cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maltaj eŭro-moneroj
Ĉar la unua kaj tria motivo apartenis al la sama temaro malta renesanco, la tria motivo Fortikaĵo Sankta Anĝelo forfalis el la konkurso. Anstataŭe la motivo de la templa konstruaĵo Mnajdra plukonkuris.
Rittersdorf (Eifel)
Rittersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Pola rapidvojo S8
Pola rapidvojo S8 estas planata rapidvojo Wrocław-Hunda Kampo – Budzisko (landlimo kun Litovio), kie ĝi kunigis kun Litova aŭtovojo A5.
Naturrezervejo Drak-Rokejo
Naturrezervejo Drak-Rokejo (Dragon Rocks) estas naturrezervejo sudoriente de la regiono Wheatbelt de Okcidenta Aŭstralio, je ĉirkaŭ  oriente-sudoriente de Perto. Ĝi estas ĉirkaŭata de farma tereno. Ĝi estas listita en la ŝtata registro de areoj gravaj por raraj specioj de plantoj kaj animaloj.
Flaŭro kaj faŭno
Tiu rezervejo enhavas 28 diferencajn vegetalajn asociojn, kiaj makisoj, arbaroj, malioj kaj kwongan. La granda nombro de plantokomunumoj formas kompleksan mozaikon karakteran de la tritikarea vegetaĵaro. Ĝis 16 plantoj, inklude 13 eŭkaliptoj, estas endemiaj ĉu de la tritikarea regiono (Wheatbelt) aŭ de Okcidenta Aŭstralio. La rara Grevillea involucrata troviĝas en la rezervejo.
Tiu rezervejo estis identigita kiel Grava Birda Areo ĉar ĝi eltenas populaciojn de la endanĝerita Larĝbeka nigra kakatuo, Ocela nestamasulo, Flavvanga platicerko, Blubrusta maluro, Purpurbuŝa likenostomo kaj aliaj.
Eksteraj ligiloj
-32.75°N, 119.0375°W
Provinco Sanao
La provinco Sanao (صنعاء محافظة, latinliterigo Muḥāfaẓat Ṣanaʿāʾ  - laŭ sistemo DMG - respektive Muhafazat Sana'a, ankaŭ latinliterigata Sanaa) estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la centro de la lando: Kiel la nomo jam supozigas, la provinco ĉirkaŭas la nacian ĉefurbon Sanao, kaj la urbo estas la administra centro de la provinco, sed la urba teritorio tamen mem ne apartenas al la provinco, sed konsistigas apartan ĉefurban distrikton.
Laŭ la stato de la censo de 2004 la provinco havis loĝantojn. La areo estas kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po  loĝantoj laŭ kvadrata kilometro.
József Horváth (publicisto)
HORVÁTH József (horva:t) estis rumanihungara publicisto naskita en Marosvásárhely la 25-an de junio 1889 kaj mortinta en Târgu Mureș la 27-an de julio 1950.
Kariero
József Horváth diplomiĝis en la Universitato de Koloĵvaro pri hungara-germana lingvoj kaj li instruis en sia naskiĝurbo en Reformita Kolegio, poste en la Ŝtata Komerca Lernejo. De 1929 li estis ano de KZST. Li publikigis artikolojn en Erdélyi Múzeum, Erdélyi Helikon, Keleti Újság kaj en periodaĵoj pri foraj landoj, politikaj movadoj.
Plouégat-Guérand
(jen france, bretone Plegad-Gwerann) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Morlaix, kreita en 2000. Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
NGC 4726
NGC 4726 (alia indiko — PGC 926789) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mediumo
Mediumo estas homo, kiu, laŭ la spiritisma doktrino, havas la kapablon servi kiel peranto inter la homoj kaj la spiritoj de la mortintoj.
Patrick Zwaanswijk
Patrick Zwaanswijk (n. ) estas nederlanda futbalisto.
Mediumo
Favora vidpunkto
La mediuma kapablo apartenas al la organismo; ĝi estas sendependa de la moralaj kvalitoj de la mediumo, kaj oni ĝin trovas elvolviĝintan en la plej malindaj same kiel en la plej indaj. Sed ne same estas la prefero donata de la bonaj Spiritoj al la mediumoj. La bonaj Spiritoj komunikiĝas pli au malpli volonte per tia au alia mediumo, laŭ sia propra simpatio al ties Spirito. Kio formas la kvaliton de iu mediumo, ne estas la facileco per kiu li ricevas la komunikaĵojn, sed lia kapablo ricevi nur bonajn komunikaĵojn kaj ne fariĝi ludilo de ventkapaj kaj trompemaj Spiritoj.
Patrick Zwaanswijk
Li futbalis ĉe Oita Trinita.
Mediumo
Favora vidpunkto
Se la mediumoj morale pli malperfektaj kelkafoje ricevas tre bonajn komunikaĵojn, kiuj povas veni nur de bonaj Spiritoj, kion oni malprave miras, ĝi estas ofte en la intereso de la mediumo mem, por doni al li saĝajn avertojn. Se li ĉi tiujn ne profitas, li estas plej kulpa, ĉar li skribas sian propran kondamnon. Dio, kies boneco estas senlima, ne povas rifuzi helpon al tiuj, kiuj plej bezonas ĝin. Aliflanke, kiam la bonaj Spiritoj volas doni instruon utilan al ĉiuj, ili uzas la instrumenton, kiun ili havas ĉemane; sed ili ĝin forlasas kiam ili trovas alian, kiu estas al ili pli simpatia, kaj kiu profitas el la ricevataj lecionoj. Kiam la bonaj Spiritoj eliras, la malsuperaj Spiritoj, senzorgaj pri moralaj kvalitoj, kiuj ĝenas ilin, havas la kampon libera. El tio rezultas, ke la morale malperfektaj mediumoj, kiuj ne korektas sin, frue aŭ malfrue estas predo de la malbonaj Spiritoj, kiuj ofte ilin kondukas al la ruino kaj al la plej grangaj malfeliĉoj en chi tiu sama mondo. Koncerne ilian kapablon, kiu estis bela kaj tia restus, ĝi unue perversiĝas pro la forlaso fare de la bonaj Spiritoj kaj fine perdiĝas.
La plej meritaj mediumoj ne estas en ŝirmejo kontraŭ mistifikoj de trompemaj Spiritoj; unue, ĉar ne ekzistas persono sufiĉe perfekta por ne havi ian malfortan flankon tra kiu li povus malfermi enirpordon al malbonaj Spiritoj; due, kelkafoje la bonaj Spiritoj tion permesas por ekzercigi la juĝadon, instrui distingi la veron el eraro kaj vigligi malkonfidon, ke oni nenion akceptu blinde kaj sen kontrolo; sed la trompo neniam venas de bona Spirito, kaj ĉiu respektinda nomo subskribanta eraron nepre estas apokrifa. Tio povas esti ankaŭ provado por la pacienco kaj la persistemo de ĉiu spiritisto, mediumo aŭ ne; kiu senkuraĝiĝus pro kelkaj disreviĝoj, tiu pruvas al la bonaj Spiritoj, ke chi tiuj ne povas kalkuli sur lin.
Ne estas pli mirige vidi malbonan Spiriton obsedi meritplenajn personojn, ol surprizige vidi malbonajn homojn furioze ataki sur la Tero la honestajn personojn. Estas rimarkinde, ke post la publikigo de La libro de mediumoj, la obseditaj mediumoj estas malpli multaj ol antaŭe, ĉar ili estas avertitaj, ili sin gardas, kaj spionas la malplej grandajn signojn, kiuj povas malkaŝi la aleston de trompema Spirito. La plej multaj nun obseditaj mediumoj, aŭ ne ĝin antaŭe studis, aŭ ne profitis ĝiajn konsilojn.
Dum la neperfekta mediumo fieras pro la eminentaj nomoj, plej ofte apokrifaj, en la komunikaĵoj, kiujn li ricevas, rigardas sin kiel privilegian interpretiston de la ĉielaj potenculoj, la bona mediumo neniam sin juĝas sufiĉe inda je tia favoro: li ĉiam havas utilan dubon pri la bona kvalito de tio, kion li ricevas, kaj ne konfidas al sia propra juĝo: estante nur pasiva instrumento, li komprenas, ke se tio estas bona, li ne havas personan meriton, same kiel li ne estas priresponda, se ĝi estas malbona, kaj ke estus ridinde interveni por la absoluta identeco de la Spiritoj manifestiĝantaj al li; li lasas al triaj personoj neutralaj juĝi la demandon, kaj lia memamo ne suferas pro malfavora juĝo, same kiel aktoro ne suferas pro mallaudo al teatraĵo, kiun li nur ludas. La ĉefaj trajtoj de lia karaktero estas simpleco kaj modesteco; li estas feliĉa de la posedata kapablo, ne por vantiĝi de ĝi, sed ĉar ĝi donas al li rimedon por esti utila, kion li volonte faras, sed neniam ofendiĝante se oni ne metas lin en unuan rangon. La mediumoj estas perantoj kaj interpretistoj de la Spiritoj; la elvokanto aŭ eĉ la simpla observanto devas do havi la taskon juĝi la meriton de la instrumento.
La mediuma kapablo estas donaco de Dio, same kiel ĉiuj aliaj kapabloj, kiun oni povas uzi egale por la bono aŭ malbono, kaj kiun oni povas malrespekti. Ĝia celo estas meti nin en senperan rilaton kun la animoj de tiuj, kiuj vivis, por ricevi iliajn instruojn kaj nin inici en la estontan vivon. Kiel la vido rilatigas nin kun la videbla mondo, la mediumeco rilatigas nin kun la nevidebla mondo. Kiu uzas ĝin kun utila celo, por la progreso de si mem kaj de aliaj homoj, tiu plenumas veran mision el kiu li ricevos rekompencon. Kiu malbonuzas ĝin kaj ĝin uzas por aferoj banalaj kaj kun materialaj interesoj, ĝin deturnas de la providenca celo; frue au malfrue, tiu suferas la punon, same kiel ĉiu, kiu malbonuzas iun ajn kapablon.
Kvadrato-libera entjero
En matematiko, kvadrato-libera entjero estas entjero, kiu ne estas dividebla per kvadrato de primo. Ekzemple, 10 estas kvadrato-libera sed 18 ne estas, ĉar ĝi estas dividebla per 9 = 32. La plej malgrandaj kvadrato-liberaj nombroj estas
Ekvivalentaj karakterizadoj de kvadrato-liberaj nombroj
La pozitiva entjero n estas kvadrato-libera se kaj nur se μ(n) ≠ 0, kie μ estas la funkcio de Möbius.
La pozitiva entjero n estas kvadrato-libera se kaj nur se ĉiuj komutaj grupoj de ordo n estas izomorfaj, kio validas, se kaj nur se ĉiuj el ili estas ciklaj grupoj. Ĉi tio sekvas el la klasifiko de finie generitaj komutaj grupoj.
La entjero n estas kvadrato-libera se kaj nur se la faktora ringo Z / nZ (vidu en modula aritmetiko) estas produto de ringoj de korpoj. Ĉi tio sekvas de la ĉinia resta teoremo kaj la fakto ke ringo de formo Z / kZ estas kampo se kaj nur se k estas primo.
Por ĉiu pozitiva entjero n, la aro de ĉiuj pozitivaj divizoroj de n iĝas parta ordo se oni uzas divideblecon kiel la ordo-rilato. Ĉi tiu parta ordo estas ĉiam distribueca krado. Ĝi estas bulea algebro se kaj nur se n estas kvadrato-libera.
La radikalo de entjero estas ĉiam kvadrato-libera.
Distribuo de kvadrato-liberaj nombroj
Se Q(x) estas la kvanto de kvadrato-libera entjeroj inter 1 kaj x, tiam
(vidu en pi kaj granda O skribmaniero). La asimptota aŭ natura denseco de kvadrato-liberaj nombroj estas pro tio
kie ζ estas la rimana ζ funkcio.
Ankaŭ, se Q(x,n) estas la kvanto de n-povo-liberaj entjeroj inter 1 kaj x, do
Kodigo kiel duumaj nombroj
Se oni prezentas kvadrato-liberan nombron kiel la malfinia produto:
tiam oni povas preni tiuj an kaj uzi ilin kiel bitoj en duuma nombro, kio estas la kodigo:
Ekzemple, la kvadrato-libera nombro 42 havas faktoradon 2 × 3 × 7, aŭ kiel malfinia produto: 21 · 31 · 50 · 71 · 110 · 130 ·...;
Tial ekzemple nombro 42 povas esti kodita kiel la duuma vico <tt>...001011</tt> aŭ 11 dekuma. Noto ke la duumaj ciferoj estas ordigitaj en la mala direkto ol en la malfinia produto.
Pro tio ke la prima faktorado de ĉiu nombro estas unika, la duuma kodanta estas unika. Kaj male? pro tio ke ĉiu pozitiva entjero havas unikan duuman prezenton ĝi povas esti ree kodigita al unika kvadrato-libera entjero.
123 Brunhild
123 Brunhild estas ne tre granda sed hela S-tipa asteroido, de la asteroida zono.
Kvadrato-libera entjero
Kvadrato-libera konjekto de Erdős
La centra simbolo de Newton
estas neniam kvadratolibera por n > 4. Ĉi tio estis pruvita en 1996 de Olivier Ramaré kaj Andrew Granville.
123 Brunhild
Malkovris ĝin la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters la en la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo estas tiu de la valkirio Brunhild de la nord-ĝermana mitologio, popularigita de la Vagnera opero : "La ringo de la Nibelungo".
Kakoso
Kakoso (helene Κάκος, latine Cacus) estis en la helena mitologio monstra giganto orgo, sputanta el la ezofago fajron kaj fumon. Estis filo de la dio de fajro Hefesto kaj de la Gorgono Meduzo. Ĝi havis tri kapojn, vivis en la profunda malluma groto en Sicilio kaj estis teruro de la tuta ĉirjaŭo. Super la enirejo en groton pendis homaj kranoj kaj interne estis amasoj da ostoj. Kiam la heroo Heraklo plenumis sian dek duan taskon de la mikena reĝo Eŭristeo kaj pelis reen la gregojn de la giganto Geriono, en iu nokto Kakoso ŝtelis liajn du bovetojn kaj kvar junbovinojn. Rafinece tiris ilin dorsantaŭe en sian kuŝejon, por ke li konfuzu la spurojn. Sed Heraklo per unu rigardo notis la perdon, ĉirkaŭrigardis serĉante la bovojn kaj ekaŭdis bovoblekojn. La sono venigis lin al la groto, kies enirejo estis barita per granda ŝtonego. Heraklo facile forigis ĝin, timis nek fajron nek fumon el la Kakosaj kapoj. Kaptis ĝin kaj mortpremis.
Rebrilo en artoj
Batalo de Heraklo kontraŭ Kakoso estas ofte bildigita per vazaj pentraĵoj kaj sur reliefoj.La plej konata estas ''Pejzaĝo kun Herakla venko super Kakoso de Nicolas Poussin (proksimume el la jaroj 1649 ĝis 1650, nun en la Sankt-Peterburga Ermitejo.
Partio de Socialista Alianco
Ĉi tiu partio estas gvidata de 165-membra Nacia komitato, de 60-membra Direkcia Komitato kaj de 60-membra Plenum-Komitato.
Ĝi estas unu el la fondintaj membroj de la Eŭropa Maldekstro.
Panindícuaro
Panindícuaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Panindícuaro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 063.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15781 loĝantojn. El tiuj estas 7172 viroj kaj 8609 virinoj. La komunumo havas surfacon de 254.77 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 16120 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 40 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.25 % de la loĝantoj.
Entute 11 442 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 9 678 estis alfabetoj kaj 1 744 analfabetoj. Tio signifas ke 15.24 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16063a.htm
Lajos Horváth
HORVÁTH Lajos (horva:t), plumnomo Szittya Horváth Lajos, estis rumanihungara/hungara komponisto, muzikverkisto naskita en Székelykeresztúr la 23-an de februaro 1883 kaj mortinta en Mosonmagyaróvár la 3-an de aprilo 1960.
Kariero
Horváth Lajos finis en la porinstruista lernejo de sia naskiĝurbo en 1903 kaj li instruis en Székelyudvarhely kaj en Erzsébetváros. De 1941 li estis direktoro de la fraŭlinlernejo de Székelykeresztúr. En 1944 li translokiĝis Hungarion.
Kocourovec
Kocourovec estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Přáslavice. Ĝi troviĝas 1,5 km oriente de Přáslavice. Kondukas tra ĉi tie aŭtostrado D35 kaj ŝoseo II/437. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 17 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kocourovec situas en katastra teritorio Přáslavice u Olomouce kun areo 7,28 km².
Villers-le-Lac
Geografio
Villers-le-Lac situas en Ĵurasa montaro, ĉe la bordo de la rivero Doubs. Post Villers-le-Lac orienten la rivero Doubs faras meandrojn "Les Méandres", kie ŝipoj veturas por atingi la akvofalon Le Saut-du-Doubs. Post la meandroj oni atingas lagon. Svisoj nomas tiun lagon "Lac des Brenets". Francoj nomas tiun lagon "Lac de Chaillexon". Post tiu lago orienten la rivero Doubs estas la landlimo inter Francio kaj Svislando. Post la lago la rivero Doubs eniras gorĝon, mallarĝan valon kun klifoj "Les Bassins". Tie veturas la ŝipoj, ĉu francaj, ĉu svisaj. Oriente de tiu sovaĝa parto staras natura fermo, kie estas restoracioj kaj havenoj. Oriente de tiu loko la rivero fluas deklive kaj rapide: "Les Rapides". Post tiu parto aperas la akvofalo "La Chute": le Doubs saltas de alteco de 27 m en la loko nomata salto de Doubs.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Villers-le-Lac limas al Les Brenets en Svisio kaj Morteau en Francio.
Villers-le-Lac kaj Esperanto
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉojn (0,15 %) en 2004, 2 voĉojn (0,16 % ) en 2009 kaj 1 voĉon (0,07 %) en 2014.
Se oni promenas sur svisa grundo el Les Brenets al la akvofalo Le Saut-du-Doubs, oni povas vidi la verdan stelon de Esperanto en la rokoj. Estas ZEO en Les Brenets, memorŝildo pri la svisa pionira esperantisto Edouard Ducommun.
En septembro 2016 okazis en Le Cerneux Billard esperanta renkontiĝo SFERO por familioj.
Muzeo de Malnova Tuluzo
La Muzeo de malnova Tuluzo montras objektojn de la historio de la urbo Tuluzo, el la antikvo ĝis la 20-a jarcento. Ĉi tiu muzeo estis establita ekde 1948 en la hôtel Dumay ĉe la strato du May, en la historia urboparto de la urbo. Ĝi estas propraĵo de la Societo de Tuluzanoj kaj Amikoj de la malnova Tuluzo.
26-a jarcento
La 26-a jarcento estas intervalo de cent jaroj laŭ la Gregoria Kalendaro de la Komuna Erao. Ĝi komenciĝos la kaj finiĝos la. La periodo estas parto de la 3-a jarmilo.
Pakto de Roerich
La Pakto de Roerich estas traktato pri la protektado de artaj kaj sciencaj institucioj kaj historiaj monumentoj, subskribita de la reprezentantoj de 21 ŝtatoj en la Blanka Domo la 15-an de aprilo 1935. Ekde la 1-a de januaro 1990, la Roerich-pakto estis ratifita de dek landoj : Brazilo, Ĉilio, Kolombio, Kubo, Dominika Respubliko, Salvadoro, Gvatemalo, Meksiko, Usono kaj Venezuelo. Ĝi estis aprobita la 26-an de aŭgusto 1935. La registaro de Barato aprobis la Traktaton en 1948, sed ne prenis ajnan pluan formalan agadon.
La Roerich-Pakto estas ankaŭ konata kiel Pax Cultura ("Kultura Paco" aŭ "Paco tra Kulturo"). La plej grava parto de la Roerich-Pakto estas la laŭleĝa rekono ke la protektado de kulturo estas ĉiam pli grava ol ajna militista neceso.
Nikolao Roerich
Rusa pentristo kaj filozofo Nikolao Roerich (1874-1947) komencis la modernan movadon por la defendo de kulturaj objektoj por “Paco de Civilizacioj”.
Nikolao Roerich naskiĝis la 9-an de oktobro 1874 en Sankt-Petersburgo. Unu el siaj pentraĵoj estis aĉetita de Nikolao II de Rusio.
La Roerich-Pakto estis la bazo por la “Internacia Konvencio por la Protekto de Kulturaj Valoroj okaze de Armita Konflikto” (Unuiĝintaj Nacioj), subskribita en 1954. Sed ne ĉiuj ideoj de la Roerich-Pakto estas plene implementiaj en internacia leĝaro, precipe tiu rilate al prefero de la konservo de kulturaj valoroj super militista neceso.
Standardo de paco
La Roerich-Pakto proponis flagon por identigi protektitajn objektojn, nome 'la standardo de paco', kiu estis blanka tuko enhavanta ruĝan ringon kaj tri ruĝaj cirkloj en ĝi. La signo simbolis unuecon de la pasinto, nuntempo kaj estonto en la ringo de eterneco. Ideoj de la Pakto kaj ĝia emblemo videblas en la pentroarto de Nikolao Roerich.
Preskaŭ perfekta nombro
En matematiko, preskaŭ perfekta nombro aŭ malmulte difektita nombro aŭ plej malgranda manka nombro estas entjero n tia ke la sumo de ĉiuj divizoroj de n (la dividanta funkcio σ(n)) estas egala al 2n-1.
La sola sciata nepara preskaŭ perfekta nombro estas 1, kaj la solaj paraj preskaŭ perfektaj nombroj sciataj estas tiuj de formo 2k por iu natura nombro k. Tamen, ne estas montrite ke ĉiuj preskaŭ perfektaj nombroj estas de ĉi tiuj formoj.
5122 Mucha
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeha pentristo kaj desegnisto Alfons Mucha (1860–1939), unu el la iniciatintoj de la secesia stilo.
Listo de asteroidoj (43001–44000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 43001 al 44000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro. Kelkaj el la asteroidoj ricevis nomon
Plejparte el la asteroidoj havas nenian menciindecon.
Parácuaro
Parácuaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Parácuaro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 064.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 20608 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 120 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.58 % de la loĝantoj.
Entute 13 927 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 11 120 estis alfabetoj kaj 2 791 analfabetoj. Tio signifas ke 20.04 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16064a.htm
Ananka grupo
La ananka grupo estas grupo da naturaj satelitoj de Jupitero kies retrogradaj orbitoj estas similaj. Tiu grupo ricevis sian nomon de Ananko, plej granda satelito de la grupo, kiu entenas 72% el ties maso.
Konjuglineara bildigo
En matematiko, surĵeto f : V → W de kompleksa vektora spaco al alia estas konjuglineara aŭ konjugita-lineara aŭ kontraŭlineara se
Ananka grupo
Ecoj
Tri objektoj (Praksidiko, Jokasto kaj Harpaliko) de la ananka grupo havas saman grizan koloron, Ananko estas kolore inter la griza kaj la pala ruĝa.
Konjuglineara bildigo
por ĉiuj a, b en C kaj ĉiuj x, y en V, kie z* estas la kompleksa konjugito de z.
Ananka grupo
Ecoj
Tia grupo povas deveni el la fragmentiĝo de asteroido kaptita de Jupitero. La meĥanismo de tia kapto ne estas bone klarigita: por iĝi satelito, preterpasanta objekto devas perdi sian kinetan energion, kaj la rimedo de tia perdo estas nekonata. Oni hipotezis, ke en la estinto, la jupitera atmosfero etendiĝis multe pli malproksime ol hodiaŭ. Asteroido, pro la froto kun tia atmosfero povas esti bremsita kaj diseriĝi.
Konjuglineara bildigo
La komponaĵo de du konjuglinearaj mapoj estas komplekso-lineara.
Ananka grupo
Ecoj
Ĉar Ananko, ĉefa ano de la grupo, konservas almenaŭ 72% el la maso de la tuta grupo, oni povas taksi, ke la kaptita asteroido ne tro multe disireĝis.
Orbitaj ecoj
La ananka grupo anigas retrogradajn lunojn kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, klinecojn inter 145,7° kaj 154,8° rilate al la Jupitera ekvatoro kaj discentrecojn inter 0,002 kaj 0,28.
Konjuglineara bildigo
Konjuglineara mapo f:V\to W povas esti ekvivalente priskribita en terminoj de la lineara bildigo al la kompleksa konjugita vektora spaco W*.
Ananka grupo
Orbitaj ecoj
Tiu grupo entenas "kernon" da ok satelitoj, kies orbitoj havas parametrojn tre proksimaj :Ananko, Praksidiko, Jokasto, Harpaliko, Tiono, Evanteo, Mnemo, kaj (eble) S/2003 J 16.
Listo
Ĉefaj orbitaj ecoj de la anoj de la ananka grupo. La orbitoj de tiaj satelitoj estas perturbataj de aliaj satelitoj kaj planedoj, ĉi-tiuj valoroj estas por la epoko de:
La nepruvitaj anoj estas en kursivo.
Kiel por ĉiuj retrogradaj lunoj, IAU rizervas nomojn finiĝantajn per "e" por tiuj lunoj (en angla lingvo).
.ma
.ma estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Maroko.
Aĥila nombro
En matematiko, aĥila nombro estas entjero kiu estas pova sed ne perfekta povo. Pozitiva entjero n estas pova nombro se por ĉiu prima divizoro p de n, ankaŭ p2 estas dividanto. Ĉiu aĥila nombro estas pova. Tamen, ne ĉiuj pova nombro estas aĥila nombro, sed nur tiu kiu ne povas esti prezentita kiel mk, kie m kaj k estas pozitiva entjeroj pli grandaj ol 1.
.ma
Eksteraj ligiloj
סיומת אינטרנט Toppdomän
Aĥila nombro
Vico de Aĥilaj nombroj
La aĥilaj nombroj inter 1 kaj 5000 estas:
Ekzemploj
108 estas pova nombro. Ĝia prima faktorigo estas 22×33, kaj tial ĝiaj primaj faktoroj estas 2 kaj 3. Ambaŭ 22=4 kaj 33=27 estas divizoroj de 108. Tamen, 108 ne povas esti prezentita kiel mk, kie m kaj k estas pozitiva entjeroj pli grandaj ol 1, tiel 108 estas aĥila nombro.
784 ne estas aĥila nombro. Ĝi estas pova nombro, ĉar nur estas 2 kaj 7 ĝiaj primaj faktoroj, kaj ankaŭ 22=4 kaj 72=49 estas divizoroj de ĝi. Tamen, ĝi estas perfekta povo: kaj do ĝi ne estas aĥila nombro.
Tomoki Suzuki
Tomoki Suzuki (鈴木 智樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Vortodivido
Vortodivido estas dispartigo de vorto inter la fino de unu teksta linio kaj la komenco de la tujsekva linio, precipe en okazo kiam en la unua linio ne eblas loki la vican vorton, kvankam tie ja restas iom multe da spaco; streketo post la unua parto fine de la unua linio indikas, ke la vorto estas daŭrigota en la sekva linio.
Ekzemple (la unua alineo de la «Bulonja deklaracio»):
Oni uzas vortodividon precipe pro konsideroj estetikaj: sen vortodivido en iuj linioj restas tro multe da malplena spaco (precipe se oni kompostas mallarĝajn kolumnojn, en tia okazo iujn vortojn tute ne eblas loki en la preskribitan linilongon). Krome, teksto kun vortodividoj ŝparas lokon sur la paĝo.
Nigraŝultra milvo
La nigraŝultra milvo (Elanus axillaris) estas malgranda rabobirdo de subfamilio Elanienoj (Elaninae) ene de la familio de Akcipitredoj. Temas pri eta rabobirdo kiu vivas en Aŭstralio en malfermaj medioj. Kiel aliaj elanedaj milvoj, ili manĝas ĉefe ronĝulojn.
Vortodivido
Aliflanke, teksto kun vortodividoj estas malpli flue legebla; tial oni evitas vortodividon en libroj por malgrandaj infanoj.
Nigraŝultra milvo
Tiu specio estas 35–38 cm longa kun enverguro de 80–95 cm; la plenkreskulo estas malgranda kaj gracia, ĉefe palgriza kaj blanka rabobirdo kun nigraj ŝultroj kaj ruĝja irisoj. Ties ĉefa alvoko estas klara fajfo, kriata dumfluge kaj dum ŝvebado.
Kvankam konstatita tra tuta Aŭstralio, ili estas plej komunaj en la sudorientaj kaj sudokcidentaj anguloj de la kontinento. Ties preferata habitato estas malfermaj herbejoj kun disaj arboj kaj ili estas oftevidataj ĉasantaj ĉe ŝoseoj. Kiel ĉe ĉiuj la elanienoj, ankaŭ ĝi estas specialista predanto de roduloj, kiujn ĝi ĉasas sole aŭ en paroj per ŝvebado en meza aero super malferma tero.
Vortodivido
Nacilingvaj komplikaĵoj
Plej ofte ĉe vortodivido oni simple distranĉas la vorton kaj enŝovas la streketon. Sed en iuj lingvoj vortodivido postulas malvolvon de kuntirita literkombino, ŝanĝon de diakritilo ktp. Ekz-e
CDGVAL
CDGVAL (mallongigo de « Charles de Gaulle véhicule automatique léger ») estas aŭtomata metroo de tipo VAL provizanta sistemon de senpagaj navedoj, ene de Flughaveno Roissy-Charles-de-Gaulle, situanta en Francio 25 kilometrojn nord-oriente de Parizo. Du linioj malfermitaj depost 2007 anstataŭas plurajn busliniojn de la flughavena platformo. Ambaŭ linioj veturigas dek milionojn da vojaĝantoj ĉiujare. Ili ŝparas multan tempon al pasaĝeroj kaj salajratoj de la flughaveno de Roissy. CDGVAL estas ekspluatata kaj prizorgata de "Transdev" en la nomo de "Paris Aéroport".
Nigraŝultra milvo
La nigraŝultraj milvoj formas monogamajn parojn, reproduktiĝas inter aŭgusto kaj januaro. Tiuj birdoj plenumas aeran pariĝadajn memmontrojn kiuj inkludas altan cirkladajn flugojn kaj ritan manĝigadon mezaere. La ino demetas 3 al 4 ovojn kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ unu monato. La idoj estas zorgataj dum kvin semajnoj post eloviĝo kaj povas ĉasi musojn post unu semajno post elnestiĝo. Junuloj disiĝas amplekse el la hejma teritorio.
Taksonomio
La Nigraŝultra milvo estis unuafoje priskribata de la angla ornitologo John Latham en 1802, kiel Falco axillaris. Ties specifa nomo devenas el la latina axilla "ŝultro". La komuna nomo "Nigraŝultra milvo" estis iam uzita por eŭropafrika specio, nome Elanus caeruleus, dum la aŭstralia birdo (kaj ankaŭ alia nordamerika specio, la Blankavosta milvo Elanus leucurus) estis konsiderata kiel subspecio de tiu, ĉar la tri specioj Elanus havas kompareblajn plumarbildojn kaj grandojn. Nuntempe tamen la tri specioj estas konsiderataj aparte, kaj la nomo "nigraflugila milvo" estas uzata por E. caeruleus. Modernaj referencoj por la nigraŝultra milvo rilatu ĉiam nur la aŭstralian specion. La Aŭstralia nigraŝultra milvo estis iam nomata E. notatus, sed ne klaris, ke la nomo aplikas nur al tiu specio.
En 1851 la brita zoologo Edward Blyth priskribis la Elanienojn, la "mildungaj milvoj" kiel formala subfamilio de Akcipitredoj. Tamen ili estas ankaŭ grupigitaj en Akcipitrenoj, la plej larĝa subfamilio de akcipitroj kaj agloj priskribata de la franca ornitologo Louis Jean Pierre Vieillot en 1816.
Taksonomia propono baze sur studoj de DNA rekomendis klasigi la milvojn de Elanus kiel separata familio (Elanidae). Molekula studo de 2004 pri citokromo-b kaj sekvencoj de DNA montras ke ili disiĝis el tipaj akcipitroj kaj agloj je pli frua epoko ol la Fiŝaglo, kiu estis klasita en sia propra familio.
Aspekto
La Nigraŝultra milvo estas tre simila al la rilata specio de rabobirdoj, nome Leterflugila milvo (E. scriptus), sed havas la nigran markon supre kaj malantaŭ la okulo, blankan pli ol grizan kronon, kaj montras tutblankajn subajn partojn dumfluge escepte pro la nigra makulo ĉe ŝultro kaj la malhelaj flugilpintoj.
Voĉo
La Nigraŝultraj milvoj estas ĝenerale silentemaj, escepte dum la reprodukta sezono kiam ties alvokoj, kvankam mildaj, povas esti persistaj. Ili ĉefe krias klarajn fajfajn alvokojn 'ĉii, ĉii, ĉii' dumfluge kaj dum ŝvebado, aŭ raŭkan anhelon 'skrii-ah' dumripoze. La alvoko estis konfuzata kun tiu de la Arĝentmevo. Mallonga altatona fajfo estas la ĉefa kontaktalvoko inter la paro, dum akra ĉirpado estas la plej komuna alvoko uzata de inoj kaj grandaj junuloj, kaj kovantaj inoj povas alvoki siajn idjn per profunda, milda, raneca kvakado.
Oni registris varion de diferencaj alvokoj el kaptivaj birdoj, inklude akrajn, harmoniajn, kriajn kaj fajfajn voĉojn. Akraj alvokoj estas farataj kiam birdo alarmiĝas aŭ agitiĝas, fajfecajn alvokojn oni elsendas en ĝenerala kunteksto, foje monotone, kaj pli mallongaj kriaj alvokoj estas elsendataj kiam birdo vidas homon ĉe la areo.
Disvastiĝo kaj habitato
Kvankam estas registrita tra la tuta Aŭstralio, ili estas pli komunaj en la fruktodona regiono sudokcidenta kaj sudorienta, kaj en sudorienta Kvinslando (Queensland). Ili estas maloftaj en dezerto kaj nur eventuale vizitas nordan Tasmanion kaj la insulojn de markolo Torres. Ĉar la specio havas tre ampleksajn teritoriojn kaj la populacio pliiĝas, ĝi estis listata kiel "Malplej Zorgiga" fare de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj specioj. Kvankam ili estas raraj vagantoj en la insuloj de la Markolo Bass kaj en norda Tasmanio, en aŭstralia kontinenta tero ili varias el nekomunaj al komunaj, aperante preskaŭ ĉie ajn post pluvo aŭ movo de inundaj akvoj. En sudokcidenta Aŭstralio, ili estas nune unu el la plej komune registritaj rabobirdoj de la tritikareo.
Ili estas loĝantaj birdoj, aŭ nomadecaj sekvante la manĝoresursojn. Ties nombroj fluktuas dum trosekeco kaj inundoj, kaj povas esti ekkreskegaj reage al subitaj pliiĝoj de muspopulacioj. La plej distanca ringita rekupero estis el Suda Aŭstralio al orienta Novsudkimrio, je distanco de 1000 km.
Eŭropa okupado de Aŭstralio plifavoris tiun birdon, ĉar oni ŝanĝis vastegan kvanton da arbaroj per klarigado kaj irigacio en terkulturaj kampoj aŭ paŝtejoj kaj oni plibonigis kondiĉojn por pligrandigi la nombrojn de musoj. Laŭ la fakulo pri rabobirdoj Dro. Stephen Debus, tiu specio ne suferis pro maldikigo de ovoŝelo dum la periodo de uzado de DDT en Aŭstralio, kvankam li opinias ke eble duaranga venenado povus okazi el rodulicidoj uzataj dum la musplagoj aŭ el pesticidoj uzataj dum lokustoplagoj. La populacioj de areoj kun altaj nombroj de ŝafoj kaj kunikloj povus malpliiĝi, ĉar tiuj animaloj premas la grundon kaj malpliigas la disponeblan habitaton por musoj.
Socieco
Nigraŝultraj milvoj kutime ĉasas sole aŭ en paroj, kvankam kie manĝo abundas ili videblas en malgrandaj familigrupoj kaj povas esti izole gregemaj je epokoj de ekkreskegoj, kun ĝis 70 birdoj registritaj manĝante kune dum musplago. Ili ripozas komunume, kiel aliaj specioj de la genro Elanus.
Ili estas teritoriemaj kiam manĝo ne abundas. La praktiko de "vostomovo" laŭ kiu dum surterigo la vosto estas movata suben kaj supren kaj la movo estas ripetata persiste, oni supozas, ke ĝi eble estas teritoria memmontrado. Oni observis Nigraŝultrajn milvojn en aera luktado ĉe la bordoj de teritorioj, minacante per kalkanumoj laŭ kutimo priskribata kiel "barakto".
Manĝo
Nigraŝultraj milvoj estas birdoj kiuj vivas preskaŭ nur el manĝado de musoj kaj iĝis specialista predanto de hejmaj musoj en Aŭstralio, ofte sekvante ekaperojn de musplagoj en ruraj areoj. . Ili prenas ankaŭ aliajn similgrandajn bestetojn, se disponeblas, kiaj akridoj, ratojn, etajn reptiliojn, birdojn, kaj eĉ (pli malofte) kuniklojn, sed musoj kaj aliaj similaj mamuloj estas ĉirkaŭ 90 % el ties dieto. La influo por la musa loĝantaro estas grava: plenkreskuloj prenas du aŭ tri musojn, se eblas, kio estas ĉirkaŭ milo da musoj jare, sed iam oni vidis virbirdon kiu alportis al nesto pli ol 14 musojn dum unu horo. Laŭ alia studo ino de tiu specio estis vidata barakte por alporti al idoj en la nesto tri kvaronojn de kreska kuniklo, peza ŝarĝo por tiel malgranda birdo.
Vignolo
Vignolo - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Borgo San Dalmazzo, Cervasca, Cuneo kaj Roccasparvera.
Nigraŝultra milvo
Manĝo
Kiel ĉe aliaj elanedaj milvoj, ankaŭ la Nigraŝultraj milvoj ĉasas per gvatado de etaj bestetoj en herbejoj kiujn observas ekde seka aŭ morta arbo, sed ankaŭ ŝvebante en aero lertege kaj ŝajne senpene. Dum ĉasado tiu milvo ŝvebas havante sian korpon pende preskaŭ vertikale, kaj sian kapon en aero. Malkiel la Aŭstralia turfalko, la Nigraŝultra milvo ne montras evidentajn flankajn movojn, eĉ dum forta vento. Studo de nestumanta paro notis, ke la masklo serĉas aere 82 % el la serĉotempo.
Tiuj birdoj povas ŝvebi 10 ĝis 30 m super specifa punkto fikse rigardante dum kelkaj sekundoj sed pli ofte dum unu minuto aŭ plie kaj poste flugi ĝis nova gvatejo. Por ĉasado el ripozejo mortinta arbo estas la preferata platformo. Kiel ĉe aliaj milvoj de la genro Elanus, la Nigraŝultraj milvoj alkroĉas al vertikala branĉo per unu pìedo de alia flanko kio permesas pluhavi ekvilibron sur relative malgrandaj branĉoj. Kvankam ŝvebado estas la plej komuna ĉasmetodo, oni observis tiujn milvojn serĉe la grundon el alta punkto dum periodoj de ĝis unu horo.
Vortodivido
Nacilingvaj komplikaĵoj
Tiaj problemoj en Esperanto ne ekzistas (kvankam ja ekzistas problemo pri nekonfuziva vortodivido okaze de homonima vortokombino, ekz-e sen-tema babilado sed sent-ema virino).
Nigraŝultra milvo
Manĝo
Kiam muso aŭ alia besteto estas malkaŝita, tiu milvo falas silente al ĝi per kruroj antaŭen kaj flugiloj supren; foje per unu falo, sed pli ofte per du aŭ tri, ŝvebante intermeze. Ĉirkaŭ du trionoj de klopodoj estas sukcesaj. Predoj povas esti manĝataj dumfluge aŭ portataj al gvatejo. Birdoj havas preferatajn manĝoripozejojn, sub kiuj akumuliĝas amasojn de vomaĵoj aŭ eroj.
Vortodivido
La permesitaj tranĉolokoj
Du ĉefaj principoj de vortotranĉado estas la laŭsilaba kaj la laŭmorfema. En la angla lingvo ĉefas la principo morfologia (hy-phen-at-ed); ruse pli gravas la silabado (tamen kun morfologiaj limigoj pri la prefiksoj). Jen la citita peco en la stiloj angleca kaj ruseca:
Pri la esperanta silabado instruas la unuaj paragrafoj de la Fundamenta ekzercaro, interalie
§2. ... Pát-ro. ... Ci-tró-no. Cén-to. Sén-to. Scé-no. Scí-o. .... Pa-cú-lo. ... Sen-ĉé-sa ... Dén-to. Plén-di. ... Gíp-so. Gús-to ... Ré-ĝi. Ĝar-dé-no. Lón-ga. Rég-no. Síg-ni. Gvar-dí-o. Lín-gvo. Ĝu-á-do. ... Ses-hó-ra ... Ma-jés-ta. ... Ru-í-no. Prúj-no. ... Mál-plej. ... Má-jo. Bo-ná-ĵo. ... Ak-vo. Ko-ké-to. Li-kvó-ro. Pac-ká-po.
Nigraŝultra milvo
Flugo
La Nigraŝultraj milvoj spiralas en aero kiel turfalko. Ili ŝvebas per flugiloj v-formaj kaj supran-kurbaj, kies unuarangaj iom etendas kaj la vosto amplekse ventumile malferma. En nivela flugo la progreso estas nerekta. Ties flugmaniero estis priskribata kiel 'disblovo' kun mildaj regulaj frapoj interdise kun longa glitado per angulecaj flugiloj. Ili povas esti vidataj plej ofte ŝvebantaj per kurbaj flugiloj kaj vostoj indikantaj suben.
Reproduktado
Aera pariĝado inkludas solan kaj mutualan altan cirkloflugon, kaj la masklo povas cirkaŭflugi malrapide per tro rektaj fluglifrapoj, komune konataj kiel papiliflugo. Pariĝantaj maskloj plonĝas al la ino, kaj nutras ŝin en aero. La ino kaptas manĝon el la kalkanumoj de la masklo per ŝiaj dum flugetas supren kaj suben. Ili povas kaptiĝi per la kalkanumoj kaj flugofali suben laŭ rita versio de kaptado, sed liberiĝas ĝuste antaŭ surteriĝo. Ĉiu pariĝada ceremonia memmontrado estas akompanata de konstanta alvokado.
Greka genocido
La Greka genocido (Γενοκτονία των Ελλήνων), inkluzive de la ponta genocido, estis la sistema mortigo de la kristana otomana greka loĝantaro efektivigita en Anatolio dum la Unua Mondmilito kaj postaj jaroj (1914-1922) pro ilia religio kaj etneco. Ĝi estis instigita de la registaro de la Otomana Imperio kaj la turka nacia movado kontraŭ la indiĝena greka loĝantaro de la Imperio kaj inkludis masakrojn, kontraŭvolajn deportadojn, kiuj ankaŭ inkluzivis mortomarŝojn, resumajn elpelojn, arbitrajn ekzekutojn kaj detruon de orientaj ortodoksaj kulturaj, historiaj kaj religiaj monumentoj. Laŭ diversaj fontoj, plurcent mil otomanaj grekoj mortis dum ĉi tiu periodo. La plej multaj el la rifuĝintoj kaj pluvivantoj fuĝis al Grekio (aldonante pli ol kvaronon al la antaŭa loĝantaro de Grekio). Kelkaj aliaj, precipe tiuj en orientaj provincoj, rifuĝis en la najbara Rusa Imperio.
Nigraŝultra milvo
Reproduktado
La Nigraŝultraj milvoj formas monogamajn parojn. La reprodukta sezono estas kutime aŭgusto al januaro, sed ĝi estas reago al muspopulacioj, kaj kelkaj paroj reproduktiĝas dufoje en bona sezono. Ambaŭ seksoj estas responsaj por konstruado de nesto, kiu estas granda senforma neprofunda taso el bastoneteroj kutime en la foliaro ĉe la pinto de arbo, kaj nestokonstruado daŭras du semajnojn. La ebena nesto estas konstruata el fajnaj bastoneteroj kaj estas ĉirkaŭ 28 al 38 cm nova, sed kreskas ĝis ĉirkaŭ 78 cm grande kaj ĝis 58 cm profunde post ripetata uzado. La nesto estas kovrata el verdaj folioj kaj lano, kvankam oni konstatis ankaŭ kovrojn de herbo kaj bovofeko. Ĝi estas ĝenerale situanta en la kanopeo de izola aŭ elstara arbo en malferma kamparo, 5 al 20 m aŭ plie supergrunde. La Nigraŝultraj milvoj uzas foje nestojn de Aŭstralia pigo, korvoj aŭ korakoj.
Greka genocido
Fine de 1922 plumulto de la grekoj de Malgranda Azio aŭ fuĝis aŭ estis mortigitaj. Tiuj ceteraj estis transdonitaj al Grekio laŭ la kondiĉoj de la pli posta loĝantara interŝanĝo de 1923 inter Grekio kaj Turkio, kiuj formaligis la eliradon kaj baris la revenon de la rifuĝintoj. Aliaj etnoj estis simile atakitaj de la Otomana Imperio dum ĉi tiu periodo, inkluzive asirianojn kaj armenojn, kaj kelkaj fakuloj kaj organizoj agnoskis ĉi tiujn eventojn kiel parton de la sama genocida politiko.
Nigraŝultra milvo
Reproduktado
Inoj plenumas plej la zorgon de kaj ovoj kaj idoj, kvankam maskloj iomete kunfaras kovadon kaj idozorgadon. La ovaro konsistas el 3 al 4 blankecajn ovojn ovalformaj 42 x 31 mm grandaj kun ruĝecbrunaj makuloj kiuj estas ofte plej markataj ĉe la plej granda ovopinto. La ino kovas la ovojn dum 30 tagoj kaj tuj post eloviĝo la idoj estas necesaj sed havas mildan lanugon kovre ties korpojn. Dum la unuaj du semajnoj pli malpli la ino kovas la idojn konstante, kaj tage kaj nokte. La ino ne ĉasas dum la unuaj tri semajnoj post eloviĝo, sed alvokas la masklon al la nesto, kaj li ĝenerale respondas per alporto de manĝo. La ino nutras la idojn per la alportitaj musoj al la nesto fare de la masklo, manĝigante ilin per fajnaj pecoj la unuan semajnon aŭ la du unuaj, post kio la idoj jam kapablas engluti tutan muson. La nesta periodo daŭras ĉirkaŭ 36 tagoj, kaj la postelnestiĝa periodo almenaŭ 36 tagojn kun gepatra nutrado dum almenaŭ 22 tagoj. Kiam la idoj estas pli aĝaj ambaŭ gepatroj nutras ilin laŭvice. Nigraj plumoj ekaperas ĉe iliaj flugiloj post kiam la idoj estas dusemajnaĝaj kaj kompleta elnestiĝo (ekflugo) okazas post kvin semajnoj. Unu semajnon post elnestiĝo la junuloj jam kapablas ĉasi musojn per si mem.
Young (Urugvajo)
Young estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi apartenas al la departemento Río Negro en la okcidento de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Vortodivido
La permesitaj tranĉolokoj
Tio demonstras, ke la silabaj limoj ofte diferencas de la morfologiaj, precipe ĉar multaj esperantaj sufiksoj komenciĝas per vokalo:
Nigraŝultra milvo
Reproduktado
Junuloj disiĝas amplekse, alproprante teritorion kiu povas esti tiom for kiom ĝis 1,000 km el la nestoloko.
Njupeskär
Njupeskär estas akvofalo, situanta en la nacia parko Fulufjället en Svedio. Ĝi sume altas 93 metrojn, kiun faras la plej grandan akvofalon tutlande. Ĝi konstituigas la ĉefan vindidaĵon de la nacia parko Fulufjället.
Vortodivido
Rekomendo Zamenhofa
En siaj Lingvaj respondoj Zamenhof rekomendis preferi tranĉi laŭmorfeme — kvankam sen insisto, kaj tolerante ĉian ajn tranĉon : Pri divido de vortoj
Margit Horváth
Kariero
Horváth Margit laboris post mezlenejaj studoj de 1950 en Sportlernejo de Târgu Mureș, de 1955 en Arta Popollernejo, de 1957 en la centro de Popolkreaĵoj kaj Arta Masmovado de Regiono Mureș. De 1957 ŝi publikigis en Művelődés, Falvak Dolgozó Népe kaj Vörös Zászló.
Placerado
Placerado (tra la angla el hispana placer = aluvia orejo) estas metodo akiri oron el sablo en rivero.
Vignone
Vignone estas komunumo de Italio.
Greka genocido
La Aliancanoj de la Unua Mondmilito kondamnis la otomanajn registarajn masakrojn. Pli lastatempe, en 2007, la Internacia Asocio de Akademiuloj pri Genocidoj aprobis rezolucion agnoskante la otomanan kampanjon kontraŭ ĝiaj kristanaj malplimultoj, inkluzive de la grekoj, kiel genocido. Kelkaj aliaj organizoj ankaŭ trapasis rezoluciojn rekonante ke la otomana kampanjo kontraŭ ĉi tiuj kristanaj malplimultoj estis genocido, kiel same faris la naciajn parlamentojn de Grekio, Kipro, Usono, Svedio, Armenio, Nederlando, Germanio, Aŭstrio kaj la Ĉeĥa Respubliko.
Vortodivido
Rekomendo Zamenhofa
Transportante la vortojn el unu linio en la sekvantan, ni ordinare dividas ilin per iliaj partoj gramatikaj, ĉar ĉiu parto gramatika en nia lingvo prezentas apartan vorton. Tiel ni ekzemple dividas: „Esper-anto‟, „ricev-ita‟ k.t.p. Sed tio ĉi tute ne estas deviga regulo; ni faras ĝin nur por ne rompi subite kun la kutimoj de aliaj lingvoj: efektive tiu ĉi maniero havas nenian celon kaj signifon, ĉar la transportado de la vortoj estas afero pure papera, havanta nenion komunan kun la leĝoj de la lingvo; ni konsilas al vi per nenio vin ĝeni en la dividado de la vortoj kaj fari ĝin tute tiel, kiel en la donita okazo estos al vi pli oportune. Eĉ se vi dividos ekzemple „aparteni-s‟, ni vidus en tio ĉi nenion malregulan, kvankam la aliaj lingvoj (tute sen ia logika kaŭzo) ne permesas tian dividadon.
Kvankam oni rajtas dividi la vortojn iel ajn, oni tamen evitu tro malbelajn aŭ konfuzajn tranĉojn, kiel ekz-e ma-lamo aŭ ka-ŭzo.
Rekomendo de PAG
La Plena Analiza Gramatiko donas sufiĉe prudentajn rekomendojn, kiuj kombinas la principojn laŭmorfeman kaj laŭsilaban. Ĝi respektas la prefiksojn kaj sufiksojn (ek-iri, dorm-ema), sed permesas dividi radikojn (ba-lo, sce-no, ko-le-ro). Superrigardon de ĉi tiu (kaj aliaj) rekomendoj vidu en studaĵo de Sergio Pokrovskij.
Rimedoj komputilaj
Sergio Pokrovskij faris en la jaro 1999-a esperantan vortodividan ŝablonaron por TeX. Nun tiu ŝablonaro estas adaptita al la programo Hyphenator, verkita en Ĝavaskripto; la tuta programaro disponeblas en la Reto.
Eise Eisinga
Eise Jelteszn Eisinga (naskiĝis en Dronrijp, la 21-an de februaro 1744 - mortis en Franeker (?), la 27-an de aŭgusto 1828) estis nederlanda amatora astronomo kiu propramane konstruis planetarion en sia domo. La planetario ankoraŭ ekzistas kaj estas la plej malnova funkcianta planetario.
La asteroido 5530 Eisinga estis nomita en lia honoro.
Greka genocido
Fono
Ĉe la ekapero de Unua mondmilito, Malgranda Azio estis etne varia kun ĝia loĝantaro inkluzive de turkoj kaj azeroj, same kiel grupoj kiuj enloĝis la regionon antaŭ la turka konkero, inkluzive de pontaj grekoj, kaŭkazaj grekoj, kapadociaj grekoj, armenoj, kurdoj, zazaoj, kartveloj, ĉerkesoj, asirianoj, judoj kaj lazoj.
Laŭ germana milita ataŝeo, la otomana ministro pri milito Ismail Enver deklaris en oktobro 1915, ke li volas "solvi la grekan problemon dum la milito ... same kiel li kredas, ke li solvis la armenan problemon" rilate al la armena genocido. Antaŭ la 31-a de januaro 1917, la kanceliero de Germanio Theobald von Bethmann-Hollweg raportis tion: La indikoj estas, ke la turkoj planas forigi la grekan elementon kiel malamikojn de la ŝtato, kiel ili antaŭe faris kun la armenoj. La strategio efektivigita de la turkoj estas delokigi homojn al la interno sen preni rimedojn por ilia postvivado, eksponante ilin al morto, malsato kaj malsano. La forlasitaj hejmoj tiam estas prirabitaj kaj bruligitaj aŭ detruitaj. Ĉio, kion oni faris al la armenoj, ripetiĝas kun la grekoj.
Origino de la greka malplimulto
La greka ĉeesto en Malgranda Azio datiĝas almenaŭ de la Malfrua Bronzepoko (1450 a.K.). La greka poeto Homero loĝis en la regiono ĉirkaŭ 800 a.K. La geografiisto Strabono nomis Smirnon la unua greka urbo en Malgranda Azio, kaj multaj malnovgrekaj figuroj estis denaskaj loĝantoj de Anatolio, inkluzive de la matematikisto Taleso de Mileto (7-a jarcento), la antaŭsokrata filozofo Heraklito de Efeso (6-a jarcento a.K.), kaj la fondinto de Cinikismo Diogeno de Sinopo (4-a jarcento a.K.). Grekoj nomis la Nigran Maron la "Euksinos Pontos" aŭ "gastama maro" kaj ekde la 8-a jarcento a.K. ili komencis navigi ĝiajn bordojn kaj ekloĝi laŭ ĝia anatolia marbordo. La plej rimarkindaj grekaj urboj de Nigra Maro estis Trebizond, Sampsounta, Sinope kaj Ponta Herakleo.
Dum la helena civilizo (334 a.K. - 1-a jarcento a.K.), kiu sekvis la konkerojn de Aleksandro la Granda, grekaj kulturo kaj lingvo ekregis eĉ la internon de Malgranda Azio. La helenigo de la regiono plirapidiĝis sub roma kaj frua bizanca regado, kaj ekde la fruaj jarcentoj post Kristo la lokaj hindeŭropaj anatoliaj lingvoj formortis, anstataŭigitaj per la kojnea greka lingvo. De tiu punkto ĝis la malfrua mezepoko ĉiuj indiĝenaj loĝantoj de Malgranda Azio praktikis kristanismon (greka ortodoksa kristanismo post la Orienta-Okcidenta Skismo kun la katolikoj en 1054) kaj parolis la grekan kiel sian unuan lingvon.
La rezulta greka kulturo en Malgranda Azio prosperis dum jarmila regado (4-a jarcento - 15-a jarcento p.K.) sub la plejparte grek-parolanta orient-romia (bizanca) imperio. Tiuj de Malgranda Azio konsistigis la plejparton de la grek-parolantaj ortodoksaj kristanoj de la imperio; tiel, multaj famaj grekaj figuroj dum malfrua Antikvo, la Mezepoko kaj la Renesanco venis de Malgranda Azio, inkluzive de Sankta Nikolao (270-343 p.K.), retoristo Johano Krizostomo(349-407 p.K.), la arkitekto de la fama baziliko arkitekto Isidoro de Mileto (6-a jarcento p.K.), pluraj imperiaj dinastioj, inkluzive de la Pokasoj (10-a jarcento) kaj Komnenoj (11-a jarcento), kaj renesancaj erudiciuloj Georgo de Trebizondo (1395–1472) kaj Bazilo Besariono (1403–1472).