cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
György Kovács (pedagogo)
Kariero
György Kovács akiris diplomon pri pedagogio-psikologio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1956). Li instruis en Tordaszentlászló, poste de 1961 en lernejo por surdomutuloj de Kluĵo.
Novy-Chevrières
Ĝiaj loĝantoj en la franca lingvo nomiĝas novyciens respektive novyciennes (se temas pri nur virinaj aŭ knabinaj loĝantoj).
Leonidaso la 1-a
Leonidaso la 1-a (helene Λεωνίδας) estis Sparta reĝo el dinastio Agiovuloj, kiu regis en periodo de Grek-Persaj militoj, inter la jaroj 489 kaj 480 a.K. Li renomiĝis per sia heroa rezisto kontraŭ multobla superforto de Persoj en Batalo apud Termopiloj, en kiu li  en aŭgusto 480 a.K. falis.
Ceton
Ceton [setɔ̃] estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Leonidaso la 1-a
Vivo
Patro de Leonidaso estis reĝo Anaksandrido la 2-a Leonidaso havis du fratojn, pli aĝan Dorion kaj pli junan Kleombroton, kiu post Leonidasa morto fariĝis regento pro neplenaĝo de Leonidasa filo Pleistarĥo. Reĝo Kleomeno la 1-a estis duonfrato de Leonidaso. Paul Cartledge, granda esploristo kaj historiisto venis al konkludo, ke Leonidaso naskiĝis iam ĉirkaŭ la jaro 540 a.K., do dum konflikto kun Persoj Leonidas havis ĉirkaŭ kvindek jarojn. Pri Leonidasa junaĝo estas nenio pli proksima konata. Pro manko de skribaj dokumentoj oni ne povas certe aserti, ĉu pri spartaj princoj oni traktis pli bone ol pri ceteraj Spartanoj. Sed ke Leonidaso ne estis la unuenaskita reĝa filo oni povas juĝi, ke de sia sepjara aĝo devis absolvi same malfacilan ekzercadon kiel la ceteraj Spartaj civitanoj. La unua mencio pri Leonidaso estas el la jaro 489 aŭ 488 a.K., kiam li fariĝis reĝo post kiam Kleomeno la 1-a pro neklaraj cirkonstancoj mortis. Kialo de Kleomena morto estis verŝajne sinmortigo, sed oni ne povas ekskludi, ke temis pri murdo en kiu estis Leonidaso eble miksita. Poste Leonidaso edziĝis kun filino de Kleomeno Gorgo, kiu naskis al li filon Pleistarĥon. Pri Leonidasa regado ne estas konataj iaj detaloj ĝis la jaro 480 a.K., kiam la Persa reĝo Kserkso la 1-a (Persio) ekspediciis kun grandega armeo Helenion.
Ceton
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cetonnais.
Leonidaso la 1-a
Vivo
Dum multaj jaroj la reĝo Dario la 1-a, kies atakon en la jaro 490 a.K. rebatis Atenanoj en Batalo de Maratono kaj poste lia filo Kserkso la 1-a preparadis sin al nova invado en Grekion. Fine en la jaro 480 a.K. kapablis Kserkso komenci rebatan militiron, per kiu li volis venĝi malvenkon de sia patro antaŭ dek jaroj. Fronte de eble la plej grandnombra tiutempa armeo, subtenata per simile grandega maristaro ekmarŝis kontraŭ la antikva Grekio. Helenoj, rifuzantaj subiĝi al la Persoj, konsciiĝis pri minacata danĝero kaj jam en la jaro 481 a.K. kunvenis sur Istmo, kie kreis Helenan unuiĝon, kies estro estis destinita Sparto. Spartoj post ricevo de peto pri helpo de Grekaj liganoj turniĝis pri konsilo al Apolona orakolejo de Delfo.
La orakolo estis, ke Sparto estos aŭ detruita, aŭ perdos sian reĝon. En aŭgusto 480 a.K. ekmarŝis la reĝo Leonidaso al pasejo ĉe Termopiloj, kiu kontrolis eniradon al centra Grekio kaj estis elektita kiel loko de konfronto kun la Kserksa armeo. Leonidason akompanis nur 300 hoplitoj de reĝa persona gardo. Pli poste venis pluaj Spartoj kune kun Arkadianoj, Korintanoj kaj aliaj Peloponesaj hoplitoj. Venis ankaŭ Tespianoj, Tebanoj, Lokrisanoj kaj Focidanoj. Tuta Greka armeo nombris laŭ diversaj fontoj proksimume 4000 ĝis 7000 hoplitoj. Tiu ĉi forto haltigu de nordo proksimiĝantan Kserksan armeon, kiu laŭ diversaj nuntempaj taksoj konsistis el ĉirkaŭ 80000 aŭ 200000 viroj.
Batalo
Kserkso onidire ridis, kiam li de siaj spionoj ekaŭdis kiel bagatela multo da Helenoj ĉe Termopiloj staras sur lia vojo. Komence de la unua tago deputis al Grekoj sian emisaron, kiu nome de reĝo postulis, ke ili flankenmetu armilojn. Leonidaso respondis: "Venu kaj prenu ilin!" („Molón labe!“). Poste Kserkso atendis pluajn tri tagojn esperante, ke Grekoj foriros mem. Fine la kvinan tagon komencis atakon. Sed en mallarĝa montpasejo Persoj ne kapablis utiligi sian nombran superecon super Grekoj, kiuj danke al pli longaj lancoj kaj pli perfektaj armiloj kaŭzis al leĝere armitaj malamikoj gravajn perdojn. La reĝo bataligis ankaŭ sian elitan trupon „Nemortemuloj“, sed ankaŭ ili estis de Helenoj terure ekstremitaj. Simile evoluis la batalo ankaŭ la sesan tagon. Nur la sekvanta tago venigis turnon en batalado, ĉar Malisa perfidulo malkaŝis al Kserkso sekretan padon trans montoj, per kiu oni povis poziciojn de Grekoj ĉirkaŭiri. Persa komandanto Hidarno poste tra tiu ĉi vojeto enfalis en nukon de Helenoj. Kiam tion la Grekoj eksciis, kelkaj proponis retiron de la armeo. Leonidaso ordonis al plejparto da Grekoj foriĝi, sed li mem kun 300 Spartanoj, 700 Tespianoj kaj Tebianoj kaj 900 heliotoj restis en montpasejo.
Venis fino de la batalo. Spartanoj kaj Tespianoj estis sieĝitaj, tamen en furioza batalo ankoraŭ mortigis multajn Persojn. Falis ankaŭ du fratoj de Kserkso. En fina batalo heroe falis Leonidaso kaj ĉiuj Spartanoj kaj Tespianoj. Ĉeestis ankaŭ Tebanoj, sed tiuj fariĝis kaptitoj.
Post batalo ordonis Kserkso, ke de Leonidasa kadavro estu forhakita kapo kaj surfostigita. Tamen ofero de Leonidaso kaj de liaj viroj ne forigis aŭdacon de Helenoj, male fiksis ilian kuraĝon, kio sekvigis definitivan malvenkon de Kserkso.
Sur loko de batalo apud Termopiloj nun troviĝas "Leonidasa monumento". Sub bronza statuo de Leonidaso estas skribitaj vortoj per kiuj li respondis al persa emisaro vokanta Helenojn flankenmeti armilojn.
Rebrilo en artoj
Ĝis nun estas Leonidaso perceptata kiel enkorpigo de sparta heroeco, aŭdaco, batalema spirito kaj disciplinemo. Baldaŭ de post morto estis Leonidaso rigardata tutgreka heroo, en Sparto estis eĉ kulte adorata.
Sinofero de Leonidaso ĉe Termopiloj ne estis en moderna epoko forgesita kaj fariĝis firma parto de Eŭropa historia tradicio. En la jaro 1814 inspiris per sia ago Jacqueso-Louiso Davidon al pentrado de bildo "Leonidaso apud Termopiloj". Celkaŭzo de la batalo ĉe Termopiloj kaj heroeco de la reĝo Leonidaso estis en la jaro 2007 prilaborita en libera filma adaptaĵo "Batalo apud Termopiloj" de reĝisoro Zack Snyder.
Opština Butel
Opština Butel (Makedona: Бутел; Albana: Buteli) estas unu el la 10 komunumoj, kiuj konsistigas la ĉefurbon Skopje.Tamen, ĝi ankaŭ estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En 2002 tie vivis 36 154 loĝantoj.
Loko, priskribo
Opština Butel situas en la regiono Skopje, en la centra parto de Skopje. Ĝia areo estas 60,79 km².
La alteco en la komunumo estas ĉirkaŭ 300 m ĝis ĉirkaŭ 1600 m. La areo estas mallarĝa kaj longforma de nordo al sudo en la longo de ĉirkaŭ 15 km. La suda parto situas en la sudo de la rivero Vardar kaj etendiĝas ĝis la urbocentro. La norda parto leviĝas en la montojn Skopská Černá Hora.
La komunumon en la suda parto trapasas la aŭtovojo A2 / E65 kaj ankaŭ la fervoja linio.
La komunumo konsistas el 4 vilaĝoj - Ljubanci, Vizbegovo, Radišani, Ljuboten - kaj 4 urboj - Butel I, Butel II, Radišani kaj Ljuboten-vojo.
Najbaraj komunumoj estas:
Opština Gazi Baba en la sudoriento, Opština Čair en la sudo, Opština Karpoš kaj Opština Šuto Orizari en la sudokcidento, Opština Čučer-Sandevo en la nordokcidento kaj Opština Lipkovo en la nordoriento.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 36.154 homoj.
Referenco
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Lola Beer Ebner
Lola Beer Ebner, devennome Carola Zwillinger, (6-an de aŭgusto 1910 Prostějov – 3-an de marto 1997 Tel Aviv) estis israela vestodezajnistino. Ŝi naskiĝis kiel unu el kvin infanoj al juda komercisto en Prostějov. Ŝi finstudis Artistan-industrian lernejon en Prago kaj en marto de 1939 ŝi elmigris ankaŭ kun sia edzo komercisto Josef Beer en tiaman Palestinon.
En Tel Avivo post malfermo de vestodezajna studio en la jaro 1940 ŝi fariĝa selserĉata dezajnistino, precipe inter virinoj el eŭropa kulturo, ppli poste, post estiĝo de la nova ŝtato Israelo, ŝi dezajnus al virinoj falantajn uniformojn por armea servo, laboro en poŝtofico aŭ por stevardinoj de El-Al, al ŝiaj klientinoj apartenis ankaŭ edzinoj de israelaj politikaj farantoj. En la 1960-aj kaj la 1970-aj jaroj aŭtoraj modaj kolektaĵoj, indikataj jam sub familia nomo de la alia edzo Ebner, ĝistandis aprezon eĉ en eksterlando. En la jaro 1972 la franca registaro donis al ŝi titolon Ordeno de la Artoj kaj de la Literaturo, sekve ŝi ricevis honoran doktoraton en telaviva universitato, kie ŝi instruis vestodezajnadon. La propran vendejon en prestiĝa telaviva bulevardo Ha-Jarkon ŝi gvidis ĝis siaj 85 jaroj. En la universitato en Tel Avivo ŝi fondis skulptistan ĝardenon omaĝe de sia edzo dezajnisto Dolfi Ebner, la ĝardeno portas ekde la jaro 1997 la nomon de fondistino.
Trochtelfingen
Trochtelfingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Reutlingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Árpád Abonyi
Ne miskomprenu kun Árpád Abonyi-Nagy!
Árpád ABONYI [abonji], hungare Abonyi Árpád estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.
Árpád Abonyi naskiĝis, kiel Csiba Árpád la 11-an de septembro 1865 en tiutempa Barsszentkereszt, kiu nun estas Žiar nad Hronom, Slovakio. Li mortis la 25-an de julio 1918 en Budapeŝto.
Biografio
Li frekventis universitaton en Kluĵo por esti juristo, poste li ĵurnaladis en diversaj ĵurnaloj kaj revuoj. En 1887 lia novelo havis la unuan lokon en literatura konkurso. Baldaŭe ankaŭ dramoj kaj romanoj estis sukcesaj. Li estis membro de Societo Petőfi.
Venerque - Le Vernet (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Portet-St-Simon - Puigcerda (frontière) (672000).
Útušice
Útušice (Autuschitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1393.
Yuki Yamazaki
Yuki Yamazaki (山崎 侑輝, n. ) estas japana futbalisto.
József Attila Kovács
József Attila KOVÁCS [kova:ĉ] estas rumania hungara biologo. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 27-an de januaro 1944.
Yuki Yamazaki
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto, Renofa Yamaguchi FC kaj Tochigi Uva FC.
József Attila Kovács
Kariero
József Attila Kovács diplomitiĝis en universitato Al. I. Cuza de Iaşi pri biologio-geografio (1970). Li estas doktoro de biologiaj sciencoj (1981). Li estis esploristo de antibiotikfakriko de Iaşi, poste de la Biologia Esplorstacio. de 1975 li estas ĉefkunlaboranto de Instituto por Herbaresplorado.
NGC 6276
NGC 6276 (aliaj indikoj — IC 1239, ZWG 139.28, MCG 4-40-10, ARAK 511, NPM1G +23.0441, PGC 59419) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Venerque
Venerque estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Venerquois.
(10362) 1994 UC2
(10362) 1994 UC2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Masashi Wakasa
Masashi Wakasa (若狭 大志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, JEF United Chiba kaj Tokyo Verdy.
Champcerie
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Camporiciens.
Vernet (Haute-Garonne)
Vernet (ankaŭ ne formale nomita Le Vernet) estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Môlay
Môlay estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 120 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Vernet (Haute-Garonne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vernetois.
Môlay
Geografio
Môlay etendiĝas sur 12 km², kaj havis 120 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 10 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Guy Petit, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Môlay apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Vidu ankaŭ
Yonne
Cavalese
Cavalese estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Varena, Tesero, Daiano, Carano, Castello-Molina di Fiemme kaj Pieve Tesino.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Kastelruth
Castelruth aŭ Kastelruth (ladine: Ciastel) – por kiu aldona itallingva nomo Castelrotto estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento – estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. La loko havas certan konatecon pro la folklora muzikgrupo "Castelruther Spatzen".
Kastelruth situas oriente de rivero Eisack kaj ampleksas ne nur plurajn vilaĝojn, sed ankaŭ la altebenaĵon Alpo de Seis, kiu konsistigas preskaŭ duonon de la komunuma areo kaj estas protektata areo. La nord-orienta parto de Kastelruth apartenas al la Gardena Valo, do estas ladinlingva.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Barbian, Campitello di Fassa (TN), Völs am Schlern, Lajen, Urtijëi, Waidbruck, Ritten, S. Cristina-Gherdëina kaj Tiers.
Lingva distribuo
La plejmulto de la loĝantoj (81%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 4% parolas denaske la italan kaj 15% la ladinan.
Marnes-la-Coquette
Marnes-la-Coquette [] estas franca komunumo en la departemento Hauts-de-Seine, en la regiono Francilio. Ĝi havis 1,647 loĝantojn en la jaro 2010 kaj pro tio estas la malplej loĝata komunumo en la departemento.
Geografio
Marnes-la-Coquette situas okcidente de la centro de Parizo. Granda parto estas kovrita de arbaro.
Miklós Fehér
vidu ankaŭ Miklós Fehér (futbalisto)
FEHÉR Miklós (1921-2000), tradukisto kaj redaktoro, mortis la 7-an de aŭgusto en Budapeŝto. El pli ol 1500 paĝoj de liaj poeziaj tradukoj (el la hungara kaj pli ol dekduo da aliaj lingvoj) nur parto aperis, i.a. en Hungara Vivo, La KancerKliniko kaj en Eŭropa Poezio en Esperanto (1995-), kiun li mem redaktis. Li estis membro en la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo.
Li estis elstara poeto, multe tradukis - ne nur el la hungara. Lia plej granda laboro estas traduko de hungara nacia eposo "Toldi" de János Arany.
Jen Miklós Fehér, tradukisto
de la eŭropa poezio.
Balado, kanto, elegio –
Tra l’ mondo flugas sen rezisto
la poemar’ el Hungario:
Libero, amo, gajo, tristo –
perfektas ĉia emocio.
Kaj li, sen troa ambicio
laboras pene, kun persisto.
Jen Miklós Fehér, tradukisto!
Listo de andoraj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj el Andoro:
Yusuke Goto
Yusuke Goto (後藤 優介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita kaj Hoyo Oita.
Ildefonso M. Núñez Beltrán
Ildefonso M. NÚÑEZ BELTRÁN (naskita en 1902; mortinta la en Kaŝamako) estis perua esperantisto. Lerninte Esperanton en 1918, li propagandis la lingvon en Ekvadoro, Kolombio, Venezuelo kaj Peruo. Li fariĝis delegito laŭ letera instigo de Hector Hodler, kaj restis aktiva kiel tia ĝis alta aĝo.
NGC 6277
NGC 6277 estas stelo en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mila-skandalo
Mila-skandalo ekas en Francio la, kiam 16-jarulino Mila akre kritikas Islamon en la socia retejo Instagram. Ŝi estis ĵus rifuzinta la provon de amindumado de retuzanto, kiu post tiam ŝin kulpigis pri rasismo kaj montris sin insultema kontraŭ lesboj.
Dum la videofilmo, en kiu ŝi kritikas Islamon kaj uzas insultojn, rapidege disvastiĝas en la sociaj retejoj, ŝiaj vortoj estas konsideritaj de iuj retuzantoj kiel diskriminaciemaj kaj ŝi iĝas la celo de dekmiloj da mesaĝoj kontraŭgejaj, mizoginaj kaj da alvokoj al perforto, al seksperforto kaj al murdo. Tiu situacio devigas ŝin rezigni iri al gimnazio kaj izoliĝi en sia hejmo, kie ŝi estas protektita de policanoj.
Tagojn post tagoj, la afero iĝas nacia kaj kaŭzas multnombrajn reagojn sine de francaj politikaj, amaskomunikilaj kaj religiaj sferoj, ĉefe pri la temoj de islamfobio, de blasfemrajto kaj de parollibereco, en franca socio. Samtempe, du juĝaj enketoj estas malfermitaj : unu kontraŭ Mila pro instigo al rasa malamo (kiu rapide fermiĝis sen pluaj agadoj) kaj la alia pri la molestado kaj la minacoj de murdo, kiuj celis ŝin.
La afero reekas en novembro 2020 kiam aperas novaj minacoj de murdo kontraŭ la adoleskantino, sekve de nova videofilmo de Mila. Dek tri el ŝiaj ret-agresistoj estas juĝitaj en junio 2021.
Resumo de la faktoj
Kiam la afero ekas, Mila estas 16-jaraĝa adoleskantino kiu volas fariĝi kantistino. Ŝi havas konton ĉe Instagram, kie ŝi estas aktiva kaj havas ĉirkaŭ 9000 abonantojn.
La temo poste ŝanĝiĝas al religio. Mila asertas, ke ŝi  «malagnoskas ĉiujn religiojn» kaj ke ŝi estas «tute ne rasisma, ĉar oni ne povas esti kontraŭ religio».
Ŝi poste publikigas videofilmon, kiu ne devus resti videbla dum pli ol 24 horoj (story-on), kie ŝi kritikas Islamon kaj uzas insultemajn vortojn kontraŭ ĝi :
Tiu videofilmo estos tre rapide diskonigita en la interreto (vidite 35 milionoj da fojoj), igante centojn da retanoj uzi insultojn lesbofobajn kaj mizoginajn, kaj fizike minaci ŝin, kaj eĉ alvoki al murdo kontraŭ ŝi ( minacoj de murdo). Personaj informoj pri ŝi (inter aliaj ŝia domicilo, ŝia familinomo kaj la gimnazio kie ŝi studas) estas rapide malkaŝitaj en la interreto.
Dum ŝiaj vortoj plivastiĝas tre rapide en la interreto, la kradvorto « #JeSuisMila » (#MiEstasMila) kaj poste « #JesuispasMila » (#MineestasMila) aperas en Twitter por defendi la junan adoleskantinon aŭ male por kritiki ŝin.
La, Mila estas denove minacita de murdo kaj de seksperforto «je la nomo de Alaho» dum lingva restado en Malto. Lia aŭtoro, alĝeriano loĝanta en Francio, estas kondamnita al unu prokrasta jaro de mallibereco far malta Justeco.
En la socia retejo TikTok, la, Mila publikigas novan videofilmon kritikan kontraŭ Islamo. Atakante siajn kritikantojn kaj tiujn, kiuj minacas ŝin de murdo, ŝi finas la videofilmon deklarante : «Kaj laste, prizorgu vian amikon Alahon, mi petas, ĉar mi ne ankoraŭ elirigis miajn fingrojn el lia pugo. ». Dum ĉi tiu parto de la videofimo interrete iras, Mila estas denove la celo de multo da alvokoj al murdo. Ŝi ankaŭ estas forpelita de ŝia nova milita gimnazio post esti malsingarde dirinta la nomon de la internulejo, kie ŝi loĝas. Per komuniko, la franca ministerio pri defendo, de kiu dependas la lernejo de la junulino, asertas ke «Mila ne estis forpelita» kaj ke ŝi povos daŭrigi sian lernadon en sekura loko, distance, ĝis kiam la situacio mildiĝos. Per letero, al la rektoro de la milita gimnazio, aperinta en la revuo Le Point, la patro de Mila celas la malkuraĝon de la militistoj kaj ilia malakcepto protekti lian filinon.
Komence de la jaro 2021, Mila ricevis entute pli ol  malamajn mesaĝojn, po proksimume trideko da mesaĝoj minute, .La prezidanto de la franca asocio de protekto de neplenaĝuloj en la interreto e-Enfance tiam diras :
En marto 2021, la konto de Mila en Twitter estas suspendita dum mallonga tempo pro «molestado» post ŝiaj respondoj al miloj da insultoj kaŭzitaj de interplanita kampanjo de ret-molestado sekve al desegnaĵo de bazlernejo, kiun ŝi afiŝis. Pro la emocio kaŭzita kaj sub la premoj de kritikoj, la socia retejo nuligas sian decidon kaj agnoskas «eraron» .
Por Mila
Dum la polemiko, Mila esprimas sin per amaskomunikiloj nur unufoje: la, en la elsendo Quotidien, elsendita de TMC. Dum ŝi loĝas izole ĉe siaj gepatroj de pluraj tagoj, ŝi prenas la respondecon de siaj vortoj kaj postulas «blasfemrajton», precizigante ne «esti volinta celi homojn», bedaŭrante «esti dirinte tion tiel vulgare» kaj prezentante siajn ekskuzojn al tiuj, kiuj «praktikas sian religion pace».
Ne plu povante viziti la gimnazion Léonard-de-Vinci en Villefontaine ĉar la franca edukadsistemo opinias ke ŝi endanĝerigas siajn kamaradojn, Mila petas ŝanĝi gimnazion. Sed en junio 2020, ŝiaj gepatroj denuncas «la nemoviĝemon» de la edukadsistemo : ili diras ke ŝi nun estas eksterlerneje de kvar monatoj kaj ke ĉiuj publikaj gimnazioj de la regiono asertas ne kapabli certigi ŝian sekurecon. Ilia advokato, Richard Malka, tiam deklaras :
Juĝaj
Kadre de ĉi tiu afero, Mila plendas ĉe Justico kaj du enketoj estas malfermitaj : unu kontraŭ Mila pro alvoko al malamo kaj la alia pro alvoko al la murdo. La unua enketo estas fermita sen pluaj agadoj la, ĉar, laŭ la franca prokuroro de Respubliko Jérôme Bouvier, ŝi «demonstris ke la vortoj diskonigitaj, ne gravas la incitema parolmaniero uzita, havis kiel nuran celon esprimi personan opinion pri religio, senvolante admoni malamon aŭ perforton kontraŭ individuoj laŭ ilia deveno aŭ laŭ ilia aparteno al tiu komunumo de kredo ».
En marto 2020 juĝo en la tribunalo de Vienne (Isère) oficiale kulpigas, interalie pro «minacoj de murdo», unu el la aŭtoroj de la alvokoj al perforto kaj murdo kontraŭ Mila. Tiu adoleskanto al li respondas, ke li «prenas la tutan respondecon» de sia konduto kaj ke li «faris la laboron, kiun juĝoj kaj polico ne faras». Poste, du aliaj neplenaĝuloj estas oficiale kulpigitaj pro «ŝtelado kaj kontraŭleĝa havado de komputika datumaro ».
23-jaraĝa ĝardenisto, juĝita en Auch (Gers), estas kondamnita la, al tri jaroj de mallibereco, el kiuj dek ok monatoj prokrastaj, pro minacoj de seksperforto kaj de murdo.
Sekve de la publikigo de nova videofilmo de Mila, la prokurorejo de Vienne (Isère) anoncas, la, la malfermon de enketo pro «skribaj minacoj de murdo kaj ret-molestado».
La, kvin homoj, inter 18 kaj 29 jaraĝaj, disaj sur la franca teritorio kaj ŝajne sen ligo inter ili, estas arestitaj de la centra Ofico de lukto kontraŭ la krimoj de malamo pro ret-molestado kaj minacoj de murdo kontraŭ ŝi. La, ses aliaj homoj estas arestitaj, ĉiuj pro «Interreta morala molestado», kvin el ili ankaŭ pro «minacoj de murdo», la sesa por «minacoj de krimo». Sume, dek tri homoj estas juĝitaj la en la deliktpuna tribunalo de Parizo. La, la deliktpuna tribunalo de Parizo decidas punojn inter kvar kaj ses monatoj de prokrasta mallibereco kontraŭ dek unu el la dek du arestitoj.
La Franca Konsilo pri la Islama Kulto
La, la ĝenerala delegito de la Franca Konsilio pri la Islama Kulto (FKIK), Abdallah Zekri deklaras ĉe Sud Radio, dum li prezentas sin «kontraŭ» la minacoj de murdo kontraŭ Mila, «Ĉi tiu junulino tre bone scias, kion ŝi faras. Kiu semas venton, tiu rikoltas ŝtormon [...] Ŝi incitis, ŝi akceptu konsekvencojn ». La franca subministro Marlène Schiappa tiam malglorigas tiujn «krimemajn vortojn, maldignajn de opinigvidanto». Je la sama tago, la prezidanto de FKIK, Mohammed Moussaoui, afiŝas en Twitter: «Nenio povas pravigi minacojn de murdo rilate al homo, ne gravas la vortoj uzitaj. Nur Justeco decidas laŭleĝajn punojn kaze de incitado al malamo »
Granda moskeo de Parizo
La, la gvidanto de la Granda Moskeo de Parizo, Chems-Eddine Hafiz, koncedas al Mila privatan viziton de la konstruaĵo dum du horoj. Ŝi estas interalie invitita al la ĉambro de preĝado (kies alireblo estas kutime «strikte malpermesita" al vizitantoj) kie li donacas al ŝi rozkoloran mushaf-on de Korano. Tiu «amikema vizito", kiun Mila perceptas kiel «tre gravan pacosignon", estas laŭdita far la urbestro de Parizo Anne Hidalgo, far la prezidanto delegita de la franca partio LREM Aurore Bergé kaj far la Internacia Ligo Kontraŭ Rasismo kaj Antisemitismo.
Publika opinio
Enketo farita de la Franca Instituto pri Publika Opinio inter la 1a kaj la 3a de februaro 2020 indikas ke Mila estas subtenita de 53 % el francoj, la apogo estante pli markita en la altaj sociekonomiaj klasoj. La enketo tamen montras, ke la pridemanditaj homoj malfavoraj al blasfemrajto (kvankam ĉi tiu estas esprimita per ŝoka maniero) estas same multnombraj kiel tiuj, kiuj favoras al ĝi.
En decembro 2020, la aŭskultantoj de la franca radiokanalo RMC nomumas ŝin Grande gueule de l'année, tio estas io kiel «Grandfaŭkulo de la jaro».
Politikaj aspektoj
Politikaj homoj ne interkonsentas pri la temo. La, la franca ministro pri Justico, Nicole Belloubet deklaras ĉe la radiostacio Europe 1: «En demokratio, minaco de murdo estas neakceptebla [...] Insulto kontraŭ religio kompreneble estas atenco kontraŭ konscilibereco, tio estas grava, sed tio neniel kompareblas kun minaco [de murdo] ». Pliposte, ŝi deklaras esti mallertinta kaj neekzaktinta: «Ĉiuj rajtas kritiki [...] iun religion, iun ideon, [...] per vortoj el sia propra elekto. Tio estas ne nur feliĉa sed ankaŭ savpova »
Siaflanke, Ségolène Royal deklaras: «Ekzistas libereco kritiki religiojn sed mi rifuzas bazigi debaton pri Laikeco sur la asertoj de adoleskanto [...] Kritiki religiojn ne malkongruas kun respekto, edukado, kono, saĝeco pri tio, kion oni diras. Certe ne igi adoleskantinon, kiu mankas je respektemo, modelulon de parollibereco »
Aldone al la silento de multaj politikaj homoj, la du ĉi-supraj deklaroj — viditaj kiel nesubtenaj pri blasfemrajto  — estas konsideritaj, far aliaj politikaj figuroj (kaj de maldekstro kaj de dekstro) far kronikistoj kaj far filozofoj, karakterizaj de iu «malkuraĝeco» de parto de la franca reganta klaso. La maldekstrularo, la feminismaj kaj GLAT-aj asocioj estas kulpigitaj far Le Figaro kaj far Mila pro ne sufiĉe esti defendinta la adoleskantinon, pro timo de «fari tion, kion la ekstremisma dekstrularo volas». Tamen, en Twitter, la kolektivo feminista NousToutes denuncas la molestadon, kiun suferis Mila. La asocioj Osez le féminisme, SOS homophobie kaj STOP Homophobie alportas sian apogon al ŝi. Siaflanke, Marine Le Pen skribas en Twitter : «Estas pli da kuraĝo en ĉi tiu junulino ol en la tuta reganta politika klaso de la lastaj 30 jaroj ». La afero fariĝinte polemika, Emmanuel Macron reasertas la «blasfemrajton» kaj la rajton «kritiki religiojn». Li diras ankaŭ ke «en ĉi tiu debato, oni forgesis, ke Mila estas adoleskanto» kaj ke la ŝtato protektas Mila-on «En lernejo, dum ŝia ĉiutaga vivo, dum ŝiaj movoj " En sekva decembro, rekonante «sen tute tion diri, la malvenkon de publika povo" laŭ la vortoj de Figaro, li asertas rilate al tiu afero : «Tio signifas, ke ni fariĝis frenezaj, kaj ke homoj ne respektas fundamentan principon de Respubliko, kiu estas tio kion oni nomas Laikeco ».
Reagante al la vortoj de la prezidanto de franca Respubliko, la franca eseisto Céline Pina deklaras :  «En la vorton frenezaĵo oni metas tion, kion oni planas ne trakti. […] Tio signifas ke en nia lando, kiam radikala Islamo elektas celon, oni forlasas ĝin ĉar fariĝas tro malfacila protekti ĝin.[…] Oni ĉeestas reinstaladon de blasfemo per murdo kaj politika minaco, kaj oni fine diras "Domaĝe!" »
En januaro 2021, dum la parlamenta debato pri la projekto de leĝo firmigante la respekton de la principoj de Respubliko en Francio, Marine Le Pen kulpigas la ŝtaton esti «nekapabla» certigi la sekurecon de Mila, tion dementas la franca ministro pri enlandaj aferoj, Gérald Darmanin.
Aliaj
El la aktivisto Zohra Bitan originas la publikigado en marto 2020 de la libro #JeSuisMila #JeSuisCharlie #NousSommesLaRépublique : 50 personnalités s’expriment sur la laïcité et la liberté d’expression (#MiEstasMila #Mi EstasCharlie #NiEstasRespubliko: 50 figuroj esprimas pri Laikeco kaj Parollibereco), kies antaŭparolon verkis Zineb El Rhazoui, kiu skribas : «Per ĉi tiu libro, ni diras al Mila kaj al ĉiuj, kiuj pensas same kiel ŝi, ke ili ne estas solaj, ke ilia libereco estas nia sacerdoteco ».
La prezidanto de la franca Komitato Laikeco Respubliko, Jean-Pierre Sakoun, konsideras ke ĉi tiu afero videbligas la volon de radikala Islamo «kontroli korpon kaj menson» de inoj.
En komuniko datita de la, la reprezenta konsilio de la nigraj asocioj de Francio subtenas la adoleskantinon dezirante «memorigi ke Mila ne senkiale insultis la islaman religion (...) sed reagis al insultoj de viro kiu, por pravigi liajn kontraŭgejajn ofendojn, apogiĝis sur la islama religio. Sociaj retejoj malordiĝas kaj Mila estas minacita de murdo pro esti havinta kuraĝon respondi al netoleremo ».
La ĵurnalisto Lauren Bastide deklaras en Instagram, la, ke ŝi ne subtenas Mila-on ĉar ĉi tiu estus « islamfobia » kaj ke tiu afero estus rekuperita far la ekstrema dekstrularo. Reage al tiu komuniko, magazino Marianne konstatas ke Mila-skandalo «ĝenas en tiuj intersekcaj medioj» ĉar temas pri «juna lesba ino [kiu] kritikis islamon per vortoj, kiujn ŝiaj atakantoj taksas rasismaj». Tamen «subteni adoleskanton insultitan, molestitan kaj minacitan pri murdo pro ties kritiko kontraŭ religio» ne estas rasismo, emfazas Marianne, ĉar tio kion faris Mila estas blasfemo, «tute laŭleĝa kritiko kontraŭ religioj, ĉar protektita en Francio far parollibereco».
En la ĵurnalo L'Express, Marylin Maeso same kritikas la t.n «intersekcan» aktivismon, asertante ke Lauren Bastide mensogas kiam ŝi bildigas «kiel rasismulon malrespekteman pri islamanoj, junan samseksemulinon kiu faris nenion krom diri tion kion ŝi opinias pri kredoj kiujn oni lanĉis al ŝia vizaĝo cele al malhomigi ŝin pro ŝia lesbeco. Tiel farinte, Bastide blinde aprobas la rezonon de la molestantoj de Mila, laŭ kiu oni postulu senkondiĉan respekton pri religiaj kredoj, eĉ kiam tiujn oni uzas por pravigi kontraŭgejan malamon».
Rolo de sociaj retejoj
La afero naskiĝas en Instagram kaj disvastiĝas tra la sociaj retejoj. E-Enfance, asocio aprobita de la franca edukadsistemo kaj taskita pri la protekto de la neplenaĝuloj en la interreto, forigas multnombrajn insultojn kaj minacojn celante la adoleskanton kaj pro tio ĝi mem iĝas celo de minacoj.
Samtempe, en la interreto, estas kreita por defendi ŝin la kradvorto #Jesuismila (#MiEstasMila). Estas aliflanke kreita la kradvorto #Jenesuispasmila (#Mineestasmila); la asocio STOP Homophobie kaj Le Collectif Féminin situas sin favore de #Jesuismila.
Dum la pridemandadoj far la enketistoj, la arestitoj parolis pri «kuntrenanta efiko»
Referencoj
<references responsive="1" group="">
Trockenborn-Wolfersdorf
Trockenborn-Wolfersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Moulins-en-Tonnerrois
Moulins-en-Tonnerrois estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 125 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Moulins-en-Tonnerrois etendiĝas sur 15.13 km², kaj havis 125 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.3 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Marcel GEORGES, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Moulins-en-Tonnerrois apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Vidu ankaŭ
Yonne
Clément Desessard
Clément DESESSARD (naskiĝinta la en Toulon, mortinta en la 21-a de februaro 2003) estis franca inĝeniero, piloto kaj verkisto latinlingva.
Vivo
Dum la Dua mondmilito li iris en Marokon post la malvenko de Franclando kaj aliĝis al Forces françaises libres, la francaj taĉmentoj ene de la armeoj de la Aliancanoj. Li batalis en la brita aviadilaro et stiris bombaviadilojn. En sia patrujo li tamen pli famiĝis pro la verko de lernolibro por la viva latina lingvo ene de la bonkonata serio Assimil en 1966. Ĝia titolo estas Le latin sans peine; konsilisto estis monsinjoro Basile Hypeau. La nuna samtitola verko el la sama eldonejo jam ne estas de li, sed tute nova versio de aliaj. Sed la Desessard-a versio ekde 2013 ekzistas denove surlibromerkate, nun i.a. ankaŭ en germana versio.
Sisteme Ordigita Vortaro
Ĝi baziĝas sur Mariano, Michele 1980 : Esperanto-vortaro per Temo-tabeloj, Lina Gabrielli, Ascoli Piceno, 142 p. — 22x30 cm. Serio: Plejado - Scienca eldon-serio 1 kun ĉ. 5000 vortoj laŭteme arangitaj kaj kun alfabeta indekso. Tia aranĝo estas aparte helpa por trovi similsencajn vortojn kaj varii la stilon, vd. la specimenon.
Specimeno (kapvorto "ridi")
ridi – satiro, sardona, sarkasmo, moki, pikema – ŝerci, malserioza, petoli, rikani, blagi, gajigisto, joviala, fola, bonhumorigi, karikaturo, travestii, parodii (plus mal-vortoj).
Fono kaj recenzoj
Unua Represo Ascoli Piceno: Gabrielli (Marto) 1982, 142 p. — 100 ekz.
Cavareno
Cavareno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Sarnonico, Caldaro sulla strada del vino (BZ), Ruffrè, Amblar kaj Romeno.
Baška (Kroatio)
Baška estas komunumo en la kroata provinco Primorje-Gorski Kotar kaj populara turisma restejo en la sudorienta parto de la insulo Krk. Ĝi estas ankaŭ konata pro ĝia longa natura strando Vela Plaza (1800 metrojn longa). Baška havis 1674 loĝantojn en 2012. La areo estas 62 km², la popoldenso 27 loĝ/km².
(10384) 1996 TQ10
(10384) 1996 TQ10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Lechovice
Lechovice (Lechwitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287.
Muldenhammer
Muldenhammer estas komunumo en Germanio, kiu ekestis la 1-an de oktobro 2009 per kunigo de la najbaraj komunumoj Morgenröthe-Rautenkranz, Tannenbergsthal kaj Hammerbrücke. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Meglino (lago)
La lago Meglino (Меглино) situas sud-oriente en Novgoroda provinco, Rusio. La lago sur la limo de la distriktoj Moŝenskoj kaj Pestovskij. Meglino apartenas al la basenoj de la rivero Mologa, kaj, sekve, de Volga.
Champeaux-sur-Sarthe
Champeaux-sur-Sarthe estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Champeliens.
NGC 6278
NGC 6278 (aliaj indikoj — UGC 10656, MCG 4-40-11, ZWG 139.29, PGC 59426) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Champ-Haut
Champ-Haut (esperante "Kampo-Alta") estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Triptis
Triptis estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de samnoma komunumaro, germanlingve nomata Verwaltungsgemeinschaft Triptis.
Champ-Haut
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Campo-Haltiens.
Bob Fosse
Robert Louis "Bob" FOSSE (la 23-an‏ junio 1927 - la 23-an de septembro 1987) estis usona aktoro, dancisto, koreografo, teatro- kaj kinoreĝisoro, dramisto kaj scenaristo. Li kreis serion de sukcesaj muzikaloj (Sweet Charity, Ĉikago, Pippin kaj pli), kaj senprecedence gajnis ok premiojn Tony same kiel la Akademian Premion por reĝisorado de la filmo Cabaret, kaj estis nomumita kvar pliajn fojojn por la premio.
Triptis
Komencoj ĝis Napoleono
La unua mencio urba estis en kunteksto kun translokigo de benediktanina monaĥejo disde Triptis al Zwickau (en 1212; la frokulinoj jam en 1219 venis al la Kruco-monaĥinejo en Eisenberg). Eble la urbo Triptis estiĝis el tri burgoj, nome de Triptis, Mörla kaj Ronnenstein: de la unua ankoraŭ staras la belfrido. Mörla estis setlejo pli ueste kiu detruitis ne post 1447 (fare de la husanoj). Pri ĝi nuntempe nur grundonomo atestadas. Ronnestein eble estis ĉe la nuna tombejo. Burgomencio tamen neniam estis nek de Mörla nek de Ronnestein. Kaj sekve ĉiam la centro estis tie kie ankoraŭ hodiaŭ ĝi estas.
Bob Fosse
Vivo
Fosse estis naskita en Ĉikago, Ilinojso, la dua plej juna de ses gefratoj. Li ligis kun juna dancisto nomita Charles Grass kaj komencis kunlaboron kun li nomitan The Riff Brothers, moviĝante inter malsamaj teatroj ĉirkaŭ Ĉikago. Post estado redaktita en la armeon, Fosse partoprenis la spektaklon Hard Situation, kiu turneis la armeajn kaj marameajn bazojn en la Pacifiko. Li translokiĝis al Novjorko kun la ambicio estila nova Fred Astaire. Lia agado kun lia unua edzino, la dancisto Mary Ann Niles (1923-1987), en Call Me Mister kaptis la atenton de Dean Martin kaj Jerry Lewis. Fosse kaj Niles estis ordinaruloj en la radiospektaklo Parade of Hits dum la 1950-1951 sezono, en kiu tempo Martin kaj Lewis observis ilin prexenti en novjorka hotelo kaj aranĝis ke ili aperus en la televidspektaklo Colgate Comedy Hour. Fosse subskribis kontrakton kun MGM en 1953. Liaj fruaj ekrankreditaĵoj inkludis The Dobby Gillis Novels, Give The Girl A Break, kaj Kiss Me Kate. Fosse eĉ komponis la koregrafion en mallonga segmento en Kiss Me Kate, tiel kaptante la atenton de la produktantoj sur Broadway.
Triptis
Komencoj ĝis Napoleono
Post potencakiro de la frankoj la Saale-linio plifortikigitis kiel landlimejo. De tie ĝenerale la ofta turokonstruo en la rivera ebenaro. En 1085 transdonis imperiestro Henriko la 4-a la regionon ĉirkaŭ Triptis al fidela kaj brava sekvanto sia Wiprecht el Groitzsch kies filino Bertha edzinigis al Deto de la dinastio Wettin. Post la morto de margrafo Dietrich en 1221 ekposedis la teritorion la senjoroj de Lobdeburg-Arnshaugk. En 1289 tiu ĉi lino formortis kaj refalis en la manojn de la dinastio Wettin. Landgrafo Albrecht estis ĉasante en aŭtuno 1293 ankaŭ en Triptis kaj vendis pro monomanko laŭ kontrakto de la 28.9.1293 Turingion al sia dua filo Diezmann. Dum la kuratoreco por la nepo de Albrecht, de landgrafo Frederiko la 2-a, Triptis kune kun Auma kaj Ziegenrück venis en 1328 en la manojn de Henriko Reuß von Plauen: li sukcese konvinkis la sub kuratorecon metitan Frederikon cedi la tuton al li. En transdona dokumento de 1328 Triptis nomatas la duan fojon urbo.
Detaloj pri la ĉirkaŭfortikaĵo malkonatas. Ja ekzistis fosoj (ĝis 1540) kaj muraro, norde remparo. Pordegoj enirejaj estis Neustädter-, Aumaer- kaj Weidaer-pordegoj. Aumaer-pordego malkonstruitis en 1837 dume la du aliaj brulkonsumiĝis en 1725 kaj 1775. Jam ekde 1367 la triptisanoj rajtis okazigi foiron semajnan malimpostitan. En 1373 malpermesitis en distanco de ĉ. 9 kilometroj la ekdeĵoro de fremdaj metiistoj kaj knajpistoj. La Ulrich-preĝejo estis ŝatata pereginejo; ĝi staris ĉe la nuna tombejo kapelo. Ĉe la enirejo tombeja ankoraŭ konserviĝis ŝtono el la malnova kirko. Ekde 1436 ĝis la fino de la 19-a jarcento neniam malpli ol du surlokaj animzorgantoj laboris. La unua protestantisma paroĥestro surlokis ekde 1523. Dum la t.n. Lepsika separiĝo (1485) Triptis kun la regiono de Neustadt an der Orla venis en la manojn de la ernestidoj. La kamparanaj ribeloj en Triptis malardis. Pro la t.n. Grumbaĉ-kvereloj la ernestidoj enŝuldiĝis tiom ke ili devis en 1571 cedi la regadon pri la Neustadt-distrikto al la princelektistoj de Dresdeno. Inter 1657 kaj 1718 Triptis estis parato de la Dukujo Saksio-Zeitz. Tiam la urbo ofte devis pruntedoni monon al duko Maŭrico (kiu ne ĉiam sufiĉis el propraj fontoj). Ekde 1718 la tuta Neustadt-distrikto reapartenis al la Elektoprinclando Saksio.
Bob Fosse
Kariero
La muzikalo RedHead donis al Vardon ŝian trian Tony por Plej bona Aktorino. La spektaklo ankaŭ gajnis la Tony por Best Musical kaj Fosse prenis hejme la premion por Plej bona Koregrafio. Fosse denove kunlaboris kun Verdon kiel direktoro kaj koreografo en Sweet Charity same kiel en Ĉikago. Li gajnis la Tony for Best Direction of a Musical en 1973 kun Pippin. Fosse ankaŭ estas memorita por prezentado de kanto kaj pluraj dancoj en la filmversio de La Eta Princo en 1974.
Triptis
Ekde la 19-a jarcento
Ĝis la fino de la 19-a jarcento estis Triptis ĉiam laŭstrukture urbeto de agrikulturistoj-burĝoj. La fajregoj multis: nome en la jaroj 1540, 1725, 1775, 1848. Pestepidemio teruris en 1598 kaj 1626. La Tridekjara milito venigis multon malbonan kaj marodojn al Triptis, kiel ankaŭ la Sepjara milito. Inter 1763 kaj 1778 Triptis estis loko garnizana; Elrabado ankaŭ okazis dum la tramarŝo de trupoj de Napoleono Bonaparte, krome oni suferis je impostopostuloj troigitaj kaj ŝtelo de urbaj monrimedoj ŝparitaj por la novkonstruo de urbodomo. Post la Viena kongreso Triptis venis por kelkaj monatoj al Prusio antaŭ reveno al la Duklando Saksio-Vajmaro-Eisenach. Tio restis ĝis la kreo de Turingio en 1922.
Modesto Giuliani
Modesto GIULIANI (naskiĝis en 1914, mortis en 2000) estis argentina esperantisto kaj delegito de UEA en Ucacha.
Naoto Kamifukumoto
Naoto Kamifukumoto (上福元 直人, n. ) estas japana futbalisto.
Bob Fosse
Kariero
Fosse estis noviga koreografo kaj registris multajn atingojn en sia vivo. En Damn Yankees, li estis inspirita fare dela ĉefpastro de teatra ĵazdanco", Jack Cole, kaj ankaŭ estis influita fare de Jerome Robbins. En la reĝisorado kaj koregrafio de RedHead, li uzis unu el la unuaj serioj de baletdancoj en la programo por enhavi kvin malsamajn dancstilojn: ĵazdanco, kankano, flamenko, marŝo kaj la malnova angla varieteostilo. Li uzis la ideon de subteksto kaj donis al siaj dancistoj ion por pensi dum la danco. Li ankaŭ komencis la tendencon de lumigado kiu kontribuas al la laboro kaj kiu direktas la atenton de la spektantaro al certaj aferoj.
Triptis
Ekde la 19-a jarcento
Inter 1821 kaj 1826 konstruitis ŝoseo inter Neustadt kaj Mittelpöllnitz rekte tra Triptis kaj en 1833 instalitis posta stacio. En 1842 novigitis la strato al Auma kaj en 1843 novaranĝitis la ĉefa bazarplaco; starigitis tiam ankaŭ bela fontano en ĝia mezo. La malnova urbodomo kiu estiĝis meze de la placo pro kaduko devis malkonstruiĝi en 1825. En 1844/45 konstruitis nova lernejo; nova urbodomo novgotikstila realiĝis ĝis 1856 kie komence gastis ankaŭ justica komisiono.
Bob Fosse
Kariero
La stilo de Fosse inkludis la uzon de turnado de genuoj, turnado al la flankoj, ruliĝantaj ŝultroj, uzante gantojn kaj ĵazmanojn. Kun Fred Astaire kiel modelo por influo, li uzis teatrorekvizitojn kiel cilindrajn ĉapelojn, promenbastonojn kaj seĝojn. La ampleksa uzo de lia varmarko, ĉapeloj, estis influita, laŭ kinisto Martin Gottfried, per lia memkonscio: Lia kalveco estis la kialo li portis ĉapelojn, kaj estis sendube la kialo de metado de ĉapeloj sur liajn dancistojn. Kelkaj el liaj plej popularaj dancoj inkluzivas Steam Heat de La Piĵamo-Ludo kaj Big Spender de Sweet Charity. La sceno Rich Man's Frug en Sweet Charity estas alia ekzemplo de lia speciala stilo.
Triptis
Ekde la 19-a jarcento
Ekonomian ekfloron kaŭzis la konstruo de la fervojlinioj inter Gera-Eichicht (1869-71) respektive inter Triptis kaj Ziegenrück (1890-94; ĝi plilongiĝis poste tra Blankenstein ĝis Naila-Marxgrün). Tre proskime de la stacidomo starigitis en 1891 porcelanaĵfabriko. Ankaŭ aliaj firmaoj tiutempe malfermitis - ekz. por ila, maŝina, tapiŝa fabrikadoj - kaj laktocentrejo. Inter 1934-36 konstruitis la aŭtoŝoseo A 9 kaj - je distanco de 18 kilometroj - la aŭtoŝoseo A 4.
Naoto Kamifukumoto
Li futbalis ĉe Oita Trinita, FC Machida Zelvia kaj Tokyo Verdy.
Bob Fosse
Kariero
En lia filmo All That Jazz, Fosse havis la du virinojn kiuj eternigus lian heredaĵon, Gwynn Verdon kaj Ann Reinking. Ambaŭ respondecos pri konservado de lia unika koregrafio dum lia vivo kaj post lia morto. Reinking ludis la rolon de Roxie Hart en la sukcesa Novjorka reanimado de la muzikalo Ĉikago en 1996. Ŝi koreograferisBob Fosse stylepor tiu produktado, kiu funkciis dum multaj jaroj sur Broadway. En 1999, Verdon funkciis kiel arta konsultisto por senintriga Rabio- spektaklo nomita Posy, kiu estis dizajnita por ekspozicii ekzemplojn deklasika Posy-koregrafio". La spektaklo gajnis la Tony Award por Best Musical. Multmaniere, Fosse estas nerekte respondeca, per la unika koregrafio, kiun li kreis, pri la karieroj de multaj dancistoj tra la mondo.
Triptis
Ekde la 19-a jarcento
Dum la Dua mondmilito bombade damaĝitis la urbodomo kaj en la 10.4.1945 kaj komplete la stacidomo. Post 1945 la urbo evoluis je metia centro, ĉefe de porcelanaĵoj. En 1962 malfermitis nova porcelana firmao, kiu nun nomiĝas Neue Porzellanfabrik Triptis GmbH.
Bob Fosse
Kariero
Fosse reĝisoris kvin plenlongajn filmojn. La unua filmo kiun li reĝisoris,Sweet Charityde 1969 ĉefrola Shirley MacLaine, estas adapto de la muzikalo de Broadway, kiun li filmis en Manhatano. Lia dua filmo, Cabaret, gajnis ok Oskarojn, inkluzive de Plej bona Direktoro por Fosse (li venkis Francis Ford Coppola kun The Godfather). La filmo estis filmita ĉe la loko de la intrigo, Berlino, kaj ankaŭ gajnis al Liza Minnelli kaj Joel Grey Oskaron por iliaj roloj.
Triptis
Evoluo post 1989 kaj komunumpligrandiĝo
Jenas la iam memstaraj kaj nun al Triptis apartenantaj komunumoj kun dato de ilia enkorpiĝo entriptisa: 1950 - Oberpöllnitz kaj Döblitz; 1956 - Hasla; 1965 - Schönborn kaj Ottmannsdorf; 2012 - Pillingsdorf (kun Burkersdorf). Post Turniĝo alvenis 70 hektarojn granda nova industria kaj metia zono. Malgraŭ eblis kontinuigi strukturojn produktadajn pri porcelanaĵoj kaj metalprilaboranta industrio la plasto-prilaborado pliekgravis. Ekde 1992 Triptis estas sidejo de Verwaltungsgemeinschaft Triptis.
Bob Fosse
Kariero
Lia venonta filmo, Lenny de 1974, estis biografio de komikulo Lenny Bruce ĉefrola Dustin Hoffman. La filmo estis nomumita por Oskaro por Plej bona Filmo kaj Plej bona Direktoro. Ĝuste kiam li gajnis Oskaron por Kabaredo, Tony por Pippin, kaj Premio Emmy por reĝisorado de la televidekspozicio de Liza Minnelli, Fosse komencis suferi de sanproblemoj kaj spertis malferman koroperacion. En 1979 li verkis kaj reĝisoris duonaŭtobiografian filmon All This Jazz, kiu prezentis la vivon de koreografo kaj reĝisoro-koreografo kaj drogulo kiu estas inter venko kaj fiasko. All That Jazz gajnis kvar Akademiajn Premiojn kaj gajnis al li sian trian Oskaran nomumon por Plej bona Direktoro. Li ankaŭ gajnis la Oran Palmon ĉe la 1980-datita Festivalo de Cannes.
Lia lasta filmo, 80 Stars de 1983 estis kontestata biograffilmo pri Playboy-knabino kaj aktorino Dorothy Stratton kiu estis murdita fare de ŝia edzo. La filmo estis nomumita por pluraj premioj kaj montrita ekster konkurado ĉe la Berlina Filmfestivalo.
Cavedago
Cavedago estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Spormaggiore, Fai della Paganella, Molveno kaj Andalo.