cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estona Sav-Komitato
La komitato estis kreita la 19-an de februaro 1918 en situacio de retiriĝado de rusaj trupoj el Estonio kaj okupado de la estona teritorio flanke de germanaj trupoj. La Komitato ankaŭ estigis Estonan Provizoran Registaron, kiu regis de la 24-a de februaro 1918 ĝis la 8-a de majo 1919.
Membroj de la Komitato iĝis Konstantin Päts, Jüri Vilms kaj Konstantin Konik. La komitato proklamis la 24-an de februaro 1918, pretigitan de Maapäev, sendependec-deklaracion de la lando, komence neagnoskitan flanke de Germanio.
János Erő
János Erő [jAnos erO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Erő János estis hungara fizikisto, elektrinĝeniero.
János Erő naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Biografio de János Erő estas tre mankhava. Li ie studis, eĉ li kandidatiĝis. Li laboris en la centra esplora fizika instituto, kie li partoprenis en kreo de la unua hungara partikla akcelilo. Li longe laboris ankaŭ en Kuna Instituto por Atomfizika Esploro en Dubna. Post la emeritiĝo kiel konsilisto partoprenis en la esploroj.
Greka alfabeto
La grekaj literoj estas gravaj ankaŭ en modernaj sciencoj: precipe, logiko, matematiko, fiziko, astronomio kaj informadiko, en kiuj ili estas uzataj, ekzemple, kiel variabloj kaj konstantoj kaj por indiki operaciojn (ekzemple, adicion).
La literoj
La klasika greka alfabeto entenas 24 literojn, ordigitaj el la alfa al la omego. Kiel ĉe la latina kaj ĉe la cirila, la greka alfabeto origine havis nur ununuran formon de ĉiu litero; ĝi disvolvigis la usklan distingon inter majuskloj kaj minuskloj paralele kun la latina dum la moderna epoko. La grekaj literoj ĉiuj ankaŭ havas ciferan signifon. Antaŭ la klasika periodo estis uzataj sep pluaj literoj, kiuj – parte – daŭre estis uzataj kiel ciferoj. En la suba tabelo steleto montras la arĥaikajn literojn. En la kolumno nomo de la tabelo troviĝas tri kampoj: la malnovgreka nomo, la proksimuma Esperanta prononco kaj la plene esperantigita nomo laŭ PMEG.
André Zucca
André ZUCCA (1897 en Parizo; 1973 en Montmartre) estis franca fotisto. Li fotis interalie por Paris-Soir.
Greka alfabeto
Diakritikoj
La plurtona ortografio estas sistemo de supersignoj kaj aliaj diakritaj signoj, evoluigitaj por la antikva greka lingvo. La greka nomo πολυτονικός (politonikós) laŭvorte signivas "plurtona" aŭ "multtona" (komparu la muzikan koncepton plurtonaleco) kaj en lingva kunteksto signifas "enhavanta plurajn tonajn signojn". La plurtona greka ortografio dum la jaro 1982 estis maluzigita fare de la parlamento de Grekio kaj anstataŭigita per la unutona greka ortografio.
André Zucca
Dum nazia okupado de Francio, li fotis je komisio de la Wehrmacht stratajn momentojn. Liaj kritikistoj rigardas lin pro tio kiel kunlaboranton de la nazioj.
Greka alfabeto
Diakritikoj
La diversaj signoj preskaŭ ekskluzive uziĝas en kombino kun la vokaloj. La dekstraj kaj maldekstraj kornoj povas akompani ĉiujn vokalojn. La signo "spiritus asper" aldone povas akompani la literon Roto. La cirkumflekso aldoneblas al ĉiuj longaj vokaloj (do ekskluzive de la vokaloj Epsilono kaj Omikrono, kiuj ĉiam mallongas). La joto sublitera limiĝas al Alfo, Eto kaj Omego. Upsilono komence de vorto ĉiam akopaniĝas de "spiritus asper". Aldone la unuopaj diakritaj signoj inter si libere kombineblas, tial ke ekzemple ekzistas majuskla Eto kun spiritus asper, maldekstra korno kaj joto apudlitera:.
Historio de diakritiko
Por la sono "h" en la greka alfabeto origine ekzistis la sono Heta. En tiu formo la sono transpreniĝis en la praitalan kaj fine en la latinan alfabeton kaj ekestis la moderna latinlitera karaktro "h". Kiam tiu sono mutiĝis en la ionia greka lingvo, la litero transformiĝis de "Heta" al "Eta" kaj ricevis la funkcion reprezenti la sonon "ɛː". En tiu formo ĝi transpreniĝis en la grekan lingvon de Ateno, kie tamen la sono "h" ankoraŭ ekzistis. Tial parte la maldekstra parto de la Eto uziĝis por la sono. Pli poste el tio evoluis la "spiritus asper". La "spiritus lenis" aldoniĝis kiel grafika ekvivalento por "neniu h". Iujn jarcentojn pli poste aldoniĝis la signoj kornaj kaj cirkumfleksa. La joto sublitera evoluis el la mutiĝinta "joto".
André Zucca
La Pariza Historia Biblioteko (france Bibliothèque historique de la Ville de Paris) akiris en 1986 ĉ. liajn 6000 nigra-blankajn kaj 1058 kolorajn fotojn. Oni ekspoziciis en 2008 el liaj fotoj 270 fotojn el jaroj de la germana okupado de Parizo (1941-1944). En eldonejo Gallimard aperis ankaŭ ekspozicia katalogo.
Greka alfabeto
Historio de diakritiko
Dum la jarcentoj pli kaj pli malaperis la fonologia karaktero de la greka alfabeto. La diakritaj signoj perdis sian son-difinajn signifojn. La sono "h" mutiĝis ĝenerale. Tamen la signoj en tekstoj de la moderna greka lingvo ankoraŭ tre longe konserviĝis. Kadre de ortografia reformo de la jaro 1982 tamen ĉiuj diakritaj signoj estis forigitaj kaj anstataŭigitaj per unusola akcentindiko tonos (τόνος, tónos). La diversaj skribaj formoj de la unuopaj sonoj (ι, η, υ, ει, οι kaj υι por la sono "i", ο kaj ω por la sono "ɔ" plus αι kaj ε por la sono "ɛ") tamen konserviĝis.
En intertempa fazo (de la komenco de la 20-a jarcento ĝis la jaro 1982) la maldekstra korno parte anstataŭiĝis per dekstra korno, aparte en manskribitaj tekstoj, en la oficiala ortografio nur ekde la 1960-aj jaroj. La maldekstra korno ne plu menciiĝis en la elementaj lernejoj kaj la tajpiloj por la greka alfabeto ne havis klavon por tiu diakrita signo.
Malgraŭ la enkonduko de la unutona greka ortografio dum la jaro 1982 ekzistas eldonejoj kaj privatuloj, kiuj pro estetikaj aŭ tradiciismaj kialoj plu skribas laŭ la malnova plurtona ortografio (ekzemple la gazeto "Estia"), ofte per la simpligita sistemo sen maldekstra korno.
Bab al-Mandab
Bab al-Mandab eventuale Bab el Mandeb (مضيق باب المندب) estas araba nomo de markolo inter Ruĝa maro kaj Adena golfo, en traduko pordego de larmoj (lamentoj). Tio estas grava transporta vojo.
Greka alfabeto
Linia B
Antaŭ la prilaborado de tiu alfabeto, la grekoj uzis silabaron por skribado, nomita sistemo linia B, uzita en Kreto kaj zonoj de la kontinenta Grekio kiel en Mikeno aŭ Piloso inter la 16-a kaj la 12-a jarcentoj a.K. La fragmentoj konservitaj en linia B estas skribitaj en tio kio ŝajnas primitiva versio de la dialektoj arkadi-kipra kaj ioni-atika, nome dialekto nomita mikena. La linia B estis disvolvigita el antaŭa silabaro, nomita Linia A, uzita por skribi la minoan, nome lingvo parolita en Kreto antaŭ la invado de la insulo fare de la grko, kaj tiu ne reprezentas tute ĝuste la fonetikon de la mikena dialekto. Tiu kaj aliaj tialoj kondukis al ties forlaso kaj al la disvolvigo de alfabeto tute nova.
Adapto de la fenica
Oni supozas, ke la greka alfabeto derivas el varianto de la fenica, enkondukita en Grekio fare de komercistoj de tiu nacieco. La fenica, kiel la postaj ŝemidaj alfabetoj, ne uzis signojn por registri la vokalojn; por solvi tiun malfacilon, kiu faris ĝin nekompleta por la transkribo de la greka lingvo, la grekoj adaptis kelkajn signojn uzitajn en fenica por indiki aspiradon por reprezenti la vokalojn. Tiu aldono estas konsiderata fundamenta; la plej granda majoritato de la alfabetoj kiuj inkludas vokalajn signojn estas derivataj de la origina greka aldono. Krom la vokaloj, la greka aldonis tri novajn literojn fine de la alfabeto: nome la fi kaj gi, por reprezenti aspiritajn sonojn kiuj ne ekzistis en fenica, kaj Ψ|psi.
Bab al-Mandab
Laŭ legendo la nomo venas de tertremo, kiu disigis Afrikon kaj Azion kaj kaŭzis la morton de multaj homoj. Certas, ke la markolo iam estis malpli profunda.
Greka alfabeto
Adapto de la fenica
Jam en klasika epoko kelkaj literoj malaperis el la alfabeto; nome la digamma, kiu estis adaptaĵo de la fenica ŭaŭ, estis uzita nur en kelkaj okcidentaj dialektoj, kaj malaperis antaŭ la klasika periodo; la san, samsona kun la sigma, esdtis anstataŭita per tiu lasta; la qoppa, kiu estis adaptaĵo de la fenica 𐤒 "qop" kies sono —eksploduvularo— ne ekzistis en la greka lingvo.
En la regiono de Ionio oni disvolvigis sistemon de numerado en kiu ĉiu litero reprezentis po unu ciferon. La literoj jam ne plu uzitaj en la alfabeto (nome digamma, san kaj qoppa) plue estis konservitaj en la cifersistemo, kaj por kompletigi la serion de la centoj oni enkondukis la literon sampi. Tiuj literoj iĝis eksteruzaj multe antaŭ la disvolvigo de la minuskla formo de skribado; la minusklaj formoj de digamma, qoppa, san kaj sampi estas nur rekonstraĵoj el manskribaj formoj de ties uzado por ciferigo. Kvankam ili kongruas kun tre fidindaj hipotezoj pri la uzado de la grafaĵo, ili estas nur parte bazitaj sur historia uzado; por la cifera valoro de digamma (6) estis multe pli ofta skribi la kombinon στ aŭ la ligitan formon Ϛ (nome Ϛ|stigma).
Variaĵoj de la alfabeto
Origine ekzistis variaĵntoj de la greka alfabeto, el kiuj la plej gravaj estis la okcidenta (kalcida) kaj la orienta (iona). La okcidenta originis la etruskan alfabeton kaj de tie la latinan alfabeton. Ateno adoptis en la jaro 403 a.n.e. la orientan variaĵoj, kio tuj poste rezultis en la malapero de la ceteraj formoj ekzistintaj de la alfabeto. Jam por tiu epoko la grela lingvo estis adoptinta la skribmanieron de maldekstre dekstren, dum origine estis uzita la tienreena skribmaniero (nome la alternado de linioj de maldekstre dekstren kun tiuj de dekstre maldekstren, tiel ke oni komencis linion el la flanko kie estis fininta la antaŭa linio, revertinte ĉuijn karaktrojn en tiu procezo).
Situante la eblajn fontojn de la greka alfabeto kaj en antikva variaĵo nordŝemida kaj en fenica aŭ pra-kananida, tio reale plinoviganta de la greka alfabeto estas la enkonduko de la vokaloj. La unuaj vokaloj estis Α|alfa, epsilono, Ι|iota, omikrono kaj upsilono. Se oni kontemplas la procezon de kreado de la greka alfabeto kiel rezulto de dinamika procezo bazita sur la adopto de variaj ŝemidaj alfabetoj, trafante eĉ influojn de la Linia B, tra la tempopaso, oni povus havi pli kontentigan klarigon de ties deveno ol la teorioj kiuj postulas ununuran unikan adapton de difinita alfabeto en preciza epoko.
Uzado en aliaj lingvoj
La greka alfabeto utilis ĉefe por skribi la grekan lingvon. Tamen, ankaŭ aliaj lingvoj laŭlonge de la jarcentoj uzis tiun alfabeton.
Antikvaj ekzemploj
La plej parto de la alfabetoj da Malgranda Azio, uzitaj inter la jaroj 800 kaj 300 a.n.e. por skribi lingvojn kiel la lidia aŭ la friga, estas grekaj alfabetoj malmulte modifitaj. Same okazis ĉe kelkaj pra-balkanaj lingvoj, kiel la traka. Por la najbaraj lingvoj, kiel por la antikva makedona, oni trovis grekajn vortojn izolitaj, sed neniu sekva teksto. Ankaŭ kelkaj gaŭlaj skribaĵoj de Narbona Gaŭlio, datitaj el la jaro 300 a.n.e., estas skribitaj en greka alfabeto.
Le teksto en hebrea lingvo de Heksapla de Origeno estis skribita helpe de grekaj literoj. Skribaĵo en antikva oseta, datita el la 10-a jarcento aŭ la 12-a jarcento, trovita en Arĥiz, uzis grakajn karaktrojn: fakte tiu estas la plej antikva konata skribaĵo en oseta.
Kun suplementaj literoj
Pluraj alfabetoj estas en la bazo de la grekaj alfabetoj al kiuj oni aldonis suplementajn literojn:
Derivitaj alfabetoj
La greka alfabeto naskis plurajn aliajn alfabetojn nome la jenaj :
La greka alfabeto estas ankaŭ konsiderata ebla antaŭaĵo de la armena alfabeto, kaj ĝi same influis super la kartvela alfabeto.
Latinigo
Estas multaj diferencaj metodoj literumadi greklingvajn tekstojn aŭ grekajn nomojn en latina alfabeto. La formo en kiu klasikgrekaj nomoj estas konvencie konvertitaj en latinalfabetaj lingvoj datas reen el la maniero laŭ kiu greklingvaj pruntovortoj estis aligitaj al la Latino en la Antikveco. En tiu sistemo, la [κ] estis anstataŭita per [c], la diftongoj [αι] kaj [οι] estis ŝanĝitaj al [ae] kaj [oe] (aŭ [æ,œ] respektive; kaj [ει] kaj [ου] estis simpligitaj al [i] kaj [u] respektive. Markiloj de milda spirado estas kutime preteratentitaj kaj markiloj de malmilda spirado estas kutime anstataŭitaj per la litero [h]. En nuntempa transliterumado de la antikva greka fare de fakuloj, [κ] estis kutime anstataŭita per [k], kaj la vokalkombinoj [αι], [οι], [ει], [ου] kiel ai, oi, ei, ou respektive. La literoj [θ] kaj [φ] estas ĝenerale anstataŭitaj per [th] kaj [ph] aŭ [f] en Esperanto respektive; [χ] kiel [ch], [kh] aŭ en Esperanto kiel [ĥ]; kaj la iniciala [ρ] kiel [rh] aŭ simple per [r] en Esperanto.
Estas ankaŭ multaj diferencaj metodoj literumadi tekstojn de la Moderna greka. Tiuj ege diferencas, depende de la celo, pri kiel proksime ili estas al la konvenciaj literkorespondado kun la transskribsistemoj de la antikva greka, kaj je kiu grado oni intencas ĉu precizan liter-literan transliterumadon ĉu anstataŭe fonetikan transskribon. Normigitaj formalaj transskribsistemoj estis difinitaj de la Internacia Organizaĵo por Normigado (kiel ISO 843), de la Grupo de Fakuloj de Unuiĝintaj Nacioj pri Geografiaj Nomoj, de specifa komitato de la Kongresa Biblioteko, kaj de aliaj institucioj.
En matematiko kaj scienco
Grekaj simboloj estas tradicie uzataj kiel nomoj en matematiko, fiziko kaj aliaj sciencoj. Multaj simboloj havas tradiciajn uzojn, kiaj la minuskla epsilono (ε) por hazarda malgranda pozitiva nombro, minuskla pi (π) por la proporcio de cirkumferenco de cirklo al sia diametro, majuskla sigma (Σ) por adicio de sekvenco de nombroj, kaj minuskla sigma (σ) por norma devio.
En astronomio
Grekaj literoj estas uzataj por referenci al la plej brilaj steloj el ĉiu el la okdek ok konstelacioj. En plej konstelacioj la plej brila stelo estas aludita Alfa kaj la venonta plej brila Beta ktp. Por ekzemplo, la plej brila stelo en al konstelacio Centaŭro estas konata kiel Alfa Centaŭro. Tamen, pro historiaj tialoj, la grekaj nomigoj de kelkaj konstelacioj ekas per pli malalte rangita litero.
Internacia Fonetika Alfabeto
Kelkaj literoj de la greka alfabeto estas uzataj kiel fonetikaj simboloj en la Internacia Fonetika Alfabeto (IFA] aŭ International Phonetic Alphabet (IPA). Kelkaj el ili indikas frikativajn konsonantojn; la cetero estas uzataj por variaĵok de vokalaj sonoj. La glifaj formoj uzataj por tiuj literoj en specializitaj fonetikaj fontoj estas foje iom diferencaj el la konvenciaj formoj de la propra grekalfabeta tipografio, kaj glifoj estas tipe pli rektaj kaj uzas serifojn, por kongruigi ilin pli kun la tipografia karaktro de aliaj, latinalfabetdevenaj literoj en la fonetika alfabeto. Tamen, en la Unikoda kodonormigo, la jenaj tri fonetikaj simboloj estas konsiderataj samaj karaktroj kiel la korespondaj greklingvaj literoj mem:
Suda Konuso
Geografio > Ameriko > Sudameriko > Cono Sur < Regiono
Greka alfabeto
Internacia Fonetika Alfabeto
Aliflanke, la jenaj fonetikaj literoj havas Unikodajn reprezentojn aparte el ilia grekalfabeta uzado, ĉu ĉar iliaj konvencia tipografia formo estas tro diferenca el la originalo, ĉu ĉar ili ankaŭ havas duarangajn uzojn kiel regulaj alfabetaj karaktroj en kelkaj latin-devenaj alfabetoj, kiel apartaj latinalfabetaj majusklaj literoj diferencaj el la korespondaj grekalfabetaj majuskloj.
La simbolo en la notacio de la Nordamerika Fonetika Alfabeto por la senvoĉa alveola laterala frikativo estas la grekalfabeta litero lambda [λ], sed [ɬ] en la IFA. La IFA simbolo por la palata laterala proksimanto estas [ʎ], kiu aspektas simila al la lambda, sed estas fakte invertita minuskla y.
Suda Konuso
La komunaj trajtoj al tiuj landoj estas:
Amt Ortrand
Ortrand estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la sekvaj komunumoj (inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de ):
NGC 2205
NGC 2205 (aliaj indikoj — ESO 86-63, AM 0610-623, PGC 18551) estas galaksio en konstelacio Pentristo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
MacBride raporto
Multaj Voĉoj Unu Mondo, ankaŭ konata kiel la MacBride raporto, estis publikaĵo de UNESKO verkita de la Internacia komisiono por la studo de komunikado-problemoj estis la unua dokumento produktita (en 1977) de internacia institucio pri malegaleco de la kulturaj kaj informadaj interŝanĝoj, akceptita dum ĝia Ĝenerala Konferenco en 1980. Ĝia celo estis analizi komunikadajn problemojn en modernaj socioj, precipe rilate al la amasmediaj komunikiloj kaj novaĵoj, sed ankaŭ prikonsideri la aperon de novaj teknologioj kaj sugesti Novan Mondan Informon kaj Komunikadan Ordon por malgrandigi ĉi tiujn problemojn por akceli pacon kaj homan evoluadon.
Inter la problemoj kiujn la raporto identigis estis koncentriĝo kaj komercigo de la amasmediaj komunikiloj, neegala aliro al informado kaj komunikado. La komisiono petis demokratiigon de komunikado kaj plifortigon de naciaj amaskomunikiloj por eviti interalie dependecon de eksteraj fontoj. Sekve, interreto-bazitaj teknologioj konsideritaj en la laboro de la komisiono, servis kiel rimedo por antaŭenigi la viziojn de MacBride.
Dum la raporto havis fortan internacian subtenon, ĝi estis kondamnita de Usono kaj Britio kiuj konsideris ĝin kiel atako sur la libereco de la gazetaro. La protesto de ambaŭ landoj retiris de UNESKO en 1984 kaj 1985 respektive (kaj pli poste realiĝis en 2003 kaj 1997 respektive).
Lingva malegaleco
La MacBride raporto nur marĝene aludis al lingva malegaleco : "la komisiono por la studo de komunikadproblemoj konstatis ke la disvastigo de facila kaj universala lingvo, komprenebla kaj alirebla por ĉiuj povus ebligi transcendi la lingvajn barojn en la komunikado inter diversaj popoloj". La ideo de nova rilato inter la Tria kaj Unua Mondoj ne efektiviĝis laŭ la maniero antaŭvidata de MacBride, nek oni donis al la lingva demando la atenton, kiun ĝi meritis.
Kie estas la "egaleco en digno kaj rajtoj" kiam la utiligata lingvo estas en grava kontraŭdiro kun Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, artikolo 1 kaj estas esprimo de privilegio kaj de dominado? Aspektas ke oni persiste volis eviti la diskuton pri lingvaj malfacilaĵoj, ĉefe ĉar ĝiaj komisionanoj bone scipovis la anglan kaj tial verŝajne eĉ ne perceptas la problemon.
La MacBride Komisiono
La Internacia Komisiono por la studo de komunikad-problemoj estis starigita en 1977 de la tiama ĝenerala direktoro de Unesko Ahmadou-Mahtar M'Bow kaj prezidata de la irlandano Sean MacBride, Nobel-pacpremiita. Ĝi ankaŭ konsistis el reprezentantoj de 15 aliaj landoj, invititaj pro iliaj roloj en nacia kaj internacia komunikado-aktivecoj kaj elektita inter amaskomunikilaraj aktivuloj, ĵurnalistoj, sciencistoj kaj amaskomunikilara personaro.
Tiu plureca komisiono enhavis famajn personojn kiel ekzemple Hubert Beuve-Méry, fondinto de la ĵurnalo Le Monde kaj la verkisto Gabriel García Márquez kaj Mustapha Masmoudi, eksambasadoro de Tunizio ĉe Unesko.
Bibliografio
Mustapha Masmoudi, Lingvaj malhelpoj en rilato al la novmonda informa kaj komunika ordo: parolado de s-ro Mustapha Masmoudi, okaze de la inaŭguro de la 67a Universala Kongreso de Esperanto.
Eksteraj ligiloj
La Macbride raporto "Komunikado kaj Socio Hodiaŭ kaj Morgaŭ, Multaj Voĉoj Unu Mondo, Al nova pli justa kaj pli efika monda informo- kaj komunikado-ordo". Kogan Page, London/Uniput, Novjorko/Unesko, Parizo. Unesko, 1980.
Notoj kaj referencoj
La artikolo estas parte bazita sur la ekzistanta angla versio.
1327
En la jaro 1327 post Kristo okazis, interalie:
Pilato (monto)
Geografio
Pilato situas en la limregiono de la kantonoj Lucerno, Nidvaldo kaj Obvaldo. Ĝi apartenas al la Svisaj Antaŭalpoj. La monto leviĝas majeste preskaŭ 1800 metrojn de la bordo de la Kvarkantona Lago, kies brakoj Lago de Lucerno kaj Golfo de Hergiswil troviĝas oriente de la monto kaj alia brako Lago de Alpnach en ĝia sudo.
Historio
Pilato estas fama per legendoj kaj historioj. En antaŭaj epokoj la loĝantoj en ĝia regiono timis la monton pri inundegoj, kiujn kaŭzis ĝiaj sovaĝriveroj je fortaj pluvoj. Elfosaĵoj de ŝtonigitaj plantoj kaj bestoj trovitaj sur la pinto de Pilato en mezepoko estis de la homoj interpretitaj kiel pruvo, ke Pilato estis inundita dum la diluvo. La 4-an de juni 1889 estis inaŭgurita la Pilato-fervojo, per kio komenciĝis la nova turisma epoko sur la monto.
Turismo
La pinto de Pilato estas atingebla de Lucerno per aertelefero kaj de Alpnachstad per la Pilato-fervojo, kiu estas la plej dekliva dentoradfervojo de la mondo. La monto Pilato estas tre ŝatata ekskurscelo kaj la simbolo de la urbo Lucerno. De ĝia plej supra pinto oni havas mirindan panoramon kaj povas vidi je klara vetero ĝis Germanio.
Esperanto-Movado
La monto Pilato dum la 64-a Universala Kongreso de Esperanto 1979 estis kongresa ekskurscelo. En la 27-an de aŭgusto 1909 sur la monto pro akcidento mortis la dana esperantistino Marie Schröder.
Simeono de Jerusalemo
Simeono de Jerusalemo estis la dua episkopo de la Eklezio de Jerusalemo ekde 62 ĝis 107, post la martiriĝo de Jakobo la Justulo.
Agiografio
La atestoj pri Simeono estas limigitaj al la citaĵoj transdonitaj de:
Sotteville
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sottevillais.
Simeono de Jerusalemo
Agiografio
La katolika tradicio lin koincidigas kun Simon “frato” de Jesuo okaze citita en evangelioj Mk 6,3 kaj Mt 13, 55-57, lin taksanta filo de Maria de Klopas. (edzino de Klopas-Kleopa) kaj frato de Jakobo la Justulo, al kiu li posteulis en la episkopa regado de Jerusalemo.
Simeono gvidis tiun kristanan komunumon komplete popolitan per judoj, kaj devigitan forfuĝi el Jerusalemo dum la sieĝo de la romia armeo (70): ĝi trovis rifuĝon trans la rivero Jordano en Pela de Perea. Simeono finvivis sub imperiestro Trajano kiu neniam lanĉis rektajn persekutojn kontraŭ kristanoj: aŭtoritatoj ne devis ilin serĉi sed nur kontroli la pravecon de la denuncoj. Simeono estis fakte denuncita de kontraŭantoj al kristanismo kaj kondamnita al krucumo.
Adro
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Capriolo, Cazzago San Martino, Corte Franca, Erbusco, Iseo, Palazzolo sull'Oglio kaj Paratico.
Alenka Bratušek
Privata vivo
Alenka Bratušek loĝas en Kranj. Ŝi estas edzino kaj havas filon kaj filinon.
Turuçu
Turuçu estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.522 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Rektifilo
La rektifilo helpas transformon de alterna kurento al konstanta kurento. Ĝi konsistas ĉefe el diodoj, kiuj estas produktataj el elektrona tubo, duonkonduktantoj kun seleno, silicio (pli frue el germaniumo). Laŭ la unufaza ŝaltosistemo, ĝi povas esti unuvoja aŭ duvoja. En linearaj nutroblokoj (kurentprovizo, tensioprovizo, povumilo), oni uzas t.n. Graetz-ŝaltan rektifilon konsistantan ĉefe el kvar diodoj. En la trifaza sistemo, necesas minimume tri diodoj, sed pli ofte prefereblas sesdioda sistemo.
Viena Ŝtata Operejo
La Viena Ŝtata Operejo (Wiener Staatsoper, (pronoco en la germana: ) estas la plej grava operejo de Vieno. La Viena Ŝtata Operejo estas mondfama. En 1869 ĥorestro ĝia estis Ernst Frank.
Bréauté - Beuzeville (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj Intercités kaj Normandio.
Hallgrímskirkja
Historio
La plano, per Ŝtata Arkitekto Guðjón Samúelsson, estis komisionita en 1937. La konstruado komenciĝis en 1945 kaj finiĝis en 1986. Ĝi estas en la urba centro kaj videbla en la tuta urbo iĝinte unu el la plej bonesciitaj simboloj de la ĉefurbo. Sekve ĝi ankaŭ ĉefrolis en la emblemo de la 98-a Universala Kongreso de Esperanto en somero 2013 kiu okazis sur Islando.
Kolino
Kolino estas nitrogena bazo, kiu grave rolas ĉe la vivuloj: molekulparto de la lecitinoj, kemia antaŭanto de acetilkolino, ŝirmanto de la hepataj ĉeloj kaj tiel plu.
Kantono Vermenton
La kantono Vermenton (france canton de Vermenton) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Vermenton.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Vermenton la jenaj 13 francaj komunumoj :
Esperanto-movado en Svislando
En 2003 Svisa Esperanto-Societo festis en granda soleno sian 100-jariĝon. Nuntempe la Svisa Esperanto-vivo koncentriĝas en la franca parto de Svislando en La Chaux-de-Fonds ĉefe CDELI sub la gvido de Claude GACOND (fako de la urba biblioteko ekde 1967); sed ankaŭ en la urboj Laŭzano kaj Ĝenevo. Aliflanke en alamana Svislando en Wil kie aktivas la familioj Pochanke kaj en Zuriko, kie viglas Esperanto-Societo Zuriko sub la gvido de Dietrich Michael Weidmann. Mejloŝtono en 2006 estas la apero de la Svisa Enciklopedio sub la redaktado de Andy Künzli.
Kiom da esperanto-parolantoj vivas en Svislando? La nombro de aktivaj esperantistoj en Svislando estas proksimume 150, dum la nombro de Esperanto-parolantoj estas tre malfacile taksebla. En la tradiciaj kursoj de la lokaj grupoj CDELI kaj KCE jare lernas la lingvon proksimume 30 novaj personoj, multe pli signifa estas nuntempe la nombro de perretaj lernantoj - por kalkuli ilian ciferon ne ekzistas rimedo, ĝi kun certeco estas pli granda ol la nombro de tradiciaj lernantoj. La nombro de novlernantoj jare do estas inter 60 kaj 200 personoj, taksante averaĝan vivodaŭron de persono post la eklernado je 50 jaroj tio donas kvanton el inter 3000 kaj 10000 personoj, kiuj havas konon de Esperanto en Svislando. Tio estas cifero kongruanta ankaŭ kun la spertoj de enketoj kaj reagoj de legantoj, se en la gazetaro aperas artikoloj pri Esperanto.
(Ekverkis supran paĝon Ernst von May (1922 - 1-a de julio 2004) estis membro de la movado en Oberuzwil.)
Ekde 2006 Svisa Esperanto-Societo estas gvidata de du kun-prezidantoj: alemana viro Dietrich Michael Weidmann kaj romanda virino Mireille Grosjean.
Ekde la jaro 2008 grava renkontiĝo okazadas ĉiun jaron en oktobro: SFERO, Svisa Familia (aŭ Feria) Renkontiĝo Esperantista. Tiu evento grupigas ĉefe la familiojn, kie denaskuloj kreskas.
EdE-S
Perényi
Perényi [perEnji] estas historia familia nobela nomo en Hungario. Tiu nomo ne formortis, ankaŭ nun vivas Perényi-oj en Hungarlando.
Histrio
La unua mencio pri Perényi okazis dum la mezepoko. La familio ricevis la nomdonantan vilaĝon Perény (nuntempa vilaĝparto de Perín-Chym en Slovakio) en la 1290-aj jaroj. La idoj disbranĉiĝis, multe da familianoj havis altajn reĝajn postenojn, parte ili portis la rangon barono ekde 1590. Tamen pli fama branĉo estis la palatina branĉo.
Ĝis la 20-a jarcento la plej famaj Perényi estis:
En la modernaj tempoj (jam sen nobeleco) la plej famaj Perényi estis:
30206 Jasonfricker
30206 Jasonfricker estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jason Fricker, mentoro de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la Porter-Gaud School de Charleston (Suda Karolino).
Preĝejo Sankta Adalberto (Bajna)
La preĝejo Sankta Adalberto estas romkatolika historia monumento en Bajna (Hungario).
Historio
Tiu gotika kirko estis konstruita en 1481. Dum dominado de turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis, la kirko estis uzata. La loka bienulo trakonstruigis ĝin en la jaroj 1698, 1751 kaj 1851. Intertempe en 1706 aŭstra-serba taĉmento prirabis la vilaĝon, same la preĝejon. Inter 1885–1891 oni konstruis pliajn navojn. Dum la 2-a mondmilito la kirko difektiĝis, poste ĝi renoviĝis. La orgeno estis farita en 1970, trakonstruita en 1987.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto en mezo de la vilaĝo. En la korto estas videbla ankaŭ baroka ŝtona kruco - same historia monomento el 1778. La fasado estas simetria, meze la turo reliefas. La turopinto estas piramida. La enirejo funkcias tra la turo. La navo havas krucnavon. La ĉefnavo finiĝas en plurlatera absido, kiun pilieroj apogas. Unuflanke kapelo, aliflanke sakristio aliĝas al la absido. Ĉe la navo estas videbla enmurita gotika pordo. Interne 4 altaroj troviĝas. Krom la ĉefaltaro estas altaro pri sankta koro de Jesuo (1918), pri Dipatrino (1921), pri helpema Sankta Maria ĉe la turo. Sub tiu lasta altaro estas kripto.
Kermeso okazas en la 23-an de aprilo.
Irañeta
Irañeta estas urbeto kaj municipo, kiu troviĝas en la provinco kaj aŭtonoma komunumo de Navaro en norda Hispanio.
NGC 2206
NGC 2206 (aliaj indikoj — ESO 489-26, MCG -4-15-19, UGCA 123, AM 0614-264, IRAS06140-2644, PGC 18736) estas galaksio en konstelacio Granda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Chanel
La Maison de Chanel, plejofte nomita Chanel (prononcu [ŝanel]) estas franca, pariza firmao rilate al lukso. Ĝi estis fondita de Coco Chanel (1883-1971) en 1910, unue kiel malgranda butiko vendinta ĉapelojn por riĉaj sinjorinoj. La labelo fariĝis precipe famkonata pro la parfumo Chanel No. 5, kiu aperis en 1921.La estrarejo de Chanel troviĝas ĉe la placo Vendôme, en la 1-a arondismento de Parizo.
Gerő Sárközi
Gerő SÁRKÖZI [ŝa:rkoezi] estis rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Arpășel la 3-an de januaro 1908 kaj mortis samloke la 9-an de marto 1977.
Biografio
Gerő Sárközi laboris en sia tuta vivo en agrikulturo. Li debutis kiel poeto en 1931.
Unuiĝa leĝo
La esprimoj Unuiĝa leĝo, Akto de Unio aŭ Kontrakto de Unuiĝo povas havi la sekvajn signifojn:
Katalin Sebestény
Katalin Sebestény [ŝebeŝtEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebestény Katalin estas hungara baletisto, altlerneja instruisto. Ŝia familia nomvarianto estis Sebestény, ŝia plena geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Borsa Miklósné Sebestény Katalin.
Katalin Sebestény naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Katalin Sebestény akiris baletistan licencon en Ŝtata Baleta Instituto en 1958, en la sekva jaro ŝi maturiĝis. Ŝi estis baletisto en Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1958-1970, poste ŝi havis la statuson titulara privata dancisto inter 1970-1988. Intertempe ŝi akiris baletpedagogian diplomon en 1963 kaj en 1983 ŝi estis levita baletmajstro. Ekde 1970 ŝi instruis en la instituto (jam levita altlernejo) kiel asistanto, ekde 1976 lektoro, ekde 1983 docento, ekde 1989 profesoro. En la studjaro 1989 ŝi instruis en Santiago de Ĉilio. Ŝi estis katedrestro inter 1998–2001, en 2010 ŝi emeritiĝis. Ŝi ricevis stipendion en 1993, premiojn inter 1979-2014.
Dezső Szentmáriay
SZENTMÁRIAY Dezső [sentmárjai] estis hungara esperantisto kaj ĉefapelacia juĝisto. Li estis prezidanto de HES de 1908 ĝis 1911. LI tre multon klopodis ĉe oficialaj faktoroj por Esperanto.
Safrana Revolucio
La Safrana Revolucio estis sinsekvo de ekonomiaj kaj politikaj protestadoj kaj surstratiĝoj kiuj okazis dum aŭgusto, septembro kaj oktobro 2007 en Birmo. La protestadoj estis kaŭzitaj de la decido de la nacia militista registaro forigi la subvenciojn de la vendoprezoj de benzino. La nacia registaro estas la nura provizanto de karburaĵoj, kaj la forigo de la preza subvencio tuje kaŭzis la pliigon de la prezo de dizelo kaj benzino je proksimume 66–100% kaj la pliigon de la prezo de la kunpremita natura gaso por aŭtobusoj je 500% dum malpli ol semajno.
La pluraj protestoj estis gviditaj de studentoj, politikaj aktivuloj, inkluzivante virinojn kaj budhismajn monaĥojn kaj prenis la formon de kampanjo de paca rezistado, foje ankaŭ nomita civitana rezistado.
Responde al la protestoj, dekoj da protestantoj estis arestitaj aŭ enprizonigitaj. Komencantaj en septembro 2007 la protestoj estis gviditaj de miloj da budhismaj monaĥoj kaj oni permesis la protestojn ĝis denova registara subpremo dum la fino de septembro 2007. Kelkaj novaĵaj raportaĵoj aludis la protestojn kiel la Safranan Revolucion aŭ ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေး (<span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[sw̥èi wà jàʊɴ tɔ̀ l̥àɴ jéi] ).
Rupelmonde
Rupelmonde (nederlande: [ry:p'lMONd']) estas vilaĝo kiu dependas de la ĉefa municipo Kruibeke. La vilaĝo situas ĉe la rivero Skeldo sur la kontraŭa riverbordo de la enfluejo de la rivero Rupel en la Skeldon. La domo kie naskiĝis Gerardus Mercator havas memortabulon pri la fama kartografo.
Historio
En la 19-a jarcento ekonomio reprosperis, ĉefe pro starigo de brikofarejoj kaj saloproduktado. Tiu ĉi produktado finiĝis pro la tro malgranda areo de la urbeto kaj ĉirkaŭ 1880 la brikoproduktado translokiĝis al apuda vilaĝo Steendorp kie oni ĝis nun pluproduktas.
1377
En la jaro 1377 post Kristo okazis, interalie:
Boncourt (stacidomo)
Boncourt estas fervoja stacidomo en Boncourt, Svislando.
Jerry Seelen
Jerry SEELEN, kies reala nomo estis Jerome Seelen, estis usona verkisto kaj vortumisto naskiĝinta la 11an de marto 1912 kaj mortinta la 12an de septembro 1981 en San Diego (Kalifornio).
Testudkolora kato
Testudkoloraj katoj
Ĝi estas miksaĵo de ruĝa (pli-malpli intensa) kaj nigra koloroj same kiel ĝiaj derivaĵoj kiel ĉokolada aŭ cinama kaj ĝiaj stompoj kiel bluo. La grandeco de la makuloj varias de tre fajnaj ĝis grandaj koloraj areoj.
Jerry Seelen
Li verkis vortumojn por kantoj en la 1940-aj jaroj kaj scenarojn por filmoj kaj teledo en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj.
En 1950, li verkis la anglalingvajn vortumojn por la franca kanto C'est si bon por la unua usona registraĵo de tiu kanto kiu estis kantita de Louis Armstrong kun Sy Oliver kaj lia Orkestro. La franclingva vortumado estis verkita de André Hornez en 1947.
Testudkolora kato
Trikoloraj katoj
La trikolora haŭtkoloro estas testuda haŭtkoloro, al kiu estas aldonitaj blankaj makuloj.
Bázakerettye
Bázakerettye [bAzakeretje] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Letenye.
Situo
Bázakerettye situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj, laŭ etfervojo el Csömödér. Kroatio kaj Slovenio troviĝas po 10, Letenye 15, Lenti 19, Nova 20, Nagykanizsa 29 km-ojn.
Historio
La vilaĝo naskiĝis pro unuiĝo de vilaĝoj Báza kaj Kerettye en 1937. La unuaj skribaj mencioj devenis el 1352 en formo "Baza", en 1353 en formo "Kerethye". En 1937 inter la vilaĝoj oni trovis nafton kaj metanon. Komence usonanoj estris la laboron, por ili impona kvartalo de vilaoj konstruiĝis. La nafto graviĝis dum la 2-a mondmilito, tial la freŝa komunumo suferis pro bombardado, dume la iam usona loĝkvartalo ne estis bombardita. Nuntempe la putoj jam apenaŭ funkcias, sed dume oni trovis ankaŭ termalan akvon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, kuracejo, apoteko, hoteleto, restoracio, poŝto.
Zsigmond Villányi
Zsigmond Villányi [ĵigmond vilAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Villányi Zsigmond estis hungara moderna pentatlonisto, olimpiano, trejnisto. Lia origina nomo estis Gyurity Zsivko [djuritj ĵivko].
naskiĝis la en Hercegszántó, li mortis la  en Budapeŝto aŭ Göd.
Biografio
apartenis al la serba minoritato en Hungarlando. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto ankaŭ eksterlande.
Eslava
Eslava estas urbeto kaj municipo en la provinco kaj aŭtonoma komunumo de Navaro en norda Hispanio.
(17254) 2000 GG137
(17254) 2000 GG137 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
São Lourenço do Sul
São Lourenço do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 43.111 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Agnadello
Agnadello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Razia Sultana
Sultana Razija (en persa: سُلْطَنَاه رَضِيَه), konata kiel Razija Sultana, aŭ pli populare konata kiel Razia Sultana (en persa: رَضِيَه سُلْطَان) (ĉirkaŭ 1205 – 14-a de oktobro 1240), (konata en araba kiel: رَضِيَة بِنْت إِلْتُتْمِش, literumita kiel Radhijah bint Iltutmiŝo) estis la sultanino de Delhio de la 10-a de oktobro 1236 ĝis la 14-a de oktobro 1240. Ŝi estis membro de la Mamluka dinastio. Ŝi estas fama ĉar estis la nura virino kiu iam regis en la Delhia Sultanlando kaj la nura ino reganto de Delhio.
Sobůlky
Sobůlky (Sobulek) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 3 km okcidente de Kyjov. Vivas ĉi tie. Ĉiujare ĉirkaŭ la 11-a de novembro estas en la municipo aranĝata kermeso.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131. Sobůlky estis liberigita fare de la rumana armeo la 28-an de aprilo 1945.
Ferenc Sinkó
SINKÓ Ferenc [ŝinko:] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Huedin la 12-an de julio 1979.
Kariero
Li finis en 2002 en la aktorfako de la Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo kaj li estas ano ekde septembro 2002 de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
San Sebastián del Oeste
San Sebastián del Oeste estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas San Sebastián del Oeste. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 080.
Geografio
San Sebastián del Oeste apartenas al la regiono Sierra Occidental kiu situas en la okcidento de la subŝato, sed ne limas al la pacifika oceano. Al la regiono Sierra Occidental apartenas entute ok komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5626 loĝantojn. El tiuj estis 2857 viroj kaj 2769 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1400,13 km². La meza alteco estas 1390 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,7 C. En la komunumo estas 1441,6 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2181 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1841 scipovis legi kaj skribi kaj 337 viroj estis analfabetoj. Do 15.45 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2042 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1775 sciis legi kaj skribi kaj 267 virinoj estis analfabetoj. Do 13,08 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Sebastián del Oeste vivis 6214 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 2 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,032 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
1226
En la jaro 1226 post Kristo okazis, interalie:
Leopoldo Peñarroja Torrejón
Leopoldo PEÑARROJA Torrejón (Vall de Uxó, Castellón, 24-an de junio de 1954) estas hispana historiisto kiu atingis ian konatecon en la akademiaj medioj per la publikigo de la verko El mozárabe de Valencia, kies polemika ĉefa tezo estis la ekzisto de baza lingva kontinueco inter la antaŭrekonkera latinida lingvo (aŭ mozaraba) kaj la valencia, kiuj ne konsistigus rektan derivadon de la kataluna lingvo.
Li estas diplomita pri Filozofio kaj Beletroj de la Universitato de Valencio, doktoriĝis pri Historio en la Universitato de Zaragozo kaj estas akademiano de la RACV. Li estas membro de la Hispana Societo de Lingvistiko. De decembro 1985 ĝis junio 2004 li estis membro de la Valencia Konsilantaro de Kulturo laŭ propono de la Popola Partio kaj la Valencia Unio.
Li laboris pri temoj rilataj al la hispana mozaraba, kaj pli specife pri ĝia parolado en la teritorioj de la iama Krono de Aragono. Li estas la aŭtoro de pli ol cent artikoloj pri historiaj kaj filologiaj temoj, rilatante precipe al areoj kiel Historia Gramatiko, Mozaraba Dialektologio, Valencia Toponimio, primitiva kaj post-islama kristanismo kaj maŭra Valencio.
Soulles
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Soullais.
Ĝi nun formas parton de Bourgvallées.
Jenő Szilágyi
EdE-S
SZILÁGYI Jenő, hungaro, d-ro advokato. Nask. 27 sept. 1877 en Temesvár (nun Timişoara en Rum.). E-isto de 1908. Ĉefsekr. de HES de 1933, jura konsilanto de diversaj ES-j.Ankaŭ lia edzino agas aktive por E.
Pierre Carlet de Marivaux
Li renovigis la francan teatron, precipe la komedion, bazante ĝin sur nova skribmaniero : priskribo de intima etoso, naskiĝantaj amo-sentoj, rilatoj inter viroj kaj virinoj, en lingva stilo tute nova por tiu epoko. Liaj personaĵoj efektive interparolas kiel en la "vera vivo", sen uzi specifajn vortaron aŭ esprimojn kiuj oni kutime trafis en klasikismaj teatraĵoj. Oni poste nomos tiun delikatan kaj fajnan stilon "marivaudage".
Li skribis multajn teatraĵojn, inter alie:
Li ankaŭ estas la aŭtoro de du romanoj, ofte konsiderataj kiel ĉefverkoj de la franca literaturo:
Steendorp
Steendorp (nederlande: [STE:Ndorp]) estas vilaĝo, kiu dependas de la ĉefa municipo Temse. Loka kromnomo de la vilaĝo estas Het Gelaag [et ĥeLA:Ĥ].
Ĝia situo estas inter la rivero Skeldo (sude) kaj Temse (okcidente), la vilaĝo Bazel (norde) kaj Rupelmonde (oriente). Steendorp estas aŭte atingebla per la rapidvojo E17, elveturejo 15a Steendorp/Haasdonk.
Troviĝas dikaj tavoloj da bona argilo en la regiono apud Skeldo. Tion oni ekspluatas en la fabriko kie oni produktas brikojn.
Dezső Radnóti
Kariero
Dezső Radnóti pristudis juron en Universitato de Koloĵvaro, li partoprenis en la organizado de Erdélyi Magyar Közművelődési Egyesület. Li organizis en ties kadro la popolbibliotekojn Emke kaj la kantrondojn. Li fariĝis la ĉesekretario Erdélyi Kárpát-Egyesület kaj li havis gravan rolon en aranĝado de ties etnografia muzeo. Li publikigis en multaj gazetoj kaj estis redaktoro de turisma, banejafera kaj etnografia revuo Erdély (1892) en 1892 kaj de 1896 ĝis sia morto. Li estis redaktoro de kvarvoluma Erdélyrészi Uti-Kalauz (1895-1902) kun pluraj bildoj kaj mapoj, la politikan ĵurnalon Erdélyi Híradó de 1887 ĝis la fino de 1890 la Erdélyi Díszalbumon, Emke Emléklapon, Kossuth Emléklapon; li fondis la unuan ŝercgazeton de Transilvanio Virgács en Koloĵvaro.
Ervin Szücs
SZÜCS Ervin [syĉ ] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Satu Mare la 6-an de majo 1980.
Kariero
Li finis en 2002 en la aktorfako de la Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat kaj li estis ano ĝis 2004 de la Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat kaj ekde septembro de 2005 de la Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Ranĉo
Ranĉo estas larĝa areo - originale - por bestobredado, kun kelkaj domoj apartenantaj al la bieno. La nocio estas precipe uzata por bienoj en norda kaj suda Ameriko, suda Afriko, Aŭstralio kaj Nov-Zelando. George W. Bush havas propran ranĉon.
Champs-Élysées - Clemenceau (pariza metrostacio)
Champs-Élysées - Clemenceau [ʃɑ̃z‿elize kləmɑ̃so] (Elizeaj Kampoj - Clemenceau) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linioj 1 kaj 13, situantaj en la 8-a arondismento de Parizo.
Antisemitismo kaj Eklezio
Utila kompendio|Kun la komenciĝo de kristanismo praktike estas forĝita la koncepto “Antijudismo”, kiu sin manifestas per fortaj kritikoj kontraŭ la hebrea mondo. Praktike forĝiĝas ankaŭ la nocio “kontraŭkristanismo
Kastelo de Almonacid
La kastelo de Almonacid estas kastelo situanta en la municipo de Almonacid de Toledo, en la provinco de Toledo (Kastilio-Manĉo, Hispanio).
Champs-Élysées - Clemenceau (pariza metrostacio)
Stacio
Stacio Champs-Élysées de la linio 1 de la metroo de Parizo estis malfermita la. Ĝi alprenis sian nunan nomon la. La kajoj de linio 13 estis malfermitaj en 1975, sekve al plilongigo de la eksa linio Nord-Sud B, de Saint-Lazare al Miromesnil kaj de konekto de la eksa linio 14 kiu finiĝis en stacio Invalides.
Antisemitismo kaj Eklezio
La sintagmo Eklezio kaj antisemitismo aludas al la kontraŭjuda sinteno de la kristanaro kiu laŭlonge de la jarcentoj generus tiun malindan fenomenon diritan “antisemitismo”.
Kastelo de Almonacid
Situo
La kastelo de Almonacid troviĝas en la municipo de Almonacid de Toledo, provinco de Toledo, je 20 km de la regiona kaj provinca ĉefurbo, Toledo, laŭ la aŭtoŝoseo nome Autovía de los Viñedos. Ĝi staras sur monteto kiu videblas el dekoj da kilometroj, ekde kie oni observas antikvan vojon al La Manĉo ekde ties strategia situo.
Antisemitismo kaj Eklezio
Antisemitismo en nekristana epoko
La diasporo, tipa de la juda mondo, estas tiu socia kaj kultura fenomeno kiu vidas la judojn disperdiĝi en la mondo kaj samtempe konservi ilian kulturan kaj religian identecon. Ĝenerale oni koincidigas la diasporon kun la detruo de Jerusalemo en 587 a.K. (6-a jarcento) flanke de babilonia armeo kaj la deportado al Babilono de granda parto de la popolo de la urbo. Nombraj judaj komunumoj troviĝis en Mezopotamio, en Grekio, en Romo, en Aleksandrio kie juda estis ĉirkaŭ triono de la loĝantaro.
En ĉiuj tiuj lokoj okazis antisemitaj sintenoj inter la popolo kaj dekretoj kaj leĝoj malfavoraj al judismo kaj, foje, al ilia religio. Ekzemplo inter multaj, informu tion kio okazis en la jaro 38 p.K. en Aleksandrio.
Spuroj de tiu persekuto emerĝas ankaŭ en la Biblio, ekzemple en la ciklo de Hester.
Tial antisemitaj (foje kontraŭjudaj) agoj okazis ankaŭ antaŭ ol la naskiĝo de kristanismo aŭ antaŭ ol tiu fariĝus ŝtata religio.
Victor Olaiya
Victor Abimbola OLAIYA (31a de Decembro 1930-2020), konata ankaŭ kiel '''Dro. Victor Olaiya''', estas niĝeria trumpetisto kiu ludas en stilo hajlajfo. Kvankam tre fama en Niĝerio dum la 1950-aj kaj komencaj 1960-aj jaroj, Olaiya ricevis malmultan agnoskon ekster sia indiĝena lando. Alhaji Alade Odunewu de Daily Times of Nigeria priskribis lin kiel "The Evil Genius of Highlife" (diabla genio de hajlajfo).
Antisemitismo kaj Eklezio
Kristana ekepoko
Laŭ iuj kristanoj kaj historiistoj, judoj sin makulus pri la mortigo de Jesuo Kristo krom pri la rifuzo akcepti liajn mesiecon kaj filiiĝon el Dio.
Kastelo de Almonacid
Historio
La unua referenco dokumenta pri tiu kastelo datas el la jaro 848 kaj estas de islama deveno, kiam ĝi utilis kiel strategia gvatejo super antikva vojo al La Manĉo.
Antisemitismo kaj Eklezio
Kristana ekepoko
La precipuaj kontraŭjudaj keĝoj estis promulgitaj post la leviĝo de kristanismo antaŭe al oficiala religio, kaj poste unika ŝtata, de la romia imperio (fine de la 4-a jarcento). De tiu momento ne nur ĉesis la privilegioj allasitaj de la pasintaj imperiestroj, sed sekvas duobla zorgo: altrudi al la judismo pezojn kaj diskriminaciojn kvazaŭ ili, ĉar malamikoj de kristanoj, estus ankaŭ malamikoj de la romia ŝtato. Teodozio la 2-a 438: ''«Al neniu de la judoj, al kiuj estas malpermesitaj ĉiuj administracioj kaj dignecoj, ni nek permesas ke ili praktiku la oficon de defendanto de komuna civitano, nek havi la honoron de patro.”
Kastelo de Almonacid
Historio
En la 11-a jarcento ĝi iĝis posedo de Alfonso la 6-a de Leono kaj Kastilio kiel parto de la doto de sia edzino Zaida filino de la reĝo araba. Poste ĝi estis donata de Alfonso la 6-a al la Katedralo de Toledo, kaj estis reformata en la 14-a jarcento laŭ mendo de la arkiepiskopo de Toledo nome don Pedro Tenorio. Ĝi estis tiam uzata kiel prizono por don Alfonso Enríquez, infanto kaj grafo de Gijón kaj Noreña kaj filo bastarda de Henriko la 2-a, malliberigita laŭ ordono de sia frato Johano la 1-a.
En la 18-a jarcento ĝi iĝis parto de la posedoj de la grafoj de Mora kaj en 1809 iĝis rifuĝo por la trupoj de la generalo Venegas en la lukto kontraŭ la francoj en la Batalo de Almonacid, kvankam malsukcese, ĉar fine la kastelo estis konkerita de la franca armeo.