kiu studas la aksiomojn. Dume aksiologio studas la valorojn ĝenerale, aksiomiko restas strikte en la logika aspekto de la aksiomoj, kiel fundamentaj elementoj de iu sistemo.
GIF
GIF (Graphics Interchange Format, Grafika Interŝanĝa Formato, laŭlitere Bilda Interkomprena Datenaranĝo), estas datenaranĝo por rastrumaj bildoj. Kreita en 1987, ĝi estas tre populara datenaranĝo TTT-e.
Abazio
La abazio estas nekapableco aŭ malfacilego marŝi, sen perdo de la muskola forto, nek perturbo de la sensoj. La abazion oni ne konfuzu kun la paralizon, ĉar ne estas perdo de la muskola tonuso.
GIF
Limoj
La datenaranĝo subtenas ne pli ol 256 kolorojn unudosiere. Ĝi ankaŭ subtenas movbildojn.
Abazio
Kiam estas neebleco stari, oni parolas pri astatio-abazio.
GIF
Patentoj
La datenaranĝon kreis en 1987 el la firmao, uzante la publike priskribitan metodon «LZW» de senperda datumkompaktigo, kreita en 1983 surbaze de «LZ78». Li onidire ne sciis, ke en 1985 la kreinto de LZW ricevis Usonan patenton pri ĝi. Poste, la patento transiris al la firmao «», kiu inter la jaroj 1993 kaj 1994 komencis tribunale persekuti programistojn (kaj firmaojn, kiuj dungis ilin), kiuj uzis LZW. Diversaj homoj kaj firmaoj poste ricevis aliajn patentojn rilatajn en aliaj landoj ekster Usono.
Abazio
La abazio estas neŭrologa simptomo de tre diversaj malsanoj.
Aksiomiko
La formala aspekto de la aksiomoj apartenas al logiko (en kies kunteksto estas uzata la nomo aksiomiko), kaj rigardas la aksiomojn nur formale, kiel elementojn en la sekvo de sistemo de fluo; tio inkluzivas la metodajn aspektojn. La enhava valoro de la aksiomo estas temo de la gnoseologio; tiu ĉi demandas do pri la evidenteco, vereco kaj certeco de la aksiomoj.