cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Universitato de Singapuro
Historio
En septembro 1904, loka iniciato estis ricevita establi lokan medicinan kolegion. En 1912, la medicina fakultato ricevis donacon de 120 mil dolaroj de fonduso nomita laŭ Edward la 7-a, Reĝo de Britio. En 1928, lernejo por sociaj sciencoj kaj artoj estis establita. En 1949 la du institucioj kunfalis en unu institucion por renkonti la altedukbezonojn de la Federacio de Malajo kaj Singapuro. La rapida kresko de la institucio kondukis al la establado de kampuso en Singapuro kaj kampuso en Kuala-Lumpuro. La kampuso en Singapuro estis deklarita la nacia universitato en 1962. Tiu ĉi universitato estis kunfandita kun alia universitato en 1980.
El disputado voto del Sr. Cayo
Intrigo
Víctor, aŭ "V. V." (Juan Luis Galiardo), veterana socialisto, kiu suferis politikan subpremadon dum la frankisma diktaturo, kandidatiĝas en la balotado de 1977 por la provinco Burgoso, kaj faras kampanjon tra serio de malgrandaj vilaĝoj. Akompanas lin du junaj geaktivuloj, Lali (Lydia Bosch) kaj Rafa (Iñaki Miramón). La triopo alvenas al preskaŭ senhoma domaro, en kiu ili trafas Sron. Cayo (Francisco Rabal), la urbestro, kiu informas, ke fakte restas nur du pliaj personoj en la loko; lia edzino, kiu ne parolas, kaj najbaro kun kiu li ne parolas, ĉar ili malamikas. La vizitantaj politikistoj multe lernas pri la aparta vivo de la tradiciaj kamparanoj. Krome venas bando de junaj ekstremdekstruloj, kiuj ĉikanas kaj batas ilin. Rafa ŝajne seniluziiĝis, dum V. V. kaj Lali parolas pri seniluziiĝo de politikistoj en tiom ŝanĝanta lando.
Jarojn poste, Rafa kaj Lali renkontiĝas en la funebro de V. V. kaj planas viziti la Sron. Cayo, kiel ili promesis. Tiam la Sro. Cayo jam estas tute sola. Rafa klopodas por paroli kun li, sed notas, ke la maljunulo estas tre malsana, kaj sendas lin al hospitalo.
Nacia Universitato de Singapuro
Akademia organizo
La universitato inkluzivas 17 fakultatojn kaj lernejojn:
Mareau-aux-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Audeville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Frederick Sanger
Frederick SANGER (Rendcomb, Anglio, la 13-an de aŭgusto 1918 - Kembriĝo, Anglio, la 19-an de novembro 2013 ) estis brita biokemiisto kiu dufoje ricevis la Nobel-premion pri kemio en 1958 kaj en 1980 kune kun Paul Berg kaj Walter Gilbert. Li estis la kvara homo en la mondo se temas pri ricevi du nobelpremiojn, post Marie Curie, Linus Pauling kaj John Bardeen.
Zürich, Dolder (stacidomo)
Zürich, Dolder estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Acido (apartigilo)
Acido povas esti:
Zürich, Titlisstrasse (stacidomo)
Zürich, Titlisstrasse estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Boiscommun
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Aulnay-la-Rivière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono . La parto "rivero" en la komunuma nomo indikas pri la apuda rivero Essonne.
Batilly-en-Gâtinais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Boësses
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Malta hundo
Malgraŭ sia milda aspekto, maltaj hundoj estas ĝenerale viglaj kaj aktivaj, kaj ili estas tre societaj hundoj. Tamen iuj povas esti ferocaj. En la pasinteco, ĝi estis populara raso precipe de la riĉuloj kaj aristokratoj.
Cikloheptila izobuterato
Cikloheptila izobuterato aŭ cikloheptila izobutanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izobutanata acido kaj cikloheptanolo. Cikloheptila izobutanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheptila izobuterato prezentas izobutanatan grupon ligitan al cikloizobutila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Subtena grupo
Fono
Tiu ĉi koncepto, interalie, formis la bazon de la "tekniko" konata kiel "subtengrupoj" (aliaj oftaj terminoj estas: "memhelpogrupoj" kaj "interhelpaj grupoj") kiuj aperis elstare en la fruaj 1980-aj jaroj kaj disvastiĝis al multaj diversaj areoj de persona aflikto.
Helpo
Helpo de subtengrupoj al iliaj partoprenantoj estas farita per:
Ekzemploj de subtenaj grupoj:
Strukturo kaj funkcio
Estas retoj de memhelpaj grupoj gvidataj de siaj membroj sendepende, precipe kiam estas konata kadro de proceduroj kaj normoj por grupaj agadoj. "Alkoholuloj Anonimaj" (AA) estas ekzemplo de tia reto, jam de pli ol jarcento konata tra la mondo. Sekvante la metodon, kiu eliris el la AA, la 12-paŝa programo, aperis pliaj retoj de memhelpaj grupoj: Anonimaj Narkotuloj (NA), Anonimaj Vetludantoj (GA), Anonimaj Tromanĝantoj (OA) kaj pli.
En ĉi tiuj grupoj, la faciligantoj-gvidantoj estas mem parto de la partoprenantoj. La strukturo de la grupo baziĝas sur normoj, kiuj formiĝis en la aliaj 12-paŝaj grupoj - kaj en aliaj kazoj, ĝi estas malferma strukturo, en kiu ĉiu partoprenanto povas libere kunhavigi la aferojn, kiujn li travivis lastatempe.
Subtengrupoj povas esti kondukitaj per vizaĝ-al-vizaĝaj renkontiĝoj, aŭ kiel virtualaj komunumoj en la Interreto.
Interretaj
De sia komenco ĝis hodiaŭ, la plej multaj subtengrupoj faris dediĉitajn renkontiĝojn kaj vizaĝ-al-vizaĝan komunikadon, sed la kombinaĵo de komputiloj, interreto kaj novaj teknologioj nun permesas diversajn formojn de konduto ene de grupo. Interretaj subtengrupoj uzas la Interreton por la avantaĝo de okazigo de kunvenoj kaj daŭra konduto. Interreto provizas ĉi tiujn grupojn per sam- kaj tujtempaj rimedoj kiel babilejo kaj videovokoj kaj nesinkronaj rimedoj kiel retpoŝto kaj forumoj, per kiuj la rilato inter la partoprenantoj estas konservita. Simile al alfrontaj subtengrupoj, interretaj diskutgrupoj ankaŭ estas rimedo por kunhavigi spertojn, malfacilaĵojn kaj demandojn pri larĝa gamo de temoj, kaj kutime temigas psikologiajn malfacilaĵojn, rilatajn al traktado de malsano, dependecoj kaj interhomaj rilatoj.
Interretaj subtengrupoj havas plurajn avantaĝojn: ili permesas la redukton de distanco inter partoprenantoj, ili kutime ne implikas financajn elspezojn kiel ekzemple partoprenkotizoj kaj kosto de alveno, kaj ili permesas eviti vizaĝ-al-vizaĝan eksponiĝon inter partoprenantoj kaj tiel kreas pli grandan anonimecon. Pro la fakto, ke la komunikado estas anonima kaj farita per la komputilo, ĝi forigas inhibiciojn inter la partoprenantoj, kaj tial personaj ligoj kaj sento de aparteno, esprimoj de zorgo, zorgado, aŭskultado kaj deziro helpi povas formiĝi inter ili. Tiel, la faktoroj kiuj karakterizas grupprocezojn en vizaĝ-al-vizaĝaj grupoj ankaŭ ekzistas en retaj grupoj. Tamen, retaj grupoj havas kelkajn malavantaĝojn kaj limigojn: ili ankaŭ foje montras esprimojn de malakreco kaj agresemo, kiuj rezultas el manko de okulkontakto, uzo de fikciaj nomoj (kiu produktas neeblecon de identigo) kaj traktado de partoprenantoj kiel objekto. Ankaŭ, teknologiaj limoj povas malhelpi liberan aliron de homoj kiuj ne konas aŭ ne disponas komputiluzon. Alia malavantaĝo estas la manko de kontrolo de la partoprenantoj kaj la enhavo prezentita en la grupo - la informoj donitaj de la partoprenantoj povas esti malprecizaj, misgvidaj kaj eĉ malutilaj, kiam foje malice kaj foje bonfide. Kiel rezulto, sekura partopreno en interretaj subtengrupoj postulas, ke la uzanto estu vigla, kaj kontrolu la fonon de la grupo kaj la faciliganto.
Memhelpaj
La memhelpa aliro komencis formiĝi jam en la 1930-aj jaroj, kun la establado de AA-organizo - "Alkoholuloj Anonimaj" - kiu evoluigis la "Dekdu Paŝojn" metodon por helpi al alkoholuloj liberiĝi de sia dependeco kun la helpo de siaj samuloj, kiuj ankaŭ estas toksomaniuloj. Diversaj memhelpaj grupoj formiĝis ekde la 1970-aj jaroj, unue en Usono kaj poste en aliaj landoj. Ĉi tiu formo de asistado baziĝas sur la percepto ke ekzistas "sperta scio" - kiu estas fundamente diferenca de teoriaj informoj kaj estas kristaligita en tiuj kiuj alfrontas daŭrantan vivproblemon. Ĉi tio estas scio en ĉiutagaj aferoj, kiu ne estas posedaĵo de la profesia personalo; Ĝi kutime akumuliĝas ĉe tiuj, kiuj spertas aferojn por si mem kaj konatiĝas unuamane kun la komplekseco de la vivo de homo, kiu spertas malfacilaĵon aŭ problemon. La kundivido de scio pro sento de partnereco inter gefratoj al la komuna problemo estas la bazo por ĉi tiuj memhelpaj grupoj. Pro la centreco de la problemo en la vivo de la membroj, oni kreas proksimecon inter la partoprenantoj surbaze de profunda identigo kun la alia, kies situacion la grupanoj konas per sperto. Ŝajne, tia aliro povas krei kadron de mizero kaj plendoj ĵetitaj al aliaj, sed fakte la malo estas vera. La proksimeco kreita fare de la komuna destino plifortigas la partoprenantojn, kiuj ĉeestas por scii ke ili ne estas solaj, ke ilia problemo ne estas unika por ili kaj multaj aliaj suferas de ĝi, kaj ekzistas diversaj manieroj trakti ĝin.
La "sperta scio", kiu ekzistas inter tiuj kiuj estas traktantoj de la komuna problemo, kaj ne estas trovita inter la profesiuloj, postulas la formadon de alispeca socia kadro, kutime sen la implikiĝo de profesiuloj. Ĉi tiuj povas vidi ĝin kiel nedeziratan intervenon, kiu konfliktas kun iliaj kuracaj metodoj. Komence, estis konflikto inter la profesiaj sistemoj kaj la memhelpaj grupoj, sed hodiaŭ la plej multaj profesiuloj komprenas la gravecon de reciproka helpo en la procezoj de resanigo, rehabilitado kaj traktado de neinversigebla vivproblemo. Efektive, multaj profesiaj kadroj, kiuj traktas handikapulojn, viktimojn de seksa atako, malsanuloj de kancero, drogemulojn kaj pli, uzas la memhelpan aliron kiel komplementan rimedon al la profesia medio.
La avantaĝoj de memhelpaj grupoj estas reflektitaj en kelkaj aspektoj:
La impona ekzisto de diversaj memhelpaj grupoj sugestas, ke en la ekzistanta servosistemo estas grava loko por alia speco de organizo konstruita sur maksimumigo de la utiligo de rimedoj, persona sperto kaj pliigo de socia implikiĝo kaj redukto de sentoj de fremdiĝo kaj dependeco de la institucioj. Ili esprimas la superan valoron de socia engaĝiĝo inter unu kaj alia persono.
Chiara Mastroianni
Chiara MASTROIANNI (naskiĝis en Parizo) estas franca aktorino kaj kantistino.
Li poste direktis ŝin en Homme au bain (2010), Les Bien-aimés (2011) kaj Chambre 212 (2019).
Ŝi estas la filino de Catherine Deneuve kaj Marcello Mastroianni.
Oktila izobuterato
Oktila izobuterato aŭ oktila izobutanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izobutanata acido kaj oktanolo. Oktila izobutanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Oktila izobuterato prezentas izobutanatan grupon ligitan al oktila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Sumak kawsay
Sumak kawsay estas centra principo en la mondkoncepto de la indiĝenaj popoloj de la anda regionno celente interhoman harmonion tio estas paco, neperforto, helpado de aliaj, reciprokeco kaj respekto por la vivmedio. Simple, Sumak kawsay (neologismo en la keĉua lingvo kiu signifus 'abunda vivo' aŭ 'bona vivo" ) celas materian, socian kaj spiritan kontentigon por ĉiuj membroj de la komunumo, "vivon en abundo", sed ne koste de aliaj membroj kaj ne koste de la naturaj fundamentoj de la vivo , kaj povas esti komprenata kiel "vivado kune en diverseco kaj harmonio kun la naturo", kiel deklarite en la preambulo al la ekvadora konstitucio.
La Konstitucio de Ekvadoro de 2008 enkorpigis la koncepton de la rajtoj de la naturo, same kiel la Konstitucio de Bolivio de 2009.S
Sumak kawsay pripensas harmonian rilaton kun socio, kiu estas komprenata kiel larĝa, tutmondigita sfero, kaj la kampo de la domina kulturo kaj sistemo. Per tio, la koncepto celas rekrei kaj apliki interkulturecon kaj plurnaciecon, fundamentajn preskribojn al tiu proponita vivmaniero.
Terminologio
La Sumak kawsay (bona vivo) trovas sian originon en multaj indiĝenaj amerindiaj popoloj.
Regione kaj laŭ la malnova skribmaniero, la principo ankaŭ estas referita kiel Kichwa sumac causai aŭ sumaj causai aŭ sumaq kawsay (en la suda keĉua), alli kawsay (en la kiĉua, ankaŭ alli causai, ali causai aŭ ali causaigu) aŭ allin kawsay (en la suda keĉua), suma qamaña (en la ajmara), buen vivir aŭ vivir bien (en la hispana) aŭ bem viver (en la portugala) ("bona vivo" aŭ "bone vivi" proksimume en la signifo de "komforte vivi kune").
Bonan vivi kiel ŝtata celo
Kune kun la Paĉamama ideo, sumak kawsay estis iĝis en 2008 ĉe centra punkto (preambulo kaj Art. 3) ŝtatcelo en la konstitucio de Ekvadoro kaj tiel internacie konata. En 2009, la koncepto ankaŭ estis inkludita en la konstitucio de Bolivio kiel suma qamaña (Parto 1, Titolo I, Ĉapitro 2, Artikolo 8).
Internacie, nur Butano sekvas similan vojon kun sia orientiĝo direkte al Malneta Nacia Feliĉo. Dum tio estas ŝtata politiko tie, la koncepto buen vivir konkuras, precipe en la bolivia konstitucio (kaj en la bolivia kaj ekvadora ĉiutaga politiko ĉiukaze) kun kontraŭaj principoj kiuj celas, ekzemple, plian ekspluaton de la nacia krudmaterialo.
Heptila izobuterato
Heptila izobuterato aŭ heptila izobutanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la izoizobutanatoj kaj rezultanta el interagado de la izobuterata acido kaj heptanolo. n-Heptila izobuterato konsistas je unu grupo izobutanata ligita al alia grupo heptila. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj kaj du oksigematomoj. La molekulo estas saturita kaj lineara. Heptila izobuterato estas natura produkto kaj en normaj kondiĉoj ĝi estas senkolora likvaĵo kun fruktodoro, kiu troviĝas abunde en freŝaj pomoj kaj prunoj.
Thelma & Louise
Thelma & Louise estas dramfilmo el 1991 reĝisorita de Ridley Scott kaj ĉefrolita de Susan Sarandon kaj Geena Davis. La filmo gajnis la Oskaron Akademia Premio por la Plej Bona Originala Scenaro, verkita de Kali Kaori, kaj estis nomumita por premioj en du kategorioj: reĝisoro kaj ĉefaktorino. La filmo ankaŭ gajnis la Premion Oran Globon por Plej bona scenaro.
Intrigo
Paro da amikinoj, Thelma Dickinson (Geena Davis), frustrita dommastrino kontrolita fare de ŝia edzo Daryl, kaj Louise Sawyer (Susan Sarandon), malriĉa servistino, ferias kune en la montoj por longa semajnfino, nesciigantaj iliaj edzoj. Kiam vesperiĝas, la duopo haltas ĉe klubo kaj tie ili renkontas viron nomitan Harlan, kiu flirtas kun Thelma kiu ĝuas liajn progresojn. Estante trinkita, Harlan prenas Thelma el la klubo, kaj sciante ke ŝi ne volas amori kun li, li devigas sin al ŝi kaj provas seksperforti ŝin en la parkumejo de la klubo. Louise, kiu serĉas ŝian amikinon, trovas ŝin seksperfortita kaj devigas Harlan ellasi Thelma per armila forto. Ĉar ili forlasas la lokon, Harlan daŭre parolas malĝentile direkte al ili, kaj Louise en impulsema reago pafas lin senvive.
De ĉi tie la vojaĝo de la duopo ŝanĝiĝas de ekskurso al fakta fuĝo de la polico kaj de la leĝo. La ĉagrenitaj kompanioj daŭrigas sian vojaĝon tra la nokto. La venontan matenon, Louise decidas repreni ĉiujn ŝiajn ŝparaĵojn kaj kontaktas Jimmy, ŝian partneron, kiu jesas helpi al ŝi. Dume, loka detektivo, Hal Slocumb (Harvey Keitel), transprenas la enketon de la murdo de Harlan, kaj komencas lokalizi la duopo. Poste en la fuĝvojaĝo, Louise informas Thelma ke ŝi intencas eskapi de malliberejo per fuĝado al Meksiko kaj ofertas al ŝi interligi. Post kiam Thelma faras telefonkontakton kun ŝia edzo Daryl, Daryl riproĉas Thelma kaj malakre ordonas al ŝi reveni hejmen tuj. Ĉe tiu punkto, vundita Thelma decidas ligi kun Louise en eskapado al Meksiko kaj finiĝas la rilato kun ŝia edzo.
Dum Thelma estas agitita kaj vundita, juna viro nomita JD (Brad Pitt) alvenas kaj petas veturon al la plej proksima urbo. La juna viro ŝatas Thelma, sed Louise rifuzas aldoni pasaĝerojn. La duopo hezitas pri la itinero al Meksiko kaj faras eraron sur ilia vojo. Dume, detektivo Slocumb faras kontakton kun Daryl, kaj rakontas al li pri la implikiĝo de Thelma en la murdo. La domo de Daryl baldaŭ iĝas la fokuso de la detektivo, kie la FBI- detektivoj atendas telefonvokon de la duopo de amikinoj.
Daŭrigante ilian fuĝon, Thelma kaj Louise renkontas JD denove. Tiu tempon Louise jesas translokiĝigi lin en urbon, kie Louise malkovras ke Jimmy atendas ŝin. Jimmy kaj Louise pasigas la nokton kune, kiel ankaŭ faras JD kaj Thelma. Dum la nokto JD konfesas al Thelma ke li estas fakte ŝoserabisto. La venontan matenon, la duopo malkovras ke JD ŝtelis ilian monon dum la nokto kiun li pasigis kun Thelma. Louise mense rompiĝas kaj surgenuiĝas en larmoj, kaj Thelma, movita per kulpo, faras rabon ĉe regiona nutraĵvendejo, uzante la teknikojn JD rivelis al ŝi.
Dum la nokto, Thelma kontaktas ŝian hejmon por malkovri ĉu Daryl scias pri ilia fuĝo de la leĝo, kaj laŭ la ĝentila kaj artefarita voĉo de Daryl, ŝi ekkomprenas ke ilia fuĝo fariĝis konata, kaj tuj haltas. Poste, Louise vokas la domon de Thelma por malkovri kion la polico scias. En la konversacio, la amikoj lernis ke JD estis kaptita kun la mono kiun li prirabis de Thelma, kaj ke li rakontis al la polico ke la duopo fuĝis al Meksiko. La venontan tagon, policano haltigas la duopo por rapidado. Eĉ antaŭ ol li havis tempon ekscii pri iliaj licencoj kaj postuli plifortikigojn, Thelma eltiras pafilon antaŭ li kaj malvarme ordonas al li eniri la kofron de la aŭto, detruas la radion kaj ŝlosas ĝin. La duopo eskapas kun la ekstra municio kiun ili ricevis.
Pli poste de ilia vojaĝo, la duopo daŭras kaj perdiĝas sur la vojo plurajn fojojn. Louise kontaktas Daryl, kaj denove parolas al detektivo Slocumb, kiu provas konvinki ilin renkonti. Dum ĉi tiu konversacio, la detektivo sukcesas lokalizi ilian lokon. Post tio, la duopo renkontas kamioniston kiu faras evidentajn seksajn gestojn direkte al ili. Ili haltas, riproĉas lin kaj postulas ke li pardonpetu, kaj kiam li rifuzas, ili ekigis fajron al lia kamiono kun pafkugloj, kaj fuĝas de la sceno.
Feminisma kritiko
Multaj kritikistoj skribis koncerne la feminisman enhavon de la filmo. B. Ruby Rich laŭdis la filmon kiel konfirmado de la travivaĵoj de virinoj, kaj Kenneth Thorne nomis ĝin "nov-feminisma vojaĝfilmo ". En ŝia artikolo, "The Daughters of Thelma and Louise (La filinoj de Thelma kaj Louise)", Jessica Enbold argumentis ke la filmo "atakas konvenciajn padronojn de seksisma maskla konduto direkte al inoj", kaj ke la filmo "eksmetas la tradiciajn stereotipojn de masklaj-inaj rilatoj", dum reverkado de la roloj de la tipa sekso de la ĝenro de vojaĝaj filmoj.
Tamen, la kritikisto Sheila Benson skribis recenzon por la Los Angeles Times en kiu ŝi protestis kontraŭ la karakterizado de la filmo kiel feministo, kaj asertis ke trakti venĝon kaj perforton estas kontraŭ feminismaj valoroj.
En 2011, dum la 20-a datreveno de la publikigo de la filmo, Raina Lifshitz skribis ke la filmo estis "la lasta el la grandaj virinaj filmoj", kaj ke la filmo anoncis la atingojn de virinoj en 1992 - inkluzive de nomumoj kaj Oskar-premioj, la elekto de rekorda nombro da virinoj al la usona registaro, la afero de Anita Hill, kaj pli - danke al kiu ĉi-jare iĝis la "Jaro de la Virinoj". Ŝi ankaŭ asertis, ke la ĝenro de virinaj filmoj malpliiĝas ekde tiam, kaj eĉ hodiaŭ ili apenaŭ sukcesas trapasi la Beckel-teston.
Bazoches-les-Gallerandes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Internacia flughaveno Ĥerson
La Internacia flughaveno Ĥerson (Міжнародний аеропорт Херсон) (IATA: KHE, ICAO: UKOH) estas internacia flughaveno priservanta la urbon Ĥersono, Ukrainio. Ĝi situas en vilaĝo (Ĥersona provinco) en la nordokcidento de Ĥersono.
Ĉornobajivka (stacidomo)
Ĉornobajivka (Чорнобаївка) estas fervoja stacio en (Ĥersona provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Autruy-sur-Juine
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Luftenberg an der Donau
- prononco, la nomo jam malkaŝas ke la loko sitas "an der Donau", do ĉe la Danubo - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Sankt Nikola an der Donau
- prononco, la nomo jam malkaŝas ke la loko sitas "an der Donau", do ĉe la Danubo - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Georgia Instituto de Teknologio
La Georgia Institute of Technology (Georgia Institute of Technology, ankaŭ konata kiel Georgia Tech) estas publika universitato en la grandurbo de Atlanta en la ŝtato Georgio en Usono. La universitato estis fondita en 1885 kaj proksimume 36,489 studentoj studas tie. La universitato estas membro de la Monda Alianco de Teknologiaj Universitatoj kaj membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj.
La instituto estas vicigita 45-a en la Times Higher Education monda universitata rangotabelo por 2022.
Historio
La instituto estis fondita la 13-an de oktobro 1885 kiel la Kartvelia Lernejo de Teknologio, kiel parto de la Rekonstrua Epoko de la Sudaj ŝtatoj post la Usona Enlanda Milito kaj transiro de agrikultura ekonomio al industria ekonomio. La unuaj du konstruaĵoj estis fonditaj sur la fortikaĵoj de la grandurbo de Atlanta kiuj estis uzitaj por ĝia defendo dum la Civita milito. La unua kohorto de studentoj komencis studi en la institucio en oktobro 1888.
En 1948, la institucio estis renomita la Kartvelia Instituto de Teknologio por reflekti sian fokuson pri scienca esplorado kaj teknologio. En 1952 la pordoj de la instituto estis malfermitaj por virinoj kaj en 1961 afrik-usonanoj estis akceptitaj por la unua fojo.
Bondaroy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Georgia Instituto de Teknologio
Organiza strukturo
La instituto estas dividita geografie en kvar ĉefajn partojn: la okcidenta kampuso (kiu enhavas plejparte studentajn dormejojn ), la orienta kampuso (kiu enhavas la samideanardomojn kaj dormejojn por unuajaraj studentoj), la centra kampuso (kiu enhavas la plej grandan parton de la esplorado kaj studkonstruaĵoj) kaj Georgia Tech Research Institute (kiu inkluzivas la Postgimnazion pri Komercadministracio, vizitcentron kaj esplorlaboratoriojn). Organize, la instituto inkluzivas ses kolegiojn:
La universitato havas filion en la urbo de Savannah, Georgio kiu estis establita en 1999. Ankaŭ en 1990 la instituto establis kampuson en la urbo de Metz en Francio. Studprogramoj nome de la universitato ankaŭ okazas en Singapuro kaj Ĉinio.
Rozivka (stacidomo)
Rozivka (Розівка) estas fervoja stacio en (Zaporiĵa provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Katsdorf
- prononcata ĝuste tiel - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Zoltán Szécsi
Zoltán Szécsi [sEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szécsi Zoltán estas hungara akvopilkisto (golulo), trifoja olimpiano kaj olimpika ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1996, poste li akiris diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 2002. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 2000 kaj 2008. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis 2 gefilojn en 2002 kaj 2005, la dua filon en 2014.
Sporta kariero
pro medicina konsilo serioze komencis naĝi en 1988. Iom poste li estis akvopilkisto en pluraj sportkluboj ĉefurbe, province, eĉ eksterlande ĝis 2017. Li estis hungara ĉampiono sesfoje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1998-2012 almenaŭ 104-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000, Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun tri oraj medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2003. Inter 2015-2017 li estis samtempe ludisto kaj trejnisto, poste li estis gvidanto de sportklubo.
Galerio Hebecker
Hebecker-galerio (Galerie Hebecker) situas en Vajmaro, Germanujo (Schillerstraße 18, 1-a etaĝo), en urbo kun historie kaj nuntempe favora klimato por kulturo kaj artoj. Ĝi troviĝas en la koro de la piedira zono, inter Germana Ŝtata Teatrejo kaj Ŝtata Orkestro en Vajmaro kaj Schiller-domo. La nomo venas de la galeristoj Susanne kaj Klaus Hebecker (frato ŝia).
Historio doma
Inter novembro 1775 kaj februaro 1779 ĝi servas kiel balejo (Redoutenhaus). Posedanto estis la kortega ĉasisto Anton Georg Hauptmann. En la 18-a jarcento ene estis Kafejo Sperling. Ene loĝis Friedrich Maximilian Klinger kaj en 1787 estis tie ĉi la unua loĝejo de Friedrich Schiller en Vajmaro.
En 1914 malkonstruitis la domo kaj faritis kompleta novkonstruo. Willy Scheide malfermis en la 1.9.1937 surloke specialan vendejon por virinaj vestaĵoj kun elmontra zono kaj ekspoziciaj salonoj en la unua etaĝo. Jam en 1945 estis ĝia fermiĝo kaj la komercistoj tute koncentriĝis pri alia filio je Windischenstraße 13.
Dum GDR-tempo kaj mallonge post Turniĝo gastas surloke Kafejo Esplanade.
Ofertoj
Riĉa artaĵaro, altaj artaj normoj, pli ol 200 m² da ekspoziciejo por konstantaj kaj specialaj ekspozicioj kaj la riĉeco de sperto de pli ol 10 jaroj da galeria laboro estas bonaj kondiĉoj por efika kulturdokumenta kaj -krea spacoj. Fokuso kuŝas sur germana arto de la 20-a jarcento, faritaĵoj de la t.n. perdita generacio kaj esprima realismo. Precipe la artistoj trafitaj de naziismo, uloj kun devigita elmigrado, la formalisma debato en komunisma GDR kaj la dikto de arta modo havas hejmon en tiu galerio.
Ekskursoj al nuntempaj germana kaj eŭropa artoj ankaŭ ne neglektatas. En 2020 iĝis fuzio kun samnoma galerio en Erfurto.
Artistoj kun eksponitaĵoj en la vajmara galerio (elekto)
La jenaj artistoj aŭ organizis ekspoziciojn aŭ troviĝas kun verkoj siaj daŭre tie: Angela Hampel, Armin Schulze, August Hofer, Barthold Asendorf, Bruno Quass, Bruno Voigt, Carl Lohse, Carl Marx, Curt Ehrhardt, Curt Querner, Edmund Kesting, Elizabeth Shaw,Erich Fraaß, Ernst Hassebrauk, Fridolin Frenzel, Fritz Cremer, Fritz Keller, Fritz Kuhr, Georg Judersleben, Gerhard Altenburg, Gerhard Renner, Gottfried Diehl, Gotthold Krippendorfer, Günther Jahn, Hanns Hoffmann-Lederer, Hans Scheib, Hans-Joachim Breustedt, Hans-Theo Richter, Heinz Tetzner, Heinrich Ehmsen, Helmut Lander, Herbert Enke, Herbert Herbst, Herbert Tucholski, Horst Hussel, Ingo Kuczera, Joseph Hegenbarth, Karl Erich Müller, Karl Holfeld, Karl Ortelt, Kate Diehn-Bitt, Kay Voigtmann, Klaus Roenspieß, Konrad Henker, Kurt Bunge, Núria Quevedo, Otto Herbig, Otto Pankok, Paul Michaelis, Ralf Bergner, René Graetz, Uwe Pfeiffer, Walther Klemm, Werner Tübke, Wilhelm Grimm, Wilhelm Höpfner, Wilhelm Rudolph, Woldemar Winkler, Wolfgang Frankenstein, Wolfgang Peuker.
La guerra de los locos
La guerra de los locos (La milito de la frenezuloj) estas hispana filmo de 1986 reĝisorita de Manolo Matji.
Intrigo
En la komenco de la Hispana Enlanda Milito, kelkaj frenezuloj de frenezulejo profitas la konfuzon okazigitan de la alproksimiĝo de la frankismaj trupoj por fuĝi el la centro kiu ili jam kontrolis profite de la fuĝo de la direktoro, kiu estis deleginta siajn respondecojn en monaĥinoj. En la fuĝo, la frenezuloj renkontiĝas kun grupo de anarkiistoj kun kiuj ili eniras en la frenezeco de la milito.
Boynes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Langenstein (Supra Aŭstrio)
Langenstein - prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Langenstein havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Klam
- prononcata ĝuste tiel - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Dimbach (Supra Aŭstrio)
Dimbach - prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Dimbach havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Baumgartenberg
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Klam
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Grein
- prononco - estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono Mühlviertel kaj al la distrikto Perg. Laŭ stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Dolderbahn
Dolderbahn (Db aŭ DBZ) estas privata fervojo en la svisa urbo Zuriko. La dentorela fervojo malfermas la Dolder-areon en la distrikto Hottingen de la haltejo Römerhof sur Römerhofplatz je 444 metroj super marnivelo kaj finiĝas ĉe la stacio Dolder ĉe monto Adlisberg je 606 metroj super marnivelo.
Aldone al la ligo al la loĝkvartalo, la fervojo ankaŭ funkcias kiel aliro por du hoteloj, la onda naĝejo Dolder, la malferma sketejo Dolder kaj la Adlisberg, kiu funkcias kiel loka feriejo.
Liber Latinus
Liber Latinus (laŭlitere: latina libro) estas historia lernolibro por la latina lingvo el Aŭstrujo pli malpli ŝatita: ''Der Liber Latinus – dieses Buch war eine Institution. Von manchen geliebt, von vielen gehaßt. [...] Wenn man in die 3. Klasse Gymnasium gekommen ist und am Beginn des Schuljahres das Buch bekommen hat, wußte man: Jetzt wird’s ernst.''
Historio
Tiu ĉi verko elfaritis kaj eldonitis de Emil Gaar, Mauriz Schuster, Richard Meister k.a. havinte ĝis la 1980-aj jaroj kvazaŭ monopolan statuson. La lastajn jarojn temis fakte pri duparta eldono: la pli malrapide progresanta kaj pli ampleksa Liber Latinus A por la du unuaj lernojaroj (= ekde la tria gimnazia klaso) kaj Liber Latinus B en versio pli kunpremita kaj eble efika por pli malfrue komencantoj (= ekde la kvina gimnazia klaso respektive en negimnaziaj lernejoj). En antaŭaj eldonoj prezentis sin la verko eĉ en tri aŭ pli volumoj.
Laŭdire ŝatitis Liber Latinus ankaŭ pro sia lerniga sistemeco; klaras ke en la kuro de la tempo la tekstoj kaj la stilo iĝis eksmodaj tiel ke forigitis ĝi pli kaj pli el listoj de aŭstraj lernejaj libroj kaj finfine ĉesigis aperiĝon. Konkurenco ekde 1975 estis ekz. la verko Imperium Romanum de Rudolf Scheer kaj Maria Anna Klement.
Attila Sudár
Attila Sudár [ŝudAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sudár Attila estas hungara akvopilkisto (defendisto), trejnisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, negocisto, vitisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Sporta kariero
komencis naĝi en la centra sportlernejo en 1961. Inter 1968-1973 li estis akvopilkisto en ĉefurbaj sportkluboj escepte inter 1985-1992 (tiam en Italio). Li estis junulara hungara ĉampiono trifoje (1969-1971), kvarfoje plenkreska hungara ĉampiono, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1974-1986 230-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora kaj bronza medaloj. Inter 1985-1992 li estis akvopilkisto kaj trejnisto en Italio, poste li hejmenvenis.
Chambon-la-Forêt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Desmonts
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Gwen Rakotovao
Gwen Rakotovao (naskiĝis en Rouen) estas franca kaj malagasdevena dancistino kaj koreografo, dancinstruistino, manekeno, fotistino, verkistino kaj arta direktoro. En 2011 kreis en Nov-Jorko la danckompanion Gwen Rakotovao Company. Ŝi estas la laŭreatino de la internacia konkurso de danco de Biarritz 2012 en la nuntempa kategorio,.
Biografio
Gwen Rakotovao naskiĝis en devena familio de Madagaskaro. Atinginte la sciencan abiturientecon je la 17-a jaraĝo, ŝi turnas sin al kariero de dancistino integrante la Instituton de profesia trejnado Rick Odums en Parizo.
Ŝi studas poste (2009) ĉe la Alvin Ailey School en Nov-Jorko.Tie ŝi kreis en 2011 ŝian danckompanion Gwen Rakotovao Company, kun kiu ŝi turneis internacie. Ŝi atingas en 2012 la medalon de oro de la internacia Konkurso de danco de Biarritz en la kategorio samtempulo antaŭ la ĵurio prezidita de Thierry Malandain.
En 2017 ĉe Paris 8 University, Paris Bachelor of Arts. Degree in Dance Studies with Honors
En 2019 ĉe New York University, New York Master of Arts in Performance Studies, Tisch School of the Arts
Verkaro
Ŝi estas la aŭtorino de la infanfabelo Zari la sentimulo kaj la fondintino de la programo de humana danco Masimihanta en Madagaskaro, programo destinita al la malavantaĝitaj kaj orfaj infanoj de la centro Ketsa de Vontovorona kaj patronita de Eau Vive (Viva Akvo).
Aliaj verkaĵoj estas We Almost Forgot (2016) kaj The Standing up move (2020), la romano Zari L’intrépide (2013) kiun ŝi ankaŭ uzas en atelieroj pri danco. Ŝi ankaŭ publikigis fotolibron kiu estas kolekto de bildoj, kiujn ŝi faris dum dancprojekto en Madagaskaro.
Ĉefaj kreaĵoj
Ekde 2011, la Gwen Rakotovao Firmao produktis prezentojn kaj vidbendojn por teatroj kaj dancfestivaloj. Ŝi ankaŭ kreis i.a. serion de dancoj por la projekto Movement for Hope (Movado por Espero). Masimihanta estas dancprogramo kreita en 2011 por georfoj kaj infanoj kun malfacilaĵoj en Malagasio (Centro Ketsa de Vontovorona).
2014-2017 L'amour, La liberté (Amo, Libereco)
Sancho Abarca
Sancho Abarca [sanĉoaBARka] estas vilaĝeto en la komarko Cinco Villas, kiu apartenas al la municipo Tauste, en provinco Zaragozo de la historia hispana regiono Aragono.
Gwen Rakotovao
Ĉefaj kreaĵoj
2013-2016 Iniciation (Iniciado)
Sancho Abarca
Loknomo
Ĝi portas la saman nomon kiel la ermitejo de la "Virgulino de Sancho Abarca", patronino de Tauste, kiu estas en la plej alta parto de la Bardena.
Geografio
La urbeto Sancho Abarca situas je 293 m sur la marnivelo.
Ĝia distanco al Tauste estas iom pli ol 8`5 km, kaj ĝia distanco al la aragona ĉefurbo Zaragozo estas 54 km.
Kiopritioismo
Kiopritioismo estis uzata en Britio kaj Irlando ekde la tempo de la konflikto en Nord-Irlando. Anglalingvaj vortaroj datiĝas la debuton de la versio whataboutism al la jaro 1990, sed kelkaj historiistoj asertas ke dum la Malvarma Milito, oficialuloj en la Okcidento rilatis al sovetia propagando uzante la esprimon. La uzo de la argumento estis asociita kun sovetia kaj postsovetia propagando.
Sancho Abarca
Geografio
Sur la placo kaj antaŭ la administra kvartala urbodomo, troviĝas la preĝejo, kiu, kiel kojno, dividas la cirkuladon per du simetriaj stratoj. Ĉi tiu spaco havas altiran potencon.
Historio
Sancho Abarca estas unu el la 15 koloniigaj vilaĝoj, kiuj estis konstruitaj en Aragono kaj Navaro inter 1953 kaj 1960, ene de la "Ĝenerala Plano por Koloniigo" de la irigacia zono de "Bardenas", aprobita en 1954.
La komenca projekto de 1954 inkludis 84 domojn, kaj alvenis tien 80 familioj, sed poste tiu nombro estis pligrandigitaj ĝis 131 kaj tiam estis pli ol cent familioj en la koloniiga urbeto. La konstruado de la domoj estis kompletigita en 1959 kaj ĝiaj unuaj setlantoj ekloĝis en 1963, la plimulto venanta de la urboj Tauste kaj Castejón de Valdejasa.
La arkitekto Carlos Sobrini Marín projektis centran placon, en kiu troviĝis la plej gravaj konstruaĵoj de la urbo: la urbodomo, la preĝejo, la sindikatejo, la lernejo, kaj la domoj situis ĉirkaŭ tiu centra areo.
La kvartalo "Sancho Abarca", de la municipo Tauste, festis sian duonjarcenton de vivo en 2013, kiel koloniigurbo enkadrigita ene de la Bardenas irigaci-sistemo. Ĝi estis fine fondita en 1963.
Gwen Rakotovao
Ĉefaj kreaĵoj
2017- hodiaŭ Fitiavana, premiero okazis la 30-an de Septembro en la Goethe Institut, Antananarivo, Madagaskaro. Poste sekvis prezentoj en D.R. Kongo (2018), Filipinoj (2018), Japanio (2018), Francio (2018), Maroko (2020),
FITIAVANA (antaŭe ESPERANTO)
Chilleurs-aux-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Kiopritioismo
Fakte, ĉi tiu koncepto estas versio de logika trompo nomita "Tu quoque" ( signifante ankaŭ vi) kies celo estas nuligi la aserton de la kontraŭulo asertante ke liaj agoj kontraŭdiras liajn asertojn. Unu el la konataj kazoj de uzado de ĉi tiu aserto okazis dum la proceso en Francio de la nazia krimulo Klaus Barbie pro militkrimoj. Lia advokato provis argumenti ke eĉ dum la Alĝeria Milito de Sendependeco, francaj oficiroj faris militkrimojn, kaj tial Francio havas neniun moralan rajton juĝi Barbie. La tribunalo malaprobis tiun aserton kaj kondamnis Barbie.
Koreia Altnivela Instituto de Scienco kaj Teknologio
La Koreia Altlernejo de Scienco kaj Teknologio (koree : 한국과학기지원, aŭ mallongigite: KAIST) estas nacia esploruniversitato situanta en Deĝon, Sud-Koreio. La instituto estis establita fare de la korea registaro en 1971 kiel la unua publika esplorinstitucio de la lando traktanta sciencon kaj inĝenieristikon. KAIST estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj akademiaj institucioj en la lando. Nuntempe, proksimume 10,504 studentoj studas en la instituto kaj 1,342 fakultatanoj laboras tie. En 2013, la buĝeto de la instituto estis ĉirkaŭ 765 milionoj USD, de kiuj 459 milionoj USD estis por esplorado. La instituto kunlaboris kun multaj institucioj, inkluzive de la Teknika Universitato de Danio, Carnegie Mellon University , la Georgia Instituto de Teknologio , la Teknologia Universitato Berlino , kaj la Teknologia Universitato de Munkeno. La instituto estas membro de la Asocio de Orientaziaj Esploraj Universitatoj kaj la Pacifika Oceana Universitatoj Asocio.
Historio
La instituto estis fondita en 1971 kiel la Korea Instituto de Altnivela Scienco (KAIS) per prunto de ses milionoj da dolaroj (38 milionoj USD en 2019 ) de la Usona Agentejo por Internacia Evoluo kaj kun la subteno de prezidanto Park Chung-hee. La akademia programo de la instituto estis deizajnita plejparte fare de la vicprezidanto de Universitato Stanford, Frederick A. Terman kaj Chung Geum-Mo, profesoro ĉe la Politeknika Instituto de Broklino. La du ĉefaj funkcioj de la instituto estis la trejnado de sciencistoj kaj inĝenieroj kaj la evoluo de alteduko en la lando. La esplorado komenciĝis en 1973.
En 1981, la registaro kunfandis la Koreian Altlernejon de Scienco kaj la Koreian Instituton de Scienco kaj Teknologio (KIST) por formi la Koreian Altnivelan Instituton de Scienco kaj Teknologio. La institutoj estis dividitaj en 1989 pro administraddisputoj. En la sama jaro, KAIST kaj la Korea Institute of Technology (KIT) estis kunfanditaj kaj translokiĝis de Seulo al sia nuna loko. La nuna nomo de la loko estis adoptita en 2008.
Akademio
Akcepto al la instituto baziĝas ĉefe sur notoj en matematikaj kaj sciencaj kursoj, rekomendleteroj de instruistoj de antaŭaj institucioj kaj ne sur normigita universitata testo. En 2014, la postgimnazia akceptoprocento estis 14.9% de ĉiuj koreaj studentoj, kaj 13.2% de studentoj de ekster Koreio.
Doktoraj studentoj, kiuj deĵoris en korea militservo, ricevas avantaĝojn de la militistaro. Ĝis 80% de la kursoj instruitaj en la instituto estas faritaj en la angla.
Studentoj povas aliĝi al la lernejo tra "malferma grava sistemo" kiu permesas al studentoj preni klasojn por tri esprimoj kaj tiam elekti disciplinon kiu konvenas sian talenton, kaj studentoj rajtas ŝanĝi sian majoron iam ajn. KAIST ankaŭ produktis multajn doktorajn gradojn tra la kombinita majstra kaj doktora programo kaj frua kompletigosistemo. Studentoj devas publikigi artikolojn en internacie famaj akademiaj revuoj por diplomiĝo.
Studentoj
En la jaroj 1975-2021, proksimume 69,388 studentiĝis ĉe la instituto. El tiuj, 19,457 havas bakalaŭron, 35,513 havas magistron kaj 14,418 havas doktorecon. En la printempo de 2021, proksimume 10,793 studentoj studis ĉe KAIST (el kiuj 817 studentoj el 81 landoj - igante ĝin unu el la plej diversaj institucioj en la lando). Pli ol 70 procentoj de KAIST-diplomiĝintoj antaŭe ekzamenis specialecajn sciencmezlernejojn.
Gwen Rakotovao
Ĉefaj kreaĵoj
FITIAVANA (antaŭe sub la nomo Esperanto) estas dua solluda koregrafio kaj dancita de Gwen Rakotovao. Devenante el Madagaskaro, la inspiro de Gwen por Fitiavana (Esperanto) venis de ŝia persona sperto de dancistino kies radikoj estas en Malagasio. Ŝi naskiĝis en Francio el malagasa familio kaj kreskis en multkultura medio kiu provizis al ŝi senton de kontraŭdiroj inter du kulturoj. Kun FITIAVANA (Esperanto), ŝi miksas la francan kaj malagasan kulturojn, kiujn ŝi portas en si, ligas, disigas kaj ludas kun ili. FITIAVANA (Esperanto) estas danco serĉanta unuecon, toleremon kaj pacon.
Koreia Altnivela Instituto de Scienco kaj Teknologio
Organizo
La instituto funkciigas tra ses altlernejoj, du lernejoj kaj 33 sekcioj kaj sekcioj.
Akademiaj rangigoj
QS-rangotabelo:
Times Higher Education World University Rankings
Nogaro
Nogaro estas franca situanta en departemento Gers, regiono.
Liber Graecus
Liber Graecus estas lernolibro por la instruado kaj lernado de la malnovgreka lingvo originante el Aŭstrio. Ĝia latinlingva nomo (alternative jenas la greka Βιβλίον ελληνικόν) signifas simple helenan libron.
Historio
La ekde 1930 de Emil Gaar, Mauriz Schuster kaj Ferdinand Schupp elfarita verko estis dum jardekoj la ĉefa enlerneja libro oficiala, kun etaj ŝanĝoj por taŭgigoj al horartabuloj. La oka eldono prialboritis en 1968 fare de Konrad Holeschofsky. La lasta eldono datumas de 1984, la deka. Nuntempe ĝi eĉ libere disponas por elŝutiĝo sur la paĝaro de la instituto pri slavistiko de la Universitato de Innsbruck.
Strukturo
La lernotaĵoj dividatas en 42 lekciojn kiuj preparas onin perfekte al la posta fazo de legado de helenaj originalaj tekstoj. Tio ŝuldiĝas al etaj lernunuecoj kaj prefero de - kiel eble - orginalaj frazoj ekde la komenco. Implicite trejnatas tiel ankaŭ la enkondukiĝo al la kulturo kaj emo de esplorado de la ĉiutaga vivo de la helenoj, ĉefe de tiuj el Antikva Ateno.
La dua parto disponigas la necesajn vortojn kaj formojn gramatikajn el fonologio, morfologio kaj sintakso.
Dadonville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pithiviers kaj al la kantono .
Mais où est donc passée la septième compagnie ?
Temo
Dum la falo de Francio en junio 1940, la sepa kompanio de la 106-a signalregimento rifuĝis en arbaro. Tri soldatoj estas senditaj al observejo: soldatoj Pithivier (Jean Lefebvre) kaj Tassin (Aldo Maccione), kaj ĉefserĝento Chaudard (Pierre Mondy). Tiuj starigas telefonligon inter sia observpozicio kaj la arbaro kie la sepa kompanio estas grupigita. Bedaŭrinde, la telefondrato pasanta sub la vojo estas suprenigita per branĉo kaj estas rapide ekvidita de germana kolono kiu ĉirkaŭas la sepan kompanion kaj tenas ĝin kaptita. Nur la triopo Pithivier, Tassin kaj Chaudard sukcesis eskapi.
La tri soldatoj kaŝas sin en la arbaro de Machecoul kaj ne hastas aliri al la fronto. Ili renkontas leŭtenanton Duvauchel (Érik Colin), ĉasaviadiston kies aviadilo estis faligita, kaj kiu prenas la komandon de la grupo. En vilaĝo, ili trovas germanan portankan trenkamionon kaj estas devigitaj batali pro mallertaĵo de Pithivier. Surprizitaj, la germanoj ne havas tempon reagi kaj estas mortigitaj de Tassin. La kvar soldatoj tiam prenas la veturilon kaj dum sia fuĝo al la fronto, provas kompreni kiel ĝi funkcias; precipe la funkciadon de la kanono poziciigita super la ŝoforo.
Ili estas direktitaj al erara vojo kaj atingas kolonon de francaj kaptitoj garditaj de germanaj soldatoj, tiu kolono estas neniu alia ol la sepa kompanio. La kvaropo preterpasas la kaptitojn kaj devigas la germanojn gardantajn ilin marŝi pli rapide antaŭ sia veturilo, lasante la francajn soldatojn sengardaj. Ĉi-lastaj tiam rapidas malaperi en la arbaron laŭlonge de la vojo. Tiel la sepa kompanio estas liberigita.
Kvar jarojn poste, en junio 1944, en aviadilo pilotata de leŭtenanto Duvauchel, la tri kunuloj estos paraŝutitaj en Francion. Ili falas tro frue el la aviadilo, pro tio ke Pithivier glitis en la aviadilo.