cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
George C. Marshall Space Flight Center
La George C. Marshall Space Flight Center, (MSFC) (prononcu:[ĜORĉ SI: MA:Rŝal SPE:s flajt SENtr]) estas grava centro por multaj celoj: kosmoŝipa kaj spacnaveda propulsado, ekstera fuela cisterno, trejnado, pagitaj ŝarĝoj, konstruado kaj dizajno de la Internacia Kosmostacio (ISS), komputiloj kaj retoj kaj informa manaĝerado. La centro ankaŭ posedas unu el la misiokontrolejoj de la Kosmopramo.
Ĝi situas en Huntsville, Alabamo, kaj ricevis sian nomon honore al ĝeneralo George Marshall.
MSFC ekestis el la armea sidejo U.S. Army's Ballistic Missile Agency kaj en 1960 ĝi ekhavis novan destinon. La centro fariĝis la civila bazo por Dr. Wernher von Braun kaj lia teamo de germanaj rakedaj sciencistoj kaj granda nombro da armeaj kaj civilaj kontraktantoj.
(16686) 1994 PL9
(16686) 1994 PL9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Onega (lago)
Onega (ankaŭ sciata kiel Onego, Онежское озеро, Oneĵskoje ozero, kio estas Oneĵskoje lago; Ääninen) estas lago en Rusio. Ĝi estas la dua plej granda dolĉakva lago de Eŭropo (post Ladoga lago) Ĝi havas la surfacon de 9720 km2, longon de 250 km, plej grandan larĝon de 80 km, profundon de 115 m.
Petrozavodsk, la ĉefurbo de la Karelio, situas sur la okcidenta bordo de lago Onega. La respubliko ĉirkaŭbaras la lagon de okcidento, nordo kaj oriento. En la suda ĝi limas al Leningrada provinco kaj Vologda provinco.
La lagobasenon elformis terformiĝoj dum la kvaternaro kaj glaĉeroj dum la glaciepoko. La nordaj bordoj konsistas el granitaj tavoloj, arbokovritaj kaj altaj, rokaj. Tie situas en golfetoj la urboj Petrozavodsk, Kondopoga kaj Povenoc. La suda lagobordo estas svelta, sabla kaj ofte marĉa aŭ akvokovrita.
En la Onega-lago estas ĉirkaŭ 1369 insuloj kun tuta surfaco de ĉirkaŭ 250 km2, ĉefe en la norda kaj nordokcidentaj golfoj.
La lagon alfluas la gravaj riveroj Suja, Suna (norde) kaj Vodla, Andoma, Vitegra, Megra (oriente, sudoriente) La lagon elfluas la Svir.
La akvonivelo plej malaltas en marto-aprilo, la jara ŝanĝiĝo estas ĉirkaŭ 60 cm. En akvo de la lago – pro la temperatura diferenco – okazas kribla fluo, dum la aŭtunaj tempestoj, la ondoj altas eĉ 4–5 m.
En la akvo vivas pli ol 40 fiŝospecioj, kiuj donas ekonomian valoron por la loka loĝantaro.
La Onega-lagon interligas kanaloj al la Balta kaj la Blanka maroj, al akvokolekta areo de la Volgo, tiel la lago gravas en la internacia kaj la landinterna transportado. Pro protektado kontraŭ la tempestoj, oni establis apud la sudaj, sudorientaj bordoj – interl alfluejo de Vitegra kaj elfluejo de Svir – ŝipveturan kanalon.
La preĝejo Kiĵi Pogost sur la Kiĵi-insulo estas la plej bela ekzempelo de la rusa lignokonstruado. La preĝejo konsistas el du kirkoj kaj sonorilega turo. La konstruaĵa tuto estas parto de la Monda kulturheredaĵo.
Norda Dobruĝo
Norda Dobruĝo (en rumana Dobrogea; en bulgara Северна Добруджа, Severna Dobrudzha) estas la parto de Dobruĝo ene de la limoj de Rumanio. Ĝi kuŝas inter la malsupra Danubo kaj la Nigra Maro, limigita sude de la regiono de Bulgario nome Suda Dobruĝo.
Geografio
La teritorio de Norda Dobruĝo nune formas la distriktojn Constanţa kaj Tulcea, kun totala areo de 15,500 km² kaj nuntempa loĝantaro de iom pli ol unu miliono.
Danuba Delto
La Danuba Delto konsistas el nombraj lagoj. La ĉefaj estas la jenaj:
Heraldiko
Norda Dobruĝo estas reprezentata de du delfenoj en la Blazono de Rumanio.
Vietri sul Mare
Vietri sul Mare estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Princlando de Beauluna
La Princlando de Beauluna estas nederlanda mikronacio kun postuloj super teritorio de la luno. Ĝi estis fondita la 8-an de majo 2000 en protesto kontraŭ la nobelaro en Nederlando. En serĉo por koncedi nobelajn titolojn al ĉiu ajn homo, Princo Michel fondis la mikronacion. Laŭleĝe sub nederlanda juro, li vendas nobelajn titolojn kaj kun la mono li laŭ propra deklaro subtenas bonfarajn projektojn sur la tero.
Vietri sul Mare
Najbaras la komunumoj Cava de' Tirreni, Cetara, Maiori kaj Salerno.
Komerca Centro de Havano
La Komerca Centro de Havano (Lonja del Comercio de La Habana) estas konstruaĵo kiu gastigas oficejojn situanta en la strato Lampeto N-o.2, en la Placo de la Monaĥejo Sankta Francisko, en la centro mem de Malnova Havano, Kubo. Ĝia konstruado komenciĝis en 1907 kaj finiĝis en 1909, en la terenoj kiuj apartenis al la riĉaj familioj de Arostegui kaj Armona. La impona konstruaĵo estis projektita de la arkitekto Tomás Mur kun la decidiga kunlaborado de José Toraya, sub la aŭspicio de la usona kompanio Purdy & Henderson. Ĝi estas katalogita ekde tiu tempo kiel unu el la plej elstaraj projektoj de la unuaj jaroj de la 20-a jarcento en Kubo. En la plej maldekstra kolono de la konstruaĵo troviĝas ZEO (dulingva esperanta-hispana memortabulo kun la bildo de Zamenhof) okaze de la 75-a Universala Kongreso en Havano. En tiu ĉi konstruaĵo ankaŭ havis sidejon la unua esperanto-organizo en Kubo en la 1910-aj jaroj.
Kantono Ontario (Nov-Jorkio)
La kantono Ontario - angle Ontario County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas.
Graham Arnold
Graham Arnold (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 1985 ĝis 1997 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 54 matĉoj kaj atingis 19 golojn.
Lívia Dobay
Lívia Dobay [dobai], malofte Livia Dobai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobay Lívia estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia origina familia nomo estis Davidovics [davidoviĉ].
Lívia Dobay naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Vieno.
Biografio
Lívia Dobay devenis el juda familio. Ŝi aĝis 3, kiam ŝi komencis lerni pianon. En la sekva jaro ŝi jam faris koncerton en Palaco Vigadó. Ŝi frekventis mezlernejon, poste ŝi lernis kantadon en Muzikakademio de Budapeŝto de Béla Szabados, Jenő Hubay kaj Imre Ungár. En 1932 ŝi plulernis en Italio, en la sekva jaro ŝi akiris diplomon en la Muzikakademio. Inter 1933 kaj 1956 ŝi estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. En la 1930-aj jaroj ŝi estis gastokantisto en Vieno kaj Sankta Luiso. Inter 1941-1945 ŝi povis kantadi nur antaŭ juda publiko pro la kontraŭjudaj leĝoj. Dum la hungara revolucio de 1956 ŝi disidis al Vieno, kie ŝi kantadis iomete, poste ŝi retiriĝis. post la disido la hungara ŝtato detruis la sonbendojn pri Dobay.
Ŝi edziniĝis en 1938, baldaŭ ŝi naskis filon.
Amfiono
Amfiono (helene Αμφίονας, latine Amphion) estis en la helena mitologio unu el la filoj de la plej alta dio Zeŭso kaj de lia amantino Antiopa, filino de la teba reĝo Nikteo.
Amiko (mitologio)
Amiko (helene Ἄμυκος, latine Amycus) estis en la helena mitologio reĝo de berbikoj, nacio en Bitinio.
Amfiono
Antiopa estis tiel bela, ke ŝi altiris atenton de la plej alta dio Zeŭso kaj el ekestinta amrilato naskiĝis fratoj Amfíono kaj Zeto. Timante sian edzon ŝi forĵetis la ĝemelojn en arbaro (sed laŭ aliaj fontoj lasis ilin en arbaro onklo de Antiopo Liko premata de sia edzino Dirka. Trovis ilin paŝtisto, kiu prenis ilin al si kaj donis al ili edukon kaj kleron. Ili elkreskis en fortajn junulojn, sed ĉiu el ili estis alia: Amfiono estis fajna kaj modera, ŝatis muzikon, kontraŭe Zeto estis fortulo, ŝatis ĉasadon kaj lukton. Tamen ili vivis kontente kune kaj nenion konjektis pri sia origino.
Amiko (mitologio)
Amiko estis filo de la mara dio Pozidono. Li estis fama per sia granda forto kaj batalemo. Ĉiun alveninton li kaptis kaj poste defiis al pugnobatalo, en kiu kutime ĉiun sian rivalon venkis kaj mortigis. Do ne estis mirinde, ke lian landon la eksterlandanoj evitadis. Sed tio ŝanĝis kiam la ŝipo de Argonaŭtoj kun estro Jazono ĵetis ankron ĉe bordoj de la insulo de bebrikoj, por ke ĝi kompletigu provizojn por la longa vojaĝo al Kolĉido alporti la Oran ŝaffelon. La reĝo Amiko akceptis la marnavigistojn malagrable kaj regalis ilin per senskrupulajn vortojn.
Amfiono
Post morto de la reĝo Nikteo surtroniĝis lia frato Liko. Lia edzino Dirka malamis Antiopon, do preparadis al ŝi la plej malbonajn neglektojn kaj suferojn kaj fine eĉ ĵetis ŝin en malliberejon. Post longa tempo Zeŭso helpis al ŝi fuĝi en montaron.
Amiko (mitologio)
Kun mokrido li defiis al pugnobatado iun ajn aŭdaculon el la Argonaŭtoj. Aliĝis Polideŭko, unu el la Dioskuroj. La batalo estis malfacila, nur en la dua parto, post mallonga ripozo Polideŭko pugnobatis bataleman reĝon tiel forte, ke Amika kranlo krevis kaj la batalema reĝo mortis.
Amfiono
Eble hazarde, eble pro dia volo, ŝi venis ĝuste al la paŝtisto kaj al siaj filoj. Antaŭ ol ili povis ĉion klarigi al si, aperis Dirka, en kiu ekflamis malnova malamo kaj deklaris, ke tiu virino estas fuĝanta sklavino. Ŝi ordonis al ambaŭ fratoj, ke ili alligu ŝin al virbovo kaj lasu ŝin mortarĉumi. La fratoj ne volis, sed fine devis ordonon de la reĝino obei. En lasta momento la paŝtisto esprimis, ke Antiopo estas ilia patrino. La fratoj ekkoleris super preparata krimo kaj kruelan Dirkon punis per la sama maniero, kiun ŝi preparis por Antiopa - sovaĝa virbovo mortarĉumis ŝin.
Antiopa kaj ŝiaj filoj revenis en Tebon. Laŭ unu versio ili pro pledo de la dio Hermo donacis al la reĝo Liko vivon kaj nur forpelis lin el la urbo. Laŭ alia versio ili senigis lin de la regado kaj mortigis lin.
Ili kune transprenis regadon en Tebo kaj komencis plibeligadon de la urbo kaj konstruadon de ĝiaj muregoj. Ambaŭ fratoj diligente laboris laŭ siaj kapabloj. La fortulo Zeto portis pezajn ŝtonegojn, kiujn onidire ne ekmovis eĉ Titanoj, kaj el ili konstruis fakte nekonkereblajn muregojn. Male Amfiono, kiu ne disponis per fizika forto, investis sian arton. Li tiel belege ludis sian oran liron, donacon de la dio Apolono, ke ŝtonoj obeeme ekstaradis kaj metis sin en siajn lokojn en la muregoj.
La reĝo Amfiono kun sia frato Zeto atakis sanktejon de Apolono en Delfo, sed Apolono ilian atakon sukcese forpuŝis kaj ilin ambaŭ trapikis per siaj sagoj. Alia versio rakontas, ke Amfiono post morto de siaj infanoj kaj edzino trapikis sin mem per sia glavo.
Oceanografia Instituto Woods Hole
La Oceanografia Instituto Woods Hole, en angla oficiale Woods Hole Oceanographic Institution (WHOI) estas privata, neprofita priserĉada kaj altlerneja edukejo dediĉita al studo de ĉiuj aspektoj de mara scienco kaj inĝenierado kaj al edukado de maraj priserĉistoj. Fondita en 1930, ĝi estas la plej granda sendependa oceanografia priserĉa institucio en Usono, kun stabanaro kaj studentaro nombre ĉirkaŭ 1,000. La Instituto estas organizita en ses departementoj, kvar oceanaj institutoj — oceana vivo, marborda oceano, oceana kaj klimata ŝanĝo, profundoceana esplorado — la Kooperativa Instituto por Klimata kaj Oceana Priserĉado, kaj marpolica centro. Ties marbordaj instalaĵoj estas situantaj en la vilaĝo de Woods Hole, Massachusetts, kaj je mejlo kaj duono el la kampuso Quissett. La kerno de la financo por la Instituto devenas el stipendioj kaj kontraktoj el la National Science Foundation kaj aliaj registaraj agentejoj, krom el fondaĵoj kaj privataj donacoj.
Těmice (distrikto Hodonín)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371.
New Super Mario Bros.
New Super Mario Bros. (New スーパーマリオブラザーズ) estas horizontale rulumanta videoludo, kie la rolulo devas salti de plataĵo al plataĵo. Nintendo kreis kaj eldonis ĝin por la Nintendo DS. Ĝi apartenas al la serio de videoludoj Super Mario. La ludo aperis en Nordameriko kaj Japanujo en majo 2006, kaj en Aŭstralio kaj Eŭropo en la sekva monato.
La rakonto de la ludo similas al tiuj de aliaj horizontale rulumantaj ludoj de Mario. New Super Mario Bros. sekvas la aventuron de Mario, kiu devas vojaĝi kaj batali kontraŭ sbiroj de Bowser por savi la Princinon Peach. Mario povas trovi diversajn plifortigilojn, kiuj povas helpi lin en lia misio. Inter tiuj estas supera fungo (Super Mushroom Angle), fajra floro (Fire Flower Angle), kaj la stelviro (Starman Angle). Ili ĉiuj donas apartajn kapablojn al Mario. Vojaĝante tra 8 mondoj (80 ludlokoj entute), Mario devas venki Bowser Jr. kaj Bowser antaŭ ol fine savi la Princinon Peach.
Recenzoj de la ludoj estis tre bonaj. Laŭdoj fokusiĝis sur plibonigoj faritaj al la serio Mario, dum mallaŭdoj fokusiĝis sur la simpleco de la ludo, kaj sur la simileco al antaŭaj ludoj. New Super Mario Bros. ricevis plurajn honorojn, kiel premiojn Ludo de la monato (Game of the Month Angle) de Game Informer kaj Electronic Gaming Monthly, kaj Redakcia elekto (Editors' Choice Awards Angle) de IGN kaj GameSpot. En Japanujo, la ludo superis rekordon pri plej bona lanĉo por videoludo de Nintendo DS. Entute, pli ol 30,8 milionoj da kopioj vendiĝis tutmonde, kaj la ludo estas inter la plej bone venditaj ludoj de Nintendo DS, kaj unu el la plej bone venditaj ludoj. Sekvo, nomita New Super Mario Bros. 2 aperis por Nintendo 3DS en 2012.
Duetila dusulfido
Duetila dusulfido aŭ C4H10S2 estas kemia organika sulfura kombinaĵo, brulema, senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun ajlosimila odoro, vaste uzata en sennombraj organikaj sintezoj, kiel solvanto por anhidraj mineraloj kaj en oraj kaj arĝentaj tegmentobanoj. Duetila dusulfido estas pli densa ol aero, malpli densa ol akvo, kaj ĝiaj vaporoj estas iritaj al okuloj kaj haŭto.
Uleila del Campo
Uleila del Campo estas hispana municipo apartenanta al Andaluzio kaj al provinco Almerio en la komarko Filabres-Tabernas. Ĝi lokas en la centro de la provinco je altitudo de 640 msm kaj estas 39 km2 ampleksa kun 833 loĝantoj (2019) kaj denseco de 21,74 loĝ/km².
Komence de la 20a jarcento estis pli ol 2000 loĝantoj, sed poste oni malpliiĝis iom post iom kaj komence de la 21a jarcento estas malpli ol 1000 loĝantoj, tio estas oni perdia la duonon de la loĝantaro.
Geografio
La municipo estas sur la centra zono de la provinco Almerio kaj sur la suda deklivaro de la montaro Sierra Filabres, ĉe la monteto Cerro Monteagud. Limas norde kaj okcidente kun la municipo Benizalón, oriente kaj sudoriente kun Sorbas, sudokcidente kun Tahal kaj sude kun Lucainena de las Torres.
La montaro Sierra Filabres kaj speciale la monteto Cerro de Monteagud, (1304 msm), utilas kiel natura limo norde de la municipo.
La municipo estas trapasata de la "rambla" (sezona rojo) El Cañal (Kanejo).
La montetoj Cerros de Marzo estas aro de montetoj ene de la municipo kies plej alta alto estas de 682 msm.
Salikila fosfato
Salikila fosfato aŭ fosfozalo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la salikila alkoholo kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo. Salikila fosfato posedas 7 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 6 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. Salikila fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de salikilaj derivaĵoj.
Barry Trivers
Barry TRIVERS (1917-1981) estis usona aktoro, verkisto kaj scenaristo naskita en Egiptio. Li estis edzo de Florine McKinney.
Li debutis sian aktoran karieron per mallonga filmo Clinching a Sale en 1930. En 1931, li aktoris la nuran fojon en teatro pere muzikaĵo Ziegfeld Follies. Li partoprenis en Romance in the Rain, Strange Wives, Night Life of the Gods, Three Cheers for Love ktp.
Trivers komencis sian scenaristan karieron per 'Tis Spring en 1933, li verkis ankaŭ por The Man Who Reclaimed His Head, Baby Face Harrington, Manhattan Moon, Lady Tubbs, Redheads on Parade, 3 Kids and a Queen, The Big Broadcast of 1937, Behind the Mike, That's My Story!, A Desperate Adventure, Army Girl, The Arizona Wildcat, Boy Friend inter aliaj.
En 1940-aj jaroj li verkis por kinfilmoj kiel ekzemple City of Chance, Girl in 313, Women in War, River's End, South of Suez, Flight from Destiny, The Wagons Roll at Night, Bad Men of Missouri, Law of the Tropic, Flying Tigers, There's Something About a Soldier, What a Woman!, Tars and Spars, Talk About a Lady kaj Intrigue.
En televido Trivers komencis verkante por 5 epizodoj de televidserio Mr. & Mrs. North, poste li verkis ankaŭ por serioj televidaj The Millionaire, Naked City, The Untouchables, Have Gun - Will Travel, The Fugitive, Combat!, Daniel Boone, Star Trek, Tarzan, inter aliaj kaj por filmo kina Flood Tide.
Gunnar Berg
Gunnar Berg estas nomo de jenaj personoj:
* Gunnar Berg (pentristo) (1863–1893), norvega pentristo
Géza Szőcs
Biografio
Géza Szőcs finis la fakon de hungara kaj rusa lingvoj en Universitato Babeş-Bolyai. Inter 1974 kaj 1977 li redaktis la studentgazeton Echinox. Inter 1976 kaj 1981 li estis kunlaboranto de la ĵurnalo Igazság. En 1979-80 laŭ propono de András Sütő unu jaron li estis Herder-stipendiulo en Vieno. En 1981-82 kun Károly Antal Tóth kaj Attila Ara-Kovács li redaktis la samizdato-eldonaĵon Ellenpontok. Pro tio li estis plurfoje arestita. En 1985-86 li estis esploristo de la Instituto pri Literaturhistorio kaj Lingvistiko en Kluĵo. En 1986 li loksidiĝis en Svislando, kaj inter 1986-89 li estis ĵurnalisto en Ĝenevo. En 1989-90 li estis oficgvidanto de Radio Libera Eŭropo de Budapeŝto. Ekde 1989 li estis kunlaboranto de la revuo Magyar Napló. Post 1990 li relokiĝis Kluĵon. En 1990-91 li estis ĉefsekretario de Romániai Magyar Demokrata Szövetség kaj inter 1991-93 li estis ĝia politika vicprezidanto. En 1990-92 li estis senatano en la rumana parlamento, poste inter 1996-98 ano de la prezidantaro de la Magyar Polgári Együttműködés Egyesülete.
Pol', hungaro: frata paro, Dum batalo, drink-regalo
Teksto
(elpoligis Antoni Grabowski)
Pole: „Polak, Węgier, dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki.” ("Pol', hungaro: frata paro, Dum batalo, drink-regalo" ; Bratanki lengyelül unokatestvér, mely azonban a régi lengyel nyelvben testvért jelenthetett.)
"Polak, Węgier, dwa bratanki / I do szabli, i do szklanki / Oba zuchy, oba żwawi / Niech im Pan Bóg błogosławi." ("Lengyel-magyar két jó barát / Együtt harcol s issza borát / Vitéz s bátor mindkettője / Áldás szálljon mindkettőre.")
„Polak, Węgier, dwa bratanki, i do bitki, i do szklanki!”
Tago de Amikeco
La 12-an de marto 2007 parlamento de Hungario akceptis deklaron pri agnosko de la tago 23-a de marto Tago de Pola-Hungara Amikeco. La deklaron apogis 324 parlamentanojn, neniu sindetenis, neniu kontraŭis.
Analogan decidon la 16-an de marto 2007 aklame voĉdonis la Pola Sejmo.
Organizaĵoj
En Pollando, same kiel en Hungario ekzistas multe da organizaĵoj pri pola-hungara amikeco:
- Krosno, Leszno, Lodzo, Lubaczów, Olsztyn, Poznań, Radomsko, Słupsk (aktivas tie la iama hungara diplomato en Varsovio Andras Asztalos (esperantisto), Varsovio
- Esztergom, Győr, Miskolc
(76809) 2000 QQ46
(76809) 2000 QQ46 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
20195 Mariovinci
20195 Mariovinci estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mario Vinci, malavara amatora astronomo kaj granda amiko de la Gruppo Astrofili di Montelupo. Li ĉiam montris sian haveblecon kaj sian apogon dum la konstruo de la observatorio "Beppe Forti".
Endre Csatkai
Endre CSATKAI [ĉatkai], laŭ la hungara skribmaniero Csatkai Endre estis hungara historiisto, muzikhistoriisto kaj arthistoriisto.
Endre Csatkai naskiĝis la 1896 en Hungara reĝlando, en Darufalva (nuntempa Draßburg en Aŭstrio). Li mortis la 1970 en Sopron.
Biografio
Endre Csatkai devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en Sopron, poste universitaton en Budapeŝto. Li eklaboris en Sopron, poste li translokiĝis al Eisenstadt, kie li laboris en la loka muzeo. Pro la faŝismo li reiris al Sopron. En 1944 li estis trudlaboristo, kie li surdiĝis. Post la 2-a mondmilito li eklaboris en la muzeo. En 1952 li iĝis kandidato. En 1963 li emeritiĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1954.
Nacia Alianco
Nacia Alianco (aŭ itale Alleanza Nazionale, mallongigo AN) estas itala dekstra politika partio. Ĝi fondiĝis dum januaro 1995, kiam la plimulto de la membroj de tiutempe Itala Socia Movado - Nacia Dekstro (Movimento Sociale Italiano, aŭ MSI) decidos rekonsideri la idealojn de la movado, por la kreado de nova itala dekstro ideologie nacikonservativa.
Ekde la fondado de la partio, la partiestro estas Gianfranco Fini; li unuflanke estas puŝanta la partion direkte al la moderaj kaj konservativaj europaj politikgrupoj, kaj aliflanke stebas movadistojn kaj popolsocialistojn politikprincipojn.
AN apartenas al itala centr-dekstra partia koalicio konata kiel Domo de la Liberecoj; eŭrope ĝi apartenas al Alianco por Eŭropo de Nacioj, kvankam ĝi jam anoncis la intencon adheri al la Eŭropa Popola Partio.
En 2009, Nacia Alianco, eniris en La Popolo de la Libereco, partio de Silvio Berlusconi.
Römerswil LU
-
Römerswil estas urbo komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1577 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La komunumo situas ĉe la sudokcidenta bordo de la Lago de Baldegg kaj ĉe la orienta flanko de la monta ĉeno Erlosen. Al la komunumo Römerswil apartenas ankaŭ la vilaĝo Herlisberg, kiu ĝis la 31-a de decembro 2004 estis memstara politika komunumo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Römerswil limas en nordo al Ermensee, en nordoriento al Hitzkirch, en oriento al Hochdorf, en sudo al Rain, en sudokcidento al Hildisrieden, en okcidento al Neudorf kaj en nordokcidento al Beromünster.
Trafiko
Herlisberg kaj Römerswil estas konektitaj per la buslinio de Beromünster al Hochdorf al la publika trafikreto. La plej proksima alveturejo al la nacia svisa aŭtovojo A2 troviĝas en distanco de 7 km en Sempach.
Historio
La unua certigita dokumenta mencio de Römerswil datiĝas el la jaro 1270 kiel Remerswil. La vilaĝo Herlisberg jam estis menciita en la jaro 1150 kiel Erlinsberg en dokumento de la Monaĥejo Allerheiligen en Ŝafhaŭzo.
Ambaŭ vilaĝoj ĝis la Batalo de Sempach en la jaro 1386 apartenis al la Habsburgoj. Dum Herlisberg apartenis poste ĝis 1803 apartenis al la voktejo Richensee-Hitzkirch, Römerswil siaflanke apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la lucerna voktejo Rothenburg kaj tiam ĝis 1803 al la helveta distrikto Hochdorf. Ek de 1803 ambaŭ komunumpartoj apartenas al la lucerna distrikto Hochdorf.
Kun efiko je la 1-a de januaro 2005 la du komunumoj Herlisberg kaj Römerswil kuniĝis, kaj la nova komunumo portas la nomon Römerswil.
Gyula J. Obádovics
Gyula József Obádovics [djula jOĵef obAdoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Obádovics József Gyula estas hungara matematikisto, altlerneja instruisto, verkisto. Liaj pseŭdonimoj estis Sámán Simon kaj Julius J. Coach.
Biografio
Gyula J. Obádovics konfesas sin membro de malgranda sudslava minoritato. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1950. Liaj plej gravaj instruistoj estis Lipót Fejér, Béla Kerékjártó, Pál Szász (matematikisto), Pál Turán, László Fejes Tóth, Alfréd Rényi. Komence li havis posteneton en ministerio, poste li instruis en pluraj universitatoj. En 1962 li doktoriĝis en Pezindustria Teknologia Universitato, kie cetere li instruis 18 jarojn komence en rango lektoro, poste docento. Li estis ankaŭ institutestro (1970-1981), poste katedrestro en Agrara Universitato de Gödöllő (1981-1988), krome li instruis jardekon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Intertempe li kandidatiĝis en 1967 ĉe Hungara Scienca Akademio, en la sekva jaro li doktoriĝis samloke. Ekde 1988 li instruis en emerita statuso. Post apero de la komputado li facile ligis matematikon kaj komputadon en la instruado. Li havas edzinon, kiu naskis plurfoje. Dum la emeritaj jaroj li verkis librojn fikciajn kaj erotikajn, pli frue faklibrojn kaj lernolibrojn pri matematiko. Li ricevis premiojn inter 1973-2018.
Monaĥejo Sankta Francisko el Asizo (Havano)
La Monaĥejo Sankta Francisko el Asizo, estas religia konstruaĵo de baroka stilo situanta en la samnoma placo en Malnova Havano, la historia urboparto kaj municipo de Havano, la ĉefurbo de Kubo. Ĝia konstruado komenciĝis en 1548 kaj finiĝis en 1591, kvankam ĝi oficiale inaŭguriĝis en 1575, ĝia tuta konstruado finiĝis post preskaŭ 200 jaroj, per serio de strukturigaj reformoj okazigitaj ekde 1731 ĝis 1738. La fasado troviĝas en la strato Oficoj kie videblas tri ŝtonaj statuoj kiuj reprezentas al la Senmakula Koncipiĝo, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Dominiko.
Historio
La kolonia registaro alproprigis ĝin en 1841 el la posedaĵoj de la religiaj komunumoj kaj la franciskanoj translokiĝas al la Preĝejo Sankta Aŭgusteno, relative proksime al la monaĥejo. Post tio la monaĥejo estas uzata kiel kelo kaj oficejo de la Ĝenerala Arkivo kaj la doganejo de Havano.
Post la sendependiĝo disde la hispanoj, en 1907, ĝi estas uzata kiel la Ĝenerala Poŝta kaj Telegrafa Ministerio. En 1916 ĝi denove reformiĝas por la gastigo de la Ĝenerala Ministerio de Komunikaĵoj. En 1941 kaj en 1944 oni restaŭrigis ĝin. En 1957 la Ministerio de Komunikaĵoj estis translokita al nova konstruaĵo en la nuna Placo de la Revolucio José Martí.
Post la venko de la kastrisma revolucio, oni konvertis ĝin en muzeo pri kolonia historio kaj ĝi enspacigis multajn historiajn objektojn (ĉefe religiajn). Post la deklaro de la antikva zono de la urbo kiel Monda heredaĵo de Unesko, oni aldonis al ĝi, post restaŭrado, halon por religia muziko kaj ĉambro-muziko.
Grierson
Grierson estas familia nomo de jenaj personoj:
Montbau (Metroo de Barcelono)
Montbau estas stacio sur linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Batalo de Mikatagahara
La batalo de MikatagaHara (japane: 三方ヶ原の戦い, Mikata ga Hara no tatakai) estis unu el la plej famaj bataloj de Takeda Shingen kaj unu el la plej bonaj demonstracioj pri kavaliera taktiko.
Disvolvado
Dum Takeda Shingen direktiĝis suden por ataki Tokugawa-n Ieyasu ĉe ties fortikaĵo Hamamatsu siaj trupoj renkontis tiujn de Tokugawa en la ebenaĵo de Mikata, norde de la fortikaĵo. Laŭ Koyo Gunkan, verko pri la militaj eventoj de la Tadeka-klano, Tadeka Shingen, vidante ke siaj trupoj estis trioble pli multnombraj, organizis ilin en formo de gyorin (fiŝŝtupareto), por instigi Tokugawa-n ataki. Tiu ĉi starigis siajn militistojn linie por pli bone uzi siajn arkebuzistojn.
Ĉirkaŭ la kvara posttagmeze ekneĝis kaj la arkebuzistoj de Tokugawa ekpafis dum kamparanoj ĵetis ŝtonojn. Pafiloj estis ankoraŭ novaj aĵoj en japanaj militoj kaj Tokugawa eble opiniis, ke la arkebuzistoj sufiĉos por kontraŭbalanci la taktikon de Takeda. Tiam Takeda atakigis siajn kavalirojn kaj liaj lancistoj trairis la arkebuzistajn liniojn, kvankam perdante multajn homojn.
Tadeka Shingen retiris siajn unuajn trupojn por ke ili ripozu kaj sendis aliajn kavalirojn al nova atako sub la komando de Takeda Katsuyori kaj Obata Masamori. Kun ili baldaŭ kunigis la ĉeftrupoj de Takeda, kiuj forpelis la malamikojn al kompleta retiriĝo. Tokugawa sendis unu el siaj komandantoj, Okubo Tadayo, starigi lian grandegan oran ventumilan standardon (uma-jirushi) kiel signo de kuniĝejo ĉe Saigadake, je la rando de la ebenaĵo. Li volis reataki la Takeda-armeon por liberigi siajn kaptitajn generalojn, sed Natsume Yoshinobu konvinkis lin, ke estos pli grava protekti la vivon de la klanestro. Tokugawa Ieyasu ekretiriĝis al la fortikaĵo Hamamatsu, dume por reteni Takeda-n, Natsume Yoshinobu atakis la malamikajn trupojn kaj estis mortigita.
Laŭdire, kiam Tokugawa Ieyasu eniris la fortikaĵon, lin akompanis nur 5 homoj. Li tiam lasis la pordojn de la fortikaĵo malfermitaj kaj bruligis fajrojn por gvidi siajn retiriĝintajn trupojn dum Sakai Tadatsugu sonorigis grandan bataltamburon por doni kuraĝon al la homoj por nobla, kuraĝa retiriĝo. Tiu taktiko nomiĝas taktiko de la "malplena fortikaĵo" (taktiko konsistanta el kredigo de forlasita fortikaĵo por ke la atakantoj eniru ĝin kaj estu kaptita per embusko). Kiam la Takeda-avangardo kondukita de Baba Nobuharu kaj Yamagata Masakage aŭdis la tamburojn kaj vidis la fajrojn kaj malfermitajn pordegojn ili supozis ke Tokugawas planis kaptilon, haltis kaj kampis dumnokte. Se ili daŭrigintus, ili probable venkintus la fortikaĵon kaj povintus mortigi Tokugawa-n Ieyasu.
Lude
La batalo estas unu el la ĉefa ero de la serio Samurai Warriors (samurajaj batalantoj). En Samurai Warriors 2, se la ludanto estas sufiĉe rapida, la perdoj de Tokugawa estos malgrandaj kaj la ludantoj povas gajni 2000 or-rekompencojn.
Villa Literno
Villa Literno estas komunumo de Italio.
Spath
Spath staras por:
rigardu ankaŭ:'''
Solanacoj
La solanacoj (Solanaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo solanaloj (Solanales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 100 genrojn kaj pli ol 2400 speciojn,. Ĝia tipa genro estas solano.
La specioj de tiu familio estas moltigaj plantoj aŭ arbedoj aŭ arboj. Ili vivas ĉefe subtropike, tropike.
La folioj de la specioj estas simplaj aŭ kunmetitaj. La sepaloj, petaloj estas kunkreskintaj, la stemenoj fandiĝis al la kolorbazo.
Ili havas la floroformulon ĝenerale: Ka(5) Ko(5) +A5 G(2), kie la substrekita 2 signifas supre starantan ovarion.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (23 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kutb ad-Din aŝ-Ŝirazi
Kutb ad-Din aŝ-Ŝirazi aŭ Kutbaldin al-Ŝirazi aŭ Qotb ad-Dīn Mahmūd b. Zīā ad-Dīn Mas'ūd b. Mosleh Ŝīrāzī (1236–1311) estis irana saĝulo kaj poeto de la 13-a jarcento kiu faris kontribuojn al astronomio, matematiko, medicino, fiziko, muzika teorio, filozofio kaj Sufiismo.
Li studis astronomion kun al-Tusi. Li veturis al Ĥorasano, Kazvino, Esfahano, Bagdado kaj poste al Konya en Anatolio. Tiam renkontis kun la fama persa poeto Ĝalal ad-Din Muhammad Rumi (Rumi). Li estis juristo en Sivas, Malatya kaj en Egipto. Poste li instruis la verkaron de Aviceno en Sirio.
Religio, Sufiismo, Teologio, Juro, Lingvistiko, Retoriko kaj aliaj
Kutbaldin estis ankaŭ sufiisto el familio de sufiistoj en Ŝiraz. Li estas fama pro la komentario pri la skolo de Iluminismo aŭ Hikmat al-iŝrak de Sohraŭardi, nome la plej influa verko de islama iluminisma filozofio.
NGC 1622
NGC 1622 (aliaj indikoj — PGC 15635, MCG -1-12-36, NPM1G -03.0201) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Yusho Takahashi
Yusho Takahashi (高橋 祐翔, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Oita Trinita.
György Okos
OKOS György (okoŝ) estis hungara ĵurnalisto naskita en Kluĵo la 17-an de aprilo 1927 kaj mortinta en Kluĵo la 6-a de septembro 1994.
Kariero
Okos György diplomiĝis pri ekonomiko en Universitato Bolyai (1952). Li estis ĵurnalisto ĉe Szakszervezeti Élet (1951-53), Munca (1953-55), Igazság (1955-57), Munkásélet (1957-59), redakcikomisiano de Igazság (ĝis 1989), interna kunlaboranto de Szabadság (de 1990 ĝis sia morto).
Distrikto Nakło
Distrikto Nakło - pole Powiat nakielski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Kujavio-Pomerio de Pollando. Administra centro estas la urbo Nakło nad Notecią. Fine de en la distrikto vivis.
VAX
VAX (mallongigo de Virtual Address eXtension) estas nomo de procesoro kaj de familio de diversfortaj komputilegoj far firmao DEC. eXtension signifas kongruecon rilate al 16-bita arkitekturo de komputilego PDP/11. Vico de VAX-komputiloj komenciĝas per modelo 11/780en 1978 j. Servilo VAX 11/780 lanĉis epokon de supermini kaj permesis al DEC atingi la duan lokon post IBM en komputila industrio. Dum sekvaj 14 jaroj estis produktitaj kelkaj dekoj da modeloj de 32-bitaj procesoroj VAX kaj samnomaj serviloj. Komence procesoroj VAX okupis tabulon, sed fine de sia evoluo jam estis pakitaj en unu kristalon. Fine de 80-aj jaroj de 20 jc 32-bitaj VAX jam malgajnis al novicoj de konkurantoj - procesoroj SPARC kaj MIPS. DEC dum ia tempo eĉ paralele produktis du familiojn de laborstacioj: VAXstation kun procesoroj VAX kaj DECstation kun procesoroj MIPS. Tamen 64-bita arkitekturo gajnis kaj VAX generis al procesoro Alpha, kiu aperis en 1992 j.
Ildikó Ungvári Zrínyi
UNGVÁRI ZRÍNYI Ildikó (ungva:ri zrinji) estas rumanuja hungara estetikistino, antropologino pri teatro, teatra fakverkistino naskita la 20-an de junio 1959 en Târgu Mureș.
Biografio
Ildikó Ungvári Zrínyi havigis diplomon pri fako hungara-angla lingvoj en la UBB de Kluĵo en 1982. Ŝi estas universitata docentino en la aktorakademio Szentgyörgyi István de Târgu Mureș.
Ethelbert (Wessex)
Ethelbert (n. ĉ.835; m. 866) estis la tria filo de de Aethelwulf, reĝo de Wessex, kaj Osburga kaj ekregis Wessex en 860, post la morto de sia frato Ethelbald. Li kroniĝis en Kingston-upon-Thames.
Ethelbert unuigis Wessex kaj la aliajn regnojn kiujn Wessex antaŭe konkeris: malkiel siaj antaŭuloj, li ne nomiĝis subregon de Kent. Laŭ la anglosaksa kroniko, dum lia regado la lando ĝuis harmonion kaj pacon, sed fakte la danoj disrabis Northumbria kaj Kent, kaj invadis Wessex, atingante Winchester, Hampshire antaŭ ol esti forpelataj de Wessex.
Ethelbert mortis en 866, kaj entombiĝis en la abatejo de Sherborne, Dorset. Li havis edzinon, pri kiu oni scias nenion, kaj du filojn:
Nazaré (Portugalio)
Nazaré (portugallingva prononco: [nɐzɐˈɾɛ], en Esperanto Nazareto) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Leiria, regiono Centra, Portugalio, kun ĉirkaŭ 14 889 loĝantoj (2021).
Langweiler (apud Idar-Oberstein)
Langweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nazaré (Portugalio)
Nazaré estis konata pro sia kuirarto kaj la “nazarenas” – sinjorinoj surhavantaj apartajn ofte nigrajn vestojn, vendante sekajn fiŝaĵojn surstrate – sed lastatempe tiu trankvila vilaĝo iĝis la “mekaon” por ondorajdistoj de marondegoj.
Geografio
La municipo estas dividita en tri submunicipoj, nome la jenaj freguesías: Famalicão, Nazaré mem kaj Valado dos Frades. La urbo Nazaré mem konsistas el tri tre apartaj kvartaloj: Praia (Strando, fakte laŭlonge de la strando; ambaŭ fotoj de la tabelo), Sítio (malnova vilaĝo, sur la pinto de klifo) kaj Pederneira (alia malnova vilaĝo, sur monteto). Praia kaj Sítio estas ligita per la fervoja funikularo de Nazaré.
Norde de la plaĝo, sur monteto, troviĝas la malnova kvartalo Sitio. Tiu parto estas atingebla nur per tre malrekta vojo, sed oni povas ankaŭ iri per tiu funikularo kiu transportas la pasaĝerojn rekte sur la monteto al Sitio. Supre la etoso estas tute alia. Ĉi tiu kvartalo konsistas el labirinto de stratetoj, kiuj preskaŭ ĉiuj eliras je la granda placo kun la katedralo. Ekde la balkonoj je la rando de la monteto oni havas belan vidaĵon al nova Nazaré kiu situas pli malalte. Dume la suba kvartalo de pli rektaj stratoj permesas trafikon kaj modernan disvolvigon ekonomian.
Ekonomio
Tradicie la ekonomio de la loko rilatas al fiŝkaptado. Ankoraŭ videblas tradicia fiŝkaptaj labormanieroj kiaj elirigo de boatoj tra la strando, sekigado de sardinoj samloke, ktp. Alia tute malofta tradicio estas la konsidero de virinoj (eĉ maljunulinoj) kiuj ĝuas pli da libero ol la samregionaj, ludodiboĉemas surstrate kaj eĉ ludas grupe kaj surstrate anstataŭ viroj, kio ege kontrastas kun la tradiciaj vestoj kie subjupe estas ĝis sep subjupoj. La grava konsidero de virinoj rilatas al epokoj kiam la viroj navigis fiŝkapte kaj la virinoj zorgis pri ĉio en la ĉiutaga vivo.
Ondorajdado (Kanjono de Nazaré)
La loko iĝis mondkonata en novembro de 2011, kiam la havaja surfisto Garrett McNamara sukcese surfis rekordgrandan marondon: ĝis estis 23,8 m granda de la bazo ĝis la pinto (kresto). Tiun ondograndecon superis surfistoj en 2013, sed tiuj lastaj surfadoj ne estis oficiale konfirmitaj. La ondegojn ebligas la submara Kanjono Nazaré.
Grandegaj maraj ondoj trafadas la marbordon, aparte ĉe Norda Strando, allogante al veraj defioj por la ondorajdistojn, kiel la brazilanino Maya Gabeira, kiu je la 18-a de la 1-a monato 2018 rajdis ondon kun alteco da 24 metroj – tio povos enlistigi ŝin en Guinness-libro de rekordoj.
La ondegoj okazas pro “Kanjono de Nazaré”, kiu estas submara kanjono troviĝanta en la portugala marbordo de Nazaré, ligita al la tavolŝoviĝo Nazaré-Pombal. La kanjono komenciĝas 500 metroj for de la marbordo, etendiĝante altamaren je 211 kilometroj, kun profundeco da 50 metroj proksime al marbordo, ĝis 5.000 metroj je la profundega Iberia ebenaĵo.
Villa di Briano
Villa di Briano estas komunumo de Italio.
Annibale Zoilo
Vivo
Li naskiĝis en Romo, sed nur malmultaj dokumentoj restas pri lia vivo. En 1558 li estas registrita kiel kantisto ĉe la Cappella Giulia (la Juliana Kapelo) kaj en 1561 li jam estis kapelmajstro de San Luigi di Francesi; ke li tiel rapide leviĝis al tia elstara pozicio, montras ke li verŝajne estis kantisto jam antaŭ lia mencio ĉe la Cappella Giulia. Li tenis la postenon ĉe San Luigi di Francesi ĝis 1566, kaj ekde 1567 ĝis 1570 li estis kapelmajstro ĉe Sankta Johano en Laterano, unu el la plaj prestiĝaj muzikaj postenoj en Romo. En 1570 lin sukcedis la franca Bartolomeo Roy, kaj Zoilo forlasis la postenon por kanti la aldvoĉon en la ĥoro de la Siksta Kapelo, restante tie ĝis julio 1577, kiam li rezignis la postenon pro malsano. Ĝis oktobro li tamen resaniĝis, tiel ke Papo Gregoro la 13-a komisiis lin kune kun Palestrina, revizii la muzikon por la gradualo samkiel alian liturgian muzikon de la eklezio.
Post sia kariero ĉe la Kapelo Sistina Zoilo tenis diversajn aliajn poziciojn inkluzive tiun de kapelmajstro ĉe la katedralo de Todi komenzantan en 1581, lia unua dokumentita posteno ekster Romo; en 1584 li tenis similan pozicion ĉe Santa Casa en Loreto. Aldone al la variaj dungitecoj kiel ĥorestro li estis ligita kun la Oratorio di SS Trinità dei Pellegrini e Convalescenti en Romo, organizaĵo kiu pagis lin je kelkaj okazoj eble por komponaĵoj. Zoilo mortis en Loreto. Kial li forlasis sian naskiĝurbon Romo, loko de lia sukceso kiel kantisto kaj ĥordirektisto, ne estas dokumentita., sed li daŭrigis komponi muzikon por la Kapelo Sistino ĝis 1582.
Muziko
La muziko de Zoilo estas simila al tiu de Palestrina laŭ stilo, uzado de mole kaj trankvile fluantaj kontrapunktaj linioj kun klara declamado de la teksto, kun malmulte da eksperimentema kromatikismo kaj strukturaj elementoj troveblaj en norditala aŭ Napola muziko samtempa. Lia sakrala muziko estas por kvar kaj ok voĉoj kaj inkludas mesojn, motetojn, himnojn, responsoriojn, litaniojn, sufragiojn kaj alian voĉkantan akapelan muzikon.
Krom sian sakralan muzikon li publikis du librojn da madrigaloj. Unu el siaj madrigaloj, Chi per voi non sospira akiris konsiderindan famon, estante presita en multaj kolektoj; krome ĝi estis utiligata de Vincenzo Galilei en sia Fronimo: dialogo ... sopra l'arte del bene intavolare en liuta tabulaturo.
Čalovec
Čalovec, (ĉalovec) hungare Megyercs (medjerĉ) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno. La historia slovaka nomo estis Mederč.
Benjamin Britten
Benjamin BRITTEN (naskiĝis la en Lowestoft, Suffolk, mortis la ) estis angla komponisto.
(15213) 1980 UO1
(15213) 1980 UO1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Benjamin Britten
Vivo
Eĉ dum sia infaneco li frumature komponis, kaj estas ĉirkaŭ 800 verkoj komponitaj antaŭ lia unua eldonita komponaĵo. En 1927 li ekhavis privatajn lecionojn de la komponisto Frank Bridge. Poste li studis pianon kaj komponadon en la londona Royal College of Music: inter liaj instruistoj estis John Ireland kaj Ralph Vaughan Williams.
La unuaj komponaĵoj kiuj altiris aklamon estis la Sinfonietta, A Hymn to the Vrigin (1930) kaj la ĥora komponaĵo A Boy was Born (1934). En 1935 li renkontis la poeton W. H. Auden kun kiu li kunlaboris pri verkoj kun maldekstraj temoj. (Poste li penis subpremi tiajn politikajn komponaĵojn.) En 1937 li renkontis la tenoron Peter Pears, kiu iĝis lia inspiranto kaj dumviva kunulo.
Frue en 1939 Britten kaj Pears iris al Usono, kie li komponis la operon Paul Bunyan kaj orkestrajn verkojn. En 1942 ili revenis al Anglio, kie li estis konscienca obĵetanto kontraŭ la milito.
En 1945 premieris la opero Peter Grimes, kiu tuj furoris. En 1947 Britten kreis la English Opera Group por prezenti britajn operojn. La sekvantan jaron li fondis gravan muzikan festivalon ĉe Aldeburgh, Suffolk, kie li loĝis.
En 1953, kiam Elizabeto la 2-a (Britio) kroniĝis, li iĝis Companion of Honour (honora reĝa kunulo).
En 1957 Britten kaj Pears faris turneon al orienta Azio. Tie li inspiriĝis de la gamelana muziko de Balio kaj la tradicia teatro de Japanio.
En 1962 premieris en la katedralo de Coventry la War Requiem, kontraŭmilita komponaĵo kie Britten uzis naŭ poemojn de Wilfred Owen.
Dum la 1960a jardeko Britten amikiĝis al la rusa komponisto Dmitrij Ŝostakoviĉ kaj la violonĉelisto Mstislav Rostropoviĉ, por kiu li komponis plurajn verkojn.
Pli frue li rifuzis kavaliriĝi, sed en 1976 li iĝis lordo. Nur malmultajn monatojn poste, li mortis.
Krom komponi, Britten estis sperta pianisto kiu ofte akompanis Peter Pears kaj aliajn kantistojn, kaj ankaŭ ludis ĉambran muzikon.
Čalovec
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ iama fervojo Komárno-Kolárovo, meze de Danubobranĉoj. Komárno troviĝas 15 km-ojn for.
Historio
Laŭ la arkaikaĵoj keltoj setlis tie. La unua mencio devenis de 1268 en formo Megers. La kampoj apartenis al fortikaĵo de Komárom ĝis 1592. La turkoj kelkfoje rabis en la vilaĝo. En 1910 loĝis tie 991 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz. La vilaĝo trovis sin en Ĉeĥoslovakio ekde 1920. La slovakoj fondis tute novan komunumon apud la vilaĝo, havanta nomon Violín. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo ne kolĥozo, sed ŝtata bieno formiĝis. En 2001 loĝis tie kune kun Violín 1172 da homoj (855 hungaroj, 295 slovakoj).
Attilio Clavenna
Attilio CLAVENNA (naskiĝis la  en Milano, mortis en 1951 en Milano) estis itala industriisto kaj librotenisto, kaj pioniro de Esperanto en Italio.
Li estis esperantisto de 1911, sub gvido de Alfredo Stromboli. De tiam, li iĝis fervora propagandisto; li estis fondinto kaj prezidanto de la Esperanto-Grupo Società Esperantista Sampierdarenese, en Sampierdarena (hodiaŭ parto de Ĝenovo). Dum la unua mondmilito li estis estrarano de la landa asocio Itala Esperantista Federacio (IEF), kun kiu li kunlaboris ĉefe en la jarduo 1919-1920; en 1948 li iĝis ties prezidanto. Li estris diversajn kursojn kaj estis membro de la Itala Katedro de Esperanto (IKE).
Li partoprenis plurajn internaciajn kongresojn.
Nekrologon oni publikigis en la itala revuo l'esperanto, numero 28 (1951), paĝoj 21-22.
2416 Sharonov
2416 Sharonov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Vsevolod Vasiljeviĉ Ŝaronov (cirile Всеволод Васильевич Шаронов, 1901–1964).
Canyelles (Metroo de Barcelono)
Canyelles estas stacio sur linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Majstrokantista strofo
Majstrokantista strofo, (germ. Meistersangstrophe/Stollenstrophe) el la Minnesang transprenata strofo de la majstrokantistoj. La strofo havas normale ses versojn po ok silaboj kun kvar akcentoj (Strenger Knittelvers).
Unu majstrokanto konsistas de nepara nombro de strofoj. Ĉi tiu estas dividata en dua enkondukajn seriojn (Aufgesang = Gesätz kaj Gebäude) kun tezo kaj antitezo, kaj mallongan konkludan serion (Abgesang) kun la sintezo. La enkondukaj serioj estas kantataj kun la sama melodio, dum la konkluda serio variigas.
Eŭska rozario
Eŭska rozario (eŭske: Euskal arrosarioa) estas tradicia rozario de Eŭsklando.
Tradicia eŭska rozario
Ĝi estas ringforma aĵo el ligno aŭ metalo kun diametro de ĉ. 4 cm, kun truo en la mezo destinita enigi fingron.
Kiel ĉiuj rozarioj, ĝia celo estas ebligi al fidelulo de la katolika religio kalkuli nombron de recititaj preĝoj.
En la supro troviĝas kruco (ofte kun 4 egalaj branĉoj) simbolanta la preĝon de Patro nia. En la ĉirkaŭo, 10 globetoj egaldistance dismetitaj simbolantaj po preĝon de Ave Maria.
La fidelulo enigas fingron en la centran truon kaj metas sian dikfingron sur la krucon en la supro. Li recitas iun Patro nia (Gure Aita), poste li alilokas sian dikfingron sur la unuan globeton. Li recitas poste iujn Ave Maria (Agur Maria) pluirante sur la sekvan globeton post ĉiu preĝo.
Eŭska rozario kiel juvelo
Tiam, la eŭska rozario estas simpla juvelo, el oro aŭ arĝento, kun diametro de 1 ĝis 4 cm, portata per kolĉeno ĉirkaŭ la kolo.
La centra truo estas ofte anstataŭita de simbolo kiel la Lauburu.
Ĝi kelfoje estas ornamita de devizo kia "Ongia ene gogoa" (La bono mia volonto).
Modernismo (muziko)
La nova muziko, modernisma muziko aŭ moderna muziko estas referenco al la muziko de la skriba eŭropa tradicio, prilaborita proksimume inter 1910 kaj 1975. Ĝi estis antaŭita de la Romantisma muziko, kaj sukcedita de la Nuntempa klasika muziko. La preciza momento en kiu finis la modernisma muziko kaj ekis la nuntempa muziko, estas ankoraŭ celo de debato inter fakuloj. Foje oni egaligas modernan muzikon kun la muziko de la 20-a jarcento, sed tiu enhavas kronologian areon anstataŭ estetikan periodon. La moderna muziko estas bazita sur la filozofiaj kaj estetikaj valoroj de la modernismo kaj plej rimarkinde la tendenco al la rompo disde la tradicio, kaj la permanenta plinovigemo. Pro tio ĝi estas tre forte ligita al avangardismo. Diference de la antaŭaj epokoj de klasika muziko, praktike ĉiuj komponistoj de tiu periodo partoprenis en diversaj muzikaj movadoj, ĉu samtempe ĉu laŭ etapoj.